*
6„„ M e c.. Ne. zhn— W n mn
Summa magiſtri Johãnis dde ſancto Seminiãno oꝛdi nnnis fratrũ pꝛedicatoꝝ de e emplis? ſiũitudinibus rex·
8 7 gR:RESS: UR N
maunß.
———

Clariſſitno theologo ſacratiſſiml dei udij expoſitoꝛl magiſtre wichael wildech 1
nſignis eccleſie Baſilienſis ad populũ declamatoꝛi doctiſſimoꝛpꝛeceptoꝛi maioꝛiq; ſus
longe obſequendo: Sebaſtianus Bꝛant Salutem.
Diuũ hieron ymũ in eo quẽ ſup Begum libꝛo ſcriptũ reliquit ꝓlogoꝛ vir clariſſime
totiuſq; ſaere pagine decus:nõ ignoꝛas hoꝛtari vnũquẽq; in dei tãbernaculum offerre
quod põt. Mec ruſus tuam latet humãitatẽ:dei tabernaculum etiam in militante con⸗
———
ſiſtere eccleſia: vt in ſecretoꝝ ſuoꝝ renelatiõne Johãnes ipſẽ tonitrui filius teſtatur:Ec
ee tabernaculum inquit dei cum hominibus:⁊ habitabit cum eis. Ego vᷣo cuʒ ab ineũ⸗ ti etate ſacre fidei initiatus lauacro ad id adniti ſedulo obſtrietus fnerim: quo iuxta
ſaluatoꝛis noſtri doetrinã ab huius peregrinationis exilio:ad eterna recipi merear ta bernacula:⁊ ↄſequi pfectius tabernãculũ non manufactum( vt inquit Apoſtolus)ſed viuis ↄſtructum ex lapidibus. Factum eſt vir pᷣſtantiſſime: vt nihil vnq; in vita iucun⸗ dius mibi fuerit qᷓ; circa bonas verſari litteras:illiſq; omnẽ mea ꝓ virili impẽdere ope ram:quo ⁊ ocij mei(cuius etiã Catho rationẽ reddi opoꝛtere cenſuit)aliqua extarẽt mo nimenta. Me foꝛtaſſis illi ſeruo(quod vtinam abfoꝛe ſperem imilis comperiar:qui do
minicũ talentũ ad opus ſibi traditũ abſcondit.Et quia vt pᷣclare a Mlatone dictũ eſt:
i gꝛpartẽ vendicãt amici.
Statui ⁊ ego homũcig gliquem in tabernaculum domini mel pecũliartrer mihi tradite tq; be
Mon ſolum nobiſipſis nati ſumus:ſed oꝛtus noſtri partẽ patria
mine offerre vſuram. T oꝝ libꝛoꝝ imp̃ſſionibus eo ſedulius mãnum operamq; meam(tam ⁊ ſi tenuem ⁊ aridam)apponere:quo illoꝝ crebꝛa:atq; a plurimis ſtudioſis
repetita lectione:viuos ipſos eterni tabernaculi lapides i poſſe.⁊ video ⁊ comper⸗
tum heeo. Incidi autem nuper in libꝛũ quendam magiſtri Zohannis de ſancto Bemt. niano iri in dimnni genere dõctriñe eruditiſſimi:cuius titulus ẽ de Similitudinibus:eg dy per v ria rerum omnium tam naturalium qᷓ; ſpũalium ſubtilia exempla:quaſi per p
ſimilitudinem aptã concinnamq; effingit. Que quidem multaꝝ re⸗
rum exe
Cum autem is quẽ dixi libellus declamatoꝛius cõtionatoꝛiuſq; dinini pabuli ſit ꝑ quð
opoꝛtunus ⁊ eSmodueaulpollusct viro celeberrimo dedicarem habui nemiinem quippe cũ tua pᷣſtantia:neq; declamãdi neq; ãd populũ contionandi parcit laboꝛibus: neq; optimaꝝ interea remittit ſtudia litteraꝝ. ccedit ad hoc ſingularis tua beniuolen tia qua me tibi familiarem charũq; habere ſemp voluiſti.Et quia indies video nð me⸗ diocres ex te naſci virtutes:adoleſcereq; ⁊ ꝑfectas fieri: vnde fit: vt ita in amoꝛe tuo de tinear: vt de te oꝛnãdo iam pᷣdem cogitarim:nqᷓfruſtra me dilexiſſe:egregiaq; in me vir tute impune vſus fuiſſe videare. Cum autem nidil aliud amicicia noſtra dignũ tibi ob⸗ ſeruande magiſter ad pꝛeſens referre potuerim:nẽ tamen cuiqᷓ; in te amando cedam:
MVe tamen nulldnei erga te amoꝛis extarent monienta: vtq; humanitatis officio ſa⸗ tiſfacerẽ: Idcirce haſce ad te deſtinaui Ir̃as:qjtenus dilectiõis noſtre teſtes eſſent:atq;
etue mee in te ſeruantie indices. Munc autem ⁊ diu feliciter vale. Ex edibus no⸗ is Boſilee. xviklas Febꝛuari:Anno.M, cccc.xtix.
re npladiuerſis varijs hominum moꝛibus ⁊ actibus adaptant᷑. Wirum eſt diffi eileq; dictu pᷣſtantiſſime vir:quantũ ex einſdem libꝛi relectione voluptatis hauſerim.
—

Annotatio generd⸗ Eehen er
ſis totius ſůme que dicit de ſimilitudini“ Boni virt ü.ij. c.liij Jiijciie S
bus rerũ ſᷣm oꝛdinẽ alphabeti:oſtẽdẽs ini Bona deſideria 2 li.v.c. xxxv tiuʒ cuiuſlib et capituli ꝑ ſingulos libꝛos. Ponoꝝ operum abſcõſioli.iiij.c.ij· li.v.c⸗ Bdicatio tpalium li.x.c.j lxrTV
a Abiecta mñ.li· itj.c.ij. ⁊li·liij· c. Honn 3 li.x.c. vii Bblatio tẽpaliũ·li x.c.ij Bonũ opus ii⸗viij.c.v Abſconſio bonoꝝ opeꝝ li.iiij. c· i⸗ Antus eccleſiaſticus ain Bbſtinẽtia.li.j⸗c.j⸗ li.tij.c.lij.et. li.iic. 8 Eharitas· li·j·c.xiij.li.ij·cv.li.i
tij. et li. v.c.j⸗ 3 c.iy.li.v.c. xiiij.⁊. li· vjeexiij Abher ipaliilüthee·i⸗ xiij·⁊.ii.v.c.xx.⁊.i. vij Acc ia.li.j.c.ij. i.iitj.c.v.·li.VC⸗ J.li. cu.V ₰
.c. S 3 Caro.li.j.c.xiiij. et.·i.ijec·x. et· li. v.c· xvj⸗
Fi 63 Actiua vita li. j c.iij. ⁊.li. iiij·c·v Ai.VI⸗ et ii.viij.c.vijli. ix.c. viij · ⁊·li·x. e·i
t.ij. etli. ix.c.ſ⸗ Caſtitas li.lijc. iü. e.re Aduerſitas tpal.li.iij.c·iiij. li.vꝛc. iij Cautela ii. v.c·xviij
Ruerſarij aniaꝝ· li. viijc.j. Eaſus malus 1i. viij c· viij li⸗v.c.xix
Adulatoꝛ li.itij.c. vij. xli. viij.c.ijli·x.e. ij Cecitas mentis
Bfflictio carnis li.v.c.iit Eibus ſpũalis li.v.c. xx. ⁊li. vjec⸗ xiið„ Amaritudo penit entie li. vj.c.it Eircũitus l. viijc.ix„ Fmbit li.v.c·V Clauſtralis U. v.c.xxj 5 Qmicitia li.iiij.c.viij.⁊li ·v·c· v Clericus i ix.c, ix. li. r.c· x⸗* Zmoꝛ cõmunis li.je. iiij Cogitatio i.iij. c. xiitj. i.vj·c·xxili „ Amoꝛ ſpi.li⸗j⸗c· iiij. li.v.c.vij.⁊.li.vj·c· iiij viij·c.x.li x.c.xj⸗ F Zimoꝛ car.li. j·c·it. Amoꝛ wari.ſeru Concupiſcẽtias li.j.c.xv Amoꝛ dei li.ij..j. ⁊.li. iij· c· v· ⁊·li· viij·c Confeſſio Ji.v.e.xxij. i. vʒij.c·xjeli· ix⸗e Amoꝛ ſuili. vj c.v.x.li. vlij.c.iij· li. x.c. iiij Confeſſionis frequẽtatio li.viij.c.xx vii Zmoꝛ pꝛoxim li.vj-c· iiij⸗ Confidentia i. v.c·xxii Angelus li.jre. v. xli. vj.c. vfli⸗ vij.e⸗) Confoꝛtatio lib. vij c.vij Ziali.j.c. v. ii.ij.c.ij.li. v.c · vi· li.vjec ·vn Coniugium iij.ex ſi. viij.c.tiij.li· ix·c· ij. Coniugij honeſtas li.v.c.lix Anime oꝛnamentum li. viij. c.liij Compaſſio li.v.c.xxii Anime pꝛeſeruatio ii. cixüh Wompunctio ü.j.c. xvj. li.v.c. xxv·li.ix Antichꝛiſtian lli, vijec⸗⸗ Zippetitus ſpñalium ⁊ tpalſũ li vf.c.viij Conſcientia li.v. c.xxvj.li. viij. c· xij Apoſtolus. vj. ix. ii.v.c.ii Conſolatio li. ix.e.xij.li. x.c. xiiij
Vpoſtolici viri li.vj.c.ix.x·li.vij· c· iij Conſuetudo li.ix.cxiij Aptitudo natu. achotuteſ ⁊ vitia li. j.c.vij Cõtẽplatio.li. ij.e· ij. ⁊. Ii·iij.c. xij. li iiij.c Armatura ſpũalis li.v.c. ix li. ix.c. ij xvj. li.v.c. xxvij.li vj.c.xxj· i. vij.c. viij· li Zſſumptio beate marie li.vij. c.liij x.cexxv Auaritia li. g. vij·li. ij.c. iij·a. li iij· c· v Cẽõtinẽtia l.ij.c.viij.li. iiij.c.xxvijli. x
12*
et.li. iiij· c.viij·lib· vc.x·⸗ li.vj.ca.x. et c·Tv]
li.vij·c.v.⁊·li. ix.c. v·⁊. li·x·c· v S Contritio li.v.c.xxviij Ziudire verba del ii.vjeepltx.e.vj Konuerlatlo. iretij Aureole ſancton eir Eor.li i.c.xii.ii.iih.ex.li. e.xxix·llix Zuctoꝛitas maioꝛis li.viij.c.v c.xv. li.x·c· xi
b Paltnde 1ſec.x. ib. vjectj Fijli.irecxych⸗ F Beneficiũ li.v.c.xj·i.x· c· vij Conũ io.li..c.xvijeli·iiij. c. xxiijli. vſeca⸗ PBlanditoꝛ li.vc·xij ůonpuð hůman· incxxiha·e⸗

Fnnotatio
xvlij·li. viij.c.xiiij.li ix.c.xvj. Coꝛpus xpᷣi 5 li.vij.c.ix Erudelitas li.iiij.c.xx.lib.v.c.xxx Crux li.v. exxj. li.x.c. xviij Eupiditaſ/lij.c.xix. K.iij.c.xvj. li.v.c.xxij Cura tempoꝛalium li.v.c.xxiij Cura paſtoꝛalis K. vj.c⸗xix
c. xx. Cuſtodia ſui
ati d Damnũ Delectatio Demones Seſideria bona Eetractoꝛes Deuotio li. vj C.Fy)⸗
li.viij.c.xxv li.viij.c.xvj li.v.c. xxxv.li.x.c.xx li.vij.c·x.li.ix.c.xix li.v.c. xxxvj li. vc.xxxvij li.iij.c.xvj. li.v.c. xxꝝviij
Deus li. vj.e.xyij Piabol 1i.iiij. c.xxij.li.v.c.xxxix Signitas 1ii iij. c.xvij. li.v.c. xl Dilectio lt. ijc. ix.li.iiij. c.xxiij.li.v. c. xij.li. vj. c. xxi Diſcoꝛdia
Piuitie vi. j.c.xxj.li.iij.c.xviij. li. vj.c. octoꝛẽl⸗li. jec.xxij.li. vj. c.xxvj li. vij.c.xj Poloſus li.v.c.xliij Dominium li. vj.c.xxvij Domus mentis 1li. v.c. xliiij Pona ſpũſſancti Ai.j.c.xxiiij. li. vij. c.xij Pubia li.viij. c.xviij Vuritia li.v.c.xlj Ccleſia li.j. c.xxv.lib.ix.c. xx i li. x.c. xxiij e Slecti li.j.c.xxvj. li.v.c.xlvj li.x.c.xxiiij Elcmoſyna li.id, c.ij.li.iiij.c.xxv. li viij c.xx.li.ix.c.xxj Elemoſynarius
li.j.c.xx vij Eloquentia
li.ij.c. x. li.iij.c.xxj Erroꝛ li. viij. c.xxj Erubeſcentia li.x.c.xxv Exaltatio li. j.c.xxviij. li.iitj.c.xxvj Eycõicatio li.v.c. xlviij.li. viij.c.xxij Exempla li.iiij· cexxvij· li. v.c.xlviij Exhoꝛtatio li.iij.c.xxij Etas iuuenilis et ſenilis li ix.c.xxij Euongeliſte li. vc xlvij·li.vij·c.xiij
Euchariſia ipjje.ij.it.r.e.xd Aiſitas 6. vned⸗
1 f Familiaritaſ mulierũ.li.x.c. xxvij
Fautoꝛ maloꝛum Fatuus—
C.xxix Fictio li.v.c. lij Fides li.. c.xxx.lib. h.e. xij. li.iij.c xxiiij lib. v.c.liij.li. vj.c.xxviij. li. vij.c.xitij. lib.
li. viij.c.xxiij ile.
2
x.c.xx viij Fidelis Filij dei iij hominũ i.v.c.lv Flagellũ
Fxix Fhriuao Foꝛtuna Fraudulentia. li.iiij.e.xxij. Ii.viij. e. xxvij Frequẽtatio confeſſionis li.viij.c.xxviij Fructus ſpiritus li.j.c.xxxj
Drrulus ii.iiij.e.xxxiij
g Baudia beatoꝛũ li.vij.c.xx
Bloꝛia eterna li.j.c.xxxij
Bꝛatia dei li.j. c. xxx.li.ij. c.xiij.li.iij.c.
xxvij.li.iiij. c.xxxiiij.li.v.ca.lv.li.vj. c.xxx
li. vitj.c.xxxix.li.ix.c.xxvij. li.x.c.xxx
Bꝛatie gratis date li. j.c.xxxiiij
Hꝛatitudo li.v.ca.lvj
Buloſitas li.iij.c.xxvitj.li.iiij.c. xxxv et.li.v.c.lviij. li.vj.c.xxœx
Abundantia li. v.c.lviij
b habundãtia tempoꝛalium. li.iiij
i.viij.c.xxv. li. ix.e.xxv li.viij·ca.xxvj
„
c.iiij.li.v.c.lviij. Heretisi li c.xvj·liviij.c.xxx Homines Noni ⁊ mali
Honeſtas còniugi
li. vij·c.xvij.li.ix.c.xxv.ii.li.x.c.xxx
Bnis gehẽne. in i.v.c.lxij Pyx
i Fsnoꝛantia li.j. Fxrix.x.li. iij. e T Incarnatio li. j.c.xxxvij
Inceſtus
li.j.e.xxix.li.iij.c. xxiij. i.iij
li.ij.c. xxv.li.iiij.c.xxx
li.jrec. xxxv. li.iiij.c. xxxvj.li.vij
Humilitas. li.j.c. xxxvj.li.ij. ca.xiiij.li.iij.c xxix. li· iitj· ca.xxxvij· li.v.c.lxj.li.vj.c. xxꝝi
„ ₰
li.v.c.ixii
nconſtantia.li.j.e.xxxviij. li.iij.c.xxx.li.
iiij.c.xxxviij.li.v.c.lxiiij. li.ix.c. xxix.lib. x.c.xxxiij Incontinentis tvexvexi Inertis iiij c.xt
„

Inlelluus 1t vi.c. Trxiij Znlen⸗ L.ix.e.xxx⸗et.li. x·c · xxx? Infirmitas li.v.c.ixvj.li. vj.c. xxxiiij Ingenium li.v.c. Ixvij Ingratitudo li. iiij. c.xxxix Sniuria„ li.viij. c.xxxiiij
mmunditia ü.vj.c. xxxv.lib· ix. e · xxxj nnocentia„ li.iiij c. xlj Inobedienria U.iiij.c.xlij·li· vij· c·xxxn mpatientia li.v.c.lxviij · li. vj· ca · mpſeuerantis li. v.c.Ixiy. nſpiratio diuĩa li.vij.c. xix.li. viij··xyxin Initabilitas ntentio 1i. iij. c.xxxi-li· vitj.c·xTV
nuidia li. itij·c xliij.li. v.c. lxxj.li. vj · ca ·
xxvij li ix. c. xxxij- rü ſi Ißpocriſis li.ij.e.xvij.li.iij. c· xxxij. li. jiij. c.xliiij.li.v. c. lxxij·lib· ix.c.xxxiiij · li. x c.xxxvij. ra diuina li.j.c xI Ira humana.li.j.c ylj. i.iij·c· xlv.li. vc · ſxxiij⸗li. ix.c.xxxv. li x.c.xxxvn Juditia dei.li.viij. ca.xxvj·li. x.c.xxꝝviij udiciũ finale li. ix c.xxxvi. li x·cxxxix udiciũ humanũ. li.iiij.c. xlyj li.v.c· Ixxv ier
udex li· viij·· xxxvij Juſticia li.j.c.xlij·li. i·c·. xviij uſtus.li.ij. ec.xix. li·iij·c. xxxiij.lib.vj· ca⸗ Frxviij·li.viij.c.xxxix Zurneh li. viij·x.xxxviij uuenilia vitia li. vj⸗c·xxyix
boꝛ 1 PLachꝛyme li.j.c. xlij⸗li·iijec ·
li ix.e.xxxviij Paſciuia li.j.e.xlitij Paus diuina li.iiij.c. xlviij Vex diuina li. viij.c· xl Per humans li.v.e· Ixxvj·i.viij · ca·x Lingua li.j.c.xlv.li.x.c.xlj LPo cus. li.j.c.xlvj·et.li. viij.c.yxlj Nonganimitas li. iiij.c.lxxvii Eudus li.iitj.c.xlix
Luxuria. lib.j.c. xlvij. i.ij.c.xx ·li.iiij·c.I.
li.v.c· lxxvijli. vitj.c.xlij·li.ix. ca. xxxix.li x·c·xlitj Andata dei li.x.e·xliiij
Walus hö li. iij.c.xxxv.li. itij.c. Ij
Wãſuetudo li.iij.e. xxxyj·li. iꝝ.c·x
Capituloꝛum
Warie virginis aſſumptio i. vij e.iii Warie ſalutatio li. viij. c. lxviij Waria mater domini lib j.c.xiviij.li.ij
Martyr li·tij·c.xxxvii Watrimonium ſpirituale li.viijec. xliij Wemoꝛia i.vj. c·xlij Wentis renouatio u.irn Weritum k. viij. e.xliitj Wiracula li. vitj·cexlv Wiſeria li.j.c.xlix.li.x.c.xv Wiſericoꝛdia dei li.viij.c.xlvj Miſericoꝛdia hominis lib.ij.c.xxij. li iij.c.xxxir. Wodeſtia li.vj. e.xlitij Monachus— 1t. lit.c.l⸗
liij.lib. v.c. lxxx.li.vj.c. xlv· ib.vitj.c.xlvij
Woꝛtuus mundo li.iij.c.xlj. lib. x c.xlvij.
Wunditia mentis lib iiij. c. lii
li. v.c. lxxxj 9
Mundus li.j.c.lj. lib. vij·c.xxj·lib·
ix.c.xliij. li.x.c. xlix
Wunera ü. v.c.ixxxij. lib. x.ca. xlix
Wurmur ti. ix. xix Egligentia li.iiij.c.lv· li.
n viij.c.xlviij.
Megocia ſecularia li.j.c. liij
Blatio ſui lib.iiij.c. lvj o lib. v.c.lxxxiiij—
Obedientia li.j.c. lüij. li.v c.lxxxiij.li. vj. c.xlvj.li.viij. c.xlix.li.ix.c⸗
xlvj. li. x.c.l.
ecaſiones peccandi li.v.c.lxxxv.li. vj.t. xlvij. Sccultatio boni li.v. e. lxxxvj Occupatio lli. iij.c.lvi Officium eccleſie li.v.elxxxvij pera hominũ li. vf.c. xlviij. li. viij·c. l
Opera mala li.iij.ca. xlviij. lib. x.ca. lj
SOpera remiſſa li. iit. c.lix Dpera bona lib. ije. xxiij·lib. iij vlij. c. vj⸗li ·ix.ca⸗ Opera meritoꝛia li. iiij.c.lix pera penitentie li. iiij. c.xliij Opera pꝛoficientiũù Da 2
Mc ſe tb. L. 6.o*

pera contemplantium li. iij.c.xlv SOpera docentium li.itjc.xlvj Mꝛatio li.iij. c.xlvij.li.vj.c. xlix.li.
vtij.c.lj. li.ix.c.xiviij
Dꝛdo fratrũ pᷣdicatoꝛũ jec.l Sꝛnamentum anime li.viij.c.liij Wꝛnatus li. ix.c.xliiij.li.x.c.lv
Menatus mulierũ. li.v.c.lxxxix.li.x.e. lij P
Scioſitas Anrentes p Paſſio xp̃i. li,j.c.lvj.et. lib. iij.c.
lib. vj.c.l.li.x.c.liij
S hoĩs.·li.j.c. lvij. li.ij.c.xxiiij.⁊ li. 1
cvj Maupertas li. iij.c.lj. li.iiij.c.lx
Pax li.iiij. c. lxj.li. ix.c.li Meccandi occaſiões li.v.e·lxxxv.li.vj
c.xlvij Meccatoꝛ.li.j.c.lix. li.iij.c.lij. li.iiij.c.lxiij
li. v.c. xciiijli. vj.c· lij ii. vñj. c. xxinjli. viij 1.iiij.c.xcj
Peccatoꝛum vias Mena inferni li. iij. c.liitj. lib. x.c.lviij
Menitens li,j. c. lxj·lib. ij
li. iij. c. lv.li.iiij.c. lrv.li.v.c· xcx Menitentia li.j.c. lx. li.ij.c.xxv.li.iij. ca. lvj. lvij. ⁊.lviij·et · li.itij.c. lxiiij.li.v.c.xcv i.vj.c.liiij.⁊li.vij. c.xyiiij. li.viij.c.lvitj. ⁊
Meregrinus.iij·c. lxvj.li.v. c.xcvij c,l
Perfectus li.tij.c.lx.⁊.li.iiij.c.ixvij
li.r.c. Ixœx
Merficere bonum ꝓpoſitũ li.itj. c.lix Perſecutio li.vij.c.xxv
iij.c,lx viij⸗li. v.c.xcij· et. xc vitj. et.li.viij·c. lix. li. ix.c. lv. li.xc. lx 6. MPigricia li. vj.c.lv. li.x.c. lxij Pinguedo ſpiritus lli. iiij.c. irj MPoteſtas humana li.vj.c. lvij. li. viij. c.i MPotus ſpiritualis li, vfec.lviij Pꝛedicatoꝛ li.ij.c.xxvij. li. iiij·c. Ix 1 v.c.xcix.li.vjc. lix.li.vij. c.xxvj⸗li.ix.c. li.iiij.c. lxxj
MPredo t tee lielitj.c⸗ Mielatus li j celxiijli⸗iij.clxij·li.iiij. c.
Innotatio
.c. h
lix. eAxxij Simplicitas liviijcelxxilie irc.lxvitj
„„ lrxij·li. v.ca.e.li. vj·c·yali. vij. c. xxvij.libʒ
viijc.ly
Mꝛeſeruatio anime li. j.c.lxiii Pꝛeſumptio li. iiij.c.lxxii Mꝛoficientium opera li. iij.c.xliiij
ꝛincipes li. ſ.c.lxv.li.vj. t.lvj Mꝛofectꝰ ſpirituais li.iij.c.lxiij.li.v.c.cj ꝛoſperitas tpalis. li.j.c. lxvj.li.iij. t
ii. vi. e.lii; Pꝛud
dꝛudentia li. j. c.lxvij.li.ij.c. xxviij. li. uer
xlix·li.v.c xc.li.vij·c· xxij·li. h.c.i* li.v.c.ciij L.x.c.liitj. Pugna ſpiritualis li.iiij.c.Ixxvj Maſſio vitio[a lli. viij. c. liiij Puſchꝛitudo ſpiritualls ii.ij.c.ixv Matientia dei li.v.c. xcj.li.x.c.Iv Munitio li.vij.c.xxviij.li. viij. c.ivij. ii.
r.c. lx
Murgatoꝛium li. viij.c.lxij Purificatio coꝛdis li.ij.c.xxix Puritas li.v.c.ciiij
c. lxvj Becidiuum li. ix.c. Ixij
Recreatio.li.viij.e.lxiiij⸗ cipantiũ lyviij·li.iij. c.lxvj.li·iiij.c. lxxvi
Remiſſio damni li.viij.e.lxv Renouatio mẽtis li.iiij·c.ix viij Beſtitutio. Li. viij.c.lxv Beſurrectio moꝛtuoꝛum li.ix.c.lxiij Aecerdos li.x.c.lx viij F Salus pꝛopꝛia li.iij.c.lxviij
Salutatio virginis marie. li. vitj
CIFvi
Sancti viri.li.j.e.lxix.li.ij.c.xxxj.li.iij.c. vij.c.xxix.li.x.c. lxix
Sanguis xp̃i.li.itj. c.lxix. Sapiẽs. li. v.c Ev Sapiẽtia.li.j.c. ixx.li.ij.c.xxxij. lib. iij. c. Ixxj.li.iiij.c.lxxx.li.vj.c. Ix x
Satiſfactio li.viijnixix.li.ix. c.lxiiij cvtij· li.vj.c.lxvj. Sciſmatici li. v.c.cix Scriptura ſacra.li.iij.c.lxxiij.li.vij. c.xxx li.vitj. c. lxx.li.ix.c.lxvj. li.x.c. lxx. Serui
dei li. vj.c.lrvij Senſus coꝛꝑis.li. ix.t
lxv. Silentium Silitudo dei Simonia
ii. r.c. lrx iir.clxvij li. x. cilxxij
—2
Regimẽ pᷣn⸗
—
li. vj.ca· Ixj ¶Religio.it.j·c te 40

Capituloꝛum
Sbiliciudo 1i.·vjc. lxvlij. i ix·e·lrix⸗ Virtuoſus ti.e xxxy.i·iicelxrij⸗ ix. cixxiij. inie Solitarij li.v.c.cx. li.iij·c· lyxxjyli.iiij.c. xciij· li.v.c· cxix.li.vj
es li vijc. rj. et. li. ix.c.lxx.li.x· c.ixx vij li. vij. c.xxxv. li. ix.c. Ixxxij⸗ rrr—. Aita actiua li.j.c.iij.li iiij. c.vj·li. Spiritus ſanctus li j.c. lxxiij.⁊· li. vjec.ili.ix.c.j. B üiij. c. lxxxj.li.vj ·c· lxix- Bita eterna. li.x. c. lxxxiij
3 Spiritus malignus lib.j.c. Ixxij ita pꝛeſens ⁊ futura li ix.c.lxxxiij⸗ 3 Spiritualis bomo li. iic. Ixxv. i Zita homis coꝛpoꝛalis. li:elxxpvſ⸗ 5 iiij. c.lxxrij.li. vij.c· xxxii· vli. ij. c. lxxxiieli. ix.c. Irxxiij Sponſa xpi li.vj.c. Irx Aita hominis ipiritualis li. j.c· lxyxviij. „ Status ſpiritualiũ li.e.ixxiiij. li. iti⸗ c. rciij.i.v.c. cxx.li.vñj· c· xxxtiij·i⸗ † Status laicoꝛum i.viij.c.Ixxij. ix· c·Ixxxv— Studium li.v.c · cxij· ita moꝛalis. li. j.e. lxxxvij · Subditi 1i.iij.c. lxxxiij· i.ix c· lxxj Aitia li. elxxxire li. i·c.lxxxiiſ⸗ Superbia li. j.c. ixxv.li. i.exxxv⸗ li.iiij.c. xcv.li.v.c.cxxſ.ii.viij·c·lxxviij· li. 8 Superbus li..c.lxx vi·li.iij·c⸗ Gitia iuuenilia„liviec.xxxix 3 lxxxiiij.li. v.e · cxiij· Anctio gratie li. ix. c.lxxxviij⸗ Rrciturnſtas li.ix.e.lrxiij. Anitas ſpiritualis li. vj.c xxviij⸗ 86 t4t Tactus ipudicus li.iij. c. ixxvj⸗ li. ix.c.lxxyxvij · 2 Femperantia i.jee· lxxvij. Aoeatio diuina. l1li.x⸗c. lxxxiiij⸗ 6 et li.ij. e.xxxvj Aoluntas pꝛopꝛià li· ix.c.lxxxix. Tentatio li. j.c. lxxviij·li·itij. c. lrxxx. Aoluntas bona iex⸗c⸗lxxxv⸗ iv.c.cxiiij.li.vj· c.lxxij.li.vij. c. xxxitj. li. Zoluptas l. jc.xc.li. iij.c.xcvj⸗ li. v. viij.c.lxiii. eU⸗ Tempus i.ix.c. lxxv.li.x.c. Ixxviij. Alura L.iiij.c. xcvij.li.v.c·cxxiij· Tepiditas lexec· Ixxix. viij.c.lxxvjeli. ix.c.xc. ij.c. ixxvij.li.v.c.cxv li.ix.c. Ixxvj.li. xec· c lrrix. irrr. 5 8 2 li..ercli.ij.c. xlj⸗ lin ⸗ Tyrannus 1li. iij.c. lrxxvjeli.v. e.exvi⸗ ij.c. lrxxx. li.iiij. c· Tcviij. li.v.c⸗— Tranſgreſſoꝛ · li.viij.c.Ixxiiij. exxiiij. li. vj.c.lxxix.li. vij·c.xxxvj.li.ix.c.
Tribulatio li.j. c. lxxx.li.ij· c. xxx viij· xcj· li·x.c.1 xxvj · li.iij.c. lyxviij ·i. iiij ·c. lxxxvij. ii.v.c.cxvij Elus li.j.c.xciij. li.iij.c. lxxxv.li. ix.c.Ixxvij · g lxxvj. li.v.ca.xxv·li·x.celxxxvij i.F·C⸗ xxTTI⸗ Trinitas li. j.c. lrxxj Triſticia li.vj.c.lxxiiij. Anagloꝛia 1li. vec.cxviij· Eplicit tabula generalis totiꝰ libꝛi de li. ix.c. Ixxviij· exemplis ⁊ſi imilitudinibꝰrerum Fᷣm oꝛdi⸗ v BAerba dei ii.j.c.lxxxij. li.iij·c. nem alphabeti per libꝛos et capitu la. lxrix.li.iiij.c xxxviij i. ix.c. lxxix.li.x.c. xxxij erba hominũ. ii.vj·c.lxxv.li.ix.e· Ixxx
Betule.iimj.c. lxxxix. S peccatoꝛum li. iiij.c.xcj.
Lidue li.tiij.c. xc⸗ Ba i Birgines k. jteelxxxriili. vi.c ixxvi⸗ 4.

Alia annotatio oĩ⸗ um eyemploꝝ q̃ introducunt᷑ in hot libꝛo de ſimilitudinibus rerũ vᷣm oꝛdinẽ alpha beti:⁊ ponuntur folũ nomina ipſoꝛũ exem ploeũ cauſa bꝛeuitatis in quolibet loco. Bies li. iij.e Ij ₰ Abiſiſtꝰlapis pᷣcioſv. li.ij.c.xxvj Zblactatio pueri li.x.c.xxxv xeodẽ.ca. lxxxj
Aboꝛſus pꝛegnantis li.x.c.vj Abſinthium li.iij.c.liq.⁊.Ivj Accenſio ignis li. xc.xliij et. Ixxviij
Acetum„ ire Aculeus li. v.c. ix Acathes lapis li.ij. c.xxxiij Adam li.viij.c.xxi Adamas lapis li.ij.c.xxv Aduocatus li.x.c. xi Ser li.j.ca.ij. x. vj. ⁊.xxyvj. ⁊.xxxviij
iv. ⁊. lxxxviij.⁊.xciij.
Africus ventus li. j.c.lxxiij Ager li. j.c. vij. ⁊.xxij. ⁊. lxj.⁊.li.x.c. ixnj Agricola li. ix.c.viij.⁊.liiij Agricuitura li.ix.c.iij Asgnus li.v.c.j. cvj Agnus paſchalis li. v.c.xc Agnuſcaſtus arboꝛ li.iij.c.iij
3 li. v.ca. xiij Ale ſeraphin li.vij.t.j Alatus li. vj.c.vj Alabandina lapis li.ij.e.xxiij Alabaſtrũ li.ij.e.xitj Slbeſtõ lapis li.ij.c.xvj Alietus li.iiij. c. Ixxiij Allectoꝛius lapis li.ij.c.xiiij Alluuio li.j. e.xxxv Almatharſica lapis li.ij.c. xxv Aloes lib.iij. e.xxxiiij.⁊.lvj Altare li.ix.c.xliij.⁊.xcj Alteratio li. jc. lij Alcio aus 1lli. iij.c.xvxj Dmaritudo aque li.j. c.vj. ⁊li. vij· c.xxj Amatides lapis li.ij.e. xij Ambulare li. vij.c. xj Ametiſtus li. ij.c.xxxv/ Amygdalus k. iij.c.xxiiij Amomum li.iij.c. lxxj Smphibens ſerpens li.v.ccxxij
Annotatio
Amphoꝛa. Enchoꝛa lib. ix.e.j.et. lxx.et. lyxvj Anhelitus 1i. vj.c.xlix Angelus li.vij.e.viij.et. x. et. xj Anguilla li.ix.c.lxxxir Anima plantarum li.iðj.c.ivj
Anima bumana in pꝛoemio ſexti li.
Animalia terreſtria li.v.c· xiij·et. xxvlj et. lix.et.cxx* Animalia quattuo: li.v.c.xxtij et lib vhj ca.xj. xiij.⁊.xxix Animalia pꝛaui coꝛpoꝛis li.v c.lxj Animalia rapacia li.v.c.cxiiij Snimalia immolaticia li.v.c.lxxxiiij exxj⁊.cxxiii 2 Animalia cõmeſtibilia m legem lib. v elxxxj— Aniſum li.iij.c.lxvij Amachides k.ij.c. xij Annus ſolaris et lunaris li.j.c.xlvitj Unſer li.iitj.c.lxxvij Antemurale li.ix.c.xi Antrum li.j.c. xxxv* Zpis li.iiij. e.xj. et.xiiij.et.xxxj. et
xl. et. xlij et. ylv.et. litij. et. Ixj. 1 lxxx. et. lrrxitj·et.xcij. et. li.v.c.ix
poplexia li. vj.c.liij Apoſtema li. ix.e.ix Apparitio li. vij.c.viij. et. xx
Zppetitꝰ·.vj.e.viij. Appiũ.li iiij.c. xiij
*„
Zqua li. j. c.j.et. vj.et.xij. et.xxiij·et. xxx
iij. et. xlj. xli lrxxi.lxxxvij
i riix.lix. et. lrx. lxxvj. lxxx.
Squa roſacea.li.ix.c.j. Iqjla.li.iiij. c.j.
2
xxvexxvj·et · xxxvij · et. lv. lviij· et. lxxviij· ⁊
.
et. xxix.
Aquilo vẽtꝰ.li. j.c. lxxij·et. lxxiij. Aranes li.v. ca.viij.et.x.et xxvj. et. xxviij Axxix et. xj. lxxvj.et.ciij. ⁊.cvij. Aratoꝛ.li.ix. c.lxxxvj. Arboꝛ.li.iij.c.viij. ⁊.lvij. ⁊.lxx. li
Arca noe.li
li.x.t.iiij. iie teſtaĩti.li.vij
c.xxvj.et·li.ix.c..Ardea auis.li. iiij
c.lxxij. Arena.
.
i.j. e⸗lx.et.lxxxix.et. li. ix
eUij. Argentũ.li.ij in. pemio.et.c·xxvij
Argentum viuum Argarites lapis, li.ij.cyrv
xvitj. et
2227
8 ₰

————
—— N
PBriditas terre.li.j·. Aries.li. v⸗ Rptlint iteratio l.viij.c.Ixvij cxriit. c.l. vijc· vij. b Feenn i⸗x/e.xrFv Zriſtocracia in pꝛoemio 1. vi Balauſti liij.c⸗ Arithmetica in pꝛoemio ü. ix Bii. li.tij e·xxxvij· et Armatura li Je.it..Iix.cii ture et.lib.ix.c.vij. Armiger li.x·c c.lix Barb 2 3 e Armonia u.ſ. c. lrxxj Parbarius ieirex Armoniacum li.itj.c.xlviij Baſiliſcus li.v.e·xciiij Aromata l.ix.c. jxxxi Bdellium l.itj.c.xxix Aromatica li. ix.c. xxxij Berillus li. ij. c.xxxvij Aromatica li.iij.c. Iv Beſtia li.x.c.xxxj Zirs in pꝛologo u⸗xii Beſtie quatuo? li.vij.c.xxxiij Ars in Piaoſen in pꝛoemlo li.ix Betiol ethiopica ii. v. e. xxrii Artifex in pꝛologo— i. iclvj Artificialia li.ix.c.lxxxvij Bitu uij.e.1.j Arſenicum 4 Blanine mulierum li. x.c.ix Arteria iiyſ.el PBombix li.v e⸗ xxvj.et· xxxit Arcturus li. j.c. Ixxxiiij Bonus fructus Nihe..t.xlij⸗ Arundo l.iij.c.xxxij Boꝛar c.xvj.et· ilex viij et. cij Zrgilla li. j.c. xiij Boo.v.crn.i rfvj; it· vc S i.vekrr Bos ſilueſtris ii. y·e xxxj. xxt x Aſcen b.x.c.lj Bona ſerpens ii.v.c.xv.cxiiij epeneatn u.i n xxvlij Bꝛachiũ ecjhie Aſpectus planetarum er Pubalus i.v.c.cxitj „ Aſpis ſb· vc.ivj.cüt· crxic· ti⸗ Bubo uß· xßj·.ipriit aſſaſini ſi.viij.c.xij Bufo li.x.c. ixxvj Qſterites lapis ii.ij. e.xxxix Bureſtis li.v.c.xciiij lapis ie.rrp Buxus li.iij. c lxyi ogia nprenio li.i Cadau li. x.c.xvij ZAtrium liix. c.xx Eladr liiij exxxiiiea Zueplum ij.xxiij Calamus Auditus li.vjc. xj. et· xxij Calathus lib.vij.c.yj Auellana itihei Calcedonius h.ij. c. xxj Aues i.iiij.c. 5 xciij · xciij Calibs li.ij.c· vij Aues aquatice li. i ieie Calix i.ix. c. ixxvij Aues pꝛede ixvij Caloꝛ li.j.e.iiij· et. xiij Fues coꝛuini generis i.c.xxx Calx li.ij.c.ix Zues immolaticie ihel j Cameleon li.v.c.lxx.cxvj Aues in lege pꝛohibite li.liij.c.xcv Cameleopardus li. v.c. cj Qugmemnm li.iij.e.ixiij ieinni Auripismentu li.ij.c.xxv ix.c.xxiiij Zurisa inje.nxxeriſter= li.iiij.c. xxxij Auricalc li.ij.c.xvij S. li.j.e.iitj. et. lxvj ·et.ii.ix · c xj Buris utp. v.e. cvi · etib · vjc. vjeꝝj gandelabꝝ.ii.vij.c. xj·⁊li. ix·c·xlilj·⁊· rej et. xxijet/li.x. ca· v Canis celeſte ſidus li.j⸗c·xxx.⁊. x Turoꝛa li. ſerert Caniculares dies li.j. c. x Aurum li.ij.in bwedee i Canis animal terreſtre li.v.c.j.⁊.v.⁊· vj Buſter rie kric itj Autumnus li.j.c. Ixxiiij Ei wſie v. 2 iiij
materiarum

et iiij.clxxxj.
Canis marinus piſcis li.iiij.c.lxiij. Caniſtrum lli. vij. c.xxiij Canna pulmonis li.vj.c. lx Campus li.j. c.xliiij. Cantus auium li.iiij.c.xvj apa pluuialis li.ix.c. xxiij. ⁊.lj Capillus Capparis li.iij.c.1 Capꝛa li.v.c.xciij.⁊.li.vij.c.vij Capꝛa ſilueſtris li.v.c.cx apꝛeolus li. v.c.xvj.x. xxv. ⁊.xlix Capꝛificus li.iij.c.xij Caput li.vj.c. viij. ⁊.lx Caputidꝛaconis celeſtis li.j.c. lxij Carbones li.j.c.xvij. ⁊ li.vij. c.xj Carbunculus li.ij.c.xij Cardamomum li.iij.c.xx Carduus li.iij. c.xiij Carica li.iij.c.ix Carnifices 1i. ix.c. viij. ⁊.lvj Caro li. v.c.iij.⁊.lvij.⁊.li. vj. ĩ pꝛo⸗ emio.⁊c.xviij. Cartilago livj.c. lxxij Caſeus li. ix.c.lvij Caſia li.iij.c.xxix Cafiafiſtula li.iij.c.ix Caſtanea li.iij. c.xxiiij
Caſtoꝛ li. v.c.xiiij.⁊.xvij.v.xliiij.⁊.xcix Caſtrum li.ix.c xv. x.xlvj. ⁊lij.⁊.Ixxiiij et.li x.c.j. x.xlxi
Cattus li. v.c.vij. ⁊.xxxix.et. lxxxix Cauda li.iiij.c.vj.⁊.liij.⁊.li.vij.c.ij.⁊.vj
et li.x.c.lxj. 3 Cauda dꝛaconis celeſtis li.j.c. Ixij Cauerna li.j.c· Ixviij Caulis li.iij.c.lvj Cauſa pꝛopꝛla li. viij·c.iij⸗ Cecus Jo- li ca.v..lvij·⁊.lxiij Eedrus arboꝛalta linj.c.xxx vij.⁊.Ixxx Cedrꝰ arboꝛ fructi. liij. c.xxxvij.⁊.lxxx Celidonia herba lli.iij. c. Ixx viij Celidonius lapis li.ij·c.xx Chelidrus ſerpens li.vc.cxiiij Cella vinaria. li.ix.c.j. Celum li. j.c. lxviij.⁊.li. vij.c. xxvij Celum empyreum li.j.c.xxxij Celum aqueum li.j.c.v Celum ſtellatum li.j.c xxx Cena li.vfj.c.xij.⁊.li.x.c.xxij Ccntaura li.itj. c. lvj Centrum k. clxxxj
Annotatio
Centrix ſerpens li.v.ccexiſ Cera li ix.c.ij.⁊.xxi Ceraſtes ſerpens li.v.c. xxxix.⁊.cxiiij Cerebꝛum li. vj.c. it Cherubin li. ix.c.xliij.⁊xcj. Ceruus li. v.c.vij· ix.xiiij. xxiiij xlij·lin· lvij. lxv.lxxj. Ixxx.xtv.xcvj.ca.ej. exitij· cxvij. ⁊.cxixr. Cete li. iiij. c.ij. ⁊.iiij.⁊.xxxvj.⁊.xxxvij et. lxxij. et. Ixxxj. Cibus li.vj.c.xiiij.⁊.xxv.⁊.xxxj.⁊lib.ix ca. Ixxij.⁊lxxx. Cicada li. iiij.c.vij.⁊.xlviij Ciconia li. iiij.c.xv.⁊.xxx.lxx Cignus li.iiij.c.xxxv.⁊.xliiij. ⁊·lxuij Cilicinus ſaccus li.vij.c.yxxvij Cinifes li. ix.c. xviij Cinnamomum li. iij.c.xj.⁊.xxxvij Cypꝛeſſus K Cinis li.j.cc Circius ventus li. j.c. Ixxiij Circulus li j.c. ixxxj Circuli celeſtes li.j.c.xxxiiij Circuli planetarum li.j.c.xxxvj Circumferentia li.j.c. lxxxj Chirogrilus li.v.c.lxxiij Chirographus li. ix.c.xxxviij Cirurgic us„li.ix.clxx vij Ciſterna li. viij.c. xxxj⸗li.x c. lj Citonius arboꝛ li.ix.c. xx viij Ciuitas li.ix.c xxvij.⁊.lxxiij Claudus lix.c. lxiij Clericus li.viij.c.iij.⁊.vij.⁊.xxiiij Ctypeus li.ix.c.viij Cholera 2 li.vj.c.iij Colyrium li.iij. c. lxxvij.x.li. ix.c.xxxv Collis li.j.c.iij.⁊lxx vij Coloquintida Collum li.vj.c.lx Col luſio li.viij.c.vij Colluber li.v.c.xxxix.⁊.cxxj
Colũba li, iiij. c.lxxix.xciiij. ⁊.li. vij. c. vij
Columna li j.c.iiij·⁊li · vij c.x Coma li.vj.c.vj Cometa li.j.c. lxxv Combuſtio li.x.c.xlvj Conceptio li.vj.c.liiij.⁊.lib.x.c. lxxxx Condito?: legů li.viij.c· vj·⁊.xlv Coniunctiones planetaꝝ ii j.c.xlvj Compoſitio elementoꝛũ li vj.cxlij
5

—
—
5——
— —————————
teris legis bꝛo.x.c·x⸗ Conſtitutio li.viij.c.v..xxxj· ⁊.lviij Conſtructioo 4 liviij.c. lv Conſuetudo li. viij· c.xn xxviij.⁊.I. Contumacia li.viij.c.xxxij Conuerſatio fatua li.x.c·xvj
Conuerſio vini in oleum li. ix·eexlviij
Copulatio auium
li.iiij.c.xx
go: li. v.e.lv. ⁊ li. vj.e.vj · xxij · ⁊·lxiiij
Coꝛallus
Crocodilus li.iiij.c.Ixxvj·. li.v.c.xlv · vij. ⁊.lxxij.⁊.xciij· ⁊·xciiij· ⁊ li.vj·c.ij.
Coꝛiandrum i. Coꝛneolus li.eeTxrü Eomix ii. iij.c. x.x. xxvſ·xxx· ⁊rxxir Coꝛnua li. v.c.viij· et · c. Coꝛnu cerui li.v.c.ix. ⁊.xlij· ⁊cj Coꝛona li. vij.c.ij Coꝛona luminarium li.j.c.ix Coꝛona clericalis li.x.c. x Coꝛpus li⸗j. c.lxxxi. ⁊ in pemio li.vj Coꝛruptio fructuum ſi.iij· c· xlvij „Coꝛruptio lt⸗j.c.lij Coꝛuſcatio li.j.c.xl Coꝛtina lij.c.xxv Choꝛus li. vij.c. xx Choꝛus ventus liſ.clxxiũ Coꝛuus auis libꝛo.iiij.c.xxxiiij.lxiij⸗ x liij·v.c.lyj⸗ Coꝛuus piſcis li.iiij.c.lIxxv Cos lapis li.ij⸗c.viij Coturnix li.iiij.c. lxv Coxa li.vjec.lx Credito? li.x.c.ij.⁊.xxxir Cribꝛum li.x.c. vfj Chꝛyſoleneus lapis li.ij. c.xvij Chꝛyſolitus lapis li.ij.c.xlj Criſopaſſus lapis li.ij.c. xxiinj Chꝛyſtallus li.ij.c.xxvet lib. vij.c. j Crocus li.tij.c.vij Crus li.vj.c.xlvj Cuculus li.iin.c.ĩxvj Cucumis li.iij.c.xxvij Cucurbita 8 li.iij.c.lvj Culer li.iiij. c· xx.⁊.xxj Ciminum li.iij.c.lvfj Curatio tt. ix.c.liij Currus li.ix.c.xxxij Cutis l.vj. c.xx viij Cutibuth tiitij.c.j
„
li.iij.c.xxviij
materiarum
Conſecratio facerdotum? bonie.
Actil li.iij·c. xxxvij
d Sn lib.iij.c. Pamula 6 li. v.c. Iyj · Hamum li.viij.c.vij.⁊. Ixvj SDebilis li.x.c.lyxv Hebitũ li.x.c.lix. Defectus li. x.c.xlv Pefenſio li. viij.c.vij. ⁊.xvj Defunctꝰ li.x.c.lvij Delictũ li.viij c.lv Denarius li.ix.t ·xlj
Dens üi.v.c. ix. lyxviij.⁊.exij · exliij· lib.
vj.c.ij. vj.xxxiij. xxx vij· xiij.⁊ li.x.c.Ixxiij
Deſertũ li.j.c.lj⸗⁊.lix. eſcẽſus li.x.c·lj Deſtruere li.viij.c.lv. Dextra Kri c.x
Diadocos lapis Diptannus L.iij.c.xxviji· v.c. xeyj Diffinitio li.viij.c·lvtii Digeſtio humoꝛis 1ti. iij.c⸗lxv Himenſiones coꝛpoꝛis li.j.celxxxi Dimenſiones tel li.j.c.eodem Dyonius lapis h.. c.xrxiti Diplois li.ix.c.
Eipſa ſerpens li.v.c.xxxvij·⁊· xcitij
Soliũ ü. ix.c. lyv. ⁊.Ixxxvij·⁊ li x·c· xii
Solor li. vj.c. viij.⁊. xx. xxiij · ⁊xxxvi⸗ 4.xxxvij. ⁊.l.lxxi.⁊ lxxiiij ·
Nomina ti.x. c.lxvj.
Dominus ti.vj.c.xxvij.li.x·c. lxxitij- Domus li.ix.c. xxx.⁊·xxxj.⁊·xxxv
et.lxxij. ⁊ lib.x.c. xxvj· ⁊·lix. ⁊· lxxiij
Homus celi li. j. e.lxxiij Pomus planetarum li.j.e.xiiij⸗ Hoꝛmire: vide ĩ ſomnus xlib.x·c.xxv Doꝛſum li.vj.e.xtij. ⁊·xxxvj Dꝛaco li.v.c.xxxix.lrxij· xcv. 4.cxiij. ⁊.li⸗ vij.c.xxxiij. Dꝛaco igneus li.j.ca.tiij⸗
Nꝛacontea herba lieiij.celxxxv. ⁊ li.v⸗ ca.lx.⁊. lxxx⸗ NPꝛomedarius ki.v.c.cv.
Suleis fructus li. icvliij. x.vj. xli.
ix.c.xvij.⁊.I. Dulcdꝛatioaque
amare li. ix.c.l. ⁊ lib. x. c.xviij⸗ e Ebrius li.x.c.iiij⸗ Eccleſia li.viij.c.itij Echinus piſcis li.iiij c.xxvij.⁊.xxxvij Effimeron piſtis li.iiij. c.lxij Effimera febꝛis li. vj.c.lij Electio li.vitj.c.xx.et. xxxiij. et. xxxix. et rliij. Scctus eßs li.x.c.lvij

viij. lxxx.Ixxxv⸗i irpebpien et. cxiij Elementa li.j.c.Ixxxj Elemoſyna li.x.c. ixj Elleboꝛus li.iij.c.lvj Emiſperium li.j.c.Ixxxj
ſerpens:ſpecies piai⸗ li.v.
ca.xciiij. Emplaſtrum li.ix.c.liij Emptio li.viij.c.xxj — ſerpens li.v.c.lvi Epar li.vj.c.xxxviij Epiglotes li.vj.c.xxx Epilenſia li.vj.c.xxxix.et.lij.et. Ixj Epiſcopus lli. viij.c.lxitj li.vj. c. lxxiitj li.vij.c.vj
ues — 1. ve. yyi.rlir y.iy.ihhx xcix.cvj. cxij · et lib. vij.c.ij. et.itj·et· vj· et rxv.et. xx vjet lib· ix.c.xxij et li.x.c.ix. et
quus fluuialis li.iiij.c.lxiij Zauinottialis circulus li.j. c.xxxiiij Erucha li.v.c.lxxij.et lib.vij.c.ij Es Eſchites lapis libꝛo.ij.c.xj.et lib.iuj. ca.lviij.* Eſtas libꝛo.j.c.lxxiiij.et lib.ij· in pꝛoemio Eſtimatiua virtus ls.vj.e. lx Etas pꝛima mundi li.x.c.xxxtj Eurus ventus li.j.c.lxxiij Excommunicstio libꝛo.viij.c.xxxj.et lxij.et. lxxvj. Ercommunicatus li.viij.c.xxj Excoꝛiatio lib.ix.c.ixxxix Eremplar pꝛoemio Exercitatio li.vj. c.xl f Faber ferrarius libꝛo ix.ca. xvj· et· xxxix Faber erarius lib. ix.c.xvj acies li.j.c.ij.et. xj.et.xiij.et.xxx Facies hominis i.x.c.lxx Fagus li.iij.c. lxxxiii Faico li.iiij. i⸗lxxir Falſarius vijc.xxiij Falſum li.viij.c.ij ameſcens li.x.c.lxxxij Fantaſia libꝛo jein pꝛo emlo.et lib. vjcalꝝ⸗
nnotatio
Fatuus li. x. e. Fauces e 4 Fauilla li.j. e.lxxxvj Fauni u.vhirhe Fauonius li.j.c. Ixxiij Febꝛicitans li.x.c.lvj Febꝛis li.vj C.lij.et. Ixxii Fecunditas terre li.j.c.xxxv Fecunditas arboꝛis li.iij. c.xlij Femina li.vij.c.xx — arboꝛ li.iij.c.lxxxij li.vj.c.vj· Ixxvj Fe libꝛoix.c.ix.et lxvet lib. r.ca.xvij. Feniculum li.iij.c.jxvyij. Fenum li. ij.c. x. et. xvijet. xxvjet lib.
vij.c.x.et.xiiij.et lib.x.c. rryij Fenix i.iiij.c.lxiiij.
Ferrum libꝛo.ij.in wenioiee et.xxix.et lib.ix.c.vij. Feſta iudeoꝛum li.x.c.vij. Fetus li.v.c.iiij.et. Ixj. Fiala li.vij. c·xxix Ficulnea li.iij.in pꝛoemio Ficus u.i.e xj xfj·irixxv. e lxx viij.et lib.vij.c.xj. Fides li.j.c.xxix.vxxxiiij.et lib.vlij. cd.xxFv. Figura arboꝛis 1.i.e.lxv Figura ſigilli li.ix.c.lxvij impꝛeſſa aque li.x.c.vj. Filius li.vj.c. lxxix ilius illegitimus li.viij.c.lvñ Ju ½ yteri li.vtij.c.xxvfj li.ix.c.xix li.vij.c.j lagella li.x.c.xlj· et. lxxxj lagellum arboꝛis li.ii.c.xvij Flamma li.x.c.xxx.et li.vij.c.xxꝑ latus li.x.c·xxxviij Flegma li.vj· c.xliqj.⁊.xcij los li. ii.c.ij.iij.lxx· lxxx.Iyxxiij⸗ lib.v.c.cxiiij. Flos vitis iitee arboꝛis li. ii c· vi lac paradiſ li.j.e.xxxii.et ireit
li.j.c. lxxxvj et li.vij·c. xij li.iij.c.x
li.jc.x·xxtij· xxxiij.xliij.⁊lv ih
Pn
1e*
——
„ ———

———
Foꝛmatio ſiue ſtatura coꝛpoꝛis animalii.
etlis. vij.e. xxj. et li·x e · Ixxiiij.
libꝛo.v.c.vij Foꝛmatio coꝛpoꝛið pumani in vtero l⸗
Pbꝛo.vj ca⸗liiij· libꝛo.v.c. lxj. xciijcij. exiij·
Fomica
cxiiij.cxvj. exix.lib. ix· c xviij·
Foꝛmica indie li.v.c·x· Foꝛmicaleon U. vec.cxv Foꝛum iudiciale li.viij·c.xxxvl Fouea lij.c. xvij Fraudatoꝛ li.viij·c·xxvñ Fraximus li.iij.c.xxix Freneticus li.x.c.Ixx Frons. vj.c.lxij· et lib. vij· c⸗E Fructuatio arboꝛis li. iij. c.vij · et· lvj
Fruct? li iij.c. vij. viij. xlij · xiiij. xliiij.xlv. xlvj. xlvtij · et · lvj · et ibx·lj.
ructꝰſine nucleo vl gẽmat? li. ix.e· xlvij Fructus dulcoꝛatus li.ix.c.xvij. ⁊.l· Fructus immaturus li.x.c· xxxvj
Fulgur li.vij.c.xj
Fulica li.iiij.c.j Fulmen li. j.c. lx. et· lxxv Fumarium 8 li. ix. c. xlir Fumus li. j.c.Ixv. et lib. vij. c · v Fumus terre:herba li.iij.c. Ixxij Fundamentum ü.ix.c.vij · et· xlix Furnarius li.ix.c· lxxiiij Furoꝛ li. vj. c. xxtj li.j.c· lxxxiij lxxiij.et.xcviij ·(ixx
Balbꝰ iiije xxiij. rxvij. xxviij xxxiii.⁊ Ballus igneus vel ereus li. ix.e.xxix
Bariofolus li. iij.c. lxx Bemma li.ij·c. xxxj Heneratio itejee⸗lij Beneratio plantarũ li.iij.c.viij· lvj Beneratio auium li.iiij.e. lxxxiiij Beneſta li.iqj.c. litj Benitalia li. viij· c. xxxv Benu li. ve.rTxti Bermen li.iij.c.xlij. et lib. v⸗c·c iij Bit li.iij.c.Ix Blandes li.iij. e. Ixxiij Bleba li.j.c.lix Slis li.v.c· xx vij · et.liiij Braculus li.iij. c.xxxiqj Sranarium li ix.c.viij
materiarum
Abitacula animalium terreſtriũ p libꝛo.v.c. xxvij
hedera li. itj.c.liij· et. lvj. et. lriij Hebenus li · iij.c.lxxj Hedus li.v.c.xij. et. lxxiij·et.cxiiij hereditas li.x.c.xxxiij
Herba medicinar li.ix.c. lxxvij·et · xxviij li.v.c.cij
Hericius ll⸗v.c. Herindis ſerpens: alio nomĩe dictus bo⸗
na libꝛo.vc⸗FV⸗
heremus li.j.c.Ixxj Hiacynthus li.ij.c.xxvii Hiades li.j. e.xxiiij Hiatus li.j. c.xvj· et.liij Hyems ijec.lxxitij hiena li.v.ca.lriiij. et. Ixxx hircus li.v.c. lxxviij.et. cxxiiij Hirundo li.iitj.c.xiij. ⁊.xciij homo li.vj · in pꝛoemio.et lib.vij.c.x. xj Homicida li.x.c.lix Homicidium li.x.c· lxxxvij Hoꝛdeum ii. iij.c. lxxx Hoꝛtus li.ix.c.iij Hoſtia li.x.c.lj. Humerus li.vj.c.lvj humoꝛes li.vj.c.xliij Aculus ſerpens lli. v. c.cxitij t aſpis ii.ü.c.xiij.et lib.vij.c.xx er. i.capꝛa ſilueſtris li.v.c.cx aropicus li· vj.e. v. et.lij gni li.j. c.j.et.ij· et·v. et. xiij. et
8 xlvij. et. lviij·et·lxxiij· et iib.vij.c. vjxj xiiij.et.xxxiũj·et li x.c.ix.
gnes apparẽtes in aere libꝛo.j.c.iiij. gnis grecus li.ix.c.xxxiij ncantator li.x.c.iij lex li.iij.c.l.
Incendiarius„ li. viij.cexvit ncluſio aui in cagijs li.iitj. e· xxxvitj nfans li.vj.c. xvij
Sa 5
*
Brando üu.ſ.e. xx. et liß· vij.e· xiiij Hranũ li.ix.e.xxiij.et· xlvij ·et lib.x.c.lxix Barrula mulier li.x.c.Iv Bryphes li.itij.c.ix.et lib. v·c·cxV Brus ü.utcirrpe 8 Butta li.iij.e. x Ei Ct Butta aque lijec. Ixxxi Buttur 8 li.vſec. xxij. et.c.xxꝓx Buerra ti.viij. e.lxv.et lib. ir·c·lxxii Buloſitas piſcium li.iiij· c.lxiij·et· lxxi Buſtus li.vj.c.xxij·et. Ixx
—

—
nfecunditas arboꝛum li, iij.c.vij ¶ Lãpas li.vij. c.xj.⁊ li. ix.e· Ivj. lxvlij. lyx lbꝛo.ix.c.lviij.et libꝛo. x. Papis ca.xxxiij. Lapis pꝛecioſus li.x.c. v nfructuoſa arbo: li.iij. ca.vij Latomus li. ix.c.xxi nfuſoꝛia„ li. vij.c.xj Latrina li.ix.c.lxx niuria li.viij.c.xxxiiij.Ixvi Latro li.x.c.xij. ⁊.xxj.⁊.xx viij. ⁊.ixxij ngratitudo li.iiij.c.xxxix Latruncula i.x.c.xj mago li.vi.c.xix Laurus li.iqj.c.lxj 4 1ij n maginatiua virtus li.v.c.Ix Lagaimi li.v.c.cvj mpedimẽta leuitici ſacerdotij libꝛo.x. Lalurium i.ij.c.vj ca.ix viij. d li.x.c. vj· 1upu Imperatoꝛ li.viij.e.v.⁊.ix Lectus li.ix.c.xv.⁊.xl 1hls Impugnatio eaſtroꝛum ⁊ terraruʒ li.ix. Leena li.v.c.yxcj.cix.⁊ lib.vij.c.xxxiij ca.lij.⁊.lxxiiij. Legatus li. vitj.c.xxj..lxxx nſanus li.x.c.lxv Leno li.x.ca.lxxij Pnſertio 1 li.iij.c.vij Lens„litij.c.xj. x.lij. Fnterpꝛetatio reſcripti vel conſtitutionis Leo li.v.c.j· ix. xxij. xxiij. xl.lxvj. lxvij libꝛo.viij.c.xxx 1 xcv.xcvj. c.cvj. ⁊.cix.⁊ li. vij· c.vj ·⁊ xj· Mu nterſticia aeris li.j.c.Ixx¶xj ⁊.xiij.⁊.xxxx. Mn nteſtina li. vj.c.lij Leo marinus piſcis i. iiij.c, lxx Mnc nteſtina cerui li.v.c.xcx Peopardus li. v.c· xxxij.⁊.lxvij· ⁊.lxix Mn Innolutio greſſuum li.x.c.xxxiiij Lenotofonus li.vc.xcv.⁊.cvj Van“
oculatoꝛ li.r.c.i Pepꝛa li. vſ.c.x.⁊.liij WMinc Joꝛdanis li.j.c.x Lepꝛoſus li. x.c.lxxiij Wati ra animalium li.v.c. lir.⁊.lxxiij Lepus li. v.c.cvi⸗ Pun
Praſct li.vj.c.xxij Pepus marinus piſcis li. iiij.c. lxv n
ris ſolis li. j.c.lyir. ⁊ lib.vij.c.xj.⁊.xx LPetamen li.ix.c. v
ris lune li.j.c.x Pex ciuilis li. viij.in pꝛoemi.c Ixx
Jris lapis li.ij.c.xxij Legis fraus li.viij.c. xł
li. viij.c.xxxvij Pex machometi li. j.c. xc* Mar
6 udex eccleſiaſtieꝰ ⁊ ſeculart᷑ li.viij. c.vij Pex pvthagoꝛicoꝛum kt. j.c. lyyx) War — uniperus li.itj.c. v Liber li.vij· ix. xj · xxiij.xxvij. xxx.⁊ 5 umenta in pꝛoemio li. v rrxvj. ⁊ li ix.ca.xxxiiij.§ — uncture li.vfc.l. Littera li.ix.c.xxxviij n upiter. ki. j.c. lxiij·⁊.Ixv Legatio 6 li.x. c.lxxxj Wis
li. viij.c.lxvi] Lignum li.x.c.xxxvij· x.liiij Piic
us naturale li. viij. c.lii Ligna tins li.iij.c. lxx Pit
uſquiamus li.iij.c. vj Ligurius lli.ij.c.xxv— Wan
uuenca li.v.c.xxj Lilium li.iij.c.lxxx n
Abia li.vj.c.xxij.⁊ xl Limar lli. vec. xx„
1 Pabor li. vj.c.x Linea li.c.lxx* e
Lacerta li.v.c.xix.lix.cx Linguas li.vj.c.vj.⁊.lxx Lacertus li.vj.c.ij Linum li.ix.c.liij.et. liti
Lac li.vj c.xix Linx li.v.c.lxx
Lactatio puerti li.x.c.xii Litargia li.vj.c.li pa
PLactatrix li. x.c. ii Pocatum tt. viij. c. rxv we
Pactuca ti.iij.e.xxx.⁊.Ixxviij Locus li.. c.rrx
Lactuca capꝛina li.iij.c.liij. Vocuſta li. iiij.c.xxxv.et. lxxxiiij. ⁊ li.vij.c mmn
Lacus li.].c.lviij ij. et.x. Loꝛica li.ij.c.ij. vj. lib·ix.c.iiij„—
Laicus li. vlij.c.vij Lotio ninis„ li⸗x.c. x1 Pan
Pancea ignis li.]c.tin Notrix pannoꝝ li.ix c.lxx vij·et li r.cliꝝ Pui

ucetna li.vij„c. Mixc.xerlxxij Wenta li.iih.c.ix Sen ren li.iiij.c.xij Wentum li.vf. c·xxiij Ludꝰ ꝛevp 1re lijlijxitreſri. Wercatoꝛ li. viij. cixv·nixcrvi* W li.ix.c.lxxv er· xxxix 3 Lum li.j.c. lxxxij Wercenarius li. x.c. lrix Lune pꝛecedẽs quod interduʒ apparet Mercurius li.j. c. xxxiꝝ in a li.j.c.itj Wergulus inririlttie Lunai. c.j. c.ij⸗ rvxivij·ix. ib. Werula U. iiij.c.xqj vij.c·iiij. xvij.xviij·xx· xxvn Weſſis li. ix.c. lvj . Wetallum li.ij.c.xxxvi Lupinus u ij.c.xxxii Wigale li.v.e.xliij Lupus li. v.c. j.ix. xxxix. lxxx. cix· ⁊.exxj Wihtes li.ix.c.xxiij · xxxv · ixij Lur li.j.c.x.vix.x· xœj Militia li.iy. c lxxxx m gnes li. ij.ca.xiiij· ⁊· rr Wilium li. iij.c· xlij Wali fructus li.iij. c. lvij Willenarius li.vij.c xx Walogranata li.iij.clw Wiluus li.itj.c. xxxv.xxx viijlix. rvj Walua ii.ierxfr eerer Walus pꝛo arboꝛe ii. ijc· ixi Myrrha ti.ije.yj Wamilla li.vj.c. Wiſſa li.x.e· xxvj.⁊.lij eie li.vj.c⸗j ieean lij·c. xxxiij Wandragoꝛa li.iij.c. xij li· ix.c. lrix Wanna i.reirmcinfii. Wolenanum li ir cxxxxlxxiijlrrvij li. v. c.cxiiij Mollis materia i.x.c. lj Wanipu li.vij. c· xxij u.ifte 4 0 We ptuutalis li.ix. c. xxiij·⁊·lj Won li.ix.c.liij. ⁊. lxxvij Wanus li. vj. e. vj·x.xxij· xlvii·⁊·li. vi ens i.cx·iyivixvet itb·vñ ca.xj. ⁊.xxxvſ· v·li. x·c· c.xxyj. Ware liejec· xiij · 1. ⁊.viij. ⁊·. on⸗ libani li.j.c. lv iviij.⁊.lx. ⁊.Ij · i.li. vij·c. xxj·⁊· x xxiij· ⁊·li· MWons thaboꝛ L. j.c.lxiij x·c.xlvij. Wons galaat li.j.c.xꝙ Mare oteanum li.j. e.xlvii Wons olineti u. c.xxvij iyj· xvij Ware rubꝛum li.j.c. xlij Wons garigim li.j.c.iij Margarita li.ij.c.vij Mons moꝛian li. j.c. 1vj Waritus li.viij·c.xiii Wons ſinai li.j.c. xlviij li.ij.c.iiij Wontes gelboe li.j.c.xlj War li. MWons olimpus li.j.c.xcj 2haſculina arboꝛ li.iij.c.Ixxxi Wontes hyperboꝛei llli..cxxj Waſculus homo ü. vj.c.I Monſtruoſum animal indie li.v.c. xciiij Watrimonium li.viijc. liij. lxxvij Wonſtruoſe nationes li. vj.c.liij Waturitas fructus li.iij.c.xiij·⁊.xlviij Wezs li.vj. ca.litij . Wedicins li.ix.c.x.xexvij· lvj Moꝛtuus li.x.c.xtvij· ⁊.lxvij Wedicus ii.viij.c.viij Woꝛus lli iij.c. xlix Wequlla oſſium li. vj.c.xxx Wotus li.j.c.lij.⁊. lxxxij 8 Wek li. ix.c.lxxxij Wotus localis li.j. c· ij Wel roſatum li.ix. e.l Motus planetarum li. j.c. liiij Wektancolia. li.vj. c. lxxiiij Wotus animaliũ terreſtriũ. li.v.c·xix Welãcolica infirmitas li. vj.c.] Mugil piſcis li.iiij. c. lyxxv Wemoꝛia U. vfj.c.Ix Wulier. vj.c. vij.x.lib·vij.ci.⁊.v 3 Menia li. ir.c. xxvij x.lt. x.c. lxxiij. Ieni pꝛopoſitionis. li.ix. c.xlii Mulus li.v.c. xciiij MWenſura li. ix.c.lxiitj Munitio n vi cs. rxxj.c ix e yxp Wenſis c·xlvicj Turenula liitij.c.ixiijli ix·c·Ixxiiij

Annotatio
Wus.vv.et.yryy Wuſca uiexin njyri ciiij. et.li.x.c.rxij. uicus
Pra WMuſica c. rxyj.et in pꝛoemio li.ix Wuſtela— Wuſtela marina li.iiij.c.lxv li ix.c.ijet. yxilij.et. yxotet·il „xiU. utuum
li.v.e.xcix li.vj.c.Ix
1. vic. xxxy.et.rxv rdus li.iij.c.xxx vij n rn ti.vj. ca. vj xxij·et. ixvj
li ix. c. xxx li.itij.c.vj
, piſcis Naufragi 1.vij cix Mauis it. y. xxxj et.ilix. c.ij· xlij.ij liiij. Ixj.et.lxxiij.
Mauta Heneui Magarei li.x.c.Ix Megligentia pᷣlatoꝛum u.vihciih Meomenia i.x.c.vij Meruus veite Mix ſeit Mitrum ue Mycticoꝛar c.x Moticia rerum unn pꝛoemio Mothus vẽtus Mox li. vij.c.xviij Vubes 1u.je. viijlviijet·ixjiq er. vij. c. xxxitj Mumerus u.j. c.ixxxj Muncij.li. viij.c. lxxv.et.li.x.c.xj.et.xxxvj Mundine li.x.c.vj Nutritiua virtus li.vj.c.xiiij n getu ux.ꝓ arbo.l.ihExxxih.„VhC.yFvih Nuf ꝙ fructu Pe i. li. iij· c.xij· ⁊.Ix li.vj.c.xxij o Dcciſio aialiũ li. x.c.xlvj
Occupatus li. x.c.liij
Seculus li.vj.c— lix et li.vij.c.yiij.et.xxxij.et SOdoꝛamentum Mdoꝛa tus Odoꝛatus piſcium Sfficiũ eccieſie Ophites ſerpẽs li. v. lxxxix Sleaſter li.iij. c. lxxiiij Sle Iij.c. xvj. xxvij et. xxxxij yix·e
ut muſcata . Bliu iſci
li.viij.c.xlvi
3 ue Pater
Sieum roſaceum h
Olfactus li.vj. c.xyij
arboꝛ i.ij. xxxvij lx· ilxxiij⸗t „Vl j.c.xj
Glu⸗ fru. K8 xrxvij· xlii lix. x.Ix
Glla rcrxx
xxxix.et.xliiij.
xcij.et.cxyxx. Onychinus.ij.c. ij.et.xiij
Onocentaurus ne Onus.li.x.c.lvij. Operari⸗ Dꝛatoꝛ li.x.c. xij Dꝛion.li.j.c.lxv Dꝛyx li.v.c.cxvj Hoꝛtenſis arboꝛ li.iij.c.lxvij
Ds oꝛis li. vj.c. v.⁊.xxij.lix. x.i..c.j ⁊
li.vj.c.xxx.xcvij
li. x.c.xix
li. x.c. lxxx
li. ix.c.lxv. lxxiij
ea li. iiij.c.xxxij li. v.ca.xlvj.et.cix. et. li.ix.c. lxij li.iiij.c. lxxxviij⸗
Viern alea 11xexxi.xvhj
Pallium li. viijc.Ix linrus ieir .iij.c.xxxiij· xxxvij
6f
uvfeyrieuh. Pannus li.ixe.xij fericus 1i. ir.c. xlix Manthera li.v.c.xvitj. xlj· lvj. Ixxij
xcv.et.cix.
Papa li. viij.c. xxxvi et. xlj.et.xlix. ⁊.jx Papilio anial.li.v.c.lxxj.et. li.x.c. xxvij Papilio tegens li.x.e.lij circulus i.j. e.xxxiiij Paralyſis li.vj.c.lij MPardus li.v.c. lxj et. li.vij.c.xxiij. Paſſer li.i iijc. xxiij.a·xevii lið. ix.c.ixxvi
lib. ix.c.xvi b. vjc. xxix·lib·x.c. Ixxiij⸗
u.x.eIxj
uv ta.vjr et · xxij.et· xliij
Pectus

————————**
— —
—
materiarum
ediculus Ll. v.. lxxv.cix Poꝛcus ſiue ſus li. v.c.xxix.** Pelicanus 1i. üij.c·xxxix Moꝛcus marinus piſcis Peeane⸗— i. inec. xxxii. ⁊.iiij.⁊· lxviij R? li.ix.c.. Pellis i.ix.c.xlix. Irxx. Ixxrix Poꝛtatoꝛ ligno — b. vic.iw Moſtuiatio li. vij.c.xliitj. lj.c·ixri Penns üib.iiij· c·xciij Potus li.vj.c. iviij — li. vijc. xj Mꝛãdiũ.li.x.c. xxi · Nꝛatüii.j.c· xlix 1w.r.ca. vij receptü·li. vi xlix. Nꝛedo li.viij.c·j Mercuſio b. viij. exiij· rrh Pꝛegnans ub. vj.e.v Percuſſoꝛ ſui ſpſins lib. viij.c.iv Mꝛe entatio elect u. viqj.c·xiiii Perdix üi.ii.ca.xvj·⁊· xxxi · i· cv Mꝛeſumptio iuris li viij.c.ix.⁊.xxxvi ergamenum ſi.ix.c.xxvij Precium— 1r Perſicus arboꝛ lib.ix.c. Ixxiiij Mꝛiuatio 2 itn Merſicum fructus lib ix.c. rix Mꝛiuilegiũ.vitc ih..xxix Mes · li.v.c.exx· ⁊.ib. v c.iiij. vj· xxij ·⁊.li Pꝛopheta li. vij in 2 Peſter ſerpẽs iheü— arboꝛis li.c. ixv i.ij.c. xl ꝛodito?—— M i.iij.c. x Pꝛomiſſiones abꝛae li 1— — liv· v.. vij Fneh üi.iq.c.ixx. a.. vijc. P P i. re·xiii] ¶ Probiclarotium li.ix.c. xliij— cturs üix·c ixvi Pꝛndentia animaliũ 1.v.c.e —— S ÿt·ITFV ꝛuna li. iij.c. lviij. Pie ü.vje.xxi we. Puult iij.c. lviij Vluiu P en li· vij.e.xxiiij Muer li. vj.c · xxxiiij. liij· lxiij. ⁊ i uhe gtedo l. vc. xxj⸗4· Ix 1v. x.li.x.c.j.Txv· xxxv. xxix xi Pinus li.ij.ec. j xii. xxvij· xrii xtj rxv·rxtir. xiyi⸗ lrxxi ij xxiij.xxvij · xxiij. ⁊ Il Mulex li.v.c.xev. li iij Pinea fructus itij.c. irvj Pulmentum— — ui c·xir· Ir Mulius equi Pirus 1i.iij. c. iiij ⁊.vij ·.lii Pulino kt. v.v.ehn Piſcatio li viij.c. ixiij Mulſus Pn ti.x.e xxxv.⁊· xix.· Ixxii Muluis Piſcina lib.j. c.xxii ¶ Muluis roſarum nreit Piſcis lib ·iiij in pr Punctus— xxi· rix.iiiiijixxj. ixxijlxxyjlexrv. Munctio MPilſcis marinus lib.iiij.c.xij Mutatio arboꝛum 1 Miſcis flunialis i.iij.c.eodem Muteus li.j.c. xxxiij. et li. i·iij.c.·j·x· vij Piſcis tobie ibxclij Mutrefaetio xii. et.· li.ix·cli a ixx Piſces cõceſſi vel ꝓhibiti ĩ lege moyſi · Aadriga i li. j.c. lriit — ibeelrrritt„ Quercus — lib.iij.c.lvj. ⁊·li ·v.c·cxilij Quies terre 58 — liiij. c. vij⸗⁊.xxlij uies coꝛpoꝛis ee Pu 2nus li. itc. xxxvij r Bdt u.c iij.ixxxj xi. e Badix li. ic. ix.d. . li. iij.c. xxxij Bamoſitas i 1i. iij. c. lriij Pollutio ſomni üjc.xivih Rana li üc.lrvtrli· ve rij. Penaus 3 Rhamn iihrrlüe iri ixec·xc Sptus belie li.x.c lxxxið

Innotatio
Baſoꝛium tiix.c.xvii Scintilla ti.je.lxxxi SMnſ Raſura clericoꝛum li.x.c.x Scyphus hix.c, lrxvi Recuſatie obedientie li.viij. c.xlix Seali ſerpens li.v.c.lxxxix 3u i6 Regiones calide li. ceiih Schola li.x.c. xxij zhn RBegulus li. v.c.xciiij Scopa li x.c.xxix Beligio 3₰ Scoꝛpena li.iiij.c.ixv Sm eliquie li.x.c.vj Scoꝛpio ji. vc xij. xvj. lxxx· xcynj. et n Benes li.vj.c.xxxj cxxj.⁊. li. vij.c. x. 4 Benuntiatio li.vitj.c.xvij Scrutiniũ oꝛdinandoꝝ li. vi.c. xj i Beptile li.v.in pꝛoemio Sculptura li.ix.c.Ixvij 5 is Beſchtũ.li. vitj. c·xxij. xlix.lv. lxx. ⁊. lxxj Sedes li. vij. c.xiij. et. i 3 Zun Beſten lapis li.ij.c. xxxj Semẽ li.iij. c.xx. xlij. lxiij.⁊. lxxix.⁊.li 3 RBibaldus li. x.celrxxj vij⸗c. vij.⁊.li.ix.c.j. xxj.lvjxiij·lyx vitj.li. RBhinatrix ſerpens li.v.c.xv x.c.lxiiij. Rhinoceros li.v.c.cxxiiij Semen plante 1.iijc.viij cpon Biuus li j·c.xxiꝝ Seminatoꝛ li. ix.c. lvj Boma li. viij. c.xlj Seminandi tempus li.ix.c.lvj do — li.j.c.iiij.⁊.xiiij. 1.xxxiij..xxxvij Senex li. vjec. lij Stnnun Senſus coꝛpoꝛis li.vj. c.Ixx vij Si 7 e li.iij.c.xiij.⁊. rTv.⁊.lxvj. ⁊ Senſus cõmunis li.vj.c.lx Fral „ lxvij. ⁊ lxxx.æ.lib. Septenarius numerus li.vij.c.xxvj ʒuther 6 RBota.li. vij.c.xxx.⁊.xxxij.⁊ h. ir.c.xiii Sepulchꝛũ li.ix.c.j RBubeta ſiue boꝛax li. vecexvj.⁊lij·⁊ Serenitas aeris li.j.c.j jutuni lxyviij.⁊.cxiij Serpens li. v.c. j. xxxvij. xxxir.⁊ ixxi hunnſ RButa li.itj.c.xlviij.⁊.lxxviij lxxx. xciiij.cij. cx.exliij.⁊.cxxj.⁊.lib.vij·c.⸗. Abatum li.x.c.vij xxxiiij.⁊ li.x.c.xlix.⁊.lvij. Fels ſSaccus pertuſus. li.x.c.lj Serra lib. c. ix.xj üin Sacerdoteſ iudeoꝝ li.x.c.lxviij Seruus li. vjec⸗ xxvijlitj lxvij. ⁊.lib. vit Jtellam Sacramenta li.viij.c. xxix cexri..lvj.⁊.li. x.c. xxiiij Bel Sacrificium li. vij.c.vij.⁊.li.x.c.viij Seta fili li. r.crxvj öe Sagitta ti.ix.c.xxvj.⁊.lvj.⁊.Ixxiꝝ Sycomoꝛus li.iij.c.xxx Sil Se Sal li.ij·c.xij Sigillũ li. vij.c.ix.⁊.li.ix.c.vj. xiij.⁊.lxvij Stpul — Salamandra.li. v.c.vij. lxij · lxxj.⁊.xciiij Signũ li. j.c.xxxj.⁊.li. vij.c.iiij rx.et Ztonac Sallit io carnium ii.x.c. lix lib. ix.c. lxxiiij.⁊.li.x.c.liij Jirthie — Salius. li.c Signaculum li. vij.c. vñj. xxTvj jtuooa. Salix li. th.celiß Silueſtris planta li.iij.c.lxvj Salutatio pape ki.viij.c.lxviij Simia li.v.c.x.cxvj Ilbeh Sambucus li.ij.c.lv Similitudo homis li. vij.c. xj uhpe Sanguis li.vj.c.xxj Simonia li.viij.c.lxj Fbme Sanguiſuga li.v.c.x.⁊.xcv Sinapis li. iij.c.xxvij Siper Saphyrus li.ij.c.vj. ⁊.xiij.⁊.xx Spyrena li.v.c.xvj. ⁊.ixxj Jölu Soapoꝛ fructuum li. iij.c. xlij Spyrena ſerpens li.v.c.cxiiij ſcht Sardius li.ij.c. v Situla ſerpens li.v.c.xciiij 3 Sardonix li.ij.c.xxj Situs terre li.j.c.xxxv pn Satyri li.v.c. lxixꝝ Smaragdus 1 Saturnus li.j.c.ij.⁊.xc Societas li.x.c. lxxxj 3 Saura li.v.c.xix.⁊·cj Sol li.j. c. xiij. xvij · xxxiij. xxxix.xl.xlviij. Scacarium li. ix.c. xliij kr xcj.li.vij.c.iiij. xvij. xviij· rx· xxvijli Scamonea li.ix.c. liiij Solãicialis circulus li.j. c. rxxiiij. Scaurus piſcis.iiij.c. lxx Soliũ excelſũ lvij.c.j.
Scenophegis.c.vij So W quere ſupꝛa.Elitropia.

——ͤ———
———————
— — —
ijli 1 ch
—————————— „ 2
Sonus muſicus li. vitc· xx. Sopo li.vij. c. vij· d·xix Somnus 1.vj.c. xvj· xlv· ij· lv· lxpitj Sotularis li. ix.c. lxij Speculum li. ix.c. xxj. X.Ixv Spelunca li.j. e.1 Sphera celeſtis li. j.e· lxix Sphera vltima l.j.c.lxxxi
Spica„ t vi·c·xxx Spina li.itj.c· xviij.⁊. iij· ⁊li.xc· xxiij Spinoſum lignũ li.iq. c.xxxvſ Spiritus animalis naturalis ⁊ vitalis · li
vjc·lyix Splen li.v.cl Sponſa U.vc.lxx. ⁊·li. viij·c· xvj Sponſus li. viij. c·xlvj Sputum li. vj· c· Ixxv Stannum li.ij.c·xxxvi Stare li.vij.c. xix Stare ad ſolem li.x.c.lviij
Statua li. vij.c.xxvj.⁊·xxxiiij Statura:ſiue foꝛmatio coꝛpis li. v·c· vij Statuta facta cõtra libertatẽ ecclie.li.viij
ii.j.c. lxix. ⁊lxxxvxli· vij·ca. iũij. vij.xxj. xvij · xviij·xx · xxvij. ⁊·xxyiij
Stella maris li.j.c. xlviij Stellio li.v.c. xcvi Sterquilinium li.x.e· xxxj.⁊. lix Stipula li.iij.c.lxiiij
Stomachus li.vje.xiij. c.lyxi·⁊. lxxiii Struthio gli.iij.e. xliiij. ⁊· lvij.⁊· Ixxv
Stuppa.li. iy.c. lij·⁊lxxxv. ⁊li.x·c. xxvij Sudor 6 lieix.c.lxxiiij Subeth li. vj.c.lij Sulphur lieij.c.yx.⁊.li·vij. c· vj Submerſus Ai.x.c.v.⁊. xiij Sus ſiue poꝛcus li.v.c. xxix. lxxviij
Suſcepto? paupeꝝ vel infirmoꝝ U⸗x.c.j Suſpendium
Suſpenſio clericoꝛum li.viij· c.xv Suſurrium li.vij. c.xix Abernaculum li.vij.t.xxiitj
t Fabernaculuʒ moyſi liix. c· xx
rrv.xliij lxxxiij· 1.xe
Falpa ivcciij
materiarum
li.xc. lxv.lxix
n li. vj.c.xiij amus i.x.cexxij
Tartarum c.i Thau 6 li.vij. c Thaurus li.v.c. cxii Taxus arboꝛ i.itecex Taxus anial li.v.c. iij · wirc Tegula li.ix.c·.⁊· lxxv li.ix.c·xxx Templũ li.vij.e.j. x.xx.⁊.li. ix· · Irxxiq Tempus lic.lxxxix Tempus pars capitis li.vj·c· xxiij Tenebꝛe„iecxxri Teredo vel vermis ligni. li. v.c. vih · d· Te Ternarium multiplex li.. e. Ixxxj Terra üi.c.jiiij· xxxvj·xlij · viij lwij. lxxix.et· lxxx Terra habitabilis Li. j.c.lxxxj Terra ſeminabilis ſli.ix.c.iwj Terra culta⁊ inculta li.j.c.xij Terra ſeptentrionis li.jc. ixxx Terremotus li.j.c.xix. xxxix. xlvelviij Theſaurus li.x.c.xlvj·⁊·xlvij Teſtamentum li.viij.c.v·x· et · xl vij , li. vjc.lx Tigris animal li.vcxcvj Timalus piſcis i. iij.c. vj Thymiama li. ix.c.xlv Timpanum li.j.c.Ixxx Tinea l.vec. Ixviij et. cxviij Tyrannus li.vj.c.xxvij·⁊.li.x.c · xxiij Tyrus li.v.c.lxxiiij.x.xciii Tonitruum li.j.c. xlv· lvij. Ix ⁊·Ixxv Tonſura clericalis li. x.c. x Topagius— li.ij.c.xxx Toꝛneamentum li. ix.c. Ixvij Toꝛrens li. j.e.xl.etli·vij·c⸗xN Toꝛtuga li. v.c.xxj Tranſgreſſoꝛ li. viijc. lxiiij Tranſitus aque li. jc.xlix Tranſlatio li.viij. c viij Tranſuaſatio li.ix.c.xliij Triangulus ₰ li.j.c. Ixxxi Trotta eiri Tuba li. vij.c.xxvj·et · xxx Tunica talaris l. ix.c.lv Turdus li.itij· c·lxxv Turris li.ix.c. xxxvij Turris babel li. ix. celxxvn Turtur auls li iiijclvj·⁊·xceteli⸗
—
3 *
* 1 .

vij.c.vij Turtur pꝑiſcis li.iiij. c. Ixxij ccae li. v.c.xvj.⁊. li·vij.c.vij v Bogina„ lie ix.c. lxiitj Ballis li.j.c.xix.⁊.xxvj Vapoꝛ li.j. c.lxvj. ⁊.lyxxix
Bas lib.vij.c.xxxiiij.⁊.li x.c. xxx.xivj et-ixxi
Vas argenteum li.ix.c.vj Vas eneum li.ix.c.cxiiij Nas vitreum li.ix.c.xl.lxiij Aas luteum li.ix.c.v Has plenum li. ix.c. xv.⁊.xliiij lxxxix Beges perfoꝛata li.x.c.lj Selum li.ix.c.xx elum monialium li.viij.c.lij Velum nauis li.v.c.cxiij.⁊.li.ix.c.j ena ſanguinis li.vj.c. I rhh Aenatio li. viij.e.lxiiij Aenalis res li. x.c. lxxxiij enditio li. viij.c.xxj.⁊.liij.⁊.lib.x ca.Ixxxiij S Venditoꝛ li. x.c.xiitj.⁊.lij Venenum li.v.c.xciiij.⁊.exxij.et
Senter li. v.c·lxxviij.⁊.cxij. ⁊ li v·c·xxij xlij.x.li. vj. c.xxij xxx.⁊. xxxiiij Aentus li.j. e.xj. xiiij. ixxij.lxxiij.et lryv.lxx viij.lxxxvj. lxxx viij.et. lib. vij.c. x æt· xrxiij
Ventus turbinis li.vij.c.xxxiij Venus li.j.c.iiij Der li.j.c.lxxiiij Verbum abſconditum li. vij.c.ix Serter li. vj.c.xx. eſpertilio li.iitj. x. lxiij Aeſtes ſeu veſtimenta li.ix.c.xiij. ⁊
jeſtes miniſtroꝛum veteris legis et no ⸗ Aeſtes pꝛohibite in lege moyſi li.ix.c Heſtimenti ſciſſio li.x.c.lix eſtigium trinitatis li. j.c. lxxxj Aita coccinea li. ix.c.lvj Nictualia li. x.c.ix Biella li ix.c.xlitj Aigilia l. vj.e. lxviij illicus i.x.c.xij Hinatia li. ix.c.v Nindemia li. ix.c.iij.⁊.xl vij
Ainea li.ix c.xx/ xxj.xv⁊i. i.c.xx
x.c.vj. I. xiiij
Ainum gariophilatum li.ix.ca.I vinum abſinthiatum lieix.c.xj Siola li.iij. c.lxxx
Viperalis ſpecies aſpidis li.v.c. xciiij
Sir.i.maritus li.vj. c.ixxix Airga„li.iij.c.xxxvij.⁊.lib. vij c.xxviij.⁊.li.viij.c. lxj Sirga aaron li.ix.e.xliij Virga moyſi li.x.c.x.xviij Airga aſſueri li.x.c.xviij Sirgula li.x.c.lxxvj Biride li.vij.c.x Sirtus herbarum: lapidum ⁊ verboꝛum Dirus li. v.c.xciiij Viſcera li. vj.c. xxij.et. liij Aiſio nocturn li. vij· in pꝛoemio⁊ ca. i Aiſus li.vj. c.xvj.xxij Aitrum li.ij.c.ij ttulus li.vij. c.xj.⁊.xiij Ambilicus li. vj.c.xlvij Ambꝛa li.jac. viij.x.lxxxvj Anctio lli. ix. c. lxxviij Enguentum li. tx.c.liiij.⁊.lxxxij Enguis li. v.t. viij.et. ix. et. cxvjet lib.vj.c. xlviij Angula ii.v.c.viij Anicoꝛnis li.v.c.lxxviij.exvj.⁊. cxxiiij Vocatio li x.c.lxxxiitj Volatilia li. v. in pꝛoemio li. vij. c. xxxiiij Dolatus auium li.iiij.c.xcj Volucres li.vij.c.vij Aolumen li. vij.c. xxx Soꝛago 111i.j. c. xvj· et. iiqj Apupa 41li. lij. c. xxx. et.ycv Ar chaldeoꝛũ li. vij.c.vi Arna aures lieix.c.xliij.⁊. xcj Arſus li. v.c. xxxv.lvij. Ix viij. lxxj lx ij· cix.x.cxiiij. x.li. vij. c.xxxiij Sſura li. viij. c.ixix QAua acerba i.x.c. xx
Zuiua ivjc· K

materiarum Aulnera li.ix.c.x.xxvjeliij.
lrriiij.et. lxxxvj Aulpes li. v. c. vj. x.xxxix.⁊.xliij
Bultur li.iiij.c.xiij. xvij · xx.·xxix
lrxv. ⁊.lxxix
Aulturnus ventus li.j⸗c.lxxii li.vj.c. lyxix. i.viij.c.yiiij. vli. x C. 1x.
5„ Tignites lapis li.ij.c.viij „ Zimeth lli⸗ijc.v) Tingiber lib.iij.ca. v Zicania li. ij.c.xxxv Zodiacus circulus li.j·c· xxxj. ⁊.xxxiiij Zuccarum li.ix.c. Ixvij Zuccarum roſatum li. ix.c. lj
Explicit tabula generalis omniũ mate riarum libꝛi de exemplis ⁊ imilitudinibꝰ
rerum
Ephyrus ventus li.j. c.lxxiij
e—

—
—
—
e e
5 e

—————

Incipit ſũma inſignis ac per/
Pꝛologus
utilis pdicatoꝛibus de qudcunch moteri⸗ dicturis fratr᷑ Johãnis de ſancto Bemi⸗ niano onißii ſacre theologie poctoꝛis clariſſimi:que intitulatur de exe
i plis ⁊ ſimilitudinibus rerum. 3
PMꝛologus pꝛimus Bona faci-
to cito ſᷣm exẽplar ꝙ tibi mõſtratũ ẽ. Mcbꝛeo · viij· In obus operibus gr
ſiũ videmꝰꝙ eoꝛuʒ opifi⸗
ces dirigunt᷑ ⁊ regulant᷑ duplici exẽplari. Wã qui ſůt in arte periti interiꝰ habẽt exemplar.ſ.foꝛmã artis Em quam operãtur. Mui vero arteʒ addiſcũt nondũ eruditi in ipſa:aſpiciũt ad exẽplar exteriꝰ ꝑ aliquẽ artificẽ factũ: ſicut pueri qui ſcribere diſcũt:tenent pꝛe oculis exem plar magiſtri- Sed quẽadmodũ in ope⸗ ribus artiũ:ſic etiã in moꝛibꝰa actibꝰ vir⸗ tutũ duplex habemus exemplũ. Maʒ pꝛĩo apidẽ ꝑ fidem habemꝰintus xpᷣm:ᷓm illð pli Epk.iij. Habitare xpᷣm ꝑ fidẽ in coꝛ qibus veſtris. Et hoc ẽ exemplar pᷣcipuũ ꝑfecte vite. Ande ⁊ ipſe ait Joßh. xiij·Ex⸗ emplum dedi vobis: vt quẽadmoduʒ ego feci ita ⁊ vos faciatis. Et de hoc exẽplari pꝛincipaliter intelligi debet verbũ pᷣalle⸗ gatuni: Omia facito m exemplar ſcilicet
‧ ö qð tibi mõſtratũ eſt ſcilicet ꝑer fidem· oc eſt igit᷑ exemplar intrinſecũ exiſtens in coꝛde ꝑ fidẽ:ſcilicet xp̃i vita. quod exẽ ⸗
plar Apis ſequẽs et ei cõfoꝛmatꝰtotaliter
dicebat ad Bal.ij. Aino ego iam non ego: viuit vero in me xpᷣ̃s. Ded eſt aliud exẽ⸗ plar extrinſecũ:ſcilicet natura creata rerũ que ſunt extra animã quo dirigitur huma na induſtria:nõ tantũ in opibus artiũ(in quibus vt dicit Arito. Ars imitat᷑ natu⸗ rã inquantũ poteſt)ſed etiã in moꝛibus ⁊ actibus virtutũ.ita vt etiũ de hoc exẽpla⸗
ri poſſit dici verbũpꝛopoſitũ: Omia faci⸗ tö ſᷣm exemplar qð tibi monſtratũ eſt ſcili cẽt in rerũ natura. Mã ex ipſis nature ope ribus ſumuntur ſimilitudines ⁊ plurima eempla vtilia noſtris cõpetentia moꝛibꝰ. thinc ẽ ꝙ venerabilis doctoꝛ Bꝛegoꝛiꝰ
Naiangenns cuteſtante Hieronymo tã auctoꝛitas fuit vt nullus vnqᷓ; eius di⸗
pꝛimns
cis caũntã inferre pſumpſerit. Immo ls
ſuꝑ vt teſtatur Rufinus tanta fuit eiꝰ au⸗
ctoꝛitas apud eccleſias xp̃i:vt eſſe putare
tur hereticus qui illi fuiſſet auſus in gliq cõtraire. Hic itaq; tã pᷣcipuus doctoꝛ? hãc fibi ↄſuetudinẽ fecerat: vt quicqͥd eius oc curreret oculis de rebus exterioꝛibus:in/
terioꝛibus anĩe moꝛibꝰadaptaret · Sic eni refert ipᷣe de ſe in ſuo apologetico dicẽs:
Mos mihi eſt admeip̃m ſingula queq; re⸗
uocare:pꝛecipue ſi quies mihi ſit ⁊ ſilentiũ ſi vacet anĩ moꝛibus adaptare quod vide tur in ocul.ñ ⁊ oculoꝛũ viſio fit mihi mẽ tis eruditio.huius igit᷑ exẽplũ laudabile ſeqͥ pᷣdicatoꝛes opoꝛtet ſi abundare volũt copia exemploꝛũ. Que copia illis ſi affue rit pꝛecipue de rebus extrinſecis que no⸗ bis ſũt in aperto:⁊ etiã de mirandis ope⸗ ribus que cõtinue natura ꝓducit:vel ad inuenit humana induſtria:nõ eos tantuʒ apud curioſos auditoꝛes faciet gratioſos uos mira nature opera vel humane ĩuẽ⸗ tiõis ſtudia narrata ⁊ patefacta delectãt: ſed etiã apud vulgus ⁊ſi implices fructuo ſos ⁊ acceptos ↄſtituet: dum per exempla ad ſenſů ſpiritualia ⁊ ſubtilia declarabũt · Pꝛedicãtiũ igit᷑ como do curioſo deſide rio ſimpliciũ ꝛauditoꝛũ ꝓfectui deſiderãs inßuire Ego int᷑ frẽs oꝛdis pᷣdicatoꝝ mini mus noie heluicꝰ natiõe teutonicꝰde mul taꝝ reꝝ exemplis q̃ diuerſis hominũ moꝛi bus ⁊ actibꝰadaptant᷑:pñs opuſculũ a ve nerande recoꝛdatiõis pr̃e ⁊ doctoꝛe Vohe de ſcõ Beminiano qͥndã abſq; pᷣfatiõe edi tũꝛ:nouo pᷣfari volui ꝓlogo et in lucẽ pꝛo⸗ mulgare opꝑepꝛeciũ duxi:⁊ libꝛũ de exem⸗ plis ⁊ ſimilitudinibꝰ rerũ ip̃m intitulaui: exẽplũ ſeqͥ deſiderãs pr̃is nr̃i beati Dñici de quo inter alia legit᷑: ꝙ vbicũq; conuer fabat:edificatoꝛijs affluebat ſermonibus et abñdabat exẽplis qᷓbꝰ ad amoꝛẽ xp̃iꝛſe⸗
—
culive contẽptũ audiẽtiũ anĩ flecterẽtur.
KWon aũt viſu ẽ mihi de exemplis hiſtoꝛia libꝰ aliquid in hoc oꝑe ponere: ex co ꝙ tã
de hiſtoꝛia Biblie qᷓ; etiã de vitl ſanctoꝝ:
et inſuꝑ de factis gentiliũ diuerſa per di⸗ nerſos opera facta ſunt ſatis ſufficienter- Intendo aũt in ope iſto ſequi pᷣcipue rerũ dꝛdinẽ de quibꝰ adducentur exempla: ni⸗ pilominus tñ materias quibꝰ aptabunt᷑ exempla reducã vt meliꝰ potero in ſingu⸗
K
lis reruʒ generihus in oꝛdine alphabeti⸗ ½

AQð qͥdẽ qᷓliter fiat recto loco ſubſequẽs
caplm declarabit. Explicit plogus pꝛi mus: Incipit plogus ſecundus in
qquo auctoꝛis intentio declaratur.
Bi vero curio
q ſis lectoꝛibꝰ varietas tollit faſti⸗ diũ:in ponẽdis vłexponẽdis exẽ
plis nõ ſꝑ eũdẽ oꝛdinẽ ſeruabo vel modũ. Mã quandoq; generaliter tantũ materie
de qua aget᷑ exẽplũ adaptabit᷑: gñq; vero
diſtincte ꝓpꝛietates plures adducte fimi⸗ litudis exponent. Anius etiq̃ eiuſdemq; rei exẽplũ aliquãdo vni tĩ materie.quan doq; vero pluribus put eiuſdem rei exe⸗ gerit diuerſarũ ꝓpꝛietatũ congruitas ad aptabo. Sicut ſaturno tm̃ aſſimilat᷑ hõ vo uptuoſus: Lune vero aſſimilabit᷑ nõ tan⸗ tũ beata maria ſed etiã vita actiua.⁊ ſumi⸗ lem modũ inuenies in alijs exemplis. Ad huc etiã in adaptatiõibꝰ ipſis plerũq; ex facra ſcriptura⁊ nõnunqᷓ; ex dictis ſancto rũ auctoꝛitatũ ꝓbationes apponaz · qñq; etiaʒ cauſa ꝓlixitatis vitãde adaptatiões ip̃as tãtũmõ p̃termiſſis auctoꝛitatibꝰ ſcri⸗ bam. Intendo etiã pleraq; exempla ꝑ ſin⸗ gulas ſuas parteſ exponere:⁊ quedã ſolũ ex parte materie applicare: quia multa ad declarationẽ exẽpla qñq; ſũt neceſſaria qᷓ tñ ad adaptationẽ nil referũt.Et qꝛ plura eidẽ materie exẽpla ↄuẽiũt:ĩterdũ q̃ in di ⸗ nerſis reꝝ generibꝰↄtinent᷑:optebit vt de eiſdẽ materijs ſed nõ ſb eiſdẽ exẽplis ĩ di⸗ uerſis tractet᷑ locis. Siẽ de gr̃a aget̃ ĩ pꝛĩo libꝛo ſub ſimilitudine pᷣmi mobil. In ſcðᷣo vero ſub ſilitudine faphyri. In tertio ſub ſimilitudie frumẽti:⁊ ſic de alijs. Woꝛro ſi qna in exẽplis ponent᷑ pꝛecipue de virtu tibus lapidũ vel herbarũ:ſiue etiã de iter pꝛetatiõibus aliqbus ſomnioꝝ vel alijs q̃ buſcunq; q̃ foꝛſitan ea legentibus minus credibilia videant᷑:ſciant me ex meo inge⸗ nio ea nõ cõfinxiſſe ſed ex magnoꝝ ſcript? exſcripta:nõ vt fidẽ de talibus facerẽtſed vt verã iſtructionẽ ⁊ vtilẽ elicerẽ ex eiſdẽ. quibꝰ quidẽ modo doctoꝛes ſacri ⁊ etiam magni philoſophi in ſuis doctrinis moꝛa libus incredibilibꝰ vſi ſũt exemplis fabu⸗ larũ:que licet in ſe vere nõ eſſent:ad veraʒ tñ diſciplinã moꝛaleʒ vtiliter inflexerunt.
Ande etiã diuina ſcriptura de lignis expe
tentibus regẽ eycitando in libꝛo I udicũ
Pꝛologus ſecnndus
fabulã introducit qᷓ a nõnullis expoſitoꝛi bus moꝛibꝰ adaptat᷑. Mõ ergo ſunt exempla naturalia:qᷓ ſi nõ ſp vel ex to
to ſũtverã:ex parte tñvt in pluribꝰvera re periunt᷑.Mec debet reſpuere ſapiẽs eg que
ſcripta repperit ex eo ꝙ ipᷣemet talia nõ ꝓ
bauit:ſed potius eſtimare de talibꝰ ꝙ mul ta q̃ᷓ ipᷣe nõ vidit alij ſũt experti. Si q̃ vero
de celeſtiũ coꝛpoꝛũ effectibus inducentur
que ſe ad humanos actꝰ extendere videã⸗
tur:ea pꝛudẽs lectoꝛ adurrtat potius refe rẽdo cẽ qᷓ; aſſerẽdo dicta:nec ea ũic intelli⸗
gat tanqᷓ; ex celeſtiũ dñio coꝛpoꝝvlla hũa nis actibꝰ pnt ex libero ꝓcedũt arbitrio neceſſitas ĩponat᷑. Mõ eim̃ celeſtia coꝛpoꝛa
in liberũ arbitriũ homĩs aut voluntatem vel intellectũ q̃ᷓ vires incoꝛpoꝛee ſũt dire⸗ cte poſſunt ĩpꝛimere. Sed qm̃ cõplexio coꝛ poꝛis quã anĩa in pluribus ſequit:⁊ oꝛga na coꝛpoꝛea ſenfuũ qui intellectuali cogni
tioni deſeruiũt:ceteraq; coꝛpoꝛis mẽbꝛa ꝑ
que interioꝛ ania actus exterioꝛes exequi
tur:ipſoꝛũ diſpõni celeſtiũ coꝛpoꝛũ directe ſupponunt᷑. hinc eſt ꝙ actus humani pᷣci pue qui ꝑ coꝛpus explent᷑ ex varijs ĩpꝛeſſi⸗
onibus ſiderũ varie difpohũtur:ac etiãm ex cõſtellationũ virtutibꝰ qᷓ hominnz coꝛ⸗
poꝛali ↄceptuivl oꝛtui domiant᷑:ip̃i hoĩcs ad dinerſa officia ⁊ moꝛes iclinãt᷑ offerri. Et qꝛhomiĩes nõ coacte ſʒ ſponte hmõi fre quẽtius inclinatiões ſequũtur. Inde ẽ ꝙ
de voluntarijs actibus ⁊ moꝛibꝰ eoꝛundẽ
nõnunqᷓ; a peritis aſtrologis ⁊ mira ⁊ ve⸗
ridica iudicia ꝓferunt᷑:qᷓ;qᷓ; nõ ſit lauda⸗ bile neq; tutũ talibus initi iudicijs vel ea in ſuis tẽpoꝛibus oĩhus ohſeruare. Ande
in ſacra ſcriptura dicit᷑. Hiere.x. Z ſignis
celi nolite metuere. Wulta ergo de pꝛie⸗
tatibus reruʒ quas in hoc libꝛo ꝓ exẽplo ponemus ex libꝛis ſacri canonis lunt aſſũ
pta. Et nõnulla collecta ſũt ex rerũ experi entia: ſed ⁊ ex magnoꝝ fapientiuʒ ſcriptis
plurima ſunt excerpta. Mõ aũt aliqͥs mi⸗
retur de ſtili defoꝛmitate q̃ licet concedi ſo leat in oꝑe tã ꝓlixo:ex hoc tñ ſpecialit᷑ ac⸗
cidet:qꝛ plura ex ſcriptis ͥrundã ĩ h̊ oꝑe
ponent᷑ exemplaꝛin quibus niſi foꝛte trun
cdo vt bꝛeuioꝛa ſint nec ſenſũ nee verha
mutabo:ne.ſ. ex mutatiõe vᷣboꝝ mihi aſcri bere videar:q̃ iã bene ſũt ꝑ alios ↄſcripta
vel inuẽta. IMõ ſolũ eti in hoc opꝑe de in⸗
cipalibus mũdi coꝛpibꝰintrgducẽtur ey?⸗
ſi. bus
telec etpi

8his n
cuüb diihte
emn
um
gedeſ ug
ntiri h
&—
Pꝛologus tertius
plaꝛfed etiaʒ de his qj ßm aliquẽ oꝛdinem de rationai in ea reducunt᷑: puta de motu the lumie lium coꝛpe ꝛü adhuc eſt diſtinguenduʒ: et alijs cõſimilib?ᷓ reducunt in celũ. Si quedã ſenſibilia coꝛpoꝛa ſũt ſimplicia dᷓ·l⸗ militer de impꝛeſſionibꝰ geris: vt grandie: nð cõponunt᷑ ex alijs coꝛp ibus ſiẽ elemẽta
ijs quibuſcũq; 1 imilibus et coꝛpoꝛa celeſtia ꝛq;uiſ in ſe habeãt alias
pꝛuina:niue ⁊ alijs. tcoꝛpo i ter pertinere vident᷑ ad aliqs cöpoſitiones vt mdrerte ⁊ foꝛme accidẽtis
ue ſpeciali Aemnthet cõſimilis modus ſeruabit᷑ etiã ex fubſtantie ⁊ huiuſimodi. AQu edã vo ſen in illis q̃ ꝑtinẽt ad aliqua coꝛꝑa mixta:q? ſibiliũ coꝛpoꝛũ ſũt cõpoſita eꝝ ipſis clemẽ⸗ ſil vbi ponent᷑ plantaꝝ ſilitudies de frõ i tis. Et iſta adhuc diſtinguũt᷑:qꝛ q̃dã ſunt bus: floꝛibꝰ⁊ fructibꝰ⁊ ſ emivitroducent᷑ inaniata vt mineralia vt ferrum: es ⁊ lapi erempla. Et ſic etiã fiet de alijs coꝛpibꝰ q̃⸗ des:⁊ alia hmõi. Quedã vo ſunt aĩata dà puſcũq;. Explicit ꝓlogus ſcðs: adhuc diſtinguunt᷑:qꝛ quedã ſũt animats Incipit ꝓlogus ter us in quo habetur tantũ aĩa vegetabili vt plante. Quedã vl dẽ oꝛdine dicendoꝛum· teriꝰ ania ſenſibili vt animalia bꝛuta que diſtinguũtur in natatilia què ſũt in aqua:
5. O tna rerum m et greifibilia ſiue reptilis que ſũt in terra:
hoie triplicivirtute pficit: vt diẽ̃ et volatilia q̃ in aere volãt · Qnedam vlte Jã ab iplis exterioꝛibꝰ rebꝰ pꝛio fit mor nes. Circa imagiabilia quoq; eſt attẽdẽ⸗ in ſenſu · ter quod hs dicit ꝙ oĩs no dum qꝛ quarundã rerũ imagines ſeu fan⸗ ſtra ſcientia oꝛitur a ienſu j. Poſterio. taſmata intuemur doꝛmiẽtes ſiue ſomniãà
F.
Zb ip̃o aũt ſenſu in Actu ferd fit motus in tes Quedã vero miꝝ peiꝑimꝰ vigilantes fantaſia ſiue imaginatiòe Ande idẽ phus quẽadmodum ꝓphete etiã vigil ando ha⸗
dicit ij. de anĩa: ꝙ fantaſia eſt motus fa/ huerunt imaginarias viſiones. Rationa⸗
atus a ſenſu hm actũ.Et licet Auicenn⸗ di bilia aũt vocari poſſunt ſiue illa q̃ ex rõne ſtinguat inter imagination?⁊ fantaſiã di/ ſtatuũtur ſicut ſůt leges ⁊ iura:ſiue eã quẽ cens eas diuerſas potẽtias realiter diſtin a ratione ꝓducunt᷑ licut ſunt artificialia.
ctas:qꝛ fantaſia m eũ habet vltra imagi“ Eſt enĩ ars rectã ratio factibiliũ vt Mbs
nationẽ ꝙ cõponit ⁊ diuidit foꝛmas ima diẽ ĩ Ethict. ſine etiã illa q̃ a rõe regulãtur ginatas: vt patet:cuʒ eꝝ foꝛma imaginata vt motes ⁊ humana opera · Quia igit᷑ de auria foꝛma imaginata montisꝰ cõponimꝰ om̃ibus pᷣdictis exempla ſunt inducenda
oꝛmã mõtis aurei quã nunqᷓ; vidimꝰ. Ta totũ hoc pᷣſens opus in decẽ diſtinguitur
mẽ quia iſta cõpoſuio nõ apparet in alijs libellos. In quoꝝ peimo ponent exempla
„
ab homie in quo ad hot ſuificit virtꝰ ima/ de coꝛpoꝛibus ſimplicibꝰ ſcilicet de elemẽ⸗ etiã hanc actioneʒ attribuit tis ⁊ coꝛpoꝛibus celeſtibus ⁊ etiã de aliqͥ⸗ uerrois in quodã libello quem fecit de bus alijs que aliquo ſpeciali oꝛdine in ea ſenſu er ſenſibilibus. Ideo vt alij dicunt reducũtur. In ſecundo ponẽtur exempla
eadẽ potẽtia realiter ẽ imaginatio ⁊ fanta de coꝛpoꝛibus mineralibus:ſcilicet de me⸗
ſia. Ab ip̃a autẽ fantaſia ſiue fantaſinati⸗ tallis ⁊ etiã de lapidibus. In tertio ponẽ bus ꝑ virtutẽ intellectus agentis ꝑficitur tur exempla de vegetabilibꝰ.i.de arboꝛi⸗ inteliectus poſſibilis ad actũ intelligẽdi. bus ⁊ plantis · In quarto ponẽtur exẽpia Ande Pus dicit · iij · de anima: ꝙ nõ eſt de natatilibus ⁊ volatilibꝰ.i.de piſcibus
intelligere ſine fantaſmate · Ipſe autem in et auibus. In quito ponentur exempꝑla de
tellectus ab vno in aliud diſcurrens ſiue animalibus terreſtrib us.i.que gradiũtur
ey pꝛincipijs ↄcluſiones eliciẽs: ſiue cõclu vel reptant ſup terrã. n ſexto libꝛo ponẽ
iones in pꝛincipia reſoluens 10 vocat ad tur exemplã de hoĩbꝰ. In ſeptimo de ima⸗ quã ſcientia ꝑtinet: ſicut NPhs diẽ in fine ginibus ſomnio?ũ ⁊ viionum. In octauo Rbꝛi Poſterioꝛũ:ꝙ oĩs ſcientiã in rõe eſt. vero libꝛo ponẽtur exempla de legibꝰ. In
At igitur in exẽplis ponendis ᷣm pᷣfa nono ponẽtur exempla de artificialibus.
tum humane cognitiõis oꝛdinẽ pcedamꝰ: In decimo ſine vltimo libꝛo ponent᷑ exem 2— ponenda ſunt exempia de ſenſibili“ pla ⁊ introducent᷑ de humanis actibus ⁊
us.ſecundo de imagiabilibus·tertio de moꝛibus. In ſingulis aũt pᷣdictis decẽ li⸗ 2
tionabilibꝰ. Sed de emplis ſenſibl
bs.ſ. ſenſu:imagiatiõea rõne. rius animatã ſũt anima rationali vt homi

Liber
bellis nõ intendo particulariter ſequi oꝛ⸗
dinẽ exemploꝛũ:ſed ſolũ illas matcrias qͥ; hbus adaptãtur exempla locare ſeu pone⸗ re ſub oꝛdine alphabeti(verbi gratia) In
pᷣmo libꝛo vbi ponũtur exẽpla de coꝛpoꝛi⸗ s ſimplicibus nõ ſequar in eis oꝛdineʒ
ipſoꝛnʒ ſimpliciũ coꝛpoꝛũ: vt ſcʒ pꝛimo po nãtur exempla de celeſtibus:poſtea de ele mentis:⁊ inter elemẽta pꝛimo de vno po⸗
ſtea de alio:ſed mixtim ponẽtur om̃ia nũc
de vno nunc de alio ᷣm ꝙ rebus diuerſis
quas ponam ſub alphabeti oꝛdinc varie
adaptant᷑. Et idẽ etiã oꝛdo ſeruabit᷑ in ce⸗
tert libell:ita.f.vt qͥliber liber ꝑ ſe de mate
rijs q̃ tractabũt᷑ in ipᷣo ſuũ hẽbit ꝓpꝛiũ oꝛ ⸗ dinem alphabeti. Siqua igitur i hoc oꝑe
ex mea imperitia indebite eſſent poſita vł inepte:relĩquo atq; ſummitto beniuolẽtie
fratrũ ac ſtudio coꝛrigẽda. De his autem
que bene dicta ⁊ adaptata cõgrue videbũ
tur:regi immoꝛtali ĩuiſibili ſoli deo honoꝛ
relinquet᷑ ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ. RExplicit pꝛologus tertius.
Incipit liberpꝛimus: La.1
Bſtinentia
diſcreta ciboꝛũ qᷓ;tuʒ ſit
6 homibus vtilis ꝛin ſin ⸗ gulis ſimpliciũ coꝛpoꝛũ poteſt oſtendi naturis. Simplicia nãq; coꝛpo⸗
ra duarum ſũt naturarũ.ſ.nature celeitis
et elemẽtaris. Pꝛimũ exemplũ notabile de fructu ipſius abſtinẽtie quo ad naturã celeſtẽ oſtẽditur in coꝛꝑe lune. Eſt ei na⸗ tura celeſtis tantomagis lumini ꝑuia qᷓ;to minus in ſua ſubſtãtia habet de groſſa et coꝛpulẽta materia. Pinc igit᷑ eſt ꝙ apparet in luna quedã nigredinis macla:qꝛ luna pꝛout tradit Ihᷣs ſicut ẽ in ſitu locali ma gis vicina terre:ita eſt vt ita dicam magis terreſtris nature.i.cuiuſdã ſubſtãtie groſ ſe et coꝛpulẽte: ꝓpter quã lumen ſolis non recipit ꝓfunde ſicut aiie ſtelle ſed tantuʒ
in ſuperficie. Et idcirco in ipᷣa tm̃mõ reſul tat macula vmbꝛe. Eſt igitur natura hois luminari coꝛpi ſimilis:cuius.ſ.mens inte⸗ rioꝛ ad lumẽ ſapiẽtie tanto eſt minꝰ diſpo
ſita quãto venter coꝛpulentioꝛ fit ciboꝝ af finentia. Mam multa 9 vẽtris obtu
ſitatẽ generat mentis. ñ põ· lxxiij. dicit:
—
*
pꝛimus
Repleti ſunt qͥ obſcurati ſũt Et hec ẽob⸗ ſcuritas lune. i.vite delitioſe:que.ſ.nõ re⸗
pletur ſplendoꝛe ſapientie. Eſa.xiij. Luna
nõ ſplẽdebit in lumine ſuo. Opoꝛtet ergo
ad hoc vt anĩa fiat lumini ſapiẽtie puia ꝙ nõ vtatur ſuꝑflue ciboꝛũ alimonia. ꝓpter
quod Apłlus dicitj ad Roma. xiij. Indu/
amur arma lucis ſic vt in die honeſte am⸗
bulemꝰ:nõ in comeſatõibus ⁊ ebꝛietatibꝰ.
Eſt enĩ armatura lucis ſapiĩa celeſtis: que mentẽ de veritate illuſtrat ⁊ ab crroꝛibus defendit.lHec honeſtevelut in die nos am bulare facit:qꝛ lumẽ nobis poꝛrigitverita tis ſequẽde. Sed qui a comeſatiõibug vel ab ebꝛietate non abſtinet:hanc armaturã lucis induere nõ poteſt. vnde lhiero.diẽ Jouinianũ: Si quis eſtimat ſe abũdantia ciboꝛũ potionũq; ꝑfrui ⁊ poſſe vacare ſa⸗ pientie:hic in delitijs verſari ⁊ delitiaruʒ vitijs nõ teneri ſeipᷣm ſeducit. Et in eodeʒ dicit: Sapientia operã dare nõ poſſumus ſi mẽſe abũdantiã q̃ laboꝛe nimio indiget et cura cogitemꝰ. Secundũ exemplũ ab ſtinentie qͥ ad elemẽtarẽ naturã oſtẽdit ele mentũ terre. Terra eĩ pꝛio nobis oſtendit ꝙ abſtinẽtia ⁊ attenuatio carnis impetra⸗ tiua ẽ gratie celeſtis. Mã quia terra de ſui natura totaliter ẽ ſicca ⁊ arida: ꝓuidit de us auctoꝛ nature ꝙ ad hoc vt fructꝰ ꝓdu⸗ cere poſſit infundat᷑ celeſti pluuia:⁊ ita ad fructus vberes ꝓducendos efficit᷑ fecun⸗ da. Sic nr̃i coꝛdis terra ſi ab humoꝛe luxu rie noxio ꝑ abſtinentiã cibi ⁊ potus effici⸗ atur arida:ſuꝑfundet᷑ taliter celeſtis gra⸗ tie pluuia ꝙ ad ꝓducendos fructus ſpiri tualiũ operũ erit fertilis ⁊ fecunda. Ande dicitur Hebꝛe.vj. Teyra enĩ ſepe venientẽ ſuper ſe bihens imbꝛẽ ⁊ generans herbaʒ opoꝛtunã illis a qͥbus colitur accipir be⸗ nedictionẽ a deo. Caro ein noſtra dicit᷑ ter ra quãdo fit ꝑ abſtinẽtiam ab humoꝛe cõ⸗ cupiſcẽtie vacua. Scriptum eſt enĩ:Señ.j. Q vocauit deꝰ aridã terrã.hec imbꝛẽ cele ſtem bibit qꝛ celeſtis gratie cõfoꝛtatione pingueſcit.Eſa.lv. Deſcendit imber ⁊ nix de celo ⁊ inebꝛiauit terrã. Sed tũc herbgʒ opoꝛtunã ꝓducit cũ in meritoꝛio ope ſpi⸗ ritui fubſeruit:ex qͥ a deo bñdictionẽ aeci⸗ pu:qꝛ retributionẽ eini pᷣmij ſil cũ ipᷣo ſpñ finalii hẽbit. Ergo nÿi coꝛdis t̃ra tũc ẽ pfe cte diſpoſitacũ areſcit ex abſtinẽtia: hume
ſcit celeſti grafruteſcit ꝑ bona opa Erpᷣ⸗

xßi u oſü ipfe ume
6i
ſit diſtincta qð eſt qñ caro ipᷣa ab aqs deli tiaꝝ ſepat᷑⁊ abſtinẽtie tenuitãte ſiccat᷑· Sʒ ex icðᷣo vocat humꝰ a mari hũido cui ter⸗ ra ↄiũgit:qð ẽ ſiue dů coꝛpꝰ nr̃m celeſtis gr̃e pticeps eficit ſiue cũ iachꝛvmis irri⸗ gat Ex tertio vocattellus:q? tollimꝰ fru etus e.⁊ h qñ coꝛpꝰlaboꝛat in bonis opi bus. Itẽ pʒ exẽplo tre ꝙ abſtinẽtia a cib tollit tẽtatiões carnis:q qñ pᷣ ſiccitate ni mia terra efficit ſii puluis tůc tpis vẽtꝰnð ſurgit:eo ꝙ vapoꝛ tũc nõ habeat ↄtinuãs pumidũ:æ ſine ↄtinuatiõe eleuari nõ põt· ſic qñ pᷣ abſtinẽtia valida ira ſiccat᷑:coꝛpo ris hñoꝛe deficiẽte ↄcupiſcẽtie carnal fit puluis.i.moꝛtificatio hůilitat᷑:⁊ ceſſat vẽ tus.i.ipulſus libidioſe tẽtatiõis. Tertiũ exẽplũ abſtinentie apparet in elemẽto aq̃.
Mã legit᷑ ꝙ cocodriiiꝰq́ in aqᷓ ocłos hebe
tes hʒ ẽ aquã acute videt.Ex qͥ exemplo accipit᷑ ꝙ ad delitiaꝝ hebetãt oclos men/ tiũ. Sʒ extractio ab aqs.i.abſtinẽtia a de litijs ad ↄtẽplãdũ ſpũalia acuit viſuʒ iẽ⸗ tis.vñ ðꝛ Ecẽs.ij.Logitaui a vino abſtra ere carnẽ meã vt aiaʒ meã tranſferrẽ ad japiaʒ. Itẽ aqᷓ tãto magł ẽ limpida qᷓ;to maglẽ til⁊ vacua. Zi vVo ſit aq̃ groſſa ⁊ hrbrehi⸗ nõ ẽ ſpeculabilis vel ſimpida:ſʒ ẽ imũda vel turbida. Sic caro nr̃aq̃ fuxiviłẽ vt aq̃ ⁊ ſp ad mare tẽdit.i. amaritudinẽ moꝛt: m illð ij.Begl.·xiiij · Ses moꝛimur ⁊ qᷓſi aq̃ᷓ dilabimur xc.Mec inquã aq̃ nr̃a.i.caro ſia cib ꝑ abſtinentiã teneat ſtil ⁊ vacua: vt nõ repleat ſupfine eoꝝ abůdãtia mãebit ꝑ ↄtinentiã clariſſi⸗ ma ⁊ mũda. Sʒ ſi vent᷑ cib terreſtribꝰ fre⸗ quent repleat᷑:efficit᷑ ſiẽ aq turbida ⁊ ĩimũ da videlʒ ꝑ incõtinẽtie vitiuʒ qð comitat gulã:Miere.ij. Quid tibi vis ĩ via egvpti vt bibas aquã turbidã? Muartũ exem⸗ plũ abſtinẽtie oñdit᷑ in aere qͥ qᷓ;to mag ẽ vapoꝛibꝰ⁊ nubibꝰplenꝰ:tanto in gis ẽ ob ſcurꝰ:qᷓ;toq; ẽ magl vacuꝰtãto ẽ magl ſere nus. Et iõ ĩ mõte olympo ẽ aer ſereniſſimꝰ qᷓ t̃ in altũ leuat᷑ vt ipᷣos vapoꝛes nubiũ eycedere dicgt᷑:ʒ illð Airgilij Mubes ex xeſſit olympꝰ Et qꝛ ibi ſp eſt aer ſereniſſi mus aſcendebãt illuc phi vt viderẽt ſtel⸗ laꝝ curſus. Sʒ ibi viuere nõ potuiſſent ni ſi ſpõgias aqj plenas ſecũ poꝛtaſſent: vt ſie ꝑã̃ attractionẽ gerẽ groſſioꝛẽ hauſiſſent. Siẽ aũt obſcurat ſerenitas ⁊ claritas ae⸗
De celo? elementis
mo vocat᷑ arida eo ·ſ.ꝙ ab aq ſiccitate ꝓda
ris ex repletiõe vapoꝛis:ſic obſcurat etta
ſenſus hois ex nimia repletiõe ciboꝝ. 5
grecoꝝ fuit ꝓuerbiũ ſicut Hierony.refert 2 vent pinguis nõ gignit ſenſum tenueʒ⸗
t ideo abſtinentia cibi facit ſerenitatem animi. Quint exemplũ abſtinẽtie acci pit᷑ ab igne.Mã abſtinentia a cib in multk eſt igni ſilis. Qð declarari põt ex ſeptẽ ꝓ pꝛietatibus ignis. Mꝛia accipit᷑ ex ignis bificio. Scða ex ip̃ius auxilio. Vertia ex myſterio. Quarta ex eius ſuffragio. Qui ta ex dñio. Sexta ex ꝓdigio. Septima ex eius ſtudio. IMꝛio igit᷑ manifeſtat dictã ſilitudinẽ ignis ⁊ abſtinentie ipᷣius ignis
officiũ qð eit triplex. Naʒ vtimur igne ad
illuminanduzʒ abſcõdita ſiue tenebꝛoſa ſiẽ ptʒ in lucernis gccenſis ſiue candelis:qͥꝛũ igneo ⁊ flãmeo lumine vtimur in nocte ſi⸗ ueꝑ viam ambulãdo. Eſa·.Ambulate in lumiĩe ignis vr̃i ã.ſiue etiã in domo ſtan⸗ do:Eſax. Ardebit q̃ſi ignis cõbuſtio:et erit lumen iſrt in igne. Mec aũt illumiatio ignis Vtuti abſtinentie cõgruit inqᷓ;tuʒ ꝑ
eam aſſeqmur ʒ tenebꝛas ignoꝛãtie lumẽ
diuine ſapie.Qð euident᷑ aparet triũ pu eroꝝ exemplo de qbus dicit᷑ Paniel.j·ꝙ Walaſar tollebat cibaria ⁊vinũ potus eo rum: dabatq; eis legumia· ⁊ ſ equit᷑: Deus dedit pueris his ſciaʒ ⁊ diſciplinã in oĩ li⸗ bꝛo er ſapia. Et ita merito abſtinentie ac⸗ ceperũt lumẽ ſcie. Merito etiã abſtinẽtie infundit᷑ lumen reuelatiõis ꝓphetice ſiẽ legit᷑ Daniel.x.vbi dicit ex ꝑſona Nanie⸗ lis: Ego daniel lugebã triũ hebdomadaꝝ diebus: panẽ deſiderabilẽ nõ comedi:ca⸗ ro et vinũ nõ introierũt in os meũ:ſʒ nec vngento vſus triũ hebdomadaꝝ diebus. Poſtea ſubdit᷑ ꝙ apparuit ei angelus et diyit ei:Ex pᷣmo quo poſuiſti vt affligeres te in conſpectu dei tui exaudita ſunt vba tuaꝛ⁊ ego veni ꝓpter ſermones tuos ⁊. Aeni aũt vt doceèreʒ te q̃ ventura ſunt po pulo tuo in nouiſſimis diebus. Tdhuc eti am ꝑ abſtinentiaʒ carnis ↄſeruat᷑ refrige⸗ ri et iumen caſtitatis. Añ in pð·ciiij. Ex⸗ pandit nubem in ꝓtectiõeʒ eoxꝛet ignem vt luceret eis ꝑ nocteʒ. Abſtinentia etem̃ eſt nubes ꝓtectiõeʒ et refrigeriuʒ pᷣſtans ↄtra eſtum ↄcupiſcentie carnalis:⁊ ignis etiã eſt iumen in nobis accendens virtu⸗ tem caſtitatis. Et ideo Augꝰ. in quodam ſermone dicit ꝙ abſtinentiã ieiunij libidi⸗ 3 5
*

nis ardoꝛem extinguit et caſtitatis lumen accendit. Secũdo vtimur igne ad coquẽ dum: Señ xj.Coquamus eos igni:abſti⸗ nentia aũt ſeruit nõ modicum interioꝛi de coctioni ciboꝝ etiaʒ coꝛpoꝛali:qꝛ cibus tẽ aſſumptus a caloꝛe naturali qͥ eſt
n ſtomacho faciliter coqͥtur et optime di⸗
gerit᷑. Econtra autem ex nimio cibo vłpo
tu caloꝛ ip̃e naturalis debilitaf vel extin ⸗ guit᷑:ſicut vtus vini ex nimia appoſitiõe aque. Debilitato autem caloꝛe non fit de ⸗ coctio vl digeſtio cibi:ſed ꝓutreſcit cibus ⁊ gencrant᷑ humoꝛes coꝛrupti ⁊ febꝛes pu tride vel podagre et hmõi. Et ꝓpter hoc tempantia conſeruat bonam valitudineʒ et abſtinentia ꝑducit ad ip̃aʒ. Ande Ecci xxxvij. dicit᷑:ꝙ qᷓ abſtinẽs ẽ adijciet vitã. Tertio vtimur igne ad fabꝛicandũ:Eſa. liiij. Ego creaui fabꝛum ſufflanteʒ in igne pꝛuinas ⁊ pferentẽ vas in opus ſuũ. Sic etiã ꝑ abſtinẽtiam a voluptatibus carnis non ſolum gule ſed etiam luxurie fabꝛicat᷑ ⁊ p̃parat᷑ vãs dei:qꝛ ꝑ hanc homo efficit vt vas ſanctificatum ⁊ diuine g̃e recepti⸗ uum.vndc.j. Theſſa.iiij. Abſtineatis vos a foꝛnicatione vt ſciat vnuſquiſq; veſtruʒ vas ſuum poſſidere in ſanctificatiõe ⁊ ho ⸗ noꝛe. Seeundo dictam ſilitudinem de⸗ clarat ignis auxilium. Auxiliat᷑ eiñ ignis homibus interdum ad defenſionẽ ab ho/ ſtibus:ſicut legit᷑ de Alexandro ꝙ dum eſſet in deſertis indie iuxta ſtagnum vbi beſtie conueniebant ad potnʒ: ⁊ timerent ip̃e er ſni nocte de inſultu leonum ⁊ aliarũ peſtiarum ferociuʒ:fecit in circũitu exerci tus copioſos ignes accẽdivt eẽt eis ignis quaſi ꝓ muro in circũitu ipſoꝝ. Ande eti⸗ am Zack.ij. dicit. Ego ero eis murꝰ ignis in circũitu. Per ipſum etiam ignem arma erea et ferrea fabꝛicantur qbus cõmuni⸗ ter homiĩes ad coꝛpoꝝ defenſionem vel of fenſionem vtuntur. Ande Apoẽ.ix. Homi nes ſedentes in eqͥs habẽtes loꝛicas igne as iohannes ſe vidiſſe teſtatur. Et ſic tela ignea nomiat Aplus.Et Maum.ij · dicit? Clypeus foꝛtiuz eius ignitus. Et hec om⸗ nia abſtinentie competunt que tanqᷓ; mu⸗ rus vel clypeus ab aſperitatum hoſtium nos defendit inſultibusꝛet hec eſt arma⸗ tura ſanetoꝛum contra tentationes illoꝛũ pꝛopter quod inter arma iuſticie: Apls ie
lunis nominateij ·Coꝛinth. vj. Et chiſtus
Liber pꝛimus
ad pugnam iturus hane armaturas indu/ it ſeʒ abſtinentiam. Ande Wattß ·iij. n ctus eſt ieſus in deſertum a ſpiritu vt ten/ taretur a diabolo.Et cum ieinnaſſet qua⸗ draginta diebus et quadragita noctibus poſtea eſurijt:et accedens tentatoꝛ ⁊c̃. Eſt em̃ ieiunium quaſi igneum telum quo per cuſſus inimicus repellitur. vnde Watth.
xvij. Hoc genus demonioꝛũ nõ eijcitur ni
ſi in oꝛatiõe et ieiunio. Tertio declarat hanc ſimilitudinem ignis myſteriuʒ quod
eſt ad purgationem. Maz igne purgantur metalla:imo etiam peccata.ſ.in purgato rij igne.vnde Mumeri.xxxj. Quod poteſt tranſire ꝑ fammas igne purgabit᷑. Sed ſi
cut ignis purgat metalla ſic abſtinẽtia pet cata. vnde Augꝰ.in pᷣdicto ſermone dicit: ꝙ ieiunium purgat mentem:ſubleuat ani mum:carnem ſubijcit:et coꝛ contritum et humiliatum facit. Que omnia manifeſtã ſunt ſatis exemplo niniuitarum: Jone.iij. Eſt etiam miſterium ad vindictam male⸗
factoꝝ non folum in mundo iſto ſed etiam
in inferno:Ecciĩ.vij. Humilia valde ſpiri⸗ tum tuuʒ:quoniam vindicta carnis impiß ignis. Quod etiam abſtinentie competit per quã et ſpũs humiliaf?ᷣm illud Mð· xxxiiij. Mumiliabã in ieiunio animã meã.
⁊ carnalis delectatio impij vĩdicat᷑:qꝛ pe⸗
na abſtinentie vindicat delectationem gu
le ⁊ luxurie. Ande et ieiuniuʒ poni᷑ pars
fatiſfactionis:qꝛ homo per abſtinentiã li⸗
bidinẽ peceati pᷣteriti per ſubtractionẽde lectationis recompenſat: afflictionẽ etia; addens et futura peccata impedit concu⸗
piſcentiam debilitans.Et hec ad rõneʒ ꝑ⸗ tinent ſatiſfaetionis:qꝛ ſicut dicit Augꝰ.
Satiffactio eſt peccatoꝝ cauſas excidere: x eoꝝ ſuggeſtionibus ↄfenſum non pᷣbe⸗
re. Quarto manifeſtat dictam ſimilitu⸗ dinem ignis ſuffragium. Su ffragabatur em̃ ignis antiqͥtus ⁊ ante iegem et in lege moſaica ad impetrandum quod petebat᷑ a deo ſiue ex eo ꝙ ſacrificia deum depᷣcan tia igne conſumebantur:ᷣm iltud Leuiti. vj. Omne ſacrificium ſacerdotum igne cõ ſumetur ſiue ex eo ꝙ in ſignum exauditio
nis diuine ignis ſuꝑ ſacrificia deum rogã
tium de celo mittebat᷑:m illud.j. Parali po.xxj. Edificauit altare dño ⁊ obtulit ho locauſta pacifica ⁊ inuocauit deũ ⁊ exau- diuit eum in igne de celo ſuꝑ altare holo⸗

6
De celo ⁊ elementis
canſti. Et ſiłe hab etur.iij Regl. Tviij. Abi ca ignem ꝑ homĩes adhib ef᷑. Nam ignis
Pelias dixit ad ꝓphetas Bãal: ꝓnuoca ab homibus oleo interdum ſuccendit᷑:li⸗
te nomĩa deoꝝ veſtroꝝ et go inuocabo gnis nutrit᷑ et ſub cinere reſeruat᷑. Dlenʒ
nomẽ dei meiꝛet deus exaudierit ꝑ ignẽ itaq; cũ ſit inflãmabile ignẽ ſuecẽdit ⁊ nu⸗
ide ſi deus. Silr ergo abſtinentis tarnis trit. vñ dicit Exo · xxrv. Quiſqs veſtꝝ eſt wultũ ſuffragat orõnibus noſtrꝭ vt adeo ſaptẽs veniata faciat qð dñs impauit · Cã exaudiant᷑. ꝓpter að dixit angelus: To/ delabꝝ ad luminaria ſuſtentãda: vaſa illi⸗ bie.xij. ꝙ bona eſt oꝛõ cũ ieiunio.Et.j·Eſ/ us et lucernað et oleũ ad nutrimẽta igni⸗ dre. viij. dicit: Jeiunauimus ⁊ rogauimꝰ um. Sicut aũt ipe ignis olei liquoꝛe foue⸗ deñ noſtn:⁊ euenit nobis ꝓſpere · Qui tur:ita quoqet abſtinentia oleo pietatis tum qð adhuc manifeſtat hanc eandẽ ſili⸗ impinguat᷑: Matth.vj· Tu cuz ieiunasvn tudinẽ eſt ip̃ius ignis dominiũ. Interdũ ge caput tuuʒ.ſ.oleo pietatis elemo ſynas em̃ diuĩia vtute ſic ignis pᷣdominat᷑ aqᷓ ꝙ aciendo. Sreg. Illud ieiuniũ deus aw?o eam imediate attingat:nec tñ attingat᷑ ab bat qð ante eius oculos manus elemoſy⸗ ea:ſed potius illã extinguat qð eſt 3 na naꝝ leuat. Ptem ſunt ligna ignis ꝓꝛium turam ⁊ ſupꝛa vtutẽ ignis:cũ dicat᷑ Ecci nutrimentũ: vnde Keuitt · vj. Ignis in al⸗ iij.ꝙꝙ ignẽ ardentẽ extinguit aqua.qð tñ tari ineo ſemp ardebit quem nutriet ſacer diuino miraculo legit accidiſſe:ᷣm illud dos ſubijciens li na. hec ligna ſunt bona Saßp̃· xvj. Quod eniz mirabile erat adua 2pa ſine qͥbus eſſʒ ieiuniũ oĩno impfectũ: que oĩa extinguit:plus ignis valebat. Et ohelis.j· Sanctificate ieiumũ. vbi Bre⸗ infra eodẽ capło dicit᷑ quodã tempe in aqᷓ go. J eiuniũ ſanctificare eſt adiunctis bo⸗ ſupꝛa vᷣtutẽ ignis ardebat · Sicut᷑ ð ignis nis opibus dignã deo carnis abſtinentiã diuina vᷣtute ↄſũmebat humoꝛẽ aque:itàa exhibere. Itẽ videmus ꝙ ignis etiã modi ⁊ nũc abſtinentia diuina faciẽte gra ↄſu⸗ cus ſub cinere„ſeruat᷑: Job. xlij. Agã pe⸗ mit ⁊ reſtringit fuxum ↄcupiſ centie:Ecci nitentiã in fauilla ⁊ cinere. Et facit menti⸗ xxx viij. Aapoꝛ igniſ vꝛit carneſ i.carnalel onẽ de fauilla:qꝛ etiã fauilla ignis in cine ↄcupiſcẽtias annihilat⁊ ſumit. Sextũ re ↄſeruat᷑:⁊ ſic ↄſeruat᷑ meritũ ieiunij in manifeſtat ſilr dictã filitudinẽ ipᷣinſignis abſcõſiõe ⁊ detẽtiõe hũilitatꝰ.vñ Matth. digium. Sicut em̃ eſſet ꝓdigiũ ꝙ frigi⸗ vj. Me videart hoibꝰ ieiunãs: ſʒ pr̃i tuo 4 da aqᷓ exureret:ſic etiam miraculum eſt ꝙ eſt in abſcõdito. Añ ⁊ in pᷣncipio qdrageſi ignis ardens refrigeret:qð certe factũ le/ malis ieiunij cinis ſup capita ponit᷑: vt.ſ· imus in illis tribus puert qͥ miſſi ſunt in cũ abſtinẽtia carnis tenere ſtudeamus in foꝛnacẽ ignis a rege Babylonis:qꝛ dicit tus hůilitatẽ mẽtis. Caplm: II
Pañ.iij. ꝙ angelus dñi deſcendit cum aga N— d ſi ria et ſocijs eius in foꝛnacẽ:⁊ excuſſit flam Q 19 ql imilq- mã ignis de foꝛnace:et fecit mediuʒ foꝛna tur ſaturno. IMã ſaturnus q̃ eſt in cis quaſi ventum roꝛis flantẽꝛet nõ tetigit ter ſeptẽ planetas ſup̃mus elt in⸗
eos oĩno ignis neq; cõtriſtauit:neq; qcqᷓ; ferioꝝ infrigiditatiuus tarde iceſſiuꝰ⁊ fe⸗ moleſte intulit. Abi nota ꝙ peccatoꝛes fi tuum moꝛtificatiuus. Eſt ergo pᷣmo ſatur aliquãdo ieiunare cogunt᷑ vel ex infläma nus frigidiſſimus planeta:quod quidem tione colere efficiunt ipatientes ⁊ ſic incẽ/ Auerrois ſup de celo⁊ mũdo ꝑ accidens dunt᷑ ira.vel ſpũ accidie efficiunt᷑ triſtes: dicit eſſe.ſ. qꝛ tarde mouetur: ⁊ ideo calo⸗ ⁊ ſic conſumunt᷑ melancolia. vel ex pꝛãdij rem nõ excitat · Sed Auicẽna⁊ alij cõmu ⸗ dilatione efficiunt᷑ eſurientes: ⁊ ſic famis niter dicunt ꝙ ſaturnus ex natura ſua ha affiguntur moleſtia. Sed ſancti viriqͥ ex bet ifrigidare ſicut et mars calefacere. Si charitate ieiunant:in ſua abſtinentia ad militer ergo maxie accidia infrigidat coꝛ⸗ modui iſto x pueroꝝ recipiunt roꝛem di⸗ da. Mam reddit hominem tardum ad mo ninum.i.refrigeriũ gr̃e:et nec ĩigne pati/ tum boni operis:per quem ſcilicet excita⸗ entie tanguntur:nec accidie ſpñ contriſtã tur et conſeruatur caloꝛ amoꝛis:qꝛ ſi ope⸗
tur:nec etiam famis eſurie moleſtantur. rari deſinerit iam amoꝛ nõ eſt ſicut Srego
Septimum quo vltimo declarat pᷣdicta riu dicit. Habet etiam hoc accidia ſcilicet
ſititudo eſt ignis ipᷣius ſtudium.i.qð cir“ ꝙ infrigidat coꝛ ex ipſa natura ſua eꝝ eo +
—

——
ꝙ ẽᷣm rationem pyopꝛiam opponitur eha⸗ ritati que eſt coloꝛ anime vitalis. Et hec oppoſitio manifeſta eſt ex ipᷣius charitatꝭ
effectu. Mã ꝓpꝛius effectus charitat eſt
gaudiũ de deo. Accidia aũt eſt triſticia de bono ſpũali inqᷓ;tũ eſt bonũ diuinum · Añ ptʒ ꝙ accidia ex. ꝓpꝛia rõne charitati ʒria tur. Sicut ʒ ipᷣa charitas aĩaʒ ð deo inflã⸗ mat:ſic ecõtrario accidia aĩaʒ de deo infri gidat. Añ accidia ab accdine dicit᷑: qꝛ ea q̃ᷓ acida ſunt etiã frigida ſunt. Itezʒ ſatur⸗ nus eſt tardiſſime inceſſiuus ita ꝙ nullus planeta eſt ita tardi motꝰ.ſ.ꝓpt᷑ magnitu⸗ dinem circnli ſui cuius rotatus ſiue reuo/ lutio ꝓpt̃ magnitudinẽ tardius pfici᷑: qð ptʒ ſpecificando in ſinguł. Maʒ luna q̃ᷓ eſt infuna moꝛat̃ in qͥlibet ſigno duobus die⸗ bus ⁊ ſex hoꝛis ⁊ biſſe:⁊ cõplet curſuʒ ſuũ apuncto vſq; ad punctũ in· xxvij· diebꝰ et octo hoꝛis. Alij tñ dicũt ꝙ ipᷣa luna curſũ ſuuz in toto godiaco qͥuſq; ſolem attingat — in. xx viij. diebus cũ dimidio. In qͥli
et em̃ ſigno moꝛat̃ ꝑ duos dies ⁊ dimidi um ininus viginti minutl. Wercuriusvo moꝛat᷑ in qͥlibet ſigno ꝑ.xxviij. dies et ſex hoꝛas et cõplet circuium godiaci in. ccc. xxxix.diebus. Aenus aũt moꝛat in ſigno prxix. dies. In godiaco vo ꝑ.ccc. xl viij. dies. Sol moꝛat᷑ in ſigno. xxx.diebꝰ et.x. hoꝛis: et ſemiſſe hoꝛe. In godiacovo.ccc. lxv.diebꝰa qjdrãte.i.ſex hoꝛis. Wars mo rat᷑ in ſigno ꝑ.lx.dies ⁊.xxj. hoꝛis. In go⸗ diaco o ꝑ duos annos. Jupit᷑ in ſigno ꝑ ãnũ. In godiaco ꝑ.xij.annos. Alfraganꝰ
ũt differẽtia.xvj. dic ꝙ luna in circulo ſi⸗
Enot pficit curſum in·xxix.diebus ⁊.xj. oꝛis et dimidia et q̃rtali vniuſhoꝛe fere. Wercurius vo et venus et ſol.ecc.lxv.di⸗ ebus ⁊ q̃rtali vnius diei fere. Mars autẽ in anno pfecto et.x.mẽſibus et.xvj · diebꝰ ⁊ dimidia fere. Jupit᷑ aũt in. xj· annis ⁊ qᷓ̃t tuoꝛ mẽſibus et.xiiij. diebus. Saturnꝰaũt in. xxix.annis ⁊ qͥnq; menſibus ⁊ ſex die⸗ bus. Et ptʒ ex pᷣdict? ꝙ mẽſis lunart du obus modis accipit᷑. Ano mõ ꝙ ſpacio tẽ poꝛis qͥ luna eircũit godiacũ ab vno pun⸗
cto exiens et rediens ad eundẽ:qð ſiẽ di⸗
ctũ eſt fit p.xxvij · dies ⁊ octo hoꝛas. lio mõ cõmunioꝛi accipit᷑ mẽſis lunart ꝓ ſpa⸗
eio qᷓ luna ſemel accenſa fuerit ⁊ redit ad
eundẽ locũ ſue accenſionis:ſʒ cũ ſolem nõ inueniat:qꝛ ſol iam ꝓceſſit ꝑ vnum ſignũ
pꝛimus
ip̃a luna attingit ſolem ſpacio duoꝝ dieꝝ ⁊ qusattuoꝛ hoꝛaꝝ:⁊ ᷣm hoc menſis luna⸗ ris ↄtinet.xxix.dies ⁊ duodecim hoꝛas ex ceptis fractionibus ſupꝛadictis. Ex dict᷑ mõifeſte ptʒ ꝙ ſaturnus int᷑ oẽs planetas tardius circuiũ vel curſum cõplet. Sic ac⸗ cidia int᷑ oĩa vitia mentẽ reddit pigram in ope diuĩo ⁊ ſpũali:ſiue nõ inchoando qð cognoſcit:ſicut a quibuſdam dicit ꝙ acci⸗ diã eſt toꝛpoꝛ mẽtt bona negligẽtis. ꝓpo⸗ nit eĩ diabolus ante mentẽ accidioſi dil⸗ ficultatẽ opis vt deſperãs de laboꝛe nullo mõ audeat illð inchoare:ſiẽ ptʒ pᷣcipue de oꝑibus pnĩe. Añ ʒ hoc Ecci.vj. ſacra ſcri⸗ ptura exhoꝛtat᷑ dicens: Subijce humeruʒ tuũ et poꝛta illam ⁊ nõ accidieris in vincn lis illius.ſiue etiã bõa inchoata nõ ꝑſeqn do. Añ qũq; diabolus facit hoĩem aliqᷓ ſu pꝛa poſſe aſſumere vt poſtea ex nimietate põderis accidioſus effectus ea totalit᷑ co⸗ gat̃ relinq̃re.vñ Apls.ij. Coꝛinth.ij. Ron vult ꝙ penitẽs maioꝛi abſoꝛbeat triſticia de petõ:ne ſic eñ aggrauet nimietas triſti cie vt eũ retrahat a pnĩe opꝑe. Minc eſt etiã ꝙ diabolus illo pᷣcipue tꝑe abſtinenteʒ de accidia tentat qͥ eum fames iciunij magis grauat.ſ.circa meridiẽ qñ iaʒ incipiũt ſen⸗ tire ieiunantes defectuʒ cibi et vꝛgere ab eſtibus ſolis. Añ dicit Caſſianus in. x·li. de inſtitutis monachoꝝ. Waxie circa ho⸗ ram ſextam monachũ inqͥetat vt q̃dam fe
pꝛis inſtruens tꝑe pᷣſtituto ardentiſſimos
eſtus accenſionũ ſuaꝝ ſolitis ac ſtatutꝰ ho
ris aĩe inferens egrotanti. Moc igit᷑ facit
diabolus vt vel famis grauedine ieiuniũ dimittãt: velvt ex aecidia ⁊ impatiẽtia me ritũ ieiunij ꝑdant. Item ſaturnus eſt moꝛ tificatiuus fetuũ qui ſub eius naſcunt᷑ do minio. lhinc eſt em̃ vt dicunt aſtrologi qꝙ pueri nati octauo menſe nõ viuũt:ſed citi⸗ us moꝛiunt᷑: ꝓpterea ꝙ octauo menſe do⸗ minat̃ eis ſaturnus qͥ vtraq; qualitate ſua frigida ⁊ ſicca fetũ moꝛtificat ⁊ extinguit. In pᷣcedentibus em̃ ſex menſibus qͥlibet planeta ꝑ oꝛdinẽ dominat᷑ fetui ſuo mẽſe ſcʒ pᷣmo menſe ſaturnus: ſecũdo iupiter: tertio mars:quarto ſol:quinto venus:ſe⸗
xto mercurius:ſeptimo iuna:octauo autẽ
menſe ſaturni dominium redit a capiteꝛet nono dominiũ iouis:et ſic deĩceps. An⸗
de naſcens nono menſe viuit ꝓpter domi
nium iouis qui fetuin ſuũ tempato caloꝛe

tis cuius caloꝛe et ſiccitate mẽbꝛa roboꝛã⸗ bilitatis:qꝛ pꝛu
tur naſcentis · vn tis beneficio egredi
De celo? elementis
ie:ſuccendit᷑ igne
refouet et euſtodit. Similiter ſi naſcat᷑ in perbie:replet᷑ aqͥs luxur— idia aſſimilat pꝛui
ncipio decimi menſis põt eſſe natiuitas auaricic. Quarto accic 1e alubꝛis et vitalis ppter dominium mar“ he ꝓpter quattuo 2. Mꝛimo rõne coñ gela ina eit vapoꝛ cõgelatus in de fetus caloꝛis et ſiccita medio interſtitio acris p̃ frigiditate loci ᷑ ias robuſtus. Sicut et tempis in q̃bus nõ eſt aiiqua pars calo ergo ſaturnus axtinguit er moꝛtificat fetũ ris:vt Ariſto · diẽ. Sic etiam p accidie vi⸗ ſie accidia moꝛtificat ipm̃ ⁊ tollit boni ope tium dum caloꝛ charitatꝭ extinguit: quo/ yis meritum. vnde Apls dicit.ij. ad Coꝛi· dãmodo ip̃a anima frigeſeit et congelat᷑⸗ vij. ꝙ triſticia ſeculi moĩtem operat᷑:qᷓ nõ Añ ſupꝑ illud pð· lxxvi. Mercuſſi it moꝛos eſt nii accidia. Cuius motus ſi ad rõneʒ ꝑ eoꝝ in pꝛuina. dic Slo· ꝙ pꝛinã eſt vitiuʒ; tingat: ita vt in fugam ⁊ poꝛroꝛem et dete⸗ quo charitas ꝓximi ſtulticie tenebꝛis qti ſtationem boni ꝙ eit km deũ ↄſentiat car“ nocturn tempe frigoꝛe ↄgelaſcit. Secũ⸗ ne cõtra ſpĩ pᷣualente oĩno ipᷣm ſpin ſuffo do rõne rigiditatꝭ.Eſt eĩ pꝛuina dura ⁊p cat et eſt pcti moꝛtale. Sed añ eit motus pter magnam frigiditatem etiã rigiditatẽ accidie ꝓpter repugnantiã carnis ad ſpi inducit · Mam frigus aggregat ptes vapo in ſola jenſualitate nõ pabens rõnis ↄſen ris cõtrahit et pꝛuine ſubſtantiam durẽ ſum tunc nõ extinguit ſpĩ:ſed eſt veniale reddit. Ex nimia autem frigiditate cane⸗ pctm̃. Ande etiam in viris ꝑfectis huius ſcit vel albeſcit:⁊ rigiditatem in ea re que zccidie tedium aliqũ innenit. Secundo ab ea tan it᷑ inducit. Sic aceidioſus ꝑ fri gccidia aſſimilat igni. Mã videmus ꝙ ad gus accidie efficit durus et rigidus vt nõ uſtio ignis rem dulcem in amarã ↄuertit: moueat᷑ neq; flectat᷑ ad bene operanduʒ? ſicut cibi dulces et igne aduſti nimi Exo· xv. Obꝛiguerũt omnes habitatoꝛes um efficiunt᷑ amari. Ande etiã in coꝛpoꝛe chanaan. ⁊ ſequit᷑: Fiant imobiles quaſi nimalis colers eſt amara:d? eſt ̃dam ſu lapis. M p.cxviij. Factus ſuʒ ſicutvter in perfluitas cibalis aduſta: à ideo deriuat᷑ pꝛuina.qꝛ ſicut diẽ̃ Blo.nulli liquoꝛi aprꝰ ad fel et recipit᷑ in eius ciſtula. Aqua etiã eſt:⁊ ſic accidioſus nulli opꝑi · ertio rõ⸗ colata ꝑ cineres efficit amara ex eo ꝙ ci⸗ ne marciditatis: qꝛ herbas et floꝛes ſuper nis ĩmiytus alicuius rei ſcʒ ligni reliquia quos pꝛuina cadit marcidos reddit ⁊ ad⸗ eſt aduſta. Patet igit᷑ ꝙ vſtio i nis dulce urit. Sic etiam accidia omnes vtutes ant in amaꝝ cõuertit. Poc igit᷑ accidie compe⸗ me⁊ membꝛa coꝛpis ꝑ ocium et pigriciaʒ tit que dum q̃dam triſticie febꝛe palatum quodãmodo marceſcere facit.Et qꝛ etiam anime inficit:ſpũaliuʒ delitiaꝝ duſcedinẽ triſticiam ſpũs accidia inducit humoꝛem in amaritudinem ↄuertit. vnde fᷣm Iſido de venis in anima exurit ſicut exiccatur v rum in lib. de ſummo bono: Ex ipa triſti ↄſumit᷑ humoꝛ aduſte rei. Mam ſpũs tri⸗ cia accidie naſcit rancoꝛ et amaritudo ani ttis exiccat oſſa:vt dicit Mꝛou er · xvij. Et me. vnde Eſa.v. Ae qͥ dicitis bonum mã⸗ ſic patet ꝙ accidioſus ⁊ piger dum paru lum ⁊̃. Tertio accidia aſſimilatur aeri. laboꝛem vel incomodũ refugit maximum Ver eĩ eſt tã mobilis ꝙ omni impellẽti⁊ damnum incurrit:ᷣm illud Zob.vj. Qui ſubintranti ſtatim aperit᷑ et cedit. Añ aer timẽt pꝛninam:irruet ſuꝑ eos nix. Vuar a vapoꝛihus terreis ·. ventis ipelli: va to rõne roꝛiditatis: qꝛ pꝛuina radijs ſoł ta poꝛibus aqueis. i.nubibus replet et fam cta ſubito euaneſcit et in roꝛẽ redit. pꝛui⸗ meis ignitiõibus nõnunqᷓ; in fummo ſuc/ na em̃ nihil aliud eſt qᷓ; ros cõgelatus: vt cendit᷑. Que ſatis etiã actidie congruũt. dic Beda.Ram pꝛuinã eſt ex vapoꝛe roꝛi⸗ Nam accidia ſicut dicit ſidoꝛus:ocioſi“ do q congelat anteqᷓ; ex ip̃o reſoluat᷑ aqᷓ · tatem et ſomnolentiã generat: dů aũt an⸗ Sic interdum animñ roꝛidã.i.gia ſpũali ma ſomnolenta ⁊ ocioſa pigreſcit oĩ pꝛoꝛ perfuſa accidie geln inuadit᷑ ct toꝛpeſcit: ſus tentationũ impulſui facilime aperit᷑ et I ed rurſum caloꝛe ſolis · i. feruoꝛe ſpũſſan⸗ cedit. Nam omniũ co itationũ malarũ et cti tacta in roꝛem gr̃e redit et in humoꝛez tentationum inutiliũ entina receptiua eſt deuotionis liqueſcit. Mam dum anima ſe ociñ. Et hinc eſt ꝙ accidioſus et piger ve⸗ in accidiam cecidiſſe ↄſiderat ſemetipſam hut qͥdam mobilis aer impellit᷑ avento ſu⸗ p humilitat em minuit et vilificat:ct quat —.

doloꝛe tunòẽs ⁊ pcutiẽs ſollicitat:ita vt ſi
cut nũc fuit frigus pꝛuine.i.accidie its cre
ſcat ⁊ abundet in ipᷣa feruoꝛ gp̃e. vñ Exo.
yvj·dicit᷑ de roꝛe ꝙ mane ros iacuit ꝑ cir⸗
cũitum caſtroꝝ.⁊ ſubdit᷑ ꝙ aparuit minu
tũ q̃ſi pilo tuſum in ſimilitudinem pꝛuine. Capitulum:.
tina vita aſſi⸗
a milat᷑ lune. ꝓpter q̃ttuoꝛ. Mꝛimo ꝓpter ojficiũ. Mã lune officiũ ẽ
inferioꝛa diſponere.ſ.terreſtria. Et h̊ cõpe tit ei ex tribus. Pꝛio ex vicinitate:qꝛ ea qᷓ nõ multũ diſtant efficacius mouẽt.luna aũt ꝓpinqoꝛẽ iſtis inferioꝛibus qᷓ; aliqð aliud celeſte coꝛpus: ⁊ ideo efficaciuſ agit in ea. Scðo ex vtuoſitate:qꝛ cuʒ ſit infi⸗ ma ↄgregate ſunt in ea oẽs vᷣtutes mouẽ tiũ ſuꝑioꝝ. Añ ex ſua vᷣtute mouet oĩa hu mida:⁊ ex lumine a ſole mutuato q̃ſi qͥdã ſecũdus ſol bꝛeuiter agit ⁊ explicat in iſti inferioꝛibus opationes ſolis.Et dico bꝛe⸗ niter:qꝛ qð ſol facit in anno Fᷣm variatio ⸗ nẽ humoꝛis ⁊ caloꝛis luna facit in menſe. Tertia cauſa ẽ ex materialitate:qꝛ vt ta ctum eſt ſupꝛa ca.j. Lunavt dic̃ Vriſto.eſt quaſi terreſtris nature.i.coꝛpulẽte et ma⸗ terialis. Añ ꝓpter ↄfoꝛmitateʒ terreſtria magis variat qᷓ; aliqð celeſtiũ coꝛpoꝛum. Sic etiã vita actiuoꝝ eſt circa terrena ⁊ tẽ poꝛalia oꝛdinãda ⁊ diſponẽda. Et ſicut ex dictis colligit᷑ luna reſpectu terreſtriũ ha bet vicinitatẽ virtuoſitatẽ celeritatẽ ⁊ ma terialitatẽ que oĩa competũt actiuis:qꝛ.ſ. pmo debẽt eſſe indigẽtibus vicini ſiue ꝓ⸗ rimi ꝑ compaſſionẽ. Luce.x. Quis tibi vi detur ꝓximus fuiſſe illi qͥ incidit in latro⸗ nes.t ille ait: Mui fecit miſericoꝛdiã in illũ. Secũdo debent eſſe ſuperioꝝ virtu tibus pleni ꝑ imitationẽ:qꝛ ſeqͥ debẽt ve ⸗ ſtigia ſanctoꝝ:pᷣcipue in laboꝛando et pa⸗ tienter tolerando: Jacobi.v. Exemplũ ac cipite frẽs exitus mali et lõganimitatꝰ la⸗ hoꝛis et patientie ꝑ ꝓphetas ⁊c̃. Tertio debent eſſe feſtini ꝑ ſ kbre celerita
tem: MPꝛouer.iij. Me dicas amico tuo va⸗ de et reuertere cras dabo tibi:cum ſtatim poſſis dare. Et Ecci.iiij. Me ꝓtrahas da⸗ tñ anguſtiãti ⁊c̃. Quarto illi debẽt acti⸗ ue vite p̃cipuis miſterijs deputari qͥ ſunt magis materiales ⁊ groſſi ⁊ ad ↄtemplati onẽ minus idonei.j. Co.vj· Secularia in ⸗
dicia ſi habueritis ↄtemptibiles qͥ funt in eccleſia illos ↄſtituite ad iudicãdũ. Se⸗ cundo actiua vita aſſimilat᷑ lune ꝓpter do minium. Mã luna ſpecialiter macuia habi ta humidis dominat᷑ ⁊ ſignificat ſuꝑ eavt ſuꝑ pluuiam ⁊ aquarum inundatiões. Di cit em̃ Beda:ꝙ qñ luna apparens in ſum⸗ mo coꝛniculo ſuo maculis qͥbuſdã nigre⸗ ſcit pluuioſum menſis pᷣtendit exoꝛdium.
Itẽ dicit Meſallat ꝙ ſi eclypſis lune fue rit in ſignis tria.ſ.ſcoꝛpio cancer ⁊ piſcis:nimiã ſignificat abundan⸗ tiam pluuiaꝝ. Itẽ ꝓpter humiditat? do⸗ miniũ ſignificat ſpecialiter luna ſuꝑ cere⸗ bꝛum ſicut ſol ſuꝑ coꝛ.ita actiuus bonus cõpaſſione plenus affluit abũdãtia humo rum et pluuiaxꝝ.i.abundãtia lachꝛymarũ implẽs illud Eccĩ.vij. Ne deſis ploꝛanti⸗
bus in ſolatiõe ⁊ cũ lugẽtibꝰ ãbula. Sic
eĩ faciebat Job q dicebat:Flebã qͥndã ſu per eo qͥ afflictus erat:⁊ compatiebat᷑ aĩa mea paupꝑi: Job. xxx. Tertio actiua vita aſſimilat᷑ lune ꝓpt᷑ aſpectũ:qꝛ.ſ.luna cre⸗ ſcẽs vel decreſcẽs in lumĩe qũq; aſpiciẽti⸗ bus apparet arcualis: qñq; circularis.ſic bonus actiuus ad vtrũq; ſtatũ dʒ ſe habe re. Philip.iiij: Scio abũdare:ecce lũa cre
ſcens.⁊ penuriã pati:ecce luna decreſcẽs.
Tobie.iiij. Si multũ tibi fuerit abũdãter tribue:ecce augmentũ. Si exiguũ tibi fue rit libẽter illud exiguũ imptiri ſtude:ecce lune decrementũ. Sʒ tũc actiuus ẽ arcuał᷑
qñ ſe ꝓxio ꝑ miſericoꝛdiã flectit ſiue par⸗
cendo ſiue compatiẽdo. Tũc aũt eſt circuꝰ laris qñ poſtqᷓ; ad exterioꝛa exiuit ſe ad ſe metip̃m interius ſollicite reducit. Tał eĩ eſt circulatio ab eodem in idem: Egech.j. Animalia ibant ⁊ reuertebant᷑. uar⸗ to aſſimilat᷑ actiua vita lune ꝓpter multi⸗ plicitateʒ nominũ. habet eiñ luna tria ns ⸗ mina m poetas. Mam vocabat᷑ ꝓſerpina eo ꝙ ſemibus que iaciunt᷑ in terra dicitur eſſe dea. Ande dicit᷑ ꝙ qñ luna pᷣmo incẽ⸗ ditur optimũ eſt ſemina iacere:qꝛ tũc vir⸗ tutes planetaꝝ colligit quas inferioꝛibus
influit. In hoc aũt exemplo colligit᷑ ꝙ acti
uevite congruit elemoſynaꝝ ſeinia iacere: ex qͥbus ſi abundãter ſpargant᷑ copioſus fructus colligit᷑ celeſtium pᷣmioꝝ.et econ ⸗ trario ſi iaciant᷑ auare:ᷓm illud.ij. Coꝛin ix. Qui parce ſeminat parce et metet· Ael hoc ꝙ luna ſemiĩa fouet oſtendit ꝙ illi qu

ut rdo bi urt di n ni ut 6 in, iy 8bus ut mi pn iqnit daia iuav unc icht ehehe eünm egecis. titun ütbifte ſudeuct
sinu
ſueput⸗ eßct tſeaaſe Tuch echj. er ml
u
yſenin mdin pnoni
ſrihts
igion
t wpbis uen
ged
actine vite deſerniũt pᷣcipue debẽt aſſiſte⸗ re feminãtibus verbů dẽi.ſRã̃ a qͥbus re⸗ cipiunt ſpũalia debent re endi temp alia. Ende Vpts.j. Coꝛin. ix. Si ſpũalia vobis ſeminauimus magnum eſt ſi carnalia ve⸗ ſtra metamus. Itẽ lũavocabat᷑ diana i. dea ſiluaꝝ et nemoꝝ:qꝛ feris de nocte pa⸗ ſcua querẽtibus in nemoꝛibus lumis bñ ⸗ ficium admiſtrat.Et ideo gẽtiles vocaue ⸗ runt lunã deam venatoꝝ:qꝛ venatio fit in ſiluis: ꝓpter qð dianã cum arcu depinge ⸗ hant eo ꝙ venatoꝛes arcubus vtebantur. Et ex ð accipit᷑ ꝙ qͥ vite actiue deſeruiũt ð cipue ſubuenire debẽt ſolitariã vitam du⸗ centibus: vt nõ opoꝛteat eos ꝓpter victũ querendũ vagari⁊ a ſus ſolitudine exire. In cuius rei exemplũ xpᷣs wlm in ſolitu⸗ ine pauit: War. viij. Item luna vocabã⸗ tur lucina vnde ꝑ ſincopã dicit᷑ luna. deqᷓ Airgilius:Caſta lucinãà ⁊c̃. Mõ antiqͥtus colebat᷑ a virginibus ⁊ ſeruãtibus caſtita tem.Ex quo etiã colligit᷑ ꝙ pᷣcipue merito riũ eſt ꝑ actiuã vitaʒ ſeruire et ſubuenire ſacris virginibus ⁊ monialibus caſte vi uentibus ne pꝛopter victum cogantur exi re et a ſuis clauſtris diſcurrere. Itẽ acti na vita aſſimilatur colli. ꝛimo pꝛopter oꝛdinem pꝛioꝛitatis. Eſt enim collis pes montis. Mam per collem aſcendimus ad montem: quia ſcilicet per vitam actiuam ad contemplatiuam venimus. Jacob em̃ poſt ye connubium per quam actiuã vi ta ſignatur ad Rachelis peruenit ample⸗ rum:per quam contemplatiue vite foꝛmo ⸗
ſitas figuratur. Secundo pꝛopter fru⸗
ctuum fuauitatem:abundant enim in col⸗ ſibus ſani et ſapidi fructus.pꝛopter hoc ꝙ colles plus q; valles ſolaribus radijs patent:etiam celeſti imbꝛe et roꝛe abun/ dantius madent. Sic abundant actiui ho
mines fructibus meritoꝛum. Wagna em̃
ſicut Bregoꝛius dicit ſunt actine vite me⸗ rita que ſunt vt fructus ſani pꝛopter inten
tionis ſerenitatem · Mon funt enim fru⸗ ctus coꝛruptivt oꝑa hypocritaꝝ. Itẽ ſunt
fructus ſapidi ꝑe aritatis ſuauitatẽ. Ip̃i em̃ ſunt q̃ radijs ſolis.i.doctrinis ⁊ exem
plis xp̃i illuſtrant᷑ et qͥ roꝛe celeſtis gratie
abũdãtius pfundunt᷑· Tertio ꝓxter gra minñ ſaluhꝛitatẽ. Sůt em̃ ſicut Conſtanti
nus dicit in collibus ſalubꝛia gramina ſi⸗
ne herbe ꝓpter geris lubtilitatem ⁊ puri⸗
De celo ⁊ elementis
4
tatem.ſhec gramina virentia ſunt virtutũ
multaꝝ exemplo que in getiuis viris ↄſpi
cimus valde àd imitandum ſalubꝛia. ha⸗ bent ein puritatem aeris.i. mundiciã coꝛ⸗ dis ⁊ etiam ſubtilitatem ſcʒ diſcretionis. Item actiua vita que miſ ericoꝛdie inten ⸗ dit oꝑibus aſſimilari põt monti garicim⸗ Nã garigim vt dicit Piero. mons ẽ iuxta Hiericho cui ex aduerſo eſt mons hebal· nhis duobus mõtibus maledictiões et ñdictiones populo intranti terrã ꝓmil⸗ ſionis ꝓmulgate ſunt: vt ꝑ bñdictiões P⸗
mouerent ad bonũ:⁊ ꝑ maledictiones rẽ?
traherent᷑ a malo.Ande ſex tribus in ga⸗ rigim ꝓmulgabant bñdictiones:⁊ ſex alie in Hebal malcdictiones. Wons ergo g0
ricim ex quo bñdictiones ꝓmulgant᷑ me⸗
ritum eſt opeꝝ miſericoꝛdie q̃ ad vitã acti⸗ nuam ptinent. Añ in die iudicij bñdicti ꝓ⸗
nunclabunt᷑ a xpᷣoꝛf̃m illud Matth· xxvx. AVenite bñdicti ⁊c̃. Et congrue ſex tribus
erant q̃ bñdictiones ꝓnunciabãt: qꝛ miſe ricoꝛdie opera ſex ibidem a xpᷣo computã⸗
tur ꝓpter q̃ electi dei paternam bñdictio⸗
nem merent᷑. Eſuriui inqͥt ⁊ dediſtis mihi manducare:ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibere:
hoſpes erã ⁊ collegiſtis me:nudus ⁊ coo⸗ peruiſtis meꝛinfirmus ⁊ viſitaſtis me:in carcere:erã et veniſtis ad me. Ecõtra autẽ mons Mebal ex quo ꝓnunciate ſunt ma⸗ ledictiones:ſignat auariciam ⁊ crudelita/ tem impioꝝ qͥ opa miſericoꝛdie ſubtraxe ⸗
rũt.quibus.ſ.iudeꝝ diẽ: Ite maledicti ⁊c̃· Capitulum: IIII
Moꝛ eſt multi
s plex.ſ. ſpiruualis:carnalis:tem/
poꝛalis ⁊ cõmunis. Tmoꝛ autẽ
ſpiritualis.ſ.charitas aſſimilatur veneri: que eſt planeta celeſtis. Ande et a paga⸗ nis dea dicebatur amoꝛis ex eo ꝙ incitat ad amandum. Dicit autem Ptolemeus ꝙ ſub venere continetur via amoꝛ amici⸗
tia et peregrinus: et ſignificat lucrum et gaudium: que omnia conueniunt amoꝛi
charitatis. Mam ipſa charitas via eſt qua ad celeſtia gradimur:amoꝛ quo deo con⸗ nectimur: amicitia qua ſimul coniungi⸗
mur. Item ipſa eſt baculus peregrinanti
um: lucrum negociantium: et gaudinm
deo fruentium. Vtem amoꝛ ſpiritualis aſ⸗ ſimilatur caliditati terre. Abundat enim
2— — ee e

terra.ſ.eꝝ tribus: in ꝙ extribus contin⸗ it ꝙ vna terra lit calidioꝛ altera · Pꝛio
dem ex radioꝝ ſolis multiplicatiõe. Sol
em̃ plus oibus coꝛꝑibus ceieſtibus emit/ tit foꝛtes radios ꝓpter ſuaʒ magnitudinẽ
coꝛpoꝛis ⁊ ſpiſſitudinem magis foꝛtẽ ma
teriam habentẽ ⁊ lumẽ magis calidũ. Et
qꝛ ip̃e naturaliter mouet ſpherã ignis ſiẽ
ſphera ſtellaꝝ mouet terrã:⁊ ſphera lune mouet aquã:et ſphera alioꝝ quinq; plane taꝝ mouet aereʒ. Et ideo radij ſolis maxi
me calefaciũt vbi multiplicant᷑ vel refle⸗ ctunt᷑. Quaſi aũt radij ſolis ſunt exempla ſaluatoꝛis q̃.ſ.nos illuminãt ꝑ inſtructio nem:qꝛ oĩs xp̃i actio nr̃a eſt inſtructio: vt dicit Apls. Et inflammãt ꝑ imitationem· Ende Apls Eph.v. Tmbulateĩ dilectio ne ſicut ⁊ xpᷣs dilexit nos. Sicut ð abun⸗ dat caloꝛ in terra ex radioꝝ ſolis multipli catione:ita ⁊ feruoꝛ amoꝛis in aĩa ex exem ploꝝ xp̃i ĩſpectione ⁊ imitatiõe. Secũdo vna regio ſiue terra calidioꝛ eſt altera ex
venti inflatione. Mã qꝛ vẽtus au ſtrał cali
dus eſt:aqͥlonaris vo frigidus:ideo locꝰ
auſtrali vẽto expoſitus calidioꝛ eſt qᷓ; aqᷓ⸗ lonari aptus. uaſi aũt auſter calefaciẽs
4 ꝑturbãns aerẽ eſt ſpũſſanctus:de qͥ di“ cit᷑ Abacuk.iij. Deus ab auſtro veniet· q aĩaʒ foꝛtiter cõmouens ⁊ calefacit ꝑ dile⸗ ctioneʒ ⁊ ꝑturbat ad cõpunctionem. Job xxxvij. Mõne veſtimenta tua calida ſunt
cũ ꝑflata fuerit terra auſtro? Tertio 35 yna terra vl locus calidioꝛ eſt qᷓ; alius ex oci ſituatiõe. Mã terra qᷓ eſt vicinioꝛ ma⸗ rimeridionali eſt calidioꝛ qᷓ; terra qᷓ eſt vi cina aqͥlonari. Siimnilit ille qͥ familiarioꝛ ⁊
ꝓpinqᷓoꝛ eſt homi ſãcto feruẽtioꝛ fit ⁊ me⸗ ſioꝛ qᷓ; ille qͥ cum pctõꝛe ↄuerſi at᷑. Mam vi⸗
ta ſanctoꝝ ẽ vt mare meridianũ. Wareq;“ dem eſt cuʒ amaricant᷑ meroꝛe:Ecech⸗ itj · Bbij amarus in indignatione ſpũs mei⸗
Sed meridianũ eſt cum adurunt᷑ amoꝛe: Ecci.xliij. In meridiano exurunt terramn⸗
Peccatoꝛ aũt eſt vt mare aq̃lonare. Wa“ pP
re qdem ꝓpter inqͥctudinem coꝛdis: Eſa · lvij. Impij ãt q̃ſi mare feruens qð qͥeſcere nõ põt.ſed aqͥlonare eſt ꝓpter ſubiectio ⸗ nem demonis. Eſt em̃ peccatoꝛ ſubiectus diabolo et obedit ei qͥ dixit Eſa.xiiij. Se⸗ debo in mõte teſtamenti in lateribus aqᷓ⸗ lonis:aſcendam ſupꝑ altitudinem nubium
Riber pꝛimus
ſic amoꝛ diuinus in anima ſicut caloꝛ in
et ero ſimilis altiſſimo. Mð.cvf. Ab aq lone et mari ⁊c̃. ¶Sʒ eſt notandũ ꝙ aſtro logi ponũt tres alias cauſas quare quaſ⸗ dam regiones et terras dicunt calidiſſi⸗ mas eſſe. Ana eſt ex ſolis appꝛopinqua⸗ tione que eſt ex bꝛeuitate diametri. Ande ꝓpter imenſitatem caloꝛis terra illa eſt in
habitabil vltra eq̃noctialem:quod dicũt ꝓpter ecentricitatem ſphereſ olis.Et hot ertinet ad xp̃i incarnationem quando ſ.
ip̃e ſol iuſticie nobis maxie awꝛopindnd nerat diametro noſtre nature ſe induens.
Ende ibi crat bꝛeuiata maxima diſtantia
que erat inter nos et deum:⁊ ibi apparu⸗ it bꝛeuitas diametri:qꝛ fuit vbum abbꝛe⸗
uiatum in carne. Et hec ꝓpinqͥtas ſolis. i.
xp̃i multum debet nos ad eius amoꝛẽ in ⸗
ſiqᷓmare: Apls Roma..xiij. Mũc Wioꝛ eſt noſtra ſalus qᷓ; cum credidimꝰaẽ. Secũ ⸗
da cauſa eſt ex ſolis manſione: vt in pᷣnci⸗ pio capꝛicoꝛni et in pᷣncipio cancri vbi ꝓ⸗ pter recuruationeʒ codiaci ſol videt᷑ ſta⸗ re in eodem loco. Tunc em̃ godiacus gi⸗ rans minimã partem variat de circulo e 3
noctiali ꝙ ſol quaſi videt᷑ ſtare ꝓpter q
caloꝛ contoꝛtal in loc fuppoſitis illis gra
dibus. Et hec cauſa refertur ad xp̃i paſſio nem:tũc em̃ verus ſol ſtetit imobilis cru⸗ ci.ſ.affixus.Et hec xp̃i manſio fuit in duo bus ſolſtitijs:qꝛ.ſ.eius aſixio duplicit᷑ fa cta fuit.ſ.eꝝ ꝑte ſupioꝛiin manibus:verꝑ
te inferioꝛi ĩ pedibus. Ande hec affixio et
manſio xp̃i in cruce ſuper oĩa debet in no ⸗ bis amoꝛis caloꝛem accendere:ita vt ani⸗ ma noſtra liqueſcati lachꝛymiſ: Exo.xvj⸗ Cum incaluiſſet ſol liquefiebat.ſ.mãna.i. mens dulcedine deuotionis plena· Ter tia cauſa ex ſolis oppoſitiõe.i. quando eſt
oppoſitio ſolis ad chenit capitum: vt ſub cancro vbi ſol nõ declinat a capitibus. Et hec refert ad xp̃i reſurrectionem vel aſcẽ? ſionem vbi ſoi xp̃ᷣus ſupꝑpoſitus apparuit
oĩbus capitibus per poteſtatem er ucto⸗ ritatem. Ande dixit: ata eſt mihi omnis
poſitus omnium capitibus etiam loco in aſcenſione cum aſcendit ſuper omnes cho ros celoꝛum vbi etiam nunqᷓ; amplius de clinare poteſt per moꝛtem:⁊ ideo amplius
a capitibus.i.apoſtolis qui fuerunt capi⸗
ta fidelium:id eſt pᷣncipes non declinauit
vlterius ſicut ipſe dixit: Wattb · xxvii·
oteſtas in celo et in terra. Iteʒ fuit ſuꝑ⸗
wierein ſtignð ne.Suc ſene ſis. 7 lumnu nitz gne isbabi — poꝛe zoregu figus e tranlta poeti tes ter baſde app inreße pluste iſrtco vdnẽ pendi wevl talisc

uat
A kin q Ein 36 due diſtntz ſpun öſolst mo ic Seti⸗ ijnch ip⸗ de ia⸗
kus gi
muloei u
lisg
ßipalſo
eru⸗
induo
Wücſt
Mnh rafu ebaiw tawtin
ſmini en Te Muninct
mtlb nbus Et
niai⸗ Wport auco Nomnis
züſin nbo
De celo et
Eece ego vobiſcũ ſum oibus diebus vſq; ad ↄſummationẽ ſeculi: que omnia debẽt nos in amoꝛe chꝛiſti accendere ſcilʒ et in ⸗
carnationis ꝓpinquitas ⁊ affixiõis acer⸗
bitas ⁊ exaltatiõisdignitas. Item ama⸗
teꝛes aſſimilant᷑ terre:q̃ qᷓ;uis ſit frigida ß̃m naturã ſuã tñ intra ſe ignẽ tenet inclu ⸗ ſuʒ. Sic amatoꝛes dei qᷓ;uis ſint frigidi cir ca tempalia.i.negligẽtes ⁊ temnẽtes ea: intus tñ circa deum ⁊ ſpũalia ſunt ignei ⁊ feruẽtes. Mõ.ciiij. Ignẽ cõburentẽ in tra ipᷣoꝝ.Mic eſt ignis ſpůalis cõburens ⁊ cõ ſumens pctã:de quo Luẽt̃.xij. Jgnemveni mittere in terrã ⁊c̃. tẽ amoꝛ ſpũalis ſilis eſt ignitiõi vapoꝛis q̃ ſepius apparet in ge re. Sũt em̃ decẽ modi talis ignitiõis repᷣ⸗
ſentãtes decẽ effectꝰ diuini ⁊ ſpũalis amo
ris. Pꝛia em̃ imp̃ſionũ taliũ vocat᷑ co⸗ lumna ſiue ignis ꝑpẽdicularis · Hec em̃ ẽ quidaʒ ignis qͥ interdũ awaret in ſuꝑioꝛi regione aeris ad modũ colũne pyramida lis habẽs latitudinẽ inferius ⁊ ſupius tẽ⸗ dens in acumẽ.Et rõ eſt:qꝛ generat᷑ ex va poꝛe multũ ſicco ⁊ calido. Añ trãſit ꝑ du⸗
as regiones aeris.ſ.infimã ⁊ mediã:quia
frigus eaꝝ nõ põt conuertere ip̃mꝛ ⁊ ideo tranſit ad regionẽ ſußmam:⁊ qꝛ talis va⸗
poꝛ eſt ineqᷓlis habẽs inferius multas pꝰ
tes terreſtres dilatabiles:ideo inferiꝰ in haſi de neceſſitate dilatat᷑. Et qꝛ terreſtre abundans repugnat eleuationi ⁊ eq̃litati aliaꝝ ꝑtiũ:⁊ calidum iteꝝ dirigẽs dilatat in reficiẽdo plus calidũ:continue plus et plus tendit in acutũ. Añ efficit ſicut dictũ
eſt vt colũna pyramidalis:⁊ ꝓpter longi⸗
tudinẽ videt᷑ de ſuꝑioꝛi demiſſum:ſicut ꝑ⸗ pendiculũ qð inferius hʒ maſſam ⁊ conti⸗ nue vſq; in ſublime conuʒ. In hoc igit᷑ ꝙ
talis coiũna ſuꝑius ẽ acuta cũ acuti ſit pe
netrare:ptʒ ꝙ repñtat ꝓpꝛiũ effectũ amo⸗ ris:qͥ eſt penetrare ad intima. Menetrat em̃ amans vſq; ad interioꝛa amati.⁊ ideo de ſpũſancto qͥ eſt diuinꝰamoꝛ dicit Apls J. oꝛinij. ꝙ ſcrutatur ꝓfunda dei. Iteʒ in hoc ꝙ talis vapoꝛ pᷣmã ⁊ ſecundã regio nem aeris tranſcẽdit ⁊ in tertiã ſe figit:re
pᷣſentat ſublimitatẽ amoꝛis ſpũalis. Sunt
em̃ quaſi tres regiones:mũdus:ifernus ⁊ celũ. Quidã igit homines ſunt qui vi⸗ dent deum diligere ſolum ꝓpter tempa⸗ lia bona:⁊ iſti ſunt in regiõe infima. Qnui⸗
dam o diligunt deum vt euadãt eterns
elementis ſuplicia:⁊ iſti ſunt in regiõe media. Qui⸗ dã diligũt deum ꝓpter celeſtia pᷣmia ſiue ꝓpter feip̃m:iqꝛ ipᷣe erit merces nra: ⁊ iſti funt in regione ſupᷣma.vñ iſti hñt ignẽ ſub limẽ.i.amoꝛẽ excellentẽ. Item in eo ꝙ t2 lis pyramis ſuperius ſe reſtringit:repñtat amoꝛẽ pfectũ. ã lʒ amoꝛ ſctõꝝ iferius er ga ꝓrios dilater᷑:ſupius tñ in deñ ſe totũ reſtrigit ⁊ vnit:qꝛ quicqͥd hic inferiꝰamãt ſolũ ꝓpter deñũ amãt. Item in eo ꝙꝙ talis colũna nõ eſt bꝛeuis ſed longitudineʒ hʒꝛ ſignat diuturnitatẽ amoꝛis p„tinuitatez Mã oĩ tempꝑe diligit qͥ amicus eſtꝛvt dicit᷑ Pꝛou. xvij. Scda imp̃ſſio ignea vocat lũcea: q̃ eſt qͥdã ignis lõgus ſubtil in altũ erectus. Eſt em̃ ex vapoꝛe multum ſicco ⁊ calido ⁊ ineq̃lit᷑ calido ⁊ ſubtili: ſʒ ſubter nõ hñs multa terreſtria q̃ͥ dilatari poſſint. Añ ꝓpter longů ſubtile qð pᷣtẽdit figure vocat᷑ lãcea:⁊ ſtat erecta acumen hñs ſu⸗ pꝛa ſe ſiẽ ignis ꝑpendicularis. Puic ergo cõpetit alius eifectus amoꝛis qͥ eſt vulne⸗ rarẽ:lãcea em̃ hoĩes ad vulnerandũ vtun tur: anie.xiij. Erãt ambo vulnerati amo re eius.Hoc vulnꝰamoꝛis ẽ foꝛtis penetra tio coꝛdis.hec igit᷑ fuit lãcea q̃ coꝛ xp̃i vul
nerauit:ſiqͥdẽ ip̃e vulneratus ẽ ꝓpt iniq tates nr̃as qð totũ fecit amoꝛ. Aide ergo ꝙ xpᷣs ex charitate vulnerat᷑. Aide etiã ꝙ ⁊ nos a deo ex charitatevulneramur ⁊ fia gellis plerũq; pcutimur.ip̃e em̃ vulnerat
⁊medet᷑ꝛqꝛ.ſ.eiꝰvulnera non ſunt ad occi
dendũ ſʒ potius ad ſanãdũ. Et ideo melio
ra ſunt dulnersa diligẽtis.ſ.xpi qᷓ; fraudu lẽta oſcula.i.blãdimẽta odiẽtis.ſ.diaholi vel mũdi. Tertia imp̃ſſio vocat cãdela
ardẽs.ec ẽ em̃ flãma q̃daʒ q̃ qñ awaret
in aere videt᷑ q̃ſi rotũda ⁊ em̃ ex vapoꝛe multũ calido ⁊ ſiccoꝛqͥ eſt eqᷓ̃lit
ſubtilis ⁊ bñ tenuis:eqᷓlit᷑ aptus inflãma⸗ tioni qͥ eqᷓlit᷑ aſcẽditin oĩbus ꝑtibꝰ:⁊ẽeq liter diſgregabił caloꝛe in oẽʒ ptẽ dimẽſio nis:⁊ ſic e fficit latũ qſi rotundũ natãs in ſupꝑficie aeris. Añ 8. latũ in ſupꝑficie tñ videt᷑ rotundũ ⁊ ſphericũ ꝓpt lõginqͥta⸗ tẽ nr̃i viſus.Hic ẽ tertius effectus amoꝛis ſeʒ inflãmare ⁊ ardere. Cãtꝰ.viij. Foꝛti eſt vt moꝛs dilectio:dura vt ignis emulatio: Lãpades eius lãpades ignis ⁊ flãmarũ. Taiẽ ardoꝛẽ habebat Joßes baptiſta de
u dñs dixit Joß.v. Ille erat lucerna ar
dens ⁊ lucẽs. Talis ardoꝛ amoꝛis eleuat

animã ad culmen pfectionis. Ande et ji⸗ guram pᷣtendit circularem ⁊ ſphericã que pᷣm philoſophum eſt ꝑfectiſſima figurarũ. Et ideo charitas ab Aplo dicit viculũ ꝑ⸗ fectiõis:Coloß.iij. Muarta impꝛeſſio ſi ue ignitio vocat᷑ aſub aſcendẽs.fit em̃ ex vapoꝛe aſcẽſu eqᷓliter ſubtili. Sed cũ extẽ⸗ dit᷑ ad ꝑtẽ vnã cõtrahit᷑ in aliã. Aliqᷓ au tem ẽ vapoꝛ eqᷓliter ſubtilis:ſed nõ eſt bñ ↄtinuus nec adherẽs ſibi:ſʒ vna ps eius aliq;tulũ eſt diſtãs ab alia: ⁊ tũc videtur aſub aſcẽdere poſt aſub ſicut ſi eleuarent᷑ ſcintille de foꝛnace. hic eſt q̃rtus effectus amoꝛis.ſ.eleuare. Facit ein aſcẽdere aĩaʒ ꝑ ꝓfectũ virtutũ:ſed iſte motus ſiue ꝑfe⸗ ctus in feruẽtioꝛibus ẽ ↄtinuꝰꝛin tepidio⸗ ribus ẽ diſcõtinuuſ⁊ qᷓſi ꝑ tepoꝛẽ freqnter iterrupt?. Nð.lxxxiij· Ibũt de vᷣtute ĩ v⸗ tutẽ. EQuinta ignitio vocat᷑ ignis diui⸗ ſus. hic em̃ generat᷑ ex vapoꝛe non vehe ⸗ mẽter calido ⁊ ſicco: ⁊ ideo nõ põt trãſire mediã regionẽ aeris qꝛ frigidiſſima.⁊hit vapoꝛ ẽ diſgregatuſ:⁊ ꝓpter cal oꝛẽ qut᷑ hzʒ qñ occurrit in aere ĩferioꝛi frigida nubes fugiẽdo ↄfricat ꝑtẽiad ptẽ:⁊ ex ↄfricatiõe inñãmat᷑.⁊ qꝛ diſgregate ſunt ꝑtes videt diuiſus ignis.⁊ qꝛ fugit nubẽ frigidã tan gentẽ ſe:ideo videt᷑ diſgregati egredi:ve⸗ lut ſi ſtuppa exufflet̃ ex cãna. Mic aũt ẽ ali us eifectꝰ amoꝛis.ſ.ſepare. Illi em̃ qͥ ſunt in amoꝛe nõ multũ feruẽtes nec multũ ele uati in ſpũ dehẽt ſe ſepare a vitijs: fugien do qᷓ;tum poſſint occaſiões pctõꝝ:⁊ tales ſunt multi ſeculares boni qͥs amoꝛ dei fað fugere nubẽ frigidã.i.maliciã carnis vel peccati. In eis aũt lʒ ſit ignis amoꝛis ẽ tñ quodãmõ diuiſus ꝓpter multaꝝ reꝝ cu⸗ ras ⁊ ſollicitudines qͥs illos hr̃e opoꝛtet· Serta imp̃ſſio vocat᷑ cãdela deſcẽdẽs. hec em̃ ẽ ex vapoꝛe ſilr nõ multũ calido ⁊ ſiccoꝛnec penetrare valẽte mediam regio⸗ nẽ. Eſt tñ talis vapoꝛ bñ ↄtinuus ⁊ expul⸗ ſus exꝝ frigida nube tãgente:⁊ ẽ modicus
ßʒ bñ cõpactus nec multus ßʒ ↄtinue cadit
ß nõ diuidit᷑:⁊ ꝓpt̃ ↄtinuũ caſum videt᷑ q̃ ſi ſtella cadẽs. Mic ẽ alius effectꝰamoꝛis.ſ⸗ Pũiliare. Mã lʒ in ſctĩs dei ſit amoꝛ dei ↄti nuus tñ qñ tãgunt᷑ a tẽtatione carnis vel mñdi vel diaboli timentes ſe nõ eſſe cõpa⸗ ctos bñ.i.firmos bñ: ⁊ reputãtes ſe modi cos.i.nõ multe vᷣtutis humiliant᷑ ⁊ depꝛi⸗ můt ſeipᷣos. Mihilominus tñ ſemp ↄtinu⸗
Piber pꝛimus
ant q̃ bene inceperũt. Aliqñ tñ ꝓpter ↄ nuos impulſus tribulationũ veltentatio⸗. num:ip̃is quaſi videt timendo ⁊ dubitan 8e do ꝙ qᷓſi a deo ceciderũt:qð totum ꝑtinet 1 o ad eoꝝ humilitatẽ ad quã amoꝛ dei eos in e clinat.· Septima ignitio vocat᷑ lumen p cedẽs.ſhec ẽ ex vapoꝛeↄtinuo calido ⁊ ſic⸗— co ⁊ bñ ↄtinuoꝛin qͥ eſt multa materia con ⸗ globata ⁊ foꝛtꝰ cui nihil in aere obuiat: 5 accendit᷑ ex ↄfricatiõe ſui ⁊ ſtat qũq; in ae i git re:⁊ ð eſt qð̃ vocant hi qͥ diſcurrũt de no uihi cte iumen pᷣcedẽs.hic ẽ alius charitatꝭ ef fectus.ſ.deducendo illuminare qð eſt noꝰ mnt bis neceſſariũ in via tenebꝛoſa huius mũ ſ
di. Añ diuinus amo? figuratus eſt in illa— colũna ignis que populũ dei pᷣcedebat de.
nocte.⁊ de q̃ etiã inð.ciiij. dici᷑: Expã wua dit nubẽ in ꝓtectionẽ coꝝꝛ ignẽ vt luceret w eis ꝑ noctẽ. Et in eodẽ.xxvij. Et deduxit ¹ eos in nube diei:⁊ tota nocteĩ illũinatiõe 1 ignis. Octaua ignitio vocat vuigo ſtella in cadẽs:ſed a phis aſub deſcẽdens hec em dM aſub deſcendẽs eſt ex vapoꝛe ↄſimili ſicut ken lumen pᷣcedens cun tamen occurrit aliqͥd gelit deſuꝑ expellens ipᷣm inferius: ⁊ ideo vi⸗ fae det cadens ſiue deſcendens. Hic eſt alius ⸗ effectus amoꝛis.ſ.inclinare ꝑ miniſterium vehe vite actiue. Vnde neceſſitas ꝓximoꝝ oc⸗ figi currens eypellit ſiue retrahit amicos dei n ab arce ↄtemplationis inclinans illos ad Py miniſteriũ infime actionis ſcʒ ad obſequẽ wä dum ꝓximis. Mona impſſio vocat᷑ dꝛa ſus co volans:⁊ hec eſt in nube calida ad la⸗ lieb tus vnũꝛ ⁊ frigida ad aliud. Añ tũc ꝓpter bs Huenientiã ad calidũ attrahit᷑ ad illud et Lue ibi incendit᷑. poſt pꝛimã autẽ partẽ fumat tian anteqᷓ; incẽdit᷑ ⁊ dilatat᷑ in medio ⁊ incur hois uat ꝓpter incenſionem partis vnius ⁊ ex rüſt tinctionẽ alterius verſus humidũ ⁊ frigi⸗ U dum. nde efficit velut dꝛaco volans:qꝛ vl
anterioꝛ pars incenſa videt᷑ velut ſpiramẽ
dꝛaconis. Media aũt incuruata ꝑ hoc ꝙ
attrahit᷑ a pꝛima parte curuat ſe vt ſerpẽs
⁊ volat ſemꝑ ad iliud latus vbi coꝛuſcat
ipᷣm latus calidũ eo ꝙ ſimile attrahit ſimi
le ⁊ cõtrariũ expellit cõtrariũ. ic ẽ alius
effectus amoꝛis qͥ facit qᷓſi volãdo ad deũ
feſtinare. Mã ſicut dꝛaco aerens hzʒ vnũ
latus.ſ.anterius calidũ:poſterius vo fri⸗
gidũ. Sic amatoꝛes dei habẽt àdẽ feruoꝛẽ pũs:ſʒ cũ frigoꝛe.i.fragilitate carnis ꝓ
pter qð dñs dixit g ſpũs ꝓmptus ẽ caro

a aĩa velut q̃buſdaʒ coloꝛibꝰtingit. ñ ſicut ip̃e arcus celeſtt hʒ coloꝛẽ rubeũ hia cynthinũ ceruleũ ⁊viridẽ. ſti ein coloꝛes
in eo pᷣncipaliter nobis apparẽt. Ita ſimi⸗
liter etiã ex amoꝛe cauſant᷑ in aĩa paſſiões plures · Sʒ pᷣcipue q̃ttuoꝛ.ſ.gelꝰꝛexceſſus: odiũ et moꝛbus. pPꝛio em̃ amoꝛ hʒ cau/ ſare gelũ. Añ btũs Dio.dicit.iiij.c.de diui nis noĩbus:ꝙ deus appellat᷑ gelotes ꝓpt᷑ multũ amoꝛẽ quẽ hʒ ad entia.gelus ergo quocũq; mõ ſumat᷑ ex intẽſiõe amoꝛis cau ſat̃. Wanifeſtũ eſt ein ꝙ qᷓ;to aliq̃ virtus tẽdit in aliqð:tãto foꝛtius repellit omne 5 riũ vel repugnãs.Cũ ergo amoꝛ ſit ͥdam motus ĩ amatũ: vt Augꝰ.diẽ in li.lxxxiij. queſtionũ: Intenſus amoꝛ qᷓrit excludere omne qð ſibi repugnat. Añ in amoꝛe ↄcu/ piſcẽtie qui intẽſe aliqͥd ↄcupiſcit:mouet᷑ cõtra oẽ illud qð repugnat ↄſecutioni vel quiete fruitiõi eius qð amat.Et hoc mõ vi ri dicunt᷑ gelare vxoꝛes ne ꝓpter ↄſoꝛtium alioꝝ impediat ſingularitas quã in vxo⸗ re q̃runt. Silr etiã qui querũt excellentiã mouent᷑ cõtra oẽs qui excellere vident:qᷓ ſi impediẽtes eoꝝ excellentiã. Et hmõi eſt Lehiuidie de qͥ ðꝛ in Mð.xxxvj. Moli emu lari in malignãtibus:neq; gelaueris faciẽ tes iniqͥtatẽ. Amoꝛ aũt amicitie q̃rit honũ amici. ⁊ fᷣm hoc aliqͥs dicit᷑ gelare ꝓ ami⸗ co qñ ea q̃ᷓ dicunt᷑ vel fiũt 3 bonum amici
hõ repellere ſtudet. Et ꝑ hũc etiã modum
aliqͥs d icit᷑ gelare ꝓ deo qũñ ea q ſunt con ⸗ tra honoꝛẽ vel voluntatẽ dei repellere ꝓ
oſſe conat᷑:ᷣm illðᷣ.iij. Regł.xix. Zelo ge⸗ — ſuʒ ꝓ dño deo exercituũ. Et Joh.ij. ſuꝑ illud: Zelus domus tue comedit me. dicit Slo.ꝙ bono gelo camedit᷑ qui q̃libet pꝛaua q̃ viderit coꝛrigere ſatagit:ſi nequit tolerat ⁊ gemit. 8 ceſſum. Añ Dion v.dicit.iiij.ca.de diuinis
noĩbus: ꝙ amoꝛ diuinus extaſim facit:et
ip̃e deus ꝓpter amoꝛẽ ẽ extaſim paſſus. Sht autẽ extaſim pati cũ extra ſe ponit᷑: qꝛ eĩ vt dic̃ Augꝰ. Zia verius ẽ vbi amat qᷓ; vbi aĩat. Qñ aliqͥs intẽſo deſiderio vel amoꝛe fert᷑ in aliqð ej̃ ſe ͥdãmõ rapit᷑:⁊ ſi
illud ſit ſupꝛa ſe qdãmodo ſupꝛa ſe rapit᷑:
ita ꝙ ſeip̃aʒ trãſcẽdit ⁊ excedit. Tertio amoꝛ cauſat odiũ. Mᷓ amoꝛ ↄſiſtit in qua dã ↄuentẽtia amãtis ad amatũ. Odiũo ↄſiſtit in quadã repugnãtia vel diſſonan/ tia.pᷣus aðt ↄſideraẽ qð cõutnit rei qᷓ; qð
Scðo amoꝛ cauſat ex⸗
pꝛimus
el repugnat:qꝛ ꝑ hoc aliqð eſt repugn 6 ꝙ—— vł coꝛrũpit qð eſt zuchiene nece„ Nã nihil odio habet᷑ niſi ꝑ b qð repugnat
e eſt ꝙ amoꝛ ſit pᷣoꝛ odio ⁊ cauſa eiꝰ.
ei qð amatur. Quarto amoꝛ cauſat moꝛ
bum ſiue languoꝛem.Cantl.ij. Fulciteme floꝛibus:ſtipate me mal:qꝛ amoꝛe lãgueo.
Rã amoꝛ peccati lãguidã facit aĩaʒ ex eo ꝙ facit ip̃ᷣam deteriꝰ ſe habere:qꝛ coartat
ip̃aʒ ad rẽ ſibi incõuenientẽ vñ ledit᷑ ⁊ de⸗ terioꝛat᷑:ᷓᷣm illud Oſee.ix. Facti ſunt abo minabiles ſicut ea q̃ dilexerũt. Qñiq; autẽ ſi ſit vehemẽs ledit etiã coꝛpus ꝓpter ex/
ceſſum ĩmutatiõis coꝛꝑal. Dicit᷑ etiã amoꝛ cauſare languoꝛẽ:qꝛ cauſat triſticiã de ab ſentia amati. Añ Tullius in.iij.li.de Tuſ culanis q̃ſtionibus triſticiã egritudinem noĩat. Tertio amoꝛ aſſimilat᷑ radio: qꝛ radius hʒ inflãmare. Mã ex ſubito ⁊ ↄti⸗ nuo motu radioꝝ ↄtingit aerẽ circũfuſum igniri:maxime cum cõcurrũt radij in loco fractionis. Mã radij ibi multiplicati ⁊ co⸗ anguſtati dũ mutuo ↄculcant᷑ caloꝛ ibi in tantũ aliqñ generat᷑ ꝙ aer circũfuſus ſe⸗ pius inflãmat.vt ptʒ in cryſtallo.ex cuiug oppoſitiõe 3 radios ſolis ſtuppa incendit᷑ vel ignit᷑. Ita ſilr ex recoꝛdatiõe ↄtinua vł viſiõe rei dilecte feruoꝛ inflãmat᷑ amoꝛis. Et iſte ardoꝛ ab amicis dei deriuat᷑ etiam ad circũſtantes:qꝛ ſibi appꝛopinquantes ad amoꝛẽ diuinuʒ ſepius accendũt. Ande pð.xvij. Ignis a facie eiꝰexarſit carbones
ſuccẽſi ſunt ab eo. Pꝛecipue aũt hec inflã⸗
matio competit charitati.de qua dicitur Cantł viij. Foꝛtꝭ ẽ vt mos dilectioꝛdura vt ignis emulatio: Lampades eius lãpa⸗
des ignis atq; flũãmaꝝ: Aq̃ młte nõ poter̃t
extinguere charitatẽ.
tur ce
eli amimilã o aqueo ſiue cryſtallino: Añ ipſi intelligunt᷑ ꝑ aq̃s que ſu
per celos ſunt. Zſſimilant ergo illi celo ꝓ
pter tria. Pꝛimo ratiõe inuiſibilitatis. Mã illud vocat᷑ ꝓpꝛie celũ.i.celatũ:qꝛ ſcʒ eſt nobis inuiſibile ⁊ occultatũ.Eſt em̃ no na ſphera quã nõ videmus. Et hot cõpe⸗ tit angelis quoꝝ natura incoꝛpoꝛea et in⸗
tellectualis licet in ſe maxime ſit cognoſci
bilis tñ nobis quoꝝ cognitio oꝛit̃ a ſenſu eſt inuiſibilis ⁊ occulta.iã ita ſe hʒ intel⸗
lectus noſter ad mãifeſtiſſima nature:cu⸗
————
₰₰

dicn cionn uslin nöpo
ni
li⸗ uel cop itis⸗ nqſe pten Sottipe duni ngoſt viinü iznt
uſmodi ſũt nature angelõꝝ ſicut oculꝰ no
cticoꝛacis ad lumẽ ſolis: vt dicit Mbs · j ·
Weta. Sapiẽ · ix. Que in celis ſũt qᷓs inue ſtigabit? Secũdo ratiõe ꝑſpicuitatis ſi
ueiuminoſitatis pter quã ſcʒ qñq; voca⸗ tur celũ cryſtallinũ:q? ẽ vnifoꝛmit᷑ ad mo⸗
dum cryſtalli ꝑſpicuð ⁊ luminoſũ. Angeli añt ꝑſpicui ſũt ꝑ munditiã. Gnde beatus Diony· vocat angelũ pᷣclariſſimũ ſine ma⸗ cula. Itẽ ſũt luminoſi ꝑ ſapientiã:⁊ eſt in eis lumẽ triplicis ſapiẽtie. Sapiẽtie inna⸗
te:qꝛ ꝑ ſpecies innatas ſiue ↄcreatas ſom
nia cognoſcũt q̃ ſũt a deo ꝓducta vt dicir Zugꝰ. Itẽ ſapientie inſpirate. Suſcipiũt
eni angeli diuinas inſpiratiões illumia
tiones quas bear Augꝰ.vocat theopha⸗ nias. Itẽ lumẽ ſaplẽtie beate que vocãtur in eis cognitio matutina ab Augt Fm ꝙ
cognoſcũt res in verbo. cognitionẽ auteʒ
rerũ in ꝓpꝛia natura vocat ipſe Augꝰ·co⸗ gnitionẽ veſpertinã. Tertio rõne mobi ſitatis. vocãt enĩ illud aqucũ ꝓpter mobi litatẽ. Mobilitas aũt etiã angelo attribu itur.qꝛ ſicut dicit Damaſce. Angelꝰ ẽ ſub
ntia intellectualis ſemꝑ mobilis. Et ðꝛ angelus ſempꝑ mobilis rõne nature intel ⸗ lectiue ⁊ volůtatis.inã quippe cũ ſit crea tura habet eſſe mutabile inquantũ omne creatũ eſt vtibile in nihil:nili manu oĩpo⸗ tentis teneret᷑. Reſpectu etiã intellectꝰ ðꝛ femꝑ mobilis accipiẽdo motũ equiuoce ꝓ
ut intelligere motus dicit᷑?qm̃ angelꝰ ſem
per ẽ qñq; actu qũq; po⸗ tentia ſiẽ nos.Et licet angeli quãtũ ad co gnitiouẽ qua cognoſcũt res in verbo oĩa fimul inteiligãt.ſicut etiam de nobis dicit Augꝰ. xv.li. de tri. ꝙ ĩpatria nõ erũt vo⸗ inbiles cogitatiões noſtre ab alijs in alia euntes atq; redeũtes. Sed omnẽ ſcientiã noſtrã vno ſimul cõſpectu videbimꝰ⁊tamẽ ea cognitiõe qua cognoſcunt res in ꝓpꝛia natura nõ om̃ia ſimul ĩtelligũt. Ende ibi eſt viciſſitudo intelligẽtie. Et iõ Augꝰ.di cit ꝙ oẽ ens creatũ habẽs intellectũ intel ligit vnũ poſt aliud.⁊ talis ſucceſſus ẽ vt motus qͥdaʒ.btũs Piony.iiij· ca. de diui⸗ nis noĩbus ponit triplicẽ motũ.ſ.circula- reʒ: rectũ ⁊ obliquũ.Circularis ẽ ab eodẽ in idẽ centrñ ĩmobile. Et hůc motũ habẽt
in quantũ recipiũt illuminatiões a deo et
per illas reuertunt᷑ in denm. Wotu aũt re
to tũc mouent᷑ qñ ꝓcedunt ad ꝓnidenti⸗
De celo ⁊ elementis
am ſubiectoꝛũ recte om̃ia · trãſeuntes ⁊ nð reuertunt᷑ ab eodẽ in idẽ ſed de vno in ali ud. Motus añt obliquꝰẽ in angeiis cũp cognitionẽ inferioꝛũ quibꝰ puident refle ctunt in deñ pꝛincipiũ ⁊ finẽ pulchꝛi ⁊ bo ni. Itẽ ĩ voluntate mobilis ẽ angelus:de nõ om̃ia ſimul vuit ſed modo vnũ modo alind. Dicit᷑ ãt angelꝰ localiter moueri eqͥ uoce ſicut ⁊ eẽ in loco.ſ.ꝑ ↄtactũ virtutis⸗ Nõ quidẽ qꝛ ip̃e vel cõtactus iſte ſiue mo tus loco cõmenſuret᷑ ſicut accidit coꝛpoꝛi: ſed dicit moueri localit᷑ in qᷓ;tũ ſueceſſiue virtus ciꝰ applicat᷑ ad diuerſa loca. Ande iſte motus pot eſſe cõtinuꝰ ⁊ diſ continuꝰ. ſcðᷣm eni ꝙ locũ diuiſibilẽ ad quẽ applica tur nõ põt ſiml totũ dimittere ſed ſucceſſi⸗ ue:ſic dicit᷑ motus diſcõtinuꝰ.vel totů ſit dimittere ⁊ alteri loco ſe applicare ſic dici tur cõtinuꝰ. Ande ad hos celoꝝ.i.angelo rũ motus põt referri illð Johel.ij. Woti ſunt celi ⁊c̃. Ite⸗ angeli aſſimilant igni. Pð.ciij. Qu facis angelos tuos ſpũs ⁊ miſtros tuos ignẽ vꝛentẽ.Et iſta ſilitudo quadruplicit᷑ põt accipi. Mꝛio ſi cõſidere⸗ mus ignis ſubſtantiã. Scðo ſi ↄl iderem? eius eminentiã ſcʒ quo ad ſitũ. Tertio ſi cõſideremꝰ e potentiã. Quarto ſi cõſide⸗ remus ei refulgentiã. Mꝛio eĩ ignis inter om̃ia elemẽta habet lubſtãtiã ſubti⸗ lioꝛẽ. Ande ſubſtãtia ignis ꝓpter ſuã ſub tilitatẽ repꝛeſentat nobis tria de angelis. Pꝛio eoꝝ immaterialitatẽ. ꝓpterea quis ignis ẽ maxime inter elemẽta foꝛmal. Mã minimũ habet de materia ⁊ plurimum de foꝛma. Angelꝰ autẽ licet ðᷣm Diony. nthil de materia habet vt dicit. Diony.de.diui. no.ꝙ intellectuales ſubſtãtie.i.angeli vi⸗ tam habẽt indeficientẽ:ab vniuerſa coꝛru ptione materia ⁊ generatiõe můde exiſtẽ⸗ tes. Habent tñ aliquid loco materie.ſ.po tentialitatẽ cũ nõ lint actus purꝰ vt deꝰ· Ande angelꝰ ðꝛ eſſe cõpoſitus ex potẽtia et actu:ſiue ex qͥ ẽ⁊ qð ẽ · Sicut igit᷑ ignis inter cetera eiemẽta minimũ habet de ma teria ⁊ plurimũ de foꝛma: ita angelꝰ inter oẽs creaturas intellectuales minꝰ habet de potẽtia ⁊ plus de actualitate. nde an geli quidẽ dicunt᷑ ſubſtantie ſiue foꝛme ſe parate.ſ.a materia. Secũdo ignis re⸗ pꝛeſentat angeloꝛũ incoꝛpoꝛeitatẽ. Ram pter ſuã ſubtilitatẽ ignis quaſi nõ videt᷑ abere coꝛpulẽtiã. Añ additus are coꝛ

Viber pꝛimus
ßoꝛi nõ videt᷑ ip̃m augere vt apparet ĩ fer ro vel lapide ignitoꝛ quod tñ nõ videt᷑ eẽ maius qᷓ; nõ ignitũ:cũ tamen oĩe qᷓ;tum additũ qᷓ;to faciat ip̃m maius:⁊ om̃e coꝛ
pus naturale ſit qᷓ;rů. nec etiã vide ignis qui eſt in ferro aliũ locũ qᷓ; ip̃m ferrum ꝑ ſe occupare:vel maioꝛẽ locũ ſimul cũ ip̃o coꝛpoꝛe qᷓ; ferrũ ſolũ:que om̃ia cuidã in⸗ coꝛpoꝛeitati imo vt verius dicã ſubtilitati ipᷣius ignis atteſtant᷑. Item ꝓpter ſuam fubtilitatẽ ignis eſt incluſibilis: qꝛ ſicut di cit io.xv.ca.celeſtis hierarchie: Ignis nõ poteſt teneri:qꝛ ꝓpter ſuã ſubtilitateʒ et mobilitatẽ penetrat oẽ coꝛpus. Hoc igi tur cõpetit angelis ex eo ꝙ de ſui natura non ſolũ ſůt incoꝛpoꝛei. Pꝛopter qð dicit idẽ Piony.iiij.c.eccleſiaſtice hierarchie ꝙ ungeli ſicut ĩmateriales ſic incoꝛpoꝛales i telligunt᷑:ſed etiã nõ ſunt coꝛpibꝰ alligati vt ſcʒ in coꝛꝑibus incluſi velut aĩe huma ne teneant᷑. Añ angeli in ſcriptura ſpiritꝰ
. S 8 2
apparẽt.ſ.tũ ad oſtẽdendũ futurã nobis ſocietatẽ:tũ ad figurandũ xp̃i incarnatio⸗ nem:tum ad tradendũ nobis ꝑ ſenſibilia de ipſis cognitionẽ. Tertio ignis in ſua ſphera ꝓpter ſui ſubtilitatẽ eſt nobis ĩui ſibilis.vñ Dio.dicit in ſupꝛadicto ca.xx. ꝙ ignis ẽ incontemplabilis oculis carna libus.i.inuiſibilis ppter ſuã ſubtilitateʒ. Mam lucidũ nõ videt᷑ a ſeip̃o niſi ſit ĩ ma teria ſpiſſa. Ande dicit inuiſibilis ꝓut eſt in materia tenui. Et in hoc ignis repꝛeſẽ⸗ tat angeloꝝ inuiſibilitatẽ:quia ſicut de ſe ſunt incoꝛpales ita etiã ſũt inuiſibiles ap parẽt nobis viſibiles vt dictũ ẽ deigne ꝓ ut eſt in materia ſpiſſa. Qð quidẽ ſic verũ eſt. Quia tũc angeli ſumũt coꝛꝑa ĩ quibꝰ viſibiliter cõſpectibus noſtris apparent Foꝛmant igit᷑ talia coꝛpa ex ip̃a virtute di uina quãtũ neceſſariũ eſt ad coꝛꝑis aſſu⸗ mendi foꝛmationem. Mam licet aer ĩ ſua varietate manẽs figurã nõ retineat vlco
——————
per oies ſpheras elemẽtoꝛum ita angeli
ca natura creata ⁊ locata eſt ſuper omnes ſpheras celoꝝ ſcʒ in celo empyreo qð ſta
tim factum vt dicit Strabus angelis ẽ re pletum. Celum autẽ empyreum ſupꝛemũ
celũ eſt. Pꝛopterea ſuꝑ iliud Heute.Do⸗
mini dei tui eſt celuʒ celi.dicit ſido.ꝙ ſu pꝛemñ celũ eſt celũ angeloꝛuʒ. Mam qꝛ ex creaturis coꝛpoꝛalibus ⁊ ſpiritualibꝰvnũ vniuerſum eſt conſtitutum:ſic create ſunt
creafure ſpirituales ꝙ ad creaturam coꝛ⸗
rũ eſfet coꝛpus humanũ. Vẽs enĩ awari⸗ tiones veteris teſtamẽti ad illã apparitio nẽ oꝛdinabant᷑ q̃ ip̃e filiꝰ dei appuit i car⸗ ne. Eſt etiã notandũ q; ſicut in ſacra ſcptu ra ꝓpꝛietates reꝝ intelligibiliũ ſ ub ſilitu dine ren ſenſibiliũ deſcribunt᷑:ita coꝛpoꝛa fenſibilia que angelt aſſumũt diuina vtu/ te ſic foꝛmant᷑ ab eis: vt ↄgruũt ad repñ tandum angeli ꝓpꝛietates ⁊ hoc ẽ co?pꝰ aſſumere.Habemꝰergo tres rõnes qͥre àn geli cũ incoꝛpoꝛei ſint in coꝛgibꝰ tů nobis
nominant᷑:ᷣm illud hebꝛeoj· Om̃es ſũt loꝛeʒ:tñ qñ ↄdenſatur figurari ⁊coloꝛari dele
admiſtratoꝛij ſpũs ⁊c̃. Spũs autẽ carnẽ ⁊ poteſt ſicut apparet in nubibus. Ad oñ⸗ tho
oſſa nõ habet: vt ðꝛ Luẽ· xxiiij. Et iõ ſub dendã igit᷑ ꝓpꝛiã inuiſibilitatẽ quã ange is
ſtantia angeli nõ ſolũ nõ eſt coꝛpus ſʒ nec lus ex ſe habet dixit angelꝰ Raphael Tg
etiã alicui coꝛꝑi vnita ẽ vt foꝛma: qð eſſet bie:Aidebar qͥdem vobiſcũ mãducare et pera
naturalit᷑ in coꝛpoꝛe detineri. Aſſumũt tñ bidere:ſʒ ego eibo inuiſibili a potu qut ab Iyl
ad tẽpus vt ex jacra ſeriptura patet inter homibꝰ videri nõ põt vtoꝛ. Quia enĩ ex Inin
duʒ angeli coꝛpa hoĩbus apparẽtes:ſicut eiſdem nutrimur ex qͥbus ſumꝰꝛſiẽ in ſcðo zmſ
Augꝰteſtat· xxj· de ci.dei dicẽs ꝙ ange⸗ de aia Pb dicit.ſicut angelꝰẽ ex natura pin
li in aſſũptis coꝛꝑibꝰ apparuerũt Abꝛae: iuiſibili etiã ĩuiſibili vtit᷑ nutrimẽto. Itẽ 34
* que nõ ſunt eis naturaliter vnita: in qua ignis inter oĩa elemẽta hʒ eminentiã altio qu
cunq; figura appareãt:ſed foꝛmãt ſibi il/ rem ſcʒ quo ad ſitum. vñ Piony· dicit ꝙ pin
la cũ volũt ex aere. Et aſſumũt ſibi hmõi ignis eſt altus. ſcʒ quo ad locum ꝓpꝛium
coꝛpoꝛa cũ nobis apparẽt angeli nõ ꝓpt qui eſt ſup om̃ia elementatſeʒ immediate ſn
ſe ſʒ ꝓpter nos.ſ. vt familiariter cũ hoĩdꝰ ſub oꝛbe iune.Et hec altitudo ſitus cõpe ſu
Huerfando demõſtrẽt intelligibilẽ ſocieta tit igni ratione leuitatis:qꝛ locus leuium ſn
tem quã hoĩes expectãt cũ eis habendaʒ eſt ſurſum ſicut grauiũ deoꝛſũ. Ex hac au ſer
in futura vita. Itẽ b ip̃ʒ ꝙ angeli coꝛpa tem altitudine ignis oſtendit᷑ angeloꝛum gi
aſſumpſerũt in vẽteri teſtamẽto fuit quod ſublimitas quo ad ſex. Mꝛio quo ad ſi⸗ ſii qã figurale indiciũ ꝙ verbũ dei aſſumptu tů localẽ: qꝛ ſicut ſphera ignis ẽ locata ſu
—
——
————————
=
2. 6 2 8 — ————

ippun
bmnedin nusche len oihuu ongcn ben geitnengi heems ng nglsit e iymi
Auin
bu
Te coꝛpoꝛali pᷣfident · vnde ↄueniẽs fuit ꝙ angeli in ſupꝛemo coꝛpoꝛe crearent tanqᷓ; toti nature coꝛpoꝛee pᷣſidẽtes · Attendẽ ⸗ qum eſt aũt ꝙ ignis licet lit in ſummo lo⸗ catus:tamẽ virtute ſolis mouetur ⁊ deſcẽ dit ad mixtionẽ alioꝛum inferioꝛuʒ ·Qð⸗ ſibet enĩ elemẽtum habet in celo aliquod mouens ipᷣm:ſicut terra mouetur ab oꝛbe ſtellarum fixarũ:⁊ ideo diuerſe reruʒ ſpe ⸗ cies in ipſa generant᷑· vnde diuerſe figu⸗
2
fe terreitrium reſpondent diuerſis imagi⸗
nibus ſtellarũ. Aqua vero ab oꝛbe lune ſicut patet in fluxu ⁊refiuxu mart· Ignis
vero ab oꝛbe ſolis. Aer vero ꝓpter multi
tudinẽ motuñ in ipſo ab alijs pla⸗
netis qui ſũt multoꝝ motuuʒ icut ergo ignis qᷓ;qᷓ; ſit altus tamen virtute ſolis peſcendit ad mixtionẽ inferioꝛũ.ſic etiam angeloꝛum plurimi qᷓ;qᷓð fuerit in celo cre gti vel locati: iuſſu tamẽ ⁊ oꝛdinatiõe dei deſcendũt ⁊ veniunt in mundũ ad rerum tẽpoꝛaliũ admiſtrationẽ: et humane ſalu⸗ tis ꝓcurationẽ.vñ Apls hebꝛe.j. dicit ꝙ ↄmñes ſůt in miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qͥ pereditatẽ capiũt ſalutis. Ex hoc tamẽ ꝙ Apls dicit: oẽs nõ accipiendũ ẽ ꝙ omes vniuerſalit᷑ angeli mittant᷑ ĩ miniſteriũ· ꝛ Fm Pio. quattuoꝛ ſupioꝛes oꝛdines che⸗ bin ſeraphin thꝛoni ⁊ dominatiões:nũqᷓ; ad exterius miniſteriũ mittunt᷑: ſed ſoluz
quiq; inferioꝛes. ſcʒ virtutes:poteſtates
pꝛincipatꝰ: archangeli: angeli. Mihilomi
nus tñ ſolũ pꝛimi tres oꝛdines dicunt᷑ aſſi
ſtentes reliqͥ vero ſex oꝛdines dicunt᷑ mĩ⸗ ſtrantes. At dominationũ oꝛdo inter mi⸗ ſtrantes cõputat nõ tanqᷓ; exequẽs mini⸗ ſteriũ ſed ficut diſponẽs ⁊ mãdãs quid ꝑ glios fieri debeat.ſicut architectoꝛes ĩ edi ficijs nihil manu operant᷑: ſed ſolũ diſpo nunt ⁊ pᷣcipiunt quid alij debẽt operari. Picit ergo Apls oẽs mitti. nõ qꝛ ſuperio
res vt dictũ ẽ ad executionẽ miniſterioꝛũ
mirtunt᷑:ſed quia inferioꝛes qͥ mittunt᷑ ab
eis miniſterijs illuminant᷑. Ael int elligi⸗
tur ꝙ ſpũs ilii qͥ ſunt ad miniſteria depu⸗
tati om̃es cauſam ſũt admi⸗ niſtratoꝛij.i.in miniſter iuʒ miſſi ſcʒ ꝓpter eos q̃ hereditatẽ capiũt ſalutiſ: qᷓ;uis vni uerſaliter om̃es angeli ſint tales. Et lʒ an geli veniẽtes in mũdũ exeãt a celo empy⸗
reoꝛin nullo tů derogat ex hoc eoꝛũ disni
Decelo ⁊ elementis
poꝛalẽ aliquẽ oꝛdinẽ habent ⁊ toti ereatu
tati.quia licet ſit eis celũ empyreũ ex qus dam cõgruentia deputatũ:nihil tñ ꝓpter hoc dignitatis recipiũt ab eo · ⁊ ideo quã do actu nõ ſunt in celo empvreo nihil eoꝝ dignitati ſubtrahit᷑:ſicut nec regi qñ non actu ſedet in ſolio regali. Iteʒ ex angelo rũ occupatiõe exterioꝛi cõtempla iõis in⸗ terne puritas nullatenus imp edit᷑:qꝛ dua rũ operationũ q̃rũ vna eſt regula ⁊ rõ al⸗ terius vna nõ impedit ſed iuuat aliã. Añ cũ angelus ꝑ ſolam intellectualẽ actioneʒ regulat ſuas actiões exterioꝛes:ſequit᷑ ꝙ interioꝛ actio ex ipſis exterioꝛibꝰ actibus impedimẽtũ nõ habeat ſed potius iuua⸗ mentũ. Et ideo Bꝛego.dicit in.ij moꝛa.ꝙœ angeli ſic foꝛis nõ exeunt ꝙ interne ↄſola tiõis gandiujs nõ pꝛinent᷑. Secũdo ex al titudine ignis oſtendit᷑ angeloꝝ ſublimi⸗ tas qͥ ad ſufficiẽtiã ſubſtantialẽ. Mam ita ſufficiẽs ẽ ſibi ignis bᷣſtãtia ꝙ abſq; alicu ius nutrimẽti vłmaterie extranee ſbſidio ꝑ ſe ſubſiſtere ⁊ cõſeruari põt: vñ io· di ꝙignis eſt altero nõ indigẽs. Hoc aũt nõ cõpetit igni niſi ꝓut eſt in loco ꝓpꝛio ⁊ al titudine ſphere ſue. Nã extra locũ ſuũ in diget aliena materia ad ſui multiplicatio⸗ nẽ ⁊ ↄſeruationẽ. Similit᷑ igit᷑ ãgeli ſũt foꝛ meꝑ ſe exiſtẽtes ſubſiſtẽtes:coꝛꝑalis m terie adiuctione nõ indigentes ſicut indi get humana aĩma coꝛꝑe.qͥ ad tria. Mꝛi mo qᷓ;tũ ad ſpẽi ↄſtitutionẽ: qꝛ lʒ aĩa poſ ſit ſubſiſtere ꝑ ſe ſine coꝛꝑe ſicut ꝑtʒ de aĩa bus ſepatis:nõ tñ habet cõpletã rationẽ vel eſſentiã ſpẽi humãe cũ ipᷣa ſit pars hu mane ſpẽi.vñ hõ ðꝛ qð cõpoſitũ ẽ ex aĩa ⁊ coꝛpe. Et iõ Augꝰ·xix · de ci.dei cõmẽdat Aarronẽ qͥ hoĩeʒ nec ſolã anĩam nec ſolũ coꝛpus ſʒ aĩam ⁊ coꝛpus arbitrabat᷑. Sed angelꝰ habet etiã ſine aliqͥ coꝛꝑe ꝑ ſe com⸗ pletũ eẽ in ſpẽ. Et iõ cõiter tenet ꝙ intelli gentia· i.angelꝰ nulli coꝛpi vnitur vt foꝛ⸗ ma ſʒ tĩ ſicut motoꝛ:⁊ h mõ vnit coꝛꝑi ce leſti. Itẽ aie humane indigẽt coꝛpibꝰ ad ſui młtiplicationẽ ſiue ĩdiuiduationẽ. Nã ſicut dicit Aui. ĩpoſſibile ẽ eſſe młtiplica⸗ tionẽ indiuiduoꝝ ſß vna ſpẽ niſi ex diuer ſitate materie:qꝛ ex diuerſitate pꝛicipioꝛũ foꝛmaliũ ſeqͥtur diuerſitas ſpẽi. Cũ igitur anie nõ habeãt materiã ex q̃ᷓ ſũt: optet ꝙ in eis ſit mktiplicatio ðʒ diuiſionẽ materie ĩq̃ ſůᷣt.ſ.̃ʒ diſtictionẽ coꝛpon. Angeliãt qꝛ nec materiã hñt ex q̃ ſũt nec S— 9

Pnöſah woucn stoni isqᷓn lih Amareſ sni „teſi wit nhn mlin
mu
ſic etiã angelus ad ꝑagẽda miniſteria mo ne motu volũtatis dei:vñ Mõ · cij. Pene dicite dño oẽs virtutes eins:winiſtri eiꝰ qui facitis volũtatẽ eiꝰ. Et quãtũ ad hãc
obediẽtiã miniſterioꝝ inueniunt᷑ angeli ⁊
ſi nõ ex natura ſua:tamẽ ex d ei. ꝓuidentia ſemper mouentes ⁊ ſemp moti- MWouẽt ei oꝛbes angeli vᷣm phos motu ſempiterno
et ſic fůt femꝑ mouẽtes.ſed qꝛ hoc faciunt
diuine volũtat imperio qð jempꝑ exequũ
tur iõ ſũt quodãmodo ſemꝑ moti eo mo⸗
do quo illecuius imperio aliquid fit dici
tur eſſe mouẽs ad illud. Sexto oſtendit
ignis excellentiã angeloꝛũ quo ad diſpa rentiã viſualem. Dicit enim Diony.v.cd.
libꝛi celeſtis hierarchie vᷣʒ antiquioꝛẽ trãſ
lationẽ ꝙ ignis eſt reſ iliens quod poteſt
intelligi tripliciter. Ano modo reſtliens 4
loco intimo. idemus enĩ ꝙ fiãma ignis in candela ſi aliquis inclinet eã deoꝛſũ ſta
tim reſilit ⁊ flectitur furſum ſcʒ verſus 10⸗
—
cum ſuũ naturalẽ qui eſt ſurſum. Sic etiã
angeli licet quandoq; miniſtrando deſcẽ⸗
dunt ⁊ viſibiliter interdũ appareãt: com⸗
pletis autẽ miniſterijs diſparent ⁊ ad ſũ⸗ ma reſilire ſiue redire dicunt᷑. Ande ange lus Baphael expleto miſterio dixit To⸗ bie ⁊ filio ſuo: Vẽpusẽ vt reuertar ad eũ
qui memiſit. Aos aũt benedicite dñʒ ⁊c̃·
o.xij. Et cũ hoc dixiſſet ablatus ẽa cõ⸗ ſpectu eoꝛũ To.xij. Alio mõpoteſt intel⸗ ligi ꝙ ignis reſilit a coꝛpe mixto. Elemen
ta eni ſůt in coꝛpe mixto vᷣm eſſe pꝛimũ.i.
Fᷣm ſuas foꝛmas ſubſtantiales:ſ ed nõ m eſſe vᷣm ſcʒ ſuaꝝ qᷓlitatũ itẽſaꝝ:qꝛ reducte
fůt ad mediũ. Sed etiã neceſſeẽ qũ; im mixtũdiſſolui ⁊ reſolui in elemẽta:⁊ tunc numqðq; elemẽtum redit in ſuam natu⸗
ram ⁊ locum:⁊ ſic ignis dicit᷑ reſilire ſcʒ g coꝛpoꝛe mixto vt quidã expoſitoꝛes vo⸗
unt. Slij tamẽ nõ conſentiũt ꝙ elementa
ſint in mixto actu.ſ.ſᷣm foꝛmas ſubſtãtia⸗ les ſed virtute tiñ ⁊ tunc ẽ tertia expoſitio
cʒ a cõbuſtibili appꝛehẽſo.
ᷓᷣmateria quã app̃hendit vſq; ad eius ↄſumptionẽ nõ deſerit nec app̃hẽdit᷑ duʒ apphendit ſʒ xũpto eo in qð agit in ſe re ſilit:⁊ ita dicit reſiliẽs. Sicut ergo ignin ſᷣm pꝛimã expolitionẽ reſilit a coꝛpoꝛe mi⸗ to cõpleto ſue duratiõis periodoꝛita etiã ongelus reſilit vel recedit a coꝛꝑe aſſum⸗
De celo⁊ elementis
ſicut ignis in ſphera ſua mouet᷑ motuceli:
Vnã tĩ:ita ꝙ nõpoſſit circa aliam k ari.
pto completo ſuo officioꝛ ⁊ tũc ĩᷣm coꝛp⸗
redit in ſuum pꝛincipiũ:ſic etiã ip̃m mixtũ redit in elemẽta.IMnõ aũt hanc ſilitudineʒ ſic aſſigno vt dicere velim ſic intelligẽdo ꝙ angelꝰ miſceat᷑ coꝛꝑi aſſumpto ſiẽ ignis cõmiſcet᷑ elemẽtis alijs in mixtione:neq; ꝙ reſolutio coꝛpis aſſumpti fiat in ange⸗ lum ſicut reſolutio mixtiĩ ignẽ ⁊ ĩ alia ele mẽtatß ꝙ ip̃e angelus remanet ꝑſe dimiſ ſo coꝛpoꝛe aſſũpto:ſicut ſi ignis ꝑ ſe rema⸗ neret terminata reſolutiõe mixti. Sed m aliã expolitionẽ ignis reſilit a cõbuſtibili nõ qꝛ cõpꝛehendit᷑ ſʒ potius cõpꝛehendit ipᷣm.⁊ ſic etiã angelus dicit reſilirea loco in quo ẽ vel vbi opat᷑: nõ qꝛ ↄtinet᷑ vel in cluditur a ioco ſʒ potius iß̃e ↄtinet locuʒ Nã tineri ⁊ includi a lococõpetit coꝛpi locato ꝓutẽ quantũ quãtitate dimẽſiua. que angelo nõ congruit cũ ſit incoꝛpoꝛeꝰꝛ ßʒ eſt in eo quãtitas virtualis cuiꝰ appli⸗ catione ad aliquẽ locũ dicit᷑ eſſe in eo. Sʒ tñ ſubſtãtia incoꝛꝑea ſua virtute ↄtingẽs rem coꝛpoꝛeã ↄtinet ip̃am ⁊ nõ ↄtinet᷑ ab ea. Ania eĩẽ in coꝛꝑe vt ↄtinẽs nõ vt con tenta. Et ſilr angelus vꝛ eſſe in loco coꝛ⸗ poꝛeo nõ vt ↄtentꝰ ſed vt ↄtinens Aiquo modo. Itẽ ignis iter oĩa elemẽta habet potẽtiã ſeu virtutẽ amplioꝛẽ:⁊ hoc ꝓpter eyceſſiuã caliditatẽ.Et iõ hmn ſuã virtuteʒ eſt inuiſibilis: impalpabilis: inalterabił ⁊ inuincibil. Immenſurabilis eſt ignis. Añ Niony. in ca.ſupius allegato.xv. ccleſtis hierarchie.qꝛ.ſ.virtus eiꝰ nõ determinat᷑ ad vt terminũ vt cõmẽſurat᷑ illi. Aidemꝰ enĩ ꝙ in cõburendo non extendit ſe vtus eius tantũ ad vnũ ĩmo quaſi ad infinita ſi infinita cõbuſtibilia inueniret. Et ſimili ter in eodẽ cõbuſtibilinõ habetcertũ ter⸗ minũ: vt.ſ.cõburat tantã partẽ ipſiꝰ⁊ non plus. Ande ſi eſſet aliqð cõbuſtibile infi⸗ nitũ ſine fine cõburẽdo ꝓcederet. Habet etiã ignis multos alios effectꝰ facere. Añ licet ſit finite eſſentie tñ virtus ei non cò⸗ artatur ad vnñ effectũ; in omnia geners ta põt.ꝓpter qð vᷣtus eiꝰ Sꝛ nõ eſſe cõmẽ ſurabilis alicui eoꝝ. Moc aũt cõpetit an⸗ gelis q licet eſſentiã habeãt finitã ⁊ limi⸗ tatam: vᷣtutẽ tamẽ habẽt reſpectuinferio rũ nõ limitatã vel coartatã ſed ͥdã modo infinitã inquãtũ.ſ.virtus angeli non ẽex ſe limitata ad vnũ effectuʒ tiũ vel circa rẽ
5

Piber pꝛimus
Girtus etiã angeli nð cõmẽſurat inferioꝛi bilem. Et Sꝛeg. dicit ĩ. iij · dialog. ꝙ in hoc rei cui applicat᷑: qꝛ quilibet angelꝰ etiam mũdo viſibili nihil niſi ꝑ creaturã inuiſi⸗ minimus habet altioꝛẽ ⁊ vniuerſalioꝛẽ v bilem diſponi põt.vñ natura coꝛꝑalis ad tutẽ qᷓ; aliað genus coꝛꝑ aliũ.⁊ iõ virtꝰ an nutum obedit angelis quãtũ ad motũ lo⸗ geli nõ eſt cõmẽſurabilis alicui eoꝝ · vñ ꝙ calẽ:licet nõ quantũ ad alias trãſmutati⸗ angeli diuerſi diuerſis rebꝰ pꝛeponant᷑ẽ ones foꝛmales niſi mediante motu locali nõ qꝛ virtus angeli magis extendat᷑ ad alicuiꝰ coꝛpis moti: vt tradit Augꝰ.iij· de coꝛpꝰ qᷓ; ad illud ꝰm ſuã naturã:ſʒ ex oꝛdi tri. Itẽ ignis inter elemẽta habet reſplen ⸗ ne diuine ſapie aue.ſ.diuerſis rebꝰ diuer⸗ dentiã ciarioꝛẽ.nã ignis eſt eꝝ ſe lucidus ſos rectoꝛes pꝛepoſuit. icit em Augꝰ. in nobis ocultus:⁊ Aioꝝil luminatiuꝰ. pꝛo⸗ li.xxxiij. qõᷣnñ ꝙ vnaqueq; res viſibilis pter pꝛimũ dicit Augꝰ. ꝙ ignis eſt omino in hoc mũdo habet angelicã poteſtatẽ ſi; ſplendens exiſtẽs. Abi dicit expoſitoꝛ bi pᷣpoſitã · Nuia tñ virtus angeli ſimpli/ tam igneũ elemẽti qᷓ; igneñ celi lucidũ e citer ẽ finita ⁊ terminata: opoꝛtet ꝙ qñ ap in ſeꝛlicet nõ ſemp viſibꝰ noſtris ſubijciat Ren ad vnñ tũc nõ applicet᷑ ad alið. Et pter materiã in qua ẽ vt ſtatiʒ declarabi inc eſt ꝙ qꝛ angelꝰꝑ aplicationẽ virtutꝭ tur. Similiter etiã angeli in ſeqͥdẽ habẽt dicit eſſe in loco ꝙ nõ põt eſſe angelus in naturã lucidã ⁊ ma xime manifeſtã cũ ſint pluribus locis ſimul ſed tm̃ in vno deter⸗ foꝛme ſeparate ⁊ actu intelligibiles.vnde minate:maioꝛi tñ vel minoꝛi ᷣm ꝙ volun/ Phs.ij.methaphv. vocat eos manifeſtiſ tarie applicat virtutẽ ſuã ad coꝛpus maiꝰ ſima nature. Scðo ignis ẽ nobis occul vel minꝰ. Itẽ ignis vt dicit Diony.ẽin⸗ tus:id eſt inuiſibilis.ſ.in ꝓpꝛia ſphera:vt cõpꝛehenſibilit᷑ impalpabilis: id eſt nõ cõ dicit Alexander. vñ Hio · dicit ꝙ non ob⸗ pꝛehendit᷑ tactu:qꝛꝓpter vehementem et ſtante ꝙ ſit in ſe lucidus: tñ nobis ẽ occul impꝛopoꝛtionẽ caloꝛis ſoluit ꝓpoꝛtionem tus nõ adhibita materia in qua ſuã opa⸗ ſenſus. Angelꝰ alia rõhe nõ ẽ palpabilis tionẽ manifeſtat que ẽ lucere. Nã ꝓptes ſcʒ ꝓpter naturã ſpũalem ⁊ incoꝛpoꝛeã qᷓ ſui ſubtilitatẽ ⁊ tenuitatẽ nõ ſubiacet viſi⸗ nõ ſubijcit᷑ ſenſibꝰ aut ̃litatibꝰ ſenſibilibꝰ bus noſtris dũẽ in materia tenui:ſʒ ſoluʒ vt tãgi vel palpari poſſit. Itẽ ignis ẽiĩal 5mqð ẽ in materia cuiꝰꝑtes ↄſtant ⁊ adu terabilis a ſna caliditate:qꝛ nõ põt ignis nãt᷑· vñ dicit Vuicẽ. ꝙ ex ↄgregatiõe dia⸗ manẽs ignis infrigidari ſicut aqua ma phani fit lucidũ vt patet in cryſtallo:⁊ ꝓ nens aqua poteſt calefieri. Sic angeli btĩ pter h ignis vt dictũ ẽ ĩ materia ſua nõ lu nõ recipiũt trãſmutationẽ de bonitate in cet. Et ſi obijciat᷑ ꝙ etiã ꝓut ẽ ĩ ꝓpꝛia ſphe maliciam qᷓ;uis b̊ nõ habuerũt pꝛimitꝰ ex ra manifeſtat lumen eiꝰ in galaxia. icen natura:ſeq̃ ex gratia cũ fuerint creatiĩ li dum ẽ ꝙ galaxia nõ ẽ ex ſplendoꝛe ignis: bertate arbitrij:⁊ econtrario demones de q̃ ſie femp eſſet in eadẽ pte celi. cõpeſtuʒ malicia in bonitatẽ nequeũt tranſmutari, eſt aũt ꝙ monet̃ ĩ cẽtũ annis gradu vno. Ael etiã angeli de ſciẽtia in obliuionẽ vel Sʒ cã etiã ẽ multitudo ſtellaꝝ minutaꝝ 1 ignoꝛantiam minime tranſ mutant. Mñt illa pte celi q̃ꝝ lu mẽ vr̃ ↄtinuũ. Silr etiã tãmẽ decipi demones ⁊ errare nõ quidem angeli nõ obſtãte ꝙ ĩſe ſint maxie intelli⸗ qᷓ;tů ad ea que naturalit᷑ rei ueniunt vel gibiles tñ ad nos ſũt occkti ⁊ ignoti niſi remouent᷑ ab ea:ſed qᷓ;tuʒ ad ea tin ques in qtů manifeſtãt ſe nobis in ſuis effecti⸗ ſuꝑnaturali dei oꝛdinatione dependẽt:ſi“ bus quos agũt in iſtis ſ enſibilibꝰ.⁊ b eP cut ſi cõſiderãs Lacarũ moꝛtuuzʒ iudicaſ⸗ pter ĩpꝛopoꝛtionẽ intellectꝰ ni:qͥ důũ ↄiũ⸗ ſet eñ nõ reſurrectuꝝ. Itẽignis Sſuicibik. ctus ẽ ſic ſenſibꝰ vel fantaſmatibꝰ vt dictũ vñ Dio.dicit ꝙ ẽꝑ ſe potẽs oium. Mamꝑ eſt ſe habet ad eos ſiẽ oculus nocticoꝛack ſuã vᷣtutẽ actiuã videmꝰ ꝙ ignis põt ſup ad lucẽ ſolis. Intellectus enĩ ↄinnctꝰ ſen om̃ia iſta generabilia ⁊ co eruptibilia:nec ſibꝰ nõ põt intelligere niſi ad Zuerſionem vincit᷑ ab eis: vñ ⁊ om̃ia trãſmutãt etiam ad fantaſmata ⁊ ſine ↄtinuo ⁊ tpe · S an ferrũ ⁊ lapides ⁊ quecunq; foꝛtia. Sic an geloꝛũ nõ ſunt fantaſmata nec tpinecco⸗ geli habẽt donuniũ ⁊ poteſtatẽ ſupꝛa totã tinuitati ſubdunt᷑:quare eos ꝓut in ſe et naturã coꝛpalẽ. ꝓxter qð Augꝰdicit ĩ.iij. ᷓᷓm ſuas qdditates itelligere nõ valemn⸗
petri ꝙ oĩa coꝛꝑã regunt ſpm̃ vite rõns Tertio ignis ẽ alioꝝ iliumiatiu⸗ dicit

dm
wigi cipanz d we vnunmni useir
—
i.circũpoſitis ſtãtia eiꝰ.ĩ lumĩe cauſa tis qꝛ.i.ignis ꝓpꝑꝛie eꝝ ſe nõ hʒ illumiare
ſed ab exterioꝛi ᷣm ꝙ cõicat celeſti coꝛꝑi.
vt di Mhs. hec aũt illuĩatio cõpetit an⸗ — Lqᷓ;tuʒ ad ſeip̃ᷣos ᷣm ꝙꝙ ſupioꝛẽs de his q̃ a deo pcipiũt illumĩant ĩferioꝛeſ vñ Dio. dic̃.xv.ca.celeſtis hierarchie ꝙ vns⸗ queq; celeſtis eẽntia itelligentiã ſihi a ſu⸗
perioꝛi datã inferioꝛi cõicat. Et poſſet etiã
ꝓ tanto dici ꝙ ſuꝑioꝛ illumiat iferioꝛẽ cir cůuelatis illumiatiõibꝰ:qꝛ ea de qͥb illu⸗ minãt nõ ita excellent᷑⁊ clare recipiunt᷑ ab inferioꝛibꝰ ſiẽ ſũt ĩ ſuꝑioꝛibus.⁊ iõ ſupioꝛ angelꝰitatẽ quã accipit quodãmõ vt ita dicã ingroſſat vt ab infer ioꝛi capi poſſit.
Et iõ Sio.diẽ ĩ pᷣdicto ca. ꝙ vnaqueq; ſᷣ ſtantia intellectuał᷑ datã ſibi a ſuꝑioꝛi itel ligentiã ꝓuida vᷣtute diuidit ⁊mltiplicat ad inferioees ſurſũ ductrice analogia.Ho mies vñt ab ãgel circũuelat illumiatõibꝰ illuminant᷑:qꝛ itellectꝰhũanꝰ ip̃am itelli⸗ gibilẽ vitatẽ nudã caꝑe nõ põt cũ natura je ſit ei ĩtelligere ꝑ ↄuerſionẽ ad fãtaſina ta: vñ angeli itelligibilẽ veritatẽ ꝓponũt hoibꝰ ſub fimilitudinibꝰ ſenſibiliũ Et iõ Dio. dic̃.l.ca.celeſtis hierachie ꝙ ĩpoſſi bile ẽ nob alit᷑ lucere dĩnñ radiũ niſivarie tate ſacroꝝ velaminũ circũuelatũ. Ca.VI
NVima variatur
6 ad modũ aeris. Mã aer in ſuis qualitatibꝰ habet variationem tripliciter. Mꝛio ex diſtantia celi:qꝛ qᷓ; to aer ẽ a celo remotioꝛ ⁊ terre vicinio?: tã to frigidioꝛ ⁊ groſſioꝛ ⁊ terrene qualitati ſimilioꝛ:licet aer terre vicinus ex reflexio ne radijs aliquãdo incaleſcit.Sic qᷓ;to eſt a deo ania ꝑ peccatũ lon ginqᷓoꝛ:tanto eſt ter malieiã frigidioꝛ ⁊ ad ſpũalia itelligẽ
a groſſioꝛ:⁊ ad tpalia ꝑ affectũ terreſtri oꝛ. Tauſat᷑ etiã ĩmutatio aeris ꝑ ſolis ap⸗ pꝛoximationẽ vel elongationẽ:qꝛ appꝛoxi matio ẽ cã caloꝛis:ſʒ elongatio ẽ cã frigo ris. Appꝛopinquat aũt aĩe ſol iuſticie xpᷣS per gratiã:qñ ſcʒ ip̃a anĩa appꝛopinquat ſibi ꝑ penitentiã: Jaco.iiij. Appꝛopinqua te deo ⁊ appꝛopiquabit vobis. Et tũc cau
ſatur in anima caioꝛ ⁊ feruoꝛ amoꝛis:elon
De ceio? elementis
aũt Dio.ſupꝛa ĩ dicto ca.iqͥ multiplices i⸗ troducit ꝓpꝛietates ignis ꝙ ignis ẽcircu uelatꝰ illumĩatiõibꝰ illumiãtiuꝰſic eiha bet antiqᷓ trãſtatio.⁊ itelligit circũuelatiſ
gatio autẽ ſolis id ẽ xß̃i ab anĩa nunᷓ f niſi ex culpa Mõð.cxviij. Lõge a peccatoꝛt bus ſalus. Et tunc fit in aĩa frigꝰ qe extin guit᷑ affectus ⁊ feruoꝛ circa ſpũalia Itẽ fol li cũ ſaturno frigido ſidere ĩ frigido ſi⸗ gno ↄuenerit:in aere frigus intendit᷑. Si vero cũ marte ⁊ calido planeta cõcurrerit fit in aere exceſſus caloꝛis. Eſt aũt in ania quaſi ſol naturalis ſplẽdoꝛ ⁊ lumẽ ppꝛie rationis:qͥ ſi cũ ſaturnoꝛid eſt coꝛꝑe pigro et frigido ↄuenerit:id eſt ↄcoꝛdanerit in ſi gno frigido:ꝛidẽ in ſuo carnali appetitu: vel deſiderio:intendit᷑ ⁊ creſcit in ania fri⸗ gus illud: id eſt peccati malicia.frigꝰ enĩ eſt qualitas moꝛtificatiua: qꝛ ſi fᷣm carnẽ vixeritis:moꝛiemini. Ro.viij · Sed tũc ſol ratiõis ↄuenit cũ marte qñ ↄcoꝛdat ratio nis deliberatio ſine meditatio cũ bona ⁊ feruenti voluntate. Et tũc creſcit deſide- rij feruoꝛ vł affectꝰamoꝛłMð. xxx viij· Eð culcauit coꝛ meñ intra me:⁊ in meditatiõe mea exardeſcet ignis. Scðo variat᷑ aer ex q̃litate venti. ã aer in mõtibꝰ frigidi⸗ oꝛ ẽtin vallibus calidioꝛ.Et rõ eſt ᷣm Cõ⸗ ſtantinũ:qꝛ boꝛeas ventꝰ frigidus habet oꝛtũ ab eminẽti gona: vñ libere expetit lo ca alta ⁊ moueẽ ibi ⁊ ſubtilat aerẽ:⁊ ſic fri goꝛis ẽ cã. Om̃e enĩ ſubtile dũmodo exal tationẽ habeat ꝑ motũ infrigidat᷑. Econ⸗ tra aũt in vallibus aer ẽ quietꝰ quẽ nõ im pellit de facili ventꝰ frigidꝰ ⁊ ſic ẽ calidꝰ- Macrobius aũt aliã cauſã huiꝰ aſſignat dicẽs:ꝙ h eſt ex aggregatiõe radioꝝ qui multiplicant᷑ in vallibus magis qᷓ; in mõ tibus.immo ſi ad montes veniũt non ibi ſubſiſtũt:ſed ad valles deſcendũt vbi cuʒ vltra ꝓcedere nequeũt ibi multiplicantur et cõculcant᷑⁊ ſic caloꝛẽ maximũ generãt. Ande niues in vallibꝰ liqueſcũt citius q; in mõtibꝰ. Et hu ic ſentẽtie ↄcoꝛdat Mhs in li.metheoꝛoꝝ. Ter ergo mõtium ẽ vita magnoꝝ:que vento agitata ſupbie abun⸗ dat in frigoꝛe malicie. Aer aũt quietꝰvat lium ẽ vita trãquilla humiliũ ad quã vẽ⸗ tus inqetudinis ⁊ ſupbie nõ ingreditur.⸗ Ibi etiã radij.i.celeſteſillumĩatiões ⁊ ↄo ſationes multiplicant᷑ ex qͥbꝰ amoꝛis ⁊de uotiõis feruoꝛ plurimũ augmẽtat. Ter tio aer immutat᷑ ex ſitu loci qꝛ in terra vi⸗ cina mari ſeptẽtrionali ager frigidꝰ eſt ex vapoꝛe frigido a mari reſoluto. vñ ibi ca⸗ loꝛẽ debil ·ꝓpt qð illð mare paꝝ ſ citʒ

et ideo ponticũ mare ẽ quaſi dulce. In ma ri aũt auſtrali eſt ↄtrariũ ex contraria cau ſa. Mare aũt ſeptẽtrionale vitã— ſignat que mare ꝓpter inquietudinẽ dici⸗ tur Septẽtrionale aũt a ſeptem ſtellis fri gidis arcturi que ibi pᷣſunt: id eſt a ſepteʒ vitijs capitalibꝰ que in peccatoꝛibus do⸗ minant᷑:ibi eſt aerꝛid eſt anima frigida fri goꝛe peccati ⁊ malicie:vbi etiã deficit aqᷓ falſa ſiue amara penitẽtie:⁊ abũdat aqua dulcis carnalis cõcupiſcentie.Ecõtra au⸗ tem in auſtrali.i.in ↄnuerſione penitentie deq̃ ĩhõ.cxxv.ðᷣꝛ. Lõuerte dñe captiui⸗ tatẽ noſtrã ſicut toꝛrens in auſtro.ↄſurgit vapoꝛ ↄtritionis calidus ꝑ feruoꝛẽ humi⸗ lem ꝑ lachꝛymaꝝ cõpunctionẽ:ex quo fit ger calidus.i.ania feruẽs etiam in amoꝛe. Itẽ anĩa in vita iſta tanto plus ſentit de mundi amaritudine qᷓ;to plꝰ habet de ter rena affectione.⁊ econtra tanto plus ꝑci⸗ pit de celeſti dulcedine qᷓ;to plus ẽ purga ta a terreno amoꝛe ⁊ magis aſſidua in cõ⸗ templatiõe. Cuius exemplũ eſt ꝙ àq̃ mari na que mixta ẽ groſſo terreo cõbuſto ama ra eſt ſiue ſalſa. Sed aqua dulcis ẽ mixta aereo ⁊ purgata a puluere terreno. Mua ſi autẽ terreũ groſſum ⁊ cõbuſtum ẽ amoꝛ terrenoꝛũ qui animã reddit terrenã p aſ⸗ ſimilationẽ.qꝛ anĩa vt dicit Hugo de ſan⸗ cto victoꝛe ĩ illius rei quã diligit ſimilitu dinem trãffoꝛmat. Item reddit aĩaʒ groſ ſam quo ad contẽꝑlationẽ ſpũalem:⁊ com buſtam quo ad affect onẽ tpaliũ: vt tẽpa⸗ lia nimis ardent᷑ diligat.Moc ergo amoꝛe dum ania reſpergit᷑ afflictiõe mltiplici fre quenter amaricat᷑. Sed ſi fuerit aĩa aerea t.ſpirituali amoꝛe cõiũcta ⁊ a terreni amo
ril pnluere purgata:tũc celeſti ⁊ ſi pirituali
dulcedine qᷓ; pluries erit plena. Itẽ aĩa habet ⁊ aſpectus affectiões ſimiles aſpe⸗ ctibus ſignoꝝ ⁊ domoꝛũ celi. Diſtinguũt enĩ aſtroĩogi quĩq; planetaꝝ aſpectus. I. piunctũ:opoſitũ:ſextilẽ tertiũ ⁊ quartũ õiunctus aſpectꝰ eſt qñ vnꝰ planeta ir radiat ſuꝑ aliũ in eodẽ ſigno citra qndeci mñ graduʒ m Azaelẽ. Et vt idem tradit foꝛtiſſimus ⁊ peſſimꝰ ðᷣꝛ ⁊ pꝛecipue qñ duo planete maliuoli: vt ſunt ſaturnꝰ ⁊ mars cõinngunt in ſigno eiuſdẽ cõplexiõis pu⸗ ta in ariete vłl tauro.Et hic aſpectꝰ ſignat amicitiã ⁊ ↄcoꝛdiã maloꝝ hoĩm ad inuicẽ ↄuenientiuʒ in aliquo factoꝛ⁊ hec vnitas
peſſima eſt. qꝛ ſicut piculoſũ ẽſi vnitas de⸗ fit bonis:ita ꝑiculoſuʒ ẽ ſi aſſit malis: ꝓut Brꝛeg. dicit. Alij tamẽ aſtrologi dicũt ꝙ h aſpectus non eſt ſempꝑ malus ſicut ſi Jupi ter ⁊ venꝰ ↄiungant᷑ in libꝛa vł in gemis: et ſic iſte apectꝰ qñ ẽ inter beniuolos pla netas nõ ẽ malus:qꝛ bonoꝝ ↄcoꝛdia ⁊cõ̃⸗ ueniẽtia nõ eſt noxia ſed bona. Oppoſi⸗ tus aũt aſpectus ẽ quãdo duo planete ſůt in oppoſitis ſignis qᷓ dicit peſſimꝰ ꝓpter ↄtrarietatẽ ſignoꝛuʒ: ⁊ pᷣcipue qñ planete habent ↄtrarias qualitates:puta ſi Aenꝰ ſit in ariete ⁊ ſaturnus in libꝛa.Et h aſpe⸗ ctus deſignat inimicitiã ⁊ diſcoꝛdiã ſuper boꝛũ ⁊ tyrannoꝝ ad inuicẽ qᷓ peſſima ẽ:qꝛ cauſat foꝛtiſſimas ⁊ periculoſiſſimas guer ras. Sextilis aũt aſpectꝰ dicit᷑ qñ int᷑ du os planetas ſũt duo ſiᷓ ĩtegra: vt qñ ali⸗ quis planeta in aliqͥ ſigno aſcẽdente aſpi⸗ cit tertiũ ante ſe ⁊ tertiũ poſt ſe:⁊ hᷣẽ ater tio in vndecimũ:ꝰvᷣbi gr̃a. Si aliqͥs plane ta fuerit in initio arietis aſpicit illũ q eſtĩ capite geminoꝝ añ ſe: vłl illů q̃ eſt in initio aquarij poſt ſe qð eſt ſignũ vndecimũ. Et hic aſpectus vocat᷑ ſextilis eo ꝙteneat ſ⸗ xtam ꝑtẽ celi.ſ.q̃draginta radꝰ. Et talis aſpectus ẽ laudabilis bon ⁊ foꝛtunatus. Eſt enĩ ſignũ domꝰ dilectiõis ᷣm aſtrolo gos.ſ. ꝓpter ↄcoꝛdiã ſignoꝝ in vnd qᷓlita⸗
te. Taiis ergo ẽ aſpectus dilectiõis ſpũal
ꝓficiẽtis.ſ.charitatis. in qua hõ ꝓficiẽs
et aſcẽdens aſpicit tertiũ añ ſe.ſ.ſpm̃ſ ctim
qut eſt tertia in trinitate ꝑſona a qᷓ videlz cauſat᷑ ip̃e amoꝛ charitatis: ᷣm illud Bo. v. Charitas dei diffuſa ẽ in coꝛdibꝰñis ꝑ ſpm̃ſanctũ qͥ datus ẽ nobis.⁊ tertiũ poſt
ſe.ſ.ꝓximũ. Mã hõ in ſe habet duo q̃ pꝛĩio debet ex charitate diligere ſcʒ aĩam ſuam et coꝛpus ſuũ.poſtea debet diligere ꝓxi mũ ſuũ ſicut ſeip̃m. Aliꝰ aſpectꝰ qͥ ðꝛ ter tius ẽ qñ duo planete ſũt in ſignis ſikibꝰ.
et fit a qnto ſigno ⁊. ix · vbi grã: Siplane ta qͥ fuerit ĩ initio arietis aſpicit eũ qͥ fue⸗ rit in leone añ ſe ⁊ eũ qͥ in ſagittario pꝰſeꝛ
qð eſt ſignũ nonñ.Et ðᷣꝛ tertius:qꝛ ↄtinet
tertiã partẽ celi.ſ.cxx.gradus.Et aſpe⸗ ctus ẽ optimꝰꝛqʒ eſt in ſignoꝝ fidẽ amici⸗ tie vt dicit Wiſael:qꝛ ibi nõẽ ↄtrarietas in qᷓlitatibꝰ ſignoꝝ ſi fuerint plane te in q̃litatibꝰↄcoꝛ
antes vt iupii ⁊ venꝰ Hic rep̃ſentat aectũ charitatis iã ꝑfecte qui dicit᷑ tertius:qꝛ tria ſũt q̃ debet homo

pfecta charitate diligere. deũꝛſeip̃m ⁊ ꝓ Fimũ. Muartus aſpectus eſt a quarto ſi⸗ kno⁊ decimo. Aerbi gratia: Si planeta kuerit in initio arietis aſpicit illõ qui ẽ in capite tauri ante ſeꝛ⁊ eum qui eſt in capite capꝛicoꝛni poſt ſe quod eſt decimuʒ ſignũ· Ande eſt aſpectus quartꝰquando ſũt in⸗ ter planetas tria ſigna integraEt h aſpe⸗ ctus dicit quartus: 2 ↄtinet quartã par⸗ tem celi ſ.xc. gradꝰ.Et hic aſpectus ðꝛ eſſe malꝰꝛqʒ in illo ſigno ſůt ire inimicitie ⁊ ĩ⸗ nidie vt dicũt aſtrologi ſcʒ ꝓpter cõtrarie tatẽ ſignoꝛũ:puta ſi ſol fuerit in ariete et ſaturnus in cancro.· Moſſumꝰ autẽ dicere ꝙ hic aſpectus malꝰ repꝛeſentat aſpectus quattuoꝛ malarũ affectionũ que ſemper aſpectum faciũt eſſe malũ:ſcʒ inuidia ira odiũ ⁊ luxuria. Walus ẽ eĩ Aectus inui doꝝ. Ecẽ̃i.xiiij. Nequã ẽ oculꝰ liuidi.i.in nidi. Itẽ iracũdoꝝ: vñ de Saule irato 5 dauid ðꝛ.j. Reg. xxvij. ꝙ iã nõ rectꝰ ocuł reſpiciebat Saul Pauid. Itẽ odiẽtiũ ſiue inimicoꝝ:quoꝛũ eſt aſpectus inſidioſus ⁊ fradulentus Ecẽi.xij. In ocułtuis lach?v
4 K 2
mabitur inimicꝰꝛ ⁊ ſi inuenerit tpᷣs nõ ſa⸗
tiabitur ſanguine. Itẽ luxurioſoꝝ:quoꝛũi eſt aſpecrꝰ infectus ⁊ coꝛruptꝰ ij· Me. ij· Sclos hñtes plenos adulterijs · Ea.VII
₰—
Pritudineſ vir
3 tutũ vitioꝝ ⁊ artiũ inſunt homi
nibus ex natura non tantum er
parte anime ſed etiã ex parte coꝛpoꝛis et
complexionis quã anima vt plurimũ ſ eq
tur. am diuerſi homĩes ſunt apti et di⸗
ſpoſiti naturaliter ad diuerſas artes. Et hoc eſt gpter vires ⁊ dominiũ diuerſoꝛũ planetaꝝ. Aerbi gratia: Quãtũ ad virtu tes vel opera virtutum ſaturnus vt dicit
Pto lemeus diſponit homines ad doctri
nam. Iupiter ad honeſtatẽ: Wars ad m
gnanimitatẽ: Aenus ad amicitiã: Mercu rius ad eloquẽtiã et ſapientiam. vnde ᷣm MPtole. Mercurius dat eſſe ſtudioſos: et ſcientie numeroꝛũ amatoꝛes · Sol ad vir⸗
tuoſum ſpiritũ ⁊ animã. una ad pudici⸗
tiaʒ.ſimiliter qᷓ;tum ad vicia Saturnꝰ vt dĩ Ptole.diſponit ad pigritiã: Jupiter ad vanam gloꝛiã ⁊ pompam diuitiarum et honoꝛñ ⁊ veſtimẽtoꝛũ.vñ dicit Mtole. ꝙ ſub Joue ſũt honoꝛ ⁊ dinitie ⁊ optimũ indumentũ. Wars ad irã.vñ ᷣm Mtole.
De celo⁊ elementis
ſß Warte ↄtinet᷑ pᷣliũ:carcer ⁊ inimicitie:
pᷣeſt ei Mars colere igni ⁊ colerice cõple⸗ xiõi.vñ diſponit ad audacitatẽ⁊ anĩoſita tem ⁊ appetitum vindicte.⁊ iõ Mars ab antiquis deꝰ vocabat᷑ belloꝝ. Aenus di⸗
ſpõit ad luxuriã ⁊voluptatel. Sol ad aua ritiã. vñ dicit Ptole.ꝙ ſub ſole ↄtinetuł
ſpes lucri:foꝛtuna ⁊ heres. Mercuriꝰ ad
furtũ ⁊ mercationuʒ fraudes.vñ Mtole. dicit ꝙ ſub mercurio ↄtinet᷑ foꝛtuniũ ne⸗
— ꝛ furtũ· Luna aũt ᷣm Mtole.⁊ Albumaſar exiſtẽs in ſcðᷣo ſigno pꝰ aſcen⸗ qens efficit ⁊ oſtendit meroꝛẽ ⁊ triſticiã In quarto vo ⁊quinto ⁊ octauo efficit ⁊ deſignat rixam anxietatẽ fugã ⁊ mutabi ⸗ litatẽ. Similiter qᷓ;tũ ad arteſ · Saturnus diſponit homiĩes vt ſint:terraꝝ cultoꝛes ⁊ grauiũ pondeꝝ poꝛtitoꝛes trapegete. i. cã pſoꝛes argenti tractatoꝛẽs et ſcriptoꝛes. Wars vero diſponit ad artes ⁊ opatiões igneas vt furnarios et ferrarios. Aenus vero vt ſint cantoꝛes muſicoꝛum amato⸗ res:ſpecieꝝ confectoꝛes:artifices ⁊ veſtiũ muliebꝛiuʒ inciſoꝛes. Merquriꝰ No diſpo nit ad ſciẽtiq ⁊ vſůcalculi ⁊ cõputatiõis. et iõ ðᷣꝛ fuiſſe deꝰ mercatoꝝ. Sol vo habi
litat hoĩem ad oĩa oꝑa auri ſi fuerit in ex⸗
altatione ſua. Si vo in caſu ad oĩa opera
eris habilitat ⁊ diſponit · Luna vo diſpo⸗
nit ad artes nauticas ⁊ aqᷓticas · *. Capitulũ: W III Baritia aſſimi
g latur vmbꝛe ꝓpter ſeptẽ. Mꝛio qꝙ vmbꝛa ẽ luminis ipeditiua:
ſic ⁊ cupiditas auaritie impedit anime lu mẽ gratie. Mam ſicut vmbꝛa terre cauſat
eclypſim lune.ſ.qñ terra ĩiterponit inter lu
nam ⁊ ſolem.ita terrenoꝝ cupiditas cau⸗ ſat eclypſim anĩe qñ interponit᷑ inter eam
et deñ. Põ. lxxiij. Repleti ſũt qͥ obſcurati
ſũt terre domibꝰiniqtatũ. Sꝛeg· Tenebꝛa anie eſt diuitiaꝝ cupido. Secũdo quia vmbꝛa ẽ caloꝛis repꝛeſſiua vel totalit᷑ extĩ ctiua:⁊ ſiccupiditas ſiue auaritia caloꝛeʒ charitatis minuit vł extinguit · WMinuit à dem qꝛ tanto minus diligit deꝰquãto ma gis diligit᷑ mõdus. Si ergo amo? cupidi⸗ tatis ſit inoꝛdinatus:nõ tñ intantũ ꝙ pᷣfe rat diuitiarũ affectũ amoꝛi diuino.ſ.vt ꝓ⸗ pter diuitias non velit al iquid eõtra deũ
vel pꝛo rimum: diminuit quidõshãritateʒ
—.—————————— — ——————

ſed nõ extingnit qꝛ tũc ẽ peccatũ veniale: vñ Augꝰ. in ii.ixxxiij. queſtionum dicit ꝙ venenñ charitatis eſt cupiditas rerũ tem poꝛaliũ:augmẽtð eiꝰ cupiditatis diminu⸗ tioꝛ vñ in ꝑfectis nulla cupiditas · Si aũt guaricia intantũ eycreſcit ꝙ pᷣferat᷑ chari⸗ ritati:ſcʒ vt ꝓpter diuitiarũ affectuʒ non vereatur facere ↄtra amoꝛẽ dei ⁊ pꝛo ximi: ſic auaricia eſt peccatũ moꝛtale ⁊ totaliter charitatis amoꝛem extinguit.j· Joh.ij. Si quis diligit mũdũ:nõ eſt charitas patris in eo. Tertio qꝛ vmbꝛa eſt ſterilitatis in/ ductiua quia nihil quaſi creſcit vbi ẽ con ⸗ tinua vmbꝛa. Sic ſemina diuinoꝛũ verbo rum nõ poſſunt creſcere ⁊ fructus ꝓduce re vbi eſt auaricia ⁊ diuitiaꝝ cura jollici⸗ ta. Wattk. xiij. Sollicitudo ſeculi iſtius et fallacia diuitian ſuffocat verbũ. Muar to quia vmbꝛa eſt ſerpentiũ amica ⁊ colu/ bꝛoꝛum nutririua: vñ dicit᷑ coluber quali colens vmbꝛam.Ita auaricia maxime eſt ſerpentibus infernalibꝰ.i. demonibꝰ acce pta: quia maxime ꝑ eã aĩas illaqueãt. vñ Apls.dicit.j. Timotth.vj· ꝙ qui volunt diuites fieri:incidũt in tentationẽ ⁊ in la⸗ queum diaboli. Quito qꝛ vmbꝛa ẽ na turitatis fructuũ retardatiua. Ita tenaci, tas anaricic fructus penitentie ⁊ ſi nõ oĩ⸗ no aliquando impediat tñ retardat:quia nullum penitentie opus homiĩes ſic diffi⸗ culter vel negligẽter faciũt:ſicut male ab⸗ latoꝛũ reſtitutiões. Suggerit em̃ diabolꝰ ð vbũ Pẽ.cxxxiiij. Beatꝰqͥ timebit ⁊c· Sexto quia vmbꝛa ẽ timoꝛis excuſſiua: et hoc quia tenebꝛoſa ẽ.Ita ſimili mõ aua rus ſemp timet ne ꝑdat qð acquiſiuit: vel ne deficiat ſibi qð habet. Et ideo nõ libe ⸗ re nec Prel vtitur eo. Pꝛopter qð dicit Hiero· Anaro tam qð habet qᷓ; qð nõ ha ⸗ bet deeſſe fatemur. Septimo qꝛ? vmbꝛa eſt ſomni ꝓuocatiua:⁊ b ꝓpter frigidita⸗ tem. Job.xl. Sub vmbꝛa doꝛmit in ſecre⸗ to thalami.Ita ſimilit᷑ auaricia inducit ſõ num.i.ꝓfuñditatẽ ⁊ immobilitatem pec⸗ cati. Radix eĩ oĩm maleꝛum ẽ
apłm: Breole ſanctòo s rum aſſimilant᷑ coꝛonis lumina rium. Apparet em̃ circa ſoleʒ ⁊ unã ⁊ ſtellas notabilis ceꝛona quedam alba que grece ðꝛ halon. Et ita quidã ſan
ber pꝛimus
cti notabiles ſcʒ martyres vᷣgines ⁊ do⸗
ctoꝛes pᷣter cõem coꝛonã gloꝛie que aurea
vocatur adhuc dicunt᷑ habere aureolas.
Et deſignat aureola quoddã accidentale
pꝛemiũ ſiue gaudiũ de opibus a ſe factis.
qð habent ratione victoꝛie excellẽtis: qð
quidem eſt alind gaudiũ ab eo quo de cõ ⸗
iunctione ad deñ gaudent: qð gaudiũ di⸗ citur aurea: vñ Eo.xxv. Facies ſuꝑ au⸗ ream aiterã coꝛonã aureolã. Significant᷑ ergo aureole in hmõi coꝛo nis. Pꝛimo ra⸗ tione oꝛdinis: qꝛ ſcʒ fit in eis circulus pꝰ eirculũ. Mam ſicut iapis ꝓiectus in aquã quietã facit circulũ poſt circulum qͥᷓ pau⸗ latim euaneſcit. Iteʒ cũ vapoꝛ quieto tẽ poꝛe eſt in aere rarus nõdum ↄtractus in
hubem:ſi radiꝰſolis vel lune vel ſtelle ca⸗
dat directe in centrũ illius vapoꝛis diffů⸗ ditur humidum circa radiũ:ex h fit ciren jus poſt circulũ.impulſũ eĩ ſequit᷑ foꝛmã ipellentis. Dẽ autẽ lumẽ naturaliter ẽ ro tundum:⁊ ideo ille vapoꝛ rotundat᷑:⁊ ita videt᷑ iuxta luminare cum lit ꝓpetẽrraʒ. Oꝛdo ergo cirtuli poſt circul.i.coĩꝛo nei ſanctis iũiuminatis repꝛeſentat oꝛdinẽ au reole poſt aureã: vel vnius aureole poſt aliã in aliquibꝰ beatis. Sicut quidã bea⸗ ti in celo habẽt tm̃ aureã que eſt omnibꝰ cõis.ſ.pfectũ gandiũ qð habẽt oẽs beati de ꝑfecta coniũctiõe ad deñ.Et vocaf᷑ au⸗ rea ſiue coꝛona.tuʒ qꝛ cũ quadã pugna ac quirit:qꝛ regnũ celoꝛũ vim patit᷑ ⁊c̃. tum qa ꝑ hoc ſancti efficiunt᷑ participes regie dignitatis. Ande hãc aureã habet beata Waria magdalena. Sed vlteriꝰ quidam alij ſupꝑ b habent aureolã.i.quo ddã acci⸗ dentale gaudiũ de aliqua excellenti vtu teꝛputa de virginitate ſicut etiã btã War tha que etiã fuit virgo. Et quidã ſup au⸗ reolã virginitatis adhuc habẽt aliã.ſ.pꝛe dicationis ⁊ doctrine:ſicut beatꝰ Domini cus qͥ fuit virgo ⁊ doctoꝛ. Et quidaʒ poſt hunc circulũ adhuc habẽt aliu.ſ.martyrij ſicut beatus Petrus martyr de oꝛdie fra trũ pᷣdicatoꝝ qͥ fuit vᷣgoꝛdocto?⁊ martyr⸗ er ideo aſcendit aureola triplici dotatꝰ. Scðo ratiõe tꝑis:qꝛ fiunt hmõi coꝛone tpe tpati frigorł · Nã magnꝰ caloꝛ vapoꝛẽ diſſipat ⁊ frigus intẽpatũ nimis„denſat. Eſt aũt in můdo intꝑatũ frigus malicie: et ideo nõ dant᷑ ibi aureole nec in inferno ybi intpatꝰ caloꝛ gchenne:ſed tm̃ in celo

in 1 Macs lce Vsdfi
vmj Uterer inin Netenz, Liownei wunin edle pot idibez⸗ ſonnit isi it Aygut ut Un chesun vbet bein 5 quidan 1djac ileniſh näbtin Adiſt u vüliln
uiüt ho Sulmm weeüf nn min ſpet „naice: Subin
Lünch
8
ca periferiã ſpiſſatur ⁊ nigreſcit vl viride⸗ ſeit:ſignificat humiditas ĩpꝛeſſiões caſu⸗ ras. Si aũt attenuat᷑ ⁊ ſic deficit · aut heſt equalit᷑ ⁊ tũc ſignificat qetẽ ⁊ ſerenitateʒ geris: aut ĩ vns pꝑteꝛ⁊ tñc eꝝ illis oꝛit vẽtꝰ. Si vero rũpit᷑ ⁊ lacerat᷑ ĩ płibus locis:ſi gnificat᷑ tẽpeſtas Em Sene. Ergo pꝛia ſi⸗ gnificatio ſcʒ humectatio ꝑ pluuiã doctri
ne refert᷑ ad pᷣdicatoꝛeſ. Secũda.ſ.ſerena
tio refer᷑ ad vᷣginegꝛin qbꝰ ſerenat᷑ mẽs ad victoꝛiã carnis. Sʒ tertia.ſ.vẽtꝰ vel tẽ peſtas refert᷑ ad amatoꝛes diuie paſſiõis.
Et ĩ iſtt tribꝰ tĩdãt᷑ aureoleĩ celo. Ca. X
Aptiſmus aſſi
b milat᷑ fonti ꝓpter ſeptẽ. Mꝛi⸗
mo qꝛ fons ẽ jui cõicatiuꝰ. Rul li eĩ ſe fons octultat ſʒ eq̃ paupi ⁊ diuiti
ſe cõicat. Ita ſilr etiã baptiſinꝰ cõis eſt ⁊
nulli neget᷑:nec puero nec ſeni:nec paupi nec diuiti: Zach. xiij. Erit fons patẽs do⸗ mui dauid in ablutionẽ pctõꝝ. Scðoqꝛ fons ẽ ſoꝛdiũ ablutiuꝰꝛ⁊ baptiſmus om̃s abluit ſoꝛdes pctõꝝ.ſ.oꝛiginal ⁊ actualis et venialis Judith.xij. Exibat in vallem
bethulie ⁊ baptiſabat· i.lauabat ſe in fon
te. Tertio qꝛ fons ẽ locoꝝ adiacẽtiũ ſi⸗ bi fecdatiuꝰ. Et ita etiã ſili mõ baptiſmꝰ ſe ſuſcipiẽtes ðꝛ fecũdare inquatũ fructꝰ gr̃e.i.vᷣtutes ↄfert nõ habẽti:⁊ auget ha⸗ bentibus. Añ ſuꝑ illud N uper aquã refectiõis ⁊c̃, dicit Sloſa. catoꝝ ariditate ſterilis fecundat᷑ ꝑ baptiſ mũꝛPꝛoũ.vj. Aeniet vt fons meſſis tua. Nuarto qꝛ fons ẽ aqᷓ multiplicatiuus. Mõ in oꝛtu ſuo ſit paruus:tñ ꝓpter indeficientẽ fluxum magnoꝝ fiuuioꝛũ eſt
cauſatiuꝰ. Mullꝰ ei eſt fluuiꝰ ita magnus
quin occulte vel manifeſte a fonte aliquo
naſcat᷑. Ita ſilr baptiſmꝰ auget ⁊ multipli cat ĩ adultꝭ gr̃aʒ ⁊ vᷣtutes· Heſter.x. Fðs
paruus creuit in fluuiuʒ ⁊ in aq̃s plimas redundauit. Muinto qꝛ fons limpidꝰ eſt reꝝ oĩm in eo exiſtẽtiũ oſtẽſiuꝰ. Quia ſ.vſq; ad fundũ vident᷑ qᷓ ſũt in eo. Ita ba ptiſmꝰ dirigit in viſionẽ ſpũalẽ interioꝛeʒ et exterioꝛẽ· iterioꝛẽ qͥdẽ ĩ qᷓ;tũ baptiſmus ðꝛ lidei ſacm q̃ oculos mẽtis idoneos fa cit ad viſionẽ diuioꝝ. Exterioꝛẽ vo qꝛ ba⸗ ptigatis ↄcedit᷑ inipicere ſactm euchari⸗
De celo? elementis
vpi eſt refrigerij tẽperamẽtum. ¶ Vertio ratione ſignificationis:qꝛ hic circul ſi cir
oſa.ꝙ aĩa pec⸗
ſtie ⁊ nõ alijs vt Pio.dicit: vñ baptiſmus ßm Damaſ.⁊ Pio.ðᷣꝛ habere tutẽ illumi natiuã:hiere.ix. Quis dabit oculis me⸗ is fontẽ? Sexto qꝛ fons ẽ caloꝛis refri⸗ geratiuꝰ qꝛ baptiſmus ẽ ardoꝛis ⁊ cõcupi ſcentie vei fomitis mitigatiuꝰ.inquantuʒ in baptiſmo confert gr̃a ꝑ quã adhiber᷑ re mediũ ne fomes vl ↄcupiſcẽtia dominet᷑. Mꝛoũ. xiiij. Fons vite vt declinet a ruina moꝛtis. Ruina enĩ moetis ẽ cõcupiſcẽtia: qꝛ ſi ᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemĩ. vt dicit Roma.viij. Septimo qꝛ fons ẽ in altũ aſcenſiuus.Mã quanto pꝛio deſcendit aqᷓ fontalis:tanto poſtea aſcendit. Añ quia baptiſmalis gratia de celo venit:in cuius rei ſignũ celi apti ſunt ſuꝑ xpᷓʒ bapticatũ · Luce. iij. ideo facit vſq; in celum aſcende re baptigatos:⁊ ideo Sꝛ baptiſmꝰ aꝑire ia
nuam celi. Joh.iiij. Fiet in eo fons aque
ſalientis in vitam eternaʒ. Item baptiſ⸗ mus ẽ figuratꝰ in fluuio loꝛdanis. Pꝛi⸗ mo qꝛ ioꝛdanis lepꝛã naaman ſyri mũda⸗
uit.⁊ ſimilit᷑ aqua baptiſmi mũdat lepꝛã. i
infectionẽ peccati. Secũdo quia ioꝛda ⸗ nis regionem iudeoꝛum fidelium a regio ⸗ ne infideliũ d iuidit:⁊ ſimiliter ſacramen⸗
tum baptiſmi diſtingnit religionẽ fideliũ
i.xp̃ianoꝝ ab omniũ infidelium populis Job.xxviij. Diuidit toꝛrens a poplo pere
rinanti. Tertio qꝛ ioꝛdanis coꝛã filijs
e aperuit ⁊ ad terram ꝓmiſſionis ſiccum iter exhibuit.ĩ quo ſignificat᷑ ꝙ haptiſmꝰ ianuã gratie nobis aperit ⁊ ad terrã pꝛo⸗ miſſionis:ideſt ad vitã eternã viaʒ nobis
facit Johã.iij. Miſi quis renatus fuerit ex
aqua ⁊ ſpũſctõ nõ põt introire in regnum dei. Quarto quoq; qꝛ ioꝛdanis ex cõta⸗ ctu můũdiſſime carnis xp̃i ſanctificari me⸗
ruit:vñ eo mediante xpᷣs vim regenerati⸗
uam contulit aquis. Et ip̃m ſacm huma⸗ ne ſalutis: ideſt baptiſmum in aqua fieri inſtituit. ESphe.v. Wundans lauacro aqᷓ ⁊̃. Quito qꝛ in ioꝛdane Johãnes baptt ſta celos aptos vidit.vocẽ dei pr̃is audi⸗
uit. filiũ in carne lauit.ſpm̃ſctĩ in colũbe
ſpecie ſuꝑ ipᷣm deſcẽdere vidit.i ͥbꝰ ſigni ficat᷑ ꝙ baptiſmꝰ ianuõ celi apit:⁊ ad ſan⸗ cte trinitat? noiiciã ⁊ viſionẽ apꝑtã ĩ qj ↄſi⸗ ſtit vita eterna felicit᷑ itroducit. Ca. XI.
v Ratitudies que
enumerantur in ſerwone dñi ĩ mõ

Liber pꝛinus
te: Watth.v. Poſſunt aſſimilari ventis. tur quaſi manu aſſueti. hocẽ tolerãtes ĩ
Rã pꝛimo vẽtus ẽ nauigantiũ d eductiuꝰ iurias. Sed mititas dicit quantũ ad affe⸗ et ꝓmotiuus · foꝛtiſſime enĩ in mari curri/ ctum:vnde ille dicit᷑ mitis quẽ nõ afficit tui ſi bono ⁊ foꝛti vento nauicula impella rãcoꝛ ⁊ ira. Taleſ ſũt beati qm̃ poſſidebũt tur. Hoc autẽ ꝓpꝛie cõpetit hꝛime beatitu⸗ terrã. Et in hoc qð dicit poſſidebũt: nota dini que eſt pauptas pũs. Mã pauperes turſ ecuritas.in B vero ꝙ dicit terrã:nota ſpiritu ſunt qᷓ per mare huꝰ feculi ad poꝛ⸗ tur ſtabilitas. Ael ᷣm Aug.poſſeſſioter tum ⁊ quietẽ regni celeſtis expedite⁊ ſine re ſignificat affectũ bonũ anĩe qu ieſcẽtis impedimento ꝑu eniunt. ñ dominꝰdicit: ꝑ deſideriũ in ſtab ilitate hereditatis eter PBeati paupes ſpiritu qĩ ipſoꝝ eſt regnů ne q̃ꝑ terrã ſignificat· Tertio ventꝰẽ im celoꝛum. Abi nota ꝙ in mari huius ſecu⸗ pꝛium ⁊ aquaꝝ cauſatiuꝰ ſicut patet de vẽ li tria impedimẽta occurrunt que nauem to auſtrali:qui cũ ſit calidus ⁊ humidus anime frequẽter ſubmergunt. Anum im⸗ gerẽ condenſat ⁊ turbulentiã generat:vñ pẽdimẽtuim eſt ex vndis ſiue fiuctibus tu/ dicitur auſter ab hauriendo aquas. Hu⸗ meſcentibꝰ:⁊ illud deſignat elatiões ⁊ tu/ ic gſſimilat tertia beatitudo ſcʒ luctus in moꝛes honoꝝ mũdanoꝝ. Hoc aũt umpedi quo imber lach?vmaꝝ effundit᷑.Et de hac mẽtũ tollit pauꝑtas ſpũs. Mã ſiẽ diẽ Slo dominꝰ dicit: Peati q lugent.ſcʒ peccata ſa: Pauperes ſpiritu ſunt humiles d cũti ſua vel etiã aliena. Chꝛyſo. Beatus àpec mentes.⁊ tales ꝓfecto nõ ambiũt ſed fu⸗ cata ſua luget:beatioꝛ q̃ luget aliena.qͥ eĩ giunt honoꝛes. vnde vnda tumeſcẽtis ſu aliena luget certũ eſt ꝙſ ua nõ habet que erbie minime hos inuoluit. Secundũ lugeat. Sequit᷑ p̃mium:q̃ ipſi ↄſolabun impedimentũ eſt ex ſcopulis occurrẽtibꝰ tur:⁊ hoc qu adruplici?᷑. Mꝛio de pecca⸗ in quos quandoq; nauis impingit. Et iſti toꝛũ remiſſiõe Eſaie.xij.Conuerſus eſt fu ſcopuli ſũtxure ſeculi ⁊cupiditates diui roꝛ tuus ⁊ ſolatus eſt me. Secũdo de pe tiarũ a quibus etiam liberat pauptas ſpi narũ euaſion e. Apoca.xxi· Abſterget dõ tus.Ande dicit alia loſa: ꝙ paupes ſpi omnẽ lachꝛymã ab oculis ſãctoꝝ.⁊ iaʒ nõ ritu ſunt qui nihil habẽt ⁊ om̃ia poſſidẽt: erit neq; luctus neq; doloꝛ. Tertio de gra quoꝝ ſcʒ gloꝛia ẽ nihil in terra poſſidere ⁊ tie et gloꝛie adeptione. Eſa Ixvj. Haudete ſine jollicitudine viuere. Tertium impe⸗ gaudio vniuerſi qͥ lugebatꝰ ſup eã. Quar qimẽtum eſt ex ſyrtibus abſoꝛhentibus. to de vltiõe maloꝝ: Mõ lxiij Letabit᷑ iu Sunt enĩ in mari ſyrtes.iIocaI abuloſai/ ſtus cũ viderit vindictã. WMuarto ven terciſe aquoſa ꝓfunda nimis. Mec aũt ꝓ/ tus eſt ignis accenſ iuus.vñ fabꝛi habent funditas aquarũ eſt voluptas illecebꝛaꝝ conflatoꝛia ꝑ flatum ſiue ventũ ignem ac⸗ carnis:a quo etiã impedimento pauperꝰ cendentia.Moc aũt competit quarte bea⸗ tas ſpiritꝰ liberat. vnde dicit Bloſa ſuper titudini queẽeſuries iuſticie.hec em̃ eſu⸗ Rre es ſpiritu ſũt qͥ non que ries nihil aliud ẽqᷓ; ſuccenſũ ⁊ ardẽs deſi rũt illecebꝛoſa. Talibus ergo derium iuſticie. NMam eſurire eſt cũ delide mittitur regnũ celoꝛũꝛin quo ſcʒ aſſequũ rio velle. vñ eſurire debemꝰ iuſticiãvt in ·
tur et exceilentiã honoꝛũ ⁊ voluptatũ ſpi telligamus nos ſemꝑ indigere. Et ideo de
ritualiũ delectationũ:de q̃ in Wõ · xxxv · hac dicit dñs: Peati q̃ eſuriũt ⁊ ſitiunt iu⸗ Toꝛrẽte voluptatitue potabis eos. ¶ Se tſticiã qĩ ipũi ſaturabunt᷑· Et dicit q eſurt cundo ventus ẽ ardoꝛis ⁊ eſtus refrigera unt iuſticiã ñ pecuniã: Mð· cxxxiij · Diui tiuus:ſicut patet de aura ⁊ de vento frigi tes eguerũt ⁊ eſurierũt. Itẽ dicit iuſticiã do aquilonari.Et huic aſſimilat ſecunda non ſapientiõ:qꝛ de ſapientibꝰ feculi ⁊ cu peatitudo q̃ eſt mitiras cuiꝰ eſt refrenare rioſis diẽ̃:põ·cvj. Eſuriẽtes ⁊ ſitiẽteſaĩa —— iraſcibiles·⁊ pꝛecipue ardoꝛem eoꝛů in ipſis defecit. Item dicit iuſticiam
re ⁊ furoꝛeʒ. Et de hac dicit dominꝰ: Bea non potentiam. Mꝛouerbio· xxviij. Leo
ti mites quoniamipſi poſſidebũt terram. rugiens ⁊ vꝛſus eſuriens pꝛinceps impi⸗ Wititas ⁊ manſuetudo idem ſunt reali⸗ us ſuper populum pauperem · tem dicit
ter tamẽ poſſet dici ꝙ differant: quia man iuſticam non laſcuiiam: Luce. xv. Muan ſuetudo dicitur quãtũ——— ti mercennarijin domo patis mei abun ſiodo.dicit ſuper Mð.ꝙ manſueti dicun/ dãt panibus: ego ũt hic fame pereo · Se

bet ſolabun
Nheca
setft Modepe dugad iözn iodegn hune iUur in
qjuit premiũ: qĩ ipſi ſaturabunt᷑ ſeʒ ců vi
erint vindictã. Eſa.vl. Egrediet ⁊ vide⸗
bůt cadauera eoꝝ qui pᷣuãricati ſũt ĩ me· MPoſtea ſeqͥt᷑.⁊ erũt vſq; ad ſacietatẽ viſi
onis ots carnis. Itẽ ſaciabunt᷑ cũ apparu
erit gloꝛia dñi. Mð· xvj. Satiaboꝛ cũ ap/ parucrit gloꝛia tuã · Quinto vẽtus eſt feminũ ꝓductiuus nutritiuus ⁊ augmen⸗ tatiuus ſicut patet de vẽto auſtrali qͥ ca⸗ joꝛẽ cauſat:pluuiã ⁊ roꝛẽ adminiſtrat:po ros terre aperit:gramina ⁊ ſemina ꝓdu⸗ cit:nutrit et auget. Et b cõpetit quite bea
titudini:ſcʒ miſcðie.que ſemĩa elemoſyna
rum de quibus Apls loquit᷑.ij · Coꝛin. ix. dicẽs: Qui parce ſeminat parce ⁊ metet· pꝛoducit exhibendo:nutrit cõpatiẽdo:au get cõtinuando. De his ſ eminibꝰ fructus eternus colligit᷑ dicente Aplo: Aui ſemi nat in benedictiõe de henedictõe metet vi tam eternã.hic eſt igitur miſcðie ventus qui caloꝛẽ amoꝛis pluuiaʒ ⁊ roꝛem gratie acquirit.poꝛos terre.i.viſcera terreni ho⸗ minis aperit ⁊ ſemina elemoſynarũ ꝓdu⸗ cit. De hac igit᷑ miſcðia dicit dñs: Beati miſericoꝛdes qm̃ ipſi miſericoꝛdiã conſe⸗ quent. Augꝰ. Wiſericoꝛdia ẽ quedã alie ne miſerie cõpaſſio. Hilarius: Wiſericoꝛ/ des ſůt qui in quibuſlibet ſubueniũt miſe ris: quoꝝ beniuolo affectu ad oẽs tantuʒ delectatur deus: vt eis miſericoꝛdiã ſuaʒ pᷣſtiturꝰ ſit. Et nota ꝙ miſcðia initiat re⸗ ſpectu cure ſue ꝓpꝛie. Ect̃i.xxx. Miſerere anime tue placẽs deo.augmẽtat᷑ reſpectu neceſſitat? aliene Job.xxxj. Si comedi bu cellã meã ſolus.ↄſumat᷑ reſpectu iniurie illate quando homo oꝛat ꝙ pſequẽtibus · Sexto ventꝰ ẽ aeris ſerenatiuꝰ ſiẽ patet de ventu boꝛeali:qui cũ ſit frigidus ⁊ ſiccꝰ
eſt aeris depuratiuus:pluuiaꝝ ⁊ imbꝛium
fugatiuus:⁊ ſerenitatis inductinus. Hoc igitur cõpetit ſexte beatitudini q̃ eſt mũdi cis coꝛdis in qua ẽ cõſcientie tranqͥllitas et ſerenitas. De hac dicit dñs: Beati mů ⸗ do coꝛde qm̃ ip̃i deñ videbũt. Dicunt᷑ aũt mũdo coꝛde illi qͥ ſũt mũdia vitij qͥs non arguit ↄſciẽtia pctõꝝ: qͥ dicunt beati qm̃ ipſi ⁊ nõ alij deũ videbũt in pñti ꝑ contẽ⸗ plationẽ:ĩ tuturo ꝑ fruitionẽ. Augꝰ. De⸗ quẽ nõ niſi mũdi cernere poſſũt. dẽ:De us qᷓ; clari qᷓ; felices qᷓ; beati oculi qͥ tecõ⸗ rẽplant᷑. Berñ. Delectabilis ẽ ad vidẽdũ ſuauis ad habendũ:dulcis ad ꝑfruendũ.
De celo? elementis
Septimo ventꝰ eſt coꝛpoꝛũ cõſeruatiꝝ et augmẽtatiuus ſicut patet de ventis bo realibus qͥ coꝛpoꝛa cõſeruant:ex eo ꝙ ae⸗ rem peſtilentẽ ſanãt ⁊ digeſtiuã adiunãt et retẽtatiuã ↄfoꝛtãt. Itẽ augmẽtãt vim regeneratiuã: vñ Ariſto. dicit ꝙ ſub b vẽ to generant᷑ maſculi. Et iõ iacob ſub hoc vento dicit᷑ poſuiſſe virgas varias añ ocu los ouiũ vt generarẽt.ſ.ſub aqlone. Hoc aũt cõpetit ſeptime beatitudini.ſ.paci:per quã peſtilẽtie guerraꝝ remouent᷑: vtutes
confoꝛtant᷑:⁊ bona tã ſpñalia qᷓ; tpalia au
gmẽtant᷑. Nam in pace interioꝛi cõſciẽtie
cõſeruant᷑ ⁊ augent᷑ bona ſpũalia. In pa⸗
cevero tꝑali cõſeruant᷑ ⁊ augent᷑ bona tẽ poꝛalia: qꝛ ſicut dicit hiero. Cõcoꝛdia mi⸗ nime res creſcũt: mayime vero diſcoꝛdia dilabunt᷑. De hac ergo dicit dũs: Watth. v. Beati pacifici qim̃ filij dei vocabũtur. Et dicuntur pacifici pacẽ habẽtes ad ſe⸗ ipᷣos.ij. Coꝛi.xiij. Pacẽ habete ⁊ deꝰ pa⸗ cis ⁊ dilectiõis erit vob iſcũ. Iteʒ dicunt᷑ pacifici pacẽ faciẽtes inter ꝓximos.vnde Berñ.nõ diẽ beati pacidici ſʒ pacifici: qꝛ non tĩ pax ẽ dicenda ſʒ faciẽda. Et ſeqͥt pꝛemiũ qm̃ filij dei vocabunt᷑:tũ qꝛ ip̃e ẽ deꝰ pacis:tũ qꝛ eiꝰ ꝓpꝛium ẽ recõciliare. Itẽ qꝛ ip̃e fecit nobis pacẽ. Ca. XKII
Onitas et ma
b licia humane vite multũ ꝓue⸗ nit ex exercitio⁊ ocio ꝑſone.Eſt
enĩ humana vita velut terra que quanto plus foditur ⁊ vertit᷑ tanto inſita ei virtꝰ cũ ſingulis partibꝰ ampliꝰ ꝑmiſcet᷑ ⁊ ſem⸗ per aptioꝛ reddit᷑ vt ex ea fructus multi⸗ plex generet. Qñ No nimis ſtat ocioſa
ad ꝓductionẽ fructuñ reddit᷑ minꝰapta ·
Sic etiã vita homĩs quãto bonis laboꝛi⸗
bus amplius exercetur tanto fructus glo
rioſioꝛ finaliter ex ea colligif. Sapiẽ.iij. Bonoꝛũ laboꝛũ gloꝛioſus ẽ fructꝰ. vnde conſulitur. Pꝛouer. xxiiij. Diligent᷑ exer ce agrũ tuũ ⁊c̃. Sed econuerfo cũ vita hu mana ſine laboꝛe operis ⁊ penitẽtie cultu ra pigreſcit:non fructus vtiles ſ noxias herbas gignit.cũ ſᷣm illð. Mꝛoner.xxiiij. Per agrũ pigri homis tranfini:⁊ vineaʒ viri ſtulti:⁊ ecce totũ replenerunt vꝛtice. Ager homis pigri ẽ vita hoĩs ocioſi quã replẽt vꝛtice. i· vicioꝝ incẽdia. Ecẽi.xxxiij. Wultã eĩ maliciã docuit ocioſitas. Iteʒ

vonitas et malitia humane vite variatur ad modũ aque. variat enĩ aqua in boni⸗
tate ⁊ malicia m Auicẽnã ⁊ ſunt regule
ſumpte a multis. Mꝛia a mofu: q currẽ⸗ tes aque ſũt melioꝛes ſtantibꝰ. Itẽcurren
tes ad oꝛientẽ ſũt melioꝛes currẽtibus ad
ſeptentrionẽ. Currentes vero ad meridiẽ peioꝛes currentibꝰ ad occidentẽ · Similit᷑ inter homiĩes currẽtes ꝑ velocitatẽ ⁊ con⸗ tinuitatẽ bñ operandi vel ꝑ viã mãdatoꝝ dei remunerant᷑ tanqᷓ; boni. Matth. xx. Voca operarios ⁊ redde illis mercedem. Scioſi vero ſtantes obiurgant᷑ tanqᷓ; ma li. Ibidẽ: Nuid hic ſtatis tota die ocioſiꝰ? Gel currentes ſũt feruẽter amãtes. Apls .Coꝛi.ix. Sic currite vt cõpꝛehendatꝭ. ſʒ naſi ſtantes ſunt qͥ motu amoꝛis carent· tð ſtare cadere ẽ Apls.j. Coꝛi.ix. Qut
ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Sed q́ currũt ad oꝛientem.i.ad xpm de qj. Zach. vj. Ecce vir: oꝛiẽs nomẽ erꝰ.iſti ſũt boni. Mui vero ad ſeptẽtr ionẽ.i.ad ſtatũ pecca ti vbi abundat frigus malicie. Eñ ſigni⸗ ficatur ipᷣm ꝑ ſeptentrionẽ.i.ꝑ vꝛſum ſiue per arctuꝝ qͥ cõtinet ſeptẽ ſtellas gelidas i.ſeptẽ capitalia vicia qͥbus in ania extin/ guitur caloꝛ charitatis:iſti inquã ſunt ma je aque.i.male diſpoſiti. Iteʒ iſti qͥ currũt ad meridiẽ vbi ẽ feruoꝛ ſolis.i.ad fauoꝛeʒ mundane cõſolatiõis.ſ.vt velint in bmũ do ſuas cõſolationes habere peioꝛes ſunt u rrentibꝰ ad occidentẽ.i.ad caſũ aduer⸗ ſitatt.vñ Tbꝛaã dixit diuiti epuloni: Eu. xvj. Recoꝛdare quia recepiſti bona ĩ vita tua. Ecce iſte cucurrit ad meridiẽ.Et laga rus ſimiliter mala:⁊ iſte ad occidentẽ. Se qᷓtur: Mũc vero hic cõſolatur:tu vo cru ciaris. Welius eſt ergo hic ire ad domum luctus qᷓ; ad domũ conuiuij: vt ðꝛ Ecẽ̃s. vij. Secũda regula ſumit᷑ a quiete aqueę. am ſtantiuʒ aquaꝝ ſunt gradus. In p⸗ mo eĩ ⁊ maioꝛi gradu malicie ſũt aque ſtã⸗ tes que habẽt viſcoſam pellẽ in ſupficie: ſecũdo paludales:tertio lacualeſ: quarto puteales: quito fontales. Intelligunt᷑ er⸗ go per puteales que ſũt ꝓfunde peccata coꝛdis ꝑ fontales q̃ extra ꝓdeunt ctã oꝛis.ꝑ lacuales que ſe latius ⁊ patẽlt ex⸗ tendut peccata opis.ꝑ paludaies güt que fumoſitates generãt ⁊ ſůt cã coꝛruptiõis pnicioſa exẽpla pᷣcipue pᷣiatoꝛũ. Sed per
aqu as viſcolã peilẽ habẽtes inherentias
Piber pꝛimus
conſuetudinis pꝛaue intellige q̃ eſt viſo tenaciter inherens. Omnes ergo he aque
ſũt male licet plus et minus vt patet ꝑ ſe.
Tertia regula ſumit᷑ a fundo aque.inas que habẽt fundũ lutoſuʒ ſine coꝛruptione
ſunt bone:que arenoſũ ſũt minus bone:qᷓ
plũbeuz ũt male. Fundũ aqueẽ coꝛqð ẽ füdamẽtũ vite. E ſi eẽt lutoſũ.i.imũdũ cũ
coꝛruptiõe pctiꝛtũc nõ faceret aquã bonã
i.bonã vitaʒ ſʒ ſi ſit lutoſũ.i.hñile vt.ſ. hõ ↄſideret ⁊ ↄgnoſcat ſe eẽ vt vas luteß ⁊ fragile:ſiẽ di Apls.ij. Coꝛi.iiij. Habe⸗ mꝰtheſaurũ iſtũ in vaſis fictilibꝰ.tunc qꝛ tale lutũ ſiue fundũ ẽ ſine coꝛruptiõe pec cati:facit bonã aquam.i.inducit ad bonã vitam. Sed ſi ſit fundũ arenoſuʒ.i.coꝛ mũ dum:ſed tamẽ aliquãtulũ graue. i.tardu et tepidum ad ſpiritualia opera:ẽ— vita minus laudabilis. Sed ſi ſit plumbe um i.iniquitate grauatũ:qꝛ iniquitaſ gra ust ad modũ plůbi. Eſa. xxiiij. Bꝛauabit eum iniquitas ſua.tũc eſt aqua i.vita ma la. Quarta regula ſumit᷑ a vi minerali per quã tranſeunt. Nam q̃ per aurũ trãſe unt minus nocent qᷓ; que ꝑ ferrũ:licet 65⸗ foꝛtant interioꝛa:ſed q̃ per cupꝛũ ſũt peſſi me ⁊ minus valide. Mer tranſitũ auri ac⸗ cipitur cupiditas auaroꝛũ que eſt mala.ꝑ tranſitũ ferri truculentia tyrannoꝛũ que eſt peioꝛ.ꝑ tranſituʒ autẽ cupꝛi impuritas pereticoꝛũ que eſt peſſima.plus enĩ nocu⸗ erũt eccleſie heretici animas coꝛrũ pẽtes: qᷓ; tyranni coꝛꝑa pdẽtes: Quinta regu la ſumitur a grauitate ⁊ leuitate. nã aquę leuioꝛes ſůt melioꝛes: vñ aqua cocta leui⸗ oꝛ ⁊ penetrabilioꝛ eſt qᷓ; cruda. Non eĩ ve rũ eſt dictũ quoꝛũdam rudiũ.ſ.ꝙ cũ aqua coquit᷑ ſubtile euapoꝛet ⁊ groſſum rema⸗ neat:⁊ ideo ſit groſſioꝛ qᷓ;ᷓcruda.qꝛ ſolum mixtuʒ ⁊ cõpoſitũ inſpiſſat decoctiõe:ſim/ plex a ũt fit rariꝰ: qꝛ ꝑ calidũ qð habet cõ gregare homogenea ſ eparant ꝑtes aque terreſtribus qᷓ pꝛius omnes mixte erãt⸗ Alia etiã cauſa ẽ:qꝛ aqua cũ coquit᷑ ſubti liatur ⁊ ideo ꝑtes terreſtres magis pene⸗ trant ꝑ ip̃am ⁊ deſcendendo reſident ĩ fũ⸗ do. Añ opoꝛtet ꝙ aqua cocta maioꝛẽ facit reſidentiam qᷓ; nõ cocta. ergo melio ẽ aq̃ leuis qᷓ; grauis ⁊ cocta qᷓ; cruda. Et ſic eti am mẽs tůc eſt bona qñ eſt ab onere pec⸗ cati leuigata ⁊ a terreſtri amoꝛe ſeparata. Sed tũc econtrario mala quãdo ẽ peccã⸗
2h cm w dus dit ejt

woriyit vuinnreg eniaqe Scoculei Bonän tih
toctöeln
Aucpbebai — m nini St muſn miit nti blſtch ne Fipenb
bipi
to grauata ⁊ terreſtritate in terreno amno⸗ re reſperſa. Sed tũc eſt mẽs pfecta: qñ eſt igne diuine amoꝛis decocta vł ignetribu lũtionis purgata ⁊ ꝓbata:q? patietid opꝰ? pfectũ hʒ.ſʒ ĩi ſit cruda isne amork nõ ca⸗ iefacta nec igne alicuiꝰ aduerſitatꝭ purga ta:tũc nec laudabiłẽ nec ſana. Ca. XIII
Aritas aſſimila
c tur ſoliꝓpter ſex. Pꝛimo quia
ſol eſt virtutꝭ vnitiue: planetas enĩ vnit ⁊ cõciliat in effectibus ſuis. Con ciliat etiã cõtraria elemẽta inuicẽ: ſic etiã
charitatis effectus eſt vnire ſpũaliter: vñ
Apls vocat eã vinculũ ꝑfectionis.ſ.fe⸗ cte vnit ⁊ ligat aĩam deoꝛet eoꝛda fideliũ inuicẽ in deo. Mꝛopter qð de pᷣmis fideli bus eccleſie in quibꝰ charitas abũdabat dicit: Actt. iiij. ꝙ multitudinis credentiũ erat coꝛ vnũ ⁊ anĩa vna. Mð.ciij. Dꝛtus eſt ſol ⁊ congregati ſunt.ſfideles in vnũ.
Scðo qꝛ ſol ẽ virtutis viuificatiue qꝛ ni hil viuit vbi ſol nõ attingit. Añ planete ꝑ abſẽtiã ſolis vident᷑ in hyeme moꝛtue:ap pꝛqximante ſole in vere iterũ fiunt viue · Ita charitatis dilectio de moꝛte tranſfert ad vitã:ᷣm illud.j. Joß.ij. Mos ſcimꝰqa trãflati ſumꝰ de moꝛte ad vitã:qĩ diligi⸗ mus frẽs. Ecẽ̃s.ix. Perfruere vita cũ vxo re quã diligis cũctis diebus vite inſtabili tatis tue q dati ſũt tibi ſub ſole. Quaſi eĩ vir eſt ſpũs ⁊ q̃ſi vxoꝛ caro. Tunc eĩ ſpũs cũ vxoꝛe ſua vita ꝑfruit᷑ qñ ſimłcũ ipᷣa car ne charitatis opibꝰ exercet᷑:⁊ ip̃oꝝ dulce dine quaſi fructibꝰ qͥbuſdã reficit:⁊ h̊ cũ ctis diebus vite pñtis q̃ eſt inſtabilis.qꝛ nũqᷓ; homo in eodẽ ſtatu ꝑmanet:⁊ ſub ſo le.i.ſub charitatꝰ feruoꝛe. Tertio qꝛ ſol eſt virtutis eleuatiue ſiue attractiue:qꝛ vi
caloꝛis vapoꝛes a terra ⁊ mari deducit:⁊
eductos ſurſum attrahit ⁊ cõdenſat in nu bes:⁊ ſic cõdenſatos inuicẽ in niues gran dines vel aq̃s reſoluit. Tta charitas coꝛ⸗ da calefaciẽs vapoꝛes affectionũ vel or̃o⸗ nñ vl cõpũctionũ ab eis educit ⁊ ſurſũ ad
deñ attrahit ⁊ tandẽ in lachꝛymas reſol⸗
uit. Quarto qꝛ ſol ẽ vᷣtutis ꝑfectiue:qꝛ caloꝛ elementaris incipit agere generatio nẽ coꝛpoꝝ:ſolarꝭ aũt caloꝛ pficit ⁊.ꝓducit ad debitũ cõplemẽtũ vt dicit Alexander Dta vitã ſpalẽ timoꝛ inchoat: ſʒ charita⸗
tis amoꝛ ꝓuehit ⁊ ↄſumat: vñ/j· Joh.iij.
De celo⁊ elementis Perfecta charitas foꝛis mittit timoꝛem.
Quĩto qꝛ ſol ẽ ᷣtutis foꝛmatiue:qꝛ· ſ.ꝑ eiꝰ elongationẽ ⁊ appꝛoximationẽ facies
hoĩm ⁊ coꝛꝑaliũ diſponunt᷑: vt dicit Iſið.
ſicut ptʒ in ethiopibꝰ ⁊ alijs trarijs regi
ſiẽ dicit Amb.Et hoc awaret q̃druplici Mꝛiĩo qꝛ mouet oẽs vᷣtutes ad opa pficiunt᷑ virtutes ⁊ merentur angeri· S⸗ cundo qꝛ oẽs virtutes mouent᷑ ad finem charitatis.ſ.ad bonũ. Charitas eĩ habet
onibꝰ. Ita charitas foꝛma eſt oĩm—— 5
bonũ ꝙ fine tantum. Tertio qꝛ charitas augmẽtat virtutũ delectationẽ ⁊ tollit fa⸗
ſtidium ⁊ alleuiat onera ꝓpter ipſius bo⸗
ni deſiderium. Quarto qꝛ cõ
es. Mam pꝛimo rubet in mane:lucet ĩter⸗
tia:feruet in meridie:pallet in veſpe· n⸗ de ⁊ quattuoꝛ equos fingit᷑ in fabulis ha
buiſſe.pꝛimus eritheꝰ.i.rubens. ſecũdus
athericeꝰ.i.ſplendens ·tertius lampas i.
ardens. quartꝰ philogeꝰ.i.amãs terram. Ita charitas quoſdam facit rubentes in martyrij paſſione:quoſdã lucẽtes i doctri
ne inſtructiõe: qu oſdam feruentes in dei
affectione:quoſdã pallẽtes in carnis ma⸗
ceratione. Itẽ charitas aſſimilat᷑ igni qͥ; ad quattuoꝛ. Pꝛimo quo ad foꝛmalitatẽ
quia vt dictũ eit ſupꝛa ca.v. Ignis int᷑ ce⸗ tera elemẽta ẽ maxime foꝛmalis. Muitum
enĩ habet de foꝛmaꝛparũ de materia. Sic amoꝛ charitatꝰ q̃s replet facit habere mo⸗ dicũ de affectu materialiũ ſiue tẽpoꝛalium
rerũ ⁊ plurimũ de apetitu foꝛmaliũ ideſt ſpũaliũ bonoꝝꝛ vt iã ñ carnalia carnalr:ſʒ ſpũalia ſpũalit᷑ diligat. Diſtiguit ei Sern hardꝰ q̃ttuoꝛ modos diligendi.ſ.diligere
carnẽ carnaliter:ſpũm carnaliter:carnem
ſpũaliter ⁊ ſpũm ſptritualit. Secũdo qᷓ ad mobilitatẽ: quia ignis fempꝑ ẽ ĩmotu.
Sic ⁊ amoꝛ charitatis eos in quibꝰẽ fem per facit eſſe in motu boni operis. Ande
Sꝛegoꝛiꝰ dicit ꝙ nunqᷓ; ẽ amoꝛ dei ocioſꝰ:
operatur enim inagna ſi eſt.ſi aũt operar!
deſinit:iam amoꝛ nõ eſt. Tertio qno ad virtuoſitatẽ. Wam ignis habet virtutem inclinandi alta et eleuandi infima: con⸗
gregandi ſparſa. Sic amoꝛ m Hionyſi⸗
um habet vim incliuatiuam:quia inclinat
plet aĩam et ꝑficit:nõ quidem in eſſe nature ſed gratui to. Sexto qꝛ ſol eſt vᷣtutis immutatiue. Immutat el ipᷣos dies: quia ᷣm diuerſaʒ folis diſpoſitionẽ immutationẽ reciꝑit di

6„. Viber pꝛimus ſupioꝛa inferioꝛib?. tẽ pabet virtutẽ ele⸗ ideo inuiſibiliter. Añ videmꝰ ꝙ ex omni ſuhi uatiuã qꝛ eleuat juferioꝛa ſupioꝛibꝰ.⁊ co/ fere coꝛꝑe ignis ꝑ colliſionẽ excutit᷑ Et ꝓ b adunatiuã: qꝛ todunat equalia equalibꝰ. pterea Hiony. dicit ꝙ eſt pꝛelens oĩbꝰ in⸗ vli„ MQuarto qᷓ ad ꝓpꝛietatẽ. habet eiignis uiſibiliter. St poſſet hoc generali᷑ itelligi i multiplicẽ ꝓpꝛietatẽ vt ponit beatꝰ Dio/ non tĩ de coꝛꝑibus mixtis:ſʒ etiã aliquo nn 1 ny. vlca.ceieſtis hierarchie.quaꝝ alique modo de ſingulis ac oĩbus coꝛpoꝛibꝰ inui eee cõpetunt charitati: videlicet ꝙ ẽ ſui cõica ſibilit er · Poſſit enĩ dici ꝙ ignis ſit pno tiuus. Ram ſicut dicit᷑ ibi ignis omibꝰ ſi⸗ quidẽ in coꝛꝑibꝰ ſuꝑioꝛibus · celeſtibus puc bi quoquomõ appꝛoximãtibus nõ tm lo/ per pꝛicipiũ ſui: quia cũ omnis alteratio ulſih cũ tantũ:ſed ᷣm cõgruentiã materie vni/ reducat᷑ in celũ ſicut in pꝛimũ alterãs nõ jaul uoce cõicatiuꝰ eſt. Et ꝓpter hoc licet ignij alteratũ neq; d iſpoſitũ p qualitates alte⸗ n in ſpherã ſua tangat oꝛbẽ luneꝛnõ tñ imp rabiles: opoꝛtet in celo eſſe pꝛincipiũ oĩm Sicht mit in ip̃m cũ eoꝝ nõ ſit materia vna. Sic qjlitatũ actiuaꝝ? paſſiuaꝝ:ſicut Wars pᷣn 3. charitas facit bona eẽ cõia ⁊ maxime inẽ᷑ cipiũ ẽ calidi ⁊ ſicci intẽꝑati ⁊ ſol tpati. vł hbſe ꝓximos ⁊ domeſticos:qꝛ ſi qͥs ſuoꝝ 1ma etiã vlteri? in aliquã ſteilarũ fixaꝝ ⁊ ſici ſchtyt xime domeſticoꝝ curã nð habẽs fidẽ ne⸗ liter in alijs. Eſt etiã ignis in coꝛpoꝛibus wän gauerit eſt intideli deterioꝛ vt dicit Spłs inferioꝛibꝰ ꝑ mixtionẽ:⁊ eſt in mixtis nõ n j. Timoth. v. Tenet᷑ etiã hõ ex neceſſitate actu ſʒ vtute vt dicit ¶hs in libꝛo dege enol charitatis ſubuenire non omnibus indi⸗ neratiõe ⁊ coꝛruptiõe. in ſe aũtẽ actu· Sc i gentibus: qꝛ hoc eſſet impoſſibile vnicui/ etiã ꝑ charitatẽ hõ om̃ibus adeſt.ſ.ꝑ affe 0 q; ſed tenet᷑ ſubuenire ſibi achꝛo rimãtibꝰ ctionẽ. Nã cũ teneat᷑ oẽs diligere:⁊ anĩa h i.de ꝓximo occurrẽtibꝰ.Et nõ ſolũ chari verius ſit vbi amat qᷓ; vbi animat vt dicit tcll tas cogit hominẽ cõicare bona ſua ꝑ ſub⸗ Augꝰ Quia ꝑ cognitionẽ cognitum ẽ in nitn nentionem ſed etiã ſeip̃m in obſ equiũ vel cognoſcente:ſed ꝑ amoꝛez ccontrario eſt. Lu faltem ꝑ cõpaſſionẽ: ᷣm illud.ij.Coꝛi.xij. amans in amato· opoꝛtet quod ꝑ ipſaʒdi iuls. 1 Pibenter impendar ⁊ ſuperimpẽdar. ego lectionẽ oĩbus quodãmõ quos diligit pᷓ⸗ 3 1 ipſe ⁊̃. Itẽ ignis eſt ma ime actiuꝰ vñ in⸗ ſens ſit: vñ Apls dicebat:Et ſi coꝛꝑe ab⸗ du ter elenienta aꝛopꝛia ei eſſe actiuũ.ſ.ꝓ ſens:ſpiritu tñ ſum pꝛeſens · ad Coloß̃.ij. ie ½ pter calidum cuiꝰ ignis eſt pꝛincipiũ vt di Itẽ ignis nũc eſt occultus nũc manife ⸗ nzdi tit Ps.ij. Wetaphv. Ande calidũ pꝛio ſtus.vñ ⁊ Pieny· dicit:Cum neglectꝰ eſt. esf et per ſe competit igni.ſolum autẽ caiidũ i.ſub cineribus occultatꝰ videt᷑ q̃ſi nõ eẽ: ct eſt ſimpliciter actiuũ inter qualitates ele“ ſed remo tis cineribꝰ ſubito elucet q̃ſi pꝛo bgin mẽtares: qꝛ humiduʒ ⁊ ſiccũ ſunt qualita uocatus naturaliter ad quandã vindictã nbp . tes paſſiue.frigidũ autẽ nõ eſt ſimpliciter ſue deſpectiõis. Sic licet charitas ex occu qꝛeit actiuũ vel motiuũ: ſed mouet puädomo patiõibus exterioꝛibus ſeu neceſſitatibus tũ. vñ etiã mouet ad centrũ vbi fit cõgre/ qñq; videatur tepeſcere tñ ſubito ⁊ cito re edin gatio ⁊ imobilitatio ⁊ nõ diffuſio. Ande accendit᷑ ⁊ eꝝ indignatiõe toꝛpoꝛis pꝛimi pin iʒ alia elementa aliqͥ mõ ſint actiua.ignis amplius infãmatur. ð.xi.Munqͥd qui axe tñ ẽ magis pᷣncipalr actiuꝰ. Et ſic ẽ chari/ doꝛmit nõ adijciet vt reſur gat? ij. Wach. vo tas reſpectu vtutũ. Añ oiis vᷣtutl actio j· Refulſit ſ ol qᷓ pꝛius erat in nubiloꝛ⁊ ac⸗ i pfecta quodãmõ attribuit᷑ charitati ⁊ ip̃a cenſus ẽ ignis magnus. Ande amoꝛ diui ui dicitur eſſe foꝛma oĩm virtutum.Et ꝓpte nus aliqñ facit latere ad cõtẽplandũ: ali⸗ tia 4 rea apłs dieit Sala.v. ꝙ fides ꝑ chaiitatẽ quãdo apparere ad agendũ. Itezʒ ignis ctii operat᷑. Nã qꝛ ꝑ cheritatẽ oꝛdinatur act fine ſui diminutione eit ſui diſtributinꝰ et nſ fidei ⁊ etiã cuiuſlibet alteriꝰvirtutꝭ ad vl⸗ diuiſiuus: vnde ad ignem vniꝰcandele in tüt timũ finẽ:ideo ipſa dat foꝛmã actibꝰ oim numerabiles poſſůt accẽdi. Sic amoꝛ cha ₰ virtutũ. Ande nulla vtus ſine ea pfecto ⸗ ritatis nõ minuit:ſed augetur ex eo ꝙ ad mi rie vel meritoꝛie opatur. Et ideo Sꝛego· plures diuidat᷑. Ztez adhuc habet ignis ſir dicit ꝙ ni hil habet viriditatis ramus bo/ plures aliaſ ↄditiõeſ ᷓ charitati ↄueniũt: ſnil ni operis niſi mãſerit in radice charitat?. quia ex ſe ẽlucidus calidus:leuis ⁊ ſubti nitn Item ignis vt dicit Diony. adeſt ĩuiſiꝰ lis.qꝛ charitas facit nos lucidos inid iſcre gin
piliter oĩbꝰſ.mixtis.lʒ nõ actu ſʒ vtute⁊? tiöe agẽdoꝝ:calidoſĩ beniuolẽtia ꝓxioꝝ ni

wiochn Sais yu ui nblon irmt nni 5oSitun
lenes ⁊ moblles in obediẽtia mãdatoꝛuʒ: ſubtiles ſiue tenues in cõtẽptu terrenoꝛn vlin abſtinẽtia ciboꝝ. Itẽ charitas aſſi miiat᷑ caloꝛi. Mꝛimo àͥdẽ qʒ calo eſt ge⸗ nerãtiõis oĩm pncipaliter eifectiuꝰꝛſic pa⸗ tet de caloꝛe celeſti. Et ſie charitas eſt qua virtutũ oĩm opa generãt ⁊ ad ꝑfectũ finẽ pducunt᷑. Secũdo qꝛ caloꝛ eſt inferioꝛuʒ ad fupioꝛa reductiuꝰ: qꝛ diſſoluit treſtria faquoſa:⁊ aquoſa ĩ gerea:⁊ aerea i ignea: ⁊ ſic inferioꝛa ꝑ media reducit ad ſupᷣma · Sic charitas facit incipiẽtẽ ꝓficientẽ ⁊ ꝑ⸗ ficiẽtẽ:⁊ mediãte etiã ꝓximo reducit nos in deñ. Tertio qꝛ eſt duroꝝ emollitiuꝰ: ſicut ptʒ in metallis q̃ diſſoiuit et liq̃facit etiã niues ⁊ grãdines glacieſq;:⁊ ſie cha ⸗ ritas dura coꝛda dů app̃hẽdit ad pietateʒ emollit. Nnarto qꝛ eſt liquidoꝛuz indu⸗ ratiuus:ſicut patet de ouis in igne poſit᷑: in quibꝰ ſubtilioꝛibꝰ ꝑtibꝰ reſolutis rema
nẽtibꝰ terreſtribꝰ res dureſcit:et ſimile fa⸗
cit caloꝛ ſolaris. Sic charitas dei mollia⁊ nutantia coꝛda conſolidat ⁊ coꝛroboꝛat.
MQuinto qꝛẽ groſſoꝝ ⁊ denſoꝝ ſubtilia⸗ tiis.Mã rem in quã agit diſſoluit: ⁊ ſue
ackiõi idoneã facit · vñ ců rẽ ad ſimplicira tem ducere laboꝛat eã ſubtiliat: vt patet ĩ giacie:q̃ dñ diſſoluit᷑ ſubtiliat᷑· Zic chari⸗ tas diuites groſſioꝛes metalł ſubtiliat dũ eos facit oĩa dare in elemoſynas · Sexto
qꝙeſt metalloꝝ depuratiuꝰꝛ4 totiꝰ eoꝛũ ru
biginis ↄſũptiuꝰ:⁊ ſic charitatꝭ feruoꝛ om nis pcti rubiginẽ ab aĩa tollit. Septimo
qꝛ eit graniũ alleuiatiuꝰ:qꝛ dũ hůiditate
qᷓ grauitatis eſt cã in rebꝰ cõſumit:põdus rei diminuit. Calidũ enĩ facit humidũ eua poꝛare: qꝛ vapoꝛ depuratꝰ eſt in ſubſtãtiã aereã vel leuẽ mutatꝰ rem leuioꝛeʒ reddit. Coꝛpoꝛa ãt aĩaliũ dicunt᷑ eſſe leuioꝛa poſt
pꝛãdiũ apter caloꝛis cõfoꝛtationẽ et ſpiri ⸗
tuũ generationẽ qͥbꝰ coꝛpus leuiat᷑.⁊ moꝛ tua coꝛpoꝛa ſũt grauioꝛa viuis. Sic amoꝛ charitatis oĩa leuia reddit.vñ Augꝰ. dicit
in libꝛo de verbis dñi ꝙ omnia ſeua ⁊ ima
nia tolerabilia ⁊ ꝓpe nulla efficit amoꝛ.
PBctauo qꝛ ſimiiiũ ↄgregatiuus:⁊ diſſi
miliũ diſgregatiuꝰ. Añ ſi auꝝ:plũbuʒꝛfer
rũ er lapides fiãt vna maſſa ⁊ ꝓijciant᷑ in foꝛtẽ ignẽ:caloꝛ vnũqðᷣq; cõiũgit cũ ſuo ſi⸗ mili: vt auꝝ cũ auroꝛ⁊ ſic de ſingulis:ß fri gus omnia ſimul congregaret · Sic chari⸗ tatis amoꝛ eſt qͥ iuſtos iuicẽ vnit ⁊ eos ab
De celo et elemẽtis
iniquis diſtinguit. Itẽ charitas amtla tur argille ꝓter tris. Mꝛimo qier argil la vaſã fahꝛicant᷑. NRã argilla eſt terra glu tinoſa ⁊ nemoꝛoſa ad varia opa figulo?uʒ apta:⁊ eſt ab argis ſic vocata:apudqͥs pᷣ⸗ mo eꝝ tali materia vaſa ſunt facta fictilia. Sic ꝑ charitatem efficit coꝛ hoĩs vas diui nũ.i· dei ↄtẽtiuũ:qꝛ qͥ manet in charitatei deo mãet ⁊ de in eo ⁊c̃·j· Joh.iij · Secũ do qꝛ ex argilla foꝛmant lapideſ⁊ lateres generant᷑.iã talis terra vt dicit Iſið. per actionẽ caloꝛis liqͥdioꝛes ptes cõſumẽtis ⁊ terreſtrioꝛes cõſolidãtis facile in latereʒ cõmutat᷑. Sepe etiam terra frigiditate hu midi tãdẽ mutat᷑ in lapidẽ. Mã ſicu t dicit᷑ in. üij. WMetheo. Anctuoſũ tali tranſmuta⸗ tioni ẽ valde aptũ. vñ vnctuoſũ eſt mediũ inter viſcoſuʒ et euapoꝛatiuũ.iã gr̃a eua poꝛatiui habet a caloꝛe coagulari: gr̃a o viſcoſi nõ põt ex toto educi:ſed hʒ amplt? cõpꝛimi et cõſolidari ⁊ ſic in lapidẽ tranſ⸗ mutari. Sic ꝑ charitatẽ efficiunt᷑ homĩes vt lateres ſolidi et vt lapides viui apti.ſ. collocari ĩ edificio ſupne hierlm. vñ dicit J. Petri. ij. Ipſi tãq; lapides viui ſupedi ficamiĩ domos ſpũales. Vertio qꝛ cũ ar gilla fluxus ſãguinis refrenat᷑. Mã argil⸗ ſa frigiditate ſua eſt ſãguĩs cõſtrictiua vt ait Cõſtãtinꝰ: vñ ſi cũ foꝛti aceto fuerit dil tẽperata ⁊ timpoꝛibꝰ et frõti appoſita ꝓhi bet de naribꝰ ſangu inẽ fluere. Sic acetum cõpunctiõis cũ argilla dilectiõis cohibet fiuxũ peccati. Capitulũ: XIIII
ro in mundo
e videt᷑ vt in pluribꝰ ſpiritui pᷣua lere⁊ eſſe foꝛtioꝛ eoꝛð in celo ecõ uerſo totalii ſpũs dominabit᷑ ipſi carniꝛet caro erit ꝑ oĩa ſpiritui ſubiecta. Gidemus enĩ ꝙ qͥlibet planeta celeſtis foꝛtioꝛ ẽ in ꝓ pꝛia qᷓ; in aliena domo exiſtit:⁊ foꝛtiꝰ eẽ in de impmit ⁊ agit. Homꝰ enĩ planetarũ di⸗ cunt᷑ igna celi ĩ quibꝰ quilibet planeta di citur habere domũ ſuã. Mã domꝰ ſaturni vt dicit Albumaſar pᷣma et ꝓpꝛia eſt capꝛi⸗
coꝛnus ⁊ ſimilit᷑ aquariꝰ.domus iouis pi⸗
ſcis et fagittariꝰ. domꝰ martis aries ⁊ſcot pio.domꝰ veneris libꝛa ⁊ taurꝰ.domꝰmer
curij virgo ⁊ gemini · domꝰ ſolisleo lune cancer. Et patet ꝙ ſol in leone q̊ eſt domuſ
eins pꝛia foꝛtio? eſt qᷓ; in alio ſigno. ⁊ſi⸗ mile eſt de alijs. Sic quia in mũdo iſto eſt

—————
ipla caro naturaliter velut in domo ꝛia ſpũs tanqᷓ; in aliena:frequẽter cõtingit ꝙ caro pꝛeuãlet ⁊ dominat᷑ ſpiritui. In celo No vbi econuerſo erit ſpũs vt in ꝓpꝛid do mo ⁊ quaſi in aliena patria erit quodãmo do ip̃a caroꝛideo erit ſpiritui tanqᷓ; poten⸗ tioꝛi totaliter ſubiecta. Ande vocabit᷑ ᷣm Splm.j. Coꝝ.xx. Coꝛpꝰ ſptrituale. Car/ nis ⁊ ſpũs pugna inqͥetudinẽ generat coꝛ dis:⁊ aufert trãquilitatẽ mẽtis. Naʒ quã do in ſublimi aparẽt duo vẽti foꝛtes con⸗ tra ſe inuicẽ pugnãtes:ſignificat᷑ tẽpeſtas maris:et tũc ꝓcella maris nõ libere tran⸗ ſit ad ꝑtẽ vnã:ſed vna obuiat alteri ex ip̃a pugna vẽtoꝝꝛtñ qͥ ſuꝑioꝛ eſter ipᷣis vent? vincit eo ꝙ minꝰ eſt admixtꝰ hũoꝛi ⁊ iõ mi nus ſedabil.Qnaſi aũt duovẽtt cõtrarij ſi vi in aere ſũt duo appetitꝰ aduerſãtes ſibi in homie.ſ.ſpũs ⁊ carnis:qͥbus diẽ Apls Caro ↄcupiſcit aduerſus ſpũm:? ſpũs ad uerſus carnem. Sal.v. Ex eoꝛum ergo pu⸗ gna ſequit᷑ tẽpeſtas maris.i.inqetudo coꝛ dis:qꝛ coꝛ nõ põt ſe libere ad ptẽ vnã trãl⸗ ferre.ſ.ſpũs tarne repugnãte eidez. Qnde Apls Ro. vij. Aideo indt aliã legẽ in mẽ⸗ bꝛis meis repugnantẽ legi mẽtis mee: net etiã ad ꝑtẽ carnis ſpũ retrahẽte: vnꝰ ergo obuiat alteri:qꝛ ſibijnuicẽ aduerſant᷑. S ps ã̃ ẽ in oꝛdie naturaii ſupioꝛ.ſ.ſpũs tũc tarnem vincit qũ humoꝛi aqueo.i.carnali amoꝛi admixt? nõ exiſtit.ſ.qũ ſe tenet ĩ ſu puritate:tũc eni ip̃e ſpũs quaſi carnẽ ⁊ oſ⸗ ſa nõ habet.vñ Tpts Ro. viij. Si ſpů fa⸗ cta carnis moꝛtificaueritis viu et.Carnis delectatio licet ſit fenſui dulcis: intꝰ tamẽ giam occidit. Cuius exemplũ eſt: qꝛ aliqũ cadit ſuꝑ herbas ⁊ folia arboꝝ ros fiuẽs x viſcoſus ad modũ mellis:⁊qemel nõ co ctũ laxat:iõ aues comedẽtes herbas illas moꝛiunt᷑ de diſſenteria ⁊ inueniunt᷑ intus trocee ꝓpter colerã que gen erat ex melle. Sicut ergo dultedo roꝛis in herbis eſt de ſeetatio carnis in operibus voluptatis: 5 dulcedo in ventre colerã gignit ⁊ aueʒ ex⸗ tinguit: quia delectatio ipᷣa carnis in men te amaritudinẽ ⁊ cõſciẽtie remoꝛſum relin quit: que eſt amare colere fimilis ⁊c. Hec etiam anime innocẽtiã ſiritu alit᷑ occidit. yñ Bplus Ro viij · Si Fm carnẽ vixeritis moꝛiemini. XV
Ondpiſcentia
„
carnis aſſimilaf nebule.ꝙpt᷑ ſeptẽ. Pꝛio qꝛ nebula eſt ex coꝛruptis vapoꝛibꝰ reſotu ta.Mebula eni eſt ĩpꝛeſſio ex reſolutiõe nu biũ generata ⁊i pluniã reſoluta. vapoꝛes enĩ reſoluti ⁊ ꝑ ſingulas aeris ptes diſpſi nebulã faciũt. Quãdo igit᷑ tales vapoꝛes ſůt coꝛrupti tũc generãt peſſimã nehulaʒ? aliq fetidã q̃ aer inficit. Ita ex cotruptis ⁊ipudicis colloquijs vlaſpectibꝰ genera tur ↄcupiſcẽtia inoꝛdlata ⁊ iflãmata qᷓ coꝛ pus incẽdit᷑ ⁊ ĩfãmat᷑. Secũdo qꝛ nebu⸗ la eſt floꝛñ germinũ ⁊ vineaꝝ coꝛruptiua⸗ Ita mala ↄcupiſcẽtia coꝛrũpit floꝛes bõa⸗
rũ cogitationũ gramina affectionũ ⁊frun
ctus vineaꝝ.i.opera penitẽtiũ: Job. xxxj. Ignis eſt vſq; ad cõſũmationẽ denoꝛãs* dmnia eradicãs genimina. Tertio qꝛ ne bula eſt multaꝝ egritudinũ inductiua: qẽ ex inoꝛdinata luxurie ↄcupiſcentia multa oꝛiunt᷑ vitia. Nã ᷣm Sꝛego Filie luxurie fůt cecitas mẽtis:qꝛ ᷣm Augf.ratio abſo? betur. Item incõſideratio.ſ.moꝛtis xifer⸗ ni. Incoſtãtia ad cogitãdũ nũc illud nune aliud. Amoꝛ ſui quo.ſ.deſiderat lo ngã vi tã vt expleat voluptatẽ ſuã pᷣcipitatio Z.ſ⸗
—
aliq̃s pᷣcipitat ſe ad peccan ũ:ꝛexponẽs ſe etiã quãdoq; periculo vt luxuriã expleat. Odiũ dei að fit: qꝛ de⸗ abſtrahit ſe ab eis ⁊ punit eos qͥ ſequunt᷑ carnis delitias ac quas inclinat luxuria. tẽ affect? pñtꝰ ſc ſ.appetitꝰ honoꝛis diuitiarũ ſanitatis foꝛ⸗ titudinis ⁊ hmõi qͥbus luxurioſus cõſeqͥ⸗ tur finẽ intẽtũ. Itẽ deſperatio futuri ſecu⸗ li q̃ eſt diifidẽtia venie ⁊ gloꝛie ↄfequẽde⸗ uarto qꝛ nebula ey eo ꝙ vias occitat
eſt latronibꝰ amiea.Et ſic cõcupiſcẽtia lu⸗ xurie eſt demonibus valde grata.vñ Dob xl. dicit de behemoth.ꝑ quẽ intelligit dia bolus ꝙ doꝛmit in locis humẽtibꝰ. i.quie ſcit in luxurioſis. Quito qꝛ nebula ẽiti⸗ nerantiũ tardatina. Tẽtationes enĩ cõcu⸗ piſcentie homineſ ad eternã patriã feſtinã tes aut totaliter impediunt ſi eis cõſentit? aut ſaltẽ tardioꝛes reddũt dů eis reſiſtit᷑:
qꝛ ſine peccato ſaltẽ veniali vix aut nunqᷓ; habent᷑ quo.ſ.veniali peccato feruoꝛ cha⸗ ritatis remittitur ⁊ via retardatur. Se⸗
rto quia nebula eſt radioꝛũ ſolariũ üterce⸗
ptiua ⁊ aeris obſcuratiua. Sic etiã cõcupt
ſcentie nebula lumen gratie vel ratiõis in⸗
tercipit ⁊ animam tenebꝛoſam reddit.vn⸗
de Vugꝰin lihꝛo cõteſi diciEthalabã

ſrbule de limoſa eoneupiſeentia carnis et ſcatebꝛa pubertatis ⁊ offuſcabant coꝛne⸗ tm. Et phs dicit in Eth · Concupiſcentia coꝛrumpit eſtimationem pꝛudentie. Se⸗ ptimo quia nebula eſt a calote ſolis paſſi ⸗ ke quando eſt ſurſuʒ a ſole attracta redit in nubis materiaʒ: ⁊ tůc future plu/ uie eſt ſignificatiua:quia ſi concupiſcentie motus jurſum ad rationem trahanturꝛet per ipfam rationem refrenentur:tune trã⸗ jeunt in materiam virtutis:⁊ tunc nõ cul⸗ pam generant ſed potius pluuiam dinine gratie in anima augmẽtant: Nuando vo a ſolis radijs nebula repercnſſa deoꝛſũ ca dit in ſuam oꝛiginem redit:⁊ tune penitus euaneſcit. Ande duʒ inferius redit future ſerenitatis ſignuʒ exiſtit: quia ſcilicet ſi cõ cupiſcentie motibus per ſolem rationis in pꝛincipio reſiſtatur:tunt ipſa concupiſcen tie caligo deoꝛſum pulſa penitus ãnullat᷑. ynde et poſt hoc anima ſerenioꝛ reperitur. Capitulum: XVI
—
et inſpirationes ſancte licet in⸗ nnt nobis pücipaliter a deoꝛtů tnen cooperante libero arbitrio.Cuius ex emplum apparet in terra. Mam itinera aqᷓ rum ⁊ hiatus ⁊ vaſte voꝛagines que ſunt in coꝛpoꝛe terre: ſicut in coꝛpoꝛe noſtroſ üt vene que ſunt vaſa ſanguinis: ⁊ arterie q̃ junt vaſa ſpiritus non ſunt in ipſa terra ex natura eius: cum quslitates terre.ſ.frigi⸗ dum ⁊ ſiccum faciant eam totam ſolidaʒ: ſed ſunt ibi ex caloꝛe ſolis ⁊ ſtellarum con ſumente humidum terre:⁊ per conſequẽs relinquente fiſſuras magnas ſicut fiunt fil ſure magne in paludibus que vehementer areſcũtꝛad qð etiã cooperatur vapoꝛ ĩclu⸗ ſus:qui vapoꝛ quidem exhalare non va⸗ iens ſumma violẽtia eleuat terram in vno loco vt addit in alio loco · t ita fiunt ſpe⸗ cus magne ⁊ montes ⁊ receptacula aqua- rum maima ⁊ obſcuriſſima ⁊ hiatus ingẽ
„6
tes. Similiter etiam in intimis coꝛdis no/ ſtri ſunt itinera aquarum:id eſt cõpunctio nes lachꝛymoſe ⁊ hiatus:id eſt ſuſpiratio nes affectuoſe ⁊ ſpecuſmagne:id eit humi
liatiões pꝛofunde quas tamen anima a ſe⸗ ipſa non habet:ſed ex virtute ⁊ actione ſo
lis ⁊ ſtellarumꝛid eſt dei ⁊ ſanctoꝛuʒ ange⸗
joꝛum.cooperatur tamen ad hoc vapoꝛ in
De celo?el
ctus feruẽtes.
mpũctiones
ementis cluſus.i.interioꝛ motꝰ liberi arbitrhen fiãt in nobis ſpecꝰ magne.i.ꝓfũde medita tiones ⁊ mõtes · i.alte ↄſideratiõeſ recepta cula aquarũ.i.receptiones gr̃ax: vel com⸗ pũctiões lachꝛymarũ ⁊ hiatꝰ ĩgẽtes.i.affe Itẽ cõpũctio lachꝛymarũ aſimilat᷑ pluuie ꝓpter q̃ttuoꝛ. Pꝛio q? pluuia caioꝛe ſolis diſſ oluit.eſt eni natura ie ꝙ qᷓ;to plus eſt in nube de materis plu⸗ uie: tanto fit radioꝛuʒ ſolarium foꝛtioꝛ im pꝛeſſio ſuper nubẽ ꝓpter aque ad caloꝛem folis contrarietatẽ. In tali igitur nube dũ caloꝛ foꝛtiſſimus geheratur:nubes in plu⸗ uiam diſſoluitur. Ita quoq; in anima dus to plus eſt lachꝛymarũ intimarum:tanto diuini caloꝛis fit foꝛtioꝛ ſuper eã donec tota reſoluaturĩ lachꝛymis ſiue cõ⸗ punctionem totaliter lachꝛymoſaʒ. Ande poſt acutiſſimum ſolis caloꝛem videmus in aere ſequi pluuiam vehementem: quia cuʒ coꝛ diuino amoꝛe caleſcit: amaris ⁊ de uotis lachꝛymis ĩgemiſcit. vnde Beda di cit ꝙ qñ fit caloꝛis generatio circa huiuſ ⸗ modi nubem ex aduſtione vapoꝛis fit nu⸗ bes rubea quaſi ſanguis:ita vt ſãguis ali quando pluere videatur. Et ſic anima de⸗ uota duʒ diuino caloꝛe incenditur:tota in amoꝛis rubedineʒ tranffoꝛmatur. Secũ do quia pluuia ad terram aliquando qui⸗ dem plane:quandoq; vo impetuoſe vehi tur. Maʒ quanto nubes ex qua generatur pluuia eſt a terra remotioꝛ⁊ celo vicinioꝛ: tanto ſuauius terram petit:⁊ guttis graci lioꝛibus ad ima deſcendit. Et quanto ecõ⸗ tra eſt a celo remotioꝛ ⁊ terre pꝛoximioꝛ:tã to cum grauioꝛibus ſtillis ⁊ magis impe⸗ tuoſe terram petere conſueuit. Et hoc quia quanto anima eſt perfectioꝛ et deo pꝛoxi⸗ mioꝛ:tanto ſecretioꝛes ⁊ ſuauioꝛes lachꝛy⸗ mas emittit: quanto vo ſe fuiſſe per pecca tum a deo remotioꝛem ⁊ terre per affectuʒ coniunctioꝛem anima conſpicit:tanto gra uioꝛes ⁊ vberioꝛes lachꝛymas effundit. Tertio quia ex plunia aer ſerenat᷑: ⁊ ſic ſerenat᷑ ↄſciẽtia ex cõpũctiõe lachꝛymoſa: Tob.iij· Poſt lachꝛymatiõeʒ ⁊ fletũ exul tationẽ ifůdis. h exultatio eſt ex ſerenatio ne ↄſciẽtie. Quarto qꝛ ex pluuia terra fe cũdat᷑: pꝛecipue ex illa q̃ cum tonitruo ca⸗ dit: eo ꝙ tonitruũ ſuo motu vapdꝛẽ diſcu⸗ tit:⁊ ſic aquã ſubtiliando purioꝛẽ reddit. Ita lachtyme impiguãt ⁊ fecũdãt aĩam et e

nini indicij. boc enĩ eſt tonitruũ qð mayie
iam cõcutit terraꝛe ſui:⁊ maxie cã ſubtili
at ad diſcuſſionem peti:Job. xxvj ·Quis poterit tonitruum magnitudinis eius in ⸗ tuert? Capitulum: XVII
Onuerſio pec
e catoꝛis aſſimilat᷑ quinq; cõuer
ſionibꝰ coꝛpoꝛũ:que metapho⸗
rice in ſcriptura traduntur. Mꝛima ẽ cõ
uerſio ſolis ĩ tenebꝛas: Johel.ij. Sol ↄuer tetur in tenebꝛas. hec fit p verecũdiã ⁊ cõ⸗ fuſionẽ quãdo hõ lucẽi in mũdo erubeſcit de peccatis ⁊ ↄfůdit᷑ ð.xlijõfũdant iniqua agẽtes ſupuacue. Secũda eſt lu⸗ ne in fanguinẽ: Zohel. ij · Cõuertet lunai fanguinẽ. Et h fit in peccatoꝛe ꝑ diſplicen⸗ tiam peccati ⁊ indignationẽ.luna enim eſt peccatoꝛ qͥ eſt in cõtinua mutatione: Ecci.
xx vij. Stultusvt luna mutat᷑. qᷓ cõuertit ĩ
ſangn inẽ qñ cõuertit᷑ gelo odij ⁊ indigna ⸗ tionis ↄtra peccata: Mõ · exviij· Iniquita tẽ odio habui ⁊ abominatꝰſũ ⁊c. ¶ Vertia eſt petre in ſtagna aquarũ: hec fit in homi ne per doloꝛẽ peccati ⁊ cõpũctionẽ. Mõ·c. riij. ni cõuertit petrã in ſtagns aqus⸗ i.coꝛ durũ in abũdantia lachꝛymarũ:q̃ de bent ꝓnuenire ex doloꝛe ⁊ cõpũctiõe pecca ti.Pð.cxvitj. Exuꝰ aquaꝝ deduxerũt ocu ii mei:qꝛ nõ cnſtodierũt legẽtuã. Quar ta eſt lapidis in es: fit ꝑ cõfeſſionẽ qñ ta ctus diuino caloꝛe duritiã ſuã frangit* ſo nat vox cõfeſſio nis: Job. xxviij. Lapis ca loꝛe ſolutus in es cõuertitur. Quintaẽ maris in aridã qð fit ꝑ ſatiffactionẽ · Tũc eni amaritudo peccati in ariditatẽ penali⸗ tatis ⁊ ſatiffactiõis cõnertit: ob. vij. Cu⸗ tis mea aruit?⁊ cõtracta ẽ. Item cõuerſi ad deñ feruenter aſſimilant᷑ carbonibꝰ ac⸗ cenſis. Mꝛimo rõne ruboꝛis. Mã carbo extinctꝰ habet nigredinẽ:ſʒ dñũ ignit verti tur in rubedinẽ. Sic peccatoꝛ tanqᷓ; carbo eytinctꝰ habet nigredinẽ pcti. Threñ.itij. Penigrata eſt ſuꝑ carbones facies eoꝝ· ſʒ dñ in ↄtritiõe accẽdit᷑ in ruboꝛẽ peccati to tus conuertit᷑. Et qᷓ;to magis de peccato rubeſcit tãto magis reuiuiſcit.vel dum ad penitentiã inflãmat᷑ nigredo peccati verti tur in rubedinẽ amoꝛis diuini. Amoꝛ eni diuinus dealbat ⁊ rubꝛicat: tʒ illð Cantt
RPber pꝛimus teddũt eñ aptã ad fructũ bonoꝛũ operũ:⁊ moxime ſi ſint cũ tonitruo.i.cuʒ timoꝛe di⸗
v. ileerꝰ meus cãdidus ⁊ rubicundus Secũdo rõne vigoꝛis. habet eni vigor
in feintillatiõe:in oꝑatiõex ↄſeruatiõe. n
ſcintillatiõe qͥdẽ:qꝛ carbo accenlus cũ ᷣm ſuã ſubſtantiã nõ poſſit aſcendere ſurſũ ex eo ꝙ ꝑtibus grofſioꝛibꝰ ⁊ terreſtribꝰ aqmt xtus violẽter in inferioꝛibꝰ detinet:tñ cre pitãdo ⁊ ſcintillãdo conat᷑ tẽdere furſum⸗ Sic cõuerſus ad deñ feruenter:qꝛ coꝛpoꝛe detẽtus nõ poteſt ire ad deũ:tñ crepitãdo i.vehemẽter dolẽdoæ gemendo ſcintillas feruẽtiũ deſiderioꝛũ vłoꝛationũ vłlachꝛy marũ ad deũ mittit: Egeck.j. Et ſcintille ſi aſpectꝰ eriſ cãdẽtis.⁊ ibidẽ; Aſp ectꝰeoꝝ q̃ſi carbonũ ignil ardẽtiũ · Itẽ habẽt car bones virtutẽ in opandoꝛqꝛ carbo incen⸗ ſus acutiſſimũ habet ignẽ ⁊ valde actiuuʒ ⁊ penetratiuũ:ita ꝙ remollit ip̃ʒ ferrũꝛ ſie etiã duriſſimũ coꝛ peccatoꝛis qũq; emollit viſo exẽplo alicuiꝰ feru ẽter penitet!:Ecci⸗ rxxj. Ignis vbat ferrũ durũ. Itẽ habet vigoꝛẽ in ↄſeruãdo. dicit eniʒ Augꝰ h eſſe imitãdũ in carbõe ꝙ ẽ tãte foꝛtitudis vtſi qs eñ in aqua ponat.ſ.extinctũ omni tem⸗ por in ea iputribir ꝑſeuergt⸗ Sic in neus achtymaꝝ vltribuiationũ nutrit᷑ vita pẽi tẽtꝰ.ac pᷣſeruat᷑ a pcti pu tredie: Sap̃. xxf. In aqua q̃ oĩa extiguit plꝰ ignts valebat. Tertio rõne fractiõis vł exrincttõis: qꝛ deficlẽte hũiditatis glutino ptes ſibijn nicẽ coherẽt facilit᷑ frãgit᷑ ⁊ Bae faciliut extinguit᷑ niſi bñ cuſtodiat᷑. Et ſic penitẽs ꝑdito glutino charitatꝭ facile a tẽtationi⸗ dus frãgit᷑:facilit᷑ etiã ĩ eo ſpñs feruoꝛ ex⸗ tĩgnit᷑:niſi in tioꝛe dñ iugit᷑ tenea: ʒ illð Eccĩ· xxvij · Si nõ in timoꝛe dñi tenuertte inſtãter:cito ſubuertet᷑ domꝰ tua.dicit enẽ Bꝛe.ꝙ carbo cinere inolutꝰ ignẽ acceptuʒ cuſtodit:ſʒ detectꝰ⁊ aeris frigiditati expo ſitus ſubito euaneſcit. Sic ſub cinere hũ⸗ militatis vł memoꝛia moꝛtis q̃ timoꝛẽ ĩdu⸗ cit cõſeruat᷑ g̃a penitẽtis:ſineq̃ ſi frigus malicie vłaccidie ip̃m inuadit ſtatim extĩ⸗ guit᷑ et perit. Et ideo dicit᷑ Job.xlij. Ago penitẽtiã in fauilla ⁊ cinere. La. XVIII
Qꝛpus hñann aoſſimilat nebule ꝓpt̃tria. Pꝛ q nebula a tra eleua᷑: Hiere x. glenãs nebulas ab extremitatibꝰ terre:et ſic coꝛpꝰ humanũ de terra ſũptũ eſt:Señ.
j.Fecit dens hominẽ de limo terre·qᷓ;tuʒ
ſcbon 5P in
nn zs uuri nodon tolün
W dri
obien a li uton ſu isti hemter
excouu ein
wdu an Eh
ſi ſerun icet pldia cupop villes bood tur It poꝛes j Wae ſilni tumo

De celo ⁊ elementis
ad toꝛpus: vnde ⁊ finaliter in terrã reſol⸗ Secundo quia nebula cito diſſipa tur:⁊ ſic vita coꝛpoꝛis humani cito finit᷑ Saß̃.ij. Trãſit vita noſtra tanqᷓ; veſtigiũ pedis:et ſicut nebula diſſoluet᷑ q̃ fugata ẽ k radijs ſolis ⁊ a caloꝛe illius aggrauata. Tertio qꝛ nebula turbinihus agitat: et ſic humanũ coꝛpus paſſionibꝰ inquietat: ij. Petri. ij. hi ſunt nebule criminibꝰ agi⸗ tate. Itẽ coꝛpoꝛis humani infelicitas re
pꝛeſentat᷑ in puluere. Mꝛimo rõne varie tatis. Nã puluis avẽto pcutit:mouet᷑:ele uatur:diſꝑgi᷑. Sic vigoꝛ humani coꝛport modo vẽto aduerſitatis ꝑcutitur:mõ ven to tẽtatiõis mouet᷑:mõ vẽto ꝓſperitatꝰ eri git:mõ vẽto moꝛtis diſꝑgit᷑. ð· xxxiiij.
Fiant tanqᷓ; puluis añ faciẽ vẽ.⁊c. Secũ
do rõne obſcuritatis:qꝛ puluis ſepe aereʒ obtenebꝛat:ſolẽ obnubilat ⁊ oculos ſauci
at. Ita coꝛpoꝛis cocupiſcẽtia aerẽ.i·ſenſua litatẽ obtenebꝛat:ſolẽ.i.rationem obnubi
lat ⁊ oculos mẽtis.ſ.intellectũ ⁊ volũtatẽ fauciat.ſ.ꝑimũdas cogitatiões ⁊ ꝑ immũ das affectiões: Exo. ix. Sit puluis ſuꝑ om nenterrã egypti. Egyptus eni interpᷣtat
tenebꝛoſa. Vertio ratiõe feditatis:quia
eꝝ cõiũctione pulueris ⁊ humoꝛis genera gitur humoꝛ nutrimẽtalis ignit᷑ lutũ im mũdum luxurie: Job. vij. Induta eſt caro
mea putredie:⁊ ſoꝛdibꝰ pulueris cut᷑ mea aruit.Hoc puluere paſcit᷑ ſerpẽs ifernalil. Eſa. lxv. Serpẽti puluis panis eiꝰ. Cagitulum: XIN
Bpici de ter⸗ e renis ſiles ſunt vallibꝰ. MPri mo 2 valles qñq; ſũt ſoꝛdide:
nã ad valles cõfluũt ſoꝛdes ⁊ ibi diutiꝰcõ ſeruant᷑.Ita in cupidis ſũt ſoꝛdes oĩs ma⸗ licie ⁊ peccati:qꝛ radir omniũ maloꝝẽ cu⸗ piditas: Johel.iij. Wultiplicata eſt mali ⸗ cia populi in valle ↄciſiõis. Secũdo qꝛ valies ſũt obſcure. Nã cito fumoſis vapo ribꝰ obnubilant᷑ ⁊ dẽſis tenebꝛis obſcurã tur. Jta in cupidis eſt obſcuritas ꝓpter va poꝛes fumoſos i.ꝓpter deſideria terrena. ij. Wachab. Acceptum ignẽ de altari ab ſcõderũt in valle. Ignis altaris eſt lumen ſapiẽtie celeſtis q̃ ilumiat ⁊ inammat:qᷓ
tamen occultatur mẽti invalle cupiditat?.
Tertio qꝛvalles ſunta celo remote.Ita
tur lutũ immũdũ:ita dñ coꝛpoꝛi noſtro iũ ⸗
cupidi a celeſti ðᷣſiderto:Miere.xlix.Quid gloꝛiaris in vallibꝰ.i.in terrenis cupidits tibus deſluxit vallis tua.i.tua mens cupi
da de ſummis ad ima:de celeſtibus ad ter
rena.filia delicata que ↄfidebas in camert tuis ã. EQuarto qꝛ valles ſũt infructuo ſe:quia ſalices et infruetoſe arboꝛes maxi me in vallibus creſcere cõpꝛobãtur. Item in cupidis creſcũt arbuſta.i.opa ifructuo⸗ ſa. Et hĩc eſt qð̃.j. Paral.xxiij. Edomãĩ⸗ terpᷣtatur terrenus:⁊ ſignificat cupidũ p⸗ cuſſus eſt in valle ſalinarũ vbi nõ erat fer⸗ tilitas ꝓpter ſalſuginẽ. Itẽ cupiditas ter renoꝛum mẽtem obſcurat ⁊ aĩaʒ venenat: ⁊ ideo aſſimilat᷑ terremotui qͥ aerem obſcu rat:⁊ interdũ animalia habẽtia oꝛa iuxta terrã venenat ⁊ necat. Et hoꝛũ ratio eſt:qꝛ cũ terremotus ſit ex vapoꝛe terreſtri grol⸗ ſo ⁊ fuliginoſo ⁊ nigerrimo ꝛqñ eleuat᷑ a ſo le opponit᷑ ſoli ſicut nubes magna:⁊ ita in ducit geris obſcuritatẽ:⁊ ſi etiaʒ terra ilia fuerit ante terremotũ ſicca eleuat᷑ ex ſupfi cie eius puluis qͥ reddit aerẽ ſpiſſũ⁊ nigꝝ. Et ſol ⁊ lune ⁊ ſtelle apparent ex hmõi pul uere quaſi ſanguis ad nigredinẽ vergẽs. Et ſic etiã hot modo indicit᷑ obſcuritas ae ris.hic etiã vapoꝛ cũ fit venenoſus occidit animalia qᷓ hauriunt eñũ habẽtia oꝛa iuxrta terrã vt oues. Qñ dicit Seneca ꝙ tpe Me⸗
ronis fuit terremotꝰ in quo perijt grex ſex
centarũ ouium. Ita ex terrenoꝛum cupidi tate tanqᷓ; ex terreſtri vapoꝛe vel puluere anima obſcuratur: Apocak.vj. Terremo⸗ tus magnus factꝰ eſt ⁊ ſol factꝰ ẽ niger tã⸗ qᷓ; ſaccus cilicinꝰ:⁊ luna tota facta ẽ ſiẽ ſã⸗ guis. Terremotus magnꝰeſt inoꝛdinatus terrenoꝝ affectus qͥ ſolẽ.i.rõnẽ:⁊ lunã: id eſt voluntatẽ q̃ mutabilis eſt maculat ⁊ fe dat.Mic eſt terremotꝰqͥ vapoꝛe venenoſo
peſtilẽtiali.i.oꝑe vłllucro doloſo ⁊ iniuſto
aĩas eterna moꝛte facit interire: Luẽ. xxj. Terremotus magniꝑ loca erũt ⁊ peſtilen tie:⁊ famefterroꝛeſq;. Abi nota ꝙ terrene cupiditates homines reddunt inquietos: ⁊ideo vocant᷑ terremotus. Itẽ doloſos et fraudulentos:⁊ ideo vocantur peſtilẽtie. Item faciunt eos inſaciabiles⁊ famelicos ⁊ ideo vocantur fames.tẽ raptoꝛes ⁊ ty⸗
rannos;⁊ ideo vocantur terroꝛes.
Capitulum: XX
3icoꝛdia ſine

er prnns
*
guefra aſſimllatur grãdini zpter auing; xviij. Zicut ipetus grãdinis turbo cõfrin⸗
Mꝛimo qꝛ grãdo eſt frigidiſſima quo ad gens 2. Mnarto qꝛ grando nõ eſt tota⸗
tattũ. Mã grãdo eſt ſtilla pluuie frigoꝛis fiter rotũda quo ad aſpectũ Mã habet fi⸗
⁊ vẽti rigoꝛe in aere cõgelata vt dicit Bri/ gurã quaſidẽtis vel mochi. Cuius cauſaʒ
ſtote.fit enim cx vapoꝛe frigido ⁊ humido quidam aſſignãt:qꝛ cũ vapoꝛ vnde gene ⸗
ad iterioꝛa nubis fugato ꝑ dñium caloꝛis ratur eſſet expãſus in iatus ꝛfrigus cõtra⸗ circũſtãtꝰ: qꝛ vapoꝛ in nube recipit᷑ ⁊a fri/ hẽs magis tra rit de materiã à laterib 5
giditate condenſat. Mã quãdo vapoꝛ ele/ a ſupioꝛi pte:⁊ cũ latꝰ eſſet magnũ cõgela⸗ at᷑ ita alte virtute caloꝛis qð nõ cõſumit᷑ nit partẽ anteq; alla iiueretadeie⸗ fit nubes calidiſſima:eo ꝙ multũ de calo/ ſit ei ſicut cõgelata gutta:? ſi aliquãdo in⸗
fiueret ad eã:⁊ adhe/
re remanet in vapoꝛe. Ideo ex caloꝛe circũ ueniat᷑ rotũda dicũt ꝙ ẽꝑ accidẽs. Qnia fuſo in gere ↄfoꝛtat᷑ frigus ⁊ coartat᷑ ĩ vnñ deſcẽdẽdo ꝑ inferioꝛẽ ꝑtẽ aerl 5̃ ꝑ reflexio⸗ locũ:⁊ ex caloꝛe ipſius nubis aperiẽte fri⸗ nem radioꝝ eſt tẽperate calida liqueſcitet gus repẽte intrãs ↄgelat ⁊ fit grãdo. Jta minuitur⁊ rotũdatur. Q uia ergo figura ex caloꝛe iracũdie dominante ⁊ ex vapoĩe rotũda ꝑfectionem ᷣm phm impoꝛtat: defi ſuꝑbie coꝛ ſubitrãte:⁊ ex frigoꝛe alicuiꝰ in cit in grãdie rotũditas figure:q cõmuni⸗ turie vł aduerſitat᷑ generant᷑ diſcoꝛdie et ter beila et lites cõtingunt ey defectu cha ⸗ guerre: q̃ coꝛda hominũ frigida faciũt ex ritatis vel unpfectione. Charitas enĩ ẽ vi pulſo charitat? caloꝛe.ð.cxlviij. Ignis culũ pacis vt dicit Coloß.itj. Mã cui cha grãdo nix glacies ſpũs ꝓcellarũ ⁊c̃. Per ritas ꝑfecte adeſſet etiã iniuſte ledẽti mini ignẽ itellige irã.ꝑ niuẽ ⁊ glaciẽ aliquã ad me repugnaret:dicentedño: Wat. v. Qui nerſitatẽ vel iniuriã coꝛ ſtringentẽ.ꝑ ſpũm pcuſſerit in vnã mayillã pꝛebe ei ⁊ aliã. Et
intellige peſtẽ ſupbie: ⁊ ex his ſequũt᷑ pꝛo Apo. Bo xij. Mon voſmetip̃os defẽden⸗ cellebelloꝝ Seðo qꝛ grando eſt dura ad
loꝝy tes chariſſimi:fed dãte locũ ire: Sap · xxj· ictũ. Mã grãdo foꝛtiter ꝑcutit ex eo ꝙ du⸗ Fructus inimicoꝝ exterminabat ignis ar
ra exiſtit. Añ ⁊ grana eiꝰ in ſcriptura iapi“ dẽs in grãdine. Ignis qdem ardẽs in grã des apellant: cci.xliij. Cõfracti ſũt lapi dine eſt charitas feruẽs in pſecutione · Et
des grãdinũ. Pꝛouenit at duricia gran hec frequenter inimicos exterminat dum
dinis ex eo ꝙ frigus vt dictũ ẽ fugiẽs calo eos ad beniuolentiã mutat. vnde Aplus
rem aeris ad interioꝛa nubis ſe recipit⁊ ex ad Ro. xij. Si eſurierit inimicuſtuus ciba
ſua aggregatiõe virtꝰeiꝰinualeſcit. Añ va illum.ſi ſitit potũ da illi: hᷣ eniʒ faciẽs cgr
poꝛẽ quẽ in nube inuenit ſua virtute ↄſtri“ bones ignis cõgeres ſup caput eiꝰ. Wui git:⁊ in durã ſubſtãtiã cõᷣuertit:⁊ idco ma to quia grando eſt noxia quo ad effectuz ⸗ gis qᷓ; in hreme ſiũt grãdines in eſtate:qt Mam cũ impetu terrã petit. ſegetes fructꝰ virtus frigoꝛis q̃ eſt in eſtate vnit᷑ ⁊ in vna ⁊ floꝛeſ plurimũ ledit.vnde in Mðlxyvij· ꝑte acris àdunat᷑· In hyeme ꝑ aerẽ totum Mercutitin grãdinevineas eoꝝ · Interdũ diſpgitur quare debilioꝛ reddit᷑: nec ad cõ etiã er grãdine animalia occidũturtꝰm il⸗ gelandũ vapoꝛẽ ſu ficiẽs inenit᷑. Ita guer lud. Mõ ·ixxvi. Occidit in grãdine iumẽ
re ⁊ diſcoꝛdie ex caloꝛe iracũdie.ſ.ex frigo ta eoꝝ:pꝛecipue quãdo grãdo eſt multum
re malitie generate:coꝛda hominũ ſic in groſſa:quia tũc grauioꝛ exiſtit ⁊ impetuo⸗ rãt ꝙ vnꝰ erga aliũ qͥ aduerſãt᷑ ſemp ſeui“ ſus ruit. Et nota ꝙ deſcẽdit grãdo maiot at:x nulla pictate ſeu benignitate molle⸗ vel minoꝛ;m ꝙ altioꝛi loco vel terre vici⸗
ſcat. Ande guerrs ſi diu durat coꝛda lapiꝰ nioꝛi cadit:quia ex maioꝛi motu in aereca
dea generat: Sap̃ · v Z petroſa ira plene lido minoꝛat᷑ ⁊ retardatur ꝛideo maioꝛ ca⸗ mittent grädines. Tertio quia grando dit a vicinioꝛi loco: Apocal. rvj. Sꝛando eſt ſubita ſiue impetuoſa quo ad deſcẽſuʒ. magna ſiẽ talẽtũ deſcẽdit de celo ĩ hoĩes Nam cñ de ſe ſit granis vẽto etiam impel/ mlto auteʒ magl n guerras qᷓ; p grãdines
lente cũ impetu deſcẽdit. Et itu etiã ſimili/ arboꝛes vaſtẽ ⁊ ſegetes etiã occidũt᷑ ho⸗
ter cum impetu ire ⁊ violẽtie guerre⁊ bei⸗ mies:aialia rapiũ᷑ ⁊ bõa inũ erabilia diſſi la gerũtur. Cũ tamẽ iacob moneat ꝙom⸗ pãtur ⁊ diſpergunt᷑. E· XXI
nis homo ſit tardus ad irã. Rã i a nõ ha 5 Juitie huiꝰmũ
bet miſericoꝛdis neq; erõpẽs furotiEſa·⸗

„ 6 noadecfun gesſ
nuidem denibut ui ih o, Feinbl di 6
Sn
mos lahoꝛes aſſumũt:Ecci. xxxj⸗
—
De celoet elementis
gi aſſimilant᷑ mõtibus pypboꝛeis pꝛopter
2
tria. Mimo Wter pᷣcioſitatẽ gẽmarum. Sůt eĩ mõ̃tes ſcythie multũ locupleteſ:au
ro abũdãtes ⁊ gẽmis. In eis eni ſũt ſma ⸗ ragdi optimi ⁊ cryſtalli puriſſimi. Et tali
keueinnn diuitiarũ materia:qᷓ⸗
us accumuiãdis ⁊ poſſidẽdis cupiditas humana inſiſtit..aurũ ⁊ gemmeaalia cõ⸗ ſimilia. Que tamẽ qꝛ amitti poſſunt vere dinitie nõ ſũt. vñ Wat. vj. dñs dixit: Noli te theſaurigare voð theſauros in terravbi erugo ⁊ tinea demolit᷑:⁊ vbi fures effodi⸗
unt⁊ furant᷑: vbi om̃e diuitiarũ genꝰ oſtẽ⸗
ditut amiſſibile eſſe. Nã ſi de pãnis vł pal
lijs ſericis vel aureis ſuas qͥs diuitias fece
rit coꝛruptibiles diuitie ſut:qꝛ poſſunt va ſtari a tineis · Si vo de metalloꝝ pecunijs adhuc piʒ deſtructibiles eſſe quas èrugo poteſt cõſ umere. Si autẽ gẽme ſint vel alia quecũq; que nõ poſſũt cõſumi erugine vel tinea demoliri:ſaltẽ a furãtis manibꝰ non
poſſũt eſſe ſecnri. ergo vt ibidẽ cõſulit᷑ the⸗
faurigate vobis theſauros in celo: vbi nec erugo nec tinea demolit:nec fures effodt/ unt nec furãtur. Secũdo ꝓpter aſperita tẽ ſiluarũ. Mã circa illos motes vbi tales diuitie ſũt aſ pime q̃dã ſilue ꝑ quas ad di/ ctas diuitias difficilis eſt acceſſus. In qᷓ in
telligit᷑ ꝙ licet diuitie ſint ad apetẽdũ fa⸗ eiles: diiiciles tñ ſũt ad lucrãdum ⁊ poſſi⸗ dendũ:⁊ ideo hoĩes vt eas lucrẽtur maxi⸗ mo Laboꝛa uit diues in ↄgregatiõe! ubſtätie. Et ideir co inexcuſabiles ſũt qͥ ꝓpter celeſtes ⁊ per⸗ pẽnes diuitias negligũt laboꝛare. Et ꝓpt᷑ hoc dicit Sꝛego.ꝙ ſi qͥ viã laboꝛioſã exiſti mãt ſue deſidie eſt accuſatio. Si eniʒ tẽpe⸗ ſtas pelagi nautis:plage ⁊ vulnera militi⸗ bus:glacies ⁊ frigoꝛa agricultoꝛibꝰ lenia ⁊ poꝛtabilia ſũt ꝓpter ſpeʒ pᷣmij tpal: mul tomagis cui celũ placet nullũ debet ſenti/ re periculũ.maxime enĩ laboꝛel mitigat in finẽ bonũ venire.Me aſpicias ergo ꝙ via iſta aſpera eſt:ſed quo ducit. Mec aliã ꝙ la
ta eſt ſed vbi deſinit. In hoc etiã ꝙ difficit eſt acceſſuſad mõtes diuitiarũ:oſtenditur q difficulter qui diues eſt intrabit regnuʒ eeloꝛum: vt dicitur Wat. rix. Tertio ꝓp⸗ pter multiplicitatẽ ferarũ Sũt enĩ in illis tiluis. i.circa illos mõtes dinerſa ferarum genera q̃ homieſ vehemẽter ipediũt ne ad
hta diuitian accedit/ ijz lviſůt grrppo⸗
nes ĩmanes ibi pardi.tigrides ⁊ pãthere⸗ Ibi eẽ dicũt᷑ pᷣcipuein aibãia ⁊ hircania qᷓ fũt ſcythie regiõeſ tãte magnitudis ⁊ feri⸗ tatꝰ canes vt taurosipᷣmãt ⁊ leões occidãt. In grphöl qͥ eq3 ⁊ hoĩbus ſũt ifeſti:ſi Inificat᷑ violẽtia raptoꝝ In pardis ãt vã rijs ⁊ maculoſis varie intelligunt᷑ fraudu⸗ lentie mercatoꝝ. In tigribus velociſſimiſ⸗ ſignificat᷑ feſtinata ⁊ velox ſbſtãtia vſura⸗ rioꝛũ: qꝛ vſura in puo tpe multũ multipli⸗ catur ⁊ creſcit.vnde dicit᷑ Pꝛouerb · xiij ⸗ Subſtãtia feſtinata minuit᷑:qꝛ diuitie vſu rarie ſiẽ feſtinant᷑ creſcũt:ita cõiter cito de ficiũt. Sed in pãtheris qͥ̃ odoꝛe alias beſti as ad ſe attrahũt ⁊ attractas eàs rapiũt ⁊ cõedũt:itelligit᷑ malicia q̃rüdã hypocrits rũ qͥ ſub q̃dã ſctitatis ſpecie lucra ſeculi q̃ rũt.vñ ab illis rapiũt qͥs odoꝛe bone fame 4 ſãctitatis traxerũt· ꝑ canes itelligi?᷑ ma tiuolẽtia inuidoꝝ q̃ bᷣcipue in illis abõ dat qui eadẽ lucra q̃runt: videlicet inter illos qui ſũt etuſdẽ artis: vt inter medicos ⁊ ju dices ex eo ꝙ vnus putat᷑ ĩpedire lucrũ at terius ſicut phus in Rhe. dicit: Wẽs has feras. i. vitia diuitie mũdi gignũt ꝓpter cu piditatẽ de qᷓ diẽ. Mõ.ciij · In ipſa pertrã⸗ ſibunt omnes beſtie. i. dĩa vitia. C a.XXKIK
0ctoꝛes ſancti d eccleſie ſunt ſimiles illis ſtellis qᷓ dicuntur hiades. De qͥbꝰ fit mẽt tio: Job.ix. vbi dicit᷑: Qui facit areturum ⁊oꝛionas ⁊ hiades ⁊ interioꝛa au ſtri. In telligunt᷑ ergo doctoꝛes in eis ꝓpter qttu oꝛ. Prio Ipter earũ oꝛtũ. Mã hiades qᷓ oꝛiunt᷑ in vere ſũt ſtelle pluuiales in qᷓrum oꝛtu inũdãt pluuie ꝓpter b ꝙ tũctpis va⸗ poꝛes a mari ⁊ a terra ꝑ calor? ſolarꝭ vio⸗ lẽtiã foꝛtiꝰ ad ſugio?a trahũt᷑ qͥ motu hia⸗ dũ in pluuiã reſoluunt᷑.lhiades 3 a ͥb? ẽ inundãtia plunie doctotes eccłie ſůũt a qͥb? ſup arẽteſ aiaſ effũdit᷑ iber doctrie. Deut᷑. xxxij. Cõcreſcat vt pluuia doctria mea et ideo dicit Sꝛego. Doctoꝛes ſctĩ hindũ nũ⸗ cupatione ſignant᷑. Sꝛeco qͥppe eloqo hia⸗ dos vocatur pluuia:? hiades nomẽ a plu uijs acceperũt:qꝛ oꝛte ꝓculdubio ĩbꝛes fe rũt. Pene igit᷑ hiadũ appellatiõe exp̃ᷣſi ſũt qͥ ad ſtatũ vniuerſalis ecckie quaſi iceli fa ciẽ deducti ſup arẽteʒ terrã humani pecto⸗ ris ſanete pꝛedicatiõis imbꝛes fuderunt. Secundo Fpter earum ſitũꝛ qꝛ iſte ſtelle

Wiſael:Ex coꝛpe hoinis dominãt᷑ collo ⁊ gutturi. Cõſtat auteʒ ꝙ in collo ⁊ gutture vox pᷣdicatiõiæ foꝛmat᷑.vñ qᷓjſi hiades ſunt in tauro dů ſctĩ pᷣdicatoꝛes pᷣdicstiõis vo ⸗ cẽ foꝛmãtes dominiũa auttoꝛitatẽ habent in pᷣdicãdo.ſed ſieut dicit bearꝰSꝛe.loquẽ di auctoꝛitas ꝑditur qñ voxꝝ pᷣdicatoꝛiſ ab òꝑe nõ iunat᷑. Añ neccſſe eſt icut idẽ bea/ ius Bꝛe. dieit ĩ paſto.ꝙ pᷣdicatoꝛ qͥſq; pluf actibꝰ qᷓ; vocibꝰ intonet:⁊ bñ viuẽdo veſti gia ſequẽtibꝰ impmat qᷓ; loquẽdo ⁊ pᷣdicã do qͥ gradiant᷑ oſtẽdat. Tertio ꝓꝙt᷑ effe ⸗ ctũ.inq̃ qñ oꝛinntur hiades creſcũt dies ⁊ ſol incipit eſſe feruẽtioꝛ:fruges etiã vberi⸗ us creſcũt:qꝛ tũc a pluuijs irrigãt᷑. Sic eti am ꝑ doctrinã ⁊ pᷣdicatiões ſetõꝝ doctoꝛũ treſcũt in audientibꝰ dies.i.claritaſ cogni tiõis ⁊ feruoꝛ dilectiõis ⁊ fructꝰ operatio⸗ nis. Quarto pter aſpectũ:qꝛ.Icõſtel⸗ latio hiadũ habet ſtellas plures ⁊ clariſſi mas aſpectui noſtro:⁊ etiũ oꝛdinatas ꝑ gy ũꝛqꝛ.I.ſancti doctoꝛes fuerũt vt ſtelle in⸗ eoꝛrupti ꝑvitã: Daũ. xij. Qui ad iuſticiaʒ erudiũt pturimos ꝛerũt quaſi ſtelle in ppe
tuas eternitates. Iteʒ mltiplicati per gra
tiam:Señ.xv. Inſpice celũ ⁊ numers ſtel⸗ tas ſi potes. Itẽ elariſſimi per doctrinqm: Baruch.iij. Stelle dederũt lumẽ in cuſto⸗ dijs ſuis. Itẽ oꝛdinati per F quaſi val⸗ tãtes ⁊ deĩẽdẽtes eccleſiã: Judi.v. Stelle manẽtẽs in oꝛdinea curſu fuo:aduerſũ gi⸗ farã pugnauerũt. tẽ doctoꝛes faneti aſi/ milant᷑ mõtibus ꝓpter decẽ ꝓpꝛietates q̃s peatus Iſidoꝛus tangit in lib. Etymola. QQuatfũ pꝛima ẽ ꝙ mõtes ſũt a terra ele⸗ nati. Sicut etiã ſãcti doctoꝛeſ eleuati eẽ de pent per cõtemptum terrenoꝝ · vñ Eſa.x. Sup mõteʒ excelſũ aſcẽde tu qͥ euãgeligas fion. vbi Bꝛego.dicit: Qui celeſti pᷣdieati one vtit᷑ terrenoꝝ operũ infima deſerẽs in
erũ culmine ſtare videatur: quo tãto faci
tius ſubditos ad melioꝛa ptrahat:quãto ꝑvite meritum de ſupnis clamat. Secun do mõtes ſũt ſolidi ⁊ cõpacti. Et tales ſũt doctoꝛes ſancti per patientiã aduerſoꝛuz. Mꝛouer.xix. Doctrina viri per patientiaʒ noſcitur. Pꝛouerb.viij. Mecdum mötes graui mole cõſtiterant · Mam doctoꝛes ſã⸗ tti etiam graui mole tribulationis pꝛeſſi:
imen conliſtũt lolidi et aki. Vertio ð
Aber ptimns hiades ſitũ ſuũ habẽt in frõte tauri vt di⸗ eit Warcia.Et in.xvj· gradu tauri vt dicit
tes ſunt a terra verſus celum erecti:etta⸗ men terre radicituſ coniuncti.Et ſimiliter ſacri doct oꝛes ſunt verſus celum erecti p deſiderium et contemplationem eternoꝛũ: noſtra in ce⸗ lis eſt. ſti tamen montes ſunt terre: id eſt coꝛpoi coniuncti radice:id eſt radicali et ineuitabili neceſſitate coꝛpoꝛalium paſſio⸗ num. Deutero.iitj. Acceſſiſtis ad radiees montis qui ardebatvſq; ad celũ. Hic mõ eſt eminentia ſanctoꝛum doctoꝛum quo:ũ radix inferioꝛ.ſ.neceſſitas tarnis terre eõ⸗ iuneta eſt:mens tamen ⁊ deſiderium vlq; ad celum ardet. Põ.ciij. Wontes extel⸗
ſi teruis:id eſt doctoꝛibus ſanctis.
Muarto ſunt montes aquarum attracti uiꝛeo ꝙ terra alta eſt ſpongioſioꝛ ad attra hendum. Jta doctoꝛes ſãcti attrahũt aqᷓs gratiarũ per vacuitatem ſiue poꝛoſitatem pumilium affectionnʒ ſiue oꝛationũ. Mð· cii. Super montes ſtabũt aque. Quin/ to fũt mõtes aqjꝝ emiſſiui fõtiũ ⁊ fuminnʒ eauſatini.Inã voꝛagines q̃ ſũt pneipiũ in · deficiẽtium fluminũ ⁊ matrices magis ſůũt in altis locis vel fub eis. Ideo maxia f⸗ mina a mõtibus oꝛiunt᷑. Sicut de maximo in meridie mõte qͥ dicit᷑ Athlas ꝛpatet ⁊ð alio mõte maximo in aqͥlone verfus oꝛien ⸗ tẽ. Cuius eni tãta eſt altitudo ꝙ habitan⸗ tes ſub ipᷣo vidẽt in cius cacumine radios ſolis in mane per quattuoꝛ hoꝛas vltimas
noctis:⁊ ſic ĩ fero per qjrtnoꝛ pᷣmas hoꝛas
—
noctis.Et in eiuſdẽ pede fiue fũdamento habitãt Sen diuerſarũ linguarũ q qͥ mõ· te oꝛiunt᷑ diuerſa ⁊ magna flumia. ya eti am ſctĩ doetoꝛes ſũt aquarũ.i.doctriarum emiſiui ꝑ exercitiũ pᷣdieationũ fõtiũ ⁊ ſn⸗ minũ effuliui ꝑ Keripturaſlibꝛoꝝ ⁊ pᷣdieati onũ. Sũt enł iteriꝰpleni ꝓfũdis voꝛagib? i.ꝓfüdis ↄſideratiõib?. Ex qbꝰ cauſant᷑ doctriaꝝ ꝓfluuij. Pð.ciij. Rigan bꝰflumia:⁊ ĩ medio cãpoꝝ fõtes. Sexto qꝛ mõtes ſũt metalloꝝ nobiliũ ↄtẽtiui. Et ſic ſũt doctoꝛeſ ↄtẽtiui habituũ nobiliũ vir tutũ⁊ donoꝛũ: Taeh.vj. Mötes erei. Se ptimo ſũt din erſoꝝ fruetnũ ⁊ herbarũ me⸗ dicinaliũ ꝓductiui: qꝛ enĩ purioꝛis ſũt ae⸗ ris qᷓ; valles: fructꝰfaciũt purioꝛes:ſapidi oꝛes ⁊ ſanioꝛes:qᷓ;uis faciant paucioꝛes ·
Ita ſancti doctoꝛes ꝓducũt herbas ⁊ fru
ctusꝛſcʒ bong opaĩ eritoꝛia Mõexkyj⸗
s mon⸗ tes de ſupio.Efa.xlj. Apiã in ſup̃mis colli
.

De celo⁊ elementis
Ani pdueit in montibꝰ fenũ ⁊ herbã. Et oꝛü er i.oꝑa hñt puritatẽ intentiõis: ſapoꝛẽ deuotiõis ⁊ ſanttatẽ diſcretionis. Sctauo montes ſüt radioꝝ ſolariũ ſuſce ptiui ⁊ diutiꝰ retentiui.Sic ſeti doctoꝛes ſñt ſuſceptiui ⁊ retentiui radioꝝ ſolariũ.i.
diuinaꝝ reuelationũ.j. Wach⸗vj. Reſplẽ ⸗
duerũt montes. Ca. XXIIIR
0cctrina chꝛiſti d vera mentes tredẽtiũ purifieat. ñ aſſimilat᷑ illiaque q̃ eſt ma⸗ cedonie qᷓ ab ouibꝰ bibita facir eas albas. Et ſic doctrina chꝛiſti recepta mẽtibꝰ cre dentiũ reddit eas mundas:Egech.xxyvj·
Effundã ſup vos aquã mundã ⁊ mũdabi mini.Ecõtrario autẽ pꝛaua hereticoꝝ do⸗
ttrina:qꝛ eſt terrena ⁊ carnalis:coꝛda reci ſoꝛdidat ⁊ denigrat:ſicut aqua ca
lida ⁊ terreſtris multũ denigrat pelles aĩa
liũ. Mã caloꝛ aq̃ adurẽdo pellẽ pꝛiuat eaʒ pſpicuitate:⁊ ꝑ ↄñs lanã:qꝛ om̃e aĩal pꝛe ter hoiem variat pilũ ᷣm varietatẽ pellis.
Eñ tales ſunt aq̃ hereticoꝝ:q̃ falſitatibꝰ⁊
mendacijs aĩas denigrãt.i.obſcurãt:Pte re.xv. Facta eſt mihl qᷓſi mẽdaciũ aquarũ
infideliũ. Iteʒ doctrina chꝛiſti aſſimilat
fonti: Pꝛouer.xxiij. Aqus ꝓfunda vba er oꝛe vtriꝛ ⁊ toꝛrẽs redundãs fons ſapie: Ecei.j. Fons ſapie verbuʒ dei in excelſis. Et hic fons tres hʒ ↄditiões. erudit: Pꝛouerb·xvj. Fons vite eruditio poſſidẽtis. Scða qꝛ vitã adducit:
audio de fontibus ſaluatoꝛis.Mi fontes unt apłi qͥ nobis tribuerũt aquã pfectio⸗
nis euãgelice:Eyo.xv. Aenerũt in helim
vbi erãt.xij. fontes. Itẽ doctrina verbi
dei aſſimilat᷑ plunie:ᷣm illud Heut᷑.xxxij.
Concreſcat vt pluuia doctrina mea:⁊ hoe Ipter q̃ttuoꝛ. Mꝛimo qꝛ pluuia eſt aert purificatiua ⁊ letificatiua. Et ſic doctrina verbi dei coꝛ mũdat: Job.xv. Aos enĩ mũ di eſtis ꝓpter ſermonẽ quẽ locutꝰ ſum vo
bis. Wundãdo autẽ letificat:IPõ.cxviij.
Letaboꝛ ego ſuꝑ eloqͥa tus. Scðo qꝛ eſt ezis ſapoꝛatiua. Nã ᷣm Conſtãtinum aqj
piuulalis fapidtoꝛ eſt alijs aquis.Eſt eni
vt ipſe dicit ex ſe lucida:clara: ſubtilis:le⸗ vis ſapida:⁊ omnibꝰ unpuritatibꝰ imper/
Peima q
wer. xiij. Pey ſapientis fons vite vt decli⸗ net a ruina moꝛiis. Tertia qꝛ aqᷓs„ſola tionis tribuit: Eſa.xij. aurtet? aquas in
mixta. Que omia cõpetunt ſaere doetrie qꝛ ſeʒ eſt lueida ad dirigendũ: Apoẽ· vltꝰ. Sſtendit mihi Hunium aque viue ſplen⸗ didum tanqᷓ; eryſtallũ ⁊c̃. tem eſt clara ad intelligenduʒ: Mõ. cyviij. Declaratio ſermonũ tuoꝛum illuminat:⁊ intellectum dat parunlis. Subtilis ad exponenduʒ: Sap. vij· Eſt in ilia ſpũs intelligentie mul tipley vnitus ſubtilis. Itẽ leuis ad obſer nãdum. j. Job.v. Wãdata eius grauia nõ ſunt. Item ſapida ad meditanduzʒ. Mð· cxviij. dulcia fancibus meis eloqͥa tua
ſup mel oꝛi meoꝛEcci.vj. Sapiẽtia doctri⸗
ne ᷣm nomẽ eius. nomẽ eĩ eiꝰ eſt ſapientia a fapoꝛe dicta. Item eſt oĩbus impurita tibus.i.falſitatibꝰ impmixta ad credẽdũ: Watth.xxi iam dei in veritate doces. Tertio qꝛ eſt ealoꝛis mitigatiua. Ita do ctrina ſapiĩe mitigat ardoꝛem carnis: Hie⸗ ro. Ama ſcientiã ſcripturarũ ⁊ carnis vi⸗ tia nõ amabis:Ecci.iij. Ignem ardentem extinguit aqua.ſ.ſapiẽtie ignem luxurie. MQuarto qꝛ piſciũ eſt nutritiua. Quaſi enĩ piſces aquatici ſunt homĩes tribulati quos aqua doctrine ſalutaris nutrit:con⸗ ſolatur⁊ confoꝛtat:Mõ.cxviij. Hec me cõ ſolata eſt in humilitate mea:qꝛ eloquiũ tu um viuificauit me. Et hinc eſt ꝙ doctrins ſpũalis aſſimilat᷑ etiã piſcine:qꝛ piſcina ſi⸗ ue piſcaria ꝓꝛie ðᷣꝛ ad nutriendum piſces collecta:qꝛ ſʒ fpũalis doctrina eſt piſciũ?
id eſt ſpũslium viroꝛũ nutritiua. Sʒ no
ta ꝙ ad bonitatem piſcine requirunt᷑ tria. ſcʒ fundi ſoliditas:aque influyibilitat? pu ritas ⁊ inuentis continuitas. Dta vt do⸗ ctrina ſpũalis nutriat animã: requirit᷑ pꝛi mo recipientis ſoliditas.ſ.vt nõ ſit vas cõ fractum non retinens:ᷣm illud SEcci.xxj. Coꝛ fatui q̃ſi vas confractũ omnẽ ſapien⸗ tiã nõ tenebit. Item doctrine puritas:ſ. vł doctrina pura ſit ⁊ catholica nõ hereti⸗ ca vel infectiua. Item doctrine cõtinui⸗ tas:qꝛ cũ ip̃a ſit eibns mẽtis opoꝛtet ꝙ ⸗ tidie ipſa refitiat. Ca. XXIIII
Ona ſeptem ſpi
d rrituſſancti aſſimilant᷑ ſeptẽ plane⸗
tis. Qnia ſicut feptẽ planetaꝝ viri
bus foꝛmat̃ et pficit᷑ hoĩs coꝛpus. Pta ſe⸗ ptem donoꝝ gradibꝰ foꝛmat᷑ ⁊ pficiẽ ſpiri tus. Mã ſᷣm aſtrologos ⁊ medicos fatur⸗ nus moteriã conceptã in matrice moilez ⁊
6 5

qutdam:frigiditate et ſiccitate ſua coagu⸗ lat ⁊ cõdenſãt · Et hoc ſpiritualiter compe tit dono timoꝛis: qui pꝛonitatẽ ⁊ flu xibili⸗ tatem homis ad pe⸗canduʒ cohibet ⁊ re⸗ ſtringit. Mã vt dieitur Pꝛouerb · xxv · Per tumoꝛem domini declinat omiĩs malo. Fupiter aurẽ ſecũdo menſe ſpiritũ ⁊ mẽ pꝛã tribuit in qbus ⁊ ex quibus eſt poſtea robur operãdi.Et hoc cõpetit dono foꝛti tudinis: quo ⁊ ſpiritus ⁊ membꝛa roboꝛã⸗ tur ad bene operandũ: Mꝛouerb vlk. Qc/ cin xit foꝛtitudinẽ lumboð ſuos: ⁊ roboꝛa ⸗ nit bꝛachium ſuuz. Wars tertio menſe ſubtiliat ſanguinẽ ⁊ humoꝛẽ condenſat et oꝛdinat ⁊ cõponit.Et hoc cõpetit dono cõ ſilij quoſ.mens ſubtiliat᷑ ad bene diſponẽ dum ⁊ oꝛdinandũ actus ⁊ motus ſuos. Sol quarto menſe vitalem caloꝛẽ ⁊ ſpi⸗ ritũ epati ⁊ coꝛdi trihuit. Hoc enim compe tit dono ſapiẽtie qua anĩa viuificat᷑:inã⸗ matur ⁊ ſpirituſſancti habitaculũ effici᷑. enus quinto menſe oꝛgana ſenſibilia xofficialia membꝛaꝛaures ⁊ naſum⁊ hu iuſmodi ꝑficit ⁊ diſponit. Poc cõpetit do⸗ no ſcientie quo oꝛgana ſenſibilia ⁊ tempo⸗ ralia oꝛdinant᷑ ⁊ regulãtur. Wercurius ſexto menſe om̃ia coꝛpoꝛis foꝛaſũina ⁊ po⸗ roſa ⁊ linguã ⁊ nares cõponit. Ndc cõpe⸗ tit dono intellectus quo foꝛaminã.i.ſen/ ſus coꝛpoꝛis cõponunt᷑·nares etiaʒ·i. vis diſcretionis tribuit:⁊ lingud ad rhetoꝛice ſoquendũ dirigit᷑. Luna menſe ſeptimo ſuis limitibꝰmembꝛa diuidit ⁊ diſtinguit · qð pertinet ad donñ pietatis: quo diuidũ tur ⁊ diſtribuunt᷑ elemoſyne pᷣm exigentiã vniuſcniuſq;: m illud Põ.cxj · Piſperſit dedit paupibus · Ca. XNXV LCcleſia chꝛiſti e aſſimilatur firmamẽto pꝛobter 4 eptem. Mꝛimo quta firma⸗ mentum ſecũda die factuʒ recitat᷑: Señ.j · Sed notandũ ꝙ ſuoſito ꝙ celũ nõ ſit de natura q̃ttuoꝛ elemẽtoꝛũ:ſʒ de natura qͥn⸗ te eſſentie: vt ponit Ariſto · tunt nõ poteſt itelligi factũ ſecũda die qᷓ;tũ ad ꝓductio⸗ nem fubſtãtie ſiue foꝛme ſue ſ ubſtätialis: qꝛ ſi materia coꝛpoꝛalium pceſſit tempoꝛe foꝛmationẽ ſuã vt cõmunit᷑ ſancti ponunt:
tüc ſequeret᷑ ꝙ ſi firmamentũ fuit ſecunda die pꝛoductũ qᷓ;tůũ ad ſuã foꝛmã ſubſtãtia ⸗ leʒ ꝙ materia fuit bmo ſub olia foꝛm ſub
pꝛinus
ſtantiali:qð eſſe nõ potuit. qꝛ natura cele⸗ ſtis cũ ſit incoꝛruptibis babet materiaʒqᷓ nõ alteri foꝛme poteſt ſubeſſe.vnde impol ſibile eſt ꝙ ſit foꝛmatũ ex materia pꝛius tẽ⸗ poꝛe exiſtente.Et ideo ꝓductio ſubſtãtie firmamẽti ad tempꝰ creationis ꝑtinet:ſed aliqua foꝛmatio eius ptinet ad opus ſecũ⸗ de diei:ſicut etiã Diony · dicit. iiij. ea· de di. uinis nominibus:ꝙ lumẽ ſolis fuit infoꝛ⸗ me in pᷣmo triduo:⁊ poſtea fuit in quarto die foꝛmatũ. Et ſic põt dici ꝙ firmamentũ fuit a pꝛincipio creatũ ſᷣm ſuã ſub ſtãtiaʒ: ſed ſecũda die amplioꝛi foꝛmatione decoꝛa tum ⁊ oꝛnatũ. Ita etiã eccle ſia fideliũ fuit ab initio mũdiinchoata.ſ.in pᷣmis paren⸗ tibus. vel ſᷣm aliq̃s in Abel pꝛimo iuſto? ſed ꝑfecte foꝛmnata ⁊ decoꝛata fuit ſecunda die.i.in tempꝑe plenitudinis gratie qñ chꝛi ſtus venit in mundũ. Mꝛima eni dies. i.to tum tempꝰ pᷣcedens fuerat nubiloſa.i.ſub caligine culpe vel figurarũ vmbꝛa:qꝛ.ſ.pa tres ñi omẽs ſub nube fuerũt: vt dicit. j· Coꝛint.x. Sed ſecũda dies fuit lumino⸗ ſa ꝑ plenitudinẽ gratie ⁊ ꝑ pᷣſentiã chꝛiſti qui ait: Mdiu ſumiĩ mũdo iux ſum mũdie Et ideo pꝛima die chꝛiſtus fuit quaſii nfoꝛ mis ſub obſcuritate figurarũ:ſed in ſecun da quaſi foꝛmatꝰ in p̃ſentia ⁊ veritate:Me bꝛeo. xiij. Jeſus chꝛiitꝰ heri ⁊ hodie· Se cundo qꝛ firmamentũ octana ſphera voca tur. Mã ſub eo ſunt.vij. ſphere planetarũ: ⁊ipſum ponit᷑ octaua ſphera. Pot autẽ ec, cleſie chꝛiſti cõpetit: que octauã reſurrecti⸗ onis expectat:⁊ octauã diem ſcʒ dominicã celebꝛat:⁊ de octauis etiã ſanctoꝛum feſti⸗ uat. Septenarius aũt numerꝰ oꝛbiũ ſeptẽ planetarũ ſub firmamento ad vetus teſta mentũ refert᷑ vbi ſeptima celebꝛatur dies: ſcʒ ſabbatũ.vnð dicit᷑ Ecẽs.xj. Da partes ſeptẽ necnõ ⁊ octo. Tertio qꝛ firmamen ⸗ tu multꝰ ſtellis decoꝛat᷑. vnde dicit᷑ Señ.j. ꝙ deus fecit ſtellas ⁊ poſuit eas in firma⸗ mento. Sicut ergo firmamentũ habet qᷓſi innumerabiles ſtellas:ita ec cleſia qᷓſi ĩnu⸗ merabiles ſanctos: Señ. xxv. Inſpice celuʒ numera ſtellas ſi potes. NMotãdũ eſt ꝙœx ſtellarũ ſiue celi ſtellati a nobis ſolum me⸗ dictas videt᷑: que medietas ſphere celeſtis hemiſpheriũ vocat᷑.Et hec medietas àno
bis totalit᷑ videt᷑:ſed ꝓpter defectũ viſus noſtri terre cõiungi putat᷑. Ande circulus vbi finit oꝛigon ·i· vilus terminatio vocg⸗

bi unn
mid inſ yſeun Fache ph. R wa hmni Sweuit Semet
woninli
wbüſci Seusuh rdi
Uapn
mne
quas eſt tota fides eccleſie. Et vna eſt viſi
rur. Sic etlã eccleſie ſiue ſctõꝝ eius pars e a nobis viſibilis:ſcʒ hi qui ſunt in terra:? pars a nobis inuiſibilis:ſeʒ illi qͥ ſunt in gloꝛia. Quarto qꝛ firmamentũ inter du os polos rotat᷑:quoꝝ.ſ.ſ eptentrionał nũ⸗ qᷓ; nobis occidit:qui dicit polus articus. iter ſcʒ auſtralis qͥ; antarticꝰdicit᷑ nunqᷓ; a nobis videt᷑. Sunt auteʒ hi duo poli int quos firmamentũ vertit: quoꝝ vnus viſi bilis eſt ⁊ alter inuiſibilis: duo teſtamẽta qͥbus eccleſia ĩ ſua fide innitit: quoꝝ vnuz icʒ teſtamentũ vetus bona viſibilia ⁊ pꝛe⸗ ſentia ꝓmittebat.aliud vero.ſ nouũ futu ra ⁊ inuiſibilia pᷣdicat. Ael hi poli ſũt due nature in chꝛiſto.ſ.diuina ⁊ human circa
bilis.ſ.humana:⁊ altera inuiſ ibilis.ſ. di⸗
uina. Ael duo poli ĩimobiles q̃bus celũ in
ſno motu innititur ſunt duo charita t pꝛe ⸗ cepta qͥbus imobiliter inniti debet vita fi⸗ deliũ eceleſie: quoꝝ vnum eſt de dilectione dei qui nõ videt᷑: alterũ de dilectiõe pꝛoxi
miꝛqui videt᷑.j. Joß.iiq.Qui nõ diligit ꝓ ximum ſuũ quẽ videt:deum quẽ nõ videt
uomõ põt diligere? Quinto qꝛ firma ⸗
mentũ in. xij. ſigna diſtinguit.ſ·Eᷣm circu⸗
lum codiacũ:qͥ in· xij· partes diſtinguitur equalẽs:que ſunt. xij.ſigna que.ſ.nobis ſi
gnant in qua parte celi ⁊ ſol et planete im
moꝛantur. Et ſunt iſta.xij.ſigna. xij · ſpacia equaliter diſtincta ſtellis notabilibus ab aſtrologis deno tata. Et vnũquodq; ſignũ
pe xxx.diuidit᷑ gradus:? gradus pꝑelx.mi⸗ nuta.Et minutũ p.lx.ſecũda.ita ꝙ. lx.ſe⸗ cũda minutũ vnũlx.minuta gradũ vnũ.
rxx.gradus ſignũ vnũ faciũt. Sunt etiaʒ ſigna hec aialium ſpecialiũ nominibꝰ nuu
cupata:qꝛ bmñ vocat Aries.ſecũdũ Tau
rus.tertiũ Semini.quattũ Cancer.qͥntuʒ Leo.ſextũ Airgo. ſeptimũ Libꝛa.octauũ Scoꝛpio.nonũ Sagittariꝰ. decimũ Capꝛi coꝛnus. vndecimũ Aquariꝰ.duodecimuʒ Piſces. Sicut ergo circulus godiaci ſiue firmamenti diſtinguitur.xij.ſiguis. Ita fi⸗
des eccleſie diſtinguitur. xij· articulis:qͥrũ ſex ꝑtinent ad diuinitatẽ ⁊ ſex ad humani
tatẽ. Mã pꝛimꝰ articulus eſt vt credamꝰ diuine eſſentie vnitatẽ:id eſt ꝙ deus vnus eſt. Secüdus eſt vt credamꝰ in vna eſ⸗
ſentia eſſe pſo naꝝ trinitatẽ.ſ.patris ⁊ filij ſpũſſancti. Tertius vt credamꝰ rerum treationẽ. i omis tom yiſibilia q; inuiſibi⸗
De celo⁊ elementis
lia eſſe a deo creata 0 nartꝰ ptinet a seß
fectus gr atie ꝑ quã viuificamur a deo · ſeʒ credere in vnã ſctãm eccleſiã catholicam? omia eccleſie ſacramẽta ⁊ remiſſionẽ pecca toꝛũ fieri ꝑea. Quintꝰ eſt credere coĩpo rũ reſurrectionẽ.ſ.ꝙ oẽs hoĩes reſurgent
cũ coꝛpoꝛibꝰ ſuis. Sextꝰeſt credere relur
rectionẽ bonoꝝ in vitã eternã ⁊ punitiõᷣeʒ maloꝝ.ſ.in inferno. Septimꝰ eſt crede⸗
re chꝛiſti cõceptionẽ.ſ.ꝙ chꝛiſtꝰ cõceptꝰ eſt
de ſanctoſpũ:⁊ eius natiuitatem e maria virgine. Octauꝰ eſt credere eiis paſſio⸗ nẽ ⁊ moꝛtẽ.ſ ꝙ crucifixus eſt ſub pilatoꝛet ꝙ vere fuit moꝛtuus ⁊ſ epult?. Mow eſt credere eiꝰ reſurrectionẽ.ſ.ꝙ tertia die re⸗
ſi ſurrexit a mortuis. Decimꝰ eſt credere ꝙ deſcendit ad inferos. Andecimus eſt
ꝙ aſcendit ad celos ⁊ ꝙ ſedet ad dexteraʒ patris. Duodecimus eſt de aduentu ad iudiciũ die nouiſſima.Et ſicut omĩa.xij·ſi⸗ gna continent᷑ in godiaco:qui ðꝛ circulus fignoꝝ. Ita omẽs iſti articuli ↄtinentur in ſymbolo qͥ dici᷑ Apoſtoloꝝ.ſ. Credo in de um ⁊c̃. Mui dicitur in eccleſia ſecrete ex eo 9 fuit eqitꝰ fide chꝛiſti nõdũ ꝓpalata.Et
omni die in pᷣma ⁊ cõpletoꝛio.i.in pᷣnei⸗
pio diei ⁊ in pᷣncipio noctis: ad oñdenduʒ a fide debẽt oĩa opa noſtra incige: et ꝙ
ipᷣa fide munimur in pꝛoſperis ⁊ aduerſis⸗
Duodecim godiaci vero aĩalia a qͥbus
ſigna denominant᷑:rep̃ſentat duodeci apo
ſtolos qͥ ſymbolũ ediderũt. Nam in ariete
qð eſt nomen pꝛimi ſigni repꝛeſentat᷑ bea⸗
tus Petrus qͥ fuit duxꝝ apoſtoloꝝ. Aries
enĩ ↄſueuit eſſe dur gregů.vñ beatus Me
trus ſymbolũ incepit dicẽs:Credo in de⸗
um patrẽ omnipotentẽ:crea roꝛẽ celi et ter re. Johãnes autẽ ᷣm quoſdã ſubiũxit:Et
in ieſum chꝛiſtũ filiũ eius vnicũ dominum noſtrũ. Jacobꝰ aũt cebedei addidit. Qui
cõceptus eſt de ſpũſancto natus ex maria
virgine. ndreas autẽ appoſuit. Paſſus ſub pontio pilato:crucifixus moꝛtuns Iſe pultuſ. Pbilippꝰaũt adiũxit: Deſcẽdit ad
inferos. Thonlas aũt dixit: Tertia die re⸗
ſurrexit a moꝛtuis. Bartholomeus o ꝓ tulit: Aſcẽdit ad celos ſedet ad dexteram dei pris oĩpotẽtis. Wattheus quoq; intu lit: Inde venturꝰ ẽ iudicare vinos ⁊ moꝛ⸗
tuos. Jacobꝰ aũt alphei ↄfeſſus eſt dicẽs: Credo in ſpiritumſanctum. Simon autem adiungens ait: Sanctam eccleſiaʒ catho⸗

13
ro Jacobi qui et Thadeus gddidit: Re⸗
miſfionem peccatoꝛum. Altimo Wat⸗ thias: vel ᷣm quoſdam iterum Thomas concludit dicens:Carnis reſurrectionẽ et vitã eternã amen. Aliqͥ tñ aliter pᷣdictos articulos attribuũt aplis:ſed non eſt ma⸗ gna vis. Sexto qͥ ad motũ:qꝛ firmamẽ
tum triplici motu mouet̃. Mã ᷣm aſtrolo⸗
gos pꝛimꝰ motꝰ eius ẽ diurnꝰꝛqͥ eſt ab oꝛi⸗
ente in occidentẽ ſup polos mũdi.⁊ cõple tur in. xxiiij. hoꝛis diurnis et nocturnis. Blter motus firmamẽti eſt ſtellaꝝ fixaꝝ
ſiue ſignoꝝ ecõtrario ab occidẽte in oꝛien ⸗
tem:qͥ cõplef᷑ totꝰ in.xxyvj· milibꝰ annis:
⁊ ſic in oĩbus annis ꝑ vnum gradũ:qᷓ;uis
hũc motũ ſtellaꝝ ignoꝛaſſe videat Ariſto teles:qͥ ſugponit in ſcðᷣo de celoꝛcelũ ſidere um eſſe vltimã ſpherã cui attribuit vnicũ
tĩ motũ ⁊ vnifoꝛmẽꝛ⁊ in eo eſſe ſtellas fi⸗
ras ⁊ ĩmobiles aſſeruit ſicut clauos in ro⸗
ta. Añ pꝛedictꝰ ſtellaꝝ motꝰ adhuc ñ clare
atehat aſtrologꝰ ↄtempoꝛaneis Ariſtote
is. Pꝛimi eni qͥ hunc ꝑceperũt ⁊ tradide⸗ runt poſteris fuerũt Abꝛachis ⁊ Felix:vt Ptolemeus refert a qͥbus et ipſe habuit. Et hi fuerũt poſt Alexandrũ magnũ. Oi⸗
ctus vero Mtolemeꝰ fuit poſt tn chꝛiſti circa tempꝰ Adriani impatoꝛis: quẽ ipſe Ptolemeus in ſuo libꝛo almageſti ſepius noĩat. Tertius motꝰ firmamẽti ſiue celi
ſtellati eſt motꝰ ſucceſſiõis ⁊ receſſionis:q
kit in.lxxx.ãnis ꝑ vnũ gradũ ᷣm abbate⸗
gni.Et ita etiã ſirr fideles eccleſie tripli⸗
ei motu mouent᷑. Pꝛimꝰmotus eſt motꝰ nature:⁊ iſte ẽ ab oꝛiente in occidentẽ.i.a natiuitate ad moꝛtẽ:⁊ iſte ẽ curſꝰ natura⸗ lis:qꝛ oẽs moꝛimur. Apls.j. Coꝛinth.ix. Om̃es quidẽ currũt. Secũdus eſt peni⸗ tentie ab occidente in oꝛientẽ.i·ab occaſu
eccati ad oꝛtũ gratie ꝑ quã efficiunt᷑ ſtel⸗ e fixe ⁊ fulgide:Deut᷑.j. Eſtis hodie ſicut ſtelle celi. Tertiꝰ eſt gioꝛieꝛ⁊ iſte eſt acceſ
ſionis ⁊ receſſiõis qͥ retedimꝰ a miſeria mũ di:⁊ accedimꝰ ad felicitatẽ paradiſi. Itẽ recedimꝰ a coꝛꝑis moꝛtalitate ⁊ accedimꝰ ad vite eternitatẽ: Dañ.xij. ui docti fue rint fulgebũt qjſi ſplendoꝛ firmamẽti:et q́
ad iuſticiã erudiũt multoſꝛerũt ſicut ſtelle in ꝑpetuas eternitates. Septimo qꝛ fir⸗
mamentũ.i.celũ ſtellatũ ſpecialiter elemẽ ⸗
Zber pꝛimns
kcam fanctoꝛum eʒmunlonem. Judas ve
to terre dñatur:Añ in terra diuerſe res ge
nerant᷑:⁊ diuerſe imagines in eis fignras tur hm diuerſitatẽ ſteliaꝝ ⁊ cſehalon⸗
Similiter eccleſia dominiũ ⁊ auctoꝛitate;
habet ſuper terrã ſuꝑ eos:id eſt qui viuũt in terra nõ ſolũ ſpiritualẽ.de q̃ dominꝰ di⸗ rit Matth.xvj. Qnodcũq; ligaueris ſup terrã:erit ligatũ ⁊ in celis. Sed inſuper vt quidã dicunt habet ptãtem tempoꝛalẽ:cũ tempoꝛale oꝛdinet᷑ ad ſpũale. Itẽ eccleſia aſſimilat᷑ monti ſiõ Pꝛimo quidẽ quis mons ille fuit magne ſublimitatis. ſic ee cleſia magne ſublimitatis eſt qᷓ;tũ ad tem⸗ poꝛalem ⁊ ſpũaleʒ auctoꝛitatẽ:Eſa.ij. Erit
mons domus dñi:id eſt eccłie auctoꝛitas
⁊ dominũ in vertice montiũ ⁊c̃. Secun⸗ do qꝛ mons ẽ magne foꝛtitudinis ⁊ firmi⸗ tatis:⁊ ſit eccleſia magnã foꝛtitudinẽ ⁊ fir
mitatem habuit ↄtra ꝑſequentiũ ſeuerits
tem:Eſa.xxvj. Arbs foetitudinis nr̃e ſi⸗ on ⁊ẽ̃. Tertio qꝛ fuit mons magne vber⸗ tatis:⁊ ſic ecclia ꝓpter meritoꝛuʒ chꝛiſti ⁊ ſanctoꝛũ fecunditateʒ: Põ· xlvij. Lauda deum tuũ ſion:quoniam cõfoꝛtauit feras poꝛtaruʒ tuarum benedixit filijs tuis ĩ te.
AQuarto qꝛ fuit mons magne amenita⸗
tis:⁊ ſic ecłia hʒ magnã amenitatẽ:ex va⸗ rictate diuſoꝝ ſtatuũ⁊ ſctõꝝ: Apoẽ. xiiij.
Agnus ſtabat ſupꝛa montẽ ſion ⁊ cum eo
centũ quadraginta qᷓttuoꝛ milia. Quin
to qꝛ fuit mons magne ſeeuritatis:⁊ ſic ee clia ſecura et intrepida eſt pꝛopter dei ⁊ an
geloꝛum cuſtodiã ⁊ poteſtatẽ.Et ideo di⸗ citur Eſa.x. Moli timere popule meus ha
bitatoꝛ ſion ⁊̃. Sexto qꝛ fnit mons ma⸗
gne ſanctitatis:qð eccleſie etiã cõpetit pꝛo pter ſacramentoꝛum efficaciã ⁊ virtutem. ⁊ ideo dicit᷑ ibi eſſe ſaluatio pꝛopter ſacra⸗ menta ſalutis: Eſa.xlvj. Dabo in ſion ſa⸗ lutem. Et Abdie.j. In monte ſion erit ſal⸗ uatio. Septimo fuit mons pfecte erudi tionis:⁊ hoc magis eccleſie cõpetit ꝓpter
euãgelice legis perfectionẽ: Eſa.ij. De ſi
on exibit lex. Ca. XXVI
Lecti dei repꝛe
e ſentantur in conſtellatione iſtarũ
ſtellarũ que vocant pleiades pꝛo
pter qᷓttuoꝛ. Mꝛimo ꝓpter numerũ. Mã F̃m Breg.pleiades a pluralitate dicte ſũt.
Sůt eni ſeptẽ ſtelle q̃ int genua tauri ſite
vicine ſibi ſũt ⁊ diuiſe a ſe ĩuicẽ. Añ ꝑ eas
oĩm electoꝝ vniůſitas inſinuat᷑ qͥ inter vi
—
————————
ſwle Le td 1 3 4 di
Git †.
—
—
— —
+ S—

unſionſ „ngüſi ur mil ugn *.
r Abehi ihi
ini⸗
nlt 1i hn
j⸗Del⸗
te pꝛeſentis tenebꝛas ſpiritus ſeptifoꝛmis
gratie lumie nos illuſtrãt:qu Lamũdi oꝛi⸗
gine vlq; ad eiꝰ terminũ diuerſis tẽpoꝛib⸗
iniſſi q̃ſi diſtincti ſunt ⁊ cõiuncti iutentio
nem mẽtis.ñ Job.xxxviij. Nunqͥd con
lungere valebis micãtes ſellas pleiades.
Bel ſeptem ſtellis decoꝛat᷑ cõſtellatio ple⸗ iadum:qꝛ. vij. virtutibus fulget vntuerſi⸗ ras electoꝛũ ſeʒ q̃ttuoꝛ cardinalibus q̃ ſũt iuſticia:tempẽrãtia:foꝛtitudo ⁊ pꝛudẽtia. Et tribus theologicis.ſcʒ ſide:ſpe:⁊ chati
tate. Qnue quideʒ virtutes xii ſint inter ſe
diſtincte:adeo tñ ſnnt cõfederate ⁊ eõiun⸗ cte in anima vt nunqᷓ; poſſint haberi ſ epa rate. Añ vᷣm doctrinã ſtoicoꝛũ quã in hat parte appꝛobat doctrina ſctõꝛum virtutes
ſic cõnexe ſunt ad inuicẽ:vt qui vnam ha⸗ bet omnes pariter habeat:⁊ qui vna caret om̃ibus carere neceſſe eſt. pter earum oꝛtum. Aernali enim tempoꝛe
ecũdo pꝛo⸗
pleiades oꝛiunt᷑:⁊ quãto ger ſerenioꝛ eſt et
frigidioꝛ:tanto ab alijs ſtellis melius di⸗
ſcernũtur:qꝛ ſeʒ electi dei mayimeꝑ tribu⸗ lationis frigus ad virtutes conſurgũt ⁊ ĩ eðs virtutes oꝛiuntur:meliuſq; qᷓ; virtuoſi
ſint cognoſchtur quãdo tribulationuʒ fri⸗ goꝛibüs cõſtringuntur. Tertio pꝛopter aſpectuʒ:qꝛ ſeʒ vna e illis ſtellis latere vi
detur:ita ſcʒ nec ex toto ſe occultat:nec ex toto ſe manifeſtat.ec eſt electoꝝ hñilitas
qua bona ſua occultare deſiderant ne illa
ventus vanitatis diſpergat. Mec tñ ex to⸗ to occultãt ſed vt tam ſibi per humilitat?
cuſtodiã qᷓ; alijs ꝑ diuinoꝛũ operum exem
pla pꝛoficiãt:ſic opera in publico faciũtvt eoꝛum ſemꝑ intentio maneat in occulto. MQuarto pꝛopter effectum:qꝛ eum ſol ꝑ
plelades iter facit:aeris caliditas vernali
bus pluuijs temperat᷑:⁊ terra tune tempo ris floꝝ pulchꝛitudine adoꝛnat᷑⁊ qꝛſcʒ ele
cti ⁊ virtuoſi viri ſunt dinĩo amoꝛe calidi
⁊ deuotꝭ lachꝛymis madidi:femꝑ tñ lobꝛij ⁊ bonoꝝ exemploꝛũ odoꝛiferis floꝛibꝰ re⸗ Vemoſynarius
e ⁊miſericoꝛs ſimilis ẽ mõti oliue⸗ ti. Mã mons oliueti m Zugl. fu
it mons chꝛiſmatis ⁊ vnctionis pinguedi⸗ nis ⁊ refeetionis medicaminis ⁊ curatio⸗ nis.Et b wter abũdãtiã olei ibi creſcẽtꝭ: ole ẽ vnetuoſuʒ virtuoſuʒ ⁊ delitioſũ.
Decelo?7elem
Pꝛimo eni elemoſfna ſetifſeat tribuen
entis
tẽ:⁊ß ſigniſicat in vnctione chꝛiſmatꝭ· de
qua ðꝛ Exo.yl. Dia vnctiõis oleo cõſecra
bis. Hoc em eit oleñ miſcðie et pietatis q̃
oia ↄſecrant:qʒ ſicut dicit Apis.j· Timo⸗ iij. Pietas ad oĩa valet · Vna reficit efurientẽ.⁊ hoc ſigniſicat in olei im
tẽ elemoſyna
pinguatione. De qua ðꝛ in Pẽ · xxij · Im⸗
pinguaſti in oleo caput meum.Et nota ꝙœ
erat oleũ quo inungebat᷑ tab ernaculũet poc eſt oleñꝛid eſt pietas elemoſyne coꝛho
rał qᷓ refouet tabernaculũ ventris ſine coꝛ
poꝛis. de quo ðꝛ Exo.xl. Aſſumpto vncti⸗
onis oleo vnges tabernaculũ. Aliudyero
oleñ erat qͥ inungebat᷑ caput. ⁊h eſt eiemo
ſyna ſpũalis ꝑ quã inungit᷑ caput mẽtis⸗ de quo ibidẽ pᷣmittit. Oleũ vnctiðis fun⸗ des ſuꝑ caput eiꝰ. Et de hoc h Heſter.ſ⸗ ꝙ opoꝛtebat ꝙ puelle ſeruabant᷑ regi tex qenſibꝰ oleo vngerent᷑ c. Iſte puelle ſũt gie deuote:q̃ chꝛlſto regi reſeruant᷑ ã̃ oleo
inungunt᷑ ſex mẽſibus qñ ſollicite inſiſtũt ſex elemoſynaꝝ ſpũaliũ oꝑibꝰ q̃ in hoc ver ſiculo ↄrinent̃᷑·Cõſule caſtigã ſolare remit te fer oꝛa. Tertio elemoſyna curat egro⸗ tantẽ ſcʒ petõꝛẽ.⁊ hoc deſignat᷑ in vnctio⸗
nis medicamine.de qͥ War vj· Angebãt oleo multos infirmos ⁊ ſanabantur. Sic oleo miſcðie ⁊ elemoſynaꝝ ſanant᷑ ⁊ curan tur vulnera pctõꝛuʒ: Tobiiij. Elemoſyna
ab oĩ pctõ ⁊ a moꝛte lib.⁊c. Ca·XRVII
aitationem ſu
e perboꝝ ſempꝑ ſequit deiectio.ᷣm ił
id Pouer.xvj. Ante ruinã ex⸗ altat᷑ coꝛ. Añ ſuꝑbi ſiles ſunt planetis:qꝛ
ſicut planeta habet in auge ſua aſcẽſum et exaltationẽ:ſic in oꝓpoſito angis deſcẽſuʒ ⁊ dep̃ſſionẽ. vñ ſicut dicit Pliniꝰ: cen⸗
tro terre abſides altiſſime ſunt. Saturno ⁊ ſcoꝛpione. Joui in vᷣgine. Warti in leone.
Soii in geminis. Aeneri ſagittario. Mer
curio in capꝛicoꝛno medijs partibꝰ.⁊ econ tra ad terre cẽtrũ humillime atq; ꝓxime.
Alij etiã dicũt ꝙ q̃libet planeta ſicut ĩ ali⸗
quo vno ſigno hʒ regnũ ⁊ gliam ſuã:ſic in aliqͥ alio abiectionẽ ⁊ triſticiã. Serbi gra: Nã ſicut dicũt ſol hʒ gliam ſuã in.xix· gra
du arietis:⁊ taſum in eodem gradu libꝛe.
er ſolẽ ergo intellige mũdana ſapia re⸗
fulgentes: qui extollunt᷑ in ariete in alioꝝ ductatu ꝙ ſuas opiniões ⁊ cõſilia multi le⸗

nõ eleuatur niſi vapoꝛ groſſus:⁊ q caloꝛ foꝛtis qͥ tune eſt expellit a ſe frisus vndiq; ad vnů locũ.ideo illnd frigus impetuolè pellit vapoꝛẽꝛ⁊ ſic temp ilud eſt cauſa foꝛ tium ventoꝝ. N ergo in magno eſtu fiunt foꝛtiſſimiventi:reßſentat ꝙ in magno men tis feruoꝛe exurgũt cõtra eam ꝑſecutiões vehemẽtiſime: Job.xxxviij. Siuidit᷑ eſt? ſuꝑ terrã qui dedit vehementiſſimo imbꝛi curſum.vehemens enĩ imber cũ foꝛti vẽto eſſe cõſueuit. Poſt eſtũ ergo ſequit᷑ vehe⸗ mentia imbꝛis:qꝛ poſt feruoꝛẽ mẽtis ſequi tur ꝓcella tentationis. Sed eſt notandũ ꝙ eñ duplexꝝ eanis celeſtis. ſeʒ canis qͥ lu⸗ cet ad pedem oꝛientis: ⁊ alius tanis eſt q̃ lucet ad pedes geminoꝝ verſus cancrum ad meridiẽ.Et de vtroq; verũ eſt ꝙ in die bus canicularibꝰ fiunt venti. Sunt auteʒ illi dies calidiſſimi cũ illi canes oꝛiunt᷑ cũ ſole qñ ſunt ſub radijs ſolis:qꝛ tunc eſtq̃⸗ druplex cauſa caloꝛis. Ana qꝛ ſol eſt ĩ do mo ꝓpꝛia ſeʒ in leone. Alia cauſa ẽ dire ⸗ cta opoſitio ſolis ad habitabilẽ noſtraʒ. Tertia eſt ex reflexione tirculi:qꝛ diu ra dij moꝛant᷑ cirea eundẽ locũ circuli ſigno⸗ rũ. Quarta eſt ex cõiunctione duarũ ſtel larum calidarũ. Alio autẽ tꝑe dicticanes oꝛiuntur helice ſub radijs ſolis qñ ſol pꝛe⸗ cedit eos:ita ꝙ mane in auroꝛa videri poſ ſunt:hoc auteʒ eſt ſole exiſtente in bncipio virginis.tunc enĩ ſunt venti naturalit᷑ ꝓ⸗ pter qualitates tempoꝛis cõnaturales ven to q̃ ſunt frigiditas ⁊ ſiccitas nõ ſic impe⸗ tuoſi. In occaſu quoq; iſtoꝝ canũ etiam fi unt vẽti ſed aliter. Nã canis occidit coſmi ce in hyeme ſole exiſtẽte in pꝛincipio kapꝛi⸗ coꝛni.⁊ qꝛtune frigus ſtringit terrã magt ð nocte qᷓ; de die:nõ fiũtvẽti niſi de die qñ ſol aperit terrã ⁊ eleuat vapoꝛes. Occaſus aũt canũ helicus eſt qñ in eſtate occultant᷑ ſub radijs ſolis a viſibus hoĩm:⁊ tũc ſunt dies caniculares. Sie ergo ptʒ ꝙ tamĩoꝛ⸗ tu qᷓ; in occaſu canũ ſiue coſmico ſiue heli⸗ co fiunt venti:⁊ tanto foꝛtioꝛes quanto ca nes dicti ſunt calidioꝛes. In duplict ergo cane accipit᷑ duplex feruoꝛꝛſcʒ fidei qui fu tt a pᷣncipio naſcẽtis eccleſie ſub radijs ſo⸗ lis:id eſt ſub aplis ⁊ diſeipuł chꝛiſti.⁊ tũc flauerunt marimi venti:id eſt foꝛtiſſime ꝑ ſecutiones fuerunt. Iterũ poſt ſolis oeca⸗ ſum.ipoſt chꝛiſti tempoꝛa ⁊ aploꝝ adhuc fuerunt venti ꝑſecutionũ in alijs fidelibꝰ
De celo ⁊elementis
lat fläme ignis.
⁊ martyribus. Ande ðꝛ de ecclia ſub fimt⸗ litudine domꝰ Matth.vij· Flauerũt ven ti⁊ irrucrunt in domũ illam ⁊ nõ cecidit. fundata enĩ erat ſupꝛa firmã petrã.i·chꝛi⸗ ſtum. Zlius vero feruoꝛeſt penitentiuʒ:es tunc etiã ſole chꝛiſto apertẽte terrã.i.aĩamꝰ ⁊eleuante vapoꝛes cõpunctiõis ⁊ oꝛatio⸗ nů ſequunt᷑ venti magnaꝝ tentationũ. vñ ðꝛ cõturbat domũ ſuam poſſidet ventos.⁊ eſt ſenſus: Qui contun bat domů ſuã.i.ↄſcientiã ſuã ꝑ cõpunctio nem pctõꝝ poſſidet ventosi.im pulſus tẽ tationũ. Sed pᷣcipue ſolitarijs qͥ occultati a viſibus hoim feruent:amoꝛe celeſtium fi unt venti calidi tentationũ ⁊ tribulationðꝰ quas diabolus ſuſcitat eis. vñ Job.j. Aẽ⸗ tus vchemẽs irruit a regione deſerti. Re⸗ gio eni deſerti eſt feruens vita ſolitartj. es ibi ent vehemẽs ventꝰ.i.impetꝰ tentatiõis diaboli. Iteʒ feruoꝛ cõpunctiõis aſſimi⸗ imo quidẽ qꝛ flãma ex violẽtia ſui motꝰ partes materie in duã agit allidẽdo ad inuicẽ ↄcutit.⁊ ideo sli⸗ qñ quẽdã ſonitũ facit. Silr hõ cõpunctus dũ dolẽter meminit:qð ꝑ oculos:qð ꝑos qð ꝑ cetera mẽbꝛa ſua deliq̃t:q̃ſi ptes ſue materie ad inuicẽ collidit:⁊ aliqũ ſonũ vo cis ⁊ doloꝛoſi eiulatꝰemittit: Johel ·ij. E lient ſicut ſonitꝰ flãme ignis ⁊c̃. cðᷣo ꝛflãma tenebꝛoſa pãdit ⁊ abdita pꝛodit Pta hõ cõpnnctꝰpetã fua abſcondita in cõ feſſiõe reuelat. Añ de pctõꝛe qͥ pctã ſua nõ cognoſcit nec de eis cõpungitur nec ↄfite tur ðꝛꝛ Job.xvlij. Nõne luꝝ impij extigue tur.ſcʒ vt pctã ſua nõ videat.Et fequitur? NMet ſplẽdebit fãma ignis eius:qꝛ nec h ignẽ keruẽt? tõpunctiõis nec etiũ fãmã lu cẽntẽ reuelete ↄfeſſiõis. Tertio ꝙ fãma ſempꝑ in motu exiſtit· Ita etiã hõ cõpunctꝰ ꝑmotũ boni opis ↄtinue ſatiffacere fata⸗ git. Et hec ẽ fãmã q̃ purgat rubiginẽ pec⸗ cati ſcʒ ſatiſfactio feruẽs: Num̃.xxj. Sm̃e qð põt trãſire ꝑ flãmas igne purgabitur. HQuarto qꝛ fãma viã cũ offendicuł ſu⸗ is oñdit:⁊ hõ de pctis cõpunctꝰ ne ãplius offendat vias ſuas diligent᷑ attẽdit. vnde Eſa.l. Smbulate ĩ lumie ignis vi ⁊ in fi mis qᷓs ſuccẽdiſt᷑. Quinto qꝛ flãm ma⸗ teriã cui ſe ↄiũgit ab infimis ad ſuperioꝛa trahere nõ deſiſtit. Et ſic cõpunetio ferui⸗ da aĩas a t̃renis affectibꝰ abſtrahit: a ad eleſtia deſideria erigitʒet tůc ania ad pu⸗

Piber pꝛimus gnãdũ ʒ tẽtatis es valentioꝛ exiſtit. Sſið rigat: ob xxviij· In petris rinos ercdi. Judiẽ. xx. Cũ cernerẽt fãmas in ſublim Capitulum: XRI
ierri: qᷓ pꝛiꝰ fugã ſimulauerãtvſa facie foꝛ riꝰ reſitebãt. Sexto qꝛ qũq; fãmã vehe RKuctus ſpis al mens vẽtꝰ extinguit ⁊ diſſipat:qꝛ nõnũqᷓ; 1 imilari pñt ſignis c⸗ i. De quibus cõpunctionẽ tollit vehemẽs ipetꝰ tẽtatio ðꝛ hiere.x. A ſignis celi nolite ti⸗ nis.⁊ iõ neceſſaria ẽ magna cuſtodia ſenſu mere.Et hec ſilitudo declarari põt triplici um ⁊ cautela:ſiẽ claudunt᷑ xuſtodiunt᷑lã ter. Mꝛimo ãdẽ ꝑ numeꝝ ſignoꝝ⸗ Sunt pades accẽſe ne extiguant᷑: Cant᷑.viij. Lã eni ſigna celi ſiue godiaci circuli duodeci pades eiꝰ lãpades ignis atq; fãmarum. nũero.Et ſilr Apls ad Bał. enũerat duo⸗ Septio qꝛ flãma ex oĩ ꝑte rei accenſe in decim fruetꝰ ſpũs dicens: Fructꝰ aũt ſpiri acutũ ⁊ĩ conũ tẽdit. ta verꝰ penitẽs a ſu tus eſt charitas:gaudiumipar: patientia: perfluis ⁊ illicit?: ĩmo etiã a licitis vndiq; ionganimitas:bonitas:b enignitas:man qᷓ;tũ põt magl ac magl iugit᷑ ſe reſtringit: ſuetndo:fides:mo deſtia: cõtinentia:caſti Ecci xxj.Conſummatio loꝛum flamma tas. Sed notandũ ꝙ hoꝝ duodecimſi⸗ ignis. a. XRRN. gnon tria dicunt eſſe ignea.ſcz aries:leo: d 8 ſſ ſ ⁊ſagittari?. Tria vero dicunt᷑ eẽ terrea⸗ E 4 ml q ſcʒ taurus: virgo ⁊ capꝛicoꝛnꝰ. Tria vero † ĩi rino:qꝛ fluit a fonte.i·a dño aerea·ſcʒ gemini:libea ⁊ aquariꝰ. Tria d⸗ ꝑ influxũ reuelationis. vñ Apłs quea· ſcʒ ſcoꝛpioꝛcancer ⁊ piſces:? ſicĩ q̃t⸗ dicit ad Eph.ij· ꝙ fides donũ deiẽ̃.ßᷣ nota tuoꝛ celi partibꝰ oꝛdinant᷑: qꝛ ignea ſũt in 2 riuꝰ ẽ imũdiciaꝝ purgatiuꝰ. Muia.ſ.fi oꝛiente derea in occidẽte.in auſtro terres⸗ es purgat imũdicias erroꝝ vłl trenaꝝ af in ſeptẽtrione aquea.Ita etiã ſili modo in fectionũ. vñ diẽ Acẽ̃. xx. Fide puri· coꝛda duodecim fruetibꝰ tres ſunt ignei.ſcʒ Em eoꝝ. Itẽ riuꝰ ẽ kre fecũdatiuꝰ?q fides fe⸗ tria q̃ ſunt in igne. Nã ignis habet iliumi cũdat aĩaʒ meritoꝛijs opibꝰ:Me xj. Scti nare:inflãmare⁊ cõſolidare. Sunt ð hec ꝑ fidẽ opãti ſũt iuſticiã ⁊ adepti ſũt repꝛo/ tria ignea:fides illuminãs:charitas inflã miſſiões. Dtẽ riuꝰ ẽ por gialibꝰammiſtra mans ⁊ patiẽtia cõſolidans. Nam fides il
q̃ ſapie ſalutart potauit eũ: ctum:patientia Vo cõſolidat x aduerſoꝛũ gech⸗L Sriuꝰ eſt viroꝛis ⁊ pulchꝛitudis in concuſſionẽ. Tres etiam alij fructus ſunt
xẽ · Itẽ r plãtis ↄßᷣuatinꝰꝛqʒ fides ↄhuat in ſetis vi aerci kin tres aeris effect*. Nam ger letifi roꝛẽ carnis.i.vᷣginitatẽ⁊ pulchꝛitudinem cat:modificat ⁊ inflãmat. Ex gere eni illu
ſetẽ ↄuerſatiõis: ſiẽ ptʒ in ſetĩs vginib minato letificat᷑ affectus. vnde Vobie.v⸗ fidei vtute armate cotrũpt nõ poterãt:ſiẽ᷑ MAusle mibi gaudiũ erit:qͥ in tenebꝛis ſe⸗ roſe ſuꝑ riuos plãtate n marekſeht:Ecci. deo ⁊ iumen celi nõ video? Sten e tẽpe⸗ xxrix. Quaſt roſe plãtate ſun riuos aqx. rato mo qificat᷑ coꝛpus:qꝛ coꝛꝑis aĩał mo Itẽ riuꝰ eſt lapilloꝝ ⁊ arenaꝝ congrega dificatur ᷣm temperiẽ aeris. Si enim aer tinꝰ: qꝛ fides ẽ hůltũ qin ꝑuis lapilꝰ ſiqnt᷑ eſt temperatꝰ:⁊ coꝛpus bñ ſe habet.⁊ ſi in ⁊ tribulatoꝝ ſiue patientiũ qui ſignant᷑ in temperatꝰ:coꝛpus le habet male. Iteʒex
grenis q̃ ſtant ſub aqs tribulationũ ↄgre/ aere inflãmato ferneſcit humoꝛ colericꝰ:
gatiua.ſcʒ p vnitateʒ dilectionis ⁊ pacis: vt patet in eſtate. Sic ergo iſta tria ſũt ae⸗
Mð · xrxij. Cõgregans ſicut invtre acuas rea:gaudiũ:modeſtia:⁊ benignitas.IMaʒ
maris. Aã̃ enĩ marꝭ ſũt giei amaritudine ex pñtia ſpũſſancti oꝛit᷑ gaudiũ in interio/
⁊tribulatiõe poſite:q̃ tñ in vtre fidei?gre ribus:ſequit᷑ modeſtia in exterioꝛibus:et
gate ab vnitate dilectiõis ⁊ pac mime ſe ⸗ etiã benignitas ad ſubueniendũ indigen parant᷑. Itẽ riuꝰ eſt geniminũ multiplica tibus. Benigni enĩ dicunt᷑ s bonꝰ ignis tiuꝰ⁊qʒ ſeʒ fides eſt multiplicatiua fideliũ feruere facit ad bñfaciẽdũ primis. Tres ⁊credẽtiũ.ð ixiiij. Riuos eiꝰ inebꝛiãs nũt alij fruct? ſũt aquei.ſcʒ manſuetudo: mł.ge.eiꝰ. Itẽ qꝛ riuꝰ ẽ penetrãs ⁊ trãſiti cõtinẽtia ⁊ caſtitas. Mã aqua hʒ frigidita uꝛqꝛſfides etiã dura coꝛda penetrat ⁊ ir tẽ:lubꝛicitatẽ ⁊ coagubilitatẽ:ſed ei frit
tiuꝰ:qꝛ fides potũe ſapie zminiſtrat aĩa/ luminat inteilectũ:charitas incendit affe⸗
xiiij. Paſcã eos i mõtibꝰ ⁊riuis contactũ:ſicut cõſolidaf incus ꝑ malleoꝝ

De celo et elemẽtis
qͥitas ignẽ extinguit:⁊ cõpetit mãſuetu ⸗ dini q̃ iracundie ardoꝛein cohibet ⁊ extin⸗ guit. nã mãſuetudinis eſt irã vincere⁊i⸗ dignationes cohibere: vt dicit Ambꝛo · FItẽ lubꝛicitas aq̃ coartaf᷑ ⁊ reſtringitur terminis alienis:ſicut fuyꝰmaris codrtat litoꝛibꝰ ⁊ furus venaꝝ in puteis ⁊ fonti⸗ bus. Eſt eni humidum bñ terminabile ter mino alienoꝛ vt dicit Mhs ĩ li.de gencrati one ⁊ coꝛruptiõe.Et hec coartatio cõpetit
cõtinẽtie q̃ fuxũ carnis reſtringit.Nã cõ ⸗
tinẽs patit᷑:ß nõ deducit᷑: vtbs dicit in Ethi.Coagulat᷑ etiã aq ⁊ fit imobilsſicut ptʒ in glacie. Et b cõpetit caſtitati: qꝛ caſtꝰ eſt q neq; patit᷑ neq; deducitur. Vres alij fructus pñt dici terrei.ſcʒ pax: longanimi tas ⁊ bonitas. Mã terra hʒ trãquillitatẽ: qꝛ nõ agitat᷑ vel cõmouet · neq; ab exterio ri ſicut aer qͥ vẽto agitat᷑ neq; ab interio⸗ ri ſicut aqᷓ fluctuãs · vñ Pẽõ · xcij. Eteni fir mauit oꝛbẽ terre:qͥ nõ cõmouebit᷑· Et h cõ petit paci:q̃ ſcʒ facit vt nec gb exterioꝛib? ꝑturbemur:ne interioꝛibꝰ deſiderijs an guſtiemur.vñ nẽ.ij. angeli dixerunt: In terya pax hoibꝰ bone volũtatl. Itẽ terra hʒ ppetuitatẽ:Ecẽ̃s.j. Terra aüti eternũ ſtat.⁊ B cõpetit longanimitati. Itẽ terra hʒ bonoꝝ fructuũ vhertatẽ vł cõicationẽ. ⁊hoc cõpetit bonitati qᷓ ꝓximis cõicam? in bonis.vñ bonũ eſt diffuſiuũ ſuijpſius.
Apls: In oĩ bono ope fructificãtes · Se
cũdo deciarat᷑ dicta ſilitudo ſcʒ ſignoꝛũ et tructuũ pꝓpꝛietatẽ noĩm. Habet eĩ quod⸗
libet ſignũ juũ nomẽ ꝓpꝛiũ cõpetẽs alicui
fructuũ. Nã pᷣmũ ſignũ vocat Aries:qꝛ ſi cut aries aĩai iacẽdo ſuꝑ latꝰ vnñ equalit᷑ mutat vices:qꝛ tanto t xtrũ q̃nto ſuꝑ ſiniſtꝝ. Vota eni eſtate doꝛ ⸗ mit in latere vno ⁊ tota hyeme in altero. Sic ſol exiſtẽs in illa parte circuli co diaci ̃ ðꝛ Aries facit equinoctiũ: ⁊ eq̃les facit dies artificiales ⁊ noctes. Hoc ãt adapta tur fidei ꝑ quaʒ eq̃nimitẽr ſ e habet hõ ad diẽ ꝓſperitatꝭ ⁊ ad noctẽ aduerſitatꝭ. Nã verã fides nec ꝓſperitatẽ tẽpoꝛalẽ ambit: nec aduerſitatẽ metuit.ſicut ptʒ de Moyſe Hebꝛe.x]. Fide inqt Woyſes grãdis factꝰ negauit ie ẽſſe filiũ Mharaonis filie. Ecce ꝙ ꝓſperitatẽ nõ apetijt:⁊ ſequit᷑ magleli gens affligi cũ wlo dei q; tẽpoꝛalẽ hre io⸗ cunditatẽ. Ecce ꝙ aduerſitatẽ non timuit Sem ſignũ vocat᷑ Taurus: qꝛ taurus
e iacet ſuꝑ latꝰ de ⸗
terrã ſulcãdo fecũdat ⁊locupletat:⁊ tunt qñ ſol eſt in ſigno tauri⁊ terra eſt arabilis ⁊ ↄgrua agriculture. Et hoc cõpetit paci. Rã pacis ipe terre colunt:⁊ eſt abundan tia frugũ.ſic etiã ðᷣꝛ Jaco.iij. ꝙ fructus iu ſticie in pace ſeminat᷑ ⁊c̃. ¶ Vertiũ ſignuʒ vocat᷑ gemini: qꝛ ſole exiſtẽte in illo ſigno virtꝰ ad̃ fecundanduz inferioꝛa gemimnat᷑. vel qꝛ in eſtate cum noctes ſunt bꝛeuiſſime qñ vna pars illiꝰ ↄſtellatiõis occidit: alia pars anterioꝛ oꝛit᷑ ⁊ aſcendit. Et iõ dicunt Poete ꝙ illoꝝ geminoꝝ fratrũ qͥs fabule vocant caſtoꝛẽ ⁊ pollucẽ vnꝰ celos aliꝰ in⸗ feros poſſidet.Mec aũt cõpetunt charitati q̃ in nobis ſpũſctõ pᷣcedẽte ad fecundãdũ viã noſtrã geminat᷑:ſcʒ in dilectione dei et ꝓrimi. Añ pars anterioꝛ aſcẽdit ſuperius ſcʒ amoꝛ dei. alia poſterioꝛeſt inferius ſeʒ amoꝛ ꝓximi.vñ nec deus ſine ꝓximo nec etiã vere ꝓximꝰ diligit᷑ ſine ðᷣoj. Joh. iiij. Hoc mandatũ habemꝰ a deoꝛ vt q̃ diligit deñ diligat ⁊ fratrẽ ſuũ. Quartũ ſignũ vocat cancer. Cancer enĩ eſt aĩal retrogra dũ:⁊ ſol ꝑagrans illaʒ partẽ codiaci facit
retrogradationẽ in. viij.gradu cancri:⁊
cõpetit modeſtie ſcʒ vt in exterioꝛibꝰ moti bus ⁊ oꝛnatu debitũ modũ nõ trãſeat:ſed potiꝰ ſe in ip̃is in mẽſurã debitã retrahat: Apls Mhilip.iiij. Wodeſtia vr̃a nota ſit oibus Hoibꝰ. Quintũ ſignũ vocat᷑ lco: qꝛ ſᷣm Iſido. eo eſt foꝛtiſſimũ aĩal et ma⸗ rime caliditat? pᷣcipue ĩ parte anterioꝛi ſcʒ pectoꝛis. Sic ſol intrãs ilud ſignũ acrius igniferos radios emittit qᷓ; faciatĩ fine qñ inde exit.Et h̊ cõpetit benignitati.i.bone ignitati amoꝛis:qua ad benefaciẽdũ alijs inflãmamur:qᷓ intꝰ in coꝛde incipiẽs plus facit hoĩem velle facere qᷓ; poſſit finaliter ope implere:Apls ad Eph.iiij. Eſtote in⸗ nicem benigni. Sextũ fignũ vocatᷣgoꝛ ⁊ hoc ꝓpter ſterilitatẽ:qꝛ ſol illud intrans ſuo caioꝛe humoꝛes ↄſumit: ⁊ a ſuo fructu terra efficit ſterilis:⁊ h cõpetit caſtitati: et pᷣcipue vᷣginali:q̃ caloꝛi diuini amoꝛis ad iuncta humoꝛes lubꝛicos ſic in carne cõſu mit vt ſterilis ꝑmaneat a generatione car⸗ nali:⁊ vberioꝛ ⁊ fertilioꝛ fiat in fructu ſpi⸗ rituali: Eſa·liiij· Eetare ſterilis q̃ nõ par? xc. Septimũ ſignuʒ vocat᷑ libꝛa ᷣm Iſi⸗ do.ab iſto inſtrumẽto ponderandi ⁊ qꝛ ſol in iſto ſigno exiſtens dies adequat nocti⸗ bus:ſicut res adequat᷑ pondere in lance.

Ande ibi fit eqͥnoetiũ autũnale.Moc autẽ mãſuetudini cõpetit:que dũ iras cõhmit: mala illata a ꝓximo 2 aĩo ferre facit: Eph. viij. Tn mãſuetudine cũ patiẽtia ſup poꝛtãtes. Al dies nocti equat᷑:qꝛ iuxta no cumentũ illatũ penſat᷑ mãſuetudinis meri tum. Octauũ ſignũ vocat᷑ ſcoꝛpio: quia ſcoꝛpio retro ferit:⁊ caude ac uleo pungit. Sol enĩ exiſtens in illo ſigno eſt cauſa leſi⸗ onis ⁊ punctiõis coꝛpoꝛis humani:qꝛ tũc declinans minꝰ caleſcit. Añ aer diſtempe⸗ ratus in frigiditate cito ledit ⁊ ꝑungit: vt dicit vſido. Moc aũt ↄtinẽtie cõpetit q̃ ex diſtẽperãtia carnis tentatiõis aculeo q⸗ q; acriter pungit᷑:⁊ licet aliqñ ex tentatiõe ledatur:tñ ſi nõ conſentit occidi᷑: Roma. viij. Si ſpiritu carnis facta moꝛtificaueèri tis: viuetis. Monũ ſignũ vocat᷑ ſagitta⸗ rius:qꝛ ſicut ſagittariꝰ emittit ſagittas:ſic fol in hoc ſigno exiſtens ad nos mittit grã dines:pluuias⁊ niues. Hoc autem cõpetit patiẽtie q̃ grandines pſecutionũ plunias tribulationũ ⁊ niues affectionum ſuſcipit atq; poꝛtat. Decimũ ſignũ vocat᷑ capꝛi⸗ coꝛnus:qꝛ ſcʒ caper eſt aĩal coꝛnibꝰ petẽs ſuperioꝛa. Nam ibi ſol facit ſolſtitiũ verna leꝛ⁊ tũc aſcendere incipit verſus ſuperio⸗ rem arietẽ ⁊ verſus cancrũ.Moc autẽ com petit gaudio. Mam nemo habet veꝝ gau⸗ diũ niſi qͥ ſuperioꝛa petit. verũ eni gaudiũ eſt qð nõ de creatura ſed de creatoꝛe cõci⸗ pitur.vñ Apls ad MPhilip.iiij. Saudete ĩ dño ſemꝑ. Andecimũ ſignũ ðꝛ aquariꝰ: qui ſᷣm fabulas ðꝛ fuiſſe pincerna deoꝛuʒ manibꝰ eoꝝ aquam fundens.⁊ ideo tenet vꝛnã. Sed pᷣm veritatẽ dicit᷑ aquarius: q? qñ ſol eſt ibi:aer cõdenſatur in aquãas mul tas:⁊ fiũt plunie plus qᷓ; alio tpe.ſicut di⸗ cit Iſido. Hoe antẽ cõpetit bonitati.ſ.gra tiam ⁊ miſericoꝛdiã abũdãter effundere et pꝛeſtare: qꝛ bonñ eſt diffuſiuum ſuij pſius: vt dicit Piony. Duodecimũ dicit᷑ piſcꝭ: qꝛ illo tempoꝛe fit Seneratio piſciũ ⁊ cõfri⸗ catio:qꝛ caloꝛe ſolis aſcẽdente ⁊ humoꝛes diſſolnente ſolent tunc piſces effundere ſe⸗ men ſuum.hoc autẽ cõpetit longanimitã⸗ ti:ꝑ quã homo ad modũ piſeis etiã in aq tribulatiõis nõ deficit ſed viuit. Tertio declaratur dicta ſimilitudo ꝑ diſtinctionẽ graduũ ſiue facierũ. Kã quodlibet dicto ⸗ rum ſignoꝛũ dicit᷑ habere facies.i.partes
Kum enim quodlibet ſignð dinidatur per
PLber pꝛimus
rxx.gradus initium pꝛime faciei eſt a pꝛi⸗ mo gradu:⁊ durat vſq; ad.x.gradũ.ſecun da vſq; ad viceſimũ gradum.tertia facies vſq; ad. xxx. Et quelibʒ facies ſigni datur alicui planete. Aerbi gratia Mꝛĩa facies
grietis dat᷑ marti.ſecũda ſoli.tertia vene⸗
ri:⁊ ſic de alijs. Sicut ð quodlibet genus ſignoꝝ continet tres facies:ita q̃libet.xij. fructuum habet tres modos ſiue tres ee⸗ ctus. Wã pꝛimo fides que aſſimilat᷑ arie⸗ ti cuius pꝛima facies eſt marti.ſcða ſolis. tertia veneris eſt pᷣncipiuʒ foꝛtitudinis.et hec eſt facics martis. Añ fidei aſcribitur victoꝛia:Meb.xj. Sancti ꝑ fidem vicerunt regna Et ibidẽ: Foꝛtes facti ſũt in bello.
Item eſt pꝛincipiũ luminis ſpũalis.⁊ hec
eñ facies ſolis: Joh.xij. Credite in lucẽ vt filij lucis ſitis. Item eſt pꝛincipiuʒ chari tatis:ſicut cognitio eſt pꝛincipiũ amoꝛis: et hec eſt facies veneris cuiꝰ eſt ad amoꝛẽ incitare. Secũdo pax que aſñimilat᷑ tau⸗ ro cuius pꝛima facies eſt mereurij ſcðᷣ lu⸗ ne.tertia ſaturni:eſt etiaʒ triplex. Eſt itaq; pꝛima paꝝ pectoꝛis:id eſt conſciẽtie.⁊ hec eſt facies mercurij qui ſempꝑ comitatus ſo⸗ lem:qꝛ tunc eſt ↄſcientia pacata añ ſequi⸗ tur chꝛiſtũꝛ⁊ ei adheret.ſecũda eſt pax tem poꝛis.⁊ hec eſt facies ſaturni:qꝛ ſaturnꝰ di citur a ſaturitate ⁊ abundãtia quã tribuit pay tempoꝛis. Tertia eſt paꝝ eternitat?. et ẽ facies lune:m illudPðlxxxviij. Eu na pfecta in eternuz. Vertio charitas q̃ aſſimilat᷑ geminis.cuiꝰ pꝛima facies eſt io⸗ nis.ſecũda mercurij.tertia lune. Eſt etiaʒ triplex.ſ.incipientiũ.a hee eſt touis: qꝛ ex parte ſupioꝛi pꝛimꝰ planeta beniuolꝰ et ca lidus. F eſt ꝓficientiũ.⁊ hee eſt facies mercuriſ:qᷓ dieit᷑ fuiſſe deꝰ mercatoꝛũ:pꝛo⸗ pter hoe ꝙ natũ vel cõceptũ ſub eo diſpe⸗ nit ad vſum cõputatiõis ⁊ ratiocinijꝛ vt di ctũ eſt fupꝛa.ca.vij. Wercatoꝛũ eni eſt ſem per in lucro ꝓficere. Itẽ eſt charitas pfe⸗ etoꝛũ. Et E ẽ facies lune: quia luna dñat̃ aqͥs:⁊ charitas pfecta dñatur tribulatiõi⸗ bus:Cant?.viij. Tque muite nõ potuerũt extinguere charitatẽ. Quarto modeſtia que aſſimilat cancro.cuiꝰ pꝛima facies eit veneris.ſecũda martis. tertia lnne.eſt tri⸗ plex. Pꝛimaẽ circaveſtiũ oparatuʒ. et eſt facies vener'. Nã venꝰ vt dietũ ẽ ſupꝛa in eodeʒ ca.vij dicitur diſponere natos v int veſtiũ muliebꝛiũ inciſoꝛesivt diẽ Pto
————— ————— 8„

niu giſc
inbit E winie Hhil wön 1hst nektt „tvit deniub 3 bercti nip ſbnih vüit Wmn
n nrihni t mit nn. *
„niin nnst
ib
litatè ⁊ leuitatẽ Vertia eſt circa ludum.⁊ hecẽ facies lune:qꝛ luna vt idẽ Ptole.· di cit exiſtens in ſcðᷣo ſigno:poſt aſcẽdẽs oſtẽ dit meroꝛẽ ⁊ triſticiã:ꝑ quã ſeʒ temperant᷑ ſudi. Quinto benignitas q̃ aſſimilatur leoni.cuiꝰ pꝛima facies eſt ſaturni.ſcðᷣa io uis. tertia martis.eſt triplex Mꝛia ſcʒ in ſuoꝛtãdo.⁊ hec eſt facies ſaturni qͥ ĩ mo tu ſuo eſt tardiſſimꝰ:qꝛ hõ qui benignꝰ eſt tardiſſime mouct᷑ ad irã ↄtra aliũ. vñ ſcit ſuppoꝛtare. Itẽ etiã dʒ eſſe benignitas in cõicando. ⁊ hec ẽ facies iouis q̃ oibꝰ dicit pdeſſe ⁊ nulli nocere. Itẽ in ↄuerſando.
hec ẽ facies martis. Nã mars dñat̃ co⸗
lere. Et ille qͥ vult benigne ↄuerſari:opoꝛ⸗
*
tet ꝙ dñetur ire. Nã licet mars ſit de ſe in ⸗ cenuus:tñ cõiunctꝰ veneri temperat᷑ · Et ſic hõ cõiũctus ꝓrimo vt bene cõuiuat ei. etiã ſi de natura ſua eẽt aggreſtis ⁊ aſp:de pet tñ ſeip̃m ꝑ benignitatẽ tẽperare. Se xto caſtitas q aſſimilat virgini.cuiꝰ pᷣma faries eſt ſolis. ſcða venerltertia mercu⸗ rij. eſt triplex. Mꝛima ẽ caſtitas virginal. ⁊illaẽ facies ſolis:qꝛẽ pᷣclariſſima: Sap̃. üij. O qᷓ; pulchꝛa ẽ caſta generatio cũ cla⸗ ritate. Scða aũt eſt caſtitas ↄiugalis. Et iſta ẽ facies venerꝛqꝛ licet venꝰ incitet ad amoꝛẽ:tñ eſt tẽperata in qᷓlitatibꝰ. Et talit᷑ amoꝛ carnalis cõiugũ ii ſit tẽperatus ⁊ ho neſtus:caſtitas vocat̃. Tertia vidualis · ⁊ hec ẽ facies mercurij. Mã mercuriꝰ cum ſole gradit᷑:⁊ nõ longe a ſole recedit:nun⸗ qᷓ; pius triginta gradibꝰ diſtans ab eoꝛet ðꝛ pᷣeſſe ſeminibꝰ vñ ſignificat vitã vidua lem q̃ ſemꝑ debet vacare deoꝛſicut legit᷑ de ſancta Anna Lu.ij. ꝙ ieiunijs ⁊ obſecrati onibꝰ erat ſeruiens dño die ac nocte. Itẽ debet vacare elemoſynis:q̃ ſunt ſemina qᷓ bus recolligit᷑ fructꝰ eternꝰ · De quo ſemie dicit Apls·ij. Coꝛin · ix. Qui parce ſemĩat parce ⁊ metet. Septimo mãſuetudo que aſſimilat᷑ libꝛe.Cuiꝰ pᷣma facies ẽ̃ lune·ſe⸗ cũda ſaturni.tertia louis · debʒ eẽ triplex.
ſeʒ in apetitu: vt ad vindictã nõ excande
ſcat:Eeci.x. Fili in mãſuetudine aĩam tuã ſerua. Et hecẽ facies lune q̃ tẽperat caloꝛẽ
pſolis i illis inferioꝛibꝰ:⁊ ſic mãſuetudo tẽ⸗
perat feruoꝛẽ ire. Wanſuetudo enĩ ẽ tẽpe⸗ ratiua irarum: vt dicit Nhs in itij. Ethi.
De celo ⁊ elementis emeus. Scða ſpecies modeſtie ẽ circa er
terioꝛes coꝛpis motꝰ. Et hecẽ facies mar ⸗ tis:qꝛ mars Pm ad mobi⸗
Itẽ dʒ eẽ mãſuetudo in mou ſiue aetu.ſ⸗ vt nõ impetuoſe vel rabide ſed plane ⁊ mo deſte oꝑa ſua ꝑficiat. Et hecẽ facies ſatur ni. cu motꝰ nõ ẽ impetuoſus vł rabidꝰ ð planꝰ ⁊ moꝛoſus: Ecci.iij· Itli in manſue tudie oꝑa tua ꝑiice. Tertio dʒ hri man ſuetudo in auditu.ſ.vt ex ira veritati non ↄtradicat:Ecci,v. Eſto mãſuetꝰ ad audiẽ qũ vbů ði. Et bᷣ ẽ facies louis:qꝛ iupit᷑ vt dicũt aſtrologi inuenit᷑ veridicꝰ in ſuis ſi⸗ gnificatiõibꝰ⁊⁊ ſignificat ſapiam ⁊ rõnez⸗ Sapia eni ⁊ rõ Vitati nõ Sdicũt. Octa⸗ uo ↄtinẽtia q̃ aſſimilat ſcoꝛpioni.Cuiꝰ pꝛi ma facies ẽ martꝰ.ſcða ſolis.tertia venert eſt triplex. Sna ẽ a ↄceſſo ⁊ licitoꝛ vt cuʒ q̊s ↄtiet ſimpłr ab oĩ actu venereoꝛ etiaʒ à
mimonio.⁊ tal ↄtinẽs opoꝛtet ꝙ habeat
ↄtinuũ hellũ cũ carne:qꝛ caro co ncupiſcit aduerſus ſpm̃. Et hec ẽ facies mart! qͥ dil⸗ ponit ⁊ incitat ad bella. Scðaẽ a turpi? ſilicito.ſicut ↄtinere a foꝛnicatiõe ⁊ adulte rio ⁊ ſtupꝛo ⁊ hmõ. Et iſta ẽ facies ſolis· cuiꝰ radiꝰ nõ coinqͥnat imundicijs. Ver tia ẽ ab ĩmoderato⁊ ſuptiuo vſu cibivłma trimonij. Et hec ẽ facies veneris q tẽperat maliciã· maliciã ſcʒ.i.inoꝛdinatã ↄcupiſcẽ tiã cibi vel actꝰ venerei. Nono patiẽtia q̃ aſſimilat᷑ ſagittario. Cuiꝰ pᷣma facies eſt mercurij.ſcðᷣa lune.tertia ſaturni.ẽ tripli⸗ citer cõmẽdabil. Mꝛiĩo qñ ds patit᷑ vtilit᷑: puto qñ patit ꝓpter iuſticiã:qꝛ tałpatien⸗ tia acq̃rit meritũ eterne beatitudinis:ᷣm illud Mat.v. Beati qͥ ꝑſecutionẽ patiunt᷑ ꝓpter iuſticiã. Talis eñ qͥ ſequit᷑ chꝛiſtũ:qᷓ paſſus eſt. ꝓpter iuſtificationẽ nr̃am.Hec ẽ facies mercurij:qᷓ vt dictũ eſt ſequit᷑ motu ſuo ſolẽ.chꝛiſtꝰ eni eſt ſol inſticie. Secun do qi qͥs patit libẽter.i.volũtarie.j. Pe⸗ tri.iiij. emo veſtrũ patiat᷑ quaſi homici⸗ da et fur:qui ſeʒ inuite patiunt᷑: Apls.ij. Coꝛinth.xij. Libẽter gloꝛiaboꝛ in infirmi⸗ tatibus meis. Et hec ẽ facies lune que ſuo motu eclypſatur. Talis eſt qͥ ſua volũtate patit᷑. Tertio qñ qͥs patitur firmiter ſiue ionganimiter:vt ſcʒ nõ deficiat ꝓpter paſ⸗ ſionis diuturnitatẽ: Zpls Epb.iij. Obſe⸗ cro vos ne deficiatis in tribulationibꝰ. Et hec ẽ facies ſaturni qͥ habet motũ longũ ⁊ diuturnũ.⁊ cõplet curſum ſuũ in.xxx.un⸗ nis. Decimo gaudiũ ſctõꝝ quod aſſimi⸗ latur capꝛicoꝛno.cuius pꝛima facies eſt io uis.ſcðᷣa marttertia ſoł.ẽ triplex. Wil⸗ d ²

mo qꝙ qᷓs gaudeat de pꝛoſperitate ꝓximi:
ſicut membꝛũ de cõmoditate membꝛi ſui.i Coꝛinth. xij. Si gloꝛiat᷑ vnũ mebꝛũ:ↄgau/ dent oĩa mẽbꝛa.⁊ hec eſt facies iouis · de q̃ dicunt aſtrologi ꝙ habet exaltationem et gaudiũ ſuũ in geminis tribꝰ gradibꝰ. Nã dů qͥs gaudet de bono ꝓximi:gaudiũ ge⸗ minat᷑:⁊ hec debet hr̃e tres gradus:qꝛ de bet gaudere de bono ꝓximi ſpũali:coꝛpo⸗ rali ⁊ tempoꝛali.Scᷣm eſt gaudere de ad/ nerſitatibꝰmũdi.ꝑ hoc enĩ hõ ↄſociat chꝛi ſto.j. Petri.iij. Cõicantes chꝛiſti paſſioni bus gaudete. Et hec eſt facies martis:qꝛ
mars erigit᷑ ⁊ exaltat᷑ in capꝛicoꝛnoꝛet ib
eſt gloꝛia ſua ſiue gaudiũ: vt dictũ ẽ ſupꝛa ca.xx viij.Quaſi enĩ capꝛicoꝛnus eſt mun⸗ dus.coꝛnibꝰ.i.aduerſitatibꝰ ſuis nos im ⸗ petens ⁊ ꝑcutiens in q̃ vir ſanct? nõ ↄtur⸗ bat᷑ ſed gaudet: Jaco.j. Om̃e gaudiũ exi⸗ ſtimate fratres chariſſimi cũ in tentatiões varias incideritꝭ. Tertium eſt gaudere de niſu ſiue exercitio interioꝛis habitꝰ virtu⸗ dſi: Pꝛouerb.xxj. Saudiũ eſt iuſto facere tudiciũ.et hec ẽ facies ſolis qͥ gloꝛiã lumi⸗ nis ſui qð valde eſt gaudioſum nõ habet ab extrinſeco ſed a ſeipſoꝛIpð.xltiij. m⸗ nis gloꝛla eiꝰ ab int?. Andecimo boni⸗ tas q̃ᷓ aſſimilat᷑ aquario. Cuius pꝛima faci es eſt veneris ·ſecunda mercurij.tertia lu⸗ ne.⁊ eſt triplex:ſcʒ delectabilitatis:honc⸗ ſtatis ⁊ vtilitatis. vñ Ambꝛo· in libꝛo de officijs diuidit bonũ in tria.ſ.delectabile: quod ſolũ rõne delectationis eſt ap etibi⸗ le.vnde tale qũq; põt eſſe ⁊ noxiũ ⁊ ꝓficu um:honeſtũ ⁊ inhoneſtũ:ſicut ptʒ in amo re cõiugali et in vſu mr̃imonisli. Lhecẽ fa cies veneris. Itẽ in bonũ honeſtũ qð ex feipſo habet rationẽ apetibilis ſicut ſapi⸗ entia.et hec eſt facies mercurij:qͥ ðᷣꝛ diſpo nere ad ſapientiã. Itẽ in bonum vtile qð ſeʒ eſt apetibile in oꝛdine ad alind.⁊ hec ẽ facies lune:que multũ cõfert iſtis inferio ribus.Quia ſicut dicit Paſiliꝰ:ip̃a eſt de coꝛ noctis:mater roꝛis: miniſtra humoꝛis et dñatrix maris. Duodecimo longani⸗ mitas.i.ꝑleuerãtia in bonis q̃ aſſimilatur piſci.cuiꝰ pꝛima facies eſt ſaturni.ſcða io⸗ his.tertia martis cauſat᷑ ex tribꝰ. Pꝛimo ex abundãtia virtutis:qꝛ quãto aliqs plꝰ pabet de virtute:tãto plꝰ tolerat difficile. ahec õ facies ſaturni:qͥ vt dictũ ẽ ðᷣꝛ a fatu ritate.i.obůdãtia. Scðo ex tẽperãtia ope
pꝛimus
ris:qꝛ q̃nto qͥs moderatiꝰagit:tãto diutꝰ durat.⁊ hec facies iouis qͥ eſt planeta tem peraꝰ ĩ ſuis q̃litatibꝰ. Tertio ex magna ⸗ nimitate coꝛdiset hec ẽ facies martꝭ qͥ di⸗ ſponit ad animoſitatẽ. Et ſic ptʒ quõ fru⸗ ctus ſpũſſctĩ aſſimilant᷑ ſignis celis qbus
ſeʒ fructibꝰ ꝑ ip̃m ſpm̃ virtutes celoꝝ· i.ce
leſtiũ mentiũ ꝑficiunt᷑ ⁊ firmant in bono. vñ Mõð · xxxij · Aerbo dñi celi firmati ſũt: ⁊ ſpů oꝛis elꝰ oĩs vᷣtꝰ eoꝝ· La. XMRII
oꝛiam eterne beatitudinis reðſentat celũ em⸗ preũ. Opoꝛtet eni locũ ⁊ locatũ inuicẽ ↄtinuari.vñ cũ celũ empvreũ ſit lo⸗ cus gloꝛie beatoꝝ:opoꝛtet ꝙ eoꝝ ſtatui cõ foꝛmet̃. Et iſta ↄfoꝛmitas attendit qᷓ;tum ad ſeptẽ. Mã pᷣmo celũ empyreũ ðꝛ ꝓpꝛi⸗ um dei habitaculũ. de h eni ip̃e deꝰ dixit Eſa.lxvj· Lelũ ſedes mea: ⁊ terra ſ cabellũ pedũ meoꝝ. Hec eni duo coꝛpoꝛã in mũdo maie repũtãt dei eternitatẽ ⁊ ĩmutabilita tẽ.ſ.coꝛpꝰ ſupꝛemũ qð vocamꝰ empyreuʒ: qꝛ illud ſoluʒ int᷑ ſpheras celeſtes ponimꝰ imobile:⁊ iõ aſſimilat᷑ ſedi in q̃ ſedẽs qꝛie⸗ ſcit. Et coꝛpꝰ infimuʒ.ſ.terra qðᷓ a ſuo ſitu nunqᷓ; mouet᷑. Et iõ aſſimilat᷑ ſcabello qð etiã opoꝛtet eſſe qͥetũ ⁊ firmũ:Ecẽs.j. Ter
ra in eternũ ſtat:qꝛ in telo empyreo maxt⸗
me refulget diuĩetutl opatio. õ ſpeciali ter ðᷣꝛ ibi eſſe ſedes dei ⁊ hĩtatio dei. Mõ· r. Dominꝰ in celo ſedes eiꝰ. Et hinc eſt ꝙ
poĩes oꝛare volẽtes manus ad celũ leuãt
tãqᷓ; ad dñʒ eiꝰ.oc ãt cõpetit bi glie bes toꝝ in qͥbꝰ deꝰ ĩmobilit᷑ habitat.ita vt nũ qᷓ; ab eis ſeparet᷑:et ideo replet eos leticia eterna ⁊ glia. ſᷣm illðᷣ Mð.v. In eternũ ex ultabũt⁊ habitabis ĩ eis ⁊ gloꝛiabunt in te. Scðo celũ empyreũ eſt claritate luci⸗ dũ.vnde empyreũ ðꝛ cel igneũ nõ ab ar⸗ doꝛe ſed a ſplẽdoꝛe. Cõneniẽs enim eſt m
Paſiliũ: vt ſicut dãnati hñt extremas tene
bꝛas:ita beati habeãt extremã luceʒ.Et h etiã cõpetit beat?:q̃rum mens ꝑlumẽ infu ſum glie ↄfoꝛtata ⁊ eleuata ineffabile ⁊ in⸗ creatũ lumẽ attingit. ᷣm illud Mð· xxxv In lumie tuo videbimꝰ lumẽ. Rep̃ſentat ẽtiã illud ſplẽdidiſſimũ celũ ckaritatẽ glo⸗ rioſam quã coꝛpoꝛa glioſa poſt reſurrecti⸗ onẽ habebũt: Mat. xiij · Fulgebõt inſti ſiẽ ſol in regno pr̃is eoꝝ. Tertio celuʒ em⸗
pvreñ eſt capacitate maximð ů infro ſe

6
e celo et elemẽtis
includit dĩa coꝛpoꝛalia. Et b etiaʒ cõpetit beatoꝝ felicitati:q̃ ſcʒ includit ⁊ continet oĩn deliderabilia.vñ Boetiꝰ dicit: ꝙ bea⸗ titudo eſt ſtarꝰ oĩm bonoꝝ aggregatice P⸗ fectus.⁊ ideo ibi ſatiabit᷑ ſolũ human ap petitus:m illud Pãõ.xvj. Satiaboꝛ cum aparuerit glia tuà. Quarto eſt figura ſphericũ. Figura aũt pherica cum careat initio ⁊ fine repñtat eternitatẽ dei: quã be ati participant ipᷣm deũ ꝑ eſſentiã vidẽdo: m illud pob.xvij. Mec eſt vita eterna vt cognoſcaht te folũ deũ veꝝ ⁊c̃.Et ideo be⸗ ati dicunt᷑ eſſe in vita eterna· i.invita inter minabili ⁊ ꝑfecta. Nã eternitas ẽ intermiꝰ
nabilis vitẽ tota ſimul et ꝑfecta poſſeſſio:
vt Boetiꝰ dicit in.v.de ↄſolatione. Añ qꝛ beati habent vitã interminabilẽ ⁊ intranſ mutabilẽ nõ ſolũ ßᷣm eſſe ſed etiã vlterius ᷣm opationẽ:qꝛ qᷓ;tũ ad illã oꝑationem ã verbů vident nõ junt in ſanctt volubiles cogitatiões: vt Augꝰ dicit.xx· de trinita⸗ te. Et ideo ðꝛ Dañ.xn.ꝙ erũt q̃ſi ſtelle in p petuas eternitates. Muinto eſt ab omi motu quietũ. Mã ſi eẽt motũ: mot⸗ eiꝰ de⸗ pꝛehenderet ꝑ aliqð coꝛpus aw arẽs:ſicut depꝛehendit motꝰ aliaꝝ ſpheraꝝ:qð mini me aparet.⁊ ideo celũ empyreuʒ eſt oĩno
quietù. vñ Baſiliꝰ dicit in. i· herameron? dꝙ remuneratio q̃ ꝓ dignis opationib re/ ſtaurat᷑ in ea luce qᷓ eſt extra mũdũ quiet
domiciliũ ſoꝛtief᷑. Sic etiã ſtatus beatoꝛũ
vli.mo fini inherentiũ eſt ſtatꝰ oĩmode qe
tis ⁊ pacꝰ:vᷣm illud Mõ.cxlvij. Moſuit fi nes tuos pacẽ ⁊c̃. Habent enĩ quietem ab om̃i laboꝛeꝛ mn illud Apoẽ̃. xiij. Amodo tã dicit ſpũs vt requieſcãt a laboꝛibus ſu⸗ is. Itẽ ab om̃i moleſtia vel inqͥetatione. ð· iiij. In pace in idiß̃m doꝛmiam ⁊ re⸗ quieſcã. Sed nota ꝙ qᷓ;uis celũ empyre
um ſit ĩimotũ:habet tñ m aliqͥs influenti
am ſupꝑ alia coꝛpoꝛa que mouent᷑.ſicut etiã ſupꝛemi angeli qͥ aſſiſtunt habẽt influenti am ſuꝑ medios et vltimos qui mittütur: qᷓʒuis ip̃i nõ mittant᷑. Influit aũt celũ em⸗ pyreum in pꝛimũ mobile nõ adtrãſiens ⁊
adu eniens ꝑ motũ:ſed ad fixuʒ ⁊ ſtabile: puta virtutẽ continẽdi ⁊ cauſandi velali⸗
ud huiuſinodi ad dignitateʒ ptinens. Si⸗ militer heati qͥ ſunt in patria influunt nob
ta:et pᷣcipue ſpũalia q̃ ſunt fixa et ſtabilia
qui ſumꝰ in via ſuffragia eeeb
vona· vñ Job hoꝛtat᷑ holem vlatéꝛem dl diuit.
—
—
cens: Aoca ſi eſt qͥ tibi rñdeat:⁊ ad aliquẽ ſctõꝝ cõuertẽ: Job.v. Sexto ẽ a diffoꝛmi tate remotũ. Eſt enĩ totaliter vnifoꝛme nõ habens partiũ diffoꝛmitatẽ:ſicut celũ ſtel latũ. ð etiã cõpetit beatitudini ſctõꝛuʒ: nõ quidẽ ex parte beatoꝝ:cum beatitudo vniꝰ ſit maioꝛ qᷓ; beatitudo alteriꝰ: ᷣm il⸗ lud.j. Coꝛinth. xv. Steila differt a ſtella claritate.⁊ ſic ex parte beatoꝝ ẽ ibi quedã diffoꝛmitas graduum. ꝓpter qð dixit chꝛi ſtus Job. xiij. In domo pfis mei manſio⸗ nes multe ſunt.ſed ex parte dei beatifican tis qͥ eſt beatitudinis obiectũ.ex cuius co⸗ gnitione ſaluus aliqͥs efficit ⁊ beatus: ᷣm ſilud Augl.in. iij. feß. Peatus quite no uit etiã ſi alia ignoꝛet.ipſa beatitudo ſctõ rum ẽ ſimplex et vnifoꝛmis. Muia licet di cantur eſſe ibi congregata om̃ia hona:ta⸗ men illa congregatio bonoꝝ eſt in deo:nõ ꝑmoduʒ cõpoſitionis ſed ꝑ modũ ſimpli⸗ citatis:qꝛ que in creatur? multiplicia fũt: in deo pᷣexiſtunt ſimplicit᷑ ⁊ vnite. Et hinc eſt ꝙ diuina beatitudo vna ⁊ ſimplex exi ſtens: nihilominꝰ omnẽ beatitudinẽ com plectit. Qnuia qͥcqͥd ẽ deſiderabile in qua⸗ cunq; beaticudine vel vera vel falſa:totuʒ eminentiꝰ in diuina beatitudine pꝛeexiſtit. De contẽplatiua enĩ felicitate habet certiſ ſimõ̃ et continuã cõtemplationẽ ſui ⁊ alio rũ omniũ De actiua vero gubernationeʒ totius vniu erſi. De terrena autẽ felicitate que cõſiſtit in voluptate:diuitijs:poteſta⸗ te:dignitate et fama: ᷣm Boetiũ.iij. de cõ ſola.gaudium habet de ſe et de omnibus alijs pꝛo delectatione: pꝛo diuitijs omni⸗ modã ſufficientiã quã diuitie pꝛomittũt:
pꝛo poteſtate omnipotentiã: pꝛo dignitate
om̃e regimen:pꝛo fama admirationem to⸗ tius creature. Septimo celum empyre⸗ um eſt ſitu ſupꝛemum:quia ã centro maxi me remotũ:Eſa.lv. Sicut exaltantur cel a terra ⁊c̃. Ita etiã beatitudo ſanctoꝛũ eſt ſummũ omnia bona tranſcendens. Nam qᷓ;tum ad obiectum eſt ſummum bonum ſimpliciter:ſed qᷓ;tum ad actum in creatu ris beatis eſt ſummum bonum non ſimpl citer ſed in genere bonoꝛum participabili um a creatura.Et tanta eſt excellentia illi us beatitudinis quam deſignat celi empp rei excellentia localis.quodvt dicit Apłs j.Coꝛinth.ij.nec oculus vidit:nec aurꝭ au La. XXMIII

Zier pꝛimus
ari iſta eſt ſphera nona.⁊ aliam decimaʒ ante . Rq tiq gratum iſtam qᷓ habeat tĩ vnicũ motum 8 faclens aſſimilã pꝛimo mopili num. Illud eni quod eſt pꝛimuʒ in genere qttuoꝛ. Mꝛimo Ulud coꝛpoꝛũ mobiliũ nõ poteſt eſſe multifoꝛme el ẽ empyreo celo immediatũ. Eelũ eni 4 variũ in motibꝰꝛqꝛ ab vno motoꝛe pᷣmo empyeum deputatũ gloꝛie heatoꝛũ idißm ⁊ ſimplici in eo qð mouetur ab ipᷣo nõ po⸗ repſentat. Sicut ergo illud celũ immedia⸗ teſt eiſe niſi vnus motꝰ. Quia ergo diuia te ſe habet ad empyreũ. Ita gr̃a immedia/ gratia eſt id quo anima pꝛĩo mouet ad iu te ſe habet ad gloꝛiã:ſicut motꝰ ad termi/ ſticlam recte in celi pꝛimo motn deſigna⸗ nũ: vel ficut imꝑfectũ ad ꝑfectũ: Rom̃. vj. tur. Eſt etiã motus gratie vnicꝰ inqᷓ;tum Sratia dei vita eterna. Secũdo qꝛ ilud nöõ inclinat niſi ad bonum. Walũ enim qꝛ elum eſt in oꝛdine celoꝛũ mobilium deci/ multipharie contingitvt dicit Pionpyſius: mũ. Rã ßᷣm Ptolemeũ ⁊ ᷣm WMeſallach habet motꝰ multifoꝛmcs. Ipſa etiã gratia in iibꝛo de ſphera mota:⁊ ᷣm Alphetragi eſt qua deo vnmur⸗? eſt mot? eius diur⸗ um in aſtrologia noua:ſuꝑꝛa firmamẽtũ: nus:id eſt lucidus ⁊ velox. Meſcit eni tar id eſt celũ ſtellatũ: quod eſt octaua ſphera da molimina ⁊c̃. Quarto firmamentuʒ opoꝛtet ponere aliã ſpherã nonã quaʒ voꝰ ſine celum ſteliatũ eſt omntũ motnũ cauſa camus celũ cryſtallinũ:in qð reducit᷑ mo⸗ tiuũ ⁊ menſuratiuũ. Nã illud quod eſtp⸗ tus oꝛbis ſignoꝛũ: qui eſt ab occidente in mum in aliquo genere· eſt cauſa ⁊ mẽſura oꝛientẽ. Et ſmiliter ſupꝛa hanc opoꝛtet po alioꝛũ: quare cũ motꝰ localis ſit pꝛimꝰ mo nere ſpheram decimã:in quã reducit᷑ mo tuum vt Pbs pꝛobat. Et inter motꝰ moꝛs tus diurnns:qͥ eſt ab oꝛiente in occidentẽ. les gr̃a eſt pꝛimꝰ motus omniũ virtutnʒ ⁊ ⁊ hec decima ſphera vt dicũt eſt pꝛimuʒ ce⸗ motuũꝛqᷓ ſunt in nobis ad actꝰ virtuoſos lum mobile. Hic igit᷑ oꝛdo ſiue numer hu x interioꝛes. Omes eni virtutes gratuite ius ſphere:que ſcʒ eſt decima cõpetit etias cauſant᷑ a gratia: ſicut om̃es potẽtie anie gratie ſine qua decẽ pᷣcepta decalogi non ab eſſentia anie. Añ gr̃a eſt in ip̃a eſſentia implent᷑. Ipa eni eſt lucerna cũ quã dect⸗ anĩe.virtutes autẽ ſunt in potẽtijs tanqᷓ;i ma dꝛagma perdita ꝑ peccatũ.i.humana lubiecto. Item gla illuminat gĩam ad co natura recuperat᷑.i.iuſtificatur: Euck Tv. gnoſcendũ defectus ſuos qͥs peccati tene Einde Apls ad Titũ.iij Juſtificati ergo bꝛa occultat. Mã ſicut adueniente lumine chꝛiſti heredes ſumꝰ;ᷣm ſpem vite eterne. ſolis fu gat᷑ tenebꝛa noctis:⁊ pulchꝛitudo Tertia qꝛ hec ſphera decima inter om⸗ vniuerſi aparet. ta cum gratia illumiat nes ſpheras mobiles obtinet pꝛincipatũ. aiĩam videt defect? ſuos qs pꝛimo nõ vide Eh enĩ pꝛimũ mobile:⁊ ideo nõ habet niſi bat. ſicut atomi in radijs ſolis awarcnt et nicum motũ ſeʒ diurnũ. Opoꝛtet ei mul/ in vmbꝛa nõ · ta minima petã in ⁊ſcĩa il⸗ titudinẽ ab vnitate cauſari.Et natura ſiẽ luminata. Mð · xrxiij. Accedite ad eũ ⁊il dicit Phs in · ix. de animalibꝰ nõ trãſit de luminamini. Sed nota ꝙ ſicut ſfol nð illu⸗ ertremo ad extremũ niſi ꝑ medtuʒ.i ideo minat cecos:qᷓ;uis oꝛiatur ſuper bonos et nõ eſt fattus nature ab eo qð habet vnicũ malos. Ita nec g̃a peccatoꝛes:qꝛ peecato motum ad aliud qð pabet tres niſi ꝑ medi res ſunt in traria diſpoſitiõe feʒ ꝑ obſta ⸗ um qð habet duos. Cũ ergo in ſphera ſtel culã peecati: Job.j· Tenebꝛe eum nõ com ⸗ arũ fixarũ dep̃henſus ſit ab aſtrologi tri/ pꝛehenderũt: ſcʒ lucẽ gratie. ideo ðꝛ Eph · plex motꝰ vt dictũ eſt ſupꝛa ca.xxx.ſ.diur⸗ v. Exurge qui doꝛmis. Item gr̃a aſſimila nus ab oꝛiente in occidentem ſupꝛa polos tur roꝛi. Mꝛimo qt ros ex alto manat. mundi.Et alter ſtellarũ fixarũ econtrario generat᷑ enim ros in alto.flante vento ca⸗
ab ocicdente in oꝛientẽ. Tertiꝰ acceſſiõis ſido.i.auſtroꝛqe gratia deſcẽdit nobis in“
⁊receſſionis: ptʒ fᷣm pᷣdicta ꝙ ſphera ſtel“ fundente ſpũſancto. Mon eſt enĩ ros teſte arũ fixarum nõ poteit eſſe pꝛimũ mobite: Philoſo ·niſi pluuia pauca. Auſter auteʒ ſed opottet ante eã eẽ alias duas ſ heraſt roꝛeʒ gignit quẽ aquilo ſua frigiditate dit ſeʒ vnam que habet tin duos motꝰl.diur pergit:q? gratia quã deus hoĩbus infun/ num ab oꝛiente in occidentẽ. ⁊ decliuum; dit:diabolus ſi poteſt eã coꝛrumpit dũ cub eſt econtrario ab eccidente in oꝛientemet pam ↄtrariã gre intro ducit. Dicit tñ Vali

nin wnun voylini an ſulu vepinnii lisiym
jül dir uit patüb aſtyndnt su
leit mranic P initi
tthum xn Sann u mi
na multiplicat.
ꝙ luna ẽ mater roꝛis: qꝛ ſeʒ dña ña in juna ſignificats totiꝰ gie impetratrir exi⸗ ſtit. Et ideo quicqͥd ros gre in nobis facit totů pᷣt dici op vᷣgis. Scðo qꝛ ro ſere nitatẽ ⁊ tẽperiẽ amat. Nã ros nõ generat᷑ niſi in ſereno ⁊ tempoꝛe tẽperato?qi ſi non fit ferenũ impedit᷑ appꝛopinqᷓtio ſolis va/ poꝛẽ eleuantꝭ qͥ ẽ materia roꝛis. Si aũt eſt eſtus conſumit᷑ ip̃e vapoꝛ ſubtilis vapo? eĩ roꝛidus ſubtilioꝛ ẽ inter vapo ꝛeſ hũidos
t ideo eleuat᷑ ad ſupꝛemũ interſticiũ geris
excluſiue:qꝛ ille locꝰ tẽperatꝰ eſt:eo ꝙ me⸗
ũ eſt inter calidiſſimũ ⁊ frigidiſſimu 5:i5 bi eqᷓliter agit caloꝛ ↄgelationẽ impediẽs
⁊ frigꝰ cõpꝛimens. Añ ille iocꝰ ſtrictus ab Vriſto.ðꝛ:qꝛ clauſus ẽ inter duo eytrema- Bos 3ð eſt diuia gf̃a qᷓ nullo modo inueni xur in aĩa niſi ſerena ſit ⁊ a pctõ pura. Nõð enĩ ſol lumẽ gre influens a ꝛopinq̃re põt vbi mẽtis ſerenitas deeſt. Itẽ eſtus cõcu
piſcẽtie deſtruit vapoꝛẽ gre·⁊ iõ dpoꝛtet ꝙ
repꝛimat᷑ remedio tẽperãtie ſiue abſtinen ⸗ tie. Tertio qꝛ ros terras inebꝛiat ſcʒ qꝛ diuina gra mentes a terrenis delitijs alte⸗ nat. iã ampliat. Ita diuia gr̃a in nobis oĩa bo MQuinto qꝛ ros oſtreas ⁊ piſces mari impinguat: qꝛ gra mẽtes hu
manas ꝑ amoꝛẽ charitatis dilatat. Se⸗ xto qꝛ margaritã ĩ conchilia generat: qe ꝑ
diuinã g̃am filiꝰ dei in vtero vginali ẽ ge
neratꝰ. Septimo qꝛ pullos coꝛuinos ſu⸗
ſtentat anteq; nigreſcãt:qꝛ gr̃a aiam non deſerit quã ſpũalit᷑ paſcit niſi poſtq; ꝑ cul⸗ pã nigreſcere incipit.Eſt enĩ gr̃a cibꝰ ſpũa
lis aie:ſicut panis eſt cibꝰ materialis coꝛ⸗ poꝛis. Octauo qꝛ ros cauſat dulcedinẽ.
Nã qᷓʒuis videat᷑ inſipicꝛeſt tñ ptãte dul⸗
ciſſimus ⁊ mellis in herbis ⁊ floꝛibꝰ cauſa
tiuus · Nihil eni ſapiẽtes mel alind eſſe di ⸗ cunt qᷓ; roꝛẽ taloꝛe digeſtũ in aere. Ita ſilr
gra dinia q̃ eſt in pnia modo non ſentit᷑ ſie
fapida:qᷓ;uis ſit pᷣdulciſſima:ſicut appare bit in patria. Itẽ g̃a diuia aſſimilat᷑ aqᷓ · Pimo qꝛ aqua eſt eſtus refrigeratiua. Eſt enĩ aqua frigida ex natura:ã̃re in ca⸗ oꝛe eſtatis hoĩes balneãt ſe aqͥs.anetes ⁊
anſeres ſũt ob hãc cauſaʒ ↄtinue in aquis
cõmoꝛãtes.Et ita etiã ſili modo diuĩa g̃a aie refrigeriũ tribult; dũ caloꝛẽ ↄcupiſcen tie inflãmãtis extinguit. Scðo rõne con iunctlonis:qꝛ eſt ſeparataꝝ partiũ cõiun⸗
2
De celo⁊ elementis
A caſeus capꝛinus qꝛ
narto qꝛ ros in ſeminibꝰ medul“
etiua. Nam terra pꝛe ſiccitate in puluereꝝ caderet niſi eius partes aqu9 cõnecteret, arũ habet de hu⸗ miditate:totus ẽ interiꝰ oculatus ⁊ diſ cõ⸗ tinuatus. nõ ſic pecoꝛinus: qꝛ magl humo reẽplenus. Ita ſimiliter gratia diuerſoꝛũ coꝛdiũ eſt vñitiua vt ſit in diuerſis volun⸗ tas vna. Tertio qꝛ eſt viriditatis ↄſerus tiua:qð apparet in oibus herbis? plant?? quarũ viroꝛes pendent ex aquis. Areſcit enĩ in bꝛeui quecũq; planta ſi nõ in viroĩe ſuo ꝑ aquam fuerit cõſeruata· Et ita gra⸗ tia ði eſt in bono cõſeruatiua dů in peccã⸗ ta cadere nõ ꝑmittit. Quarto qʒꝛ eſt re⸗ ſiſtentiũ ſubuerſiua. Naʒ omĩa reſiſtentia ſibi vaſtat:⁊ alta in planuʒ humtliat. enim aqua terrã vel aliqð aliud intrat ter ram excauat: ⁊ a fundamẽtis omia ſuble⸗ uat:⁊ ſic omĩa cõplanat. Ita gratia omĩa ſibi reſiſtentia in regno aniĩe deſtruit:dum altiſſima coꝛda cõuertit ⁊ ſuo dño ſubijcit. Muinto qꝛ eſt vacui repletiua. Mam re plet oẽs foſſas ſibi obuias vt nihil eẽ va⸗ cuum ꝑmittat in loco quem inhabitat. Et ſic gratia eſt beatoꝛũ hominũ repletiua dũ nihil in anĩa vacuum derelinqͥt:eo ꝙ om⸗ nes virtutes ibi gignit quibus omnẽ pati entiam ꝑficiunt ⁊ ad ſuũ complementũ ad dũt. Septo rõnes caloꝛis: qꝛ ab alto ca⸗ dens eſt caloꝛis cauſatiua. Mam in alueo uens nõ caleſcit: qꝛ tarde mouet᷑:ß aqua cadens ab alto citius mouetur ⁊ deſcẽdit velocius. MWotus enĩ niſi ſit velor caloꝛeʒ nõ inducit. Quaſi autẽ aqua fluida ẽ gra tia humana. Hec eni cito labitur:qꝛ facilit᷑ amittitur:⁊;̊ nõ calefacit:qꝛ diuinũ amo⸗ rem nõ inducit imo frequẽter opoſitum. Añ Apls ad Sal.j· diẽ: Si adhuc hoib? placerẽ:chꝛiſti ſeruꝰ nõ eſſeʒ ⁊c̃. Sed aq ca dens ab alto eſt gr̃a veniens a deoEt hęc
eſt aqua qᷓ velociter deſcẽdit:qꝛ neſcit tar⸗
da molimina ſpũſſcti gr̃a:ſicut dic Bloſa hieronymi ſuꝑ illud Ack.ij · Et factus eſt de celo repente ſonus ⁊c̃. Ande hec etiam eſt aqua que charitatis igne animã calefa cit. Item ip̃a gratia diuina ſuꝑabũdans facit in quocunq; homine ceſſare tentatio nes diaboli:ſicut in multa pluuia ceſſant venti: eo ꝙ vapoꝛ ſiccus qui ẽ materia ven ti impedit᷑:⁊ non eleuatur amplius vent?ꝛ
4 hoc abundante ſuo cõtrario:cũ contrari
um magis foꝛte impedit ↄtrarium minus d 4

———
ſcʒ dei gr̃a ibidẽ abundãte. Iteʒ gp̃a dei
aſſimilat fluuto de paradiſo egredienti:qͥ
diuiditur in qᷓttuoꝛ capita:id eſt in q̃ttuoꝛ
flumina:Beñ.ij. hec enĩ in diuerſis qᷓ̃ttu⸗
oꝛ habet modos. Eſt eni in penitẽtibꝰ tur bida.Et hec gr̃a aſſimilat᷑ Seon:id eſt ni⸗ loꝛqͥ eſt fuuius meſopotamie ſempꝑ turbi⸗ dusꝛet circũit terrã ethiopie.i.mentes ho minũ denigratoꝝ.Ethiopes enĩ nigri ſũt. et deſcẽdit ꝑ egyptũ:id eſt ꝑ coꝛda ſuꝑbo⸗ rũ que ſunt tenebꝛoſa.lumine vero ſãpien tie carẽtia. Egyptus enĩ interp̃tatur tene⸗ bꝛa:cuiꝰ planiciẽ.i.humilẽ cognitionẽ ni⸗ lus.i.gratia penitentie irrigat.cumulis a⸗ renarũ.i.memoꝛijs peccatoꝛũ claudẽtibꝰ oſtia eius.Mã peccatoꝛũ memoꝛia ſupbaʒ mentẽ humiliat:⁊ ip̃a humilitas gr̃am re ⸗ tinet ne defluat.hic fluniꝰ habet cocodril los:id eſt demones infeſtãtes. Sed beſtio
la quedã que ðᷣꝛ endros luto ſe inuoluens
tntrat ꝑ os in ventrẽ eiꝰ:⁊ rapit oĩa inte⸗ rioꝛa eius:eũq; occidit. Mec beſtiola hũili tatẽ chꝛiſti ſignificat:q̃ luto carnis noſtre ſe veſtiens: diabolicũ ventrẽ:id eſt virtutẽ dirupit:⁊ q́s ſibi incoꝛpoꝛauerat extraxit: einſq; virtutẽ extinxit. Secũdo gf̃a chꝛi ſtiẽ inobediẽtibꝰ plurima:⁊ hec aſſimilat᷑ Phyſon:qͥ circũit terrã euilathꝛid eſt ĩdi am. Mã india in ſcriptura interp̃tatur nu tus vel dilucidus:qꝛ ſcʒ vir obediẽs nutu alterius.ſ.ſupioꝛis ſibi dilucidato.i.oſten ſo mouet᷑. Et ðꝛ phyſon grecc decẽ latine: eo ꝙ decẽ in ſe recipit fumina:id eſt obſer
natiua ⁊ impletionẽ decẽ pꝛeceptoꝝ legis.
Hic finuius abũdat arenulis aureis ⁊ gẽ⸗ mis pᷣcioſis:⁊ in eius etiam litoꝛe creſcũt aromatice ⁊ medicinales herbe. Arenu ⸗
le auree ſunt exẽpla ſpecioſa.gẽme pᷣcioſe ſũt merita copioſa.medicinales herbe ſũt vitioꝛũ remedia virtuoſa:q̃ᷓ oĩa abundan ⸗
ter inucniunt᷑ in vere obedientibꝰ. Ter
tio g̃a chꝛiſti in patientibꝰ ẽ ſubita ſiue fe⸗
ſtina. Ande aſſimilat᷑ fluuio tigris qui ad
inſtar tigris antalis velociſſime currit ad modũ ſagitte.vt dicit oſephꝰ.qꝛ ſeʒ paſ⸗
ſiones ⁊ tribulatiões pᷣſentes faciunt nos
ad deñ currere veloclt᷑. vñ Mõ.xxv· Wul⸗ tiplicate ſunt ifirmitates eoꝝ.poſteã acce
De celo ⁊ elementis foꝛte. Q uaſi ergo multa pluuia in terra ẽ abundãtia g̃e in anĩa in qua ceſſant ven⸗ ti malarũ tentationũ:eo ꝙ vapoꝛ.i.appeti
tus peccati nõ eleuat᷑ in coꝛde ſuo ↄtrario
—
eſt turbidꝰ:tribꝰ ſanguineus: tribus viri⸗
lerauerunt:ſicut equus calcaribꝰ ꝑcuſſus velocius currit.Hic pgit cõtra aſſyrios:qͥ interpᷣtant᷑ depꝛimẽtes:qꝛ ſcʒ patientia cõ tra ꝑſecutiones ⁊ depꝛeſſiões hoĩem inui⸗ ctum reddit. Itẽ poſt multos circũitꝰ in⸗ trat mare rubꝛũ:qꝛ qũq; poſt multas paſ⸗ ſiones ꝑducit ad martyriũ:qð ꝓpter rube dinẽ effuſi ſanguinis ꝑ mare rubꝛum deli⸗ gnatur. Q narto chꝛiſti gr̃a eſt fructife⸗ ra in diligentibꝰ. Et hec aſſimilat᷑ euphꝛa ti qui interpꝛetat᷑ frugifer.nullus enĩẽ fru ctus opꝑis ſine gr̃a dilectiõis. Mic eſt fluui us meſopotamie:q̃ iterpꝛetat᷑ altitudo cu⸗ iuſdam vocatiõis:qꝛ ſcʒ altitudo chꝛiſtia⸗ ne vocatiõis ↄſiſtit in dilectiõe charitat᷑. hic ẽ copioſus ĩ geminis:qꝛ charitas abũ dat in opibꝰ virtuoſis ⁊ meritoꝛijs. Iteʒ gr̃a dei aſſimilat᷑ qͥbuſdã fontibꝰ mirabili bus qͥ inuẽiunt᷑ in q̃buſdã pꝛouincijs:m qnq; differẽtias q̃ funt in effectibꝰ gpe. Re fert enĩ Augꝰ.⁊ etiã Iſido.ꝙ ſũt duo fon tes in boetia:quoꝝ vnus memoꝛiã ⁊ alter obliuionẽ inducit. Et het ẽ pꝛima ↄtrarie
tas in effectibꝰ gr̃e:qꝛ gr̃a facit obliuionẽ
tempoꝛaliũ ⁊ memoꝛiã ſpiritualiũ. Ethet fuit in Aplo dicente: Que retro ſunt obli uiſcens.ſ.tempoꝛalia· ad ea vero que ſunt pꝛioꝛa extendens me ſcʒ ad ſpũalia. Phi⸗ lip.i. Secũdo refert Aug'.ꝙ eſt ́daʒ fons in egypto in quo faces extinguãtur accenſe:⁊ accendant᷑ extincte. Et hec eſt ſe⸗ cunda ↄtrarietas gr̃e:qꝛ extinguit vitia ⁊ accendit virtutes: Roma. xiij. Abijciamꝰ opꝑa tenebꝛau ⁊ induamur arma lucis. Tertio ðꝛ qͥdã eſſe fons apud garaman ⸗ tes:qͥ fons ẽ tam algens de die vt nõ biba tur.tã calidus de nocte vt non tangat᷑. Et hec ẽ tertia differẽtia gr̃e. uia gr̃a in die ꝓſperitatis facit algidũ:id eſt humilẽ:ita vt nõ bibatur ſiue abſoꝛbeat᷑ a ſuꝑbia. Et in nocte aduerſitatꝰ facit calidũ:id eſt fer⸗ nentẽ⁊ deuotũ:ita vt ñ tãgat᷑ ab ĩpatiẽtia. Quarto legunt᷑ duo fontes fuiſſe in ſiei lia:quoꝝ vnꝰ ſterilẽ faciebat: alter vero fe cunditatẽ inducebat. Et hec ẽ q̃rta differẽ tia gp̃eꝛqꝛ facit aliqͥs ſteriles in carnalibꝰ ſcʒ ꝑ ↄtinentiã:⁊ fecundos in ſpñalibꝰ.·ꝑ doctrinã ⁊ bona opa. Quinto legit᷑ fu⸗ iſſe qdã fons in idumea:qͥ tribꝰmẽſibꝰ ãni
.
is ⁊tribꝰlympidus. Et hec ẽvera differẽ
tiajgre:q̃ in qbuſdã ẽ turbulentatvt in tri

ahn queſun h
vngntn m. diin anudgnm Sdiewitt vnnmzit uugjn Bt bini ekuurht atsſiſu rim xiin Snib
Si
—
vuiatꝭ nue actinis:ꝗfrequẽt᷑ turbant. ſẽ dñs dixit Warthe: Turbaris ergapluri⸗
ma.in qͥbuſdã vero ſympida:ſicut ĩ tem
platiuis.in q̃buſdã vero janguinea:ſicuti martyribꝰ.⁊ in quibuſdã viridis:ſiẽ in vᷣ⸗ ginibꝰ. Itẽ gfaſ pũſſancti aſſimilat᷑ aque puteali. Meimo rõne ſapoꝛiſ:qꝛ a t᷑ra cir cũſtante ſapoꝛeʒ attrahit. Añ nunc ſalſam nunc dulcẽ ſe oñdit. Ita gratia ſpũſſancti
;diu anima terreno ẽoꝛꝑi circundat᷑: non
vnifoꝛmiter ſed varie in anĩa ſentit᷑. Nam nũc eſt ſalſa in aĩa penitẽtis:nũc dulck in aĩa cõtemplãtis. Scðo rõne lahoꝛis· àd hoc enĩvt aqua putealis melioꝛe: opoꝛtet vt ſepiꝰ vacuet᷑ vel hauriat. Añ q̃nto fre⸗ quẽtius in extrahẽdo eã Wt laboꝛa⸗ tur:tanto melioꝛ ex motu effi
enĩ aqua ex puteo ꝓfunde bonitat? diuie oꝛõnis aſſidnitate. Et ideo quanto crebꝛiꝰ oꝛatur:tanto magis gr̃a impetrat᷑: ꝑ quã ania ꝓficiens melioꝛatur. Tertio rõne
dulcoꝛis:qꝛ tanto aqua putealis eſt dulci⸗
2
oꝛꝛquãto eſt terre vine vicinioꝛ. Terra aũt viuẽtiũ ðꝛ vita beata. Mð·cxviij. Moꝛtio mea ⁊c̃.uic terre quãto magis aia in
quat ꝑ contemplationẽ vel affectionẽ:tan to gratiã ꝑcipit dulcioꝛẽ ⁊ etiaʒ carnis vr
mundi intrinſecꝰ refrigerationẽ. MQuar
—
to rõne caloꝛis:qꝛ puteus nunqᷓ; de leuiĩ
cõgelat᷑:eo ꝙ caloꝛ a ſuo contrario *
ad interioꝛa putei repellit᷑. Ande nõ ſoluʒ nõ congelat᷑.i.nõ coartatur a fri oꝛe:ĩmo magis tũc ferueſcit ⁊ inflãmat᷑. Et ita etiã ſimii modo eſt de aĩa que x gratiã in hye⸗ me tribulatiõis magis ĩamoꝛe dei caleſcit 4accenditur. Ca.XXXIIII
Ratie gratis da
te aſſimilant᷑ circulis celeſti ſphe⸗
re de q̃bꝰ meminit. Salomon Ecci
. vbi dicit. Luſtrans vniuerſa in circũitu pgit ſpũs ⁊ in circulos ſuos reuertit· Nã
ratie grat? date ſunt ille quas enumerat Apls ſ.Coꝛinth. xij. Blij dat ꝑ ſpm̃ mo ſcie. Aiij autẽ ſapie m eundem ſpm̃. Alij gr̃a ſanitat? in vno ſpũ. Alij opatio virtu tũ. Alij ꝓphetia. Alij diſcretio ſpirituum. Alij genera linguaꝝ. Alij interpᷣtatio ſer⸗
monũ. Pꝛima igit᷑ eſt ſermo ſapie. Et hec
aſſimilat᷑ celeſti circulo qui ðꝛ ſolſticialis
eſtinalis. Sermo eni ſapiẽter loquẽtis ad
tria tendit que nobis ille circulus rep̃ſen ⸗
cit̃. Hauritur
pꝛimus
tat. Pꝛimo ad inſtruendũ intellectüim
ſpecialiter de diuinis ⁊ ſpũalibus circa 5
Ppꝛie eſt ſapientia. Tunc autẽ intellectus
inſtruit᷑ dñ aliquis ſic clare loquit᷑ ꝙ doce at. Et hoc rep̃ſentat circulus ilie ſolſticia⸗ lis qͥ ideo ſolſticialis eſtiualis dicit᷑:qꝛ ſo⸗ le ibi exiſtente fit ſolſtieiũ eſtiuale. vbi aũt eriſtit ſol pꝛeſens oĩa clare ⁊ lucide viden tur.ſic qui loquẽdo inſtruere deſiderat nẽ⸗ ceſſe ẽ vt ea que loquit᷑ clare ⁊ lucide olten dat.Et talibꝰ dicit᷑ ex pſona ſapiẽtie Ecci. riiij. Nui elucidãt meꝛvitã eternã habe⸗ bunt. Secũdo qui ſapiẽter loquit᷑ intẽ⸗ dit ad mouendũ affectũ: vt ſcʒ libenter au diant verbũ deiꝛſed ille qui vult delectare opoꝛtet ꝙ loquat᷑ temperate. i.non nimis pꝛolixe:qꝛ plixa locutio nõ delectat:ſʒ at⸗ tediat.Et ſi vult mouere affectũ opoꝛtet ꝙ loquat᷑ feruẽter.verba enim in flãmare ne⸗ queunt que frigido coꝛde ꝓferunt᷑: vt di⸗ cit Brego.Et hoe ſignificat circulus ſol⸗ ſticialis eſtiualis:qꝛ eſt quaſi cõiunctiuus noſtre habitabilis ⁊ toꝛride gone. In nr̃a habitabili eſt temperies aeris. In toꝛrida vero exceſſus feruoꝛis. Añ in ſermone pꝛeẽ dicantis debẽt hec duo cõiungi.ſcʒ tempe ramentũ locutiõis ſeʒ a pꝛolixitate.er fer ⸗ uoꝛ ꝓnunciationis: vt ſcʒ ꝑ pꝛimũ place⸗ at:p ſecundũ moueat. Tertio ſermo ſa⸗ pienter pᷣdicantis tendit ad flectendũ ad actũ.i.ad hoc vt auditoꝛ amet ea que ipfe pꝛedicans dicit ⁊ ip̃s implere velit:qð fit dũ ſic loquit᷑ ꝙ auditoꝛem flectit. Ad quod quidẽ ſpũſſanctus vtit᷑ lingua hominis quaſi quodã inſtrumẽto. Ibe au tẽẽ qͥ perficit operationẽ interiꝰ.&ñ Bre⸗ go. dicit in Homelia penteco. Niſi coꝛda audientiũ ſpũſſanctus repleat:ad ardoꝛẽ amoꝛis vox dicentiuʒ in caſſum ſonat. Et hoc etiã oſtendit circulus ſolſticialis eſti⸗ nualisꝛex eo ꝙ ille circulus tangit codiacũ in cancro. Nam godiacus dicit a doda qð eſt vita:qꝛvinificatiuus eſt ſpirituſſanetꝰ. quia ſpiritꝰ eſt qui viuificat: vt dicit ſalua toꝛ. Ande tunc eſtiuali cõiungitur vodia⸗ cus:quãdo ipſius pᷣdicatoꝛis ſermoni ad⸗ iungitur ſpirituſſancti virtus. Qne cõiun ctio fit ĩ cancro:vbi ſol reſlectitur ⁊ retro⸗ cedit. Nam in octauo gradu cancri ſol re⸗ trogradationẽ facit:qꝛ ſol intantũ extolli⸗ tur verſus tumoꝛẽ ſphere ſcʒ noſtrã hahi⸗ tabilẽ ⁊ ſitũ in terra ꝙ non poteſt plus ex⸗ d

2iber pꝛimus
olll:⁊ tůc retrogradit᷑ deſcẽdẽdo ꝑ ſigna ſcit:quãto aura pſecutiõis vel frigus mñ⸗ inferioꝛa · Vůc ergo codiacũ ſolſticialis in di tenebꝛofi magl 3 eã excreſcit. Leen cancro tangit qů ſermo pᷣdicatoꝛis vtute ter vtilitate.inã galaria ꝓpter ſuã cla⸗ ritatẽ ⁊ ſerenitatẽ dirigit nauigãtes et iti⸗
ſpũſſancti adiũctã ſuꝑbum coꝛ pctõꝛis ad pumilitatem penitẽtie flectit ⁊ reducit. nerantes de noete. Silr fides vera ⁊ con/ Scða gr̃a gratis dutã ẽ ſermo ſcie:id eſt ſtans dirigit nauigãtes ꝑ mare gr̃a loquẽdi efficaciter de inferioꝛibꝰ ⁊ ſpe ðꝛ de filijs iſrael ad heb.xj. ꝙ fide trãlie⸗ cialiter de hũanis · Et bec aſſimilat᷑ alteri rüt mare rubꝛũ tanqᷓ; ꝑ aridam terrã· Et circulo folſtictaii hyemali · aʒ ille qͥ vult etiã ẽ fides viatoꝝ directio:ne ĩ tenebꝛis docere hoĩem ſciam nõ vanã ſed ſ alutife⸗ ignoꝛãtie vel infidelitatꝭ exoꝛbitãdo pere⸗ raʒ: debet intẽdere adtria· Mꝛio ad in ant. ñ ðꝛ ad heb.x. Initiauit nobis viã ſtruendũ ſcʒ vt minuat᷑ tenebꝛa igno?ãtie nouã: ⁊ poſt eñ aſcẽdamꝰ cũ vero coꝛde in ⁊ creſcat lumẽ ſcie. Et h ſignificat ſolſticia plenitudine fidei. Nuarta gra grar da lis hyemalis: quia ſeʒ ſole in eo exiſtẽte fit ta eſt gia ſanitatũ.Et hec aſſimilat᷑ circu⸗ ſolſticiũ hvemale.poſtq; incipiũt creſcere lo paralello ſeptẽtrionali:qͥ eſt diuiſio ñe dies ⁊ noctes decreſcere: Bo xiij⸗ Zbiſcia habitabilis 4 frigide. Dicit᷑ enim paralet mus opa Eit induamur arma luck lus. i.eque diſtãs:a para qð eſt iu xta:⁊ le⸗ ſicvt in die ⁊̃. Scðo dʒ intẽdere ad affi le qð ẽ diſtãs · equaliter enĩ diſtat ab alio Ciendũ ſeʒ timoꝛe ſuwlicij ⁊ amoꝛe pꝛemij⸗ auitrali ſiue antãrtico paralello. hoc autẽ Et ðᷣ ſignificat ſolſticial byemal⸗ quia ẽ ex cõpetit gre ſanitatũ.qꝛ oĩs infirmitatis eſt parte toꝛride ⁊ alteriꝰ habitabil. Rãitoꝛ eq̃liter ⁊ indifferẽter curatiua:⁊ nõ videli rida vbi ẽ exceſſus ardoꝛis:intellige ſup/ cet minꝰ vn? qᷓʒ alteriꝰ:qꝛ innitit diuie vir liciũ inferni. In glia habitabili vbi tẽpe/ tuti cui nihil ẽ impoſſibile vł difficile. non ries et amenitas ẽaeris:intellige ſuauita⸗/ ſic aũt de vtute medicine create q̃ aliq̃s in tẽ celi.uoꝝ pᷣmũ ẽ timẽdũ:reliquũ awe firmitates curare põt ⁊ aliq̃s non. Et rur⸗ tendũ. Tertio dʒ intẽdere ad ꝓmouen“ ſus curabiliũ infirmitatũ quaſdã tardiꝰ ⁊ dũ ſcʒ vt hõ ꝑ ſcĩam humanoꝝ etiã pꝛacti/ quaſdã citiꝰcurat· Itẽ iſte paralellus Sꝛ ce ꝓkiciat sſcẽdendo de vtute invirtutez⸗ ſeptẽtrionalis · ſeptẽtrio denoĩat᷑ de ſtellis Eð iterũ oñdit circulus ſolſticial hyema areturi q̃ circa polũ articũ vertunt᷑. Ande lis:qꝛ tãgit godiacũ in capꝛicoꝛno· Caper iſte circulus.vij. ſtellaꝝ ſignificat ſeptem eni eñt aĩal coꝛnibꝰ ſupioꝛa petens. Añ ðꝛ modos qbꝰ gr̃a ſanitat? coꝛpoꝛal in euãge capꝛicoꝛnus:q? ſol ibi exiſtẽs poſt ſolſticiũ lio legit᷑ eẽ ↄceſſa:in q̃bꝰ etiam ſignificant᷑ hyemale incipit aſcẽdere ꝑ ſigna vᷣſus ſu⸗ ſeptẽ modi qͥbꝰ infirmitates ſpũaies curã⸗ perioꝛẽ arietẽ ⁊ verſus cancrũ.vñ aſceſum tur. Pꝛimo ei legit fuiſſe ↄceſſa gr̃a coꝛ⸗ ſignificat hoĩs ꝑ ꝓfectũ virtutũ. Ter“ poꝛal ſanitatꝭ dil cipuloꝝ oꝛõe:ſiẽ hr Luẽ̃. tia gr̃a gratis data ðꝛ fides. Et hec aſſimi/ iiij. de ſocru petri febꝛicitãte:ꝙ diſcipli ro lat᷑ eirculo galaxie ꝓpter q̃ttuot· Pꝛimo gauerũt illũ P ea· ⁊ ſeqͥtur ꝙ ſtans ſuꝑ il⸗ pter puritatẽ: qꝛ galaxia Sꝛ via lactea:in luz iperauit febꝛi ̃̃. Et ſilr ab infirmitate Zſignificat nitoꝛ puritatꝭ quã fides facit: peccati curat hõ ꝑ oꝛõnes iuſtoꝝ: Jaco.v⸗ ym illud dictũ Metri Acti.xxv. Fide puri Sꝛatio fidei faluabit infirmũꝛ alleuabit icans coꝛda eoꝝ. Scðo awter kirmitatẽ: eñ dñs:⁊ ſi in pctis ſit dimittet᷑ ei. Scðo qꝛ galaxia ſo ſtat in eodẽ loco celi:vt dicit ptãt ↄceſſiõe:ſiẽ Lu.ir. Důs mittẽs diſci ſes.Q intelligit᷑ q;tũ ad awarẽtiã ꝓ pulos ad bᷣdicandũ dedit eis ptãtẽ vt lan pter tardiſſimũ motũ:qꝛ in rei veritate ex“ guoꝛes curarẽt:ſignificãs ꝙ vbo pᷣdicati pertũ ẽ ꝙ galaxia mouet᷑ i centũ ãnis gra onis curat᷑ infirmitas pctõtis: Sap̃· xvj⸗ du vnoFides aũt ꝓut gra grat? data ac⸗ Sermo tuꝰ dñe ſanat oĩa· Tertio pᷣcepti cipit᷑ ꝓ ali fidei exc ellẽtia ſicut † ſtãtia erðᷣſioneꝛſiẽ dixit Lenturio MWatth. viij. idei: vt dicit Sloſa. Añ fides Sꝛiubſtätia Dic tĩ vbo.ſ.pᷣcipiẽdo ⁊ ſanabitur puer ꝓpxter kirmitatẽ: Pebꝛe.xj. Tertio gprer meꝰ in à ſignificatum ẽ ꝙ obediẽtia ſanat aritatẽ. Nã galaxia circulus tũc ẽ clariꝰ moꝛbo ſpũales ſpũalit᷑ ſupbie? negligẽ⸗ oꝛ qñ aura nocturna fuerit frigidio?* ſere tie:ſiẽ infirmꝰ obediẽs medico curatut. kioeꝛqꝛ ſcʒ ↄſtãtia fidei tanto ampliꝰ clare Muarto apꝛopinqᷓtiõe:aꝛ qͥ ſic àwĩohꝛ

Tnohß oyi Aou n Alt cn *ult n
„gin Seu
p mß in ynn Mc 3 boiu Sin
ſe „ Anſt xn n Sw
quabãt chꝛiſto vt enz tangerẽt:ſanabant᷑: Warẽ. vj. Qnuotãt tangedant eũ:ſalui fie bãt. Iſte tactꝰ ꝑtinet ad actiuos vł ad imi tatoꝛes opeꝝ chꝛiſti:qͥ eriã ſanant᷑ ſpũali · MQuinto manuũ impoſitiõe: Ku.iiij.Zit ille fingulis manꝰ imponẽs curabat eos· Iſta manuũ impoſitio eſt ꝑ pnĩe abſoluti⸗ dnẽ. Ael tactꝰ manuñũ chꝛiſti eſt flagella⸗ tio dei:q̃ etiã expellit infirmitatẽ peccati. Sexto aque lotione:ſiue ſit intirmitas cecitatꝰꝛſicut dñs miſit cecũ a natiuitatevt lauaret᷑ ad natatoꝛia ſiloe:⁊ abijta lauit ⁊ vldit: Job ix.ſignans ꝙ cecitas ignoꝛãtie tollit᷑ ꝑ aquã ſapie. Siue ſit infirmitas le⸗ pꝛeꝛſicut dñs ĩtroduyit de Naaman lepꝛo ſo curato in lotiõe aque ioꝛdanis: Nu.itij · Nã lepꝛa naaman pᷣncipis militie. Syrie eſt coꝛruptio in pᷣlatoꝛqᷓ̃ curat᷑ in deſcenſu hñilitatis. Joꝛdanis eni interp̃tat᷑ deſcen⸗ ſus. Siue ſit q̃cunq; alia infirmitas;ſiẽ ſa⸗ nabat᷑ vnꝰ qͥ pꝛimo deſcẽdebat in piicinã Joh.v. Et iſta ẽ lotio baptiſmi vel pnie:q̃ dm̃e petiñ purgat. Septimo vulnerũ al ligatione:ſicut ptʒ de Samaritano qͥ cura nit vulneratũ: vuinera eꝰ alligãdo:vinuʒ 4 oleum infundendo:Luck.x.ec alliga⸗ tio eſt iuſticie adhibitio ꝑ coꝛreptioneʒꝛin qua dz eſſe vinũ moꝛdens ⁊ ol ůũ lintẽs:qꝛ ců inſticia: vt dicit Brego. Itẽ circulꝰ il⸗ le paralellus diuidit nr̃am hab itabilem a frigida. Habitabił aũt ſiue habitatio anie eſt in coꝛpe. Frigꝰ aũt eſt q̃litas moetifica tiua. Añ ꝑ gr̃am ſanitatũ habitabil nr̃a.i. coꝛpoꝛis nf̃i natura diuidit᷑ a fri ida.i.ſe⸗
Pa ⁊ liberat᷑ etiaʒ a moꝛte:qꝛ icʒ hñtes
anc gratiã moꝛtuos ſuſcitãt. Quinta ratia grat? data eſt opatio virtutũ:id eſt ignoꝛũ vel miraculoꝝ · Ande het aſſimila tur godiaco circulo:qui ðᷣꝛ eſſe cirtulus ſi⸗ gnoꝛũ. Nam miracula que facultatẽ natn re excedũt: vocant᷑ virtutes. nia vᷣo ſůũt ad manifeſtandũ aliquid ſupnaturale vo cant᷑ ſigna. ꝓpter excellentiã autẽ dicũtur poꝛtenta vel ꝓdigia:q̃ſi pꝛocul aliqͥd oſtẽ dentia. Serta gr̃a gratis data eſt ꝓphe tia.Et hee aſſimilat᷑ illi ctreulo celeſt? ſphe re:qui dicit᷑ colurus ſolſticialis:qui inci⸗ pit à polo feptẽtrionali:⁊ per eancrũ et ca
pꝛicoꝛnum circulariter ꝓcedens iternʒ re⸗
dit ad ſuum pꝛincipiũ. Naʒ ꝓphetia vt di eit Sregoduãdoq; incipitã pꝛeteritis:ſi⸗
De celo?elementis
miſcẽda eſt lenitas cũ ſeueritate ⁊ miſcðia
cut de pꝛophetia Woyſi patet:qut pꝛophe tauerat de pꝛincipio creationis rerũ: qñq; vero eſt de pñti occulto:quãdoq; de futu⸗ ro: ⁊ quãdoq; a futurt redit ad pꝛetẽritò⸗ ſicut expſſe ptʒ in libꝛis parũ· Dicit ãt colurꝰ a colon vꝛi.i.mẽbꝝ ſilu eſtr'bouis. Colon eniĩ eſt mẽbꝛũꝛ vꝛus vero bos ſilue ſtris dicit᷑.i.cauda ſeʒ bouis ſilueſtr?:qui erigens caudã circulũ facit impfectuz · vñ colurꝰ qᷓi circulꝰ ĩpfectꝰ. Mã ſiẽdiẽ Apls j.Coꝛinth. xiij. Ex parte co gnoſcimꝰ et ex parte ꝓphetamꝰ. Ande ꝓphetia imperfe⸗ ctionẽ habet. Septima gra gratis darã eſt diſcretio pirituũ.⁊ b aſſimilat᷑ cireulo oꝛigont:qᷓ.ſ.diuidit duo hemiſperia. h ãt pemiſperia.ſ.iferiꝰ ⁊ ſupiꝰ ſůt duo ſpũſ.ſeʒ creatoꝛ ⁊ creatꝰ. Nui aũt habẽt hanc gr tiam diuidũt ⁊ diſcer nũt quãdo id quod ſuggeritur vel inſpirat᷑ eſt a ſpiritu creato re:id eſt a ſpũſaneto.vel a creato.i.a ſpiri⸗ tu pꝛio vel maligno. vident etiam ea que dicunt᷑ quo ſpiritu dicant᷑. Añ dieit᷑.j. Jo han. iitj. Pꝛobate ſpiritꝰ ſi ex deo ſint. Et ibidẽ: Nolite om̃i ſpiritui credere. Oeta ua eſt gratia lingudrũ.Et h̊ aſſimilat᷑ alte⸗ ri circulo paraleito.ſeʒ auſtrali. Nã para⸗ lellus vt dictũ eſt dicit eque diſtans: qꝛſ. habẽtes donñ linguaruz:omnes linguas q;tumcũq; diſtantes ſiue differẽtes equa⸗ liter loquebantur.ſicut patet de apoſtolis Actuũ.ij. Sed hoc ꝙ dixi equaliter intel⸗ ligendum eſt qᷓ;tum ad ea que pertinebãt aq fidei docrinam. n quibus diuina gra tia nulla linguarum diſtantia fuit apoſto lis ignota:ſed qᷓ;tum ad ea que ſupꝛa ad⸗ duntur humana arte ad oꝛnatum et elo⸗ quentiam locutionis qutlibet apo ftołꝰ in⸗ ſtructus erat in ſua lingua:non autẽ alie⸗ na. Ande Apoſtolus maioꝛi facundia vfus eſt in epiſtola ad hebꝛcos quã ſcripſit in ꝓpꝛia lingua 5 in alijs quas greco ſer⸗ mone cõpoſnit. Sieut etiaʒ in fapientia et ſcientia fuerũt ſufficienter inſtrueti quam requirebãt in doctrina fidei.non aũt qᷓ;tũ ad omnia que per ſcientiam aequiſitaʒ co⸗ gnoſcuntur.puta de concluſiõibus arith⸗ metice vel geometrie ⁊̃. Kona gratia ẽ interpꝛetatio fermonũ.Et iſta aſſimilatur alteri coluro ſcʒ equinoctiali:qui ꝑ libꝛaʒ in arietem pꝛocedens iterum redit ad ſuũ punctum. Sſſimilatur auteʒ interpꝛetatio
kermonum coluro:qꝛ impfectioueʒ habes

Liber
ſicut ⁊ ꝓphetia. Nazʒ qui ſcit interpꝛetari vnñnelcit qñq; interpꝛetari aliud. Sicut Paniel interpꝛetatꝰ ẽ viſionẽ ſiue ſomniuʒ Rabuchodonoſoꝛꝛet tunc in alia viſione quaʒ ipſemet habuit. viyit:&go audiui et nõ inteli exi: Dañ.xij Et ideo interp̃tatio ſermonñ reducit᷑ ↄd pꝛophetiã:inqᷓ;tũ ſcʒ mens iluminat᷑ ad intelligendũ ⁊ erponẽ dum que ſunt in ſermonibus obſcura:ſiue ꝓpter difficultatẽ rerũ ſignificararuʒ:ſiue etiã pꝛopter ibᷣas voces ignotas que ꝓfe ⸗ runt᷑? ſiue ꝓpter ſimilituduies rerũ adhi ⸗ bitas: ᷣm ilud Haniel.v. Audiui de te ꝙ poſſis obſcura S ligata ſolue⸗
re. a. Ereticoꝛuʒ vita h aſſimilat antris terre ꝓpter n“ q;. Mrimo qꝛ antrũ eſt latibu lum tenebꝛoſitatis. Ande dicit antruʒ ab atroꝛeo ꝙ atris tenebꝛis ſit infuſum. Sic hereticoꝛũ vita cũ ſit animalis ⁊ tenebꝛo⸗ ſaꝛlatet tamẽ ſub ſpecie pietatis.vñ Wat. vij. Attendite a ſalſis ꝓphetis qui veniũt ad vos in veſtimẽtis ouiũ ⁊c̃.j. Regꝰ· xiij. Abſconderunt ſe in ſpeluncis et in abdi⸗ tis:in petris quoq; ⁊ĩ cauernis ⁊ in ciſter nis. ec enĩ diuerſa loca dinerſi modi ſũt quibꝰ heretici ſe occultãt ſub ſpecie pietà tis. Secũdo qꝛ antrũ habet intuitum ra pacitatis. Ande antrũ dicii ſpecus ad ſpe culandũ:qꝛ in ſuas pꝛedas animalia ſpe/ culant᷑: vt dicit Iſido. Sic heretici in ſcri pturt malicioſasa ſophiſticas ſubtilitates ſpeculant᷑:quibꝰ ſimpliciũ anias rapere ⁊ puertere poſſint: Ibo.xxxviij. Quãdo cu bant in antris ⁊ in ſpecubꝰ inſidiantur. Tertio qꝛ antrũ hʒ intẽperamẽtũ cõtra rietatꝰ. Mã antrũ eſt ĩ eſtate valde frigidũ ⁊ in hyeme valde calidũ.ſic heretici ĩ opi⸗ bus charitat ſunt valde frigidi: ſed ĩ ope ribꝰ iniqͥtatis ſunt valde calidi.i⸗ feruẽtes x ſolliciti.Añ in eis implet᷑ illud Watth. rxiij.Qm̃ ſupabundabit iniqͥtas tua:re⸗ frigeſcet eharitas mltoꝝ: Job.xxxvij · Dn grediet beſtia latibulũ ſuũ:⁊ in antro ſuo moꝛabit᷑.ab anterioꝛibꝰ egrediet᷑ tẽpeſtas
4 ab arcturo frig?. Muarto qꝛ hʒ nutri⸗
mẽtũ vilitat?. Mã antrũ eſt fetibꝰ beſtiarũ nutriẽdis aptũ. Sic heretici nutriũt filioſ beſtiales ⁊ carnales: ↄcedẽdo eis liberta⸗ tẽ opeꝝ carnis dicẽtes foꝛnicationẽ nõ eẽ
pꝛimus
petĩ:⁊ multa alia ſilia. Judicũ.vj. Fece⸗ rũt ſibi antra ⁊ ſpelũcas in montibꝰ i.opt niones coꝛruptas⁊ carnales ·in mõtibꝰ.i. ĩexẽplis ⁊ doctrinis ſuoꝝ maioꝝ. Qui⸗ to qꝛẽ habitaculũ infirmitat᷑. Mã antruʒ ex vapoꝛibꝰ ⁊ ſudoꝛibꝰ aĩaliũ ſepe ẽ fetidũ ⁊ coꝛruptũet iõ in eo habitare volẽtibꝰ eſt infirmũ. Sic vbis et exẽplis peſtiferꝭa coꝛ ruptis ip̃oꝝ hereticoꝝ cohabitantes ⁊ co perẽtes eis inficiunt᷑ ⁊ infirmant᷑ ĩi fide et bonis moꝛibus. Mõ. xiij. Coꝛrupti ſunt ⁊ abomiabiles facti ſũt⁊t̃.ij. Timo· iij. Errã tes ⁊ ĩ erroꝛẽ mittẽtes. Itẽ hereticoꝝ do⸗ ctrina aſſimilat᷑ alluuiõi. Mꝛio rõne in undatiõis:qꝛ alluuto ðꝛ latẽs ⁊ lata inun datio aquaꝝ. Doctrina autẽ hereticã ſub ſpecie pietatis ⁊ coloꝛate veritatꝭ q̃ſi ꝑ om nes partes oꝛbis hactenus inundauit ⁊ ſe
dilatauit. Scdo rõne ↄſumptiõis. ðꝛ enĩ
alluuio ab abluẽdoꝛqꝛ terrã ꝑ quã tranſit abluit ⁊ abluẽdo ↄſumit. Sic hereticoꝛuʒ
doctrina licet videat᷑ exteriꝰ mũdiciã qn
dã pᷣtẽdere:tñ finaliter ↄſi umit:dü aie om nẽ bonã diſpoſitionẽ toilit: ob. xiiij. Al⸗
luuione panlatim terra ↄſumit᷑. NP aulati enim heretici decipiũt incipiẽdo a bonis ⁊ trahẽdo ad mala. Tertio rõne diſſoluti⸗ onis. nã quãto ꝑ abſcõditas ripaꝝ cõcaui tates maioꝛi ſe ſiuxu alluuio diffundit:tã⸗ to ꝑiculoſius litoꝛis ſoliditatem diſſoluit ·
Sic hereticoꝝ doctrina q̃nto occultiꝰ men
tibꝰ ſunpliciũ infundit⁊tãto piculoſiꝰ vite vel fidei ĩ eis ſoliditatẽ diſſoluit. Quar to rõne deceptiõis:qꝛ ripe ſupficies exteri us ſolida videt᷑:ß ↄſuptio interiꝰ occultat᷑. Et iõ pes calcãtis ripã facile labit᷑:qꝛ inte rioꝛi ſoliditate ↄfũpta latẽs vacuitas nõ videt᷑: vt dicit Brego. Sic etiã facilit᷑ ſim ⸗
plices ab heretic ſeducunt᷑ ⁊ĩ herelimeo⸗ rũ labunt᷑:qꝛ falſitas eoꝛñ ⁊ pꝛauitas ſub
q̃dã veritat? ſpecie ⁊ vboꝝ dulcedie occul
taf.ij. Timo·iij. Hñtes qͥdẽ ſpeciẽ pietatꝭ:
virtutẽ aũt eiꝰ abnegãtes. Ca. XXXVI
Bmilitatis gra
h dus aſſimilari poſſũt circulis pla⸗ netarũ. Mam vt Ptolemeus di⸗
cit planetis aſſignant᷑ tres circuli ſcʒ defe⸗ rens equans et epicyclus. Heferens ẽ cir⸗
culus planete per cuiꝰ circũferentiã ſem mouetur epicyelus ipſius planete · dictus ideo deferens qꝛ detert circulum epicylii.
L
zet öbec
las

wis imi Limnſt Snon
kni iieen Tut mPuli Bhonbt Huun * Uun
les enn N octuhi itqin cili ſy
cidentẽ.i.a natiuitatead moꝛtem: Ecẽ̃s.j
Huic aſimilat᷑ pꝛimus hůilitatis gradus
eſt ubdere ſe maioꝛi:nõ ſolum q? maioꝛi
deferendũ eſt:ſed etiã qꝛ vᷣm ei imperiũ et ðbedientiã ſubditꝰ moueri et incedere de⸗
bet in oĩb: vt ſic m circũferentiã huiꝰcir
euli.i.ᷣm diſpoſitionẽ pꝛelati deferat᷑ circu lus epicycli.i.vita ⁊ volũtas ſubditi exem plo ſeʒ chiſti:qͥ di Joh. vj · Deſcẽdi de ce/ jo nõ vt faciã voluntatẽ meã:ſed volũtatẽ
ei qjmiſit me. Secũdus circulus vocat
equans ſeʒ ſup cuiꝰ centrũ moueĩ deferẽs q in illo tenet vnifoꝛmit᷑ planeta curſum
ſuũ.Et huic aſſimilat ſecũdus humilitatt gradus qᷓ eſt nõ pᷣferre ſe equalt. et ille eſt equans:qꝛ ſcʒ equalitatẽ ſue menſure ho/ mo nõ excedit: Ecci.xxxij. Noli extolli ſed
eſto in eis qjſi vnꝰ ex ilis. Tertius autẽ
qͥ vocat᷑ epicyclus eſt quidã paruus circu lus queʒ deſcribit planeta motu coꝛpoꝛis ſui:ꝑ euius circũferentiã mouet᷑ coꝛpꝰ pla
nete. Añ in ſuperioꝛi parte ſui epicycli mo
netur ab occidente in oꝛiẽs. In inferioꝛive ro parte mouct᷑ ab oꝛiente in occidẽs.⁊ hu ic aſſimilat᷑ tertiꝰ gradus humilitati:qͥ eſt minoꝛẽ nõ ſpernere ſed ei ſe ↄfoꝛmare. Et ille eſt vt cirtulus minoꝛ epieycli:cum ho ⸗ mo ſe paruificat obſequẽdo vel ↄdeſcẽden do minoꝛi:ſicut chꝛiſtus qᷓ dixit apłlis Eu. ryij. Quis maioꝛ eſt qͥ recũbit an qui mini ſtrat?⁊ poſtea ſubdidit:Ego aũt in medio veſtrů ſum qᷓſi qͥ miniſtrat.ihunc circulum et gradũ humilitatꝰ deſcribit nobis motꝰ coꝛpoꝛis ni qͥ ſcʒ docet vt nos ſupbire in nullo debeamꝰ. Et hic motus eſt duplex. Anus in moꝛte:⁊ hic eſt ab occidente in oꝛientẽ inqᷓ;tũ coꝛpus ꝑ moꝛtẽ redigit᷑ in pꝛiſtinã ſuã oꝛiginẽ:Señ· iijj· Donec reuer taris in terã de qua es. Secũdus
eſt in vita:qͥ ↄtinue tendit ab oꝛiente ĩ oc⸗
Srꝛitur ſol ⁊ occidit:id eſt homo pᷣmo na⸗ feitur:poſtea moꝛit: Sap̃ · v. Nos nati cõ⸗ tinuo deſinimus eſſe:⁊ poſtea erimꝰ q̃ſi nõ fuerimꝰ. Item aſſimilat᷑ aeri ꝓpter qͥn ⸗ ;. Mimo qꝛ aer ex ſui natura eſt ꝑſpi⸗ cuus:ſic humilis eſt pſpicnus ꝑ ſapientie
ſuſceptibilitatẽ:que eſt lux ſpũalis:Mꝛo ⸗
nerb.xj. Abi humilitas ibi ſapientia. Secũdo qꝛ eſt ſui in omnẽ partẽ extenſi⸗ uus:ſic humitis ꝑ ſui ad omnẽ ſtatuʒ coa⸗ ctionem. Nã ſicut dictũ eſt humilis homo maioꝛibꝰ obedit:equslibus ſeruit:minoꝛi
Decelo ⁊ elementis
bus cõdeſcẽdit:et ſie ad omnẽ partem hu⸗ militas ſe extendit. Sloſa tñ dicit Watth. iij.ſuper illo vbo:ecet nos implere om⸗ nem iuſticiã:ꝙ humilitas habet tres grã⸗ dus. Pꝛimꝰ eſt ſubdere ſe maioi⁊nöß⸗ ferre ſe eq̃libus.et hec eſt humilitas ſuffiei ens. Secũdus eſt ſubdere ſe equali ⁊ nõ pᷣferre ſe minoꝛi.et hec eſt humilitas pfici ens. Tertius eſt ſubdere ſe minoꝛi. ⁊ hec eſt ꝑficiens:qꝛ in hac humilitate tertiã eſt ꝑfecta inſticia. Tertio qꝛ aer eſt celeſtis
influentie receptiuus:qꝛ humilis eſt ad di
uinã gratiã recipiendã diſpoſitus: Jaco⸗ iiij. Deus ſupbis reſiſtit:humilibꝰ aũt dat gratis. Qnarto qꝛ aer eſt virtutis reſpi⸗ randi adminiſtratiuus:ꝑ quã reſpiratio⸗ nẽ cõſeruatur vita coꝛpoꝛalis. Ande ⁊ de ꝑ reſpirationẽ attractus ſpiritꝰ vocat᷑. ᷣm ilud Pð.cxviij. Os meũ apui ⁊ attrari ſpiritũ. Sie etiã ꝑ humilitatẽ attrahit᷑ ſpi⸗ rituſſanctꝰ ꝑ quẽ eſt ⁊ conſeruat in aia ſpi rituaiis vitã.ñ Eſa.xlvj. ᷣm aliã tranſia tionẽ. Zuper quẽ requieſcit ſpiritꝰ meꝰ ni⸗ ſi ſup humilẽ ⁊ quietũ trementẽ fermones meos? EQuinto qꝛ aer eſt volatiliũ locꝰ. locus autẽ eſt locati conſeruatiuus:qꝛ hu⸗ militas eſt hominũ ſpiritualiũ ⁊ cõtempla tiuoꝛũ conſeruatiua. Ande ſicut aues i àE⸗ re volant:ſic viri virtutũ in humilitate am bulant. ã qui ceteras virtutes ſine hu⸗ militate ↄgregat:q̃ſi puluerẽ in ventũ poꝛ tat:ſicut dicit Vrego. Iteʒ humilis aſſimi latur terre:qꝛ qᷓ;nis ſit infima:tamen cele ſtis influentie eñt maxime receptiua. Cum eni ſit celi centrũ in om̃i ſui pte ab ip̃o in⸗ fluentie ſue capit effectũ.Et ideo inter om nia mũdi coꝛpoꝛa eſt fecundiſſima ⁊ reruʒ multarũ in eiſe ꝓductina. Similiter ⁊ ai humilis maxime receptiua eſt influxꝰ gra tie celeſtis:et qꝛ cõfiuit aqua gratie ad cõ⸗ cauitatẽ terre:id eſt humilitatẽ aĩe: ad cu⸗ ius ſeʒ abundantiã ſeqnit᷑ fecunditas vite ꝑ opera meritoꝛia virtutũ:ſicut in plantis ad abundantiã humoꝛũ ſequif fecũditas fructuuʒ. Põ.j. Erit tanq; lignum qunod plantatũ eit ſecus decurſus aquarum: qð fructũ ſuũ dabit in tempoꝛe ſuo · Et iteruʒ Mö j. Terra nr̃a i. humilis anima da⸗ bit fructũ ſuũ. Item humiles aſſimilan⸗ tur vallibꝰ. ꝛimo quidẽ qꝛ valles fůt aquoſe. Cñ enim vallis ſit terra declinis ʒ depꝛeſſa inter mediũ montiũ collocata?

opoꝛtet ꝙ aqnarũ deſuꝑ fluentiũ ſit rece⸗ ptiua.Et talis eſt anĩa humilis que důũ ſe voluntarie inclinat ⁊ depꝛimit. inter duos montes.i.modos ſuꝑbie:quoꝝ vnꝰ eſt ex⸗ tolli de ſpũalibꝰꝛaliꝰ extolli de tempoꝛali bus. ab vtroq; veclinãs qſi media tranſit. x idcirco ſupernaꝝ gratiaꝝ influxũ copio⸗ ſiſſime recipit. Põð·ciij · Int medium mon tium ꝑtranſibũt aque. Abundat etiam in vallibus:id eſt in humilibꝰ aqua lachꝛy⸗ marũ. Pð·lxxxiij· Aſcenſiões ĩ coꝛde ſuo diſpoſuit in valle iach:ymarũ. Scðo qꝛ valles ſunt fructuoſe. Mã ꝓpter humoꝛis copiã in herbis ⁊ floꝛibꝰ ⁊ fructibꝰ fecun ⸗ dant᷑:frondiũ ⁊ floꝛũ decoꝛe citius adoꝛ/ nantur. Ita in humilibꝰ abundant herbe virtutũ:fruges operũ:frondes verboꝛuʒ: floꝛes affectionũ. Mõ lx viiij. alles abũ dabunt frumẽto.i.humiles vite merito· Tertio qꝛ valles ſunt vmbꝛoſe:qꝛ ſcʒ à montihꝰ ⁊ collibꝰ obumbꝛant᷑:⁊ ſic in hu⸗ milibꝰ ſunt vmbꝛe montiũ.i.exẽpla ſctõꝝ: Zach. xiij. Fugietis ad vallẽ montiũ meo rũ. Quarto qꝛ ſunt eſtuoſe:qꝛ ſeʒ fit in eis maioꝛ ſolariũ radioꝝ cõcurſus. Quia dñ ibi multiplicant᷑ ⁊ detinenł:nec vltra eis dilatari cõcedit᷑:maioꝛ ibi q; in monti⸗ bus caloꝛ generat᷑. Qñ in eis niues citius diſſoluunt᷑ꝛex quaꝝ reſolutiõe loca circũ⸗ adiacentia humectant᷑. Similiter in humi libꝰ diuine ↄſolationes ⁊ inſpirationes et gre q̃ſi radij in vallibꝰ multiplicant᷑: qͥbꝰ mentes eoꝝ ad amoꝛẽ ſupne patrie inflam mant᷑: vnde om̃e frigus accidie vel pecca⸗ ti citius qᷓſi nix reſoluta repellit.ij. Wach. j. Accentũ ignẽ de altari abſconderunt in vaile.ig nis altaris eſt amoꝛ ſpũalis qͥ ab⸗ ſcondit᷑ ⁊ ſeruat᷑ in valle. i.in hũilitate mẽ tis. Qninto qꝛ valles ſunt qete. Mã edi ficia in vallibꝰ minꝰ ventoꝝ ĩpul ſionibꝰ agitant᷑ qᷓ; que montibꝰ collocan⸗ tur. Mam montiũ obiectu a pcellaꝝ inun dantiũ impetu valles defendunt᷑ ꝛet terre⸗ motibꝰ incole valliũ rarius moleſtant᷑:eo ꝙ partes terre in valibꝰ magl inter ſe com munt:qꝛ venti illas ꝑtes difficult᷑ ſub⸗ ntrant:qꝛ ð mime ſunt poꝛoſe a vẽtis mo dicũ agitant᷑:ſit dicit bs. Silr etiã hũi les ſũt mal qͥeti ⁊ tuti ⁊ a vẽtis ꝑſecutionũ xamotibꝰ tẽtationuʒ · Añ ſiẽ ðᷣꝛ Judiẽ·j⸗
Judas qͥ hitatoꝛes montiũ obtinuit: hita ĩoꝛes vail delere ñ potuit. Ca.KXXVII
Vcarnatio jfilij 1 dei aſſimilat᷑ roꝛi ſiue roꝛationi Fm illud Eſa.xj. Roꝛate celi de⸗ ſuꝑ ⁊ nubes pluãt iuſtũ. het autẽ ſilitudo attendit᷑ quo ad qͥn;. Nã filius dei incar natꝰ eſt vt mundũ malignitate infiãmatũ refrigeraret. Ros enĩ caloꝛẽ temperat ⁊re frigeria pᷣſtat. Ita ille ros temperauit eſtũ ↄcupiſcentie:Ecci.xliij. Ros obuians ar⸗ doꝛi veniẽti:humilẽ efficiet eũ.⁊ adducet refrigeriũ gp̃e:añ.iij. Fecit mediũ foꝛna cis q̃ñi ventũ roꝛis flantẽ. Scðo incarna tus eſtvt mũdũ aridũ impinguaret. Bos enĩ quoſdaʒ piſces mar? impinguat.Et in aliqbꝰ regionibꝰ oues roꝛe paſcunt᷑ et im⸗ pinguant᷑:ſic ille ros mundũ aridũ impin guauit: Beñ.xxvij. In pinguedine terre ⁊ roꝛe teli deſup erit benedictio tua. Jmpin⸗ guamur eni in chꝛiſto ex conſideratiõe ſue hnmanitat?:⁊ hec ẽ pinguedo terre.⁊ etiã ex ↄtemplatiõe ſue diuinitat'.⁊ hec eſt pin guedo roꝛis. Tertio vt mundũ ſterilẽ fe cundaret.locus enĩ vbi ros nõ deſcẽdit ſte rilis exiſtit. Sic mũdus erat ſterilis a bo⸗ na oꝑatione:ſed deſcẽdit ros illeĩ ipſum ⁊ germinare fecit: Oſee.xiiij. Ego ã̃ſi ros et iſrael germinauit qᷓſi liium. Qnuarto vt mundũ famelicũ paſceret: Nume.xj. Cun deſcẽderet nocte ſuꝑ caſtra ros: deſcen⸗ ebat parit᷑ ⁊ mãna. Iſto tñ roꝛe nõ paſcũ tur hoies coꝛuini.i.per pctĩ denigrati:ß paruuli.i.hoĩes manſueti ꝑ puritatẽ albi- Kã pulli coꝛuoꝛum qᷓ;diu habẽt pilos al⸗ bos a parentibꝰ relinquunt᷑:⁊ tũc eleuan⸗ tes capita ⁊ apertentes roſtra celeſti roꝛe paſcunt᷑. Añ in Mõ · cxlvj. Qui dat iumẽ tis eſcã ip̃oꝝ ⁊ puluis coꝛuoꝛũ innocanti⸗ bus eñ. Qñ aũt nigreſcere incipiũt a pa⸗ rentibꝰ ſuis nutriunt᷑. Muinto vt ptãtẽ demonũ coerceret. Ros eni nocturno tem poꝛe cadẽs ven enoſa aĩalia arcet. ⁊ iõ ve⸗ nenũ eoꝝ nõ tantũ nocet de nocte q̃ntũ de dieꝛᷣm Phm. Raro etiã pungũt ſerpẽtes qᷓ;diu ſtãt int᷑ herbas roꝛidas. Sic ille ros cẽleſtis ad nos veniẽs maliciã demõis re⸗ frenauit:Eſa.xxvj. Ros lucis ros tuus:? terrã gigantũ.i.ſuꝑbon demonum detra⸗ bes in ruinam. Ca. XXNXVIII
Pconſtans ho
1 mo aſſimilat᷑ merturio:qꝛ q;uis
—————

eiphmt iſse — N nim
„ npli
ndenigui nnut
De celo ⁊ elementis
ſit de ſe tẽperate nature ⁊ diurnꝰꝛtñ freq̃n tius variat᷑:qꝛ modo maſculinꝰ mõ femini nus inuenit᷑. Cito eni ſe vertit ad naturã illiꝰ planete cui ↄiungit᷑: vt cũ bonis bonꝰ x cũ malis malus:cũ mediocribꝰ medio⸗ cris vel malicioſus ſtatim efficiat᷑.Et talis eſt incõtinẽs ſine inconſtans hõꝛm Mõ· yvij. Cũ ſctõ ſctũs eris:⁊ cũ viro innocen⸗/ te innocẽs eris:⁊ cũ electo electꝰ eris:⁊ cũ puerſo ꝑuertert. Itẽ incõſtans hõ aſſimi lat aeri in tribꝰ. Pꝛimo qꝛ aer ẽ ſubſtan
tialit᷑ leuis: ⁊ ſic hõ incõſtãs ẽ lenis in cre⸗
dendo:Ecci.xix. Qui cito credit leuis eſt coꝛde.j. Joh.iiij. Molite oĩ ſpiritui crede⸗ re. Berñ. Atrũq; vitiũ eſt ⁊ oĩbꝰ credere xnulli. Scðo qꝛ aer eſt faciliter mobilis. Sic hõ incõſtans eſt mobilis in opando: qꝛ ſcʒ nõ ꝑdurat in ope incepto:ß faciliter dimittit vnũ ⁊ icipit aliud: aẽ.j. Air du plex aĩo incõſtans eſt in omibꝰ vijs ſuis.
Tertio qꝛ aer eſt multiplieit᷑ alterabilis ⁊ variabilis etiã ĩ oppoſitas q̃litates. Añ eꝝ fetidis cito coꝛrũpit᷑ dñ ei vapoꝛ peſtife rus admiſcet᷑:⁊ ex odoꝛiferis ſanꝰ et redo lens inuenit᷑.ſic incõſtans hõ alterat᷑ in cõ niuendo ex bonis exẽplis alioꝝ vel ex ma lis:⁊ ex peſtifera ſocietate inficif:⁊ ex ho⸗ na familiaritate dirigit᷑. Añ ↄgrue aſſimi⸗ lat᷑ aeri qͥ ad oẽm ventũ vel nubiũ vapoꝛẽ alterat᷑: Job.xxxvij. Subito aer cõgrega tur in nubes:et ventus tranſiens fugabit
Snoꝛantia vel erroꝛ rõnis inducit peccatuʒ:ſiẽ
eclypſis ſolis ĩducit terremotũ. Eſt enĩ eclypſis ſolis cauſa ⁊ ſignuʒ terre⸗ motus:eo ꝙ in terra ad cõuertit vm⸗ bꝛa.eclypſis intenditur frigiditas poꝛos terre conſtringens ⁊ reflectens vapoꝛem in feipſum.Et verius ſignũ in cauda qᷓ; in capite dꝛatonis:⁊ tanto verius quãto ma ioꝛ fuerit:⁊ vbi ſpiſſioꝛ fnerit vmbꝛa. Si ⸗ militer quanto maioꝛ ⁊ craſſioꝛ eſt erroꝛ et ignoꝛantia mentẽ obſcurans:tanto magt mouetur ania inoꝛdinate ad peccandum. Et pꝛecipue ſi eſt eclypſis in cauda dꝛaco ⸗ nisꝛid eſt ſi eſt erroꝛ vel etiam ignoꝛãtia fi nis qui pꝛioꝛ eſt in intentione. Ande tunc opus ſequẽs eſt inoꝛdir um: Wattk.vj.
Si oculus tuus:id eſt inentio nequã fue
nit:totũ coꝛpns:id eſt ꝓceſſus operis tene
bꝛoſum erit. Nam qjlis eſt intentlo quepᷓ⸗ cedit:tale eſt omne opus quod ſequit᷑:vt dicit Srego.⁊ intelligitur de intentiõe fi⸗ nis. Item ignoꝛantia aſſimilat᷑ tenebꝛe. Pꝛimo qꝛ tenebꝛa eſt viſus impeditiua. vnde dicitur tenebꝛa a tenẽdo:qꝛ ligãtur ⁊ tenent᷑ oculi ne lumen vid eant. Sic igno rantia tenet oculos mentis ne videant lu⸗ men itat!. Tobie.v. In tenebꝛis ſedeo: ⁊ lumen celi nõ video. Secũdo quia eſt egreſſus ꝓhibitiua. Mõ enim tutum eſtĩ tenebꝛis ambulare: Joh.xij. Qut ambu⸗ lat in ten ebꝛis neſcit quo vadit. Tertio qꝛ eſt caſus inductiua. Mã qui ambulatĩ tenebꝛis faciliter ⁊ frequẽter cadit:pꝛeci⸗ pue vbi lubꝛicũ eſſet. Sic enim ignoꝛantia boni inducit caſuʒ peceati: MPꝛouerb.iiij. ia impioꝛũ tenebꝛoſa: neſciunt vbi coꝛru ant. Frequentioꝛ autẽ eſt caſus vbi eſt te⸗ nebꝛa ignoꝛantie cũ lubꝛico concupiſcen ⸗
tie. Põ.yxxtitj. Fiant vic eoꝛuʒ tenebꝛe et
lubꝛicũ. Et frequẽter vnus ignoꝛans facit errare aliũ: WMatth.xv. Si cecus ceco du⸗ catũ pꝛeſtet:ambo ĩ foueã cadũt. Quar to qꝛ eſt timoꝛis incuſſiua.timet enim hõ in tenebꝛis: ᷣm illud õ.·liitj. Timoꝛ et tremoꝛ venerunt ſuper me:et contexerunt me tenebꝛe. Similiter ignoꝛantia timoꝛem inducit. Sicut enim ignoꝛantes artem bel landi timent frequenter que non ſunt ti⸗ menda ꝛvt fra goꝛem arm oꝛum: ⁊ ſimilia. Similiter ignoꝛantes viam dei timent fre quenter que non ſunt timenda. Pð· xiij⸗ Pllic tre idauerũt timoꝛe:vbi non erat ti⸗ mor. Muinto qꝛ eſt verecũdie diminuti⸗ ua.Añ qui volunt turpia facere tenebꝛas q̃rũt:vt verecũdiã fugiãt:ᷓᷣm illud Ecci. xxii · Oiĩs hõ qͥ trãſgredit᷑ lectũ ſuũ ↄtem nẽs in aĩam ſuã ⁊ dicẽs: Quis me videt: tenebꝛe circũdãt me:⁊ parietes coopertũt meꝛ⁊ nemo circũſpicit me quẽ vereoꝛ. Sie etiqᷓ ignoꝛãtia eulpe minuit vel tollit rubo rẽ pnie:hiere.vj. Confuſione nõ ſunt con fuſi:⁊ erubeſcere neſcierũt, Ca. XL
Rq dei quanta 1 ſupꝑ petõꝛes in fine apparebit. Nã
— feruoꝛ ſolis ſub nubetegit᷑:ſʒ qñ diſcoopit᷑:qᷓ;tt ſit ardoꝛis oñdit᷑. Sic chꝛi⸗
ſtus qͥ nunc eſt quaſi ſub nube miſericoꝛ⸗
die ꝛ quãte ſit inſticiea potẽtie mãifiſtabit in fine Mðix. Cognoſcetur dũs iudicia

Liber pꝛimus faclens. Itẽ ira dei aſimilat᷑ ridi ſiue ar/ nubes in aqͥlone qᷓ ſint ſemẽ iridis. Si ãt cui lune. Mꝛimo rõne ſignificatiõis · dif⸗ luna decimaqᷓ;rta ſit in oꝛtu vel occaſu ſcili fert enĩ ſignificatio iridis:ſolis et lune:q? cet ſero vel mane:ptʒ ꝙ ſol ẽ ei ogpoſitꝰ 15 arcus ſolis vt ſaera ſcripturã tradit Beñ. licet owpoſitio recta it qᷓ reqͥrit.tãta fit diſ⸗ ix. Apparet in ignũ diniĩe clemẽtie. Ande gregatio aeris ꝙ vix ibi põt eſſe nubes in
etiã apud grecos dicebat᷑ arcꝰ deymonis: tantã denſitate ⁊ ↄtinuitate q̃ntaʒ reqͥrit:
id eſt apie. Quia iſiodiſte qͥ omiĩa natura niſi hoc faciat aliqᷓ ſpecialis ſtella que foꝛ/
lia attribuebãt dijs: dicebãt ꝙ arcꝰ ille eſt te eſt in tali diſpolitiõe in qͥnã̃ginta annis ſignũ clemẽtie:qꝛ calo? mixtus ex aqua ⁊ niſi bis. Et iõ foꝛte hoc dicit hs:licet qͥ:
igneꝛſignũ eſt ꝙ neq; E aquã neq; ꝑ ignes dã dicant eũ boc dixiſſe tĩ referẽdo nõ al⸗
eueniet periculũ deymonei· ſapia puiden ſerendo · O ergo arcꝰ ſolis qͥ eſt ſignũ cle, te.Añ ante tempꝰ iudicij qñ nos igne con mẽtie frequẽtiꝰ aparet · arcꝰ vero luneq ſlagrandi finẽ mũdi expectamꝰ venturuʒ? tempeſtatis pᷣſagiũ awaret rariſſime:ſigni dict quidã doctoꝛes catholici ꝙ ꝑ· xl· an ficat ꝙ deꝰ ꝓnioꝛ eſt ad miſericoꝛdiã qᷓ; ad nos arcꝰ nõ aparebit: vt oñdat diuinam irä: Pſtabilioꝛ ad parcẽdũ qᷓ; ad punien/ clemẽtiã a mũdo amotã diuini iudicij ira dũ: Egech.xxiij. Mon eſt voluntatis mee appꝛopinquãte · Arcus aũt lune ᷣm phos moĩs impij. Et Johel.ij. Conuertimini ad tempeſtatẽ longã ⁊ aurã inſtabilẽ.Et ma dün deñ veſtrũ quoniã miſericoꝛꝰ eſt ⁊p̃/ gis dina ira a imilat᷑ ei qᷓ; clemẽtia:ð. ſtabilis ſuꝑ malicia. Ca. KLI
rlix. Ignis exardeſcet in ↄſpectu eiꝰꝛet in
circũitn eiꝰ tẽpeſtas valida. Scðo rõne Rq humana du
coloꝛatiõis: qꝛ vt dicit Ariſto. coloꝛ luna 1 plex eſt·Ana q̃ rõnẽ a rectitudine
ris iridis ẽ albꝰꝛeo ꝙ lumẽ in nocte videt᷑ ↄtrabit:⁊ hec ẽ ira ꝑ vitiũ. Alia qᷓ frigꝰ noctis ↄden appetitus ſenſitiuꝰ ↄtra vitia et mala mo/
albũ: vt dicit. qð eſt:
tans nubẽ nõ ſinit radiũ lune cũ ſit debik uetur ᷣm oꝛdinẽ rõnis · Et hec ẽ ira ꝑ gelũ penetrare in pfundũ eiꝰ.ideo tĩ in ſupfi put Srego diſtinguit in. v.moꝛa. Pꝛi ⸗ cie illuſtrat nubes.⁊ iõ n ↄñs nõ generat m ira ſilis eſt ſtelle q̃ canicula nu ncupat᷑. niſi albedo q̃ in ſola ſupficie hʒ fieri. Naʒ Et hec oñdunt tria. Mꝛimo canicule eife rubedo ↄſtituit᷑ ex imntatiõe lucis ĩ ꝓfun ctus.Eſt enĩ illa ſteila in effectu feruẽtiſſi⸗ dũ humidi fumoſi ⁊ viriditas ex iumie pe md⸗dd cõpetit ire inoꝛdinate ⁊ furie. De qj netrãte in humidũ aquenʒ · Albedo g iri⸗ Pbs dicit ꝙ ẽ accenſio ſanguĩs circq coł⸗ dis lune ſignificat claritatẽ? trãquillita⸗ vñ qͥ ad irã alios ꝓnocãt dicunt᷑ eẽ incen ⸗ tẽ ire diuĩe. Nõ eni eo modo ira ẽ in deo ſi diarij diaboli· de qbꝰi Mð.lxxiij. ncẽde ĩe ſeʒ vt ſit ex eo paſſio pturbãs ⁊ rut igni ſanctuariũ tuũ.i.coꝛ.qð dz cẽ deo
cut in hoĩe— obfuſcans ſiue obſcurãs iudicium rõnis. dicatũ. Scðo h oñdit canicule oꝛtꝰ. Maz Eſt ergo ira dei alba.i.clara ⁊ trãquilla in Fm Blbumaſar canicula oꝛit in.xix. Sdu
nullo mentẽ ei obfuſcãs. Mð. vij· Deus oetu fit m atiẽs: nunqͥd iraſcet re.Ita etiã dũ ira exurgit et excãdeſcit fit
judeꝝ iuſt? ⁊ foꝛtꝭ ⁊ patiẽs? 2 vt dicunt doctoꝛes mnag turbatio ĩ hoie. Et hec ꝑturbatio fit icit Srego in moꝛa.
ꝑ ſingulos dies · Et iõ vtdicunt do 1 nõ elt in deo ira q̃ eſt paſſio afficiẽs ſed ſo⸗ interiꝰ ĩ coꝛde. qꝛ ſiẽd a pena illata a ðᷣd Ců trãqllitatẽ mẽtis ira diuerb erat:dila⸗
lů ira efficiens: vt ſeʒ ip k Cũtrãqllitat k. Tertio rõne awa niatã qðãmõ ſciſſã pturbat. Añ ꝑ irã ſa
puniente ira deivocet᷑. tic 4 ritiõis:qꝛ cũ arcꝰſolis frequent᷑ apareat: piẽtia ꝑdit᷑: vt qd qͥve oꝛdie agendũ ſit oĩ⸗ arcꝰ tñ lune rariſſime awar Zriſto.in näginta ãnis ñ ſct i Et iõ hoc põt eſſe:qꝛ arcꝰ talis nõ aparet mẽtẽ cõmouẽdo ↄfundit. Itẽ fit ꝑturba niſi luna decimaqrta:⁊ cũ fuerit in oꝛtu vł tio ĩ ope.ſiẽ ſcptũ ẽ: Ira ꝑdit etiã pꝛuden⸗ occaſu ſuo. Luna ergo exiſtens in ſignis tes:q ſcʒ ↄfulus añimꝰ nequaq; explere aqͥlonaribꝰ nec ad aqͥlonẽ nec ad meridiẽ etiã ſi ꝗ5 intelligit pꝛudenter valet. Iteʒ hʒ illã oppoſitionẽ qᷓ reqͥrit᷑ ad iridẽ. Si au fit ꝑ irã turbatio in coꝛꝑe:qꝛ ſicut dicit ibi tẽ eſt ĩ ſignis meridionalibꝰ ⁊ ẽ plena:ſeq̃ dem Brego tur ꝙ ſol eſt in aq̃lo naribꝰꝛ⁊ iõ tũc vix ſũt coĩ palpitat:coꝛpus trem
cancri.i cuiꝰ oꝛtu fit magna turbatio iae⸗
paret · Mã vt dicit 10 nelciat᷑·ſiẽ ſcriptũ ẽ: ra ĩ linu ſtulti re ñvidet᷑ niſi bis. qᷓeſcit: q? nimin itelligẽtie lucẽ ſurripit:cũ
E ire ſue ſtimulis accenſum it:lingua ſe pᷣpe⸗

De celo ⁊ elementis
dit:facies igneſcit:exaſpant᷑ oculi:⁊ q;qᷓ recognoſcunt᷑ noti:notis qͥdẽ oꝛe clamoꝛẽ foꝛmat:ſʒ lenſus qͥd loquit ignoꝛat. In 3 itaq; iſte arrepticius lõge eſt qͥ actiõis ſue ↄſcius nõ eſt. Itẽfit ꝑ irã turbatio in cõ uerſatiõe:qꝛ ꝑ eã.ſicut Srego.diẽ̃: Savi⸗ te ſocialis amittit᷑ ſicut ſcriptũ eſt: Noli eẽ aſſiduus cũ hoĩe iracũdo: ne diſcas ſemi⸗ tas eins ⁊ ſumas ſcandalũ aĩe tue. Nuia qui ſe ex hũana rõne nõ tempatꝛneceſſe eſt vt beſtialit᷑ ſolus viuat. Item fit ꝑ irã tur⸗ batio in ↄgregatione:qꝛ ſicut diẽ Srego. ꝑ irã ↄcoꝛdia rumpit᷑.ſicut ſcriptũ eſt: Air animoſus parat rixas:⁊ vir iracũdus ef⸗ fundit pctã. Mctã quipe effundit:qꝛ etiã malos quos ad diſcoꝛdiã ꝓuocat peioꝛes facit. Tertio declarat dictã ſilitudinem canicule tẽpus. Ab hac em̃ ſtella dicunt᷑ dies caniculares in qbus ſanguinem mi⸗ nuere vel medicinã accipe eſt valde ꝑicu⸗ loſum ꝓpter exceſſum diſtempꝑantie aeris in caloꝛe. vñ Ipocras diẽ in amphoꝛiſmis ꝙ ante canẽ ⁊ poſt canẽ ⁊ ſub cane mole⸗ ſte ſunt purgationes ⁊ farmatie. Et ibi dicit in cõmento ꝙ ante oꝛtum ⁊ in oꝛtu ⁊ poſt oꝛtñ illius ſtatim dare poꝛtionẽ laxa⸗ tiuã piculoſum eſt:qꝛ tůc aer eſt calidus ⁊ ſiccus.ſ.a talido ſigno.⁊ ⁊ calida ſtella.ſ. ſole ⁊ leone cũ canicula exiſtẽte. Vnde ex modica medicina ſumpta coꝛpus fieret ni mis calidũ ⁊ ſiccũ: ⁊ febꝛis foꝛſitã ſeq̃re. Wedicina etiã iſto mõ ſũpta euapoꝛareti⁊ nimls etiã oparet᷑ cũ coꝛpꝑis poꝛi tũc ex ca loꝛe aeris ſint apti. Dic̃ eĩ ibidẽ Balienꝰ ꝙ caloꝛ eĩneus vires ef̃hit medicinc.vñ aqj ralida repugnat ſolutioni:ſed caloꝛ ae ris tũc eſt foꝛtis.ꝓpterea virtus interioꝛ tũc eſt debilioꝛ ⁊ ꝑ potionẽ vel minutionẽ plus debilitat᷑ · Sicut ergo ſub feruoꝛe ca⸗ nicule exhibẽda nõ eſt potio medicie. Sic etiã in feruoꝛe ire exhibẽda nõ eſt coꝛrep⸗ tio diſcipline. Quis nec a furioſo coꝛrep⸗ toꝛe modeſtevel oꝛdinate poꝛrigit nec ab irato pctõꝛe patiẽter vel vtilit᷑ ſumit᷑.ꝓptẽ qð ⁊ ira viri iuſticiã dei nõ oꝑat̃᷑: vt dicit᷑ Jaco.j. Mã dñ ꝑpturbata mẽs iudiciũ ſue rõnis exaſpat:omne qð furoꝛ ſuggerit re⸗ ctũ putat:ſicut diẽ Brego. Itezʒ impetus ire diſſipat animã ſicut plnuia ĩpetuoſa de ſtruit plantã. frigiditas em̃ qᷓ tũc maioꝛ ẽ in pluuia eſt qᷓlitas moꝛtificatiua. Qñ vo pluuia eſt luauis cuʒ humido aereo ⁊ ter⸗
reſtri ſicco fecundat᷑ terra. Ita etiã ira im⸗ petuoſa rõnis iudiciũ ledit ⁊ ad refrenan dũ ſeip̃m lentũ ⁊ frigidũ reddit. Sʒ ſuaui tas mãſuetudis gr̃am dei recipit qᷓ noſtre aĩe terra fecũda fit ⁊ pingueſcit:;ᷣm illud Pꝛoner.iij. Wãſuetis dabit gr̃az. Iteʒ ira aſſimilat aq̃ toꝛrẽtis. Pꝛimo qꝛ talis aq eſt ĩpetuoſa. Toꝛrẽs em̃ eſt aq̃ cũ impe tu veniẽs ⁊ recedẽs.vñ dicit᷑ toꝛrẽs:qꝛ im petu creſcit ſed ſiccitate toꝛreſcit ⁊ areſcit. Talis eſt ira eoꝝ qͥ ſubito ⁊ multũ accen⸗ dunt᷑ ⁊ cito reuertunt᷑. Añ tales vocant᷑ ĩ⸗ petuoſi:Eſa.xxxiiij. Cõuertent᷑ toꝛrentes eius in picẽ.ſ.ꝓpter ſubitã infãmationeʒ ire. Secũdo qꝛ talis aq eſt dãnoſa. Mam vias deſtruit:terrã coꝛrodit:⁊ vicins loca ſubmergit. Sic ira nimia deſtruit vias rõ⸗ nis: coꝛroditvires coꝛꝑis:⁊ interdũ ſibi pinqͥs iratus inuadit ⁊ ledit: vñ de hmõi furioſo poſſet etiã illð dici Eſa.xxx. Spũs eins veiut toꝛrẽs inundãs vſq; ad mediũ collis ad ꝑdendas gẽtes in nihilũ. Ter⸗ tio qꝛ talis aq̃ eſt ꝑiculoſa. Nã qꝛ cũ impe tu venit:oĩa ſibi obuiãtia diluit q̃ cũ impe tu ſequunt᷑.ihec eti lapillos ⁊ paleas co⸗ aceruãs pᷣoſt ſe veſtigia derelinq;t. ⁊ ſic in mare deſcẽdit vbi oĩs fiuuius nomẽ⁊ dul cedinẽ ꝑdit. Sic etiã ira cũ impetu creſcit ſibi obuiãtes.i.reſiſtẽtes ſi põt ꝓſternit. x cũ impetu alios ſibi vnitos ſecũ ad ꝑicu⸗ luz attrahit:lapillos ⁊ paleas.i.puas ⁊ le ues iniurias ante oculos mẽtis coaceruã⸗ do.i.remĩſcẽdo reducit:poſt feveſtigia rõ nis ⁊ mãſuetudis ꝑ obliuionem dimittit. Et hec ira eſt toꝛrens iniqͥtatis qᷓ̃ animã ꝑ odiũ turbat. Pð.xvj. Toꝛrẽtes iniqtatt ↄturbauerũt me. Secunda eſt ira ⁊ in⸗ dignatio ſanctoꝝ cõtra mala q̃ eſt ᷣ n rõ⸗ nem.⁊ que dicit᷑ ira ꝑ gelum nõ eſt ↄtemnẽ da ſed valde timẽda: vtpote cuius verba ⁊ maledictiones effectũ inueniunt᷑ haben tin. Et hoc aparet ꝑ exemplũ in mõtibus Belboe quos iratus Hauid de cede popu li in ipᷣis facta maledixiſſe legit᷑.nj. Reg.j. Belboe em̃ vt dicit Hieronymus erãt mõ⸗ tes alienigenaꝝ in qͥbus Saul cũ filijs ſu is coꝛruit.pꝛopter qð indignatus Dauid eis maledixit ⁊ maledicẽdo eos in ſterili⸗ tatẽ ꝑpetuã cõmutauit.Et ideovt Slo.ibi dem dicit: Mi montes ante maledictioneʒ vberes fuerunt quos maledictioni poſtea ſubiacere teſtatur:eo ꝙ nunqᷓ; ibi pluere e

———=
—— — ——— 2—
———
——— ——
Piber pꝛimus vel roꝛem deſcendere reperiatur· in hac diffinitione ponit᷑ pᷣmo volũtas ad 5 Capitulum: LII oſtendẽdum ꝙ actus iuſtic ie debet eſſe vo Aſt g luntarius. I. xxxiiij. Exultẽt ⁊ letent q CiE EQU volũt inſticiam meam. Secũdo addit᷑ cõ i tatezʒ ſeruare docet nos terra:qᷓ ſtans ad deſignandũ firmitatem ꝓpoliti mhm eſt eq̃ libꝛata in medio ſcʒ vt in ꝓpolito faciendi iuſticiam firmi⸗ ppꝛijs põderibns. Quelibet ein ſnarum ter ꝑi eneret: Job.xvij. Tenebit iuſtus vi⸗ ptiũ jno põder/ nitit ad mũdi mediũ· ⁊ in am fuaz: ⁊ můdis manibus addet foꝛtitu⸗ declinatione ſuaꝝ ꝑtiuʒ ſingulaꝝ tota eq dinem. Tertio addit ꝑpetua ad oſtendẽ libꝛata ſuſpendit᷑ circa centꝝ. ꝓpter quod dum pſeuerantiam ſiue diuturnitatẽ. Abi eqᷓliter in medio ĩmobilis retinet᷑. Exqui nota ꝙ volũtas põt dici ꝑpetua duplicit. bus pʒ ꝙ in terra eſt de ſui natura partiũ Ano modo ex ꝑte ipᷣius actus iuſti qͥp⸗ eq̃litas loci medietas: ⁊ qetis ſtabilitas. petuo durat:⁊ ſic ſolius dei volũtas eſt ꝑ⸗ Eſt em̃ in ſuis ꝑtibus eq̃ libꝛata in medio petuã⸗ Alio modo ex parte obiecti:qꝛ ſcʒ mũdi locata:⁊ in eodẽ ſitu ꝑpetuo ſtabili⸗ aliqs vult ꝑpetuo facere aliquid:⁊ hoc re ta.ec aũt tria virtus iuſticie reqͥrere vi⸗ quirit ad rõnem iuſticie · qꝛ nõ ſufficit ad det̃. Mã pᷣmo virtus iuſticie reqͥrit eqᷓli/ rõnem iuſticic vt aliquis velit ad hoꝛam tatẽ qð ip̃m nomẽ demõſtrat. Sicunt᷑ em̃ in aliquo negocio feruare iuſticiam:qꝛ vix ea q̃ adequant᷑ inſtificari.vñ Cöſtätinus innenit᷑ aliquis qni velit iniuſte in omni ⸗ iuriſcõſultus dicit:ꝙ ius ẽ ars boni⁊ eq. bus agere. Sed pᷣcipue requirit ꝙ homo Jus aũt eſt quo cognoſ cir᷑ qͥd ſit iuſtum. habeat volũtatem ppetuo ⁊ in omnibus Secũdo ꝑtinet ad iuſticiã mediũ tenere. inſticiam ſeruandi. Mðcv. Beati qui cu vñ Pus.v.Eth. aſſignat mediũ tuſticie ſtodiũt iudiciũ ⁊ faciũt iuſticiam in omni Fm ꝓpoꝛtionabilitatẽ arithmeticã qð eſt tempe. Quod aũt vltimo ſ ubdit᷑ ius ſuuz mediũ rei. Zlijs em̃ virtutibus moꝛalibꝰ vnicuiq; tribuens.ponit᷑ ibi actus iuſticie aſſignat᷑ mediũ rõnis tiũ:ſʒ inſticie mediũ ꝓ habitu qui ꝑ actum ſpecificat. Item ha rei.inãᷓ alie virtutes moꝛales ↄſiſtũt bn/ bitus actũ. Ande ſi qͥs vellet cipaliter circa paſſiones qua! rectificatio hanc deſcriptionem ad debitam foꝛmam nõ attẽdit᷑ niſi hm cõpationẽ ad ipᷣm homi diffinitionis reducere diceret ſic: uſticia nem cuius ſunt paſſiones. ᷣm ꝙ iraſcit et eſt habitus ᷣm quem aliquis„ſtanti⁊ꝑ⸗
cupiſcit ꝓut debet ßin diuerſas circun/ petna volũtate ius ſuũ vnicuiq; tribuit.
ſtantias.⁊ ideo mediũ taliũ virtutũ nõ ac quaſi eſt eadem diffinitio cũ ea quã Mhs cipit᷑ ᷣm ꝓpoꝛtionem vnius rei ad alte/ ponit in. v. Eth. dicens: ꝙ iuſticia eſt habi ram:ſed ſolum ᷣm compationem ad ißm tus Fm quem aliqs dicit opatiuns iuſti· pominem virtuoſum.⁊ ꝓpter hoc in ißis MWota etiã ꝙ vnicuiq; reddere ius ſuũ nõ eſt medium ſolum ſᷣm rõnem quo adnos. folum ptinet ad iudicem vei ad bncipem Sed materia iuſticic ẽ exterio? opatio m ſicutad dirigentem vel opantem qð iuſtũ quod ip̃a vel res cuius eſt vſus debitam eſt:qꝛ iudex eſt iuſtü animarũ ⁊ pᷣnceps ẽ ꝓpoꝛtioneʒ habet ad aliã pſonã. Etideo cuſtos iuſti: vt dicit᷑.v. Eth. Sed etiam ad medium iuſticie ↄſiſtit in quadam ꝓpoꝛti“ ſubditos ſicut ad ex equentes. Mec eſt igi onis equalitate rei exterioꝛis ad perſonã tur foꝛma iuſticie quam repñtat nobis: vt exterioꝛem. Equale aũt eſt realiter mediũ dictũ eſt ipᷣm elementũ terre: Hiere. xxiij. maius⁊ minus: vt S Faciet iuſticiã in terra. Ka. XKI. ideo initicia habet mediũ rei. Sed b me A b dum rei eſt etiã mediũ rõnis. ⁊ ideo in iu ⸗ C 2V9 r CO ſticia ſaluatur etiam rõ virtutis moꝛalis. 1 punctio aſſimilat᷑ aque ꝓpter ſe⸗ Tertio iuſticia requirit ſtabilitatẽ⁊ fir⸗ ptem. Mꝛimo quidem:q? aduã mitatem. Et ideo diffinit᷑ a viris peritis ꝙ eſt ſoꝛdium lauatiua. Mam videmus ꝙ e iuſticia eſt ↄſtans ⁊ ꝑpetua voluntas ius due ſoꝛdidant᷑ ꝑ lotionem aque mũdant᷑· ſuũ vnicuiq; tribuens. Ex qua diffinitise vnde pannus lineus videt᷑ eſſe ſoꝛdidus habet᷑ ꝙ ille iuſtus eſt qͥ eſt in op ando vo dñ eſt a tela ſucciſuſ:aqᷓs ſepe lotus efficit Juntarius:firmus: diuturnꝰ:⁊ rectus. Añ valde albus. Oues etiã anted tondeant
————
zu
eſte tin zu wan Uuti dat tiu gi bu iti ſen
gli

Luiquicu in omni
s üuſticie * Ftenh s velle ſunan nic
aiph atiutsut eius ſün „ ai jnchn gtenquli müpuni ei euni . herij „ ntnobtn „bieenh Ul,
penn
n u ims niini Sſeniidhs 2hns efit min
iusſuz
buit
dus in aqua lauant᷑. Ita aqua lachtymaꝝ
eſt omniũ peccatoꝝ abſterſ ina:mũdifica⸗ tina ⁊ dealbatiua: Job. ix. Si lotus fuero aquis niuis ⁊ fulſerint velut mundiſſime
manus mee. Maz quaſi aq̃ fluẽtes ex reſo
lutione niuiũ ſunt aque fluentes ex reco?⸗ datione peccatoꝝ:⁊ he ſunt maxime ablu⸗ tiue. Et hãc aquaꝝ virtutẽ cognoſcũt etiã gĩalia.⁊ hmõi iotionis manifeſta nobis pᷣ bent exẽpla. Mã leena dũ adulteriũ cõmit tit cũ pardo tanqᷓ; malefecerit virũq; of⸗
fenderit ad ip̃m nullatenus redit niſi pus lota fuerit aqͥs. Similiter ciconia dũ cum
alio maſculo ↄcũbit niſi pᷣus ſe lauerit ad comparẽ nõ redit. Lygnus alba ẽ auis nð
ſolũ adulteriũ refugit:ſed ⁊ ſi cũ coniuge coierit tanq; rem turpẽ ⁊ fetidã fecerit ni⸗ ſi pᷣus ſe lauerit nunqᷓ; cibum ſumit. Et tñ multi miſeri mltis adulterijs ⁊ ſceleribus
fedati ſine lotione penitẽtie ad coꝛpus xp̃i nccedere non verent᷑. Elephas cuʒ multo roboꝛe ad vxoꝛẽ accedit:latebꝛas querit: videri refugit tanqᷓ; turpe ⁊ deteſtandum
quid fecerit:niſi pᷣus ſe aquis lauerit ad
ſocios nunqᷓ; redit. Et habent elephãtes
hoc ꝓpꝛiũ ꝙ ſemp in luna noua turmatiʒ
ad aquas accedũt ⁊ ab oĩbus ſoꝛdibus in
aqᷓ ſe abluũt: ⁊ filios q̃s ante ſe ire facit ſemp ſimilia facere inſtruũt. Sʒ multi mi⸗
ſeri relicta aq̃ mũda penitentie ad moduʒ poꝛcoꝝ querunt aquam lutoſam luxurie: Egech.xvj. Mon eſt pᷣciſus vmbilicuſtuꝰ: 4 aq non es lota in falutez. Secũdo qꝛ
qᷓ eſt viuificatiua. Ande arboꝛes que vi⸗
dent in hyeme moꝛtue ex defectu humidi⸗ tatis aquee aſcendẽte humoꝛe iteꝝ fiũt vi ne. Ita aia in peccatꝭ moꝛtua viuificaĩ pe⸗ nitẽtie lachꝛyma.Et ſicut etiã piſcis abſq; sqj nõ viuit ſed remotus ab aqͥs moꝛit et putreſcit. Ita etiã peccatoꝛ ſine lachꝛymis
viuere ſpñaliter neq̃t:Eſa.l. Cöputreſcãt
piſces ſine aqᷓ.i.penitẽtes ſine lachꝛyma ⁊ moꝛient̃ in ſiti. Mã ⁊ piſcis qͥdã qͥ allec di⸗ cit᷑ ex ſola aqj viuere ꝑhibet̃:ſicut talpa ex kra:cameliõ ex aere:⁊ ſalamandra ex igne viuere referunt᷑:qᷓ;uis ſapiẽtioꝛes dicant ꝙ nullũ aĩal nutriat᷑ vel viuat ex puro ali 3 elemẽto. Picit᷑ em̃ eſſe vnũ genus plãte qð qᷓ;tũcũq; aridũ fuerit in aqͥ miſſum ꝓti nus reuiuiſcit. Añ etiã̃ aĩa moꝛtua ſi in la⸗
chꝛymaꝝ aq;s fuerit balneata ex moꝛtua
fit viua. Et qdam auicule que miro modo
De celo ⁊ elementis
ex quibuſdã arboꝛibus generant᷑:⁊ locò fructuũ in eis naſcunt᷑:qᷓ;diu tñ ad arbo⸗ rem ſuſpendunt᷑ nunqᷓ; viuificant᷑. Sʒ qñ ruptis tenaculis in aquam cadũt animaʒ cũ vita recipiũt. Et eſt notandũ ꝙ he aui⸗ cule modicũ valde habent de carne ⁊ mi⸗· nus de ſanguine: qre ad eſum nõ ſunt ap⸗ te. Sed qᷓ eſt arboꝛ ꝓducens has aues?ni ſi mũdus ꝓducẽs homines.⁊ quid eſt nõ viuificari in arboꝛe ſed in aqᷓ. Wiſi qꝛ non ſpũaliter viuimus qᷓ;diu mũdo vel pecca⸗ to inheremus. Sed dũ a mũdo recedimꝰæ⁊ aqᷓs deuotionis attingimus tůũc deo viue⸗ re incipimus. Tales em̃ qͥ mũdo adherẽt ſunt carne multi ⁊ ſanguine pleni. Sed qͥ; aqᷓs penitẽtialibus ſũt attriti ſunt carne ⁊ ſanguine qᷓjſi nulli:qꝛ non ſequunt᷑ q̃ car⸗ nis ſũt ſed qᷓ dei: Apls.j.Coꝛinth.xv. La ro ⁊ ſanguis regnum dei non poſſidebũt. Tertio qꝛ aq eſt impinguatiua ⁊ fecũda tiua.dixerũt em̃ phi ꝙ ſi terra fuerit nimi⸗ um indurata nec aq́;s balneata ſemẽ non recipit:⁊ receptũ nõ ꝑmittit erũpere ⁊ ger minare:ſed vomere ſepe ↄfracta ſemĩa nu trit: ⁊ ꝑ aquã pluuie remollita quõdã ĩ ſe pinguedinẽ colligit quõ receptã ⁊ in ſe de coctã radicibus ad ꝓductionẽ ſemis fun ⸗ dit. Sic ꝑ omiĩa coꝛda dura nulli ſunt fru⸗ ctui apta:ſed vomere penitẽtie cõmollita ⁊ ꝑfuſa deuotionis aqj fũt pinguia ⁊ fru⸗ ctifera. ꝓpter qð eſt qͥdã lapis pᷣcioſus q; dicit enidros qͥ ad noſtrũ exemplũ de ſeꝑ petuas ſtillat guttas. Aidemus etiam ꝙ nulla eſt terra adco bona de ſe cui ſubtra⸗ hit᷑ aqj niſi fiat infecũda ⁊ vanaꝛnec alicui vſui apta:qͥn potius reſoluta in puluereʒ vertit᷑. Et ecõtra terra ↄueniẽtibus tpibꝰ recipiẽs in ſe aquã fit mollis arabilis ad ſerendũ apta ⁊ valde fecũda. Moc patʒ in terra egypti:qᷓ non irrigat᷑ pluuia:ſed cre⸗ ſcente nili fuminis aq terrã irrigat.⁊ cre⸗ ſcente ripaꝝ ſuaꝝ flumine irrigat vniuer⸗ ſa:fitq; ibi ſterilitas magna⁊ reꝝ penuria qñ ex aliq̃ cauſa non aſcenderit ip̃a aqua. empoꝛe etiam Helie qñ non fuerũt plu⸗ uie perierũt pꝛe ſiccitate omnia. Sed cum oꝛaret vt deſcenderet aq redijt rerũ abũ⸗ dãtia. Que etiã eſt arboꝛ tã fertil ⁊ ama⸗ ra 3 non ꝓtinus ſterileſcat ⁊ ex viridi ſic⸗ ca fiat ſi humoꝛ aq;us ei deficiat. Ita etias ſine lachꝛymarũ irrigatiõe nullus eſſe po teſt fructus penitẽtie. Job. xij. Si ↄtinue⸗ e 2

rit aijs oĩa ſiccabunt· Quarto q? Adud ſolis caloꝛẽ videmus ſeqͥ in aere pluuiam eſt laſſoꝝ ↄfoꝛtatiua. Nã ⁊ oues ⁊ oĩa ant vehemẽtẽ: qꝛ dũ co diuto amoꝛe caleſcit: malia dů caloꝛe eſtuãt in eſtate.ſi aquã co amaris ⁊ deuotis lachꝛymis igemiſcit. vñ acte vel ſpõte tranſeũt moꝝ ſe excutiũt:et Beda diẽ ꝙ qñ fit caloꝛis exaggeratio cir reſumptis viribns auidius cibũ ſumũt:⁊ ca hmõi nubẽeꝝ aduſtione vapoꝛis fit nu foꝛtioꝛa ad opa redeũt · Cerui etiã qᷓ;tum/ bes rubea qᷓſi ſanguis:ita vt ſanguis plue cũq; laſſi a canibus fatigati ſi poſſunt aqᷓ̃s re videat᷑.Et ſic aĩa deuota dñ diuino ca⸗ intrare ⁊ flumina trãſnatare mox pᷣſtinas loꝛe ſi uccendit᷑:tota in amoꝛis rubedinem vires ſumnũt:⁊ ſpꝛetis canibus ſiluas pe⸗ tranſfoꝛmat᷑. Secũdo qꝛ pluuia terreali tůt. Ita etiã lachꝛyme mirabili mõ laſſos qñ àdem plane:aliqũ vo impetuoſe infun ⁊laboꝛãtes ↄfoꝛtãt ⁊ vires ꝓditas repa⸗ dit. ã q;to nubes er q̃ generat ꝑluuiaẽ rãt. ñ aĩa q;tũcũq; demiſſa vel debilita aterra remotioꝛ ⁊ celo vicinioꝛ:tãto ſuaui ta miro modo ↄfoꝛtat᷑ his ads balneata us terraʒ petit: ⁊ guttis gracilioꝛibus ad Quito qꝛ aqᷓ eſt duroꝝ emollitiua. Nã ima deſcẽdit.⁊ qᷓ;to ecõtra eſt a celo remo⸗ panis bis coctus qͥ eſt natura duriſſimus tioꝛ ⁊ terre Pximioꝛ:tãto cũ grau ioꝛibus in aq̃ poſitus mollis efficit᷑. Ita lachꝛyma ſtillis ⁊ magis ĩpetuoſis terrã petere ↄſut cõpũcti deuote o.ãtis deiſ eueritatẽ emol/ uit· Et hoc eſt qꝛ qᷓ;to aĩa eſt ꝑfectioꝛa dẽo lit ⁊ ad parcẽdũ ⁊ miſerandũ flectit: Joh. ſuauioꝛes ⁊ ſecretioꝛes la⸗ v. Monebat aq ſanabat᷑ vnꝰ. Seto ymas emittit. Mto vero fuiſſe ꝑ pctiũ ꝛ eſt ſitis ſedatiua. Mã ſitis eſt apetitus à deo remotioꝛẽ ⁊ terre ꝑ affectũ ↄiunctio frigidi ⁊ humidi.vnde cum aq de naturs rem aĩa reſpicit:tãto grauio?es ⁊ vberio ⸗ ſua frigida ſit ⁊ humida recte ſitis eſt ex⸗ res lachꝛymas effũdit. Tertio qꝛ ex plu tictiua. Ita lachꝛyme penitẽtie extinguũt uia aer ſerenat᷑.Ita ſerenat᷑ ↄſciẽtia er cõ ardoꝛẽ culpe:Ecci.iij. Ignẽ ardentem ex⸗ punctione lachtymoſa: Tobie.iij. Woſt tinguit aqᷓ· i.ardoꝛẽ culpe compũctiõis la tempeſtateʒ tranqͥliũ facis: ⁊ poſt lachꝛy⸗ chꝛyma. Septimo qꝛ a3̃ eſt caſtroꝝ foꝛti mationẽ ⁊ fletũ exultationẽ ĩfundis. Mec ficatiua. Maʒ Babylon ia foꝛtiſſima dicit eĩ exultatio eſt ex ſerenatione ↄſcientie. fuiſſe:nõ tĩ qꝛ murus altiſſimus ⁊ foꝛtiſſi MQuarto qꝛ ex pluuia terra impinguat᷑: mus:ſed qꝛ iſuꝑ vndiq; fluuijs vellaret᷑. pᷣcipue ex illa que cũ tonitruo cadit:eo ꝙ Nulius eiñ locus põt eſſe foꝛtis vbi aqua tonitruũ ſuo motu vapoꝛem diſcutit: ⁊ ſic deficit:ſic ptʒ de Vethulia in Judith. Ita aquã ſubtiliãdo purioꝛem reddit. Ita la⸗ tachꝛyme penitentiũ mirabiliter ꝓtegunt chꝛyme impinguãt ⁊ fecundãt animam et cõtra ipetus tẽtationũ ⁊ pſecutionũ: Exo · reddũt eã aptã ad fructus bonoꝝ operũ: xiiij. Erat aq q̃ſi murus a dextła eox le ⁊ maxime ſi ſint cũ tonitruo·.cum timoꝛe ua. Dn tali em̃ aqj egvptij.i.hoſtes ꝑſequẽ diuini iudicij · hoc em̃ eſt tonitruũ qð ani tes 7ubmergunt᷑.⁊ capita dꝛaconum.i.de/ mã mayime ↄcutit terroꝛe ſui:⁊ maxie eas monũ tẽtãtiũ vires ↄfrĩgunt᷑. Nð· lxxiij · ſubtiliat ad diſcuſſionẽ pcti. Qnde B eſt to Tu cõtribulaſti capita dꝛaconũ in aquis. nitruũ in quo fiũt fulgura.i. ↄſideratiões Itẽ lachꝛymaꝝ cõpũctio aſſimilat᷑ piuuie minãtes ⁊ terrẽtes er qbus fequunt plu⸗ ꝓpter quiq;. Mꝛimo quidẽ qꝛ pluuia ca nie.i.lachꝛyme animã fecundantes · Mð· ioꝛe ſolis diſſoluit᷑. Eſt eiñ naturale ꝙ qᷓ;⸗ xxxiiij. Fulgura i pluuiã feẽ. Quito qꝛ to in nube plus eſt de materia pluuie:tan/ eypluuiã verns quietat᷑. Solet em̃ dici ꝙ to fit radioꝝ ſolariũ foꝛtioꝛ imðſſio ſuper ad puã pluuiã accidit magnꝰ ventꝰ. Et ita nubẽ ꝓpter aq̃ ad ſolẽ rietatem- In tali modica lachꝛyma magnã tẽtãtione extin⸗ igit᷑ nube dñ caloꝛ foꝛtiſſimuſ enerat:nu guit. Flammã ei ſuggeſtionuʒ cito extin⸗ bes in pluniã foꝛtẽ diſſoluit᷑· Ita ergo ſir guit vnda lachꝛymaꝝ· Itẽ compũctio la in anima qᷓ;to plus eſt de lachꝛymanma chꝛymaꝝ aſſimilat᷑ mari fubꝛoꝛqð aliquã⸗ teria:tãto diuini caloꝛis fit foꝛtioꝛ imp̃ſſio do habuit magnã abũdantiã aq̃ꝝ: aliqñ ſuꝑ eã:donec tota reſoluat᷑ in lachꝛymas habuit aquã nõ młtã ſed paucã. Añ pᷣmo ſiue cõpunctionẽ totaliter lacheymoſam: xẽ aãꝝ abũdãtiã vocatũ ẽ mare xiride· ʒudicũ.v. Mubes ſtillauerũt aq̃s. i.peni⸗ Inuenit᷑ eĩ aliqũ ꝙ totã egyptus fuit co. tentes lacheymas · vnde poſt acutiſſimum opta mari ⁊ pᷣuſqᷓ; cooparet᷑l abebat alið

De celo ⁊ elementis
nomẽ qᷓ; nñc. Tůc ð illud mare viride vo rabat᷑.ſ. ꝓpt᷑ reſiſtẽtiã reſiſtẽtis caloꝛi ſoł
adurẽti:iẽ folia plãtaꝝ ſuntviridia qᷓ;diu
ex hñiditate reſiſtũt caloꝛi. Poſtmodũ ãt Ppt̃ paucitatẽ diminute vocatũ ẽ mare ru bꝛuʒ:qꝛ ꝓpt᷑ paucitatẽ aq̃ adurit fundus eins:⁊ arena fit rubea.vñ mõ foꝛte ꝓpter paucitatẽ aqͥ poſſunt fieri foſſata ĩ mari in qbus eſſet nauigatio tutioꝛ q̃ volũt qͥdam reges facere.ſʒ geometrice ꝓbatũ ẽ eis ꝙ ibi erat intãtũ altioꝛ terra ꝙ oĩa flumiĩa fu iſſent facta ſalſa ꝓpt᷑ mare qð oĩa fiumĩa viciſſet. Siẽ ʒ illð mare aliqũ habuit abũ dantiã aqᷓꝝ:aliqũ paucitatẽ. Jra q́ʒ ſancti viri aliqñ habẽt copiã:aliqñ penuriam la chꝛymaꝝ ppẽ qð debẽt dari lachꝛyme ad mẽſurã:m illud Pðlxxix. Potũ dabis nob in lachꝛymis in mẽſura. Itẽ lachꝛy⸗ me feruide cõpunctionis pueniũt ex inti mo coꝛdis deſiderio patrie celeſti. Cuius exemplũ apparer in elcuatiõe aqᷓ ad oſtia fuminũ ⁊ fontiũ:qꝛ vapoꝛ ex motu ⁊ calo re coꝛpoꝝ celeſtiũ generatus ⁊ in terra in ⸗ cluſus nõ valẽs exalare calet ⁊ ſua calidi⸗ tate attrahit aqᷓs ad cõcauitates tre.⁊ ibi retẽt? apit terrã actiõe ſua ⁊ eleuat aquã. Et ideo aqᷓ ſcaturit ſaltãdo ⁊ bulliẽdo ſiẽ olla.ſiẽ pʒ in oſtijs fluminũ vel fontiuʒ:⁊ exirer actu calida niſi frigus expulſum a calido interioꝛi ad cruſtã terre erterioꝛeʒ infrigidaret eõ ſtati. Ita deſideriũ vel af⸗ fectus gen erat?ꝰ in coꝛdibus ſctõꝝ ex amo re ⁊ ↄtẽplatione celeſtiũ dũ foꝛtiter interi us icaleſcit aqᷓs lachꝛymaꝝ ad ↄcauitates oculoꝝ attrahit ⁊ velut oila bulliens eas exterius effundit. vñ Pð xlj. dicit: Siti/ nit aĩa mea ad deñ fontẽ viuũ qñ veniã ⁊ awarebo ante faciẽ dei mei ⁊c. Item la⸗ chꝛymaꝝ compũctio purificat ⁊ foꝛtificat ⁊ ciarificat coꝛ noſtꝝ. Cuius ẽ exemplum qñ in fundo fluminũ inuenit᷑ gallů albũ: qꝛ ibi terra vincit aquã in cõmixtione:⁊ il lic lapis leniter fit calx: ⁊ indurat᷑ foꝛtiter ꝓpter ſuã aduſtionẽ:⁊ de ſe emittit ſplen ⸗ doꝛẽ qᷓjſi cryſtalluſ:eo ꝙ in eo miſcet terre ⸗ ſtre cũ aqᷓ.ergo in aqᷓ fuminũ inuenit᷑ gal lum albũ duꝝ ⁊ lucidũ. Quia in aqua ĩa⸗ chꝛymaꝝ coꝛ penitẽtis efficit᷑ albũ.i.mun ⸗
dum ad opandũ:duꝝ ad tolerandũ:⁊ lu⸗ cidũ ad ↄtẽplandũ. Sed notãdũ ꝙ com ⸗
punetiõis lachꝛymas eqᷓiter viri fetĩ non babẽt:ſed aliqñ quidẽ habẽt:aliqñ No ca
rent quibuſdã fontibus files qui qñq; aqᷓ ſunt pleni:qũq; totaliter vacui:ſiẽ narrat Seneca in libꝛo de naturalibus q̃ſtioni⸗ bus.ꝙ ſunt qͥdam fontes alicubi qͥ ſenis hoꝛis funt pleni ⁊ ſenis hoꝛis vacui. Cuiꝰ cauſa eſt ꝓpoꝛtio vapoꝛis aqᷓs eleuãtis ⁊ ipᷣius aqͥ q̃ vleuat᷑:qꝛ ſi vapoꝛ qͥ eleuat fue rit foꝛtioꝛ vincens aquam:tũc cito eleuat aquã iã ↄgregatã. Sʒ ad h vt iteꝝ eleuet optet ĩtercidere tpᷣs aliqð quo aqᷓ iteꝝ cõ⸗ greget: ⁊ſic interrũpit᷑ fluxus. Si autem vapoꝛ eleuãs fuerit debilioꝛ eleuabit ali⸗
quã partẽ aq̃ ſue virtuti ꝓpoꝛtionatam.⁊
rũc deficict donec ipᷣe vapoꝛ reꝑiet᷑ ⁊ ↄfoꝛ tet ex radijs celeſtiũ coꝛpoꝝ. Silr ᷣm qᷓ;ti tatẽ interioꝛis affectionis ⁊ ᷣm abũdan ⸗ tiã lach?ymabilis humoꝛis eſt: vel nõ eſt in homie fletus coꝛꝑalis:hiere.ix. Quis dabit capiti meo aquã:⁊ oculis meis fon ⸗ tẽ lachꝛymaꝝ? Caplm: XLIIII ⸗
Aſciuus honio
1 ſilis eſt cãpo. Eſt em̃ cãpus pla⸗ nus zicultus: nec vomere ſulca tus:nec fimo impĩguatus:ſʒ deambulati⸗ om ⁊ luſibus iut ciuitatũ hĩtacula depu⸗ tatus. Sic q́; laſciuus hõ vomere penitẽ⸗ tie nõ ſulcat: Deut᷑.xxj. Tollent vitulam de armẽto qᷓ nõ traxit iugũ: nec terrã ſcin⸗ dit vomere:⁊ ducẽt eã advallem aſperam atq; ſaxoſam q nunqᷓ; arata eſt nec ſemen tem recepit:⁊ cedẽt in ea ceruices vitule. Hec vitula eſt aĩa vana ⁊ laſciua: quã nec ingũ obediẽtie domat:nec aratrũ peniten tie fatigat.Mãc ðᷓ finaliter demones de ar mento trahũt ⁊ ad aſperã ⁊ ſaxoſam vallẽ ducũt qñ eã de coꝛpe vel mũdo educẽtes ad penã eternã deferũt:qͥ dicit᷑ vallis rõ⸗ ne ꝓfunditatis:aſpera rõne acerbitatis: ⁊ ſaxoſa rõne eternitatis:qꝛ ſaxa valde du rabilia ſunt:⁊ ideo ibi eiꝰ ceruices.i.laſci⸗ ue ceruicoſitates penitus deponunt᷑. Itẽ laſciuus hõ ad modũ cãpi fimo.i.recogni tione ꝓpꝛie vilitatis nõ reſpergit: ⁊ ideo ad fructũ penitẽtie nõ impinguat᷑ẽ. Sʒ ecõ tra hõ pꝛudẽs dicit de ↄſcĩa ſua:ᷣm illud Luce. xiij. Fodiã circa illã ⁊ mittã ſterco⸗ ra. Ille terrã ↄſciẽtie fodit qui eã diſcutiẽ do reuoluit:ſed ille ſtercoꝛa iittit qͥ ſuoꝛũ pe vilitates attẽdit ⁊ recognoſcit.et ꝑ oc aĩa diuine miſericoꝛdie ſuſceptiõe im
pinguat:⁊ ad fructũ penitẽtie diſponit᷑ et E 3

PViber adaptat᷑. Itẽ laſciuꝰ hõ velut cãpus diſ⸗ rurſibꝰ circa publica loca iugiter imoꝛat. Tñ de muliere laſciua dicit Mꝛouerb.vij. Barrula ⁊vaga qͥetis impatiẽs: nec valẽs in domo cõſiſtere pedibus ſuis: nũc foꝛis nůũc in plateis ⁊c̃. Ca. KLV
Ingua male
7
uer.vj
Capitulum:
gittarioꝛſignat
. di- 1 eſt cůſa diuiſiõis amicitie:ſi⸗ cut terremotus ẽ cauſa ſciſſionis terre. Sepe em̃ fit terremotus ꝑ diniſ ionẽ terre a terra:ſicut narrat Seneca de natu⸗ ralibus q̃ſtionibus:ꝙ Sicilia añq; adhe ſit Apulie ⁊ ꝑ terremotũ diuiſa eſt ⁊ marẽ fluxit in mediũ. Sili mõ Pyſpania adhe⸗ ſit Africe. Ita lingua maledica cõmouet coꝛda ⁊ inducit iter amicos ⁊ ↄiũctos ali⸗ qñ diſcoꝛdiã: ⁊ ponit ĩter eos mare.i.ama ritudinẽ rãcoꝛis ⁊ odij. Añ hoc eſt vnñ de ſeptem qð deus plus deteſtari dicit:Mꝛo iꝝ qͥ ſeminat inter fratres diſcoꝛ dias. Talii etiã eſt lingna tertis de qᷓ Ecci xxviij. Ligua tertia mitos cõmouit:⁊ diſ⸗ perſit illos de gente in gentẽ ⁊c̃. Sʒ econ⸗ tra ligua dulcis ⁊ mollis frangit irã ⁊ du riciã coꝛdis ſicut aer qᷓ;uis ſit moliis ⁊ le⸗ nuis:tñ in tonitruo ſcidit ligna ⁊ lapideſ: 4 multo magis hoc facit vapoꝛ qᷓ eſt groſ⸗ ſioꝛ aere.Hoc aũt non eſt a foꝛtitudine coꝛ poꝛis ⁊ motus. Sicut ergo mollis aer vel vapoꝛ ſcindit lignuʒ ⁊ frangit petram:ita * mollis ⁊ dulcis rñſio ſiue lingua placat ⁊ frangit irã. Sermo durus ſuſ citat furoꝛeʒ ꝛou.xxv. Lĩgua moll duritiq. L
6ca diuerſa ad
1 aptãt hoĩes ad diuerſas opatio 4 nes. Luius exemplũ vel ſilitudo apparet in planet? ex qͥn ↄiũctione ſequũ⸗ tur diuerſi effectui ᷣm diuerſitatẽ locoꝝi. ſignoꝝ in qͥbꝰↄiũgunt᷑· Gerbi gra: Si plu res ↄiũcti fuerint in ſignis aqjtick.ſ.in ſcoꝛ pione:cancrovł piſce:in reuolutione annt fequit᷑ multitudo pluuiaꝝ Si o fuerint 11 Hiůcti in ſignis igneis.I ariete leone vl ſa tilitatẽ ⁊ igneũ eyceſſuʒ kalort ⁊ ſiccitatꝭ. Si aũt in ſignisaereis ·I. gemiĩs libꝛa vel aq̃rio:ſignat multitudinẽ ventoꝝ.ſʒ ſi in frigidis ſiue terreis ſignis ſcʒ tauro virgine ⁊ capꝛicoꝛno:ſignat gra nitatẽ frigoꝛið ⁊ tempamentũ caloꝛis· tà
patiunt᷑ tempeſtatem ventoꝝ.i.perſecuti onem demonũ:q qᷓ;to hominem magis ꝓx ficere conſpiciũt:tanto foꝛtius contra ip̃m inſurgũt.
pꝛimus qᷓ;tũ ad ſpñalia opera videmus ꝙ etiã lo⸗— ca multũ adaptant homines:⁊ ͥdãmodo diſponũt ad iila ſicut ſolitudo ad ↄtẽplan dũteccleſia ad oꝛandũ:cella ad ſtudenqũ æẽ. Poſſemus etiaʒ moꝛaliter dicere ꝙ in he ſignis aq̃ticis conieniũt incipientes.i.pe m nitentes qᷓ viuũt in aqͥs lachtymarum. Et ſ hec lachꝛymaꝝ compũctio vel eſt in ſcoꝛ ⸗* pione q̃ cauda pungit· i·in conſideratione 7 moꝛtis vel ſupplicij in qͥbus eſt cauda.i.f ſ nis peccati:qꝛ ſtipendia peccati eſt moꝛs: Roma.vj. Ael in cancro qᷓ retrogradit i. 4 in conſideratiõe vite pᷣterite.vel in piſce. i. 6 in anguſtia immineniis tribulationis:qQ piſcis moꝛat in aq̃ · per aquũ intelligit tr bulatio. nde omnes hi ꝓducũt abũdã tiam lachꝛymaꝝ. n ſignis vero gereis cõ neniũt ꝓficientes q̃n ꝓfectus eſt in gemi nis.i.in geminata dilectione dei ⁊ primi: ⁊ in geminata vita.ſ.actiua ⁊ↄtemplatiua vel in gemino ſtudio.ſ.ſcientie ⁊ virtutis. Ftẽ in libꝛa.i.in pondere iuſticie vel ĩ põ 1 dẽre lingueꝛde q̃ Ecci.xxj. Aerba ſapien⸗ tis ſtathera põderabunt᷑. Itẽ in aq̃nio. i. in lachꝛymis deuotionis vel doctrina ſa⸗ pientie:de qᷓ Ecci.xv· Aᷓ ſapientie ſaluta t ris potauit eũ. Iſti tamen ſic ꝓficientes
In ſignis vero igneis conueni unt ꝑkecti in charitate feruẽtes:de ͥrũ nu mero fuit helias Ecci.xlviij. Surrexit he lias ꝓpba q̃ſi ignis. Aũ ͥdã taliũ ſunt in ariete qͥ eſt dux gregis. i.in ſtatu p̃latiõis ſicut Wetrus apoſtolus. Quidam vo in leone.i.in vigoꝛe vel actu maxime foꝛtitu dinis.ſ.in martyrio ꝓ defenſione fidei ſi⸗
ue veritatis:ſicut fuit Johãnes baptiſta
qᷓ fuit lucerna ardens ⁊ lucens: Johã. v. uidam No in ſagittario· i. in officio pꝛe dicationis. Mam pᷣdicatoꝛes ex arcu ſcri⸗
pture emittũt ſagittas acutãs verboꝝ pe⸗ netrantiũ coꝛda auditoꝛũ. Wmnes etiam
iſti debent eſſe ſubtiles in contemplatione
⁊ ignei in dilectione ⁊ ſicci ꝑ abſtinentiaʒ
in carnis afflictione. In ſignis añt frigi
dis⁊ terreis ſunt deficientes. i.peccatoꝛes
terreni ꝑ auariciam ⁊ frigidi ꝑ moliciam:
x iſti vl funt in tauro qͥ terrã vertit ⁊ arat:
id eſt ĩ cupiditate auaricie.vel in vginei
in ſterilitàte luxurie: vbi luxuria deſignat
S

ourinſ
eſaun herſec ms mihn uscoe sein Zurrexth
p aliũ ſuni — plai 3 idam jo „prime pun ione fil 10 es bitt shin inofin zeranu 2s veboyp Snncen nen „ ln lns img nns xn miirit nnigi
tas multoꝝ. Ca.
in virginlne n on rõne inceꝛruptibilitatis
ſed rõne ſterilitatis. Nam dů ſol eſt in ſi⸗
no virginis terra efficit ſterilis:qt tune
ructus non ꝓducit. Sic dũ luxuria viget in carne fit ſpũaliũ fructuũ.i.opeꝝ ſterili⸗ tas in homine:qꝛ ſicut dicit Job de luxu⸗ ria:ignis eſt vſq; ad ↄſumptionẽ deuoꝛãs ⁊ oninia eradi cans genimina: Job.xxxj. vel ſunt peccatoꝛes in capᷣcoꝛno.i.in aſcen ſu ſupbie. Et omnes iſti habent grauitatẽ frigoꝛis.i.exceſſum iniqͥtatis ⁊ carentiam caloꝛis.i.defectũ charitat?: Watth, xxiiij. Qm̃ abũdauit iniqͥtas refrigeſcet chari⸗ KLVII
Rruria aſſimi⸗ 1 iat̃ igni. Mam ignis ferr durũ ⁊ frigidũ immutat:⁊ q̃ſi ignem efficit. Sic mentes ferreas libido domat: Hiero. Flãmigero igne ꝑcutit mulier con ſcientiã. Item ex duobus 5 ſi in uicem collidunt᷑ exit ignis Et qͥd mirũ ſi ex ↄtactu ĩpudico viri ⁊mulierꝭ exit ignis ↄcupiſcentie ⁊ luxurie. Item ſi murus nõ comburat a candela appoſita:tñ denigra tur.Miero. Si cũ viris femine habitãt vi⸗
ſcariũ diaboli non deerit. Item nix licet
frigida tamen iuxta ignem liq̃ſcit. Sic vir ginitas familiaritate ⁊ colloquijs mulieꝝ
deperit. Item luxuria aſſimilatur fouee.
Meimo ppter pᷣncipiũ:fouea em̃ a fodi⸗ endo eſt dicta:eo ꝙ fit in terra fodientiũ manu pꝛofundata:ſic vitium luxurie eſt.ꝓ fundatũ ⁊ radicatũ in terra:id eſt in car⸗ ne humana:⁊ pꝛecipue ex coꝛrupto ⁊ peſſi mo ingenio hominũ adinuenientiũ diuer ſos modos delectationis ⁊ coꝛruptionis huiuſmodi vitij:de qͥbus in Pðlxxx.di⸗ cit: Ibũt in adinuentionibus ſuis. Mꝛo⸗ nerbio.xxiij. Fouea ꝓfunda eſt meretrix. Secũdo ꝓpter augmentũ:qꝛ in fodien ⸗ do qᷓ;to plus terra in ſua ſuperficie cumu latim erigit᷑:tanto amplius interius pꝛo ⸗ fundat᷑. Sic luxurioſus qᷓ;to magis viſuʒ ⁊intentionem dirigit ⁊ erigit ad ſuꝑficieʒ terre.i.ad pellem ⁊ pulchꝛitudineʒ carnis tanto magis interius in appetitu ꝓfun ⸗ dat ⁊ creſcit ardoꝛ libidis:⁊ ideo Job di⸗ cebat: Mepigi fedus cum oculis meis vt nec cogitarem qͥdeʒ de virgie: Job.xxxj. Matet aũt qð dictũ eſt ĩ Holoferne ⁊ Ha⸗ vid. Tertio ꝓpter periculum:qꝛ qᷓ;to fo⸗
De celo? elementis
uea fit ꝓfundioꝛ tãto eins trãſitus eſt pe⸗ riculoſioꝛ:⁊ ideo a pᷣncipio eſt repellẽda.
Ande Iſido.dicit:Calca ſerpentis caput.
Calca pꝛaue cogitationis initiũ.ſ.anteqᷓ;; fiat fouea ꝓfunda vſq; ad ↄſenſum: Mie⸗ re.xviij. Foderũt foueã⁊ aĩe mee. Quar
to qᷓ;tũ ad exitũ. Mam ſicut Brego. dicit:
homo cadendo facile ingredit᷑: ed poſt caſum non facile egredit. Et licet ſic ſit de omni peccato:tamen ſpecialit᷑ ſic eſt de ip̃o peccato luxurie:tũ ꝓpter coꝛru plan fomitis ⁊ ↄcupiſcentie carnis quã.
omo fert ſecum ſemꝑ:tum ꝓpter fomen toꝝ pᷣparationem:qꝛtota die ↄcurrũt pꝛe oculis luxurie fomẽta:ſiẽ aſpectus mulie⸗ rum ⁊ colloquium ⁊ repletio vẽtris:⁊ hu⸗
ria materdo
m mini aſſimilatur ſoli. Pꝛimo qꝛ ſol habet nobilitatẽ in oꝛtu. Wꝛi
tur em̃ ex aito ⁊ cuʒ ſplendoꝛe multo. Sic beatiſſima virgo maria oꝛta eſt ex alta ꝓ⸗ genie:qꝛ.ſ.ex regali ſtirpe ⁊ nata cuʒ ſan⸗ ctitatis ſplendoꝛe. Mon em̃ nata eſt infe⸗ cta oꝛiginali peccato ſicut alij cõmuni᷑ na ſcunt᷑.hinc eſt ꝙ ecclia feſtat de eius nati uitate: Ecci.xxvj. Sicut ſol oꝛiens mũdo in altiſſimis dei: ſic mulierl bone ſpẽs ⁊c̃. Scðo qꝛ ſol habet ſublimitatẽ in ſitu:q videlʒ ſol eſt poſitus in medio planetarũ habẽs tres ſupꝛa ſe ⁊ tres infra ſe. Sic be⸗ ata maria exaltata ⁊ ſublimata eſt in glo⸗ ria in ſua aſſumptione.ſ.vt ſupꝛa ſe habe⸗ at tres ꝑſonas diuinas infra ſe ſiue ſub ſe tres angeloꝝ hierarchias:⁊ ꝑ ↄſequẽs to tã eſſentiam hominũ btõꝝ:qꝛ hoĩes ĩcelo nõ faciẽt oꝛdinẽ ꝑ ſe vt di Augꝰ.ſed aſſir mẽdi ſũt ad oꝛdies ãgeloꝝ.ðlxxx viij. Thꝛonꝰ eiꝰ ſiẽ ſol in ↄſpectu meo. Tertio qꝛ ſol hʒ velocitatẽ in motu: vñ ⁊ ſatꝭ cito ꝑficit ſuũ circulũ qͥ tñ ẽ valde magnꝰ.cõti nue em̃ ſol mouet᷑ velociꝰ qᷓ; ſagitta:lʒ in aſpectu ño q̃ſi nõ moueri videat᷑. Pꝛe ni mia em̃ claritatꝰ intẽſione ſicut ⁊ eius qᷓ;ti tas ſic ⁊ eius velocitas ſubterfugit viſum noſtrũ. Similiter beata virgo maria velo citatem habuit in motu obedientie:qꝛ di⸗ nine voluntati ꝑ angelũ ſibi expoſite cito conſenſit dicens: Ecce ancilla domini ⁊c̃. Item in motu beninolentie:quia ſtatim
aſcendit in montana cum feſtinatione:et
e4

Liber
falutauit helicabet. In q̃ͥ dedit exemplum ↄſcẽdẽdi ad fuꝑioꝛã ꝑ ꝓfectũ vtutũ ſine
negligẽtie tarditate. Itẽ in motu pnĩe:qꝛ doſẽter ⁊ ſollicite filiũ ſuũ reqͥſiuit quẽ ex aliq̃ foꝛte ſui negligentia ſe pdidiſſetimu it: Luẽ.ij.Ecce pr̃ tuꝰ⁊ 60 dolẽtes q̃ reba mus te. Quarto qꝛ ſol hʒ pulchꝛitudinẽ in aſpectu.⁊ ꝓpẽ hᷣ ẽ ocul valde delectabi lis ad vidẽdũ: nu illud Ecẽs.xj. Delecta bile ẽ ocuł᷑ videre ſolẽ. Wã ſol ſiẽ diẽ Am ⸗ bꝛo.in hexamerõ.ẽ oculꝰ mñdi:iocũditas diei:pulchꝛitudo celi:mẽſura tẽpoꝝ: vtus ⁊ vigoꝛ oĩm naſcẽtiũ:dñs planetaꝝ: decoꝛ ⁊ ꝑkectio oĩm ſtellaꝝ. Et ideo in fabula cũ pẽnatꝭ veſtigijs ſol depingit᷑ ⁊ facie pueri üi.ꝓpter qð etiã phebꝰ.i.pulcher dictꝰeſt. ſic ⁊ btã ꝰᷣgo maria plena pulchꝛitudine fuit: vñ Cant?.iiij. Tota pulchꝛa es amica mea ⁊ macula nõ eſt in te. Et diẽ tota.ſ.in tus⁊ ef̃.ad differẽtiã hypocritaꝝ qᷓ habẽt ſolũ eʒ̃ in apparẽtia pulchꝛitudinẽ ſcitatꝭ: ß ip̃a pulchꝛa fuit ĩitus ꝑ puritatẽ:ef ꝑ vir ginitatẽ. Et ideo etiã ſignificat ꝑ arcam 35 itus ⁊ep̃ erat deaurata. Quĩto qꝛ ſoi hz efficaciã in effectu. habet em̃ virtutẽ cale⸗ factiuã ⁊ inflãmatiuã. Mã ex motu radio rũ ⁊ eoꝝ ↄfractione ⁊ multiplicatione ca⸗ loꝛ generat᷑ in obiecti coꝛpoꝛis ſupficie. ⁊ mapie ſi coꝛpus obiectũ fuerit ſpeculare: ſicut dicit in ꝑſpectiua:q̃re ſi circa ſpeculũ Hcauũ ſtuppa ponat᷑ a caloꝛeẽ generato in ⸗ cendit᷑. Sic qͥ;; btã virgo mentes puras ⁊ ſibi deuotas qᷓ ſunt vt fpecula mũda inflã mat ad dei diiectionẽ: vñ ipᷣa dicit᷑ mater pulchꝛe dilectionis:Eccĩ.xxiiij. Et hec eſt iãmatio amoꝛis q̃ arefecit fenũ ↄcupiſcẽ tie carnalis: Jaco.j. Exoꝛtus ẽ ſol cũ ardo re ⁊ arefecit fenũ. Itẽ ſol hʒ virtutẽ fecũ⸗ datiuq. Diĩa em̃ hec inferioꝛa fecũdat ⁊ ge
neratiuã eoꝝ potentiã excitat adiuuat et
ↄfoꝛtat.vnde videmus ad ſenſum ꝙ nihil fructificat neq; creſcit: vbi ſolaris radius nõ attingit. Zllud aũt qʒ facit animã bo⸗ nis oꝑibus fecundã eſt timoꝛ dei. vñ dici Ecci.xv. Qui timet deñ faciet bona· Sed
btã virgo mgria etiã dicit eſſe m timoꝛiſ: Ecci.xxiij. Qnia.ſ.ſibi deuotos ad deũ ti
mendũ inducit:⁊ eis ſuis meritis donũ ti⸗
moꝛis achrit:ex qᷓ eos in bonis opibus fe cũdos efficit.ſed opoꝛtet eã pᷣuenire ꝑ de⸗
.—
notionẽ ſi qͥs vult ipetrare ſue gre benedi
—
etionẽ: Sap · xvj. Bpoꝛtet pᷣuenire ſolẽ ad
pꝛimus
bñdictionẽ tuã:⁊ ad oꝛtũ luckte adoꝛare. Itẽ ſol hʒ vᷣtutẽ diſcretiuã:qꝛꝑ eius lucꝭ oĩa detegentẽ nũc coloꝛes oẽs diſcernimꝰ ⁊ nigrũ de albo diſtiguimus. Silr ipᷣa eſt q̃ mẽtibus ſibi deuotẽ acqͥrit lumẽ diſcreti onis ⁊ verã cognitionẽ vitioꝝ atq; virtu⸗ tũꝛ vñ dicit mater agnitionis.Moc lumie carẽt illi miſeri qͥ reuerentiã nõ habẽt ad eã:ſed potius 3 eã infelices ſuas linguas relaxãt blaſphemãtes:qᷓ vere poſſunt di ⸗ cere Sap̃.v. Juſticie lumẽ nõ luxit nob:⁊ fol iuſticie nõ eſt oꝛtus nob · Et iliud Ecẽs vj. Mõ vidit ſolẽ:nec ↄgnouit diſtãtiã bo ni ⁊ mali. Itẽ ſol hʒ virtutẽ foꝛtificatiuã.
dñ videmũs ꝙ in eius aſcẽſu ſug noſtrũ oꝛigontẽ virtutes aialiũ roboꝛant᷑ ⁊ foꝛtio res efficiunt᷑ ⁊ vſq; ad diẽ mediã augmen
tant᷑⁊⁊ qñ ſol tẽdit ad occaſuʒ debilitant᷑: ⁊ ideo in ſomnũ anialia reſoluunt᷑. Ande etiã floꝛes in oꝛtu ſolis apiunt᷑ qͥ in occaſu
claudunt᷑. Ita btã virgo maria ſibi deuo“
tos ↄfoꝛtat ⁊ roboꝛat dů eis ſubueniendo ad ſpem ⁊ fiduciã ſui mẽtes eoꝝ ſubleuat. Añ ip̃a dicit᷑ eſſe m̃ ſpei ſctẽ:Eccĩ.xxiiij
Pꝛopter om̃s ð dictas ꝓpꝛietates dicit
eſſe electa vt ſol:Cantꝭ. vj. Et mulier ami⸗ cta ſole. Apoẽ· xij. Stẽ btã virgo maria al ſimilat᷑ lune ꝓpter ieptẽ. Mã luna ᷣm Ba
ſiliũ ĩ ſuo libꝛo hexamerõ.eſt decoꝛ noct?:
„ S—
m roꝛis:miſtra humoꝛis: dñatrix maris: mẽſura tꝑis:emulatrix folis:imntatrix ae
ris. Que oia bñ competũt ſctiſſime matri xp̃i. eio ergo luna eſt deco? noctis:nò
ſolũ qꝛ noctẽ iiuminat ſed etiã qein nocte
decoꝛ ip̃ius apparet:pᷣcipue tũc cũ eſt ple⸗
1
na. Ita btã virgo maria in nocte. i·in ob⸗ ſcuritate pñtis vite exiſtens:fuit blena lu ce ſiue luce gr̃e diuine.ſicut angeluſ dixit: Aue gr̃a plena ⁊c̃.ſiue luce diuĩepſtie: ꝓ pter qð ſubdidit:dñs tecũ.dñs.ſ.pr̃ te de ſpõſans:dñs filius te impᷣgnãs:dñs ſpũl⸗ ſanctus te ſanctificãs. Añ ip̃a fuit totius trinitatꝭ nobile tricliniũ:ſiue luce virgina
t lis mũdicie q̃ candoꝛẽ lucis eterne⁊ ſpe⸗
culũ ſine macula:vt dicit᷑ Sap̃· vij. Mꝛo⸗
pter quã lucẽ addidit angelus: Bñdicta
tu in mulieribuſ. Siqͥdẽ ante eã mulieres in vᷣginitate pmanẽtes ꝓpter ſterilitateʒ erãt maledictioni legis obnoxie. Sʒ iſta in mulieribus etiã virginibus bñdicta ex co ꝙ qᷓ;qᷓ; virgo nõ tñ ſterił ſʒ diuinitus fe
cũda:⁊ ideo iñ ĩtacta.⁊ ſic p ꝙ btiſſima.

mmnt ſinemn nocisti
nuitpleni
geuſd
Bs ſpinn
virgo maria qſi luna plẽa in diebꝰſuis lu⸗ cet:Ecci.l. Sʒ ẽ notãdũ ꝙ lũa plẽa nõti hʒ pulchꝛitudinẽ luck:ſʒ etiã pfectionẽ fi⸗ gure circularꝭ: qꝛ tũc totaẽ rotũda.⁊ ideo
magl pulchꝛa: qð etiã btẽ vᷣgini cõgruit.
Et ideo ĩ Mõ.lxxxviij. vocat lũa pfecta ĩ et̃nũ.hec ẽ ꝑfectio ſue charitatꝭ ꝑ quã ad
modum figure rotũde fuit mobiliſſima.i. ꝓmptiſſima ad bñ opandũ:capaciſſima ⁊
ãpliſſima ad oẽs ſuſcipiendũ:Ecci.xxiiij.
Trãſite ad me oẽſ qᷓ ↄcupiſcit me ⁊c̃· Itẽ fine carẽſ.i.ideficiẽtiſſima ad ꝑſeuerãdũ:
vyñ ibidẽ: Aſq; ad futuꝝ ſeculũ nõ deſinã.
⁊ ideo etiã dicit ꝑfecta in eẽnũ. Luna ein qñ plena ẽ lucet ꝑ totaʒ noctẽ:ſʒ qñ nõ eſt plena qñq; lucet in pᷣncipio noctiꝛet ſigni⸗
ficat bñ ĩcipiẽtes⁊ cito deficiẽtes. qũq; in
fine nocti⁊⁊ ſignificat bñ finiẽtes. Sᷓʒ btã maria velut luna plena fulſit in ſuo pᷣnci⸗
pioꝛqꝛ in vtero ſctificata. in medioꝛqꝛ filio dei illuſtrata: ⁊ ſctẽ ⁊ ĩnocẽter ↄuerſata.i
ſuo vltio:qꝛ aĩa ⁊ coꝛꝑe glificata:ꝑ nocteʒ
etiã ſignificat᷑ tribulatio ⁊ tẽtatio. Quidã
ergo fancti adiuuãt in pᷣncipio:qͥdã in me
dio:qͥdã in fine:ip̃a aũt adinuat ſp. Et in
pᷣncipio dãdo audaciã:⁊ in medio ↄferen do pfeuerantiã:⁊ĩ fine dãdo coꝛonã. Hec eſt etiã luna q̃ noctẽ.i.pctõꝝ tenebꝛoſitatẽ
lumie ſue ge ſiue mibicoꝛdie nõ deſinit il⸗
luſtrare. Añ ⁊ ipᷣa ſiẽ luna vocat regia ce⸗ li:qꝛ de nocte abſente ſole int᷑ ſidera pᷣma⸗
tñ tenet ⁊ tãqᷓ; abſente rege.i.ſolevt regĩa
regnũ gubernat. Silr qñ rex xpᷣs ex aliqᷓ
auſa faciẽ ſuã alicui abſcondit:tũc maria
marie mißᷣicoꝛdiã ſuã oñdit:⁊ fulget ei lu ce mißicoꝛdie qͥ pᷣus erat ĩ tenebꝛis culpe.
Et ſic pʒ quõ virgo btã non ſolũ eſt electa
vt ſolꝛſ etiã pulchꝛa vt lũa:ſiẽ dici Cãt· iiij. Scð̃o btã virgo aſſimilat᷑ lune:qꝛ lu na eſt m̃ roꝛis. Mã vĩ ſue humiditatꝰ aeri
impmit ⁊ gerẽ ſubtilit᷑ alterãs ⁊ ĩmutans
in ip̃ius ſuꝑficie roꝛẽ gignit. vñ manifeſte videmus ꝙ eſtiuali tꝑe qᷓ;to luna ẽ ſereni⸗ oꝛ tãto abũdãtioꝛ ros ſuꝑ gramiĩa ſe oſten dit. Roꝛi aũt aſſimilat᷑ filius dei ĩcarnatꝰ ꝓpt ip̃ius roꝛis generationẽ. Mã ros ge⸗ nerat᷑ in interſtitid medio aert ⁊ tẽpate ca
lido ⁊ tempꝑate frigido. Tria aũt ĩterſtitia
ſunt:celã:mũdus:infernus.hec ð irroꝛa tio.i.filij dei ĩcarnatio nõ eſt facta in ſup⸗ mo iterſtitio.i.in celo:qꝛ naturã angelicã nõ aſſũpſit:nec ĩfimo.ſ.in ĩferno:qꝛ demo
De celo? elementis
nes nõ redemit:ſʒ in medio.i.in mũdo qꝛ nature hũane ſe vniuit: Oſee.xiiij. Ero qᷓ⸗ ſi ros. huius roꝛis ĩ fuit btã maria:qꝛĩ ter eius virgines viſcera ros iſte celeſtis deſcendẽs nre ſe carni vniuit. Eſt em̃ qͥd⸗ dã genus piſcis qͥ coclea vocat̃:qᷓ tẽpe ro⸗ ris àd litus ꝓcedẽs ⁊ ibi ſe apꝑiens roꝛem celeſtẽ intra viſcera ſuſcipit ⁊ ſeclaudens margaritã gignit. Iſta coclea eſt biã vir⸗ go maria qᷓ roꝛe celeſti ꝑfuſa generauit de fuis viſceribus margaritaʒ pᷣcioſam:deᷓj Wattk. xiij. Inuenta aũt vna pᷣcioſa mar⸗ garita abijt ⁊ vẽdidit. Mec margarita xpᷣs eſt ꝓpter quẽ debemus oĩa vẽdereq ha⸗
bemus.ſ.terren ſubſtantiã: voluntatẽ ꝓ
pꝛiã ⁊ uerſationẽ mũdanam ⁊ eñ emere · ſtũ roꝛẽ deus totũ poſuit ĩ vteꝝ vᷣginis: ⁊ ide ꝓcedẽs totũ mũdũ irrigauit. Herñ. Rigaturus gerẽ deus celeſti roꝛe totũ vel lus pᷣus infudit. Redẽpturus etiã genus hũanũ pᷣciũ ↄtulit in mariã. Vertio qꝛ lu na eſt miſtra humoꝛis. Mã in augmẽto lu⸗ ne humoꝛes creſcũt in coꝛpꝑe:creſcũt eĩ ⁊ humeſcũt in capitibus cerebella:in oſſibꝰ medulle ⁊ bꝛeuiter in coꝛꝑibus oĩs humo ralis ſubſtãtia. Et ſilr in eius diminutiõe
oĩa diminuunt᷑. Ob hãc cãʒ melius eſt mi nuere in lune augmẽto q; in eius decreine
to. Sʒ ligna ꝙ edificijs ĩcidere ⁊ arboꝛes inſerere vel pitare ẽ melius in decremen to qᷓ; in augmẽto. Cuius rõ eſt:qꝛ cũ ĩ au⸗ gmẽto creſcũt humoꝛes:ſi tũc arboꝛẽ ĩſere res vel plãtares:humoꝛ nimius qͥ in plãta abũdaret:qꝛ a natura bñ regi non poſſet: fructus faceret vermiculoſos:ligna etiaʒ tũc inciſa edificijs nõ ſunt apta. Quia ꝓ⸗ pter humiditatẽ incluſam ad putredinem ſunt parata a vermibus nihilominus faci liter coꝛrodẽda ⁊ deturpãds. Btã aũt vir go humoꝛis miſtra fuit:qꝛ.ſ.ſuis filijs tri plicẽ hñoꝛẽ infudit.ſ.ↄceptiõiſ:nutritiõis ⁊ denotiõis. Cõceptionis humoꝛẽ aduini ſtrauit ſpũiſancto:ſʒ nutritiõis admiſtra⸗ nit xp̃oꝛhumoꝛẽ aũt gr̃e ⁊ denotionis cui libet ſuo filio adoptiuo. Siq dem in ↄcep⸗ tione xpi btã virgo maria ex puriſſimo hu moꝛe ſanguiĩs ſni materiã miſtrauit in con ceptione coꝛpis xp̃i. Sʒ ſanctuſſpũs ip̃m coꝛpꝰ oꝛganigauit ⁊ foꝛmauit. Añ btã vir⸗
go vera ĩ xp̃i fuit:qꝛ hoc ſolũ m Mhm
ptinet ad rõnẽ mñis vt materiã det conce⸗
ptui:vñ Wattb.j. Cũ eſſet deſpõſata mat
e 5

Piber tetu maria. Item dedit filio humoꝛem nu⸗
trimentalem̃.ſ.qñ eñ lactauit vbere de ce⸗ lo pleno pꝛopter qð Luce.xij. dicit: Bea⸗
tus venter qͥ te poꝛtauit ⁊ vbera q̃ ſuyiſti ·
Süt etiam duo vbera qͥbus lactat bcata virgo filios ſuos adoptiuos.ſ.ex vno in⸗ fundens humoꝛem gr̃e iuſtis ex alio hu⸗ moꝛem miſericoꝛdie peccatoꝛibus.Et ideo ab eccleſia vocat᷑ maria mater gp̃ce mater miſericoꝛdie. Nuarto qꝛ luna eſt domi⸗ natrix maris. Nã ſicut adamas trahit fer⸗ rum poſt ſe:ſic luna monuit ⁊ trahit poſt ſe oceanũ. Ande in ſuo oꝛtu intumeſcit ma⸗ re ⁊ creſcit ex parte oꝛiẽtali:⁊ decreſcit ex arte occidentali:⁊ econtra qñ eſt in occa uꝛᷣm autẽ quod luna plus vel minus ꝓ⸗ ficit in lumine:ita plus vel minus ſe exten dit vel retrahit ipſum mare. Et ſicut dicit Waurus ĩ libꝛo Ciceronis. Oceanus in⸗ cremento lune retinet modum iſtũ. Mꝛi⸗ mo em̃ die creſcentis lune fit copioſioꝛ ſo⸗ lito ⁊ abundat in ſummoꝛſed ſecundo mi⸗ nuit᷑: ⁊ ſic creſcit vſq; ad diem ſeptimum. Peinde iterum creſcit per ſepteʒ dies. Ita
ꝙ in decimaquarta die iterum eſt plenus
in ſummo. Ande in nouilunio mare eſt ſũ⸗ me plenum ⁊ in plenilunio. Mare aũt me raliter accipit᷑ tribus modis. Mã vno mõ dicit᷑ mare huius vite amaritudo:⁊ ſuper illud mare beata virgo habet virtutem.ſ. qꝛ eius pietas oſtendit᷑ ſuꝑ illos qui ſunt in tribulationis amaritudine poſiti. Naʒ venti ⁊ mare obediũt ei: Matt · viij. Aen ti ſunt aduerſitstes eyterioꝛes:mare ſunt interioꝛes amaritudines: vel vẽti ſunt vi⸗ olentie tentationũ:mare perturbatio tri⸗ bulationũ. Secũdo modo mare vocatur inquietudo: Eſa.lvij · Impij qua ſi mare feruens ꝙ qeſcere non poteſt:ſed qñ iſta luna oꝛit peccatoꝛibuſ eos luce ſue miſericoꝛdie illuſtrando:tũc creſcit ex par te oꝛientis ⁊ decreſcit ex parte occidẽtis: qꝛ.ſ.eius anxilio oꝛif᷑ ⁊ creſcit in ip̃is pec⸗ catoꝛibus lux gr̃e ⁊ aq miſericoꝛdie: ⁊ de⸗ ficit caſus culpe. Sed econtra ſi iſta luna occideret peccatoꝛibus.ſ.vt eis per ſuam gr̃am non adeſſet:tũc creſceret ẽx pte oc⸗ cidentis ⁊ deficeret ex parte oꝛientis.i.de⸗ ficeret lux gratie ⁊ creſceret caſus culpe. Tertio vocat᷑ mare mñdi viciſſitudo ſi⸗ ne mutabilitas. Sicut aũt oſtenſum ẽ ma ⸗
re virtute lune habet quadrupliceʒ muta
pꝛimus bilitatem. Ana eſt repletionis:⁊ illa eſt in
nouilunio. Secũda diminutiomis:⁊ illaẽ vſq; ad ſeptimũ lune. Tertia augmentati⸗ onis ꝑ alios ſepteʒ dies ſiue ſex. Quarta
iterate repletionis:⁊ hec in pleniunio. Si militer virtute ⁊ auxilio beate virgis pec⸗ catoꝛes in mũdo exiſtentes replent᷑ aq̃ pe nitentie ⁊ decreſcit in eis mare culpe ⁊ au get᷑ ꝓfectus gratie ⁊ tandẽ ꝑuenit᷑ ad ple nitudinem gloꝛie. Quinto qꝛ luna ẽmẽ
ſura tẽꝑis:q? ßin motũ lune accipiunt᷑ an⸗
ni lunares qͥ apud indeos obſeruabant᷑:
vñ Eeci.xlin. Luna in omnibus in temge ſuo oſtenſio tempꝑis ⁊ ſignũ eui.Et cõtinet
annus lunaris.cccliiij.dies: vnde patet ꝙ annus ſolaris ſupat lunarẽ in xj· diebus. vñ Hebꝛei ⁊ Arabes annñ ſeruãt minoꝛẽ qᷓ; ſit noſter. xj. diebus pᷣter quadrantem vnius diei. Jtem ſᷣm lunaz diſtinguunt᷑ menſes lunares: vñ mẽſis dicit᷑ a mene qð eſt luna:eo ꝙ hebꝛei ex curſu lune mẽſes vocabant. Et accipit᷑ mẽſis lunaris apud iudeos ⁊ arabes m curſum lune in toto godiaco donec ſolem attingat:quod facit in. xxix.diebus cum dimidio vt aſtrologi dicũt. Dies aũt lunares ᷣm arabes incipi unt de ſero ab occaſu ſolis:eo ꝙ oꝛtus lu⸗
ne ſit tẽpe occaſus ſolis. ⁊ ſic ᷣm eos nox
pᷣcedit diem. Sed Sreci ⁊ Romani ⁊ alie gentes q̃ non vtunt᷑ in menſibus ſuis vili⸗ one none lune:computant diẽ ab oꝛtu ſo⸗ lis cũ nocte vſq; ad oꝛtum ſequẽtis diei:⁊ ſic ᷣm eos dies pᷣcedit nocteʒ: vt dicit Al⸗ fraganus differentia pᷣma. Matet ergo ꝙ
luna habet dies menſes ⁊ annos:ſed ta⸗
men mẽſes ⁊ annos hʒ bꝛenioꝛes · qꝛ· ſ.he⸗ ata vgo habet plenitudinem graꝝ ⁊vir⸗
tutum ⁊ donoꝝ ſicut ⁊ xpᷓs qui ſoli aſimi⸗
laf:tamẽ in minoꝛi gradu licet eyceſſerit omnes alios ſanctos:Ecci.xxxiij.Quare dies diẽ ſuperat:⁊ annus annũ. Seto beata virgo aſſimilat᷑ lune:qꝛ luna ẽ emu
latrix ſolis. Mã aliqñ ipi ſoli eſt añ:aliqũ
retroꝛaliqũ ſup:aliqñ ſubt᷑. Añ luna autẽ
cũ ſole ĩ coniũctione qñ aſcẽdit: aut a late
re vt qů a ſole recedit: vel qñ ad ſolem re⸗ uertit: aut in plena oppoſitione qñ..tota⸗ liter ſoli opponitur. Sic beata virgo ante xpᷣm qͥ etià eit ſol iuſticie:fuit qᷓ;tů adeta⸗ tẽ carnis ſicut mater ante filiũ:⁊ hoc qᷓ;tũ
ad humanitatem:qꝛ qᷓ;tuʒ ad diuinitatem
xpᷣs fuit ante eã ᷣm illud: Poſt me ventu
————

F e aß sſe
nes ſ a i
8 zi. Je lunaim e ſtiij ilumi tautuut
dplnr eciln n
ſiu Sinti — ineſ
De celo 7 rus eſt:qui ante me factus eſt · Item fuit poſt xpm qᷓ;tů ad moꝛtem:qꝛ xpð ante e moꝛtuus fuit. Mam vt qͥdã dicũt ſupuixit filio vndecim annis. Erat em̃ vt dicũt qů
—
xpm ↄcepit decem ⁊ quattuoꝛ annoꝛum ⁊
mãſit cũ eo annis. xxxiij. ⁊ poſt moꝛtẽ xp̃i ſuꝑuixit vndecim annis.⁊ ᷣm hoc quan⸗ do obijt erat annoꝛuʒ quinquagintaocto. Ftẽ ip̃a fuit ſup xpᷣm materna auctoꝛita teLui xpᷣs in pueritia humiliter ſe ſubie⸗ cit ⁊ reuerẽter obediuit:ᷣm illðᷣ Eu.ij· De ſcendit cũ eis ⁊ venit nagareth.ſ.cũ virgi⸗ ne ⁊ ioſeph: ⁊ erat ſubditus illis. Item tpᷣa fuit ſub xp̃o nõ ſolũ dignitate:ſed eti⸗ am ſitus localitate cũ eſſet in cruce ſuſpen ⸗ ſus. Tũc eĩ ipſa ſtetit inferius ſub eo iu⸗ xta cruceʒ: oh.xix. Sed notandũ ꝙ qñ iuna eſt ſub ſole ita ꝙ recta diametro iter
nos ⁊ ſolem ſit interpoſita:ſolet eſſe eclyp ſis.i.defectus ſoliſ ↄcauſatiue.Et hoc fuit in paſſione xp̃i:qꝛ btã mater ſub ipſo me⸗
rens ſtetit:⁊ tũc ipſa eclypſis ſolis· i.moꝛ⸗ tis xp̃i pꝛo tanto cauſatiua fuit inq;tũ na⸗
turam qua pati ⁊ moꝛi Po et ex ipia xpᷣus t
aſſumpſit. Sed notandum ꝙ eclypſis ſo⸗ lis accidere non poteſt ᷣm naturaʒ niſi in coniunctione ſolis ⁊ lune qñ de nouo ac⸗ cendit᷑:⁊ dum ip̃a coniunctio in linea eclv ptica celebꝛat᷑:⁊ hoc eſt ſemꝑ qñ ſol eſt in capite dꝛaconis:⁊ luna in cauda vel econ⸗ uerſo. Ande dicit Albumaſar in libꝛo de motu planetaꝝ. Si luna inter nos ⁊ ſolem
obuiat defectum radioꝝ nobis facit in ca
pite vel cauda dꝛaconis. Quid aũt ſit ca⸗ put ⁊ cauda dꝛaconis dicet᷑ in caplolxij. Et ſilr beata virgo dupliciter ipſum ſolem xpᷣm quodammodo obſcurauit. Pꝛimo
quando ipᷣm concepit ⁊ carne veſtiuit:tũc
em̃ minoꝛatus eſt paulominus ab ange ⸗ lis:qꝛ e xinaniuit ſeip̃m foꝛmam ſerui acci⸗ piens. Ande hoc fuit quaſi in capite dꝛa⸗ conis.i.in muliere vel humana carne que fuit caput.i.pᷣncipiũ peccati. Itẽ in cau⸗ da.i.in moꝛte xp̃i vbi fuit quodammodo
finis peccati: vbi dꝛaco infernalis ſuũ do ⸗
miniũ ꝑdidit⁊ terminauit. Mota etiã ꝙ quando luna eſt ſub ſole q;uis lumẽ ꝑdat ex ꝑte terre:non tamẽ ꝑdit ex ꝑte celi: vñ quando luna ip̃i ſoli coniũgi᷑ nihii omni⸗ no luminis ad terrã dirigit᷑. Sed tamẽ ex
te celi in plena illuminatione pmanet et
ſiſtit. Et ita ſilr btã virgo qᷓʒuis in paſſio
elementis
ne videret᷑ ex ꝑte coꝛpis eclypſata ⁊ obſcu rata ꝑ triſticie ĩmẽſibilitateʒ:tñ ex pte gie ſemꝑ fulgoꝛẽ tenuit ꝑ fidei firmitateʒ · Añ licʒ alia ſumiaria mði.ſ.apli fueft ecl pſa ta tůc fidem ꝑdẽdo:ipᷣa tñ ſemꝑ luxit fidei lumẽ ſeruãdo. Item iſta noſtra luna tũc fuit in ↄiũctione cũ ſole qñ innixa ſuꝑ di⸗ lectũ ſuũ ad celũ aſſumpta fuit. Iteʒ ip̃t ſoli a latere ſtetit:qꝛ in celo iuxta thꝛonuʒ filij locatus eſt thꝛonus matris:ſicut legi tur in figura.iij. Regl.ij.de matre ſalomo⸗ nis. Fuit autem appoſita ſoli in annuncia tionẽ: qꝛ tũc qᷓ;to ſol.i.deus vel angelus annũcians plus ipᷣam cõmendabat ⁊ma⸗ gnificabat dicenʒ: Aue gratia.tanto ipſa econuerſo ſe humiliauit dicens:Ecce an⸗ cilla. Ande qꝛ humilitatẽ deus ancille ſue reſpexit:ideo eam ſuo lumine repleuit ſi⸗ cut luna implet᷑ lumine quando eſt foli op poſita. Septĩo beata virgo aſſimilat᷑ lu⸗ ne:qꝛ luna eſt ĩimutatrix aeris ⁊ mediante aere maxime imutatcoꝛpoꝛa humana.vn⸗ de Ipocras in pᷣncipio ꝓnoſticoꝝ de luna loquens ait:Eſt quoddaʒ celeſte ſidus in quo opoꝛtet medicum ꝓpuidere cuius pꝛo
nidentia eſt mirabilis ⁊ ſtupenda.Et Sa⸗
lienus in cõmento de diebus cretic dicit: RBem certam qᷓ non fallit intẽdat medicus quam docuerũt aſtrologi egyptioꝝ ꝙ per coniũctionem coꝛpoꝛis lunaris cuzʒ ſtellis foꝛtuitis fiunt egritudines terininabiles ad bonum. Cum contrarijs vero contra⸗ rie.ſ.ad malum.Et ideo cautus ⁊ ꝑfectus medicus vᷣm doctrinam Ipocratis aſpice⸗ re debet pᷣmam lunam ⁊ qñ eſt plena lumi ne:qꝛ tũc creſcũt humoꝛes in omnibus vt dictum eſt. Quando ergo in febꝛes aliqͥs cadit:multũ neceſſe eſt videre vtrum luna tũc exeat de coniũctiõe. Tũc eĩ creſcit in⸗ firmitas quouſq; veniat ad oppoſitionis gradũ.ſ.in plenilunio:⁊ tunc ſi fuerit cum malo planeta aut in malo ſigno ⁊ aſpexe⸗ rit dñm domus moꝛtis q̃ eſt ſignũ occultũ ſcʒ ſcoꝛpionis. Ael ſi aſpexerit moꝛteʒ que dicit᷑ domus ſigni ſcoꝛpionis:tũc de moꝛ⸗ te timendum eſt. Si vero fuerit cum bono planeta ⁊ in bona domo ſiue ſigno ⁊ aſpe⸗ rerit dominum domus vite.ſ.merturium vł venerem que eſt domus arietis ſiue pꝛi mi ſigni tunc de vita ſperandum eſt:et ſit de alijs vt patet in libꝛo Ipocratis quem dicitur compoſuiſſe de vitijs infirmitatis

Fᷣm lunã. Sicut ergo luna hʒ dñiũ ſuꝑ in⸗ firmitates coꝛꝑales:ſic etiq̃ dña noſtra hʒ dominiũ ſuꝑ moꝛbos tã coꝛpales qᷓ; ſpũa les: vt faciat eos eſſe ad vitã vel ad moꝛtẽ ßᷣm hominũ merita ⁊ deuotionẽ ad ipᷣam. IMã eam reuerẽtes vitali aſpectu aſpicit ⁊ curat. Ipᷣaʒ vo blaſphemãtes vel ↄtẽnen teſ niſi ꝑ penitẽtiã redeãt:moꝛtali aſpectu aſpicit ⁊ necat. Iteʒ brã virgo vocat᷑ ab ecclia ſtelia mar?ꝛex eo ꝙ illa ccleſtis q̃ di cit᷑ ſtella marł eſt pᷣmo qͥ ad ſitũ altiſſima. Silr virgo btã altiſſima eſt ꝑ gloꝛie digni tatẽ.ſ.ſuꝑ oẽs choꝛos ſanctoꝝ ⁊ angeloꝛũ tuxta fuliũ in gloꝛia ſublimata: Ecci.xxitij Ego in altiſſimis habito. Itezʒ illa ſtella eſt quo ad motũ velociſſima. Licet em̃ ſtel la maris q̃ vulgo dicit᷑ tramõtana a loco ſuo moueri nõ videat᷑:tñ in ſphere ſue cir culo circulariter circũuoluit᷑:ſed qꝛ circu⸗ lũ hʒ bꝛeuiſſimũ q̃ſi nõ moueri videt᷑. Sic btã virgo maria q;uis in ſtatu gr̃e ĩmobi⸗ lit᷑ ꝑmãſerit:⁊ ab ip̃o ꝑ motũ alicuius cri⸗ minis nunqᷓ; receſſerit:motu tñ dilectiõis diuĩe velociſſime cucurrit. Diẽ em̃ Berñ. ꝙ qͥ amat vchementius:currit velocius ⁊ peruenit citius. Ip̃a p oĩbus ſanctis ple⸗ nius⁊ feruentius dilexit. Ande ipᷣa dici᷑: Ego m̃ pulchꝛe dilectiõis:Eccĩ.xiiij. Fu⸗ it aũt amoꝛ ſuus ꝑ modũ circulationis:qꝛ motus circularis ẽ ab eodẽ in idẽ:qꝛ ipſa
deñ ſic diligebat ꝙ oĩa alia nõ niſi ꝓpter
ip̃m amabat:⁊ ſic oĩs amoꝛ eius a deo in⸗ cipiebat ⁊ ĩ deũ redibat:Eccĩ.xxiiij. S yrũ
celi.i.celeſt? amoꝛis circũiui ſola. Et diẽ ſo la:qꝛ nullius ſancti amo fuit ita in deũ to taliter directus ſiẽ btẽ virginis. Añ ⁊ bꝛe
uiſſimũ circulũ habebat:qꝛ poſt ↄtẽplati⸗ onẽ oĩa q̃ occurrebant ſtatim referebat in deu. Ideo diẽ̃ Augꝰ.de ip̃a: Anũ ſcimus ꝓ certo ꝙ oĩs marie vita ⁊ actio intẽta fu it ſemꝑ in dño. Itẽ hmẽõi ſtella qͥ ad aſpe ctum noſtrũ eſt minima qᷓ;uis in ſe ſit val ⸗ de magna. Silr btã virgo exterius exhi⸗
buit ſe minimã ꝑ humilitatẽ qᷓ;uis eẽt val. lat luci ꝓpter ſeptẽ. de magna ꝑ ſctĩtatẽ: vñ dixit Lu.j. Nuia reſpexit humilitatẽ ancille ſue:ecce em̃ ex hoc btãm me dicẽt omnes generationes.
Iter ſtella illa eſt quo ad effectũ vtiliſſi
maꝛ ꝓpterea ꝙ ip̃a eſt nauigantiũ directi
na:⁊ ideo vocat ſtella maris. Mã ꝓpter ſi tus ſui imobilitatẽ homĩes ad ip̃ᷣam aſpi⸗
cientes maxime certificat.ſic bt virgo na
PLiber pꝛimus
uigantes ꝑ mare mũdi dirigit: quibus.ſ. lucem ſue miſericoꝛdie nunqᷓ; ſubtrahit vł abſcondit:vnde illa ſteila vocatur polus: qꝛ ſemꝑ nobis pollet ⁊ nunq; occidit:ſed ſemꝑ ſuꝑ nos exiſtit: vnde polus a pollen do eſt dictus:quia cõtinue mundo pollet.
Item iſta itella eſt ratiõe ſui ſitus medij totius celi oſtẽſiua. Wediũ aũt celi eſt fi⸗ lius dei qͥ mediatoꝛ eſt dei ⁊ hominũ.hũc nob iſta ſtella oñdit:qꝛ eũ nobis vilibileʒ genuit. Ad hanc etiã ſtellam aſtrologi po tiſſime recurrũt:qꝛ ꝑ eius ſitũ diſcernunt᷑
termini ⁊ ſitus alioꝝ ſideꝝ ⁊ celeſtiũ circu
loꝝ. Sic ſancti qͥ ſũt veri aſtrologi celeſtia ↄtẽplantes potiſſime ad eã recurrũt ⁊ at⸗ tendũt:qꝛ ſitus ſideꝝ.i.manſiones beatoꝝ qjs habent in celo.⁊ termini celeſtiũ circu⸗ loꝝ.i.ꝑfectiões angeloꝝ ꝑ ip̃aʒ diſcernũt tanqᷓ;; ꝑ ipᷣoꝝ omniũ dominã ⁊ reginã:⁊ ꝑ ipᷣam etiã tanqᷓ; ꝑ celi poꝛtaʒ omnes qͥ ſal ⸗ uant̃ illuc introducunt᷑. Itẽ illa ſtellaꝑ
gynꝝ arcturi ſibi ꝓpinq; ab alijs ſtellis eſt diſtincta:a cuius vicinitate polus articus
eſt vocata: vt dic̃ Beda. Ercturus em̃ eſt ſeptẽ ſtellaꝝ curſus q̃ iſtam ſtellã circũcũt facientes ei qᷓſi circulũ ⁊ coꝛonaʒ.qꝛ.ſ.btã
virgo omniũ ſanctoꝝ coꝛonis qͥ ad ſepteʒ gradus ꝑtinẽt coꝛonat᷑ ⁊ decoꝛat᷑.Mampᷣ ⸗ mus gradus eſt angeloꝝ:ſcðs eſt patriar chaꝝ:tertius eſt ꝓphaꝝ:q̃rtus apłoꝝ:qͥn tus martyꝝ:ſextus ↄfeſſoꝝ:ſeptimus vir⸗
ginũ. Motãdũ etiã ꝙ iſta ſtella ſiue polꝰ
eſt axis celi ex vna ꝑte receptiua ſiue ter⸗
minatiua. Txis em̃ vocat᷑ linea q̃daʒ ima ginata que ab illo polo antartico vſq; ad
iſtũ polũ articũ recto diametro ſicut linea
a pũcto vſq; ad punctũ eſſet tracta. Axis
ergo iſte fuit doloꝛ paſſionis xp̃i qͥ abvno poio.ſ.a filio cruci affixo vſq; ad aliũ:ſcʒ vſq; ad coꝛ ip̃iuſ m̃is ĩmobile a fide ⁊ gr̃a ꝑptranſijt ſicut ei Symeõ pᷣdixerat: Lu.ij. Tuã ipᷣius animã ꝑtrãſibit gladius.i.do⸗
loꝛ paſſionis xpᷣi. Item btã maria aſſimi
Pꝛimo qꝛ lux tene⸗ bꝛas pellit: Joh.j. Lux ĩ tenebꝛis lucet.ſ. tenebꝛas expellendo. Damaſcenꝰ: Aufer lucem ⁊ omiĩa in tenebꝛis:omnia incogni⸗ ta remanebunt. Sic heata virgo dum ve⸗ rum lumen mundo effudit cecitatis ⁊ infi⸗ delitatis tenebꝛas effugauit. Ande Wa⸗ ria interpꝛetatur illuminatrix. Ipſa etiam eſt illa lux de qua dicitur.ij. Begl ·xxii⸗
Lur zut. hus pel gurole ducitt recha oiẽti tupi paſi tim me
etd
cůler ttavil * W dat Pen 4 ii

Nenseße cicůci ſbli Sityni Pih timus w kſuepr uſuew q̃dezin nco vſg w ſicut im ct I
ihn
dilit
„1 uustn n mihrm m i
—
bꝛis pctõꝝ lumie gre ſue. Et ideo dicit lur auroꝛe:qꝛ expellit tenebꝛas culpe⁊ intro⸗ ducit lucẽ g̃e.Ip̃a frigidos accẽdit calo⸗ re charitatꝰ ſue. ⁊ ideo aſſimilat luci ſolis oꝛiẽtis:qꝛ lux ſol calefacit. tẽ ip̃a eſtũ cõ cupiſcẽtie refrigeratæ a nubibus carnaliũ paſſionũ aĩas ferenat. Et ideo aſſimilat lu ci matutine q̃ eſt cũ refrigerio: ⁊ luci etiaʒ
ſerene.i.q̃ eſt abſq; nubibus. Scðo lux
meroꝛes diſſoluit. Et h eſt inq;tũ hʒ aſpe⸗
ctũ letificatiuũ.dulce eĩ eſt inmẽ ⁊ dele ⸗
ctabile ocuł᷑ videre ſolẽ:vt dicit᷑ Ecẽs· xj. hoc aũt cõpetit btẽ vᷣgini q̃.ſ.eſt merẽtiũ ↄſolatrix. Mam ſpũales ↄſolatiões ⁊ gau dia deuotis ſibi mẽtibus freqnt᷑ infundit: heſter.viij. Moua lux oꝛiri viſa ẽ gaudiũ ⁊ honoꝛ ⁊ tripudiũ. Eſt eĩ gaudioſa inci⸗ piẽtibus qͥbus ſpũales ↄſolatiões impen dit:honoꝛabil ꝓficiẽtibus q̃s ab oĩbꝰim⸗ pugnatiõibus ꝓtegit:tripudioſa ẽ ꝑueni entibus q;s in celeſte gaudiuʒ introducit.
Tertio qꝛ lux ĩſidias ꝓdit · Mã latebꝛas illuſtrat ⁊ patefacit in qbus iſidie abſcon⸗
dunt᷑. Sic btã dgo inſidias diaboli deuo
tis ſuis patefacit ne ab ið̃is decipiant᷑· Et ideo diabolus iſtã lucẽ multũ timet: Joh· iij.Mõ venit ad lucẽ vt nõ arguant᷑ opera
eius. Muarto qꝛ lux ſecuritatẽ parit.vñ
hoĩes qͥ de nocte paueſcũt in die ſecuri va duterꝗ eſt qꝛ nõ timẽt offendiculũ:Zoh. MQui ãbulat in die nõ offendit:qꝛ lucẽ
huius mũdi videt. Nõ em̃ timent q in die
vadũt aut pedis offendiculũ aut hoſti la⸗ tẽtis incurfum vel fantaſmatis terrentis aſpectũ. Sic qͥ btãʒ mariã ſequunt ⁊ eiꝑ deuotionẽ adherẽt illuminant᷑ ⁊ꝓtegunt᷑ ab ea vt neq; peccãdo cadant nec eos de⸗
mones fallãt nec ip̃os fãtaſmata terreãt:
Roma.xiij. Induamur arma luck ſic vt in die honeſte ambulemus. Arma luc ſunt exẽpla btẽ vᷣginis q̃ᷓ quicũq; indutus fue rit eã.ſ.ſeqᷓndo tutꝰ erit ab oĩbus pᷣdictꝰ.
NQuinto qꝛ lux viſum paſcit: ⁊ hᷣ ꝓpter ſuã pulchꝛitudinẽ in cuius aſpectu aĩa de⸗ lecta᷑: Mꝛouerb · xx. Eux oculoꝝ letificat animã:ſic ſpũalis pulchꝛitudo btẽꝰginis
„ſiderata viſum aie letificat ⁊ paſcit:Ecc
xliq. Mulchꝛitudinẽ em̃ decoꝛis eius ad⸗ mirabit oculus. Siqͥdẽ cãdoꝛ eius admi xabil fuit tã in interioꝛi puritate qᷓ; in exte
De celo? elementis
Lux auroꝛe oꝛiẽte ſole mane abſq; nubibꝰ rutilat. Ipſa nãq; pctõꝛes purgat à tene⸗
rioꝛi virginitate: Sap̃.· vij· Cãdoꝛ eſt lucis et̃ne.ſ.qᷓ;tũ ad puritatẽ mẽtis:⁊ ſpeculũ ſi⸗
ne macula qᷓ;tũ ad honeſtatẽ carnis. In b ſpeculo qͥlibet poterat ſecure reſpicerẽ: qꝛ tãta erat lux honeſtatꝭ q̃ emicabat in facie virginis ꝙ vt di Hiero. Quicũq; reſpici ebat in faciẽ vᷣginis huius oĩs turpis ten tatio extiguebat᷑ in eo: Job.xxix. Lux vul tus mei non cadebat in terrã. Seto qꝛ luꝝ celeſtiũ coꝛpoꝝ vᷣtutes ad nos vehit· vñ ᷣm Auicennã. Lux ẽ vehiculũ vᷣtutũ celeſtiũ:qꝛ.ſ.celeſtia lumĩaria mediãte lu⸗ ce agũt ⁊ mouẽt iſta inferioꝛa. Sed ſcien ⸗ dũ ᷣm qͥſdã ꝙ lux hʒ cauſare effectus na⸗ turales inqᷓ;tũ motus ſibi adiũgit᷑:nõ ꝙ in motu ſit ꝰtus cauſatiua pᷣncipalit᷑ effe⸗ ctuũ naturaliũ ſiẽ̃ eſt in luce:ſʒ qꝛ ꝑ motũ determinat᷑ vꝰᷣtus ſolis inqᷓ;tũ coꝛpus agit in coꝛpus ꝑ ↄtactũ ⁊ ↄcretionẽ aerts mo⸗ ti. Et ideo ceſſante motu qð erit ĩ fine mñ⸗ di lux nõ cauſabit effectus naturales:ſed ſolũ intẽtionales dãdo eſſe coloꝛibus ⁊ ſe diffundẽdo ĩ medio abſq; eo ꝙ cauſet ali⸗ quẽ eifectũ naturalẽ.Habet em̃ coꝛpus ce leſte inqᷓ;tũ coꝛpꝰqð agat ꝑ motũ.h eĩ eſt ꝓpꝛiũ coꝛpis vt motuz moueat. Et ex hac pte hʒ vt moueat ad trãſmutationẽ natu⸗ re. Sʒ h ꝑ lucẽ hʒ vlterius ꝙ ſoluʒ cauſet eſſe ſpũale inqᷓ;tũ attingit ad oꝛdinẽ ſßſtã tiaꝝ ſeꝑataꝝ:⁊ ꝑticipat aliqͥd ð mõ ip̃aꝝ. vñ ſi motus auferat᷑ lux hẽbit ſolũ ſemul⸗ tiplicare in medio ⁊ cauſare effectus ſpña les in coꝛpibus.⁊ ex ꝑte hac hʒ luꝝ aliquã ſilitudinẽ cũ foꝛma intẽtionali:mayĩe cuʒ fiat in medio ⁊ tollat᷑ ad pñtiã ⁊ abſentiã lumiaris: ꝓpter qð nõ hzʒ eſſe fixũ ⁊ ratũ ſiẽ foꝛma natural: vñ rõne debilis eſſe qð lux hʒ in medio:⁊ rõne effectꝰint entjenal᷑ quẽ folũ cauſabit motu ceſſante.poſſet foꝛ te aliqͥ mõ tolerari dictũ eoꝝ qͥ dicũt ꝙ lux hʒ in medio eſſe intẽtionale. Siẽ mediã⸗ te luce deueit ad ĩferioꝛa ꝰtus celi:ita me diãte vꝰgine deuenit ad nos vtus dei.i.fi lius dei:de qͥ Euẽ̃.j. dixit angẽlus vᷣgini: Airtꝰaltiſſimi obũbꝛabit tibi.ſʒ B factum nõ ẽ nifi addito motu fidei.ſ.ꝑ vᷣginis cõ⸗ fenſum dicẽtis:Ecce ã̃tilla dñi ⁊c̃. Mediã te etiã iſta luce eeleſtẽ gr̃a nob ifũdit᷑ ⁊ de ueniũt ad nos diuiĩe miſeratiões. vñ Eccẽ rxx vj. Wißere nr̃i deꝰoiʒ ⁊ oñde nob lucẽ miſerationũ tuaꝝ. Septiĩo qꝛ lux diuer⸗ ſas res gignit. iẽ emĩ Dio.iij.c.de diuĩs

——
———————
Liber pꝛimus
noibus. ꝙ lur oĩbus coꝛꝑibus generatio/ in eodẽ loco. hec em̃ eſt bñdietio deã vi⸗ ſin nem ↄfert. Sic btã vgo genuit Ulüqhmul cit Beñ.xx vij. In roꝛe celi deſuꝝ erit bñdi e tos filios addu xit fecũ in gloꝛiã qͥs nõ cõ⸗ ctio tua. Et eſt ros ſupne gr̃e quẽ nobis w temnit vocare fratres: vt diẽ Apls ad he hec auroĩa ifundit. Et iſte ros auroꝛe ẽde cii— bꝛeos.ij. Omnes aũt qͥ xp̃i frẽs ſunt poſ/ coꝛatiuus ⁊ refrigeratiuꝰ ⁊ dulcoꝛatiuus.— n
ſunt dici filij ſpũales btẽ virginis q̃ mat᷑ Decoꝛatiuꝰ qꝛ dicit᷑ ꝙ cõche marinet ſu xpi eſt naturalis.ñ ipᷣa dicit Eccĩ.xxiiij · pꝛa tactũ eſt in auroꝛa ſe apiũt ⁊ roꝛẽ ſuſc 1
generatio nibus meis implemi.Et ideo piẽtes margaritas ↄcipiũt q̃· ſ.in oꝛnamẽ⸗ oẽs xß̃iani ſunt filij huius lucis: Joh. xij. tis ponunt᷑. Et ſic aĩe deuote důũ ſe iſtiau⸗ Credite in luceʒ vt filij lucis ſitis. Item roꝛe.i.btẽ virgini ꝑ affectũ deuotiõis ape maria mat᷑ dñi aſſimilat᷑ auroꝛe Ppter q̃t“ riũtꝛroꝛẽ gſe ſupne ſuſcipiũt ꝑ quã marga.. Mꝛimo qꝛ eſt noctis ac diei media/ ritas cãdidas.i. affectiões puriſſimas ↄci
tiua. Eſt em̃ terminus noctꝭ ⁊ initiũ diei. piũtq̃ ſunt aĩe oꝛnamẽta.Et ideo iſti auro n ſt
xideo aliqd hʒ de obſcuritate ⁊ alidd de re dicit: Bos lucis ros tuꝰ.i.affectiones
claritate. Et talis fit btã virgo in vtero fu generas lucidas ⁊ mũdas. Item iſte—
5 matriꝛqꝛ em̃ in ipa termiari debebat nor ros auroꝛe ẽ dulcoꝛatiuus: Exo.xvj. dicit
culpe⁊ initiari dies gr̃e:ſᷣm illud Boma. in auroꝛa colligebat mãna. mãna qͥdeʒ
xiij· Mor pꝛeceſſit dies aũt apꝛopinãᷓbit · eſt iterne dulcedinis gr̃a quã his q̃ tribu⸗* Ideo ip̃a tanqᷓ; verd auroĩa in ip̃o ſno pᷣn lato ſunt coꝛde ifundit hec auroꝛa. Item va cipio aliqͥd tenuit de nocte culpe:ꝛ fuit iſte ros ẽ refrigeratiuꝰ.ſ.ardoꝛis feruẽtis apt
in oꝛiginali peccato ↄcepta ⁊ aliqͥd de die ↄcupiſcẽtie:ſᷣm illud Ecci.xliij. Bos obu he gr̃e:qꝛ fuit in vtero ſanctificata ⁊ ꝑgr̃am ans ardoꝛi veniẽti humilẽ eſficit eũ:⁊ ideo ui. fanctificationis ab ip̃o peccato purgatã. auroꝛa ẽ caloꝛis tempatiua. Muarto q pahe Ande Job.· il. dicit de die oꝛiginalis pecꝰ Auroꝛd ẽ lucka ſole ĩpetratiua. Añ dicit. i⸗ gin cati qͥ incepit qñ aperti ſunt oculi. Adaʒ ⁊ Regt. xxiij. Lux auroꝛe oꝛiente ſole mane unt 4 eue.Obtenebꝛent ſtelle caligine eius:ex⸗ abſq; nubibꝰrutilat. Sic iſta auroꝛa. vir bent pectet lucem ⁊ non videat nec oꝛtů ſurgen go btã impetrat lumẽ diuine cognitiõis? besl tis auroꝛe. Stelle em̃· i. ſancti illo die ſunt inſpiratiõis. Mota ꝙ iſta lux auroꝛe q̃ ett nube obtenebꝛati:qꝛ fuerũt cũ oꝛiginali peccaꝰ mane oꝛiente ſole multa bona operat᷑· St qnt to ↄcepti ⁊ cũ oꝛiginali nati · Sʒ iſta dies em̃ infirmoꝝ confoꝛtatiua: auiũ letificati⸗ nist
culpe nõ vidit lucẽ.i. xpm:qł nec in ſuo cõ ua:floꝝ de nocte clauſoꝝ ap tiua: herbarũ ha
— ceptu nec in oꝛtu oꝛiginali habuit pecca/ de nocte depꝛeſſaꝝ erectiua. Que oĩa hec inte
tñ:ideo dic: expectet lucẽ ⁊ nõ videat. Au iam pᷣdicta facit in nobis beata virgo mn int
roꝛam aũt. ibtãm virginẽ nõ vidit.ſ.qᷓ;tũ ria. Eſt eĩ ipᷣa auroꝛa q̃ debiles ↄfoꝛtat:
„ ad oꝛtũ:qꝛ nõ eſt nata ci oꝛiginali licet vi ſiqͥdem infirmi cõfoꝛtant᷑ in auroꝛa: ex eo
derit q;tů ad ↄceptũ. Et ideo ſignãter di⸗ ꝙ ſanguis in auroĩ dominat᷑.⁊ ideo ſom tun
xit:nec oꝛtũ ſurgẽtis auroꝛe. Secũdo qꝛ nus dulcioꝛ eſt in auro?a⸗ Itẽ qꝛ tũc vir⸗
auroꝛa eſt latronũ expulſiua. Nam latro, tutes animales coꝛroboꝛant᷑. Añ ᷣm me⸗ ſ.
nes q̃ de nocte in tenebꝛis exeũt auroꝛa.i. dicos melius ſe habent infirmiꝛ⁊ ideo di⸗ F
adueniẽte die fugiũt ⁊ ſe abſcondũt: Job cit᷑ auroꝛa q̃ſi aurea hoꝛa.i.optima · ta ſi⸗ 0
xiiij. Si ſubito aw aruerit auroꝛa arbitrã militer ꝑ beatã virgineʒ infirmi ſpũaliter 3
tur vmbꝛã moꝛtis. ta demones tanqᷓ; in recipiũt ſanitatẽ:vires anime recipiũt vi⸗ ni
ſani ⁊ exterriti fugiũt cũ noſtrã auroꝛã.i. goꝛẽ ſanguis dulcedinis ⁊ deuotionis re⸗ tpi virginẽ gloꝛioſam in coꝛde alicuius ꝑ de/ cipit augmentationẽ. tẽ in auro?q aues zn uotionẽ fulgere cognoſcũt. Tertio qt au letificant᷑: ⁊ ideo ad cantandũ excitant: mut
roꝛa eſt roꝛis infuſiua. vñ dicit auro?a q̃ſi vnde dicit auro?à q̃ſi auiũ hoꝛa:qꝛ.ſ bea⸗ ia aura roꝛans. ra btã virgo maria diune ta virgo eſt q̃ deuotos excitat ad dei lau⸗ pli
gte roꝛẽ nobis abũdãter infundit. Qð ſi⸗ dem. Ißa eĩ eſt q̃ floꝛes clauſos. i.mẽtes cdi
gnificatũ eſt Señ.xxxij. in lucta iacob cũ humiliu aperit ad bene operandũ vt odo it
gelo·Mã cũ ei dixiſſet ãgehꝛdimitte met rem boni exempli vndiq; circũfundãt. Ip 4
qt auroꝛa ẽ. Rñdit: nõ te dimittã niſi bñ/ ſa etiam eſt qᷓ depꝛeſſos ꝑ meroꝛem erigu mu
dixeris mihi.⁊ poſtes ſequit᷑: qꝛ bñdixit ei pſpem ⁊ ↄſolationez. Item beata maris
——
———
¹

5. Junt irit ihlsint wn ju E s femi Pikosth Slcteinit Lum 1didii teſolen uwnn ognis ABurre yeil iuheii Uuecit ata vign 3 ſiles n Iauronm umi.ninh tiq in minin ynn imiil ſeraün — Eaui u guu aenln 1 iuu S v
aſſimilat᷑ nubi ꝓpter ſeptem. Mꝛimo qꝛ nubes eſt omniů imp̃ſſionũ celeſtiũ de fa⸗
cili uſceptiua.qꝛ.ſ.dña noſtra receptacu/
lum fuit omniũ celeſtiũ gratiaꝝ · Nã cete/ ris ſanctis ꝑ partes:marie gůt totã ſe in⸗ fudit gratie plenitudo ſicut Hieronymus dicit. vnde angelus dicit ei: Aue gr̃a ple⸗ na.⁊ ideo pᷣ ceteris ſanctꝭ extitit gloꝛioſa: Exo.x vj. Sloꝛia dñi apparuit ĩ nube. Se cũdo qꝛ nubes eſt ſua leuitate ſurſum aſcẽ ſiua:qꝛ.ſ.virgo beata ↄtemnẽs terrena ſꝑ erat ad celeſtia elcuata:Eſa.xix. Aſcẽdet
dñs ſuꝑ nubẽ leuem.i.virginem a terreno
amoꝛe alleuiatã ⁊ celeſti caloꝛe ſi ubtiliatã ⁊ ingrediet᷑ egyptũ.i. mundũ. Tertio qꝛ
nubes eſt ſolaris radij incoꝛꝑatiua:ſed tñ
radius qui in ip̃a nube incoꝛpoꝛat᷑ ip̃am penetrãs non eã ſcindit nec ip̃a nubes di⸗ uidit᷑. Ita ip̃a dña noſtra filiũ dei in ſe re⸗ cepit ⁊ carne veſtiuit ⁊ ſine ſui coꝛruptione etiã mũdo pepit:Egech.xxxij. Solẽ nube tegã. Actꝰ.j. Mubes ſuſcepit eũ. Quar⸗ to qꝛ eſt caloꝛis mitigatiua ⁊ vmbꝛatiua: qꝛ.ſ.virgo maria eſt omniũ maloꝝ noſtro ⸗
rum mitigatiua.Mðciiij. Expandit nn/
bem in ꝓtectioneʒ eoꝝ. Watth. x viij. Mu bes lucida obumbꝛauit eos. Quinto qꝛ nubes eſt laboꝛantiũ recreatiua ⁊ ſiti eſtu
antiũ refrigeratiua:qꝛ.ſ.dña noſtra ẽ omn⸗
nis noſtri laboꝛis ↄſolatiua ⁊ refrigerati⸗ ua:Ecci.xxxv. Specioſa miſericoꝛdia dñi in tempe tribulationis q̃ſi nubes plnuie in temꝑe ſiccitatis:ip̃a em̃ eſt regina miſe⸗ ricoꝛdie. Sexto qꝛ nubes reſoluta in plu⸗ niam eſt terre fecũdatiua ac ſeminũ nutri⸗ tiua impinguatiua augmentatiua ⁊ multi
plicatiua:qꝛ.ſ. dña noſtra ꝑ impetrationẽ ge terram anime noſtre fecundat:bonas
affectiones in nobis nutrit ⁊ impinguat ⁊
opa noſtra augmẽtat ⁊ multiplicat: Eſa.
xviij. Mubes roꝛis in die meſſ s. Mam ip̃a
infundẽdo diuine gr̃e roꝛẽ facit nos mul⸗
tiplicare bonoꝝ opeꝝ meſſem. Septimo
qꝛ nubes eſt amaritudinis in dulcedinem
mutatiua. Nã ex marinis aquis generata in altũ:tñ ſublimata ⁊ cõ̃tra ſolẽ ſuſpenſa ſolis bñficio amaritudie depoſita fit ĩ dul
cedinẽ tota cõuerſa. Ita etiam dña noſtra
licet amare vt dictuʒ eſt fuerit in oꝛiginali pctõ generata:tñ a ſpũſancto ſanctificata: La ſole iuſticie grauidata facta eſt pᷣdulciſ
ima ⁊ mat pia.iij. Negl xviij. Ecce nube ⸗
De celo? elementis
cula pus quaſi veſtigiũ hoĩs aſcẽdebat de mari ⁊c̃.Et dicit᷑ btã virgo nubecula ꝑua qᷓ;titate humilitatis leuitate ſanctitatꝭ:qꝛ ſcʒ ab oĩ pctõ ĩimunis ⁊ ſubtilitate paupꝑta tis. Itẽ btã maria aſſimilat᷑ mari. Mꝛĩo qꝛ mare ↄtinet amaritudis pocuiũ.i.aquã amarã cuiuſ amaritudis cauſa ẽ fm phm Nuia ĩ mari ſunt duo vapoꝛes.ſ.humidꝰ ⁊ ſiccus:ſiue ſubtił ⁊ groſſus.ꝑ caloꝛẽ er⸗ go ſolis ⁊ motũ a mart reſoluit᷑ ꝑs ſubtili oꝛ ⁊ remanet groſſioꝛ q̃ nimiꝝ calefacta fit ſalſa ⁊ aduſta efficit᷑ amara. Et ita in bea⸗ ta maria fuerũt duo vapoꝛes.i.amoꝛes. ſ. ad filiñ. Anus naturalaq illius hũanita⸗ tẽ qui erat vt vapoꝛ groſſioꝛ. Vlius ſpũa⸗ lis ad illius diu initatẽ. Et ᷓᷣn hᷓ hẽbat de ip̃o duas ſolationes. Anã Em ſenſualita tem qᷓ erat vt pars groſſioꝛ. Aliã ᷣm rõnẽ que erat vt pars ſubtilioꝛ. In paſſiõe aũt filij ſui ꝓpter caloꝛẽ ſolis.i. ꝓpter feruoꝛẽ penaꝝ ⁊ doloꝝ xp̃i ⁊ motum moꝛtis eius exhalauit ꝑʒ ſubtilioꝛ.i.remiſſa eſt in ea ↄſolatio rõnis.⁊ abũdauit vapoꝛ groſſioꝛ id eſt affectio naturalis ꝓpter quã intan ⸗ tů calefacta ⁊ aduſta eſt doloꝛe ꝙ tota fa⸗ cta eſt amara. Ande maria interp̃tat᷑ ama rum mare: Job.xlj. Ferueſcere faciet ſicut ollã ꝓfundũ maris.i.coꝛ virginis:qð qᷓ;⸗ tũ feruebat amoꝛe vꝛebat᷑ doloꝛe. Et ideo ipᷣa ad modũ olle bullienti extra effundit aquã lachꝛymaꝝ: Buth.j. ocate me ma ra hoc eſt amarã:qꝛ amaritudine repleuit me omnipotẽs. Secũdo mare eſt fluminũ hoſpitiũ. IMã oĩa flumĩa intrãt mare vt di cit Ecẽs.j. Et ita oĩa dona ſpũalia ⁊ oĩm gr̃aꝝ chariſmata influxeròt in btãm ma⸗ riã: Ecci.xxiiij. In me gr̃a omnis vite ⁊c̃. Tertio qꝛ mare eſt oĩm aqꝝ pᷣncipiũ.nã mare eſt ſui diffuſiuũ: vñ taʒ flumibus qᷓ; fontibuſ ᷣm hiero.eſt aque miniſtratiuũ. hoc etiã ꝓbat Seneca in.ix.li. natnraliũ queſtionũ.ſ.ꝙ mare eſt bᷣncipiũ omniũ flu minũ ⁊ fontiũ. Sed Ari.⁊ Auicẽ.⁊ Alga gel ⁊ cõiter peripatetici volũt ꝙ fontiuʒ et fluminũ plunia ſit cauſa. Et huic ſnĩe vi⸗ det᷑ atteſtari ꝙ creſcẽte pluniavt in hyeme creſcũt flumina:⁊ ecõtrario in eſtate ↄtin⸗ git. Sʒ poſitio pᷣma magis videt᷑ ↄuenire ſchture:Ecẽ̃s.j. Ad locũ vnde exeũt flumi na reuertunt ⁊c̃. Mõt tñ dici ꝙ qᷓ;tum ad ↄtinuationẽ attractionis aque ad aliquã vaſtã voꝛaginẽ que eſt pᷣncipiuʒ fluminis

veriꝰ videt᷑ dictũ Senece.ſ.ꝙ mare ſit pᷣn cipiũ:eo ꝙ pluuia nõ videt ſufficere poſſe ad ideficientẽ exitũ flumis alicuiꝰ:ſʒ qᷓ;tũ ad facilitatẽ artractiõis ⁊ ↄgregatiõis aq̃ veriꝰ ẽ ſcðᷣm:eo qꝙ tra ſpõgioſioꝛ ẽ in loco deſcẽſus pluuie qᷓ; alibi ĩ ꝓfũdoꝛæ iõ ma⸗ gis attractĩa ẽ:⁊ aqᷓ pluuial ſptilioꝛ ẽ ⁊ ab lto cadẽs.iõ penetrat cũ ĩuenit poꝛos ter re ad h aptos:⁊ ita vtraq; ſnĩa de facili ſu ſtinet᷑. Sʒ lʒ terra attrahat ab vtroq; · ſ.a plunia ⁊ à mari:qꝛ ex oĩ ꝑte attrahit:tñ in de videt᷑ copioſiꝰattrahere: vñ ↄtinue at⸗ trahit.ſ.a mari pᷣcipue cũ aq̃ pluuiał eo ꝙ pauca ẽ ⁊ raro cadẽſnec tota nec ſꝑ ꝑueni at ad locũ vñ flumẽ oꝛit᷑ Et hmõi ↄgrega⸗ tio aq̃ͥ nõ fit ſolũ ex attractõe ad vnũ locũ ß ex ↄcurſu pluriũ venaꝝ ſiue ꝑ naturã ſi ne ꝑ artẽ:qͥ mõ aggregãt᷑ vene artificialit᷑ cñ putei fodiunt᷑· Et ſic pʒ ꝙ aq̃ fuminũ ⁊ fontiũ ⁊ ẽ a nubibꝰꝑ pluuiã ⁊ eſt a mari ꝑ attractionẽ ↄtinuã:ſʒ mag ↄtinue ⁊ abũ
de a mari. Añ etiã Triſto. diẽ in li. Meth.
ꝙ mare oceanũ ẽ ↄtinue pᷣncipiũ oĩm fin⸗ minũ. Ita ſilr qᷓ;uis a nubibꝰqᷓ ſunt in ae⸗ re.i.a fctĩs qͥ ſunt in celo ⁊ fumiĩbꝰ⁊ fonti bus qͥ ſunt ĩterra.i.virꝰ ⁊ mlieribꝰeos oꝛã tibus in eccłia ĩfundat᷑.i.ipetret᷑ a deo fre quẽter g̃e pluuia:tũ a mari pleniſſimo.i. a btã vgine magl ↄtinue ⁊ abunde attra hit᷑ aq gre. Ip̃a eĩ vt dic̃ Berñ.ſinũ pie⸗ tat! ſue vĩbꝰapit vt de plenitudine eacci piãt vniuerſi: vñ gr̃e alioꝝ ſctõꝝ minime it reſpectu graꝝ eiꝰ:Eccĩ.xviij.Quaſi gut te aqᷓ mart deputati ſũt. Muarto qꝛ ma⸗ re ẽ in neceſſitatibꝰrefugiũ. Ita btã ꝰgo refugiũ miſeroꝝ ĩ tribulatiõe poſitoꝝ:vñ ipᷣa ẽſpes oĩm miſeroꝝ in t̃ra habitantiũ. Pð.lxiiij. Speſ oĩm finiũ tre ⁊ ĩmari ⁊&.
Quito qꝛ mare ẽ itinerl cõpẽdiũ.ita ſitr ſiue ad ſtatũ g̃e ſiue ad poꝛtũ glie btẽ xir ginis auxilio citiꝰ ꝑuenit᷑. Põ·lxxvj· In mari via tua. Sexto qꝛ mareẽ laboꝛis lu crũ. Añ negociatoꝛes ip̃m mayie frequen
tãt. Ita qj volũt celeſt? gr̃e theſaur᷑ ditari
ad btãʒ vginẽ ſepiꝰ ire debẽt:ſiue ad ↄtẽ⸗ plãdũ eiꝰexẽpla ſiue ad ſalutãdũ ⁊ cõmẽ⸗
dãdũ eiꝰpᷣconia:ſiue ad ipetrãdũa obtinẽ
dũ eius ſuffragia. In cuius figurã dicitur Joh. vj. ꝙ prexerũt diſcipuli eiꝰ ad mare.
Septio qꝛ mare ẽ vndaꝝ ulſiuũ ⁊ eqᷓ litatis ⁊ tranqͥllitatis reductiuũ: vñ mare vocat᷑ pelagus:qꝛ pellit vndaʒ. Et vocat
Piber pꝛimus
etiõ equoꝛ ab eq̃litate:qꝛ ⁊ ſi fluctus elus velut mõtes exigunt᷑:ſedatis tñ tẽpeſtati⸗ bus adequant᷑: vt diẽ Iſido. Ita btã ma⸗ ria a ſibi deuotis ⁊ amicis vndas tẽtatio⸗ nů repellit:⁊ fluctus.i.furoꝛeſ ꝑſequentiũ ⁊tẽpeſtates.i.ĩpetus aduerſantiũ ad eqᷓli tatẽ pacis ⁊ tranqͥllitatẽ reducit. ð figu ratũ eſt Jone.j. vbi dicit᷑ ꝙ tulerũt ionã ⁊ miſerũt ĩ mari ⁊ ſtetit mare a feruoꝛe ſuo. ꝑ ionã intellige oꝛationẽ purã ⁊ deuotõ:q̃ tũc in mare mittit᷑ qñ btẽ vᷣgini poꝛrigit: xtũc mare.i.mũdus ſeuiẽs ceſſat a feruo⸗ re ſuo.i.ꝑſecutionis furoꝛe. Itẽ btã ma ria aſſimilat᷑ terre ꝓpter.xiij. Mã terra m PBaſiliũ eſt coꝛpus infimũ:oꝛbis mediuʒ: celi centrũ:elementũ maxime coꝛpulentũ: mũdi fundamẽtũ: naturalit᷑ frigidũ et ſic⸗ cũ:qᷓ;titate minimũ:q̃litate obſcurũ:figu⸗ ra ſphericũ:aqᷓ glutino manſiuũ:ᷣm ſe to⸗ tum quietũ:lʒ in ꝑtibus ſuſcipiat ſepe mo tum:omniũ viuentiũ receptaculũ:⁊ pedũ dei ſcabellũ. Pꝛimo igit᷑ btã vᷣgo aſſimi lat terre:qꝛ terra eſt coꝛpus infimũ.ſ.iter quattuoꝛ elemẽta ᷣm oꝛdinẽ naturalẽ ele⸗ mentoꝝ:ſicut celũ eſt ſup̃mñ in oꝛdine coꝛ pox: ꝛouer.xxv. Celũ ſurſuʒ ⁊ terra de⸗ oꝛſum. Ita btã virgo fuit infima omnium ſanctoꝝ ꝑ ſui reputationẽ. Añ ⁊ appella uit ſe viliſſimo ⁊ infimo noĩe feminaruʒ.. ancillã. Ecce inqͥt ancilla ⁊c̃. Luce.j. Se cundo qꝛ terra eſt oꝛbis medium:qꝛ.ſ.btã virgo eſt media.i.mediatrix noſtra ꝑ rec ciliationẽ. Põ.lxxiij. Opatus ẽ ſalutẽ in medio terre. Tertio qꝛ terra eſt celi cen⸗ trũ. Tale aũt centrũ celi hʒ ſtabilitateʒ et fixionẽ. Et ſic btã virgo ex dono dei habu it ſtabilitatẽ ⁊ fixionẽ in g̃a ⁊ fide. Mð·
xcij. Firmauit oꝛbẽ terre qͥ nõ ⁊c. Muar to qꝛ derra eſt elementũ maxime coꝛpulen
tũ. Ita btã vgo fuit coꝛpulẽtiſſima ꝑ pᷣui⸗ legiationẽ:qꝛ coꝛpus virgineũ poſſedit in mudoꝛcoꝛpus diuinũ poꝛtauit in vtero:⁊ coꝛpus gloꝛioſum poſſidet in celo.j. Pa⸗ ralip.iiij. Inuenerit terrã latiſſimã quie⸗ tã ⁊ fertilẽ.Coꝛpus eĩ beate virginis fuit terra qͥeta a paſſionibus:fertilis p pꝛolis fecunditatẽ:latiſſima ꝑ gloꝛie ĩmoꝛtalita⸗ tem. Muinto qꝛ terra eſt mũdi fundamẽ tum.ſ.ꝓpter ĩmobilitatẽ:qꝛ q̃ſi oĩa coꝛpo⸗ ra monent᷑ circa es.ſ.celũ:ignis:ger ⁊ aq̃· ſed ip̃a ſtat ſicut fundamentum imobile:
Ecẽs.j. Terra autem in eternum ſtat. Its
kat w 2 ſu pus ſche dopecci tdel ſeulur ctoꝛb terae
wm
rz⸗ mrl eri
Lera figiců
ſtnew
paupt demi mter piten tene goohl duet doloꝛie ktine Ro virgo kplen trꝓb
Pol
ayo
rica
Pibẽ
De
ih leadi iche firme
deci nij tp ati
ies
pte t
an kc. it digl

K irfuſt
itſehen
Pulitpe ninü ir Mlunnitt oninen
Sſ7iernd
mlt oſnnn sẽ̃ ſiui nſtciln
Deata maria tanqᷓ; fidei fundamentũ fuit femp ſtabilis in ea aplis ab illa recedenti bus tẽpoꝛe paſſionis. Itẽ ip̃ᷣa ſtat ꝓ mð do peccatoꝛibus ſempꝑ aſſiſtens ⁊ nunq; eis deficiens. Ecẽi.xxiiij. Aſq; ad futuruʒ ſeculũ nõ deſinã.i.vſq; poſt diẽ iudicij pec catoꝛibus aſſiſtere nõ ceſſabo· ¶ Sexto qꝛ terra eſt elemẽtũ naturaliter frigidũ ⁊ ſic⸗ cum. Et ita beata maria fuit frigida ⁊ ſic⸗
ca per carnis incoꝛruptionẽ:qꝛ caruit hu moꝛe luxurie ⁊ ardoꝛe cõcupiſcentie. Joß̃.
j. Terrã arẽtẽ dediſti mihi. Et Peu.xxviij
Terram quã calcas ferrea ẽ.ferrũ enĩ eſt frigidũ et ſiccũ. Septimo qꝛ terra ẽ quã
titate minima.Et ita beata virgo fuit per pauptatis extennationẽ minimũ habens de můdo Señ.xij. Creſcere me fecit deus in terra pauꝑtatis mee. Miere.iiij. Aſpe⸗
xi terram ⁊ ecce vacua erat. Nctauo qꝛ
terra eſt qualitate obſcura. Ita beata vir go obſcurata ⁊ turbata eſt in filij ſui paſſi Hne.Eſa.lx. Ecce tenebꝛe.ſ.affictionis et
poloꝛis operient terrã.i.beatã virginem. Et in eodeʒ.xxxiij. uxit ⁊ elãguit terra.
Mono terra ẽ figura ſpherica.Et beata virgo fuit figure ſpherice inquãtũ habu⸗ it plenitudinẽ gr̃e.iNã ſicut figura ſpheri
a ꝓbat᷑ a pho eſſe pfectiſſima figurarũ:
et ip̃a fuit ꝑfectiſſima feminaꝝ. Jſtud aũt
qð phi vocant ſpherã terre ſacra ſcriptu⸗ ra vocat oꝛbẽ terre. Añ eadẽ ẽ figura ſphe
rica ⁊ oꝛbicularis. Oe qᷓ ĩ Mð·lxxxviij.S Mebẽ terre ⁊ plenitudinẽ eiꝰ tů fundaſti. Decimo qꝛ terra ẽ aque glutino manſi⸗
na.MQuia.ſ. ꝓpter humiditatẽ aque tenẽt ſe ad inuiceʒ ꝑtes terre.Et ſic beata virgo
aque glutino.i.diuine gr̃e dono cõſtãs et firma fuit.& nde ipſa fuit terra roꝛe cele⸗ ſis gr̃e madẽs:vt habet Judic̃.vj. An
decimo qꝛ terra ſᷣm ſe tota ẽ quieta. Et ita etiã ſimilit᷑ tota deta fuit beata virgo ma⸗ ria ꝑ mẽtis abſtractionẽ:⁊ a diſcurſibꝰ va
cationẽ. Añ ⁊ ei attribuit ſabbatũ qð eſt dies qᷓetis. Leui.xxv· Sabbatũ erit terre.
NHuodecimo qꝛ terra ẽ oĩm viuentiũ re ⸗ ceptaculũ: Ita ⁊ beata maria om̃s recipit ad ſe ↄfugientes:immo ip̃a inuitat dicẽs: Tranſite ad me oẽs qͥ ↄcupiſcitis me ⁊c̃.
Ecti.xxtiij.Et h eſt qꝛ ipſa eſt ꝓlena miſeri
coꝛdia: ᷣm illud Mð·xxxij. Miſericoꝛdia dñi plena eſt terra.et iõ ipſa data ẽ in refu
i· Nõyxxij· Terrã ãt dedit filijs boiz.
De celo ⁊ elementis
Decimotertio qꝛ terra ðꝛ peduʒ dei ſca belluʒ. Et ſic fuit beata virgo ꝑ filij dei ſu ſceptionẽ:quaſi eĩ pedes dei qͥbꝰ median tibus ſtetit:in eius vtero fuerũt coꝛpus ⁊ aĩa xpᷓi.ñ Eſa. lxvj. Terra ſcabellũ pe⸗ dum meoꝝ. Itẽ beata vgo maria aſſimi⸗ latur monti ſinai ꝓpter octo. Mꝛio qꝛ mons ille fuit mõs miſericoꝛdie ⁊ ꝓmiſſio nis. Eſt ei mõs ſinai in ꝓuicia Wadian: cuꝰ pars ẽ ꝛebꝛ vbi aparuit dñs Woyſi ĩ rubo cõpstiẽs afflictõi ꝓpli ſui:et ꝓmiſit liberare eũ a ßᷣuitute egyptioꝝ ꝑ manũ ei vt hr Exo.iij. Jra btã virgo Waria tan⸗ qᷓ; miſcðie regina fuit ꝓmiſſa ⁊ pᷣfigurata in illo eodẽ rubo in qͥ dñs Moyſi apparu⸗ it ſiẽ eccłia dicit: Rubũ quẽ viderat Woy ſes ⁊c̃.Et in alijs ꝓphetis mltis ⁊ expꝛeſ⸗ ſis. Et in ea implete ſũt ꝓmiſſiones facte de liberatiõe humani generis a ſeruitute
diaboli.IMã in eã deſcendit filꝰ dei ⁊ car⸗ nem noſtrã aſſumpſit ꝓ noſtra liberatio⸗
ne. Exo.xix. Deſcendit dñs ſuꝑ montẽ ſi nai ⁊c̃. Scðo qꝛ mõs ille fuit mõs angeli ce frequẽtatiõis. Ibi em̃ frequẽter angelꝰ ex ꝑſona dñi apparuit ⁊ locutus ẽ moyſi. Añ ðr Actł.vij.ꝙ apparuit ei in deſerto montis ſina in igne fammi rubi ⁊c̃. Et in eodẽ ca.ðꝛ etiũ de moyſe:ihic ẽqͥ fuit ĩ ec⸗ cleſia in folitudine cũ angelo qͥ ioq̃ bat᷑ in mõte ſina ⁊ cũ pr̃ibus niis qͥ accepit ver⸗ ba dare nobis. Ita ſilr beata maria fnit ab angelo viſitata ſalutata ⁊ de verbo vi te edocta:ſicut pʒ Lut᷑.j. Tertio qꝛ ſinai fuit lumẽs mõs ⁊ inflãmationis vt cũ aꝑ⸗ paruit ibi dñs in fãma rubi. Exo.iij. Et iterũ. Exo. xix.ðꝛ ꝙ mons ſinai fumiga⸗ bat eo ꝙ deſcendiſſet dñſſuꝑ eũ in igne:⁊ aſcenderet fumus ex eo quaſi de foꝛnace. Et hoc factũ eſt de beata vᷣgine qñ.ſ.ſpiri tuſſanctus in eã ſupꝑuenit qͥ eſt ignig:id eſt amoꝛ diuinꝰ.⁊ eã̃ eſtuãti deſiderio fumiga re feẽ ⁊ mẽtẽ totã ip̃iꝰillumiĩauit iflãmauit Luce.j. Spirituſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊c̃.
Quarto qꝛ fuit mõs pluuie ⁊ rorf:⁊ ſie fuitꝰꝰgo maria ĩ filij ði ↄceptiõe. Mõ.lxxj Deſcẽdet ſicut pluuia ĩ vellꝰ ⁊c̃.Mãc pluui am ſiue roꝛẽ celeſtẽ meruit beata go ſuſci
pere:qꝛ humilima fuit. Mã a ſupbis ⁊ ela
tis fugit.i. Keg. j. Wöõtes gelboe nec ros nec pluuia veniat ſuꝑ vos. Quinto qꝛ
ſina fuit mõs diuĩe habitatiõis. Maʒ ᷣm
Joſephũ erst opinio hoiĩʒ hitare

Viber wt qð ñ poſcebãt ibi oues:nec paſtoꝛes cõit᷑ a ꝓpyiare audebãt. Ita ſilr btã vgo fuit hitaculũ dei.ð.lx vij. Wõs in qͥ bñ placitũ ẽ ðᷣo hĩtare ĩ eo.Et iteꝝ Mð · lxxij Sñs in eis in ſina ⁊c̃. Sexto qꝛ fuit mõs ſap iẽtie ⁊ eruditiõis. Ibi eĩ data ẽ popu⸗ lo lex ꝑ manũ moyſi: Leui.xxvj. Mec ſũt pꝛecepta atq; iudicia ⁊ leges qjs dedit do minꝰ int̃ ſe ⁊ filios iſrael in mõte ſinai per manñ moyſi. Ita ſilr beata vᷣgo illũ mun do peperit qͥ ẽ verbũ ⁊ ſapiẽtia pr̃is:qͥ eſt dux ⁊ legifer ñ:ꝑ queʒ reges regnãt:⁊ le gũ cõditoꝛes iuſta decernũt. eptimo qꝛ eſt mõs iuſticie ⁊ cõminatiõis. Mã bea tiſſima virgo maria ſicut ſibi deuotis ⁊ eãñ reuerentibꝰ eſt ſalutis refugiũ:ita ⁊ cõtẽ⸗ nentibus ⁊ blaſphemãtibꝰ erit ad moꝛtis et perditionis iudiciũ. ñ Exo.xix. dixit mo yſes de mõte ſinai: Cauete ne aſcenda tis in montẽꝛnec tangatis fines illiꝰ: Om niſqͥ tetigerit mõtẽ:moꝛte moꝛiet. Octa uo qꝛ erit mõs paſcue ⁊ refectiõis. nde dicit Joſephus ꝙ ẽ mõs excelſus ad pa⸗ ſcua egregius:qᷓ;uis in aliq̃ ꝑte eiꝰ vt di⸗ crũ eſt paſtoꝛes añ Moyſen ꝓpter reuerẽ tiam nõ auderẽt paſcere oues. Sed moy⸗ ſes dũ appꝛoximauit rubũ ardere ſine cõ⸗ buſtione vidit:⁊ deũ ſibi loquentẽ.i.ange lum ſibi loquẽtẽ pꝛeſentialit᷑ ex ꝑſona dei audiuit: vt habet᷑: Exo.iij. Añ ðe ibi ꝙ cũ minaſſet gregẽ ad interioꝛa deſerti: venit ad montẽ Gꝛeb apparuitq; ei dñs in flã⸗ ma de medio rubi. Ita beata virgo in aſ⸗ ſumptione fuit quando ꝑuenit ad paſcua eterne beatitudinis: ad q̃ etiã gregem fi⸗ deliũ ad eñ cõfugiẽtiũ exemplo ⁊ auyilio iugiter introducit. Caplm: XLIX
Iſerie ⁊ tribu⸗
m iones pꝛeſentis vite aſſimilã
tur aqͥs de qͥbus in Põ· lxvinj
Saluũ me fac deus: qm̃ intrauerũt aque vſq; ad animã meã. Iſte aque ſũt tranſeũ de auyilio.ſ.diuĩe gr̃e. Ipſe em̃ deus dixit Eſa.xliij. Cñ trãſieris ꝑ aquas:tecũ ero.
Sed iſte trãſitꝰ poteſt fieri multipliciter.
Mꝛio calcando ꝑ fidẽ:ſieut de beato Me tro le git̃. Matth.xtiij. tẽ trãſeũdo per foꝛtitudĩe quẽadmodũ legit᷑.iij· Reg xix. vbi ðꝛ Semei cũ mille viris de beniami ir rũpentes ioꝛdanẽ qð fuit ꝑ foꝛtitudinẽ añ regem.i.xpᷣm tranſierũt vada miſeriarum
pꝛimus pꝛeſentiũ. Item natando qð fit ꝑ pꝛudẽ⸗ tiam. Quicunq; eni natare vult neceſſeẽ ꝙ habeat natãdi pꝛudentiã:⁊ h ſignificz tum eſt Tct?. xx vij. vbi ðꝛ ꝙ Cẽturio iuſ⸗ ſit eos qͥ poſſent natare mittere ſe ĩ mare.
Item nauigando qð fit ꝑ penitẽtiaʒ. na uis enĩ penitẽtia eſt. Exo.xiiij. Tranſeun tes mareꝑ ratẽ liberati ſũt. Item aquas diuidendo:qð fit ꝑ virgaʒ diuine iuſticie. Exo. xiiij. Eleua virgã tuã ⁊ extende ma⸗ num ſuꝑ mare ⁊ diuide illud. Item ſalti do in baculo dinini adiutoꝛij ꝑ contẽpla⸗ tionem:qð ſignificat᷑ Beñ.xxxij. vbi diyit Jacob: In baculo trãſiui iſtũ. Jacob cõtẽ
platiuus ẽ q̃ ioꝛdanẽ miſeriarũ pꝛeſentiuʒ
debet tranſire apodiando ſe baculo diui⸗ ni adiutoꝛij. tẽ miſeria ⁊ tribulaties lʒ de ſe nõ ſint homĩ grate vel placite:pfit ta mẽ effici faciles ⁊ quaſi dulces ad ſuſtinẽ dum. Quod patet exẽplo aquaꝝ. Naz de ſe nullũ habet aqua ſapoꝛẽ:acquirit tamẽ ſapoꝛẽ vel ꝑ colationẽ quã habet in porl terre: vłꝑ caloꝛẽ ſolis qui dulcedinẽ facit ĩ aqua eleuãdo ſubtiliꝰ eiꝰ ⁊ ꝑmiſcẽdo huů midũ aereũ qð pingueſcit⁊ dulcoꝛat:⁊ ſal ſedinẽ inducit cõburendo terreſtre qð re⸗ manet:Ex his colligunt᷑ tres modi qͥbus aq tribulatiõis efficit᷑ anĩe ſapida.vnusẽ ꝑ paſſionis xp̃i inſpectionẽ. Mec eĩ eſt co⸗ latio aque in poꝛis terre. Fuit enĩ coꝛpus xp̃i carneñ ⁊ terreſtre ſicut coꝛꝑa nr̃a:⁊ið ꝑ poꝛoſterre vulnera coꝛꝑis xpi poſſumꝰ accipere:in quibus tũc aquã noſtrã tribu lationũ colamꝰ: qũ nihil eſſe qð patimur reſpectu doloꝛis eius quẽ ip̃e ꝓ nobis ꝑ⸗ tulit iudicamus.Et ſic dulce ⁊ leue nohis fit ſi pꝛo illo parua— nobis maxima pertulit patiamur. Heb. xij. Recogitate eñ qui taiem ſuſtinuit aduerſus ſemcetim a peccatoꝛibus ↄtradictionẽ: vt nõ fatige mini animis vris deficiẽtes. Si paſſio xp̃i ad memoꝛiã reuocet᷑:nihil ẽadeo durum quod nõ equo anĩo tolere?. Secũdus modus eſt p cõtemplationis eleuationeʒ · Et hec eſt caloꝛis ſolaris in ſublime ſuble uatio ⁊ impinguatio. Mõ caloꝛ ſolis.i.fer uoꝛ diuini amoꝛis id quod ſubtiliꝰ eſt ho⸗ minis.ſ.mentẽ elenat ad contemplanduʒ celeſtia:⁊ tũc anima pingueſcit aereo hũo re.ſ.ſpirituali deuotioneq̃ ei omnẽ tribu⸗ lationem dulcoꝛat. Añ habet᷑ Exo xvj· ꝙ dum incaleſceret ſolliquefaciebat mãns⸗
wicen iun ſrine pui. teſulil
5
tunò dů noope quuiʒ niseſ Fune ůuſſ memo ripri ghit g chsl oiny reno Laut retqu ſicaa ꝙvn penle tec Eu war
pott tim

eſt enim vt caloꝛ ſolis feruoꝛ diuini amo/ ris Nui manna liquefacit dñ mentem affli ctaʒ ĩ deuotiõis dulcedinẽ reſoluit · Ver
rius modus ẽ ꝑ vꝛentẽ contritionẽ: ⁊ hec
eſt terreſtris vapoꝛis aduſtio:qꝛ.ſ.feruẽs
contritio adurit ⁊ cõſumit omnẽ terrenuʒ
affectuʒ:⁊ aqua tribulatiõis que erat pec cãti infipida: fit hoĩ cõpuncto ſapida. nõ quidem ſapoꝛe dulci ſed ſalſo. Eſt enĩ tri⸗ bulatio homiĩ cõpũcto ex vna parte ſapi⸗ da.i.grata.ſ.vt a pctõ purgef᷑:ſed ẽ ei ſal⸗ ſa rõne cauſe:qꝛ.ſ.diſplicet ei cõmiſiſſe vñ patiat᷑.vñ h ẽ mare deſerti.i.pnĩe qð ẽma re ſalſiſſimũ vt dicit Joſue.xij. Ca. L
Ortis memo⸗
m rria repꝛeſentat᷑ in cinere tripli ci rõne. Pꝛĩo qꝛ cinis terrã fe cundat. Ita memoꝛia moꝛtis ad bñj oꝑan dũ ſollicitat. Sꝛeg. Valde ſe ſollicitat ĩ bo no oꝑe qͥ cogitat de extremo vite. Scðo quia ignis ꝑ cinerẽ ↄſeruat᷑ ⁊ maxime ſi ci nis eſt calidus:qꝛ ſi frigidꝰ ignẽ extinguit Ita memoꝛia moꝛtis feruent᷑ ĩpꝛeſſa gr̃am ſpũuſſancti ↄſeruat ſunt tñ qͥ frigidã iſtã memoꝛiã habẽt vt illi qͥ aĩam cũ coꝛꝑe mo riturã credũt:talis memoꝛia potius extin guit gratiã qᷓ; ſernet. Tertio qꝛ cinis ma culas lauat ⁊ ſilr memoꝛia moꝛtis abluit
oĩm pctõꝝ maculas. Ecẽi.vij. Memoꝛa⸗
re nouiſſima tua:⁊ in eternũ nõ peccabis. Lauat eni maculas luxurie ſi quis ↄſide⸗ ret quale futurũ ẽ qð diligit Sꝛeg. Mihil ſic ad domãduʒ carnis deſideria valet:qᷓ; ꝙ vnuſqͥſq; b qð diligit quale ſit moꝛtuũ
penſet · tẽ lauat peccatũ ſupꝑbie ſi ↄſide⸗ ret ꝙ ipᷣe eſt moꝛiturꝰ qͥ ſe eleuat. Ecci.x. Quid ſupbis terra ⁊ cinis? Lauat pctin auaricie ſi cõſideret qͥd finalit᷑ de mundo
poꝛtat. Job.x vj· Saccũ meñ ↄſui ſuꝑ cu⸗ tẽ meã:⁊ operui cinere carnẽ mã. Ca. LI
Bndus eſt lo⸗
cus obſcurꝰ:qꝛ obſcurat᷑ ad mo dum aeris: fumo vanitat? pul⸗ nere cupiditatis ⁊ nebula carnalitatis.j. Job.ij. Oie quod ẽ in mñũdo ↄcupiſcen ⸗ tia carnis ẽ ⁊ cõcupiſcẽtia oculoꝝ ⁊ ſuper bia vite. Itẽ aer vt dicit Iſido.vehemẽti us cõcitatus vẽtos tonitrua ⁊ coꝛuſcati ⸗ ones efficit:ↄtractus nubila gignit: con ⸗ piſſatus plunias facit;cõgelatꝰ niues et
m
De celo? elementis
br̃ Sañ.iiij. ꝙ ſurgebãt ðᷣ mari.ã.—
grandines introducit. Sed rarefactꝰ ſere nitatẽ adducit. Mũdꝰ abt aliqñ ↄcitat ꝑ ſupbiã:⁊ tũc generãt vẽtos pſecutionuʒ:? tonitrua cõminationũ.⁊ coꝛuſcatiões ſi⸗ ue fulgura ꝑcuſſionũ. Aliqũ vo ↄtrahit᷑ ꝑ auariciã ⁊ tũc obnubilat᷑ ⁊ obſcurat᷑: qꝛ ſicut dic Sꝛeg. Tenebꝛa gĩeẽ diuitiaꝝ cu⸗ ido. Aliqñ vo Aſpiſſat᷑ ⁊ ipinguat᷑ ꝑ gu ã:⁊ tũc pluuias facit.i.ſluxũ lnxurie:ꝓxi ma eĩ ſibi ſũt vt dic Bꝛeg. venteræ genita⸗ lia. Aliqñ o cõgelat᷑ ꝑ accidiã:⁊ tũc ſi fa ciat oꝑa q̃ videant᷑ alba.i.pura vel bona: ſi tñ frigida⁊ cito ðſtructibilia. Qñq; vo rareſcit.i.tiliat᷑ ꝑ pnĩam.⁊ tũc ſerenar ꝑ gr̃am. Itẽ mundꝰ aſſimilat mari. Pꝛio qꝛ mare ẽmultoꝝ piculoꝝ cõtẽtiuũ. Eſt eĩ mare piculoſũ. Pꝛiĩo ꝓpt᷑ motũ Watth. viij. Motus magnꝰ factꝰẽ in mari.ꝓpter quẽ motũ mare ẽ tẽpeſtuoſũ: ꝓcelloſũ⁊ tu multuoſũ.Et ita mare mõði ẽ tẽpeſtuoſũ ex guerra. ꝓcelloſũ ex ĩfoꝛtunijs. tumltuoſũ ex iniqͥtatibꝰ ⁊ vitijs.ij. Coꝛi.xj. Pericuł ĩ mari.Scðo ꝓpter vẽtũ ẽ in mari ĩpulſio ↄtrarioꝝ vẽtoꝝx. Dañ.iiij. q̃ttuoꝛ venti pu gnabãt ĩ mari.nã vt ventꝰ auſter ẽ pñs ꝓ ſperitas: vt aqͥlo aduerſitas:oꝛiẽtalis ĩſpi ratio gr̃e:occidẽtal ſuggeſtio malicie. Ter tio ẽ piculoſũ ꝓpter defectũ tã.ſ.nauis qᷓ; naute.i.gubernãtis. Mauis ei ſiue lignũ cũ qͥ habemꝰ trãſire hoc mare: ẽ hᷣ coꝛpus qð ẽ vas fragile ꝓpter paſſibilitatẽ: gra⸗ ue ꝓpter peccati oneroſitatẽ: ⁊ multis fo⸗ raminibꝰ penetrabile ꝓpter ſenſuũ ſuſce⸗ ptibilitatẽ. Sunt eĩ ſenius vt foꝛaininaqᷓ dã qᷓ ꝑ młta mala ingrediũtur. Itẽ ẽ fre quẽter defectꝰ naute periti.i.rõnis peudẽ ter regẽt?. Omia hec pꝑicula ſentiũt hoĩes periti in mari huꝰ mũdi. Ecci.xliij. Qut nauigãt mare narrant ꝑicula eiꝰ. Scðo mare ẽ anĩantiũ ⁊ multipliciũ mõſtroꝝ ꝓ ductiuũ. Añ m Raba.plura mõſtraꝓdu cit mare qᷓ; terra. Pð.ciij. Hoc mare ma⸗ gnũ ẽ ſpacioſũ manibꝰꝛillic reptilia qͥn nõ ẽ numerꝰ.Ita ĩ mari mũdi fůũt aĩantia di⸗ uerſa ⁊ mõſtruoſa młta:nõ tĩ coꝛꝑalłr ſʒ etiã ſpuatr. Sũt eĩ ĩ mũdo hoĩes aiales.i ſenſuales ad modũ piſciũ.ßᷣʒ illðᷣ: Facies hoĩs ſiẽ piſces marl.⁊ dicũt᷑ aĩales.i.ſen⸗ ſuales ñ ſapiẽteſ illa q̃ dei ſũt. qꝛ aĩal hõ ñ pciꝑit illa que ſunt ſpũs deiꝛ vt ðᷣꝛ.j. Coꝛi· j. Ztẽ ſũt mõſtruoſi velut ille belue ð b?

———————
erat ſilis leoni ignat ſupbiã vite. Secun da q̃ erat ſilis vꝛlo ſignat voluptatẽ car⸗ nalis ↄcnpiſcẽtie. Tertia q̃ erat ſilis par⸗ do ſignat cupiditatẽ auaricie. Quarta qᷓ habebat dentes ferreos terribiles ſignat crudelitatẽ malicie. Tertio qꝛ mare ẽnu⸗ biũ ⁊ nebule ⁊ vẽtoꝝ gen eratiuũ. Et ſimi⸗ liter etiã mũdus generat nebulas erroꝝ: nubes vicioꝛũ: vẽtos ꝑſecutionũ ſiue ten tationũ ꝓpter 3js pꝛecipitant᷑⁊ ſuffocant mlti. Mar.v. Bꝛex p̃cipitatꝰẽ ĩ mare ⁊c.⁊ fuit grex poꝛcoꝛuʒ.i.hoĩm carnaliter viuẽ tiũ. Muarto qꝛ mare ẽ lune imitatiuũ. Picit enĩ Phs in li. de ꝓpꝛietatibꝰ elemẽ toꝛũ: ꝙ mare imitat᷑ naturã lune. Mam ſi⸗ cut adamantẽ ſequit᷑ ferruʒ ſic mare ſeqt lune curſum.vñ ſemꝑ ẽ mare in ſũmo au⸗ gmento ⁊ vigoꝛe qñ lunaẽ plena lumie: ſi
e verſus ceiũ vt in nouilunio: ſiue verſ?
terrã vt in plenilunio.Et ſicut luna in ſuo tumie plꝰ ꝓficit vel deficit:ſic mare creſcit amplius vel deereſcit:vt ſupꝛa dictũ ẽ ca· xlviij. Sed ſient mare ip̃m imitat᷑ lunam: ita mũdꝰ ſeqͥt᷑ foꝛtunã. Ande ſicut creſcit vel minuit᷑ foꝛtuna alicuius:ita multum vel parũ eñ appꝛeciatur mñũdꝰ. ñ metri⸗ ce ðe: Nũ fueris felix multos numerabis amicos. Tẽpoꝛa ſi fuerĩt nubila ſolꝰ eris.
tẽ mundus aſſimilat᷑ deſerto. Mꝛio qꝛ⸗ dẽſertum ẽ locus infructuoſus:nõ enĩ co litur nec ſerit᷑. Sic mũdus.i.mũdani ho⸗ mines nõ ſcindunt᷑ aratro penitentie:nec recipiũt ſemĩa doctrine ita vt eis aplice tur:nec ſemẽ diuine gratie:⁊ iõ nec fruetꝰ operũ ꝓducunt meritoꝛios eterne gloꝛie. Hie.xvij.Eritis quaſi miriceĩ deſerto:qᷓ.ſ
ſunt infructuoſe. Scðo qꝛ deſertũ ẽ lo⸗
cus ſpinoſus.i.ſpinis ⁊ vepꝛibus plenus ·
Et ſic etiã in můdo abundãt ſpine.i.ſolli
citudines tꝑaliũ que mentẽ inquietãt. vł ſpine.i.punctiones tribulationũ que coꝛ vel coꝛpus cruciant.vel ſpine.i.inoꝛdina tiones pctõꝝ:que ↄſcientiã pungunt ⁊ la
cerant. Judi.viij. Conterã carnes veſtraf
cñ ſpinis tribuliſq; deſerti. Tertio quia
deſertũ ẽ locus ꝑiculoſꝰ. Eſt eĩ venenoſoꝝ
aĩaliũ domiciliũ:feraꝝ latibulũ ⁊ latronũ habitaculũ. Sic in deierto mũdi ſũt anĩa⸗ lia venenoſa ꝑ luxuriã Malach.j. Poſui hereditatẽ eiꝰ ĩ dꝛacones deſerti. Itẽ ſũt fere.i.feri ꝑ ſupbiam.vñ ſupbo regi Na⸗ puchodonoſoꝛ dictũ ẽ:Eijcient te ab hoĩ⸗
Viber pꝛimus
pus ⁊ cũ beſtijs feriſq; erit habitatio tug.
Itẽ ſũt in deſerto můdi latrones ꝑ aua riciã. Qui em̃ pauꝑes vſuris ⁊ exactioni bus ⁊ alijs tributis ſpoliant můdi latro,
nes vocãt̃.ij.Coꝛi.xj. Mericulis latronũ.
Nuarto qꝛ deſertũ ẽ locus defectuoſꝰꝛ quia eſt locus ſitis ⁊ ariditatis ſcʒ aq̃ea⸗ rens. Pð.lxij. n terra deſerta inuia ⁊ in aquoſa. Ita in Poĩbus mũdanis eſt aridi tas ⁊ ſitis inoꝛdinati apetitus ⁊ inſatia/ bilis circa petã ⁊ tꝑalia.õ· cvj· Eſurien tes ⁊ ſitientes anĩa eoꝝ in ipſis defecit. Et hoc eſt qꝛ deficit eis aqua.ſ.gratie q̃ hanc ſitim inoꝛdinatã extinguit. Joh.iiij· Siqͥs biberit ex aqua quã ego dabo ei nõ litieti eternũ. Abi ergo hec aqua deficit eſt ſitis inſatiabilis. Põ.cxlij. Aniĩa mea ſicut ter ra ſine aqua tibi. Muinto qꝛ deſertuʒ ẽ locus eſtuoſusſcʒ ꝛardoꝛibus ſolis expo⸗ ſitus.Habent em̃ mundani ↄtinuũ ardo⸗ rem ſolis.ſ.inoꝛdinatũ amoꝛẽ pꝛoſperita⸗ tis Johel.j. Ignis comedit ſpecioſa deler ti.Et vocat ignẽ ardentiſſuuũ ardoꝛẽ folii
qui eſt inoꝛdinatus affectꝰ cupiditati. De
quo in Pð.cxx. Per diem ſol non vꝛetle neq; luna ꝑ noctẽ. Sexto qʒ defertuʒẽ locus meticulofus:qꝛeſt locus hoꝛroꝛis vaſte ſolitudinis.Eſt enĩ mũdꝰilla ſolitu⸗ do deſerti:de q̃ ðꝛ. Deut᷑.viij. Ductoꝛ fuit in folitudine magna atq; terribili: in qua erat ſerpens flatu adurẽs ⁊ ſcoꝛpio? dipſas. Serpens flatu adurẽs:ẽ ip̃e mun dus qui flatu ſue eupiditatis inficit. Scoꝛ pio in facie blandiẽs ⁊ retro ꝑungens:eſ caro ſiue voluptas coꝛpoꝛis. Dipfas autẽ latent᷑ iterficiẽs:ẽ diabolus.⁊ hec timoꝛẽ debent incutere ⁊ hoꝛroꝛẽ. Septio quia deſertũ eſt locus deuiꝰ.locus enẽ eit deſer tum denij ⁊ erroꝛis. Añ ð·cvj· Erraue runt in ſolitudine in inaquoſoꝛ viã eiuita tis habitaculi nõ inuenerũt. Sunt eni in deferto vie denie fructibus plene arenoſe lapidoſe:puluerulente fetulẽte: ⁊ alijs in cõmodis onerofe. Silr in mũdo fũt vie de nie iracũdoꝝ:qꝛ pᷣcipue ira facit a ratione deniare:ſed fruticibꝰ ⁊ vepꝛibꝰplene ſunt vie pigroꝛuʒ:ᷣm illud Mꝛoũ.xxiiij⸗ Per agrů pigri hoĩs trãſiui:⁊ ꝑ vineã viri ſtul ti⁊ ecce totũ repleuerãt vꝛrice:operuerãt ſupficiẽ eiꝰ ſpine ⁊c̃. Oſee. vij· Sepiã viʒ tuã ſpinis. Aie aũt arenoſe ſũt vieaudro rů qͥ aurũ querũt. Om̃e ei auʒ tanq; orc⸗

Si t
Sut naſh oqen — Ren
lsſn Dam puh
u ſipunn ndein shonn llaſoli —
mnii nisin sifct n7 opungu s. Diylt — seit ch nnoſoüt plnn vnliri Mii nfin wini n Stin rſini rinn
ſcãdaioĩe ſũt vie ſupboꝛum Kcci. xxj⸗ Sia peccantiũ complantata lapidibꝰ. Sed vie puluerulẽte ſũt vie guloſoꝝ qͥ nutriũt pul uerem i.coꝛpus ĩ puiuerẽ reuerſuꝝ. Ecẽs. xij. Reuertat᷑ puluis in terrã ſuã. Fetulẽ⸗
te aũt ſũt vie luxurioſoꝝ qͥ fetent ꝑ carnis
coꝛruptionẽ. Vm̃is quippe caro coꝛrupe⸗
rat viã ſuam Señ.vj. De cadaueribꝰ eoꝛũñ
aſcendet fetoꝛ:Eſa.xxxiiij. Aie aũt onero
ſe ⁊ difficiles ſůũt vie inuidoꝝ qͥ ex multis
toꝛquent᷑. Sapie.v. Paſſati ſumꝰ ĩ via ini ditiõis: ambulauimus vias dif elles. uns ergo pctõꝝ via eſt ſicut via deſerti.de qᷓ ðᷣꝛ.ij. Reg. iiij. Abierũt ꝑ viã
deſetti tota nocte. Itẽ mũdꝰ eſt ſilis ſpe ⸗
lunce.eſt enĩ ſpelunca fouea ſubterranea à ſpeculõdo dicta.habet eĩ ex ꝑte lucis in troitũ latũ:ſed terminũ habet acutum vñ locus ẽ lucidus in ingreſſu:obſcurꝰin pꝛo greſſu:ſed artꝰ et inſipidꝰ ĩ egreſſu:ſi tñ in eniat᷑ egreſſus vt diẽ Damaſ. Sic hõ mũ dum ingrediẽs habet introitũ lucidũ duʒ in vitã naſcit᷑: qꝛ vita erat lux hoĩm ſʒ ha⸗ bet pꝛogreſſum obſcuꝝ:qꝛ.ſ.in mũdo viuẽ do multis tenebꝛis ignoꝛantie ⁊ ꝓctõꝝ in ⸗ noluit᷑. Sed habet egreſſum artũ ⁊ inſipi⸗ dũ dũ moꝛit᷑. Nihilominꝰ tñ mũdus ẽ lo⸗
cus ad ſpeculandũ. Aplłs.j. Coꝛi·xiij. Ai⸗ demꝰ nũc ꝑ ſpeculũ ĩ enigmate. Ca. LII
Btatur homo
m ſex modis ſpũaliter m qð ſex modis mutant᷑ res coꝛpaliter. Sex eĩ ſũt ᷣm hm ſpẽs mutatiõis que competũt vite ſpũali:ſcʒ coꝛruptio genera tioꝛaugmentũ:diminutio ꝛalteratio ⁊ loci mutatio. Coꝛruptio fit ſalubꝛiter in hoiĩe penitẽte ꝑ pctĩ deſtructionẽ. Apls. Rom̃.
vj· Deſtruat᷑ coꝛpus pctĩ vt vltra nõ ſerui⸗
amus pctõ:Señ.xxxv. Mñdamini ac mu
tate veſtimẽta vra:ip̃a em̃ pctĩ deſtructio ẽmẽtis mũdatio. Beneratio vo fit ĩpeni tente ꝑ gratie reuocationẽ q ſcʒ ↄferf᷑ ho⸗ mini nouñ eſſe gratuitũ.j. Meł.ij. Quaſi
modo geniti infantes rõnabiles ſine do ⸗
lo laccõcupiſcite. Sed qꝛ talis gr̃a pẽdet ex deo gr̃am infundente. Pðcj. Muta⸗ bis eos ⁊ mutabun. Augmẽtũ fit in ꝓfi tiente ꝑ vᷣtutũ extenſionẽ Pꝛoũ.iiij. Ju⸗ ſtoꝛũ ſemita q̃ſilux ſplendẽs ꝓcedit ⁊ cre
feit vſq; ad ꝑfectũ diẽ. Et qꝛ talis ꝓfectus
De celo ⁊ elementis
naẽ exigua vt ðꝛ Saß. vij. Sʒ lapidoſe et
foꝛmitate.
eſt ꝑ gradus.vij. virtutũ vel ſeptẽ donoꝝ dicit:añ.iiij. Septeʒ tẽpoꝛa mutabunt᷑ ſuꝑ te. Diminutio fit in pꝛudẽte ꝑ humt litatis reputationẽ: ᷣm illðᷣ Apłs.j· Coꝛĩ · xv. Ego fũ minimꝰ aploꝝ q̃ nõ ſũ dignus vocari apls. Zlteratio debet fieri in pᷣ⸗ ſidente ꝑ moꝝ mutationẽ. Mã pᷣcipue ad p̃liationẽ aſſumptus mutare ⁊ coꝛrigẽ de⸗ bet moꝛeſĩoꝛdiatos: ſiẽ dictũ fuit Sauli. . Reg.r. Wutaberis in viꝝ alteruʒ. Loci mutatio fit in ſapiẽte ꝑ diuerſoꝝ contẽpla tionẽ. Eſt eĩ triplex morꝰlocalis:rectus: circularis.⁊ obliquꝰ.Hũc eim̃ triplicẽ mo⸗ tum beatꝰ Dio. attribuit anĩe.iiij. ca. de di uinis noĩbus ſic:IMã qꝛ motꝰ circularis ẽ 5ᷣm quẽ mouet᷑ aliqͥd vnifoꝛmit᷑ circa ideʒ centrũ:iõ opatio intelligibilis que ſimpli citer habet vnifoꝛmitatẽ ðᷣꝛ eſſe circularꝭ: et hoc ẽ qñ anĩa relictis exterioꝛibꝰ ad ſe⸗ ipſam regreſſa ceſſante diſcurſu figit ĩtui⸗ tum ſuũ in cõtẽplationẽ vniꝰ ſimplicis ve ritatis:⁊ tandẽ pᷣtermiſſis oihibus in ſola dei cõtẽplatione ꝑſiſtit. Talis em̃ aĩe mo⸗ tus ðᷣꝛ vnifoꝛmis:qꝛ remouet triplici dif⸗ Pꝛio a di ffoꝛmitate rerũ ex⸗ terioꝛũ ꝑ hoc ꝙ illis relictis anĩa redit ad ſeip̃am. Et iſte erat motꝰ ſiue circulꝰſctõ⸗
rum anialium. Egech j. Anialia inq̃t ibãt
ad exterioꝛa ↄſiderãda.⁊ reuertebant᷑ ad interioꝛa cõtẽplanda. Secũdo a diffoꝛ⸗
mitate diſcurſuũ interioꝛũ ꝛſeʒ ex b ꝙ reli⸗ cto diſcurſu rõnis figit intuitũ fuũ in con tẽplatione vniꝰ ſimplicis vᷣitatis. Añ hec
eſt vnifoꝛmitas de qᷓ dñs dixit Warthe: Luce.x. Poꝛro vnũ ẽ neceſſariũ. Ter⸗ tio remouet diffoꝛmitas intellectꝰ cũ pꝛe⸗ termiſſis om̃ibꝰ in ſola dei contẽplatione
perſiſtit. Et hanc vnifoꝛmitatẽ appetebat Philippus dicẽs Joh.xiiij. ñe oſtende nobis patrẽ ⁊ ſufficit nobis. Motui autẽ
recto aſſignat beatꝰ Dio.illã operationeʒ intelligibilẽ qua ꝓcedit de vno in alið.
ſicut quando anima pꝛocedit ab exterioꝛi
bus ſenſibilibꝰ ad ĩtelligibilẽ cognitionẽ. MWotui aũt obliq qͥ cõpoſitꝰẽ ex recto ⁊ cir culari:aſſimilat᷑ illa opatio intellectꝰ q̃ hʒ aliquid vnifoꝛmitatis ſimul cũ ꝓceſſu ad diuerſa: put.ſ.aĩa illuminatiõibꝰ diuinis ratiocinãdo vtitur. Capłim: LIII
Egocia ſecula-
n rria aſſimilant lis aq̃ꝝ 3

hiatibꝰ ingentibus ſũt in coꝛpoꝛe ter re in quibꝰ: vt dicit Theofraſtus ⁊ Sene ca refert generantur animalia infoꝛmia ⁊ tardi motus ⁊ cecavt plurimũ:ſicut ſunt talpe:piſces eiñ pinguiſſimi: vt dicit gene rantur in ülis flum inibus de quibus qui dam comederũt ⁊ moꝛtui ſũt. Sic qui ne⸗ gocijs ſecularibus implicantur efficiũtur animales ꝑ concupiſcentiam. Jude.j. Mi
ſunt qui ſegregati ſemetipᷣos aniĩales ſpi⸗
ritum nõ habentes. Item infoꝛmes ꝑ ma liciam:cõtra quos dicit Apls. Roma. xij· Molite cõfoꝛmari huic ſeculo ſed refoꝛma
mini. Tardi motus ꝑ negligentiã. Mꝛoũ.
xyvj · Picit piger leo ẽ in via. Itez ceci ꝑ ignoꝛantiam Watth.xv. Sinite illos ceci
ſunt. Item comedentes de talibꝰ eos imi⸗
tando vel eis ſe confoꝛmando ſpirituali⸗ ter moꝛiũtur.⁊ pꝛopterea dicitur.ij.ad Ti⸗ mo.ij. ꝙ nemo militans deo implicat ſe ne gocijs ſecularibus: vt ei placeat cui ſe pꝛo
pauit. vbi oſtendit Apłs ꝙ negocia ſecu laria tria mala faciunt homini. Peimũ
eſt ꝙ impediunt dei maliciam. Ande dicit
Nemo militans deo·⁊ figuratũ eſt in Da nid.j. Beg. xvij. Qui indut? armis Sau/
lis non poterat ire ad pugnaʒ contra phi liſteum quouſq; exuit illa. Saulis eniʒ ar
ma ſunt ſeculi negocia quibus impeditur
miles dei ne pugnare vqleat cõtra diabo⸗
lum.vnde talia arma impediunt nõ defen
qũt: quia arma milicie noſtre nõ carnalia ſed ſpiritualia ſunt: vt dicit Hiero. in epi⸗ ſtola ad paulinũ. Secundũ malũ qꝛ im ⸗
plicant humanam vitã. Ande ſubdit:im⸗
plicat ſe negocijs ſecularibꝰ. Megocia enĩ
feculi hominẽ implicant et inuoluunt ⁊ in
uoluendo detinent vt non poſſit ab eis cũ vult exire. Faciliter enim tales a mũdo ſu
perantur.ij. Me.ij. his rurſus implicati
ſuperantur. Item negocia ſecularia impli cant ⁊ inuoluunt hominem ita vt faciant eum in multa peccata cadere. Et pꝛopter hoc dicitur. Ecci.xxxiiij. Nui implicatus
eſt abundahit malicia. Tertiũ malum ẽ
quia impediunt dininam gratiaʒ per quã homo deo eſt acceptus.⁊ideo ſubdit vt ei placeat cui ſe pꝛobauit:quaſi dicat.ſi ſe implicaret nõ ei placeret.Et ratio eſt quia ſtrahunt hominema ſpũalibus. Hebꝛe. x. Si ſubtraxerit ſe:nõ placebit anie mee. Capitulum: LIIII
pꝛimus
2ber pꝛimus Bedire ſuperi
o oꝛis mãdato ⁊ conſentire pꝛudẽ tioꝛis conſilio debet homo cele
riter. ſed pꝛopꝛio ſenſui credere vel ꝓpꝛiũ appetitũ implere tardius eũ opoꝛtet.Cu⸗
ius exemplũ apparet in motibus planeta
rum:qui motu ſupioꝛis oꝛbis ſeʒ firmamẽ
ti qui eſt ab oꝛiẽte in occidentẽ monent᷑ ve
locius.ſ.in vna die.iMnãᷓ raptu firmamenti
ſingulis diebus ab oꝛtu ad occaſum rapi
untur:motu aũt ſuo qͥ mouentur econuer ſo ab occidente in oꝛientẽ tardioꝛi tꝑge ꝑfi ciunt curſũ ſuũ. Mã̃ ᷣm cõputationẽ aſtro
logoꝛum vnuſqͥſq; tanto mouet᷑ tardius: quanto magis diſtans eſt a centro.vñ ᷣm
eos motui lun e deputat᷑ tẽpus vnꝰmẽſis.
ſoli: mercurioꝛ⁊ veneri deputat᷑ tõᷣs vni? anni.marti aũt dant᷑ duo anni. Joui.xij·
Saturno.xxx. Stellis aũt fixis· xxxvj mi
lia annoꝛũ.Et ſic patet ꝙ planeta ſen ſtel⸗ la quãto altioꝛ tõto in ſuo motu tardioꝛ:
qꝛ quãto aliqͥs eſt maioꝛ vei ſapientioꝛ:tã to debet eſſe in ſenſu ſuo humilioꝛ ⁊ in fa⸗ cto ſuo maturioꝛ ⁊ cõſultioꝛ. Mon eni tar⸗
de fit qð bene fit.ſiẽ Oectauianꝰ impatoꝛ
legit dixiſſe ſcʒ ſub alijs verbis Sꝛatis in qͥt cito fit quicqͥd bñ fit. Qui
feſtinus ẽ pedibus offendit᷑. Ca. LV
Rdo fratrum
o predicatoꝛũ ſimilis ẽ monti liba ni. vnde in honoꝛẽ patroni eiꝰ
ſcʒ bti Dominici legit᷑ Euãgeliũ Watth. v. vbi ðꝛꝛ Mõ põt ciuitas abſcondi ſupꝛa mõtẽ poſita. Mã ciuitas iſtũ montẽ ꝓte⸗
gens ⁊ decoꝛãs ẽ ipſe.ergo oꝛdo eius con ⸗
grue mõti libani aſſimilat. Mꝛimo pꝛo⸗ pter culmẽ eminentie. Eſt em̃ libanꝰ mõs
phenicis altiſſimꝰ qͥ om̃es mõtes illiꝰregi
onis excedit. Et ſic oꝛdo fratrũ pᷣdicatoꝝ
om̃es alios videtur excedere quodãmo
do oꝛdines ex ip̃a ſua oꝛigine ⁊ nomine ex eo ꝙ maxime aſſimilat᷑ religiõi xp̃i ⁊ apo⸗ ſtoloꝛũ ip̃e em̃ xp̃s apoſtolos ſuos pꝛici⸗
paliter eiegit ⁊ religionẽ eoꝝ inſtituit ad
officiũ pᷣdicandi:vñ aut Joh.xv. Ego ele⸗ gi vos vt eatis ⁊ fructũ afferatis:ſ.aĩaruʒ ⁊̃. Mulla aũt eſt hodie alia religio que a ſuo pꝛincipio fuit inſtituta ad hoc officius
niſi oꝛdo fratrũ pᷣdicatoꝛũ. ñ fundatoꝛi ipſius oꝛdinis ſbeato Dominico dictũ ẽ

inn t FaLu
Rmn
— eün nni
Site PMi Sa nn Eni⸗ pli ri
„lt
ꝑ viſionẽ ab apoſtolis JPetro ⁊ Maulo qͥ; rũ vnus ſibi baculũ ⁊ alter libꝝ obtulit:
vade ⁊ pꝛedica qm̃ a deo ad hoc miniſteri um es electꝰ:quodæ ip̃ʒ nomẽ declarat qꝛ oꝛdo pᷣdicatoꝝ vocat᷑. Et ideo merito de monte.i.oꝛdine intelligi põt illud Eſaie.ij
Erit mõs domꝰ dñi in vertice montiũ ⁊c̃. Secũdo ꝓpter libamẽ obedientie vel renuerẽtie. Sicit᷑ em̃ libanꝰ a thure qð ibi naſcit᷑ ex eo ꝙ thus deo libat᷑ ⁊ cultui eiꝰ offertur. Similiter in oꝛdine fratrũ pᷣdica toꝛũ pᷣcipue reperit᷑ libamen obediẽtie per quã ſeipſos deo offerũt ĩ odoꝛẽ ſuauitatꝰ. eo modo qͥ dicebat apts.ij. Thi.iiij. Ego em̃ iã deliboꝛ.Lañ.iiij. Vadam ad montẽ myrrhe ⁊ ad collẽ thuris. Tertio ꝓpter candoꝛẽ continẽtie. Mã libanus candidꝰ
interp̃tat:qꝛ ꝑpetuis niuibus decoꝛatur.
Hic candoꝛ ẽ in oꝛdine pᷣdicatoꝝ ꝓpt᷑ ob⸗ ſeruantiã ꝑpetue caſtitatis q̃ eſt vt quidã candoe cleieewihnee de pe tra agri deficiet nix libani? quaſi dicat nõ deficiet Mð.lxvij. Niue dealbabũt̃ in ſel mõ:mons dei mõs pinguis. Quarto ꝓ pter emanationẽ ſapiẽtie. Eſt em̃ libanus mõs aque indeficiẽtꝭ.vnde ibi erãt putei viuentiũ aquaꝝ que impetu fluebant de libano: vt dicit᷑ Cãtf.iiij. Itẽ eſt libanꝰ
Fons ⁊ oꝛigo fluuioꝝ:ex cuius radice oꝛiũ
tur duo fontes. Joꝛ et Dan: qui ſimul iuncti Jo ꝛdanis nomen efficiunt: vt Hie rony. dicit. ta in oꝛdine ẽ pute us aque viuentis ⁊ indeficiẽtis.i.ꝓfundi tas ſapiẽtie ſalutaris. Añ emanãt flumia
doctrine ſpũalis:ſed duo eiꝰ pᷣcipui fõtes
fuerũt duo eiꝰeximij doctoꝛes.ſ.frater Al hertus ⁊ frater Thomas:qᷓ ſimul iũcti nõ ſolum tge ſed etiã opinionũ cõcoꝛdia mi ⸗
rabilẽ fluuium ſapientie ꝓfuderũt regio⸗
ni iſraelitaꝝ.i.eccleſie fideliũ. ꝓut in eoꝛ Libeis qͥ ſunt quaſi innumerabiles euiden tius claret. Piures etiã alij putei viuẽtis aque.i.doctoꝛes ꝓfundiſſimi pleni aquis falutaris ſciẽti in hoc oꝛdine fuerũt⁊ ſůt: in aqua ſagiẽtie huius oꝛdinis in deficiẽs ꝑſeuerat. oſue.iiij. Steterũt aqᷓ in loce vnoꝛ⁊ ad inſtar mõtis⁊c̃. Quin to ꝓpter ſuauitatẽ redolentie.Eſt eĩmõs libanus mõs redolẽtie ⁊ aromaticitatis. ꝓpt quod ðꝛ Ecci. xxxix. Quaſi libanꝰ odoꝛẽ ſuauitatis habete ̃. Ibi enĩ ſunt orboꝛes thurifere ⁊ herbe odoꝛifere pluri
De celo ⁊ elementis
me creſcũt ibi.Et ita etiã ſimili mõ in oꝛdi ne pᷣdicatoꝛũ ſũt arboꝛes thurifere.i.plu⸗ rimi fratres magne deuotiõis ⁊ multe oꝛa tionis. Nã thura ſiue incenſa ſignant oꝛa tiones ſanctoꝝ: vt h Apõ.viij. Itẽ ſũt ibi herbe odoꝛifere.i.q;plurimi frẽs ma⸗ ne opiniõiſ:odoꝛẽ bone fame vndiq; dif fundentes. Ecci.xxiiij. Quaſi libanꝰ non inciſus odoꝛ meꝰꝛ vnde iter mõtes aroma ticos iſrael.i.iter religiões ſanctoꝝ ſeu oꝛ dines oꝛdo iſte beati Hominici pꝛecipuu: locum tenet. Et de his aromaticis mõtib dicit᷑. Cantł.viij. Fuge dilecte mi aſſimila re capꝛee hinnuloq; ceruoꝛum ſupꝑ mõtes aromatũ. Sexto ꝓpter fertilitatẽ gr̃e. Mam ꝓpter roꝛis abundatiã ⁊ pluuiarũ frequentiã herbis abundat pᷣcipuis pa⸗ ſcuis vberrimis ⁊ fructibus optimis. Sic in oꝛdine pᷣdicatoꝝ abũdat ros diuĩe gra⸗ tie:pluuia ſpñalis doctrine. Et ideo junt ibi herbe vtutũ paſcua ſcripturaꝝ:⁊ opti mi fructus anĩiaꝝ. Vſee.xiiij. Erumpet ra dix eiꝰ vt libani:ibunt rami eiꝰ:⁊ erit q̃ſi oliua gloꝛia eiꝰ:⁊ odoꝛ eiꝰ vt libani.Con⸗ nertentes ſedentes in vmbꝛa eiꝰ viuẽt tri tico:⁊ germinabũt quaſi vinea memoꝛia ⸗ le eiꝰ qᷓſi vinũ libani. Añ iſte inter mõtes
fructiferos ſiue herbiferos.i.oꝛdines ſalu
tiferos de qͥbꝰ ðᷣꝛ in Mõðcxlvj. Qui ꝓdu cit in mõtibus fenũ ⁊ herbam ⁊c̃.pinguiſ⸗ ſimusꝰ⁊ fertiliſſimꝰ exiſtit.⁊ ideo eſt mõs eius pinguis vt ſupꝛa allegatũ ẽ. Septi mo ꝓpter quietẽ confidentie. Maʒ ẽ mõs cõfidentie ⁊ ſecuritatis: qꝛ qͥ ibi deueniũt a venenoſis om̃ibus tuti ſũt qᷓ aromatici⸗ tate ſua fugerc cogunt᷑. Ita ĩ h̊ venerabi li oꝛdine cõfident᷑ reqͥeſcit eccleſia tuta ſcʒ ab om̃ibꝰ venenoſis.i.vniuerſis hereticis quos pᷣcipue iſte oꝛdo fugauit ſua ſapien⸗ tia et virtute.vñ iſte mõs firmiſſimꝰ et ſe⸗ curus:de qͥ ðꝛ. Exo.xv. Introduces eos ⁊ plantabis in mõte hereditatis tue firmiſ ſimo habitaculo tuo qð operatus es dñe. Sctauo ꝓpter pulchꝛitudinẽ ⁊ ameni tatẽ apparentie.ſ.ꝓpter virentiã arboꝝ. Et ſic oꝛdo pᷣdicatoꝝ etiam in apparentia exterioꝛis habitus pulchꝛitudinẽ ⁊ decen tiam habet.⁊ hec repꝛeſentat pulchꝛitudi⸗ nem ſpiritualem q̃ debet eſſe in eis qͥ taleʒ habitũ poꝛtãt ſcilicet ⁊ albedo můdicie ⁊ nigredo penitentie.Eſa.xxxv. Sloꝛia liba ni data ẽ ei decoꝛ carmeli tc̃. Eſa.lij. Quã

pulchꝛi ſũt mõtes ⁊c ¶ Mono ꝓpter mne dicamẽ pꝛudẽtie. Sũt ei in hoc mõte ſpe ⸗ cies ⁊ herhe aromatice ↄtra diuerſa gene ra moꝛboꝝ. Cantl.iiij. Mardꝰ⁊ crocus:fi ſtula ⁊ cinamomũ cuʒ vniuerſis lignis li⸗ bani. Sic in oꝛdine pᷣdicatoꝝ ſũt pꝛudẽtiſ⸗ ſimi cõfeſſoꝛes ⁊ ↄſiliatoꝛes:ſcientes ↄtrã om̃es anĩaꝝ moꝛbos debita ↄſilia ⁊ reme dia adhibere: ꝓpter quod de iſto mõte di cit: Beñ.xix. In mõte te ſaluũ fac ne ⁊tu ſimul pereas. Caplin: LXRVI Aſſio chꝛiſti a p ſimilatur monti moꝛian Mri mo ratione ĩmolatiõis. Mã hic fuit ille mõs in quo bꝛaã Iſaac filiũ ſu um ſuꝑ aram poſuit ad ĩmolandũ· Et ſilr xpᷣs in paſſione fuit poſitꝰin gra crucis vt immolaret᷑ ꝓ nobis. Añ ðᷣꝛ Beñ · xxij·Cuʒ alligaſſet iſaac filium ſuũ poſuit eũ in al⸗ tari ſuꝑ ſtruẽ lignoꝝ:extenditq; manũ et arripuit gla diũ vt ĩmolaret filiũ ſ uñ. Si quidẽ Iſaac xpᷣm dei pᷣfigurauit qᷓ fuit ꝓ nobis ſigatus a pre etiõ ꝓ nobis paſſioni expoſitus in altari:id eſt ĩ alto aere ſuper lignũ crucis affixus:⁊ vehemẽtiſſimi do⸗ loꝛis ⁊ paſſionis gladio cõfoſſus:⁊ ꝓ no⸗ ſtris peccatis deo pr̃i immolatꝰ · Et totum poc fuit in monte pᷣdicto id ẽ in altitudine diuine viſpoſitiõis pᷣoꝛdinatuʒ: Beñ.xxij. Tolle filiũ tuũ vnigenitũ quẽ diligiſ atq; in holocauſtũ offer euʒ ſuꝑ vnñũ montium quẽ mõſtrauero tibi. Secũdo rõne moꝛ tis. NMaʒ fuit ille mons in q̃ Jacob doꝛmi⸗ uit ⁊ ſcalam poꝛrectã vſq; ad celũ conſpe ⸗ xit. Señ·xx viij. Doꝛmitio aũt Jacob imõ te fuit moꝛs xpi in cruce:⁊ ꝙ vidit ſcalam ad celũ:oſtendit ꝙ ꝑ humilitatẽ moꝛtis in cruce meruit gloꝛiã aſcenſionis in celuʒ: ßm illud Luce vlti. Monne opoꝛtuit pati chꝛiſtũ. Item ꝑ hoc idem oſtendit ꝙ per crucis aperta eſt ianua regni ce ſtis. Tertio ratione redemptiõis. Mã pic eſt mõs gratie quem monente angelo dum populus cederetur: Dauid ab hoꝛnã Jebuſeo iuſto pꝛecio emit: vbi altare inſti tuit ⁊ hoſtias immolauit: ſicq; placato de populi plaga ceſſauit. j. MParał.xxj. In qͥ̃ pꝛefigurata ẽ ⁊ humãi generi iuſto pꝛecio fanguinis xp̃i redẽptio: ⁊ ipſa xp̃i immo⸗ latio ⁊ dei piacatio ſiue reconciliatio ⁊ ele ctoꝛum liberatio. Quarto ratione oꝛq⸗
pꝛimns
tionis. Waʒ ibi Salomon domũ oꝛatiõis:
id eſt tempium edificauit iij. Reg. vj. IJta
edificauit xpᷣs multiplictũ oꝛationũ gene ra in paſſione vel cruce:ſiue ꝓ calicis trã latione. Luce.xxij.ſiue pꝛo inimicoꝛuʒ cõ⸗ punctione Luẽ·xxiijſiue pꝛo ſpiritus ſui fuſceptione: in eodem · Et in omnibus ex⸗ auditꝰ eſt pꝛo ſua reuerẽtia vt dicit Apls jhebꝛe.v. Item paſſionis xp̃i frequẽs me⸗ ditatio eleuat animã a terrenis. Mam te⸗ ſta oui plena roꝛe bene clauſa in caloꝛe foꝛ ti poſita:iuxta haſtaʒ aſcendit a terra per haſtam: MNui teſta eſt mẽs deuota que ro⸗ re plena eſt quãdo ẽ ad lachꝛymas ꝑ com ⸗ punctionem parata.ſed tũc eſt bene clau⸗ fa quando ſtat ſub humilitatis cuſtodia. Tũc autẽ iuꝝta haſtaʒ ponit᷑ quãdo iuyta crucem locatur:⁊ ſi ſit in foꝛti caloꝛe:id eſt feruenti paſſionis xp̃i meditatiõe vel fer⸗ nenti chꝛiſti amoꝛe.ſ.vt bene contemplet et ſentiat qᷓ; vehemẽtẽ ⁊ ineffabilẽ amoteʒ in cruce nobis chꝛiſtus oſtẽdit:tũc mira⸗
biliter eleuabitur et raptetur a terrenis.
nde chꝛiſtus dixit: Joh.xij. Ego ſi eral tatus fuero a terra om̃nia traham ad me⸗ ipſuʒ. Mam ſi caloꝛ ſolis attrahit vapoꝛẽ: multofoꝛtius amoꝛ ⁊ virtus xp̃ attrahit mentem. Capitulũ: LVII
Atienter ſuſti
p nere grauia et non perturba
ex eis docet nos terra. Que ᷣm Iſido.ideo vocatur ſolum quia eſt elemẽ ⸗ tum ſolidum:cuinſſibet ponderoſi coꝛpo⸗ ris ſuſtinens totam molem:pꝛopter quod quelibet grauia ſurſũ mota quouſq; ſtabi lem tangant terrã manẽt penitus inquie ta.et continuant motum ſuuʒ quo incepe⸗
runt moueri:ſed quietãtur cũ peruenerit ad eam. Similiter foꝛtis ⁊ patiens ſolidũ
habet animum ad quelibet oneroſa ⁊ gra
uia eq̃nimiter toleranda:net generat gra
uis res aliqua ꝑturbationeʒ vel inquietu
dinem in eo qui etiaʒ inter inquietudines ſolus quietus manet ⁊ firmus · Sed iſtas ſoliditatem ⁊ firmitatem charitas operat in anima:quia charitas patiẽs eſt Tom̃ia
ſuffert:vt dicitij. Coꝛin· xiij. Mec vera ſuf⸗ ferentia eſt q̃ ſine charitate eſt: quiã vers patientia eſt que ip̃m amat quein poꝛtot·
Ram tolerare ⁊ odiſſe non eit virtus mã⸗ ſuetudinis ſed velamen furoꝛis:ſieut Sꝛe
go ſit ſun
ſune
no pů ziurt gliene Unò mon infn
igie ſer pou gur ſpr ein ſun igr

go. dicit. Sed notandum eſt ꝙ terra licet
ſit ſumme ſtabilis quo ad ſitũ: eſt tamen ſumme paſſibilis ꝑ eifectũ. Et ſimiliter ho mo patiens licet de pꝛopꝛia non irritetur iniuria nec tribulatione turbetur:tamen aliene miſerie valde ⁊ ex coꝛde compatit. Ande Apls qui de ſua infirmitate com⸗ motus non fuit aiebat. ij.Coꝛin. xj.Quis infirmatur:⁊ ego nõ infirmoꝛ?⁊. Capitulum: LVIII„ kccatuʒ aſſimi p latur igni triplici ratiõe. Mꝛi mo rõne ardoꝛis.eſt em̃ aliquiſ ignis qui maxime excedit in ardoꝛe.ſ.in⸗ fernalis:aliquis excedit in fetoꝛe ſcʒ ſul⸗ phuris:aliquis vo in terroꝛe vt ignis ful guris. Mꝛimꝰ ignis infernalis ẽ ignis ſuxurie Egech.viij. Ah aſpectu lumboꝛũ eius deoꝛſum ignis. A lumbis em̃ deoꝛſũ ſunt inſtrumẽta luxurie.hic aũt ignis ẽ de nigratiuus. Añ infernales nigri pingun/ tur ꝓpt᷑ obſcuritatẽ culpe ⁊ pene. Ignis auteʒ luxurie denigrat per fumũ infamie: Johel.iij. Dabo ꝓdigia in terra deoꝛſuʒ. ſanguinem ignem ⁊ vapoꝛeʒ fumi. Terra deoꝛſuʒ ẽ caro de terra ſumpta:que ẽ pars hominis infima:ex euiꝰ videlicet luxuris plurimũ ſeq̃tur ſãguis.i.ſanguĩs effuſio: et ignis.i.cõcupiſcentie inftãmatio ⁊ etiã vapoꝛ fumi.t.fame denigratio. Itezʒ iſte ẽ ignis cõſũptiuus. Job.xxxj. Ignis ẽ vſ⸗ q; ad cõſumptionẽ deuoꝛãs. Deuoꝛat enĩ luxuria vſq; ad ↄſumptionẽ aĩe ꝑ gratie expulſionẽ: vſq; ad ↄfumptionẽ vite ꝑ hu moꝛis reſolutionẽ.⁊ vſq; ad cõſumptionẽ
tempoꝛalis ſubſtantie ꝑ diuitiarũ effuſio⸗
nem. Eu.xv. Diſſipauit ſubſtantiã ſuã vi⸗ uẽdo luxurioſe. Itẽ iſte ignis ẽ detẽtinꝰ. nõ em̃ ex igne inferni põt aliquis erui ni⸗ ſi diuino mtraculoꝛſicut erutꝰ ðᷣꝛ Lagarꝰ
reſuſcitatꝰ a xpo. Añ ðꝛ ꝙ poſtea nũqᷓ; ri⸗ ſit ex hoꝛroꝛe illarũ penarũ inferni quem cõceperat. Sic etiã ex igne luxurie nõ po ⸗ teſt aliq́s liberari niſi diuĩo miracło ⁊ gra tie ipſius ſuffragio: Saß̃. viij. õ poſſum eſſe ↄtinẽs niſi deꝰ det.ẽ ctoꝛũ oꝛatio ad talẽ gr̃am ĩpetrãdaʒ. Mu. xj. Oꝛauit Moyſes ⁊ abſoꝛptus ẽ ignis. Itẽ iſte ignis luxurie ẽ fomẽtoꝝ ſuſcepti uus. Siq̃dẽ hũc ignẽ luxurie nntriũt ⁊ fo nẽt iuuenũ laſciuie: Mðlxxvij. Juuenes
De celo? elementis
eoꝛũ comedit ignis.ſ.luxurie. tẽ diuiti
ſi neceſſaria ẽ ſã
arũ copie. ð cxvij · Exarſerũt ſiẽ igni in ſpinis. Spine em̃ dicunt᷑ diuitie pꝛopt᷑
punctionẽ ſollicitudinũ q̃ tñ multũ luxu rie pꝛebent opoꝛtunitatẽ. Itẽ delitiaꝝ af⸗
fluẽtie. Job. xx viij. Terra de qᷓ oꝛiebat᷑ pa nis.ſ. delitiaꝝ in loco ſuo igne ſubuerſaẽ Itẽ oꝛnamẽtoꝝ pompe q̃ hoĩes alliciũt
et appetitũ accendũt:Eſa ·x. Slia eiꝰ ſuc⸗ ecenia dabit ignẽ ⁊ vermes.ignẽ.i.ardoꝛeʒ
cõcupiſcentie.⁊ vermes.i.coꝛruptionẽ lu⸗ xurie.vel vermes.i.remoꝛſus cõſcientie. Secũdnus ignis.ſ.ignis ſulphureꝰ eſt ignis auaricie:qͥ videlicetẽ inſatiabilis. Mꝛoũ.xxx. Ignis nũqᷓ; di ſufficit. Ecẽs. v. Zuarus nõ iplebit᷑ pecunia. Itẽẽ in⸗ extinguibilis. Efa. lxvj. Ignis eoꝝ nõ ex⸗ tiguet᷑.⁊ ꝓpt̃ea aſſimilat᷑ igni ſulphureo. Dicit᷑ enĩ ꝙ quedã cauerne fũt in monte ethne q̃ ſemꝑ ardẽt ⁊ boc ꝓpter abũdan tiã ſulphuris: cuiꝰ ꝓpꝛietatẽ tenet auari⸗ cia que ſemper ardet. ð.x. Pluit ſuꝑ pctõꝛes laqᷓos ignis ſulphur ⁊c̃. Er dicit taqueos ignis:qꝛ ꝑ anariciã mlti illaque antur a diabolo.j. Tim̃.vj. ui volũt di⸗ nites fieri ineidũt in tẽtationẽ ⁊ ĩ laqueũ diaboli. Itẽ iſte ignis ſemp ẽ augmenta bilis:qꝛ creſcẽte pecunia creſcit eti amo numi. Sic etiã augmentatis lignis creſcit ignis. Tertius ignis.ſ.fulguris ẽ ſuper bie:Egech.j. De igne fulgur egrediẽs.E ignis deſcẽdens ſiue ruẽs ꝑ deiectionem. Mã licet ſupbꝰ pꝛio aſcẽdat ꝑ eleuationeʒ tñ poſtea ruit ꝑ deiectioneʒ: Job.j. Ignis cecidit de celo.Mic ignis de celo cadẽs fn it ſuꝑ bia angeloꝝ qͥ de celo ceciderũt per ſupbiã. Sicut eĩ vapoꝛ fulguris pꝛĩo aſcẽ⸗ dit nube incluſus:ſed poſtea eñ ĩpetu de ⸗ ſcendit a ſuo Zrio expulſus. Ita accidit pꝛio angelo ſupb iẽti. Añ dñs dixit. Eu.x Videbã ſathanã ſicut fulgur cadentẽ ⁊c. Itẽ hic ignis ẽ ardẽs ꝑ ambitionẽ. Pð. cv. Exarſit ignis ĩ ſynagoga eoꝛuʒ. Itẽ ignis eſt fumeſcens ꝑ oſtentationẽ. Eyo. xix. Mons ſinai fumigabat · Mõs ſinai altitudo ſuꝑbie. Itẽ eſt nocẽs oculis per obfuſcationẽ: Apoẽ.ix. Dicit᷑ ꝙ de fumo egrediente de puteo obſcuratus eſt aer et ſol. Item pectatum aſſimilat nubi ꝓpter ſex. MPꝛimo nubes ad modum ſpongie rota eſt cauernoſa vana ⁊ vacua nulla ſta bilitate ſuffulta:ſed

—
Liber
ducta. Quia hõ quti peccato exiſtit om̃i bono ẽ vacuꝰ:totꝰin oꝑpibꝰ ẽ inanis:ĩ nul⸗ lo bono ꝓpꝛio ſitu firmꝰꝛſed magis a ven
oi.a tentatione diaboli vel vanitate mũ
di ad om̃ia mala veductus · Añ ĩ epla Ju
de:hi ſũt nubes ſine aqua que a ventꝭ cir
cũferunt. Secundo qꝛ nubes ẽ ex groſ ſis ⁊ terreſtribꝰ vapoꝛibꝰ generata:quod cõpetit ſpecialiter auaricie q ẽ eꝝ terrenis
et inetallicis deſiderijs cauſata. Piere. Ij ·
NQui leuat nubes ab extremo terre. Ter tio qꝛ nubes aliqñ ẽ obſcura:⁊ ideo ſolari um radioꝝ occuitatiua:qꝛ pctĩ dũ anĩaʒ obtenebꝛat ⁊ obſcurat videre nõ ſinit irra diationes diuinas. Exo. xiiij· Erat nubes tenebꝛoſa. Q uarto qꝛ nubes ſicut reſo⸗ luta in pluuiã ẽ valdeꝓficua:ſic reſoluta in ventů eſt valde nociua. Qnia tẽpeſta⸗ tis ẽ in mari ⁊ in terra generatiua:⁊ eꝝ col liſione ſua aeris inflãmatiua:⁊ coꝛruptio nis ⁊ tonitrui cauſatiua:⁊ maxime illa qᷓ ex vapoꝛibus fetidis ⁊ putridis generata valde eſt infectiua ⁊ coꝛruptiua. Mec autẽ pꝛecipue cõpetunt vitio ſupꝑbieqᷓ om̃ia ꝑ⸗ turbat: rixas generat:coꝛda ad mala itã⸗ mat ⁊ ↄturbat: ⁊ tõitrua timorꝭa moꝝ coꝛ ruptiõeʒ cauſat.iij. Reg · xviij· Celi obtene bꝛati ſůt ⁊ nubes ⁊ vẽtus. Et Egech· xxx- viij. Aſcendẽs ãt q̃ſi tẽpeſtas venies ⁊̃⸗
ſi nubes ⁊ opies terrã. Mð · xvij. Mubes
trãſierũt:grãdo ⁊ carbones igniſ. Et iteꝝ
ð.lxxvſ. Aocẽ dedẽt nubel.ſ.tonitrui. Et ibidẽ: Aox tonitrui tuiĩ rota. Exo.xix. Ceperũt andiri tonitrua ⁊ micare fulgura et nubes denſiſſima oꝑuit montẽ. MQui⸗ to qꝛ nubes ẽ hoĩm deceptiua:qꝛ cũ fuerit nubes ex ſiccis vapoꝛibꝰgenerata pᷣtẽdit aquã eſſe futurãꝛſed ĩ fine cauſatiua venti et turbinis ẽ ꝑſolutiua. Pra pctĩ moꝛta⸗ le oẽs hoĩes decipit:qꝛ dũ ſuauia ⁊ ſapo⸗
roſa pꝛomittit:ĩ fine nihil aliðᷣqᷓ; penã ifer
ni ꝑſoluit Mꝛoũ.xxv. Mubeſ ⁊ ventꝰa plu
uia nõ ſequẽs: vir glioſus ⁊ ꝓmiſſa nõ cõ⸗
plens. Sexto qꝛ ſi nubes vna ſit alteri tẽpeſtatis ẽ cauſatiua: qꝛ hoĩis ad
oĩem diſcoꝛdia oĩm maloꝝ inductiua. Egech.xxx. Dies nubis tẽpus gentiũ erit: et veniet gladiꝰ in egyptũ. Itẽ pctin a milat᷑ tonitruo ꝓpter quattuoꝛ. Mꝛio
qꝛ tõitruũ oĩa cõãſſat. Ecci.yl Subſtãtie iniuſtoꝛũ ſicut fluuiꝰ ſiccabũtur:⁊ ſicutto
—
vůtruũ magnũ in pluuia pſonabũt. Se/
²
pꝛimus
cundo qꝛ tonitruũ cerebꝛũ pturbat.qꝛ ¶·
petm̃ rõnẽ offuſcat. Mð · xvij· Fulgura mł᷑ tiplicauit ⁊ ↄturbauit eos:fulgura cũ to ⸗ nitruis pꝛodeũt Apoẽ. iiij. Mꝛocedebant fulgura ⁊ voces ⁊ tonitrua. ¶ Vertio qꝛ tonitruũ timoꝛẽ voce tonitrui tui foꝛmidabũt. Et ſilr pctiñ pa⸗ noꝛe Pauoꝛ his qͥ ope⸗ rant malũ. uarto qꝛ tonitruũ vinñ in dolijs mutat. Ita pctih mutat vinũ chari⸗ tatis in vinũ coꝛruptũ iniqͥtatis. Añ fitp pctm̃ peſſima mutatio anĩe de ſtatu gratie ad ſtatũ culpe:⁊ a ſpe gloꝛie ad reatũ ge⸗ henne Eſaie.xxix. Aiſitabunt in tonitruo et cõmotiõe terre. Itẽ pctiũ aſſimilgt᷑ ma ri. Pꝛĩo qꝛ eſt timoꝛis incuſſiuuʒ:⁊ h ꝑti⸗
net ad pctĩ auaricie:qꝛ auarꝰ ſi nõ habet
ſemp eit in ſollicitudine lucrandi:ſʒ ſi ha⸗ bet femꝑ ẽ in timoꝛe ꝑdendi. Oſee.xj. Foꝛ midabũt filij matris. Secundo quia ma re eſt amaritudine ſua dulcedinũ fluminũ et fontiũ abſoꝛptiuũ. Ita luxuria amaritu dine ſua abſoꝛbet dulcedinẽ pꝛecedentiuʒ delectationũ. Pꝛo.v. Nouiſſims illiꝰama ra quaſi abſinthiũ. Apoẽ.viij. Wulti bo⸗ miĩes moꝛtui ſũt de aqͥl:qꝛ amare facte ſũt Poetius: Aoluptates triſtes habere exi⸗ tus qᷓſqͥs libidinũ ſuaꝝ recoꝛdari volet in telliget. Tertio qꝛ mare ẽ appetitꝰcibi⁊ potꝰablatiuũ. Hoc facit ſatietas ⁊ delitio ſitas gule:qꝛ viuẽtes in delitijs ꝑdũt ap⸗ petitũ coꝛpalẽ ⁊ ſpũalẽ. Ande ⁊ ſapiẽti que a ſapoꝛe ðᷣꝛ qꝛ facit ſupꝑna facere:ᷣm il lud apli.Col.iij. Que ſurſuʒ ſũt ſapite. ꝛ nõ eſſe cũ mari neq; iter delitioſoſ repiri. Job. xx viij. Sapiẽtia vᷣo vbi iuenit ⁊ 3ᷓs ẽ locꝰ itelligẽtie? Meſcit hõ pᷣciũ eiꝰ necĩ uenit᷑ ĩtra fuauit᷑ viuẽtiũ. Abvſſꝰdiẽ: Mõ ẽ in me.⁊ mare loq́t nõ ẽ mecũ. Quarto qꝛ mare cũ nebulas ⁊ nubes generat ẽ ca liginis ⁊ obſcuritatꝭ in aere inductiuum. hoc competit ſupꝑbie qꝛ pꝛopter ambitio⸗ nes honoꝝ et dignitatũ offuſcat ĩtellectũ et rationẽ.vt.ſ. ꝓpꝛiã mẽſurã hõ nõ vide⸗ at nec attẽdat.Et iõ ſupbꝰ aſſimilat᷑ doꝛmi enti qͥ hʒ ſenſus vapoꝛe ſomni ligatos et offuſcatoſ. Pꝛou.xxiij. Eris ſiẽ doꝛmiẽs ĩ
ſi medio mari. Api qꝛ mare ẽ radioꝝ ſo
lis interẽptiuũ: Et h competit inidie que radios ſolis.i.gr̃as datas a deo impedire etitercipere conat᷑. Et iõ iuidiqͥ alioꝝ grã tiaʒ offuſcare conant᷑ ⁊ aliqũ b fundunt
ettmie Anied rimn raerra iicterr niu turm
ttrote
toꝛſ qunit quß pim curſi kthʒ Uira n p ſie liten yoci iidi er pec feij decl qn conp talo gich lon moꝛ ani in qꝛßi ſat· efun teri cp ret et. ph rel noe diti Lu cn dj inlz ſint tin gu i

rre heri
noltti
Fnu wei ch ßiün ieiit an ſit iyn ntioſuli
otiit
et tandeʒ ad eternas tenebꝛas ꝑducunt᷑. Ande dicit in epła Jude:hi ſũt fluctꝰ fe⸗ ri mar?: deſpumãtes ſuas ↄfuſiones:ſide ra errantia qbꝰ ꝓcella tenebꝛaꝝ ↄſeruata ẽĩeternũ. Sexto qꝛ mare ẽ ſui colorꝭ imu tatiuũ.Et hoc competit ire. qꝛ dũ hõ iraſci tur mutat faciẽ ⁊ coloꝛẽ.Egech.j. Apparu it rota vna iuxta animalia habens quat⸗ tuoꝛ facies ⁊ aſpectus rotarũ:⁊ opus eaꝝ quaſi viſio maris. Talis rota ẽ hõ iratus qui ſtridendo ⁊ clamãdo vadit ⁊ mouet᷑ ⁊ꝑ impetũ ire ſequit᷑ anĩalia bꝛuta:qꝛ effi citur ſimilis feris crudelibꝰ et ĩpetuoſis.
Et hʒ quattuoꝛ facies ⁊ gradusvnã pꝛo
ut ira ẽ in coꝛde.aliã ꝓut effundit᷑ oꝛe:ſcʒ in vbis clamoꝛoſis ⁊ cõtumelioſis.tertiã pꝛout ꝓdit᷑ ꝑ aliqͥd aliud ſignũ ſiue oꝛis ſiue digitoꝝ:ſicut Italici intercludũt pol⸗ licem inter duos digitos collaterales qð vocãt facere ficũ ſiue ſilbectũ vt gramma
tici dicũt vel alio ſigno cõſimili.quarta cůũ
opere pficit pcutiendo vel occidendo.et aſpectus vultus variat᷑ ⁊ mutat᷑ ſicut ma/ re.ij. Wacha.iij. Facies ⁊ coloꝛ immutatꝰ
declarabat ĩternũ animi doloꝛẽ. Septio
qꝛ mare ẽ caloꝛis ſolaris repꝛeſſiuũ. Et b competit accidie q̃ᷓ ſua frigiditate repꝛimit
caloꝛẽ ſolarẽ.i.amoꝛis ſpũalis feruoꝛeʒ:et
aliquãdo accidia ip̃m ſpũalem ⁊ vitalẽ ca
loꝛẽ.i.amoꝛẽ totaliter in anĩa extinguit et moꝛtẽ ſpũalem inducit. Apot.xxj. Om̃is ania viuẽs moꝛtua ẽ in mari. Itẽ pctĩ
aſſimilat᷑ lacui. Pꝛimo rõne retentiõis:
qꝛ ᷣm Iſið. Lacus ðꝛ quaſi locꝰ aque: qꝛ
ſtat ⁊ nõ fluit. Nã aquas recipit alijs nõ effundit.Et ideo ꝓpter quietẽ ẽ aquis ce⸗ teris groſſioꝛ ⁊ ad potandũ peioꝛ. Et hoc
cõpetit pctõ auaricie: qꝛ auarꝰ bona que
recipit ⁊ cõgregat ſibi ſoli retinere conat᷑
et alijs nõ infundit vel cõicat largiendo. vnde vult ſempꝑ recipere ⁊ nunqᷓ; tribuc⸗
re.ſhec ſcʒ auaricia vel cupiditas ẽ quodã modo ceteris aq̃s deterioꝛ:qꝛ ſicut Apls dicit. Radix omniũ maloꝝ eſt cupiditas. Anuari ergo ⁊ cupidi qꝛ intendunt ſolũ ad congregandũ ⁊ cumulandũ diuitias mũ ⸗ di:cõgregabunt ipſi ⁊ colligabunt᷑ ſimul in lacu.i.penis inferni:vt ſicut ꝓfundati ſunt in lacũ auaricie ita ꝓfundent᷑ in la⸗ cum miſerie. Eſa.xxiiij. Congregabunt᷑ cõ gregatione vniꝰfaſcis in lacũ ⁊ claudent᷑ ibi in carcere, Et tangit duplicẽ penõ que
De celo? elementis
rñdebit duplici clpe. Mã qꝛ fuertauidi ad ↄgregãdũ iõ ↄgregabũt᷑ ↄgregatiõe vni faſcis in lacum:qꝛ Vo manũ habuerũt ad largiendũ clauſam iõ claudent᷑ ibi in car⸗ cere Secũdo rõne induratiõis. Nam in reatinis paludibus ⁊ lacu dicuntur iumẽ toꝛũ vngule indurari. Quaſi aũt vngule iumẽtoꝛũ ſũt mẽtes ꝑctõꝝ que maxime ꝑ ſuꝑbiam indurant᷑: Dañi. xiiij. Wiſerũt eñ in lacũ leonũ. Muaſi em̃ lacꝰ leonũ ẽ ma⸗
licia ⁊ crudelitas ſupboꝛũ.⁊ talis crudeli
tas ⁊ feritas indurat coꝛ ſuperbi Job. xlj Coꝛ eius indurabitur qjſi lapis. Tertio ratione ſubmerſionis. Mam in iſide ẽ la⸗ cus in quo nihil natat ſʒ om̃ia ſubmergũ⸗ tur.⁊ hoc pertinet ad vitiũ gule:qð pꝛĩos parentes noſtros cũ tota poſteritate ſub⸗ merſit.Et multi ſßmergunt᷑ hodie in aq́s delitiaꝝ. Añ guloſus ſimilis ẽ Dauid qui deſiderauit aquã de lacu.i.ſuauitatẽ ⁊ de litioſitatẽ gule.ij. Reg. xxiij. Deſiderauit dauid aquaʒ de lacu ⁊c. Muarto ratio ne ebꝛietatis. Maz in italia ðꝛ eſſe lacus qᷓ bibentibus tediũ facit. Hoc ꝑtinet ad irã que qᷓ excreſcit nimis quaſi vinũ ĩebꝛiat et rõnẽ abſoꝛbet.⁊ ideo hõ iracundus eſt etiã ſocijs ⁊ amicis in tediũ ⁊ grauamen. NQuia em̃ homo iratꝰ ie in hoĩes impingit:ex eo ꝙ ratiõis ⁊ veyitatis conſi liũ ſeu iudiciũ ñ expectat Eſa /xxx viij.Mnõ expectabũt qͥ deſcendũt in lacũ veritatem tus. Muito rõne ꝓfundatiõis. Ma in ãdã lacu iudee ſeu paleſtine nihil viuũ vł habẽs animã põt mergi vel ꝓfundari.Et hoc ꝑtinet ad vitiũ accidie qͥ nõ abſoꝛber᷑ vel mergit᷑ qͥ hʒ aĩam viuentẽ ꝑ charitatẽ: q charitas qua anĩa ſpũalr vinificat᷑ nũ⸗ q; ẽ ocioſa ſeu accidioſa.æñ qñ pᷣeminet ĩ aĩa nõ ſinit aĩaʒ cadere in lacũ accidie. Et ſialiqs labitur ĩ vitiũ accidie ſicut creſcit accidia:ita labitur ⁊ ꝑdit᷑ ipſa ſpũalis vi⸗ ta. Thꝛeñ. iij. Lapſa eſt in iacũ vita mea. Sexto rõne variatiõis:qꝛ in traconiti⸗ de eſt lacus ter ĩ die dulcis ⁊ totiẽs amarꝰ vt diẽ Iſið.ihoc aðt cõpetit inuidie:qᷓ̃ qᷓ⸗ tiẽs ex vna pte dulcoꝛat ⁊ delectat totiẽs ex altera ʒᷓꝛia amaricat ⁊=triſtat. Petat᷑ eĩ inuidꝰ ⁊ exultat de dãno ꝓxi triplr.ſc de dãno ꝑſone.de dãno ſubſtãtie.⁊ de dã no fame ſiue honoꝛis ⁊ glie. Sʒ ecõtrario tripliciter amaricat᷑.ſ.de pꝛoſpitate ꝑſoneꝛ de augmẽtatiõe ſubſtãtie:⁊ de exaltatiõe

———— ——
Liber
fame ⁊ gloꝛle.Et er tali varietate ⁊ trjſti⸗
cijs inuidia ẽ quedã miſeria: vere eĩ miler
eſt qui de aliqua miſeria letꝰ ẽ: Sʒ adhuc miſerabilioꝛ cenſet᷑ qᷓ de alterius felicita⸗
te toꝛquet᷑. Añ de lacu huiꝰ miſerie ſe edu
ctum a deo letapat᷑ ꝓpheta dicẽs: Exau⸗
diuit pꝛeces meas ⁊ eduxit me de lacumi ſerie. Septimo rõne generatõis qꝛ lach
ſodomoꝝ ðꝛ mare moꝛtuũ. Ware ꝓpt᷑ ſu⸗ am magnitudinẽ:moꝛtuum:q nihil gene rat viuũ. Añ nec piſces hʒ nec volucres:
et iõ illud refert᷑ ad viciũ luxurie:pᷣcipue
ſodomiticũ cuꝰactus nõ oꝛdinat᷑ ad gene rationẽ:ſed ſolũ ad delectationẽ · Et ideo vocat᷑ viciũ cõtra naturã:ex eo ꝙ natur actũ carnis oꝛdinauit ad generationẽ pꝛo lis. Et iõ eſt viciũ magnũ ꝓuocãs irã dei Zpo.xiiij. Miſit in lacũ ire dei magnũ:et calcatus ẽ lacus. Itẽ peccatũ aſſimilat᷑ fonti ꝓpter tria. Mꝛiĩo ꝓpter occupati onẽ auaricie:q̃ circa terrena intẽdit. Señ. tj. Fons aſcendebat e terra irrigans ⁊c. cðᷣo ꝓpter ardoꝛẽ luxurie.Ecci. xxvj· Siẽ viatoꝛ ſitiẽs ad fontẽ os aꝑit ·⁊ loqui tur de muliere luxurioſa. Tertio ꝓpter coꝛruptionẽ ſocietatis pure que rũpit᷑ per malũ exemplũ. Pꝛoũ.xxv · Vons turbatꝰ et vena coꝛrupta. Itẽ pctĩ ĩ ↄſcia clau⸗ ſů ẽ cã timoꝛꝰ⁊ piculi:ſiẽ vapoꝛ ſiccus ſiue vẽtꝰ ĩcluſus ĩ viſceribꝰ terre ⁊ coartatꝰali quo ↄſili ſupueniẽte ⁊ cõpeimẽte ip̃ʒ ⁊ nõ valẽs expirare ꝓpt᷑ ꝓfůditatẽ terre ⁊ ſo⸗ liditatẽ cutit tẽrrã ſibi ohuiãtẽ ⁊ obſtan tẽ ⁊ ſic cauſat terremotũ ⁊ faẽ terrã treme re.⁊ aliqñ ẽ cã magnoꝝ pꝑiculo pa qũq; facit diluuia ⁊ effuſiões aqꝝ ⁊ hiatuũ.et qñq; ſcindit terrã ⁊ euertit eã ⁊ ſuꝑ ꝰ fit ĩ⸗ feri. Ita ſilr pctĩ ĩ ↄſcia clauſũ ⁊ retẽtũ ẽ cã terremotꝰ.i.timoꝛ!. Watth. xxvij · i ſo tremotu ⁊ his q̃ fiebãt timuerũt valde. Señ. Mihil timidũ facit animũ niſi rep̃hẽ ſibilis vite ↄſcĩa. Eſt etiã ꝑiculo:ſũtum qꝛ pctm̃ qð ꝑ pnĩam nõ delet᷑ mox ſuo põde⸗ re ad aliud trahit:⁊ ſic ẽ cã cadendiſiẽ ter remoꝰfacit cadere domos Apõ·xj · Ter remołꝝꝰ factꝰ ẽ magnꝰ ⁊ qjrta ꝑs citatis ce Cidit:tũ etiã qꝛ dũ hõ diutiꝰ ĩ pctõ manet: deus eũ ſubito ꝑcutit ⁊ ſubuertit.ſiẽ qñq; terremotꝰ ſubito fit qꝛ cõmouet ⁊ uer⸗ tit. Act.xvjſubito terremorꝰ factꝰ ẽ ma⸗ bn ita vt mouerent᷑ fůdamẽta ⁊c̃. Et ideo bñ ↄſulit Ecci.v.Rõ tardes ↄuerti ad do
pꝛimus
minñ ⁊ ne differas de die in diẽ: ſubito el
veniet ira illi? ⁊ĩtpe vidicte diſperdet te. Capitulum: LIX
Eccatoꝛ gſſimi lat᷑ lune ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ. Mꝛio qꝛ luna ẽ ſoł᷑ eclypſatiua ſiue obſcu ratiua int᷑ noſ ⁊ ſolẽ ĩterpoſita qů ↄcurrũt ſil in eadẽ linea eclvptica, ⁊ de B dictũ ẽð. caxl viij. Ita ſilr pctin eclypſatæ obſcurat
in aĩa lumẽ rõnis. vl qꝛ iterpõit ſe petĩ ĩ
ter nos ⁊ deñ tollit anie lumẽ gf̃e.xf qð vie—— vocãt̃ tenebꝛoſe: fᷣm illð Pꝛo. iiij. Aia ipioꝝ tenebꝛoſa.⁊ Apłs di Bo.j Bbſcuratũ ẽ ĩſipiẽs coꝛ eoꝝ Zohel.ij· Sol Zuertet᷑ in tenebꝛas:⁊ lunai ſanguinem. Scðo qꝛ luna ẽ oculoꝝ viciatiua.ã f Ptole. luna efficit hoĩeʒ male diſpolitũ i ocuł᷑⁊ ĩoꝛdinatũ.Efficit eĩ ĩ hoĩe vnů ocu jũ maioꝛẽ altero aut ſtrabonẽ ſiue oꝛbum ĩv no ocloꝝ.Et ſubdit:ihõ ãt ĩ cuiꝰ cõple riõe lune ↄitellatio dñiuʒ habuerit: vicio in oculo nõ carebit. Ita filr pctõꝛes ĩ ocu⸗ lis mẽtꝰ pꝛaue ſũt diipoſiti: qꝛ oculũ adter rena hñt magnũ:ſʒ ad ſpũalia parunz· Et ſilr hypocrite qͥ vident feſtucã ĩ ocło fris ſui: trabẽ õ̃t ĩ oculo ſuo nõ vidẽt:hÿt ocu lů ad videndũ ſe paruũ ⁊ ad videndũ ali⸗ os magnũ. Specialii iuidie viciũ yt ire vi det᷑ facẽ hoĩeʒ ĩ ocuł᷑ pꝛaue diſpoſitũ. Añ de Saule hoſte dauid ðe. j· Reg ·xviij· ꝙ iã nõ rectis ocuł reſpiciebat Saul dauid. Sʒ talẽ aſpectũ inuidie auferũt iuſticia ⁊ pax. Mã pax remouet odiũ:iuſticia rectifi tat aſpectũ ⁊ actũ.Añ ĩ Pð.ixxj. Dꝛiet i piebꝰ eiꝰ iuſticia ⁊ abũdãtia pacdonec au ferat᷑ luna. Tertio qꝛ luna tẽpaliũ euẽ tuũ indicatiua. Eccĩ· xiiij. Luna in oibꝰ i tpe ſuo oñſio tꝑis ⁊ ſignũ eui. Luna ei vt diẽ Be. Siĩ pꝛicipio rubeat vt auꝝ vẽtos oñdit. Siĩ ſũmo eiꝰ coꝛniclo mal qͥbuſdã nigreſcit pluuioſũ mẽſis pᷣtendit exoꝛdiũ
Sio nigreſcit ĩ medio pieniluniũ ſerenũ
p̃ᷣtẽdit. Cñ Voĩ doctria nanuigatiõis ſcitil jat ad remoſ: ĩ bꝛeui tẽpeſtas futura erit. NQue oĩa pctõꝛibꝰ cõpetũt:qͥꝝ ͥdã ſũt ru⸗ bẽtes ꝑ ignita deſideria:qͥdã nigreſcẽtes ꝑ turpla oꝑa.⁊ aliqͥ ſcitillãtes ꝑpꝛaus elo
quia.Itẽ qͥdã ſũtvẽtoſi ꝑ ſupbiã:qͥdã plu
uioſi fiue aqſi ꝑluxuriã:qᷓdã vo ſerenivi deri volũt ꝑ vanã gliã qdã tẽpeſtuoſi⁊ i q̃eti fiũt ꝑ cupiditatẽ ⁊ auariciã· Quar

De celo? elementis
ro qꝛ luna ẽ ſui ſtatꝰ mutatiua: nec vnq;i eodẽ ſtatu ꝑmãſiua.⁊ ẽ lunañ ſolũ ĩ ſe mu tabil ſed etiã in effectu. Mã yt dicit Pto. Luna efficit hominẽ inſtabilẽ ⁊ mutabilẽ de loco ad locũ diſcurrẽdo. Eſt etiã in ho⸗ minibꝰ quadruplex mutatio:q̃ adhuc de⸗ ſignatur in luna. Meima eſt nature ᷣm quod hõ variat᷑ p quattuoꝛ etates. Nꝛia eſt augmẽtatiua ſcʒ in iuuẽtute. Secũda ẽ ſtatina:que ſcʒ ðᷣꝛ virilis. Tertia ðꝛ dimi⸗ nutiua.ſ.virtutt.Et hec eſt ſenectꝰ. Quar ta eſt decrepita ſiue ſeniũ:que minuit ſub ſtantiã ⁊ virtutem.Hec mutatio etatũ ᷣm Pto.in almageſti accipit᷑ m circulum lu neq̃ quadruplicit᷑ variatur. NMã pꝛimo lu⸗ na creſcens quouſq; efficiat᷑ dimidia ẽ in
effectu ſuo calida ⁊ humida et talis eſt pꝛi
ma etas.deinde luna vſq; ad pleniluniuʒ eſt calida ⁊ ſicca:⁊ talis ẽ ſecunda etas:in qua homiĩs cõplexio calido paulatim hu ⸗ midũ cõſumẽte efficit᷑ calida ⁊ ſicca.tertio luna cadens a plenilunio quouſq; redeat ad medietatẽ eſt frigida et ficca:et talis ẽ etas tertia in qua complexio.qꝛ cũ humi⸗ do egrediẽte deficit calidũ efficitur frigi⸗ da ⁊ ſicca.quarta luna a inedio vſq; ad de fectũ eſt frigida ⁊ humida:⁊ talis eſt etas quarta.in qua qꝛ frigiditate ĩ naleſcente inducit humidũ extrane non nutriens nec augens:ſed humectãs extri ſecus.quod eſt humidũ flegmaticũ: effici tur frigida ꝑ ſe ⁊ humida ꝑ accidẽs. Se eunda mutatio ẽ foꝛtune: pꝛout homo va riatur m diuerſos euentus bonos ⁊ ma ⸗ los quos etiã luna ſignat.õ luna vt di⸗
tunt pPto.⁊ Albumaſar aliquãdo ſignifi
cat ⁊ effieit euẽtus malos.aliqñ vero bo⸗ nos. Mã in ſecũdo ſigno exiſtẽs poſt aſcẽ dẽs:meroꝛẽ defignat ⁊ triſticiã ⁊ ablatio ⸗ nem ſubſtantie ꝑ fures.Et etiã in quarto quito ⁊ octauo rixã fugã ⁊ mutabilitatẽ. In ipſo etiã ſignat ꝙ qͥ tũc incipit regna⸗ re cito deponet᷑. In. xij· autẽ impedimẽtũ
rixam duriciã ⁊ carcerẽ ex parte amicoꝝ. In omnibꝰ alijs domibꝰfiue ſignis bonũ
efficit ⁊ pꝛetẽdit. Tertia mutatio ẽ cul⸗ pe quã etiam ſacra ſcriptura mutabilitati
lune aſſignat:Ecẽ̃i.xxvij. Stultus aũt vt
tuna mutat᷑. Mam luna apparet parua ⁊ coꝛniculata:et tunc dicit᷑ monoides:qñq;
vero appgret qᷓſi p mediũ ſecta ſcʒ qñ eit vctauaʒvñ dicit dicothomos, qũq; Vo nõ
apparet oĩno plena.ſ.qñ ẽ xj. vñ ðᷣꝛ amphi tracos qᷓſi de ſua plena rotũditate dubia: qñq; vero apparet tota plena.ſ.qñ ẽ.xiiij. vnde ðꝛ grece pãſilenos. Ita peccatũ par nuum elt qñ in cogitatu cõcipitur:medium cũ conſenſu ſtatuit᷑: integrũ cũ opꝑe agit᷑: ſed totaliter plenũ cum in cõſuetudinẽ du citur. HQuarta ẽ mutatio miſerie ᷣm coꝛ poꝛis defectũ:de q Job. xiij.Homo natꝰ de muliere bꝛeui viuẽs tꝑge replet᷑ multis miſerijs:qui q̃fi flos egredit᷑⁊ cõteritur? et fugit velut vmbꝛa:⁊ nunqᷓ; in eodẽ ſta⸗ tu ꝑmanet ⁊c̃. Et hanc etiã luna oſtendit dum minuitur cadens a plenilunio in de⸗ fectum Ecẽẽi.xliij. Z luna ſignum diei fe⸗ ſti:luminare qð minuit᷑ in cõfũmatõe. An⸗ de ſignificat vitã humanã q̃ incipit a feſto 1.a gaudioꝛqꝛ lete ſuſcipit homo cũ naſci tur illud Joh.xvj. Jam nõ meminit pᷣſſu⸗ re ꝓpter gaudiũ:qꝛ natus eſt hõ in mun⸗ dum:ſed tandem vita humana ↄtinue di⸗ minuta cõſumit᷑. Sed hec mutatio ⁊ dimi nutio ceſſabit ĩ futuro poſt reſurrectionẽ. Eſa.lx. Euna tua nõ minuet:qꝛ dñt erit ti bi in lucẽ ſempiternã ⁊ complebũtur dies luctus tni. Iteʒ peccatoꝛ aſſimilat᷑ War ti. Nam Wars eſt planeta in effectu cali⸗ dus ⁊ ſiceus maſculinꝰ ⁊ nocturnus. Zta peccatoꝛ eſt calidus qñ ferueſcit ꝑ iracun diam:Ecẽi.xxiij. Anima calida q̃ſi ignis ardens nõ extinguit᷑ donec aliquid gluti⸗ at. Et homo nequã in oꝛe carnis ſite non deſinet: donec incẽdat igneʒ.i.ire in alijs
vel in ſe. Jtẽ peccatoꝛ eſt ſiccus dũ marce⸗
ſcit ꝑ inuidiam. Mam ſicut diẽ poeta. In ⸗ uidus alteriꝰ rebus marceſcit opimis In uidia ſiẽ diẽ Mhs ẽ triſticia ĩ alienis bo⸗ nis. Et ſiẽ ðᷣꝛ ꝛoũ.xvij. Spũs triſtis ex⸗ iccat oſſa. Itẽ ẽ maſculꝰ cũ reſolnit᷑ ꝑ lu xuriã: et pᷣcipue ꝑ viciũ 3 naturaʒ. Apls ad Bo.j. Waſculi relicto naturali vſu fe⸗ mine exarſerũt in deſiderijs ſuis inuicemm maſculi ĩ maſculos turpitudinẽ operãtes X. Itẽ ẽ nocturnꝰ ꝑ auariciã q̃ anĩiaʒ pᷣei pue obtenebꝛat. Itẽ qꝛ fures qͥs fac̃ cupi ditas pᷣcipue de nocte ⁊ ĩ tenebꝛis furant᷑ Thes.v. Siẽ fur ita ĩ nocte veniet. Itẽ pctõꝝ vita aſſimilat aque. Pꝛio q⁊ eſt turbida ꝑ affeetum cupiditatis.hiere.ij. Quid tibi in via egypti vt bibas aquam turbidã. Aia egypti via ſollicitudis. Aqᷓ turbida anxietas tempoꝛaliũ. Secũdo

RZber
quia ẽ immũda quãtũ ad laſciuiaʒ carnis Exo.iiij. Ad pcuſſionẽ virge Moyſi ver⸗ ſa eſt aqua in ſanguinẽ. Añ 5.ciiij. Cõ uertit aq̃s eoꝝ in ſanguinẽ.⁊ ovſes xpᷣs cuius virga diabolꝰꝛde qua Eſa· x · Se al⸗ fur virga furoꝛis mei cũ tentat ꝑcutit · ſeg aquaꝰuertit᷑ in fanguinẽ:cũ ania cõſentit ad carnis laſciuiã. Egech.xvj · Aidite cõ⸗ culcari in ſanguine tuo. Tertio qꝛ ẽſte rilis ꝑ accidiã.iij. Reg· ij · habet᷑ de aqs hiericho ꝙ ſteriles erãt. Et ideo vitã pec⸗ catoꝛis ſignificãt accidioſi qͥ ſterilis eſt a fructu bone opatiõis. Muarto qꝛẽ fri⸗ gida ꝑ inuidie maliciã ardoꝛis charitatis extictiua Miere.vj. Sicut ciſterna frigidã fa aquã ſuã: ſic frigidã fa maliciã ſuaʒ · Auito qꝛ ifideł p pᷣſũptiõeʒ:hier᷑. xx. Plaga meã deſpabił renuit curari:fetã ẽ mihiĩ mẽdaciũ aqꝝ ifiðliũ.j.foneaſ⁊ her bas occultãtiũ. Sexto qꝛẽ congelata ꝑ obſtinationẽ Eccĩ.xlitj. Aentus aqͥlo fla⸗ uit ⁊ gelauit cryſtailus ab aqua. Aentus aquiloẽ diabolica ſuggeſtio. Cryſtallꝰ eſt aqua ſũme congelata:⁊ ſignificat animaʒ obſtinatã ⁊ induratas. Septimo qʒ eſt amara ꝑ irã Apoẽ.viij. Stella ardens ce cidit in tertiã ptẽ fluminũ ⁊ in fontes sqᷓ⸗ ruʒ ⁊c̃.⁊ multi hoĩes moꝛtui ſut de aquis: quia amoꝛe facte ſũt. Aqua amara anima peccatrix. Stella ardẽs:ira.què cũ cadit i aquã amaritudinẽ generat:id eſt rãcoꝛẽ · Sctauo qꝛ eſt maledicta ꝑ deſperatio/ nẽ.Mu.v. Ingrediãt᷑ aque maledicte ĩ vẽ trem tuũ:⁊ vtero tuo tumeſcẽte putreſcat femur. Aenter ↄſciẽtia ẽ.aque maledicte ſiuxibilitates peccatoꝝ anĩam deſperare faciẽtes.⁊ ex hoc ſequit diruptio vteri qᷓ ſignat vehemẽtiã doloꝛis vermis interio⸗ ris cõſcientiã coꝛrodentis:⁊ putredo fe⸗ moꝛis in qua ſignificat pꝛiuatio ſpei:eo ꝙ tfemoꝛe ẽ vis generatiua. Mono gꝛ moꝛ tua ẽ ꝑ pene ip̃iꝰillationẽ.Joðᷣ.iij. Aque ĩ ferioꝛes.i.pctõꝛes ad infima peccatoꝝ de⸗ ſcendentes:deſcenderũt in mare moꝛtu
i.ĩ amaritudinẽ moꝛtis eterne. Sed nota
ꝙ he aque: id eſt pctõꝝ fluxibilitates ſũt n diuidẽde. Mꝛio ꝑ donuz oꝛtitudis quod ſignat᷑: Señ.j. vbi dicit:
iat firmamẽtũ in medio aquarũ ⁊ diui⸗ lat aquas ab aquis. Firmamẽtũ ẽ donũ
foꝛtitudinis ꝑ quã dinidunt᷑ aque culpe
ab aquis gratie. Secundo ꝑ virgã pe⸗
pꝛimus nitentie:quod ſignat᷑ Exo.xitij. vbt p vir gam Woyſi diuiſe ſũt aque mart. Et erat gqua quaſi murus a dextris ⁊ ſiniſtris. Girga eſt penitẽtia:⁊ aqua a ſiniſtris vi⸗ ta pctõꝛũ qͥ ſiniſtra q̃rũt· i.tꝑ alia. Aq ade xtris vita ſctõꝝ qͥ q̃rũt eterna. Tertio ꝑ arcã gratie Joß.iij. vbi ðᷣꝛ: ꝙ cũ poꝛtaret arca ꝑ fluuiũ Joꝛdanis aque diuiſe ſunt: qʒ inferioꝛes decurrebãt in mare moꝛtuũ: et aque ſuꝑioꝛeſ creſcebãt. Arca ẽ gratia: Aque iferioꝛes pctõꝛes ad ima pctõꝝ de ſuentes quouſq; veniãt ad mare moꝛtuũ i.amaritudinẽ moꝛtis eterne. Aque vero ſupioꝛes ſunt viri ſancti qͥ ſemg in merito creſchnt. Quarto ꝑ palliũ charitatis ſi cut habet᷑.iiij. Reg.ij · ꝙ diuiſe ſunt aque per palliũ Helie. Itẽ pctõꝛiſ coꝛ aſſimila⸗ tur glebe terre:qꝛ gleba ſi nimiũ fuerit in qurata ſemẽ nõ recipit ⁊ receptũ in germẽ pꝛoꝛũpere nõ ꝑmittit: Sed vomere ſepe cã fracta ſemẽ tetigit ⁊ nutrit:et ꝑ pluuiã re⸗ mollita quandã in ſe pinguedinẽ colligit quã ad ſemis ꝓductionẽ radicibus cire fundit vt dicit Sꝛeg. Sic quo; coꝛ hois ſi fuerit ꝑ peccati cõſuetudinẽ induratuʒ: ſemẽ ſpůalis doctrine vel inſpiratiõis pe⸗ nitẽtie aut nõ recipit: aut ſi recipit fructũ ſiue germẽ oꝑis nõ ꝓducit. Sed ſi vome⸗ re penitẽtie ſeu lingue cõfitentis peccqtu ſepe fuerit ↄfractũ:tũc ſemẽ huiuſmodi in eo recipit⁊ nutrif᷑: Job· xxxix.Cõfringet gepas valliũ poſt te. Slebe valliũ ſũt coꝛ ia humiliter penitẽtiũ.q̃ dũ cõfringũtur aratro penitẽtie ſuſcipiũt ſemẽ ſpalis do ctrine:ita ꝙ auxilio pluuie id ẽ diuine grs tie circũfula radices aifectionuʒ mittunt.
Hiere. xvij. Ad humoꝛeʒ mittit radices.
lantabo illð ⁊ erũpet in germẽ ⁊ dignũ
x. igermẽ operis ꝓrũpit: Egech. xvij ructũ penitentie pariet:Ela.xxvij. ſte
—
oĩs fructꝰ vt auferat pctĩ eiꝰ. Aſſimilã
etiã pctõꝛes finibꝰ terre:ᷣm illud Mꝛoů·
xvij. Oculi ſtultoꝝ in finibꝰ terre. Reſpi/ ciunt eiñ hoĩes ſtulti magis ad fines ter⸗ re qᷓ; ad mediũ.i.magis ad extrema vicio rũ q; ad mediũ vᷣtutũ.eñ magis eis pls cent oꝑa petst qᷓ; exempla iuſtoꝝ. Aocã⸗ tur 3 pctõꝛes fines terre. Mꝛio qꝛ tre fi⸗ nes fůt a medio remoti.Et ita etiã ſ imilit pctõꝛes a medio falutis: de i Pölrxiij
Pperatꝰ ẽ ſalutẽ ĩ medio terre.
Itẽ quta ſůt mari ↄiuncti: q. ſ petꝛes ſũt amdrits

dini eterne dãnationis vicini. Itẽ quia fi nes ſůt vltimi.i.vileſ ⁊ deſpecti. Itẽpctõ ris aĩa aſſimilat᷑ deſerto: qꝛ deſertũ ẽ locꝰ ineptꝰ habitatiõi humane:ᷣm illud Job xxxviij · Abſq; hoie in deſerto vbi nullus moꝛtaliũ cõmoꝛat᷑ ta anĩa pctõꝛis ẽ ine⸗ pta habitatiõi ſapientie diuinefilij dei. Saß.·j· In maliuolã aniam nõ intrabit ſa pientia: nec habitabit ĩ coꝛpe ſubdito pec catis. Sap̃· xj. ter fecerũt ꝑ deſerta q̃ nõ inhabitant᷑.ec aũt ineptitudo habitan ⸗ dt accidit ĩ deſerto. Mꝛĩo ꝓpter terre vi
litatẽ.Ita anĩa efficit vilis ꝓpter pctĩ ab
ominationeʒ: Eech.xxix. Mꝛoijciam te in deſertũ aẽ̃.Et dicit ꝓijciam.tanqᷓ; rẽ vi
lem ⁊ aboĩabilẽ.maxime aũt vilificat ani⸗
mã pctĩ reiteratio. Hiere.ij. Quã vilis fa⸗ cta es nimis iterãs vias tuas. Secũdo ꝓpter loci ſterilitateʒ:qꝛ ſterilitas accidit anĩe ꝑ meritoꝝ euacuationẽ.ſũt enĩ pecca toꝝ opa a fructu meriti vacua.Miere.xvij
Erit quaſi mirice in deſerto. mirice eni in ⸗
fructuoſe ſũüt. Tertio ꝓpter aeris intem periẽ que— accidit aĩe ꝓpter cõ ⸗ cupiſcẽtie inilãmationẽ Johel.j. Ignis.ſ. cõcupiſcentie comedit ſpecioſa deſerti. Et Eccĩ.xliij. Exuret deſertũ et extinguet vi
ride ſiẽ ignẽ. MQuarto ꝓpter aquarũ de
fectibilitatẽ:qꝛ ſeʒ in pctõꝛibꝰ deficit tam aqua gratie qᷓ; aqua ſapientie.hiere.xxix Arefacta ſũt arua deſerti. Quinto ꝓptẽ̃ hoſtiũ vaſtitatẽ: qꝛ patiũt᷑ pctõꝛes demo ⸗ nñ eos vaſtãtiũ frequẽtẽ ĩtoꝛſionẽ: Thꝛe. iiij. In deßto ĩſidiati ſũt.ſ.demõeſĩ pctõ.j Coꝛi.x. Mꝛoſtrati ſũt ĩ deſerto. Ca. LX
Enitentia amſi⸗
p milat tonitruo ꝓpter ſeptẽ que ſũt in generatiõe ip̃iꝰ tonitrui. Meimo eſt vapoꝛis incluſio. Eſt em̃ ia ⸗ teria tonitrui ᷣm phm vapoꝛ ſiccus ⁊ ca⸗ lidus incluſus ĩ nube aquoſa ⁊ concaua. Talis em̃ vapoꝛ de facili totus incendit᷑. et in foꝛti caloꝛe ambo ſimul vapoꝛes ele ⸗ nãtur.ſ.vapoꝛ humidꝰ nubis ⁊ vapoꝛ ſic ⸗ cus tonitrui.⁊ qꝛ vapoꝛ terreſtris non eſt adeo dilatabilis vt aqueus:cõſtringit᷑ in medio eius ⁊ vapoꝛ humidꝰ expandit᷑ ſiẽ coꝛiũ circa ipᷣm· Huic itaq; eleuatiõi vapo ris aſſimilat᷑ eõpunctio coꝛdis. Mã tũc va poꝛ terreſtris ſurſũ eleuat᷑ qñ pcti cõmiſ ſum ad memoꝛiã reuocat᷑: ſed tũc claudit᷑
Decelo Zelementis
in nube aquoſa qñ pcti memoꝛiã ſequitur cõpũctio lachꝛymoſa. Ecci.xxx v. Siẽ nu⸗ bes pluuie in tꝑe ſiccitatis. Scðm ẽ in ⸗ cluſi vapoꝛis in flãmatio. Mam quia ↄtra riũ Zꝛiũ fugit:interioꝛ vapoꝛ ſictus fugit exterioꝛẽ humidũ in ꝓfundũ nubis exte⸗ rioꝛis.exterioꝛ etiã vapoꝛ nubis loci frigi ditate Zhitur ⁊ ampli interioꝛẽ exagitat. et ĩterioꝛ exagitatꝰ confricat ꝑtẽ ad ꝑtem ad latera exterioꝛis: ⁊ ex ip̃o motu ⁊ con⸗ fricatione contingit ip̃m igniri. Talis au tem vapoꝛis inflammatio eſt feruens pec cati dereſtatio ⁊ ad ip̃m deſtruendũ accẽ⸗ ſio. Mã dũ pctã ſua hõↄſiderat ⁊ pctõꝝ de lectamẽta q̃ᷓ iã trãſierũt cõꝑat ad maxima dãna q̃ᷓ reliquerũt q̃ſi q̃dã confricatio fit vnius ad aliud:ex qͥ mẽs exagitata incen dit᷑ ⁊ ad pctĩ reatũ tollendũ vehemẽtius ignit:Ecci.xxxviij. Aapoꝛ ignis vꝛit car⸗ nes.i.feruoꝛ ↄtritiõis ↄumit pctã carnis. Sed attẽdendũ ẽ ꝙ qñq; vapoꝛ incluſus defiẽ ⁊ de nube egredit᷑ ita ꝙ tonitruũ nõ faẽ. Et iſta egreſſio qñq; ẽ añ ĩflãmatiõeʒ: añq; pꝰ iflãmatiõeʒ. Añ ifãmatiõeʒ qͥdẽ qñq; icipit cõpꝛimi ĩ ꝓfũdũ acumẽ ſui:eo ꝙ ſiccꝰẽ ⁊ penetrat nnbẽ ⁊ egredit᷑ ad ae⸗ rẽ:⁊ ip̃ʒ cõmonet foꝛtit vl debilr ðᷣʒ diner ſitatẽ ſue vᷣtutꝰ.Et ĩde ẽ ꝙ añ tonitrua vẽ ti fũt validi ⁊ foꝛtes. Sic qñ mẽoꝛia pcti ẽ ſicca ſine lachꝛymaꝝ cõpũctiõe:⁊ ñ ĩflãma
ta pctĩ doloꝛe egredit᷑ cito de nube.i.coꝛð
ita ꝙ ñ gernerat tonitruũ.i.feſſiõis ſonũ ß potiꝰ tẽtatõis vẽtũ. In ĩſq̃matiõe ãt ac cidit egreſſio vapor? qᷓñ vterq; vapoꝛ rarꝰ? ẽ ⁊ debił.⁊ tũc qꝛ ñ ĩuenit reſiſtẽs egredit᷑ ſine ſono vł vẽto q̃ ad ñm auditũ ꝑueni⸗ atꝛ ſiẽĩ eſtate ĩ ſerotinis ꝑuis coꝛuſcationi bus. Sic qñ tã pcti recoꝛdatio qᷓ; ipᷣa coꝛ⸗ diſcõpũctio debil ẽ ⁊ rara ⁊ ñ feruẽs ſʒ 1 ſi tepida:etiã młtotiẽs defiẽ perit ipᷣã cð tritio:ita vt ñ ſeqᷓf᷑ tonitruũ.i.debita petẽ ↄfeſſio:pꝰ ĩflãmationẽ aũt fit:eo ꝙ vapoꝛ puus eyñs pulſãdo latera paꝝ oppn añq; ptrãſeat extinguit?⁊ tũc audit᷑ ſonꝰ ſine coꝛuſcatõe. Sic ſilir ẽ qñ aliqͥſ paruã
tritionẽ habẽs ↄfitet᷑:qꝛ bona volũtas:
etiã extiguit᷑ ⁊ nõ ptrq̃ſit ad ſatiſfactiõem.
Tertiũ ẽ nnbis aqͥſe ſciſſio. Poſtqᷓ; em̃ ignitꝰ ẽ vapoꝛĩ nube expellit᷑ a ʒꝛio frigi⸗ do nnbis aq̃feꝛx tũc ignis ſcĩdit nubẽ aqj⸗ ſã. Sciſſio ãt nubis aqᷓſe ẽ apertio mentis cõpũcte ꝑ actũ confeſſiõis. Sed hec ſciſſio

primo debet eſſe interiꝰ ꝑ ꝓpoſitũ cõfiten
qi. Et tũc fi aliquo impedimẽto legitimoi
terueniente non noſſet qͥs ſacer doti alicui
confiteri:puta inoꝛte pᷣuentꝰ vel alias oi⸗ no impeditus:ſufficeret ↄtritio cũ ipſocð fitendi ꝓpoſito ad peccati remiſſionẽ:m
illud pð xxxi · Hixi.ſ.in ꝓpoſito coꝛdis
onfiteboꝛ aduerſum me iniuſticiã meam
domiĩo:⁊tu remiſiſti ipietatẽ peccati mei⸗
Euartũ eſt ſciſſe nubis ſonatio que 3
dem ſonatio tanta ẽ ꝙxſq; ad nos terribi liter venitnec mirandũ cũ pannus violẽ ter ſciſſus ſic ſtrideat:⁊ veſica vento ple⸗ na qᷓ;uis ſit parua tamẽ foꝛtiter ſtricta et cõfracta maximũ ſonitũ faciat.hic ſonus eſt cõfeſſio oꝛis facta ſacerdoti: in qua nu⸗ bes aquoſa.i.mẽs cõpuncta de peccato ſa lubꝛiter aperit᷑ ⁊ ꝑeſtifer vapoꝛ peccati ex terius expellit᷑. Sed nota ꝙ ſonus toni⸗ trui habet tripliciter fieri.NMã quandoq; lit violẽta expulſio vniꝰ vapoꝛis ab alio et tunc ꝓpter nubis ſciſſurã fit in eadem nube foꝛtiſſimꝰ ſonus tonitrui. Et ſic quã do vapoꝛ compũctionis expeilit vapoꝛes crimis fit ſonus ↄfeſſionis. ⁊ ſic violentia compunctiõis ꝓducit ſonũ confeſſionis · Job. xxxviij. Quis dedit vehemẽtiſſimo inbꝛi curſũ:⁊ viã ſonantis tonitrui? Oñ
vero fit iſte ſonus ex colliſiõe alicuius
nubis alteriꝰ: qꝛ vapot paulatim ſcindẽs nubem ſuaz in qua eſt: enolãs inuenit a am nubem ſiccã cõſtrictã ⁊ ſpiſſam ⁊ impi git in illã:⁊ ex colliſione facit ſonuʒ. Et h fonus fit cũ coꝛuſcatiõe interdũ:qũc; ſine coꝛuſcatione. Pð·Ixxvj. Aocem dederũt
nnbes. Sic etiõ ſũt quidã qui důũ confitẽ ⸗
tur incipiũt quidẽ tepide dicere facta ſus: ſed occurrẽte materia interſerũt aliena et ibi collidunt᷑ ⁊ ſonũ faciũt:qꝛ phaliena et ibe⸗ facta qᷓ; ꝓpꝛia cõfitent peccata. Ande hõ deberet dicere ſacerdos. Abſol uo te ſed abſoluo eos.ñq; vero egredi tur vapoꝛ paruus rarus ⁊ itlãmarꝰ ex nu pe tenui ⁊ nõ multũ aquoſa: ⁊ tũc videt ille ignis ſicut alba flãma ꝑ multũ fumũ:
et nõ facit ſonũ in ꝓpꝛia nubeꝛ ſed obui⸗
Piber pꝛimus
nt ei alia nubes valde aquoſa⁊ ſpiſſa: et quia debilis ẽ flãme extinguit᷑ in illa aqᷓ⸗ ſa nube potius ſuſurrando qᷓ; ſonando:ſi cut ſuſurrat ferrũ ignitũ candẽs in aqua. Talis eſt fuſurronũ ↄfeſſio maligna:qͥ nõ yadũt adↄfeſionẽ vyt dicãt peccata pꝛia:
ſed potius vt reuelent peccata gliena· et vt malã opinionẽ generẽt in ↄeſſoꝛe vel pꝛelato de aliena ꝑſona: vel ꝓpter aliquã aliã violentiã.⁊ talis ↄfeſſio potiꝰ ẽ excu⸗ ſatio. uintũ ẽ vapoꝛis egrediẽtis co⸗ ruſcatio.Mã dů vapoꝛ ignitus ⁊ inflãma tus egredit᷑ de nube apparct coꝛuſcatio: et fiũt tũc ſimul tꝑe coruſcatio ⁊ ſonꝰ: ſed nõ ſimul depꝛehendũtur:qꝛ viſus velocioꝛ eſt quã auditus. Añ licet nubes pꝛiꝰ ſcin ⸗ datur qᷓ; emittit᷑ ignis: ⁊ iõ tonitruuʒ ꝑꝛi fit naturalr qᷓ; fit coꝛuſcatio.tñ coꝛuſcatio pꝛi attigit ſenſũ viſꝰ:eo ꝙ viſibile ſpũali Siaere.i.ꝑ eẽ magis ſpũale⁊ itentiõale:⁊ ideo ſtatim fit in aere. Audibile aũt in ae re ẽ vt in ꝓpꝛia materia: qꝛ materia cauſe ſoni nõ ẽ niii in aere: lʒ intentio ſoni ⁊nõ eſſe recipit in aere:⁊ ideo ſonus nõ fit ĩ ae re fubito ſed ſucceſſiue.ſicut cũ mulier la⸗ uat pannos eminus homo pꝛiꝰ videt ꝑcuſ ſionẽ qᷓ; audiat ſonũ:⁊ ita ẽ in tonitruo et coꝛuſcatione Ecẽi.xliij. Accelerat coꝛuſca/ tiones emittere. Debet igit᷑ eſſe in penitẽ ⸗ te nõ tantũ ſonꝰ confeſſionis: ſʒ etiã coꝛu⸗
ſcatio bone ↄuerſatiõis de qua dñs dixt
Wattß. v. Sic luceat lux vra cꝙœã hoib' vt videst oꝑa vr̃a ⁊c̃. Debet etiã ꝑenites euident᷑ vitã ſuã in meli? mutare. Et hec ẽ
coꝛuſeatioꝛq̃ quãtoẽ rubicũdio?⁊ magis ignea.i.charitate feruidioꝛ:tãto ẽ potioꝛ⁊
li eficacioꝛ. Sũt eni tres coloꝛes coꝛuſcatio
nis.ſ.rubens clarꝰ⁊ albꝰ fammeꝰ⁊ rufus quaſi vinoſus. tum ſicco:humidũ enĩ dat ei coloꝛẽ ruheũ ſicutẽ flãma viridiũ lignoꝝ ⁊ẽ timẽdus coloꝛ ille:qꝛ humidũ ↄtinet materiã ita ꝙ nõ ſpargit᷑ ⁊ iõ facilius ⁊ foꝛtiꝰ incendit. ſlãma aũt albi coloꝛis ẽ vapoꝛis valde ſic ci ſicut ẽ flãma ſiccoꝝ lignoꝝ:⁊ iõ ſpargit ⁊ nõ ledit niſi facile cremabilia: vt ſtuppã et hmõi. Rufus aũt coloꝛ penetrabilioꝛẽ: eo ꝙ ille ẽ vapoꝛis ↄglutinati valde terre ſtris ⁊ multũ frequẽter ſimul incendit et ſcindit.Ex his igit᷑ colligit ꝙ vbi płꝰ ab dat humoꝛ cõpũctionis ⁊ruboꝛ.i. feruoꝛ amoꝛis ꝛ ibi eſt efficatio coꝛuſcatio boni oꝑio. Sextũ ẽĩ tonitruo fulminis pcuſ⸗ fio. Fulmẽ aũt tonitrui extinguit venenũ gialis ꝑcuſſi. Nã pcutiẽs erpentẽ vel ali⸗ quod aliud venenoſũ extinguit in eo hu⸗ midũ naturale qð ẽ in eo veneni licet n ci.dñ bmõi cadauer fulminati vermicu⸗
ꝛimꝰ ẽ ex vapoꝛe nõ mul

nu Nto ſnn tit vi
Bnou Dſehpui eiic 4 disdh
Lat ꝙ nõ fieret ſi eſſet venenũ:qꝛ venenũ in de ꝓhiberet naſci vermes:⁊ eꝝ eo cibari. Similit᷑ penitẽtie virtus extinguit in pctõ ribus nequitiã ⁊ venenũ peccati:⁊ꝓducit vermes i.remoꝛſus cõſcientie magnos:qꝛ multũ remoꝛdet᷑ ⁊ dolet de peccatis pꝛete ⸗ ritis cõſciẽtia cõfitentis:ſed tamen plures vermes nõ eã fedãt purgãt. Septimũ eſt nubis aquoſe in pluuiã reſolutio:qꝛ.ſ. poſt tonitruũ nubes ĩ pluuiã reſoluit᷑ ter⸗ ram fecũdãteʒ ⁊ plantas nutrientẽ. Et hec eſt ſatiffactio per elemoſynas ꝑ quas pau peres nutriuntur. Itẽ in pluẽdo aer red dit terre ꝑ nubiũ reſolutionẽ qð acceperat ꝑ euapoꝛationẽ in quo reſtitutio deſignat᷑ male ablatoꝛũ q̃ etiã eſt pars ſatiſfactiõiſ. Mõ eni remittitur peccatũ niſi reſtituatur ablatũ.vt dicit Augꝰ. Et hec duo bene ſi⸗ mul cõueniũt.ſ.fulgur ⁊ coꝛuſcatio bõe cõ uerſatiõis ⁊ plnuia ſatiſfactiõis vt..ipſa penitẽtis opera ꝛet ſint coꝛuſcãtia ad edi⸗ ficationẽ ꝓximoꝛũ ⁊ pluentia ad ablutio ⸗ nem peccatoꝝ. Mõ.xxxiij. Fulgura in plu niam fecit. Itẽ penitẽtia ãſſimilat᷑ niuiꝓ prer ſeptẽ. Mꝛimũ eſt ꝙ nix eſt malarum herbarũ moꝛtificatiua. Et ſit per penitẽtiã mala vitioꝛũ incẽtiua extinguũtur qᷓ ex ter ra noſtre carnis oꝛiũt᷑:pPꝛouer.xxvj. Nix in eſtate ⁊ pluuia in meſſe.ſicut enĩ frigus niuis in eſtate tẽperat ĩcẽdiũ eſtus:ita pẽi tentia ſi eſt in pctõꝛe tẽperat ĩcẽdiũ culpe. Secũdo qꝛ nix eſt terre ĩpinguatiua.ã dů ſuper terraʒ moꝛat᷑ poꝛos terre claudit ſua frigiditate:⁊ caloꝛe reuocato interius fit humoꝝ attractio ad radices vnde ter⸗ Fa caleſcit ⁊ ꝑ cõſequẽs ĩpĩgueſcit:Eſa.lv. Peſcẽdit nix de celo ⁊ inebꝛiat terrã ⁊ ĩfůũ ⸗ dit eam.Et ita etiã ſimiliter pẽitẽtia qᷓ;uis coꝛpus attenuat:animã tamẽ ĩpinguat:qꝛ dũ poꝛos terre.i.carniſ appetitꝰreſtringit: caloꝛ amoꝛis ⁊ humoꝛ gratie in radicei.i toꝛde interiꝰ vberiꝰ extreſcit. Tertio qꝛ nix eſt fetidoꝝ locoꝝ cooptiua ſiue occul tatiug.Et ita multi qui pꝛimo per pectato rů infamiã fetebãt:per penitẽtiã quam po Rea faciunt infamiã ſuã cooperiũt ⁊ famã recuperãt.ſicut patet de magdalena. Te ⸗ git et penitẽtia pctã q̃cunq; fetida:vt.ſ.ea nõ videat deꝰ ad puniẽdũ. Mõ.xxxj. Be ⸗ Ati quoꝝ remiſſi ſũt iniqͥtates:⁊ quoꝛuʒ te taſunt peccata. Quarto nix ſuijpſidit fuſiua eit a ſuꝑ terrã nõ cũ ſtrepitu iʒ plãr
De celo⁊ elementis
applicatiua:qꝛ.ſ.penitẽtiã ſuã hõ vocifs ⸗ rare nõ debetvl inanit᷑ iactare ſeu publica re ad oſtẽtationẽ: Mat.v. Sttẽdite ne iu⸗ ſticiã vr̃am faciatꝰ eoꝛã hoĩbꝰ vt videami abeis ac. Q uinto qꝛ nix ꝓxt̃ ſui pulchꝛi tudinẽ eſt oculoꝝ attractiua. Sic pẽitẽtia aſpiciẽtes edificat ⁊ attrahit ꝑ exemplum ad imitationẽ. Interdũ tñ nix oclos aſpi⸗ ciẽtiũ diſgregat ⁊ ſilr etiã qũq; aliqͥs male diſpoſitos q́rũdã penitẽtia ſcãdaligat.vñ clamãt eos hypocritas ſicut chꝛiſtus dixit de iudeis ⁊ Johãne: Wat. xj. Aẽit iohan⸗ nes neq; mãducãs neq; bibẽs ⁊ dicũt de⸗ moniũ habet. Sexto rõne pꝓficuitati: qꝛ nix caloꝛe ſoluta eſt terre valde Pficua:qꝛ J.eñ remollit ⁊ inebꝛiat quã pꝛiꝰ frigidita⸗ te ſua foꝛti ĩdurabat:vt dic̃ Sꝛe. Sic ſi ali ⸗ qñ penitẽtie rigoꝛ fraterne charitat? amo ⸗ re nõ gule vel coꝛꝑis delectatiõe ſoluat᷑vł recreet diſcrete nõ obẽ aĩe ĩimo ꝓdeſt. Nã nimia rigiditas qñq; coꝛ indurat:ßᷣ ipſum charitatiua ⁊ diſcreta remiſſio ſiue recres⸗ tio remollit.vñ dñs cũ publicanis ⁊ pctõ⸗ ribus manducauit ⁊ bibit: Zuẽ̃.vij. Se⸗ ptimo gꝛ nix eſt alpiũ ſiue mõtiũ dealbati ⸗ na. Mð.ix vij. Riue dealbabunt᷑ in ſelmõ: möõs dei ⁊c̃. Sicut magni peccatoꝛes deni⸗ gratip culpã purgant᷑ ⁊ dealbantur ꝑve rã penitentiã Nõ·l. Lauabis me ⁊ ſuper ꝑ niuẽ dealbaboꝛ. Eſa.j. Si pctã vr̃a fue⸗ rint vt coccinũ:qᷓſi nix dealba. Itẽ pẽitẽ tia aſſimilat᷑ mari. Mꝛimo qͥdẽqꝛ mareẽ nauſee ⁊ vomitꝰ ciboꝝ ꝓuocatiuuʒ.Et ita ſimilit᷑ penitẽtia generat pctĩ abo minativ⸗ nẽ · Mã qð pᷣmo pctõꝛi videbat᷑ pᷣcioſũ ⁊ de lectabile:videt᷑ penitẽti ignominioſũ ⁊ ab ominabile. vñ Zbacuk.ij. Aomitꝰ ignoꝛã tie ſuꝑ gliam tuã: Egech.xxvj. Turbabun tur inſule in mari.i.iẽtes penitẽtiũ ꝑ pee cati deteſtationẽ ⁊ abominationẽ. Secũ do qꝛ mare eſt doloꝛis capit?inductiuũ:ſic penitẽtia facit ↄſciẽtie reinoꝛſionẽ. Mã do loꝛ capitis eſt triſticia mẽtis ex pctĩ recoꝛ ⸗
datiõe pueniẽs. Mõ.vij. Conuertet᷑ do⸗
loꝛeiꝰ in caput eius.ex tali enĩ doloꝛe mẽs penitẽtꝭ amaricata vehemẽter ſibijpſi indi
gnat:Abaẽ.iij. In mari indignatio tua.
Tertio qꝛ mare eſt ſoꝛdiũ reiectiuũ ⁊ ſui
purgatiuũ:qꝛ nihil retinet imundũ:⁊ p fit
ꝑ penitẽtꝭ ↄfeſſionẽ ꝑ quam pctã moꝛtalia
ertra cõfciẽtiam abijciunt᷑ ñiẽ mare ꝓijcit
moꝛtuoꝝ cadauera. Apot̃.xx. Dedit mare 8

Liber pꝛimus qusttuoꝛ. Mꝛims qꝛ arena habet vlrtu⸗
tẽ reſtrictiuã. IMã arenarũ multitudie ma⸗ ris ĩpetus ſiſti?
moꝛtnos ſuos qĩ eo erãt. Quarto quia mreẽ duriſmoꝝa pᷣcioſoꝝ generatiuũ. Nã qᷓ;uis mare ſit liquidũ generat tñ du⸗ riſſima: vt patet in piſcibus qui ſunt duſe teſte:⁊ in gẽmis ⁊ iapidibꝰquos ꝓducit · Et hoc eſt:quia penitẽs licet ſit mollis ⁊ li quidus in lachꝛymarum cõpunctione:ta⸗ men duriſſima tolerat in ſatiſfactiõe:vt ie iunãdo ⁊ ſeſe affligẽdo.vñ etiã ꝓducit gẽ mas ⁊ lapides pᷣcioſos.i.opera ſalutifera ⁊ deo grata que ſũt quedã diuitie ipſiꝰpe ⸗ nitentis: Maũ.iij. Aque in circũitu eiꝰ cu⸗ tiuã purificat ius diuitie mare: aque muri eius. qꝛ mare nõ eſt vltra ſua litoꝛa. ꝓgreſſiuũ: quia licer ſit liquidũ qðᷣ ꝑ ſe nõ bene termi natur ⁊ ſiſtitur:tamẽ bene terminat᷑ ꝑ ali⸗ ud. Sic penitẽs facit quãdo nõ trãſ gredit᷑ pꝛecepta diuine legis vel limites a diſcre to cõteſſoꝛe ſibi impoſitos: vel etiã ſue pꝛo pꝛle rationis: Job. xrxix Circũdedi mare terminis meis:⁊ poſui vectẽ ⁊ oſtia ⁊ dixt: hucuſq; venies ⁊ nõ ꝓcedes ampliꝰ:⁊ hic cõfringes tumẽtes fluctus tuos · Sexto qꝛ mare eſt piſcium nutritiuũ ⁊ conſeruati uum:quia.ſ.penitẽtia nõ ſoluʒ peccãtoꝛes purgat:ſed etiã deuotos ⁊ ſpirituales nu⸗ trit et cõſeruat:qꝛ licet habeãt amaritudi⸗ nẽ exterius:habẽt tamẽ dulcedinẽ interiꝰ vnde etiã homines de aqua maris ſuſcipi⸗ unt dulces eibos piſciũ ſiue auiũ quibꝰ re ficiuntur: Saß· xix. Moſtulauerunt eſcas epulationis: ⁊ ĩ allocutione deſiderij aſcẽ qit illis de mari oꝛtigometra · eptimo q eſt de amaritudine ſiue ſalſedine in dul⸗ gedinem cõuerſiuũ. Dicit enim phs ſlibꝛo Wetheoꝛoꝛũ ꝙ ab aqua marꝰ poteſt remo neri ſalſedo:qꝛ ſi quis accipiat vas terre nouũ ⁊ crudũ ⁊ clauſerit bene ei oꝛificiũ: ⁊ip̃m in mare eiecerit vacuum:? dimiſerit ipᷣm per vnũ diẽ naturalẽ:aquã dulcẽ ĩue⸗ niet intra ipᷣm.Hoc ergo vas eſt coꝛ penitẽ tis: quod ſi fuerit terreũ per humilitatẽ: nouum per puritatem.erudũ.i.nð coctũ ꝑ libidinũ igneitatem:⁊ bene clauſum p cu⸗ ſtodie ſedulitatem:⁊ vacnuz a peccati fedi tate:quãtũcunq; circũdetur exteriꝰquacũ q; amaritudine:implebit᷑ tamẽ interiꝰ ĩieł⸗ fabili dul cedie:qꝛ.ſ.illuminabit᷑ anima in ——— diuinoꝝ opeꝝ: q̃ contemplatio am totam dulcoꝛat. Mõ.cvj. Qui de⸗ ſcendũt mare in nauibꝰ fa oꝑ a.ĩa.m·xc̃· Itẽ pẽitẽtie onus aſſimilat᷑ arene Wter
in dauid:cus
— ne vitra aſſi uat ĩpedit᷑ vt dicit hiero.ſupꝑ ilud hie ⸗ re.v. Poſui arenã terminũ mari. Similit᷑ eſtrĩgit ĩpetũ tẽtatio ⸗ trãfgrediat᷑ hõ man ⸗ rminũ poſuiſti quẽũ tent᷑ opire terraʒ. habet virtutẽ purifics eni aqua ꝑ arenã colata: et 5 cat ⁊ mũdat. Et ad acobꝰ dicens: purificate coꝛ⸗ io qꝛ arena hʒ virtu a etiã ſalſa ꝑ arenã ꝛꝛſed etiã dulci cõgruit:qꝛ amaritu⸗ finalit᷑ ↄuertet᷑ ĩ dul lugẽt
cuſſiua deopp omnia pẽitẽtic cõp pᷣoppilat.i.ad cutit pᷣſũptiõis audaci ſuꝑbiã. Pꝛimũ ptz ꝑ ex na in qua feruẽs penitẽtia n facinoꝛa:ᷣm illud Luẽ̃. vij. pctã multa:q
penitẽtia coercet ⁊ r nů ⁊ fluxũ peccati ne data dei. Põð ciqh. Te trãſgredient᷑: neq; cõuer
Secũdo qꝛ arena
Nuito— animã purifi
zc purificationẽ hoꝛtat᷑ Emũdate manus ꝑctõ?es da: Jacobi.iiij. Vert tẽ dulcoꝛatiuã. Mã aqu colata nõ ſolũ efficit᷑ purio oꝛ. Qð etiã penitẽtie do ⁊ triſticia pẽitẽtiũ cedinẽ ⁊ gaudium: Wat.v. Beati qͥ unt᷑.vñ ꝓplo in deſerto peni dulcoꝛate ſut: Exo.xv. Ju S mare rubꝛuʒ deſerta ſins lic fontes amari
qm̃ ip̃i cõſolab tẽtie aq̃ amare dith.v. Egreſſi mõtis occurrerũt.⁊ poſt il obdulcoꝛati ſũt eis. Muarto qꝛ aliq̃ gre⸗ 53 1 expulſiuã. Bicit eiCẽ ſtãtinꝰ medicꝰ ꝙ arena ex fabꝛili lapꝑidere ſoluta eſt metalloꝝ purgatiu itatiua ⁊ timort erpulſiua: petũt:que purgat culpã.
nahʒ tutẽ tumort
re.mutata eſt ſe ſuetudinẽ agni. Act᷑.ix.
m
4 d eiꝰcumulos ſe aſtrin gnatos a deo termiĩos ef ⸗
ↄfeſſionẽ apit cõſciẽtiã ꝛrep ãꝛ⁊ repellit tumẽtẽ ẽplũ in Wagdale⸗ lta purgauit Remittunt᷑ ei dilerit mnitũ. Scõm patj coꝛ dũ penitẽtia tetigit ꝓti⸗ nus ſe peccaſſe ↄfeſſus fuit.dicẽs: Pecca⸗ ui dño. Tertiũ qͥ; patuit ꝑ exe blicano qͥ penitẽtia humiliatꝰ nð andebat ocnlos leuare ad celũ: fuũ dicẽs ⁊c̃ Luẽ Pauloꝛcuius coꝛ tra chꝛiſti diſcipulo tumoꝛe ſupbie ꝑ hũ
a vetiã reper
mplũ in pu⸗
ſed ꝑcutiebat pectꝰ
xviij. Quartumptzi ſuꝑbia pꝛiꝰtumidũ ⁊cð S ſeuitia plenũ expulſo ilitarẽ pẽitẽtie paratũ ſe xpᷣo obtulit. dicẽs:ñe qͥd me vis facei⸗ uitia lupi in mititatẽ ⁊ mã⸗ tẽ pẽitẽtia aſſi⸗ milat᷑ terremotui: ⁊ hãc ſimilitudinẽ deck rãt modꝰ:ts ⁊ locꝰ terremot?· odi en
terremotꝰ tmn Zriſtoduo lit: nalis um

ahnsn
Pognali i Pnwän
Surniln in (hmluß irhun
ibn
remotꝰ eſt ſieut tremoꝛ:⁊ hoc eſt qũ vẽtus
ſiue vapoꝛ incluſus eſt modicus. Quidaʒ No tertemotꝰẽ ſiẽ ſonꝰcoꝛpoꝝ ↄfricãtiũ le: ⁊ß ſeꝑ eſt cũ ruptura occultò vłmãifeſta⸗
Poſſidoni aũt diẽ ꝙ terremotꝰẽ qñch tĩ
urſü⁊ deoꝛſutaßc o ẽ icliatio ad alterã ꝑtẽ ĩ modũ nauiſ.Et iſte morꝰ ẽ pieuloſuſ: qꝛ ſignũ ẽ ꝙ cauerna latet in qua terrã de⸗ cliat. Ideo ſi terremoꝝꝰ tales ſůt in aliq̃ ci⸗ uitate:tutiꝰẽ habitationẽ dimittẽ: pᷣcipue ſi aqua ẽ ibi ꝓpe q̃ alluuiõe aliqᷓ̃ cauernaʒ angeat:qꝛ tũc diſpoſitꝰẽ locꝰad voꝛaginẽ· Cõcomitat᷑ ãt terremotũ ſepiꝰ ſonꝰ qͥ añ; nõ qeſcit donec tcrra ſit ſciſſa.vñ iuxta o rinthũ in quadã inſula fuit terremotꝰ ele⸗ nãs locũ ĩ altitudinẽ colł:⁊ cũ vẽtꝰſubter· raneꝰnõ ceſſaret:ß ſp młtiplicaret᷑: colł fu/ it ruptꝰ ⁊ exiuit inde vẽtꝰ foꝛtꝰ qͥ tĩ cinert exuſlauit ð collo ſuꝑ ciuitatẽ illã ꝙ ðſtru
xit eã ⁊ opp̃ſſit:Et añ terremotũ andieba⸗
tur ſonus ex colliſiõe vẽtoꝝ ĩ cauernis ter re ad ſolida coꝛpoꝛa. Cinis aũt fuit ex pꝙ
caloꝛ frigiditate maris cõcluſus ⁊ ↄfoꝛta⸗
tus ĩcinerauit loca circa cauernas.⁊ ſi fuiſ ſet ibi ſulphur ⁊ hmõi feciſſet incẽdiũ. ꝓſti aũt ſoni ſůt diůſi in pᷣncipio ĩ medio ⁊ in fi⸗ neꝛlicʒ nõ oẽs ſint ĩ qͥlibet terremotu· Ma tet ð ex oĩbꝰ pᷣdictꝰ ꝙ ĩ terremotibꝰↄtigũt ſex..tremoꝛ:ſciſſio:fonꝰ:mot?ꝛ vẽtus⁊ ci⸗
nis. Sic pẽitens debet tremere tioꝛe. Mð·
liiij. Timoꝛ ⁊ tremoꝛ veneft ſuꝑ me. Itẽ dʒ ſcidi doloꝛe: ohel. ij. Scidite coꝛda ve
ſtra ⁊c̃. tẽ dʒ ſonare ĩ ↄfeſſione. Mð·xij.
In voce exuſta.⁊ cõfeſ.⁊c̃ ¶ Ptẽ dzʒ moue⸗ riĩ bõa opatiõe:ſiue ſurſũĩ ↄſideratiõe ce⸗ leſt' pᷣmijꝛſiue deoꝛſů ex ↄſideratiõe iferna lis fupplicij:ſiue ĩ ꝑtẽ alterã.i.i opoſitũvi tij. ã baculꝰ curuꝰ nõ dirigit᷑ niſi in ꝑteʒ
Zriã flectat᷑:⁊ oĩl cura fitꝑ owoſitũ. Apo ſto. Ro.vj. Sit̃ exhibuiſt? mẽbꝛa vr̃a ßᷣui⸗
re ĩmũdicie ⁊ iniqͥtatibus ad iniqͥtatẽ: tta nůc exhibete mẽbꝛa vr̃a ſᷣuire iuſticie ĩ ſan
ctificationẽ.i poꝛtet eĩ pẽitẽtẽ ſuſtinẽ vẽ ⸗
tů tẽtatiõis.vñ Eccĩ, ij. Fili accedẽs ad ᷣ⸗
uitutẽ dei:ſta ĩ iuſticia ⁊ tioꝛe ⁊ pᷣpara ani⸗
mã tuã ad tẽtationẽ. Sʒ tñ ꝓ̃ hũc vẽtuʒ
ñ debʒ hõ dimittẽ bonũ:qꝛ vt ðꝛ Ecẽs · xj.
Qui obßᷣuat vẽtũ nõ ſemiat. Debet etiam penitẽs ĩcinerari.i.humiliari ex moꝛt᷑ me
moꝛia: Ecci.x. Quid ſuꝑbis terra⁊ ciniſ? Secũdo aſſimilat᷑ penitẽtia terremotui
aaths· Mã toa apta terremotui ſit illa
De celo et elementis
in quibus vincit humiditas ſine frigidita
te:ſicut eſt ver.vel in quibꝰ vincit liccitas ſine caliditate:vt eſt autũnus ꝛqñ ſiccitas mltiplicat materiã vapoꝛis ſicci: hũiditas vo nõ ꝑmittit exire. In eſtate aũt caloꝛ foꝛ tis ⁊ dominãs ↄſumit vapoꝛẽ.i hyemeo frigus dominãs euapoꝛationẽꝓhibet. Si tñ iſta tpa.ſ.hyemale ⁊ eſtiuũ ex aliqͥ acci⸗ dẽte ſint:vt vernalia vł autũnalia:nihil ꝓ⸗ hibet in eis fieri terremotũ: ĩmo ſi tũc con tingat erit magnꝰ⁊ diuturnus. Silr homi nes ſunt ad penitẽtiã apti in quibus abũ⸗ dat humiditas:id eſt lachꝛyme: ita tamen ꝙ ſint ſine frigiditate accidie. Et talis fu⸗ ſt Magdalẽa. Similit᷑ in quibꝰ viget ſicci⸗ tas abſiinẽtie ſine caloꝛe ↄcupiſcẽtie. Abi añt vincit caloꝛ eſtatis.i.feruoꝛ ↄcupiſcen tie carnalis vel frigꝰhyemis.i.accidie toꝛ poꝛ ibi terremotus nõ fit:qꝛ in talibꝰ peni⸗ tentia perit. Miſi foꝛte cõtingat ꝙ tales ex dei virtute tangant᷑ ⁊ ad tẽperãtiã debitã reducant᷑ Itẽ nota ꝙ terremotus magis fit in nocte qᷓ; in die:qꝛ in die ſol euocat ca loꝛẽ terre exteriꝰꝛ⁊ ideo nõ eleuat vapoꝛẽ. In nocte vo claudit᷑ ⁊ vapoꝛẽ intꝰ multi⸗ plicat:qͥ młtiplicatꝰ cõpꝛimit aliũ añ ſe ele uatũ:⁊ fit motꝰ terre. Sily in nocte.i.tꝑe aduerſitatis magis cõuertunt᷑ homies ad penitentiã qᷓ; in die ꝓſperitatis.Mã mala
que nos hic pꝛemunt ad deum nos ire cõ⸗
pellunt. Reuocat enim aduerſitas homi ⸗ nem interius ad ſeipſum et multiplicat in eo vapoꝛes.i.compũctiones. Tertio pe⸗ nitentia aſſimilatur terremotui quo ad lo⸗ cum. Mam loca terremotui apta ſunt lo ⸗ ca cauernoſa: quia in cauernoſis vapoꝛ cõ gregatur:et ex alio ſuperueniente coarta ⸗ tur.vnde in locis montuoſis ſepius fit:qꝛ ſub montibus ſunt cauerne ⁊ loca mõtuo⸗ ſa vniuerſaliter ſunt poꝛoſa. Itẽ ſũt apta
terremotui loca inundationibus alicuius
aque pꝛoꝑinqua:quia ipſa aqua vndis ꝑ⸗ cutiens eſt in talibꝰ locis cauſa ↄgregatio
nis vapoꝛis ⁊ coartatiõis.vñ loca mariꝓ
pinqua etiam ſi non ſint cauernoſa:nõ ta⸗
men ſunt a terremotibꝰlibera: vt dicit Ca⸗
liſtenes:qꝛ.ſ.ex raritate loci vapoꝛ liberũ exitũ habeat:tamẽ ex pcuſſione vndarum vnus vapoꝛ impellens alium replet locũ:⸗ ðo etiã in plano loco ſi tãgitur mari ve
montibus fuunt terremotus: vt in lombar dia. In cuius multis ciuitatibus fuit quã
8 2
7

doq; terremòtus magnus et diuturnus Et ſimiliter in piſtoꝛia que eſt ciuitas tuſ⸗ cie.Et tpe etiã Ponifacij pape octaui fue⸗ rũt terremotꝰmagni in ciuitate brẽ Marie ꝗᷓ pluribꝰ diebus durauerũt exiſtẽte curia romana ibidẽ:qᷓ tñ ciuitas in plano ſitã eſt aqs plena ⁊ lacui vicina ⁊ mõtibꝰ ꝓpinq̃ · Itẽ ſunt apta terremotui loca q̃ habent mollia latera:qꝛ mollicies oppilat poꝛos⁊ coartat eos. Patet ð ex his ꝙ loca terre⸗ motuũ ſũt loca cauernoſa ⁊ loca vndis aqᷓ rũ pcuſſa: ⁊ loca que habẽt mollia latera · Mer loca ðᷓ cauernoſa ⁊ ↄcaua itellige hu miliũ coꝛda q̃ ſepe penitẽtie tremoꝛibꝰ cõ⸗ mouent᷑. Per loca ab vndis pcuſſa ĩtelli⸗ e hoĩes in aduerſitatibꝰ poſitos:qͥs dum etus tribulationũ ꝑcutiũt cõmouent ad cõpũctionẽ ⁊ ad penitẽtiã feſtinare eõpel⸗ lůt. Per loca aũt q̃ habẽt mollia latera ĩ⸗ tellige hoĩes pios ⁊ꝓxĩs qͥ circa eos ſunt cõpaſſiuos q;s pietates moilicies etiã ſi po tẽtes ſint ad pẽitẽtie cõmotionẽ ⁊ vite mu⸗ tationẽ diſpõit ⁊ ꝑduẽ.ſiẽ ptʒ Acẽ· x. Coꝛ⸗ nelij cẽturiõis exẽplo:quẽ pietas ⁊ elemo⸗ ſyne ſue ad fidẽ ⁊ ad baptiſmũ ꝓduxerũt. t nota ꝙ ſůt q̃dã loca ĩ quibꝰ raro vl nũ q fit terremotꝰ: vt egyptꝰ q̃ nũqᷓ; vł modi cñ tremuit: NQð eſt ᷣm pindaꝝ:qꝛ egyptuſ
qũq; tota cooꝑta fuit aquis:ſiẽ etiaʒ ri⸗
ſtoteles dicit: ideo limꝰ paulati aggrega⸗ tus eſt ⁊ ita creuit terra quaſi tota limoſa xmollis ⁊ bene cõtinuata in ꝑtibꝰꝛideo va
poꝛ nõ habet vbi coartet᷑. In quo ſignifi
cat᷑ ꝙ iili qͥ ſũt coopꝑti aqͥs.i.qͥ molles fũt ⁊ aſſu eti delitijs difficulter ⁊ raro ad peni⸗ tẽtiã cõmouent᷑. Nã penitẽtia nõ inuenit᷑ in terra ſuauit᷑ viuẽtiũ.vñ Wat.xj. Qnid eziſtis in deſertũ videre hominẽ mollibuſ veſtitũ?Ecce qͥ mollibꝰ veſtiunt᷑ in domi⸗ us regũ ſũt ⁊ nõ in deſerto pẽitẽtie. Itẽ pẽnitẽtia hypocrite homiĩs eſt exteriꝰ ĩ coꝛ poꝛe:nõ aũt in toto:qꝛ nõ interiꝰ ĩ mẽte:et ickeo aſſimilat᷑ etiã terremotui q̊ nũqᷓ; com mouet totã terrã fed ſolũ ꝑtẽ. Mõ tᷣm Se⸗ necã nõ occupat ſimul locũ vltra cẽtũ paſ
ſus:qð ẽ qꝛ vapoꝛ expellit ab vno loco ad
aliũ:ideo non poteſt terra ſimul tremere: Sed contra talẽ penitẽtiã ðᷣꝛ Johel.ij. Cõ⸗
uertimĩ ad me in toto coꝛde ⁊̃. Ca. LNRI
p milant planetꝭ · Mã planete in
er pims
ſuis cireulis aliquands videntur tettᷣ⸗ gradi:quãdoq; ſtationarij:qũq; vo dire ⸗ cti. Directꝰdicit᷑ planeta qñi directe mouet a pᷣncipio ſigni verſus finẽ · Betrogradus vo qñ ecõuerſo tẽdere videtur a fine ſigni verſus pncipiũ. Stationarius aũt qñ ſta ⸗ re videt᷑ quaſi in medio:ita ꝙ neq; ad pᷣn⸗ cipiũ videt᷑ accedere neq; ad finẽ. Jit aũt directio planete ſemꝝ in pte epycli ſupioꝛi. Betrogradatio ſemp in ꝑte inferioꝛi. Sta⸗ tio fit in medio. Similiter in penitẽtia ſůt quaſi retrogradi ad pctõꝝ vilitarẽ redeũ⸗ tes.de qͥbus dicit᷑.ij. Metriij Weliꝰ erat eis nõ cognoſcere viam iuſtieie:; poſt co
gnitionẽ retro ↄuerti ab eo qð illis tradi/
tum eſt ſancto mãdato. Cõtingit enĩ eis il
lud. Pꝛoũ.xxvj. Canis reuerius ẽ ad ſuũ vomitũ:⁊ ſus lota ĩ volutabꝛo luti. Et Lu
ce.ix. Memo mittẽs manũ ſuã ad aratrũ ⁊ aſpiciẽs retro aptus eſt regno dei. Statio⸗
narij vo ſũt ĩ penitẽtia ꝑſeuerãtes: Apo.
Phil.iiij. State ĩ dño chariſſimi · Pec ſta⸗ tio magnã cautelãa eircũſpectionẽ reqͥrit.
vñ Apo.j. Coꝝ.x. Q ui ſe exiſtiat ſtare vi⸗ deat ne cadat· Sʒ quaſi directi in curſu fõt feruẽter ꝓficiẽtes:ʒ illðᷣ Apo.ad Phil. iij. Que retro ſũt obliuiſcẽf ad ea q̃ ſũt pii
oꝛa extẽdẽs meipᷣm ad deſtinatuʒ pſequo? ad bꝛauiũ ſupne vocatiõis. Item adhut penitẽtis purgatio eſt vt purgatio maris,
Ware eni ſe purgat:qꝛ vapoꝛ eleuat᷑ de fũ
do eiꝰ virtute lune qͥ facit effiuere aquã fu⸗ ꝑ litus.hec violẽtia ꝓijcit cadauera ⁊ ſoꝛ des ad litꝰ. Sic etiã vapoꝛ cõtritiõis exur⸗ gẽs de fũdo coꝛdis virtute lune.i diuine gratie facit effluere aquã lachꝛymoſe com⸗ pũctiõis:⁊ cadauera.i.macnlas peccatoꝝ; carnaliũ ⁊ ſoꝛdes pctõꝝ ſpũaliũ ꝓijcit ex⸗ tra ad litꝰ cõfeſſiõis: ⁊ ita ↄſeiẽtia remãet
mũñda iteriꝰ: Jaco.j. Abijciẽtes omnẽ im
mundiciã ⁊ abũdãtiã malicie ⁊c̃. Itẽ pẽi tẽs aſſimilat᷑ terre. Põ eylvj · Mumiliãs aũt pctõꝛes vſq; ad terraʒ.i.vfq; ad hůili tatẽ penitẽtie. Nã penitẽtes ad modũ ter re pꝛimo terunt᷑ anguſtijs. Dicitur enĩ ter⸗ ra eo ꝙ terat᷑. Itẽ humeetant᷑ lachꝛymiſ· vñ terra vocatur humꝰa mari humido cui coninngitur. Itẽ abũdant fructibus. i· operibus bonis. vnde terra vocatur telꝰ uia tollimus fructus eiꝰ.— teiunij.vnde terra vocatur drida:ex eoꝑ ab aqua ſit ꝓpꝛia lictitate diſtiucta: ĩ ſez
Itẽ ertennãt

De celo? elementis
caro penitentis ab aquis delitiarũ ſepara tur et abſtinẽtie tenuitate ſiccatur · tem penitens aſſimilatur agris pꝛopter tria⸗
Peimo pꝛopter laboꝛioſitatẽ. Maʒ ager cũ iaboꝛe excolit᷑:qꝛ vomere aperit:ligone foditur ⁊ euertitur:ſemine ſerit᷑:raſtro re⸗ tegitur:imbꝛe perfunditur:ſepibus tingi⸗ tur. Similiter coꝛ penitentis aperitur vo⸗ mere contritionis:foditur ⁊ euertitur ligo ne confeſſionis:id eſt lingua confitentꝭ:ſe ritur ſemie.ielemoſynis.retegitur raſtro aſperoꝛ id eſt abſtinentia ⁊ ieiunijs:perfů⸗ ditur imbꝛe:id eſt fetu ⁊ lachꝛymis. Itẽ debet vallari ſepe: id eſt diligenti cuſto⸗ dia ſenſuum:m illð Eccĩ.xxviij. Sepi au res tuas ſpinis ⁊c̃.Mec eſt ergo agricultu ra que perſuadetur: Pꝛouer.xxiiij. Mꝛe⸗ para foꝛis opus tuum:⁊ diligenter exerce agrum tuũ:⁊ poſtea edifices domũ tuam. Secundo pꝛopter varietateʒ. Wam ager gelu hyemali conſtringitur: vernali tẽpo⸗ re veſtitur:caloꝛe eſtiuali adurit᷑. Similit᷑ anima penitẽtis quandoq; tangit frigoꝛe accidie: quãdoq; anguſtiatur feruoꝛe con cupiſcẽtie:quãdoq; decoꝛat᷑ viroꝛe diuine gratie: Vnẽt̃.xij. Fenuʒ quod hodieĩ agro eſt cras in clibanũ mittit᷑. Sic enim variat pẽitẽs: qꝛ nũc viret hũoꝛe vuotiõiſnũcvꝛi tur feruoꝛe tentationis. Tertio ꝓpter cõ tinuitatem viciſſitudinis. Nam ager ĩ au⸗ tumno collectis frugibus iterato pꝛeſcin ⸗ ditur:⁊ ſic alternatis laboꝛibus continue laceſcit᷑. Sic homo penitẽs qᷓ;diu viuit de bet cõtinuare ⁊ eſſe in laboꝛe pẽitẽtie ⁊ nõ ceſſare a bonis operibus:Ecẽ̃s.xj. Mane ſemina ſemen tuũ:⁊ veſpere non ceſſet ma ⸗ nus tua. Item penitens aſſimilatur mõ⸗ ti oliueti:quia debet in eo plantari oliue⸗ tum penitentie. Cuiꝰ oleum ſicut dicit hie ronymuſ ex radice amaritudinis ſurgit in pabulum luminis in medicamẽ vulneris:
4x in refectionẽ eſurientis. Maz penitentia
2b amaritudine cõtritionis incipit: lumẽ
diuine gratie in anima nutrit:peccati vul nus ſanat ⁊ obſtruit:⁊ animã pane lachꝛy marum ⁊ pauperem elemoſynarũ reficit ⁊ nutrit.vnde merito in hoc mõte pinguedi nis debent firmari pedes.i.affectus peni⸗ tentis: Zacha.xiiij. Stabunt pedes eiꝰ ſu⸗ per mõtẽ oliuarum. Ca. LXII
Erſeuerãtiã in
hono incepto non tenentes aſſimilantur duabus ſtellis que dicuntur caput et cau da dꝛaconis:qᷓ ſcʒ mouent cum firmamen to ⁊ conſequũtur curſũ ſuũ. vnde a leone tranſeunt in cancrũ:⁊ a cancro in gemiĩoſ: ⁊ ſic deineeps.Et ſi caput dꝛacõis eſt ĩ ali⸗ quo ſigno ſempꝑ in oppoſito eſt cauda:⁊vẽ ter ĩ quarto: vt ſi caput fuerit ĩ cancro: vẽ⸗ ter erit in ariete: ⁊ cauda in capꝛicoꝛno ꝛet ſic de alijs.Et ſic ꝓpter aſpectũ oppoſitum cauda eſt totaliter venenoſa. Similiter il ⸗ li qͥ bñ incepẽt⁊ poſtea retrocedũt trãſeũt a leone in cancrũ. Mã leonis aialis a quo illud ſignũ denominatur virtus ⁊ foꝛtitu⸗ do eſt in anterioꝛibus: vt in pectoꝛe: collo ⁊ pedibus anterioꝛibꝰ⁊⁊ ideo ſignat foꝛti⸗ ter inchoantes:ſed cãcer eſt animal retro ⸗ gradũ:⁊ ideo ſignat retrocedẽtes.vñ qua ſi a leone in cãcrũ trãſeũt qͥ foꝛtiter ĩcepta relinquũt. Sed inde tranſeunt in gemios qui retrocedẽtes ⁊ recidiuãtes efficiuntur duplo peioꝛes qᷓ; pꝛimo fuiſſẽt.dicẽte chꝛi⸗ ſto: Fiunt nouiſſima homiĩs illiꝰpeioꝛa pꝛi oꝛibus: Mat. xij. Tales ergo homies hñt caudã oppoſitã capiti.ſ.pᷣncipiũ bonñũ ⁊ fi⸗ nẽ malũ.Et tales erãt illi qͥbus dixit Apo ſto.Cũ ſpũ ceperitis nũc carne cõſumma ⸗ mini: Sal.iij. Ca. LXIII
„ Relatus perfe ctus debet habere conditiões io ſiis quo ad quattuoꝛ. Mꝛimo
quo ad effectũ. Mã iupiter ẽ in effectu ſuo beniuolus:calidus: humidus:diurnus ⁊ in ſuis qualitatibus tpatus. Simili᷑ pᷣla ⸗ tus debet eſſe beniuolus in affectioneꝛca ⸗ lidus in dilectiõe:humidus in cõpaſſiõe: diurnꝰin cõuerſatione:ᷓᷣm illud Ro iij. Sicut in die honeſte ambulemꝰ: ⁊ iterũ tẽ peratus in omni recreatiõe vł in omni coꝛ⸗ reptiõe. Secundo quo ad aſpectũ. Mam iupiter in coloꝛe eſt argẽteus.ſic pꝛelatꝰ de bet eſſe argenteꝰꝛid eſt ſonãs per eloquen⸗ tiam:candidus ꝑ mundiciã:clarus per fa mam. Tertio quo ad ſitum quia iupiter qñ in ſupioꝛi parte circuli ſui circulo fatur ni cõiũgitur bonitate ſua tẽperat maliciaʒ ſaturni. Sic pꝛelatꝰ habet reſiſtere ⁊ repꝛi⸗ mere malicias lupoꝝ gregẽ coꝛrũpentium vel diſſipantiũ: vt hereticoꝝ vel tyrannoꝝ vł alioꝝ maloꝝ hoim. MQuarto qͥ ad in⸗ dicium:quia in iudicijs ðᷣʒ aſtrologos ſiq̃t 8 53

——————————————————————————.
ſapiam ⁊ rõnẽ ⁊ ẽ veridicꝰ. Expedit enim prelato ſapiẽter agere:rationabiliter viue re: veracit᷑ loqͥ⁊ vdcere. Itẽ iupiter qñ ap paret in aſcẽdẽte ſignat pᷣn aſtrologos re⸗ uerentiã ⁊ honeſtatẽ:fidẽ ac diſciplinã: q̃ etiã pᷣlatũ exoꝛnãt.ſ.reuerentia ſubditoꝝ: poneſtas moꝝꝛ⁊ diſciplina coꝛreptionum. Itẽ plati debẽt eſſe ſiles mõtibꝰ. MPꝛi· mo qꝛ mõtes ſũt ad ſpeculãdũ apti.ſ· ꝓxẽ altitudinẽ:qꝛ.ſ.pᷣlati debẽt eſſe eleuati per cõtẽplationẽ:⁊ ſpeculatiui ꝑ ↄſideratiõeʒ. Põ.ciij. Aſcendũt mõtes:id eſt ↄtẽplati⸗ ui:⁊ deſcẽdũt cãpi.i· actiui.Illi enĩ aſcen ⸗ dũt ad ↄſiderationẽ eternoꝝ. Iſti vo de⸗ ſcẽdũt ad ſubuẽtionẽ ꝓxioꝝ. Secũdo qꝛ mõtes ſũt ad defendẽdũ tuti.vñ qꝛ ſũt foꝛ tes ⁊ ſolidi ſũt apti caſtroꝝ edificatiõi. Mã ꝓpter ſuam duriciam nõ de facili poſſunt fuffodi:⁊ ꝓpter altitudinẽ nõ facile poſſũt adiri. Et pꝛelati debẽt eſſe ↄſtantes⁊ firmi ad vefendẽdũ: Judith.vijFilij iſrael nõ in lancea nec in fagitta cõfidũt: ſed mõtes defendũt illos ⁊̃ ¶ Tertio qꝛ mõtes ſunt ad paſcẽdũ fecũdi. Sũt enĩ in mõtib?gra⸗ mina purioꝛa ⁊ nutrimẽta animaliũ melio ra:qᷓ;uis in vallibꝰ ſũt generaliter piguio ra.umoꝛ enim quo gramina nutriuntur ſubtilioꝛ eſt in montibus et purioꝛ qᷓ; qͥ cõ⸗ tinet᷑ in vallibus: ꝓpter b ꝙ caloꝛ celeſtꝰ il lũ humoꝛẽ faciliꝰdigerit ⁊ in ſubſtãtiã gra minũ cõmutat pfectiꝰ ⁊ cõuertit:tũ ꝓpt il⸗ lius ſubtilitatẽ:tũ ꝓpter aeris ibidẽ puri⸗ tatẽ. Sic etiã pᷣlati ðᷣbẽt ſubditos ſollicite paſcere puris exẽplis⁊ ſpũalibus vbis ⁊ pijs ⁊ largis elemoſynis: Job. xxxix.Cir⸗ cũſpicit mõtes paſcue ſue. Quarto quia mõtes ſũt pꝛius qᷓ; valles celeſtiũ imbꝛiuʒ ſuſceptiui.vñ aque a mõtibꝰderiuãtur ad vglles ⁊ nõ ecõtrario. Sic pᷣlati debẽt cele ſti doctrina inferioꝛes ſubditos irrigare: Job.xxiiij. Quos ibꝛes mõtiũ irrigãt ⁊c̃. Itẽ qualis debeat eſſe vita platoꝝ oſtẽdi tůr ꝑ exẽplũ mõtꝰ thaboꝛ:ĩ qͥ dñs q̃ttuo? fe cit ꝑ q̃ deſignant᷑ q̃ttuoꝛ oꝑa ſiue officia pᷣ latoꝝ.Mã in mõte ſpũaliter docuit:in 6 mõte oꝛiõis gra ꝑnoctauit:ĩ h mõte aliqñ turbas pauit. In huiꝰetiã ſuꝑcilio mõtꝰ ſe trã ffigurauit coꝛã diſcipulis fuis ⁊ futurã gliam ſuã reuelauit. In qu ibꝰ.ſ.inſtruun⸗ tur p̃lari ꝙ eoꝝ officiũ eſt ſ piritualit᷑ doce⸗ re:inſtãter oꝛare:indigẽtibꝰ ꝓuidere:a fu
zurã gloꝛiã nõ pᷣſentẽ ̃rere. Ca. LRIII
pꝛimus „ Reſeruatur a⸗
nima a peti coꝛruptiõe ſiẽ̃ coꝛpo⸗ ra pᷣſeruãtur a putrefactiõe. Sũt eĩ q̃ttuoꝛ accidẽtia putrefactionẽ ꝓhiben tia.ſ.caliditas:frigiditas: mobilitas ⁊ cõ tinuitas. Pꝛimũ ergo eſt caliditas pꝛect pue intẽſa. Kes enĩ multũ calide nõ putre fcũt:pᷣcipue cũ ſiccãtur: vt piper: galãga: Zinciber autem putreſcit apter innatum humidũ. Silr aqua inqᷓ;tum feruet nõ pu treſcit:qꝛ caloꝛ ignis ĩ ea maloꝛ eſt qᷓ; caloꝛ geris:ideo nõ vincit᷑ ßᷣ vincit. Silr pᷣſerua tur anima a coꝛruptiõe pctĩ ⁊ a tẽtatiõeꝑ feruenrẽ oꝛationeʒ.vñ dñs hoꝛtabat᷑ diſci pulos: Euẽ᷑· xxij. Oꝛate ne intretis in tẽts tionẽ. Secũdũ eſt frigiditas ſi fit ab ex⸗ trinſeco. Mã ſi eſt frigus extriſecũ pᷣcipne eſt impediẽs:qꝛ ꝑ ſe repugnat calido alie, no ⁊ extrinſeco.vñ in byeme ⁊ vninerſalit in aere frigido cõſeruat᷑ coꝛpus aputredi⸗ ne:qꝛ calidũ extrinſecũ eſt paueũ ⁊ frigus ſibi cõtrariũ eſt multũ:nec in talibꝰ appa⸗ ret motꝰ putrefactiõis niſi recedẽte frigo⸗
re. Si aũt eſt frigus itrinſecũ ſit ĩpedit pu⸗
trefactionẽ:qꝛ coagulat humidũ nec ꝑmit tit illud exhalare ſicut eſt in omnibus me⸗ tallis ⁊ aitjs frigido coagulatis:in quibꝰ frigus claudit poꝛos ⁊ vincit calidũ extri
ſecũ ne de humido aliqͥd exhauriat niſi pa
rũ:vt qů generat᷑ rubigo: ideo in auro nõ eſt rubigo ⁊ maioꝛ eſt in eo duratio:qꝛ eß humidũ naturale magis cõſtat. Tãq; er⸗ go frigus extrinſecũ eſt tribulatio můdi ſi ue affictio carnis que caloꝛẽ extraneũ:id eſt ardoꝛẽ ↄeupiſcẽtie ſiue luxurie ¶ꝑ ques extraneã tarnẽ cõcupiſcitꝰmitigat ⁊ extin⸗ guit. Nã malicia vnius hoꝛe obliuionẽ fa eit luxnrie.ſiẽ ðꝛ Ecci.xj. Sed tanqᷓ; itrin⸗ ſecũ refrigeriũ eſt cõtẽplatio celeſtiuʒ. Mec enĩ eſt que poꝛos.i.coꝛpoꝛis ſẽſus claudit. hec eſt q̃ deuotiõis humoꝛẽ coagulat nec exhalarè ꝑmittit:pᷣ inſuper eſt q̃ extraneũ caloꝛẽ.i.amoꝛẽ mũdi ſupat ⁊ vincit. Quia anima ſicut diẽ Sꝛego · q;to maioꝛi ſtudio exercet᷑ ad ſũmaꝛtãto maioꝛi faſtidio refri geſcit ad infima. Tertium eſt mobilitas. Nã aqua vel vinũ qð mouet impedit᷑ pu⸗ trefieri:eo ꝙ caloꝛ naturalis exiccat᷑ amo tu ⁊ nõ pᷣuslet ei caloꝛ extrini ecꝰ vñ vinuʒ potẽs efficit meliꝰ ex motu:qꝛ caloꝛ nztu⸗ ralis magis digerit ſubtile humiduʒꝛeꝝ ͥ
klit tül Ete ſtůt luer duſ
————

un m lui itiguin
vodlu
Nsetil
r
— nin
etlã ſapoꝛ melioꝛaf ⁊ pẽdulũ vinũ ⁊ motũ etiã ſi ſit coꝛruptũ qũq; reuertit᷑ ⁊ reparat· Et ecõtra vinũ nõ motũ ⁊ pᷣeipue ſoli expo ſitũ coꝛrũpit ⁊ cõuertit in acetũ: dů ca⸗ loꝛ eyterioꝛ exhaurit calidũ interiꝰ ꝛ⁊ hũi⸗ qũ fubtiie exhalat cũ ipᷣo ⁊ perit vinũ · Si⸗ militer mobilitas obediẽtie vł motus fre⸗ quẽs opeꝝ bonoꝝ pᷣſeruat a pcti putredie ad quã pigricia ⁊ ociũ inducit:Eccã · xxx⸗ iij. Mitte ilũ in oꝑationẽ nevacet:multaʒ eniʒ maliciã docuit ocioſitas. Muartuʒ putrefactionẽ ĩpediẽs eſt cõtinuitas. Mã mare totũ nõ putreſcit:ßᷣ diuiſũ ꝑ ptes pa⸗ ludales putreſcit:in naturalibꝰ enĩ multi⸗ plicato ſubiecto multiplicatur qualitas et virtꝰꝛ⁊ iõ totũ ſimul plus Fö cõtinere q; caloꝛ aeris põt diſſoluere:ſi tamẽ ip̃e ptes ſint in toto cõtinne als nõ. Quia videmꝰ ꝙ grana multa vel gramina vł germina ſi mul adunata citius putreſcuht qᷓ; pauca: pter b ꝙ illa grana nõ ſũt cõtinua:a cum ůnt parua egredit᷑ naturale calidũ ab vno q́ʒ eoꝝ:⁊ trãhit ſecũ humidũ ⁊ calidũ exi⸗ ens fit alienũ:⁊ cũ eyeat a multis cõfoꝛtat ⁊ coꝛrũpit. Similit᷑ cõtinuitas ⁊ ꝑſeueran⸗ tia boni oꝑis pſeruat a coꝛruptiõe pcti·vñ potes colligere ex pᷣdictis ꝙ pᷣſeruat aĩam a putrefactiõᷣepeccati caliditas charitatiſ qᷓ excludit putredinẽ ĩuidie.de qua putre⸗ dine dicit Pꝛoũ.xitij. Mutredo oſſiũ ĩui⸗
dia. hãc eni putredinẽ charitas excludit:
qꝛ charitas nõ emlat᷑: vt dicit᷑.j· Toꝝ· xiij ·
Itẽ frigiditas caſtitatꝭq̃ excludit putre dinẽ luxurie.de qua dicit᷑ Johel.j. Cõpu⸗ truerũt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo.i.homines carnales ⁊ beſtiales ĩ fetoꝛe iu xurie. Sed hãc putredinẽ exchudit caſtitas concupi⸗ ſcẽtie ardoꝛibꝰ velut qͥddã frigus reſiſtẽs. vñ de pᷣdicta caliditate charitati ⁊ hac fri/ giditate caſtitatꝰ. dicit᷑ Apot̃.iij· Arinã fri gidus eſſes aut calidus. Iteʒ mobilitas obediẽtie excludit putredinẽ ſupꝑbie. deqᷓ̃ dicit᷑ Johei.ij. Aſcẽdit putredo eiꝰ:qꝛ ſuꝑ be egit. Itẽ cõtinuitas ꝑſeuerãtie exclu⸗ dit peccatũ accidie.de q̃ Zob. xlj. Quaſili gnũ putridũ es·lignũ enĩ putridũ nulluʒ ꝓducit fructũ:tal ẽ accidioſuss: ⁊ qͥ nõꝑ feuerat:qꝛ nõ ꝑuenit ad fructũ opis ſui.eſt enĩ fructꝰ vltimũ qð expectat᷑ ex arboꝛe:⁊ ideo ſignat meritũ ſiue pᷣmiũ oꝑis qð acci dioſus ⁊ iperſeuerãs amittit. Eſt enĩ conti nuitas gre ꝑ quã mẽbꝛa xpi adiuicẽ coili
De celo et elementis
peccati.
gunt᷑ ⁊ ↄtinuãt᷑⁊ excludũt putredinẽ oĩs *
Rincipatus ſe culart dominij ſiliſ debet eſſe oꝛi⸗ oni quo ad qnq;ꝛ ĩ quibꝰſignãt᷑ nq; virtutes vł ↄditiones q̃ de bẽt eſſe in bono pᷣncipe. Et pꝛimũ ẽ patien tia adũſoꝝꝛ⁊ hãc deſignat oꝛiõis oꝛtꝰ.Rã oꝛion ẽ aſtrũ tpe hyemale exoꝛtũ: aq̃ꝝ ⁊ tẽ peſtatũ ercitatiuũ.h vẽs ei qð ẽts acuti frigorꝭ ẽ ſtatꝰ vite ſclaris:in qͥ frigus mali cie abũdat.Cui videlicet malicie dũ crea⸗ tus pᷣnceps ad obuiãdũ vł reſiſtẽdũ ſe per iuſticiã pᷣparat:ſibimet tẽpeſtates ⁊ ĩpetuſ i.pſecutiões ⁊ ſcãdala ſuſcitat: qꝛ.ſſuper boꝝ neqͥtia dũ tãgit᷑ irritat:⁊ q̃ſi mõ ignis dũ Hatũ iuſticie ſẽtit ꝑ impatiẽtiã excãde⸗ ſcit.vñ iuſtꝰ pᷣnceps nec̃e ẽ vt ſe pᷣmo ꝑ pa⸗ tiẽtiã muniat: vt ꝓpt̃ ĩſurgẽtiũ maloꝝ ĩpe⸗ tus a iuſticie rectitudie nõ cadat. Scpᷣtũ ẽ Wat. v. Beati qͥ pſecu. pati. ꝓxf iu. vñ no tabile ẽ ꝙ oꝛion ĩ oꝛtu ſuo tẽpeſtatẽ ſignifi cat:ß pꝰ jerenitatem:qꝛ nimiꝝ iuſto pᷣncipi pꝰ tẽpeſtatẽ aduſitatꝭ ſeqͥt ſerenitas pack⸗ Scðm qð ẽ neceſſariũ iuſto pᷣncipi ẽ potẽ tia armoꝝ:qᷓ.ſ.poſſit ↄtueri ſubditos ⁊ex⸗ pugnare adũſarios:⁊ hãc deſignat oꝛiõis aſpectꝰ. Mã ſiẽ Iſið.dic̃: Sladiati militꝭ et accicti etiã ſtellaꝝ oꝛdie facieʒ pᷣtẽdit.vnð mõ armati milit? pedes ⁊ bꝛachia extẽden tis diſpõit᷑:⁊ ideo etiã in ſigno tauri qð in terra eſt aĩal feroꝝ ⁊ coꝛnibꝰarmatũ oꝛion maxime fulget. Eſt 8 neceſſariũ pᷣncipi vt iictateſ qs bẽignitate repellere neqͥt: violẽ tia ⁊ coactiõe dirũpat.vñ ðꝛ Ecci.vij. No⸗ li q̃rere fieri iudex:niſi valeas virtute di⸗ rũpere iniqᷣtates. Tertiũ neceſſariũ pᷣnci pi eſt iuſticia reſpectn ſubditoꝝ.i.qð in ſu⸗ is ſubiectis iuſticiã bene ſeruet:⁊ hoc deſt gnat oꝛiõis ſitꝰ: nã oꝛion ab ariete vſq; ad geminos ſe extẽdit:⁊ totũ illoꝝ triũ ſigno rũ ſuꝑ ficiẽ.ſ. Arietis tauri ⁊ geminoꝝ ful⸗ goꝛis ſui plenitudine clarioꝛẽ reddit.Hic ergo fulgoꝛ oꝛionis eſt iuſticia pꝛincipis. Et ſicut dicit Tullius in libꝛo de officijs In inſticia ſplendoꝛeſt maximus ex qua boni viri nominantur. Sed ſplendoꝛ oꝛio⸗ nis per tria ſigna extenditur: quia ſcilicet virtus iuſticie per tria diuiditur. Mã ẽiu⸗ ſticia iudicatiua in punitionibus: ⁊ debet eſſe in ariete.i.in equalitate.ſ.vt fm modũ

BPer
delieti ſit ⁊ plagarum moqͤus · Zries eniʒ eſt ſignũ equalitatis in quo equinoctium fit. Itẽ eit iuſticis diſtributiua in diſpen ſationibus q̃ vnicuiq; quod ſuuʒ eſt tribu it.⁊ hoc eſt in ſigno tauri:quia dum ſol eſt in tauro terre fulcant᷑: vt videlicet vnicui⸗ q; culture debitũ ſemẽ mittat᷑. Itẽ eſt iu⸗ ſticia cõmutatiua in mercatiõibꝰ.ſ.in em⸗ tionibꝰ ⁊ vẽditiõibꝰ.⁊ hec deſignat ĩ ge⸗ minis ex eo ꝙ cõmutatio talis fit inter du as ptes Muartũ neceſſariũ pᷣncipi ẽ pꝛu⸗ dentia agendoꝝ:⁊ hãc deſignat oꝛiõis vir tus. Mã eyiſtẽte ſole in ſigno oꝛionis.ſ.in tauro ⁊ geninis omnia oꝛiunt ⁊ germinãt que nutrimẽtũ recipiũt ex aquis ⁊ gere vt Warcus celſus dicit:⁊ operat᷑ etiã ad ter re fecunditatẽ. Tũc aũt ſol exiſtit in ſignii oꝛionis quãdo inuenit᷑ pꝛudẽtia in operi⸗ bus pꝛincipis:⁊ ſub tali pꝛincipe oĩa bõa germinãt: omnia neceſſaria abũdãt. Etẽ notabile ꝙ ſplẽdoꝛ oꝛionis vt idẽ Warcꝰ dicit ꝛeſt ſignũ future ſerenitatiſ.Et ecõtra rio eius obſcuritas future eſt pꝛeſagiuʒ tẽ⸗ peſtatis. Q uia.ſ.pꝛudẽtia pᷣncipis eſt cau ſa ⁊ ſignũ ſerenitatis pacis. Et econtrario eins obſcuritas.i.ſtulticia ſignũ ⁊ cauſa ẽ ſciſſure ⁊ tẽpeſtatis:ſicut patʒ de Salomo ne ⁊ Roboã filio ſuo.de quibꝰ dicit᷑ Ecci. xlvij. Salomõ regnauit in diebꝰ pac:cui
ſubiecit deus omnes hoſtes: vt cõderet do
mum in nomie eius quẽadmodũ erudituſ eſt in iuuẽtute ſua: ⁊ ipletꝰẽ quaſi phyſon ſapientia.⁊ ita finẽ habuit Salomõ cũ pa⸗ tribus ſuis:et dereliquit poſt ſe de ſemine ſuo gentis ſtulticiã:⁊ imminutũ pꝛudẽtia RBoboã qui auertit gẽtẽ cõſilio ſuo ac̃. Eſt etiã ſatis notabile ꝙ ſole exiſtente in tau⸗ ro oꝛion ſub eius radijs quaſi ſe abſcõdit: nec tũc ſuã manifeſtat inferioꝛibꝰ clarita⸗
tem: Quia.ſ.pꝛudẽs pꝛinceps quando cla
rioꝛa ⁊ foꝛtioꝛa exterius opa facit tũc ſe an te dei ↄſpectũ intus ꝑ humilitatẽ abſcon ⸗ dit:⁊ in ipſa ſolis pꝛeſentia ſuã claritatem ab inferioꝛibus retrahit:qꝛ in ↄſpectu di⸗ nini iudicij quicqͥd ſplẽdoꝛis vel glie apð homies obtinet puipẽdit. Omnẽ ſuã iuſti ciã quãdã tenebꝛã repntat dũ ſubtilitateʒ
diuini iudicij trepida mẽte penſat · xñ Da nid qᷓ teſte ſcriptura pᷣnceps ſapiẽtiſſimus
fnit ſub huius ſolis radijs offuſcatus di⸗
ehat: õ intres in iudiciũ cum ſeruotuo
dñe:qꝛ nõ iuſtificabit in cõſpectu tuo om ⸗
pꝛimus
nis viuẽs. Quintũ neceſſariũ pᷣncipi eſt diligentia vel cautela contra inuidos.⁊ ð deſignat oꝛiõis emulꝰ? qꝛ.ſ.ↄſtellationem oꝛionis ſequit᷑ quedã ſtella qᷓ canicula ðꝛ: qᷓ.ſ.ab aſtrologis maliuola ⁊ nociua eẽiu dicat᷑. Sʒ nõ ẽ illa canicula q̃ oꝛit in leõe: de qj denoĩant᷑ dies caniculares: b eſt alia ſtella de cõplexiõe martꝭ. Mec ᷓ caniculaẽ inuidoꝝ maliuolẽtia:qͥ pᷣncipũ claritat⁊ gtie inuidẽtes eos multꝭmodis ⁊ vijs ſub uertere moliunt᷑.vñ neceſſaria valdeẽ pn⸗ cipibꝰ cõtra tales magna diligẽtia ⁊ cau⸗
teia. Itẽ pᷣnceps etiã dulcis ⁊ benignus
qñq; a malo cõſiliario ⁊ ſuggeſtoꝛe ſibi cõ iuncto ad irã inflãmat̃ ⁊ peſtilẽs ⁊ pericu⸗ loſus efficit᷑. Cuiꝰ erẽpluʒ aparet in ioue qᷓ de ſe qͥdẽ ẽ planeta bẽiuolꝰ. Sʒ marti cõ iũctꝰ efficit peſtilẽs ⁊ maliuolꝰ. Antiqei poete ioui attribuũt tonare:qꝛ illꝰ ſtelleẽ elenare vapoꝛẽ terreſtrẽ:pᷣcipue cũ iungi Wartiã ſignis aquilõaribꝰ in eſtate · Cũc eni certiſſime põt dici ꝙ erũt multe litilla tiões tonitrui ⁊ peſtilẽtes:qꝛ iupiter cũ ſo⸗ le vapoꝛes eleuãt. Wars No icẽdit eos: ſic efficit᷑ aer peſtilẽtialis:⁊ ita martꝰ inoꝛ⸗ dinata caliditas iouis tẽperiẽ ad malici ⁊ peſtilẽtiã trahit. Ita ſimili᷑ malignꝰcõ/ ſultoꝛ mentẽ benigni pᷣncipis aliqñ ad fu⸗ roꝛẽ accẽdit:⁊ ad neqͥtiã opꝑis ⁊ nocẽdi pe ſtilẽtiã trahit:ſic ptʒ de Aman ⁊ Aſſuero vñ ðꝛ heſter.xvj. Wlti aures pᷣncipũ ſim/ plices ex ſui natura alios extimãtes calli⸗ da fraude decipiũt. Que reſ⁊ ex veteribꝰ Pbat hiſtoꝛijs ⁊ his que gerũt᷑ quotidie qᷓ; ex malis quoꝛũdã ſuggeſtiõibꝰ regum ſtudia depꝛauentur. Ca. LXVI
„ RoOſpitas mun
di aſſimilat fumo. Mꝛimo ͥdẽ
qꝛ fumꝰ eſt domoꝝ denigratiu?. Et ſilr ꝓſperitas mũdi multis pctĩs aĩas
defoꝛmat ⁊ denigrat:Eſa.vj. Pomus iple ta eſt fumo.Et dixi:ve mihi.qꝛ pollutꝰ la bijs ego ſũ. Mã qñ domꝰ ecclie cepit reple⸗ ri fumo mũdane ꝓſperitatis tũc tepit ma gis abñdare ve ⁊ pollutio iniquitatis. Secũdo qꝛ fumus nõ eſt diu duratiuuſ. Subito enĩ aſcẽdit ſed cito deficit. Et tał eſt ꝓſperitas pctõꝛum. Mõ·xxx · Wox vt honoꝛificati fuerint ⁊ exaltati deficientes quẽadmodũ fumꝰ deficiẽt. Tertio qꝛeſt octoꝝ leſiu?; Mꝛouer. x. Sit acetũ dẽtib?

De celo ⁊ elementis
⁊ fumus oculis ⁊c̃.ã fumus ex materie ſue groſſitie amaritudinẽ cõtrahit ex cuiꝰ acumine oculos ledit. Silr ꝓſpitas nimia cecat oclos mẽtis vt nõ cõſideret neq; vi⸗ deat quid ſequat᷑: Euẽ̃.xix. Mũc qͥdem in hac die tua q̃ᷓ ad pacẽ tibi:ſʒ abſcõdita ſůt ab oculis tuis⁊. Quarto qꝛ fumus eſt cerebꝛi ſiue capiti grauatiuus. Mã fumus cerebꝛũ penetrat ⁊ ſpũm aĩalẽ grauat. Si⸗ milit᷑ tgalis ꝓſperitas caput rõniſ grauat ⁊ depᷣmit ad infima ꝑ auariciã: Amos · ix. Anaricia in capite omniũ: Apoẽ. xxv. Im⸗ pletũ eſt tẽplũ dei fumo. Templum dei eſt mens humana:qᷓ tũc replet᷑ fumo.qñ reple tur terrena ꝓſperitate. Muinto fumꝰcã dele extincte eſt mulieꝝ pᷣgnãtiũ aboꝛſiuuſ vt dicit phs in libꝛo de animalibꝰ. Mnaſi enĩ mulieres pᷣgnãtes ſũt ip̃e anime bonũ oſitũ cõcipientes: qð tñ cõceptũ mũdi Pſperitas deſtruit anteqᷓ; veniat ad com/ pletñ oꝑis.vñ ſieut talis fumꝰ extĩguit cõ ceptos fetꝰꝛita etiã ꝓſperitas mũdi extin ⸗ guit bonos affectꝰ: Judi.ix. Factũ ẽ vt fu ⸗ mo ⁊ igne necarent᷑ viri parit᷑ ⁊ mulieres. i.foꝛtioꝛeſ ⁊ debilioꝛes affectꝰ. ꝓpter quod Bꝛego. dicit ꝙ ſicut ĩpoſſibile eſt ĩmo diffi⸗ cile ficulneã iuxta viã poſitã vſq; ad matu ritatẽ ꝓducere groſſos ſuos:ita homineʒ in ſeculo remanẽtẽ vſq; ad finẽ boni ꝑuẽi⸗ re. Sexto qꝛ fumus eſt angloꝝ petitiuꝰ. Sic ꝓſperitas mũdi detrahit ad angulos . ad ſoꝛdes luxurie. n angulis eni vt di cit Berñ. Soꝛdes cõgregant᷑.vñ eſt ꝓſpe ritas mundi quaſi qͥdã fumꝰ incẽdij: quo ſ.incẽdit᷑ in aĩa pᷣmo ignis cõcupiſcẽtie et tandẽ ignis gehẽne. Tpo.xviij. Flebũt et plãgẽt ſe ſup illã reges terre qͥ cñ illa foꝛni cati ſunt:⁊ in delitijs vixerit cũ viderit fu mũ incẽdij eius. Septimo qꝛ fumꝰ eſt fe⸗ toꝝ delatiuꝰ ſicut qñ res fetida ⁊ coꝛrupta fumat. Et ſilr ꝓſperitas mũdi dũ vitã coꝛ růpit fetoꝛẽ infamie inducit.vñ iſto feten · ti fumo obſcurat claritas ſolis ⁊ aeris.i. claritas rõnis ⁊ glia hoĩs: Apo.ix. Ob ⸗ ſcuratus eſt ſol ⁊ aer de fumo putei. Iteʒ ꝓſperitas tẽpoꝛalis in homie peccatoꝛe ſi⸗ gnũ eſt future calamitatis. Cuiꝰ exemplũ eſt:qꝛ trãqͥllitas aeris eo tẽpoꝛe ⁊ loco qñ ⁊ vbi deberet cauſari vẽtꝰ ſignũ eſt futuri terremotꝰ:quod ẽ qꝛ tũc vapoꝛ ingredit ĩ cauernam ⁊ nõ expirat extra. Sic qñ ho ⸗ mo petõꝛ qͥ eſſet dignus vẽto aduerſitatis
⁊ pene male agẽdo hʒ trãqͥlitatẽ ꝓſperita
tis:ſignũ eſtvẽture calamitatis.vñ Boeti uſ dicit ꝙ foꝛtuna eſt quoddã future cala mitatis indicium. CLa.LXVII
v Rudenſhomo 3 aſſimilat᷑ monti oliueti: qᷓ mons erat ad partẽ oꝛiẽtalẽ tẽpli: ⁊ iõ mane ſole oꝛiẽte illumĩabat᷑: veſꝑevo⁊ no cte ex lumie tẽpli illuſtrabat: ꝓxt qð mõs trium luminũ dicebat᷑:tũ qꝛ ſol ip̃ʒ illũia⸗ bat:tñ qꝛ lux tẽpli ip̃ʒ denocte illuſtrabat: tñ qꝛ materiã lumiſ.i.oleũ miſtrabat. Silr hõ pꝛudẽſ dʒ B triplici lumie illuſtrari.ſelu mineveſptino ꝑ memoꝛlã pᷣteritoꝛũ. Eumẽ eĩ veſpertinum ſequitur poſt diẽ pꝛeteritũ · Item lumine matutino folis:⁊ hoc eſt ꝑ pꝛouidenttã futuroꝝ:quia lumẽ ſolis ma⸗ tutinum futurũ diẽ inchoat ⁊ reſpicit. De⸗ bet etiam eſſe lucidus pꝛudẽs homo in diſ poſitione pꝛeſentiũ.Et hec eſt pꝛudentia qᷓ a Tullio vocatur itelligentia. Et hec deſi⸗ gnatur in oleo:qð eſt materia luminis:qꝛ pꝛeſentia que fenſibus ſubiacent materia⁊ oꝛigo ſunt intellectualis cognitiõis.vnde de hoc triplici lumine pꝛudentis loquitur Seneca dicens: Si pꝛudens eſt animꝰ tu⸗ us tribus tempoꝛibus diſpenſetur:pꝛeſen tia oꝛdĩa: futura pꝛouide:p̃terita recoꝛda re. Eſt ergo pꝛudenti neceſſariũ habere pᷣ⸗
teritoꝛuʒ memoꝛiam: ex eo ꝙ pꝛudentia eſt
circa contingentia agibilia in quibꝰ opoꝛ⸗ tet dirigi ex his que vt in pluribus cõtin⸗ gunt. Hec autem per multam experientiã accipi opoꝛtet.experimentũ autẽ ex pluri⸗ hus memoꝛijs bene habetur ßʒ phm in pᷣn cipio Wetaphy. vnde maxime pꝛudentia regit᷑ pᷣteritoꝝ memoꝛia: Deut᷑.xxxij. We⸗ mento dierũ antiquoꝝ:cogita generatiõeſ ſingulas. Item neceſſaria eſt ei pꝛeſentiũ intẽlligentia. Cognitio enĩ pꝛeſentiuʒ ſiue neceſſarioꝛũ ſiue cõtingentiũ dicit᷑ intelli⸗ gentia ſiue intellectus. Et accipitur pꝛo re cta eſtimatione ⁊ acceptione fini.Omnis enim deductio ratiõis ab aliquo itellectu pcedit. Pꝛudentia aũt eſt recta ratio agi bilium.ficut Pbs eaʒ diffinit in.vj. Etht coꝛũ. Et eſt tertio ſibi neceſſaria pꝛouidẽ tia futuroꝝ.ſ.vt oꝛdinet aliquod ad com⸗ modum ⁊ expediens ad finem. Jmpoꝛtat enim pꝛouidentia reſpectum quendã alieu
ius diſtantꝰ ad quod ea que in pꝛeſenti ſũt

oꝛdinãda cõcurrũt. Pꝛudẽtia autẽ Fꝛie eſt circa ↄtingẽtia agibilia:cuiuſmo di ſüt ꝛie futura:qꝛ pᷣſẽtta ⁊ pᷣterita neceſſitatẽ quãdã babẽt. Et 1õ pᷣcipuead pꝛudẽtiã ꝑ⸗ tinet ꝓuiſio futuroꝝ. Heut xxxij Vtinaʒ ſaperẽt ⁊ intelligerẽt ac nouiſſima ꝓuide⸗ rent. gl Ca. LXVIII Aigio aſſimia tur diuͤſe cauerne diuerſe ſũt religiões. Mꝛimo qꝛ cauerne ſũt paueſcẽtiũ pᷣſidiũ. Nam ad ca uernas arboꝝ vel petrarũ fugiũt volucreſ Fcolũbe vłturtures qñ aqͥlã vł accipitrẽ timẽt:Cãtt.ij. Colũba mea in foꝛaminibꝰ petre ⁊ in cauerna macerie. Similit᷑ herina tij: cuniculi lepoꝛes fugiũt ad cauernoſos lapides qũ ſentiunt canũ vo ces. Põ ciij MPetra refugiũ herinatijs. Pꝛouer.xxx. Vepuſculꝰ piebs inualida:qͥ collocat ĩpe⸗ tra cubile ſuũ. Ita ſilr hoĩes qͥ volũt eẽ tu ti ab aqͥla regina auiũ.i.a ſuꝑbia regiĩa vi tioꝛũ vel accipitre.i.ab auaricia q̃ rapit et accipit aliena:vel a cane.i.a canis immun dicia q̃ eſt lu xuria ſcim relinquũt ⁊ ad reli gionẽ tanqᷓ; ad tutiſſimas cauernas„fu⸗ Ziũt: Eſa.ij. In die illa ꝓijciet hõ idola ar Fenti ſui q̃ fecerat ſibivt adoꝛaret talpas ⁊ veſptiliões:⁊ ĩgrediet ſciſſuras petrarũ et cauernas ſaxoꝝ ·g idola argẽti auaroꝛum diuitie ſignant᷑: qꝛ auaricia eſt idoloꝝ fui⸗
tus ᷣm Apo.er talpas q̃ cecitatẽ ocło⸗
rũ habẽ dicũt᷑: ĩtelligůt᷑ carnis illecebꝛeqᷓ cecitatẽ mẽtis ĩducũt. Sʒ ꝑ veſp tiliões q̃ i tenebꝛis in alto volãt:intelligunt᷑ dignita tes ⁊ glie ſupboꝝ qͥ in tenebꝛls buius vite volüt ambulare in magnis. Sed iſta oĩa ꝓijcere iubet᷑ qui cauernã religiõis ingre qitur Secũdo qꝛ cauerne ſũt fructifican
tiũ hoſpitiũ. Nã in cauernis arboꝝ vel pe
traꝝ mellificãt apes⁊ nidificãt aues: ſa. vij · Sibilabat důs api q̃ eſt in terra aſſur: 4 veniẽt ⁊ requieſcẽt omnes in toꝛrẽtibus valliũ ⁊ cauernis petrarũ ⁊ in frutectꝭ⁊ in vniuerſis foꝛaminibꝰ. Sic ĩ religiõe fructi⸗ ficãt actini qͥ ſũt vt apes bꝛeues ꝑ hũilita⸗ tẽ:ſolliciti p operoſitatem: mellifici ꝑ beni Lnitatẽ ingenioli ꝑ diſcretiõis ſagacitateʒ. Itẽ pficiũt ibi cõtẽplatiui qᷓ ſũt vt aues le ues ppauptatẽ:pẽnate ꝑvirtutũ multipli⸗
citatẽ: veloces ꝑchariratẽ:alte volãtes ꝑ cõtemplationis ſublimitatem:qui tñ poſt
pꝛinus
cõtẽplatiõis volatũ ad cauernas ſeu fene⸗ ſtras ſuas redeũt dũ ad regulares obſer ⸗ uantias hůũilit᷑ ſe reducũt.vñ Eſa.lx. Qui fůt iſti qͥ vt nubes volãt:⁊ q̃ſi colũbe ad fe neſtras ſuas:hiere.xlviij. Eſtote vt colũ⸗ ba niditicãs in ſũmo oꝛe foꝛamis. Sũmũ enĩ os foꝛamĩs eſt ſümũ votũ religiõis.ſ. obediẽtie in qᷓ̃ potiſſime nidificat ⁊ fructi⸗ ficat colũba.i.ſpũalis ⁊ pura pſona. Ter tio qꝛ cauerne ſũt nocẽtiũ aĩaliũ latibulũ. Fã ſepe ĩ cauernis latitãt mures: Zudith xiiij. Egreſſi mures de cauernis ſuis auſi fũt ꝓuocare nos ad pᷣliũ. Itẽ vermes et ſerpẽtes: Eſa.xj. In cauernã reguli qͥ ab ⸗ lactatus fuerit:manũ ſuã mittet⁊. Iteʒ in cauernis qũq; ſubintrãt vẽti a icludun tur vapoꝛes ⁊ faciunt terremotũ. vñ terra cauernoſa ſepe patit᷑ terremotũ. Sic ſůt q⸗ dã religiões diſſipate ⁊ diſſolute ĩ qͥbꝰ ha⸗ bitãt ſub habitu religiõis mures i·detra⸗ ctoꝛes alios coꝛrodẽtes:⁊ vermes · i·carna les alioſ coꝛrũpẽtes:⁊ ſerpẽtes.i.iſidioſi ⁊ inuidi latẽter ledẽtes:⁊ ĩterdũ terremotꝰ. i.ambicioſi vel tyrãni collegiũ vl oꝛdinem periculoſe cõmouẽtes ⁊ plurimũ pturban tes: Job. xxx. In deſertꝭ habitãt toꝛrẽtiũ: vel in cauernis terre. Ca. LXIX
Ancti viri aſſi⸗
milãt᷑ celis qͥ ad qn;. Meimo
quo ad ſubſtãtiã.Mã celũ habet
in ſubſtãtia ſimplicitatẽ:qꝛ nõ eſt ex pᷣrijl · vñ nullã hʒ ʒrietatẽ. licet eĩ ponat᷑ cõiter ex materia ⁊ foꝛma cõpoſitũ:tñ materia ta lis tota eſt ſue foꝛme ſubiecta ⁊ ab ea tota⸗ liter cõpꝛehẽſa. Et iõ in celo non eſt diſcoꝛ⸗ dia.ſiẽ Empedocles dixit ſʒ ſolũ ↄcoꝛdia Silr ſctĩ viri in ſe ↄtrarietatem nõ habẽt · Quia licet ſit in eis materia ⁊ foꝛmai· c ro ⁊ ſpũs:tñ ip̃ᷣam carnẽ ſubijciũt ſpiritui: ßmkillud Apo.j. Coꝝ ix.Caſtigo coꝛpꝰme umt ĩ⁊ ſeruitutẽ redigo⁊t᷑.iõ etiã ipl hã bẽt cũ alijs diſcoꝛdiã:ſed omnimodã qᷓ;tůũ poſſũt:tã in ſe qᷓ; cũ alijs. diuĩa fauẽte gra tia cõcoꝛdiã habere nitũt᷑: Job.xxv. Jat ↄcoꝛdiã ĩ ſubliminibꝰſuis: Luẽ· xix. Pax in celo.i.in homine celeſti ⁊ ſetõ:⁊ glia ĩer celſis.ſ.in beat'. Itẽ habet celũ in ſubſtã tia imutabilitatẽ:qꝛ in celo nõ eſt generã⸗ tio nec coꝛruptio: nec ĩ toto nec in ꝑtẽ⸗ Et hoc eõpetit ſpũaliter virginibꝰ⁊ iliis ſan ⸗ ctis qui cõtinenter viuũt:qͥ net tarne b lu
run
mm————„——

nbun üen n ntit cüh
De celo?elementis xuriã:nec ſpũ ꝑ aliquã moꝛtalẽ culpã coꝛ⸗ coꝛpoꝛibus:Ecci.j. Altitudinẽceli ⁊ lati⸗ rumpunt᷑:nec eſt in eis generatio carnali tudinẽ terre: ⁊ ꝓfundum abyſſi qͥs dimen um filioꝝ. Sed licet celũ nõ ſit in ſe genera ſus eſt. Hanc aititudinẽ habent ſancti viri bile aut coꝛruptibile. n inferioꝛibꝰ tñ eſt in conuerſatiõe:hᷣin illud Whilip.iij. M̃a generatiõis⁊ coꝛruptiõis eoꝝ hᷣncipiũ effe ↄuerſatio in celis ẽ. Itẽ in ↄtẽplatiõe ſiue ctiuũ ⁊ regulatiuũ. Quod qbuſdam ſctĩis in oꝛationeꝛ ᷓᷣm illud Thꝛeñ itj Leuemꝰ aliqualit᷑ cõpetit:qͥ licet ip̃i ꝑ ſe generatiõt coꝛda ũa cũ manib in celũ. Itẽ in inten filioꝝ carnaliũ vł matrimonio nõ intẽdãt: tione:ᷣm illud Wat.vj. Theſaurigate vo tñ circa h alios fideles monẽt ⁊ oꝛdinant. bis theſauros in celo. Nã vt ibidẽ ſubdi Sicut ptz de Aplo Paulo:qui licet ip̃eĩ tur: Abi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi eſt ⁊ coꝛ tuuʒ ſeeſſet virgo: tñ alijs dicebat. j. Coꝝ.vij⸗ i.intẽtio. Quarto ſancti viri aſſimilant᷑ xoꝛi vir debitũ reddat:ſimilit᷑ ⁊ vxoꝛ vi⸗ celo quo ad motũ:qꝛ morꝰ celi eſt naturat ro. Et iteꝝ. j. Timo.v. Aolo gũt iunioꝛes circularis ⁊ inceſſa bilis:licet enĩ motꝰ ce⸗ nubere ⁊ filios ꝓcreare ⁊c̃.Mõ enĩ ſctĩ vi⸗ li fit effectiue a motoꝛe ſeperato.i.ab intel⸗ ri etiã ↄtinẽtes matrimoniũ dãnõt ĩ alijs: ligentia ſpũali: q̃ nõ inheret celo vt foꝛma ß apꝛobãt ⁊ cõmẽdãt:licet virginitat?ꝰmũ h ſolũ vt motoꝛ:⁊ mouet ip̃m ĩperio volun diciã nuptijs ⁊ matrimõio pᷣferãt. Itẽ in tatt:qꝛ ſicut di vugꝰ.iij. de trinitate.ma⸗ celo nõ eſt augmentũ vel diminutio · Et ſã teria coꝛpoꝛalis qᷓ;tũ ad motũ localẽ obe⸗ cti ad hoc ſũme ſtudẽt vt nõ eueniat in eis dit angelis ad nutũ. Sicut etiã in nob ap vel augmentũ culpe vłdiminutio gratie. paret in quibꝰ ſtatim ad ĩperiũ volũtatꝰ et Secũdo faneti viri aſſimilant᷑ celi circu/ imaginationis ſequit᷑ motꝰ coꝛpoꝛaliũ mẽ laritati. Mam figurs ſpherica ẽ capaciſſi? bꝛoꝛũ.Et adhuc in motu celi vt dicũt aliq maꝛd? vndiq; equaliter ↄcaua:⁊ iõ valde ſupꝛa volũtatis imperiũ addit᷑ etiã intiu⸗ cõpetit celo qð eſt onniũ coꝛpoꝝ ↄtẽtiuũ, xio illiꝰvꝰtuti. Tñ motꝰceli ðꝛ naturałqᷓ;tũ vñ ðꝛ Heſter. xiij Tu eĩ feciſti celũ ⁊ terrã ad h ꝙ habet naturalẽ aptitudineʒ vt tali ⁊quicqͥd celt ambitu continet᷑. Ita ſimilit motu ⁊ nõ alio moueat᷑.vñ ſic ex ſenõ ha ⸗ ſctĩ viri ꝑ humilitatẽ ſũt vndiq; cõcaui et bet aliqͥd impediẽs talẽ motũ:⁊ ideo etiaʒ omnino diuine gr̃e capaciſſimi. Itẽ figu/ eſt figure circularis. Dicit etiã Phs.xij. ra ſpherica eſt deitati cõfoꝛmis ⁊ ſimilima WMetaph.ꝙ pꝛimũ mouẽſmouet celũ ſicut q ⁊ pneipio ⁊ fine caret:⁊ iõ competit celo cõcupitũ ⁊ deſideratũ: qð qͥdẽ ĩtelligi poi⸗ qð ẽ nobiliſſimũ coꝛpoꝝ vt ſit ſui opific'ꝑ⸗ ſet nõ ſiẽ ↄcupitũ ⁊ deſideratũ a celo:ſʒ ah fectiõi cõfoꝛmi:⁊ eieternitatẽ glie rep̃ſen/ itelligẽtia mouẽte celũ q̃ ideo mouet celn 3 tet· Mõ.xviij. Celi enarrãt gliaʒ dei. Jta vt aſſimilent᷑ ĩ cauſãdo deo.Et ſic pᷣmo col ſikr fãcti viri etiã ĩ bᷣ mũdo dininã ꝑfectio ligit᷑ ꝙ in motu celi eſt obediẽtia monẽtis nẽ imitari conant᷑:⁊ quãtũ pñt ſimilari et intelligẽtie:cuiꝰ.ſ.ĩperio celũ obedit. Itẽ ↄfoꝛmari. ꝓpter qð vᷣꝛ.j.Coꝝ.xv. Qualis aliqᷓ inuentia virtut' motine.Et tertiò de celeſtis tales ⁊ celeſtes Itẽ figura ſpheri ſideriũ aſſimilatiõis pᷣme cauſe. ⁊ quarto ca ẽ ad motũ abiliſſima ⁊ aptiſſima: qꝛ nõ ex ꝑte celi aptitudo nature peie.Et ſimili habet angulũ ĩpediẽtẽ ſeæ detinẽtẽ.Et iðo ter iſta ſũt qͥbꝰ ſctĩ ad bñ oꝑandũ mouent᷑ hñ cõpetit celo cuiꝰ motꝰ eſt circularꝭ ⁊ cõ inceſſant᷑.ſ.inſuẽtia celeſtis ge ⁊ charita ⸗ tinuꝰ ⁊ maxie neceſſariꝰ:qꝛ ẽ vt vita q̃daʒ tis ⁊ obediẽtia diuĩe volůtati qᷓ.f. manife⸗ nature exiſtẽtibꝰ oĩbꝰ:ſiẽ bs diẽ̃i.viij. ſtat in obſeruãtia pᷣceptoꝝ ⁊ impletiõe di⸗ Mhyſi. ta ſilr ſctĩ viri ad motũ bõe opa uine legis:quibꝰ diuĩa volũtas nobis in ⸗ tiõis⁊ ad exitũ pᷣſẽt! pegrinatiõis ſtudẽt noteſcit. Itẽ eſt in eis deſid eriuʒ ⁊ amoꝛ⸗ quãtũ poſfut eſſe abiles ⁊ expediti.vñ ab ĩ eterne felicitatis:in qua cũ ipſe deus apa pediẽtibꝰ quãtũ poſſũt ſe abſtinẽt ⁊ reſtri/ ruerit ſimileſ ei erimus: vt dicit.j. Joh.iij. gũt: Em illud.j. Pe.ij. Obſecro vos tãqᷓ; Eſt etiã ĩ eis aptitudo ꝓpꝛie volũtat?ꝛ⁊ li⸗ aduenas ⁊ peregrinos abſtiere vos a car beri arbitrij coactio ad dĩnã volũtatẽ iplẽé nalibus deſiderijs q̃ militãt aduerſus ani dã:tʒ illðᷣ Mõ · xxxix. At facerẽ volũ.td. mã. Tertio ſeti viri aſſimilant᷑ celo ad m. ⁊c̃.vñ ĩ oꝛatiõe dñica petere docemurʒ ftũ · habet enĩ celũ altitudinẽ ſitꝰ: qꝛ ſicut Fiat voluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra ⁊ nobilitate itan localitate pᷣeminet omnibꝰ id eſt vt impletur in homiĩe celeſti atq; ſan

Liber pꝛimns cto ſic etlã ĩpleat᷑ in yctõꝛe terreno. Iteʒ et includens:vt patet p Apoſtoluʒ. Iſti motus celi eſt circularis. ircularis enim ergo ſunt celi ad quos nos peccatoꝛes cur
motus eſt ab eodem in ideʒ ꝛet hunc motũ rere debemus vt eoꝛum b eneficio diuinaʒ habent ſancti:quia ſpiritũ quem à deo ha miſericoꝛdiam im etremus. Nuia ipſe de bent per creationeſ ſtudent in ipſuʒ redu us dicit Bſee.ij· Exaudiam celos ⁊ ipſi ex cere per finalem inheſio neʒꝛm illð Ecẽs · audient terram. Item ſancti viri aſſimi xij. Reuertatur puluis in terram ſuam vñ lant ſtellis:quia ſicut ſtelle oꝛnant celuʒ: de erat:⁊ ſpiritul redeat ad dominum qui ita ipſi oꝛnant eccleſiam. Eccĩ.xliij· Speci dedit illum.Ecci · xxiiij⸗ Syrũ celi circumi es celi gloꝛia ſtellarũ. Maʒ pꝛimo ſtelle ſüt nuiat. Item motus celi eſt inceſſabilis et natura puriſſime · Licet eniʒ dicatur Job. inkatigabilis ꝓpter hoc ꝙ ſubſtantia mo/ xxv· ꝙ ſtelle non ſint munde in conſpectu uens ipſum eſt infinite virtu tis. Quelibet eius tamen hoc dicitur per reſpectũ ad pu enim virtus ſuperioꝛis oꝛdinis licet ſit fini ritatem diuinam:reſpectu cuiꝰomnis crea ta in ſe ⁊ reſpectu ſuperioꝛis ſuiꝛ eſt tamen tura eſt permixta ⁊ impura. Ande ſignan⸗ infinita reſpectu inferioꝛ?um ſuoꝛum ſicut ter dixit in conſpectu eius.i.in comparati etiam virtus ſolis eſt infinita ad reſpectũ one eius quiẽ actus purus:ſed tamen in ⸗ omnium inferioꝛum generabiliuʒ ⁊ co?r⸗ ſe ſtelle: vel in cõparationem ad alia coꝛ/ ptibilium:per quo?um pꝛoductionem etiã poꝛa mundiſſime ſunt nature · Sta ſimilit᷑ iinfinita eſſent non minoꝛaretur?? ſimili/ viri ſancti ſunt puri nulla peccati feditate ter virtus intellectus eſt infinita reſpectu turbati. Ande de eis ðᷣꝛ Mat.v. Pti mun foꝛmarum ſenſibilium. Ita ⁊ virtꝰ ſubſtã/ do coꝛde ⁊c̃. Scðo ſtelle ſůt ſimpliciſſime tie ſpiritualis qua moletut celum infini/ nõ ex p̃rijs cõpoſite. Ita ſilr viri ſetĩ ſůt ta eit reſpectu motus coꝛpoꝛalis. vnde nõ ſimplices intẽtioneʒ ⁊ nõ duplici coꝛde: ſequitur fatigatio · Similiter ſãcti viri jũt Pꝛoũ.xj. Simplicitaſ iuſtoꝝ diriget eos · in motu benẽ viuendi a bene operandi in Tertio ſtelle it icoꝛrupte. Et ſilr ſctiper eeſſabilis ⁊ infatigabilis m illud Apo⸗ virginitatẽ:vl mẽtig ⁊ coꝛpoꝛis integrita/ Bal.vj. Bonum facientes non deficiamꝰ. tẽ. Talib⸗ dicebat Apo.ij. Coꝝ. vijIn oi Lad Hebꝛeos·xij. Ron fatigemini animil bus exhibuiſt vos ĩcõtamiatos. Quar/ peſtris deficiẽtes · Et hoc habent ſancti vi fo ſteile ſunt iumioſe ⁊ radioſe: Eſa rij. ri ey virtute dei confoꝛtantis ⁊ impellentꝭ Stelle celi ⁊ ſplẽdoꝛ eaꝝ nõ expãdẽt lumẽ cuius virtus omnipotens ⁊ indefitiens ẽ. ſuũ. Et ſilr ſancti ſpũalit illuminãt alios vnde— poſſum in eo q me ꝑ radios doctrie ⁊ fulgoꝛes · i.exẽpla bo confoꝛtat. Nuinto ſancti viri aſſimian/ neſtevite: M at.v. Sic luceat luxvr̃a coꝛ tur celis quo ad numer um. Sunt enim de boibꝰ æc. Euinto ſtelle ſůt figure ſphe⸗ cem celi ſiue ſphere mobiles ᷣm mo dernol rice. Et ſilr ſcti ꝑ pauptatẽ⁊ cõtẽptũ tpali aſtrologos⸗ Quarum pꝛima eit incipien⸗ um:qꝛ ad modũ ſphere nõ attingũt terraʒ do ab inferioꝛi oꝛbis lune. Secunda oꝛbiſ niſi in puncto.i.ꝑ ſolã vite ſuſtẽtationem: mercurij. Tertia oꝛbis venerl⸗ AQuarta lo Apo.j. d Timot. vi. Habẽteſãt alim̃ta lis. Quinta martis. Sexta iouis. Septia 4 qbꝰtegamur:his Ztẽti ſimꝰ. Sexto ſůt aturni. Octaua celum ſtellatũ. Mona ce/ ſtelle quo ad ſubſtãtiã ſolide nõ poꝛoſe:ſi ñ cryſtallinum ſiue aqu eum· Decima ẽpᷣꝰ? 4ſ cri viri ſũt clauſi nullis vanis apti ꝑali mum mobile ſᷣm poſitionẽ quoꝛundã. Hic quã vanitatẽ vl curioſitatẽ:ßᷣ habẽt mẽtis
autem denarius numerus competit ſanctꝭ ſtabilitatẽ verã: Judiẽ. v. Stelle manẽtes
viris per obſeruationem decemn pꝛecepto/ in oꝛdie ⁊ curſu ſuo ⁊c̃. Septimo ſtelle ſůt rum decalogi quibus inceſſanter mouen“ quo ad ſupficiẽ planeꝛnõ ãguloſe:nõ aſpe tur curſu ſuo in deum:ʒ illð Mð cxxiij. re. Silr ſcti viri ſũt plani ꝑ mẽtis trãquil⸗ Uiam mandatoꝛum tuo?um cucurri. Sed litatẽ ⁊ pacẽ:nõ anguloſi p ſingularitarch;
ſicut ſuꝑ has ſpheras ſiue celos pᷣdictos net aſperi per inoꝛdinatam rigiditatem?s
sm Theologos eſt celũ empyreũ ſine igne mitesa dulces ꝑ lenitatẽ. Wctauo ſtelle um. i.ſplendidiſſimum quod eſt omnium ſůt ſitu altiſſime a coꝛruptiõe eleuate.Si ⸗
%tẽtinũ:ita ſup oĩa iſta pᷣcepta ẽ pꝛeceptũ militer fancti ſũt eleuatiꝑ animimaſn elle
charitatis omnia alis pꝛecepta continens dinẽ vl cõuerſationẽ celeſtẽ. Nono
,
—r———

Kunſ
Snmn innn U iin
rmiii plam .— 1asing xwilh 2ie Sa
ſunt motu velociſſime Sit ſunt ſancti ve⸗ lociſſimi et pꝛomptiſſimi per obediendi ve locitatem: Paruch.iij. Stelle vocate ſũt:
⁊ dixerunt aſſumus:et luxerunt ei cum io⸗ cunditate. Decimo ſtelle ſůt aſpectu par ue:qᷓ;uis in veritate ſint maxime:ſed par
nitas apparet fatione diſtantie. Simi⸗ liter ſaneti apparent parui per humilita ·
tem:⁊ ſunt altiſſimi per ſanctitatẽ ſine gra
tie ſublimitatem:Ecci.yliiij. Dedit illi ſi⸗ cut ſtellas exaltare ſemen eius ſcilicet chꝛi
ſti.ex cuius ſemine:id eſt doctrina ſiue gra
tia ſancti regenerati ſunt:ᷣm illud.j. pe ⸗ tri. ſ. Renati non ex ſemine coꝛruptibili. Andecimo ſtelle ſunt nobis ĩinumere ſo⸗ li deo note qͥ numerat multitudinẽ ſtellaꝝ ⁊eis nomina vocat. Sic etiam ſoli deo co⸗ nitus eſt numerus electoꝛum in ſupna fe icitate locãdus. Duodecimo ſtelle ſunt poteſtate maxime. Et hoc patet ex multis effectibus. Mam ſunt ſtelle inferioꝝ gene ⸗ ratiue:quod cõpetit fanctis cõiu gatis vel pᷣdicatoꝛibꝰ qͥ generãt filios ſpñales deo: bm illud Apoſto.j.Coꝝ.iiij Chꝛiſto eniʒ teſn ꝑ euãgeliũ ego vos genui. Itẽ ſunt tempoꝛũ immutatiue. Sic ſancti eoꝝ oꝛati onibus quãdoq; tpa mutãt:ſicut ptʒ ĩ Jo ſue qͥ ſolẽ ſtare fecit ⁊ diem ad bellandũ ꝓ longauit.Et in Egechia qͥ dies vite oꝛãdo ⁊ flendo augmẽtauit.⁊ in helia qͥ tpᷣs ſic ⸗ citatis ſua oꝛatiõe in pluuiam mutauit.vn de Jacobi.v. Helias homo erat ſimtł nob paſſibil?⁊ oꝛatione oꝛauit ⁊c̃. Itẽ ſůt con ſeruatiue:quod cõpetit ſpecialiter ſanctꝰ p latis: quoꝝ ſpecialiter eſt—— cuſtodire et ↄſeruare ĩ bono: Baruchiij. Stelle dederũt lucẽ in cuſtodijs ſuis ⁊c̃. Itẽ ſũt radioꝝ emiſſiue:⁊ hoc cõpetit ſã⸗ ctis doctoꝛibus qͥ emittũt radios doctrie: Nañ.xij. Qui ad iuſticiã erudiũt multos
erunt ſicut ſtelle. Jtem ſunt noctis illũia
tiue:qꝛ ſãctis ſuis exẽplis illuminãt in no cte peccati exiſtentes: Sap̃.x.Fuit illis in lucem ſtellarũ ꝑ noctẽ. Item ſůt ſui lumi nis occultatiue:⁊ hoc cõpetit ſanctis cũ ꝑ humilitatem occultãt vitã fuaʒ: Johel.ij. Stelle retraxerunt ſplendoꝛẽ ſuũm. Itẽ ſunt aer? purgatiue:⁊ hoc— nõ ſolũ doctoꝛibus qui purgãt eccleſiã ab erroꝛi ⸗ bus:ſed etiã ſacerdotibus qᷓ ꝑ ſacramentũ baptiſmi vel penitentie purgant animas.
Ztem ſunt ferenitatꝭ cauſatiue, Et ita eti
De celo?elementis
am ſimiliter ſancti turbatiões ⁊ ſcãdala re mouẽdo ⁊ ad ſerenitatẽ pac ⁊ ↄcoꝛdie re⸗ ducẽdo. Itẽ ſũt nauigãtiũ directiue: qꝛ ſcʒ ſctĩ ſuis ſilijs dirigũt fluctuãtes ⁊ du bitãtes. Itẽ ſůt ſui lumĩs cõicatiue.quia ſ.ꝑ pietatẽ ⁊ charitatẽ cõicat ſe ⁊ ſua. Itẽ ⁊ ſtelle ſunt in ſuis circulis oꝛdiĩate ꝓgreſ⸗ ſiue.quia qͥlibet ſctũs in ſuo gradu vt ſta⸗ tu oꝛdiate viuere ſtudet. Hie.xxxj· Dat oꝛ⸗ dinẽ ſtellaꝝ in lumine noct?. Itẽ ſctĩ viri aſſimilant᷑ nubibꝰ.nam nubiũ q̃dã ſũt al⸗ beꝛ⁊ hᷣ eſt qñ vapoꝛ nubis eſt ſubtiliſita ꝙ nõ ſpiſſat᷑. Tũc enĩ recipit lumẽ ſuperioꝛũ in ꝓfůñdoꝛ⁊ ſic fit nubes alba: q̃ ſi repᷣmit ad t errã ex aliquo frigoꝛe fit inde nebula alba. Talibus ergo nubibꝰ albis aſſimi⸗ lant᷑ innocẽtes qͥ et lumẽ gratie ĩteriꝰ ⁊ cã⸗ doꝛẽ cõtinẽtie exteriꝰ cõſeruãt: Apo.xiiij. idi nubẽ cãdidã ⁊ ſuꝑ nubẽ ſedẽtẽ ſimi ⸗ lẽ filio homiĩs.hec enĩ nubes cãdida ẽ in ⸗ nocẽtiũ vita qui cũ xp̃ᷣo pᷣſidẽt ⁊ ei ĩherẽt. Mõ.xxxiiij. nnocẽtes ⁊ recti adheſerũt mihi. Aliqũ vo ſũt nubes nigre:⁊ h ẽ qñ coloꝛ circũſtãs expellit frigus ad interio ⸗ ra nubis:⁊ ꝑ ↄñs iſpiſſat ⁊ aufert ꝑſpicui tatẽ lumis receptã ꝛet fit nubes nigra. Et his nubibꝰ nigris aſſimilant᷑ penitẽtes: q́ caloꝛe cõtritiõis caleſcẽtes frigus malicie ſue introꝛſus ad mẽtis cõſiderationem tra hũt:⁊ dů ſe ꝑ humilitatẽ diuine gp̃e lumiĩe indignos aſpiciũt ꝛſeipſos etiã exteriꝰ de⸗ ſpiciẽdo in oculis alioꝝ nigreſcũt.Exo.x⸗ tiij. Erat nubes tenebꝛoſa iiluminãs. Maʒ penitentiũ hũilitas licet videat᷑ obſcura ⁊ deſpecta exteri:ꝛillumiaſ interiꝰ. Aliquã⸗ do Vo ſũt nubes rubee vł purpuree: ⁊ bẽ qñ humidũ nubis ſubtile eſt admixtũ ad⸗ uſto terreſtri. Tũc eni recipiẽdo lumẽ ſupe rius fit rubea. Sed ſi tũc vapoꝛ humidus ſit inferiꝰ iã pᷣparatꝰa ductꝰ a ſole in mane vel ſeroꝛerit nubes purpurea⁊ figurat plu uiã eodẽ die. Et talibꝰ nubibꝰ aſſimilã tiẽtes:⁊ pᷣcipue martyres qͥ fuerũt rub ẽti fanguĩe eruẽtati:Eſa.ixiij. Quare rub eſt indumẽtũ tuũ. Sed tãqᷓ; nubes purpu ree ſũt amici dei fruẽtes amoꝛe qͥ ⁊ nitẽt pu ritate ⁊ rubẽt charitate.Cantꝰ.v. Dilectuf meꝰ cãdidus ⁊ rubicũdꝰ.Et Proů⸗ rxri. Byſfus ⁊ purpura ĩdumẽtũ ei.ĩ byſſo cã⸗ doꝛ puritatis:in purpura feruoꝛ charitat? accipit· E ñiq; aũt ſũt nubes virides qð ẽ ſi nubes ſi iã roꝛãs ⁊ cõuertẽs ſe in pluni⸗

Liber pꝛinus am ꝓpker frigus csnertẽs eã in aquã:qꝛſi viroꝛẽ ex ↄßᷣuatiõe caſtitatꝭ ſiue virgitat. in tũc recipit lumen à ſuperioꝛi fit viridis · Et Pabẽt etiã ⁊ coloꝛẽ ceruleũ ex cõpaſſione in talibꝰ nubibꝰ aſſinilant᷑ virgies ſiue ↄtinẽ pietatis: ᷣm illud Wð⸗ eit coꝛ frar res.eſt enĩ virginitas ĩ carne velut vlridi/ ineũ tãqᷓ; cera liq·⁊c. Ex iſt virtutibꝰ re ue tas ĩ aqua ſiuc aquoſa nube.Ecci. xl. Sup fulgẽt ſancti ad modũ celeſtꝭ arcꝰ: mil5õðᷓ 1np omnẽ aquã viriditas.oc eni erit in reſur Ecci.l. Q uaſi arcus refulgẽs inter nebu⸗ ſn rectiõe:qꝛ in omni carne glificata incoꝛru⸗ las glie. Tertio ꝓpter figurationẽ. Habet ſob ptio erit gaſtitat?. Itẽ ſctiviri aſſimilätur eni iris figurã ſ emicirculi.i.arcualẽ. Muiſ ſec atis. Hã pꝛata aq̃s creſcẽtibꝰ irrigãtur etiã ſol cuiꝰ imago eſt iris ſit rotundus:qꝛ z erbis ſoꝛibꝰ diuerſi generis decoꝛant᷑. tñ lõge eſt gltioꝛ nubibꝰ ſupioꝛẽ ꝑtẽ nubis c yñ ⁊ ridere dicũt᷑. Wꝛatã ſuo viroꝛe dele/ tãgens · ipꝛimit enĩ figurã actualẽ.vñ quã ie ctãtviſũ: ſuo odoꝛe afficiũt olfactũ: grami to ſol eſt cꝛtuivł occaſui ꝓpinqͥoꝛ:tãto in num ſapoꝛe delectãt guſtũ. Ita ſilr ſcti vi⸗ te opoſita awaret ardꝰ maioꝛ. Awarẽt& ⁵ i ri irrigant᷑ aqs gratiarũ: decoꝛant᷑ herbts q̃ttuoꝛ in hmõi arcfigura qᷓ habet ſctõꝛuʒ ⁊ foꝛibus.i.abitibꝰ a actibꝰ virtutum di vita. ä habet mediũ ↄnexũ eienatũ lu⸗. uerſarũ.delectãt viſũ pulchꝛitudine mox: pius. habet eytrema. i. coꝛnud iclinata ĩfe ⸗ d afficiũt olfactũ odoꝛe exemploꝝ. guſiũ gie kius. Nec eſt etiam extẽſus: qꝛ nõ apparet 6 fapoꝛe ⁊ dulcedine vbox: ꝛoner.xxvij. cũ choꝛda.nec etiã ẽ ſagittariꝰ: qꝛ nlla ibi Apta ſunt pꝛate ⁊ an uerũt herbe virẽtes. eſt ſ agitta. Silr ſancti virt habẽt mediũ.i. Itẽ ſctõꝝ vita aſſimilat arcui celeſti q di coꝛ eleuatũ ſp ſuperiꝰ ad deũ.extrema ſiue ciiur iris ꝓpter qͥnq;. Mꝛio wter ei ge, coꝛnua inclinata inferiꝰ? ad ꝓximũ. Qua⸗ nerationẽ?qꝛ ſcʒ arcus celeſtis generat᷑ de ſreni duo toꝛnua ſũtuo ſtudia eoꝝ àͥbin t reiexione radij ſolaris in nubẽ cõcauã lu Futũt ꝓpximis · Enũ circa ſalutẽ giaꝝ qði cidã ⁊ aq̃ſaʒ ſiue roꝛidã.ſiẽ nos videmꝰ ꝙ clinat ad ꝓximũ ꝑ elemoſynas ſpũales radiꝰ fulgẽs in aqua relucet ad parietẽ. et ſür docere:pꝛo ets oꝛareꝛcõſulere ⁊ hmõi. ßʒ hůc modũ fit in alabletöpinfule gfe. Aliud circa ſalutẽ coꝛpis:⁊; inclinat᷑ ꝓ⸗ nia ſũt vt nubes cõcaue ꝑ üilitatẽ:lu“ ximo ꝑ elemoſynas coꝛpoꝛales q̃ ſut paſce t ſtire nudos et hmõi. Sůt
cide ꝑ ↄſciẽtie puritatẽ:? aquoſe ſiue roꝛi⸗ re famelicos: ve deꝑ iachtymaꝝ irriguitatẽ: à ideo ſunt ſu etiã ñ extẽſi.i.ſine tẽſiõe ⁊ choꝛda nimie ri ſeeptiue radij diuine grei⁊ ita efficiunt᷑ ar giditat? ⁊ crudelitatꝰ⁊neq; ſuis ſagittis ꝑ⸗ cus dei:Ecci.xliij. Aide arcũ ⁊ bñdie qͥ fe“ cutiũt tyrãnice pꝛauitat?. Sůt enĩ benigni cit illũ. Secũdo ter coloꝛationẽ. Naz ac mites plus erga alios qᷓ; etiam erga ſe⸗ grcus ille vt Meda dicit ex dttuo? elemen/ ipſos. Hec eſt ergo figura arcꝰqᷓ̃ awaret tis Ihit q̃ttuoꝛ coloꝛes:? e igne ↄtrahit nubibꝰ celi.i.in ctĩs ⁊ celeſtibꝰ virt: Señ· rubiñ in ſũmo.ex terra viride in infimo.ex tx. Arcũ meũ ponã ĩ nubibꝰ celi. Quar aere hiacynthinũ:ex aqua ceruleũ.ß̃ʒ aüt to wter ſignificationem: ᷣm illð Mõ ·lixz. Rriſto. in libꝛo Meth. pꝛimis coloꝛ..ru? Eediſti metnẽtibꝰ te ſignificationẽ vt fugi be? vł vinoſus ex radio fit tãgẽte ſupficiẽ ant a facie arc Wã arcꝰ iſte celeſtis qq;
rotũditatis nubis. hũc ſequi coloꝛ miytꝰ ſignificat pluuie inundationẽ:⁊ B eſt quã⸗ ñq; o nubiũ to⸗
ſ. glaucꝰ vel ceruleꝰm qualitatẽ dominã do amret in meridie.q
tẽ ĩn medio nubis · Tãdẽ awaret coloꝛ vi nationẽ: hoc eſt qñ apparet circa oceaſũ:
ridis vbi vapoꝛ magis eſt terreſtris: ⁊ ink᷑ qꝛtũcſi nificat ꝙ tonabit ⁊ leuiter pluet· iſtos coloꝛes ſenſũ diſtiguere ẽipoſſibile: Aliañ vo ſignificat aeris ſ erenationẽ: et qꝛ.ſ.ꝑ nullã lineã pðt diſtigui vn ab alio: ß eſt qñ aparet in oꝛiẽte vł circa. Sic eti 4 ideo nullꝰ pietoꝛ vt ipᷣe Zriſto.dic p̃t co viri ſcti añ apparẽt ſequit᷑ pluuia.i.abun⸗ loꝛes arcꝰ depigere:q? ſp picta ꝑ lineas di dantia doctrine.⁊ tonitruũ. i.terro? diuie ſtiguũt᷑. Redeüdo apt ad q̃ttuoꝛ dictoſco iuſticie ⁊ ſferenitas aĩe p urgationẽ cõſclẽ loꝛes qͥs Peð accipit diſtiguẽdo medium tie.ſ.ꝑ penitẽtiã. het ſtu ẽt ſetĩ viri pctõ
in duos ꝓut ↄtigit ipm mediũ variarifð bus aſſidu eipẽdere. Quinto ꝙẽ opati duas d ſtictiões · Dicẽdũ eſt ſctĩ viri ha onẽ:qꝛ.ſ.arcꝰ celeſtis ſua interpoiitiõe ſol
bẽt ad modũ arcꝰ ruboꝛem er ilämatione caloꝛẽ tempat · Quis ſctĩ viri ſe interponẽ᷑“ charitat':nitoꝛẽ eꝝ můdificatiõe ſetitatis. do inter deñ ⁊ peccatoꝛes irã eiꝰmitißᷣãt?
—

———
De celo? elementis
ʒm ilind ð.cv. Dixit vt diſperderet eos ſi non Woyſes electus eius ſtetiſſet in cõ fractione in cõſpectu eius vt auerteret irã eius ⁊c̃. Item arcus per ſut reſolutiõem in pluuias inferioꝛa fecundat. Et ſimiliter ſancti pꝛo alijs oꝛãdo ⁊ ſe in lach?ymis re⸗ foluendo gratiã eius impetrãt qua anima fecundat᷑ ad fructꝰ bonoꝝ operũ ꝓducen dos. Itẽ arcus ꝑ ſuã ſpeciẽ ſupioꝛa pul/ chꝛificat.vñ Ecci.xliiij. dicit᷑ de ipſo ꝙ val de ſpecioſus eſt ſplẽdoꝛe ſuo · Et ſimilit ſã⸗ cti ſplẽdent nõ ſolũ mũdo.i hominibꝰ ſed etiã celo.i.deo ⁊ angelis. Ipſi etiã ſũt ſuꝑi oꝛ ſpeci oſioꝛ ⁊ illuſtrioꝛ poꝛtio gregis xpᷣi. FItẽ arcus aerẽ inhumidat.vñ ᷣm Beð per.xl.annos añ iudiciũ nõ aparebit ar⸗ cus qð erit ſignũ deſiccatiõis elementoꝝ · Similiter ſancti viri aereʒ ſuis lachꝛymis molliũt:qꝛ frequẽter ⁊ vberrime ploꝛãt ſi⸗ ue ꝓ reatu culpe:ſiue ꝓ incolatu miſerie: ſiue ꝓ timoꝛe iuſticie:ſiue ꝓ dilatione pa⸗ trie. Item arcus pacẽ inter deũ ⁊ mũdũ denũciat.Et ſimiliter ſancti viri dů mãdũ ⁊ peccatoꝛes deo reconciliant: Ecci.xliiij. In tẽpoꝛe iracũdie factꝰ eſt recõciliatio. Iteʒ ſanctus hõ aſſimilat᷑ materie vapo rali:quia ideʒ coꝛpus dicit᷑ vapoꝛ ether et fumus. Nã Fᷣm qð habet ↄtinuãs dicit᷑ va poꝛ. ᷣm vo ꝙ habet ſubtile aereũ inflani⸗ mabile dicitur ether. ᷣm vo ꝙ habet in ſe
calidũ adurens re⸗ dicit fumus: ⁊ ideo
eſt niger. Similit᷑ ſanetꝰ vir pᷣmo eſt aque⸗ us in lachꝛymali cõpũctiõe· ſecũdo ſubtit᷑ ⁊ aerenſ in ſpiritualiũ ↄtẽplatiõe.tertio ca lidꝰa fumãs in feruẽti dilectiõe. Sap· vij. Napoꝛ eni eſt virt? dei. Ca. LXX
iẽtia ſãcto
rũñ aſfimilat luci ꝓpt᷑ quattuoꝛ.
Pꝛimo ꝓpter mundiciã vite. Lux eni puriſſima eſt ⁊ ĩcoinqͥnabilis. vñ ꝑ ſoꝛdes trãſiẽs nõ inquinaf. Hoc bñ cõ⸗ petit celeſti ſapiẽtie q̃ ſcti iluminanf᷑ de qᷓ
dicitur Sap̃· x. ꝙ nihil inquinatum in illã
incurrit.Cãdoꝛ enĩ eſt luc eterne ⁊ ſpecu⸗ lũ ſine macula· ⁊ ideo celeſtis ſapiẽtia mũ⸗ diciã pᷣſupponit. vñ dieii Sap̃.j. ꝙ in mali
uolam animam nõ intrabit ſapientia: nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis. Et
idem dicit Sꝛegoꝛius nagiangenus ꝙ pꝛi⸗
ma ſapientia ẽ vita laudabilis ⁊ apud de⸗ um mens pura:per quam puri puro iun/
guntur:ꝛ⁊ ſancti ſancto ſociantut · Sec⸗ do pꝛopter excreſcentiã noticie. Habet eni luy in medio ſeipſam mltiplicare ⁊ augmẽ tare:ᷓᷣm illud Pꝛouerb.iiij Lux ſplẽdẽs pꝛocedit et creicit vſq; ad perfectum dieʒ⸗ Similiter ſapientia ſanctoꝛum in vita iſta ſemper augmentabilis eſt quouſq; perue⸗ niant ad perfectum dieʒ:id eſt ad perfectã et ciarã dei viſionem: pꝛopter quod dicit᷑ Ecci.vj· Aſq; ad canos inuenies ſapienti⸗ am.Et ideo dicebat Sꝛegoꝛius nasiange⸗ nus.Hicta et facta que ad pꝛopꝛietatem ꝑ tinent ſemper diſcere potius ignoꝛans mã⸗ lo qᷓ; docere. Optabiie enĩ mihi eſt:⁊ per⸗ charũ vſq; ad vitimam diſcere ſenectuteʒ? quoniã nulla etas ad diſcendum ſufficere poteſt. Tertio pꝛopter euidentiam iuſti cie. Aidemus enim ꝙ lux eſt radioꝛũ emil⸗ ſiua et diffuſiua ſicut patet de luce ſoł. Sie 4 quãdo eſt lux vere fapientie interiꝰꝛemit tit ⁊ pꝛoducit radios non ſolum verboꝛuʒ bonoꝛum ſed etiam bonoꝛum exemploꝛuʒ erterius:pᷣm illð Watth.v. Sic luceat lux veſtra coꝛam hominibus vt videant ope⸗ ra bona veſtra ⁊c̃. vnde dicitur Jacob.iij. ꝙ ſapientia que de ſurſum cſtꝛeſt plena mi fericoꝛdia et fructibꝰ bonis. Et idcirco ett am dicit Sꝛegoꝛius ſupꝛadictuſ. Ille inqt ſapiens mihi videtur qui de virtutibꝰ ani me pauca quidem commonet ⁊ pꝛoloqui⸗ tur.plura autem in ſuis factis et moꝛihus oſtendit:et fidem verbi operum ſudꝛum a ſtipulatione confirmat. Clara enim lapien tia eſt illa nõ que verbis volat:ſed quein virtutibus conſtat. narto pꝛopter ef⸗ ficaciam doctrine. Mam ſicut lucis eſt ali⸗ is ſplendere:ita ſapientis eſt alios docere et ſapientes efficere. vnde dicitur de ſapiẽ te Tobie. xiij. Luce ſplendida fulgebis. Hic eſt ſplendoꝛ doctrine pꝛocedens a lu ⸗ ce ſapientie. Ecci.vj. Sapiẽtia doctrine ðʒ nomen eſt etus. Habet autem doctrina ſa⸗ pientie multos effectus lucis. Naz lux eſt contrarioꝛũ conciliatiua.ſic fapientes ⁊ ſã cti viri ſtudent diſcoꝛdes pacificare ⁊ fede re pacis eos tam deo qᷓ; inter ſeipſos vni · re:Eſa.xlij. Dedi te in fedus populiæ in lu cem gentium. Item lux eſt debilium con foꝛtatiua.vnde multum confoꝛtantur in/ firmi dů audiũt diẽ fieri. Sic ⁊ Eoienep o
pꝛiũ eſt ↄfoꝛtare.vñ Ecks. vij. Sapia tuit ſapientemſuper decem pꝛincipes ci⸗

ultatls· Et ideo faplentibꝰ diett᷑ illð Eſa yrxv.Cõfoꝛtate uanus diſſolutas: ⁊ ge⸗ nna debilia rohoꝛate. Drẽ lux eſt groſſo⸗ rũ ſubtiliatiua.ſubtiliat enĩ lux aerẽ nõ ſo⸗ jů de die:ſʒ etiã de nocte. vñ Ipocras di ⸗ xit ꝙ nili ſtillaret lux de noctẽ ⁊ ſubtilia ⸗ ret aeris denſitatẽ:deſtrueret ome coꝛpus animatũ. Similit᷑ ſubtiliat ſapietia mẽtes hominũ ſimpliciũ ad oĩa recte dijudican ⸗ dũ: Sap̃ᷓ. vij. Oinniũ artifex docuit ne ſa⸗ piẽtia.Eſt enĩ in illa ſpũs intelligẽtie:ſan⸗ tus:ſimplex: vnicꝰꝛſubtilis. Itẽ lux ẽ du roꝛũ liq̃ factiua:ſicut ptʒ in cera ⁊ àqua cõ gelata q̃ liq̃ſcũt ad caloꝛẽ lucis ſolaris.vñ Exo.xvj. Ců incaluiſſet ſol liqᷓfaciebat mã na. Sic vba ſapiẽtie liquefaciũt coꝛda du⸗ ra. Mõ · cxlvij. Emittit verbũ ſuũ ⁊ liq̃fa ciet ea: Judith.xvj. Metre ſicut cera liqᷓ⸗ ſcent. Itẽ lux eſt abſcõditoꝛũ manifeſtati ua.Sic ꝑ doctrinã ſapientiuʒ manifeſtant᷑ nobis abſcõdita ſcripturarũ:m illð Job xyviij. Mꝛofũda 5 fluuioꝝ ſcrutatꝰeſt:⁊ abſcõdita ꝓduxit ĩ iucẽ. Itẽ eſt coꝛpoꝛal vite regitiua. Sic ꝑ ſapientiã pᷣſidentiũ re ⸗ vita plebium.vnde.ij. Parak.ca.j· alomon oꝛauit deñ dicẽs:Feciſti me re⸗ gẽ ſuꝑ ppłm tuũ multũ qͥ tam innumerabi is eſt quaſi puluis terre: Da mihi ſapiẽtiã x intelligentiã vt ingrediar ⁊ egrediar co ram populo tuo. Itẽ lux eſt doꝛmiẽtium excitatiua ⁊ ſollicitatiug. Ram qͥ de nocte doꝛmiũt adueniẽte diei luce excitant᷑ ⁊ ſur unt. Pð·lxij. Ad te deluce vigilo· Sic apiẽtia ſollicitat doꝛmiẽtes in peccatis ex titans eos ſtimulo timoꝛis vt a lecto pec⸗ cati ſurgant.vnde Mõ ·cx. Initium ſapi ⸗ entie timoꝛ domini. Timoꝛ enĩ domini ex⸗ pellit peccatum ⁊vt dicitur Ecci.j. Item fapientia ſacre ſcripture aſſimilat aque ꝓ⸗ pter ſeptẽ. Mꝛimo qꝛi ſa ẽ facierũ repᷣſẽ tatiua: Apocal. xxvij. Oſtendit mihi dñs ſiuuiũ aqueviue ſplẽdidũ tanqᷓ; cryſtallũ. In aqua eni viua ⁊ ſplẽdida facies intuẽ⸗ tium tanqᷓ; in peculo oſtendũt᷑: Mꝛouer. xxvij · In aquis reſplẽdent vultus be entium.⁊ talis eſt ſacra ſcriptura: Bꝛeg.⸗ Woꝛali. Scriptura ſacra mentis oculis quaſi quoddam ſpeculum oppõitur vt ibi interna facies noſtra videatur. Ibi enĩ fe⸗ da.ibi pulchꝛa noſtra conſpicimus. ibi ſẽ⸗ timus quantũ ꝓfieimus:quãtũ a ꝓfectu longe diſtamus. Secundo quia ſoꝛdi
pimus um mundificatiua: Egech·xxxv. Effundi ſuꝑ vos aquã mu ndã:⁊ mũdabimi.Joh. xv.Jã vos mũdi eſtis ꝓpter ſermonẽ queʒ jocutus ſũ vobis. Tertio qꝛeſt ſterilium fecũdatiua:Eſa. xliiij. Effundã aquas ſuꝑ ſitientem ⁊ fluenta ſuꝑ aridã:ſupple vt fe⸗ cundef᷑.ꝑ aridã intellige animã in ſuiſ na turalibꝰcõſideratã: Mu. xj· Anima noſtra arida eſt. Sed ꝑ ſitiẽtes ĩtellige phyſicas doctrinas:q̃ ſine aqua iſtius ſapiẽtie nõꝓ ficerẽt. Quarto qꝛ eſt frigidoꝝ calefacti ua: Beñ.xxxvj. Anan.iuenit aq̃s calidas in ſolitudine.ihe aque calide ſũt ſacre ſeri⸗ pture vba ſine documẽta ignita. Nõ.ex viij. Ignitũ eloquiũ tuũ vehemẽt· Mui to qꝛẽ ꝓmiſſoꝝ ipletiua:Eſa.xxxiij. Pa⸗ nis ei datus ẽ aque eiꝰfideles · Panis eni reficiẽs aĩam eſt doctrina ſacra · cuiꝰ aque i. ꝓmiſſiões ſũt fideles ſine fraude ⁊ de⸗ ceptiõe. Dicunt᷑ enĩ aque fideles vbi non ſũt fouee vt herbe latẽtes ·ꝑquas fraudeſ ⁊deceptiões vᷣboꝝſignant᷑ a qͥbꝰſacre ſeri pture doctrina penit? ẽ mũda-. Sexto qt ab amaritudine dulcoꝛatiua. Mã ipſa con tinet lignũ qð fuit poſitũ in aqjs marath: Ero.xv. Oſtẽdit ei lignũ qð cũ miſiſſet in aqua: in dulcedinẽ verſe ſunt. hocẽ ſi gnů cruc. Põ.cx vitj. M dulcia faucibꝰ meis eloquta tua. Septimo qꝛ eſt inferioꝝ ele uatiua: oh iiij. Aqua quasʒ ego dabo ei fiet in eõ fons aque ſaltẽtis invitã eternã. FItẽ ſapiẽtia humana ĩ iſta vita:ſiue natij rãlis ſiue fidei eſt ĩperfecta. Et ideo aſſim latur aque rõne ĩꝑfecte figure:qꝛ aqua nð habet ſpherã cõpletã. nõ enĩ aque ſphera vndiq; circũdat terrã:qꝛ ·ſ.terra eſt in nt diſcoopta.Et dicũt phi illud naturalit᷑ cẽ: qꝛ aqua cũ non ſit coꝛpꝰ ita naturale:ſicut ignis ⁊ aerꝛſed ſit valde materialis minus hʒ de loco⁊ et de figura ſpherica qᷓ; aer et ignis.⁊ iõ nõ pᷣt ĩplere cõcauũ alicu iꝰſphe re cũ humidũ eius fluat in ſeipſũ ⁊ in ptel cõtrahant᷑.ideo nõ habet figurã ſpheric fed circularem quaſi ſemicircularẽ. vnde dicit Alphetragiꝰ ꝙ ignis velociter ⁊ vnt foꝛmiter imitatur eircularem motum celi: ⁊ per conſequens locum. Aer Vo imitatur fed non vnifoꝛmiter. Aqua vo nec vnifoꝛ miter nec complete ſed ſemicirculari᷑. Ver ra vo in nullo imitatur:ſed ſphericã figu⸗ ram complet:nõ imitando celum ſed rece⸗ dendo a celo per hoc ꝙ partes ſus graui⸗

Sb
S
—*
2 bp 32.2
tate compᷣmunt᷑ ad tentꝝ. Locus ergo na turalis aqᷓ nõ eſt tota ſupficies terre:ſʒ ſu perficies aeris.ſ.illa q̃ magis abũdat in qᷓ̃ iitatibus ↄſilibus aq̃ᷓ·.in frigido ⁊ in hu⸗ mido:⁊ ſupficies terre ſibi ſilis· hec autẽ eſt tantũ in aqlone:vbi eit puriſſimus lo⸗ cuſ aqᷓ quo ad generationẽ: in meridie au tem nõ eſt aqᷓ niſi qꝛ illuc fluit ab aqͥlone. NVMec eſt ð theologos dicentes:ꝙ terra nõ apparebat in pᷣncipio:qꝛ tũc aqᷓ erat in cir cũitu terre vapoꝛaliter:qꝛ nondum habe bat ꝓpꝛiũ locũ ⁊ diſtinctionẽ. Sicut ergo terra eſt tm̃ ex ꝑte cooꝑta aqj:ita nos invi ka iſta ſiue noticia naturali ſiue fidei tĩ ex pte cognoſcimus. Ex ꝑte em̃ cognoſcimꝰ: ⁊ex ꝑte ꝓphetamus: vt dicif.j. Coꝛint. xiij. Añ ſcia noſtra ſicut ⁊ aqᷓ figura Eſa.xj. Repleta ẽ tra ſcĩa domini: ⁊ q̃ſi aq̃ maris oꝑientis.. nõ ex toto ſʒ ex pte. Sed ſcĩa beatoꝝ aſſimilat᷑ igni:Eſa.x Erit lumen ilrl in igne. Iſrł᷑ interp̃tat᷑ vi⸗ dens deũꝛ⁊ ſignificat beatos qj dei viſiõe fruunt᷑ quoꝝ lumẽ.i.ſcĩa igni aſſimilat᷑:qꝛ eſt velox ⁊ vnifoꝛmis. Velox em̃ eſt:ꝛ ſi⸗ ne diſcurſu. Mõ em̃ vt dicit Zugꝰ.erũt in volubiles cogitatiões nre ab alijs in alia excũtes atq; redeũtes:ſed totã ſciẽ
tiã noſtrã vno ſimul ↄſpectu videbimus.
⁊ ſic non ſolũ veloꝝ ſed etiã vnifoꝛmis:qꝛ vnico reali medio ſiue foꝛma omĩa cogno ⸗ ſcũt beati q̃ ad eoꝝ heatitudinẽ faciũt.ſ.di uina eſſentia. Sciĩa aũt ã̃gelica naturalis lʒ ſit completa:qꝛ omniũ creaturaꝝ habẽt plenã noticiã non tñ vnifoꝛmis:qꝛ non ꝑ vnã ſpẽʒ ſiue foꝛmã:ſed ꝑ multas cogno ⸗ ſcũt. Añ dicit᷑ in libꝛo de cauſis:qꝙ intelli gentia eſt plena foꝛmis:⁊ ideo ſilis aeri qᷓ non vnifoꝛmiter imitat᷑ celũ. ⁊ ita nec ipſi ſapiaʒ habẽt diuinaʒ:qꝛ q̃ deus cognoſcit vnifoꝛmiterꝛipfi vt ita dicã cognoſcũt mul tifoꝛmiter. Sed ſcia homiĩs viatoꝛis eſt vt dixi ſilis aq̃:qꝛ nec perfecta nec vnifoꝛmis ſed varia ⁊multifoꝛmis. Illi vero qui ce⸗ leſtem ſapientiam fugiũt qui dicunt deo: Recede a nobis:ſcientiaʒ viaꝝ tuaꝝ nolu⸗ mus. Siles ſunt terre que ie a ce⸗ lo completam facit ſpheram:qꝛ recedẽdo & celeſti ſapientia completam quãdã acci piunt nequitie figuram que potius eſt te ⸗ nebꝛa qᷓ; lum cn: Eax. Acec tenebꝛe ope ⸗ rient terram. Mam ſapientia huius mun ⸗
3 di ſtulticia eſt apud deum.
De celo? elementis
Capitulum: LXXI„
Giitaria ⁊ here J mitica vita aſſimilat᷑ heremo ſi⸗ uue ſolitudini.Mã hʒ q̃ttuoꝛ ſpũa liter q̃ hʒ heremus coꝛpaliter. Mꝛimo li bertatẽ:qꝛ ibi fere ſilueſtrẽs liberius eua⸗ gant᷑. Sic etiã anima a cur ⁊ tumultibus ſeculi ſepata eſt liberioꝛ ad ↄtemplanduʒ: Thꝛeñ.iij. Sedebit ſolitariuſ ⁊ tacebit qꝛ leuabit ſe ſupꝛa ſe. Vñ ibi liberius ꝑcipit dininas reuelationes: Vſee.ij · Ducã eam in ſolitudinem:⁊ loq̃r ad coꝛ eius. Ibi er⸗ go petra xpᷓs anime oꝛamti ⁊ ſitienti ſe ape rit:⁊ aquã ſapientie falutaris vberius in⸗ fundit. Pð.lxx vij. Interrupit petrã ĩ he⸗ remo:⁊ adaqjuit eos velut in abyſſo mul⸗ ta. Secũdo qꝛ habet dubietatẽ vel dece⸗ ptibilitatẽ. Nam ꝓpter ſilueſtres feras qᷓ in heremo cõmoꝛant loca talia a venstoꝛi⸗ hus freq̃ ntant᷑: ⁊ laquei ibi ⁊ retia occul⸗ tant᷑. Et ſic etiã ſolitarij maxime moleſtan tur ⁊ tentant᷑ a demonibus qͥ ſunt venato res animaꝝ diuerſas deceptiones inueni⸗ entes. Et hic eſt ꝙ diabolus xpm in deſer to tentauit. Añ multo magis tentat ⁊ ve⸗ nat᷑ ibi ſimplices homĩeſ:Eccĩ.xiij. Aena tio leonis onagri ĩ heremo. Leo em eſt di⸗ abolus:onagri vero ſimplices heremite. Tertio habet difficultatẽ ſiue aſperita⸗ tem. Nam taliuʒ locoꝝ habitatoꝛes pluri- bus laboꝛibus exponunt᷑.⁊ nũc gelu:nũc frigoꝛe„ſtringunt᷑:nũc eſtu exurunt᷑:nũc roꝛe:nũc pꝛuina: nũc niuibus pfundunf᷑. Sic etiam ſpũaliter ſolitarij diuerſoꝝ vi⸗ tioꝝ moleſtijs fatigant᷑:qꝛ qñq; rigeſcunt gelu accidie:qñq; ferueſcũt eſtu ↄcupiſcẽ⸗ tie. Sed ſi viriliter reſiſtũt ꝑfundunt᷑ roꝛe gratie ſiue cõſolationis diuine. Ande de⸗ us quandoq; ad hoꝛam videtur eis ira⸗ tus ſcilʒ quando tot vitioꝛum tentationi⸗ bus commouentur.ſed ſtatim videtur pla catus:quia ſcilicet poſt tentationum victo riam magne dulcedinis conſolationibus ꝑfunduntur. Ande dicit᷑ Sapientie.xviij. Tetigit aũt tũc ⁊ iuſtos tentatio moꝛtis:⁊ cõmotio ĩheremo facta ẽ mltitudis:ſʒ nõ diu permãſit ira tua ⁊c̃. Quarto habet tranquillitatem. Mam qᷓ;uis talis locus multum habeat afflictionis:multuʒ tamẽ habet quietis:qꝛ ibi habitantes raro niſi a latronibus moleſtantur. Sim ſoli⸗

tarij holes habent ſolũ pugnã latronũ.i. demonũ. Süt eĩ vt dic̃ Antonius a tribꝰ bellis erepti:viſus auditus ⁊ locutiõis: ſʒ remanet eis pugna coꝛdis ꝓpt̃ demones infeſtãtes. Et ſic iʒ hec vita ex vna ꝑte vi⸗ deat᷑ aſpa ⁊ terribilis:tñ ex ꝑtibus muitis eſt ſecura ⁊ ꝑtrãſibil: Deut᷑.j. Vrãſiuimus ꝑheremũ terribilẽ ⁊ ſolitudinẽ magnam. Capitulum: LXXII
„
Piritus mali gnus aſſimilat᷑ vẽto aqlonari. Peimo qꝛ aqͥlo eſt vẽtus frigi dus. Et E hʒ ex loco ſui exitus · Et ſilr ſpi⸗ ruus malignus ẽ frigidus feru oꝛez mẽtis extinguẽdo:Ecci.xlitj. Frigidus ventus aqlo fauit ⁊ gelauit cr vſtallus ab aqua. Scðo qꝛ vẽtus ẽ ſiccus:⁊ h ſilr hʒ ex lo⸗ co exitus ſui. Silr ſpũs malignus ſiccus eſt.i. deſiccatiuus humoꝛẽ deuotionis ↄſu mẽdo.ñ Pꝛouer.xxv. Aẽtus aqͥlo diſſi pat pluuias.i.deuotionẽ lach:ymarum Ecci.xliij. dicit ꝙ vẽtus aq̃lo flauit ⁊c · Et poſtea loquit᷑ ꝙ deuoꝛauit montes ⁊ exu⸗ get deſertũ ⁊ extinguet viride ſiẽ igneʒ· ſ. deſiccãdo denotiõis humoꝛẽ. Tertio qꝛ eſt vẽtus ſubtilis.⁊ pᷣ hʒꝛqꝛ aqͥlo ꝓpter ni miã ↄgelationem minime vapoĩat.⁊ ideo nõ ingroſſat ex vapoibus humidis Silr malignus ſpũs ſtilis.i.aſtutus ẽin frau dulẽter decipiẽdo.⁊ ideo tẽratio eius ꝓpt̃ ſubtilitatẽ ⁊ obſcuritateʒ aſſimilat᷑ fumoꝛ Fm illud Eſ„ aqͥlone eĩ fumꝰ ve niet:⁊ nõ eſt qͥ effugi
giat. Quarto qꝛ aqlo
eſt vẽtus vchemẽs. ⁊ hoe qꝛ exit a loc fri gidiſſimis ⁊ mõtibus ſub qͥbugs ↄtiner̃ mł tus vapoꝛ terreus:Ecci.xliij. Tempeſtas
aquilonis ⁊ congregatio ſpiritus ⁊c. Si⸗ militer malignus ſpiritus eſt vehemens ⁊ violentus crudeliter ꝑſequendo: Job.j. Bentus vehemens venit a regione deſer⸗ tl⁊ concuſſit quattuoꝛ angulos domꝰ 4. Ecech.j. Aentus turbĩs veniebat ab aqᷓ⸗ lone. Motandũ ꝙ ſpiritus malignus et ſpirituſſanetus contraria modo operant᷑· Ille ͥdem in hominibus peccatoꝛibus.⁊ ßic in iuſtis:ſicut accidit de vento aquilo⸗ nari ⁊ auſtrali. Mam auſter congregat et inſpiſſat vapoꝛes in nubeſ⁊ roꝛẽ eo ꝙ ape rit ꝓpter caliditatem ſuom ⁊ etiam congre
ſo econtrario diſſipat ⁊ diſpergit omnẽ vã
Pier pꝛimus
gat ꝓpter ſuam toꝛtuoſitatem. Sed aqui⸗
poꝛem. In coꝛintho tamen ↄtingit owoſñ⸗ tuʒ.ſ.ꝙ aqlo inducit ibi vapoꝛes ⁊ auſter diñipat.qð eſt qꝛ illa ciuitas hʒ ad auſtrũ terrã arenoſam ⁊ deſertam cuius ſictitate minimusvapoꝛ reſoluit᷑:ecõtra hʒ ad ad⸗ lonem paludes et maria ex qͥbus ventus aqᷓlo ingroſſat᷑ ⁊ accipit toꝛtuoſitateʒ a ge nerat ibi pluuias ⁊ aiios vapoꝛes. Silr jn mẽtibus fanctoꝝ auſter.i.ſpũſſanctus ð q dicit᷑ Abacuk.iij. Dens ab auſtro veniet. inducit ſiue cõgregat nubes ⁊ vapoꝛes. i. ſanctas cogitationes ⁊ affectiones q̃s aqj⸗ lo.i.malignus ſpũs diſſipare ⁊ diſpergere conat᷑.Sed in pctõꝛibus ecõtra diabolus tanqᷓ; aqͥlo in coꝛintho inducit ⁊ ↄgregat vapoꝛes ·i.malas ⁊ terrenas vel carnales affectiones. Sʒ auſter.i. ſpñſſanctus eas dilſipat ⁊——— ad puritatẽ reducẽ do malas affectiões ab eis repellit. Et ꝓ⸗ pterea aqͥlonem odiẽs ⁊ auſtꝝ diligẽs ſpõ ſa in cãticis dicit: Surge aqlo ⁊ veni au⸗ ſterꝛꝑfla oꝛtũ meñũ ⁊ fluẽt aromata illius: Cantt.iiij. Iteʒ malignus ſpũs qñq; vt deuotos ⁊ ſpũales viros decipiat:tranſi gurat ſe in angelũ lueis.⁊ tũc eius ſimula tio eſt fimilis ſpelũce:qꝛ ſpelũca ex ꝑtelu cis hʒ introitũ latũ ſed terminũ artũ· 5 locus lucidus ẽ in ingreſſu:obſeurusĩ ꝓ greſſu. Sʒ artus ⁊ hiſpidus ĩ egreſſu: ſitñ inueniat᷑ egreſſus vt dicit Damaſcenus Sic etiã qũq; diabolus azparẽs in foꝛmn boni angeli vt dicit Beda in pᷣucipio dat ſplendoꝛẽ ⁊ ſtupoꝛẽ in ꝓgreſſu dat timo/ rẽ:ſed in exitu dimittit erroꝛẽ. Et ptere diẽ Pðix. ꝙ inſidia q̃ſi leo in peiuncʒ
ſua. Caplm: LXXRHI 4 Pu ituſſanctui [ imilat igni: Bct.ij. Twarue
rũt illis diſpertite lingue tanqᷓ; ignis:ſeditq; ſupꝛa ſingulos eoꝝ ſpũſſan⸗ ctus. Pꝛimo pter gr̃az · ¶ donoꝝhabz em̃ ignis ſeptẽ virtutes deſignãtes ſepti⸗ foꝛmem gr̃aʒ ſeptẽ donoꝝ ſpũſſanctiNaz ſpũſſanctus ad modũ ignis alta bumiliat ꝑ donũ timoꝛioꝛemollit dura donuʒpie tatis:illuminat obſcura ꝑ ſeientiãtreſtrin git fluida ꝑ ↄſiltũ:conſoliqat mollia ꝑ foꝛ titudinemtciarificat metalla tollendo Iu⸗ biginem:ꝑ donũ intellectus ſurſuʒ tẽdit: ꝑdonum briſunenu compᷣhendit: Secũdo aſſimilat᷑ ſpũſſanctus isu 4xł

5
De celo? elementis
exeellentiã. Ignis em̃ excedit oĩa elemen ta in tribus.ſin ſpecie:in oꝛdine ⁊ vᷣtute. In ſpecie qͥdẽ.i.in pulchꝛitudine rõne lu⸗ cis in aſpectu. In oꝛdine rõne ſublimitatꝭ in ſitu. In virtute rõne vigoꝛis in actu. Si militer ſpũſſanctꝰin his oĩa excedit. Mꝛi mo in pulcheitudie lucl: Job.xxvj. Spũs eius oꝛnauit celos. Vꝛnamentũ eĩ celoꝝ eſt pulcheitudo lucis:ðciiij.Expandit ignẽ vt luceret eis ꝑ noctẽ. Itẽ in altitudi ne oꝛigis: Thꝛeñ.j. De exceiſo miſit igneʒ in oſſibus meis ⁊ erudinit me. Itẽ in mul⸗ titudine virtutis: pð· xxxij. Spũ oꝛis ei ois virtus eoꝝ. Meb.xij. Deꝰ noſter ignis ſumẽs eſt. Tertio ꝓpter violentiam. Mã ignis ex violẽtia ſua hʒ alta incliare: uia eleuare:⁊ fluida coadunare. Et hec tria facit ſpũſſanctus:qꝛ inclinat excelſos ad humilitateʒ:eleuat infimos ꝑ ſuꝑnoꝛũ auiditatẽ:coadunat inuicẽ diuiſos ꝑ moꝝ vnifoꝛmitatẽ. Muarto ꝓpter munificẽ⸗ tiã. Eſt em̃ munificus:⁊ vt ita dicã libera ⸗ lis cõicãdo ſe ⁊ ſua. Mam cõicat ſuam foꝛ⸗ mã.i.igneitatẽ:⁊ ſic ſpũſſanctuꝑ gr̃aʒ qͥ dãmodo cõicat ſuã deitateʒ.nã qͥ pñ dei sgunt̃ꝛhi filij dei ſunt:ſicut dicit᷑ Ro.viij. Itẽ cõmunicat ſuã potentiã.i.caliditatẽ que ẽ eins virtus actiua.Et ſic ſpũſſanctꝰ ſuã charitatẽ ꝑ quã opat᷑ magna: Apłus Boma. v. Charitas dei diffuſa ẽ in coꝛdi⸗
bus nr̃is ꝑ ſpm̃ſetm̃ qͥ datus ẽ nob. Iteʒ i
cõicat ſuã efficaciã.i.oꝑationẽ que multi⸗ plex ẽ.Et ſic ſpũſſctũs cõicat ſuas oꝑatio ⸗ nes q̃ multe ſunt vᷣm diuerſas gr̃as gratt datas. ã alij dar ꝑ ſpm̃ ſermo ſapte ⁊c̃. vt dicit᷑. j. Coꝛi.xij. Et poſtea ſßdit᷑: ꝙ hec oĩa opat᷑ vnꝰatq; idẽ ſpũs.Et ſpũſſcti oꝑa tiões aſſimilant atiõihꝰignis.iMũ igniſ hʒ alterare.ſ.calefaciẽdo:deſiccãdo:⁊ de⸗ nigrãdo:⁊ multꝰ alijs modiſtrãſmutãdo ꝑ ſuã vᷣtutẽ actiuã.Et ſilr ſpũſſctũs in di ⸗ nerſas qᷓlitates ſine Vtutes eos in q́s ve⸗ nit alterat ⁊ trãſmutat.vñ.j. Regł. x.dictũ fuit ſauli. Inſiliet ĩ te ſpůſ dñi:⁊ꝓphabis cñ eiſ:⁊ mutaberiſqʒ ĩviꝝ alteꝝ. Scðo ig nis hz renouare.Eſt em̃ ignis vt dic̃ Dio. vltca.cele.hierar.ſui renouatiuus in ina⸗ teria.ſ.aliena ſe generãdo vt ꝑ nouas ge⸗ nerationes ſeip̃m extra ſpherã ſuã conſer uet. Nã extra ſpherã ſuã ignis ſe renouã⸗ do melius cuſtodit ⁊ conſeruat naturã ſu vin in materia aliena qᷓ; faceret ibi in ma ⸗
teria ꝓpꝛia:qꝛ materia groſſa tardieuel⸗ lii ꝑ actionem ʒ̃rij. Sic ſpũſſctũs qᷓ;uis in ſphera ſua.i.ĩ natura ſua ꝓpꝛia ñ renouer᷑ vel ĩmutet᷑:tñ in nob exiſtẽs quodãmodo renouat᷑ ꝑ nouos effectus gre qͥs efficit in qbus opat᷑. Ande ꝓpheta petebat dicẽs: Spm̃ rectũ innoua in viſceribus meis. Et Egech.xxxvj. Ecce dabovob coꝛ nouũ ⁊c̃. Ipe ergo renouari dicit᷑ dũ nos ꝑ ipſ ius gratiaʒ innouamur. Pð.ciij. Emitte ſpm̃ tuũ ⁊ creabunt᷑: ⁊ renouabis facieʒ terre. Tertio ignis hʒ augmẽtari. Dicit em̃ Di ony.ꝙ ignis ẽ latẽter augmẽtatiuus ſuijp ſius.⁊ alia trãſlatio diẽ̃:creſcẽs a ſeip̃o.i. a ꝓpꝛia vᷣtute actiua:nõ ꝙ in ip̃o ſit mate ria ſui cremẽti:⁊ ideo nõ creſcit niſi addito cõbuſtibili. Et ſiir ſpũſſctũs qᷓ;qᷓ; ex ſe na⸗ turã nõ habeat vt creſat vel minuat᷑:tñ in nob creſcere dicit᷑:qꝛ creſcere nos facit in gra. Sñ dicit᷑ de Johe baptiſta: Luẽ̃.j. ꝙ puer creſcebat ⁊ ↄfoꝛtabat᷑ ſpũ. Sic etiaʒ multiplicari dicit:qꝛ in nob iua dona mul tiplicat. Añ Sap̃.vij. dicit᷑ ſpũs mttipiex. Et Helias duplicẽ ſpĩ.i.duplex donð ſi⸗ ue duplicẽ gr̃aʒ d icit habuiſſe.ſ.ad ꝓphe tandũ ⁊ miracula faciendum.iiij. Regl.ij. Quarto ignis hʒ ſegregare. Añ Diony ſius diẽ ꝙ ignis eſt diſcretinus. Segregat em̃ igniſ ⁊ diſcernit in metallis puꝝ ab im puro:⁊ a ſubtili: vt plumbum ab argẽto. Aſſumit em̃ ſubtilia ſilia ſibi ⁊ reij cit groſſioꝛa ꝓpter qð dici᷑ ↄgregare ho⸗ mogenia ſibi. Añ pʒ ꝙ ignis hʒ ↄgregare ⁊ſegregare. Habet em̃ cõgregare ſimilia ⁊ diſſilia diſgregare. Atraq; aũt opatio at tribuit᷑ ſpñiſancto:ſegregat em̃ ab alijs il⸗ los quos ſibi elegit ad aiiqꝰ ſpeciale.&ñ ⁊Actt. xiij. dixit ſpñſſanctus: Segregate mihi Paulũ ⁊ Barnabã in opus miniſte rij ad qð aſſumpſi eos. Itẽ ei attribnit᷑ bo noꝝ congregatio: Ecci.xliij. Tẽpeſtas aq́ lonis ⁊ congregatio ſpũs. Tempeſtas eĩ aqlonis eſt congregatio ſupboꝝ:qꝛ eſt cõ⸗ gregatio iliius qui dixit Eſa.xiiij. Sede⸗ bam in monte teſtamenti in lateribus aq⸗ lonis ſcʒ diaboli:ſed congregatio ſpiritus eſt congregatio humiliũ. uinto ignis habet penetrare. Ande Pionyſius dickt ꝙ ignis eſt acute pergẽs. Illud em̃ quod eſt acutũ pꝑgit penetrãdo. Ip̃e em̃ ſpũſſan ctus amoꝛ ẽ. Amoꝛ ãt faẽ penetrare aman tẽ ad intima amati ⁊ eius

Piber pꝛimus
tari.vñ Apls diẽ j. Loꝛinth · i. ꝙ ſi pñſſan/ renis ꝑ ipᷣoꝝ terrenoꝝ„temptum:Scech· ctus via ſcruta etiã ꝓfůda dei· Et iõ etiã viij. Eleuauit me ſpũs inter celũ ⁊ terraʒ. mẽtes diligẽriũ deum ꝑducit ad ſecretoꝝ Secundo qꝛex nube refrigeriũ pᷣſtat̃:qꝛ dei⸗tẽplatõeʒ. Motãdũ etiã ꝙ ignis acu ſcʒ ſpũſſanctus refrigerat etiã incẽtina vi te ꝑgit inqᷓ;tũ ẽ in materia aliena quã ſuc⸗ tioꝝ. Añ angelus dixit virgini marie:Lu ceiiue ↄuertit: ⁊ ideo ↄuertẽdo quãlibet ce.j. Spñſſanctus ſupueniet in te ⁊virtus ꝑtẽ poſt ꝑtẽ ſu in acutũ vadit. Si em̃ ſimt altiſſ imi obůbꝛabit tibi.i.te ab oĩ eſtu viti ↄuerteret moueret᷑ in rotundũ vl in latũ· oꝝ refrigerabit: Watth. x vij. Mubes lu ⸗ Sñ ꝙ Mbs in · iij.celi ⁊ mñ. negat ignem cida obůbꝛabat eos. Tertio qꝛeꝝ nube eſſe acutoꝝ anguloꝛũ ſiẽ qͥdã poſuerũt: qꝛ pluuia generat:Ecci.xxxv · uaſi nubes nõ dãt elemẽtis fᷣm naturã aliquã figurã pluuie in tpe ſiccitatis.Quia.ſ.ſpũſſanctꝰ niſi foꝛte rotundã qð intelligit de elemen reſoluit aĩam in abũdantiã lachꝛymaꝝ ſi⸗ tis ᷣm qð ſtatuunt᷑ in ꝓpꝛijs I pheris ſuis. nein compũctiõe ſiue in oꝛatiõe· Añ dicit intelligit etiã ꝙ ignis non hʒ angulos ꝑ Aplus Roma. viij. ꝙ ſpũs poſtulatꝓ no⸗ manẽtes.ꝙ qͥdẽ vexꝝ eſt:qꝛ ſemꝑ variant. bis.i.poſtulare nos jacit gemitibꝰinenar/ Sic qꝛ ſpũſſctũs mentẽ hoĩs nõ ſtatim to rabilibus. Itẽ ſpũſſanctus aſſimilat᷑ vẽ
—
taliter ꝑficit:ſʒ paulati ſicere facit. Añ to. Mꝛimo q? vẽrus hʒ oꝛiginẽ occultaʒ.
Prego · diẽ ꝙ nẽo repẽte fit ſũmꝰꝛſʒ in bõa Et iſta ſilitudo tangit᷑ Joh· iij · vbi dñs di
uerſatiõe a minimis quis inchoat vt ad xrit nicodemo: Spũs vbi vult ſpirat ⁊ vo⸗ maioꝛa pueniat. Ideo qᷓ;to plꝰhõ ꝑ ſpiꝝ cem eius audis:ſʒ nõ ſcis vñ veniat aut ficit tãto ab exterioꝛibꝰãplius ſe reſtrigit: vadat. Sic eſt oĩs qͥ natus eſt ex ſpũ · ſiẽ accidit de celo ꝙ acute figure exiſtit:qꝛ Chꝛyſoſtomus exponit de vẽto qͥ etiam in ſo vᷣſus cuſpidẽ ſtrictiꝰ fit. Sexto ignis pð x.dicit ſpũs ꝓcellaꝝ. Et tãgit do⸗ hʒ ſe alijs ĩcoꝛpoꝛare ſine alia ſibivnire qᷓ minus pᷣmo eiꝰ ptãtẽ:qꝛ vbi vu lt ſpirat.i. ſi vt ita dicã ſiẽ materia vnit foꝛmeꝛſiẽ pts vẽtus qͥ vult flat · Et ſi dicas vẽtus nõhʒ in ferro ignito ⁊ carbone inflãmatoꝛin q voluntatẽ. Picendũ eſt ꝙ volũtas ſumit᷑ bus ignis fᷣm oẽs ꝑtes ſuas ſic ꝑtibꝰ carꝰ ꝓ appetitu naturali qͥ nihil aliud ẽqᷓ;in⸗ ponis ſine ferri ↄiũgit᷑:ꝙ inter vnius ⁊al clinatio naturalis de qᷓ dici? Job.xxviij. terius ſubſtãtiã ſenſibil differẽtia non ha MQui creauit põdus vẽtis. Scðo tãgit bet᷑. Añ ⁊ coꝛꝑa talia debent eſſe ignis ma vẽti indiciũ:qꝛ vocẽ eius audis.i.ſonituʒ teria: vt dici in.iiij. Wetheo. uia ſ pñi⸗ eius ex ꝑcuſſione ad aliqð coꝛpus. Sic ei ſanctus qs ꝑ ſuã gr̃am ad ſe trapit ſecum dicit ĩ pð.lxxvj · Aoy tonitrui tuiĩ rotg· vnñ facit. Añ dicit. j. Coꝛin· vj · Tertio ponit vẽti oꝛiginẽ qᷓ occulta elt: q̃ adheret ðᷣo vnus ſpũs ẽ cũ eo. Se qʒ nõ ſcis vñ veniat aut vadat. Sʒ dice⸗ ptio ignis hʒ eleuare. ñ Diony.dicit ꝙ ret aliqͥs vtiq; ſcit᷑ vñ veniat aut quo vd⸗ ignis eſt ſurfum ferẽs eſ alia 4 B inqᷓ;tũ co dat. Mã auſter venit a meridie ⁊ vadit ad git alia in qbus hʒ victoꝛiã ſeqͥ motũ ſuũ: aqͥlonẽ. Boĩeas vo vẽtus venit a prio ab 4 ſiẽ ꝑticipãt ð foꝛma eius ita ⁊ de motu. adlone? vadit ad meridiẽ. Rñderi põ̃t ꝙ ic etiã ſpũſſanctus qͥbus foꝛmaʒ ſue gr̃fe pncipiũ vẽti põt ſciri dupliciter · Anom tribuit leuat ⁊ pꝰ ſe trahit: Egech·j.Quo in generali:eo modo ſcit᷑ ꝙ auſter venita cũq; ibat ſpũs illuc eũte ſpñ ⁊ rote pit᷑ le⸗ meridie ⁊ vadit ad aqlonẽ · Alio modo in uabant᷑ ſeq̃ntes eũ. Spũs em̃ vite erat in ſpãli.⁊h mõ neſcit᷑ vñ veniat.i. a Ipl rotis cũ eñtibus ibãt ⁊ cũ ſtãtibus ſtabät determiate incipiat ⁊ qͥ vadat.i.ad quam ⁊ ců elenatis a terra ꝑiter eleuabant ⁊ ro⸗ plagã determĩate terminet᷑. Sic eſt oĩs q te ſeq̃ntes eñũ:qꝛ.ſ.ſpůs vite erat inrotis. natusẽ ex ſpũ. Quaſi dicat:ſi võtus qͥ eſt Vbi attẽde ꝙ ſpũſſanctus facit ire pficiẽ/ coꝛpoꝛeus hʒ ſic occultã oꝛiginẽ ⁊ ꝓceſſiʒ qoꝛſtare ꝑſeuerãdoꝛ⁊ eleuari a terra cele/ vt iciri nõ poſſit vñ veniat aut quo vadat: ſtia ↄtẽplãdo vel terrena„tẽnẽdo. Itez multo magis ẽ occulta oꝛigo⁊ ꝓceſſus re ſpũſſanetuſ aſſimilat nubi. Pꝛimo qꝛ nu generatiõis ſpũalis ⁊ adhuc multo ãpliꝰ bes a terra vel mari eleuat· iij Regtexvi. oꝛigo? pceſſus ip̃ius ſpůſſancti- Sech Ecce nubecula parua aſcẽdebat de mari. do qꝛ vẽtus hʒ impulſionẽ inqetã · Eſt eñ
uia.ſ.pũſſanctus ãs replet eleuat a ter vẽtus mobilis ⁊ totus inqetus.ð qͥdez

Ne celo ⁊ elementis
ſpñifaneto competit ꝑ effectũ inqᷓ;tum mo uet ad bonuʒ ⁊ non ꝑmittit nos qeſcere ꝑ ociũ: Eſa. vij · Lõmotũ eſt coꝛ eius ⁊ popu li eius ſicut iigna ſiluarũ ante faciẽ venti. Breg. Mentẽ quã ſpũſſctũs replet in ama ritudinẽ tempaliũ ⁊ delectationẽ eternoꝝ cõmouet.Et notandũ ꝙ ad modum venti ſpũſſanctus multipliciter cõmouet. Mam ad modũ venti mare.i.coꝛ pctõꝛis ꝑturbat ad penitentiã delictoꝝ.aerẽ ↄdenſat.i·pec catoꝛẽ ad ſe reſtrigit ⁊ reſoluit ĩ pluuiã.i. in abũdantiã lachꝛymaꝝ ignẽ.i.amanteʒ inflãmat ꝑ deſideriũ eternoꝝ. Wontes.i. ſupbos ↄcutit ⁊ apit ꝑ deiectionẽ ⁊ humi⸗ liationẽ ip̃oꝝ.poꝛos coꝛpis apit ⁊ exteriꝰ caloꝛẽ euapoꝛando educit:qꝛ oculos men tis aperit ⁊ caloꝛẽ.i.amoꝛẽ charitatis ex⸗ trahit.i.extra ꝓpalari facit ad ohſequiuʒ primoꝝ. Et nota ꝙ Saßp̃. vij·ſpñũs eſſe di⸗ cit᷑ mohilis ⁊ ſtabilis:qꝛ videlicet ſpũſſan ctus cõmonuet ad bñ opandũ ⁊ etiã ſtabili tat ad ꝑſeuerandũ: vel facit mobilẽ ad bo nñ ⁊ ſtabilem ð malũ. Vertio qꝛ ventus habet opationẽ fructuoſaʒ. Sũt eĩ diuer ſi venti.ſ.invniuerſo.xij. Muoꝝ qͥlibetha bet aliquid vtilitatis facere in můdo ꝓpt᷑ ð detheſauris diuine ꝓuidẽtie exire vl ꝓduci dicũt᷑:ᷣm illðᷣ ð.cxxxiiij.Qui ꝓ ducit vẽtos de theſauri ſuis. Añ poſſunt duodecim wẽtis fructus ſpũſſancti q;s eſ⸗ ſe facit in nobis cõgrue adaptari.Mam ʒ ſpũſſanctus vnus ſit in ſe eſt tñ multiplex in effectu. Ande ⁊ Sap̃. vij. dicit᷑ ſpũs młl⸗ tiplex. Adaptant᷑ ergo fructus ſpũs ven ⸗ tis. Meimo in generali quo ad numeꝝ. Süt eim̃ venti in numero.xij. ᷣm phoꝝ do ctrinam. Licet em̃ ſacra ſcriptura quattu⸗ oꝛ tĩ ventos celi nominet ⁊ ponat. Zach. vij. In qttuoꝛ ventis celi diſꝑſi vos dicit dñs. Et iteꝝ Daniel. vij.⁊.viij.⁊ Zach.vj. ⁊ Apocalyp.vij. q̃ttuoꝛ venti tin ſimplici⸗ ter nomiĩant᷑:q.ſ.ſunt pᷣncipales a quattu⸗ oꝛ mũdi ꝑtibus venientes qᷓ ſunt oꝛiẽs:oc cidens:meridies:⁊ ſeptentrio.Et ſumunt᷑ put tradunt phi ᷣm ↄiugationẽ quattuoꝛ qualitatũ. Tamen qͥlibet q̃ttuoꝛ ventoꝛũ duos glios habet ventos hinc⸗ inde collateraleſ. Naz ſubſolanus qui eſt pncipalis veniens ab oꝛiente habet a de⸗ xtris ventum qui dicit᷑ vulturnus ⁊ a ſini ſtris eurũ. Auſtervᷣo qͥ eſt pᷣncipalis a me ridie habet a dextris africũ ⁊ a liniſtrꝭ no⸗
tñ. Tquilo vo qui eſt pᷣncipalis a ſeptẽtri one habet a dextris coꝛũ ⁊ a ſiniſtris boꝛe am. Fauonius o ab occidente habet ge⸗ phyꝝ a dextris ⁊ a ſiniſtricireiũ.⁊ ſic ſunt venti in vniuerſp.xij. quoꝝ numeꝝ qͥdam ßᷣm numeꝝ ſignoꝝ celi ſiue domoꝝ xij.ac⸗ cipiũt. Picit ein Vriſto ꝙ aſtronomia alte ra ꝑs eſt phyſice.⁊Mtole.dicit ꝙ oꝑtet in hmõi ↄſideratione celi phyſicum eſſe. Do mus aũt celi.xij.hoc mõ ſumunt᷑:qꝛ plane ta dicit ſignũ aſcendens ſeu emergens ab oꝛiente ſuꝑ oꝛigontẽ. nter qð ⁊ quartum qð eſt in angulo ſub medio terre:oppoſi⸗ rũ medio ceſi ſunt duo.ſ.ſcðᷣm ⁊ tertiũ. Si militer inter illud q̃rtũ ⁊ ſignuʒ occidens qð opponit aſcendẽti ſunt duo.ſ.q̃ntũ et ſextũ. Eodẽ modo inter ſeptimum ⁊illud qð eſt in medio celi ſuꝑ terrã qð ẽ ab aſcẽ⸗
dente ſunt duo.ſ.vndecimũa duodecimũ.
lhec em̃ ſigna licet ᷣm Pptolemcũ cauſali⸗
tatẽ habeant ſuꝑ oĩa qᷓ oꝛiunt᷑ in mundoꝛ
tñ pᷣcipue cauſant ventos.⁊ in nulio ita ci to dephendit᷑ motus celi ſicut in vẽtis. Et ita ptʒ ꝙ hec ſigna vel domꝰita ſunt diſpo ſite ſicut venti. liqͥ tñ ſunt qͥ numeꝝ ven ⸗ toꝝ accipiũt ᷣm diuerſos oꝛtus ⁊ occaſus ſolis. Eſt em̃ oꝛtus eqͥnoctialis vt cum ſol eſt in ariete ⁊ libꝛa.⁊ hic facit in vere ſub⸗ ſolanũ. Itez 3 hũc ſunt duo oꝛtus.ſ.duo ſolſtitiales:⁊ ſic ſunt ab oꝛiẽte vt dictũ eſt tres. Vppoſita rõne ſunt ab occidẽte alij tres. Z ſeptẽtrione vo ſunt tres ᷣm medi⸗ um ⁊ extrema:qꝛ aqlo eſt medius.collate
raleſ vo boꝛeas ⁊circius.vel ſᷣm alios me dios eſt ſeptentrio.collaterales Vo aq̃lo ⁊ circius ſilr eſt a meridie. Sed Sen eca ⁊
Darro ſumũt.xij. ventos Fᷣm. xij.circulos qbus reſpondẽt totidem diſcrimina in ae⸗ re.am duo coluri eqͥnoctiales cũ duobꝰ tropicis cũ ſint quinq; interſecant᷑ ab oꝛi⸗
gonte:⁊ ſic intercepti faciũt decem ptes.ſ.
qͥnq; ab oꝛiẽte:⁊ qͥnq; ab occidẽte. Weri⸗
dianus Vo circulus duas ꝑtes adijcit vũ ſimiliter in duo ſecat᷑.⁊ ita ſunt. xij. Et ſiir ip̃i venti. Et lʒ in hac deſcriptione Sene⸗
ca ⁊ Aarro ↄueniant:differũt tamẽ in mo do ponendi circulos ⁊ ſectiones eoꝛũ. Sʒ
quicquid ſit de eis omnes tamen cõmunl⸗ ter aſſerũt.xij · ventos eſſe.⁊ in eodẽ etiam nũero.ſ.duodenario: Aplłs ad Sal.v. fru
ctus ſpũs cõmemoꝛat dicens Fructus au
tem ſpũs eſt charitas: gaudiũ:pa ht⸗ 3

ia:lõganimits sꝛbenignitaſ:bonitas:mã ſuetudo:fides:modeſtia: ↄtinentia:caſti⸗ tas. Secũdo magl in ſpãli poſſunt pᷣdi⸗ cti venti fructibꝰſpũs adaptari kEm ꝛie⸗ tates aliquas ſinguloꝝ. Mam ſubſolanus qui eſt pᷣncipal ab oꝛiẽte veniens(aſubſo⸗ lanus nominat᷑: qꝛ naſcit᷑ ſub radijs ſoł competit pᷣmo fructni ſpũſſancti.ſ.charita ti. uaſi em̃ radius qui a ſole⁊ eius luce emittit᷑ ſpñs eſt qui ex patre filioq; pꝛocẽ⸗ dit:ſub quo⁊ a quo charitas in nob exoꝛi tur: Rona.v. Charitaſ dei diffuſa ẽ in coꝛ dibus noſtri ꝑ ſpm̃ſctĩ qui datus eſt no⸗ bis.Hic tñ ſubſolanus ventus qᷓ;uis a ca⸗ lidiſſima venit regione:tꝑatus tñ ad nos ꝑtingit. Ita ſilr uis charitas à ſpũſan ⸗ eto ꝓcedit qui eſt amoꝛ increatus ⁊ immẽ fus:tamen ißa que nob infundit᷑ q̃litas qᷓ qã eſt creata ⁊ limitata:lʒ qᷓ;din ſumus in via ſemꝑ poſſit augeri eharitas intenfiue. Scðg aũt vẽtus a dextris fubſolani qui dicit᷑ vulturnus:eo ꝙ aite tonat. Añ An⸗ cretius poeta: Altitonans vulturnꝰ? ⁊ au⸗ ſter fulmine pollens. Competit caſtitati 5 ardus eſt ad ſeruãdum:qꝛ in carne pꝛeter carnem viuere angelicũ eſt non humanũ. Hie ventus habet deſiccare aeris humo⸗ rem:qꝛ caſtitas conſtringit humoꝛẽ.i.In⸗ bꝛicitatem carnalis concũpiſcentie. Ter tius ventus a ſiniſtr ſubſolani qui dicit eurus quaſi ab eo ruens.ſ.ab oꝛiente com petit fidei q̃ a rðᷣo introdutta eſt:qͥ viſita uit nos oꝛiẽs eꝝ alto. De quo dicit Tach. vj. Ecce vir oꝛiens nomen eius. Iſte etiaʒ ventus generat nubes q̃ lumẽ ſolis obũ ⸗ pꝛant:qꝛ ꝑ ip̃ᷣam fidem non oĩno claram ⁊ apertã: ſed vmbꝛaticã ⁊ obſcuram de deo cognitionem habemꝰ. Quartus vẽtꝰ.ſ. pᷣncipal veniẽs ab occidẽte dicit fauoniꝰ: eo ꝙ faueat eis que naſcunt in terra ⁊ fo⸗ neat ea.⁊ hoc competit ↄtinẽtie qua caro noſtra de rerra ſumpta fonet᷑ ⁊ conſeruat᷑ in mundiciã ⁊ ſanctitatem. Hic etiam ven tus facit nubila:ſed in india ſerena. Silr continentia qᷓ;uis carnem moꝛtalem q̃ per moꝛtẽ occidit reſtringendo vel refrenãdo
R
quaſi ꝑturbet:tamen animeſ erenitatẽ tri⸗
buit. Muintꝰ venrꝰa dextris fauonij ver ſus meridiem qui dieit gephyrus:qe. · ſio⸗
res ⁊ germina eiꝰflatu viuificant᷑ · ai em̃ idem eſt qð vita ⁊ goe viuere cõpetit gau⸗ dio qð vitam ↄleriat ⁊ plongatꝛlicut ecð
pꝛimus trario a triſticia feſtiat moꝛs. Itẽ iſte vẽ⸗
tus ꝓducit floꝛes:qꝛ.ſ.animus gaudens etatem floꝛidam facit: vt dicit Wꝛouerb.
„„
xvij. Sextus ventus ͥ eſt a finiſtri fauo
nij verſus aqͥlonez dicit circius: eo ꝙ to⸗ ro ſit coniunctus. Poc competit patientie per quãhomo in regnoceloꝝ choꝛo ange ⸗ loꝝ iunget᷑: Matth.v. Peati qui perſecuti onem patiunt᷑ ꝓpter iuſticiam: quoniã ipᷣo rum eit regnum ⁊c̃. Ande dixit Abbas ef frem. Matiens homo ↄſoꝛtiũ merebit an⸗ geloꝝ. Sub hoc vento fiũt pluuie ⁊ fulgu ra ⁊ ronitrua. Añ iſte ventus purgat pluẽ do:illuſtrat fulgurãdoꝛterret ⁊ excitat to nando que oĩa iribulatio facit aĩe fi ſit pa
tienter poꝛtata:q; videlʒ eã purgata illu
minat ⁊ excitat ad terroꝛem. Septimꝰvẽ tus pᷣncipał a meridie veniens dicitur an ſter:qꝛ.ſ.aqᷓ̃s haurit. Et hoc competit bo⸗ nitati:que.ſ.aqᷓs gratiaꝝ quas a deo hau ſit alijs abũdanter cõmunicat ⁊ effundit. Nam bonum Fᷣm Diony. eſt diffuliuũ ſui. Ende auſter gignit flumina ⁊ p̃bet pluui⸗ as largas. Octauus vẽtus qui eſt a de⸗ rtris verſus oꝛientem dicit᷑ a ricus.ſ.eo ꝙ frequenter in africa initiũ accipit flan di. hoc competit benignitati. Nam h ven tus eſt calidus: ⁊ eſt a deytris auſtri. In caloꝛe igit᷑ deſignat᷑ amoꝛ:in dextris vo anoꝛis rectitudo figuratur· Ande ſignat africus rectum amoꝛem erga pꝛoximum talis amoꝛ eſt qui benignum facit · Dicit᷑ em̃ benignus qui eſt bene ignitus.ſ.bono igne amdꝛis ad bene faciendum pximo. Monus ventus qui ꝓcedit a finiſtrẽ au⸗ ſtri verſus oceidentem dicit᷑ notus: qui l cet ſit temperans:tamen aliqũ peſtitenti⸗ as inducit. Et hoc competit mãſuetudini cuius.ſ.eſt iras temperare refrenare ⁊ co⸗ pibere. Mihilominus tamen aliqñ mãſue tus pꝛelatus gelo iuſticie coactus percuſ ſiones ⁊ coꝛ reptiones exercet cum dighs ſeueritate. vnde Woyſes qui erat mitiſſi⸗ mus pter peccatum populi qut vitulum adoꝛauerãt gelo inſticie accenſus occidit vng die. xxiij· milia de populo:vt habetur Exo.xxxij. Decimus ventus qui eſt bn⸗ cipalis veniens a ſeptentrione vocat᷑ aq̃⸗ loꝛqꝛ.ſ.ligat aquas ⁊ ſtringit · Et hoc com̃ petit longanimitati.i.perſ euerãtieq̃ liga⸗ tas ⁊ firmatas tenet aqs gratiaꝝ? vir⸗ tutũ in anima. Andecimus ventus ã et
ude um Hot tit oyt. Ei he nin tus xes

De celo⁊ elementis
a dextris aquilonis dicii coꝛus:qui circu lum ventoꝛuʒ quaſi claudit ⁊ ad ſe trahit. Hoc ergo competit paci:q̃ omnes ꝑ appe⸗ titum ſui trahit ad ſe:qꝛ omnia pacem ex⸗ optant.vñ dicit Augꝰ.xix. de ciuitate dei. Et Dionyſius.ix.c. de diuinis nomibus. Hec etiam velut finis claudit circulũ om ⸗ nium virtutũ ⁊ affectionũ anime.vñð. cxlvij· Moſuit fines tuos pacẽ.hic etiã vẽ tus infrigidat:qꝛ pax iracundie accenſio⸗ nes repᷣmit: ⁊ ita coꝛdi refrigeriũ tribuit. Huodecimus ventus qui ꝓcedit a ſini⸗ ſtris aquilonis dicit᷑ boꝛeas: qꝛ ꝓcedit ab byperboꝛeis montibus. Et hoc competit modeſtie.hic em̃ generat niuem que cãdo rem pulchꝛitudinis habet:ᷣm iliud Ecci ki⸗Woleibaihe decoꝛis eius admirg it oculus:⁊ ꝑ modeſtiaʒ exterioꝝ motuũ hominũ cõuerſatio reddit pulchꝛa ⁊ gra⸗ ta oculis intuentium.ſ.quando aliqͥs ex⸗ terioꝛes moꝛes ſuos ſiue motus oꝛdinat ⁊ moderat᷑ vᷣm congruentiam fuam ⁊ nego cioꝝ ⁊ locoꝝ ⁊ aliaꝝ perſonaꝝ.vnde Am ⸗ bꝛoſius in pᷣmo libꝛo de officijs dicit: Mec eſt pulchꝛitudo viuendi bene congruẽtia vnicuiq; ſexui ⁊ perſone reddere.hic oꝛdo geſtoꝝ optimus:hic oꝛnatꝰ ad omnẽ actio nem accommodus. Sunt tamen quidam philoſophi qui oꝛdinem iſtoꝝ ventoꝝ ali⸗ ter aſſignant. Hicunt enĩ ꝙ fauonius qui eſt pᷣncipal ad occidentem habet a dextr? Lephyrum:qui ᷣm eos eſt idem quod afri cusꝛa ſiniſtris vo habet coꝛum. Item au ſter qui eſt pᷣncipalis a meridie.⁊ ᷣm eos idem eſt quod notus habet a dextris eu⸗ roauſtrum: ⁊ ſiniſtris auſtrum africum: qui ſic dicit᷑:eo ꝙ coniunctus ſit auſtro ⁊ africo. Item a ſeptentrione eſt ventus pncipalis qui vocat᷑ ſeptentrionalis ha⸗ bens a dextris aquilonem:⁊ a ſiniſtri cir⸗ cium qui etiam dicit᷑ boꝛeas.In vẽtis aũt q veniũt ah oꝛiẽte nõ differũt a pmis. Sʒ hec differẽtia parũ vel nihil refert qᷓ;tũ ad moꝛalẽ doctrinã̃ ſiue ſilitudinẽ quã ex eis —. qrimꝰ⁊⁊ generalit᷑ intẽdimꝰð oĩ hus in h libꝛo.qꝛ Vo in ſacra ſcp̃tura ſ epiꝰ ſpũſſanctꝰßʒ expoſitionẽ doctoꝝ aſſimilat᷑ auſtrali vẽto qᷓ; alijs vẽt! pᷣdict?. Siẽ ecõ. trario malignꝰſpũſ pᷣncipalit᷑ aqͥloni:vt pa tuit in pᷣcedẽti ca. Eſt notãdũ ꝙ iſta ſilitu⸗ do ẽ cõgrua ꝓpt᷑ tres qᷓlirates qs hʒ vẽtꝰ auſtral Mꝛia ẽ qꝛ vẽtẽ calidꝰ:⁊ h nõ hz
ſui.
er natura ſua cũ oĩs vẽtꝰfit ex vapoꝛe ker⸗ reo ⁊ frigido:ſʒ hʒ caliditatẽ ex loco exit? ſui: qꝛ. ꝓcedit de loc calidis. Et h cõpetit ſpũiictõ inqᷓ;tũ mẽteʒ accẽdit ad amoꝛẽ ce⸗ leſt? pᷣmij. vñ Job.xyvij. Mũqͥd veſtimẽta tua calida ſũt cñ ꝑflata fuerit fra auſtro⁊ Aeſtim̃ta eĩ calida aĩe ſũt eiꝰaffectiões fer uẽtes ab auſtro.i.ſpũſctõ inflãmãte. Se cũda ẽ qꝛ ẽ vẽtꝰturbiduſ:qꝛ.ſ.aerẽ faẽ tur⸗ bidũ ⁊ nubiloſũ.Et h cõpetit ſpũiſctõ inqᷓ; tũ mẽteʒ ꝑturbat ĩ cognitiõe defectꝰꝓpꝛij ſiue pcti ſui:Zach.ix.ñs deꝰ in tuba ca⸗ net ⁊ vadet ĩ turbiĩe auſtri. Tũc ſpũſſctũs canit tuba ĩ coꝛde hoĩs qñ imittit ei timo⸗ rẽ iudicij:qꝛ dñs ĩ iuſſu ⁊ ĩ voce archãgeli ⁊ĩ tuba dei deſcẽdet ð celo.ſ.veniẽs ad iu diciũ: vt di Aplus.j. Theß̃.iiij. Sʒ tũc in turbĩe vadit qũ mẽtẽ ipᷣaʒ timoꝛe ↄcuſſ⸗ 5 ꝑturbat ad pniaʒ ⁊ ad ↄſiderationeʒ pcrĩ Tertia ẽ qꝛẽ nubiloſus ſiue pluuio⸗ ſus.lʒ eĩ vapoꝛ huiꝰvẽti in locꝭ calidis vñ oꝛit᷑ nõ ſit multũ humidꝰcũ ibi ꝓpt̃ ſiccita tẽ nimiaʒ ſit humiditas modica:poſtea tñ paulati appꝛopinq̃ndo ad aqͥlonem fit hu midꝰ:eo ꝙ ſuo caloꝛe apiendo humidũ in uentũ ſibi attrahit. ⁊ ideo etiã ſp creſcit et fit nubiloſuſ ⁊ pluuioſuſ.Et cõpetit ſpũi ſctõ ĩqᷓ;tũ fac flere ⁊ lachꝛymari ex ↄſidera tiõe pñtt exilij. pð.cxxv. Cõuertere dñe captiuitatẽ ñaʒ ſiẽ toꝛrẽs ĩ auſtro. Sloſa. qñ flat calidꝰ ventꝰ auſtri ſoluunt᷑ gjacies ⁊ implent᷑ ⁊ fluũt toꝛrẽtes. Silr aſpirante ſpũſctõ ſoluunt᷑ mẽtes frigide:⁊ implẽtur oculi aq̊s ⁊ fluxibus lachꝛymaꝝ. 2
Capitulum: LXXIIII
Tatus homis
ſin vita ſpũali diſtinguit᷑ ad mo⸗ dum anni. Annus em̃ pᷣncipali ter diſtinguitur per quattuoꝛ temꝑa. ha⸗ bet ein hyemem in quo eſt frigoꝛis aſperi⸗ tas. Et ver in quo eſt pullulationis arboꝝ nouitaſ.Eſtatẽ in qua ſol caliditas. Tutũ num in qͥ fructuũ maturitas. Igit᷑ ꝑ hye⸗ mem accipit᷑ aſperitas tribulatiõis. Mer ver nouitas ↄuerſionis:ꝑ eſtatẽ feruoꝛ di ectionis:ꝑ autũnũ maturitas pfectionis. Pꝛimo igit᷑ ꝑ hyemẽ rep̃ſentat ſtatꝰ tri⸗ bulationis ꝑ quam incipit homo malis reſipiſcere et ad bona diſponi. Et iſta fimi litudo patet qugdruplicit᷑. Pꝛimo qꝛ in hyeme fit in hoĩe augmentatio ſeswaric 4

Piber pꝛimu¹s
pumoꝛis. Humoꝛ aũt flegmaticns eſt fri tur animus ↄtẽplantis ·ſ.ex abũdãtia bo⸗ gidus ⁊ humidus:qꝛ videlicet in tribula/ ni opis qᷓli ex inundatione ſanguĩs naſcit tione refrigeſcit ardoꝛ carnaliũ deſiderio tumot elationis:tũc qᷓſi ex coꝛruptiõe ſan rum:⁊ abũdat fletus ⁊ humoꝛ lachꝛyma guinis naſ cit᷑ ſynocha febꝛis.⁊ ↄtingit vt rum. Secũdo qꝛ tempoꝛe hyemis varia fanguis qͥ eſt amic nature fiat inimicꝰvi ⸗ eſt hitudo hũane cõplexiõis:qꝛ. hoc tẽ/ te. Dicũt em phyſici ſynochos eſſe moꝛtis poꝛe melius ſ· habent colerici:peius fleg“ amico s. Itẽ in btpe meliꝰ ſe habẽt ſenes: matici:meliꝰ iuuenes: peius decrepiti. In peius iunenes:meitꝰdecrepiti:pei⸗ pueri: de in tali tempe ꝓxima eſt infirmitas que qʒ ex naturà ↄſikis tẽpis augmẽtat mate⸗ fit ex flegmate: vt febꝛis q̃tidiana.minus ria infirmitatꝭ:ſicut in ʒrio tempe cũ infir gũt ilia qͥ ex colera vr tertiana. Junenes? mitas Zria tpi naſcit· d oloꝛ rie infirmita colerici calidi ſunt ⁊ſ icci:flegmatici ⁊ de⸗ tis leuiat᷑: qꝛ pria vrijs curant᷑. Silr etiã crepiti frigidi fůũt ⁊ pñidi. Nui aũt adhuc ↄuerſionis tempe maioꝛi tentatiõis feruo pctõ ſua deflent: nec tñ adhuc vllo amo?ẽ re impugnant᷑: qꝛ ſenes ⁊ pueri moleſtius celeſti feruẽt ꝛiſti ſunt vt flegmatici:q̃ tem ferũt ieiunia ⁊ laboꝛes · tẽ in vere vten poꝛe hyemis i.tribulationis ſiue tentatio dũ eſt frigidis ⁊ ſiccis he eĩ ꝑ deſideri nis coꝛruptioni mẽtis faciliter ſubiacent · vane glie feruoꝛ ſanguĩs ebulliat: neceſſe Sed illi qͥ ſpñ feruent ⁊ car nis humoꝛe ca eſt vt animꝰ frigꝰ tentatiõis ⁊ ſterilitatem rent iſti temꝑe tribulatio nis vel tentatio/ ſiccitatꝰ ad mẽoꝛiã reducat· Atat᷑ ð hmõi nis ſiles iuuenibus ⁊ colericis melꝰ ſe ha bñficio diete vt ſanioꝛ ſit in verene in ini⸗ bẽt. ꝓrima aũt eſt infirmitas q̃ ꝓuenit ex ti ↄuerſiõis appetat amoꝛ laudis. Nota flegmate.i.ex ꝓpꝛia mẽtis coꝛruptiõe. Ex etiã ꝙ in vere ex calo?e ⁊ humoꝛe tpis apt ꝛia ein mẽtis coꝛruptione ꝓuenit conti riunt᷑ poꝛi terre.ꝓereantui diuerſi coloꝛis nuus ardoꝛ carnis qjſi ex coꝛruptione fle perbaꝝ ⁊ arboꝝ ſoꝛes ·⁊ ſic in aĩa penitẽ mati quotidiana febꝛis. Tertio qꝛ in tis ↄuerſiad deñ diu erſi genert virtutes tempꝑe neceſſaria eſt diſcretio cibatiõis: q? oꝛiunt᷑.⁊ fit q̃ſi nouũ ver interiꝰin mentẽ. in hyemevtendũ eſt calidis ⁊ ſiccis: vt ſcʒ; vñ in Põ.lxxim· Aer⁊ eſtatẽ tu plaſmaſti
gmoꝛe efnoꝝ tpe tribulatiõis ſint oꝑa ſan ea. In vere intellige nouiter ↄuerſos:man ctiſpũs ardoꝛe ſuccẽfa ⁊ ab humoꝛe deſide ſuetudie tpatos:in eſtate ꝓuectioꝛes igne rioꝝ carnaliuʒ penitꝰ arefacta Quarto charitatꝭ feru Eres. In h etiã tꝑe ſol aſcen/ qꝛ in b tpe eſt intẽſio frigoꝛiſ:qð accidit ex dẽs tria ſigna dicit᷑ obtinere:arietẽ in ini⸗ ſol nimia remotiõe·tũc eĩ capᷣcoꝛnũ ſol in tioꝛcancrẽ in medio:geminos in fine. v⸗ trat:qð dicif᷑ eſſe infer ſignů. Motemꝰ§ tende S in arie ducatũ:in tauro iugum:in gial.vñ ſignũ b nomẽ accepit:qꝛ capꝛa ſili gemiĩs vſoꝛtiũ:ducatũ pᷣlationis:iugũ ſub tudinẽ deiinq̃ ntiũ tenet: d? ex ↄſuetudine ſectionis: ↄſoꝛtiũ cohabitationis. vt ſciss peccãdi pctõ? vt cap?ã fetet q̃ tñ in altꝭ ru⸗ pᷣeſſe:ſubeſſe:⁊ coeſſe. Solet etiã h tps in pibus paſcit᷑:dũ pctõꝛ vbis ⁊ exẽplis ſub conſtans eſſe:mõ plunioſum ex vicinitate limiũ viroꝝ delecta · In ß ð tꝑe ſol capꝛi⸗ hvemis:mõ ſiccũ ex vicinitate eſtaris:mõ coꝛnũ intrat:dũ.ſ.ſol iuſticie pctõꝛẽ ſancti⸗ cadẽ rõne frigidũ:mõ calidũ.⁊ ideo hoies ſpũs radijs illuſtrat.poſt capᷣcoꝛnũ No in citius infirmant in martio:qꝛ cũ coꝛꝑa hu trat aqᷓriũ: vt fetoꝛẽ carnts abluat lachꝛy“ mana aptã ſint ex caloꝛe ſtatim coꝛrũpun⸗ mis. Aſcẽdit etiã vſq; ad piſcẽ qð ẽ tertiũ tur eꝝ ſubito frigoꝛe. Sic nouiter ſiqͥdẽ cõ ſignũ ⁊ obtinet finẽ hyemis? vt qjſi piſcꝭ ſb uerſi incõſtantie motu ſolẽt agitari. ⁊ lice aqͥsꝛſic pctõꝛ viuat in lachꝛymis. Scðs coꝛda eoꝝ ſint apta caloꝛe dilectionis:ta⸗ ate ↄuerſionis ·⁊ ille men coꝛrũpunt qñq; ſubito frigoꝛe impto
ſtatus aie eſt in nouit bi ſignificat᷑ in vere in qͥ eſt renouãtio arho, niſe ſuggeitionis. Etmö inundatton: hee lictoꝝ q̃ ſi pluuijs pumectantur·
rů ⁊ plãtan. Nã pᷣmo in btpe fit augmen/ dentiũ de tatio ſanguĩs:qꝛ cũ aliqͥs ð nouo Auertit᷑ mõ vo deſiderio celeſtiũ q̃ſi ſol radio de⸗ ſpñali duicedine multipliciꝰ delectaf᷑. tẽ ſ iccant᷑ Pꝛouidẽdũ eſt añ
in tpe mala ẽ infirmitas qtit ex melãco“ quein frigoꝛe hyemis oꝛta fuerat in mar⸗ lia vt ã̃rtana.peſſimaã fit ex ſanguivt 1y tioei. in initio duerſionis redeat⁊ occidi nocha. Ita in initio ↄuerſiõis dũ delecta Tertius ſtatus pois eſt ſub feruote di⸗
— „
tne infirmitaàs
—.———

N* 1 .
ei et Eunn
duq
du
it
ſo0ſ
De celo? elementis
tectionis:⁊ iſtũ ſtatũ mẽtis ſignat tempus eſtatis. Pꝛimo em̃ in hoc tꝑe fit augmẽ⸗ tatio caloꝛis ꝑ quã.ſ.deſignat ira ʒ petm̃ · Mã qᷓ;to plus abũdat charitas:tãto plus odio habet iniqͥtas. Irẽ in h temꝑe meli⸗ ſe habẽt flegmatici:perꝰ colerici:meliꝰ de⸗
crepiti:peius iuuenes. Senes em̃ ⁊ fleg⸗ matici frigidi ſunt ⁊ humidi.ideo iſti me⸗
lius ſe habẽt ſi infirmant in eſtate.i.in 3⸗ rio tꝑe.citiꝰ em̃ poſſunt curari:qꝛ ʒria 3⸗ rijs curant᷑. Sed iuuenes ⁊ colerici qͥ ſunt calidi ⁊ ſicci ex ↄſili tꝑe peius habẽt: vide licet ſi nimis alta ſapiãt:ſi nimis pᷣlatiõis deſiderio ſuccẽſi calent. Añ in hoe tempꝑe peſſima eſt ĩfirmitas q̃ venit ex coĩera:mi⸗ nus mala q̃ eſt ex flegmate:qꝛ augmentat materia infirmitatꝰ ex ↄfili natura tẽpis. In hoc igit᷑ tẽpe vtile eſt vti frigidis ⁊ hu midis. Atatr᷑ g; frigidis.i.ↄſiderationibus timoꝛẽ inducẽtibus ad repmendũ nimiũ caloꝛẽ.i. nimiã pᷣſumptionẽ indiſcreti fer⸗
noꝛis. Atendũ etiã eſt humidis.i.ↄſidera tionibꝰad fletũ inducentibꝰ ʒ ariditatem
ſupꝑbie q̃.ſ.qũq; ꝓuenit ex nimia ↄfidẽtia ſui. Añ ad h valet cõſiderare caſus ⁊ lap⸗ ſus ſctõꝝ viroꝝ ⁊ etiã humilitatẽ ⁊ lachꝛy mas eoꝝ: vt Bauid ⁊ Petri apli ⁊ alioꝛũ ſiliũ. Itẽ in h tpe aſcẽdit ſol vſq; ad can crũ:⁊ fit ibi eſtiuale ſolſtitiũ. Solſtitiũ ãt ſol eſt in via charitatꝭ ſummus gradꝰamo ris.ſ.vt nihil vltra deñ ſiue ſupꝛa diligat᷑. Vocat᷑ etiã cancer tropicũ ſignũ.i.uerſi⸗ uñ vt ab amoꝛe dei ↄuertar ad amoꝛẽ ꝓ ⸗ ximi.hic eſt eĩ regreſſus a cãcro ad vᷣgi⸗ nemꝛa feruenti amoꝛe dei vſq; ad caſtum amoꝛẽ ꝓximi. Sol aũt in eadezʒ eſtate tria
ſigna dicit᷑ obtinere:in pᷣncipio cancrũ:in
medio leonẽ:in fine vᷣginẽ. vt habeat᷑ cha ritas in cãcro ad ꝓximũ in ↄuerſiõe com⸗ paſſionis:in leone ĩ vigilãtia circũſpectio⸗ nis:in vgine in puritate dilectionis.Can cerdo retrogradit᷑. Eeo doꝛmiens aptos oculos hʒ. Virgo eſt q̃ carnalẽ cõmixtio⸗ nẽ adhuc ignoꝛat.Huiuſ etiã ipis pꝛiũ ẽ radices herbaꝝæ grboꝝ ſiccare. Sicca em̃ eſt ſpes huꝰ můdi:⁊ ſiccant᷑ herbaꝝ ⁊ ar⸗ poꝝ radices dñ nullo terrene delectatio⸗ nis hũoꝛe nutriunt᷑ fideles. Quartꝰſta⸗ tus aĩe eſt ſub maturitate diſcretiõis ſiue pfectionis quã deſignat ts autũni. Maʒ pmo in autũno creſcit inelãcolia.ꝑ quã ſi⸗ Inificat᷑ triſticia de pctis:qꝛ qᷓ;to plꝰ acce⸗
dis ad maturitatẽ ſenſus ⁊ etatt:intantu magł debet creſcere ĩmẽſitas doloꝛis ð de fectibꝰ⁊ pctiſ:vñ Ecẽs j. Mui addit ſcĩaʒ? addit doloꝛẽ. Itẽ in h̊ tꝑe meliꝰhñt ſangui nei:peiꝰmelãcolici:peiꝰſenes:meliꝰpueri. habuiti ꝑ ſanguinẽ dulcedinẽ charitatꝭ: habes nũc ꝑ colerã magnã triſticiã ð pec⸗ catt. In vere vite nouitatẽ:in autũno ma⸗ turitatẽ vt tẽperet᷑ maturitas vite nouita⸗ te: vite nouitas ſilij maturitate:vt nonit᷑ ↄuerſus puenire deſideret ad maturitatẽ pfectiõis jenex recogitet qᷓ; feruẽs fueritĩ initio vuerſiõis. Si g ſic in vere ⁊ in autũ no etates hñoꝛes altnãdo ↄſideras:in 3 rijs tꝑibꝰ vtroꝛũq; naturas ĩcolumes ſer⸗ nas. Itẽ optet ĩ h̃ tꝑe vti calidis ⁊ humi dis. Mõ eĩ ſufficit ad ↄpᷣuãdũ aĩe fanitatẽ ſiccari ab hũoꝛe voluptatũ:refrigerari ab eſtu vitioꝝ: niſi etiã ĩfundar ſupne ↄtẽpla tiõis roꝛe ⁊ ſanctiſpũs ſił accẽdar? amoꝛe. Itẽ ſolet ĩ autũno ſol tria ſigna obtĩere: libꝛã videlʒ in pᷣncipio:ſcoꝛpionẽ ĩ medio: fagittariũ in fine. Libꝛa in q̃ ſol exñs equi noctiũ fac̃:eqᷓli lãce põderat dies⁊ nocteſ: ⁊ tu eq̃li lãce põderes bõas ⁊ malas oꝑa tiones. Scoꝛpio vo cauda mĩatur:aculeo pũgit.aculeꝰin cauda doloꝛ eſt in fine. Cũ gũt ad maturitatẽ etatꝰ ꝑuener time peri culũ moꝛtꝰ. Sagittariꝰ ãt ex duabꝰ naturt cõſtat:ferina.ſ.⁊ hũana.ſupioꝛ vo homtẽ: inferioꝛ vo aſſimilat᷑ aĩali. Qui vo rõna⸗ bilit viuũt digni ſũt celo.qͥ vo beſtialit᷑ di gni ſunt iferno. Arcũ tenet.i.ſagittã iacit. Eſt ãt iuſtoꝝ arcꝰ ſpñał ĩtelligẽtia:choꝛda doctria.ſagitta vᷣha doctriĩe.pharetra o mẽoꝛia.Hũc arcũ tetẽdit dñs ⁊ ꝑauit illũ. Arcũ em̃ nob parat dñs cũ nob ſacre ſcri pture intelligẽtiã explanat.Ex h arcu mit tunt᷑ ſagitte potẽt? acute:q̃ ſic vulnerãtvt coꝛda trãſfigãt. Monuit eĩ dñs vt diẽ beatꝰ Aug. ſagittare ad amoꝛẽ.Hac ſagitta vnl nerat᷑ coꝛhoĩs deuoti.vt dicat: Aulnera⸗ ſti coꝛ meũ ⁊c̃. Cãtt᷑.iitj. Atinaʒ ꝑcuſſus ꝑ hec iacula moꝛerer mũdo. Ca. LXXV ARperhia eſt ſi ſ milis marti. Mars m Ptole. diſponit natũ ad mobilitateʒ ⁊ animi leuitatẽ:irã ⁊ aĩoſitatẽ q̃ oĩa compe tũt ſupꝑbie.Mã fac̃ hoĩeʒ mobilẽ.i.incõſtã tẽ.Eſt enĩ m Augł.ſupbia ꝑuerſe celſitu⸗ dinis apetitꝰ.⁊ ideo eſt, ventq́; 5

Liber
excelſas ſummitates arboꝝ.i.elatas men ⸗ tes hoĩumn cõmouet:⁊ eas firmas ⁊ detas nunqᷓ; eſſe ꝑmittit. Itẽ fa animũ leueʒ · Nã ſicut ligna deſiccata ab humoꝛe aque efticiunt᷑ leuia:ita ꝑ uperbiã ↄſumpto hu moꝛe gre eĩicit᷑ m?s leuiſſima a eſt ſupbꝰ gnim velut vter vẽto plenus: Tob.xxiiij Leuiſ crit ſuꝑ faciẽ aq̃. Itẽ fac hoĩeʒ ira/ tů ⁊ aioſuʒ. ſ·vt nimis audeat ⁊ nihil ſuffe rat. ꝓpt᷑ qð dicit᷑ Mꝛouer · xiij· ꝙ int ſup⸗ bos iꝑ ſunt iurgia. Itẽ ſupbia aſſimilat᷑ comete ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ. Mꝛio ppt aſcẽſum: qꝛ cometa ſiue cometes nihii ẽ aliud qᷓ; va poꝛ terreꝰ⁊ grofſus:cuiꝰ ꝑtes ſibi multuʒ coniacẽt:qꝛ.eſt bñ cõmixtus ⁊ viſcoſus aſcendẽs paulatim ab inferioꝛi pte aeris ad ſuꝑioꝛẽ.ſ.vltra mediũ frigide regionis geris ad illam ꝑtem.ſ.vbi ger ↄcauitatem ignis tigit que dicit᷑ regio eſtus:⁊ ibi ta⸗ lis vapoꝛ diffundit᷑ ⁊ inilãmat᷑ ⁊ in medio remanet ſuꝑſpiſſus:⁊ ibi etiã tinue nutri tur de theſauro ſuo qͥ fub eo eſt · ſ.de ipſo fumo paulati aſcendente. ⁊ ideo eſt in me ⸗ dio flãma alba valde ⁊ ſpiſſa. Illud autẽ qð diſtat a medio diffuſum ẽ ad latus alte rũ ⁊eſt tenue.⁊ ideo hʒ flãmã tenuem ad modũ nub albe.⁊ hec vocat᷑ coma. Et hoc Conſtãtinus dit̃ ſup libꝛe Wethe.concoĩ dãs.ſ.cũ Auicẽna ⁊ Algsgele.Ex his aũt pabet̃ ꝙ cometa ẽ ex vapoꝛe terreſtri mul tũ exaltato:igne infiãmato„tinue eleua⸗ po ⁊ comato ſiue caudato. Et talis eſt fuꝑ⸗ pia hoĩs que in altũ ſe erigit:vehementer incendit᷑ continue aſcẽſum petit ⁊ caudaʒ poſt ſe trahit. Mꝛimũ eſt 3 naturã:qꝛ ho mo eit nature terreſtris tam oꝛigine q; re⸗ ſolutione:qꝛ de terra eſt ⁊ in terram redit. terre aũt cũ ſit grauis non eſt aſcendere ſ6 deſcendere.Ex quo patet ꝙ non eſt homi⸗ nis ſupbire:ſed potius ſe deijciendo hu⸗ miliare ⁊c̃. Et ideo Ecci.x. expꝛobꝛãdo di cit ei: Nuid ſupbis terra ⁊ cinis. Secũ dũ aũt.ſ.igniri: qꝛ homo ſuꝑbus frequen ⸗ ter ⁊ faciliter ⁊ ꝓ modico indignat᷑ ⁊ ex⸗ candeſcit in iram. Hoc inquã ineſt ei pᷣter naturã. Mõ eni ex natura ꝓpꝛia vapoꝛ hʒ caliditatẽ:ſed potius frigiditatẽ cũ terra ſit elementũ naturalit᷑ frigidũ. Ineſt ðᷓ illi incẽſio ex loco ad quẽ eleuat᷑. Sic homini eſt pᷣter naturã ꝙ ferueſcat in irã nimiã cũ hõ ſit aĩal mãſuetũ natura. Ineſt ð inflã watio iracũdie ex ip̃a elatiõe ſuꝑbie:Ecci
r. õ eſt creata à deo hoibus ſupꝑbia:nee iracũdia nationi mulieꝝ. Eſt ⁊ ſupbie ꝓ⸗
pꝛiũ expetere in hoĩbus ↄtinuũ ineremen
—„
t.⁊ ideo nunqᷓ; qeſcit:qꝛ ſp petit aſcẽſuʒ: ßᷣm illud Põlxxiij. Supbig eoꝝ qͥte ode rũt aſcẽdit ſemꝑ. Patet etiã ꝙ ſupbia dů ſempꝑ vult p̃ire alioꝝ ſequelã expetit tãqᷓ; caudã vłcomã habere. Mullũ enĩ vultie pᷣcedere ʒ oẽs retro venire · ñ Bomano rũ ſiue Tuſcoꝝ vulgareꝓuerbiũ diẽ. Ad homo arrogãtẽ nullo dñantẽ. Ad homo arrogante lã te da tranante. Et ideo dicit Apocalyp.xn. ꝙ cauda dꝛaconis trahe/ bat terriã ꝑteʒ ſtellaꝝ celi. Scðo ſupbia aſſimilat᷑ comete ꝓpt᷑ aſpectũ:qe cometes de die nõ apparet ſʒ ſolũ de nocte ↄſplcit: qꝛ.hõ ſuꝑbus dů lucem gr̃e amittit tene bꝛaſi Frãtie neceſſario ĩcurrit: Job. xxxvj Immanibꝰ abſcõdit lucẽ.i·ſuꝑbis. Ande Sloſa dit̃ ibi ꝙ ĩmanes ſunt qᷓ ſe elatꝭ co⸗ gitationibꝰextollũt qͥbꝰ lux abſcondit:qꝛ veritatis eis cognitio denegat. Tertio Pppter motũ:qꝛ comete rotant᷑ ad modum ſtellaꝝ ⁊ ſequunt᷑ eas quouſq; abſcondã⸗
E
tur. Et ꝑ Alpetragius in aſtrologia ſus
H—
nona ꝓbat ignẽ moueri circularitersqꝭ: ſ
—
iſte vapoꝛ incẽſus ei adherens in circũitu
rotat᷑.vñ ⁊ Mtole.in cẽtiloqͥo ꝓpoſitione
tertia vocat cometas ſcðas ſtellas ᷣm eꝝ⸗ poſitionem Hali ⁊ Abꝛaam ⁊ Bugafari. Sic etiã ſupboꝝ eſt. ꝓpꝛiũ inuolutiones ⁊ circũitus querere. ᷣm illud Pð xj⸗ In cir cũitu ĩpij ambulãt:qꝛ dũ intẽrioꝛa non 3p
petũt in exterioꝛe laboꝛe fatigãt᷑. Quar to ꝓpter ſignũ:qꝛ comete ſignãt moꝛtem
magnoꝝ: deſtructionẽ regnoꝝ:⁊ citatio/
nẽ belloꝝ. Añ recitat Sene in · iij· libꝛo de
naturalibꝰ q̃ſtionibꝰ.ꝙ poſt moꝛtẽ Deme ⸗ trij regꝰ paꝝ añ bellũ achaicũ cometa ful⸗ ſit:nõ minoꝛ ſole ᷣm apparentiã. Silr an⸗ te aduentũ karoli comitis ꝓuincie ⁊ fra⸗ tris reg francie q̃ erat ꝑ papã Arbanum factus rex ſicilie.⁊ vocatus ab eo vt veni⸗ ret in regnũ:qs.ſ. fuit Anno. Mcclxiij⸗ ſequẽti anno dñi. M.cclxiiij.apparuit co⸗
meta maximꝰin mẽſe Anguſti iuxta ſignũ
cancri paulatim ꝓcedens verſus meridiẽ donec àd ſtellationẽ oꝛiẽtis appꝛopinqus nit. ⁊ nůũc ad vnã ꝑtẽ nunc ad ali dirige⸗ bat comã. durauitq; ꝑ plures mẽſes:cu coma ſe extẽdebat in longitudinẽ p q71
ꝑtẽ noſtri hemiſperij·&t ſeq̃nti anhol.àh
—
—————. G—
—

d n bon st 6 om inn nen
61 nn
n ib om Rlui n n mLi
n rd
1lid rtriun
5
no dñi. M.cclxv. debellatus eſt WMãfredꝰ cñ exercitu ſuo ꝑ dictũ regẽ karolũ apud Beneuentũ. vbi ipᷣe Wãfredus occubuit cũ magna ſtrage gẽtis ſue. Rõ aũt pᷣdicte ſignificatiõis comete eſt:qꝛ comete ſunt ð cõplexione martꝰ ⁊ ſunt ab ip̃o vt a pᷣmo efficiẽte:lʒ ↄiũctio eius cũ ioue augeat. Dominiũ aũt martꝭ ſignat moꝛtẽ violẽtaʒ qᷓ magis moꝛiunt magni qᷓ; ꝑui. Et quia mars ẽ inclinãs ad irã ↄcitat caloꝛẽ regẽ⸗ tiũ pꝑlos cuiꝰ cõmotio foꝛtioꝛ eſt in mag/ nis qᷓ; in ꝑuis.Mec oĩa ſignata ꝑ cometas ſupbiã ſequunt᷑.ſ.occiſio magnoꝝ dũ vnꝰ 5 alinz infurgit ex ſupbia. Et ideo dicitur Eſa.xiiij. de rege chaldeoꝝ ſupbo. Tuvul neratus es ſicut nos ⁊ noſtri ſilis effectus es:detracta ẽ ad inferos ſuꝑ bia tua:cõci⸗ dit cadauer tuñ. Item deſtructio regnoꝝ: qꝛ.ſ.ꝑ ſuꝝ biam diuidunt᷑ gẽtes ⁊ regna.⁊ omne regnũ in ſe diuiſum deſolabit᷑: vt di ⸗ cit᷑ Luce.xj. teʒ cõcitatio helloꝛũ. Ande Mꝛonerxxij. Arma ⁊ gladiꝰin manu ſuꝑ bi. Itẽ ſuphia aſſimilat tonitruo. Pꝛi mo qꝛ tonitruũ oua auiũ pullificantium le
dit. Et filr ſupꝑbia oꝑpa ſpũalium viroꝝ de⸗
ſtruit. Augꝰ. Supbia bonis opꝑibus inſi diat᷑ vt pereãt. Et ideo Brego. dicit.ꝙ pe⸗ agit᷑ ſi nõ in hũilitate ſollicite cu ⸗ todit:
tonitruo:ðʒ illð Mð.lxxvj. Vox tonitrui t uiĩ rota illuxerũt coꝛuſcatiõeſ⁊c̃. Supꝑbi em̃ ſpũaliter diſſipant᷑:qꝛ tonãt ſeip̃os ma gnificando:fulgurant alios deſpiciendo: coꝛuicant oꝑa ſua oſtendendo.Et nota ꝙ vox tonitrui.i.ſuperbi dicit᷑ eſſe in rota:qꝛ quicquid etiam de alijs dicit in laudẽpꝛo ꝑꝛiam reflectit. Secundo quia tonitruuʒ pᷣgnantes aboꝛtire faeit. Et ſimiliter ſuper bia bona poſita in coꝛde pꝛeconcepta ne pariant᷑.i.ne opere compleant᷑ efficit. vn⸗ de monet᷑ homo Ecci.xxxij. Age concepti ones tuas: non in delictis ⁊ verbo ſuper⸗ bo. Tertio quia tonitruum turres aitas concutit ⁊ aliquando deijcit:quia ſcʒ ſuꝑ⸗ bia perfectiſſimos viros innadit: ⁊ ali qñ etiam eos vincit. pſa etiam deiecit ange/ los de celoꝛ⁊ honiinem de paradiſo: Saß̃. xiiij. Ab initio cum perirent ſi uperhirgigã tes xc. Sunt em̃ gigantes omnes viri vir tutibus eminentes quos dum elatio ſup⸗
hle vincit: ꝓtinus perire facit. vñ Apoca⸗
De celo? elementis
ð.cxliij· Fulgura coꝛuſcatiões ⁊ diſſipab eoſ. Fulgur em̃ ⁊ coꝛuſcatio fit in
lyp. xvj. dicit᷑ ꝙ facta ſunt tonitrua. Et po ſtea ſubdit᷑: ꝙ ciuitates gentiũ ceciderũt. Quaſi eĩ quedã tonitrua ſunt hominum ſupbientiũ coꝛda:qᷓ tñ ciuitates deijciunt? quia ip̃a munimenta vtrtutũ annihilãt et deſtruũt. Muarto qe tonitruuʒ arboꝛes euellit. Quia.ſ.ſupbie vitiũ etiã homĩes actiuos ⁊ fructuoſos ſtuertit:Ecci.x. R dices gentiũ ſuperboꝝ arefecit deus. Mã ſicut perit fructus arboꝛis areſcente radi⸗ cetita perit virtus boni operis ſupbiente coꝛde. MQuinto quia tonitruuʒ magis in altis locis qᷓ; in infimis ledere conſueuit: quia videlicet elationis tẽtatio mag cos qui ſunt in ſublimi qᷓ; eos qui ſunt in hu⸗ mili inuadere cõſueuit:Eſa.xxviij. Ae co⸗ rone ſuꝑbie.ſiue accipias de coꝛona cleri⸗ coꝝ ſiue de coꝛona dominoꝝ ⁊ regũ. Sexto quia tonitruũ diuerſimode
ledit ⁊ ꝑcutit.Et ponuntur pᷣcipue quinq;
modi ꝑcuſſionis ⁊ fulminationis tonitrui qui ſatis congrue ſuperbis ⁊ tyrãnis ho⸗ minibus adaptant᷑. Pꝛimus eſt quia ex tonitruo quandoq; egredit᷑ ſagitta que di cit᷑ tela tonitrui.⁊ de hmẽõi ſagitt? dicit᷑ in. Mõ.lxx vj Etei ſagitte tue trã ſeunt: vox tonitrui tui ⁊c̃. Hec aũt ſagitta ſcindit ⁊ in cẽdit qͥeqd inuenit. Senerat᷑ eĩ talis ſagit⸗ ta in nube viridi ꝓfunda ex vapoꝛe ſicco ibi inflãmato hoc modo: quia vapoꝛalis cõmixtio terreſtris vapoꝛis incendit᷑.⁊ cũ tangit viridem nubeʒ in qua eſt inclufus: que eſt iam in connerſione ad aquam con⸗ glutinat᷑ vt farina in paſta. foꝛtiſſima aũt incenſio obuiat:ita ꝙ humoꝛe nubis non extinguit᷑.⁊ ſic cõglutinatus vapoꝛ fit hu midus, ⁊ ideo in inferioꝛi ꝑte acuit᷑: vbi pᷣ mo incipit diſtillare.⁊ ẽ groſſus ĩ parte:⁊ ſic poſtea indurat᷑ in lapidẽ:qͥ.ſ.ẽ rubeus ⁊ ad modũ ſagitte inflãmatus egrediens ſcindit ⁊ incẽdit qcq̃d inuenit. Muaſi ð ſa gitta lapidea in reſolubili nube ẽ coꝛ tyrã⸗ nicũ ⁊ ſuꝑbũ in moꝛtali carne.lhec fagitta eſt lapidea ignea acuta ⁊ noxia:⁊ talia ſñt ſupbox⁊ tyrãnoꝝ coꝛda ⁊ oꝑa.ſ. lapidea ꝑ duriciqᷓ crudelitat:ignea ꝑ ambitioneʒ dignitatꝰ:acuta ꝑ aſtutiã malignitatis:⁊ noxia ꝑ violentiã poteſtatis.⁊ ideo nõ im merito tonitruũ ſuperbie foꝛmidat᷑ tales ſagittas emittens. Sñ in õ.ciij. Tvo⸗ ce tonitrui foꝛmidabũt ⁊̃. Secũdꝰ mo⸗ dus percuſſionis tonitrui eſt qñ talis va⸗

. 8 ——z z—z—m——————————————————
Piber pimus oꝛ tẽrreſtris eſt minus cõglutinatus ⁊ in quidam excecati in oculis Huic ergo aſſi⸗ ſi nube minꝰaquoſa.tũc enĩ non continuat᷑: milat ſuperbia ⁊ malicia rundã ꝓditoꝝ 6 ſed incenſus ibi egredit᷑ cũ impeti? ſcin⸗ qui minus habẽt de nube aquea.i. de hu⸗ p dit iten ⁊ incẽdit:⸗ ed nõ ſcindit niſi ligna: manitate ⁊ pietate:⁊ babẽt coꝛuſcationem 4 non iapides niſi raro.ſcindit aũt ex im⸗ rubeam.i.aſtutiã malignam idcirco nõ i ulſu incendit ex inflãmatione. Et huic manifeſte ſed occulte⁊ ꝓditoꝛie ledunt:⁊ aſſimilat᷑ illoꝝ ſupꝑbia qͥ impulſi faitu glie bonoꝝ opera q̃ per fructus vinee ſignifi⸗ vel maloꝝ ſuggeſtiõe ⁊ inflämati impetu cant᷑ per aliqð foꝛamen.i.per aliquem ma ſre:non lapides duros.i ·non ſibi reſitere liciolum modum calumniare: impedire:⁊ valẽtes:ſed ligna mollia.i.impotẽtioꝛeſ et diſſipare conant᷑:⁊ non ſolum ſuos aduer ſibi reſiſtere nõ valẽtes inusdũt. Pðix. ſrios directe ſibi oppoſitos tales ledũt: Důñ ſuꝑbit impiꝰ incendit᷑ paup. Tertiꝰ ſed etiã ſibi adherẽtes freq̃nter ledũt ⁊ de modꝰ eſt qͥ ſcindit coꝛpq ſolida ſʒ nõ rara· cipiũt fraudulẽter qð eſt q̃ſi eos excecare. 4ß eſt vapoꝛ rubeꝰclarꝰ qͥ nunqᷓ; facit lapi ã latẽter aliũ fraudare eſt lumẽ ei agni dẽ.⁊ ſua fãma nunqᷓ; ſep at᷑ a vapoꝛeet hᷣ tiõis ſubtrahere. Quartꝰmocheſt vapo nunqᷓ; ſcĩdit niſi ſint valde cõpacta coꝛpa ris albi qui egredit᷑ in flãma ſicca non co⸗ que ſunt magne qᷓ;titatꝰ: qꝛ hec reſiſtũt ei. adunata:⁊ ideo ſpargit᷑ in aere:ſʒ iñ egre 4B interficit hoĩes ⁊ apparẽt in eis odoꝛ dit magno ipetu ꝓpt᷑ nubẽ ꝓfundã in cõbuſtionis ⁊ nõ videt᷑ vulm. Muia cum eſtã̃ ẽ aq̃ſa multũ:⁊ ideo ſcĩdit ⁊ ſcindẽdo vapoꝛ ſit ſubtil intrat ſine vulnere:⁊ ſi in ⸗ extinguit᷑: ita ꝙ ea qᷓ ſcindit vident alba? henit auꝝ in burſa cõminuit auꝝ ⁊ non le⸗ nõ apparẽt in eis ſigna cõbuſtiõis.⁊ qñq; dit burſam:qꝛ burſa vt raꝝ coꝛpꝰdans lo⸗ interficit qñ eſt bñ foꝛtl ipulſus. ⁊ qũq; ꝓ· cum ptranſit de facili. Auꝝ aũt vt compa pter ſuã diſgregationẽ percutit iloco vno ctum reſiſtit:⁊ ideo qñq; minuit in parteſ: ⁊nõ ledit ſociũ iuxta eñ ſtantẽ:ſ percutit qñq; in puluerẽ. Ande aliqñ accidit ꝙ ꝑ⸗ eũ qui ſtat remote.qñq; etiã reflerus ap foꝛauit gladiũ ⁊ non leſit vaginam. Puic riete vno ꝓgredit᷑ àd aliũ ⁊ percutit ill· gůt aſſimilat᷑ ſuperbia eoꝝ qͥ folũ magnis Et huic aimilat᷑ ſuperbia eoꝝ qͥ qᷓqᷓ; vi⸗ 4 potẽtibus ſe opponũt:ſubiectꝭ aůt ⁊ im⸗ dent̃ albi.i.mãſueti ⁊ pacifici tñ habẽt ſyi potentibus ſe opponere dedignant᷑.ſicut ritũ in naribꝰ latentẽ.⁊ ideo qñcũq; repl⸗ dicit de leone ꝙ foꝛtia animalia inuadit:ſ; tãt ſe inhonoꝛatos ſubito accendunt᷑:⁊ ců vilibus ſubiectis ignoſ cit. Talis ſicut diẽ magno valde ĩpetu ꝓſiliũt ad nocendum Augꝰ.fuit antiqͥtus ſuꝑbiapopuli roma 7 qñq; ad occidendũ cũ foꝛtioꝛi ira impel⸗ ni:qͥ·ſ.ſibi voluit per po etã in laudẽ ſuam lunt·⁊ qꝛ ira tollit eis diſcretionem:qig; aſcribi qð noſtra ſcriptura ſacra attribuit non diſcernentes qð faciũt modo ꝓſ ſoli deo.i.ſibi ꝓpꝛiũ eſſe parcere ſubiectis ad ledendũ vnũ mo do aliũ: ⁊ qñq; talen ⁊xvebellare ſuperbos:qðſ. Jacobi.iiij· at qui eſt ab offendente remotus ⁊ ſine cul⸗ tribuit᷑ ip̃i deo: Deus inquit ſuperbis reſt pa · Sed qñq; talium ira cito poſt factum ſtit:humilibꝰaũt dat gratiam. Eſt etiam ertinguit tunc dolent de eo quod fecerũt. eiuſdem vapoꝛis alius qͥdem modus cuʒs Sed notandũ eſt ꝙ aliqñ talis vapoꝛ ful ex minꝰ aquea nube egredit᷑:qꝛ ſubintrat minis tã debilis ẽ ꝙ pertigẽs ad hominẽ mnon ledit diuidendo vel aperte incendẽ„ſumit veſtẽ vel aliqð hmõi.⁊ extinguit do:ſed eſt coꝛuſcatio rubea valde nociua: ceſſat eius violẽtia ⁊ non ledit. Sicut ego ⁊illa nocet vineis ſicut dicunt vinitoꝛes. vidi quendã in terrã oꝛiginis mec·ſ· in cà⸗ ⁊pᷣcipue botris illis qui ſunt mult? folijs ſtro ſancti Beminiani qð eſt in partibus cooperti:cum per aliqð foꝛamen pijcit co Tuſcie ꝓpe ciuitatẽ Floꝛentie ad vigint ruſcatio illuc vapoꝛem cũ radio iuoꝛeo ꝙ miliaria:qui deſ eip̃o referebat ꝙ fulmi⸗ ile vne leſe enapoꝛare nõ poſſunt. Et hec ne tonitrui ſubito percuſſus in terrà coꝛ⸗ coꝛuſcatio non adeo eſt nociua coꝛpoꝛibuſ ruit ſtupidus:⁊ cum poſt longã moꝛaz 4 cum directe cadit:i eq ſuradius ei quẽ at/ ſeipᷣm rediſſet umbare bꝛacharũ ſuaꝝq tingit eſt nociuus:q? coꝛrumpit ip̃m eo ꝙ ſez de coꝛio fuerat totaliter ↄſumptu ſiue hoc ſit de natura illiꝰ vapoꝛis. Añ hac de eyuſtum repperit:in carnẽ vo ſua vel cod⸗
cauſa qͥdã aſpiciẽtes inflati ſunt in facie⁊? poĩe nullã ieſionem inuenit Cuiꝰ ego rã⸗
——
——————„

4 3** ä Winit — on etilo m ihn 5 eiem i14 5ean . tiht n sſ nz Biwa * cm not 1 1 dent mth — e
zwpilsi 10 in
De celo? elementis tionẽ vel cauſam exiſtimo extitiſſe:qꝛ va⸗ hoies fructuoſos ⁊ mult? gratijs ditatos poꝛ ille fulmineus ꝓpter debilutatẽ ſue ad⸗ aliuñ eradicat ðᷣſtruẽdo⁊ deijciẽdo: Sap̃. uſtionis alterauit qͥdẽ ſiccũ qð ſibi pᷣus oc iiij. Si in ramis in tꝑe germinauerit:intir currit.ſ.ip̃m choꝛiũ.humidũ aũt poſt im mit poſita a vento cõmouebunt ⁊ a nimie inuentũ vt erat caro vel ſanguis non fuit tate vẽtoꝝ eradicabunt᷑:ↄfrĩgent᷑ rami in ſu fficiẽs vel potẽs alterare:niſi foꝛte ꝙ pi cõſũmati:⁊ fructꝰeoꝝ inutiles ⁊ acerbi ad
los circũſtãtes inſenſibiliter incẽdit:qꝛpi manducandũ:⁊ ad nihilũ apti:Ecci.xxj. h ſunt valde inflãmabiles.lhuic vapoꝛi Subſtãtia ſupbi eradicabit. Quarto vẽ debili aſſimilat᷑ eoꝝ ſupbia qͥ ſicut cito in⸗ tus ẽ ſpume in aqj generatiuꝰveſice inflati dignant ita cito reuocant᷑ ⁊ ideo ex eoꝛum uus ⁊ extẽſiuꝰ:paleaꝝ ⁊ pulueꝝ leuatiuꝰ. indignatione vel elatiõe ꝑua vel nulla dã qꝛ ſupbia quẽ aduerſitate nõ deijcit in ſpu na ſequunt᷑. Sic Dauid ꝓuocatus Ma/ mã vanitatꝭ ſi põt adducit: ⁊ ꝑ vanã glo ⸗
bal carmeli cũ cogitaſſet euʒ extinguere ⁊ riã inflãdo ⁊ eleuãdo ſßmergit: Sap̃. v. nõ derelinq̃re ex eÿfamiliavſq; mane min Spes ipij q̃ſi lanugo eſt q̃ a vẽto tolliꝛet gentẽ ad parietẽ:ꝑ vxoꝛẽ eius abigail ſi⸗ tanqᷓ; ſpuma gracilis.q̃ a ꝓcella diſpgit᷑: to eſt placatus ita ꝙ nullũ damnũ eidẽ po Apls.ij. Coꝛinth.xij. Timeo neinflatiões ſtea fecit.j. Regl.xxv. Muitus modus eſt ⁊ ſeditiões ſint int vos· Deut᷑.j. Tumẽtes eiuſdẽ vapoꝛis ex nube debilitata ⁊ ille ni ſupbia aſcẽdiſtis ⁊c̃. Job.xxj. Erũt ſiẽ pa⸗ hil nocet:qꝛ ſtati ad tactũ aeris extingui᷑ lee añ̃ faciẽ vẽti. Muinto qꝛ vẽtus eſt in ⁊ retundit᷑ ita ꝙ ceſſat incendiũ eius ⁊ vi aq diſſilitudis ⁊ ineqᷓlitatis inductiuus ⁊ olẽtia impulſus.⁊ huic aſſimilat᷑ ſupꝑbia eo młtaꝝ egritudinũ cauſatiuꝰ qñ.ſ.in coꝛꝑe rũ qͥ libẽter nocerẽt ſi poſſent:ſʒ debilita/ generat᷑ vel ibi ĩcludit᷑.ſ.qꝛ ſuꝑbia diſſiti⸗ ti pauptate vel aliqͥ timoꝛe qͥeſcũt ⁊ dimit/ tudines volũtatũ ⁊ ineqᷓlitates reꝝ ꝓcu ⸗ tũt nullũ nocumentũ inferẽtes. Itẽ ſuꝑ/ rat. Añ multas egritudiĩes in aĩa generat bia aſſimilat᷑ vẽto. Pꝛimo qꝛ vẽtus ẽ ae/ Ecci.iij. Synagoge ſuꝑboꝝ non erit ſani⸗ ris ↄcitatiuus:turbatiuus:⁊ obſcuratiuꝰ tas. Ecẽs.v. Wiſerabilis ꝓꝛſus ĩfirmitas
ſiue inſpiſſatiuus.iã ſupbia intelligenti quõ venit ſic reuertet. Quid gꝓdeſt ei ꝙ as mẽtis obſcurat:coꝛda ad malũ incitat: laboꝛauit in ventũ? Caplm. LXXVI
⁊hominũ pacẽ ꝑturbat:Egech.j. Aentus„1—1
turbinis veniebat ab aqͥlone.i.ſupbia per Bpei bi aimi turbãs venit ⁊ oꝛta eſt a demone. Secũ lant᷑ mõtibus. Mꝛimo qͥdẽ qꝛ do qꝛ vẽtus ẽ in mari tẽpeſtatis generati⸗ ſunt tumidi. Mons em̃ 5ᷣm Iſi⸗
nuus: vndaꝝ eleuatiuus:⁊ ꝑ ↄſequẽs ma ⸗ do.ẽtumoꝛ terre. Supꝑbi eiñ̃ terrenis diui ris inflatiuus ⁊ in ꝑtes õrias extẽſiuus. tijs pᷣcipue ĩtumeſcũt:Deut᷑.j. Tumentes xideo nauigãtiũ ſubmerſiuus: qꝛ ſupbia ſupbia aſcẽdiſt? in montẽ. Scðo qꝛ ſunt in mũdo bella ⁊ ritas ↄcitat: vndas.i.af/ elati. Mã mõtes ſe ĩ altũ erigũt.vñ ᷣᷣm Iſi fectiões humanas extollẽdo elenat: mare do.dicunt᷑ mõtes qᷓſi eminẽteſ. Supꝑbi em̃ etiã coꝛdis inflat:⁊ in ꝑtesʒrias ſepat do ꝑ elationẽ mẽtis erigũt ſe in altũ: Job.xj. nec nauigãtes in naui penitẽtie oĩno ſub⸗ Vir vanus in ſupbiam erigit ⁊c̃.EtPõ. niergat: Vob. vj. Ware vẽto magis flante ciij. Aſcendũt mõtes.ſ.ꝑ fupbiã ſe extol ⸗ exurgebat. Watth. xiin. Mauicula in me lẽdo. Tertio qꝛ ſũt terreni.i.de terrenis dio mari iactabat᷑ fluctibus:erat em̃ vẽtꝰ cupidi.mons em̃ pede ſolũ terrã tãgit:qꝛ Zrius. Tertio qꝛ vẽtus eſt mõtiũ cuſſi/ ſupbi affectũ ſuũ jolũ in terrenis ponunt: hus? diruptiuus:domoꝝ ſubmerſiuus ⁊ ſunt em̃ velut aĩe pedes ip̃ius affectiões: arboꝝ ipulſiuus ⁊ eradicatinꝰ. Aidelicet——— veniat nihi pes ſuperbie. q ſupbia etiaʒ viros eminẽtes ſpũ pnlſat Piere. x iij. Molite eleuari:qꝛ dñs locutꝰ. tẽtãdo ⁊ ſpuertit aſſentiẽdo.iij. Regl.xix. Date dño deo vr̃o gliaʒ añqᷓ; offendãt pe⸗ Spũs grãdis ⁊ foꝛtis ſubuertẽs montes desvr̃i ad mõtes caliginoſos: expecta bit? domos diruit ⁊ collegia dinidẽdo. Mat/ lucẽ ⁊ ponet eã in vmbꝛã moꝛtꝰ⁊ caliginẽ. thei.vij. Flauerũt vẽti ⁊ irruerũt in domũ ꝙ ſi b nõ audieritis in abſcondito ploꝛa⸗
ilãtfacta ẽ ruina eiꝰ magna: Pꝛoũ.xx. bit aĩa mea a facie ſuperbie. Quarto qꝙꝛ
Domꝰ ſuꝑboꝝ demoliet důs. Zrboꝛes.i. mõtes ſunt nubiũ generatiui:⁊ ꝑoñs aer?

—
obſenratiui:Ero.xxiitj. Operuit nubes montẽ.Muaſi q̃ nubes in mõribus ſunt terrena deſideria vel appetitus dñandi in ſuꝑboꝝ coꝛdibuſ.⁊ ex his der obſcurat᷑.i· neẽs ⁊ rõ errat ⁊ offuſcat᷑: Exo· xiiij · Erat nubes tenebꝛoſa. Muito qꝛ ſũt turbinũ 4 vẽtoꝝ ⁊ fluminũ plꝰqᷓ; valles paſſiui: qꝛ cʒ ſupbi turbatiões:ꝑcuſſiões: violẽtias deiectiões freqntꝰpatiunt. ⁊ ideo ↄtriti⸗ onibꝰ⁊ doloꝛibꝰĩplent᷑: Abaẽ. iij Contriti ſunt mõtes ſeculi.Et in codẽ. Doluef̃t mõ tes. Exo.xix. Ceperũt audiri tonitruã ac micare fulgura:⁊ nubeſdẽſ iſſima operuit mõtẽ Septo qꝛ mõtes ſũt niuiũ diutiꝰſer uatiui:qꝛ.l.ſupbi ſũt niuis.i.frigoꝛis mali tie ⁊ pcti diutꝰretẽtiui.vñ in h̊ frigoꝛe m licie diabolꝰhoĩeʒ ſupbũ ad et̃nñ interitũ trahit.Að figuratũ ẽ.j. Maralip. xj · Abi Panaias ĩterfecit leonẽ tpe niuis. Leo ſi⸗ gnificat ſupbũ quẽ in tꝑe niuis.i.in frigo e malicie diaboꝰextiguit. Añ in his mõ⸗ tibus frigidis ſuꝑbie multi pereũt eterna moꝛte.ij. Begl.j. Inclyti iſrt ſup mõtes tu os iterfecti funt. Itẽ ſupbientes de pul⸗ chꝛitudine ſiue foꝛiitudine coꝛpis aſſimt⸗ lant᷑ collibus. Mã collis ẽ tumoꝛterre bꝛe nis. vñ ⁊ dicit᷑ tumulus q̃ſi tumẽs tellus. ã ſupbi tales de vaſtitate intumeſcunt: qꝛ de terra.i.de coꝛpe ⁊ cito vaſtant᷑:quia bꝛeues dies hoiĩs ſunt.⁊ ideo moꝛs ſeqns hãc ſupbiã colliũ in puluerẽ redigit:Eſa. xlj.Colles qᷓſi puluerẽ pones. ⁊ ideo talis ſuꝑbia multũ decipit ⁊ fallit gioꝛiantès ⁊ ↄfidẽtes in ea: Hiere.iij. Aere mendaces colles fnerũt. Fallax em̃ g̃a ⁊ vana ẽ pul chꝛitudo: vt dicit᷑ Pꝛouer. vl.⁊ ſile eſt de ſoꝛtitudine. vñ hiere.ix. Mõ gloꝛiet᷑ foꝛti in foꝛtitudine ſua. Item ſupbi aſſimilã⸗ tur fuctibus mark. IPꝛimo qꝛ fluctus ſe mutuo collidũt:⁊ ſilr lupbi mutuo ſe inna dũt ⁊ ledũt.⁊ hoc eſt de diuina ſentẽtia vt ſupbi ſeinuicem deijciant ⁊ expellãt:Ecci xxix. Cõmouit illos qᷓſi fuctus maris: vi⸗ ros potẽtes:gigãtes migrare fecit ⁊vaga ti ſunt in gẽtibus alienis. Secũdo qꝛ In ctus nůũc lurſum nũc deoꝛſum mutuo ſe im pellũt. Silr ſupbi nůc extollunt᷑ nũc deij⸗ tiunt᷑. Añ aliqñ ſuꝑbi ſunt in exaltatiõe: Eraltati funt fuctꝰ eius. Añ; Vo in fractiõe ſiue deiectiõ e: Job.xxxviij· õfringes tumẽtes fluctus tuos: Qnal
ei mare inmẽtes fluctus ſuoſ ↄkringit cůñ
pꝛimus
mũdus ip̃e ſeuiẽs potẽtes ⁊ ſupbos opil
mit. Tertio qꝛ fluctus ſpumã ⁊ ventů gi⸗ gnũt. Silr ſupbia gignit ſpumã iniqᷓtatis ⁊ventũ vanitatis. Añ dicit᷑ in epla Jude: hi ſunt fluctus feri maris deſpumãtes ſu
as ↄfuſiones. Jaco. j. Silis eſt fiuctui ma ris ꝗ a vento. vanitatis mouet᷑ ⁊ circũ, ferẽ. Muarto qꝛ fluctus arenulas inuol uũt ⁊ ſuꝑius ſecũ ferũt:ſic ſupbi inuoluũt glios mitioꝛes ſecũ.i.ad ↄſenſum ſue ſup⸗ bie trahũtꝛſicut lucifer traxit alios ange ⸗ los: Exo.xiiij. Inuoluit eos dñs. i.inuol⸗
ui ꝑmiſit in medijs fluctibus. Quitoq
fluctus piſces allidunt:qꝛ ſupbi alios qͥ
inueniũt molles ⁊ impotẽtes pꝑſequunt et oppꝛimũt. vñ Job. xxx, in ꝑſona ſic oppꝛel ſi ↄquerit᷑ dicens: Pedes meos ſubuer⸗
terũt ⁊ oppꝛeſſerũt qͥſi fuctibus ſemitꝭ ſu⸗
is:diſſipauerũt itinera mea: inſidiati ſunt
mihi ⁊ pᷣualuerũt:⁊ nõ fuit qͥ ferret auyili um. Sexto qꝛ fluctus maris naues in pe riculo ponũt. Mer naues intelligunt᷑ ec/ cleſie qs ſupbi ꝑſequunt᷑ ⁊ deſtruere moli
untur: War. iiij· Aenti ⁊ fluctus in naui. Venti tẽtationes demonũ ⁊ fluctus. i.ple
cutiones ſupboꝝ in naui.i. in ecclia xpia⸗
noꝝ. Septimo qꝛ fluctus ſemꝑ in motu ſunt ⁊ quieſcere nõ poſſunt: ſed vel oĩno deficiũt vel ſe agitãt ⁊ ꝓpellũt. Silr ſuꝑ bi ſemꝑ ſunt inqeti in ſe ⁊ etiã in alijs quo uſq; vel ip̃i deficiãt vel alios vnde volüt ꝓpellãt:Eſa.lvij. Impij qſi mare feruens qð qeſcere non poteſtꝛet redundant fluc; eius in conculcationeʒ ⁊ lutũ:⁊ nõ eſt pir dicit dñũs deus impijs. Item ſupboꝛum ſcientia ſicut inflat eos in coꝛde:ita reddit
eos tumidos in locutiõe.⁊ ideo aſſimilat
aque mõtane. Aqj em̃ montana que extls ebullit cũ diu bibit᷑ facit gulas ſtrumolas ⁊ ꝓppter nimiã frigiditatè multiplicat fieß mã groſſum in gutture. Aqua em̃ monti
eſt ſcientia ſupboꝝ que ſtrumoſitateʒ facit
in gutture.i.tumoꝛẽ in voceſ iue locutiõe⸗ Mã facit eos verba fatuoſa ⁊ ampulloſs pferre:ᷣm illð Hoꝛatij: Mꝛoiſcit ampul
las ⁊ ſexquipedalia verbã. ⁊ ideo ſuꝑboꝝj
faſtuoſe locutiones ſunt aqͥs ſonãtibis ſi
miles: qꝛ magnuʒ ſonitum faciunt ⁊ nihil
diſtinctum ſeu rationabile ꝓferunt: Mð·
xlv. Sonuerũt et turbate ſunt aque eoĩij⸗
—
ſi Fob.xxxiiij. Aerba illius non ſonãt diſc⸗
plinam. Caplm: LRRV

q t ſenn 1 orſt
Pꝛimo pter dominiũ:quia
mercurius dicit aqͥs dñari. Ande Luca⸗
nus loquẽs de mercurio git: Queʒ deus aquaꝝ pcuſſit. Silr tempantia aqͥs ↄcupi
ſcentie dominat᷑:⁊ fluxũ carnis.i.iuxurie
lubꝛicitatẽ reſtringit. Ande ſine tempamẽ to vᷣtutis huꝰmuruſ ↄtinẽtie ruit:Egech. xiij. Dic ad eos qͥ liniũt abſq; temꝑatura ꝙ caſurus ſit. Illi em̃ abſq; tempatura li⸗
niunt qͥ carnem ſuã innumeris delitijs nu triũt· ⁊ qꝛ nõ eis adeſt tempantie modus: cadit ꝓtinus ↄtinentie murus. Secun ⸗
do ꝓpter eſfectũ:qꝛ.ſ.mercurius ↄceptum vel natum ſub dominio ſuo diſponit ad ſa
pientiã. Ande a ſapiẽtibus deus eloquen
tie dictus eſt. Et ideo gentiles Actꝭ.·xiiij. vocauerũt Paulũ mercuriũ:qꝛ ipſe erat dux verbi. Silr tempantia tam ciboꝛuʒ qᷓ;
venereoꝝ diſponit ad ſapientiã. Quod ſi⸗
gno nature oſtendit᷑ ſeu creationis. Mam deus coꝛpuſhomis qͥ p̃ ceteris animalibꝰ ſapiẽtia pollet in maximo temꝑamẽto con ſtituit ⁊ ad eq̃litatẽ cõplexionis inter om ⸗
nia coꝛpa maxime reduxit. j. Koꝛinth. xij. Deus tempauit coꝛpus ⁊c̃.Et idcirco nos
ip̃m a ſupꝑſuis ⁊ inhoneſtis tempare debe
mus. Dicit᷑ etiã mercurius fuiſſe deus pa⸗
leſtre ᷣm Iſido.eo ꝙ cũ ſole luctat᷑ voiẽs
eñ ſupare.ſemp em̃ iuxta ſolẽ gradit᷑ nũqᷓ;
plus diſtans ab eo qᷓ;ꝑ tres gradus. An ⸗ de raro videt᷑:qꝛ fere femꝑ ſub radijs ſo⸗
laribus occultat᷑.hec luctatio cum ſoleẽ
pugna carnis cum rõne volenti eam ſupa
re:hanc luctã caro excitat:ſed tempantia
ſodat ipᷣam carnem rõni ſubijciens vt eam ſequatur ⁊ inxta eam vadat ſicut mercuri⸗
us iuxta ſolem. Tertio ꝓpter pᷣncipatũ. Mam Fm Mtole.fub mercurio junt gemi⸗
ni:regnat in ꝰᷣgine:ſʒ ĩ piſcibus regnũ eiꝰ abſcedit. Sic tempantie ſubſunt gemini.i. ſenſus coꝛpiſ qui ſunt geminati:vtpote q? due ſunt aures:duo ock:due nares.i.duo
foꝛamina narium.⁊ ſic de alijs. habet eim tempantia ſenſus coꝛpoꝛis refrenare⁊ ca⸗ ſtificare. regnat in virgine:quia potiſſima tempantie ipecies eſt virginitas:ſed defi⸗ cit in piſcibus:id eſt in his qui viuunt in
aquis delitiarũ. Perit em̃ caſtitas in de ⸗
litjs:ſi Berñ.dicit. Ca. LXXVIII
hecelo ⁊ elementis
t imilat mercurio pꝛoppter tria.
Entat foꝛtius t 1⁊freq̃ntius penitẽs qᷓ; peccato res. Et hoc awaret ꝑ ſimilitu⸗
dinem venti. NMam ſicut Seneca in.iiij. li⸗
bꝛo de naturalihꝰ queſtionibus dicit:cir⸗ ca auroꝛam fit ventus:qꝛ tũc vapoꝛ ventũ faciens eſt collectus ⁊ radius ſolis apꝛo
pinquans ꝑcutit gelidũ aerem. Sed in pᷣ⸗
ma parte noctis raro fit ventus:qꝛ ille va poꝛ non eſt copioſe collectus. Mer auro⸗ ram ergo intellige penitentis ↄuerſionem ꝑ quã nox peccati expellit᷑ ⁊ dies gr̃e illu⸗ ceſcit.⁊ tũc diabolus maxĩe tẽtationis vẽ tů ſuſcitare conat᷑. Sʒ exiſtente hoĩe in te⸗ nebꝛis ſeu nocte peccati raro fit vẽtus:q paꝝ tentat diabolꝰ.Et ideo ſuꝑ illud Ecci ij. Fili accedẽs ad ſeruitutẽ dei:ſta in iuſti cia ⁊ timoꝛe:⁊ pᷣpara animã tuã ad tẽtatio nẽ.notat Srego. dicẽs: Mõ ait ad requiem ſʒ ad tẽtationẽ:qꝛ hoſt? noſter nos adhuc in hac vita poſitos qᷓ;to magł ſibi rebella⸗ re ↄſpicit:tãto amplius expugnare ↄten⸗ qiclloe em̃ pulſare negligit qͥs qeto iu⸗ re poſſidere ſe ſentit.Cõtra nos vo vehe⸗ mẽtius initiat᷑ cũ ex coꝛde noſtro qjſi ex iu re Ipeie habitationis expellit᷑.Itẽ deficiẽ te eſtu tẽtationis abũdant lacheyme com ⸗ pũctionis. WMã in autũno pᷣcipne circa fi⸗ nẽ abũdãt pluuie:eo dy caloꝛ eſtat q̃ ↄfu⸗ mebat vapoꝛeſ remiſſis ẽ ⁊ plus eleuat qᷓ; ↄſumit. Eſt eĩ qᷓſi caloꝛ eſtat?: fernoꝛ tẽta⸗ tionis:qͥ deficiẽte ⁊ tẽpie ſubſeq̃nte ſequũ tur pluuie.i.abũdantes compũctiones la⸗ chꝛyme:hiere.viij. Finita ẽ eſtas. ⁊ ita dit: Quis dabit capiti meo aquã:⁊ oculii meis fontẽ lachꝛymaꝝ? Ca. LXXIX
Imere debent
t etĩ viri qᷓ;diu ſũt in carne q;t
cũq;videãt᷑ ſpũ feruẽtes. Mꝛi mo xẽtẽ iꝰcarnis fragilitatẽ.ſůt em̃ ſites t̃re qᷓ iʒ ꝑ naturã ſit folida igneis tñ ꝑtib? cũ aereis ẽ ꝑmixta.ſic etiã ſctivirilʒ habe ant ex pte ſpũs ſoliditatẽ ſctitatꝰa igneita tẽ.i.feruiditatẽ charitatꝭ tñ imixtã ⁊ viũ⸗ ctam geri.i.fragili ⁊ paſſibili carni. Añ ðᷣꝛ Watih · xxvj. Shs pinptꝰẽꝛcaro ãt ifirma vñ Apls.ij. Loꝛi.iiij. Hẽmꝰtheſauꝝ ĩ vaſiſ fictilibꝰ. Scðo timẽt ſctĩ ꝓp̃ ſuoꝝ defe⸗ ctuũ mltiplicitatẽ.terra eĩ ĩteriꝰẽ cauerno ſa ⁊ põgioſa. Sãtti eĩ cũ ſe ĩtroꝛſus ad ſe⸗

Piber
metißos redueüt videt᷑ eis vita ſua multt᷑ defectibꝰplẽa nõ ſolũ ꝑuis ſʒ etiã magniſ. Sũt em̃ defectꝰ vite velut ↄcanitates ter⸗ re.Cauerne aũt ſunt ↄcauitates magne ſi gnificãtes d efectꝰmaioꝛes. Sʒ velut ſpon gioſitates ꝑue ſũt culpe ⁊ defectꝰ leuioꝛeſ. Hů q ſctĩ in ↄſpectu diuini iudicij vitã ſu ⸗ am intriſecꝰreuoluũt: velut terrãↄcauita ⸗ tibꝰꝛ ſic vitã ſuã defectibꝰ plenã eſſe reco⸗ gnoſcũt:de qͥbꝰ apð iudicẽ vehemẽter iu⸗ dicari metuũt.vß ð·cxlij dicebat:Mon intres in iudiciũ cũ ßᷣuo tuo dñe. Silr Mie re.ſub terre ſilitudie defecrꝰhũane vite cõ ſiderãs dicebat:Tſpexi terrã ⁊ eccevacua erat: Hiere.iiij. Tertio timẽt ſctĩ ſuaꝝ co gitationũ ⁊ affectionũ ipuritatẽa tẽtatio⸗ nñ ipetuoſitatẽ.Mã ſiẽ terra in ſuis ↄcaui tatibꝰeſt diuerſoꝝ vapoꝝ ſuſceptiua ⁊ etiã vẽtoꝝ qᷓꝝ violẽtia aliqñ ↄcutit᷑ rũ it ⁊ter remołꝰmaximi ĩterdũ generant᷑. Sic etiaʒ ſancti viri qũq; ex ſuis defectibꝰ vapoꝛes malaꝝ cogitationũ vł ĩimũdaꝝ affectionũ ſentiũt ⁊ vẽtos ſubintr ãtes.i.tẽtatiões ve pemẽtes ꝑ q̃s ↄcutiunt᷑ ⁊ ĩterdũ ꝑ ↄſenſũ rũpunt᷑.⁊ ita fit terremotꝰ· i.aĩe motus in pctm̃: Heſter. xj · Apparuerũt terremotꝰ ⁊ turbatio ſuꝑ terrã. Timoꝛ mũdanoꝝ aſſi milat᷑ terremotui qͥ ſꝑ fit ad larꝰ⁊ ꝑmodũ tremoꝛis nõ ſurſum neq; deoꝛſum. Sic eĩ vapoꝛ ille mouet᷑ qͥ terremotũ fac̃ Surſũ em dicit deeſſe:deoꝛſuʒ ĩferwꝰ:ſʒ q̃ſi ad la tus ẽ nob mũdus.mouet᷑ 3ð ſurſuʒ qͥ timet dñm:deoꝛſum qͥ timet ĩfernũ.ſʒ q̃ſi ad latꝰ? mouent᷑ ⁊ tremũt qͥ tunẽt mũdũ ⁊ trãſ itoꝛi as penas. Sʒ freq̃nt᷑ pctõꝛes timẽtes ⁊ fu⸗ giẽtes penas tranſitoꝛias incurrũt penas eternas. Põ.xc. Cadẽt a latere tuo ⁊c̃. Capitulum: XR
t maritudies ⁊ q̃cũq; ↄcuſſio⸗
nes amicos dei nõ diſſoluũt:ſʒ foꝛtioꝛes faciũt. Añ ſũt ſiles terre q̃ vt di Beda: vndiq; mari cingit: vndiq; qᷓtit᷑ꝛet tñ nõ diſſo luſt ſʒ potiꝰ folidat᷑: qt dũ eius ſiccitas marl bñficio humectat᷑ ꝑtes ferre coadunant᷑ q̃ als in puiuerem verterent᷑· Sic eꝝ rribulationũ ⁊ amaritudinũ circũ ⸗ datiõe ſtillat mẽtibꝰelectoꝝ:humoꝛ ſola tionis iterne q̃ aĩa roboꝛat᷑ ↄſ olldat⸗t ſic in ſeip̃aʒ tota coadunat᷑: vt ꝑ irã vel impa
tientiã minime diſugat: Mð · xcij Firma⸗
uit oꝛbem terre qͥ nõ cõmouebit. Itẽtri/ bulatiõis amaritudo tutioꝛes reddit ſan/ ctos viros qᷓ; ↄſolatiõis dulcedo. Siẽ na⸗ uis tutioꝛ fert᷑ ⁊ natat ĩ qmara ſiue ſalſa qᷓ; in dulci aqᷓ̃ꝛex eo ꝙ aqua amara ſiue ſalſg groſſioꝛ ⁊ uioꝛ ẽ dulci. Añ ĩ ea natat ouũ recẽs.⁊ in mari paleſtine moꝛtuo nihil vi⸗ uñ imergit᷑. Ideo nauis vt dietũ ẽtutius fert ⁊ natat in amara aᷓ qᷓ; dulci. Sic aia ſihʒ amarã aquã tribulatiõis tuta eẽ põt. Puia aut ẽ ei ad purgationẽ aut àd aug⸗ mentũ meriti. Sʒ in aqᷓ dulci ↄſolationuʒ dubitat ne ꝑ eas aut reſoluat᷑ aut foꝛte in eis pᷣncipaliter pᷣmiet᷑ ſi quid feciſſet boni. vñ Pð·lxxvz· Benuit Aolari aĩa mea.Et iteꝝ Sap · xiiij. Tranſeũtes mareꝑ ratem ſcʒ patientie liberati ſunt. Itẽ tribulatio aſſimilat᷑ mari Pꝛimo qꝛ licet mare non ſit potabile vel dulce quo ad guſtuʒ:eſt tñ quo ad multa vtile ⁊ ꝓficuum. Mam mul taꝝ infirmitatũ eſt curatiuũ. Sanat enim hydropicos vlceroſos ⁊ ſcabioſoſ.Ita eti am tribulatio lʒ nõ ſit delectabil ſʒ penat carni in ſenſualitate:eſt tñ vtilis ⁊ ꝓficus ſpñi:videlicet qꝛ ſanat infirmitates mẽtil. Curat eĩ hydropicos.i.auaros. xlcero⸗ ſos.i.ſuꝑbos.ſcabioſos.i. luxurioſos qui
N—
habent pꝛuritũ carnis:qꝛ tribulatio eaſti⸗ gat.vñ— in ꝓfundũ mart oĩa pctã ña. Scðo qꝛ mare qᷓ;uis ex ſe ſit falſũ ⁊ amaꝝ: ꝙ dulcedie tñvenaꝝ ꝑ q̃s facit tranſitũ eſt ſui ſapoꝛis variati⸗ uum. Silr tribulatio licet videat᷑ amar vt in pñti:tñ ꝓpter dulcedinẽ ⁊ patienti eoꝝ qᷓ eã tpaliter ⁊ trãſitoꝛie ſuſtinẽt:mu⸗ tabii in eterni pᷣmij dulcoꝛem: ud ith.v. amari obduicati ſunt eis ad biben ũ. Tertio qꝛ mare iʒ ſit inquietũ:eſti ꝓpter ↄtinuũ motum ſue ſubſtantie a ſus coꝛruptione ↄſeruatiuũ. Sic tribulatio l; inqᷓetet mentẽ vel carnẽ:tñ ↄſeruat eams coꝛruptiõe luxurie:Ecci.xj. Walicia vnꝰ poꝛe obliuionẽ fac luxurie: Job. xiiij· Ke⸗ cedãt aq̃ de mari: ⁊ fluuius vacuefactus areſcat. Aque eim̃ ↄcupiſcẽtie carnis rece dũt de mari.i.de amaritudine tribulatio/ nũ.⁊ tũc vacuefactꝰ fit fuuiꝰ.i·luxurie fu xus. Itẽ tribulatio feruentẽ ſpf̃ cõpun
—
ctionis gignit: ⁊ vẽtũ vanitatiꝰ excludit⸗ Cuiꝰexẽpiũ ẽ ꝙ tpe eſtat in pte ſeprẽtrio⸗
nali generat᷑ ſpũs multꝰ ⁊ vpot coartat qͥ fat terram tremere. Ibi em̃ it more qſt

De celo⁊ elementis
uotidie terra tremit: ⁊ tam foꝛtis eſt ibi motus equi vel homis ita ꝙ vaſa plena li quoꝛibus effundunt᷑.Añ quidã ꝑfoꝛauit terrã ſeptẽtrionalem lancea longa:⁊ exi⸗ uit vẽtus tantus ꝙ fere diruit magnã do⸗ mũ. Per terrã ſeptentrionis intelligitur ania pctõꝛis frigida a caloꝛe charitatis.
Eſt em̃ ſubiacens ſeptẽ capitalibꝰ vicijs q̃
tñ eſtate charitatis caleſcẽte concipit ſpm̃ multũ ↄtritiõis: vapoꝛẽ cõpũctiõis:⁊ tre⸗ moꝛẽ humiliatõis.ita ꝙ vas coꝛdis plenũ liquoꝛe pctĩ euacuet᷑ ejfuſione ↄfeſſionis. et interdũ dum terra.i.coꝛpus ꝑfoꝛat᷑ lan cea longa attractione diuturne maceratio nis ⁊ afflictiõis:excludit᷑ ⁊ exit ab homi ne ventus om̃is peccati ⁊ vanitatis
Rinitas dihi⸗ t narũ ꝑſonarũ ĩ vnitate eſſentie repꝛeſentatur generalr in oĩib?ꝰ creaturis. Et hec repᷣſentatio in creaturis irrationabilibꝰ veſtigiũ appellat᷑. Queli⸗ bet eĩ creatura ſubſiſtit in ſuo eſſe ⁊ habet foꝛmã ꝑ quã determinat᷑ ad ſpẽm: ⁊ hʒ oꝛ dinẽ ad aliqð aliud. Mer pꝛimuʒ repñtat pãtrẽ:ꝑ ſcðm filiũ:ꝑ tertiũ ſpĩſanctum. Ztem ĩ magnitudine creaturaꝝ cogno
ſcitur potentia pris. in diſpolitiõe filij ſa/ piẽtia· in oꝛnatu bonitas ſpũſſcti. tẽ in quolibet indiuiduo inuenies vnitatẽ ſpe
ciem ⁊ vtilitatẽ. qͥꝝ pꝛimũ ↄuenit pr̃i.ſcðʒ filio.tertiũ ſpũ iſſancto. Itẽ ſcriptura diẽ
gꝙoffiia ↄſtituit deꝰ in numero pondere⁊
menſura: Sap̃xj· In oĩ eniĩ creatura ẽ vni tas veritas ⁊ bonitas.ſiue modus:ſpẽs et oꝛdo: vt ſic in oĩ creatura qͥ vna oſtẽderet᷑ pꝛicipij vnitas:⁊ qͥ trina pſonaꝝ trinitas. ʒtẽ inuenit᷑ in oĩ creatura qð ẽ quod di ſcernit ⁊ qð cõgruit. Sʒ oẽs iſte diſtinctio nes ſiue aſſignatiões veſtigij ad ꝑſonarũ trinitatẽ reducunt᷑: vt ꝑ ſe ẽ manifeſtum. Itẽ apparet repſentatio trinitatis ĩ oĩbꝰ ſubſtãtijs. Mã ĩ oĩ ſubſtãtia creata ᷣm Di ony. inuenit᷑ eſſentia vᷣtus ⁊ opatio. quoꝝ pmñ ↄuenit pi.ſcm filio.tertiũ ſpũiſctõ. Specialit᷑ aũt reperit᷑ ſancte trinitatis re⸗
prꝛeſentatio ĩ ſubſtãtijs incoꝛpoꝛeis ⁊ ima terialibꝰ.ſ.ĩ aĩabꝰ ⁊ in angelis. Seneralit᷑
aũt ĩ tres diuidit ſpẽs.q̃ ſůt vegetabil qᷓ ẽ in plautis. ſenſibiłq̃ ẽ in bꝛutis.⁊ rãnaj eſt in boibꝰ Sʒ oĩbus tribus cõp
tio coꝛreſpondens charitati.
rõ aĩe coĩs. Et in vna cõi anĩe rõne repñ ⸗ tatur vnitas eſſentie:ſʒ ĩ triplici aĩe diſtin ctiõe repñtat᷑ ꝑſonaꝝ diſtinctio. Sʒ excel⸗ lentioꝛ adhuc repñtatio trinitatis ẽ ĩ anĩa rõnali.ſ. ꝓpter modũ imaginis ꝓpt᷑ quaʒ ðꝛ:ꝙ hõ ad imaginẽ dei factꝰ ẽ. Mã ſit ſũt in vnitate eſſentie diuine tres ꝑſone:ita ĩ vna eſſentia rõnał aniĩe tres potẽtie ſũt.ſ. memoꝛia:intelligẽtia:⁊ volũtas Jmago eĩ trinitatis diuine nõ inuenit ĩ hoĩe niſi Em mentẽ. In alijs vero ꝑtibꝰ oñdit᷑ ibi repꝛe ſentatio ſolũ ꝑ moduzʒ veſtigij. Sʒ adhuc trinitatis imago attendit ĩ mẽte ⁊ magis Fᷣm actus dictaꝝ potẽtiaꝝ qᷓ; ᷣm potẽtias ipſas. Pꝛopterea qꝛ pſone diuine diſtin⸗
zuunt m pceſſionẽ verbi a dicẽte ⁊ ꝓceſ
ionẽ amoꝛis vtrũq; ↄnectentis. Aerbum aũt in aĩa ſine actuali cognitiõe nõ põt eẽ vt Augꝰ.dicit. Añ pꝛicipalr attendit᷑ ima go trinitatꝰ in mẽte hm actus ꝓut.ſ.ex no ticia rei quã habemꝰ cogitando interiꝰ vᷣ⸗ bum cõcipimꝰ ⁊ ex hoc ĩ amoꝛẽ pꝛoꝛumpi⸗ mus. Sed qꝛ pꝛineipia actuũ ſũt habitꝰ ⁊ potẽtie: vnũðᷣq; aũt ẽ virtuałr in ſuo pᷣn cipio ſecũdario.⁊ quaſi ex cõſequẽti ima⸗ go trinitatis põt attẽdi in anĩa ðᷣm poten ⸗ tias ⁊ habitus ꝓut in eis actꝰ virtute exi ſtunt. Sed adhuc attẽde ꝙ imago nõ attẽ ditur in noticia: vel amoꝛe ſui vel alterius
rei ſed ꝑ reſpectũ ad hoc qð ẽ deus:qʒ ſcʒ
mens põt meminiſſe ĩitelligere ⁊ amare de um a quo facta ẽ:vt dicit Angꝰ. Quia vt dictũ eſt diuine ꝑſone diſtinguũt᷑ ᷣm pꝛo ⸗ ceſſionẽ verbi a dicẽte ⁊ ꝓceſſionẽ amor?᷑. Verbũ aũt dei naſcit de deo ðᷓʒ noticiã ſui ipſius:⁊ amoꝛ ꝓcedit m ꝙ ſeipſũ amat. et manifeſtũ ẽ ꝙ dinerſitas obiectoꝛũ di⸗ uerſificat ſpeciẽ verbi ⁊ amoꝛis ꝛqꝛ non eſt idem verbum de lapide ⁊ equo cõceptuʒ. Ande attenditur diuina imago ſᷣm verbũ conceptũ de dei noticia.vßᷣm amoꝛeʒ exin de deriuatũ. Ipſa eni rõnalis anima tribꝰ theologicis virtutibus pꝑficitur.ſ.fide:ſpe et charitate in via. pſa autẽ in patria tri bus dotibus dotabit᷑:que ſũt:viſio ſucce dens fidei:inheſio ſuccedens ſpei:⁊ frui⸗ dens nde patet ꝙ in ania rationali eſt ſanctiſſime repꝛeſẽ tatio trinitatis ⁊ ᷣm eſſe nature ⁊ ᷣm pfe ctionem gratie et ᷣm ſtatũ gloꝛie. Edhuc
G

RPiber
Em Sꝛeg. Angelus dicit ſignaculũ ſimili⸗
tudinis: in?o ſimilitudo diuine imagi⸗
nis illuminat expꝛeſſa.⁊hec ſimilitudo in nenit᷑ in qͥlibet angelo. Repꝛeſentant etia
angeli fanctiſſimam trinitatẽ in cõmuni:
qꝛ diſtinguunt᷑ om̃s ꝑ tres hierarchias:
et quelibet hierarchid adhuc tres oꝛdies continet. dnde deꝰ eſt in thꝛonis vt maie ſtasꝛ in cherubin vt vitas:in ſeraphin vt
charitas ꝑ q̃ notat᷑ trinitas ꝑſonaꝝ· ⁊ ſitr
innenit in alijs hierarchijs. Ptẽ atparet repꝛeſentatio trinitatis in ſubſtantijs coꝛ
poeis ⁊ materialibꝰ.Mã in oĩ coꝛꝑoꝛe ᷣm
Mhos tres dimẽſiões exiſtũt.ſ.lõgitudo
linea:latitudo ĩ ſuꝑficie: ſpiſſitudo ſiue pfunditas ðꝛ eſſe in coꝛꝑeꝛ qꝛ eſt eiꝰ dimẽ
ſo ꝓpꝛie ꝓpꝛia:linea eſt tin ꝓducẽs:⁊ iõ cõpetit patri q ẽ pꝛincipiũ nõ de peĩcipio · Linea eĩ ᷣm Phm dicitur eſſe ꝓducẽs: quia eſt pꝛincipiũ a qͥ ſupficies fluit. ſ dici tun eſſe nõ ꝓducta. Quia licet dicat᷑ flue⸗ rea puncto vſq; ad punctũ:qð nõ eſt ĩ cõ⸗
tinuo niſi lineã ducere:tñ nõ põt haberèẽ a
huncto aliquã quãtitatẽ cũ punctũ ſit in ⸗ diuiſibile. Añ linea ꝓut cõtinna nõ diui⸗
ditur in puncta ſed in ꝑtes ↄtinuas.Et iõ
phyſicus nõ ↄſiderat puneta cũ iſte dimẽ ſiones non fluant a puncto feda materia. Coꝛpus vero ẽ tantũ ꝓductũ: quia ꝓfun dum qð eſt ꝓpꝛiũ coepoꝛi fluit a ſupficie: Blioquin idẽ ꝓduceret᷑ a ſeip̃o ſiĩplano eſſent plures ſupficies. Sʒ tñ dicit coꝛpꝰ nõeſſe ꝓducẽs:qꝛ nõ ẽ itelligibilis vltra coꝛpus alia ſpecies magnitudinis differẽſ ab iſtis. Ande ꝓfunditas ſine coꝛpus cõ⸗ Frrt ſppiſctõ: qꝛ ab aliqͥ ꝓcedit pꝛicipio pr̃e ⁊ fiiioꝛſed nulla alia diuia ꝑſona ꝓ⸗ cedit ab ipſo · De quo etiam dicit· Apls· j. Coꝛin ij. ꝙ ſcrutat᷑ ꝓfũda dei· Superfici⸗ es aũt ꝓducens ⁊ ꝓducta eſt.pꝛoducitur eni a linea ⁊ ip̃a ſimul cũ linea ꝓducit ip̃ʒ coꝛpus ſiue pꝛofũditatẽ.⁊ ideo cõpetit fi⸗ lio qᷓ naſcii ex pr̃e:vabeo ſimul ⁊ pre ſpiri tuſſanctus pꝛocedit. Itein beats trini⸗ tas rep̃ſentatur in naturis. Lompetit ter⸗ nariꝰ numerꝰ oĩbꝰ rebꝰ naturalibꝰ. Et qꝛ ᷣm MPythagoꝛam eſſe completum in natu ra hatbt pꝛineipium mediumæ finem. ð M ythagoꝛas docuit deuʒ nature pꝛopꝛie tatibus eminẽtem eolere ter in die. Ania ipſa cognitio que de poſſibili eſt pficiẽ tri pus ſ.ſenſu quo mandueimur.imaginati⸗
megiſtuʒ ſᷣm tria puncta hemiſperij:id eit mãe meridie ⁊ veſꝑe. vñ lex ꝓvthagoꝛicũ
nitatis in celis.i.in coꝛpoꝛibus celeſtibꝰ.
reũ quod eſt beatoꝛũ locus. In telo et
erm̃ tres vie ↄtinue.ſ.Longitudo a ſurſiʒ
one qua indagamus verũ ex his que nos manuducũt:? intellectu quo cõſplcimꝰ jn uẽtũ. Ideo etiã honoꝛamꝰdeñ ter ʒ Ter
et xp̃ianoꝛũ adoeat ad oꝛientẽ. Lexterme
giſti ⁊ machometi ad meridiẽ: lex Woyſi ad octidentẽ. Itẽ poſita ſũt a Mhis ma ⸗ gnis in cultu dei tria.ſ.adoꝛatio ꝓpter te nerentiã:thus ꝓpter diſtributionẽ ſuauiſ ſime cognitiõis diuine ⁊ virtutũ celeſtũ terreſtriũ.hymnus ᷣm Mythagoꝛaʒ ꝓpt concentũ ceii. Item ẽ repꝛeſentatio tri⸗
—
Computanẽ eim̃ ab apło tres celi: qꝛ diãſe — ad tertium celũ. ꝓpterea quis in ſpheris celoꝛũ triplex eſt differẽtia. Qui eſt aliqð celũ mobile ⁊ ſtellatũ ſicut firm mentum cum quo etiã computant᷑ ſeptem planetarum oꝛbes qui ſunt ſub eo. Aliq; vo eſt mobile ſed nõ ſtellatũ ſicut cryſtal⸗ linũ: vel ſi quod aliud ſupꝛa ipᷣm qð ſitð⸗ mũñ mobile ᷣm aſtrologos · Vertiũ auten quodnec ẽ mobile nec ſtellatũ ſicutemp
relato ad terra ĩnenit᷑ triplex dimẽſio: ſit
in deoꝛſũ vel ecõuerſo. Latitudo a deꝝtr ad ſiniſtrũ. Altitudo ab añ ad retro. Iʒi tur in ceio ad terrã relato:relatio circift rentie ad centrũ cauſat longitudinẽ aſn dendo ⁊ deſcendendo. Oꝛdo vero ſigno in circulo obiique facit altitudineʒ: q; ad octidẽte in oꝛientẽ facit añꝛ ſed retroẽ q oꝛiente in occidentẽ. Akius vero mor ſi latitudinẽ.i.deytrũ ad finiſtrũ. Jtẽr ſentatio ſancte trinitatis in planetis ẽ ſignatur eiñ eis triplex circulus..deferẽt: equãs ⁊ epicyclus. Itẽ in eoꝛũ curlu di⸗ citur eſſe triplex gradus. Quia qñq; plã⸗ neta eſt retrogradus:qñq; directus:qiqʒ ſtationarius. IMã quaſi ſtationaripater nullo eſt ꝓcedens?fed quaſi retrogracꝰt fili earnꝰ aſſumẽs; rũc enĩ ſol retroeedit vſc; aq decimã lin eãꝛvt figuratũ eſt Eh xyxviij.i.vſq; ad humanã naturã:qᷓ quaſ deeima eſt poſt nouẽ oꝛdines angeloꝝ: in decima dꝛagma figurata Luce · xv. S quaſi directus eſt ſpirituſſanctus: quiin ſus eſt ad directionẽ fideliũ.· Ande Mᷓ
xlij. Spiritus tuns bonus deducet m⸗ ꝓ̃. Sed pꝛecipue ſancta trinitas repꝛeſen

De ceio? elementis
tatur in i maximus planetaꝝ. In eogẽ ſole m Augt.tria hec cõſideramus ꝙ ẽꝛꝙ iucet:ꝙ calet. Pꝛimũ cõpetit pr̃i.a
qᷓfiliõ habet eſſe ⁊ ſpirituſſanctꝰ. Scðm fi
lio. Tertiũ ſpũiſancto. Itẽẽ repꝛeſenta tio trinitatis in locis. Eſt enĩ triplex locꝰ deputatus creature rõnali.ſ.locus ſũmꝰ:
id eſt celũ vbi ſola leticia:⁊ eſt infimus.ſ. infernus: vbi ſola triſticia:⁊ eſt mediꝰhoc
ẽ mũdus in quo ſũt ſumma ſperãda:⁊ in ⸗
fima timẽda.&ñ Mhil.ij. In nomine ieſu om̃e genu dlectat᷑:celeſtiũ terreſtriũ ⁊ĩfer noꝛũ. In noiĩe ieſu vt di Ambꝛo.tota tri ⸗ nitas repꝛeſentat᷑:qꝛ ieſus interpꝛetat᷑ vn ctus:in quo intelligit᷑ vngens ⁊ vnctio ⁊
ipſe vnctus. Angens pater: vnctꝰ filius: et vnctio ſpirituſſanctus.Et iõ in noie ie⸗ ſu olim in apaſtoloꝝ tꝑibus credẽtes ba/
ptigabant᷑ in noĩe trinitatis. tẽ repꝛeſẽ⸗
tatur trinitas in elemẽtis q̃ diſtinguunt Fm Mhm triplicit:qꝛ ſũt ſimpłr leuia vt ẽ ignis: vel ſimpłkr grauia vt eſt terra.vłme dia grauia ⁊ leuia ſicut aer:qͥ eſt grauis re ſpectu ignis: leuis autem reſpectu aque:
et aqua que eſt leuis reſpectu terre: gra⸗ uis autem reſpectu aeris. Iteʒ in elemen tis inuenit᷑ qdã alia trinital reſpectu loci. qꝛ ſolũ tria elemẽta ſe ↄtingũt in loco ge⸗ nerationis.ſ.aer aqua terra. er eĩ nõ plꝰ habet de natura grauis qᷓ; aqua de natu⸗
ra leuis. Specialiter autẽ ignis repꝛeſen ⸗
tat ſanctã trinitatẽ:qꝛ ignis apparet tripli
citer. ĩ flãmaꝛluce ⁊ carbone. Itẽ qꝛ igniſ hʒ triplex eẽ̃: ẽ eni ignis purus in ꝓpꝛia ſphera:ignis ↄiũctus rei cõbuſtibili.ſ.in
aliena materia.⁊ẽ ignis mixtus.ſ.ĩ re ele ⸗
mentata:in qᷓ ᷣm qͥſdã ignis ⁊ etiã alia ele mẽta ſũt actu.IMõ qͥ ad eſſe pᷣmũ.ſ.foꝛmaꝝ ſubſtãtialiũ:ſʒ qͥ ad eſſe ſcðᷣm.ſ.qualitatũ ſuaꝝ q̃ ſũt reducte ad mediuʒ.⁊ iõ ſũt ibi ſicut extrema in medijs.⁊ ᷓᷣm aliqͥs nullo modo ſũt ibi actu:ſʒ ſũt ibi virtute. Reÿ ⸗ ſentat᷑ etiã trinitas beata in aere qͥ diſtin ⸗ guitur ꝑ tria ĩterſticia:ſup̃mũ qð pꝛ ethe ⸗ reũꝛ⁊ mediũ ac infimũ qð ʒꝛ aereũ. In ſu⸗ pꝛemo ẽ caloꝛ ⁊ luxꝝ pꝛopt᷑ ignis ⁊ ſolis ꝓ pinquitatẽ. Silr in infimo ꝓpt̃ repercuſſi onẽ radioꝝ a terra In medio autẽ ad qð nõ põt ꝑtingere reflexio radioꝝ ẽ frigidi⸗ tas ⁊ obſcuritas. Aqᷓ etiã rep̃ſentat ꝑſo ⸗
nas trinitatis:qꝛ niuenit᷑ aqua triplex.ſ. cõdenſota vt in nube.vel congelata vt in
glacie. vel lida vtĩ fõte vł flumĩe. Eſt ei aqᷓ vnũ ex ilł tribꝰ q̃ teſtioniũ dãt ĩ terra ip̃i trinitati btiſſime ZJoh.v. Tres ſũt qͥte ſtimoniñ dãt in terra:ſpũs:aq̃ ⁊ ſanguis. Spũs inquã ſanctificatiõiſtaqᷓ ablutõis: ſanguis redemptionis. Terra quoq; repᷓ⸗ ſentat beatam trinitatẽ. Dicitur eni Eſa. xl.Quis appendit trihus digitis molem terre? Per q;s tres digitos intelligi poſ ſunt tres ꝑſone diuine in oꝛbe terre repꝛe⸗ ſentate. Zu ⁊terra que inhabitat᷑ trifa⸗ rie a ſapientibꝰ eſt diuiſa. Añ vna ðᷣꝛ aſia: altera europia:tertia africa eſt. Et eſt aſia mundi totius pars media a meridie per oꝛientẽ vſq; ad aqᷓlonẽ ꝓtenſa a q̃dã mu⸗ liere ſic vocata:q̃ apud antiquos regnus tenuit oꝛientis vt di Iſið. Europa vere a ſeptẽtrione vſq; ad occidentẽ ẽ extenſa.qᷓ ſic vocata ẽ ab europa filia reglybie:quã bi rapiens ab africa duxit ĩ Cretam: ãc tertiã ꝑtẽ oꝛbis vocauit curepam. Et ſic ĩ europa.liiij. gẽtes ſũt vt dicit Chꝛyß̃. Africa vo ab occidẽte vſq; ad meridiem eſt ꝓtenſa ſine poꝛrecta ⁊ ᷣm qͥſdam dicta africa quaſi apᷣca eo ꝙ ſoli oĩno ſit aꝑta et nlli q̃ſi frigoꝛi ſit ſubiecta vt dic Iſið. li qui aũt dicũt ab afer filio Ahꝛaã ex certa cã eẽ dictã q vᷣſus lybiã ðᷣꝛ duxiſſe exerci⸗ tũ ⁊ ibi victꝭ hoſtibꝰ ↄſediſſe.⁊ africa cum europa õtotiꝰoꝛbis medietas. Quidã vo dicht ꝙ haſtres ꝑtes můdi tres filij Moe diuiſerũt poſtqᷓ; egrem ſunt de arca:ita vt Sem cũ ſua poſteritate futura occuparet aſiã: Japhet europãx Chã poſſideret afri cã ſiẽ di Slo. Beñ.x.⁊ idẽ dicũt Chꝛyß̃. Zlið. Pliniꝰ ⁊ alij plures ↄcoꝛdãt cũ eis. Itẽ htã trinitas repñtat᷑ ĩ motibꝰ. Eſt eĩ motꝰßᷣm locũ trifoꝛmis:rectꝰꝛcircularis ⁊ obliquꝰ. Ftẽ diſtiguit᷑ motꝰ ðʒ aliqͥs ĩ na turalẽ:cuiꝰ pꝛicipiũ ẽ natura.⁊ violẽtũ cu ius pꝛicipiũ ẽ ab ef̃.⁊ aĩalẽ cuiꝰ pꝛĩcipiuʒ ab ĩtra.qꝛ ab aĩa q̃ mouet mltiptr. Itẽ in nüeris ẽ repñtatio trinitatꝰ.ijã pꝛimũ im par ẽ ternariꝰ nũerꝰĩ qͥ ꝑfectio ᷣmi repñ⸗ taf.ſ.dei qͥ trinꝰ ẽ ⁊ vnus.õ oĩs res qᷓ hʒ iſta tria.ſ.pꝛicipiũ mediũ ⁊ finẽ ðꝛ eẽ ꝑfe⸗ cta: vtpote:qꝛ ĩ ternario nũero finis ↄfoꝛ⸗ mat᷑ pꝛicipio.⁊ iõ ſiẽ dic ps.j.celi ⁊ mũ di pᷣn trãſlationẽ arabicã. Mer hũc nũeꝝ Lternariũ adhibuimꝰ noſmetiß̃os magni ficare vnũ deñ eminẽtẽ ꝓpꝛietatibꝰ eoꝝ q̃ ſunt creata. Ande ⁊ hermes inuos

nit mũdũ pfici in tribus imãmene.qð eſt impulſio vel ĩpletio cauſaꝝ: neceſſitate q̃ ẽ exequatio cauſaꝝ ꝑ motũ ad eẽ:⁊ oꝛdine qᷓ eſt diſtributio cuiuſlibet ꝓducti in locum et officiu ſuũ. Itẽ numerꝰ dinidi i tria: qꝛ numeroꝝ ᷣm Iſido.aliꝰlinealis:aliꝰ ſu perticialis:alius vero ſolidꝰ. Linealis ẽ qui ab vnitate ĩcipiẽs oꝛdinate cedit:vt vnus duo tres. ⁊ ſic in infinitũ. Supficia⸗ lis vero numerꝰ ẽ ductus in ſe vel in aliũ ſemel: vt bis duoꝛbis tria. Solidus aũt ẽ ᷓ ducit᷑ in ſe vel ĩ aliũ ſemel ⁊ poſtea ſemel duci᷑ ĩ totũ:vt cũ ðᷣꝛ bis duoꝛbis ter:tria ter.⁊ ſic de alijs. Ael alia diſtinctio nume ri ꝑ tria ẽ:qꝛ numeroꝝ alius digitus aliꝰ articulus ⁊ alius cõpoſitus · Digitus enĩ ↄtinet numeros ſimplices ab vnitate vſq; ad decẽ. Articulus ↄtinet decẽ ⁊ alios de narios: vt viginti:triginta: quadraginta et ſic de ſingulis. Cõpoſitus vo vtrũq; cõ plectitur:vt vndecim duodecim:tredecim 17. Ptez repꝛeſentat᷑ trinitas in figuris. MRã pꝛia figura ðꝛ rectilinea.lhec eſt triã⸗ gulus habẽs tres angulos eq̃les duob?ꝰ rectis. Cui cõꝑat᷑ anĩã vegetabilꝛq̃ habet tres vires nutritiuã:augmẽtatiuã ⁊ gene ratiuã.Eſt& triangulꝰ tribus lineis iclu⸗ ſus in tribꝰ angulis extenſus ⁊ꝑ tres ſpe cies diuiſus qͥ fũt ᷣm Mhm eqͥlaterus: 3 hʒ oĩa latera eq̃lia. Iſocheles qͥ hʒ duo la tcra tĩ eqᷓlia:⁊ gradaitũ qͥ habet latera i nas Zigure circularis repꝛeſentat tri nitatẽ:qꝛ deꝰeſt circulo ſilis. Dicit eni her mes ſupꝛadictus ꝙ monas gignit mona⸗ deʒ:⁊ ĩ ſe ſuũ reflectit amoꝛẽ·i ſtrũ intellectũ trahẽtes dicimꝰ ꝙ pr vnus vnicũ generat ⁊ genuit filiũ ab eterno cũ qᷓ etiã ñimul ab eterno ſpirat ſpĩſctĩ q ẽ
nerus ⁊ amoꝛ amboꝝ ·Mã deꝰ pr ab eter⸗
no ſe ꝑfecte ĩtelligit ⁊ intelligendo ſe dili
git:quã dilectionẽ extra ſe aq aliũ nõ extẽ
dit: ſed in ſe reflectit:qꝛ ad intelligentem et intellectũ ad patrẽ ⁊ filiũ a qͥbus pꝛoce dit ipſa dilectio ad modũ circuii in ſeip̃m
refectit. Añ oĩno deus in eſſentia vnꝰ pa
ter intelligẽs ⁊ intelligẽdo filiũ gignens: et amoꝛ ab vtroq; ꝓcedẽs et ĩ vtrüq; ſe re ferẽs ⁊ reſlectens· Mꝛopt᷑ qð Trimegiſtꝰ
fuit interrogatꝰqͥd eſſet deus. Reſpondit:
Deꝰ ẽ ſpherã itelligibil:cuꝰ cẽtrũ ẽ vbiq;:
circũferẽtia vero nuſqᷓ;. Mã qꝛ deꝰ coꝛpus
nõ eſt nec etiã eẽ põt eo ꝙ ſũme ſimplex ẽ:
Liber
Sadno
pꝛimus
qꝛ om̃e pfectiſſimũ opoꝛtet eſſe ſimpliciſſ⸗ mũ:eo ꝙ poſteriꝰ cõponẽtibus ſit oẽ cõpo ſitñ· iõ ad dijferẽtiã ſphere coꝛꝑalis dich ꝙ ẽ ſphera intelligibilts. Añ in centro qʒ eſt quid minimũ ⁊ impliciſſimũ circũferẽ/ tie cõparatũ diuinã ſimplicitatẽ intellige: ſedꝑ circũferentiã queẽ maxima immẽſſ⸗ tatẽ diuinã accipe. Sſt ergo ſenſus deſeri⸗ ptionis pᷣdicte: Deus ẽ ſphera· i. pꝛiciyio carẽs ⁊ fine multo magis qᷓ; cirtulus ſiut ſphera: vt ſic eiꝰ notet eternitas. Intelli/ gibilis vt notet᷑ eius imaterialitas. Cuiꝰ centrũ:id eſt indiuiſibilis ⁊ ſimpleꝝ elſen ⸗ tia vbiq; tora eſt. ſed circũferẽtia eꝛid eſt eius immẽſitas nuſqᷓ; ẽ:qꝛ a loco cõpꝛchẽ di nõ poteſt.ſic etiã circũferẽtia pꝛimi celi dicit᷑ minime loco cõtineri:qꝛ ſi pꝛimũ ce⸗ lum eſſet in loco cũ locus ſit terminꝰ coꝛ⸗ poꝛis ↄtinẽtis vt Pbs in phyſicis dic:e tra celũ aliud coꝛpus eſſet qð celũ inclnde ret:⁊ ſic ſequeret᷑ qõ de illo alio coꝛge·et ſic de alijs.⁊ ita ꝓcederet᷑ in infinitũ qʒ eſt inconueniẽs. Ande m Alexandrũ vl tima ſphera nullo mõẽ in loco.ſed Auer/ rois dicit:ꝙ licet vltimũ celũ nõ ſit in lo⸗ co ꝑ ſe.i.ÿᷣm circũferentiã eſt tñ in locop aceidẽs rõne centri circa qð mouet: quis ipᷣm centrũ haber fixionẽ ĩ loco Szʒ ratio“ nabiiius videt᷑ dictũ Themiſtij ſcʒ g vlti ma ſphera etiã ᷣm circũferẽtiã dicit eẽ in loco rõne partiũ:qꝛ ptes mutãt locũ ſi tig et rõne.lʒ nõ actu ſʒ potẽtia tiñ cũ no ſit pars actu diuiſa · Si eniĩ eſſet pars celi actu diuiſa tũc eſſet actu in toto ſiẽĩ loc⸗ Añ qꝛ aliquid ðᷣꝛ de toto rõne ꝑtiũ: inqᷓ;“ tů partes vltime ſphere ſ üt in loco in po⸗ tentia:tota vltima ſphera ẽ in loco ꝑgec⸗ dens ratione ꝑtiũ qð ſufficit ad motũ cir⸗ cularẽ. Nuicqͥd aũt ſit de ſphera coꝛpali de deo tñ qᷓ eſt ſine quãtitate imeſus etoi⸗ no indiuiſibilis. hoc eſt verũ qð nullo ay pꝛehendatur loco. Sic ergo deus ðꝛſphe ra pꝛopter ſuam eternitatem:intelligibii ꝛopter ſuam immaterialitatem? dicitur abere centrum pꝛopter ſuam ſimpliciꝰ⸗ tem: vbiq; totus pꝛopter ſuam indiuiſibi⸗ litatẽ. ⁊ dicitur effe nuſqᷓ;: id eſt⁊ nullolo
co compꝛehenſus pꝛopter ſuam immenſi tatem. Item repꝛeſentatur trinilãs incö
ſonantijs muſicis. Sunt enim muſice tres partes.ſcʒ armonica:rithmicg? metrics. Ftem armonica fit tripiicit· ã km Iſið

——
—
De celo ⁊ elementis
ls ſonꝰ armonicꝰ xut voce ædit· ſ.ꝑ⸗fau⸗ ees:aut dlatu.ſ.ꝑ fiſtulas: autpulſu ſiẽ ꝑ tympana pſalteriũ ⁊ citharã ⁊ hmõi. Pul ſus ipoꝛtat potentiaʒ p̃is: vox refert᷑ ad ſapientiã filij: flatus ad bonitatẽ viuifica tiuã ſpũſſancti. Sic patet qꝛ heatiſſima tri nitas in oĩibus licet vario mõ rep̃ſentatur ſuis effectibꝰ ꝙ deus oĩm auctoꝛẽ nõ ſolũ vt vnus ſed etiã vttrinꝰꝛex qͥ oihia:ꝑ quẽ om̃ia:ĩ qͥ om̃ia: cui ſemper ſit honoꝛ ⁊ gio ria et erit in ſecula. Ca. LXMXXII
Erbum dei aſ⸗
imtlatur lumi iuxta illud Mõ.
cxviij. Lucerna pedibꝰ meis bum tuũ ⁊lumẽ ſemitis meis:⁊ hec ſimili
tudo attendit᷑ quãtũ ud feptẽ. Mꝛĩo qꝛ lumẽ eſtdiuerſoꝝ coꝛpoꝝ diuerſimode pe netratiuũ. Añ auctoꝛ pſpectiue dicit ꝙ lu mẽ eſt triplex.ſ.reflexũ ⁊ fractũ ⁊ directũ. Reſlexũ ſicut aſpeculo ⁊ alijs politis coꝛ⸗ a ſe receptũ reqjctũt.Et ta les ſũt qͥ verbũ dei audiũt ſed ipſũ auditũ reijciunt vel ↄtradicẽdo vł ↄtrafaciẽdo: Fm illud Job.xxxiiij. Ipli fuerũt rebelles lumini:vel reijciũt illud obliuiſcendo.ᷓᷣm Uiud Jac̃.j. Comparabit᷑ viro cõſiderõti vultũ natiuitatꝰ ĩ ſpeculo. Mð.xlix. ꝛo
ieciſti ſermones meos retroꝛſũ:ſed Luce.
x·. ðꝛ Beati qͥ audiũt verbũ dei ⁊cuſtodiũt tilud. Aliud ẽlumẽ fractũ: ſicutqñ lumẽ venit ad coꝛpꝰ aliquãtulũ denſũ vel duꝝ. Taile em̃ coꝛpus lumen in ferecipit ß pꝛo pter materiã que oĩno nõ obedit vt trãſi⸗ re lumẽ poſſit: lumẽ nõ recte incedit ſʒ ab inceſſu recto diuertit.⁊ talis inceſſus dicit᷑ fractio radij. Sic frangit᷑ verbũ dei ĩ his qui audiendo ip̃m ſuſcipiũt ſed nõ obedi unt faciẽdo. Añ necrecte ip̃m ſuſcipiunt. et iõ ðꝛ Jaco.j. Eſtote factoꝛes verbi ⁊ nõ
auditoꝛes tĩ fallẽtes voſinetipſ os. Wat
chei.vj. Aide ne lumẽ qð ĩteẽ tenebꝛe ſt̃. Mã res quã radius non penetrat licet ex vna parte vbi lumẽ recipit ſit illuminata: ex alia tñ ad quã nõ tranſit remanet tene bꝛoſa · Añ tales licet iluminẽturin eo qð audiũt:tñ tenebꝛoſi ſũt in eo quod nõ fa⸗ ciunt. Tertiũ lumẽ dicit directũ qñ nõ re⸗ pellitur ncc materiã inobedientem repe⸗ rit:ſed libere tranſit:⁊ operatiões pfectaſ Jacit. Sic ſimili modo etiam verbum dei ẽ sum diligẽter ⁊ ꝑfecte audit᷑ ac deuote:qꝛ
tunc memoꝛiter retinetur ⁊ obedienter ðe ſollicite impletur. Añ tunc pfectam opera tionẽ facit:qꝛ ad eternã beatitudinẽ ꝑdu cit ᷣm illud Jaẽ̃.j· Siquis pſpexerit in le ge ꝓfecte libertatis:nõ auditoꝛ obliuioſꝰ factꝰſed factoꝛ operis vel verbi:hic bea⸗ tꝰĩ facto ſuo erit. Põ.xxxvj. Dedutet qᷓſi lumẽ iuſticiã tuã. Mam lumẽ hmõitranſe undo deducit a pꝛĩcipio ad mediũ⁊deme
dio ad extremũ. Sic verbũ dei qñ anditur
aure: retinet᷑ coꝛde:ꝑfici᷑ oꝑe:tunciuſtifi cat hoĩem ⁊ dignũ reddit eterne beatitu⸗ dinis. Secundo qꝛ lumẽẽ foꝛmaꝝ vl fi gurarũ declaratiuũ ⁊ manifeſtatiuũ:ſicv bum dei manifeſtat nobis foꝛmas a figu⸗ ras vicioꝝ ⁊ tutũ Ephe.v. Oieqð ma nifeſtat᷑ lumẽ eſt. Tertioqꝛiumẽẽ ocu⸗ loꝝ letificatiuũ: Ecẽ̃s.xj. ulce iumẽ ⁊ de lectabile ẽ oculis videre ſolem. Sic verba dei interioꝛes oculos aniĩe illuminãtipſã⸗ q; letificã— loꝛñ letificat animã. Muarto qꝛ lumẽ eſt egris oculis odioſũ ⁊ molleſtie itlatiuuʒ. Similit᷑ verba d—— diſpoſi⸗ tis ſũt moleſta⸗ Joh.iij. Dilexerũt hoĩes magis tenebꝛas qᷓ; lucẽ:erãt eĩ eoꝝ opers mala. Quinto qꝛ eſt pigricie excitatiuũ. ã lumẽ dei adueniẽs excitatmmenteʒ ad ſurgendũ a lecto peccati⁊ etiã ad bñope randũ Eſa.lx. Surge illuminare hieruſa⸗ lẽ ⁊c.ſũt enim verba bona quaſi ſtimuli. Ecci.xij. erha ſapiẽtũ q̃ſi ſtimuli. Sex to qꝛ lumẽẽ foꝛmaꝝ ⁊ ſpecierũ in ſuꝑficie ſpeculi vel alterius coꝛporꝭ politi impꝛeſ⸗ ſiuũ. Mã lumẽpolitematerie ſuꝑficiẽ per tingens in angulis equalibꝰ ſereflectit:⁊ omniũ ſubiectoꝝ foꝛmas impꝛimit. Vnde quod ẽ extra ſubſtãtiã in ſupficie collocae ſpeculi ꝑ imaginẽ ⁊ figuram. Sic etiã per verba dei impꝛimũtur mẽtibꝰ hoĩm diuer ſe cogitariões ⁊ affectiões qᷓſi diuerſe ima⸗ gines. Mam qñq; verbũ dei auditũ men ⸗ tes audientiũ eleuat in cõtemplationeʒ et amoꝛẽ celeſtiũ: qñq; etiã impꝛimit timoꝛẽ ſuplicioꝝ infernaliũ qñq; etiã contẽptuʒ et deſpectũ omniũ mũdanoꝝ:qñq; fugam et odiũ oĩm vicioꝝ. Et hec pᷣcipue facit verbũ dei inmentibus politis ⁊ a pecca⸗ toꝛũ rubigine terſis. Añ hoc eſt lumẽ ſapi entie quod mentes multiplicit᷑ infoꝛmat. Saßp̃. vj. Siligite lumẽ ſapiẽtie. Septio quia lumẽ m diſpoſitionẽ quam ₰

Liber ſubintrat eſt variatiõis ſuſceptiuum. Mã eius claritas intenditur in materia perl pi cua ⁊ pura:⁊ remittit᷑ in materia feculẽta · Sic vbũ dei in mẽte pura ⁊ tẽrſa a vitijs lumẽ ſapiẽtie plurimũ inducit. Sed ĩ mẽ⸗ te impura ⁊ feculenta peccatis lumẽ ſapiẽ tie vel gre nõ ĩmittit. Itẽ ĩ diaphana ma teria:qꝛ obſtaculũ nõ innenit. iõ ꝑ eã irra⸗ dians ꝓpꝛios fulgoꝛes expꝛimit ⁊ oſten⸗ dit: vt Sio.dic. Et qᷓ;to pfectius in illa ꝓ fundat᷑:tanto latiꝰ ex ea refuſa ad alia de⸗ riuat᷑. Dñ aũt lumẽ materie groſſe infũdi tur imꝑfecte ab ea recipit᷑. ñ ſolũ ſe diſ⸗ fundit extrinſecus. Sic verbũ dei in men te ꝑuia nõ habente opacitatẽ vel groſſici em materialis amoꝛis fulget vel ſplẽdet: ßm illud Tob. xiij. Euce ſplendida fulge bis.i.nõ ſolũ in te ſplẽdida eris:ſed etia alijs ꝑ doctrinã vel bonoꝝ opeꝝ exempla fulgebis:ßʒ illð Watth.v. Sie uceat lux vña coꝛã hoĩbus vt videãt opa veſtra ⁊̃. Ande de talibꝰ ðꝛ: Baruch.iij. Stelle de⸗ derũt lumẽ in cuſtodijs ſuis. Stelle enim
fũt mũdiſſime ſubſtãtie:⁊ lumẽ a ſole ꝑci⸗
piunt ꝙ alijs refundũt. Sʒ in mente vbi ẽ denſitas amoꝛis materiglis ⁊ tꝑalis lumẽ diuini verbi ſolũ exteriꝰin auditu ꝑcipit᷑. et ſi aliquo modo ad coꝛtranſeat nõ ibi fi gitur vł aliquid operat᷑:ſed citius a ↄtrd rio facti ſiue affectus rep ellit. Sic lumẽ a groſſis vel cõpactis coꝛpoꝛibus repulſam patit nec ad ĩterioꝛa admittit etiãſi in ſuꝑ ficie eſſe videt. Iteʒ verbũ dei aſſimilat ipſi radio ſolari:ex cuius reflexione gene rat᷑ flamma ignis.vt ðꝛ.ij. Mach.j. Sol re fulſit qͥ pꝛius erat in nubilo: ⁊ accenſus ẽ ignis magnus ⁊c̃. Ita frequent᷑ diuinũ verbum generat in mente hois mirabilẽ lãmã amoꝛis. Põðciiij. Eloquiũ dñi in⸗ fiammauit eñ.Et nota ꝙ radius inflãma⸗ tionẽ cauſãs opoꝛtet ꝙ ſit a coꝛꝑe termiã⸗ to ſolido ⁊ firmo.i.ꝑmanẽte. ñ radiꝰ ſo⸗ lis in aq̃ fuente iniãmationẽ vel ignitio⸗ nẽ cauſare nõpõt.ex eo ꝙ hmõi aqua nõ ẽ ſolida nec pmanẽs nec etiã termĩata: ⁊ iõ nullã foꝛmã retinẽſ: poſſet tñ fieriĩ aqᷓ cũ tenta in aliqͥ vaſe valde rotundo ⁊ ſolido et terminãte ⁊ qͥeſcẽte:puta in ampulla vł pmẽõi. Et ita ſilr etiq̃ ad b vt ex verbis di⸗ uinis coꝛ homĩs inflammet᷑: opoꝛtet ꝙ ſit terminatũ ꝑ inquirendi ſobꝛietatẽ.ſ.vt nõ
plus velit lapere qᷓ; opoꝛtet: b ſapere ad ſo
pꝛimus
„ 4
bꝛietatẽ. Itẽ opoꝛtet ꝙ ſit ſolidũ. i. nõ cs
fractũ ſiuè obliuioſũ.vt.ſ.ꝙ ex vna ꝑte re⸗
cipit: ex alia ꝑte effundit. ñ ðᷣꝛ: Ecci.xxj.
Coꝛ fatui qᷓſi vas cõfractũ: oẽm ſapientiã non tenebit. Vel debet eſſe ſoliduʒ i.non molleꝛqꝛ quodcunq; molie ẽ ſicut faciliter impꝛeſſionẽ recipit:ita facilr amittit. Etta
lis ẽ qͥ ſicut facilr ad verbuz dei accendit
ita facilit᷑ extinguit᷑. Item opoꝛtet ꝙ ſit ꝑmanẽs vt nõ ad tẽpus credat ⁊ in tpetẽ tationis recedat:;ᷣm illð Joh · viij. Sim ſeritis in ſermone meoꝛ vere diſcipuli mei eritis ⁊c̃. Coꝛ ergo quod habet ſtabilitatẽ et ſoliditatẽ vehemẽter inflãmat ⁊ incen/ ditur ꝑ diuini eloquij.i.ſacre ſcripture ra diũ. Luce.xxiiij.Coꝛ noſtrũ ardẽs eratin nobis dñ loqueret᷑ nobis in via ⁊c̃. Itẽ verba dei frequẽter pᷣdicata afſimilantur ſcintillis. Mꝛio qʒ ſcintille habẽt ignei tatẽ. ã ſcintilla ẽ modica ignis particu⸗ la ex materia ignita caloꝛis impetu reſolu ta. Nuia.ſ.ex mẽte celeſtis deliderij vłſu perni geli igne accẽſa vbñ deuote pᷣdicãtꝭ egredit᷑ cũ ĩpetu feruorꝭ:qͥ mẽtes audiẽtiũ ſuce?dunt᷑ ⁊ ĩãmant̃:fʒ illð Sgech.. Sc tille q̃li aſpectꝰ eris cãdẽtꝭ. WMã ad modũ eris cãdẽtꝭ:vt diẽ Sꝛeg. Aita pᷣdicãtiũ ſo nat ⁊ ardet. ex quo ſcintille ꝓdeũt.i.vba ignita. Secũdo verba dei frequẽter ab dita aſimilant᷑ ſcintillis rõne mobilitatꝭ: quia habẽt mobilitatẽ:qꝛ ſcintilla mox vt reſoluit᷑ ſurſũ monet᷑: ſed dñ ex ꝑtibꝰ tet⸗ reſtribus grauat ad centrũ iteꝝ reclinat. et ideo ſcintille diſcurrũt nunc aſcẽdendo nũc deſcẽdendo: Sap̃.iij. Tanqᷓ; ſcintille in arũdineto diſcurrẽt. Sic ſancti pᷣdicato res nitũ᷑ ꝑ ſuũ vbñ coꝛda audiẽtiũ adce leſtia eleure.⁊ tũc eoꝝ vᷣba ſũt vt ſeintil le aſcẽdentes:ſed interdũ ꝓpter auditoꝝ
imbecillitatẽ cogunt᷑ ipſa vba q̃ pᷣdicant
tẽperare. ⁊ ea potiꝰ auditoꝝ fragilitati; ſue auiditatiꝰcoꝛdare:⁊ tũc eoꝝverba ſüt qjſi ſcintille deſcẽdẽtes.ſie faciebat. Aols Boma. vj.humanuz dico ꝓpter infirmi⸗ tatẽ carnis vñ̃e. Interdũ etiã ea tẽperant ꝓpter infirmitatẽ pꝛopꝛiam: i illð Co⸗ rin. xij. Marco autẽ ne quid exiſtimet ali⸗ quid eſſe ſupꝛa id quodvidet in me autau dit ex me. Tertio qꝛ ſcintille habent lu minoſitatem:ſic ſanctoꝛũ pᷣdicatoꝝ verba iliuminãt audiẽtiũ coꝛda ad cõſiderandũ dei opera:Ecci.xlij. Deſiderabilis omnis

iu en
dicu 1ii
un Ent vdů Hi
opera eius ⁊ tanqᷓ; ſcintilla q̃ eſt cõſidera re. Quarto qꝛ ſcintille habẽt virtuoſita tem. Ex modica eĩ ſeintilla fit ſepe maxi⸗ mus ignis. Ita ſimiliter ex bꝛeui pᷣdica⸗ tione ĩmo aliqñ ex bꝛeui ſermoneſ eqt᷑ ma gnus fructꝰ.Eccĩ.xj. Ab ſcintilla vna au⸗ getur ignis. Ande Actl.x. dicit ꝙ pᷣdicã⸗ te Petro cecidit ſpũſſanctꝰ ſup om̃s qͥ au diebant verbñ dei: Saß.ij. Sermo ſcintil
le ad cõmouendũ coꝛ noſtrũ. Iteʒ verba dei aſſimilant᷑ guttis ⁊ ſtillis roꝛis ⁊ plu⸗
nie. Ande Dent᷑.xxxij.Concreſcat vt plu
nuia doctrina mea: fiuat vt ros eloquium meñ quaſi imber ſupꝑ herbã: ⁊ quaſi ſtille
ſup gramina.Ecci.j. Suttas pluuie.i.ver ba doctrine celeſtis qͥs dinumerauit? Mã ſicut ſapientie eius nõ eſt numerꝰ ita nec
verboꝝ eiꝰ. Butte etiã ſiue ſtille terrã hu
mectant:radices ingroſſant:ſemina fecun dant:plantas ⁊ arboꝛes vegetãt: piſces ĩ mari recreant:oſtreas impinguãt:ac ĩ eis
margaritas generãt:ĩſupꝑ etiã lapides ca⸗ nant. Ita ſimiliter eriã verba diuina audi
ta d euote vel lecta animã humectãt deuo
tione:radices coꝛdis.i.cogitatiões ⁊ affe⸗ ctiões ingroſſant augmẽtatiõe: femina.i · bona ꝓpoſita fecundãt operatiõe.plãtas
et arboꝛes:id eſt nouiter cõuerſos ⁊ peni⸗ tentes qui debẽt fructus dignos peniten/ tie facere.vegetant.i.confoꝛtant ſpiritua⸗
li refectiõe:piſces in mari.i.poſitos ĩ ama
ritudine ⁊ tribulatione recreant:interioꝛi
conſolatione.coſtroas.i.clauſtrales ⁊ in ⸗ cluſos impinguant religionis obſeruatio
neꝛac in eis margaritas puritat? generãt
ſollicita caſtificatione ⁊ emẽdatiõe. Iteʒ
lapides.i.apidea ⁊ dura ſeculariũ coꝛda et pctõꝝ emolliunt ⁊ cauant.i· ad cõpun ⸗
ctionẽ ⁊ penitentiã diſponũt frequẽti au ditione:ſicut gutta cauat lapidẽ nõ vi ſed ſepe cadendo.
Caplm: LXXXIII
Irginum ſan⸗ „ ctarũ ꝑfectio aſſimilatur circulo galaxie ꝓpter quattuoꝛ. Mei
ino ꝓpter decoꝛẽ ⁊ pulchꝛitudinẽ. Mã ga laxia ẽ circuꝰ celeſtis ceteris circulis pul chꝛioꝛ. Et ſilr de virginitate dicit Cypꝛia
nus ꝙẽ flos ecckiaſtici germĩs decꝰ atq; oꝛnamẽtũ gratie ſpũalis: ⁊ illuſtrioꝛ poꝛ⸗ ttio gregis xp̃i. Et Ambꝛo.de ipſa dicit in ibꝛo de vginitate: Mulchꝛitudinẽ qͥs po
Decelo⁊ elementis
teſt eſtimare maioꝛem decoꝛe vᷣginitatis? Que amatur a rege: ꝓbatur a iudice:de⸗ dicatur dño: conſecrat deoꝛſemp ſponſa: ſempꝑ ĩnupta. Añ nec amoꝛ frẽm habet nec damnũ pudoꝛ. Secũdo ꝓpter honoꝛẽ.
Eſt enĩ virginitas tãto honoꝛabilioꝛ quã
to ſublimioꝛ. Eius aũt ſublimitatẽ oſten ⸗
dit galaxie ſitus:que mediũ tenet int᷑ du⸗
as partes celi inequales: virginitas ſimi⸗ liter mediũ celi tenet Manq; angelis de⸗ betur ⁊ hoiĩbꝰꝛinter quos quaſi media eſt virginitas habẽs cũ hoĩbus cõmunẽ car
nis fragilitatẽ: Sed cũ angelis habet cõ̃⸗
munẽ ⁊ quaſi ſupꝛa hoĩes icoꝛruptiõis in
tegritatẽ. Pꝛopter quod dicit hiero.ꝙ in
carne pᷣter carnẽ viuere angelicũ eſt non humanũ. Damaſ.dicit ꝙ abſtinẽtia a nu⸗ ptijs eſt angeloꝛũ imitatio. Dicit ei Pto. in almageſti.li.viij.ca.ij.ꝙ circulus gala⸗ xie duplexẽ. Anus quaſi intra aliũ ⁊ ille — intra cõtinuꝰ videt᷑ incipiens ape⸗ ibus geminoꝝ ⁊ regyrãs in geminos pꝛincipiũ ſagittarij. Et alter eſt ſupꝛa illũ
nõ vbiq; cõiunctus ei:ſed in aliqbus pꝑti⸗
bus cõiunctus ei:⁊ in aliquibus diſtinttꝰ ab eoꝛ⁊ iteꝝ ille exterioꝛ circulus nõ vide tur oĩno ↄtinuus ab aliquo puncto in pũ ctum idẽ:ſed in multis locis videt᷑ inter⸗ ſectus. Similit᷑ etiã duplex eſt ꝑfectio ſi⸗ ue incoꝛruptio virginalis. Ana interioꝛ ꝓpoſito mẽtis ⁊ hec cõtinua ⁊ ꝑpetua de het eſſe. Alia ẽ extra virginitas.ſ.carnis et hec interrumpit᷑ ſeu coꝛrumpit᷑ ꝑ violẽ⸗
tiam abſq; conſenſu mentis:⁊ tũc nõ amit
titur meritũ virginitatꝭ ſicut dixit ſancta Lucia. Si me inuitã feceris violari caſti⸗ tas mihi duplicabit᷑ ad coꝛonã.he autem
due integritates ĩ quibuſdã inueniunt᷑ cõ
iuncte:q? vtranq; habẽt:in quibuſdã diſ⸗ iuncte.i.integritas carnis ſine integrita⸗ te mẽtis vel econuerſo. Tertio virgini⸗
tas aſſimilat᷑ galaxie ꝓpter candoꝛẽ. Mã galaxia quendã candoꝛẽ habet.⁊ iõ voca tur vis lactea ſiue circulus lacteꝰ:⁊ iſte cã
doꝛ tõpetit virginitati q̃ͥ eſt candoꝛ lucis eterne.vt ðꝛ Sapiẽ. vij. Quedã ſũt q̃ ha⸗ bent lucẽ ⁊ incoꝛruptibilitatẽ eternã:id ẽ interminabilem vt ſol ⁊ ſtelle:⁊ ſic habe ⸗ bunt coꝛpoꝛa ſanctoꝝ poſt reſurrectioneʒ
que erũt ſicut ſtelle in ppetuas eternita⸗ tes vt dicitur Panieł.xij. lhuius autem
eterne lucis et incoꝛruptibilitatis eſt qui⸗ i4

hil coinquinatũ incurrit: vt habet Saß⸗ vij. Eſt enĩ in carne coꝛruptibili ꝑpetue in coꝛruptionis meditatio: vt dicit Augꝰ. Ecci.xliij. Mulchꝛitudinẽ decoꝛis eiꝰ ad/ mirabitur oculus. Muarto ꝓpter ſplẽ doꝛem. Mã galaxia iter om̃es circulos ce leſtes melioꝛẽ habet claritatẽ. In locis eĩ illis vbi videt᷑ galaxia ſũt ſtelle młte: par ne quaſi cõtigue in q̃bus diffundit lumen ſolis oĩno luminoſe: ⁊ magis refulget ful goꝛ ilte.⁊ ibi materialis eſt pars oꝛbis.i. jpiſſioꝛ:⁊ ideo aptioꝛ ad tenendũ lumen ⁊ terminandũ viſum.⁊ iõ apparet locus iſte magis radioſus. Similiter virgines in ce lo habẽt ſingularẽſplendoꝛem gloꝛie. Mã virginitati debet᷑ aureola. ñ coꝛpꝰ vir⸗ gineũ eſt in celo ſicut circulus ſplẽdidiſſi- marũ ſtellaꝝ. Eſa.xiij. Stelle celi ſplẽdo? earũ. Quinto ꝓpter fixionẽ · Mã gala ria vt dicit bs in li. Methe· Mon rece⸗ dit ab vna loco oꝛbis:qð intelligit᷑ quan tum ad apparentiã ꝓpter motuʒ tarciſſi⸗ mnum:qꝛ in rei veritate cõpertũ ẽ ꝙ gala⸗ ria mouet᷑ motu ſtellaꝝ fixarũ.ſ.in centuʒ annis vno gradu. Et hec immobilitas cõ petit vᷣginibꝰ ſacris ⁊j ita inheſerũt xp̃o ꝙ nũqᷓ; ab eo potuerũt ſeparari Apls ad Ro. vij. quis nof ſepabit a charitate xp̃i? Caplimn: LXXXIIII
FIrtutuz perfe
„ cio ðꝛ ſilis arcturo. de qͥ Job· ix NQui facit arctuꝝ ⁊ oꝛionas ⁊c· Nam arcturus a ſeptezʒ ſtellis in axe fixis xin ſe reuolut? ↄſtituit᷑ vt dicit ꝓſið · Hoc ð ſignũ ſeptẽ ſtellaꝝ ſignificat in aĩa ꝑfe⸗ ctionẽ feptẽ virtutũ ꝓpter quin;· PMꝛi mo ꝓpter numerũ:qt vt ſeptẽ ſũt ſtelle il⸗ lud fignũ decoꝛãtes: ita ſůt ſeptẽ virtutẽs aĩam pficientes.ſ.ᷣm ſeptẽ q̃ in nobis re⸗ gẽda fůũt:tria ex pte aĩe:⁊ quattuo? ełhar te coꝛꝑis: Aniĩa eĩ ↄſtat ex tribꝰ potẽtijs: coꝛpus vero ex quattuoꝛ elemẽtis. Mã ex parte anĩe pꝛĩa ẽ vig rõnałqᷓ illuſtrat fide ad coSᷓſcẽdũ veꝝ. Secũda ẽ vis iraſcibił: que ſpe erigif ad malũ declinãdũ. Tertia ẽ̃ vis ↄcupſſcibil:q̃ incendit᷑ charitate ad diligendũ bonũ. Sʒ qͥ ad quattuoꝛ elemẽ
ta eꝝ qͥbꝰ ↄſtituit᷑ coꝛpus. MPꝛĩo in igne
Fulgẽte accipe iuſticiã de q̃ dicit Phs i.ij ·
Ethi. ꝙẽ pᷣclariſſima vᷣtutũ. Et ſicut ignit
Viber
dam eandoꝛ virginitas carnis in qua ni⸗
pꝛimus 4
purgat feces metalloꝛum:ita iuſticia pur⸗
gat vicia malefactoꝝ. In gere vero illu⸗ ſtrante ⁊ viã qua eundũ eſt oñdente acci pe pꝛudentiã dirigentẽ. In aqua ardoꝛẽ reſrigerante ⁊ terrã ne diſſoluat in pulue⸗ rẽ ſuo humoꝛe ↄtinente accipe temperan ⸗
tiam: ardoꝛẽ cõcupiſcentie reſtringentem.
et carnis cõtinentiã ↄſeruantẽ. Im terrap
cuſſa vndiq; aqs ⁊ tũ immobiliter ꝑmanẽ
te accipe foꝛtitudinẽ in piculis roboꝛan ⸗ tem.iſte ergo gyrus arcturi eſt quẽ nulla hominuʒ poteſt violentia diſſipare. Job. rxxviij.iũquid gyrũ arcturi poteris dil ſipare? Secundo repꝛeſentat᷑ harũ vᷣtu⸗ tum pfectio ꝓpter ſitũ. Nam ſᷣm Bꝛegoĩ ter om̃es circulos ſuꝑioꝛes altioꝛ eſt eircu lus arcturi:⁊ polo ſtellis altiſſimis ſtelle eius ſũt vicine:⁊ nos ꝑ altitudinẽ dictarũ
virtutũ maxime appꝛoximamus deo an
gelis beatis qui ſunt in celis. Tertio ꝓ pter aſpectũ. Apparẽt enim ſtelle illera⸗ dioſe ⁊ rutilantis foꝛme. Quarũ quattu⸗ oꝛ anterioꝛes in modũ quactranguli alte nis lateribus oꝛdinant᷑. Tres vero ſequẽ tes ſtelle in modũ ſemicirculi oꝛdinantur et diſponunt᷑. Similiter ⁊ he virtutes qñ in homine ſũt enidentiũ operum radis ſe oſtendunt. Sed pꝛĩe quattuoꝛ quadrãgu⸗ lares:ſunt quattuoꝛ cardinales vtriutes quibus humana vita ex quattuo? lateri
bus oꝛdinat᷑ ⁊ roboꝛat᷑.ã pꝛudemia di
rigitur in eligendis: tẽperantia diſponit in vtendis:foꝛtitudine roboꝛat᷑ in ſuſtin? dis:iuſticia vero in diſtribuẽdis. Alie ve ro tres q̃ q̃ſi ſemicirculũ faciũt ſũttres v tutes theologice:q̃ nos in pñti vita reſpe
ctu ꝑfectionis patrie nõ ex toto ſj ex hu
tepficiunt:⁊ ideo non totũ circuiũ ſe ſemitircnlũ faciũt. Nam ex parte fideco⸗ gnoſcimus: ſpe impkecte tenemꝰ:charita⸗
te diminute diligimꝰ. Muarto ꝓpł mo⸗ tum. NMã ille ſtelle ſub poloꝛcirca axenlo
cate ſemper ſicut dicit Bꝛego vertuntur
cirta axem ſicut vꝛſa circa ſtipiteʒ · Ethine
eſt:ꝙ ille circulꝰ vocat vꝛſi ⁊ maioꝛ ſi W crobiꝰ dicit· Item ſicut dixit Bꝛego.ile circulus ſemꝑ vertitur ⁊ nunqᷓ; ad imad
mergitur. Et quãdo tres ſtelias leuatãt tuoꝛ ad ima declinat. Et ecõuerſo cũ nat
tuoꝛ ſurſum erigit tres alias ad ima ſbmit
tit.Quia videlicet he virtutes ſemper cir
ca rectũ ſe vertũt ⁊ nunqᷓ; ab co recedere
—————
8
—

— — S=
* LF ——— S —
De celo ⁊ elementis
vel ad ima ſeu obliqua vicioꝝ ruere per
mittunt. Et quis tres ad contẽplationem quidem initruit ne ſu pꝛ 2 de.it enĩ homini pꝛudentia triplicit ne⸗
ſcʒ theologice:quattuoꝛ vero cardinales
ad actinã vitam ꝑtinẽt cum ille dimittunt
iſte leuãt᷑ vecõuerſo. Quia quãto magis ↄtẽplatiue inſiſtimꝰ tãto magꝰremittimur in actiue. ꝓpter qð dicit Beda ꝙ contem platiua eſt ab om̃i actiõe quieſcere. Quĩ to virtutes aſſimilant᷑ arcturo pꝛopter ef ⸗ fectum. Mam arcturus dicit᷑ ab artando: quia ſuo frigoꝛe artat⁊ conſtringit terraʒ. ñ ðꝛ Job.xxxvij. Ab interioꝛibus egre⸗ dit poteſtas ⁊ ab arcturo frigus. Ipſa enĩ
parte furgit frigus ꝓpter elongantiam a
caloꝛe ſolis: frigoꝛe vero poꝛi terre artã ⸗
tur. Similiter etiã qͥ in iſtis virtutibus eſt
pfectus totaliter refrigeſcit ↄtra terrena: et coartat quantũ poteſt poꝛos terre.i.ne⸗ eeſſitates coꝛꝑ is: vᷣm illud. Apli.j. Thi. vj. Habentes alimẽta ⁊ quibus tegamur his contenti ſimꝰ. Itẽ ſeptem vᷣtutes aſ⸗ fimilant᷑ ſeptẽ planetis.inã in luna que ẽ pꝛimꝰ planeta verſus terrã:⁊ partim vm ⸗
bꝛoſa noctis tñ illuminatiua ⁊ roꝛis gene ratiua repꝛeſentat᷑ fides: q̃ eſt oim virtu ⸗
tum pꝛima.Et licet ſit enigmatica:eſt tñ in tellectus ab erroꝛis tenebꝛis purgatiua ⁊
roꝛis.i. doctrine celeſtis adminiſtratiua:
vel roꝛis.i.diuine gratie ĩpetratiua. Ae neriaũt que pᷣcedit ſolẽ ⁊ etiã diẽ ⁊ ex diei appꝛoximatione hʒ egros erigere:aſſimi⸗
latur ſpes:q̃ nũc pᷣcedit veꝝ ſolẽ ⁊ eternũ diẽ ⁊ confoꝛtat animũ deficientẽ quouſq; pueniamus ad patriã. Soli autẽ iſiam manti ⁊ om̃ia decoꝛãti aſſimilat᷑ charitas: qua coꝛda inflãmant:⁊ oꝑa deo deuota ⁊
accepta efficiunt᷑. Mercurio cuius dieit᷑
eſſe animã diſponere ad ſapientiam ⁊elo⸗ quentiã aſſimilatur pꝛudentia. Warti cuius ðꝛ eſſe ad animoſitatẽ diſponere: ⁊ ſic animã deiectam erigere ⁊ ad bella pꝛe⸗
parare aſſimilat᷑ foꝛtitudo:euiꝰ eſt tẽtatio ⸗
nes conſtanter⁊ viriliter ferre. Joui cu tus eſt oñuhus puidere aſſimilat᷑ iuſticia que om̃ibus ꝓdeſt:dũ bonos defendit ⁊ malos coꝛrigit vrefrenat a noxijs. Sa⸗
turuo añt qͥ eſt planeta frigidiſſimus:⁊ cu
ius eſt caloꝛẽ firmamenti vel ſolis in iſtis inferioꝛibus tẽperare:aſſimilat tẽperãtia que habet eſtuãtes paſſiões ⁊ cõplexiões
in coꝛpe humanotempare: Itezʒ de quat uot virtutibus cardinalibus ſiue de vſu
ipſarum inſtruit nos tẽpus. Mam pꝛimo
idem inſtruit nos tẽpus de vſu pꝛuden
ceſſaria. Mꝛimo in agendo quia ſiẽ diẽ Pb.vj. Ethico. MPꝛudentia eſt recta rõ agibiliũ. Pertinet igit᷑ ad pꝛudentiã ea q agit menſurare ᷣm menſurã debite ratio⸗ nis:⁊ de hoc nos inſtruit tempus ſiẽ dicit Alkindus in li.de quinq; eſſentijs qꝛ eſt menſurg rerũ mutabiliũ. nde qꝛ omnis
actio hominis eſt cum tẽpoꝛe ⁊ mẽſura:de
bet pꝛudens in actionibꝰ ſuis ſetẽpoꝛi cõ⸗ foꝛmare:vt.f. om̃ta faciat cũ debita mẽſu
ra. Itẽ docet nos tẽpus oꝛdinate opari
vnñ poſt aliud:qꝛ tẽpus ſicut dicit Mbs in.iiij. Phyſico. Eſt numerus motus fEᷣm pꝛius ⁊ poſterius:⁊ hoc ad pꝛudentiã ꝑti net.ſ.nõ offria ſimul velle agere: ſed oꝛdi⸗ nate vnũ poſt alið. Ande Eccĩ xj. Fili ne
in multis ſint actꝰ tui.Et ideo metrice di⸗
citur: Pluribus intentꝰ minoꝛ eſt ad ſin gula ſenſus. Secũdo neceſſaria ẽ pꝛudẽ tia in diſponendo.Et hanc docent nos ha bere tres ꝑtes tempis: quibus tres ꝑtes pꝛudentie adaptant᷑. Diuiditur eir tempꝰ? in pꝛeſens pᷣteritũ ⁊ futuꝝ.Et ᷓᷣm hoc aſſi⸗ gnat Tullius tres ꝑptes pꝛudentie.ſ.me⸗ moꝛiam in recoꝛdatiõe pꝛeteritoꝝ.intelli⸗
gentiã in oꝛdinatione pᷣſentium.⁊ ꝓuidẽ
tiam in pꝛouiſione futuroruʒ. De quibus Deut᷑.xyxij. Atinã ſaperẽt.ſ.pꝛeterita:⁊ĩ telligerent pꝛeſentia:ac nouiſſima ꝓuide⸗ rent.i.futura. Tertio neceſſaria eſt pꝛudẽ tia in cauendo.ſ.futura picula.⁊ ad folli citat nos tẽpoꝛis alterabilitas. Mam tem poꝛe nihil alterabiliꝰ ⁊ iõ coꝛpi nihil ẽꝑi⸗ culoſius. uia dicit Jpocras. Mutatio⸗ nes·tempoꝛum maxime generãt moꝛbos. Subita enim mutatio caliditatis in frigi⸗ ditatẽ coꝛpoꝛa alterat ⁊ mutat. Etideo qꝛ
natura nõ patit᷑trepentinas mutationes:
ſubita mutatio tempoꝛis eſt cã infirmita⸗ tis. Sunt em̃ pꝛecipue quattuoꝛtempoꝛis qualitates. Vuarũ diſtẽperantia cã̃ ẽ ſuo modo taʒ eoꝛpalis qᷓ; ſpũalis infirmitat?? xquibus qꝛ moderna tẽpoꝛa pᷣcipue abũ dare vident᷑:fũme debet cauere homo fa⸗ piens videlicet calidũ frigidum ⁊ humi⸗ dum ſiccũ. Que qꝛhis modernis tpibus exemplariter loqu¶ẽdo oĩa ſimul inoꝛdina teabundãt: vtdent᷑ adeſſe tempoꝛa de qͥbꝰ? pᷣdixitApo.ijy. Tim̃.iij. Anſtabũt tẽpoꝛ*

Viber piculoſa. Eſtuat eĩ tpᷣs nũc ardoꝛe ĩoꝛdina to.i.deſiderio neccãdi.Eſa.ix. Succẽſa ẽ qᷓ ſi ignis impictas · Itẽ abundat frigiditas maiicie ⁊ iniqͥtatis ex defectu caloꝛis vita lis ⁊ oꝛdinati.ſ.charitatis. Wattk · xxiiij. Abundabit iniqͥtas:refrigeſcet charitas multoꝝ.ij. Timoth.iij · Erüt hoies ſeip̃os amantes. Aix hodie amat aliqd ꝓpt᷑ deũ
ſed ꝓpter ꝓpꝛiũ cõmodũ. Ande oĩs amo? eſt recipꝛocus inſeipm: ⁊ iõ opoꝛtet vt re⸗ mittat᷑ in ꝓximũ ⁊ in deũ. Ztem ẽ ſuper⸗ pabundantia ſiccitatis q̃ fit ꝑ ingratitudi nẽ que deſiccat humoꝛẽ vitalem in mũdo. Añ m Berñ. Ingratitudo ẽ ventꝰ vꝛẽs roꝛem gratie fluenta miſericoꝛdie venas pietatꝰ exiccãs.ij. Timot.iij. Erũt hoĩes ingrati:ſceleſti: ſine affectione. ⁊ iõ mũdꝰ eſt hodie in pede ſtatue vbi cõiungebatur ferrũ teſte: Panie.ij. Quia.ſ.circa finem mñdi erũt hoĩes ſine federe ⁊ ſicci ab hu⸗
moꝛe gratie. Itẽ eſt intẽperãtia noyijhu moꝛis voluptãtũ carnaliũ in qbus hoies
ꝓ poſſe abũdãt.ij. Timoth, iij Erũt hoĩieſ mnag amatoꝛes voluptatũ qᷓ; dei. Scðo tempus inducit nos ad iuſticiã cuiꝰẽ cõi⸗ tatem ſeruare ſine pſonarũ acceptiõe. Hãc cõitatẽ iuſticie tẽpus pᷣcipue ſeruat: qꝛ ni⸗ hil eſt in eo cõius ⁊ 5 equaliter ẽ cõe. Ande neqͥſſimi ſũt vſurarij qͥ eo qð deus fecit cõe vtunt᷑ vſurarie dum alijs vendũt. Sunt aũt qͥ nihil cõe eiſe vt cupidi. Alij vero qͥ ⁊ ſi qñq; cõia diſtri⸗ buant: tñ amoꝛe pecunie vel pſone diſtri⸗ hutionis ⁊ iuſticie equalitatẽ nõ ſeruant: quos om̃s redarguit tpis cõitas ⁊ equali tas. Tertio tempus inducit nos ad foꝛ
titudinẽ. Pertinet eĩ ad virũ foꝛtem nõ ocio vel ignauia toꝛpeſcere:nec ꝓpter dit̃
ficultatẽ aliquã ab ope virtutis deſiſtere. ged ſi aliqñ remitti cõtingat cõtinuo reui niſcere:q̃ om̃ia tẽpus docet. Mã tẽpus nũ ᷓ; quieſcit ⁊ viciſſim curſũ ꝑagit · In quo ſcʒ docet nos pigritiã ⁊ ocioſitatẽ vitare. Zid qð inſuꝑ ſollicitat nos ipſius tẽpoꝛis
Fcioſitas. Mã ſicut dicit Augꝰ. Mihil eſt
temge pᷣcioſius. uia de oĩ poſſeſſiõe ſi⸗ mul duo haberi poſſunt:ſed duo momẽta ſunul haberi nõ pñt. Añ tẽpus recupatio nẽ nõ recipit ⁊ iõ perdi a nobis ꝑ ociũ nõ debet. Sollicitat eĩ nos tẽpoꝛis bꝛeuitas.
MAQuia lʒ tẽpus ſit longũ nobis tñ eſt cur⸗ tum· Muta ꝑ exiguũ ⁊ cũ tedio ẽ tẽpꝰ vite
vellent
pꝛimns
noſtre. ⁊ iõ ſollicite ⁊ nõ pigre operandũ
eſt. Ad ß quoq; ſollicitat nos tpis incer/
titudo ⁊ ĩperceptibilitas: qꝛ vt dicit Iſið. tẽpus ꝑ ſe nõ dinoſcit: ſᷓ folũ ꝑ actus hu⸗ manos. Itẽ vbi deficit ibi incipit:qꝛ nůc
qð eſt finis pᷣteriti ẽ initiũ futuri: vt hõ di
cat ſemp illð.¶ð.lxxvj · Ego dixi nũc ce⸗ pi. Itẽ tpᷣs ſi ĩ hveme ſeneſcit ĩ vere reui uiſcit: vt ſi hõ qñq; remittit ↄtinuo renoue tur. Quarto inducit nos tpᷣs ad tpanti⸗ am:q̃ maxie neceſſaria ẽ ad ↄſeruationem ſanitatis ⁊ gr̃e ſpũalis. Quod etiã tẽpus indicat:qꝛ moderato tꝑe in ſuis qᷓlitatib? tẽperato coꝛpi nihil ſalubꝛiꝰ. Añ diẽ Ipo cras in anfoꝛiſmis de tꝑibꝰmoderatis: Si tpa tꝑaliter ſe habuerint boni erũt ſtat: et maxie bone enũciatiõis fiũt egritudiei: et tgaliter ⁊ ſpũalr accidit de medio⁊tẽ peramẽto delectationũ:qꝛ cõfert tẽpanti
—— anie. La. LRMMV Irtuoſi aſimi v ſIntur ſtellis qͥ ad tria. Mꝛio
quo ad ſtellaꝝ eſſentiã · Nã ſte le ðᷣʒ ſuã eſſentiã ſũt pure:ſũt alte:ſůt ſphe rice. Quiadðtuoſi viri ſũt puripꝑ ↄtinẽtiã: alti ꝑ patiẽtiã:⁊ ſũt ſpherici ꝑ obediẽtij Scðo q̃ ad ſtellaꝝ pmanẽtiã. Auia ſd le ſůt incoꝛruptibiles:infatigabiles vine· clypſabiles. Sic virtuoſi viri ſũt incoꝛru⸗ ptibiles ꝑ tolerantiã ꝛinfatigabiles pcon ſtãtiã:in eclypſabiles ꝑ ꝑſeuerãtiã· Ter tio quo ad apparẽtiã:qꝛ ſelle ſũt ꝑue:ſit pulchꝛeꝛſũt ꝓxime. Et vtuoli viri ſůtpui p humilitatẽ:pulchꝛi p honeſtatẽ: ꝓximi ꝑ amoꝛis vnitatẽ ſiue charitatẽ. Muar⸗ to qͥ ad influẽtiã:qꝛ ſtelle ſũt vtuoſe:opo ſe ⁊ luminoſe. Silr viri vᷣtutũ ſ ũttuoſi gr̃am. Ecci.xliin. Hoĩes diuiteg ĩ Vlite pulchꝛitudinis ſtudiũ habẽteſ. Itẽ opo⸗ ſi ꝑ iuſticiã: Hebꝛe.xj. Sanctiꝑ fidẽ vire⸗ rũt regna:opati ſůt iuſticiã. Itẽ ſůt lumi noſi ꝑ doctrinaʒ. Watth.v. Aos eſtis lux mundi c̃. Caplm: LXXRV Ita homis n⸗ v ralis ſeu coꝛpalis aſſimilatur vmbꝛe. Meimo ꝓpter cauſã.
MQuia vmbꝛa licut dicit Bꝛego.ex lumine foꝛmatur et coꝛpoꝛe. Eſt enim obiectio cot
na cauſatur ex coniũctione anl intellec
poꝛis opaci ad luminoſuʒ · Sic vita huma

oſi i
Mi amn Inn puin cn — im pulcj t niſu eeii ni l Sürſ 8 riſ un1 wiin
eſt que ducit a
S intellectualis eſt lumini comparat᷑. ñ ⁊hs iij. li. de ania. Intellectũ agẽ⸗
tem qͥ eſt in aĩa dicit eſſe vt lumẽ:⁊ de hoc
etiã lumine ðᷣꝛ in Põ.xxxv. In lumie tuo videbimus lumẽ. Itẽ: Signatuʒ ẽ ſuper nos lumẽ vultꝰ tui dñe. Et iõ vita huma⸗ na ex vna ꝑte habet nobilitatẽ.ſ.ex ꝑte lu minis.i.anie intellectiue a qua oꝛit᷑: Joh. 3. Aita erat lux hoĩm. Ex aliã No vtilitatẽ ſcʒ ex ꝑte coꝛpis qð viuificat᷑:de cuiꝰ oꝛi⸗ gine dicit: Señ.ij. Foꝛmauit deꝰ hoĩem de limo terre. Et hec duo tangit. ð.cxliij. Quaſi admirãs tã diſpariũ cõiunctionẽ. Dñe inqͥt: Nuid eſt homo qꝛ ĩnotuiſti ei: aut filius homis:qꝛ reputas eũ ſcʒ quãtũ ad anĩam. Mã̃ quantũ ad coꝛpus ibi ſub⸗ ditur: Homo vanitati ſilis factꝰ eſt: dies eius ſicut vmbꝛa pᷣtereũt. Secũdo hũa ⸗ na vita aſſimilat vmbꝛe ꝓpter figuram. EHuandoq; em̃ vmbꝛa habet figurã latã: qiq; rotundã:quandoq; acutam. Mam ſi coꝛpus luminoſum minus ſit qᷓ; coꝛpus ob iectũ:tunc facit vmbꝛã tendentem ĩ la⸗ tum ad modũ calathi.Et tali vmbꝛe aſſimi latur vita peccãtiũ que ẽ vita vitioſa.ſhec ẽ lata poꝛta—— via q̃ ducit ad ꝑdi⸗ tionẽ: vt ðꝛ. Matth.vij. Et hoc aceidit:qꝛ luminare ẽ minꝰ qᷓ; coꝛpus obiectũ:qe.ſ.
minus põt in talibus ania qᷓ; coꝛpus. Añ
caro in eis vñat̃. Si vero coꝛpus lumino ⸗ ſum coꝛꝑi obiecto eſt equale: facit vmhꝛã̃ equalem ⁊ rotundam. Talis vita eſt pꝑfe⸗ ctoꝛum q eſt vita virtuoſa ⁊ ꝑfecta. Vnde aſſimilatur vmbꝛe rotunde ꝓpter ꝑpfectio
nem figure rotũde ſiue figure circularis qᷓ
ßᷣm m ẽ ꝑfectiſſima figurarũ. Tal vi⸗ ta eſt eoꝝ in qͥbus lumiare parificat᷑ coꝛꝑi obiecto.i.in qͥbus caro ſpũi confoꝛmat᷑ vt ambo pariter ſeruiãt iuſticie ⁊ ᷣtuti. Si vero luminare ſit maiꝰ coꝛꝑe obiecto: tũc facit vmbꝛam tendentẽ in acutũ. Añ cuʒ ſol maioꝛ ſit terra facit vmbꝛã pvramida/ lem. Et huic vmbꝛe que incipit a lato ⁊ ten dit in ſtrictũ aſſimilat᷑ vita hoĩm ipfectoꝝ qui adhuc ſũt pugna:⁊ lʒ aliqͥd ſentiãt de latitudiĩe vitioꝝ tñ pugne nõ ſuccũbũt: qꝛ ſ.ſe coartant ꝑ hentßi ſciẽtes ꝙarta via qu vitã. Matth. vij. Tertio aſſimilat vmbꝛe ꝓpter fugã ᷣm illð Job.
iij· Fugit velut vmbꝛa ⁊ nunqᷓ; in eodeʒ
ſtatu permanet. Nam vmbꝛa ad motũ coꝛ
De celo? elementis
ne⁊ coꝛpis humãi. Anĩa aũt intellectiua
poꝛis mutat᷑:ſimiliter ⁊ip̃a vita · Mam nð eſt eadẽ ſanitas coꝛpoꝛis maneæ veſpere? et hoc ꝓpter varietatẽ humoꝝ:in quoꝛuʒ adequatiõe ſanitas ↄſiſtit. Eſt aũt ſciẽduʒ ꝙ vmbꝛa eſt coꝛpoꝛũ inſequentiũ fugitiua fugientiu inſecutiua. Muia plurimi qͥ; piꝰ vitam ſuã diligũt:citius eã perdũt. Et de talibus erat qui dicebat: Pꝛeciſa ẽ̃ velut a texente vita mea ⁊c̃.Eſa.xxx viij·Ecõuer ſo etiã plurimũ accidit:ꝙ qui plus cupiũt moꝛi illi diutius viuũt.Et de talibus erat qᷓ dicebat heu mihi qꝛ incolatꝰ meus pꝛo⸗ longatus eſt ⁊c̃. Pð cxix. Quarto aſſi⸗ milatur vmbꝛe ꝓpter mẽſurã. Quia quã to dies eſt maioꝛ:tanto vmbꝛa eſt minoꝛ. Quod fit:quia tũc ſol eſt in celo altioꝛ et capitibus noſtris pꝛoximioꝛ. Ande coꝛpꝰ minus lumini opponit᷑ ⁊ ita fit vmbea mi⸗ noꝛ.Et ideo ſi ſol directe ſuꝑ nos eſſet:nul la ſuꝑ nos vmbꝛa appareret.Econtra quã to dies eſt minoꝛ tãto vmhꝛa fit maioꝛ:qð eſt:qꝛ tũe ſol a nobis eſt remotioꝛ: ſiẽ quã do eſt in occidente vel oꝛiente. Sic etiã ac cidit iꝝ hoĩbus. Quia quãto dies ꝓſpe⸗ ritatis eſt altioꝛ:tanto vite vmbꝛa fit hꝛe⸗ uioꝛ: ᷣm illud Ecci.x. Om̃is potẽtatꝰ bꝛe⸗ uis vita. Quod accidit vel ex inuidia qꝛ plures ĩuident magnis qᷓ; paruis.⁊ idcir⸗ co frequẽtiꝰ occidunt᷑ ab emulis. Ael qꝛĩ moderatius delitijs vtunt᷑.⁊ iõ quantoci⸗ us infirmant᷑ ⁊ moꝛiunt᷑. Ael hoc etiã ꝓ⸗ uenit ex diuina ꝓuidentia vt oſtẽdat diui tias ⁊ potẽtias humanas eſſe ↄdẽnẽdas. Sicut petrus rauẽnẽſis dixit de vita ſum moꝛũ pontificũ reddens rationẽ quare pa rũ viuũt cõi᷑ cũ ſumme gradu dignitat?. Ecõtrario aũt qͥbꝰ deficit tpał ꝓſperitas Eie vita videt᷑:?⁊ tał erat ille ꝗᷓ dicebat: edet aĩazʒ meã ⁊c̃. Job.x. Itẽ vita hoiſ aſſimilat᷑ fauille ꝓpt̃ tria. Pꝛio ꝓpt̃ pꝛici
piũ. Mã fauilla vt dic̃ Iſið.ẽ cinis modicꝰ
ex extinctiõe ſcintillar? materie derelictꝰ. Tanqᷓ; cĩ ſcintille fulgẽtes fuerũt pᷣmi pa rẽtes: ex quoꝝ materia ꝓpagata ſũt nr̃a cinerea coꝛꝑa. Sʒ ex eoꝝ extinctiõe.ſ.pctĩ trãſgreſſiõe relicta ẽ nob fauilla modica.i bꝛeuis vita. Quia ꝑ vnum hoĩem itrautt pctm̃ ĩ mundũ:⁊ ꝑ peccatum moꝛs:ꝛ vt diẽ̃ Apo. Rom̃.v. Job.xxx. Aſſimilatꝰ ſů fa⸗ uille ⁊ cineri. Scðo ꝓpẽ̃ effectũ.M̃ fauil la iherẽſcarbõi ignito fulgoꝛẽ eiꝰoccultat. Tãqᷓ; ãt carbo igneꝰ eſt ſpũs purꝰ:q̃ ex fa

villa ⁊ cinẽ.i.ex coꝛpe vite neceſſitate miĩo ratpꝛimo in conceptiõe: Sap · ix · Mõ infir mus ⁊ exigui tẽpoꝛis minoꝛãt inteliectuʒ. Ftem in pꝛompiꝰ ẽcaro autẽ infirma: Watthᷓ. xxxi⸗ Eſa·ij · Erit foꝛtitudo noſtra vt fautila ſtuppe: et opus noſtrũ quaſi ſcintilla Tertio ꝓꝛo⸗ pter motũ. Repꝛeſentat eĩ ſcintilla tripli cem motũ. Mamo motũ nature:qꝛ fauil ſa vt dicit Sꝛeg. ad modicũ ventũ diſper⸗ gitur: qua diſperſa puluis nñqᷓ; colligit. Ita humana vita a modico ↄtrario de ſtruit᷑ ⁊ in puluerẽ moꝛtis diſpergit᷑i edtñ moꝛtuꝰ homo vix ad vitam reducit᷑· Job · xxj. Erũt ſicut palee añ faciẽ venti:⁊ ſicut fauilla quã turbo diſpergit Secundo motũ cuipe:qꝛ fauilla de facili iflammat̃: ſed ſubito ꝓpter defectũ nn trimenti exti⸗ guitur. Sic homo viuẽs in carne luxurie vel auaricie igne: vel cuiuſcũq; pcii ardo/ re de facili inãmat̃:ſed cito labente mnq⸗ teria cũ vitijs vita finit᷑. Eſa. xxix.Erit ſ i fauilla ꝑtranſiens multitudo eo ü. Ter tio motũ gr̃e:qꝛ fauilla dũ ẽ ignita vẽti ra ptu ſurſũ tendit:ſed derelicta ꝓpꝛio põde re tendit ad ima. Sic aĩa hoĩs in hac vita poſita caloꝛe charitatis inflãmata: vel fla tu ſpũſſancti eleuata ſurſũ ad celeſtia ten⸗ dit. Sʒ ſibi relicta ꝓpꝛioꝓnitatis ponde re ⁊ coꝛruptibił coꝛpis mole aggrauars ſẽ per ad ima deſcendit. A añq; aia ſurſum aſcẽdit ꝑ or̃onẽ feruentẽ:⁊ qñq; ad ima de ſcẽd it ꝑ penitẽtiã humilẽ. Job.N. Were pꝛehendo ⁊ ago penitẽtiũ ifauilla ⁊ cine⸗ re. Itẽ vita humana aſſimilat᷑ vapoꝛi ꝓ pter q̃ttuoꝛ. Mꝛio rõne eleuatiõis. Siẽ em̃ ꝓbatur in li· de crepuſculis: vapoꝛes i aerẽ nõ aſcendũt longius tribꝰ miliaribꝰ Sri faltẽ diſtinguunt᷑ tres regiones in ae ris in qᷓbus eleuant᷑ vapoꝛes · Quaꝝ vn eſt calidiſſima.ſ.ſupᷣma pꝛopt᷑ ignis vicini tatẽ. lia frigidiſſima.i.media. Tertia tẽ perata.l.infima. Tales etiã ſunttres ẽtã⸗
—
tes qͥbꝰ humana vita deducit᷑. Pꝛia eſt augmẽtatiua que.ſ. durat vſq; ad viginti vnů annũ vᷣm augmentũ longitudinis · vł vſq; ad. xxv.⁊ hec Fᷣm quoſdã ẽ etas cali⸗ diffima. Scða aũt eras ſtatiua:? heſta xxj. vel.xxv. vſq; ad.xl.ſi ſit hõ bone com plexionis· Ethᷣ ᷣm aiiqs eſt magis th ata etas qᷓ; pꝛima: quanqᷓ; alij cõ trariũ dicãt.
Tertia defectiua eſt ⁊ hẽ vſq; ad fineʒ ⁊
Per
vec etas eſtfrigida. Sʒ ſicut qdã vapoꝛe reſoluunt᷑ aliqñ in ꝓꝛincipio ſue eleuatio/ nis.ſ.in pᷣmo aeris interſtitio ſicut pateti
nebulis ⁊ alijs vapoꝛibꝰ humidis. Quã
doq; in medio ſ icut patetĩ nubibꝰ. Quã⸗ doq; vero in ſup̃mo ſicut patet de vapoꝛi⸗ bus ſiccis. Ita etiã de homibus accidit: qꝛ quidã moꝛiunt᷑ in adoleſcentia ſiueis⸗ uentute:quidã in media etate: quidamin ſenectute. Añ moꝛs etati non parcit.Etiõ PBeatus Ambꝛo. dicit ꝙ moꝛs eſt ſenibus in ianuis ⁊ iuuenibus in lolijs. Et iõ ſtul⸗ tus eſt qui perpetuitatẽ de vita confidit. Secundò aſſimilat᷑ vapoꝛi ratiõe diſtin ctionis. Diſtinguitur em̃ triplex vapoꝛ. ſiccus ſiue terreus:⁊ humidꝰ ſiue aqueus et tertius ex vtroq; mixtus. Solum enim aqua ⁊ terra ſũt vapoꝛabilia elemẽta. In his ergo tribus vapoꝛibꝰ tres modos ac/ cipere poſſumus hoĩ male viuentiũ. Quo rũ vdeiicet qͥdã ſũt terreni ꝑ auariciã: qͥdã vero aquei ꝑ luxuriam:?⁊ quidã ex vtroq; mixti ꝑ ſupbiam. NMam multi ſunt ſupbiqͥ idcirco ſtatus altos ⁊ dignitates querun et vt terrena poſſideant ⁊ vt voluptatibꝰ afiluant.j. Joß. ij. Om̃e qð eſt in nundo aut ẽ ↄcupiũcentia carnis:aut ↄcupiſcẽtia oculoꝝ. aut ſupia vite. Tertio aſſimile tur humana vita vapoꝛi rõne duratiõis: qꝛ vapoꝛes durãt paꝝ in aere⁊ cuo reſol⸗ uuntur. Sic hoĩies paruo tꝑe viuñt ĩ coꝛ⸗ poꝛe ⁊ cito moꝛiunt᷑· aco.iij· Que eſt vi⸗ ta nr̃a? vapoꝛ ẽ ad modicũ parẽs · Viciui em̃ decurtatus humane vite decurſus km augmentũ peccati. Mã a pꝛincipio mund qñ nõ erat peccatũ adhuc multiplicatum poĩes viucbãt diutius ſicut patet dẽ pãs etate que fuit añ diluuiũ in qua hoies dil tiſſime vinebãt vl vixerũt. Mam adam vi⸗ xit nongentis · xxx. annis · Seth eius fil nongẽtis: xij.annis cuius filEnoß non/ gentis quinq; annis: ⁊ cain cius filiꝰ v⸗ xit nongẽtis ãnis ⁊.xc⁊ ſic de alijs patet. Beñ.v. Poſtmodũ vero multiplicato ve⸗ hemenẽ pctõ tꝑe noe induxit dꝰ diluniuz et abbꝛeuiari voluit deus deinceps tẽpus humane vite dicẽs ad noe: Non permane bit ſpũs meus in homie in eternum quia caro eſt. Eruntq; dies illius centũ · xx · an⸗ noꝛum. Euis Auguſtinus hoc verbũ ex 7—„—. 8 ponit ⁊ qꝛ tĩtpᷣs fuit abinde ꝙ bec dẽ d xit noe vſq; ad duuuiũ.Ande erunt dies

outt*t
u R i nnt n nüpn e tzdno —— uu dunut üdlul al ii unnn t znran ri msd t ins14 W
illius.ſ.ad penitentiã indulti ſi quis redi re voluerit centũ ⁊ viginti annoꝝ ſcʒ añqᷓ; inducã diluuiũ. Mꝛimus tñ ſenſus adhuc ſatis põt tolerari:qꝛ certũ eſt ꝙ poſt dilu⸗ uium hoĩies minus vixerũt. Adhuc auteʒ vlterius:qꝛ a tpe diluuij ſempꝑ inualeſcẽte eccato amplius decurtata ẽ intantuʒ vt auid dic at in Mõ. lxxxix. Dies annoꝝ noſtroꝛũ in ip̃is· Ixx.anni. Si autẽ in potẽ tatibus.ixxx.anni amplius eoꝝ laboꝛ et doloꝛ. Quarto rõne reſolutiõis: qꝛ.ſ.di uerſi vapoꝛes diuerſimode reſoluũt᷑:⁊ ſic diuerſi hoĩes a diuerſis vitijs abſoꝛbent᷑. Mã quidã vapoꝛes ſũt qͥ reſoluunt᷑ ſiue cõ uertunt in ignẽ:ſicut illi qͥ aſcendũt ſurſũ ad ſupꝛemã aertregionẽ que ðꝛ regio eſtꝰ: vbi incendunt᷑ ⁊ in ignem conuertunt᷑.Et tales ſũt multi ad ſtatũ dignitat? eleuatj. Mui vel incendunt᷑ igne iracundie ⁊ ſeui cie:ſicut Mero q̃ fuit crudeliſſimꝰ ⁊ iracun dus. Ael auaricie: ſiẽ de rege Antigono Senecã dit̃:ꝙ fuit rex auariſſimꝰ. Aligne cõcupiſcentie ⁊ luxurie:ſicut de Sardana
pallò refert Oꝛoſius qͥ fuit rex aſſyrioꝛuʒ
luxurioſiſſinꝰ. uidã vo vapoꝛes ſunt qui reſoluunt᷑ in aerem ſiue vẽtñ ⁊ iſte vẽ ⸗ tus qñq; eleuat᷑ in altũ ⁊ generat in aere vel in mari tẽpeſtatẽ:⁊ talis ẽ vita quoꝛũ ⸗ dam inquietoꝝ qͥ ſempꝑ in iurgijs litigijs ⁊ ſeditionibus delectantur ⁊ pacẽ videntur odio habere. Sicut ðꝛ ꝙ Slexander cui⸗ dam querenti quare mundũ ita infeſtaret et in pace ſtare nõ poſſet. Rñdit qm̃ pax ei eſſet: guerra ſi adeſſet. Quãdoq; vero vẽ rus ꝑ cauernas ⁊ foꝛamiĩa terre ingreſſus facit terremotus q̃ faciũt terram tremere. Et ſic quoꝛũdã vita ita tyrannica ẽ ⁊ter⸗ ribilis ꝙ faciunt alios tremere ⁊ in h qua ſi ponunt beatitudinẽ ſuã vt potentes re⸗ putenf necnõ terroꝛi habeant᷑.Sicut dic̃ Seneca de Vlexandro in libꝛo de benefi ⸗ cijſ:ducebat ſummũ bonũ terroꝛi eẽ:igno rans ꝙ ignaua queq; animalia tiientur ob virus malũ ſicut ſcoꝛpiones ⁊ ſerpẽtes et hmõi. Qlij aũt ſunt vapoꝛes q in altũ eleuati efficiunt᷑ nubes.Et talibus aſſimi latur vita iuſtoꝝ qͥ a terrenis ꝑ affectũ ele uati ſunt ⁊ ſegregati.et ideo ad velociter eundum ad dominum parati ⁊ expediti. Et ideo ðᷣꝛ Iſa.lx. Mui ſũt iſti qui vt nu bes volant ⁊c̃. Ande ſicutex nubibus ſũt pluuie fulgura ſiue ſagitte ⁊ tonitrua:ita
De celo? elementis
ex talibus ſũt doctrine coꝛrectiões aſpere et qñq; manifeſta miracula. Tales nubes habent intus igneũ vapoꝛẽ.i.feruoꝛẽ ſpi⸗ ritus ex qͥ ꝓueniũt talia.Et eſt ſciendũ ꝙ tales vapoꝛes nubiũ qñq; eleuant᷑ et tra⸗ hunt aliqñ ſecũ paleas:pilos:ligna vłla pides: ꝓpter qð poſtea qñq; talia pluunt et nõ eſt h̊ qꝛ talia fuerũt in nubibꝰ gene ⸗ rata ſʒ cũ eis eleuata.Et ſic ſũt qͥdã cupi⸗ di qͥ volũt oĩa rapereæ ſecũ trahere. Sʒ ſiẽ nubibꝰreſolutis omia talia cadũt. Sic qñ hmõi hoĩes ꝑ moꝛtẽ reſoluunt᷑:neceſſe eſt hec om̃ia deſcẽdere ⁊ hic remanere. Job. xxvij. Diueſ cũ doꝛmierit nihil ſecũ affert. Item vita humana aſſimilat᷑ aque fluuij Ppter ſeptẽ. Pio qꝛ fluuiꝰ habet conti nuitatẽ in fluxu. Ande a fluendo dictꝰeſt. Mõẽ eĩ vt diẽ Iſið.aliud fluniꝰ qᷓ; ꝑhen⸗ nis ⁊ ↄtinuꝰ aqͥ fluxꝰ.Et nos ad modũ fin uialis aq̃ fiuendo ↄtinue labimur ad moꝛ tem tendentes. Juxta illud Ouidij: Pꝛe tereũt anni moꝛe fluẽtꝭ aque.ij. Reg. xiiij. Bm̃es moꝛimur ⁊ quaſi aque dilabimur in terrã ⁊c̃. Scðo hʒ amaritudinẽ ĩ oꝛ⸗ tů ⁊ ĩexitu:qꝛ a mari oẽs fluuij oꝛiunt᷑ et ad mare reuertunt᷑.Sic etiã humana vita et a planctu incipit:⁊ in luctu finit᷑.Plo⸗ rando eĩ hoiĩes naſcũtur ⁊ ploꝛãdo moꝛi⸗ untur:Ecẽ̃s.j. Ad locũ vñ exeũt flumins reuertüt. Tertio hʒ volubilitatẽ ꝑpetu am rotatu ⁊ velocitatẽ in curſu vłmotu. Et qd ẽ aliud oĩs vita ña qᷓ; quidã uxꝰ in rota in qj ſemꝑ rotata ⁊ nunqᷓ; ad modi cũ manẽl fixa vitaↄtinuo diminuta:⁊ ſem per de ea aliqͥ ſubtracto ad moꝛtẽ currimꝰ curſu velocioꝛi qᷓ; fluuiꝰ abſq; moꝛa: Johe lis.ij. Fluuiꝰ circũdedit me. Inter oẽs ei motus:motꝰ vtiq; celiẽ velociſſimꝰ. Exq́; cauſat᷑ oĩs aliꝰ motꝰ.Añ fluuij rotatus ii li motui cõpararꝰ eſt q̃ſi nullꝰ. Sʒ vita eĩ noſtra in fluxu motuʒ celi ſeqͥt᷑. Añ oĩ die de vita noſtra minuit᷑:ergo multo foꝛtius qᷓ; fluuiꝰ ad mare vita ña currit ad moꝛ⸗ tẽ. Quarto rõne ꝓfunditatis ⁊ pulchꝛi tudinis. hʒ enĩ aq̃ ꝓfunditatẽ ĩ ſitu ⁊ pui chꝛitudinem ĩ aſpectu. Quia vita ña ⁊ ſi nũc aparet pulchꝛa ⁊ aſpectu vennſta tã qᷓ; tñ in imo ſiue ꝓfundo ſtatus vaniſſimi conſtituta: vana tota eſt ſicut ſpumaꝛ⁊ ſi⸗ cut via nauis in aqua ⁊ auis ꝑ aera: cuiꝰ poſt tranſitum nulla eſt awarẽtia. Vuẽ to habet dulcedinẽ in tranſitu ex pꝛogreſ⸗

ſu:qꝛ.vita hominis in in detur dulcis dum homo
nis. Sed quia med ertremis ideo nec rec
exit ab extremis ſet recta qualis e beret eſſe in tran ratione circulatiõis. Il cularitatem in motu d ta circũit ⁊ ad mare v li modo etiã vit res decurrit ⁊ d mo habet virtuo m̃e reſiſtens ipin nihil ei reſiſtit:ſed dů tus nomen ꝑdit. Sic ⁊ ꝛomia voluit: rduʒ reſiſtens inuenit:ſed a nit om̃e ſuꝑbie nomẽ amittit. nꝰ quem ſpiri a humana aſſimi⸗ MPꝛimũ pꝛo oꝛitur materigliter ex ſicco:⁊ huius ſignum eſt in autũno ſo ctiũ hyemale: qꝛ uit elemẽta ⁊iõ ſt ſiccꝰ ⁊ terreꝰ: inat᷑ cõplexio icut igit᷑ ẽ ventus ꝛſic etiã eſt hõ ma Fecit deus Mec obſtat ꝙ coꝛpꝰ x quattuoꝛ ele⸗ dominãte ele⸗ Ap in hũoꝛibꝰꝛ vir naturalitas ae ſoliditas ⁊ grauitas ter Ex quo patet ꝙ multum ijs elemen
ſitu ſcʒ luctuoſa. um
ltimo redit. Sic ſim loꝛubꝰ incipit:dolo⸗ oloꝛibus deſinit. ſitatẽ in impetu:qꝛ foꝛti⸗
ſi fluuiꝰ viole ñi cogit. Item vit latur vẽto pꝛopt qu pter infimũ oꝛtũ:qꝛ
attuo?.
ti foꝛtes pᷣcipu ſtente circa equino tunc ſol cõburendo exicca vapoꝛ tũc eleuatꝰ magis e uod in autũno dom
er fumo terre terialiter ex terre lim hominẽ de limo terre. pumanũ ðꝛ eſſe cõpoſitũ e fit denomiĩatio a pᷣ ꝛhõ q̃ſi ab humo·. terrs. paret ergo ſimilitudo aquè tꝰ ignis ĩ caloꝛe ris in reſpiratiõe re in carnibus in cõpoſitione
o. Heñ.j.
naturali:
xoſſibus. humani coꝛpoꝛis: terra:parũ de al gne poſuit: vt hõ paꝝ de icẽſiõe ire. Paꝝ de aere vt ho ſuperbie. ũ haberet de mo⸗ ltum autẽ ponit habet frigiditatem cõtra Infinitatem contra ele⸗ ie:⁊ ſtabilitatem ⁊ contra
tis. Paꝝ quidẽ dei haberet de ardoꝛe ↄc ⁊ de vꝛedine auaricie. mo parum haberet de
Parum de aquã vt par bilitate incon ili de terra qui
upie ⁊
antie. M
ctionem ſuperb
Piber pꝛimus
edio ſuo eſſe vi motum inconſtantie. Motandũ ẽ aute; eſt ſanus ⁊ iuue ium nõ concoꝛdat cum ta conſiſtit. Rectum cuius medium non
li vits noſtra 4
ſt in oꝛtu ⁊ exitu:talis dẽ tuoſa. Seyto ẽ em̃ habet cir“
a mari exit mul⸗
Septi
git:om̃ia frã git:
mare redit: peni homo om̃ia in mũ⸗ oĩa rumpit ⁊ frã d deſcendendo nũt aſcendendo. Cuð rõ ẽ:
—
eleuatiõe
oteſt ventũ cauſare ni
ꝙ vapoꝛ ſiccus nõ am caloꝛ ſolis eleuãs
fieleuetur a ſole.
vapoꝛem ſiccũ terreſtrẽ ⁊ nõ cõſumẽs ip̃ʒ:
eſt etiã cauſa venti. Caloꝛ igitur ſolis ẽ vi oꝛ aĩe rõnalis q̃ ipᷣm humanũ coꝛpꝰ quã graue ⁊ terreſtre viuificat ⁊ erigit ſur⸗
ſum. Ande ſolus homo ẽ recte ſtature ca⸗
put habens ſurſũ. Ande Augꝰ.de hoclo quẽs ait: Beluas pꝛoſtratas in faciẽ de fe
icit paſtũ querẽtes de terra:te aũt in duoſ
edes ercxit de terra:faciẽ tuã ſurſ um ha
eri voluit:nõ ergo diſcrepet coꝛ tuum 6 facie tua: vt facies tua ſit ſurſũ ⁊ coĩ tuum ſit deoꝛſũ. Secũdo humana vita aſſimi⸗ latur vento ꝓpter obliquũ motum. Non eni talis eſt vapoꝛ venti qui habet motuʒ rectum ſed obliquum? toꝛtuoſum: nũc.ſ.
Quia talis vapoꝛ terreſtris ⁊ ſiccꝰ eleuat aTaloꝛe ſolis ad mediã aeris regionẽ:que f.eſt maximi frigorl.Ande cũ tolis vapoꝛ ſit ꝑ naturã frigidus ⁊ grauis obuiãs ei frigus loci: quòd etiã ip̃m inſpiſſat ⁊ gra uat facit ip̃m deſcendere gliquã tul:ſʒ ea loꝛ ſolis qͥ eſt in ip̃oꝛcũ nõ ſit ab ip̃o facile ſeparabilis: qꝛ magis cõſeruat᷑ in ſicco ter reſtri qᷓ; in vapoꝛe humido iteruʒ releuat ipſum ⁊ inde fit inuolutã impulſio aeris q ventus vocatur.ũ ſuperioꝛ pars vpo⸗ ris cũ ſit grauis de le:⁊ inſpiſſata ex frig ditate loci depꝛimit᷑ valde vehement᷑:⁊ cñ ſit latiſſimꝰ vapoꝛ ⁊ inſpiſſatus a frigoꝛe multum agitat aerem:⁊ dãt flatum donec deſcendat cõuerſio ſuperioꝛis extremitatꝭ ipſius ſuꝑ inferioꝛẽ fere. Deinde reſurgit caloꝛ ex radio.Et interim calido radio ſie co iterum eleuante:iterum ip̃m ⁊ ſubmini ſtrante materiam:ex eleuatione pluris va poꝛis in ipſum· Et iõ confoꝛtãdo iterũ dat aſcendendo aliũ flatum foꝛtioꝛeʒ. Foriot autem eſt flatus deſcenſionis vẽti qᷓ; aſcẽ fionis: pꝛopter hoc ꝙ ſuꝑio? extremitas inſpiſſata a frigoꝛe loci: deſcendit⁊ ſpil⸗ ſum foꝛtius impellit aerem qᷓ; rarũ. Pa⸗ tet ergo ꝙ motus venti nõ eſt rectus ſed toꝛtuoſus ſcilicet per medium deſcenſus⸗ Ram vna flatio deſcendit et glia aſcẽdit: et quia nõ eſt motus cõtinnꝰ ſed interrk⸗ ptus · Nam in omni motu reflexo opoꝛtet intercidere quieteʒ: vt pꝛobat Ph in li. ppyſi. Item patet ꝙ vnãflatio debition

De celo⁊ elementis
ẽaltera.ſ.aſcendẽs qᷓ; deſcẽdẽſ. Et hec oĩa competũt humane vite. Mam homo ĩ coꝛ⸗ pPoꝛe viuens nunc aſcendit ꝑ au gmentum ſcʒ in iuuentute:nunc deſcẽdit ꝑ decremẽ tum nature ⁊ virutis.ſ.in ſenectute ⁊ ꝓli
rus eſt tempus ſenectutis qᷓ; iuuentutis.
et ideo maioꝛ eſt deſcenſus qᷓ; aſcenſꝰ:nec vnũ tempꝰ ↄtinuat᷑ alteri:qꝛ etas ſtatiua:
id eſt virilis eſt intermedia. Itẽ hõ in coꝛ
poꝛe viuẽs nũc aſcendit ꝑ pꝛoſperitateʒ:
catum in mundum:⁊ per peccatuʒ moꝛs · Inten ſo vero caloꝛe accipitur diltempe⸗ rantia que eſt naturalis cau⸗ fa hnmane infirmitatis et moꝛtis vt pa⸗ tet pꝛecipue in febꝛibus. Sec per pluui⸗ am ſupercadentem inteiligitur inſticia di⸗ uine oꝛdinatiõiſ:per quã ſicut dicit płs ad Heb.ix. Statutum eſt hominibus ſe⸗ mel moꝛi. Ael per plnuiam ſuperuenien ⸗
tem intellige occiſionem hominis violen
nũc deſcendit ꝑ aduerſitatẽ: nũc aſcendit᷑ tam dum vnus per alium percutitur ⁊ oc⸗
per ſupbiã ⁊ gloꝛiã: nũc deſcendit ꝑ cõfu⸗ ſionem ⁊ ignominiã. Itẽ nũc aſcendit vi⸗ nens: nũc deſcendit moꝛiẽs. Tertio aſſi milatur vento ꝓpter incertum terminuz. Mam ventꝰ parũ durat:nec fcit homo qji llat vbi vel qñ quieſcere debeat.ᷣm illud Joh. iij. Sptritus vhi vult ſpirat ⁊ neſeis vñ veniat aut qᷓ vadat.Moc eĩ m Chꝛyß̃. Kpus dixit de vẽto:cuiꝰ initiũ ⁊ finis no bis occultg ſũt. Similiter vita homis pa ⸗ rũ durat. Job.vij. Memento mei dñe: qꝛ ventus eſt vita mca. Meſcit em̃ hõ vbi vel quãdo finiatur:ᷣm illud Ecci.ix. Mam ni dil eſt certius moꝛte ⁊ nihil incertitts ho ⸗ ra moꝛtis. Ault em̃ deꝰ ficut dic Srego. ꝙ hoꝛa moꝛtis ſit nobis incerta ⁊ femper fit nobis ſuſpecta:ʒ illð Watth. xxv. Ai Sit qꝛ neſcitis diẽ neq; hoꝛã. Motan ⸗ um tñ ꝙ ſũttres cauſe abſciſioms q̃ᷓ etiã ſuo modo abſfeindũt vitã humanã. Mꝛi ma eſt intenſũ frigus qð terrã vehemẽter conſtringens vapoꝛẽ venti eleuari nõ ſi⸗ nit. Secũda ẽ itẽſus caloꝛ qͥ vapoꝛẽ ele natum cõſumit. Tertia ẽ magna pluuia que aerẽ infrigidans vapoꝛẽ granat ⁊ in tantum deſcendere facit ꝙ nõ põt ſubito
a calido eleuari. Itẽ terrã ⁊ vapoꝛem ſu perficiei conſtringit vt nõ poſſit alius va poꝛeleuari ad augenduʒ materiã venti:⁊ om̃is vapoꝛcito deficit niſi ↄtinue aliqd generetur. In iſtis etiã ſignant᷑ tres cau le moꝛtis humane. MQuia in intenfo fri⸗ gore intelligitur malicia tranſgreſſionis: quia frigus ſignat maliciam pectati:ma ⸗ kisia enim animam frigeſcere facit:dum ca loꝛem charitatis extinguit. Ande dicitur. Mtenemi.vj. Sieut ciſterna frigidam facit gau:ita frigictam facit maliciam ſuam. oc kgo frigus eſt ſcilicet peccatum qð mottem introduxit: vm illud Tpli. Ro⸗ ma.v. Mer vnum hominem intrauit pec
ciditur. Quarto aſſimilatur humana vita vento pꝛopter flationis ſonitum. Eſt enim ſonitus venti per modum vndarum confringentium ſele:eo ꝙ vna inundatio vincit aliam ⁊ extendit ſe ſuper eam. Aen tus ergo dum perflat foꝛtiter ſonat:ſed ſo nando tranſit ⁊ nullum ſui poſt ſonitũ ve ſtigium derelinquit. Sic quantumcunq; homines in mundo viuentes magnum ſo nitũ faciunt:ſiue magnas dignitates adi⸗ piſcendo: ſiue belloꝛum victoꝛias aſſequẽ doꝛſiue magnas diuitias cumulando:ſi⸗ ue magne ſapientie nomen habendo: oin nia tamen cito pꝛetereũt ſicut ⁊ ſonitꝰ vẽ⸗ ti. Et poſt hec ita funt ac ſi quaſi nunqᷓ; fu iſſent. Ande dicit: ð.ix. Perijt memo ria eoꝛum cum ſonitu. Capłm. LXXXVII
Ita homiſ mo rlis ſiue bone ſiue male diſpo ſitionis fit ſicut aqua bontet
mali ſapoꝛis. Aariatur enim ſapeꝛ aqus
rum:Em Sene. in libꝛo deinaturalibus ſtionibus ex quattuoꝛ: ſcilicet ex pꝛinci⸗ pioꝛex loco: ex cõſoꝛtio ⁊ ex ſpiritu:id eſt
„
aere in aquam traſfoꝛmato. Variatur eni
adua ex oꝛiginali pꝛicipioꝛid ex re a qᷓ oꝛi⸗ tur vt aqua roſacea ex roſis.⁊ ſic de ſimi⸗ libꝰ. Et ſic etiã homo ex oꝛigine ᷣm Phm
contrahit diſpoſitiones quaſdam ad quaſ
dam paſſiones ⁊ vitia. Ande narrat i.vij. Ethicoꝝ ꝙ ex parte iracundo naſcitureti am interdum filius iracundus. Et ſimilit᷑ ſᷣm fidẽ catholicã nos omnes ex pꝛĩo pa⸗ rente pecratuʒ oꝛiginale contraximus: ꝓ pter qð Apls dicit Epk.ij. Q erafnns F lij ire natura. Secundo variatur ex lo⸗ co ſtilicet vnde ipſa aqua tranſit vt patet in anuis ſuiphurais et in ſicilia inuenitur aqus habens ſapoꝛem aceti qua vtuntut

——
————— ——.—————— ——————————
Liber pꝛimus
incole ꝓ aceto. Similit᷑ etiã fᷣm loca et re⸗ obliquitatis. Quia ſicut oiis vẽtus mo ⸗ giones varias in qbus homĩes habitant uetur oblique ſiue toꝛtuoſe.ita omnis hõ videmꝰ variari etiã moꝛes eoꝛũ. Añ etiam viuit defectuoſe. Tunc eĩ homo hʒ toꝛtuo in ſacra— viri iuſti a iocis maloꝛũ ſum motũ quando declinat ad petĩ. Mð̃ pominũ ⁊ ilectarũ regionũ recedere iubẽ riij. Om̃es declinauerũt ſ imul iutiles fa⸗ tur. Sicut iuſſus eſt Abꝛaã de vꝛ chaldeo cti ſunt. Eſt autẽ triplex ratio quare oiis rũ exire:⁊ de regione ſodomoꝝ loth deſcẽ vẽtus mouet᷑ toꝛtuoſe. Mꝛima ẽ qꝛ ven dere:Beñ.xix. Ne ſtes inquit angelus in tus imitat᷑ coꝛpoꝛa celeſtia ſicut effectꝰcau omni circaregione. Et loca quedam ſoli/ ſam. Jupiter eĩ ſpecialiter mouet vẽtos taria ad diuinas reuelatiões diſponere vl aquiſonares. Sol oꝛientales. Luna occi⸗
adaptare vident᷑:ſᷣm illud Oſee.ij. Ducã dẽtales. Wars auſtrales. deo etiã Ari⸗
eam in ſolitudinẽ ⁊̃. Tertio variat ex es Leo Zagittariꝰdicũt᷑ triplicital ignea: vicioſo conſoꝛtio.i.ex vicio ⁊ natura quaʒ quia mouẽt ventos oꝛiẽtales ⁊ illa ſigna acq̃rit ex re vicina vł ex mala vicinia etit funt calida ⁊ ſicca. Taurꝰ vo Birgo ⁊ Ca ſi ñĩ cõmiſceat᷑ ſibi vt aqᷓ poſita iuxta pꝛicoꝛnꝰfrigida ⁊ ſicca q̃ monẽt auſtrales. rã ſapit de ãphoꝛa:lʒ nõ tetigerit eñ. Sirr Alia vo calida ⁊ humida dicunt triplici ex familiaritate ⁊ ↄſoꝛtio bono vł mslo ef tas aerea q̃ mouẽt occidentales. Vlia fri ficiũt miti mali vłboni. Moꝛes eĩ fʒ Tul gida⁊ humida que mouẽt aqͥlonares. Si lium foꝛmantur ex conuictu: Pꝛouer.xiij. cut ergo celeſtis vtus cauſat in vẽtis mo⸗ Nui cum ſapientibꝰ gradit᷑ lapiens erit: tũ toꝛtuoſũ:ita celeſtis i qui amicus aũt ſtultoꝝ e cietur ſimilis illis. de celo cecidit cauſat in homiĩe pctĩ Pꝛ Pð.xvij. Cñ electo electus eris:⁊ cũ per pter qð Sapiẽ. ij. Hicit᷑ ꝙ inuidia diabo uerſo ꝑuerteris. Quarto variat᷑ ſiẽ ibi⸗/ ii moꝛs introiuit in oꝛbẽ terrarũ. Ipſe eſt dẽ Seneca dit ex ſpñ in aquã trãſfoꝛmato qui ſuis tentatõibꝰ mouet hoĩem ad pec⸗ i.ex diuerſitate aeris ĩmutãtis. Sñ diẽ ꝙ candũ ſiue infi ammãdo ad auariciaʒ ſiue fůt aque qᷓdã ita venenoſe ex ſpumali ma⸗ iram:vl ad luxuriã q̃ eſt triplicitas igneà teria minẽrali ⁊ iõ magis actiue ꝙ ſtatim vel aerea ſiue infrigidando: ꝑ inuidiã dc⸗ bibite interficiũt.Et in macedonia ſůt aq cidiamæ puſ illanimitatẽ:que ẽ triꝑlicitas q̃ ab auibus bibite faciũt eas albas. Iſte terrea vel aquea.? ſic de alijs. Secũda ſpũs ſiue aer ẽ doctrina moꝛalis ſiue ſi piri cauſa ſiue ratio obliqͥtatis venti ẽ ex loco tualis q̃ aliqͥs infoꝛmat᷑:q̃ ſi bonaẽ bonũ ſue generationis. Ram ventus inferiꝰ ha facit recipiẽtẽ. Si vero pꝛaua generat pꝛd bet caloꝛem qui expellit ab eo frigus· Si⸗ uos moꝛes.Añ doctria hereticoꝝ veneno militer ſuperius eit eſtus idẽ faciens. d ſa ſtatim anĩam credentis occidit Apts.ij cũ vẽtus agitet a frigoꝛe opoꝛtet ꝙ àgite Tim̃.ij. Sermo eoꝝ vt cancer ſerpit. tur a loco frigoꝛis circulariter vt ſupꝛa et Capitulum: LXXXVIII infra claudat᷑ vt dicũt quidam. Similiter
4 poies a loco ſue generationis.i. mundo Itq homis ſpi tentantur ⁊ alliciunf᷑ ad peccandũ vel ad
v r̃tualis aſſimilatur vẽto. Mꝛi peccatum: vt ſcʒ non recte ambulent hec
2 mo ratione augmẽtabilitatis. vinant. Mam mñdus ſuperius ꝓſperitz/
Nam omis vẽtus eſt a pꝛincipio debilis · tibus:inferiꝰ vero aduerſitatibus nos ſed poſtea foꝛtificat fm qð materia eiꝰ cre ſidet ⁊ includit. Tertia cauſa ẽ duis ſcit ⁊ ᷣm qð foꝛtioꝛi frigido repercutitur. vapoꝛ terrenus ꝗ eſt materia venti intert Silr in vita ſpũali pꝛio homo eſt debilis us impellitur a caloꝛe eieuante:ſuperiꝰe
et iperfectus:poſtea efficit foꝛtis ⁊ ꝑfectꝰ. ro a inſpiſſante. Iſte igit vaporter
ij. Toꝛĩ.xv. Mꝛimũ að animale poſtea qð renus
di ⁊ ꝓficiendi: qꝛ virtus in infirmitate ⸗ onibus homines ad vniuerſa vic*n ficitur.d. Coꝛintð· xij. ¶Secundo ratiðe lunt. Tertio allimiiat vento vita ſoirir⸗
gnat carnẽ q̃ aut cõcupiſcẽtie aut ſpñale. Creſcit aũt homo in ſp ſritu ᷣm au frigoꝛe ſiue toꝛpoꝛe accidie ⁊ triſticie homi gmentũ materie.i.bonoꝝ operũ· Et iterũ nem ad peccatũ ſpellit. Ergo iſteſunttres repercuſſio frigoꝛis. i tribulatiõis ⁊ aduer cauſe quare ho mies nõ recte ambuldnt· i ſitatis eſt etiã fanctis viris cauſa creſcen⸗ diabolus:caro ⁊ mundus:q enn

De celo et elemẽtis
alis rõne diſcõtinuitat?: qꝛ ventꝰ nõẽ cõti⸗ nuus vłↄtinui flatus:ſed vna exufflatio ẽ poſt aliã:qꝛ frigꝰ nõ cõtinue repellit:ſʒ cũ ſemel depᷣmit᷑:tuc ↄfoꝛtat᷑ caloꝛe loci infe⸗ rioꝛis: ⁊ aſſumptiõe pluris materie:ct ele⸗ uatf̃ iterũ:⁊ iteruʒ ſcðᷣo reꝑ cutit᷑:⁊ ſic alte ⸗ rando vices aſcẽdẽdo ⁊ reflectendo pau⸗ latim deficit, Silr vita ſpũalis nõ eſt ſem⸗ per vnifoꝛmiter cõtinua:ſed aliqñ ſctĩ vi⸗ tieleuant᷑ ad ↄtẽplationẽ:aliqũ depᷣmunt᷑ ad actionẽ:⁊ ſic vices alternãdo ↄtinuãt: donec moꝛiendo deficiãt. Quarto rõne ineq̃litatis:qꝛ ventꝰ nõ eſt equat ſufdatio nis:cũ frigiditas reꝑcutiẽs ſit maioꝛ ⁊ mi⸗ noꝛ:⁊ vapoꝛ ineqᷓliter ſpiſſus ⁊ rarꝰ. nter duos etiã flatus foꝛtes ſũt multi debiles. Silr ſctĩ viri ſunt diuerſis tꝑibꝰ magis et minus deuoti q;tũ ad deuotionẽ actualẽ: foꝛtins ⁊ debiliꝰ operãtes qᷓ;tuʒ ad vitam actiuã. vel aliqñ debilioꝛes: vl aliqñ foꝛtio res ad tolerãda aduerſa. Item aliqñ fre uẽtius:aliqñ rarius aliqᷓ opant᷑. Item vita hoĩs ſpũatl diuidit᷑ ꝑ actiuã ⁊ ↄtẽpla⸗ tiuã. Etvtraq; rep̃ſentat᷑ in aere:qꝛ aer hʒ partẽ ſut:ſicut dicit Beda q̃ cõicat cũ na⸗ fura celeſti.Eſt enĩ pura:qeta ⁊ clara:⁊ i rep̃ſentat vitã cõtẽplatiuã. Eſt enĩ aer ſu⸗ perioꝛ purus:qꝛ nullis terrenis exaltatio nibꝰ eſt infectꝰ. Silr vir contẽplatiuus ad celeſtia eleuatꝰ terrenis affectiõibꝰ nõ infi citur: ᷣm iliud Coloß̃.iij. Que ſurſũ ſunt Fapite nõ que ſuꝑ terrã.⁊ Brego.ſup Ege⸗ chi.dicit ꝙ vita ↄtẽplatiua ad q̃ndã men ⸗ tis libertatẽ trãſit:tpalia bona non cogi⸗ tans ſed eterna. Iteʒ ille aer eſt q̃etusi. nullo vento cõmotꝰ. Sic vir cõtẽpiatiuus ventl.i.cõmotiõibꝰ curaꝝ ſeculariũ nõ im ⸗ pellit᷑. ñ chꝛiſtꝰ de Johe haptiſta dixit ꝙ nõ erat arundo vento agitata.⁊ iõ Srego. dicit etiã ſuꝑ Egech.ꝙ vita ↄtẽplatiua cal catis curis oĩbus ad videndũ faciẽ creato ris ſui inardeſcit. Põ.xlv. Aacate et vi⸗ dete.vacate.ſ.a curis ⁊ actionibꝰ exterio⸗ ribꝰceſſando.videte.ſ.ↄtẽplãdo.ã ſicut dicit Augꝰ.de ciuitate dei. ciũ ſetm̃ q̃⸗ rit charitas veritatis. Itẽ ille aer eſt cla rus:qꝛ celeſti iumine pfuſus. Sic vir cõtẽ platiuus celeſtis inſpiratiõis lumine fre⸗ quẽter ꝑfundit᷑. Añ vt idẽ Srego.dicit ſu ⸗ per Efech. Contẽplatlua vita amahił val⸗ e dulcedo eſt q̃ ſuꝑ ſemetip̃am aĩam tra⸗
bitꝛceleſtia aperit ⁊ ſpůalia mẽtis ocuł pa
tefacit. Alia vero vt idẽ Beda dicit vt ꝑs aeris inferioꝛ q̃ pinquat ad naturaʒ ter⸗ reſtem:⁊ iõ eſt groſſa turbulenta ⁊ terre⸗ nis vapoꝛibꝰ plena:multaꝝ tñ rerũ gene⸗ ratiua vt pluuie grãdinis ⁊ hmõi. Et huic aſſimilat᷑ vita actiua.Aita enim actiua eſt groſſa:qꝛ mentẽ ingroſſat ⁊ hebetat circa intelligibilia. Anð Srego. ſuꝑ Egech. di⸗ cit ꝙ lya que actiuã vitã deſignat lippa eſt ⁊ fecunda:qꝛ dů occupat᷑ in ope minꝰ vi⸗ det. Item actina vita eſt turbulẽta:qꝛ.ſ. pturbatur circa agibilia. Ande Warthe qᷓ vitam actiuã deſignat dixit dominꝰ Lu.x. Sollicita es et turbaris erga plurima. Item actiua vita eſt terrenis vapoꝛibꝰ.i. ſollicitudinibꝰ plena:qꝛ occupat aĩam cir⸗ c terrena miniſteria.Et ideo ðᷣꝛ Luc̃.x.ꝙ Martha qᷓ ſcʒ vitã actiuã elegerat:ſ atage⸗ bat circa frequẽs miniſteriũ. Item ẽ vita multoꝝ meritoꝛum generatiua ſiue acqͥſiti na· Et ideo vt dictũ eſt deſignata eſt ⁊ ꝑ ly am que multos filios— Ande etiaʒ Brego.dicit ſuꝑ Egech.ꝙ magna ſunt vi⸗ te actiue merita. Ta. LXXXIX
tia capitalia „ que ſunt ſeptẽ aſſimilant᷑ ſeptẽ pPlanetis. Mã pꝛimo in ſole p̃ ceteris gloſius incẽdente notã ſuꝑbiaʒ q̃ ſemper apetit glioſa. Põ.xx. Per diem ſcʒ pſperitat?:fol.ſ. ſuperbie nõ vꝛet te. Scðo in mercurio:q eſt coloꝛe argẽteus ⁊ſempꝑ iuxta ſolẽ incedit accipe auariciã q̃ orgentü querit ⁊ ſꝑ ſupbiã ſequit᷑. Nuia dñ ſupbus appetit glioſa:nõ põt aſſeqͥ niſi abundet metallina materia aurea vł argẽ tea:⁊ ideo ſe totũ dat ad q̃rendam pecuni am. Silt ⁊ auari diuitijs pleni ſemp vt in plibus ſunt ſupbie⁊ q̃runt ab alijs hono⸗ rari. Añ Apls.j. Timo.yj. Diuitibꝰ huiꝰ ſeculi Pcipio nõ ſublime ſape. Augꝰ. Aer⸗ mis diuirũ ſupbia. Tertio in luna ipiſ⸗ ſante aerem ⁊ qndãſ emp vmbꝛaʒ ſiue ob⸗ ſcuritatẽ in ſe bñte intellige accidiã q̃ men tl ingerit quandã nigredinẽ ꝑ quã inſpiſ⸗ ſat ⁊cõturbat aĩe rõnẽ.ſhec pᷣcipue cauen da eſtin nocte aduerſitatis. Põ.cxx.Me q; luna ꝑ noctẽ.i.accidia ꝑ tẽpus aduerſi⸗
tatis vꝛet te ſupple. Qnarto ꝑ martẽ ſan
guinẽ circa coꝛ accendentẽ accipe irã:qᷓ eſt
accẽſio fanguinis circa coꝛ:vt dicit Mhs.
ninto in ioue:qui qᷓ;tů in ſe 6 ꝓdeſt

Vber cum ſit planeta beniuolus accipe gulam: que de ſe neceſſaria eſt omĩibus rõne vite: nec vlli inuenit᷑ obeſſe ſi eam ſciuerit debi te cohibere. Sed ſicut iupiter ex cõiunctio ne cũ alio eſlicit᷑ noxius:ſic etiã qñ neceſſi tati voluptas cõiungit᷑: vitiũ gule incurri tur:qð odeſt. Sexio quidẽ in venere:qᷓ ad luxuriã diſponit: peccatũ carnis intelli ße Septimo in ſaturno:quiẽ ſtella co⸗ ſoꝛe plumbeo ſiue liuido accipe inuidiã:qᷓ eſt quidam liuoꝛ bono ꝓx ximi plumbeã ⁊ grauẽ faciens aĩam. Itẽ vitia aſſimilant᷑ arene ꝓpter ſeptẽ. Pꝛimo ꝓpter aridita tem.lã arena ab ariditate ẽ dicta:⁊ hoc ptinet ad ſupꝑbiã. Supbia eni dũ pluuiaʒ fen roꝛem diuine gr̃e impedit:qꝛ deꝰ ſuper bis reſiſtit:anĩe ariditatẽ inducit.Hãc ari ditatem patiebant᷑ 3 dicebãt Numeri.xj. Zia nf̃a arida eſt. Et ſicut arena ſi manu pꝛeſſa fuerit pꝛe nimia ſiccitate vł aridita⸗ le ſtridoꝛẽ facit. Silr ſupbus qualitercũq; pꝛeſſus vłtactus ſtridoꝛẽ quendã impati entie ſtatim ꝓducit: Ecci.xxv. Aſcẽfus a⸗ renoſuſĩ pedibꝰ.i.affectibꝰveterani.i.adã qñ audiuit: Eritꝰvt dij ⁊̃ · Scðo ꝓpxẽ᷑ põ ⸗ deroſitatẽ. Mã arena ẽ pondere grauiſſi⸗
ma:⁊ hec ponderoſitas refert᷑ ad iraʒ:per P
quã hõ efficit᷑ alijs impoꝛtabil: Mꝛouerb, yr vij. Braue ſaxũ oneroſa eſt arena: fed ira ſtulti vtroq; grauioꝛ. Tertio ꝓpter aque vieinitatẽꝛq̃ refert ad incõtinentiaʒ. Inuenit᷑ eni arena ſub aquis:ſicut in flu ⸗ uijs:aut iuxta aquas ſicut in litoꝛibꝰ ma ris. Sic funt incõtinẽtes: quoꝝ quidã ſub aquis voluptatũ ⁊ fluxu peccatoꝛũ carnd⸗ zinm viuũt 4 imoꝛant᷑: vt foꝛnicarij:adulte ri et hmõi. Quidã vero ad modũ areneqᷓ eſt in litoꝛe maris:et ſi aqua nõ inundan⸗ tur:tamẽ ea aliquãdo fluctuante infundũ tur. Et tales ſunt cõiugati:qui licet matri monio licite pñt vti:tamẽ inundante ieis concupiſcentia in ip̃o carnali ope qñq; ſoꝛ Zidantur. Qnuarto ꝓpter partiũ diſcõ tinuitatẽ. Non enĩ arena habe t partes q̃ pñt cõglutinariet cõ tinnari.Et hinc eſt ꝙ e arena nõ fit lapis. Mã arena in aq́s ina ris ab om̃i lutea viſcoſitate abfoluit᷑. An⸗ de vincens in ea ſiecitas in lapidẽ coagu⸗ tari nõ patit: vt dicit riſto. in libꝛo de P peletatibꝰ elementoꝝ · Et ſicut dicit ĩ libꝛo
Wethe. Terra pura nõ fit lapis: quia ſic/
itas vincens nõ facit partiũ terre ↄtiuus
pꝛimus
tionem:ſed potius diſſolutionẽ: ꝓpter qð
nõ vertit᷑ in ilapidẽ.Et multo foꝛtiꝰ heſtin grena:cũ ſit terra naturaliter ⁊ ſubſtãtiali ter ſiccioꝛ et durioꝛ.Mec aũt diuiſio ⁊ diſcʒ tinuatio arenaꝝ partiũ ad inuidiã ꝑtinet: que glutinũ charitatis excludẽs:tenet ho mines ab inuicẽ diniſos vt ctiã lapidi an/
gulari chꝛiſto incoꝛpoꝛari non poſſint.
Euinto ꝓpter ſterilitatẽ. Eſt eni arena ſterilis ⁊ infecunda.tũ ꝓpter defectũ talo ris ⁊ humoꝛis.tum ꝓpter domini ſiccita tis et frigoꝛis. Añ imbꝛe ſuperu eniẽte nõ diffunditur nec diſſoluit᷑:ſed magis cõpyn mitur et indurat᷑.hec ſterilitas ptinet ad accidiam:que taloꝛẽ charitatis et humoi deuotionis excludẽs:ariditatẽ inentlaf giditatẽ inducens: aĩam ſterilẽ et infecun dam reddit: vt fructũ bonoꝛñ operũ nõ ꝓ ducat. Sexto ypter mineralitatẽ. Habz enim arena virtutẽ mineralem vl ſaltez ſilem. Ande inter arenas fluuiales ⁊man nas inueniunt᷑ arene auree ⁊ lapides pol ti ⁊ gẽme pꝛecioſe. oc autẽ ptinet adan riciam:que circa metalla aurũ ſcʒ ⁊ argen tum et hmõi inſudat: Sap̃·vij· Omneu⸗ rũ tanqᷓ; arena eſt exigua. Septimopio⸗ ter obſtantiã.Obſtãt enĩ arene qůq; ſu minibus ne intrent mare. Mam cumulate
grene et in maris oſtijs ſiue flunij adunue
qᷓuis ſint parue:qꝛ tamẽ ſunt multe ſlumt impediũt et retardant ne intret mare:⁊i faciunt tiumen interdũ retro redire etpe campos ſpargere:ſicut patʒ de niloꝛ qu modo irrigat totã terrã egypti:ſicut dict Hierd.ſuꝑ Dmos. viij. Hoc autem ptinit ad vitiũ gule. Nã gula flumẽ plenũ að id eſt peccatoꝛẽ mollem ⁊ aſſuetuʒ deitis detinet ⁊ retardat ne intret mare penite tie et religionis. Et aliqñ eriã ſi ingrediut ipſum retroire.i.qᷓ;cito facit exire⁊ redi ad ſeculũ. Iſido.tamẽ dicit ꝙ nilus aqui lonis fatiꝰ reꝑcuſſus aqͥs retro luctàn
bus intumeſcit?⁊ inundationeʒ facießl⸗ pti.ſ.a medio auguſti vſq; ad mediũ ſepi bꝛis. hanc vero dicunt inundationẽ fier virtute ſtellarũ:ſicut etiã virtute ſtellan ſit vt in egypto nunqᷓ; pluat:ſẽ dicit l to in Thimeo. Et ſicut videmꝰ etiã ꝙ vñ⸗ tute ſteliarũ certis tempoꝛibꝰ vbiq; temhe ſtates fiunt in mari: vt circa fetũ omniun ſanctoꝛũ.Ende naute tunc marime poꝛ⸗ querũt. Viiui vero attriduunt diuieu

erun dam ——
tuti:exquo talis diſpoſitio data eſt ſpecia⸗ literilli regioni:ſicut etiã impetuʒ maris. Nmbꝛoſiꝰ enĩ attribuit diuie virtuti ſit di ſponenti in pᷣma creatione. Ca. XC
Oiuptuoſus ho
v mo ſimil eſt ſaturno. Mas ſaturnꝰ a ſaturando eſt dictus vt dicit Iſido.
Cuius vxoꝛ ops dicta eſt ab opulẽtia quã tribuit moꝛtalibꝰ. In ſaturno enĩ delecta⸗ tio gutturis. In vxoꝛe delectatio ſignifica tur carnis:in qͥbus delectatiõibꝰ coꝛpoꝛis voluptas cõſiſtit. Sed adhuc oñdunt vo ⸗ luptuoſum hoiĩem eſſe ſaturno ſilem volu ⸗ ptatum exitus:effectus:tempꝰ ⁊ aſfectus. Exitus quidẽ:qꝛ ſaturnus pingebat᷑ olim meſtiſſimus.Cuiꝰcauſam aſſignãt fabule: qꝛ a filio ſuo ioue fingitur fuiſſe caſtratuſ. qð ꝓpterea foꝛte dicit᷑:qꝛ planeta iupiter impedit ⁊ temperat maliciaʒ ſaturni. Sed verioꝛ cauſa triſticie eſt:qꝛ vt dicit Ptole meus in libꝛo de iudicijs aſtroꝝ:ſaturnus dat hoĩem ſub eiꝰ dominio natũ vł conce⸗ ptum triſtem:raro hilarẽ vł ridentem.ñ etiã in iudicijs meroꝛẽ ⁊ triſticiã deſignat. Hec autẽ triſticia cõpetit fini vo luptatis:
qʒ vt dicit Boetiꝰ: Aoluptas triſtes habʒ
exitus:pᷣm illud Pꝛouer.xv. Mouiſſima tllius amara qjſi abſinthiũ. Scðo ſi con/ ſideret᷑ effectus.Mã ſaturnꝰ eſt eifectu fri gidus ⁊ ſiccus ⁊ ponderoſus.⁊ ſic etiã ĩ fa bulis pingit. Que omĩa ↄgruũt volupta ti q̃ infrigidat ſpirituat᷑ affectiõis caloꝛem extinguẽdo:deſiccat amoꝛẽ deuotiõis con
ſumẽdo:⁊ grauat mentẽ ad inferioꝛa depᷣ⸗
mendo. Tertio qᷓ;tum ad tempꝰ. Mã ſa⸗ turnus dicit᷑ planeta nocturnus:qꝛ volu ⸗ ptas carnis querit tenebꝛas noctis: Job xxiiij. Oculus adulteri obſeruat caliginẽ. Q uarto tenet ſilitudinẽ ſi ↄſideret᷑ volu ptuoſi affectus. Nã ſicut dicit pPtole.Ma ti ſub ſaturno turpia ⁊ immũda nõ abhoꝛ ⸗ rent veſtimẽta:⁊ alia etiã diligunt fetida. Qnod totuʒ moꝛaliter cõpetit luxurioſis qui nõ abhoꝛrent notã infamie exterioꝛeʒ. Inſup diligũt opa fetida ⁊ immũda. Itẽ voluptas generat tentatiões carnis:ſicut pluuis ſuauis generat vermes. Nam q plunia eſt ſuauis miſcet᷑ cũ humido aereo ⁊terbeſtri ſicco ex quo foꝛmat̃ coꝛpꝰ aqua ticum:ꝙui ſtatim virtute ſtellaru dat᷑ aĩa. Pumidũ enĩ bene cõmixtuʒ cũ terreſtri ex
De celoet elementis
in qttuo?⸗
ignis:ita opoꝛtet
ipſo aere fit viſcoſum. Et fit ſlent pellis in qua cõtinue pulſans calidũ facit ſpm̃:cui tanqᷓ; ꝓpꝛio ſubiecto dat᷑ ania ſenſibilis. Quaſi autẽ ſuauitas pluuie eſt voluptas delitioſe vite:que vermes ĩ terra generat: qꝛ in carne tentatiões ſuſcitat. Iteʒ volu ptas ⁊ abundãtia diuitiarũ ⁊ delitiarũ eſt pedica ⁊ laqueus diaboli qua hoĩem quẽ perſequit᷑ capit. Ande Laban ꝑſequens Jacob in monte galaad enʒ cõpꝛehendit: Beñ·xxxj. Wons eni galaad fertiliſſimus ⁊ delitioũiſſimus eſſe dicit᷑ in paſcuis:fru⸗ gibus ⁊ fontibꝰ. In monte ergo galaad ⁊ laban iacob capitur. Nuia in fertilitate ⁊ abundantia delitiaꝝ homo a diabolo ten tatur ⁊ illaqueat᷑. a. ſn Hꝛiſtus aſſimi e latur ſoli. Quia ſol excedit om nia lumiaria celeſtia coꝛpoꝛea eimo in quãtitate. Nam m traditionẽ Alphꝛagani differentia.xxij.ĩ fine ſol dicit᷑ maioꝛ omnibus coꝛpoꝛibus. Woſt illũ.xv.ſtelle que in pꝛima magnitu dine inter ſtellas fixas ponunt᷑ ab ipᷣo.ter tio iupiter. quarto ſaturnus.quinto omẽs ſtelle fixe ſuis oꝛdinibus poſite: qs Pto ⸗ lemeus in. vij. diſt. Almageſti.⁊ Blphꝛa⸗ ganus differẽtia.xix.in ſex gradꝰ magni⸗ tudinis diuidunt. ſexto loco mars.ſepti⸗ mo terra.octauo venus.nono luna. deci⸗ mo mercurius. Sicut autẽ Dionyſius di⸗ cit in his que non mole ſunt magna:ideʒ eſt magnum eſſe quod bonũ:⁊ ideʒ maius quod melius. Ande ſicut ſol excedit omĩa alia copꝛoꝛa in magnitudine quãtitatis: ita chꝛiſtus exceſſit omẽs ſanctos ĩ magnt᷑ tudine bonitatis:nõ inqᷓ;tum deus:ß etiã inqᷓ;tum homo:qꝛ ipᷣe habuit plenitudinẽ gratie pee omnibꝰ ſanctis. Ande dicit᷑ ha⸗ buiſſe ſpiritũ non ad menſuraʒ.i.totaliter nõ particulariter:q;tum ad omẽs gre effe⸗ ctus· Ael nõ ad menſurã ſuꝑ omnẽ ꝓpoꝛ⸗ tionem reſpectu alioꝛũ hominũ. Secun⸗ do ſol excedit in claritate:qꝛ in alijs eſt ln minis pꝛincipiũ: vt dicit riſto.in li.de pꝛietatibꝰ elemẽtoꝝ:⁊ cũ eo ↄcoꝛdat Vui⸗ cen.⁊ Mto. et Meialach. Dicunt enĩ ꝙ ſi⸗ cut omniũ calidoꝝ eſt vna pꝛima cauſa ſcz 18: omniũ luminoſoꝛũ ſit vnũ pꝛincipiũ. Et hoc nõ erit niſi fol:et id⸗ circo vocatur ſol.i.æſolus lu, Sic etiq

in hoĩe q̃ eſt vt minoꝛ mũdus vnũ mẽbꝛ inflnit o ibus.ſ.coꝛ. Opoꝛtet ð ꝙ ſol cũ ſit pᷣncipiũ luminis plus habeat de lumie qᷓ; aliqð alið coꝛpꝰꝛſicut ignis plus hʒ de ca loꝛe ⁊ coꝛ de vitali virtute. Silr ðᷓ chꝛiſtus qͥ eſt pᷣncipinzʒ vite ſpñal vl luminis ſapie. de quo Joh.j. Erat lux vera ⁊c̃.Et Ecci.j. Fons ſapĩe vbũ dei: opoꝛtuit vt p omibꝰ ãlijs ſapiẽtie ſplẽdoꝛe fulgeret: Ecci.xxij. Quid iucidius ſole.i.qͥd fapientiꝰchꝛiſto? de qͥ dicit Apls ad Coloß̃.ij.ꝙ in ipᷣo ſunt oẽs theſauri ſapĩe ⁊ ſcĩe abſcõditi. Ver⸗ tio ſol excedit in dignitate. Ande ſol ðꝛeẽ vas admirabile:ᷣm illud Ecci.xliij. Sol in aſpectu annũcians in exitu vas admira bile:opus excelſi in meridiano exurit ter⸗ ram:⁊ in ↄſpectu ardoꝛis eiꝰ qͥs poterit ſu ſtinere? Silr ⁊ chꝛiſtꝰ excedit etiã in digni tateꝛqꝛ inqᷓ;ᷓtũ deꝰ eſt equal pr̃i in dignita te nature:inqᷓ;tũ hõ excedit omẽs ſctõs in dignitate glie: Johj. Aidimus gliam eiꝰ 4c̃. Et ad Hebꝛe.j. Sedet ad dextrã maie⸗ ſtatis in excelſis: tanto melioꝛ angelis ⁊c̃. Qnuarto ſol excedit in ptãte. Mã maio⸗ ris virtutis eſt ⁊ plus infuit in inferioꝛa: imo ſol hʒ qjndã ptãtem ⁊ virtutẽ ſuꝑ om⸗ nia coꝛpa:dũ oĩa illuminat ⁊ ſuꝑioꝛa ⁊ in⸗ ferioꝛa. Añ oĩa reſpicere ðᷣꝛ Ecci.xlij. Sol illuminans ꝑ oĩa reſpexit. Silr chꝛiſtꝰ di⸗ yit Watth.xx viij. Data eſt mihi oĩs ptãs in celo ⁊ in terra. Specialiter aũt ſol habʒ virtutẽ illuminatiuã. Et ip̃e chꝛiſtus dixit Joß. viij. Ego ſum lux mundi. Item vir⸗ tutem iuflãmatiuã: Ecci.yliij. Tripliciter ol exurens montes radios igneos exuf⸗ flans. Et de chꝛiſto dictů eſt Ku.vlt. Mõ⸗ ne coꝛ noſtrum ardens erat in nobis ⁊̃ · Ftem renouatiuã:qꝛ dũ poꝛos terre ape rii: virtutẽ latentẽ in radicibꝰ ad actũ pꝛo ducit: et qð moꝛtuuʒ videbat᷑ reuiuiſcit:et renouat᷑ qð vetuſtate tabuit. Et ita ſilr per chꝛiſtũ renouamur et regeneramur in no⸗ nam vitã: m illud Eph.iiij. Renouamini ſpñ mẽtis veſtre:⁊ induite nouũ hoĩeʒ ⁊c̃. ic enĩ nouus hõ chꝛiſtꝰ eſt. Item virtu⸗ tem purgatiuã. Mã tenebꝛas fugit et feto
res cõſumẽdo purgat. Sic chꝛiſtꝰ purgat
tenpbꝛas ignoꝛãtie et feditates peccatoꝛũ: Hebꝛe.j. Purgationẽ peccatoꝛũ faciens ·
Item virtutẽ nutritiuã.Q uia dů ſuo c iꝛe terre humiditatẽ reſoluit:vi ſua attrã⸗ ctiua quod radicibus eſt ſimile. de illa às⸗
trahit et in terre naſcentiũ nutrimentũ cõ⸗ uertit. Sic chꝛiſtus nutritoꝛ fideliũ diyt: Ego ſum paſtoꝛ bonus. Qui caloꝛe amʒ⸗ ris reſolutus in moꝛtẽ:coꝛpus ſuuʒ nobiz ſimile tradidit in cibũ et ſanguinem in po tum.Et ideo ip̃e dicit:Caro meaverecſti bus ⁊c̃. Joß.vj. Itẽ ſol habet virtutẽcʒ ciliatiuã. Añ virtute ſuã conciligt ĩ coꝛyo ribus anialiũ qjttuoꝛ elementa. Sic chꝛiſ⸗
recõciliauit nos deo ꝑ moꝛtẽ ſuã: ſᷣm illud
Roma.v· Recõciliati ſumus deo ꝑ mon filij ſui. Itẽ ſol habet virtutem immntati uam.Mã ᷣm ꝙ aſcẽdit et deſcendit per ꝙ diaci ſigna ſic variat et ĩimutat tpa. Nan exiſtens in noſtro hemiſperio diẽ facit:ey ſtens in alio noctẽ inducit. Silr chꝛiſt ey ſtens ꝑ gratiã in aĩa illuminat eam et diʒ ibi facit.ſed recedens ab ea ꝑ culpã tene⸗ bꝛoſam ⁊ nocturnã dimittit. Itẽ ſol habʒ virtutẽ diſtinctiuã. Quia ᷣm q̃ttuoꝛ veri ones diſtinguit q̃ttuoꝛ tpa anni. Auia ey ſtens in ariete ver facit:aſcendens adeq crum eſtatẽ efficit:ad libꝛã autũnũ conſi tuit:ſed dñ ad ſcoꝛpionẽ hyemen introit cit. Añ Ecẽs.j. Oꝛit᷑ ſol ⁊ occidit a. Eð ᷣm hugonẽ de ſctõ victoꝛeſie— Sꝛitur qñ.ſ.ꝑ vernale equinoetiũ ingreit
ens:ad noſtrũ polũↄſurgit. Otcidit qip
autũnale exiens ad inferioꝛa deſcẽdit. bj rat per meridiẽ— in hyemalibꝰ ſignis moꝛatur. Flectit ad aquilonẽ qůi eius ſignis que polo boꝛeali viciniois ſuntei⸗ cũfertur. Similiter ſol ſpñalis chilus ol tus eſt ꝑ incarnstionem. Zꝛciij. Ous
eſt ſol ⁊ↄgregati ſunt. Oceidit ꝑpaſſionẽ.
Ande Ipð.ciij. Sol cognouit oecalumſi nʒ. Ad iocũ reuertitꝑ alcẽſionẽ. ů db cuj.iij. Sol et luna.i.chꝛiſtꝰ et triphans ecclia ſteterũt in tabernaculo ſuo·ſ ini⸗ lo. Flectitur ad aquilonẽꝑ ſuams iů cãdũ renerſionẽ: Miere.j· Ab aqlonepa detur om̃e malñ ſuꝑ oẽs habitatoꝛes ker⸗ re qᷓ;tuʒ ad pctõꝛes. In iudicio ſtabit ehu ſus ſicut ſol in medio celi Joſue.x. Stetit ſol in medio celi.et dicit ſtetit: qꝛnonple flectetur nec pꝛece net pꝛecio. Itemel ſtus aſſimilat᷑ juci. nia iuxeſt altiſim in oꝛtuꝛ velociſſima in motu: ſpecioſiſims in aſpectu:⁊ efficaciſſima in effectů⸗
mo dico ꝙ lux eſi altiſima in oꝛruꝛqꝛtav⸗ atur et oꝛitur de celo.ſ.a ſoleet ſtellis 2 ſůt altiſſima coꝛpa ſitu et dignitãtei⸗

De celo ⁊ elementis
xiiij. Ego feci in celis vt oꝛiret᷑ lumen inde ficiens. Mã ſicut caloꝛ eſt qualitas actiua ↄſequẽs foꝛmã ſubſtãtialẽ ignis. ta lur eſt q̃litas actiua ↄſequẽs foꝛmã ſubſtãtia lem ſolis vł cuiuſcunq; alteriꝰ coꝛpis a ſe lucent᷑:ſi aliqð tale eſt. Cuiꝰ ſignũ ẽꝛqꝛ ra dij diuerſaꝝ ſtellaꝝ hñt diuerſos effectus ßᷣm diuerſas naturas coꝛpoꝝ. Sed ſi lux oꝛit᷑ de ſubſtãtia ſolis vł toꝛꝑis a ſe lucen ⸗ tis:ſic chꝛiſtꝰ filiꝰ dei genitꝰ eſt de ſubſtan tia altiſſimi ſcʒ dei patrꝰꝛ Ecci.xxiiij. Ego ex oꝛe altiſſimi pꝛodij.i.de ſubſtãtia patri. Nã ſicut verbũ ſapiẽtie noſtre ſpũaliter ſi ue inuiſibiliter ꝓcedit ab oꝛe:ita filiꝰ a pa tre. Ande ſicut lux eſt cveterna ⁊ coena ſo li:qꝛ qᷓ;cito fuit ſol:fuit lux ſua:ita ꝙ ſi ſol fuiſſet ab eterno:fuiſſet etiã lux ab eterno: ita filius eſt coeternus pr̃i: vt dicit Augꝰ. Mec obſtat qð Señ.j. dicit᷑ fuiſſe ꝓducta uxꝛpoſtea ſol quarto die:qꝛ ᷣm bearum Eion yſiũ.iiij.ca.de diuinis nominibꝰ:Il la lux pᷣmo die creata fuit lux ſolis ſed ifoꝛ mis:qᷓ;tum ad hot ꝙ iam erat ſubſtãtia ſo lis:⁊ habebat illuminatiuã virtutẽ in cõ ⸗ muni:ſed poſtmodũ data eſt ei ſpecialis et determinata virtꝰ ad particulares effectꝰ.
Scðo filius dei aſſimilat᷑ luci:qꝛ luꝝ eſt
velociſſima in motu. Aidemus enĩ ꝙ ſole
aparente in puncto oꝛientis fit illumina tio totius hemiſperij ni vſq; ad punctum vwoſitũ. Ex quo ptʒ ꝙ lux nõ eſt coꝛpus: qꝛ ſi luxꝝ eſſet coꝛpꝰꝛilluminatio eſſet motꝰ localis. Mullus autẽ motꝰ localis coꝛꝑis alicuiꝰ poteſt eſſe in inſtanti:qꝛ om̃e quod mouet localiter: neceſſe eſt vt pꝛius veniat ad mediũ magnitudinis qᷓ; ad extremnʒ. Zlluminatio autẽ fit in inſtanti:qꝛ qñ ſub lectum alicuius foꝛme ſuſceptiuũ eſt in vl/ tima diſpoſitione:tũc foꝛma introducit᷑ in inſtanti:ſi autẽ ſubiectũ eſſet indiſpoſituʒ: tunc quidẽ requireret tempꝰ nõ quideʒ ex ꝑte foꝛme introducẽde: ſʒ ex pte ſubiecti ſubceptiui:ſed aer inqᷓ;tũ diaphanus ẽ in vltima diſpoſitione ad lumen:⁊ iõ illumi natio fit in inſtãti. Itẽ qꝛ illumiatio non eſt tm̃ motꝰ ſed terminꝰ. Termimꝰ autẽ mo tus localis ⁊ cuiuſcũq; motꝰ ſemp eſt in in ſtanti:ſicut generatio q̃ eſt terminꝰ altera tionis fit in inſtãti.Hoc aũt competit filio dei ꝑ quẽ oĩa creata ſunt. Creatio eniẽ p⸗ ductio inſtãtanea. ñ ſicut a luce in inſã⸗
ti fit aeris illumĩatioꝛita a filio dei eſt ĩ in⸗ inſtanti facta rei create pꝛoductio. Joh.j. Erat lux vera q̃ illumiat ⁊c̃.łꝑ ſubitam incoꝛpoꝛationẽ vł receptionẽ luminis ĩ ae⸗ re poſſumꝰ intelligere ipam incarnationẽ verbi.ue qᷓ;tũ ad fuit ĩ inſtãti:qꝛ ip̃m coꝛpꝰ chꝛiſti fuit in ip̃o ſue cõceptiõis exoꝛ dio ĩ inſtãti foꝛmatũ ⁊ oꝛganigatũ. Mõ enĩ erat cõueniẽs ꝙ filiꝰ dei coꝛpus aſſumeret niſi foꝛmatũ. Si aũt añj ꝑfectã foꝛmatiõem tempus aliqð cõceptiõis pᷣceſſiſſet:nõ poſ⸗ ſet tota ↄceptio attribui filio dei qᷓ non at tribuit᷑ ei niſi rõne aſſumptiõis:⁊ ꝑ hoc fi⸗ lius dei cõceptꝰ ðᷣꝛ:qð aliter dici non poſ⸗ ſet. Et ideo ip̃a diſtinctio mẽbꝛoꝝ ⁊ foꝛma tio ĩ inſtãti facta ẽ ꝓpter infinitõ virtutem agẽtis ⁊ foꝛmãtis · Añ Brego. dicit ꝙ an ⸗ gelo nunciante ⁊ ſpũſctõ ſuꝑueniente mox verbũ in vtero:mox intra vterũ verbũ ra⸗ ro. Localis tñ motꝰ ſanguinis ad locũ ge nerationis qͥ cõceptionẽ pᷣcedit nõ fuit ĩ in ſtãti:nec etiã augmẽtũ coꝛpoꝛi ſe ↄfoꝛmãs qð ſequit᷑ cõceptiõem.Muia h eſt ↄtra ra⸗ tionẽ motꝰ localis ⁊ augmẽti qð etiã non fit ſine motu locali.ſ.ꝙ fiat ĩ inſtãti. Mota igit ꝙ filiꝰ dei aliqũ vocatur lux:ᷣm illud Johviij. Ego ſum lux mundi. aliqñ vero Plẽdoꝛ: Mebꝛe.j. Qui cum ſit ſplẽdoꝛ glo rie. aliquando lumen: m illud Joßis.j. Rõ erat ille lux:ſed vt teſtimoniũ ꝑbibe⸗ ret de lumie. Eux aũt ꝓpꝛie ðꝛ ꝓut eſt ĩ ſo⸗ le. lumẽ ꝓut recipit᷑ in aere:ſed ſplendoꝛ put reſultat ex polito et terſo coꝛpoꝛe: ᷣm ilud.j. Wach. vj. Refuſit ſol in clypeos aureos:⁊ reſplẽduerũt mõtes ab eis. Si⸗ militer filiꝰ dei ꝓpꝛie ðꝛ lux ꝓut eſt in pa⸗ tre.j. Timo.vj. Tucẽ habitat ⁊c̃. Sed iu⸗ men putẽ in carne: Eſa.lx. Surge illumi⸗ nare hierlm qꝛ venit lumẽ tuũ:ſed ſplẽdoꝛ apellat᷑ ꝓut exiuit devgine:Eſa.lxij. Do nec egrediat᷑vt ſplẽdoꝛ iuſtus eiꝰ. Scriptu ra tñ varie ⁊ diuerſimode his interdũ vtit noĩbꝰ. Tertio filiꝰ dei aſſimilat᷑ luci:qꝛ ẽ ſpecioſiſſimaĩ aſpectu:ĩmo etiam ſine luce nil awaret plenũ. Añ Amhꝛo. dicit ꝙ lux eſt plenitudo oĩs creature viſibil. Cuiꝰ eſt maxima g̃a ꝙ ln ſuo cõſpectu oĩa mundi coꝛpoꝛa laudibꝰ facit digna. Sic etiã filiꝰ dei:de qͥ ðꝛ Sap̃. vij. Specioſioꝛ ẽ ſole ⁊ ſu per oẽm ſtellaꝝ diſpoſitionẽ eſt pulchꝛitu⸗ do ⁊ oꝛnamẽtũ oĩs creature:nõ tĩ viſibif
k3

Viber ſed etiã inuiſibil. Et iõ nota ꝙ ᷣm Hiony. iiij.ca.de diuinis noĩbꝰ:filiꝰ q ⁊verbũ dei ditit᷑ habet pulchꝛitudinẽ ſubſtãtiuã:cau ſatiuã ⁊ exceſſiuã. Mꝛimo filiꝰ dei nõ hů bet pulchꝛitudine accidẽtalẽ ſed ſubſtanti nã ⁊ eſſentialẽ. Mã puichꝛitudo eius non eſt ab alia re cauſata vel participata. Et iõ dicimꝰ ip̃m nõ tĩ pulchꝛũ:ſed ⁊ pulchꝛitu dinẽ. In creaturis enĩ differũt pulchꝛitu⸗ do ⁊ pulchꝛũꝛſicut cauſa ⁊ cauſatũ:⁊ ſieut participans ⁊ participatũ: qꝛ pulchꝛũ dici tur qð participat pulchꝛitudinẽ.pulchꝛi tudo enĩ creature eſt quedam participatio cauſe omĩa pulchꝛificãtis:⁊ ideo creatura ðꝛ pulchꝛa ſed nõ pulchꝛitudo:ſed deus qͥ eſt eſſentiali᷑ pulcherſ nõ ꝑ participatio⸗ nem alicuiꝰ aiteriꝰ ðꝛ pulchꝛitudo. Se⸗ cũdo hʒ pulchꝛitudinẽ exceſſiuã. Dicit᷑ ei verbũ dei pulchꝛũ ſicut pulcherrimũ ⁊ ſu⸗ perpulchꝛũ: vt dicit iony.qꝛ pulchꝛitu⸗ do ſua excedit in pluribus omneʒ pulchꝛi tudinem. Pꝛimo in veritate: quia non eſt pulchꝛitudo eius fieta vel artificiata: ſed naturalis ⁊ vera. Item in perpetui⸗ tate:quia nunqᷓ; deſtruitur:nec ipfe deus aliquando ſua pulchꝛitudine deſtituitur.
Item in vnifoꝛmitate:quia pulchꝛitudo ſua nõ auget̃ nec diminuitur. Item in to talitate ſiue vniuerſalitate:qꝛ non vno re ſpectu pulcher ⁊ alio turpis:neq; hie pul⸗ cher ⁊ illic non:neq; aliquibus pulcher ⁊ quibuſdam non puicher:ſed ſicut ipſe fᷣm ſeipſum cum ſepiſo ſemper exiſtens vnifoꝛ miter pulcher:⁊ ſieut pꝛefens in ſemetipſo excedens foꝛmam ⁊ pulchꝛitudinem omĩs pulchꝛi. Tertio pulchꝛitudo ſua eſt pul⸗ chꝛitudo cauſatiua omnis pulchꝛitudinis tripliciter. Mꝛimo efficienter:quia ſcili cet pulchꝛificat omnia exiſtentia ᷣm ipſoꝝ pꝛopꝛiam ꝓpoꝛtionem:⁊ cauſat vniuerſa⸗ lem armoniam ⁊ claritateʒ iuxta ſignifica tionem ſolaris luminis cum fulgoꝛeʒ emit tit ⁊ vniuerſitatem rerum pulchꝛificans di ſtributione ſui fontani radij. Ande iſtud pulchꝛum eſt ſicut pꝛincipium effectiuum omnis pulchꝛitudinis. Secundo exem⸗ plariter. Omnis enim pulchꝛitudo et om⸗ ne pulchꝛum vnifoꝛmiter ⁊ cauſaliter pꝛe⸗
exiſtit in ſimplici et ſupernaturali natura
omnium pulchꝛoꝛumn:⁊ ipſa eſt cauſa exẽ⸗ plaris omniñ in verbo:quia m ipſuʒ om⸗
pꝛimus
nia denominantur. pꝛopter quod Boeti dicit de deo· iij. de conſolatione. Wundiʒ
mente gerens:ſimiliq; potentia foꝛmans
pulchꝛum pulcherrimꝰ ipſe. Ttem tertio finalit᷑. E uia ſcʒ finis eſt omniũ pulchꝛo
rum:omnia enim ſunt cauſa pulchꝛi.et ꝓ⸗
pter hoc pulchꝛum idem eſt quod bonuʒ:
quia omnia deſiderant pulchꝛũ ⁊ bonum. MQuarto chꝛiſtus aſſimilatur luci:ex eo ꝙ lux eſt efficaciſſima in effectu. Añ Vio/ ny. dicit ꝙ lux omnibꝰ coꝛpoꝛibus cogni/ tionem confert ⁊ vitam ⁊ motum. Et quic quid in iſtis inferioꝛibus cauſatur:medi⸗ ante luce pꝛoducitur. Et hᷓ etiã dicit Aui⸗ cenna.Ex quo etiam concluditur a argui⸗ tur ꝙ luꝝ non habet in aere tm̃ eſſe intẽtio naleèꝛſed etiã reale:ex eo ꝙ intentiones nð cauſant tranſmutationes naturales. Net
obſtat ꝙ nimia albedo vt in niue oculumn
tranſmutat:⁊ ita videtur ꝙ intentio ſi foꝛ⸗ tis ſit poſſit tranſmutari realiter. Dicendũ ꝙ albedo quantumcunq; magna non ha⸗ bet oculum realiter tranſmutare rationeqᷓ coloꝛ: vel ratione qua intentioneʒ ſuã mu tiplicat in medio ꝛſed ea ratione qua aereʒ
facit lucidioꝛem ſiue luceʒ adauget: ꝓpter
quod reddit viſui obiectũ impꝛopoꝛtiona tum ratione nimie tlaritatis:et ger ſic foꝛ⸗ titer illuminatus ocułum contingit realit et ita ipſum tranſmutare poteſt ratione ex⸗ cellentis lucidi ⁊ non ratione intentionis coloꝛate. Poſſumus ergo effectꝰ lucis fi
lio dei adaptare:cuiꝰ exiſtere in carne hu mana non fuit intentionale ⁊ fantaſticum
vel imaginarium ſed verum et reale ſicti lucis eſſe eſt reale in aere. Fuit enim ver⸗ deus et verus homo. Et ideo ipſe eſt ſini⸗ lis luci. Pꝛimo quia lux eſt rerum gene ratiua: quod quidem habet lux inquantũ inſtrumentaliter agit in virtute coꝛpoꝛul celeſtium ad pꝛoducendas foꝛmas ſubſtã/ tialcs. Ita etiam ſimiliter per ipſum vi bumꝛid eñ per filium dei omnia pꝛoducti
funt: ᷣm illud Joh.j. Omnia per ipſumfs
cta ſunt: id eſt ereata: et ſine ipſo factuʒ e nihil. Sed intelligendum per ipſum nõſi⸗ cut per inſtrumentum. Ande in hoc non e fimile de luce:ſed intelligendum eſt omnis eſſe facta per verbum ſicut artificiata di⸗
cuntur eſſe facta per artificeʒꝛid eſtperrs tionem artis pꝛeconceptam. Nunqᷓ; enim

mei n us n nnlnut m — m oſumus rut n t en nuned n ralent 10 bomo 1ahit binog m
—
cut etiam homo non illuminatur a ſole.vł
De celo et elemẽtis aliqis faceret aliq̃d niſi pꝛeeriſteret actu nationis eterne:qꝛ ipſe eſt vita. Quar⸗ alis pꝛeconceptio ſue ſapientie: que eſt foꝛ/ to quia lux eſt occultoꝛum manifeſtatiua. ma ⁊ ratio rei facte:ſicut foꝛma arce in mẽ/ hoc autem chꝛiſtus faciet in vltimo iudi⸗ te artificis pꝛeconcepta eſt ratio arce faci/ cio quando illuminabit abſcondita tene⸗ ende· Et ſiniliter deus pater nihil operat᷑ bꝛarum:et manifeſtabit conſ ilia coꝛdiumi. niſi per cõceptũ ſui inteilectus:qui eſt ſapi j·Coꝛint.iitj. Itein chꝛiſtus ſimilis fuit entia ab eterno concepta:ſcilicet dei ver/ inonti olympoꝛqui eſt mons Wacedonie. bum ⁊ dei filius: ⁊ ideo impoſſibile eſt ꝙ ita excelſus vt nubes ſub eo eſſe dicantur. sliquid faciat niſi per filium.Et ideo Au Tante enim altitudinis eſt ꝙ omnes aert guſtinꝰ dicit ꝙ verbum eſt ars plena rati/ turbines et impꝛeſſiones excedit: quem onum vinentium. Dicit etiam patrem per philoſophi aſcendentes vt curſus ſtellarũ filium omnia feciſſe inqᷓ;tum fiius ab ißo inſpicerẽt:ibi viuere nõ poterant niſi ſpon patre habet ꝙ ſit cauſa omnium factoꝛuʒ: gias plenas aqua poꝛtarent: vt ſic ꝑ aque ⁊ideo non ſequitur ꝙ ſit vt inſtrumentuʒ attrattionem gerem groſſioꝛem haurirent vel miniſter patris: quia eandem numero vt dicitur in hiſtoꝛia.Hec autem oĩa chꝛi⸗ Lequalem virtutem quam pater habet et ſto competunt:qui om̃es nubes:id eſt ſau filius ab ipſo habet per quam operatur. ctos exceſſit altitudine vite. omnes turbi⸗ Secundo quia lux eſt ſui luminis om/ nes paſſionum vel tribulationum altitudi nibus communicatiua. Ita chꝛiſtus qᷓ;tũ ne patientie:omnes philoſophos altitudi in ſe eſt lumen gratie vel miſericoꝛdie ſue ne fapientie:nec altitudinem ſue diumnita⸗ comniunicat vniuerſis: Johis.j. Illumi/ tis philoſophi contingere potuerunt: niſi nat omnem hominem venientem in hunc cum ſpõgijs:id eſt creaturis plenis aqua mundui. Chꝛyſo. dicit ꝙ illuminat qᷓ;tuʒ ipſius celeſtis ſapientie. Omnes enim cre⸗ de ſe eſt omnem hominẽ:quia ex partè ſua ature vt pꝛius dictum eſt diuinam ſapien ⸗ nulli deeſt:immo vult omnes homies ſal/ tiam repꝛeſentant. Dominus enim illaʒ ef nos fieri:et ad agnitionem veritatis veni fudit ſuper omnia opera ſua: vt ðꝛ Ecci. j. re.j· Timo.ij. Ande ſi quis non illumina Et ipſi philoſophi non cognouerunt denʒ turtnon eſt ex parte dei:ſed ex parte homi niſi ex creaturis: ad Ro ma.j. Jnuiſibilia nis auertentis ſe a lumie illuminante. Si/ dei a creatura mundi per ea que facta ſũt intellecta conſpiciunt᷑:ſempiterna quoq; virtuseius ⁊ diuinitas. — Capitulum: XCII
Hꝛiſtiani:iudei: et ſaraceni differunt ad modũ pla⸗ netarum. Mam planete aliqui ſunt
—
quando in domo tenebꝛoſa ſe includit.vl quando oculos claudit:vel quando ob⸗ ſtaculuim interponit. Sic etiam ſpirituali⸗ ter non illuminatur a chꝛiſto. vel qui in te nebꝛis ignoꝛantie voluntarie ſe claudit: c Job. xxiuj. Ipſi fuerunt rebelles lumini:
„
*6
voluntatem deo non apcrit: Daniel. xiij. natiuitati dominantur:qᷓ; non ſuos adiu⸗ Declinauerunt oculos ſuos vt non vidè/ uare dicuntur. Tales ergo dicuntur chꝛi⸗ rent celumneq; recoꝛdarentur iudicioꝛuʒ ſtiani quibus Spoſtolus dicit: Memint iuſtoꝛum. Ael qui peccati moꝛtalis obſta dantes vilam offenſionem. Ande tam ſu⸗ culum interponit:Mð. lvij. Supercecidit is qᷓ; non ſuis benefacere iubentur. Luck. ignis et non viderunt ſolem. Tertio qꝛ vj· Diligite inimicoſ veſtros: bñfacite his lux eſt errantium ſiue deuiantium directi/ qui oderunt vos. Quidam vero planete uat⁊ chꝛiſtus eſt dux ⁊ directoꝛ quẽ ſequẽ ſunt mali vt mars et faturnus: qui non ſu tes errare non poſſunt: Joh.viij. Ego ſuʒ is obſunt:ſuis tamen. ꝓſunt. Tales hodie lux mundi:qui ſequitur me non ambulat iudei:qui licet ſuis non fenerentur: tamẽ in tenebeis:ſcilicet deuij vel erroꝛis. Mon fenerantur non ſuis vtchꝛiſtianis et alijs enim ſequens chꝛiſtũ ambulat in tenebꝛis nationibus. Item dicunt ſe vᷣm legem ſuã ignoꝛãtie:qꝛ ipſe ẽ vitas:neq; in tenebꝛis ad diligendum amicos teneri:⁊ ad odien culpe: qẽ ip̃e ẽ via:neq; in tenebꝛis dam/ dum inimicos. Ande ad illud prrehtnz⸗
vel qut oculos anime intellectum ſcilicet ⁊ poni qui nulli nocent:ſed tam ſuos quoꝛũ

VLber Biliges amicum vel pꝛoximum tuum:ad. diderunt in ſuis traditionibus:⁊ odio ha bebis inimicum:quam additionem toĩrẽ⸗ xit dominus Watth.v. Quidam planete vero mediocres ſunt: vt ſol:luna:mercuri us. Mam ſuis be na ingerunt:nõ ſuis mo⸗ do bona modo mala. Tales autem viden tur eſſe faraceni. Quia non ſolum inter ſe ſunt miſericoꝛdes:ſed etiam interdũ chꝛi ⸗ ſtianis miſericoꝛdiam impendũt:licet eos tamen frequenter impugnent. In hoc ta⸗ men ſunt minus mali ſaraceni q; iudei:a? chꝛiſtum renerentur quem iu dei blaſphe mant. Confitentur enim faracent chꝛiſtuʒ ex Waria virgine ſine virili ſemine natñ · Poc eſt certum:et ego qui inter eos fui fre quenter hoc audiui ab eis:et a ſuis ſacha⸗ rijs qͥ religioſi ſunt dicti apud eos:⁊ mul⸗ chetis:id eſt qui eoꝛum eſcas officiãt. An de in libꝛo qui dicitur alchoꝛanꝛ id eſt lex quam condidit Wachomet pꝛoponitur queſtio vna ſic: Que femĩa ð maſculo tiñ: et quis maſculus de femina tĩ?Et reſpon det:Eua ex adam: Chꝛiſtus ex Waria vir gine. Item querit que ſunt tria que ſine feminis cõmiytione edita fu erũt? Reſpon ⸗ det:adam:aries abꝛae ⁊ chꝛiſt?. Itẽ ↄfi tent᷑ ſaraceni beatã Wariam fuiſſe per an gelos commendatam:⁊ de chꝛiſto naſcitu ro fuiſſe edoctam ⁊ certificatã. Et in eodẽ libꝛo pᷣmo ſic ðᷣꝛꝛ Angeli Wariã alloquen tes inquiũt: O maria oĩbꝰ viris ⁊ mulieri bus ſplẽdidioꝛ:mũdio? atq; letioꝛ:ſoli ðᷣo pſfeuerant ſtudẽs:ip̃m cũ humilib? genib? deo ſe liectẽtibꝰ adoꝛans:⁊ nequaqᷓ; iter⸗ renas ſoꝛdes pꝛoijciẽtibꝰ ⁊ curaʒ agẽtibꝰ: às Warie cuſtos efficeret᷑.ſhec arcana ſe⸗ cretiſſima cõmitto angelis dicẽtibꝰ: O ma ria cui ſummi nũcij gaudiũ cum verbo dei cuiꝰ nomẽ eſt ieſus chꝛiſtus filiꝰ Warie:q̃ eſt facies oĩm gentiũ in b ſeculo ⁊ futuro· Senes ⁊ infantulos cunabula ſeruantes cõueniẽs:pꝛefes ſapiẽs vir optimꝰ ab vni⸗ nerſitatis creatoꝛe mittit? Rñdet illa: O deus cũ virũ nõ tetigerim quõ cõcipiam? Reſpõdẽt angeli: Deo nihil occurrit ipoſ⸗ fibile:omia ꝓutvult operãti. Cuiꝰ manda tum om̃e ſuũ placere ꝑfieit:ipeq; filiũ ſuũ cũ dinĩa virtute venientẽ:libꝛñ legiferum omiſq; magiſterij peritiã ⁊ teſtimoninz ac euãgeliũ mãdatũq; filijs iſraet edocebit.
Ille nãq; foꝛmis volatiliũſluteis ac cõpoſt tis inſufians volare faciet. Cecos et mu⸗ tos curabit:moꝛpheaticos ⁊ lepꝛoſos mũ
dabit:moꝛtuos treatoꝛe cooperãte viuifi⸗
cabit: quicqͥd cõiecturis qᷓdve diſputatio
ne deputatũ ſit ꝓpalabit:ſilr cũcta quein
deum credẽtibꝰ mirabilia cenſent᷑. Iteʒ cõfitetur eadẽ lex ſaracenoꝝ chꝛiſtũ fuiſſe fummũ omniũ ꝓphetarũ apud deũ. Ande in eodẽ libꝛo Wachomet introducit deuz loquẽtem ⁊ dicẽtem: Omniũ Whetarum alio ſuꝑ alium ꝑme ſublimatoꝛ coꝛuz 3 buſdam cũ deo locutꝰ chꝛiſto Warie filio animã noſtrã ꝓpꝛie cõferẽtes vim atq; vir tutem pꝛe ceteris pꝛebuimꝰ. Item cõfite⸗ tur chꝛiſtũ eſſe verbũ et virtutẽ dei:⁊ ideo ibidem dicit ꝙ quãdo deus iudicabit mů qum clamabũt homies ad eũ ⁊ dicent: e ſu chꝛiſte ſpiritꝰ ⁊ verbñ dei ⁊ virtus dei: moueat te pietas tua:itercede ꝓ nobis. Et tunc dicet eis:Eſuriui ⁊c̃.ſicut eſt in euan⸗ gelio p omĩa. Item cõmẽdat idẽ liberle gem ⁊ enẽ gelium chꝛiſti: dicit tres leges eije a deo in q̃bus recte vie tradũtur· ſʒle gem Woyſi ⁊ euãgeliũ ⁊ſuuʒ alcboꝛanũ. Et ideo dicit in. j. iibꝛo. Deus pius a nile ricoꝛs viuus ⁊ aitiſſimꝰ: qui pꝛiꝰ teſtamen tum: deinde euã gelium rectã viã homini⸗ bus tradidit:poũremũ libꝛũ veraciſimũ alchoꝛan deſuꝑ pꝛebuit. Iteʒ in eodẽin⸗ troducit deum ſibi loquẽtem ⁊ dicenteʒ ſi⸗ bi pᷣcepta legũ ⁊ moꝛes: ſiẽ Noe ⁊ Vbꝛae 4Woyſi ⁊ Chꝛiſto tradidimꝰ. Itẽ coni tetur eadẽ lex ꝙ in reſurrectione generali omẽs perfecti ĩ foꝛma chꝛiſti reſurgẽt.&n de dicit ꝑfecti oim̃es ꝛin ſtatu ade et foꝛms chꝛiſti reſurgẽt:nunqᷓ; incremẽtum autde crementũ patiẽtes. Item eadẽ lex vſurã⸗ rios deteſtat᷑. Ande ibidẽ dicit: Boni vi⸗ ri de timete ⁊ fenerari pᷣtermittite. Delt noꝛe enim homies viuẽtes nõ nili qj de⸗ moniaci reſurgent. lhec oĩa magnifita de chꝛiſto euãgelio ⁊ virgine ſeriptò ſunt in alchoꝛan.i.in lege ſaracenoꝝ quãm eis Wachomet dedit. Que licet multa falſa cõtineat ⁊ immũda: tñ etiã multa teſtimo⸗ nia phibet noſtre fidei vitati:vt ſupꝛa ha⸗ tui E ue omia introduxi ad eraggeran⸗ dũů infidelitatẽ iudeoꝛũ chꝛiſtũ blaſphen tium:cũ tamẽ ſcripture eoꝛů teſimonip⸗ bibuerũt chꝛiſto:ſiẽ diyit eis Job·v. Seru
———„

Demetallis ⁊ lapid ib us
kamini ſcripturas:qʒ ille teſtimoniũ perhi bent de meꝛet tñ ceci negãt quam ſaraceni ignoꝛantes ſcripturas venerantur ⁊ ado⸗
Alus dei aſſimi
6 latur aeri:qͥ habz tres regiões:qᷓꝝ ſup̃ma qj igni cõiuncta eſt rara ẽ et vehemẽter calida ꝓpt er vicinitateʒ ignis ⁊ ꝓpter radios ſteliarum ⁊ lumẽ: que ſibi ſunt vicinioꝛa:⁊ illa pars eſt locꝰ inima⸗ tionis ꝑ ſe: dicit᷑ regio eſtus.ſhuic ſimiles ſunt qͥ̊ magno geli ardoꝛe ferueſcũt:Põ. lxviij. Zelus domus tue comedit me. Blo fa. Zelus eſt bonꝰ feruoꝛ animi:q̊ mens ꝓ defenſione veritatꝰ accẽdit᷑:eo ꝙ quelibet ꝛaua q̃ videt coꝛrigere ſatagit.ſi neqͥt to⸗ lerat ⁊ gemit. Iſte gelus eauſat᷑ in ſanctis ex iniãmatiõe ignis ſpũſſancti vł̃ charita tis diuĩe:⁊ ex radijs ſtellaꝝ.i.exẽplis ſan⸗ ctoꝝ patrũ:ſicut phinees:helie ⁊ alioꝛqᷓ: multũ gelauerũt ꝓ deo ⁊ lege eius.j. Wa⸗ chab.ij. Mhinees p̃ ñ gelando geluʒ dei accepit teſtamẽtũ ſacerdotij eterni.Helias dixit.iij. Regꝰ.xix. Zelo gelatꝰ ſum ꝓ do⸗ mino. Secũda regio aeris ſiue media go na eſt locus frigoꝛis:qꝛ illa nõ habet calo reʒ ex vicino igne ſicut regio ſuꝑioꝛ:nec ex refectione radioꝝ ſicut regio inferioꝛ:eo ꝙ radij nõ reflectunt᷑ ad tranſparens ſiue peruium:aut ad multũ diaphanũ: ſed tm̃ ad ſolidũ planum:⁊ plus ſi fuerit terſum: vt eſt aque ſupficies vl ſpeculi vłalio mo⸗ do politũ vl planũ. Muic aeri ſiles ſunt q́ ſunt totaliter frigidi:ita vt nec gelo dei tã⸗ gant̃:qꝛ nec igne diuini amoꝛis incendun tur:nec radijs.i.exẽplis ſanctoꝝ tangun ⸗ tur:⁊ ideo aufert ab eis diabolus gelũ bo num. Tales ſunt pꝛelati mali qͥ de gregis ſui diſſipatione nõ curant:Eſa.xj. Zufere tur gelus ephꝛaim. Ephꝛaim interpꝛetat augmentũ vl fertilitas: ⁊ ſignat pꝛelatos qᷓ cogitant de tẽpoꝛaliũ augmẽtatiõe:⁊ ni⸗ hil de aĩaꝝ ꝑditione. Tertia regio aeris eſt tepida vł temperata ſuſcipiẽs aliqͥd de ſuperioꝛi ⁊ aliqð ab inferioꝛi:eſt tñ intẽpe rate calida ᷣm ꝙ vincit᷑ ab inferioꝛibꝰ q́⸗ buſdã tempoꝛibꝰ: ⁊ intẽperate frigida ᷣm ꝙ vincit᷑ a ſuꝑioꝛibꝰ quibuſdã tempoꝛibꝰ alijs.Muic ſimiles ſunt qͥ g dei hñt tepi dũ vel inoꝛdiatũ. Nã aliqũ vincũt᷑ ab infe
rrioꝛibꝰ paſſionibꝰ iravel odio et tůc nimis
incãdeſcunt. Quandoq; vo ſuperioꝛum vel potentioꝝ timoꝛe ꝑterriti:omnino a ge lo tepeſcũt et frigeſcũt. Tales habẽt geluʒ ſed non ſᷓm ſcientiã.i.diſcretionem: Ro. x. Patet ergo ꝙ gelus frigidus cũ ſit nullꝰ eſt damnabilis:tepidus:rep̃henſibilis:fer uidus ⁊ charitatinꝰ laudabilis q̊ meretur
celeſte pꝛemiũ.j. Wach.ij. Melias dñ gelat
gelum legis receptꝰ eſt in celũ. Ad qð nos perducat chꝛiſtꝰ qui eſt benedict? Amen ·
Eyplicit liber pꝛimus de ſimilitudinibꝰrerum.
Incipit pꝛologus libꝛi ſecundi de metal lis atq; lapidibus.
Abet argen
tum venarum 4 pꝛin
cipia:et auro locus eſtĩq́;
cõflatur. Ferruʒ de terrg
tollit᷑:et lapis caloꝛe ſolu
tus in es cõuertitur: Job rrvtij. Diulne pꝛudentie largitas:a qᷓque cunq; creata ſunt connexionis mirabilis oꝛdine gubernantur:rationali creature.i. homini ſic coꝛꝑa inferioꝛa ſubiecit: vt ei in ſubſidiũ adeſſent infirmitat?:et documen ⸗
tuʒ inſup poꝛrigerẽt veritat᷑:⁊ in exemplũ
illi fierent etiã bonitat?. Wã ex vfu vario ſenſibiliũ coꝛpoꝛũ humani coꝛpoꝛis labili⸗ tati fuccurrit: qð ex eiſdẽ ex quibꝰ conſtat coꝛpoꝛibꝰenutrit᷑:ex eoꝛundem quoq; coꝛ⸗ poꝝ ſpeciebꝰ infoꝛmant᷑ ſenſus:⁊ ratio ern dit: vt ſie humana conditio a ſenſu ſumat initiũ:⁊ nõ ꝑ ſe res ſenſibiles.i.ꝑ ſuas ſub ſtantias ⁊ eſſentias: fed tm̃ ꝑ ſuas ſpecies anime illabunf᷑: ex quibus humans ratio dum hincinde inueſtigãdo diſcurrit:rati⸗ ones foꝛmat qᷓ;plurimas:ex quibꝰ intelli⸗ gibiles elicit varietates: nõ ſolũ de rebus infimis ſed etiã de mSiip⸗

bilia dei a creatura můdi ꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta cõſpiciunt᷑. Quia vero opꝰ na⸗ ture eſt opus intelligẽtie:ex eo ꝙ coĩpo?a⸗ lia mediantibꝰ angelis a deo gubernant᷑: etiã ex ipſis coꝛnoꝛibꝰ humana dirigit᷑ ra/ tioꝛ ex motibꝰ eoꝝ oꝛdine exẽpla ſumẽs 4 regulas ſuarũ actionũ nõ tiñ artificialiũ in qbus ars imitat naturã:ſed etiã moꝛa⸗ liũ operũ directiua. Et qĩ inter cetera ta⸗ lia potiſſime mineralia coꝛpota:vt ſunt fer rũ vel argentũ vel aurũ ⁊ alia q̃cunq; me talla:⁊ cũ eis etiã lapides humane neceſſi tati deſetuiũt: ſcriptura ſacra diuinirꝰ in ⸗ ſpirata:in qᷓ teſtante Aplo: Muecũq; ſcri⸗ pta ſunt ad noſtrã doctrinaʒ ſcripta ſunt. de eis frequẽtius legit᷑ vt nõ ti ad cõmo dũ coꝛpoꝛis illa cõceſſa putemus: ſed etiã ad moꝛũ exemplum inſpicere ſtudeamus. Nnapꝛopter Job dinerſas metalloꝝ oꝛi⸗ gines in vbis pᷣmiſſis declarat ſiue deſcri bit. Ex qͥbus beatꝰ Srego · in libꝛo ſuo mo raliũ ꝑutiles moꝛalitates aſſumit · Zit ei beat? Jobꝛ Mabet argentũ venarũ ſuaruʒ ⁊c. In quibꝰ vbis penſandũ eſt ꝙ neã̃qᷓ; tam ſanctiſſimꝰ vir aut de minera argentt aut de loco cõflatiõis auri:aut de ferri oꝛi gine:ant de ſolutiõe lapidis:⁊ de eris foꝛ matione tã ſerioſe tractaſſet:ſi talia ad no ſtrã doctrinã ꝓficere nõ nouiſſet. Etiõ be atus Brego. dicit ꝑ argentũ ſignificari pᷣ⸗ dicatoꝛũ doctrinã:cuiꝰ venarũ pꝛincipiuʒ eſt ſacre ſcripture pagina. Mã qui ad vere pᷣdicationis vba ſe pᷣparant:neceſſe eſt vt Initiũ a ſacre ſcripture pagina ſumant. In auro vo ſignificat᷑ martvrũ patiẽtia:cuiꝰ? tonflatiõis.i.ꝓbatiõis locus catholica ẽ ccckia. Quia nõ niſi ĩ catholica ecclia veri martyres ſunt:ex eo ꝙ ſine fide: ſpe et cha
ritate qbus mẽbꝛa iungunt᷑ ecclie non ha
bet paſſio meritũ:ſicut in heretic ptʒ. An
de Apls dicit.j. Coꝛinth. xiij. Si tradide⸗
—
ro coꝛpus meũ ita vt ardeã:ch aritatẽ aũt
nõ haheã nihil mihi ꝓdeſt · n ferro auteʒ accipit᷑ bonũ opandi potentia ſen foꝛtitu do ſanctoꝝ:qð ferrũ de terra tollit᷑:qꝛ foꝛ
tioꝛes viri a terrena quaʒ pꝛius tenuerant actione ſeparant:⁊ pugnatoꝛes ipſiꝰ eccle
ſie ac pugiles deputant᷑. In lapide voiſi⸗
gniſicatinterioꝛ coꝛdis duricia ⁊ ĩ ere cha
ritatis cõſtãtia.&ñ tũc lapis caloꝛe ſoluit᷑ qñ coꝛ durũ⁊ a dini amortigne frigidũ fer
uoꝛe ſpũs tangi᷑:? ad amoꝛẽ mollit᷑:⁊ tũc
Vber ſecundus
in es cõuertit᷑ qñ charitate ſolidatũ ad bo na opa roboꝛat᷑: vt ſicut pꝛiꝰ durꝰ fuerati amote ſeculi:ita ſe poſtmodũ foꝛtẽ exhibe at in amoꝛẽ dei. Et qꝛ de alijs hmõi talip metallis ſeu lapidibꝰ de qͥbꝰin ſcriptura le git᷑ frequẽter:⁊ in pluribꝰ locis eſt idẽ eſti mandũ videlicet ꝙ ad noſtrã cõferãt diſei plinã. Eſt nr̃e intentiõis ꝓpoſitũ poſt ex⸗ empla ſimpliciũ co?poꝝ q̃ iam ſunt in ᷣmd libꝛo adducta. In hoc ſecũdo libꝛo deme tallis atq; lapidibꝰ:tam pᷣcioſis qᷓ; cõmu⸗ nibus ⁊ de alijs mineralibꝰ exẽpla intro/ ducere varia ⁊ moꝛibꝰ adaptare:eunden ſeruãdo oꝛdinem quẽ ſcʒ in pᷣncipio tenui⸗ in capituloꝝ materijs q; in exem⸗ piSs.
Explicit pꝛologus libꝛi ſecundi.
Incipit iber ſecũdus de exemplis t ſ⸗ militudinibus rerum. Ca 1
Matoꝛes
dei aſſimilant᷑ lapidi⸗
bꝰ pter octo. P⸗
3 mo qͥdẽ qʒ lapides ſt naturaliter frigidi et
ſicci:eo qꝙ ex partibꝰ
terre ſolidis ⁊ compa
ctis lapidis ſubſtãtia generat᷑. Aeꝝ eſt tñ vt dicit Zriſto.in·iij⸗ Weche. ex ſola ẽra nõ fit lapis:qꝛvincens in ea ſiccitas nõ ꝑmittit vt in lapidem co⸗ gulari poſſit. Sʒ ex cõmixtiõe terrea fit lutũ qð int᷑ terrã ⁊ petrã ẽ mediũ: qð dů partiũ ſuaꝝ foꝛtit᷑ coagulationẽ vſtringk
in lapidẽ mutat᷑. Añ tali trãſmutatiõi lu ⸗ tů vnctuoſuʒ ẽ aptiꝰ. Habet 3 lapis exter ra ſiccitatẽ:⁊ ex aqua ſił⁊ terra frigidita“ tẽ. Añ ẽ naturalit ſiẽ dictũ ẽ frigidꝰ⁊ ſiccꝰ.
Et iſta cõpetũt ſpũalit᷑ amic dei qʒ chari⸗
tas facit frigidos ab inſatiabili auaricia.
Charitas eĩ nõ q̃rit ̃ ſua ſt:ſt? ðe ſ· Coi.
xiij. Itẽ facit eos ſiccos a fluxu Acupiſcẽ“ tie:qi virtꝰ diuini amoꝛis reſtringit lubꝛi⸗ cũ carnis:ſiẽ ptʒ in Wagdalena·&t tales fi lapides ſcti qͥ ſůtſine affectiõe carne et mũdi: Zach.ix. Lapides ſcti eleuant ſup terrã eiꝰ. Scðo lapides ſũt ſubſtãtialit cõpacti. Quia ſcti ſuntĩ ſeip̃is coagulati
—
—— —

— ² 5 5.. .— 4— 2— ———*—
2
22£
86 —
*
vineulo ſiue coagulo dilectiõis ⁊ gre. Añ charitas ðᷣꝛ ẽſſe vinculũ ꝑfectiõis: oloᷓ· iij. Tertio qͥʒ lapides ſũt mirabilr duri: ⁊ amici dei ſũt duri ꝑ ſoliditatẽ patientie: qꝛ charitas patiẽs eſt. Anð ſit lapis a ſua duricia ex aque infuſiõe nõ ſoluit᷑ ꝛſic ami ⸗ cus dei ex tribulatiõis ↄcuſſione a ſua pa⸗ tiẽtia nõ mouet᷑: Job.xlj. Coꝛ eiindurabi
tur qᷓſi lapis ⁊c̃. Itẽ ſcti ſibijp̃is duri ſũt ꝑ auſteritatẽ pnie. tẽ qñq; duri ſũt alijs
—
ꝑ coꝛrectionẽ ⁊ ſeneritateʒ iuſticie qᷓ tanq virga ferrea alios regũt: Deut᷑.viij. Cui
lapides ferrũ ſunt. Quarto qꝛ lapides ſunt grauit᷑ ponderoſi. Sic amici dei ſunt graues ⁊ põderoſi ꝑ grauitatẽ moꝝ ⁊ deli
berationẽ pꝛudẽtie ſiue in fact? ſiue ĩ dict?:
m illud Ecci.xxj. Aerba ſapiẽtũ ſtathe⸗ ra ponderabunt᷑:⁊ taliũ opa vłl verba ſũt magł grata bonis:MPð.cj. Placuerũt ſer nis tuis lapides eiꝰ. Muito qꝛ lapides ſunt virtualit᷑ igniti: qᷓ;uis enĩ lapis ey fe ſit frigidus:ignẽ tñ emittit ſi foꝛtit᷑ ſit ꝑcuſ ſus. Mã ex foꝛti ⁊ violẽta aeris colliſione in ſuꝑficie ferri⁊ lapidis ſubito aer alliſus ignit᷑ ⁊ ſcintillãdo de lapide egredit᷑. Sic et amatoꝛes dei quãqᷓ; ſint frigidi ab eſtu amoꝛis mũdani:cũ tñ ab ipßo můũdo foꝛtit allidunt:tũc diuino amoꝛe foꝛtiꝰ igniunt᷑. Añ pᷣcipue in tribulatiõibꝰ ⁊ ꝑſecutiõibꝰ poſiti:ignitꝰ ſcintillemicãtvł opeꝝvłl vᷣbo rũ:⁊ taliũ oꝑa ſunt ſacrificia deo accepta. 5. Wach. x. De ignit'lapidibꝰigne ↄcepto ſacrificiũ obtulerunt. Sexto qꝛ lapides ſůt infimi loci petitiui:qꝛ amici dei infima petũt ꝑ hũilitatẽ: En.xiiij. Recũbe in no⸗ uiſſimo loco.ij. Coꝛin.iij. Winiſtratio moꝛ tis defoꝛmata in lapidibꝰ fuit in glia.lhec miſtratio lapidũ ẽ humiliuʒ abiectio:cuiꝰ eſt miniſtrare obſequia:moꝛtificare vitia: defoꝛmare eoꝛum coꝛpoꝛa:quia humiles nec coꝛpoꝛa eoꝛum oꝛnant nec colunt. An de awarent in coꝛpoꝛe deſpecti:et ideo ſi⸗ gnãtur per lapideſ impolitos: Joſue.viij. Edificant altare:id eſt altitudineʒ eccleſie de lapidibus impolitis: id eſt de pomini⸗ bus deſpectis et incuſtis. Item eius eſt gloificare: Mꝛonerb.xxir. Humilem ſpi⸗ ritu ſuſcipiet gloꝛia. Septimo quia lapi des ſunt terre compꝛeſſiui:quia ſcilicʒ ami ei dei frã coꝛpoꝛis ſui cõpꝛimũt:⁊ domant
per laboꝛem penitentie ⁊ abſtinẽtie: mil⸗ ud.jCoꝛinth.ix.Caſtigo coꝛpus meuz:⁊
De metallis⁊ lapidibus
in ſeruitutem redigo ⁊c̃.Egech.xiij Lapi des pgrãdes deſuper irruentes. Sunt en amatoꝛes dei lapides grandes quo ad ſpi ritum deſuper irruentes per coꝛpoꝛis do⸗ minium:quia ſptritus in eis carnem ſibi ſubiugat potenter ⁊ violenter. Octauo quia lapides ſunt diuerſarum partium ter re ne dilabanturvnitiui. Ande Ambꝛo. di cit ꝙ lapides ſunt oſſa terre:qꝛ hoc in ter⸗ ra pꝛo bantur facere faciunt oſſa in coꝛpo ⸗ re. Similiter amici dei dum homines ter⸗
renos ad inuicem diſcoꝛdes ad concoꝛdi⸗
am:⁊ pacem reducunt quaſi quidam lapi des medij dinerſas partes terre adinnicẽ coniungunt. Immo etiã ſicut in muro me⸗ diante calce lapides connectuntur:ita eti⸗ am amatoꝛes dei mediante charitate inui⸗ cem cõiungũtur.j. Wachab.x. Jonathas dixit facientibus:extruite muros in mon ⸗ te ſion:⁊ in circũitu de lapidibus quadra tis. ſti lapides quadrati ſunt amici dei: qui deum diligunt:ſcilicet er toto coꝛde:ex tota anima ⁊ ex tota men ⸗ te:⁊ ex omnibus viribꝰꝛſicut dicitur Lu⸗ ce.x.Et eſt intelligenduʒ ex toto coꝛde:id eſt ex intentione: vt ſcilicet tota noſtra in ⸗ tentio feratur in deũ.ex tota mente:id eſt intellectu:ſcilicet vt intellectus ei totaliter ſuhdatur.ex tota anima:id eſt voluntate: ſcilicet vt apetitus ᷣm ipſam reguletur. Ex omnibus viribus ſcilicet ꝙ omiĩs act? noſter interioꝛ ei obediat:et pꝛopter ipſuʒ
„ 4a. Vima de a ſimilari vitro. Pꝛimo quia vi ½ trum eſt ſumme perſpicuũ. Maʒ in alijs vaſis metallicis quicquid int? po nitur viſui occultstur. In vitro autẽ qni⸗ libet liquoꝛ poſitus qualis eſt intus talis erterius oeulis repꝛeſentatur: vt dicit Iſi⸗ doꝛus.Hec perſpicu itas fit in anima peni tentis: quando quicquid eſt intus in con⸗ ſcientia extra per confeſſioneʒ pꝛoditur in dicio ſacerdotis: Watth.viij. Aade ⁊ oſtẽ de te ſacerdoti: Pꝛonerbioꝝ.xxiij. Splen det in vitro coloꝛ eius ſcilicet viniꝛ⁊ ſimili ter cuiuſtibet alterius liquoꝛis immiſſi.
Secundo quisa vitrum eſt totaliter lu⸗ mini peruium. am maſſa vitrea que nũc
fit ex cineribus arboꝛum ⁊ herbarum per foꝛtiſſimam ignis conflagrationem: ex qᷓ⸗
beraſv

pus cineribus kit vitrum ſicut cũ nũc vtrũ q; admiſcet᷑:cũ ĩ foꝛnace fuerit liquefacta ⁊ ꝑfecte depurata cõtrabit ſubſtãtie puri⸗ tatem ⁊ perſpiruitatẽ ꝓpter quã totaliter g lumine penetrat᷑. Silr anĩa per mu ndici
am puritatis ⁊ pſpicuitatẽ ſ implicitatis ef ficitur incis diuine gr̃e pleniſſime ſuſcepti ua: Apota. xxj· Mlatee ciuitatis aurum
mundũ ⁊ tanqᷓ; vitrũ ꝑlucidum. Tertio
qꝛ vitrũ eſt imaginũ ⁊ vmbꝛarũ repᷣſenta⸗ tiuum.nulla enim alia materia eſt ſic ſpe⸗ cularis vt iſta. Ande de vitro pꝛecipue cõ ficiunt᷑ ſpecula.ec autẽ rep̃ſentatio anĩe Ano modo ᷣm natu⸗ ram:qꝛ ſcʒ inter dẽg naturas ſiue foꝛmas materie vnitas magis repᷣſentat ipſa ania in ſe imaginem trinitatis:licet hec rep̃ſen⸗ tatio ſit ᷣm partẽ intellectualẽ que non eſt actus materie alicuiꝰ inqᷓ;tum hmõi. An ⸗ de dicit᷑ Señ.j. Faciam? hominẽ ad ima⸗ ginem* ſilitudinẽ noſtrã. Sed adhuc aĩa ßᷣm naturã eſt reß̃ſentatiu a alicuiꝰ vmbꝛe: i.creata eſt in vmbꝛa in⸗ telligenrie. Alio nodo cõpetit b repᷣſen ⸗ tatio anĩe vᷣm noticiã:qꝛ anima cognoſcit res exterioꝛes: nõ quidẽ ꝙ ipſe res ſint in nia:ſed ꝑ ipſarũ reꝝ imagines ſiue ſikitu dines quas ip̃a anĩa recipit ab eis.pꝛimo quidẽ in ſenſu: poſtea ĩ intellectu ꝑ abſtrã ctionem intellectus agentis a fantaſmati⸗ bus· Añ Mhs dicit in.iij. de aĩa. ꝙ lapis nõ eſtĩ itellectu:ſed eiꝰ ſpecies. Ande qua ſi ad modũ ſp eculi vitrei eſt imaginuʒ ſiue ſpecien ſuo modo receptiua:licet aliter ſit in ſenſu ⁊ aliter in inteilectu:⁊ ꝑ ↄſequens eſt ipᷣaꝝ reꝝ rep̃ſentatin et cognoſcitiua. eſt etiã repᷣſentatiua vmbꝛaꝝ ·i. naturaruʒ ſpñaliũ:quas nõ niſi ꝑ naturas ſenſibiles ⁊ fantaſmata capit quodãmodo inumbꝛa tas · Tertio hec repᷣſentatio imaginũ cõpe tit anĩe m gp̃am. Quia ſcʒ aĩa ꝑ memoꝛi⸗ am debet ſibi ſepe repꝛeſentarè imaginẽ.i. exempla virtutũ ⁊ vmbꝛas vitioꝝ ⁊ wꝛio rum defectuũ ad deſerendũ:ſiue alienoꝛũ ad cõpatiendũ vł coꝛrigendũ vłl vitandũ. Nuarto qꝛ vitrũ eſt ſũme ductile ſiẽ liqͥ dum. Tantã enĩ recipit ductibilitatẽ ꝙ fa cile ad flatũ artificis in foꝛmas varias et figuras cõtrarias ſubito trã ffoꝛmet. Ali qñ etiã coꝛio tegit:aliqñ argenti moꝛeſ cul pitur:licut Ilido. dicit. Sic ania debet fie
cõuenit tripliciter.
qꝛ vt dicunt P
ri ductibilis ꝑ obedientiã:vt n flatum:id
Piber ſecundus
eſt ad inſtinctũ: vłꝑ mandatũ del vł ſupe/ rioꝛis ſui moueat᷑ ⁊ trãſmutet᷑ ⁊ velocit ob ſequatur.Et ſi diuerſa ⁊ varia iniungãtur ⁊ alterius voluntate potiꝰ qᷓ; ꝛia tanqᷓ; coꝛio circũducat᷑:⁊ argenti moꝛe quãlibet ſculpturam ſibi impꝛeſſam.i. quodlibet in xta noꝛmã ſibi traditã iuſſum ſuſcipiat et firmiter teneat. Quinto qꝛvitrũ ſumme frangibile eſt cũ eſt frigidũ. Sic aiappec⸗ catũ caloꝛe charitatis extineto frigeſcit:et a qͥbuſlibet tentatiõibꝰ faciliter frãgitur. Serto qꝛ vitrũ nõ ẽ reparabile niſi fue· rit iterũ liquefactũ:qᷓ;uis antiqͥt dicat al quẽ ſciuiſſe vitrũ fractũ reparare ꝑ malle tionẽ. Añ phialam talẽ de vitro factã Ty⸗ berio ceſari:ipᷣe artifex ĩ terrã ꝓiecit qui nõ ruptam ſed malleo plicatã emendauit: quẽ ceſar decollari fecit:ↄſiderans ꝙ ſit le ſic reparabile fabꝛicet᷑ aurũ ꝓ luto ha/ beretꝛ⁊ iõ pꝛeciũ alioꝝ metalloꝝ oino pe⸗ deret᷑:⁊ hocẽ cõmune dictũ: Quidã tñal chimiſte dicũt ꝙ põt etiã hodie fieri virů malleabile ⁊ flexibileꝛcũ puluere baſiliſci ſi aſpergat᷑ ſup ip̃m añ liqueſcat in foꝛna/ ce.quod vtrũ verũ ſit ignoꝛo. Sed kmpii⸗ mũ dictũ qð eſt magis cõmune dicimg ſicut hodie vitruʒ fractum non eſt raparã bile nili iterum liqueſcat: ita animap pec⸗ catum fracta non eſt reparabilis ad gra am niſi liqueſcat per penitentiam. Sept mo quia vitrum eſt omniũ coloꝛum ſuſce ptiuũ. Vmni enim coloꝛe tingitur:vt hi cynthino vł ſmaragdino:et omnes api⸗ des imitatur ſcʒ in coloꝛeꝛlicet non in v⸗ loꝛe. Et ideo dicit Auicenna ꝙ vitrů eſt in ter lapides ſicut ſtultꝰ inter homines· e clinat enim ad omnẽ tincturam.Sic dni ad omnem foꝛtunã vel ſtatuʒ quẽm deus vult dare debet ſe humiliter iclinarei ſan ctoꝛum coloꝛes:id eſt virtutes imitari:net curare ſi hic ad ſtulticiaʒ reputãtur: quis quod ſtultum eſt dei: ſapiẽtius eſt vib
deridet᷑ euim inſti ſimplicitas ab hoĩb 36 non deridetur a deo. Ca. III
Baricia aim
a latur onychino · Pꝛimo ꝑ 4
ctum. Mam onvchinus indicbà
bet aſpectum ⁊ ſilitudinẽ vnguis.Ettõvo
catur onvx ſiue anrin greci vngu onycẽ dicũt:ſiẽ dicit ſido· zʒ en coloꝛẽn miytũ ad ſilitudinẽ hũani vnguis ·In b

n i mrſzn n keodutf nn uut*
mom ah
2 onychinus habet ſilitudinẽvnguis:de ⸗ gnatur anaroꝛum rapacitas:qꝛ aues vn
ue pꝛedã rapiũt.⁊ ideo que ſunt rapaces S nigros vngues. Sed onychionuſ arabicꝰ ẽ nigri coloꝛis cũ candidis gonis. Qð cõpetit diuituʒ auaricie: quia diuites nuari licet tingant᷑ exterius gonis albis.i. honoꝛibꝰ ⁊ ꝓſperitatibꝰ můdi interiꝰ:tñ hñt nigredinẽ ⁊ defoꝛmitateʒ peccati.ꝓpt̃ qð dñs dixit eis Nu.vj. e vobis diuiti bus qͥ habetis ↄſolationẽ vñ̃am in mun do. Scðo ꝓpter effectũ. Mã ᷣm Diaſco. Onychini gona collo vł manu poꝛtatatri ſticiam excitat: timoꝛes multiplicat.aĩos cõmouet ad lites ⁊ rixas. Sic etiã ꝓſperi tas mũdi quã appetũt auari ſi in collo ge ⸗ ſtet:b eſt ad pectꝰ pẽdens ſiue mãu.i.ſiue babeat᷑ in affectu coꝛdis:qꝛ coꝛ infra pectꝰ
ↄcludit᷑:ſiue in effectu opis:qð ẽ geſtare
manu. vtroq; mõ excitat triſticiaʒ. Et ideo Beñ.ij. vᷣꝛ ꝙ lapis onychinus inuenit᷑ in t̃ra euilath:qð interp̃tat᷑ doiens. Mã mũ⸗ di ſuba nõ habita ſicht in cupidis generat triſticiã ſi acqͥri nõ poſſit ſeʒ ire:qꝛ ipᷣe non aſſequii᷑.ta ⁊ triſticiã ĩuidie q̃ triſtat in/ de ſi aliqͥs aſſequat᷑. Si autẽ actu habeat᷑ vtẽ in diuitibꝰ auaris:adhuc eycitat triſti
ciaz ire ſi ꝑdat᷑ vel minuat᷑: ⁊ inuidie ſi ab alio ſuperet᷑ vel parificet᷑. Invtriſq; multi
plicat timoꝛes:qꝛ cupidi timẽt ne eis lucꝝ
impediat᷑. Auari timẽt ne eis id qð hñt au
ferat᷑. Itẽ aĩos cõmouet ad lites:qꝛ cupi dus litigat vt accipiat:auarꝰaũt vt tene⸗ at. Aj auaricia ſiue cupiditas mñ̃ eſt litiũ ⁊ cauſaꝝ ⁊ queſtionũ. Itẽ rixe ⁊ bella ex cupiditate ⁊ auaricia vt plurimũ oꝛiunt᷑. ßprer Seneca dicit:ꝙ qetiſſimeviuerent
oĩes ſi hec duo ꝓnoiĩa.ſ.meñ ⁊ tu deme
dio tollerent᷑. Weñ eĩ ⁊ tuñ oẽs ã̃ſtiões ⁊ lites generãt auaroꝝ. Tertio ter reme diũ. Mã onychinꝰ ĩ pñtia ſardij nocere nõ
põt. Mã ſardius qͥ menteʒ acnit cũ flq̃mei ſiue rubei ẽ coloꝛis defignat amoꝛẽ chꝛiſti: qui mentẽ acuit ad etna ↄſiderã da:⁊ etiã inflãmat ad ea deſiderãda:⁊ iõ faẽ vileſee⸗
re oĩa tꝑalia. Mã ſicut Brego. dicit: Vile⸗
ſeũt tpalia cũ deſiderant᷑ eterna.Qð ergo
onychinꝰ nõ nocet ĩ pfñtia ſardi ẽꝛqꝛ illuʒ
duaricia nõ inficit in qͥ eſt amoꝛ dei.qꝛ vbi eſt amoꝛ dei:nõ hʒ locũ amoꝛ mũdiꝛet ecõ ⸗ uerſo.j. Job.ij. Si q́;s diligit mundũ nõ ⁊ obaritas dei in eo. Ca. IIII
De metallis ⁊ lapidibus
b lant᷑ marmoꝛibꝰ:qꝛ marmoꝛ alijſ lapidibꝰ eſt ſolidiꝰ:cõpactꝰꝛ vti⸗ lius ⁊ pulchꝛiꝰ. Boni enĩ viri ſunt ſolidi ꝑ patiẽtiã ſiue foꝛtitudinẽ: bñ cõpacti ꝑ tẽpe rantiã:pulchꝛi ꝑ pꝛudetiã:⁊ vtiles ꝑ iuſti ciã· Añ ip̃i ſũt colũne marmoꝛee.i. Vtuoſe pꝑſone qͥbꝰ tẽtoꝛia ꝑ curiã regl.i.ecelie chꝛi ſti fulciũt᷑: Heſter.j. Aſſimilant᷑ ð pꝛĩo bo⸗ ni ⁊vtuoſi viri marmoꝛibꝰrõne joliditatꝰ. Warmoꝛ eni ſolidũ ẽ. Mã pter ſui ſolidi tatẽ difficile rũpit᷑. Silr boni viri ſunt ſoli⸗ di, i.foꝛtes ⁊ ↄſtantes:ita vt adu erſitatibꝰ nõ cedãt.⁊ ſculpturas.i.impᷣſſiões violen tas ⁊ iniurioſas q̃ funt odiũ:ira:triſticia ⁊ hmẽõi nõ facilit᷑ ſuſcipiũt. Motãdũ ẽ de ſo⸗ liditate marmorꝭ ꝙ mirabiliſſimũ accidit 2 marmoꝛei lapideſ nec calibe nec ferro vł erra vłmalleo ꝑviolẽtiã edomant᷑:p ꝑ la minã plũbeã aſſeribꝰ mollibꝰ interſertam. Wlũbo eni ⁊ nõ ferro lapides marmoꝛet diuidunt᷑ ⁊ fecantur int᷑ aſſeres ⁊ equant᷑. Silr foꝛtitudo q̃rundã:nec calibe foꝛt? in ⸗ uaſiõisꝛnec ferro dure ꝑcuſſiõis:nec ſerra dentata dentibus detractiõis:nec malleo violẽte pcuſſtõiſ:necviolẽtia cuiuſcũq; tri bulatiõis frãgit᷑ nec vincit᷑.Et tñ plũbñ.i. vita voluptuoſa q̃ in aqͥs ↄcupiſcẽtie ſub⸗ mergit᷑:ᷣm illud Exo.xv. Submerſi ſůt. ſi plũbũ ĩ aqͥs vehemẽtibꝰ.int̃ aſſeres mol liſſimos carnis:oẽʒ duriciã marmoꝛis frã git.i.oẽm mẽtis foꝛtitudinẽ enernat et de⸗ ſtruit. Añ ꝓbiſſimi viri ⁊ foꝛtiſſiii bella⸗ toꝛes q nñqᷓ; vinei potuerũt belli aſpitate: victi tñ ⁊ debilitati ſũt luxurie voluptate:
ſicut ptz de Samſone: Dauid ⁊ de muitis
alijs. Scðo boni viri aſſimilant marmo ri rõne cõpactiõis. Sũt enĩ marmoꝛa val⸗ de cõpacta coꝛpa: qͥꝝ ptes ſũt ad ĩuicẽ col⸗ ligate vł ↄglutinate vł ↄſtricte. Et hãe cõ̃⸗ pactionẽ facit eẽ in bono viro virtꝰ tẽperã tie. Hec enĩẽ q̃ efficit vt earo ſpũi:⁊ ſenſua litas rõni ↄcoꝛdet ⁊ ↄfederet᷑?qᷓ.ſ.tẽperã⸗ tia remota valde ſibiinnicẽ aduerſarent᷑ ⁊ mutuo diuiderent᷑. Añ tẽperãtia ẽq̃ tenct has ptes homiĩs adiuiceʒ ↄcoꝛdes ⁊ foꝛ⸗ mes. qᷓ.ſ. coꝛdia a ↄfoꝛmitas ẽ vt q̃dã ſa⸗ lubꝛis cõpactio q̃ ẽ in bonis viris. Ter⸗ tio boni viri aſſimilant᷑ marmoꝛi rõne ſpe⸗ cioſitatꝰſiue pulchꝛitudis. Inneniunt᷑ enĩ m armora puicherria diuerioꝝ coloꝝ et ge

Liber nerli:ſi? ðꝛ. j. Paralip.xxix. Diuerſoꝝ co loꝝ oẽʒ„ marmoꝛ paraui abundãtiſſime.Hec aũt pulchꝛitudo ⁊ va rietas cõpetit pꝛu. oĩm pꝛudẽtium oꝑa grata vident᷑ ⁊ pulchꝛa. Diuerſa autẽ genera et coloꝛes marmoꝝ ſunt diůſe par⸗ tes pꝛudẽrie ⁊ diuerſi modi pꝛudentie. n ueniunt᷑ enĩ marmoꝛa cõiter octo coloꝛũ. Qnuia inuenit᷑ marmoꝛ albũꝛnigrũ et ru⸗ beñ et variũ ſiue ſerpẽtinũ.Et b qͥnq; mo⸗ doꝛũ quoddã molle:candidum ⁊ nigruʒ: quoddã durus qð ðꝛ purpuretes:eo ꝙ vt —7 rubeũ ẽ:cãdidis tñ interuemẽti⸗ us pũctis:⁊ h ẽ ex egypto. Eſt aliud co⸗ rallicũ ĩ aſia reptũ non hñs vltra duos cu bitos in dimenſione ⁊ mẽſura:⁊ tale mar⸗ moꝛ eſt candidũ ſicut ebur:tñ hʒ quaſdam maculas qjdã Phoꝛtiõe diuerſas ⁊ nigraſ. Eſt et aliud genꝰ thebaicũ aureis guttis tinctũꝛeſt ⁊ cariſteũ viride optimũ: quod valde gratũ hñt qͥ gẽmas ſculpũt:co ꝙ ei viriditas oculos reficiat. Et etiaʒ ſiłr aſſi⸗ gnant᷑ a doctoꝛibꝰ octo partes integrales pꝛudẽtie:quaꝝ q̃dã ad pꝛudẽtiã ꝑtinẽt ðᷣʒ ꝙ eſt cognoſcitiua agibiliũ:⁊ q̃dã ᷣmꝙ ẽ opatiua. Scm enĩ ꝙ cognoſcitiua ẽ ſi ↄſi derat᷑ ipſa cognitio aut ẽ pᷣteritoꝝꝛ⁊ ſic eſt a Tulk.vna ꝑs pꝛudentie pᷣteritoꝝ memo⸗ ria.aut ẽ cognitio pñtium ſiue neceſſarioꝝ ſiue ↄtingẽtiũ:⁊ hec ẽ alia ꝑs pꝛudẽtie:q̃ ab eodẽ intellectꝰ vocat̃ ſiue intelligentia. Si vero ↄſiderat᷑ cognitiõis acqͥſitio:aut fit ꝑ diſciplinã:⁊ ſic ẽ tertia pars pꝛuden ⸗ tie:qᷓ a Macrobio ſuper ſnĩas Wlatonis pletini vocat᷑ docilitas: aut fit ꝑ inuentio⸗ nẽꝛæ ſic ẽ qrta ꝑs:quã Ariſto.in. vij. Eth. vocat enſtochiã.i.bonã cõiecturationem. cuiꝰ ꝑs vt ðᷣꝛ in eodẽ ẽ ſolertia:qᷓ eſt vᷣa cõ iecturatio medij:vt vðᷣꝛ in.j·poſterioꝛũ. Si vero ↄſiderat᷑ cognitionis vſus:ᷣm ſeʒ ꝙ ex cognitione aliqͥs ꝓcedit ad alia cogno ⸗ ſcenda vl iudicanda.ſic ꝑtinet ad aliã par tẽ pꝛudẽtie q̃ vocat᷑ rõ p Macrobiũ. Scðʒ vero ꝙ pꝛudẽtia eſt opatiua ſine opis pᷣce⸗ ptiua. Mꝛimo neceſſariũ eſt vt oꝛdinet ad cõmodũ vt ad finẽ:⁊ hoc ꝑtinet ad ali am partẽ pꝛudẽtie:quã Tulliꝰ ꝓuidẽtiaʒ vocat. Scðo vt attẽdat circũſtãtias ne⸗ gocijꝛ qð̃ ptiner ad aliam partẽ pꝛudẽtie: quã Wacrobiꝰ vocat circũſpectionem.
Tertio ꝙ vitet impedimenta:qð ptinet
ad octauã partẽ pꝛudẽtie: quã vocat Wa
ſecundus
crobius cautionẽ. Sũt ð octo partes pin dentie dicte.ſcʒ memoꝛid:inteliigẽtia:do cilitas:folertia:ratio: ꝓuidẽtia: circũſpe
ctio ⁊ cautio. Quarto boni viri aſſimi⸗
lantur marmoꝛi rõne vtilitati. Mam mar⸗
moꝛ ꝓpt᷑ ſuã frigiditatẽ et vngnuẽtoꝝ aro
maticoꝝ ↄſeruationeʒ vtiliſſimũ inuenit᷑.
Et hãtc vtilitatẽ boni viri faciũt ꝑ iuſticiã.
Rã q̃ſi vnguẽta fouẽtia ⁊ recreantia ſunt bona opa in qͥbꝰ vnꝰ hõ alteri cõicat adqᷓ
recte faciẽda ⁊ ↄſeruãda oꝛdinat᷑ hõ ꝑ vir
tutẽ iuſticie.Cui iuter alias virtutes ꝓpꝛl⸗
um ẽ vt oꝛdinet hoĩem in his q̃ ſunt ad al⸗ terũ. Impoꝛtat enĩ iuſticia eq̃litatẽ q̃ndaʒ vt ip̃m nomẽ demonſtrat. Hicunt᷑ eni vul gariter ea q̃ adequant᷑ iuſtari: eq̃litas aũt ad alt erũ eſt. lie aũt moꝛales virtutes ficiũt hoĩem in his q̃ ſunt ðᷣm ſeipᷣm. Etb ergo ſunt illa marmoꝛa ſcʒ ſancti viri qͥb pauimẽtũ tẽpli.i. inferioꝛ ecclia ſcʒ militãs wuar 4.V Haritas aſſimi c llatur bitumini. Mꝛimo ratlöe igneitatis:qꝛ bitumen ẽ ʒᷣm Iſi⸗ do.quedã terra glutinoſa iuxta lacũ moꝛ⸗ tuũ:cuiꝰ natura ẽ ardẽs ⁊ ignita. Sie cha ritas eſt quedã virt? ↄglutinatiua ⁊ vni ⸗ tiua:cuiꝰ qjſi locꝰ eſt ꝓpꝛius coꝛ moꝛtuũet moꝛtificatũ peccato ⁊ mũdoꝛ qꝛſi qͥs dili⸗ git mundũ:non eſt charitas pris in eoꝛyt Sꝛ.j. Joß.ij.hec etiã virtꝰ ſpũaliter ardẽs
ab igne ſanctiſpũs eſt deriuata:m illud
Cantł.viij. Lampades eiꝰ lãpades ignis atq; fãmarũ. Lampades eni dei ſunt mẽ⸗
tes hoĩm: ⁊ pure ſanetiſpũs ↄtemplationt
et fammis charitatis ſuccenſe:Beñ.xiij⸗ Vallis ſilueſtris habebat multos phteos
bituminis. Aallis ẽ mens humil:q̃ ſiẽſi⸗
ueſtris et a tumultu mñdi et affectu remo ta habet multos puteos bituminis · i mul
tos ⁊ꝓfundos ſiue altos affectus charitꝭ cðo rõne tenacitatis. Nã bitunẽ᷑
tis. eſt tante tenacitatis vt nec aqus nec ferro diſſolui poſſit ſed fangnine mẽſtruali. Sie charitatis glutinũ tam tenaꝝ eſt vt necàd tribulationis nec gladio ꝑcuſſiõis ſolus⸗ tur:Cant'.viij. Tque muite nõ poterter tinguere charitatẽ. Et iõ arca Noe vteſſet
ottis ↄtra aquas diluuij bitumine linirt
eam deꝰ pᷣcepit: Señ.vj. Bitumine nies intrinſec ⁊ extrinſecꝰ. Arca enim Koci

De metallis et lapidibns eſt mens iuſti dʒ ↄtra aquas dilunij.i.con jntellige virginitatẽ carnis. Eſt enĩ lapis tra nibulatte aehinne.cheri viridis coloꝛis: ſed ĩ ruboꝛe ſardinis intei te liniri intrinſecꝰ qͥ ad deñ:ertrinſecꝰ quo lige amoꝛẽ charitatiqͥ mẽs ignita rubet. ad ꝓximũ. Ferrũ ſiue gladius ꝑſecutõis Scðo ratione virtuoſe opationis: qꝛ vt charitatis bitumen ſeparare nõ poteſt:ᷣm dicit iaſẽ.hic lapis gaudiũ accendit:ti · illud Apl Boma. vi. Quis nos ſepara/ moꝛẽ pellit:audacẽ faẽ:et mentem acuit:et hit a charitate chꝛiſti:an anguſtia:an nu/ ſe geſtantẽ ab incantationibꝰ et maleficijs ditas:an fameſ:an gladiꝰæac. Solui tñ ⁊ tutum reddit: que omnia ſuo modo cõpe⸗ tollif bitumẽ charitatis ſanguine mẽſtru ⸗ tunt charitati.ſhec eni ẽq̃ de p̃ſentia ama⸗ ali.i.peccato moꝛtali quod ab itimo flnit tiſcʒ dei in anima gaudiũ generat Bal.v. ad modũ ſanguinis:et ad modũ menſtrui Frucrꝰ ſpirirꝰ ſunt gaudiũ.⁊c̃. Quia ſicut et abominabile et infectiuũ exiſtit. Ter/ charitas ẽ a ſpũſancto: ita gaudiũ a chari tio rõne vtilitatis. Eſt eni bitumẽ vſẽ ad tate derinar᷑. Itẽ pᷣẽ que timoꝛẽ pellit:⁊ multa:qꝛ multiplicẽ habet effectũ.ã ha per conſequẽs foꝛtẽ et audacẽ facit.j. Joß bet virtutẽcõ ãdilapides. Añ itij ·Timoꝛ nõẽ in charitate. Vtẽ hec ẽ que pides viui.i.viriiuſti hoc glutino cõpagi/ mentẽ acuit ad celeſtia co ntẽplanda t iõ nant᷑ ad inuicẽ in fabꝛicã ecclie:⁊ etiã late eſt ſi imilis igni:qᷓ habet figurã pyramidis res.i.pctõꝛes ad deũ cõuerſi ⁊ igne dolor? ſupius acutã. Añ mẽs p igne fimeſcẽs in ſeu ↄtritionis excocti hoc glutino ↄiůgun gredit᷑ in ipſum.j. Joh.iiij. Qui manet in tur:Beñ. xj. Faciamꝰ lateres ⁊ coqusmuſ charitate in deo ma.⁊c̃.hec ẽ etiã qᷓ demo eos igni:habuerũt lateres ꝓ ſaxis ⁊ bitu/ num incantationibꝰ.i.blandis tentationi men ꝓ cemento. Silr ligna ⁊ tabule nauiꝰ bus et maleficijs eoꝝ reſiſtit:qꝛ foꝛtꝰ eſt vt um alicubi bitumine cõpaginant᷑: ꝑ quas moꝛs dilectio Cant᷑.viij. Tertio rõne re⸗ naues alioꝛũ onera poꝛtãtes intelligũtur ſiſtentie vigoꝛis: qꝛ tãti vigoꝛis ẽ lapis prelati:qͥbus ne diſſoluant᷑ aqs ↄcußiſcen ꝙ onyx eo pñte ledere nõ põt. In onyce eĩ tiarũ et vndis tribulationũ:neceſſariũ eſt qͥ ðᷣꝛ triſticiã excitare:põt intelligi quodcũ glutinũ et tuuamen charitatt. Itẽ habet q; aduerſum. Onyy ð ſardio pñte nõ ob⸗ hitumen virtutẽ attrahẽdi:cõſuniẽdi⁊ c eſt: qꝛvbi charitas adeſt nulla aduerſitas ſolidaudi ſi pulueriget᷑ et ſuꝑ vulnꝰ pona nocet. Nã diligẽtibꝰ denʒ oĩa coopant in tur:ſi etiã fumus enn bonũ:ſicut ðᷣꝛ Boma. viij Ca. VI reuma in capite cõſumit᷑:vt dicit plato. 11 Ita charitas ad deum attrahit:ᷣm illud Onte mpla tio gſ 5 Wſee.xj. In funiculis adam trahã te ĩvin 6 imilat ſaphyro. Mꝛimo ꝓpter cul charitatè. Itẽ malos humoꝛes.i.ma aſpectũ coloꝛis. Eſt eni ſaphyrus las affectiõᷣes.Et reuma capitis.i.fuxum gẽma cerulea:celo ſereno in coloꝛe ſimilli⸗ mẽtis.ſ.malaꝝ cogitationũ ↄſumit. Ztẽ ma. Silr cõtemplatiui viri hůt coloꝛẽ.i.cõ t pᷣam mẽtis molliciẽ ↄſolidat:dũ timoꝛem uerſationẽ ſerenã ⁊ celeſtẽ:ᷓᷣm illud Phi do ncl ſeruilẽ foꝛas mittit. Nam ꝑfecta charitas lip. iij. Noſtra conuerſatio ĩ celis eſt: Ege zuls? Anni foꝛiſtimoꝛẽ mittit:ſicut e5iee Chiei.j. Supꝛa firmamentũ quod erat im⸗ unuin charitas aſſimtlat᷑ lapidi Seeen minens capiti eoꝛum quaſi aſpectus lapi⸗ eit ndo. vocat᷑ ſardius:qᷓʒ ſñ ſardis fuit pᷣ dis ſaphyri. Secundo pꝛopter Seib oslue mo inuentꝰ:qꝛ hec ſimilitudo ẽ competẽs. valoꝛis: quia ſaphyrus inter gemmas eſt en„ Meimo ratione coloꝛisꝛ qꝛ ſcʒfardiꝰ eſt ſumme pꝛecioſa:et regum digitis magis an Grubei coloꝛis. Bube⸗ aũt coloꝛẽ ſiẽ igneꝰ apta:et inter omnes melioꝛ eſt indica:ma * coloꝛ:⁊ pꝛetẽdit dominiũ calidi in ꝑmixto yime quando habet quoſdaʒ pulueres au n et attribuit᷑ amoꝛi et pᷣcipue charitatf que reos intermi xtos. Simtliter ⁊ int᷑ vitas vi eſt vt quidã ignis diuinꝰ mentẽ feruere fa ta contemplatiu ꝛ eſt pꝛecioſiſſima. Eſt ent ciens etrubere:Cañ.v. Bilectꝰmeꝰ candi maioꝛis meriti:dulcidꝛis exercitij:quietio dus et ru bicũdus. Candidus ꝓpter puri/ ris animi. eñ Warta optimaʒ partem ðꝛ taremn carnis ⸗rubicũdus ꝓpter inflamm eiegiſſe. Hoc na rime competit regibus.i. tionem mentk. Apoẽ. tiij MQui ſedebat ſi⸗ pꝛelatis et rectoꝛibus:vt ſicut alijs p̃emi⸗ il erst oſpectul iapidis taſpidis yiridis: nẽt honotis dignitateʒita etiq alijs pᷣemi⸗
„ „

Liber neant mẽtis ſublimitate. Eſt añt ↄtempla tio optima q̃ ſic mẽtẽ eleuat ad celeſtiũ emi nentiã: ꝙ tñ ei nõ tollat ꝓpꝛie fragilitatis memoꝛiã. vt.ſ.ↄtẽplatiui animꝰ ⁊ ſit ꝑ ↄꝓtẽ plationẽ ſublimis:⁊ ꝑ ſui cognitioncʒ ſem — humil. Et tal eſt ſaphyrus qᷓ ʒ pulueres aureos intermixtos. Eſt enim ꝛie fragilitat? vel moetis intuitꝰ velut q́; qã puluis aureus. puluis ꝑ humilitatem. aureus ꝑ vtilitatẽ:qꝛ ſeruat aĩam ne a pec cato coꝛrũpat᷑.ſicut auꝝ ðᷣꝛ ↄſeruare ale⸗ pꝛe coeruptiõe ſi eiꝰ puluis vłl limatura ſu mat᷑ in cibo vl potu vel medicina: vt dicit Plate. Job xxvii. Loc ſaphyri lapides eius:⁊ giebe illiꝰ ⁊c̃. Ecci.vij. Memoꝛare noniſſima ⁊̃. Tertio ꝓpter defectuʒ ful⸗ goꝛis. Eſt enĩ ſaph yrꝰ depſſus nõ perluci dus vt dicit ſido. Sic ↄtẽplatio pñtia vi te nõ ẽ lucidã ſed obſcura:qꝛ videm? nunc ꝑ ſpeculũ⁊ in enigmate:Ech. x. Qidi:⁊ ec ce in firmamẽto qð erat ſuꝑ caput cheru/ bin qjſi lapis ſaphyrus· ꝑ firmamẽtũ intel ligit᷑ tirmitas ⁊ ſtabilitas glie celeſtis ðꝛ ſup caput cherubin:qꝛ ſcʒ oẽm mentẽ? ſci entiã trãſcendit:⁊ eſt q̃ſi iapis ſaphyrꝰ:qꝛ ſcʒ contẽplationis eius intuitꝰ in hac pᷣſen ti vita qᷓ;tũcũq; ſit nobis delectabił ⁊ gra⸗ tus:nobis tñ nõ eſt purꝰ ⁊ clarus.ſicut ſa phyrus ẽ aſpectui quidẽ gratꝰꝛſed tñ ↄdẽ ſus nõ lucidus.Et iõ Mhs dicit de ꝓꝛie⸗ tatibꝰ aĩaliũ ꝙ de diuinis in vita iſta paꝝ poſſumꝰ in ↄtemplando pꝓficere. Tñ illud modicũ nõ eſt negligendũ:qꝛ delectabili? eſt adhuc qᷓ; aliã̃ alia oĩa qᷓ apud nos ſũt. Item ↄtẽplatio celeſtiuʒ aſſimilat᷑ gime⸗ thi.i.vene terre de qua fit lacurũ. Wꝛio rõne color?.qꝛ lapis hic ẽtĩto melioꝛ ã̃nto coloꝛi teleſti ſimilioꝛ.Et habet q̃dã coꝛpu⸗ ſcula q̃ſi aurea interſerta. Ita ↄtemplatiui viri tanto ſunt melioꝛes q̃nto celeſtibꝰciui bus ſunt in ↄtẽplatiõe ⁊ ↄuerſatiõe ſimili ⸗ oꝛes. Añ virginiras cõiugio pᷣfertur:qꝛ in coꝛruptione vite celeſtis ñmilius cõfoꝛma tur:Luc.yx. In reſurrectione neq; nubẽt neq; nubent᷑:ſed erunt ſicut angeli deiĩ ce lo. Secũdo rõne cõmunionis· Nam hic lapis ſi e terra valet ↄtra ſincopim:ſed nũ qᷓ; patienti datur niſi ſubtiliſſime cõteraf᷑ ⁊ multotiens abluat᷑.⁊ eſt ſignũ pfecte ablu tionis:qñ aqua in qua abluit᷑ parũ aut ni hil coloꝛatur:nec debet dari cũ decoetiõe: qʒ deſcenderet ad fundũ:ſed ante vel poſt
det᷑:et hoc cũ ſero vt ðᷣꝛ in lapidario. No/ ta ꝙſerum eſt liquoꝛ qui fluit de recenti ea ſeo cũ pꝛemit᷑: vt dicit Catholicon. In qui bus ſignificat᷑ ꝙ ea q̃ ſancti viri ꝑ altitudi nem cõtẽplatiõis ꝑcipiunt.hec vt inferio/ ribus ꝓſint debẽt eis cõmunicare lucide. Ande opoꝛtet ꝙ ſubtiliſſime cõterant᷑.i diligenter exponant᷑. Itẽ diſcrete. Ande nõ cũ decoctione.i.nõ cũ illo feruoꝛe cum quo ab eis recipiunt᷑:ſed ᷣm cõuenientiaʒ inferioꝛis auditoꝛis. Jtem můde ſine ad/ miniſtratione fantaſiarũ ſiue erroꝛuʒ.⁊ iõ opoꝛtet vt frequẽter abluantur. Item ſic dari debent vt poſſit qui accipit facilit᷑ ca ⸗ pere.⁊ ideo cũ ſero qð eſt lacteum ⁊ facile ad deglutiendũ: Apls.j· Coꝛinth.iij· Tã⸗ qᷓ; paruulis in chꝛiſto lac vobis dedi xc. Tertio rõne curatiõis. Valet eni miro mo do talis puluis ſiue potio ad ſoluenduʒ⁊ curandũ quartanã: quia ea qᷓ ſanctivirieꝝ celeſtium cõtemplatione pꝑcipiunt alis vt dictũ eſt debito modo data:id eſt cõmuni⸗ cata ſuluunt ab eis quartanã:id eſt accidi am.Mã quartana ex putredine humoꝛis frigidi ⁊ melancolici ꝓuenit que etiʒ ad accidiã diſponit:ſed verba celeſtia auditꝭ mentẽ frigidã accendũt:⁊ ſic accidie frig' repellunt. hec requies ⁊ dulcedo cõtẽpla⸗ tionis habet᷑ poſt certamina laboꝛũ ⁊ſub iugationem paſſionũ. Ande vita cõtẽpla tiua aſſimilatur terraneo:qui eſt lapis eyy ſtallo ſimil ceruleo coloꝛe infectus vlreler tus.⁊ hic apud germaniaʒ eſt. Alius ẽh⸗ ſpanicus rutilans ſicut flãma. Ande ꝑpii mum qui eſt cryſtallo ſilis deſignatur co⸗ dis puritas.per ſecundũ quidẽ flãmeü de ſignatur feruens charitas · Et hec duo m rime ad contemplationẽ diſponũt. Sʒ no⸗ tandũ ꝙ vtriuſq; virtus dicit eẽ ad pꝛeli ⁊ caufas vincendas:⁊ valent etiã ad dul⸗ ces ſomnos ſicut ĩ lapide dicitur. Indſ⸗ gnificat᷑ ꝙ poſt pꝛelia ſuperata laboꝛum⁊ tentationũ. poſt cauſas deuictas etiã pall onum in qͥbus caro ſub iudicio rõnis ad⸗ uerſus ſpiñ ↄtẽdit.ſequit᷑ dulc ſomnusi⸗ requies ↄtemplationis. Ca· 1
Ontinentes et
— pꝛecipue vᷣgines aſſiniant mir garitis. Meimo rõne geniture ſiue generationis:qꝛ margaritã generat ex celeſti roꝛe:quẽ certo tꝑe ãni ↄche bon
w A
S———————
—.——

Won 3id bes nitt ium k u dutet i lwtc lt pu Sn mrmm wniit
mil⸗
Be metallis et lapidibus
riũt. Et dicit᷑ margarita:qꝛ in conchis ma ris inuenit᷑.Et ðꝛ in lapide:ꝙ qñ margari ta generat ex roꝛe quãto rorãtl aer hau⸗ ſtũ plus fuerit:tãto roꝛatio maioꝛem gene rat margaritã.Et ðꝛ ꝙ cũ margarita icipit generari ſi coꝛuſcatio vłtonitruũ ſupue⸗ niat ⁊ concha claudat᷑ ꝙ ſicaboꝛſũ pati. D ergo margarita ex celeſti roꝛe generat᷑ ſignificat ꝙ ↄtinentia carnis ex dono cele ſtis g̃e poſſider᷑.vñ ðꝛ Sap̃. viij. Mõ poſ⸗ ſũ eſſe cõtinẽs niſi deꝰ det. Et ideo dicebat Augꝰ. deo ĩ libꝛo ↄfeſſionũ. Da qð iubes: ⁊ iube qð vis ĩiperãs nob ↄtinẽtiã Et iðᷣo q̃nto plus haurit᷑ de g̃a tãto maioꝛ ⁊ pu ⸗ rioꝛẽ ↄtinẽtia. ſie q̃nto plus haurit᷑ de ro⸗ re tãto maioꝛ generat᷑ margarita. Q autẽ in cõchis maris inuenit᷑:ſignificat ꝙ cõti ⸗ nẽtia nõ in delitijs repit᷑:ᷣᷣm illnd ob. x⸗ iiij. Mõ iuẽit᷑ ĩ terra ſuauit᷑ viuẽtiũ. Ber. umilitas perit in diuitijs ⁊ caſtitas ĩ de⸗ litijs.ſʒ in conchis reꝑit᷑.i.in durt ⁊ amart potiꝰ cõſeruat. aũt tonitruo ⁊ coꝛuſca⸗ tiõt ſe claudẽs aboꝛtit. ſignat ꝙ ↄtinẽs ni⸗ ſi diuie magnitudis timòꝛi ſen inſpiratiõi q̃ ĩtonitruo deſignat᷑ ſe ꝑ hũñilitatẽ aꝑiat.i
terioꝛ margarita.i.interioꝛ puritas nõ inte
gra pᷣuat ß pdit᷑.vñ Ecci.xxvij. Niſi in tio re dei tenueris te inſtãter:eito ſubuertetur domꝰ tua. Scðo rõne excellẽtie:gꝛ qdã margarite ſũt alijs excellẽtioꝛes. Muedã enĩ vniões vocant᷑ eo ꝙ tĩ vna ⁊ nõ ples ſimul reperiãt᷑:⁊ in his deſignat᷑ pᷣrogati ⸗ ua ↄtinẽtie ſiue virginitatixp̃i ⁊ matrẽſue. Quia xp̃s tm̃ vnꝰ ini hoĩes:⁊ mat̃ eiꝰ tĩ vna int mulieres ẽ vera ⁊ pfectiſſima mar⸗ garita apt᷑ ſingularẽ ⁊ ꝑfectiſſimã ↄtinen tie puritatẽ.vñ Mat. xiij. Jnuẽta vna pᷣci oſa margarita ⁊c̃. Cõmuniter aũt int᷑ mar ⸗ garitas ſũt melioꝛes candide qᷓ; q̃ aliqᷓ mo do ſũt flaue. Nã illas iuuẽtꝰ aut matutini roꝛis cõceptio facit claras.has No ſenectꝰ vel ros veſptinus reddit obſcuras.vt diẽ Iſið. Wargarite ergo cãdide ſũt virgies. qſi aũt flaue ſũt vidue cõtinẽtes.ſed meli ⸗ oꝛ ⁊ elarioꝛ eſt ↄtinẽtia virginalis q̃ ab ip̃a iuuẽtute q̃ſi matutino roꝛẽ.i.tẽpeſtiua gr̃a decoꝛata virgitatꝰ ðᷣcoꝛẽ retinuit:quã q̃ in ſenectute q̃ quaſi veſptio roꝛe.i.tarda gra⸗ tia ſupfuſa cõtinẽtiã incepit. Inuẽiũt᷑ que dam naturalit᷑ pfoꝛate:⁊ ille àdhuc melſo res ſunt alijs:⁊ tales ſunt virgies fideles: q̃ ſcʒ vᷣbo fidei ꝑfoꝛatũ habẽt auditũ. ã
fides eſt ex auditu ⁊ auditꝰ ꝑ vbñ del.qð penetrabiliꝰeſt om̃i gladio ancipiti. Sunt ergo ille margarite pᷣ alijs eligẽde que ſũt albe clare ſpeculares ⁊ rotũde. Quia ille cõtinentes ſunt alijs melioꝛes:q̃ ſunt albe ꝑ carnis virginitatẽ:clare ꝑ mẽtis pu rita⸗ temꝛſpeculares ꝑ cõuerſationis ſincerita⸗ temꝛ⁊ rotũde.i.mobiles ꝑ operoſitatẽ: qꝛ coꝛpus rotundũ motui eſt aptũ. Mõ enim opoꝛtet virgines manere ocioſas: Pꝛoů. vlti. Panẽ ocioſa nõ comedit. Tertio ra tione awarẽtie.videntur enĩ ⁊ ſũt marga⸗ rite parue in quãtitate:vt necvltra ſeminu cem creſcere vnqᷓ; putent᷑.ſed tamẽ ſũt ma⸗ gne in valoꝛe. Sic virgines ⁊ ↄtinẽtes de⸗ cet eſſe paruas ꝑ apparẽtiã hũilitatꝭ exem⸗ plo illo ſũme virginis que dixit: Muia re ſpexit humilitatem ancille ſue ⁊c̃.ſed tamẽ debent eſſe magne per exiſtentiam ⁊ valo ⸗ rem virtutis. Quarto ratione efficacie: quia habent virtutẽ maloꝛũ humoꝛum ab ſterſiuã.fiuxus ventris ⁊ ſanguinis reſtri ctiuã ⁊ etiã coꝛdis ↄfoꝛtatiuã. vnde valẽt contra cardiacam ⁊ ſincopim. Sic virgies ⁊ continentes debent in ſeipſis malos hu ⸗ moꝛes.i.malas affectiones:ſiue immũdat cogitationes expellere.fluxũ carnis ⁊ ſan guinis.i.peccati ꝑ abſtinentiã ⁊ honeſtatẽ reſtringere.⁊ ſpũalibꝰ ⁊ pijs opibꝰ.ſ.oꝛõi⸗ hus ⁊ elemoſynis ſui coꝛdis debilitatẽ cõ⸗ foꝛtare: ne puſillanimitate deficiãt ex aliqᷓ tribulatiõe vłtẽtatiõe. Itẽ ↄtinẽs aſſimt
lat᷑ calibi. Pꝛimo qꝛ cãiibs eſt ſubſtãtia a
purioꝛ ferro:qꝛ ferrũ eſt magis terrenũ in ſubſtantia.⁊ habet terreſtre lutulẽtũ ⁊ nõ purũ.Et ecõtrario calibs hʒ minꝰ de terre no nec ita lutulẽtũ eſt ſed magis puꝝ. Tã⸗ qᷓ; ferrũ ergo impurũ hõ incõtinẽs eſt ha ⸗ bens lutulentiã carnalis immũdicie:ß tã⸗ q; calibs eſt hõ cõtinẽs:habẽs parum de terreſtri.i.de cõcupiſcẽtia carnis.⁊ ſine lu
tulentia.i.carnali immũdicia. Secũdo
qꝛ calibs eſt ferro cõpactioꝛ:⁊ ideo etiã ſo⸗ lidioꝛ. Silr etiã cõtinens eſt bñ cõpactꝰ.i. bñ cõpoſitus in moꝛibꝰ.⁊ ſolidioꝛ.i.ſtabili oꝛ. Sed ecõtra incõtinẽs ĩcõpactꝰ eſt.i.in⸗ cõpoſitus:ſed mollis n ad cedenduʒ tentationibꝰ:ſicut ferrũ facilius mollipjcg tur ab igne. Tertio qꝛ eſt durabilioꝛ:qꝛ ferrum Ipter impuritatẽ citius rubigineʒ contrahit que ipſum conſumit. Similiter bomo incõtinẽs citiꝰ ſenectutẽ 5

ipᷣm coꝛpoꝛaliter debilitat ⁊ cõſumit:ᷣho⸗ mo cõtinẽs diutiꝰviuit:qꝛ nõ cito ſeneſcit.
MQuarto qʒ ignis citiꝰ adurit ferrũ:qꝛ mi nus cõpactũ citius penetrat. Tanqᷓ; ergo
ignis adurẽs eſt mulieris pulchꝛe cõſoꝛtiũ vcl cõuictus:q̃ᷓ coꝛ hoĩs incõtinẽtꝰ cito pe ⸗ netrat ⁊ inflãmat. Hiero. Flãmigero igne ꝑcutit mulier cõſcientiã ⁊ inflãmat. Sʒ cõ tinẽs eſt ſicut calibſ in quẽ ardoꝛ carnalis amoꝛis nõ faciliter intrat. Ca. VIII
quẽtis debet eſſe ſimilis lapidi qͥ
dicit᷑ cos · dicit᷑ enĩ ſic eo ꝙ ad in⸗ tidendũ fer̃ũ acũat. Lotis enĩ grece inci ⸗
ſio latine dicit᷑: quia.ſ.coꝛreptio debito mõ facta etiã a inẽte ferrea ⁊ dura nõ tĩ vitia amputat ⁊ incidit:ſed ad bona eã aptat et acuit. Sed quedã cos eſt vt dicit ſið.que
ad acuẽdũ ĩdiget olco:qᷓdã aq̃. Quia vi
delicet diſcreta coꝛreptio qũq; ĩdiget oleo lenitatis: vᷣm illud Sal.vj. Si p̃occupatuſ fuerit hõ in aliqͥ delicto: vos qͥ ſpũales eſti coꝛripite hmõi in ſpũ lenitatis. Etiã qñq; idiget aqua auſteritat?. Mã ſiẽ idẽ Iſido. dicit: Oleũ coti additũ lenẽ:aquavo acer rimã aciẽ reddit.Hoc aũt agẽdo eoſ ꝓpꝛiũ habet ꝙ dũ acuẽdo alteri ſeruit:ſe paulati cõſumit vt Sꝛego.dicit. Et talis eſt pᷣlatuſ malus vłpᷣdicatoꝛ:qͥ dů alijs pᷣdicãdo vel coꝛrigẽdo ꝓficit:ſeip̃m maleviuẽdo vel ſe
nõ emẽdando ampliꝰ cõdẽnat ⁊ deſtruit. Pebet ergo eſſe vt cos iuſticia vel gelꝰ re ⸗
ctoꝛis:qui důũ linguã vel manũ mouet ad coꝛrigendũ vitia delinquẽtis quaſi ferrum acuit ad inciſionẽ vlceris.Coꝛrigere volẽs delicta debet intẽdere ad extirpãdũ vitio⸗ rũ radices.i.illa pᷣncipalia vitia cohibere. ex quibꝰ quaſi oĩa delicta pᷣcipue oꝛiunt᷑:ſi cut ſũt ſupbia:auaricia:luxuria. Et iõ coꝛ rectoꝛ vitioꝝ debet eſſe ſilis lapidi gigniti. cignites enĩ dicit᷑ lapis qjſi vitrei coloꝛis eſ je:qui geſtatꝰ ad collũ ſicut dic Piaſẽ.ſan guinẽ ſtringit:mẽtis alienationẽ expellit: ⁊ applicatꝰ liguo ardẽti flãmã eiꝰextiguit: ſu xus ſãguinis refert᷑ ad luxuriã. ꝓxima enĩ ſibi ſut ᷣm naturã ſãguis ⁊ ſemẽ.mẽtis alienatio rofert᷑ ad ſuꝑbiaʒ qua qͥs a vera ſni cognitiõe alienatꝰeſtimat de ſe qð nõ ẽ. Sed ſiãma ligni deſignat cupiditatẽ ⁊ ar⸗ dentẽ auariciaʒ animi: vñ cũ iſta refrenãt omnia vitia cũ eis cohlbentur.
ſecundus c.
„Eapitulum! d Ilectio vereg
ñ̃icitie aſſimilat᷑ calci. Pan ß rõne igneitatis. Mã 5ʒ Iſiðᷣ ꝓpt᷑ hoc c 6 viua dicit᷑: qꝛ qᷓ;uis actũ ſit frigida:octi 9 tũ tñ in ſe cõtinet ignẽ. vñ ſi aqua ꝑfuſa fð ł erit mox igneſcit.Et quoddã valdemin b bile accidit vt Augꝰ.dicit in libꝛo decii l tate dei:qꝛ calx ex aqua icẽdit:ex quaon nis ignis extinguit᷑. oleo vo extiguit᷑q
omnis ignis nutrit᷑. Similit verg amicii ⁊ ſi aliqũ qᷓ;tũad exterioꝛes actꝰ videauji
frigida.i.qꝙ nõ operet᷑ vłoſtẽdat eyteriui ſignoꝛſiue ꝓpter occupatiõis alicu ine
dimẽtuʒ:ſiue qꝛ nõ ſit opoꝛtunij.tñ ſemy
ignẽ viui amoꝛis ſeruat in intimis coꝛaͤß ⁊ pter hoc dicit᷑ ¶ꝛoner.Fvij. ꝙ omnii poꝛe diligit:qui amicꝰeſt. Sed ſupuenii aqua alicuius tribulatiõis ſen anguſtient
—
neceſſitatis:tũc ſtatim iile ignis interioi
amoꝛ erũpit ⁊ exteriꝰ in ope ſe oñdit. ⁊i Salomõ ibidẽ ſubdit ꝙ frater in angults
cõpꝛobat᷑.vñ ignis vere dilectiõiſinsq .i.tribulatiõe et aduerfitate magis acci
tur. ꝓpter qð dicit Valeriꝰ maximꝰ ꝙſi⸗ cere fidei amici pᷣcipue in aduerſis cogno⸗ ſcunt᷑. Sed ex oleo cõſolatiõis ⁊ ꝓlyerl tis calx dilectiõis qᷓſi extingui videt: ſue qꝛ ꝓſperitas můdi qũq; extinguit ⁊ tollt dilectioneʒ dei:ſiue qꝛ homini in ꝓlpitat poſito nõ eſt neceſſariũ magna ſigna vlob
lequ ia dilectiõis oſtẽdere · Quiã ſicutdiẽ
idẽ Aaleriꝰ pſpa foꝛtuna cũ diuia largi
tiõe foueat:hnmana minꝰ indiget· Nõde
cet enĩ hominẽ amico in ꝓſperitate polt
magna ſigna dilectiõis vł obſeqa oltene
re:ne foꝛte eſtimet᷑ ꝙ ꝓpter illiꝰ ꝓlpeli⸗ tẽ ⁊ ꝓpꝛiã vtilitatẽ eñ diligat.vñ d
cit in Ethiẽ.ꝙ ad amnicũ ĩ aduerſtatepoſ tñ eñdũ ẽ cito ⁊ ſepe:ß ad amicũ poſiiiꝑ ſperitate raro ⁊ tarde. Secũdo dileclio vere amicitie amimilat calci rõne vnilit qꝛ lapis lapidi nõ bñoiungit ⁊niſi ei cale media vniat᷑. Nã ex calte eñ admixtiõ are ne ⁊ aque fit cementũ quo lapides adin“ uicẽ ſtrictius vniunt᷑. Ita hõ homĩvõnere ſociat᷑ niſi ei dilectiõe animi inedttevns tur:q̃ icʒ dilectio ſi cũ arena patiẽtieqͥſub
aquis tribulationũ moꝛat᷑:ſiue ſit arens à
abſtrahat᷑ a fiuuio: vel ſaltẽpediv tera fiue ſit quo fodiat᷑ aterra: quoꝝ vnůc
m

De metallis ⁊ lapidibus
tiẽtia tolerat᷑.⁊ iterũ cũ aqua ſapientie mi ſceat᷑:cementũ.i.glutinũ faciet pfecte vni⸗ tatis. Nã inter quos charitat dilectio cũ atientia et ſapiẽtia viget ibi ꝑfecta vnio⁊ ocunda ſocietaſadeſt.de qua dicit᷑ ĩ Põ. cxxxij. Ecce qᷓ; bonũ⁊ qᷓ; iocũdũ habitare fratres in vnũ. Tertio vtilitatis et bõitatis:qꝛ ſicut dicit ſið.Illa calxẽ me lioꝛ ⁊ vtilioꝛ qᷓ ex lapide albo ⁊ duro gene⸗ ratur.Et ſic ilia inuenit᷑ vera ⁊ vtilis ami⸗ citia q̃ ex animo puro ⁊ vero generat᷑. vn ⸗ de Phs ꝓbat in Ethit̃.ꝙ pꝛauoꝝ amici ⸗ tia qui nõ ſe puro animo diligũt nõ ẽ ami ⸗ citia vera.Et ᷣm Aug. Amicitia que de ⸗ ſeri potuit nunqᷓ; amicitia vera fuit. vnde vera amicitia debet eẽ pura ⁊ firma. dilectio ꝓximi aſſimilat᷑ tartaro. Wimo
Loquentia aſſi Es
milatur eri. Pꝛimo ratione ge
neratiõis:qꝛ es ſiue cupꝛũ gene⸗ ratur ſicut cetera metalla ex ſulphure ⁊ ar gento viuo.ſed hoc accidit quãdo plus ẽ de ſulphure qᷓ; de argento viuo:⁊ ſulphur eſt terreũ nõ pure rubeũ habẽs caloꝛẽ ad⸗ urentẽ. Argentũ vo viuũ ẽ mediocre nec nimis groſſũ: nec nimis ſubtile. Ex tali e cõmixtione es generat᷑. Similit᷑ eloquẽtia cõponitur ex duobꝰ.ſ.ex meditatiõe interi oꝛi:que ſulphuri aſſimilat᷑:qꝛ in inferioꝛi ⸗ bus venis generat᷑ terre. Itẽ ex ꝓnũcia⸗ tione exterioꝛi qᷓ̃ ꝓpter labioꝝæ lingue mo tũ argẽto viuo aſſimilat᷑.qð.ſ.multũ ẽ mo bile:⁊ ꝓpter motũ vt dicit Plinius vinũ
ratione terreſtreitatis.nã tartarũ eſt vini aʒpellatur. Sed d ebʒ hoc eſſe mediocre.ſ. feculentia ⁊ terreſtreitas que ad modũ ter iter groſſum et ſubtile:qꝛ nec nimis rudia re vel mollis lapidis circa ꝑtes dolij indu vbaꝛnec etiã nimiſ ſbtilia.i.difficilia:ßᷣ aꝑ ratur:⁊ vuigarit᷑ apð tuſchos dicit grom⸗ ta ⁊ mediocria audiẽtibꝰ cõueniẽtia ſunt ma. Aino aũt aſſimilat᷑ charitas.cuiꝰ parſ accepta in elocutiõe vel ꝓnũciatiõevulga ſubtilioꝛ ⁊ purioꝛ dilectio dei eſt:ß feculẽ ⸗ ri.Et ð tali eloquẽtia ðᷣꝛ Miere.xl vi. Coꝛ tioꝛ ps ⁊ terreſtrioꝛ eſt dilectio. ꝓximitque meuz ad moab quaſi tibia eris ſonabit et tñ in dolio coꝛdis debet circũquaq; diffũ/ noiĩat pᷣmo coꝛ:qꝛ in locutione dʒ pcedere dia firmari:pᷣm illud Ro.v. Charitas dei meditatio ⁊ ðliberatio coꝛdiſ.Pð.xxxvj. diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris. Secũdo DOs iuſti meditabit᷑ ſapiam.i.meditatã ſa⸗ ratiõe qualitatis:quia talis vini cruſta ca pientiã loquet᷑.ſcðᷣo noĩat tibiã eriſ in q̃ at lida eſt ⁊ ſicca ĩ tertio gradu ꝛqꝛ.ſ.dilectio tendit᷑ armonia ſiue ꝓpoꝛtio ⁊ mediocritaſ Primi calefacit coꝛ per cõpaſſionem:ðᷣʒ il qᷓdã ſoni q̃ ptinet ad eioquẽtiã ⁊ ꝓnũciati lud.ij. Coꝝ.xj. Quis ſcãdaligat᷑⁊ ego nõ onis ſuauitatẽ. Scðo rõne diſtinctioniſ. vꝛoꝛ? ⁊ deſiccat omnẽ inoꝛdiatũ humoꝛẽ: ſicut eĩ Iſiʒ.dicit: Es ſi mixtũ fuerit alijs id eſt omnẽ pꝛauã affectionẽ erga ꝓximũ. metalł coloꝛẽ ⁊ virtutẽ cõmutat. vñ qͥddã Eſt etiã in tertio gradu:quia pꝛimus gra/ ẽ albũ ad modũ argẽti:qͥddã fuluum ad dus eſt dilectio dei.ſecundus dilectio ſui. modũ auri ẽ.Et alið ẽ genꝰeris qð ẽ ducti tertius dilectio pꝛorimi. ꝓpter qð dicitur bili ere attenuatũ ĩ lamĩas:⁊ felle taurivn Mat. vij. Diliges. ꝓximũ tuũ ſicut teip̃m. ctũ ſpẽm auripᷣtẽdit.⁊ põi ↄſueuerat ĩ hi⸗ Tertio ratione vtilitatis: quia tartaruʒ ſtrionũ coꝛonis. ꝓpter qð coꝛonariũ ẽ vo
ſicut dicitur in Platone extenuat et mun ⸗ dificat ⁊ conſumit:⁊ ideo valet cõtra ſcabi
em ⁊ ſerpiginẽ ⁊ pꝛuriginẽ:⁊ cõtra capitis mundicias. Similiter dilectio ꝓrimi exte
nuat ſubſtantiã ſiue diuitias hominis qñ facit largiri ſuperflua:ðʒ illð Luẽ̃.xj. Qð ſupeſt date elemoſynam. Sed tũc mag cõ ſumit quãdo facit largiri neceſſaria: Job. xxxi. Si comedi bucceilã meã ſoluſ.Et tũc mũdat immũdicias capitis:hoc eſt impu ⸗ ritates mentis huiuſmodi elemoſynas lar giendoꝛßᷣm illud Lut̃ xj. Date eiemoſy⸗ nam:et ecce omnia vobis munda ſunt.
⸗ 5
catũ. Silr eſt triplex eloquẽtia:q̃dã ſpũůa lis:ſiẽ pᷣdicatoꝝ.⁊ pᷣ pᷣcipue intẽdit ad ani maꝝ purgationẽ ⁊ dealbationẽ.vñ aſſila᷑
eri qð ẽ aibũ ad modum argenti. MPõ.xj. Eloq́a dñi eloq́a caſta ar.ig.er. Pꝛoũ.x.
Argẽtũ electũ lingua iuſti. Alia voẽ̃elo⸗ quẽtia ſckarꝭſiẽ rhetoꝛũ ⁊ alioꝛũ plocutoꝝ ſckariũ:q̃ vt płimũ oꝛdiat᷑ ad lucrũ auri v cõmodũ alicuiꝰtꝑał rei auro app̃ciabilis. vnde non incongrue aſſimilatur illi eri qð fuluum eſt ad modum auri. Tertia ve⸗ ro eſt eloquentia iocularis que eſt ad dele ctandum ⁊ ſolaciãdum.ſicut et poete hac⸗ tenus faciebant. et hec aſſimilatur 3 ert 4.

D
iber ſecundus
qð ponit᷑ in hiſtrionũ coꝛõis. Qnocũq; er o inõ ſit cioquẽs hʒ aſpectũ ſiue ſimilitu ⸗ inẽ eris: ᷣm illð Egech.xl. Cuierat ſpẽs quaſi ſpẽs eris. Tertio rõne coꝛruptiõiſ: qꝛ es cito rubiginat᷑ niſi oleo ꝑfũdat᷑. a la eni erea fiũt rubiginoſa niſi cõfricẽt᷑ are na.Ex quo accipitur ꝙ oĩs eloquẽs ⁊ lin ⸗ guoſuſ Zhitæ tenet peti rubigieʒ: ob.xij: Eſt quaſi lignũ putridum esꝛniſi pᷣſeruet ratie ſiue charitat? vnctiõe. ꝓꝙẽ̃ qð dice⸗ at Apo.j.Coꝝ.xiij. Si liguis hominũ lo quar ⁊ angeloꝝ:charitatẽ ãt nõ habeã fa⸗ ctus ſů veiut es ⁊c̃.vel niſi ab hac purget᷑ aſpitate pẽitẽtie.Et idcirco vt Mie ro.dicit: Meliꝰ eſt habere ruſticitatẽ ſctãʒ qᷓ; eloquẽtiã peccatricẽ. Nuarto rõne ſo nationis:qꝛ es maxĩe ↄuenit officio cãpa ⸗ narũ ⁊ tubaꝝ ꝓpter ſonoꝛitatẽ.Quali aũt eãpane optime ſonãtes ⁊ a remot ꝑtibus audibiles fuerũt ſctĩ apli:qꝛ ĩ omnẽ terrã exiuit ſonus eoꝝ: vt ðꝛ in Mð· yviij · Sʒ quaſi tube eree ſũt doctoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes — eĩ ðᷣꝛ Eſa.lviij · Clama ne ceſſes:⁊ quaſi tuba exalta vocẽ tuã. Mict. xlvj. Aox eiꝰ quaſi eris ſonabit Quinto rõne curatiõis:qꝛ es ↄtra ifirmitates mul tas virtutẽ habʒ. Mã ſicut dicit Mlinius etiã Piaſẽ. Es exuſtũ ⁊ puluerigatũ ha⸗
F vet virtutẽ diſſoluẽdi ⁊ ↄſumẽdi: extenuã
di ⁊ purgãdi noxios humoꝛes:vnlnera ſa nat:caliginẽ oculoꝝ purgat:ſupfluas car⸗ nes coꝛrodit ⁊ vltra creſcere non ꝑmittit. Sic eloquẽtia ⁊ lingua pᷣdicatorꝰ ſi fuerit aduſta.i.igne ſpũſſetĩ ignita ⁊ inflãmata⁊ puluerigata.i.humilitate fũdata.vł pulue rigata.i.diligent᷑ ⁊ ſubtiliter declarata: qꝛ
quaſi es durũ cõterit᷑ dů verbũ difficile vł
obſcurũ diligẽter exponit᷑. Talis inqᷓ; elo quẽtia habet virtutẽ diſſoluendi duriciaʒ coꝛdis:⁊ ↄſumẽdi hũoꝛẽ carniſ.i luxuriã: extenuãdi plenitudinẽ dinitũ dũ eos mo⸗ uet ad diuitiarũ largitionẽ ⁊ mũdi ↄtem ⸗ ptũ. Itẽ purgandi noxios hũoꝛes·i.no⸗ rios affectꝰ homiuũ peccatoꝝ.ſanat etiam plurimũ vulnera.i.vitia tẽtationũ.purgat caliginẽ erroꝝ.coꝛrodit ſuꝑfluas carnes. t.inglunedinẽ guloſoꝝ:⁊ etiaʒ eas retinet nec creſcãt ꝑ abſtinẽtie ⁊ tẽperãtie remedi/ um. Omnia enĩ hec ſcti pᷣdicatoꝛes operã tur frequenter in conuerſione peccatoꝛuʒ. Et ideo ipſi ſunt inſtrumenta curationis ⁊ ablutioniſpeccatoꝛũ:Exo xxx. Mꝛecepit
dñs fieri labꝛũ eneũ ad lauãdũ. ꝑ qð laby eloquẽtia ſignat᷑ ſeu doctria pᷣdicatoꝛũ;ʒ ablutiua ⁊mũdificatiua eſt vitioꝝ ⁊ ſoꝛi um hominũ pctõn. Ca. Il
Bchariſtie ſa ccramentũ aſſimilat᷑ lapidi qͥ diei tur 2iado 2Aeſt palliduſ lucẽsvt berill: q̃i v dieit᷑ in lapidario:ſi moꝛtuo aglic tur ſtati ſolitas ꝑdit vires. Sãctꝰ enihlg pis eſt ⁊ quẽ moꝛs ſternit abhoꝛret.ſcen/ chariſtie ſacramentũ abhoꝛret eñ qẽipec cato moꝛtali.a quo ſi aſſumat᷑ nõ ei ꝓdeſt ſed obeſt. Mõ enĩ iſte cibus eſt cibꝰmoꝛtuo rũ ſed viuoꝝ: Joh.vj. Qui mãducat met ipſe viuet. Itẽ chꝛiſtus ſub cibo ſacrqmẽ tali cõtẽtus ſilis eſt illi lapidi qͥ dicit eſchi tes:qui inuenit᷑ in nidis aquilarum. dicit᷑ ꝙ ſi de veneni fraude aliqͥs ſuipec fueritiſi reus fuerit ⁊ h lapis ſub cibo poſ tus fuerit tibũ eñ vᷣglutire nõ ſinit:ſʒ ſiſub tractꝰ fuerit lapis:moꝝ eñ deglutiet. Sie xpᷣs qͥ inuenit᷑ in nidis aquilaꝝiin coꝛl bus contemplatiuoꝛum viroꝛuimn poſitus: i.contentꝰ ſub cibo ſacramentali:reũ vene ni.i.pctĩ moꝛtalis glutire nõ ſinit:velreuʒ fraudis.i.hypocritã:vl fictũ ipᷣm cibůde⸗ glutire nõ ſinit.ſ.ſpũaliter. Mã licet fiuus vel in pctõ moꝛtali exiſtẽs mãducet imſ cramẽtaliter:nõ tñ ſpũaliter: vt ſacramẽti ipſiꝰꝑcipiat effectũ.vñ ſpũalit quo ad ani⸗ mã ipᷣm nõ deglutit. Et iõ ſi Apls.j·Coꝝ xj. dicit: Mꝛobet ſe hõ vnuſqͥſq;:a ſic 6
e
—
ne illo edat ⁊c̃. 2. Icdes chꝛiſtia aſſimilat᷑ lapidi carbuncilo
Pꝛimo ratione fulgoꝛis · dicif enicubů culus:qꝛ videt quaſi carbo ignitꝰnõardo re ſed ſplẽdoꝛe: cuius fulgoꝛeſt tantus ꝙ nec nocte vincit᷑lucet eĩ in tenebꝛis aeo vt flãmas ad oculos vibꝛet. Sic fulgoꝛfi⸗ dei chꝛiſtiane tantꝰ eſt ꝙ nocte.i.tenebon tate hereticoꝛum: vel obſcuritate pſecutio numꝛ vel caligine peccatoꝛũ vinci vel exti⸗
ui non poteſt. Nazʒ in omnibus huiuſmo
itenebꝛis ſic fideſcatholica fulget vt fů mas interdum ececantef: interòũvᷣo illu minantestad oculds interioꝛum mentium vibꝛet. Nam de lumine fidei aliqui exceci turꝛſcilicet non recte credentes: velquo credunt non tamen facientes. uidã vo
G* e
————
———

—
De metallis etlapidibus
tlluminantur vt veri ⁊ viui fideies qui ha bent fidẽ per dilectionem operanteʒ:Ecci. Frrij. Semmula carbunculi in oꝛnamento auri ⁊. Nam per oꝛnamentum aureum in telligirur charitas.per gemmã Vo carbũ⸗ culi fides. vñ carbũculꝰ ponit᷑ in auro cũ fides catholica charitatiue opaf᷑ꝛ⁊ hec eſt q̃ vere illumiat ⁊ ad ſalutẽ opat᷑ Secũdo rõne diſtietiõis. Sũt eĩ.xij genera carbũ culi fulgẽtꝰ⁊ radios ad modũ igniſemittẽ tis⁊ cãdida gona pᷣcicti:vt diẽ ſiðᷣ. In q̃· bus.xij.ſignificãt articuli quibꝰ ip̃a fides diſtinguit᷑.de quoꝝ diſtinctiõe dictũ ẽ ſu⸗ pꝛa in pᷣmo libꝛo.ca.xxv. Qui articuli om nes.xij.mirabilibꝰ radijs vere cognitiõis eoꝝ q̃ ad nr̃aʒ ſalutẽ ꝑtinẽt noſilluminãt. Sed quaſi gona alba eſt ſimplex fidei veri tas: qua intellectꝰ credẽtꝭ aſtringit᷑ vt vni cuiq; articulo firmit᷑ inhereat: etiã ſi rõnẽ nõvideat. Tertio rõne variatiõis:qꝛ car bũculi ꝓpꝛiũ eſt ꝙ.piectus in ignẽ velut ĩ ter moꝛtuos carbones extinguit᷑:ß aqᷓ per fuſus exardeſcit. Sic fides quaſi in ignẽ ꝓ ijcitur qñ fidelis qͥſq; in pctiñ moꝛtale pia bit:qꝛ pctm̃ ppetratũ appetitũ peccãdi nõ
extinguit ß ampliꝰ accẽdit ſicut lignũ ap⸗
poſitum igni.Et ꝓpter hoc pctĩ aſſimilat᷑ igni.qð dũ opa fidei ceſſare facit:ipᷣam ji ⸗
ẽ moꝛtificat ⁊ extinguit:qꝛ fides ſine ope ribus moꝛtua eſt: vt dicit Jaco.ij. Sʒ tůc
carbũculꝰ aqua ꝑfundit᷑ ⁊ quaſi reuiniſcit
ĩ fidelis mẽs ad penitẽtiã renertit᷑ ⁊ la ⸗ chꝛymarũ aqua ꝑfundit᷑. Tũc enĩ redeun
te diuina ⁊reparata charitate amiſ ſa reſtitui idei qꝛ fides ꝑ dilectionẽ opat᷑: vt ðꝛ Sał.v.
etiã fidei vita.i.vigoꝛ oꝑandi:
MQuarto rõne valoꝛis vl cõparatiõis:qꝛ
eſt q̃dã ſpẽs carbũculi in qua int᷑ lucidos ignes awarẽt q̃dã gutte auree.⁊ hec gem ⸗
ma reſpectu aliarũ eſt quaſi pᷣcij incõpara⸗ bilis. Quaſi aũt gutta carhũculi aurea in
lucido igne eſt pattẽtia fidel homis in tri/
bulatione ſua⁊ pſecutione quã patit᷑ pꝛeci
pue p ipſa fide. ⁊ hec vocat᷑ ꝓhatio fidei
ã eſt quaſi icõparabiłpcij:tᷣm illud.j. e ij. r pꝛobatio fidei multo pᷣcioſioꝛ ſit auro. Quinto rõne vigoꝛis:qꝛ carbũ
culus ſculpturis et ſimulacris reſiſtit ſiue doloꝛum: quia fides idolatriam hoꝛret. ſiue auaroꝝ: qꝛ auaricia eſt idoloꝝ ſeruit?:
niat lapitanñt amiathon. a
vt di
9
4—
cit Zſið. Si veſtis tacta fuerit ↄtra ignem reſiſtit:⁊ ſi ſupꝛa ignẽ poſueriſ nõ ardebit: ß ſplẽdoꝛe accepto nitidioꝛ erit hic omni buſ maleficijs magoꝝ reſiſtit. Nã fides ſ̃ ctoꝝ ẽ que igni.i.ꝑſecutiõis feruoꝛi ſiueꝑ⸗ ſequẽtiũ furoꝛi a pᷣncipio ecclie reſiſtit:⁊ fi naliter ip̃m ſuperãs vicit:ßʒ illud hebꝛe. xj· Sancti ꝑ fidẽ vicerũt regna.⁊ ita extin⸗ xerũt impetũ ignis.Et hec eſt etiã q̃ ſplen doꝛẽ miraculoꝝ accepit: ⁊ que ꝑ ꝓceſſum tpis nitidioꝛ ⁊ purioꝛ apparuit.⁊ hec inſu⸗ per eſt que omnia magoꝝ pᷣſtigia ⁊ malefi⸗ cia repulit ⁊ damnauit quibꝰ totꝰ mũdus erat fere plenus. Ca. XKIII „. 6„„ milatur iaſpidi. Mꝛimo ratiõe 1 P gratioſitatis:qꝛ iaſpis ẽ lapis vi ridis ſmaragdo ſimilis:ſed ẽ groſſtoꝛis co loꝛis. Coloꝛ añt viridis ſuꝑ omnes colo⸗ res eſt gratioꝛ oculis.vñ ðꝛ Eccĩ.xl.Sꝛati/ am ⁊ ſpeciẽ deſiderabit oculꝰ: ſed ſuꝑ hec omnia viridẽ.Et ſimiliter gratia dei fuper omnia facit animã̃ magis gratã ⁊ placidã ⁊ plucidã coꝛã oculis dei.⁊ iõ vocat᷑ gr̃a qᷓ ſi gratũ faciẽs. vñ ſicut iaſpidis aſpectꝰ eſt gratus oculo humano:ſic aſpectꝰ hominiſ in quo eſt gf̃a gratꝰ eſt oculo diuĩo: T po⸗ ca.iiij. Qui ſedebat ſimił erat aſpectui la⸗ p iaſpidis. Secũdo rõne diuerſitatt. abet eni iaſpis diuerſitatẽ ſpecieꝝ: qꝛ ſiẽ dicit Sſido.ſunt.xviij.ſpecies iaſpidis. Itẽ hʒ diuerſitatẽ coloꝝ.qꝛ qᷓ;uis pᷣcipu us coloꝛ eiꝰ ſit viridis:młtos tamẽ hʒ ali⸗ os coloꝛes intermixtos.ſic gratia dei ha⸗
bet multos modos ⁊ varios in hominib?
facit affectus.j. Metri.iiij. Sicut boni diſ⸗ pẽſatoꝛes multifoꝛmis gratie dei.Et Apo ſto.j.Coꝝ. xij. Diuiſiões vo gp̃arũ ſũtæẽ. Tertio rõne vtilitatꝭ: quia valet ad mul
ta. Nã pꝛimo iaſpis febꝛẽ refrenat.Et ſimi
liter gr̃a dei repꝛimit moꝛhũ febꝛilẽ.i.inoꝛ
dinatũ cupiditatis ardoꝛẽ qui eſt vt febꝛif
anime dãs ei ſitim inſatiabilem quã tamẽ
diuina gratia repꝛimit ⁊ extinguit. Ites
iaſpis hydropiſim iuuat quando defertur
à patientibus caſte. Similit᷑ gratia dei va
let contra ſupbiã que eſt hydropiſis que⸗ dã.i.inflatio animi pᷣbẽs cõtra eam m edi⸗
cinam humilitatis.que pꝛecipue eſt neceſ⸗
Aſſ“ faria virginibus ⁊ continenter vluentibꝰ
ne per ſuperbiaʒ virginitatis peraint emi 3
ℳ

nentiã. Nam qũic; ſicut dicit Srego · deus punit occuitã meutis ſuꝑbiã ꝑ manifeſtã tarnis ruinã. Iteʒ iaſpis int᷑ pericula fa⸗ cit hominẽ tutũ. Juuat eti am cõpetũt gp̃e cõtra vitiũ accidie:qꝛ fre ⸗ quẽter accidioſus ⁊ piger bona refugit ti⸗ mẽs difficultatẽ ⁊ ꝑiculũ vbi nõ opoꝛtet: Pꝛoũ. xxij. Dicit piger:leo eſt in via xẽ. Sed hũc timoꝛeʒ gratia dei expellit.⁊ iðo ſaẽ hominẽ tutũ ⁊ ſollicitũ. Quãdoq; eti⸗ am hõ piger ⁊ accidioſus licet bonũ opus Zcipiat.i.facere ꝓponat:tñ ip̃m nimis tar dat.⁊ iõ ſimilis eit mulieri qᷓ ↄcipit quidẽ: ßtpe ðbito nõ parit. Cõtra qð gr̃a dei mõ iaſpis iuuat ad patiẽdum.i.ad bonũ gpo ſitů oꝑe coplẽdũ. Itẽ iaſpis interioꝛẽ ar⸗ doꝛẽ refrigerat:qꝛ gr̃a dei mitigat irã que interiꝰ accẽdit ⁊ vꝛit. Itẽ iaſpis luxuriaʒ coartat:⁊ multomagł hoc agit gr̃a a q̃ cõ⸗ tinẽtie donum manat: m illud Sap̃ viij. Mõ poſſů eſſe ↄtinẽs ⁊c̃. Item iaſpis pul uerigatus ⁊ cñ lacte datꝰ vlcera inuetera⸗ ta ſanat. Alcera aũt inueterata ſũt gule vi tia ſiue damna:que in ipſo můũdi exoꝛdioĩ noſtris pꝛimis parẽtibꝰinceperũt ⁊ nunqᷓ; plene ſanari potuerũt. Moc etiã gule vitiũ ſiuevlcus eũ quolibʒ homĩe ab infãtia na ſcitur ⁊ ſꝑ cũ eo creſcita nutrit᷑.vñ nec hoc vlcus ſic iueteratũ ſanat᷑ niſi ꝑ gratiã dei. Itẽ iaſpis ſoꝛdes oculoꝝ purgat. Oelo⸗ rũ autẽ ſoꝛdes ꝑtinẽt adinuidiã:qꝛ neqᷓ; ẽ oculus inuidi: vt dicitur Ecci.xiiij. Etiam inuidenti ⁊ murmurãti de gratia alijs fa⸗ cta dictũ eſt Mat.xx.a patrefamiliaſ: An oculus tuus neqᷓ; eſt:quia ego bonus ſuʒ a*.hãc ʒᷓ nequitiã ⁊ impuritatẽ oculoꝛuʒ purgat diuina g̃a:qꝛ inuidiã expellit. dũ q nõ emulat᷑ charitatẽ infũdit. Et ſic patet ꝙ murus virtutũ ꝓtegẽs ab inſultu omni um vitioꝝ ex gr̃a dei cõſtituit᷑:⁊ iõ cõgrue vt dictũ ẽ iaſpidi aſſimilat᷑.de quo ðꝛ Apo ca.xxj. Structura muri eiꝰ.ſ.ciuitatis ani⸗ me ex lapide iaſpide.vñ in ea opoꝛtet nci paliter animã eſſe fundatã ſi vult euadere
vitioꝛũ rninã: Apot.xxj. Fũdamentũ pꝛi⸗
mñ iaſpis. Dtẽ gratia dei aſſimila † ro:qꝛ generaãt in nobis ſep̃teʒ virtutes ᷣm ſeptẽ ↄditiões ſaphyri. Pꝛimo q? ſaphyrꝰ pabet ſcintillã relucentẽ.ꝑ cuius relucẽti amn indicat᷑ virtus eius. Similiter anima exiſtẽs in gratia dei habet verã relucentiã
fidei:quia in peccatoꝛibus gratia dei carẽ 1 E
Piber ſecundus
tibus fides eſt non verum lumen ſʒ moi tuum vel extinctum · vnde fides talis ẽſ⸗ ne operib us meritoꝛijs ⁊ gratuitis.⁊ fidel ſine operibus moꝛtna eſt: vi dicit Jaco.ij. Secundo dicitur ſaphyrus habere vir⸗ tutẽ firmãdi animũ in bonis. Et hoccom⸗ petit gratie que in nobis cauſat ſpem futu re vite quõ Apoſto.ebꝛeo.vj. Aſſimilat anchoꝛe: quia animam firniã tenet in ma⸗ ri pẽ̃itentie.⁊ ꝓpter hanc firmitatem dicit fundamentum: Apoẽ. xxj. Secundũ fun/ damentum faphyrus:⁊ dicitur ſpes ſecun dum fundamentũ reſpectu fidei queẽpii⸗ mum. Tertio dicitur habere virtutemti moꝛẽ expellendi: quod competit etiaʒ gra⸗ tie inqᷓ;tuʒ in nobis generat ⁊ perficitchz ritatẽ:cui beatus Johannes attribuit ex⸗ pellere timoꝛẽ.j· Johis iij · vnde ĩ hac ani⸗ ma firmatur ⁊ ſolidatur contra mundani timoꝛẽ.ideo dicitur Egech.x.Ecce ĩ firma⸗ mento quod erat ſuper caput cherubinqᷓ/ ſi lapis ſaphyrus · In firmamento:bot et in deo in quo omnia ſtabilita ſunt ⁊ firn ta ſunt. quod caput cherubin.i.omnẽ ſcẽ tie ſubtilitatem tranſcendit:ẽ quaſi ſaphy⸗ rus lapis:quia ſcilicet in ipſo deo nos iol locat ⁊ firmat gratia charitatis: ⁊ qualei ſimiles per firmitatẽ ⁊ foꝛtitudinem fact · j. Joßis.iiij. Qui mãet in charitate indeo manet:et deus in eo. Et ideo in tam tuto loco poſitus nihil timere poteſt ſeu debet Quarto ſaphyrus habet vimn vulneruz ſanatiuã:ſi puluerigatus ⁊ lactiadminus ſuperponatur. Quod etiam competit gl tie pꝛopter gelñ coꝛrectionis iu ſticie:ã vl nera vitioꝝ dum puniuntur purganturtt curantur. Sed etiaʒ debet rigo iuſticiels ctis ſuanitatibꝰmiſeeri.i.miſcðie ſen lehl tis dulcedini: qꝛ miſcðia fuperaltat iuqii um: vt ðꝛ Jaco ij. Mnito qꝛ ſaphyr N getat ⁊ itegra mẽbꝛa pᷣſernat · Að etii eo⸗ petit gre inqᷓ;tũ in nob generãt tẽperitii p quã nõ ſol aĩa ß coꝛp vegetat:⁊ inh⸗ nitatis oĩm mẽbꝛoꝝ itegritate ßuat. Lãt⸗ v. Sẽter tuꝰ eburnel ꝛdiſtincrꝰ ſaphylts· Sůt enĩ qjſi diſticti faphyriĩ vẽtre diur ſe ptes tẽꝑantie in carne: vt ſobꝛietas:ab⸗
ſtinstia ⁊ caſtitas. Serto ſaphyrꝰ auda
cẽ ⁊ victoꝛẽ fat̃:qð etiã fac gra inãtui no bis foꝛtitudinẽ generat q̃ 5 pienla facit au dere:⁊ ſaltẽ an imo vincere. Septimo. quã doq; ſi apb yrꝰ iuenit in venis winet
füb nis pes mal nee

ns tn m n od cy eu s:auſcn de hnt int . Qu vätn adas n i. i hnsndi mM nohod tem rpulut 16 h un. U bein
B——
rů in qᷣbꝰ inuenit᷑ laquriũ. In qͥbꝰ etiã ve⸗ nis qᷓfi in medio ſiẽ in quodã vẽtre ãdam ſpẽs carbũculi ĩnẽit᷑.vñ a mult? ſaphyrus mat̃ carbũculi credit᷑ eo ꝙ in eiꝰ venis ge⸗ neref. Sic g̃a in nob generat carbũculuʒ fulgẽtẽ.i.pꝛudẽtiã nos in agibilibꝰ dirigẽ tẽ ⁊ illuminãtẽ.e autẽ pᷣdicte virtutes q̃ ſaph yri cõditiõibꝰ ↄgruũt ſũt velut fũda⸗ mẽtũ in qͥbꝰ fabꝛica mẽtꝰ erigit᷑:Eſa.iiiij. Fůũdabo te in ſaphyrt. Itẽ ipᷣe eedẽ ſũt la pides ex qͥbꝰ domꝰ dei cõſtruitur: Job.xx⸗ viij. Locꝰ ſaphyri lapides eius. Tob. xiij.
oꝛte hierlin ex ſaphyro.tẽ gra detal
ſimilat᷑ onychino. Peꝛimo r̃õñe cõloĩið
Onychinꝰ enĩ arabicꝰ ẽ nigri color᷑ cum
tãdidis gonis:qꝛ g̃a dei licʒ denigret per aſpectũ humilitat?: tñ circũcingit goniſpu ritatis. MNã vna gona alba ẽ cõtinẽtia car⸗ nis.alia puritas ment'.Cãt.j. Nolite me cõſiderare ꝙ fuſea ſim: qꝛ decoloꝛauit me ſol.⁊ in eodẽ: Migra ſů ß foꝛmoſa.nigra ꝑ humilitatẽ:foꝛmoſa ꝑ puritatẽ. Scðo ra tione virtut?:qꝛ onychinꝰ arabicꝰ:ʒ Dia
ſco.triſticiaʒ excitat:timoꝛes multiplicat:
animos cõmouet ad lites ⁊ ad rixas. Silr dinĩa gr̃a excitat triſticiã pẽitẽtie in homi ⸗ neꝛmultiplicat timoꝛes moꝛtis iudicij⁊ ge hẽne:animos cõmouct ad lites ⁊ rixas iu ⸗
tticie. Ex diuina eni eſt g̃a cũ hõ penitenſ
ců ſeipſo rixat᷑ et litigat vt de ſeip̃o iuſtici⸗ am faciat. Apls.j. Coꝝ. xj. Si noſmetip̃ᷣos dijudicaremꝰꝛnõ vtiq; a dño iudicaremur. Et hinc eſt ꝙ in ratiõali poſiti ſũt lapides onychini:qꝛ dũ homis mẽs rõnalis diuie gre radijs pfũdit᷑:ad ſeip̃m dijudicãdũvł᷑ puniẽdũ ꝓtinꝰ excitat:Exo.xxv. Accipe ⸗ re debetꝭ lapides onychinos ad oꝛnandũ ephot ⁊ rationale. Tã enĩ ex gf̃a pᷣueniẽte qᷓ; ex ſubſequẽte:rationale homis.i.mens
Acetũ in nitro ꝛt.ð nitrũ?m Mliniũn Diaſẽ.mũdificat ſaniẽ ſtomachi ⁊ iteſtino
rũ ex apoſtemate. ꝓcedentẽ· ſaniẽ etiã capi tis detergit.ſpuma eiꝰ coꝛroſionibꝰ ⁊ iſã⸗
mationibꝰ ſubuenit.vñ etiã hydropick ꝓ⸗⸗ ficit:⁊ cũ melle mixtũ caliginẽ oculoꝝ
tergit: venenũ repellit:⁊ paralyſim lingue potẽter diſſoluit. Similiter diuina gr̃a mũ⸗ dificat ſaniẽ ſtomachi ⁊ inteſtinoꝝ.i.vitiũ
gule. Itẽ tergit ſaniẽ capitꝰ.i.ſupbiã mẽtt
expellit. Itẽ nitri ſpuma.i.gr̃e dei feruoꝛ coꝛroſionibꝰ ⁊ inflãmationibꝰ ire ſubuẽit hydropicis.i.his ĩ quibꝰ exuberat fluxus
ioꝛdiatꝰhũort aquoſi.i.lubꝛicũ luxurie ꝓ⸗
ficit:ſed mixta cũ melle.i.cũ amoꝛis dulce dine caliginẽ oculoꝝ abſtergit.i.cecitateʒ mentis quaʒ inducit inuidia.ſ.bona oꝑa videri mala ⁊ venenũ.charitatis.i.cupidi tatis repellit. Dicit eni Tugꝰ ꝙ venenus charitatis eſt cupiditas. Itẽ paralyſiʒ li⸗ gue.i.impedimẽtũ cõfeſſiõis tollit. g̃a dei aſſimilaf ſali ꝓpter multas virtũ⸗ tes ſalis quas Auicẽna põit. Peimo qꝛ ſal hʒ virtutẽ diſſoluẽdi:qꝛ.ſ.diuia g̃a ple runq; diſſoluit duriciã hominũ auaroꝝ et ad pietatẽ ⁊ cõpaſſionẽ emollit co:da edꝝ. Secũdo qꝛ hʒ virtutẽ mũdãdi:qꝛ.ſ.g̃a purificat ĩimũdiciã luxurioſoꝝ. habet eni ſal virtutẽ putridas carneſ coꝛrodẽdi:ma rime quando eſt exuſtum. ⁊ hoc eſt quia gratia remouet putredinem luxurie.
Tertio quia habet virtutem ventoſita ⸗
tem extenuandi ⁊ diuidẽdi:maxime ſi pul
uerigatum ⁊ coctum ⁊ calidum ſuꝑ ſtoma⸗
chdficiũni ſãccelletũr. Tqua etiam ſali⸗ naria tumoꝛes ⁊ in flationes ⁊ hydropicai paſſiones ſoluit. Auia diuina gratia va⸗ ne gloꝛioſoꝛuʒ ventoſitates extenuat:eos humiliando et tumiditates ⁊ inflationes
erboꝛum ſoluit aqua ſalinata:id
hoĩs ſeu aĩa rõnał oꝛnat. Ztẽ 2 fa dei cõ“ etiam ſu ſeruat ĩ coꝛde ſiẽ vnguẽtũ ĩ ãbãſtro Mã eſt tribulatione.moꝛte etiam aſpera eos i⸗
ex alabaſtro ſũt vnguẽtaria vaſa eo ꝙ ſer ⸗ uet vnguẽta om̃i tpe incoꝛrupta.vñ Mat. xyvj ðꝛ ꝙ acceſſit ad ieſũ młier hñs alaba ſtrũ vnguẽti pᷣcioſi.Eſt enĩ alabaſtrũ ſoli ⸗ dũ:frigidũ:cãdidũa varijs coloꝛibꝰtictũ. Et tale dʒ eẽ coꝛ hoĩs vt ſit gr̃e diuĩe ↄſer⸗ natiuũ.ſ.cᷓdidũ ꝑ mũdiciã ſolidũ pꝑ patiẽ tiã.frigidũ ꝑ ↄtinẽtiã:⁊ varijs coloꝛibꝰtĩ⸗ ctũ ꝑ bonarj cogitationũ ſiue affectionuʒ copiã. Itez gratia dei aimilat᷑ nitro. de Aug Solomon loquit᷑ Wꝛoiẽr.Fÿ̃ ſcẽ
Nik 5⸗(ℳ
plendo. Quarto quia habet virtutem humoꝛes putridos et coꝛruptos conſumẽ di:quia ſcilicet diu ina gratia putridos ⁊ coꝛruptos affectus conſumit inuidoꝛum: Dicitur enim Pꝛouerbio. xiiij. ꝙ putre do oſſium inuidia. EQuinto quia habet virtutem humiditatem naturalem coad⸗ unandi et ſernandi et innaturalem reſol⸗ uendi et abſtergendi. Quaſi autem vir⸗ tus naturalis eſt virtus manſuetudinis?
duia homo eſt animal manſuetuʒ natua:
14

na gfa q̃ eſt nature cõpletiua manſuetudi nẽ homis coadunat: vt eã diuerſa pturbã tia nõ diſpgãt.⁊ cõſeruat eõ ne ſuꝑetur ab
tra. Ecõtra aũt inoꝛdinatã irã qᷓ hũane na
ture nõ cõgruit reſoluit coꝛ humiliãdo ꝛ et abſtergit ꝑ patiẽtiã ⁊ triſticiã ⁊ ĩpetum ire frenãdo. vel refoluit.i.annihilat trã ĩ coꝛ⸗ de:⁊ abſtergit ne creſcat vł ĩpleat᷑ in ope. Septo qꝛ habet virtutẽ vẽtrẽ remollien di⁊ ſuꝑflnitatẽ educẽdi.⁊ mayie falgẽma
aqð clarũ eſt ſicut gẽma. Moc aũt cõpetit di nuine gratie inqᷓ;tũ remouet vitiũ gule aqẽ
vitiũ ⁊ ſuptiuitas vẽtris. Septimo quia fal hʒ virtutẽ venenoſo humoꝛi reſiſtendi. vñ ſal cũ melle ⁊ cũ pane ſanat antracẽ vt Auicẽ. dic̃. Quaſi ergo venenoſus humoꝛ ſua frigiditate caloꝛẽ coꝛdis extinguẽs:eſt
vitiũ accidie qð ſua frigiditate.i.puſillani
mitate vigoꝛẽ ⁊ caloꝛẽ coꝛdis qui ẽ ex cha
ritate extinguit. Sed hoc accidie venenuʒ Fal.i.dinina gratia.cũ melle.i.cũ dulcedie tõtẽplatiõis:⁊ cũ pane doctrine ſpũalis:ſi ne cũ pane lachꝛymoſe cõpũctionis pẽituſ erpellit. ꝓpter oĩa pᷣdicta dicit Lut̃ xiih.
Bonñ eſt ſal ⁊c̃. Coł.iiij. Sermo veſter gr̃e ſit ſmpꝑ ſale cõditꝰ. Ca. XIIII
v BMilitas aſi- milatur magneti. Pꝛimo quia mãges Hader virtutem attracti nã. Mã adeo attrahit ferrũ ʒ Aug'.vt ca tenã faciat amoueri. Et vt idẽ dicit tãta ẽ eius vis ꝙ ſi qͥs eundẽ magnetẽ ſub aureo vłeneo vaſe tenuerit:ferrũq; deſuꝑ poſue rit ad modũ de ſubter lapidis ferrũ deſuꝑ mouebit᷑. Sic etiã eſt tãta humilitatis vir tus vt etiã mẽtes ferreas ⁊ diuiſas aliquã do moueat ⁊ placet ⁊ attrahat ad dulcedi nẽ ⁊ mititatem. Sic etiã humilitas ⁊ beni⸗ gnitas dei ſuſtinẽtis coꝛ pctõꝛis:etiã durũ deberet mon ere ⁊ ad penitẽtiã attrahere: Ro..ij. An ignoꝛaſ ꝙ benignitas dei te ad penitẽtiã adducit?Et ſi vas aureũ.i.coꝛ ſa piens vel vas eneũ.i.os eloquẽs ſe medi⸗ um interponat:tunc maxime magnef.i.hu militas viſa mouebit mentẽ durã.vñ hũi⸗ lis vita pᷣdicãtis adiuncta ei ſapiẽtia coꝛ⸗ dis eloquẽtia oꝛis quaſi omne ferrũ.i.om ne coꝛ durũ mouebit. Sed notanduʒ ꝙ in eihiopia eſt alia ſpecies magnetis que fer⸗
iber ſecundus
contra autem innaturalis eſt homini ira cundia q̃ manſuetudini opponit᷑.vñ diui ⸗
rum nõ attrahit ſed fugit ⁊reſpult:ſicis apud nos videmus ꝙ aliqñ idẽ magnci vno angulo ferrũ attrahit ⁊ in alio alep lit.Ex quibus accipit᷑ ꝙ hominel ſupbos expedit.quãdoq; hůũiliter ⁊ dulciterattrʒ here.quãdoq; No erpedit eos ſagacit fi. gere ⁊ declinare:quãdoq; expedit eos y lenter expellere ⁊ fugare. Secũdo qus gnes habet virtutẽ recõciliatiuã.quiafn Diaſẽ.reconciliat maritos vyoꝛibꝰ:qðſ/ ue vey ſit ſiue nõ de magnete.de humilin
te plerũq; veriſſimũ eſſe cõtingit:qꝛꝑ hůl/
les reſpõſiones vel blãda vba mulier m ritũ ſuũ durũ vel iratũ frequẽtius emolli ⁊ placat. Sic anima peccatrix ſpõlũ chi/ ſtum pꝛo peccatis offenſũ per humiles l/ chꝛymas placat.⁊ taro aduerſa ſpiritui humiles abſtinẽtias ipſum ſibi humiluet cõfederat. Tertio qꝛ magnes habetvinn tem gratificatiuam auget enim vt ditunt gratiã ⁊ pulchꝛitudinẽ in ſermone:qð qui dem de humilitate veriſſimũ eſſe cõſtatq humilitas pᷣdicantis auget ei gratlã jno nis. Mã deus ſupbis reſiſtit ⁊c̃. vt diein Jaco.iij. Quarto qꝛ magnes habʒ vit tutẽ curatiuã. Mam cũ mulla valet ad tu/ randuz hydropiſiʒ iplenẽ ⁊ allopicii Si humilitas curat hydropiſim.i.inſlationʒ ſuperbie.⁊ ſplenem.i.diſſolutioneʒ ineytt leticie: quia dicitur ꝙ ſptene ridemꝰ ſi fei lc iraſcimur.⁊ allopic iã que tapillos cade re facit ſiue fluere ex capite.i.caluʒ ſiue fů rum ſpiritualiũ virtutũ ex mente: quiabu militas vtrtutes conſeruat in mente. ler quod dicit Sꝛego. ꝙ qui virtutes ceters ſine humilitate congregat:quali puluiteʒ in ventũ poꝛtat. E pꝛelatoꝝ humilitas aſſimilat cuidã geinme qͥ dieitt allecioi⸗ Eſt enĩ lapis qui innenit᷑ in venricul gal linatijs: cniuf magnitudo eſt ad fabe qui titatẽ.Hic vt Diaſẽ.dicit venenuʒ excitil⸗ gratũ facit ⁊ conſtuntẽ: victoꝛẽ diſcreii dꝛatoꝛem.amicoſ refoꝛmatæ ſitim mitigi Hec auteʒ de illo lapide ſiue vera lint iut non.tamen humilitati veriſſime cõpetit· hec en im.ſ.humilitas inuenitur in vẽn culis gallinatijs.i.in coꝛdibus pꝛelatoꝛi ⁊ imitantiũ chꝛiſtum qui ſe galline eomp⸗ rauit: vt dicitur Matth. xxiij· Quoliens
———
8
töſt
volui congregare filios mos quemadmo
dũ gallina cõgregat pullos ſuos ſub ale Ĩ. Pic inqᷓ; licet parue ſit quãtitatis: Pl
—
6
pu
tet ru:
ſcr
F dli

—
Demetallis ⁊ lapidibus
putationem tamẽ eſt curatiue virtut?: q̃ li cet venenũ excitet demonũ vel etiã inuido rũttamẽ facit pᷣlatũ gratũ in cõuerſatiõe: cõſtantẽ in pſecutiõe: victoꝛẽ in tẽtatiõe:di ſcretũ in coꝛreptiõe:oꝛatoꝛẽ.i.facundum ⁊ gratioſũ in exhoꝛtatiõe:amicabilẽ in recõ⸗ ciliatiõe.⁊ mitigat etiã ſitim.i.atpetitũ am bitioſum dominãdi.ſhec omnia facit hũili tas vera in bono p̃lato. Ca. XV
„ Biiles homi
nes aſſimilãtur celidoniſ Mam
humiles plerũq; quãtò in appa⸗ rentia vident᷑ minoꝛes:tãto ſůt in virtuti/ bus ercellentioꝛes:⁊ in operibus efficacio res. Sic eni accidit de celidonijs qͥ ſunt la pilli de vẽtre hirũdinis extracti: quoꝛum vnus eſt niger ⁊ alter rufus: qui licet ſint parui ⁊ defoꝛmes:in virtutibꝰ tamẽ mult? alijs ſunt maioꝛes. Mam rufus valet con⸗ tra lunaticã paſſionẽ:cõtra inſaniã ⁊ con⸗ tra antiquũ languoꝛẽ:⁊ facit hominẽ facũ dum placentẽ ⁊ gratũ. Miger vo valet cõ⸗ tra noxios humoꝛes: rixas ⁊ febꝛes ⁊ lo ⸗ tus aqua ſanat oculos: vt dicit᷑ in lapida⸗ rio.vnde in illis duobus lapill duplex hu militas repꝛeſentatur. Pꝛimo ſapiẽtiũ: qꝛ ſicut ðᷣꝛ Mꝛouer.xvj· vbi humilitas ibi fapientia. vnde Mtole.dtxit ꝙ inter ſapi⸗ entes ſapientioꝛ eſt qͥ humilioꝛ exiſtit. Hec eſt ergo que valet contra lunaticã paſſio⸗ nẽ.i.mutabilitatẽ ſtulticie:quia ſicht ſtul⸗ ticia facit mentẽ inſtabilẽ ⁊ variabileʒ ad modum lune:ita ſapientia facit hominem ſtabilem ad modum ſolis:qui ſemꝑ ẽ in ſe vnifoꝛmiter lucidus.Et ideo dicit᷑ Ecci.x⸗ xvj. ꝙ homo ſanctus in ſapiẽtia ſua mãet ſicut ſol:ſtultꝰ Vo ſicut luna mutat᷑. Itẽ valet cõtra inſaniã.i.contra furoꝛẽ iracun die. quia homo dů ſapiẽter reſpõdet ⁊ hu⸗ militer ſe furenti:⁊ humiliter cedit ei fran git furoꝛẽ ire eius vel ſaltẽ euadit. Item valet humilitas cõtra anttquũ lãguòꝛẽ.i. cõtra inneteratũ odiũ: qꝛ frequẽter ſapiẽ⸗ tes humili ⁊ dulci lingua vel ope antiqua etiã odia cõctliãt. Hecetiã eſt.ſ.ſapiẽtiſ hu militas?qui ſieut facit verbũ facũdum:ſic etlã et gratũ. ¶ Secũdo añt celidoniꝰ qui elt niger rep̃ſentat humilitatẽ penitẽtiuʒ. Mec eſt eni que norios hũoꝛes i.nociuas aſfectiones purgat:iras frenat:⁊ febꝛes.i. urnis taloꝛes refrigerat:et etiã oclos mẽ
tis a cecitate ſuꝑbie ſanat. Ca. XVI
Bnem gehen ne inextiguibilẽ et ſemꝑ durabi⸗ lem eſſe nõ eſt incredibile:⁊ pꝛeci⸗
pue ꝑ diuinã potẽtiã:cũ legat᷑ vᷣm naturaʒ albeſton q́; et lapis archadie ferrei collorꝰ Tãb igne ſic dictꝰ:qꝭ ſeñẽ E extingui põt.vnde in quodã templo diane
erat lucerna ex huiuſmodi lapide ſp ardẽ
itavt nulla tẽpeſtate:nullo imbꝛe extingui
poſſet ſicut Zſið.refert. vnde pagani maxi
mũ ſue diane miraculũ eſſe arbitrabãtur. Ergo ſi hoc fieri põt virtute nature in ma⸗ teria lapidea:ita vt nõ ampliꝰ ignis ſuccẽ⸗ datur nec vnqᷓ; extinguat᷑.quãto magꝰ fie ri hoc põt virtute dei in alia quacunq; ma teria:yt.ſ.ignis ĩextiguibilis ppetuo cen ſeruet᷑.vñ Bꝛego. dicit in libꝛo moꝛa. expo nẽs illud Vob· xx. Deuoꝛabit eum ignis. Ignis coꝛpoꝛens q̊ nůc ſuccendit᷑ vt vltra coꝛpoꝛeis indigeat foment?: nec valet niſi ſuccẽſus eſſe:⁊ niſi refotꝰ ſubſiſtere ac con tra gehẽne ignis cñ ſit coꝛpoꝛeꝰ ⁊ in ſeiet 1po repꝛobol coꝛpoꝛalit᷑ exurat:nec ſtudio hũano ſuecẽdit᷑: nec linguis autrit᷑:ß dat? ſemel durat inextiguibił⁊ fuccẽſiõe nõ ĩdi get ⁊ ardoꝛe nõ caret. Rõ huiꝰ diuerſitat? eſt:qꝛ ignis iſte qͥ apud nos ẽꝛqͥ lignis nu⸗ trit ⁊ ab homie ſuccẽdit᷑ eſt artificialit᷑ ⁊ ꝑ violentiã in altenã materiã introductꝰ:iʒ ignis ille lignis non indiget qnibꝰ fouea⸗ tur.vłqꝛ ẽ in materia ꝓpꝛia exiſtẽf:vłi ma teris aliena nõ ꝑ violẽtiã 5 ꝑ naturã apn⸗ cipio ĩtriſeco.ſiẽ etiã acciditĩ ſu lphure.vñ nõ E accẽſus ab hoĩe ß̃a deo q iliã naturã iſtituit. ⁊ h eſt qð ðꝛ Eſa.xxx.Flatꝰ dñi ſiẽ toꝛrẽs ſulphur? accẽdẽs eàã. Ca. XVII
— Vpocritg aſſi⸗ tatiuũ. hʒ eĩ auro ſilem coloꝛẽꝛ ß eiꝰ nõ hʒ
valoꝛẽ· Silr b5 hyt oertta hʒ qͥdẽ exteriui aarẽtiã fetĩtatꝰꝛß tñ nõ hʒ ĩteriꝰ exiſtẽti⸗
am vitatꝭ.vñ ðꝛ hypoerita ab hypos qð ẽ ſub:⁊ criſis qð ẽ auꝝ: q̃ſi altqͥd hñs fub au ro.t. ſub apurẽtia.ſ.ſub aparẽtta ſctitatꝰ maliciã iniqͥtat?: WMat.xxiqj.os qͥdẽ a fo ris appa.ho.iuſti xc. Tales abũdabũt ĩ fi ne mũdi in eeclia qñ mlti etiã deſcẽdẽt ⁊ ð
clinabũt a va ſctitate ad fictã religic ncm
Fññqᷓ;
[ℳ
A7
milat auricalcha. MPꝛio qꝛ J- M r uricalchũ ẽ aſieni color? oſtẽ

„—
Sn
„ ⸗ 8
4
vñ legit.ij. Reg. vij· ꝙ vaſa q̃ feẽ Hirãð duriciã. Ferrũ enĩ vt dicit Iſið. dietũ eſt auricalcho erãt.Hirã eĩ intpᷣtat᷑ ciuitaſ de feriendo:qꝛ.ſ.duricia ſua feriendo domit ſcẽdẽs: ⁊ ſignat ſtatũ ecclieĩ fine deſcẽdẽt? oia genera metalloꝝ. Et iuſticia regẽt' do a declinãtꝰ a celeſtibꝰ ad terrena:cuiꝰ va⸗ mare⸗ ferire dʒ oĩa genera rebelliũ ⁊ ſuꝑ⸗ ſa erũt ð auricalcho·ſ.clerici ⁊ religioſi hy boꝝ:⁊ reipublice paceʒ turbãtiũ. Mð.qj. pocrite ficti. Scðᷣo qꝛ auritalchũ ĩterioꝝ Reges eos in virga ferrea ac. Mꝛoů. xx eſt ĩfectiuũ. Nã cibaria nimis diu in vaſis Ber qͥ ſedet in ſolio iudicij:diſſipat omne de auricalcho ſeruata vitio eoꝝ ſapoꝛẽ hoꝛ malũ ĩtuitu ſuo. Scðo ꝓpter tẽperiẽ. nam ribilẽ cõtrahũt ⁊ odoꝛẽ. Et ſic deſideria et ferramẽta mos ẽ cũ oleo tẽperare ne frigi⸗ ba iniq̃ q̃ diu hypocrite in coꝛdibꝰ abſcõ ditate aqᷓ nimiũ ĩdurẽt᷑:vt dic Iſið. Sic t dita tenuerunt.qũ ea ꝓducere ⁊ ope erxeq plerũq; tẽperãda eſt feueritas iuſticie cuʒ pit iueniunt᷑ hoꝛribilia.⁊ ð eſt ꝙ hypocri⸗ oleo miſcðie.vñ ſamaritanꝰ Luẽ.x. Sauti is iterioꝛes affect? coꝛrũpit: Apoẽc̃.ſ. Me/ ati vulneribꝰ oleũ ĩfudit ⁊ vinũ. Ainũãt des eiꝰ.i.affectꝰ ſiles auricalcho: qꝛ.i.fũt moꝛdẽs ſignificat ſeueritatẽ iuſticie:ß ole⸗ ꝑhypocriſim ĩfecti ⁊ ſimulati. Tertio qt um leniẽs ſuauitatẽ miſcðie. Eti arca moy
auritalchũ ẽ ſue vilitat? paulatĩ vᷣtectiuũ. ſi q̃ gerit typũ regimis nõ tĩ fuit virgap⸗
Nã vaſa ex auricalcho facta in ſui nouita cutiẽs ß ⁊ mãna dulceſcẽs vt ꝑ virgam ri⸗ te ſůũt tã pulchꝛa vtvideant᷑ aurea:ß̃ paula goꝛ iuſticie:ꝑ mãna No dulcedo miſcðie ſi tim a fulgoꝛe pᷣmo hebetãt ⁊ ãſi rubiginã gnificaret᷑: Ecci.xxxi x. Initium neceſſarie tur:⁊ ſic fp qᷓli in peiꝰ tã odoꝛe q; coloꝛe cu rei vite hoĩm aqᷓ ꝛignis:ferrũ ⁊ lac ⁊c. In pꝛeã ſuã oꝛiginẽ ꝓteſtant᷑. Auricalchũ ei aqua aecipe moiliciẽ miſcðie.in igne femo ſit ex cupꝛoꝛ ex cõmixtiõe eris ⁊ ſtagni et rẽ iuſticie· in ferro coꝛreptiõis aſp itatẽ. in auripigmẽti ⁊ qͥbuſdã alijs mediãtibꝰ ꝓ lacte remiſſionis ſ uauitatẽ:qᷓ oĩa neceſſa⸗ ducit᷑ in igne ad coloꝛem auri: vt diẽ Ju. ria ſũt regẽtibꝰ vt ſubditoꝝ vita pacifice Sic hypocrita cũ ſit vere malꝰin qͥbuſdam gubernet᷑. Tertio ꝙt rubiginẽ. rubigo fictionibꝰ ⁊ conatibꝰpᷣtẽdit quãdã exteri⸗ enĩ vt dicit vſið eſt vitiũ rodẽs ferri 45 us ſpẽm ſctitatꝰ:ita vt pᷣmo qũ ab aliqͥ no/ accidit ſibi er ſue ſubſtantie ĩpuritate.ſiue niter videt᷑ vł de nouo icipit ĩter aliq̃s cõ/ exterre ↄtactu ⁊ vicinitate:ſiue er ſiguis nerſari videat᷑ eis ſetiſſimꝰ:ß qꝛ nihil fictñ vl cuiuſiibʒ ĩfecti vapor? qjlitate. Et addit ẽ durabile ſi diu ibidẽ pmaneat paulati ex ad ß Iſið. ꝙ a ferro ſe hũanꝰ ſãguis vlci ⸗ prijs opibꝰ ſeißm mãifeſtat. Et iõ dñs di⸗ ſcit: qꝛ nulliꝰ alteriꝰ rubigie:ſic ferrů Au⸗ kit Wat. vij· Z fructibꝰ eoꝝ coßſcetleos. mit᷑ ſiẽ qñ hũanoſ Iguĩe maculat Silq; Quidã tñ ita coopti ſũt vt vix vłl nůqᷓ; co⸗ mõ iuſticia pᷣſidẽtꝭ rubigĩat·i. coꝛrũpit et noſci poſſint. ⁊ tales cũ ſint auricalchum maculat: qũq; ͥdẽ ex malicia⁊ ipuritite wequẽter recipiũt᷑ ꝓ auro ecõtra añt illi regẽtꝰ:qꝛ nõ hʒ purã itẽtionẽ ĩ facto ·ſ. nõ ſũt vt verũ aurũ ab ipis reputant᷑ vt guri itẽdẽs ad bon reipublice:ſʒ potiꝰ adill⸗ calchũ qͥ dicũt eos eẽ hypocritas:Eccĩ.xl⸗ qͥd ꝓpꝛiũ. qñq; vo ex conatu terre.i· acce ⸗ vij. Collegiſti q̃ſi auricalchũ aurũ. Jtem ptiõe vłſpe alicuiꝰ muneris terreni? lucti hö crita aſimilat᷑ lapidi chꝛxſõlenio tẽpoꝛalis · qñq; Vo ex infectiõe ſãguis vel q ẽ ſpẽſq̃dã tapidiſehᷣvſoliti · hiſõ alicuiꝰ vaport.i.ex ira vł odio vlãliaioꝛ⸗ leniꝰ eſt coloꝛe aureꝰꝛß de mane ẽ pulchꝛio diata paſſiõe ſiue affectiõe: ſʒ nllã deteio ris aſpectꝰ: poſtea hebetat ⁊ẽ ignis capa ẽ vłl maioꝛ coꝛruptio iuſticie qʒ ſi půſoiuſt ciſſimus · vñ ſi igni appꝛoximat citiꝰ inflã cie iudictiudicio ſãguiſ fũdat inori: Nu⸗ mat̃: vt dic ſið. Silr hypocrita coloꝛe eſt xxv.Si q̊s pcuſſerit ferro:⁊ moꝛtuꝰ fuerit gureꝰ:qꝛ ſctĩtatem pᷣtẽdit:⁊ de mane appã qͥ ꝑcuſſus ẽ:reus erit homlcidij ⁊ iemo⸗ ret pulchꝛioꝛ:qꝛ feruẽter icipit:ß poſtea he rier⸗ Quarto ꝓpt̃ vtilitatẽ multiplicem betat᷑:qꝛ ꝓſequẽdo deficit · ignis ẽ capaciſ Nã vſus ferri ma gis ẽ vtił ⁊ magis necel⸗ ſim:qꝛ iſãmatiões tentationũ facilime a ſari⸗ qᷓ; vſus auri:iicet auꝝ ampiꝰ abud delectant recipit. Ca. XVIII ris diligat᷑. Mã ſine ferro reſpublica tute nõ agitenõ acqrit ꝛnec ſec nrelerut:ne ſi
5 Bſticia bene FE ne fetro ab ho ſte defẽdit ꝛferroregl
— iũ aſimllat ferro. Mo pt munis ꝑotẽtia: defẽdit innocẽtiatttꝭ ut
.

„ De metallis et lapidibus hegnã.⁊ repꝛimit᷑ maloꝝ ſupbia. Itẽ ſine ſed minima parſ que eſt argenti coꝛpus ve ſnnnnpene pficit.nul/ pꝛeſentat:quod licet ſit vilius:tamen au⸗ lũ quaſi opꝰ vłedificiũ erigit᷑:agricultura ro iungitur:id eſt anime rationali.· MQð nõ exercet᷑: veſtis nõ incidit᷑:panis nõ edi ergo in electro multum de auro ponitur ⁊ tur:⁊ bꝛeuit᷑ quaſi in hũanif rebus ſine fer parum delargẽto: ſignificat ꝙ perfecte iu ro nihil ad pfectionẽ adducit. mnia au ſti multum de anima curant:de coꝛpoꝛe ve tẽ magł hec cõpetũt iuſticie qᷓ; ferro: q?ho ro parum Secundo ratione oſtenſionis- rũ nõ poteſt eſſe pfectio vbi iuſticia nõ ſer? Electrum enim vt dicit vſidoꝛus in conui nat᷑. Mů neq; reipublice neq; cõmuni potẽ uio clarius cunctis metallis fulget ⁊ vene tie:neq; bonoꝝ innocẽtie: neq; regno ſeu num pꝛodit ſi aſſit:ſtridoꝛem facit ⁊ in co⸗ patrie ibi poteſt eſſe tutela vbi nõ viget iu⸗ loꝛes varios ad modum celeſtꝭ arcus mu⸗ ſticia. Neq; eni ſine iuſticia aut maloꝝ pꝛo tare ſe ſubito cõſueuit. Sic anima iuſti eſt teruie repꝛimunt᷑:aut arteſmechanice libe fulgida per gratiam:⁊ ſi aliquando vene⸗ re exercent᷑: aut ab agricolis terre vtiliter num peccati adeſt ſiue in pugna tentatio⸗ excolunt᷑:qꝛ vbi nõ ſeruat᷑ inſticia ibi om ⸗ nis:ſiue in lapſu operationis ſtatiʒ ſtrido⸗
nia bõa peũt ⁊ oĩa vigẽt mala. Ca. XIX
Bſtoꝛnz vita ai ilat᷑ electro, Mꝛimo rõne di ſtinctiõis.ſũt eniĩ tria genera cle⸗ etri.vnũ qð ð piro fluit arboꝛe qð ðᷣꝛ ſiccũ. Mã pᷣmo qñ fluit de arboꝛe ẽ gůmi liqͥdũ. poſtea indurat᷑ caloꝛe ac frigoꝛe in duriciã lapidiſ ꝑſpicni vt cryſtalli. Nã pꝛiꝰ minui tur humidũ opatiõe calidi: qꝛ cũ humidi/ tas indigeſta expellit᷑ ab arboꝛe:tũc caloꝛ cõtinue reſo luit hũidũ ſubtile.⁊ ita viſco ⸗ ſa efficit᷑.⁊ poſtea humidũ paucũ remanẽſ extra pꝛemit᷑ frigido:ſic coagulatio eiꝰ cõ⸗ pletur frigoꝛe. Muic ergo aſſimilant᷑ iuſti incipiẽtis ꝛſicut penitẽtes: qͥ a pᷣncipio qñ de arboꝛe.i.de mundo vel peccato exeunt ſunt molles⁊ teneri timoꝛe:ſed poſtea pau latim caloꝛe charit atis creſcente mollicieſ timoꝛiſ excluditur:⁊ refrigerio ab eſtu car nis ſupueniẽte ſolidant᷑ in foꝛtitudie ſpiri tus mirabiliter velut lapis:⁊ efficiunt᷑ per ſpieui in cõſcientie mundieia ⁊ vite ſineeri tate:Egech.viij. Deoꝛſum ignis a lumbis eius:⁊ ſurſũ quaſi aſpectus ſplẽdoꝛis et vi ſio eleetri. In quo oſtenditur ꝙ viri fancti ⁊iuſtt inferius ardẽt vt ignis in dilectiõe Primi ſuperius ſplendent vt electrũ in cõ tẽplatione dei. Secundũ genꝰ electri me tallũ dicitur quod in pᷣcio melius inuenit᷑ ⁊habet᷑.⁊ hoc eũ ſit iagis ſerenoſũ qᷓ; pꝛi⸗ mñ cõpetit ꝓficientibꝰ ⁊ in ſoliditate ⁊ in gratia doctrine. Tertiũ autẽ fit de tribꝰ ßecijs auriꝛet vna argenti.Et huic aſſimi lantur perfecti. In auro enim ſignificatur anima in qua eſt ſancte trinitatis imago. vnde tres partes auri in electro pontur:
re luctus et confeſſionis pꝛodit ipſum ⁊ in varios coloꝛes:ſcilicet confuſionis rubo⸗ rem:timoꝛis palloꝛem ſe mutat. Ael varij coloꝛes ad modum arcus ſunt varie com ⸗ punctiõeſ:que ſunt quattuoꝛ quaſi qᷓttuoꝛ iridis.i.arcꝰceleſt? coloꝛes. Pꝛimꝰ ð ꝑpe⸗ tratiõe culpe vel ꝓtractiõe. Secũdꝰ de in⸗ curſione miſerie. Tertius de reatu pene. Quartꝰ de amiſſione gloꝛie. Tertio ra⸗ tione commixtionis. Sicit enim Sꝛego.ſu per in electro aurum cum argen⸗ to miſcetur.argentum quidem ad auri cla ritatem eyxcreſcit.aurum o cum claritate argẽti tẽperat᷑:fuã virtutẽ nõ ꝑdit:ſʒ a de coꝛe ex admixtiõe argẽti aliquãtulũ expal⸗ leſcit. Dta ſimilit᷑ in viro iuſto ſenſualitas rationi cõiuncta velut argentũ auro in ele ctro ad claritatẽ auri excreſcit:quia ſcilicʒ per participationẽ efficit᷑ rationalis vt di⸗ tional:qꝛ eius paſſiones ⁊ motꝰ regulant᷑ ⁊modificant᷑.⁊ tuntc ipſa ratio velut aurũ. exꝝ tali cõmixtione ſenſualitatis in ſua con tẽplatiõe remitti vider᷑?nõ tamẽ ſue virtu⸗ tis detrimẽtũ patit᷑:qꝛ ꝑ ipᷣas virtuteſme⸗ rales modificataſ ad cõtẽplãdũ ampliꝰad aptat · Quarto rõe attractiõis:qꝛ electꝝ verů ſi manu ten eat᷑ vt a digiti caloꝛẽ reci⸗ piat:rapit ad ſe ↄĩa folia ⁊ paleas ⁊ veſti⸗ mẽtoꝝ fimbꝛias vt dicit Iſið. Sie vir iuſt? ꝑ bõa opa ðᷣſiderio ꝓficiẽdi calefaetꝰ:qͥc ⸗ qͥd videt vłaudit ad ſuũ ꝓfectũ aſſumit: ſiue folia.i.vha ſiue paleas.i.ẽt leuia bõa exẽpla dũmõ ip̃m ĩflãmare poſſint:ſiue ſůt fimbꝛie veſtũtoꝝ.i.extrema opa virtutũ Egechie.j. Et de medio eius quaii pecies electri.

Piber ſecundus
Capitulum: XX
latur ſulphuri. Mꝛimo rõne ar qoꝛis. Nam ſiphur eſt vena terre aereita tis ⁊ igneitatis multum habens in cõpoſi tione. vnde ſulphur dicit᷑ quaſi ſolũ vꝛenſ vt dicit Zſið.vꝛere enĩ ignis dicit᷑.vñ ſul⸗ phur bᷣmi Auicennã eſt calidũ ⁊ ſiccũ in q̃r to gradu:⁊ eſt terra partibꝰ aqueis ⁊ ter/ reſtribus in igneas trãſeuntibꝰ in naturã ſulphuris trãſmutata. Eius autẽ ignea vir tus ab aquis feruentibꝰ ſentit᷑. Sicut au⸗ tem ſulphur eſt vena terre: ita luxuria eſt carnis terreſtris vitiũ ⁊ coꝛruptela: q̃ qui dem multũ habet igneitat?:qꝛ multũ coꝛp? calefacit:⁊ apetitũ delectationis incẽdit: ita vt tã partes aque.ſ.humoꝛes coꝛpoꝛis qᷓ; etiã terreſtres partes.ſ.caro ⁊ mẽhꝛa vi deant᷑ trãſire in igneas.i.vehement᷑ accẽ⸗ di ⁊ eſt in quarto gradu caloꝛis: qꝛ luxu⸗ ria eſt quartũ vitiũ cui ardoꝛ ⁊ caloꝛ apꝛo pꝛiatur. Mam pꝛimus gradus eſt ardoꝛ a⸗ uaricie:que mũdi appetitũ inſatiabilit᷑ in⸗ cendit.vñ ipſa eſt ignis qui nunqᷓ; diẽ ſuf⸗ ficit: Mꝛouer.xxx. Soetius de cõſolatiõe libꝛo.ij.metro.v. Sed ſcuioꝛ ignibꝰ ethne feruẽs amoꝛ ardet habendi. Secũdus ẽ ardoꝛ ire que ᷣm bum eſt accẽſio ſãgui⸗ nis circa eoꝛ. Tertius eſt gule:cui attri ⸗ buit᷑ ardoꝛ:tum qꝛ delectatio cibi ⁊ potus appetitũ accẽdit et acuit: in cuius delecta⸗ tionis inoꝛdinata cõcupiſcẽtia vitiuʒ gule cõſiſtit:tũ qꝛ gule ſacietas libidinẽ inflam mat.vñ hiero.dicit ꝙ ſine cerere friget ve nus.i.ꝑ abſtinentiã cibi ⁊ potꝰ refrigeſcit lururia. Quartus gradus ardoꝛis ⁊ ca loꝛis eſt ignis cõſũptionis omniũ virtutũ. Mõ.exiviij. Ignis ſulphuræẽ.igniſ.ſ.aua rieie.ſulphur lüxurie ⁊ ſpũs ſupbie. Se/ cũdo rõne fetoꝛis. Mam aque ꝑ venas ſul phureas trãſeuntes ex vi ignea ſulphurt Zhũt caloꝛẽ:ſapoꝛẽ:efficaciam ⁊ fetoꝛem. Aque aũt ſulphuree.i.pſone luxurioſe cõ⸗ trahũt caloꝛẽ in cogitatiõe:ſapoꝛem in de⸗ lectatiõe.efficaciã.i.affectũ in opatiõe.fe ⸗ toꝛẽ plerũq; infamie in publicatiõe · Jõ de luxurioſis ðꝛ Eſa.xxxiiij. De cadaueribuſ roꝝ aſcẽdet fetoꝛ. Tertio ratiõe coloꝛis hã ſulphur aliqñ eſt albũ:puꝝ ꝛclaꝝ ⁊ cũ ßtile. Aliqñ vo ẽ feculẽtũ:groſſũ ⁊ craſ
fů.qñq; vo mediocre. Opꝰ enĩ carnalecũ
itra limites matrimõij ⁊ rõnis ↄtinet tücf albũ:qꝛ famã nõ denigrat. puꝝ qꝛ mẽten
nõ ðᷣfedat.claꝝ qꝛ rõnẽ nõ offuſcat.a ſubti
le qꝛ rõ carnẽ regulat vt nõ ſequat᷑ appeti⸗ tũ delectatiõis ð ſinceritatẽ itẽtõis· Sʒſj fiat extra m̃imoniũ tũc ẽ feculẽtũ ꝑ ĩmun dã oꝑatiõeʒ.craſſũ ꝑ ĩoꝛdiatã vlectationẽ: groſfũ ſiue ĩpiſſu ꝑ nimiã frequẽtationẽ y mẽtꝰ hebetationẽ. Qñ o fit int nõ cũ debito mõ vl debita moderatiõe:tũc q̃ſi mediocre ꝑticipat de vtroq;. Nã inq;/ tũ infra matrimoniũ fit ſic ẽ excuſabile:ij magis vel m inꝰ ᷓᷣm qð plus vłminꝰ rece⸗ dit᷑ ab oꝛdiĩe rõnis. Ca.XRl
„ ANriq mater do
mini aſſimilat᷑ calcedonio. Pi mo ratione gẽñ̃ẽrãtiõls:qẽ caice⸗ doniꝰ vt diẽ Iſið. diuturno ibꝛe generat. Sic btã virgo fuit generata ibꝛe.i.gfediul ne oꝑatiõe.ſ.ꝑ miraculũ eꝝ parẽtibꝰſerili⸗ pꝰꝛſiẽ legit᷑ ð eiꝰ natiuitate: Apoẽ·xxj. Jů damẽtũ tertiũ calcedoniꝰ. Tria eni ſithu mane ꝓductionis pᷣncipia ſeu fũdamẽta Peꝛimum ẽ gr̃a ſiẽ in his qͥ ꝓdutti ſůt ime diate a deoꝛ vt adã ꝑ creationẽ:⁊ euapmi raculũ de coſta:qð fuit de gr̃a liberali.Se cundũ pᷣncipiũ ſiue fũdamẽtũẽ natura.ſi in his qᷓ ꝓducunt ꝑ viã generatiõi abſʒ miracko ii ſeth ⁊ cain ⁊ ſequẽtes. Tertů eſt mixtũ ex gr̃a ⁊ natura.ſiẽ hi qͥ ꝓdueun tur ex viro ⁊ muliere tñ ſterilibꝰ: ⁊iõ ptin ꝑ naturã ⁊ ꝑti ꝑ miracli graʒ ſterilitateſe mouẽtẽ.ſiẽ fuit ↄcepta btã virgo Waris. ⁊ iõ ip̃a fuit calcedoniꝰhñs tertiũ fůdamẽ tũ. Scðo rõne iuẽtiõis: qꝛ calcedonꝰ v idẽ Iſið.diẽ̃ ad reꝑcuſſũ lune plene iueni Q uaſi eĩ plẽitudo lũe ẽ plẽitudo tpis gle in virgo ẽ nata ⁊ iñ̃ ſaluatorꝭiuẽti ꝓpt qð diẽ Spo. Sal. iiij. ꝙ qñ vẽit plẽin do tpis miſit de filiũ ſuũ factũ ð muliere· Tertio rõne coloꝛatiõis:qꝛ calcedonibs pallido coloꝛe eſt coloꝛatꝰ. Malloꝛ atcõ⸗ uenit timẽti:qꝛ timẽtes palleſcũt · ⁊ etin multũ ↄuẽit abſtinenti. ꝓpt̃ qð dic abbãs ſaac ĩ libꝛo ſuo de vita ſolitaris ſiue mo · naſtica:ꝙ decoꝛ monachi eſt palloꝛ ⁊ he es. Qð diẽ:qꝛ monach dʒ eiſe abſtinẽs ⁊ macies ⁊ palioꝛ er abſtinẽtia cauſãt. vtrů q; palloꝛẽ.i.pallorꝭ᷑ cãm habuit blã z à
ria..timoꝛẽ dñi: Ecci.xxii. Egompe chꝛe dilectionis ⁊ agnitiõis et timoꝛi d⸗

⁊ etiã abſtinẽtie:qꝛ ip̃a nõ vacauit delitijſ. MQuarto ratiõe vigoꝛis:qꝛ hic lapis ſcul pture reſiſtit. Nã tãte ſoliditat eſt vt non ſit ineiſſõis ⁊ extranee imp̃ſſionis ſuſcepti⸗ uus. Similit᷑ beata virgo Waria nullius carnalis imp̃ſſionis ſeu coꝛruptiõis ſuſce⸗ ptiua fuit.qꝛ ſcʒ virgo añ partũ ⁊ poſt par tum.Itẽ dicit iaſ 89 hic lapis tãti vigo ris eſt ⁊ efficacie ꝙ pfoꝛatus ⁊ad collum ligatus facit vincere cauſã:⁊ cõtra illuſio nes demonũ adiuuat:⁊ virtutẽ cõſeruat. Hec autẽ ſiue vera ſint ſine nõꝛde calcedo⸗ nij virtute veriſſime tñ cõpetũt beate Wa rie:qꝛ ipſa eſt aduocata nraꝛ⁊ ideo apð ſũ mum iudicẽ ꝓ cauſis noſtris aſſiſtit:ipſa ẽ noſtra ꝓtectrix.⁊ ideo ab illuſionibꝰ de⸗ monũ nos frequẽter defendit. Ipa etiaʒ ẽ mater nr̃a:⁊ ideo pie filios ſuos virtute ⁊ bonitate cuſtodit. tẽ hĩ Wa latu o mo rõne color? nã maragdus vt dicit Iſið Sẽmaꝝ oĩm viri diũ obtinet pᷣncipatũ. Mulli enĩ gẽme vel herbe maioꝛ ineſt viriditas qᷓ; ſmaragdo. vñ viriditate ſua.virides herbas ſuperat. Q uali autẽ gẽme vl herbe virides jũt ſa ⸗ cratiſſime virgines:q̃ carnis viroꝛeʒ ſemp ↄſeruãt.iter quas beatiſſimas btã virgo Maria obtiet pᷣncipatũ.vnde ð.xliij. Adducent᷑ regi virgines poſt eã. diẽ non tm̃ de oꝛdie:ſed etiã de dignitate:qꝛ.j.vir⸗ ginitati eiꝰ nullꝰ vnqᷓ; potuit coeqᷓ̃ri.dece ⸗ bat nimirũ reginã virginũ vt tãta purita⸗ te niteret qua maioꝛ ſub celo neqͥt ĩueniri: vt dicit Anfelmꝰ.vñ eiꝰ virginitas ⁊ hũili tas ita deo grate extiterũt ꝙ fuerũt quaſi due poꝛte ꝑ quas xpᷓs in eã intrauit.ſ.vir ⸗ ginitas ſũmaĩ carne.i.hũilitas ꝓfũda in mẽte.⁊ iõ ðꝛ Tob. xiij. Poꝛte hiertʒ ex ſa⸗ phyro ⁊ fmaragdo edificãt᷑.iã ꝑ ſaphy ⸗ rũ qui hʒ tumoꝛẽ ſedare:intelligit᷑ ei ñili tas:qꝛ virtꝰ hůilitatis ſoluit tumoꝛẽ elati⸗ onis:ſed ꝑ ſmaragdũ viridis coloꝛis vir⸗ ginitatẽ itellige carnis. Scðᷣo rõe nitorf: qꝛ tantꝰ ẽ nitoꝛ ſmaragdi ꝙ nec in ſole aliq́ mõ obumbꝛaf Et ſimilit᷑ tantuſ fuit nitot virginitatis ⁊ nitoꝛ puritatꝭ virgi Marie ꝙ ſolẽ iuſticie xpᷣm gignẽdo vł pariẽdo in nullo eiꝰ integritas vł virgitas ſine virgi nitatis nitiditas fnit diminuta. Tertio rõne generatiõis qꝛſcʒ coꝛpꝰ ſmaragdi ſi exterſũ fuerit ⁊ politũ ad modũ ſpecki ima Lines reddit, Itẽ ſmaragdul ex ſe generat
De metallis et
apidibus radiũ qui ſuo nitoꝛe tingit aerẽ circũfuſii: Beata autẽ virgo pᷣmo habuit coꝛpꝰſ unz ab oꝛiginali peccato politũ.ſ.in vtero ma⸗ tris in ſua ſctificatiõe. Scðᷣo habuit ipſuʒ politũ a ſpũſctõ.ſ in filij ↄceptiõe. qꝛ tunt ſpũſſctũs ſuꝑuenit:⁊ virtꝰ altiſſimi obum bꝛauit ei: vt angelus dei pᷣdixerat: Lut̃.j. Et iõ ad modũ ſpeculi imagineʒ reddidit diuinã ⁊ humanãᷓ.qꝛ verhũ incarnatũ ge⸗ nuit:qð inqᷓ; verbũ eſt imago patris ⁊ fi⸗ gura ſpũs eiꝰ ⁊ m carnẽ ſiue humanitatẽ eſt: vt ita dicã:imago matris.ſ.hõ ex hoĩe in ſimilitudinẽ hoim factꝰ ⁊ habitu innen tus vt hõ.vel beata virgo q̃ fuit ſpeculum politũ ⁊ terſum ꝑ ſuã mãxĩam puritatẽ: re pᷣſentat nobis imagiĩes oĩm virtutũ vt eaf imitemur. Itẽ genuit ex ſe radiũ.ſ.dei fi⸗ lium.qꝛ ſiẽ ſidus radiũ: ꝓtulit virgo fili ari foꝛma:qꝛ neq; ſidus radio: neq; mat᷑ filio fuit coꝛrupta.quo filio ſua viriditate: id ẽ ſua virginali carne qua ip̃m veſtinit: nõ tĩ circũſtãtes ⁊ ꝓrĩos ei iudeos: ß̃eti am totũ mũdũ tinxit tinctura baptiſmali. Nã xh̃s taetu ſue mundiſſime carnis:quã ſ· de virgie traxit: vim regeneratiuã cõtu
lit aquis:quibꝰ.ſ.fideles tinguntur.i.ba
pticantur. Q uarto rõnevirtuoſe oꝑatio nis. Rã ſmgragdus v diẽ Piaſt opes au gmenitat:ſic beata virgo ſpũalef diuitias nobis augmẽtat dů gras ces impetrat.vel ců nos ad bene o
⁊meritã cumulandũ iuuat. Itẽ ſmarag⸗ dus collo ſuſpẽſus moꝛbñ caducuʒ ſanat
mltipli panduz
Hoc beata virgo nobis facit nõ tiñ̃ ꝑ auxi lium:ſed etiã ꝑ exempiũ.ſ.ſue virginitatis ⁊ poneſtat. Itẽ ſmaragdus valet cõtra iliuſiões ⁊ fantaſmata demonũ:qð de he⸗ ata virgine magis eſt certũ. Item ſmarg gdus memoꝛtã pditaʒ reparai. Sic beata virgo q̃ ↄſeruabat facta ſetã ⁊ Vᷣba pueri⸗ cie xp̃i cõferẽs vninerſa in coꝛde fuo ⁊po ſtea credit᷑ ſctĩs euã geliſtis:⁊ pᷣcipue bea⸗ to Luce plima enarraſſe qᷓ ipᷣi de xp̃o ſcri⸗ pſerunt. videlicet ð cinꝰ deſpõſatiõe ꝛannũ ciatiõe:purificatiõe:xp̃i natiu itate:⁊ ma ⸗ goꝛũ adoꝛatiõe:⁊ multis alijs qͥbꝰ nec ip̃t euagekiſte ꝑ ſe ĩterfuerãt.net etiã ꝑ hiſtoꝛt arũ ſcripturas.vel foꝛte ꝑ aliã pſonã qᷓ; ꝑ beatã WMariã virginem ſcire tũe tpis pote rãt Ztẽ ſmaragdus viſũ ↄfoꝛtat. Similit beata virgo ſpũalẽ viſũ noſtrum con foeta uit pꝛodutendo veram lucem cheiſtuʒ qut
opes ſiue

iber iluminat totũ mundũ vl omnẽ hominem venientẽ in hunc mũdũ. Itẽ ſmaragdus tẽpeſtatibꝰ reliſtit. tſic ipᷣa ↄtra můdi tẽ⸗ peſtates ſeu aduerſitates benigne auxiliũ impẽdit. vñ etiã ab ecckia vocat᷑ ſtella ma⸗ ris:qꝛ nos in huius mar? mñdi.ſ.tẽpeſta⸗ tibus ſeu fluctibꝰ dirigit ⁊ detẽdit. Iteʒ dicit᷑ Maria.i.dominatrir maris:qꝛvelut pia dña in omni caſu amaritudinis nobis inuocantibꝰ eã deuote ipetrat remediũ io ⸗ cũde ↄſolatiõiſ.vñ ðꝛ Ecci.xxxij. Sicut in fabꝛicatione auri ſignũ ẽſ maragdi:ſic nu ⸗ merus muſicoꝝ in iocũdo⁊ moderato cõ ⸗ uinio. Muaſi enĩ in auro ſignus ſmaragdi eſt beata virgo maria refulgẽs vt gemma in glia celeſti de quo etiã ſigno ðꝛ Apoẽ. xij. Signũ magnũ apparuit ĩcelo: mulier amicta ſole ⁊c. Ex quo videlicet ſigno ꝓ⸗ nenit ꝙ nobis in artitudinibꝰ poſitꝭ ĩfun/ dit᷑ aliqñ muſicalis iocũditas modulatio nis. Etð eſt qñ ꝑ vocẽ ſeu ꝑ ſonũ alicuius exhoꝛtationiſ en ꝓcurãte ifundit᷑ nob dul cedo alicuiꝰ ↄſolatiõis. Aliqñ vo winat nobis iocũditas ꝑ eã interne refectionis · puta qñ ea impetrante infundit᷑ coꝛdi nño ratia interne inſpiratiõis ſeu alicuiꝰdul⸗ cedinis animã ↄolãtis⁊ reficiẽtis:⁊ beſt ↄutuiũ iocundũ quidẽ:ſed tñ moderatũ · Itẽ beata Waria aſſimilat᷑ lapidi ſardo nicc rõne coloꝛatiõĩs · Mã ſardo dicit Iſið.ex ſardio ⁊ onvce nomen
ger eſt in imoꝛcandidus in medio:⁊ rube? quaſi vinũ in ſup̃mo. Sic beata virgo ma riã fuit nigra in imo ꝑ humilitatẽ: ᷣm illð Cant.j. Bigra ſũ ſed foꝛmoſa ac̃. Sed cã⸗ qida in medio ꝑ puritatẽ mentꝭ: ⁊ virgini tateʒ carnis:Ecci. xliij. Pulchꝛitudinem tandoꝛis eiꝰ admirabit᷑ oculꝰ· Itẽ rubea in fup̃mo ꝑ feruent? charitatẽ: Pꝛoñ. vlt̃. urpura indumẽtũ eiꝰ · purpura enim ru peum habet coloꝛẽ. Secũdo rõne ſigilla tiõis:qꝛ hec ſola gẽma in ſigillatiõe de ſub ſtãtia cere nihil euellit:⁊ ſit ſola beata ma ria generã do de coꝛruptiõe carnis vel pctĩ nihil accepit. Tertio rõnevirtuoſe actio
nis ꝓpter quã iſte pᷣcioſiſſimꝰ appellatur:
lapidi fardonyco ⁊̃. Rã ic lapis luxuriã repellere dicit:humilem
efficit ⁊ pudicũ. Sic dña ña deuotos ſuoſ docet eſfe caſtos in coꝛpoꝛibꝰ:hũiles ĩcoꝛ⸗
dibusꝛt etiam pudicos in moꝛibus.
ix vt ſuſcepit.Cõĩtat enĩ ex tribꝰ coloꝛibꝰ.nã ni⸗
3 RXM
2 I Ericoꝛdia A⸗ ſmilat᷑ illi lapidi qui vocat᷑ iris.
Pꝛimo ratione figure:qꝛ hic ſapũ he ſex angulis vt dieit Iſið. Qui ſex anguli cõpetũt ſex operibꝰ miſericoꝛdie: q̃ chuſ⸗ enumerat Wat. xxv. Eſuriui ⁊ dediſt mi⸗ hi mãducare ⁊c̃. ¶ Secũdo rationetincn re ſiue reſplẽdẽtie. ꝓpterea enĩ dicit iris: qꝛ ſub tecto poſitus ⁊ ſole ꝑcuſſus coloꝛe iridis.i.celeſtis arcꝰ in ꝓximos parietes repᷣſentat. Similiter hõ miſericoꝛs ſub te⸗ cto.i.ſß tegumẽto hũilitatis poſitꝰ ⁊ſole: id eſt iuce diuine gratie perfuſus coloꝛes
arcus celeſtis.i.affectus ſiue effectꝰ xp̃iin
ꝓrimos ſibi pauperes repᷣſentat. Tertio rõne efficacie.qꝛ hic lapis cooperat parẽ⸗ ti vt citius pariat:vel vt ſaltẽ doloꝛes par tus facilius ferat:⁊ nõ tãtũ de periculoii meat. Cõfimili modo miſericoꝛdia ſiue mi ſericoꝛdie opatio coopatur penitẽtiyt cit⸗ us ſatiffaciat: vł faltẽ vt anguſtiã ⁊ laboꝛ penitẽtie facilius ferat:⁊ de tẽtationũ peri culo minus timeat. ꝓpter pꝛlmũ dicii Di niel.iiij. Peccata tua elemoſynis redime: ⁊ iniquitates tuas miſericoꝛdijs paupeꝝ pꝛopter ſcðᷣm dicitur in Põ xl. Beatus qui intelligit ſuper egenõ ⁊ pauperẽ· po/ ſtea:Hominꝰ opẽ ferat illi ſup lectů dolo⸗ ris eius. ꝓpter tertiũ dicit Ecci.xxiy. Lon clude elemoſynã in ſinu pauperis:⁊hecꝓ te oꝛabit ab omni malo · Et poſteã Super ſcutũ potẽtis ⁊ ſuꝑ lanceã aduerſus inimi cum pugnabit. Ca. XIII
₰
„ Puſ bonum ſimilat᷑ illi lapidi qͥ diclt glapa⸗ dina.de quo dicit Siaſẽ. ꝙẽg⸗
ma clara et ſubrufa vtſ ardis:cuius ẽ vit⸗ tus ſanguinẽ augmẽtare? ꝓuocare. ir opꝰ bonũ debet eſſe clarũ.i.factũ cũ dari⸗ tate:hoc eſt cũ můũdicia cõſciẽtie ⁊ intẽtio/ nis puritate: Mꝛouer. xxj. Quimundbs
ẽ rectũ eſt opꝰ eiꝛ Gꝛego · Incaſſi exteriul
opus agit ſi nõ ꝓeo interiꝰinnocẽtie vici ma in ara coꝛdið ĩmolet· vñ ecõtrario ope ra cum immũda cõſcientia vel nõ recta ite⸗ tione facta erũt opera tenebꝛoſa Ro.xiij. Abijciamus opera tenebꝛaru⸗ Itẽ debet eſſe ſubrufü:⁊ hoc bienn
dilectiõis: c gůudio u
dequp

—
5 4ℳ ———=
5E
8 38*
5
uins ſp
——
— ——
1 1 1
8 ⁊humidus:qꝛ.ſ.deuotio boni opis in mẽ/ ij· Maral. iiij JFacta ſũt moꝛtariola a moꝛ te anget caliditatẽ.i.ſpũalẽ feruoꝛẽ:ſiẽ nu tificatione tunſionũ:id eſt paſſionũ.Mð·
Et conſimili wodo homo patiens non re ⸗ xurie ⁊ caſtitatẽ feu cõtinẽtiã diligit ⁊ reqͥ⸗
Deietallis ⁊ lapidibus tuum:quia deo placent opa tua.vbi innu ſonat:nec murmurando:nec maledicẽdo⸗ it ꝙ tůc deo grata ſũt opa ña qñ cũ vino detrahendo. vel contra eontumacem lin? charitatis ⁊ gaudio deuotionis fiũt.j. Co guam rixando.ſicut de chꝛiſto legit.j. Pe rintb.iij. Cuiuſcunq; opus quale ſit ignis tri.ij. Qui cum malediceretur nõ maledi⸗ Pbabit. Tũc eſt eni dpus ꝓbatum qñ eſt cebat.cum pateretur nõ cõminabatur ⁊c̃. igne charitatis inflãmatũ. Sed ad litterà Talis etiam fuit martyrum patientia:qut exponatur de igne purgatoꝛij. Itẽ debet percuſſi ⁊ moꝛtificati tota die per patienti eſſe ſanguis ꝓuocatiuũ ⁊ augmẽtatiuuʒ am non reſonabant aut reſiſtebant. vnde i.deuotionis. Sãguinis ei hũoꝛẽ calidus ipſi erant quaſi moꝛtariola tẽpli. de quibꝰ
tritio olei auget ignẽ ⁊ auget etiã humoꝛẽ xliij. Mꝛopter te moꝛtificamur tota die.. i.lachꝛymarũ cõpũctionẽ:ſicut oꝑationiſ tem patientia aſſimilatur lapidi cryſo 9% 2 ℳ 7
vehemẽtia ꝓducit ſudoꝛẽ. Ca. XXIIII 2 quem— 15 ni celat ⁊ obſcuritas manifeſtat de nocte en p Atietia aſimi igneus:de die vo apparet aureus vt dicit
launauro⸗Melmo ratione ſo/ Iſido. In die enim vt ipſe dicit eſt euane⸗ iditatis:qꝛ auro quo ad ſubſtã/ ſcens ⁊ ſplendoꝛẽ amittens velut aurũ ex⸗
tiam nihil ſolidius aut cõpactiꝰ.vñ ĩ igne palleſcit. Similiter patientia coꝛdis in lu⸗
poſitũ nec euapoꝛat nec in põdere minuit᷑ ce pꝛoſperitatis abſconditur.vnde Bꝛegt.
neq; ↄſumitur.ſed quãdo vi taloꝛis diſſol dicit ꝙ in pꝛouidus miles eſt qui ſe foꝛtem
uitur ſi qͥd habet impuritatis admixtũ de in pace gloꝛiatur: quia ſcʒ foꝛtitudo vera
puratur ꝛ⁊ tůc fulgidius inuenit. Simili⸗ non oſtendit᷑ tempoꝛe pacis:nec etiam tẽ⸗
ter vere patiẽs tãtũ habet mẽtis ſolidita? poꝛe pꝛoſperitatis patientia. Et ideo pati⸗
tem ꝙ in igne tribulatiõis poſit?neq; eua entia in tenebꝛis adu erſitatis agnoſcitur?
poꝛat per irã:neq; in põdere virtutꝰ minui quia qualiſ quiſq; apud ſe lateat: illata cõ
turꝑ diffidentiã: neq; cõſumit᷑ ꝑ accidiaʒ: tumelia pꝛobatvt ibidẽ Sꝛego. dicit:Pð.
ſed potius depuratur ꝑ pene tolerantiã? cxxxviij. Mox.ſ.aduerſitatꝰiſluiatio nea.
fulget ꝑ virtutis euidentiã: Ecci.l. Quaſi nã ibi illumiatur anima vt cognoſcat q̃lis
vas auri ſolidũ.j. Metri.j. Modicũ nunc ſit. Itẽ ſi eſt vera patiẽtia in nocte aduer
ſi opoꝛtet ↄtriſtari in varijs tribulatiõibꝰ ſitatis efficit ignea.i.in amoꝛe diuino ma⸗
vt fides vñ̃a multo pᷣcioſioꝛ ſit auro qð per gis feruida et iucida.ſed in die Pſperitat?
ignemtrãſtt. Secũdo rõne ductibilitarꝭ? palleſcit.i.efficitur timida. Maʒ viri pfecti
qꝛ auro nihil ductibilius. Nã tã ductibile in aduerſitate per patientiã feruẽt: de pꝛo
eſt inter incudem ⁊ malleũ ſine diuiſiõe:ſi ſperitate timẽt. ð lv Sb altitudine di
ne e—— lami ei timebo.i.ꝓſperitatis. Ca. XXV
nas dilatat᷑.Eodẽ mõ pfecte patiens per⸗ 6 3
ſecutioni nõ reſiſtit: ſed ſe duci ⁊ maliiari p Enite nEiq E OM
permittit ita vt non rumpatur ꝑ incõſtan niů vitioꝝ capitaliũ q̃ funt ſeptẽ tiam nec diuidatur etiam a pſequente per eypulſiua.Et i aſſilant᷑ ſaphyro F— maliuolentiam. ⁊ ideo dilatatur in chari/ eius virtutes. Nã pᷣmð ſñphyrus vt dicit tate per patientiã. vnde de tali auro fiunt Diaſẽ. habet virtutẽ ſudoꝛis ⁊ ſãguiĩs re
vaſa domini.de quibuſ Exo.xxv. Aniuer ſtrictiuam.Et hoc conuenit penitentte in⸗
ſa ductibilia de auro puriſſimo facies. Ta qᷓ;tum reſtringit vitium gule ex qua pꝛo⸗
le eni fuit aurum cãdelabꝛi ꝛid eſt patiẽtia nenit ſuperijuitas ſanguinis et ſudoꝛis.
cheiſti. vnde in eodẽ dicitur: Facies cãde/ ¶ Secundo habet virtutem caſtitat ama⸗ ₰ labꝛũ ductile de auro puriſſimo.ſ.chꝛiſtuʒ tinam. am omnes auctoꝛes conſentiunt qui tanqᷓ; ouis ad occiſionem ductus eſt ꝙ hec gemma amatriꝝ eſt caſtitatis:⁊ iðᷣo Tertio ratione tranquillitatis.nam au/ ne eius virtus per immundiciam poꝛtan⸗ ro inter metalia nihil quietius: quia pcuſ/ tis ipediat᷑ opoꝛtet eã poꝛtãtẽ caſteviuere.= 0 ſum non reſonat ſicut facit es vłargentũ. ¶ Moc etiã cõpetit pnĩe inqᷓ;tñ tollit vitiũ i
1

Flgu: n
Viber ſecundus rit: q;uis aliã in cõiugatis:aliã in viduiſ: coloꝛe eſt electro ſimilis:ſie vocatꝰ eſta li aliã in virginibꝰ. Vertio habet virtutes cebeſtia:.ſ.ex eius vꝛina inter arenula tumoꝛis ⁊ inflature ſedatiuã.vñ ⁊ apoſteꝰ generat. Sicut ergo ligurius qᷓ;ʒuis ſit ge mata repꝛimit ſi in pꝛincipio noxie co llecti ma pᷣcioſiſſima:generat tñ exviliſſima na onis cito appoſitꝰ fuerit. Et hoc cõpetit peʒteriãſ.ex animalis vꝛina. ta pẽitẽtiaqᷓ/ nitẽtie inq;tũ expellit tũoꝛẽ ⁊ iflaturã ſup iis ſit pᷣcioſiſſima:tñ oꝛiturx cauſat ex coꝛ bieꝛa maxie ſi ĩ pᷣncipio ãteqᷓ; ſupbia ĩnete rupta materia.ſ.ex homĩs culpa. Naz niſi raſcat ad humilitatẽ penitẽtie omnino cõ/ pᷣceſſiſſet culpa nõ ſequeret᷑ pẽitẽtia. Se nertat. Quarto habet virtutẽ caloꝛis fe cũdo ratiõe virtutꝭ:qꝛ liguriꝰ vt dicit Dl bꝛilis repꝛeſſiuã:ſi iuxta venas coꝛdis pul ſco· Paleas attrahit:ſedat doloꝛẽ:fluxiʒ fatiles fuſpẽdat᷑. Eſt aũt auaricia inoꝛdia/ vẽtris reſtrigit: pditũ coloꝛẽ reſtitut. Sic tus ardoꝛ velut quidã febꝛiiiſ caloꝛ qͥ quie ad penitẽtiã attrahunt᷑ palee.i·paupes tem omniũ tollit ⁊ ſitim inextinguibilẽ gi⸗ exonerati a diuitiaꝝ mũdi ſarcina leuio gnit. Hũc caloꝛẽ penitẽtia mirabili᷑ extin/ ſũt ad motũ cõuerſionis. Diuites enim ad guit: vt ptʒ de euãgeliſta Wattheoꝛquem patriã rarius ⁊ difficiliꝰ ↄuertũtur: Lut᷑. fecit relinquere ꝓpꝛia qͥ rapere ſolebat ali: xviij. E difficile qͥ pecuniã habẽtĩ regnñ ena vt dicit Beð. Muinto habet virtu ⸗/ dei intrabũt. Itẽ penitẽtia doloꝛẽ vẽtriʒ tẽvenenoſitatis ⁊ antrac expulſiuã.⁊ ido i.remoꝛſum cõſciẽtie:qͥ eſt ex recoꝛdatiãe veneno cõtrariã habet virtutẽ:⁊ virtutis peccati ſedat dů ip̃m peccatũ tollit ⁊pur⸗ eiꝰ penitꝰextinctiuã. vñ ſi araneã in pixidẽ gat. Item penitẽtia fuxũ.i. ꝓnitatemet poſueris ⁊ veꝝ ſaphyrũ ſupꝑ eius oꝛificiuʒ ſabilitatẽ peccãdi reſtringit:quia facit pte aliquãtulũ tenueris ꝛ eius virtute aranea rita peccata plangere:⁊ plãgenda nõcon ſubito moꝛiet᷑ vt dicit Diaſẽ. Silr pẽitẽtia mittere. Coloꝛẽ.i.gratiã ⁊ meritũ in qbus expellit ⁊ extinguit venenũ inuidie qᷓ facit hominẽ venenoſũ ⁊ caloꝛẽ charitatis exti guit. Sexto dicit Diaſẽ. ꝙ habet virtutẽ diſcoꝛdiũ recõciliatiuã. Mã plurimũ dieit valere eiꝰ pᷣſentia ad pacẽ inter aliqͥs refoꝛ mandã. Eð qͥdẽ cõpetit penitẽtie.nõ ſolũ inqᷓ;tũ animã recõciiiat deo:ßᷣ inqᷓ;tñ ð coꝛ dibꝰpenitẽtiũ irã ⁊ odiũ fugat· ⁊ ad remit tendũ offenſas receptas ⁊ ꝑ ↄñs ad paceʒ inclinat.vñ etiã̃ dicit᷑ ad litterã ꝙ ſaphyrꝰ ſe poꝛtantẽ reddit benignũ ⁊ mitẽ:qð ð pe nitẽtia magis certũ eſt qᷓ; de ſaphyro.het enĩ fuit qᷓ lupũ ſeniſſimũ.i.paulũ ↄtra chꝛi ſtianos ferociſſimũ mutauit in mãſuetiſſi⸗ mũ agnũ. Septimo ſaphyrꝰ habet virtu tẽ coꝛdis letificatiuã ⁊ cõfoꝛtatiuã.vñ va⸗ let ↄtra cardiacã ⁊ melãcolicã paſſionem. Et illud pẽitẽtie cõpetit inqᷓ;tũ expellit ac⸗ Bꝛego. dicit habet ex aqua fluxibilitatẽ: cidiã q̃ aiaʒ reddit triſtẽ ⁊ grauẽ.vñ ea ex/ ſed per frigoꝛis virtutẽ in erxltalli vent pulſa aĩa letificat⁊ alleuiat᷑.Vtẽ pẽitẽtia firmitatẽ:Ecci.xliij. Selauit cryſtallus ab ꝛĩo rõfiẽ geñerãtiõ aqua.Iõ tamen vt dicit Diaſẽ. ſola vi nis. Motandũ eſt eni ꝙ plerũq; mala na/ goꝛis:ſed etiã ratione terre ſiccitatis ſcuntur ex bonis ſicut de pſperitate naſci penitentes licet ſint a dncipio molles tur inuidia: ⁊ de virtute naſcitur ſupbia xibiles ⁊ pꝛoni ad relabendũ ꝙter quo NQuãdoq; ecõuerſo de malis naſcunt᷑ bo opoꝛtet ꝙ ſemper ſim pauidi:ti na ſicut detribulatione patientia ⁊ de pec pfectã perſ euerantiã in penitentià eſic cato penitẽtia.⁊ hoc eſt qð repᷣſentat gene tur foꝛtes ⁊ ſolide.vnde dicit Sꝛego⸗ ratio ligurij J.oꝛigieʒ pẽitẽtie ex coꝛruptio ne culpe. Nã liguriꝰ ſiẽ dicit vſið. Mui in
ſtallo. Pꝛimòꝑ aſpectũ Nã c
clarus ⁊ ita puru itterarũ omnium que ſub eo ſũt eſt maniteſtatiuꝰ. hec hc⸗ ritas fit in penitente ꝑ cõfeſſionis mund ciã.nã dum penitẽtia q̃ in cõſciẽtia latebat peccata manifeſtat:ipſam miro inð puriſi⸗ cat ⁊ clarificat. Item cryſtallus eſtluni nis ſuſceptiuꝰ:qꝛ anima per penitentii lu⸗ minis gratie fit ſuſceptiua. Itẽ eſt coloꝛe aqueus:ſic penitẽs eſt ploꝛatiuꝰ ⁊ lachꝛy/ moſus: Apoẽc. xxij. Oſtendit mihi flumen aque viue ſplẽdidũ tanqᷓ; cryſtallũ. Se⸗ cundo ꝓpter generatiõis modũ · eneri enĩ eryitallus ex aqua q̃ ꝑ mults annołl
—
via dei a timoꝛe incipit᷑ vt ad fotitucꝭ oueniat.j· Coꝝ. xx· Mꝛiuſ að animalee
Zſiſtit anime pulchꝛitudo perdita perpeo catũ reſtituit.] Itẽ penitẽtia aſſimilatrx
ſpacia in cryſtaili duriciã vertit vndet
ituqin

Demetallis
deinde quod ſpũale. heceni ſoliditas pᷣci pue fit vifrigiditatꝭ.i.ↄtinentieqᷓ refrige⸗ rat ardoꝛẽlibidis ⁊ reſtringit fuxibilita tẽ carnis. Itẽ fit vᷣtute terree ſiccitatis.i.
—
vatiuã. Habet eni vt dicit Diaſco.lulgurt
naturã.ſ.calefactiuã ⁊ deſiccatiuam. An⸗ de ſi aliqð metallũ appo nat̃:ip̃m ſua Ntu te in albũ tranſmutat. Silr penitentia dñ
abſtinẽtie coꝛpalis q̃ deſiccat humoꝛẽ ſ emeditationẽ:ðʒ illð
neris. Tert r. Vtutis effectũ. IMã cryſtallus hʒ vtutẽ inflãmatiuam repleti uam:ſitis extinctiuam:a doloꝝ viſceꝝ ex⸗ pulſiuam. Inflãmatiuaz qͥdem:qꝛſi expo nat̃ radijs ſolis adeo flammã rapit vt fun gus aridus ſiue ſtipula ibi poſita incẽda/ tur: vt dicit Sſido. Sic ⁊ coꝛpenitentis ra dijs ſolis.i.xp̃iexemplis vei vbis vel in⸗ ſpirationibus ſic aliqñ incendit᷑:vt aiiq̃s ſibiꝑ exemplũ ꝓximos ſibi incendat. Re pletiuã vᷣtutẽ hʒ:qꝛ ſi tritus bibat vbera lacte replet: vt dic Hiaſcoꝛides. Similiter vberg mẽtis.ſ.intellectũ ⁊ affectũ peniten tis gr̃a penitẽtie adimplet lacte dulcedis ↄſolationis. Ande de Auguſtino ad peni tentiã ↄ uerſo legit̃:ꝙ nõ ſatiabat᷑ illis die bus pᷣ duicedine mirabili ↄſiderare altitu dinẽ ↄſilnſuꝑ ſalutẽ generis hñani. Itẽ hʒ etiã vrxſtailus ſitim ſedare:vt digit Pi⸗ aſco. Sic penitẽtia ſitim extinguit inoꝛdi ⸗ nati appetitusvitioꝝ. Itẽ cryſtallus valet etiã̃ poꝛtatus 3 colicã ⁊viſceꝝpaſſionesʒ ſi non aſſit ↄſtipatio. Silr penitentis remoꝛ/ ſum ⁊ amaritudinem interioꝛẽ conſ cientie expellit poſtqᷓ; ip̃m pctĩ purgauit:niſi aſ⸗ ſit ↄſtiꝑatio.i.duricia ⁊ dilatio ſatiffactio ⸗ nis. E Enitẽtia aſimtlat nitro. Mi⸗ trũ eni m Siaſco. eſt qj Japis ſůbalbidꝰ ⁊ pſpicuus cuius vᷣtus eſt diſſolutiua ⁊ at tractiua ac abſterſiua: ⁊ humoꝛis ſuꝑflui ↄſumptiua. Etſilr penitentia duriciã per ⸗ cati diſſoluit:gratiam dei attrahit:ſoꝛdes conſcientie abſtergit:⁊ ſuꝑfluos humoꝛes in abſtinentia ↄſumit. Item bm Ipliniũ nitrum eſt vena terre:⁊ eſt calidum ⁊ſiccũ leue rubeũ ⁊ album vel citrinum. ue eti am omnia penitentie competũt ꝑ effectũ: penitentia mentezʒ inflãmat ⁊ ideo rali da:coꝛpus extenuatæ ideo ſicca:ſcientiã exonerat ⁊ ideo leuis: verecũdiam cauſat videorubea:conſcientiã mundat: ⁊ ideo Aba: vultum defoꝛmat ⁊ aliquando etiaʒ ad lr̃am citrinat p ieiuniuʒ:qꝛ ieiunare in eſtate ᷣm medicos ĩter alia que facit eſt ꝙ
—,—
ſiccat ꝑ triſticie conſumptionẽ:qꝛ ſpũs tri ſtis exiccat oſſa: vt dicit᷑ Mꝛouer.xvij· De alhat ↄſcientiã ꝑ culpe purgationẽ:Eſa.j.
Si fu erint pctã veſtra vt coccinũ: velut la
na alba erũt. Secũdo quia habet virtu⸗ tem curatiuã. am auripigmentum vt di cit Plinius ↄuenit medicine. habet eniʒ
virtutẽ diſſoluẽdi:attrahẽdi ⁊ mũdifican
di. Ande valet malũ anhelitũ habẽtibus
ſi fumus eius capite inclinato accipiatur.
Sic etiã penitentia curat pctõꝝ infirmita⸗ tes:diſſoluit coꝛda dura ⁊ attrahit ea ad bona opa:mũdificat anĩe intima. Et ſi qᷓs inclinato capite.i.mẽte humili ⁊ deuota: fumũ eius.i.penã ſatiſfactoꝛiã iniunctã ſi⸗
Mõ.xxxviij. Lõculcauit coꝛ mcũ ĩtra me ⁊ in meditatione exardeſcet ignis. Et de⸗
bi recipiat:anhelitũ malũ.i.malã vitã vel
malũ peccandi vſum coꝛrigit ⁊ rectificat. Tertio qꝛ hʒ vtutem depilatiuam. Maʒ
ex auripigmẽto fit vngu entũ depilatoꝛiũ
qñ cũ calce ⁊ vino decoquit᷑. Silr peniten tia cũ calce.i.cũ feruoꝛe ⁊ puritate:qꝛcalx
eſt alba ⁊ feruoꝛẽ ignis in ſe ↄtinet. Et cũ vino rõpũctiõis lachꝛymoſe:de qͥ in IPð. lix. Potaſti nos vino cõpũctiõis:aufert pilos· i.deſideria carnis extiguit. Mili eĩ ex carne ꝓcedẽtes deſignãt appetitꝰ car⸗ nales. Quarto qꝛ vim hʒ vnguiũ reno
uatiuã. Hʒ enĩ auripigmẽtũ naturã inciſi nuã ⁊ coꝛroſiuã. Añvñngues fac cadere d e foꝛmes vt creſcãt meliodes.qᷓſi ãt vngues defoꝛmes ſũt inoꝛdiati moꝛes qͥ ex vñn qjſi inſepabilit inherẽt pctõꝛi:ſiẽ vngu es tena
cit inherẽt carni. Sʒ tãta ẽ vere pnĩevirtꝰ ꝙ vngues veteres.i.pſtinos moꝛes defoꝛ mes fat derelinq̃reæ in melioꝛes ĩmutare:
ᷣm ilud Ro.vj. In nouitate vite ambule
illi gẽme qᷓ 82 1 argarites qᷓ e argẽto ſlis. Fenſt Fnge 0
tã aiea elꝰ foꝛma qdrãgilata eh fo titudinẽ adamãtl ⁊ putat vulgus tale no⸗ mẽ ſibi ĩpoſitũ:eo ꝙ frenet iras⁊ impetus aĩoꝝ. Sic hõ penitẽs dʒ eſſe argẽteꝰꝑ ↄſci
vnltum citrinat ⁊ ideo citrina Item e entie claritatẽ:ſʒ ſtigmata tribulationum
nitentia aſimilat᷑ auripigmẽt? Miñd ui auripigmẽtum e deal
habere aurea ꝑ patiẽtie pᷣcioſitatẽ: foꝛmã q̃drãgulatam ꝑ oꝑationũ pluralitatẽ.hʒ
6

iber
em̃ pnĩa qjttuoꝛ angulos.i.q̃ttuoꝛ opa ex⸗
terioꝛa.ſ. ↄfiteri:ieiunare:oꝛare:⁊ elemo⸗ ſynas dare. Itẽ dehet foꝛtitudinẽ habe ⸗
re.i.ↄſtantie firmitatẽ. Et talis pnĩa eſt ̃ frenat ⁊ placat irã dei ⁊ impetũ furoꝛis.ſ. Capłm: XXVI
Enitẽs debet
paſſimilari adamanti. Mimo rõne ꝑuitatꝭ: qꝛ ẽ lapis puus ⁊ modicus. Mũqᷓ; em̃ in magnitudiĩe nuclei
auellane inuenit᷑. Sic penitens debet eſſe
puus ꝑ humilitatẽ.ſ.reputatiõe ſui ſe par⸗
uificãdo: Matth. xviij · Niſi ↄuerſi fuerit? ⁊ efficiami ſiẽ ꝑuuli:nõ intrabitꝰ in regnũ
celoꝝ. Scðo rõne claritat?. Mã adamas lʒ habeat coloꝛẽ ferrugineũ:tñ hʒ ſplẽdo ⸗ rem cryſtallinũ. Sic hõ penitens lʒ ſit de⸗ ſpectus in coloꝛe.i.in apparẽtia exterioꝛi: hʒ tñ mũdicie interioꝛis ⁊ gr̃e ſplendoꝛeʒ.
Tertio rõne ſoliditat?.Mãᷓ tãte ſolidita⸗ tis eſt ꝙ nulli violentie cedit:qꝛ nec ferro frangit᷑:nec igne ſoluit᷑:ĩmo nec vnqᷓ; ca⸗
leſcit. Et cũ ſit inuictus ignis ferriq; ↄtẽp ⸗
toꝛ rũpit᷑ ſanguĩe hirci calido ⁊ recẽti. Sic penitẽs debet eſſe ita ↄſtãs vt nec ferro.i. violẽtia frãgat aduerſitat᷑.nec igne.i.ca⸗ loꝛe ꝓſperitatis ſoluat᷑.tñ ſanguis hirci.i. xhi ꝓ pctõ mũdi ĩmolati. Etem̃ hircus in lege ꝓ pctõ ĩmolabaf:dũ recẽter ⁊ feruẽ⸗
ter ad mẽoꝛiã̃ reducit᷑: debet coꝛ penitẽtis calefacere ⁊ in lachꝛymaſ deuotiõis ſeu cõ
paſſionis diſſoluere: vel h̊ ſignat ꝙ virtu⸗ te ſanguĩs xp̃i ſoluit᷑ duricia pctĩ in pctõꝛe penitẽte. e rõne Zrietatꝭ. Habet em̃ iſte lapisZrietatẽ quãdã ad magnetẽ: qꝛ poſitus iu ferrð nõ patit᷑ attrahi a ma gnete:ĩmo iã attractũ quadã violentia re⸗ trahit. Sic penitens retrahit animã neat trahat᷑ a pctõ:⁊ iã attractã adhuc hʒ vir⸗ tutẽ retrahẽdi ⁊ reducẽdi ad g̃azʒ. MQuĩ to rõne vtilitat?:qꝛ adamas vt diẽ Iſido.
dicit᷑ venena repꝛimere:metus expellere:
magicis artibus reſiſtere.⁊ f̃in Siaſco. hʒ etiam ſeꝑata ↄnectere. Eſt em̃ gẽma vt ip̃e dicit Diaſc.reconciliationis ⁊ amoꝛis. Et
ideo dicit ꝙ ſi vxoꝛ fuerit viro odioſa vel
ab eo ſepata ꝑ virtutẽ adamantis in eius
gr̃az facilit᷑ reuocat᷑. Sic pnĩa venenũ pec
cati dep̃hendit ⁊ abijcit:timoꝛẽ etiam hu⸗ manũ quo q́;s timet aſpera pcti expellit:qꝛ
volũtarie hõ penitẽs aſpera aſſumit. Itẽ
anima ꝑ pctm̃ a xp̃o ſpõſo ſuo ſepata: v⸗
tute pnie ad eius amoꝛẽ ⁊ gr̃am reuocit.
Pabet etiã magicis artibus.i.diabolicis tẽtationibus qᷓs dia bolus qᷓdaʒ fallacigr te ingerit reliſtere ⁊ obuiare.
cta:qᷓ igne calefacta ſeptẽ diebꝰcaloꝛẽ ſer⸗ uat: vt diẽ Iſido. Sic aĩa penitẽtis dʒ eſe nigra ꝑ pnĩaʒ:põderoſa ꝑ pꝛudẽtiq:venil rubẽtibꝰdiſtincta ꝑ amoꝛis ⁊ charitat ſj mã:⁊ ſeptẽ diebus caloꝛẽ amoꝛis ignitum ſeruare ꝑ ꝑſeuerãtiã:ꝑ ſeptẽ em̃ dies ſepii mane totũ tẽpus vite pñtis denolnit᷑.yñ vite pñti ſeptẽ diebus caloʒẽ ſernat qͥ¶.in dei amoꝛe oĩ tpꝑe ꝑfeuerat. ten penitẽs aſſimilat qbuſdaʒ metallis qͥꝝ q̃dam ſint que nunqᷓ; fundunt᷑ ſiẽ lapides qʒ et ꝙt dominiũ terrei ⁊ defectum humidi aqhei. Et his aſſimilant hoĩes obſtinati qͥ nůqᷓ; ꝑ pniaz ewelleſcunt: Job.xlj. Coꝛ eius in durabit᷑ qjſi lapis. Quedã No totalii fun dunt᷑ vt metalla.⁊ his aſſimilant veripe nitẽtes qj toto coꝛde ad deũ ↄuertunt: ᷣn illud Johel.i. Conuertimi ad mein toto coꝛde veſtro. Quedã vo ptim fundunt? ptim nõ: vt almacraſia q̃ eſt lapis qͥcaloꝛe folutus in es ↄuertit᷑ eo ꝙ habeat inſeye nas minerales.lhuic aſſimilant hiqͥpin penitẽt ⁊ ꝑtim nõ.ſ.qͥ de vno pctõ penilẽt ⁊ de alio nõꝛ vel qͥ plãgũt pᷣteritũ nõ vitit futun. Ferrũ aũt molleſcit ad ignẽiſednð fundit᷑ niſi ꝑ aliqð ſibi adiunctũ vt arſen cũ. Et huic aſſimilant᷑ qͥ ꝑ tribulationẽ in mutant᷑:ſʒ nõ tñ vt pctã dimittãt ſiẽ facie⸗ bat Pharao qͥ ĩminẽte plaga wl diut⸗ tere ꝓmittebat:ſed ea ceſſante retinebil⸗ Sʒ ſiarſenicuʒ.i.virtus diuine gre infun
dit᷑:tũc oĩno coꝛdis duricia ſoluit᷑ amun
datur. Caplm:
Redicatoꝛ de⸗
p betcleſilis argeorh tů eſt puꝝ claꝝ dũnꝝ ſonoꝝ igne
liq̃factibile. Sic pᷣdicatoꝛ verbi deidebet
eſſe purus q́ ad ↄſ ciaʒ: Walach. ij. Sede⸗
bit ↄflãs ⁊ emũdans argẽtũ. Debet enp
dicatoꝛ alijs ↄflare ex vᷣbis ſacte re ſalutifera documẽta:⁊ emũdareoleii
ꝓpꝛia abijciendo pctã: Apls·j Finoli. Attẽde tibi ⁊ doctrie. Fre dzʒ eden ꝑ patiẽtiã:Eſa.vj. Mꝛo ferro aferã ors
6
— Item eni tẽs dehet eſſe ſilis lapidi ahſintes cn ma nigra põderoſa dẽnis rubẽiibꝰ diſtin/

n Lut t ini Fu t —— — oö Fmiün nigi n uinit 1 nöi
De metallis ⁊ lapidibus
tũ:ꝑ durlciã ferri foꝛtitudo ſeculariũ:ꝑ ſo
liditatẽ argẽti ↄſtãtia pᷣdicantiũ intelligi põt. Itẽ dz eſſe clarus ꝑ ſapiaʒ pᷣcipue ꝑ ſapĩaʒ diuinoꝝ eloq̃ox. De qbus Mõ xj · Eloqa dñi eloq;a caſta:argẽtũ ignẽ exami natũ: ꝓhatũ terre purgatũ ſeptuplũ. Itẽ dʒ eſſe ſonoꝛuſ ꝑ doctrinã: Pꝛouer. x. Ar gentũ electũ lingua inſti. Itẽ dʒ eſſe liq̃⸗ factibil ꝑ cõpaſſionẽ ⁊ mißicoꝛdiã: Zach. riij. Noſtrñ es ſiẽ argentũ vꝛit᷑. Argentuʒ em̃ dũ vꝛit liquat᷑. Siẽ vꝛebat̃ ⁊ liquebat᷑ ille pᷣdicatoꝛ Maulus cuʒ dicebat: Nuis infirmat ⁊ ego nõ infirmoꝛ:qͥs ſcãdaligat᷑ ⁊ego nõvꝛoꝛ? Itẽ dʒ eſſe ductibił ꝑ ode ⸗ dientiã: Mũeri.x. Fac tibi duas tubas ar gẽteas ductiles. Tubas ꝑ ſonũ doctrine: argẽteas ꝑ mũdiciã vite:ductiles ꝑ motũ obediẽtie. Itẽ argentũ eſt balſami ↄſi er⸗ natiuũ:⁊ virtutꝰ ĩ iaſpide cuſtoditiuũ. Ai
toꝛ dz intẽdere ad ↄferuandũ odoꝛẽ bone fame ⁊ honeſtatẽ vite. NMã vᷣtus iaſpidis eſt honeſtas homis vel ↄtinẽtia carnis ⁊ odoꝛ balſami ſuauitas boni exẽpli ⁊ noĩs. Itẽ argẽtũ ex tactu terre rubiginẽ ʒhit: ß ey ↄfricatiõe ſal ⁊ arene pᷣſtinũ coloꝛẽ re ſumit. Silr pᷣdicatoꝛ qñq; cogitãdovel tra ctando terrena Ihit rubeginẽ alicuius cu piditatꝰ. Sʒ ex ↄfricatione ſalis.i.ↄtẽpla ⸗ tione ſiue ſtudio ſapie:q̃ eternoꝝ nob ſa⸗ — repᷣſentat cuius compatiõe tpalia vi⸗ eſcũt: ⁊ etiã ex ↄfricatione arene.i.ex in⸗ undatione pnie qᷓ rõne grauedinis arene aſſimilat: ad pᷣſtinã reſtituit puritatẽ affe⸗ tẽ q dig eqᷓͥ officiũ pᷣ⸗
bn n ctionis
ann icãdi dyẽffiẽ
noc n
ſilis cuidã gẽme qũe ðicii aſtrion q̃ᷓ eſt crvſtallo ꝓpinqᷓ ⁊ in cẽtro lu cet vt ſtella fulgoꝛe plene lune.ñ ſic ẽ di⸗ cta ab aſtris:eo ꝙ fulgoꝛẽ eoꝝ in ſe rapit: vt diẽ ſido. Sic pᷣdicatoꝛ cryſtallo dʒ eſſe
ſilis ꝑ ↄſcie puritatem:lucere in cẽtro.i.in
coꝛde ꝑ ſapie claritatẽ:aſtroꝝ.i.ſanctoꝝ ⁊ ꝑfectoꝝ fulgoꝛẽ.ſ.doctrine vl vite in ſe ra⸗ pere ꝑ ſtudiũ ⁊ viuẽdi ↄfoꝛmitatẽ:Hanie⸗ is.xij. Qui ad iuſticiã erudiũt plurimoſ: erũt velut ſtelle. Caplin: XXVIIIL
Rudentia aſi
p milat᷑ hiacyntho. Pꝛimo ꝓ ⸗ pter fulgoꝛis mediocſitatẽ 1e
hiacynthus qͥ eſt faphyrei coloꝛis ille eſt
—
effectus vtilitatẽ. Eſt.n. hiacynthus ẽ
optimus: ſicut ille qui in ethiopia inueni⸗ turꝛnec nimis eſt clarus nec nimis obſcu⸗ rus:ſed mediocriter fulgidus. Similiter pꝛudentia homĩs requirit menſurã quan⸗
dam mediocritatis: Pꝛouerb.xxiij. Mꝛu dentie tue pone modum.ſ.vt neq; plus ſa⸗ pias qᷓ; opoꝛtet:nec plus ignoꝛes qᷓ; quod
ſeire nõ dehes· Quãuis alij dicant ꝙ hoc Salomonis dictum non eſt ſic intelligen ⸗
dum ꝙ ipſa pꝛudentia ſit in ſe moderãds.
Sed quia ſecũdũ pꝛudẽtiam eſt alijs mo⸗ dus inponendus. Ppus enim pꝛudentis ſic medium tenet recte rationis vt neq; ex cedat qð ẽ nimis ſaꝑe vel fulgere:vel defi ciat qð eſt quaſi ignoꝛare vel obſcurũ eſſe. Cãtt.v. Manus iliꝰtoꝛnatiles:auree:ple ne hiacynthis.He manꝰ ſũt opera pꝛudẽ⸗ tie q̃ ſũt plẽa hiacynthisi.moderatiõibꝰ debite rõnis Secundo ꝓpter ſcuipture
maioꝛem virtutẽ hʒ iaſũj in aniſo ar emuſceptibilitatem. Quia licʒ hiacynthus teo qᷓ; aureo. In qͥ ñgnat̃ pᷣcipue ꝙ pᷣdicã⸗
ſit ad ſculpendũ duriſſimus nõ tñ eſt inui⸗ ctus:qꝛ ab adamãte ſculpit᷑ ⁊ ſignat᷑. Silr hõ pꝛudens licʒ nõ ſit facilit᷑ ad credendũ oĩ vVbo ⁊ oĩ dicẽti inducẽdꝰ.ſed ad multa credẽda ſit durus.i.ita vt nõ a q̃libet infoꝛ met̃ tñ veraciter ⁊ rõnabiliter loquẽti ſiue coꝛripiẽti etiam ſi dura dicat: nihilominꝰ credit ⁊ eiꝰ imp̃ſſiões hũilit ſuſcipit. Et ta⸗ lis ĩpꝛeſſio eſt ſicut adamãtis. Mam ada mas eſt lapis duriſſimus qͥ nullo metallo cedit. Talis debʒ eſſe facies pᷣdicantꝭ ſeu coꝛripiẽtꝭ.Ege.iiij. At adamãtẽ ⁊ ſilicẽ de⸗ di faciẽ tuã. Tertio ꝓpt᷑ aeris ↄfoꝛmita tem · Nã ſicut dicit. Diaſ. hiacynthus aeri
ſe maxime cõfoꝛmat vt ſit in nubilo nubi.⸗
loſus ⁊ in ſereno ſerenus. Silr hõ pꝛudẽs cõfoꝛmat ſe decẽter ſtatui alioꝝ cũ dbꝰ ha betↄuenire.ſ.vt ſciat gaudere pꝛudent᷑ cũ gaudentibus ⁊ flere cũ flentibus.hoc.n. dicebat Apls.j. Coꝛĩ.ix. Omnibus oiĩa fa ctus ſũ.ſed ſicut dicit q̃dam gloſa.pꝛudẽs et diuinꝰ apls ita oĩbus ceſſit ꝙ foꝛmã ve⸗ re honeſtat nũqᷓ; exceſſit. Muarto
cax ⁊ vtilis ad multa. Nã hiacynthus vt dicit Diaſc.habz letificare.qð ↄuenit pꝛn dẽti inquãtũ vitat inuidiã q̃ eſt triſticia in honis alienis vt dicit phs. Sed pꝛudens de altenis bonis ecõtrario letat. Item hiacynthus hʒ melãcolicã q̃litatẽ fugare. ⁊h cõpetit pꝛudenti inqᷓ;tũ vitat accidiam que ad modũ melãcolici hñoꝛis ifrigidat m 2

rus:ᷣm illudPꝛouerb.v. Mouiſſima illi?
Piber ſecũdus
charitatꝰ feruoꝛẽ ⁊ deſiccat deuotiõis hu ⸗/ bedinem inflectere in bonam partẽ:vtſj
moꝛẽ. Welã colia eĩ eſt frigidas ſicca. Sʒ coꝛallus albus rep̃ſentet puritatem inno⸗
ecõtra hõ vere pꝛudẽs conat᷑ eſſe feruẽs ⁊ centie· Rubeus Vo ruboꝛem penitentieſ⸗ deuotus. Itẽ dicit᷑ ꝙ hiacynthus facit ue confeſſionis. Menitentia ei q;to m⸗ ſuſpitiones vitare: ⁊ h cõpetit pꝛudẽti in/ gis eſt verecunda:tanto validioꝛ:qꝛ en⸗
qᷓ;tũ vitat ſuꝑbiã. Superbus em̃ ſuſpicio beſcentia cum ſit pena magna pars eſtſ ſus eſt:qꝛ cũ pax eſt ⁊ jecuritas ille fupꝑ in/ tiſfactionis ᷣm Augl. Atrũq; aũt coꝛalli ſidias ſuſpicat᷑. Item hiacynthus hʒ di⸗ dicit magis valere contra fulmen eiqte⸗ nerſis peſtilẽtijs aert obuiare.⁊ compe/ ſiſtere. Quia.ſ.vtrũq; dictoꝝ· ſ.puritasi tit pꝛndẽti inqᷓ;tũ vitat irã qᷓ facit hominẽ nocentie ⁊ purgatio penitentie valet con⸗ multipliciter peſtilentẽ. Itẽ hiacynthus tra fulmen.i.contra impetũ ire deiſiueye⸗ hʒ mẽbꝛa vigoꝛare ⁊ neruos vegetare. Et ſtilentie. Mam de puritate innocentiepa⸗ hoc cõpetit pꝛudẽti inqᷓ;tũ vitat vitiũ gu ⸗ tet in ſodomitis:qꝛ dominꝰaſſeruit abne
le ⁊ intempantie qᷓ mẽbꝛa faciũt ecõtrario quia ſi fuiſſent int eos decem tĩ innocen⸗
debilitari atq; intirmari. Item qᷓ;tũ etiã tes inuenti pepciſſet omnibus illis:heñ.
vitat vini ebꝛietatẽ q̃ neruos ſpãlit᷑ ledit ⁊ xviij· De purgatione penitẽtie patet inni⸗ etiã leſos eneruat. Item hiacynthus hz niuitis qͥbus deus pepcit penitentia apl dulcẽ ⁊ ſalutifeꝝ ſapoꝛẽ dare. Et hoc com· ga quã ꝑ Jonam ꝓhetam pᷣdixerat: qis petit pꝛudẽti inqᷓ;tu vitat luxuriã q̃ lʒ vi⸗ penitentiam egerũt ad pᷣdicationen ili:
one. iij. Muarto rõne virtuole opati⸗
is.Mam coꝛallus ⁊ maxime rufus valet contra omnem fluxũ ſanguinis:cõtra epb lenſiam:cõtra diabolica monſtra frueti multiplicat:fines⁊ pᷣncipia negocioꝛũ gb ⸗ bꝛeuiat. Que ſiue vera de coꝛallo ſint ſue non:purgationi tamen penitentie conye⸗ tůt veriſſime:quia ip̃a reſtringit fluxũ ſn guinis.i.refrenat odia ⁊ rixas q̃ ſunttau⸗ fa effuſionis ſanguinis. Ip̃a valet conn epilenſiam ſiue moꝛbum caducumqtqcd ſu peccai pᷣſeruat.ip̃a diabolica mõſtrai⸗ diabolicas illufiones ſine deceptionesju gatꝛfructus ip̃a meritoꝝ multiplirat. Iy⸗ ſa pᷣncipium vite ſpiritualis ⁊ finem q gloꝛia eterna abbꝛeuiat:quia.. bꝛenispᷣ nitentia ⁊ innocentiam reſtituit ⁊gioin eternam acquirit. Item purgat hono peccato ſieut ferrum a rubigine.ſ. ꝑignis decoctionem vel ꝑ lime coꝛroſionemvʒ lapidis dure ⁊ aſperſionis grene ↄficdti⸗ onem. Ignis decoquens eſt dilectio fali da: Lut. vij. Remittunt᷑ ei peccatꝭ muli qm̃ ⁊c̃. Brego. Tãto amplius petirubi ↄſumit̃:qᷓ;to pctõꝛis coꝛ magno igne cremat᷑. Lima coꝛrodẽs coꝛrchtiod pera: Mꝛonerb.xx. Einoꝛ vulnerꝭ abſter git maia crimis. Lapis autẽ eſt tribulatio dura· Berñ. ð facit foꝛnar auro h fact tribulatio inſto·. purgat. ſʒ grauis gren⸗ eſt penĩa: Actt. iij. Menitemẽigit ↄuer timini vt deleant᷑ peccata veſtià.
Capitulum: XM
deat᷑ dareſ apoꝛẽ· i.delectationẽ:tñ ille ſa⸗ poꝛ ſiue delectatio nõ eſt ſalutiferus ſʒ d nabilis⁊ finalit᷑ ſentitur:nõ dulcis ſ; ama
amara q̃ſi abſinthiũ. Itẽ hiacynthus qͥ eſt bñ ſilis ſaphyro hʒ venenũ expurgare. Et hoc cõpetit pꝛudẽti inqᷓ;ᷓtũ vitat cupidi tatẽx auariciã. ã ſiẽ dicit Augꝰ.venenũ charitatis ẽ cupiditas. Ca. XXIX Brificatio coꝛ p dis aſſimilat᷑ coꝛallo. Mꝛio rõ ne generationis:qꝛ coꝛallus na⸗ ſcitur ⁊ generat in mari maxime in rubꝛo. Silr purgatio peccati maxime in mari ru⸗ bꝛo.i.in amaritudine cõtritionis ⁊ ruboꝛe ↄfeſſionis reꝑit. Secũdo rõne tranſmn ⸗ tatiõis:qꝛ coꝛallus qᷓ;diu tegit᷑ ſub aquis lignum eſt ſiue herba habẽs ramos cãdi⸗ dos ⁊ molles: ⁊ ftatĩ dũ abſtrahit de aq̃s ⁊ aere tangit᷑:in lapidẽ indurat᷑. Añ tunc rami eius rubeſcũt ⁊ dureſcunt. ta peni⸗ tens qᷓ;diu manet ſub aqͥ;s penitẽtie vl tri⸗ bulationũ eſt vt lignũ ramifeꝝ ꝑ operoſi⸗ tatem:⁊ candidũ per coꝛdis ⁊ operis puri tatem:⁊ molle per flexibilitatem.i.ad bo ⸗ num flexibile. Si aũt ab huiuſmodi aquis extrahat᷑: ſtatim tegit᷑ rubedine peccati ⁊ infectiõe. Ande dicit᷑ Eſa.j. Si fuerint pec cata veſtra q̃ſi vermiculus rubꝛa ⁊c̃. Itẽ indurat᷑ ꝑ peccati obſtinationeʒ. Tertio rõne diſtinctionis: quia coꝛallus duplexẽ rubeus ⁊ albus. P oſſumus eiñ̃ coꝛalli ru
—

₰
„ 1 8 1 * 4 . „ 3 3 6 .
34 4
aſo)
De metallis ⁊ lapidibus
Berendus eſt
q pus ſiẽ topagius ſine topagiõ. ã tradit᷑ ꝙ in traconitide dũ incole loci fame maxima laboꝛarent ⁊ ra⸗ dices herbaꝝ euellerẽt:gemmã effoderũt quã in lingua ſua ropa gion vocauerũt qð ſonat idem ꝙ querere:qꝛ eam multi que runt:ex eo ꝙ eſt omniũ gemmaꝝ maxime pᷣciariſſima: lʒ in effectu variabiliſſima: ⁊ eſt etiã vriliſſima ꝓpter que omĩa queren dus eſt xpᷣs. Peimo ergo querendus ẽ xpᷣs multo amplius qᷓ; topagius ꝓpt ſuaʒ maieſtatem. Picit enĩ Piinius hanc gem mã.ſ.topagion tante magnitudiĩs fuiſſe re pertã vt ex ea philadelfi facerent ſtatuam quattnoꝛ cuhitoꝝ.ihec aũt magnitudo cõ petit etiã xp̃o homĩ q omniũ hominũ ma ⸗ ximus fnit.ſ.Janctitate ⁊ poteſtate:digni⸗
—„
tate ⁊felicitate. Añ xp̃iani merito de ipſo
Faciũt ſtatuã ⁊ eius adoꝛãt imaginẽ cruci.
Rxi:qꝛꝑxrucem maxime oſtenſa eſt vᷣtus eius. Et hec eſt ſtatua quattuoꝛ cubitoꝝ ĩ⸗
mo potius fuit q̃ttuoꝛ lignoꝝ:ex eo ꝙ vir⸗
tus eius ꝑ mundi quattuoꝛ ꝑtes ſe diffun
dit.ſ.oꝛientẽ:occidentẽ:meridiẽ ⁊ ſepten ⸗ trionẽ. Scðo q̃ rendus eſt xpᷣs ꝓpt᷑ ſuã elaritatem IMã topapius eſt gẽma p̃clariſ⸗ ſimaꝛeo ꝙ ex virenti genene omniq; colo⸗ re eſt reſplendẽs.vnde ſic lucet quãdo tã⸗ F radijs ſolis vt omniũ gemmaꝝ aliaruʒ ſupet claritatẽ.hãc ſi polis eã obſcurioꝛẽ facis:ſed ſi ſue nature relinq;s clarioꝛem. Silr aũt ⁊ xp̃s ex genere virenti.i.ex car⸗ ne vᷣginali eſt ꝓgenitus: ⁊ omni coloꝛe.i. omni gr̃a ſiue virtute ſplenduit. Et tactu ſolaris radij.i.ex vnione ad verbuʒ tanta claritate ⁊ ſplẽdoꝛe gr̃e ⁊ fapie plenus fu ⸗ it vt omniũ gemmaꝝ.i.omniũ eiectoꝝ cla ⸗ ritateʒ exceſſerit:ſiue in miraculis:ſiue in vtutibus:ſiue in merit?: ſiue in doctrinis. Hic paſſiõibus penaꝝ expoſitus.ſ.in moꝛ⸗ te in coꝛdibus apoſtoloꝝ ⁊ oculis iudeoꝝ obſcurioꝛ factus eſt. In cuius ſignum tũc obſcuratus eit ſol:ſed ſue nature diuĩe re⸗ lictus ꝑ reſurrectionẽ clarioꝛ eſt effectus. Tertio q̃rendus eſt xpᷣs quẽadmodum topaclusꝓpter pᷣcioſitatem. Eſt enĩ topa gius gẽm pᷣcioſiſſima:qꝛ nihil eaĩ thelau ris regũ pᷣcioſius inenit᷑:eo aũt pᷣcioſioꝛ q̃ rarioꝛ. Et hʒ duos coloꝛes.ſ.ex auro ⁊ ex
erea claritate:⁊ tãte eſt ꝑſpicuitat? ꝙ gẽ⸗
*½
maꝝ ſibi obiectaꝝ in ſe recipit claritatem⸗
Sic xp̃o in theſauris regum in ſpũalibus diuitijs.i. hominũ bñ ſeip̃os in b mundo regentiũ ſiue pᷣmijs in celo iã regnãtiũ ni⸗ hil pᷣcioſiꝰ nihil chariꝰpoſſidet᷑. Qñ ſancti vt iſtuʒ tãti lucrifaciãt oĩa alia vt ſtercoꝛa reputãt.Et meritoꝛqꝛ in ip̃o ſunt oẽs the⸗ ſauri ſapie ⁊ ſcĩe dei abſconditi. Añ iſte eſt theſaurus de q̃ dici᷑ Wattk.xiij. Sile eſt regnũ celoꝝ theſauro abſcondito in agro
uẽ qͥ inuenit homo abſcõdit.hic eſt etiã
theſaurus rarus:imo ſingularis ⁊ ſolus cui ſilis nullus alius inuenitur. Põ.cxl. Singularit᷑ ſuʒ ego ⁊c̃. Ecẽ̃s.iiij. Airũ de mille vnũ repperi.i.xpᷣm qͥ fuit vnus.i.ſin gularis in ꝑfectione quaʒ millenarius ſi⸗ gnat nũerus. Mic etiã hʒ duos coloꝛes.ſ. aureũ deitatꝰ:⁊ aereũ mũdiſſime hũanits tis.h aliaꝝ gẽmaꝝ claritateʒ in ſe recipit: qꝛ q̃ᷓ alijs ſuis mẽbꝛis ſiue fidelibus fiunt ſibijp̃i aſcribit: Warth. xx v. Quod vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. Al in ſe eoꝝ claritatẽ recipit:q.¶.eoꝝ meriti ſe⸗ ipᷣm in pᷣmiũ tribuit: Señ.xx. Ego merces tua magna nimis. Motãdũ eſt aũt ꝙ lʒ topagius ſit gemma pcioſiſſima:eſt tñ a lu na paſſiua.ſentit enĩ motũ lune ⁊ curſum.
vñ dicit valere 3 lunaticã paſſionẽ. Sed-
8
mãloꝛẽ dicit᷑ habere effectũ ſin ꝙ luna re⸗ cipit incrementũ. Mer lune motũ ſiue cur ſum accipe hũanenature paſſibilitatem ⁊ motum quẽ xp̃s in ſe ſenſit dũ noſtrã moꝛ talitatẽ ⁊ penales paſſiones aſſumpſit. Ar ſumpſit enĩ paſſiones pene:⁊ abſtulit paſ⸗ ſiones culpe.Et iſto mõ topagius valet paſſiones iunaticas i.ʒ pet̃ ip̃m.ſ.a no⸗ bis tollendo: ᷓᷣm illud Zoh.j.Ecce qͥ tollit pctã mundi. Sʒ vᷣtus ẽius Em angmentũ gre dicit dupliciter. Ano mõ qꝛ xpᷣs natu⸗ ra mutabili aſſumptaqᷓ ꝑ lunam deſignat᷑ ßm incrementa etatis plus ⁊ plus alijs de ſua vᷣtute oſtendit:pᷣm illud Luce.ij. hs sũt ꝓficiebat ſapĩa ⁊ etate ⁊ gr̃a. Etate eti am creſcebat hᷣm veritateʒ:ſed ſapia ⁊ gr̃a ß̃m oſtenſionem:lʒ etiam inveritate ꝓfece rit in fapĩa expimentali. Alio mõ ðᷣm aug⸗ mentũ lune ᷣtus eius creuit vt ꝑ lune mo bilitatẽ eius paſſibilitas expᷣmat᷑:qꝛ quã⸗ to paſſus fuittanto plus nob meruit:tan⸗ to plus exaltatus fuit: Philip.ij. Ep̃s fa⸗ ctus eſt ꝓ nob obediens vſq; ad moꝛtem: moꝛtẽ aðt cruc:ꝓpter qð ⁊ deus exalta m 3

„ult illũ. Quarto qrẽdus eſt xp̃s quẽad/ ₰ 5 ſ modũ topagius ꝓpt᷑ vtilitatẽ. IMã topagiꝰ eſt gèma vtiliſſima. Hec eſt em̃ vt ðꝛ in la⸗ pidario q̃ feruẽtes vndas cõpeſcit ebulli⸗ re.Sic xp̃s feruẽtes ꝑſecutiões 3 ſuos fi⸗ deles extinxit:⁊ eas 3 eos pᷣualere non ꝑ⸗ miſit. In cuꝰ ſignũ ðᷣꝛ Matth. viij. mꝑa⸗ uit vẽt? ⁊ mari ⁊ facta eſt tranqͥllitas. Mic eſt qͥ nuxũ ſanguis.i.lapſum pcti reſtrĩgit dicens: Aade ⁊ ãplius noli peccare. Joh. vij. Et nõ ſolũ h facit ꝑ documentũ:ð etiã p anxiliũ dãdo 5 pctã ⁊ peccãdi ꝓnitateʒ remedia opoꝛtuna. Mec ẽ etiã gẽma q̃ m Miaſco.iraʒ fedat. Sʒ qᷓs ſic iram ſedat vt xpᷣs qᷓ ait Matth.v. Ego gũt dico voðhꝛqꝛ oĩs qͥ iraſcit᷑ fratri luo reꝰ erit ⁊c. Item hec eſt gẽma q̃ triſticiã fugat:qꝛ ⁊ xpᷣs ait Matth. vj. Nolite fieri ſicut hypocrite tri ſtes. Itẽ eſt q̃ noxios motꝰ fedat:qꝛ xpᷣg nõ tiñ àctus pctõꝝ exterioꝛes:ſʒ etiã morꝰ interioꝛes ↄdemnat dicẽs: Sis qͥ viderit mulierẽ adↄcupiſcendũ eãtꝛiã mechatus ẽ x̃. Watth.v. ZItẽ hee eſt q̃ freneſim cu⸗ rat:qꝛ xp̃ᷣs ſtultã ⁊ inutilẽ locutionẽ ſiẽ eſt freneticoꝝ vel ĩſipientiũ ſolet repᷣmere dũ etiã de ocioſo ſermone.i.iutili iudicãdos eſſe hoĩes dit̃: Watth. xij. De oĩ vbo ocio ſo qð fuerint locuti hoĩes reddẽt de eo in die iudicij rõnẽ.ſhec etiq̃ vt ðꝛ moꝛtẽ ſubi⸗ taneã vitat qð etiam ſi qͥs nõ eſſe veꝝ vel poſſibile de lapide hoc crederet:?ũ de xp̃o veꝝ eſſe pʒ:qꝛ nos ad vigilandũ ⁊ moꝛtẽ p neniendũ ſoilicitat dicẽs: Aigilate qꝛ ne⸗ ſcit? diẽ neq; hoꝛã ⁊c̃. Watth. xxv. Et hoc diẽ ne ſit noſtra moꝛs ſubitanea ⁊ ĩpꝛoui⸗ a.Mz,& ꝙ xps eſt q̃rẽdus:qꝛ ſiẽ topagiõ: res maxĩa:res pulcherrima:res pᷣcioſiſſi⸗ ma:res vtiliſſima. Ideo ait?Põ.cx viij · Di lexi mãdata tua ſuꝑ auꝝ ⁊ topasiõ. Sed ſi certe ſua mãdata multo magis mandantẽ duigere debemus.i.xp̃m q̃ di: Wandatũ nouum do vob vt diligatis vos inuicem: Johxij. Caplm: XXNI
ncti vri aſſi 2 7 milant᷑ gẽmig. Mꝛimo rõne
nis:qꝛ vocant̃ gẽme pᷣcioſe ſi⸗ ne lapides pᷣcioſi. Dicunt᷑ eiñ pᷣcioſe qꝛ rã re.&ð em̃ raꝝ ẽ ðᷣꝛ pᷣcioſuʒ:ſic ðꝛ.j· Regl⸗ iij. Sermo dñi erat pᷣcioſus.i.rarus · Añ ſancti ⁊ electi ſunt pᷣcioſi:qꝛ ſancti ⁊ electi pauci ſunt ⁊ rari. Mam arta via eſt que du
Piber ſecüdus
cit nos ad vitã:⁊ pauci ſunt qͥ ambulãt ʒ ea: vt dicit᷑ Watt.vij. Aia ei iſta ſanct eſt:⁊ vir pollutus non tranſibit ꝑ eam:vt dicit Eſa. xxxv. Sequitur ꝙ ſancti pauci ſunt ⁊ rari. icunt᷑ etiã gẽme p̃cioſe.i.vir⸗ tuoſe: vt in lapidario dicit᷑.vñ Iſido diciz nulli eſſe dʒ dubium qͥn ſit ſua virtus dini nitus inſita gẽmis. Et in lapidario dicit: Ingens eſt herbis virtus ⁊ maxia gẽmis que vtutibus abundãt gratnitis ⁊ diuini tus ſibi collatis. Mã virtus vt dic Ang. eſt bona qjlitas mẽtis qua recteviuit᷑:quz nemo male vtit:quaʒ in nobis dñs opat. Talibus vtutibus ſancti hoĩies abundi ⁊ dinites fiũt: vᷣm illud Eccli.xliij. Hoies virtutis in virtute ſtudiũ habẽtes. Ze/ cũdo rõne oꝛiginis. Mã gẽmaꝝ pᷣcioſayq dam tiñ ex venis terre cũ metallis effodi⸗ unt̃:q̃dam o ex ꝓfundo maris ad lito ra pijciunt᷑:q̃dam No ex coꝛpibus aialiũ reptiliũ extrabunt᷑.Et in his tribus oſten dit᷑ triplex oꝛigo virtutũ q̃ in diuerſis ſan ctis repit᷑.ſ.hoĩbuſ.pᷣma eſt ex natureay⸗ titudĩe.ſeðᷣa ex gr̃e plenitudine.tertia exꝝ fectoꝝ filitudine. Sunt em̃ varie aptitudi nes ad virtutes: ſiẽ vene terre ad pcioſos lapides. Qñ ſicut diuerſe minere ſiue vene terraꝝ ſunt dinerſe cõplexiones coꝛpoñ· Et iõ ſiẽ diuerſe vene generãt diuerſas gi⸗ mas ⁊ pᷣeioſos lapides:ita diuerſe cõple⸗ xiones bõe q̃ diu erſasoſtellatiões ſequi⸗ tur:adaptãt fine diſponunt advirtutes di uerſas:ſiẽ econtrario diuerſe cõplexiones male inclinãt ad diuerſa vitia. Et ſignãte⸗ dico ꝙ cõplexio nature bone ad virtutes aptatinõ aũt ꝙ ꝑ ſe virtuoſum efficiat: ¶ ſicut ꝓbat Ms.ij. Eth· vᷣtutes nec tol⸗ liter a natura in nobis ſunt nec pter nal⸗ ram. Eſt em̃ in nob q̃dam natural aplit⸗ do ⁊ diſpo ſitio ad ſuicipiendũ ⁊ acqͥrẽduʒ virtutes.eaꝝ añt pfectio fit cõplets ex coh ſuetudine ⁊ loquit᷑ de virtutibus moꝛali⸗ bus. hec tñ aptitudo de q̃ loquit non t̃ pẽdet ex aĩa ſʒ etiã̃ ex coꝛpe.iů qꝛ Ai cq̃⸗ tur in pluribus cõpiexionẽ coꝛpis.· Wʒdꝛ opa virtutũ.ſ.ex qͥbus taliũ habitus gene rat᷑ in nob cõiter ꝑ coꝛpꝰexplent · Eus to oꝛigo virtntũ eñt ex gr̃e plenitudine due maniteſtioꝛ apparet in ↄuerſione peniten⸗ tiũ:ꝑ quã plurim videmꝰ celeratiſimos pctõꝛes eſici virtuoſiſimos hoĩes:vn fn ſunt velut lapides q̃ deꝓfůdo warbi·g

—— ——
——
—
LP
„ —
* a**
£ 37
— 22
——
6
etnpm ſi dil nzinl imn m t Edua 3 aes s dieducl e ktituedi n ni wnn
„
fundo vitioꝝ vᷣtute lune.i.celeſtꝭ gr̃e mo⸗ uẽtf ⁊ apiẽti euomunt᷑ ⁊ ad litoꝛa pnie ſo⸗ litudis vel ſoliditat? deducunt᷑.ſ.vite:⁊ in ter pᷣcioſiſſimos lapides colligunt. Ter tio oꝛigo Vtutũ ſiue vtuoſoꝝ ẽ ex pfectoꝝ ſilitudie. Mã ſepe ꝑ exẽpla vel vba ſctõꝝ⁊ pfectoꝝ viroꝝ qͥ vt q̃dã imagiĩes ⁊ rep̃ſen
tatiões ſunt int̃ne ꝑfectiõis N
tutes accẽdunt ⁊ dᷣtuoſi ⁊ ſctĩ lilr efficiũt᷑. Et iſti ſunt lapides pᷣcioſi qͥ de aĩaliũ coꝛꝑi bus.ſ.reptiliũ ⁊ volatiliũ efhũt᷑:ſiue qᷓ;tũ ad vitã actiuã q̃ eſt reptiliũ vel aĩaliũ greſ
ſibiliuʒ ſuꝑ terrã: qꝛ.ſ.actiui terrenis rebꝰ
diſpẽſandis inſiſtũt:ſiue qᷓ;tũ ad ↄtẽplati ⸗ nã q̃ ꝑtinet ad volucres celi.i.ad homĩes meditantes celeſtia. Tertio ſctĩ viri aſſi milant᷑ gẽmis rõne ĩcertitudis:qꝛ ſiẽ dicit Iſido.in q̃buſdã gẽmaꝝ ſilitudinibuſaut generibꝰveraſa falſis diſcernere ẽ magna difficultas.Eo ꝙ ſepe q̃ falſe ſunt ⁊ ſophi ⸗ ſtice veris vident᷑ ſiles:qꝛ vt ipᷣe diẽ qͥdam ſmaragdo vitrũ arte inficiũt ⁊ ocłos vi entiũ fa' It. Fallit enĩ ſepe moꝛtales ſili⸗ tudo reꝝ:qꝛ eni ĩter ſctõs viros q; hñt ve⸗ ras vtutes ſepe ſunt admixti hypocrite q habẽt ſolas vᷣtutũ imagiĩes.valde difficile eſt ꝑ ſilitudinẽ moꝝ eyterioꝝ ĩter vtroſqʒ coðſcere:eo ꝙ freq̃n hypocrite ſiliavł ma toꝛa ſigna exterioꝛa ſctitatꝰ ⁊ deuotionis
ttis viris oſtendãt. ꝓpt᷑ qð freq̃nẽ fallit
hoĩm iudiciũ ⁊ pᷣcipue ſimplicium circa ta les. Et ideo dñs dixit Watth. vij. Attẽdi⸗ te a falſis ꝓphetis qͥ veniũt ad vos in ve⸗
ſtimẽtis ouiũ:intrinſecus aũt ſunt lupi ra
paces. Sicut igit᷑ de lapidibus hmõi non eſt ad oculũ iudicandũ:qꝛ plus vᷣtutis eſt ſepe in paruo adamante ferrugineo ⁊ ob/ ſcuro qᷓ; vitro lucidiſſimo ⁊ in parua mar⸗ garita qᷓ; berillo. Sic etiam de hoĩbus nõ eſt iudicandũ:ſicut dñs dixit Joh. vij. Wo
lite iudicare ᷣm apparentiam exterioꝛem:
ſed iuſtum iudiciũ indicate. Itẽ viri ſan
cti aſſimilant᷑ lapidi reſten qͥ ſ̃n Auicẽnã
eſt lapis inuentus in capite cancri.Et hec ſilitudo attendit᷑ pmo rõne coloꝛis:qꝛ ali⸗ quando albus:⁊ aliquando flauus. Silr ſancti viri aliquando ſunt albi ꝑ innocen ⸗
tiam interius:erterius aũt flaui ꝑ tempe⸗ rantiã. Ram Pm Auicennã coloꝛ flauus
generat᷑ in matcria tempata.ſ.reſpectu co loꝛis viridis.vnde folia arboꝝ qᷓ pᷣmo qñ
uitũ abũdat humiditas ſuntviridia. In
De metallis ⁊ lapidibns
autũno diminuta ⁊ tẽpata humiditate.ſ.a caloꝛe eleuãte:ſed nõ totaliter aſſumpta et᷑ ficiunt᷑ glauca ſiue flaua.Et ita humoꝛ ⁊vi goꝛ carnis ꝑ temꝑantiã qͥdem minuit᷑:ſed non funditus extinguit᷑ quo diminuto ca ro manſueſcit ſpũi ⁊ ei humiliat᷑. do rõne humoꝛis:qꝛ h reſten eſt fri⸗
idus ⁊ humidus. Et ſilr viri ſancti ſunt
rigidi a mundi amoꝛe ⁊ humidi in lacheꝝ marum deuotione. Tertio rõnevigoꝛis? qꝛ ðꝛ valere B lapis 3 moꝛſum ſcoꝛpionuʒ
Secũ⸗
⁊muſtele ſi ↄtritus moꝛe emplaſtri ſuppo 2
nat ꝛ⁊ etiam 3 moꝛſum canis rabidi ſi pul uis eius bibat᷑. Per ſcoꝛpiões qͥ retro pũ⸗
gunt:intellige occulte detrahentes. er muſtelam apte maledicẽtes:ſed ꝑ canes
rabidos tyrannice ꝑſequẽtes.Contra q̃s
omnes valet vti emplaſtris.i.ſanctoꝝ exẽ · plis. ⁊ puluere.i.eoꝝ humilitate quiʒᷓ de⸗ tractoꝛes vſi ſũt ligue placabilitate:ʒ ma
ledicẽtes loqᷓle taciturnitate:ʒ tyrannos
vere patientic firmitate. Caplm: XXXII
ℳ
Apietia aſſimi
1 latur auro quadruplici rõne/ MPMrimo rõne claritatis.Habʒ em̃ aurum inter alia metalla maioꝛem cla⸗ ritatem ⁊ ſplendoꝛem. Ande aurum ðꝛ ob rigum:eo ꝙ ſplendoꝛe radiet ⁊ fulgoꝛe. Si militer ſapientia pꝛeclaros homines ⁊ pꝛe fulgidos reddit non ſolum apud ſeipſos: ſed apud alios. Ande dicit᷑ de ſapientia? Habebo pꝛopter hanc claritatem ad tur⸗ bas.in multitudinevideboꝛ bonus: Saß. viij. De hoc auro dicit᷑ Hanielis.x. Ecce vir vnus veſtuus lineis ⁊ renes eius ac⸗ cincti ſunt auro obꝛigoꝛ ⁊ coꝛpus eius qᷓſi chꝛyſolitus ⁊c̃. Et nota ꝙ aurum amplius fulget luce alia repcuſſum:⁊ hoc naturale eſt omibus metallis.j. Wachabeo.vj. Re fulſit ſol in clypeos aureos:⁊ reſplendue⸗ runt montes ⁊c̃. Sil homo ſapiès ſapien tioꝛ efficit᷑. Aliquando ſapiẽtes audiẽdoꝝ hᷣm illud MPꝛouerb.j· Audiẽs ſapiẽs ſapi⸗ entioꝛ erit ⁊c̃. Et tunc ſapiens aliena luce repercutit quando contra dicts ſua ſubti⸗ liter obijcitur: ⁊ tunc lucem ſue ſapĩe ma⸗ gis oſtendere cogit᷑: Pꝛouerb.ix. Da oc⸗ caſionem ſapienti ⁊ addet᷑ ei ſapia. Se⸗ cundo ſapia aſimilat᷑ auro:⁊ hoc rõne põ deroſitatis. Eſt em̃ aurum põderoſius ar⸗
u 4

gẽto·Et huius rõ eſt:qꝛ ſiẽ diciths in fi ne libꝛi Wetheo. Anuꝝ ſiẽ ⁊ alia metallaꝓ
creat᷑ materialit ex ſulphure ſbtili ⁊ rubeo ⁊ ex viuo urgento ſubtili ⁊ albo. Mlus tñ
ↄcurrit ad eins cõpoſitioneʒ de ſoliditate
fulphuris qᷓ; de aereo aqͥſo viui argenti.
ideo auꝝ ẽ ſolidius ⁊ põderoſius q; argẽ tũ:qꝛ in auro plus ẽ de ſulphureqᷓ; de ar⸗ gẽto viuoꝛin argẽto ecõtrario ẽ. Siẽ ʒᷓ au⸗ rũ multã hʒ põderoſitatẽ: ſic hõ ſapiẽs hʒ põdus grauitatꝭ ⁊ maturitatꝭ.Mõ em̃ ſine põdere loquit᷑ nec ſine põdere Fne ſine põdere debito aliqͥd opat· Tertio rõne vtilitatis. Mã inter metalla nihil ef⸗
ficacius eſt auro. Habet em̃ auruʒ vt dicit
Plinius virtutẽ ↄfoꝛtatiuã:vñ etiã aurũ comeſtũ ↄfoꝛtat oĩa membꝛa qᷓ;uis nõ nu⸗ triat illa.Hoc em̃ facit ſua aſꝑitate ea pur e ⁊ a ſuꝑfluis abſtergendo. vñ etiaʒ
ʒ virtutẽ ſuꝑfluitatũ coꝛpoꝝ coeroſiuam ſiue exterſiuã:⁊ ideo valere dicit᷑ plurimũ 5 lepꝛã. Item auꝝ calefactũ poſitum ſu⸗ pꝛa mẽbꝝ pilos ab eo tollit ⁊ vltra creſce⸗ re nõ ꝑmittit. Et ſilr ſapĩa hʒ virtutẽ ↄfoꝛ⸗ tatiuã. Añ dicit᷑ Ecẽs.vij. Sapiĩa ↄfoꝛtat
ſapientẽ ſuꝑ decẽ pᷣncipes ciuitatis. Itẽ
eſt ſuꝑflnitatum remotiua: ꝓpter qð dicit
Sap̃. vlij. ꝙ lapĩa ſobꝛietatẽ docet. Iteʒ
eſt lepꝛe.t.infectiõis pctĩ impeditiua:qꝛ ſiẽ dicit Mꝛouer.xiiij· Sapiẽs timet ⁊ deeli⸗ nat a malo. Ip̃a etiã remouet pilos.i.opa carnis:qꝛ pili in carne ⁊ ex carne naſcũ. Añ dicit᷑ Pꝛouerb. vij. Dic ſapiẽtie:foꝛoꝛ mea es:⁊ pꝛudentiã voca amic tuãꝛvt cu ſtodiat te a muliere extranea.Ex qͥbꝰpʒ ꝙ ſapĩa vtilioꝛ eſt auroꝛqꝛ qð auꝝ facit coꝛ⸗ poꝛaliter: vtilius ſapĩa facit ſpũaliter. Et
ideo dicit᷑ Pꝛouerb.xvj. Poſſide ſapiaʒ:
que auro melioꝛ eſt. Quarto rõne incoꝛ oꝛabilitatꝰ. Mã auꝝ qᷓ;qᷓ; melius ⁊ nobi⸗ ius:tñ eſt ſociabile ⁊ incoꝛpabile argẽto. Sic ſapiens cũ ſit humilis non dedignat᷑ condeſcẽdere ꝑuuliſ ⁊ ſimplicibus ⁊ qñq;
ſociare ſe eis. Sʒ notandũ ꝙ argentum ꝑ
malleationẽ non põt incoꝛpoꝛari auro niſi pᷣcaueat᷑ a tribus.ſ.a puluere:vẽto:⁊ hu⸗
moꝛe. Mã quodcũq; ſe interponat nõ põt
fierivnioꝛex quo accipit᷑ ꝙ ſimplex nõ põt fieri ſapiens:nec põt qͥs ſapiẽti vera amici tia vel ↄfoꝛmitate vniri niſi remoueat᷑ pul uis auaricie:vẽtus ſupbie ⁊ humoꝛ luxu⸗
rie.vnde amicitia que eſt inter auaros vet
er
ſecũdus
ſupbos vel luxurioſos nõ eſt ſapientiun amicitia nec amicitia vera. Iteʒ ſapiagſ ſimilat᷑ lapidi coꝛneolo. De quo in lapidz rio dicit ꝙ collo ſuſpẽſus vel in digito poꝛ tatus in diſputando ꝓficit:ſurgentes mi⸗
tigat:iras ⁊ ſanguis fluxũ ex qͥlibetmem
bꝛo ſiſtit:maxie in mulieribus. Queqͥqẽ ſiue vera ſint ſine nõ de coꝛneolo tñ deſq pientia veriſſima ſunt. Mam ſapia ad om/ nem veritatis diſputationẽ ꝓticit. uis ſapientis eſt ſcire oĩa ⁊ difficilia ꝑ certi dinem ⁊ cauſas: vt Mhs dic̃.j. Wetapb. Et ideo qͥ talis eſt ſcit de oĩ veritate diſſe ⸗ rere. Item ſapia iras compᷣmit. Jechn/
dũ em̃ ſtoicos nulla ire ꝑturbatio caditin ſapientẽ. Sed ſᷣm Ariſto. cadit qàͥdemia in ſapientẽ ſʒ nõ inoꝛdinata. Ande diin
Ethict ꝙ nõ traſci qñ ⁊ licut opo tet inſipiẽtꝭ eſſe videt. Ex quo pʒ ꝙ ſapi iras totaliter non euellit:ſʒ ſub rõnis mo/ deramine cohibet ⁊ reſtringit.⁊ hoc peri net ad virtutẽ manſuetudis. Item ſapi fluxum ſanguiĩs.i.peccãdi voluntatẽ ſiue ꝓnitatẽ ſiſtit ⁊ impedit:Ecci.iij. Sapiens coꝛ ⁊ intelligibile abſtinehit ſe a pctis ꝛin oꝑibus iuſticie ſucceſſus habebit. ei 5 pietia vel i¶ tentia humana aſſimilat lapidiſi ue gemmne que dicit— h gẽma ðᷣm Siaſco.triplicis gener repit Mam quedã eſt qᷓ eſt nigra habens venas albas.⁊ hec credit᷑ valere magicis artib: qꝛ cũ ip̃a toꝛrentes ↄuertũt ⁊ ſiſtunt vtd cit.⁊ ᷣm Hiaſco. valet etiã ad regunon mas ⁊ ſimulacra monſtrãda ſomnioꝝ· lis ergo rep̃ſentat ſupſticioſaʒ ſciaʒ nelo manticoꝝ q ad modum huins lapidis ni⸗ gra eſt defoꝛmitate ⁊ obſcuritatepeccui; ex eo ꝙ ſemp eſt cum aliq̃ demonð reueẽ tia expᷣſſa vel occulta vt dicit Augꝰ. Vabz
tamen venas albas:qꝛ in qͥbuſdam neco
manticis actibus ad decipiendũ hoiesd⸗
dam obſeruãtie fiũt:vel ieiunioꝝ:vel oà
tionũ ⁊ hmõi que vident᷑ pᷣtenderequan dam albedinem.i.quandam puritãtemn ¹ lius artis:⁊ ſic quandam ſpẽm ſanctitatꝭ: ſicut fit in arte notoꝛia ⁊ multl aljs necto manticis oꝑibus ſiue ſint circa q̃dam ad ⁊ fiuuioꝝ ⁊ alioꝝ coꝛpoꝝ q̃ mirabiles àp⸗ parent:ſiue circa diuiationes ꝑ ſo
.§„

—
*
SeRRRERRRR
6 SasGGb GBabr RRSE
⁊ placentẽ ⁊ ꝑſuaſoꝛem ⁊ facunduʒ facit ⁊
vires ↄfert. Et hec gẽma ſignat ſeiam fru⸗
ctuoſam eoꝝ qͥ venas qdem carneas ha ⸗ bent.i.neceſſitates ſiue infirmitates coꝛpo rales: fed tamen ſᷣm carnẽ non militãt qͥn
ſciant ꝑicula vitioꝝ in ſerenitate ⁊ tranqͥl⸗
litate ↄſcie ꝑ pnĩaʒ vel cautelã vitare: deo
ꝑ oĩa placere:alios facunde ⁊ vtiliter diri gere:⁊ bona queq; opa ↄſtãter ⁊ viriliter agere. Tertiũ genus achatis eſt cũ gut
tis ſanguineis variũ qð viſum fouet: ſi⸗
tim ꝓdeſt:⁊ accenſio eius odoꝛifera ẽ. Et
talis eſt quoꝛundã ſcĩa delitioſa quã btũs Augꝰ.in libꝛo de quãtitate aĩe vocat miſe randã ſiue miſerabilem. Diſtinguit em̃ ibi triplicem ſciaʒ.ſ.ſuꝑſticioſam: ⁊ vtilem:⁊ miſerabilẽ. Et hec vltima eſt que mirabili ſagacitate diſcernit cibos odoꝛe. Añ ſcien tia ſiue peritia hec illos cibos ⁊ potus ap pꝛobat ⁊ cõmendat qͥ viſum refouent colo reꝛ⁊ ſitim ſeu famẽ mulcent ſapoꝛe:⁊ cere ⸗ bꝛum ſiue olfactũ recreant odoꝛe.⁊ talem ſcĩaʒ Apls vocat pꝛudentiam carnis Ro carnis moꝛs eſt.ſ.aie. aplm: XXXNIIII
Sbꝛietas pot⸗ F aſſimilat lapidi qͥ dieit᷑ dioniuſe qui vt dicit Iſido.eſt niger ſiue
rufus rubeis venis aſperſus qͥ aque mixtꝰ vt vinũ fragrat:tamen qð miꝝ eſt ebꝛieta ti reſiſtit. Et ſic ptʒ ꝙ iſte lapis admixtio⸗ nem aque reqͥrit:odoꝛẽ reddit:⁊ ebꝛietati reſiſtit. Nuod etiã cõpetit ſobꝛietati.lhec em̃ in vino potenti aque tempamentũ exi⸗ git:maxime in eo qͥ hʒ debile cerebꝝ: ⁊ eti am in viro religioſo in quo etiã defoꝛmioꝛ eſt nota ebꝛietatis. Et ideo ip̃i pᷣetpue de ⸗ bent vti temꝑamẽto vint⁊ in qualitate ⁊ quãtitate. Añ di Pñdictus ĩ regula ſua:
Legimus vinũ nõ eſſe monachoꝝ:ſed qꝛ
monachis noſtri temꝑis hoe ꝑſuaderi nõ poteſt:ſaltẽ fic in hoc ↄſentiamus vt non vſq; ad ſaturitatẽ bibãt. Iteʒ ſobꝛietas odoꝛẽ.i.honoꝛẽ nõ impedit.Eſt em̃ ſobꝛie ⸗ tas honoꝛabileſicut ebꝛietas vitupabilis. Et ideo ſobꝛietas ⁊ abſtinentia vini indi⸗ cit his qͥ in gradu honoꝛis ⁊ dignitatꝭ exi
Demetallis? lapidibus alios modos varios q̃ ptinẽt ad diuinos. Scðm genus achatis ẽ cum venis car⸗ neis. Et B genus ᷣm Diaſco. vitat ꝑicula
bꝛietas ebꝛietatem impedit:qꝛ ei Sriat᷑ vt
e qð eſt ef̃ ⁊ bꝛia qð eſt menſura.ſ.qꝛ ebꝛi⸗
us bibit ef̃ menſurã debitã:ſed ſobꝛietas
dicit᷑ q̃ſi bꝛiaʒ.i.menſurã ſeruãs. vñ Eph.
v. Nolite iebꝛiari vino eſt luxuria.
Caplm:
iat arẽnto viuo. Mꝛimo qꝛ argentũ viuũ nõ eſt adheſibi⸗
le. Eſt e argẽtũ viuũ ex ſubſtãtia aquea fubtili terreo mixta miytione foꝛti ⁊ indiſ ſolubili:⁊ h̊ hʒ ex magns ſiccitate terrea: nee adheret tãgenti ſiẽ illud qð eſt liqͥdũ na ſiccitate.i.exma⸗
Silr hõ ſupꝑbꝰ ex mag gna incõſideratione ſire vilitat? nõ ↄſide⸗
rans ſe eſſe terrã ⁊ cinerẽ nõ liq̃ſcit in ſup⸗
ficie plana.i.nõ vult ſe ↄiũgere vel confoꝛ mari.ſ.vilioꝛi vel minoꝛi ꝑſone:nec iheret tãgẽti.i.nõ ẽ ↄſociabil ↄciui vel cohabitã ti tali. Cum em̃ p̃ferat ſe cetert eos ſocios habere ↄtẽnit. Scðoqꝛ argentũ viuum nõ eſt coagulabile. Moc eĩ ꝓpꝛiũ eſt ei ꝙ ñ coagulat᷑ ꝑ ſe niſi cũ ſulphure ⁊ plũbi ſub⸗
ſtantta coagulet᷑: ꝓpter qð argentũ viuũ cũ ſulphure ẽ materia omniũ metalloꝝ:ſiẽ dicit hs in li. Wetheo. Silr hõ ſuꝑbus
nõ eſt ꝑ ſe coagulabil coagulo vnitati. nõ em̃ diligit vnitatꝰ pacẽ:ſʒ potius diſcoꝛdi⸗ am ⁊ diuiſionẽ:ſicut pʒ de ſupbiẽtibus an gelis qͥ fe ab angeloꝝ ſocietate diniſerũt. wter qð Pꝛouer.xiij. dicit:ꝙ ĩter ſuper⸗ bos ſempꝑ ſunt iurgia. Si tñ ſuperbie ſqua loꝛcum ſulphure.i.charitati amoꝛe:qꝛ ſul phur ẽ infiãmabile qð cõpetit charitati:⁊
cũ plũbo.i.humilitate: qꝛplumbñ eſt coĩo
ris cinerei ⁊ cõpetit humilitati qua qͥ;s ſe in plumbũ.i.in cinerẽ ⁊ in puluerẽ redigẽ⸗
dũ cognoſcit coagulet᷑:tũc eſt hõ coagula bil.i.ad vnitatẽ reducibil· ¶ Tertio qꝛ ar
gentü viuũ nõ eſt admiſcibile.nã eſt tan⸗
ta coherẽtia eiꝰ ⁊ foꝛtitudo ꝙ nulli rei põt admiſceri niſi pᷣmitus extinguat᷑.extiguii aũt cũ ſaliua qñ cũ ea fricat:⁊ mayie cũ ci
nis faliue addit᷑:⁊ pꝛecipue qñ cinis oſſis
pſipie pᷣdietꝭ aſſociat. Silr nõ eſt ſuꝑbus
cõiniſcibiłalijs. i.aptus ad cõuinẽdũ alijs
niſi eius pᷣmo ſuꝑbia extiguat᷑ ad quã ex⸗ m 5
irrepᷣſenſibilẽ eſſe: vnlus vxoꝛis viꝝ:ſobn um:pꝛudentẽ ⁊̃. Itẽ regibus: Mꝛouer⸗ xxxj. Holite regibus dare vinũ. Itẽ ſo
Cr
pʒ ab eis noibus. Etem̃ ebꝛietas dicit᷑ ab
—
Bpbia aſimi—

tinguendã valet cõfricatio ſaliue.i.redar⸗
qddat᷑ cinis i.mẽoꝛia moꝛtl vel ꝓpe vilita
Piber ſecũdus mulacroꝝ ſeruitus. Ferrea enl ſunt:qꝛz uia ⁊ dura. Srauia qͥdẽ eſſe ſtea⸗ n 34 ima petũt ꝑ affectũ cupiditatꝭ.ſʒ dura duʒ nõ molleſcũt ꝑ aliquã pniaʒ vel ꝑ affecti pietatꝰ.ſhec ergo ſimulacra ferrea lʒ aug/ ricie grauitas deoꝛſum pᷣmat:ſuperbietñ vanitas ſurſuʒ leuat. Scðo qꝛ magnes innoluit cercbꝝ:qꝛ ſi arſura pulueris eius ꝑ q̃ttuoꝛ angulos domus aſꝑgat:ſuꝑ ear⸗ bones exiſtentibus in domo videt᷑ ſubito domus ruere ex cerebꝛi vertigie ⁊ cõmoti/ one. Quaſi ergo arſura magnet? q̃ et reli quia ignis ẽ cogitatio ⁊ exiſtimatio quere linquit᷑ ex opibus ſupꝑbie.lhe eni reliqeꝝ quattuoꝛ angulos.i.ꝑ q̃ttuoꝛ modos ſiꝑ
gutio ſapie ꝙ hõ ſuꝑbus ſapiẽter redar gnat᷑ ⁊ ad ſui noticiã reducat᷑: ⁊ pᷣcipue ſi
tis ſicut diẽ ecclia: WMemẽto qꝙ cinis es ⁊ in cinerẽ reuerterꝰ.⁊ pᷣcipue ad valet ci⸗ nis oſſis pſipie.i.viſio vel ↄſideratio moꝛ⸗ tis alicuius potentis vel alicuius notabil viri. Muarto qꝛ argentum viuũ eſt cito enapoꝛabile cuius fumꝰmultũ nocet aſtan tibuſ:eo ꝙ paralyſim ⁊ tremoꝛẽ inducit re hxãdo neruos ⁊ remolliẽdo. Silr hõ ſuꝑ⸗ bus cito vapoꝛat ꝑ irã ⁊ impatientiã cum aliqͥd fit vel dicit᷑ in eius diplicentiã. Añ 5 cyliij. Tãge montes ⁊ fumigabũt.i. upbos:⁊ eoꝝ ira qñq; terret aſtãtes faci⸗ carbones.i.ſup ardẽtes appetitusa anbi ens eos tremere ⁊ ſtupere. Quinto ar/ tiones q̃ in eis ſunt aſp gunt. Mã ſicut diẽ gentů viuũ ſemꝑ eſt mobile:ĩmo q̃ſi nũqᷓ; Hrege. qᷓttuoꝛ ſunt ſpẽs abus grroganti⸗ Zelcu⸗ ⁊ ꝓpterẽa vocat᷑ viuũ ſiẽ liniuss bus oĩs tumo? upbie demonſtrat·Cůbo diẽ̃: qꝛa leip̃o ⁊ circulariter mouet᷑: ex eo numa ſemeripᷣis habere exiſtimãt. Autſi ꝙ humidũ nitit aſcendere ſupꝝ terreũ ſta⸗ hoc datũ deſupꝑ credũt ꝓ ſuis ſe meritla bile quod retinet ip̃m. Silr hõ ſupbus le⸗ cepiſſe putãt. Aut certe cũ iactãt ſe habe⸗ nis ⁊ inconſtãs eit ⁊ ſemꝑ inqͥetus:qꝛ ap re qð nõ habẽt. Tut ceter᷑ deſpect ſingu⸗
petitus dñandi ſemp impellit ipᷣm ad aſcẽ lariter videri appetũt habere qð habent. fum ⁊ 3 repugnãtes ſibi cõmouet᷑ ⁊ inqe⸗
1 Sic I ꝑ hos q̃ttuoꝛ angulos aſpſos in do taf. Sexto qꝛ argentũ viuũ eſt ad pene⸗
mo mẽt! ſuꝑbia ſenſuʒ ꝑuertit ⁊ deciyit yt trandũ ſubtile. Eſt em̃ argentũ viuũ cali/ videat᷑ id eſſe qð nõ eſt:⁊ timeat nevideat dum ⁊ humidũ in q̃rto gradu:qᷓ;uis aliq eſſe qð eſt:⁊ timeat qð non eſt timendun — dicant nõ recte:qꝛ quod ſit calidũ Tertio qꝛ magneſ diſſoluit nauigia. ſů bat̃ ꝑ eius effectũ:eo ꝙ penetrat diſſoluit ex h̊ lapide montes in mart ſunt qͥ naues x incidit.Et maxie in vitreis ſeruat᷑vaſis: ad ſe trahũt ⁊ diſſoluũt ⁊ a ſe ãplius ſepa⸗ qꝛ alias materias penetrat ⁊ icidit · Sicut ri nõ ſinũt. Sic in mari pnĩe qñq; ſut mon ergo argentũ viuũ penetrat coꝛpa:ita ſu/ tes magnetũ.i.tumoꝛes ⁊ elenatiões ſup perbie vitiũ ſubtiliter ĩtrat coꝛda:ſicut ĩſi bieꝛqͥ naues· i.penitentium opa qͥbus 34 diatoꝛ malignus. Mam bonis ſpũalibus poꝛtũ gr̃e vel glie tendãt ad ſe trahůt. vt inſidiat᷑ vt pereãt:ſicut di Augꝰ.in regu nõ fiãt ad deletionẽ culpe ſʒ ad denũciati⸗ la. Septio argentũ viuũ nõ eſt ſpſta onezʒ ſuꝑbie ⁊ lucʒ laudis hůane:co ꝙad bile nec etiñ rei põderoſe. Tante eſt eĩ vᷣ/ modũ nauis diſſipant᷑ ⁊ vanilati ae tactẽ tutis ꝙ ſi ſuꝑ ſextariũ argẽtiviui centũ ſa⸗ tie ĩſepabiliter ſociant᷑.ſ.vt nihil tale fist 3 ur—— niſi ad vanitatẽ ⁊ iactãtiã. Ca. XXMVI upbie vt nihil ſibi graue ſuſtĩere velit. ri Et ideo ſtati reſilit ⁊ ſe grauãti reſiſtere ni Em E ratiq aſ⸗ tit᷑ vel faltem eũ effugere.) Itẽ ſupbia al t ſimilat᷑ ſtäno. Mꝛio rõne cö⸗ ſimilaf magneti ꝓpter tria. Peimo qꝛ poſitionis. Nã ſtannũ m Zri⸗ m̃agnes efeuat Zůi. mſi magnes quãti ſto.componit᷑ ex argento viuo bono tſul⸗ tatꝰ equał ſurſuʒ teneat᷑⁊ eleuabit attrahẽ phure malo. Et hec duo nõ ſunt bñ mirt do ferruʒ qð erit ĩferius. Añ dic̃ Augꝰ. ꝙ ſed tanqᷓ; ꝑpꝛane eompoſita: ꝓpter quod in quodã tẽplo ſimulacꝝ erat de ferro ita Fm coloꝛem imitat᷑ argentũ:ſed non eius ſtãs ꝑſi 6 ſuſpẽſum vt in aere pẽdere vi ſoliditatem· Silr tempantia componi ex deret᷑.⁊ b ꝓpt᷑ teſtudinẽ de magnete q̃ ip/ argento viuo bono.i· ex moderatione ⁊ vi ſuʒ circũſtabat. Ferrea nãq; ſimulacra ſũt goꝛe rõnis regulãtꝭ ⁊ ſulphure mlode oaroꝝ coꝛda. Nã auariclã m aptm eſt ſi iectatiõe ⁊volůtate carnis. elñ Tulli dit

De metallis? lapidibus ſusipaidert. Iteremnpanttaamuat 4s
iu rethoꝛica ſua:ꝙ temꝑantia eſt rõnis in tibidinẽ atq; in alios nõ rectos ipetus fir ma ⁊ moderata cohihitio. Mã tempantia pᷣncipaliter ꝑtinet ad ĩpetus animi in dele ctationẽ luxurie ⁊ gule:q̃ dicunt delectati ones tactus vt rõne regulent᷑:ſcðᷣario etiã aliaꝝ ↄcupiſcẽtiaꝝ.ſ.ipetus ſiue motuſhʒ moderare · Sʒ qꝛ rõnis ⁊ ſenſualitatis nõ fit ꝑfecta cõmixtio qͥn ſemg ſit ibi 2 ſenſio.ideo lʒ temꝑantia ꝑticipationẽ ha ⸗ beat rõnis:ſicut ſtannũ coloꝛẽ argẽti:ad pfectã tñ puritatẽ rõnis nõ ꝑtingit:ſiẽ nec ſtannũ ad ſoliditatẽ ⁊ puritatem argenti. hec em̃ reſeruat᷑ homiĩ in reſurrectiõe bea ta vt ſtannũ efficiet argentũ.i.coꝛpus aĩa⸗ le reſurget ſpũale:qꝛ erit totaliter ſubiectũ ſpũi ⁊ erit fenſualitas totaliter rõni cõfoꝛ⸗ mis. Scðo rõne fractiõis. Añ diẽ lher⸗ mes in libꝛo alchimie ꝙ ſtannũ oĩa metal la ⁊ coꝛꝑa frãgit qͥhus admixtũ fuerit. Et hoc ꝓpter nimiã ficcitatẽ qᷓ̃ ductibilem na turã in eis deſtruit. Sic tempantia ⁊ abſti nẽtia ↄtinuata frãgit ſuꝑbiã⁊ rebelliones oẽs coꝛpis. Añ ecclia diẽ in hymno: Car⸗ nis terat ſuꝑbiã potꝰcibiq; ꝑcitas. Ter tio rõne tẽperiei ꝑfectiõis ⁊ ↄfectiõis.nã ex ſtãno ſpecula temꝑant᷑ ⁊ ceruſa ſicut ex
plũbo ex eo ↄficit᷑: vt dic Iſido. Ex qͥbus
ſignat᷑ ꝙ tẽpantia coꝛꝑis valet ⁊ adiuuat ad peculationẽſ apie.i.ↄtẽplationẽ mẽtꝭ: ⁊ꝙ etiã in ↄtẽplatione ⁊ ſpeculatiõe ſapie
opoꝛtet hr̃e quãdã ſobꝛietatẽ tẽperãtie:ᷓᷣʒ
ilud Apli ad Ro.xij. õ plꝰ ſaꝑe qᷓ; opoꝛ tet: ſed ſape ad ſobꝛietatẽ. Itẽ qꝛ valet ad dſeruationẽ innocẽtie ⁊ puritat?:qð in ceruſa alba ſignificat. MQuarto rõne coꝛ ruptionis:qꝛ ſi q́s argentũ viuũ cũ ſtãno miſcuerit:ſtridoꝛẽ eiui tollit ⁊ albeſcit:ſed poſtmodũ ad nigredinẽ ducit ⁊ coꝛrũpit. Põt autẽ in hoc loco aſſimilari hypocriſi que lʒ ex apparẽtia ſanctitatꝭ videat᷑ argẽ⸗ tea.i.pᷣclara ⁊ pura:tñ ĩ veritate adhuc vi uit in pctõ immundo. Añ eſt hypocrita ar gentũ rõne aparẽtie:ſed viuũ.i.nõ moꝛti ficatũ rõne cuipe.hoc igit qð eſt hypocri ſis ſi miſceat᷑ ſtãno.ſ.tempantie ſiue abſti⸗ nẽtie: vt.ſ.ex hypocriſi aliqͥs ſe temꝑet ⁊ ie iunet:⁊ finaliter tñ denigrat ⁊ coꝛrũpit ip ſum ieiuniũ.i.tollit ieiunij ſanctitatẽ ⁊ me⸗ ritũ. ñ dicit Wattk.vj. Ců ieiunatꝰ noli
tefieri ſiẽ hypocrite ttiltes:de qᷓbꝰ poſtea
ſubdit: Amẽ dico vobꝛreceperũt mercedẽ
amethiſto qð ptz er̃ coloꝛe?eÿð ſ5 ⁊ valoꝛe. Eſt em̃ bonamethiſtus duplicis coloꝛis mixtiõe oꝛnatuſ:qꝛẽ coloꝛe ꝑurpu reo ⁊ violaceo ꝑꝓmixtus q̃ſi roſa nitẽs ⁊ ls uiter fundẽs qjſcũq; fiãmas ⁊ emittẽs: vt diẽ ſido. Et ſic etiã ſili mõ temꝑpantia ad
hoc vt ſit hoĩbus ꝓficua opoꝛtet ꝙ ſit du⸗ obꝰcoloꝛibꝰ.i.duabustutibus oꝛnata.ſ.
charitate q̃ deſignat᷑ in coloꝛe purpureo ⁊ humilitate q̃ deſignat᷑ in coloꝛe violaceo. Mã hecvtus tẽperãtie ſiue abſtinẽtie ſine charitate ⁊ hũilitate modicũ valet:qꝛ coꝛ⸗ poꝛal exercitatio ad modicũ vtil eſt:ſicut Apls diẽ̃. Sʒ charitas eſt q̃ facit vt ꝙ hõ ſibi ꝑ tempantiã ſubtrahit alteri largiat᷑: ⁊ humilitas facit ne de ſua abſtinẽtia vel ↄtinẽtia in ſuꝑbiã eleuet. Scðo pʒ hee ſilitudo ex diſtinctiõe:qꝛ Iſið.dic ꝙ qͥnq; ſunt ſpẽs amethiſti ͥhus J.deſignãt᷑ qnq; ptes tempantie pᷣncipales. Quaꝝ pᷣma eſt circa cibũ.i.cibi moderationẽ.ſ.abſtinen⸗ tia. Scða eſt circa potũ.ſ.ſobꝛietas. Ter⸗ tia circa actũ vsxeepᷣdie pᷣncipaliter circa coitũ: vt caſtitas. Narta circa delectati⸗ ones circũſtãtes puta q̃ fiũt in obſcur? ta⸗ ctibus ⁊ amplexibuſ ⁊ hmõiꝛ vt pudicitia. Quita autẽ circa alios motus ⁊ coꝛpales actꝰmoderationẽ facit:⁊ vocat᷑ modeſtia. Tertio ex efficacia ⁊ valoꝛe:qꝛ vᷣtꝰ ame thiſti.ſ.purpurei qͥ eſt oĩbus nobilioꝛ ẽ ef⸗ ficax ad qͥnq; vt Siaſco.dic̃. Mꝛĩo ʒ ehꝛi etateʒ ·⁊;ᷣ cõpetit ſobꝛietati q̃ eſt tẽpantia ſpñalit᷑ 3 potũ nõ quẽcunq;:ſʒ eñ qᷓ ſua fu moſitate natꝰ ẽ caput ꝑturbare:ſiẽ vinũ ⁊ oẽ ĩebꝛiat vel ĩebꝛiare põt.cuiꝰ.ſ.vſus moderatꝰmultuʒ ↄfert:⁊ modicꝰ exceſſus multũ ledit:qꝛ ĩpedit vſuʒ rõnis ⁊ etiã ex⸗ ceſſuſcibi.vñ ðᷣꝛ Ecci.xxxj. ꝙ ſaitaſẽ aĩe ⁊ coꝛꝑis cibꝰſobꝛiꝰ⁊ pot?ꝰ. Scða ꝰ ame⸗ thiſti ẽ:qꝛ ðꝛ facerevigilẽ.⁊ h̊ cõpetit abſti nẽtie q̃ dũ cibos ſptrahit fumoſitates capi tis:⁊ ꝑ ↄñs ſõniũ minuit ⁊vigilãtiã creſce re faẽ· Tertio ðꝛ amethiſtꝰ?malã imagia⸗ tionẽ feu cogitationẽ tollẽ: qð ſiue veꝝ ſit ſiue nõ cõpetit tñ tẽperãtie vereqᷓ dũ ĩpu⸗ dicoſ fugit tactꝰæ aſpectꝰmaloſ:ꝑ ↄñs ima ginatiões ⁊ cogitatiões aůtit:pᷣm illðᷣ Job rxxj. Mepigi fedꝰcũ ocuł neis vt nec cogi tarẽ dẽ ð vᷣgie. Quarto ðꝛ hr̃e diſpoſi tionẽ amethiſtꝰad bonũ itellectũ.⁊ cõpe
tit pñalit ſctitati caſtitatꝰ:ex eo ꝙ actꝰve⸗

Liber ſecũdus
nereus et eius dilectio vehemens in tm̃
rõnẽ abſoꝛbet ꝙ impoſſibile eſt aliqͥd intel
ligere in ipo: vt Mbus dicit in· vij · Eth. Hieroetiã diẽ ꝙ illo actu etiã mr̃imonia⸗ liter facto ſpũſſanctus nõ tangebat coꝛda
ꝓpbaꝝ · Ex qͥ argui ꝑõt ꝙ caſtitas multuʒ
Itert ecõtrario. Quito dicit᷑ amethiſtꝰ mollis ad ſculpendũ.⁊ hoc cõpetit mode ⸗ ſtie q̃ᷓ reddit hominẽ mollẽ.i·facilẽ ⁊ acco⸗ modũ ad omnẽ pulchꝛaʒ ſcripturam.i.ad oẽʒ bonã infoꝛmationẽ ⁊ cõpoſitioneʒ ſeu actionẽ.vñ Amb. dit᷑ in li.ð officijſ ꝙ ĩmo deſtia ↄſiſtit pulchꝛitudo viuẽdi ⁊ oꝛnatꝰ ad oẽʒ actionẽ accomodꝰ. Ca.XMXVII
„Imens deũ al t1t Nmilat᷑ berillo. Pꝛimo röne coloꝛis:qꝛ Iʒ berillus lapis viri dis in viriditate ſua ſmaragdo ſit ſimilis. Tñ decẽ ſunt genera eius vt diẽ Diaſco · ⁊ ꝙ int᷑ berillos qͥ magis pallet melioꝛẽ. Et qꝛ homiĩes timoꝛe ſubito ꝑcuſſi palleſcere ↄſueuerũt. Ideo ſignificat᷑ ꝙ ſiẽ int᷑ beril ⸗ los ille eſt melioꝛ qͥ magł pallet:ſic int᷑ bo⸗ nos homies ille eſt melioꝛ qͥ magis timet deñ.ſ.timoꝛe filiali qͥ eſt timoꝛ reuerentie. Secũdo rõne vigoꝛis:qꝛtus berilli ẽ vt dic Diaſco.ꝙ 3 pericula hoſtiũ inuictũ reddit hominẽ ⁊ ẽũ fãcit ñitẽ. Sic timoꝛ dñi erga bonos homies reddit hoĩem mi⸗ tem. Sʒ 3 ſpũales hoſtes facit eũ inuictuʒ xterribilẽ. Timoꝛ enĩᷣm Breg. ᷣm viã ſe
culi facit hominẽ debilẽ:ſʒ ᷣm viam dei fa·
cit hominẽ foꝛtẽ. Vertio rõne agnitiõis: qꝛ berillus facit honũ ingeniũ qð cõpetit timoꝛi dñi qᷓ dicit᷑ eſſe initium ſapie:ð. cx. Jnitium ſapiẽtieẽ timoꝛ dñi. Muar⸗ to rõne humoꝛis:qꝛ berillus ſanat oculos humidos.humoꝛ enĩ oculos cecãs ẽ pec⸗ catũ ſ affectus quẽ timoꝛ dñi expellit: E
geſtãtt exurit: ſic ꝙ facit eũ fernentiſſime
opari ituvt nihil negligat Ecẽs.vij ·Qui timet deum nihil negligit. Sexto rõne
honoꝛis:qꝛ berilus vt ðꝛ hoĩeʒ magnifi⸗
cat. Qð de timoꝛe dñi veriꝰ puto qᷓ; de be rilloꝛqꝛ qͥ timet deum alia timent eũ:Ecci ylv. Magnificauit e in timoꝛe inimicoꝝ
ci.j. Timoꝛ dñi expellit pctĩ.
Muito rõne caloꝛis:qꝛ berillus manũ geſtãtis exurit ſi radio ſolis opponat᷑. Sic timoꝛ dñi cũ radio ſoł᷑.i.cũ amoꝛe xp̃i inca leſcit. Añ ſi ſit timoꝛ dñi cũ amoꝛe manum
Lribulatio eſt ſctõꝝ qᷓ.ſ·poꝛta
.. —
H
X. ¶ Septimo rõne amoꝛis. Wapieenßz berillus diligere ⁊ fouere ðꝛ copuiã cõiu⸗ galẽ:qꝛ timoꝛ dñi neceſſarius eit ↄiugatj P Wulier timẽs deñ ip̃a lau/ abit̃. Tob.vj. Accipies vginẽ cũ timoꝛe dei ⁊ amoꝛe filioꝝ magis qᷓ; libidis duc; Capłm: XXXVIII aſſi
2ihulati
V 0 t mila
ſiiture:qt aliqñ plũbuʒ ſiñẽm teria eius gignit᷑ ⁊ inuenit᷑ cuʒ auro:qñq; cũ argẽto:qũq; x ſe jolũ ĩ ſuo loco ꝓpoi. vena. Mam in aurifodis cuʒ materia aur qjdã lapilli nigri inueniunt᷑ qͥ ab auropſe ſepatim ↄflant̃ ⁊ in plũbũ totalit ꝑ ſere/
ſolnunt᷑. Et inde ẽ Eᷣm Züo.giinee
deroſitas auri vt plũbi.plũbuʒ voqð e
nigrũ aut ex ſola vena fundit᷑: aut cũ argẽ to naſcit᷑ mixtiq; ↄflat. Et in ila ↄllatiãe pᷣmo ꝓcedit ſtãnũ:deĩde argẽtum:tertio NVo qð remanet ꝑ ↄflationẽ ẽ plũbũ nigꝝ Tũc aũt ſpũalit᷑ inuenit plũbũ cũ auro qũ grauis eſt tribulatio ⁊ poꝛtaf᷑ cũ qͥdã ga dio.hoc enĩ fac ſola charitas qj auro aſſi milaf ꝛcuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ letificare coꝛ. Et huius ſignũ eſt cũ ex iniuria quã patit ʒ inferen⸗
tẽ nõ irritat᷑ nec eũ diligere deſerit. Et het
duo ſił iũcta.ſ.iiurie paſſio ⁊ iniuriãti die ctio q̃ ſunt in ↄiũctione auri⁊ plumvipfe ctã patĩaʒ faciũt. Añ ꝑfecta patiẽtia eſqᷓ ⁊ ipᷣm amat quẽ poꝛtat. ã tolerare ⁊di re nõ eſt vᷣtꝰmãſuetudis:ſʒ velamenũ ſu roꝛis. vñ charitas ᷣm Aplmn j ſolũ patis ẽſʒ etiã benigna. Sʒ plůũbũ iuenit cũ arge to qñ ipᷣa tribulatio poꝛtat ſapieni. Nãar gẽtũ claritate fapĩam ſignat:de qᷓ ðꝛ S⸗ vj. ꝙ clara eſt q̃ nũqᷓ; murceſcit ſapia. Si⸗ piẽtis enĩ eſt ↄſtãter ferre aduerſa ⁊ nõde ficere aĩo in eis. Tũc aũt inuenit plunbũ ꝑ ſe ſolũ ⁊ in vena ſua qñ ip̃a totalit qui eit in pctõꝛe qͥ deſtitutus eit oiĩ honoꝛe vel vᷣtute:⁊ tũc ip̃a tribulatio poꝛtat inſpien ter ⁊ẽ in venã fua: qꝛ vena ⁊ cauſatribuls tionũ cõit eſt pctĩ: Rom̃.ij. Tribulstiot anguſtia in oẽʒ aĩaʒ opant! malũ. Pi⸗ 6 letant᷑. Se⸗
cũda fuit poꝝ quoꝝ qdaʒ tribulationes
poꝛtauerũt vaide ſapiẽter. Tertiae ruʒ q̃ poꝛtat᷑ inſipiẽter.i.impatiẽte cũdo tõne tincture:qm̃ plũbũ 4 ſeit:qůq; rubeſcit: qñc; higreſtu· Ilbce
ſt pctò
—

18 n
nn
„86 4 84
Demetallis ⁊ lapidibus
qdem:qʒ ſicut dicit hermes in libꝛo. vj. al
chimie:ſi plumbũ ſuꝑ acetũ effundas ↄdẽ ſat ipᷣm.Mã acetũ eius penetrabit ſubſtã⸗ tiã ⁊ in puluerẽ ↄuertet ⁊ in coloꝛẽ album
ipm ceruſe cõmutabit.ſed ſi ſuꝑ ip̃m plum
bum acetũ fuderis albeſcit:⁊ tũc acetũ de ſtruit᷑. Tunc aũt ſuꝑ acetũ plumbũ effun⸗ dit᷑ qñ grauis tribulatio quã quis patitur ab ipo patiẽter ꝓ penitẽtia peccati ſui ſuſ⸗ cipit᷑ ⁊ poꝛtat᷑.ſ.vt reputet ⁊acceptet ſe ꝓ peccato ſuo pati. Mã ſicut ꝑ plumbũ gra⸗ nis tribulatio:ſic ꝑ acetũ foꝛtis ⁊ compũ ⸗
ctiua penitẽtia deſignat᷑.Et talis peniten/
tia que tribulationẽ amplectit᷑ plumbũ cõ
uertit in puluerẽ.i.ip̃aʒ tribulationem in anime humilitatẽ:⁊ in alhedineʒ ceruſe.i. in purificationẽ ⁊ claritatẽ ↄſeiẽtie vłani · me claritatẽ. Sed tũc ecõtrario fuꝑ plum ⸗
bum effundit acetũ qñ ip̃a penitẽtia ꝓtri⸗ bulatione reputat᷑:ſicut eſt in accidioſis qᷓ bus penitẽtie onus graue eſt ⁊ penoſum.
Ande penitẽtia videt᷑ eis magna tribula⸗ tio ⁊ tediũ.Et ideo tũc vᷣtus aceti deſtrui⸗ tur:qꝛ talis penitentia in angaria poꝛtata
inutilis efficit. Tũc aũt plumbũ bene ru⸗ beſcit qñ igne incendit᷑. Maʒ plumbũ ad⸗ uſtum coloꝛẽvermileuʒ ⁊ obſcuꝝ generat. Tunc aũt plumbũ adurit᷑ qñ patiẽtis coꝛ diuino amoꝛe incendit᷑.⁊ tũc ipᷣm plumbũ
generat coloꝛem vermileũ ⁊ feruoꝛẽ igne ⸗
um:qꝛ fernentioꝛ ⁊ inflãmatioꝛex ipᷣa tri⸗
bulatione efficit᷑:qᷓ;uis iſte feruoꝛ ꝓpter ſenſualitatis penã ſemꝑ aliqͥd obſcuritat? habeat admixtũ. Tunc aũt nigreſcit plũ⸗
bum qñ in ſua vena generat᷑.Mã ᷣm Ari⸗ ſto.in.iiij. Metheo. plumbum generat᷑ ex ſulphure groſſo nõ depurato ſed feculẽto ⁊ argento viuo nõ puro. Ande ex immun dicia ſułphuris cõtrahit nigredinẽ ⁊ quã⸗ dam humiditatẽ: ex cuius ↄtactu manus tangẽtis inficit᷑. Et hec immũdicia ad ho ⸗ ram ꝑ abſterſionem aliqᷓ;tulũ a plũbo re ⸗ moueri poteſt:ſed ex toto remoueri nõ po ⸗ teſt:qꝛ;tũcũq; plumbũ abſtergat᷑ vt etiã argentũ eſſe videat: naturam tamen eius quod eſt plumbũ non immutat.Plumbũ autem in ſua vena eſt quãdo pectatoꝛ tri⸗ bulat᷑ pꝛopter ſua peccata.Et hoc ẽeꝝ ſul⸗
phure feculento.i.eximmundicia peccato
rum ſuoꝝ carnaliũ.⁊ argento viuo.i.ſuoꝝ peccatoꝝ ſpũalium: vt ſuperbia:innidia ⁊
vanagloꝛia ⁊ hmõi in qͥbus ipfe peccatoꝛ
7—
tribulatus ꝑſiſtit:tunc plumbũ ip̃ᷣm deni⸗ grat ⁊ inficit. qꝛ ipᷣa tribulatio quẽ omni⸗ no · ad penitentiã nõ mutat amplius coꝛrũ pit ⁊ fedat:qꝛ dato ꝙ pena occupatus ab actu peccati delſiſtat:tñ tẽtatione ⁊ euaſio⸗
ne pene habita ſtatim redit ad pᷣſtina ⁊ ad
huc ad deterioꝛa. Tertio rõne efficacie. NMaʒ plumbũ hʒ pᷣmo virtutẽ diſſolutiuã. Picit eĩ lhermes ꝙ plumbũ in ſua ebul⸗ litione omniũ coꝛpoꝝ ſolidoꝝ duriciã ſol⸗ uit etiã adamantis. Sic tribulatio feruẽs frequẽter dura coꝛda emollit etiã magno⸗ rum peccatoꝝ. Iteʒ hʒ virtutẽ refrigera tiuam. Ande ᷣm Lug.Contra vſtionem ignis ⁊ apoſtema calidum miro mõ valet. uaſi aũt vſtura ignis incenſa eſt cupi ſcentia carnalis ⁊ qᷓſi apoſtema calidũ eſt feruẽs delectatio carnis 3 que tribulatio grauis miro modo eſt efficax ⁊ vtilis.Mã malicia vnius hoꝛe obłiuionẽ fac̃ luxurie maxime: vt dieit᷑ Ecci.x. Item plumbũ hʒ virtutẽ ↄferuatiuã ⁊ purificatiuam:qꝛ ſicut di Hermes plumbũ q̃bus miſce ꝑ⸗ tes homogenias ↄgregat ⁊ etherogenias
ſepat ⁊ můdificat. Et ideo cum argẽto po⸗
nit᷑ in foꝛnate vt argentũ facilius mundi⸗
kficet᷑. Partes em̃ argẽteas a ↄſumptione
pᷣſeruat:⁊ ſua ↄfumptione argentuin pur⸗ gat. Hoc idem diẽ Hiero.ſup illud hiere. vj. Conſumptũ eſt plumbũ ⁊c̃. Silr tribu
latio patient᷑ poꝛtata animã ad ſeiß̃aʒ col⸗
ligit ⁊ↄgregat:mala deſideria ab ea ſepat ipſamq; a malo purgat:⁊ ĩ bono ↄſeruat. Capitulum XXXIX
Irginitas am
v milat lapidi illi q̃ vocat᷑ aſteri⸗ tes.Hec gẽm incſũſam̃ ñ ſẽ tõ
tinens lucẽ ſiẽ ſtellã intus ambulantẽ red. dit radios cãdidantes. Silr vinginitas ex terius eſt cãdida ꝑ carnis incoꝛruptionẽ: lucida ꝑ gr̃e ſplẽdoꝛem. Añ intus in mẽte eſt vt ſtella que hʒ incoꝛruptibilitatẽ ⁊ lu⸗ minoſitatẽ ⁊ mobilitatẽ. Silr mens interi oꝛ virginũ debet eſſe incoꝛruptibilis ꝑ v⸗ ginitatis amoꝛem:qꝛvᷣginitas eſt in carne coꝛruptibili ppetue incoꝛruptiõis medita tio ⁊ fulgẽs ꝑ fidei agnitionẽ:⁊ mohilis ꝑ oꝛõnis frequentationẽ. Mouet em̃ mens aſcẽdit ꝑ oꝛõnẽ in deñ ᷣm Damaſ. Item radios.i.ↄſideratiões ⁊ ↄtemplatiões rõ nis debet farere cãdidoſ.i.mũdoſ. Airgi⸗

MnEhN
* .
Liber
nitas enẽ multũ cõtert ad ↄtẽplatiõis pu⸗ ritatẽ: vł vᷣgo carne dʒ hahere iteriꝰ lumẽ diuine g̃e in mẽte:qð reddat eaʒ vt ſtellã in ſe incoꝛrupcã per caſtitatẽ:fulgidã alijſ per moꝛum honeſtatẽ:⁊ mobilem ad ope⸗ randum i.ad bonoꝛum operum ſtudioſi⸗ tatem ſcilicet vt ocio non reſoluat᷑.
5 *
.
—
Capitulum: ₰ V
X rtutes ſeptẽ
aſimilant᷑ ſeptẽ ſpẽbus metal⸗
„ licis. Meꝛinio enĩ argento vi⸗ no qʒ eſt elementũ ᷣmMhm ſiue materia
omnium metalloꝝ aſſimilat᷑ fides: qꝛ Em
Apoſto.fides ẽ ſubſtãtia.i.fundamentuʒ
omniũvtutũ:qᷓ tũc eſtvt viuũ argentũ qũ bonoꝝ opeꝝ hʒ ↄtinuũ motũ. Fideſ enĩ ſi ne opibus moꝛtua ẽ. Scðo eri aſſimilat᷑ ſpes rõne duricie ſiue ſoliditatł.Eſt enĩ ꝓ pter ſu duriciã ⁊ ſoliditatẽ maxie durabi ie. Lapis eni qͥ ꝑ decoctionẽ educit᷑ maxi⸗
me duricie eſſe ꝓbat᷑. Sʒ es interdũ ꝑ de⸗
coctionẽ maximi caloꝛis ꝓducit᷑. Mam la pis ſolutus caloꝛe ĩ es ↄuertit: vt ðᷣꝛ Job
yx vij. qᷓ;uis es cõit᷑ frigido coagulet᷑: nec
es de facili frãgit᷑.hanc ſoliditatẽ fac eſſe in hoĩe ſpes celeſtiũ pᷣmioꝝ vt tribulatiõi⸗ bus⁊ ꝑlecutiõibus minime frãgat᷑: ꝓpter qð dicit᷑ Job.xxx vij. ꝙ celi.i.celeſtiũ pᷣmi⸗ oꝝ ſpeʒ certã hñtes:q̃ſi ere ſolidiſſimi dif⸗ fuſi ſunt. Tertio charitas aſſimilat᷑ au⸗ ro:qᷓ eur Zliſstutibꝰ ſiẽ aurũ ceteris metaił. Mã int᷑ metalla nihil ẽ pulchꝛiꝰ⁊ p cioſiꝰvel in dvtute efficacius auro:ſic etiaʒ charitatẽ p̃fert Apo.ceterꝭ vᷣtutibꝰꝛqꝛ ðꝛ j. Coꝛiĩ. xiij. Mũc aũt manẽt fides ſpes cha ritas tria hec:maioꝛ autẽ hoꝝ ẽ charitas. Et ſi p̃emĩet vᷣtutibꝰ theologicꝭ multoma gis alijs. Quarto argentglolido aſiut lat̃ iuſticia rõne claritatꝰ:qꝛ argẽtũ albũ ẽ Eſt enĩ poſt auꝝ oĩm metalloꝝ cla⸗ riꝰ. in.v. Eth.ꝙ eſt pᷣclariſſima vtutũ:ꝙ neq; lucifer:neq; heſperꝰ ẽ ita clarꝰ. Itẽ argẽ tũ qᷓ;uis ſit duꝝ eſt tñ liq̃bile ⁊ ductibile. Sic ẽ hõ iuſtus qͥ qᷓ;uis ſit rigidꝰ:tũ ꝑ coꝛ⸗ rectionẽ ẽ flexibil ⁊ ductibilꝑ cõpaſſionẽ. Mã 5ᷣm Breg. vera iuſticia cõpaſſionẽ hʒ: falſa vo dedignationẽ. Quito ſtãno aſ⸗ ſimilat pꝛndẽtia:qꝛ ſtãnũ ẽ in᷑ metalla ſe⸗ paratiuũ⁊ diſcretiuũ. Ab auro enĩ ⁊ argẽ to es diuidit ⁊ plũbũ diſcernit. Sic eĩ pꝛn
ſecũdus dẽtia hʒ diſtiguere vl diſcernere q̃ ſůt m
gis vel ninus bõa aut ↄferẽtia aut vtiig. Itẽ pꝛudẽtie diſcretio oẽs vtutes alias
⁊ frigidũ in ſcðᷣo qᷓdu venerẽ ꝓhib
ð bñ iuſticie cõꝑetit:de q Phs dĩ
ſplẽdoꝛ glie ⁊ figura ſbſtãtie ei· tiplicit᷑ vtil ꝑ vitã ⁊ doctrinã · Sůt enipe
dirigit ⁊ cuſtodit: qꝛ oĩs vr ſine diſcretie giret:ſiõ etiã ſtãnũ alia metalla ab ignede fendit. Añ cũ natura erl ⁊ ferriſit duriſꝭ⸗ ma ſi tñ abſq; ſtãno igni apponant᷑ vꝛunt
⁊cremant. Añ ſi ſtãno vaſa erea ſupſtan
nant᷑ malicia eoꝝ cõpeſcit ⁊ cibꝰin eis qi
oſioꝛ efficit · Silr oĩa opa efficiunt᷑ ʒnc ſunt pꝛudẽter ⁊ diſcrete facta.] Sextoje p.
ro aſſimilat foꝛtitudo. Nã ferrũ a feriẽqo
ðeꝛqꝛ ſua foꝛtitudie ⁊ duricia feriendo do
mat oĩa metalla. Sic vir foꝛtl vbi expedi ſuo vigoꝛe aggredit᷑ ⁊ vĩcit oĩa generaye
riculoꝝ. Septiĩo tẽperãtia gſſimilat plů bo. Mã viübit ni Xõſtãtinũ cũ ſitůl
uidi et ſipl bi lamĩa duobꝰ lũbis apponat᷑. Et i fu Ambꝛo.ð ſenis de oꝛdie pᷣdicatoꝝ ſingl
ri gr̃a pᷣditꝰapud oẽs ⁊ ad cuius ſetitgtẽ merita declarãda mlta poſt moꝛtẽ ei dñs
miracula oñdit: inuẽtꝰ fuit poꝛtaſſe imoꝛ⸗ te lũbare de plůboꝛ oĩ eni ĩgeniovſus ẽa ſuãvginitatẽ dño ↄſeruãdã. Mec ſuo frau
datꝰ ẽ voto:qꝛ ꝓut eiꝰ ↄfeſſoꝛes teſtati ſit
integrã ⁊ illibatã coꝛdis vᷣginitatẽ ac ygi nitatẽ carnis ſue oĩ tꝑe cuſtodiuit. Nui igit᷑ ad tẽpantiã ꝑtinet libidinẽ ⁊ venercz Phibere.vñ caſtitas eſt ꝑs tẽpantie:yʒꝙ nõ incongrue tempantia plũbo aſſimila Itẽ ᷣm eũdẽ Coõſtãtinũ ictꝰſcoꝛpionũ dꝛaconũ mitigat. Et ſic tempantia carnis etiã demonis tẽtationes mitigat ⁊ eas lu⸗ perare facit. Ca. XLI Hꝛiſtus ammi c lat petre:ᷣm illud Apli/j.Lo⸗ T.Pef SdpsMin
petr ↄſiderat᷑ ſubſtãtie ſoliditas:matele puritas:figure diuerſitas:vtutis ſpeciol tas:⁊ młtiplex vtilitas. ue oĩa cõpelit rpᷣoꝛqꝛ ip̃e fuit ſolidꝰp patiaʒ:purꝰ ꝑ ino⸗
cẽtiã: vtuoſus ꝑ efficaciã:pᷣcipne mirzcu⸗
ioꝝ ſpecioſus ꝑ apparentiã ꝛdiuerſas fig
ras habuit diuinã ⁊ hũanã. eb· Cůli Ftẽml
tre vtiles in editicijs ↄſtruẽdis inplaheis ſternẽdis: in põtibꝰfaciẽdis:in hoſtib e pugnãdis:in lupis ⁊ canibꝰefugidis:⸗
ifirmitatibꝰ varijs ſanãdis: turrib regl
————

—
De metallis ⁊ lapidibus ampliãdis: ꝓ caſtrł ⁊ ciuitatibꝰmuniẽdiſ Incipit ꝓlogns libꝛi tertij⸗ B3 .— Se—— i oĩa xp̃s fec̃. Ip̃e em̃ in můũdũ veniẽs ſpũa 8 d ßi F lis cailein ſtruxit:cuiꝰip̃emet an ⸗ J Ete 1CU n gular? lapis ⁊ fundamẽtũ fuit. Ip̃e etiam 3 neã ⁊ oẽs arboꝛes cũ pꝛo plateas. i.latitudies pploꝝ vel humiles ⁊— ducũt iã ex ſe fructũ ſcit᷑ planas mẽtes fideliũ diuerſis lapidibꝰ.i. qm̃ ape eſt eſtas:ita ⁊ vos
donis vel vᷣtutibus ſtrauit. Ip̃e qͥʒ pontẽ cñ videritꝰ hec fieri:ſcito⸗ pnie ad flumẽ pctĩ ꝑtranſeundũ fecit. Ip̃e te qm̃ pe eſt regnuz dei: hoſtes ſpũalesꝓ nob expugnauit. Ipᷣelu Luce. xxj. Aerbũ eterni pris ⁊ dei vnige⸗ pos.i.hereticos:⁊ canes.i.ꝑſecutoꝛes ef/ nitus filius noſtre ꝑditioni cõpatiẽs ⁊ꝓ⸗ fugauit. pe aũt infirmitates varias tam uidens ſaluti ſicut nobis ſilis fieri voluit carnales qᷓ; ſpũales ſanauit. Ip̃e turres in natura:qꝛ.ſ.exinaniuit ſemetipᷣm foꝛmã regis.i.potentias bñ regentiũ ampliauit. ſerui accipiens:in ſilitudinẽ hominum fa⸗ Ipſe etiã ciuitates ⁊ caſtra.i.fideliũ habi⸗ ctus ⁊ habitn inuẽtus vt homoꝛita etiam tacula angcloꝛũ.ſ.cuſtodia muniuit. Ipſe nobis ſe ↄfoꝛmauit in doctrma. Mã ſ icut etiã a demonibꝰ ⁊ q̃buſſipet tẽtationibus verbũ caro factũ eſt:⁊ verus homo eſt:ſie nos ꝓtegit ⁊ defendit.a Ep̃g etiã aſſimi hominũ doctoꝛ effectus eſt:⁊ modo hũa⸗
chꝛxſolito q lapis egxpti Fau no nos docuit. Matural nõq; modus eſt rũ lucẽs ſi ĩgnis ſcintillans.⁊ mari ſilis hominũ:quoꝝ intellectiua cognitio a ſen ⸗ ad viroꝛẽ declinãs. ta dñs noſter Jeſus ſu ſumit initiũ ex ſenſibus intelligibilia ca xðᷣs fuit ſicut auꝝ lucens ꝑ ſapĩe ſplendo/ pere.⁊ ꝑ viſibiliũ ſititudines coꝛpoꝝ etiã rem:ſcintillãs ꝑ doctrine feruoꝛẽ:mari ſi/ in inuiſibiliũ ⁊ ſpũaliũ noticiaʒ deuenire. milis ꝑ paſſionis doloꝛẽ: ad viroꝛẽ incoꝛ/ Quẽ modũ factoꝛ hominũ vt homiĩes in ruptionis tendẽs ꝑ carnis reſurrectionẽ. ſtrueret:tenẽs cũ nos de ſpũalibus doce⸗ Itẽ dic̃ Hiaſco.ꝙ chꝛyſolitus in auro po/ re voluit:freq̃ntiſſime de coꝛpalibus rebꝰ ſitus ⁊ in ſiniſtro lacerto poꝛtatus terrere taʒ naturalibus qᷓ; politicis metaphoꝛas ⁊ugare demões dicit᷑.⁊ 3 timoꝛes noctur introduxit:ſicut in euangelijs patet.Has nos iuuat:⁊ melancoliã euacuat.Que ſi⸗ añt ſilitudines reꝝ xpᷣs tãto moderamine ue verg ſint ſiue nõꝛtñ ꝑ ſilitudinem veriſ/ tradidit:vt in eis non tm̃ rudes facillime ſime xp̃o competũt. Qui tunc ponit᷑ in au infoꝛmaret: ſed ⁊quoꝛũcũq; excelſa inge⸗ ro quãdo p̃ cunctis diligit᷑: quia ſicut au/ nia ſublimit᷑ exerceret. Quapꝛopt᷑ in ver⸗ rum pᷣcedit omia metalla:ita amoꝛ xp̃i de bis poſitis plantaꝝ ſeu arboꝝ exemplũ het excedere omnes alios amoꝛes. Sʒ tũc introduxit ad regni dei tempa deſignãda. in ſiniſtro lacerto poꝛtat᷑ quando aduerſi Aidete inqͥt ficulneaʒ ⁊ omnes arboꝛes tas ⁊ tribulatio ꝓ eo patiẽter ſuſtinet᷑.l ⁊c̃. Abi nõ ocioſe dñs in᷑ omnes generali qñ in tribulatione eius exemplũ p̃ oculis ter arboꝛes de ficulnea ſolum curauit face habet: vel ipſius auxilium inuocat᷑. Ipſe re mentionem: vtpote de cuius ſingularit᷑ em̃ den ote inuocatus fugat demoues:id folijs legunt᷑ pᷣmi noſtri parẽtes poſt trãſ⸗ eſt tentationes manifeſtas:⁊ timoꝛes no greſſionẽ pᷣcepti nuditatis ſue ignominiã cturnos:id eſt tentationes occultas q̃ ma contexiſſe. Mam Beñ.iij. dicit᷑: Apti ſunt gis ſunt timende. ⁊ euacuat melancoliaʒ: oculi amboꝝ.ſ. Ade ⁊ eue. Cũq; cognouiſ id eſt triſticias ⁊ accidias.ſ.conſolationes ſent ſe eſſe nudos ↄſuerũt folia ficus ⁊ fe⸗ infudendo. Jpſe em̃ electos ſuos hic refo cerũt ſibi perigomata. Ault ergo nõ incon uet per gr̃e conſolationeʒ:ſed in futuro re grue dñs ꝙ ſicut ficulnea in můdi bncipio plebit eos perfecta conſolatione et̃ne glo humane tranſ. greſſionis pᷣmũ extitit tegu⸗ rie. In qua ipſe cum patre ⁊ ſancto ſpũ vi mentũ:ita ʒ in můdi termino fiat vicine nit ⁊ regnat deus ⁊ nunc ⁊ ſemper in ſecu/ humane reioꝛmationis indiciũ. Cũ ꝓdu⸗ la ſeculoꝝ Tmen. cũt inqͥt ex ſe fructũ ſcitis qm̃ ꝓpeẽ eſtas. Abi nota ꝙ non incongrue dominus per Erplicit liber ſecundus de ſimi⸗ fructificationẽ cõmuniter arboꝝ que tẽpe litudinibus rerum. kfit eſtatis regni dei ⁊ iudicij vltimi pñtiað

deſignauit:qꝛ cñ illud iudiciũ venerit bo⸗ nitas dei apparebit in ſ anctis. Mõ virtus radicũ in hremenon videt᷑:qꝛ ramos va⸗ cuos folijs ⁊ fructibus dimittit: q̃ tamen in eſtate apparet cũ eaſdẽ videlʒ arboꝛes fructibus ⁊ frondibus replet. Similit᷑ in cõmuni iudicio bonitas virtut? dei in ſan⸗ ctis apparebit:cũ eos omni infirmitate et penuria depoſita decoꝛabit. Ita inqͥt cum vos videritis hec fieri ſcitote qm̃ ꝓpe eſt regnũ celoꝝ. Regnũ vtiq; de quo diẽ: Ae nite bñdicti patris mei:pcipite regnuʒ⁊ẽẽ· Watth. xxv.hoc quippe regnum in quo confoꝛmabit ſaluatoꝛ coꝛpus humilitatis noſtre ↄfiguratũ coꝛpoꝛi claritatis ſue:ita vt regnũ dei etiã intra nos ſit. Sʒ qł nos
generalit᷑ dñs ad omnes arboꝛes ↄliderã
das inducit. Aidete inqt non ſolum ficul⸗ neam ſed ⁊ omnes arboꝛes ⁊c̃.vt hãc ipſi⸗ us doctrinã melius nos implere poſſimꝰ. In hoc tertio huius opis libꝛo expleti mi eralibus de plãtis ⁊ arboꝛibus ac de ip⸗ ſaꝝ partibus ⁊ varijs ꝓpꝛietatibus earũ dem introducemus exẽpia:qbus nõ de vl timis tempꝑibus tantũ vt ĩtroducit in ver⸗ bis pᷣfatis dñs inſtruamur:ſed in noſtris magis actibꝰ⁊ moꝛibꝰ dirigamur.
E vplicit ꝓlogus libꝛi tertij. Incipit liber tertius: Ca. T
Bdicatio tẽ
poꝛaliũ aſſimilat᷑ putatio ni arboꝝ. Pꝛimo quia putatio arboꝛis facit ar⸗ boꝛẽ magis creſcere · i⸗ demus enĩ ꝙ arboꝛ ãpu⸗ tatis ĩferioꝛibus ramis circũſtãtibus eã: magis creſcit in directũ ſuꝑius: qꝛ humoꝛ qui tẽdebat ad ramoꝝ nutrimentũ:totus uertit᷑ in arboꝛis augmentũ. Sic etiã ſili modo amputatis temꝑalibus curis ꝑ aſ⸗ ſumptionẽ videlʒ volũtarie pauptatis dũ
8
totus animus ad ſpũalia trahit:mirono do in ſpũali gr̃a ꝓficit ⁊ auget᷑. Añ Beñ·
xlj. dici. Creſcere me feẽ deꝰĩ terra pauꝑ⸗ tatis mee. eã magis vireſcere. Aidemus enĩ ꝙ arbo res interdũ dũ multũ veteraſcũt eficiunt gride ⁊ ſuam viriditatem amittũt ex eo ꝙ
Piber tertius
hac renouatione viridatis loqui? Zplis ad Epheß̃.iiij. dicẽs: Renouami ſpů men⸗
Secũdo putatio arboꝛis facit
poſtqᷓ; planta ſenuit decreſcit coꝛter eius Ler frigiditate claudunt᷑ poꝛradilie e. ita ꝙ humoꝛem qͥ plantã nutrit ingreqi ꝝ v
hibet ⁊ſic ip̃a arboꝛ areſcit.ſed ſi tůc pᷣſci dunt᷑ ⁊ putant᷑ rami arefacti dat᷑ radix inferins:multo firmius trapit ſuccũ ꝑ lignũ radicis ⁊ nõ ꝑ coꝛticem. ⁊ſic incipit emittere ſurculos ⁊ ramos viren/ tes. Sic etiaʒ ſili modo ſollicitudo ⁊vcu patio temꝑaliũ velut quoddã animeſeni r coꝛticẽ arboꝛis.i.exercitiũ extrinſecũ virl u ſpũalis facit decreſcere:qꝛ tãto minus eꝝ/ n ercitat᷑ qͥs in ſpũalibus:qᷓ;to plus occupa„ tur in tempalibus. Itein radiceʒ coꝛs ſ infrigidat:⁊ poꝛos eiꝰ.i.ajfectus claudi NQuia qᷓ;to plus cure tempꝑaliũ creſcũt:ã to ſpũales affectiones in mẽte frigeſcũt: deficiũt. Eſt ergo neceſſaria vt arboꝛreui⸗ uiſcat amputatio ramoꝝi.abdicatio ten⸗ poꝛaliũ occupationũ. Et poſtqᷓ; radirc; dis cuitello compunctionis ſe deo multis ſciſſuris.i.ↄſiderationibus ⁊ affectioni deuoti aperuerit:fiet noue pullulatio gie ⁊ apparebit noua viriditas. i.nous ↄuer⸗ ſatio plante:hoc eſt ſpũalis perſone · Etde
——
tis veſtre ⁊ iduite nouũ hominẽ ⁊. Ter
tio qꝛ putatio arboꝛis facit eã magis cteſcere ex eo ꝙ ꝑ putationẽ purgit aſiu fuo humoꝛe aquoſo:q̃ impedit humoicl vnctuoſum ex quo fructus ꝓducun. hi humoꝛ vnctuoſus eſt materia fruetuujꝗ qua ꝓducunt᷑ fructus: ſiẽ humoꝛgquolis eſt niateria folioꝝ. ñ Job. yx. dicit: n nem palmitẽ qͥ fert fructũ purgabit el⸗ v fructũ plus afferat. Ita etiã ſilr amputal ⁊ abdicatis tempꝑaiibus curis humoꝛ⸗ lus deficit.i.mundanus amoꝛ̃ eſtmi ria folioꝝ.i.vanitatũ ⁊ leuitatũ. ⁊hul vnctuoſus.i.amoꝛ gratuitus ⁊ſpůlis⸗ ficit qj fructus bonoꝝ opeꝝ facit abundꝭ re:Coloß̃.j. Imbulett digne deo p om placẽtes ĩ oĩ ope bono fructificãtes ⸗ cre ſcentes in ſciẽria dei. Ca· Biecti a mn do recolligũt᷑ a deo. Cuius er; emplum apparet in balauſtiaq 4 eſt flos malogranaterᷓ dů cgditabarbo⸗ re ſiue ramo recolligit᷑ a medico ·Eſt i nos frigidus ⁊ ſiccũs:⁊ hz vtuẽ re irn⸗
—
3

walet.
De vegetabilibus ⁊ plantis
gendi ⁊ deſiccandi humoꝛẽ. ñ valet con tra diſſenteriã ⁊ ſanguineũ fluxũ vẽtris. vomitũ etiã colericũ ſtrin git:ſi coctꝰ ĩ ace⸗ to ſuꝑ furcuiã pectoꝛis apponat᷑. Illi aũt quaſi de arboꝛe cadũt q de mũdo deſpiciũ tur⁊ abijciunt᷑:ſicut pauꝑes qᷓ ſũt frigidi abeſtu auaricic.⁊ ↄtinẽtes qͥ ſunt ſicci ab humoꝛe ⁊ fluxu luxurie.⁊ mites qͥ reſtrin ⸗ gunt vomitũ colere.i.ipetũ ire. Nã paupe res deſpiciũtur ab auaris tanqᷓ; hoĩes in utiles.ↄtinẽtes deſpiciũtur a carnalibus tand; homies ſteriies ⁊ agreſtes. Wites vero deſpiciunt᷑ a ſupbis tanqᷓ; hoĩes pu⸗ ſillanimes. Sʒ licet tales eijciant᷑ ab arbo re · i.a mũdo tanqᷓ; inutiles:tñ recolligunt᷑ medico.i.a xp̃o tanqᷓ; pᷣcioſiſſimi floꝛes. Sñ Apls dicit.j. Coꝛi.j. Que ſtulta funt mũdi elegit deꝰ vt cõfũdat ſapiẽtes:⁊ ifir ma mũdi elegit deꝰ vt confundat foꝛtia:et
ignobilia můdi ⁊ cõtẽptibilia elegit deus
et ea que nõ ſũt vt ea qͥ ſunt deſtrueret: vt nõ gloꝛiet᷑ om̃is caro in cõſpectu eiꝰ. Añ patet ꝙ hec abiectio mũdi bona eſt. ꝓpter að dicebat Mõ. ixxxiij. Elegi abiectꝰ eſſe k domo dei mei mag qᷓ; habitare in taber naculis peccatoꝛũ. Capitulũ: III
Bſtinentia aſi milatur arboꝛi que ðꝛ agnus ca ſtus. Que. ſ.eſt arboꝛ calida ⁊ icea.vñ flos eius ſiue ſemẽ poꝛos coꝛpoꝛt ↄperiẽdoꝛſpũs euapoꝛãdo:humiditatẽ na turalẽ ↄſumẽdo caſtitatẽ inducit.Et ideo flos eiꝰ maxime agnus caſtus vꝛꝛquiaſuo
odoꝛe ⁊ vſu: vt dicit Diaſco.hoĩes caſtos
reddit. Silr etiã abſtinẽtia ⁊ afflictio car/ nis certũ ẽ ꝙ caſtitatẽ inducit ⁊ etiã cuſto⸗ dit:tũ qꝛ vigoꝛẽ carnis minuit:tũ qꝛ mate/ riã luxurie.ſ.humoꝛẽ ſeminalem qᷓ ex cibo cauſat᷑ ſubtrahit. Mota ergo ꝙ agnus ca⸗ ſtustria facit ſine quibꝰ abſtinẽtia paruʒ Mꝛimũ ẽ qꝛ poꝛos aperit: qſi aũt poꝛi anĩe ſũt ſenſus coꝛꝑis qᷓ ad ſpñalia ⁊ vtilia debẽt aperiri.ſ.oculi ad videndum vlilia: ad ploꝛandũ pctã:⁊ ad legendũ ſpi ritualia documẽta. Itẽ nares ad attrahẽ dum odoꝛes.i.bonoĩum exempla ⁊ os ad confitendũ pctãæ⁊ ad ĩſtruendũ primum ad laudandũ deum:ad pcipiendũ cibum ſacramẽtalem. Secundũ eſt quia agnꝰ? raſtus ſpũs euapoꝛando educit. Sic fimi⸗ kter ab anĩa ieiunantis euapoꝛari ſpiritꝰ
debẽt hoc ẽ ꝓgredi ſpũales meditatisesð ſpirituales affectiones:⁊ ſpñ ales oꝛões ⸗
Tertio rõne minutiõis.qꝛ agnus caſtꝰ humoꝛẽ nutrimẽtalẽ minuit ſine cõſumit. Hic eſt humoꝛ cibalis ex quo luxurie ma⸗ teria fluit:quẽ dũ abſtinẽs ſptrahẽdo mi nuit luxurie fluxũ ↄſumit: ꝓpt᷑ qð di hie rony. ꝙ ſine cerere ⁊ bacho.i.ſine cibo et potu friget venꝰ. Et reddit᷑ hõ ita per ab⸗ ſtinentiã coꝛpe caſtus ⁊ ſpũ mãſuetꝰ vt rs cte agnus caſtus dicat?. Itẽ abſtinentis a delitijs coꝛꝑalibus pſeriat ſpm̃ a vitioʒ; paſſionibꝰ.Cuꝰ exemplũ apparet i hino. Nam pinus diu durat ſi a ſuis coꝛticibus fuerit ſpoliata:eo ꝙ inter lignũ ⁊ coꝛticeʒ vermes fiũt q̃ lignũ coꝛrodũt. Quaſi ei exterioꝛes coꝛtices arboꝛis ſũt exterioꝛes delitie carnis: ex quibus inter carnẽ ⁊ ſpi ritũ.ſ.in ſenſualitate vermes.i.carnalium deſiderioꝛũ paſſiones generant᷑ quibꝰ ſpi ritus vehemẽter coꝛrodit᷑:id ẽ moleſtatur et diſſipat᷑. Sed coꝛticibus.i. delitijs amo tis hmõi vermes id eſt carnis paſiones pereuntæ ceſſant.⁊ tũc ſpũs qᷓſi liber a car nis coꝛruprela incoꝛruptibilis ↄſeruatur⸗ Apls ad Coloð̃.iij. Expoliantes vetereʒ bominẽ cũ actibus ſuis. Ca. II
Serſitas mũñ di plerũq; hoĩem ad ſeipſum re ducit:ſicut ꝓſperitas ecõuerſo educit hoĩem a ſeip̃o. Euius exẽplũ apps ret in floꝛibus qͥ frigoꝛe noctis cõtrahun⸗ tur ⁊ cgloꝛe diei foꝛas euocant᷑. Quaſi em̃ frigus noctis ẽ rigoꝛ aduerſitatis:hic ſlo⸗ rẽ ↄtrahit dũ hoĩem tangit:ad ſ. eip̃m redi
re ſeq; recognoſcere cogit. Sʒ quaſi diei caloꝛ eſt ꝓſperitas fauoꝛis:qua dñ homo inaniter extollit? extra ſ eip̃m vagat̃. tẽ aduerſitas ſeculi ſicut hoĩ habenti gratic; dei pꝛodeſt:ſic nõ eñ habenti nocet. Cuiꝰ exemplũ apparet in piro:qꝛ piꝝ poſt cibi comeſtũ ꝓdeſt ex eo ꝙ laxatiuũ eſt. Maʒ compꝛimit cibaria ad locũ decoctionis et neruos oꝛificij ſtomachi ↄfoꝛtat. Sed an⸗ te pꝛandiũ ſumptũ ↄſtipat. Et ſi qͥs multa et ſepe ex eis comedat:vermes in ventre generãt⸗ ⁊ colicã paſſionẽ durã ⁊ incura⸗ bilem.ꝓuocant.Cibus autẽ ⁊ nutrimẽtuʒ anime eſt gratia dei.ã ſicut dicit Mbs Ex eiſdeʒ nutrimur ex quibus ſumus ⁊c̃. Sumus em̃ ſpiritualiter per gratiam dei⸗ 20

sm illud Apn.j. Coꝛin. xx · S̃a deiſuʒ id quod ſũ. er go ex gr̃a dei nutrimur. Si s ergo ex hoc cibo ſiue nutrimẽto refectus ſit..ꝙꝙ gratiã dei habeat in ſe vtiliter pirũ ſumit:qꝛ nõ obeſt ſʒ ꝓdeſt ſi tribulationẽ incurrit. Nuia licẽt tribulatio grauis lit ad poꝛtandũ:tñ laxat:id ẽ purgat pctm̃ ⁊ confoꝛtat etiã animã ac roboꝛat in bonũ· Nã virtus in inkirmitate ꝑficit:ſii Apls dicit.ij. Coꝛĩ.xij. Sed ſi q;s eſſet ab hoc nu trimẽtoꝛ vacuus ⁊ ieiunꝰ.ſ.gratiã non ha bensꝛtũc enĩ tribulatio nocet ex eo ꝙ ge⸗ nerat ei plerũq;:aut cõſtipationẽi.durici am mẽtis ⁊ deſ perationẽ.autvermẽꝛid eſt
patientie inquietationẽ. aut colicã ꝛid ẽ implacabilẽ iracundie paſſionẽ. Ca. V
⸗.
Moꝛis diuini
ignis cõſeruat ĩ aſperitate cãr 5 nis ⁊ in humilitate mẽtis: cuiꝰ exemplũ apparet in iunipero que ẽ arboꝛ aſpera ⁊ aculeata habẽs folia ſignãs aſpe ritatẽ penitẽtie. Juniperꝰ etiã ignem con⸗ ſeruat:qꝛ ſi accendit᷑ vix extinguit᷑:in tan/ tum vt ſi pꝛune eiꝰ ſub cinerib operiãtur vſq; ad annũ vt dicit᷑ minime etinguã k. vt dicit Iſið. In aſperitate ergo iuniperi accipe aĩperitãtẽ carnis.in cineribus No eiuſdẽ intellige humilitatẽ mẽtis:in qͥbus diutiꝰ ꝑſeuerat diuini feruoꝛ amo rẽ. Itẽ amoꝛ charitatis etiã mala conuertit in bo pa.ã ſicut dicit Apłs Roma. viij. ili⸗ entibus deñ omnia cooperant᷑ in bonũ. utus exemplum aparet in piro:qu ia pi ra ĩmatura que ſunt pontica ⁊ dura ⁊ groſ ſa et ad eſum mala per decoctionem ignis efficiuntur bona. Sic ꝑ decoctionem ⁊ vi⸗ oꝛem ignis charitatis etiã magne ⁊ grof
e aduerſitates cedũt homini in bonũ ſal⸗ tem anime per patientiam quam charitas generat. Mam patiẽs eſt charitas ſicut di eit Apls.j. Coꝛint. xiij. Ztem amoꝛ cha ritatis aſſimilatur ginciberi quod radix ẽ perbe calidum ⁊ humidum:⁊ valet cõtra frigidas cauſas pectoꝛis ⁊ pulmonis:ſto⸗ machi doloꝛẽ ⁊ inteſtinoꝛum mitigat: ven toſitates extenuat. Qnanto autẽ eſt albi⸗ us ⁊ recentius tanto acutius ⁊ meliꝰ. Si⸗ cut gingiber igitur radix eſt herbe:ſic cha ritas eſt radix iuſticie et ſanitatis anime: Ephe. iij· In charitate radicati⁊ fundati. Ipſa etiam cum ſit ignis ſpiritualis eſt ca
tertius
lida qꝛ facit menteʒ feruere:⁊ nihilomi
ẽ humida faciẽs lachꝛymas fũdere. P. lxv. Tranſiuimus per ignẽ ⁊ aquq: ein xiſti nos ĩ refrigeriũ. Ignis ẽ charitat je uoꝛ: aqua lachtymaꝝ humoꝛ.Ex quibidu obus in anima refrigeriũ magnum relin⸗ quitur. Hec eſt que repellit frigus accide cauſantis in pectoꝛe:id ẽ in intelleciu figi das cogitatiões.⁊ in pulmone: idẽinyo luntate frigidas affectiões.ihec eſt etin que mitigat doioꝛes interioꝛes impatin tie vel ire:⁊ extenuat ventoſitates ⁊ infa⸗ tiones vane gloꝛie ⁊ ſupbie.j. Coꝛin. vij Sapientia inflat:charitas edificat. Simi liter eſt amoꝛ dei etiã tanto melioꝛ⁊ acut oꝛ quãto albioꝛ:id eſt můdioꝛ ⁊ recention id eſt feruentioꝛ ne ſcʒ vetuſtate tepeſcu.
Itẽ charitat? amoꝛ aſſimilatpetroſelino.
Meimo ꝓpter oꝛiginẽ:qꝛ maximeinpe tris ⁊ in locis petroſis oꝛitꝛ pꝛopterea di cit petroſelinũ. Loca ãt petroſa ſũt cad imitatoꝝ xp̃i. De quo dicit Apls.. Loi. x.ꝙ petra erat xpᷣs.Et in talibꝰ iuenit ve rus charitatis amoꝛ, Ande ipe diyioe eſt pᷣceptũ meñ vt diligatis inuicẽ ſicutdi lexi vos. Secũdo ꝓpter odoꝛẽ. Nazpe troſelinũ ẽ odoꝛiferũ: qꝛ ſcʒ amatoꝛes de etiã ꝓximoſp bonoꝝ operũ recresntod rem:icut Apls dicit.ij. Loꝛi.ij. Chꝛiſtib nus odoꝛ ſumus. Tertio qꝛ petroſelinũ eſt herba calida ⁊ ſic di retica ⁊ aptiua: diuiſiua ⁊ cõſ umptiua:ſo machi ↄfoꝛtatiua: ⁊ apetitus excitatiui Similiter charitatꝭ amoꝛ mentẽ ealeci⸗ do ⁊ inflammãdo habet virtuteʒ aplil quia coꝛ deo aperit.⁊ diuiſiuã: qꝛd mũdo per contemptũ diuidit. Item cõlunti⸗ uã: qꝛ humoꝛẽ.i.amoꝛẽ peccati conſumit.
Item confoꝛtatiuã: quia cõfoꝛtatabe ne operandum.et appetitus extinctiusm quia ſcilicet mentem excitat ad celeſtis à0 petendum. Caplm: 1 Baritia aſini
latur cepe. Mꝛio ꝓpter con⸗
* plexionis frigiditatẽ:ecpebj Diaſ.eſt frigide ⁊ viſcoſe naturẽ maxime qð eſt oblongum ⁊ illud qð eſt mfum: et ilud quod eſt cruduʒ. Siniliter dugt c et inoꝛdinatus amoꝛ tempoꝛaliũ animam infrigidat caloꝛem charitatis exdu ido⸗
Item inuiſcht eã foꝛtiter capiendo ⁊ te
5
—
m

en un niniri I pnnelyb tiau dydc erict eiuurdui c htmt acdeyen
*
Sse ab
De vegetabilibus ⁊ plantis
kendo:æ p̃eipue ſi ſit oblonga.i.diuturna ſcʒ in homine inueterata:qꝛ tũc ſemꝑ cre⸗ Kit. Itẽ ſi rufa.i.inflãmata ex pauptatis neceſſitate. Itẽ ſi cruda.i.nõ cocta tribu⸗ lationis igne:qͥ aliqũ purgat aĩam vel ſal tem minuit amoꝛẽ mundi. Scðo ꝓpter nutrimẽti modicitatẽ: qꝛ cepe crudũ mo ⸗ dicũ:imo nullũ quaſi nutrimẽtũ coꝛpi tri⸗ buit vt dicit Diaſco. Similiter accumula tio auri modicũ nutrimẽtũ frequẽter con fert etiã eiꝰauari coꝛpi:qꝛ multi ꝓpt̃ auari ciã etiã ᷣm coꝛpꝰ miſere ⁊ tenuiter viuũt: ſed anime penit?ꝰ nulluʒ:quia vtiliter pꝛo anima ſua auarus ſua bona non tribuit. Tertio ꝓpter nocumẽti multiplicitatẽ. Mam cepe crudũ ⁊ comeſtũ colericos off⸗ fendit:qꝛ videlicet auaricia irã ad quam colera inclinat incendit. Item hmõi cepe inflationẽ gignit:qꝛ diuitiaꝝ abundantia auaricia colligit:inflationẽ ſupbie in ducit Itẽ acumine ſuo caput ꝑcutit ⁊ ni⸗ mis comeſtũ inſaniã facit ⁊ terribilia ſom
nia oſtẽdit. Sic nimia ꝓſperitas diuitiaꝝ
quã auari habẽt facit eos infatuari. Itẽ ad litteram habẽt quãdoq; auari ſoninia terribilia ſomniãtes latrones ⁊ pᷣdones: vel qꝛ poſt ſomnũ moꝛtis faciliter eoꝝ di⸗ uitie tanqᷓ; vana ſomnia euaneſcũt. Job. xyvij. Diueſ cũ doꝛmierit nihil ſecũ affert. Aperiet oculos ſuos ⁊ nihil ĩueniet. Itẽ uo odoꝛe facit lachejmari. Quia frequẽ ter auaricia eſt cauſa fletus ⁊ doloꝛis: qe quando auarus ꝑdit que diligit cruciatu ſuo ⁊ doloꝛe cogit᷑ lachꝛymart. Itẽ aua⸗ ricia aſſimilat᷑ iuſquiamo qᷓ ẽ herba vene ⸗ noſa ⁊ moetifera: ꝓpter quod ðꝛ inſania. Et hec vt dicit Diaſc.habet virtutẽ con⸗ ſringendi ⁊ ſomnũ ꝓuocandi. Similiter auaricia veneno cupiditatis extinguit vi talẽ caloꝛẽ charitatis:⁊ ita ẽ cauſa moꝛtis ſpñalis.j. Jok.ij. Si q́s diligit mũdũ nõ ẽ charitas patris in eo. Itẽ cõſtringit coꝛ
auari ad nõ ſubueniendũ pauperi:⁊ bur⸗
ad nõ reſtituendũ.ihec etiã eſt q̃ cauſat
circa ſpũalia pigriciẽ ⁊ negligẽtie ſomnũ: Mõlxxv. Doꝛmierunt ſomnũ ſuum ⁊̃. Capitulum: VII
Onꝰ homo aſ⸗
b ſimilat᷑ arboꝛi bone. Bona ent arboꝛ illa iudicat᷑ ĩ qᷓ ẽ fructuũ
aturital fructuũ plalitaſa fructuũ ſuaui
tas. Et htria tãgũt: Watth. vij· Bona ar boꝛ fructꝰ bonos fac̃. In eo ꝙ diẽ facit fru ctus: tãgit᷑ fructuũ maturitas. Sed in eo
ꝙ dicit fructus in plurali:tangit᷑ fructuuʒ
copioſitas. Dn eo ꝙ dicit bonos:intelligi tur fructuũ ſuauitas. Quedã ergo arbo⸗
res ſũt ex quibꝰ nullus naſcit᷑ fructꝰ ꝓpẽt᷑
defectũ humoꝛis:⁊ ſũt hoĩes ocioſi ⁊ iner
tes:qᷓ ꝓpter defectũ amorꝭnihil boni ope
rant᷑. Añ arboꝛes hmõi ne ocioſe terrã ot cupent excident ⁊ in ignẽ mittent᷑. Mue⸗ dam vero faciũt fructũ ſed paucũ:qð ẽ ꝓ pter paucitatẽ humoꝛis ⁊ calorꝭ. Et tales ſũt in qͥbus ẽ modicus humoꝛ cõpũctiõis: et modicus caloꝛ dilectio nis inuenit᷑ ſine frequẽtia bone opatiõis. Sunt etiã quat⸗ tuoꝛ cauſe glie q̃re.ſ.arboꝛes aliq ſũt fru⸗ ctũ modicũ faciẽtes. Mꝛia ẽ qñ ſunt ni⸗ mis frondoſe:qꝛ humoꝛ qͥ deberet trãſire ad fructꝰ cõuertit᷑ ad folia. Et tales ſunt q́; delectant᷑ tm̃ in folijs verboꝝ.ñ aſſimi⸗ lant᷑ ficulnee cui dñs maledixit Watth. xj Scða cã ẽ qñ nimis ſunt ꝓcere.humoꝛ enĩ a radice aſcendẽs ꝑ arboꝛis altitudi⸗ nẽ⁊ latitudinẽ late ſe diffũdit ⁊ ad ramoſ trãſiens paulatim euaneſcit. Wagni enĩ viri ⁊ pᷣlati aliqñ ſũt ĩfructuoſi:qꝛ ea q̃ de berẽt dare paupibꝰ expẽdũt ĩ ſuis vanita tibꝰ. Ambꝛo. dic. Auis ſe ſociat anibus et pecus pecoꝛibꝰ:piſcis piſcibꝰ: ſolus tu hõ cõſoꝛtẽ excludis:feras ĩcludis: parietẽ ve ſtis auro:⁊ paupeʒ nudas veſtimẽto: pa⸗ nẽ petit paupꝑ ⁊ nõ accipit:equꝰ tuꝰ auꝝ ũ dentibꝰ mãdit. Tertia cã ẽ qñ ſũt nimis vetuſte:qꝛ tũc vt dictũ eſt ð.ca.j.radix in⸗ durat᷑ ⁊ frigiditate ↄſtringunt᷑ poꝛi radi⸗ cis:ita ꝙ humoꝛ ĩgredi nõ põt qͥ; plãta nu triat᷑ ⁊ fructificet. Sed ſi ꝑfoꝛet᷑ radix aut ſcindat ⁊ illi ſciſſure imitat᷑ lapis tũc trahi tur ſuccꝰ ꝑ lignũ radicis ⁊ purificat᷑ ⁊ fer tilioꝛ efficit᷑.ſiẽ dic hs de amygdalo an tiq̃ ſi ꝑfoꝛet᷑ radix eiꝰ. Qñ igit᷑ aliqͥs ẽ ve⸗ tulus in pctõ tria foꝛamĩa ſiue ſciſſuras in coꝛde ſuo optʒ facẽ.pᷣmñ ꝑ doloꝛẽ ↄtritio⸗ nis.ſcõᷣm ꝑ pudoꝛẽ ↄfeſſiõis.tertiũ ꝑ labo rẽ ſatiffactõis. Quarta cã ẽ qñ arboꝛ ñ õputat᷑: qꝛ tũc humoꝛ qͥ ↄuerteret᷑ ĩ fructũ ĩ ramuſculos ſuꝑfluos ⁊ iutiles. ñ arboꝛ meliꝰ fructificat ſi hõ ab eo ſup⸗ flua remoueat eo ꝙ humoꝛ qͥ trãſit ĩ nutri mẽtũ ſupfluoꝝ ilt remotꝭ trãſit ĩ fructum. Job xv. Oẽʒ qͥ facit fructũ purgabit enm

Pier tertins
vt fructũ plꝰafferat.Et iõ purgatiõi plãta trahit ad ſuã qualitatẽ.Et ſignificat ve⸗ rũ ĩ vere ẽ inſiſtẽdũ. Silr ſi hõ reſecat a ſe bum dei quod aiaʒ ſic immutat ꝙ que i upꝑfiuitates cibi potus ⁊ ſomni ⁊ alioꝛum mo faciebat fructꝰ amaros ⁊ noxios:po/ hmẽõi efficit aptus ad magis abundandũ ſtea faẽ fructꝰdulces ⁊ ſalutiferoſ: Jaco in ſpũalibus fructibꝰ ⁊ penitẽtie opibus. In mãſuetudẽe ſuſcipite inſitũ veĩpũtqd Et nota ꝙ rami arboꝝ quanto plus ſunt põt ſaluare aĩas veſtras. Itẽ nota ꝙbo onuſti fructibꝰ tantomagis inclinanf:q⁊ nus hõ malo aſſociatꝰ nonnũq; ei maici fancti viri quãto plus abůũdant bonis oꝑi am impedit aut tollit. Cuiꝰ exemplů appa
bus tantomagis humilian᷑. Mnedaim ret in piris: qꝛ hoc habẽt pira ꝓpꝛũ in
gũt arboꝛes ſůt q̃ᷓ licet fructꝰ multos ha/ xime ſilueſtria:ꝙ cũ fungis malil acceyt beant:nõ tñ faciũt eos bonos. Wath.vij. omnẽ ab eis auferũt leſionẽ: puluis eti Wala arboꝛ fructus malos facit. Quan/ piri ſilueſtris bibitꝰ valet ſimiliter ↄtra fů⸗ doq; tñ contingit ꝙ arboꝛ mala a ſua ma gos. Quid aũt ꝝ ſilueſtre pirũ nili honh ticia trãſmuta᷑ ĩ arboꝛẽ bonã.⁊ ꝙ bonos nem intelligimꝰ bonũ a maloꝛũ hominun fructus ꝓducẽs efficit᷑. Sed ad hãc tranſ quidẽ cõſoꝛtio ⁊ cõtagio ſemotũ ⁊ out⸗ mutationẽ arboꝛis ſũt quattuoꝛ neceſſa/ num ſolitudini deditũ vel in ſepe peniten tia. Pꝛio laboꝛ. Nã ſicut Ariſto. dicit. tie poſitũ?uius tñ ſocietas ⁊ penitents Zrboꝛes ſilueſtres ꝑ debitã culturã effici fungi maliciã.i.hoĩs mali neqͥtiã ſuis ple untur oꝛtenſes.⁊ ponit exemplum deamy runq; aut exemplis:aut monitis velmen gdaloꝛque ſi ẽ amara ꝑ culturã efficit dul tis imnpedit vel tollit.eius etiã puluis idi tis. Sic homo debet coꝛ ſuñ colere ⁊ pur⸗/ humilitas viſa: vel puluis.i.moꝛs ei co gre ⁊ tũc bonos fructus faciet. Secun pus incinerãs ⁊ aniam gloꝛificans etiun
o neceſſarius ẽ locus. Dicit enĩ Pbs ꝙ quandoq; maliciã pctõꝛũ immutat. Nan quedã plante in vno loco faciũt fructuʒ ꝑ etiã poſt moꝛtẽ ſancti nonnunqᷓ; peccato⸗ nicioſum qᷓ tranſplantate faciũt fructũ bo res conuertũt ⁊ euellũt. Itẽ nota ꝙ bo nñ. Et põit exemplũ de iuſquiamo:qꝛ qð nus homo aſſimilat croco. In quo pim in perſia ẽ natũ trãſlatũ in egyptũ eſt ꝑni/ poſſumꝰ notare bonitatis indiciũ. Nui cioſũ:ſedĩ hierlm trãſlatũ fit comeſtibile crocũ eſt optimũ quod eſt recens: odous et bonũ. Silr animꝰ hoĩs ꝑ trãſlationẽ pe boni:longum:purũ:album:integrun in nitẽtie de malo ſtatu in bonũ ↄuertit. Añ ſpiramine bonũ: ⁊ cũ tãgit᷑ tingit manũ: in egypto.i.ĩ tenebꝛis pctĩ poſitꝰ ẽ pnicio et leniter ẽ acutũ. Similiter ille interb ſus ⁊ malus:ſed ĩ hieriim.i.in pace iuſticie nos ⁊ ſanctos viros optimꝰ qui eſt reci et ↄſcientie ꝑ penitẽtiã trãſplãtatꝰ efficit et feruens in opere:odoꝛiferꝰi.redolens bonꝰ ⁊ ſalutiferꝰ. Mota tñ ꝙ pctõꝛi nõ ꝓ⸗ in hominũ opiniõe. Itẽ longus·⸗ pſeue deſt trãſmutatio loci ſine mutatiõe animi. rans in bona cõuerſatione: albusi· pu⸗ Naã ſiẽ dĩ Berñ. Mec lucifero ꝓfuit locuſ in intentiõe:integer:id eſt caſtus ſine c
celi:nec ade locus paradiſi:nec loth locꝰ nis coꝛruptione:⁊ bonus in ſpiraminei.
mõtis excelſi:nec filijs irael locꝰ deſerti. in conuerſatiõe ſiue exhoꝛtatibe: colon vñ interrogat? e adã cur loco uus manus tangẽtis i.impꝛeſſiuꝰ ſue v⸗ rũ mutstio nihil et ad mutationem tutis in ſui adheſione. lle ein manũ t⸗
vitioꝝ? Rñdit: õ ẽ mirñ ſi mutãdo locũ gentis ſe ſuo coloꝛe tingit qͥ ſibigbercà
nõ mutas vitiũ:qꝛ circũfers ſemꝑ teipſũ. tem ad imitationẽ ſuoꝛũ opeꝝ vel ſuarun Tertio neceſſariũ ẽ tẽpꝰ. icit eĩ Ariſto. virtutũ trahit.vel ille manũ tangentis ſe ꝙ plures plante plãtant᷑ in vere:in autũ/ ſuo coloꝛe tingit qͥ ſe ledenti beneſiciũ poꝛ no pauce:paucioꝛes in hyeme:pauciſſime rigit quod ptinet ad viros pfectos Je in eſtate. Plãtatio ð ſpũalis ↄueniẽtiꝰ fit qui eſt acutus leniter in alioꝛů coꝛrectiðt in vere.i.in temꝑe iuuentutis qᷓ in autum ſiue increpatiõe. Debet em̃ eſſe gcuins 1 no iature etatꝰ: vel in hyeme ſenectutꝰ:v pungendo:ſed lenis in pcutiendo⸗ in eſtate:id eſt in fernoꝛe male conſuetudi neceſſariũ in coꝛreptiõe delinquentis Acl
nis vbi totus humoꝛ deuotionis ⁊ gratie men ſeueritatis cũ dulcoꝛe lenitatis · S⸗
deſiccatur. MQuarto neceſſarius eſt ſur cundo notamꝰ in croco natiuitatis tulus qͥ trunco inſertus totã eiꝰ virtutem Mam ſiẽ dicit iaſco. ꝛientalis melo

De vegetabilibus? plantis
eſt qᷓ; occidentalis:qꝛ ſcilicet contempla⸗ tiuus melioꝛ eſt qᷓ; actiuꝰ ex eo ꝙ contem⸗ platiuꝰ eſt caloꝛe folis.i.amoꝛe xp̃i magis calefactꝰ.⁊ ſplendoꝛe.i.ſapientia magis il luſtratus ſicut pars oꝛientalis excedit in caloꝛe ⁊ ſpiẽdoꝛe. Tertio notamꝰĩ cro⸗ co floꝛietatis a pectũꝛ ꝓducit enĩ crocum floꝛem caput habentẽ ad viole modũ et in medio tres ramulos. Nuaſi aũt flos cro ⸗ ci eſt cõuerſatio viri boni q̃ debet eſſe pur purea per charitatem: violatia per humi⸗ litatem:⁊ triplicata per fructificationem: ſcilicet vt fructificet deo ſibi et pꝛoximo. Ael ſicut dicit Bern. At viuat humiliter deoꝛoꝛdinate ſibi:⁊ ſocialit᷑ꝓxio. Quar to notamꝰ in croco cõplexionis tẽperamẽ tum:ẽ eĩ calidũ ⁊ ſiccũ in pꝛĩo gradu et in ſuis qualitatibꝰ temperatũ. Sic etiã bo⸗ nus hõ ⁊ pꝛudens ⁊ in caliditate.i.ſpũali feruoꝛe ⁊ in ſiccitate.i.ĩ abſtinẽtie extenua tione tempatus eſt ᷣm debitum gradũ.i. diſcretiõis modũ. Quinto notamꝰ cro co vtilitatꝭ effectũ. Mã crocũ muitũ ẽ con ⸗ foꝛtatiuũ:⁊ valet ↄtra debilitatẽ ſtomachi et cõtra coꝛdis defectũ:qꝛ boni multũ ali⸗ os confoꝛtãt:debiles.i.tepidoſ:⁊ coꝛde de fictẽtes. i.puſillanimes vigoꝛando ſuis cõ ilijs exhoꝛtationibus ⁊ exemplis. Capitulum: VII
Gnia maliſvel
b etiä inter ſe inuicẽ differũt moꝛa liter:ſicut differũt inter ſe plan te naturaliter. Differũt enĩ plante vłlarbo res a ſe inuicẽ. Mꝛio ĩ ſemiĩbꝰ:qꝛ quedaʒ eaꝝ ex ſemine bono generant᷑ quedã vero ex malo.Et dic̃ Album̃.ꝙ ex malo ſemine nõ ꝓueniũt de facili bone plãte:nec ex bo no de facili male:qᷓ;uis in anialibus ⁊ po · tiſſime in hoĩbus ſepe videat᷑ ↄtrariũ.Cu ius ratio ẽ vt idẽ diẽ̃:qꝛ plãta eſt terre affi xa ꝓpt̃ quod vnifoꝛme a terra recipit nu ⸗ trimentum:anialia vero nõ ſic.tum ꝓpter varietatẽ cõplexionis.tum ꝓpter volubi litatem volũtatis.ſi inlrer inter hoĩes ili homĩes ex malo ſemie naſcũt᷑ qͥ maloꝝ exempla imitantur. Sed qͥ bonoꝛũ imitan⸗ tur veſtigia illi ex bono ſemine oꝛiuntur. Walum eni ſemenꝛeſt ſemẽ vitioꝛũ quod ſeminauit diabolus. Mã ſuperbiam ſemi⸗ nauit in adam:inuidiam in Cain: inconti Ventiam in Lamech:gulam in Eſau:aus/
riciam in Balaã:iram in Saul:aceidiã in Achitophel. Añ qͥ ĩ huiuſmodi vitijs illos imitant᷑:hi ſũt qͥ ex malo ſemine naſcunt᷑. Ande ðꝛ in epiſtola Jude: Ae illis qͥ ĩ vi⸗ am Cain abierũt:⁊ erroꝛe balaam ſedu⸗ cti ſũt. Bonũ autẽ ſemen eſt qð ſeminauit xp̃s:ſcʒ humilitatẽ in matre:fidẽ in centu rione:abſtinẽtiam in iohanne baptiſta:cð tinentiã virginitatis in iohãne cuangeli⸗ ſta et ſic de alijs virtutibꝰꝛin quibus qͥ eoſ imitant᷑ ex optimo ſemine naſcunt. Nota tamẽ ꝙ arboꝛ ſiue planta ex malo ſemine nata bona eftici põt auxilio culture. An⸗ de dicit Ariſto.in libꝛo de vegetabilibus et plantis: ꝙ ſi ſcindat᷑ radix arboꝛis ⁊ il⸗ li ſciſſure ĩmittat lapis:fecunda fiet ſi erat ſterilis. Cuiꝰ ratio eſt ſecundũ albumaſar qꝛ ꝑ ſciſſurã ſit groſſi ⁊ noxij humor! eua⸗ poꝛatio ⁊ caloꝛis aeris circũſtantis attra⸗ ctio cuius virtute fit iilius mali humorcõ ſumptio ⁊ quedam plante innouatio. Ipe etiã IpPhs diẽ̃ malogranata ſtercoꝛe poꝛci no fimata ⁊ aqua dulci rigata melioꝛatur. Sicut ergo de malicia mutatur in bonita⸗ tem auxilio culture:ita malus homo effici tur bonꝰ auxilio penitẽtie. Sed debet fie⸗ riſciſſio.i.apertio radicisi.coꝛdis ꝑ cõtri tionẽ:⁊ or? ꝑ cõfeſſionẽ:⁊ immitti lapis.i. Pſeuerantie firmitas vel ↄſtãtie ſoliditas apponiꝛ⁊ fimus humilitatis cũ aqua com punctionis vel doctrine ſpirituałqͥ dulciſ eſt. vel aqua hec apponẽda eſt elemoſyna qꝛ ignẽ ardentẽ extinguit aqua ⁊ elemoſy na reſiſtit peccatis:Ecci.iij. Secñdo dif ferunt plante ſiue arboꝛes quo ad locũ ſi⸗ ue ſitum Fm que inuenitur in eis triplex differẽtia: vna eſt quo ad abũdantiam hu moꝛis:qꝛ quedã plante naſcunt in terra: quedã in aqua:quedã in petra.nõ tñ om⸗ nino ſine terra: quedãwero in arena. Sed que in petra paꝝ creſcũt:qꝛ humoꝛ ẽ pau⸗ cus ⁊ cito areſcũt niſi ꝑ appoſitionẽ humo ris ⁊ terre ab hominibꝰ adiuuent᷑. Sic qͥ;⸗ damn homines ſpiritales ſũt plantati ĩ ter ra.i.humilitate fundati. Terra eni eſt ele
mentũ infimũ ⁊ ſtabile ⁊ iõ deſignat hu⸗
miles:⁊ hene pꝛoficiunt: qꝛ om̃is qͥ ſe hu⸗
miliat exaltabtur. Luce.xiiij. Quidã ve⸗
ro plantati ſůt in aqua gratie vel peniten
tie vel ſapientie:⁊ iſti etiã creſcũt vl ꝓfici⸗
unt. Mõ.j. Erit tanqᷓ; lignum qð planta⸗
tum eſt ſecus decurſus squgrum ⁊c̃. Qui 8 3

dam vero in petra.i.in coꝛde duro ⁊ parũ deuoto.⁊ iſti cito deficiũt. Mã petra ẽ du⸗ ra ⁊ paꝝ humoꝛoſa: Luce.viij· Alind ceci dit ſupꝛa petrã ⁊ eyoꝛtum aruit qꝛ nõ ha⸗ bebat humoꝛẽ. Quidã ſũt plantati in are
naꝛin qͥbus ſcʒ nullꝰ ẽ humoꝛ gr̃e diuine. Mam arena dicit᷑ ab ariditate. Iſti ſüt pec
tatoꝛes quoꝝ fructus vani ⁊ inutiles ſůt. Mota ergo ſicut dic Ariſto.ꝙ plante que
naſcunt in locis aridis:ſũt parue quãtita
tis ꝓpter paucitatẽ humoꝛis. Que vero in locis humidis flunuialibꝰ ⁊ maritimis: ſũt maioꝛis quãtitatis ꝓpter abũdantiam humoꝛis.Ille tñ q̃ creſcũt iuxta ripas ma riũ ſalſoꝝ nõ multũ creſcũt ꝓpter arenaꝝ multitudinẽ ⁊ attracti humoꝛis ſiccitatẽ. Sed ſicut idem Phs dicit: iuxta mare rn bꝛũ hoc fallit vbi arboꝛes magne fiunt ꝓ pter abundantiã humorl ⁊ calor?.Ex qͥbꝰ patet ꝙ in hoĩbus ſicut in arboꝛibꝰ tanto magis fit augmentũ(in arboꝛibꝰ qͥdẽ coꝛ⸗ poꝛale:ĩ hoĩhꝰ vero ſpũale)qᷓ;to magabũ dat caloꝛ ⁊ humoꝛ.ſ.in hoĩbus caloꝛ dile⸗ ctionis ⁊ humoꝛ deuotiõis. Sʒ cauenduʒ eſt ne ſit humoꝛ ſalſus.i.deuotio triſtis et ſicca ſicut hypocritaꝝ: de qͥbus dñs dixit Watth.vj. Molite fieri ſicut hypocrite tri ſtes:ſed debet eẽ deuotio leta ⁊ dulcis.ni ſi eſſet foꝛſitã triſticia ꝓneniẽs: vel ex pe⸗ nitẽtia ẽ peccati recoꝛdatiõe: vel ex pal⸗ ſionis xp̃i cõpaſſiõe.qᷓ ͥdẽ ambo ꝑ mare rubꝛũ deſignant᷑. nia vtraq; cõpunctto ſeu deuotio licet ſalſa vł amara ſit:tñ aĩaʒ ipinguat ⁊ auget. Scða differẽtia local attendit᷑ in plantꝭ reſpectu caloꝛis ſolart. Mã plante q̃ ſite ſũt verſus oꝛiẽtẽ citiꝰ cõ⸗ naleſcũt ꝓpter aſpectũ ſolis ⁊ ſufficientiã caloꝛis. Sed verſus occidentẽ ecõtrario ſe habẽt ꝓpter defectũ caloꝛis ſolis. vt dicit Ariſto. Ex qͥ habet̃ ꝙ anĩa citiꝰ cõualeſcit in ſpũ:ſi ſit ĩ ea aſpectꝰ ſolis.i.diſcretio ra tionis:⁊ ſufficiẽtia calori.i.debita mẽſura dilectõis. De qua ðᷣꝛ:Diliges dñm deñ ex toto coꝛde tuo ⁊c̃. Tertia differẽtia loca lis artendit᷑ in plantis ſᷣm temperiẽ aeris. Mã ſiẽ diẽ Albumaſar: Si ger vbi naſcit᷑ plãta fuerit nimis calidus:poꝛis apꝑtis ca oꝛ natural euapoꝛabit:⁊ ita plãta ſiccabi⸗ tur. Si vero frigidꝰ nimis plantã ſuffoca bit:ſʒ tẽperies eiꝰ nutriet ⁊ Aſeruabit. Sic plãtationẽ pnie ĩ hoĩe ardoꝛ luxurie vł gu
*
*
Piber tertius
le euacuat:frigꝰ accidie diſſipat. Sʒ tga⸗
ta abſtinẽtia nutrit ⁊ ↄſeruat. Mota g ßm Ariſto. Plãta qᷓ̃ttuoꝛ wei e terminatoꝛ⁊ in ſua ſpẽ pfecto:maturoe: putredine ſeruato. Itẽ loco plãte ↄgro⸗ Tertio humoꝛe moderato.⁊ dico modt rato:qꝛ ex humort tẽꝑie magis ſeruatpij te nutrimẽtũ.QAuia ſi humiditas fueritnt nia:poꝛoꝝ opilatio fit ꝑ qͥs nutrimẽtũni ſit ad ĩcremẽtũ arborꝭ.Et eodẽ mõ ſiccinꝭ ſi ſuꝑabundauerit: poꝛoꝝ ⁊ viaꝝ ↄſtrictio erit:⁊ ſic vtroq; mõ ĩpediet᷑ nutritio arbo ris. Sed ſi ↄtẽpatio fuerit calorꝭ ⁊ humo⸗ ris: erit ꝓceſſus plãte oꝛdinatus ⁊ vtils. Quarto indiget planta:vt dictũ ẽ gere mediocriter tempato. Eodẽ mõ aia peniti tis indiget femie ſpũal doctrine. De qu Luce. viij. Semẽ ẽ verbů dei.⁊ iſtud ſemi debet eſſe terminatũ ⁊ mẽſuratũ tn capʒ citatẽ audiẽtiũ:⁊ ß̃ʒ regulas fidei cathol ce. Itẽ ſeie elemoſyne. e qͥ Apls: u ſemĩat in bñdictõibꝰ ⁊c̃.ij. Coꝛĩ.ix. Ethot ſemẽ debet eſſe in ſua ſpecie ꝑfectũ ꝑ cha⸗ ritatẽ.ſ.vt elemoſyna in charitate fiat di/ co in ſua ſpecie:qꝛ plures ſũt elemoſynaꝝ ſpecies ⁊ modi ſiue coꝛpaliũ ſiue ſpůaliũ tẽ indiget ſemĩe oꝑatiõiſ bone. De quo cẽs.xj. Pane ſemĩa ſemẽ tuũ:⁊velpene ceſſet manus tua.i.bona opa oparine di ſinas:⁊ in mane iuuentuti:⁊ in veſpeſene ctutis. Hoc ſemen debet eſſe matuꝝ aadi⸗ ſcretiõeʒ vt.ſ.cũ debita maturitaten diſre tione ponũ opus fiat. Itẽ ſemine diuine gre ſine quo alia nihil valerẽt. Etdeble⸗ mine vꝛ.j. Joh.iij. Semẽ eiꝰ.i.grai eo ⸗ net. hoc ſemẽ debet ↄſeruari a putredine petĩ cũ q̃ eſſe nõ põt. Secundo indig plantatio pnĩe loco ſibi ↄgruo. Nã al cus cõpetit ploꝛãti vel oꝛãti.ſ.ſecrer: gli elemoſynã faciẽti: qꝛ publicus vbi it ſ ↄueniãt paupes:ſʒ nõ publicꝰ ad oſtẽtti onẽ:ſimilr alia loca cõpetũt actinis talij cõtẽplatiuis. Vertio indiget humoꝛe nutrimẽtali ⁊ cibo tꝑato vt fit q̃dam ab nẽtia:ſʒ tñ diſcreta. Auarto indiget 3⸗ re mediocrit᷑?pato. In gere eni q multa⸗ rũ varietatũ ẽ fuſcepiiuꝰ:penitẽs intell tur ſpũs qᷓ tparꝰeẽ medioerit᷑ debet · Aui nec nimis calidꝰ: vt aliqͥd ſibi ſupꝛa viles
—— e———
aſſumat tanqᷓ; pᷣſumptuoſus: nec nimi
ñalt gruẽtia negli⸗ gtdus vt.ſ.ſpũalia ⁊ ſibi ↄgruliã negli⸗ gat tanqᷓ; ſit accidioſus:ß debet eſſe p 6. ferctionẽ oꝛdinate tẽꝑatꝰ. Tentio diue⸗

——
růt arboꝛes in ptibꝰſ.partiũ ſuaꝝ multi⸗ tudine ⁊ paucitate:magnitudine ⁊ ꝑuita⸗ te:foꝛtitudine ⁊ debilitate. Luius diuerſi tatꝭ cã eſt diuerſitas humoꝛis:qͥ ĩ aliqͥbus eſt lacteus vt in ficubꝰ⁊⁊ talis in latũ ⁊ in longũ ẽ ad ſe diffundendũ idoneꝰ. In q⸗ buſdã vero ẽ viſcoſus: vñ nec ad extenſio nẽ aptus.In qͥbuſdã vero ẽ acutꝰqͥ ex ſua foꝛtitudine ad multã extẽſionẽ ẽ aptꝰ. Et raritas arboꝛis accidit ꝓpter inſufficien tiã humoꝛis: ſpiſſitudo vero ꝓpt᷑ ſufficiẽ tiq̃ caloꝛis ad ↄdẽſationẽ humoꝛis. Qua ſi aũt humoꝛ lacteus qͥ ꝑuuli.i.incipiẽtes nutriunt᷑ ẽ deuotio actiuoꝝ. Sʒ quaſi hu ⸗ moꝛ acutus ⁊ ſubtilioꝛ ẽ contẽplatiuoꝝ in qbus etiã ẽ caloꝛis charitatis abũdantia. Et i tales habẽt ptes.i.ramos opeꝝ plu res ꝑ frequẽtiã:maioꝛes.i.ſõgioꝛes ꝓpt᷑ ꝑ ſeuerantiã: ⁊ foꝛtioꝛes ꝓpt̃ ↄſtãtiã ſiue pa tiẽtiã. Sʒ q̃ſi humoꝛ viſcoſus ẽ amoꝛ ꝓpꝛi us auaroꝝ qͥ ab eis nõ ſeꝑat᷑.nec faciłr ad alios extendit. Ande deficit in eis caloꝛ ⁊ charitas: quia charitas nõ querit que ſua
S unt. Et iõ coꝛum ꝑtes ⁊rami.i.opa ſiue
dona ſunt paucioꝛa minoꝛa ⁊ debilioꝛa.
Qnarto differct arboꝛes in frondibꝰ. Et pᷣmo in froncjtũ vartatiõe:qꝛ quedam
arboꝛes ſiue—— folia aſpera ꝓ ⸗ pter dñiñ terreſtxeitatis ⁊ ſiccitati. Mue⸗
† dam vero habẽt folia lenia ꝓpter eq̃litatẽ
aque humectant? ⁊ ꝓpoꝛtionẽ debitã cali ditatk. Sic ſupbi in qͥbꝰ dominat᷑ amoꝛ ter reſtris ⁊ ſiccitas:qꝛ carẽt humoꝛe pietatis habẽt folia.i.vba aſpera:B ẽ ↄtumelioſa et alios aſpantia. Sz illi qͥ humectant᷑ aqᷓ diuĩe ſapiẽtie ĩ qͥbꝰ exiſtit debita caliditaf charitatꝭ ⁊ beniuolẽtie:hi habẽt folia.i.) ba lenia ⁊ dulcia. Itẽ differũt arboꝛes
in folioꝝ duratiõe:qꝛ qͥbuſdã arboꝛibꝰ fo
lia cito cadũt ꝓpt᷑ humoꝛẽ raꝝ nõ vnctuo
fum ⁊ cito ſiccabilẽ. In qͥbuſdam vo ꝑma nẽt diu ꝓpter cãm Ztrariã. Silr in illis q́
bus deeſt vnctuoſus humoꝛ gr̃e ⁊ deuotio nis cito cadũt folia:qꝛ cito deſer̃t ꝓmiſſa. Nã ſiẽ facili᷑ vᷣbis ꝓmittũt:ita facilr ⁊ ci
toa Pmiſſis deficiũt. Sʒ illi ĩ qͥbus econ ⸗
trario ẽ gf̃a ⁊ deuotio firmi ſũt ĩ ꝓmiſſis: et iſti fũt ſicut arboꝛes ex qͥbꝰ folia nõ ca⸗ dũt. Mð.j. Et folium eiꝰ nõ defluet. Añ tůc foliũ defluit qñ facit ↄtrariũ eiꝰ quod alijs dicit. Itẽ folia arboꝝ differũt in ſi⸗ guratiõe. Muia quarundam arboꝛum ſũt
e vegetabilibns ⁊ plantis
folia ſtricta:q̃rũdã lata:q̃rũdã acuta:qᷓrũ dã rotũda: q̃rũdã ſciſſa: q̃rũdam ſolida qᷓ oĩa variã t᷑ᷣm varitatẽ humoꝛis magis vł̃ minꝰ terreſtris vel viſcoſi:⁊ ꝓpter caloꝛẽ equaliter vel inequaliter humoꝛem exten⸗ dentem. In hoc autẽ ſignificatur ꝙ ver ba ſiue coꝛrigentiũ ſiue docentium ſiue cõ⸗ ſulentiuʒ nõ ſemper debẽt eſſe vnifoꝛmia: ſed diuerſificari debẽt nõ ſolũ ĩ ſubſtãtia: ſed etiã in modo ꝓferendi:km exigentiaʒ pſonaꝝ negocioꝝ locoꝝ ⁊ tẽpoꝛũ. MQui to differũt arboꝛes in floꝛibꝰ. Quia q̃das arboꝛes floꝛẽt qð eſt ꝓpter puri ⁊ ſubtilis humoꝛis exiſtẽtiã in medulla. Quedã ve ro ſũt q̃ nõ floꝛent ꝓpt᷑ nimiã viſcoſitatem humoꝛis: eo ꝙ ſubtiliari nõ poſſit:nec pꝛo pter ſuã vnctuoſitatẽ in ſubtilẽ foꝝ ſpſtã⸗ tiam dilatari vt patet in ficu. Quedã etiã nõ hahẽt floꝛes ꝓpter liqͥditatẽ q̃ nõ põt in floꝝ ſubſtãtiã coagulari:vt pere in pal ma ⁊ ſilibus de qͥbus exemplificat Mhs. Mer floꝛes qͥ ex ſubtili ⁊ puro generãt᷑ liquoꝛe:intelligũt᷑ ſubtiles meditatõ es et pure:⁊ ↄſideratiões cõtemplantiũ qᷓ req⸗ runt puritatẽ affectus ⁊ ſubtilitatẽ intelie ctus. Añ nõ in oĩbꝰ arboꝛibus.i.in omni⸗ bus hoibꝰ etiã bonis hec inueniũtur: ex eo ꝙ in qͥbuſdã licet ſit humoꝛ vnctuoſus deuotiõis ⁊ g̃e tñ ẽ groſſus.Quia lʒ qui dã habeãt mentẽ deuotã:tñ habẽt eã ſim plicem et groſſam: ⁊ ideo non aptam ad ſubtilioꝛa contemplanda.et licet nõ habe ant floꝛes tamẽ poſſunt habere dulccſ fru ctus:id eſt oꝑa ſicut habẽt iſte arboꝛes fi⸗ cus et palma. Illi aũt in qͥbus abũdat liquidꝰ⁊ fluidus humoꝛ carnis:id ẽ amoꝛ carnalis multo minus apti ſunt ad floꝛes contẽplatiõis habendos. Sexta differen ⸗ tia eſt in fructibus. Quia quedam arbo⸗ res ſũt infructuoſe q̃ͥ fructus nõ ꝓducũt: ſed folia tantũ emittũt. Et talibus aſſimi⸗ lant᷑ mali xp̃iani:qͥ verba ↄfeſſionis fidei habẽt:ſʒ operã fidei non habẽt Apts Ti⸗ tum.j. Confitent᷑ ſe noſſe deuʒ:factis au tem negãt. Itẽ mali doctoꝛes ⁊ pꝛelati q́ ſolum hahent verba doctrine ſed non ope ra vite: Watth.xxiij. Dicũt eĩ ⁊ nõ faciũt. Itẽ illi qui verbis pꝛomittũt vel vouẽt: ſed facto pꝛomiſſa vel vota non implent. De quibus dicitur: Eccleſiaſtes.v. We⸗ lius eſt non vouere qᷓ; poſt pꝛomiſſa vo⸗ ta non reddere. Diſplicet enim deo infide⸗
4.

lis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio. Quedam vo arbo⸗ res fũt fructuoſe. Circa quod notãdũ ꝙ arboꝛ ad fructificandũ indiget triplici ex terioꝛi fomẽto. humoꝛe terre nutriente. Mã m Phn terra eſt mater plantaꝝ: eo ꝙ ſuo humoꝛe plantã moꝛe matris nutri⸗ atꝛex quo etiã nutrimẽto ⁊ humoꝛe fruct? ꝓducit᷑. Indiget etiã ſole humoꝛẽ ipᷣm in medulla digerẽte ⁊ p̃parãte:qꝛ humoꝛ nu trimẽtalis nõ põt in plãta trãſire ad mate riã fructuũ niſi pꝛius ealoꝛe ip̃ius plante adiũcto caloꝛe ſolis decoquat᷑ ⁊ digera ⁊ ad locũ emiſſionis fructꝰ attrahat᷑ · Et hĩc eſt ꝙ in vere quãdo caloꝛ ſolis incipit au⸗ geri plãte folia ⁊ fructꝰ incipiũt emittere · quia ſol ſuo caloꝛe ptes plante ⁊ humoꝛeſ ſtrictos a frigoꝛe pᷣcedente reſoluit ⁊ dige rit:⁊ ad loca debita attrahit ⁊ deduẽ᷑. Et hinc ẽ etiã ꝙ in locis multũ a ſole remotis plante pauce ſũt ⁊ nð fructificãt.vt dicit
Zriſtote. Cuius ratio ẽ ᷣm Qlbumaſar:
quia illi qͥ ſunt directe ſub ſeptẽtrione diẽ habẽt ꝑ dimidiũ annũ ↄtinue:⁊ ꝑ aliũ di⸗ midiũ annũ habẽt noctẽ. In eſtate igitur nõ põt ibi creſcere plãta: ꝓpter nimiũ ca⸗ loꝛẽ:nee in hyeme ꝓpter maximã frigoꝛis continuationẽ. ꝓpter quod ſicut diẽ̃ Vri⸗ ſto.plãta ibi generata nõ habet vires ad fructus ꝓducendos deficiẽte cã. Nã ca⸗ loꝛ qͥ eſt cauſa plãtaꝝ ⁊ fructuũ in vna ꝑte anni oĩno modũ excedit:ĩ alia vo ꝑte oĩ⸗ no deficit. Tertio indiget planta tẽpe. Dndiget eĩ hyeme ad humoꝛis ſeminal ag gregationẽ:⁊ vere ad humoꝛis emiſſionẽ: tũc enĩ nõ eſt frigus vehemẽs humoꝛẽ cõ pꝛimẽs: nec caloꝛ vehement̃ adurẽſ.vłhu moꝛẽ ↄſumens. Indiget etiã eſtate ad fru ctuũ maturationẽ:⁊ autũno ad fructuum repletionẽ ⁊ collectionẽ. Sicut 3 plãta hil tribus indiget ad fructificandũ:ſic etiam hõ ad bene operandũ ⁊ pᷣcipue in operibꝰ actiue vite.ſ.caloꝛe charitatis cũ humoꝛe pietatis ⁊ diſcretiõe ſiue poꝛtunitate tẽ⸗ poꝛis. Omni enĩ opi ſiue rei tp̃s eſt vt ðꝛ Ecẽs. viij. el ad fructificandũ ꝑ opa pe⸗ nitẽtie indiget hõ his tribꝰ.ſ.humoꝛe com punctionis:qͥ ſcʒ ẽ plante.i.anie plãgẽtis quoddã nutrimẽtũ: ſcʒ humoꝛ lachꝛyinaꝝ ᷣm illud Mð xlj. Fuerunt mihi lacheyme mee panes die ac nocte. Itẽ feruoꝛe di⸗ lectionis ꝑ quẽ mens qᷓ ðᷣmo fuerat pecca to cõſtricta reſoluitur: humoꝛ deuotionis
er tertius
attrahit et decoquit᷑ dũ fernens eficin
ad bonoꝝ operũ ꝓductionẽ pducit.Se attende ꝙ feruoꝛ penitẽtis vt bene fruci⸗ ficet debet eſſe tẽperatus.i.diſcrerꝰ vt etij dictũ eſt ſuꝑius:ita vt neq; deficiat ꝑacc die frigoꝛẽ neq; excedat ꝑ ĩdiſcretionẽ diget enĩ hyeme:id eſt tẽꝑe ſuo quo ſe zd erterioꝛibus ad interioꝛa recolligat:⁊x/ re.i.tꝑe quo abundant humoꝛẽ pietatis opera miſericoꝛdie emittat. Itẽ eſtatein qua ꝑ contẽplationis meditationẽ vel on tionem ſeip̃m ad feruoꝛem accendat:vt ſi fructus maturos.i.oꝑa pꝑfecta exhibeat
uſq; finaliter ſequatur autumnus: id
moꝛtis tempus quo ſue vite ⁊ totius tpis fructus:id eſt pꝛemia colligat. La. M
Harital aſimi c latur radici. Prio ratiõe oi inis. Quia ex humoꝛede ter⸗ ra accomodato ⁊ caloꝛis celeſtis beneſ⸗ cio radiꝝx generat᷑:⁊ a caloꝛe celeſti totape netratur:nutritur ⁊ ↄſeruat. Similitere; humoꝛe deuotionis attracto ꝑ feruoꝛen oꝛationis ⁊ beneficio celeſtis caloꝛis iſu⸗ perni ⁊ inereati amoꝛis qͥ eſt ſpũſſaneus generatur.i.diffunditur radix charitati. et ab ip̃o caloꝛe celeſti.i.ſpũſancto nutn et conjeruatur. Ande apoſtoli in oꝛutione vnanimit᷑ ꝑſeuerãtes ⁊ cũ deuotiõe ex⸗ ctantes ſpũmſanctũ acceperũt ꝑ quẽchn ritas diffuſa ẽ ĩ coꝛdibꝰ eoꝝ ⁊ nutritadð ſeruata.Hiere.x vij. Ad humoꝛẽ mittitti⸗ dices. Scðo ratiõe firmitatis ſiue ꝓf ditatis: quia quãto matrici terre vfnů⸗ us ſe infigit tanto foꝛtius arboꝛis ſolil⸗ us ⁊ firmiꝰ fundamentum exiſtir: icquů⸗ to charitatis amoꝛ ineſt coꝛdi ꝓfundiis: infixins:tanto ſpũalis hõ firiniusẽ dius fundadꝰ.eñ Zpts Ephe · i · Iuch ritate radicati ⁊ fundati. Tertiotõnej tutis: quia qᷓ;uis radiꝝ ſit ĩ ſubſtãtia nol⸗ lis:tñ foꝛtiſfimos lapides vi caloꝛis pene trat ⁊ effodit. Sic charitatis amoꝛ qᷓhi ꝑ patientiã ſit molliſ. Mã molle nõ relitit tangenti ⁊ ſic ꝑfectus nõ reſiſtit ledeni iniuriam ꝓ iniuria reddendo · ß poti 1 pareit. Itẽ qᷓ;uis ſit ꝑ mãſuetudinem dul cis:quid charitas patiẽs ẽ ⁊ benignã 3 tñ foꝛtiſimos lapides. i.imaniſins ꝑſe cutiões ſeu cruciatꝰ vtute ſpũſſancti ſupe rat ⁊ vincit:immo radices dinini amal

De vegetabilibus ⁊ plantis
petris duris magis cõdenſant᷑. MQuia ſcʒ charitatꝰaffectus ⁊ effectus ĩ duris ⁊ aſpe ris paſſiõibꝰ magł młtiplicant. Job. viij. Suꝑ aceruũ petraꝝ radices eꝰdenſabũt᷑. uarto rõne actualitati: qꝛ charitaſ oĩ
tpe hyemali caloꝛẽ ⁊ humoꝛẽ in ſe colligit quẽ vernali tꝑe foꝛaſ effůdit. Sic charitai tpe aduerſitatꝭ ĩ ſemetip̃a pingueſcit. Sʒ ſpitatꝭ tpe alns ſe effüdit ⁊ ꝑ vigoꝛẽ ope ris pris reuiuiſcit: ſee.xiiij. Erũpet ra dix eius vt libani: Aug. Radix oĩm bono rũ ẽ charitas:radix oĩʒ maloꝝ cupiditas. Quinto rõne viroꝛis:quia ſcʒ ſiẽ ex ra⸗ dice ẽ viroꝛ arbor?ꝛita ex charitate meritũ opis. Añ Sꝛego.diẽ ĩ Homelia:ꝙ ſiẽ mul ti arboꝛis rami ex vna radice ꝓdeunt:ſit virtutes multe ex vna charitate generan tur. Mec habet aliqd viriditat? ramꝰ bo⸗ nis opꝑis ſi nõ manet in radice charitatis. hiere.xij. Plãtaſti eos ⁊ radicẽ miſerũt: ficiũt ⁊ faciũt fructũ Sꝛego. Quiſqͥs in charitatis radicẽ ſe infert:nec a vtriditate deficit:nec a fructu ĩaneſcit. Itẽ charitaſ aſſimilat᷑ cypꝛeſſo. Pꝛio rõe ſubſtantie. Eſt enĩ ſubſtãtia ſilis cedro:qꝛ ſua ſubſtã tia ẽ ĩputribił ⁊ ſemꝑ ĩ ſua ꝑmãet firmita ⸗ te. Aidemꝰaũt ꝙ ligna putrefiũt ex humo re aqueo ſupabundãte. Sʒ ß mõ charitas putrefieri vł coꝛrũpi nõ põt:quia aqͥſitas i.vehemẽtia tribulatiõis nõ pᷣualet ↄtra
eã: Cantt.viij. Aque multe nõ poterũt ex
tinguere charitatè. imilat᷑ cypꝛeſſo ⁊ rõne figure:qꝛ cypꝛeſ⸗
ſus in rotũdũ eiꝰ ſe erigit. Qñ etiã eiꝰ fru ⸗
etus figuraʒ imitat᷑.Et iõ cypꝛeiſi coniferi appellant᷑. Rotũditas aũt figure ꝑfectio⸗ nẽ charitat? ſignificat. Quia figura rotũ da ſiue circular᷑ ᷣm Phm ẽ ꝑfectiſſima fi guraꝝ. Añ rotũditas cyp̃ſſi ẽ ꝑfectio cha⸗ ritatꝰ.Et iõ ᷣm Apłʒ Colloß̃.iij. Charitaſ eſt vinculũ pfectiõis.hec eĩ vᷣtus ẽ q̃ mẽ⸗ tẽ deo ligat ⁊ iungit ⁊ ↄiũgẽdo ꝑfiẽ. Qð
aũt figura cvp̃ſſi furſũ tẽdit ſignat ꝙ cha⸗
ritaſſurſũ trahit:Ecci.l.Qnuaſi cypꝛeſſus in altitudinẽ ſe toliẽs.Qð aũt figura ey⸗ pꝛeſſi ĩ conũ ſe ſtringit ⁊ acuit:ſignificat
diligẽtes deñ quãto plꝰ in charitate ꝓſi⸗ ciũt ſemꝑ magis ſe reſtringũt.ſ.ab illicitꝰ: a ſuꝑfluis ⁊ etiã a neceſſarijs. Sic ðᷓ ex fi⸗ gura cypꝛeſſi oñditur ꝙ charitas hominẽ
derficit:perficiendo erigit:⁊ erigendo ſtri
Bita vnit, Tertio ratione redolẽzie. Eſt
Secũdo charitas af
enĩ cvpꝛeſſi lignũ ᷣm Iſið. Juauiſſimũ in odoꝛeꝛ vñ folia habet licet amara:tñ odo⸗ re vinolentavt dicit Pliniꝰ. Similit odoꝛ charitat?tã ſuauis eſt deo vt ſine ipᷣo nihil redoleat:nã neq; eloquẽtia:neq; elemoſy na:neq; ſciẽtia:neq; fides:neq; ꝓphetia: neq; quodcunq; opꝰ ſiue donũ habet cha ritate deficiente meritũ apud deũ. Siẽ ex ꝑreſſe explicando per ſinguta.j· Loꝛi.xiij⸗ Apls oſtendit dicẽs: Si linguis hominũ loquar ⁊ angeloꝝ:charitatem autẽ nõ ha beam factus ſum velut es ſonans ⁊c̃. Au gu · Charitas eſt ſine qua nihil valẽt om⸗ nia:⁊ que vbicunq; fuerit ad ſe trahit om nia.Charitas ergo tota eſt odoꝛifera: ita vt eius folia.i.verba licet amara ⁊ aſpera videant᷑ interdũ eſſe in delinquẽtiũ coꝛre⸗ ptione:tñ odoꝛifera fũt in coꝛripientis in⸗ tentiõe:⁊ medicinalia ſũt in coꝛrepti emẽ⸗ datiõe. Et ideo Pꝛoũ.xxvij. dicitur:ꝙ me lioꝛa ſunt vulnera diligentis qᷓ; fraudulẽ⸗ ta oſcula odientis. Mam diligens nõ vul⸗ nerat niſi vt medicus qui ſolummodo vt ſanet egrotum incidit ⁊ ꝑcutit vlcus. Aet cypꝛeſſus habet folia amara ſed odoꝛi⸗ era:ſignificat ꝙ ille qͥ ex charitate diligit ⁊ debet delinquentẽ amaricare ad penitẽ⸗ tiam inducendo:⁊ puſillanimem odoꝛe re creare benigne cõſolando. Muarto ra⸗ tione vnbꝛe: qꝛ cypꝛeſſus vt dicit lini⸗ habet vmbꝛã multum gratioſam.hec vm ⸗ bꝛa gratioſa ad quieſcendum eſt gratioſa moꝛs ⁊ requies deum diligentiũ: de qua dicit Mõ.cxxvj. Cum dederit dilectis ſu is ſomnum ⁊c̃. Ael hec vmbꝛa eypꝛeſſi eſt refrigeriũ anĩe in quo ꝑ charitatẽ extĩcto vitioꝝ et paſſionum eſtu dulciter quieſcit anima in ſui dilecti fiducia:Cant᷑.ij. Sub vmhꝛa illiꝰ quem deſiderabam ſedi. Gel vmbꝛa charitatis eſt pꝛotectio diuina quã dilectio dei ⁊ pꝛoximi que ſunt qᷓjſi ale cha ritatꝭ acquirũt.õ.xvj. Sub vmbꝛa ala⸗ rũ tuarũ pꝛotege me. Item charitas aſſi milatur caſiefiſtule. Pꝛimo rõne ꝓdu⸗ ctionis:qꝛ.ſ.fructus eſt ex arboꝛe ꝓductꝰ. Arboꝛ igit᷑ eſt ſpirituſſanctus. Ip̃e enim ẽ arboꝛ vite in medio paradiſi:id eſt media in trinitate ꝑſona:cuius eſt ꝑ gratiã viui⸗ ficare animam ꝛſcðᷣm illud Joß̃.vj. Spiri tus eſt qui viuifieat.lhnius arbort fructꝰ eſt charitas:Bala.v. Fructus autem ſpi⸗ ritus eſt charitas gaudiũ ⁊c̃. Secũdo ra⸗ n 5

tione augmẽtatiõis: qꝛ ſeʒ caſiafiſtula pꝛo ducit longa ſemina:qͥ ingroſſant in actio⸗ ne caloꝛis exterius ↄdenſant᷑: medulla in terius exiſtẽte nigra dulci ⁊ humida:⁊ ad modũ faui mellis interiꝰ diſtincta. Sic qͥ⸗ ꝙ etiã charitas ꝓducit longa ſemina: id eſt diuturna ⁊ vſq; in finẽↄtinuata operd. Aue etiã ingroſſant᷑ ꝑ augmẽtũ d euotio- nis ⁊ ↄdenſat᷑ dů fernent᷑ frequẽtantur:ſi cut ingroſſant᷑ membꝛa cũ ꝑ ꝑinguedineʒ augent᷑ interius:⁊ illa dicunt᷑ eſſe ↄdenſa vbi ſũt multa ⁊ frequẽtia:ſicut dicit᷑ con⸗ dẽſa ſilua vhi ſũt multa ⁊ frequẽtia ligna · Sed medulla interioꝛ:id eſt ĩtentio ⁊ mẽs ex charitate operãtis debet eſſe nigra per humilitatẽ. Mam nigrum ẽ quod parum oſtendit de claritate. Quia bona intentio operantis nõ debet eſſe ad ſui oſtẽtationẽ etiam ſi opus ſit publicũſicut nigrũ etiaʒ ud lucem deductũ nõ pꝛetendit claritatẽ: ſed obſcuritatẽ. Ande vt dicit Bꝛego. Sic opus ſit in publico vt intẽtio femp mane⸗ at in occulto. Itẽ debet eſſe dulcis ꝑ beni⸗ gnitatẽ:quia charitas eſt benigna: vt diẽ ſ.Coꝛi.xiij. Apls. Itẽ dʒ eẽ humida ꝑ pie tatẽ.ſ.vt ſit interiꝰcompaſſibil:⁊ exteriꝰ fa ciliter effuſibilis ad ſubueniendũ. Quia phumidum ẽ paſſibile ⁊ ad exterioꝛa facilit fluxibile Itẽ charitas debet eſſe diſticta et oꝛdinata:pᷣcipue in elemoſynis dandis Cantt.ij. Oꝛdinauit ĩ me charitatẽ. Ter tio rõne electiõis:— illa caſiafiſtula eſt eligenda q̃ eſt groſſa: qꝛ ſignat multã hu⸗ miditateʒ ſibi ineſſe. Ande leuis ⁊ ſonoꝛa reijcit.qꝛ vana eſſe dieit᷑. Eodem inõ vera eſt ⁊ ꝓbata charitas q̃ eſt groſſa ꝑ patien tiam · Mã id quod ẽ groſſuʒ nõ reſonat:ſʒ ſubtile:groſſu ẽ metallũ ⁊ ferrũ.Et ſic cha ritatẽ hãbẽs licet patiat⁊nõ tamẽ reſonat glicuius impatiẽtie ſonũ vel vocẽ redden/ do. Item q̃ᷓ eſt ponderoſa. i.firma ꝑ con⸗ ſtantiam.Mã vera charitas eſt patiens et conſtans Quarto rõne oꝑerationis caſiafiſtula multa op at.Ran habet v tutẽ mollificandi:⁊ hoc cõpetit charitati que inquã emollit dura ⁊ crudelia ſuper hoꝛð coꝛda. Ande aſſimilat᷑ etiã igni euiꝰ carbones ſũt beneficia eiꝰ inimico duro ⁊ fuperbo impenſa:ᷣm iliud Bomano.xij. Si eſurierit inimicus tuus ciba illum: ſi ſitit potum da illi: hec enim faciens carbo nes ignis congeres ſuper caput eius: id
ſt hec erũt ſuꝑ caput eius: hoe eſt mente eius durã tanqᷓ; carbones ignis ad molii endů eius duriciã. Item caſiafiſtula ha⸗ bet virtutẽ mũdificandi: qꝛ charitas coꝛ emundat a ruhigine peccati:⁊ pᷣcipueaua ricie: Sꝛeg. Tanto ampliꝰ pcti rubigo cõ ⸗ ſumit᷑:quãto peccatoꝛis mẽs magno cha⸗ ritatis igne cremat᷑. Itẽ habet vᷣtutẽ fet uoꝛem ſanguinis mitigandi: quia charita iram mitigat q̃ eſt feruoꝛ ſanguiſ circa coꝛ m Pbm. Mam charitas nõ irritat᷑. Itẽ habet virtutẽ colerã etiã purgandi: quia charitas luxuriã purgat quã caloꝛ colere incitat ⁊ inflãmat. Item habet vᷣtutẽ gu ⸗ le apoſtemata diſſoluendi:qꝛ charitas gu le delectamẽtũ diſſoluit ⁊ abijcit. Itẽha/ bet virtutẽ ſanguinis purificãdi. Quaſi enĩ ĩpurus ſanguis: eſt ſanguis inuidoꝝ qͥ ſemp contra ꝓximũ maliuoli ⁊ turbulẽ ti ſũt. Ande ꝑ hoc ſignificat ꝙ charitas i⸗ nidiam purgat. Maʒ charitas nõ emulat: Vel quia ſan guis impurꝰ ⁊ grauis ⁊ tur⸗ bulentus eſt ſanguis we hoc ꝙ purgat ſanguinẽ impuꝝ: ſignilica ꝙ purgat accidiã ⁊ triſticiã ⁊ grauedineʒ ſpiritus:⁊ facit euʒ leuẽ ⁊ ſollicitum. Itẽ charitas aſſimilat᷑ calamento:qð ẽ q̃dam herba ſiliſmẽte: ⁊ hãc ſilitudinẽ declarat Mꝛio eiꝰ gradus qꝛẽ calamẽtũ calidum ſiccũ in tertio gradu.Et ſic ſili mõ etůa ſ⸗ cris doctoꝛibꝰ charitatꝰ gradus tres eẽho nunt᷑. Quia ẽ charitas incipientiũ ⁊ ꝓli⸗ ciẽtiũ⁊ ꝑfectoꝝ:⁊ĩ qͥlibet gradu nõ vn foꝛmit:tñ aliqͥ inõ ẽ calida ⁊ ſiccai effecu. quia calefacit mentẽ:⁊ deſiccat carnẽ:idẽ carnales urus. Secũdo declarat illiʒ eins vtꝰꝛqꝛ calamentũ habet virtutẽ diſ⸗ ſoluendi⁊ conſumẽdi. Silr ⁊ charitas di ſoluit mẽtis duriciã ad bonñ ſuſcipiendi. conſumit humoꝛis molliciẽ· i·fluxibiitte ad malũ. Ande ꝑ charitatẽ efficit᷑ mẽs bů mana moliis ⁊ facilis ad bona:⁊ durs et difficilis ad mala. eſtectus.Nã calamentũ ſuꝑſluitates hů⸗ midas in coꝛꝑe deſiccat:⁊ h competit hꝛ ritati inquãtum excludit vitiũ gule. It
½
calamẽtũ libidinẽ frenat: quod mulio nd
gis cõpetit charitatiqᷓ caititatẽ dilgi xli bidinẽ odit. Item inteſtinoꝝ ⁊ ſtomoe
doioꝛẽ ſanat: quod cõpetit charitati iqus
tum ſedat vitiũ ire quod eſt cum interio doloꝛe. Itẽ moꝛſus reptilius curat:quo
Tertio b oñdit eius

De vegetabilibus? plantis
rompetit charitati inquantũ reſiſtit moꝛ⸗ Ro. viij. Quarto confert vo cibꝰqꝛ carica ihnb innidoꝝ ⁊ Item ↄtra pectus mũdificat:tuſſim ſ edet: ⁊vocẽ cla reumaticas ⁊ frigidas cauſas iuuat: qð rificat. Similit᷑ charitas pect i.coꝛ mũdt competit charitati inquantũ expellit ab ficat ⁊ tuſſim ſpũalẽ ſi edat:⁊ vocem clarifi ania humana frigus aucidie. 3u contra cat.ſiue in cõfeſſione peccati:ſiue in laude lepꝛã iuuat:hec lepꝛa ẽ auariciã qᷓ fere oĩa dei:ſiue in exhoꝛtatiõ epximt Jtẽ chari⸗ mẽbꝛa eccleſie inficit. Mã a minoꝛi vſq; ad tas aſſimilat mente: ̃ licet frigida ſit et maioꝛẽ oẽs auaricie ſtudẽt.⁊ eſt ex defe ſicca: amẽ habet virtutem diſſoluendi cõ ctu charitatis:qꝛ qͥ diligit mũdũ nõ ẽ cha⸗ foꝛtãdi ⁊ appetitũ ꝓmouẽdi. Similr cha⸗ ritas pr̃is ĩ eo: vt ðꝛ.j. Joh.ij. tẽ calamẽ/ ritas frigida ẽ inquantũ extinguit ardo⸗ tum venenũ ad exterioꝛa euocgt.quod cõ rem auaricie:⁊ ſicca inquantũ deſiccat hu petit charitati q̃ venenũ nociuũ ſupbie de moꝛem luxurie. Ande habet virtutẽ diſſol coꝛde extrahit ⁊ abijcit. Itẽ charitas aſ/ nendiſ ꝙʒ amoꝛis mũdi vincula:⁊ ↄfoꝛtan ſimilat᷑ carire que eſt ficus ſicca a copia ſic di coꝛda debilia: ⁊ ꝓmonendi deſideria vocata. Mꝛio quia carica ↄfert ſenibꝰ. ſancta. Item mẽta cocta in aceto fetoꝛes Ram carice a ſenibꝰ in cibũ ſumpte dicũ⸗ minuit:purgat gingiuas putridas:matri tur eos defẽdere ne ruget᷑ eoꝝ cutis. Ra ⸗ cem mũdificat ⁊ ↄfoꝛtat. Itẽ decocta in tio huiꝰ eſt: qꝛ rugoſitas accidit in ſenibꝰ: vino doloꝛẽ viſcerũ ⁊ renũ placat. Di e? qꝛ mẽbꝛa a naturali humido deſiceataꝛin/ Iſaac: ꝙ abominationẽ amputat ⁊ ſingu trinſecus ↄtrahunt᷑ ⁊ obꝛigeſcũt: ⁊ pellis ium ſedat. Que etiam omnia congruunt coꝛrugat᷑ frigoꝛe ⁊ indurat᷑. Sʒ carica hu charitati:que tollit fetoꝛem oꝛis.i. vitium mida ẽ ⁊ calida:⁊ ꝓpter humiditatẽ nõ p gule.⁊ mundat matricem.i.vitium luxu⸗ mittit membꝛa contrahi:⁊ ꝓpt᷑ caliditatẽ rie: ⁊ placat doloꝛeʒ viſ cerumi.vitiũ ire. nõ ꝑmittit a frigoꝛe cõſtringente coꝛruga ⁊ amputat abominationẽ.i.vitiuʒ accidie ri. Per ſenes aũt intelligunt᷑ illi qui diu q̃ᷓ ſpirituales delitias ahomiat᷑ ⁊ faſtidit pctã cõtinuãt:in his deſtituti ab humoꝛe emee ſingultũ.i.vitiũ inuidie.inãᷓ deuotionis ⁊ abundãti:in eis frigoꝛe ini⸗ ille cui aliqs inuidet ðᷣꝛ ei eſſe in ſ ingultuʒ quitatis.ſ. ꝓpt᷑ defectũ caloꝛis charitatt᷑ i.i diſplicẽtiã ⁊ in ſcandaluʒ. Mõ.cxviij. nõ ſolũ interiꝰↄtrahuntur mẽbꝛa p retra Pax multa diligentibus legeʒ tuãꝛet nõ ctionẽ a bonis: eſt illis ſcandalum. Capłm: exterioꝛ coꝛrugat᷑ defoꝛmat᷑ ⁊ ĩmutat᷑. Sʒ A 5. charitas repellece frigꝰmalicie⁊ replẽdo— F0 Ul nand aĩam deuotiõis pinguedine ꝓhibet ↄtra c aſſimilat᷑ feno: fᷣm illð Eſa. xl. ctũ membꝛoꝝ.i.retractionẽ a bonis ⁊ru⸗ Vmnis caro fenũ ⁊c̃. Dicit ibi goſitatem pellis.i.defoꝛmitatẽ exterioꝛis dẽ gloſ a ꝙ fenũ naſcendo habet viroꝛẽ: ↄuerſatiõts. Secũdo qꝛ carica ↄfert de creſ cẽdo habet decoꝛẽ:⁊ habet vltimo ſio bilibꝰ:habet enĩ debiles ↄfoꝛtare ⁊ rõne rẽ:ſʒ tandẽ ſiccatũ ſolis ardoꝛe redigit᷑ in ſapoꝛis:qꝛ eſt inter fructus dulcioꝛ ⁊ ratio puluerẽ. Itẽ pᷣciſũ ⁊ ſiccũ nutrimẽto ẽ ali ne cõplexionis bone:qꝛ calida ⁊ humida. qñ deputatu. Bil humana caro naſcẽdo Sic charitas int᷑ om̃es virtutes plus de/ habet viroꝛẽ vit creſcẽdo decoꝛẽ foꝛme.⁊ bilitatẽ anime roboꝛat ⁊ cõfoꝛtat. Et ipſa poſt augmẽtũ qũq; floꝛem foꝛtune ⁊ tpat etiam enumerat᷑ ab aplis.inter. xij. fructꝰ gloꝛie. Sed ſ olis ardoꝛe.i.grauis tribula ſpũs:Sal.v. Int̃ omes illoſ dulcio repe ⸗ tiõis vł ĩfirmitatꝰ feruoꝛe ſi iccata.i.exhau⸗ rit᷑. Ip̃a etiã eſt calida ꝑ inflammationeʒ: ſta redigit᷑ in pulucrẽ vel moꝛtis vel infi⸗ ⁊humida ꝑ cõpaſſionẽ vel lachꝛymaꝝ de/ me deiectiõis. Itẽ h fenũ.i.coꝛpus ꝑ moꝛ notionẽ. Tertio qꝛ carica cõfert tenui tẽ pꝛeciſũ ⁊ ꝑ totalẽ pꝛinationẽ vite pꝛeſen bus·.inacilentis:qꝛ ficus ſicce multũ ſã/ tis ſiccatũ:ſiẽ quãdo ẽ in fepulchꝛo dauſũ Bninem groſſum generant ⁊ multũ inpin vel humatũ ipſum efficit nutrimentũ ani guant Siłr charitas mult ſanguinẽ:idẽ maliũ.i.eſca vermiũ. Ecci.x. Cum moꝛie⸗ multũ meritũ generat.i.adijcit anĩe. Añ tur homo hereditabit ſerpentes beſtias ⁊ multum impinguat eã. Muia diligentiꝰ vermes. Ande verſificatoꝛ quidam dicit: bus deum omhin cooperant᷑ in b ouũ vt ðꝛ ¶ Woſt hominẽ vermis: poſt verineʒ fetoꝛ

Vber et hoꝛroꝛ. Sic in nõ hominẽ vertit omnis homo. Berñ.ſup Cantł. Lur carnẽ pꝛecio ſis rebus impinguas ⁊ adoꝛnas quã poſt paucos dies vermes deu oꝛabũt in ſepul⸗ chꝛo: ⁊ animã tuã bonis oꝑibus nõ adoꝛ
nas q̃ etiã deo ⁊ angelis pñtanda eſt in iu dicio.Cur aniam tuã vilipendis ⁊ ei car⸗ nem pꝛeponis?dominã ancillari⁊ ancillã dominari magna eſt abuſio. Itẽ caro aß milatur taxoꝛque ta rus eſt arboꝛ vehenã taꝛex cuius ſucco fiunt venena:⁊ cuiꝰ vm pꝛa doꝛmientibꝰ ſub ea eſt moꝛtifera · Diẽ eni Piaſco.ꝙ lignũ hoc ſi ignem arripiat: inextinguibilẽ ignem ſeruat. Habet enim taxus peincipaliter hec tria.ſ.venenoſum ſuccũ moꝛtifeꝝ vmbꝛaculũ: inflammabile lignũ. Succus taxi ẽ carnis delectatio 5 anĩiam venenat:ſed vmbꝛa taxiẽ carnalis vita ſiue cõuerſatio q̃ animã necat: ᷓᷣm il⸗ jud Ro.viij. Si fᷣm carnẽ vixeritis moꝛie⸗ mini. Sed ignitio taxiẽ concupiſcẽtie vel fomiti inflãmatio q̃ imppetuũ durat. Po teſt ei in hat vita fomes peccati mitigari: ſed nõ extingui dũ ſcʒ hõeſt in carne coꝛ⸗ ruptibili. Licet in beata virgine ex puile⸗ gio gratie:pᷣmo quidẽ in ſua ſanctificatio ne.ſ.in vtero matris ſue fomes dicat᷑ fuiſ⸗ ſe nõ ᷣm eſſentiã extinctꝰ:ꝛſed manſ iſſe li⸗ gatus. Deinde in cõceptiõe filij credẽduʒ jit ꝙ totaliter fuit extinctꝰ. In slijs tamẽ bomibus cõiter ſemper viget: ꝓpter qð ſempꝝ eſt in eis aliqua repugnantia carnis ad ſpiritũ.Et iõ dicebat Apłs ad Ro.vij. Inuenio aliã legem in mẽbꝛis meis repu⸗ — legi mentis mee.Hierony ·in qua am epiſtola: Mos geſtamꝰ laqueũ nobi⸗ ſcumꝛcircumferimꝰ inimicũ:carnẽ noſtrã loquoꝛ de pctõ nutritã coꝛruptam nimis ip̃a oꝛlgine:ſed multo amplius pꝛaua con ſuetudine vitiataʒ. Hinc eſt ꝙ tam acriter aduerſus ſpũm cõcupiſcit ꝙ aſſidue mur⸗ murat ⁊ impatiẽs eſt diſcipline: ꝙ illicita ſuggerit:ꝙ nec ratiõi obtempꝑat: nec vllo kimoꝛe inhibetur. Capm: X
I
Aſtitas conti⸗
c nentie aſſimilatur cinamomo.
. MPimo ꝓpter geniturã Rã clnamomũi verũ inter arboꝛes ⁊ tribuloꝝ vepꝛes ⁊ rupes dẽſas gignit:⁊ iõ cum mn zna diſficuitate colligit. In qͥ ſignificat ꝙ Ztinẽtia carnis nð ĩmollicie delitioſe vite
gignit vł ſeruat: ſʒ in aſperitate pnieah auiteritate abſtinẽtie. Añ dicebat Apls Coꝛi.ix. Caſtigo coꝛpus meũ ⁊ in ſeruitu/ tẽ redigo ⁊c̃. Ilið·li.ij· de ſůmo bono. Seʒ ſũt q incoꝛruptã ſeruãt caſtitatẽ.ſ.ſobie⸗ tas:oꝑatio:aſperitas cultus.cohibitio ſi ſuum cauta:ſermonis honeſtas: euitati opoꝛtunitat. Añ pʒ ꝙcũ magna diffuult te ↄtinẽtia cõſeruat᷑ vłhabet̃. Mã ſicut di cit Tug. li.iij.ſermonũ ſup Wattheñ.Ini omia cẽrtamina xp̃ianoꝝ durioꝛa ſũtpꝛe⸗ lia caſtitatis. Mã ibi ↄtinua pugna ⁊rar victoꝛia. Añ dñs Watth. xix. Ců diſcipu⸗ li dixiſſent ei: Si ita eſt hoĩ cũ vxoꝛe: non expedit nubere:nõ oẽs tapiũt vbũ iſtud ſed qbus datũ ẽ. In quo arduitatẽ ↄtinẽ. tie dñs oſtendit:qꝛ ab eÿcõſecutiõe defiit hoĩm virtus cõis. Scðo ppter ſtaturẽ: quia cinamomũ eſt virgultũ in india ve ethiopia timodo duoꝝ cubitoꝝ. Subti tiles enĩ ⁊ replicatos habet culmos qꝙo⸗ cei vel nigri colorł. Duo ergo tubiti cin momi ſignãt duos gradus ↄtinẽtie: vnus eſt cõtinere ſe ab illicito coitu qͥ om̃bců perit etiã incõiugatis. Alius ẽ abſtineres iicito.ſ.etiã a cõiugio vel coniugali vn iſta cõtinẽtia nõ eſt oĩm:ſʒ paucoꝝ. vt pů⸗ tet ex vbo dñi ſupꝛadicto: qꝛ nõ oẽs cy unt verbũ iſtud. Culmi aũt cinamomili tiles replicati qͥ ſũt crocei vel nigri. ⁊ iel⸗ minatio arboꝛis ⁊ ramoꝝ ſůt ꝑfectões cð tinẽtiñ. Cãjiſtũt ð pfectiõðes ↄtinẽtiů uſ tilitate ↄtẽplatiõis:in replicatiõe dileci nis: vt.i.habeãt dilectionem deid ꝓri⸗ ita vt amoꝛ pximi inde reſlectat iden qů eit cũ ipße ꝓximꝰ ꝓpter de viligit ie amoꝛ dei in ꝓximũ rependał᷑ vt q dil git deñ diligat ⁊ frẽm juuʒ. Irẽ nigrle humilitatꝭ:qꝛ ſcʒ niger coloꝛ Vtulẽ pabet viſů cõgregandi:qð reſpectu aliaꝝ ÿwů cõpetit humilitati. nia qcerera vu ſine humilitate cõgregat:quaſi puluerẽi ventũ poꝛtat: vt dii Bꝛego. Sed pꝛecihle pumilitaf debet eaſtitati ad eſſe: quiaſiit Bꝛego. in Woꝛa. dicit. Nulla eſt caſtitas carnis quam nõ cõm endat humilitis· croceitate feruoꝛ deuotionis ſignificiur. ex eo ꝙ coloꝛ croceus intenſionem iů demonſtrat. Añ aues quẽ calidiſime com
plexionis ſunt extrema habent crocea: vt
*
pedes atq; roſtra qð accidit er abundan
tia humoꝛis ſicci ⁊ calidi quẽ natur eich

ti abſtinẽtia obſeqͥt᷑.
De vegetabilibus? plantis
ad extrema.⁊ꝓpter hoc ſic coloꝛant᷑.Et ſi militer coloꝛ croceus iterius ſignat inten ⸗ ſionẽ caloꝛis ex diſtẽperãtia ſanguinis in epate. Ergo moꝛalr illi habẽt coloꝛẽ croce um qͥᷓ habẽt feruoꝛẽ intenſũ.ſ.ad deũ ⁊ ad pꝛoximũ.⁊ hic eſt charitatis coloꝛ: ſineqͥ; nihil caſtitas valet. Mã ſicut dicit Berñ. caſtitas ſine charitate ẽ lampas ſine oleo: ſubtrahe oleñ lampas nõ lucet:tolle cha⸗ ritatẽ caſtitas nõ placet. Ex oĩbꝰ ð colligi tur ꝙ illoꝝ cõtinẽtia ẽ ꝑfecta qͥ ſůt caſti in carne:ſubtiles in cõtemplatiõe:replicati ĩ dilectiõe:nigri ⁊ deſpecti in ſui humiliati oneꝛ⁊ fernidi in deuotiõe. Tertio ꝓpter fracturã:qꝛ qñ cinamomũ frangit᷑ quod dam de eo ſpiramẽ ad modũ nebule emit ⸗ tit᷑. Añ culmi eiꝰ fracti reddũt viſibile ſpi ramẽtũ. Fractio aũt cinamomi.i.caſtitat? eſt pctm̃ luxnrie in qͥ ẽ ſpiramentũ ſenſibi le qe.ſ.in actu luxurie euapoꝛat ſenſibilit᷑ de coꝛꝑe multũ de ſpũ ⁊ naturali caloꝛe.⁊
1õ coitꝰ debilitat coꝛpus vt phyſici dicũt.
Sed multo magis ab aĩa důũ ꝑ pan luxu rie caſtitas frangit᷑:euapoꝛat ab ania ⁊ p dit᷑ ſpñalis gr̃a ⁊ caloꝛ charitatꝰ. Et iõ— pctĩ aĩa remanet debilꝛita vt tentatiõibꝰ
carnis poſtea ſupneniẽtibꝰreſiſtere nõ por
ſit. narto ꝓpter ſiccaturã:qꝛ.ſ.eĩna⸗
momũ nõ redolet niſi ſiecũ. Añ opoꝛtet areſcat ad h̊ vt odtoꝛẽ reddat vt dicit pli
niꝰ. Silr niſi caro areſcat ꝑ abſtinẽtiã ab humoꝛe luxurie:nõ reddit deo odoꝛẽ cõti⸗ nẽtie. De h̊ odoꝛe ðꝛ Ecci.xxilij. Sicut cĩ⸗ namomũ ⁊ balſamũ aromatiʒãs odoꝛẽ de
di. Balſamũ enĩ cõiungit᷑ cinamomoꝛqꝛſi
eut ꝑ cinamomũ ↄtinẽtia:ita ꝑ balſamum
abſtinẽtia ſignat᷑. Mã balſamũ coꝛpa moꝛ
tua incoꝛrupta ſeruat: qꝛ quãtuʒ diſſoluit tantũ ↄſumit:⁊ iõ abſtinẽtiã recte fignat: que a multiplici coꝛruptiõe tã infirmitatũ qᷓ; ſuꝑ fluitatũ coꝛpa moꝛtalia cõſeruat.et quãtũ reſoluit de humoꝛe pinguediniſetĩ ↄumif de humoꝛe ⁊ vigoꝛe libidinis.cñ cĩnamomo balſamũ ſubiungit᷑: qꝛ caſtita abſtinẽtia Quito ꝓpter col⸗ lecturã:qꝛ cinamomũ cũ magna difficulta te colligit. Añ eni ſolis oꝛtů vel poſt ſo⸗ lis occaſũ nulla licentia colligendi admit tit nec dat. Añ nõ colligit᷑ in nocte ſ 5 ſolũ
in die. Collectũ aũt cũ fuerit ſacerdos me 1 diuidita partẽ deo deponit:reliquã mer
ctoꝛ emit. Quod ãt cinamomũ nõ de no
cte ſed tĩ de die colligiꝭ:ſignificatꝙ ron tinẽtiõ diligẽs nõ amat latibula tenebꝛo⸗ ſitatis:qꝛ hec luxuria querit. Job. xxꝛ lij. Sculus adulteri obſeruat caliginẽ. Wã ſi cut habet caliginoſũ animũ:ita q̃rit tene⸗ bꝛoſũ locũ. Sed ↄtinẽs diligit diem hone ſtatis: ᷣm illud Roma.xiij. Ebijciamꝰops tenebꝛaꝝ ⁊ induamur arma lucis: vt ſicut in die honeſte ambulemꝰ. Sexto ꝓpter menſurã. Attenqi eni in cinamomo du plex mẽſura.ſ.quãtitati ⁊ qualitati.Quã titatis quidẽ: qꝛ ſuma bonitas ẽ in ſũmita te virgultoꝝ ad longitudineʒ vnꝰ palmi. quod aũt duoꝝ ẽ modicũ valet:qꝛ modi⸗ cũ habet coꝛticis in quo bonitas eiꝰ cõſi⸗ ſtit. Silr ſũma bonitas ⁊ pfectio ↄtinentie eſt in ſũmitate virgultoꝝ.i.ĩ virginũ puri tate: qꝛ vᷣginitas tenet in carne fũmitatẽ. id eſt extremitatẽ. Eſt enĩ quaſi radix con⸗ iugiũ:mediũ viduitas:ſʒ extremũ ⁊ ſũmũ virginitas. Añ hec extremitas ẽ tĩ vni?
palmi ad differẽtiã eõiugij quod eſt quaſi duoꝝ palmoꝝ: qð ſeʒ in vtroq; cõiuge mẽ
ſurũ exigit debite honeſtatis. Iteʒ vidui tas eſt duoꝝ palmoꝝ. uaſi ent vnũ pal⸗ mum habuit dũ in coniugio fuit. aliũ vo opoꝛtetqꝙ habuerit dů vidua remãſit. Mã in vtroq; ſtatn debita quedã menſura re⸗ quirit habende honeſtatis: qᷓ;qᷓ; aliter et aliter. Sed virginitas vnñũ ſoiũ hʒ.qꝛ vi⸗ delicet honeſtatis mẽſurã in ſũmo ſeinper vnifoꝛmit᷑ tenet. lia ẽ cinamomi mẽſura in qualitate duplici quã hʒꝛqꝛ cinamomũ vt dicit Plato ẽ calidũ in tertio gradu et ſiccũ in ſcðᷣo. Silr in ↄtinẽtibus vt ſe ↄſer uare pñt opoꝛtet eſſe triplicẽ gradũ calidi tatis.i.triplicẽ amoꝛis. Mã tres latrones
theſauꝝ quẽ hab emꝰ in vaſis fictilibꝰ.i.ĩ
fragilibꝰ coꝛpibꝰ tollere molliunt᷑.ſ.mun; dus qᷓ ꝑſfequit᷑: cgro.i.carnis appetitus blandit᷑ ⁊ diabolꝰ qͥ latenter decipere ⁊ in uiſcare nitit᷑. Sed cõtra hec om̃ia defẽdit amoꝛ dei fi tñ vt dicit Berñ.ſit amoꝛ foꝛtt vt.ſ.nõ frangat᷑ a mũdo ꝑſequẽte. Item amoꝛ dulcis vt nõ attrahat᷑ a carne blan⸗ diente. Itẽ amoꝛ ſapiens vt nõ decipia tur a diabolo inſidiante.Et eſt triplex gra dus caliditatis einamomi:ſed adhuc ne⸗ ceſſarius eſt duplex gradus ſiceitatis. id ẽ duplex modus abſtinentie:coꝛpꝰdeſiccan tis: vnus qui deſiccet carnis humoꝛeʒ ſub trabendo ei cibuz ſcʒ ieiunium.alius ſub⸗

trabendo ſiue temperando potũ ⁊ hic eſt ſobꝛietas. IMã luxurioſa res eſt vinũ: ⁊ iõ ſubtrahendũ: ficut dicit Aaleriꝰ maxim? ꝙ vini vſus romanis feminis olim inco⸗ guitus fuitne.ſ.in aliqd deteriꝰ laberen/ tur. Mꝛo rimus em̃ intemperãtie gradus g Libero pre ad incõceſſã venerẽ eſſe con ſueuit: vł faltẽ ẽ tẽperãdus:ᷣm illðᷣ Apli. . Timotk. v. Modico vino vtere ꝓpt᷑ ſto machũ. Septiĩo ꝓpter electurã. Nam il lud cĩinamomũ ẽ eiigendũ qð ẽ ſubtile: et acutũ habẽs ſapoꝛẽ dulcedini intermixtũ cũ multa aromaticitate ⁊ coloꝛe ſubrufuʒ · In qͥbus ſignificat ꝙ electoꝝ„tinentia eſt:cũ ibtilitate abſtinẽtie: cũ acumiĩe pꝛu⸗ dentie:cũ ſapoꝛe ⁊ dulcedine deuotionis interne:cũ aromaticitate ⁊ odoꝛe mũdicie
et cũ rubedine charitatis inflãmate. Itẽ
qꝛ caſtitas amat tenuitatẽ cibi ⁊ ſobꝛieta⸗ tẽ potus:aſſimilat᷑ lenti q̃ amat terrã tenu em magis qᷓ; pinguem: ⁊ aerẽ ſiccũ magis qᷓ; humidũ. Similit᷑ enĩ caſtitas magis di ligit victus tenuitatẽ qᷓ; delitiarũ pingue dinẽ:qꝛ perit caſtitas in delitijs ſic Berñ. dicit. Je potius ſobꝛietatẽ potꝰ qᷓ; nimi am vini humiditatẽ vt dictũ ẽ ſupꝛa · Et iõ nagarei dño conſecrati non ſolũ mente:; carne vinum nequaqᷓ; bibebant.
Capitulum: X Ontemplatio-
c nis ⁊ oꝛatiõis ↄtinuatio aĩam ĩ
3 melius pꝛouehit ⁊ a caſu pecca ti pꝛotegit. Cuius exemplũ apparet in oli⸗ nis: de qͥbus dicit Plinius ꝙ qᷓ;diu ſunt in arboꝛe nõ pereunt: ſed quãto diutiꝰ ibi ſunt tanto melioꝛes fiũt. Semp enĩ vt diẽ nouas vires reſumũt ⁊ difficilius inde ca dunt. Quaſi aũt oliua ſuſpenſa in arboꝛe eſt anĩa leuata in cõtẽplatiõe vel oꝛatiõe. que quanto ibi diutius poteſt perſiſtere: tanto manifeſtius eſt eam magis in deo ꝓ ficere: quantoq; ibi melioꝛ fit tanto diffici lius cadit in peccatũ.vel quãto aliquis cõ tinuat qetẽ contemplationis: tanto diffi⸗ cilius inde cadit.i.tanto moleſtiꝰ recedit.
FItem contemplatio aſſimilat mandra/
goꝛe. Mꝛio pꝛopter ſuauitatẽ odoꝛis. Wã dragoꝛa eni ſic eſt dicta: eo ꝙ mala.i.po⸗ ma habeat mire redolẽtia. Cant!.vij. Mã dragoꝛe dederũt odoꝛẽ ſuum in poꝛtis no ſris. Hanc herbam quidã fingunt habe⸗
2er tertins
re radicẽ humane pſone ſimilem:ſed ↄtra⸗ riũ ðꝛ in Platone. Quaſi autẽ poma mã dragoꝛe ſůt ſtudia cõtempꝑlatiue vite que multũ redolẽt deo.Et iõ Señ. xxx.Rachel que contẽplatiuã vitã ſignat mandrago/ ras a lya accepit:⁊ ſibi viri thoꝛũ ⁊ filioꝝ partũ cõceſſit. Quia ſcʒ vita actiua qᷓ̃ per lyam ſignat᷑ viro ſuo:id eſt deoĩ laboꝛib? et doloꝛibus pᷣſentis vite fructificat, qͥ per partũ filioꝝ ſignificant᷑ ꝓ qbus Rachel mandragoꝛas obtinet:qꝛ.ſ.cõtemplatiua vita ſuauia deo ⁊ grata valde ſtudia poſſi det. Et iõ dic̃ Pꝛoſper in li.j. de vita con ⸗ templatiua. Actiua vita habet ſollicitum curſũ:cõtẽplatiua gaudiũ ſempiternũ. In hac acqͥrit᷑ regnuʒꝛin iſta ꝑcipit᷑. hec facit —— bonoꝝ operũ velut qͥbuſdã mani us ianuã:iſta vocat cõſũmandos in pa⸗ triã. In hac ↄtẽnitur mũdus:in illa vide/ bitur deꝰ. Secũdo ꝓpter inſenſibilitatẽ ſapori:qꝛ huiꝰ herbe coꝛtex vino immixt? et potatꝰ hoĩem inſenſibilẽ facit. Añ illqͥ· rũ coꝛpꝰ incidendũ ẽ datur ne doloꝛ ſenti⸗ atur. Nã ſicut diẽ Piaſ.Iſta potata vt di⸗ ctũ eſt ita doꝛmtre faẽ ꝙ oẽs doloꝛes com⸗ peſcit:ita vt nec ferri nec tꝑis ſentire dolo rem qͥs poſſit. Sic continue ↄtemplatiõis intuitꝰ cũ vino etiã diuini amorẽ atq; eter ne conſolatiõis admixtus abſtrahit aĩam qũq; a ſenſibilibꝰ:ſicut ᷣm Aug. fuit ab⸗ ſtractꝰ Paulꝰ raptu.Et iõ dixit.ij. Coꝛi· xij. Siueĩ coꝛpe ſiue extra coꝛpus neſeio: deꝰ ſcit: Ande ipſa cõtemplatio ẽ q̃ ſãctos martyres dñ ſecarent᷑ ⁊ vꝛerent᷑ ⁊ moꝛibꝰ afficerenẽ varijs: ita ĩſenſibiles fecit vt ni hil de illis penis curarẽt tanqᷓ; ſi eas nul⸗ latenus ſentirẽt. Aſpiciebãt enĩ ꝑ contem plationẽ deñ remuneratoꝛẽ. Tertio ↄtẽ⸗ platiua vita aſſimilat᷑ mandragoꝛe ꝓpł᷑ fe cũditatẽ ꝓlis:qꝛ ᷣm Cõſtãtinũ ⁊ Pliniũ
mandragoꝛa ðᷣꝛ pꝛebere feminis Vtutẽ ad concipiendũ:⁊ hoc ſi ex nimio caloꝛe m⸗
trix ſit ĩpedita:qꝛ cũ hec herba frigida ſit et ſicca matricẽ ad ↄueniẽtiã reducit: ⁊ ſic ad cõceptũ diſpõit: ꝓpt᷑ ꝙ mulieres frigi⸗ das nõ iuuaret:ſʒ potiꝰ ĩpediret. Sic ↄtẽ⸗ platio celeſtis pꝛemij dũ ad bene operan⸗ dum ſollicitat ipſam animã fructibꝰ meri⸗
toꝛũ fecundat: ſi tamẽ nõ ſit in contemplã
do anima ꝑer accidiam vel negligentiam frigida. Item cõtẽplatiua vitã actiue ad
dita fecundioꝛẽ eam facit ſcʒ operibꝰ bo⸗
———————— ————

2 5
„ —
———
De vegetabilibus ⁊ plantis
iis ⁊ facit etiã eã ꝑfectiꝰ opari. Cuiꝰ exẽ⸗ plum ẽ in ficu:qꝛ ficus ſicut Iſið. diẽ reme dio cuiuſdã arboꝛis q̃ vocat᷑ capꝛificus ðꝛ fecundari.Eſt enĩ capꝛificus ficus nunqᷓ; matureſcẽs:ſed qð in ſe nõ habet alijs tri buit. Mã ſi capꝛifici ſurculꝰ coꝛtici ficus in fixus fuerit eã fecundã efficit ⁊ citius ma
tureſcere facit. Capꝛificus ergo ſiue ficus
ſilueſtris ẽ ↄtemplatiua vita q ſiluas ⁊ ſo litudines diligit. Sed velut ficus domeſti ca q̃ ad manꝰ hoĩm exiſtit ⁊ nutrimẽtũ fru etus tribuit hõ actiuꝰ eſt:qͥ ꝑ miſericoꝛdie opera tribuit paupꝑibus vite nutrimẽta:⁊
in frequẽtia ⁊ multitudine hoĩm ẽ eiꝰ ha⸗
bitatio ⁊ vita. Sed ſi radici eiꝰ.i.coꝛdi ſur culus capꝛifici.i.contẽplatiõis affectus et ſancte oꝛatõis ſtudiũ inſerat᷑:ad fructꝰbo noꝛũ operũ ꝓducẽdos fecũdioꝛ ⁊ maturi oꝛ efficit᷑.i.ꝑfectioꝛ: qꝛ plura ⁊ magis com pleta operat᷑. Mã fructus ẽ cõpletꝰ qñ eſt maturus. Sed adhuc notandũ ẽ ꝙ contẽ platiui cuſtodiendi ſũt maxime ab accidie frigoꝛe. Et in h iteꝝ aſſimilant᷑ arboꝛi fici: qꝛ ficꝰ ẽ arboꝛ tenera ⁊ delicata:⁊ iõ facile a frigiditate ledit᷑ pᷣcipue qñ ĩcipit germi nare:ꝓpter quod verſus aqlonẽ raro vel minꝰ ꝓficiũt ⁊ citiꝰ areſcũt timentes aqͥlo naria frigoꝛa. Sic qꝛ ↄtẽplatiua vita facit coꝛ tenerũ ꝑ affectionẽ amoꝛis ⁊ delicatuʒ ex nutrimẽto celeſtis cõſolatiõis facile le⸗ ditur a frigoꝛe aqͥlonis.i.ab accidia quaʒ malignus ſpũs immittit qͥ dic̃: Sedebo in mõte teſtamẽti in lateribꝰ aqͥlonis.lhec eĩ vbi coꝛ ſubintrauerit rigidũ ⁊ frigidũ fa⸗ cit: Bigidũ qͥdẽ.i.inflexibile ad cõpaſſio⸗ nẽ:⁊ frigidũ ad opationẽ ⁊c̃. Itẽ contem platiua vita aſſimilat᷑ nuci muſcate. Pꝛi mo ꝓpter ↄtinẽtiã. Quia eſt circũdata qᷓ dam pellicula tenuiſſima infra quã eius ↄtinet᷑ ſubſtantia. Sic ſili mõ etiã vita ac mẽs ↄtẽplatiua opoꝛtet ꝙ captiuet᷑ ⁊ ĩclu dat᷑ ĩ fide.i.noticia:qᷓ̃ tñ tenuiſſime attigit ad diuina ⁊ ſupna.⁊ iõ ẽ tenuiſſima peſii⸗ eula.i.tenuiſſima noticia diuĩoꝝ.ſʒ nihil⸗ ominꝰẽ ſufficiẽſ ad ſaluãdũ nuc medullã. i.ad ſaluãdũ aĩaʒ. Scðᷣo ꝓpt̃ excellẽtiã qꝛ nux muſcata tãto ẽ melioꝛ quãto ẽ põdero ſioꝛ ⁊ ĩ odoꝛe ſuauioꝛ ⁊ ſapoꝛe acutioꝛ. Sic ↄtẽplatiuꝰ hõ tanto ẽ meiioꝛ quãto ẽ põde
roſioꝛ ꝑ mẽtꝰ ſtabilitatẽ:qꝛ grauia ⁊ põde ola difficulter mouent᷑a firiniꝰ ſtabiliunt᷑ t duãto odoꝛe ſuauioꝛꝑ cõuerſationis ſz
ctitatẽ:⁊ quãto ſapoꝛe acutioꝛ ꝑ ſapientie ſubtilitatẽ. Tertio ꝓpter efficaciã quia nux muſcata habet vᷣtutem calefaciẽdi: ⁊ ſtomachũ cõfoꝛtãdi:ventoſitates extenu⸗ andi:doloꝛẽ capitꝭ auferẽdi. Silr ↄtẽpla⸗ tio ĩflãmat amnãtẽ: ↄfoꝛtat oꝑãtẽ: expellit vẽtũ.i.vanitatẽ:⁊ aufert doioꝛẽ exterioꝛẽ ifũdẽdo ĩterioꝛẽ ↄſolatiõeʒ. Juʒ illðpPð. xciij. Scðᷣm multitudinẽ doloꝛuʒ in coꝛde meoↄſolatiões tue letificauer̃t alam meã.
Capitulum: XIII
0Oꝛ homis ſpi⸗ c rrirualis debet aſſimilari radici. Nã radix vt arboꝛẽ nutriat de bet eẽ viua fixa ſolida ⁊ humida. Silr coꝛ hoĩs vt ip̃ʒ ſpũalr nutriat debet eſſe viu ꝑ fidẽ:qꝛ iuſtus ex fide viuit vt ðꝛ. lheb.x Añ ðꝛ: Pꝛoũ.iiij. Omni cuſtodia cuſtodi coꝛ tuũ:qm̃ ex ip̃o vita ꝓcedit. Secũdo de bet eſſe fixũ ꝑ ſpem. Mð.lvj. Paratũ eſt coꝛ eiꝰ ſperare in dño ⁊c̃. Itẽ debet eſſe ſo lidũ ꝑ charitatẽ. Apls.Ephe.iij. In chari tate radicati ⁊ fũdati. Stulti aũt petõꝛes extra charitatẽ eyiſtẽtes habẽt coꝛ confra ctũ: Ecci.xxj. Coꝛ fatui qᷓſi vas cõfractum ⁊.ſed charitas exigit integrũ ⁊ ſolidum: Luce.x. Diliges dominũ deñ tuũ ex toto coꝛde tuoꝛexꝝ tota anĩa tua:⁊ ex oĩbus vi⸗ ribus tuis. Itẽ vt ſit humidũ ꝑ deuotio⸗ nem vel pietatis cõpaſſioneʒ: Hiere.xvij. Ad humoꝛẽ mittit radiceſ ſuas. Eſa.j. Dẽ coꝛ merẽs ⁊c. Itẽ coꝛ ſerui dei dʒ eẽ fiẽ ſe⸗ mẽ roſe. Nã ĩ medio roſe ẽ ſemẽ minutum croceũ ⁊ valð odoꝛifeꝝ.ſhoc ſemẽ ĩ medio roſe ẽ gf̃a dei ĩ coꝛde:qð ẽ minutũ ꝑ humi litatẽ: Watth.xj Oiſcite a me qꝛ iitꝭ fũ ⁊ humil coꝛde: Sꝛego. Semp ↄſciẽtia ᷣm de um humil ⁊ triſtis debet eẽ:vt.ſ.ꝑ humili tatẽ nõ ſupbiat ⁊ ꝑ vtilẽ meroꝛẽ coꝛ ad la⸗ ſciuiã nõ diſſoluat. Itẽ debet eẽ croceũ ꝑ charitatẽ: Deut᷑.xxx. Lircũcidet dñs coꝛ⸗ tuũ ⁊ coꝛ ſemis tui: vt diligas eum ex toto coꝛde tuo ⁊c̃. Itẽ dʒ eẽ valde odoꝛiferuʒ oꝛatiõis ⁊ deuotiõis ſi uauitatẽ. Apoẽ̃.v· Habẽtes phialas plenas odoꝛamẽtoꝝ q̃ ſũt oꝛatiões ſctõꝝ.Iſið. ꝛatio coꝛdis eſt nõ lahioꝝ tm̃. Iſte fumꝰ ſiue odoꝛ oꝛatiõif ꝓcedẽs ex feruoꝛe coꝛdis mirabilit᷑ vᷣtutẽ demõis cõfringit. Tobie.vj. Coꝛdis eius particulã ſi ſup carbones poſueris: fumꝰ Sꝰ extricat om̃e genꝰ demonioũ.

Liber
Capitulum: XIIIT
Oꝛrectio ſeue
c ra pctĩ aſſimilat᷑ carduo. Mꝛi mo ratiõe figure: qꝛ carduꝰ her ba eſt aculeatas habens haſtas ⁊ in ſũmo capitella habẽs ſpinoſa. Per haſtas acu⸗ leatas intellige coꝛrectionẽ grauioꝛem fla gelloꝝ ⁊ hmõi. Sed ꝑ capitella ſpinoſa in
fellige coꝛreptionẽ aſperoꝝ verboꝝſ.pun
gitiuoꝝ q̃ ſcʒ mẽtẽ delinquentꝭ excitando ad.ꝓpꝛiuʒ ſenſum reducit:Ecci.xij. Qui pũgit coꝛ ꝓfert ſẽſũ. Itẽ Ecẽs. xij. erba ſapientũ ſicut ſtimuli ⁊ qᷓſi clauiin altũ de fixi ⁊c̃. Sꝛego.in regiſt. Clauis atq; ſtimu lis verba ſapiẽtũ cõparant᷑:qꝛ culpas de⸗ linquentiũ neſciũt palpare ſed pungere: Secũdo rõne efficacie:qꝛ ſuccꝰ cardui capilloꝝ fluxum curat. Silr ſeuera coꝛre⸗ ctio capillos capitis.i.virtutes mẽtis con ſeruat ⁊ ↄfirmat. Nã dñ vnius vitiũ ſeue re coꝛrigit᷑ alter ne defluat timoꝛe ſeruat᷑. Idemq; qͥ flagellat᷑ dũ de vno vitio coꝛ rigit ab alio pᷣſeruat᷑. Job. x. Aiſitatio tua cuſtodiuit ſpũʒ meñũ ⁊c.
reuocat:qᷓ ſcʒ eſt vt matrix ĩ qua peccatoꝛ penitẽs iterato cõcipit᷑ ⁊ foꝛmat̃ in eſſe ſpi rituali. Ptẽ carduus mulieres plurimu iuuat:⁊ ad litterã coꝛrectio aſpera— ria eſt oĩno mulieribꝰ infruniti.Et adhut talis coꝛrectio neceſſaria ẽ mulieribꝰ.i.mẽ tibꝰ q̃ nimis molles ſũt ad pec⸗ candũ.NMã ſicut dicit Caſſio.iniqͥtas moꝛ taliũ ſine fine vagaret᷑:ſi eã medicinalis ĩ⸗ crepatio minime reſecaret. Et iõ ſicut ideʒ Caſſio.ſupMð.xxxviij. dĩtoccurrendũ ẽ ne tractu tempis intemperata malicia cõ ⸗ ualeſcat:⁊ vireſ iniqͥtati diſſimulatio vł in dulgentioꝛ gratia ſubminiſtret. Sed clari us audita coꝛrectio doceat imperitiã ⁊ cõ⸗ peſcat audaciã. Capłm: XV — Plditas ↄR cmilat᷑ radici. Pꝛio quia ꝑ ra⸗ 3 dicẽ arboꝛ terre inheret ⁊ ab ea humoꝛẽ accipit quo nutrit᷑. Añ ᷣm Phm Badix habet oꝛis officiũ:qꝛ ꝑ eã plãta ſu⸗ ſipit nutrimẽtũ ſicut anĩai ꝑ os. Silr per cupiditatẽ anĩa inheret terrenis.Et ſicut plõta mediãte radice nutritur terre humi
üz meü ertio rõneme dicine. Etenĩ cardui ſũt matrici ꝑutileſ:qꝛ ſcilicet coꝛrectio aſpera ad penitẽtie gr̃am
tertius
do:ſic coꝛ hoĩs mediãte cupiditate paſeit
terreno lucro. Añ cupiditas eſt os coꝛdis inſatiabile. Mꝛoů.xxx. Tria ſũt inſatiabi lia: nfernꝰ ⁊ os vulue ⁊c̃. Sene. xxv.epi ſto. Aidiſti aliqũ caneʒ fruſta panis aper⸗
to oꝛe captanteʒ: quicqͥd acceperitꝓtinus
itegrũ deuoꝛat:⁊ſemꝑ ad ſpeʒ futuri hiat.
Idẽ euenit nobis qͥcqͥd expectãtibus foꝛ⸗ tu na ꝓiecit:id ĩ fine vlla volũtate dimitti mus:ſtatim ad rapinã alteriꝰ erecti ⁊ atto niti ĩ epicuroꝝ iſtud chaos incidimꝰquod inane ⁊ ſine termino ẽ. Secũdo qꝛ radix ſeqͥt᷑ cõplexionẽ terre in q naſcit᷑:⁊ ſic cupi ditas ſequit᷑ ↄditionẽ hoĩs in cuiꝰ coꝛde
concipit᷑. Añ diuerſa eſt in diuerſis. Mam
auarus eſt cupidꝰ de diuitijs:ſuꝑbus cu⸗
pidus de dominijs:curioſus ⁊ de rebꝰ va
nis:⁊ ſic de alijs. Nã in om̃i pctõꝛe eſt cu piditas immoderata alicuiꝰ rei.⁊ iſto mõ cõſiderãdo cupiditatẽ ſiue maliciã eſt qð dam vitiũ generale quod includit᷑ in om̃i bus vitijſ.Et iõ diẽ Augꝰ.i li.de libero ar bitrio 2 auaricia q̃ grece phylargiria dici tur nõ ſolũ in argẽto vel numis: ſed in oĩ⸗
bꝰrebꝰ q̃ ĩimoderate appetun intelligẽda
ẽ.Et Sꝛego. diẽ in quadã Homelia ꝙ aua ricia nõ ſolũ pecunie:ſed etiã ſciẽtie ⁊ alti⸗
tudinis ẽ cũ ſupꝛa modũ ſublimitas ambi
tur. Tertio qꝛ radix ẽ cauſa diuerſaꝝ pul lulationũ. Mã virtute radicis pullulãt ſti pes:rami:frõdes: floꝛes ⁊ fructꝰ. Mihil eĩ eſt in arboꝛe quod pꝛius nõ fuerit in radi⸗ ce.Eodẽ mõ multa ſũt mala q̃ pullulãt ex radice cupiditatꝭ: Aplsj. Timoth.vj. Ra dix oĩm maloꝝ eſt cupiditas. Suꝑ qͥ vᷣbo
dicitĩ Homelia Baſiliꝰ ꝙ cupiditas ẽ trã
greſſiõis mat᷑: magiſtra nocẽdi: pᷣmipila⸗ ria iniqͥtatf:auriga malicie:ſiccaria virtu⸗ tũ:ſeditiõis oꝛigo: fouea ſcandaloꝝ. Dieit 3 cuꝑiditas pecuniaꝝ ⁊ diuitiaꝝ:de q̃ ꝓ⸗ pꝛie: Apls loq́t ſiẽ ptʒ ex eo qð pÿmiſerat: Qui volũt diuites fieri ⁊c̃. Idcirco ðᷣꝛ es radix oĩm maloꝝꝛnõ qꝛ oĩa mala ex cupi⸗ ditate ſemꝑ oꝛiant᷑:ſʒ quia nullum malum ẽ qð nõ interdũ ex auaricia ſiue cupidita⸗ te naſcat᷑ Mã ſiẽ dic̃ Innocẽtiꝰ:hec ẽ q̃ ſa crilegia cõmittit ⁊ furta ⁊ rapinaſ exercet: ⁊pᷣdas ⁊ bella gerit ⁊ homicidia:ſimonia ce vendit ⁊ emit:iniq̃ petit ⁊ recipit: iniu⸗ ſte negociat᷑ ⁊ fenerat᷑. Inſtat dol: ĩminet fraudibꝰ: diſſoluit pactũ ⁊ violat iuramẽ⸗ tũ:coꝛrũpit teſtimoniũ ⁊ ꝑuertit iudiciuz⸗

53 8
2
— 8
Capitulum: XVI
REuotio aſſimila
d turoleo. Meimo qꝛ oleñ hʒ vir tutẽ illuminatiuã:⁊ ideo infundi
tur in luminaribꝰ:⁊ pter h ſignificat de⸗ notionẽ in puritate ⁊ claritate ↄſciẽtie. Et hoes eſt oleũ qð pꝛecipit offerri Eyd.xxx. Wieũ ad lumiaria ↄtinnanda:qꝛ deuotio puritatis ⁊ claritatis ↄſcĩe nutrit in nobiſ reuelatiões dininas. Scðo qꝛ oleñ habʒ virtutẽ alleuiatiuam:⁊ ideo medet᷑ doloꝛi bus. Ande oleũ deſignat deuotionẽ in to⸗ lerantia pñtis miſerie. Deuotio etiã paſſi⸗ onis chꝛiſti vſideratione alleuiat nobis ß ſentes tribulatiões:Canti.j. Oleũ effuſuʒ nomen tuũ:iõ adoleſcẽtule dilexerũt te ni⸗ mis.i.feruẽter:vt exponit Berũ. Tertio habet oleũ virtutẽ enatatiuã:⁊ ideo ſuper fertur liquoꝛibꝰ.pꝛopterea ſignat deuoti⸗ Vnẽ er pꝛegu ſtatiõe celeſtiglie:Pð.xliiij. Pilexiſti inſticiã ⁊ odiſti iniquitatẽ: ꝓpte ⸗
rea vnxit te deꝰoleo leticie pᷣ ↄſoꝛtibꝰtuis.
Et eſt notandũ ꝙ oleñ idcirco alijs liquo/ ribus ſupfert᷑:videlicet qꝛ modicũ hʒ ter⸗ reſtreitatꝰ multũ aereitatis.i.aeree leuita tis. Et fic deuotio interna tanto mag' ani
mã elenat ad celeſtia deguſtãda quãto mi
nus habʒ de terrena cupiditate et phꝰabũ dat inaerea leuitate:id eſt diuia charita te. Mã charitas amoꝛ eſt qͥ anĩam alleuiat ⁊ ſurſum leuat. ñ dicit Augꝰ.ſup Põ. lrxxv. Mon putreſcit coꝛ ſi leuet᷑ ad deuz. Frumentũ tuũ ſi hres in inferioꝛibꝰ ne pu treſceret leuares illud ad ſupioꝛa. Frumẽ to tuo ĩmutare q̃ris locũ⁊ coꝛ ꝑmitꝭ ĩ ter ⸗ ra putreſcere:frumẽtũ leuareſad ſupioꝛa: coꝛ lena in telũ.Et vñ inq;t poſſumꝛqui fu nes:q̃ machine:q̃ ſcale opꝰ funt? Brad af fectꝰẽꝛiter tuũ volũtas tua ẽ:amãdo aſcẽ
dis:negligẽdo deſcẽdis:ſtans in terra:in celo es ſi diligis deñ.
Ignitatis ſta⸗
Ca. XVII
d füs q̃nto altioꝛ tanto aduerſi⸗ tatibꝰ ⁊ moleſtijs plenioꝛ. An⸗ deĩ dignitatibus poſiti aſfimilant arboꝛi.
Flagella enĩ vt dicit Iſido.dicunt᷑ vitiũ ⁊
arboꝝ ſũmitates:eo ꝙ ſepe ventla turbini
bus flagellant᷑. Sůt aũt qᷓji fũmitates ar⸗
boꝝ altitudines dignitatũ:in qͥbꝰ qᷓ fubli⸗ niati ſunt multarũ àdnerſi itatũ ventis fre⸗
De vegetabilibus et plantis
quentiũ anxietatũ turbinibus flagellan tur. Et ideo nõ incõgrue de ſtatu dignita⸗ tis poſſet ſuggeri illud ꝓuerbium.ij Wa cha.iij.Si quẽ habes hoſtem ⁊̃.mitte il⸗ luc ⁊ recipies flagellatuʒ. Tullius: Mno celſioꝛ es eo magis te ſollicitũ ⁊ an riũ eſſe opoꝛtet. Ande Põ.xv. Ab altitudine di ei timeboꝛid eſt ab altitudine tpalis digni tatis. Item ad dignitat? gradũ ambitio⸗ ſus homo qñq; paulatim ẽxaltat:ſʒ ſubi⸗ to deijcitur:ſicut arboꝛ cũ difficultãte ele⸗ uatur:ſed ſubito vi ventoꝝ derjcit᷑. Ande dicit Srego. Maulatim aſcẽdiſti:ſed non paulatim deſcẽdes ſed tãqᷓ; fulgur ⁊ſ icut ſathan. Item dignitat! aititudo qnto mi nus eſt in humilitate fundata:tanto minꝰ creſcit ⁊ minꝰ durat. Cuiꝰ exemplũ patetĩ feno de quo dicit᷑ in Mõ.cxxxvj. Fiant ſit fenum tectoꝝ qð pꝛiuſqᷓ; eueilat eraruit. vbi dicit Bloſa:ꝙ quanto fenum altius ſtat ⁊ minꝰ ꝓfunde radices eiꝰ inferiꝰ dep̃ mit:tanto minꝰ creſcit ⁊ citius areſcit. Sic homo quanto eſt in altioꝛi ſtatu ſi radices coꝛdis non ꝓfundant in humilitate.i.ſui humili cognitione⁊ cuſtodie ſedulitate pa rum ꝓficit ⁊ cito deficit. M.xxxvj. Sidi impiũ.i.ſuperbum ſuꝑexaltatũ ⁊ eienatũ ſicut cedros libani et tranſtui:⁊ ecce non erat.
XV —„— Iuitie aſſimilã d tür ſpinis. Pꝛimo quidem qꝛ pine etiam ſub floꝛe ſunt ſe car pentiũ pungitiue:⁊ ſilr diuitie etiã in floꝛe mũdane glie ſe aſſequẽtes pungũt pũctio ne laboꝛis in acq̃rendo:timoꝛis in poſſidẽ doꝛ⁊ doloꝛis in ꝑficiẽdo.&ñ Metrꝰ Ba ⸗ ueneſi · dicit in quodã ſemone:Auri cuſtof ſeruatoꝛ argenti ſecuritatẽ nõ habʒ:neſcit quietẽ.⁊ cui deeſt ſecuritas qͥes perit:pe⸗ na diues ẽ ille ñ cẽſu. Innocẽtiꝰdiẽ:diueſi ſupfiuitate reſoluit᷑:iactãtia effrenat᷑:cur rit ad libidinẽ:⁊ coꝛruit ad illicitũ:⁊ fiunt ei inſt̃a penaꝝ q̃ fuerũt oblectamẽta cul⸗ paꝝ:laboꝛ in acqͥrẽdo:timoꝛi poſſidẽdo: doloꝛ in amittẽdo:mentẽ eiꝰ ſp fatigat:ſol licitat ⁊ affligit. Scðo qꝛ ſpine ſůt veſti um laceratiue:ſit diuitie lacerant interio⸗ res veſtes virtutũ. Añ Srego.in Homet. rx. ſup illnd:Exijt qͥ ſeminat. dicit: Siui⸗ tle ſpine funt:qꝛ cogitationũ ſuaꝝ pũctio⸗ nibꝰ mentẽ hũanã ſacerant:⁊ cum vſq; ad 8 o

peceatũ ꝑtrahũt qjñi inflicto vulnere cruẽ⸗ tant. Vertio qꝛ ſũt ſerpentũ cõicatiue.ſ. occultatiue. ꝓpter qð Ecẽs.x.ðꝛ: Qui diſ ſipat ſepem moꝛdebit eñ coluber. ſcʒ qͥ lati tat int᷑ ſpinas. Sic diuitie latibulũ ſůt ſer⸗ pentiũ infernaliũ ·j. Timo. vj. Q ni volůt diuites fieri incidũt in tentationẽ ⁊ in la⸗ queũ diaboli:⁊ in deſideria multa ⁊ inuti⸗ lia que mergũt hoĩeʒ in interitũ. Quar to qꝛ ſpine ſunt ſibijnuicẽ complexiue. Sic eni ſe mutuo cõplectunt᷑ ꝙ faciliꝰ faſciculꝰ ſpinarũ excutit᷑ qᷓ; partes ſeparent᷑. Sic di uitie habite difficuiter bene diſpenſant᷑:et ideo ↄſultius eſt totũ ſimul onꝰdeponere: Fᷣm iliud Watth.xix. Aende oĩa q̃ habes ⁊ da paupibꝰ. MQuinto qꝛ ſpine ſt ignis incenſiue. Diuitie enĩ ſũt materia ignis cu
piditatis in pñti.pð.cxvij. Exarſerũt ſiẽ
ignis in ſpinis.⁊ ignis infernalis in futu⸗ ro:Eſa.xxxiij. Spine ↄgregate igni cõbu
rent᷑. Seyto qꝛ jpine ſunt leminum ſuffo
catiue.IMã ꝓpter ſuã denſitatẽ radios ſo⸗ lis intercipiũt:⁊ roꝛifluas celi guttas ad ea q̃ ſub eis ſunt deſcẽdere nõ ꝑmittuntꝛet ideo qᷓ̃ iuxta ſpinas vel infra ſeminant᷑ nõ de facili cõualeſcũt. Ande Lu.vij. Aliud ſemen cecidit ĩter ſpinas:⁊ ſimul exoꝛte ſpi ne ſuffocauerũt illud. Similiter diuitie ſuf focant ſua ſollicitudine fructũ ſeminis ver
bi dei. Et ideo ðᷣꝛ ibidem Eu. viij. Qð au
tem in ſpinis cecidit:hi ſunt qͥ audierunt ⁊
a ſollicitudinibꝰ diuitijs ⁊ voluptatibus
vite ſuffocant᷑ ⁊ nõ referũt fructũ. Itẽ di
nites qñ abũdant dinitijs viſitant᷑ ⁊ freq̃n
tantur.qñ vero ſunt paupes cõtemnunt᷑ ⁊
abijciunt᷑:ſicut arboꝛ q̃ diligenter ſeruat᷑⁊
cuſtodit᷑ qñ fructꝰ eſt in ea:fed ablato fru⸗
ctu negligit᷑ et exponit᷑:vt ptʒ in vineis q̃
claudunt᷑ ⁊ cuſtodiuntur tpe fructus:ſed
poſtea exponunt᷑: Pꝛouer.ix. Diuitie ad/
dunt amicos plimos.a pauꝑe autem ⁊ hi
quos habuit ſeparant. Ca. XIX
Octrina ſacre dy ſcripture aſſimilat᷑ apio. Pꝛi mo qt apium eſt herba qᷓ ſple⸗
nis ⁊ epatis.opilationes.i.vias opilatas aperit. Per epar autẽ ⁊ ſplenẽ qᷓ ſunt duo mẽbꝛa intrinſeca ⁊ multũ vtilig coꝛpoꝛi:in telligimꝰ duas intimas ⁊ vtiliſſimas potẽ
tias anĩe ſcʒ intellectũ ⁊ affectum. Et ſicut ſplen attrahit nutrimẽtũ ab epate ſeʒ hu⸗
Pber tertius
moꝛem qͥ nutrit᷑:ſic volũtas ab intellectu trahit půs obiectũ a qͥ mouet᷑. Nã̃ bonum appᷣhenſum ĩ intellectu eſt volũtatis obie ctum ⁊ mouẽs ip̃ᷣam: vtriuſq; aũt potentie vias aperit doctrina ſacre ſcripture:qꝛ in ⸗ tellectui aperitviã ad deñ cognoſcendũ:et volũtati ad deñũ diligendũ.Oe qͥbꝰ vijs di citur Pꝛoner.iij. Vie eiꝰ vie pulchꝛe x. Scðo qꝛ apij vis ſemen ⁊ radix moꝛſibꝰ venenatis ſuccurrit: vt dicit Diaſco. Woꝛ ſus venenoſi ſunt tentatiões diaboli:qui⸗ bus verba ſacre doctrine optime docẽt ho minẽ obuiare. Añ dñs Matth.iiij. a dis holo in deſerto tentatꝰ ſacre ſcriptureꝰba in q̃libet tentatiõe oppoſuit. nduxit etiaʒ ↄtra eñ tria teſtimonia de lege qͥbꝰ ipᷣm vi⸗ cit ⁊ repulit:ſicut figuratũ fueꝝgt.j. Begl. rviij.in Pauid:qͥ Boliã ꝓſtriit tribꝰ la⸗ pidibꝰ de toꝛrẽte:⁊ ſic chꝛiſtꝰ diabolũ ſupe rauit tribꝰ teſtimonijs de lege:vt ðꝛi Blo ⸗ ſa. Q no exẽplo etiam nos docemur ſacre ſcripture vbis repellere tentatoꝛẽ. Mam ſi tentat te ð ſupbia ⁊ appetitu honoꝝ reſpõ de ei:ſeriptũ eſt Ecci.ix. EQ uid ſupꝑbis ter ra ⁊ cinisꝰ⁊ iterũ Ecciĩ.vij. Moli q̃ rere ab hoĩe ducatũ neq; a rege cathedrã honori. Si tentat de apetitu diuitiaꝝ rñde:ſcpᷣtů eſt.j. Timo. vj. Mihil intulimꝰ in hũc mů dũ:haud dubium qꝛ nec auferre qͥd poſſu mus.Et iterũ: E ui volũt diuites fieri in ⸗ cidũt in tentationẽ diaboli. Itẽ ſi tentat de apetitu delitiaꝝ carnaliuʒ. Rñde ei. Coꝛinth. xv. Caro ⁊ ſanguis regnũ dei nõ poſſidebũt. Sloſa. Mer carnẽ ⁊ ſanguinẽ ventera libido.i.pctã carnalia deſignant᷑. Tertio qꝛ apiũ triſticiã expellit ⁊ letici⸗ am inducit. Ma eſt quoddaʒ genꝰ apij qð ðꝛ apiũ riſus:eo ꝙ hũoꝛis melancolici lit purgatiuũ: triſticie expulſiuũ ⁊ leticie in/
ductiuũ:imo ðᷣꝛ ꝙ ſi qͥs ip̃m in magna q̃n⸗
titate recipet:ridẽdo eũ occideret. Sic do ctrina ſacre ſcripture melancoliã.i.tedius expellit. vñ Sap̃.viij. Mõ hʒ amaritudinẽ Zuerſatio illiꝰ nec tediũ cõuictꝰ ipſiꝰ. Itẽ triſtieiẽ interdicit: Matth.vj. Molite fleri triſtes. Itẽ ad leticiã inducit:ẽõxcix. Seruite dño ĩ leticia. Añ libꝛi ſacre ſcpᷣtu⸗ re magnũ ſolatiũ pᷣbẽt ʒ huiꝰ miſerie inco
latuʒ j. Wachab.xij. Mabentes ſolatio li
bꝛos ſanctos. Ca. XM
Lemoſyna aſi

De vegetabilibus? plantis
milat᷑ cardamomo. Mꝛio rõne oꝛiginis. qꝛ cardamomũ eſt ſemẽ arborꝭ q̃ q̃ſdaʒ tu⸗ moꝛoſitates facit in qͥbꝰ ſemẽ ↄtinet. Ar⸗ boꝛ g eſt pnia q̃ ĩ intimis coꝛdis radicata ĩ terra.i.in coꝛꝑe ño ꝓficere ⁊ fructificare debet. Al in tra hec arboꝛ fructificare de betzqꝛ ſupꝛa terrã.i.in celoꝛvl etiã ſubter ra.i.in inferno pnĩa locũ nõ habet. Mã in celo nõ ẽ locꝰ penitudinis vbi nullũ angit ↄſcia criminis. n inferno vo nõ hʒ peni⸗ tentia fructũ vbi nõ põt expiari delictum. Ex hac ð pnĩe arboꝛe ꝓducit᷑ ſemẽ elemo ſyne. Eſt enĩ elemoſyna opꝰ ſatiffactioniſ: qð quidẽ ad pniam ꝑtinet. Sed iõ ſemen vocat᷑:qꝛ in aliena terra ſcʒ indigentꝰ ꝓxi mi carne ſemĩata mirabiles fructuſ affert. hoc aũt ſemẽ elemoſyne ab arboꝛe.i.a pe⸗ nitentia ĩ ͥbuſdã tumoꝛoſitatibꝰ.i.coꝛdis cõpaſſiõibꝰ ꝓducit᷑:qꝛ tota virtꝰ elemoſy⸗ ne eſt ex coꝛdis cõpaſſione. Augꝰ.In affe ⸗ ctu coꝛdis penſanda ẽ elemoſyna tribuen tis. Et idcirco vt in Moꝛa.beatꝰ Srego. dicit: lle ꝑfecte tribuit qͥ cũ eo qð afflicto tribuit:afflicti qͥ; animñ in ſeſumit vt pꝛiꝰ
in ſe dolẽtis paſſionẽ trã ſferat:⁊ tũc cõtra doloꝛẽ ipſiꝰ ꝑ miniſteria„currat. Scðo rõne coloꝛis:qꝛ illud cardamomi ſemẽ eſt meliꝰ qð ſubꝛufumẽ aliq̃ntulum. Rufedo etiã elemoſyne ẽ ex dilectiõis feruoꝛe:nec dubiũ qn tãto melioꝛ ſit elemoſyna quãto
plꝰ rubet er charitatꝰ flãma. Añ ſine cha/ ritate elemoſyna ẽ oĩno ifructuoſa: Aplo dicẽte.j. Coꝛin. xiij. Si diſtribuero ĩ cibos paupeꝝ oẽs facultates meas: charitatem ãt nõ habuero nihil mihi ꝓdeſt. Tertio rõne ſapoꝛis:qꝛ illud etiaʒ eſt meliꝰ qð eſt acutũ ⁊ dulcedini intermixtũ. Dehet enim dari elemoſyna cũ acumie.i.cũ ſubtilitate diſcretiõis:⁊ cũ dulcedĩe allocutiõis:qꝛ in terdũ vhũ eſt meliꝰ q; datũ. Augꝰ.i epla ad quendã comitẽ:Caue pᷣuidẽs diſcretio nẽ elemoſyne:ita vt vtriuiq; dantꝭ ⁊ acci⸗ pient ſit ſolatiũ. Quarto rõnevirtutis: qꝛ hʒ virtutẽ ↄfoꝛtãdi coꝛ cerebꝛũ ⁊ ſtoma chũ.in coꝛde qͥdẽ eſt dilectio:ĩ cerehꝛo ſen ⸗ ſificatioꝛin ſtamachovo nutritio:qꝛ ſeʒ ex elemoſyna ꝓuocat᷑ recipientꝭ dilectio. In ea etiã demonſtrat largiẽtis ſenſus ⁊ viſ⸗ eretioꝛex ea etiã puenit vtriuſq; partꝰ nu⸗ tritio:qꝛ dantꝰ qͥdẽ ꝑ meritũ elemoſyne re fouet᷑ ſpũs:ſed recipiẽtis ꝑ opoꝛtunũ auxi refocillat coꝛp. Itẽ elemoſyna aſſi⸗
milat᷑ ſemini:qꝛ bonitas ſemĩs m MPlini. ↄſiderat ex tribꝰ. Mꝛio ex tpe:qꝛ illud ſemẽ ẽ honũ ad ſemiandũ:qð ẽ bimũvłtri mũ.Quedã ẽ elemoſyna q̃ diſponit hoĩeʒ ad vnñ ſcʒ ad h vt liberet᷑ a culpa: ſiẽ ele⸗ moſyna pctõꝛiſ: añ.jiij. Mctã tua elemo ſynis redime.Et iſta ẽ q̃ſi ſemẽ anniculuʒ⁊ id eſt vniꝰ anni tin. Quedã vo elemoſyna valet ad duo.ſ.ad ſatiffactionẽ culpe ⁊ re⸗ dẽptionem pene: vt elemoſyna penitentis Tobie.iiij· Elemoſyna liberat a moꝛte ſcʒ culpe:⁊ nõ patit᷑ aĩam ire in tenebꝛas ſcʒ peneꝛ⁊ iſta ẽ vt ſemẽ bimũ. Nuedã añtva let ad tria ſcʒ ad pᷣſeruãdũ a culpa:ad eua dendũ ſupplicia:⁊ ad intrãduʒ pꝛemia:ſiẽ elemoſyna iuſti:⁊ eſt q̃ſi ſemẽ trimũ. Se cũdo ↄſiderat᷑ bonitas ſemis ex pondere: qꝛ illud eſt optimũ qð ẽ grauiſſimũ.põduſ aũt elemoſyne ⁊ cuiuſlibet boni oꝑis ẽ ex charitatꝭ affectu:qꝛ tanto elemoſyna plus valet danti:q̃nto cũ maioꝛi charitate dat᷑. Tertio ↄſiderat᷑ ex coloꝛe: qꝛ illud ſemẽ meliꝰ ẽ qð magt albũ interiꝰ ẽ. Sed qjſi me dulla alba ẽ intẽtio pura. Añ illa elemoſy na ẽ bõa q̃ dat̃ cũ intẽtiõe pura: Mat.vj. Te aũt faciente elemoſynã neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextra tus. Ca. XXI
—„ Loquẽtia ſapi e entũ aſſimilat᷑ frondoſitati ar⸗ boꝝ. Mio rõne gratioſitatꝰ: qꝛ viriditas ⁊ copioſitas folioꝝ reddit ar boꝛẽ gratioſã aſpiciẽtibꝰ. Silr efficacia ⁊aß fluẽtia vboꝝ reddit ſapiẽtẽ gratioſũ audi entibꝰ. Mð · xliiij. Diffuſa ẽ gr.ĩ la.t. Sʒ nota h ꝙ ad gratioſaʒ eloq̃ntiã pla reqͥrũ⸗ tur. Mã pᷣm Aaleriũ maximũ doctrĩie ⁊ e⸗ loq̃ntie oꝛnamẽta ⁊ ꝓnũciatiõe apta ⁊ue niẽti coꝛpis geſtu ↄſiſtũt. Quibꝰqͥ ſe ĩſtru xerit tribꝰ modis hoĩes aggredit᷑. Tures penetrãdo:ocłos demulcẽdo:⁊ aĩos inua dẽdo.ſiẽ etiã Señ.ĩ epla dic. De apta ãt ꝓ nũciatiatiõe vboꝝ loqͥt Caſſio.ſup Pð. lrxiij. Eloq̃ns ẽ ille qͥ ſcit ꝑua ſũmiſſe:me⸗ dia tẽperate:maðᷓ grãdit᷑ dicẽ.qͥ ſcit ĩueni⸗ re pᷣclare:enunciare magnifice:diſponere apte: figurarevarie. Idẽ etiã dic̃:ꝙ bonuſ doctoꝛ ꝓhemiat apte:narrat aꝑte:arguit acrit:colligit foꝛtiter:oꝛnat excelſe:docet: delectatæ afficit. Scðo rõevtilitat?:qꝛ fo lia tenellos fructꝰ qvẽt'ꝛpluuijs ⁊ cauma⸗ tibꝰmuniũt:⁊ ꝓ eiſtãqᷓ; ſcutũ ictꝰrecipiũt.

Piber
Sic ſapiẽtũvba tenelloshoĩes.i.ſpũ debi les ſiue puſillanimes a ventꝭ pfecutionũ:⁊ a plunijs i.ipetu inundãtiũ tribulationi ⁊a caumatibꝰ internaꝝ tẽtationũ ↄfoꝛtã ⸗ doꝛĩſtruẽdo:minãdo muniũt ⁊ defendũt. Et interdũ etiã ſapiẽtes ⁊ eloquentes viri P patria ſeu ciuibꝰ ſuis ſiue adũſantibꝰcõ tradicẽdo:ſiue ſalu bꝛit᷑ ↄſulẽdo ſiueverſu⸗ cias ⁊ neqͥcias detegẽdo:inuidentiũ vłlho ſtiũ ictibꝰ.i.odijs ⁊ ꝑ ſecutiõibus ſe expo⸗ nunt:Eſa xlij. Poſnit os meũ dñſ qᷓſi gla diũ acutũ. Añ ↄtra eos qͥ h nõ faciũt dicit᷑ Egech. xiij. Mõ oppoſuiſt? vos muꝝ ꝓ do ⸗ mo iſrł. Tull.in rhetoꝛic. Muia ita ſe ar⸗ mat eloquẽtia nõ vt oppugnet cõmoda pa trie:ß̃ vt ⁊ꝓ his pugnare poſſitis mihivi det ⁊ ſuis ⁊ public rebꝰ vtiliſſimꝰ atq; a ⸗ mãtiſſinꝰ ſuis. Tertio rõne firmitat:qꝛ folia cito a vẽto mouent᷑:⁊ hincinde qᷓſſan tur:ß ꝓpter abũdãtiã hũoꝛis nõ facile ab arboꝛe diuidunt᷑. Silr gratioſi in vᷣbis:li cet a vẽto vane laudis ⁊ fauoꝛis hoĩm ple rũq; agitent᷑:tñ ſi hñt abũdantiam humo ris.i.diuini amoꝛis ſiue ĩterne deuotionis
nõ faciliter ab arboꝛe chꝛiſto: vl ab arboꝛe
vtuoſe vite ꝑ elationẽ vł vanã gliam ſepa
rant:ð.j· Folinʒ eius nõ deñuet:⁊ oĩa
quecũq; faciet ꝓſperabunt. Ałtunc fo⸗ lia ꝓpter ventũ ab arboꝛibꝰ cadũt:qñ viri
eloquẽtes ꝓpter metũ obmuteſcũt. Sed ß
amic dei nõ accidit:qꝛ eos intimi amoꝛis
virtꝰ ab oĩ timoꝛe defendit: Act᷑.iiij. Pe trus ⁊ iobes p humoꝛe.i.amoꝛe ſpũs ↄfoꝛ
tati:pᷣncipibꝰ ſacerdotũ ꝓhibẽtibꝰ ne do⸗
cerent in noĩe ieſu rñderũt:Mõ poſſumꝰqᷓ
audiuimꝰ⁊ vidimꝰ non loqui? MQuarto
rõne fructuoſitat?:qꝛ fructꝰ ſub folijs ſunt
hmo virẽtes:tandẽ matureſcunt:⁊ caloꝛe
ſolis dulces fiũt qͥ pꝛiꝰamari fuerunt. Sic
fapiẽtes viri ſub folijs vboꝝ ꝓducũt fru ⸗
ctuzʒ opeꝝ: fructꝰ aparẽt virides.i.gra
kioſi aſpiciẽtibꝰ:⁊ maturi.i.diſcreti diſcuti
entibꝰꝛ⁊ dulces.i.ſapidi ſuſcipiẽtibꝰ. Faci
unt enĩ viri ſapiẽtes opa gratioſa:diſcreta
⁊fructuoſa.vel eoꝝ fructꝰ.i.actꝰ ſunt viri⸗
des ꝑ fidẽ:maturiꝑ ſpem:dulces ꝑ chari⸗
tatẽ·Et hẽ caloꝛ ſoiis.i.amoꝛ chꝛiſti qͥ oĩa
facit dulceſcere etiã amara qᷓ q;:Cantt.ij. Fructꝰ eiꝰ dulc gutturi meo. Et attẽde ꝙ ficut modici pᷣcij ẽ in arboꝛe frõdoſitas ſi⸗ ne fructibꝰꝛita modici valoꝛis vboſitas ſi ne opibꝰ.pter qð dicit Srego. in. vj. iib.
tertins
moꝛa.ꝙ ille bñ loquẽdi facundiã ꝑcipit:
ſinũ coꝛdis ꝑ recte vinẽdi ſtudia extendit:
nec loquẽtẽ ↄſctẽtiã pᷣpedit:cũ linguãvita antecedit. Quinto rõne mutabilitatꝭ:qꝛ q̃rundã arboꝝ folia in eſtate viridia ⁊ de⸗
coꝛa ſunt.in autũno palleſcũt:ſed ĩ hyeme.
cadũt ⁊ in terra putreſcũt. Sic eloqntia ſa
pientũ ſeculi in eſtate.i.in tꝑe fauoꝛis vire ⸗
ſcit ꝑ vigoꝛẽ:ß in autũno ſole decreſcẽte.i. deficiẽte hũano fauoꝛe palleſcit.i.debilita tur ꝑ timoꝛẽ. n hyeme aũt.i.pſecutionis tempoꝛe cadit.i.penitꝰ deficit ꝑ obmutati onẽ:⁊ aliqů in t̃ra putreſcit ꝑ mali cõmen⸗ dationẽ ⁊ appꝛobationẽ ſiue fauoꝛationẽ. Et tũc dicẽdũ ẽ eis illud Eſa.v. Aevob q́ dicit? bonũ malũ ⁊ malũ bonũ. C.XRlj
Ehoꝛtatio ad e bene faciẽdũ vel ad malum di/ mittendũ diuerſimode fieri de · bet ᷣm diuerſaʒ qlitatẽ eoꝝ quos hoꝛtari opoꝛtet. Cuiꝰ exẽplũ apparet in ficu. Mam ficus ſterileſcit aliqũ ob defectũ humoꝛis: aliqñ vero Ipter nimiã abundãtiã humo ris.ſed ſi accidit ob defectũ humoꝛis:ſub/ uenit᷑ ei ꝑ Huenientẽ fimũ ⁊ aquã dulcem: ſed ſi ſuꝑahundat humoꝛ arboꝛẽ clauisꝑ⸗ foꝛãt:⁊ ſic humoꝛẽ euacuãt.Illi aũt hom nes ſterileſcũt.i.a fructu bonoꝝ opeꝝ defi ciunt:⁊ h eſt ꝓpter defectũ humoꝛis.i.pꝛo pter defectũ vigoꝛis:qͥ vitio ſubiecti ſunt puſillanimitatis ⁊ timoꝛis: ⁊ iſti iunandi ſunt cũ fimo qͥ plantã calefacit.i.cũ doctri na vel exhoꝛtatiõe inflãmante ⁊ accedẽte ad bonũ:⁊ cũ aqua dulci.i.cũ dulcedie do ctrine ⁊ verboꝝꝛvt attrahant᷑ ex ip̃a dul⸗ cedie exhoꝛtatiõis ad hũoꝛẽ honitatꝰ. ã ſi ð tales puſillanimes q́s vteret᷑ aſperita te vboꝝ:potiꝰ deſperarẽt qᷓ; ꝓficerẽt:⁊ iõ qͥ talis ẽ:ſiẽ dicit Pꝛoſper in ſi.ſcðo de vi⸗ ta ↄtẽplatiua lenit᷑ caſtigatꝰ reuerentiã ex hibet caſtigãti. Aſperitate aũt nimie incre patiõis offenſus:nec coꝛrectionem recipit nec ſalutem. Patet ꝙ in exhoꝛtatione taliũ ſi aarest caloꝛ amoꝛis impellẽs:et dulcedo vᷣboꝝ demulcẽs:ſequit᷑ bonoꝛuʒ opeꝝ fecũditas creſcẽs.lli añt ad modũ ficus ſterileſcũt ꝓpter hůmiditatis exceſſũ qͥ bona oꝑa ex ſupbia dimittũt:vel ex ni⸗ mia abũdantia tpaliũ que inducit ad ſuꝑ⸗ biaʒ ⁊ ↄtemptũ ſpũaliũ: ⁊ tales perfoꝛãdi ſunt clauis.i.terribilibꝰ ⁊ aſperis verbis:
kc qu

2 22
SnvRv
— —
— —
denicmnn eden
quaſi claui in altũ defixi. Ca. XXI Eruoꝛ diuini a F moꝛis a᷑uget᷑ ex afflictiõe carniſ: — ⁊ abũdãtia deuotiõis: cuiꝰ ex⸗ emplũ aparet in pino. Mã pinus q̃ exteri
us hʒ durũ ⁊ groſſum coꝛticẽ ſed interius
tnultũ humoꝛẽ pinguẽ:de facili ⁊ multũ in Kãmaẽ ſi igni aliqͥ caſu aplicat᷑. Ille ð ex⸗
teriꝰ hʒ durũ coꝛticẽ ⁊ aſperũ qͥ carnẽ ſuaʒ ꝑ durã abſtinentiã vl aſperos laboꝛes af⸗ Kigit. Ille interiꝰ hʒ multuʒ pinguedinis
multã habet deuotionẽ mẽtis:⁊ ꝑ di
uinũ amoꝛẽ facilit᷑ ⁊ foꝛtiꝰ inflãmat᷑.dũ ali cui ignite.i.affectuoſe rei applicat᷑ ſiue affe ctuoſa vba audiẽdo. Pð.ciiij. Eloquium dñi infãmauit eũ. Siue deuotas ſcpᷣturas intelligẽdo: Eu. vlti. Mõne coꝛ noſtrñ ar⸗
dẽs trat in noł dũ loq̃ret᷑ in via ⁊ aperi⸗
ret nob ſcpturaſ? Siue de paſſiõe ieſu chꝛi ſi meditãdo:qꝛ ibi oſtẽſus eſt ſingularis amoꝛ ſaluatoꝛis.ſ.ĩ ope nfe redẽptõiſ?⁊ iõ mayie dʒ ĩ nob accẽdere ignẽ amoꝛis. Añ Berñ.ſupꝑ Cantl.ſermõe. xx.dieit:Pilexit nos deꝰ dulcit᷑:ſapiẽteræ foꝛtit᷑. Hulcit᷑ nẽ⸗ pe dixerim:ꝙ carnẽ induit.ſapient᷑:ꝙ cul pã vitanit.foꝛti᷑:ꝙ moꝛteʒ ſuſtinuit:ßᷣ ſuꝑ oĩa reddit te mihi amabilẽ bone ieſu calix quẽ bibiſti opus ne redẽptiõis. Moc enĩ oĩno amoꝛẽ nñ̃m vendicat ſibi:ß inqu no ſtrã deuotionẽ blandiꝰ allicit:iuſtius eri⸗ git:artiꝰſtrigit ⁊ vehementius afficit.
8. Capitulum: XXIIII
Icdes aſſimila
—
tür amygdalo: qꝛ amygdalꝰ ẽ
ñ oẽs arboꝛes floꝛitiua. oĩbꝰ eni arboꝛibꝰ pꝛioꝛ ſe ſoꝛibus veſtit: ⁊ ad fructũ añ ceteras arboꝛeſ ſe diſponit. Silr
virtꝰ fidei dʒ in coꝛde homĩs añ oẽs virtu tes floꝛere. Nã fides ẽ ſicut diſpoſitio mẽ ⸗ tis ad charitatẽ ⁊ ad alias vᷣtutes. Añ ſiẽ os ẽ diſpoſitio ad fructũ:ita actꝰ fidei q́ eſt credere ẽ diſpoſitio ad actꝰ charitatꝭ et
ceteraꝝ virtutũ. Ex q̃ re ptʒ ꝙ dñ fides cre dẽdo pᷣuenit:añ oẽs tutes foꝛeſcit:et ad
rerꝰ virtutũ.i.opa ſe af ip as diſpõit. vñ Apls heb. ij. Fides inqͥt? ſperãdaꝝ ſub⸗
ſtãtia reꝝ ⁊c̃·Mã ſicut ſuba natura antece
dit:⁊ accidẽtia ↄſequunt᷑ qͥdã oꝛdine ſub⸗ Montiẽ:ita ſides antecedit ſpecie⁊ ceteras
De vegetabilibus ⁊plantis
Ecẽ̃s. xij. Aerba ſapientuz ficut ſtimuli:⁊
virtutes. Et iõ ip̃a fides a ſctĩs fundamꝰ⸗ tũ vocat᷑ virtutũ tã infuſaꝝ qᷓ; acqͥſitarum ſuꝑ qð ↄſtruit᷑ totũ edificiũ ſpũaliũ virtu⸗ tũ.Et etiã aſſilat᷑ radici ex qᷓ tota arboꝛ ex urgit.Et iõ Augꝰ.dicit ſup Job. Sicut in radice arboꝛis nulla pꝛoꝛſus aparet pul⸗ chꝛitudis ſpecies:tñ qͥcqͥd ẽ in arboꝛe pul⸗ chꝛitudinis vłl decoꝛis exꝝ illa ꝓcedit. Sic ex fidei hũilitate qͥcqͥd meriti ͥcqͥd beati⸗ tudinis aĩa ſuſceptiua ẽ:ex fidei fundamt᷑ to pcedit. Scðo qꝛ amygdsalus ẽ cultu⸗ re expoſcitiua. Mã vt dicit Briſt. arboꝛ cultura indiget maxie cũ antiqᷓ eſt:⁊ plus fructificat antiqᷓ qᷓ; nouella: pꝛecipue ſi ſit bñ culta. Añ vt poſſit magis eẽ fructifera clauis ẽ ĩ radice perfoꝛãda. Silr fid es ĩdi get cultu ⁊ cuſtodia bõi opis. Alioqn ẽĩ⸗ uctuoſa ⁊vt arboꝛ moꝛtua: vt ptʒ at̃.ij. ides aũt qᷓſi nouella fuit in p̃ibꝰ antiqͥs qͥ fuerũt añ chꝛiſti aduẽtũ. Et iõ minꝰfru⸗ ctifera. Sed nũc in noh qͥ ſumꝰ in q́s fineſ ſeculoꝝ deuenerũt eſt qjſi antiqua:⁊ tñ no ſtra fides poſt chꝛiſtũ ſi ſtudioſis opibꝰ fu erit culta:ẽ meritoꝝ fructibꝰ magł copio⸗ ſa:ß eſt in radice coꝛdis clauis timoꝛis et amoꝛis ꝑfoꝛãda: vt timoꝛe eycitet᷑ ⁊ amo⸗ re operet᷑:qꝛ fides ꝑ dilectionẽ opat᷑: vt ðꝛ Hal.v. Augꝰ.Cũ dilectiõe fides chꝛiſtia⸗ ni ſine dilectiõe fides demonis. Qui autẽ nõ credũt peioꝛes ſũt qᷓ; demones ⁊ tardi⸗ oꝛel. Tertio qe amygdalus ẽ moꝛboꝝ cu ratiua. Dicit ei Hiaſẽ. ꝙ tota arboꝛ amyg daloꝝ ẽ medicinal. Habet enĩ medicinale ſolidũ.i.radicẽ:qꝛ radix eiꝰ elixata ⁊ trita maculas vultuſ purgat. Sic fides elirata charitatꝭ caloꝛe:⁊ trita tribulationũ ppeſ⸗ ſione purgat maculas faciei.i.ↄſcĩe:Act̃. xv.Fide purificãs coꝛda eoꝝ. Item hñt medicinalẽ comã.i.coꝛticẽ ⁊ frõdes:qꝛ coꝛ tex eiꝰ ⁊ folia ſũt etiã mũdificatiua ⁊ ſana tiua. Coꝛtex aũt ⁊ folia fidei ſũt vba cõfef ſionis fidei:qͥbꝰ interioꝛ fides exteriꝰ oſtẽ dit:⁊ hec etiã ſũt ſanatiua:qꝛ ſiẽ di Apłs Boma. x. Coꝛde credit᷑ ad juſticiã:oꝛe aũt ↄfeſſio fit ad ſalutẽ. Itẽ hʒ am ygdalꝰ me dicinale oleũ:qꝛ oleũ de amygdalisʒ mul tas valet infirmitates. Nã vermes ⁊ lum bꝛicos ĩ coꝛꝑe necat:mẽſtrua purgat:ↄtra ſurditatẽ efficacit᷑ iuuat:⁊ auriũ janiẽ mũ dat ſi auri tepidũ inſtillet᷑. Floꝛes etiã eiꝰ decocti ĩ oleo caducos et lethargicos cu⸗
rt:cũ melletriti moꝛſibꝰ obuiãt ⁊ vlcera
0 3

2wer tenus
fanðt. Oleñ aũt fidei eſt oleñ ſacramenta⸗ le.ſ.vnctiõis extreme:qð etiã in virtute fi⸗ dei valet ↄtra infirmitates coꝛpales ⁊ ſpi ⸗ rituales. Ai ðꝛ Jaco.v. Infirmat᷑ q́s ex vobis inducat pᷣſbyteros ecclie ⁊ oꝛent ſu per eũ: vngẽtes eũ oleo in noĩe dñi:et oꝛa tio ſaluabit infirmũ ⁊ alleuabit eũ domi.
cia vᷣba q̃ mẽtes audiẽtiũ delectabilit nu⸗ triũt. Itẽ ex ſuo coꝛtice ſiue folijs habe⸗ mus medicinales ꝰtutes. Nã cũ ſale trita ⁊ cũ melle temperata:moꝛſuſ canis rabidi ſanat.iHec ſũt fidei ſac᷑a q̃bꝰ moꝛſus canit rabidi.i.moꝛs pctĩ quã diabolus ex inui⸗ dia in hoĩem imp̃ſſit:curat᷑. Itẽ fides al⸗
nusꝛ⁊ ſi in pctis ſit remittet᷑ ei. Iteʒ ha ſimilat ſinapi:tᷣm illud Lu.xvij· Si habu
bet medicinalẽ fructũ. Ma fructꝰ amygda li homini ꝓficit:qꝛ de dulci amydalo dicit Niaſco. ꝙ ſi recens cũ ſuo folio comedat᷑: ſtomachũ cõfoꝛtat ⁊ ebꝛietati reſiſtit.Et tñ dicit ꝙ ſi vulpes amygdala comederit:mo iet. S uia ſepe qð eſt medicina homini:ẽ venenũ alteri aniali:⁊ ecouerſo. Silr fru⸗ ctus.i.opa fidei oſtenſa:⁊ folia.i.verba fi dei audita:ſtomachũ.i.appetitũ hoĩs.ſcʒ fideliter ⁊ deuote recipiẽtis ↄfoꝛtãt ⁊ accẽ dũt ad honũ:⁊ ebꝛietati.i.ſtulticie ⁊ denia tioni heretice pꝛauitatis reſiſtũt: vulpes.i. fraudulẽtus hereticus inde moꝛit᷑. Q uia dũ ex vᷣbis fidei vel exẽplis occaſionem ⁊ fomentũ erroꝛis aſſumit vñ fidelis vitam accipit:ip̃e moꝛtẽ incurrit. Itẽ fides aſſi milat᷑ caſtanee. Mꝛimo röne edificatio⸗ nis:qꝛ ex hac ar hoꝛe ſumunt᷑ ligna ſolida ⁊ foꝛtia ad domos cõſtruẽdas.ihec ligna fu erũt apłi ⁊ eoꝝ diſcipuli ſolidi ꝑ vitam: foꝛtes ꝑ patientiã.vł ſolidi in ſuſtinendo:
foꝛtes in opando:ex qͥbꝰ domꝰ dei.i.eccle
ſie pꝛimit? cõſtructe fuerũt. Scðo ratiõe pullulatiõis: qꝛ hec arboꝛ vt dicit Iſido. vt exciſa fuerit tanqᷓ; ſilua pullurare ↄſue⸗ nit. Sic accidit beat? martyribꝰꝛ qꝛ quãto magis owꝛimebãt eos hoſtes:tãto magꝰ? ereſcebãt. Tertio rõne caſtrationis.Hi cit᷑ enĩ caſtãea a caſtrãdo:eo ꝙ fructibꝰeiꝰ dũ aſſant᷑ caſtrari eſt neceſſariũ. In fide ãt chꝛiſti multi ſũt qͥ vt dinĩo amoꝛe magl in/ fiãment᷑:⁊vt ad regnũ celoꝝ introducant᷑ ſemetipᷣos caſtrãt:nõ ferri violẽtia ðᷣ volũ taria ↄtinẽtiaꝛſicut chꝛiſtꝰ diyit Wat. xix. Sůt ⁊ eunuchi qͥ ſemetip̃os caſtrauer᷑t P⸗ — regnũ celoꝝ. Quarto fides aſſimi⸗ kᷣcaſtanee rõne adminiſtratiõis: qula ca ſtanea adminiſtrat nob pᷣmo ex ſuo ligno carbones ardẽtes: quibꝰ fabꝛi vtunt᷑ ad emolliendũ ferrũ. Iſti carbones ſũt fidei exempla feruẽtia:qhns etiam pctõꝝ coꝛda dura ⁊ ferrea inflãmant᷑ ⁊ emolliũtur ad bonũ. Ptẽ ex ſuo fructu dat nobis alitus dulces.Et iſta ſunt doctoꝝ ſctõꝝ fidei dul
eritis fidẽ ſicut granũ ſinapis ⁊c̃. Et pꝛi⸗ mo rõne cõplexiõis:qꝛ eſt calida ⁊ ſiccu in ärto gradu.qꝛ.ſ.fides dʒ q̃drupliciter ta⸗ leſcere ⁊ feruere. pPꝛimo in coꝛde aſſenti⸗ endo: Boma. x.Coꝛde credit᷑ ad inſticiã: Item in oꝛe pᷣdicãdo: Boma.x.Dꝛe aũt ↄfeſſio fit ad ſalutẽ. Itẽ in opꝑe ſe manife⸗ ſtando:Jaco. ij. Oſtendã tibi ex opibꝰ i⸗ dem meã. Itẽ oꝛõne nõ heſitãdo: aco.j. Poſtulet aũt in fide nihil heſitans. Se⸗ cũdo rõne purgatiõis:qꝛ comeſta ad tere ⸗ bꝛum fumat:⁊ ipm mirabilit᷑ purggt. dñ Augꝰ.j. de trinitate. Mẽtis hũane acies inualida in tam excellenti luce nõ figit:ni ſi ꝑ iuſticiã fidei emundet̃. T ertio rõecu ratiõis:qꝛ ðꝛ valere 3 młtas ifirmitates. Balet ei hydropick: epilẽtick: lethargicht paralytie?. Mã poꝛos apit: ⁊ hů oꝛes ner⸗ uos oppilãtes diſſoluit. Sʒ fideſmlto ma⸗ glvalet ad ocʒ ĩfirmitatẽ tã coꝛꝑalẽ q; pů alẽ ſanãdã. Wat. ix. Fides t. te faluũ fet. narto rõe mltiplicatiõis:qꝛ ex mimo no ſinapis mlta grana ꝓducunt᷑:q̃ fron ⸗ de:floꝛe ⁊ ſemĩieĩ immẽſuʒ dilatant᷑. Et ita etiã hec her ba ſe multiplicat vt vbi ſemel ſeminat᷑: yix locꝰ inde vlteriꝰ liberat᷑. Silt fides chꝛiſti qᷓ;uis fuerit a pᷣncipio parua phumilitatẽ ⁊ ĩ pauc ſemĩata:tñ poſtea ẽ in imẽſum augmẽtata a dilatata in fideli⸗ bus ⁊ ĩ pᷣdicatiõibꝰ a ſtutih. Ca. XMV
Zlius licet ſita
pũtre;ᷣm naturã: nõ tñ dz imits
ri eiꝰ maliciã.cuiꝰ exemplũ appa
ret in roſis q̃ ex ſpina dura oꝛiunt᷑:ß natu⸗ ram ſpinaꝝ nõ ſequ unt᷑. Mã ſpina non eſt odoꝛifera nec pulchꝛa: net ẽ mollis ᷓ aſpe
ra:nec etiã ad medicinã reperitur validg. Sed ecõtrario roſa ſuo odoꝛe olfact affi
cit:ſuo decoꝛe viſum paſcit:ſuauitatꝰ mol ⸗ licie tactũ lenit. Sed vᷣtute ſna multis lan guoꝛibꝰ roſa ſuccurrit. Sic filiꝰ ſi habuit
patrẽ ꝑ infamiã fetentẽ: debet ipe ſtudere vt babeat famã redolentẽ. Et ſi ha buit pa

De vegetabilibus et plantis trem moꝛſb diſplicentẽ:debet ip̃e ſtudere atis meli?qᷓ; in ligneis ↄſeruat᷑. aſa nã vt habeat moꝝ pulchꝛitudinẽ cõplacentẽ. q;lignea poꝛoſa ſunt:⁊ difficiliꝰ mundan᷑ Itẽ ſi habuit patrẽ aſperũ ⁊ peſtilentem: a ſoꝛdibꝰ qᷓ; vitrea q̃ ſunt oĩno ſolida. Sie debet ipᷣe conari vt habeat ↄuerſationem gf̃a dei ĩ vaſis vitreis· i.in coꝛdibꝰ mũdis mitẽ ⁊ lenẽ. Item ſi habuit pr̃em lingua ⁊ ſolidis eſſe hʒ. Reqͥrit enĩ aiam munds
vulnerãtẽ:dʒ ip̃e conarivt habeat linguã medentẽ. Ande ptʒ ꝙ parẽtes ĩ eo ꝙ malt ſũt:a filijs ſeq̃ndi nõ ſunt:nec etiã diligen di:qꝛ inqᷓ;tũ mali ſůt ſũmo pf̃i ↄtrarij ſũt: ⁊ ſicut dicit Augꝰ. Amãdus ẽ generatoꝛ: ß pᷣponẽdus ẽ creatoꝛ:Meb.xij. Mr̃es tar nis habuimꝰ eruditoꝛesʒet reuerebamur eos.Mõ multo mag obtẽperabimꝰ pr̃i ſpi rituum ⁊ viuemus. Ca.. Oꝛtuna aſimi
F latur feno. Fenũ eĩ qᷓ;diu viret
⁊ frondet:mõtes ⁊ pꝛata veſtit⁊
oꝛnat:⁊ ſua venuſtate intuentiũ oculos re ficit ⁊ delectat. Sed feruẽte ſole hñiditas eius cõſumit᷑:⁊ herba qᷓ floꝛẽdo ridere vi⸗ debat᷑:a ſua glia totalit᷑ ſpolia᷑:⁊ pabulũ ignis efficit᷑. Silr foꝛtuna hoĩs viret qñ eſt cũ coꝛꝑis incolumitate vl venuſtate:fron⸗ det qñ eſt cũ vbertate diuitiaꝝ: vl qñ eſt cũ ↄſanguineoꝝ ſeu amicoꝝ circũſtantiũ plu ralitate. Sed tũc mõtes veſtit qñ eſt eũ ho noꝛe ⁊ dignitatũ ſublimitate. Tũc eniĩ ve ⸗ ſtit pꝛata qñ eſt cũ fame dilatatiõe ⁊ cłari⸗ tate. Talẽ aũt foꝛtune venuſtatẽ vniuerſo rũ oculi cũ admiratiõe ĩtuent᷑:in eiꝰ intui⸗
n u tu amici reficiunt᷑ ⁊ delectant᷑. Sed feruen
te ſole.i.foꝛti ꝑſecutiõe deijciẽte vl aduerſi tate depꝛimẽte:vł vehemẽti infirmitate cõ
ſumẽte:hũiditas eius.i.nature vł foꝛtune
ↄſumit᷑ vigoꝛ:⁊ a ſua glia ꝑ pᷣnationẽ ho ⸗ noꝛis: vł ꝑ ruinã moꝛtꝰ totaliter ſpoliaf:⁊ pabuiũ ignis.i.furoꝛis ꝑſeq̃ntis: vł gehẽ⸗ ne alũnꝰ infernat᷑ efficit. Jaco.j. Exoꝛtꝰ eſt ſol cũ ardoꝛe ⁊ arefecit fenũ:⁊ flos eiꝰ de⸗ cidit:⁊ decoꝛ vuliꝰ eiꝰ deperijt. Sene.in qᷓ ⸗
dã epla. Hãc imaginem aĩo tuo ꝓpone:lu⸗ dos facere foꝛtunã:⁊ etiã hãc moꝛtaliũ eu
rãthonoꝛesꝛdiuitias:gram ercutere:qͥrũ alia int᷑ rũpentiũ manꝰ ſciſſa ſunt:alia in ⸗ fida ſocietate diuiſa.alia mag detrimento soꝝ ĩqͥs denenerũt ꝓtenſa. Ca. XXVII
Ratig dei aſi
8 milat᷑ oleo. Mꝛimo rõne ↄſer
vationis:qꝛ diuiſiuea penetrati
ae eſt vlrtutꝭ: ⁊ i in valis vitreis vl vitre⸗
KXVI
ꝑ innocẽtiã: vł ſaltẽ ꝑ penitentiã:⁊ ſolidaʒ⸗ ꝑ ſapientiã:qꝛ coꝛ fatui qᷓſi vas ↄfractum? vt ðꝛ Ecci.xxj. Scðo rõne effuſiõis. Nazʒ ſi in aqua ſe quis miſerit:⁊ oleum ĩ oꝛe po ſuerit:ip̃mq; in aquas effuderit:aqs adeo claras facit vt ea que ſunt in fundo videri poſſint. Sic homini in aqua tribulationis poſito:oleñ diuine g̃e ipam aquã.i.tribu
lationẽ ei clarã facit: vt ſcʒ ex ea illumine⸗
tur ad ſui cognitionẽ vel dei cõtemplatio⸗ nem. Poſſet etiã hot referri ad gratiã do ctrine qᷓ eſt in ſanctis pᷣdicatoꝛibus:qͥ oleo ex oꝛe effuſo.i.gratia ⁊ dulcedine ſermõis ſiue doctrine aquã ſapientie ſalutarl igno rantibus vel errantibꝰ dilucidant ⁊ decla rant.ñ talibꝰ ip̃a ſapientia pꝛemiũ pꝛo⸗ mittit dicens: Ecci.xxiiij. Qui elucidãt me vitã eternã habebũt. Tertio ratione vnctionis. Eſt enĩ multipler vnctio olei diuerſos effectus vel modos g̃e repꝛeſen
tans. Eſt eni quedã vnctio dignitatis:ſiẽ̃ eſt vnetio regum.de qua dicit᷑.iij. Regl.j. Aſſumpſit ſadoch ſacerdos coꝛnu olei de tabernaculo ⁊ vnxit Salomonẽ ⁊ cecine ⸗ rũt buceina:⁊ dixit omĩs populus: iuat rex Salomon. Mec eſt ergo vnctio gratie que ad illos ptinet qͥ ſe vel alios pꝑ iuſticiã bene regunt:Eſa.xxxij. Ecce in iuſticia re⸗ gnabit rex. Item eſt q̃dã vnctio ſagaci⸗ tatis:ſicut erat olim vnctio pugilum:q fie
bat ad cautelam:ad quã referri poſſet vn ⸗ ctio que— uia Sa⸗ muel dixit Hauid in medio fratrum:⁊ di⸗ ectus eſt ſpũs dei in eo in die illa.Mec eſt il la vnctio gratie que pertinet ad omẽs qu per aſtutam pugnam vincunt alios. Itẽ
eſt quedam vnctio iocunditatis:⁊ hecvn ⸗
ctio eſt mulierũ que ſe ad iocũditatẽ ⁊ pul chꝛitudinem vngunt:Hañ.xilj. Dixit Su ſanna. A fferte mihi olenʒ et ſmigmata ⁊c̃.
Et hec eſt vnctio ſpiritualis leticie que ꝑ⸗
tinet ad nitoꝛem et decoꝛem conſcientie. Ftem eſt vnctio ſanctitatis: ſicut ſacer ⸗
dotuʒ · De qua ðꝛ Exo. xxxvij· Compoſuitt
⁊oleum ad ſanctificationis vnguẽtuʒ ⁊c̃.
Et hec eſt vnctio deuote oꝛõnis que com⸗
petit nõ tm̃ ſacerdotibꝰ b̊ oĩibꝰ deuote oꝛd⸗ 0 4

tibꝰ. Itẽ eſt vnctio eredulitat.i.fidel:ſiẽ
vnctio haptigatoꝝ q̃ eſt ad fidei ſuſceptio ⸗
nẽ·de q̃ vnctide dicit Raba. In vnctiõe ba ptiſmi deſcẽ ait ſpũſſctũs ad habitationeʒ deo ↄſecratã. Hoc igit᷑ ꝑtinet ad oẽs illos qui fidẽ ſuſceptã bene ↄſeruãt. Item eſt vnctio firmitatꝰ:ſicut vnctio ↄfirmatoꝛũ: vt dicit epᷣs:Cõſigno te ſigno crucis:cõfir mo te chꝛiſmate ſalutis.lhec ꝑtinet ad om nes qͥ ſunt ↄfirmati ⁊ ſolidati ꝑ charitatẽ.
Itẽ eſt vnctio ſanitatꝰ ſicut ẽ extrema vn ctio nee Jaco.v. Angẽtes euʒ oleo ſctõ ⁊c̃.hec ꝑtinet ad omẽs q ſe intir⸗ mos ꝑ humilitatẽ reputãt. Item gp̃a dei ↄferuat᷑ in aſperitate ⁊ in hñiſttate.⁊ñ aſ⸗ ſimilat frumẽto. Cuiꝰ ꝓpꝛiũ eſt includi et
ↄſeruari in thecis aſper? hñtibꝰ in ſũmita⸗
te ſpicas pungẽtes ↄtra incurſuʒ auiũ mu nientes. Añ ab illis ſpiculis ſpicã defendẽ
tibꝰ ſpica vᷣꝛ.qͥbuſdã quoq; folijs ſeu va ⸗
rijs culmis ambit᷑ ⁊ fuicit᷑?ne fructꝰ pon ⸗ dere incuruet᷑. Quaſi eni ſpice aſpere vel
qſi ſpine pungẽtes ſũt aduerſitates et tri⸗
bulatiões pñtes:in qͥbꝰ ꝑ patientiã g̃a cõ feruat:ne ab auiculis.i.tentatiõibꝰ diabo licis auferat᷑.vel ſpice ⁊ ariſte aſpere ſunt opa penalia pnĩa in qͥbꝰ etiã gr̃a ↄſeruat᷑. Vagina aũt includẽs⁊ tenens granñ ſemi nis ne cadat:eſt hůilitas coꝛdis ſine qᷓ gra
tie ſemen minime ſeruaret. Item gr̃a dei
aſſimilat᷑ cepe. Mꝛimo qꝛ cẽpe com eſtuʒ ᷣm Diaſco. venenũ educit:⁊ hoc competit diuine gre inqᷓ;tuʒ de coꝛde hoĩs extrahit venenũ cupiditatis. Nã cupiditas rerum tempoꝛaliũ ᷣm Augt.eſt venenũ charita⸗ tis. Scðo qꝛ ſuccus eius caliginẽ oculo
rum detegit. Mec caligo eſt cecitas ſiue ob
ſcuritas ſupboꝛũ qui euaneſcũt in cogita⸗ tionibus:⁊ obſcurat᷑ inſipiens coꝛ eoꝛnm. Sed hanc caliginẽ cepe ſuccus.i.dĩne gra tie vᷣtus ſiue lux detegit ⁊ expellit. Ter tio qꝛ cepe comeſtũ faſtidiũ tollit. Qð cõ⸗ petit diuine ge inqᷓ;tum excludit accidiaʒ que faſtidiũ ſpiritualiũ delitiarũ inducit Auarto qꝛ cepe comeſtũ pᷣcipne coctum oꝛis fetoꝛẽ minuit: ventreʒ moliit et cibos condit. Que oĩa cõpetũt g̃e inqᷓ;tũ refre⸗
nat vitiũ gule:qꝛ guloſitas facit os fetidũ
„
ter cibt ſuꝑflui in ſtomacho coꝛruptio nem. tẽ qñiq; facit ventrem durũ zpter upꝑ flui cibi indigeſtionẽ. Iteʒ cibũ facit
inſipidũ xter nimiã, ſaturationẽ:qꝛ anĩia
Liber tertins
ſaturata calcabit fauũ: vt ðꝛ Mꝛoů.xxvj. Ande gf̃a iſta remouet ⁊ inducit ↄtrariũ: dñ gulã excludit:qꝛ ꝑ cibum parcũ ⁊ tem⸗ peratũ nec os fetet:nec venter induratur: nec cibꝰ deſipit ſed ſapit ⁊ maxĩe cõdimen ⸗ to famis:qð abſtinẽtia immittit. Muin ⸗ to qꝛ cepe comeſtũ viſcoſos humoꝛes inci ⸗ dit. Quaſi enĩ viſcoſi humoꝛes ſůt luxuri⸗ oſi amoꝛes:qͥs diuĩa g̃a pꝛecidit ⁊ tolli. Sexto qꝛ ſuccus cepe auribꝰ inſtillatꝰcũ lacte mulieris eius doloꝛeʒ minuit. Quia ſcʒ diuina g̃a mitigat doloꝛẽ ire:q̃ pᷣcipue generat᷑ in aurib?.i.in auditu verboꝝdi⸗ ſplicentiũ:ſed ad hoc etiã adiuuat lacmu ⸗ lieris.i.dulcedo lingue excuſantl⁊ ſatiſfa cientis auribꝰinſtillata irati. Septio qꝛ moꝛſũ canis rabidi extĩguit ⁊ curat. Wot ſus enĩ canis rabidi eſt detractio hoĩs in ⸗ uidi quẽ gr̃a diuia extinguit inuidiam ex/ pellendo vl ſaltẽ ↄtẽnẽdo. Itẽ gfe diuie abundãtia eleuat ad ↄtẽplãdũ:⁊coꝛrobo rat ad patiẽdũ:ↄfoꝛtificat ad pferendum. Cuiꝰ exẽplum apparet in pinoꝛq̃ eſt arboꝛ valde ab ũdans ĩ pinguedie humoꝛisꝛcre/ ſcit tñ in lock montuoſis valde aridis ⁊la⸗ pidoſis. Et itẽ nullo caloꝛev frigoꝛe tacta deponit vitroꝛẽ vł folia. Ille aũt abundat in pinguedine:in qͥ ẽ abůdantie gp̃e:ſiẽ pa tefecit Mð.ixij. ad deum dicẽs: Sicut adi pe ⁊ pinguedine repleat᷑ aĩa mea.Et tał in monte.i.in altitudine ↄtẽplatiõis creſcit: ⁊ loca aſpera ⁊ lapidoſa diligit.i.aduerſa nõ refugit:⁊ viroꝛẽ virtutũ nec caloꝛe pꝛo⸗ ſperitatis nec frigoꝛe aduerſitatꝰ deponit. Itẽ gp̃a dei aſſimilat eucumeri. Pꝛio cucumer habet virtutẽ refrigeratiuam. Eſt enĩ humoꝛoſus ⁊ frigidus natura.dñ dat febꝛicitãtibus. Sie gr̃a dei refrigerat aĩam ab inoꝛdiato ardoꝛe vitioꝝ:ſiue ans ricie ſiue ire ſiue cuiuſcũq; inoꝛdiati apeti tus Scðo qꝛ hʒ virtutẽ purgatiuam:ex eo ꝙ ſoluit ventrem:⁊ ꝑ ↄſequẽs purgat. Sit gr̃a dei ſoluit mentẽ pctõꝛis ⁊ purgat p fuxũ cõpunctiõis.i.ꝑ jachꝛymas pnĩe. Tertiò qꝛ hʒ virtutẽ fanatinã. Nã folis cuchmeris ſi fricent:medent᷑ vulneribꝰ qj impᷣſſit caninꝰ moꝛſus. Caninꝰ eni moꝛſus tentatio pᷣma fuit diaboli inuidẽtis:qͥ no ⸗ bis in hmis parentibꝰ impſſit vt Beda di cit q̃ttuoꝛ vulnera.ſcʒ ignoꝛantiã: cõcupi⸗
ſcentiã:infirmitatẽ ⁊ maliclã. Sed b vul⸗
nera folia cncumeris.iſacramenta gere⸗
———.————.—

mouent atq; curãt. Nã ↄtra ignoꝛantiam eſt ſacramẽtũ oꝛdinis.cuiꝰ vnd clauis ẽ ſci entia diſcernẽdi.Cõtra cõcupiſcentiã ẽ ſa⸗ cramentũ cõiugij.contra infirmitatẽ valet ↄfirmatio. Cõtra maliciã vero valet eucha riſtia:q̃ eſt ſacramẽtũ charitatis q̃ ꝑ ſe op⸗ ponit᷑ malicie. Aalent enĩ hee folia gratie ad ſanandũ generaliter omniũ peccatoꝛũ vulnera:qꝛ ab oꝛiginali ſanat baptiſmus: ab actuali moꝛtalj pẽitẽtia:a vẽiali extre⸗ mpn Folia ligni ad ſani tatẽ gẽtiũ. Quarto qꝛ cucumer hʒ vᷣtutẽ ↄfoꝛtandi qͥbꝰ animꝰ defieit: odoꝛe ſuccur rit. Sic gp̃a deficientibꝰ in tẽtatiõe vel tri ⸗ bulatiõe ſuccurrit.ec enĩ eſt q̃ tribꝰ pue⸗ ris in camino ardẽti poſitis fecit medium foꝛnacis qjſi ventũ roꝛis qͥ ipſiꝰ flãme calo rem repꝛeſſit: vt h Pañ.iiij. Anð Apo.j. Coꝛint. x. Fidel deẽ qͥ nõ patiet᷑ vos tẽta⸗ ri ſupꝛa id qð poteſtis:ſed faciet etiã cũ tẽ
tatione ꝓuentũ: vt poſſitꝰ ſuſtinere. Iteʒ
gratia dei aſſimilat᷑ diptanno:q̃ eſt herba eijciens partũ:cõſumẽs venenũ ⁊ excuti ⸗ ens ferrũ. Mã pꝛimo quidẽ diptannꝰhabʒ virtutẽ diſſoluẽdi:attrahẽdi ⁊ conſumẽdi
venenũ. Item hanc herbam pᷣmo cerue
oſtenderũt.Mã eñ mãducant vt faciliꝰ pa
riant.⁊ ſi ſagitta fuerit ꝑcuſſe: querũt dip
tannũ quo ferrũ in vuinere inflictũ exen ⸗ tiant:ſicut Baſi.⁊ Ambꝛo. dicũt. Similit
gratia dei cõſumit venenuz auaricie.hec
enẽ eſt venenũ vt ſupꝛa dictũ eſt qð ſua fri⸗ giditate caloꝛẽ coꝛdis.i.charitatem extin ⸗
guit. Jtem educit partũ.i.expellit luxu ⸗
rie peccatũ:quia partꝰ cõcipit᷑ ex oꝑe luxu
rie. Item excutit ferrum:id eſt duriciam
ſuperbie. Ca. XXVIII
s introduxit natura ſed voluptatis culpa. Cniꝰ exẽplũ aparet ĩ quer cuꝛqꝛ quercus ðꝛ a q̃rendo:eo ꝙ antiqͥ ad
efum glandes quercꝰ querebãt. Et ſic ieiu nium nõ carnibꝰ aut delitijs:ßᷣ ſola glãde
ſoluebãt: vt dicit oetiꝰ in li. de ↄſolatio/ ne · Añ humanũ genꝰ in tota pᷣma etate fu
it ſine carnibꝰ ⁊ delitijs varijs ciboꝝ:et iõ mirandũ eſt quõ voluptas tm̃ creuit que
a tanta parcitate ĩchoauit:Eccĩ.xxix. Ini ⸗
tiũ vite hoĩs panis et aqua.⁊ tñ hodie ſiẽ Innocentiꝰ dicit de vilitate ↄditiõis hu ⸗ mane:Suloſis nõ ſufficit fructꝰ arboꝝ:nõ
De vegetabilibus ⁊ plantis
grana leguminũ:nõ etiã radices herbaꝝ: nõ piſces maris:nõ beſtie terre:nõ aues ce li:ſed q̃runt᷑ pigmẽta: parãtur aromata ⁊ nutriunt᷑ altilia:capiunt᷑ obeſa q̃ ſtudioſe parant᷑ ante cocos:qᷓ laute pᷣparant᷑ offi⸗ cio miniſtroꝝ. Zlins tundit ⁊ colat: alius ↄfundit et cõficit:ſubſtantiã ↄuertit in ac⸗ cidens: naturã mutat in famẽvt ſaturitas trãſeat in eſuriẽ:reuocat awetitum ad irri tandũ gulã nõ ad ſuſtentãdũ naturã:non ad neceſſitatẽ ſupplendã ſed ad auiditatẽ erplendã. Item gule vitiuʒ aſſimilat᷑ co⸗ riandro ꝓpter qͥnq;. Pimo qꝛ eiꝰ ſemẽ qð eſt minutũ ⁊ candidũ in vino dulci da⸗ tum homiĩes ad luxuriam pꝛonioꝛes facit. Similiter gula ꝑ ſplendidũ cibũ ⁊ dulceʒ potũ inclinat ad luxurie actũ.Mieronymꝰ in quodã ſermone: Semp ſaturitati iũcta laſeiuia eſt.vicina ſunt ſibi venter ⁊ geni⸗ talis: ꝓ membꝛoꝝ oꝛdine oꝛdo vitioꝛum. Scðo qꝛ ſi qͥs de coꝛiãdro nimis accipit amentiã ⁊ freneſim incurrit. Similiter ꝑ ſupꝑfluitatẽ gule:⁊ pᷣcipue qᷓ;tum ad potuʒ homo ꝑ ebꝛietatẽ efficit᷑ velut amens ⁊ fre neticus. Mã ſicut dicit Metrꝰ Raueñ.i q̃⸗ dam ſermõe vbi regnat ebꝛietas:rõ exu⸗ lat:intellectus obtundit᷑:cõſilia deuiant: iudicia ſubuertun?. Tertio qꝛ hec her⸗ ba cũ ſuo ſemine canibꝰ venenoſa exiſtit. Canes eni ↄtra lupos latrantes ⁊ linguã medicinalẽ habẽtes pᷣdicatoꝛes ſunt:qͥbꝰ Pe vitiũ pᷣcipue eſt nociuũ. Añ dicebat pls.j. Coꝛinth.ix.Caſtigo coꝛpus mcũꝛ ⁊ in ſeruitutẽ redigo:ne foꝛte cũ alijs pꝛe⸗ dicauero:ip̃e repꝛobus efficiar. Qnarto qꝛ coꝛiandrũ in cibo ſumptum calefacit et
omnũ inducit. Silr gule vitium inducit
Ble delitias nõ
ſomnũ coꝛpis ⁊ ſomnolẽtiã.i.pigriciã mẽ⸗ tis.iij. Regl.xix.Comedit ⁊ bibit ⁊ rurſuʒ obdoꝛminit. Muinto quia hec herba li⸗ cet integra ſit ⁊ odoꝛifera:tñ fricata mani ⸗ bus fetida fit. Sie etiã gule materia ſcʒ ci⸗ bus q;uis pᷣmo odoꝛiferꝰ ⁊ optime ſit pa⸗ ratꝰ:poſtea tñ efficit fetidus ĩ exitu de vẽ⸗
tre.Et iõ ſicut dicit Algagel: Cuiuſcunq; cura vł follicitudo verſatur circa id quod
ventrem ingredit᷑:eius valoꝛis eſt qð in ⸗ de egreditur. Ca. XRIX
Bmilis homo
hb ⁊ dulcis ferocitatem mitigat ho
minis ſuꝑbi ⁊ crudelis. Cuius o 5

ermplũ aparet jn ficu:qꝛ ſi tauri ferociſſi⸗ mi ad arboꝛẽ fici ligent᷑: ꝓtinuſac repente manſueſcere cõpꝛobant᷑. Mer ficũ eni que habet interiꝰ lacteũ humoꝛẽ ⁊ vnctuoſum: ⁊ exteriꝰ ꝓducit dulcẽ fructũ:iutellige ho minẽ qͥ intꝰ habet mentẽ humilẽ:ꝛextra vo
ↄuerſationẽ mitẽ: ſicut chꝛiſtꝰ dicit Wat. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum et hũilis coꝛ ⸗
de. WMã lacteitas interioꝛis humoꝛis deſi ⸗
humilitatẽ mẽtis:ex eo ꝙ lac eſſe con 1
leuit cibꝰ paruuloꝝ qͥ gerũt typů humili um:ſed dulcedo ⁊ mititas fructꝰ exteriorꝭ manſuetudinẽ ſignat oꝑis ⁊ cõuerſatiõis · Et hec duo bene inuicẽ cõueniũt:qꝛ ſicut diẽ Hugo de ſctõ victoꝛe li.iij.de clauſtro anĩe:Cõiungi opoꝛtet mel humilitatis cũ dulcedine mãſuetudinis:qꝛ ſicut mel ↄcoꝛ dat in cõfectiõibꝰ medicine cũ oĩbꝰ diuer⸗ ſitatibꝰ ſpecieꝝ:ſic ⁊ humilitatis dulcedi⸗
ne condiunt᷑ oĩa genera virtutũ. Sed vn⸗ ctuoſitas humoꝛis ſignat affectionẽ pieta
tis. Et ita ptʒ ꝙ ficus repᷣſentat hoĩeʒ par num reputatiõe:piũ in affectiõe: mitem et dulcẽ in cõuerſatiõe. Sed ꝑ tauruʒ accipe
hoĩem elatũ ⁊ ferocẽ:cui vðᷣꝛ Ecci.vj. Mon
te extollas in cogitatiõe aĩe tue velut tau⸗ rus ac̃. ꝛ ergo manſueſcit taurꝰ ferox ad arboꝛẽ fici ligatꝰ:ſignat ꝙ ſupbus humili aſſociatꝰ mitigat᷑.ã eiꝰ humilitas vincit
illius ceruicoſitatẽ:eius pietas ↄfundit il
lius crudelitatẽ:ſed eiꝰ mititas lenificat il liꝰ aſperitatẽ.vñ Caſſio.di ſupꝑ illudMõ. cxviij. Hũiliatꝰ ſũ vſq;qᷓq;. Wer hũilitateʒ
+
mẽbꝛa xp̃i ſciũt diaboli viciſſe ſupbiã.per
hãc fideies ſu reqᷓ ꝓficiũt:ꝑ hãc ſuꝑbity rãnici ſuꝝ ankpb ðiecti ⁊ ĩfimi exaltãt᷑:
p hãcĩ etnũ martyres coꝛonãt᷑.nec pᷣt dici pfectꝰ qͥ hac vᷣtute ẽ pᷣuatꝰ. Itẽ hñilitas ĩ apitatib? ⁊ tribulatiõibꝰ mãglexcreſcit:⁊ ðmõibꝰmayie iimica exiſtit. ⁊ñ aſſilat fra rinoꝛã ẽ arboꝛ alta ⸗ rotundavt pinea ilo cis altis ⁊ montanis creſcẽs:cuiꝰ arboꝛis
tanta ẽ vis vt ſerpẽtes eiꝰ vmbꝛã matuti
nã vł veſptinã attingere nõ audeãt. Añ ſi
inter igneʒ ⁊ folia fraxini po— ad
tgnez qᷓ; ad folia fugere cõpꝛobat᷑. Tanqᷓ; igit᷑ loca montana ⁊ aſpera ſũt aduerſita⸗ tũ ⁊ tribulationũ cõtingẽtiũ diſcrimia:in qbus creſcit fraxinꝰ.i.humilitatis virtus: qꝛ tribulationes mag' mentẽ humiliant: xideo tribulatio ⁊ deiectio humiliatio vo catur. Añ Berñ.in epla:Tribulatio via ẽ
PZber tertius
ad humtlitatẽ:ſicut patiẽtia ad manſuetu dinẽ:ſicut lectio ad ſcientiã. Si lucẽ appe
tis hũilitatis: viã nõ refugias humiliatio nis. Qmbꝛa aũt fraxini matutina ẽ humili tas penitẽtis in iuuenili etate:ſed qjſi ve ſpertina eſt humilitas penitentis tardioꝛi
etate:⁊ vtrãq; infernales ſer ẽtes.i.demo nes odiunt ⁊ deteſtant᷑. Amba etiã matu
tina põt dici hũilitas in ꝓſperitate:ß̃ vm bꝛa in veſpere eſt hũilitas in aduerſitate.
Quãlibet aũt humilitatem ſerpens.i.dia
bolus tm̃ odit ꝙ ipe ꝓꝑ ſe potiꝰvult eterno igne gehẽne cruciari qᷓ; ip̃e elegerit penitẽ ⸗
do humiliari. Añ ipᷣe dixit beato Wacha rio:ꝙ in re nulla alia ſuperabat eũ niſi in
humilitate: quã nullo modo poterat ha ⸗ bere. Item humilitas aſſimilat᷑ bdellio. Pꝛimo rõne coloꝛis:qꝛ ᷣm Wliniũ bdel
lium eſt arboꝛ nobiliſſima:nigra in folqjs⁊
ligno oliue ſimillima. Silr humilitaſpeni tentis ꝓfert folia.i.verba.de ſe quidèẽ ni⸗
graꝛid eſt fui deſpectiua ⁊ accuſatiua.hã iuſtus.i. humilis pꝛioꝛ eſt accuſatoꝛ ſui:
Mꝛouerb xviij. Noiĩe ei inſti ſiue iuſticie qñq; ſignificat᷑ hũilitas: ᷣm iliud WMatth. ij· Decet nos implere omnẽ iuſticiã.i.om nẽ humilitateʒ. Scðo rõne humoꝛis:qꝛ
bdellij lachꝛyma ſiue gutta ẽ trãſlucida: guſtu amara:bene odoꝛifera:ſʒ mayie aro
matica qñ ẽ vino infuſa. Sic lachꝛyma hu militer penitẽtis eſt amara:qꝛ mentẽ ptur bat: eſt etiã lucidiſſima qꝛ menteʒ ſerenat: eſt odoꝛifera qꝛ deũ delectat:eſt aromati⸗
ca ⁊ medicinalis:qꝛ moꝛbos vitioꝝ ſanat. Tertio rõne vigoꝛis. Vigent eni in tali
gummi bdellij mirabiles virtutes. Nã vn let cõtra apoſtemata:tam etiã interioꝛa q;
exterioꝛa ſi fuerint ex eo peruncta. Habet etiã ſubſtantiã glutinoſam cõſtrictiuam et
attractiuã:⁊ ideo multũ ſtringit diſenteri⸗
am ex acuta materia factã:⁊ etiã fiuxũ er
foꝛtiſſima farmacia moꝛſibus etiã reptiliũ occurrit. Sic humilitas penitẽtis apoſte⸗ mata interioꝛa.i.pctã coꝛdis:⁊ exterioꝛa: id eſt pctã carnis curat ⁊ purgat: fluxum diſenterie ⁊ farmacie.i.pꝛouitãteʒ peccãdi
ſiue ſit ex ꝓpꝛia inclinatiõe ſiue eꝝ exterio⸗ ri timoꝛe refrenat.
umꝛid eſt detractoꝛũ verha curat. Item
humilitas aſſimilat᷑ caſie. Mꝛimo ꝓpter locũ generatiõis:qꝛ naſcit᷑ caſia in loc sà ſis vbi multũ creſcit:⁊ bonũ odoꝛẽ reddit
tem moꝛſus reptili ⸗
—
———— ₰———

——
8 —
—
2 —
—
5 .
3 222 8
F5
5
De vegetabilibus et plantis
Sic humilitas naſcitur in coꝛdibꝰ eoꝝ in quibus eſt aqua vere ſapientie. Dicit᷑ enĩ MProuerb xj. Abi humilitas ibi ſapien⸗ tia.vel qꝛ naſcitur humilitas in aquatri⸗ bulationis:⁊ creſcit in aqua cõpunctiõis: et reddit etiã deo bonuʒ odoꝛẽ. Añ multũ eſt deo grata:Cantꝰ.j. Nardus mea dedit odoꝛẽ ſuũ. Nardus enĩ que eſt herba bꝛe⸗ nis adhuc humilitatẽ ſignat. Hieronymꝰ. Rihil eſt qð nos ita hoĩbus gratos ⁊ deo facit qᷓ; ſi vite merito magni: hůilitate ve⸗ ro infimi ſimus. Sloſa tñ ſuper Pð· xliiij. dicit:ꝙ caſia qᷓ crefcit in aquis eſt fides qᷓ̃ creſcit in baptigatis. Scðo deſignat᷑ hu ⸗ militas in caſia ꝓpter ſucceſſum varij colo ris. Dicit eni Mlinius: ꝙ caſia pᷣmo tane⸗ ſcit.ſcðᷣo rubeſcit.tertio nigreſcit. Sic hu⸗ milis caneſcit ꝑ pꝛudentiam:qꝛ ſenes ⁊ ca⸗ ni ꝓpter experientiã longi tꝑiſcõſueuerũt eſſe pꝛudẽtes. Itẽ rubeſcit ꝑ penitentiã 4 nigreſcit ꝑ cõpaſſionis triſticiã:q̃ eſt que dam mẽtis nigredo ⁊ obumbꝛatio. Ter tio ꝓpter modũ ꝓbati onis:qꝛ bona caſia ꝓbat᷑ ꝑ odoꝛem:p coloꝛẽ ⁊ ꝑ vigoꝛẽ. Naz caſia nobilis eſt ſubduicis ⁊ acuti ſapoꝛis xiocundi odoꝛis:⁊ ſubnigri coloꝛis⁊ pon deris granioꝛis ⁊ maxime laudat᷑:que de facili nõ frangit᷑:ſed pᷣmo flectitur. Simili ter q̊ vere humilis cſt habet dulcedineʒ in cõuerſatiõe:odoꝛẽ iocundũ in fama ⁊ opi⸗ nione:⁊ ſubnigrũ coloꝛẽ in ſua deſpectio⸗ ne. Q uia claritatẽ ſuã nõ oſtendit ð abſcõ dit. M ec frangit᷑ tribulatione qnacũq;: flectitur cõpaſſione ⁊ diſcretione. Quar to per effectum curationis:qꝛ caſia reuma purgat:cerebꝛũq; capitis cõfoꝛtat ⁊ fetoꝛẽ oꝛis amputat. Sic humilitas penitẽtie reu ma.i.peccati fluxũ purgat: cerebꝛũ.i.ſen ⸗ ſum cõfoꝛtat:qꝛ humilitas reddit hominẽ magis ſenſatũ.i.ſapientẽ. Item fetoꝛem eꝛis.i.iactantiã ſermonis amputat:quam hõ diſcretus odit ſicut naris fetoꝛeʒ: eo ꝙ laus in pꝛio oꝛe ſoꝛdeſcit:⁊ ideo odoꝛ fa⸗ me ꝑditur ꝑ iactantiã cõmẽdatiõis ꝓpꝛie: ficut narrat alerius maximꝰ de Wario: ꝙ cũ multa feciſſet: vna ſui iactatione glo riam fame ꝑdidit:⁊ qꝛ ſibi pᷣſumpſit aſcri⸗ bere ꝙ ex oꝛe alieno debu erat captare:pu ⸗ blice cõmendatiõis vota demeruit. Itẽ humilitatis claufura deber ſe homo muni re poſtqᷓ; diuinas cõſolatiões recepit. Cn⸗ ius exemplũ elt in beliotropia:que ſeʒ eſt
herba que in ſolſticio eſtiuali floꝛere inci⸗ pit. nde ſolſequiuʒ vocata eſt a latinis: eo ꝙ ſole oꝛiente floꝛes ſuoſaperit:ſed ip̃o occidente iterũ ſe recludit. Tunc enim ſol chꝛiſtus quaſi alicui oꝛitur quando ſcʒ et conſolationis ſue lum en infundit:⁊ tunc debet homo qᷓ;tum poteſt ſloꝛes ſuos:id eſt affectus deo aperire. Tunc autezʒ ſol ei
occidit quãdo ipſa cõſolatio tranſit:⁊ tũc
debet ſe hõ ſub cuſtodia humilitatis clau⸗ dereꝛne latro:id eſt vana gloꝛia ſubintret⸗ Ande dominꝰ Mattb.xvij.poſt trãffign⸗ rationẽ deſcendens de monte mandauit diſcipulis dicens: M emini dixeritis viſio⸗ nem. Item humilitas ſicut dicit Caſſio⸗ doꝛus aſſimilatur Sſopo. Pamo ratio ne ſtature:qꝛ eſt herba bꝛeuis et modicae qꝛ videlicet humilis eſt modicus in ſui re⸗ putatione. Ande Brego. dicit:ꝙ humili⸗ tas vera eſt qua q́s de ſe parua eſtimat:et bona alterius ſine inuidia ⁊ liuoꝛe cõmen ⸗ dat. Ptem homo humilis eſt bꝛeuis in lo cutione. nde ᷣm beatũ Benedictũ in re⸗
gula ſua: Anns de duodecim gradib?ꝰ hu
militatis eſt pauca ⁊ rationabilia verba lo qui:⁊ nõ in clamoſa voce. Secundo rati one inherentie: quia Zſopus in terra petro ſa creſcit:in radicibus petre ſolide ſe infi⸗ gens. Similiter humilitas creſcit in terra petroſa:id eſt in anima amoꝛe chꝛſſti ſoli⸗ data. Ande humilis homo mediante cha⸗ ritatis radice ſolide petre.i.chꝛiſto inhe⸗ ret.ij. Regt.xxij. Dominꝰ petra mea et ro⸗ bur meuz. Tertio ratione efficacie:quia pulmonem ⁊ omnia vitia pectoꝛis ex cau⸗ ſa frigida purgat:ſi ſcʒ cũ ficubus ſiccis? vino coquatur.in pulmone ſicut dicit Caf ſiodoꝛus ſunt inflatiões ſupꝑbie quau pur gat humilitas:⁊ purgat pectꝰ:qꝛ cohibet in flãmatiõ es ire pᷣcipue ſociata cum vino charitatis ⁊ ficu dulci ſcʒ manſuetudinis. ð.l. Aſperges me domine Iſopo ⁊ mũ⸗ aboꝛ. Itẽ humilitas aſſimilat᷑ anbeto.
MPꝛio qͥ ad partiũ pluralitatẽ. Mã anhe tũ eſt herba hñs radicẽ:ſemen ⁊ berbam. In qͥbꝰtriplex hũilitaſ deſignat᷑.IMã radiꝝ eſt hũilitas coꝛdis: herba hũilitas oꝛis:ſe mẽ hũilitas opis. Scðo qͥ ad vᷣtut? mu tiplicitatẽ. Habet eĩ radix anheti viridis virtutẽ aptiuã: vẽtoſitata inflatiõis exte nuatiuã:⁊ toꝛſiõis vẽtr mitigatiuã. Sili etiã modo hůilitas coꝛdis quẽ eſt vt radiꝝ

.
Piber tertius
deo vt mentẽ aperit ⁊ ad eiꝰ g̃e ſuſceptio nẽ p̃parat ⁊ diſponit:ventoſitatẽ vane glo rie ⁊ inflationẽ ſupbie expellit:⁊ toꝛſioneʒ ventr?.i.turbationẽ ⁊ indignationẽ mentꝭ excludit. Tertio qͥ ad valoꝛis varietatẽ: qꝛ radiꝝ auheti viridis alicuiꝰ ẽ valoꝛis: eo ꝙ cõpacta diuidit.calculũ frãgit:⁊ ſin⸗ gultũ ex plenitudine abſcindit. Sed poſt⸗ qᷓ; fuerit radix anheti ſiecata:nulliꝰ eſt põ⸗ deris. Tũc ãt radix anheti.i.hũilitas coꝛ⸗ dis ẽ viridis qñ nutrit᷑ ⁊ fouet᷑ hñoꝛe diui ni amoꝛis:⁊ tũc timoꝛ dei mentẽ hũilians coꝛ frigoꝛe pciĩ cõpactũ ꝑ cõpunctionẽ di⸗ uidit.talculũ.i.duriciã pcti frangit: ⁊ ſin gultũ,i.indignationẽ fnpbã ⁊ turbationẽ repellit. Sed remota viriditate dĩni timo ris:tũc ſiccat᷑.i.enacuat᷑ hũllitas mentis: itavt nulliꝰ ſit valoꝛis vłtuti. Itẽ hũili tas ↄtinet g̃aʒ ne defluat ſiẽ pſiſiiũ ðᷣꝛ ↄti nere vinũ.iã ſi pſilliũ miſceat᷑ vino caioꝛ vini pellit frigiditatẽ pſillij ad ſupficiẽ:⁊ viſcoſitas eiꝰ pellit viſcoſitatẽ eiꝰ tcircũi⸗ tuꝛ⁊ ñ exibit vinũ etiã ſine vaſe. Sikr hůili tas reddit hoĩem circũſpectũ vt nõ effun⸗ dat᷑ gr̃a eiꝰꝑ aliquã fatuitatẽ. ꝓpter qð di cit Brego. Qui ceteras virtutes ſine hu ⸗ militate congregat:quaſi puluerem inven tum poꝛtat. Ca. XXX
1 mo aſſilat᷑ ſycomoꝛo. Sycomoꝛ? eiẽ fatua ficus in folijſ moꝛo ſikiſ.
Et ðꝛa ſytos qðᷓ ẽ ficus⁊ moꝛos qðẽ fatu us:qᷓſi fatua ficus.e qᷓ diẽ Hiaſco.ꝙ fru ctus facit ſubdulces: nũqᷓ; ad maturita⸗ tẽ veniẽtes. Quaſi aũt fatua ficus ẽ hoĩs inſtabil animꝰ.Añ Eccĩ.xxvij. ðᷣꝛ: Stult⸗ ũt vt luna mutat᷑.hic licet aiiq̃s fructꝰ: id eſt bona opa facere incipiat:in eis tñ vſ qꝙ; ad maturitatẽ.i.vſq; ad finẽ debitũ nõ pſenerat. Itẽ incõſtãtes ⁊ ipſeuerãtes q bona incepta nõ ↄtinuãt aſſilant᷑ lactuce. Rã lactuca qñ ẽ tenera ⁊ iuuenis hʒ mul⸗ tas ⁊ magnas vtutes: qꝛ cũ ſit frigida et humida tẽperate ⁊ ſubtil ſube ⁊ faci dige ſtibilis ſtomachi caloꝛẽ ſedat: ſ anguinem bullientẽ refrigerat:inſomneitatẽ placat: apitt doloꝛem ex fumo colerico ſanat. In maſculis venert motum refrenat:lacĩ mu⸗ ieribꝰ multiplicat ⁊ ſanguint augmẽtat: ãlitate pfecta bonñ ſanguinẽ generat. Sʒ qũ antiquat᷑⁊ indurat᷑ dñilitas nimiũj
.
amaricat᷑. nare ex eiꝰ vſu ſanguis pemi
mus generat᷑ ⁊ virtꝰ ex ea viſiua debilita tur. Mã ex ſua põticitate ſenſuʒ aĩalẽ moꝛ⸗ tificat:⁊ naturalẽ ſpm̃ ſuffocat.&ñ talla⸗ ctuca generare volẽtibꝰ plurimũ eſt noci⸗ ua.Mec oĩa dicit ſaac in dieti particulari bꝰ. Eodẽ mõ qͥdã a pᷣncipio ſue ↄu erſatio ⸗ nis vl in iuuẽtute ſũt optimi:⁊ vident᷑ ms gnas vtutes hr̃e ⁊ multas:qͥ poſtea in ꝓ⸗ ceſſu ĩ ſenectute efficiunt᷑ peſſimi: et indu/ rant᷑ ĩ malis vt efficiant᷑ pieni multis ⁊ ma gnis vitijs · Apls ad Sal.iij. Cũ ſpũ cepe ritis:nũc caune ↄſũmamini. Ca. XRRI
Ntentio amimi
1 lat᷑ radici. Wꝛĩo qꝛ radix ẽ to⸗ tius herbe vł arboꝛis pᷣncipiuʒ.
Et ſic intẽtio ẽ pᷣncipiũ totiꝰ vᷣbi vl opert. Intentio enĩi ẽ ipſiꝰ finis. Finis eni licet ſit vltimũ ĩ oꝑe:eſt tñ pᷣncipiũ in intentio⸗ ncꝛqꝛ finis mouet agenteʒꝛ vt dicit bs. Sñ finis vᷣm eñ ðᷣꝛ cauſa cauſarũ. Scðo qꝛ radiꝝ expetit latibulũ.IMã radiꝝ qᷓ;diu ſub terra latuerit nutritur ⁊ ꝓficit. Sed ſi euulſa fuerit moꝛit᷑ ⁊ areſcit. ʒta intẽtio ſi cũ humilitate latuerit:opuſbonũ nutrit ⁊ creſcit. Sʒ ſi ꝑ oſtentionẽ euulſa fucrit:ab humilitate extinguit᷑ ⁊ deficit. Ande Bre⸗ go· dicit: Sic opus ſit ĩ publico vt ſemper intentio maneat in occulto. Tertio rati one effectus:qꝛ radiꝝ eſt initiũ bonitatꝭ et malicie arboꝛis cauſatiuũ.Mã bonitas et malicia radicis ad ramos aſcendit:et ſepe aaret in fructu ⁊ floꝛe q̃lis ẽ humoꝛira dice:qꝛ nõ poteſt aliũ humoꝛẽ ramis ifun/ dere qᷓ; in ſe habet. Sic etia bonitas ⁊ ma licia opis ex intentione pcedit. Apls:Si radiꝝ ſancta ⁊ rami ſancti: Ro. xj. Lu.ꝝj. dicit᷑: Si oculus tuus.i.intẽtio fuerit ſin ⸗ pler:totũ coꝛpus tuũ.i.opus lucidũ erit:⁊ ſi oculus tuus nequã fuerit:etiã coꝛpꝰ tuũ tenebꝛoſum erit. Zmbꝛo. Intẽtio tun ope⸗ rt tuo nomen imponit. Brego.j. moꝛa. Si ſemel coꝛ intentiõe coꝛrũpit᷑: ſequẽtꝰ actio⸗
nis medietas ⁊ terminꝰ ab hoſte calido ſe
cure poſſidet᷑: quoniẽ totã arboꝛẽ ſibi fru ⸗
cus ferre cõſpicit: quã veneni dente in ra⸗ dice vitiauit. XXXII Spocrita aſſimi b lätur arundint. en qꝛ aruh⸗ do ĩarena radicat᷑⁊qꝛ ſeʒ bwotti⸗

De vegetabilibus et plantis
ta radicẽ amoꝛis habet in terrenis. Illud enim qð in arena plantatũ eſt vel funda⸗ tů triatimet.ſcʒ ventũ:pluuiã ⁊ flumẽ: vt habet᷑ Matth.vj. Mer ventũ qui ab aere ꝓcedit ⁊ venit:intelligit᷑ tentatio demo⸗ nis:qui in aere cõmoꝛat.ꝑ pluuiaʒ que de celo deſcendit:intelligit᷑ aduerſitas que a deo venit.ꝑ flumen quoq; qðᷣꝑ terrã flu⸗ it:intelligit᷑ ꝑſecutio quã tyrannꝰ injligit · Ex quo patet ꝙ ille eſtvt arundo in arena fundata:qui vel vento tentatiõis frangi ⸗ tur:vel in pluuia aduerſitatis ꝑ impatien tiã coꝛrũpit᷑: vel flumine niũdane ꝑſecuti⸗ onis eradicat᷑:que oĩa ↄtingůt hypocritt. Scðo qꝛ arundo a vento agitat᷑: Mat. xi · Sed qͥd exiſtis videre arundinẽ vento agitatã? Sed hypocrita eſt inconſtans:qꝛ modo vento aduerſitatis inclinat᷑ ad ira⸗ cundiã:modo vento ꝓſperitatis erigit᷑ in ſuperbiã: Jac̃.j. Air duplex anĩio iucõſtãs eſt in oĩbus vihs. Tertio qꝛ arundo me⸗ dulle plenitudine nõ ſolidat᷑. Ande eſt ex⸗ terius pulchꝛa ⁊ interiꝰ vacua. Sic hypo⸗ crita nõ habet ſoliditatẽ ⁊ plenitudinẽ in ⸗ terioꝛis gratie:ſed ſolũ pulchꝛitudinẽ exte rioꝛis apparẽtie. Ande dñs dixit Watth. rxiij. Ae vobiſ ſcribe ⁊ phariſei hypocrite. ⁊ poſt: Aos quidẽ a foꝛis paretis hoĩbus inſti. Srego. in moꝛal.Q nid ẽ vita hypo ⸗ crite niſi quedã viſio fantaſmatꝰ:que hoc oſtendit in imagine qð nõ habet in verita te. Q uarto qꝛ arundinis viriditas bꝛe ni tꝑe terminatur. Mam cito creſcit ⁊ cito greſcit. Mã arundo ab ariditate nomẽ ac ⸗ cepit. Sic hypocrite glia parũ durat.Ci⸗ to enĩ creſcit ⁊ cito decreſcit: Job.xx. Sau dium hypocrite ad inſtar puncti. Quin to qꝛ arundini manus innitẽtis ꝑfoꝛat᷑:qꝛ ſcʒ hypocrita decipit ⁊ ledit adherentẽ ſi⸗ bi:Eſa.xxxvj. Ecce ↄfidis ſuꝑ baculũ arũ dinenm confractũ ⁊c̃. Itẽ hypocritaruʒ penitẽtia aſſimilat vmbꝛe nucis. Mux eni facit vmbꝛã̃ in aparentia gratã: ð in exi⸗ ſtentia ⁊ effectu nociuã. Ande nux a nocẽ⸗ do eſt dicta:qꝛ rebus nocet eiꝰ vmbꝛa. An de ip̃a eſt doꝛmiẽtibꝰ ſub ea nociua ⁊ mul ⸗ tarũ infirmitatũ generatiua. Silr hypocri taꝝ pnĩa iicet in apparẽtia exterioꝛivideat᷑ pulchꝛa:tñ intrinſecꝰ eſt mala ⁊ multoꝝ vi tioꝝ in hoĩe generatiua: Mat. vij. eniũt ad vos in veſtimẽt ouiũ: intrinſecꝰ aũt ſi lupi rapaces. Añ hypocriſis ẽ vmbꝛa moꝛ
tifera.de qua Lu.j. In ſe⸗
dent. 8. X Btus aſſimila⸗
i turpalme. MPrio qͥdẽ qꝛ palmaĩ radice inferiꝰ hʒ aſpitatẽ:⁊ ſiłr iu⸗ ſti hñt aſpitatẽ laboꝛis: Apls.ij. Coꝛin. xj In laboꝛibꝰ plimis ⁊c. Scðo qꝛ ſupius in coma hʒ venuſtatẽ ſcz:qꝛ iuſti ſuperiꝰ in celo hñt venuſtatẽ ⁊ pulchꝛitudinẽ glie ĩ⸗ moꝛtal. Põ.xcj. Juſtusvt palma floꝛebit in domo dñi. Tertio qꝛ palma in fructu hʒ tarditatẽ. ã cũ difficultate ⁊ tarditate ꝑ uenit᷑ ad eiꝰ fructũ. Mõ enĩ ante centũ an⸗ nos fructum facit:⁊ tũe pᷣmo pfecte vires accipit vt fructificare poſſit. Añ pal⸗ ma eſt annoſioꝛ:tanto eiꝰ fructꝰ eſt melioꝛ. hoc aũt ſignificat qꝛ iuſti viri poſt dintur nitatẽ laboꝛis ꝑueniũt ad fructũ ↄſolatio nis: Jaẽ. v. Ecce agricola expectat pᷣcioſuʒ fructũæẽ.⁊ qᷓ;to diutiꝰexpectãt:tãto copio ſioꝛẽ ᷓᷣcipiũt fructũ mercediſ.C.XXXIIII
Achyma peni l tentis aſſimilat᷑ ſucco 3 Pet mo röne materie. Dicit᷑ eni aloes ſuccus qͥ ex q̃dã herba expᷣmit᷑:ad ignem decoquit᷑ ⁊ poſtmodũ ad ſoleʒ deponit᷑ vt ſiccet. hic ſuecꝰ eſt lachꝛyma penitẽtꝰ q̃ ex amara herba.i.cõpunctiõe expmitur:⁊ ad ignẽ interioꝛis doloꝛis decoquit᷑:ß ſol ca⸗ loꝛe.i.charitatis ardoꝛe ſiccat᷑:qꝛ eũ timoꝛ eſt in amoꝛẽ chꝛiſti ↄuerſus:iã lachꝛyme ti moꝛis ⁊ doloꝛis ſiccant᷑. i.ceſſant ⁊ reſtrin gunt̃:qꝛ in quadã ſecuritatꝭ fiducia aĩa ſo lidat.Et hmõi lachꝛymas ſignificauit Jo han.ij. Tqua ĩ vinũ Huerſa. Añ Berñ.di⸗ cit ſuꝑ Cant.Illas lachꝛymas vere ĩvinũ mutari dixerim q̃ fraterne cõpaſſiõis affe⸗ ctu in feruoꝛẽ ꝓdeũt charitatis: ꝓ q̃ etiaʒ ad hoꝛã tuijpſiꝰ immemoꝛ ſobꝛia quadam ebꝛietate vidert. Añ ptʒ ꝙ aqua in vinum ↄuertit qñ ſine timoꝛ de ſeip̃o ſiue doloꝛ et luctus de ꝓximo ꝓdit ĩ charitatꝭ affectũ. Scðo rõne excellẽtie:qꝛ tãto de ſui natu ra penitẽtis lachꝛyma dz eſſe amarioꝛ:qn⸗ to plus hʒ de fetoꝛe peti.Et iõ ſimplicit lo quẽdo lachꝛyma penitẽtis tãto dulcioꝛ et melioꝛeſt qnto minꝰ amara ⁊ fetida.i.q̃n⸗ to minus hʒ de amaritudinis materia ſiue cauſa.i. de fetoꝛe pcti. Tertio rõne effieg cie. Nã lachꝛyma penitẽtis omne peccatũ

sbluit:qð ſignificat efficacia aloe: qꝛ alo⸗ es licet fit amarũ:tñ eſt multiplicit᷑ ſaluti⸗ ferñ. ꝛimo qꝛ viſum clarificat:qð cõ⸗ petit lachꝛymis penitẽtie inqᷓ;tũ purgant vitiũ auaricie q̃ mẽtis viſuʒ obſcurat:ſicut puluis terre oculos coꝛꝑiſ: Mð · lxxiij· Re pleti ſunt qͥ obſcurati ſũt terre.i.ex effectu terrenoꝝ. Itẽ aloe ab hydropiſi pᷣſeruat ⁊ in pꝛincipio curat:qð cõpetit lachꝛymis penitẽtie inqᷓ;tũ mentẽ humiliãt ⁊ tumoꝛẽ ſiue inflationẽ ſuꝑbie curãt. Itẽ aloe me lancoliã mũdificat:qð cõpetit lachꝛymis pnie inqᷓ;tũ purgant vitiũ accidie. Item aloe caput a doloꝛe releuat:qð cõpetit la⸗ chꝛymis penitẽtie inqᷓ;tũ expellũt vitiũ in⸗ uidie:q̃ cauſat capitꝭ doloꝛẽ.i.mẽtis triſti ciã:qꝛ inuidia ẽ triſticia in alienis bonis: vt dicit Pbs. Itẽ aloe colerã purgat:⁊ P cõpetit penitẽtie inqᷓ;tũ mitigat vitium tre:ad qð valde colera inclinat. Itẽ aloe mẽbꝛoꝝ genitaliũ vlcera ſanat:ſi eius pul uis cũ melle ſumat᷑:qð lachꝛyme peniten ⸗ tis pᷣſtant:dũ vitiũ luxurie curãt. Itẽ idẽ puluis aloe cũ melle vermes vẽtris necat. Et ſiłr lachꝛyma hũilis penitẽtis cũ dulce dine deuotiõis necat vermes ventris:dũ gule inoꝛdiatos motꝰ ſiue appetitꝰ reſtrin git.Om̃ia nanq; iſta aparent in penitẽte poſtqᷓ; bñ ablutꝰ ẽ lach?ymis penitẽtie:et iõ Caſſiodo.dicit ſuꝑ Pſalmos. Fuerunt
mihi lachꝛyme mee panes die ac nocte:dũ
ðꝛ mihiꝑ ſingulos dies vbi ⁊c̃.ꝙ fletꝰ ẽ ci hus aĩaꝝ coꝛroboꝛatio ſenſuuʒ: abſolutio
pctõꝝ:refectio mẽtiũ:lauacrũ culparum.
FItẽ lachꝛyme penitẽtis amaritudinẽ cõ
ſcientie ↄuertũt in dulcedinẽ gp̃e:cuiꝰ exẽ
plũ eſt in lupinis q̃ cũ ſint legumina ama ⸗
ra:ꝑ madefactionẽ in aq̃ efficiunt᷑ dulcia:
ſicut dicit Jſaac. Silr aqua lachꝛymaꝝ a ⸗
marituditudinẽ peccati cõnertit in dulce⸗
dinẽ gaudij. pð.cxxv. Eũtes ibant et tle
hant mittẽtes ſemina ſua.veniẽtes aũt ve
niẽt cũ exultatiõe ⁊c̃. Berñ.ſuꝑ Cant᷑. La
chꝛyme penitentiũ vinũ ſunt angeloꝛũ:qꝛ
in illis odoꝛ vite:ſapoꝛ gr̃e ⁊ guſtus indul
gentie:ſanitas redeũtis innocẽtie:recõci liationis iocunditas ⁊ ſerenate ↄſcientie
ſuauitas. Itẽ lachꝛyma cõpunctiõis cau
ſat effectũ dilectiõis ⁊ patientiã tribulati
onis:cniꝰ exẽplũ apparet in pino. Wam ar
hoꝛ pini eſt ꝑ ſudoꝛẽ ſiue lachꝛymã pick ge
neratiua.Et iteꝝ de pino in germania gi⸗
i Liber tertius
gnitur lachꝛyma:q̃ dů fluit caloꝛe vł frigo re indureſcit ⁊ gẽmã facit:quã eẽ electruʒ Iſido.dicit. Sic lachꝛyma cõpunctiõis důũ mentẽa affectũ accẽdit:generat picẽ.i.glu tinũ dilectiõis:⁊ dũ amoꝛ lachꝛymã emit ⸗ tit:ip̃a aĩa ampliꝰ in flãmat᷑ caloꝛe amoꝛis diuini ⁊ frigeſcit ab amoꝛe mũdi:⁊ ſic ſoli⸗ dat᷑ ⁊ firmat᷑ ⁊ vertit᷑ lachꝛyma amoꝛis in gẽmã patiẽtie ⁊ foꝛtitudinis. Itẽ lachꝛy ma veri penitẽtis aĩam a malis opꝑibus re frenat ⁊ in bonis opibꝰ fecũdat. Cuiꝰ exẽ/ plũ aparet in poꝛroꝛcuiꝰ ſuccusvt dit̃ ip̃e Diaſcoꝛides:⁊ etiã Macer valet cõtra vo mitũ ſanguinis· Añ hũc ſoluʒ Hypocras dediſſe ðꝛ cuidã ſanguinẽ vomenti. Aalet etiã ↄtra ſterilitatẽ ſi a puellis ſepiꝰ come/ dat᷑.q̃ſi ergo poꝛri ſucc eſt penitẽtis fletꝰ: q̃ͥ ſanguinis vomitũ.i.peccati fluxũ reſtri/ git ⁊ ſepiꝰ a penitẽte fuſus anĩam a bonis operibus ſterilem ad eoꝛum fecunditateʒ X
reducit. a. XXXV Ali homines aſ
m ſimilant giganijs. Peſmo ꝑ aſpe crũ deceptiuũ:qꝛ gigania.i.lolium
q̃ eſt femini generis in ſingulari:ß̃ neutrii plurali: vt dicit Sſido.int̃ tritieũ naſcitur:
nec qᷓ;diu in herbha ẽ a tritico plene diſcer⸗
nit̃.Et iõ decipit aſpiciẽtes vt putet᷑ eẽ tri
ticũ cũ ſit loliũ. Añ ei aſſilant᷑ hypocrite q int bonos ↄuerſantes ⁊ honitatꝰ ⁊ ſancti tatis ſpeciẽ extrinſecꝰoſidẽtes:credunt᷑eẽ boni cũ lint mali. Añ qᷓ;diu ſic viuunt gi⸗ gania in herba ſilis tritico ſe oñdũt. Se cũdo ꝓpter ↄſoꝛtiũ infectiuum:qꝛ giganis tritico mixta aliqñ ip̃m ſu ffocat niſi ab eo cautiꝰ ſeparet᷑.Et ſilr plerũq; hypocrite in bonoꝝ collegio incogniti:cõmoꝛãtes inft ciũt qͥſdã ſimplices:⁊ ad ſuas eoſ neqͥtias occulte ſeducẽdo ꝑtrahẽtes ſpũaliter eos ſuffocant. Tertio ꝓpter iudicij dilationẽ: qꝛ enĩ pter ſikitudinẽ quã hr̃e gigania cũ tritico videt᷑:ſepe dñ gigania euelli credit: triticũ ꝓ ea euellif:eſt ſeparatio ꝓꝛogan⸗ da qᷓ;din ſunt ita ſilia vt cognoſci non pol ſint:⁊ tꝑe meſſis cigania colligunt᷑ ꝑ faſci⸗ culos cõponunt᷑ ⁊ igni tradunt᷑:triticũ au tẽ in hoꝛreuʒ recõdit᷑: vt habẽ Wat. riij. Ex quo habet᷑ ꝙ mali tolerant᷑ qᷓ;diu ſunt occulti:vel qᷓ;din extirpari nõ pũt ſine pe⸗ riculo tritici.i.ſine ſcandalo bonoꝝ ⁊ dã ⸗
no. Sed adu enente meſſe dinini iudicij:

De vegetabilibus ⁊ plantis
tune fiet vniuerſalis ſeparatio maloꝛuʒ bonis:⁊ ad modũ gicanioꝝ mali alligabũ tur faſciculis ad cõburendũ igni:qꝛ ſeʒ in igne gehenne ſimiles aſſociabunt᷑ iilibuſ: vt eadẽ eos retineat pena quos ſimilis te⸗ nuit culpa. Sed triticũ.i.bonoꝝ collegiuʒ recondet᷑ in hoꝛreo celi. Quarto ꝓpter effectũ nociuũ. Nã gigania habet vim acu tam quodãmodo venenoſam:inflatiuã et ventoſam. Añ ebꝛietatẽ inducit:mentẽ ꝑ⸗ cutit ⁊ caput ledit:panẽ cui admiſcet᷑ infi⸗
cit. De qͥ ſi qͥs comedat in magna quãtita/
te nõ ſolũ eũ grauiter ledit:ſed etiam occi ⸗ dit. git᷑ inqᷓ;tũ habet vim acutã repꝛeſen tat vitiũ auaricie:qꝛ auari ſunt valde acu ti ad decipiendũ. Ande Mð.lj. Sicut no uacula acuta feciſti dolũ. Inqᷓ;tum vo ha bet vim venenoſam ſignificat luxuriã que eſt venenũ aſpidũ inſanabile:vt ðꝛ Deut᷑. xxxij. Inqᷓ;tum vo habet vim ventoſam⁊ inflatiuã:ſignificat vanam gloꝛiã ſiue ſuꝑ blam: Pꝛouer.x. Q ui nititur mendacijs hic paſcit ventos. Inqᷓ;tũ vo ebꝛietatẽ in ducit ſignificat vitiũ gule. Cõtra qð dicit᷑ ad Eph.v. Molite inebꝛiari vino ⁊c̃. Sed inqᷓ;tũ mentem ledit ⁊ caput ꝑcutit ſignifi cat irã qᷓ caput rõnis ꝑturbat ⁊ claritatem mẽtis offuſcat. Inqᷓ;tũ autẽ panem inficit ſignificat accidiã que guſtũ aĩe ledit:⁊ ſpi ritualem panẽ verbi inſipidũ reddit. Sed inqᷓ;tuʒ grauiter ledit ⁊ occidit: ſignificat inuidiã que inuidentem coꝛpoꝛaliter ⁊ ſpi ritualiter occidit: Job.v. Paruulum occi dit inuidia. Ca. XXXVI.
Anſuetꝰ nõ pꝛo
m batur cui nulla iniuria dicti vel fa cti irrogat. Arboꝛ enĩ qᷓ nullo ven
to flante agitat᷑:non ꝓpterea immobikre/ pntat᷑̃.Sicut nec lignũ qð nõ arderet ab/ ente igne diceret᷑ incõbuſtibile. Eodẽ mo
do nõ debet hõ manſeutus appellari dum nulla iniuria fit ei. Añ Berñ. dicit: Sũt q dam mites dum nihil fit eis: vel dicit᷑ niſi pꝛo eoꝛum arbitrio. Patebit autem quia
ionge ſunt a mãſuetudine ſi leuis oꝛiatur
occaſio. Item mitis homo ⁊ deuotꝰ lin ⸗ guas maledicoꝝ pnngentiũ nõ foꝛmidat. Cuius exemplum eſt: quia malue ſuccus oleo admixtus tante virtutis eſſe dicitur: vt ſi quis eo perunctus fuerit a puncturis spum ⁊ aranear ⁊ ſcoꝛplonũ tutus fiat:
ſicut dicit Plinius. Walua eni qᷓ eſt her⸗ ba mollis manſuetudinem ſignat. Ande malue ſuccus eſt manſuetudinis virtus: cui ſi admixtum fuerit deuotionis oleum: ita coꝛ homis liniendo coꝛroboꝛat:vt ne⸗ q; apum.i.pungitiuoꝝ qui aculeos figũt: neq; aranearũ.i.impoſtoꝝ que tela texunt ⁊ venenũ ferunt: neq; ſcoꝛpionum.i.detra ctoꝛum:qui retro percutiũt puncturas lin guarum foꝛmidet. A nde Srego.ſup Ege⸗ chiel.dicit:Cũ lingue detrahentiũ vel op pꝛobꝛia irrogantiũ coꝛrigi nequeũt equa⸗ nimiter per omnia tolerãde:nec obtrecta⸗ tionis ſermo timendus eſt:nedum peruer ſoꝛũ lingua metuiturꝛrecti operis via de⸗ ſeratur. Zracundus autẽ homo ſimilis ẽ ligno ſpinoſo quod pungit amplectentem ſe. Mam licet homo amet omnes arboꝛes que ſunt in hoꝛto ſuo:ſpinoſas tamẽ decli⸗ nat ⁊ fugit ne lacerent eũ. Sic licet omnes homiĩes ſunt amandi:familiaritas tamen iracũdoꝛũ declinãda ẽ: Pꝛouer.xxij. Mo⸗ li eſſe amicꝰ hoĩ iracũdo. Ca.XXXVII
Mri magter do
m mini aſſimilat᷑ cedro: Ecci.xxiiij. naſi cedrus exaltata ſum in li hano. Sunt enim duo genera cedroꝝ:qꝛ ſunt cedri que naſcuntur in libano 3̃ ſunt valde pꝛocere ⁊ odoꝛifere:quaruʒ odoꝛ fu gat ſerpentes ⁊ interficit vermes. Libanꝰ? autem vbi naſcuntur candidatio interpꝛe ratur. Alie ſunt cedri maritime: que ſunt parue ſed fructuoſe:quarũ poma cedrina triplicem habent ſubſtantiã. Pꝛima eſt ca lida:media tẽperata: vltima frigida. Per vtrãq; cedrum beata Waria ſignificatur. Ipſa enim inſtar pꝛime cedri fugat ſerpen tes:id eſt demones extinguit. vermes:id eſt pꝛauas cogitationes:⁊ reddit cãdidas mentes. Similiter inſtar fecunde cedri fruj ctum pꝛotulit benedictũ ſcʒ chꝛiſtũ in quo fnerunt tres ſubſtãtie.ſeʒ deitas:aĩa ⁊ ca⸗ ro. Mꝛima ſcʒ deitas eſt valde calida: quia omniũ vitioꝛum cõſumptiua:⁊ omn um ſanctoꝛũ coꝛdium infiãmatiua: Mebꝛe. rij. Deus noſter ignis cõſumens ẽ. We⸗ dia ſcʒ anima fuit valde temperata:qꝛ om nes virtutes in ea ſuum mediuʒ tenuerũt: ⁊ illa nunqᷓ; declinauit ad aliquod extre⸗ muz. Altima ſcʒ caro fuit frigida:quia fu it ab omni concupiſcentia penitus aliena.
————— 3+——— —,— ů ůůÜÜů ˙ ˙ 5% F* 3 3

Vber tertius
Itẽ aſſimilat cypꝛeſſo:Ecci.xxiiij. Qua
ſi ẽypꝛeſſus i mõte ſion. Mã cxpꝛeſſus dici tur eſſe arhoꝛ tota medicinal..ĩ coꝛticei fo
lijs ⁊ fructu. Quia qͥcqͥd in vᷣgine extitit totũ vᷣtuoſuʒ ⁊ medicinale fuit:⁊ coꝛtex.i. exterioꝛ ↄuerſatio ſctãꝛ⁊ folia.i.Vba ſua/ nia:⁊ fructꝰ.i.oꝑa vtilia. Itẽ aſſimilat cinamomo: Eccĩ.xxiiij. Sicut cinamomũ aromatigans odoꝛẽ dedi. Mã hec plãta ẽ ſicca:calida ⁊ aromatica. Ip̃a enĩ btã vir⸗ go fuit ſicca ĩ carne ꝑ tẽperãtiã ⁊ parcita⸗ tẽ.Calida in aĩa ꝑ feruoꝛẽ ⁊ charitatem:⁊ nromatigãs in vtroq; ꝑ mũdiciã ⁊ purita⸗ tẽ. Itẽ aſſimilat᷑ nardo: Canti.j. Mardꝰ mea dedit odoꝛẽ ſuũ:qð dicit ecctia de bea ta vᷣgine. Quia nardus eſt herba modica ⁊ calida:odoꝛifera ⁊ ſpicoſa. Silr Waria fuit modica ꝑ humilitatẽ cũ dixit:Ecce an cilla dñi ⁊c̃. Calida ꝑ charitatẽ: odoꝛifera ꝑ puritatẽ:⁊ ſpicoſa ꝑ fecunditatẽ. Mã ſpi ca quã ꝓduxit iſta nardus fuit dñs ieſus chꝛiſtus. Spica enĩ nardi vt dicit Diaſco. habet virtutẽ ↄfoꝛtãdi cerebꝛũ ſcʒ naribꝰ aplicata. Itẽ ↄfoꝛtandi ſtomachũ:qꝛva let ↄtra ſtomachi debilitatẽ. Itẽ ↄfoꝛtat coꝛ:qꝛ valet ↄtra coꝛdis defectũ. In cere⸗ bꝛo eſt ſenſus:in ſtomacho appetitus:ſʒ in toꝛde amoꝛis affectꝰ. Chꝛiſtus ð quaſi ſpi ca nardi ſenſum nf̃m ↄfoꝛtauit ꝑ fidẽ:ap⸗ petitũ excitauit ꝑ ſpem:affectũ inflãmauit p charitatẽ.docuit eĩ noſco ꝗſcere dĩna ap petere ſupꝑna: diligere eterna.vel qꝛ docu ⸗ it nos in deñ credere:de deo ↄfidere:⁊ de um diligere. Itẽ nota ꝙ nardus ſiue ſpi ca eiꝰ maſticata humoꝛem lingue deſiccat. Itẽ ſurditatẽ auriũ ſedat:⁊ qꝛẽ ĩciſiua ⁊ diniſiua vſq; ad ĩtima penetrat. Añ ⁊ lapi dem frangit. Et b cõpetit beate Warie:q̃ ſuo exẽplo nos docuit linguã ↄtinere:au ⸗ res deo aperire:⁊ gladio doloꝛis aĩam pe netrare. Siqͥdẽ ip̃a pauca⁊ rõnabiliavba dixit aures angelo diligent᷑ aperuit:et tꝑe paſſiõis filij ſui eiꝰ aĩam̃ gladiꝰ doloꝛis ꝑ⸗ tranſijt. In pᷣmo docuit nos humoꝛem lin gue deſiccare.i.lubꝛicitatẽ loqᷓcitatis refre nare. In ſcðᷣo circa dei verba auriũ coꝛdis ſurditatẽ fugare:ne foꝛte dicat᷑ nobiſ: Au res hñt ⁊ nõ audient. Sed in tertio docuit nos gladio vbi deivl doloꝛe ↄtritiõis ani mã ꝑfoꝛare:ita vt lapis.i.vt coꝛdis duri/ cia frãgat᷑. Itẽ aſſimilat᷑ oliue: ᷣm illud Ecci. xxiiij. V uaſi oliua ſpecioſa in cãpiſ⸗
MPimo qꝛ oliua in arhoꝛe ſiue ligno ha⸗ bet ſoliditatẽ. Mã lignuʒ oliue eſt cõpacte ſoliditatis:imputribilis puritatꝭ et in me ⸗ dulle multe humoꝛoſitat. Mã beata vᷣgo fuit cõpacta ⁊ ſolida in fide imputribilis⁊ puriſſima in carne ⁊ plena humoꝛe gratie in mẽte: ᷣm illudLu.]. Aue gf̃a plena ⁊c̃.
Scðo qꝛ oliua habet in fronde viridita tẽ. Mã̃ folia oliue ſempꝑ virẽt. Sic folia ma
rie ſemꝑ fuerũt viridia.i.vtuoſa. In om̃i
enĩ verbo ſuo vigoꝛ virtutis apparuit ſiue virtutꝰ pꝛudẽtie in inquirẽdo:ſicut qů di⸗ xit angelo: Quomodo fiet iſtud?⁊. Luẽ. j.ſiue humilitatin ↄſentiendo. vt cũ dixit: Ecce ancilla dñi ⁊c̃.ſiue deuotionis in lau dando.vt cũ dixit: Magnificat anĩa me dominũ ⁊c̃.ſiue dilectionis in cõquerẽdo. vt cũ dixit: Fili qͥd feciſti nobis ſic.ſiue pi⸗
etatis in cõpatiendo.vt cũ dixit: Vinũ nõ
habent ⁊̃. Tertio qꝛ oliua habet ĩ floꝛe ſuauitatẽ. Nam eius floꝛes ſuauiter redo/ lent. Floꝛes Warie fu erũt eius moꝛes qui odoꝛe honeſtatis plurimũ redolebãt. NMã tanta pollebat beata Maria moꝝ honeſta te vt ſolũ in eius aſpectu om̃is ab aſpicien te tentatio:ſicut teſtat Miero.fugaretur. Quarto qꝛ oliua habet ĩ fructu vnctuo ſitatẽ.Et nota ꝙ oliue qnto ſũt nigrioꝛes
exterius:tanto ⁊ ip̃e ſunt maturioꝛes inte
rius:⁊ ad expꝛimendũ ab eis oleñ ſũt apti oꝛes. Silr fructꝰ.i.opatiões marie: qᷓ;uis eſſent exteriꝰ nigre.i.ꝑ apparentiaʒ humi⸗ les:tamẽ interiꝰ vnctione deuotiõis ⁊ gra tie erant plene. Añ Warie virginis ope⸗ ra fuerunt nigra ꝑ humilitatẽ:vnctuoſa ꝑ pietatẽ. Q uinto qꝛ oliua in liquoꝛe ha/ bet vtilitatẽ. Mam liquoꝛ oliue eſt oleum. Cuius vſus eſt multũ vtilis moꝛtalibus Rãõ oleñ vt dicit vſido.eſt in pabulum lu minis: in medelam vulneris:⁊ in refectio/ nem eſuriẽtis. Maz in lucerna ponitur ad ignem nutriendũ:languidis mẽbꝛis apo nitur ad medelaʒ:⁊ cibis addit᷑ ad come⸗ dendũ. Dleñ ergo oliue eſt miſericoꝛdia? pietas Warie. Mam ip̃a illumiat tenebꝛo⸗ ſos hoĩes in dei agnitiõe. Ande m̃ agni⸗ tionis vocat᷑:Ecci.xxiiij. Ip̃a languidos curat ſolidãdo in dei tim oꝛe. Mã timoꝛ do mini expellit pctm̃:qð eſt languo? anime. iAñ etiã ip̃a ðꝛ mater timort. Itẽ ipᷣa etiã eibat ⁊ nutrit ſibi denotos multiplici ↄ latione. Ande ipᷣa inuitat eosꝛEeci·xiiij⸗
—

— £
35555
5 3
S 8
8
3 S 2
.
FBratia et virtutibus plena:tũ emge bu/
De vegitabilibus ⁊ plantis
Trẽſite ad me oẽs qui ↄcnpiſcitis me: ⁊a generationibus meis implemiĩ. Ptẽ bea ⸗ ta maria aſſimilat᷑ palme. Cant?.vij. Sta⸗ tura tug aſſimilata eſt palme. Mꝛimo qꝛ palma habet radicis ꝓfũditatẽ. Habet eĩ palma radicẽ in terra multũ defixam. Sic beata maria habuit radicꝭ ꝓfunditateʒ.i. coꝛdis ꝓfundã hũilitatẽ: Euẽ.j. Quia re⸗ ſpexit humilitatẽ ancille ſue. Secũdo qꝛ habet ſtipitꝭ firmitatẽ.Eſt enĩ truncꝰ eius
mire ⁊ imputribilis firmitatiſ. Sic trũcus virginis.i.coꝛpꝰvirginis habuit imputri⸗ bilẽ firmitatẽ.i.icoꝛruptibilẽ virginitatẽ: qt virgo ante partũ: virgo in partu: virgo poſt partũ. Tertio qꝛ palma habet viro⸗
ris ꝑpetuitatẽ. Mã diuturnis veſtit᷑ folijs ſine vlla ſucteſſione ea cõſeruans tꝑe hye ⸗ mis ⁊ eſtat?. Similit beata maria viroꝛem fidei ſp tenuit ⁊ eã nunqᷓ; amiſit:nõ ſolum tge eſtatis.i.ꝓſperitatis:ſed etiã tꝑe hye⸗
mis. i. aduerſitatis.ſ.paſſiõis:qñ diſcipuli
x alij fideles eã ꝑdiderũt. Quaro qꝛ pal
ma habet eulminis ſublimitatẽ: qꝛ eit ar⸗ boꝛmagne pceritatis ⁊ altitudis: ſed ce ⸗ dri altitudinẽ nõ ꝑtingit:qꝛ beata virgo li cet magnã habuerit altitudinẽ meritoꝝ et etiã p̃mioꝝ.vñ Ecci.xxiiij· Ego ĩ altiſſimiſ habitaui.nõ tñ ſicut xpᷣs:⁊ iõ nõ ꝑuẽit ad altitudinẽ cedri.i.xp̃i:Ecci.xxiiij. Qua ſi palma exalpata ſumn in cades. Quinto qꝛ palma habet frucrꝰ ſuautateʒ.ſ.dactili. Cuiꝰ fructꝰ tãto duicioꝛ ⁊ ſapidioꝛ eſſe ꝓ⸗ hat q̃nto ĩmediatiꝰ ſolis radijſ expõit᷑:ã ticꝰ. vij. Aſcendã in palmã: ⁊ appꝛehẽdaʒ fructꝰ eius. Su auiſſimus aũt fructꝰ? Wa⸗ rie virginis ille eſt:de quo Heligabet ei di ⸗ rit: Benedictꝰ fructꝰ vẽtri tui. Iſte fructꝰ? fuit dulciſſimus ⁊ ſapidiſſimus: qꝛ radijs
ſolis.i.diuinis ſplẽdoꝛibꝰ ĩmediate cõiun ⸗ ctus.immo ip̃e ẽ ſplẽdoꝛ glie ⁊ figura ſub⸗ ſtãtie diuine. Itẽ beata Waria virgo aſ⸗ ſimilat᷑ platano:ᷣm illð Eccĩ.xxiiij. Qua ſi platanꝰ exaltata ſũ iuxta aquas. ꝛi⸗
mo ratione dilatatiõis.Eſt ei arboꝛ latitu
dine folioꝝ ſic dicta:eo ꝙ patula ⁊ ampla
plana. Mã platos grece vocant planuʒ:
vt dicit vſið. Folia autẽ marie fu erũt eiuſ virtutes quibus oꝛnata fuit eius vita. Et bec folia fuerũt patula per exemplũ ⁊ am⸗ pla per meritũ.Et tamen plana:id eſt hu/ milia ꝑ deſpectũ:quia quãtumcunq; eſſet
miliabat ⁊ deſpiciebat ãcillã dei ſe vocãs. Secundo rõne cõplexionis:qꝛ platanus eſt arboꝛ frigida et ſicca. Quia beata Wa ria fuit ab omni feruoꝛe auaricie frigida:⁊ ab humoꝛe cõcupiſcentie ſicca: qꝛ terrena toto coꝛde deſpexit:⁊ nihil in ſe cõcupiſcẽ ⸗ tie habuit. Tertio ratiõe curatiõis. Waz folia platani ad curãdũ cauſas calidas et humidas infirmitatũ ſunt valde vtilia:qꝛ humoꝛẽ deſiccant ⁊ caloꝛẽ tẽperãt:reuma reſtringũt ⁊ cõtra tumoꝛẽ calidũ oculoꝛuʒ iunãt.Mã folia marie fuerũt nõ tĩ eiexẽ⸗ pla ſed etiã verba q̃ quãdoq; ardoꝛẽ aua⸗ ricie tẽperãt:ſiẽ quãdo dicit in ſuo cãtico: Eſuriẽtes impleuit honis ⁊c̃.quãdoq;do humoꝛẽ luxurie deſiccãt:ſiẽ qñ dixit ange⸗ lo:qm̃ virũ nõ cognoſco. qũq; vᷣo fuxus reumatũ.i.cogitationũ coartãt. Mã velut reuma capitis ad inferioꝛa fiuens eſt cogi⸗ tatio mẽtis ad inferioꝛa tẽdẽs:quã beata virgo ſuo vbo ⁊ exẽplo ad ſuperioꝛa reuo cat ⁊ reſtringit dicenſ: Magnificat anima mea dñm ⁊c̃.Et exultauit ſpũs meꝰ in deo ſalutari mep.in deo nõ in mũdo. Itẽ cõ⸗ tra tumoꝛẽ.i.ſupbiã adiuuat cũ dicit: Fet̃ potẽtiã in bꝛachio ſuo ⁊c̃. Itẽ beata Wa ria aſſimilat᷑ virge. Pꝛimd rõne nomis: qꝛ virga dicit᷑ a virtute. Mã virtꝰ q̃ latet ĩ radice ſe pꝛodit in vigoꝛe virge vñ beata virgo recte virge aſſimilat᷑ in qua omnis virtutis pfectio reperit᷑: Eccẽ.xiiij. Inme omnis ſpes vite ⁊ virtutis. In eiꝰetiam vi goꝛe ac fructu refuiſit oĩs virtꝰ radic. Ra dix enĩ ex qᷓ hec virga ẽ ꝓducta fuerũt pa triarche:in qͥbꝰ qͥcqͥd gre ⁊ virtut? fuit to⸗ tũ in beata virgine eminẽtiꝰ apparuit.vn ⸗ de in eins natiuitate cãtat eccla enã geliũ beati Matthei:in quo ſcribunt᷑ genealo⸗ gie patriarchaꝝ. Mota etiã ꝙ in virga in⸗ nenit᷑triplex virtꝰ:ᷣm ꝙ virga cõponitur ex triplici ſubſtantia.ſ. coꝛtice:ligno ⁊ me ⸗ dulla. Mediãte& medulla nutri?:mediã⸗ te ligno ſurſũ erigit᷑: ⁊ mediãte coꝛtice con tra omẽs exterioꝛes iniurias defenſat᷑. In beata igit᷑ virgine tanqᷓ; medulla nutriẽs fuit eius interioꝛ gratia: de qua angelus dixit ei Luẽ̃.j. Aue gratia plena. Sed li⸗ gnü erigens contẽplario aſſidua:Canticꝰ. ij. Que eſt iſta que aſcendit quaſi virgla ⁊c̃. Et nota ꝙ virgula ex qua aſcendit ſem per ſurſum tendit ⁊ ſuam ſummitatem ver ſus celum dirigit:⁊ quanto a terra recedit
B

⁊ ſurſum tendit:tanto ſemper ſubtilioꝛ fit. Similiter heata virgo ſurſum tendebati⸗ tentione ⁊ affectione. vñ Odilo cluniacẽ in quodã ſermõe: Anũ qͥppe ſcimꝰ ꝙ certo ꝙ omnis Warie vita ⁊ actio ſp fuit ĩ dño. Itẽ ſũmitatẽ.i.mẽtẽ ad celũ dirigebat.ſ.i oꝛatiõe ⁊ cõtẽplatiõe: ⁊ quãto a terra ꝑ de⸗ ſpectionẽ recedebat: tãto ſubtilioꝛ in ↄtẽ⸗ plãdo erat. Tãqᷓ; coꝛtex defenſãſ exterius fuit in beata virgiĩe diligẽs ſui cuſtodia: ꝓ pter quã Cantl.iiij. vocat᷑ hoꝛtꝰ ↄcluſus. Igit᷑ ip̃a fuit vt virga virtuoſa.deq̃ Põ.
cix. Airgamvirtutis tue emittet dñs ex ſi⸗
on. Secũdo aſſimilatur virge rõne ger⸗ minis. Maſcit᷑ enĩ ſiue germinat ex virga flosꝛ⁊ flos ipᷣe de virga egrediẽs virgõ nõ violat ſʒ fecũdat. Airga eĩ nõ accipit fecũ ditatis gratiã nec germinãdi potẽtiam ex aliq̃ ſeminis cõmixtiõe: ſed ſolũ a caloꝛe ſo
lis ⁊ celeſti roꝛe. Silr ex virga nr̃a·i.exvir
gine beata egreſſus eſt flos xpᷣs incarnan do ⁊ naſcẽdo ſine vteri eiꝰaliqᷓ violatione. vñ ſic eſt fecũdata ꝙ tamẽ nõ violata. NRã ⁊ ante partũ virgo extitit:⁊ poſt partũlvir go pmõſit. Meq; eni ex materiali ſemĩe ha buit generãdi potẽtiã: ſed ex roꝛe celeſtis gr̃e vex ſolis caloꝛe.i.ſpũſſcti ope: Enẽ.j· Spũſſctũs ſupueniet in te:⁊ virtꝰaltiſſimi obũbꝛabit tibi:Eſa.xj. Egrediet᷑ virga de radice ieſſe:⁊ floſde radice eiꝰaſcẽdet:⁊ re qeſcet ſuꝑ en ſpũs dñi. Tertio aſſimilat virge rõne culmis.&tũtur enĩ virga pᷣci⸗ pue qͥ ſũt poſiti in culmine dignitatꝭ vł ali⸗ cuiꝰ officij ſiẽ reges ⁊ dñi.vñ nota ꝙ vſus virge eſt ad quattuoꝛ. Mꝛiĩo ad dominij oſtẽſionẽ:⁊ ſic virga vtůũtur reges ⁊ pꝛinci pes.Et hoc modo beata maria ðᷣꝛvirga qꝛ data eſt nob tanqᷓ; dña ⁊ regina.Et iõ ma⸗ ria interpᷣtat dominatrix. Põ xliiij. Vir⸗ ga directionis virga regni tui. Scðo ad defenſionẽ ſiue percuſſioneʒ:⁊ ſic vtuntur virga beltatoꝛes. Et h modo beata virgo dara eſt nobis ad ꝑcutiendũ ⁊ repellẽduʒ hoſtes ſpũales.ſ.demões: Mu. xxiiij. Cõ⸗ ſurget virga de iſrael ⁊ ꝑcutiet duces mo ⸗ ab. Tertio ad regimen ⁊ directionem ſi⸗ cut vtuntur paſtoꝛes. Sic deus per beatã virginẽ nos dirigit ⁊ ad paſcua vite pꝑdu⸗ tit: Wichee. vij. Paſce populũ tuũ in vir ga tua. vt ſit verbũ patris ad filium in vir ga tua:id eſt in virgie. Quarto ad ſuſtẽ ⸗
tationem:ſicut vtuntur virga ſiue baculo
Liber tertius infirmi⁊ debiles. Sic ſimilit᷑ etiã beatavir go data eſt ad fulcimentũ. Mð. xxij. ir ⸗
ga tua ⁊ baculꝰ tuꝰ ip̃a me cõſolata ſunt. Ipa eĩ eſt vt virga ad expellẽdũ demões. Ip̃a qᷓ;ʒ ea vt baculꝰ ad ſuſtẽtanduʒ meſto ⁊debiles. Itẽ aſſimilat᷑ viti. JpPꝛimo in radice. Nã vitis vt fructificet bonũ liquo rẽ debet eſſe plãtata ⁊ radicata in locovbi ſit caloꝛ ſolis:puritas aeris:⁊ dulcedo hu mꝛis. Caloꝛ eni ſolis viti neceſſariꝰeſt:qꝛ quãto directiꝰ ⁊ diuturniꝰreſpicit ſolẽ:tã to exhibet fructũ dulcioꝛẽ. Itẽ vitis dici tur diligere aerẽ purũ ⁊ clarũ:⁊ odire ne⸗ buloſũ. Itẽ dulcẽ ⁊ nõ amarã diligit ter rã.vñ in collibus bñ altis ſoli expoſitꝭ rõ⸗ ne dulcis humoꝛis et foꝛtis caloꝛis vineis locꝰ aptꝰ exiſtit. In cuiuſmodi loco hec no ſtra vitis.i.beata virgo maria habuit ra/ dicẽ coꝛdis.ſ.in feruoꝛe charitatis:in nito re puritatis:⁊ in dulcoꝛe benignitatl. Ipᷣa cnĩ habuit feru oꝛẽ charitatis in mẽte:nito rẽ puritatis in carne: ⁊ dulcoꝛẽ benignita ⸗ tis in cõuerſatiõe. Secũdo fuit ſimilisvi ti in ſtipite. Stipes enĩ ſiue lignũ vitis in ⸗ ter arboꝛes creſcit multũ.vñ fuꝑ domos t arboꝛes ⁊ citra villas circũduci põt. Sie beata virgo ſup oẽs ſetõs ⁊ ſctãs magltre uit ĩmerito ⁊ ĩgr̃e cumulo: Mꝛouer.xxxj. Wulte filie ↄgregauerũt diuitias: tu añt ſupgreſſa es vniuerſas. Tertio fuit ſimit
viti in palmite. almes enĩ vitis eſt natu
ra flexibilis. Et illud qð app̃hendit qͥbuſ⸗ dã capꝛeolis quaſi quibuſdã bꝛachijs cõ⸗ ſtringit: quoꝝ adminiculo in alta ſe erigit ⁊ a vẽtis ⁊ a pluuijs tutꝰↄliſtit. Sic animꝰ etiã beate virginis fuit ꝑ fidẽ ad ↄſentien dũ flexibilis cũ dixit angelo: Ecte ancilla dñi ⁊c̃. Itẽ xpᷣm filiũ ſuũ nõ ſolũ bꝛachi⸗ is carnis dulciter ſtrinxit ⁊ tenuit:ſʒ etiaʒ bꝛachijs anime.ſ.intellectu ꝑ fidẽ: ⁊ affe ⸗ ctu ꝑ charitatem:ita ꝙ xpᷣm nũqᷓ; dimiſit: Canti.iij. Tenui illũ nec dimittaʒ. vñ net vento perſecutionis:nec pluuia tentatio/ nis ab eiꝰ fide ⁊ dilectiõe receſſit. Quar⸗ to eſt ſimilis viti in fronde. Frondes enim ſiue folia vitis vulnera mundant ⁊ ip̃a mũ data ſanãt. Sunt igitur ſicut folia vitꝭ ver ba beate virginis que vulnera vitioꝝ mů⸗ dant et ſanant. Nam vt iam ſupꝛa tactum eſt mundare volens vulnus ſuperbie di⸗ xit: Depoſuit potentes de ſede:⁊ eralta⸗ uit humiles. Sed vulnus auaricievolens
————— e—
—

enrare ait dicens:Eſurientes impleuit bo nis et diuites dimiſit inanes Ptem vt mü daret vulnus luxurie dixit: Qm̃ virũ nõ cognoſco.⁊ ſic de alijs. MQuinto fuit ſi⸗ milis viti in foꝛe. In eſtate eniʒ vitis fios ⁊ odoꝛ floꝛentis vitis omne venenoſum ex pellit. vnde fugiunt ſerpentes dum vinea floꝛet. Tanqᷓ; igit᷑ foꝛes vitisfuerunt mo res beate Warie qui tanti odoꝛis.i.tate honeſtatis fuerunt ꝙ omnes ſerpenteſ id eſt venenoſas tentatiões a còõꝛdibus aſpi ⸗ cientium effugabant. Dicitur enim ꝙ eius facies tanta pudicitia et ſanctitate polle ⸗ bat:vt quiſquis eam tẽtatꝰ aſpiceret:mox omnis ab ipſo tentatio fugaretur:Ecci.x⸗ xiiij. Ego quaſi vitis fructificaui ſuauita ⸗ tem odoꝛis: et floꝛes mei fructus honoꝛis et honeſtatis. Sexto aſſimilatur viti in liquoꝛe. Habetur enĩ ex vite pꝛimo liquoꝛ aque:qꝛ vite putata et abſciſa exit ad mo⸗
dum lachꝛyme. Mam cum vitis vlneratur
tempoꝛe veris lachꝛymaʒ de ſe emittit. Fu it autem beata virgo in paſſione filij vul⸗ nerata quando ſuam ipſius animaʒ gladi us pertranfiuit ⁊ tunc lachꝛymaſ emiſit:qᷓ tante fuerunt ꝙ ad compaſſionem filium uum inelinauerunt:vnde eam ex compaſ⸗ ſone diſcipulo recõmẽdauit.dicens in cru ceꝛ Fili ecce mater tua. Item ex vite ha ⸗ betur liquoꝛ vini:qui cum ſobꝛietate ſum ⸗ ptus plus coꝛpoꝛa omni liquoꝛe cõfoꝛtat: roꝛ letificat: moꝛbos enacuat ⁊ nutrimen ⸗ tuʒ coꝛpoꝛi pꝛeſtat. ue omnia heata ma ria ſuis facit deuotis: quia confoꝛtat defi⸗ ccientes:letificat merentes:curat lãguẽteſ: et nutrit deuotos et feruentes. Item bea rta virgo Maria aſſimilat᷑ balſamo: Ecci. xxiiij. Sicut cinnamomum ⁊ balſamũ aro matigãs odoꝛem dedi.ſicut dicit Sloſa ſu⸗ per illud Cant?.j. Botrus cypꝛi dilectus meus mihi ⁊c̃. Olim balſamum ĩ engaddi naſcebatur:⁊ inſtar vinee colebatur:ſcili⸗ cet in duobus regijs hoꝛtis: quoꝛũ maioꝛ viginti iugerum erat. Sed ſicut legitur in quadam hiſtoꝛia:Cleopatra regina illas vites in egyptum tranſtulit: ⁊ in quodam campo iuxta ſeptem fontes illas plãtauit. In quoꝛum fontium vno virgo dů in egy⸗ ptum fugeret dicitur pueruʒ balneaſſe. vn de dicuntur ille vites non ferre fructuʒ ni ſia chꝛiſtianis ſolummodo excolãtur. Si ⸗ sut añt dit̃ Sloſa ſuꝑ verbo p̃allegato eti,
De vegetabilibus et plantis
am oĩa q̃ᷓ in balſamo ſũt virtuoſa ſũt. Per lignũ nãq; intelligit᷑ eiꝰ coꝛpꝰ virginenʒ. ꝑ coꝛticẽ eiꝰↄuerſatio exterioꝛ.ꝑ ſemẽ eius anima bñdicta:in terra mundai.in carne virginea ſeminata. per liquoꝛẽ vo qᷓ dicit᷑ opobalſamũ intelligit᷑ eius flius pᷣcioſus q̃ omnia plena fu erũt celeſti virtute ⁊ odo⸗ re:Ecci.xxiiij. Quaſi balſamũ non mixtũ odoꝛ meus. Ca. XXXVIII
„ Artyres aſſimi lant palmis. ꝛimo ꝓpter ſi⸗ gn:qꝛ palma eſt ſignũ victoꝛie. Eſt enĩ arboꝛ victoꝛiał ſic dicta. Quia ma nus victoꝛũ ſe palmis oꝛnabant. vel quis ſimilis ẽ in folijs palme manꝰ. vñ recte ꝑti nent ad martyres qui fuerũt gloꝛioſiſſimi victoꝛes: Apõ.vij. Palme in mãibꝰeoꝝ. Malmas etiã manuũ ſuarũ frequẽtiſſime ⁊ largiſſime ad paupes extẽderũt.ſiẽ patʒ de beato Laurẽtio et multis alijs: Pꝛoü. yxrij. Manũ ſuã aꝑuit inopi:⁊ palmas ſu ⸗ as extẽdit ad pauperẽ. Scðo ꝓpt̃ fructũ. refert enĩ palma ſuanuiſſimos fructꝰ:qͥ̃s ap pellãt dactilos ſic dictoſ:quaſi ad ſimtlitu dinem digitoꝛũ manꝰ hoĩs:qͥ ſunt ſapoꝛis dulciſſimi ⁊ puriſſimi.vnde ſignificant me rita martyrum ex pugna varioꝛũ toꝛmẽto rum acqͥſita.de quibuſin Mð xvij. Qui docet manꝰ meas ad pᷣliũ ⁊c̃. Wanꝰeccłie pugnãtis fuerũt ſcti martyres:in quibus fucrũt diuerſi digiti.i.diuerſoꝝ ſupplicioꝝ modi: qͥbꝰ diuerſas victoꝛias ⁊ gioꝛioſas ecuti ſũt coꝛonas. Tertio ꝓpt᷑ ſexum. ſũtenĩ palme ⁊ mares ⁊ femie.de qͥbꝰ dicit Ariſto. ꝙ femĩa nõ fructificat ſine maſclo niſi ſit ita ꝓpinqua vt mediãte vẽto ſalteʒ odoꝛe maſculi ꝑfundat᷑. Qñq; vo ex ↄiũ⸗ ctis ſił ſeminibꝰ eoꝝ maſculꝰ ſimui ⁊ femi⸗ na generant᷑:qui tandem ſibi mutuo cohe rentes quaſi ad modum retiuʒ miro natus re artificio ſe connectunt. n hoc autem ſi gnificatur ꝙ ad martyrij palmam ⁊ gloꝛi⸗ am non tĩ viri ſed etiam femine peruene ⸗ runt. Sed tamen ipſe femine ad tantaʒ foꝛ titudinem ⁊ conſtantiam minime perueniſ ſentꝛniſi fragilitati femine virileʒ ⁊ maſcu⸗ linum animum coniunxiſſent. ⁊ ſicut dicit j. Wachab. vij. De illa ſancta matre ſeptẽ fratꝝ machaheoꝝ:ꝙ repleta ſapia ⁊ femi⸗ nce cogitatiõi maſculinũ inſerẽſ aĩm:dixit ad eos: Meſcio qᷓli᷑ ĩ vtero meo aperuiſt?,

Liber
apitulum: XXRIx
„ ſericoꝛdia aſ-
fümnilat᷑ oleo triplicit᷑.nã pᷣmo aſ⸗ ſimilat᷑ olei expᷣſioni. Pꝛimo àdẽ:qꝛ quãto oleñ de toꝛculari egredit᷑ et exhmit citiꝰ tãto iudicat meliꝰ. Itẽ tãto nobilius quãto recentiꝰ: qꝛ ꝑ vetuſtatẽ vi tiat᷑ vt dicit Pliniꝰ. In quibꝰ duobꝰſigni ficat᷑ ꝙ opꝰ miſcʒie.ſ.elemoſyne reqͥrit cele ritatẽ datiõis. Tpe enĩ indigẽtie tãto ele ⸗ moſyna melioꝛ efficit᷑ quãto indigẽti citi? poꝛrigit᷑ ⁊ quaſi recẽs oleũ eſt acceleratum donũ. Sed quaſi antiquũ oleũ ẽ diu deten t datũ: vel illud qð dat᷑ frequẽtiꝰ poſtula tũ.qð nõ ita iudicat᷑ gratum ⁊ acceptum. Itẽ ſecundo vt idẽ Wlini. dicit melius ĩ toꝛcularibꝰ oleñ eliquat᷑ ſi oliua pꝛiꝰ aqua calida ꝑfundat᷑. Ey quo actipit᷑ ꝙ in ope⸗ re miſcðie.ſ.ĩ elemoſyna debet pᷣcedere af⸗ fectu oſitas cõpaſſiõis:qꝛ qᷓſi aqua ealida ẽ
coꝛdis cõpaſſio feruida:qᷓ tune oliue.i.ele⸗
moſyne ſupfundit᷑ qh ip̃a elemoſyna eum magna cõpaſſione dat̃. Itẽ tertio oleum tãto pĩguiꝰ ⁊ ſuauiꝰ eſt quãto cũ terreſtri⸗ tate admiſcet᷑ minꝰ. Ex quo accipif ꝙ ĩ mi ſericoꝛdie opꝑe ſiue elemoſyna requirit᷑ pu⸗ ritas intẽtionis vt nõ admiſceat᷑ intentio terrena.ſ.vt nõ der̃ elemoſyna ĩtuin alicu jus terrene retributiõis.vñ elemoſyna tã⸗ to eſt pinguioꝛ.i.celeſti merito plẽioꝛ ⁊ deo ſuauioꝛ: quãto eſt a terrena intẽtiõe remo⸗ tioꝛ: Mat. vj. Te ãt faciẽte elemoſynã: ne ſciat ſiniſtra tua qͥd fatiat dextra tua. Maʒ per dexterã celeſtis intẽtio: ꝑ ſiniſtraʒ ter rena fignificat᷑ intẽtio. Secũdo aſſi ⸗ milat᷑ elemoſyna olei effuſioni:qꝛ cũ oleuʒ effüdit quiete nõ cũ ſonitu cadit ſiẽ aqua vel vinũ:⁊ rõne geree leuitatis. ꝓpf̃ quã etiã omni ſupfert᷑ ⁊ ſubeſſe alijs de dignat. In b ãt ĩſtruimur ꝙ opa miticoꝛ ⸗ die. l.elemoſyne fieri debẽt nõ cũ ſonitu va ne oſtẽſionis:ſed cũ ſilẽtio humilis intẽti · onis.vñ Wat.v.Cũ facis elemoſynã no/ li tuba canere ante te. Q autẽ oleũ ſuꝑfer tur omnibus liquoꝛibus oſtendit ꝙ ſicut dicit poſto.j. Timoth.iiij pietas ad om nia vtilis eſt:pꝛomiſſionẽ habens vite que nune eſt et future:quaſi pietas ſen miſeri ⸗ en poteſtatem ⁊ excellentiaʒ habeat in omnibus bonis.ſ.pꝛeſentibus⁊ futuris:vel refertur hoc ad miſericoꝛdias
tertius
dei:qꝛ miſeratiões eiꝰ ſup omnia opa ei?ʒ vt ðꝛiĩð.cxlüij. Tertio milericoꝛdia aſſi milatur olei opationi: habet enĩ oleũ mul/ tiplicẽ operationẽ. Mã oleũ ↄtractos rela rat. Quaſi cõtracti ſe iuuare nõ valentes ſũt exiſtẽtes in purgatoꝛio:ſed opa miſeri⸗ coꝛdie ꝓ eis hic facta eos reiaxãt v liberãt apena. Itẽ oleũ apoſtemata dura molli⸗ ficat.gAnaſi eĩ dura apoſtemata coꝛda ſũt in petõ indurata:q̃ tñ aſſiduitate elemoſy⸗ narũ emolliunt᷑ ⁊ ad penitẽtiã diſponunt᷑.
Itẽ oleũ coꝛpa laſſa cõfoꝛtat:qꝛ elemoſy na ↄfoꝛtat coꝛpꝰ recipiẽtis ⁊ animã dãtis ⁊ etiã impugnãtis diaboli vires ꝓhibet ·
Itẽ oleũ purũ ferrũ politũ a rubigie ſer uat.Et ſi fuerit toꝛruptũ ⁊ aquoſũ cũ fece mixtũ ip̃m coꝛrũpit vt Plinius dicit. Si⸗ militer elemoſyna cũ pura intẽtione facta anime mundiciã cõſernat.vñ dominus di xit iudeis: Luẽ̃.xj. Date elemoſynã ⁊ ecce
dĩa mũda ſũt vobis. Sed ſi fiat elemoſy ⸗
na cũ intẽtiõe coꝛrupta vel cũ fece pcti:pu⸗ ta de rapina vł ſimonia vel hmõi:tũc am ⸗ pliuf fedat ⁊ coꝛrũpit. ugꝰ.dedðbis dñi. De iuſtis laboꝛibꝰ facite elemoſynas Mõ enĩ coꝛrupturi eſtis iudicẽ xpᷣm vt nõ vos audiat cũ paupibꝰ qͥbꝰ tollitꝰ. Molitevelle elemoſynas facere de fenoꝛe ⁊ vſuris. Capitulum: XL
n O2S HoOmis aſ⸗ ſimilatur colloqͥntide q̃ eſt egre
ſtis cucurbita. Pꝛio rõne amaritudis⸗ Eſt eni hec herba amara ĩmo quaſi amari oꝛ omni herba ⁊ ſimplicit᷑ amariſſima.Si ⸗ militer moꝛs eſt ꝑ ſui memoꝛiã amara diui ti ⁊ auaro:Ecci.ylj. O moꝛs qᷓ; amara eſt memoꝛia tus homini diuiti. Itẽ eſt ama ⸗ rioꝛ ꝑ ſui experientiã hoĩ luxurioſo:Ecẽ̃s. vij. Inueni amarioꝛẽ moꝛte mulierẽ. het
mulier ẽ voluptas carnis qj moꝛtẽ amario⸗
rẽ reddit.Et ſi ducit hominẽ ad moꝛtẽ ge ⸗ henne eſt amarioꝛ moꝛte nature.Itẽ moꝛs eſt amariſſima ꝓꝙt᷑ ↄſequẽtiã homĩ ſugbo ⁊ĩpioꝛcui.ſ.erit durꝰiudiciũ ⁊ terribil ot ⸗ curſus demonũ ⁊.ꝓfũdioꝛ voꝛago penay: Deut᷑.xxxij. Deuoꝛabunt eos aues moꝛſu amariſſimo. Hic moꝛſus eſt moꝛs q̃ parteʒ tollit.ſ.animã.⁊ ptem in terraʒ dimittit.ſ.
cadauer ſic moꝛdet pomũ. Rõne ð amari⸗ tudis marie moꝛs ſſimilat᷑ colloqͥntide⸗ vñlij· Reg⸗liij. il ꝓpbax apt collodn⸗
₰———
————„———+„—
—— ₰——

De vegetabilibus et plantis
kidas miſſas in ollã cũ guſtaſſent ⁊ eihum amariſſimũ inueniſſent:clamgueft ad Me liſeũ: Woꝛs in olla vir dei. Scðo rõnc la
titudis:qꝛ coloq̃ntida quaſi ad modũ viti iu terrã ramos expãdit. vñ.iiij. Reg. iiij. dicit᷑ ꝙ egreſſus eſt vnꝰ in agrũ vt collige
ret herbas agreſtes:inuẽitq; vitẽ agreſte;
⁊ collegit ex ea colloqntidas. Rami collo qntide ſũt vires moꝛtis ſiue modi moꝛien ⸗ di:qs ita ſuꝑ terrã expãdit vt nullꝰeã effu gere poſſit. Dẽs enĩ moꝛimuræ qjſi aqua in terrã ⁊c. ¶ Tertio rõne ſolitudis:qꝛ ſiẽ di⸗ cit Diaſẽ ·ſi herba hec ĩuẽit᷑ ſola venenoſa ẽ et moꝛtifera ſiẽ cepe marinũ:ßᷓ cũ multiin uẽta nõ ita ꝑ oĩa eſt nociua.eiꝰ aũt medul
la in medicina ẽ optĩia. Mãifeſtũ eſt aũt ꝙ
ſi hõ moꝛiẽs ſolꝰ ſine ſocio eſſet ꝙ coꝛpoꝛa lit᷑ male moꝛeret᷑.Et multo mag male mo ⸗ rit cuiꝰ moꝛtẽ debita ↄſoꝛtia nõ comitant᷑. Si eĩ moꝛs ſit ſola vt nõ comitet᷑ eã vł pu/ ra cõſcĩa vł vera pẽitẽtia ⁊ alia etiã debita ecclie ſacramẽta moꝛs vertit᷑ homini ĩ de⸗ keriꝰ qᷓ; venenũ.ſ.in eternũ ſupplicium. Sʒ ſi hec moꝛiẽti aſſiſtãt:moꝛtis maliciaʒ miti gãt vt aĩam ſaltẽ nõ ꝑdat.Colloqͥntide ã̃t medulla eit ipſiꝰ moꝛtis memoꝛia ſeu medi
tatio ĩtima q̃ viuẽti homini plurimũ eſt ꝓ
ficua:Ecci Vij. Memoꝛare nouiſſima tua ⁊ in eternũ nõ peccab. Quarto moꝛs ho
minis aſſimilat᷑ colloqͥntide rõne bõitat?:
qꝛ illa colloqntida eſt bona ⁊ laudabiłqᷓ eſt alba ⁊ cui ſũt ſemĩa 5ʒ Wacrũ bñ inſer ta. Sed parũ ẽ attẽdẽda:qᷓ cũ cõcutit᷑ mul tũ ſonat. Silr moꝛs eſt melioꝛ ⁊ laudabili⸗ oꝛq̃ᷓ eſt albioꝛ.i.mũdioꝛæ clarioꝛ.i.in q̃ ipᷣe moꝛiẽs purioꝛ⁊ mũdioꝛ recedit:⁊ cui femi na bonoꝝ opeꝝ ſũt magis inſerta: Apoẽ. riiij. Opera eni illoꝝ ſequũtur illos.Illo rũ aũt moꝛſ in quoꝝ obitu vł ſepltura mul te cãpane vel voces reſonãt parũ eſt attẽ ⸗
dẽda:qꝛ perijt memoꝛia eoꝛum cũ ſonitu.
Quinto rõne valitudis ⁊ virtut?:qꝛ co ⸗ ioq̃ntida valet ad multa. NMã ab amaritu⸗ dine hʒ virtutẽ diſſoluẽdi ⁊ ↄſumẽdi:⁊ ex
* 4 ſubtilitate ſubſtãtie diuidẽdi:⁊ mitas ali⸗
as hʒ virtutes. Silr ipᷣa moꝛs diſſolnit na turalẽ colligationẽ.ſ.aĩe ⁊ coꝛpiſ:⁊ ↄſumit coꝛpoꝛalẽ pfectionem:ſiue foꝛtitudis:ſiue pulchꝛitudis:ſiue valitudis. Itẽ diuidit i.ſepat ab hoĩe tgalẽ poſſeſſionẽ:ſiue poſ⸗ deat honoꝛes:ſiue amicos:ſiue diuitiaſ 4 ſiue delitias oĩa ab eo in moꝛte diuidunia
triſticiã ſiue accidiã ñe mẽtis.
ſeparant᷑. õ· xivtij. hõ cũ interlerit nð ſumet oĩa neq; deſcẽ.cũ e.glia e. Ca. XLI
n Otunſmundo
4 in hũilitate fũdatꝰtribulatio ⸗ nes ⁊ aduerſitates nõ metuit:qꝛ ei nõ no⸗ cẽt:cuiꝰ exemplũ aparet jn pino. Nã pin ſub terra ꝓfunde coopertꝰ:etiã ſi aqus ſit merſus in duriciẽ ↄuertit᷑ ⁊ ĩmunis a coꝛ⸗ ruptione ſeruat᷑. Sʒ ſi ſuꝑ terrã põit᷑ ⁊ plu uie exponit᷑ cito coꝛrũpit᷑.lle& ẽ ſub ter⸗ ra ꝓfundatꝰ qͥ eſt oĩno mundo moꝛtuꝰ: qꝛ moꝛtui ſub terra abſcõdũt᷑: Apo Col.iij. Woꝛtui eniĩ eſtis:⁊ vita vr̃a abſcõdita ⁊c. Talis eſt qͥ eſt coꝛde ⁊ ꝓfůde hũilis vt nõ curet eſſe abiectus. Talis inqᷓ; in quãdas duriciã verſus aquã tribulatiõiſ nõ timet quãtũcũq; ſit in ip̃a ĩmerſuſ:ſʒ ab om̃i coꝛ ruptiõe pcti manet penitꝰ illeſus. Sʒ ille q; ſupꝑ terrã exiſtit.i.qͥ adhuc mundo vinit:⁊ ſup terrã exaltari q̃rit a pluuia tribulatio⸗ nis ſuꝑueniẽte faciliter coꝛrũpit᷑ ⁊ deficit. Et iõ Eſa.cõſulit dicẽs:Eſa.ij. Ingredere petrã.i.xpᷣm:⁊ abſcõdere in foſſa humo.i. Pꝓfunda hũilitate mũdo moꝛere. CaXLII
Pera bona nõ
t oſtẽdẽda ð potiꝰ occuitãda. Nã ſemĩa qᷓ nõ ſůt opta humo tollũt aues ⁊cõedũt. Sic diaboiꝰ tollit bõa opa:Au. viij· Aues celi cõederũt illud.ſ.ſemẽ qð ce cidit in via. Sꝛegꝰ. Depꝛedari deſiderat ᷓ theſaurũ publiceĩ via poꝛtat.ſið.de ↄfl ctu vitioꝝ. Occulta qð agis inqᷓ;tũ vales. extoto nõ vales.ſit in animo octultan di volũtas:⁊ nõ erit de oſtẽtatiõe vila te⸗ meritas. Motãdũ etiã ꝙ oꝑa hñilia tũe cipue efficiunt᷑ vtilia qñ ſũt feruẽter ⁊ af⸗
fectuoſe facta· Qð aparet in ſeminibꝰmi lij. Mã milij ſemia licet fint valde minutax deſe parũ nutritiua:qꝛ frigida ſũt ⁊ ſicca. aſſata tñ ⁊ igne calefacta toꝛſi ionẽ ventr? ſe dãt. Quaſi ergo miliũ aſſatũ ⁊ igne cale ⸗ factũ eſt opꝰ humile cũ feruoꝛe ⁊ denotiõe factũ:qð fugat toꝛſionẽ vẽtris:qꝛ expellit Item ſũt hominũ bona opa velut q̃dã plãtarũ ger⸗ mina. Nꝛimo rõne cõtinẽtie: qꝛ germẽ plã te mitũ caloꝛẽ ⁊ humoꝛẽ ↄtinet in ſe. vnde
bm Iſið.germen eſt pꝛegnãs ſurculꝰ a gi⸗
gnẽdo vł a gerẽdo dictꝰ. Cõtinet enĩ ger⸗
mẽĩſe triaĩnicẽ ↄiũcta qꝛẽ in eo hñoꝛ nu⸗
p53

trimẽtal ⁊ hũo memiat⁊viget ĩ eo caloꝛ na tural. Quaſt ei hũoꝛ nutrimẽtalẽ vᷣuotio fidei:qꝛ iuſtꝰ eꝝ fide viuit:vt ðꝛ ad Mebꝛe · x. Siẽ planta vł germẽ viuit ex nutrimẽto hũoꝛis. Sed quaſi humoꝛ ſemialis eſt mo⸗ tus ſpei: qꝛ ille qͥ ſeminat ſemĩat in ſpe fru⸗ etus:⁊ als ſemen nõ ꝓqjceret. Sed q̃ſi ca⸗ loꝛ naturalis eſt charitas. Abi ðᷓ ſunt iſta tria.ſ.fidei vigoꝛ:ſpes pᷣ mij: feruoꝛ amort: ſequit᷑ germiãtio fecũda bõi opis. Al no⸗ ta ꝙ humoꝛ nutrimẽtalis eſt lachꝛyma pe⸗ nitẽtis:;ᷣm illð Mð. xlj. Fuerũt mihi la⸗ chꝛyme mee paneſdie ac nocte. Hũoꝛ autẽ ſemial eſt gr̃a de qua.j. Joh · iij · Semẽ ipſi us in eo manet.i.g̃a vt expõit Sloſa:ſʒ qᷓ⸗ ſi caloꝛ natural eſt charitas Et vbi ↄcur⸗ růt iſta tria.ſ.diuĩa gr̃a:cõpunctio lachꝛy⸗ moſa ⁊ charitas ferũida:copioſa ſequunt᷑ ⁊ fecũda penitẽtie germina. Scðo opera bona ſũt velut plãtaꝝ germĩa rõne ↄſequẽ tie. Sũt enĩ in germinãtibꝰ plura ſe ſucceſ⸗ ſiue cõſequentia. Pꝛima enĩ eſt radix ex qᷓ
erũpit ip̃m germẽꝛex germie ſtipeſ:ex ſtipi
te tloſ:ex floꝛe fructꝰ. Radix ergo gr̃a:ger mẽ eſt virtꝰ pᷣcipue charitatiꝰ.ſtipes eſt in/ tẽtio finis:flos actꝰꝛfructꝰꝛmerituʒ opꝑis. Igit᷑ ex radice g̃e pcedũtgermĩa virtutũ: ⁊ex germie charitat? ꝓcedir ſtipes recte ĩ⸗ tẽtiõis:⁊ ex rectitudie ĩtẽtiõis ꝓcedit flos 4.puritas ⁊ ſuauitas opis:⁊ ex oꝑe puro ꝓuẽit mercediſ pulchꝛitudo:Ecci.lj. Ope
ramini opꝰ vñ̃m añ tpᷣs ⁊ dabitvobis mer
cedẽ vr̃am in tꝑe ſuo. Tertio rõne ꝑſeue· rãtie et cõtinuitatꝰ ⁊ ꝓfectꝰ bñ opandi qͥẽ ex gp̃a dei. Mã caloꝛ celeſtis penetrãs ad medullã radicis ꝑtes liqͥdioꝛes ⁊ vnctuo ⸗ ſioꝛel ⁊ purioꝛes ſupiꝰad ſe trahit:eaſq; co agulat ⁊ cõiungit:⁊ coagulatas ꝑ terre po ros inducit:⁊ in ſubſtãtiã germinũ eas cõ uertere nõ deſiſtit. Silr gr̃a celeſtis pene⸗ trãs ad medullã coꝛdis cogitatiões ⁊ affe etiões liqͥdioꝛes.i.mag' cõpũctas ad flen⸗ dũ:⁊vnctuoſioꝛes.i.magideuotas ad iflã mandũ:⁊ purioꝛes ad exequẽdũ trahit ſu perꝰ ad deũ ⁊ coagulat ⁊ cõiũgit eas coa⸗ gulo ⁊ vinculo charitatis ſ.dũ diſpõit hõ ſuas bõas cogitatiões ſiue affectiões ĩplẽ Fpter amoꝛẽ dei ⁊ vtilitatẽ ꝓrimi:⁊ ſic eaſ ꝑ poꝛos terre.i.ꝑ ſeſus vłmẽbꝛa coꝛpis in ducit ⁊ in ſubſtantiã germinum nõ deſiſtit ↄuertere ꝛdũ eaſope pficere ꝑſeuerãter nõ deſinit. Mã qꝛ nõ ceſſat attractiõis hñoꝛis
Vber tertius
cõtinuatio in radice: nõ ceſſat augmẽtum in germine quouſq; ad debitum pueniat. i.ad ꝑfectã quietẽ beatitudinis eterne
Enuarto rõne redũdãtie. Mã cõfoꝛtato caloꝛe in medulla incluſo radicꝭ humoꝛem attrahit neceſſariũ ſibi radix ex vᷣtute ipſi us caloꝛis. Qð aũt de humoꝛe neceſſariũ nõ exiſtit a ſe exteriꝰ repellit:qð autẽ ex ca loꝛe incluſo ſurſũ leuat᷑ in materiã germis trãſmittit᷑. Sic ex caloꝛe charitatꝰ incluſo ĩ coꝛde hõ de bonis q̃ habʒ humoꝛẽ.i.nutri mentũ coꝛpori ſibi neceſſariũ ſumit:qð ve ro neceſſariũ nõ eſt ß fuꝑiuũ ad nutritio ⸗ nes exterioꝛũ germinũ.i.pauperũ ꝑ pias elemoſynas mittit:qð ꝑtinet ad reduũdan⸗ tiã pietatꝭ ⁊ charitatis.de qua ðᷣꝛ Luẽ·xj. Nð ſupeſt date elemoſynã. uito rõne cuſtodie:qꝛ germẽ pᷣmo emittit frõdes mu tuo ſe nectẽteſ: qð natura fac̃ innati calor? ad cõtuitionẽ germis. Mãõ cũ tenera ſit eiꝰ ſubſtantia ab aere frigido facile ledit᷑: niſi
tutela frõdiũ muniret᷑. Ahit᷑ aũt nõ ſoluʒ s
frigoꝛe:ß a grãdine ⁊ a vẽto ⁊ a noxio ro⸗ re ſiccaret᷑ facilit᷑. Sic germẽ bõi oꝑis va⸗ ſtaret faciliter:ſiue a frigoꝛe accidie:ſiue a grãdine ſuꝑbie:ſiue a vẽto vane glie: ſiue a noxio roꝛe fraudis ⁊ deceptiõis diaboli⸗ ceꝛniſi debitis circũſtãtijs vndiq; veſtiret 4⁊ cautelis ⁊ cuſtodijs vndiq; muniretur⸗
Sexto rõne efficacie. nã qᷓ;uis germẽ ſit modice quãtitatis eſt tñ maĩe virtut᷑ nã virtus radicis tranſit in ſubſtantiam ger⸗ miniſꝛet ideo herbe qᷓ;diu ſunt in germine ⁊ viget in eis humoꝛ trã ffuſuſa radice:ma rime cõueniũt medicine. Silr qᷓ;uis opaq̃ ſctĩ viri faciũt videant᷑ eis modica ꝓpł hu militatẽ.tñ maxime virtutis ſut apð alios ꝑ erẽplũ:⁊ apð deũ ꝑ meritũ.nã virtꝰ ra⸗ dicis.i.charitatis.de qᷓ diẽ̃ Apts ad Epb⸗ iij. In charitate radicati ⁊ fũdati trãſit in ſubſtãtiã germinis.i.in ſoliditatẽ ⁊ bõita⸗ tẽ opis. Et ꝓpter hmõi opa qᷓ;diu manet in ipᷣis hũoꝛ deuotiõis ⁊ affectiõis trãſfu ⸗ ſus.ſ.a radice charitatis medicinalia fit nõ ſolũ ip̃i oꝑãti quẽ ꝑungũt:ſʒ etiã ꝑetõ⸗ ri intuenti quẽ ad inſticiã Puocãt. Ztem opa bõa aſſimilant᷑ fructibꝰ hoĩs. Mio ròne generatiõis.generat᷑ eni fructꝰex hu moꝛe arboꝛis ⁊ caloꝛe ſolis:⁊ generat᷑ fru⸗ ctuſbonꝰ ex nobilioꝛe hñoꝛe qͥ fit ĩ arboꝛe. Silr opa bõa ey timoꝛex amoe generant᷑⸗ nã timoꝛ ad bñ oꝑãdũ ſollicitat:Ecci.xvᷣ⸗

QAut timet deum faciet bona. Et pᷣcipueti moꝛ reuerẽtie ſiue filialis:qꝛ iſte eſt nobili⸗ oꝛ timoꝛ qͥ poſſit eſſe in homine. Amoꝛ Vo ad bene operãdũ fructificat:ita vt nũq; ſit ocioſus ſiẽ Sꝛego.diẽ. Secũdo rõne de⸗
fẽſionis:qꝛ fructꝰgeneratꝰ coopculo folio
rũ defenditur.hoc cooꝑculũ ẽ humilitas: qᷓ bonoꝛũ opeꝝ fructũ interdũ abſcõdẽdo „ſeruat. ꝓpter qð dñſdixit Mat.vj. ttẽ dite ne iuſticiã vñam faciat? coꝛã hoĩbꝰ vt videamini ab eis.nota etiã ꝙ fructꝰ om̃es generalit᷑ in loco ſicco meliꝰↄſeruant᷑:⁊ in numido citiꝰ coꝛrũpunt᷑. Silr in humido. 1.in mollicie delitiaꝝ bona oꝑa coꝛrũpunt᷑ dů homies in delitijs reſoluunt᷑ ⁊ carnaleſ efficiunt᷑. In ſicco vo abſtinẽtie meliꝰcon ſeruant᷑. Tertio rõne maturatiõis.matu ⸗ ratio enĩ fructꝰ a caloꝛe eſt.nã caloꝛe exte⸗ rioꝛe interioꝛẽ ↄfoꝛtãte et humoꝛẽ terreum diſſoluente ⁊ digerẽte fructꝰ:crudi fiũt ma turi. Sic taloꝛ amorfiterioꝛ aĩe ↄfoꝛtatꝰah exterioꝛi caloꝛe.vl alicuiꝰvbi auditi.vł ali cuiꝰexẽpli vl viſu alicuiꝰhmõi taliũ diſſo⸗ luto ſiue expulſo tioꝛe vł amoꝛe t᷑reno ꝓdu cit fructꝰ oꝑũ ad maturitatẽ.i.ad cõplemẽ tũ. Et nota ꝙ illi fructꝰ citiꝰ matureſcũt qᷓ altius in ramoꝝ ſũmitatibꝰ creſcunt: eo ꝗ radijs directiꝰ ſe opponũt. Sũmitates eni ramoꝝ ſũt affectiões cõtep latiuoꝝ:qͥ quã⸗ to ſolis caloꝛe.i.chꝛiſti a moꝛe directiꝰ accẽ dunt᷑:tãto bõa oꝑa ſollicitiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ ope⸗ rant᷑. Itẽ nota ꝙ ſignũ maturitat?fructu um eſt mutatio coloꝛis viridis in pallidũ vel rubeũ:⁊ mutatio ſapoꝛis inſipidi vłl a⸗ mari in dulcẽ ⁊ guſtui ſuauẽ. p̃e etiam ta ctus diſcernit aliqñ inter fruct? ⁊ illũ iudi cat maturũ:quẽ digitis cõpꝛeſſũ cedere in nenit: ⁊ qui mollẽ ſe eſſe oſtẽdit vt dic̃ ſa⸗ ac in dietis ꝑticularibꝰ. Ex quibꝰ colligit᷑ ꝙ illi fructꝰ maturi ſũt.i.opa cõpleta ⁊ꝑ · fecta q̃ ſunt pallida.i.cũ timoꝛe facta: Job ix. Aerebar oĩa opa mea. Itẽ q̃ ſůt rubea i.cũ amoꝛis feruoꝛe. Itẽ q̃ ſunt fapida ⁊ dulcia.i.cũ deuotiõe ⁊ delectatiõe:nõ cum accidia et aggrauatiõe. Itẽ q̃ ſunt mitia ſine mollia.i.cũ mãſuetudine facta:Ecci. iij· In mãſuetudine opa tua pfice. ⁊ nota ꝓut di Iſaac ibidẽ ꝙ fructꝰ dulces ſůũt in q̃ttuoꝛ q̃litatibꝰ alios ercedẽtes. Sũt eĩ tẽ eratioꝛes:calidioꝛes: ſuauioꝛes ⁊ nutri ⸗ ilioes.Ex qͥbꝰ collige ꝙ opꝑa nr̃a tãto ſe veo dulcioꝛa q̃nto ſůt magitẽꝑata ꝑ diſcre
De vegetabilibus ⁊ plantis
tionẽ.calida ꝑ dilectionẽ:ſuauia ꝑ ðᷣuotis nẽ:⁊ nutribilia ꝑ ↄfoꝛtationẽ. MQuarto opa bõa aſſimilãt᷑ fructibꝰrõe młtiplicati⸗ onis. nã qᷓdã plãte paucos:q̃dão mltos fructꝰ faciũt. Et iſta multitudo diũſificat᷑: qꝛ q̃dã fructificãt tĩ ſemel ĩ ãno:qᷓdã vo plies:ß̃ nõ maturãt᷑ fructꝰ vlti:ſʒ remanẽt crudi:eo ꝙ vicitate fri goꝛis hyemal calo: ad digerẽdũ nõ ſu ffiẽ̃. vñ ſemel fructifica pfecte mag vtile ẽ ⁊ ↄſonũ plus nature. tẽ qdã arboꝛes ſi fertiles oĩ ãno ꝑ mul⸗ tatpa. ꝓpxł᷑ abũdãtiã calorꝭ ⁊ vnctuoſi hu morꝭ ſiẽ ficꝰ.Et q̃dã fructificãt vno ⁊ qeſ ⸗ cũt alio vt oliue.Cuiꝰ rõ ẽ:qꝛĩ ãno qetpᷣ ſtinũ hũoꝛẽ ꝑditũ reparãt:quẽ in ãno fru⸗ ctificatiõiſ ꝑdidẽt:⁊ ſic ad fructificãdũ ſe renouãt:vt tpe qeti ⁊ ſue refectiõis mltos ꝓducãt ramos ⁊ folia:lʒ modicũ fructũ. 6 q̃dã plãte paucos:qdã mltos fructꝰ faciũt:ſiq̃t ꝙ qͥdã hoĩes mlta bõa opa faci unt ⁊ młta merita acqͥrũt.qͥdã vᷣo pauca:
ꝙ Vo q̃dã plies ĩ ãno ß̃ ĩipfectioꝛes:q̃daʒ
Vo ſemel ĩ ãno tĩ ſʒ pfectioꝛes fruct? ꝓdu cũt:ſiᷓt ꝙ meliꝰ ẽ facere opa paucioꝛa: ᷣꝑ fectioꝛa q; plura ⁊ defectiua:pᷣcipue ſi ð̃fe⸗ ctꝰ ſit ĩ fine opis.ſiẽ ẽ ĩ fructibꝰ vltis qͥ nõ maturãt᷑. x ̃t q̃dã aliqͥ tpe fructificãt et aliqͥ tpe q̃eſcũt a fructificatiõe:ſiqᷓt ꝙ qes⁊ itermiſſio labor ↄtinui:nec non recreatio moderata ab oꝑibꝰꝛpᷣcipue exterioꝛibꝰ eſt vtił ⁊ nec̃aria:b ꝙ plante ẽt tꝑe qͥ q̃eſcũt a fructu nõ ſũt ꝓpterea oĩno ocioſe.qꝛ ꝓdu cũt ramos ⁊ folia:ſignificat ꝙ reqͥes ſctõꝝ viroꝝ ab exterioꝛibꝰ ⁊ coꝛꝑalibꝰ oꝑibꝰ ñ E pt h ocioſa a ſpũalibꝰ oꝑibꝰ. Aacat igit᷑ ĩ eoꝝ opibꝰ coꝛpꝰ:ſʒ nõ eſt animꝰ ocioſug. vñ Seneca diẽꝛ Mõ ſp ĩ actu ſis:ſʒ ĩterduʒ aĩo tuo requiẽ dato:ſʒ ipᷣa reqͥes plena ſit ſapia ⁊ bõis cogitatiõibꝰ.tẽ q̃dã arboꝛeſ ſũt ĩ iuuẽtute fecũdioꝛes: co ꝙ plꝰ abũdãt in caliditate ⁊ ſiccitate. Quedã vo ſũt ma gis fecũde in ſenectute qᷓ; in iuuentute:qꝛ dů in iuuẽtute nimis abũdãt in humidita te caloꝛ naturalis nõ põt eã digerẽ:ſʒ in ſe⸗ nectute minoꝛata hũiditate fit bñ digeſti⸗ bilis ꝑ caloꝛẽ. Et hoc in amygdalis⁊ piris patet· ſicut exemplificat Ariſto. Sic ⁊ ͥdã hoĩes ad l̃aʒ in iuuẽili etate melioꝛes ſũt ⁊ bona o ꝑa plura faciũt qᷓ; in ſenectute.qͥ⸗ dã vo ecõuerſo. Ael in iuuentute:id eſt in pꝛincipio conuerſionis quidã feruentioꝛel ⁊ in bonis operibus ſollicitioꝛes ſũt qᷓᷓ ĩ ſe P4

heetute.i.in ꝓgreſſn ⁊ cõſũmatiõe: qͥdam aũt ecõuerſoꝛqꝛ in pᷣncipio debilioꝛes: in fi ne Vo foꝛtioꝛes lut. Itẽ nota ꝙ vna plã⸗ ta iuuat aliã a fructificãdum ſi ſit ei vici na:ſicut ſilueſtres vt dic Ariſto · luuãt hoꝛ tenſes ſi eis ex oppoſito cõplantẽt᷑. Simili ter malogranate oliuis cõferũt ſi plantent ců eis: eo ꝙ abũdãt in caloꝛe nature oliua rũ cõueniẽte. Ex hoc aũt ĩſtruimur ꝙ vn⸗ põ dʒ iuuare aliũ ſibi ꝓximũ in bñ opãdo ⁊0ꝙ vtile ẽ ↄſociare ⁊ viciare ſe bonis ſiue viris ſpñalibꝰ⁊ ↄtẽplatiuis qͥ deſignant᷑ ꝑ arboꝛes ſilueſtres:ſiue actiuis qͥ deſignãt᷑ in malogranatis. Itẽ dicit Ariſto.ꝙ ar boꝛes qᷓ fructificãt om̃i q̃no fiũt cito ſeneſ. ⁊q̃ᷓ nimiũ faciũt fructũ cito deſiccant᷑:eo
umoꝛ qͥ deberet nutrire plãtã trãſit in fructũ. In quo oſtendit᷑ ꝙ nimia exercita⸗ tio ⁊ laſſitudo in eyterioꝛibꝰ laboꝛibꝰ ẽ ali quãdo cã debilitatꝰ:nõ tin coꝛpoꝛis ſʒ ſpi ⸗ ritus:⁊ qñq; ĩducit accidiã:qᷓ deſiccat hu ⸗ miditatẽ deuotiõis interne. Ca. XLIII
„
„ Pera peniten tium aſſimilant᷑ fructibꝰ arb oꝝ.
Pꝛimo quo ad fructuũ ꝓdu ectionẽ Pꝛoducunt᷑ enĩ ⁊ naſcunt᷑ fructuſ exꝝ arboꝛibꝰ qͥbuſdã retinaculis alligati:⁊ hmõi retinaculo mediãte fetus natꝰ arbo ri adheret.ſiẽ fructꝰ ꝑ vmbilicũ cũ matrice ſetenet: ⁊ retinaculũ pᷣmo eſt debile ⁊ la⸗ xũ.vñ tůũt de facili fructꝰ excutit᷑ ſi foꝛtio ⸗ res vẽti impulſu feriat:ß̃ paulatim caloꝛe humoꝛẽ deſiccãte retinaculũ pᷣmo debileĩ⸗ durat᷑.vñ tũc fructus de facili non vincit᷑. Hoc retinaculũ qͥ mediãte fructꝰ.i.meritũ boni opis.ab arboꝛe.i.a penitẽte retinet᷑ ẽ amoꝛ charitatis:ſine qͥ nec meritoꝛiũ opuſ agit᷑:nes etiq̃ facti oꝑis meritũ retinet᷑.vñ charitate ꝑdita oĩa cũ ea ꝑdunt᷑ pᷣteritoꝛũ opeꝝ merita. Moc; amoꝛis retinaculũ in pᷣncipio pẽitẽtie adhuc eſt laxũ⁊ debile:qꝛ . impfectũ:qꝛ timoꝛẽ ſeruilẽ hʒ admixtũ. ⁊1 a vẽto foꝛtioꝛis tẽtatiõis nouicij peni ⸗ tẽtie ⁊ religiõis facilit᷑ frangũt᷑. Et iõ ↄſan guineis vłoccaſionibꝰpctõꝝ ſeu tẽtationũ nõ ſũt facilit᷑ exponẽdi:ß diiigent᷑ cuſtodi endi.poſtmodũ aũt caloꝛe charitat? ꝓficiẽ te.⁊ humoꝛẽ.i.timoꝛiſ molliciẽ deſiccãte.i. depellẽte.etenĩ ꝑfecta charitas foꝛas mit/ tit timoꝛẽ:foꝛtificant᷑ ⁊ ſolidãt᷑. Scðo qͥ sd fructuũ coloꝛationẽ. Sůũt enĩ fructꝰ di/
tertius nerſoꝝ coloꝝ.ſ.àdã albi qͥdã nigri qdam rubei.Mã m Ariſto.ex hũoꝛe frigido ter
reſtri ⁊ melãcolico nigreſcũt ex humido: ⁊
frigido albeſcũt:ex calido rubeſcũt:vt diẽ Aſbumaſar. Talia debẽt eſſe opa penitẽ⸗ tiũ.ſ.nigra ꝑ triſticie obſcuritateʒ · albaꝑ cõſciẽtie puritatẽ. rubea ꝑ charitatis ferui ditatẽ.vł fructꝰ alibi ſůt opa innocẽtiũ.ni gra vo opꝑa peccãtiũ.rubea opa penitẽti⸗ um:qͥ de culpa ppetrata erubeſcũt. Ter⸗ tio qͥ ad fructuũ nutritionẽ.licet enĩ gene⸗ ralit᷑ dicat Salienꝰ ꝙ herbe ⁊ fructꝰ parũ nutriũt:tñ ſpecialit᷑ qͥdã ſũt fructꝰ qͥ min? nutriũt qᷓ; alij. Nã quẽadmodũ experien⸗ tia docet ⁊ auctoꝛes tradũt plãte aromati⸗ ce ſine medicinales ad veſcẽdũ ſũt minꝰde lectabiles.⁊ ad digerẽdũ fructibꝰ alijs du rioꝛes.⁊ b pt̃ vehemẽtẽ coagulationẽ ꝑ caloꝛẽ agẽtẽ in humiditatẽ.vñ ᷣm Triſto. fructꝰ tales nõ ſũt multũ nutribiles. vnde etiã diẽ Vlbumaſar ꝙ plãta quãto magis eſt medicinal tãto minꝰ nutrit. Wlãte igi⸗ tur medicinales ſũt penitẽtie ptes.ſ.cõtri⸗ tioꝛ ↄfeſſio ⁊ ſatiſfactio.qͥbꝰaĩaꝝ ñ aꝝ moꝛ bi curant᷑.hoꝝ fructꝰ.i.opa ⁊ pᷣcipue ſatiſ factiõis nõ ſũt delectabilia neq; facilia:ß dura ⁊ difficilia ad faciẽdũ. vñ plus oꝛdi ⸗ nant̃ in pctõꝛe ad tollẽdũ moꝛbi effectũ:id eſt pctĩ reatũ.i.ad ſatiffactionem debiti qᷓ; nutrimẽtũ vel augmẽtũ meriti. Quarto qͥ ad ſapoꝛis mutationẽ. Mã aliqñ fructuſ bmo ſũt põtici vł amari ⁊ poſtea efficiunt᷑ dulces:qð ẽ ꝓpt̃ hũoꝛis pᷣmo attracti groſ ſiciẽ et terreſtreitatẽ: q̃ſi ꝓxxt̃ indigeſtionẽ nõ poſſit hẽre dulcedinẽ. Sʒ tꝑe pcedente ↄfoꝛtato caloꝛea augmẽtato:hũoꝛ digerit᷑ ⁊ĩ dulcedinẽ ↄuertit᷑.vñ ⁊ iteꝝ Briſto. di⸗ cit ꝙ amarũ ⁊ acerbũ miſſũ in ignẽ dulceſ cit:ſiẽ ptʒ in piris acerbis in aqua elixatꝭ. Aliqñ vo fructꝰ pᷣmo ſũt dulces ⁊ poſtea efficiunt᷑ amari vel põtici ꝓpt̃ nimiã adu⸗ ſtionẽ ſupuenientẽ.ſiẽ ſũt mirabolãi. Cuiꝰ cõ eſt vt Mhs diẽ magna raritas fructuſ. vñ hoꝛa digeſtiõis cũ meatꝰ ſint magni ſb⸗ itrat caloꝛ ſufficiẽs ⁊ humoꝛẽ digerit ⁊ dul cẽ efficit:ſʒ poſt caloꝛ humoꝛẽ ↄſumit ⁊ ſie ⸗ citatẽ inducit ⁊ ſic poꝛos cõſtringit vt ca⸗ loꝛ vel humoꝛ ad fructũ puenire nõ poſſit: ⁊ ſic iterũ fruetũ in põticitatẽ ↄuertit ꝓx dominiũ ſiecitatis. Sed tãdẽ egloꝛ innat? vigoꝛat᷑ ⁊ ad locũ fructꝰ eleuat᷑ a caloꝛe ſo lis auctus. vñ frigiditatẽ vincit ⁊ immẽſã

De vegetabilibus et plantis
ealiditatẽ et ſiccitatẽ inducit ꝛ⁊ ſic fruttus in amaritudinẽ vertit. Mꝛimis igit fru⸗ ctibus qͥ hmo ſũt amari poſtea dulces ꝛaſñ milant᷑ oꝑa penitentiũ qᷓ incipiũt ab ama⸗ ritu dine iuctꝰ:⁊ terminant᷑ in dulcedineʒ gaudij:m illud Wat.v. Seati qͥ lugent: qm̃ ipſi ↄſolabunt᷑. Itẽ tales ſũt doloꝛeſ vł laboꝛes patientiũ qͥ pᷣmo habẽt amari⸗ tudinẽ pene:ſʒ pariũt vltimo pꝛemiũ glic. Joh. yvj. Triſticia veſtra vertet᷑ in gaudi um.⁊ hoc totũ eſt ex virtute caloꝛis.i.diui ni amoꝛis. Zllis aũt fructibuſqͥ pᷣmo ſunt dulces ⁊ poſtea amari:aſſimilant᷑ oꝑa pec⸗ cantiũ:q̃ in actu dů fiũt habẽt dulcedineʒ miſere delectatiõis:ſed poſt factũ inducũt smaritudinẽ ↄſciẽtie vel ſequẽtis punitio nis. Itẽ aſſimilant᷑ talibꝰ fructibꝰ conſo latiões gaudentiũ ⁊ ꝓſperãtiũ in mũdo: q̃ᷓ licet nun c dulces ſint:poſtea tñ ad ifer ⸗ nalẽ amaritudiĩeʒ ꝑducũt:ſicut ptʒ Euẽ.x⸗ vj · de diuite epulone. Et hoc totũ cõtingit vel ꝓpter cõſtrictionẽ auaricie: vel ꝓpł̃ ni⸗ miã intẽſionẽ ↄcupiſcẽtie. Itẽ penitentie opera ſi debito mõ fiant ſũt valde ꝓficua. uius exemplũ apparet in oliuis. Naʒ ſiẽ dicit Jſaac:oliue cũ ſint rubee non bñ ma⸗ ture:ſi cũ aceto vł aqua ſalſa fuerint pᷣpara te ſunt comſte valde cõfoꝛtatiue cõſtricti ue ⁊ appetitꝰexcitatiu e:licet ſint ad digerẽ dũ dure. Similiter penitentiuʒ opa ſi ſint rubea per charitatis feruoꝛẽtnõdũ matu⸗ ra.i.nõ diu dilata vel tardata:⁊ fuerit pᷣ ⸗ parata cũ aceto cõpũctiõis ⁊ lachꝛymaruʒ ſalſedine q̃ ſunt vt aqua ſalſa.etiaʒ ſi talia opera videant᷑ ad faciendũ dura.i.diffici⸗ lia ſunt tñ valde vtilia: qꝛ confoꝛtãt ad fa⸗ tiendũ bona:reſtringũt vt nõ fiãt malaet eycitãt appetitũ ad habẽdũ celeſtia. Capitulum: XLIIII Pera pꝛoficiẽ⸗ tium in vita ſpũali aſſimilãt᷑ fru⸗ etibus habentibꝰ pyramidalẽ figurã. In ⸗ neniunt᷑ eni fructus diuerſarũ figuraruʒ. Nã quidã fructꝰ ſũt pyramidati:qͥdaʒ ro tůdati: quidã angulati. Myramidaleffru ctꝰduoꝝ ſũt modoꝝ:qꝛ quidã pyramidati ex vna ptetm̃.ſ.ex ꝑte iferioꝛi.qdã ex vtra ꝙ pte habẽt conũ ⁊ in medio dilatãt᷑. Mã ſi poꝛi plãte in pᷣncipio hũoꝛis ampli ⁊ ra⸗ ri fuerint ðᷣ poſtea frigiditate aut ſiceitate
0
tonſtringunt᷑ ꝛfructꝰ⁊ folia ingroſſabunt᷑
ſupius ⁊ inferius gratiabuntur? pyrami dabunt᷑.ſi vo virtute calorꝭ ⁊ raritate hu⸗ moꝛis ſupioꝛ particula leuiat᷑:⁊ expte in⸗ ferioꝛi caliditate exiſtente humoꝛ ĩ medio diffundit᷑.fructꝰ ⁊ folia in medio dilatant᷑ ⁊ pter dominiũ caloꝛis in vtraq; extremi tate in conũ ducunt⁊ ſubtiliant᷑:⁊ ſic ĩ py⸗ ramidẽ trãſfoꝛmant̃. ꝛimis q fructibꝰ qᷓ ex pte inferioꝛi tĩ pyramidant᷑ ⁊ ſupiui dilatant᷑:aſſimilant᷑ opa gradatim ꝓficiẽ⸗ tium:q qͥdẽ in pᷣncipio ſũt gracilia.i.debi⸗ liter ĩcepta:ſʒ poſtea vſq; in finẽ creſcunt? dilatan᷑ꝓficiẽdo: Sꝛegꝰ. Memo repẽte fit ſummꝰ:ſʒ ĩ bona ↄuerſatiõe a minimis 5 ichoat vt ad maioꝛa ꝑueniat. Secundis
aũt fructibꝰqͥ ex vtraq; ꝑte pyramidanẽ ⁊
ĩ medio tãtũmodo dilatant᷑: aſſimilantur oꝑa quoꝛũdã q̃ᷓ tã in pᷣncipio qᷓ; in fine ſũt gracilia ⁊ parua:licet aliqũ in medio viſa ſint dilatari ⁊ ꝓſperari. Quidã vo fru⸗ ctus ſunt qͥ rotũdã habẽt figurã ꝓp̃ equa lẽ materiã humort ⁊ equalẽ actionẽ virtu tis ⁊ caloꝛis:ꝑ quaʒ medie ꝑtes extẽduni᷑ equalit᷑ ⁊ a medio vſq; ad circũferẽtiã vni foꝛmit᷑ ꝓtẽdunt᷑. Hec igit᷑ figura ꝓpter eqᷓ⸗ litatẽ ⁊ vnifoꝛmitatẽ extẽſiõis vndiq; com petit opꝑibꝰiuſticie:q̃ exigit vt omnibꝰ ſine pſonarũ acceptiõe equalit᷑ ⁊ vnifoꝛmit᷑ red dat qð ſuũ eſt vnicuiq;. Et dico equaliter nõ hm equglitatẽ quãtitatis ſʒ ꝓpoꝛtiõis. Alij autẽ fructꝰ ſũt qͥ angulares ſũt ex con traria cauſa.i. ꝓpter inequalẽ extẽſionem materie. Et iõ ſignificãt opa iniuſticie q̃.ſ. inequalit᷑ fiũt:⁊ cũ ꝑſonarũ aeceptiõe. Et hec opa hominẽ nõ ꝓficere ſʒ potiꝰ defice re faciũt. vñ ð.cxviij.petebat dicẽſ: Mð dominet᷑ mei oĩs iniuſticia. Ca. XLV
Pera cõteplã tiũ ⁊ ꝑſeuerãtiũ aſſimiiãt fructi bus maturis. it̃ eni Vriſto.ꝙ in terra mõtuoſa:qꝛ dulc ẽ ⁊ dulcẽ ↄtinet hũoꝛẽ: fructꝰ citiꝰ maturãt᷑ ⁊ ſapidioꝛes et ſalubꝛioꝛes ĩneniunt᷑.lhec ꝗ terra mõtuo⸗ ſa ẽ vita ↄtẽplatiua q̃ mõtuoſa ðᷣꝛ ꝓpt̃ aſcẽ dẽdi difficultatẽ:⁊ ꝓpẽt᷑ celeſtiũ veritatẽ:et ꝓpt̃ q̃et ſecuritatẽ.ibi qͥʒ; reꝑit hũoꝛ dul⸗ cis interne ↄſolatiõis.vñ ⁊ fruetꝰ.i.oꝑa cõ tẽplãtiũ citiꝰ matureſcũt.i.citiꝰ cõplent᷑ ꝓ⸗ pter charitatis caloꝛẽ:qᷓ facit opus accele⸗ rare ⁊ conſũmare. Itẽ magis ſapiunt:qꝛ ſuꝑnis conſolationibꝰ admiſcẽf᷑. Jůt etiã P 5
0

hmẽði fructꝰ.i.opa ſanioꝛa:qꝛ magis a viti is remota.⁊ nota ꝙ maturationẽ fructuũ hʒ pᷣncipalit᷑ plãta a caloꝛe igneo naturali ⁊interioꝛi ⁊ etiõ ub aere coopante exteriꝰ. Nã ſiẽ dicit Mbs in libꝛo de vegetabilibꝰ ⁊plãtis.plãta habet tres vires:qꝛ a terra hʒ fixionem. ab aqua coadunationem.ab igne ↄſolidationẽ ⁊ ptiũ termĩationẽ: fru ctuũ cõpletionẽ:⁊ maturationẽ.⁊ bᷣ Ipter aeris coopationẽ. Sic ſili etiã mõ aĩa hʒ fi rionẽ.i.firmitatẽ in deo a terra.i.a fide:qꝛ ſiẽ terra eſt immobil:⁊ alijs quietẽ ⁊ ſtabi litatẽ tribuit ⁊ ↄcedit:ſic etiã veritas fidei ⁊ in ſe manet ĩmobilis ⁊ aĩam ſtabilẽ red⸗ dit.vñ Hionyſius diẽ in libꝛo de diuĩs no minibꝰ:ꝙ fides eſt ꝑfecta credẽtiũ ſtabili⸗ tas:q̃ eos ſtabilit in veritate. Sʒ coaduna tionẽ habet ab aqua.i.a ſpe. Quia ſiẽ om nis aqua recolligit᷑ ⁊ coadunat᷑ ĩ mari.ita diuina ſpes dʒ recolligi ⁊ collocari in deo Põ.lxj. Sperate in domĩo omnis congre gatio ppłi. Sed ſoliditatem patiẽtie hʒ ab igne ⁊ aere.i.ab amoꝛe dei ⁊ ꝓximi:qꝛ cha ritas patiẽs eſt. Mã quaſi caloꝛ ignis inte rioꝛ eſt amoꝛ dei.i.diuinꝰ:ſed vt caloꝛ aert. erterioꝛ eſt dilectio ⁊ amoꝛ pximi. Simili⸗ ter a charitate tã dei qᷓ; pximi ẽ pſeueran ⸗ tia boni oꝑis.ſ.vſq; ad ĩpletionem maturi tatis.i.vſqʒ ad cõplementũ finis. Capitulum: XLVI
o 1†i Pera docenti umn aſſimilant᷑ ſituatiõibꝰ fructu
um in arboꝛe:fructꝰ enĩ in diuerſis arboꝛi bus hñt diuerſã ſituationẽ ſiue poſitionẽ: qꝛ vt dĩ Ariſto qdã arboꝛes ſũt qᷓ ꝓdu cũt fructꝰ ſuꝑ folia:⁊ h̊ accidit ꝑ foꝛtitudi nẽ fructꝰ ⁊ indigentiã ſolarcaloꝛis humo rẽ digerent?. Quedã vo hñt fructꝰ ſub fo lijs:⁊ h ꝓpter debilitatẽ fructꝰne a caloꝛe nimio vel frigoꝛe coꝛrũpant᷑. Quedã vo alie ſũt q̃ habẽt fructꝰ ad ſtipitẽ ſuſpẽſos: qð accidit ꝓpter inſufficientiã hũoꝛis ⁊ ca loꝛis ip̃m ad extremitates expellere nõval lẽtis. Illi ergo hñt fructꝰ ſuꝑ folia qͥ plus curãt factis oſtẽdere qᷓ; verbis docere. vñ ſupat in eis cura faciẽdi ſtudiũ loquẽdi:⁊ p eſt ſapiẽtis doctoꝛis ꝓpꝛietas.vñ Sꝛegꝰ. nagiangenꝰdicit: Illevidet᷑ mihi ſapiẽs qᷓ de virtutibꝰ aĩe pauca dẽ cõmouet ⁊ ꝓlo quit᷑:plura aũt in ſuis factꝰ atq; opibꝰope ratur ⁊ oñdit: ⁊ fidem bi opeꝝ ſuoꝝ aſti
PViber tertins. pulatiõe cõfirmat. Clara eſt illa ſapla non
in vᷣbis volat ß in virtutibꝰconſtat.Illi No hñt fructꝰ ſub folijs q́; verba ſupant
facta. Si quidẽ in folijs vᷣba:in fructibus opa deſignant᷑ · De talibꝰ aũt di Bern.ꝙ mõſtruola res eſt ligua magniloqua ⁊ma
nu ocioſa.Illi autẽ habẽt fructꝰ in ſtipite
ſine folijs qͥ habẽt oꝑa ſine vᷣbis.ſ.qͥ faci ⸗ unt ⁊ nõ dicũt. Ałl nota ꝙ illi qͥ ſũt ſpñ foꝛ tes:nõ indigẽt ꝓpter timoꝛem vane gloꝛie abſcõdere oꝑa ſua.Et iſti ſũt fructꝰ qui nõ ſunt ſub folijs vel inter ramos abſcõditi
ſup folia.i.in mãifeſto. ʒlli vo qͥ ſũt debi lioꝛis virtutis ⁊ timẽt ne eoꝝ opa vł frigo re ꝑſecutiõis inuidoꝝ: vel fauoꝛis ⁊ gliep
pꝛie caloꝛe coꝛrũpant᷑ abſcõdũt ea. Et iſti
fructꝰ ſub folijs vel ad ſtipitem abſcõ iti.
Ca. NLVII
„ Ratio aſſimila
tur gutte. Pio rõne natiuita“
tis. Eſt enĩ gutta lachꝛyma cuiuſ dã arboꝛis ſiue herbe cuiꝰ ramuſcli dieb' eſtiuis ab incoł incidunt᷑:⁊ lachꝛyma que
egredit᷑ gutta ſiue armoniacũ appellatur.
Iſta 3 gutta arboꝛis eſt lachꝛyma oꝛõnis
ſiue oꝛatio lachꝛymãtis 3— dʒ tiuſte vocat ar/
tpe.i.in coꝛdis feruoꝛe. moniacũ:qꝛ in oꝛõne vocali dʒ eſſe q̃dam armõia.i.quedã ↄſonãtia ⁊ ↄcoꝛdia.ſ.coꝛ dis ⁊ voc.ꝑ attẽtionẽ: ꝓut diẽ Augꝰĩre
gula:hymnis ⁊ pſalmis cũ oꝛatiſad de:
p verſet᷑ in coꝛde qð ꝓfert᷑ in oꝛe. Itẽ cõ⸗ ſonãtia vock ⁊ manꝰ ꝑ opationẽ.ſ.vt cum aliqͥs oꝛat deñ voce:ſtudeat ip̃m etiã mu/ nere placare.i.elemoſyne largitiõe vłbo ⸗ no ope.Et hinc eſt ꝙ oꝛãtes manꝰ etiã le ⸗ uãt ad celũ. Sic I in eo ꝙ gutta eſt lachꝛy ma arbor᷑:ſignat ꝙ oꝛatio debʒ eẽ lachꝛy moſa.vñ Aug'. ad Dioſt̃.dicit: Mlerũq; hoc negociũ.ſ.oꝛatiõis pluſ gemitibus qᷓ;
ſermõibꝰ agif᷑:plus fletu qᷓ; affatu. Iteʒ
in eo ꝙ gutta egredit in calido tpe eſtatꝭ: ſignat ꝙ dʒ eſſe affectuoſa ⁊ feruida. Naʒ feruidꝰ affectꝰ oꝛãtis eſt qjſu thus redolẽs
in diebꝰ eſtatis:Ecci.l. Sed rõne noĩs qe
vocat᷑ armoniacũ:ſignificat ꝙ dʒ eſſe attẽ
ta⁊ oꝑoſa. Et iõ Caſſi.di ſuꝑ Põc. a eſt ſuauiſſima virtꝰ armonie qũ vox cogno
ſcit᷑ opibꝰ cõfonare. Mã ſi he res diſcrepa
bili ſibi varietate diſſẽtiãt:nequaqᷓ; poſſũt
pſalmodie efficere cãtilenaʒ.nee ad aures
—˙——————— ——— ⸗ ——.——— à. —.———————
—
—————
—
———————.
—
— ₰————— j6—

Letmkem 2 tmn a tn kin 4
eLnnds it
onucin 6 1w zminn ulubymsu 5 vid nuß ih ——
fllin
u nder ift l ri Buf 1
——
bilioꝛ q̃ ẽ purioꝛ et feculẽtie impꝑmixtioꝛ:et
q̃ in pinguedie ⁊ cãdoꝛe thuri eſt ſilioꝛ. Sʒ
Diaſc.⁊ Pliniꝰ dicũt ꝙ illa ẽ melioꝛ q̃ hʒ
odoꝛẽ caſtoꝛio ſimilẽ ⁊ ſubamarũ ſapoꝛẽ.
Silr oꝛõ tãto melioꝛ ẽ qnto purioꝛ ⁊ fecu⸗
lẽtie peti impmixtioꝛ.vñ Augꝰ.ſuꝑ nũciꝰ mãdatũ pꝑ agit ⁊ penetrat qͥ ñð ꝑue ⸗
Deõnis pure magna ẽ virtꝰ: ⁊vel
nit. Et in vitiſpatꝝ ðꝛ ꝙ oꝛõ ſi mũda ⁊ ca⸗
ſta fuerit:celos penetrãſ vacua nõ redibit.
Itẽ illa eſt melioꝛ qᷓ pinguioꝛ eſt.i.deuo⸗
tioꝛ:⁊ q̃ cãdidioꝛ.i.cũ mũdioꝛi intẽtione.
debet enĩ eẽ nõ puritas tĩ in oꝛãtis affe ⸗ ctiõe:bᷣ etiã cãdoꝛ mũdicie in eiꝰ intẽtione. vel puritas dz eſſe in affectu:⁊ cãdoꝛ.i.cla
ritas fidei in ĩtellectu: Jaco.j. Poſtulet in
fide nihil heſitãs. Itẽ illa eſt melioꝛ que
odoꝛe caſtoꝛij ⁊ amare cõpũctiõis eſt plei ⸗ oꝛ. Mã cõpũctio licet oꝛãti videat᷑ amara:
tñ deo eſt odoꝛifera.vñ beatꝰ Sꝛegꝰ. dicit ꝙ veracit᷑ oꝛare eſt amaros ĩ cõpñctiõe ge ⸗ mitꝰ ⁊ nõ cõpoſita vba reſonare.Et ita pa
tet ꝙ in oꝛõne ꝑfecta dʒ eſſe puritas affecti
onis· pĩguedo deuotiõis.cãdoꝛ.i.claritas intẽtiõis:⁊ odoꝛ.i.amaritudo cõpũctiõi.
Tertio rõne vtilitatis:qꝛ gutta hʒvirtu
tẽ diſſoluẽdi nec nõ relaxãdi:vt ðᷣꝛ in Pla tone ⁊ inflatiões ſedãdi. Silr lachꝛymoſa ⁊ deuota oꝛatio diſſoluit peti vincłaꝛrela ⸗ xat debita:⁊ ſedat tumida: qꝛ expellit tu/ moꝛẽ ſupbie.vñ ⁊ Bloſa dit̃ ſuꝑ illð Wyr⸗ rha ⁊ gutta:ꝙ gutta eſt hũilitas q̃ ad mo⸗ dũ gutte expellit oẽs inflatiões ſupbie.qð maxime facit hũilitas in oꝛõne:qꝛ ſiẽ dieit Hugo de ſctõ victoꝛe: Wꝛõ ẽ pie mẽt' ⁊ hu milis ↄnuerſio:fide:ſpe ⁊ charitate ſubni ⸗ ra. Itẽ oꝛõ aſſimilat rute. Mꝛiĩo rõne cõplexiõis. Eſt eĩ ruta nature feruẽtiſſime
⁊plus agreſtis qᷓ; domeſtica.vñ dic̃ Pli ⸗
nius ꝙ hʒ virtutẽ muſcate calidã ⁊ ſiccaʒ. Sic oꝛatio opoꝛtet ꝙ ſit feruida ꝑ deuotio nẽ vt mentẽ calefaciat ⁊ infiã̃met ad dile ⸗ ctionẽ:⁊ deſiccet humoꝛẽ.i.fuxũ cogitati onum. Secundo ratione nutritionis:qꝛ ruta gaudet ſiccitate ⁊ vult nutriri cinere vt erucis poſſit carere. Amicitia magna ẽ ſibi cũ ficu. vnde nũq; ſic ↄualeſcit ſiẽ ſub ficu iurta ficum facit. Similit gaudet oꝛa⸗
tio abſtinẽtie ſiccitate ⁊ nutritur humilita tis cinere. pꝛopter pꝛimũ dicit beatus Sꝛe
De vegetabilibus? plantis
dñi veniet qð ſe mutua p̃rietate confůdit · Secũdo rõne puritatꝰ: qꝛ illa gutta ẽno
goſup Wat.ꝙ antiqͥ patres quotiẽs oꝛa⸗ re voluerũt ieiuniũ cũ oꝛõne iũxerunt.vñ Tob. xij. Bona eſt oꝛatio cũ ieiunio. Mꝛo pter ſecundũ dicit᷑ Ecci.xxxv.ꝙ oꝛatio hu miliantis nubes penetrat ⁊c̃. Viligit etiã ſocietatẽ fici.i.elemoſyne: qꝛ ficus eſt fru⸗ ctus mitis et dulcis:⁊ ideo ſignificat ele⸗ moſynã que dari debet cũ manſuetudine⁊ dulcedine pietatis: Sꝛego.ſup Wat. In ⸗ firma eſt oꝛatio q̃ elemoſynaꝝ largitate nõ eſt muntta. Tertio rõne munitiõis:qꝛ ru⸗ ta munit ⁊ defendit cõtra animalia vene⸗ noſa.vñ ſicut dic ſið.rutã cõtrariari ve ⸗ nenis. Wuſtela pꝛimo docuit. Mã qñ bel⸗ latura eſt cũ ſerpẽte pꝛimo rutã comedit:⁊ eius odoꝛe ⁊ virtute cõtra venenum ſe mn nit:⁊ ſic ad bellũ ſecura ꝓcedit:imo vt di⸗ cunt Hiaſẽ. Pliniꝰ ⁊ Conſtã. Tãta eſt viſ rute ꝙ poſt eiꝰ eſũ muſtela etiã baſiliicũ ſe cure inuadit ⁊ eum occidit. Wuſtela qᷓ pu gnat cũ ſerpẽte eſt aĩa tẽtata a demõe:q̃ ſi vult ſecure euadere munit ſe feruẽti oꝛatio ne: Wat. xxvj. Drꝛate vt non intretis in tẽ tationẽ. Eſt enĩ oꝛatio deuota quaſi flagel lum quo tentatoꝛ ꝑcutitur.vñ Augꝰ.dicit. in quodã ſermone: ꝙ oꝛatio eſt oꝛanti ſub⸗ ſidiũ:deo ſacrificiũ:demonibus flagellũ. Baſiliſcus autẽ qui viſu interficit eſt luxu ria quã etiã extinguit oꝛatio deuota.vnde ſicut dicit᷑ Wat xvij. Hoc genus demonio rum.ſ.de luxuria tentantiũ non cijcitur ni ſi in oꝛatione ⁊ ieiunio. Hiero.in quadam epiſtola: Jeiu nio peſtes coꝛpoꝛiſ:oꝛatione vo peſtes ſanande ſunt mẽtis. Et genera⸗ liter valet oꝛatio contra omnem tentatio ⸗ nem:ſicut dicitur ruta valere contra omnẽ punctionem. Dicit enĩ Ipliniꝰ ꝙ ſueco ru⸗ te inuncti a ſcoꝛpionibus araneis veſpis⁊ apibus nõ punguntur. uaſi eniʒ pũctio ſcoꝛpionis qͥ nõ ante ſed retro pungit dici poteſt tẽtatio carnis:qᷓ pᷣmo dele poſtea cruciat. Sed pũeti⸗ muſcas inſidioſe capiũti monũ:qͥ inſidioſe apiũt animas. Mũctu⸗ re vo veſparũvapũ ſunt impugnãtiones mundi:ſibep aduerſitates quas deſignãt veſpe.ſiue p ꝓſperitates q̃s ſignãt apes qᷓ mel faciũt ⁊ acule ĩfigũt.a quibus oĩbuf defendit᷑ anima deuota ꝑ ſtudium aſſidue oꝛationis. vñ Hierony in epiſtola dicens hoꝛtatur: Egredicntes de hoſpttio armet oꝛatio.regredientibus de platea occurrat

anteq́; ſeſſio:nec peius coꝛpuſculũ requie⸗ ſcat q; animã oyatio paſcat. Itẽ oꝛð aſi, milat᷑ incẽſo ſiue thuri. Põ.ẽxl. Dirigat
oꝛõ̃ mea ſicut ĩcẽſũ in ↄſpectu iuo Incẽſũ eni ſiue thus bonũ ꝓbat᷑ cãdoꝛe ⁊ tarbõe.
ſi ſtati ardeat ⁊ flãmas emittat · Silr oꝛa⸗ tio illa eſt valida qᷓ fit cũ cãdoꝛe puritatiſ.
pura ⁊ ſimplex.dilucida atq; mãifeſta.ple na grauitatis ⁊ põdel: nõ affectata elegã⸗
vbi thus naſcit nolũt hmõi recolligi niſi a ꝑſonis religioſis et mũdis.i.mulieribꝰ nõ pollutis.vñ⁊ ſi mũdiciã requirit collectio
iõ etiã de cãtu et oꝛõne vocali clericoꝝ im⸗ mũdoꝝ. dicit Augꝰ.ꝙ plus placet deo la⸗
cantꝰ clericoꝝ iuxurtantiũ. Item valida oꝛatio eſt q̃ cũ ardoꝛe.i.feruoꝛe fit charita⸗
ctñ oꝛatiõis dirigit ad deũ:Ecci.I. Qua⸗ igne. Ca. XLVIII
0
Pera mala aſ⸗
ſimilant᷑ malis ⁊ illaudabilibus fructibꝰ. Sůt enĩ pleriq; fructꝰ inſipidi vł amari vel põtici indigeſti vel frigidi cru⸗ di et duri:⁊ qͥdã etiã coꝛrupti vel putridi. vnde tales fructꝰ moꝛalit ad diurſa vitia referunt᷑.iMã fructꝰ inſipidi minꝰ cũct?va⸗ lent:qꝛ ſtomachũ nõ cõfoꝛtãt:qꝛ in eis do⸗ minat᷑ humiditas aquoſa ⁊ iõ abomiĩatio nẽ generant.vñ inſipidi fructꝰ ad luxurio⸗ ſos referunt᷑ in qbꝰ aquoſitas.i.carnalitaſ abũdat:⁊ quibꝰ ſpũalia inſipida ⁊ abomi⸗
lis.i.carnalis hõ nõ ꝑcipit ea q̃ ſũt ſpirituſ dei.Et Mð.cv · Omnem eſcaʒ abomiata eſt aĩa eoꝝ. Et iõ fructꝰ carnaliũ hominuʒ · opa eoꝝ ſůt inſipida ꝑ affectũ: qꝛ faciũt ſpũales delitias tanqᷓ; inſipidas⁊ abomĩa viles eos faſtidire. Secũdo fructibꝰama ris aſſimilant᷑ opa iuidoꝝ ꝛqꝛ iuidi habẽt gelũ amarũ.de quo Jaco.iij. ꝙ ſi gelũ ama rũ habetis int᷑ vos. In cuiꝰ ſignuʒ iudei q p inuidiã xp̃ʒ tradiderũt: felkamaritudie eũ potauert. Mð. lx viij Dedeft ĩ eſcã me
am fel ⁊c. Vertio fructꝰ põtici referũt᷑ ad
Cãdoꝛe:qꝛ illud incẽſũ ſiue thus eſt opti/ mñ qð eſt albñ ⁊ můũdũ.Carbõe vo ꝓbat
Bmbꝛo. in libꝛo de officijs. Sit oꝛatio tuà
tia:ſʒ nõ ĩtermiſſa gr̃a. Dicit᷑ ei ꝙ arabes
thuriſ:multomagis deuotio oꝛationis. Et tratꝰ canũ:mugit? boũ:grunitꝰ poꝛcoꝝ qᷓ;
tis.lhec enĩ eſt ignis qͥ fumũ thuris.i.affe
ſi ignis effulgens:⁊ quaſi thus ardens in
nabilia ſũt. vñ Apls dic̃.j. Coꝝ.ij. ꝙ aĩa ⸗
tertius
iracũdos:qꝛ ira coꝛ pũgit ⁊ alios frequen
ter pũgere facit.ſiẽ põtica ⁊ acetoſa pũgũt.
Itẽ fructꝰ põtici ſůt duri ſtiptici ⁊cõſtri
ctiui:ſʒ ſtomachi ↄfoꝛtatiui ⁊apetitꝰ exci
tatiui. Silr iracũdoꝝ ſũt quidaʒ ſtipticiq
fecẽ de vẽtre nõ emittũt.i.üiuriã de memo ⸗ ria vł coꝛde nõ expellũt.vñ ſtiptici ſũt qͥ ſũt difficiles ad iniurias obliuiſcendũ. Aui⸗ dã vo ſũt duri ad dimittẽdum ⁊ ↄſtrictiui ad vindicandũ nunqᷓ; relaxãtes offen ſaſ. Sũt etiã oẽs motꝰtre excitatiui appetit?ad vindicandũ. Sʒ nota ꝙ ſi fu erĩt fructꝰace toſi modico terreſtri cõpoſiti acumẽ chole ⸗
re extinguũt.qꝛ ſi fuerint in homie offenſo aquoſũ pietatis ⁊ terreſtre humilitatis ex
tingnit᷑ acumẽ ire ⁊ cito ad trãquillitatem debitã reducit᷑ talis hõ. Quarto fructꝰ indigeſti referunt᷑ ad guloſos:qꝛ frequent᷑ indigeſtio ꝓuẽit ex gule ſupfluitate. Itẽ cibus indigeſtꝰ eſt impurꝰ ꝛqꝛ ꝑ digeſtiõeʒ cibꝰ purꝰ ab ĩpuro ſeparat᷑.Et ſilr gula im mũdiciã ⁊ ĩpuritatẽ generat coꝛpor! ⁊ aie.
Quito fructꝰ frigidi referunt᷑ ad accidi am:q̃ aĩam reddit frigidã in dei dilectiõe: ⁊ pigrã in bõa opatiõe. Pꝛoũ.xx. Mꝛopt
frigꝰpiger arare noluit. Sexto fructꝰcru
di referunt᷑ ad auaros:qͥ ſũt crudi.i.crude les⁊ feroces⁊ incõpaſſibiles erga pauꝑeſ.
Et nota ꝙ fruct? crudiſũt maloꝝ humoꝛũ nutritiui. Silr auaricie opa malos hũoꝛel
i.malas affectiões interioꝛes ſiue deſide ⸗ ria nutriũt.qꝛ ſiẽ dĩ Apls.j. Timoth.vj· Qui volũt diuites fieri incidũt in tẽtatio nẽ ⁊ in laqueũ diaboli:⁊ in deſideria mala ⁊ inutilia ⁊c̃. Itẽ motꝰ auaricie coꝛrũpũt guſtũ anime: vt nõ ſapiãt auaris ſpũalia
vñ amoꝛ tpaliũ excludit amoꝛẽ ſpũalium. Itẽ debilibꝰ ⁊ impꝑfectis maxĩe nocẽt oc ⸗
cupatiões tẽpoꝛaliũ quas auaricia multi plicat. Septimo fructꝰ duri referuut᷑ ad ſupꝑbos quoꝝ coꝛda pꝛopt᷑ defectũ pluuie
⁊ roꝛis.i.pꝛopter defectũ pietatis ⁊ gratie
arida ſunt ⁊ dura. Supbis eĩ ſub typo m
tiũ dicit᷑.ij. Reg.j. Wötes gelboe nec ros nec pluuia veniat ſupꝑ vos. Itẽ peccato/
rum opera aſſimilant᷑ fructibꝰ coꝛruptis Nuidam enim fructus non couſeruãtur?
ſed quãdoq; anteqᷓ; compleantur coꝛrum⸗
puntur et efficiuntur vermiculoſi:⁊ b ali⸗ qñ accidit ex vitio plãtatiõis arboꝛis: qꝛ.· ſ⸗
nõ fuit congruo tẽpoꝛe plantata · Nãmin
plantatione arboꝛis multum obſeruands
———

De vegitabilibus ⁊ plantis ẽetas lũe:qꝛ ille plãte q̃ ĩ recto plẽilunioĩ pentũ. Sic qͥ intuent fide xp̃i moꝛtẽ ſanãt᷑ ſerunt᷑ ſiue plãtant nõ ↄualeſcũt:⁊ ſi cõua d moꝛſibꝰpctõꝝ. Iteʒ eruꝝ xp̃i aſſimilat᷑ luerint vermiculoſũ factũt fructũ:⁊ tales moꝛo. Mꝛimo rõne fructuũ. Fructꝰ enim fructꝰ citius cõputreſcũt ꝓpter humoꝛẽ ni⸗ moꝛi fuit coꝛpꝰ xpᷓi cruci affixũ.uia fru⸗ miũ:qᷓ ad lune pᷣſentiã in omnibꝰ augmen ctus moꝛi vt dicit Ambꝛo. pᷣmo albet.deñ⸗ tantvñ etiam arboꝛes qᷓ tali tꝑe pᷣcidun᷑ de viret. tertio rubet. vltimo nigreſcit ⁊ lu minus durabiles eſſe ꝓbant᷑:⁊ citiꝰ a ver cet. Sic coꝛpꝰ xhi fuit albũ.i.purũ ⁊ cãdi⸗ mibus coꝛrodunt᷑ vt dicit Cõſtã. Per lu/ dũ in ↄceptiõe:qꝛ de ſpůſctõ ↄceptuʒ. poſt nã autẽq eſt ſemꝑ mutabilis ⁊ variabilis viride.i.virtuoſu i ↄuerſatiõe viq; ad paſ⸗ mẽs intelligit᷑ pctõꝛiſqͥ ꝑ pcti ĩquietudinẽ ſionẽ.poſtea rubꝛũ.i.ſanguie rubꝛicatũ in inſtabilis a variabilis fit?ᷣm ilið Thꝛeñ paſſione:poſtea nigrũ in moꝛte.lucidũ au⸗ ſeeceatü peccauit hierlin: ꝓxterea inſta tẽ in reſurrectiõe.&t nota ꝙ er fructu mo⸗ ilis facta eſt. Pleniluniũ ergo ſignificat ri vt dicit Rabanꝰ fit potꝰ nobilis: quem ipſius plenitudinẽ pcri q̃ eſt in cõſenſuvbi elephã tes potãtes fiðt animoſioꝛeſ ad bet rõ petĩ moꝛtalis implet᷑ ⁊ ꝑficit᷑. Si ð plan lũ.vñ Sꝛ.j. Wachab.vj. ꝙ oſtenderũt ele⸗ ta·i. volũtas ⁊poſitũ alicuiꝰ bõi opis fa phantis ſangninẽ vne et moꝛi ad acuẽduʒ ciendi in plenilunio plãtet᷑.i.dũ ipᷣa mens eos in pliũ. Iſte potꝰ ẽ fſãguis xpidͥ ꝑmo⸗ eſt in pctõ moꝛtali vł in ↄſenſu ⁊ in volun/ dũ potus in facramẽto ſumit᷑ ad ipᷣam pal tate peccãdi:tũc talis plãta infiei: ⁊ fru⸗ ſionẽ rememoꝛãdum.vñ iſte ſã guis ſiue re etusi.opꝰ coꝛruptũ ⁊ vermiculoſũ.i.viti/ memoꝛatio dʒ multum accẽderè coꝛ ñm 2 oſum ꝓducit᷑:ita vt ſit a merito vacuũ.vñ animare ad bellandũ ↄtravitia:⁊ ad tole⸗ in pctõꝝ opibꝰ vel inuenit᷑ vermis auari randũ q̃cunq; pericula. Scðo rõne ſemi⸗ cie: vł luxurie: vel ſupbie:vł inuidie: vł ali nũ ꝛqꝛ in Dialſẽ.ſeminũ moꝛi ſũt tres vir⸗ cuius alteriꝰ vitij ſeu defect?ꝛqͥ fruct? me⸗ tutes.ſolutiua.ſ.⁊ purgatiua ⁊ fecundati⸗ dullã coꝛrodit ⁊ coꝛrũ it. i.qui boni opert? ua. Semins moꝛi.i.paſſiõis xp̃i nobis reli ſubſtãtiale meritũ tollit. Ca. XLIX cta ſũt 6— i remanet ⁊ ſeruat᷑ in ſeminibꝰꝛita virtꝰpaſ⸗ p Aſſioniſ chꝛiſti ſionis xp̃i remãſit ⁊ ſeruat᷑ i aeranet v meditatio feruida remonet dint ſacramẽta omĩa oꝑant᷑ in virtute paſſiõis ni amoꝛis impedimẽta.Cuiꝰ exẽ xp̃i. Et iſta ſũt ſemina ex quib? plãte ſpũa⸗ plũ awaret ĩpiꝑe. Rã ſilnaſpipis q̃ dicũt᷑ les.i.filij dei regenerant᷑:ſicut pᷣcipue pa⸗ eſſe caucaſi mõt ſerpẽtes ibidẽ cuſtodiũt. tet in ſctis. Qmniaq; hec ſemĩia.i.ſacramẽ Sed incole cũ ſilue matureſcũt eas incen⸗ ta hñt virtutẽ purgatiuã mẽt?:qꝛ oĩa cõfe⸗ nhinel in dũt ⁊ ſic ſerpẽtes interimũt vłexpellũt. et růt gram:⁊ gfa ſctificat ani. Sʒ aliqð nui. jirt er hac cõbuſtione piperis grana q̃ ſũt na⸗ ſacramentũ Pecialiter purgat ab oꝛigina⸗ turaliter alba efficiunt᷑ nigra. Sic& patet li vt baptiſmꝰꝛaliqð ab actuali moꝛtali vt —„cõbuſtio iSnle expellit ſerpẽtes vł extin penitẽtia.ota alia purgãt a veniali:licʒ eti — guit:qͥ impedtũt ne colligat᷑ fruerꝰ pipis. am habeãt maioꝛes alios effectꝰ. Tertio jid— biper aüt qðeſt calidũ et ſiccum in quarto rõne frõdiũ. ã ſicut dicit Ambꝛo. Folia nhes ihe n eie charitatẽ q̃ quattuoꝛ gra moꝛi ſuꝑiecta ſerpẽti ip̃m interimũt. Folia
u. Sc 3 us reqͥrit in diligẽdo deñ.ſ. vt diligat᷑ ex moꝛi ſũt exẽpla crucifixi q̃ omnẽ ſerpẽtẽ.i. acdes nꝛou toto coꝛde ⁊ ex tota mente ⁊ ex tota aĩa et diaboli ſ uggeſtionẽ interimũt. Naʒ ſi ten⸗
. w ex tota foꝛtitudine. Sed b pip ne a nob ha tat de auaricia:cõſidera öt crucifixi pauꝑ ruibnm beat ſerpẽtes.i.demões nos ipediunt vel tãtẽ ⁊ nuditatẽ. Si de ſupbia:obijce eihu⸗ perã quãtũ pñt. Sʒ cbuſtio ignis. pali⸗ militatẽ. Si de luxuria:pẽſa penarũ coꝛpo onis xpiferuens medttatio. de qᷓ diẽ Mð. ris eius acerbitatẽ.⁊ ſic extinguet᷑ oĩs ten — rviij. In meditatiõe mexar. igniſ. ipſos tatio. Et hoc figuratũ fnit in ſerpẽte eneo . n erpẽtes.i.demões ⁊ roꝝ tẽtatiões fugat: ĩdeſerto exaltato:cuius aſpectꝰa veneno —
n
ad amandũ xpmvehemẽter mẽtẽ iniam ſis ſerpẽtũ moꝛſibꝰ liberabat: vt habetur mat. Bugꝰ.ſup Johẽm: Fratres vt a pctõ Mu⸗xxj. C —
3. L. anemur xpm itueamur:qͥm̃ qͥ ituebant᷑ fer ˙+— heicnei n deien nõberbt moꝛ la Atientia q ſſimi

PLiber iatur cappart. Mꝛio qꝛ caparis vt dicit Piaſe.ẽ herba ſpinoſa.Et b cõperit patiẽ⸗ tie rõne mater ie. Nã materia patiẽtie funt ſpine.i.pũctiões tribulationũ ⁊ aduerſita tũ: Ro.v. Tribulatio patiẽtiã oꝑat᷑. Se ⸗ cũdo qꝛ eſt herba frõdoſa ſup terrã expan ſa. Moc cõpetit patiẽtie:q̃ nõ eſt in celo vbi nulla moleſtia. nec ſub terra i · in inferno vbi pena inuolũtaria ⁊ ifructuoſa:ßᷣ ti ſu ꝑ terrã vbi tribulatiões abũdãt vires ſu⸗ uſextẽdit:qꝛ tĩ ſuꝑ terrã tribulatiões fũt ad virtutis exercitiũ ⁊ ad laboꝛis pᷣmiũ:⁊ hoc eſt ꝑ patientiã ſine qua tribulationes nec ad virtutẽ nec ad meritũ ptinẽt Et iõ PBerñ. dicit in quodã ſermõe. In h mũdo ijſi in cãpo certamiſ poſiti ſumꝰ: ⁊ qͥ ibi do loꝛes⁊ plagas aut tribulatiões nõ ſuſcepe rit:in futuro ingloꝛioſus awarebit.⁊ Pe trus rauen. diẽ in qdã epła ꝙ oĩs coꝛdis ⁊ toꝛpis virtꝰ circa meritũ ⁊ fructũ ſalutꝰ eſt ſine ↄdimẽto patiẽtie. Tertio qꝛẽ herba vnctnoſa:eſt eĩ vnctiõe plena. Qð cõpetit patiẽtie ꝓpł᷑ vncrionẽ gr̃e quã ↄtinet qua om̃e durũ mollit᷑.vñ etiã vnctid cappar? di tit᷑ virtutẽ ſplenis ſua virtute ſuꝑ oĩa iuua re. Itẽ hac vnctiõe omnis doloꝛ leniga ⸗ tur. In cuiꝰ exemplũ cagaris doloꝛẽ den⸗ tiũ ðꝛ mitigare.Mec etiã ẽ q̃ uidoꝝ detra⸗ hẽtiũ ⁊ moꝛdẽtiũ neqͥtiã ðᷣꝛ ſedare. In cuiꝰ ſignũ ſuccꝰ capparis auriũ vermes necat. Nec etiã eſt virtꝰ.ſ.patiẽtia:ex qᷓ cibꝰ aĩe ⁊ medicina pᷣparat. Wedicina eni eſt q̃ ani⸗ mi affect? puꝝgal᷑ ⁊ rectificat. Nazʒ floꝛes tapparis poltqᷓ; ſũt apti habẽt virtutẽ di⸗ gerẽdi humoꝛẽ in oꝛe ſtomachi exiſtenteʒ: qꝛ. ſ.tribulatiõeſpñtes virtute patiẽtie hu moꝛẽ.i.affectũ mũdanũ digerunt ⁊ in affe etũ dei ↄuertũt. Stẽ ipᷣa ẽ cibꝰ vel ſalſa quo guſtꝰ mẽtis ↄfoꝛtat᷑ ⁊ excitat ad appetitũ ſpũaliũ ⁊ celeſtiuʒ bonoꝝ. In cuiꝰ ſignum idẽ floꝛes habẽt virtutẽ appetitũ ercitãdi: vt ðꝛ a Wlatõe. Et hinc ẽ ꝙ deſideria ſctõ rũ in ipᷣis tribulatiõtbꝰ creſcũt:⁊ eoꝝ ape titꝰ mag accẽdit᷑ circa eterna qñ eos atte ⸗
rũt tꝑ alia fagella. Et iõ dic̃ Sꝛeg.in. xxvj. libꝛo Woꝛa.ꝙ electoꝝ mẽtes eternitat᷑?pᷣ⸗ mia pᷣſtolãtes: vires ex adũſitatibꝰſumũt. qꝛ creſcẽte pugna gioꝛioſioꝛẽ ſibi nõ ambi
gũrmanere victoꝛiaʒ · Electoꝝ ð deſideria dũ pᷣmũt aduerſitate ꝓficiũt.ſiẽ ignis ſia eu pᷣmit᷑ vt creſcat. ⁊ vñ q̃ſi extigui credit ĩ de roboꝛat̃. Itẽ pattẽtia aſſimilat᷑ ilici:⁊
tertius
pᷣmo rõne radicalitat?. Nã ilex ẽ ſpẽſquer cus qᷓ eſt arboꝛ groſſe ⁊ ꝓfůde radick. her radiꝝ ⁊ groſſa ⁊ ꝓfůda patiẽtie eſt chari⸗ tas.vñ dicit Apis ꝙ charitas eſt patienſ: qꝛ patientẽ efficit. Et iõ ſiẽ arboꝛ ↄtra vẽtũ firmat ꝑ radicẽ:ita patiẽtia ↄtra iniuriei⸗ petũ firmat᷑ ꝑ charitatẽ. Et ꝓpterea dice ⸗ bat Apls Ephe.iij. In charitate radicati 4 fũdati.vñ nõ eſt patiẽtia ſine charitate: fiẽ nec arboꝛ ſine radice. Sꝛeg.ſuꝑ Egech· Homel. vij. Patiẽtia vera ẽ ⁊ ip̃m amat
quẽ poꝛtat.Mã tolerare ⁊ odiſſe nõ ẽ virt?
mãſuetudis:ſʒ velamentũ furort. Scðo rõne fecũditatis.Eſt enĩ arboꝛ glãdifera: ⁊ huiꝰ arbort fructũ antiqͥ habuerũt in ci⸗ bũ anteqᷓ; haberẽt frumẽti vſů. Sic patiẽ⸗ tia mltũ ẽ fructuoſa ⁊ magni meriti.⁊ mul tů viguit in antiqͥs: vt ptʒ ĩ Job ⁊ Vobia xmłtalijs.vñ Judith.viij. Dẽs qͥ placue rũt deo ꝑ multãs tribulatiões trãſierũt ſi⸗ deles. Tertio rõne vmbꝛoſitatis: qꝛ ilex hʒ vmbꝛã iocũdã. Similiter patiẽtia gra⸗ tã vmbꝛã.i.refrigeriũ ĩ eſtu tribulationuʒ pᷣſtat. ꝓpter qð ðꝛ Ecci.ij. In medio ignis nõ ſůũ eſtuata. Caſſio.ſup Mð Patientia religioſi viri eſt laboꝝ ac doloꝝ oĩm ſpefu turaꝝ rerum ⁊ amoꝛe dñi grata tolerãtia. Quarto rõne ſoliditat?:qꝛ ilex ẽ ſolidiſi mi ligni⁊ duriſſimi coꝛtick.vñ in aqͥſ lignũ eiꝰ eſt multũ durabile ⁊ qᷓjſi ĩputribile.⁊i dñ ꝓfůde ſub aqͥs ponit̃?: qjſi in lapidis ſo⸗ liditatẽ ↄuertit᷑.⁊ quanto ꝑ tpa lõgioꝛa in locis humidis immoꝛat᷑:tãto ampliꝰ ĩdu⸗ rat᷑.vñ ⁊ Tulliꝰ dicit ꝙ patiẽtia ẽ honeſta tis et vtilitatꝰ cã reꝝ ⁊ arduarũ ⁊ di ffiili⸗ um volũtaria ac diuturna ppeſſio. ⁊ ideo poſſet ad patiẽtem referri qð ðꝛ Job xj· Coꝛ eiꝰ indurabit᷑ qᷓſi lapis:⁊ ↄſtringei qᷓ ſi malleatoꝛis incus Ca. LI
6 1 Zuper ſpñ aſi milat abieti. Pꝛimo qꝛ abies ip̃a ſublimit᷑ angmẽtat᷑.vñ tm Iſis dicit abies ab eũdoꝛeo ꝙ p̃ ceterꝭ arboꝛib ial tũ eũdo poꝛrigit᷑. Eſt eĩexps terreſtr hũo ris:⁊ iõ arboꝛẽ leuis.vñ ᷓᷣm Ariſto. qꝛ ar boꝛẽ ſubtil hůortꝛiõ caloꝛ eiꝰnatural foꝛti ficatꝰa caloꝛe ſolis hũiditatẽ illã ſurſũ tr
hit:⁊ cõuertẽs illã in ſubſtantiam arboꝛis arboꝛẽ altã facit. Similit ille qͥ eſt palper ſpũ expers terreni amoꝛis qͥ aĩam graudt
efficit ipũalit᷑ leuis ad aſcẽdẽdũ:⁊ ſubtilis
——————
—.—.———
—
————
——
—„—

De vegetabilibus et plantis
ad cõtẽplandũ.vñ diuio amoꝛe cõfoꝛtatuſ ⁊ſurſũ tractꝰ miro mõ creſcit ⁊ exurgit ĩ al tũ: Señ.xlj. Creſcere me fecit de in terra pauptatis. Pertingit ei pauptas ſpũs vſ q; ad regnũ celoꝝ: Wat.v. Beati pauꝑes ſpũ qm̃ ip̃oꝝ eſt regnũ celoꝝ:Eſa.lv. Mꝛo ſaliũca aſcẽdet abies. Secũdo qꝛ rectili⸗ nealit᷑ eleuat᷑.Eſt enĩ arboꝛ nihil qͥſi habẽſ toꝛtuoſitatis:⁊ h ꝓpt̃ virtutẽ caloꝛiſattra hent ⁊ hũoꝛis obediẽtis. Silr qͥ pauꝑ eſt ſpñ recto itinere ad celũ ſcãdit ita ꝙ ĩ nul ⸗ lã ꝑtẽ retoꝛquet᷑:ſeʒ neq; ad deterã ꝓſpi⸗ tatis ꝛneq; ad ſiniſtrã aduerſitat?: qꝛ ex q̊ mundũ ↄtẽnit nec eiꝰ aduerſa metuit: nec Pſpera q̃rit. Nã caloꝛ diuini amoꝛis eum ad ſupna trahit:cuiꝰ attraetiõi animꝰ eiuſ ꝑ terrenũ affectũ nõ reſiſtit:immo ſequit᷑⁊ obedit.⁊ ideo directo ſpñ ſurſũ tẽdit.vnde Chꝛyß. diẽ ſuꝑ epłlaʒ ad Meß.5ᷣmõe.xviij. ꝙ pauptas eſt manuductrix q̃dã in via qᷓ̃ ducit ad celũ: vnctio auctẽtica exercitatio q̃dã magna ⁊ admirabilis ⁊ poꝛtꝰ trãquil ljus. Tertio qꝛ abies eſt facilit᷑ inflãma ⸗ bilis. Rã qꝛ eiꝰhũiditas vnctuoſa eſt igni applicata facile inflãmat᷑. Sic q́; paupꝑ ſpi ritu hʒ hũiditatẽ vnctuoſã.i.affectionẽ mẽ tis deuotã. Et iõ igni diuini eloquijvł ipſi us ſpũſſcti applicatꝰ ſtati inflãmat̃: fᷣmil⸗ lud õ ciiij.Eloquiuʒ dñi inflammauit eum. Ca. LII
Eccatoꝛ E per 5 natu rã bonꝰ:ꝛſʒ ꝑ culpã inalꝰ.vñ aſſimilat᷑ lenti:qᷓ ſiẽ dicit Jſaac in medul⸗ la eſt bona:b in coꝛtice mala. Mã ſine coꝛti ce cõeſta valet hydropicis:⁊ calidis ⁊ eti ⸗ am humidis aliqñ ꝓdeſt ex eo ꝙ ipſa ⁊ ſic ca ſit: vt idẽ Zſaac diẽ. Sʒ in coꝛtice habet acumẽ cuiꝰ virtute ventrẽ ſoluit:toꝛſioneſ generat:ſtomachũ grauat:meat?ꝰ coꝛport?
opilat:cerebꝛi ſubſtãtiã deſiccat:humidi⸗
tatẽ oculoꝝ diſtẽperat:⁊ peſſimaſpaſſiões in coꝛpoꝛe generat:maxime ſi q;s eã q̃tidie comederit. Quaſi ergo medulla lẽtis eſt natura homĩs pctõ̃ꝛis: q̃ eũ a deo ſit crea⸗ ta bona eſt. Augꝰ. Q uia deꝰ bonꝰ eſt cuiꝰ factura ſumꝰ:⁊ inqᷓ;tuʒ ſumus honi ſumꝰ. Sed quaſi coꝛtex mala eſt ipᷣa homis cul/ pa. Augꝰ.in ſentẽ Pꝛoſperi: pctm̃ nõ ẽ natura ß vitiũ nature appetẽtis qð nõ eſt ſui oꝛdis.⁊ hec coꝛtex.i.culpa ſeu vitiũ ſol pit ventrẽ in luxurioſoꝛtoꝛſiões generat i
X
iracũdo:ſtomachũ grauat ĩguloſo:opila⸗ tionẽ facit in auaro: deſiccat ꝑ triſticiã ĩ ac cidioſo: qꝛ ſpũs triſtis exiccat oſſa: ocłos
mẽtl diſtẽpat in ſupboꝛ peſſimas paſſiões coꝛpis generat ĩ iracũdo. Nam ſiẽ Hiero.
diẽ ſuꝑ obꝛ Eſt tra q̃ iuſticiã dei nõ opat?
⁊ furoꝛi ꝓxĩa mẽtẽ ĩpotẽtẽ facit intãtuʒvt labia tremãt:dẽtes ↄcrepẽt:vultuſq; pal⸗
loꝛe mutet᷑.Et Sregt· dit in lib.v. Woꝛa
Ire ſue ſtimulis accẽſũ coꝛ palpitat: coꝛpꝰ tremit:lingua ſe pᷣpedit:facies igneſcit:ex aſperant᷑ oculi ⁊ nequaqᷓ; recognoſcũtur.
noti.. Capitulum: LIII
Eccatuʒ aſſimi⸗ lat abſintheo. Pꝛimo qͥdẽ rõe amaritudis.pᷣmo qꝛ abſinthiũ ſua amari⸗ tudine ledit guſtũ. Buſtus anime eſt ĩtelle ctualis appetit?:qͥ ita ex pctõ inficit᷑ vt ei dulcia ⁊ ſuauia.ſ.ſpũaleſ delitie qᷓ de ſe ſũt dulciſſime amare videant᷑ et aſpere: ficut
guſtui carnis abſinthij amaritudine infe⸗
cto etiã dulcia:q̃ poſtea amara eſſe vident᷑ Eſa.v. Se vobis qui dicitis bonuʒ malũ⸗ ponẽtes dulce in amarũ. Scðo qꝛ abſin ⸗
thiũ ſuo foꝛti odoꝛe offendit olfactum. Et
ſic peccatũ non odoꝛe ſed potiꝰ fetoꝛe mati exempli offendit olfactũ ꝓximi interioꝛẽ ſ.qꝛ ſcãdaligat eum: Exoð.v.Fetere feciſti odoꝛẽ noſtrũ ⁊c̃. Tertio qꝛ in amaritudi nem redigit lac ⁊ vinũ ⁊ om̃e dulce cui fue rit admixtũ. vñ apes q̃ frequentant abſin⸗ thium faciunt mel amarũ vt dicit Diaſco. Similit᷑ peccatũ amarũ rem delectabilem cui admiſcetur vertit tãdẽ in amsritudinẽ ſ.cõſcientie remoꝛdẽtis vel pene affligen ⸗ tis·ſicut patet in luxuria ⁊ voluptate car⸗ nis:que maxime vident᷑ delectabiles. vñ Mꝛouer. v. Fauus diſtillãs labia meretri cis:⁊ nitidus oleo guttur eiꝰ: Nouiſſima autẽ illiꝰ amara qᷓſi abſinthiũ. Itẽ pcti aſſimilat᷑ hedere. Mꝛio rõe frigiditatꝰ:qꝛ
hedera cũ frigide ſit nature terrã vbi cre⸗
ſcit frigidõ eſſe indicat. Silr petĩ frigide nature eſt ita vt caloꝛẽ diuini amorꝰexelu⸗ dat:⁊ vbi pctĩ creſcit certiſſimũ indiciuʒ eſt ꝙ ibi caloꝛ diĩni amoꝛis nõ ſit:ᷣ ꝙ talis anima lit frigida ⁊ diuino amoꝛe penitus deſtituta. Scðo rõne contrartetatis: qꝛ vmnbꝛa eiꝰ ẽ noxiã ⁊ tñ ſerpenti eſt gratiſi⸗
ma. Sic peccatũ qᷓ;uis homĩ ſit ſũme noxi⸗ um et dãnoſum tamẽ ſerpenti inferuali:iq
4

—
e tertin
ſt diabolo eſt gratiſſimũi. Et ideo vbi tal eſt vmbꝛa peccati libenter requieſcit:Zob. l. Sub vmbhꝛs doꝛmit ac̃. Vertio rõne jeperabilitat?.ieperat eĩ vinũ ab aqua. nã ſicut dicit Mliniꝰꝛ WM ira eſt hedere natu⸗ ra frigida ad expiandũ vina. Nã vinũ ex vaſe ijnere ⁊ aquã ſi qua vino mixta fuerit remanere certũ eſt. Silr peccatũ trahit de vaſe coꝛdis vinũ diuĩe ↄſolatiõis ⁊ relin⸗ quit ibi aquã tribulatiõis. ⁊ iõ de pctõꝛibꝰ vere põt dici illud ob.ij. Ainũ nõ habẽt .cõſolatiõis interne. Item peccatũ aſſi milat᷑ geneſte:qꝛ geneſta creſcit in locꝰ in⸗ cultis ⁊ ſaxoſis. Loca autẽ inculta ſũt pec catoꝝ coꝛda que penitẽtie ſtudio vel labo ⸗ re nõ excolunt᷑.⁊ ſaxoſa loca ſũt coꝛda du⸗ ra que nullo cõpunctiõis humoꝛe molliun tur:⁊ in talibꝰ peccatum multiplicaf᷑ ⁊ cre ſcit. Itẽ geneſta eſt ſignũ ſterilitatł. Et ſi militer peccatũ ſterilitatis fructuũ ſcʒ me⸗ ritoꝛũ nõ ſolũ eſt ſignificatiuũ ðᷣ etiã cauſa tiuũ. Itẽ geneſta eſt ſapoꝛis amari:qꝛ.I. petm̃ cõſcientiã amaricat ⁊ inſuꝑ vt dictũ E iducit amaritudinẽ pene fequẽtis. Itẽ geneſta eſt nigri ſeminis:qꝛ plerũq; pecca tũ inducit ⁊ relinquit infamie denigratio⸗ nem.. Ael nigra ſemina ſũt exempla defoꝛ ⸗ mia ex quibꝰ alij nigri ⁊ defoꝛmes pctõꝛes generãtur. Item peccatũ moꝛtale ĩ coꝛde Feneratũ ertinguit oĩa merita ⁊ oẽs virtu es foꝛmatas: vñ aſſimilat᷑ cuidaʒ lactuce ſpõte naſcẽti q̃ dicit᷑ capꝛia. de q̃ dicit Mli nius:ꝙ ſi in meri ꝓijciat᷑ omnes piſces qͥ in vicino ſũt moꝛiunt᷑. Mare eſt autem coꝛ humanũ in qð ſi peccatũ ingredit᷑ oĩa me⸗ rita ⁊ virtutes occidit.vñ Jaco.j. Mecca⸗ tů cũ conſummatũ fuerit generat moꝛtẽ.ſ. virtutem anime. Itẽ licet peccatũ anime habeat in ſe quãdã trãſitoꝛiã dulcedineʒ: tñ multa mala in anima facit. Cuius exem plů apparet in piro maturo:qð habet ĩ gu ſtu quandã aquoſã dulcedinẽ:tñ eius ſub Rantia eſt frigida ⁊ ſicca ⁊ ſtiptica:ſic pec⸗ catum haber dulcedinẽ aquoſaʒ.i.delecta tionem trãſitoꝛiã. Aquoſũ enĩ ⁊ humiduʒ tito fluit et faciliter trãſit:tñ poſtea pecca ⸗ tũ infrigidat in anima caloꝛẽ charitatꝭ ex ⸗ tinguẽdo.deſiccat humoꝛẽ gratie vel deno Lionis conſumendoꝛet cõſtipat ſoꝛdes ↄſci entie derinẽdo:vt.ſ.petĩ ĩductũ nec facili ter de coꝛde ꝑ penitẽtiã emittat̃. Itẽ pec⸗ tat aſſimilat᷑ poꝛro:qʒ poꝛruʒ nimis jepe
eomeſtũ vt diẽ Plinlꝰ iſlatiʒes generat: qð ꝑtinet ad ſuꝑbiã q̃ aĩoſ tumidos facit.
Ptẽ ſitim generat: qð ptiet ad auariciã qᷓ̃ ſitim.i.ardoꝛẽ habẽdi inextinguibilem gi⸗
gult⸗ Itẽ ſomnũ ꝓuocat qð̃ ptiet ad gcci 1ã q̃ᷓ pigros ⁊ ſomnolẽtos reddit.Itẽ ati
es oculoꝝ hebetat:qð ꝑtinet ad inuidiaʒ:
Ecci.xiij. Meqᷓ; oculꝰĩuidi. Itẽ ſanguiẽ inflãmat:qð ptinet ad irã qᷓ ſãguinẽ eirca coꝛ accẽdit: vt dicit Dama.Itẽ venerẽ ſti ⸗ mulat.i.luxuriã eyxcitat. Itẽ vẽtrẽ mollifi⸗ cat:qð põt referri ad gulã: qꝛ guloſi circa ventrẽ inliſtũt ⁊ ſibi mollia ⁊ delicata que rũt. tẽ peccatũ aſſimilat᷑ rhãno:q̃ ẽ her· ba a pᷣncipio mollis:ſʒ quanto plul treſcit tãto durioꝛ fit ⁊ in acutioꝛẽ aculeũ indure
ſcit. Sic peccatũ a pᷣncipio vider᷑ ſuaue:ſed
poſtea quãto plus creſcit plus ĩ eo ĩdura⸗ tur:⁊ in fine per illud aculeꝰ eterne pũctio nis inducit᷑. Itẽ rhãnus vt diẽ̃ Joſeph? wꝛiũ hʒ igneʒ ex ſe ꝓferre. Nam et? foli poſtqᷓ; cadũt ⁊ deſiccant᷑ multe ſiccitatis cuiuſdã vnctuoſitatis eſſe dicunt᷑. Ideo qñ adeſt foꝛtis imp̃ſſio caloꝛis ſolarirham nus facile infammat᷑.Cuiꝰ occaſiõe vici/ na ſepe nemoꝛa icẽdunt᷑. Silr peccatũ pꝛo fert ex ſe ignẽ.i.inoꝛdinatũ ardoꝛeʒ:ita ꝙ folia eiꝰ.i.cogitatiões vł delectatiões pet cati poſtq; ceciderũt in cõſenſũ opꝑis tunt deſiccant᷑ ab hũoꝛe g̃e:⁊ efficiunt᷑ vnctuo ſe.i.jubꝛice:qꝛ vnctuoſa lubꝛica ſũt: ita ꝙ ad foꝛtẽ impꝛeſſionẽ ſiue feruoꝛeʒ tẽtatiõis facile apetitꝰ hoĩs inflãmatur ⁊ omnes vires aie incẽdunt᷑:⁊ etiã oẽs coꝛpoꝛiſpar tes: Zudiẽ.ix. Egrediat᷑ ignis de rhãno ⁊ deuoꝛet cedros libani. Itẽ peccatũ aſſi⸗ milat᷑ ſalici. Mꝛimo rõne augmẽti:qꝛ ci⸗
to creſcit.vñ dicit Iſið.qꝛ cito in altũ ſalit.
Si peccatũ homis bꝛeui tꝑe multũ creſcit: qꝛ ᷣm Brego.petĩ qð ꝑ pẽ̃itẽtiã nõ dilui⸗ tur:mox ſuo põdere ad aliud trahit.ſiẽ ex crapula naſcit᷑ luxuria ⁊c̃. Secũdo rõne ligamẽti:qꝛ ſalicibꝰ vtunt᷑ homies ad ligi dũ vites:ſic pctã ligãt mẽtẽ:Eſa.v. Qa⸗ ſi vinculũ planſtri peccatũ.¶Tertio rõne impedimẽti: qꝛ ſemẽ ſalick ðꝛ hãc virtutem hahere vt ſi qͥs illð in poculo hauſerit ge⸗ nerare nõ poterit: vt idẽ Iſið. diẽ · Sic per⸗ catũ ĩpedit ne opa meritòꝛia hõ gignere.i· facere poſſit. Sumꝰ aũt nos pᷣncipia nroꝝ opeꝝ quẽadmodũ natoꝝ.i.filioꝝ ꝛſiẽ dict
Vbs in Ethᷣ⁊ iõ opa nra fiijs cõparãt
—

De vegetabilibus ⁊ plantis
MQnarto rõne fundamẽti:qꝛ oĩs ſalix tã to eſt in ramis fecundioꝛ:qᷓ;to eſt terreſtri Ppinqoꝛ. tem ſalices ſi binis pedibus a terra putent᷑: coarcent᷑ ne in altũ ereſcãt: ſed in latitudinem ſe diffundũt. Sic pctõ ;to mag rebus terrenis appꝛopiquat p affectionẽ ⁊ occupationem:tãto magis in petĩs abũdat. Item ꝗᷓſi ſalix duoꝝ pedum eſt petĩ oꝑis vſq; ad delectatiõis ↄſenſũ: pnta ců hoino ↄſentit ĩmoꝛari in ipᷣa dele ⸗ ctationecogitationis. Vũc tñ lʒ nõ aſcen ⸗
dat vlterius ꝑ ↄſenſum opis:tñ dũ ꝑmo⸗
roſe cogitationis ↄſenſum in ip̃a delectati onis latitudine ſe diffundit:pctm̃ moꝛtale cõmittit. Muito rõne detrimẽti:qꝛ ſalix ex antiqtate tempis patit᷑ detrimentũ pu ⸗ tredis. Maz poſtq; antiq̃ fit cito putreſcit ⁊a medulla putreſcere ĩcipit. Añ ſepe duʒ exterius viridis videt᷑ ⁊ pulchꝛaꝛiĩterius ẽ vacua caua ⁊ putridaꝛin cuiꝰcauitate ſe⸗ pe latẽt aĩalia venenoſa.vñ iuf̃ ſalices doꝛ mireres eſt ꝑiculoſa. Sic cũ aliqͥs diu ↄti
nuat pmanẽs in prtõꝛputreſcit ꝑ oĩmodã
Coꝛruptionẽ malicie:quã Iʒ hypocrita co⸗ neẽ exterius coopꝑire:tñ ab interioꝛibꝰeaʒ nõ curat abijcere. Et ideo lʒ exterius ipfe liqũ appareat iuſtus:ĩterius tñ eſt vacuꝰ a Vtute:cauus cupiditate:⁊ putricꝰ mali⸗ gnitate.i.malicia coꝛruptus.&ñ in eꝰcon tauitate. i.coꝛdis cupiditate:ſunt aĩaliave nenoſa.i.ↄceptiones ⁊ deſideria frandulẽ ta ⁊ ꝑiculoſa: ꝓpter q̃ piculoſum eſt iuxta os doꝛmire.i.de eis ↄfidere vel eis adhe rere. Itẽ pctm̃ aſſimilat᷑ ſpine:qꝛ qñ ſpi na caro vulnerat᷑:non recedit doloꝛ qᷓ;ᷓdiu ſpina totaliter non extrahit᷑. Sic quando eſt aĩa pctõ vulnerata ſemp moꝛdet᷑ ⁊ cru⸗ tiat qᷓ;diu ipſum pctĩ in ↄſcĩa detinet.Et ideo neceſſe eſt vt ꝑ pnĩam extrahat᷑. Caplm:„LIII Ena inferni aſ- imilat rhãnoꝛ vt dic̃ Sloſa ſupꝑ
ð.qꝛ rhamnus ẽ herba mui⸗
„ tñ dura nodoſa ramoſa ⁊ ſpinoſa. IMam fo
lia hʒ aculegta:ſpinis acutiſſimis in lateri bus ↄſita. Silr pena inferni eſt dura ꝓpt̃ uã acerbitatẽ:nodoſa ꝓpter ſuã indiſoln bilitatẽ. Mã nodus foꝛt ligni eſt qjſi indiſ⸗ olubil. Añ ſignat illã indiſſolubileʒ
xintermĩabilẽ:qꝛ dãnatus ſit nũqᷓ; abſol⸗
ut̃ a culpa:nec ſic a pẽ.
Itẽ eſt ramoſa
ꝓpter penaꝝ multiplicitatẽ:⁊ ſpinola ſiue aculeata ꝑ ſubtilitatẽ:qꝛ ſiẽ ſpine ſubtiles ⁊ aculeate penetrãt:ſic ille pene penetrãt intima aĩe. Sʒ miſer ille pctõꝛ dů eſt ſ ſpi⸗ nis pctĩ anteqᷓ; aduertat ꝙ ducãt eum ad
durioꝛes ⁊ maioꝛeſ aculeos rhãni.i.pene ĩ
ferni ꝑmittit ſe a pctõ totaliter abſoꝛberi: m illud Mp·lvij. Mꝛiuſqᷓ; intelligerent ſpie veſtre rhamnũ licut viuẽtes:ſic in ir abſoꝛbet eos. Caplm? LV
Enitentes aſſi
p milant᷑ arboꝛibus medicinalibꝰ ſiue aromaticis. Et ẽ cauſa aro⸗ maticitatis in arboꝛibus: vt di Albuma ⸗ ſar terre ſubtile cõmixtuʒ aqueo ſubtili. Tanqᷓ; ð arboꝛes aromatice ⁊ mediciales ſunt hoiĩes penitẽtes:qꝛ pnia hʒ medicina les vtutes ad curanduʒ aĩaꝝ lãguoꝛes.i. vitiũ.⁊ in iſtis eſt ſubtile terreũ.i.attenus tio carnis bñ cõmixtũ ſubtili aqueo.i.cõ⸗ pũctioni coꝛdis. Illi aũt in qͥbus hec defi ciũt.ſ.maceratio carnis ⁊ cõpũctio coꝛdis nõ ſunt aromatici.i.vere penitẽtes. Et nd⸗ ta ꝙ arboꝛ aromatica hʒ aromatici⸗ tatem in coꝛtice:aliqñ in foꝛeꝛaliqñ in fru ctu:vt ptʒ in cinamomo qð eſt coꝛtex: ⁊ in mace q̃eſt flos:⁊ in muſcata q̃ eſt fructus. Sic pniaʒ qͥdã habẽt tĩ in coꝛtice.i.in ex⸗ terioꝛi oñſione:qͥdã tĩ in foꝛe.i.in ment? affectione:qͥdaʒ in fructu.i.opis executio ne. Itẽ penitẽtes aſſimilant᷑ malograna te. Meimo ppter augmentü. Wã maloqᷓ nata.ſ.arboꝛ plus in latũ qᷓ; in altũ ſe dif⸗ fundit. Sic penitẽs dʒ eſſe humil nõ vtqᷓ⸗ rat creſcere in altitudinẽ dignitatꝭ:ſʒ in la titudie charitat?. Mõ.cxviij. Ambulabã in latitudine. Scðo ꝓpter impedimẽtũ: qꝛ maxie impedit a frigoꝛe. Eſt em̃ arboꝛ frigoꝛis impatiẽs.&ñ in pꝛuina cito pere⸗ unt floꝛes eiꝰ. Silr homĩ penitẽti maxime nocet frigꝰaccidie.Et ideo pꝛuina.i.negli⸗ gẽtia deſtruit floꝛes eius.i.bonas affectio nes. Tertio penitẽtes aſſimilant᷑ maloᷓ⸗ nate ꝓpter fructum:qꝛ q̃dã faciunt poma dulcia:qᷓdã acetoſa. Acetoſa ſunt frigida ⁊ ſicca. Dulcia vo calida ⁊ hñida.Et ideo dulcia magł ↄueniũt medicie:vt di Jſaac vetiã Diaſc. Quaſi aũt poma acetoja ſũt opa penitẽtis facta ex timoꝛe:ſʒ q̃ſi dulcia ſunt opa facta ex amoꝛe.⁊ iſta magt ꝓſunt ad ſanitatẽ aĩe. Ael acetoſa ſũt oꝑa hypo⸗

Liber ritaꝝ:dulcia vo ſunt oꝑa veraciter peni⸗ tentiũ. Diẽ̃ em ſido.ꝙ negãt medici coꝛ⸗ poꝛa ña malipunici cibo nutriri. Et dicũt gꝙ plꝰↄgruũt medicine qᷓ; coꝛpis alimẽto. In qͥ lignificat᷑ ꝙ penitẽs dʒ intendere ad anandũ mentẽ:⁊ nõ ad implendũ vel im⸗ pinguandũ ventrẽ. Itẽ penitentiũ affli ctio aſſimilat᷑ ſambuco:de qͥ; dicũt Plato Diaſco.⁊ Pliniꝰ ꝙ ſi coꝛtex eiꝰmedius ra dat᷑ verſus ſuꝑius:purgat ventrẽꝑ ꝑtẽ ſu perioꝛẽ:ſi vo radat᷑ verſus inferius pur⸗ gat ꝑ ptẽ iferioꝛẽ. Tũc aũt ſambuci coꝛteꝝ verlus inferiꝰradit᷑ qñ penitẽt! caro timo⸗ re infernal ſuplicij affligit᷑:qͥ timoꝛ duz a pctis reuoeat qᷓi a ꝑte inferioꝛi pur gat.ſʒ tũc verſus ſuꝑiꝰradit᷑qñ ſpe vel deſiderio pmij macerat᷑ ⁊ dů ſic carnẽ macerãdo ab ſtergit:penitẽs ſoꝛdes pctĩ q̃ſi a ſe purgat 9 pte ſupioꝛi. Tapim: LVI.
Enitẽtia aſſimi
p lat̃ arboꝛi.— ꝓpxẽ̃ arboꝛis generationẽ. Sunt em̃ ᷣm Ari⸗ No. in li. de vegetabilibꝰ ⁊ plãtl qͥnq; ſpẽs ſiue modi generatiõis arboꝛis ſiue plãte. Anẽ ex Iemie:aliꝰex putredie:tertiꝰex aqᷓ humoꝛe: q̃rtꝰex plãtatiõe:qͥntꝰex inſertio⸗ ne. In his deſignant᷑ qͥnq; q̃ ſumme valẽt ad generationẽ pnĩe.i.ad ↄuerſionẽ pctõ ⸗ ris Peimũ eſt vboꝝ dei auditio.⁊; deſi⸗ gnat in ſemĩe:qꝛ ſemẽ ẽ vbũvt ðꝛ Watth. iij. Scᷣm ẽ moꝛtl meditatio.⁊; deſignat᷑ in putredie:qꝛ ꝑ moꝛtẽ coꝛpꝰ in putredinẽ reſoluit᷑: Job.xvij. Putredini dixi pr̃ meꝰ es. Tertiũ ẽ elemoſynaꝝ largitio. ⁊ h̊ deſi gnat in aq̃ humoꝛe:qꝛ vt dicit᷑ Ecci.xxx. Ignẽ ardentẽ extiguit aqᷓ:⁊ elemoſyna re⸗ ſiſtit pctis. Quartũ eſt religionis ingreſ⸗ ſio.⁊ b deſignat᷑ in plãtatiõe qᷓ maxiĩe cõpe tit iuuenibꝰ. Pð.exliij. Quoꝝ filn ſiẽ no ⸗ nelle plãtatiões a iuuẽtute fua. Quintũ ẽ bonoꝝ ſoeietas ⁊ ↄgregatio. Mã qñq; pec cafoꝛ iuſto adiũctꝰ trahit᷑ ab eo ⁊ Auertit᷑: ⁊h deſignat᷑ in infertiõe: Apls ad Ro xj. Tu aũt cũ oleaſter eſſes inſertꝰ es in illet ſociꝰ pinguedis ⁊ radicis oline factus es. Scðo ꝓꝙxẽ radic infixionẽ. Mã arboꝛ vt dĩ Iſido.ab aruis nomẽ accepit:eo ꝙ fi ⸗ xis radicibꝰterre inherere ↄſuenit. Optet ergo ad h ꝙ arboꝛ fit firma vt radices eiꝰ in terra ꝓfundent᷑.⁊ qᷓ;to arboꝛ radicẽ ꝓ · fundiꝰ figit:tãto attrahit plꝰ humoꝛis.⁊ ſi
tertius fructificatura ſit płꝰ abũdat in folijs jru⸗ ctibus atq; ramis. Itẽ opoꝛtet ꝙ radices arboꝛis ip̃i terre cohereant ⁊ ↄglutinent᷑: vñ diẽ Ariſto.ꝙ lutũ vnctuoſuʒ ⁊ tenaꝝ ci to ꝓducit plantã:⁊ facit eã eſſe durabilẽ. Siẽ 8 arboꝛ ĩmobilit᷑ ꝑ radicẽ ẽ infixa ter re:ita pnĩa ꝑ hũilitatẽ ⁊ charitatẽ opoꝛtet ꝙ ſit ĩimobilit᷑ intixa aĩe ſine coꝛdi:⁊ pſeue rãter ita vt penitẽs pᷣterita mala plãgat:⁊ iteꝝ plãgẽda nõ cõmittat. Mꝛofundat᷑ au tẽ radix pnĩe in coꝛde ꝑ hůilitateʒꝛin qua qᷓ;to ꝓfundiꝰdeſcẽdit tãto de humoꝛe gfe plus attrahit:⁊ ꝑ eã maioꝛẽ copiã bonoꝝʒ opeꝝ ⁊ meritoꝝ ꝓducit.; ↄglutinat pnie radiꝝ coꝛdi ꝑ charitatem qͥ eſt glutinũ vn ctuoſum ꝑ quã cito pnĩa augeẽ᷑ pficit ⁊cõ ſeruat.vñ Apls ad Eph.iij. In charitate radicati ⁊ fundati. Tertio ꝓpẽ aĩe vege ⸗ tabił infoꝛmationem. Mã ᷣm Phm in ſu⸗ pꝛadicto libꝛo. In arboꝛibꝰ⁊ plãtis nõ eſt gĩa ſenſibilſiẽ in bꝛut. pter qð arboꝛes ⁊ plãte ſenſibilibus paionib⸗ nõ afficiun tur:qꝛ nec ꝑcuſſe ſentiũt:nec ſciſſe doleni: nec qñ cibant᷑ delectant᷑:nec ſpirãt:nec te ſpirãt:nec doꝛmiunt vel vigilãt:nec alijs paſſionibus ſubiacent q funt aĩe fenſitiut. Eſt ð in ip̃is arboꝛibus ⁊ plãtis infoꝛm⸗ tio ſolius vegetabił aĩe Fᷣm quẽã in eis gl⸗ neratio:cibatio: augmẽtatio:⁊ renouatio que oĩa cõpetũt ſuo mõ pniĩe. Mã pᷣmo ne⸗ ceſſariũ eſt penitẽti vt paſſiões ſenſitiuas vitioſas.f.⁊ inoꝛdĩatas a ſe oĩno remon at.ſ.vt ꝑcuſſus iniurias nõ ſentiat ꝑ impa tientiã⁊ ſciſſus vel laceratꝰvꝰbis nõ dole at ꝑ iracũdiã q̃.J.eñũ ad odiũ ſiue vindictũ inclinet:nec etiaʒ qñ cibat̃ in cibo delects tionẽ voluptatis:ſʒ folũ ſuſtentationeʒ ne ceſſitatis q̃rat Augꝰ.in lib.x.ↄfeſſio. Poc me docuiſti dñevt quẽadmodũ meditamẽ ta ita ⁊ alimẽta ſumpturꝰ accedã. Itẽnð debet ſpirare nec reſpirare.i.vel in ſeindi gnationẽ attrahere vel ex ſe furoꝛẽ emitte reteo mõ.ſ.quo dicitur de Saulo Accl ix⸗ Saulus adhuc ſpirãs minaꝝ⁊ cedis in di ſcipłos dñi ⁊c̃. Itẽ nõ dʒ doꝛmirep negli gentiã: nec etiã vigil eſſe ad cogitandã vl explendã maliciã. Sʒ dʒ in penitẽtibus ei ſe generatio virtutu ſiue bonoꝝ opeꝝ:ti batio lachꝛymaꝝ vel diuioꝝ verboꝝ aug mẽtũ laboꝝ ⁊ meritoꝝ:⁊ etiã reuocatio e uerſatiõis ⁊ moꝝ. Muarto ꝓꝙt fructuũ defectionẽ. Sůt eĩ q̃ãaʒ arbotes·ſ. d hůt

*„
—
———
8— —
** ———
„cnn
—
ngichnfn n ——„ Szußsm dous uz accdur: u uchcir ² u.nʒulst
Pppt defectũ hũoꝛis vnctuoſi qᷓ eſt materia fructuũ.his aſſimilant᷑ falſi penitẽtes qͥ habẽr ſolũ apparentiã frondiũ.i.exterioꝝ moꝝ ſ; nõvtilitatẽ fructuũ.i.veroꝝ opexꝝ. MPoſſent etiã ta libꝰaſſimilari qͥ hñt ſolum folia.i.verba ⁊ non fructꝰ.i.oꝑa ſiẽ docto res mali qͥ hñt doctrinã ſinevita:qð ẽ ꝓpt̃ abũdantiã amoꝛis mũdani ⁊ defectũ amo ris diuini. Quedaʒ vo arboꝛes ſunt qᷓ fa ciũt fructũ añ folia qð accidit ſiẽ diꝑbs ꝓpt᷑ abũdãtiã humoꝛis vnctuoſi:quẽ cuʒ
caloꝛ natural digeſſerit cũ auxilio caloꝛis
folaris cito ad maturationẽ adducit. Añ tat humoꝛ vnctuoſus abundans ꝓhibet humoꝛẽ aqͥſuʒ q̃ eſt folioꝝ materia ne aſcẽ dat añ fructũ in tali plãta. Iſt ſunt ſiles illi qͥ ſtudẽt bona oꝑa facere pᷣus qᷓ; bona verba docereꝛita vt bõa vita pᷣcedat bonã doctrinã. vł illi qͥ pᷣus intendũt opibꝰ acti ne vite qᷓ; refrigerid vel decoꝛi vite ↄtẽpla tiue ſiqͥdẽ ↄtẽplatiuoꝝ int̃ne meditatiões aĩaʒ decoꝛãt ⁊ vmbꝛe refrigeriũ pᷣſtãt ſiẽ ⁊ plãtaꝝ folia. Opa ãt actiue vite laboꝛioſa qdẽ ſũt ſʒ tñ fructuoſa.vñ actiue vite meri ta fructibꝰcõpant᷑.⁊ iõ taleſſi habeãt abũ dãtiã hñoꝛis vnctuoſi.i.cõpaſſiõis ⁊ pie ⸗ tatꝭ:⁊ caloꝛis natural.i.amoꝛis ꝓximi ad quẽ etiã natura ĩcliat:extũc a caloꝛe ſoł.i. amoꝛe xp̃i citiꝰefficiunt᷑ ĩ vita actina ꝑfecti ł fructꝰ bonoꝝ opeꝝ.⁊ iõ poſtea ↄgruẽtiꝰ ꝓducũt folia verboꝝ. Quedã tñ arboꝛes
ſůt q̃ ſił ꝓducũt fructꝰa folia:ſiẽ ille q̃ pᷣdi ctos hũoꝛes hñt.ꝓpoꝛtionabiles.qbꝰſiles
ſunt illi qͥ in hũoꝛe mẽtt deuote ⁊ in hũoꝛe aqͥſo ſalubꝛis ſcie poſiti abũdãteſ ſil dicũt ⁊ faciũt: Actl.j. Cepit ihs facere ⁊ doce ⸗
re. Sũt etiam ⁊ alie q̃ qã arboꝛes que citiꝰ — cũt folia qᷓ; fructꝰ:⁊ hᷣ ꝓpt᷑ abũdãtiã U
oꝛis aquei ⁊ defectuʒ hũoꝛis vnctuoſi: qꝛ caloꝛ hũoꝛẽ aqueũ citiꝰattrahit ad locũ
ꝓductiõis folioꝝ qᷓ; vnctuoſuʒ ad ꝓducti
onẽ fructuũ. Silr illi qͥ hñt multã jcĩam ⁊ puã deuotioneʒ facili⁊ citiꝰ dicũt vᷣba qᷓ; ducãt opa. Itẽ pnĩa ĩterioꝛ ſi ſit cũ de⸗
bita pᷣꝑatiõe ⁊ moderatiõe ⁊ exercitatione
purga ⁊ ſanat aĩaʒ:cuiꝰ exẽpiũ appet ĩ el eboꝛo qͥ a uuio vbi naſcit ſic eſt dicꝰ:qꝛ ðꝛ hr̃e Vtutẽ mẽteʒ motã reducẽdi ad ſani tatẽ. tẽ purgat coꝛpꝰ:qꝛ lignũ qð radi⸗
es bʒ albas hůũoꝛes flegmaticos purgat:
2De vegetabilibus? jolñ folia ⁊ nõ fructꝰ qð accidit ppt abun dantiã hũoꝛis aqͥſi qͥ ẽ materis folioꝝ. Et
—
plantis
lignũ o qð radices hʒ nigras purgat cs lerã nigrã:ſʒ tñ nullꝰ dʒ eo vti niſi pus ma teria digeſta ſit ⁊ tẽꝑata ⁊ tũc etiaʒ cũ cau tela:qꝛ vᷣtus eiꝰnimis ẽ intẽſa ⁊ pᷣcipue ra dix alba multũ laxat ſupiꝰ ⁊ inferiꝰ. Añ ſe pe nimia virtus elleboꝛi ẽ moꝛtꝰ ĩductiua. Item dz qͥ accepit elleboꝝ ſe mouere⁊ a ſomno abſtiere: vñ Ipoẽ.diẽ̃: Si vis elle⸗ boꝝ ducere moue coꝛpꝰ ne ſomnꝰ accedat. Silr pnĩa ad h̊ vt aĩaz in pctõ deſipienteʒ ⁊ inſanientẽ ad debituʒ ſenſum reducat ⁊? purget a coꝛruptꝰ ⁊ ſuꝑ fluis hũoꝛibꝰ.i.af⸗ fectionibꝰopoꝛtet pᷣcedere interioꝛẽ dige⸗ ſtionẽ ⁊ pᷣparationẽ in feruẽti ↄtritione ſi⸗ ne q̃ pnĩa exterioꝛ nõ ẽ valida. Itẽ opoꝛ⸗ tet in exterioꝛi pnĩa vti cautela ⁊ modera⸗ tione. Debet em̃ atteri ſʒ nõ occidi ꝑ ĩmo⸗ deratã afflictionẽ. Itezʒ opoꝛtet mouere coꝛpꝰin bonoꝝ opeꝝ exercitatiõe ⁊ a ſom⸗ no negligẽtie ⁊ ocij abſtinere. Iteʒ pnĩa aſſimilat myrrhe. Pꝛimo rõne eminen⸗ tie:qꝛ myrrha ẽ arboꝛ in arabia vt dit̃ Iſi do.qͥnq; cubitꝰ alta in q̃bꝰacciꝑe poſſumꝰ qͥnq; pnĩe gradus.pᷣmus eſt in ↄtritione: ſecũdus in ↄfeſſione:tertius in oꝛõne:q̃r⸗ tus in elemoſynarum largitione:quintus in ieiunij afflictiõe. Et iſti tres vltimi gra⸗ dus ꝑtinent ad ſatiſfactionem. Secũdo rõne effluentie:quia de arboꝛe myrrhe ef fluit gutta amara multũ aromatica: ⁊ iſta vocat᷑ myrrha.⁊ vt dicit Plinius illa gut ta— ꝑ ſe manat non expᷣſſa magis eſt pᷓ⸗ cioſa:⁊ minus vtiq; valet illa que de coꝛti
ce pᷣcioſo ẽ abſtracta.hec ergo amara gut
ta eſt compũctionis lachꝛyma ex contritio
nis amaritudine ꝓcedẽs.lhec eſt deo mul
tum odoꝛifera: hᷣm illud Ecci.xxiij. Qna
ſi myrrha electa dedi ſuauitatem odoꝛis.
Item eſt multũ aromatica.i.medicinak: Exoð.xxx. Sume tibi aromata myrrhe pᷣ⸗ me. Pabet em̃ hec myrrha virtutẽ diſſol⸗ uendi ⁊ ↄſumendi quaſi equaliter:⁊ etiam ↄfoꝛtandi. Et ſimiliter penitent is lachꝛy⸗ ma amara diſſoluit peccata:conſumit ma⸗
la deſideria:⁊ confoꝛtat coꝛda debilia.ſed
illa eſt ꝑ ſe expᷣſſa que eſt voluntaria ⁊ nõ coacta:⁊ talis penitentia eſtvalida:nõ au tem illa quã ſolus metus ſeu coactio cau⸗
ſat. Tertio rõne efficacie:qꝛ myrrha h
virtutẽ ↄſeruãdi toꝛpa moꝛtua ex ea pun⸗ cta imputrida ⁊ ĩcoꝛrupta. Silr pnia moꝛ⸗ tificatos coꝛpoꝛe:ſed ſpũ viuificatos con⸗
q

tempate. i · diſcrete. te ſin cauli. Peimo rõne trãſplantationis:qꝛ
in huius ſignü venit Micodemus ad coꝛ⸗ us p̃i moꝛtu ferẽs mixturam in vrrhe: ho b.xix. FItem pniĩa aſſimilat᷑ nuciq̃ qͥ⸗ dem exterius hʒ duꝝ ⁊ amaꝝ coꝛticẽ:⁊ in⸗ terius hʒ nucleũ duicẽ ⁊ vtilem. Añ his q́̃ tempate cõplexionis ſunt ⁊ nucibꝰtempꝑa ⸗ te vtunt᷑ ꝓficiũt:qꝛ omiĩbus cibis veneno ſis obſiſtũt. Et filr eſt de pnĩa:qꝛ qᷓ;uis eiꝰ oꝑa exterioꝛa videant᷑ dura ⁊ penoſa: vt ieiunia ⁊ hmõi:⁊ interius etiã reqͥrat ama
ritudinẽ ↄtritionis:tñ ↄſcĩa ꝑ ipᷣaʒ purga
ta inuenit᷑ fructus eius dulciſſimus ⁊ effi⸗ caciſſimus ad reſiſtẽdum omni cibo vene ⸗ noſo.i.pctõ dũmodo exterioꝛibus opibus pnĩe: vt abſtinẽtia ⁊ hmõi penitẽtes vtãt Item pniĩa aſſimilat
opoꝛtet caules tranſplantari vt poſſint in ſuo eſſe ꝑfici. Sic pctõꝛẽ opoꝛtet tranſferri de ſtatu culpe ad ſtatũ iuſticie ꝑ tranſplã⸗ tationem pnie vt poſſit ſpũali ꝑfici. Se cũdo rõne decoctionis. Vpoꝛtet eĩ cau⸗ les coqͥ ⁊ elixari:in q̃ decoctõe lʒ materia:
id eſt cauliũ ſu bſtãtia ſit minus bona cuʒ
ſit groſſa ⁊ dura ad digerendũ. Jus tñ ip⸗
ſoꝝ caulium eſt colatiuũ:ventriſ humecta
tiuũ ⁊ laxatiuũ: ſed ſubſtãtia ſine iure eſt
„ſtipatiua. Sed multum de ip̃oꝝ malicia
tollit ſi illa aqua ꝓijciat᷑⁊ in alia decoquã tur:⁊ optime pinguedine condiant᷑: vt di⸗
tit᷑ in dietis. Sic etiã in pnĩa neceſſarium
eſt decoctionem peccatoꝝ fieri ꝑ contritio nis feruoꝛem. Et qᷓ;tumcũq; peccata de ſe groſſa ſint ⁊ dura:ius tamen.i.compũctio tp̃oꝝ peccatoꝝ lachꝛymoſa ⁊ feruida ẽ mẽ tis laxatiuum ⁊ purgatiuuʒ. Ande caulis fubſtantia ſine iure.i.memoꝛia peccati ſi⸗ ne compunctione potius eſt conſtipatiua: id eſt induratiua ad peccatum retinenduʒ qᷓ; ad emittendum ꝑ confeſſioneʒ. Et ficut ad tollendum caulium maliciaʒ fit dupler elixatio:ita ꝙ aqua pᷣme elixature ꝓijcit᷑: ita ad tollendum maltciam peccatoꝝ du⸗ plex fit in penitente compunctio:quia pꝛi ⸗ ma ꝓuenit ex timoꝛe pene:ſecunda autem ex amoꝛe iuſticie:⁊ hec eſt ꝑfectioꝛ. Ande adueniente ſecunda pꝛima Pijcit:quia ꝑ⸗ fecta charitas foꝛas mittit timoꝛem: vt di ⸗ cit.j. Joh.itij.ſed debet addi optima pin/ guedo ſcʒ contemplationis ⁊ oꝛõnis deuo tio. Vertio rõne electionis:quia canles
—
gin Riber
ſeruat a coꝛrupione ⁊ putredine peti · Añ
tertius debent eligi ⁊ aceipi magis teneri.⁊ mello res efficiunt᷑ qñ a pꝛnina pᷣmitꝰd ecoquun⸗ tur:qꝛ dum caloꝛ ad caulium intima reno cat᷑:mekius ſubſtantia eoꝝ digerit᷑ ⁊ molli oꝛ ⁊ ſapidioꝛ inuenit᷑. Similiter illi penitẽ tes ſunt magis electi qͥ ſunt magt teneri.i. mollioꝛes ad flendum: vel ad amandũ vł compatiend um. Welioꝛes etiam ⁊ feruen tioꝛes efficiunt᷑ qui pᷣmo a pꝛuina.i.ab ad⸗ uerſitate mundana ⁊ a tribulationum ve⸗ hementia ſunt tacti ⁊ excocti:quis mala q̃ nos hic pᷣmunt ad deũ nos ire compellũt: vt dicit Sregoꝛius. Item penitẽtia quã⸗ to aſperioꝛ tanto magis valet ad frangen/ dum coꝛda dura ⁊ ad expeltendũ veneno ſa diabolt tentamẽta. Cuius exemplũ ap ⸗ paret in paliuroꝛqͥ qᷓ;uis ſit crudus aſper⸗ rimus ⁊ ſpinoſus:tamen hʒ quedam capi tella ſpinoſa in qͥbus ſunt ſemina ad calcu lum frangendũ:⁊ contra moꝛſus venena ⸗ tos valentia: vt di Diaſco. Item pnia eſt ſilis arboꝛi aloes:que eſt arboꝛ aroma tica in India naſcens: vt diẽ Pap̃. Pii mo eĩ aloes eſt arboꝛ guſtuſ amaricatiua: qꝛ lʒ lignũ eius ſit aromaticũ:tamen gu⸗ ſtus eius eſt ſubamari ſapoꝛis.Mot auteʒ pniĩe competit rõne contritionis que ama⸗ ricat guſtũ anime ex ip̃a recognitione cul ⸗ pe:Eſa.xxx viij. Recogitaui tibi oẽs ã̃nos meos in amaritudie anime mee. Mꝛouer. vij. Aſpſi cubile meũ myrrha ⁊ aloe.hoc cubile eſt ↄſcĩa quod eſt aſpergendũ myr⸗ rha.i.amaritudie ex mẽoeia culpe:⁊ aloe: id eſt amaritudine ex ↄſideratione offen ⸗ ſe. Secundo aloes oꝛe maſticats eit ce⸗ rebꝛi ĩmutatiua.Mam odoꝛ eius tũc maxi me ſentit cum oꝛe maſticat᷑: quia tũe odoꝛ æromaticus ſtatim cerebꝝ tangere videt. Tunc aũt peccatũ ꝑ penitentiaʒ maſticat quando oꝛis ↄfeſſione diligenter ⁊ aperte narrat᷑.⁊ tunc ip̃ius confeſſionis ↄdoꝛe ⁊ vigoꝛe cerebꝝ immutat᷑:dum ex eius reſo lutione ↄfitentis facies lachꝛymis irriga ⸗ tur:debet eĩ confeſſio eſſe lachꝛymabilis · Tertio aloeg eſt humoꝛis deſiccatiua. Eſt em̃ vt dicit᷑ in platone ealida ⁊ ſicca · Et hoc pnie competit rõne abſtinentie per quã humoꝛ luxurie ĩ coꝛꝑe areſeit:⁊ amoꝛ ſpñalis in mẽte accẽdit᷑ ⁊ caleſcit. Quar to eſt aloes odoꝛis emiſſiua.Eſt etem̃ odo ris ſuauiſſimi atq; fumiꝛcuiꝰ ꝑticula loco thyniamat! in altaribꝰ gqolet. Et hoc cõ̃⸗

8—
**
72. E*
——
bʒ p̃rias· ſ.laxatiu Ram larat ey caliditate ⁊ amaritudie:ita reſtrĩ
petit pnĩe rõne oꝛõnis:qꝛ cum pure ⁊de⸗ udte oꝛat᷑:quaſi quidaʒ fumus? odoꝛ ſua⸗ uiſſimus deo miniſtrat. Huius ergo pticu la ᷣma eſt oꝛõ mentalis:qꝛ alid eius purs eſt oꝛõ vocalis. Pꝛima ergo pticula dum in altari coꝛdis feruent᷑ inmolat ꝛex ea ip ſe deꝰ velut ex ſuauiſſimo thymiamate re⸗ creat. Quinto eſt aloes coꝛꝑis ↄfoꝛtati⸗ ua. Mam lignum eius ſtomachum ↄfoꝛtat ⁊ vinum decoctionis eius bibitum debili⸗ tatem coꝛdis ⁊ cerebꝛi maxime iunat. Silr
pnia confoꝛtat ſtomachum anime.i.mentẽ
ad ſuſcipiendũ ⁊ retinendum cibum ſpũa lis doctrine. IZtem vinuz decoctionis.i.
feruoꝛ confoꝛtat coꝛ debile ad largã datio
nem coꝛpalis elemoſyne. Lõfoꝛtat etiaʒ ce
rebꝛñ ad emiſſionẽ abundãtis lachꝛyme:
vel ↄfoꝛtat cerebꝛũ.i.ſenſum ad cautelam
⁊ diſcretionẽ ↄſcie. Item pnĩa aſſimilat᷑
abſinthio. Pꝛimo qꝛ abſinthiuʒ hʒ vir ⸗
tutem amaricatiuam.Eſt em̃ tante amari⸗ tudinis ꝙ etiaʒ ip̃m mures ⁊ vermes hoꝛ⸗
rent.Et hinc eſt ꝙ libꝛos ⁊ pãnos a vermi bus ⁊ muribus tutos ſeruat ſi qͥs cum eis in ciſtula ſug abſinthiũ ponat: vt dic Dia⸗ ſco. Sic in coꝛde penitentis dʒ eſſe ↄtritio gmariſſima.Et hec ẽ q̃ repellit mureſ ver
ſes. Mnres ſünt tentationes diabolice: vermes remoꝛſusↄſcie quos remouet ⁊ ex
tinguit Amaritudo pnie. Secundo qꝛ bʒ
abſinthiũ virtutem laxatiuã.ſ. ꝓpt᷑ calidi
tatem ⁊ amaritndinẽ. Ande ſi inuenit ma ⸗
teriam digeſtã eam diſſoluit ⁊ expellit. Et hot competit ↄfeſſioni penitentis: qꝛ ex ca
liditate. i. feruoꝛe ⁊ amaritudine ↄfitentig ip̃a ↄfeſſio hʒ virtutem laxatiuam.i.emiſſi
nam ⁊ purgatiuã peccati:qꝛ culpã quaʒ ꝑ
ↄtritionẽ inuenit: iã digeſtam.i.ad purga tionẽ ⁊ eiectionẽ paratã dũ ↄfitet᷑ emittit xeijcit. Tertio hʒ virtutẽ reſtrictiuã.di eit em̃ in Platone ꝙ abſinthiũ virtutes aratiuã ⁊ oſtrictiuã. Mam ſiẽ
git ex ponticitate ⁊ groſſicie ſubſtãtie ſue. vñ ſi materiã compactã innenit cõpactio⸗ rẽeã facit. Hoc aũt competit pnĩe rõne ſa tiſtactionis p quã dũ peccatoꝝ materie ⁊ cauſe ſubtrahunt᷑ꝛab iis pctis penitens reſtrigit᷑. Eſt em̃ ſatiffactio ᷣm Tugt.pec ⸗
toꝝ cauſas ercidere:⁊ eoꝝ ſuggeſtiõibꝰ Zir⸗ bbere. Item pnia 4
iti imilat᷑ be he deſt berba cqnis. Mꝛio ꝓpter colo⸗
*
De vegetabilibus ⁊ plantis
ris eieinns em̃ ſpẽs ẽ duplex. vnn eſt alba:⁊ alia nigra. Muaſi autẽ pnĩa al⸗ ba eſt pnia innocentiũ:ſi ohis baptiſte. Sʒ q̃ſi nigra ẽ pnia pctõꝝ:ſi marie mag⸗ dalene. Atriuſq; tñ bethe ſuccus naribus
inſtillatus vt dic Diaſco.caput purgat:qe
vtriuſq; pnievtus mentẽ purificat:ſiue a venialibus vt pnia innocentiũ:ſiue a moꝛ
talibꝰ ſicut pctõꝝ vel vna ðſeruãdo a cul⸗ pe defectione:alia expiãdo a culpe ↄtagio ne. Scðo ppi vtutis efficaciam.Eſt em̃ eius vᷣtus in humoꝛe in frõde ⁊ in radice. In humoꝛe ſiue ſuccoẽeius vtus ad ↄſer uandũ capillos:vt diẽ Diaſco. Sic ⁊pnĩe virtus ⁊ lachtyma capillos capitis/t. Vru
tes inẽtꝭ repat pditas ⁊ ↄſeruat habitas.
n frõde vo eſt virtus:qꝛ folium eius tů⸗ ſum ⁊ moꝛbo appoſitũ ignem ſaluaticũ ex⸗ tinguit. Quali em̃ bethe folia lunt diuer⸗ ſu pnĩe opa: vt ieiuniuʒ:elemoſyns:⁊ oꝛ ·
Ignis aüt ſaluaticus ẽ ardoꝛwitioꝝ: ſiue
auaricie quẽ extinguit elemoſyna:ſiue iu⸗
xurie quẽ extinguit iciuniũ:ſiue abiectio⸗
nis ⁊ ſuphie quẽ extinguit oꝛõ mentẽ hu⸗
miliãdo. In radice vo eſt vtus:qꝛ ſic diẽ
Ariſto, ſup radiceʒ bethe ſi ⁊ ſuꝑ caulem põt inſeri ſurculus:qͥ coœꝛroboꝛat radicẽ in arboꝛẽtranſmutat. Radix bethe.i.initi um pnie ẽ timoꝛ:qꝛ pnĩa ex timoꝛe gignit᷑⸗ In qᷓ radice ſi urculus amoꝛis iſerat᷑.ſ.vt timot penitẽtꝭ ſit cũ amoꝛe charitat ꝓficit penitẽs in magnã arbꝛẽ.i.in viꝝ ꝑfectũ.
em pnĩa aſſimilat᷑ cimino. Mꝛio rõ ne cõplexlonis:qꝛ ᷣm Wacrũ ⁊ Perſiũ: ciminũ eſt calidũ ⁊ ficcũ in ſecũdo gradu. PMnĩa eij eſt caiida ⁊ ſices:qꝛ ꝑ cõpũctio⸗ nẽ incendit mentẽ:⁊ ꝑ abſtinentiaʒ deſic⸗ cat carnem: ⁊ vtrũq; eſt in ſecũdo gradu. Pꝛimus em̃ Idus ſiue reſpectus eſt ꝓpt᷑ ſatiſfactionẽ peti. Secũdus ꝓpt᷑ cautelaʒ futuri. Secũdo rõne decoloꝛationis:qꝛ nimius vſus ſiue frequẽtia eius vt dicunt Diaſco. ⁊ ⁊MPlinius faciei diſcolo⸗ rationẽ inducit:qꝛ,ſ.p indiſcretã pniĩaʒ ſi⸗ ue abſtinentiã coꝛpus ifirmat᷑ ⁊ facies dil coloꝛat᷑:⁊ palleſcit facies coꝛpis ꝓpter di minutionẽ calidi fanguĩs ⁊ etiã facies aĩe ꝓpter diminutionẽ feruoꝛis. Tertio rõ ne opationis.ſ.qm̃ ciminũ hʒ virtutem fu molitatis ſubtiliatiuã ⁊ digeſtionis ↄfoꝛ⸗ tatiuð. Mð facit pnĩa dñ ꝑ abſtinentiam trahit ſupnuitateʒ cibi ⁊ potus q̃ ptinẽt

ad vitiũ gule. Itẽ habet virtutẽ ventoſi tatis ſubtiliatiuã:⁊ inflationis ventris re ſtrictiuã.Qð competit pnĩe inqᷓ;tũ ventũ vane gloꝛie ſubeiliat.i.annihilat ⁊ ĩflatio⸗ nem ſupbie fugat. Itẽ doloꝛẽ ſtomachi mitigat qð cõpetit penitẽtie inquãtũ miti gat irã. Ptẽ habet virtutẽ cũ baccis lau ri frigidi reumatis curatiuã.Et hoc cõpe⸗ tit penitẽtie inquãtũ expellit frigidũ hño rem accidie. Jtem hz virtutẽ ſanguinis coagulati in oculo mixtũ in cera můũda diſ ſolutiuã. Qð competit pnĩe inqᷓ;tũ refre⸗ nat luxuriã:cuius impudicitia maxime in oculis ↄgregat ⁊ oſtendit᷑. Itẽ hʒ vir⸗ tutem liuoꝛis carnis cũ cera bene mixtum ⁊ ſepe appoſitũ totaliter ablatiuaʒ. Et hoc hʒ pnia tollit liuoꝛẽ inuidie. Itez hʒ virtutẽ fauciũ ſanatiuã. Qð competit pnĩe inqᷓ;tũ ſanat vitiũ anaricie. Sũt em̃ auari quaſi quedã fauces inſatiabiles q̃ᷓ⸗ rũ doloꝛ ⁊ eruciatus eſt:qꝛ nõ poſſunt ha ⸗ bere que cupiũt:quem doloꝛẽ inſatiabilis aetitus vera pnĩa ſanat. Item pnĩa aſ imilat᷑ cucurbite. Pꝛimo rõne extenſio ⸗ nis. Mam herba cucurbite in ramos ⁊ fo ⸗ lia pariter ⁊ flagella ad modũ vinee ſe di⸗ ſtendit:⁊ q̃huſdã ligamentis ſe vndiq; cõ nectit. Silr pnĩa ramificat᷑ in compunctio ne vbi ſunt diuerſi rami.i.diuerſi compũ/ ctionis modi.Itẽ habet folia.i.verba vti ⸗ lia in confeſſione:⁊ flagella.i.oꝑa penalia in ſatiffactione. In qͥbls omnibus verus penitẽs ſe ꝓficiẽdo diſtẽdit:ſed nihilomi nus opoꝛtet ꝙ vndiq; ſe quibuſdam liga⸗ mentis.i.firmis cautèlis ⁊ adiutoꝛijs ↄne ctat:ita vt in pctĩ ampliꝰ nõ cadat. Se cundo rõne floꝛitionis.ſhabet em̃ quoſqã floꝛes albidos quos emittit pᷣcipue ʒ no⸗ ctem · Hi floꝛes albi ſunt mũde affectiões que oꝛiunt᷑ in coꝛde penitentiſ pᷣcipue con tra noctem pcti. Nð.vj. Lauabo per ſin ⸗ gulas noctes lectũ meuʒ:lachꝛymis meis . Tertio rõne fruetificationis. Abi no ta ꝙ cucurbita ad bene fructificandum in diget caloꝛe. Añ in terra calida maxie fru ctificat · Itẽ humoꝛe.i.aque irrigatione:qꝛ ſepe aqua rigari cupit. Itẽ appodiatiõe: ꝛſine aodiatione floꝛcre quides poteſt ſed fructificare vix poteſt:ĩmo tůc fructus ius vel deficit vel putreſcit qñ nõ ſurſum aterra erigitur in lignis ve virgulis ſe uſpendit. Silr pnia bene fructificat qu 3
Piber tertius
do ẽ radicata in charitatis amoꝛe. hec eñ eſt terra calida anima charitate ſuccenſa. Item qñ eſt rigata frequẽti exhoꝛtatiõe vel lachꝛymaꝝ crebꝛa effuſione. Iteʒ qñ eſt apodiata ſanctoꝝ viroꝝ familiaritate vel cohabitatione qᷓ fuis exemplis vel au⸗ xilijs penitentẽ erigãt ⁊ ſuſtentẽt. Quar to rõne cõplexiõis:qꝛ cucurbita ᷣm Pla. eſt frigide ⁊ humide cõplexionis ⁊ quali⸗ tatis temꝑate. Et pniĩa frigefacit ardoꝛem ↄcupiſcẽtie extinguẽdo ſpãliter ꝑ abſtinẽ ⸗ tiaʒ ⁊⁊ humectat in lacheymas reſoluẽdoꝛ ſed in vtroq; opoꝛtet eſſe tempamentũ ⁊ in ieiunio ⁊ in fletu. Quinto rõne augmen ti ⁊ coꝛruptionis:qꝛ cucurbita cito ereſci ⁊ cito decreſcit ⁊ in terra ſicca nõ ꝓficit:⁊ hma coꝛtex eius mollis eſt:ſʒ poſtea cũ ad maturitateʒ venit ad modũ ligni indure⸗ ſcit. Sic pnĩe feruoꝛ in qͥbuſdã cito creſcit ⁊ ſilr deficit ſicut flãma pꝛunaꝝ: Pꝛouer. riij. Subſtãtia feſtinata cito minuet᷑. Itẽ nõ ꝓficit pnĩa in an ima que eſt arida ſue ab aqua ſapie:ſiue ab humoꝛe compũctio nis lachꝛymoſe:ſiue ab humiditate pieta/ tis affectuoſe. Itẽ penitens lʒ a pᷣncipio ſit mollis ⁊ pauidus:tñ charitate ſolidan te efficit foꝛtis ⁊ firmus. Sexto rõne cu ⸗ ratiõis:qꝛ cucurhita ẽ febꝛis acute purgs tiua.Eſt em̃ cucurbita elixata febꝛẽ acutã patiẽtibus cibus ⁊ medicina. Mam fehꝛis materiã ꝑ vꝛinã purgat. Quaſi em̃ acuta febꝛis q̃ coꝛpus incẽdit ⁊ vehementẽ ſitin gignit eſt auaricia qᷓ appetitum inflãmat⁊
inſatiabile ad habẽda deſideriũ cauſat:ſʒ
hanc febꝛẽ pnĩa purgat ⁊ extinguit. Itẽ cucurbite ſuccus vaſet 5 tumoꝛẽʒ oculòꝝ: pnĩe humilis lachꝛyms valet 3 ſupbiamãᷓ oculos mẽtis q̃ſi tumidos reddit. Itẽ eu curbita elixata caloꝛẽ ſedat:qꝛ.ſ.pnia ca⸗ loꝛẽ ↄcupiſcẽtie ⁊ luxurie mitigat. Item pnĩa aſſimilat᷑ cẽtauree q̃ eſt herba amariſ ſima:⁊ cũ amsritudine hʒ quandã dulce⸗ dinem admixtã. Añ doloꝛẽ ventris ſedat:
viſum clarificat:paralyſim curat:vermes
ventris cũ melle necat. Sic pnia ex vna
te dʒ eſſe amariſſima.dʒ em̃ penitens eſſe amarus:qꝛ merita ſua ꝑdidit.amarioꝛ:qꝛ infernũ meruit. amariſfimus:qꝛ celuz ſibi clauſit. Sʒ cũ iſta amaritudine ẽ dulcedo admixta de ſpe venie q̃ innitit᷑ bonitati di
uine mißicoꝛdie. Ip̃a ergo pnĩa doloꝛẽ ſi⸗
ue triſticiã mẽtis ꝓuenientẽ eꝝ ira ſiue in⸗

De vegetabilibus ⁊ plantis
nidia reſtringit:viſum interioꝛẽ obſcura⸗ tum ꝑ ſuperbiã ſiue ꝑ auaricie puluerẽ cla rũ facit.paralyſim.i.aceidie fiue negligen tie frigiditatẽ ⁊ immobilitatẽ expellit.ver mes vẽtris.i.coꝛruptiones gule vel luxu⸗ rie extiguit.Itẽ ꝑnia quãto magis ẽ ama⸗ ra:tãto eſt abũdãtioꝛis gr̃e cauſatiua. Eu ius exemplũ apparet in hedera q̃ lʒ ſit ſa⸗ poꝛe amara:tñ eſt vberuʒ lacte repletiua. Ande hedera vt ͥdã dicũt dicit᷑ ab hedo qꝛ ſumpta in cibũ a capꝛis lac multiplicat vnde hedi nutriunt᷑. Sicut hedera ama⸗ ra multiplicat lac capꝛaꝝ in vberibus:ita amara pnia multiplicat gr̃aʒ ⁊ vᷣtutes aĩe in penitẽtibus. Caplm: LVII
Rnitetiq der-
p ſis virtutibus pficit᷑:ſicut arboꝛ ſiue plãta diuerſis ptibus itegra tur.Habet em̃ plãta in ſe ꝑtes aliquas ꝓ⸗ poꝛtionabiles ꝑtibus aĩalis. Habet eĩ ra⸗ dicẽ loco oꝛis:medullã loco ventris:qꝛ in ea fit humoꝛis decoctio anteqᷓ; trãſferat᷑ in ſubſtantiã folioꝝ vel fructuũ vel ramoꝝ: vt dicit Ariſto · Quidã tñ vocãt meduliã matricẽ vt ip̃eMbs dicit:qꝛ in ip̃a humoꝛ plãte ſeminarius ſicut fetus in matrice cõ tinet᷑. Et quidq vocãt medullã viſcera:qꝛ in ipᷣa ſepatio fit puri ab impuroꝛſicuti fit in aĩaliũ inteſtinis · Quidã aũt vocãt eaʒ coꝛ arboꝛis:qꝛ ex ea ꝓcedit motus vite ve icut vita anialis ꝓcedit ex coꝛ⸗ e. Itẽ hʒ arboꝛ nodos loco neruoꝝ:qꝛ ꝑ eos pꝑtes inuicẽ colligant᷑. tẽ hʒ venaſ: id eſt rimulas in qͥbus naturalis humidi ⸗ tas cuſtodit᷑ ⁊ ad partes arboꝛis deriuat᷑. Itẽ hʒ coꝛticeʒ loco coꝛij.ſ.ad interioꝛis ligni defenſionẽ. Ande facit coꝛteꝝ in coꝛ⸗ . arboꝛis qð̃ facit coꝛiũ in coꝛꝑe anima is. Rami aũt ſunt ſiẽ bꝛachia:⁊ ramuſcu ⸗ li ſieut digiti. Fructus autẽ ⁊ folia ſunt ſiẽ ꝑtes ſuꝑ flue:ſiẽ capilli ⁊ vngues. Añ ca⸗ dũt ab arboꝛe ſubtracto humoꝛe ſiẽ cadũt pili de coꝛꝑe aĩalis. Viĩa aũt pᷣdicta inſtra ſunt etiã ſuo mõ penitentibus neceſſaria. Opoꝛtet em penitentẽ habere medullã.i. cdꝛ cõpunctũ ꝑ cuius cõpunctionẽ ſpũalit viuifice: Egech xxxiij. Sita viuet ⁊c̃. Itẽ radicẽ.i.oſ vbi fit ↄfeſſio:ꝑ quã etiã nutri
mẽtũ ſpũał gr̃e attrahit᷑:ðᷓ.cxviij. Ds
meñ apui ⁊ attraxi ſpm̃.i.gr̃aʒ ſpũaleʒ ad aje vegetationẽ. Mã nõ intraret ꝑ os aĩe
ſpũalis gp̃a niſi pᷣmo ꝑ ↄfeſſionẽ ſ
ficata. Bpoꝛtet etiã ꝙ habeat ventrẽ.i.mẽ
tẽ in qᷓ fit dilectio ꝑ quã ſpũale nutrimen⸗
tũ decoquit᷑. Sicut ein nutrimentũ coꝛpa⸗ le nõ applicat᷑ coꝛꝑi:nec ei ꝓdeſt niſi ſit ꝑ caloꝛẽ naturalẽ pᷣmo digeſtũ:ita ⁊ nullum ſpale nutrimẽtũ.i.opus de genere bono ⸗ rũ põt ꝓdeſſe niſi ſit ꝑ charitatis dilectio ⸗ nẽ decoctũ.j. Loꝛinth.xiij. Si diſtribuero in cibos paupeꝝ om̃s facultates meas:⁊
tradidero coꝛpus meñ ita vt ardeã:chari⸗
tatẽ ãt nõ habuero nihil mihi ꝓdeſt. Itẽ debẽt habere matricẽ.i.humilitatẽ in q̃ fe⸗ tus ↄceptus.i.bonũ ꝓpoſitũ vel bõa intẽ, tio claudat᷑ ⁊ ↄſeruet᷑:qꝛ ſiẽ dicit Sreg.pe⸗ rit omne qð agit ſi nõ in humilitate cuſto dit. Ptẽ opoꝛtet habere viſcera.i.ↄſidera tiones ſiue cogitatiões in qͥbus ſit pꝛuden tia diſcernẽs puꝝ ab impuroꝛ⁊ vtile a no⸗ ciuo. Mã pꝛudẽtia ſiẽ dicit Augꝰ. in libꝛo de moꝛibus ecckie:eſt amoꝛ ea qͥbus iuuat᷑ ab his qͥbus impedit᷑ ſagacit᷑ eligẽs. Et di cit pꝛudẽtia eſſe amoꝛ non eſſentialit᷑ ſʒ in⸗ quantũ amoꝛm ouet ad actũ pꝛudẽtie. Añ amoꝛ dicit᷑ diſcernere inqᷓ;tũ mouet mentẽ ad diſcernendũ. Itẽ habere dʒ neruos ſi⸗ ue nodos i.vnitatis ⁊ pacis colligatiões. Et venas.i.elemoſynas in qͥbus ↄſeruat᷑ naturalis humiditas.i.mißicoꝛdie pietas que dz qᷓſi naturaliter ineſſe homini:ᷣm il lud Zob. xxxj. Ab infantia mea creuit mi ſeratio mecũ: ⁊ de vtero mr̃is mee egreſſa ẽ mecũ ⁊ etiã ꝑ eas ad mẽbꝛa nutriẽda.i. ad primos ſuſtẽtandũ defert᷑. Debet eĩ habere coꝛiũ duꝝ ad defenſionẽ ĩiterioꝝ.i. patientiã in aduerſis q̃ ab intrinſeco eue⸗ niũt. Mã patiẽtia ſicut dicit Srego.eſt cu⸗ ſtos oĩm virtutũ. Dehet habere ramos.i. bꝛachia ⁊ digitos ad ſatiffaciẽdũæ ad opa meritoꝛia diſcrete oꝑandũ. Itẽ dʒ habere oꝛnatum folioꝝ ſine capilloꝝ.i.modeſtiaʒ vel compoſitionem moꝛum exterioꝛum. Capitulum: LVIII
nitentie ope
p ra qᷓ;to magis ſunt humilia ⁊ au
ſtera ⁊ compũgitiua:tãto magis valẽt ʒ pctã:cuiꝰexẽplũ apparet ĩ pꝛunis qꝛ illa q̃ ſũt nigra aliq;tulũ ⁊ acida qᷓlia ſ̃ damaſcena ſũt ſtõacho melioꝛa.ſũt ei frigi da qñ ſunt bñ matura.vñ qꝛ bñ ĩfrigidãtæ hůectãt valẽt 3 febꝛilẽ caloꝛẽ ⁊ vẽtris ↄſi⸗
——*—— ———. ——. 3„ 6. —

pationẽ. Sic pnſe opa qᷓ ſunt nigra p atpa
ie 5 ed foꝛmola diẽ aĩa penitẽs:nigra ꝑ humilita⸗ tẽ:foꝛmoſa ꝑ charitatẽ. Itẽ durap auſte ritatẽ laboꝛis. ð.vj. Paboꝛaui in gemi tumeo. Itẽ accida ꝑ cõpũctionẽ mentꝭ: Pð ·iiij. In cubilibꝰ vris cõpũgimi. Va lia iq; opã refrigerãt caloꝛẽ febꝛilẽ.ſ.ioꝛdi natũ peccãdi appetitum extinguẽdo:Ecci tij. Ignem ardẽtẽ extiguit aqᷓ.i.ardoꝛẽ pcc cãdicõpũctio t duriciã obſtiate mẽtꝰ ſoluẽdo:Ege.xxxvj. Auferã de carne vr̃a coꝛ lapideũ: ⁊ dabo vob coꝛ carneũ. aplin: LIX
Erficere nõ po
teſt bonñ ꝓpoſitũ hõ ſtãdo in ſe⸗
culi vanitate. Wuius exẽpluz ap
paret in oliuis:qꝛ oliue ᷣm Ariſto. nunq; ptecte matureſcũt in arboꝛe:etiam ſi ꝑplu res ãnos ibi ↄtigerit eos ſtare. Añ debẽt
colligi de arboꝛe ⁊pplures dies ceacer⸗
uari in vnã ↄgeriẽ:⁊ ſic p mutuã cõpaſſio⸗ nem ↄfoꝛtato egloꝛe ad plenam pducunt᷑ maturitatem. naſi aũt oliua ſuſpenſa in arboꝛe eſt hõ poſitꝰ in ſeculi vanitate.hic etiã ſi boni ꝓpoſiti liquoꝛẽ intꝰ cõtineat: tñ ad debirã maturitatẽ. i.ad debituʒ inẽ ibi ſt itnehlene pducit. Sed ſi inde ſepat᷑. ſ·a ſeculi impedimẽto:⁊ in ↄge rie.i.in Sgregatione alicuius ſctẽ religio⸗ nis ſeu ſotletstis locet᷑:gꝛ tales in opibus alibus ſe mutuo fotuẽt:cõfoꝛtato ſpũali eruoꝛe citius matureſcet.i.ad boni ꝓpoſi ti finẽ pueniet. Et iõ. Chꝛyſoſto.de h ipſo ſub ſilitudine fici dĩ ſup Watt. ꝙ ſiẽ difficile eſt: imo oino impoſſibiie fi⸗ culneã iut᷑ viã poſitã vſq; ad maturitateʒ pducere groſſos ſuos:ita difficile eſt homi nẽ in ſeculo remanentẽ vſq; ad fineʒ boni
oſiti ꝑuenire. Eapim? LX
Erfecti viriaſi p milant git qð eſt genus legumi ⸗ nis coloꝛe nigy:q;titate punz.ſ. ad modũ gůmi. Itẽ dulcedine ſapiduʒ. ⁊ ideo in pane dulcoꝛãdo ſpargit᷑. Sic ſan cti ⁊ pfecti viri ſunt caioꝛe nigri per diuini
amoꝛis aduſtionẽ. Nã ligna aduſta rema⸗
nent nigra:ſed iſta nigredo.ſ.diuini amo ⸗ ris nõ cauſat defoꝛmitatẽ ſed foꝛmoſitatẽ:
Cantꝭi. Nigra ſum ſʒ foꝛmoſa. Itẽ ſunt
Eoꝛin. xv. Ego ſuʒ minimus aploꝝ. Itẽ ſunt dulcedie ſapidi ꝑ ↄrẽplationẽ. ðᷓ. xxx. Mmaß nuiltitudo dulcedis tue dñe 4e. Itẽ pfecti viri debẽt eẽ ſiles nuci mu ſcate?qꝛ int᷑ nuces muſcatas ſunt ꝓ opti⸗ mis eligẽde qᷓ ſunt graueſ ⁊ ſolide interꝰ: cũ frãgunt nõ puiuericant᷑ ⁊ ſbenbicũdi coloꝛis eſſe oñdunt᷑ cũ ddoꝛe ſuaui ⁊ foꝛti. Sic illi ſunt pfecti ⁊ eletti viri qͥ ſũt ues ꝑ pꝛudẽtie maturitatẽ:ſolidi.i.pieni iteri⸗ us p tutũ veritatẽ: qͥ nõ pulnerigant cñ frãgunt. i.cũ ꝑſecutionẽ ⁊violentiã patiũ tur ꝑ incõſtantie leuitatẽ:q? puluis leuis eſt ⁊ a vẽto mobilis. Item qͥ ſunt rubicũ di ꝑ amoꝛis feruiditatẽ ⁊ ſuauiter ⁊ foꝛtit redolent ꝑ bone fame ſuauitãtẽ. Itẽpfe cti viri aſſimilant᷑ oliue pᷣmo pter lignũ. Mam lignuʒ oliue in radice hʒ amaritudi nem:in koꝛtice hʒ duricieʒ: in bz pinguedinẽ:⁊ in ramis multitudineʒ. Sie amaritudinẽ rõpunctionis erga defectus ꝛios:vel amaritndinẽ cõpaſſio nis erga Pximos afflictos: vel amaritudinẽ indi⸗ gnationis ⁊ geliʒ impics. Itein habent in coꝛtice.i.in coꝛpe duriciẽ patientie.ſ.in laboꝛihus plurimis.ſʒ in medullg gie ha⸗ bent pinguedinem gre. Item abũdãtin multitudine ramoꝝ. i· bonoꝝ opeꝝ. Se⸗ cũdo ter locum. Reqͥrit em̃ dliua pᷣmo uidẽ iocũ tempatũ.ſ.nec nimis calidum ec nimis frigidũ:magis tñ ſe habentem ad caloꝛem qᷓ; frigus. Itezʒ reqͥrit locum macilentuin:qꝛ nõ vult ꝑlãtari in loco ni⸗ mis pingui ſʒ macro. Item reqͥrit locum ſoli e ei diligit celi roꝛeʒ ⁊ aeris ſerenitatem. Silr in viris pfectꝭ in uenit᷑ tempamentuʒ.i.moderamen pꝛudẽ tie ⁊ macredo abſtinentie:⁊ ſolis caloꝛ. i⸗ feruoꝛ amoꝛis ⁊ deuotiõis intime. Ihi ei maxime ap etũt roꝛem celeſtis gr̃e ⁊ in oi⸗ bus ſeinp habere ferenitatem ↄlcie. Ter tio ꝓpter fructum. Habet em̃ olina fructũ pinguem:dulcem ⁊ vtilem. Silr viri pfe ⸗ cti habẽt opa pinguia:dulcia ⁊ vtilia· pin guia.ſ. ꝓpre deuotioneʒ.⁊ dulcia reſpectu ſui ꝑ deiectationem ⁊ vtilia reſpectu ꝓxi⸗ mip ſuſtentationem. Opa em̃ ſanctoꝝ vi⸗ roꝝ ſunt deo pinguia vt ſacrificium:iplil⸗ met dulcia ꝓpter meritum: ꝓximis vtilia ꝓter exemplũ. Ael qꝛ opa ꝑfectoꝝ vito
quãtitate pui d jui repitationẽ· Aplusj.

De vegetabilibus ⁊ plantis
fiũt eum pinguedine pietatis:cuʒ dulcedi ne charitatis:cum plenitudine vtilitatis Ande ex ꝑſona viri perfecti dicit᷑ in àpð· lj. Ego aũt ſicut oliua fructifera in domo dei. Iteʒ pfectus homo aſſimilat᷑ grano piperis. Wam granñ piperis eſt exterius nigrum ⁊ interius album:ſapoꝛe acutuʒ: odoꝛe aromaticum: quãtitate modicũ: vir tute magnũ:actu frigidũ:potẽtia calidũ: tuiꝰvtus nõ ſentit᷑ dñ eſt integꝝ:ſʒ poſtqᷓ; maſticatũ fuerit vel ↄtritũ. Silr homo ꝑfe ctus ẽ exterius niger.i.deſpectus ꝑ appa⸗ rentiã. vel niger.i.decoloꝛatus ꝑ pniaʒ:; intcrius albus ꝑ innocentiã. en ẽ ſa⸗ poꝛe acutus ꝑ ſubtilitatẽ ſapie: odoꝛe aro maticus ꝑ ſuauitatem fame.Itẽ quãtitate modicus ꝑ reputationẽ humilitatis.⁊ ap⸗ paret virtute maximus ꝑ efficaciã operiſ: ᷣctu frigiduſcirca tempalia:potentia ſiue potenter calidus circa ſpũalia. Tuius vir tus nõ ſentit᷑ dum eſt integer.i.ab iniurijs intactus:ſʒ cũ fuerit maſticatus ꝑ iniuria rum oppꝛeſſionẽ ⁊ ↄtritus ꝑ aduerſitatũ ⁊
tribulationũ paſſiões:tũc maxie ꝑ patien
tiã oñdit ſue virtutis pfectionem· patien ⸗ tia em̃ opus perfectum habet: vt dicit᷑ Ja tobi. j. Caplm: LXI
„Frſeuerätia al⸗ ſimilat lauro. Pꝛimo rõne vi⸗ riditatis: eo ꝙ ſuo viroꝛe nec hy eme nec eſtate hec arboꝛ ſpoliat᷑. Sic ergo debet homo pꝑſeuerare in bono vt nec hye me aduerſitatis:nec eſtate ꝓſperitatis vi roꝛẽ virtutis amittat. Secundo rõne ſe curitatis.hec ei arboꝛ eſſe dicit᷑ que ſecu rat a fulminibus:a fantaſinatibus;⁊ a ver mibꝰ. Vhecrpum dicit in hiſtoꝛia ſcho kaſtica· ꝙ Tiberius ceſar telo tonãte lauꝝ in capite folitus erat ferre ne poſſet ledi g fulmine. Mꝛopter ſecundũ dicit᷑ in eodeʒ
libꝛo. ꝙ Rebecca ꝓpter moꝛẽ gentiũ queʒ
in parẽtibus viderãt ſertũ lauri eapiti ſuo impoſuit:⁊ ramis herbe q̃ agnuſcaſtꝰ di⸗ cit incubuit: vt viſiones veras videret et fantaſticas nõ ſentiret. Quantũ ad ter⸗ tiũ dic Diaſcoꝛ.ꝙ folia eius virida q̃ mut tũ ſũt odoꝛifera ſi ↄtrita ⁊ appoſita fuerit: puncturã apũ ⁊ veſpaꝝ ⁊ omnẽ tumoꝛẽ le dunt:libꝛos ⁊ veſtes cũ qͥbus ponunt᷑ a ti neis ⁊ vermibus tutos ſeruãt. Silr ꝑſeue ttibul in bono nec fulmins aduerſitatũ:
ctoꝛ accipit palmã.
nec fantaſmata demonũ:nec pũcture ĩfir⸗ mitatũ nocent:ſed oĩa finaliter eis ꝓſunt. Tertio rõne dignitatis. Laurus em̃ di cit᷑ a laude:eo ꝙ eius ramis ⁊ folijs cum laudibus victoꝝ capita olim coꝛonabant᷑: vt diẽ Iſido. Sic ſoia ꝑſeuerantia que lau dem ⁊ coꝛonã meret᷑. iMã ſine pfeuerantia vt diẽ Brego.nec pugnãs victoꝛtã nec vi⸗ ecipi 55 LXII Relatꝰ debet dp eſſe ſilis malo. Meimo qꝛ ẽ aarboꝛ ſatis magna: qꝛ qͥlibet animaꝝ p̃latus ẽ etiam ſi nõ rõne ꝑſone: ſaltẽ tamẽ rõne officij ſatis magnus ⁊ ho⸗ noꝛãdus. Ande Augꝰ. Honoꝛe coꝛã nob platus ſit nobis:timoꝛe coꝛã deo ſubſtra⸗ tus ſit pedibus noſtris. Secũdo qꝛ ma lus ẽ arboꝛ ligno ſolida:qꝛ pᷣlatus eſſe de⸗ bet animo ſolidus ꝑↄſtantiã: vt nec ꝓſpe ritate coꝛrũpat᷑: nec aduerſitate frangat᷑. Talis em̃ foꝛtitudo requirit᷑ in eo qͥ ad pᷣ⸗ lationẽ eligit̃:Eſa.xl. Foꝛte lignũ ⁊ impu tribile eligit artifex ſapiens. Tertio ma lus eſt er coꝛtice rugoſa ⁊ nodoſa. Coꝛtex aůt rugoſa eſt humilis pᷣlati gwarẽtio:qꝛ nõ decet pᷣlatũ eccleſiaſticũ eſſe ſeculariter põpoſum. Quarto aʒ qꝛ malus eſt frõ⸗ diũ denſitate vmbꝛola. Eſt aũt quaſi den ⸗ ſitas ⁊vmbꝛoſitas frondiũ affluẽtia ⁊ gra tioſitas verboꝝ que dz eſſe in pᷣlato ad ex⸗ hoꝛtandũ. Qninto qᷓʒ qꝛ malus eſt flo⸗
rum varietãte decoꝛã. Mic aũt decoꝛ floꝛñ eſt pulchꝛitudo ⁊ decentia moꝝ que dʒ eſ⸗ ſe in pᷣlato. vel quaſi foꝛes odoꝛiferi ⁊ at⸗ tractiui ſunt bona exempla pᷣlati in qͥbus abũdare dʒ: ᷣm illud.j. Timo.iiij. Exem plů eſto fideliũ in verbo:ĩ ↄnerfatione:in charitate. Sexto qꝛ malus eſt fructuuʒ fecũditate gratioſa. Fecũditas autem frů ctuũ eſt abũdantia bonoꝝ open ⁊ pᷣeipue elemoſynaꝝ tã coꝛpaliũ qᷓ; ſpñaliũ. Apis ad Coloß.j. In omni opere bono fructifi⸗ cantes. Lalm: LXIII
Roficere ſi ve ſpñ dz perfectioꝛibus adherere,
Culus exemplũ awaret in hedera que m
Iido. dicta eſ hedera:eo ꝙ arboꝛibꝰ he⸗ Feat. Ande multũ in altũ ſe extẽdit qᷓ;diu muꝝ vel arboꝛẽ inuenit cui apodiari poſ⸗
4 5

*
Piber tertius
ſt:⁊ hincinde ſe capit donec ad ſummũ ꝑ⸗ uenit. Sic homo qui vult ſpũalit᷑ creſcere debet talibus adherere qͥ ſint ei ꝓ muro ad defenſioneʒ:⁊ ꝓ arboꝛe ad fructuũ ꝓ⸗ ductionẽ.ſ.vt eoꝝ exhoꝛtationibus ⁊ oꝛa⸗ tionibus a tentatia nib us ꝓtegat᷑: ⁊ etiaʒ eoꝝ exemplis quaſi quibuidaʒ fructibus reficiat᷑. Ung⸗ illis homo debet adherere de quoꝝ verbis vel exemplis ſpũalẽ fru⸗ ctum capere poſſit. Et tũc hincinde.i.mo⸗ do hoc verbũ:modo hoc exemplum ad ſe capiendo cito ad ſummũ ꝑueniet ꝓficien⸗ do. Item penitẽs vel impfectus homo gradatim ꝓficiendo pficit:ſicut arboꝛis coꝛpus nõ ſubito ſed paulatim ⁊ gradatiʒ auget̃. Mam pᷣmo ſemen in herba erumpit deiĩde herba in arboꝛẽ creſcit:dũ herba in duriciem tranſit ⁊ in arboꝛem conualeſcit. Ande dicit᷑ arbuſta quaſi arboꝛis haſta. Similiter etiam penitens nõ fit incõtinen ti pfectus:ſʒ ꝓficit gradatim. Mð· Ixxxiij Ibũt de virtute in virtutem. vnde Berñ. Molo repente fieri ſummus:ſed paulatim ꝓficere volo. Et ideo penitens a pᷣncipio quidem eſt herba mollis:quia incipit euʒ timoꝛe:ſed poſtea ſolidat᷑ ⁊ ꝓficit in dile⸗ ctione. Et nota ꝙ in coꝛꝑe plante ſunt ſe⸗ ptem gradus augmenti qui debent eſſe in ꝓficiente. pꝛimus gradus eſt in radi⸗ cibus. Pabet em̃ plãta radices loco oꝛis: vt dicit Mhs.quibus.ſ.mediantibus hu⸗ moꝛ trahit᷑ ad totam ſubſtantiã arboꝛis ⁊ quãto plus auget̃:tanto plus de humoꝛe attrahit. Radices auteʒ pnie ſunt timoꝛ ⁊ doloꝛ:qꝛ dolet penitẽs de offenſa: ⁊ timet de pena.Et quãto eſt maioꝛ doloꝛ ⁊ timoꝛ: tanto magis abundat meroꝛ.i.lachꝛymaꝝ hbumoꝛ que ſunt ꝑenitenti anime vt cibus ⁊nutrimentum:tm illud Põlxxix.Ciba bis nos pane lachꝛymarum:⁊ potum da⸗ his nobis in lachꝛymis. Secũdus gra⸗ dus eſt in ſtipite ſiue ligno quod eſt pars grboꝛis foꝛtioꝛ ſolidioꝛ ⁊ ſubſtantialioꝛ: quod a radice exiens vſq; ad ſummum ar boꝛis ſe extendit.Et ideo vᷣm eius augmẽ⸗ tum ſiue quantitatẽ iudicat᷑ arboꝛ magna vel parua. Hoc lignum in pꝛoficiente vel enitente eſt charitas:que eſt virtus ſub⸗ antialioꝛ ad merendum:foꝛtioꝛ ad aggre diendum:⁊ ſolidioꝛ ad ſuſtinendum. An ⸗
de ſᷣm eius quantitatẽ ⁊ eius augmentum
idicat aliquis apud deum mãgnus vel
—
paruus.Añ Augꝰ.dicit:Si vis ſcire qu tus iſte eſt ſcias quantũ diligit iſte. Si em̃ multum diligit magnus eſt:ſi parum dili⸗ git paruus eſt:ſi nihil diligit nihil ẽ.j. Co⸗ rintk.xiij. Si charitatem nõ habuero ni⸗ hil ſuʒ. Tertius gradus eſt in coꝛtice ex terioꝛi que eſt ad defenſionem ligni. Ande eius augmentuʒ opoꝛtet ꝙ ſit ꝓpoꝛtiona⸗ tum ⁊ commenſuratuʒ ip̃i ligno interioꝛi: ßm eius extenſionem ⁊ exigentiam. Ande alique arboꝛes habent coꝛticeʒ ſubtilioꝛẽ: alique gracilioꝛem ſᷣm ligni poſſibilitatem maioꝛẽ vel minoꝛẽ.Mec aũt coꝛtex in peni⸗ tente eſt exterioꝛ abſtinentia ⁊ cuſtodia ꝑ quã defendit᷑ ſpũs a tentationibus multi: ſed tamen abſtinentia opoꝛtet ꝙ ſit menſu rata ⁊ diſcreta.ſ.maioꝛvel minoꝛ m exigẽ tiã ſpũs ⁊ valitudineʒ coꝛꝑis:⁊ nõ oĩbus eadẽ abſtinentia cõpetit ſʒ diuerſa. Augꝰ. Piſtribuat᷑ vnicuiq; veſtrů victus ⁊ tegu mentũ nõ equaliter omnibus:qꝛ nõ equa⸗ liter valetis omnes:ſed potius vnicuiq; ſi cut cuiq; opꝰ fuerit. uartus gradus eſt in ramis ꝑ quos intelligunt᷑ opa peni⸗ tentie que debẽt ꝓcedere ex charitate ad hoc vt ſint fructuoſa.i.meritoꝛia ſicuti ra⸗ mi fructificantes ſtipite.Et nota ꝙ quãto humoꝛ eſt abũdantioꝛ ⁊ caloꝛ foꝛ tioꝛ:tãto arboꝛ eſt ramoſioꝛ. Sic quãto in — plus abũdat caloꝛ dilectionis ⁊ umoꝛ compũctiõis ſiue compaſſionis ad ꝓrimũ:tãto ẽ ramoſioꝛ.i.oꝑoſioꝛ. Qui tus gradus eſt in folijs.i.in verbis. Picit ei Ariſto.ꝙ folia ſunt ꝓpter fructum:qꝛ etiam verba debent eſſe talia ꝙ ꝓſint ad meritum.⁊ in talibus folijs bonů eſt abũ ⸗ dare ⁊ incrementũ ſuſcipere:ſicut ſunt ver ba diuine laudis confeſſionis ⁊ oꝛationis vel exhoꝛtationis. Sextus gradus eſt in floꝛibus ꝑ quos intelligunt᷑ bone cogi⸗ tationes ⁊ affectiones que in penitẽtibus debent abũdare. Beptimus gradus eſt in fructibus.i.in meritis. Arboꝛ em̃ mul⸗ tũ vel parũ fructificat:nõ ᷣm multitudinẽ vel paucitatem ramoꝝ vel ᷣm augmenta tempoꝝ:ſed ᷣm abũdantiam vel defectuʒ caloꝛis ⁊ humoꝛis · Sic etiam homo peni⸗ tens pꝛoficit meritis non vᷣm numeroſita⸗ tem opeꝝ vel viuturnitatem tempoꝝ:ſe ᷣm quantitatẽ humoꝛis ⁊ caloꝛis.· i.deuo⸗ tiõis ⁊ charitatis.nde dicit Augꝰ· ꝙ nð numerolitas opeꝝ:võ dinturnitas tempo

De vegetabilibus? plantis rũ:ſed maioꝛ charitas melioꝛq; voluntas pꝑtes homis exterioꝛis:qui quãto magis auget meritũ. Caplm: LXRIIII ſunt oꝛdinati ⁊ in ſuis motibus modeſti: ſ t t tanto reddit hominis conuerſatio ⁊ aſpe⸗ NoO pe N.8 E- ctus ⁊ ↄuictus pulchꝛioꝛ ⁊ ᷓtioſoꝛ. Danie
p poꝛalis aſſimilat᷑ fabe q̃ humo/ lis.iiij. Magna arboꝛ ⁊ foꝛtis ⁊ pceritas rem groſſum ⁊ inflationẽ gignit: eius ↄtingens celũ:aſpectꝰillius eratvſq;
ſomachũ ledit:groſſum eius ſ anguinẽ fa ad terminos vniuerſe terre:folia eius pul
cit ⁊ fumũ qui caput offendit ⁊ ſomnia ter cherrima. ¶ Tertio ↄſurgit ex figure con⸗ ribilia ⁊ vana inducit. Sic temꝑalis ꝓſpe gruitate ſiue foꝛmoſitate.variant᷑ em̃ arbo
ritas inducit inflationeʒ ſupbie: voꝛacita res in figura: qꝛ q̃dam partes arboꝛis ten tem gule ꝑ quam etiaʒ ad litteram ſtoma/ dũt ſurſuʒ:q̃dã deoꝛſuʒ:q̃dã vo tenẽt me chus frequenter ledit᷑. Ael venter in quo dium. Ille em̃ in quaꝝ medulla viget hu⸗
nutrimentum ſpũalis doctrine recipit᷑ et moꝛ ſubtilis quẽ caloꝛ ad ſupioꝛa ducit 9 retinet᷑ eſt memoꝛia quã ꝓſperitas temꝑa ramidant᷑ in modũ flãme q̃ aſcendit. Sec lis ledit inducendo obliuionẽ dei. e ille in qbus eſt humoꝛ groſſus ⁊ aqͥſus in⸗ fumus vane gloꝛie caput.i.mentem offen/ ferius depᷣmunt᷑ ⁊ anguſtant᷑. ille vo in q̃⸗ dit replens eam fumoſitate vanitat?: vnde bus ẽ humoꝛ medius mediũ renẽt. Añ ps nimia ꝓſperitas temꝑalis infatuat ⁊ inq/ alia aſcẽdit ⁊ẽ cauſa eleuatiõis:alia deſcẽ etat caput rõnis. Et iõ di Seneca.xxxvij dit:⁊ ẽ cauſa ingroſſatiõis. Siẽ ꝗᷓ in arbo⸗ Epiſt. Res inquieta felicitas temꝑalis:ſe re eſt triplex humoꝛ:ſic in hoĩe eſt triplex exagitat:mouet cerebꝛuʒtnon vno genere amoꝛ. Anus qͥ eñ eleuat:⁊ iſte ẽ amoꝛ ſpti⸗ alios in aliud irritat:hos in potentiã:ali⸗ lis.i.ſpũalis. Alius qͥ ip̃m depᷣmit ⁊ Zuat: os in luxuriaʒ:hos inflat:hos inflãmat: xiſte ẽ groſſus ⁊ aquoſus.i.terrenꝰ ⁊ car⸗ hos mollit ⁊ hos reſoluit. Ipſa etiam gi/ nalis. Tertius ẽ quaſi medius.ſ. amoꝛ gnit terribilia ſomnia.i.terroꝛes fantañi naturalis vel amoꝛ ſocialis ⁊ animalis:q́ cos: vt frequẽter timeant qui in ꝓſperita/ de ſe non depꝛimit ꝑ peccatum: nec eleuat tibus ſunt ea q̃ nõ ſunt timenda:iicut ſom ꝑmerituʒ. Et nota hic ꝙy duplex humoꝛis niãtibus accidit: Mð.xiij. llic trepida/ digeſtio fit in plãta. Mꝛima in radice que nerũt timoꝛe vbi non erat timoꝛ. fit in plante augmẽtationẽ. Secũda fit in Capitulum: LXV medulla plante ꝓpter eius completioneʒ: M chꝛitu 0 g maturationẽ:dilatationẽ:⁊ ↄſeruationẽ.⁊ ſufficit hec duplex digeſtio ad plãte pfecti pnime aſſimilatur pulchꝛitudini onẽ. vñ digeſtio tertia in ſolis aialibus in — arboꝛis. Maz pulchꝛitudo arbo nenit:ſicut Ariſto. dicit. Sic etiaʒ duplex ris ↄſurgit ex quattuoꝛ. Mꝛimo eꝝ ſta⸗ digeſtio.i.purificatio opoꝛtet ꝙ fiat in ani ture. ꝓceritate: videlicet qm̃ arboꝛ eſt alta ma. Pꝛiĩo in radice.i,in ĩtellectu ꝑ puras ⁊ eſt recta:⁊ ramoꝝ dẽſitate dehito modo cogitationes.⁊ iſta valet ad augendũ fer⸗ conſerta. Sic pulchꝛitudo anime pꝛimo in uoꝛẽſ üs. Põ.xxxvj. In meditatiõemea hoc conſiſtit ꝙ ſit recta per intẽtionem:al⸗ exardeſcit igniſ. Secũdo opoꝛtet ꝙ fiat in ta per contemplationẽ:⁊ rauiis varijs cir medulla.i.in affectu.ſ.vt habeat puras a cũſepta ꝑ variaꝝ virtutũ adoꝛnationẽ:vl fectiões.⁊; facit ad maturitatẽ moꝝ ⁊ a diuerſoꝛũ bonoꝛũ operũ multiplicationẽ: completionẽ opeꝝ:⁊ ad dilatationẽ meri⸗ Dantelis.iiij. Arboꝛẽ ſublimẽ vidiſti atq; toꝝ:⁊ ad ↄſeruationem virtutũ ⁊ donoꝝ. robuſtã:cuius altitudo ꝑtingit ad celum: Iteʒ quarto ↄſiſtit pulchꝛitudo arboꝛis aſpectus eius ingens erat ⁊ rami eius pul ſiue plante in coloꝛis viriditate. Ram plã cherrimi. Secũdo cõſurgit pulchꝛitudo ta quãto viridioꝛ tãto pulchꝛioꝛ. Sed no⸗
arboeiſ ex partiũ oꝛdinabilitate.videmus ta ꝙ q̃dam plante ſunt queſemꝑ vireſcũt⁊
em̃ in diuerſis arboꝛibus ꝙ ꝑtes eaꝝ ⁊ ra ſicut Arboꝛes que compactam ⁊ ſolidã ha⸗ ni diuerſimode oꝛdinant᷑. ⁊ ᷣm ꝙ magis bent ſubſtantiam:⁊ in quibus eſt ſufficien ſunt oꝛdinati ⁊ inulcẽ ꝓpoꝛtionatiꝛita ar/ tia humoꝛis. Quedami vero arboꝛes ſunt boꝛ reddit᷑ pulchꝛioꝛvel minꝰpulchꝛa. ſti que viriditatem ſuam aliquãdo amittũt. aut rami poſſumus dicere ꝙ ünt ſenſis 4 Sunt enim frondoſe et virides in eſtates

„
g ſine frõdibus ⁊ viriditate in hyemeꝛſi ile qͥ rarã ⁊ poꝛoſam ſubſtantiã habẽt:qð eſt etiã ꝓpter defectũ humoꝛis:qꝛ qũ hu⸗ moꝛ nutrimẽtaliſ nõ ſufficit:natura illũ ſp rahit a ptibus nõ neceſſarijſeputa a folijs e deficiat neceſſarijs. Quedã vo ſunt q̃ Aiqñ vireſcunꝭ.ſin eſtate:qñq; vo palle/ ſcñt..in hyeme:folia tñ ſua nõ pdũt. Rã foꝛtẽ habẽt caloꝛẽ ſibi incoꝛpoꝛatũ:⁊ dum pᷣe caloꝛ ag interioꝛa arboꝛis fugit a facie krigidi aeris exterioꝛ facies arboꝛis maxi⸗ me in kolijs glaucg fit ⁊ palleſcit· Mon tñ
plãta tat expoliat᷑ folijs ꝓpter viſcoſitatẽ juihumoꝛis ⁊ intenſionẽ caloꝛis. Plãtis ergo lllis q̃ ſemn vireſcũt aſſimilant vgl⸗ nes q̃ ſummũ viroꝛẽ carnis ſemꝑ tenẽt·i· Sneie o q̃ alig vitidirateʒ folioxſeruãt:aliqũvo eã pdũt: aſſimilant᷑ ingati Sinoh eruãt honeſta/ tẽ:virideſ aliqͥ inõ poſſunt dici.i.ↄtinẽteſ. vocaf᷑ ↄtinẽtia ↄingalis. Sʒ qñ fi dem thoꝛi nõ ſeruãt vel mrimonio indebi te vtunt᷑ pᷣcipue in caſu vbi fit pctm̃ moꝛta le:tũc ex toto viriditatẽ ꝑdũt.i. ↄtinentie honeſtatẽ. Plãt aũt q̃ vno tpe palleſcũt ⁊ alio vireſcũt ſiles ſunt vidue. Nõ in qui buſdã inuenit᷑ tã foꝛtꝭ caloꝛ ĩterioꝛis amo⸗ ris vtã viſcoſus.i.tã tenax humoꝛ deuoti onis ꝙ in mimonio lʒ aliqͥ mõ palleſcunt vt in vfu mimonij delectationẽ carnis ſen tiẽdoꝛtñ ꝓpter h folijs ſiue folioꝝ viridi⸗ tate nõ expoliant᷑:qꝛ nõ rõne libidinis nee etiã indebito mõ ipᷣo mimonio vtunt᷑:ſed iteꝝ reuireſcũt qñ ſunt poſtea viduate:qꝛ ↄtinentiã ſeruãt ⁊ gr̃aʒ dei ꝑ bona oꝑa cõ ſeruare ⁊ multiplicare ꝓcurant. Capitulum: LXVI kligio aſſimila rtur pinee q̃ eſt pini fructꝰ?. Miꝛi no röne apparentie ſiue figure. Nã fructꝰpini qᷓ;to in imo iũ ſtipitẽ appa ret groſſus ⁊ in rotundũ dilatatus:tanto in ſummo pyramidal eſt ⁊ acutus. In qͥ fi Fl ꝙ religioſi qᷓ;to plus ſe dilatãt ⁊ di⸗ ſtendũt circa iferioꝛa:tãto plus minuunt᷑ circa ſuꝑioꝛa, vel in h ſignificat ꝙ religio ſus circa ĩferioꝛa dʒ eſſe ñimplex ⁊ groſſuſ: Leerehiot⸗ k6 acupꝰ. ¶ Scðo rõne Ninẽtie:qꝛ pinea eſt nux magna ↄtinẽs in ſEmulta Zyareſ⸗ valde dur? j ia q̃ p oꝛ qinẽ lunt innicẽ ↄiůctatqulã ti teitarð
½
Piber tertius
folliculis q̃ſi quibuſdã parietibus ſunt di
ſtincta.⁊ lʒ teſta ſit multuʒ dura:fructũ tñ dulciſſimuʒ in ſe claudit.ihec nux magna religio eſt q̃ eſt magna ꝓpter magna vota vel ꝓpt᷑ magna opꝑa in q̃ ↄtineri debẽt mł᷑ ta pᷣcioſa Ina.i.multe denote ꝑſone. Aal⸗ de aũt dure teſte ͥbus includunt᷑ ſunt dif
ficiles obſeruãtie regule qͥbus obligan᷑qᷓ
ſi nõ eſſent dure nõ eſſent conſeruatiue.Et
hec Iᷓna debẽt innicẽ glutino charitatis ⁊
hac ⁊regularis vnitatis eſſe ↄiũcta:⁊ tñ ſuis actibꝰ⁊ moꝛibꝰoꝛdinata ⁊ diſticta: nõ tm̃ celł ⁊ hoſpitijs:ſʒ etiã o fficijs ⁊ tpa libus opibus cõgruis. Et lʒ teſta.i.exteri oꝛ regule vel inſtitutio nũ obſeruãtia vide
at̃ eſſe dura:nõ tñ eſt fugienda:qꝛ dulciſſi
mũ tam Fe in pñti qᷓ; glie in futuro inclu dit in ſe fructũ. Añ dicit heb.xij. Bis di ſciplina in pũti qͥdẽ videt᷑ eſſe nõ gaudijß meroꝛis · in fine aũt exercitatis p eã dulci ſimũ fructũ reddit iuſticie. Tertio rõne adherẽtie:qꝛ.ſ.pinea eſt adherentie valde foꝛtis ⁊ magne glutinoſitatis:qᷓ;diu recẽs exiſtit ⁊ ſuã pĩguẽ humoꝛoſitatẽ vetuſtate nõ ꝑdit:ſʒ poſtqᷓ; ille humoꝛ eius ↄſumit: ſic facile apit᷑. Silr etiã religioſi debẽttaʒ deo qᷓ; ſibi mutuo ꝑ amoꝛẽ ⁊ ↄcoꝛdiã foꝛti ter inherere:ita ꝙ diabolus nõ poſſit eos
apire nec ab inuicẽ diuidere.Et talis fot
inherẽtia eſt in pinea.i.religione qᷓ;din eſt ibi pinguis humoꝛoſitas deuotiõis ⁊ gre ſicut erat in bᷣncipio qñ religlones incepe⸗ rũt. Ande tunc ſic erant clauſe diabolo ꝙ nõ inueniebat locũ ingrediẽdi in eis. Sed nũc quaſi ꝑ vetuſtatẽ tempis illa bona hu moꝛoſitas nimis diminuta videt᷑. Et ideo qũq; diabolus eaſ aꝑit ⁊ diuidit abinuicẽ facilit ꝑ diſcoꝛdias ⁊ juidiaſ ⁊ in ſciſſuras ⁊ptialitates peſſimas.Et ideo hodie reli⸗ gioſos mltos dinerſis vitijs diſſipat? mz Fime ambitionibꝰ ſupbijs juidijs ⁊ multꝭ
alijs. Itẽ religionẽ nonit᷑ ingrediẽs ai
milat᷑ ꝓpagini. Mꝛopago eiĩ ſᷣm auctoꝛes eſt nouella vitis. Wã ſᷣm̃ jlao. pau⸗ reeſt palmitẽ terre immerluʒ ſerhere ⁊in de nouãᷓ vitẽ ꝓducere. Mã palmes ſ ter⸗ ra merſus terre admiſcet ⁊ in radicẽ ↄuct tit q̃ nutrimẽtũ attrahit᷑ ex qͥ vit ꝓpagat xnutrit᷑ ⁊ auget᷑.Ille añt qͥ religionẽ igre dit q̃ſi palmes tre imergit᷑· Terra eĩ ẽ reli
ionis hůilitas in qjvelut mũdo moꝛiẽs ͥ
ingredit fepelit:ſʒ ibi abſcõditus radiceʒ

%
De vegetabilibus ⁊ plantis
tharitatis mittit ꝑ quã nutrimentũ virtu tů ⁊bonoꝝ opeꝝ ⁊ diuinoꝝ verboꝝ ad ſe trahit: eꝝ qͥ nutrit᷑ ⁊ ꝓficit quouſq; Baela etiã ad fructus alijs ꝓducẽdos. tẽ re⸗ ligio ſine diſcipline ſtudio nõ ↄſeruat᷑:ſed efficit᷑ ſilis ſeculo. Cuius exemplũ appa⸗ ret in roſa domeſtica:quia roſa domeſtica plãtat᷑ ⁊ colit᷑ ſic vitis· ⁊ ideo ſi inculta re⸗ mãſerit efficit᷑ ſiẽ ſilueſtris. Silueſtrꝭ autẽ trãſplãtata ſi bñ culta fuerit efficit hõa ro ſa. Quaſi em̃ roſa domeſtiea eſt religiõis ſtatus. Maz pᷣcipue religioſis dictum eſt: Eſtis ciues ſctõꝝ ⁊ domeſtici dei. Sʒ hec ſi negligit᷑ vt ſtudio ⁊ coꝛreptione diſcipli ne nõ colat᷑:efficit᷑ ſilueſtril.i.ſitis ſtatui ſe culari. Si aũt ecõuerſo roſa ſilueſtri.i.hõ ſecularis in religione plãtet᷑: vbi diligẽter cultu diſcipline regat᷑: efficit᷑ rofa deo do ⸗ meſtica:angelis grata:⁊ homĩbus odoꝛi⸗ fera. Caplm: LXVII
Eligioſus de
bet eſſe ſilis aniſo qð eſt her⸗
bba. Pꝛimo qꝛ.f. ſemen aniſi eſt qᷓ;titate minimũ:qꝛ.ſ.religioſus debet ſe ꝑ humilitatem minimũ reputare:exem ⸗ plo.f. Pauli qͥ dicebat.j. Coꝛith. xv. Ego ſum minimus aploꝝ q̃ nõ fum dignus vo⸗ cari aplns:qꝛ ꝑſfecutus ſum eceleſiam dei. Secũdo qʒ eſt figura rotundũ:qꝛ.ſ.reli⸗ gioſus debet ſe reddere ad motũ obedien tie ꝓmptũ. Mã coꝛpus rotundũ eſt motui maxime aptũ:ſiẽ pʒ in celo:qð ideo factuʒ eſt ſphericũ ⁊ rotundũ vt eſſet aptũ reuol⸗ ni ⁊ moueri: Matth.viij. Dico huic vade ⁊ vadit:⁊ alio veni ⁊ venit. Sic debet relt gioſus obedire ſuis pᷣlatis. Tertio qꝛ eſt ſapoꝛe dulcoꝛoſuʒ.i.duleedine plenũ. Sie religioſus debet eſſe dulcis ꝑ manſuetã ⁊ benignã ↄuerſationem.debet em̃ habere dulcẽ animũ.i.dulcẽ linguã ⁊ dulcẽ vitaʒ vt poſſit de ip̃o laudari deus ⁊ dici: Mꝛe ⸗ neniſti eñ in benedictionibns dulcedinis. MQuarto q́ʒ qꝛeſt in effectu vᷣtuoſuʒ.Mã habet vᷣtutẽ calculum frãgendi:oppilatio nes ſplenis ⁊ epatis aꝑiendi:diſſoluendi ↄſumẽdi ⁊ ventoſitates expellẽdi:qꝛ.ſ.re⸗ ligioſus debet in ſe frãgere calculũ.i.pctĩ
duriciẽ ꝑ ↄtritionẽ ⁊ oppilationes intrin⸗ ſecas ar re ꝑ ↄfeſſionẽ:impietatis colliga tiones diſſoluere ꝑ ſatiſffactionẽ:humoꝛeʒ
carnis ⁊ luxurie ↄſumere ꝝ abſtinẽtie ſub
tractionẽ: vẽtoſitates vanttatis expellere ꝑ ſui abiectionẽ. Itẽ religioſus dʒ differ re a ſeculari:ſiẽ roſa domeſtica a ſilueſtri. Pifferũt em̃ inter ſe pᷣmo in folioꝝ multi⸗ tudine:qꝛ ſilueſtres roſe habẽt folia pau⸗ cioꝛa:ſʒ folia hoꝛtẽſis ſunt inlta. Tanqᷓ; ð folia roſe ſunt dona ⁊ vᷣtutes anĩe q̃ plns debẽt abñdare in religioſo qᷓ; in ſeculari: vel vt folia roſe ſunt vba ſacre doctrine qᷓ̃ bus affluere debet religioſus pᷣcipue ille cui cõpetit pdicare. Itẽ differũt in colo⸗ re:qꝛ fo lia hoꝛtẽſis ſunt oĩno rubea vłom nino alba:ſʒ ſilueſtres ſunt modico rubo⸗ re admixta. In qͥ ſignificatur ꝙ religioſis cõpetit oĩmoda charitas q̃ ſignificat᷑ in ru bedine: ⁊ oĩmoda puritas q̃ ſignificat᷑ in albedine. Añ in vtraq; debeẽt religioſi ſe⸗ culares quoſqʒ etiã bonos excedere. Itẽ differũt in odoꝛe:qꝛ roſe filueſtres ſunt mi nuſ odoꝛifere qᷓ; hoꝛtẽſeſ:qꝛ religioſi magt debẽt qᷓ; feculares exẽplis bonoꝝ opeꝝ re dolere. Itẽ differũt intuteꝛqꝛ hoꝛtẽſes ſunt in ſapoꝛe quodãmodo moꝛdicãtes ⁊ magne efficacie in medicina. Sic religioſo rũ ⁊ pᷣcipue pᷣdicantiũ oꝛa lʒ moꝛdeãt pec⸗ catoꝝ vitia:tñ funt eis valde medicinalia. Itẽ religioſi debẽt differre a ſecularibꝰ⁊ ſicut arboꝛes hoꝛtẽſes a ſilueſtribus.filue ſtres ein dicunt᷑ que naſcunt᷑ in ſiluis:hoꝛ tenſes vo q̃ plantant᷑ in hoꝛtis.hoꝛtẽſes etiã excolunt᷑:ſilueſtres vo ſibi relinquũ⸗ tur. Añ dic̃ Triſto. ꝙ domeſtice ſiue hoꝛ⸗ tenſes ſi nõ fuerint culte fiũt vt ſilueſtres: ⁊ ecõuerſo ſilueſtres pꝑ debitã eulturã fiũt vt hoꝛtẽſes. Et ſic ip̃e diẽ ꝙ arboꝛes ſilue⸗ ſtres magł fructificãt qᷓ; hoꝛtẽſes ꝓpt̃ ma ioꝛẽ humoꝛis abundantiaʒ paꝝ vnctuoſi. Ande etiã fructus hoꝛtẽſes funt maioꝛes melioꝛes ⁊ dulcioꝛes. Dicit em̃ Ariſto.ꝙ filueſtres ↄferũt hoꝛtẽſibus quãdo eis ex oppofito comp lãtant:qꝛ ſilueſtres ſunt ca lidioꝛes ⁊ ſiccioꝛes:⁊ ideo excitãt caloꝛem hoꝛtẽſium ⁊ ↄfoꝛtãt. In homiĩbus ergo q̃ ſi ſilueſtres arboꝛes que ſibijp̃is.i.ꝓpꝛio arbitrio relinquunt᷑ ſunt ꝑſone ſeculares. Sz quaſi hoꝛtenſes que ſub cura ⁊ cultu⸗ ra hominũ ſunt plantate:ſunt ꝑſone reli⸗ gioſe que ſub cultura obedientie ⁊ cura et — ſunt poſite pᷣlatoꝝ. Ande ſi möi hoꝛtẽſes.i.religioſi nõ fuerit culti.i. a ſuis pᷣlatis coꝛrepti:⁊ a ſuis exceſſibꝰ re⸗
renat efficlent yt ſiueſtres. i·ſeculares.

Piber Ecõtra aũt filueſtres i.feclares ⁊ pctõꝛes ꝑ culturã pniĩe efficiũt᷑ vt hoꝛtẽſes.i.religi oſi ⁊ frequenter melioꝛes qᷓ; multi ex eis: Eſa.xxiij. Eruheſce ſidõ ait mare. Srego. MQuia ex actione quoꝛundã ſeculariũ con fundit᷑ vita religioſoꝝ. Itẽ ſilueſtres · i. ſeculares uis faciãt plures fructꝰ.i.plu res elemoſynas vl plures filios carnales vel plures fructus tempales.ſ.ꝑ lucrũ di⸗ hitiaꝝ qᷓ; religioſi pauꝑes ⁊ ↄtinẽtes ⁊ nð coꝛꝑaliter negociantes:tñ fructus.i.oꝑa ſpũalia honẽſium.i.religioſoꝝ ſunt maio⸗ res.i.maidꝛis meriti ꝓpter obedientiã:et melioꝛes.i.melius pfecti ꝓpter diligẽtiã. Cũ em̃ ſint paup es ⁊ expediti a curis hu ⸗ tus mũdi poſſunt diligẽtius intẽdere opꝑi⸗ bus dei:⁊ ſic ea melius facere. Itẽ ſunt dulcioꝛes ꝓpter ↄtinentiã. Et qᷓ;to aliqᷓs plus abſtrahit᷑ a delectatiõe carnis:tãto plus pcipit de dulcedine ſpũs. Aialis em̃ nõ ꝑcipit eaqᷓ ſunt ſpñũs dei.j. Coꝛi. 8j. In h etiã ꝙ ſ itnehres faciũt plures fru ⸗ ctus qᷓ; hoꝛtẽſes inſtruimur ꝙ nõ debemꝰ
reſpicere ad opeꝝ multitudinẽ:ſʒ ad opeꝝ
bonitatẽ. Itẽ ſilueſtres.i. ſeculares ſuo caloꝛe.i.ſuo tempali ſubſidio ⁊ fauoꝛe ↄfe rũt hoꝛtẽſibus.i.ꝓſunt ip̃is religioſis eis tempalia ↄferẽdo.⁊ qꝛ etiã ip̃i religioſi ꝓ⸗ ficiunt ſibi qͥ ad meritũ ip̃os ſeculares ad
palia attrahẽdo. Laplm: LXVIII
Aluti et perfe
F etioni ꝓpꝛie dʒ homo pᷣmo intẽ
dere:deinde vtilitati ⁊ ſaluti ali
ene. Cuius exemplũ apparet in poꝛro:qꝛ in bmo anno ſemẽ nõ ꝓducit ſed in ſecun doꝛqᷓſi in pᷣmo anno intẽdat ſolũ ꝓpꝛie ꝑ⸗ fectioni.ſʒ in ſecũdo ꝓducẽdo ſemẽ videt᷑
iintẽdere alioꝝ ppagationi. Silr p̃⸗ dicatoꝛ pᷣmo dʒ intẽdere ſibi ꝑ ꝓfectũ vi⸗
te:deinde vtilitati alioꝝ ꝑ ſemina doctri⸗ ne. Ande Apis.j. Timotß.iiij. Attẽde ti⸗
bi⁊ doctrine. In cuius rei exemplũ etiam
Pelias dixit mulieri vidue.iij. Regl.xvij.
ade ⁊ fac mihi pᷣmũ ſubeinericiũ panẽ ⁊
filio tuo:deinde tibi.qꝛ.ſ.charitaſ hoĩs in ciꝑe dʒ a ſeip̃o. Añ ⁊ iſte oꝛdo etiã in ſemi⸗ ne elemoſyne ẽ ſeruãdus. Augꝰ.in Enchi ri· Qui vult oꝛdinate elemo ſynã dare a ſe
tpo incipe dʒ ⁊ eã pᷣmo ſibi dare. Eſt eĩ ele moſyna opuſ miß̃icoꝛdie.veriſſimeq; dictũ
eſt Ecck. xxx. Wißere aie tue placẽs deo.
tertius
Iõ etiã oꝛdo in coꝛrectiõe ſernandus eſt.ſ. vt qui vult coꝛrigere aliũ pus coꝛrigat ſe ⸗ ipᷣm:qꝛ vt dic Srego. in. vj moꝛal. Wun⸗ dus eiſe dʒ a vitijs ꝓpꝛijs qui curat alie na coꝛrigere:quo tanto perſpicatius alijs fugiẽda videat: quãto hec ipᷣe ꝑ ſcientiã ⁊ vitam verius declinat. Quia nequaqᷓ; pu re in mẽbꝛis maculã ↄſiderat oculus quẽ puluis grauat:⁊ ſu ꝑiectas ſoꝛdes tergere nõ valent manus que lutuʒ tenent.Et ſilr Iſido.dicit in libꝛo de ſummo bono:ꝙ nõ debet vitia aliena coꝛriꝑe qui adhuc vitio rũ ↄtagionibus fuerit inuolutus. Impꝛo bum em̃ ẽ arguere quicq;; in alio quod ad⸗ huc repᷣhẽdit in ſeipo. Ca. LXIX
Anguis chꝛiſti ſ aſſimilat opobalſamo.i.liquoꝛi
balſami. Mꝛimo rõne oꝛigis. Sciendũ em̃ ꝙ ꝓpꝛie arboꝛ tota dicit᷑ bal
ſamũtlignũ o carpobalſamum:ſemẽ au
tem ⁊ ſuccus opobalſamũ:ex eo ꝙ ferreis vngulis coꝛtex ligni pcutit᷑ ⁊ per coꝛticis vulnera quaſi per cauernas egredit. Qð totum xp̃o competit rõne ſue paſſionis:cu ius liquoꝛ.i.ſanguis ꝑ cauernas coꝛtic.i. ꝑ vulnera coꝛꝑis ferreis clauis impſſa ef⸗ fluxit. Berñ.in quodam ſermone. Scio ꝙ merita mea mihi nõ ſufficiũt:⁊ quod mihi deeſt audacter vſurpo ex viſceribus xp̃iq̃ miſericoꝛdia effluũt:nec d eſunt foꝛamina ꝑque defluã̃t. Patet em̃ arcanum coꝛdis ꝑ foꝛamina coꝛpis:patent viſcera mibicoꝛ die dei noſtri:in quibus viſitauit nos oꝛi⸗ ens ex alto. Item Berñ. Ex ↄſideratio ne remedij piculi mei qᷓ;titatẽ cognoſco fi⸗ lius dei iubet᷑ occidi: vt pᷣcioſo anguis il
lius balſamo meiſ medeatur vulneribus.
Secundo rõne põderis. M am balſamã
in aqua poſitum mox fundũ petit:ſi verũ ⁊ nõ ſophiſticatũ fuerit. Silr ſanguis xpᷣi ⁊ glioſa eius paſſio poſita ꝑ meditationeʒ
in aqua tribulationis noſtre moꝝ funduʒ petit:qꝛ grauioꝛẽ ſe omnibus tribulationi bus noſtris oſtendit. Et ſic tribulationes noſtras graues ſui ponderis leues ⁊ tol⸗ lerabiles reddit. Srego. Si paſſio xp̃ ad memoꝛiam reuocet᷑ nihil eſt adeo duꝝ qð
non equo animo toleref᷑. Ande Apls He
bꝛeo.xij · Recogitate eñ qͥ talẽ ſuſtinuit ad uerſus ſemetipᷣm a pctõꝛibus 3dictionẽvt
nõ fatigemi animil veſtr deficlẽtes. Ver
————————— ——————

3 k 66 5 3 1 4 1 5 5 — *
B
8 „ *
De vegetabilibus ⁊ plantis
tio rõne inciſionis.mã in balſamo ſola ex
terioꝛ coꝛrex incidit. Lignũ aũt nullo mõ tangit᷑ ferro. Sic eti in xpᷓᷣo ſola caro inci ſa eſt ⁊ leſa ligno diuinitatis nullã paſſio⸗ nem vel leſionẽ ſentiẽte vel ſuſcipiẽte. Mo ta etiã ꝙ tempe eſtiuo cũ cultello oſſeo ra⸗ mi ip̃ius balſami leniter ĩcidunt᷑:ne lignũ interiꝰ ledat:⁊ ſub coꝛtice inciſo vitree am pulle ponunt᷑:in qͥbus gutte ſtillãtes col⸗ ligunt᷑. Iſte ampulle vitree ſunt mẽtes pu re⁊ humiles.ſ.vacue ꝑ humilitatẽ:⁊ etiaʒ vitree ꝑ puritatẽ que recolligũt remẽoꝛã⸗ do ⁊ compatiẽdo guttas ſanguĩs xp̃i ⁊ pe nas coꝛpis eius. Muarto rõne odoꝛis:
qꝛ ᷣm Pliniũ oĩbus odoꝛibus pᷣfert᷑ hal⸗
ſamũ. Balſamũ em̃ illud eſt optimũ qð eſt odoꝛifeꝝ:põderoſiſſimũ ſemine maximuʒ: moꝛdens guſtũ atq; in oꝛe feruidũ ⁊ colo⸗ re rufum. Eʒ em̃ arboꝛ balſami ſiue eiꝰ fru tex q̃ nunqᷓ; creſcit vltra altitudinẽ duoꝛũ cubitoꝝ ſit viti ſilis:⁊ in folijs ſit ſilis ru⸗ te:ſÿʒ albioꝛibꝰſemꝑ manẽtibꝰꝛtñ liquoꝛ ru fus eſt. Omiĩa aũt pᷣdicta hʒ ſanguis ſiue xp̃i paſſio. Eſt em̃ odoꝛiferus ꝑ attractiõiſ ſuanitatẽ. Añ xp̃s dixit Joh.xij. Ego ſi ex altatꝰ fuero a terra oĩa trahaʒ ad meip̃m.
Itẽ põderoſiſſimus.i.grauiſſimꝰ ꝑ dolo ris ĩmenſitatẽ: Thꝛeñ.j. Attẽdite ⁊videte ſi ẽ doloꝛ ſilis ſiẽ doloꝛ meꝰ. Itẽ eſt ſemĩe mayimꝰ ꝑ pagatiõis fecũditatẽ:qꝛ multi
filij d ei ex ſanguine xp̃i tanqᷓ; fruges ex q̃
dã ſemĩe in terrã ſparſo ꝓgeniti ſunt. Añ xpᷣs aſſimilauit ſe grano frumẽti in terram cadẽti ⁊ moꝛiẽti qð multum fructũ affert: Joh xij. Itẽ dʒ moꝛdere guſtũ aĩe ꝑ do⸗ loꝛẽ cõpaſſionis:⁊ dʒ feruete in oꝛe ꝑvbũ pᷣdicationis.ſ.vt frequẽter xp̃i paſſio pᷣdi⸗ cet: Apls.j. Coꝛinth.j. Moſ pᷣdicamꝰ xpᷣm crucifixũ ⁊c̃. Eſt em̃ ſanguis xp̃i coloꝛe ru fus:qꝛ charitatis ardoꝛẽ ⁊ cruciatus dolo re vehemẽter excoctus.⁊ eſt valde mirabi le ꝙ balſamum qᷓ;uis ſit rufum:tamen ve⸗ ſtem mundam non polluit: vt dicit Sſido. Sed longe ampliꝰ eſt mirabile ꝙ ſanguis xp̃i rubeus non ſolũ non polluit:ĩmio etiã immũdoſ abluit: Apocalyp.j. Dilexit nos ⁊ lauit nos a pctis noſtris in ſanguie ſuo.
Quinto ſanguis xp̃i aſſimilat᷑ balſamo ⁊hoc rõne valoꝛis.valet em̃ balſamuz ad multa.ã fetum moꝛtuuʒ educit.⁊ hocji⸗
gnificat:qꝛ ſanguis ſeu paſſio xp̃i median
te bnia petĩ moꝛtale de conſcia extrabit.
Mam pnia ⁊ cetera ſact᷑ẽa in virtute paſſio? nis xp̃i opãt᷑. Itẽ balſamũ moꝛtua coꝛpo ra incoꝛrupta cuſtodit:qꝛ quãtũ diſſoluit tantũ ↄſumit. Silr exemplũ paſſionis xp̃i carnẽ qdem.i.carnalia vitia moꝛtificat:ſʒ moꝛtificatos carne a peccatoꝝ coꝛruptiõe ↄſeruat. Mam qͥ xpi ſunt carnem ſuã cruci fixerũt cum vitijs ⁊ ↄcupiſcentijs: vt dicit Apls ad Bal.v. Itẽ balſamũ moꝛſibꝰ ve nenoſis occurrit:qẽ paſſio ⁊ crux xp̃i val⸗ de tentationibus demonũ obſiſtit·Et ideo figurata fuit in ſerpẽte eneo cuius aſpeciꝰ a moꝛſibus ſerpentuʒ liberat: Nume.xxj. Capitulum: LXXK Ancti viri aſſi⸗ milant᷑ floꝛihus. De dbus dici tur Cãt!.ij. Floꝛes apparuerũt in terra nr̃a.i.in eccłia vel in carne huma⸗ na. Sũt em̃ ad modũ floꝝ multi odoꝛis in exemplis qͥbus alios attrahunt: Apls.ij. Coꝛinth.ij · Ep̃i bonꝰodoꝛ ſumus.Cãtl.ij. Ainee floꝛẽtes odoꝛem dederũt ⁊ vox ⁊c̃. Itẽ ſunt dulcis ſapoꝛis in verbis:qͥbus audientiũ mẽtes reficiũt. Mð cxviij. E⸗ dulcia faucibus meis eloquia tua ſuꝑ mel oꝛi meo. Pꝛouerb.xvj. DPulcia eloqa ma⸗ ioꝛa reꝑiet. Itẽ pulchꝛi coloꝛis.i.gratio⸗ ſi aſpectꝰin moꝛibꝰſuis honeſt? ⁊ modeſti: quibꝰintuentiũ oculos alliciũt:ſicut dicit de beato Stephano: Act.vj. ꝙ intuentes in eñ omnes qͥ ſedebãt in ↄcilio viderũt fa ciem eius tanq; faciẽ angeli. Itẽ ſunt ſiẽ floꝛes maxime virtutis.ſ.in miraculis ⁊ ſi⸗ gnis q̃ͥ ſupꝛa naturã oſtendũt ſicut xpᷣs di xit: Signa añt eos qͥ crediderit hec ſequẽ tur: In noĩe meo demonia eijciẽt. IJtem floꝛes:cãpos:ſiluas:⁊ hoꝛtos ſua pulchꝛi tudine exoꝛnãt ⁊ veſtiũt. Mã in campis li lia: ⁊ in hoꝛtis roſe ⁊ in ſiluis viole iueni⸗ ri ↄſueuerũt. Tanq; ð lilia agri ſunt vir⸗ q̃ in agro coꝛpꝑis ſui virginitat? can ⸗ oꝛẽ ⁊ odoꝛẽ deo exhibuef̃t. Tanqᷓ; vo ro ſe rubẽtes fn erũt ſancti martyres quoꝝvi ta fuit velut hoꝛtus:ſpiĩa ſepe h eſt multi⸗ tudine penaꝝ ⁊ ſupplicioꝝ xp̃i amoꝛe cir⸗ cũdatus:in qͥbus velut roſe albeſcẽtes pn ritate nituerũt:⁊ velut roſe rubee ſanguĩe ſuo purpureo rutilarũt. Sʒ tanqᷓ; viole ſil uaꝝ fuerũt ↄfeſſoꝛes:quoꝝ plurimi in ſil⸗ uis ſeu heremiſdeñ ↄtemplãtes latuerũt: ⁊ oẽs velut viole odoꝛe boneyite redoiue⸗

rũt:⁊ ꝑ mẽtis humilitatẽ pᷣcipuã inclinata ſemp capita deo tenuerunt:ſic viola circa ſloꝛẽ aliqᷓ;tulũ incuruat̃. Itẽ ſancti viri aſſimilant gariofolis:q̃ꝝ iſii ſunt electi qͥ pabẽt nigrũ coloꝛẽ:acutũ ſapoꝛẽ: ſuauem odoꝛẽ.⁊ Inenn comp̃ſſi emittũt aliquem humoꝛẽ. Sic viri ſancti ⁊ ꝑfecti funt colo⸗ re nigri ꝑ apparẽtie deſpectionem:ſapoꝛe acutiꝑ ſapĩe ↄtẽplationẽ: odoꝛe fuaues ꝑ gr̃e vel gratã ↄuerſationẽ: cõplexione hu⸗ midi ꝑ iachꝛymaꝝ emiſſionẽ. Mã compᷣſſi iniurijs plꝰiuuãt ſe lachꝛymis qᷓ; vindict?· Vñ Zimbꝛo. de ſe dicebat aduerſus mili⸗ tes gothos: Arma mea lach?yme meefue rũt. Itẽ gariofoli cerebꝝ ⁊ Vtutẽ gĩalem ↄfoꝛtãt:qð faciunt ſancti ſuis ↄſilijs:coꝛ⸗ dis pauoꝛẽ reuelãt ſuis exẽplis: ⁊ vtuteʒ nature deficiẽtis in ꝓximis adiuuãt ſuis elemoſynis vel bñficijs. Iteʒ ſancti viri aſſimilant᷑ palmitibꝰ. Mꝛio rõne nutriti onis:qꝛ paimites a vite nutrimentũ ſuſci⸗ piunt. Et ideo tãdiu viuunt ⁊ fructiticant qᷓ;diu viti ꝑmanẽt vniti. Mã nutrimentuʒ qð a vite ſuſcipiũt:ſolũ qᷓ;tũ neceſſe ẽ reti tinent.qð vo ſuꝑ fluit in materiã germis: frõdis: loꝛis ⁊ fructus trãſmittũt. Ande paimites a vite ſepati:nõ fructꝰ faciũt ſed areſcũt. Sic ſili etiã mõ ſancti viri qᷓ;diu ꝑ gr̃aʒ vel charitatem viti xp̃oꝛ:qͥ dixit Joh. xv. Ego ſum vitis vera.ſic vniti viuunt ⁊ ſpũales fructꝰ faciũt:ſʒ ab eo pctĩ ſepati nõ faciũt fructꝰ vite.i.opa vite eterne dig⸗ na. Et ideo dixit ipe xpᷣs Joh. xv. Ego ſuʒ vitꝰ vos palmites.⁊ ſiẽ palmes nõ põt fer⸗ re fructũ niſi mãſerit in vite:ſic nec vos ni ſi in me mãſerit?. Scðo ſctĩ viri aſſimilã⸗ tur palmitibꝰ ⁊ h̊ rõne inſertiõis:qꝛ ſurcu lus vnꝰpalmit? ſin eviti inſerit᷑ in alio pal mite ſiue vite:⁊ fructificat in eo. Añ docẽt hoĩes ex eadẽ vite facere vuas diuerſi co⸗ loꝛis:qʒ ſi dñ vitis inſerit᷑ viti fiat inſertio in tribꝰramis ꝓcedẽtibꝰab vno ramo ip⸗ ſiꝰ vitis:⁊ cũ vno ſurculo inſertiõis coloꝛẽ rubeũ appoſuer: ⁊ cũ alio blaueũ: ⁊ cum tertio coloꝛẽ croceũ vel etiã alium.ſinguli palmites ex pᷣdictis ramiſ ꝓcedẽtes tãles vuas faciũt q̃les appoſiti funt coloꝛes · Et tilr etiã poſſet fieri in alijs pᷣlatis ſuo mõ. Siẽ aũt palmites vel rami yitis inuicẽ in ⸗ roꝛpoꝛant᷑ ꝑ inſertionẽ:ita fideles xpᷣi de⸗ bẽt inuicẽ vniri ⁊ incoꝛpari ꝑ charitatꝰ di
Piber tertius
kectionẽ. Et tũe vnuſquiſq; faciet vuas di
uerſoꝝ coloꝝꝛqꝛ·ſ. pticipabit merita fingu loꝝ:MPõð.cx viij. Particepl ego ſuʒ oĩmti mẽtiũ te ⁊ cuſtodiẽtiũ mãdata tua. Ter
tio ſcti viri aſſimilant᷑ palmitibꝰrõne ꝓte⸗
ctionis:qꝛ palmites pãpinis veſtiunt᷑:q ſßſidio ab ardoꝛe ⁊ frigiditate defendũt᷑. hi pãpini ſunt vtutes qᷓ nos defendunt ⁊ a caloꝛe ꝓſpitatis ⁊ a frigoꝛe aduerſitatꝰ. Mam in ꝓſperitate ardet luxuria ⁊ gula. In aduerſitate vo frigeſcit inuidia ⁊ acci⸗ dia. Sʒ a luxuria ꝓtegit pãpinus ꝓtinen⸗ tie. A gula pãpinus abſtinẽtie. Ab iuidia pãpinus charitatis. Ab accidia pãpinus ſpei:qꝛ ſpes pᷣmij multũ ſollicitat ⁊ confoꝛ tat. Sʒ nota ꝙ qͥlibet pãpinus vt diẽ Am bꝛo.eſt alicubi ĩterciſus vt ſolis caloꝛẽ ad maturitatẽ fructuſadmittat. Et ſile q̃libet virtus ad hᷣ vt eiꝰfructus ſit cõpletus.i.vt faciat meritoꝛiũ opus opoꝛtet ꝙ admittat caloꝛẽ ſolis.i.amoꝛẽ charitatis ſine q̃ nul⸗ lum opus eſſet meritoꝛiũ ⁊ nulla vtus pfe cta. Quarto ſãcti viri aſſimilant᷑ palmi ⸗ tibus rõne colligationis. Nã palmites vi tis qᷓdã de ſe vincula emittũt qͥꝝ ãminicu⸗ lo turbinibus vẽtiſq; reſiſtunt: ⁊ ſuos fru ctus melius ſuſtinere poſſunt. Multũ enĩ a pᷣncipio ſunt graciles illi. Et ideo hmõi retinaculis indigent qͥuſq; fiãt ſolis bñi⸗ cio foꝛtioꝛes. Silr etiã illi qͥ ſunt imbecilli⸗ oꝛes ⁊ impꝑitioꝛes vel mĩoꝛes in via deide bẽt ſe maioꝛibꝰatq; peritioꝛibꝰqͥbuſdã obe dtẽtie vel familiaritatis ⁊ diſcipline vincu lis obligare ⁊ ↄiũgerevt ſuſtẽtent᷑ ab eis: ⁊ eoꝝ exemplo ↄſiio ⁊ auxilio ꝓtegent a turbinibꝰ tribulationũ ⁊ vẽtis tẽtationuj qjuſq; diuie gr̃e bñficio ip̃i efficiant᷑ ꝑfecti· Nuito ſctĩ viri aſſimilant᷑ rõ⸗ ne putatiõis: videlʒ ꝙ palmites ſingułan nis volũt putari ⁊ ſic ſe magl dilatãt:⁊ ma gis fructificãt ⁊ ſi diu putati ñ fuerit dege nerãt: a in labꝛuſce ſpẽʒ ſe cõmutãt · Etſilr hoĩeſ qͥ volũt.ꝓficere ⁊ ĩ meritꝰ dilatari nec degenerare a iuſtꝭ vt efficiãt᷑ perõꝛeſ: debẽt cogitatꝰa acꝰſuos ſepe cũ gladio lingue R ↄfeſſionẽ putare ⁊ ꝓnũciare:ßʒ ſaltẽ lemel ſingul annis tenet̃ hõ ↄfiteri ex pᷣcepto ec⸗
cleũe ⁊ dʒ putare vineã ↄſcie ſiue vite ſue:
Joß.xx. Mẽʒ palmitẽ q fert fructũ hurgã⸗ bit eũ vt fructuʒ plꝰ afferat. Itẽ ſcti viri ſunt ſiles lignis thinis. Mꝛio q talia li⸗ gn ſunt ſpioſa:⁊ albe ſpĩe ſimillimsa · Silr etiã ſctĩ viri ſũt ĩ hac vita ſi pioſi.i.cõpũcti⸗

tur amomo
De vegetabilibus? plantis
onſbus ⁊ afflictiõiꝰ pleni:cũ ſpinis tñ.i. afflictiõibus carnis habẽt albedinẽ ĩnocẽ tie ⁊ puritatꝭ mẽtis. Sctᷣo ſancti viri aſ ſimilant᷑ lignis thinis:qꝛ ligna thina ſũt iputribilia:qꝛ vt qͥdã dicũt nec iii igne cõ⸗ burunt᷑:nec in aqᷓ reſoluunt᷑. Sic ſctĩ viri ſũt ꝑ ↄſtãtiã ſolidi:ꝙ nec igne aduerſita⸗ tis vꝛunt ꝛnec aqᷓ voluptatꝭ reſoluuntur. Mõ.lxv. Trãſiuimꝰꝑ ignẽ ⁊ aqnã. Ter
tio ſãcti viri ſũt ſiles lignis thinis. Quia
talia ligna ſũt ſpecularia:ſũt em̃ valde ful gentia ⁊ ad modum ſpeculi polita ſiue ad modũ vnguis. Añ in eis relultãt imagies ſicut in vngue. Silr ſancti habẽt ſe ꝑ mo ⸗
dů peculi. In quoꝝ vita veiut in qdã ſpe
culo qᷓlibet cõſpicere põt vitã ſuã. vł qᷓ; ſit feda ſi ab ea diſſentiat:vł qᷓ; ſit pulchꝛaſiĩ
ea cõueniat. Ex his añt verꝰ ſalomõ xp̃s Fecit in domo eccłie gradus:qꝛ ex eoꝝ exẽ
plis rõſpicinꝰ qᷓliter ad vitã eternã ſcãde Fe debeam? Fecit etiã ex his fultra. i.ſe⸗ Vilia: qꝛ ex eoꝝ quoq; vtutibus colligere
Fpoſſumus q̃les nos eſſe opoꝛtet: vt ĩ nobiſ
velutĩ ſuis ſedibꝰ reſideat deꝰ. Ca.LXRMI
AtiEtia aſſimi pp latur amomo. de quo fit mẽtio. Apot.xviij. Cinamomũ ⁊ amo mum ⁊ odoꝛamẽtoꝝ ⁊c̃. Amomũ ẽ herha naſcẽs ĩ ſyria:cui ſapiẽtia aſſimilat᷑: Mꝛi mo ꝓpter odoꝝ varietatez. Eſt enĩ herba odoꝛiferg habẽs odoꝛẽ ſicut cinamomuʒ.
Fteeſt coloꝛe ſubꝛufa habẽs folia ↄiun⸗ ta:⁊ ſemĩa copioſa:⁊ albũ floꝛẽ vt viola:
ſeut diẽ: Diaſco. Silr fapientia ẽ odoꝛife ⸗ ra:qꝛ gent᷑rat honeſtatẽ:⁊ coloꝛe ſubꝛufa: qꝛ inflãmat charitatẽ. ⁊ habet folia.i.ver⸗ ha coniuncta inqᷓ;tũ ſuadet vnitatẽ: ⁊ in femine copioſa ꝑ vboꝝ affabilitatẽ vł af⸗
3 luibilitatẽ.Nã ſemẽ eſt verbñ dei qͥ ſapi⸗
ens affluit. Ptẽ habet fioꝛẽ albũ ꝑ ↄtem platiõis puritatẽ:qꝛ 3 albi floꝛes ſũt pu re meditatiões. Scðo ſapientia aſſimila vpter ꝓpeietatum elegibilita
tem:qꝛ illud amoinũ ẽ eligendũ qð ẽ recẽſ longð albũ ſemine plenũ:ſupꝑ virgas pur⸗ pureas erpãſũ:maxie odoꝛiferũ ⁊ põde roſũ. ñ ꝓpter oẽs iſtas ↄditiões doetri na ſapiẽtie.i.ſacre ſcripture ẽ inter doctri⸗ nas maxie eligenda. Mã ipᷣa ẽ ſempꝑ recẽs Phter expoſitionũ nouitatẽ: ip̃a longiſſi⸗
mna ptnis diuturnitatẽ. Ip̃a ei cepit tradi
vt diẽ Augꝰ. ab exoꝛdio generis humant et durabit vſq; ad finẽ · Et iõ ip̃a de ſe diẽ̃ Eccĩ.xxiij. Ab initio ⁊ añ ſecula creata ſũ
et vſq; ad futuꝝ ſeculũ ñ deſinã. Itẽ ißa
alba ppt᷑ ſermõis puritatẽ.in qͥ nulla ĩelu dit obumbꝛatio vel pmixtio falſitatis: ſe⸗ mine plena ꝓpter verboꝝ fecũditatẽ. Nã verba dei q̃ in ipᷣa ↄtinent᷑ q̃ſi qdã ſemina ſũt qͥbꝰ filij ſpñales in fide xp̃i generant᷑⸗ 3 Jaco.j. Aolũtarie enĩ genuit nos vbo ve ritatis ⁊c̃. Itẽ eſt ſuꝑ vgas purpureas.i. ſuꝑ mẽtes doctoꝝ ⁊ martyꝝ expãſa. Ipſi enĩ fuerũt virge ꝓpter trãſgreſſoꝝ coꝛre⸗ ptionẽ:. ꝓpter errantiũ directionẽ:. ꝓpter debiliũ ſuſtentationẽ. Fuerũt etia purpu⸗ reip amoꝛis inflãmationẽ:ꝑ ſanguinis et fuſionẽ: vel Ffrer regimiĩs pᷣlationẽ. Maʒ purpureus qͥdẽ coloꝛẽ regałcoloꝛ. Iteʒ odoꝛifera ꝓpter honeſtatẽ. Honeſtas ent aſſimilat᷑ odoꝛi ꝓpter attractionẽ:qꝛ ho⸗ neſtũ eſt qð ſua vtute nos trahit: vt dicit Tullius. De ſapiẽtia ðꝛ Sap̃.vij. Aene⸗ rũt mihi oĩa hona parit᷑ cũ illa:⁊ inumera bilis honeſtas ꝑ manꝰ illiꝰ. tẽ iß̃a ẽ põ
deroſa ꝑ ſniaꝝ grauitatẽ:Eſa. xxxij. Aer
ba iegis põderãs. Tertio ꝓpter dᷣtut? multiplicitatẽ. Mabet enĩ amomũ multas virtutes videlicet ſcoꝛpionũ ictibꝰ reſiſt? di:oculos fouendi:⁊ doloꝛẽ inteſtinoꝝ ſe dandi. Sic ſapiẽtia ictibꝰ ſcoꝛpionũ.i.de⸗ ceptiõibꝰ obuiat hereticoꝝ:oculos mentt
illuminãdo ↄfoꝛtat:⁊ in doloꝛibꝰ conſola
turx letificat. Itẽ ſapiẽtia aſſimilat᷑ bu⸗ ro. Mꝛĩo ꝓpter ſubſtãtie ſoliditatẽ.Eſt et arboꝛ hᷣ ſolide ſubſtãtie ⁊ tõpacte:⁊ humi ditat? viſcoſe. ꝓpter qð lignũ ẽ põderoſũ: et in aquã miſũ moꝝ petit fundum: qꝛ po ros aptos nõ habet in qͥbꝰ ſubintret aer. ꝓpter h ſuꝑ aquã natare nõ põt. Silr ſa⸗ piẽtia vera ⁊ ſpũał reddit hoĩeʒ ſolidũ i. patientẽ ĩ aduerſis:⁊ cõpactũ.i.ↄſtãtẽ in piculis:⁊ humidũ.i.abũdãtẽ ĩ lachꝛymiſ. NMã coꝛ ſapiẽtꝭ vbi triſticia:Ecẽs.vij. Itẽ viſcoſũ in amicitijs. Nã viſcus illud qð ei adheret:nõ tĩ capit ſʒ ⁊ tenet. Quia ſcʒ hõ ſapiẽs tenax.i.firmꝰ ẽ in amicitia quaʒ accipit. Vtem fac põderoſũ ĩ vbis: Ecci- xxj · vᷣba ſaptẽtũ ſtathera põderabũt᷑. tẽ Prundũ ĩ ſcripturꝭ. Nã petere aq̃ fůdũ ẽ penetrare ꝓfunditatẽ ſcripture: ᷣm illud Zonhnlne fuuioꝝ ſeru tatꝰẽ᷑: et abſcõdita ꝓduxit in lucẽ. Secũdo ꝓ⸗

pter materie lenitatẽ.Mã tabula buxea ꝓ * pter lenitstẽ materie optime polit ⁊ tergi⸗ tur.Et illð ve cõpetit ſapiẽti habere mẽtẽ politã ⁊ terſaʒ ab om̃i vitio ⁊ macula. Añ Bꝛego.nagiangenꝰ diẽ.ꝙꝙ pꝛia ſapiẽtia eſt vita laudabilis:⁊ apud deũ pura mens ꝑ quã puri puro iungunt᷑ ⁊ ſancti ſãcto ſoei ant. Tertio ꝓpter viroꝛis ↄtinuitatẽ:qꝛ buxus hahet folia ſemꝑ virẽtia:⁊ ðꝛ h bu xus arboꝛ:⁊ hoc buxũ ꝓ ligno.vñ qᷓdã di
fit:Mec buxus creſcit: hoc buxuʒ creſcere
neſcit. Folia igit᷑ eiꝰ nõ de leui cã cadunt: ſed dũ vnñ cadit alteꝝ ereſeit.Et iõ buxuſ ſempꝑ virens ẽ:⁊ qꝛ coloꝛ viridis eſt maxĩe gratus oculis: ꝙ buxus habet folia ſempꝑ virẽtia: ſignificat ꝙ hõ ſapiẽs ſemꝑ habʒ verba grata ⁊ amabilia. Ecci.xx. Sapiẽs in verhis amabilẽ ſe facit. Itẽ ſapĩa aſſi⸗ milaf radici. Mã radix licet ſit viſu hiſpi⸗ datñ ẽ mollis in ſubſtãtia. Sic ſapiẽs qᷓ; ⸗ nis exterius oñdat ſe hiſpidũ ⁊ rigidũ: tñ
coꝛde eſt benignꝰ ⁊ mollis. Sap̃.j. Beni⸗ gnus eni eſt ſpũs ſapientie. Ztẽ radiꝝ eſt Poꝛofa.poꝛi aũt ſũt ſubtiliſſima coꝛꝑis fo⸗
ramina ſiue vie. Sñ in b ſignat muitas et ſubtiles vias qͥbus ſapiẽs in bonis agẽ⸗ dis vel małamouẽdis ſeu ĩpediẽdis abũ dat. Itẽ ꝙ incedit toꝛtuoſe nũc exit ᷣfus latus vnũꝛnũc in latus oppoſitũ. Qð eti⸗ aom ſapiẽs facit ſiue in iudicio dů merita ꝑ ſonaꝝ ſeu partiũ diſcutit: vel in ſe ip̃o duʒ vtrũq oppoſitũ attendit. Mã in die bono rũ uõ ĩimemoꝛ ẽ maloꝛum ⁊ ecõuerſo.⁊ ſic trũq; latus ad modũ rei toꝛtuoſe vnũ te nendo ⁊ aliud ↄſiderãdo occupat ⁊ tãgit. Itẽ ſapiẽs verꝰ aſſimilat hebenoꝛ quod eſt lignũ ethiopicũ coloꝛe nigrũ:tactu le⸗ ne ⁊ planũ: duꝝ ⁊ ponderoſũ. Añ ꝓpt᷑ cõ⸗ paetionẽ poꝛoꝝ in gqᷓ poſitũ mox fũdũ pe⸗ tit:vt diẽ Mhs in li. de vegetabilibꝰ ⁊ plã tis:⁊ tñ ſi igni appoſitũ fuerit: ip̃ʒ rapit ⁊
ſuauẽ de ſe odoꝛẽ ⁊ fumũ emittit. Silr hõ
vere ⁊ ᷣm deũ ſapiẽs ẽ coloꝛis nigri.i.ap⸗ parẽtia deſpectꝰ ꝑ humilitatẽ.Mõ enĩ hõ ſapiẽs ẽ ſui oñtatiuꝰ.ñ Sꝛego. Nagian⸗ genꝰ diẽ· Moc ip̃m philofophatꝰ ſũ ne phi loſophari viderer:ſciẽs ꝙ velle videri fa⸗ pientẽ b̊ eſt oĩno nõ eẽ ſapientẽ. Itẽ ẽ ta⸗ ctu planꝰi.mãſuetꝰ ↄuerſatiõis lenita⸗ tẽꝛdurus ꝑ iuſticie feueritatẽ: põderoſus n pꝛudẽtie maturitatẽ. Fundi aqᷓ.i.ſcriptu
re vl ſapiẽtie(vt ita dicã)ẽ petitiuꝰ ꝑ ĩtetii
2iber tertius
gẽtie ꝓfunditatẽ. Igne inflãmabik ꝑ cha⸗ ritatꝰ feruiditatẽ: boni odorl emiſſiuus p bõi exẽpli ſuauitatẽ Apts.ij. Coꝛi.ij. Chꝛi ſti bonus odoꝛ ſumus. — Capitulumn: LXXII
Lientia huma
F na aſſimilat illi herbe q̃ ðꝛ fum terre. Quod pʒ bᷣmo ex ipge neratiõe. ꝓpterea enĩ ſic ðꝛ qꝛ ẽ generata ex qdã fumoſitate groſſa reſoluta a terig. qᷓjſi aũt fumoſitas a terra reſoluta ẽ ſenſiti ua cognitio ꝑ abſtractionẽ a materia:⁊ ex hac fumoſitate generat᷑ hec herba.l.ex ſẽ fitiua cognitiõe ſcĩa ĩtellectiua.Añ pßs diẽ ꝙ oĩs ña cognitio oꝛit᷑ a ſenſu. Mihil eniĩ Fm eñ eſt ĩ ĩteliectu qð pᷣus nõ fueriti ſenſu:lʒ alio mõ lit in ſenſu:⁊ alio mõ in in tellectu. Scðo patet eꝝ cõꝑatiõe:qꝛ het herba ẽ tanto meiioꝛ quanto viridioꝛ.eñ
dñ ſiccat nulliꝰ valort efficit᷑. Sie ẽ in ſciẽ·
tijs nã herba qnto ẽ viridioꝛ tanto magiß delectat aſpectũ: vñ illa ſciẽtia ẽ vt herba viridioꝛ qᷓ̃ magis delectat intellectũ:⁊ tat ſciẽtia eſt ceter melioꝛ: ſiẽ ſciẽtia diuia vt Põðs diẽ ĩli.deptibus analiñ ꝙ licet de diuinis poſſiunꝰminꝰſcire qᷓ; de alijsrebꝰ: tñ illud modicũ delectabiliꝰ ẽ qᷓ; oĩm alio rũ cognitio q̃ apud nos ſũt. Itẽ herbað tanto viridioꝛ qnto humoꝛofioꝛ:⁊ illa ſcia eſt viridioꝛ qᷓ ẽ humoꝛoſioꝛ.i.affectuoſivꝛ In qͥ oẽs alias ſciẽtias excedit ſcĩa theo⸗ — qꝛ maxie ẽ affectiua.i.ad emoꝛẽet affectũ boni in flãmatiua.hie.xiij. Mon ne verba mea qᷓſi ignis. Tertio patet ey purgatiõe:qꝛ hec herba purgat melanco⸗ liam. Eſt eni calida in pᷣmo Iᷓdu. Sie ſcien tie ſtudiũ releuat triſticie tediũ ⁊ melãcoli am.i.accidiã fugat:ſʒ pᷣcipue b facit ſctn ra maxĩe ĩ triſticijsↄſolat. Añ.j. Mach⸗ xij. abẽtes ſolatio libꝛos ſctõs. Quar to ptʒ ex inflatiõe.qꝛ bᷣ herba ẽ ĩflatiua⁊ vẽtofitatꝰ generatiua:vñ cũ aniſo vel fent culo ẽ miſcẽda. Sic ſciẽtia ẽ occaſio inflati onis fnꝑbie dicẽte Aplo. Scientia inflat et vẽtoſitatꝰ vane gloꝛieꝛniſi cũ aniſo vl fe niculo.i.dei timoꝛe ventũ vanitatis expel lente miſceat᷑. Ande Sꝛego.nagiangenꝰ dũ cit: ꝙ ſcientie deſideriũ ⁊ inquiſitio q̃itio⸗
nñ niſi timoꝛ dei pꝛeceſſerit effrenatos ani mos in pꝛeceps ducit.
Kapitulum: Lxxut

5 53 S£
* e
——
De vegetabilibus? plantis
nutrit nos ĩ vbis ⁊ edificat in
eeplis ⁊ purificat ĩ memoꝛijs. Eñ ip̃a aſſimilat᷑ fago:cuiꝰ glãdes ſi exte
riꝰ tri gule:leni coꝛtici ĩcluſe:⁊ ſẽ dulceſ⁊ nutribiles. Añ de eis hoĩes antiqͥtꝰ viue ⸗ hãt. Sic ſacre ſcripture vꝰba ſůt triangula ria inq̃ntũ inſtruũt nos de fide beatiſſime trinitatis. Ael inquãtũ nos detribus v⸗
tutibꝰ theologicis infoꝛmãt. Ael qꝛ conti
nent ſub la triplicẽ ſenſu myſticũ.ſi ana⸗ gogicũ:allegoꝛ cum ⁊ tropologicum ſiue
moꝛalẽ. Et ſũt ſpũales ſacre ſcripture itel ⸗
ligentie ſub leni coꝛtice.i.ſub facili la in⸗
tercluſe.⁊ fũt dulces valde:ᷓᷣm illð Põ.
cxviij. M dulcia faucibus meis eloquia
tua ſuꝑ mel oꝛi meo. Et ſũt ſpũs nutritiue iſpñalis vite ↄſeruatiue: Watk. iiij. Won
in ſolo pane vtuit hõꝛſʒ in om̃i vbo qð ꝓ cedit ah oꝛe dei.Añ Woyſes in mõte qua draginta diebꝰ cũ iſto ſolo cibo pmanſit.ſ. allocutiõis diuine ſine aliqͥ coꝛpali cibo:⁊
ſimilit᷑ alij antiqͥ patres B cibo ſpũali aliti ſunt. Itẽ fagus ẽ arboꝛ edificijs ⁊ aſſeri⸗
bus valde apta. Sic ex ſacra ſcriptura tra hunt̃ aſſeres.ſ.ſanctoꝝ patꝝ exẽpla:ex qͥ;⸗ bus cõſtruũt᷑ ſpũaliũ vᷣtutũ optima edifi cia. Itẽ fagus ẽ arboꝛ cuiꝰ ſubſtãtia pu⸗ ra a vermibus nõ coꝛroſa ẽ arti vitree val de neceſſaria:qꝛ ex eÿꝰ cineribꝰ cũ alijs ad iunctis vitrũ maxime fit. Cinis aũt fagi ẽ memoꝛia moꝛtis ad quã nos ſacra ſepᷣtu/ ra inducit.⁊ ex h fit vitrũ puritat?. Et hu ⸗ iuſmodi memoꝛia hoĩem a pctõꝛũ ſoꝛdibꝰ Pꝛeſeruat: Em illud Ecci.vij. Memoꝛare nouiſſima tna ⁊ ĩ eternů nõ peccabis. Itẽ facre ſchture doctria aſſimilat᷑ nuci. Quia fructus nucis vt diẽ̃ Iſið.tantã vim ha⸗ bet vt miſſus inter fungos ⁊ cibos vene ⸗ noſos quicqͥd in eis ẽ virulentũ effundat rapiat ⁊ extiguat. Sic ſacra ſcpᷣtura qͥcqͥd ẽ virulẽtũ vłnoxiũ ĩ hũanis diſciplinis ſi ue ſeiẽcijs coꝛrigit ⁊ ↄdẽnat. Añ de ipᷣa ſa cra ſchtura dic Augꝰ.ij.li.de doctria xp̃ia na:ꝙ qͥcqͥd hõ didicerit ſi noxiũ ẽ ibi dam
nat᷑ ſi vtile ibi ĩuẽif᷑: Itẽ ſacra ſcpᷣtura aſſi milat: auellane. Pꝛlo rõne cõitat?:qꝛ ſiẽ̃ loco qᷓſi ĩ ſilua oꝛi
2 ab oĩb? euellit᷑:iõ auellana vocat᷑. Silit᷑ ſacra ſcptura ita publicex⁊ cõitdocet᷑
vt ab oĩbꝰ pticipari ⁊ hẽri poſſit. ñ p̃ci⸗
cipuꝰ eiꝰ auctoꝛ ⁊ doctoꝛ xp̃s diſcipul ſuis pᷣceꝑit: Pꝛedicate euangeliũx. War.xxj Scüdo rõne difficultatꝰ ⁊ etiã vtilitatꝰs Quia auellane ſi qͥdẽ ad digerẽdũ dure? ſʒ ſi ſũt bñ digeſte mltũ ſũt nutritiue. Silr entẽtie myſtice ſacre ſcpᷣture lʒ ſint ad di⸗ gerẽdũ dure.i.difficiles: tñ bñ ĩtellecte vł expoſite ſũt ſpũs mirabilr nutritiue. ꝓp᷑ qð diẽ dñs: Watth.tiij.vt ð.allegatũ ẽ: ꝙœꝙ nõ in ſolo pane viuit hõ ⁊c̃. ¶ Tertio rõne obſeruabilitat᷑:qꝛ auellane ſi cũ exterioꝛi peliicula fuerĩit mãducate ſt᷑ nociue:qꝛ mł᷑ te inflatõis ſũt generatiue:⁊ iõ ſũt a pelli⸗ cula ſpolãde. Sic q̃dã ſũt ĩ ſacra ſchtura q̃ ſi ᷣm exterioꝛẽ peliiculã.i.ßᷣʒ Ĩaʒ fuerit obſeruata:ñ ꝓdeſſẽt obſeruãtibꝰ:ſʒ plimũ nocerẽt:ſiẽ cerimõialia ⁊ figuralia veterts legl qͥ ñ lʒ ad Ir̃aʒ obᷣuare:qꝛ iã eoꝝ itaſ quã figurabãr. ꝑ xpᷣm.Añ ⁊Apis ⸗Loꝛi. iij. di: Obſeruãda ſunt nõ lia ſed ſpũ:qꝛ l7a occidit:ſpũs aũt viuificat:⁊ iõ detrahẽda ⁊ ab ijciẽda ẽ ab hmõi exterioꝛ peilicula.i.ſenſus lĩe exterioꝛ ⁊ accipiẽdꝰ eſt fenſus i yſticꝰ interioꝛ. Ca. LXXIIII
0cietas ſctõꝛi viroꝝ mltũ qãq;. ꝓdeſt hoĩ pctõ
. ri. Cuiꝰ exẽpiũ appꝑet ĩ oleaſtro qᷓ ẽ ſilueſtris olea ſic deã:eo ꝙ olie ſit ſimii lima:lʒ eÿfolia magt lata.⁊ ẽ arboꝛ ĩculta ſterit᷑ ⁊ amara. Sʒ ſi ramꝰ eiꝰ oliue inſertꝰ fuerit vñ murat radicꝰ.i.iꝓpꝛiã ſuã ↄůtitqᷓ litatẽ. Muaſiãt oleaſter hõ pctõꝛẽ qͥ lʒin nat̃a ſiue ĩ hypocriſis figura ſit ſilis vird iuſto:nõ tñ ĩ vita vl aĩa: qꝛẽ ĩcultꝰꝑ verã pnĩaʒ ⁊ ſteriład opa meritoꝛia ⁊ amarꝰ in ↄſcia. Si tñ ĩſerat᷑ oliue.i.ſi ſctõ viro ſocie tur:mutabit᷑vis radicꝰ.i.affectꝰ coꝛdis:et ↄuertef᷑ vbiſ ⁊ exẽpliſ illꝰ⁊ trahet᷑ ad virã ſilez: Apks. Bo.xj. Tu ãt cñ oleaſter eẽs inſertus es in illis ⁊c̃. Seneca.ĩ epla. ut la res magł anĩos induit honeſtos ⁊ ĩ pꝛa
uum inclinabiles reuocat ad rectũ qᷓ; bo⸗
noꝛñ viroꝝ uerſatio. Paulati enĩ deſcẽ⸗
dit ⁊ vim pᷣceptoꝝ obtinet:frequent᷑ aſpict
frequenter audiri. Ca. LXXV
Püalis hõ nõ dz vacare ocio:ſʒ vno bono ope cõpleto dz ad alið ſe pare:cuius exẽplũ appetĩ ficu pᷣcipue egyptiaca.Eſt
ei ficꝰ ilia arboꝛ q̃ꝑ linglos ãnof fructũ fa
T 2

eit ⁊ vno matureicẽte ſtati oꝛitalt: vñ ficẽ dicta a fecũdi:ate. Sic q̃dã ſũt opaq̃ hõ exmneceſſitate pᷣcepti ꝑ ſinglos ãnos facere tenet̃:q̃dã qͥdẽ ſaltẽ femel om̃i anno·ſicut ↄfiteri in q̃drageſima ⁊ cõicare in paſcha. hoc eĩ eſt pᷣceptũ ecclieꝛ⁊ ſi pluries h fece rit aliqͥs meliꝰ faceret qᷓ;uis ex pᷣcepto nõ teneat᷑. Quedã vero tenet qͥ;s facere plu ries in anno:ſicut ieiunare ⁊ ſeruare ieiu⸗ nia ab eccleſia inſtituta q̃ in anno pluries occurrũt:ſicut q̃drageſima ⁊ q̃rũdã ſctõꝝ ſiue feſtiuitatũ vigilie:⁊ ietunia q̃ttuoꝛ tẽ poꝛũ qᷓ quater in anno occurrũt. Quedã alia ſũt q̃ hõ debet facere q̃tidie:vt elemo ſyne ⁊ oꝛatiões ⁊ hmõi. Et ĩ talibꝰ vno bo no ope facto ⁊ cõpleto:ſtatĩ deberet hõ co gitare de alio faciẽdo:qꝛ in via dei nõ pꝛo gredi:regredi ẽ vt dicit Berñ. Apls Co⸗ oßj. Fructificãtes ⁊ creſcẽtes ⁊c̃ Capitulũ: LXXVI
ctus laſciui t et diſſoluti ↄcupiſcẽtiã excitant et in ãmãt. Añ aſſimilant᷑ vꝛti te q̃ cũ ſit nature ignee ⁊ feruide:ẽ ſe tan⸗ gentiũ vetiua. Talis q eſt caro humana q̃ emp ſecũ poꝛtat ignẽ ↄcupiſcẽtie. Añ nõ ſine ꝑiculo tãgit᷑. ꝓpter qð vt refert Sꝛe⸗ Bo · in li. dial.dixit qͥdã ſanctꝰhõ infirmus et q̃ſi in extremis poſitꝰ multeri ip̃m tãgẽ/ ti: Wlier tolle palmã qꝛ adhuc igniculus viuit. Et nota ꝙ dicũt doctoꝛes: ꝙ lʒ tactꝰ oſcula ãplexus ⁊ hmẽõi poſſint hono aĩo kieri ⁊ ſine petõ.ſ. ꝓpter ↄſuetudinẽ pr̃ie vel ꝓpter aliquã neceſſitatẽ aut rõnabilẽ cauſã: tñ qñ fiũt ex libidine.i.ꝓpt̃ d electa tionẽ carnis ſũt pctã moꝛtalia. MQuia non ſolů conſenſus in actũ luxurie illicitũ vel cniuſcũq; alteriꝰ pcti moꝛtałẽ moꝛtale pec catũ:ſed etiã cõſenſus in delectationẽ ip̃iꝰ pcti moꝛtał ẽ moꝛtale pctĩ:Ecci.xiij. Qui tetigerit picẽcoinq̃nabit᷑ ab ea.Hec enim pix ẽ caro mlieris inflãmabilis ⁊ inflam ⸗ mans. Caplm: LXXVII
Inoꝛ dei aſſi t milat feniculo. Mꝛio Ppt tutẽ apertiuã: qꝛ fenicułꝰ vt diẽ virtutẽ diureticã ⁊ aptiuam. Silr timoꝛ dei apit viã amoꝛi. Añ dic Tu gu. ꝙ timoꝛ introducit amoꝛẽ ſiẽ ſeta fᷣco⸗ I calcificis introducit filũ. Secñdo qꝛ
3 *
Vier
habet virtutẽ inciſiuã.ſ.ex ſubtilitate ſnb
ſtantie ſue ⁊ ſuis q̃litatibus: vt ðᷣꝛĩ lo.
Silr timoꝛ dei incidit vinculũ affeciꝰ dmo
ris mñũdimã ſiẽ dic̃ Johes Caſſia i li deĩ
ſtitutis monachoꝝ. De timoꝛe dei naſcit cõpunctio ſalutaris:⁊ de cõpũctiõe coꝛdi abꝛenũ ciatio.i. nuditas ⁊ ↄtemptus oĩim facultatũ. Tertio ꝓpter virtutẽ reno⸗ uatiuã:qꝛ fenicli guſtu vt fert᷑ fepẽtes oẽʒ ſenectutẽ deponũt. Sic hõ dei timoꝛe com punctus ſenectutẽ nõ tpis ſed peccati per confeſſionẽ annuatim deponit. Quia ſal⸗ tẽ ſemel in anno vt ſupꝛa dictũ fuit ten ef᷑ hõ ex pᷣcepto ecckie ↄfiteri. Eeci.j. Timoꝛ dñi expellit pctimũ. MQuarto ꝓpter ᷣtu ⸗ tẽ illuminatiuã:qꝛ etiã feniculi guſtu ipſi ſerpentes caliginẽ oculoꝝ detergũt. Pli⸗ nius dic. Añ ⁊ hoĩm intellectũ ⁊ caliginẽ oculoꝝ dicunt ex eo maxime releuari.⁊ i
ex eiꝰ ſucco fit collyriũ ocul valde aptum.
Silr timoꝛ dñi oculos mẽt! purificat ⁊ ca
liginẽ ſupbie fugat.⁊ lumine vere ſapien
tie mẽtem illuſtrat:⁊ iõ ðᷣꝛ Job.xxviij. ꝙ timoꝛ dñi ipſa eſt ſapientia ⁊c̃. MQuito ꝓpter virtutẽ defenſiuã. Quia ſemẽ feni culi cũ vino potatũ valet 3 moꝛſus ſerpen
tũ ⁊ 3 ictus ſcoꝛpionũ:⁊ radix eiꝰcocta cũ
vino canis moꝛſũ ſedat.ihec eĩ oĩa opaẽ fe niculꝰhoꝛtẽſis.⁊ adhuc foꝛtiꝰopat᷑ fenicu lus agreſtis. Silr tioꝛ dei ⁊ pꝛecipue agre ſtis.i.foꝛtis reſiſtit moꝛſibꝰ ſerpentũ.i.ten tationibꝰ diabolicis. Itẽ ictibus ſcoꝛpio nũ.i.motibꝰ carnaliũ tẽtstionũ q̃ añ dele ctant ⁊ retro eruciant ſic ſcoꝛpio añ palpã do ĩcedit:ſed retro cauda ferit:vt di Sꝛe go. ZItẽ moꝛſibus canis.i tẽtatõibꝰ mũ⸗ di blandientis vel ꝑfequẽtis. uia caniſ aliqbus cauda blandit᷑:aliqbꝰ vero latrat et eos moꝛſibus ledere molit᷑. Añ Bꝛego⸗ dicit:ꝙ in via dei timoꝛ foꝛtitudinẽ gignit f.3 carnẽ diabolũ mũdũ.Ca. LXXVIII Ribulatio aſi t milatur celidonie q̃ ẽ herba cu⸗ ius ſucco oculi irundinũ ſterco re leſi ad ſtatũ pᷣſtinñ reuertunt᷑: vt Ið · ⁊MPliniꝰ dicũt. Silr vt dic Sꝛego. oculos qᷓs culpa claudit pena apꝑit. Item tribnla tio nõ nocet ſe humilianti: ſʒ potius eũ ex altat. Cuiꝰ exẽplñ apparet in ficu egyptia ca cuꝰ lignũ in aq̃ miiſũ ʒ naturã aliaꝝ f cuũ mox fũdũ petit: ⁊ poſtqᷓ; fuerit aq̃ ple

De vegetabilibns ⁊ plantis
num:vñ magł debeſret eſſe ponderoſũ tũc
redit ad ſummũ: vt diẽ Augꝰ. Silr hõ po⸗
ſitus in aj tribulatõis:ſi fundũ petierit.i. ſi ꝓfũde ſe humiliauerit reſtitnet᷑ ad ſum mum gradũ:⁊ etiã interdũ tal exaltat᷑ ad ſummũ. ñ de xp̃o ð̃ꝛ. Philip.ij.ꝙ humi liauit ſe ip̃ʒ factꝰ obediẽs p̃ vſq; ad moꝛ tem ⁊ moꝛtẽ aũt crucis:ꝓpt᷑ qð deꝰ exalta uit illũ ⁊c̃. Itẽ ꝙ tribulatiõis flagellum aꝑiat oculos coꝛdis: vt iq̃ ẽ ſupꝛa dictũ eo ꝙ tollat cecitatẽ inductã ꝑ pctin:ꝓʒ etiã ꝑ lactuce q̃ a qͥhuſdã erarchea ðꝛ ſilitud inẽ et exẽplũ.mõi eĩ lactuce folia ſũt bꝛeuia et rotunda:cuiꝰ ſuccuʒ accipitres herbam ſcalpẽdo extrahũt:⁊ tangentes eo oculos cecitatẽ diſcutiũt cũ ſeneſcũt. Succꝰg; la ctuce talis eſt acerbitaſtribulatiõis:q̃ ſcʒ cecitatẽ accipitrũ.i.hoĩm pctõꝝ ⁊ pᷣcipue tyrannoꝝ fugat. Añ tribulatio figurata ẽ in illo piſce. Tob.vj. cuius fel.i.amaritu do valet ad inungẽdos oculos: Apoẽ.iij. Collyrio.i.tribulatiõiſ aſpitate inũge ocu los tuos vt videas. Itẽ amaritudo tribu latiõis cauſat dulcedinẽꝰſolatõis cuiꝰ exẽ plů apparet ĩ radice:qꝛ qũq; amarsa radix dulcẽ fructũ ꝓducit:ſiẽ in vite ⁊ oliua na tura oñdit:in qͥbꝰ ⁊ ↄſiłibꝰ amar itudo ra⸗
dicalis humort digerit᷑ ⁊ dulceſcit benefi
cio aeris ⁊ catkor? celeſtis materiã penetrã tis. Sic doloꝛ coꝛdis vel tribulatiõis bñfi cio aeris circ ũſtãtis.i.alicuiꝰ boni viri vel angeli aſſiſtẽtis:⁊ bñficio gr̃e celeſtis ani mã ꝑ ip̃aʒ tribn lationẽ purgãtis: vertit ĩ magnã dulcedinẽↄſolatiõiſ. Wõ.xciij. Se cundũ multitudinẽ doloꝝ in coꝛde meo cõ ſolatiões tue letificauerũt aĩaʒ meã. Itẽ tribulatio aſſimilat᷑ rhãnoꝛqᷓ icʒ ſit arboꝛ multe amaritudinis:⁊ in 4i folijs et in ramis:multũ tñ ẽ medicinał. Maʒ ex ſucco radicis medicamẽtũ fit:oculos cla⸗ ros reddens:ſemẽ etiã ſecundinas ex vte Fo trahit. Sic tribulatio licet ſit amara:et in radice coꝛdis ad cõſiderãdũ ⁊ in folijs. iin verbis ad audiendũ:⁊ in ramis.i.in tactis ad tolerandũ:tñ medicinal ẽ ↄtra petã:⁊ pᷣcipue qꝛ oculos coꝛdis clarificat vt ð.dictũ ẽ:qð pᷣcipue radix rhã ni fat̃.i. cõſideratio cauſe ipᷣius tribulationis.ſ.ꝙ aliqͥs ↄſideret ⁊ reputet ſe pati. cata ſua manifeſta vł occulta. Iteʒ deuo tio mẽtis ſecundinas.i.delectatiões ⁊ con
cupiſcentias voluptatũ educit:qꝛ malicia
pter pec
vnꝰ hoꝛe obliuionẽ facit luxurie:vt dicit᷑ Ecci.xj. Itẽ tribulatio humilr poꝛtata af ſimilat᷑ rute.pᷣmo qe ruta habet vim pur⸗ gatiuã:purgat em̃ imundiciã matricis et inde fetũ moꝛtuũ eduẽ. Sic tribulatio duʒ hominẽ ad penitẽtiã humiliat: ĩimũdiciaʒ mẽtis purificat:⁊ indevtute pnĩe moꝛrale pctĩ euacuat. nde Augꝰ.ſup MPõð. dit ꝙ flagellũ tribulatiõis excitat toꝛpenteʒ: humiliat ſupbientẽ:purgat penitẽtẽ:⁊ co ronat innocentẽ. Secũdo qꝛ ruta habʒ virtutem illuminatiuã.ſ.qꝛ ruta cruda co⸗ meſta viſũ acuit:ſic etiam tribulatis acuit viſum mentis:quia intellectũ tribuit:Eſa xxviij. Tãtummõ vexatio dabit intelle⸗ ctũ. Vertio:qꝛ ruta habet vim mottifica tiuã: dñt enĩ mulieres grauide ab eſu ru⸗ te abſtinere:qꝛ fetũ occidit ĩ vẽtre. Quaſi aũt fetus ĩ ventre eſt pctĩ cõceptũ qð tri bulatiõis vis penitus extinguit:Ecci.iij. Ignẽ ardentẽ.i.incentiu peccandi extin guit aqua.ſ.tribulationis. Quartò qꝛ ruta habet vim ſerpentũ ⁊ bufonũ expulſi uã: vñ debet plãtari ĩ hoꝛtis:qꝛ ab eis oẽ venenolũ depellit:⁊ debet iuxts ſaluiam plantari:qꝛ eã ſerpentes diligunt ⁊ hufo⸗ neſ. Per ſaluiã& calidã ⁊ humidã appeti tů intellige ſenſitiuũ qͥ ſenſualitas noiat᷑. Serpentes autẽ ſũt motꝰ in oꝛdinati ⁊ pai ſiones vᷣtutis iraſcibilis. bufones vo ſũt paſſiones cõcupiſcibiles: ⁊ hec oĩa in ſal⸗ uia fouent᷑ qꝛ oẽs hmõi morꝰ in ſenſualita te nutriunt᷑. Sed hec oĩa repᷣmit ruta:id ẽ tribulatio humilr poꝛtata.IMã bufones.i. ↄcupiſcibites paſſiones:puta gandiũ de⸗ lectationẽ:⁊ hmõi extinguit vis tribula⸗ tionis. Sed ſerpẽtes.i.motus iraſcibilis:
puta odiũ irã ⁊ hmõi repᷣmit vis patiẽtie ⁊humilitat᷑. Wath.xvj. Serpẽtes tollẽt:
Capitulum: LXXIX
Erbum dei aſ v ſimilatur ſemini:ᷣm illud: Lu⸗ ce.viij. Semen eſt verbumn dei. Mꝛiĩo ppter vtutẽ attractiuã:qꝛ ſiẽ ſe⸗ mẽ attrahit ad ſe humoꝛẽ terre: ita verbñ dei attrahit affectionẽ aĩe. Et ſic attrahe⸗ batur Dauid dicẽs. Põ.cxviij. Edulcia faucibꝰmeis.⁊c̃.Et Petrꝰ dicẽs. Joh.vj. Sñe ad quẽ ibimꝰ? verba vite eterne ha⸗ bes. Secũdo/ꝓpter virtutẽ mundiſicati nã. Mꝛopter ſeinẽ eĩ terra mũdat:⁊ ipſuʒ r 5.
R
S.
m

etiã terrã mũdat rahẽdo ad ſe humoꝛem qᷓ alias in malas herbas ↄuerteret. Silr etiã vᷣb dei mũdat ⁊ purgat gĩaʒ · Heb. j· Verbo vtutꝭſue: purgationẽ faciẽs. Joh. rv. Aos iã mũdi eſtis ꝓpt ſermonem ⁊c· Tertio ꝓpter vtutẽ aſſimilatiuã: qꝛ nõ ex qͥlibet ſemiĩe qð̃libet generat: ß ex ſimi li ſemievtðꝛ ĩ li. Vhyſicoꝝꝛſiẽ ex tritico tri ticũ ⁊ ex hoꝛdeo hoꝛdeũ ⁊ ſic de alijs · Añ vbũ dei ſemẽ dei ẽꝛiõ faẽ hoĩeſſiles deo Joß⸗r.llos dixit deos ad qͥs ᷓᷣmo dei fa ctus ẽ. Muarto ꝓpter vtutẽ germinati uã. Eſa.Ixj. Si hoꝛtꝰ ſemẽ ſuũ germiat · ſic gen eratio ⁊ natiuitas ſpũalis habet fie ri ꝑ verbñ dei.j. Me. j. Renati nõ ex ſemie coꝛruptibili:ſed incoꝛruptibili ꝑ vbñ dei. MQuinto ꝓpter vᷣtutẽ ꝓmotiuã.qꝛ illð qð ex ſemine gignit paulatim: ex virtute q̃ eſt in ſemine ſemp pficit᷑ ⁊ auget: War⸗ ci.iiij. Serminat ſemen ⁊ increſcat. Altro enĩ terrã fructificat · pᷣmũ herbam peinde ſpicã deinde plenñ fructũ ĩ ſpica. Semẽ ẽ verbũ dei: fructificat herbã ĩ incipiẽtibꝰ: ſpicã: in ꝓficiẽtibꝰ plenũ fructũ in ꝑfectis liue pſeuerantibꝰ. Sexto.ꝓpt᷑ virtutẽ mł᷑ tiplicatiuã:qꝛ ex vno grano ſeminis mul⸗ ta generant᷑: Apls.ij. Coꝛi.ix. Wultipli⸗ cabit ſemẽ veſtrũ. Et ſilr verbũ dei: ᷣm il⸗ lud Watth. xiij. Tudiũt verbũ ⁊ ſuſcipi⸗ unt ⁊ fructificãt. vnũ.xxx.aliud.lx.⁊ vnũ centeſimũ Caplm: LXXXN Irginitas aſſi⸗ milat cedro. Mꝛĩo qꝛ cedrꝰ ẽ ari boe gratiſſimi virorꝰ.Eſt eĩ aſpe etu pulchꝛa ſempꝑ tenẽs viridia folia. Eſt gũt ↄtinẽtia carnis qᷓſi ̃dã viroꝛ arboꝛiſ: Sꝛatus aũt eſt deo viroꝛ cõtinẽtie ↄiugal. gratioꝛ autẽ cõtinẽtie vidualis:ſʒ gratio⸗ ſiſſimꝰẽ ei viroꝛ ↄtinẽtie virginal:Eccĩ.xl. Bꝛatiã ⁊ ſpeciẽ deſiderabit oculuſ ⁊ ſuꝑ h virides ſatiões. Deſiderabile ẽ ocuł dei vi dere gratiã continentie cõiugal ⁊ ſpeciem pudicitie vidualis:ſʒ ſuꝑ hec virides ſati ones.i.ſacratiſſimas vᷣgines. Secũdo ra tiõe iocũdiſſimi odort. Odoꝛ enĩ cedri ſer pentes fugat ⁊ hoĩes recreat. Odoꝛ auteʒ virginitatis demones fugat ⁊ angelos de lectat:qꝛ vginitas cognata eſt angeł ꝓut hiero.die. Tertio rõne efficaciſſimi vigo ris:qꝛ tãti vigorꝰẽ cedrus vt nũqᷓ; a tinea
vel aliqͥ alio verme coꝛrodat᷑. Añ ⁊ huius
Liber
tertius
arbort gůma q̃ ðꝛ cedria ẽ ad libꝛoꝝ ↄſer tdne ũme neceſſaria:qꝛ libꝛi ex ea lini ti nec a tineis rodũt᷑ nec tꝑe ſeneſcũt. Coꝛ poꝛa etiã moꝛtua ĩ ligno cedrino repoſita: et eiꝰ lachꝛyma ꝑuncta ab oĩ putredĩe pꝛe ſeruãt᷑.Quaſi aũt tinea ĩ pãno vel vermiſ in ligno ẽ ↄcupiſcẽtia ĩ carne ꝛa cuiꝰ coꝛro ſione.i.coꝛruptiõe vᷣginitas ꝑpetua ſe pꝛe ſernat. Añ Vugꝰ.dit᷑ ꝙ virginitas ẽĩ car ⸗ ne coꝛruptibili ꝑpetua ĩcoꝛruptiõis medi tatio. Mec ꝑdit᷑ fenio vᷣginitas in coꝛꝑe ſi cut vires coꝛꝑis ꝑdunt᷑. Coꝛpa aũt moꝛti ⸗ ficata ꝑ abſtinẽtiã meliꝰ ĩ cedro.i.ĩ dᷣgini ⸗ tate ĩcoꝛrupta ſeruãt᷑. Muarto rõne ſua uiſſimi ſapoꝛis:habet em̃ cedrus ĩ ſuo fru ctu triplicẽ ſapoꝛẽ. Mã in medio circa gra/ na eiꝰpomñ eſt acetoſũ:ĩ ſuꝑficie o circa coꝛticẽ ẽ dulce:in medio vero medulle eſt — vtrũq; ſapoꝛẽ qᷓſi mediũ tenẽs. ic etiã ſacre virgines debent eſſe dulces ⁊ mites exterꝰ ĩ ↄuerſatiõe: ſʒ ĩteriꝰaceto ſe.i.timide ⁊ ſollicite de ſua actiõe. In me/ dio q̃t.i.icoꝛꝑe dñt ẽe q́̃dã medio tpate vt neq; aceto ſitate nimie aſpitat? ĩfirmẽt̃: ne q; dulcedie delitioſitatꝰ ſoluãt᷑.Itẽ vᷣgini tas aſſimilat᷑ hoꝛdeo.pᷣmo rõne oꝛdis: qꝛ 5ʒ Pliniũ.hoꝛdeñ int᷑ frumẽta pᷣmũ ſerit Zpᷣmůũ recolligit᷑. Sic int᷑ ſemĩa vtutũ hec qᷓſi pᷣmũ ſemiĩata fuit ĩ hũana natura ⁊ car ne.ſ.vᷣginitaſ. Añ nec pᷣmꝰhõ nec pꝛia mu lier fuef̃t ꝓducti ꝑ actũ generatiõis autꝑ coꝛruptionẽ carnis:qꝛ coꝛpuſ Ade fuit ex vginea tra ſũptñũ:⁊ coꝛpꝰ Eue ex vᷣginea coſta ꝓductũ.ſiłr fuit pᷣmo recollectũ ⁊ in hoꝛreo paradiſi locatum:qꝛ pᷣma caro deo vnita fuit caroꝰginea ſiẽ caro xp̃i:q̃ ⁊ ipᷣa Vgo fuit ⁊ etiã de ꝰᷣgine ſũpta:⁊ ip̃a pᷣmo fuit beatificata ⁊ ĩ celo locata. Tenet᷑ etiã cõiter ꝙ tria ꝰginea coꝛꝑa ſũt iõ añ meſſeʒ generalẽ alioꝝ coꝛpoꝝ ĩ hoꝛreo celi locatã f.xp̃i ⁊ beate vᷣginis WMarie ⁊ btĩ Jobis euãgeliſte. De alijs aũt qͥ cũ xp̃o reſurre⸗ xiſſe legunt᷑ tenet Augꝰ.ꝙ iteꝝ moꝛtui ſi ita ꝙ nõ ſũt in celo niſi eoꝝ aĩe qᷓ;uis ali doctoꝛes ↄtrariũ dicãt. Scðo rõne ſem nis. Hoꝛdeũ enĩ nõ vnlt ſeri nili ĩ terra lic⸗ ca ⁊ ſolida:qꝛ ꝰginitas reqͥrit ſoliditatem mẽtkæ ſiccitatẽ carnis.ſ.ꝑ abſtinẽtiã cibi ⁊ potus:qꝛ ſine cerere ⁊ bacho friget venus vt diẽ Terentiꝰ ĩ Eunucho.i.ſine abũdã⸗ tia cibi ⁊ potus.Et iõ merito ſignificat᷑ v⸗ gitas ĩ hoꝛdeo. Nð 5ʒ Iud.dehordeñ qſi

aridũ:qð etiã ẽ frigidũ ⁊ ſiecũ:qꝛ.ſ. vgini tas aiam refrigerat ab ardoꝛe ↄcupiſcẽtie ⁊ deſiccat ab hũoꝛe gule. Vertio rõne ro boꝛis. Mullũ eni frumẽtũ ẽ magis a coꝛru ptiõe remotũ qᷓ; hoꝛdeũ: eo ꝙ citiꝰ recolli gat ⁊ creſcat qᷓ; ip̃ʒ coꝛruptio vel rubigoĩ nadat. hoc aut ginitati cõpetit ob cuiꝰ amoꝛẽ plurime elegiſſe legunt᷑ vt potiꝰper martyriũ ⁊ violentã moꝛtẽ recolligerent᷑ ad deũ 5 inhoneſte coꝛruptiõis rubiginẽ pateren. Quarto rõne coꝛꝑis:qꝛ totuʒ coꝛpꝰ hoꝛdei habet quandã excellentiaʒ. Mã inter oĩa frumẽta validioꝛẽ habet pa ⸗ leã: humilioꝛẽ ſtipulã ⁊ laudabilẽ multuʒ medullã ſi Sbito mõ ſit parata ⁊ farinã ac ceptiſſimã ſeu polẽtã vt Pliniꝰ dic. Que oĩa cõpetũt virginitati q̃ ẽ valida in ꝓpo ⸗
ſito:humit in anio:laudabilis in exẽplo: et acceptiſſima in merito. Ael valida ĩ car
ne: humilis ĩ mẽte:laudabilis in certami neꝛacceptiſſima in mercede. Ael valida 3 mnũdũ:humilis 3 diabolũ: laudabił qͥ ad angelũ:acceptiſſima qͥ ad xpᷣm. Itẽ virgi nitas aſſimilat᷑ roſe:qꝛ ip̃a eſt flos de qᷓ ðꝛ
Ecci.l.Quaſi flos roſaꝝ in diebꝰ vernis.
MQuod patet pꝛimo ratione decoꝛis:quia
ſua pulchꝛitudo viſũ paſcit. Sic vᷣgitas ĩ ocul dei ⁊ ãgeloꝝ maximã pulchꝛitudinẽ
hz. Saß · iiij.O qᷓ; pulchꝛa ẽ caſta genera⸗
tio cũ claritate. cũdo rõne odoꝛis:qꝛ ſuo odoꝛe olfactũ afficit. p̃a aũt virgini tas tota odoꝛifera ẽ cuius odoꝛe repletur domus cõſcientie: Job.xij. Domꝰ ipleta ẽ ex odoꝛe ⁊c̃. Tertio rõne ſuauitatis:qꝛ roſa ſuauitatꝰ mollitie tactũ lenit. Specia liter Johãnes int᷑ aplos tanqᷓ; virgo pu ⸗ riſſunus xpᷣm merebat᷑ tangere:⁊ ei intimi us*—— ceteris adherere. Añ etĩ cena recubuit ſupꝛa pectꝰeiꝰ: qꝛ ꝰᷣgines qᷓ dam ſpeciali vnione xp̃ᷣo ceteris in celo fa miliariꝰ inherẽt ⁊ circa ipᷣm ſůũt ſicut ſua⸗ uiſſime roſe. Añ de virgibꝰ ðꝛ Apoẽ.xiiij. ꝙ ſequunt᷑ agnũ quocunq; ierit. Quar to ratione virtuti. Mã ſua vᷣtute multꝰ lã⸗ guoꝛibus roſe ſuccurrũt:qꝛ.ſ.virginitatiſ
oneſtas a multis tribulatiõibus liberat quas cõtugati patiũtur vt Apls oſtẽdit. j·Coꝛi.vij. Itẽ vᷣgines aſſimilant᷑ violis
que ſůt frigide aquoſe ⁊ odoꝛifere. Sũt eĩ
virgines frigide a eõcupiſcẽtia carnis: aqj ſe ꝑ lachꝛymas denotiõis:odoꝛifere ꝑ exẽ
plo honeſtatis, Et nota ꝙ viola ſuo odo⸗
De vegetabilibus ⁊ plantis
re cerehꝛi caloꝛẽ mitigat:ſpũm aĩalem eõ⸗ foꝛtat ⁊ ſomnũ ꝓuocat. Sic ꝰginitas ſuo odoꝛe ardoꝛẽ carnis refrigerat:ſpũm con ⸗ foꝛtat ⁊ recreat.⁊ ad ſomnũ.i.qetẽ contẽ⸗ platiõis diſponit ⁊ pᷣparat. Itẽ virgini⸗ tas aſſimilat᷑ lilio:Cantꝰ.ij. Sicut liliã in ter ſpinaſſic amica mea ⁊c̃.Et hec ſimilitu do pᷣmo cõgruit rõne decoꝛis. Eſt enĩ flos mire pulchꝛitudinis ⁊ decoꝛis quẽ habet ex cãdoꝛe ſiue ruboꝛe. Mã lilia cõit᷑ ſũt al⸗ ba:ſʒ qñq; rubea ⁊ purpurea.hʒ enĩ virgi nitas cãdoꝛẽ.i.puritatẽ carnis. Ecci.xliij. Pulchꝛitudinẽ decorꝭ eiꝰ admirabit᷑ ocu lus. Sed alique virgines habuer̃t ruboꝛẽ paſſiõis.ſ.ſuo ſãguĩe rubꝛicate. Eſa lxiij. Quare rubꝛũ ẽ indumẽtũ tuũ.i.coꝛpus. Secũdo rõne odor?.Mã flos lilij qñ ite ger ⁊ intactus ẽ multũ ꝑmanet ⁊ ſuauit᷑ re dolet:ſʒ cõfractus ⁊ cõfricatꝰ plurimũ fe⸗ tet. Silr hoĩm caro dũ intacta ⁊ integra ꝑ Vginitatẽ pmanet tã deo qᷓ; hoĩbꝰ redo let. Ecci.xxiiij. Fructificaui ſuauitatẽ odo ris. Sed dñ ꝑ luxurie vitiũ ↄfricat᷑ vłl frã gitur virginitatis ſignaculũ:tam ſpũałqᷓ; coꝛpalis fetoꝛ egredit᷑. Tertio rõne fui⸗ goꝛis:qꝛ in lilio q̃dã aurea grana fulgent q̃ ſeptẽ haſtulis ſuſtẽtant᷑.&ñ ex ſeptẽ foli is candidiſſimis ſimul ↄtinuis flos iſte cõ poni᷑ ⁊ ſeptẽ granis aureis decoꝛat᷑.ec ſeptẽ folia candidiſſima inuicẽ ↄtinua ſũt ſeptẽ virtutes ale q̃ fuerũt in ſacris vᷣgini bus iuicẽ cõnexe.ſ.iuſticia:tẽpantia ꝛfoꝛti tudo:pꝛudẽtia:fides:ſpes:charitas. Sed adhuc cũ iſtis ſeptẽ virtutibꝰ habuerũt ſe ptẽ grana aurea.i.ſeptẽ ſancti ſpũs dona. ſ.ſapiẽtie:ſciẽtie:intellectus: ↄſilij: foꝛtitu dinis pietatis ⁊ timoꝛis. Añ ⁊vere fuerũt virgines ſacre eccłie qjſi lilia q̃ ſůt in trãſi tu aque vt ðᷣꝛ Ecci.l. Ca. fiſ 2 Irtutes aſſimi v lnt alleis. Mꝛio qꝛ allenʒ vt diẽ Diaſcoꝛides hʒ ᷣtutẽ oẽ ve nenoſũ repellẽdi. Et cõpetit vᷣtuti fidet q̃ venenoſa dogmata.ſ.hereticoꝝ depellit in qbus ẽ venenũ falſitatis ⁊ pꝛauitatis. RBepellit etiã fides ⁊ vincit venenũ mũdi. i.cupiditatẽ vel rabiẽ tyrãnoꝝ ꝑſequẽtiũ. j⸗ Joß.v. Mec ẽ victoꝛia q̃ vincit můdũ fi⸗ des nr̃a. Itẽ valet contra venenũ diabo li:Ephe.vj. n oĩbꝰ ſumẽtes ſcutum fidei in qᷓ poſſitis oiñia tela ignea neqͥſſimi ex⸗

Viber tingnere. Scðo q alleñ habet vtutem doloꝛẽ illoꝝ mitigãdi.ſ.ſi cũ oleo coctum et tritũ ſuꝑ locñ doloꝛis ponat᷑. Et h̊ cõpe tit ſpei:qꝛ ipſu ſpes celeſtis pꝛemij mitigat doloꝛes pñtis exilij: pᷣcipue ſi adſit pctõꝝ ↄtritio ⁊ celeſtis gr̃e vnctio. Tertio qꝛ
habet virtutẽ diuidẽdi: ⁊ humoꝛes groſ⸗
ſos incidẽdi:⁊ ↄſumẽdi:⁊ h cõpetit chari tati q̃ noſa mũdo diuidit. Añ ꝗᷓ diligit mũ dũ nõ ẽ charitas pr̃is ĩ eo vt ðᷣꝛ. j. Joh.ij· Cui poeta ↄſonat dicẽs: Hõ bñ ↄcoꝛdant nec in vna ſede moꝛant᷑. Aanꝰ amoꝛ mũdi verus amoꝛq; dei. Añ c haritas humoꝛes groſſos.i.affectus terrenos a mente ſepa⸗ rat ⁊ ↄſumit. Quarto habet vtutẽ vui⸗ nera ſoꝛdida purgãdi:⁊ h cõpetit iuſticie: qꝛ purgat maleficia:⁊ ſcelera ĩ alterutꝝ cõ miſſa:qͥbꝰ interdũ vulnerant᷑ coꝛꝑa: vł ſal tẽ vulnerant᷑ dãnabilr ſuſcipientiũ coꝛda. Quito hʒ vᷣtutẽ doloꝛẽ ⁊ tumoꝛẽ a loco tollẽdi ſi coctũ cũ aqᷓ fontana apponatur. Et h̊ cõpetit pꝛudẽtie q̃ tollit doloꝛẽ dũ cõ ſolat᷑ in aduerſis:⁊ ſedat tumoꝛẽ ſuperbie humiliãs in ꝓſper?. Sexto hʒ vtutem moꝛſũ canis rabidi curãdi ſicũ ſale ruta ⁊ nucibus ſit admixtũ ⁊ poſitũ ſupꝑ vulnus. Et h̊ cõpetit foꝛtitudini:q̃ defẽdit a moꝛſu carnis rabidi.i.a terroꝛe aduerſitatꝭ vłꝑ⸗ ſecutiõis mũdi.ſi tñ ipᷣa foꝛtitudo ſit cũ ſa le diſcretiõis cũ ruta acnte contẽplatiõis: qꝛ ruta ðꝛ reddere viſũ acutũ:⁊ cũ nuce.i. cuſtodia humilitat?.Mã nux dulcedinem nuclei ſub arida teſta celat ⁊ cuſtodit. Et ſic quoq; hõ humił ſub aſpitate penitentie vłcarnil celat vłcuſtodit dulccdinẽ mẽtꝭ. Septio qꝛ alleũ hzʒ vim hydropiſiʒ eua cnandi:qꝛ humoꝛẽ ſubcutaneum deſiccat. Habet etiã vim vermes vẽtris occidendi ſi cũ pipere ⁊ ſueco mẽte ⁊ aceto ⁊ ſalſe mo d offerat᷑.Et hec duo cõpetũt tẽpantie q̃ hydropiſiʒ curat.i.luxuriã ĩ qᷓ̃ fluxus car⸗ nalis humoꝛis exuberãt:quẽ ip̃a tpantia ꝑ tutẽ ↄtinẽtie a abſtinẽtie euacuat. Itẽ tpãtia vermes vẽtrꝭ.i.appetitꝰ⁊ pꝛuritẽgu le inoꝛdinatos qͥ etiã ventrẽ replẽt ⁊ moꝛ⸗ dẽt necat:ſi tñ abſtinẽtia cũ pipere calido diuĩ amort⁊ cũ ſucco mẽte.i.deuotiõe mẽ⸗ tis:⁊ cũ aceto cõpũctionis fnerit fociata. Quta abſtinẽtia ⁊ cõpũctio dilectio ⁊ de⸗ notio optimã ſalſũ faciũt aĩe ꝑ quã oĩs in oꝛdinatus motꝰ carnis cõſtringit᷑ ⁊ abſce it. Itẽ vtutũ theologicaꝝ ꝑfectio repꝛe
tertins ſentat in faba.Rã faba hʒ haſtã q̃ creſeit anguloſa:⁊ repñtat fidẽ q̃ creuit ꝑ q̃ttuo: angnlos.i.ꝑ doctrinã q̃ttuoꝛ euãgeliſtaꝝ. vłpꝑ angulos.i.ꝑ qjttuoꝛ ptes mũdi. De qͥ· bus ðꝛ. Beñ.xx viij. Dilataberis ad oꝛiẽtẽ et occidentẽ ad ſeptẽtrionem ⁊ meridiem. Itẽ faba habet floꝛẽ odoꝛifeꝝ multũ ab apibus frequẽtatũ. Et hic flos ſignificat ſpem:qꝛ cũ flos apparet ſpes ẽ de futuro fructu:ꝑ ſpẽ ei iã incipimꝰ future vite gan dia odoꝛare ac ſapẽ.hãc frequẽtãt apes.i. actiui ſolliciti ⁊ argumẽtoſi:qꝛ ĩ ſpe fructꝰ vite eterne ſeminãt ſemina elemoſynaꝝ et operũ miſericoꝛdie. Itẽ faba ꝓducit ĩ ha ſta thecaſ:q̃.ſ.ĩteriꝰ diuerſis ſũt diſticte do munculis in qͥbus fabe ꝑ oꝛdinẽ ſũt loca⸗ te. Iſte thece ſũt charitatꝰ gradꝰ diuerſas domũculas.i.diuerſos modos habẽtes. in qͥbus ſũt fabaꝝ grana.i.charitatꝰ opa quodã oꝛdine diſtincta. Mã debet eẽ cha ⸗ ritas oꝛdinata ⁊ gradata:⁊ interiꝰ in affe⸗ ctibꝰ⁊ exteriꝰ ĩ eifectibꝰ.Cantl.ij. Oꝛdina uit in me chgritatẽ. Caplm: LXMMII
Irtuoſi hoies
differũt a vitioſis:ſiẽ plante ſiue arboꝛes maſculine a femininis. Dicit añt Ariſto.qꝙ diuerſitas plantaꝝ di ſtinguit᷑ ꝑ maſculinas ⁊ femininas:⁊ iue⸗ nitur int᷑ vtraſq; q̃druplex differẽtia. Pꝛi ma ſumit᷑ ex cõplexiõe:qꝛ maſculina plãta ſpiſſioꝛ ẽ durioꝛ ſiccioꝛ dẽſioꝛ ⁊ ramoſioꝛqᷓ; femina. Silr int᷑ hoĩes qͥdã ſi maſculini.i. viriles 5ᷓ vitia:⁊ ↄſtantes ↄtra aduerſa:q dã ãt ſůt femini.i.molles ⁊ ĩcõſtãteg. Añ maſculini.i.vtuoſi ſĩ magł ſpiſſi ꝑ gr̃eple nitudinẽ:ſt magt duri ꝑ patiẽtie foꝛtitudi nẽꝛmagl ſicci ꝑ abſtinẽtie ariditatẽ:magi dẽſi ꝑ vtutũ multitudinẽ:⁊ fůt magis ra moſi ꝑ bonoꝝ opeꝝ ſollicitudinẽ. Scða differẽtia ſumit᷑ ex folioꝝ diſtinctiõe. quia maſculina arboꝛ habet folia aſpera mino/ ra et ſtrictioꝛa ꝓpter dominiñ jiccitat. Et diẽ Ariſto.ꝙ ſi folia vel puluis folioꝝ vel coꝛtex maſculine plãte folijs feminine cõ⸗ ponat̃᷑ vt ſimul cohereãt:citius maturabũ tur fructus femine:⁊ ꝓhibent caſũ folioꝝ et fructuuʒ: donec fuerit cõpleta digeſtio · Cuiꝰ rõ ẽ ᷣm Alphꝛedũ qꝛ maſculina plã⸗ ta aere deferente auget caloꝛẽ feminine· ⁊ fic fit potentioꝛ in oꝑatione.Et dicit etiam idem Zlphꝛedus ꝙ ji folia maſculine plã
V

2. . NabRNN
2 „bRbNSRRRR**
SS
te cõiungantur folijs feminine ſi inuicem coherebũt qꝙ vix pñt ſepari ab inuicẽ. Si⸗ militer pꝛelatꝰ qͥ ẽ maſculinꝰ.i.viril⁊ pꝛu⸗ dens hahet folia.i.vᷣba aſpera in coꝛripiẽ doꝛpauca in pᷣcipiendo: ſtricta in ſeruãdo effeminatꝰ aůt.i.timidus pᷣlatus habet v ba lenia in coꝛrigẽdo:multa in adulando et larga in relaxando. Sʒ qꝛ nimia ſeueri tas aliqñ frangit:⁊ nimia lenitas aliquan do diſſoluit:expedit cõiungere aliqñ ĩ coꝛ rectione ⁊ cõponere ꝰba feminina cũ ma⸗ ſculinis.i.miſcere verba blãda duris q̃ tñ ſic debent cõiungi vt ab inuicẽ nõ ſeparen tur.ſ.vt neq; verba blanda careãt ſeueri⸗ tate neq; ſenera careãt lenitate. Tertia
differẽtia eſt in pullulatiõe:qꝛ pꝛius pul⸗ lulat maſculina qᷓ; feminina ꝓpt᷑ foꝛtioꝛẽ caloꝛẽ. Sic hõ vtuoſus ⁊ viri bonũ face⸗
re nõ tardat qð expedit:ſʒ timidus ⁊ tepi⸗ dus qͥ minꝰ hʒ de caloꝛe charitati negligit et poſtponit. Nuarta differẽtia ẽ ĩ fructi ficatiõe:qꝛ fructꝰmaſculine plãte ẽ bꝛeuioꝛ
⁊ ẽt maturioꝛ qᷓ; femĩne.Cuiꝰ ẽ rõ:qꝛ ĩ ma
ſculina ꝓpter abũdãtiã caloꝛis ⁊ ſiccitatꝭ partes eius foꝛtius conſtringunt᷑ ad inui⸗ cem ⁊ faciunt arboꝛem ſpiſſioꝛeʒ. Sic ergo ipſa ſtrictura ⁊ ſoliditas venaꝝ pꝛohibet humoꝛẽ multum emitti ad vnuʒ locum vt conuertatur in fructum:pꝛopter quod fru ctum habet bꝛeuioꝛẽ:vt dicit Albu. Pau
citas autẽ humoꝛis ⁊ abũdantia caloꝰ? fa⸗
ciunt ꝙ ip̃e fructus ſit magis maturꝰ. Añ etiã dicit Ariſto.cꝙ ſi ventus deferat odo rem maſculine ad femininã:maturabitur citius eius fructus. Ergo viri maſculini.i. virtuoſi:⁊ pꝛudentes faciũt fructus bꝛeui
oꝛes t.opera humilioꝛa vel bꝛeuioꝛa.i.nõ
din dilata:⁊ maturioꝛa.i.diſcretioꝛa qᷓ; ti⸗
midi et impꝛudẽtes q̃ faciunt opa tarda ⁊ indiſcreta. Sed odòꝛ maſcnlini.i.conſiliũ et exhoꝛtatio hominis magnanimi ⁊ pꝛu ⸗ dentis multũ pꝛodeſt femine.i.homini re⸗ miſſo et debili et reddit eum magis ſollici tum ⁊ coꝛdatum ad expediendum illð qð faciendũ eſt. Capm: LXXXIII
Itia aſſimilan v tur alleis. Peio qꝛ alleũ viſũ damnificat:qꝛ oenlos offendit.
ende cõis verſus ðꝛ Allea vina venꝰpul
nis vẽtus faba fumus.. Iſta nocẽt ocuł:ſʒ
vigilare magis. Moc aũt cõpetit vitio ſup
De vegetabilibus ⁊ plantis
bie que viſum mẽtis obſcurat: Job. xxxvf
mmanibꝰ.i.ſupbis abſcõdit lucẽ: Sꝛeg⸗
umoꝛmẽtis ẽ obſtaculũ veritatis. Se cũdo qꝛ ſtomachum turbat:⁊ hᷣ competitĩ uidte:q̃ de aliena felicitate mẽtẽ pturbat? Tertio qꝛ coꝛpoꝛi appoſitũ ipfũ vlcerat. Et hoc cõpetit gule ꝑ cuius ſupfluitates frequent ex nimijs humoꝛibꝰ coꝛpus vlce ratur ⁊ apoſtemat ⁊ multomagis animã.
NQuarto qꝛ ſua caliditate nimia ventrẽ deſiccat.Et hoc cõpetit luxurie q̃ coꝛpꝰ ni mis inflammat et bonã humiditatẽ educẽ do deſiccat. Nuinto qꝛ nimis comeſtuʒ coꝛpus in flãmat quod cõpetit ire in qua fit ebulitio ſanguinis ⁊ totius inflãmatio hominis. Sefto quia lepꝛã generat: qð competit auaricie que eſt iepꝛa diuitum ſi cut dicit᷑ de Naamã.iiij. Reg.v.ꝙ erat di⸗ ues ⁊ lepꝛoſus.lhec etiã admodũ lepꝛe eſt vniu erfalis ifectio ſiue coꝛruptio qꝛ radix
omniũ maloꝛũ ẽ cupiditas. Septimo qꝛ
cholerã aduſtã multiplicat:nimia autem aduſtio cholere melancoliaʒ generat. Añ melãcolia dicit᷑ cholera nigra per quã de⸗ ſignatur accidia:qꝛ vtraq; ſcʒ melancolia et accidia grauedinẽ ⁊ triſticiã cauſat:illa in coꝛꝑe iſta in mente.
Ita pꝛeſẽs hu
v mãna aſſimilat᷑ floꝛi. Mꝛio rõ
ne generatiõis: qꝛ floꝛes in ge⸗
pprrovere generant᷑:qð ſignificat ꝙ hõ ĩ
umilitate ⁊ mãſuetudine oꝛif. Mã vent? geph yrus ſicut dicit Boetiꝰ eſt ventꝰ mit? et ſuauis ſicut boꝛeas ecõtrario ẽ rigidus et tumultuoſus: hõ enĩ mitioꝛ ⁊ humilioꝛ naſcit᷑oĩbꝰaniĩalibꝰ: ꝓpt̃ qð ðᷣꝛ ꝙ hõẽ aĩal
mãſietũ natura. In cuiꝰ ſignũ oĩa aĩalia
p̃ter hominẽ q̃ſi armata naſcunt᷑: vel hoꝛ ribilibus pilis vel vnguibꝰretoꝛtis vł cal
cibus duris: vel ſaltẽ dentibꝰacutis:quia
dicit Auicenna ꝙ oĩa aĩalia q̃ᷓ nõ carẽt dẽ tibꝰnaſcunt᷑ dentata pᷣter hominẽ. Secũ do ratione diſſolutiõis: qꝛ floꝛes ĩ auſtro vento diſſolunnt᷑. uſter em̃ calidꝰ ſigni⸗ cat infirmitatis fertoꝛẽ q̃ incolumitatem vł ꝓſperitatẽ humane vite diſſoluit. Job. xiij.Q naſi flos egredit᷑ ⁊ ↄteritur. Floꝛeſ eni dũ humoꝛe modico nutriunt᷑:ſubito ſo kis incẽdio deſiccant᷑:⁊ om̃is eoꝝ pulchꝛi⸗ tudo depdit᷑ ⁊ ↄterit et delet᷑. Et ſimiliter accidit de coꝛpoꝛibus humanis. Tertio
Ca. LXXXIIII

diuellunt᷑. Aẽtus boꝛeas aſper ⁊ foꝛtis ẽ
moꝛs ꝑ quã humana vita totalit᷑ diuellit.
FItẽ ſioꝛes vicũtur qᷓſi fluoꝛes:qꝛ cito de
uunt ⁊ ad materiã pᷣmariam re
coꝛpus in ꝓpꝛiã materiã.ſ.terrã redit. Ja to.j. Flos eiꝰ decidit ⁊ decoꝛ vultus eius deperijſt. Ca lin: LXRRKV 2 iſtus aſimi
c lat̃illi herbe q̃ ðꝛ dꝛacõtea: ex
eoꝙ h herba hʒ ſimilitudinem lerpentis ⁊ tñ nõ eſt venenoſa ĩmo eſt ſer⸗
pẽtibus ↄtraria. Rã eius haſta ad modũ colubꝛi maculis ẽ reſperſa:hñs ſilitudinẽ
vipere vel draconis. Floꝛẽ habet purpu⸗
reũ diuiſũ ⁊ apertuʒꝛſicut os ſerpentis de cuus medio ꝓcedit q̃ſi lingua ſerpẽtis ni
gra ⁊ rotunda.Hec autẽ herba odoꝛe ſuo erpẽtes fugat: vt dicit Diaſ. Sic xpᷣs ha⸗
buit ſilitudinẽ ſerpẽtis inquãtũ habuit ſi militudinẽ carnis peti:ſʒ tñ in rei vᷣitate ñ
habuit venenũ.i.pctin qð ſerpẽs antiquꝰ
i.diabolꝰ ſua tẽtatiõe humane nature im
miſit:iheb.iiij. õ enĩ habemꝰ pontificem
qͥ nõ poſſit cõpati infirmitatibꝰ nr̃is tenta tů ꝑ oĩa ꝓ ſilitudine abſq; pctõ. Añ xp̃s ſue paſſiõis odoꝛe ip̃os ſerpẽtes.i.demo⸗
nes fugauit:⁊ nos ab eoꝝ veneno.i.pctõ
liberauit. ñ ip̃e fuit figuratꝰ in illo ſerpẽ te eneo quẽ moyſes fecit qͥ figurã ſerpẽtis habebat ⁊ tñ veneno carebat. Eingua au tẽ.i.doctrina xp̃i fuit ſerpẽtina.i.pꝛudẽtiſ ſima. Mã pꝛudẽtia vᷣpẽti aſcribit. Wattk. x· Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpẽtes. Itẽ ni graꝛ qꝛ hũillima. Añ ip̃e dixit: Wath. xj. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſũ ⁊ humilis coꝛde.vł
nigra qꝛ ardẽtiſſima.res eĩ aduſte nigre
—+
dinem erat ĩ nob dũ loq̃ret ⁊c̃. tẽ rotũda:qꝛꝑ⸗ fectiſſima. Nã rotũda figura ꝑfectiſſima figura a pho iudicat᷑. Joh.vij. Mũq; ſic lo
cutus ẽ hõ. Itẽ xpᷣs aſſimilat᷑ floꝛi. Pꝛi
moꝓpter generationẽ:qꝛ flos generat᷑ ad
caloꝛẽ ſolis ⁊ infuſionẽ roꝛis:⁊ ſine leſiõe
et apertione arboꝛis. Sic ad xp̃iↄceptiõeʒ
caloꝛ ſanctiſpũs ſe infudit:qͥ ipᷣm ↄceptio⸗ nẽ fecit: Luce.j. Spũſſanctꝰ ſupueniet in
te ⁊ virtꝰ altiſſimi obũbꝛabit tibi. Ros di
uine gratie ſuꝑueniet ꝑ quã vgo deo pla cuit: Luce.j. Aue gratia plena dominte⸗
röne diuulſisis:qꝛ floꝛes in vento borea
hoĩm vita cito defluit:⁊ ꝑ moꝛtẽ humanũ
tactũ ſua lenitate:pPðlxxxv. Q
ſit:Lu. vl. Mõne coꝛ nr̃m ardens
cum. Mullã apertioneʒ i.coꝛruptionẽ per
tulit:ſed virgo cõcepit:Eſa.vij·Ecce go
cõcipiet ⁊ pariet filiũ. ⁊Eſa.xj. Egrediet᷑ virga de radice ieſſe. Itẽ ſicut di Py⸗ thagoꝛas:flos habet in celo patrẽ.ſ.ſoleʒ: in terra matrẽ.ſ.plantã: ⁊ ita ꝓut ip̃e Gꝛi genes dicit in celo eſt ſine mr̃e ⁊ in terra ſi
ne patre.et ex hoc ſimilitudinẽ habet cum
verbi cõceptione:q̃ fuit in celo ſine matre
Fᷣm natiuitatẽ eternã: in terra vo ſine pa ⸗ tre ᷣm natiuitatẽ tpalem. Secũdo xp̃s
aſſimilat᷑ floꝛi ꝓpter delectationem qꝛ iſte fios delectat viſũ ſua pulchꝛit udie.j. Pe⸗ tri.j. n quẽ deſiderãt angeli. Delectat ol factum ſui odoꝛis ſuauitate:vt qͥlibet cla/ mare poſſit. Trahe me poſt te ⁊c̃. Delectat uoniã tu dñe ſuauis ⁊ mitis ad Titũ.iij. Apparuit benignitas. Delectat auditũ ⁊ etiã guſtũ ꝑ ſpem futuri fructus:qꝛ qñ floꝛes ſuaues audimus ſperamꝰ fructꝰ. Multum em̃ de het auditũ noſtrũ delectare qñ audimus ipſũ noſtrñ floꝛẽ eſſe noſtrũ mediato rẽ. Mã ſicut flos eſt mediũ inter ramum ⁊ fructũ:ſic ip̃e eſt mediatoꝛ inter nos ⁊ de⸗ um. Delectat etiã guſtũ in ſpe fructꝰ: qꝛꝑ ipᷣm tanqᷓ; ꝑ fioꝛẽ venturi ſumus ad illos fructus. Cant.ij. Fructus illiꝰ dulcis gut turi meo. Tertio ꝓpter odoꝛationẽ.ha buit enĩ iſte fios odoꝛẽ deũ patrẽ afficien ⸗ tẽ:Señ.xx vij. Ecce odoꝛ filij mei ſiẽ odoꝛ agri pleni. Item odoꝛẽ demones expel lenteʒ ad inodũ mryrhe q̃ fugat ſerpẽtes: Ecci.xxiiij. Ego qᷓſi myrrha ðdi ſuauitatẽ odoꝛis. Itẽ odoꝛẽ hominẽ a peccati coꝛ⸗ ruptione ſeruantẽ ad modũ odoꝛis cedri. Et nota ꝙ flos habet odoꝛẽ quaſi indefici entem:qꝛ auulſus arefactꝰ ⁊ attritus odo rem ſuũ nõ pdit. Similr dñs noſter ieſus xbᷣs auulſus in moꝛte arefactus in cruce⸗ attrituſ in flagellatiõe:odoꝛẽ ſuauitati nõ perdidit: ſed adauxit. nde Tmb· dicit in li.iij. de ſpiritu ſancto. Flos odoꝛẽ ſuũ et ſucciſꝰ reſeruat.⁊ ↄtritꝰ accumulat:nec auulſus amittit. Ita ⁊ dominꝰ in patibulo crucis nec cõtritus emarcuit:nec auulſus euanuit ⁊ illa lãcee cõpunctione ſucciſus:
ſacro ſpecioſioꝛ fuſi cruoꝛis coloꝛe verna⸗ hit:moꝛi ipſe neſcius ⁊ moꝛtuus eterne vi Muarto ꝓpter va⸗ riationẽ.varia nanq; floꝛũ genera ſůt gra
te munus exhglat.
tioſa. Et d ominꝰ noiter ieſus xpᷣs kuit vt

——
55
8 28
4
72
— 8. 4
De natatilibus? volatilibus
viola ꝑ humilitatẽ: vt lilium ꝑ puritatem: vt roſa ꝑ charitatẽ: ꝑ quã. ꝓ nob ſe ſangui ne rubꝛicauit. vñ merito ðꝛ:Ecci.I. aſi ſlos roſarũ in diebꝰ vernis: Mõ ·cij · Tan qᷓ; flos agri ſic effloꝛebit. apitulum: LXXXVI lus carnalis 4et matrimonialis qͥ eſt inter cõ⸗ iuges aſſimilaf cepe marino. Pꝛio ratione nocumenti:qꝛ hmõi cepe
uando inuenit᷑ ſolũ eſt moꝛtifeꝝ ⁊ vene⸗
noſum. Tunc enẽ talis gelus ẽ ſolus quã⸗ do ſine dei timoꝛe vel ſine pꝛudẽtie diſcre tione:qͥbus om̃is virtus ⁊ paſſio debet ei ſe ſociata vñ gelus q̃ eſt ſine eis generat ſuſpitiones ⁊ tribulationes moꝛtiferas et venenoſas ad litterã ſequũtur quandoq; veneficia et moꝛtes. Jaco.iij. Si gelůj ama rum habetis ⁊c̃. Secũdo ratione medica
menti:quia repꝛimit᷑ eius malicia ſi ĩ vino
et oleo aliquantulum dimittatur vt ſic in
medicinis apponatur:quia ſi amoꝛ coniu
galis ſit cum vino charitatis ⁊ cũ oleo le⸗ nitatis:nõ nocet ſed ꝓdeſt multum. Et de tali amoꝛe loquitur. Apls ad Ephe.v. di⸗ cens. Airi diligite vxoꝛes veſtras ſicut et xpᷣs eccleſiã. Tertio rõne— in tali cepa dñt ĩterioꝛa ac exterioꝛa abijci: quia interioꝛa pꝛopter caliditatem nimiã: exterioꝛa vero pꝛopter ſiccitatem multum ſunt moꝛtifera: ſed media ſunt temperata et multum medicine accomoda. Sic a ge⸗ lo matrimonij debet remoueri illud quod eſt vitioſum interius.ſ.amoꝛ inoꝛdinatus et carnalis. Item illud quod ẽ vitioſum exterius vt indiſcreta cuſtodia: quam vnꝰ coniugum alteri ponit. Sed amoꝛ ſiue ge⸗ lus temperatus ⁊medium tenens lauda⸗ bilis eſt et bonꝰ.Et hic gelus facit eos cõ⸗
coꝛdes in bono:⁊ ideo gratus ẽ deo ⁊ ho ⸗
minibus. Ande Ecci.xxv. Dn tribus be ⸗ neplacitũ eſt ſpiritui meo que ſunt pꝛoba ta coꝛam deo ⁊ hominibus.Concoꝛdia fra trum:amoꝛ pꝛoximoꝛum: vir et mulier ſibi bene conſentientes. 1
Explicit liber tertius de ſimilitudinibꝰ rerum.
Incipit pꝛologus.li.iiij.„ 9U
Vterrog
menta ⁊ docebũt te: volati
1 llia celi ⁊ indicabũt tibi: 1o quere terre ⁊ reſpondebit
tibi: ⁊ enarrabũt piſceſ ma ris: Job.xij. Creatoꝛ celoꝝ ⁊ dñatoꝛ aqua ruʒ vniuerleq; rex ⁊ dñs creature ſpecialẽ curã gerẽs de hoĩe:quẽ ſua inſignitũ ima gine ad ſui fruitionẽ creauerat:talr oĩa qᷓ
pduxit humãis deputauit obſeqͥis:vt nõ
tãtũ ex eoꝝ aſpectu ſolacia capere poſſet: ſed ex eoꝝ inſuꝑ vſu vel famulatu varia il li cõmoda vndiq; ꝓuenliẽt: Aerũ int iſta magnifica ſue ꝓuidẽtie dicta volatilia celi et piſces maris vt ex ſacra ſcriptura colli⸗ gitur:quodã pᷣcipuo munere ad humane vite comoda tripliciter oꝛdinauit. Mã pꝛi⸗ mo ea conſtituit in obſequiũ ſubiectiõis: et ex verbis ſ cripture clarius intimat᷑. vbi deus hominibꝰ loquens dicit Señ.j. NDominamini piſcibus maris ⁊ volatilibꝰ celi. Decebat nãq; vt animalia cetera illi ſubijcerent̃: qui naturalis rationis faſti⸗ gio ⁊ ꝓuidentie gubernaculo om̃ibus pᷣe minebat.Mabent enĩ animalia cetera ꝑ ex timationẽ vniuerſalis ⁊ naturalis pꝛudẽ⸗
tie q̃ oĩm agibiliũ eſt rõꝛnaturalẽ quandã
participationẽ:in homie vero viget per ſe vniuerſalis ⁊ naturalis pꝛudẽtia qᷓ omni⸗ um agibiliũ eſt rõ directiua. Dẽ aut qð ẽ ꝑ participationẽ ſubdit᷑ ei qð ẽꝑ eſſentiã? quare ↄueniẽs fuit ꝙ om̃a anialia homi⸗ ni ſubderẽt. AñMð viij. ait. Om̃ia ſubie ciſti ſub pedibꝰeius oues ⁊ boues vniuer ſas ⁊c̃⁊ vſq; ad ſemitas maris. Secũdo qꝛ dñs piſces maris ⁊ volatilia celi hoĩb? conceſſit in edulium refectionis. Siquidẽ ante tempus diluuij herbas tãtũ ⁊ fuct⸗ arboꝛum hominibus ⁊ alijs anialib? de⸗
coneeſſit in cibũ dicẽs eis:Señ.j. Dedi vo
bis omnẽ herbã afferentẽ ſemẽ ſuꝑ terrã et vniuerſa ligna que habẽt in femetipſis ſementez generis ſui:vt ſint vobis in eſeã et cunctis animantibus terre. Sed poſt⸗
modum peracto diluuio animalium con ⸗
ceſſus eſt eſus: ſcilicet cum dominus di⸗ xit: Señ.ix · Vmnes piſces maris manni
veſtre traditi ſunt:et omne qð mouetur et vtuit erit vobis ĩ eibũ: quaſi olera virẽtia tradidi vobis omnia:excepto ꝙ carnem

c ſanguine nõ comedetis. hoc igit᷑ in⸗ dultum cõceſſit dñs: tůũ ꝓpter homis fra
gilitateʒ ne vicz ꝓterneret᷑ in tãta vaſta
tiõe reꝝ:tũ ꝓpt᷑ terre infecũditatẽ cauſatã rõne dilunij:tñ etiã. ꝓpter aeris differẽteʒ varietatẽ:qꝛ ſĩ Alcuinꝰ teſtat:qͥ fuit ma⸗ giſter Caroli magni:añ diluuij tpa ſup ter rã nõ cecidit nec extitit pluuia:ſʒ aqͥs fõti um ⁊ roꝛe copioſo terra irrigabat᷑. Añ her be ſuauioꝛes erant ⁊ maioꝛis efficacie ad nutriẽdũ qᷓ; fuerũt poſt tꝑa diluuij:qñ aer ventl ac nubibꝰ ⁊ pluuijs ac paſſiõibꝰalijſ diſtẽpat᷑ ac pturbat᷑:ſed ꝓ tanto ꝓhibuit dñs eſũ carniũ cũ ſanguie mixtũ: vt dum homo aſſumere vitaret ſanguinẽ beſtiaꝝ: multomagis hoꝛreret effundere ſangui⸗
nẽ humanũ. Añ ſu bditur ĩ eodẽ ca. Qui cunq; fuderit ſanguinẽ humanũ fũdetur ſanguis illiꝰ. Tertio dedit dñs volucreſ celi ⁊ piſces maris ĩ magiſteriũ inſtructio nis:qð ex vbis Job ſupꝛa poſit! euident᷑ cõpꝛobat̃.ðᷣꝛ enĩ Job. xij. Interroga iumẽ ta ⁊ docebũt te ⁊ ⁊c̃. Tũc enĩ aut iumenta aut volatilia celi:aut piſces maris q̃rimꝰ cũ eoꝝ naturas aut motꝰ ſubtilit᷑ indaga⸗ mus. Sʒ iterrogata nos docẽt: loquunt᷑ aut rñdent:cũ ex eoꝝↄſideratiõe ꝑſpicimꝰ qᷓliter nr̃os actus cõponere debemꝰ. Et iõ
de piſcibꝰ maris loquẽs beatꝰ Amb.in li. hexameron dicit ꝙ in ſignũ ſůt facti:vt in hil noꝝ moꝝ vitia videremꝰ ⁊ caueremꝰ
ea. Mua ꝓpter poſt herbaꝝ ⁊ arboꝝ idu ⸗ ctas ſilitudies reſtat ↄñrvt ĩ hoc q̃rto ñi
opis libꝛo de auibꝰ atq; piſcibus aliqᷓ in⸗
troducant᷑ exẽpla: vt nf̃o ſtilo moꝛibꝰ ada ptent. Mõ gůt mihi liruit de ſpeciebꝰ ſin⸗ gůl vel auiũ vel piſciũ in b tã bꝛeui tracta
tulo facere mẽtionẽ:ex eo ꝙ innumera ſůt
natatiliũ atq; volatiliũ genera:q̃s em̃ vt
de volucribus taceã:⁊ marinoꝝ natatili⸗
um ſpecies dinumerare poſſit: aut eas ſu⸗
is hoĩbꝰ ſingulas deſignare?cñ Mõ.ciij
ait. Hoc mare magnũ ⁊ ſpacioſuʒ manibꝰ
⁊̃. Et ᷣm Amb. Plura ſůt in mari gene
ra piſciũ qᷓ; in terra ſũt animaliuʒ.Ex quo ꝑatet ꝙ volatiliũ ⁊ magis natatiũ ẽs
q̃ ⁊ nobis cognoſcunt᷑:parua qͥdẽ particu
cula ſůt reſpectu eoꝝ q̃ ignoꝛãt᷑. Ergo exẽ pla ⁊ſi nõ de oĩbꝰ de aliqͥbus ſaltẽ magt famoſis ⁊ notis ĩducemus: perſtringen⸗ tes materias ſingulaſqͥb? aapra exẽ pla ᷣm modũ in pᷣcedentibus habitũ ſub
Piber artee
oꝛdine alphabeti. Caplm: 1
SBiecti? de⸗
3 ſpecti a mũdo ſuſcipiũturæ nutriũt᷑ a deo:cuius exem
plũ apparet ĩ pulł aqͥle:qꝛ
cũ multa grauedie aquila
pullos nutrit:aliqũ ſi tres pullos habue⸗ rit vnñ abijcit quẽ tñ alia auis q̃ fulica ðꝛ
accipit⁊ nutrit: vt diẽ Amb. Tůc aqͥla pul lũ pijcit:cũ mũdus ſuũ amatoꝛẽ ꝑſeqͥt᷑ et affligit:quẽ tñ alia auis.ſ.xp̃i gr̃a miſeri/ coꝛditer amplerat᷑:a mũdo etiã coactꝰ re⸗ cedens ſponte ad penitentiã venit. Añ ſiẽ
Bꝛego. dicit: Wala q̃ nos h̊ pᷣmũt ad deůñ
nos ire cõpellũt.Egech.xxxiiij. Quod ab
iectũ erat reducã. Item abiectos ⁊ deſpe ctos a mũdo deꝰ lʒ excelſus nõ tñ abhoꝛ ⸗
ret vel deſpicit:ſʒ eos de execelſo ꝓſpectãſ potius ad ſe trahit. Quod iteꝝ exẽplo aq le pʒ:q̃ ſ.ẽ tã lympidi viſus: vt cũ in aere ſup mare ferat᷑ vt vix videat᷑:inde tñ piſci culos ĩ mari ↄtẽplat᷑:⁊ inſtar lapidis imũ petit:piſciculos rapit:attrahit ⁊ comedit. Sic deꝰcuius ocuł nuda ſũt oĩa ⁊ apta:qᷓ; uis ĩ altitudiĩe ſue lucis nob ſit ĩuiſibil:qꝛ
habitat inacceſſibilẽ quã nemo hoĩʒ vide⸗
re põt. Ipe tamen piſciculos in mari exi⸗ ſtentes · i.deſpectos ⁊ humiles ſpñ in mů⸗ do fluctuãtes nõ deſpicit ſʒ ꝓſpicit ĩ imo:
ad eoſvenit fuo lumie illuſtrãdo:eoſq; ad
ſe trahit ſuo amoꝛe inflãmãdo:⁊ q̃ſi cibuʒ comedit eos ſibi ꝑ familiarẽ gram ↄñgẽ⸗ do ⁊ ĩcoꝛpoꝛãdo: Mõ.cxxꝝ vij. Quis ſi deꝰ noſter qͥ in altis habitat ⁊ humilia re
ſpicit in celo ⁊ in terra?
a 1 Bſcondere de
a bet hõ opa bona ſua vt non illa diabolꝰ ꝑ inanẽ gliaʒ ⁊ oñitatio nẽ coꝛrũpat.Eſt enĩ diabolus pauoni ſilii
q̃ oua galline ſue pqᷓrit vt frãgat ⁊ cõedat
vt liberiꝰlibidinivacet:ſʒ gallina ipᷣa oua
abſcõdit vt ᷣuet. Sic qꝛ diabolꝰ bona ñ
conat᷑ auferre nos debemꝰ illa ꝑ hůilitatẽ abſcõdere:ßᷣʒ illð Matth.vj. Meſciat ſin
ſtra tua ⁊c̃· Sed qͥdã ſũt ſicut gallina do⸗
meſtica:q̃ ſtatim cũ ouũ emiſit clamat ⁊re nelat ⁊ iõ amittit: Eſa.xxxixr. Vmnia que
in domo mea ſunt viderunt: non fuit res
quam non oſtenderi eis vixit Egechie de nuncijs babylonis: et poſtea dictum elt

—
ei ꝙ oĩa amitteret. Itẽ ꝙ hõ debeat bo na oꝑa ſus abſcondere ꝓpter timoꝛẽ ſuꝑ⸗ neniẽtis elatiõis vel tẽtatiõis inanis glo⸗ rie. Patet etiã exẽplo ceti ſiue balene ñ parit oua ſicut multi alij piſces:ſʒ parit vi uos fetus ſicut dic Imb. MQuos qͥdẽ poſt qᷓ; peperit ſecũ tenet ⁊ ducit:ſʒ ſtatim cum aliqͥd qð illis poſſit eſſe obnoxiũ vel terri⸗ bile ſuꝑuenire ſentit: eos aperto oꝛe ĩ ven ⸗ trem ſuũ recipit ⁊ abſcondit:quouſq; trã⸗ ſlerit oẽ ꝑicuiũ vel abſceſſerit ⁊ tũc eos qᷓ⸗ ſi iõ ſecuros viuos ⁊ incolumes euomit.ſi cut idẽ Amb. dicit. In qͥᷓ qͥdem aperte do/ cemur:ꝙ bona noſtra qᷓ agimꝰ etiã pꝛopt᷑ timoꝛẽ gloꝛie aliqñ debemꝰ abſcondere:⁊ pꝛopter alioꝝ vtilitatẽ nõnunq; pꝛopala⸗ re. Añ ⁊ dñs noſter qui diſcipuiis alicubi dixit: Attendite ne iuſticiã veſtrã faciatis
coꝛã hoĩhusæẽ̃. Watth.v. pſe etiã dixit:
Sic luceat lux veſtra coꝛã hoĩbꝰ vt vide⸗ nt opa veſtra bona ⁊c̃.in eodẽ ca. Capitulum: III
Biſtinentia di⸗
a ſtcreta a cibis liberat hominẽ a putredine ⁊ ardoꝛe libidinis. Eiſt enĩ hõ abſtinẽs ſimilis pauoni cuius
caro tã dura eſt: vt vix putredinẽ ſentiat nec facile coqui valeat:ſicut diẽ̃ Iſið. Hãc profecto duriciem moꝛalit᷑ carnis diſcreta abſtinẽtia facit ⁊ cauſat:vt nec putredini reſoluat fetoꝛe:nec libidinis vꝛat᷑ ardoꝛe: ceſſat reſolutio putredinis ſubtracta ma⸗ teria ſeminis.ſ.alimẽtis:⁊ frigeſcit flam ⸗ ma carnis:ciboꝛũ remotis fomentis:ſicut etiã lignis ſptracti extĩguit᷑ feruoꝛ ignis. Mroũ.xxvj. Cũ defecerint ligna extingui tur ignis. Johes Caſſianꝰ de inſtitut? mo nachoꝛum. Munqᷓ; inqͥ;t poterit ardentes cðõcupiſcẽtie ſtimulos inhibere:qͥſquis de ideria gule refrenare nõ q̃rit.Et— dicit in ſermõe de gula:ꝙ fames amica d ⸗ ginitati eſt inimica laſciuie: ſaturitas ve⸗ ro caſtitatem ꝑdit ⁊ nutrit illecebꝛam. Capitulum: 1III
Bundãtia pꝛo
s peritatꝭ ſentire ꝓhibet vnlne
ra mẽtis. Cuius exemplũ appa ret in ceto ⁊ in piſce balena qͥ tante eſt pin guedinis: ꝙ qñ pcutit᷑ vulnera nõ ſentit
niſi pinguedo eiꝰ totaliter ꝑfoꝛata fuerit:
De natatilibus ⁊ volatilibus
fed qñ carò interioꝛ ledit᷑ facile capit᷑.qͥł amaritudinẽ aq̃ nõ ſuſtinẽs litus petit et moꝛit᷑ cito. Aelut aũt pinguedo piſcis eſt abundantia ꝓſperitatis q̃ qͥdẽ dũ peccã? tibus afftuit:mẽtis vulnera ſine dãna ſen. tire nõ ꝑmittit. Añ dñs ↄtra hieruſalẽ di⸗ xit: Luce.xix. Mũc quidẽ in hac die tua qᷓ
ad pacẽ tibi:ſʒ abſcõdita ſũt ab ocul tuis.
Sed tũc pctõꝛ intrinſecꝰ tangit᷑ cum tpali aduerſitate pcutit᷑. Sũt enĩ mentiũ vulne ra pctõꝛibꝰ q̃ſi extrinſeca:ex eo ꝙ ſpũalia nn ledunt᷑ quaſi reputant extranea. Sed cũ in tpalibꝰ qᷓ magis diligũt ledun⸗ tur:quaſi in intimis vulnerati affligũtur: cuius interdũ vulneris amaritudinẽ non
ferentes:vł cõpuncti a ſuis peccatis litus
penitẽtie q̃rũt⁊ vẽl lapſi ĩ deſperatiõis ba ratrũ Ca. V Cidie vitiũ et concupiſcẽtie eſtus maxime no cent anie. Cuius exemplũ ap⸗ paret in qͥbuſdã piſcibꝰ:qͥs vt dic̃ Ariſto. in · vij· li. de aialibus immoderatꝰ caloꝛ ni mtum ledit. Añ dicit ꝙ ſñt piſces qͥ apud aſcenſũ canicule moꝛiunt᷑ p̃ caloꝛe. Añ pi⸗ ſces in eſtate fugiunt a litoꝛibus calidis ĩ ꝓfundũ mare. Silr nocet eis magnũ frig? et maxime habẽtibꝰ lapidẽ in capite ſiẽ cã crt ⁊ hmõi. Mã talis lapis ex frigoꝛe cõge lat ⁊ ſic de facili moꝛiunt᷑. Qnai caloꝛ eſtatis feruoꝛ ⁊ fiãma eſt cõcupiſcẽtie car⸗ nalis q̃ niſi extinguat᷑ interimit: iõ fugien dum eſt in ꝓfundũ maris.i.ad abũdanti⸗ am lachꝛymaꝝ puenientiũ ex anaritudi⸗ ne coꝛdis vt lachꝛymaꝝ refrigerium extin uat cõcupiſcẽtie eſtũ. Q uaſi hyemis o rigus rigẽs ẽ accidia ſpũs:q̃ habẽtibꝰ la pidẽ in capite.i.duriciq in mẽte pᷣcipue eſt moꝛtalis. Nã ſi coꝛ de ſe durũ eſt ꝑ accidie frigus amplius indurat᷑.Et iõ ſatis facilt ter moꝛtẽ cuiuſdã deſperatiõis inducit ⁊ĩ duratũ obtenebꝛat. Zacha.xiiij. Mon erit lux:ſed frigus ⁊ gelu. Ca. VF
1 LLtiha vita fre⸗ s quentiã hominũ ⁊ focietatẽ re ⸗ quirit:cõtẽplatiua vero ſolitu⸗ dinem diligit. Ande tã actiui qᷓ; cõtempla tiui ſimiles ſunt anibus. Quarum quedã ſocietatẽ amãt humanã:galline:galii:an⸗ ſeres:colũbe:cpconie:byrũdies ⁊hmõi

Nam gallinis qulò? aſimilant᷑ ꝑꝛeſiden⸗
et defenſare quẽadmodũ gallina congre⸗
gat pullos ſuos ſß alas vt xpᷣs de ſe dixit. Watth. xxiij. Anſeribus aũt aſſimilant ſe
culares potẽtes quoꝝ eſt iuſticiã ⁊ reipu⸗ blice falutẽ diligent᷑ cuſtodire. Mã anſereſ
vt dicit Amb.in hexameron. xvj. ſůt opti⸗
mi locoꝝ cuſtodes. Sʒ anatibꝰ aſſimilant᷑ clauſtrales: qͥ qᷓſi anetes moꝛari debent in aquis penitentie ⁊ aquã lachꝛymaꝝ vł ſa⸗ pientie ſchturaꝝ frequẽtare. Colũbis aũt qui cũ ſimplicitate habẽt fecunditatẽ fre⸗ quenter pullificãtes aſſimilant᷑ coniugati qui pure ac ſimplicit᷑ cõiugalẽ vitã ducũt. Ciconijs aũt qͥ certo tꝑe ↄgregant᷑ maria tranſuolando aſſimilant peregrinõtes et pꝛecipue qͥ tranſmarinã peregrinationem frequentãt.ſ.ad terrã ſanctã. Hirũdinibꝰ autẽ clamoſis ⁊ garruloſis aſſimilant᷑ pꝛe dieatoꝛes:qͥ contra peccatoꝛes clamant ⁊ garriũt.Om̃es ei hmõi ⁊alij Mimiles ho minũ frequẽtiã volũt ⁊ nõ ſolitariã vitã
Quedã vero aues ſũt q̃hoĩm ſocietatẽ et cohabitationẽ fugiunt:nec ſuos nidos hoĩes ſcire volũt vt aues qᷓ vocant᷑ ſilue⸗ ſtres. Talibus ſiłes ſũt anachoꝛite ⁊ viri
amũdo ſůt abſcõditi:in latibulis ⁊ in ſoli
tudinibus moꝛant᷑. Mõ.liiij. Ecce elonga
ui fugiẽs ⁊ manſi in iolitudine. Itẽ acti⸗ ni mouent᷑ motu piſciũ:ſʒ cõtẽplatiui mo⸗ tu auiũ.Mã dũ piſcis natat in aqua cõtra cto coꝛꝑe in longitudinem minoꝛẽ ſe colli⸗ git: ⁊ iteꝝ ſe extendẽs aque innitit᷑ quo ni
ſu repellente aq̃s i anteriꝰ ſe ꝓpellit. Añ
vtit qͥbuſdã pẽnulis in natãdo:ſiẽ auis in volando:ſʒ tñ alio mõꝛqꝛ piſcis natãs pẽ⸗ nulas mouet a ꝑpte poſterioꝛi in anteriꝰ et q̃ſi qbuſdã bꝛachijs ſiue remis aquã am/ plectens in anteriꝰ ſe extendit. Auis vero mouet pennas ſurſũ ⁊ collectũ aereʒ ꝑ ex⸗ pꝛeſſaʒ alaꝝ amplitudinẽ cogit exire ꝑ par tẽ poſterioꝛẽ. Ande duʒ aer a poſterioꝛi re pellit᷑ coꝛpꝰ ĩ anteriꝰmouetur. Piſcis aũt natãſĩ aqᷓ:ẽ hõ ſollicitꝰ⁊ opoſus in actiua vita qᷓ tũc in minoꝛẽ lõgitudinẽ ſe ↄtrahit
qñ ſe ad humilitatẽ reduẽ: dicẽs ⁊ ſentiẽs
cũ Apoſto. Ego ſũ minimꝰ aploꝝ ⁊c̃.j. Co rin.xv. Sie ⁊ dñs diſciplos monuit dicẽs.
Pce.xvij. Cũ oĩa bñjfeceritvicite:ſerui ĩ⸗ utiles ſumꝰ. Sʒ nihilominꝰ ñ dimittat qn
tes.i.pᷣlati quoꝛũ eſt ſubditos cõgregare
Piber quartus
adhucpoſt talẽ ↄtractionꝰ.i.humilitatem ad bene agendũ ſe extendat. Mã tali niſu
1.humilitatis ⁊ laboꝛł ꝓpellente diuina
7̃a mirabilr ad anterioꝛa ꝓficiet: Añ iſte
unt due pennule qͥbꝰ actinꝰ pficit.ſ.hu
militas ⁊ operoſitas: dũmõ eq q̃ retro ſůt obliuiſcẽs ad anterioꝛa ſe diſponit atq; ex
tendit:vt ſic ad modum piſcis natantis a
poſterioꝛi in anteriꝰ ꝓficiẽdo incedat. Sʒ;
tanqᷓ; auis volãs in aere eſt hõ eleuatꝰ in
ↄtẽpiatiõe:qͥ tũc alas ſiue penn ⁊s intelle⸗ ctꝰ ⁊ affectꝰ iurſũ erigit cũ cogitatõe ⁊ aui
ditate ea q̃ ſurſũ ſũt fapit. Tuc aũt aerẽ ꝑ
expᷣſſionẽ alaꝝ collectũ poſteriꝰemittit qñ ex dulcedine quã cõtẽplatiõe ⁊ affectione guſtauit ad poſterioꝛa.i.tpalia ↄtẽnenda intendit:⁊dũ aer a poſterioꝛi repellit᷑ ĩ an terius coꝛpꝰ mouet: qꝛ dũ mũdus plene deſpicit:animꝰ in ſpũalibꝰ vᷣtutibꝰſemp ꝓ ficiendo ꝓfitet᷑. Itẽ actiui aſſimilant᷑ aui bus q̃ moꝛant᷑ in aquis. In qͥbus vt dicit Briſto. N atura ingenita eſt vt pedes ha⸗ berent latos ⁊ clauſos nõ int᷑ digitos diui ſos ꝓpt̃ natãdi neceſſitatẽ:vt.ſ.latitudie
pedũ aquã ꝓpenſius pulſeut: vt ſic pulſis
retro aqͥs q̃ſi remigando in anteriꝰ ſe extẽ
1 Achokite dät. Caudas aũt bꝛeues habẽt ne in natã cõtemplatiui qͥ hoĩm frequẽtiã fugiunt et
do madefattiõe caude ſe ipediãt. Sic ſimt li etiã mõ acti uis q̃ ꝓximoꝝ neceſſitatibꝰ ꝑ pietatis oꝑa ſeruiunt cõpetit habere pe
des latos.i.affectus expanſos ad oẽʒ pau perẽ clauſos ad pctĩ vel ad mũdani fauo
ris appetitũ ⁊ inter digitos nõ diuiſos·i· diſſenſione ⁊ diſcoꝛdia opeꝝ · Ael debẽt ha bere hoĩes actiui digitoꝝ diſtinctio nẽ tů
ſine ſciſſiõe eoꝝ.i.debent habere opeꝝ di⸗
ſcretionẽ:tñ ſine diſcoꝛdia ⁊ diſſenſiõe:qͥu
to aũt latioꝛi pede.i.largioꝛi affectu aquà tribulatõis ⁊ neceſſitatis ꝓximoꝝ ab cis ppellere nitunt᷑:tanto ipſi copioſioꝛi fru⸗ ctu in ꝓficiẽdo gradiunt᷑. Caudã etiã de⸗
bent habere bꝛeuẽ.i.celerẽ expeditionem
agendoꝛũ vt nõ ꝓtrahãt datum ãguſtia⸗
to. Añ vᷣꝛ Mꝛoů⸗iij. Me dicas amico tuo⸗ i.xpᷣo vł paupi eiꝰ vade ⁊ reuertere ⁊ cras dabo tibi cũ ſtatim poſſis dare. Itẽ acti⸗ ua vita reqrit maxie puritatẽ intẽtiõis:qð patet exẽplo merule q̃ cũ vbig; ſit in pen⸗ nis nigra:in achaia inuenit᷑cãdida. Acha
ia que interpꝛetat᷑ ſoꝛoꝛ laboꝛans actiua
vitam deſignat que requirit germanitatẽ
.
contempiatiõis. Due enim loꝛoꝛes fuerůt
—————
—

De natatilibus ⁊ plantis
kRachel ⁊lya · quarum pᷣma contẽplatiuã:
ſcða vero aetiuã ſignificat vitam. Et alie due ſoꝛoꝛes in euãgelio.ſ. Waria magda lena ⁊ Wartha:hoc idẽ figurare dicunt᷑. Mabet etiã actiua vita laboꝛẽ actiõis.Añ ⁊ ſatagebat Martha laboꝛãs circa freq̃uſ miniſteriũ.erat eĩ ſollicita erga plima ⁊c. Eſt aũt velut cãdida merula actiõis inten tio mũda:⁊ ideo candida merula. Achaie munda intentio eſt in oꝑibus vite quã do minꝰ mundandã eſſe docuit cũ dixit. Wũ da pꝛiꝰ qð intꝰ eſt calicis ⁊ parapſidis:qꝛ enim calice potat ſitiẽs:parapſide vᷣo eſu riens reficit᷑: merito qdẽ in calice ⁊ para ⸗
pfide deſignantur elemoſyne ⁊ opera vite
actiuc. Sed id qð intus eit calicis ⁊ para plidis:eſt latens intentio elemoſynã faciẽ
tis:quã quidem pꝛius mundare debet qᷓ;
dare elemoſynam. Ante eĩ lauat᷑ parapſis qᷓ; fiat immiſſio cibi.Et ante mũdandꝰ eſt talix qᷓ; fiat infuſio vini ⁊ aque. Juxta di⸗
ctum Moꝛacij poete in quadã epla Troia⸗
ni belli vbi dicit: Sincerum niſi vas qð⸗ cunq; infundis aceſcit. Sic quoq; mundã da eſt intentio ante exercitiũ boni. Item actiuus homo aſſimilat᷑ piſci tymald. Eſt enĩ tymalus ſicut diẽ̃ Tmb.quidã piſcis
„ uem ticini fluuij vnda nutrit:ſic dictus a mo eo ꝙ redoleat ad modũ floꝛis tymi. Sñ de eo qͥ ſuauit᷑ redolet facete dictum ẽ
aut floꝛem redolet aut piſcem:qꝛ cõſimilis odoꝛ eſt illius floꝛis ⁊ piſcis. Añ Apo.v.
Phlale plene odoꝛamẽtoꝝ dicunt᷑ oꝛatio
nes ſanctoꝝ. Sed actiuus redolet ꝓximo
ad modũ piſcis. Mam ille tymalus piſcis redolet ⁊ reficit.Et ſilr hõ actinꝰredolet
exemplo ⁊ reficit ex dato. Ca. VII
Dulatoꝛes ſeu
heretici qui ſuauibꝰ verbis ac
. dulcibus quoſdã ſimplicioꝛes feducũt:quibuſdã marinis beluis poſſũt aſſimilari. Dicit enĩ Joꝛath MPhs in libꝛo
4 ſuo de animalibꝰ ꝙ eſt belna quedã in ma ri que de faucibus ſuis aquã expirat:cuʒ
vapoꝛe odoꝛe pleno. Ande piſces ſequun⸗ tur ipſum odoꝛẽ ſentientes:⁊ intrant odo ris gratia in fauces eius:que pꝛotinus ip ⸗ os deglutit ⁊ ſic eis ſe paſcit. Eſt etiam pi ſcis alius faſten dictus in cuius oꝛe aqua hanſta dulceſcit quẽ piſces minoꝛes ſequẽ tes ⁊ eins os intrantes ſubito deglutiunt᷑
ab eo. Quia igit᷑ ſcriptũ eſt: Mꝛoů· xviij
Zqua ꝓfunda verba ex oꝛe viri· Tanqᷓ; aqua odoꝛifera vel dulcis eꝝ oꝛe piſcis ſũt verba blanda nec nõ adulantia qͥbus at⸗
tractos ſimplices quaſiin ventrẽ traijeiẽ⸗
do deglutit:dñ eos decipiendo ſeducens ad intentã nequitiã trahit. Itẽ adulatio hlanda iterdũ mẽtes vanas occidit.Qni bus aſpera et vera locutio reddit vitam, Cuius rei exemplũ apparet in cicada quã ſi quis oleo ꝑfundit ſtatim necat᷑:eo ꝙ po ris obſtructis ſpirare minime valet:ſʒ ſta tim ſi ſupfundat᷑ acetuʒ ilico reuiuiſcit:eo ꝙ pᷣoꝛos aꝑit quos virtꝰobſtruxerat olei: et hoc idẽ ꝑ omnia beatus Ambꝛo. dicit? Tunc ergo oleo cicada ꝑfundit᷑:cũ mens vana adulatione linit᷑:⁊ tunc obſtructis por?necat᷑: quãdo ſuis ſibi clauſis⁊ occut tatis defectibus in ſupbiã eleuat᷑:ſed ace ti pungentis aſperitas eidẽ vitam reddit: quia hãc increpatio aſpera ad verã ſui ño ticiam ⁊ vitalẽ hũilitateʒ reducit. ñ bñ Mõð. cxl. dicit. Coꝛripiet me iuſtus in mi ſericoꝛdia ⁊ increpabit me: oleũ aũt pctõ⸗ ris non impingu et caput meñũ. Capitulum: VIII
Michsqui pꝛo nter vtilitatẽ eſt aſſumptꝰ tam diu honoꝛat᷑: vel in pꝛecio habe
qᷓ;din vtilitas durat. Cuiis exemplũ apparet in accipitre. Qui qᷓ;diu eſt ad pᷣ⸗ dam aptus a dño ſuo diligit᷑:manu geſta⸗ tur:in cauda ⁊ in pectoꝛe replanat᷑: ſʒ duʒ moꝛit᷑ vl qñ inutilis ad pᷣdã reddit᷑ nõ pa⸗ ſcit:qꝛ ꝓijcit᷑ ⁊ Bl i nũqᷓ; fuerit ↄtẽnit᷑ ⁊ abijcit᷑. Zilr ꝓut Sene.dic̃: Amicꝰ qͥ vtili tatꝭ cã aſſũptꝰ ẽ: tãdiu placebit qᷓ;diu vtił fuerit. Nã facuitate ⁊ vtilitate remotꝭ ↄtẽ nit᷑ ⁊ abijcit᷑. ñ nota ꝙ tał amicitia tri⸗ plicẽ habet defectũ. Wꝛmꝰ ẽ:qꝛ nõ ẽ dat qꝛille qͥ ꝓpt̃ vtilitatẽ diligit nõ ip̃ʒ amicũ diligit:ſʒ rẽ amici.Et iõ potiꝰ ſeiß̃m diligit ſolũ qamici bona appetit. Et iõ Augꝰ.dit̃ in qͥdã ſermone:IMõ pꝛopterea amare de⸗
bes amicũ vt aliqͥd tibi pᷣſter vt pecuniam
vł aliqd cõmodi tpał. nõ eĩ illð amas:ſed id quod tibip̃ſtat. Amicꝰ gr tꝰamãdꝰ eſt ꝛopter ſe nõ ꝑꝛopter aliud. Añ Petrus
laſcenꝰ in libello ſuo de amicitia dicits ꝙF Vera amicitia eodẽ oculo reſpicit anicũ diuitẽ⁊ mẽdicũ foꝛtẽ ac debilẽ janũ egrũ

humilẽ ac ſublini. Secundus defectus eſꝙ talamicitia nõ eſt fidel · Mã ſiẽ dicit Iſið.in. iij. lide ſũmo hono nõ ſũt fideles in amicitia qs munꝰ nõ gr̃a copulat:nã ci⸗ to deſerũt niſi ſemꝑ acceperit. dilectio eni q̃ munere cõglutinat᷑: eo ſuſpẽſo diſſoluit᷑ Tertiꝰ defectꝰẽ:qꝛ tal amicitia nõ eſt fir ma nec pmãſura duu. Añ Tulliꝰ li.ſuo de amicitia. Si vtilitas amicitias ↄglutina⸗ ret eadẽ cõmutata diſſolueret:ſʒ qꝛ natura mutari nõ põt:idcirco vere amicitie ſem⸗
ſũt. Pꝛoũ. x vij Omni tempoꝛe di ligit qͥ amicus eſt. Ca. IX
Baricia reddit
a hoieſ iſociales⁊ crudeleſñ ſolũ
ad extraneos:ſʒ ẽt ad ſuos do meſticos. Cuiꝰ rei exẽplũ apparetĩ auibꝰ pᷣde:ĩ qbꝰ repũtant᷑ auari affectu vel effe⸗ ttu rapaces. Dẽs enẽ tales aues: vt dicit Ariſto.ij. de anialibꝰ ſolitudinẽ diligũt ⁊ cũ aliqͥ ſocioꝝ habitare nõ poſſunt. Nã ſi tut charitas q̃rit cõicationẽ et ſocietatem: ita cupiditas appetit ſolitudinẽ ⁊ ꝓpꝛieta tem. Ault eĩ cnpidꝰ ſolus habere ⁊ iõ ſu⸗ ſpectũ habet cuʒ ſocio manẽ.Añ poſſeſſio tpaliũ ẽ mat diſſenſionũ: ꝓpt̃ qð de Abꝛa am Eoth. Señ.xiij. ðꝛ ꝙ erat ſubſtantia roꝝ multa ⁊ nõ quibãt habitare cõit᷑.ñ facta ẽ rixa inter paſtoꝛes Abꝛaã ⁊ Loth. Itẽ tales aues p̃de vt idẽ diẽ pullos ſu⸗
os poſtq; volare pñt a ſe pellũt ⁊ ſecũ vi⸗ uere nõ ꝑmittũt:qꝛ.ſ.plerũq; auari etiam ſuos domeſticos ⁊ filios abijciũt ⁊ graue ſibi reputãt ſi eis debitas impẽ⸗ dant. Itẽ auari aſſimilant᷑ gryphibus q cuſtodiũt mõtes in qbus gẽme p̃cioſe ſũt: nec eas inde auferri ꝑmittũt:vt dic̃ Iſið. et pꝛopt᷑ hãc cauſã rarus ẽ illuc hom̃inuʒ acceſſus.ã viuos hoĩes deglutiũt ⁊ eqͥ⸗ tem armatũ cũ equo rapiũt:ſed tñ de gem mis illis q̃s ita acerrime cuſtõdiũt:ipji ꝓ ſe nullã vtilitatẽ ſumũt. Sic ſimilit eſt de auaris quibuſdã rheſauros ita tupide cu S erwodle d aufert ſi poſſent viuñ degiutirent. a les dinites ſunt:qꝛ turpiter eos repellunt:⁊ i timẽt Fe es accedere ad eos. Nerũtñ ipſi de his que ſic tenaciter poſſident etiam ꝓ ſe Expendere nõ audent:ſed alij poſt eos de
5
36 aues tu ſuo infeſtat:ſed aliquãdo nõ lucruz in⸗ de repoꝛtat:qꝛ poſt ſimulationẽ longã eã pcutit⁊ occidit. Sic etiã blaſphemi nepha
paupes hoĩes accedere nõ paſ
oꝛuʒ diuitijs gaudẽt. Mð ·xxxvtij. The
ſaurigat et ignoꝛat cui congregabit eaEt Ecẽs ·v. Qui amat diuitiaſ fructuʒ nõcz piet ex eis. Ptẽ auarus qͥ in diuitijs ap⸗
petitus ſui ſatietatẽ q̃rit:eſt poꝛco marino
ſimilis. Mã piſcis ille marinus qͥ poecus dicitur:ſicut Iſidoꝛus dicit moꝛe terreſtrt poꝛci arenã fodit ⁊ in ea cibũ ſuum ⁊ ſatie tatem querit. Quia igif oẽ aurum tanqᷓ; arena eſt exigua: vt ðᷣꝛ Sapiẽ.vij. Vuarꝰ quiſq; dů in auro vel argento ſatietatẽqᷓ rit: quaſi poꝛcus ĩ arena cibũ quo repleri
poſſit effodit. cũ tñ ſcriptũ ſitEcẽs.v. Aua
rus nõ implebit᷑ pecunia.
Laſphemätes b deum vel ſanctos ſilies ſůt coꝛ⸗
nicibus. Mã coꝛnix aquilã ⁊ ali pᷣde quas tangere foꝛmidat garri
rij deum ⁊ ſanctos quos factis nõ poſſunt ledere:maledictis nitũtur impetere quos aquila.i.deus ſiue xp̃ᷣs poſtq; diu eoꝛum inſaniã ꝑ patientiã tolerauit eos nonnun qᷓ; in coꝛꝑe monſtruoſis infirmitatibꝰ pcu
tit:ſed randem ſi nõ penitẽt eterne mon ſupplicio eoſdẽ aftligit. Et nota ſicut dicit
quedam Sloſa ſup Eſa.xviij. Omne peo catum blaſphemie cõparatũ ieu eſt. dñ blaſphemia etiã ex ſurreptione ⁊ abſq; de
liberatiõ̃e pꝛolata poteſt eſſe peccatũ mo tale:qᷓ;uis aliquando poteſt eſſe venigle Mam cum aliqui ſubito ex aliqua paſſiõ in verba inimaginatiua pꝛoꝛumpit quo?u
ſignificationem non coniiderat:tunc ẽ ve
nlale peccatum:ſed quando aduertit hor
eſſe blaſphemiam conſiderans ſignificats
verboꝛum: tunc non excuſatur a peccãto moꝛtali:ſicut ille qui ex ſubito motu ali⸗ quem occidit iuxta ſedentem · Capitulum:
d viri aſimilãtur apibus quo at
tria rine q̃ ad innocentiã⸗ Mam apes dicte ſunt eo ꝙ ſine pedibꝰ na⸗ ſcunt᷑. Poni viri ðᷓ quiq; recte ſunt ſimi⸗ les apibus qui ſunt line illis pedibus:de quibus ſcriptum eſt. Pꝛouer·. Pedes il loꝛum ad malum currunt. Sunt enim pe⸗ des anime peccatricis quibus ad mãlum
Oni ac virtuoſ

b F
1 5
%
—
— —
2 SE
KE —
Lurrit ip̃e interioꝛes nequitie xaſfeck ma⸗ lignitatis. Scðo qͥ ad ſolertiã ⁊pꝛuden/ tiã:qꝛ apes ſit̃ dieit Iſ ido. valde ſolertes ſut ĩ gignẽdo męlla ⁊ fauũ:⁊ ſua domici⸗ lia mira arte cõponunt:⁊ ex vars foꝛibꝰ inirabili artificio fauũ recolligũt. Sic viri boni ſolertes qͥdeʒ ſunt et mella gignunt: ſolertes quidem ſunt. i.ſubtilit᷑ ⁊ cito per⸗ pendẽtes qᷓliter ẽ agẽdũ vł loquẽduʒ. Eſt eni ſolertia facil ⁊ꝓmpta cõiecturatio cir⸗ ca inuentionẽ medij:vt tradit Ihs in·j. poſterioꝝ.⁊ iõ cũ ea q̃ dicunt ꝑ debita me⸗ dia oñdũt:⁊ illa qᷓ operant᷑ ꝑ debitas vias pficiũt quaſi apes ſolertes alijs mella gi⸗ gnũt:qꝛ ſcʒ mellifua vba loq̃ndo audien tibꝰ pferũt:⁊ etiã melliflua facta vhi ope rando oñdũt. Domicilia qᷓʒ ſua.i.ↄſeienti as pꝛias vł ꝓpꝛias familias mira pꝛudẽ⸗ xie àrte ſiue ſagacitate cõponũt:qꝛ ſi ſciũt võponere vłl oꝛdinare aliena:multo magis pꝛia. Añ ex odoꝛiferis floꝛibꝰ.i.ex plari⸗ dis* is alioꝝ factis vel dict colli⸗ Zunt. fauũ.i.doctrinã ⁊modũ qᷓ ſuas the⸗ tas ſiue habitacula.ↄſciẽtias vl domos oꝛdinant et tõponunt. Apparet etiam in
apibꝰ pꝛudẽtia mirabił triplieit᷑. Mio
reſpectu tẽpoꝝ:qꝛ pꝛudẽtes diſcernũt tpa
laboꝛis⁊ qᷓetl. Mã hyemis tne latẽt:qꝛ ſcʒ pires nõ babent qbus ventis niuibus et
plunijs reſiltete poſſint:ex quo—— maime ꝑſecutionis tpe licet debilioꝛibꝰ fi
delibꝰ ꝑlecutionẽ derlinare ⁊ latere: ᷣm il⸗ lud dñi Mottb·x. Si vos ꝑſecuti fuerint
in vna ciuitate fugite in ãliã. In to eauteʒ veris apes exeũt nec in illo orioſe I ũt:ſed
Fpmo fauos ↄſtituũt:cerã fingũr:cellulas
jaciũr:⁊ ſobolẽ tandẽ ⁊ mella cõficiũt. Er quo videlicet erudimurq tpe.ꝓſperitatis
⁊patis ocio nõ vacemꝰꝛß in vdrijs exerci⸗
ſunt faui.i.actꝰ exercẽdi virtutis qbus ad ctieiis hereduatꝭ dulcedineʒ guenian. Hicit᷑ enĩ Ecci.xxiiij. Mereditas mea ſup mel ⁊ fauũ. Tũc quoq; fingẽda eſt cera.i.
cõponẽda ↄſcientia:q̃ᷓ ſcʒ velut cera ad di⸗
uerſas ſuſcipiẽdas figuras vitioꝝ ⁊ virtu tũ eſt apta: Mð · xxj. Factũ ẽ coꝛ meñ tan ⸗ qᷓ; cera iiqueſcẽs. Tũc etiã faciẽde ſũt cel/
lule.i.ſenſus coꝛpis vł ititerne vires anĩe diſponẽdi. Tandẽ aũt intendẽdũ eſtvł ai bonoꝝ opeꝝ ſobolẽ ꝑ actiuã vitaʒ: velad
mellis obtinendã dulcedinẽ ꝑ vit cõtem
Ne natatilibus ⁊ volatilibus
platiuã. Item apes de noete vſq; ad ma
ne quieſcunt donec vna oẽs excitẽt vnovł
triplici bombo ſicut aliqͥ dicunt;⁊ tune ꝑ⸗ nolant vniuerſe ſi dies fuerit mitis:ſʒ ſi fu
turos viderint imbꝛes vel ventos tůc ſe cõ tinent in theca:ꝛatq; adueſperaſcente do⸗
mos intrant ⁊ ſtrepũt: donec qui eas exci
tat:eodẽ ſigno ad quietẽ inuitat.Quo vi⸗
delicet exẽplo nos inſtruit:ꝙ videlicet no
cturno tempoꝛe qutes pꝛeſtet᷑ coꝛpoꝛi:die
tamen incipiente luceſcere a lecto ſomni et
pigricie eſt ſurgendũ:ꝛᷣm iliud Boĩxiij Mox pᷣceſſit:dies autẽ agpꝛo. abijciamꝰ opera tenebꝛaꝝ. Mam poſt quieteʒ noctig
ſurgendũ eſt ad opa laboꝛis: ſed poſt no⸗
ctem culpe illuteſcente die gratie ſurgẽdũ
eſt ad opera penitẽtie:ad que quidẽ pꝛela
tus vel pᷣdicatoꝛ triplici bombo.i.triplici
modo debet alios extitare:ſcʒ exhoꝛtatio⸗ nis verboꝛcõuerſatiõis exemplo:⁊ etiam oꝛõnis ſuffragio: ᷣm illud.j. Timo.iin. Ex
emplum eſtð fideliũ in verboꝛin cõuerſati
one:in chatitate. Adueſperaſcentevero.i. adueniente noctürno tpe vel tenebꝛoſa tẽ tatione debet ſe ad domũ recolligere:ſiue coꝛpoꝛalẽvt quieſcat ⁊ honeſtius maneat: ſiue ad domũ mentis ne eũ hoſtis tentans
foꝛis vagantẽ capiat: ibiq; debet ſtrepere veteheorortotpeceata teitent
alia huiuſmõi faciendo:quouſq; tentatio ⸗ ne repulſa tempꝰ quietis adueniat. Qæ au tem audiro ſigno aut tumultu ceſſant:reli gioſos admonet clauſtrales:vt quietis tẽ
poꝛe vel audito ſigno ad poc ſtatuto ſuu; ſñentiũ teneant:ita vt voienres quieſcere
vel oꝛaretumultu ſuo nõ impediant. Itẽ apes locũ frigidũ querũt in eſtatex calidũ in hyeme:docẽtes bonos tempoꝛe ꝓſperi⸗ tatis refrigerio ſe tu eri humilitatis:et tem
poꝛe aduerſitatis caloꝛeſe defendere cha⸗ tis:qꝛ charitas patiẽs eſt. Item apes in
ueniuntur pꝛudẽtes reſpectu opeꝝ. Pꝛi
mo qᷓ;tum ad materiã:qꝛ ex floꝛibꝰ recenti bus materiã colligunt:ex qua mella et ce⸗ ram rolligunt ⁊ conficiũt:⁊ qñ floꝛes vici⸗ ni cõſumpti ſunt:ſpeculatoꝛes mittunt ad
alia paſcua reqͥrenda:et ſi eas nox appꝛe⸗
hendat ſupine excubant vt alas ſuas a ro
re ⁊a pluuia ꝓtegãnt:⁊ facto mane abſq;
impedimtẽto volare valeant. uaſi ergo
floꝛes naſcentes in arboꝛibus ſunt affecti
ones bone treſcẽtes in coꝛdibus:ex qͥbus 8

—
*
dum ſunt recentes ab apibus mel et cera
— tolligit᷑:qꝛ dũ ſunt none ⁊ feruẽtes a viris
ſollicitis dulciter ⁊ faciliter implent᷑ ope. Wel eni dulce eſt:⁊ cera faciliter foꝛmat᷑:ß cõpletis vicinis floꝛibꝰ alios ad paſcẽdũ exploꝛant:qꝛ poſtqᷓ; ſua bona ꝓpoſita ope cõpleuerint: adhnc an alia reſtent qᷓ ab eis fieri debeãt:cũ magna cura ꝑqutrũt:ß no cte ſupueniente ſupine excubant: vt alas plunuia vel roꝛe defendant:qꝛ ſe pꝛoſter⸗ nendo:oꝛãdo ante deũ ſe humiliant:vt hu militatis merito ⁊ oꝛõnis ſujfragio ale ſu⸗ oꝛum affectuũ vel operũ ⁊ a pluuia tenta ⸗
tionũ cartialiũ ⁊ a roꝛe.i.ſubtilioꝛi pugna
vitioꝝ ſpiritualiũ ꝓtegant᷑:⁊ facto mane: id eſt redeũte ſerenitate poſſint ad ea que ceperant liberiꝰ euolare. Dtem apes in ⸗ ueniunt᷑ pꝛudentes reſpectu impedientiũ. Pꝛimo quidẽ qꝛ thecã aluearis ſuccis ar⸗ boꝛũ gummoſam vim habentiũ ⁊ amaraʒ per totũ liniunt:⁊ cõtra hoſtes ſe muniũt pꝛout poſſunt. uaſi aũt gůmi vel amari ſucci arboꝛũ afflictiones ſũt vel lachꝛyme
penitentiũ:quibꝰ apes.i.ſancte ꝑſone ſua⸗
rum mentiũ aluearia liniunt: atq; amari⸗ tudine fletuũ cõtra hoſtium ſuggerentiuʒ dulcia maligna tentamenta defendunt. FItem apes gerule qñ ventũ timent vo⸗ lant iuxta terrã vt onuſte cito redeant:ne Natu impediant᷑ aliquo:⁊ aliqñ lapillis ſe onerant: vt a vento moueri nõ valeant. Si militer ille pſone q̃ actiue vite pondera ſi ue laboꝛes poꝛtãt:ſi ventũ vane gloꝛie me tuunt. vel ventũ.i.conatũ alicuiꝰ impedi⸗ entis debent iuxta terrã volare.i.humili⸗ ter ⁊ latenter facere qð intendunt. Item onerare ſe lapillis.i.ſanctoꝝ humilibꝰ ex⸗ emblis ⁊ cautelis: vt illoꝛũ firmati ponde reꝛa ventis tentationũ minime moueant᷑. Tertio apes rep̃ſentant bonos viros p pter ſocialẽ vitã. Hiligunt enim boni viri ſemp cõmunẽ ⁊ ſocialẽ vitã ⁊ fugiũt ſingu karitates:qðᷣ quidẽ innenit᷑ in apibus:qꝛ apes ᷣin Ambꝛo.vnã cõmunẽ eligũt man
ſionẽ.vniꝰ poꝛte claudunt᷑ limine:cõmũis
laboꝛ eſt oĩbus:cõis cibꝰꝛcõmune opꝰ:cõ
munis vſus:cõis fructꝰ et cõis volatꝰ. Et
talis cõmnnitas maxime cõpetit clauſtra⸗ libꝰ ⁊ regularibꝰin ↄgregatiõeviuentibꝰ: ſcʒ nõ ſe a cõibus obſeruãtijs vel opibus ſubtrahere:ſiue qᷓ;rũ ad locum ſiue qᷓ;tuʒ
ad cibũ ſiue qᷓtũ ad laboꝛes: vel q̃ ad ob⸗
quartus
*.
q;tum ad vſum vel ſocialem cõuictũ: ſiue qᷓ;tum ad volatũ.i.pꝛomptũ vel velocem
obedientie motũ. Ca. XII
ntica diuine
claudis ⁊ eccleſiaſtici officij ſi cũ deuotiõe coꝛdis ⁊ mẽtis atten tione fundant᷑ delectãt etiã angelos:ſicut cantꝰ⁊ armonie hoĩm dicunẽ delectare del phinos. Dicit enĩ Zſido.ꝙ delphinivoces oim ſequunt᷑:⁊ ad vocẽ ſymphonie ↄgre
gati cõueniũt:⁊ in armonia piurimũ dele⸗
dẽ rõne vocis ſed rõne deuotionis.ꝓpter qð ðꝛ in M S. xvij. Mꝛeuenerũt pᷣncipes cõiuncti pſallentibꝰ ⁊c̃ qð beatꝰ Beri.de
angelis erponit. Ande etiã Baſili. dicitĩ
herameron: ꝙ pſalmodia demões fugat: ⁊ angelos in adiutoꝛiũ ſalutis inuitat.
Item cantica diuĩe laudis valẽt ad ſub
leuandũ tediũ vite pñtis:⁊ etiã ad alleui andũ laboꝛẽ pꝛolixe tentatiõis.qð ptʒ ex⸗ emplo Lucinie. Mã lucinia ſicut dicit Am bꝛo in li. herameron:dum oua ſua ꝑnigili cuſtodia fouet: lõge noctis laboꝛẽ cantile ne ſuauitate ſubleuat. Ille nanq; ad mo⸗ dũ lucinie ꝑuigili cuſtodia oua:fouet qui bona in nido mẽtis ↄcepta implere ope cũ cautela ⁊ ſollicitudine ſtudet. Sed qjſila ⸗ boꝛ longe noct? ꝓlixitas ⁊ tediũ ẽ tentati⸗ onis inſurgẽtꝭ vłlaboꝛioſa plongatio in⸗
colatꝰ vite pñtis.de q Mð.cxix.ↄq̃rebat dicẽs: Meu mihi qꝛ incoĩatꝰ meꝰ pionga⸗ tus ẽ.ſʒ hũc laboꝛẽ Pucinie cantiene ſua
uitas ſubleuat:qꝛ mentẽ vł᷑ tentatiõis vel pñtis exilij tedio fatigatã:diuĩe landis de uotio recreat. ñ idẽ Baſi.dicit de cantu pſalmodie:ꝙ eſt ſcutum in nocturnis ter⸗ roꝛibꝰꝛ⁊ diurnoꝝ reqͥes laboꝝ:tutela pue⸗ ris: iuuẽibꝰ oꝛnamẽtũ:ſolamẽ ſenibꝰ:muli eribus aptiſſimꝰ decoe: deſertas habitare facit vꝛbes:ſobꝛietateʒ docet: incipientibꝰ bᷣmũ efficit᷑ elemẽtũ: ꝓficiẽtibꝰ nutrimen⸗ tũ:pfectꝰ ſtabile firmamẽtũ. Ca. XIII
Arnales homi
nes ſunt vulturibus ſiles. Ram
ultur cũ ſit immũdus ⁊ fedus de facili pꝛo cadauere terrũ petit:⁊ cũ de⸗ Kenderit nõ de facili inde ſurgit: bviꝝ lur⸗
ſequia charitatis et opa humilitatis:ſut
ctantur. Sic etiã angeli faciũt de cantic armonijs deuote deñ laudantiũ:non qui

5 5
De natatilibus ⁊ volatilibns
fnm aſcẽdit:vt Hiero.dicit ⁊ addit ꝙ in al
to volans cadauer in infimo cõſpicitset. ꝓ amoꝛe cadaueris ſublimitatẽ aeris derelin
quit:⁊ ad infima ſe ſũmittit: ⁊ qñ ſe erigit ʒtra ventũ alas ꝑcutit:⁊ ſic venti admini⸗ culo plus qᷓ; roboꝛe ꝓpꝛio ab infimis ĩ ae⸗
ertolitt. Sie quoq; carnales homi/
rem nes cñ ſint immũdi in cogitatiõibꝰ et fedi in affectionibꝰ de facili ꝓ cadauere terrã
*
petunt?qꝛ ꝓ carnis delectatiõe ad turpia ⁊ immũda oꝑa faciliter deſcẽdũt:⁊ poſtq;
talibꝰ opibus ſe dederint:nõ facilit᷑ ab eis recedũt?⁊ vix ſurſum vł ꝑ deſiderium ſur⸗ gunt· Et ſi etiã hõ carnalis ſit in culmie di gnitatis: nihilominꝰ miſerabile cadauer i infimo cõſpicit:qꝛ ſcʒ ad carnalia opa co⸗
zitanda vł faciẽda ⁊ coꝛ ſuũ inclinat ⁊ ocu os cõuertit:⁊ ſue dignitatis altitudinẽre linquens · i.nõ attendens in turpia et infi⸗
ma ruit. Ande Põ.xlviij · dicit:Cũ hõ in
ponoꝛe eſſet nõ intellexit:cõparatꝰ ẽ iumẽ⸗ tis inſipiẽtibꝰꝛ⁊ ſilis factꝰ eſt illis.Contin git tñ qñq; ꝙ talis etiã poſtqᷓ; cecidit a ſpi⸗ ſpiraculo exci tatus:ſi ad ventuʒ ip̃m.i.ſpũſſancti inſtin⸗ ctũ ala mẽtis ⁊ ala opis ſe ꝑ penitentiã ꝑ⸗
rituſſancti vento:i.interno
cutit:ꝙ iten ſe in altũ eleuat ⁊ ſurgit: ꝑl⸗
auxilio venti.i.gratia ſpũſſaneti q; ex ſuo rꝛio merito vel laboꝛe. quanto plus creſcit in hoĩe: tãto mag ad bona opera aĩam tardã reddit: qð quidẽ in vulturibꝰ aparet:qꝛ vultur ter mul⸗ titudinẽ carnis tardis volatibus pgitꝛſic miſerũ coꝛpꝰ qð coꝛrũpit᷑ aggrauat huma nã aĩam:eꝝ ip̃a ei aſſidua coꝛruptibilitate
carnis aĩa nf̃a cõpellit᷑ inſiſtere curis car ⸗
nis:⁊ ſic ex coꝛruptiõe grauata ⁊ curarum multiplicitate detẽta:ad virtuoſa ⁊ ſpũa⸗ lia oꝑa reddit᷑ valde Ftem carna les differũt a ſpñalibꝰ:ꝛſicut piſces marini g fluuialibꝰ. Mã piſces in mari naſcentes ſquamas hñt duras ⁊ groſſas pter aque ſalſe ſiccitatẽ: ecõuerſo ãt ſinuiales piſces ſquamas hſit ſubtiles ⁊ ſpiſſas ⁊ molles. uaſi aũt ſquame in coꝛꝑe piſcis ſũt que tunc naſcunt᷑ in mente hoĩs. Tirca igit᷑ ſpi ritualia ⁊ diuina in hoc carnales a ſpũali⸗ bus differunt:qꝛ tarnales quiq; hñt men ⸗ tes.i.mentis ↄſideratiões duras ad perci piendũ ſpiritualia:bm illud Apli j. Coꝝ.
Itẽ carnis cura
ãt hõ nõ percipit ea que funt piritus dei. Item groſſas ad intelligen
dum.ñ carnalibꝰ adhuc diſcipulis dñs dixit Wattk.xv. Adhuc ⁊ vos ſine itelle⸗ ctu eſti. Sed ſpirituales viri habẽt mẽtes molles:id eſt abiles ad percipiendũ:ſubti les a intelligẽdũ:⁊ ſpiſſas.i.frequentes ↄſiderationes diuinoꝝ. Item carnis la⸗ ſciuia aſſimilat hirundini: que eſt auis va
atclamoſa ⁊ picturata:ſic carnales ⁊ la
eiue mulieres ſunt vage in diſcurrendo?? in circũſpiciẽdo:ſunt clomoſe in cantãdo vel cõtendendo:ſunt e:iã ſe picturãtes cõ⸗ ponendo ⁊ oꝛnãdo: Poꝛuerb.vij. Sarru? la ⁊ vaga. Ta. XKIIII 0 gitatioes ter- rene kaciunt incidere animã in la⸗ queum diaboli. Mã aures ad eſcã deſcendentes ⁊ circa terrã volantes citius capinut᷑ qᷓ; ille que in alto volant. Sic ho mines per carnales ⁊ terrenas cogitatio⸗ nes citius capiuntur a diabolo qᷓ; per cele ſtes: Pꝛouerb.j. Fruſtra iacitur rete an⸗ te ocuios pennatoꝛum. Sloſa: Laqueos diaboli facile euadit in terris:qui oculos ſemꝑ habet in ceiis. Item cogitationes immunde abundant in coꝛdibus peccato⸗ rum:ſed nõ in coꝛdibus ſanctoꝛum. Sicut enim maioꝛ multtudo muſcarũ ſolet reſi⸗ dere ſuper ſcabioſum qᷓ; ſuꝑ ſanum:ita co⸗ gitationes immũde magis ſuꝑ peccato?es qᷓ; ſuper iuſtos. Item cogitationibꝰ im⸗ mundis maxime infeſtantur homines de⸗ uoti. Mam vnctum locum inuadũt muſce ⁊ inquinant. Sic demones illos quos vi⸗ dent habere gratiam nituntur inquinare
pꝛauis cogitationibꝰ: Ectẽs. x. Muſcemo⸗ rientes:id eſt cogitationes immũde pdũt
ſuauitatem vnguenti:ꝛid eſt merituʒ bono rum operum ſiue deuotionem oꝛationis. Itẽ apes ſuper Hoꝛes reſident ⁊ inde at⸗ trahunt mel. Sic iuſti de eter nis bonis cogitant: ⁊ attr ahunt inde dulcedinem. Sed muſce loca immunda frequentãt:de⸗ turpant:⁊ ſic immunde cogitatiões homi⸗ nes peccatoꝛes. a.
Oningij hone⸗ e ttatem q̃rere ⁊ ſeruars docẽt ex⸗ empla auiũ.inter oĩa enĩ aĩalis
volucres in generationis oꝛdine ſequun⸗
tur marxime Honeſtatem. Mã mares cũ ſol⸗
licitudie femnias q̃rũt:inuentas diligunt: 8 2

Piber quartus
ꝓißis pu gnãt ⁊ periculſe exponũt: et eis chiugali
Colligit᷑ ꝙ circa cõingaiẽ ſtatum nos aues
ànq; modis inſtruũt. Pꝛio eni exemplo
auiũ debẽt viri vxoꝛarivolũt femias bo
nas ſollicite q̃tere in vxoꝛes:qꝛ ſ criptũ eſt Mro. xxiij· Beatꝰẽ qͥ inuenit mulierẽ bo
nã.quã ſcʒ cũ qͥ̃s vult innenire dʒ eã q̃re⸗ re nõ ſicut laſciuꝰ ⁊ vanꝰ qͥ nõ q̃rit ĩ vxoꝛe niſi pulchꝛitudinẽ. Eſtenĩ pulchꝛitudo in muliere ſi ſit ſine pꝛudẽtia ⁊ bonitate:plus ↄtẽnẽda qᷓ; apetẽda. Quia vt ðᷣꝛ Mꝛoũ. xj ·Circulus aureꝰ i naribꝰ ſuis mlier pul chꝛa ⁊ fatua:⁊ iõ in hoĩbꝰ qᷓ;uis vtrũq; ſit oneroſum ſcʒ pulchꝛaʒ pᷣuare ⁊ turpẽ he: tñ mag ẽ tolerabile turpẽ hr̃e qᷓ; pulchꝛã feruare. Mã ſiẽ dixit Aureolꝰ phs:Pul⸗ chꝛa cito adamat᷑:turpif facileotẽnit᷑· Dif fictie eſt cuſtodire quã oẽs amãt:moleſtu 5 eſt poſſidere quã nemo dignat hre. Mino ri tñ miſeria defoꝛmis habetur qᷓ; foꝛmoſa feruet. Itẽ qͥ vult inuenire bonã:dʒ eã q̃⸗ rere nõ ſicut auarꝰ qͥ nõ q̃rit niſi dinitias ĩ vxoꝛe. Ruts dicat Theophꝛaſtus ꝙ pau perẽ vroꝛẽ alere difficile ẽ: diuitẽ vo ferre eſt toꝛmẽtũ.ñ Salomon dicit ꝙ meliꝰeſt ducere vrxoꝛẽ paupem ⁊ pacijicã qᷓ; diuitẽ xlitigioſam Mroüxxj. Weliꝰ ẽ ſedere in angulo domat? qᷓ; cũ muliere litigioſa ⁊ĩ 2omo cõt.Sñ etiã Chꝛyß. dicit ſu pWat. Fu iuuenis quãdo vroꝛeʒ ducere vis:no li q̃rere diuitẽ:ſed bñ moꝛigeratã:qꝛ boni moꝛes diuitias ſp acqͥrũt.initie autẽ bo noð moꝛes nũqᷓ; fecerũt:gloꝛioſioꝛ ẽ paup tas fideliũ qᷓ; dinitie pcõꝝ.vñ cũ int᷑ro af ſet qͥda Themiſtidẽ phm: Cui nã filtã ſuã daret in vroꝛẽ:an paupi ſed ſcĩa ⁊ moꝛihꝰ natoꝛan locupleti paꝝ pꝛobato? Rñdit malo hoiem in igẽtẽ pecunia:qᷓ; pecuniã hñtẽ indigentẽ dare· Debet igi qͥ bouam Nxoꝛt cupit inuenire q̃rere eã ſicut pꝛudẽs ⁊ diſcrer ſeʒ attẽdendo ad mulieris boni tatẽ: Ecci. xxvj. Mulieris bone beatꝰ vir. nõ diyit muiieris pulchꝛe vel diuitis:ß bo ne. Item attendẽdo ad mulieris pꝛuden tiã 7 diſcretio nẽꝛ:ꝛouer.xix. Domꝰ ⁊ di uitte dant̃ a parentibꝰ ꝛa dño autem pꝛle vxoꝛ pꝛudens. Itẽ attẽdendo ad mulie⸗ rig pꝛogeniẽ:dicit Chꝛyſo.ſuper Wattb. Pille qui vult vroꝛẽ accipe debet ↄſidera ſi habet ambos parentes bonos vłam
ãſi tĩ federe ſe ↄiũgũt:⁊ fet? ab ipᷣis ꝓcreatos ſolũmõ paſcũt. Ex qͥbꝰ qͥdẽ
bos malos: vel vnñ bonũ vel aliũ malum. Si ambo ſunt boni ſecure eam accipiat:ſi ambo mali:oĩno eq̃ dimittat. ivero alter bonus ⁊ alter malus: qͥd facturꝰſit time⸗ at · Aeruntũ ſi pater eiꝰ ſit bonꝰ ⁊ iᷓ mala magis cõuenit timere. Si vero econuerſo: minus. ꝓpterea qꝛ pueri magis conſueue ⸗ rũt ↄuerſari cũ matribꝰ qᷓ; cũ patribꝰꝛet ꝑ Aequens magis imitari moꝛes maternos ʒ paternos. Scðo docent aues ↄiuges honeſte diligere:ſicut ipe aues compares mutuo ſe diligũt:ſed cauendũ eſt in coniu gib ne ſit amoꝛ nimius vl inhoneſꝰ.ã icut dirit Sertꝰ in ſentẽtijs: Adulter qui dẽ eſt in ſua vroꝛe amatoꝛ ardẽtioꝛ:in alſe na quiwevxoꝛe oĩs amatoꝛ turpis:⁊ ĩſun nimius: nihil turpius qᷓ; amare vxoꝛeʒ qſi adulterã. Item he ſit amoꝛ nimius gelo⸗ typus:Ecci.ix. Me geles mlierẽ ſinns tui. Et eiuſdẽ.xxvj. Doloꝛ coꝛdis ⁊ luctꝰ mijli er gelotypa. Debet. eſſe amoꝛ honeſtꝰ⁊ oꝛdinatus: Eph.v. Atri diligite vyoꝛes ſi cut chꝛiſtꝰ eccleſiã. Tertio inſtruũt aues cõiuges tueri ⁊ defendere.Mã aues eis pugnant ⁊ periculis ſe exponũt. Debẽt au tẽſe mutuo defendere cõiuges:nõ ſolũ ab iniurijs coꝛpoꝛalibꝰ:ſed etiã a vitijs et in· honeſtatibꝰ: quod fit añvnus cõingũ all⸗ um male viuentẽ coꝛripit ⁊ caſtigat.Si eni vroꝛ ſit male moꝛigerata ſicut dicit Chꝛy⸗ ſoſto.ſup Watth.tribus modis a viro ca ⸗ ſtigari debet.pꝛimo docendo ip̃am km de ⸗ um. Si autẽ timoꝛẽ dei nõ ſentit impꝛope⸗ randovt vel hoĩem erubeſcat. Si aũt nec pudoꝛẽ ſentit frequẽter confuſa faciat illi qð pꝛecipit Saloiu n: Coꝛ duꝝ in baculo percute. Quia igit᷑ dicit Chꝛylo. Sepe ꝓ ficit doctrina iuſticic. Pꝛimo admone:de ⸗ inde cõfunde:quoniã frequẽter pudoꝛeſt frenum vitioꝛũ.tertio iuſtů eſt vt caſtiget tanqᷓ; ancilla que ernbeſcere neſcit yt libe ra· Si autẽ vir male ſe habeat:tunc vt do ⸗ cet Augꝰ. in libꝛo.I. homel. vroꝛ ſug de/ bet eñũ quattuoꝛ modis coercere. ꝛio ad monendo. Scðo obiurgãdo: vt ſinõ pꝛo ⸗ ſint charitatiue admonitiões: facit duras obiurgationes. Tertio ſi hoc non valeret ercleſiam interpellando:ſeʒ pꝛelati vel epi ſcopi auxiliũ requirẽdo: niaxime ſi pecca⸗ tum ip̃m notoꝛiũ eſt.& uarto ad deum re⸗ eurrendo ꝑ viros ſpirituales voꝛationes: quia ſaluabitur vir infidelis per muliereʒ

52 78 .
2
2.
½
¹
1
De natatilibns ⁊ volatilibus
idelem: vt dicit᷑: j. Coꝛinth. vij. Muar⸗
to aues docent qualiter ſe debent coniu⸗
es ad matrimonialem actũ cõiungere ſci icet tĩ cõingali federe ⁊ aifectu ſeʒ inten ⸗
tione et canſã pꝛolis pcreande. Mac enim
ſola de cauſa aues ad inuiceʒ ſociant: ſcili cet ad generationẽ:⁊ hinc eſt ꝙ aues quã⸗ ſi folum generatiõis tempoꝛevidentur eſſe in amoꝛe.hinc eſt ꝙ ſolũ etiã in cõiunctio
ne carnali inter ſexum ⁊ ſexum diiudicãt:
exceptis perdicibus que ſexũ nõ ſeruant: ſicut dicit Mbs in ſexto de anialibus. An de ſurgit in perdicibꝰ maſculus in maſcu⸗ lum:femina in feminam. Sed eꝝ tali coitu nõ fiunt oua pullificatiua. Immo faciunt dua vẽto plena:⁊ addit ꝙ ex tali coitu ma lus fetoꝛ lentitur. In quo videlicet exẽplo oſtenditur vitiũ cõtra naturam triplici de cauſa deteſtabile. pPꝛimo pꝛopter infru⸗
ctuoſitatem:qꝛ nõ eſt ad generationẽ. An⸗
de in perdicibus ex tali coitu nõ generan⸗ tur oua pullificatiua. Secũdo Ipter in ⸗
ſatiabilitatem: qꝛ facit oua plena vento.
entus enim licet repleat:nõ tamen refici
endo ſatiat. Sic in huiuſmodi operibus li
cet quis ſuum malũ deſideriũ impleat:ta ⸗ men nõ ſatiat. Tertio ꝓpter fetoꝛis fedi⸗ tatem:quia pꝛoducit malů fetoꝛeʒ infamie vel mali exempli. Item aues in opere ge nerationis obſeruãt tempoꝛis congruita⸗ tem;ſcʒ tempus verisꝛin quo oſtendit᷑ ꝙ nõ omni tempoꝛe eſt vacandũ operi coniu in diebus ſacris vel iciunioꝛuʒ huiuſmodi non eſt vacandũ amplexibus: Ecẽ̃siij. Tempus amplexandi ⁊ tẽp?ꝰ lon
ge fieri ab amplexibꝰ. Item aues tempo re generationis nutibus ⁊ vocibꝰ ad amo rem mutuũ ſe inuitant.ex quo oſtendit᷑ cõ
iugale debitũ perſoluendũ eſſe vxoꝛi ſiue voce ſiue nutu petenti. Item aues pulli
ficant ⁊pullos generatos educãt:quia te⸗ nentur parentes filios alere naturales:et ſi non foꝛte ᷓᷣm rigoꝛem iuris ciuilis vpo ſitiui:tamẽ ex iure naturali. Itẽ aues vſ⸗ q; ad iteratũ generationis tempꝰ ſibi non appꝛopinquant:quia ſcʒ poſt impꝛegnati⸗ onem quouſq; peperit mulier abſtinendũ eſt ab vxoꝛe. Quinto docent aues fetus educare:qꝛ fetus ab ipſis pꝛocreatos tiñ̃ ⸗ modo paſcunt cõmuniter. In quo oſtendi kur periculũ adulterij:pꝛecipue ex pte mu⸗ ieris:qꝛ mulier ex adulterio occulto gene
dam honeſtate pᷣſtare.
rans ſtatuitviro ſuo filios nõ ſuos:⁊ faeit eum alere nõ genitos a ſe:de quo ſicut de furto ad reſtitutionẽ tenet. Item cõiugij honeſtatem ſeruare ciconiarum exempla nos docent:in qͥbus viuente femina nun ⸗ qᷓ; maſculus cauſa coitus cũ alia ſe fociat: ſed ſue femine quo ad nidum ⁊ pꝛolem ſer⸗ nat fidem:ſed ſi in femina adulterij concu bitum pſenſerit: vltra cũ ea non habitat: imo ipᷣam ſi poteſt trãſuerberat ⁊ necat:ſi⸗ cut dicit Ariſto. Item mas feminam als qᷓ; in nido nõ calcat:ex quo exemplo cõiu⸗ ges aperte monent̃ fidem thoꝛi diligenter obſeruareꝛadulterinos cõcubitus hoꝛrere x euitare:⁊ carnalis oꝑis debitũ cuʒ qus⸗ Ca. XVI
0Ontemplatiua
vita ⁊ aſpera abſtinentia ſignan ⸗
tur in illis piſcibꝰ ſeu natantibꝰ quoꝛũ eſus cõceſſus eſt in lege WMoyſi. Oi
citur enĩ Leuitꝰ.xj. Om̃e quod habet pen nulas ⁊ ſquamas tam in mari qᷓ; etiã ĩ flu⸗
minibus ⁊ ſtagnis comedetis: quicqd au ⸗ tem pennulas ⁊ ſquamas nõ habet eoꝛum
que in aquis mouent᷑ ⁊ viuunt:abomina⸗ bile vobis execrandũq; erit. Ad litteram
huiuſmõi natatilia ſcʒ anguille ⁊ ſilia pꝛo⸗
hibita ſunt iudeis ꝓpter exceſſum humidi tatis. Et piſces alij conceſſi ſunt tanqᷓ; ſic⸗ cioꝛes. Sed moꝛalis canſa ſiue figural fu⸗ it:qꝛ per pennulas ſignat᷑ vita ſubtilis vF
contemplatio:ꝑ ſquamas autem ſignatur
vita aſpera: quoꝛum vtrũq; neceſſariũ eſt ad mundiciã ſpiritualiũ. Item contẽpla tiui viri ſimiles ſunt auibus modulantibꝰ
que ſiluas amant:in arboꝛibꝰ⁊ frutetꝭ ni⸗ dificãt:dulciter modulant᷑ ⁊ cantant: ſuꝑ oua ſollicite cubãt:⁊ pullos diligent᷑ edu⸗
cant:⁊ tales ſunt philomene:merule ⁊ cõ⸗
imiles. Sic ꝑfecti ⁊ cõtemplatiuiviri loca olitaria diligunt:nidum mentis ⁊ cõtem
plationis quietem in frutetis:⁊ in arbo/ rum ramis:id eſt humilium ⁊ pioꝛum ex⸗ emplis ⁊ in magnoꝛum ſanctoꝛum actibꝰ
⁊ veſtigijs ponunt:diuinas laudes dulci⸗
ter: vel voce vel ſaltem coꝛde quotidie mo dulantur ⁊ cõeinnũt:ſancta quoq; deſide ⸗ ria mentis cum caloꝛe deuotionis fouen⸗ do vſq; ad complementum operis perdu⸗ cunt:quaſi ſuꝑ oua cubantes ⁊ a ſuo calo
re fou entes vlq; ad pulloꝛum natiuitatem
6 3

perſiſtunt. Sed rune quaſi pullos diligen ter emittunt:eñ cepta bona non deſerunt: ſed ea ↄgruentibꝰ modis quaſi nutrientes ⁊ alentes ad debitã perfectionẽ pducunt. hItem cõtemplatio homis in carne viuẽ⸗ tis nõ poteſt eiſe diuturna apter grauedi⸗ neʒ coꝛpoꝛis. Eſt enim hõ moꝛtalis aui per dici ſimilis:que ſcʒ eſt multe carnis ⁊ pau ce pennoſitatis:⁊ ideo pauci volatꝰ.iaʒ in volando parũ a terra ſe erigit:⁊ ſtatim
poſt paululũ terrã petit. Siłr quia hõ ha⸗
bet in vita iſta multũ de coꝛpoꝛis grauita⸗ te ⁊ imbecillitate:⁊ parũ de pennoſitate.i. de virtutũ ſpiritualiũ leuitate:⁊ ſi aliqñ a terrenis ad celeſtia capienda ꝑ ↄtẽplatio⸗ nis volatũ ſurgere nitit᷑: coꝛruptibilis ta⸗ men carnis pondere vł infirmitate graua⸗ tus poſt modicũ ad inferioꝛa reuertit᷑. An de dicit᷑ Sap̃· ix. Coꝛpus quod coꝛrumpit᷑ aggrauat animã:⁊ depꝛimit terreng inha⸗ hitatio ſenſum multa cogitantẽ. tem cõ templatio diuinoꝛũ tentationuʒ impulſos fugat:⁊ ſeuientis ſeculi ꝓcellas fedat.qð patet altionis exemplo. Altio enĩ vt dicit Amhꝛoſius auis maritima eſt q̃ qjſi in me⸗ dio hyemis quãdo magis ſcʒ mare vento rum ac fluctuũ tempeſtatibꝰ ſeuit:oua ſua in litoꝛe maris ⁊ arena facit:⁊ ibidem ver⸗ ſus mare reſpiciens:ꝑ ſex dies ſupꝑ ea incu bando ꝑſiſtit:poſt quos naſcunt᷑ pulli:qͥ⸗ bus natis ad eos nutriendos alios fepteʒ dies adiungit:⁊ per omnes hos. xiiij. dies mare tranquillũ ꝑmanet ⁊ fecurũ. Añ in ⸗ duſtria naute hos.xiiij.dies ſerenitat? ad nauigandus obſeruant:⁊ eos altionidas vocant: vt dicit Ambꝛo. Si eſt ergo tanta virtus auicule vt ſue contemplationis in ⸗ tuitu mare ſeuiens tranquillũ effieiat:cn ⸗ to magis ſi rational anima ad imaginem dei facta ad eternũ ac immutabile bonum interioꝛes oculos cõtemplandovł oꝛando direxerit:mare ſiue coꝛdis fluctuãtis ſine mundi ſeuientis tranquilũ pꝛotinus atqʒ pacatũ habebit:Job.vitj. Tu quoq; ſi di⸗ luculo cõſurrexeris ad deum ⁊ omnipoten tem fueris depꝛecatus:ſtatim quoq; euigi labit adte ⁊ pacatũ reddet habitaculũ iu⸗ ſticie tue. Docet ⁊ nos hec auicula vt pꝛo ⸗ pter ꝑſecutiones vł tentationes ſi urgẽtes: neq; bona timeamꝰ aggredi:nec etiã vſq; ad perfectũ ea negligamus ꝓſequi. Mon enim auis hec qꝛ mare ꝓcelioſum viderat
Piber quartus
aut ſe ponere ad oua cubandũ in litoꝛeme tuit: aut etiã vſq; ad debitã pulloꝛum nu ⸗
tritionem rẽcedit.„ da. XvM Ontinentia ca⸗ e ſtimonie cõfert ad longitudinẽ
vite. Qð in vulturibꝰ patet:qͥs dicunt cõcubitu nullo cõmiſceri ⁊ ſine om ni cõcubitu pullos generari ⁊ centum an/ nis viuere: vt dicit Iſido. Ex quo colligit᷑ ꝙ diutius vinũt qui a carnał᷑ operis reſo ⸗ lutionibꝰ ſe reſtringũt. Mã ᷣm Mhm ani malia que ſunt multi coitus vt paſſeres et huiuſmodi ſunt bꝛeuioꝛis vite. Ande no ⸗ ta ꝙ luxuria minoꝛat vitõ coꝛpoꝛalẽ:deho neſtat vitã ciuilẽ ⁊ necat vitam ſpiritualẽ. ꝓpter pꝛimũ dicit᷑ Luẽ.yv. de iuuene ꝓdi ⸗ go ⁊ laſciuo qͥ diſſipauit ſubſtantiã ſuam: nõ tĩ ꝑſonalẽ:ſed etiã tempoꝛalẽ viuendo luxurioſe. Eſt enim in aetu luxurie enacua tio humidi ⁊ expiratie calidi:in q;bꝰ duo⸗ bus vita cõſeruat᷑.Ee ideo ex frequẽtatio⸗ ne actus venerij vigeꝛ ⁊ vita coꝛporꝭ ener⸗ natur. nde Huge de ſetõ victoꝛe:Luyn⸗ ria inquit eſt ĩimoderata carnis petulãtia: dulce venenũ: impoꝛtuna lues: pernicioſa potio:que humanũ coꝛpus debilitat:⁊ vi⸗ rilis animi robur eneruat. Et Innocentiꝰ dicit de vilitate cõditionis hůane: O in ⸗ quit extrema libidinis turpitudo que nõ ſolum mentem effeminat:ſed coꝛpus ener⸗ uat:⁊ nõ ſolũ fedat animã ſed fedat perſo nam. Om̃e nanq; pcecatũ quodcũq; fece⸗ rit homo extra coꝛpꝰ ſuũ eſt: qut aũt foꝛni⸗ catur:in coꝛpus ſuũ peccat:femp iillã pᷣce⸗ dunt ardoꝛ et petulantia: ſemp comita fetoꝛ ⁊ immũdicia:ſemꝑ ſequunt doloꝛet penitẽtia. Item luxuria dehoneſtat vit ciuilẽ:qꝛ tollit homini gloꝛiã inferẽs igno miniã ⁊ infamiã. Ande dicit᷑ de luxurio⸗ ſis:Eſa.xxxitij. De cadauertbꝰ eoꝛũ aſcen det fetoꝛ ſeʒ infamie. Ande Aaieriꝰ diciti libꝛo.ix.de vitijs carnalibꝰ loq̃ns: Auid inquit his vitijs fedius:qͥd etiã dãnoſiuſ⸗ qbus virtꝰ atterit᷑: victoꝛie relangueſcũt: ſopita gloꝛia in infamiã cõuertit᷑: animi et coꝛpoꝛis vires expugnant᷑:adeo vt neſci⸗ as an ab hoſtibꝰ an ab illis capi pnirioſtꝰ habendũ ſit. Dtem luxuria perimit vitaz ſpiritualẽ: Roma.viij. Si ÿᷣm carnẽvtxeri tis moꝛiemini. Hiero. Qui luxuriat᷑ viuẽs moꝛtuus eſt. Etiã ferreas mẽtes libido do

De natatilibus ⁊ volatilibus
mat:que maioꝛeʒ invginibus patit᷑ famẽ: dñ dulcius putãt eſſe qð neſciũt ·& ſo aũt caſtitas ſiue cõtinẽtia dies vite mul tiplicat: Job.xxix. Quaſi palma multipli cabo dies meos. Mer palmã intcllige vi⸗ ctoꝛiam carnis q̃ ꝑ cõtinentiã habet᷑. Itẽ vitam ciuilem exoꝛnat ⁊ nobilitat ·&ñ Cy pꝛianus de.xij. abuſiõibꝰꝛ Mudicitia inqᷓt eſt oꝛnamentũ nobiliũ:exaltatio humiliũ: nobilitas ignobiliũ:pulchꝛitudo viliũ:ſo ⸗ lamen merentiũ:augmẽtũ omĩs pulchꝛitu dinis:decus religiõis:mĩoꝛatio criminis: multiplicatio meritoꝛũ:creatoꝛis omniuʒ dei amica. Itẽ coꝛroboꝛat ⁊ ↄſeruat vitã ſpũalem: Ro.viij. Si ſpũ facta carnis moꝛ tificaueritꝭ viuetis. Ca. XVIII
0Onerſio nõ eſt
4 differenda. Mam auis videlicet
que videt arcũ tenſum ⁊ ſagittaʒ paratã nõ differt auolare. Sed ſicut fagit/ ta parata eſt auẽ ꝑcutere ſi ſteterit: ſic deꝰ nolentem cõuerti. Pð.vij. Miſi ↄuerſi fu⸗
eritꝰ gl adiũ ſuũ vibꝛabir:arcũ ſuũ tetendit
⁊c. Sed multi faciũt ſicut auis ſtulta: que cũ differt auolare ꝑcutit᷑. Sic multi dů dif ferũt auolare ⁊ ꝓponũt cõuerti ſubito mo⸗
riunf: Eſa.xxx. Subito dů nõ ſperat᷑ veni
et contritio eius: Ecci.v. Me tardes cõuer ti ad dñm:⁊ ne differas de die in diẽ:ſubi ⸗ to enim veniet ira illius ⁊c̃. Ambꝛo.dicit: Aurũ tibi offeram:nõ mihi dicis cras ve ⸗ niam:ſed iam exigis nemo differt: nemo excuſat:redemptio anime pꝛomittit᷑ et ne⸗
mo feſtinat.Et nota ꝙ peccatoꝛ qñ nõ con
uertitur quanto magis expectatur:tanto grauius iudicatur. Ande Aalerius maxi⸗ mus in libꝛo pᷣmo dicit:ꝙ lento gradu ad
vindictaʒ ira diuina pꝛocedit: tarditatẽq;
ſupplicij grauitate penſat. Ca. XIX
0O hominis pꝛi e us eſt innouandũ et deuotarum oꝛationum odoꝛibus imbuendũ:
qᷓ; intra ſui thalamum poſſit ſuſcipere de⸗ um. Cuius exemplum aparet in piſcibꝰ. Mam piſcis in odoꝛiferis naturaliter dele ctatur. Dicitur enim.iiij.libꝛo de animali ⸗ bus ꝙ quedam i piſcium odoꝛant ⁊ audiunt:ideo ad noua vaſa citiꝰ qᷓ; ad an⸗ tiqua piſcis accedit: ĩmo vbi fnerit nouũ:
raro accedit ad vaſculum antiquum. Sic
Ecöuer
deus coꝛdis humani vaſculum non ingre ditur:quod non pꝛius nouum per peniten tie innouationem efficitur. Ande Põ.l. petijt hanc nouitatem dicens:Coꝛ můũdũ crea ĩ me deus:⁊ ſpiritũ rectũ innoua in vi ſceribus meis. Mec etiam in coꝛdis hoſpi⸗ tio deus delectabiliter habitat:de quo nõ odoꝛ ſuauis deuote oꝛationis expirat. Sð quidem phiale plene odoꝛamento ſũt oꝛa⸗ tiones ſanctoꝛũ: Apoca. v. Ca. XX
„2 4 Rudeles homi c nes et raptoꝛes cõmuniter moꝛiun tur famelici ⁊ mendici. Sůũt enim vulturibꝰ ſimiles qui exercitiũ ſequuntur vt de cadaueribus equoꝛũ ⁊ hominum ſa⸗
tientur.Et ideo dicunt᷑ aliquo nature ſen⸗
ſu pꝛeſentire bellum:⁊ ſignum futuri belli pꝛeexiſtere: quando conſtat eos circa exer citum cõuenire.Cum auteʒ ſeneſcit vultur elongatur eius roſtrũ ſuperius ⁊ recurua⸗ tur in fine:⁊ moꝛitur tandeʒ fame. Sic ho mines rapaces qui vt lucrentur ⁊ rapiant diligunt guerrgs:ſicut faciunt ſtipenda⸗ rij:milites et quidam tyranni potentes:li cet foꝛte in iuuentute vłaliquo tempoꝛe lu crẽtur ⁊ abundent:in ſen ectute tamen vel aduerſitate ſeu infirmitate cũ rapere non poſſunt:dum roſtrũ:id eſt oꝛis ſui victꝰne ceſſitas creſcit ⁊ lucrũ deficit:ad pauper⸗ tateʒ ⁊ mendicitatem deueniũt ⁊ fame mo riuntur: Job.iiij. Tigris perijt:id eſt ra⸗ ptoꝛ: eo ꝙ nõ haberet pꝛedam. Item cru deles debilium hominũ ſanguinem ſitien⸗ tes incidunt frequẽter ipſi in manus ma⸗ ioꝛum et potentioꝛum. Ande tales aſſimi lantur culicibus:qui dum alioꝛum ſangui nem ſitientes ſugere volũt:in roſtra hirun dinum incidunt:que ipſos occidunt ⁊co⸗ medunt. Talibus ergo ſimiles ſunt:qꝛ dũ minoꝛes occidere querunt vel expoliare: ipſi maioꝛum pꝛeda vel occiſionis victima fiunt.Cuius exemplum manifeſtius in li⸗ bꝛo heſter habetur:ſcilicet de Aman. qui dum pꝛopter Mardochei emulationem iu deos crucifigere voluit:ipſe a rege Aſſue ro in patibulo eſt ſuſpenſus:heſter.iiij. v.
Brioſi et pꝛe⸗ f ſumptuoſi ꝑſerutatoꝛes culici⸗ bus aſſimilant᷑. Nam culer que
s 4

elſt iͤem qð eynifes lucipeta eſt:qꝛ lumen candele vel lucerne libenter videt. Sʒ dũ in lumen minꝰ caute irruit:ſeipᷣam combu rit. Similiter qui diligũt lumen diuiĩe vel
humane ſcientie interdũ nimis curioſe vł
pꝛeſumptuoſe ꝑſcrutando:dum in ipᷣm lu⸗ men impingunt ꝑ alicuiꝰ erroꝛis vel elati⸗ onis incuriuʒ quaſi ſeip̃os octidũt. Ande
Pꝛouer.xxv.dicit:ꝙ qui ſcrutatoꝛ eſt ma
ieſtatis oppꝛimet᷑ a gloꝛia.Et ideo ſicut di cit Brego.hagiangenus. Scientie deſideri um ⁊ inquiſitio queſtionũ niſi timoꝛ dei p̃⸗
ceſſerit effrenatos animos impꝛeceps du ⸗
cit. Abi vero timoꝛ dei eſt:ibi obſeruatio mandatoꝛũ:ibi carnis expurgatio q̃ ſe ve ⸗ lut denſa quedam ⁊ obſcurioꝛ nubes ani⸗ me obijciens: conſiderare eaʒ diuini radij lumina nõ ſinit. Ca. XXII
Jabolus aſimi
d lätur buboni. Pꝛimo quidẽ qꝛ bubo ſtercoꝛibus paſcit᷑. Sic dele
ctatur diabolus ĩ ĩmũdicijs pctõꝝ: Thꝛe no.iiij. Quivoluptabant in croceis:ſcili⸗
cet demões: anteqᷓ; caderẽt amplexati ſũt
ſtercoꝛa.i,immũda peccata in quibꝰ nunc delectant᷑. Secũdo qꝛ bubo ad tẽpla de
nocte vadit ⁊ lampadarum oleo ſatietur. Templa enĩ dei dicunt᷑ qͥlibet ſancti viri: quoꝛũ ſcʒ lampades ſunt eoꝛundẽ ſancto ⸗ rum mentes qᷓ plene ſunt oleo gratie ⁊ le⸗ ticie ſpũal:ab huiuſmõi oleo nocte.i.latẽ ter ⁊ occulte fanctoꝛũ mentes diabolus ſa tagit vacuare ſcʒ vt adueniente ſponſo nõ babeant oleum ſecũ in lampadibꝰ:⁊ ſic ab eterni regis nuptijs excludant:ſicut acci⸗ dit virginibꝰfatuis Watth.xxx. Tertio qꝛ bubo ab auibus oditur ⁊ ab eis deplu⸗ matur. Aolant enĩ circa ip̃m de die ⁊ eum deplumant. Sic diabolns oditur a ſanct?
tanqᷓ; adu erſarius:quẽ aues.i.ſancti viri
⁊ pꝛudentes de die deplumãt qñ eius ma⸗ chinationes malignas clariꝰ cognoſcẽtes eas ⁊ detegũt ⁊ reuelant. Ael quaſi plume ei adherentes ſunt eiimitatoꝛes qͥs ſancti viri deplumant:dũ tales ad penitentiã re nocant · Qnuarto qꝛ bubo pugnat cũ mo nedula que eſt auis coꝛuini generis. Maʒ illa ð die deſtruit oua buboniſ:a bubo de nocte comedit oua eius. Eſt ergo auis ve ⸗ lut monedula humilis penitentia:cuiꝰoua dici poſſunt laboꝛioſa penitẽtis opera. Sʒ
ber quartns
velut oua bubonlis ſunt peccata ad q̃ onꝛ
iduxit demon. Wonedula ergo de die de⸗ ſtruit oua bubonis:qꝛ humilis penitentia illuceſcẽte die gratie deſtruit peccata: que
penitens ex demonis ſuggeſtione cõmiſit. Econtra de nocte deuaſtat bubo oua mo⸗
nedule:qꝛ irruente peccati tenebꝛa deſtru ⸗ it ip̃e diabolus om̃ia penitentie opa. Itẽ diabolus aſſimilat᷑ nictycoꝛaci:que ſcʒ eſt auis que lucẽ fugit:tenebꝛas diligit:ſoleʒ ſuſtinere nõ poteſt:ſepulchꝛa moꝛtuoꝛum
inhabitat:in kocis ruinoſis nidificat:oua
columbarũ deuoꝛat:⁊ cum eis pugnat:de die q̃ſi ceca eſt:de nocte acute videt. Mam ſplendoꝛ ſolis eiꝰ viſum hebetat. Sic dia ⸗ bolus fugit luceʒ gratie: diligit tenebꝛas culpe: nequit ſuſtinere ſoleʒ iuſticie.i.chꝛi ſtum. Ande dicebant ei demones Luẽ̃.iij. Quid nobis ⁊ tibi ieſu ⁊c̃. el neqͥt etiaʒ ſuſtinere ſolem:id eſt bonũ clare inceden ⸗ tem ⁊ viuentẽ.ſepulchꝛa moꝛtuoꝝ:id eſt fe tida ⁊ carnalibꝰ deſiderijs plẽa coꝛda pec catoꝛum inhabitat. Jtem in locis ruino⸗ ſis:id eſt in eis qui tentatiõibꝰ ſtatim con/ ſentiunt:⁊ ad cadendũ in peccatũ abiles ſunt ⁊ pꝛoni. nidificat cõtra columbas:id eſt ſimplices pugnat:⁊ oua eoꝛũ:id eſt ope
ra libenter diſſipando deuoꝛat:circa bona
eſt cecus:in malis acutus. Splendoꝛ autẽ doctrine chꝛiſti eiꝰ viſum hebetat:qꝛ ſubti litatis eius maliciã totaliter ãnullat:et i dicit Metrus:Cui reſiſtite foꝛtes in fide. j. Pe. v.⁊ Ecci.xliij. Refulgens radijs ſu⸗ is obcecat oculos ſuos. Item diabolus aſſimilat᷑ pauoni. Mauo enĩ habet caput ſerpentinũ ſed criſtatum: inceſſum occul/ tum:collum modicũ:pectus erectum ⁊ ſa⸗ phyrinuʒ:⁊ caudã oculatã. Sic diabolus caput:id eſt ſue tentatiõis pꝛincipiũ habet ad moduz ſerpentis:qꝛ ſerpens vbi eaput immittit:poſtea totus illabit᷑:vt dic̃ Pie⸗ ronymꝰꝛquia vbi pꝛincipiũ tentatiõis eiꝰ recipitur:difficulter in ꝓceſſu repllitur:ſed habet in capite criſtam inqᷓ;tũ in pꝛincipio pꝛetendit alicniꝰ boni apparentiã. Mõ enĩ poſſet malũ immittere niſi ſub alicuiꝰ bo ⸗ ni ſpecie: qꝛ nullus intendens ad malum operat᷑.habet etiã latenteʒ inceſſum:quia
occulte trahit hominẽ ad interitũ. colium
etiã habet curuum:qꝛ ſi capit hominẽ cito deglutit ipᷣm:quia cito facit hominẽ qui ei conſentit ruere in peccatoꝛum pꝛofundita⸗
eet
pet fin
——„—————
—.—

cet ſuperbiã:que ſemꝑ excelſa ag etit. Ha⸗ bet etiã caudam oculatã:quia pᷣcipue ad⸗ finem reſpicit:vt ibidem hominẽ decipere
poſſit:Beñ.iij. Tu ĩſidiabert calcaneo eiꝰ:
id eſt„Ca. XXKIII Iligẽtibus fer d ẽnter deñ nõ obſunt:led potiꝰ pꝛoſunt quecũq; aduerſa. An ⸗
de aſſimilant᷑ paſſeribus: de qͥbus domi⸗
nus mentionẽ fecit Matth.x. Wultis in⸗ quit paſſeribꝰ melioꝛes eſtis vos. Mazʒ pal ſeres calidiſſime ſunt nature:⁊ ſemina ve
nenoſa iuſquiamt ſine leſione comedunt. Quaſi enĩ calidiſſimi paſſeres ſunt deum feruẽter amantes:a quibꝰ etiam venenoſa
ſemina iuſquiami:id eſt aduerſa ⁊ peric n⸗ loſa mala mũdi ſine alicuius leſione peri⸗ culi patiẽter ſuſcipiũt:ĩmo tanta eſt dinĩe dilectionis virtus vt hominibꝰ conuertat in bonũ etiam peccati virtus: Roma. viij. Niligentibꝰ deum omiĩa cooperant in bo⸗
num. Omnia dicit:qꝛ ꝓſpera et aduerſa:
ꝓſpera ad vſum:aduerſa ad exercitiũ:vel omnia ſcʒ bona ⁊ mala:⁊ non tm̃ mala pe⸗ ne ſed ⁊ culpe:dum ſcʒ ex eis humilioꝛes ⁊
cautioꝛes atq; ſollicitioꝛes reſurgũt.
Capitulum: XXIIII
Octrina ſancto-
d rum pꝛedicatoꝛũ eripit homines a
deceptionibꝰ demonũ. Eegit᷑ enim ꝙ cerebꝛum galli in potu ſumptũ valet cõ tra moꝛſus ſerpentũ:qꝛ demit eoꝛuz venc⸗ num. Per gallũ pꝛedicatoꝛ intelligitur: vt ſuꝑ ilud Job.xxxviij. Q uis dedit gallo intelligentiaʒ: Srego.teſtatur. In cerebꝛi autẽ partibꝰ pꝛecipue radicata eſt ſenſiti⸗ ue cognitionis virtꝰ. Eſt itaq; velut cere⸗ bꝛum galli:ſenſus pᷣdicatoꝛis ſancti:qͥ dũ per doctrine potũ ab audientibꝰ capitur: ſerpentis moꝛſus ſeu venenũ fugat̃:qꝛ an ⸗ tiqui hoſtis deceptio detegit᷑ ⁊ vitatur.
Item gallus rep̃ſentat ſanctoꝛũ pꝛedica toꝛum doctrinã etiã in cantu tripliciter-
Pꝛimo Apter diſeretionẽ tempoꝛis.Mã̃ gallus pꝛiꝰ hoꝛã noctis diſcernit: ⁊ poſtea vocem excitationis emittit. Quia ſcʒ pᷣdi⸗
atoꝛ ſanctꝰ in ſuis auditoꝛibus:ſcʒ ĩtene⸗ hroſis peccatoꝛibꝰpꝛius qualitatẽ vite cõ derat:⁊ tunc demũ ad erudiendũ cõgru
De natatilibus ⁊ volatilibus
tem. pectus.·i.apwetitũ habet erectum ſeili
am vocẽ foꝛmat. Non enĩ vna eadẽq; eun ctis exhoꝛtatio congruit:qꝛ nec cunctus ꝑ
moꝛũ qualitas cõſtringit. Sepe autẽ alijs
obſunt q̃ alijs pꝛoſunt. Mã plerũc; herbe quedã anialia reficiũt:alia occidunt. e⸗ nis ſibnlus equos mitigat ⁊ catulos inſti gat.Et medicamentũ qð hunc moꝛbũ mt⸗ nuit:alteri vires iungit. Et panis qͥ vitam foꝛtiũ roboꝛat:paruuloꝛũ necat.ꝓ quali⸗ tate igit᷑ audientium foꝛmari debet ſermo
doctoꝛũ.vt Srego. dicit. Secũdo ꝓꝙpter
variationẽ vocis:qꝛ gallus vt dicit Bre⸗ go.in ꝓfundioꝛibꝰ hoꝛis noctis valentio res ⁊ ꝓfundioꝛes educere cantus ſolet:ſʒ circa matutinũ tempꝰ leuioꝛes ⁊ mitioꝛes foꝛmat voces. Sic pꝛedicatoꝛ ſapiens qũ loquit᷑ peccatoꝛibus ꝓfundatis ⁊ obſcu⸗ ratis in tenebꝛis peccãtoꝛũ:loquit terribi lius ⁊ auſteriꝰ aut de diuinis iudicijs aut de moꝛtis anguſtijs aut de inferni ſuppli⸗ cijs. Sed qñ loquit᷑ illis quiiõ illuminan⸗ tur a deo ⁊ ſunt dei gratie cõiuncti:loqͥtur lenius⁊ ſubtiliꝰ ⁊ dulciꝰ:ſcʒ aut ð diuinis miſerationibꝰ aut de internis ↄſolatiõibꝰ aut de eternis retributiõibꝰ⁊ ſilibꝰ. Ter tio ꝓpter ꝑcuſſionẽ lateris:qꝛ gallus cum ſe ad cantandũ pꝛeparat:pꝛius alas excu⸗ tit:⁊ latera ſua feriens ſe vigilãtioꝛem red dit. Sic pꝛedicatoꝛes ſancti cũ alios vᷣbis ſctẽ exhoꝛtatiõis monent:pꝛius exercitẽt ſe in ſctis actiõibꝰ:ne in ſemetipis toꝛpen⸗ tes opere alios excitent voce:ſed ante ſe ꝑ ſublim ia facta excutiunt:et tunc ad bene
agẽdũ alios ſollicitioꝛes reddũt:pꝛius co
gitationũ alis ſemetipos feriunt:qꝛ quic⸗ quid in ſe inutiliter toꝛpet ꝛſollicita inu eſti gatione depꝛehendũt:diſtricta aĩaduerſi⸗ one coꝛrigunt ⁊ emendãt:qꝛ anteqᷓ; verba ſancte exhoꝛtatiõis ꝓferant:om̃e quod lo cuturi ſunt operibus clamãt.Et ſic ptʒ ꝙ ſicut gallus alas excutit:ſeip̃m ꝑcutit ⁊vo⸗ cem emittit. Sic pᷣdicatoꝛ ſctũs ſe excutit a mal:ſe ꝑcutit.i.ſollicitat ĩ bonis:⁊ poſtea vocẽ emittit ſcʒ pᷣdicãdo alijs. Ergo exp̃⸗ dictis oĩbꝰ habes qjttuoꝛ rõnes qͥbꝰpᷣdica toꝛ ſanctꝰ aſſimilat gallo:ſcʒ ꝓpter vigoꝛẽ medicaminis: ꝓpter diſcretionẽ tꝑis:pꝛo⸗ pter variationẽ vocis:⁊ pꝛopter ꝑcuſſio⸗ nem coꝛpoꝛis. Ca. XXV
„ Lemoſynalpau e peribꝰ ſalutẽ de ſupꝑ fluis da⸗

cet ꝑxẽplũ aq̃leꝛ̃ vt dieit Pliniꝰ tante li⸗ betalitatꝰ extirit:ꝙ pꝛedã niſi nimis ſit fa melica ſola nõ comedit:ſed auibꝰ eã ſeq̃n⸗ tibꝰ qᷓſi cõem exponit ſua recepta pꝛimitus poꝛtiõe. Añ eã ſemꝑ aues alie infequunt᷑: xpartẽ de pᷣda ſua ſibi pᷣſtolant᷑ dari. Sul tur vero ecõuerſo ea q̃ ràpit ſolꝰ comedit· Et igit᷑ deteſtabil eſt auarꝰ:qͥ cibuʒ quem abũdant᷑ hʒ comedere vult ſolus. Quo 3 beatꝰ Job dit̃. xxxj. Si cõedi buccellã meã ſolus?⁊ non comedit pupillus ex ea: ob rxxv. Saltem enĩ miſerabil hõ poſtqᷓ; ſatu ratꝰ eſt cibo:eſuriẽtes pauꝑes paſcere de⸗ beret de reliquo. Añ Lu.xj.ðꝛ: Oð ſupeſt date elemoſynã:⁊ ad hec pᷣcipue tenentur clerici qbꝰ bona eccliaſtica cõmiſſa ſůt nõ ad abutẽdũ ꝓ ſuis ↄſanguineis: ſʒ potiꝰ ad fideliter diſpenſandũ:ᷓᷣm illud.j. Coꝛĩ. ix. Diſpenſatio mihi tradita eſt.⁊ iõ de eis dicit Ceſariꝰ in admonitiõe:qꝛ nõ ſolũ de⸗ cime nõ ſunt ñe:ſed ad ecclias deputate: verũ qͥcqͥd ampliꝰ qᷓ; nobis opus eſt a deo accipimꝰ: paupibꝰ erogare debemꝰ.Et ſi qð eis deputatũ eſt nr̃is cupiditatibꝰ ⁊ va nitatibꝰ reſeruamus:q̃nti paupes in locis vbi nos ſumꝰ fame vł nuditate moꝛtui fue rint:nouerimus nos rõnẽ de aĩabus illoꝝy in die iudicij reddituros. Sed nota ꝙ nõ ſemꝑ peccat moꝛtalit᷑ qͥ nõ dat paupibꝰqð ſupfluũ habet:ſed qů neceſſitas imminet. Mñ aũt ſit talis neceſſitas que obliget ad pctĩ moꝛtale:nõ poſſet rõne determinari: ſed cõmittit pꝛudẽtie vl fidei diſpẽſatoꝛiſ. Ande ſi bona fide det qñ ſibi videt᷑ expe⸗
dire immunis eſt a peccato: alioquin moꝛ ·
taliter peccat. Ca. XXVI
Ealtat aliquan e do diabolus hoĩem vt in altitudi ne dignitat? frangat quẽ in humi⸗
litate ſupare nõ potuit. Coꝛnicula enĩ qñ nõ põt frangere nucẽ:in altũ poꝛtat vt foꝛ
tius cadat ⁊ frangat᷑.⁊ ſile facit aqͥla de te⸗ ſtudine. A b mõ oeciſus fuit Echilꝰ poe⸗ ta ſiẽ narrat Aaleriꝰ:qꝛ dñ ſederet ſub di ⸗
uo capite diſcoopto: aqͥla ĩ alto teſtudinẽ
ferens candoꝛe capitꝭ eiꝰ decepta:qꝛ credi
dit ꝙ eẽt lapis qàͥdã:tandẽ ſuꝑ ip̃m teſtudi nẽ directo diametro cadere vt frãgeret᷑ ꝑ⸗
miſit:⁊ ſic dũ teſtudinẽ frãgere voluit:c rebꝛũ illiꝰ cõtriuit. Sicut in teſtucinẽ
1
vlcoꝛnix nucẽ:ſic diabolus in dignitateʒ
Liber
quartus
elenat aliquẽ quẽ vincere añ nõ poteratvt
ip̃m in peccatũ deijciat:⁊ iõ ſtatuit chꝛiſtũ ſuꝑ pĩnaculuʒ tẽpli: Watth.liij. Job·xxx.
Eieuaſti me ⁊ quaſi ſuꝑ ventũ ponens eli
ſiſti me valde. Ca. XXVII
Eemplũ humi-
e litatis⁊ patiẽtie chꝛiſti ↄtra oẽs ad nuerſitat? pcellas animũ foꝛteʒ red dit. Cuiꝰ exẽplũ apparet in qͥdaʒ piſciculo
q̃ echinus eſt vocatꝰ.de qͥ̃ Ambꝛo.dicit:ꝙ
dũ pꝛocellas ventoꝝ ſentit calculũ validũ arripit:⁊ tanqᷓ; ancoꝛã ne excutiat᷑ flucti⸗ bus trahit:⁊ ſie nõ ſuis viribꝰ liberat᷑:ſed pondere alieno munit᷑:⁊ ecõtra futurã tẽ ⸗ peſtatẽ lapidis auxilio ſtabilit᷑.qð naute attendẽtes ſibi pᷣcauẽt ne eos turbo pꝛeue niat imparatos. Sic qͥ pꝛocellas euadere vult.i.aduerſitates ſecki ſeuiẽtis: arripiat calculũ validũ hũilitatꝭꝰ ſcʒ ⁊ patiẽtie xp̃i exẽplo qͥ ait:Si mũdus vos odit ſcitote qꝛ me pꝛioꝛẽ vobis odio habuit:Joh.xv. Añ .Pe. ij. Chꝛiſtꝰ paſſus ẽ ꝓ nobis:vob re iinquẽs exẽplũ vt ſeqmini veſtigia eiꝰ. Et ideo qͥ hũc lapidẽ angularẽ ſcʒ chꝛiſtũ ac⸗ cipit: in exẽpiũ nullus ei nocere pᷣt impetꝰ tẽpeſtatis.nã ſi paſſio xp̃i ad memoꝛiaʒ re⸗ uocet ꝛnihil eſt adeo durũ qð nõ equo aĩo toleret᷑:ſicut Srego.dicit. Itẽ exẽpla ſan ctoꝝ que nos pᷣceſſerũt docẽt nos diuitias mũdi cõtẽnere. Legit᷑ enĩ ꝙ oſſa galloꝛũ ⁊ galltnarũ ſunt auro venenũ. Añ ſi auroli⸗ queſcẽti oſſa hmõi miſceanf᷑ ab eis ↄſumi tur. Sũt aũt velut galloꝝ ⁊ gallinaꝝ oſſa ſctõꝝ ⁊ ſctãꝝ qͥ moꝛtui ſũt exẽpla:q̃ qſi aun deſtrůũt dñ nos viuẽtes ad ip̃m cõtẽnen⸗ dũ inducũt:Eccã.xxxj. Pearſ qͥ poſt aurũ
nõ abijt.⁊ Actꝰ.iij· dixu Metrꝰ: Argentũ
⁊ auxꝝ nõ ẽ mibi ⁊̃. Ca. XXVIII REempla maia e Fplatoꝝ ſi fouẽt᷑ coꝛrũpũt ⁊ infici
unt moꝛes ſubditoꝝ. Cuiꝰ exem, plũ ẽ gallus:qꝛ vt Pliniꝰ dicit:gallꝰ invl tima ſenectute oua q̃dã facit parua rotun da ⁊ qſi liuida:mayie ſi talia ous ab ali venenoſo vermeꝛputa bufone vl hmõi in diebꝰ canicularibꝰ foueant᷑:baſiliſc'. ꝓcre atur:qͥ tãte venoſitatꝭ ẽ ꝙ ſolo aſpectu in⸗ ficit ⁊ occidit. Quaſi ʒ ſenex galiẽ qͥlibet antiquus pᷣlatꝰ vłpᷣnceps ĩ reuerẽtia habi
tus:cuiꝰ venenoſa oua lũt pꝛaua eiꝰ opoð

S 3n
—
6
—*
„
ſetn unu
De natatilibus ⁊ vola tilibus
ex qͥbus oꝛit baſiliſcꝰ aſpectu inficiẽs. i.ex⸗
—
emplũ peſtifeꝝ ſubditos coꝛũpẽs: pᷣcipue ſi fouent ab aliqᷓ venenoſo verme.i·ſi ſua⸗
dent᷑ fieri ab aliqͥ peſtifero ⁊ maligno ſug geſtoꝛe. Augꝰ.in li.de paſtoꝛe: Dis qͥ ma⸗ ſe viuit in ↄſpectu eoꝝ qͥbꝰ pꝛepoſitus eſt: qᷓ;tũ in ipᷣo ẽ occidit:⁊ foꝛte qͥ imitat᷑ moꝛi⸗ tur:⁊ qͥ nõ imitat᷑ viuit:tñ qᷓ;tũ ad illũ ꝑti net ambos occidit. Ca.XXIX
Eo deote
7 mentl inſurgẽtes tẽtatiões ex⸗
pellit. qð ptʒ exẽplo vulturꝰ?q;
ſicut dicit Mlini.intantũ ↄtrariat᷑ ſerpẽti⸗ bus:ꝙ ſi pẽne eiꝰ vꝛant̃ ex odoꝛe ſerpẽtes fugant. Tůc qͥpe pẽne vꝛunt̃ vultur:cũ incendunt᷑ ⁊ ferueſcũt meditatiões et affe⸗ ctiões coꝛdis:ᷣm illðᷣ pPð.xxxviij. In me ditatiõe mea exardeſcet ignis. Et tunc qͥʒ ſerpẽtes fugiũt:qꝛ tũc demonũ ſuggeſtio⸗ nes abfcedũt. Añ Srego.in moꝛa. Si nos virtꝰ deuotiõis in intimis afficit:oĩs ſtre⸗ pitus pꝛaue fuggeſtiõis obmuteſcit. Airtꝰ eni deuotiõis ẽ ip̃e feruoꝛ affectionis.Añ hugo de ſctõ victoꝛe dicit:ꝙ deuotio ẽ fer noꝛ bone volũtat?:quẽ mens cohibere nõ valẽs e indichs. Ca, XXX Ilios eſſe pios cica parẽtes pᷣcipne in ſenectute vł debilitate eoꝝ docẽt nos aues toꝛuini genert. De qͥbꝰ ait Briſto.⁊ Baſi⸗ li.ꝙ paſcũt pullos fuos in iunẽtute ſua:et iuuenes paſcũt parẽtes in ſenectute ſua:⁊ qñ debilitant ſenioꝛes in hũeris ſuis eds ferũt iunioꝛes. Wtra eſt igit᷑ auiũ talium pietas: vt erubeſcat ſuis parẽtibꝰ auxiliũ nõ pꝛeſtare, hõ a qͥbꝰbeneficta tanta ſuſee⸗ pit: vt dicit Amb.Ecciĩ.iij. Fili ſuſcipe ſene ctam pr̃is tui ⁊c̃. Itẽ filios erga parentũ defectus pietat? exercere officia inducunt coꝛnicis exẽpla. Mõ ſicut dieit Amb.erga parẽtes ſuos mirãda ẽ coꝛnicis cłemẽtia: cũ parẽtes plumis ⁊ alis ĩ ſenectute nu ari ↄtingit:eoꝛnices iunioꝛes pẽnis pꝛo ⸗ pꝛijs eos fouẽt ⁊ collecto cibo nutriũt:et fulto aĩaꝝ ſuaꝝ ſubleuãt ⁊ ad volãdũ exci tant: vt ſcʒ in pᷣſtinos vſus mẽbꝛa diſſueta reducãt. Sie fili hoĩm ſuos parẽtes debe rent pãnis pꝛijs nudos ſi alios nõ hrent induere. bᷣmo victu vłlaboꝛe famelicos nu trire:fulto bꝛachioꝝ ſuoꝝ eos infirmosvl
debiles ſublenare: ⁊ ad eundẽ vbi opoꝛte ret iuuare. Sed nota ꝙ inoꝛdinatus amoꝛ parentũ ad filios ẽ etiã ip̃is parẽtibꝰ cau⸗ ſa pdendi vtutes.Cuiꝰ qͥdẽ rei exẽplũ ap
paret ĩ ciconijs. Mã ciconia ſit̃ dicit Am ⸗
bꝛo.miro affectu vᷣullos ſuos diligit ⁊ cu⸗ ſtodit:ita ꝙ ex cubatiõe aſſidua ſuper eos pẽnas ꝑdit:ſic parẽtes qͥ filios ſuos inoꝛ⸗
dinate diligũt:freq̃nter ꝓpter nimiã curaʒ
vł lucra illicita q̃ faciũt ꝓpter illas pẽnas
virtutũ amittũt. In h̊ tñ ipe ciconie reddũ
tur imitabiles ꝙ quantũ expendũt tpis in fetibꝰ educãdis:tantũ ab eis vice recipꝛo⸗
ca educant᷑: vt dicit Amhꝛo.vt videlicet fi lij hoĩm qᷓs parẽtes in infantia eoꝝ cũ ma⸗
gna cura educãtꝛeiſdẽ in ſenectute ſua vica riã opem reddãt.Cõſilem qͥ;ʒ pietatꝭ ſpeciẽ vpupe erga ſuos parentes fenes p̃uare re⸗ periunt᷑. Mã cũ vpupa ſenuerit ita vtvide re vl volare nõ poſſit:pulli eius euellũt ei inualidas:liniũt oculos eꝰqͥbuſdã
erbaꝝ ſuccis:⁊ ſuis etiã fouent ſub alis donec plume creuerit ⁊ clare viderint.in q́j exẽplo innuit ꝙ filij a parẽtibꝰ ſenibus vł̃ infirmis debẽt qᷓ;tũ pñt mala ⁊ moleſta re mouere:curas neceſſarias eoꝝ infirmitati bus adhibere:obſequijs ꝓpꝛijs et ꝑſonis confouere ſiue ſeruire:nec eos deſerere de⸗ bent qͥuſq; eos viderint ſuis obſequms vł auyilijs nð ampliꝰ indigere. Ca. XXRI
Lagellũ tribu⸗
lationis ⁊ afftietiõis aliqñ etias
terrenos ⁊ laſciuos ↄnertit ĩ fru etuofas ⁊ ſpũales vitaſ.qð oñdit᷑ ꝑ exẽpiũ in apibꝰ.Sicũt enĩ experti ꝙ apes ſepe de boum cadaueribꝰ generant᷑.Dũ enĩ vitu⸗ li occidunt᷑:carnes verberant᷑?⁊ ſic depu trefacto cruoꝛe vermes generant᷑:qͥ recept? olis apes efficiunt᷑. Quid aũt ꝑ boues vł̃ vitulos niſi trenos hoĩes accipimꝰ ⁊ ſup⸗ bos? Boues eni terraʒ arant:⁊vituli ſiue tauri cernicoſi ſũt ſiue indomiti:ß̃ occidũ⸗ tur boues vl vituli ⁊ carnes vᷣherant:qꝛ dũ tales tribulant᷑ a mũdo vłvberant᷑ in carne.i.coꝛpoꝛe infirmant᷑:extinguit᷑ aua⸗ ricia ⁊ fuphia iugulatur.Occiſi aũt vituii vermes gignũt:qꝛextincto ſuꝑ bie ſpũ hu⸗ miles fiunt:qͥ alis receptis apes efficiunt᷑: quia pennis virtutum oꝛnati tam in con⸗ tẽplatiua qᷓ; ĩ actiua vita pficiunf᷑. Apes enĩ ⁊volando ſe ſubleuãt ⁊ alijs mella fru

Piber
ctificant, qꝛ videlicet viri ſancti ⁊ in altũ ꝑ cõtemplationẽ aſcendũt:⁊ alijs mellifiua opa vẽl etiã verba fundunt: Secẽ. xj. Bꝛe⸗ uis in volatilibꝰeſt apis:⁊ initiũ dulcoꝛis habet fructꝰ illꝰ. Apis bꝛeuis eſt hõ hu⸗ milis:qui eſt bꝛeuis ꝑ hũilitatẽ: volatilis ꝑ cõtẽplationẽ:dulcoꝛoſus ⁊ fructuoſus ꝑ pietatis ſubuentionẽ. Ca. X XII
RaudulEtia de⸗
monum vel hereticoꝛũ aſſimilatur
perdici.Eſt enĩ perdix fraudulẽta auiſ:qꝛ oua rapiẽs aliẽa fouet ea:ſʒ ð hac fraude ſua nullũ ſuſeipit fructũ ſdãnũ:qꝛ
pdit laboꝛẽ ſuũ. Mã pulli nati moꝝ vt vo ⸗
cem ꝓpꝛie genitricis audiũt:putatiuã ma⸗ trẽ penitꝰ derelinquũt:⁊ ad verã̃ matrem accedũt:vt dicit Ambꝛo.hiere.xvij. Per dix fouit qᷓ nõ peperit. Sic etiaʒ diabolus vel hereticꝰ quaſi aliena oua rapit dñ ſan ⸗ cte ecclie filios callide decipiens ad ſe tra⸗ pit. Sed frequẽtius laboꝛat in vanñ:quia frequẽter ſic decepti:dũ verã ⁊ catholicam audiũt:eccleſie vere matris doctrinã perfi diã vł petm̃ relinquũt:⁊ ad verã m̃em ec cleſiã accedũt:vłl ad dinã g̃aʒ ꝑ verã fidẽ vl penitentiam redeunt: Johis.x.Oues mee vocẽ meã audiũt:⁊ ego cognoſco eas x ſequuntme. Item fraudulẽtus et hy⸗ pocrita aſſimilat᷑ piſci polypo:qui eſt frau dulentꝰ piſcis. IMõᷓ vt dicit Ambꝛo.poly. pus in vadoſo litoꝛe petre alicui ſe cõiun/ git:⁊ ita illi inheret vt tam coloꝛis ſimilitu dineqᷓ; figure petra quidẽ vel ipſiꝰ ſaxi ꝑs aliqua eſſe videat᷑. nde piſciculi decepti
dũ ſub ip̃o tanqᷓ; ſub lapide vel ſaxo late ⸗ re volũt:poſtqᷓ; ingreſſi ſunt latibulũ coꝛ⸗
poꝛis ſui eos polypus intercipit⁊ includit atq; incluſos deuoꝛat et deglutit. Huic piſci aſſimilat᷑ fraudulẽtus ⁊ nequã:qͥ al⸗
teri ãdherens ⁊ huiꝰ modũ ⁊ moꝛes aſſu⸗
mitꝛ⁊ ſe cõfoꝛmare ſtudet vt de eo mag'cõ
fidatur ⁊ faciliꝰ decipiat.⁊ de talibꝰ dixit
rpᷣs Wat.vij. Aeniẽt ad vos in veſti.oui um. Ael talis eſt hypocrita qᷓ petre.i.chꝛi⸗ ſti in exterioꝛi aparẽtia ſpeciẽ pᷣtendit:cũ tamen ſit piſcis voꝛax. Item
tus homo aſſimilatur caucro qui volẽs to medere oſtreas:cũ ꝓpter duras teſtas qu
bus claudunt᷑ nõ vgleat:obſeruat tempꝰ ſez quãdo oſtreñ radijs ſolis ſe aperit:ſcʒ tempoꝛe quieto aventis:et tunc vt oſtreũ
quartus
recludi nõ valeat:clanculo aliquẽ lapilluʒ accipit ⁊ latenter immittit.poſt qð immiſ⸗
ſa ſecure tela ſiue bꝛantia ipſam diripit et comedit.Muic ergo ſimilis eſt hõ fraudu ⸗
lentus qui quẽ ſuperare nõ poſſit:callida fraude decipit:⁊ de eiꝰerumna ſe paſcit:vt dicit Ambꝛoſiꝰ. Mðlj. Sicut nouacula Ca. XXXII
acuta feciſti in dolũ.
g 1oſus hõ aſſimilat᷑ graculo: qð patet ex eiꝰ caytu. Mam cantus
eius quidẽ eſt eiꝰ garritus. Ande ſicut di
cit Paſilius a garrulitate vocis graculus eſt dictus.Hõ aũt qͥ guloſitati ſtudet poſt cibũ rumoꝛes libẽter refert:libenter detra
hit ⁊ nõnunqᷓ; cõtendit. Añ talis nõ imeri to deſignat᷑ in graculo. Scðo ptʒ extrqᷓ⸗ ſitu ſiue volatu:qꝛ graculus in ſiluis de⸗
gens de arboꝛe vna in aliã garriẽdo tran
ſit:⁊ hoc eſt qꝛ hõ garrulus de his cũ qͥbꝰ habitat etiã turpia que de eis nouit aliqᷓ enarrare nõ ceſſat. Tertio ex ↄſpectu:qꝛ cũ graculus aliquã auem trãſire aſpicit: garrit:⁊ cũ aliquos occultos reperit ſimi/ liter facit. Quia ſcʒ garrulus homo non tĩ detrahit ſecularibꝰ:ſed etiã eis qͥs reli⸗
gionis occultat locus. Quarto ex affe⸗
ctu:qꝛ aliqñ graculus captꝰ claudit᷑ vt ar ticulata verba loqui doceat᷑. Similiter glt quãdo garrulus fecularis cũ ad cõuerſio⸗ nem venit ⁊ religionẽ ingredit᷑ verba relj⸗ gionis addiſcit:vt lingua volucris lingua loquat᷑ homiĩs.i.vt qui inoꝛdinate loqͥ cõ ⸗
ſuenerat: oꝛdinate loqui deinceps aſſue⸗ ſcat. Quinto in exitu. Nã aliqñ ↄtingit
ꝙ gracułꝰ qͥ tenebatf clauſus de ip̃a clau⸗
ſura exiẽs liber euadit:⁊ qͥ pꝛiꝰgarrulꝰfue rat ꝑ egreſſionẽ magt clamat. Et eodẽmõ garrulus cũ vitã religiõis arripit: vix lin⸗
uõ ſuã deſerit. Sed ji foꝛte relicto habitu
foꝛas exierit:bonũ religionis in malũ gar riendo.ſ.detrahẽdo cõuertit. De tali ergo
pſona dicit᷑ Mꝛouer.vij. Sarrula et vaga quietis impatiens. Ca. XMXXIIII
Ratia celeſti nò g rreficit᷑ anima niſi qᷓ;diu eſt pecca
tis munda:quod patet exẽplo coꝛ
noꝝ· De qbꝰ Sio. dit ſuꝑ illudẽ·exlvj. Qui dat iumẽtis eſcã ipſoꝛũ: ⁊ pullis cor uoꝝ inuocãtibꝰ eũ.ꝙ qᷓ;diu pulli coꝛuotu

£
82
g23g 25
ign
ſcere incipiũt tũc coꝛui eos paſcũt. Quid aũt ſũt pulli pluma albi niſi hoĩes mundi coꝛde?hi celeſti roꝛe paſcũt᷑:qꝛ celeſtẽ gr̃e
pinguedie nutriunt᷑:ß nigri facti paſcunt᷑
A coꝛnis:qꝛ pctĩs obſcurati a demonibꝰ re ficiunt. Itẽ gr̃g cheiſti cautelã ⁊ foꝛtitu⸗ dinẽ pꝛeſtat ↄtra ꝓſperitates ⁊ 5 aduerſi tates. Legit᷑ enĩ de galloꝛſi qͥs eiꝰ pingue⸗ dine inunctꝰ fuerit:a pantheris ⁊ leonibꝰ
tutꝰ erit. Põt eĩ xpᷣs ꝑ gallů nõ incõgrue
intelligi qͥ nos in noctis ñe caligine exci⸗
tat atq; ſollicitat voce doctrine fue. Eſt ð
pinguedo galli gp̃a ipſiꝰ chꝛiſti:cuiꝰ ſcʒ ſa⸗ cratiſſima ipſiꝰ vnctio(de qua ðꝛ.j. Jo. ij. Sos vnctionem habetis a ſctõ)tam cõtra panthere maliciã qᷓ; ↄtra leonis ſeuiciam
nos defendit. Aduerſariꝰ nãq; malignꝰ vł nos tentãdo delectabilibꝰ allicit:panthe⸗
revidelicet moꝛe qᷓ os aperiens odoꝛe aĩa⸗ lia attrahit q̃ deuoꝛare cupit.vel eos perſe quẽdo aduerſitatibꝰ frangit:ſicut leo ſeui ens ⁊ rugiens circũit q̃rendo quẽ ipſe co ⸗ medere poſſit. Sed galli vnctio ab vtroq; defendit:qꝛ ſcʒ chꝛiſti gr̃a ⁊ cautos nos fa cit in ꝓſperis ⁊ foꝛtes ac intrepidos ĩad⸗ nerſis.⁊ iõ hane galli pinguedinem ð. ixxij.petebat dicens: Sicut adipe ⁊ pin ⸗ guedine repleat᷑ aĩa mea. Itẽ gr̃a dei nõ reſpicit quẽ finał impenitẽtis ad moꝛtẽ et⸗ nam ducit.cuiꝰ manifeſtum exẽplũ apa⸗ ret in caladrio. Mã caladriꝰ vt Briſto.di⸗ cit albi coloꝛis ẽ nihil nigredinis hahẽs: cniꝰ natura eſt tal: ꝙ qᷓ qs graui infirmi⸗ tate detentꝰfuerit:ſi egritudo ad moꝛtẽ fu ⸗ erit:caladrius ab eo faciẽ ſuam auertit:et tũc hõ de moꝛte certus exiſtit. Si aũt infir mus curãdus ſit? tunc viſum in ip̃m figit: ⁊ qſi aplaudẽs in eñ intẽdit: ⁊ differt iſte caladrius a calandra:q̃ eſt auis canoꝛa:ſi cut dicit Sloſa ſupꝑ Deuẽ.xiiij. Mec ð auis totaliter alba eſt ſpũſſancti gra:q̃ eſt mun da ⁊ nulliꝰ nigredinis.i.culpe admixtiõe infecta. Quaſi aũt infirmus grauit᷑ oĩno moꝛiturꝰ hõ deſperatꝰ eſt:⁊ finaliter impe⸗ nitens ad eterne moꝛtis ſuppliciũ puentu⸗ rus. Añ ſpũſſctĩ gr̃a hunc nunqᷓ; reſpicere ppt:quig finali ꝑnia ⁊ remiſſiõe caret. Ip̃a
steni eſſe ꝛ ſpũſſctĩ blaſphemia q̃ ne; re⸗ mittit᷑ in h ſeclo neq; ĩ futuro. ꝓut Augꝰ.
De natatilibus ⁊ volatilibus habent plumas albas a parẽtibꝰ reliquũ⸗ tur:⁊ tũc roꝛe celeſti paſcunt᷑:qñ ãt nigre⸗
Eſt pctĩ ad moꝛtẽ: ꝓ iſto nõ dico vt roget qs. Qnuaſi aũt infirmꝰ curãdus ẽ ip̃e pec⸗ catoꝛ penitẽtiã agens:in quẽ reſpectꝰ dihi ne gratie letanter ⁊ pfeuerani intẽdit qͥuſ⸗ ipſum a peccatis purgãdo ad plenaʒ ſa
nitatem perducit. Ca. XXXV
g tri deditꝰ ocioſus eſt ⁊ ad ↄtem plãdũ ineptꝰ. ð ptʒ exemplo
ergni. Nã cygnus ẽ multecarhis:⁊ i5 de⸗
tem diligit ⁊ raro volare ↄtẽdit:qꝛ ponde roſi eſt coꝛpis.ʒlli aũt multecarnis ſůt: qj multã de fuo coꝛpe curã gerũti⁊ bi qutetẽ ocij diligũt:⁊ inſuꝑ ad 2teplatiõis volatũ minime aꝑtiſunt. iã coꝛp qð coꝛrũpitur ⁊c̃.vt ðᷣꝛ Sap·ix. Itẽ guloſi ⁊ voluptuo⸗ ſi aſſimilant locuſtis. Mã̃ locuſta q̃ſi tota vent᷑ eſt:⁊ iõ infatiabiłeſt. habet qua⸗ drangulatũ:⁊ hʒ vnñũ inteſtinũ qð fame ⁊ immũdicia ſꝑ eſt ꝑlenũ:qᷓ;diu vihit ſp eſu⸗ rit:⁊ ſi qͥd viride iuenit rodere nõ deſiſtit. Silr qͥdã guloſi ſic totalit᷑ ſũt deditiventri ꝙ nil pᷣter ventrẽ ſuũ eſſevident᷑.vñ Apls de talibꝰ dicit ad pPhilip.iij. Quoꝝ dens venter ẽ ⁊c̃. Tales inſatiabiles ſũt:qᷓ; vno pꝛãdio habito ita ſollicitãt᷑ de alio: Pꝛo⸗ uer· xtj · Aenter impioꝝ inſatiabil eſt. Os etiã hñt quadrangulum:qꝛ q̃ttuoꝛ modis offendũt in comedẽdo cibuʒ:ſcʒ vel qꝛſu⸗ munt fupfluũ. vel qꝛ q̃rũt cibũ delicatũ et pꝛecioſum. vel qꝛ nimis curioſe paratũ.vł qꝛ ſumũt ꝑ modũ inoꝛdinatũ:vł qꝛ nimis ardehter: vł qꝛ pᷣueniũt tempꝰ. Itezʒ eoꝝ inteſtina qñ ſunt refecta ſunt plena ĩimũdi⸗ cia:ſed qñ funt ieiuna.i.vacua ſũt inedia⁊ fame critiata:⁊ qꝛ ſemp circa cibũ inten⸗ dũt: cdͥd ſibi gratũ inueniũt h̃e ⁊ comie⸗ dere ſatagũt. Item guloſi qͥdã aſſimilan tur miluis. Nã miuus ꝓpter guloſitatẽ ĩ⸗ mũdis veſcit:⁊ ꝓ modico vẽtris paſtu to ta die circũfert᷑. Sic aliqͥ guloſi ſũt qᷓꝓpter gulã q̃ alijs vł incõſueta ſunt vel imunda: cõiter videntur auide comedũt: vt carnes canũ vel ſerpentũ vłranaꝝ ⁊ hmõi:q̃ pꝛo⸗ pter ĩimũdiciã ſuã cõiter in vfů nõ ſunt.Et inſup etiã aliqͥ mõ milui circa coqͥnã et ca⸗ cabũ tota die circũferũt᷑.ð.lviij. Famẽ patient᷑ vt ca. xcircũ.ciui. Ca.XNXXVI
Eretici vel hy⸗
h npocrite ficut decipiũt alio eꝝ

————
„ 8
—
ta ſanctitate. Sʒ naues aq ſubuertũt.i.doctrina ⁊ exhoꝛtatiõe falſita
aſpectu ſanctitat? mulate:ita quoq; eos fubnertũt ex affaꝛu falſe doctrine ſeu locu tionis falſitate.&ñ aſſimilant᷑ ceto· i·piſci balene.de qͥ vicit Zoꝛach ĩ ſuo libꝛo de aĩa
libꝰ:ꝙ mayime qñ ſeneſeit ꝓpter magnitu⸗
dinẽ coꝛꝑis adunat᷑ puluis in doꝛſo etꝰꝛet cõdenſat᷑ intantuʒ ꝙ herbe ⁊ frutices ibi creſcũt:ita vt inſule fikis videat᷑: ad quẽ ſi nauigãtes icaute appꝛopinquãt ſine picu lo vix euadũt.nã aquã in tãta qjntitate de oꝛe eijcit ſuꝑ nauẽ ꝙ aliqñ eã ſubuertit. Si cut ðᷓ eetus ex aſpectu ſimulato attrahit ſi⸗ ue decipit:⁊ aqᷓ ex oꝛe emiſſa lignuʒ nauis ſubuertit. Sic etiam heretici vł hypocrite plurimũ ex e attrahũt alios ſimula⸗
S mentiũ naues aqua oꝛis
tis Añ de eis dñs dixit Wat. vij. Attẽdi te q falſis ꝓphis q̊ veniũt ad vos in veſti⸗
mẽtis ouiũ:intrinſecus auteʒ ſunt lupi ra
paces. a. XXRKVII Bamilitatisvir
h tus naſcit᷑ in ſpũ:dũ ifirmitas
⁊ coꝛruptio carnis ad memoꝛiaʒ
reuo caf᷑. Cuiꝰ exemplũ aparet in ceto. de quo dicit Joꝛach:ꝙ abũdat in ſpermate:⁊ poſt coitũ eiꝰqð ſuhfluit ſupenatatiqð col
lectũ deſiccat᷑:⁊ in ambꝛe lapidis ſubſtan tiã cõuertit. Quid ꝗ in ſupfiuo ſpermate
niſi carnał coꝛruptio peccati deſignat᷑? Cu ius deſiccatio ẽ eiuſdẽ pctĩ penitudo. Tũc ð carnis coꝛruptio deſiccata colligit᷑: qñ cũ mẽtis penitudie ad memoꝛiã reuocat᷑. Et tũc mollicies ſpermatl in ſoliditatẽ cõ ⸗
uertit᷑ lapidis:qꝛ ex cõpunctiõe coꝛruptid
EK
nis carnis naſcit᷑ hñilitas mẽtiſ:qᷓ dũ men
tẽ tangit ambꝛe ſoliditatẽ pᷣtẽdit. Sic Da uid er ↄſideratie ſue iniqͥtatis deductꝰeſt in cõpunctionẽ humilitat? dicens: Quo ⸗ niã iniq̃tatẽ meã ego cognoſco:⁊ peccatuʒ me tra me eſt ſemp. Tibi ſoli peccaui et malũ coꝛã te feci vt inſtificeris ⁊c̃. tem humilitas ↄfirmat animuʒ hoĩs ↄtra flu ⸗ ctus ſupbie ⁊ můũdane vanitatis.Añ aſſi⸗ milat᷑ cuidã piſciculo qͥ hechinus vocat̃᷑:q;
quidẽ eſt ⁊ vix ſemipedalis in
longitudine ab herẽdo ſic dictus:eo ꝙ li⸗
cet ſit exigui coꝛpoꝛis:eſt tñ admirãde vir ⸗
tutis. Mĩ nauis cui adheret licet feruente
mari multe ꝓcelle ſeuiant:tñ qᷓſi radicata ſtare videt nec aliq modo mouet̃. Simili
Liber quartus
ter humilitas coꝛdis qᷓ;uis hoĩem apud ſe faciat parue reputatiõis: reddit tñ immu⸗ tabilẽ nauẽ mẽtis a vento pꝛocelloſo ſup⸗ bie ⁊ fluctibꝰ vanitatis: Ecci.xx. Firma⸗ bitur in illo ⁊ nõ flectet̃:⁊ cõtinebit illuʒ ⁊ nõ ↄfundet᷑⁊ẽ. Item humilitas mẽt ns rime eã perſpicacẽ reddit ad cõtemplatio ⸗ nẽ diuine claritatis:ſicut ecõtra ſuꝑbia he
betem eã facit. Cuiꝰ exemplũ eſt ſicut dicit
Auicenna:qꝛ oculus aquile paruus eſt:⁊ tñ ad videndũ lumẽ ſolis ꝑſpicaciſſimꝰ:et ecõtra oculus nycticoꝛacis magnꝰeſt:⁊ tñ lucem ſolis intueri non põt. oculus ð anie mens eſt que quãto fuerit humilitate mi⸗ noꝛꝛtanto erit ad diuine lucis claritatẽ cõ⸗ templandã ꝑſpicatioꝛ:ſed q̃nto ecõtra fue rit ſuꝑbie reputatiõe grandioꝛ:tanto erit ad cõtẽplandũ obſcurioꝛ. Añ Watth. xj. Abſcondiſti hec a ſapiẽtibꝰ⁊ pꝛudentibꝰ: ⁊reuelaſti ea paruuiis. Ca. XXXVIII
Vconſtans et le
i uis hõ ſilis ẽ aui incarcerate que
quieſcere nõ põt:ſed ſempꝑ ꝑ capio lam currit modo huc modo illuc:Hiere. xiiij. Hec dieit dñs pplo huic qͥ dilexit mo⸗ uere pedes ſuos ⁊ non quieuit:et domino nõ placuit. Item in ꝑſeuerãtia quoꝛũdã feruẽter incipientium aſſimilat᷑ mutationi miluoꝝ. Mã miluus in iuuẽtute differre a pꝛede auibꝰ nõ videt᷑:ſed quãto plꝰ viuit: magis ſe ſemp degenerẽ oitendit. Añ ᷣm Ariſt o.quoddã genꝰ eſt milui qð in bnei pio aues capit:tandẽ vix muſcas ⁊ vermi⸗ culos capit:⁊ demum fame perit. Tales ſunt qͥ in iuuẽtute ſunt boni:⁊ in ſenectute efficiunt᷑ peioꝛes.Efficiunt᷑ etiaʒ miluo ſi⸗ miles qͥ a ſuo cõuerſiõis pᷣncipio aues c4⸗ piunt:id eſt ſctõꝝ virtutes imitari incipi⸗ unt:ſed ab incepto feruoꝛe poſt modicumn paulatim deficiẽtes: vix muſcas capiũt· te vix minima queq; bona facere ſatagũt:e tandẽ a gr̃a defieiẽtes oĩno deuotiõis ſpi⸗ ritũ totaliter amittũt. Et talibus dicebat Apls ad Sal.iij.Cũ ſpñ ceperitis:nũc car
ne cõſummamini. Ca. XXKIX,
ios e excludit a paterna heredi
tate. nde peilicanus auis ſcʒ f
minea q̃ ſup fillos ſuos a ſerpente occiſos peuſſo pectoꝛe ðmo ad coſ viuificãdos ſan

4.
De natatilibus ⁊ volatilibus
guinẽ fu ndit:qͥ effuſo ſanguie intãtũ debi litat᷑ ꝙ pulli ꝓ cibo exire cogunt᷑. Et illos ꝑullos qͥ naturali affectu ipᷣaʒ paſcũt:poſt qᷓ; reſũplit vires tenerrie diligit ⁊ ſoilicite nutrit. Sʒ illos qͥ de ip̃a tanq; degeneres nullã geſſer̃t curam tãqᷓ; inqᷓtos deijcit:et ſecũ viuere nõ pmittit. Ex qᷓ ptʒ ꝙ q̃ti filij a parẽtibꝰ nutriẽdi ⁊ diligẽdi ſũt. Ingrati vero etiã ðᷣm leges a parẽtibꝰ repelli ⁊ ex⸗ heredari pñt. Añ etiã pellicanꝰ iſte chꝛiſtũ repñtat.qͥ in ð.cj. ait: Silis factꝰ ſum pellicano ſolitudinis.ip̃e enĩ hoĩes q́;s cre auerat tanq; filios ad imaginẽ ⁊ ſilitudi⸗ nẽ ſuã a ſerpẽte antiqͥ veneno petĩ occiſos Weio ſanguĩe viuificauit. Añ qᷓtos filios qͥ eñ ĩ ſuis paupibꝰ nutriũt finalit᷑ ſecũ ad ſuã hereditatẽ admittet dicẽs: Aẽite vos
bñdicti. nᷓtos aũt ⁊ crudeles excludet
dicẽs: Ite maledicti: Mat. xxvx. Ca. XI.
Vertes et gulo
1 ſiſunt dure caſtigãdi:⁊ ã ſua gulo ſitate cohibẽdi. Nam apes vt dicit Phs inertes dure caſtigãt:⁊ ceſſanteſ ab ope moꝛte ↄdẽnant. Et hñtes magnũ ven
treꝛ ⁊ qͥ nimis comedũt expellunt vel occi/ dt ſi pñt. Sic caſtigant᷑ inertes ⁊ dãnãt̃
inutiles hoĩes etiã a deo: Wat.xxv. Ser⸗
u inutilẽ pijcite ĩ tene.exterioꝛes. Silr
ea dño nõ ßuiũt ßᷣ ſuo vẽtri:non olũ expellent᷑ a regno:ß etiã ene moꝛt?de putabunt᷑ ſupplicio. Dicet᷑ enĩ hoĩ guloſo
Fn entris delitijs dedito illud Apoẽ.xviij. Quãtũ gtificauit ſe ⁊ ĩ delitijs fuit:tantũ
date ei toꝛmẽtũ ⁊ luctũ. Int᷑ apes ðᷓ nlła
eſt ocioſa:ß q̃dã certãt q̃ſi in bello cãpeſtri 3 apes alias:q̃dã circa victũ ĩuigilãt:alie
floꝛes futuros exploꝛãtꝛalie ceras de floꝛi
bus ſugũt:alie cellulas nůc rotũdaſnec q dras mira cõnexiõea eqᷓlitate cõponũt.Et
inter tã diuerſa opa nulla alteriꝰ opibꝰ in/ ſidiat᷑: nnllo raptu victũ q̃rũt:ß ꝓpꝛio la⸗
m boꝛe cõqͥrũt:qð in herbas ⁊ floꝛes recolli gunt. In qbo nos tnſtruũt ocia fugare:in
officto vel ope ſibi cõgruo quẽlibet laboꝛa reꝛnulli in ſuo opere vel cõmodo inſidias parare:non vi rapine:ſed ſuo laboꝛevictũ ſibi pꝛocurare. Item mundiciã in omni⸗ bus operibus amare. Mam inter floꝛes et mundas herbas ipſe vt dictuʒ eſt colligũt fructum ſuum. Capitulum: XLI
lo
Vnocentiũ per⸗ 1 ſecutoꝛes crudelioꝛes ſunt beluis marins. Picit enĩ Joꝛach ĩ libꝛo ſuo de aĩalibꝰ ꝙ delphini ſentiũt ꝑ odoꝛeʒ ſi hõ moꝛtuus in marivnq; comedit de del phino:ꝙ ſi comedit:iß̃m comedũt:ſi autẽ nõ comedit:ip̃m ab alioꝝ piſciũ moꝛſibus cuſtodiũt:⁊ eũ ad litus ꝑducunt. Ecce igi tur ꝙ belue maris qᷓ;uis vindicẽt receptã iniuriã: nõ tñ ꝑſequunt᷑:ſed tuent᷑ innocẽ⸗ tiã: ſed tñ hũana crudelitas tãta eſt vt qñ ⸗ q; atrociter ledat eos a q̃bus nullã iniuri⸗ am vel leſuram vnqᷓ; recepit. Ande Eſopꝰ dicit: Mocent innocuo nocui cauſamq; no cendi: nueniunt. Ca. XLII
ℳ Mobediẽtie cul⸗
i pam eſſe acriter puniẽdã:exemplo
ſuo apes oñdũt. Mam apes qᷓ regi
ſ obediũt de ſeiß̃is vltionẽ expetũtꝛ⁊ acu
leis ſui vulnere ſe occidũt. Wulto 3 magt
qui celeſtis regis mandatis inobedientes
fuerint:penitentie debent aculeum in ſua
coꝛda infigere:et ipſam inobedientie cul⸗ pam in ſemetipſis extinguere. Et quãto fu erit inobedientia maioꝛ:tanto ad ipßᷣam ex tinguendam requirit᷑ acrioꝛ doloꝛ. Habet enim inobediẽtie culpa gradus ſuos.bi⸗ q; eſt grauioꝛ cuiuſtibet inobedientie actꝰ vbi periculoſioꝛ eſt cõtemptuſ.grauius eſt
eccatũ deo nõ obedire q; homini: ni in
ominis pꝛecepto dei pꝛeceptũ includat᷑. grauioꝛ etiam inobedientia eſt vbi maius pꝛeceptum contemnit᷑. Pꝛeeminet eniĩ pꝛe⸗ ceptum pᷣcepto:qꝛ pᷣfertur dilectio dei di⸗ lectioni pꝛoximi.grauioꝛ eſt ctiã inobedi⸗ entia in qua pᷣcipientis pſona cõtemnitur q; vbi eius mãdatũ tantũ reſpuit᷑.j. Regr. xv. Meccatũ ariotandi eſt repugnare ⁊ q̃ſi ſcelus idolatrie nolle acqeſcere. Similes enim ſunt eulpe idolatria ⁊ inobedientia: quia vtraq; eꝝ dei cõtemptu eſt ꝓueniẽs: non tamen equales ſunt:ſed eſt idolatria grauioꝛ.
Nuidus abſcon⸗ dit bonaꝛne aliꝰ inde fructũ habe atꝛetiã ſi illis ip̃e nõ indigea.ñ ſilis eſt pauoniq́ fimũ ſuũ qͥ valde medici nalis eſt abſcondit: vt inueniri viꝝ poſſit i inuideat vtilitati bomĩs.Ey quo patet

e
ꝑunidia bonoꝝ cõicationẽ excludit. Añ
dicit Augꝰ.ſup oh. Volle inuidiã ⁊ tuũ eſt qð habeo; toilã inuidiaʒ ⁊ men ẽquod pabes. Item hoc exemplo ptʒ ꝙ.pꝛium eſt minoꝝ maioꝛibꝰ inuidere. Mauo enit⸗ ferioꝛ eſt hoĩe. Añ Job.v. Paruulũ occi⸗ dit inuidia:qᷓ;uis ⁊ inter pares ⁊ diſpares inuidia eſſe poſſit. Añ dicit Augꝰ in qͥdã ſermõeꝛ Innidia eſt odiũ aliene felicitatꝭ: rerũ inferioꝝ ne ſibi adequent᷑⁊rerũ ſupe⸗ rioꝛũ qꝛeis nõ equat᷑:rerũ pariũ quia bi equant᷑.Ande Cain inuidit abel ꝓſperita ti: Rachel iye fecunditati: Saul dauid fe⸗ licitati:ꝑ inuidiã ꝓcuratus eſt lapſus mů⸗ di Ca. XLIIII Ipocrita aſimi p ur ſtruthioni:q̃ ſicut di vſið. coꝛpꝰ hʒ aialis:ſed pennas et ro⸗ ſtrũ hʒ auis:licet ꝓpter pondus in aera ie uari nõ poſſit.vñ ſicut dicit Srego. penna ſtruthionis ſilis ẽ penna herodũ ĩ coloꝛe⸗ ð nõ in vᷣtute.ã eiꝰ ſilitudinẽ pẽne hzʒꝛb volatu caret.ad volãdũ alas erigit:ßᷣtñ a terra nõ ſurgit.raris enĩ pẽnis induit:ma gno coꝛꝑe pᷣgrauat᷑. Sic hypocrita ẽ aĩal: id eſt carnałocculte apud ſe:ſed tñ pẽnas atqʒ roſtrũ pᷣtẽdit auis:qꝛ moꝛes pᷣtẽdit ⁊
vba ſpũalis hoĩs. Añ ipſiꝰ pẽna.i.exteri⸗ oꝛ aparẽtia videt᷑ pẽna herodij.i.ad mo
duʒ vite alicuiꝰ ꝓfecti viri:caret tñ volatu
eiꝰ·ſ.tẽplatiõis vł dilectiõis qͥbus mens
volat ad deũ.vnð qᷓ;uis alas erigat.i.bꝛa chia ad celũ extẽdat:coꝛ tñ a terra nõ ſepa rat.i.ã terrenoꝝ affectu. Habet eni pẽnas rarioꝛes.i.paucas vᷣtuoſas affectiões.et
hʒ graues carnes.i.carnales apetitꝰ ani
mã grauãtes:qͥ eũ ſurſum ad deũ aſcende re nõ ꝑmittũt. Iteʒ hypocrita aſſilat cy⸗ gno. Nã cygnꝰ pẽnã hʒ exteriꝰ tandidiſſi mã:oĩno nigredie impmixtã:ß carnẽ inte riꝰ hʒ nigrã:⁊ ad digerẽdũ durã. Et ſic hy pocrita licet exteriꝰ ſit apparẽs albꝰ.i.ĩno
cens amũdusint ti vitioꝝ nigredineni
gerẽ⁊ obſcurꝰ. Añ:Se vobis hypocrite ſiles eſtis ſepulchꝛis dealbatis: intꝰ aũt pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniq̃tate:dñs Wat.
rxiij · Eſt etiã hypocrita erga ꝓxiinũ non
largꝰ vł pius ß mẽte durꝰ. Itẽ hypocri⸗ te ⁊ duplices hoĩes qͥ nũc ſpũalia ſectarivi denf:nũc terrenis actiõibꝰ ⁊ negocijs in ⸗ noluunt᷑:ſiles ſũt qͥbuſdã piſcibꝰ ſiue aĩa ⸗
libus q̃ nũc in aqͥ;s nũc in tris cõuerſan᷑ ñ ab Iſido. appellanf᷑ dubia:eo ꝙ nõ ſo
lů ſũt naturalia:ſed etiã greſſibilia ꝑ natu
rã:⁊ talia ſunt foce cocodrilli: caſtoꝛes et equi fluuiales ⁊ hmõi:qᷓ cõiter ſũt anialia ſeua vłlmaligna. Sic etiã tales hoĩes du⸗⸗
biũ videt᷑ vtrũ ſint dei vł mũdi.cõiter tñĩ⸗ ueniunt᷑ finalit᷑ deceptoꝛes ⁊ iniqͥ:Eſaix.
Om̃is hypocrita ẽnequã.vñ Apls.ij. Ti
mo.ij. Memo militãs ðd ĩplicat ſe negocijſ ſeclaribꝰ vt ei placeat cui ſe ꝓbauit. Capitulum: XLV
Ra ſiue odium
i ꝓrimi tollit dulcedinẽ mãſuetu
dinis ⁊ etiã vitã mẽtis · Cui ex emplů eſt:qꝛ apes qñ pugnãt tñc efficiunt
ad mellificandũ inutiles vłpaulo poſt mo riunt: vt dicit Vriſto. maxie ſi acnleñ to⸗ tů infixerit:eo ꝙ ſit ĩpoſſihile aculeũ totũ infigere qͥn cũ eo exeat intẽſtinũ. Silr qͥ ꝓ ximũ odit:⁊ iratꝰ ledere vłpungere cõten dit:ſaltẽ in ↄſenſu aĩa aculeũ infigit:ſʒ e ipᷣa mẽtis ira vł odio qſi apis ex ꝓpꝛio acu leoꝛ⁊ mel.i.dulcedinẽ mãſuetudinis amit⸗ tit:⁊ inteſtinũ charitatꝰ eijciens aĩe vitã p dit. Añ ſcriptũ eſt.j. Joh.iij. Qui odit fra
trem ſuum homicida eſt ſcilicet aie ſue oc
dicandus nd i eſt animꝰ hoĩs Fm awarentiam ecarnis:qꝛ qͥ qñq; eſt deſpect? in coꝛꝑe magnꝰ eſt in vᷣtute. Cuiꝰ ſcʒ rei exẽ⸗
ciſoꝛ.
„
plũ apparet in accipitre. Eſt eni accipiter auis regia q̃ plus aĩo qᷓ; vnguibꝰ ẽ armã⸗
ta. Añi qð ei natura coꝛꝑis in qjntitate de⸗
negat:hoc in vᷣtute animi ⁊ audacia recõ⸗
penſat: vt dicit vſido. Sic qñq; in multis
hoĩbus qͥcqͥd vel ex defectu nature velex accidẽtali infirmitate deſpectũ aparet: in coꝛpoꝛe ſiue ex naturali ſagacitate ſiue ex
diuĩa gr̃a ſpeciali munere fupple᷑ ⁊ recom
penſat ĩ mẽte. ꝓpł qð ⁊ dñs dixit ʒoh.yij⸗ Wolite iudicare vᷣm faciẽ:marie ẽĩ kʒ deñũ
temerariũ eſt tale indiciũ: qꝛ homines vi⸗
dent que parent:deꝰ aũt intuet᷑ coꝛtxt di⸗
citur.j. Reg.xvj Ca. XLVM
Achꝛyms cõ⸗
punctõis jehrur pugna tẽtatio nis. cui oʒponẽaus eſt clamo?
———————
.—————
8 8 S—

₰
— onis.Cuiꝰ videlicet rei exemplũ in mer⸗ — Bulo apparet.de quo di Sſido. ꝙ ſepe de⸗ Ahu merſo in aquã capite aurarũ ſigna ſub fu — ctibus rognoſcit:⁊ futurã tẽpeſtatẽ pᷣſẽti kinn ens ꝛad litꝰcũ clamoꝛe fugit. vñ certiſſimũ n indiciũ eſt future tẽpeſtatis:eñ ad lit?mer — guli fugiunt cũ clamoꝛe. lle igit in aqua wti5 caput mergit:qͥ mẽte tõpunctꝰſe ad ſua de⸗ enda crimina cõuertit. Sed malignꝰ ſpi⸗ rrituſeũ ꝓdere timẽs: moꝝ aurẽ cõtra eum tentatiõis ſuſcitat:vt a tẽtatiõibuſ feruoꝛe Trigeſcat. Sed cauta ⁊ ꝓuida mẽs cũ ſur ⸗
gentis tẽpeſtatẽ tẽtatiõis pᷣſentit:mox ad tus humilitat? cũ clamoꝛe oꝛatiõis recur rit. attẽdẽs.ſ.ꝙ dominꝰ dixit Wat. rryſ. ate ne intretis in tentationẽ. Item chꝛymaruʒ aqua animã penitẽtis nutrit: ⁊ in ea ardoꝛẽ ⁊ eſtñ tentationũ ⁊ vitioꝛuʒ etinguit. Cuius rei exemplũ eſt ĩ animali bus aquaticis:que m Auicennã duplici erx cauſa attrahunt ad ſe aquam. Nã que⸗ 1 dam eoꝛũ ſunt que aquã in vẽtrẽ recipiũt
„ ——
½ 2 EE
* 6
olũ ꝑ modũ nutrimenti:⁊ nõ per viã reſpi rationis ſicut ronche marine.Et talibꝰaſ⸗ milantur penitẽtes qui ex lachꝛ:ymarum aua quaſi quodã nutrimento paſcũt᷑:ᷣm ilud Mð xij. Fueft mihi lachtyme mee panes die ac nocte. Sup quo vbo Caſſio. dicit ꝙ fletus eſt tibus animarũ:coꝛrobo ⸗
2
mentiũ:lauacrũ culparũ. Sed quedã ani ⸗ malia aquatica ſunt que aquã recipiunt ꝑ
— modũ emittẽ do:ſeʒ ad euentationẽ interioꝛis caloꝛis 5 ad exbellendũ jupſiuũ calidũ:et talibꝰ af⸗ fimilamur qui ploꝛant vt lachꝛymarũ aqᷓ
niſni b ardoꝛem tentationis extinguat. ð. lxv. ndiamn 3 Trãſinimus per ignẽ: id ẽ per ardoꝛẽ ten · tatiõis:⁊ per aquam cõpunctionis⁊ deuo
—— t tionis ⁊c̃. S dininatã⸗ to clarioꝛ eſt ⁊ laudabilioꝛ:quan to ex feruentioꝛi ⁊ pulchꝛioꝛi iẽ te ꝓcedit. qð patet per exẽplũ cicade:que in medio eſtus qj alia q̃ſi ardẽt:tãto tan/ tů reddit clarioꝛẽ quãto tũc aerẽ atrrahit purioꝛẽ. Similiter vox laudis diuie tan⸗ to clarioꝛ ⁊ acceptioꝛ redditur:quãto cum feruẽtioꝛi et purioꝛi ſpiritu ranit᷑ vłfoꝛma⸗ tur.vñ triũ pueroꝝ lans ⁊ hymnus qͥ deñ in camino laudauerũt magnis cõmendat
2
ratio fenſuũ:abſolutio peccatoꝛũ ꝛrefectio
Ca. XLVIII
De natatilibus et volatilibus
pᷣconijs:qm̃ in pueris puritatẽ pᷣtẽdit eoꝛ⸗ dis. in camino vo affectũ et feruoꝛẽ deuo⸗ tionis: Dañ.iij. Ambulabãt in medio flã⸗ me laudantes ⁊ benedicẽtes dominum.
Capitulum: XLIX
Bdi hominum
choꝛearũ ſaltꝰ inoꝛdiati cõmu⸗ niter ſunt pᷣſagiũ vel cauſa exitꝰ mali.Cu⸗ tus exemplũ oñdit᷑ in delphinis. de ͥbus Iſið. dicit ꝙ in mari nihil velociꝰ eis MNã plerũq; ſaliẽtes naues trãſuolãt.ſalꝰ ta ⸗ mẽ eoꝝ ⁊ ludus futurã indicat tẽpeſtateʒ. ⁊ limile accidit de ludis hũanis. Nã iſrae liticꝰpls ĩ deſerto luſit:ßᷣ tãdẽ pacto ludo. magnaz ſui ſtragem ſuſcepit:Exoð.xxxij. MPoſt ludũ q́ʒ pueroꝝ Dauid ⁊ iſboſeth ſe cutũ eſt beilũ graue.ij. Reg. ij. Sic ⁊ poſt Sãſonis ludũ ſecutũ eſt philiſtinoꝝ exci⸗ diũ: Judit.xv· Et rurſus poſt puelle falt? amputat᷑ Johis caput.Cryß̃.qͥ;ʒ dic ꝙvbi ſaltatio ibi diabolus.neq; deꝰ ad h nobis dedit pedes vt cũ camelis ſaltemꝰ:ſʒ vt cũ angelis choꝛũ faciamꝰ. In ſaltibꝰletantur demones ⁊ exultant miniſtri demonum. Capitulum: L
Burioſus qui „ ipedire conat᷑ in muliere ↄceptio nẽ ſecuriꝰ vel diunꝰ libidi vacare poſſit ſimił eſt pauoni. Mauo enĩ anis eſt nõ diligẽs fetũ.vñ maſculus ꝑſequit᷑ femi nã et vbi oua faciat ineſtigat vt ea fran⸗ gat vt ſie luxurie magł vacãre valeat. Ta lis fuiſſe dicit Mer pᷣmogenitꝰ iude: Beñ xrxviij.Qui introiẽs ad vxoꝛem fratrꝭ ſui ſemẽ fundebat in terrã ne liberi fris nomi ne naſcerenf᷑:⁊ iðᷣo ꝑcuſſit eñ dñs:eo ꝙ rẽ deteſtabilẽ faceret:licet nõ credat᷑; feciſſe ex libidine:ſed potius ex liuoꝛe iuidie:cti 5 non poſſet habere filios de pꝛopꝛia vxoꝛe. Capitulum: LI
Ali gliquando aſſimilant᷑ colũbis:ᷣm illðᷣ:Fa⸗ ctus eſt ephꝛaim ꝗſi colũba ſeducta: v ſee vij. Mꝛio qͥdẽ rõne doloſitat?:qꝛ inuenit᷑ colũba ad deceptionẽ auiũ ẽ inſtructa. Nã ſe aſſoriat alijs ⁊ ad rete eas ducit.⁊ pᷣ ma ꝗᷓſi intrat rere aucupis ⁊ cũ eis inuolui ſ ꝑmittit. ⁊ ſic ſub amicitie ſpẽ dum ad pa
m
cua allicit eas ad iteritũ trahit. Sic etiàm

ad Ir̃am faciũt qdã fraudulẽti luſoꝛes qͥ lu dẽdo ficte cũ qͥhuſdã ĩpꝛudẽtibꝰ in ſocieta te ⁊ ĩ partcipatiõe lucri acqͥrẽdi ſe ponũt: ⁊ ſub ſocietaris ſpẽ eos in manꝰ veroꝝ ſu⸗ oꝛũ cõſocioꝝ deducunt.⁊ qũq; ſe vici ⁊ ex poliari ab illis pmittůt:dõec ꝑ ipᷣos ipꝛu⸗ dẽtes illi nõ veri ſocij totã ſuaʒ pecuniam amiſerint. Silr etiã faciũt ſocij qͥrũdã ᷣdo nñ qͥ cũ viatoꝛibꝰſe ponũt:⁊ ſub ſocietatis ſpecie in manꝰ ſpoliãtiũ deducũt:⁊ qůñq; ſi mul cum eis ab alijs ſe ſpoliari pmittũt ne nlij fraudẽ aduertãt:⁊ talibꝰ ſimilia faciũt multi alij deceptoꝛes. Scðo rõne curioſi tatis.Mã colũba ẽ curioſa:qꝛ ſuꝑ arboꝛeʒ ſedẽs multũ circũſpicit ſup quẽ ramũ ſcã⸗ dere poſſit vel velit:⁊ qᷓſi deliberãdo collũ vndiq; circũflectit.ß ſepe dũ tantũ delibe⸗ rat añqᷓ; volatũ arripiat eã fagitta ꝑfoꝛat. ⁊iõ volatũ nõ pꝑficit:qꝛ qð diutiꝰ facẽ po⸗ tuit tꝑe qͥ potuit nõ fecit:vt ait Sregꝰ. Sic accidit pctõꝛibꝰ illis qᷓ quãqᷓ; de ramo ar⸗ boꝛis.i.de actu vel cõſeiẽtia alicuiꝰ crimi⸗ nis recedere ꝓpoſuerint:⁊ ad melioꝛeʒ ra⸗ mũ.i.ſtatũ ꝑ pẽitẽtiã ſe trãſfer̃ vᷣcreuerit: tñ tãtũ ꝓcraſtinãdo deliberant ⁊ aduerſa circũſpiciẽtes implere ꝓpoſitũ tardant: ꝙ moꝛtis ſagitta velvindicte dinine eos ſubi to nõ ſol in coꝛpoꝛe ſʒ etiã in aĩa muſtoti ens ꝑfoꝛat.⁊ iõ cõſulit᷑ Ecci.v. Ne tardes Huerti ad dñm:⁊ ne differas de die in diẽ. ſuhito enĩ veniet ira illꝰꝛæ in tꝑe vindicte
diſpderte. Tertio rõne hũane hũititat?.
Bã in ſyria vt dicit Ambꝛo. docet᷑ colũba vt lr̃aꝝ ſit gerula:⁊ puiĩcie ad ꝓnĩciã inð⸗
nðeia. Nã ligat ei Ira ſub aſcella: q̃ ſic di⸗
miſſa eleuat e in aera: ⁊ ſic redit ad ꝓpꝛia
vt fuit edoeta.ſʒ qñq; ab hoſtibꝰ cognita ĩ
petit᷑ ſagitta ⁊ occidit᷑ ꝓ lr̃a.hõ gᷓ indoctꝰ
vel ſimpleꝝ ſilis eſt colũbe:cui tunc lr̃a ad
deferẽdũ cõmittit:qᷓ ad pᷣdicãdũ alijs ſa cras ſchturas expõit⁊⁊ ei tũc l7a ſub aſcel kis ligat᷑ qñ ei pᷣdicatio er officio impõit᷑: q ̃as dekerẽs ſe in aera ſubleuat:qñ q̃ iße nõ itelligit alijs expõere tẽtat: quẽ niſt ad Wla citiꝰ hũilitas reducat:verſutꝰhoſtis agitta errorꝭ necat. Ca.
añjsvicnitas ⁊ cognatio eſt. Mã ẽ aqᷓ̃s vi vere nõ pñt din. Sʒ qð ẽ piſcibꝰ aq hẽ mo⸗
Piber
L.II
Oachi et ſoli
ttarij aſſimilãt᷑ piſcibꝰ. Diẽ enim Ambe magna int᷑ piſces et
quartus nachis ⁊ ſolitarijs cella.vñ beatꝰ Antoni us diẽ:ſiẽ h̃ in vitiſpatrũ: ꝙ ſicut piſces ſi ne aquaſi tardauerint in ſicco cito moꝛiů ⸗ tur:ita etiq monachi tardãtes ẽ cellã vel cũ viris ſclaribꝰ immoꝛãtes: a qet! poſi⸗ to reſoluũt᷑.vñ ðᷣꝛ etiã Eſa. I.Cõputreſcẽt piſces ſine aqua.i.monachi ſine cella. Capitulum: LIII m e Otis et indici timoꝛoſa memoꝛia ſiue conſide ratio debʒ nobis p ocuł iugit᷑ eſſe. Nã gal lus timẽs aquilã ⁊ accipitrẽ pᷣdones terre cũ ſint acuti viſus.vnũ oculũ ad victũ ife ⸗ riꝰ depᷣmit. alteꝝ in aera dirigit vt aduẽtũ aq̃le vł vulturt ſcire poſſit ſiẽ Pli.diẽ. q la ſignat xpᷣmn:⁊ accipit᷑ ſignat moꝛtẽ.Atri uſq; aduẽtũ.ſ.xp̃i ad indiciũ:⁊ moꝛt ad interitũ vir ſctũs timere dʒꝛqͥ in gallo deſi gnat᷑.vñ ẽt coꝛpꝰreficiẽs ⁊ coꝛpoꝛis iteritũ timeat:ad ipſãq; ðᷣſtructionẽ coꝛpis oculũ mẽtis intẽdat.⁊ aduẽtũ q́;ʒ diſtricti iudick pauida ↄſideratiõe reſpiciat.vñ lhiero.di⸗ cit loquẽs de die iudicij. Quotiẽs diẽ ↄſi⸗ dero illũ coꝛde cõtremiſco.ſiue ei comedo ſiue bibo ſiue alið aliqͥd facioꝛſꝑ illa terri⸗ bil tuba ſonare videt᷑ in auribꝰ meis. Sur gite moꝛtui venite ad iudiciũ. Itẽ moꝛtt memoꝛia ã nihilat oĩs pulchꝛitudis gliam qð exẽplo pauonis patet. Pauo eni dum pẽnarũ ſuarũ pulchꝛitudinẽ cernit:caudã erigit ⁊ ad modũ retis vel arcꝰ ꝑ gyrũ ca⸗ piti circũponit:ſed dũ inter hec defoꝛmita tẽ pedũ circũſpicit plurtmũ erubeſcit:⁊ ob liuiſcẽs ſue pulchꝛitudis eaudã depᷣmit et deponit. Pes 3 q́ mediãte coꝛpꝰ terrã cõ⸗ tingit moꝛtẽ homis ſign at:ꝑ quã coꝛpꝰ in terrã redit.Q nicunq; ð gliat᷑ de aliq̃ pul⸗ chꝛitudine coꝛpoꝛis reſpiciat coꝛpoꝛis pe⸗ dẽ.i.ipſius fineʒ:qꝛ ſi bñ reſpiciat q̃le poſt moꝛtẽ coꝛpꝰ fuerit. potius ſibi aderit triſti cia qᷓ; głia.vñ ðꝛ Ecci.x. Quid ſuꝑbis ter ra ⁊ cinis? Itẽ moꝛtis inemoꝛia animam
dirigit et a tẽtatiõibꝰ defendit. Nã aues ⁊
piſces regũt ſe cauda ſua. Jumẽta auteʒ et boues ſe a muſcis cũ canda ſua defendũt. Sie hoĩes vitã ſuã dirigũt:⁊ tẽtatiões ex⸗
cutiũt moꝛtis memoꝛia. Job.xij. Interro⸗
ga iumẽta volu eres q́; celi ⁊ indicabũt ti bi:⁊ enarrabũt piſces maris. Ca. LIII
Bndiciam me
—————————————————
6 oſte qul
ſe ſoꝛ
pe
q

8
7
₰
.ituy
tis quã debet hõ diligere:exẽplo ſuo apes oſtendũt. Mã mira inter apes mũdicia ẽ: quia nilas ſpurcitias dimittũt in opa ſua. foꝛas eni egerũt qñ pñt.egeſtiões qᷓs intuſ fecerũt qͥdã in vnũ locũ cõgerunt ⁊ poſtea foꝛas eijciũt:qꝛ nullũ fetoꝛẽ ſuſtinere poſ⸗ ſũt. Sic hõ debet facere opa munda.i.ſine ctĩ ſpurcitia.⁊ cũ acciderit ꝙ alicuiꝰ pcti immũdicia inrꝰſit polluta cõſciẽtia:eiectis per penitentiã ſoꝛdibꝰ eſt ſollicite purgan ⸗ da: vt nulliuſpcti fetoꝛẽ intꝰ ſuſtineat aĩa: Jaco.j. Abijciẽtes oẽʒ imũdiciã. Ca.LV Xgligetia et pi ali
gritia aĩe aliqñ expellit flagello
pcuſſionis diuine: ⁊ qñq; ſub ⸗
tractione tpalis ſubſtãtie.qð piʒ eremplo aquile. Nã aquila vt dicit Ambꝛo.pulios
ſuos adultos ad volandũ ꝓuocat ſuꝑ eoſ
volitãdoꝛ⁊ ſi ad exeũdũ pigri fnerint:eos roſtro ꝑcutit:cibũ ſubtrahit:⁊ ſic exire cõ pellit. Sic aquila rex auiũ.i.xpᷣs qui ẽ rex regũ ⁊ dñs dñantiũ.pullos ſuos.i.homi ⸗ nes a ſe creatos vłfideles ſuos baptiima ⸗
te regeneratos tã verbis qᷓ; exemplis pꝛo ⸗ nocat ad volandũ.i.ad deũ feruent᷑ aman
dũ. Mã amoꝛ dęi ⁊ ꝓ ximi ſũt due ale ani ⸗ me:quibꝰ ad vitã volat eternã vel.ꝓuocat ad volandũ.i.ad bñ ⁊ ſollitite viuẽdum ⁊ ggendũ. hã nõ loris ſʒ actiõibꝰ bonis tẽ⸗ qimꝰ ad deũ ᷣm Augł Ip̃e volitat ſuper vos vt volare exẽplo doceat:qꝛ eos ad bñ
agẽdũ ſuis exẽplis ĩfoꝛmat.vñ. Deut᷑.xxx
i Siẽ aqͥla ꝓuocans ad volãdũ pullos ſu
os ⁊ ſuꝑ eos volitãs. Sed dũ ad exeũduʒ
ſiue de nido peti:ſiue de nido ocij pigritan tes inuenit:roſtro flagelli ꝑcutit:qꝛ eos iu ſta ſua ſentẽtia aduerſitatis iaculo ferit:q bus etiã cibũ ſubtrahit:qꝛ ſubtract? diui/ tijs eos ad tẽpoꝛalis inopie nõnũqᷓ; extre⸗ ma pducit.qͥ dů ex pte vna aculeo aduerſi
tatis pungunt᷑.ex pte No alia pauptat? nu
ditate ↄfundunt᷑. de nido ſue pigricie ſaltẽ coactiõis vel vtilitatis ↄfuſiõe trahuntur.
Muod bene ille ꝓdigus filiꝰ ad extremaʒ
pauptatẽ deductus in ſe indicauit dicẽs: Muãti mercẽnarij in domo patri mei abũñ dant panibus:ego aũt hic fame pereo.ſur gam ibo ad patrẽ meñ ⁊c̃. Lut̃.xv. Itẽ negligentes ⁊ pigros ſubditos debent eo⸗ rum pꝛelati diſciplinis et abſtinentijs coꝛ ⸗ rigere ad laboꝛẽ. Cuius coꝛrectiõis exem⸗
De natatilibus et volatilibus
plum aparet in accipitribus.de quibꝰ B ſilius dicittqꝙ cũ eoꝝ filij ſunt ad volandũ abiles:cibũ eis ſubtrahũt:eos roſtro per⸗ cutiunt ⁊ de nidis vt dicũt Ambꝛo.⁊ Beda nõ faciũt eꝝ crudelitate: ſed vt eos ad pꝛedandũ exercitent ne foꝛte tepeſcaut ocio ⁊ cibũ q̃rere negiigãt. Sũt ergo a plato ſubditi tãqᷓ; ab accipitre filij de ocij vel negligentie nido nõ verboꝝ tĩ percuſſione:ſed ciboꝛum etiam ſubtractio ne pellendi: vt panem ſuum non in ocio ſʒ in operis laboꝛe manducent: Aplus.ij.ad Teſſalo. iij. Si quis non vult operari nec manducet. Pꝛouer. xxxj. Panem ocioſa non comedit. a. LVI
Fferre debet
omo religi oſus ſeipfũ totuʒ deo ſeʒ coꝛpus per caſtitatem et animam ꝑ charitatẽ.vnde et in lege moyſi de auibus turtur et colum ba lubebãtur offerri:qꝛ ĩ turture caſtitas: in colũba vo charitas deſignat᷑. Sed tur⸗ tur quãdoq; i lege depilata iubebat᷑ offer ri.ſicut patet in purificatiõe pnerpere: Pe niti.xij. vbi iubebãt᷑ a pauperibus offerri par turturũ aut duo pulli columbarũ.vbi nota quo ad litterã ꝙ nõ dicit duos pul⸗ los turturũ ſicut duos pullos columbaꝝ: qꝛ pulli colũbaꝝ ſemp inueniunt᷑.pulli tur turũ aũt nõ ſemp:nec etiã dixit par colum barũ ſiẽ par turtuꝝ:qꝛ colũba eſt auis li⸗ bidinoſa:⁊ iõ eã in ſacrificio ſuo deꝰ nolu⸗ it offerri:turtur autẽ eſt pudica auis. Du⸗ plex autẽ turt᷑ deo offerri iubet᷑ vt duplex caſtitas in homie deſignet᷑.ſ.mẽtis⁊ coꝛpo ris. Ael qꝛ caſtitas duo reqͥrit.I.cõtinẽtiã carnis ⁊ humtlidatẽ coꝛdis. vñ⁊ ñ ſolũ in beata virgie chꝛiſto placuit abſtinẽtia car nis:ſʒ eiꝰ etiã hůilitas coꝛdis. Juxta ver⸗ bũ ei: Quia reſpexit ⁊c̃.iã ſiẽ di Sꝛeg. Mulla ẽ caſtitas carnis quã non cõmẽdat hũilitas mẽtꝰ:Et hic ẽſi idẽ Sꝛegꝰ di ꝙ cũ de ipſa continentia mens elatione tan gitur:plerunq; omnipotens deus ſuperbi am deſtruens in immundiciam operꝰhanc cadere permittit.immo etiam Auguſtinuſ dicit ſuper Watth. Homelia.liiij. Tudeo dicere continentibꝰ:expetit cadere vt in eo ipſo in quo ſe extollunt humlient᷑. Nuid enim pꝛodeſt ſi cui adeſt coutinentia ⁊ do⸗ minetur ſuperbia. Ouo aůt pulli colũbaꝝ

duplicẽ ſignificant affectũ ex eharitate di⸗ igentiũ.ſ.dei ⁊ꝓximi. Sliq tamẽ dicũt ꝙ lũ offerũt turrurẽ q̃ eſt auis ſoliusga:qui ſectant᷑ vitã ⁊õ̃tẽplatiuã. lli autẽ offerũt columbãꝛq eſt auis gregatim volãs:qͥ ſe⸗ ctant᷑ vitã actinã. Et vrraq; bina ponit᷑:⁊ vtraq; ꝓ cãtu gemitũ habere ꝑhibet̃: bi⸗ na qdẽ ideo ponit᷑:qꝛ vita cõtẽplatiua de⸗ bet habe re duplicẽ oculũ:⁊ vitã actina du plicẽ hab et actũ. Debet enĩ cõtemplatinꝰ hr̃e vnñ oculũ quo ↄtẽplet᷑ celeſtia ad deſi derã dũ.aliũ qͥ ad tꝑalia ad ↄtẽnẽdũ. Itẽ actiuꝰ dʒ exercitari erga ſe ad ſui coꝛrectio⸗ nẽx erga ꝓximũ ad eius edificatiõeʒ ⁊ ſuſ citationẽ.&traq; ẽtvita ĩ hac valle miſerie in gemino gemitu cõſolat. Semit eni ↄtẽ ⸗ platiuꝰ ex amoꝛe ꝙ deſiderio celeſt? pr̃ie: ⁊ ex denotiõe ꝑ ↄſiderationẽ paſſiõis dñice. Bemit actiuꝰ ex cõpũctiõe ꝓ pctis ꝓpꝛijs. ð.vj. Lanabo per ſinguias noctes le⸗ ctũ meũ:kachꝛymiſ meis ſtratũ meñ ri.⁊c̃. FItẽ ex cõpaſſiõe ꝙ pctis vel miſerijs alie niſ:Hiẽ.ix.uis dabit capiti meo aquã ⁊oculis meis fontẽ lachꝛymaꝝ:⁊ ploꝛabo die ac nocte interfectos filie ppłi mei. Capitulum: LVII cupatio aliqᷓ licita vel nõ periculoſa homini pus tẽtatis.vl ad male agendũ accẽſis dã da eſt: vt videlicet cirea eã detẽti vitẽt ma⸗ Sis pnicioſa.Et huiꝰ rei quidẽ exẽplũ na ⸗ tura ſtructhiõis oñdit cui natura dedit 5ʒ Auicẽ.mayia oua facere ⁊ duriſſime teſte
vt circa eoꝝ generationẽ caloꝛ occupatꝰtẽ eret᷑ in eis:ne eo incenſo citiꝰ moꝛeretur.
Sic homini calido multũ.i.vehemẽter ad peccãdũ accẽſo:ſiue foꝛtiter tẽtato ſũt ma⸗ gBna et dura ous.i.foꝛtia ⁊ difficilia exerci tia vl officis imponẽda. vt ex difficili occn patiõe illoꝝ vitioꝝ incẽdinʒ et Feruoꝛ tẽtatio nũ.vñ Ecci.xxxiij. Witte il ⸗ lů in opera tua nevacet.multã enĩ maliciã docuit ocioſitas.
„Pera merito- ria nõ pñt ab anima exire ſine fi de ⁊ dilectiõe:qð ptʒ exẽpio aqᷓ ⸗ le.que duos lapides pᷣcioſòs noie eſchitef in nido ſuo põere dicit᷑:ſine quibus parere nequit· i ergo duo pcioſi lapideſ qͥ ponũ tur in nido aquile vt poſſit pulios parere:
Ca. LVIII
1iber quartus
due virtutes ſũt.ſ.fides ⁊ charitas:queni ſi in nido mẽtis fuerint.ſ.fides in intelle⸗ ctu ⁊ charitas in affectu. nõ põt aliqð op deo acceptũ parere. Nã ſine fide ĩpoſbile eſt placere deo vt dicit᷑ Heb. xj. ⁊ fideſ per dilectionẽ operat᷑: vt dicitur Sal.y. Capitulum: LIX 6
o 11
Pera remiſſa ⁊mollia licet ſint laboꝛioſa tñ parũ ſũt fructuoſa: qð aparet ꝑ exemplũ in miluis. Miluꝰ licet ſit auis patiens la boꝛis:tñ volatꝰ eſt mollis.vñ miluus qua ſi molliter volãs eſt dictus:quia molli pẽ ⸗ na et qjſi immobili ſupꝑ aera fert᷑:⁊ leui ta⸗ ctu aerẽ mouere videt᷑.hic cibũ querẽs et terrã reſpiciẽs volãdo ꝑ aera mollit᷑ tirch it ⁊ famẽ quã ſepe patit querula voce pꝛo⸗ dit. Eſt ergo qjſi miluus hõ mollis ⁊ĩ ope⸗ re tepidus: qͥ licet in modico cibo.i.in par uo oꝑe multũ patiat᷑ laboꝛis.tepiditas tñ ⁊ mollicies eiꝰ ĩpedit mercedeʒ opis ꝛſieq; fit vt dů multũ ci rcũit ⁊ parũ fructificat qᷓ ſi miluꝰ famẽ patiẽs.i.mẽdicꝰ ſp ⁊ q̃rulus icedit.vñi ꝑ Salomonẽ Mꝛoů.xviij dicit: Qui mollis ⁊ diſſolutꝰ eſt in oꝑe ſuo:frat
eſt ſua opꝑa diſſipãtis.
— Capitulum: LX
Nupes ſicut in hoc müdo cõtemnunt᷑ ita in alio gloꝛifica nt᷑:ſed diuites ecõtra. Nam galli na luuenis in domo diuitis vilipẽdit᷑: ita ꝙ ſi intrauerit domũ turpit᷑ eijcit᷑:ſʒ accipi ter vel falco honoꝛabilit᷑ in domo ſupꝑ per⸗ ticã ponit᷑ ⁊ ſollicite de bõis moꝛſellis nu⸗ tritur:ſed ſi gallina moꝛtua fuerit cũ reue⸗ rẽtia magna ⁊ lumiĩe coꝛã dño poꝛtat:ſʒ ac cipiter poſt moꝛtẽ in ſterqͥlintũ ꝓijcit. Sic paupes ⁊ ſimplices in h mũdo vilipẽdũt ⁊ depᷣmunt̃᷑eſʒ poſt moꝛtẽ ab angelis ad mẽ ſam regis cũ honoꝛe depoꝛtant. Sed econ uerſo dinites hic honoꝰant᷑:ſed poſt moꝛ⸗ tẽ in ſterquiliniũ inferni eijciun: Eu· xxj⸗ Woꝛtuꝰ eſt mẽdicꝰ⁊ poꝛtatꝰ in ſinũ abꝛae· ⁊ in eodẽ: Woꝛtuus eſt diues ⁊ ſepuliꝰ eſt in inferno.. Ca. LRI
„ Acem commu nem perturbãtes: ⁊ mutue ſocie tatis dulcedinẽ auferre volẽtes
omnino eſſe cobibendos vl ab ipſo cõgre⸗
———————
—

— — —
.
—
5
* —
—
—
—
———
—
—
de animalibꝰꝛapes als pacem diſſoluenteſ ⁊ mella ſua detrahere cupiẽtes:moꝛtaliter Feriũt vel omnino a ſe repellũt. Talibꝰ enĩ apibus ſimiles exiſtũt qͥ ſua inquietudine vel ſciſſura pacẽ ꝓximoꝛũ ſeparãt ſiue tol⸗ lunt. Ptẽ qui dulcia amicoꝝ cõſoꝛtia vel obſequia que per mella ſignant aliqᷓ arte malicie diripere cõtendũt. Tales ergo me ⸗ rito ſunt vel aſperis verboꝝ pũcturis: vel aſperis coꝛrectionuʒ aculeis feriẽdi: ⁊ ab omnibus tanqᷓ; peſtiferi inſuꝑ repellendi:
—
Apls Sal.v. Atinã abſcidãtur qͥ vos cõ⸗
Capitulum: LXII
latur piſci ephimere qui naſcit᷑ ſi ne coitu · de quo ait Joꝛach in li⸗ bꝛo ſuo de animalibus:ꝙ poſt tres hoꝛas diei quo naſcitur moꝛitur. Quaſi enĩ dies illuminãs animã penitẽtis eſt p quã reſpi⸗ cimꝰ gratiã: ⁊ hmõi diei tres hoꝛe poſt qᷓs ephimera moꝛitur:ſũt tres penitẽtie ꝑres per quas peccatũ extinguitur.ſ.contritio: cõfeſſio ⁊ ſatiffactio.; D aũt ephimera ſi ⸗ ne coitu.ſ.ex putrefactiõe generat᷑:ſignifi ⸗ cat ꝙ peccatũ pꝛeter nature oꝛdinẽ ex appe titus coꝛruptiõe tontrahitur.vnde Augꝰ. dicit:ꝙ peccatũ nõ eſt natura ſed vitiũ na⸗ ture appetentis id qð nõ eſt ſui oꝛdinis. Ptezʒ peccatũ licet ante delectet:poſtea ta mẽ mentẽ lacerat et necat.Et ideo aſſimiia tur cuidã generi delphini quod ẽ in nilo. Sunt eni ibi quidã delphini doꝛſo ſerrato qͥ interna ventrũ ſecãtes interimũt croco ⸗ dilos. Delphinuſ ergo qui nõ anterioꝛi pe ctoꝛi: ſed poſterioꝛi doꝛſo ſerrato trocodi⸗ li lacerat ventrẽ:peccatũ repᷣſentat moꝛta
le:quod nõ ante.i.in pᷣncipio ſed poſteriuſ
inficit.peccatoꝛis lacerat ac perimit mẽtẽ. MProuer.xxiij. Ingredit᷑ blande:ſed in no uiſſimo moꝛdebitvt coluber. Itẽ peccatũ in ſola affectione exiſtẽs põt eſſe moꝛtale: cuius exeinplũ apparet in turture marina. ð qua dicit Ambꝛo ꝙ ſi q;s eã etiã moꝛtu⸗ anm calcauerit: venenoſũ⁊ moꝛtiferũ ei acu
leũ infigit. Quid eſt enĩ turtur moꝛtuã ni
ſimortał culpa:q̃ ſi quis pede affectiõis ei
inheſerit: ꝓculdubio reatꝰ moꝛtifen ei acu leß immitit 4. LXIII
— De natatilibus ⁊ volatilibns Ecatoꝛes aſſi-
milantur piſcibus qui ita natu⸗ raliter ſũt guloſi ⁊ ad cibũ auidi ꝙ nõ aduertũt laqueũ ſiue hamũ. Sed qð facit in piſcibꝰnatura:hoc facit in homini⸗ bus pꝛaua ↄcupiſcẽtia.¶.vt ita auide attẽ ⸗ dãt ad delectationẽ pctĩ ꝙ non aduertunt diaboli hamũ vel laqueũ qui pertrahit ad
—
doloꝛẽ ſupplicij.vñ ðꝛ Ecẽs.ix.ꝙ ſiẽ piſceſ
capiunt᷑ hamo:ita capiunt᷑ hoĩes tꝑe ma⸗ lo. Itẽ pctõres ſimiies ſũt equis fluuiali bus q́s nilus fluuiꝰgignit:qͥ ſic vocati ſůt ex eo ꝙ equis terreſtribꝰ ĩ doꝛſo et iuba af ſimilant᷑.Mi de die in aquis moꝛant᷑:ſed ꝑ
terrã de nocte eũtes ſegetes depaſcũr̃. Ta
libus ergo equis ſũt ſimiles qui in die ꝓ⸗ ſperitatis poſiti ſub aquis delitiarũ viuẽ⸗ tes efficiunt᷑ voluptu oſi.ſed ad noctẽ ad⸗ uerſitatis et pauptatis educti:pᷣdones effi ciunt᷑ et noxij. vñ in nullo tꝑe beneviuunt quibꝰ vel abũdantia voluptatis vł rapa⸗ citatis penuria occaſiões fiũt. Itẽ pecca⸗
toꝛ nõ põt gigncre.i.facere opꝰm eritoꝛiuʒ niſi deponat peccatũ. Cuiꝰ exẽplũẽ in mů
renulax ſerpẽte. Murenula eni vt Iſið. di cit nõ inuenit᷑ niſi feminini ſexus.oit au tẽ cũ ſerpente:⁊ er eo generat aliã murenu lam.ſed vt idẽ dicit: ſerpẽs venenũ depo⸗ nit anteq́; coeat cũ murenula:ſed poſt coi tũ ſuũ reſumitvenenũ. ꝓper qð murenula nec a ſerpẽte ledit᷑ ⁊nec generat aliqͥd vene noſũ vel ſerpentinum:ſed ſibi ſile natura. Quaſi igit᷑ ſerpẽs venenoſus eſt hõ pctõ ĩ fectus:qͥ ſi venenũ prtĩ nõ deponeret:mu⸗ renulã bonã.i.bonã actionẽ ⁊ meritoꝛiai nõ gigneret:qꝛ als cũ matre eiꝰ.i.gr̃a vel charitate qᷓ̃ mater eſt omnis boni opis cõ⸗ tũgere ſe nõ poſſet. Hoc tñ non imitabileß ðteſtabile potiꝰexiſtit:ꝙ poſt murenule cõ iũctionẽ ſerpẽs venenũ reſumit.i.poſt rece ptioneʒ gre qs ad pctm̃ redit.ij.petri.ij. Canis reuerſus ad vomitũ ſuũ:⁊ ſus iota
in volutabꝛo luti. tẽ pctõꝛes quidã ſimi⸗
les ſunt canibus maris. Mã ſicut canis eſt aĩal moꝛdẽs ⁊ nociuũ in terra:ſic etiã ĩma ri piſcis canis terribilis ẽ.vñ ſiẽ Amb. diẽ Canes ⁊ in mari ⁊ in terra cauẽdi ſũt. Ta⸗ les ſũt pctõꝛes qj nõ ſolũ in terra.i.in tran ⸗
qͥllitate pacis:ſʒ etiã in mari.i.ĩ cõmotiõe guerrexlitis periculoſi et nociui ſũt alijs. de quibꝰ Apls. Mhilip. iij. Aidete canes

zer
videte malos operarios.vel ſimiles cani⸗ bůs terreſtribꝰ ſũt pᷣdones qᷓ nocẽt in ter⸗ ra: ſed tanqᷓ; canes marini ſut pyrate qͥ no cẽt ĩ mari. vñ Apls.ij· Coꝝ. xj. Mericuli terra:periculis in mari. Itẽ pctõꝛes aſſi⸗ milãt aquilis. Nã quoddaʒ genꝰaquile ẽ qð rapit in aere:⁊ talẽ generalit᷑ timẽt oẽs aues, Talis aqͥla repᷣſentat ſupbiã ſupbi eni in alto rapiũt:qʒ glie ⁊ honoꝛis cellitu dinẽ q̃ ſoli deo debet᷑ ſibi rapere ⁊ vſurpa⸗ re cõtẽdũt.vñ ip̃i eripiunt deo qð deꝰ ſibi⸗ metipſi reſeruauit.ſ.gliam.iuyta illð Eſa. xlij· Bliaʒ meq̃ al.nõ da. Hãc aquilã.ſ.ſuꝑ biam omnes aues.i.omnes viri ſpũales ti mere ac fugere deberẽt:qꝛ Augꝰ.dicit ĩ re Bula: Slia qcunq; iniqͥtas in malis opib? kxercet vt fiãt.ſuꝑbia vo etiã bonis ope⸗ ribus inſidiat᷑ vt pereant. Quedã o ſůt aquile q̃ rapiũt in terra. Talibꝰ aſſimilant᷑ guari qͥ circa terrena lucra tãtũmodo intẽ dunt et interdũ alijs rapiũt etiã violẽter. Ouedã aũt aquile rapiũt in aqua:⁊ iſtis aſſimilant luxurioſi qͥ ſe ĩmergũt ĩ aquis voluptatũ. Et dicit Rriſto.ꝙ talis aquila timet vulturẽ:⁊ cũ eñ videt vẽiẽtẽ fugit ad aquã:quã ſi exitret vultur rapit eaʒ. Lalis aũt aquila vnñ pedẽ hʒ latũ ad modũ an ⸗ ſeris:cũ quo in aqua ſe regit:aliũ habet di uiſũ cũ vnguibꝰ acutiſſimis cũ quo pꝛedã rapit. Sit᷑ aũt hec aqͥla timet vultureʒ ꝛita luxurioſus timet repꝛehenſoꝛẽ ⁊ detectoꝛẽ. vel vulturẽ.i.moꝛtẽ rapientẽ:ſiue fagellũ pcuſſionis diuine:qð qͥdẽ ſi vult euadere opoꝛtet ꝙ recurrãt ad aquã pẽitẽtie. Pes autẽ latꝰ ad natiões aque eſt affectꝰad de ⸗ lectatiões luxurie. Sed pes cũ vnguibꝰad rapiendũ cibũ pꝛede eſt appetitꝰaqᷓ delecta tiones gule:⁊ vterq; pes eſt in voluptuo ⸗ ſis. Itẽ pctõꝛes aſſimilant᷑ coꝛuis. Pꝛi mo qꝛ coꝛui ſunt clamoſi ⁊ voces diuerſas variãt.Hoc cõpetit ſupbis qͥ cũ clamoꝛeĩ⸗ perãt:blaſphemãt: garriũt:ↄtendũt ⁊ vi⸗ tuperãt. ⁊ ſic multis modis incõgruis va⸗ rias voces foꝛmãt. Scp̃o qꝛ coꝛui ſũt do loſi:furtiue:res eaptẽtes ⁊ abſcõdẽtes. Et hoc cõpetit auaris qᷓ dolis ⁊ fraudibꝰ aſie na diripiut. ð lj. Sicnt nonacla acu/ ta feciſti dolũ. Tertio qꝛ coꝛui ſũt immũdi ſcʒ eadaueribꝰ inſidentes:⁊ ex fetidis ci⸗
bũ querẽtef. Et hoc cõpetit lu xurioſis qui h
delectant in carnis opibꝰ fetidis ⁊ iimmũ⸗ dis:Eſa. xxxiij. De xdaueribus eoꝝ aſcẽ
quartus
det fetoꝛ. Item peccatoꝛ qui de petð gun
det cygno ſimilis dici põt.Mã cygnꝰ inſtã te moꝛie pẽna in cerebꝛo infixã canit ⁊ con tra moꝛẽ omniũ animaliũ ꝓ gemitu cãtuʒ reddit:ſiẽ Amb· dicit. Nam tũc pẽna cere⸗ bꝛo infigit᷑ qñ ſuggeſtiõi pꝛaue peccati coꝛ de cõſentit:⁊ tũc aĩa cõpletiꝰ moꝛit cũ iß̃ʒ peccatũ ope ꝑpetrat᷑. Illi ðᷓ ad modũ eye gni quaſi cãtant in moꝛtis caſu:qͥ letãt cñ malcfecerint ⁊ exultãt in rebus peſſimis.
Itẽ pctõꝛes aſſimilant᷑ cynomijs.i.mu⸗ ſcis caninis. de qbus loquitur Pð ciiij.
dicẽs: Dixit ⁊ vẽit cynomia ⁊ cynifes ĩ om
nibus finibꝰ eoꝝ. Nã talis muſca ẽ coꝛpo⸗ re magna:⁊ vẽtre lata:⁊ paruioꝛis volat qᷓ; alia muſca. Itẽ ẽ multũ pũgitiua car⸗ nis ⁊ vlceratiua: necnõ coꝛroſiua: inſupẽ multũ ſãguiſuga.coꝛpoꝛe ergo magni pñt dici ſupbi qͥ in carnalibꝰ volũt magnifica⸗ ri · vñ ſuꝑbi homines giganttbꝰcõparant᷑: Saß· xiiij. Ab initio cũ perirẽt ſuꝑbi gigã tes ⁊c̃. Aẽtre aũt lati ſut guloſi:qͥ vẽtrẽ im plẽtes dilatãt ⁊ extẽdũt. Parui volatꝰſũt pigri ⁊ accidioſi q̃ parua ⁊ rara bona ope/
rant?. Fetidi ſũt luxurioſi: qͥ fetoꝛibꝰ vitio
rũ carnaliũ paſcunt̃ et delectant᷑: multum pungitiui ſũt iracũdi:ſed coꝛroſiui ⁊ vlce ⸗ ratini ſůt detractoꝛes ⁊ inuidi:Iſis. Wu⸗ ſca carnẽ ſanã trãſit: vlceri inſidet: ſic de ⸗
mones ⁊ detractoꝛes. Sanguiſuge ãt ſunt
auari ⁊ vſurarij qui expoliàdo dulcit pau/ peres ſanguinẽ eoꝝ fugũt. Pꝛonuerb. xxx. Sanguiſuge due ſunt filie. dicentes:affer affer. Itẽ pctõ̃ꝛes ſũt ſimiles veſptilioni bus. veſptiliões enĩ ſiẽ dic̃ Sloſa ſuꝑ Eſa. ij ⸗ In die illa pijciet hõ ido. argẽti ſui ⁊ ſi mulacra auri fui:q̃ fece.ſibi vt ado.talas ⁊veſptiliões ⁊c̃.lucẽ fugiũt:ceca ei ſũt. Et qᷓ;tů ad h̊ ſignãt luxurioſos qͥ latibulax te nebꝛoſa q̃runt: Job. xxiiij. Sculꝰ adulte⸗ ri obſeruat caliginẽ. Itẽ pnluerẽ lingũt ⁊q;tũ ad hoc ſignãt auaros qͥ terrena dili gunt. Põ. lTxj. Inimici eiꝰ terrã lingẽt · Dtẽ oleũ de lampadibus ſugunt ⁊ in ð ſi⸗ gnificant inuidos:qͥ oꝛe detrahẽdo bono⸗ rũ gratiã auferre cõtendũt. Per oleñ eniʒ gratia.per lã pades o viri pclari ſignan⸗ tur. Inuidi ergo homines qusſi oleũ de lã padibus ſugũt cñ oꝛe viris p̃claris detra⸗ endo gr̃am auferre cõtẽdũt. vñ inuidus hõ gaudet de malo alteriꝰ:⁊ dolet de bo⸗ no dlieno. Juxta illud lhoꝛatij poete:In⸗
—

4
8 8
—
——
35
.
uoni ſimillima in pẽnis:ſolitudinẽ amãs:
metũ:ſiue per aliquod aduerſũ cognoſcit: debet ex conſideratione offenſe:ex contem
; ex aromaticis lignis ſtruere niduʒ men
tis.⁊ hi reſpectus tam ſicci:id eſt validi de
uentem compunctionem adurens in humi litatis cinerem redigat.ex hac enim humi
plo phenicꝰ. Eſt eĩ phenix auiſ q̃ 5ʒ Phm
gnis aromaticis facit in tĩ ſiceis: vt ven ⸗ to calido accẽdant᷑: quibꝰ quidẽ accenſis ponte nidum ingreditur:⁊ inter ligna ar⸗
um penitens ſpontaneus ac cito introeat:
uus naſcetur vermiculus ꝛid eſt mũdus.⁊
lstim recipiens: in completã tranffoꝛmabi
De natatilibus et volatilibus uiduſ alterius rebus marceſcit opimis.ſic platiuũ habentẽ. ſ. pulchꝛitudinẽ in aſpe⸗ ergo conatur honis viris gratiam eoꝝ oc ctu ſancte cõtemplationis. Itẽ habentez culte detrahẽdo auferre. Itẽ in rimis pa varietatẽ coloꝝ in pennis.i.varietatẽ vir⸗ rietũ ſe de die abſcõdũt.⁊ ideo ſignant ſup tutũ ⁊ gratie multifoꝛmis amantẽ ſolitudi bos ⁊tyrannos qui malignas ⁊occultas nẽ ſancte oꝛationis a querentẽ cibũ mũdũ vias quibus poſſunt alios ledere rimant᷑. ſacre lectiõis vel mũde oꝑationis. Item Itẽ de die quaſi ſicut talpe ceci ſunt ⁊ ſi · penitẽtia liberat ⁊ defendit a tentationibꝰ gnant iracũdos:in quibus rationis ocu/ ſiue deceptionibꝰ demo nũ:quod patet per lus ex nimio furoꝛe cecat. Iter frigidiſi exemplũ ĩ mergulo. Mam quãdo rapaces me nature ſunt. vnde ſanguis veſpertilio⸗
aues mergulos perſequunt᷑: ad aquã con nis linitus ſup palpebꝛas non ſinit creſce? fugientes ſubmerſiõis beneficio liberant᷑. re pilos: vt dicit Cõſtãtinus qð ex frigidi
Ooli 1o ert Tunc rapaces aues mergulũ inuadũt qñ tate poꝛos claudente credit᷑ enẽire.in quo
demones animã hominis tẽtãdo circũue⸗ ſignãt accidioſos qui efficiuntur in ſpũ fri nireſatagũt:ſʒ ſi aĩa confugiat ad aquas gidi:ita vt pili oculoꝝ:id eſt bona deſide/ penitẽtie⁊ ſe in eis humiliãdo ſubmergat: ria mẽtiũ ĩ eis nõ ꝓcedãt. Ca. LKIIII
a demonũ. Mð.lxx⸗ 1 ij. Tu cõtribulaſti capita dꝛaconũ.i.tein EnitEtie f ErO? tationes demonũ:in ſ.penitẽtie. 4 humilitas peccatoꝛẽ moꝛtuum ptẽ penitẽtia facit opa hominis eẽ viua reſuſcitant. quod oſtendit exem⸗ ⁊ineritoꝛia:cuius exẽplũ axparet in varijſ maioꝛibꝰ piſcibꝰ qui dicunt᷑ trocte:qͥ ouaĩ aqua faciũt ⁊ ipſa aque fouẽda cõmittũt. ⁊ aqua tanqᷓ; blãda mater ea ſuſcipiẽs ani mat ⁊ creat ⁊ piſces ex eis foꝛmat. Sũt er⸗ go oꝑa hominũ bõa tanqᷓ; quedã ous tro⸗ ctarũ q̃ tũc in aqua ꝓdeũt quãdo in vera penitẽtia fiũt:atq; ex ipſa in aque.i. pẽitẽ⸗ tie lachꝛymoſe ⁊ cõpũctiue lachꝛymis vi⸗ ua.i.gratuita ⁊ fetoſa.i.meritoꝛia fiunt. Capitulum: LXV
Enitentes qui tepide et ocioſe viuũt:faeiliter ad putredinẽ pctĩ redeũt:cuiꝰ eremplũ awaret in piſcibus. ã cũ aqua vbi ſůt piſces nõ mouetur nec renouat᷑ ci⸗ to in putredinẽ vertit᷑.vñ in ea piſces coꝛ⸗ rumpũt᷑ · Similiter qui ſunt ĩ aqua penitẽ tie li nõ renouant᷑ nec mouẽt ꝑ hbonoꝝ ope rũ ſollicitudine:facile a tentationibus coꝛ rumpunt᷑:⁊ a peccatoꝝ putredine iteꝝ infi ciuntur. Apls ad Ephs.iiij. Renouamini ſpiritu mentis veſtre. Item penitẽtes vir tute penitẽtie mutãt moꝛeg. vnde aſſimilã tur quibuſdam animalibus.de quibꝰ m bꝛoſius dicit ꝙ cõtrariã naturã habent in terra ⁊ in aqua.ſicut patet de leone. Matm leo ſicut ipſe Zmbꝛoſius dicit cum ſit terri bilis in terxis: in mart tamẽeſt dulcis: ſcʒ pilcis leo. In quo ſignatur ꝙ aqua marꝭ? idẽ ꝑẽitẽtia amara hominẽ ĩminẽtẽ ⁊fero Itez ra⸗ t 4
poſtqᷓ; trecentis vel quingentis annis vi ⸗ xit:cum ſuum defectum ſentit:nidum exli
entia incineratur.Ex hoc cinere infra tri
paulatim plumas recipiẽs in volucrẽ trãf foꝛmatur.Eſt autem ahis pulcherrima pa
⁊ ex mundis fructibꝰcibũ querẽs. Sic pec catoꝛ poſtqᷓ; diutius vixit in ſuis peccatis. et ſue vite vel ſtatus defectũ ſiue per moꝛt?
platione dinine iuſticie:⁊ inſuper ex timo⸗ re gehenne atq; moꝛtis incertitudine tan ⸗
bent eſſe yt ſpirituſſancti flatꝰ faciliter poſ ſit accendere niduʒ mentis:tunc ad co? ſu
⁊ in pꝛędictis timoꝛibus poſitus ſe per fer
litate infra triduum penitentie:ſcilicet con tritionis:confeſſionis:ſatiffactionis: no⸗
5
animns h qui plumas virtutũ pau
tur volucrẽ.i inyirũ perfectũ atq; contem cẽtrãſmutat ⁊ cõuertit in dulcẽ.

na que eſt hoꝛrenda in paludibꝰ:in aquis tamen eſt vecoꝛa ⁊ omnibus fere pᷣſtat ali. mẽtis. In quo ſignat ꝙ aqua pẽitẽtie ho⸗ mines hoꝛrẽdos ⁊ ĩpios facit gratiſſimos ß alijs acceptos. Itẽ muſtele odoꝛ gra nis in terris: ſuauiſ in aquis eſt:in quo ac cipiẽ ꝙ fetẽtes ꝑ malã famã in aquis peni tentie efficiunt᷑ redolẽtes ꝑ gr̃am. Item lepꝰ eſt animal timidũ in terris.in mari ve ro foꝛmidabile.ſ.quia lauacꝝ penitẽtie ho mines puſillanimes ⁊ pauidos magnani⸗ mes facit ⁊ foꝛtiſſimos. Item lupꝰ eſt in terris animal rapiens:in aquis autẽ ani⸗ mal impotẽs. Añ hos neſcit lupos agnꝰ ti mere. Sic ꝑ penitẽtiã hoĩes terribileſ a ra paces efficiuntur benigni ⁊ miſericoꝛdes. FItẽ poꝛcus in terra animal eſt imundũ: in mari vo eſt aĩal mũdũ. Añ poꝛci mari⸗ ni vt dicit Tmbꝛo.etiã iudeis ſũt grati: qͥ; tamẽ terreſtres nõ comedũt. In quo ſigna tur ꝙ aqua penitẽtie purgat᷑ omnis immũ dicia cuipe:⁊ ideo etiã immũdi ꝑ petin lu⸗ xurie in aquis penitẽtie efficiunt mundi ꝑ „tinẽtiã. Dtẽ terreſtris ſcoꝛpio percutit⁊ xenenũ immittit:ſcoꝛpio vero marinꝰ non pcutit ſed reficit. In quo ſignificat᷑ ꝙ de ⸗ tractoꝛes ⁊ innidi alios retro ꝑcutiẽtes im mutant᷑ in aqua penitẽtie ⁊ efficiunt᷑ bene factoꝛes. Itẽ coꝛuus terreſtris habet car nis duriciẽ.marinꝰ vo coꝛuns habet carſ nis teneritudinẽ. In quo ſignificat᷑ ꝙ pẽt tentie mare coꝛ gridũ ⁊ durũ facit:molle ⁊ deuotũ et piũ. Añ penitẽtia facit de coꝛde lapideo ⁊ rigido c oꝛ carn eñũ ⁊ fexibile.fac̃ enĩ de homie ſupꝑho humilẽ. de homie cru⸗ deli ⁊ truculẽto mitẽ ⁊̃. Itẽ penitẽtes qᷓj les debẽt eſſe exẽpla coturnicũ demõſtrãt · Coturnix ei mare trãſiẽs cũ laſſat ĩ aquã deſcẽdit ⁊ vnã alã erigẽs velũ facit. Cotur nices ⁊ciã accipitrẽ timẽt nec de terra ſur⸗ gůt q̃ʒdiu e vidẽt. Sic q;ʒ pctõꝛ trãſiẽs ꝑ mare huiꝰ ſcli cũ ſe laſſũ ſentit ex grauedi⸗ ne pcti:debet ſi vult euadere:ſe humilian ⸗ do deſcẽdere in aquã penitentie: ⁊ cũ vna ala.ſ.timoꝛis in iſta aqua.i.penitẽtia ſe te ⸗ nereꝛaliã vo·ſ.ſpẽ ſurſũ ad deñ erigere:qꝛ ſiẽ dz timere de iuſticia: ita debet ſperare ð miſericoꝛdia.⁊ hec ala ſpei eritvelũ ducẽs eũ ad pia oꝑa. Debet aũt pctõꝛ penitẽs pᷓ⸗ cipue ⁊ timẽdo can ere accipitrẽ.i.diaboli ſeueritatẽ:qꝛ tũc maxie cõtra hominẽ ſenit cũ ſibi rebellaſſe cognoſcit.Et ideo cũ eiuj
BPber quartus
pᷣſentiã penitẽs tẽtatꝰ aduertit:dʒ in terrs manere. i.hũilitate ſe tenere. Sola eni hůi⸗ litas vt dicit beatꝰ Antoniꝰ ẽ q̃ euadit dis boli laqueos. Vel nõ debet de terra ſurge ⸗ re.i.ab humili oꝛatiõe. Itẽcoturnices ꝑ t errã citiſſime currũt:ſpeciẽ ſuã diligũt:et vociferãdo ſe mutuo req̃rũt:vt dic̃ Amb. illi ergo ꝑ terrã citiſſime curft:qͥ licet ĩ ter⸗ ra poſiti vehement᷑ tamẽ celeſtis diligũt. Mã qui amat vehemẽtiꝰ currit velociꝰaꝑ uenit citiꝰ:ꝛſiẽ dicit Bernardus.Illeo di
ligit ſuã ſpẽm qͥ diligit quẽlibet hominem.
Nã participatiõe ſpeciei płles homiĩes ſunt vnuſhomo.ſiẽ Poꝛphyriꝰdicit: Abi ergo eſt nature vnitas debet etiã ſimul eſſe vni⸗ tas charitatis ⁊ cõcoꝛdie. Debet eti dili ⸗
enter hõ ſuũ qͥlibet requirere ꝓximũ quẽ entit errando perijſſe:ſine vociferãdo ad ipᷣm ꝑ pᷣdicatiõis vłexhoꝛtatiõis clamoꝛẽ: ſiue ꝓ ipᷣo voc iferãdo ad deñ ꝑfecte oꝛõis feruoꝛẽ. Itẽ coturnices ꝓ gratiſſimo ci⸗ bo habent ſemina venenoſa.comedũt eni elleboꝝ qð alijs eſt pnicioſũ:et patiũt᷑ eti⸗
am coturniceſmoꝛbũ caducũ ſiẽ hõ. Qua
ſi autẽ venenoſa ſemina elleboꝛi ſũt opoꝛtu nitates ⁊ occaſiões peccãdi:qͥbus ſi peni⸗ tens paſcit᷑.ſ.vt in ꝛis delectet᷑ moꝛbů ca⸗ ducũ patiet᷑.i.recidinũ peccati. Itẽ pent tẽtes debẽt eſſe ſimileſ ciconijs pꝛimo qui dẽ qꝛ ciconia eſt ad ſe purgandũ ingenio⸗ ſa. Nã qñ cibo grauari ſe ſentit:gquã ma⸗ rinã in roſtrũ recolligit:quaʒ ad interio?:a trãſmittit ⁊ ſie cibũ ĩduratũ remollit:⁊ in⸗ teſtina můũdãdo ſupflua eijcit. Sicut autẽ cibus ſugfluꝰ vel malꝰ grauat ſtomachũ: ita ⁊ pctiñ grauat vłanguſtiat aĩaʒ · Qui ergo le purgare ðᷣſiderat aquã marinã ha⸗
beat.i.ita purget᷑ interiꝰvt amaras lãchti
mas effũdat quã neceſſe eſtvt etiã roſtro re colligat:ſic vt ad ventrẽ purgandũ eaʒ ad inteſtina trãſmittat.i.in oꝛe ſuo pctã ſic cõ punctꝰ ↄfiteat᷑ ⁊ dicat vt cõfeſſio ſua humi lis ad purgandas pcti feces cõpũctionis aquã.i.lachꝛymaꝝ virtutes ad ĩterioꝛa mẽ tis trãſmittat. Secundo:quia ciconia eſt ad ſe nutrtendũ virtuoſa Mam ferpentij
veſcitur onis:⁊ eꝝ eis eſcaʒ dat gratiſimã
pullis ſuis:qᷓ;uis aũt venenoſa comedat: ven enũ tamẽ eoꝝ ipſius naturã non ſupe⸗ rat nec ĩmittat:ſed eſt ei nutrimentũ quqd tamen multis animalibus eſt venenñ · Nã vi caloꝛis qui in ea dominatur virtus ve⸗

3
3 £
— .
1
li
£
12 ½
S—RS33S Sz 2—
S 5½
3
ki
11
„
—— 8 —
i
5
84
1
—
ſ U
—½ n 1 * .
neni extinguitur. Quaſi autem oua ſerpẽ⸗ tium tentãtiones ſũt malignoꝛũ ſpirituũ: que licet animalibus.i.hominibus carna
liter viuentibus ſunt venenũ:ſpiritualib? tamen pꝛebent pꝛoficuũ nutrimentũ. Maʒ
vi amoꝛis qui in eis accendit᷑ tentantꝰ ne ⸗ quitia penit? ſuperat᷑. Tertio qꝛ ciconia eſt contra ſerpẽtes vigoꝛoſa. Mam eos ro⸗ ſtro ꝑcutit occidit ⁊ comedit. Serpẽtes qͥʒ roſtro cicõia ꝑcutit:qꝛ frequẽter oꝛãdoꝛcõ
kfitẽdo hũiliter malignos ſpũs penitẽs cõ ·
fũdit. Tunc Vo illos occidit cũ feruoꝛepe nitẽtie lachꝛymaruz inundatiõe tẽtatiões penitus eoꝝ extinguit.vñ Mð lyxiij. Tu
ↄtribulaſti capita dꝛaconis in aquiſ:quia
videlicʒ in aquis lachꝛymaꝝ extinguũtur tentationeſ demonũ. Sed adhut ſerpẽtes ciconie comedũt:qꝛ videlicet ex tentatiõi⸗ bus demonũ nutrit᷑ ⁊ ↄualeſcit humilitas
penitentiũ. narto quia ciconia eſt hu mane ſocietatis amatiua.Et ideo in domi bus hominñ nidũ põit Sic etiaʒ quilibet
penitens amare debet ſocietates hominuʒ
1rationabiliter et manſuete viuentiũ. Eſt eiĩ homo aial rationale⁊ mãſuetũ natura.
nil ergo beſtialiꝰ homine rationẽ habẽte ⁊
rratione nõ vtẽte. Similiter qͥ crudeliter vi uit nõ hõ dici debet:ſed feris⁊ beluis ſimi
lis exiſtit.Et ideo quicũq; ců talibꝰ habi⸗
tando vł cõuerſando ↄuiuit:nõ nidũ ĩ do mibus hominũ:ſed inter beſtias ponit:ᷣʒ
ülud Joh. xxx. Frater fui dꝛaconũ ⁊ ſociꝰ ſeruthionum.⁊ Egech.ij. dictum eſt: Cum
ſcoꝛpionibus habitas. Q uinto qꝛ cico ⸗
nia nidi ſui veł loci eſt diligenter cõſerua ⸗ tiua. M ã̃ nidũ vel locũ quẽ pꝛiꝰ accipit de facili nõ dimittit:ſed quando circa hyemẽ
recedit: nidũ terra operit ⁊ virgulas ⁊ ſpi ⸗
nas cũ luto coniungit ne a vento diſſipari
poſſit. In reditu autẽ ſuo eũdẽ locũ occu⸗ pat.⁊ cõtra occupare volẽtes pugnando eñ defenſat. Similiter penitẽs nidũ men ⸗
tis diligenter cuſtodit. NMã in eodẽ loco.i. eodem humikitatis deſpectu quẽ pꝛius ac⸗ cepit ꝑſiſtit:vłquia pꝛius acceptam grati⸗ am nunqᷓ; deſerendo amittit. Sed ſi hyẽs aduerſitatis immineat ita vt eires exterio
ra ↄtẽdẽs ad tpᷣs exire eum opꝛteat: terra
humilitatiſ coopit nidũ mẽtis: virgulas⁊ ſpinas· i·abſttnẽtias aſperas cuʒ luto coꝛ⸗ poꝛis iungit: vel qꝛ iungit aſperitates car⸗
nis cũ luto humilitatis:ne.ſ.a vẽto ſuꝑbie
5
De natatilibus ⁊ volatilibus
vel a tẽtatione cõcupiſcentie diſſipari poſ⸗ ſit. Cum vero ab exterioꝛibus curis reuer⸗ titur ꝛad ſecreta coꝛdiſeũdẽ locũ occupat. i.nidũ humilitatis:quẽ etiã circa ſupbos demones ip̃m nitentes diripere virilit᷑ de· fendit. Item penitentes ſemper debẽt re ſpicere ad melioꝛum exemplũ:⁊ in humili⸗ tate penitentie ſemp abſcõdere ſua opera: ⁊exemplũ iſtius doctrine apparet in ſtru⸗ thione. Mam ſtruthio quando venit tem ⸗ pusvt oua ponat ad pliades ocłos leuat: non enĩ oua ponit niſi quando illa aſcen⸗ dit conſtellatio. Cũ autẽ hanc ſtellaʒ oꝛiri viderit:arenã maris fodit:oua ibi ponit⁊ ſabulo operit:⁊ ſtatim obliuiſcitur vbi ea poſuit ⁊ nunqᷓ; ea vlterius querit:ſed cale facta arena feruoꝛ ſolis oua excoquit ⁊ in ipſis pullos ꝓducit:qͥ cũ fracta teſta edu ⸗ cti fuerint:tunc mater eos recolligit⁊ tan⸗ qᷓ; filios recognoſcit. Item ſtruthio na ⸗ turaliter odit equũ ita vt equus eñ ſine ter roꝛe videre nõ poſſit:ſed ſi equus ei oecur/ rit tanqᷓ; contra hoſtẽ alas erigit:⁊ alarũ ſtrepitu fugere ip̃m cogit. Sicut ergo ous ponẽs ſtruthio aſpicit ad pliades aſcendẽ tes:ita penitens operando aſpicere debet ad maioꝛes.i.magis pꝛoficientes: ᷣm illð Apoſtoli.]. Coꝝ.xij.Emulami chariſma ⸗ ta inelioꝛa.Et cũ viderit hoꝝ exempłla mo re pliadũ ſtellaꝝ fulgẽtia:tunc debet ĩ are · na maris ponere oua ſua.i.in pẽitẽtia gra ui ⁊ amara perficere opera:⁊ debet illa ſa⸗ bulo oꝑire.i.in humilitate cuſtodire ⁊ nõ vlteriꝰ illa videre.i.ad ſuꝑbiendũ vel oſtẽ dendũ aſpicere:⁊ tũt calefacta arena.i.fer ueſcente penitẽtia feruoꝛ ſolis.i.amoꝛ dei illã incendit ⁊ fetus inde multoꝛum bono rum operũ ꝓducit:quos cũ teſta fracta.i. carne moꝛtua ante conſpectũ deſtricti exa⸗ minis fuerint pꝛoducti:tunc eoꝛum mater i.anima penitentis clarius recognoſcit: ⁊ tanqᷓ; ſuos fructꝰ recolligit gloꝛioſos: de⸗ bet tamen hie ſtruthio.i.penitens equum. i.peccatum quo anima poꝛtatur ad moꝛtẽ velut ſuũ hoſtem peſtiferum fugere:virtu⸗ tum alas contra ipſum erigere:atq; earuʒ ſtrepitu · iconatu et actu ipſum in fugam vertere:id eſt a ſe repellere. Item penitẽ tibus reuertentibus ad deum maxime de· mones tendũt laqueos tentationũ: quod patet per exemplum in turdis. Mam tur⸗ di ſicut dicit Vmbꝛoſius in fine autumni t 5

— 5
a hyemis cõfinio quaſi exacta eſtate ſe re⸗ ferunt.i.ad nos redeũt.qͥbꝰ nos molimur iuſidias ⁊ diuerſo genere nũc ifida ſede de cipere:nũc fiſco fallere:nũc laqueis eos ca ptare cõtẽdimus. Similiter peitentibꝰ ad deñ ⁊ ad iuſticiã redeũtibꝰ: demões velut homines turdis diuerſi generis molliunt᷑ inſidias:⁊ nũc eos infida ſede.i.tẽtatione dignitatis ⁊ ſuꝑbie decipere:nũc viſco lu⸗ xurie fallere:nũc laqueis auaricie eos cõ ⸗ tendunt capere.ʒpxter quod qui ad deñ ac cedit mouetur: Ecci.ij. Fili accedẽſad ſer uituteʒ dei ꝛſta in iuſticia⁊ timoꝛe ⁊ pᷣpara animã tuã ad tentationẽ. Wiliti enĩ ẽ vi⸗ tů noſtra ſuper terrã.habemꝰ enĩ tres ho ſtes.carnem:mundũ ⁊ demonem. Capitulum: LXVI
regrinos? vi
S atoꝛes eſſe in ſuo itinere pia cha⸗ ritate iuuãdos milui oſtendũt. Mã miluꝰ vt dicit vſið.cuculos in ſpatulis ſuſcipit: ⁊ne deficiãt ꝓpter lõga ſpacia itinerꝭa par tibuſ hiſpanie ſecũ ducit. Si ergo milui auibus illis faciunt que ſecũ eiuſdẽ ſpeciei non ſunt:quãto magis ergo debet hoc ho mio facere homini:⁊ chꝛiſtianuſ chꝛiſtiano non ſolũ eiuſdem nature ſedet fidei einſdẽ cõſoꝛti.Ecce irrationales volucres tam ra tionis qᷓ; virtutis iura neſciẽtes:legem tñ charitat? adimplẽt.de qua Apłs ad Sal. vj. Zlter alteriꝰ onera poꝛtate:⁊ ſic adim ⸗ plebitis legẽ xp̃i.Mõ igit᷑ cõuiatoꝛẽ tuum etiã minoꝛẽ vel debilioꝛẽ cõtẽnas aut dere linquas:ſed magis eiꝰ debilitati cõpatiẽs curã habeas: vt ſis ſaltẽ ſimilis illi ſamari tano quẽ etiam euãgelica narratio cõmen dat.qui inuentũ in via vulneratũ iumẽto ſuo impoſuit:in ſtabulũ duxit: vulnera cu
rare ſtuduit:⁊ tandẽ ſtabulario cũ pᷣcio cõ
mẽdauit. Ecce enĩ qᷓ; multa habes charita tis obſequia:pietatis officia: et ſupꝑne cõ/ paſſionis exẽpla: vt tu qͥ;ʒ ſimilii facere ſat agas. Ca. LXVII
Erfecti viri aſſi
milantur optimis piſcibꝰ. Mam Fᷣm Auicennã illi ſunt optimi piſces ͥ mo rant᷑ in aquiſ altis. Mꝛopt̃ qð de marinis illi fũt laudabilioꝛes qͥ nõ alihi qᷓ; in altiſ⸗ ſiio pelago cõuerſant. Itezʒ qui in aqs diſcooptis vbi ꝑnlant libere venti melio
Liber
quartus
res ſunt alijs qui cõtrario modo ſe habet.
⁊ melioꝛes ſunt illi qui ſunt in aquis foꝛtiſ ſime agitatꝭ qᷓ; in aquis nõ motis. Ex qui⸗ bus collige ꝙ illi piſces ſunt optimi qͥ mo ⸗ rant᷑ in aquis altis diſcooptis ⁊ foꝛtiſſi/ me motis. Similit᷑ illi viri ſũt ꝑfecti ⁊ opti mi qui ſũt alti ꝑ cõtẽplatiõis ſublimitatẽ: Eſa.lij. Ecce intelliget ſeruꝰ meꝰꝛexaltabi⸗ tur ⁊eleuabit᷑ ⁊ ſublimis erit valde. Itẽ qui ſũt diſcooperti per cõuerſatiõis ſimpli citatẽ:quia in hominibus fictis et cooper tis per hypocriſim nõ ꝑflat ventꝰſpũſſeti. Saß.j· Spñũs.ſ.diſcipline effugiet fictũ. Itẽ qui ſũt agitati ꝑ operatiõiſ mobilitatẽ
. qui nõ ocio vacãtꝛſed in bonis opibꝰ aſ⸗.
ſidue laboꝛant:Ecẽ̃s.ix. Quodcunq; põt
facere manꝰtus inſtanter operare ac̃. Itẽ
pfecti et viri ſpũales ſimiles ſunt auibꝰpᷣ⸗ de:que ſicut Mhs dicit in.ij. libꝛo de ani⸗ malibus: ſunt volatus altiſſimi ⁊ velociſ⸗ ſimi:⁊ viſus acutiſſimi ⁊ animoſitat? ꝑma⸗ rime.ſicut patet in aquila:falconea hmõi. Similiter etiã viri ꝑfecti ſunt altiſſimi per conuerſationẽ: płs Philip.iij. R̃a cõ⸗ uerſatio in celis eſt. Itẽ velociſſimi ꝑ di⸗ lectionẽ:qꝛ qui amat oꝑat᷑ velociꝰ:⁊ ꝑuẽit citiꝰꝛ vt dicit beatꝰ Berñ. Itẽ ſũt acutiſi mi ꝑ cõtẽplationem: ob.xlj. Omne ſubli me videt. Itẽ ſunt animoſiſſimi ꝑ ſpũs vi goꝛẽ. Nã iuſtus quaſi leo confidens abſq terroꝛe erit:vt dicit᷑ Pꝛoů.xxvij. Item pfectus hõ aſſimilat᷑ ardee. Pꝛimo ꝓꝙxł̃
volatũ. Mã ardea vocat᷑ quaſi ardua ꝓp̃
altos volatꝰ. Foꝛmidat eni imbꝛeſ⁊ volat ſupꝑ nubes: vt ſcʒ ꝓcellas imbꝛiũ ſẽtire nõ
poſſit. Tũ aũt volau erit ſignificat tẽꝑeſta
tẽ.⁊ hanc auẽ quidã tantulũ vocãt. Simi/ liter ꝑfecti viri timẽtes ne inſtigãte diabo lo ꝓcellis pfecutionũ ĩuoluant᷑: intẽtionẽ ſuã ſupꝛa oĩa tẽpoꝛalia collocãt: ⁊ in ſere ⸗
nitatẽ celeſtis patrie vbi facies dei cõſpici
tur mẽtes leuãt. De talibꝰ viris fuit Bꝛe ⸗
go.qui de ſeipſo refert in dialogo: ꝙ talis
erat eius animus dũ in monaſterio fuerat ꝙ illi labẽtia cũcta ſuberãt:⁊ rebus omni⸗
leſtia cogitare cõſuenerat: Apls Col. ij·
Que ſurſũ ſunt ſapite:nõ que ſuꝑ terram ter nidũ:quia licet auis ar⸗ dea in aquis cibũ Jueratttamit ſiluis et sart ũ locatuia pfectuſ quiſq; licet ᷣm coꝛpus paſcat᷑ rebus lavẽ ⸗
Secũdo
altis arboꝛihus ni
us que voluunt᷑ eminebat:⁊ nũqᷓ; niſice
—.——
————
—„—

De natatilibus et volatilibus
tus atrãſitorijs.t ſpem ſuã pontt in ſu⸗ Bnis ⁊ piritualibusvnde Pẽõ · dicebat: lxxij. Mihi ãt adherere deo bonũ ẽꝛpõere in deo ſpem meã Tertio ꝓpter gelũ. Naz ardea ꝓ pullis gelat:⁊ ne ab alijs auibus de nido rapiantur defẽdẽdo laboꝛat. Sic viri pfecti pꝛo ſubditis laboꝛãt ne a pꝛauiſ peruertantur:⁊ de nido fidei catholice ſen g rectitudine iuſticie ſubtrahant᷑: Joh. x. Bonus paſtoꝛ animam ſuã dat ꝓ ouibus ſuis. Quilibet etiã vir ꝑfectus toto poſſe pugnare debet ne cõceptus vel affectꝰ vir ⸗ tutũ quos habet ĩ nido anime a demõe vr ab alio rapiãt᷑:Ecci.itij. Mꝛo iuſticia ago⸗ nigare pꝛo anima tua ⁊. Quarto pꝛopt᷑ coloꝛem:quia quedam ardee habent colo rem album:quedam cinericeum. In quoꝝ pꝛimis mundicta:in ſecundis verd penitẽ⸗ tia deſignatur. Mam ſpirituales viri ⁊ in ⸗ tus in mente muudicia:⁊ extra in carne pe nitentia decoꝛantur. Sic Job qui de puri⸗ tate iam dixerat: Donec deficiaʒ: non rece dam ab ĩnocẽtia mea: Job xx vij. vltro de penitentia addidit: Ago penitentiaʒ in fa uilla et cin ere: Job.xlij. Ca. LXKVIII
„ Erſeuerantiai bono ope ẽ habẽda:⁊ mltiplici⸗ ttas ſiue varietas opis ẽ plerũq;
vitãda: ⁊ hoc exẽplo apis. Nuia ſcʒ apes
vt Ariſtoteles dicit in libꝛo de animalibꝰ: quando extra exit ſiue volat ad diuerſos toꝛes non intendit:nec vnũ foꝛem dimit ⸗ tit ⁊ ad aliũ vadit donec ia illo floꝛe ĩuenit quod querit.Et ſic etiã ſimili modo in va⸗ rijs actibus homo ſe occupare nõ debet: iuxta illð Scci.xj. Fili ne in multꝭ ſint aetꝰ tui. am animus quid am hominis: vt di cit Sꝛegoꝛius dum confuſa mente dinidit᷑ ad multa ⁊ varia:fit minoꝛ ad ſingula. Et ergo in illo opere videlicet bono:quod in cepit tàmdin homo debet perſiſtere qᷓ;diu itiud inuenit pꝛoficuum ⁊ ſalubꝛe. Sene⸗ ca. Faſtidientis ſtomacht eſt multa degu⸗ ſtare: ⁊ ſic eſt faſtidientis animi multa ope ra inchoare: Aplłs ad Philip.j. Quice⸗ ꝑit in vobiſ opus bonum:ipfe perficiet. Et Watth.x. E ui perſeuerauerit vf q; in fi⸗ nem hic ſaluus erit. Ca. LXIX
„ Inguedo ani
me interioꝛ per ipſã penurie aſpe
ritatem augetur:⁊ per abundantie vberta tem minuitur.cuius rei quidem exempluʒ in mergulo monſtratur:qui in hyeme quã do eſt tempus penurioſum ⁊ aſperũ pluri⸗ mum impinguatur ꝛquod accidit pꝛopter motus paucitatem:ſed in eſtate quando ẽ tempus fructuum vbertate refertuʒ:carni bus ⁊ pinguedine ſpoliatur:quod accidit pꝛopter volatus frequentiam. Mens eniʒ deo dedita dum ex exterioꝛibus rebus per paupertatem eximitur:ab internis ſollici⸗ tudinum quietatur motibus:quãtoq; ma gis ſibi quicſcens intẽdit:tanto diuĩa gra tia vberius pingueſcit. Cuʒ vo volnbiiis mens rebus exterioꝛibus affluit:hãc ipſa cura rerũ ⁊ interna ſepe ſollicitudine ⁊ ex⸗ trinſeca occupatiõe cõuoluit:atq; ita pau⸗ latim fit ꝙ ex ipſa inquietudine mentis di mnuta deuotionis pinguedie anima mar ceſcit. vnde Señ.xlj. Poſt annos fertilita tis ſecuti ſunt immediate anni ſterilitatis? quia nimirum poſt abundantiam coꝛporꝭ ſequitur attenuatio mẽtis: Job.xviij. At⸗ tenuetur fame robur eius:⁊ inedia inna⸗ dat coſtas illius. Capitulum: LXX
Redicatoꝛes
pP auales eſſe debeant in vitaæ doctrina et pꝛudentia: oſtẽdi tur in auibus pꝛede:quibus vt Triſtoteles dicit natura roſtruʒ curuũ ⁊ acutũ dedit vt pꝛedam foꝛtius retinerẽt? ⁊ carnes facilius lacerarent. Tales etiant ſunt pauce carnis ⁊ pennoſitat?: vt ſint vo latus velocioꝛis. Caudã habẽt ſi ubtilez et longam ⁊ tẽuem:qua ſe in volãdos regũt:
ſicut gubernaculum regit nauem.Pꝛedi⸗
catoꝛes itaq; tunc habent roſtrũ:id eſt os curuum quãdo ad ſeipſos reflectũt quod alijs dicunt:ſcilicet vt ipſi impleant opere quod alijs ſuadent ſermõe. Mam id quod curuatur verſus ſeipſum reducitur. ⁊ hoc neceſſarium eſt ad pꝛedã quam ceperunt?
id eſt ad gratiam vel mercedem quam pꝛe⸗
dicando acquiſterunt non perdendam ſʒ conferuandam. Item debent habere ro⸗ ſtrum:id eſt os acitum:id eſt penetratiuũ et incifiuũ ad percutiendum coꝛda carnali um:et ad lacerandum ſtue amputandum vitia eoꝛum: Eſa xlix. Poſuit os men 5r dominus vt gladium acutũ:in vmbꝛa mg nus ſue ꝓtexit me cc̃. Item debent eſſẽ
————

pauce carnis.i. varũ de carne curare. ⁊ mł᷑ tẽ pẽnoſitat i.in pẽnis virtutũ abũdare- Itẽ debẽt eẽ velocis volar⸗ i.obedientie Impte. Ael ille velociꝰ volat qͥ feruẽtius zmat. Itẽ debẽt hie caudã.i.diſcretiõis pꝛudẽtiã qͥ caude aſſi imilat:qꝛ pꝛudẽtia e itũ rei ꝓſpiẽ qͥ caude aſſimilat vñ Bo etiꝰ: Reꝝ exitpꝛudẽtia metit · Hac ãt cauda to ta vita gubernat ⁊ regit᷑: ðᷣ dʒ E cauda:id eſt homis pꝛudẽtia eſſe lõga:qͥ ad p̃terito⸗ rũ memoꝛiã:ſubtilis quo ad pſentiũ intel/ ligentiã:ſed nõ niſi tenuis eſſe põt qͥ ad fu⸗
turoꝝ ꝓuidentiã: qꝛ cogitatiões moꝛtaliũ timide ⁊ incerte ꝓuidẽtie neꝛdicit Saßp ir. Itẽ nota ꝙ hdicatoꝛ qᷓ eſt mundus in
ope ã poꝛtat xpᷣm in coꝛde timet᷑ etiã a de⸗
mone. Mã gallus pᷣcioſũ lapidẽ quẽdã no mine allectoꝛiũ in vẽtriculo ſecũ poꝛtat: ꝓ pter quẽ eũ lco foꝛmidat: ⁊ maxie ſi pẽnis albis ipſe ſit vt di Mliniꝰ. Sallus ergo q lapidẽ poꝛtat in vẽtre eſt pᷣdicatoꝛ ſctãs qͥ rpᷣm poꝛtat in coꝛde:qͥ ſi in pẽnis fuerit al⸗ bus.i.in opibꝰ mũdus etiã leo timet ipſũ i.malignꝰ ſpũs · de quo dicit᷑.j. Metri.v. Adu erſariꝰ veſter diabolꝰ tanq; leo rugi⸗ ens circũit ⁊c̃. Itẽ pᷣdicatoꝛes debẽt eſſe ſimiles aquatic auibus q̃ habẽt roſtra la⸗ ta vt gramia ⁊ radices aptiꝰcarpãt. Nua ſi eĩ lãtirudo roſtri eſt dilatatio verbi. Ad hoc enĩ pᷣdicatoꝛes auditoꝛihꝰ vba decla ⸗
rãdo ⁊ inculcãdo dilatãt vt vitioꝝ grami
na ⁊ radices peccatoꝝ de coꝛdibꝰ eoꝝ euel lãt. Item habẽt colla lõga vt de ꝓfůdo aque victũ faciliꝰ trahãt:ex lõgo qͥppe col lo vocalis ſpũs nõ ſtatĩ emittit:qꝛ ꝑ arte ⸗
rie lõgitudinẽ trãſiẽs aliquantulũ immo ⸗
ratur. vnde quaſi vocis ſonus ex collo lõ⸗ go egreditur cum pꝛedicantis verbũ cũ ſo lerti meditatione pꝛofertur. vnde Mð. di ⸗ clt. xxrvj. Os inſti meditabitur ſapienti⸗
am:ʒ lingua eius loquetur indiciuʒ. Mer ipſam longitudinẽ autẽ colli de aque pꝛo ⸗
funditate victus faciliter trahitur:qꝛ ꝑ co gitationẽ inoꝛoſam quaſi de pꝛofũdo aque .intimo ſenſu ſcripture illa qua mẽs fide lium paſcitur doctrina pꝛedicantis educi⸗
tur. Item pꝛedicatoꝛ dehet eſſe ſimilis pi ſci ſtauro. de quo dicit Ambꝛo.ꝙ ſolus in ter piſces ruminat. Qnuod pꝛopꝛie conue ⸗
nit pᷣdicatoꝛi.ſ·ſacre ſcripture verba ꝑme⸗ ditationem continuam rumiare. vñ Pð.
j· In lege eius meditabitur die ac nocte.
Piber qua
rtus
os efficiuntur ipſi frequẽter pꝛe ⸗
aa alioꝝ.vñ füt ñimiles piſclbꝰ Raʒ icut
Ambꝛo.dicit quidã piſces ſe mutuo deuo
rãt:et fit ſepe eſca minoꝛ maioꝛis. Rurſuʒ
dů ille maioꝛ deuoꝛat alium:ipſe poſtea ab
alio deuoꝛat᷑.vñ Ariſto.in i de ani ces ma gnos ⁊ comedit. Sed pultipes vincit ca rabonẽ ⁊ ipſum comedit. vnde Eſa. xxxiij. Ae qui pꝛedaris nonne et ipſe pꝛedaber᷑?
malibus dicit:ꝙ carabo vincit pi
Capitulum. LXXII.
„ Relatuſ debet
de ſubditis velut de ſpũalibꝰ fili
is diligẽtiſſimã habere ac gerere curã. ⁊ h exempio videlicet ceti ſiue balene piſcis à ſcʒ ſuos catulos mira cura ꝑhibetur foue
re. Mam miro amoꝛe eos diligit et in pela⸗ go ſecum longo tpꝑe circũducit:⁊ ſi eos ab arenarũ cumulis impediri cõtigerit:aque
multitudinem in oꝛe colligit et ſuꝑ eos ef ⸗
fundit:et ſic eos a periculo liberans ad pe lagus reducit cõtra omnia pericula ſe pꝛo eis expõit:et ſemper eos inter ſe ⁊ mare in
loco tutioꝛi ponit:⁊ quando tempeſtas in
ualeſcit:filios adhuc tenellos in ventrem ſumit: quos ſerenitate facta ſine aliqua le ſione emittit:ſicut dicit Zoꝛach. Similiter
etiam dehet pꝛelatus ſubditos velut filiol magno amoꝛe diligere:⁊ eos per huius v
te pelaguſ pꝛocelloſũ ſollicita dilectiõe de ducere.eos ſi arenarũ cumulis.i.diuitiaꝝ vel rerũ tempoꝛalium curis videat inpedi
ri:oꝛis ſui aqua.i.exhoꝛtationis vel coꝛre⸗ ctionis doctrina ſtudioſius adiunare· dẽ⸗
bet etlam pꝛo eoꝝ ſalute ſe pericuł quibu q; exponere:quia bonus paſtoꝛ ponit àni⸗ mã ſuã ꝓ ouibꝰ ſuis ⁊c̃. Debet etiã eos de dubijs in tutioꝛi ꝑte põere ⁊ locare.⁊ ſi ex? urgat perſecutionis tempeſtal illos quos magis tenellos.i.magis debiles viderit⸗ debet in ventrẽ.i.mẽtis affectũ vel intime ſollicitudinis curaʒ colligerea tenere:eoð ſuis monitis ⁊ au xilijs roboꝛando ⁊ ſecu rando quouſq; trãqͥliitas redeat. Sic eti am Paulꝰ faciebat qͥ dicebat ad Sal·iij
Filioli mei quos iteꝝ parturio donec foꝛ⸗ met᷑ xs in voß⁊ ad Iphilip·j· Eoꝙ hã⸗
beam vos in coꝛde meo ⁊ in vineulis ꝛ.
Capitulum: LXXI
Redantes ali⸗

2
——
—
— .
—
ER—nRRSSRRRE=
unt. Qui niſi pᷣſũptuoſi qͥdã nimios laboꝛes aſſumẽ
Capitulum: LXXKIII
„ Reſiptuoſiet
ſupbi ſꝑ altioꝛa ſequũt᷑:pꝛudẽ⸗ tes hüiles ad cõgrua ſibi tẽ⸗ dũt. Tniꝰ rei exẽplũ apparet in falcõibꝰ et muſcardis ſiue alietis. Naz falco eſt auis multũ animoſa. nuadit enĩ ip̃a aues lon
ge ſe maioꝛes ꝛpeetoꝛe ⁊ pede eas ꝑeutiẽs:
cul ſimilis eſt hõ pᷣſũptuoſus ⁊ audaꝝ qut ad ea q̃ ſe excedũt intẽdit ↄtra illud:Ecci. 1. Zltioꝛa te ne q̃ſieriſ:⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcru tatus fueris. Sed muſcardꝰquẽ aliqͥ dicũt altetũ cũ ſit au is parua paruhlas eapit a ⸗ nes:⁊ ideo ſignat ſobꝛietatẽ humiliũ. De
quoꝛuz numero fuit Mõð.cxxx. Neq; am ⸗
pulaui in ma gnis neq; in mi.ſuꝑ me. Itẽ pᷣſũptuoſi qͥ nimia⁊ laboꝛiofa aſſumũt cito deficiũt. Nã ſicut dicit Ariſto.in libꝛo.vj. de aĩalibꝰ q̃ multũ ouãt cito moꝛi ⸗
enĩ ſũt galline multũ ouantes
tes ⁊ plima opa ⁊ magna ĩchoãtes?hi ni⸗ mirũ cito deficiũt:qꝛ ⁊ ſi vires eis ad ĩcho andũ aſſint:ad ꝓſequẽdũ tñ ſen ad pficiẽ dũ nõ ſuppetũt:⁊ iõ ↄſulit᷑ Ecci.xj.Fili ne in muitis ſint actus tui. Ca. LXXIIII
Roſperitates
diuitũ hoĩmn ⁊ petõꝝ aſſimilan tur cuidam aui q̃ bubo ðᷣꝛ. BPu bo eĩ auis eſt onuſta plumiſ:iʒ pigritia de
tẽta ⁊ debilis ad volãdũ:ĩi ſepuichꝛis moꝛ⸗
tuoꝝ die ac nocte moꝛat᷑:⁊ fẽrtur futurum malũ pᷣtẽdere ⁊ loctvbi habitat ſolitudinẽ nũciare.vt dicit Sſido. Quaſi ergo bubo onnſtus pẽnis eſt pctõꝛ abũdãs diuitijſ:⁊ b qꝛ piger ẽ valde ad eyercitiũ bonoꝝ ope rũ:⁊ etiã debilis ad cõtẽplatiõis volatůũ:
manẽſq; in ſepłchꝛiſ moꝛtuoꝝ.i.fetoꝛe ope rũ ſeu petõꝝ carnaliũ eſt ei ipᷣa ſua ꝓſperi ⸗
tas future deſolatiõisꝓnoſticum ⁊ eterne dãnatioois iudiciũ.vñ Euẽ̃.vj. Ae vobis diuitibꝰ qui habetis cõſolationẽ vf̃am in
Bmdo. ac ſi aptius dicat: Ip̃a vr̃a cõſo ⸗
latio quũ nũc in pñti recipitis: ve vobis ſu puenturũ ſignificat eterne dãnatiõi. Boe
ꝛfoꝛtũa ẽ qͥddã future calamitatꝭidiciũ.
Tapitulum: LXXV Rudenſ homo
tpã diuidit. qꝛ ptẽ qͥeti mẽtis ↄtẽ
De natatilibus et volatilibus
platiõi ⁊ oꝛõ̃ni:⁊ ꝑtẽ neceſſitatibꝰcoꝛpis ꝑ actiõis loboꝛẽ diſtribuit ⁊ cõcedit. Eſt enĩi vulturi ſilis. de qud dicit Ariſto. venat᷑ a meridie vſq; ad noctẽ:⁊ ab oꝛtu ſolis vſq; ad meridiẽ in ſilẽtio reqͥeſcit. vt eiꝰ exẽplo videlicet hõ inſtructꝰ:parti vacet qͥeti oꝛa⸗ tionũ:⁊ parti intẽdat venatui.i.ꝓcuratio
ni neceſſarioꝝ vñ Haymo ð Maulo apłlo refert ꝙ vt tradũt ſctĩ doctoꝛes a mane vſ⸗
q; ad hoꝛã qͥntã laboꝛi manuũ iſiſtebat vt inde victũ acqͥreret:⁊ inde vſqʒ ad · veſpaʒ ĩtẽdebat publice diſputatiõi. Ca. LXXVI
Bgnandüe cõ
tra dia bolũ:ſiẽ piſcesʒ crocodi
ü.Hã cũ crocodilꝰ puqᷓt 3 ce⸗
tůũ. fugiũt piſces ad caudã ceti.⁊ ip̃e puãt Pſex ꝓ eis.⁊ vidẽs trocodilꝰ ꝙ vicere ñ poſſit: fetidiſſimũ fumũ emittit in aquam. Sʒ ecõtra cetꝰ odoꝛifero fumo de oꝛe emiſ⸗
ſo fetidũ illũ belue odoꝛẽ repellit. Si ꝗᷓ ali ůs cocrodiłꝰ.i.diabolus ꝑſecutiõibꝰ impn
gnat:ad taudã ceti.i.advitimũ vite xp̃i.ſ. ad exẽplũ cruc ⁊ paſſiõis xp̃i fugiat: qꝛ ſi paſſio xp̃i ad memoꝛiam ren ocet᷑:nihil eſt deo durũ qð nõ equo aĩo toleret᷑. Ipᷣe enĩ 3 diabolũ ꝓ nob puʒᷓuit ⁊ vicit.ſidðo feto carnis⁊ de carnalibꝰillecebrꝭ ĩfeſtet:odoꝛe oꝛis.i.virtute denote oꝛõnis repellat᷑. Et
notãdũ ꝙ qdã dicũt idẽ eẽ cerũ ⁊ balenã: ſed Iſið. diſtiguit int ea p b ꝙ balena ẽ pi⸗
ſcis mire magnitudis q̃ aquã emittit in al tũ:qð nõ facit cetus. Ca. LXNVII
Eligionẽ intra
re volẽtes vel ſtatũ mntare q̃rẽ⸗ tesꝛillã religionẽ vł ſtatũ mag? eligere debẽt:q magl cõpetit eoꝝ diſpoſiti⸗ oni ⁊ Aditiõi:videlicet auiũ q̃ ðᷣʒ va rias cõplexiões ſibi varia hahitacla q̃rũt. vñ q̃ mag ſunt frigide ⁊ hũide paludes ⁊ flumĩa ihabitãt ꝓpter ciboꝛũ aſſignationẽ pullificationẽ: vt ſũt merguli anetesa ey Ent ꝑ dͥs intelligũt᷑ hoĩes coꝛpe vł fpũ ĩ⸗ irmioꝛes ſũt qͥꝝ ẽ aſſumẽ ſtatꝰhũilioꝛes:ſi he pter nutrimẽtũ ſi fũt ceꝛpe debiles vł ifirmi.vel rer nidũ.i. habitatiõis locũ. Quts interdũ etiã periculoſũ eſt qͥbuſdã ſpũalit in aliqͥbꝰ locis mãere:ſiue qͥ ad pui lificationẽ.i.ad regulariũ opũ laboꝛẽ. o⸗ latilia vo q̃ᷓ calidioꝛis ſũt nature mõtuoſa loca ⁊ rupiũ cõcaua inhabitãt:ꝑ q̃ ſiguifi

cant᷑ illi qͥ ſũt foꝛtloꝛes coꝛꝑe:⁊ ſpũ feruẽti oꝛes:qᷓ ſecuriꝰ aſumere etiã pñt ſtatꝰ altio res ⁊ difficilioꝛes. Itẽ religioſi in cõgre⸗ gatiõe viuẽtes debẽt eſſe ſimiles gruibꝰvel anſeribꝰ pᷣcipne ſilueſtribꝰ. Mec eni ſimul vadũt:ſimui comedũt:ſpẽʒ ſuã diligũt:re gẽ ſibi cõſtituũt. Me etiã grues vł anſeres ſilueſtres oꝛdinate volãt.⁊ ſi aliqñ inter ſe pugnãt:moꝝ recõciliate ſimul volãt ⁊ à ſo cietate pꝛiſtina nõ declinãt. He etiã futurã tẽpeſtatẽ cognoſcũt:qꝛ ĩminente tẽpeſtate clamãt: vigiiias oꝛdinãt:⁊ in vigilãdo vo ces earũ aiternãt: vt dicũt Baſiliꝰ ⁊ Am bꝛoſius. Ariſtoteles tamẽ in ſcðᷣo libꝛo de aĩalibus addit:ꝙ illa q̃ vigilat lapillũ ĩ pe de tenet: vt ſic ſi foꝛſitan doꝛmiret caſu la⸗ pilli ſe excitaret · diẽ etiã idẽ Ariſto.ꝙ rex earũ ſꝑ ie depõit pᷣmoꝛ⁊ ſꝑ pᷣmo deterra ſe erigit:⁊ circũſpicit ſi quẽ venientẽ viderit clamare incipit ⁊ eas ad cuſtodiã munit: In eo ergo ꝙ ſimul vadũt ⁊ comedũt do⸗ cẽtur religioli ⁊ in ↄgregatiõe viuẽtes cõ⸗ munitatẽ diligere ⁊ ſingularitatẽ fugere ſi ne in cibo ſiue etiã in als. Debẽt eni reli⸗ gioſi viuere ſine wꝛijs: ſʒ omnnia cmunia erũt ſiẽ Aplis oĩa legunt᷑ cõia fuiſſe. Sed in eo ꝙ ſpẽm ſuã diligunt docent᷑ religioſi ſuã ↄgregationẽ ⁊ religionẽ pᷣcipue dilige re. In eo aũt ꝙ regẽ ſibi cõſtituũt docent᷑ ſub obediẽtia viuere. In eo vo ꝙ oꝛdiate volãt:docent̃ modeſte ⁊ oꝛdinate ĩcedere. Et in h̊ ꝙ cito recõciliant᷑ ⁊ iteꝝ ↄſociant᷑: docẽt̃ iras ſeu lites ſi aliquãdo accidãt ci⸗ tius termĩare:⁊ ꝑ remiſſione vł obliuionẽ iniuriarũ pacẽ ⁊ charitatẽ pᷣſtinã refoꝛma re celeriꝰ.Et in eo q́;ʒ; ꝙ tẽpeſtates ſentiũt: vocent᷑ futura pericła vł tẽtatiões ſollicite pᷣcauere ⁊ eis ingruẽtibꝰ ad deñ clamare. Et in eo etiam ꝙ vigilant ꝛ⁊ vigilando vo ces earũ alternant:docentur ꝙ debent ſe vigilãter cuſtodire:⁊ ꝓ mutua cõſeruatio ne ſucceſſiue laboꝛare. Pꝛelatꝰãt qͥ ꝓom nibus dʒ ſollicitꝰ eſſe: dʒ lapillũ.i.humile rði exẽplũ ꝛqͥ fuit lapis angularis ſemꝑi pede.i.in affectu mẽtis vl aipectu habere· Chꝛiſtus enĩ dixit: Ego ſů paſtoꝛ bonus ⁊ bonus paſtoꝛ põit aĩam ſuã ꝓ onibꝰ ſuis . vñ ſono iſtius lapilli.i.cõfideratiõe vel imitatiõe iſtiexẽpli fugat̃ oĩs ſomnꝰ ne⸗ gligẽtia p̃lati. Itẽ ip̃e etiã pᷣlatꝰ dʒ quã ⸗ ſq; ſit maioꝛceteris omhibꝰ rõne dignitat?: epmo deponere.i.pᷣmꝰ eẽ oĩm in õꝑibꝰhu
er narts
militatis. Itẽ de terra ſe erigere.ſ.ꝑ ſtu⸗
diũ ſancte oꝛõnis ⁊ cõtẽplatiõis.vel pᷣmuſ eſſe in cõtẽptu terrene cupiditatis: pᷣcipue aũt qñ in paſcuis ſũt ſubditi.i.in cõ̃ſolatio ne coꝛpoꝛis dʒ circũſpectionẽ mẽtis pᷣla
circa eoꝝ cuſtodiã erigere ⁊ habere:⁊ ſi ali
quid aduerſũ vel obnoxiũ eis accidere ſen
ſerit monẽdo ⁊ coꝛripiẽdo clamare.
Capitulum: LXXVIII
ma ſpũalit᷑ ſiẽ aqͥla.vnð Põ cij.
Benouabit᷑ ſic aqͥle iuuentꝰ tua. Dicit enĩ Augꝰ.ꝙ aquila in ſenectute pa ⸗
tit̃ caliginẽ in oculis:⁊ grauedinẽ in alis.
ppter qð fontẽ aque querit ſupꝑ quẽ volã ⸗ quãtũ poteſt aſcẽdit:⁊ ſic ex laboꝛex ea loꝛe aeris ſtomachus icaleſcit foꝛtiꝰ: ⁊ ita poꝛis aptis ⁊ pennis laxati ſubito in fon ⸗ tẽ ſe cadere ꝑmittit:vbi mutatis plumis ⁊ caligine purgata in oculis quaſi renousta vires reſumit.Et ſiẽ ðꝛ ſup Mð cij Cum
ſenu erit ĩcuruatur eiꝰ roſtrũ:ita vt vix pol
ſit ſumere cibũ. Petrã igit᷑ q̃rit ſupꝛa quã roſtrũ ꝑcutit ⁊ gilidit:⁊ ſic onꝰ roſtri ðᷣpo⸗ nit.cibũ capit ⁊ reſũptis viribꝰ iuueneſcit. Sic anima ꝑ peccatũ vetuſta cecata ⁊ ag grauata ſi aliquãdo exurgat ab actionibꝰ terrenis ⁊ altiꝰ in ſeip̃am eleuet᷑ cõſideran do ſtatũ ſue mẽtis:ſuã ꝑpendẽs miſeriã ac cendit᷑ in ea foꝛtioꝛ caloꝛ cõpũctiõis:⁊ tůc ſi ſe ꝓijctat in fontẽ lachꝛymarũ renouabi tur ⁊ purgabit vetuſtas pctõꝝ · ⁊ſi roſtrũ i.os coꝛdis grauat᷑ ⁊ ita ad terrens incur uat᷑ ſic vt ſpũalẽ eſcã ſumere nõ poſſit ꝑcu⸗ tiat illud ad petrã xpᷣmꝛcõſiderãdo exem⸗ plũ qͥ oĩa cõtẽnere docuit: ⁊ tũc roſtri cur uitudo frãget᷑.i.affectꝰ terrenꝰ coꝛriget et diriget᷑ ad deñ. Itẽ renouat᷑ a vitijs ani⸗ maꝛliẽ accipi ĩ plumiſ: Job.xxxix· Nũd̃d ꝑ ſapĩam tuã plumeſcit accipit᷑? Vria enim ſunt q̃ faciũt ad eiꝰ renouationẽ.ſ.ventus ⁊ cibus. Habet enĩ accipit᷑ ꝓpꝛiũ ꝙ qů ſe⸗ neſcit⁊ grauari ſe ſentit:alas ſuas ↄtra ra⸗ dios ſolis expãdit:flãte.ſ.auſtro vt ſic te⸗ pente aura ⁊ caloꝛe reſoluẽte aperiant᷑ po ri: quibꝰ aptis ſe excutit:⁊ ſic veteres pen ne exiliunt ⁊ noue recreſcunt:⁊ ſic ex noui⸗ tate pennarum ſuaruʒ aptioꝛ fit ad motũ⸗ Sic domeſtico accipitri qut vt renouetut in mutatoꝛio conſeruatur:eibꝰ de càrne Ve enoſa aliquantulum dãtur vt lacili im⸗
——
——
———
——„———
„———

ℳ —
N
7 52½ 2
12.
—
un 3 £
3 E.
r
E
mutet᷑: ⁊ ſic patet ꝙ flatꝰ auſtri:caloꝛ eeli. i·ſolaris radij ⁊ vis veneni faciũt ad reno uationẽ ipſius. Per fiatũ ipſins auſtri in⸗ tellige iſpirationẽgratie.per caloꝛẽ vᷣo ac cipe feruoꝛẽ penitẽtie:ſed ꝑ carnẽ veneno⸗ ſam ꝑcuſſionẽ alicuiꝰ aduerſitatis vel ifir mitatis coꝛpoꝛalis que frequẽter pctõtem impellũtvt renouetur ꝑ penitẽtiã. Dicit ẽt PBeda ꝙ accipiter a fumo miro modo ledi tur. vñ eoꝝ mutatoꝛia a locis fumtferis pe nitus remouent᷑. Q uaſi aũt quidã nociui fumi ſunt tẽtatiões peccãdi: qͥ fumi maxie ſurgunt vbi ſůũt occaſiões ⁊ etiã opoꝛtuni/ tates pcti.Et iõ ſũt penitẽtes a taubꝰ qua⸗ ſi accipitres a locis fumiferis penitꝰ elon ⸗ gandi. Itẽ nota ꝙ dieta accipitris nõ ni mis lata debet eſſẽ ſed mediocris: qꝛ ex ni
mia pingueſcit ⁊ pinguis factus vocatus
non redit:ſi vo nimis eſt tenuis deficit vt volare nõ poſſit. Sic debet eẽ diſereta die ⸗ ta penitentis: vt nec ex nimietate eiꝰimpin guatũ coꝛpus anime nõ obediat:;ᷣm iliud Deut᷑.xxxij. Incraſſatꝰ eſt dilectꝰ ⁊ recalci trauit.nec etiã ex abſtinẽtia nimia debili ⸗ tetur coꝛꝑus ita vt inutile fiat: Aplus ad Bo. xij. Obſecro vt exhibeatis coꝛpoꝛa ve
ſtra deo hoſtiã vluẽtẽ:ſctãm:deo placẽtẽ:
viuentẽ dicit non occiſam. Ca. LXXIX
cti viri aſimilant᷑ colũbis: ᷓᷣm
— illud Eſa lx. Qui ſunt iſti q̊ vt nubes volãt: ⁊ quaſi colũbe ad feneſtras ſuas. Nã colũba quidẽ eſt paciſ nůcia.vñ in ſignũ pacis ⁊ recõciliatiõis ramũ oliue ad arcã detulit. Sic etiã ſancti viri pacem pᷣdicando annũciant: Eſa.lij. pulchꝛi ſup montẽ pedes euãgeligãtis pacem ⁊c· Annũciãt etiã pᷣdicatoꝛes ſancti pacẽ pec catoꝛis.i.cõſcientie penitẽtibꝰ.pacẽ tẽpo ⸗ ris diligentibꝰꝛ⁊ pacem eternitatis pfiſtẽ tibus.i.pſeucrantibus. Secundo colum ha eſt ſimplicitatis foꝛma. Caret eniz felle malicie. Sic etiam ſancti vtri ſunt ſimpli/ ces:id eſt ſine ꝑlica malicie ſiue duplicita⸗ tis:Fᷣm illud Watth x.Eſtote pꝛudentes ſicut ſerpẽtes:et ſimplices ſieut columbe.
Tertio natura eſt munda: non enim im ⸗ munda comedit:ſed munda grana eligit. Sic ſancti viri ſtudent in omnibus eẽ mũ di:ᷣm illud Tob.iij. Wundʒ ſeruaui ani⸗ mmn meam.vnde mundioꝛa grana: id eſt
opera vł exempla ſumunt:immunda vero fugiunt:ᷣm illud.ij.Coꝝ.vj. Immnndum ne tetigeritis. Qnuarto eſt pꝛole fecunda. Mam columbe in regione calida omnitẽ⸗ poꝛe pullificãt ſemel ĩ mẽſe. vnde Ariſto. dicit in ſexto de animalibꝰ ꝙ decẽ vicibuſ ouant in anno cõmuniter:⁊ quandoq; vn decim vel duodecim.Et ideo ſunt valde fe cunde. Sic ſancti virifecundi eſſe ſtudẽt? ſiue iu pullificatione ſpiritualiũ filioꝝ à6 deo generant ex ſemine euangelice doctri⸗ ne:hm illud.j. Coxꝝ.iiij. In chꝛiſto enim ie ſu per euangeliũ ego vos genui: vel ſalteʒ fecundi ſunt fecunditate bonoꝛum operũ. Sumus eni domini noſtroꝛum operũ quẽ admodũ ⁊ natoꝝꝛ ſicut dicit Mhs ĩ Ethi ciſ. Qninto columba eſt pietatis emula. Mam circa pullos ſuos magnum pietatis ⁊ ſollicitudinis oſtendit affectum:alienos inſuper pullos nutrit.columbas autẽ ali⸗ as errantes aſſociat ⁊ recolligit.ne om nia ex pietatis affectu faciunf ſancti viri. Ipſi enim de ſuis ſuhditis vel domeſticis ſollicitam curã gerũt: et inſuper ctiam ad extraneoſ beneficia charitatis extendunt: errantes etiam quouſq; vel vagos recolli⸗ gunt et dirigũt:m illð Eſa.lviij. Egenos vagoſq; induc in domum tuam ⁊c̃. Se⸗ xto columba eſt ſocietatis amica. Sũt eni columbe ſuam ſpeciem amantes et ſocieta tem hominum diligentes:quia ſancti viri
ſibi ſimiles diligunt et rationabiliter ⁊ oꝛ⸗
dinate viuentium ſocietatem querunt. Septimo colũba eſt obliuioſa.vnde ſub latis pullis damni immemoꝛ in eodem lo⸗ co nidificat vt dicit hiero. Silr ſãcti viri ſũt iniuriarũ ĩmemoꝛes: neq; ꝓpter dam⸗ na illata a nido charitatis recedũt:ſʒ fru⸗ ctũ oꝑis ip̃is nocẽtibꝰ velut pᷣmia ĩpẽdũt. tẽ ſctĩ et ꝑfecti viri ſũt herodio.i.falco
ni ſimillimt.pᷣmo qꝛ falco q̃daʒ anis ẽpau ce carnoſitatis.nã ſctĩ viri pancã curã ha⸗
bent de carne ſua:qꝛ nõ ciꝰ deſideria ĩplẽt
ß potiꝰ eã toꝛquẽt.vñ Apo.ij Voꝝ.x. In
carne ambulantes: nõ ᷓᷣm carnem milita⸗ mus. Secundo quia falco ſiue herodiꝰ ẽ magne auimoſitatis. Sũt eni ſciĩ viri ani⸗ moſi.i.magnanimi ⁊ ſecuri:ᷓᷣm illð Pꝛo uer. xxviij. Zuſtꝰ qjſi leo ↄfidẽs abſq; terro reerit. Tertio qͥʒ eſt mlte pennoſilatꝰqꝛ ſctĩ hůt pẽnaſmltaꝝvtutũ:Ecci.xliij.Ho mines diuites in virtute, Quarto qꝛe

magne agilitatis ⁊ iõ alte volat in aere.nã ſiẽ diẽ Sꝛego.modicũ hʒ de eo qð grauat: ⁊ multũ dẽ eo qð ſurſũ ieuat. Sic ſcti viri modicũ habẽt de grauedie.i.de amoꝛe cu piditatꝰ ⁊ voluptatꝰ ⁊ multũ de leuitate· i. de amoꝛe charitatis.⁊ iõ in altũ volant:ſi ne cõtẽplatiõe ſiue ↄuerſatiõe:Eſa.lij. Ec⸗ ce inteliiget ſeruꝰ meꝰꝛexaltabit᷑ ⁊ eleuabi tur ⁊̃. Quinto viri ſetĩ ⁊ ꝑfecti aſſimilã tur falconi:qꝛ ẽ magne generoſitatis.nã ſi pᷣmo vł ſecũdo pᷣdã nõ arripit q̃ſi vindictã de ſe expetit: ⁊ de facili tũc pᷣ verecũdia ad
manũ nõ redit:ſʒ ꝑ aera vagus ĩcedit.Nã
denictũ ⁊ q̃ſi degenerem ſe extimat: qñ de aue quẽ ipetit nõ triũphat vt dicit Srego. Ille igitur pᷣmo vłl ſcðᷣo pᷣdã non arripit:qᷓ
vel bñ inchoãdo vł bñ ꝓſequẽdo ad fineʒ
2
boni opis nõ ꝑtingit:⁊ talis nimirũ a xp̃o
degenerẽ ſe oñdit.qͥ ait: Mõ qͥ iceperit Bßqᷓ;
ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit. Ta lis qͥdẽ cũ verecũdia pẽitẽtie dʒ ad xpᷣm re dire ⁊ manꝰ eiꝰ auxilium hũilit᷑ ꝓcurare. Sexto qꝛẽ magne pietatis.ſ.nõ ſolũ erga pullos ſuos ð etiã erga alienos. Nã eodẽ ſedulitatis officio qͥ filios paſcit:pullũ ab aquila derelictũ nutrit ⁊ cũ ſuis recipit vt qͥdamidicũt. Similit᷑ etiã ſctĩ viri nõ ſolũ de ſuis curã gerũt domeſtic:ſʒ etiã de ex⸗ traneis ⁊ de miſerabilibꝰ puꝑillis maxime ab alijs derelictis: Jaco.j. Religio mũda ⁊ ĩmaculata apð deñ ⁊ patrẽ h eſt: viſitare pupillos.vñ Job.xxxj. Si comedi buccel iã meã ſolꝰ ⁊ nõ cõedit ex ea. Se ⸗ ptimo ſctĩ viri ⁊ pfecti aſſimilant᷑ falcõi ra tione puritatꝰ:qꝛ eſt magne puritatis ſiue mũdicie in cibo capiẽdo. Mã cadauera fu git:⁊ in vehemẽtia famis putridas carneſ nð tãgit:ſʒ patiẽter expectat q̃uſq; pꝛedaʒ ſibi cõgruã inuẽit vt dieit Brego. In quo redarguunt᷑ nõ tĩ illi qͥ nociua ſihi ciba⸗
ria comedũt vt gule ſatiffaciãt: ſʒ etiã oẽs illi qͥ fetidis euerhn.ſerie carnis
operibꝰ delectant. Itẽ ſetĩ viri ⁊ in h̊ mũ do quẽdã odoꝛẽ ſentiũt eoꝝ q̃ ſũt in celo. vnde aſſimilantur vulturibus. Nã in vul⸗
ture vt Wlinius dicit maxime viget olfa ⸗
ctus. vnde exiſtens vltra mare ſentit odo/ res carniũ ex alia pte ⁊ ecõuerſo. Scti aũt ꝗᷓ ſunt in celo iã huiꝰmũdi mare trãſierũt. Mos auteʒ in vita iſta moꝛtali adhuc citra mare ſumꝰ. Ea tñ nihilominꝰ qᷓ ſunt vltra.
Pber quartus
̃ ſunt in aliavita ſi boni ⁊ mũdi ſumꝰcõ
tẽplãdo ⁊ amãdo delectabili᷑ odoꝛamus. Similit vultures qͥ vltra mare ſũt.i.ſancti
qͥ in celo cõſiſtũt: ñaꝝ oꝛationum odoꝛes
cũ quadã auiditate ꝑcipiũt.vñ phiale ple⸗ ne odoꝛamẽtoꝝ dicũt᷑ oꝛationes ſanctoꝛũ: Opocal.v. Wa. LXMX
Apientiam ce
leſtẽ nõ põt ꝑciꝑe niſi můũdꝰa ſoꝛ/ dibꝰ culpe:qð ptʒ ꝑ exẽplũ ĩ api bus. pes nõ potãt niſi aquã claram: nec
potãt niſi 7— feces eijciantvt dicit Aui. clarã potãt qͥcunq; ſupne ſapi⸗ entie adeptione inuigilant. de ipᷣa enĩ di ⸗
Zquã igi cit᷑ Ecci.xv. Iqua ſapie ſalutaris potabit
illũ.⁊ rurſus Sap̃. vj. Clara ẽ q̃ nũq; mar ceſcit ſapiĩa.ſed tñ nullꝰ hãc aquã clarã ce
leſt? ſapie bibit:niſi pꝛia ſe metipᷣo pctõtũ
feces ciecerit:ſiẽ ſcriptũ eſt Sap̃.j. In ma⸗
liuolã aĩam nõ intrabit ſapia:nec hahita⸗ bit in coꝛpoꝛe ſubdito pctis. Ca. LXXXI
Pirituſſanctuſ
in colũbe ſpecie apparuit in xp̃i
bapſmoꝛq̃ licet vere aĩal fuerit vt dieit Augꝰex ſuis tñ ꝓpꝛietatibꝰſigni⸗ ficabat ſpñũales effectꝰ qͥs ipe ſpũſſctũs fa⸗ cit in baptigatis · Nã pᷣmo colũbg vt dicit Bloſa ſuꝑ Cãt?.ij. gemitũ ꝓ cãtu hʒ ꝛqꝛ vi delicer ſpñſſctũs pctã gemere facit: Ela.⸗ ix. Quaſi colũbe meditãtes gememꝰRo. viij. Ipᷣe ſpũs poſtulat ꝓ nobis gemitib? ienarrabilibꝰ.i.noſ poſtulãtes faen gemẽ tes. Itẽ colũba felle caret:qꝛ.ſ.ſpũſſetũs
ire amaritudinẽ aufert:⁊ benignitatꝰ dul⸗
cedine replet. Sap̃. xij. O qᷓ; bonꝰ⁊ ſuauiſ ẽ dñe ſpũs tuꝰ in nobis. Et in eodẽ vocat ſpũſſctũs ſuauis ⁊ benignꝰet hũanꝰ:quia ſuaues benignos ⁊ humanos nos efficit: ſuaues in ſermõe:benignos in coꝛde:bũa⸗ nos in ↄſeruatiõe. Itẽ colũba ĩ petre fo⸗ raminibꝰmanet:qꝛ.i.ſpũſſctũs facit nos i xpi vulneribꝰ ⁊ eiꝰ paſſiõibꝰ frequẽter me te ſtare.vñ Cãt!.ij. dicit ſphſſctũs: Colum ba mea in foꝛaminibꝰ petre. Sloſa. i in xpi
vulneribꝰ. Item columba iuxta fuẽta re
ſidet: quia ſcʒ ſpirituſſanctus fideles ſuos inſiſtere facit circa ſcripturarum fiuenta: Beñ.j. Spiritus dñi ferebat᷑ ſuper aquas: ſcilicet ſcripturarum. Item columba vmm bꝛam accipitris timet vabſcõdendo latet⸗ quia ſcilicet ſpirituſſanctus facit ſanctoß
———
„—

3—
—
De natatilibus ⁊ volatilibus
diabolica tentamenta ppendere ⁊ꝑ fugã mũdi ⁊ abſconſionem humilitatis enade⸗ re. Quaſi eĩ accipitris vmbea eſt ip̃a ten
tatio diabolica. Ande ductus eſt ieſus in
deſertum.i.in deſerti latibulũ:vt quaſi ibi
abſconditus mundo facilius vinceret ten tamenta. Caplin: LXXXII
. Pirituales viri
ſiles ſunt piſcibus quoꝝ aliqͥ in
ſolo mari viuẽteſ:alij in ſtagnis
⁊ flunijs cõmoꝛãtes. Alij vo qñq; in ma⸗ ri:qñq; in aqͥs dulcibus.piſces aůt a ma ⸗ ri ad dulcioꝛes aqs egrediẽteſ:in eaꝝ dul cedine delectant᷑ ⁊ impinguant᷑.⁊ ſimili⸗
ter econtrario. Ande tales in aqᷓ nunc dul
ci nũc in mari ſunt cõmanentes:quia duz vVnum contrarium experiunt᷑ magis in re⸗
iquo delectant᷑. Sed quidam ſunt flunia⸗
les piſces ſic allecti duicibus aquis vt ma
ris amaritudineʒ non ferentes:mox aquã
falſam guſtantes ſubito moꝛiunt᷑. Simili⸗ ter qᷓ;uis omnes boni ⁊ ſpirituales viri in
aquis penitentie viuere debent:quidã ta⸗
men in mari cõmoꝛant᷑.i.exercitio ⁊ inqui⸗ etudine vite actiue in qua moꝛe maris fre⸗ — turbant:ſicut dixit dñs Warthe: Sollicita es ⁊ turbaris erga plurima. Mi hilominus tamen boni ſunt ⁊ laudabiles piſces marini.i.boni ⁊ cõmendabiles ho ⸗ mines actiui.Quidaʒ vᷣo alij ſunt qͥ ſemꝑ eſſe volũt in aqua dulci.i.a contempiatiue vite dulcedie minime ſeꝑari.⁊ de talibus erat Magdalena:que ſedens ſecus pedes dñi audiebatverhum illius:⁊ ideo dñs di xit eam optimam partezʒ elegiſſe. Dicit em̃ Auicenna:ꝙ piſces qͥ moꝛant in locis pe ⸗ troſis ⁊ in aquis dulcibus currentibus in qbus nõ ſunt ſoꝛdeſ: dulcioꝛes ⁊ melioꝛes ſunt alijs. Illi aũt moꝛant᷑ in locis petro⸗ ſis qͥ cõtemplant᷑ xp̃i opera ⁊ verba:quia
Petra erat xp̃ſvt dicit Apls.j. Coꝛinth. x.
.
Szilli in— dulcibus ⁊ currentibus qui cõtemplant᷑ bona celeſtia ⁊ diuina:que lʒ in ſe ſemꝑ maneant:dulcedo tamen ↄtem⸗ plationis eoꝝ in nobis raptim trãſit ⁊ cur rit dum in hac vita ſumus. Illi vo manẽt in locis a ſoꝛdibus mundis qui ↄtemplan tur ſanctoꝝ exempla:qui fuerũt pleni mñ dicia. Tales igitcontemplatiui viri plus habent de dulcedine ⁊ de vite puritate qᷓ;
— mit⁊ ideo melioꝛes. Sed alij luntqͥ vtro⸗
biq; ſucceſſiue moꝛant᷑:qñq; in mari:qq; in aqᷓ dulci:qñq; ſunt in exercitio actiõis: aũq; in dulcedine ↄtẽplatiõis. Et iſti ſunt piſces qͥ magis impinguant᷑.i.in vite meri to magis dilatant᷑:qꝛ non ſolũ ſibi ꝓſunt ꝑ ↄtemplationeʒ:ſed etiam multis alijs ꝑ multiplicem actionem. Ande Apls.j. wo⸗ rint.x.Mõ q̃rens qð mihivtile eſt ſfed qð multis ꝓſit. Sunt tamen qͥdam ſancti ita ↄtemplationis delitijs totaliter dediti: vt ſiqͥs eos poneret ĩ exercitio actiõis in ſpũ vel coꝛꝑe perirent. Añ tales dñs eligit ſiẽ dicit Sreg. vt ſeruiant ei in vita ſolitaria. Capitulum: LXXMIII
Bbditiquali
ter ſe habeant ad pᷣlatũ ſuum oſtendit exemplo apum. Mas apes ſibi regeʒ creant:ip̃e ſibi populos oꝛ dinant:⁊ lʒ ſunt ſub rege:ſunt tamen libe⸗ re ⁊ quẽ regem faciũt naturali affectu dili gunt ⁊ ſumma ꝓtectione defendũt: ⁊ pꝛo eo moꝛi pulchꝛũ eſſe credũt:⁊ ip̃i regi tan⸗ tam reuerentiam exhibent vt nullatenus exire de domibus audeantꝛnec ꝓdire ad paſtus niſi rex fuerit egreſſus ⁊volatus ſi bi vendicauerit pᷣncipatũ. Eligũt ſibi illũ in regem quem magnitudine coꝛpoꝛis vi⸗ dent magis inſignem:⁊ qð in rege pᷣcipuũ eſt manſuetudine clarioꝛem. Ande nullũ aculeum habet: vel ſi habet nõ vtit̃᷑ ad vin dictam. Wiranda eſt eaꝝ circa regem obe dientia. Mam cũ ꝓcedit totũ ↄglobat᷑ ex⸗ amen ⁊ regem circũdat vt tũc videri non valeat. Singule tunc obſequio regis ſe of ferũt ⁊ ei ꝓxime eſſe ↄtendũt:⁊ feſum ſß⸗ leuaut humeris⁊ aliquãdo totum poꝛtãt: Vo rex ſederit ibi totus exercitus caſtra figit:rege viſo totus animat᷑ exerci
tus:ip̃o quoq; amiſſo examen dilabit᷑:qꝛ
ſine rege eſſe non poſſunt. Cum ergo pars apũ in laboꝛe eſt:rex ſolus a laboꝛe immu nis eſt ⁊ intus ſolus ſedet:circa quẽ ſemꝑ aſſunt q̃dam apes foꝛtem aculeũ habẽtes tanqᷓ; lictoꝛes regem cuſtodiẽtes:⁊ offen⸗ dentes puniũt ⁊ raro rex foꝛaſexit. Ande ſi q̃s tũc tempoꝛis alam regi pᷣſcinderet ex ercitus non exiret. Quando aũt rex mo⸗ rit᷑ circa ip̃m ↄglobanf ⁊ moꝛe funeranti⸗ um triſticia toꝛpent ⁊ plebs tota meret:nõ comedũt:non ꝓcedũt:triſti murmure om⸗ nes gemt:nõ luctus minuit᷑:imo fame ſe v

moꝛl pmittũt niſi coꝛpus regꝰ de medio ſb trahat. Ey his ð vibus colligit᷑ ꝙ rectoꝛ ⁊p̃latus ẽ virtuoſus ⁊ mãſuetus eligendꝰ ⁊ a pplo ſiue ſubdit? nõ coactis:; libere.i⸗ volũtarie obediẽtibus affectuoſe diligen ⸗ dus:ſumme defendẽdus:cũ reuerẽtia ex⸗ pectãdus:⁊ ei obtempandũ ab omibus ⁊ ſpõte ſeruiendũ in laboꝛibus adiuuãduſ:
in defectibus ſuis ſuppoꝛtãdus:cõiter imi
tandus:p oculis habẽdus:a ſeruilibꝰ la⸗ boꝛibus eximẽdus:caute ⁊ honoꝛifice eu ⸗ ſtodiẽdus:circa extrinſeca raro occupan⸗ dus: in moꝛte aũt cũ triſticia debita reue⸗ renter ſepulture tradendus: ⁊ hec omnia in vno includens: Metrꝰdtxit.j. Metri.ij. Begẽ honoꝛificate. Ca. LXXXIIII
Bperbiaſimi⸗
ſ lant locuſtis. Mã locuſte in ſali endo ſe erigũt:ſed in erigendo mo cadũt:a vẽto auſtrali generant᷑ ⁊ cõ ducunt᷑:ſʒ in aqͥlonari moꝛiunt᷑. Itẽ mu⸗ tuo ſe comedũt nec maioꝛes minoꝛibꝰpar⸗ cũt:in eſtate q;ʒ apparẽt:⁊ in hyeme latẽt. Sic ſupbi ſaliẽdo tempaliter ſe erigũt mẽ⸗ taliter: vt eo ip̃o ſe ꝓhioꝛes reputant quo ſe honoꝛari amplius vident:ſʒ ſe erigẽtes cadunt:qꝛ eoip̃o ꝙ grandes apud ſe ſunt apud deum nihil lunt. Sequit᷑ etiam ple⸗ rũq; poſt elatũ aſcenſum ſuꝑbie inopina ⸗ te caſus ruine. Z ventro auſtrali qui cali⸗ dus eſt oꝛiunt᷑:qꝛ ex caloꝛe tempalis ꝓſpe ritatis ſupbi efficiunt᷑:ſʒ ip̃i in aquilonari frigoꝛe moꝛiunt᷑:qꝛ ex aduerſitatis rigoꝛe demunt:mutuo etiam ſuperbi ſeſe conſu⸗
munt:⁊ potentioꝛes debilioꝛibus nõ par⸗
cuntꝛin eſtate.i.in ꝓſperitate apparẽt mi⸗ rifici:ſed in hvemeꝛid eſt aduerſitate latẽt deſpecti. Caplm: LXXXV
Entationuz la⸗
t queos cũ homo aduertit debet ſagaciter fugere ⁊ ab eaꝝ occa ⸗ ſionibus ſe velociter etongare. Cuius exẽ
plum apparet in piſce mugile:qui quideʒ
eſt piſcis mirabiliter agilis:hic dum inſi⸗ dias piſcatoꝛũ ſentit:ſtati retrocedit ⁊ ita
tranſilit vt volaſſe aſtantibus videat᷑. Pl⸗
le igit᷑ piſeis inſidias ſentit qui inlurgen ⸗
tes tentationes ꝑpendit:⁊ tůc quaſi retro
cedit cũ ab occgſionibus tentationũ ſe ſß/
trahit:⁊ tũc velociſſime tranſilit qů in ip̃o
Liber quartus
tentationis pᷣncipio mox animũ ab eadem
auertit. Ande Iſido.dicit: Cum te titillat cogitatio:cũ tibi aliq̃d ſuggerit illicituʒ: ſ ibi teneas animũ:calca ſerpẽtis caput:cal ca pꝛaue cogitatiõis ĩitiũ. Ta· LXXXI
Frãni aſſimilã
t tür aqͥlis. Mam aquila qʒ in ca/ loꝛe ⁊ ſiccitate excedit eſt nimis iracũda. ra em̃ foꝛtis nõ eſt niſi in toꝛꝑi⸗ bus multũ ſiccis: vt dicit Zriſto. Eſt etiã ⁊ aq́la auibus innocẽtibus inimica ⁊ infe ſta quas vugue rapit ⁊ roſtro ꝑcutit ⁊ oc ⸗ cidit. Item aqͥla ſocietatẽ nõ hʒ ßʒ fugit: vt Ariſto. dicit.j.li.de aĩalibus.Eſt etiam crudelis filijs důñ eos abijcit:dũ roſtro ꝑ⸗ cutit ⁊ a nido exire cõpellit. Diĩa hec cõpe tũt tyrãnis pᷣmo:qꝛ cõiter ſunt iracũdi et furioſi. Añ de quodã tali dicit᷑.ij. Wacha beoꝝ.iiij. Animũ crudclis tyranni⁊ fere belue irã gerens ⁊c̃. Itẽ qꝛ malis homi · nibus fauẽt ⁊ bonis ⁊ innocẽtibus ſunt in feſti ⁊ inimici:⁊ ideo ꝑſequunt᷑ illos vł eo⸗ rum bona diripiendo: vel in ꝑſona leden/
do:⁊ interdũ vita pᷣuãdo:ſiẽ fecit Achab:
Maboth iegrgelite:cuius ꝑſonam occidit ⁊ vineam poſſedit.iij. Regl. xxj. Itẽ non
diligũt tyranni neq; volũt in dominio vel
hondꝛe vel diuitijs ſocios vel pares habe
re. Añ etiã ſtudent oẽs depaupare ne pol⸗
ſint ʒ eos inſurgere vel eis parificari. n⸗ terdũ etiã tyrãni tãte crudelitatis exiſtũt vt etiã ſuis nõ parcãt. Mã etiq apꝛios fili⸗ os qñq; a ſe abijciũt:qñʒ vo eos ꝑcutiũt: qq; vo nõ ſolũ de domo ſʒ etiq̃ de patria eoſdẽ exulare cõpellũt:ĩmo qð eſt execra⸗ bilius qñq; eos occidũt:ſicut legit de e⸗ rode qͥ filios pᷣmo expulit:poſtea occidit: ter qðᷣ Boma noꝝ impatoꝛ de illo dixil⸗ ſe fert ꝙ maluiſſet eſſe Herodis poꝛcus qᷓ; filius:qꝛ herodes cũ eſſet. ꝓſelytus in le⸗ ge iudeoꝝ poꝛcis parcebatꝭſed filios occi debat. Zeen tyranni quidam ſiles ſunt
miluis. Eſt em̃ miluus auis rapax audar
in minimis: ſed timida in magnis. Nam ſilneſtres aues inuadere nõ audet:ſʒ pul⸗ los domeſticos paruos rape non timet Similiter quidam tyranni licet ex auari⸗ cia ſint rapaces:⁊ contra debiles ⁊ impo⸗ tentes ſint audaces:contra tamen poten⸗ tioꝛes vł coequales ⁊ eos qui ſivi reſiſtũt puſillanimes ⁊ pauidi ſuntimo ſupant in

ge ſiue nücie. Itẽvt di Am
natatilibus et volatilibus
terdum etiã ꝑ minoꝛes.ã miluus a niſo
impetit᷑ ⁊ ꝓpter ſuã puſillanimitatẽ a mi⸗ note ſupat. Caplm: LXNXVII
Ribulationnz + 2⁊tentationum impetus melius ſeruat iuſtos qᷓ; ↄſolationum
applauſus· Cuius exemplũ apparet in pi⸗
ſcibus qͥ melioꝛes ſunt ⁊ ↄſeruant᷑ magis in pelago aqͥlonari ⁊ oꝛientali qᷓ; in auſtra li:qꝛ ex illoꝝ vẽtoꝝ impetuoſo flatu aque amplius cõmouent᷑ ⁊ melꝰdepumnt᷑:ꝓpt qð piſces qͥ in eis moꝛant᷑ mag a ſupfluis mundant᷑. Per ventũ igit᷑ aquilonis qui
aſper eſtꝛaſperitatem intellige aduerſant?
⁊tribulant?:ſʒ ꝑ cꝛientalem qͥ calidus eſt
in ſua oꝛigie:feruoꝛeʒ accipe irruentis ten tationis. Ex quoꝝ impetu anima velut aqᷓ ad bonum ſollicitat᷑ ſeu imp ellit:⁊ a malo purgat᷑ ſi foꝛtiter reſiſtat:⁊ ſic piſciſ homo
inſtus ꝓficit ⁊ faluatur: Job.x. Aiſitatio tua cuſtodiuit ſpm̃ meum. Sʒ ꝑ auſtralem
ventũ qui mitioꝛ eit ⁊ ſuauioꝛ:inteilige ſu⸗ aduitatem tempalium ↄſolation um ex qui⸗
hus piſces.i.hoĩes in aq̃ penitentie vel iu⸗ ſticie viuẽtes frequẽter ꝑ negligẽtiã reſol/
uũtur. Et ideo minꝰↄſeruãtur ⁊ magis de
terioꝛãtur. Cap̃m: LXXXVIII,
ErTbo dei ani
v ma nutritur:ᷣm illud Deut᷑.j. MWöõ in ſolo pane ⁊c̃. Cuiꝰrõ ẽ:
qꝛ ex eiſdẽ nutrimur ex ͥbus
ſumus ſicut MPbs dicit: Mã pullus qͥ na⸗
ſcit᷑ ex ouo nutrit᷑ ex ouo. Dicit ei Vriſto.
in. vij. de aĩalibꝰ:ꝙ pullus naſcit᷑ ex albu⸗ ine oui ⁊ nutrit᷑ ex vitello. Cũ ergo ex vᷣ⸗ dei ſumuſ in fide ſpũaliter geniti:pᷣm il lud Jacobi.j. Volũtarie genuit nos vbo
veritatꝰꝛideo ex vbo veritat? etiam nutri⸗ mur. Ande Srego dicit:ꝙ tibus ment ẽ ſermo dei. Caplm: LXXXIX
Etule quedam
v mulieres inuentunt᷑ coꝛnicibus ſiles. Mã coꝛnices ſi dic Iſido.
ſunt aues annoſe garrule impie ⁊ his vbi
hitãt noyie in ſenectute lʒ eis albeſcãt plu me:intꝰ tñ in carne qᷓ;to płꝰviuũt tãto ma⸗ gis efficiunt᷑ nigre.Itẽ dicũt᷑ coꝛnices ſuo garritu ſeu volatu mutatiõis t is eſſe p̃ſa⸗
Coꝛnices
ſunt eiconiaꝝ ductrices ⁊ ſocie:qꝛ cũ cico⸗ nie trãſuolãt mareꝛcoꝛniceſipᷣas pᷣcedẽdo deducũt ⁊ 5 infeſtas aues ꝓ eis bella cõ⸗ mittũt.hec igit oĩa cõpetũt q̃buſdã mali⸗ ſu ⁊ vetul mulieribꝰꝛqᷓ ſi ãnoſiꝰ viuũt aſ
idue garriũt:ĩpiea crudeleſ puelł exiſtũt:
etiã haſ vbi hitãt ledũt:qꝛ pueros faſcinã
do ificiũt:ſiẽ dic Slo.ſuꝑ illð apli ad Sał. iij. O ĩſenſati gala.qͥs vos faſci, Itẽ qᷓ;to piꝰꝑ etatꝭ ꝓuectũ canicie albeſchttãto plꝰ ꝑ pcti caliginẽ interiꝰnigreſcũt. Itẽ ſunt ꝓcuratrices demonũ q̃ iterdũ ciconias.i. mulieres etiã hõeſtas ad adulteria ⁊ ĩho ⸗ neſta opa callide ſeducendo aſſociãt ⁊ de⸗ ducũt. Ip̃e q́ʒ; ſunt q̃ ſe ſtriges mẽdacit᷑ eẽ dicũt ⁊ tanqᷓ; ꝓphetiſſe diaboli futura di⸗
uinare pᷣſumũt. Caplm: XC
Idualis conti⸗ v nẽtia q̃ᷓlit᷑ ſit ᷣuãda turtures oſtẽ
dũt. Mã turtur ẽ auis caſtiſſima eo ꝙ dũ parẽ ſuũ ꝑdit alteriꝰvlteriꝰcopulã
nõ reqͥrit:ſʒ ſolitaria ſp ĩcedit ⁊ mẽoꝛ ꝑdi-
te ſocietati ſꝑ gemit:ſolitudinẽ diligit⁊ ho minũↄſoꝛtia valde fugit:ad hoꝛtoſ⁊ agroſ deſcẽdit vbi cibũ q̃rat:ſʒ cibo obtẽto ite ſolita loca plãgẽtibꝰapta reqrit. In his
monẽt̃ viduevt maneãt viduevt int ſolita
rie. Itẽ ↄſoꝛtia noxia ⁊ vana ſpectacula fugẽ⁊ ſũpti neceſſitatibꝰ victꝰſe ad oꝛõnis ⁊ cõpũctiõis loca colligẽ. Itẽ turtur ĩ hy eme plumas ꝑdit:⁊ tũc ĩ ↄcauitatibꝰarbo rů ſe abſcõdit:ſʒ tpe veri plumis refũpt ð locꝰvbi latuerat exit:⁊ loca ↄgrua ad pul⸗ lificãdũ q̃rit:ſiẽ Ariſt. dic̃. In qͥ figurat᷑ ꝙ vidue tpe hyemis.i.tẽtatiõis vł adũſitat? vel depoſit plumiſ oꝛnamẽtoꝝ debẽt iace re ĩ ↄcauitatibꝰarbeꝝ.i.hũili᷑ mãere ĩ do mibꝰeaꝝ. vł ꝑdit? plumis delitiaꝝ ſeu diui tiaꝝ debẽt moꝛari ꝑ meditationẽ animi in ↄcauitatibꝰarboꝝ.i.in exẽplis hůilitat? ⁊ Fangtar ſctõꝝ:ſʒ tẽpe vert.i. ꝓſpitatẽ qñ ñt plumas diuitiaꝝ debẽt exire ad pulli⸗ ficandũ ⁊ fructificandũ oꝑa vite actiue.i. elemoſynas vel alia bona oꝑa:ſiẽ fecit ſan cta helyſabet filia regꝰ vngarie poſt moꝛ⸗ tei viri ſui dans ſe elemoſynis ⁊ ſeruitijs paupey. Itẽ turtur ſuꝑ rẽ fetidã nõ de⸗ ſcendit neq; ſupꝑ cadauer:qð fit qñ muli⸗ er vidua tnrpi tentationi nõ ↄſentit ⁊ car⸗ nalis operis turpitudinem non cõmittit. Item turtur pꝛo ſe et pullis ſuis pauco vV2

⁊ mũda grana eligit ⁊ in locis mũdis col⸗
8 ligit vñ viuit:qꝛ.mulier vidua tã ꝓ ſe qᷓ;
p filijs ſuis paucis ⁊ licitis ſumpꝑtibꝰ de⸗ bet eiſe ↄtẽta. Caplm: XC
Fe peccatoꝛũ
v ſũñt ſiles vijs auiũ in volan ⸗
do. Aues em̃ in volando non habẽt determinatas vias vñ ᷣm Iſidoꝝ
dicte ſunt aues q̃ſi deuie in volando:qꝛ ſi⸗ ne via ↄſtat eas incedere:eo ꝙ eaꝝ vie nõ
ſunt determĩate in aere. Sic pctõꝛes in ſu ⸗ is actibuſ nõ ſequunt᷑ rõnẽ q̃ hʒ humanis actibus terminos vtutis imponere: apter qð dicit Mhs in Ethi.ꝙ vᷣtus ẽ habitus electiuus in medietate ↄſiſtẽs determina⸗ ta rõne ꝓut vtiq; ſapiens determinabit. Ideo dicunt᷑ indeterminate ⁊ in errando vagabũde mõ aſcendẽdo ꝑ ſuꝑpbiam:mõ deſcẽdendo ꝑ auariciã:mõ diuertendo ad dexterã.i.ad delectatiões gule ⁊ luxurie. delectationes em̃ ad dexterã ꝑtinere dicũ
tur: ᷣm illud MPõð.xv. Delectationes in
dextera tua.mõ diuertẽdo ad ſiniſtram ꝑ impatientiã ⁊ irã.ſ.in aduerſis:mõ ante ꝓ cedẽdo ꝑ pᷣſumptionẽ:mõ retrocedẽdo ꝑ puſillanimitatẽ vel deſperationẽ. Dtem
aues motu alarum aerẽ diuidũt:ſʒ mox ſe
claudẽte nullũ ſignũ ſui trãſitus derelin ⸗
quũt. Sic peccantiũ vita ⁊ ꝓſperitas ip⸗
ſis moꝛtuis ⁊ in ſepulchꝛo clauſis totaiit᷑ deficit. Ande ex ꝑſona eoꝝ dicit᷑ Sap̃.v. Tranſierũt oĩa illa tanqᷓ; vmbꝛa:⁊ tanqᷓ; auis q̃ trãſuolat in aere. Ca. XCII
Irginitatẽ car
v nis ſeruare cũ fecũditate ſpũali docemur exẽplo apũ. Mam inte
gritas carnis vel coꝛpis virginalis oĩbus apibus eſt cõis qm̃ nullo ↄcubitu miſcen ⸗ tur:nulla libidine reſoluunt᷑⁊nec partus q̃tiunt᷑ doloꝛe ⁊ tñ maximũ examẽ filioꝛũ ↄſituũt. Mã cũ alie aues ſemel in ãno ſin⸗ gulos edãt fetus: apes gemiĩos creãt ⁊ du plici ceteris fecũditate pᷣponderãt. Sic qͥʒ mulierẽs ſancte q̃ ſuoꝝ coꝛpoꝝ integritatẽ
cuſtodiũt:imunes ſunt a libidinoſe reſolu b
tionis fetoꝛibꝰꝛexẽpte ſunt a partiũ doloꝛi hus: nihilominꝰdeo multum fructifict in ſpũeiiũ opeꝝ fetibus. Ouplici em̃ fecũdi⸗ tate ↄiugatas mulieres vᷣgines ſacre pᷣcel lũt:qꝛ ille tĩ carne fructificãt:he aũt car⸗
Liber quartus
ne ac ſpũ. lle carne fructificãt:mũdo coꝛ ruptibilẽ ꝓlẽ generãdo. Iſte coꝛꝑe fructi⸗ ficãt in celo ĩcoꝛruptibilẽ ꝓmerẽdo gliaʒ. Eft ĩqͥt dñs ſiẽ ãgeli ĩ celo vbi neq; nubẽt neq; nubent᷑. Senerãt qͥʒ; nõnũqᷓ; vᷣgines ſacre dño:⁊ ſi non filios carnales tñ jpña⸗ les.Mã oẽs qͥs trahũt ad deñ ſiue exẽplis opeꝝ:ſiue oꝛõnibus vel etiã ſuis vᷣbis eo
rũ ſpũales filij dici pñt. tem lʒ ↄiugatt fructificẽt interdũ etiã deo ꝑ opꝑa vite acti
ne: vgines tñ liberiꝰpñt ei parere fetꝰ tam opeꝝ vite tẽplatiue qᷓ; etiã actual.Exq pʒ ꝙ dicit᷑ Eſa.liiij. Wulti filij deſerte ma⸗ gis qᷓ; eius q̃ hʒ vixꝝ.i.vᷣginis qᷓ; ↄiugate.
Itẽ vgies ⁊ pᷣcipue iuuenes hñt ↄtẽpla
tionẽ dulcioꝛẽ. In cuius ſignũ apes iuue ⸗ nes ⁊ vᷣgines faciũt meliꝰ mel: vt Auicẽ. dicit. Sic in vᷣginibus ac iuuenibꝰſanctis mel.i.dulcedo ↄtẽplatiõis ſupne tãto ſu⸗ auius generat᷑ qᷓ;to caro in eis ſpũi foꝛtiꝰ ſubiugat᷑.vnde Judicũ. xiiij. dicit:De foꝛ ti egreſſa eſt dulcedo. Ca. XCIII
Irtutes cardi
v nales docẽt nos habere exem⸗
pla hirũdinũ. Mã pᷣmo hirũdo docet hr̃e tꝑantiã pᷣcipue in cibo.hirũdo em̃ vt dicit Iſido.ab eundo eſt dicta:eo ꝙ cibos ſedẽdo nõ acqͥrat:ſʒ volãdo acqͥrit. Ita ⁊ homo cibũ ſuũ neceſſarium coꝛpoꝛi tranſeũdo ad neceſſitatẽ ⁊ nõ inſiſtẽdo ad voluptatẽ accipiat:Exo.xij. Comedetis fe ſtinãter. lle em̃ q̃ ſe feſtinanter comedit nec magnã delectationẽ in comedẽdo nec etiã multũ cibũ accipe ↄſueuit. Secũdo docet nos habere pꝛudentiã. Pꝛio ex eo ꝙ nidũ tã artificioſe cõponit ꝙ vix ſuffice
ret humana induſtria facere de quis mate ria. Añ qͥdã crediderũt eas habere intel⸗ lectũ:ſiẽ Iphs dicit.ij. Phyſicoꝝ. Nð lʒ veꝝ nõ ſit:doceut tñ nos eſſe pꝛudẽtes vt ᷣm pꝛudentiã nidũ mẽtis virtutibus com ponamus. Docẽt hirũdines ⁊ nos pur⸗ gare nidũ ↄſcie noſtre ex eo ꝙ ip̃e iſtruũt pullos ſuos ſtercoꝛa e nidum eijcere vt⁊ nos ↄſcias noſtras purgare diſcamꝰ a feti us pctõx. Item hirũdo hʒ pꝛudentiã in diſcernẽdo tempa ⁊ loca. ã tempe frigo ris calidas regiones req;rit: ⁊ ideo mare tranſit:in eſtate vᷣo redit ⁊ cetera tempo⸗ ra inueniẽdo cuſtodit ⁊ pᷣnũcia eſt ĩminẽ⸗ tis eſtatꝭ: vt di Amb. Silr viri pꝛudẽtes

toa ðiſcernũt:⁊ ꝓut tpibꝰↄgruñũt negocia diſpẽſant. Sũt etiã loca mutãda vl q̃rẽda ꝓut videt ↄgruere tpi. Solet etiã hõ pꝛudẽs futuri eẽ pᷣnũciꝰ ex eo ꝙ reꝝ exi tus pꝛudẽtia metit᷑: ꝓut Boe. diẽ. Ver⸗ tio docet ßᷣuare iuſticiã pᷣcipue punitiuã ſi ue iudicatiuã qᷓ dũ ſanguinẽ mslefactoꝛis effundit:alioꝝ oculoſ apꝑit ⁊ ad cautelã in ſtruit. Qñ diẽ Augꝰ.ꝙ ſanguis dextre ale Hhirũdinis qͥ exit colũbe medet᷑ ocuł infir⸗ mis. Mã ala dertra hirũdinis ẽ iuſta ſnĩa pncipis ex q̃ dů ſãguis viuꝰeffundit᷑ alioꝝ oculi ad ſibi cauendũ illuminant᷑. Mã ocu los q́s cuipa claudit pena aꝑit: vt di Sre go.⁊ nõ ſolũ pena ꝓpꝛia:ſʒ etiã aliena illu minat freq̃nter ⁊ iuuat. Muarto q́;; do⸗ ret hirũdo hr̃e foꝛtitudinẽ:qꝛ ðꝛ eſſe qddã genꝰhirũdinũ qð oẽs aueſf timẽt:ita vt aq́ la eã fugiat tãqᷓ; hoſtẽꝛnec illa viſa audet
ſuꝑ pᷣdã irruere:eo ꝙ moꝛſus eiꝰ foꝛte ẽ ve
nenoſus: vt diẽ Pliniꝰ. Tales hirũdines ſãcti ſůũt qͥʒ foꝛtitudinẽ ⁊tutẽ timẽt aues oẽs.i.vniũſi demõeſ:⁊ aqͥla q̃ ẽ rex auiũ.i. ipᷣe ſathã qͥ ẽ rex ſuꝑ oẽs filios ſupbie.ã moꝛſus tałhirũdis.i.oꝛõ ſcti hoĩs patiẽtꝭ ⁊humil:qᷓſi venenoſus ẽ eis.ſ.demonibꝰa valde foꝛmidabil. Airtutuʒ q;ʒ; plenitudo ⁊abũdãtia nõ agᷓuat aĩaʒ ſʒ potiꝰ alleui⸗ atꝛ⁊ ad aſcẽdẽdũ in celũ habilitat. Añ eſt ꝙ aues qᷓ;to plꝰ abũdãt pẽnis:tãto faciliꝰ ſurſuʒ leuant᷑ ⁊ velociꝰvadũt:ſiẽ pʒ in aui bus pᷣde q̃ ſunt volarꝰ altiſſimi. Ter em̃ in cluſus ifra pẽnaꝝ ↄcauitatẽ auem leuiat ⁊ vt ſurſuʒ ferat᷑ habilitat. Sic etiã pẽnis tutũ ſcti leuiant᷑ ⁊ ad ↄtẽplãda vłappetẽ ⸗ da celeſtia ſßlimit᷑ eleuant᷑. Añ Pð. liiij. has pẽnas ⁊ volatum deſiderãs dicebat: MQuis dabit mihi pẽnas ſiẽ colũbe:⁊ vola bo ⁊reqͥeſcãꝰ?Ecõtra ãt ex vᷣtutũ carentia aĩa Zuis relinquit᷑ vt auis fine pẽnis. Añ diẽ Augꝰ.ð deo a qͥ ſũt vᷣtutes:Cũ tui ple nus nõ ſuʒ Ita ſuz. ſi XCIIII FIta ſpũalis ho — minũ ꝓficit ⁊ ꝑficiẽ ſic vita vola tiliũ. Diẽ eiñ qphᷣs in.vj. de aĩa⸗ libꝰ:ꝙ poſt decẽ dies generationis cõplet pullus vᷣm oẽs ptes ſuas:⁊ tunc hʒ caput maius toto coꝛpe:⁊ hʒ caput inclinatũ ſu ⸗ per crus dexteꝝ:⁊ alas expãſas ſupꝛa ca⸗ put:poſt h rumpit᷑ teſta die decimaoctaua vel vigeſima ⁊ cxeũt pulli iam viuificati et
De natatilibus ⁊ volatilibus
aliqñ gemelli:ſʒ inter gemellos vmeſt m ioꝛ alter minoꝛ. Pꝛima ergo pulli comple tio fit in decẽ diebꝰ:qꝛ pᷣma hoiĩs foꝛmatio in vita ſpũali fit ꝑ obſeruantiã decem pᷣce⸗ ptoꝝ. Añ dixit dñs Matth.xix. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata.⁊ tũc caput coꝛ us excedit:qꝛ tũc ratio coꝛꝑi dñat᷑.f.vt ſit omo nõ aialis:ſʒ magis ſpũaliſ.inclinat᷑ etiã caput.i.mens nõ ſolũ ꝑ obedientiam
ſʒ etiã ꝑ humilitatẽ nõ fictã ſʒ verã. ⁊ hec
inclinatio ẽ ſup crus dextrũ. Eſt em̃ qͥ neq ter ſe humiliat: vt dicit Eccĩ.xix. ⁊ iſte in ſiniſtrã ꝑtẽ ſe inclinat.ale etiã intellectꝰ.ſ. ⁊ affectꝰ ꝑ fidẽ ⁊ dilectionẽ ſupꝛa caput.i. ſupꝛa natural rõnis comp̃henſionẽ exten⸗ dunt᷑: vt incipiat iã hõ terreſtri mẽte ad ce leſtia erigi. Sʒ ad ſchᷣam pulli completio⸗ nẽ addunt᷑ octo vel decẽ dies.ſ.vt ſit die xx.velxviij. Quia ſi qͥs vult vere ꝑfectu eſſe: opoꝛtet vt ad obſeruãtiã vetert legt.i. decẽ pᷣceptoꝝ addat obſeruantiã noue le⸗
— xp̃iꝛſicut ẽ ilud Watth.xix.
vis pfectus eſſe vade ⁊ vẽde oĩa q̃ ha⸗ bes ⁊ da paupibus.⁊ alia ⁊ ↄſimilia que ↄtinent᷑ in euãgelijs:ꝑfectioni em̃ noue le gis. i.euãgelij competit octonarius nume rus ꝓpter octauã diẽ reſurrectiõis xp̃i.i. dominicã quã celebꝛamus ſicut iudei cele bꝛant diẽ ſeptimũ. Ael ꝓpter diẽ octauam
reſurrectiõis noſtre quã expectamus inĩ
rupta teſta oui.ſ.finita hac vita moꝛtali tã qᷓ; pulli nouiter viuificati exibimꝰ gemei⸗ li.i.in aĩa ⁊ coꝛꝑe gloꝛificati.erit tñ gemel⸗ lus vnus maioꝛ:qꝛ maioꝛ erit glia anie qᷓ; coꝛpis. Itẽ ꝑfectioni euãgelij cõpetit ad ditio numeri denarij:qꝛ pᷣter obſeruantiã decalogi neceſſaria ſunt ſaca noue legꝰ cũ fide trinitatis.vel ſeptem dona ſpũſſancti cũ tribus vᷣtutibus theologic.ſeptẽ eĩ ⁊
tria denariũ numeꝝoſtituũt:poſtqᷓ; rupta
eſt teſta timoꝛis vel amoꝛis vite coꝛrup tibil exet gemelli.i.tã carne qᷓ; ſpũ in vi⸗
ta ſpñali ꝑfecti:lʒ in regimine vite ⁊ dulce
dine celeſtis ↄuerſationis ſpũs carnẽ an ⸗
tecedat. Mlus em̃ cupit ſpũs qᷓ; poſſit fer
re coꝛpus: vel qꝛ plus pcipit ſpũs de dulce dine qᷓ; coꝛpus ſuſtineat de laboꝛe. Iteʒ vita moꝛtalis ſimilis eſt vite naturali vo⸗
latilium. Quedam em̃ aues ſunt que pa⸗
ſcunt carnibus ſicut accipitres ⁊ aues pᷓ⸗
de. ⁊ his aſſimilant᷑ homines qͥ carnaliter
viuũt: ꝓpter qð dicit Aplus ad Ro·viij v 3

Piber uartus
Hebitoꝛes ſumꝰnð carni vt ᷣm carnẽ viua mus. Quedã No paſcũt᷑ herb: vt anſeres ⁊ ſilia.⁊ talibꝰſiles ſunt penitẽtes qͥ de no no incipiũt qͥ adhuc mollioꝛa redq̃rũt:ſoli⸗ dũ videlʒ cibũ capere nõ valẽtes: Egech. yxxiin. Reqͥeſcẽt in herb virẽtibus. Que dã aũt paſcunt᷑ ã̃nis ⁊ ſeminibꝰ: vt colũbe ⁊hmõi quibꝰaſſimilant᷑ ꝑfecti ⁊ ſpũales vi ri:ꝑfectoꝝ em̃ ſolidꝰ eſt cibꝰ ſiẽ di Apls. Mam contemplatiui paſcunt ſeminib?ꝰ di⸗ uinoꝝ verboꝝ. Semen em̃ vbũ dei eſt: vt dicit Luce.viij. Sʒ actini paſcunt᷑ ſemibꝰ t opeꝝ pᷣcipue elemoſynaꝝ: Bal.vj. MQui femĩaucrit ⁊c̃. MPaſcunt᷑ etiã ſemibꝰ lachꝛymaꝝ ꝑ cõpunctionẽ. Mð.cxxv. Eð tes ibant ⁊ flebant mittentes ſemina ſua. e ſemina paſcũt ⁊ reficiũt animas:m illud Põ.lxxix. Cibauit nos pane lachꝛy
maꝝ⸗ Caplm: CV Itia diuerſa iu deis in lege moyſi ſub figuris
diuerſoꝝ volatiliũ ꝓhibita fue yũt: Neuitꝰ.xj. Fuit em̃ eis ꝓhibitus eſus zqͥle: in q̃ᷓ ex eo ꝙ alte volat pꝛohibet᷑ ⁊ fi⸗ gurat᷑ ſupꝑbia. Itẽ gryphis in quo qꝛ eqͥs ⁊ hoibꝰ infeſtus ẽ crudelitas potentiũ ꝓ·⸗ pibef̃. Itẽ halieti ĩ quo qꝛ paſcit᷑ auibꝰ: ſignant ili qͥ ſunt paupibꝰ moleſti. Itẽ milui in quo qꝛ msxĩe inſidijs vtit:ſignan tur fraudulẽti. Itẽ vulturis in qͥ qꝛ ſeqͥ⸗ tur exercitũ ſperãs comedere de cadaueri bus moꝛtuoꝝ:ſignant᷑ illi qͥ moꝛtẽ ⁊ occiſi ones affectãt hominũ vt lucrent᷑. Itẽ ꝓ hibita ſunt aĩalia coꝛuini generis in qͥbus ſignant̃ aliqͥ qͥ exptes bone affectiõis non redeũt:qꝛ coꝛuus emiſſus ab arca nunqᷓ; redijt. Itẽ ſtruthio q̃ cũ ſit auis ⁊ vola⸗ re nõ poſſit:ſʒ ſemꝑ circa terrã moꝛat᷑ deo ſignat militãtes ⁊ ſe negocijs ſecularibus implicãtes. Itez nycticoꝛax q̃ in nocte ẽ acuti viſus:in die añt nõ yidet:⁊ ideo ſig⸗ nat eos qͥ in tpalibus ſunt aſtuti ⁊ in ſpũa libus ſunt inertes. Item larus qͥ natat in aqᷓ ⁊ volgt in aere: ⁊ ideo ſignat eos qᷓ circũciſionẽ ⁊ baptiſinum venerant᷑.vel ſi⸗ gnat eos qͥ ꝑ ↄtemplationẽ volare volunt tñ viuũt in aquis voluptatũ. Itẽ acci⸗ piter qui deſernit hoĩbus ad pᷣdam:⁊ ideo ſignat eos qui miniſtrãt potentibus ad pᷣ dandũ paupes. tẽ bubo qͥ in nocte q̃⸗ Tit paſtũ de die latet:⁊ ideo ſignat lnxurio
ſos qui occultari q̃rũt in noetis opꝑibus qᷓ agũt. Itẽ mergulꝰcuiꝰnatura ẽ ſß vndis diutiꝰmoꝛari:⁊ ideo ſignat guloſos qui in aqͥſ delitiaꝝ ſe mergũt. Itẽ ibis qᷓ ẽ anis africa hñs lõgũ roſtrũ ⁊ paſcif᷑ ex ſerpen ⸗ tibꝰ:⁊ ſoꝛte idẽ ẽ qð ciconia:⁊ ſignat inui dos qͥ de mał alioꝝ qᷓſi de ferpẽtibꝰreficiũ ⸗
tur. Ztẽ ꝓhibitꝰeſt cygnꝰqͥ eſt coloꝛis cã
didi:⁊ lõgo collo qͥ ex ꝓfunditate terre vł aq̃ cibũ trahit:⁊ põt ſignare hoĩes qͥꝑ ex ⸗ terioꝛẽ iuſticie cãdoꝛẽ incra terrena q̃rũt. Ftẽ onocrotalꝰqui ẽ in ꝑte oꝛiẽt lõgo ro ſtro:qͥ in faucibꝰhʒ qͥſdã folliculos:in qͥbꝰ pᷣmo cibũ reponit ⁊ poſt hoꝛã̃ in vẽtrẽ mit tit:⁊ ſignat auaros ĩmoderata ſoilicitudi⸗ ne vite neceſſaria ↄgregãtef. Itẽ poꝛphy ruꝰqͥ pᷣter naturã aliaꝝ auiũ hʒ vnũ pedeʒ latũ ad natãdũ ⁊ aliũ fiſſuʒ ad ãbuiãdũ: qꝛ in aq natat vt anateſ:⁊ in tra ãbulat vt pdices ſolo moꝛſu bibit:oẽm cibũ aq̃ tin ⸗ gẽs:⁊ ſignat eos qͥ nihil ad arbitriũ alte⸗ riꝰfacere volũt:ſʒ ſolũ qð fuerit tinctũ aq ꝓpꝛie volũtat?ẽ. Itẽ ꝓhibitꝰfuit eſus he rodionis qͥ vnlgarit᷑ faico dicit᷑:⁊ ſignat il los qͥꝝ pedes veloces ſunt ad ſanguinẽ ef fundẽdũ. Itẽ phibuit etiã lex caradõ q̃ eſt auis garrula ſignãs loqces. Itẽ ꝓhi bita ẽ vpupa q̃ nidificat in ſtercoꝛibꝰ⁊ fetẽ ti paſcit᷑ fimo:⁊ gemitũ in cãtu ſimulat:ſi⸗ gnãs triſticiã ſeculi q̃ hoĩbꝰĩmũdis moꝛtẽ
opat̃. Itẽ veſptilio qui circa terrã volat:
fignãs illos qui ſeculari ſcĩa pᷣditi ſola ter
rena fapiũt. Itẽ qui vitiũ aliqð indebite
fugit aliqñ in aliud cadit. Nã pdix niſum
timẽs ⁊ eů fugere volẽs dũ eũ in aere eſſe
ſentit a terra nõ ſurgit:ſʒ ſepe dů eirea ter⸗ rã q̃ſi ſecura fugit in rete vel laqueũ ſe im⸗ mittit:ſic qñq; aliqͥs niſuʒ ſuꝑbie vel tyrã nidis fugere volẽs dñ ſe ad terram nimis humiliãdo vel indiſcrete miteſcẽdo dimit⸗ tit:aut in puſillanimitat? laqueũ incidit: vel nimie remiſſionis retibus ſe inuoluit.
Itẽ vitia tria magis generalia repñtant in vpupa.ſ. auarieia:luxuria: ⁊ ſuperbia ·
Mã vpupa hũana comedit ſtercoꝛa:auis
eſt oĩno imũda:ſʒ criſtis capite extẽſis ga⸗ leata.Hũana qͥwe comedit ſtercoꝛa qui in hiat ad tꝑalia lucra:de qͥbꝰ Apls ait Nh
lip.iij. Dĩa detrimentuʒ feci ⁊ arbitro? vt ſtercoꝛa vt xpm lucrifaciã. mmũdus aũt eſt qui luxurioſe vite poliutionibus ſubia
cet:de q̃ Apls ait Eph.v. Gis foꝛnicatoꝛ
——₰——

vyn
dyuci i
Sin ntiku
iis imntt i mn jin erae
nutdhi
nt nnin
aut ĩmũdus ⁊c̃. Sʒ tůc criſtã gerit in capi⸗ te cũ ſuꝑbia dominat᷑ in mente:contra il⸗ lud Tobie.iiij. Superbiã in tuo ſenſu nũ⸗ q 4̃. Giu Siup exẽplo aq̃le abij⸗ cere docemur. Mã aquila ad . plꝰ tria oua facit:ſʒ tertiũ pij cit:eo ꝙ incubãdo multũ grauat᷑.in tĩ eĩ tunc dehilitatur: vt q̃ſi venerari nõ poſſit. Tria igit᷑ oua aqͥle tres ſunt appetitꝰ aĩe. Aliqͥd em̃ aliqñ appetit aĩa qð̃ ptinet ad ipᷣius ſalutẽ:⁊ iſtud eſt pᷣmũ ouũ.Aliquid em̃ appetit qð ptinet ad coꝛꝑis neceſſita/ tem:⁊ hoc eſt ſecũdũ. Aliquid vo qð ꝑti ⸗ net ad vite voluptatẽ:⁊ iſtud eſt tertiũ qð ſeʒ tãqᷓ; ſupꝑ fluũ ⁊ noxiũ abijciẽduʒ ẽ. Gra uat eĩ mentẽ freq̃nt᷑ ſupꝑfluitas volupta⸗ tis: ⁊ eã intin debilitat vt ſpũalia ve nari nõ poſſit. vñ dñs diſcipulos monuit dicẽs Eu. xxj. Attẽdite ne grauent᷑ coꝛda vr̃a in crapula⁊. CLaplm: XCVII
Bura aſſimila-
v turplume ſiue pẽnis aqle q̃ᷓ ſiẽ
liniꝰ dicit hñt quãdã vtuteʒ coꝛroſiuã. Añ po ſita cũ aliaꝝ auiũ plumis eas coꝛrodit. Sic vſurariũ lucrũ c bono lucro admixtuʒ ad mihil ip̃m deducit. Añ diuitie vſurarie etiaʒ cũ alijs miyte cõiter paꝝ durãt. Habet em̃ vſura vꝰᷣtutẽ coꝛroſi⸗ uã:qꝛ eiꝰ qui mutuo accipit facultatẽ cito dſumit. Eſt em̃ vſurariũ mutuũ apud debi toꝛẽ ſilitudo illoꝝ vermiũ:de quibꝰdicebat Job. xxx. Qui me comedũt nõ doꝛmiũt:⁊ u multitudiĩe eoꝝ cõſumit᷑ veſtimẽtũ meũ: qʒ ex multiplicatione vſure qñq; etiam ve ſtimentũ in pignus datũ conſumit᷑ ⁊ trãſit ad creditoꝛẽ.
XCVIII
iſtus pꝛefi
c guratus fuit in paſſeribꝰq́; offe ⸗ rebant᷑ in purificatione lepꝛoſi
in lege moyſi: Leuit᷑. xiiij. Lepꝛoſi ein pn
rificari dicebant᷑ qñ conſoꝛtio hominũ iu⸗ dicio ſacerdotꝭ reſtituebant᷑ ⁊ cultui diui⸗ no reddehant᷑.Contingebat tñ qñq; vt di
uino miraculo ꝑ ritũ leg carnał lepꝛa mũ
daret᷑:qñq; etiã ſacerdos in iudicio deci⸗ iebat. Añ pᷣmo iudicabat᷑ꝰ mũdus:⁊ po⸗
ea reſtituebat tãqᷓ; mũduſ ↄſoꝛtio hoĩim
De natatilibus et volatilibus
⁊ cultui diuio.ſ.poſt ſeptẽ dies. n pᷣma&t purificatiõe offerebat ꝓ ſe lepꝛoſus mũda tus duos paſſeres viuos ⁊ lignũ cedrinũ ⁊ vmiculũ ⁊ iſopũ hᷓ mõvt filo coccineo li garent᷑ paſſeres ⁊ iſopꝰ ſił cũ ligno cedri⸗ noꝛita ꝙ lignũ cedrinũ eſſet q̃ſi manubꝛiũ aſpſoꝛij: iſopꝰ vo ⁊ paſſeres erãt id qð de aſpſoꝛio tingebat᷑ in ſanguĩe alteriꝰpaſſert imolati in aq́s viuis. hec ãt q̃ttuoꝛ offere bant̃ 3 q̃ttuoꝛ defectꝰlepꝛe. Mã 3 putredi nẽ offerebat᷑ cedrꝰ qᷓ eſt ĩputribil:ʒ fetoꝛẽ iſopꝰ q̃ ẽ herba odoꝛifera:ʒ ĩſenſibilitatẽ paſſeres viui:ʒ turpitudinẽ coloꝛis vᷣmi⸗ culꝰq hʒ viuũ coloꝛẽ. Paſſer viuꝰ auolare Vo dimittebat᷑ in agrũ:qꝛ lepꝛoſus reſtitu ebat᷑ pᷣſtine libertati. n octaua vo die ad mittebat᷑ ad cultũ diuinũ ⁊ reſtituebatur ↄſoꝛtio hominũ:pᷣmo tñ raſis piłtotiꝰ coꝛ⸗ poꝛis ⁊ veſtimẽti lotł eo ꝙ lepꝛa pilos coꝛ rodit ⁊ veſtimẽta ĩqnat ⁊ fetida reddit:⁊ poſtmodũ ſacrificiũ offerebatur ꝓ delicto eiꝰ. de ſanguĩe ãt vngebat᷑ extre⸗ mũ auricule eiꝰqͥ erat mũdatꝰ⁊ poſtea pol lices manꝰdextre ⁊ pedes:qꝛ ĩ iſtꝰ ꝑtibꝰ pᷣ mũ lepꝛa dinoſcit᷑ ⁊ ſentit᷑. Adhibebãt᷑ ãt huic ritui tres liq̃res.ſ.ſãguis ʒ ſanguis coꝛruptionẽ:oleũ ad deſignandũ ſanatio nẽ moꝛbi ⁊ aqᷓ viua ad emũdãdũ ſpurciti⸗ am. Mer duos Snſe ſignificabat᷑ fi⸗ guralit᷑ diuinitaſ ⁊ hũanitas xp̃i qͥꝝ vnꝰ.ſ. hũanitas imolat᷑ in vaſe fictili ſuꝑ aq̃s vi⸗ uẽtes:qꝛ.ſ. ꝑ paſſionẽ xp̃i aq̃ baptiſmatis ↄſecrãt. Qlaũt.ſ.ĩpaſſibil diuinitas vinꝰ? remãebat:qꝛ diuĩtas moꝛi nõ põt.ñ ⁊ a⸗ uolabat:qꝛ paſſiõi aſtrigi neqͥt:h̊ ãt paſſer viuꝰ ſil cũ ligno cedrinò ⁊ cocco vᷣmiculo et iſopo.i.fide ſpe ⁊ charitate mittitur in aquã ad aſpgẽdũ:qꝛ ĩ fide dei ⁊ hoĩs bap ticamur. Lauat ãt hõ ꝑ aquã baptiſmatis vel lachꝛymaꝝ veſtimẽta ſua.i.opa et oẽs pilos.i.cogitatiões radet:tigit etiã extre mũ auricke dextre eiꝰ qͥ mũdat᷑ ð ſãguie et oleo vt epauditꝰ muniat᷑ ʒ coꝛrũpẽtia vᷣ⸗ ba.poilices ã̃t manꝰdextre ⁊ pediſtingũt vt ſit eiꝰactio atq; affectio ſctã. Iteʒ xps aſſimilauit ſe gallie: Mattk.xxiij. Quoti⸗ ens inqͥtvolui ↄgregare filioſtuos quẽad modũ gallia ↄgregat pullos ſub alas ⁊c̃. Ballina eñj vt dicit ibi Bloſa eſt circa pui los ſuos pijſſima. Nam ſub alis cõgregat eoſ: ʒ miluũ defenſat: ꝓ laboꝛe ⁊ amoꝛe fi lioꝝ egrotat:plus de pullis qᷓ; de ſe curòt, v4

Piber eos magł qᷓ; ſe pꝛſeit ⁊ ſatiat:inuẽta eſca coſ vocat: ꝙ illoꝝ defẽſiõe hoĩeʒ ipugnat: ꝓipoꝝ qᷓſi amoꝛe raucit ⁊vocẽ mutat:plu mas deponit ⁊ tota hiſpida fit:⁊ demiſſis alis icedit.hec ãt oĩa xp̃o ↄgrua ſũt. Mã tᷣe ad pullos ſuos.i.fideles magnũ affe ⸗ etũ pietat? geritꝛeos ſpᷣ alis ꝓtectiõis ſue in vna fide ⁊ ecclia ↄgregauit. miluũ.i. mũdũ ſeuiẽteʒ eos defenlauit: ꝓ laboꝛe ⁊ amoꝛe ño ĩ cruce totꝰlãguidꝰappuit plꝰð nob qᷓ; de ſe curauit: nõ tĩ pãe materiali: ß etiã ſacali ⁊ ſpñali ſue doctrĩe nos pã⸗ iit: ĩuẽta eſca nos vocat dicẽs: Watth· xj. Aeite ad me oẽs qͥ la.⁊ one. eſtꝭ:⁊ ego refi ciã vos. ꝙ ña defenſiõe diabolũ expugna uit iu cruce amoꝛe lãguẽs ⁊ voce deficiẽs raucꝰfactꝰfuit ðʒ illðᷣꝑð.lxviij. Rauce fa cte ſũt fauces mee ⁊c̃. Ibi etiã plumas⁊ve ſtimẽta depoſuit ĩ coꝛꝑe flageliatꝰꝛtotꝰ hiſ pidꝰfactꝰfnit ⁊ diuinitatꝰ ſue potentiã ab⸗ ſcõdẽs.alis.i.viribꝰ ſuis dimiſſis inceſſit. Hec igit᷑ oĩa xp̃s ꝓ nr̃o amoꝛe fecit. Qui cũ pr̃e ⁊ ſctõ ſpũ viuit ⁊ regnat deꝰin ſecu⸗ la ſeculoꝝ. men. Explicit liber quartus de ſimi litudinibus rerum:
Incipit ꝓlogus libꝛi quinti Ecit deꝰ be 1 ſtias terre iu ſpẽs ſuas: ⁊iumẽta ⁊ oẽ reptile ter⸗ — re in genere ſuo: Señ.j. * Deus hoĩeʒ in reꝝ pᷣmoꝛ dio in hae dignitate creauit vt aĩalia terre oĩa ei fubiecta foꝛẽt qᷓ;diu ſine trãſgreſſiõe pᷣcepti qð illi dederat in innocẽtia pmane ret. Añ ſcptura ſacra Beñ. jeteſtat᷑ tãqᷓ; tri nũ ⁊ vnñ deñ de hoĩe dixiſſe creãdo: Faci amꝰ hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ nr̃aʒ:et pᷣſit piſeibꝰ mart ⁊ volatilibꝰceli ⁊ vniůſis niantib? qᷓ̃ mouent in tra. Et vt tß̃a qͥ;; ain lia homi obedirẽt ad nutũ: moy pᷣmii crea tis parẽtibꝰſuꝑ eadẽ aĩalia terre dñatũ cõ ceſſit dicens:Creſcite ⁊ multiplicami⁊ re⸗ plete terrã ⁊ fubijcite eã ⁊ dñamini piſcibꝰ? mar ⁊ volatilibꝰceli ⁊ vniuerſis aĩantibꝰ q̃ mouent᷑ ſuꝑ terrã.Et vt hõ eoꝛundẽ ꝓꝑ li bito ſeruitia vti poſſet:deꝰ añ ↄſpectũ ip̃iꝰ oĩa ↄgregauit vt eg noĩbꝰ varijs iu vni⸗ uſcuinſq; waietatẽ nature ſingula deſig ⸗ usret:ſiẽ in iã pᷣfato capło continet᷑ Señ.
quartus
Aeꝝ poſtmodũ interueniẽte pctõ pᷣdieto⸗ rũ pᷣmox parẽtũ ex diuini trãſgreſſiõe mã dati qᷓ;qᷓ; pᷣfatũ důiũ hoům ſuꝑ aĩalia bau⸗ ta fuerit diminutũ vt ſui vindex inobediẽ tia hoĩs ĩobediẽtie cauſa fieret etiã̃ in in⸗ ment'ꝛnõ tñ miſerãte auctoꝛe fuit ex toto ſublatũ:qꝛ ſic ſeueritatẽ iuſticie miſericoꝛ dia tempanuit ꝙ pᷣdictoꝝ aĩaliũ terre q̃daʒ ↄuerſa ſũt ad hoĩs fuliciũ:qᷓdã vo reli⸗ cta ſũt ad hoĩs obſequiũ ⁊ nõnulla ↄteſſa ſũt ad hoĩs ifirmãtt remediũ. Pinc ẽ ðꝙ in vbis ꝓpoſitꝭ moyſes aialia terre triplr noĩauit. Mã noĩanit beſtias reptilia ⁊ in⸗ mẽta. Fecit inqͥt deꝰ beſtias terre iu᷑ ſpẽs ſuas:⁊ iumẽta ⁊ oẽ reptile terre in genere ſuo. Mã qᷓ ſunt ad ſuppliciuʒ hoĩs beſtias noĩault:qꝛ beſtia ᷣm Iſið. dicit᷑ qᷓſi vaſtia a vaſtãdo ꝓut ſunt leones ⁊ vꝛſi ⁊ aialia agreſtia qᷓ hoĩes qñq; imaniter lacerãtet deuaſtãt.vñ dicit᷑ Eccĩ.xxxix. Oia hec ad vindictã creata ſũt beſtiaꝝ dẽtes ⁊ ſcoꝛpij æẽ. Que vo pᷣſtãt remedia reptilia nuncu pauit. Mã ex tyrt᷑ ⁊ ſerpẽtibꝰ ⁊ alijs 5 rep/ tãt ſuꝑ terrã qᷓ;qᷓ; venenoſa exiſtant:laluti fera tñ antidota ↄfici docent᷑ a medicis q̃ venenis ⁊ moꝛb varijs ſalubꝛit᷑ obſiſtunt. Ceteꝝ aialia illa q̃ͥ in obſequijs ⁊ vſibꝰ va rijs homiĩ famulanf᷑ꝛmoyſes in vᷣbis ꝓpo fit᷑ iumẽta noĩauit. Que recte vt di Pa⸗ ſiiꝰ iumẽta dicta ſunt q̃ſi hoĩs inuamẽta:
ꝓut eqͥ vel boues ⁊ alia conſilia q̃ hoibꝰin neceſſitatibꝰ auxiliũ pᷣbẽt. Mõ tĩ aũt hec iumẽta hoĩbꝰpᷓbhẽt coꝛpalia iuuamẽta:ſed inſuꝑ eis poꝛrigũt ſpũalia documẽta: ꝓpt
ð eoꝝ doctrinã reqrere iubent᷑: Vob · xij⸗ nterroga inqͥt iumẽta ⁊ docepũt te. nõd
dẽ documẽtoꝰbi:ſʒ potiꝰexẽpli:eo videlʒ
mõ qͥ ſapiẽs in ꝓuerbijs dic̃: ade ad foꝛ micã o piger ⁊ ↄſidera vias eiꝰa dilce lapi entiã ⁊c̃. ꝛouer.vj. Moꝛro qꝛ ſcripturs diuina nõ tĩ de iumenti hmõi:ſʒ etiaʒ de
aialibꝰalijs vt beſtijs ⁊ reptilibꝰ ad infoꝛ⸗
mationẽ noſtrã exẽpla introducit:ſi Sa⸗
lomon foꝛtitudinẽ iuiti leoni aſſimilauit:
Mꝛouer.xxviij. Juſt? qᷓſi leo ↄfidẽs abſq;
terroꝛe erit. Et dñs ſerpentis pꝛudenti?m
nos imitari mãdauit dicẽſ Wattb· x· Eſto te pꝛudẽtes ſiẽ ſerpẽtes ⁊c̃. Pꝛopoſitũ mne⸗
um eſt in b quinto libꝛo generaliter de aĩa
libꝰ terre ⁊ beſtijs ac reptilibꝰ ⁊ iumentis
exẽpla introdueere plurima:⁊ ea lʒ bꝛeui⸗
ter moꝛibꝰ adaptare:libꝛoꝝ pcedentiũ oꝛ⸗
2————

De animalibus terreſtribus
dinẽ in materijs ⁊ caplis cõfoꝛmiter ꝓſe⸗ quẽdo. Ad illius videlʒ laudẽ ⁊ gloꝛiã q́; docet nos ſuꝑ iumenta terre qui eſt deus benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Explicit ꝓplogus. Incipit liber quintus.Capim: I
Bſtinétia
in pluribꝰhoibꝰiram
vel impatiẽtiã gene ⸗
rat. Mam ſiẽ̃ canis fa
melicꝰ ſi nimis fame
excrutier᷑ cõuertit᷑ in rabiẽ. Sic etiã hõ gu loſus ſi paululũ abſtineat ⁊ ieiunet efficit᷑ ipatiẽs ⁊ furioſus:qꝛ delitijs aſſuetus nõ põt famẽ pati. Et tales erãt iudei ieiunan tes q́;bꝰdũs dixit Eſa.lviij. Ecce ad lites ⁊ dtẽtiões ieiunatꝭ ⁊ ꝑcutit? pugno impie.ʒ qð diẽ Waximꝰin ſermone de natali: Jein niũ pacẽ dʒ nutrire nõ iurgia. Quale aũt illð eſt ꝙ nõ veſcer? carnibꝰ⁊ de oꝛe tuo oĩ eſca foꝛdidiꝰegredi᷑ maledictũ: Iteʒ ab ſtinẽtia deuota diabolũ fugat. Mã ſi fa⸗ mes valida expellit lupũ ð nemoꝛe:ita ab ſtinẽtig deuota diaboluʒ expellit ab hoĩe: War.ix.Hoc genuf demonioꝝ n ð eijcitur niſi in oꝛõne ⁊ ieinnio. Di Amkb.ꝙ hõ ie ⸗ iunus ſputo ſuo ſerpentẽ coꝛpalẽ ĩterficit: — ergo mag ieiuniũ deuotũ ſpũalẽ Pu ⸗ dith poſt ieiuniũ caput Holofernis ampu tauit: Judith.iij Hiero. Sagittas diaboli ardent ieiunioꝝ ⁊ vigiliaꝝ frigoꝛe reſtrin gere debemꝰ.Mõ.xxxiiij. Ego ãt cũ mihi moleſti eſſent iduebar cilicio: humiliabaʒ in ieiunio aiaʒ meã. Itẽ abſtinẽtia pluri mũ eſt vtił ad deponendã vetuſtatẽ pꝛaue ↄſuetudis. Nã ſerpẽs qñ ſenio ſe grauatũ ſentit ⁊ pellẽ veterẽ cupit deponere vt re⸗ nonet:pᷣmo a cibo abſtinet pluribꝰ diebꝰ: vt ſic pellis eꝰ faciliter relaxet᷑.Quid aũt eſt vetuſta ſerpẽtis pellis niſi Pꝛaua ⁊ ve⸗ tus ↄſuetudo carnałcoꝛruptiõis:quam ſi quis deponere apetit opoꝛtet ꝙ pᷣus ab⸗ ſtin eat a cib ⁊ delitijs. Añ Leo papa dicit in ſermone de ieiunio.x.mẽſis.ꝙ ꝑ volũta rias afflictiones abſtinẽtie caro ↄcupiſcẽ⸗ tijs moꝛit᷑ ⁊ ſpũs virtutibꝰ renouat᷑. Itẽ fupflue delectatiões gule vindicãde ſunt ꝑ afflictiones abſtinẽtie. Mã leo cum ſe ni mis ingurgitaſſe fentit:ꝑ plures dies non manducãs abſtinet a cibis. Sic qͥʒ ſuper⸗
fluitas ⁊ voluptas cibi expiãda eſt in cibi ſubtractiõe ⁊ afflictiõe ieiunij. Srego.Ca⸗ ro leta traxit ad culpã:ꝛafflicta reducat ad veniã. Añ Berñ.diẽ̃: Mer h ꝙ a licit᷑ ab⸗ ſtinemꝰea nob que pᷣus cõmiſimus illicita Laplm: II Ccidie tẽtatio a ſilis ẽ moꝛſui canis rabidi. Maʒ qui moꝛdeni a cane rabido ter ribilia ſomniãt:⁊ timẽt in ſomno ⁊ↄturbã tur:ſine cauſa fiũt ſtupidi;oẽs reſpiciũt et a nullo reſpici volũt: ⁊ etiã ſi paſſio inua⸗ luerit oẽʒ potũ reſpuũt:aquã timent ⁊ la⸗ trãt vt canes:⁊ ita timidi fiũt vt pᷣ timoꝛe cadãt:⁊ tales cito moꝛiunt᷑ niſi eis citius fuccurrat᷑.Ille igit moꝛdet᷑ a cane rabido qui tẽtat de accidie vitio: ⁊ tales ſomniãt terribilia ⁊ timẽt ſine cauſa. Quaſi eiñ ter ribilia ſomniãt qͥ ea qᷓ facilia ſunt difficilia eſtimãt:⁊ idcirco ſine cauſa ilia aggredivł᷑ ꝑſeqͥ foꝛmidãt. Somntãs eĩ aliqð terribi le timet vbi nullũ piculuʒ ĩminet:qꝛ illud qð ꝑ ſomniũ cernit non vera res ßʒ imago rei exiſtit. Eſt em̃ ſomniũ ꝓut di Pbus fantaſma aliqð extriſecꝰapparẽſin ſomno. Fãtaſma aũt eſt ſilitudo rei imagiate ⁊ nõ ipᷣa res. Tal em̃ accidioſus hõ eſt cũq; ali⸗ qð laboꝛioſuʒ occurrit faciendũ:deficienſ ſpũ qᷓjſi ſtupidꝰ fit. Itẽ oẽs laboꝛãtes in⸗ tueĩ ⁊ ip̃e piger exñs:piger tñ videri vl re putari nõ patif᷑· Et ſi in ipß̃o accidie paſſio inualeſcit omnẽ potũ.i.ꝑceptionẽ doctri⸗ ne falutifere renuit:aquã pnĩe timet ⁊ re⸗ fugit:⁊ pꝛe tedio vite vt canis latrat:qꝛ in omnibꝰimpatiẽs ſemp conq̃rit᷑ ⁊ murmu⸗ rat. Ad fpũalia aũt ⁊ virtuoſa ita accidio⸗ ſi ⁊ interdũ timidi et puſillanimes ſunt ꝙ omnia dimittẽtes in deſperationẽ runnt: Fter qðᷓ tales amiſſa dinina gratia eitins moꝛiunt᷑ in aĩa niſi eis adhibeat᷑ alieuius — remedij ꝑ qð eycitent᷑ debita me⸗ icina.Et ideo Apls dicit.ij. Coꝛintk. vij. Triſticia ſeculi.i.accidia moꝛtẽ opat᷑̃.ſ.ant me. Vnde ſicut moꝛtuo coꝛpe impoſſibiis eſt oĩs aĩalis motus:ita accidiofo animo impoſſibile videtur eſſe omne laboꝛioſum opus. Añ Seneca dicit in epla.lxxij. Mõ putãt accidioſi poſſe fieri quicqᷓ; qð faee⸗ re nõ pñt ex infirmitate ſua de virtute fe⸗ rũt ſintẽtiã. Mã hec ad que imbecilles ſu⸗ mus dura atq; intoleranda credimus toꝛ⸗ VF

menta reputãtes moꝛtificari ac pᷣma luce excitari:nõ iſta difficilia ſunt:ſʒ nos fluidi ʒexiles ſumus. Caplm: III
Duerſitas ho⸗
a minibus ſuꝑbis ⁊ aridis magt
— ꝓdeſt 5 ꝓlperitas. Mã carnes animaliũ in quibꝰ caliditas ⁊ ſiccitas do⸗ minat᷑ vt ſunt cameline in eſtate ſunt ma⸗ le:ſʒ in hyeme ſunt optime. Eſt autẽ velut
caloꝛ eſtat?:fauoꝛ ꝓſperitatis qui plures
malos efficit dñ in ſuperbiã extollit:ſʒ q̃⸗ ſi aſperitas hyemis eſt afflictio tribulatio nis q̃ dũ ad humilẽ ſui recognitionẽ men ⸗ tẽ reducit:ad optimi diſpoſitionẽ ꝑducit. ⁊ideo Brego. dicit ꝙ pñtis vite ꝓſperitas innocẽtie teſtis nõ eit;multi ad pennẽ vi⸗ tã ꝑ flagella redeunt ⁊ pleriq; ad infinita ſupplicia ꝑducẽdi ſine fagello moꝛiũtur. Plerũq; ergo de hoĩbꝰ accidit ꝙ facit hy ems aduerſitatis bonos:qᷓs fecerat eſtas
ꝓſperitat? malos. Itẽ ꝓſperitas tempa lis aliquibꝰ ꝓdeſt ⁊aliquibꝰ obeſt bm de ⸗ fectũ vel abũdantiã charitatis. Mam car⸗ nes animalium q̃ᷓ ſunt calide ⁊ humide vt pecoꝛine in hyeme ſũt bõe ⁊ ĩ autũno poſ⸗
ſunt cõpetere:ſʒ frigide ⁊ ſicce ſicut capꝛi⸗ ne:⁊ frigide ⁊ humide vt poꝛcine a medio eſtatis vſq; ad finẽ ſunt optime:in hyeme
peſſime. Silr etiã homĩes qui ſunt chari⸗ tatis amoꝛe calidi ⁊ lachꝛymaꝝ deuotione
humidi:tempe hyemis. i.aduerſitatꝰ ſunt boni:quia charitaſpatiẽs eſt ⁊ nõ irritat᷑.
Sʒ etiã in autũno.i.abũdantia ꝓſperita⸗
tistqꝛ autũnus abundat fructibus:tales congruẽter ſe habẽt:quia ſciũt abũdare ⁊
penuriã pati.Sʒ illi qui ſunt frigidi calo⸗ re. ſ·charitatis carẽtes: ⁊ ſicci humoꝛẽ gr̃oe nõ habẽtes:vł frigidi ad ſpũalia:⁊ humi ⸗
di.i.fluxibiles ad carnalia.Iſti ſunt peſſi
mi in hyeme.i.in aduerſitatẽ:quia aſperi⸗ tatẽ aduerſitatis nequeunt ſuſtinere:poſ⸗ ſent tamẽ eſſe boni a media eſtate.i.ꝓſpe/
ritate:quia ſi ꝓſperitate mediocriter ⁊ tẽ⸗
perate vterent non eis obeſſet ſed potius
Pdeſſet. Sſt em̃ in ꝓſperitate vt ſit pꝛofi⸗
cua neceſſaria tempantia alioquin eſt no⸗ ciua. Ende Seneca dicit. lxxxv.epiſtola:
ꝙ iha felicitas niſi tempet᷑ pꝛemit vel pꝛe⸗
terit: multaꝝ vꝛbiũ in ipᷣo floꝛe luxurioſa
imperia ceciderũt. Et quicqͥd virtute par⸗ tum erat intempantia coꝛruit.
iber quintus
Capitulum: 1III
Fyſictio carnis
a indiſcreta plus obeſt anime qᷓ;
ſit: vt patet exemplo taxi.Nã ſicut dicit Ariſto. Eſt quedã ſpecies taxi que cũ ſua femina cibos contra hyemẽ col ligit:ſed poſtea timens ne deficiat feminã vſq; ad ſaturitatem comedere nõ ꝑmittit. At illa patientiã ſimulat ⁊ maſculo cedẽs cauernã exit ⁊ ꝑ partẽ alteram latibulum intrat maſculo ignoꝛãte:cibos denoꝛat et conſumit. Sũt quaſi taxus ⁊ femina ſpũs ⁊ caro humana:⁊ dñ carni ſpũs pluſq; ne ceſſe eſt ſubtrahit qᷓ;uis coꝛpus ad tempꝰ? ſuſtineat:tamen ꝑ alterã partẽ.ſ.ꝑ infirii tatẽ aliquã vel debilitatẽ virtutis quẽ in ⸗ currit plus impꝛouide ſpũi ſubtrahit ⁊ ſi bi aſſumit qᷓ; illi ſpũs ante ſubtraxerit:et ſic indiſcrete abſtinens vel laboꝛãs vnde credit lucrari ꝑdit. Et ideo Srego. dicit in homeł.⁊ etiã.xxx. Moꝛal. Plerũq; dum plus iuſto caro reſtringit᷑: ab exercitatio⸗ ne operis boni eneruatur: vt ad oꝛationeʒ vel pᷣdicationem non ſufficiat:dum incen tiua vitioꝛuʒ in ſe funditus ſu ffocare feſti⸗ nat. Caplm:
V obitio ſicte⸗
net hominẽ in ſtatu periculo⸗ o vt ip̃m ꝓpter pꝑericulũ di⸗ mittere nõ velit. Sicut em̃ ca⸗
nis os carneũ inuite dimittit:⁊ etiam car⸗ nes calidas ad ignẽ qᷓ;tũcũq; ei noccãt vł minis expellat᷑. Sic etiã ambitioſus non.
vult dimittere dignitates qᷓ;tũcũq; occa⸗
ſiõe illaꝝ anguſtias multas ⁊ pericula ſu⸗ ſtineat: Mꝛouerb.j. Aſq;quo paruuli dili gitis infantiã:⁊ ſtulti ea q̃ͥ ſibi ſunt noyia cupiẽt? Muer eĩ difficiliter aſcendit equũ
ſed dum paꝝ equitauit non poteſt deponi
donec cadit ſubito: ſic ambitioſis vix di⸗
gnitates derelinquit: donec ſubito moꝛi
tur:Mð.xxxvj. Aidi impiũ ſuꝑexaltatuʒ xeleuatum ⁊c̃. Item ambitioſus accidit ſicut canibus:comeſtis enim carnibus os canibus ꝓijcitur. Magni canes oſſe reli⸗ cto inter ſe litigant:interim alius paruis canis veniens os inuenit ⁊ comedit in pa
ce: magnis de ea certantibus ⁊ nihil inde
habentibus. Sic vacante magna pꝛeben⸗ da dum vnus ex vna parte alius pꝛo ipſs

De animalibus terreſtribus
pᷣbenda ſurgit ex altera ad illam adipiſcẽ- dam ad papam apellant:⁊ pꝛebenda reli cta ſuper eam litigant ⁊ caufantur. Et in ⸗ terim deus confert alicui illam ſimplici et bono qui eam non expectabat:nec curam adhibebat: Pu.j. Depoſuit potẽtes ð ſede ⁊ exaltauit humiles. Caplm: VI Micus fraudu lentus qni ſolum vtile ſibi intẽ dit deficienti vtili efficitur ali⸗ quando inimicus. Mam pulli vulpiũ quã do non inueniunt lac in matris vberibus moꝛdent dentibus ⁊ lacerant:⁊ tanqᷓ; ex⸗ trancam reputant. Sic amici fraudulenti niſi vt ſolebant deder int in oꝛe eoꝛñ quip/ piam: ſuſcitant bellum ſuper eos: vt dici⸗ tur Wich.iij. Item patet ꝙ amicus qui eſt cauſa vtilitatis tãdiu ſtat qᷓ;diu vtili⸗ tas durat:exẽplo canis qui diligit os car⸗ neum amplectitur ⁊ conſeruat qᷓ;diu inue nit in eo ꝙ rodat:ſed nudum ſine carne re liquit. Nnde Seneca: Qui vtilitatis cau⸗ ſa aſſumptus fuerit: tã diu placebit qᷓ;diu vtilis erit. Item amici vtiles aſſimilan⸗ tur muribus qui in plenilunio creſcunt:ſi cut quedam marina faciunt:ſed decreſcen te luna minuũtur. Sic amici qui ſunt cau⸗ ſa vtilitatis creſcunt creſcente luna.i.foꝛ ⸗ tuna:ſed ea diminnta minuũtur:vt Poe ⸗ ta dicit:Cum fueris felix multos numera⸗ bis amicos. Tempoꝛa ſi fuerint nubila ſo⸗ lus eris. Caplm: VII
Moꝛ ſpiritua-
a lis trahit ad fuperna:ſʒ amoꝛ animalis ⁊ carnalis trahit ad terrena:ꝙ apparet ꝑ exemplum in foꝛmna ⸗ tione animalium. Mam foꝛmatio in anima li bꝛuto et completo faciem habet reflexaʒ ad terram:ſoli homini faciem erectam nãa ⸗ tura ſeruauit. Ande Poeta: Pꝛonaq; cũ pectent anialia cetera terrã Os homini ſublime dedit:celumq; videre. Ande Ba⸗ ſilius dicit: Mecudes omnes terrene ſunt ideo curuantur ad terrã. Sed eſt alia plan tatio celeſtis homo quejquãtũ habitu figu re tantũ dignitate diſtat a bꝛutis. Illoꝛnʒ eſt facies deoꝛſum:tuum o caput in ſub⸗ lime erigit᷑. Sed ſi te fedaueris coꝛꝑis vo⸗ luptate compatus es iumentis inſipiẽtibꝰ x ſilis factus es illis. Sic ergo cũ ꝑ amoꝛẽ
fiat daʒ ſpũalis foꝛmatio:qꝛ anima ẽillis rei quã diligit ſilitudineʒ tranifoꝛmat᷑ꝛille qui habet amoꝛem ſpũalem ⁊ rõnalem:hʒ caput.i.mentẽ eleuatã ad ſuꝑna:ſed ille q́ habet amoꝛem animalẽ.i.voluptuoſam et carnalem habet eam tanqᷓ; bꝛutuʒ animal inclinatã ſolũ ad infima: Apls ad Coloß̃. iij. Que ſurſum ſunt ſapite:nõ que ſuꝑ ter ram. Itezʒ amoꝛ ſpũalis in quo conſiſtit vita aĩe tanto diutius conſeruat᷑:qᷓ;to ho⸗ mo minus hʒ de terrene cupiditatis ardo re. WMã cernus qui vt dicit Plinius nũqᷓ; febꝛẽ ſentit diutiſſime viuit.i.plus qᷓ; cen ⸗ tum annis. ⁊ hoc compertum eſt in ceruis Alexandri poſt eius moꝛtem captis ꝑ cen tũ annos qui habebãt anulos aureos in naribus ab eo ſibi miſſos. Quid enim eſt eſtuans febꝛis niſi ardoꝛ cupiditat?? ui ergo hac febꝛe caret diutius in vita moꝛa⸗ tur: quia qui caret cupiditate longanimi᷑ con ſeruat᷑ in charitate. Amoꝛ eĩ charita⸗ tis eſt caloꝛ animevitalis. Ande Hugo de ſancto victoꝛe: Scio inqͥt anima mea:quia amoꝛ eſt vita tua. Ande.j. Joh.iij. Scimꝰ quoniam tranſlati ſumus de motte ad vi ⸗ tam qm̃ diligimus.hanc aũt vitam amo⸗ ris extinguit virus cupiditatꝭ. Añ Augꝰ. diẽ ꝙ charitatꝭ venenũ ẽ cupiditas. Itẽ amoꝛ ſpũalis facit ſctõs viros non ſentire ruinã vel adu erſitatẽ reꝝ tꝑaliũ.iã cattꝰ qñ ab alto cadit ſuꝑ ãterioꝛes pedes ſe re⸗ cipit ⁊ vix ꝑ caſuʒ aliquẽ leſionẽ ſentit vel incurrit. Sie ſcti viri cũ ꝑ aduerſitatꝰ ĩcur ſum cadũt ab alto ꝓſperitatis tempaliuʒ: recolligũt ſe ſup ãterioꝛes pedes.i.firmãt ſe in affectibꝰ ſpũaliũ. Sũt eim̃ anterioꝛes anime pedes ſpũaliũ affectiones q̃ſi autẽ poſterioꝛes ſunt affectus tempales: Apłs ad hilip.iij. Que retro ſunt obliuiſcẽs ad anterioꝛa me extendenſ. Et ideo ſancti viri caſum tempꝑaliũ tanto minus ſentiũt: qᷓ;to in amoꝛe ſpũalium vehementius in⸗ ardeſcũt. Item amoꝛ charitat? eſt ignis pñalis qui animã non vaſtat ſʒ renouat. Ande mentes dcũ amantiũ ſiles funt cin⸗ gulis qͥhuſdam qui fiũt de coꝛio falaman⸗ dre. Eſt ein ͥddam genus ſalamandre cu ius pellis villoſa ad modum pellis vituli marini ex qj ad vfus regũ fit cinguli:⁊ hi cinguli poſt muitam vetuſtatem in ignem Piecti non exurũt᷑ ſʒ renouant᷑: Apis ad pheß̃.iiij. Renouami ſpũ mentꝰ vr̃e ⁊c.

Capitulum: VIII Numa quatoe 4 hñilioꝛ ⁊ ab amoꝛe terreno m gis vacua:tãto ẽ in ſpũalibus exercitijſ mag' ĩgenioſa ⁊ ope roſa. NMã aranea ẽ coꝛpe ꝑua:⁊ tñ ad faciẽ dñ telã eſt mirabilit᷑ opola. Et ẽ valde ad⸗ mirandũ quõ tantã materiã de vtero ſuo trahat. Diẽ eĩ Auicẽ.⁊ etiã Diaſco. ꝙ ara⸗ neaꝝ tele nature artificio ex eaꝝ viſcerib⸗ generant᷑ cũ tñ vt dicũt qàdã ſꝑ eius vterꝰ inneniat᷑ vacuꝰa tali materia. Eſt igitur in aranea ꝑuitas coꝛpis: vacuitas vẽtri⁊ ni⸗ pilominꝰmirabił ars ſiue ſtudioſitas ope⸗ ris. Mã ſiẽ di Mliniꝰ: Woderato vngue rotũdũ filũ educit ⁊ miro artiticio fila cõ⸗ nectit:qᷓ̃ ab imo vſq; ad ſummũ vᷣtrãſuer⸗ ſaliẽ de pũcto ad qdã linea⸗ ri diſtãtia:⁊ oẽs lineareſtractus in pũcto medio eq̃li diſtãtia a cẽtro ↄiũgit ⁊ ip̃iꝰ te le interualla ſeu ſpacia int᷑ fila miro artifi⸗ cio nũc ſũt q̃drata:nũc oblõga:nũc rotun da ⁊ tãto ſtrictioꝛa qᷓ;to medio vicinioꝛa:⁊ tãto latioꝛa qᷓ;to extremis pximioꝛa:qͥ mõ aũt filũ filo tã indiſſolubilit᷑ ↄiũgat viſus nõ indicat ⁊ rõnis iudicium vix affirmat. Wiro etiã mõ ꝑ fila tã ſptilia vix viſui per nia ſe leuit᷑ eleuat ⁊ icliatvt volare videat᷑. Paruitaſ ð coꝛpis ſignificat hũilitatẽ mẽ tis: vacuitas vẽtrt carẽtiã terreni amoꝛis. Ingenioſitas artificij pꝛudẽtiã opis qᷓ ſcti viri ſpũalia oꝑa faciũt:mirabili mõ oꝛdia ta ↄnexa diſticta foꝛmata ⁊ firma ſe aliqñ hůiliter depᷣmẽdo ꝑ ↄdeſcẽſionẽ:aliqũ ſp⸗ limiter eleuãdo ꝑ ↄtẽplationẽ. Siles vide licet ilł angel qͥs vidit Jacob in ſcala aſcẽ dẽtes ⁊ deſcẽdentes: Señ.xxviij. Itẽ aĩe iferioꝛes yires diſponunt᷑ ꝑ ſupioꝛes. Re⸗ ſpõdẽt em̃ in aia vires ĩferioꝛes ſuꝑioꝛibꝰ: ſiẽĩ aĩali vngues rñdẽt coꝛnibꝰ. Tãta eĩ ẽ
affinitas inter vngulas ⁊ coꝛnua ꝙ iubet
Ariſto · vaccã patientẽ in vngul cũ oleo ĩ⸗ ter coꝛnua pungi. Per coꝛnua vo accipe vtres ſupioꝛes.ſ.volũtatẽ ⁊ rõnẽ:ſʒ ꝑ vn⸗ e vires appetitꝰſenſitiui inferioꝛes.ſ. raſcibilẽ ⁊ ↄcupiſcibilẽ qᷓ tũc a moꝛb paſſi
N
ſe ſupioꝛes vires oleo diuĩe gre pungunt᷑.
xtal aĩa ſilis eſt illi vinee ð q̃ dicit᷑ Eſa.v. Vinea facta eſt diecto meo in coꝛnu filio
oleia. Lapim
Rer quintus
onũ inoꝛdinataꝝ tempant᷑ ⁊ curant᷑ qñ ip
Rmatura ſpũ⸗ a alis hoim aſſimilat᷑ armature na turali aĩaliũ treſtriũ. Mã in aĩa⸗ libꝰĩgeniata ẽ natura vt ð leſionẽ aliqͥd ſ hẽat munimẽti: vt cerui ad ſuã defenſionẽ hñt coꝛnua:apeſ aculeoſ:leões vngues:lu pi dẽtes ⁊ minuta aĩalia q̃ ſe defendere nõ pñt agilitatẽ ad fugiẽdũ recepet:vt lepo⸗ res ⁊ hmõi. Silr 3 coꝛpꝰ.i.ʒ tẽtatiões car nis cerui.i.ſpũales viri iuuãt ſe coꝛnibꝰdu obꝰ.ſ.oꝛõne qᷓ fugãt᷑ cogitatiões iterioꝛeſ: ⁊ ieiunio qͥ fugant᷑ motꝰcarnis exterioꝛeſ. Añ b gen demonioꝝ.ſ.carnalit᷑ tẽtãtiũ ñ eijcitur niſi in oꝛõne ⁊ ieiunio: vt ðꝛ War. ix. Diabolꝰ ãt ſepe trahit hoĩes ad pctĩ a j dʒ hõ reſurgere ⁊ ð manu diaboli exire iuuãdo ſe dẽte qᷓ cibꝰ terit᷑:in qͥ ſignat᷑ ↄtri tio pctõꝝ. Añ q̃ᷓſi lupꝰↄterẽs ẽ pctõꝛ in mẽ te ↄtritionẽ hñs. Itẽ dʒ ſe iuuare vngue qᷓ.ſ.ſcidit ⁊ apit ⁊ apiendo qð inꝰẽ ꝓdit ⁊ ſignat ↄfeſſionẽ qᷓ pctĩ in ↄſcia latens ad ſalutẽ aꝑitur. Itẽ dʒ ſe iuuare aculeo vt apis.i.ſollicitudie ſatiffactiõiſ. Mã q̃ſi acu leꝰpungẽsẽ mẽoꝛia offenſe ad ſatiffactio nẽ ipellẽs. lapes.i.penitẽteſ ꝑ bõa opa fructificãtes debẽt hr̃e aculeñ pũctiõis.i. timoꝛẽ diuini iudicijvł mẽoꝛiã moꝛtl. Sʒ 5 mũdũ ſiqͥs ñ̃ ẽ ad reſiſtẽdũ foꝛtl dz iuuare ſe fuga:ſic fecẽt ſctĩ p̃es ãtiqͥ ꝑſecutionẽ declinãtes ⁊ ad deß̃ta ↄfugiẽteſ Mõ ·liij⸗ Ecce elõgaui fugiẽs ⁊ mãſiĩ ſolitudie. vel ſaltẽ fuga mẽtali fugere debẽt.ſ.coꝛ a mun danis remouendo:Mõ lxj · Diuitie ſi af ⸗ fluãt nolite coꝛ apponere · 4. X. Baricia aſimi- a lat̃ ſãguiſuge q̃ os triãgularebʒ ⁊ fiſtulã ĩ oꝛe cũ q̃ ſãguinẽ bibit
⁊ carni aplicata ſãguinẽ ſugit:⁊ cñ nimiũ
repleta fuerit illũ euomit vt iteꝝn ſugẽ pol⸗ ſit:ſiẽ Iſiðᷣ.dĩ. Silr auaricia hʒ os triãgi lare:qꝛ.ſ.treſhʒ modos pᷣcipuoſmale acd rẽdi p rapinã:furtũ ⁊ vſ urã.cuiꝰfiſtula ir⸗
replebilẽ cupiditas ĩſatiabil.hec fãguinẽ paupeꝝ fugit:ſiẽ mãifeſte appetĩ vſurarijſ
qͥ oibꝰad vitã neceſſarijs ſuol qñq; debito
rel expoliãt:⁊ exvſurario luero cũ repletã burſaʒ habnerit vſurariꝰadhuc illud euo⸗ mit.i.adhuc iilð lucꝝ receptũ ad yſurãtri buit vt iteꝝ lucrer᷑ Pꝛo ü. xrx. Sãguiſuge⸗
due fi.ſůt di. af. af. Itẽ auarẽ ſ canii ach
—

7
E
—
* 8 32
.
1 1
—
—
6 S
geſtat. Sʒ qñ ſibi fugiẽdi neceſſital inſtat:
—
—
— 8— „*
liũ dilectũ.i.mũdũ dimittere cogit᷑ ⁊ ſpũs
ri· Sʒ homies in eſtino tpe iliuc vadũt qñ t caloꝛis eſtũ moꝛant̃ in latibulł ⁊ ſic au rů furan ⁊ gẽmas. Sʒ foꝛmice eos odoꝛe
De animalibus terreſtribus cumulũ feni iacẽs fenũ cuſtodiẽs:nec ide ef̃neus deuoꝛabit illud:pᷣ vanitas ⁊ ma⸗ aliqͥd comedẽs— nihil gna miſeria eſt. Caplim: XI mittẽſ. Et idẽ dicunt᷑ facere qͥdã ſerpẽte—— 5 balſamũ cuſtodiũt nihil deferri pmittũt Eneficẽtie 0 b- lʒ ip̃i nõ vtant᷑. Et etiã ſunt ſiles auari api b ſequijs delinit feritas mẽtl:qð bus q̃ mel ꝑ floꝛes colligũt ⁊ ip̃e in fecibꝰ pʒ in elephãtibꝰ qͥ capiũt᷑ mõ melhmoꝛiũt. Ptẽ auarꝰ hõ filis ẽ aranee vt dic̃ Solinꝰfit fotea bterranea in via p q̃ eriguo tpe lõga trahit fila ⁊ tele ſp intẽ/ quã aſſueuerũt ire in quã elephas incidit ta nunqᷓ; deſinit laboꝛare:ꝑpetuũ ſuſtinet igrãter ad quẽ veniẽs vnꝰ venatoꝛ ꝑcutit in ope ſuo diſpendiũ:qꝛ ad modicũ ventũů eů ⁊ pũgit ipᷣmꝛalt᷑ ʒ̃t vẽatoꝛ dũ venit ꝑcn
vel ꝑluuiã tela rũpit᷑ in qᷓ diutius laboꝛa/ tientẽ ipᷣm pcutit ⁊ eů expellit ⁊ dat ei hoꝛ nit. Sic auarꝰ in modico tꝑe magnas diui deũ ad co medẽdũLũq; ter vł q̃ter ſic fece tias acqͥrit ⁊ texture.i.augmẽtatõi vel gu ⸗ rit:beſtia liberantẽ ſe diligit ⁊ ei obediẽs hernatiõi eaꝝ ſp intẽtus a laboꝛe nũq; de/ mãſueſcit:ex qͥ pʒ ꝙ ſiẽ diẽ poeta: Siefe ſinit:ſʒ freq̃nt᷑ poſtqᷓ; magnã telã fec̃.i.ma ro x aĩal placat amica manꝰ.ſʒ ſi bꝛutũ aĩal gnã Wſtãtiã ↄgregauit:ad modicũ vẽtũ.i. ſic diligit ſe deceptoꝛie defendẽtẽ vl demul
ſcurſuʒ alicuiꝰ guerre ĩſurgẽtꝭ vel tyrãni cẽtẽ ſeu ð fonea efhentẽ qᷓ;to magl aia dʒ diripiẽtꝰ: vł etiã ad modicã pluuiã aiicuiꝰ xpᷣm diligere qͥ eaʒ vᷣacit᷑ a diabolo defen⸗
ifoꝛtunijↄtingẽtꝭ aufert ito illud qð cuʒ dit:celeſti pabulo reficit?⁊ ð baratro pctẽ magno diutiꝰ laboꝛe ẽ ↄgregatũ:Eſa.lix. educit. Añ qͥlibet xp̃ianus debet dicere: Telas aranee texuerũt. Itẽ auarꝰaſſimi Muid retribuaz dño ꝓ oĩbus que tribuit lat ſimie:q̃ qñ duos hʒ fetꝰ filiũ quẽ mag? mihi:Pð.cxv. Caplm: XII
diligit in bꝛachijs poꝛtat:aliũ o in hñer? P 5 dit 02 es 9 ſſi
milãt᷑ ſcoꝛpionibꝰ. Scoꝛpio eĩ ſiẽ diẽ Bꝛeg. blãdiẽdo ĩcedit:ſʒ cau
dilectũ filiũ eijcere cogit᷑ q̃ dũ ab alio quẽ b hũeris geſtat pᷣmit᷑ faciliꝰcapit᷑. Simia ᷓ ẽ
auarꝰ.filꝰaũt quẽ diligit ẽ mũdꝰ quẽ bꝛa qa ferit nec moꝛdet ĩ facie ſʒ a poſterioꝛibꝰ chijs.i.affectiõibꝰſtringit ⁊ gerit. filautẽ nocet· Añ ðꝛ ſeoꝛpio a ſcoꝛte qð ẽ dulce:⁊ duẽ minꝰdiligit ẽ ſpũs ſuꝰ quẽ qᷓſi poſt doꝛ ſuʒ de ip̃o curat. Sʒ cũ poſt
poio pois qð ẽ fingere:eo ꝙ ĩãterioꝛi pte blãdicias fingit ⁊ poſterioꝛe pũgit. Scoꝛ⸗ piones ꝗᷓ ſũt oẽs blãdi ⁊ malicioſi q̃ boĩis in facie nõ reſiſtũt:ſʒ poſt doꝛſuʒ poꝛtãt vñ deqͥ nõ curat pctõ ꝗuarꝰa demonibꝰcapit᷑ venena fundã t. Itẽ pctõꝛes delinire blã
moꝛtẽ hinc fugere ſiue exire cõpeliit:tůc fi
ad etnũ iteritũ ducit: ut̃.xvj. Moꝛtuꝰ dicijs malũ ẽ magnũ.vñ E xo.xxiij.pᷣcepit eſt diues ⁊ ſepultꝰin inferno.
ſiles ſũt foꝛmict magnis qᷓ dicũt᷑ indice ab er heduʒ em̃ pctõꝛ.in lacte vo blãdicie ipis hiſtoꝛioãphis q̃ auꝝ mira cupiditate deſ ignant:de qͥbꝰ Pꝛoũ.j. Fili mi ſite la⸗ cuſtodiũt ⁊ ꝓ eo defendẽdo 3 hoĩes bella ctauerit petõꝛes nõ acqeſcas eis. Hedũ qᷓ ſumũt ⁊tñ ĩde nullũ cõmodũ ſuſcipiũt.i qdẽ in lacte coꝗᷓre ẽ pctõꝛẽ hoĩeʒ blandicijs
Itẽ auari dñs: Mõ coques hedũ in lacte matri ſue.
cit em̃ Solinꝰ ꝙ foꝛmice ille ſunt magne ⁊ delinire. Alit᷑ aũt hedꝰ ſignat xpᷣm ꝓpẽt̃ ſili coꝛnute:⁊ ẽ ilłmtra feritas pt̃ amoꝛẽ au/ tudinẽ carnis pcti qͥ non erat a iuceis co⸗ quẽdus.i.occidẽduſ in lacte m̃is.i.in tge infantie ſue. Caplm: XIII ˙ pᷣſentiũt foꝛas exeũt eos inuadũt ⁊ auꝝ ꝓ O ntas Et E poſſe defendũt:⁊ tñ de ip̃o auro nec come⸗· p
licia hoĩm depẽdẽt inłtñ ex loco vbi moꝛãt̃ ⁊ ex ſocietate cũ qᷓ cõ nerſant᷑:⁊ exercitio in qͥ occupant᷑.Inã ᷣm ec ide b Hpot̃ ad cognitionẽ bonitatꝭ aĩaliũ ꝓut „ de dedit diuitias ſubſtãtiã ⁊ honoꝛẽ:⁊ ni veniũt ĩcibũ hoĩmofert ſcire ⁊ paſcuã vhi N hild eeſt aie ſue ex oĩbꝰ q̃ deſiderat:nectri nutriũt᷑: qꝛ illa q̃ paſcũt᷑ ĩ mõtibꝰ.i.loct ſic⸗ buit ei ptãtẽ deus vt comedat ex eo:ſʒ hõ cis melioꝛa ⁊ ſapidioꝛa ſũt ad eſũ qᷓ; ea q̃
ũtnec bibt necgliqatde falnt San⸗
eidit mulrt auarl qͥ die noctuq; ꝓ auro la⸗ 1 boꝛꝗᷓt nec ĩde bonũ hñt: Ecẽ̃s.vj. Air cui
W PR
1

wallibꝰ hũidis ⁊ jſis. In qͥ etiã ſignat ꝙ etiã penitẽtibꝰ melioꝛa ſũt loca penurioſa q; delitioſa: Egech.xvj· Pec fuit ĩiqͥtas ſo⸗ dome ſoꝛoꝛis tue:abũdãtia ⁊ ſaturita pã nis ⁊c. Itẽ ꝓdeſt etiã ſcire aerẽ hũidũ? ſiccũ ĩ q̃ ↄuerlant᷑· Quali eĩ aer qᷓ hõ circ? dat᷑ ẽ collegiũ in qͥ hõ ↄuerſat:de qᷓ multũ refert vtꝝ lit hůidꝰ vel ſiccꝰi.vtrũ deuotꝰ vel indeuotꝰ⁊ aridꝰ. tatẽ qͥett ⁊ motꝰeoꝝ · Alalia aũt domeſticg paucioꝛis motꝰ ſůt:⁊ iõ maioꝛis hũiditat᷑ qᷓ; ſilueſtria: ꝓpter qð carnes domeſticoꝝ fůt mollioꝛes ⁊ ad digerẽdũ facilioꝛes. nã ex multa qete poꝛi claudunt᷑ ⁊ caloꝛ intus ineludit᷑ ꝓpt᷑ qð groſſi hũoꝛes d iſſoluũt᷑: ⁊ſic carnes molleſcũt ⁊ attennant᷑ · Sʒ q?
nimiñ comedũt ⁊ bibũt humoꝝ ſuꝑ fiuita tes augent᷑?⁊ in pinguedies muitipiicant᷑:
iõ taſiũ aĩaliũ carnes plurimũ nutrireꝓ bant̃᷑:ſic viri ſpũales ⁊ ↄtẽplatiui magꝭ qe ti ⁊ minꝰopꝑatiui ſũt qᷓ; carnales vel actiui·
4 iõ ſecũ moꝛãtes magi ſunt ꝑ lachꝛ?vmaꝝ
cõpũctionẽ hũidi in qͥbꝰetiã ex multa qete
mẽti claudunt᷑ poꝛi.i.ſenſus coꝛꝑis: ⁊ diſ⸗ ſoluunt᷑ groſſi hũoꝛes.i.diſſipant᷑ i eis ter rene cogitatiões ⁊ affectiões molleſcũt pi⸗ etate ⁊ attenuant᷑ cibi ⁊ potꝰpcitate. Sʒ qꝛ ſpũalibꝰnutrimentꝭ intrinſecꝰabũdãtiꝰ ꝑ⸗ fruunt᷑ꝛiõ ↄſolatiõis ⁊ gre pinguedie re⸗ plent:deqᷓ Mõ· lxij· dicebat: Sit̃ adipe ⁊ pinguedie repleat᷑ aĩa mea x̃. Itẽ boni tas ⁊ malicia moꝛis ſequit᷑ in hoibꝰex bo⸗ nitate ⁊ malicia volũtatꝰ:ſiẽ in bꝛutꝭ ꝓue⸗ nit ex bonitate ⁊ malicia cõplexionis. Nã qð facit in bꝛutꝭ natural cõplexio: b in ho minibꝰfacit volũtatꝭ diſpoſitio: ꝓpt᷑ qð di
cit Augꝰ.ꝙ volũtas eſt qᷓ peccat᷑ ⁊ rectevi
uit᷑. aũt moꝛes varient bꝛutoꝝ ſᷣm va⸗ riaſ cõplexiões eoꝝ: ex multt exẽplis awa ret. Hinc eſt em̃ ꝙ lʒ oĩbꝰaialibꝰinſit moti ua ⁊ ſenſitiua virtꝰtñ ᷣm magl ⁊ minus · Nã q̃dã ſũt ſenſus viuacioꝛis extimatiõis foꝛtioꝛis ⁊ ſagacitat? Ptilioꝛis.Hinc eſt ꝙ
bos ẽ pigritia plenꝰ⁊ tardꝰad motũ:aſinꝰ
ſtolid„eqwad ↄcupiſcẽtiã ꝓnꝰ. Lupꝰ in ⸗ domitꝰ:canis qᷓtificꝰ ⁊ fidel amicꝰ.Ex hoc etiã ſilr. ꝓuenitvt dic Ariſto.ꝙ qᷓdã aĩalia
ſůũt magne mãſuetudis: vt vacca ⁊ ouis:qᷓ
dã idomite feritatꝭ: vt vnicoꝛnis:q̃dã ma gne audacitatꝭ vt leo:q̃qã aſtute fraudati onis ⁊ młte malicioſitat᷑: vt lupꝰavulpes.
Hic etiq ẽ vt idẽ diẽ ꝙ q̃d aiulia diligt
Liber quintus
Itẽ ↄfert ſcire ᷓ;ti⸗
ſocietatẽ ⁊ turmati vadũt:vt cerui onagri x cameli ⁊ hmõi. Et q̃dã ſocietatẽ fugiũtſi cut illa q̃ de rapina viuũt. Auicẽ. ã̃t dic ꝙ int᷑ oĩa aĩalia hõ nõ põt viuere ſolꝰꝛ⁊ gru⸗ es foꝛmice ⁊ apes in h̊ cũ hoĩe ↄcoꝛdant. Deẽs ð hmõi moꝛes qͥ inſunt diuerſimode bꝛutꝭ ex diuerſitate cõplexiõil cõpetũt etiã ſuo mõ hoĩbꝰ ex diuerſa diſpoſitiõe volun tati. Debent em̃ pᷣmo oĩbꝰhoibꝰineſſe cõit ſenfus diſcretiõis ⁊ motꝰ boni opis:p̃lati 4 maioꝛes debẽt eſſe ſenſus.i.agnitiõis vi uatioꝛis reſpectu dei:eſtimatiõis foꝛtioꝛis ꝓverioꝛis reſpectu ſui: ⁊ ſagacitatꝭ maiorꝭ reſpectu ꝓximi.vel dʒ eſſe in eis ſenſus ex celiẽs in ↄtẽplatiõe diuioꝝꝛeſtimatio vehe
mẽs in ꝓuiſione futuroꝝ: ⁊ ſagacitas pꝛu
dẽs in gubernatione ſbiectoꝝ: vel ſenſus qᷓ;tũ ad expoſitionem ſcpᷣturaꝝ:eſtimatio qᷓ;tñ ad diſtributionẽ elemoſ ynaꝝ:ſagaci/ taſ qᷓ;tũ ad coꝛreptionẽ culpaꝝ. nueniũt etiã hoĩes ſiles bobꝰꝑ tarditatẽ pigritie: ſiteſ aſiniſ ꝑ ſtoliditatẽ ĩpꝛudẽtie:ſiles eqͥs ꝑ ꝓnitatẽ iuxurie:ſiles lupis ꝑ idomabili tatẽ ſuꝑbie.⁊ pauci ſiles canibꝰ in fidelita te amicitie. Inueniunt iterdũ qͥdã mites: vt vacce ꝑ inã ſuetudinẽ:⁊ qͥdã feroces vt vnicoꝛnes ꝑ tyrãnidẽ:qͥdã audaceſ vt leo nes ꝑ pᷣſumptionẽ:qͥdã fraudulẽti vt vul⸗ pes ꝑ deceptionẽ. Mõnulii etiã vitã ſolita riã ⁊ ↄtẽplatiõis ſecretuʒ diligũt:qͥdã vo ĩcenobioꝝ ſiue ↄuẽtuũ ↄgregatiõbꝰ dño feruire fatagũt.cõiter aůt hõ nõ tute viuit ſolꝰneq; qᷓ;tũ ad vitã coꝛꝑalẽ neq; ů ad ſpũalem. Añ ðᷣꝛ Ecẽs. iiij· Ae ſoli qꝛſi ⁊c · Clauſtrales vo q ſil viuũt debẽt ↄuẽnire cũ gruibꝰ in ſeipᷣos bñ cuſtodiẽdo. Brues em̃ dicunt᷑ eſſe optĩe ſui cuſtodeſ: qꝛ grues ſiẽ diẽ Tmp. vocl pᷣconio terraʒ petůt vb a laboꝛe qeſcũt ⁊ ad caſtroꝝ cuſtodiaſ vigi les oꝛdinãt vt aiie ſecure qͥeſcãt. Aigiles em̃ ſuꝑ vnñ crus ſtant directe:⁊ lapillũ in altero pede tenẽt a terra ſu ſi ſom⸗ nus irrepſerit ꝑ caſuʒ lapil iexcitẽt. Itẽ auenire debẽt cũ foꝛmick de futurt videlʒ fagacit᷑ ꝓuidẽdo: Mꝛoů.vj· Aade ad foꝛ⸗ micã o piger:⁊ↄfidera viaſ eiꝰ⁊ diſce ſapiẽ tiã:q̃ cũ ñ hẽat ducẽ neq; pᷣceptoꝛenet pᷣn cipẽ: parat in eſtate cibů ſibi⁊ ↄgregat in meſſe qð comedat. Itẽ dʒ cõuenire ciah bꝰ bona oꝑa dulcit᷑ faciẽdo: Ecci.xj. Bre⸗ uis in volatilibꝰ eſt apis:⁊ initiů dulcoꝛis hʒ fructꝰ illꝰ. Caplin:

5
5 2.
5 2
2
„½
1
—
* 1
S PR—
*
nx
1½½
PRER5
2
nã h aĩalia ĩgrege viuũt:ſuã ſpẽʒ diligũt: dẽtibꝰ ligna pᷣcidũt:⁊ ad ſua latibula fẽt ⁊ miro mõ ea deducũt. Nã vnñ ꝓ vehicu ⸗ lo pedibꝰ eleuat? ſupinũ ponũt:⁊ int᷑ eius crura abſciſa ligna cõponũt ⁊ ſic eñũ onera tũ ad latibula ſua trahũt quẽ exonerant ⁊ cũ Ptilitate multa ſibi hĩtacula parãt. Do cẽt igit᷑ nos caſtoꝛes int̃ hoĩes ſocialiter ⁊ amicabilit viuereꝛexẽpla virtutũ ab alijs auide caꝑe qð eſt oꝛe arboꝝ ligna pᷣcidere ⁊ ad nr̃e mentꝰ hĩtationẽ ↄuertere. Q aũt
vnꝰonera ꝓ alijs poꝛtat docent nos illã le
geʒ charitat? adiplere:de qᷓ Apls dicit ad Bal. vj. Alt᷑ alteriꝰ onera poꝛtate:⁊ ſic ad⸗ implebiti legẽ xp̃i:⁊ pᷣcipue debemus nos inuicẽ inuare ad edificãduʒ mẽt? domũ in habitaculũ dei. Itẽ charitati oꝛdo requi rit vt foꝛtioꝛes in laboꝛibꝰ debilioꝛes pᷣce⸗ dant: vt eoꝝ tã exẽplo qᷓ; auxilio ĩbecillio res laboꝛẽ faciliꝰ ferant. Exẽplo.ſ.ceruoꝝ qñ flumĩa immẽſa ⁊ maris trãſeũt:tũc foꝛ⸗ tioꝛes in natãdo pᷣcedũt:qͥbꝰdebilioꝛes in natãdo capita ſupponũt: ⁊ ſic ſibi ſuccedẽ
tes inuicẽ iaboꝛẽ leniꝰ ferũt: vt diẽ Iſido.
Apls Bo. xv. Debemꝰnos firmioꝛẽs ibe⸗ cillitates ĩtirmoꝝ ſuſtiere. Ca. XV
Analis hö aſ⸗ ſimilat herindi ſerpẽti qͥ; moꝛat᷑ in aq a qͥ ꝑcuſſi obꝛigeſcũt in hy dropiſim:quã multi bouã vocãt:qꝛ bouis ſtercoꝛe vtit᷑: vt Iſido.dic̃. Tales ſunt car nales hoĩes in aqs voluptatꝰ viuẽtes qui efficiunt᷑ vt hydropici inſatiabiles de ip⸗ nis delectationibꝰ carnis:ſiẽ hydropicꝰ de potu. Et hi dů in carnalibꝰ gloꝛiant᷑ quaſi ſtercoꝛibꝰbouis vtunt᷑. Sloꝛia em̃ viri pec catoꝛis ſtercus ⁊ vermis eſt.j. Wachab.ij. Ael qjſi ſtercus bouis eſt ip̃a ĩimñdicia car nis in q̃ luxurioſus delectat᷑: Thꝛeno.iiij. Qui voluptabant᷑ in croceis ãplexati ſũt ſtercoꝛa.i.ſpꝛet? delectationibꝰſpũs ample rant᷑ carnalia vitia. Et etiam ſerpens rina trix que veneno aquas inficit: vt Lucanꝰ dicit:⁊ talis ẽ delectatio libidinis que eti⸗ am aquas matrimonij inficit veneno pec ⸗ cati. Caplm: XVI
*
Aro noſtra aſſi
De animalibus terreſtribus Maritatiſfrater
ne legẽ ĩplere caſtoꝛes nos docẽt.
milatur vacce. Vacca enim impingua⸗ ta iugum abijcit cui minus paſta ſe libe⸗ re ſubijcit. In fimo autem pꝛapꝛio iacens ⁊ toꝛpens pingueſcit:⁊ maxime ſi a laboꝛe fubtrahat. Sicut igit᷑ vacca ex ciboꝛex le⸗ cto ſiue fimo ⁊ ocio impinguata iugum re cuſat. Sic etiq caro noſtra eꝝ refectiõe gu⸗ le ⁊ fimo luxurie ⁊ exꝝ ocio incraſſata recal citrat:⁊ iugum ſpũs poꝛtare recuſat:Deu⸗ tero.xxxij. ncraſſatus eſt dilectꝰ ⁊ recal⸗ citrauit ⁊c̃. Econtra aũt caro laboꝛibus ⁊ abſtinentia domita:iugo ſpũs ſubdit᷑ mã⸗ ſueta: ꝓpter qð dicebat Apls.j.Coꝛinth. ix.Caſtigo coꝛpus meũ ⁊ in ſeruitutem re⸗ digo ⁊c̃. Ande carnis laſciuia domanda ẽ ad modũ iuuence. Eſt em̃ iuuenca iuuenis vacca qñ iam iugo eſt apta: vt dicit Iſido. que qꝛ eſt aĩal laſciuũ iugo foꝛtioꝛi pᷣmit᷑ ⁊ ſtimulo pungit᷑ vt recte bouẽ ſequat᷑. Sic qñ caro laſciua eſt dʒ foꝛti iugo penitentie pᷣmi⁊ penalium operũ ſtimuio moleſtari: Ecci.xxxiij. Seruo maliuolo toꝛtura ⁊ cõ⸗ pedes. Item carnis ↄcupiſcentia aſſimi⸗ lat᷑ ſyrene que dulcedine ſui cãtus hoĩem doꝛmire facit quẽ cũ viderit ↄſopitum poꝛ tat ip̃m ad locũ ſiccuʒ ⁊ cogit ip̃m coire ſe⸗ cum:quod ſi noluerit vel non poterit ip̃m occidit ⁊ comedit. Quaſi ergo peſtifera ſy rena eſt carnis ↄcupiſcentia cuius cantus dulcedo eit delectatiõis ſuggeſtio ad quã tũc homo doꝛmit qñ ratio ꝑ negligentiam non reſiſtit:ſed tũc ad ſiccũ ducit᷑ qñ ꝑ in⸗ terioꝛem ↄſenſum aqua g̃e vacuat᷑:ſʒ tũc cũ ſyrena coit cũ ad opus peccati ꝑuenit: ꝙ ſi hõ foꝛte iã interius tactus aliqᷓ cõpũ⸗ ctione refugeret vel impedimẽto aliqͥ pfi⸗ cere nõ valuerit tũc acrioꝛi pugna tẽtatio⸗ nis inuadit᷑ a q̃ nõnũqᷓ; ꝓſternit᷑:⁊ pctĩ cõ ſuetudine deuoꝛat᷑:Eſa. xiij. Syrene in de lu bꝛis voluptatꝰ ⁊c̃. Itẽ ↄcupiſcẽtia car nis aſſimilat᷑ ſcoꝛpioni:cuius venenuz ſiẽ dicit Mlinius ꝑ triduũ valde ledit ⁊ tan⸗ dem lenta moꝛte ꝑimit niſi citiꝰ ſuccurrat᷑. Silr ↄcupiſcentie venenũ valde ledit qua ſi ꝑ triduũ.pᷣmo.ſ.in delectabili cogitatio⸗ ne:ſcðo in ↄſenſus adhibitione:tertio vᷣo in opis impletione. Opus em̃ luxurie len ta moꝛte ꝑimit:qꝛ nõ ſtatim ſʒ poſt finẽ vi⸗ uendi ad eternũ ſuppliciũ ꝑpducit. Item caro noſtra ꝑhumilitatem penitentiẽ moꝛ tificata efficit anime medicina:cuius exẽ⸗ plum awaret in rubeta ſiue in boꝛace que

eſt genus rant venenoſe:que ʒ ſit veneno ſa valde:tamẽ ꝑ incinerationem ꝑdit vim veneni ⁊ virtutẽ medicine magnã recipit· Eñ valet ad cutis ⁊ carnis ꝑdite recuꝑa⸗ tionẽ ⁊ neruoꝝ ↄſolidationẽavlneꝝ deſic cationeʒ ſi debite illo cinere quis vtat᷑:ſic
R caro deneno ſit infecta ↄcupiſcẽtie: ꝝ in cinerationẽ tñ.i.ꝑ moꝛrificationẽ pnie hu⸗ miliata efficit᷑ aĩe medicina:qꝛ.ſ.ꝑ eius af ſlictionẽ ⁊ moꝛtificationem virus luxurie
ſtaurat.nerui.i.virtutes aĩe ↄſolidant᷑ et roboꝛant᷑ ⁊ vulnera tentationũ ceſſant et exiccant᷑. Itẽ carnis vitia remouent᷑ aſſi duitate laboꝛis cuius exemplũ apparet in capꝛeolo:qꝛ ſicut dicit Lonſtãtinus in ve⸗ locitate motus ⁊ aſſiduitate diſcurſus ca⸗ ro cap̃oli a ſupfluitate expurgat ⁊ ſapoꝛis ⁊ odoꝛis Zᷣuitas ab eoꝝ carnibꝰ amputat᷑: ⁊ tenerioꝛ ⁊ digeſtibilioꝛ efficit᷑. Sic etiaʒ ex ſollicitudine boni opis ⁊ aſſiduo motu taboꝛis caro nñ̃a a vitioꝝ carnaliũ paſſiõi bus expurgat᷑:qᷓꝝ nutrimentũ eſt ocium: Ecci.xxxiij. Witte ſeruũ.i.carnẽ in oꝑati⸗ onẽ ne vacet:multã em̃ maliciã docuit oci ſitas. Itẽ carnis vitiũ ſiue tentatio meli us fugiendo qᷓ; reſiſtendo euadit᷑: ſicut ca pꝛeolus nõ vngue neq; dente:ſʒ ſola velo cuate fuge a canibꝰ ſe defẽdit.vñ Aplłs.j· Coꝛi.vj· Fugite foꝛnicationẽ. Ca.XVII Aſtitas homis c aſſimilat᷑ caſtrationi bouiſ. Mã bos poſt caſtrationem ꝓficit in roboꝛe ⁊ ᷣtute ⁊ efficii magis domitus et maturus ⁊ qᷓetus ⁊ ad laboꝛẽ mag aptus ⁊ ᷓᷓuioꝛis inceſſus:in qͥbus ſignificat᷑ ꝙ ꝑ
caſtratio ſignificat(deqj dñſdixit Watth. xix.qꝙ ſunt eunuchi qͥ ſeip̃os caſtrauerunt ꝓpt̃ regnũ celoꝝ) hõ diſponit᷑ ad augmẽ⸗ tů gre ad ſuſcipiendũ mãſuetius iugũ di⸗ ſcipline ad maturitatẽ pnie:ad quietẽ con ſcientie:ad laboꝛẽ q;ʒ obediẽtie: ⁊ ad gra⸗ nitatẽ modeſtie. Itẽ caſte viuẽtes liberã tur amultis curis ⁊ ꝑiculis q̃ ↄiugati pa⸗ tunẽ ⁊ illaqueant᷑. Et ideo ↄtinentiã vo⸗ unentes ⁊ ↄtinẽter viuẽtes ſunt ſites caſto ri qͥ ſentiens ſe a venatoꝛibus ꝓpter teſti⸗
venatoꝛes pᷣſentit teſticulos ſibi abicindit
extinguit:meritum ꝑ pctĩ pus pditũ re⸗
caſtitatẽ volũtarie ⁊ integre ſeruatã quaʒ
culos q̃ri qͥs hʒ medicine aptos:duʒ ip̃os
⁊ venatoꝛibus derelinq;t:⁊ ſic ſe ab eis re ⸗
dimit:⁊ ideo caſtoꝛes a caſtrãdo vocant᷑. Et hoc teſtificant᷑ ð caſtoꝛe Iſido. Licero: Juuenal: Mhiſiologus ⁊ Mlinius. Qui dam aũt auctoꝛes hoc negant:qꝛ foꝛte tĩ ip̃oꝝ aliqj eſt ſpẽs qᷓ̃ hoc facit. his ð ſiles ſunt ↄtinentiã vouẽtes.ſ.qͥ ſemetipᷣos nõ carnaliter ſʒ ſpũaliter caſtrãt ꝓpter regnũ celoꝝ:⁊ ne per deſideria ⁊ voluptates car nis capiant᷑ a venatoꝛibus infernalibꝰ.i. a demonibus. Caplm: XVIII
Autelis et cir⸗
c cũſpectionibus multꝭ ſancti vi⸗ rrri abũdant maxime in exterioꝛi bus. Ande ſunt ſiles pãthere q̃ eſt in pel⸗ le exterioꝛi minutis oꝛbiculis ſuꝑpicta:ita vt ex maculaꝝ varietate tota videat᷑ exte ⸗ rius oculata. Sicut de ſanctis aĩalibus di ciẽ Apocalyp.iinj.ꝙ erãt plena oculis an ⸗ te ⁊ retro. Et iſti oculi ſunt eoꝝ pꝛudẽtiſſi/ me cautele ⁊ circũſpectiones ꝓuide qͥbus vident quõ ſit caute ambulandũ in omni⸗ buſt vt dicit᷑ ibidẽ ꝙ iſti oculi fanctoꝝ ani maliũ erãt ante ⁊ retro. Nam ante eſt cau tela multiplex ⁊ circũſpectio vᷣtutũ:ſed re tro cautele ⁊ circũſpectiones vitioꝝ.vł an
te habẽt oculos.i.cautelas in ꝓuiſione fu turoꝝ:⁊ retro ex memoꝛia pᷣteritoꝝ.vel an
te habẽt oculos in ↄtemplatione ſpũaliũ: retro vo habẽt oculos.i.cautelas mltas in diſpenſatione tempaliũ. Vnde ſubtili⸗ ter ↄtemplant᷑ eterna q̃ ſunt ante ⁊ pꝛudẽ ter diſpenſant tempalia que ſunt retro. Capitulum: XI
„
ntretro. Ecitaté mẽtis
6 fugare nos docet lacerta. Eſt
em̃ q̃dam lacerta ſaura dicta: vt dicit Zſido.cuius oculi duʒ p ſenectute
caligant: foꝛamẽ intrat parietis ⁊ 5 ſolem
ocuios apiens lumen recipit. Quaſi lacer
ta caligans ex vetuſtate eſt pctõꝛ cecatus eꝝ lõga peccãdi ↄſuetudine. Mic ſi vult lu men gr̃e diuine reciꝑe opoꝛtet ꝙ intret fo⸗
ramen ꝑietis.i.amaritudinẽ pniĩe vel regu
laris obediẽtie:⁊ vt ibi oculos mẽtis. iin tellectũ ꝑ oꝛõnẽ ⁊ affectũ ꝑ deuotionem ſo
li.i.xp̃o aptat.vel apiunt᷑ oculi aĩe lumini
celeſtꝭ gr̃e ꝑ ↄtritionẽ ⁊ ↄfeſſionẽ in foꝛa⸗ mine pietis.i.in artitudine ſatiſfactiõis: ⁊ tunc recipitur lumen gratie celeſtis:Eſa· xxxv. Apient᷑ oculi cecoꝝ La. RR
S
—
S—

De animalibus terreſtribus
e lis doctrine qualit ſit recipien ⸗ dus oñdit exẽplo cameli. Mam ramelus hʒ ples vẽtres.pᷣmo recipit cibũ in ventre pᷣmo qͥ incipit digeriĩ ſ cðᷣo ⁊me lius ĩ rertioꝛ⁊ eiꝰ digeſtio cõſ umatiq̃rto. Sic cibus ſpũalis doctrine reqᷓ;rit q̃ttuoꝛ receptacula. Mã pᷣmo optet ꝙ recipiat᷑ in aure.ſ.vt attẽte audiat᷑.Jo viij. Qul eſt ex deo verba dei audit. Scðo in coꝛde vt itelligat᷑ et memoꝛit᷑ teneat᷑. Jaco. j. Iõ auditoꝛ obliuioſus factꝰ. ⁊ ibi incipit dige riꝑ affectionẽ.ſ.in coꝛde in q̃ tñ digeſtiõe nõ trãſinutat᷑ verbũ:ſʒ trãſmutat. Ter⸗ tioĩ manui.in ope vt ipleat: Jaco.j. Eſto te factoꝛes verbi ⁊ nõ auditoꝛes tĩ:⁊ hor modo meliꝰ digerit᷑.qꝛ plus applicat᷑ hoĩ etpius aſſimilat ipm Paco.j. Factoꝛ ope⸗ ris:hic beatꝰin facto fuo erit. Sʒ qjrto reci
pitur in oꝛe vt ſapiẽter doceat᷑:⁊ hecẽ com pleta verbi digeſtio.i.vtilitas cõis cuʒ ſcʒ pficit diſcentẽ.Añ Watt. v. Mui feceyit et docuerit hic magnus vocabit᷑ in regno veloꝛum. Capkn: X
Lquſtraliuʒ vi ta aſſimilat᷑ toꝛtuge. Mã toꝛtu⸗ ga teſta claudit᷑ ⁊ ila q̃ eſt huni Alis eſt venenoſa ⁊ moꝛtifera. Sʒ terreſtri
ðᷓ habitat in domibꝰvł ſiluis ẽ bona.ihuiꝰ carnes ethicis ⁊ cõſumptiſſi ũt bone: quia ſůt virtutis reparatiue. Sic vita religioſi teſta includit.i.elauſura clauſtri ⁊ ohedi⸗ entie ⁊ ↄtinẽtie. Sed ſi ſit huuialis.i. laxa vel fluxa a nullo freno diſcipline coerci⸗ taꝛſicut ſũt monaſteria q̃dã:tũc ẽ veneno ſaxmoꝛtifera. Woꝛtifera.ſ.eis ⁊ veneno⸗ a alijs imitantibꝰcos. Sʒ terreſtris.i.illa que diſcipline debite terminis ſtabilitur: ſiue ſit cenobitaꝝ in ciuitatibꝰ moꝛantiũ: ſiue heremitaꝝ in ſiluis degẽtiũ bona ẽ ⁊ laudabilis. hec ethicis et cõſ umpti.i.his àͥ ſůũt a mũdo defecti vel debilis virtutis d euadendũ pugnas mũdi vel diaboli ẽ vtilis ⁊ pficua ad aſſumẽdũ:qꝛ repat et
õfert eis virtutes ſpũales:Pð. lii. Ec⸗ ſtial
re elongaui fugiẽs.i.a mũdoꝛ⁊ mãſi in ſo
litudine. Caplin: XNII
mant comedũt radicẽ cuiuſdam herbe vt euomãt ⁊ ſic curant᷑. Et dic Mliniꝰ ꝙ eug cuatiohes ⁊ purgatiões bᷣmo oñderũt ca⸗ nes q̃ repleti noxio cibo gramẽ comedũt et vomẽdo ſepurgãt. Siqͥs habet infirmi tatẽ pcti ſi comedat radicẽ herbe.i.ſi habe at ↄtritionẽ qᷓ ẽ radix penitẽtie:inducet eñũ ad cõfeſſionis vomitũ:ꝑ quõ purgabitur animus emittẽdo igit᷑ peni tentie euomit᷑ petm̃ in ↄfeſſione quod erat venenoſũ hutrimẽtũ gnie:⁊ ita fit purga⸗ tio cõſcie. Ecci.xxxj. Aome ⁊ refrigerabit te· Itẽ ↄfeſſio pcti faciẽda ẽ dum adhuc pctin recẽs eſt:qꝛ tũc penitentẽ efficaciter liberat:cñ fit anteqᷓ; pctĩ ꝑ cõſu etudineʒ inualeſcat. Mã catuꝰ lactẽs apꝑtꝰ ⁊ ictibꝰ ſerpentiũ appoſitus venenũ extrahit: do ⸗ loꝛi ſubuenit ⁊ mẽbꝛů totũ ſ anitati reſtitu it cũ alijs remedijs q̃ fiũt:vt liniꝰ dicit. MQuaſi en catulus lactẽs eſt peccati noii tas delectãs ⁊ demulcẽs q̃ tůc apꝑit⁊ ictui erpẽtis apponif᷑ qñ cum cõpũctiõe in cõ⸗ felſione exponit᷑. Quaſi eĩ ictus ſ erpentis eſt ipſe caſi us tentatiõis:qͥ ⁊ venenũ culpe ꝑconſenſũ:⁊ doloꝛẽ cõſciẽtie ꝑ remoꝛſum inducit. Sʒ dũ p ↄfeſſionẽ pctĩ adhuc re cens detegit᷑:q̃ſi lactẽs catulus ⁊ aptꝰvul neri adhibet᷑ qͥ et venenũ culpe abſtrahit᷑ et doloꝛ cõſciẽtie tolliturꝛet cũ adhibitis remedijs ſatiffactiõis mẽtis falus integra liter repat᷑. Sed notandũ ꝙ verecũdia cõ
fitendi tenet hoĩem in pctõ ⁊ facit eñ tene⸗ ri⁊ illaqueari a diaboio ſicut tene ⁊ capi tur ab hoĩe leo. Ad capiendũ enĩ leonem fit duplex fouea: vna cõtinua iuxta aliam et ouis ponit᷑ in pᷣma:ſed q̃dã ciſta q̃ faci⸗ liter claudit᷑ ponit᷑ in ſ cðᷣa. Aeniens 3 leo Ppter ouẽ ſalit in pᷣmã ⁊ vidẽs ſe nõ poſ⸗ ſe exire de ea:ductus verecũdia vt lateat ĩ trat in ſcham⁊ ſic incidit werinl Pole modũ a ſcða ĩ pᷣmã a venatoꝛe ĩducii ⁊tã diu ibi tenet donec domet̃vt tãgit. Hiero. ſup Exo. Silr eſt duplex fouea ad capiẽ⸗ dum ⁊ illaqueandũ pctõꝛẽ.hma ẽ qñ pctm̃ cõmittit᷑.ſcða ẽ qñ pctm̃ retinet ſiue ↄtinu atur. In pᷣma ponit᷑ electatio be⸗ 8 Ppter quã pctõꝛ ſeip̃m pᷣcipitat. In ſcða ẽ ciſtula ſe ci andzs. herlnett
quaſi incluſũ tenet pctõꝛẽ vt vix exire pof Onfiteri ⁊ pur
s gari pttã canes docẽt:qͥ qů ifir
ſit:⁊ pctõꝛ ex pᷣma ĩtrat ſcðam Ppt᷑ vere⸗ cundiã..vt lateat:qꝛ po ſtqᷓ; hõ cecidit in peti:intantũ verecundat᷑ cõfiteri ⁊ timet x

1iber quintus
rit ab alio fulciet·
ne ſciatur:qᷓ potiꝰ pmanet in ipᷣo petõ. Sʒ qꝛ dů vᷣnñ petĩ retinet᷑ trahit ad aliu dꝛiõ expma foues trãſit ad ſecũdã: ex opere cti trãſit adↄſuetudinẽ peccãdi: Pl quã õ foꝛtit᷑ ⁊ diutiꝰ a diabolo detinei ità ꝙ ab ip̃o nũqᷓ; dimittit᷑ poſtqᷓ; ab eo icluſus eſt ꝑ pꝛauã ↄſuetudinẽ. Itẽ accidit ꝓctõ⸗ ri ſẽ cani Eſt enĩ qdã rana qᷓ miſſa in os canis ip̃ʒ obmuteſcere fac· Canis ð ẽ pec⸗ catoꝛ inmũdꝰꝛquẽ rana.i.hũana verecũ⸗ qia obmuteſcere fac ad cõfeſſionẽ pcti. 3 ſiir rana.i.timoꝛ mũdanꝰ fa obmlteſcere canẽ.i.pᷣdicatoꝛeʒ a vitioꝝ redargutione · Elſa vj· Canes můti nõ va.⁊c̃. Cã. XXRIII
Onſidétia ſan
etoꝛũ viroꝝ nõ ẽ in exterioꝛi ap paratu:ſʒ in iterioꝛi ſpũ xixpi auxilio ⁊ vᷣtute. Sũt enĩ ſiles leo nibꝰ q̃rũ tota vᷣtus eſt ĩ pectoꝛe ⁊ firmitas ĩcapite. ſic vᷣtus ſanctoꝝ ẽ in pectoꝛe.i.intus i coꝛ⸗ de:qꝛ coꝛĩ pectoꝛe claudit: Apts.Eph.iij⸗ Det vobis coꝛroboꝛari ꝑ ſpin ei ĩ iterio⸗ ri hoie. Itẽ firmitas eoꝝ eſt in capite· i·in xpᷣoMð ·xxxij. Aerbo dñi celi firmati ſi. ſeti. Ip̃e eni xpᷣs qͥ ẽ bũ deiẽ caput ſctõ rũ.i·ecckie.ßʒ ilið Apli ad Ephej. 3ß3 de dit caput ſuꝑ oẽm eccleſiã q̃ eſt coꝛp eiꝰ. Proů,xx vij. Zuſtus q̃ᷓſi leo ↄfidẽs abſq; terroꝛe erit. Caplm: XXIIII Ompaſſionem et auiliũ dñt hoĩes ipẽdere ei qᷓ cecidit in petin vel in gliqõ qᷓ ne infoꝛtuniũ exẽplo. elephãtiũ. Dicit eĩ Pbs:ꝙ cũ elephas qͥetl gra arboꝛi ⁊ ma⸗ xime palme ſe appodiat qũq; arboꝛẽ fran⸗ git ⁊ in terrã cadit qᷓ caſũ ſuuʒ irrecupabi lẽ videns miro mõ barrit: ad cuiꝰ barritũ . multitudo iuuenũ accedit ſubito elephan tiũ qͥ fenioꝛẽ 4 viribus releuãt ⁊ vt eũ eri gant miro affectn ſe inclinãt. Tũc aũt hõ quieſcere volẽs arboꝛi ſe appodiat:qñ mũ
do vl delectatiõi pctĩ inheret vt deſiderio
ſuo ſatiffaciat: ſʒ arboꝛe fracta cadit: qꝛ vł mũdo deficiẽte vel delectatiõe trãſeũte in aduerſitatẽ vel pctm̃ ruit. Et tũc caſũ funʒ miſerabilẽ agnoſcẽs dzʒ barrire.i.alioꝝ au xiliũ flebilit iploꝛare camãdo ad ſanctos vel ad hoĩes pios ⁊ hũiles.⁊ tũc alij foꝛti oꝛes vł potẽtioꝛes dñt ei cõpati⁊ iuuare ꝓ poſſe vt ſublenet: Ecẽs iiij. Si ynꝰ cecide
Caplm XXV
Qinpunctiòis hüilitas repellit tẽtationũ ſa⸗ gittas. Diẽ ei Ariſto.de capꝛeo
1o ꝙ qñ vulnerat᷑ ciminũ q̃rit ⁊ comedit 3 ſagittas de coꝛꝑe ſuo eijcit. EHQuaſi aũt ſa⸗ gittaꝝ iacula ſũt tentationũ incendia:qb⸗ cũ fe aliãs ꝑcuſſũ videt ciminũ comedere dʒ. Et tũc aliq̃s ciminũ comedit cũ ad cõ⸗ punctiõis hũilitatẽ ſollicite ſe reducit.hec eni eſt q̃ tumoꝛẽ elatiõis repᷣmitꝛſiẽ cimint ſemẽ ventrꝭ inflationẽ reſtr ingit. Hec igit᷑ cõpũctiõis hñilitas dũ coꝛ foꝛti cuſtodis munit:tẽtationũ ſagittas lõgius repellit. Hꝛeg. Si cõpũctiõis virtꝰ nos in intimis afficit: oĩs ftrepitus pꝛaue cogitatiõis ob⸗ muteſcit.
Capłm: XXVI
Onſcientie ſue edomũ dʒ hõ qͥlibet edificare añ ooia deinde alijs ĩtẽdere exẽplo võbicis.i.illiꝰ vermis eꝝ cuiꝰ textura bõ ⸗ binũ ↄficit᷑. Hic cĩ pᷣmo domũ fabꝛicat ĩqᷓ̃ hitat ⁊ ĩ q̃ 3 frigꝰ ſe defenſat. poſtea vo te
las texit moꝛe araneaꝝ. Domꝰiterioꝛ hoĩ
ↄſeiẽtia ẽ:quã fapiẽtia edificat: pnĩa pur⸗ gat:charitas oꝛnat:⁊ talibꝰ añ oĩa hõ in⸗ tendere dʒ:Ecci.xxxij. Percurre pᷣoꝛĩ do mũ tuã ⁊c̃. Hec domꝰ cũ ẽ bñ pᷣparata effi citur dei habitaculũ:pacis domiciliũ:deli tiarũ celeſtiũ refectoꝛiuʒ:⁊ ↄtra frigꝰ.i.5 aſperitatẽ cuiuſq; aduerſitatꝭ foꝛtiſſimum
ꝓpugnaculũ. Hac ð domo pꝛius cõpoſita põt ſecure hõ telas exteriꝰtexere:id ẽ exte
rioꝛibꝰ rebꝰ ĩtẽdere oꝛdinãdiſ ad alioꝝvti litatẽ. Itẽ domꝰ ↄſcĩe cũ laboꝛe edificat ßʒ facilr deuaſtat᷑. Añ aſſimilat arenaꝝ te⸗ le q̃ cũ laboꝛe multo cõponit᷑⁊ tñ faciliter
diſſipat᷑. Sic ↄſcĩa ꝑ vnñ actũ pcti moꝛtal: Jaco.ij. Qui offendit ĩ vno tcr iu re⸗
us. Capitulum?
dã voĩ cduernil vtvulpeſ⁊ talpe⁊ hmõi Wattß. viij. Aulpes foue.⁊c̃.qdã ver in
cãpis ⁊ planis locis vt oueſ⁊ hmõi Nð. viij. Oues ⁊ bo.vẽ Sic vits cõtẽplatius
0Ontempiatio e et oꝛõ ⁊gruit ꝑ ſilitudinẽ hita
tiõi aĩaliũ terreſtriũ:qͥx q̃dam
vt diẽ Auiẽ. habitãt ĩ mõtibꝰ vt cerui et et hmõi: Mõ.ciij. Mötes excelſi ceruis:q
F
=
1
8
—

De animalibus terreſtribus
vel oꝛãtiũ reqͥrit mõtẽ.i.altitudinẽ ↄuerſa tiõis: Eſa.ij. Aenite aſcẽdam⸗ ad mõ.⁊c̃. In cuiꝰ ſiguũ dñs oꝛgre volẽs mõtẽ aſcẽ⸗ dit: Wat.xiiij. tẽ reqͥrit cauernã.i.latibu lũ ſecuritatꝭ ⁊ folitudis Wath vj. Tu cũ oꝛaueris ĩtra cubiculũ tuũ ⁊ clau.⁊c̃. Itẽ planiciẽ ⁊ latitudinẽ dilectiõis vel plani⸗ ciem.i.baſſitudinẽ hũilitatꝭ vel planiciem i.tẽperiẽ ſobꝛietatꝰ.ſ.vt ↄtẽplatoꝛ non plꝰ fapiat qᷓ; opoꝛtet ſapere:⁊ iõ nõ dñt pꝑ pᷣſũ⸗ ptionẽ aſcẽdere:ſʒ je ĩ hũilitate tenẽ:Ecci. ij. Altioꝛa te ne q̃ſiert᷑. tẽ ↄtẽplatiõis qᷓ es aĩas ĩpinguat:ſiẽ ſõn ipinguat glires. Blires eĩ ſũt iõgi mures qᷓs ſomnꝰ effiẽ pĩ
gues. Tota enĩ hyeme doꝛmiũt ⁊ reqͥeſcũt
qſi moꝛtui. Significãt eos qͥ fũt in cõtẽ⸗ platiõe diutiꝰ ꝑſiſtẽtes:q dñ itroꝛſus ĩ ſe⸗ metip̃is ab exterioꝛibꝰtumultibꝰ ſemoti: diutius ĩ ↄtẽplatiõe ꝑſiſtut: qᷓſi lõgo ſõno qeſcẽtes iterna ↄſolatiõe pĩgueſcũt: ⁊ dñ reterioꝛibꝰ curis ⁊ actibꝰ moꝛiunt᷑ mira⸗ bili pĩguedie g̃e interiꝰ imbuunt᷑. Itez ↄtẽplatio vel oꝛõ facit nos cognoſcere ſta tũ mẽtis nñe ⁊ eiꝰ defectũ. Mã onager qñ neſcit vbi femĩa ſua ſit:ĩ mõtẽ altũ aſcẽdit et ſolo flatu ꝑcipit vbi ſit. Sic hð qͥ vbi.i.i quo ſtatu ſit mẽs ſua vel ↄſcia neſcit:dʒ ꝑ e oꝛationẽ in altũ aſcẽdere et ibi illuminatꝰ ⁊ ſi nõ viſiõe.i.certa cogni⸗ tione:ſaltẽ tñ qͥdã odoꝛe.i.q̃dã ꝓbabiſi cõ iecturatiõe ppẽdet ⁊co gnoſcet de ſtatuvł de defectu anĩe ſue: Eſa.lij. Ecce itelliget Kruꝰmeꝰꝛexalta.⁊ eleua ⁊c̃. Tůc ſeruꝰ dei itelliget qᷓlis ſitcũ in altũ contẽplationis exurgit. Capitulũ: XXVIII
0Ontritio humi clis trahit de coꝛde pctõꝛis vene nũ culpe:⁊ mitigat moꝛſũ ⁊ tri ſticiã ↄſcie ſiẽ muſceatrite:⁊ ſupꝑ moꝛſũ ara nee venendſe appoſite venenũ extrahũt ⁊ doloꝛẽ leniũt vłalleuiãt. Nãotritiomuſca rõ imũdaꝝ ẽↄtritio⁊ pnĩa turptũactionũ. Woꝛſus ãt venenoſe aranee ẽ cõſenſus vl ppetratio actiõis:ſeu tẽtatiõis male. ñ circa P exẽplũ nota ꝙ muſca viua fit ara⸗ nee elca? moꝛtua aũt ⁊ ↄtrita fit moꝛſꝰ gra nee medicing. In qͥ ſignat ꝙ pctĩ in hoĩe viuẽs diabolũ paſcit. Sʒ cũ p pniaʒ ⁊ cõ⸗ tritionẽ moꝛtificat᷑:vᷣtꝰ diaholi enacuat᷑. Ael muſca moꝛtua ⁊ cõtrita:eſt caro vitijs mnoꝛtificata ⁊ pnle afflictõibꝰattrita q̃ ara
nearũ moꝛſibus obſiſtit: qꝛ demonũ tẽta⸗ menta repellit. Caplm: XXIX
Oꝛdisvitiũ dia e boluſ ſuꝑ oĩa diligit:imo vt ip̃ʒ nutrlat interdũ oĩa vitia extin guit extrĩſeca. Et iõ diabolꝰ ſilis ẽ ſui.Mã ſus ſiẽ diẽ Pli.iterdũ vigiti filios parit ⁊ qñq; oẽs deuoꝛat pᷣter bmũ:quẽ pᷓ ceteris amat:⁊ pᷣmo pᷣmã mamillã dat. Silr dia⸗ bolus qᷓ;uis in hoĩe multa vitia q̃ſi mltos filios pariat:tñ qꝛ hma radix oĩm ẽ in coꝛ de:iõ coꝛruptionẽ coꝛdis ſuꝑ oĩa fouet et amnat:⁊ ꝓpter ip̃ᷣam cõſeruãdã ⁊ nutriẽdã etiã alia vitia extingnere nõ curat:qð ma rime apparet in hypocritis ͥx q̃ſi oĩa vi⸗ tia oꝛiunt᷑ ex intentiõe coꝛdis ſiniſtra. Ad quã nutriendã ⁊ ↄſeruãdã ĩ eis nõ curat imo gaudet dia bolꝰ ꝙ oĩa vitia exterioꝛa
reſtringat.ſ.ꝙ vitiũ gule reſtringat ꝑ ab⸗
ſtinentiã: vel iuxurie ꝑ ↄtinẽtiã vel lĩgue ꝑ doctrinã ſanctã: vel auaricie ꝑ elemoſ p⸗ nã ⁊ ſic de glijs oibus nõ curat diabolus: dũmõ coꝛdis intẽtio q̃ ẽ vt pᷣmo genita ei Pmaneat ⁊ cõſeruet᷑ coꝛrupta. Scit eĩ dia⸗
bolus bñ ꝙ ſi ẽ pꝛaua intẽtio q̃ pᷣcedit per
uerſũ eſt vẽ opus qð ſeqͥ qᷓ;uis rectũ eſſe videat᷑:ſiẽ Sꝛego.dit̃. Itẽ dʒ pꝛĩo coꝛ re⸗ parari:deĩde ext᷑ioꝛa oꝑa refoꝛmãda vłoꝛ dinãdã ſi. Añ aran ea fracta tela nõ egre⸗ dit᷑ ad venãdũ niſi pꝛiꝰ illa refoꝛmata quã ſp a medio ĩcipit reꝑare nihil extrema re⸗ putãs qᷓ;diu mediũ ẽ fractũ. Sic aĩaʒ ſiue vitã ꝑ pctm̃ fractã:pᷣmo dʒ hõ reparare ꝑ pnĩam icipiẽdo a medio.i.a coꝛde anteq́; egrediat᷑ ad oꝑa ext᷑ioꝛa faciẽda:qꝛ rema nẽte ĩteriꝰ fractura pcti:ñ eẽnt meritoꝛia
oꝑa extioꝛa. Wat.xxiij. Mũda pus qð̃ĩ.
⁊. Hꝛego.ĩ moꝛal. Si ſemel coꝛ ĩtẽtiõe coꝛ rũpit᷑:ſeq̃ntꝰ actiõis medietas ⁊ terminus ab hoſte calido ſecure poſſider. Qĩ totã arboꝛẽ ſibi fructꝰferre ↄpicit:quã veneni dente in radice vitiauit. Ca. XXX
—— 3 Rudeleſhoier
c ſt ſileſcã ibꝰqͥ ꝑcuſſũ canẽ ⁊ vlu
ãtẽ oẽs lacerãt ⁊ pfequũt᷑.Ita
ẽt hoĩeʒ adũſitate pcuſiũ crudeleſ nõ adiu
uãt:ſʒ potiꝰ detrahẽdo lacerãt dicendo ixp hñ meruit. Mð.lx viij. Suꝑ doloꝛẽvul.⁊ẽ.
Boe. Pic malis noſtris cumulꝰ accedit ꝙ
cũ miſeris aliqd grauitatis infligit q̃ per
3

— 6 3— 5 Fiber quintus ferãt meruiſſe credũ᷑. Aliqñ etiã tales crir mentũ feci ⁊ arbitro? vt ſtercoꝛa vt xpʒ lu deles hoĩes nõ yñ maledictꝭ:ſʒ ẽt factꝭ ⁊i crifaciã:ðᷓ tůc venatoꝛes bſtercoꝛã ſuꝑ ar iurijs ꝑſequũtur:ʒ illud Pð·cviij· Mer boꝛẽ ſuſpẽdũt qůñ cupide mẽti demones vt ſecutus ẽ hoĩem inopẽ ⁊ mẽdicũ ⁊c 0% ifãmẽt tgaliũ diuitiaꝝ magnificẽtiam Capitulum: RRRI oñdũt. Sic fecit diabolꝰ xpᷣo qñ durit euʒ R p ſt d in mõtẽ excelfũ ⁊ oñdit ei oĩd regna mũdi — uXC A 1 1. et gloꝛiã eoꝝ. 4 poſtea dixit:h oĩa tibi da⸗ 8 c bolũ ligauit ⁊ eius virtutẽ pꝛo bo.qð̃ð fecit xpᷣo aptã viſiõe b facit freqn ſtrauit. Luiꝰ exẽplũ hab et ibo tius hoi cupido occulta fuggeſtiõe· vñ cuʒ ne ſilueſtri:qͥ odit ⁊ ꝑſequit᷑ oẽ rubeũ:⁊iõ cupidꝰ ad capiẽdũ tgaliũ diuitiaꝝ ſterco⸗ venatoꝛ ſe rubeis induit:⁊ ſic eñ ad ſeidu ra p lucra nõ licita nitit᷑: venstoꝛibus·i. cit. Eũ aũt ſibi appꝛopinq̃re viderit:pꝰma demonibus vitã ane pᷣuat᷑ vñ· · Vim̃· vj⸗ gnã arboꝛẽ ſe abſcondit. Ac bos ita foꝛtit MQui volũt diuites fieri incidũt in tẽtatio krboꝛẽ ferit coꝛnib⁊ꝙ ea lic in iigno inti⸗ nẽ⁊ in laqucũ diaboli:⁊ deſideria multa? git vt ertrahere illa nõ poſſit:⁊ ſiẽ dũ aliũ inutilia q̃ mergũt aias i 4
—
———— Ibos ſil⸗ Capitulum:
nueſtris gerit ſilitudinẽ demonis 3ͥ oẽ ru⸗ 14— beum odit:qꝛ ſanctoꝝ ſanguinẽ fundereiſi Bra et OCCuPà tit. Sʒ xpᷣs venatoꝛ celeſtis venit ⁊ rubeo ctio tpaliũ młta euacuat hoĩezn ſe induit qñ paſſibilẽ carnẽ induit et aſſũ⸗ vtute interioꝛi.Cuiꝰ exẽplũ ap
pſit:q̃ ex puriſſimis ſanguinibꝰ beate vir/ paret in bõbice.i.in illo vᷣmiculo ex cuius ginis foꝛmata fuit: vt viẽ Hamaſc. Ertũc textura bõbicinũ ↄficit qui telas texit a rubeo indutꝰ fuit qñ ei ſanctiſſimũ coꝛpꝰ modũ araneaꝝ · Sʒ ſiẽ dic Iſi. Dũ fila ege ſanguine rutilauit:ſicut ĩ oꝛatiõe ⁊ flagel⸗ xit euacust᷑ ⁊ nihil in eo remanet niſi aer· latione ⁊ crucifixiõe: Eſ a.Ixiij. Quare ru⸗ Zlle eni ad telas texendas fila egerit: qui bꝛñ eſt indumẽtũ tuũ ⁊c̃. idẽs aũt xp̃s ad tpaliũ reꝝ diſpoſitiões ⁊ occupatiões tpe paſſionis magis ꝓpinquũ ſibi diabo vite ſue ſtudia cõuertit:qꝛ dũ ſeculi nego⸗ iũ piequẽtẽ: poſt magnã arboꝛẽ ſe abſcon cijs tota lit᷑ implicat ꝛinteriꝰ vtutibꝰ peni dit: qů.ſ.occultando ſue deitat potentias tus euacuaf᷑ 2 Apls diẽ.ij. Timotßᷓ.ij· cruci ſe affigi ꝑmiſit: quẽ dñ diabolcruci Mð nemo militãs deo negocijs ſeculari⸗ tigi fidelit᷑ ꝓcurauit in ipᷣaʒ crucẽ foꝛter ĩ/ bus ſe ĩplicat vt ei placeat cui ſe ꝓbauit⸗
—— dũ Capitulum: XXXIIII e detentus ⁊ ꝓſtratꝰ fuit · oc enĩ ſiẽ d cit Eccleſia oꝛdo noſtre falutis depopoſce Brioſital n0* rat:multifoꝛmis ꝓditort ars vt artẽ falle ctatum eſt inſtrumẽtum diaboli rfet ⁊ medelã ferret inde hoſtiſ vñ leſerat. ad aĩas occidẽdas. Sũt enĩ cu
8 Capitulum: XXRII rioſi hoĩes ſilueſtribꝰ ceruis ſiles:qͥ tante Bpiditas guq 2 ſimplicitatis exiſtũt:ꝙ oẽm mirant᷑ vᷣſtu⸗ pẽt nouitatẽ: vt equo vł bubalo ad eoſae . c rricie bducit ad interitũ aĩe. Eſt cedente ita in eñ reſpiciũt:ꝙ hoĩem iuxta enicupidus ſils leopardoꝛqᷓ dũ ſe venientẽ ⁊ ſagittis eos impetẽtẽ nõ ad⸗ romederit aliqͥd venenoſũ tũc q̃rit ſtercul uertüt. Jta curioſe mẽtes cũ circa q̃ſdã no bumanũ: vt cñ eo extiguat venenũ vnde nitates iutiles: ſʒ eis admirabilel occupã venatoꝛes fimũ illũ ſup arboꝛẽ in vaſe ſu“ turꝛiaculo erroꝛis vł elatiõ is vłalicuiꝰ at pendũtꝛin quẽ leopardus ſaliẽs vt ſtercꝰ teriꝰ pctĩ a diabolo feriũi. Et Apo · j· Ti⸗ accipiat interim ipᷣm venatoꝛes iterficiũt· mot.vj·diẽ: Mꝛophanas vocũ nouitates tůc ʒ leopardus veneno inficit᷑ cũ auarul deuita. Sic curioli fuerũt atheniẽſes de cupiditate accẽdit᷑:qꝛ venenũ charitateſt bꝰ ðᷣꝛ. Actł.xvij. ꝙ ad nihil alind vacabãt — vt Augꝰ. dicit. Sʒ tũc ad expel niſi vt aliquid noni dicerent vł audirent⸗ ſẽdũ venenũ q̃rit hũana ſtercoꝛa qñ ad ſa Capituium: XRXV
tiandũ cupiqitatẽ ſectat tpalia iucra: ⸗ bns Zoib arad riee KlEctatio Pe⸗

—
5
1 X£
£ *
.
*
6
*. —
187
K
ii*
ſi oꝑis:m illð piger arare noluit.
Sti occidit mẽtẽ ſic potꝰ murẽ. Dicit enim Ariſto. ꝙ mus nõ potat ⁊ ſi potauerit mo rit. Tũc eĩ delectatio peti potat: qñ in eaʒ ↄſentit᷑. Mð.cviij. Intrauit ſicut aq̃ in ĩte rioꝛa eiꝰ.⁊ tũc aĩa occidit᷑:qꝛ peti cũ con fũmatũ fuerit generat moꝛtẽ. Itei dele ctatio eſt cauſa moꝛtis anĩe:ſicut dulcedo inellis ẽ cã moꝛtis vꝛſi. Mãq; vꝛſus aliqñ altiſſimas arboꝛes ſcãdit ⁊ fructꝰ ⁊ mel q rit ibi ⁊ ſepe dũ eſurit ad eũdẽ locũ redit. Sñ venatoꝛ ciyca pedẽ arbor? ſudes atq; palos accutiſſimoſ vndiq; circũcigit ⁊ añ apturã vñ exit mel malleũ põderofũ cũ fu ne ſuſpẽdit: veniẽs vꝛſus eſuriens ⁊ mel de arboꝛe trahere cupiẽſꝑ malleñ ĩpedit᷑: tñc ille malleñ a ſe abijcit: ſʒ qᷓ;to foꝛtiꝰ eñ Pellit:tãto grauꝰ rediẽs capiit eiꝰ ꝑcutit: et ſic tãdiu fit quſq; ex frequẽti ictu caput eꝰdebile deficit:cadẽs ʒ ſuꝑ Palos ruit:⁊
ie ꝓpꝛia ſtulticia ſe occidit. Silr dum hõ
dulcedinẽ ſiue delectatiões pctĩ q̃rit mal⸗ leus diuini ſermõis deqᷓ. Hie.xxiij. er⸗ ha mea quaſi malleꝰ ↄterẽs petras: pctiñ 153 ꝓhibẽs ei reſiſtit:quẽ důũ pctõꝛ abijcit ets ſe ꝓijcit:ßᷣn illud: Mð xlix. Pꝛoieci ſti ſermões meos retroꝛũ:i ip̃ʒ foꝛtiꝰ ĩpin
git ⁊ finatr deficiẽs ĩ pctm̃ ruit qð ad eter
nũ interitũ trahit. Taplm: 5 XXRVI Eſiderig coꝛdii
d bona tũc habẽt efficaciã ⁊ per·
ducũt ad bona oꝑa qñ ſũt cha/ P
ritate ĩfoꝛmata. Bones eĩ ille ſůt excellen tes ad opa q̃ hñt coꝛnua lata:nigri Vo et parua coꝛnua hñtes reputant᷑ ad opꝰ ĩer⸗ tes. Quaſi enĩ coꝛnua capitꝭ ſůũt delideria
mẽtꝭ qᷓ tũc dilatant᷑ qñ charitate ĩfoꝛmãt:
x tũc tales boues.i.hmõi hoĩes excellent᷑ opant᷑:qꝛ amoꝛ dei nũqᷓ; ẽ ocioſus:opat᷑
eimagna ſiẽ. Sꝛeg. Pðlx viij. Placebit
deo ſup vitulũ noueliũ coꝛnua ꝓducentẽ. Sʒ boues nigri.i.hoĩes ĩ pctõ obſcuri:qꝛ
charitatꝰ extẽſiõe carẽt:hñt parua coꝛnua
i.parua bona deſideria. Et iõ ad hñ opã ⸗ dũ ꝑleni ſũt oĩ inertia.&ñ in tali boue de ficiẽte caloꝛe charitatis ⁊ abũdãte frigoꝛe iniq̃tatis abũdat pigritia aratri.i.fructuo Mꝛoů.xx. Mꝛopter frigꝰ
Etractoꝛaſſimi
d latur ſerpẽti. Mꝛio qꝛ ſerpẽſſi
De animalibus terrentribus
lenter moꝛſũ infigit.ſiẽ ðꝛ de dypſa:cꝙ pꝛi⸗ occidit qᷓ; ſentiat?neq; triſticiã moꝛituro ducit. Tałẽ detractoꝛ occultꝰ.Ecẽs. x. Si moꝛdeat ſerpẽs ĩ ſilentio:ita nihil minus hz qͥ occkte detra hit. Scðo qꝛ ſerpẽs nõ recte ſʒ toꝛtuoſe ĩcedit. Añ pᷣm Iſi.voca⸗ tur anguis qᷓſi anguloſus:qꝛ nũqᷓ; incedit rectetx talis ẽ detractoꝛ frauduletꝰ qᷓ inci pit a cõmẽdatiõe vt ñ recte credat᷑ ex odio dicere:ſʒ pꝰ recõmẽdationẽ retoꝛquet᷑ ad vituꝑationẽ. Tertio qꝛ ſerpẽs terrã co⸗ medit.ſũt enĩ qͥdã ſerpẽtes qᷓ latitãt in ca uernis ⁊ lingũt puluerẽ ⁊ ſugũt terre hũo rẽ vt dicit Pliniꝰ.tałẽ detractoꝛ inſidioſꝰ et maliuolus qͥ actibꝰalioꝝ ĩſidiat᷑ latent᷑. et ſolũ illud qð videt terrenũ.i.vile vel de ſpectũ comedit.i.moꝛdẽdo ⁊ detrahendo dicit. bona aũt ſi qᷓ nouit occultãdo ſuppᷣ⸗ mit: Eſaie. lx v. Serpẽti puluis panis ei. pe VIII noli homies d to magis a ſe remouẽt dele⸗ ctabilia carnis:tãto magis ꝓfi ciũt in bonitate ⁊ ſapoꝛe mẽtis.ã aĩalia naturalr hũida ſũt melioꝛa ⁊ magis ſapi⸗ da: q̃nto magis ſũt a lacte remota ſi 3 carnibꝰpoꝛcinis. Sic multflachꝛymis hi di.i.hoĩes deuoti q̃nto plus a lacte ip̃ius carnalis dulcedinis elongant᷑:tãto magif in ſapoꝛe ĩterne ↄſolatiõis augmentãtur: o5lxxvj. Benuit ↄſolari aĩa mea.ſ.ĩ car nalibus. ⁊ iõ ſeqͥt: Memoꝛ fui dei ⁊dele⸗ ctatus ſũ: Eſa.xx viij. Quẽ docebit ſciam ⁊duẽ iteltigere faciet auditũꝰablactatoſa lacte:auulſos ab vberibꝰ x.Ca. XXMIX
Jabolus aſſi-
d uilat dꝛacõi.de q̃ Mðciij. Dꝛa co iſte quẽ foꝛmaſti ad illudẽdũ ei. Nã dꝛaco hʒ malũ fibilũ:qꝛ ſibilando flatũ ↄtagioſũ emittit ⁊ aerem inficit ⁊ ſie moꝛbuz peſtilentẽ gignit. Sic diabolꝰ h5 malũ ſibilũ.i.malã fuggeſtionẽ quã ĩmit⸗ tendo coꝛ inficit ⁊ moꝛbũ peſtilentem petĩ ꝑ delectationẽ ĩducit. Itẽ dꝛaco hʒ ma⸗ lũ moꝛſũ: iẽ ei Ariſto.ꝙ cũ moꝛſÿ dꝛaco nis venenoſꝰæ malꝰſit:piſces qͥ ab eo moꝛ dent᷑ ſubito moꝛiũt᷑. Ilte moꝛſus dꝛacõis
i.demõis ẽ ĩ ↄſenſu peti:ĩ qͥ mox aĩa moꝛi tur. tẽ diabolꝰ ẽ ſilis ſerpẽti qͥ timet ho⸗ minẽ nudũ ⁊ inſilit ĩ veſtitũ:ſie diabolꝰxi 3

met hoĩeʒ paupꝑeʒ tgaliũ ↄtẽptoꝛẽ:⁊ illaqᷓ⸗
at hoĩeʒ diuitẽ tpaliũ poſſeſ oꝛẽ: Apls.j Timot. vj. Qui volũt diuites fieri inci⸗
dũt ĩ tẽtationẽ ⁊ĩ laqueũ diaboli. Irẽ di
abołꝰ aſſimilat᷑ colubꝛo.pꝛĩo qꝛ vmbꝛã co
lit. vñ ðꝛ coluber q̃ſi colẽs vmbꝛã· i.coꝛda vmbꝛoſa ⁊ obſcurã pctĩs: vłl vmbꝛas · i mẽ tes ĩ pctis ſopitas:qꝛ vmbꝛa ſomnũ indu ⸗ cit: Job.xl. In vmbꝛa doꝛmit · Itẽ colu⸗ ber fugit ceruã:⁊ diabolꝰ fugit aĩaʒ ſollici tã ĩ oꝑibꝰ bonis. diligit eĩ mẽtẽ ocioſam ⁊
odit ſollicitã q̃ ĩ cerus ſignificat q̃ ẽ ad cur
rendũ expedita. Itẽ qẽ coluber leonẽ oc cidit: ⁊ diabolꝰ interimit hoĩeʒ ſupꝑbũ: qꝛ ſuꝑbia ẽ ꝓpꝛiũ eiꝰ iaculũ. Iteʒ qꝛ rutam odit.i.pnaʒ amarã. Itẽ qꝛ pellẽ depðit.i· apparẽtẽ neqͥtiã: ⁊ hẽ qñ trãffigurat ſe in angelũ luct. Itẽ qꝛ nemoꝛa ⁊cõcauitates arboꝝ diligit. Memoꝛa enim ſüt coꝛda ſtu dijf rõnalibꝰdeſtituta ⁊ beſtialibꝰdeſ ideri is plena.nã nemoꝛa ſũt hĩtacula nõ hoĩʒ ßʒ beſtian. Cõcauitates aũt arboꝝ ſũt ip̃e mẽtes hoĩm vᷣtutibꝰ vacue q̃s diabolꝰ int tũ diligit Itẽ lac libẽtiſſime bibit.i.dulce dinẽ carnis vł pctĩ ad ſumẽdũ auide ĩdu/ cit. Itẽ qꝛ cauda ledit. i.iĩ fine ſubuertit ĩ hncipio biãde ⁊ aſtute ĩgredit Pꝛo.xxiij Ingredit᷑ blãdea ĩ nouiſſimo moꝛdebit vt toluber ⁊7̃. Itẽ venenũ fũdit.ſ.pcti. Itẽ qꝛ canes fuglt.i.pᷣdicatoꝛes:qꝛ ei⸗ neqͥtiã detegũt: vñ ab audiẽdis pᷣdicatoꝛibꝰ mul tos retrahit.— qꝛ muſcas cõmedit.qꝛ diabolꝰ paſcit᷑ cogitatiõibꝰ ĩimũdis. Itẽ uluerẽ lingit: qꝛ auaros demulcet ⁊ ĩ ma lis lucris eis ꝓlpitatẽ tribuit. Drẽ diabo lus maxie inſidiat fini hoĩs:qꝛ ſiĩ fine ho minẽ decipit aĩaʒ ⁊ coꝛpus occidit. ñ aſ⸗ ſimilat ceraſti ferpẽti qͥ ĩ femitꝰ ĩſidioſe ma nens inſidiat eqͥti vt moꝛdeat vngulã eq· Mã ſic di Slo.ſup Señ. Ceraſtes eſt ſer⸗ pens reguli tãte pniciei:ꝙ ſi eius venenũ tiñ vngulã eqͥ tangat equũ ⁊ equitẽ ſubi⸗
to ꝑimit. hic ð ẽ diabolꝰ qͥ occultꝭ modis
inſidiat hoĩ. Eſt em̃ hõ ſimilis equiti cuiꝰ
equus ẽ coꝛpus. Seſſoꝛ aũt ſpũs.vngula
aũt qᷓẽ finis coꝛpis ſignat diẽ moꝛtis · In quo li põt diabolus venenũ nequitie ſue immittere:⁊ equũ.i.coꝛpus ⁊ equitẽ.i.ani mã ad eternũ interitũ inducit. Señ · xlix ·
Ceraſtes in ſemita moꝛdens vngulã equi
vt cadat aſcenſoꝛ eiꝰ retro. Itẽ diaboli ne
auiſſiua volũtas niſi refrenaret g diuinã
Piber quintus
potẽtiã ⁊ ꝓuidentiã homĩes non euadere poſſent. Eit eĩ diabolꝰ ſilis cuidã beſtiole qᷓ ðꝛ eſſe apð ethiopes oĩbus mẽbꝛis iers et caput ꝑ graue habẽs eiß illud inclina tum ad terrã deferens deo hoĩbus ꝓuidẽ te:quia cũ om̃s qui vidẽt eiꝰ oculos mor expirẽt ſi caput eienatũ ferret oẽs occide⸗ ret.hec beſtiola diabolus ẽ cuius mẽbꝛa ſunt om̃s iniqui quos diabolus oẽs iner⸗ tes reddit ad motum bonoꝝ opeꝝ. Caput eius.i.mẽs pᷣgrauata ẽ multiplici iniq̃ta⸗ te. Añ ip̃m caput ſemꝑ defert inclinatũ ad terrã:qꝛ ad hoc eiꝰ ſtudiũ ⁊ tota eiꝰ cõtẽ ⸗ platio tẽdit vt electoꝝ anĩas a ſuꝑpnis tra⸗ pat ⁊ ad infima mergat. Ael diuia ꝓuidẽ tia caput deflexũ poꝛtat:qꝛ.ſ.ↄtra homieſ nõ tãtũ erigere pmittit᷑ caput qᷓ;tũ optat: vnde licet afflictionẽ iuſtoꝝ ſemp velit:tñ ſi a deo ptãtẽ nõ accipit:ad tentatiõis arti culum nullatenus ↄualeſcit. Mã ita ſubti les fůũt oculi eiꝰ ⁊ venenoſi.i.malicioſi ei⸗ conceptus ⁊ aſtutie ↄtra homiĩes ꝙ nullꝰ ab eo euaderet:ſi circũducendi eos.i.libe re exequẽdi poteſtatẽ ꝓut vellet haberet · Itẽ diabolꝰ aſſimilat lupo. Mꝛiorõne noĩs:ðꝛ em̃ lupus qꝗᷓſi leo pes vt diẽ Iſið. eo ꝙ q̃ſi leonis pedibus ſit ei vᷣtus. Ande quicqͥd pꝛeſſerit nõ viuit. Pedes igit᷑ dia boli ſũt delectatiões peccati:ꝑ qᷓ̃s in homi nẽ ingredit᷑ in qbus ẽ tante virtutis vt ſi eis mentẽ ↄſentientẽ pꝛeſſerit eñ finalr oc cidit. Pꝛoũ.j. Medes illoꝝ ad malũ cur⸗ röt. Secũdo rõne fraudis: Legit᷑ eĩ ꝙ lupus aliqñ voces emittit qli hois:aliqũ latratũ canũ fingit: vt ſic paſtoꝛes ⁊ ones decipiat. Sic aliqñ diabolꝰ aliquã ſugge⸗ ſtionẽ immittit:q̃ habet aliquã ſpeciẽ bo⸗ ni vt ſic hoĩes fallat.ij. Coꝛĩ·xj. athanai trãffigurat ſe in angelñ lucis. Tũc ein in angelũ lucis ſe trãffigurat:qñ videtur ea
W
ſuggerere qᷓ boni ãgeii ↄmneuerũt ꝑſuade
re· icit em̃ Ariſto·ꝙ in india ẽ quidã lu pus qͥ habet faciẽ hois⁊ caudã ſcoꝛpꝛõiꝰ· Bã a pᷣncipio qᷓſi rõnabilia ſug⸗ gerit in fraude poſtea venenum infundit ·
Itẽ lupus vt capꝛas cape poſſit ſub fo⸗ lijs ſe abſcõdit:⁊ magis aſtutia qᷓ; potẽtiã eas vincit. Sic diabolus decipit ſe abſeõ⸗ dendo ſub folijs.i.ſub aparẽtia bonox⸗ Eſt eĩ verſipellis malicijs plenus:ſicut? ethiopia dicunt᷑ eſſe lupi ita varij vt nulb
eis coloꝛ deeſſe videat: ita nec deelt diabo
*
——
S
— —
— —

De animalibus terreſtribus
lo aliqua via fraudis. Tertio rõne tyrã nidis:qꝛ diabolus foꝛtius tẽtat hoieʒ qñ magis videt euʒ aduerſitatibus fatigatũ. Legit᷑ em̃ ꝙ qñ lupus ad ouile vadit 3 vẽ tů ꝑgit ne canes eius odoꝛẽ jentiãt. Ner ventũ autẽ intelligit᷑ aduerſitas. Añ dia⸗ polus 3 ventũ vadit:qñ hoĩem in aduer ⸗ ſitate exiſtẽtẽ iteꝝ tentando inuadit. Sepe em̃ inſticia dei pmittẽte homẽ tribulato ex ablatiõe ſubſtãtie:addit afflictionẽ in coꝛ poꝛe ⁊ deinde tẽtationẽ in mẽte:vt ſic ad ĩ patientiã ⁊ deſperationẽ inducat:ſicut pa tet in Jobꝛcui pꝛĩo res abſtulit: deinde fi os extinxit:deinde ui vlcere pcuſſit tã⸗ dem ꝑ vxoꝛẽ ⁊ amicos graues tẽtationes in coꝛ eius immiſit. Sʒ ille eñ ſuꝑauit ĩ oĩ bus. Et nota ꝙ diabolꝰ plus tẽtat ⁊pſe quit᷑ iuſtos qᷓ; pctõꝛes. Dicit em̃ Phiſiòlo
gus ꝙ lupus nõ venat̃ circa locũ vbi nu⸗
trit catulos ſuos:ſʒ venat᷑ a remoti. Qua ſi autẽ loca vbi nutriũtur catuli eoꝝ lupo rũ ſůt maloꝝ coꝛda:in qͥbus nutriũtur de⸗ lectationes ⁊ affectiões pctõꝝ:ibi 8 dia ⸗ bolus nõ venat:qꝛ tales diabolus tẽtare nõ conat᷑. Sꝛeg. ilos diabolꝰ pulſare ne ⸗ gligit ̃s quieto iure poſſidere ſe ſentit: 6 ꝗliloca ab ip̃o remota ſunt iuſtoꝝ coꝛda qͥ ſeʒ ei ↄtradicũt: ⁊ iõ pᷣcipu etales diabolꝰ Pſequit᷑ ⁊ molctat: eego⸗ Hoſtis ñ nos in hac vita poſitos qjntò magis ſibi rebel lore ↄſpicit:tãto ãplꝰ expugnare ↄtẽdit. Quarto rõne delectatiõis ludi:qꝛ lupꝰ valde diligit luderevt dic̃ Plini.⁊ iõ ſi p̃t rape pueꝝ cũ eo ludit ⁊ poſtea eũ cõedit.
Qnatr ãt diabolus cũ pctõꝛe ludit oñdit.
SBrego. in Paſto. dicẽs d iabolꝰ facta alio rũ mõ grauioꝛa:mõ nihil eẽ qð ppetratuʒ eſt:mõ miſericoꝛdẽ de loquit:mð adpuc tẽpus ſubſequẽs ad pniaʒ pollicet᷑: vt dũ ꝑ hoc mẽs decepta ducit᷑ ab itruſiõe pnĩe fuſpẽdat᷑: Pꝛoů.xiiij. Stultꝰilludit pctĩ 1. diabolus qͥ ẽ cã pcti. Moſtqᷓ; ãt cũ pctõ re luſerit eñ comedit. Amb in ſermõe. Dia bolus non diligit filios ſuos ſed odit: ſic enim eos amat vr pdat: ſicut amat gluto moꝛſellũ vt comedat. MQuinto rõne foꝛ itudinis. Mã lupus habet magnã foꝛtitu dinẽ in capite ⁊ in collo:inteſtina ãt hz de bilia.ſ. q tota vis diaboliẽ ĩpᷣncipio tẽta tiõis:qꝛ ſi in pᷣncipio ſibi reſiſtit:poſtea de bilis eñficit. Dicit Ambꝛo.ꝙ hõ vocẽ pdit ſilupus eñ pᷣmo viderit:ſʒ ñi hõ lupũ ante
nũ ſÿʒ incautũ quẽ diabolꝰ tẽtãdo cũ videt Ppter iðius ↄſtãtiã ſe in nlto por ſe ꝓficere fugit:qꝛ.ſ.ad tẽpus ei tẽtatiòes
2pexerit audaciã pdit ⁊ caudã deponit. Tüc lupꝰ.i. diabolꝰ hoieʒ vidẽdo p̃uenit qñ eñ in pᷣncipio nõ reſiſtẽtẽ ↄſpicit. Sed ecõtra tũc hõ lupũ pᷣus cernit cũ ſe armat et pᷣparat ad repellẽdũ tẽtatiõis pᷣncipiũ. Rã poſtes diabolꝰ pdit audaciã ⁊ caudã deponit qñ tẽtare dimittit⁊ ad finẽ intẽtũ ipaʒ tẽtationẽ ñ ꝑtrahit. Chꝛyß.ſuꝑ Wat. in pᷣmis grauis ⁊ ĩtollerabilis ẽ impetus diaboli:quẽ ſi quis foꝛtiter ſuſtinuerit in ſecũᷣdo inueniet infirmioꝛẽ:quãto eĩ plus repercuſſus fuerit:tãto magis refrigeſcit. erto rõne bꝛeuitatꝰ.tpis Mã legitĩ li. de anialibus:ꝙ qñ plus ſeneſcit:qꝛ nõ pᷣt pꝛedari vadit de nocte iuxta ciuitates ⁊ in ſidiat᷑ hoĩibus:ſic diabolus ſciẽs tẽpus ſu um eſſe bꝛeue iã de hoĩbus beſtialibꝰ nõ curat:ſ; bonos deuoꝛare feſtinat Dſis.de ſũmo bono. Tũc ↄtra eũ quẽ poſſidet dia bolus acriꝰ ſeuit: qñ ſe diuĩa vtute ab eo expellẽdũ cognoſcit Apoẽ.xij. Ae terre ⁊ et mari:qꝛ venit ad vos diabolus hñs irã magnã. Septio rõne foꝛmidinis. Lupꝰ eĩ multũ feꝛmidat ignẽvt dicit Homerus. tẽ lapides multũ timet. Sic diabolus multum timet igneã oꝛõnẽ.i.feruidã ⁊ la⸗ pides. i.elemoſynas.Añ ðꝛ ꝙ ſi qͥs duos lapides ſimul colliſerit lupus audaciã per dit. Ouo lapides ſũt dupler elemoſ yna.ſ. coꝛꝑalis ⁊ ſpũalis:⁊ ſi vtraq; fiat ẽ diabo lo valde foꝛmidabilis. Itẽ diabolus deci pit hoĩem ſicut vulpes decipit taxũ. Maʒ taxus vulpẽ odit: ʒ vidẽs vulpes ꝙ eum̃ expugnare nõ poſſit ꝓpter ip̃ius duriciaʒ pellis fugã capit:⁊ dũ taxus pᷣdã querit vulpes eius latibulũ itrãs ⁊ immũdicijs vꝛine ⁊ alijs taxi lectũ inficit:cuiꝰ fetoꝛem taxus nõ ferẽs inde recedit ⁊ aliã fouea ſibi q̃rit.vulpes 3 qꝛ ẽ aĩal frau dulẽtua
uerſariũ calidũ ſignat. Taxuſãt hoĩeʒ bo
ipotẽs
ſubtrahit. Dũq; illius animꝰ incauta ſecu ritate interna cura dimiſſa circa exterioꝛa ſe occupat:fraudulẽtus aduerſarius inte
rioꝛẽ ↄſcie lectũ alicuð ꝑctĩ imũdicia viꝝ eo ppẽdẽte cõmaculat. Ex cuius ille feto⸗
re vł diſplicẽtia cũ ꝓpẽdit ĩterdũ pᷣ ĩpatiẽ ⸗
tia vl deſpatõe q̃dã etiã bonñ ip̃ʒ dimittit qð ĩcegat. Itẽ diaboli manñ ñ pᷣt hõ effu
gere q;diu ñ abijcit a ſe petĩ vł mũdi aßje F 4

Piber quintus
etrũ.Cuius exẽplũ apparet ĩ boue ſilueſtri Aſclepius in libꝛo de oecultis vᷣtutibꝰmẽ 3 Zeto? 423 ſpẽs boñ ſilueſtriũ bꝛoꝛũ: Patiẽs emoꝛroideſ curat᷑:ſi ſederit q hñt magnitudinẽ tauti:q cũ videt ꝙ de ſuꝑ pellẽ leonis. Et dieit eriã ꝙ qͥ coꝛpus mann venatorivel canũ euadere ñ poſſit: ſuũ vnxerit ſepo renũ leonis lupus ab eo ꝓijcit ex ſe ſtercꝰ ꝑ q̃tt c us fimo: 5li nes ſtercus odoꝛãt ⁊ circa odoꝛẽ hui de/ gunt᷑ vᷣtutes de diuerſis mẽbꝛis ⁊ ptibus tinẽtur: beſtia ab eis fugiẽdo elõgat⁊ eua muitoꝝ aialiũ. Apparet& hoĩs dignitas dit. Tanqᷓ; venatoꝛes demões ſũt ꝝ cz e ꝙoibus anialibus ẽ latus:⁊ oihia nes eoꝝ fůt fallaces tẽtatiões ſiue moꝛda deſeruiũt vſibus vite ſue. ed patet cũ di ces ꝑfecutiões:a qbꝰ anĩa nõ euaderet ni gnitate infirmitas ex eo ꝙ ſe videt hõ vili ſiſtercus ex ſe.i.imũdiciã pctĩ abijceret ꝑ oꝛibus indigere:nec bene poſſe vitã duce quattuoꝛ paſſus. vᷣmꝰ ẽ iztritiõe.ſcðs ĩ cõ reſine eoꝝ nutrimẽto: vel ſine eoꝝ miſte⸗ feſſõe·tertius i ſatiſfactiõe. ᷓrtus aůt ĩpſe rioꝛ vel ſine eoꝝ ſolatio: vel ſine eoꝝ remẽ ẽ glia 2ok dio.— ſpitaſtpaliũ reꝝ:ð j pls dixit. Phil⸗„
iꝗ. Ois arbitroꝛvt ſter.ſ. Mach. ij. A glia ₰ li ErE debet viri pctõꝛis:⁊c̃ · qꝛ glia eiꝰ ſtercꝰ ⁊ vᷣmis ẽ⸗ d põ oẽs hoiĩes ⁊ peti odire exẽ⸗ Hanc debet hõ abijcere ꝑ qᷓttuo? aſu plo pãthere q̃ iõ pãthera pan mus ẽſi habitõ dimittit: ſcõs ſi nõ habitã grece qð ẽtotũ latine eſt dicta: qꝛ oĩbꝰaĩa nõ q̃rit:tertius ſi oblatã reſpuit: qrtus ſi ſibus ẽ amica: ſoli dꝛaconiẽ inimica. Sit coꝛde ↄtẽnit:⁊ tal diaboli manꝰ liber a ſe⸗ hoĩbꝰ dʒ hõ eẽ amicus:ſoli aũt pctõ inimi curus effugit. Itẽ diabolꝰ inſidiat hoĩ“ cus Sene. Pacẽ cũ hoĩbus hẽbis:bellũ puſ ſic̃ cattus muribꝰ.IMã caute ĩſ idiatur cũ vitijl· ñ ſic Augꝰ·diẽ in ſentẽtijſ ꝓſpe eis ⁊in abſcõdito ĩuadit· Cũc; iðe cattus ri: Sic ſũt diligendi hoĩes vt eoꝝ nõ dili⸗ murẽ cepit pᷣus cũ eo ludit:poſtea occidit ant᷑ erroꝛes. Aliud eſt eĩ amare qð ſũt. et comecit. Sic diabolus aſtute hoĩeʒ ob Bliud odiſſe qð faciũt. Caplm. XLI
„——
ſeruat.f.vt videat in q̃ diſpoſitiõe facilius O ½ 2 eñ decipere ⁊ capere. in obſcuro eů Ctrina ſan⸗ luadit occultãdo.ſ.ei ĩ tẽtatiõe oẽ ilðᷣqð d etoꝝ dẽmus diligẽter q̃rere ⁊ĩ retrahere poſſet a pctõ:⁊ oñdendo vłſug⸗ eis delectari ⁊ imoꝛari. IMõ ona
gerendo ſolũ illud qð delectet ⁊ placcat. ger in mõtibus altis virẽtes herbal q̃rit: Beli obſeuro inuadit qñ tẽtat ſub ſpẽ bo⸗ js cũ inuenerit pᷣ gaudio ſtati rugit:⁊qᷓ;⸗ ni.⁊ cũ hoĩeʒ ꝑ ↄſenſũ cegit ludit c eo.i. diu virẽtia gramina ĩuenit ibi a loco nifi illudit ei oñdẽdo pctĩ eſſe leue ⁊ ꝙ deꝰeſt pulſus nõ recedit. Quid aũt ſũt mõtes al miſericoꝛs:⁊ ꝙ ẽ ĩpoſſibile nõ peccare:⁊ ꝙ ti niſi doctoꝛef ſancti?quoꝝ virẽtes herbe facilr poterit exire ⁊ penitere⁊ hmõi. Et ſüt gratioſe doctrine. Ip̃i enĩ ſũt mõtes ꝑ poſtq; ſic illuſit trahẽdo ad opus ſpũslit eminẽtiã viteꝛalti ꝑ ↄtẽplationẽ ſapiẽtie: occidit:⁊ ꝑ pꝛauã cõſuetudinẽ comedit ſic herbiferi ꝑ refectiõeʒ doctrĩe:q? doctrĩaꝝ cũ ſibi incoꝛporãdo. Capim. X. ſuan pabulo velut herbaꝝ feno ꝓximoꝛũ
J nitaf 7 infir aĩas paſcũt. has herbas q̃runt onagriä. — timplices ⁊ deuoti viri ⁊ cũ eas inueniũt: d itãhois cognoſcit ex aialib? gaudẽtes ⁊ exultãtes mugitu alijs ꝓdũt: bꝛutis: oim eĩ aialiũ genera ꝓpt̃᷑ qꝛ ad ſanctaꝝ doctrinaꝝ ſtudia etiã alios
vfů hoĩʒ ſi creata: vt dicũt pPhᷣs ⁊ Ham̃. puocãt ⁊ attrahũt.⁊ qpdin iueniũt pabu⸗
KNaz q̃dã ſi hoĩ data ad eſũ:vt pecudes ⁊ iaq̃ mẽtẽ recreãdo reficiũt ab eis nõ diſce mði:qdã ad miſteriũ: vt eq ⁊ hmõi· qdã dũt. el virides herbe mõtiũ ſůt vᷣtutes ad folatiũ vt ſymie ⁊ hmõi:qᷓdã ad exerci et exẽpia ꝑfectoꝝ viroꝝꝛ q̃ onagri · iipfe·
tiũ vt hõ ſuã ĩfirmitatẽ cognoſcat:ſiẽ puli cti viri q̃rũt inueſtigãdoꝛ iueniũt imitan⸗
ces 4 hmõi:qᷓ̃dã vo ad ĩfirmitatꝭremediũ do: ꝓdũt pᷣdicãdo ⁊ ĩmoꝛã f continuãdo: vt vipere ⁊ tyri ex qͥbꝰ fit tyriaca ⁊ ſic de Zpis.j.Coꝛi.xij. Emulami ãt ch mß ivłp̃lati offiti
glijs ad multiplices medicinas.ã illa q̃ melioꝛa. Itẽ doctorꝰpubliciyl vident᷑ altaũ noxioꝛd lũt vtilioꝛa: ſi dicit aſumerẽ ⁊ awetere dʒ ille qͥ vᷣtutibꝰ
uoꝛ paſſus:dñq; cà fugit:⁊ ſilr qͥ inũgũt᷑ eius fimoꝛ⁊ ↄſiles le
8SE 8
—— F—
——

12
Sℳ
, 2 6
7
2
6
.
5
5
5
.
—
De animalibus terreſtribus
ret vel in eis ſolidatꝰ nõ ẽ. Cerui eĩ qᷓ;diu earẽt coꝛnibꝰ vł nõ hñt illa adhuc ſoſida ta nõ ꝓcedũt in publicũ. Añ nõ de die ſʒ de nocte vadũt ad paſcua.de die aũt expo nũt ea ad ſolẽ vt indurent᷑:⁊ cũ tũc illa in durata eẽ cognoſcãt:ad pabula in aꝑto ꝓ cedũt.Qui ðᷓ ſe carere ſẽtiũt coꝛnibꝰ yᷣtu
tum:quõ exire audeãt ad publice doctrie pabulũ miſtrãdũ. Qui ãt adhuc ĩꝑecti et
imbecilles ſt:opoꝛtet ꝙ caloꝛe ſol.i.ferno
re diui amor? ſolidẽt᷑ ⁊ roboꝛẽt᷑.⁊ cũ ꝑ v
tutũ ſpũaliũ robur fuerit ſolidati tunc ad
pabulũ.ꝓcedere pfit ſpñał documẽti Sba cuk. 1ij Splẽdoꝛ eiꝰ vt luꝝ erit coꝛnha in
manibus eiꝰ. Hñt eĩ ſctõ doctoꝛe ſimul ap parẽ ſplẽdoꝛ doctrĩe: lux ſcientie ⁊ exẽpla vite·Coꝛnua ei ſt vᷣtutes q̃ tũc ĩ manibus gerunt᷑ qñ oꝑibus oñdunt᷑. Ca. XLII
Oloſus hö aſſi
d milat᷑ migali: qð ẽ vnũ parunʒ
ial ad modũ muſtele ⁊ ẽ anĩai doloſũ. Añ aliqñ mãſuetũ ſe fingit cũ ali⸗
quẽ appꝛopiquare viderit:ſʒ moxĩ eñ inſi
lit ⁊ venenũ ifũdit. Sic multi doloſi hoĩeſ et ꝓditoꝛes faciũt fingentes ſe amicos vł pacificos cũ nõ ſint ⁊ obſeruãtes tps in
nocere pñt: Ecci.xj. Multe ĩſidie ſũt dolo i. Itẽ doloſus aſſimilat᷑ vulpi:qꝛ vulpes
ẽaiĩal fraudulẽtũ deceptiis aſſuetũ.⁊ nũ
; rectis ſʒ toꝛtuoſis incedit anfractibus.
Et iõ ðꝛ vulpes q̃ſivolubilis pedibꝰ. Ptẽ dů eſcã nõ rapit moꝛtuã ſe fingit ⁊ ſic aues
deſcẽdẽtes ad cadaner rapit ⁊ comedit:vt diẽ Iſid. Itẽ pellẽ hʒ piloſã ⁊ caudã ma gnã quã dũ canis cape putat os eiꝰ pilis iplet᷑:Et dic̃ Plini.ꝙ qũ multũ artat᷑ a ca nibus caudã int᷑ crura recolligit ⁊ vꝛinã ĩ ter pilos caude emittit quõ ſupaſpgit cuiꝰ fetoꝛẽ nõ ferẽs canis: aliquãtulũ ei cedit. 3ᷓ oia inueniũt᷑ ĩ doloſis.iã doloſi q̃dam ſũt qͥ fraudibus ⁊ deceptiõibꝰaſſueti nũqᷓ; recte ⁊ ſimplr incedũt:ſʒ ſp malicioſis vijf lios innoluere ⁊ decipe q̃rũt. Itẽ qͥdam hypocrite moꝛtuos ſe fingunt vt alij ma⸗ gis adhereãt ⁊ credãt,⁊ ſic aliquod tpale cõõmodũ ab eis obtineãt:⁊ etiq habẽt pel ⸗
lẽ piloſã.i.pnĩe apparẽtiã magnã:ſß pꝰſe
trahũt candã.i.finalẽ intentionẽ ſiie ope
rationẽ aliquam:pilis.i.inſidijs ſiue dece
ptionibus plenã. Si qͥ aũt eos cõpᷣhende e conent᷑ reipergũt eos yꝛinai.fetoꝛe in ⸗
famie infamãdo eos ꝙ iðᷣos ex ĩuidia ꝑſe quunt᷑. Siẽ qñq; qͥdã deceptoꝛes hypocri te vel heretici de religioſis vł inqͥſitoꝛibꝰ qñ vo lũt eoſcognoſcere vł detegere dicũt ſeeularibus ꝙ fiat ex inuidia ꝓpter quod canes.i.pᷣdicatoꝛes aliqñ eis cedũt notaʒ metuentes: Wat. viij. Aulpes foueas ha bẽt.i.hypocrite vel heretici ꝓfũdas aſtu tias qbꝰ ſuã neqtiã abſcõdũt. Ca.RLIIII
Omũ metiſ ſue d debet hõ ſollicite edificare:⁊ vi te ſue finẽ ſepiꝰ cõſiderare: exẽ⸗
plo.f.caſtoꝝ q ſubtilitate multa habitacu
lã ſibi parãt. Nã de lignis q̃ dentibus p̃⸗ cidunt in extremis aquaꝝ rupibus faciũt domos ſuas bicameratas vel tricamera⸗ tas ꝑ ſolaria diſtincta:⁊ aqua creſcẽte ſu⸗ perioꝛa loca inhabitãt:B; decreſcẽte in ꝑte inferioꝛi ſe loeãt ⁊ ꝑ quoddã foꝛamẽ e in duſtria pᷣparatũ in q̃libet ſolario caudã qᷓ eſt piſcee nature mittũt ĩ aquã:qꝛ e aquã diu ſine coꝛruptiõe nõ viuerẽt. Sic hõ qui libet debet anĩe ſue habitaculũ de lignis
i.opibus ſolidis vᷣtutũ ſolerter edificare
ſed in rupibus aquaꝝ.i.in ſtudijs ſcriptu
qͥ raꝝ edificat᷑ domus ſapiẽtie:⁊ hec ẽ bica⸗
merata:qꝛ ſcʒ dʒ eẽ pꝛactica ⁊ ſpeculatiua. i.actiua ⁊ cõtẽplatiua.vel in rupibus aqj⸗ rũ.i.in cõpũctiõibus lachꝛymaꝝ. edificat᷑ domus pnie:⁊ hec domus ẽ tricameratat tres pnĩe ꝑtes ſũt.ſ.ↄtritio: ↄfeſſio:⁊ ſa tiffactio.Creſcẽte aũt aqᷓ ſapiẽtie eleuatur aĩa in ſuꝑioꝝ ↄtẽplationẽ: vel quãto pluf creſcit aq̃ cõpũctiõis vel tribulatiis: tan to ꝑlus aſcẽdit anĩia ad ꝑfectionẽ puritatꝰ et vᷣtut:⁊ quãto plus decreſcit: tãto plꝰ inferius cadit. Itẽ creſcẽte aqua tribu⸗ latiõis debet anĩa ad ſuꝑioꝛa ſcãdere oꝛãᷓ do. Decreſcente vero tribulatiõis inunda tione debet ad inferioꝛa ſe trahere ſ eißam in humilitate feruãdo ſemꝑ: vel ſepeꝑ fo⸗
ramẽ mẽtis debet caudã in aquã mittere i.finẽ vite ſue ſapienter cõſiderare. Mã ꝑ
aquã apiẽtiã:ꝑcaudã vero finẽ accipimꝰ vite. Sinde ille caudã in aquã mittit: qͥ fi⸗
nem vite ſue fapiẽter attẽdit. Sic enĩ pꝛe⸗
ſeruatur a pcti coꝛruptiõe:ᷣm illud:Ecci. vij. Memoꝛare nouiſſima tua ⁊ ineternũ nõ peccabis. Mota ꝙ domus dei mutipli⸗ citer accipi᷑. Mꝛimo modo tota mundi
machina · Juꝝta illð Baruch.iij. S irael
k 5

; magna ẽ domꝰ del. Secũdo mõ cele⸗ ſtis patrie aula. Mð·cxyvj · Letatus ſũ in pis q̃ dicta ſũt mihiꝛin domũ dñt ibimus. Tertio modo domꝰ deo dicata: Eſa·lvj· Pomus mea ðomus oꝛatiõis vocabitur. MQuarto modo cuiuſlibet viri iuſti aĩa: vt hic heb.iij. Que domus ſumus nos · nito modo militãs eccleſia.ij · Timo⸗ iij. In magna domo nõ ſolum ſũt vaſa au rea ⁊ẽ. Sepxto modo Airgo beata Nð· jxxxix. Domũ tuam dñe decet ſ anctitudo. Septimo caro a verbo aſſumpta: Mꝛo uer.ix. Sapiẽtia edificauit ſibi domum. Capitulum: XLV Bre meétes nò d emendant᷑ flagellis. Añ ſunt ſi⸗ nniles crocddilo.IMã tanta du⸗ ricia eſt crocodili vt q;uis foꝛtiũ lapidum ictus in tergo recipiat nihil curat. Talis fuit Mharao cuius coꝛ ita induratũ erat: vt ꝑ multas plagas nollet dimittere popu lum. Sic peccatoꝛ durus multis fiagellis
flagellatus non dimittit peccatũ:⁊ de tali
duro coꝛde dicit Berñ. in hᷣmo libꝛo de cõ ſideratiõe.Coꝛ durum ipſum eſt quod nec compunctione ſcindit᷑:nec pietate mollit᷑: nec monet᷑ pꝛecibus:minis non cedit:fla⸗ gellis indurat᷑. Ingratũ eſt ad beneficia: infidum ad cõſilia: feu ad iudicia:inuere cundũ ad turpia:impauidũ ad picula:in⸗ humanũ ad humana:temerariũ ad diuĩa pᷣteritoꝝ obliuiſcẽs:pᷣſentiũ negligens:fu fura nõ ꝓuidẽs. Ipſũ ẽ cui pᷣteritoꝝ pᷣter ſolas iniurias nihil omnino nõ p̃terit: p⸗ ſentiũ omnino nihil nõ perit: futuroꝝ nul a niſi foꝛte ad vlciſcendũ ꝓſpectio eſt. Capitulum: XLV
„ 1— Lecti aſſimilã⸗ e tur ouibus. Wio ppter in⸗ nocentiã. uis enĩ eſt anial in⸗ nocẽs. i.nulli nocumentũ inferẽs. Et hinc eſt ꝙ nullã natura dedit ei armaturaʒ: q? nec coꝛnua ad feriẽdũ nec vngues ad ſcin dendũ:net dentes ad moꝛdendũ:lʒ vocẽ⸗ tur bidentes: qꝛ cũ duobꝰ dentibꝰ naſci di cunt᷑: Sʒ; dẽtes eaꝝ nõ ſũt ad moꝛdẽdũ ſʒ ad paſcẽdũ, Hec innocẽtia cõpetit electis deiqͥ nihil faciũt:vñ alijl nocere intẽdãt: vñ ðꝛ. ij Beg · xxilij· Pſti qͥ oues ſũt qd fe⸗ cerũt?q̃ſi dicat: Iſti qͥ innocẽtes ſunt in ſe
quintus
ip̃is qͥd fecerũt.ſ.mali alijs: vt ſic notetur
in eis duplex inocẽtia.ſ.reſpectu ſui:⁊ re⸗ ſpectu ꝓximi. Augꝰ. Vera inocentia eſtqᷓ nec ſibi nec alijs nocet. Scðo ꝓppter pa tiẽtiã. Mð.xliij Mꝛopter te moꝛtiticamur tota die. ⁊c̃. Abi patiẽti a ſanctoꝝ hmo cõ mendat᷑ ex cã: qꝛ ꝓpter te.ſ.deũ nõ ꝓpt᷑ furtũ vł homici in. Põlxviij. Mropt᷑ te ſuſtinni oppꝛobꝛiũ. Secũdo ex pens quia moꝛtificamur.ſ.a nobis ipſis ꝑ pnĩam to⸗ ta die.i.ꝑ totã vitã: Aplſ· j· Coꝛĩ·xx. Quo ticie moꝛioꝛ.ſ.vitijs. Itẽ ab alijs eſtima/ ti fumꝰ ſicut oues occiſiõis.i.digni occiſio ne. Et vere vt oues erãt ſãcti matyres dũ
occidebaut᷑.ſ.ſequẽtes illũ de q̃ dictũ eſt
Eſa.liij. uaſi ouis ad occiſionẽ ducet᷑:qᷓ ſcʒ mãſuete vadit ⁊ ſine rebellione ſe occi di ꝑmittit. Tertio ꝓpter abũdantiã: ᷣm illud MP· cxliij. Dues eoꝝ fetoſe abũqã⸗ tes in egreſſibus ſuis. Electe eĩ oues abũ dant in fetibus⁊ in egreſſibꝰ.i.in lacte qð egredit ab vberibꝰ caꝝ. Itẽ que abũdãt ĩbonis velleribꝰ de qᷓbꝰ Job. xxxj. De vel leribꝰ oui meaꝝ calefactꝰ ẽ.ſ.paup· Sic electi dei abũdãt in fetibus · i.in meritis: et vberibꝰ.i.in doctrinis: ⁊ velleribus i⸗ in exemplis vel elemoſynis. Et nota ꝙ quattuoꝛ ſũt q̃ faciũt ip̃as oues in fetibul abundare.ſ.ventus:potus:paſtus ⁊mo⸗ tus. Aentus ͥdem:qʒ ſicut dicit Ariſto. Si oues impꝛegnant᷑ verſus ventũ ſeptẽ⸗ trionalẽ pariũt mares: Si ãt verſus mert dionalẽ feminas.¶er ventũ ſeptẽtriona⸗ lẽ intellige inſpirationẽ gr̃e ſeptifoꝛmis 5 notat᷑ ꝑ ſeptentrionẽ. Abi etiã ſeptẽ ſtelle ſũt circa polũ deſignãtes ſeptẽ dona ſpů ſancti:⁊ hic eſt vẽtus qui facit eiectos dei parere fetus maſculos i.opa virtuoſos. Sed ꝑ meridionalẽ ventũ calidum intelli ge infãmationẽ ſpũs maligni qui facit ꝑpa rere femĩas.i.opa vitioſa ⁊ defectiua · Se cũdũ ẽ potus.qꝛ idẽ Qriſto. dicit ꝙ oues impinguant᷑ bibendo aquã. Añ dant eis comedere ſalẽ vt magis ſitiãt ⁊ piꝰbibãt. ihec eſt aq̃ ſapiẽtie ſalutaris quã potãtes electi dei ⁊ fancti facit eos abůdare fetib?
bonoꝝ opeꝝ: Apls Coloß̃.j. Fructificãteſ
et creſcẽtes in ſciẽtia dei. Tertiũ eſt paſtꝰ. Mã paſtus pᷣcipue ĩ fine diei iuuat eàs ad genẽrandũ:⁊ etiã motus qð ẽ quartumiu uamentũ:⁊ ſic cibus ⁊ paſtus lachꝛyma
deq̃ Pð lxxix.Cibabis noſ panẽ lochꝛy
—
—=

De animalibus terreſtribus
marũ ⁊c̃.⁊ motus obediẽtie vel charitatiſ etiã ſũt ſanctis cauſa fecunditatis merito⸗ rũ. Itẽ ſancti abũdant in lacte doctrine: in quo lacte ᷣm Conſtãtinũ ẽ triplex ſub⸗ ſtantia.ſ.ſeroſa hutyroſa ⁊ caſeoſa. pᷣma· ſ. aquoſa vłſeroſa ẽ mũdificatiua ⁊ ſubtilia tiua.ſecũda butyroſa vel vnctuoſa ẽ moli ficatiua ⁊ extẽſiua ⁊ exterſiua.tertia caſeo ſa ẽ groſſa ⁊ opilatina. Sic doctrina ouiũ
xi ẽ ſubtiliatiua qñ loquũt᷑ ſapientibꝰ.ẽ
mollificatiua.i.cõpunctiua ⁊ in bonũ extẽ ſiua ⁊ amalo exterſiua qñ loquũtur ꝓficiẽ tibus. Eſt aũt groſſa ⁊opilatiua.i.malarũ viaꝝ clauſiua ſiue reſtrictiua qñ loquunt᷑ incipientibꝰ. Apls.j.Coꝛi.iij. Tanqᷓ; ꝑuu lis in xp̃o lac vobis dedi. Itẽ ab ouibꝰ xß̃i habent᷑ vellera diuerſoꝝ coloꝝ.i.exẽ pla diuerſarũ virtutum qͥbus aniĩa veſtit᷑ et oꝛnatur ⁊ calefit in diuino amoꝛe. Ouiſ ſicut dixit beatus Martinꝰ docet nos ſer⸗ uare dominicũ pᷣceptũ:qꝛ cũ habeat duas tunicas.ſ.coꝛiũ ⁊ lanã vnam retinet ſibi ⁊ aliam dat nõ habenti.ſ.lanaʒ hoĩ. Quar to electi dei aſſimilant᷑ ouibus ꝓpter obe dientiã:audiũtenĩ oues ⁊ ſequunt᷑ ſibulũ vocẽ paſtorꝭ.Et viri ſcti audiũt ⁊ ſequũt᷑ doctrinã ⁊ vocẽ xp̃i. Joh.x. Ques mee vo cem meã audiũt.ſ.aure auſcultãdo: coꝛde tredendo ⁊ ope implendo ſiue obediẽdo. MPõ xvij· In auditu auris obedi.⁊c᷑. Itẽ electi dei ⁊ ſancti viri qͥ ſunt de familiã eiꝰ à tentationibus demonũ nõ ledunt᷑:ſʒ re⸗ pꝛobi qͥ ſũt tãq; pꝛogenies adulterina ſta⸗ tien ab eis vincunt᷑ ⁊ venehant᷑:ſicut dicit Plinius ꝙ eſt quedã gẽs ſiue familia cui aſpis nõ nocet. Ande ili pueros quos de ſe natos habẽt ſuſpectos abijciũt aſpidi:
quihus nõ nocet ſi ad eos ſpectãt. Si añt
adulterini ſi unt:mox eos occidit:IPð.xc. Super aſpidem ⁊ baſiliſcum ambulabis. Capitulum. XLVII
Bangeliſie fu⸗
e erũt xpi eq̃:nã eqͥ dicti ſũt qꝛ in
duadrigis equant ⁊ parit᷑ com ponũt᷑. Hec q̃driga in q̃ᷓ ſancti euangeliſte ſũt a ſancta eccleſia eqᷓti ⁊ parit᷑ recepti:ẽ doctrina ſiue ſcriptura quattuoꝛ enangeli oꝛũ ĩ qᷓ ip̃i a xp̃o inſtructi nobis ſalutꝰ ñe ubſidia poꝛtauerũt. Añ lhieronimꝰi epla ad Maulinũ: Mattheus inqͥt Marcꝰ Lu cas ⁊ Johannes q̃driga dñi ⁊ verũ cheru bin qð interp̃tat᷑ ſcie pienitudo ꝑ totũ coꝛ
pus oculati ſũt ⁊c̃.Itẽ caballi xp̃i ip̃i fne⸗ rũt:qꝛ caballus cauo pede ẽ dictus eo
pꝛeſſa vngula terrã cauat:vt dic Iſið Het cauitaſpedis ſiue terre cauatio euacuatio eſt terreni amoꝛis:qꝛ om̃ia ꝓpter xpᷣm cõ tempſerũt ⁊ ip̃m paupem ſecuti ſũt: Wat. xix. Ecce nos reliqͥmus oĩa ⁊ ſecuti ſi umus te ⁊c̃. Itẽ ip̃i fuerũt ſonipedes xp̃i. Dicũ tur eĩ ſonipedes eo ꝙ pedibꝰ ſonãt. Mam ipi ſonuerũt pᷣdicando nõ tĩ ſono verbo⸗ rũꝛſʒ etiã greſſu opeꝝ · vel pedibꝰ ſonabãt qñ de loco ad locũ diſcurrẽdo pᷣdicabãt. Mõx viij. In oẽʒ ter.exi.⁊c. Ca. XLVIII
„.
Ecöicatio aſſi⸗
e milat᷑ moeſui canil rabidi:quis oia aialia moꝛſa a cane rabido efficiũtur rabidi ⁊ furioſa. Et ſic oẽs par⸗ ticipãtes excõicato in caſibꝰ non cõceſſis efficiũtur excõicati ſaltẽ minoꝛe excõica⸗ tione. Añ excõicati ad modũ canũ de eec⸗ cleſia expellendi ſũt: Apoẽ̃.xxij. Fotis ca⸗ nes:⁊ ad modũ canis rabidi ſũt dibꝰ eni⸗ tandi.ij. Teð.iij. Me cõmiſceami cũ illo.ſ. cum excõmunicato. Capln. XLIX
empla ſan⸗ e ctoꝛũ q a gratia ceciderũt ⁊ po⸗ ſtea reſurrexerũt ſũt alijs vaide pficua· ñ aſſimilant᷑ muſco.ðꝛ eĩ ꝙ ĩmõ tibus indie ſũt qͥdã capꝛeoli qͥ herbis aro maticis paſcunt᷑:ĩ quoꝝ vnguibꝰ ſũt ↄca⸗ uitateſĩ qͥbꝰcolligunt᷑ humoꝛes ad apoſte ma:ſʒ pt motũ ⁊ diſcurſũ frangũt᷑. ⁊ille humoꝛ collectꝰ cũ piloſis follicut᷑ abſtrahi tur ⁊ ſpa illa q̃ ifra folliculos ꝓtinet᷑ ſũme ẽ odoꝛifera ⁊ int᷑ aromata ẽ maxie pᷣcioſa: et ĩ medeł plimũtuoſa vt diẽ Siaſl.⁊ illðᷣ
vulgarit vocamꝰ muſcũ. Quaſi ãt cap̃oli ſũt qͥq; hoĩes hůileſ ⁊ ſolliciti:qͥ q̃i aroma
ticis paſcũt̃:qꝛ freq̃ntmłtis donis ⁊ Ftijs diuĩs replẽt᷑. Sʒ tñ qñq; ↄtigit ꝙ ĩ eoꝛum vnguibꝰ.i.i ſenſibꝰ ſine affectibꝰ remanẽt q̃dã ↄcauitates.i.defectꝰ qᷓdã ſ iue ꝓnita⸗ tes ad qᷓ̃dã vitia:ĩ qͥ bꝰ ĩterdũ hũoꝛes.i.af fectiões ex ĩcautela vł negligẽtia paulati mlriplicãt ĩ t̃ ꝙ generatĩ eis apoſtema alicuiꝰpctĩ Zuiſĩq̃ ruere pmittũt᷑:iʒ poſtea Ppt᷑ motũ cõpũctiõis ⁊ exercitiũ dõi opi ſiue ꝑ diſcurſũ ĩterne ↄſideratõ is ⁊ penitu dinis mẽtꝭ frãgit᷑ talis pctĩ affectꝰ ⁊ĩ pilo ſis follicul. i.aipis ⁊ afſictiuiſ exertitijſ tra hitur a coꝛde. Eyẽplũ aũt pnie ⁊ hůilitatꝭ

et patlentie qs in talipꝰ afflictiõibꝰofidũt et imitatiõis vite quã faciunt efficit᷑ alij⸗ mnuſcus odoꝛifer ꝑ exẽplũ. Cuius/· vſus vel ꝑ ↄſiderationẽ vł imitationẽ efficitur alijs medicina vłp̃ſeruatina alijs iuſtis· ſ. ad timẽdũ ⁊ ſe cuſtodiẽdũ fᷣm illð.j.Coꝛi. x· Qui ſe exiſtimat ſtare: videat ne cadatæ petõꝛibꝰad penitẽdũ ⁊ ſe coꝛrigendũ ſiẽ di rit brůũs Amb. Theodoſio ĩgatoꝛi alle⸗ gauit ei exẽplũ dauid peccãtꝭ: Si in tſecu tus es errantẽ ſeq̃re coꝛrigẽtẽ. Itẽ exẽplũ plati mali extinguit ĩ ſubdito bonũ oſi tũ.nã cãdela exticta olfqcta ab eqᷓ ᷣgnãte cã facit aboꝛtire. Tũc eĩ cãdela extinguit qñ pᷣlatus aliq̃s vel doctoꝛ ĩ manifeſtum pctm̃ labi:q̃ſi aũt equa pᷣgnans ẽ aĩa bo/ nũ ꝓpoſitũ geſtãs:q̃ dů peccatũ pᷣlati vel magiſtri ſui imitando olfacit:bonũ quod cepat tt S eſt ſ tuul nOeitlO t ciãdus ſapiẽti: vñ pᷣceptũ fuit: ent.xxij. Mõ arabis ĩ boue ⁊ aſinoꝛp bouẽ enĩ intelligit᷑ ſapiẽs:ꝑ aſinũ ſtultus: ꝑ arare vo pᷣdicatio deſignatur. aſinꝰ ð bouiĩ arãdo nõẽ inungend?: qꝛ fa tuus in pᷣdicatiõe nõ eſt ſapiẽti ſociãdꝰne ſ.eꝝ fatuitatis diſcoꝛdia ĩpediatur ſapien⸗ tis gratia. Capłm:
—*— Eruoꝛ ſpũs cõ
f ſumit laſciniã carnis:ſic feruoꝛ naturalis caloꝛis cõſumit pin⸗ guedinẽ coꝛpis:qð apparet in camelo de quo dicit cõſtãtinꝰ ꝙ aĩal calidiſſimũ ẽ ex natura: ⁊ iõ macilentũ eo ꝙ caloꝛ ↄſumit ſanguinis vnctuoſitatẽ. Silr caloꝛ chari⸗ tatis ⁊ feruoꝛ deuotionis ↄſumit viſcoſita tẽ ſiue lubꝛicitatẽ luxurie ⁊ cõcupiſcentie carnal. Ecci.xxx viij. Aapoꝛ ignis vꝛit car nes.i.feruoꝛ ſpũalis amoꝛis cõſumit deſi⸗ deria carnis: Jaco.j. Exoꝛtus ẽ ſol cũ ar⸗ doꝛe ⁊ arefecit fenũ.i.carnẽ: Eſa. x. Dis caro fenum: Caplim:
Icte penitens
f fimilis ẽ boꝛaci qͥ rubeta ðᷣꝛꝛge
rane venenoſe quã dicũt ve tuſtã pellẽ deponere paſtu quarũdã her⸗ barũ: venenũ autẽ ſuũ nõ deponit ſʒ cuſto dit. Sic ficte penitẽs oñtatiõe cuinſdã ex teriortficte pnĩe vit vr mutare vꝛ petiĩ ve
Viber quintus
tuſtatẽ depoſuiſſe credat᷑: venenũ tñ reti⸗ net interiꝰ male volũtatꝭ ⁊ ip̃m ad tpᷣs tĩ occultãdo cuſtodit. Et ðꝛ ꝙ rubeta quot maculis ſub vẽtre reſ pergit᷑:tot modis ve nenũ eius noxiũ ðᷣꝛ eẽ:qꝛ.ſ.fictus ⁊ hypo crita quot in ſe habet vitioꝝ malicias tot etiã habet nocẽdi vel fallẽdi vias:⁊iõta⸗ lẽ merito ſpũſſanctꝰ fugit:n illð. Sap̃. j⸗ Spũſſctũs diſciplĩe fugiet fictũ. Ca.LI
F Ides ad inuiſi f ðiia q̃renda nos trahit q̃ tñ in 1tttellectus viatorꝭ nõ capit. Sůt eni fideles cẽruis ſimiles qͥ maria trãſeñ⸗ tes nõ viſu:ſʒ odoꝛe tĩ terras petũt. Silr terrã viuentiũ.i.ſolididatẽ eternoꝝ bono rũ nos odoꝛe quodã fidei q̃rimꝰ q̃ tñ ĩ trã ſitu huiꝰ mart poſiti ꝓut in ſeip̃is ſũt cer⸗ nere nõ valemus: vñ Apls.i.Coꝛi.j.Qð oculus nõ vidit nec aurt audiuit ⁊t᷑ · Sed
lʒ iſte odoꝛ videat᷑ debil tñ ẽ valde ſuauis
et: attractiuꝰ: vñ Cantł.j. Trahe me poſt te curremꝰ in odoꝛe ⁊c̃.vñ ⁊ h odoꝛe btũs Johes euãge· attractus legit᷑ deo dixiſſei quadã ſua oꝛõne: Odoꝛ tuꝰ ĩ me ↄcupiſ cẽ tias eternas excitauit. Capłm. LIIII
Ilios debere
pẽtibꝰ obſeqa pietatl ipẽdere pcipueĩ neceſſitate glirei docẽt: 3 inſigni pietate genitoꝛes ſuos ĩ ſenectu⸗ te nutriẽdo adiuuãt ⁊ eiſ alimẽta miſtrãt. Erubeſcãt ꝗ miſeri hoĩes qͥ ſuis parẽtibꝰ ſũt crudeleſ:qꝛ dũ eis ĩ neceſſitate deficiũt
ſe gliribꝰ ⁊ muribꝰ crudelioꝛes eẽ oñdũt:
Ecci.iij. Fili ſuſcipe ſene.pa · ⁊c̃. LA· L V
Ratia ſpũſſan
g ccti aſſimilat᷑ mẽb?o radicali:nã ſiẽ dic Ariſto. In oĩ aĩaliẽ mẽ⸗
bꝛũ radicale qð ẽ pꝛicipiũ oĩʒ vᷣtutũ natu⸗ raliũ ſpũaliũ ⁊ h ẽ coꝛ vł aliqͥd loco eiuſea cuiꝰradicevt di Auiẽ.ĩcipit aĩaliũ creatio et foꝛmatio ⁊ figuratio.& radicale pꝛici piũ ẽ gre dei donũ a qͥ oẽs Vtuteſ ꝓcedũt et doſia q̃tuita qͥbꝰ pficit᷑ aĩa. Ab ꝛci⸗ pio ĩcipit vᷣtutũ creatio foꝛmatio ⁊ figurã tio.nã creatiovtutũ ẽ ꝑ hĩtuũ acqͥſitionẽ: qꝛ vᷣtus vt diẽ Mhs ẽ habit? electiuꝰ:ſed foꝛmatio eaꝝ ẽꝑ charitati dilectiõʒ:gꝛ cha ritas ẽ foꝛmãtio virtutũ ſicut dicit Amb⸗ Sʒ figuratio vᷣtutũ ẽ ꝑ actuũ ꝓductiõeʒ
„
—

52
NN—
S
De animalibus terreſtribus
actcõfigurãt hitipꝰa qp ꝓcedũt. vñ ĩ
actibꝰ manifeſtat hitꝰꝛ ſiẽ res figurata in ſua figura. Sʒ oĩm iſtoꝝ radicale pᷣncipiũ eſt ipᷣa diuia gr̃a: vñ Apls totũ eẽ ſuũ jpũ ale gre dei attribuit dicẽſ:gr̃a dei ſũ id qð fũ. Itẽ gr̃aʒ diuinã ad ſuas ↄſolatiões ñ
recipit hõ qᷓ;ᷓdiu pctĩ in ↄſcĩa gerit. Mam pulꝰ eq̃ qͥ cũ qͥdã nigro folliculo in frõte
naſcit᷑ q;diu abſciſus nõ fuerit ad vbera matr nõ admittit Mullꝰ igit᷑ gerẽs nigre dinẽ in frõte ẽ hõ pctm̃ hñs in mẽte:qðᷣ qᷓ; diu ꝑ penitẽtiã nõ amouerit:mat᷑ vᷣtutum̃
gre eũ ad cõſolatiõis ſue vbera ñ admittit
Sap̃. vij. Mihil inq̃natũ in illa incurrit. Eapitulum:: 1.
Katos eſſeb g nefactoꝛibꝰ exẽplũ pãthere nos docet qᷓ qᷓ;uis ſit beſtia valde ſe na:ſuis tñ bñfactoꝛibꝰnullatenꝰẽ ĩgrata. Sñ narrat᷑ de qͥdã qᷓ catulos eiꝰde qjdã fo
neg liberauit ꝙ pãthera eum aſſociauit ⁊ blãdiẽs ei cauda ⁊ facie vſq; extra deſerta
duxit. Si ð ſic ᷓᷓta ẽ bñfactoꝛibꝰ crudeliũ
feraꝝ natura q̃nto magis decet homĩes qᷓ
bo mãſuetudo naturalt ĩeſt ⁊ rõal cẽſura. Sñ Apls Col.iij. Srati eſtote.Ca. LVII
Bloſus hõ aſſi
g milat᷑ vꝛſoꝛqꝛ vꝛſus m Triſto. indifferẽter comedit oĩa.vñ ꝓ fructibꝰ aſcẽdit arboꝛes⁊ aluearia ꝓ mel le ↄfringit ⁊ cãcros ⁊ foꝛmicas ꝓ medici⸗ na cõmedit. Sic guloſus aliqᷓ ſub ſpẽ ne ⸗ ceſſitatis: aliq ex dulcedie voluptatꝭ.ali⸗ qñ ſub pᷣtextu ifirmitatꝰ: voluptuoſas de⸗ lectatiõeſ exqͥrit ⁊ accipit:Ecci.xxxv. Dẽʒ eſcã mãducabit vent.ſ.guloſi. ꝓtẽ gulo⸗ ſus aſſimilat crocodilo qͥ herbas ſibent᷑ cõmedit in᷑ q̃s endros ßᷣpens punlꝰ qᷓ ei? inimicꝰ ẽſe ĩuoluit: vr dũ herbaſcarpit ſer
pentẽ trãſglutiat:qͥ dũ ĩvẽtre exiſtit ip̃ʒ oc
cidit ⁊ illeſꝰ exit. Sic guloſus hõ bonos ⁊ ſapidos moꝛſellos libent᷑ comedit cũ qͥbꝰ frequent᷑ venenũ voluptatꝰ⁊⁊ pctĩ ꝑ dele⸗ ctationẽ trãiglutit qð mẽtẽ eiꝰoccidit. Itẽ gula pduẽ hoĩeʒ ad luxuriã ⁊ ĩcõtinẽtiaʒ. Mã cerui qñ nimis pĩgues ſe ſentiũt:late ⸗ bꝛas q̃runt qꝛ nec bñ fugere nec curſũ ↄti nuare pñt:ſʒ nũc fugiũt nũc ſubſiſtũt ⁊ re tro reſpiciũt.ſic etiã pinguedo gule q̃rit la
tebꝛas luxurieEt hõ etiã gule deditꝰĩcõti
nẽs effectꝰ nec tẽtatiões carnis fugere nee curfũ penitẽtieↄtinuare põt. Sʒ nůc ↄſcĩa punctus fugit.ifugere ꝓponit.nũc ſu bſi⸗ ſtit. i.tẽtatiões expectat ⁊ ſuſcipit:nunc re tro reſpicit:qꝛ ad turpitudinẽ deſiderio vł ope redit. Aitiũ itaq; gule curãdũ ẽ afti⸗ ctione ahſtinẽtie:ariditas aũt aĩe irrigan⸗ da ẽ lachꝛymaꝝ ↄpůctiõe. Mã m Iſaac.
Carnes pingues aialiũ aſſande ſũt:qꝛ dũ
aſſantur earũ hũiditas illaudabil deſicca tur:ſʒ ſicce carnes potiꝰ ſũt lixande qꝛ aq̃ eas tꝑat ⁊ humectat:carnes poꝛcine ⁊ pe⸗ coꝛine laudabil ſũt aſſature: capꝛine vo ⁊ bouine melioꝛes ſũt lixate. Nã ꝑ lixationẽ ſicce carnes humectant᷑:⁊ ꝑ aſſationẽ hũi de carnes ſiecant᷑:eſt ð caro pinguis caro aſſueta delitijs q̃ igne aſſanda ẽ.i.abſtinẽ tie afflictiõe famis ardoꝛe ſedãda:vt ſic de lectatões guleↄpeſcat afflictio abſtinẽtie: ß qᷓñ ſicce carnes ſũt aride.i.indeuote mẽ tes q̃ tñc bullienti aqᷓ elixant᷑ qñ feruẽti lachtymoſa cõpuctiõe irrigãt᷑.Ca. LVII
Abentes gbũ⸗
h dantiã tꝑaliũ aſſimilant᷑ pĩgui⸗ bus aĩalibꝰ. Anialia nimis pin
guia ſũt ad eſũ peſſima:nocẽt enĩ vigeſttõt qꝛ ſuꝑ cibũ natãt ⁊ cibũ inflãt ⁊ villos ſto machi emolliũtæ lubꝛicitatẽ ſtomachi ĩdu cõt vñ pĩguedo nimia ſtomachũ diſſoluit deficiẽte vtute ↄtentiua ↄfoꝛmatiua ⁊ ex⸗ pulſiua.Ex pignedie ſtoinachꝰ incẽdit᷑ ſiẽ ignis qñ pĩgnedo ĩ eñũ ꝓijcit. Quaſi ðt pĩ guedo carnis ẽ abũdãtia tpal.de q ð.
lxxij. MPꝛodijt q̃ſi ex adipe iniqtaſ eo x.i.ex
abũdãtia ⁊ plenitudie tꝑaliũ.hec igit᷑ no cet aĩe ſiẽ pinguedo ſtomacho. Induẽ eĩĩ⸗ ſtãmationẽ ſiue elationẽ ſuꝑbieẽ:molliciẽ ⁊ lubꝛicitatẽ luxurie. iſfoluit eĩ virtutẽ ↄti nẽtie:excludit cõſolationẽ ſiueofoꝛtatiõeʒ greꝛnð curat de expulſtõe vitioꝝ ꝑↄfeſſio
nẽ pnie:hec etiã nõ extĩguit:ſʒ potiꝰ accẽ⸗
dit ignẽ auaricie.ſiẽ abũdãtia lignoꝝ ñ ex
tinguit:ſʒ potiꝰ auget ignem: Ecci.xxviij.
Scðʒ ei ligna ſilue exardeſcet ignis. Itẽ
abũdantia nimia tpa lↄſolatiõis generat vitia mẽtis. Nã ligna qͥ in plenilunio reſe
cant᷑ vł plãtant᷑: qꝛ tũc hũoꝛ in coꝛꝑibus
abũdat ꝓpter eiꝰ fup fluitatẽ nõ valẽt re⸗
gi g natura ⁊ iõ coꝛrũpũt᷑ ⁊ generãt ꝰᷣmeſ acbus coꝛrodunt᷑ ⁊ in pulnẽrẽ redigunt᷑. Eſt aũt q̃ſi humoꝛ arboꝛis ip̃a ↄſolatio ſi⸗

te repletio carnis:q̃ ſi abũdans ſit coꝛru⸗ ptionẽ nõ tĩ coꝛꝑis: ſʒ etiã aĩe gignit ⁊ V mes ꝓducit vitioꝝ:qpꝰ vᷣtutes aie penitꝰ diſſipãt᷑:hinc ẽ v di Sꝛeg.ꝙ bnceps co coꝝſ.nabugarda deſtruxit muros hirim qꝛ vẽter cui coci deſeruiũt ſua repletiõe de ſtruit virtutes anie. Ta. LIX
On
Omies ta
h mali aſſimilant᷑ aialibꝰ ter⸗ reſtribꝰ.Mã ſiẽ dictũ fuit ſupꝛa ĩ pᷣncipio huꝰ quiti libei põit mo yſes tria genera aialiũ.ſ.iumẽta reptilia ⁊ beſtias: et m Baſiliũ ſũt iumẽta q cõpetunt vſui hoĩm nůcupata:⁊ qᷓ̃ dã ex eis ſũt ad labo⸗ randũ vt equi boues ⁊ aſini:q̃ dã ad lani⸗ ficãdũ: vt ouel ⁊ ↄſilia: q̃dã ad veſcẽdũ vt poꝛci:⁊ hmõi. Per iumẽta igit᷑ intelligũt᷑ actiui ͥ ſt᷑ ĩ adiutoꝛiũ ꝓximoꝝ ſolliciti.vñ dicunt iumẽta q̃ſi iuuamẽta:qͥꝝ q̃dã labo rant in oꝑibus obediẽtie vt clanſtrales:⁊ iſti ſãt vt eqͥ: Equus eĩ homi ſubdit᷑: ab eo infrenat:⁊ ᷣm eiꝰ volũtatẽ mouet᷑ ⁊ circũ ferẽ᷑:⁊ ſic ẽ ſubditꝰ reſpectu pᷣlati: Jaẽc.iij. Equis frena ĩ oꝛa mutimꝰ ad cõſentiẽduʒ nobis ⁊ oẽ coꝛpus illoꝝ circũferimus.hi freni ſũt regularia pᷣcepta ſiue iſtituta vel pᷣlatoꝝ coꝛrectiones. Quidã vero labo⸗ rãt in oꝑe doctrine ⁊ iſti ſũt vt boues cũ q́ hus terra arat᷑·ſ.pᷣdicatoꝛeſa qͥbus terra aniĩe argt vomere lingue ⁊ ſerit᷑ ſemĩe do⸗ ctrine. Alij vero lahoꝛãt in oꝑe patiẽtie.ſ. in cura regimis ⁊ p̃lati qͥ aſſimilãt᷑ aĩalibꝰ humilioꝛibꝰ alioꝝ onera ferẽtibꝰ.ſ.camel aſinis ⁊ hmõi:qꝛ qᷓ;to ſũt maioꝛes:tãto de
bent eẽ hũilioꝛes⁊ ꝓ ſubditit᷑ onera poꝛtã
tes Mõ. Irxij.&t iumẽtũ factus ſũ ⁊c̃. Ju mẽta enĩ hmõi.ſ.aſini ⁊ cameli lʒ ſint ma⸗ gn⸗ coꝛxeꝛſũt tñ vilia reputatiõe ⁊ magne
arcinc grauant᷑ onere. Sil pᷣlatꝰlʒ ſit ma
gnus in dignitate:dʒ tñ eſſe apud feipſum vilis⁊ humilis reputatiõe.Eſt etiã magni onderis ſarcina grauatꝰ cũ habeat ꝓ ſu is ſubdirꝭ deo reddere rationẽ: vñ Sꝛego⸗ diẽ: Srãdis honoꝛ ſʒ qjue onus. li aũt intendũt ad paupes yeſtiẽdos aſſimilan ouibus:q q̃ſi mãdatũ dñi implentes vt di cit beatus Wartinus. Cuz duas tunicas habeant.ſ.lanã ⁊ pellẽ: vnã d̃t nõ habẽ ⸗
ti·ſ.lanã homi. Mui vero pauꝑes paſcũt
ſuis cibis ⁊ elemoſynis:ſůt ſiles anĩalibꝰ vilbus ad cibũ: vt arietibꝰ hedis ⁊ poꝛ⸗
2er artu cis ⁊ hmõi: qbꝰ.ſ.aſſimilant ꝛnõ rõne vlM tatis ſʒ vtilitatis. Reptilia vero ſũt illa q̃ coꝛꝑis ʒctione ⁊ extenſiõe repũt ⁊ mouen
tur: vt vermes colubꝛi ⁊ ſerpẽtes. Per re ptilia vero pñt intelligi ꝑfecti ⁊ ↄtẽplati⸗
ui viri: quoꝝ ẽ ſe ↄtrahere.i.ab exterioꝛi⸗ bus ad interioꝛa reducere ad deũ ↄtẽplã
dum:⁊ nihilominꝰſe extendere ad ꝓximũ diligendũ. Añ dñt eſſe vt vermes ꝑ repu⸗
tationẽ humilitatis: vt colubꝛi ꝑ refrigeri
um carnis:qꝛ ðꝛ colüber qᷓſi colẽs vmbꝛã. Itẽ dñt eſſevt ßᷣpẽtes ꝑ pꝛudentiã diſcre
tionis: Mat.x. Eſtote pꝛudẽtes ſiẽ ſerpen tes. Ael dñt eſſe vt vermes:qꝛ eoꝝ ẽ deuʒ
frequenter laudare. Aermes eĩ vt bꝛuci ⁊ hmõi oꝛe ſe trahũt: Pð.xxxiij. Sẽp laus eius ⁊c̃. Ael vt ſerpẽtes: qꝛ eoꝝẽ carnẽ ꝑ abſtinẽtiã attenuare. Serpentes em̃ vi co ſtarũ ſe rapiũt: Job ĩuadat inedia coſtas
eius.Mã maxie in coſtis apparet tenuitaſ
ieiunãtis. Dñt etiã eſſe vt lacerte qꝛ in bo nis dñt affectibus eſtuare. Pacerte em̃ pe dibꝰrepũt:⁊ pedes aĩe ſi eius affectiões qᷓ bus tãto velociꝰ currũt qnto feruẽtioꝛes exiſtũt. Beſtie aũt dñr qᷓſi vaſtie eo ꝙ de⸗
uaſtãt oĩa ſua feritate. Mã ſi ſeue ⁊ ĩpetũt
nũc vngue:nũc coꝛnu: nũc dẽte:vt apꝛi le ones et lupi ⁊ iõ talibꝰ beſtijs pctõꝛes aſſi milãt:qꝛ oĩa bona ſua deuaſtãt. Nã bona nat̃alia diminuũt:qᷓtuita repellũt:celeſtia ↄtẽnũt tpalia amittũt. Ipi ſi ſeui ſibip̃is⁊
multofoꝛtius alijs q́s ledũt ⁊ ĩpediũt aut
dente inuide detractiõis:aut coꝛnu ſuꝑbe
dñatiõis:aut vngue violẽte direptiõis. Et
qdã ſt vt apꝛi ꝑcarnis voluptatẽ: qdã vt leones pꝑ ſupbie ptãtẽ qͥdã vero ſt᷑ vt lu⸗
pi ꝑ auaricie rapacitatẽ ⁊ ſic de alijs ſilibꝰ
Ecẽs.iij. Dixi ĩ coꝛde meo de filijs hoĩʒ: vt
ꝓbaret eos deꝰꝛ⁊ oñderet ſiles eẽbeſtijs.
Capitulum.
9 0Oneſtaté 7 pu
h dicitis opis cõiugalis elephã
tes cõſeruare nos docẽt ĩ qͥbuſ ẽ pudicitia qᷓdã admirãda: maxie reſpctũ alioꝝ anialiũ.iMõ eni ſe cognoſcũt niſi in abdito:⁊ h nõ niſi in duobus ãnis qñ ma ſculus hʒ quiĩq; annos ⁊ femina decẽ:⁊ in iſtis duobus annis nõ niſi quiq; diebus ſexto raro adiuncto. In quo exemplo do⸗ centur homles conitigali oꝑe honeſte vti q̃ntũ ad ad locum ⁊ qᷓ;tů ad tẽpus ⁊ qntis
—
— —
₰
—
S 8
——
—
—— —— ————

De animalibus terreſtribus
ad charitateʒ. Ande Tobias iunioꝛ dixit vxoꝛi ſue:Exurge ⁊ depꝛecemur hodie do minũ ⁊ cras ⁊ fʒ cras: qꝛ his tribus nocti bus iungimur deoꝛtertia aũt trãſacta no⸗ cte in nr̃o erimus ↄiugioꝛfilij quippe ſi an⸗ cto?um ſumus ⁊ non poſſumus ita co niũ ⸗ gi ſiẽ ⁊ gentes q ignoꝛãt deum: Tob viij. Capitulum: LXI Bmilis hõ aſſi h milat᷑ damule.i.ſilueſtri capꝛe eſt anial timidũ ⁊ ĩbecille:ne ʒ ſcit ſe defendere niſi bñficio fuge. hʒ em̃ armis mẽbꝛoꝝ agilitatẽ ⁊ fugã. Añ m ſido. pꝛ damula eo ꝙ de mann effugiat: mõtuoſa ⁊ nemoꝛoſa diligit:gramina aro⸗ matica comedit ⁊ ramuſculoꝛum extremi⸗ tates carpit:qñ vulnerat᷑ dracõteã mãdit et ſic telũ de coꝛꝑe excutit. Damulã ſi erpẽ⸗ tes odiũt:⁊ eiꝰ anhelitũ ſuſtinere nõ pñt. Sic quoq; hõ hůilis ſp timet dei offenſã ⁊ imbecillẽ ſe reputat ex virtute ꝓpꝛia:defẽ dit ſe vitioꝝ fuga:armat ſe agilitate obe⸗ diẽtie ⁊ ſupbie fuga:⁊ ſic effugit manꝰtẽta tiõis diabolice:diligit mõtẽ ↄtẽplationis: nemus ſolitudinis ⁊ qᷓſi graminibꝰaroma ticis paſcit ſanctoꝝ exemplis. Ramuſculo rũ extremitates.i.hñilia oꝑa carpit. Aul⸗ neratus pctõ dꝛacõteꝗᷓ qᷓ eſt herba medici nalis.i.penitẽtiã mãdit:⁊ ſic telũ tentatio nis vel peti de coꝛde trahit. Serpẽs quo⸗ q inferhalis.i. demõ maxie hũc odit ⁊ eiꝰ anhelitũ.i.voluntariũ deſpectũ ſuſtinere nõ põt. Ecci.xiij. Abomiĩatio ẽ ſupꝑbo hñi⸗ litaſ. Ztẽ hũil ſui recognitio liberat hoiĩeʒ a pctõ· Mqᷓ pardus qñ ifirmitatẽ ĩcurrit:fi mũ hũanũ comedit ⁊ euadit.qd eĩ ẽ hoĩs fimus niſi abomĩabił pcti actus.fimus qᷓ⸗ dem ꝓpt᷑ vilitatẽ: hũanuſ ꝓpt᷑ ꝓpꝛietatẽ: qꝛ ſolius hoĩs int᷑ aĩalia ꝓpꝛiũ ⁊ peccare. Hũc g fimũ comedit q turpitudjeʒ peti ſui hũilit:recognoſcit:⁊ tałab ĩfirmitate moꝛ tifera euadit: ex eo ꝙ apud piũ indicẽ ẽ ĩ⸗ petratio venie ipᷣa recognitio cu lpe:vt diẽ Bꝛego.in Jð. l. Q noniq iniqͥtateʒ me.e.
co.c. Itẽ ꝓfũda hũilitas ani ⁊ diligẽs
auditus verbi dei iunãt hoĩes ↄtra tenta
tiões diaboli.cuius exẽplũ ẽ ꝛqꝛ ſiẽ dicũt
Ariſto. ⁊ Auicẽna:Coꝛuns vaide odit afi num ⁊ tẽtat eũ roſtro excecgre:ſʒ iuuat aſi nũꝓfũditas ocu loꝝ ſpilſitudo eoꝛij ſupꝑ⸗ cilioꝝ c d tegit viſo Eui etiq valst Pceri
tas ⁊ mobilitas auriũ cũ qͥbus ſe defdit. Coꝛuus eſt diabolus.aſinus hõ ſimplexæ dei ſeruitio deputatus:cui diabolꝰ iſidiat vt eruat oculos.ſ.bonã fidẽ ⁊ bonã volñ tatẽ.ſʒ ſi habeat eos ꝓfundos.i.ĩ hñilita te fundatos ⁊ abſconditos ſub ſpiſſo ⁊ du ro coꝛioi.ſub deſpecto ⁊ groſſo habitu vl exterioꝛi aſpectu: ⁊ ſi hẽat aures magnas et mobiles.i.ad auditũ diuini ßmonis ꝓli xaſ:⁊ ad motũ ĩplẽdi ⁊ obediendi parataſ euadit ab eiꝰ malicia. Itẽ hñiles ⁊ pauꝑeſ ſũt ꝓmptioꝛes ad biñ opandũ qᷓ; magni et diuites:ſiẽ dicit Ariſto.ꝙ aranee parue ſi acute ⁊ velocis motus:iʒ magne ⁊ nigre tardioꝛes:⁊ he ſolent texere iuxta terrã:⁊ foꝛamibus ſy latẽt donecĩ rete ſu aliq̃ he ſtiola cadit qu cõp̃hẽditæ fugit ⁊ qñq; re ponit donec famẽ habuerit. Sic qͥ parui ſi reputatiõe ꝓpꝛia ſiẽ hůiles: vel reputatio ne alioꝝ ſiẽ paupꝑes ſũt ad bñ opandũ acu ti·i.ꝑſpicackæ velocis motꝰi.ſolliciti ⁊ pꝛõ pti. Nã pſpicaces ad puidẽdũ ⁊ ↄſiderã⸗ dũ facit eos hũilitas:ʒ veloces ⁊ expedi tos facit eos pauptas. Sed magni ⁊ diui tes qᷓ apud mundũ magni reputantur ſũt ad bene operandũ tardi:⁊ circa terrã te⸗ xunt quando ſolum ad terrena diſponen ⸗ da velcõgreganda intenqũt. beſtiolas.i. ſ implices fraudulent᷑ ⁊ ĩſidioſe decipiũt ⁊ eoꝝ bõa diripiẽtes ſibi ĩ ſuũ vfñ aſſumũr: vlp futuro tẽpoꝛe reponũt. Itẽ hñilitaſ metis et reſtrictio carnis ꝑducunt homi⸗ nem ad magnũ culmen contemplationis. am foꝛmice cũ ſint parue ⁊ ſtricte circs Lentrè creſtentes fiunt pennate ⁊ volã t. Sic qͥ eſt apuq ſeip̃m paruus ꝑ humilita⸗
temiẽ cirea ventrẽ ꝑ abſtinentiã ſtricꝰcre
ſcit in ſpiritu ⁊ pennis virtutũ efficit᷑ pen⸗ natus et tũc fequit᷑ cõtemplationis vola⸗ kus. Ztem humilitas plus fructificar 5 ſupbia. Nam animalia parui coꝛpoꝛis ſůt plurium filioꝝ qᷓ; illa q̃ maximi. Opera ei deo placentia ſunt opera humilia que ms ximi:id eſt ſuperbi facere dedignantur:et ideo permanent ſteriles. Capitulum; 1LXII nis interni — poſt diẽ iudicij humana coꝛpa cructabit:⁊ tñ ñ occidet ſe ſumet neq; ĩeinerabit. Cui? exẽplũ appa⸗
retiſalamãdra ã̃ ĩ wedio ignis viuit. Et

——,
——— —
de coꝛio culuſdã generis ſalamãdre fiunt licinia in lampadibus ⁊ lucernis qᷓ nullo incẽdio cõſumũt᷑:ſʒ ppetuo ardoꝛe ꝓban tur:⁊ ſi hoc fit potẽtia nature:quãto m⸗ gis in dãnatoʒ coꝛpibus fieri poterit di⸗
uina virtute:Eſaie⸗ixvj. Ignis eoꝝ nõ ex tinguetur. Caplm: XIII
Vceſtũ abhoꝛ rere equꝰ docet:qͥ maternũ coi⸗ ñ ſumme refugit. Ande narrat Ariſto. ꝙ rex ſeptẽtriõis habnit equã pul cherrimã:q̃ pepit ei equũ pnicherrim:ex qjbus duobꝰ volẽs extrahere equũ alium cooꝑuit vultũ equi ne matrẽ agnoſceret. Qui tandẽ diſcoopertus matrẽ ſe cogno⸗ uiſſe vidẽs fugit:⁊ ſeipſũ ab alto ꝓiecit et moꝛtuus ẽ. uantñ ergo debet abhoꝛre⸗ re rõnalis hõ inceſtuoſã ſui ſanguinis con mixtionẽ qñ bꝛutũ anĩal ſic abhoꝛret. Itẽ camelus coitũ cũ matre tĩ ahhoꝛret vt di cit Ariſto.ꝙ cũ in quadã ciuitate cooper⸗ ta a poſterioꝛibꝰ mat᷑ eſſet:camełꝰeõ nõ co gnolcẽs ſuꝑ eã aſcẽdit: ſʒ tandẽ eãñ matrẽ lentiẽs moꝝ coitũ nõ cõplens deſcendit et ingeniatoꝛẽ inuaſ it:momoꝛdit:dentibꝰ oc cidit. Erubeſcat hõ infelix qͥ iudicio fultꝰẽ rationis nõ ſolũ tale qd egiſſe: ſʒ nimiruʒ facere cogitaſſe · Deut᷑· xxyij. Maledictus qͥ doꝛmit cũ vxoꝛe pris ſui. Ca. LXIIII
Vconſtans hò
i ſilis ẽ hiene cuius natura ðꝛ eẽ̃ pxt vna ⁊ vadẽ ſexũ mutet: vnde nunc maſeulꝰ nůc femina inuenit᷑. Similit homo inconſtãs inuenit᷑ aliqñ maſculꝰi. robuſtus ĩꝓpoſito:ſʒ poſtea inuenit᷑ femi na in facto·& cipioꝛſß; femina.i.debilis ĩ ꝓgreſſu. Kut̃ xiiij. Cepit edificare ⁊ nõ potiit ↄſũmarr· Sed nota ꝙ pᷣdictã mutationẽ ſexꝰ dicũt quidã fieri ſolũ apparent᷑ex eo ꝙ vt dicũt hiena ſemp habet vtrũq; ſexũ ſicut herma phꝛoditus:ſed aliqũ vnus eſt occultus et alter manifeſtus. Et hoc foꝛte variatur Fᷣm tga ꝓpter quod aliqũ apparet maſcu lus aliqũ femina. Ande dict dã ꝙ hie⸗ na concipit line mare:ſed Ariſto. negat. Capitulum: LXV
Vcontinentiã
1t econiugalẽ euitare cerui nos do
lmaſculus.i.virilis in pn⸗
quintus
cẽt:de qbus dicit Plini.d a tꝑe conceptꝰ
femine a maribꝰ diſcedunt donec a partu ſnrnenk ttñ tanta eſt quoꝛàdꝗᷓ hoim li
ido vt a grauidata vyoꝛe interdũ abſti⸗ nere nõ valeãt. Et nota h aliqd exigente
materia qᷓ;uis nõ ſit pulchꝛũ audire tñ eſt ytile ſcire.ſ.qᷓ;uis matrix poſt impꝛegnati⸗
dnẽ claudatur:tñ ex delectatiõe vt Auicẽ na dicit mouer᷑ ⁊ aꝑit᷑:⁊ ex hoc imminet ꝑi culum aboꝛſus.Et iõ Hiero.vituperat ac⸗ ceſſum viri ad vxoꝛẽ pꝛegnantẽ non tñ ita ꝙ ſꝑ ſit pctĩ moꝛtale niſi foꝛte qñ ꝓbablr
timet de ꝑiculo aboꝛſus. Ca. LXVI
8
firnitas coꝛ iportaliqᷓ ẽ medicina coꝛdis:qe ſcʒcohibet vitia. Nã leo vt diẽ Solinus quartanã omitꝑe patit. Et hũc moꝛbũ deo ꝓuidente iõ patit᷑:vt eius ira⸗ cundia tẽperet᷑. Silr in hoĩbus diuerſe in firmitates coꝛrigũt diuerſa vitiat ꝓpt᷑ qð dicit Señ. Infirmitati mee grãs ago q̃ co⸗ it me nõ poſſe q̃ nõ debeo velle. Itẽin ⸗
„
irmus hö debet ſue ifirmitatꝭ reniediũ p
2
——
cipue a deo req̃rere ⁊ etiã meditinalia cuʒ
oꝛõe ⁊ diuine virtutis inuocatõne recipe.
Mã elephãtes qñ egrotãt colligũt q̃idã ſalutiferas herbas ⁊ añqᷓ; eas edãt erecto ad celũ capite etiã herbas ad celũ leuãt ⁊ quaſi quadã religiõe a deo auxiliũ poſtu⸗ lant. Multo ð magis hõ cũ patit᷑ a deo de
bet auxiliũ petere ⁊ medicina vtẽs ab oꝛð
ne inchoare: Jaco · v. Oꝛatio fidei falua⸗ tit infirmum. Caplim: LXVII
5
Ngenium ali-
quando plus valet qᷓ; vires: qð — in ieopardo quẽ leo mira⸗ bilit odit. Qñ leonẽ timẽs:qꝛ minoꝛ illo ẽ?
foueã facit oꝛificiũ duplex habẽtẽ: vnuʒp qð intrat?⁊ alteꝝ ꝑ qð exit:⁊ eſt fouea in vtroq; oꝛificio vãlde ampla:ſʒ ĩ medio ſtri cta. Aeniẽte ꝗ leone ꝑ foueã fugit: quem leo inſequẽs cũ ip̃o foueã intrat?ſʒ adme⸗ diũ veniẽs ⁊ foueã ſtrictã reperiẽs trãſire ñ pᷣt neq; retro ſe vertẽ valet. ñ leopard⸗ exiẽs ꝑ aliã ptẽ ⁊ pꝰ eñ ingrediens:ipmna tergo moꝛdetæ⁊ ſic ſepe de eo arte triũphat de ſerodire viribꝰ neqͥbat: Leopardo 3 aſſimilat᷑ hõ cuius fauea ẽ pñs vitathee habet ingreſſum per natiuitatem?et egref
ſum per moꝛteʒ ⁊ vtrobic; ẽ larg bůiita
. un
S=
— —
E
S—
—
——

kis materia ſiue hoĩs pᷣncipiũ ↄꝓſideres ſi⸗ ne finẽ. Sed ĩ medio dʒ eſſe ſtricta artitu⸗
ine pnie:quã cñ leo.i.diabolus inuenitĩ hoie nõ põt ꝓgredi vt vlteriꝰ hoiem deci⸗ piat:nec retrocedere vt ꝑ bterita pctã que ã penitentiã deleta ſunt ipᷣm teneat. Añ leonẽ ieopardus exiens retro moꝛdẽs oc ⸗ idit:qꝛ poſtera vita vł penitẽtia eius ne⸗ uitiã in ₰ 5Bat Ca. VpPaliens gſſi 22 Eſt enĩ vꝛſus anĩal impatiens ⁊ iracundũ: volẽs ſe de ſingulis vindicare. Añ cũ aliquẽ inna⸗ ſerit ſi aliꝰeũ tangit ſtati pᷣmum dimittit 4 aliũ incurrit:ſʒ qñ capit᷑ aſpectu peluis ar
3 2 W 7*„ .— A.—*
—
dẽtis extetat:tatena ligat᷑ ⁊ Vberibꝰ edo⸗ Min Rni marur. Sic hõ impatiẽs ⁊ iracũdus de ſin gulis iniurijs ſe vindicare apetit:neq; ꝓ meu nnn 4 ſeer vnñ inimicũ dimittit qͥn ↄtra aliũj bel d Si jn um ſuſcipiat:ſed tanqᷓ; peluis ardens eſt
ira furens ad quã excecat᷑ ꝛqꝛ ira oculũ rõ —— nis pturbat:quẽ furia ⁊ inſania penitꝰ ex axi ecatiſed furioſus eſt tatena ligandus vł
verberibus edomãdus. wa. LXIX
Pperſeueran 1 res qͥ hene incipiũt ⁊ in fine defi ciunt ſiles ſunt illis aĩalibꝰ mõ⸗
— * 2
—
i
nris q ſatyri dicunt ſiue fauni. De qͥbꝰ di⸗ z eit Sſido. ꝙ hñt coꝛnna in frontibꝰ:⁊ ſunt nles capꝛis in pedibꝰ. Et tale fuit monſtꝝ beat Anthoniꝰ inuenir in ſolitudie:⁊ dñ iterrogarct᷑ qͥd eſſet. rñdit:moꝛtal ſiue
vnus ex accolis heremi qͥs erroꝛe deluſa getilitas faunoſ⁊ ſatyroſcolit. Quid ã̃t ẽ coꝛnu frontis niſi robuſtũ bncipiũ oper?? qd pes capꝛinꝰniſi finis defectuoſus?l le ergo qͥ virilit᷑ incipit:ß poſtmodũ ad de bitũ finẽ bñ incepta nõ ꝑducit:q̃ſi ſatyro mõſtro ſilis exiſtit:⁊ tales erant ili qbus Apls dixit Bal.itj. Cũ ſpũ cepꝑit?:nũc car⸗ ne ↄſũmamini. Itẽ ipſeuerãtes ⁊ ipatien tes ſiles ſũt leopardo qͥ ſaliẽdo nõ pſequẽ do capit pᷣdã: quã ſi tertio vl q̃rto ſaltn nõ cepit:p ĩdignatiõe deſiſtit ⁊ q̃ſi victꝰretro cedit. Tales ſũt qᷓ nõ diutiꝰ laboꝛãdo:ſed 3* citiobtinẽdo volũt aſſeqͥ qð intẽdũt. ſi nõ ſtati obrinẽt ⁊ nõ iueniũt qð vo⸗
lt q̃i tedio victi a bñ incepto oꝑe retroce ůt:nõ attẽdẽtes ꝙ laboꝛ ipꝛoboĩavicit: vt diẽ Sirgilis. ñ etiã ꝑſeuerãtia oꝛãtis
3— 4
—
—— Wi
1
ℳ
—* 8 1
De animalibus terreſtribus
obtinet a deo qð cupit: Eu.xj. Si pfeuera uerit te bil„ Ca. LXX NMtaDilis et in 1õſtãs ſhõ aſſilat᷑ cameleõti ꝛq̃ ẽ beſtia parua diuerſo varietatꝭco loꝛe reſpſa. Cuiꝰ coꝛpuſculũ ad varios co⸗ loꝛes qͥs videt facile variat᷑.nuliũ eni iue⸗ nit᷑ aĩal qð ſic reclpiat oppoſitoꝝ ſibi colo⸗ rũ mutatiões:vt diẽ Iſið. Sic animꝰ ꝑuꝰ puſillanimitate vłparuꝰĩ vᷣtute facile im · pꝛeſſionẽ amort vłtimoꝛis vłgaudijvłkdo loꝛis vłtriſticie recipit ex oĩbꝰ q̃ ſibi occur rũt:⁊ iõ ſtabiliratẽ nõ h zqꝛ imutat ⁊ðdu eit ꝑ varias affectiões. Jac.j. Bir dupler aio incõſtans ẽ oib? vijs ſuis. Ca. LXXT Nuidi ſunt ſim⸗ les qͥbuſdã ſerpentib? indie:qͥ ſta⸗ tim fugiũt qů vident floꝛere àrbo res aromaticas:q̃s etiã coꝛrodere dicunt᷑ ne floꝛeãt:eo ꝙ odoꝛẽ floꝝ ſuſtinere nõ va leãt. Sic inuidi ꝓſperitatẽ Primoyꝝ ſuſti⸗ nere nõ pñt: ⁊ de ipᷣoꝝ infoꝛtunio gandẽt: Ecci.xxvtj. Laqᷓo pibũt qͥ deiectanti caſu iuſtoꝝ. Itẽ inuidi dolet ſi aliqͥs vtilitatẽ de bonis eoꝝ capit:etiã de his qͥbꝰnõ indi gẽt· Sũt eni ſiles ceruis q qñ coꝛnna eijci⸗ unt:abſcõdũt ꝓpter inuidiã:⁊ dolerevidẽ tur:ſi aliqͥs ex ii iſatcipiat medicinã. Itẽ inuidus aſſilat᷑ vꝛſo. Mã vꝛſus cerebꝛũ hʒ venenoſuʒ:⁊ iõ eiꝰ coput ⁊ ſpatule cõburũ kurꝛne gnſtãtes de ei cerebꝛo in vꝛſi inã ra biẽ cõuertant᷑.in ulli eĩ aĩali eſt tãta ſojer⸗ tia ad malefaciẽdũ ſiẽ vꝛſo: vt plini.dicit. Sic inuidꝰ hʒ caput venenoſi uʒ.i.mẽtẽ ve neno odij ⁊ maliuolẽtie infectꝗ Añ neceſ⸗ ſariũ eẽtvt vꝛeret᷑ igne charitatꝰꝛqᷓ nõ emu lat᷑:⁊ ſic nemini noceret.Et iõ nullũ vitiuʒ facit hoĩem ita ſolertẽ ad male faciẽdu zet nocẽdũ alijs ſiẽ inuidia.vñ per inuidiam diaboli moꝛs itrauit in oẽs hoĩeſ: Saß̃.ij. Inuldia diaboli moꝛs intrauit ĩ oꝛhẽ tra⸗ rũ. Itẽ inuidꝰ ſilis ẽ ſprene q̃ tẽpeſtate le tar ⁊ in ſereno triſtat.Sic ẽ inuidꝰ dũ gau det de alteriꝰ aduerſitate ⁊ triſtat de ꝓſpe ritate. Ztem inuidus ſilis ẽ falamãdrc Mꝛio rõne tpis. Mã falamãdra q̃ hʒ fi⸗ gurã ſilem lacerte nõ apparet niſii magniſ imbꝛibꝰꝛx in ſereno deficit oĩino. Mer ma⸗ gnos imbꝛes intellige magnas tribulatio nes vl aduerſitates ãlicui ↄtingẽtes. Tũc

inuidus ⁊ maliu olus ſe manifeſtat ad in⸗ ſultãdũ ⁊ nocẽdũ eiꝛſicut fecit Semei a⸗ uid.ij. Reglxvj· Sed in ſereno· i. dum vi⸗ det hoĩem in ꝙſperitate tacẽdo: deficit et
triſticia cõſumitur. Scðo rõne frigoꝛis.
Mã tanti ẽ frigoꝛisvt ignẽ extinguat ſicut glacies. Sic inuidia extinguit ignẽ chari⸗ tatis. Tertio rõne oꝛis. Mã oꝛe venenũ euomit:ſcʒ quãdã ſaniẽ lacteã: que ſi coꝛ⸗ pus hoĩs tetigerit: inde pilos cõtinue flue re facit. Silr inuidus venenuʒ euomit oꝛe detrahendo ⁊ infamando: Mð xi. Aene num aſpidũ ſub labijs eoꝝ. Itẽ inuidus vbi alteri nocere credit qũq; ꝓdeſt:⁊ ideo aſſimilat᷑ linci:cuiꝰ vꝛina in gẽmã pꝛecio⸗ ſam cõuertit᷑:⁊ ip̃e b ſciens q̃li homini in ⸗ nidens ⁊ dolens.ſi gẽmam hanc ĩueniret dũ vꝛinã emittit:eã Iub terra abſcondit:⁊ tñ falli᷑:qꝛ ibi vt dicit Mliniꝰꝛin lapidem citius cõmutat᷑. Itẽ inuidus aſſimilatur dꝛaconi.lã dꝛaco venenũ fuũ habʒ in lin gua ⁊ in felle.dicit enĩ Mliniꝰ ꝙ ex vi ve⸗ neni ſemp lingua eiꝰ erigit᷑:⁊ ex caloꝛe fia⸗ tus ſui aer infiãmat᷑ vt aliqũ incendi vide atur. Aim hʒ in cauda:⁊ plus nocet vᷣbe⸗ re qᷓ; ictu.quieqͥd aũt cauda ligauerit: oc⸗ cidit.raro doꝛmit:⁊ viſum acutiſſimũ ha⸗ bet. vnde a remotꝭ pꝛedã ſuã videt. Simi⸗ liter hõ innidus habet venenũ odij in fel⸗ le.i.interiꝰ in mente:⁊ in lingua.i.in detra ctione.⁊ lingua erigit᷑ ad maledicenduʒ ⁊ ſuꝑbe loquenqũ ⁊ ad odia in flãmandũ et incendendũ. Habet etiã vim in cauda: qꝛ ſcʒ retro pcutit ꝑ oecultã detractionẽ ⁊ oc⸗ cidit ꝑ infamationẽ.raro doꝛmit.i.raro q⸗ eſcit a nocẽdo ⁊ machinãdo:⁊ habʒ acutis ſimũ vilum circa defect? ꝓximi:ita ꝙ a re⸗ motis videt qͥd de iß̃o cape poſſit. Iteʒ inuidꝰ hõ frequẽter vnde credit ledere ali⸗ um:ledit ſeißm. Añ eſt ſilis papilioni:qui dů lumẽ extinguere nitit᷑:in flãmã irruẽs ipᷣe cõburit: pPð. vij. Conuertet᷑ doloꝛ eiꝰ in capite eiꝰꝛ⁊ in vertieẽ ipſiꝰ iniqͥtas eius veſeng Ca. LXXNII Ipocrita ei quẽ h ledit falſaʒ cõpaſſionẽ oñdit;ne er crudelitate ledere credat᷑. Añ aſſi⸗ milatur crocodilo.de qͥ Pphiſiol · dicit ꝙ ſi
eũ plaꝛat:⁊ tů eñ deuoꝛat. Tab fuit hiſma ⸗ el fiiꝰ nathanie.de qͥ blhiere.xlj. ꝑ cum
.
quintus
amicis Sodolie quẽ ip̃e occiderat ĩcedẽs ⁊ ploꝛans ibat:⁊ tñ etiaʒ illos cũ qbus ſic ibat occidit:vt ðꝛ ibidẽ. Itẽ hypocritavł pereticꝰ aſſilat panthere:quã ꝓx̃ pulchꝛi tudinẽ eyterioꝛis pellis vt varietatẽ colo⸗ rũ ⁊ odoꝛẽ quẽ ex oꝛe emittit oĩa aĩalia ſol⸗ licitant᷑ videre:ð toꝛuitate capitꝰ deterren tur.vñ ip̃a caput occultat:⁊ dũ ei aĩal ap⸗ pꝛopinqᷓt:ip̃m accipit ⁊ mãducat.ſic ꝓpter apparẽtiã exteriort ſctĩtatis ⁊ varia ſpũa⸗ lia opa q̃ hypocrita vel hereticꝰ exteriꝰ p⸗ tendit:⁊ aliqñ ꝓpter famã doctrĩe q̃ eſt vt odoꝛ oꝛis:muite deuote ⁊ ſimplices pſone deſiderãt eñ videre vł ei adherere: qͥbꝰ ip̃e caput ſue malicie.i.malignã intentionẽ vł⸗ coꝛruptã fidẽ a pᷣncipio abſcõdit. Sʒ cũ ei aliqͥs credẽdo familiariter adheſerit:tunc ipᷣm decipiẽdo capit ⁊ manducat.i.eñ ſibi incoꝛpoꝛat:h̊ eſt coꝛrumpendo aſſimilat. Itẽ hypocrtia aſſimilat eruce. Eruca eĩ eſt vermis noxiꝰ:qꝛ in folijs olerũ ereſcẽs pampinos fructꝰ:frondes a floꝛes coꝛro⸗ dit. Añ ab eradendo dieta ẽ eruca:vt dicit Iſido. Sie qͥʒ; hypocriſis vitiũ oẽm fructũ ſpũalẽ ⁊ bonũ hoĩs deſtruit:feʒ ⁊ floꝛuʒ· i⸗ affectionũ:⁊ frondiũ.i.locutionum:⁊ fru⸗ ctuũ.i.operationũ:qꝛ in oĩbꝰ intendit hy⸗ pocrita ſolũ hũanũ fauoꝛeʒ. Scðo qꝛ eſt vermis ingenioſus:ſcʒ; ad ſe ↄſeruandum ↄtra tꝑis aiperitatẽ. Nã ſicut dicit Mlint us:Eruca ĩ extremitatibꝰarboꝝ ↄſũptl fo
lijs ⁊ fructibꝰ texit de ſuis viſceribꝰ telas
moꝛe araneaꝝ:q̃hꝰ ſe ꝑ totã hyemẽ inuol⸗ uit cuſtodiens peſtifeꝝ ſemẽ ſuũ. Egerit ei
quedʒ ona de qͥbꝰ in vere erũpentibꝰ gein⸗
mis naſcit᷑ multa ꝓles. Sic etiã hõ hypo⸗ crita inſtãte hyeme.i.aſperitate alicuiꝰ ad uerſitatis vłtribulatiõis de viſceribus ſu is.i.ex ꝓpꝛijs ⁊ occult? malicijs ſuis texit telas·i·oedinat mirabiles ⁊ aſtutas vias qbus ſe inuoluere.i. coopire ⁊ defendere
poſſit. Et in talibꝰ vijs ſe inuolnens/ic0.
operiens:cuſtodit peſtifeꝝ ſemẽ ſuũ. i· ma⸗
lignũ affectũ. Et egerit q̃dã oua.i.facit ⸗ dam ſecreta opa er qbf qñq; oꝛiunt᷑ malg
multa. Tertio qꝛẽ vermis maculolus⸗e eniĩ eruca mollis ⁊ ſanioſa diuerſis coloꝛi⸗ bus diſtincta:de nocte lucens vt ſtetla:in. die defoꝛmis apparens. Sic hypo crita eſt
dit. Itẽ eſt ſanioſus.iputredie pctãt li⸗
mollis i. deiitiofus. vlmollis. i. cdẽs ten⸗ tatiõibꝰ. olle enitangẽti nõ reſiſtithee
——

fueient! aiiã foꝛmã aſſumit:qꝛ ad modũ
he humoꝛe luxurie plenꝰ. ⁊ diuerſis coloꝛi⸗ hus. i.vitijs ſine malicijs maculatꝰ.vel di uerſis coloꝛibꝰ.i.diuerſis oſtẽtatiõibꝰ ſan ctitatꝰ tinct?:qꝛ multꝰ modis conat᷑ appa⸗ rere bonꝰ. Sʒ lʒ de nocte.i.ĩ obſcuritate p ſentꝭ vite luceatvt ſtella.ſ.ꝑ claritatẽ fame vł erterior'aparẽtie:tñ aduẽtẽte die moꝛ⸗ tis ſiue die claritatꝰ diuini iudicijꝛin qͥ illu minant abſcõdita tenebꝛaꝝ:⁊ mãifeſtant᷑ ↄſilia coꝛdiũ:tůc defoꝛmitas eiꝰ patebit.
Quarto qꝛ eruca ẽ vermis qᷓſi mõſtruo⸗ ſus itrãffoꝛmãdo ſe.Mã ad modũ bõbick ſericũ faciẽtis foꝛmã̃ mutat:⁊ ſe reptilẽ in
volatilẽ trã ſfoꝛmat. Alas enĩ tenues et la
tas ſuſcipit qͥbꝰ volitãdo ĩ gera ſe extollit.
⁊q̃t coloꝛes ĩ coꝛꝑe habuit:tot ĩ alis oſten Ait. Et tale volatile papilio vocat᷑: vt dicit Iſido.Et iõ vt ip̃e diẽ ex eruct pa piliões fi unt:⁊ ex papilionũ ſtercoꝛibꝰ eruce iteꝝ ge nerant᷑.⁊ qj volãt minꝰnoxia ſũt qᷓ; qñ re⸗ ptãt. Tũc eni eruca accipit foꝛmã volatilẽ ypocrita aſcẽdit ad gra
ſiue papiliõiſ:qñ h dũ p̃latiq̃is. Tũc ei ad modũ bõbict ſeri⸗ ſcti viri multa bõa ſe factuꝝ pᷣtẽdit. Alas tenues ⁊ latas ſuſcipit qͥbꝰ ĩ aera ſe extoi⸗ lit:qꝛ q̃dã oꝑa q̃ aparent᷑ vident᷑ mira:ſʒ eiſtẽter ſũt valde debilia:inchoat ⁊ aſſu⸗ mit qͥbꝰ iactant᷑ ſe eleuat:⁊ in regimie ma gnificat. Et ſic ex ernd papiliones fiũt:qꝛ ſic eꝝ hypocritꝭ fupbi ⁊ vaneglioſi exeũt. Er dxꝝ ſtercoꝛe.i.tpali glia. Wnia viri pec
Natoꝛis glia vermis ⁊ ſtercꝰ ẽ: vt ðꝛ. j. Wa/
14 cha.ij. iteꝝ generant᷑ eruce:qꝛ ſcʒ altj am⸗
bitioſi vidẽtes hypocritaꝝ tꝑalẽ głiaz ſeqͥ
conant᷑ etiã eoꝝ fictã vitãꝛß in ß minꝰno⸗ rij ſũt hypocrite volãtes
qᷓ; reptãtes:quia minꝰ latet eoꝝ hypocriſis ĩ ſtatu dignita⸗ tis·nã pᷣncipatus oñdit virũ.⁊ qnto hypo criſis eſt minꝰocculta:tanto minꝰ ẽ no xia. Itẽ in ſtatu dignitat! hypocrita ſibi ma gis cauet:ne perdat nomen vel honoꝛem fanctitatis. Ca. LXXIII
Ra impellit fre 1 quẽter hoiem ad picula moꝛtifera t apetitũ vindicte. Añ iracun dus ẽſilis apꝛo.i.ſilueſtri poꝛco. Qui ᷣm Auicẽ.⁊ Plini.ẽ aĩal ſeuũ ⁊ tãte feritatis moꝛtẽ paruipẽdat ⁊ 3 ferrũ vẽatorꝭ itre kide ſe oponat:imo ferro confoſſus vires
5ninetotoꝛes ſos relumit:eibes nt⸗
.
—
De animalibus terreſtribus
cultris ſuis inuadit. Sic hoiĩes freqᷓnt᷑vt ſe de inimic vindicẽt:ex ipᷣa ira picuiũ moꝛ⸗ tis puipẽdẽtes etiã ĩ tela ferrea ſi eimittũt intrepidos:neq; vulnerati refugiũt:ß ma loꝛe furoꝛe ĩ ſuos vulneratoꝛes inſurgũt: Joh. v. Viꝝ ſtultum interficit iracũdia.i. Wach. iiij. Fere belue irã gerẽſ. Itẽ irac dus hõ ſiliſ ẽ cani rabidoꝛq́ ſo ẽ ſoliuagꝰ. ipᷣm enĩ alij canes fugiũt tãqᷓ; peſtẽ:vadit tãqᷓ; cadẽdo vt ebꝛiꝰ:⁊ currit apto oꝛe lin⸗ gua pendẽte ⁊ ſaliua deflnente: oculos h rubicũdoſqͥſ lʒ ferat aptoſ:ĩ oẽ tñ obtectů ipingit ac ſi cecus eẽt:3 oẽm rẽ repugnat ⁊3 vmbeã ſuq latrat.Et dicit Cõſtãtinꝰ ꝙ canis ẽ calidꝰ ⁊ ſiccꝰꝛcui nigra cholera do minat᷑:q̃ dũ coꝛrũpit᷑ canis ĩ rabiẽ vertit᷑. Silr etiã hõ iracũdus ẽ ſoliuagꝰ:quis nec amicũ nec ſocium pᷣt ſuſtinere.ꝓpter qð ðᷣꝛ Pꝛoũ.xxij. Moli eẽ amicꝰ homi iracũdo. Werito ab oĩbꝰ fugiẽdꝰẽ tanqᷓ; peſtis:qꝛ nemini parcit. Itẽ apto oꝛe cu rrit:qꝛvba maledica ꝓferre nõ deſinit. Añ ei lingua eytra os pendet:qꝛ eã cohibere ñ pᷣt:totũ enĩ ſpĩ ſuũ ꝓfert ſtultus:cui ſaliua ſapie
ſeu diſcretionis defluit: qꝛ ſi qͥd fenſus hʒ
tratꝰ ex furia totũ pdit.Sculos aũt ad jit terã ruhicũdos hʒ pter furoꝛẽ ſanguis: qͥ vapoꝛalit᷑ aſcẽdit ad faciem ad oculos hois irati.Eſt enĩ ira naturaliter ebullitio ſanguis circa coꝛ: vt Damaſce.dicit ter inflãmationẽ ſpirituũ viſibiliũ. Sʒ qᷓj cec⸗ in om̃e qð audiẽdo vł videndo ſibi reſiſtit impingit. Nã in oĩ vbo vel riſu vl alio ge ſtu offendit᷑:⁊ iõ ʒ oĩa q̃ audit v videt re⸗ pugnat:⁊ apud ſeipᷣm etiã ſolꝰ exiſtẽs mur muratz⁊ ſic ad moduʒ rabidi canis 35 vm⸗ bꝛã ſuã latrat:maxiĩe aũt tũc in rabiã fati⸗ liter accẽdit᷑ qñ nigra cholera.i. melanco⸗ lia coꝛrũpit᷑:qꝛ qñ eſt ĩ aliq̃ accidia vel me⸗ lancolta hõiracũdus tũc ex leui c accẽdi tur in furiã̃:qꝛ tũt eſt maxie pꝛonꝰ ad iraʒ ex ↄceptiõe vł imaginatiõe alicuiꝰ rei con⸗ triſtantis. Juſte Idʒ hõ con ari ne ab irs ſuperet᷑ ex qᷓ tãta rabje 8 oꝛit:ob. xxxvj. Mõte ſuperet ira. Itẽ iracũdus vf impa tiens cũ aliqð ↄtrariũ occurrit etiq qð bñ fecerat deſtruit. Añ ſilis ẽ cyrogrillo:qͥ eſt idẽ ꝙ hericius excepto qðᷣ ẽ maioꝛ. Iſte ex vinea vł arboꝛe vnas vel poma deijcit:et
ug ea voluẽs ſe pinnnł᷑ infigit:⁊ in oꝛe ſꝑp
vnũ aſſumit:ſed dñ ea ad nidum poꝛtat ji aliͥd ei ceciderit:iratꝰ oĩa excutit:⁊ iter

——
iber i ad arboꝛẽvt ſe oneret redit⸗ ʒtẽ irati q̃cũ ſic ad locũ ſuũ redeũt. Tune aũt q̃ſiapps ꝙ; faclũt dñ ſunt in impetuire cõiter:⁊ vt ret noua lunã qᷓ ſupuenit hoibꝰ alimu⸗ plurimũ faciũ⸗ deſectuoſi.Cuiꝰ excmpluʒ tatio ſiue aduerſitas noua:⁊ tũc moꝛe ele⸗ haturale eſt:quia animalia iracũda pariꝰ phantoꝝ debẽt ad as doctrine ſiue pꝛedi unt fetꝰ impfectioꝛes:ſiẽ canis catulos ce⸗ catiõis gregati ↄfiuere ⁊ in fiumie pnieet cos:⁊ vꝛſus parit fruſta carnis ꝑ lineamẽ⸗ lachꝛymoſ ecõpũctiõis petã ſua lauare vt ta indiſtincta:q̃ fouer ſub aſcella:ſiẽ galli⸗/ pctĩs amotis amoueant᷑ flagella. Etiã tũc na oua:qᷓbꝰ lãbẽdo inducit debitã foꝛmã. gregati ad aq̃s currũt:añ ceſſionalii ad Silr iratꝰ in ip̃o ſuo impetu facit opa ceta dinã miſcðiaʒ ĩpetrãdã cũ letanijð ⁊ oꝛati rõnis ↄſilio nõ pꝛeuẽta:⁊ iterũ op cõfuſa onibꝰ vadũt. Qð etiã fieri dʒ adueniente 4 inoꝛqinata:niſi poſtea ꝑ manſuetu dine; nous lunai.noue aduerſitat᷑ mutatione. ſapie reparent᷑ ⁊ foꝛment᷑· Et iõ bñ Sene. Et cũ elephãtes taliivadũt:iuuenes ſuos dicit: Mihil tibi liceat cũ iraſceris· Item ieüdo 1 redeũdo añ ſe etiã ire faciũt qͥs cu tracũdi hoĩes ſiles ſũt qͥbuſdã gialibꝰ.de ſtodiũt a iſtruũt ad ſilia faciẽda. Et ſic iſu quibꝰ Ariſto.dicit:ꝙ mouẽt coꝛnua ſicut pꝛadictꝰ dʒ fieri etiã ab hoibꝰ ĩ puer ⁊ĩiu zuriculas:⁊ ſunt in regiõe aufrage:qᷓ ſicut uenibꝰeoꝝ: Johel.ij·Cõgregate puulos? dicit Auicẽ. fuit regio ipſiꝰ Ariſto. eſt eni ſugẽtes vbera.vñ ⁊ xp̃s cũ eẽt.yij.ãnoꝛiʒ in eis cõiũctio coꝛnuũ magis cũ cute qᷓ; cũ fult ductꝰ cũ alijs ad feſta ĩ hierlm: Eu.ij. oſſe. Sirr iracundi qui qͥlibet vbo audito Itẽ lachꝛymaꝝ luctꝰextinguit vitioꝝ pꝛu ↄtrario ſtatiĩ mouent᷑ ad ledendũ.Et q̃ iſti rirꝰꝛſiẽ aqᷓ marina vł falla extinguit pedicu junt mouẽt coꝛnua ſieut aures. sůres eni los:ſic aqua lachꝛymaꝝ cũ ſale diſcretiõis ad audiẽdũ:⁊ coꝛnus ſũt ad ꝑcutiendũ in ⁊ aceto cõpunctionis extinguii pꝛuritꝰ vi⸗ eis eque parata ⁊ furo talium ſic ſubito tioꝝꝛ⁊ ſpecialit᷑ carnis. Mð. lxxiij Cötri⸗ erũpens nõ habet miſericoꝛdiaʒ: hmn ilnd bu⸗capi·dꝛaconũ.i.pꝛuritꝰ ſeu dneipia tẽ Mꝛon erb. rxvij. Zr nõ. tationũ ĩ aq́s 8 Ca. LXXVE Bdic ndũ non 1 diẽ Snatarſis:ſiles ſũt telis ars 1eſt de hoie;ᷣm atparẽtiaʒ ſenſus neaꝝtqꝛĩ eis parua qͥdẽ a ibecil⸗ eyterioꝛẽ. Mã hedꝰ qͥ d tactũ pel lia aĩalia inuoluunt᷑ ⁊ capiunt᷑ vt mulee et lem hʒ ſiue pilũ agno aſperioꝛẽ:⁊ tñ carnẽ hmõi:ſed magna ⁊ potẽtia vt aues ⁊hmõi pbabet melioꝛẽ:⁊ pᷣcipue maſculus cuiꝰ car eas optie trãſeũt ⁊ dirũpũt.ſic magni 3
nes ſüt optie ⁊ ſnauiſſime tẽperiẽ. grediẽtes legẽ nõ puninnt᷑:ß ſolũ imbecilꝰ
Sic in boib? aliqñ ille qͥ vi
deſpectꝰ exteriꝰeſt o timꝰinteriꝰ.vñ Job.+ vij olirt ieehn faciẽ. Mõ a 1 Qnganimter St
in bonis ſed etiaʒ in malhmõl iudiciũ fal/ potten tolerare defectũ ⁊ penã qͥ⸗ lit:qꝛ freãnter qᷓ in awarẽtiò minoꝛẽ:ima uſq; ſit tpᷣs ↄgruũſi nbleuatiõt⁊ ĩpietioni: licia eſt maioꝛ. Mã tyrus ẽ ſerpẽs in appa onagri nos docẽt:qꝛẽ aĩal valde patiens rentia paruꝰ:⁊ tñ in veneno magnos ſer/ ſitis: diu erpertat qͥuſq; potũ inueniat ſibi penteg excedit.&ñ inuenit tyrꝰ Paruꝰſiẽ aptũ. Cupidi aũt tãqᷓ; ſitiẽtes ⁊ impatien⸗ dicit Ariſto. quẽ magni ſerpẽtes timent et tes ſitisꝛirũt ĩpleri aqͥs turbidis ⁊ imun⸗ fugiũt: hʒ taltyrus pilos · Inuenit etiaʒ diſ.i.tpalibꝰdinitijs aqᷓx aĩe qetẽ turbãt x rus 21ra cuiꝰ moꝛſuʒ nnllũ eſt remediũ· ſcĩam maculãt:nec auferũt eis ſitim. Sed Sic malũ vłpetim̃ dʒ hõ timere qᷓ;tũcunq; ſancti viri tanqᷓ; onagri patient᷑ erpectant videat modicũ:Apis.j. Coꝛi. v· Wodicũ quouſc; veniant ad illum fontem vitevbi ſermẽtũ totã maſſaʒ coꝛrũpit. Ca.LXXV erit plena ſatietas:Mð.ciij. Expectabunt
chipen Brurioſi aiimi
et byſpidꝰ et ies parui. La. LXXVHM. 8
1 tentie petã àdere elephantes do
cent m liniuʒ in noua luna k lant᷑ hircls o rõne laſciuie:
Begatim ↄueniũt:⁊ iflumie ſe abluunt:? qhirc ᷣm Iũ ẽaiallaſciuum it
——8
—
— —
— —
SS
——
—

6 ℳ
. — —*— .
N
x 1
—
5R.RE*
5 A*
— 5
—— a . ps bom. .
1
E
in
P
—
h
.— „ 5* 3 3—
———*—
—
ebꝛe Eſt. n.hircꝰ tãte caliditat? vt adamã tẽ quẽ neq; ferrũ:neq; igniſdomare pᷣt eiꝰ
lururie. i ip̃a cogiratiõe. Mõ ſic aũt eſt de
iratꝰ vindicat. o cito moꝛit. Sic qꝛ oculꝰĩpudicꝰ ⁊ vagꝰ
tio iuxurie facilr ceſſat Job.xxxj. MPepigi edꝰ cñ oculis meis.
. culos hʒ qſi igneos:⁊ tanto ẽ ꝑnicioſioꝛ
De animalibus terreſtribus lerus ad coitñ. Sic lururioſi laſeiut ſit et jnto en alpeet Eordẽtioꝛ. Aſpectuz ſolis eruẽt ad opa lubꝛica. Hiere.j. Ollã ſuccẽ⸗ odit:⁊ tenebꝛas q̃erit. Herbas dulces dili⸗ ego.video a facie aqͥlõis. Facies adlo, git:⁊ eaꝝ racices comedit:ß comedendo nis quã videbat ꝓpba ẽ ſuggeſtio maligni eas inficit. Et iõĩ hoett ruta inimica ei plã ſpũs:fuccẽdẽs ojiʒ.i.carnẽ iqua ferueſcit tari ↄueuit. Loca fetida ⁊ fimoſa diligit: aq̃carnal ↄcupiſcẽtrie. Scvo rõe petulã ⁊ odoꝛifera odit. Añ fugit dũ vinea ſloꝛe⸗ tie:qꝛ hircꝰ vt Iſi.dic̃ ẽ anĩal petuicũ.&ñ re icipit. Sic ſilr luxurioſus qᷓſi hʒ oculos etꝰoculi ad libidinẽ ĩ trãſuerſuʒ reſpiciũt. igneos:igne.ſ.interioꝛis ↄcupiſcẽtie inf ã Sic lururioſi hñt reſpectũ trãſuerſũ ⁊ ĩpu matos:⁊ ãnto oculꝰ ardentioꝛ tãto animꝰ dicũ rep̃ſentatẽ ipudicũ animuʒ:qꝛ ſiẽ diẽ̃ deterioꝛ ĩↄcupil cẽdo.ij. Metri.ij. Oculos Augꝰ. Zmpudicꝰ oculꝰ ĩpudici coꝛdis eſt hñtes plenos adulterijs.hic ad l̃aʒ lucẽ nũcitt ¶Vertio rõe ifamle: qꝛ hirci füt feri odit ⁊ tenebꝛas ᷓritect oculꝰ adultert ob/ i:⁊ſic luxurioſi fetẽt ꝑ infamiã. eii důs Fuat caliginẽ: Job.yxii. Ał odit aſpectũ np ſodomã pluit ſulphur ⁊ ignẽ:qꝛ ĩ petõ ſolis.i.manifeñtationẽ peti ſui:⁊ q̃rit tene carnis ardet ignis ↄcupiſ cẽtie:⁊ fetet ſul⸗ bꝛas.i.occultationẽ.herhas dulces dili⸗ phur ifamie. WMuarto rõne inherẽtie:qge git.i. delectatiões voluptatꝭ q̃ dulces ſůt ſcʒ h̊ vitiũ incoꝛrigibiliꝰ inheret:ſicut dicit carni:⁊ radices eaꝝ cõedit.i.cogitatiõibꝰ democritꝰ⁊refertliů.ꝙ hircꝰ nũqᷓ; ẽ ſine eaxꝝ interioꝛibꝰ paſcit᷑:qꝛ ſi eas oꝑe iplere nõ pᷣrꝛſaltẽ in coꝛde reuoluit:⁊ ita ſibijpſi fetidas ⁊ ĩmũdas cogitatiões gignie. Sed ſi rutai.aliq̃ amara tribulatio ibi plãtart poſſet:tales ifectiões ceſfarẽ iligit etis luxurioſus loca fetida ⁊ fimoſa.i.inhone⸗ ſta ⁊ infamia:vt lupanaria ⁊ hmõt.hone⸗ ſta ãt loca ⁊ ↄſoꝛtiã odit ⁊ fugit. Et iõ vbi vineã pniĩe foꝛere videt nõ apꝛopinqjt:ſʒ fugit ⁊ elõgat̃.ñ notãdũ luxurie ſiue ↄcupiſcẽtie feruoꝛ extingui?ꝰ afflictiõe du ⸗ re pnie.Cuiꝰ adhuc exẽplũ apparet ĩ hoꝛa⸗ celiue rubeta. Tradũt enĩ auctoꝛes vt diẽ Plini.ꝙ ĩ dertro latere rubete ẽ os occui tũ:qð in aquã feruẽtẽ miſſu ʒ ſubito ferud rẽ facit ſtare:net oſſe in ea ſtãte pᷣtvltra fer here⸗Et dicũt illud q̃rtanã fugare. Quaſi Vo rubeta ẽ hũana vita:cuiꝰ latꝰ ſiniſtrũ rſt ſtatꝰ culpe:ßᷣ dextrũ ẽ ſtatus pnĩe. In h latere ẽ os.i.dura affiictio carnis 3̃ dz oc⸗ cultari.i.nõ ad oſtẽtationẽ fieri:vt fãciũt hrpocrite.lhec extinguit feruoꝛẽ aqᷓ.i.ar⸗ doꝛẽ cõcupiſcẽtie ⁊ fugat q̃rtanã.i.lu xuri⸗ am q̃ᷓ qdruplicit᷑ ardet:ſcʒi cogitatiõe:ĩ af fectiõe:in aſpectu ⁊ ĩ tactu. Itẽ gule vłlu rurie vitiũ dñat᷑ ĩ magnis ⁊ potẽtib⸗ virꝰ⸗
dede d p voluptatẽ carnis maxie eos diabolꝰ Vgine. Quarto quia poꝛci volutatii luto vincit. Zic vnicoꝛnis cũ elephãte ſepe—
plꝰ iacẽtĩ latere dertro qᷓ; üſiniſtro: qꝛ ſcz iũ gerẽs:cũ elephãtẽ in vẽtrẽ pcutit eñ ꝓ⸗ plꝰiacet hõĩ luto luxurie dũ ẽ in dextroꝓ ſternit. Habet enim elephas mollem ven⸗ peritatꝭ qᷓ; in ſiniſtro aduerſitatꝰ:qꝛ maii trẽ. Per vnicoꝛnẽ intelligit᷑ diabolꝰ;cuio
cla vntꝰ hoꝛe obliuionẽ facit lururie:vt ðt coꝛni ſignificat ptãtẽ ſibi a ðo pmiſſaʒ ad tentãdũ vł ad pſeq̃ndũ hoĩes.ihic elephã
Ecei. rj. Itẽ luxurioſus aſſilat boꝛacii. rubete:que ẽ genꝰ rane venenoſe.hec enĩ tes.i. magnos viros ⁊ ĩ dignitatibꝰ ↄſtitu tos pᷣcipue ꝑcutit ĩ ventre:qꝛ ꝑ vitia qᷓ ad
73
cruoꝛ calidꝰ molliat vt dicit ſi. Aj patit febꝛẽ ↄtinuã ⁊ ſic qͥdã tã lubꝛici ſũtvt ſp ſit jeſtu male ↄcupiſcẽtie. Sʒ attẽdẽdũ ꝙ coꝛ nu hirci aduſtũ ðᷣꝛ fugare ſerpẽtes. Coꝛnu S hirciẽ vigoꝛ coꝛpis iuxurioſi qð ſi adu ⸗ rat igne afiictiõis recedũt ferpẽtes i. ve⸗ nenoſe tẽtatiões carnis. Itẽ ei fel dicit clarificare viſũ qꝛ amaritudo ⁊ tribulatio carnis ĩterdũ viiũ apit aĩe ⁊ claritatẽ red⸗ dit. Itẽ luxurioſus aſſilat᷑ poꝛco. Mꝛio qꝛpoꝛcꝰ qᷓſi ſpurcꝰ ẽ dictꝰ:qꝛĩſpu re? ⁊ feti⸗ dis ſꝑ qͥeſcit. Sic luxurioſꝰ ſpurcicijs ⁊ fe toꝛibꝰ carnaliũ peccatoꝝ qeſcit.vñ Hiere. xviij. Moab reqeuit ĩ fecibꝰ ſut. Scðo qꝛ poꝛcꝰnaſcit᷑ dẽtatꝰvt diẽ̃pli.dẽtes pec catoꝝ qͥbꝰ mẽtẽ detinẽt ſůt delectatiões 5 ab ipᷣa ſui oꝛigine ſiue radice inſũt peccato
pctõ ire q̃ potiꝰ hʒ penã niſi in fine.ſ qñ ſe Tertio qꝛ poꝛcꝰ amiſſo ocu
ẽ̃ĩcitamẽtũ ⁊ fomẽtũ luxurie.amoto eiꝰ vi⸗
vt ne cogitarẽ qͥdẽ de

Piber quints ventrem ptinẽt.ſ.ꝑ gulã r luxuriaʒ eos ra ſepiꝰ poſtulare: Mꝛoů.v. Abera elꝰ in⸗ vintit:ad q̃ ipi potiiſime ſůt molles.i.pꝛo/ ebꝛiant tein oithe. Ca. LXXX
ni ꝓpter delitias qhꝰ cõtinue vtunt:⁊ p⸗ Oꝛ8 aſſimilatur
pter libertatẽ quã hñt. Añ Mbs dicit i·j.. Ethi. ꝙ multi eoꝝ qͥ ſunt in poteſtatibꝰ cõ m cuidã aĩali að ðᷣꝛhiena q̃ hʒ vipe⸗ ſtituriilia par vident᷑ Sardanapalo ſc re collũꝛelephãtis doꝛſum:fingit
qui fuit rex xſprioꝝ totꝰ lubꝛicus ⁊ luxu voces hoĩmꝛin q̃ntitate ⁊ voꝛacitate reß⸗ rioſus ⁊ deiitioſus. Itẽ luxurioſus aſſi⸗ ſfentat lupũ:in pilis colli equũ:⁊ variat vt milat᷑ tinee. Eſt enĩ tinea vermis veſtis ſic ðꝛ ſexũ:qꝛ nũc maſculꝰ nũc femĩa eadẽ ĩue dicta:eo ꝙ veſtem teneat ⁊ tãdiu ei inſiſtit nit᷑. Sic moꝛs aſſilat vipe ꝓꝙẽẽ celeritatẽ: qjuſq; eã coꝛrodat. Quid aũt ẽ vermis ve qꝛfrequent᷑ moꝛiunt᷑ hoies inopiate:⁊ añ ſtis niſi viriũ carnis qð ꝓpter delectatiõis tpᷣs pᷣcipue ꝑ moĩtẽs violẽtaſ:ſiẽ acciditvi infatiabilitatẽ appetitui hoĩs tãdiu inhe/ pere:cui cũ tpᷣs pariẽdi aduenerit:filij nõ ret: vt ĩm omĩ bono euacuet. Ande luxu expectãtes nature op ationẽ eiꝰ latera ro⸗ ria ſicut dicit Job. xxxj. Eſt ignis vſq; ad dũt:⁊ cũ mis interitu excũt. Sic et multi conſumptionem deuoꝛans:⁊ omnia cradi dirũpunt᷑ ꝑ moꝛtẽ añ tpᷣs.ſ.ſenectuti⁊ moꝛ cans genimina. La. LXXIX tkis naturat. Elephãti vo aſſilat ꝓxter bel 8 A i m t. en licoſitatẽ:qꝛ elephas ẽ aĩal aptũ ad bellũ: F qm 9 1 1 ſed bellũ ſiue pugna moꝛtis ẽ maxima. Eſt m dñi diligere ⁊ q̃rere debẽt etiã pec enĩ ibi pugna nature q̃ ꝑ moꝛbũ diſſoluit. catoꝛes:⁊ ad eã recurrere ſicut ad Eſt etiã ibi pugna aĩe q̃ exire de domo p) mrem miſcðᷣie. Mã ⁊ canũ catuli matrẽ di/ pꝛia ⁊ in regionẽ ſibi ignotã ingredi cõ pel ligũt:⁊ aãhuc ceci vocẽ ⁊ odoꝛe agnoſcùt lit᷑. Eſt etiã ibi pugna ↄſcie:que ſupꝛa ſe hʒ mãmas q̃rũt:⁊ dentiũ acumie cõpᷣmẽtes: iudicẽ iratũ ſi ſit hõ pctõꝛꝛ⁊ intra ſe pctõꝝ vberibꝰ lac effundere cogũt. qñ vo eſurt“ remoꝛſũ: ⁊ ſub ſe infernũ pᷣparatũ:⁊ iupta untꝛq̃rula voce maternavb era pctũt. Sũt ſe aduerſariũ truculentũ:⁊ venire terribi⸗ aũt velut canũ.i.demonũ catuli poĩes pec ie eſt ad tale iudiciũ ſiue ad talẽ pugnam. catoꝛes:qͥ diaboli nõ natura ð imitatiõe⁊ Aocẽ añt hois fingit ꝓpter fallacitatẽ. fal malicia ſůt filij. Mi tñ miſcðie matrẽ reue⸗ lit enĩ hoĩem pter incertitudinẽ: neſcit ei reri debẽt ⁊ diligere:qꝛ ipᷣa pctõꝛes nõ de⸗ põ finẽ ſuũ. Lupo aſſimilat᷑ ꝓpter voꝛaci⸗ ſinit adiuuare. Et licet ip̃i ſint intꝰ ceci:vt tatẽ.om̃es enĩ denoꝛat ⁊ nũqᷓ; ſatiat᷑. Col/ ipſiꝰ virginis bonitatẽ ⁊ gloꝛiã nõ videãt lũ equi hʒ Ipter refrenabilitatẽ:qꝛ iponit cõtẽplando: voce ⁊ odoꝛe tñ eã cognoſce/ frenũ ⁊ terminũ neqtie hũane. Sexũ aũt re debẽt ⁊ audire vo cẽ ipſiꝰ vocantꝭ ⁊ dicẽ variat:qꝛ nũc femĩas nũc maſculos aſpoꝛ tis Ecci.xxiiij. Trãſite ad me oẽs q ↄcupi tat·ij. Regl xiii. Dẽs moꝛimur ⁊?. Itez ſcitis me:⁊g generatiõibꝰ meis iplemini. moꝛs tã nature qᷓ; culpe intrauit in hoĩem ptẽ odoꝛẽ eiꝰattrahere. de qͥ iᷣa di Ecc ꝓcuratie ⁊ tentatiõe ſerpẽtis autiqᷓ.i.dia
— C xiiqj. Ego qᷓſi vitꝭ fructificaui odoꝛẽ ſuaui boli. Cuiꝰ ſignũ ẽ:qꝛ ſicut dicit po· de mẽ
. Hoc
. tatis. Et iten: Sicut cinamomũa balſamũ dulla ſpine hoĩs moꝛtui ſerpẽs nalcit᷑. qð
x̃. Ael debẽt agnoſcere eiꝰ voceʒ in vᷣbis ãdẽ vt dicit ſido. merito accidit: vt ſiẽꝑ vt cũ dixit: Wagnificat aĩa mea dñz. Sikr ſerpentẽ moꝛs hoĩs euenit:ſic ꝑ moꝛtẽ ho⸗ in alijs vbis ipliꝰ q̃ in euãgelio legunt:q minis ſerpẽs de ipo ꝓcederet moꝛiturus:
6 60 K h oia ſalubꝛit᷑ noſ erudiũt. Ztẽ debẽt agno Saß ij. Inuidia diaboli moꝛs introiuit in
ſcere eius odoꝛẽ exẽplis q̃ nobis reliquit oꝛbẽ terraꝝ. Itẽ moꝛt memoꝛia facit ho⸗ oĩm virtutũ. Debẽt q̃rere ei mãmas.Ma⸗ minẽ citius ⁊ faciliꝰ a mũdo vlpetõ exire? ber enĩ vnã mãmã ad exhibẽdũ lac gre ſcz ⁊iõ aſſimilat᷑ illi herbe que ðꝛ dꝛacontea: uſtis:⁊ aliã ad exhibẽdum lac miſcðie ſcʒ quã cerue qꝛ difficulter pariũt comedunt
pctõꝛibꝰꝛ iõ mñ̃ gr̃e ðᷣꝛ. Et etiã acutis den⸗ vt facilius fetꝰ exeat. Eſt eĩ q̃fi in ventre e
tibꝰ.i. impoꝛtunis oꝛõnibꝰ pᷣmere vt vberi tus hõ in pctõ poſitꝰ vel in mñdanis inuo bus eis ſubueniat.⁊ ſi eſuriũt.i.ſi ex anio jut⸗ q difficulẽ educit᷑ niſi moꝛtꝰ timoꝛe iin awetũt ſue ſalutis remediũ: q̃rula voce· i. pellat᷑.Añ moꝛtis meditatio ⁊ timo? faci⸗ doloꝛoſa ↄfeſſiõe ⁊ oꝛõne debẽt pᷣfats ype unt facilit᷑ egredi de vẽtre můũdi vel peccã⸗
—
——
—

vul in *
1 5
3
ntiumi
8 *
* 4 5 *
8 ½
N *
we
Rcut camelus ruminas vngulãq; nõ diuidi
q; locu
veidiſcretionẽ b tẽſignat medi tellectũ eaꝝ. Cui
e animalibus terreſtribus
ti. Facile enĩ cõtẽnit oĩa qͥ ſp ſe cogitat es vero ⁊ q̃drupedia q̃ crura poſterioꝛa lon⸗ inoꝛiturũ:ſicut Hiero.diẽ· Et iſte egreſſus gioꝛa hũt vt ſaltare poſſint comeduntur⸗ ẽ ſiẽ partꝰ qͥ fit doloꝛe pnie: oh· xxj. Mu Slia vo q̃ magl tre adherẽt phibent: qr lier.i.gp̃a cũ parit.ſ.nouũ hoieʒ in iuſticia illi qͥ abutunt᷑ doctrina qᷓttuoꝛ euãgeliſta⸗ triſtictã hʒ..pnĩeꝛ⁊ hec triſticia facit eum rũ vt ꝑ eam in altũ nõ ſpieuent᷑:ĩmundi re egredi ð—— ad 1.—— putantur. Ca. LN XXII moꝛia moꝛtꝰ:Eeci.vij. Wemoꝛare nouiſſi/ a mir—
ma tua ⁊ in eter.nõ peccabis. tẽ memo Bne rq miigãt ria moꝛtis cũ cõpunctiõe coꝛdis reſiſtit ve animũ iudicꝭ ⁊ plati:⁊ frequẽter coꝛrũpũt.Mãᷓ aliqᷓ catulꝰ latrãs
neno tentatiõis carnal. Sicut cinis ſcoꝛpi ñ catul currit 3 aliquẽ vt videst᷑ eũ moꝛdere:ſʒ ſi
onis potatus in vino remediũ eſt hoĩper⸗ r deat᷑ e cuſſo ab eo. Quaſi ꝑcuſſio ſcoꝛpiõis ẽ iba pijceret ei vnũ fruſtů panis accipet ⁊ ſile ret · Sic aliqñ pᷣlatꝰ aliqͥs venit ad aliqueʒ
tentatio carnis. Scoꝛpto enĩ añ palpando d alique. incedit ⁊ retro cauda ferit: ⁊ ſic card pᷣmo ſubditũ cũ tanto latratuvt vid eat᷑ eñ vel⸗ delectat:poſtea cruciat. homĩ a ſcoꝛpio⸗ le denoꝛare:ſed ille ꝓijcit eidẽ vnã marcã ne pcuſſo.i.a carne tentato remediũ eſt ci⸗ argẽti:⁊ aufert ab eo loq̃lã:Ecci.xx. E re⸗ nis ſcoꝛpionis cũ vino.Q uid ent eſt cinis nia et dona excecant ocuios iudicum:⁊ qj⸗ ſcoꝛpionis niſi reſolutio carnis qͥ cũ vino ſi mutus in oꝛe auertit coꝛreptiones eoꝝ. potata.i.attẽo aĩo cõſidera Capitulum: LXXXIII
cõpunctiõis ta liberat a venenoſa puctura ſcoꝛpiõis.i. pP—.
venenoſa tentatiõe carnis. Augs. Mihil SEdietie vel Pe
eccato qᷓ; frequens moꝛt'me o nitentie onꝰ hũiliter ſuſcipe ⁊ pati
L enter potare cameli nos docent.
ſic reuocat a p
ditatio. a. LXMMI d ien t ã cameli vt dicit Iſi.vocabuluʒ a greco 10q Re 18 noĩe ſũt ſoꝛtiti:eo ꝙ qñ onerant᷑ ſe inclinã m Uignat᷑ in můdicia illoꝝ aialium tes coꝛã hoĩibꝰ hũiiant᷑ ⁊ ſuꝑ genua incur — q̃ cõceſſa ſunt ad eſũ ĩlege Woy uant᷑.Came eni grece hñile vel bꝛene ðꝛ la ſl. Sieit᷑ xeuit?.xj. Oĩe qð hʒ diuiſamvn tine. Sůt ei gulã ⁊ ruminat de pecoꝛibꝰcomedet?.&ð tanũ mãſu ũt ruminat ⁊ hʒ vngulã ſed nõ diuidit eã entie a ſuꝑi nõ comedetis. Cyrogrillus milit᷑ ſuſci t:imundus re. ñ eti ſt. Ecpus q́ʒ nã ⁊ ip̃e ruminat: ſed vngn ⸗ lam nõ diuidit.Et ſus q̃ cũ vngulam diui⸗ dit nõ ruminat:hoꝝ carnibꝰ nðveſcemini. Item ðꝛ in eodẽ: m̃e devolucribꝰ qð gradit᷑ ſuꝑ q̃ttuoꝛ pedes abomiahile erit vobis. Quicqͥd autẽ ambulat ſup q̃ttuo: pedes:ſʒ hʒ longioꝛa retro crura pq̃ ſalit um. ſup t̃rã comedere debetis: vt ẽ bꝛuchꝰĩge Mã nere ſuo:⁊ attacus atqʒ ophiomachus at⸗ ſta:ſingula inxta genꝰ ſuũ. Abi no ta ꝙ aĩal qð ruminat ⁊ findit pedes ſcʒvn gulas concedit᷑ vt mundũ: vt dicit Vu g*. er quadã ſignificatiõe. Quia ſcʒ fiſcio vn gule ſignat diſtinctionẽ du oꝝ teſtamento⸗ rũ: vel pfis ⁊ filij: vel duay oni ⁊mali. tat
m
d — „.
aĩalia ad onera apta ⁊ ad poꝛ eta. Sic ꝗᷓ debet hõ onꝰ obedi oꝛi iniũctũ vłpnĩie impoſite hu pe ⁊ mãſuete ⁊ patiẽter illud fer⸗ ã de malis pꝛelatis ſubditis dici tur Watth.xxiij. Quecunq; dixerint vo⸗ bis ſeruate ⁊ facite. Ca.LXXXIIII
ferre ſe debet Fh dei uitiũ eo mõ qͥ aĩalta in lege Woyſi offerebant᷑i ſacrifici⸗ Fiebat enẽ tripler genꝰ ſacrificioꝛum. qðdã erat qð cõburebat᷑.ñ ðᷣꝛ holo cauſtũ q̃ſi totũ incẽſuʒ.ſhmõi eni ſacrifici- um offerebat᷑ deo ad reuerẽtiã maieſtat?il liꝰ ⁊ ad amoꝛẽ hõitatꝰ illiꝰ:⁊ ↄueniebat ꝑ⸗ fectoꝝ ſtatui in impletiõe ↄſ ilioꝝ:⁊ iõ totũ cõburebat᷑: vt ſicut totũ aĩal in vapoꝛe ſur e ſum aſcẽdebat:ita etiã ſignaret᷑ totum ho
naturaxiTpᷣo minẽ:⁊ oĩa q̃ ipſiꝰ ſunt dei dñio eſſe ſubie ni Rumiatio au/ cta ⁊ ei eſfe offerenda. liud erat ſacri⸗ ionẽ ſcripturaꝝ ⁊ ſanũ in ficiũ Ppctõ qð offerebat᷑ ex neceſſitate re⸗
beltectü eax. Cuicũq; aũt alteꝝ illoꝝ deeſt miſſionis peccati:⁊ ↄueniebat ſtatui peni⸗ püalit᷑ imũdus ẽꝛ⁊ 15 hihettanq; aĩal tẽtiũ in ſatiffactione pctõꝛũ:qð diuidebat᷑
immũdũ qð altero illoꝛũ caret. Aolatilia in duas partes. Mam vns cõburebat᷑:alig
—
0

o tedebati viuz facerdot ad deſignãdũ ꝙeypiatio yctõꝝ ſit a deo n miſteriũ ſacer dotů niſi qů offerebat᷑ ꝓ pctõ totius wli: aut ſpeciatr ꝓ pcõ ſacerdoti:tũc totů cõbu rebat. Nõ enĩi debebãt in vſum ſacerdotũ venire ea q̃ ꝓ petĩs eoꝝ offerebant᷑: vt ni⸗ hil peccatiĩeis remaneret:? qꝛhᷓ nõ eſſet ſatiffactio ꝓ pctõ. Si enĩcederent in vſum eoꝝ ꝙ q̃ꝝ offerebant᷑ ꝑctõ idẽ videret᷑ ac ſi nõ oferrent. Tertiũ ſaerificiũ vocabat poſtia pacifica q̃ offerebat deo vel ꝓ gr̃a⸗ rũactiõe vel ꝙ ſalute ⁊ ꝓſperitate offeren tiñ ex debtto bñficij accepti vr accipiendi. Et cõuenit ſtatui ꝓficientiũ in impietione mãdatoꝝ · Et iſta diuidebat in tres ꝑtes⸗ Nãvna ꝑs incẽdebat᷑ ad honoꝛẽ vniꝰdei. Aia ꝑs cedebat in vſum ſacerdotũ. Ver⸗ tia vo ps in vſuʒ offerẽtiũ. Ad deſignãdũ ꝙ ſalus hoĩs ꝓcedit a deo diri ẽtibꝰmini ſtris:⁊ cooꝑantibꝰ ip̃is hoĩbꝰ qᷓ ſaluãtur · Hoc aũt generalit᷑ obpᷣuabat᷑ ꝙ ſanguis⁊ adeps nõ veniebat ĩ vſum ſacerdotũ neq; in vlum offerẽtiũ. Sed ſanguis oſferebat᷑ ad crepidinẽ altar? in honoꝛe dei.adeps ãt adurebat in igne. ꝛohibebat᷑ autẽ eſus ſanguinis ad p vt hoꝛrerẽt hũani ſangui⸗ nis effuſionẽ. Añ ðᷣꝛ Señix. Carnẽ cũ ſan guine nõ comedet᷑:ſanguinẽ enĩ aĩaꝝ reqͥ⸗ ram ⁊c̃. Aſus vo adipũ ꝓhibebat eis ad vitandũ laſciniã. Eñ ðꝛ&gech·x xiiij. qð craſſum erat comedebat. Vel ꝑ bᷣ ſignifi⸗ cabat᷑ eifuſio ſanguis xp̃i ⁊ pinguedo cha ritatis ꝑ quã ſe obtulit ꝓ nob. e hoſtijs
aũt pacific cedebãt in vſum ſacerdotũ pe⸗
ctuſculũ ⁊ armꝰ dexter:ad excludẽdũ q̃n⸗ dã diumnatiõis ſpeciẽ q̃ vocabat᷑ ſpatula⸗ mantia:qꝛ ſcʒ gẽtiles in ſpatulis aialium imolatoꝝ diuinabãt ⁊ in oſſe pectoꝛiſ:⁊ iõ iſta oferẽtibꝰ ſubtrabebant᷑. MWer b etlã fi gurabat᷑ ꝙ pectꝰ qð eſt tegumẽtũ coꝛdis: ⁊etiã foꝛtitudo ad juſtẽtandũ deo ſeruiet: q ſignitficat᷑ ꝑ armũ deytrũ. Et nota ꝙ qui nõ pᷣoterat hr̃e aial Zaruh es:ſaltem debe⸗ var offerre farinã vei ſpicã. Cuſꝰ figuralis rõ fuit:qꝛ panis ſignificat xpᷣm:qͥ ẽ panis viuꝰꝛvt ðꝛ Joh.vj.Qut fuit ſicut in ſptca in ſtatu leg nature:ð in fide patrum uit ſiẽ i ſimila. In doctriavo legł ⁊ pphe taꝝ ſit in paſta. fuit aũt ſient panis foꝛma⸗
tus poſt hũanẽ naturã aſſumptã.Coctus
in igne.i.foꝛmalꝰ a ſpũſctõ in clibanovteri vginalis. ut etlã fui coetꝰ in ſartagine
Per intus
ꝑ laboꝛes qͥs in mũdo ſuſtinuit. In cruce hero velut in craticula aduſtus: Silr etiã cmis alia oblatio q̃ fiebat:chꝛiſtũ aliquo modo figurabat:ſiue eẽnt deterre naſcẽti⸗ bus q̃ ſunt in cibũ vt panis:ſiue in potũvt vinũꝛſiue in cõdimẽtu vt oleũ ⁊ ſal⸗ſiue in medicamẽtũvt thus:qð eſt aromaticum⁊ cõſolida tiuũ. Naz p ponẽ figurabat᷑ caro ypᷣi:ꝑ vinũ ſãguis eiꝰ ꝑ què redẽpti ſumꝰ. ꝑoleũ gra xpi fal eiꝰ ſcia:ß ꝑ thus oꝛd⸗ In offerẽtibꝰ aũt panis agymus ſignifics bat ſinceritatẽ ⁊ veritatẽ vite. In ſalevera deſignabat᷑ diſcreiio ſapie vel moꝛtificatio caruat cõcnpiſcentie. Ehus aũt offerebat ad deſignãdũ deuotionẽ metis 1 necel/ ſaria offerẽtibꝰꝛetiã ad deſignãdũ odoꝛeʒ bone fame. Mã thus ⁊ pingueẽ ⁊ odoꝛife rũ. In ĩacrificio vo gelorxpie thus nõ offe rebat: qꝛ gelotypia nõ ꝓcedit ex denotiõe ſed ex ſuſpitione. Ka. LXXXV
Ecaſiones pec
o eatoꝝ ⁊ tẽtationũ dʒ hõ abſein⸗ dere:ſiẽ faciũt elephãtes de deh⸗ tibꝰ ſuis. Ram elephas duos dentes hñs eburneos qů a venatoꝛibꝰpᷣmit᷑ ſilamboð ꝑcutit ⁊ cõfringit:vt dũ ebur pdit᷑ non eñ ampiiꝰ ꝑſequani.Hãc eni giculi ſibi ſenti unt eſſe cãm. Silr nos docuit dñs etiamqᷓ charioꝛa nob ſũt abſcindere:ne.ſ.ꝑ ilia pe riclitemur in aĩa: War. ix. Si oculꝰt.ſcan qali.teꝛerue eñ ⁊pijce abs te. NPoeta:Fᷓer re minoꝛa voloꝛne grauioꝛa feram. ſ Capitulum: LXMXVI
Ccultare bonu
o opus ne illud diabolꝰ x inanẽ glo⸗ riũ rapist elephas docet. q in aã̃ vel ſilua pariẽs.vbi parit tbi fetũ dimittit: ꝓ⸗ pter dꝛacones q̃ eis inſidias ponũt. Sie 4 bonñ opus facit:ſtue in aqͥð pnie vłfapie⸗ vel in ſilua.i.in ſolitudie ↄtẽpꝑlatiue vite⸗ ſi nõ vult a dꝛaconibꝰ.i.demõibꝰ inſidian tibꝰ illud rapi:ſit in occulto ilud facit:its nõ exigente heceſſitate occnltũ illud tene⸗ at a nõ ĩ publicũ ꝑ oſtentation? adducat: Wat. vj. Re videar hoibꝰ ieinnãs:ß pr̃i tuo qᷓ eſt in abſcõdito. Ca· LXXXVII
.„
o Puleite vitegre dieere⸗· oẽs he
res diurnas ⁊ nocturnãs ons⸗
ficiũ ecceſie
———

„5 —
— 575 8
A.
„„ 72 2
2
— —
—
1
il
————
zr
8 tt
8eät
—.
—
3 1 4 * . 4. N 2. . m zr. 51 2 4 k 45 u un 8 15 mn 14 . 6 3 2 5 m e 4 6
3à
—
ðꝛ ꝓlongari.ſemel tĩ generat ⁊ vnũ filiũ manteqᷓ;ᷓ pareat biẽnio fetuʒ poꝛtat. Sic
liberationẽ tenere dʒ. Añ Sene. Deliberã
tate charitatꝰ. Mã oẽ aĩal coꝛnutuʒ: coꝛun
enip aial coꝛnn ꝓducẽs ex capite niſi hõ intelligit᷑:qͥ facit aliqð opꝰ notabile ⁊ viri
m Zriſt. ⁊ Tuicẽ.ciſtã fellis in vẽtre nõ plicẽ carentẽ felle iniqtatꝛq́ ſe purũ a pctõ
velut vnicoꝛnis qͥcũq; ᷣuat vnitatẽ ſpũs i vinculo pacis. Hic enĩ dñ ſe in his qᷓ agit abvnitate fraterni amoꝛis nõ diuidit: vnũ tm̃ coꝛnu ꝓducit. Solum igit᷑ talium coꝛ⸗ nua.i.opa vᷣtuoſa ⁊ foꝛtia plena ſůt oſſe.i.
o rñ ſilis eſt ſcitali ſerpẽti:qͥ vt di⸗
rrietate:vt in ſui admirationẽ inducat intu entes · Et qꝛ pigen ẽ q́s curſu inuadere ne⸗ t⸗ſut admiratiõe intuẽtes rapit:⁊ quãto magl ẽ diſcoloꝛ:tãto in veneno ẽ deterioꝛ.
ſus ertinguit. Et iõ quãto oꝛnatioꝛ ⁊ pul⸗ chꝛioꝛ tanto pnicioſioꝛ. Sirr ophites ẽ ſer
dos qͥt coloꝛes varios.Et ſic mulier diuer ſis coloꝛibꝰ ñ Miero. dicit⸗ ꝙ ſi vir vł mulier ſe oꝛ auerit:⁊ vultꝰ holm ad ſe ꝓnocanerit:et
De animalibus terreſtribus gri nos monet exẽplũ.de qͥ Phiſiologꝰ di ſi inde nullũ ſequat᷑ dãnñ:iudici tñ patie eit:ꝙ ſꝑ rugit ĩ die totiens:qͥt hoꝛas dies tureternũ:qꝛ venenũ attulit:ſi fuiſſet qͥ bi hʒꝛ⁊ ſilr facit ĩ nocte. Ex qͥ ꝑceperũt pbi biſſet: ꝛou.vij. Sccurrit iili mulier oꝛ⸗ enoctiũ:qꝛ tũc duodecies rugit ĩ die ⁊ to ⸗/ natu meretricio p̃parata. Ptem oꝛnate ⁊ kiens inocte. ſi onager ñ diniittit hoꝛas: pulchꝛe mulieres liles ſũt cattis. Latta ei ita multo minꝰecckiaſticꝰ facere dʒ. Nã ele qñ pnlchꝛã pellẽ hʒ de ip̃a gloꝛiat᷑:⁊ ꝓpter phas qͥ in tota vita ſua q̃ q̃dringẽtis ãnis h qñq; vaga eficit᷑. Cut tuneſi ipa pellis exurit in 1ecto cõmoꝛat. Sepe tñ dñ de pel le gloꝛiaf: ꝓpter ip̃iꝰ pulchꝛitudinẽ capit᷑ mactat᷑. Sic mulier jentiẽs ſibiĩ facie pul chꝛã pellẽ vet ĩ doꝛſo pulchꝛã veſtẽ de ipſa gloꝛiat:lihent᷑ diſcurrit vt ipᷣam oſtendat alijs. Sed ſi peilis eiꝰ febꝛe vel alia ifirmi⸗ tate exurat᷑ vel defoꝛmet̃: ſiue veſtes eius deuaſtent᷑:tũc firmioꝛ ĩ domo moꝛat̃. Itẽ t dů de fragili veſte vel pelle gloꝛtat᷑ a dia⸗ ſuũ hʒ vacuũ pᷣter ceruũ aynicoꝛnẽ. uid bolo capiẽ ꝑ vanã gioꝛiã ⁊ jaſciuiã:⁊ ali⸗ qñ ad turpitudinẽ pctĩ ꝑductt᷑:⁊ tandem aliqñ ſubita veĩ mala moꝛte mactar᷑:⁊ inſu per pena eterna cruciat᷑.&ñ Cypꝛianꝰ di⸗ cit;ꝙ ſerico ⁊ purpura indute xpᷣm ſincere induere nõ pñt:auro ⁊ argẽto ⁊ margarit? adoꝛnate ⁊ monilibꝰ oꝛnamenta coꝛpis et aĩe ꝑdiderũt. Hinc eſt etiã ꝙ diues ilie qui purpura induebat᷑ ⁊ byfſoꝛĩ ĩferno ſepul⸗ Aſio chꝛiſti pꝛe p fignrata fuit in imolatiõe paſchal agnt. de qna h Exo.xij. Nã ip̃aĩ⸗ molatio agni ſignat ĩmolationẽ xp̃i: ᷣm il⸗ lud.j. Coꝛinth.v. Paſcha ñm imolatꝰeſt chꝛiſtꝰ. Sanguis Vo agni liberãs ab erter minatoꝛe linitus in fuplimĩaribꝰ domoꝝ: fignat paſſionẽ xpi in coꝛde ⁊ in oꝛe fideit⸗ um ꝑ quã liberamur a petis ⁊ eterna moꝛ⸗ teꝛᷣm illud.j. Pe.j. Redẽpti ſumꝰ pᷣeioſo ſanguine agnt imaculati. Comedebãt᷑ añt carnes ille ad ſignifican dieſum coroꝛis chꝛiſti in facf̃o. Srãt at aſſe igni ad ſigni⸗ ficandũ paſſionẽ ⁊ charitatẽ chꝛiſti. Come debant᷑ aũt cũ acymis panibꝰꝛad ſignifi⸗ candũ purã cõuerſationẽ fideliũ co 7xp̃i ſumentium:ᷣm illud.j.Coꝛintb.v. Epuie mur in agymis ſinceritatis ⁊ veritatꝰ. a⸗ ctuce aũt agreſtes addebant᷑ in ſignũ pe⸗ nitentie pctõꝝ:q̃ neceſſaria eſt ſumẽtibus coꝛpꝰ xhi. Renes aũt accingẽdi ſũt cingu⸗ lo caſtitatis:calciamẽta aũt ſunt pedũ ex⸗ empla moꝛtuoꝝ patrũ. Paculi hñdi in ma nibꝰ ſignãt paſtoꝛalẽ cuſtodiaʒ. Pꝛecipit vüt ꝙ in vna domo agnꝰ paſchalis come⸗
hõ illud bonũ qð ſemel tm̃ fieri pᷣt anteqᷓ; illud faciẽdo pariat:diu ĩ vtero mẽt? ꝑ de
dũ eſt diu qð faciẽdũ ẽ ſemel. Itẽ etiam oã foꝛtia fũt a merito etne retributionis vacuaꝛniſi fiũt cũ puritate mẽtis ⁊ cũ vni⸗
le. Exit enĩ opꝰvᷣtuojum a rõne ſiẽ coꝛnu a capite.Hoc aũt coꝛnu eſt plenũ in ceruo.i. in hoĩe puro.Ceruꝰ eni qᷓ eſt anial ſimplex
bʒ:⁊ mũdũ paſtũ diligit:ſignat hoieʒ ſim⸗
cuſtodit. Itẽ eſt plenũ in vnicoꝛne. Eſt eĩ
ſoliditate gp̃e ⁊ fructu mercedis erneꝛecon tra ᷓt de oꝑ ibꝰ pctõꝛis ðꝛ Apoẽ̃.iij. Nõ in uenio opa tua ple.⁊c̃. Ca. LXXXIX
Rnatus mulie
cit Iſido.tãta pᷣfulget doꝛſi va ⸗
Sic mller oꝛnata oculos ⁊ coꝛda intuẽtiũ ad ſe trahit:⁊ ſtupida ⁊ inſenſata reddit:⁊ e ꝑ ↄcupiſcẽtiã rapit:⁊ veneno mali ↄſen
pens maculis reſpſus:q tot hʒ nocẽdi mo
pieta vł̃ varijs oꝛnamẽt? ĩdu⸗

gatur.i.in eceleſia catholicoꝝ nõ in cõuen ticulis hereticop. Ea. XCI 1 tientia dei eſt p mollis in ſyſtinẽdo:ſʒ ſeuera? du⸗ ra in punedo. vñ aſſimilat teredi⸗ ni.i.ignoꝝ vermni qͥ terẽdo rodit lignũ:vt dicit Sſido. Hic licet ſit mollis in ſubſtan/ tia:cõminuit tñ duriſſima ligna:⁊ in ſubti lioꝛẽ puluerẽ redigit qᷓ; poſſit facere ipa li m.ic etiã diuĩa patiẽtia qᷓ;uis diu pctõ rem hoĩem molli ⁊ leuit᷑ ferat: ip̃m tñ fina titer ↄterit⁊ ſeueriſſimo ſupplicio mulctat: Ro.ij. Scðʒ duriciã tuãa iꝑenitẽs coꝛ the ſaurigaſ tibi irã ĩ die ire.ij. Beg. xxiij. Ipe ẽ qjſi tenerrimꝰ ligni vermiculꝰ.qͥ ſcʒ ẽ duʒ tangit᷑ leuiſſimꝰ: dů tangit ſeu rodit du⸗ riſimꝰ. Sic deꝰ leuis ĩ ſuſtinẽdo:durꝰ ĩpu niẽdo. Põ.xxj. Ego ſũ vmis. C.XCII
Atiẽtia? perſe⸗ p uerãtia facit hoĩem victoꝛẽ. Nam 6 onager cũ ſit aĩal ĩbecille ſolo eua⸗ dens bñficio fuge:leonẽ tñ in heremo ſu⸗ perat ⁊ ſilr lupũ. Nã tantũ in fuga durat vt illa in ꝑſequẽdo defictãt:ſic ſcti mundũ vel pctm̃ ſuperãt fugiẽdo ⁊ in laboꝝ tole⸗ rantia ꝑſeu erãdo. Pð.liiij. Ecce elonga⸗ ui fugiẽs ⁊ mãſi ⁊c̃. Caſſio. Patiẽtia eit q̃ oĩa vincit aduerſa nõ colluctãdo ß ſufferẽ do. Itẽ Berñ.in q̃dã epla: Ablq; pſeue⸗ rãtia nec qͥ pugnat victoꝛiã: nec palmã vi⸗ ctoꝛ cõſequit. Ca. XCIII
Eccatoꝛes ſimi⸗ p les ſunt illis aialibꝰ möſtruoſis 3 dicunt᷑ ſatyri ſiue fauni. Sũt eniq̃ dã beſtie mõſtruoſe effigiẽ hoĩs hñtes:ſe nõ ſůt rõnis participes:nec arte nec natu⸗ ra ad loquẽdũ ſunt dociles.ferũ enĩ ⁊ bel/ uinũ animũ hůt ⁊ beſtie awetitũ. Añ ĩ ve nerẽ intantũ ſũt pꝛoni vt mulieres ĩcoeun do occidãt ſi qs in nemoꝛibꝰ cõp̃hendãt. vñ dicti ſũt ſatyri:ee ꝙ neq̃ant libidiĩe ſa⸗ turari:vt dicit ſido. Sic pctõꝛ mõſtruo⸗
ſus eſt hñs · hoĩs faciẽ ⁊ qnimũ beſtialeʒ ſiue vitã bꝛutalẽ. Quid aũt beſtialiꝰ hoĩe
rõnẽ hñte ⁊ rõne nõ vtente? vt dicit Berñ.
Tales ſũt pᷣcipue ſupbi qͥ hñt animũ cru⸗
delẽ ⁊ ferinũ:⁊ inſipientes qͥ nulla arte in ⸗ duci pñt vt dulciter ⁊ rõnabilit᷑ loquant᷑:
ſicut fuit Roboã. ta tales ſũt volnptuo ⸗
ſiqꝛ agetitũ hñt gule beſtialẽ ⁊ luxurie in
quintus ſatiabilẽ.Oẽs tales cõparant᷑ iumẽtis in⸗ ſipientibꝰ⁊⁊ ſiles facti fũt illis. Itẽ pecea toꝛes aſſimilant᷑ canibꝰ. PMꝛio wter gu⸗ lã. Eſt enĩ canis guloſus. Añ qñ nimis co medit reijcit ⁊ itẽrũ aſſumit:in qͥ etiã rep̃⸗ ſentat illos qͥ ꝑ recidiuũ redeũt ad immũ⸗ diciã euiuſcũq; pcti.ij. Me.ij. Canis reuer ſus ad ſu.vomi.⁊c̃. Itẽ ꝑ luxuriã.Eſt enĩ canis libidinoſus· Vñ nec matrẽnec ſoꝛo⸗ reʒ diſcernit. Ideo apud antiqͥs talis erat oblatio canis q̃lis meretricis q̃ oĩ libidi⸗ ni ſe exponit:Ecci.xxxvj.Oẽm maſculum excipiet mulier. Ztẽ ter iracũdiã. Eſt eni canis iracũdus ⁊ malicioſus. Añ lapi dem cũ quo ꝑcutit᷑ ſepe dentibꝰ moꝛdet vt fe de eo vindicet:⁊ tñ nõ lapidẽ ſed ꝛiuʒ dentẽ ledi-. Sic frequẽter hõ iracũdus vñ de credit aliũ ledere:ſeip̃m ledit. Mð· vij· Cõuertet᷑ doloꝛ ei in caput eiꝰ. Itẽ pꝛo⸗ pter ſupbiã. Mã canis inter notos eſt au⸗ daꝝ et animoſus:inter extraneos timidꝰ. Sic etiã ſupbus apud domeſticos ⁊ in do mo ſua eſt ſicut leoꝛſʒ de alijs mag timet· Canis etiam baculos odit ⁊ timet lapi⸗ des:qꝛ ſeʒ ſupbus odit coꝛrectionẽ ⁊timet duras increpatiões · Non enĩ ſuũ defectuʒ ſupbus ſeu pctm̃ agnoſcit. Sene. Nui pec care ſe neſcit:coꝛrigi nõ vult. Itẽ t in⸗ uidiã: qꝛ canis inuidus eſt. Añ dicit Aui⸗ cẽ.ꝙ dcculte herbas legit qͥbꝰ ſe purgãt: dolens ſi aliꝰ inde medicinã accipiat. Oo⸗
let etiq ſi aliꝰ ad domũ ſuã veniat: timens
ne gr̃am inueniat ⁊ ſibi aliqͥd depereat:et
ſic etiã hõ inuidus dolet de alioꝝ vtilitate
vel gr̃a.pPBs: Inuidia ẽ triſticia ĩ alienis bonis. Itẽ pter ausariciã. Mã canistã⸗ qᷓ; anarꝰ q comedere neqͥt ſtudioſe repõit: nec dare vult alijs: ſed defendit. Sic etiaʒ
auarꝰ facit reponẽdo ⁊ cu ſtodiẽdo. Euck⸗ xij. Ania mea habes multa bona repoſit?
in ãnos plurimos. Itẽ pter accidiã:qt canis qñ eſt annoſus?ẽ pigera deſidioſus⸗
Añ tota die doꝛmnit etiã inter muſcas:⁊ li⸗
cet muſce ꝑfoꝛẽt ei aures: adeo tñ pigerẽ vt nõ ſe niſi raro excutiat: vt eas longi ſe pellat. Sic hõ accidiofus ẽ piger ad inct
piẽdũ ⁊ deſidioſus ad opandũ:fomnolẽt?
ad oꝛãdũ vł ad reſiſtẽdũ.ſ.tentatiõibꝰ q ꝑ muſcas ipoꝛtũas itelligũt᷑. Ałpimnnſcas ꝑ foꝛãtes itellige inerepatiões ⁊ vboꝝ pun⸗ ctiones qͥbꝰ nõ erciat᷑ nec emẽdat᷑. Sunt etiã tãqᷓ; muſce pũgẽtes neceſſitates vl vo lũtates q̃s hʒ hõ piger:q̃ tñ pigꝝ nõ emen
—*— ———
——
— S ——

„ N
375 F25 ——————
——
quüt. Ptẽ petõꝛ a ralit᷑ põderoſuʒ:tardũ ⁊ pigrũ:timidũ:ſto
tnale dãnũ:ſtolidꝰ ad Puidendũ;:aptꝰ ad
dãt ßᷣ ↄſumũt:qꝛ potiꝰ ↄſumitẽ᷑ deſiderijs ſi ue indigẽtijs qᷓ;velit laboꝛare: Mꝛoũ.xxj. Deſideria occidũt pigꝝ. Itẽ canis vltio poſt multa ßᷣuitia funẽ ligat᷑:⁊ eo lõgiꝰ du cit᷑ ad moꝛtẽ ⁊ in aqᷓ necat᷑:vlꝑ ripã deijci turꝛnec ei pellis detrahit᷑: nec caro mandu cat᷑:ſʒ vᷣmibꝰ coꝛrodẽdꝰ exponit᷑. Sic pec ratoꝛ pꝰ multa hᷣuitia mũdivł pctĩ a diabo lo fune ligat᷑.i.ↄſuetudie peccãdi:⁊ ea tra hit᷑.i.vſq; ad moꝛtẽ coꝛpis detinet. Et ne⸗ cat̃ in aqᷓi.deficit defectu naturali vite de fluent?.. Reg'. xiiij. Dẽs moꝛlmur: ⁊qᷓſi F dilabimurꝰetp ripã.i.ꝑ caſuʒ moꝛti vi olente detjci ĩ foſſatũ ĩferni.ſ.5ᷣm anĩam. Coꝛpꝰ autẽ moꝛtuũ remanet oĩino inutile. De alijs enĩ aĩalibꝰ poſtqᷓ; ſũt occiſa rema nẽt: vłcarnes q̃ ſũt vtiles ad comedendũ: vlſaltẽ pellis q̃ vtił ad induẽdũ vłcalciã⸗ dũ:ſʒ hůũana caro moꝛtua vł occiſa ad ni⸗ hilũ valet vltra niſi 4 vermibꝰrelinquat ĩ eſcã. Itẽ pctõꝛes aſimilã t capꝛis. Pꝛi ino Ipter ſupbtã. Mã capꝛa ſurſuʒ ſp ten⸗ dit vt fũmitates carpat ⁊ comedat folioꝝ:
vt dicit Sſi. Sic ſũt fuꝑbi qͥ ſo ad ſupioꝛes
ſtatꝰ inhiãt vt ſũmitates folio x.i.dignita⸗ tes ⁊ honoꝛes matoꝝ q́s ip̃i ſummos repu tãt diriꝑevaleãtæ hre:Pðlxxiij. Supꝑbia eoꝝ qͥ te oderũt aſcẽdit ſp. Itẽ ꝓpter luxu
riã. Nã ſiẽ dicitqPlini. Capꝛe ꝓpt̃ calidita
tẽ nõ abũdãt pinguediĩe:⁊ raro ſine febꝛe
ſũt:⁊ iõ ĩeis ẽ ardẽs ↄcubitꝰ⁊⁊ nõ minꝰvi
dere dicunt᷑ de nocte qᷓ; de die. Iſta compe tůt luxurioſis ĩ qͥbꝰꝓꝙt̃ vſuʒ venerꝰ:tã pin
guedo coꝛꝑis qᷓ; ment! deuaſtat᷑:ſine febꝛe
etiã ardẽt?ↄcupiſcẽtie raro ĩuẽiunt᷑: ⁊ ip̃o carnis ope ardẽti delectatiõe fedant᷑. Mõ minꝰ etiã lu xurioſi ad ſua feda opa ohſer⸗ uãt noctẽ qᷓ; diẽ: Job.xxiiij. Ocui⸗ adulte
ri obßᷣuat caliginẽ.Itẽ ꝓpt᷑ auariciã.nã ca pee vt idẽ diẽ rodũt extremitates qͥbꝰ pa⸗
ſcunt᷑ oues vſq; ad radiceſ.& capꝛa a car
—
pẽdis vgultꝰ ẽ dicta. Sic etiã andri ſunt q́
ad carpẽdũ intẽdũt ⁊ extremitates qᷓbꝰ
paſcunt᷑ oues.i.bona tpalia. boni.i. ſpũales viri ad ſuũ victũ ⁊g ſu ſuſtẽta ⸗
tionẽ vtunt̃ißi vſq; ad radicer euellũt:qꝛ
freq̃nt᷑ ita ꝙ nihil eiſ reii i
lat᷑ aſino q̃ ẽ aĩal natu
lidũ ⁊ oneri aptũ:⁊ patiẽs laboꝛis płimũ.
Sic pctõꝛ ẽ põderoſus ad cadẽdũ:tardus
ad penitẽdũ:piger ad opandũ: timidꝰ ad
De animalibus terreſtribus
onꝰ peti vel etni ſuplicij poꝛtãdũ:⁊ pati ens ad laboꝛẽ mði ifructu oſuʒ ſuſtinẽdũ. tẽ pctõꝛ decipit᷑ a pctõ ſiẽ crocodilꝰ ab illa auicula q̃ ðꝛ rex auiũ. Nã dů crocodi⸗ luſ iacet iuxta litꝰ:ſuꝑuẽit illa auicula⁊vo lat circa os eiꝰ qͥ aꝑit auicule fauces:⁊ illã intrare pmittit: At ip̃a pꝛĩo leuit᷑ cũ vngui bus ſcalpit:ita ꝙ belua ex dulcedie ſtatim obdoꝛmit:⁊ cũ auicula eũ doꝛmire ſentit: ſtati ĩ eiꝰ vẽtre deſcẽdit ⁊ eñ ꝑ vẽtrẽ ꝑfoꝛat ⁊ occidit.Eſt eĩ cro codiꝰ ĩvẽtre valde mol lis. Q uaſi ðᷓ crocodilꝰ ĩ litoꝛe iacẽs eſt hõ ocio toꝛpẽs. Auicula ãt ad os eiꝰ veniẽgꝛ⁊ tẽtatio pctĩ imaginationẽ ingrediens:cur tũc os apꝑit᷑ qñ ĩcogitatiõe ⁊ ĩdelectatione recipit.Et tñc leuit᷑ ſcalpit:qꝛ pꝛuritũ dele ctatiõis gignit:⁊ ſi tũc hõ doꝛmiat vt ꝑ ne gligẽtiã tẽtatiõi ji reſiſtat:ĩgredit᷑ ĩ mẽtẽ ⁊ eũ p 2ſẽſũ pfoꝛat ⁊ necat. Itẽ pctõꝛ aſſilat᷑ rane q̃ᷓ ẽ limoſa ⁊ clamoſa ⁊ vẽtoſa ⁊ odio⸗ ſa: ſub vẽtre maculoſa:linguoſa:⁊ ñ ſolũ vi uẽs ĩ aq̃ᷓ etiã in tra. Sic etiã pctõꝛ ẽ limo⸗ ſus ꝑ luxuriã.i.imũdꝰꝛ clamoſus ꝑ irã:et vẽtoſus ꝑ ſupbiã:odioſus hoibꝰ ꝑ auari⸗ ciã. Nã ſiẽ di Poe. odioſos auaticia:cla ros Vo largitas fac̃ ſub vẽtre maculoſus ꝑgulã:linguoſus ꝑ ĩnidiã. Mã rana ſicut Ariſto. diẽ linguã hʒ ⁊ os coaxans:ſic in⸗ uidus ⁊ liguofus detrahẽdo. Itẽ viuitĩ traqᷓ ẽ grauis ⁊ frigida pꝑ aecidiã:qᷓ aĩam grauẽ redditx frigidã. Itẽ pctõꝛ aſſilat᷑ talpe. Mꝛiĩo qꝛ talpa ſiẽ poꝛcꝰ roſtꝝ hʒ:⁊ tałẽ pctõe ꝑ ĩmũdiciã luxurie vł Fuleꝛæ cũ tali roſtro talpa radices de terra extrahit. uta.ſ.p pctã carnis euacuant᷑ et extra⸗ hunt᷑ affectões mẽtꝰ.vñ Job. xxxj. de luxu
ria ðꝛ:ꝙ ẽ oĩa eradicãs genimina. Scðo
qꝛ talpa t̃rã fodit:nec extracta a fra diu vi uit. St iõ dicit Plini.melius audiũt talpe t̃ra coopte qᷓ; extracte:⁊ tałẽ petõꝛ pꝑ vitiũ auaricie. Cuiꝰ ſtudiũ ẽ trena reuolue:⁊ ſi⸗ ne trenis iplicatiõibꝰ nõ credit ſe poſſe vi⸗ nere:⁊ ſolũ de trenis vult tractare Landi/
re: Joh.iij. Qui de tra eſt de fra loquit᷑.
Tertio qꝛ talpa ſolẽ odit:⁊; hctõꝛ hʒ ex vitio ſupbie.ſ.vt odiat deuz qᷓ eſt verꝰ ſol: Em iliðᷣ Mõ.lxxiij.iq ſupꝛa allegatũ. Suꝑ hia eoꝝ qͥte oderũt ac̃. aʒ ſuꝑhia ſe deo maxke otponit: ꝓpł qð deus ſupbis ma xñe reſiſtit:⁊ qᷓ;tũ ad; odiũt eũ.vł odiũt ſolẽ ſupbi.i.mãifeſtãtẽ vł redarguentẽvitia eo
rũ. Añ ſupbꝰ nõ venit ad iucẽ vt nõ argn⸗
antur opera eiꝰ:ſicut ðꝛ Joh.iij. Quar⸗

xosꝛß ſub coꝛio laentes quos in moꝛte ſo⸗ lũ aperit quos in tota vitã clauſos tenuit · Sic pctõꝛ qͥ in tota vita ãbulat vt cecꝰꝛſcʒ errãdo ⁊ cadẽdo in pctã:in moꝛte velit no lit cogit᷑ oculos apire ⁊ petã ſua recogno⸗ ſcere añ tribunal dei:⁊ pEnas etiã experiri Is viuẽs ↄſiderare neglexit. Sre. Oclos eni qͥs culpa claudit pẽa agit, C. XCIIII Eccatũ aſſimiia⸗ tur cuidã mõſtruoſo aĩali:qð ðꝛ? eẽ in india ſile vꝛſo in coꝛpe: leoni in crine:⁊ homini ĩ facie:⁊ hʒ caput rufum ⁊ os magnũ ⁊ rotũdũ:⁊ in vtrach mädibu⸗ la tres hʒ oꝛdĩes dentiũ:cuiꝰ extremitates ſůt vt leonis:cauda eiꝰ vt ſcoꝛpiõis:⁊ Pcu tit pilis uis ſiẽ poꝛci agreſtis ſuis ſetis:⁊ voꝝ eiꝰ ſiẽ tube:⁊ ẽ veloct curſus:? cõedit hoies:⁊ nulla beſtia illa crudelioꝛ. Silitu do 3 vꝛſi ꝑtiet ad pctm̃ ire:qꝛvꝛſus ẽ gial ĩ patiens. Silitudo aũt leonis à d petin ſuꝑ bie. Sititudo hois ad pctĩ auaricie:qꝛ ſo lus hõ ex auaricia ↄgregat:q̃ etiã facit cã⸗ pur rubeũ.i.mentẽ igneã ⁊ ardẽteʒ ad ha⸗ endũ: vel qꝛ ẽ cã homicidija effuſiõis ſan guinis. Magnitudo vo oꝛis refert᷑ ad gu lãꝛcui diuerſi oꝛdies dentiũ.i.diuerſi oꝛdi⸗ nes miniſtrãtiũ deſerutũt: vt agricole:ma celiarij:coqͥnarij ⁊ hmõi. Cauda ſcoꝛpiõis refert ad inuidos:qͥ detrabẽdo marie re⸗ tro pungũt.i.in abſentia detrahũt. Silitu do aũt poꝛci refert᷑ ad lururioſos Ipter i⸗ mũdiciã. Aox aũt tube pctĩ ẽ manifeſtuʒ ⁊ publicũ:ſʒ velox curlus eſt ĩ delectatiõe pctĩ q̃ cito trãſit. hoĩes aũt comedit: dum eos ꝑ delectationẽ capit.ꝑ ↄſenſuʒ deglu ⸗ tit:⁊ in ſe ꝑ opationẽ ſiue ↄſuetudinẽouer tit. nulla beſtia inuenit᷑ crudelioꝛ:qꝛ nulla res inuenit᷑ nocinioꝛ homĩ. Ztẽ pctm̃ aſſi milat᷑ mulo. Mꝛio rõne innaturalitatis: qꝛ mulus generat᷑ 3 oꝛdinẽ nature. ex cõ mixtiõe duaꝝ ſpecieꝝ·ſ. ex equa? aſino: vł ecõuerſo.ſ.ex aſina⁊ equo burdo generat᷑. Et diẽ Iſido. ꝙ Anan nepos eſau fuit p̃ mus qͥ aſinis equas ſupoluit vt 5 naturã muli naſcerent᷑. Sic etiã pctĩ vt di Aug. nõ ẽ ex natura ſʒ vitiũ nature appetentꝭ id
qð nõ eſt ſui oꝛdinis. Et ſiẽ mulus genera⸗ tur ex eo ꝙ aſino eq̃ ſuponit᷑. Sic etiã na⸗ ſcit᷑ petĩ ⁊ puertit᷑ oꝛdo nature:cũ rõ ſen⸗ ſualitati ſubijcitꝛitavt nõ rõni ſenſualitas ſubijciat᷑:ß potiꝰ rõni ſenſualitas dñetur:
2er quintus
vdſẽ dicit Ariſto. talpa nõ hʒ oclos aper/
Ecẽs.x. Vidi ſeruos in eqs ⁊ pᷣncipes am bulantes q̃ſi ſeruos ſup terrã. Scðo rõ⸗ ne ſterilitatis: qꝛ mulus ſterilis eſt natura ab eo ſuũ beneficiũ retrahẽte: qꝛ qᷓli in ei⸗ iniuriã ʒ naturã ꝓducit᷑. Sed Ariſto. di⸗
cit:ꝙ mulus ſteriłẽ awter exceſſuʒ frigidi
tatis ĩ ip̃o dñant. Sic petĩ ẽ ſterile.i.abl⸗ q; tructu ⁊ fecũditate meriti vł pꝛemij glo rioſi.Eyceſſus ãt frigiditatl eſt ĩ aĩa ꝓpter defectũ charitat?:q̃ ſcʒ eſt vt caloꝛ aĩe vita lis:ſine q̃ opus meritoꝛiũ vite eterne nõ ꝓ
qucit᷑: Wat.xxiiij.Qm̃ ſupabũdanuit ini⸗
qͥtas:refrigeicit charitas multoꝛũ. Ter⸗ tio rõne vertibilitati.Rã mulus a molen⸗ do eſt dictꝰꝛeo ꝙ iugo piſtoꝝ ſubactus du cat in gyro molas: ſicut Iſido.dicit. Sit petõꝛ dũ ab vno pctõ in aliud trahit:qua/ ñ gyrãdo ad molas circũuoluit᷑. Mð· xj · In circũitu ĩpij ambulãt. Itẽ pctĩ aſſila
fur ſalamãdre:q̃ eſt aĩalvenenoſuʒ. Añ di
cit Plini.ꝙ fructus arboꝝ inficit:qquas coꝛrũpit:⁊ ĩi eiꝰ ſaliua ſolũ ꝑedẽ hois teti⸗ gerit:totũ coꝛpꝰ coꝛrũpit. Sic petĩ eſt pei ſimũ venenũ qð fructꝰ arboꝝ.i.bona op vel merita inficit. Itẽ aqu as.i.gr̃as coꝛ⸗ rũpit:⁊ ſi eiꝰ aliua.i.delectatio pedẽ·i· af⸗ fectionẽ aĩe ꝑ ↄſenſum tetigerit: totum ho minẽ pdit. ñ ðᷣꝛ. i. Coꝛinthᷣ vj· Immun⸗ dũ ne tetigeritꝭ ⁊c̃. Itẽ pcti a milatve neno.dicit enĩ venenuʒ:qꝛ ꝑ venas vadit ad coꝛ. Sic pctĩ ꝑ venas cogitatiõis ⁊ de lectationis trãſit ad cõſenſum coꝛdis· vłꝑ venas i.ꝑ ſenſus coꝛpis ſubintrat in arcã na mẽtis:hiere.ix. Aſcendit moꝛs ꝑ fene⸗ ſtras nras:ingreſſa ẽ domos nr̃as. Ptez venenũ ñ ledit niſi qñ ſanguinẽ tãgit· Eucanꝰ: Noxia ſerpẽtũ ẽ admixto ſan 1 ne peſtis. Sic nõ nocct venenũ ꝑuerſe ſug geſtionis:ſi nõ admiſcet ſanguis delectati oniſ: Oſee.iiij. Sanguis ſanguinẽ tetigit⸗ qꝛ delectationẽ cogitatiõis ſequit᷑ delecta⸗
—
tio oꝑis. Itẽ venenũ om̃e frigidũ exiſtit⸗
Sic om̃e pctm̃ moꝛtale infrigidat:dũ calo
rẽ charitatis exterminat. Iteʒ pctin ali⸗ milat᷑ bureſti:qͥ vt dicit Plini.eſt aĩal par uñ ſile ſcarrabeoꝛqͥ int᷑ herbas q̃s bos dili
git ſe abſcõdit: quẽ bos accipit dũ herbas
carpit:qᷓ deuoꝛatꝰ a boue iecur eiꝰſic infi
mat: vt eũ cũ cruciatu maxio tandẽ Ium
pat. Sic malicia pcti ſub delectatiõtbꝰ q̃s
hõ diligit ſe abſcõdit:quã hõ non aduer⸗ tens ců delectationẽ exteriꝰ accipit: intyĩſe
—
cus iducit:q̃ ⁊ appetitũ inoꝛdiate incẽdit;

7
—— —
6.
— 2
— —
—
et mẽtis ſoliditatẽ frãgit:⁊ vltimo crucia⸗ tů ↄſcie vel pene ĩducit:Eſa.lxvj. Aermis eoꝝ nõ moꝛiet. Itẽ aſſimilat muſce boui ne:q̃ quouſq; ſub cauda vacce vl eius coꝛ poꝛi manet affixa:eã qeſcere non ſinit:ſed cauda erecta miro mõ inſaniẽs ꝑ campos vndiq; currit. Sitr qᷓ;ᷣdiu peccati inheret ↄſcie aĩa nõ põt quieſcere:et tũc ꝑ diuerſa vagat᷑:q̃rens ⁊ nõ inueniẽs requiẽ qᷓ;diu pctm̃ nõ fuerit amotũ ꝑ pnĩam. Itẽ pec ⸗ tati fetoꝛẽ dʒ hõ odire ⁊ fugere exẽplo foꝛ⸗
mice. Dicit enĩ Ariſto.ꝙ in foꝛmick eſt ſen ⸗
ſus olfactꝰ:⁊ odiũt omne fetidũ. Añ ſi qͥs domos earuz ſubfumigauerit aliqͥ fetido: eas deſerũt. Sic dʒ hõ oĩa dimittere et fu⸗ gere in qͥbus ẽ fetoꝛ peccati:Ecci.xxj. Fn ⸗ gepctã. Ptem pctm̃ aſſimilat᷑ reguio ſer⸗ penti.i.baſiliſcoꝛqͥ olfactu ſuo necat:⁊ viſu
ſuo interficit om̃e viuũ:ad cuiꝰ aſpectum
nulla auis illeſa ptranſit:⁊ ſi pꝛocul fuerit
oꝛe eins cõburit᷑ ⁊ deuoꝛat᷑ a muſtela con ⸗
nincit᷑.Añ ab hoĩbus ad eiꝰ cau ernã defe runt᷑· nihil enĩ altiſimꝰ abſq; remedio de⸗ relidt. Añ baliliſcꝰ viſa muſtela fugit quẽ inſequit᷑ ⁊ occidit: maxime ſi pꝛiꝰ paſta ſit ruta:vt Ariſto.⁊ Auicẽ.dicũt. Siir pecca
tñ occidit aĩam:vel ꝑ odoꝛatũ moꝛofe de⸗
lectatiõis in cogitatiõe:vel ꝑ viſum.i.con⸗ ſenſum opis.Sñ aues.i.hoũm mẽtes ſolo viſu. i.cõſenlu etiã ſi lõge ſint ab oꝑe:occi⸗ dunt᷑ ⁊ denoꝛant᷑ a peccato. Sed remediũ ↄtra baſiliſcũ.i.tra pctĩ eſt muſtela ruta retecta.i.pnia amaritudine plena q̃ ip̃m vi ſa fugat:qꝛ penitẽtia ſolũ in ↄtritiõe vel in Woſito habita qñq; petm̃ purgat. Põ. rxxj. Pixi ſcʒ in ꝓpoſito coꝛdis confiteboꝛ aduerſum me iniuſticiq meã dño ⁊c̃. Sʒ tñ opere cõpleta ip̃m ꝑfruens ſcʒ petĩ extin guit: Aetꝭ.iij. Conhertimini ⁊ penitemini vt deleant᷑ peccata vr̃a. Item pctm̃ aſſi⸗ milat᷑ aſpidi. Nã aſpis autẽ obturat vtvo eem hoiĩs incantantꝭ nõ audiat nec ei obe
diat:⁊ hoc vtinet ad pctm̃ ſi upbie:qꝛ ſuper
bus vocẽ dei nõ audit:⁊ eiꝰ mãdatis obe⸗ dire contẽnit. Mõ.lvij. Sicut aſpidis ſur⸗ de ⁊ obturãtis aures ſuas q̃ non exaudiet vocrincantantiũ ac̃. Item aſpis interfe⸗ to cõpari ſuo.·i.cõ̃iuge ſua miro furoꝛe in terfectoꝛẽ pſequit᷑:⁊ itũ ſiue ſolnz ſiue int᷑ multos aggredit᷑:nec periculũ curarevide
tur vt fu cõparẽ vlciſcat:⁊ hot ptinet ad
itiũ ire:qꝛ iratꝰ ꝓxter apetituʒ vindicte
½
2De animalibus terteſtribus
pꝛeeipiti furia omni periculo ſe exponit. Itẽ eſt quedam ſpecies aſpidis q̃ ðᷣꝛ ſitu laꝛer eo ꝙ a ſe ꝑcuſſum ſiti occidit:⁊ hoc ꝑ net ad auariciã. Cuiꝰ ſitis.i.appetirꝰ fit in extinguibilis. Itẽ eſt quedã alia aſpis q Sꝛ viperalis:q̃ ſeʒ ſomno interficit:hũc dũ cleopatra ſibi apponeret: ſom no reſoluta eſt:⁊ hoc ꝑtinet ad accidievitiũ:q̃ pigricia ⁊fomnolentia aĩam occicit. Itẽ eſt alia que ðᷣꝛ emoꝛrois:qꝛ ꝑcuſſus ab ea diſſolu⸗ tis venis fluxu ſanguinis vitã finit. bᷣ pri⸗ net ad luxurioſos:qꝛ ſcʒ lu ruria fluxu ſe⸗ minis coꝛpꝰ reſoluit:⁊ ad eternũ interituʒ aĩam inducit. Itẽ eſt aliꝰ ſerp ens qᷓ dict tur peſter:qͥ ſempꝑ oꝛe patente emittẽs virꝰ incedit:ß ab eo ꝑcuſſus diſtendit᷑ ⁊ necat᷑. hoc ꝑtinet advitiũ gule:qꝛ guloſus oꝛe pa tente.i.parato ad cibũ ſemp ĩcedit:⁊ virꝰ: id eſt vitiũ gule patent᷑ oñdit. Itẽ aſpis habet oculos in tympoꝛibus nõ in fronte. Sñ nõ direete reſpicit:a iceo aduerſarinʒ ꝑlequit᷑ magis auditu vel olfactu qᷓ; vifu. Nã ſi nõ ſic eſſet vt dicit MPlini.vix hõ ab eo euaderet:⁊ hoc ꝑtinet àd inuidiã:qꝛ in uidus nõ recto;ᷓ toꝛuo ⁊ maliuolo reſpicit oculoꝛ⁊ ex auditu vel opinione ſua ſolũ de trahendo ꝑſequit᷑:tanq; de re viſa vel cer⸗ ta· vñ Mð.cxpxix. de taiibꝰ diẽ̃: Aenenuʒ aſpidũ ſub labijs eoꝝ. Iteʒ pctiñ qᷓ;diu retinet᷑ ſemꝑ multiplicat᷑ ⁊ creſcit. Aÿ a mtiat᷑ crocodito:qͥ q;diu viuit ſemper cre⸗ ſcit. Nã pctĩ P ꝑpniaʒ non diluit̃:mox ſuo pondere ad aiiud trahit. Itẽ pecca⸗ tů plus innaleſcit ⁊ abñdat in Pſperitate qᷓ; in aduerfitate⸗ficut ferpẽtes plus abũ⸗ dant ⁊ ledũt in eſtate qᷓ; in hyeme:⁊ in die qᷓ; in nocte. Omnes eni generalit᷑ ſe erpẽtes frigide ſũt nature:nec ꝑẽutiũt niſi cũ eale⸗ ſcũt. Añ venena eoꝝ pius nocẽt de die qᷓ; de nocte:qꝛ ſũt frigide nocturno roꝛe. In byeme ſe in nidis inuoluũt ⁊ toꝛpeſcũt:ᷣj eſtate ſe diſſoluunt ⁊ ad nocenduʒ exennt. Quid aũt ꝑ frigiditatẽ ſerpentini veneni nifi malicia aceipit᷑ peccati:qᷓ důũ coꝛꝑ con ſenſum attingit:caloꝛẽ pꝛotinꝰ charitatis extinguit.p caloꝛẽ vero diei ⁊ eſtatis fer⸗
hoꝛ minoꝛ ⁊ maioꝛ intelligit᷑ můdane pꝛo⸗
ſperitatis:ſicut frigꝰ ecõtrario noctis vel hyemis bꝛeuioꝛẽvt᷑ leuioꝛẽ ſi ignat eurſũ ad nerſitatis:ſʒ in eſtate vl in die venenũ ma gis ledit:qꝛe xip̃o pſp eritatis fernoꝛe pec catũ ꝑniciofius creicit. Andę Mõ. lv.di⸗

elt: Ab altitudine diei timeboꝛid eſt ꝓſpe⸗ ritatis. Item yctã carnalia ſunt magis manifeſta ⁊ infamia qᷓ; ſpũalia:ſeg tñ ſpiri tualia ſunt mag nociua. Añ aſſimilantur ſerpentibꝰ. vicunt᷑ enĩ qͥdã eſſe maximiſer pentes coꝛpeꝛitd vt coꝛuos integros deuo fent. Sñ in punico beilo vt narrat Vitus liutus a Regulo romanoꝝ duce interfect? eſt ſerpens baſiliſtis.cxx.pedũ lontitudi⸗ nis. Euiꝰ pellis ⁊ maxille fuerũt ſuſpenſe ante quoddã templũ rome. Sub claudio etiã ceſare fuit ſerpens in italia interfectꝰ? in cuiꝰ aluo puer integer eſt inuẽtus. Sũt añt alij ferpentes: ita coꝛꝑe parui vt vix vi deri poſſint:ſed ſut maximi in ptãte nocen di:ſicut dipſa que pꝛiꝰ occidit quã ſentire poſſit. Tyrus etiã vt dicit Ariſto. modicꝰ eſt:⁊ tñ ↄtra eiꝰ venenũ nullũ remediũ ẽ. Serpentes ð magni ſignilicht pctã carna⸗ lia q̃ ſũt magne apparẽtie ⁊ infamie: ſʒ q̃ſi
ſerpẽtes aſpectu parui ⁊ magis noij ſunt peccata ſpũalia:q̃ licet ſint minꝰ maniſeſta minoꝛis infamie:ſunt tñ maioꝛis culpe⸗ yt ptʒ de luxuria ⁊ ſupbia.ñ Sre.xxxiij. moꝛa. Aliqñ inqͥt minꝰẽ in coꝛru ptionem cadere qᷓ; cogitatiõe tacita deliberata ela tione peccare:ßᷣ cũ minꝰ turpis ſupbia cre dit᷑ minꝰ vitat᷑.luxuriã eo magl erubeſcũt hoiĩes quo ſimul oẽs turpem nouerũt. Añ tit plerũq; vt nõnulli poſt ſupbiã in luru⸗ riã toꝛruẽtes ex apto caſu malũ culpe la⸗ tentis erubeſcãt:⁊ tunc etiã maioꝛa coꝛri⸗ gant:cum pꝛoſtrati in minimis grauit᷑ con funduntur. Ca. XCV
Enitetia lachy p moſa facit deñ diſſimulare pecca⸗ ta ·Mã leo qui coitũ leene cũ par⸗
do odoꝛe cognoſcit:totus in adultere ſur⸗ git penãꝛſed ſi leena poſt coitũ in fumine ſauat᷑:nihil tũc a leone pcipit᷑· Sic ſi anĩa ſponſa chꝛiſti diabolo peccãdo cõiungit᷑: ipᷣe chꝛiſtꝰ qui eſt leo de tribu iuda ad vin⸗ dietã cõtra eã merito ꝓuocat᷑. Sed ſi ania in flumie lachꝛymoſe penitẽtie lauctur ab ip̃o chꝛiſto: pctĩ diſſimulat᷑ ⁊ parcit᷑. Am bꝛo· Qð defendi nõ poteſt:ablui poteſt. lauant lachꝛyme delictũ qð voce pudoꝛ ẽ confiteri.lachꝛyme veniã poſtulant et ine⸗ rentur. Item penitẽtia aſimilat᷑ panthe re:que vt dicit Phiſiol.dꝛaconem odit:et
dꝛco eã fugit· due paſts in pelůcs le rech⸗
quintus dit:⁊ ꝑ tres dies aliqũ doꝛmit:tũe ſurgẽs magnã vocẽ emittit:⁊ ab oꝛe eiꝰ aromãti⸗ cus odoꝛ exit ſupꝛa modum ſuauis: quare tunc om̃ia anialia ſequunt᷑ eã:ſolus dꝛa⸗ co fugit ⁊ eius odoꝛẽ nõ ferens in ſeißo de
ficit. Sed ſicut panthera dꝛaconẽ:ita pent
tentia odit peccatũ:⁊ peccatũ ipᷣam peni⸗ tentiã fugit:que in ſpelũca.i.in coꝛde pe⸗ nitentis incluſa:poſtqᷓ; ꝑ tres dies:ſcʒcg⸗ tritionis: cõfeſſionis ⁊ ſatiſfactionis perſe nerauerit:exurgens a ſtatu culpe emittit vocẽ laudis:ſoĩutũ ſe ſentiẽs a ſomno pec cati. ñ in vocẽ laudis ꝓꝛumpens dicit it lud Põ.cxv. Dirupiſti vincula mea: tibi ſacriticabo hoſtiã laudis:⁊ nomẽ domini inuocabo. Qui verſiculus vt dicit Caſſi. ſupꝛa Mõ.cx v.tante dicit᷑ eſſe virtutis vt
quiſq; e in moꝛte terna ↄfeſſione dixerit:
om̃ia peccata ſua ſibi ſoluant᷑· Tũc etiã ex oꝛe ſuo penitens ſuauẽ emittit odoꝛem: vi⸗ delicet fuauis ⁊ deuote oꝛõnis: quã omia anialia ſequunt᷑.i.oẽs virtutes ⁊ oĩa meri ta ꝑ hoc reſtituunt᷑ ip̃i penitenti:⁊ dꝛaco⸗ id eſt peccatũ deficit ⁊ perit. Item peni⸗ rentia ſatiſfactoꝛia reqͥrit menſurã diſcreti onis ⁊ feruoꝛẽ cõpunctiõis.cñ aſſimilat ſanguiſuge:que aponit᷑ coꝛpoꝛi vt coꝛru⸗ ptum ſanguinẽ detrahat:ſed qꝛ qñq; inſi⸗ det venenoſis qñ qͥs eaʒ ſibi aponit:pꝛ eſt inuoluenda in ſale ⁊ in vꝛticis vt elo⸗ mat ſi quid veneni hauſerit · Silr penał pe nitentia imponit᷑ vt a peccati coꝛruptionẽ qð eſt tanqᷓ; ſanguis coꝛruptꝰ anĩa expie⸗ turꝛ vel vt affectꝰ peccandi ab aia ertraha tur:ſed vt nihil noxiũ inferat penitẽti ap⸗ ponenda vel aſſumẽda eſt cũ ſale diſcretio nis vt pꝛudẽter cõſideret:⁊ ꝗjlis ⁊ quants ⁊ cui imponat᷑. Item neceſſaria eſt inſu⸗ ſcipiente vꝛtica:q̃ ſcʒ ⁊ vꝛit ⁊ pungit:et 1õ delignat feruoꝛẽ cõpunctiõis:que oẽm pe nitentiã leuiter ferre facit.⁊ ad hoc idẽ fa⸗ cit:ꝙ ſi quis ſanguiſuge aquã calidʒ ſup⸗ fundat citius ſe membꝛo applicat · Eſt eni velut aqua calida lachꝛymarũ cõpunctio feruida:que cito mẽbꝛo fanguiſugã appo nit:quia iniunctã penitentiã pꝛompto ani mo ſuſcipere facit. Item tentationes pe⸗ nitentia extingnit. nde aſſimilat euidaʒ beſtiole parue quã leones timẽt ⁊ fugiũt: que vocat᷑ lenotofonꝰ. Nam quoddaʒve nenũ poꝛtat in oꝛe ꝙ ſtatim eos necat.i bec beſtiols cavit exuriẽ et einerstick

₰
*3
2
535
ℳ
7 54
R2änX*
Wi
W— 8 K
L
pitibus viarũ:id eſt in pꝛincipijs tentatio mixtam.
De animalibus terreſtribus quibꝰ cineribꝰ dñ carnes aſpergunt᷑ etin tes:ſcʒ animas bonũ conceptũ:id eſt bo capitibꝰ viarũ ponunt᷑ leones tranſeũtes num pꝛopoſitũ poꝛtantes ad pariendũ.i dum eas comedunt moꝛiunt: vt dicũt ſi⸗ opere ꝑficiendum:quia aſpera penitentia doꝛus ⁊ Auicen.lhec ergo beſtiola repᷣſen carnẽ refrenat:ne bonis operibꝰ effectum tat humilẽ penitentiã quã leones.i.demo/ impediat. Item penitentia amara extin⸗ nes timent ⁊ fugiũt.ſhec poꝛtat venenum guit remoꝛſus cõſ tientie:ſicut abſinthium in oꝛe:cũ peccatũ dicit in cõfeſſione:et hoc occidit pulices.cſt enĩ eoꝛũ venenũ vt Cõ⸗ vVenenñ occidit leones.i.tentatiões demo⸗ ſtan. dieit. Quid enĩ ſunt pulices moꝛden num·Mec beſtiola capit᷑ in peccatoꝝ recoꝛ tes: niſi peccatoꝛũ actus cõſcientiaʒ mole⸗ datione: exuritur in cõtritiõis doloꝛe:in ⸗ ſtantes: quos abſinthiũ.i.amara peniten ⸗ cineratur in moꝛtis meditatione: recolens tia purgãdo extinguitæ ceſſare penitus fa quomõ ꝑ moꝛtẽ caro diſſoluat᷑ in cinereʒ: cit. ⁊ tſimili folia perſicoꝝ que amara ſũt vel incinerat in humili ſi atiffactione: Job pulices occidũt:⁊ eadẽ ratione valet ↄtra xli. Ago penitentiã in fauilla et cinere:⁊ eos coloquintida ſi trita et mixta cũ aqua dum caro ex hoc cinere aſpergitur vt ſcili/ pꝑ locum vbi ſunt aſpergaf:⁊ ſ ignat cõtri⸗ cet ſatiffaciendo affligat᷑:⁊ pꝛecipue in ca/ tionẽ peccatoꝛũ amarã— ad⸗
num vel ĩ ſenſibꝰcoꝛpoꝛis:qui ſunt pꝛinci⸗ 1 pia viarũ inrzr in aiam. Euitentes ai Snde tune cinis in capitibus viarũ aſper p milantur tigridi:qð eſt anĩal ad gitur: quãdo ip̃i ſenſus coꝛpoꝛis humilit᷑ moduz ſagitte in curſu velociſſi⸗ cuſtodiunt᷑ vel affiguntur: vt oculi ploꝛẽ̃t muʒꝛ varijs maculis diſtinctũ:vt dicit Iſi et os abſtineat: aures audiant increpatio⸗ doꝛus.de quo etiã Pliniꝰ dicit:ꝙ cum ca nes:et ſic de alijs. Et ſic tunc leones ex his tuli ſui rapiunt᷑: odoꝛe raptoꝛem ꝑſequit?⁊ occidunt᷑:quia demonũ tentationes non qui equo velociſſimo tranſpoꝛtatur:et au⸗ pꝛeualent:ſed cito extinguunt᷑. Item pe diens ſtrepitũ heſtie pſequentis ĩ via ſpe⸗ nitentie amaritudinem diabolus odit et cula poſt ſe pꝛoijcit:que illa videns et ſu⸗ abhoꝛret:ſicut canis abhoꝛret vt non co⸗ am imaginẽ intuens ⁊ filinʒ eſſe credens: medat inteſtina cerui ꝓpter amaritudineʒ ſiſtit et filium ccipere cupit:⁊ interim ve⸗ que eſt in eis. Nã ᷣm Rriſto.⁊ nicẽ.cer natoꝛ euadit. Tigris ergo velocit currẽs uus nõ habet fel niſi foꝛte ĩ inteſtinis. An peccatoꝛ eſt feruẽter vel celeriter penitenſ: de eius inteſtina ſũt amara ⁊ fetida:ita vt qui diuerſis machlis diſtinguitur:cum di canis ea nõ comedat:niſi ſupꝛa modum fa nerſis peccatis cõpungit᷑:qui tunc raptoſ meſcat. Sic cũ interioꝛa mentis ſunt feti⸗ catulos inſequit᷑: quando bong ꝑ peccata aꝛſcʒ per memoꝛiã turpitudinis culpe:et perdita ꝑ penitentiã recuperare conatur. ↄmaritudine reſperſa ꝑ doloꝛeʒ penitẽtie: Cui venatoꝛ dinerſa ſpecula quibꝰ detine demones qui paſ enpee neet dul/ atur pꝛoijcit:qꝛ diuerſa ſibi impedimenta cecine peccantiũ illa tangere abhoꝛrent. diabolus quibꝰ impediat᷑ oponit. Iteʒ
Item penitentia abhoꝛret a grauedine penitentes aſſimilantur ſtellioni. Pꝛimo peccati:⁊ poſt moꝛtẽ liberat animaʒ a be⸗ qula ſtellio in coꝛio renouatur. dicit enim na. Ande aſſimilat᷑ cuidã lapidi queʒ cer/ ꝙ ſtellio mutat coꝛium ſieut ſerpens. Sic ne vt dicit Plini.cũ ſentiunt grauitatẽ de penitentes debent renouare conuerſatio⸗
koꝛdnt qui eas adiuuat:⁊ poſtq; moeiunt hem ⁊ vitã exuendo vetuſtatem peccati et in earũ ventre inuenitur.⁊ iſte lapis miro induendo iuſticie nouitatem: Apts Epß. modo adinnat mulieres pꝛegnãtes:et fa/ itj. Renouamini aũt ſpñ mentꝰ veſtre:⁊ in duite nouum hominẽ ⁊c̃. Secundo quia ſtellio manibus graditur.Eſt enim ſtellio hide ttent vt dicit Mlinius:genus lacerte quattuoꝛ nõ ſolũ liberat in vita 2 peccatoꝝ grauita habens pedes latos ad modum inan? te:ſed etiã poſt moꝛtẽ eius virtꝰ inuenitur bus repit ad domoꝛñ rimas in quibꝰ facit in ania liberans eam a hendrũ acerbitate ſuã xauernã.&ñ Pꝛon er. xxx. Stellio ma Vec etiam eſt auc tuuot mulicres pꝛegnã/ nibꝰ nitit᷑:⁊ moꝛat in doniib regũ. Sunt
re lapidẽ.i.penitentiã durã ⁊aſperam que

manſiões regal
velnt man?q
lio in viſu clariticat. Nã in vere exiens et docẽt elep
er quintus
git qᷓttuoꝛ manꝰ ſiue pedes ſtellionis q̃t/ ad lu cẽ deducũt ↄfitẽdo ⁊ accuſando. A
toꝛ vtutes penitẽtis:̃ꝝ opibꝰ gradit᷑ ad virꝰpcti depellite⁊ fit eis memoꝛis pctõꝝt es.i.celeſtes.ſ.iuſt cia qua nutrimẽtũ lachtymaꝝ qͥbꝰ a pctõꝛũ reatu vtit..ſatiffaeiẽdoꝛtẽperãtia q̃vtit in abſti ſoluunt᷑ ⁊purgant᷑. Itẽ cerui herbã dip⸗ nẽdo:foꝛitudie q̃ vtit ↄtinuãdo vłtẽtatio tãni pᷣmit? ꝓdiderũt: cuiꝰ paſtu ſagittas
nibꝰ reſiſtẽdoꝛ⁊ pꝛudẽtia qᷓ vtit᷑ a nociuis qbꝰ vulnerant᷑ excutiũt. Cerui eni ſagitti
ſibi cauẽdo.Me q̃ttuoꝛ virtutes ſiles ſunt pcuſſi:ſũt hoiĩes tentatiqib⸗ deuicti. Mer edibꝰ qũ habent᷑ in affectiõe:ſʒ tůc ſunt diptãnũ vero ã̃ ẽ herba hñs virtutẽ diſſol ſi pabent᷑ in vſu iiue opatio/ uendi: attrahẽdi⁊ ↄſumẽdi venenuz pnia ne· Tertio qꝛ ſtellio ĩ viſu hebetat. iã in intelligit᷑:q̃ venenũ peti diſſoluit ĩ ↄtritio hyeme latet ⁊ viſus e hebetat᷑. Eſt eĩ tps ne:attrahit in ↄfeſſiõe ⁊ umit in ſatiffa⸗ hyemis aſperitas tentatiõis in j peniten/ ctione. Añ hec cũ ceruis. i.pctõtibꝰ ſumi tes ſe abſcõdunt in ſecreto oꝛõnis vlin la/ tur:ſagitte tẽtationũ repellũt᷑:⁊ pctõ xvul tibulo— tũ ₰— põt ͥn ex nera mtro modo ſanant. Ca. XCVII tenebꝛa tentatiõis viſus hebetã mẽtis:qꝛ% 2„ faltem dñ hõ tentat᷑: o ffuſcat᷑ ⁊ remittitur Eregrinos etM⸗ intuitus ↄtemplatiõis. Muartoqꝛ ſtel⸗ d— et defendere nos — ätes. Mam elephas fi vifum hebetatũ inueniẽs:locũ q̃ritvbiſo⸗ hoĩem i via iueniret errantẽ:pᷣmo ne eum lẽ oꝛientẽ reſpicere poſſit: in quẽ dũ reſpi/ terreat de via aliq̃ntulũ exit ⁊ gradũ figit cit deliccat᷑ humoꝛ qͥ erat in oculis:? ſie lu ⁊ paulati ipᷣm pᷣcedẽs ei viã oñdit:⁊ ſi dꝛa mẽ reſpicit ſit᷑ innuu Blo. Mꝛoü.yxx. Sic co eis occurrerit: ꝓ defenſiõe hoĩs dꝛaco⸗ penitens i vere.i.in tꝑe trãquillitatꝰ poſt ⸗ niſe opponit:eüq; defendit. Sic hoĩes ma qᷓ; abijt hvems tentatiõis:dʒ ꝑ tẽplatio/ gni pᷣcipue ⁊ potẽtes debẽt ꝑegrinos via⸗ nẽ mẽtis ⁊ oꝛõnẽ reſpicere ad ſoies xpᷣm:q́; toꝛes nõ expoliare vt multi faciũt:cum ad viſitanit nos oꝛiens ex altoꝛ⁊ eiꝰintuitu af terriroꝛiũ eoꝝ veniũt: ß potiꝰ ꝑ ſe vł ſuos fectus mẽt inſtãmat᷑?oĩs humoꝛ ſiue affe/ dirigere ⁊ a mal hoibꝰ defendere. Itẽ le⸗ etus indebitꝰ er teutatiõe relictꝰ purgat: dẽtes pegrios ⁊ hoſpites eos expoliãtes ꝙſic mẽtis ipſiꝰ viſus miro modo clarifica peioꝛes ſũt qᷓ; venenoſi ſcoꝛpiões. Tradit tur. Itẽ penitẽtes aſſimilant᷑ leonibꝰqui eniĩ Ariſt. ĩ qdã mõte a ſcoꝛpiõibꝰhoſpites
in hneipio naſcunt᷑ ifoꝛmes parui ad mo nõ lediß indigenas occidi ⁊ ledi.
2——— Capitulum: XCVIII
ortiſfimi. Sic penitẽtes incipiẽtes a timo 2„—„ re ſeruili fůt parui ĩ vtute ⁊ ifoꝛmes:qꝛ nõ Erſe E rq rE de dum ĩcharitate:ß poſtea creſcentes ꝑ cha p bethõ ve⸗ firmꝰ in doctria bona ritateʒ roboꝛant᷑ ⁊ foꝛtiſſimi efficiunt᷑ ẽiñ quã audiuit. Rã om̃e anial pñs Brego · dicit ꝙ ĩ via dei atimoꝛe incipit vt aures eas mouet pᷣter hoiem. In qͥ ſignifi Srgoxndint veniat. /Irẽ penitẽtes aſi cat ꝙ illi q in bona doctria qůs audiurñ milant᷑ ceruis:qꝛ ſic dicii Zlido. Cerut ſũt pꝑſeuerãt nec ſůt ſtabiles:ſiles ſũt bꝛutl ais inimici ferpentũ:⁊ cũ ſentlũt ſe Zuatos ſpi lib q̃ aures mou ent:qꝛ ab eo ꝙ audierũt᷑ ritu nariũ attrabũt eos de cau ernio:⁊ in“ cito mouent᷑:ſed qͥ ſtabilit pſfeuerãt in au⸗ perata veneni pnicie eoꝛum pabulo ſoluti dita doctrina ſunt hoĩes vere rationales: reddunt᷑· Zerpentes igit᷑ ſũt petã q̃ odien Zohis. viij· Si vo manſeritis in ſermone da ⁊ fugiẽda fũt tanqᷓ; venenoſi ſerpẽ̃tes: meoꝛveri diſcipuli mei eritis:⁊ cognoſceti
en veritatem c̃. Ca. XCIX e pctĩ.Cũ ð ꝑ remoꝛſum ↄſcie aliq fent unt in ſe grain cnpeꝛune ſpñ nariũ.i. 5 Redicato ai
feruoꝛe pnĩe. Nã in ſpñ intelligit᷑ feruoꝛ ⁊ milatur cani. Mꝛimo er eo qꝛ
doloꝛ cõpunctionis.de quo Mõ.l. Sacri
—
Sh canis dñm ſuũ diligit. Et ſimili ficiũ deo ſpũs ↄtribular· In naribꝰvo di liter ꝑꝛedicatoꝛẽ verbi opoꝛtet eſſe amicu; ſcretio ſatiffattiõis actipit᷑:extrahunt eog dei· Ande pꝛecicatoꝛ qui dominũ non dili de cauernis. i de lat ibur ↄſciaꝝſcũ petã git nõ eſt dignꝰ annuntiare verba dei.ñ
— —

e tit in aquis. Sic pᷣdicatoꝛes nõ ſolũ debẽt ꝑ terrã diſch rereꝑ vitã actiuã: q̃ cõpetit quadrupedibꝰi.his qͥ pfecti ſũt in q̃ttuoĩ virtutibꝰ:ß etiã verſart debent in aãs ſeri⸗ prurarũ cũ natatilibꝰ.i.cõtẽplatiuis: ⁊ de bet eſſe ſicut canis ꝑlatratũ hᷣdicatiõis ð ꝑui in humilitate mẽtis.poſterioꝛes àt pe des ſũt occupatiões coꝛpoꝛales ptinentes ad pietatẽ:⁊ ideo ſũt vt aĩalis terreſtris: ãterioꝛes pedes ſũt meditatiões ſpũales: x idco ſũt ſiẽ natatilis:q̃bꝰſ.natat ĩ aqua ſapiẽtie. Itẽ pᷣdicato? curioſus eſt ſimilis equo qui aquam quaʒ potat ſi clara eſt pe· de perturbat. Similiter pᷣdicato?cu rioſus aquã clarã.i.ſcripturã ⁊ doctrinã planã ⁊ aptã pede.i.affectu placẽdi ⁊vt repute ſci ens philoſophicis rõnibꝰ inuolutis ꝑtur⸗ pat.i.offuſcat vt viꝝ intelligat. Alaqua clara eſt tribulatio patiẽter exteriꝰ poꝛta⸗ ta:quã patiẽs tũc pede ptu rbat cũ interio ri aftectu iniuriantẽ nõ amat. Sꝛego. Mer fecta patiẽtia eſt que ⁊ ipᷣm amat quẽ poꝛ/ tat.iiã tolerare ⁊ odiſſe nõ eſt virtꝰ mãſue tudinis ſʒ fulcimẽtũ furor?:Egech. xxxiiij · Cũ puriſſimã aquã biberitis reliquã pedi bus veſtris turbabitꝭ. Irẽ pᷣdicatoꝛ etiã aſſimilat᷑ vꝛſo.ſinã qꝛ vꝛſus ſit interßtatuſ ⁊ dictĩ eſt ꝙ oꝛe ſuo foꝛmet fetꝰ vt dĩ Ili⸗ do. Auicẽ.etiã diẽ quãdã carnẽ naſci quã mat᷑ iãbẽdo in mẽbꝛa cõpõit. Sic etiã pᷣdi⸗ Catoꝛ doctrina oꝛis ſui foꝛmat deo ſpũales
filios. Quaſi enĩ moꝛe matris in his quoſ carnales inuenit lingue officio virtutũ ſpi ritualiũ mẽbꝛa cõponit.vñ Apo· Sal· iiij · Filioli mei quos iteꝝ parturio donec foꝛ ⸗ metur xp̃s in vobis. C
Reſaru debet
eſſe ſimilis arieti:qꝛ arieſ dux eſt ggregis ⁊ ouiũ pᷣnceps · Sic pᷣlat? debet eſſe duꝝ ſubditoꝝ.ſ.ſiẽ auctoꝛitate p̃⸗ ſidẽdo:ita bonevite exẽplo pᷣcedẽdo. Itẽ qꝛ natura arietẽ fecit foꝛtiſſimũ hm Iſido.
vñ ðꝛ veruex a viribꝰꝛeo ꝙ tanqᷓ; vir ouiũ
ſit ceteris bidẽtibꝰ virtuofioꝛ.l diciẽ ver ueꝝ vt ip̃e dicits qꝛ vermẽ poꝛtat in capite. cuius pꝛuritu ſepe foꝛtiſſime caput mouet. Dicit añt arieſ qꝛ hoc aĩal ĩimolabat᷑ ĩ ar. ſicut ptʒ in lege moyſi q̃ oĩa cõpetũt pᷣlato ſ. foꝛtitudo opis:follicitudo mentis:q̃ eſt vt vermis in capite.de qua Apls.ij.Coꝝ.
quintus
rj· nſtãtia mes qtidiana ſollicitudo oim
ecchaꝝ. Itẽ lmolatio carnis de ã Spo⸗ Ro. xij. Exhibeatis coꝛpoꝛa vr̃a hoſtiã vi uentẽ:ꝛſctãm:deo ⁊c̃. Jre pᷣdicatoꝛ bonul deber clamoꝛe pᷣdicatiõis ⁊ gemitu oꝛõnis fubditos doꝛmiẽtes ſiue in pctis moꝛtuos ſuſcitare.exemplo leonis:cuiꝰ catuli quã⸗ do naſcunẽ trivꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ doꝛ mire vł moꝛtui eſſe reputant᷑: ⁊ tũc ꝑatris rugitu ⁊ clamoꝛe ſuſeitari dicunf᷑. Tũc ſu⸗ catuloſ moꝛtuos leo foꝛtiter clamat quã do peccãtes ſubditos pᷣlat? vł pᷣdicato? pᷣ dicando vel coꝛripiẽdo foꝛiter increpat: ⁊ tũc rugitũ emittit cũ ꝓ eis oꝛàndo foꝛtiter gemit. vñ ſiẽ clamoꝛ ⁊ gemitꝰ leonis dicit fuſcitare moꝛtuos catulos:ita clamoꝛ pꝛe⸗ dicatiõis ⁊ rugitꝰ oꝛõnis ſuſcitat ſubditos in pctis: Eſa.v. Rugit? eiꝰ vt leonis ꝛrugi et vt catuli leonũ ⁊c̃. Sed cũ pᷣlat? vłpᷣdi⸗
catoꝛ loquit᷑ bonis debet loqui dulcit᷑ · In
cuius ſignũ dicit᷑ Zudiẽ.xiin. Ecceeramẽ apũ in oꝛe leonis ⁊ fauus meilis. Apis ei pũgit a mel cõponit:qꝛ pᷣdicatoꝛ debet půũ gere lẽtos ⁊ dulcoꝛare deuotos· Itẽ pᷣla tus debet eſſe ſilis cameleopardo: qð im
ʒſið.eſt aĩal ethiopicũ caput habẽs came⸗
ſi:coliũ equi:crura ⁊ pedes bubali ⁊ ma⸗
culas pardi. Eſt enĩ beſtia albis macul ru tilũ coloꝛẽ emittẽtibꝰ ſuꝑſperſa: ⁊ iðo à cà
pite cameli ⁊ a maculis pardi tali noĩe ẽ vd
cata vt dicit pli.Eſt aůt beſtia magl aſpe
ctu qᷓ; feritate ↄſpicua tĩ mãſueta:vt quã ſi ouis nomẽ acceperit. Oĩa aũt hec ſũt pᷣ;
lato ↄgruẽtia moꝛaliter aeceptò:? caput
cameli oꝛe ruminat:⁊ rnminatio ſignat ſa⸗
cre ſcripture meditationẽ. Collũ equi flexi bile eſt:qꝛ cnruatur ad tractũ freni. Et hec flexibilitas refert᷑ ad mil ericoꝛdiã ⁊ pieta⸗ tem pᷣlati. Pedes aũt bubali vngulas di⸗
uidfit ⁊ mature incedũt: ⁊E refert᷑ ad di ⸗
ſcretiõis pꝛudẽtiã. Albe aũt macule extra rutilãtes ſũt pura oꝑa ⁊ exẽpla ̃ exterius alijs apparẽt. Sic& platꝰ debet habere cs put cameli ꝑ noticiã ſacre ſcripture Coll equi ꝑ Hexibilitatẽ miſericoꝛdie. Crura vł
pedes bubali ꝑ diſcretionẽ pꝛudẽtie. Al⸗
bas maculas pardi.i.operũ puritatem et
plus in aſpeetu qᷓ; in facto dehet hẽre ſe⸗ ueritatẽ · vñ debet eſſe aſpectu ferus ſʒ ani⸗ mo vel oꝑe mãſuetꝰ. Item p̃lati debẽt ſe
habere ad ſubditos ſiẽ cerue ad filioſ. Cer
ue enĩ poſt partũ vtunt᷑ duabꝰherbis.ſ.co
mo ⁊ ſumole qͥbus paſte redeũt ad ſuũ fe⸗

5,
— ₰
w * bwin in Anz — — pe wnnmn Iuc zoräm a. mMflhn
„8 5 —
*5
3
P i „„—bMv
————
3 ½
4
— † 5 5
68
5
— 1 6 3
— r E.
1.
K
nm:x illarũ herbaꝝ ſucco imbute filijs la etis exhibẽt nutrimẽtũ.filios aũt ad cur⸗ ſus eyercẽt ⁊ fugere eos docent:⁊ ad pᷣꝛu⸗
pta eos ducũt:⁊ ſaltãdi modũ eiſoſtẽdũt.
ue ergo herbe q̃ faciũt ceruã ad nutrien dum filios lacte abundare: due virtutes ſunt que faciunt pꝛelatos ſubditos ſuos debito alimento nutrire ·ſ.ſapientia que facit eos abundare lacte ſpiritualis doctri ne⁊ miſericoꝛdia que facit abundanter da
re nutrimenta coꝛpoꝛaliſ elemoſyne.debẽt etiã eos ad currendũ ꝑ viã mandatoꝛum: id eſt ad velociter obediendum inſtruere.
Item ad peccata fugiẽda inducere:pꝛeci⸗ pitia tentationum eis nota facere:⁊ modũ
altandi eis:id eſt euadendi oſtendere.
Ftem ſicut pꝛelati pꝛeſunt in dignitatibꝰ ita debent pꝛeeſſe in virtutibus ·cuius ex⸗ emplum eſt:quia omne animal coꝛnutuʒ ẽ
quadrupes:excepto quodã ſerpẽte in egy⸗
pto qui dicitur ceraſtes.quod intelligen ⸗
dum eſt ꝙ ſi coꝛnua ſunt de natura oſſis ꝓ
pter teſtudines ſiue limaces coꝛnua mol ⸗
lia habentes. Per animal ergo coꝛnutum ntellige hominem in dignitate leuatũ:ſi ⸗
gnant enim coꝛnua capitis eminentiam di
Bnitatis. Tales debent habere quattuoꝛ Pedes:ſcilicet iuſticiã:temperantiam:foꝛ⸗ titudinem:pꝛudentiam. Ceraſtes autẽ ſi⸗ ue ſerpens coꝛnutus:id ẽ hypocrita in di⸗
gnitate poſitus:eoꝛnua ſine pedibꝰhabet.
Au ia dignitatem tenet et virtutibus caret. Similiter limax habens coꝛnua mollia ſi ⸗ 2. pꝛelatũ carnalẽ habẽtẽ remiſſa oꝑa:
etiã pedibꝰ caret: qꝛ ĩterioꝛes virtutes ñ
habet. Itẽ pᷣlatꝰ virtuoſus tũc facilit᷑ ad dtẽplationẽ diuĩoꝝ erigit᷑ cuʒ ſe abſtrahit tpalibꝰ curis.cuiꝰ exemplũ ẽ:qꝛ aĩalia qᷓ
dẽtes nõ habẽt ĩ ſuꝑioꝛi mãdibula ſũt coꝛ⸗ nuta:qꝛ materia trãſit ĩ coꝛnua. Per aĩal
No coꝛnib? munitũp̃latũ intellige in vir/ tutibus oꝛnatũ. Cuius inferioꝛ mãdibula
ẽ terrenoꝝ diſpẽſatio ꝓuida in qua ẽ mul
titudo dentium.i.muitiplicltas laboꝛioſo rũ operũ ⁊ duroꝝ:ſed quaſi mãdibula ſu ⸗ perioꝛ eſt diuinoꝝ cõtẽplatio altioꝛ que dʒ eſſe vacua dentibꝰ.i.a tẽpoꝛaliũ curis ⁊ la⸗ boꝛibꝰ ſemota. Straq; tñ debet vti ꝓ tpe ̃ vult virtuoſepᷣeſſe. Itẽ p̃lattõis hono re digni nõ ſũt qᷓ ſolũ q̃ ſua ſůt q̃rũt. vnde ullũ aĩal habẽs dentes recuruos vt aper habet coꝛnua:eo ꝙ illa materia trãſit ĩ cul
De animalibus terreſtribus
mos.Ille quippe pᷣlatus ſuos dẽtes recur nuat qui ea que agit ad ſemetip̃ʒ reflectit ⁊ replicat:ſed non eſt dignus coꝛnibꝰ digni⸗ tatis qui alios negligẽs tm̃ ſeiß̃m paſcit:
Egech. xxxiiij. Ae paſtoꝛibꝰ qui paſcuut ſe metipſos. Ca. CI
vf—* Roficere? cre ſcere põt hõ virtutibꝰ qᷓ;diu du⸗
rat pñtꝰ vite tpᷣs. Ceruis eĩ creſcũt coꝛnua vſq; ad.vij.ãnũ:qꝛ vſq; ad. vij.ãnos omi ãno pullulãt eiꝰ coꝛnua vnũ ramũ.vñ eoꝝ etas dep̃hẽdit᷑ ꝑ coꝛnua: qꝛ ðᷓ ſeptẽnariꝰ ẽ numerꝰvniũſalis tpis.ſ.quo vniuerſũ tp̃s vite ne voluit᷑.ſiẽ ptʒ in ſeptẽ diebꝰ ſepti⸗ mane accipiamꝰ in ſeptenario annoꝝ totũ tpᷣs dierũ ñoꝝ. Scptũ eſt enĩ Ege.itij. Oi⸗ em ꝓ anno dedi tibi.⁊ Mð lxxxix.dicit: Dies annoꝝ nr̃oꝝ in ip̃is ſeptuagita ãniſ. Septenariꝰ eĩ ꝑ denariũ mltiplicatꝰ ĩ.lxx. ↄſurgit: vt ĩinuat᷑ ꝙ totũ tps annoꝝ noꝝ debemꝰ dedicare ꝓfectui virtutũ quẽ ſiqᷓt
augm̃tatio coꝛnuũ:⁊ h fit ꝑ ſeptẽnariũ vir
tutũ:qꝛ fũt qᷓttuoꝛ virtutes cardinales ꝛet tres theologice.vłꝑ ſeptenariũ opexꝝ miſe
ricoꝛdie cũ obſeruatiõe decalogi. Ca. CII
Rhdẽtiã̃ docet nos hẽre hericiꝰ triplici᷑. Pꝛi⸗ mo cõtra inſultũ tẽtationũ.aʒ hericius dum ſe infra coꝛium durũ ſpinis aſperis vndiq; circumſeptũ includit:ſe ab inuadentibus pꝛotegit. Mã moꝝ cũ aliqͥd ſentit ſe in globñ connertit:et ferienti ſpi ⸗ nas owonit. Eſt itaq; dura ⁊ ſpinoſa pel ⸗ lis aſpera penitentia et dura afflictio car ⸗ nis: in qua důũ homo ſe per humilitatẽ ab/
ſcondit et eam tentationi opponit:eius tẽ
tationes enadit.vnde Mõ.xxxiiij. Ego ãt
cũ mihi moieſti eſſent induebar cilicio:hu miliabam in ieiunio animã meazʒ ⁊c̃. Se⸗
cundo docet nos habere pꝛudentiã qᷓ;tuʒ ad nutrimentum operum. Eſt enim hericij talis pꝛudentia: quia aſcendit ĩ vitẽ vłali⸗ am arboꝛem ⁊ vnas et poma deijcit ⁊ po⸗ ſtea ſe ſuper illa inuoluit ⁊ ſuis ſpinis infi⸗ gunt̃⁊ ſie poꝛtat eſcas filijs ſicut Iſið di⸗ eit. lle ergo ĩ vites vłarboꝛes aſcẽdit qui ad ſanctoꝝ virtutes vel vitas conſideran das per mentis contẽplationẽ ſe erigit.Et tũc ex eis poma deijcit qñ ex eoꝝ cõpatiõe ſuos defectꝰ aſcit· Quaſi enim poma de
3 2

arboꝛlbꝰdeiſciunt᷑ cũ maioꝝ facta miĩoꝛibꝰ tõparant᷑. Sʒ tůc ea velut herici⸗ q́s ſpinu lis ſuis ifigii? doꝛſo deferenda ſuſcipit qñ ila ꝙ poſſe ie ſeqͥ acutꝰ affectibꝰ diſpõit:et tũc inde fitios paſcit qñ ex eoꝝ imitatione ſua oꝑs dirigit ⁊ nutrit. Tertio docet noſ eſſe pꝛudẽtes circa varietatẽ tpm. diẽ enim Ariſto.ꝙ hericij faciũt foꝛamẽ vnũ 5 ven⸗ tos ſeptẽtriõales ad qð ↄfugiũt in caloꝛe: ⁊ alið ʒ auſtrales ad qð ↄfugiũt dñ frigꝰ ſentiũt.vñ ðꝛ ꝙ qͥdẽõ fuit in tãtinopoliq́ ꝑ hericiᷣ quẽ habebat pᷣdicabat oẽs ven⸗ tos futuros: nec ſeiebat aliqͥs vñ hãc ſcien
tiã haberet. Sic hõ pꝛudẽs in caloꝛe ꝓſpe
ritatis dʒ refugere ad vẽtũ ſeptẽtrionaleʒ frigidũ.i.ad memoꝛiã adũſitati: vt.ſ.ꝑ ti⸗ moꝛẽ a ſuꝑbia⁊ intẽperãtia liberet̃. Sʒ ĩ tẽ poꝛe frigoꝛis.i.aduerſitatꝰ debet refugere ad ventũ auſtralẽ calidũ.i.ad memoꝛiã ꝓ⸗ ſperitat? ne a triſticia.ſ.nimia abſoꝛbeat᷑: Ecci. xj. In die bonoꝝ ne immemoꝛ ſis ma loꝝꝛ⁊ in die maloꝝ ne ĩmemoꝛ ſis bonoꝝ. Itẽ pꝛudẽtie exẽplũ habemꝰ in foꝛmic. MPꝛio in ꝓuidẽdo. ꝓuidẽt eĩ tpa futura. Mäã in eſtate ↄgregãt vñ in hyeme viuãt. ſic nos debemꝰin vita ꝓuidere nob de tpe moꝛtis: Pꝛoů.vj. Aade ad foꝛmicam o pi ger ⁊ ↄſidera vias eiꝰ ⁊ diſce ſapiam: q̃ cũ nõ habeat ducẽ nec pᷣceptoꝛẽ nec ncipem parat eſtate cibũ ſibi ⁊ ↄgregatĩ meſſe að tomedat. Itẽĩ ↄgregãdo. õgregat tri⸗ ticeũ granũ ñ curãs hoꝛdeũ. Sic hõ dʒ cõ⸗ gregare ſpũalia ⁊ eterna:⁊ nõ curare ð tẽ poꝛalibꝰ ⁊ peritur᷑: Wat. xiij. Triticũ con gregate in hoꝛreũ meñ. Irẽ in ↄſeruãdo. Nã añ pluuia ſuꝑ eiꝰ triticũ deſcẽdit:illð ſoli expõit vt iteꝝ deſiccet᷑. Sic qñ aliqᷓ ten tatio vł coꝛruptio ĩ nob accidit qᷓ voſſit tri ticũ.i.nutrimẽtũ vł meritũ nñ̃m ſpũale coꝛ rüpere ⁊ pdere.debemꝰ illð reparare calo⸗ re ſolis.i.feruoꝛe ↄtritiõis: vł mãifeſtatio ne ↄfeſſiõis:qꝛ illðᷣ qð ſoli expõit᷑ in lucem ꝓducif vłꝑ feruoꝛẽ oꝛõnis. Itẽ in cuſto
iẽdo pᷣmo ſuũ cibũ. Mã ſiẽ dĩ Mlini.foꝛ
mice grana colligũt:cumuloſcõponũt: ⁊ ĩ k abſcõdũt:ne ab aui bus rapiant᷑: vła vẽto diſpgant᷑. Iſta gra na ſũt dei vᷣba:qͥbꝰ aĩa nute er foꝛmica de granis de quibꝰ in ſecretioꝛi ꝑ⸗ te aie.ſ.in memoꝛa debemꝰ cumulũ pone ⸗ re.ſ.de his q̃ andiuimꝰ plura memoꝛie eõ ⸗ menddão: ⁊ ibi occultare ꝑ hilitatem ne
wer quntus
ab auibꝰ rapiãt᷑.i.a demonibꝰ:ſiẽ ſemẽ qð cecidit in via:⁊ volutres celi comederũtil lud. el iſta grana ſũt bõa opa:vt elemo ⸗ ſyne ⁊ hmõi qͥ debemꝰ cumulare multipli⸗
cãdo ⁊ abſcõdẽdo ꝑ humilitatẽ:nec iaetã⸗
tes oſtẽdẽdo ne a vẽto vane glie diſpgãt᷑. vel ab auibꝰ.i.ip̃is demonibus auferant᷑.
Itẽ iueniunt᷑ pꝛudẽtes in cuſtodiẽdo au rũ. Mã in ethiopia dicunt᷑ eſſe foꝛmice ad foꝛmã canis:qᷓ arenas aureas pedibꝰ eru⸗ untꝛ⁊ ne auferant᷑ cuſtodiũt:qᷓ;ſi arene au⸗
ree ſũt virtutes ſpũales aĩe q̃s pediꝰ.i.if
fectionibꝰ vł grelſibꝰ bonoꝝ opeꝝ deb emꝰ eruere ⁊ cũ om̃i ſtudio cuſtodire nea nob auferant. Itẽ pꝛudẽtis ſerpẽtũ ẽ in exem
plũ nob mltiplici᷑. Mꝛiĩo qꝛ ſerpẽs docet
nos xpᷣm diligere. Nã ᷓᷣpẽs ſupꝑ oia capnt
cuſtodit:qꝛ ĩ ipᷣo pᷣcipue eiꝰ vitã ↄſiſtit · vñ
di Pli.ꝙ ſi caput ſerpẽtẽ cũ duobꝰ digitꝭ eualerit:nihilominꝰ viuit: ꝓpter qð totuʒ coꝛpꝰ ꝓ ſeruãdo capite feriẽti opponit:vt
. noſcaput nr̃m in nob cuſtodiamꝰſ.xp̃ʒ
4 p ip̃o a qͥ habemuſ vitam gr̃e ⁊ glie via alia negligam?ꝰ: ᷣm illð Philip.ilj. Omis
detrimẽtum feci:⁊ arbitroꝛ vt ſtercoꝛa: vt
xpᷣmluerifaciã. Scðo docet nos petcatũ
abijcere.ſ.ꝑ inouationẽ penitẽtie. Nã ſer⸗
pẽs ſiẽ di ¶hs qñ ſentit ſe ſenio grauatũ
plib?ꝰ diebꝰ abſtinet a cibo: vt ſic pelleins
facilit᷑ relaret: deinde guſtata herba qdaʒ amara puocat᷑ ad vomitũ ⁊ euomit hũo⸗ rem virulẽtũ qͥ erat cauſa ſue infirmitatiſt
tãdẽ vt cutẽ rigidã tẽperet in aqua ſe bal⸗
neat ⁊ q̃rẽs anguſtã rimã in petra ꝑ eã in⸗
trat ⁊ ꝑ violẽtiã trãſiẽs ab exuuia ſe denu dat.i.à pelle q̃ vocat᷑ exuuia ab exuẽdo: qꝛ eã exnit ⁊ depõit:⁊ tãdẽ ſe ſoli exponẽs de ſiccat⁊ nouũ coꝛiů reparat:⁊ ſit reſũptisvi
ribꝰ videt clariꝰ ꝛincedit foꝛtiꝰꝛ a comedit
auidiꝰ.Hoe idẽ dic̃ Auicẽ.⁊ Pli.ſ. de ĩno uatiõe. Nos igit᷑ exẽplo ſerpẽtis debemul vitã innouare ꝑ opa penitẽtie. Mꝛio ie⸗ iunãdo nõ tĩ a cibis ſed magis a vitijs· Itẽ amarõã herbã ↄtritiõis coꝛdis guſtã do venenñ peti ꝑↄfeſſionẽ euomẽdo:aduã
lachꝛymaꝝ vł doctrie nos abluẽdo. In ar to foꝛamie pnie exuuias vetert hoĩs. i.ina⸗ le ↄſuetudiſ ðᷣponẽdoꝛad caloꝛẽ ſoł.i.amo rẽ xp̃i molliciẽ ⁊ ꝓnitatẽ peccãdi deſiecan
do ⁊ nouñ coꝛiũ.i.hominẽ q̊ vᷣm de crea⸗
tus ẽ induẽdo. Zires bñ agẽdi reſumẽdo⸗ Clariꝰ pũalia ↄtẽplãdoꝛfòꝛti deũ ⁊ ꝓ⸗
——

—
—
5 A
ZNSSR— 35 .
£
— — 7 —
76
———
*
* ſüuu
.— „z.— —
De animalibus terreſtribus
mñ piligẽdo ⁊ q̃ ſpũm nutriũt auidiꝰ aſſu⸗ mẽdo. Tertio docet nos ſerpẽs diabolo re
ſiſtere. Dit enĩ Iſido.ꝙ aſpis ſerpẽs cũ in cipit incãtatoꝛẽ audire vnã aurẽ in terraʒ pꝛemit ⁊ alterã cauda claudit:⁊ ſic vocẽ in cantãtis effugit ⁊ incãtãti nõ obedit. Sic etiã nos debemꝰ incãtatoꝛi.i.tẽtatoꝛi reſi⸗ ſtere.ſ.cũ cauda ⁊ terra.i.cũ memoꝛia finiſ ñi qͥ deſignat᷑ in cauda:et terrene fragili⸗ tatis:q̃ deſignat᷑ in terra tẽtatiões repellẽ⸗
do. Pð.lvij. Siẽ aſpidis ſurde obturan/ kis aures ſuas:qᷓ nõ exaudiet vocẽ incãtã
tiũ ⁊cẼ. ¶ Quarto docet nos carnẽ ſubijce
re. Mã ſerpẽs ealcaneo mulieris inſidiat᷑?
iimicat: Señ.iij. nimicitias ponã ĩter te ⁊mulierẽ:⁊ tu inſidiaberis caicaneo eiuſ.
Sic nos debemꝰ inſidiari carni ⁊ calcane⸗ um.i. finẽ eiꝰ attẽte cõſiderare. Augꝰ. Ni ⸗
hil tãtũ valet ad domãdũ deſideria carniſ qᷓ; cogitare qualis ipſa ſit futura. Muin to docet nos mundũ fugere. Maz ſerpens PWter inimicitias quas habet cũ homine fugit ⁊ ſuh ſpinis latitatæ in deſertis habi
tat · Sic ſetĩ viri ꝓpter odiũ mũdi ⁊ inſidi as fugiũt in deſertis clauſtri ⁊ latitãt ſub
aſperitate penitẽtie. Dicit᷑ enĩ ꝙ ſerpẽs fu
git hominẽ nudũ ⁊ inſilit in veſtituʒ:qꝛ.ſ.
diabolus timet pauperẽ ⁊ ſe ab affectu tẽ poꝛaliũ denudãtẽ:ſʒ veſtito.i.diuitijs mu nito pᷣualet:⁊ iõ q volũt diuites fieri inci⸗ dũt in tẽtationẽ ⁊ in laqueũ diaboli: vt di
cit᷑.j ad Timo.vj. Sexto docet delitias
abhoꝛrere:qꝛ ſerpens dũ natat in aqua ca put eleuatũ poꝛtat:ne eo ſubmerſo ſuffoce
tur. Sic ſctĩ viri cauẽt ne caßut rõnis ſub ⸗
mergat᷑ pᷣſẽtibꝰ delitijs. Septimo docet nos humilitatẽ tenere:Eſa.lxv Serpenti puluis panis eiꝰ. Ita vir ſctũs etiã ſe refi⸗ tit cogitãdo ꝙ ẽ puluis⁊ cinis humiliãdo
ſe vt Abꝛaã: Befi.xviij. Loquar ad dñm
meñ cũ ſim puluis ⁊ cinis. Itẽ pꝛudẽter viuere ⁊ oꝑari aĩalia q̃dam terreſtria nos docẽt. Mã ſicut nos docet Vugꝰ.xj. libꝛo
de ciuitate dei.Eſt admirãda in bꝛutꝭ q̃dã
pꝛudẽtia:in quibꝰ cũ nulla ſit ꝓpꝛie loq̃n do ſciẽtia:q̃dã tñ in eis ſimilitudo ſciẽtie ĩ uenit᷑ ꝛeuidentẽ enĩ habẽt ſolertiã ĩ fetunʒ educatiõe:in latibuloꝝ edificatiõe ⁊ nutri
mẽtoꝝ acqͥſitiõe:in vulneꝝ medicatiõe ꝛin
nociuoꝝ euitatiõe:in mutatiõis tẽpoꝝ pᷣ⸗
ognitiõe:ſuoꝝ eõpariũ dilectiõe. Docent ttam; hoies pmo pꝛudẽtes eẽ nõ ſolj in nu
tritione carnaliũ filioꝝ qͥbꝰ ſicut dederũs nature fũdam̃tũ:ita ⁊ dare debẽt documẽ ta diſcipline ⁊ alimẽta vite:ſʒ etiã in ꝓ mo tione ſpũaliũ deſiderioꝝ:q̃ cũ in coꝛde ex⸗ oꝛta fuerint: velut ſpũaies ſũt ſoboles cõ⸗ fouẽda. Itẽ in habitaculi„ſtructiõe nõ tĩ exterioꝛis in quo quieſcat coꝛpꝰ:ſʒ ma⸗ gis interiorꝭvt donũ cõſciẽtie ↄſtruas in qj reſideat deꝰ. Itẽ in nutrimẽti ꝓcuratiõe nõ tĩ qͥ caro reficiat᷑ ſed magł qͥ ſpũs ala⸗ tur.Mõ eni in ſolo pane viuit hõ ſʒ in om̃i verbo ⁊c̃.ſiẽ ðꝛ Wat.iiij. Itezʒ in vulneꝝ curatiõe nõ tĩ coꝛpoꝛaliũ iacloꝝ: ſʒ mag vitioꝝ ſeu tẽtationũ. ocẽt etiã te pꝛuden ter noxia euitare:nõ tiñ q̃ ledũt coꝛpꝰ ſed magis q̃ ſpũm inficiũt:⁊ inſuꝑ tua pericu⸗ la te pᷣcauere monẽt ⁊ opoꝛtuna futur? tẽ ⸗ poꝛibꝰ remedia pᷣparare. Qð aũt oĩbꝰhis dulciꝰ eſt nõ tm̃ cõiugalis federis ſuadent te diligere cõparẽ ſʒ et ſocialis vite amare conſoꝛtem. Capitulũ: CIII
RBeri et puelle
ũũt in puericia bonis ⁊ ↄgrnis opibꝰ ⁊ ſtudijs aſſuefaciẽdi exẽ plo araneaꝝ q̃ᷓ ex ouis ꝓcreate q̃ſi mo x na
be texturas aſcẽdere incipiũt:⁊ oꝑari ac ſi
in vẽtre eẽnt edocte:ſic fuit beatꝰ Job cir⸗ ea opa miſcpie.vñ dixit Job. xxxj. Zb in⸗ fãtia creuit mecũ miſeratio ⁊ de vtero ma⸗ tris mee egreſſa eſt meeũ.ſiẽ ⁊ fecit Tobiaf ilio ſuo quẽ ab infãtia timere deũ docuit: ⁊ abſtinere ab omni petõ: Tob.j. vñ Ecci. rxx· Tonde latera eiꝰ dñ infans eſt. Capitulum: CIIII
eſt inter oĩa magis diligẽda.iã
omne aĩal faciẽs multos ketꝰ pᷣmů magl di
ligit ⁊ reputat ſibi magis naturalẽ. Etiðo
—
qdã animalia fetꝰſuos deuoꝛãt pᷣter pᷣmñ.
Mꝛimũ añt qð opoꝛtet in nobis eſſe ⁊ oĩia
nr̃a opa puenire eſt puritas mẽtis: vñ ẽ 6 omnibꝰ diligẽda ⁊ cõſeruãda.Et i diẽ de ea Bꝛego.naciã genus. Pꝛia ſ apiẽtia ẽ vi⸗ ta laudabilis et apud deñ pura mẽs. Per quam puri puro iunguntur ⁊ ſancti ſůcto
ſociantur. Capitulum: CVy
Rligioſi debet imiles ẽſſe dꝛomedarijs ſiue dꝛo medis Nã wiie loquendo ani⸗ 3 3

mal dieit᷑ dꝛomedus.Cuſtos añt taliũ aĩs liũ ðᷣꝛ dꝛomedariꝰ. Debet& religioſus aſſi tnilari dꝛomedis q̃druplicit᷑. Mꝛio xpt ↄtinẽtiã. Caſtrõt᷑ enĩ dꝛomedi a iuuentule ñc̃ Auicẽ. diẽ v. ſint curſui aptioꝛes. Suni liter religioſi vebẽt a iuuẽtute ſe ꝑ votũ cõ tinẽtie in můdicia carnis ſeruare: Matth. xix. Sůt eunuchi qͥ ſeipᷣos caſtrau erũt ꝓꝙ ⸗ ter regnũ dei. Scðoꝓpt᷑ abſtinẽtiã. Sũt enĩ dꝛomedi parui cibi ⁊ fenũ ⁊ coꝛtices et oſſa dactiloꝛũ vaide diligũt. Sic nõ debẽt religioſi delitias q̃rere ſʒ potiꝰ groſſa ciba ria. Tertio ꝓpter obedientiaʒ in q̃ᷓ velut dꝛoinedi debẽt eẽ veloces ⁊ ꝓmpti. Sunt enĩ dꝛomedi velociſſimi.vñ dꝛomos grece veloꝝ curſuſ dicit᷑ latine. Mã cẽtũ miliaria ⁊ ampliꝰ ꝑgũt in die. Debẽt etiã eſſe ĩ obe⸗ diẽtia laboꝛioſi ⁊ ↄtin ui. Sit̃ dꝛomedi hñt crura lõgax neruoſa:multũ ad laboꝛãduʒ foꝛtia ⁊ ad ↄtinuãdũ firma. narto ꝓxf hũilitatis mẽſurã Sůt ei dꝛomedi nõ ma gni coꝛꝑe:qꝛ mioꝛiſ ſtature qᷓ; cameli:qꝛ.. religioli nõ debẽt eſſe magni in ſus reputa tiõc:ſʒ hũiles ⁊ abiecti:po.ad Sal · vj ·
Si quis ſe exiſtimat aliqd eſſe cuʒ nihil ſit
ipᷣe le ſeducit.
Capitulum: CVI
ncti viri aſſi
milant agnis. Mꝛĩo ꝓpł᷑ ino⸗
ecentiã. Na agnꝰ inter aialia oĩa eſt maxime mãſuetꝰ ⁊ ĩnocẽs · vñ nec dente ledit nec coꝛnu impetit:nec vngue ſcindit: nec calce ꝑcutit. Et iõ ſic dicit Iſido.Cete⸗ ra aialia armauit natura:ſolũ agnũ dimi⸗ lit ĩiermẽ.Mec ãt ĩnocẽtia q̃ ẽ ĩ agno pᷣneipa liter fuit ĩ xpᷣo qᷓ.ſ.nũqᷓ; alicui aliqͥd male⸗ fecit:qð etiã vnꝰ ey latronibꝰ in cruce co⸗ gnoult dicens: Lut̃.xxij · Mos quidem di⸗ na factis recipimus: hic autem nihil mali
fecit. Secundario autem talis innocen ⸗
tia c ompetit etiam alijs ſanctis qui fuerũt imitatoꝛes chꝛiſti:a ideo tanqᷓ; agnũ nemi nem ledebãt:nee dente inuide detractio ⸗ nis: nec tvrannice dominationis ꝛnee vñn⸗ gue violente direptionis: nec calce iniurt⸗
oſe deſpectiõis ſiue ꝑcuſſiõis: Apo.ij Co⸗
rinth.vij. Memineʒ leſimus ac̃. Et idcirco etiã alios ad hoc monebat dicẽs.ij Coꝝ. vj. Nemini dãtes vllã offenſtonẽ ⁊c̃. Se⸗ cudo pt̃ iuſticiã:ꝑrinet eĩ ad ꝓfectã iuſti⸗ ciů nõ lolůj newinẽ ledere ⁊ ·ſed etiã alijs
Piber quintus
omnibus ſi põt fieri ꝓdeſſe: a hãc iuſticiã agnus oñdit:qꝛ qͥcqͥd in ſe hʒ hoibꝰ vtilit᷑ pᷣbet. Mã pellis er eſt vtilis ad variũ vſů⸗ pili ad indumẽtũ:fimus adterre cõdimen tũ:coꝛnu ⁊ vngula ad medicamẽtũ:⁊ car⸗ nes eiꝰ ad eſũ.ihec aut oĩa cõpetũt xpᷣo pᷣn cipaliter:qꝛ ip̃e ſuã pellẽ.i.ſuã cõuerſatio⸗ ne exterioꝛem:ſiue ſua vellera.i.exẽpla ſeu opa reliqͥt nobis ad indumẽtũ.i.ad imita tiõis eremplũ eo mõ Apo. Bo. xiij⸗ Induimiĩ dñm ñm ielũ xpᷣm. Dtẽ ſuũ fi⸗ mũ.i.hñilitatẽ dedit ad ↄdimẽtũ J.omniũ virtutũ ⁊ opeꝝ · vñ ip̃e dixit Wat.j· Diſci te a me qꝛ mitis ſũ ⁊ humilis coꝛde.Et hec humilitas eſt cõdimẽtũ ſine qͥ nullũ opus
placet deo. vnð xp̃s dirit aplis: Euẽ. xvij.
Cũ oia bñ feceritis dicite pᷣui ĩutiles ſumꝰ· In coꝛnu aũt ꝓpt̃ vnstiões q̃ cũ eo fiebãt: vt ptʒ.j. Reg. xvj. ſignificatur ptãs xpi.i iſtitutiõe facramẽtoꝝꝛßᷣ in vngula agni di uiſa diſeretio doctrine xp̃i.Et;̊ oĩa nobis ad medicinã dedit.ſ⁊ ſua ſacramẽta ⁊ fug vba. Inſup xpᷣs tãqᷓ; agnꝰ ⁊ ſuã carnẽ reli quit nobis in cibũ.ſ.in facramẽꝛo euchari ſtie.ſiẽ dirit ip̃e Joß.vj. Care mea vere eſt cibus ⁊c̃.Cõpetũt etiã fecũdario ſctis vi⸗ ris pᷣdiete vtilitates agnoꝝ:qꝛ ipi ſctiĩ v rijs vfibꝰ a obſequijs ꝓxis ſeruiñt. Mam nudos veſtiũt:paupes cibis ipinguan&
cõdiũt ⁊ ad infirmoꝝ fomẽtũ curã frẽn
ter ex cõpaſſiõe intẽdũt. Tertio ꝓxł pꝛu⸗ dentiã: inã agnꝰ ðᷣꝛ ab agnoſcẽdo. Euo eð ſůt q̃ agnꝰ naturalit diſcernit ⁊ agnoſcit · Pꝛio matrẽ. Mã inter inumerabiles gre⸗ ges ſolo balatu matrẽ agnoſcit. Sodẽ mo⸗ do xpᷣs dicit᷑ eſſe agnꝰab agnoſcẽdo:quis
in cruce exiſtẽs matrẽ agnouit:de eã ſpũa
lẽ curã habẽdo: ⁊ Johãni ipᷣam cõmẽdan do.qů dixit:Fili eẽce mat᷑ tua. Qðexem⸗ plũ lequẽtes ſeti viri de parẽtibꝰ fuis vſq; ad moꝛtẽ curã ⁊ diligẽtiã gerũt. Nos etiã
exemplo iohãnis ſtudere debemuſvt ipa
beatam virginem matreʒ habeamꝰ. Agn enĩ balatu matrẽ q̃rit. innẽta aũt ea caput᷑. erigit:mãmas querit:q̃s dñ ſugit poplicel flectit:⁊vt mater ei plus de lacte pᷣbeat?ca pite matris vbera pꝛemit. Sie etiã vir de⸗ hotꝰ balatu.i.voce oꝛõis ſctẽ matrẽ miſeri coꝛdie inquirit.⁊ ad eã caput.i.mentẽ per
ↄtemplationẽ erigit:mãmas ſue pietatis?
cõſolatiõis reqrit. denote etã ⁊ ſepe falu⸗
tando libi genna flectit· atq; capite M
— ——
=

2
5
5 NN = ——
2
3 8.
„8 8 5
55
5P * F
.
2 eRR
8 8
—
De animalibus terreſtribus
e feruẽter deſiderãdo: ⁊ ipoꝛtune poſtulã do quodãmodo quaſi pꝛemit vt ſue cõſo ⸗
ationis gratis largius infundat. Secũ⸗ do quia agnus naturalit᷑ ſuũ hoſtẽ agno ⸗ ſcit.ſ.lupũ. Nã etiã ſi eũ nũqᷓ; viderit:ſta ⸗
tim cũ pᷣmo videt agnoſcit. Silr etiaʒ. P
uos crucifixoꝛes agnouit nõ odiẽdo: eis oꝛãdo:Eut̃. xxij. Mater ignoſce ilłqꝛ neſciũt qͥd faciunt. In qua oꝛõne aduerte
P patrẽ P eis oꝛãdo iuocauit cũ dixit:pa/
ter. Itẽ eis ignoſci poſtlauit: Ignoſce ilłĩ
quit. Itẽ illos excuſauit:qe neſciũt qͥd fa
ciũt.⁊ hec tria faciũt etiam ipſi ſancti ip̃m agnũ ſequẽtes erga aduerſarios ſuos.I.ꝙ P eis oꝛant:eis indulgẽt:⁊ nõ ſolũ nõ ac⸗
uſãt ſed etiã excuſãt. Quarto ꝓpt᷑ pati/
entiãꝛqꝛ ligatꝰ a carnifice nõ ſe defenqit ſi
ue expoliet᷑ vellere ſiue cute. Et dũ poꝛtat᷑ ad victimã nõ ploꝛat:nõ clamat: nõ mur⸗ mnrat: nõ recalcitrat:ſed placido vultu ſu um reſpicit oeciſoꝛem ac ſi euʒ poꝛtaret ad paſcua. Similiter etiã chꝛiſtus captus ⁊ li⸗ gatus in hoꝛtu non ſe defendit. Similiter
in flagellatione expoliatus veſte:lacerata
cute:⁊ ſimiliter etiã expoliatꝰ ad cruceʒ ſe
non defendit:nec crucifixus recalcitrauit
ec murmurauit. ynde Piere.xj. Ego qua ſagnus manſuetꝰ qui poꝛtatur ad victi ⸗ mam.⁊ Eſa.liij. Quaſi agnꝰ coꝛã tondẽte ſe obmuteſcet ⁊ non aperiet os ſuũ.vñ eti ⸗
am ſancti viri hoc exemplũ patientie ⁊ mã ſuetudinis quantum poſſunt imitari conã ntur: Apocalip.xinj. Pi ſequuntur agnum
Auocunq; ierit. Quinto pꝛopter mundi⸗ ciam. Nam agnus quaſi animal mundum molabatur ⁊ victimabat᷑ in lege ad figu⸗
randum chꝛiſtum qui tanqᷓ; agnus fuit+p
ĩpeccatis noſtris ara cruc immolatus.vn de Johannes baptiſta de eo dixit Job..
Ecce agnus dei qui tollit pctã mũdi. Sic etiam ſancti ⁊ immaculati viri faciunt deo vlctimã de ſeipſis eo modo quo Apo di ⸗ rit:Exhibeatis coꝛpoꝛa veſtra hoſtiã viuẽ tẽ:ſanctã:deo placentẽ. Ro xj· Et nota ꝙ immolabat in lege agnꝰ anniculus imma⸗ culatus ad ſignificandum ꝙ ille qui vuit
de ſe gratũ facere ſacrificiũ deo debet eſſe
agnus per patientiaʒ:immaculatus ꝑmũ diciã:anniculus per continentiam. Hice ⸗ batur enim anniculus cum eſſet vnb anni cõpletꝰꝛqꝛ tũc eſt optimꝰꝛeo ꝙ agnus tãto melioꝛ eſt quãto a lacte remotioꝛ, vnde eſt
ille vt anniculus qui eſt remotus a laete.ſ s carnali delectatione:ſcʒ per continentiã.
Item ſanctiviri aſſimilant᷑ equis. Mꝛi mo ratiõe viuacitatis:quia equus eſt ani⸗ mal viuax:quia in campis exultat:bellum a remoti odoꝛat:tubis ad pꝛelium eycita⸗ tur:ad curſuʒ pꝛouocatur:dolent equi cũ victi fuerit:gaudẽt cũvicerit. Sic ſcti viri icãpis.i.in aduerſitatũ vł tẽtationũ pᷣlijs exultant:Em illud Jaco j. Omne gaudiũ
exiſtimate fratres cum in tentationes va⸗
rias incideritis ⁊c̃. Item bellum tenta ⸗ tionis vel bellum moꝛtis pꝛocul odoꝛant: ſcilicet in pꝛonidendo et pꝛeparando ſeꝛtu bis:id eſt vocibus pꝛedicatoꝛum: vel tu ⸗ bis diuinoꝛum iudicioꝛum excitantur ad bellum vitioꝛum.hac tuba excitatus hea tus Hieron ymus dicebat: Sine comedaʒ ſiue bibam:ſiue quicquid aliud faciam ſẽ⸗ per auribus meis intonarevidetur illa ter ribilis tuba: Surgite moꝛtui vẽite ad iudi cium. Item ad curſum:id eſt ad veloci⸗ tatem bene operandi vel obediẽdi. de qua ðꝛ. NPõ. cxviij. Aiã mãdatoꝛũ tuoꝝ cucur ri:pꝛouocantur. Item vincuntur tentati⸗ one vel negligentia:doloꝛe penitentie pur gantur ⁊ in victoꝛia tentationum ⁊ vitioꝝ letantur. Secundo ratione ſagacitatis: quia quidam equi ſagaciter recognoſcunt dominos ſuos et alios ſu per ſe aſcendere nõ permittũt. Sic ſancti viri recognoſcũt dominum non tĩ in beneficijs ſed etiam ĩ flagellis.⁊ alium dominum:id eſt diabo⸗ lumvel peccatum ſuper mentis ſellam aſcẽ dere non permittunt.ᷣm illud: Molite lo⸗ cum dare diaboloꝛEpheß.iiij. Tertio ra tione pietatꝰ: quia aliqui equi in moꝛte do⸗ minoꝛuʒ lachꝛymas fundunt. Et ſic ſancti viri ploꝛant conſiderantes legendo vł au diendo paſſionem domini:ſcientes ꝙ ſicut fuerunt ſocij paſſionum:ſic erunt et conſo lationum.ij. Coꝛinth.j. Item ſancti viri uis magna vitia vitant frequenter: ta⸗ men poruis vitijs terrentur.vnde ſunt ſi⸗ miles elephãtibus qui domiti ſunt in bel⸗ lis optimi.ilaʒ acies pꝛoferunt:armatos ferunt:nec armatoꝛuʒ acies expaueſcunt: nec ſuoꝛum rumoꝛes fugiunt. Item ſupꝑ
eos turribus ligneis collocatis de eis tan de muro tela ignea emittuntur: ⁊ cum
ſint tales:tamen de mure timent. Sic ſan⸗ cti viri q;uis magna tentationum bella vĩ

ẽant ⁊ magnarum virtutum arma ferant: nec tribulationes: nec ꝑſecutiones expa⸗ ueſcant:nec linguas infantium ſeu detra/ pẽtiũ fugiãt.tñ iiqᷓ aliqͥs minimꝰ defect? vył moleſtia relinquit᷑ eis qͥ ſp eos in timo⸗ rex cruciatu tenet. Sic Paulꝰad tertiũ ce lů raptꝰ ⁊ oĩm tribulationũ pericla exꝑtꝰ: ac oibꝰ gratijs ⁊ virtutibꝰ plenꝰꝛtñ ſtimu lo carnis pᷣmit᷑ ⁊ timẽs ac oꝛãs vt amoue⸗
ri debeat minime exaudit᷑. Itẽ ſctĩ viri aſ
ſimilani leonibꝰ in mult!. Pꝛimo in auda cia ſine magnanimitate. Tparet enĩ ma⸗ gnanimitas leonis in triplici actu⸗ Pꝛi ⸗ mus eſt:qꝛ cũ venatoꝛes eũ ſequunt᷑ nõ la titat nec ſe occultat: ſʒ videri ſe optat ⁊ in mediũ cãpũ vadẽs ad pugnã ſe pᷣparst et abſcõdere vl fugere magnã verecũdiã re⸗ putat. Similit᷑ ſctĩ viri ⁊ pfecti tribulatio⸗ nes ⁊ ꝑſecutiões cũ opoꝛtunũ eſt nõ refu⸗ giũt:ĩmo quãdoq; ꝑſecutoꝛes incitãdo vł eypectãdo pᷣneniũt ⁊ ꝑfecutiones cũ euẽi⸗ unt cũ magno gaudio ſuſcipiũt: Act᷑· v · di cit᷑ ꝙ ibãt Apli gandẽtes a ↄſpectu ↄtilij qm̃ digni habiti ſũt ꝓ noie ieſu ↄtumeliaʒ pati. Scðm oſtenſiuũ magnanimitatꝭleo nis eſt ʒ Iſið.qꝛ venatoꝛes intuet᷑ vt ip̃iſ viſis minꝰ terreaf:ſʒ ampliꝰ animet᷑ s tra aũt eſt in aĩalibꝰ panidis: vt eſt ceruui lepꝰꝛqꝛ quãto plus aſpicerent venatoꝛes tãto plꝰ expaueſcerẽt.vñ Pꝛoũ.xxx. Leo foꝛtiſſimꝰ beſtiaꝝ ad nulliꝰ pauebit occur⸗ fũ. Sic ſctĩ ⁊ pfecti viri int᷑ ſuos pſecutoꝛeſ poſiti: dñ eos ſenire vidẽt intuent᷑ ⁊ ↄlide⸗ rãt qᷓ; ſit coꝝ poteſtas ⁊ ira bꝛeuit᷑ trãſito⸗ ria:⁊ quõ eoꝝ ꝑfidia fit eternũ ſupliciũ re ceptura.Et quõ ab illis ſibi fabꝛicat᷑ ſem ⸗ piterna coꝛona. Et iõ dů ſic ĩtuent᷑ eos ma gis creſcit in eis virtꝰ ⁊ patiẽtia. Simile ẽt aciũt de tribulatiõibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ cõ⸗ ſiderãdo qᷓ; bꝛeues ⁊ vtiles ſũt: ⁊ iõ ex eis foꝛtioꝛes efficiũt: Ap o.ij. Coꝝ. xij.Cñ eiĩ Firmoꝛ tũc potẽs ſũ. Tertiũ oſtẽſinuʒ ſue magnamitatis eſt:qꝛ cũ ĩſequit᷑ ſaltuvti turiſʒ cũ fugit nõ vtit̃ ſʒ potius lẽto paſſu gradit᷑. Sie ſcti inſequunt᷑ ſpũalia bõa ſal tibꝰamoꝛis ⁊ feruor: Mhilip.iij· Sequoꝛ añt ſi quo mõ eõp̃hẽdã. Cantꝭ.ij. Eece iſte vẽit ſaliẽs in mõtibꝰ:ß in plecutiõe ⁊ pena poſiti nõ ſaltã do ꝑ ĩpatiẽtiã vłĩpetũ furo/ Tis ineedũt:ſʒ cũ ſuauitate patiẽtie ⁊ man ⸗ fuetudis— q̃ oia ðᷣꝛ:Mꝛoů.xx⸗ viij. Juſtꝰ q̃ll les ↄfidẽs abſq; tetroꝛe erit.
Piber quintus Sed nota ꝙ qᷓ;uis leo ſit ita ſecurꝰ:tũ q&ð ſũt q̃ dicit timere:q̃ etiã ſancti viri timẽt.
Pꝛimũ ẽ ſtrata publica: ⁊ hec ſtrata et moꝛs ꝑ quã omnes opoꝛtet ꝑtrãſire. Põ. liiij. Timoꝛ moꝛti cecitit ſup me. Scðm
ẽ qͥddã aial paruũ ⁊ venenoſũ qð ðꝛ leon tofonus qð ſignat peccatum. Cuius vene
nñ fugiũt ſctĩ viri ſiẽ venenũ ſerpẽt?:Ecci. rxj. Euaſi a facie colubꝛt fuge petm̃. Ver
tiũ eſt ſtrepit⸗ rotarũ.i.cõmiatiões ſcptu⸗ rarũ. Et quaſi due rote ſũt duo teſtamẽta vłdue foꝛtune ſiẽ̃ ꝓſperitas ⁊ aduerſitas
quaꝝ ſtrepitꝰ foꝛmidabił ẽꝛqꝛ ſtatꝰ pericn loſus vtrinſq; foꝛtune. Qnartũ ẽ qͥddã gial feroꝝ qð dicit lagaimi a cuiꝰ ferocita⸗ te vix põt aliqua beſtia eẽ tuta:⁊ ſignat fe
ritatẽ ⁊ ſeueritatẽ ſũmi iudic. NMð·exviij⸗ Z iudicijs eĩ tuis timui. Quitũ ẽ ignis
ſ.gehẽne vel purgatoꝛij. Septũ eſt deci“
pula vl laqueꝰ venatoꝛis:⁊ heg eſttẽtatio
yłfraudulẽtia demõis quã eti ſeti timẽt.
Septimũ ẽ flagellũ. Timet enĩ leo qñ vi det vberari catulũ:⁊ ſic timẽda fůt ſagel- la pñtia. Scðo aſſimilant᷑ ſctĩ viri leoniĩ
iuiticia pᷣmo diſtributina. Mã pᷣdã quã ra
pit ſolꝰ cõedere erubeſcit. ⁊ iõ ſepe a remo⸗ tis beſtijs alijs ſequẽtibꝰ de ſua pᷣda aliqd relinãt. hec ẽ illa inſticia de qj ðꝛ in Põ ·
cxj. Piſperſit dedit panpibꝰꝛ juſticig eius
manet in ſcłm ſcli. hãc habuit beatꝰ Job
dicẽs: Si comedi buccellã meã ſolꝰ⁊ no comedit pupillꝰ ex ea. Itẽ leo vtit᷑ iuſti⸗
cia vindicatiua ſiue punitiua erga ſea erga alios.ſe eĩ punit qñ exardeſcit in ira: quia iratꝰ terrã cauda verberat:⁊ eadeʒ cauda ſeip̃m flagellat itãtũ vt ſãgnis fluat. In q́;
dat exẽplũ vt hõ irã ſuã in ſeim depᷣmat?
nõ ĩ aliů refũdere q̃rat:qꝛ oĩs q̃ iraſcit fra tri ſuo ⁊c̃. Patth.v. Itẽ erga alios vtit leo iuſticia vindicatiuàã. Wꝛimo qꝛ vim
vi repellit qᷓſi cũ moderamine inculpate tw
tele. Nã ſi qͥſ ↄtra eñ telũ emiſerit:ſi nõ eñ tetigerit vtiq; eũ inuadit:ſʒ nõ ipᷣm vulne rat nec ledit: qð ẽ ↄtra illos qͥ in ſua defẽ⸗
ſiõe vindicte moderamie nõ vtunt · Ter
tio ſcti viri aſſimilant᷑ leoni in pꝛudẽtis. ⸗ mo qꝛ leones qñ ambulãt ſua cauda delẽt veſtigia ne a venatoꝛibꝰ valeant inueniri- Sic ſetĩ viri poſterioꝛi penitẽtia delẽt petã
pᷣeedẽtia vt dici poſſit de eis: Beati quo remiſſe ſũt iniqtates ⁊c̃· Signũ etiã caute?
ie ⁊ pꝛudẽtie videt eſſe ĩ leone ꝙ doꝛmit d
m
— —

—
—
—
e
. a 5 4 e n ——
3
7
*„ 4 8
5 1 6 ½* jirii
½
6
3
SSFn
—
—
tis oculis.vñ videnf᷑ eiꝰoculi vigilare. Si milit᷑ ſcti viri quaſi doꝛmiẽdo vigilant: ᷣm iið Cantł.v. Ego doꝛmio ⁊ coꝛmeñ vigi⸗ lat. Eſt enĩ quaſi quies ſomnus cõtẽplatio nis:qna ab extertoꝛibꝰ actibꝰ vacãtes ite⸗ riꝰ vigilãt circa ſpalia⁊ celeſtia ocłos mẽ tis aperiẽtes. Itẽ eſt ſomnꝰ mottl in quo ſctĩ doꝛmiũt.i.eterne pacꝭ quietẽ accipiũt: vbi in dei viſiõe oculos mẽtis aperiũt:ita vt nũqᷓ; clandant᷑.Et licet etiã pctõꝛeſ ꝓpt̃ quietẽ ſiue diſpoſitio nẽ carnis ĩ ſepulchꝛiſ
in moꝛte doꝛmire dicunt᷑. Pð lxxv. Doꝛ ⸗
mierũt ſomnũ ſuñũ ⁊ nihil inuenerũt oẽs vi
ridiuitiarũ ſuarũ in manibus ſuis. Tamẽ
ipᷣi doꝛmiũt.i.moꝛiunt᷑ ocuł clauſis:qꝛ ma rime ĩ moꝛte excecãt᷑ a ſenſũ pdũt. Muar to ſctĩ viri aſſimilant᷑ leoni in tẽperãtla ſi⸗
ne abſtinẽtia. Mãᷓ leo qñ ſemel ſatiat:duo⸗
bus vel tribꝰ diebꝰ abſtinet.ſi aũt eñ fuge
re opoꝛteat ⁊ nimis ſit plenꝰ: cũ bꝛãtia cãr nes de vẽtre extrahit ⁊ ſic leuis fit. Et iteꝝ
leo diutiſſime vinit:qð ꝑ dentiũ cõp̃ᷣhẽdit᷑ ↄůũptionẽ. Sic ſctĩ viri abſtinẽtes jũt a ci⸗ bis coꝛpoꝛalibꝰ:⁊ quicqd tarnalitatis ĩ ſe ſentiũt qð eos in ſpũ grauet cũ bꝛãtia.i.cũ violẽtia aſpere penitentie vt leuioꝛes fiant euacuare laboꝛãt. aũt leo dintiſſime vi nit:ſiqt ꝙ ſi ðꝛ Eccĩ.xxxvij. Qut abſtinẽſ eſt adijciet vitã. Qnito ſctĩ viri aſſunilã tur leonibꝰ ĩ clemẽtia ſiue pietate. Mã con tra hominẽ ab eo nõ leſus neqt iraſci. Sed eſt homini naturalit᷑ pius. Mã fi nõ nimia
fame vincat᷑ ꝓſtratis ꝑcit:taptiuos obui⸗
os abire ꝑmittit:nec hominem niſi in ma⸗ gna fame comedit vłoceidit:vt ſið.dic̃: Feminas etiã nõ tãgit ⁊ raro int̃ãtes: niſi magna fame cõpulſus. Similit᷑ ſctiviri fůt alijs mãſueti vt nõ iraſcant᷑ ĩoꝛdiate vł de facili cõtra eos. Itẽ ſũt pij hoĩbꝰpcipue mißabilibꝰ:cuiuimodi ſẽ captiui: mlieres vidue pueri pupilli ⁊ hmõi. Itẽ ꝓſtratiſ 1.ſe humiliantibꝰ parcũt etiã ab iniurijs ꝓ pꝛijs.Oñdit etiã leo pietatẽ ad ſeĩm ꝛma rimeĩ moꝛte. Nã leo qñ moꝛit᷑ terrã come dit ⁊ moꝛdet ⁊ lachꝛymat᷑. Et ſic hõ debet
in moꝛte eſſe pius anime ſue remoꝛdẽdo ꝑ cõpũctionẽvitã ſuã terrenã ⁊ lachꝛymãdo
ſiue flendo pctã.vñ Augꝰ tꝑe moꝛtis ſue
ontra lectũ in pariete fecit ſibi ſcribi pfal⸗
mos penitẽtiales: ⁊ ꝑluribꝰ diebꝰ eos le⸗
ebatte ſantti viri aſſimilant᷑
Mtimo ratione velocitatis.
De animglibus terreſtribus
Eſt enim lepus animal velox ad curren ⸗ dum, vnde lepꝰdicit quaſi leuipes:qꝛ cur rens leuiter mouet pedes. ã contra omime
nociuũ dedit natura ſalubꝛe remedium vt
dicit Auicen. vñ lepoꝛi data eſt mẽbꝛoꝝ le⸗
uitas: curſus agilitas ⁊ ſub pedibus pi⸗
loꝛum villoſitas: vt dum fugere opoꝛte⸗ at pedes non ledat. Sic ſctĩ viri ſunt velo ces ad mandatoꝝ dei obedientiã vł audiẽ tiã: ᷣm illud Zaco.j. Sit autẽ omis homo velox ad andiendũ. Itẽ ſunt eurrẽtes ad mandatoꝝ obſernãtiã:5m illud Pð cx⸗ viij. Aiaʒ mandatoꝝ tuoꝝ cucurrixẽ. Sa eniĩ dei que potioꝛa remedia tribuit qᷓ; na⸗ tura dat eis mẽbꝛoꝛñ leuitatẽ per cõtinẽti⸗ am curſus agilitatẽ ꝑ charitatẽ feruidã:qᷓ omnia facit agilia ⁊ leuia. Itẽ pedũvillo ſitatẽ per penitentiam aſperã q̃ pedes affe ctionũ cnſtodit illeſos. Secundo rõne ti miditatis:qꝛ lepꝰ eſt animal pauidũ. Sic ſancti viri fůt ſemꝑ pauidi fiue de diuis in dicijs:Em illð pPðcxviij. A iudicijs eĩtu is timui.ſiue de pᷣteritis petĩs:Ecci.v. De Piciatu pctõꝝ noli eſſe ſine metu: ſiue de tentationũ pᷣcipitio: Pꝛoů.xxviij. Beatꝰ eſt hõ qͥ ſo eſt pauidus. Tertio rõne miti tatis. Eſt enĩ aĩal mite ⁊ imbelle. vñ nullas defenſiõe vtit᷑ niſi pᷣſidio fuge. Sit ſcti vt⸗ ri fũt mites in ↄuerſatiõe: ĩbelles.i.ſine rimoꝝ offenſiõe fugiẽtes vitia ⁊ tꝑalia cõ moda ⁊ iurgia fiue——.Et nota ꝙ lep? fugiẽs eanes naturale habet fugiat con tra mõtes. habet enĩ crura poſterioꝛa lon⸗ a vt faciliꝰ coꝛpꝰ elenet qñ per mõtẽ aſcẽ⸗ it. vñ faciliꝰ eũ canis ĩuadit qñ de monte defcẽdit. Tũc enĩ nõ bñ eurrit:ſʒ q̃ſi cadẽ do ĩcedit, vñ qñ põt mõtẽ cireũit quouſq; Vſuſ mõtẽ ſe erigit ⁊ ſic ſepe canes effugit. ſic ſciviri fugiẽteſtẽtatiões fugiũtad mõtẽ i.ad xp̃ʒ. Mꝛoũ.xxx. Ecpuſcuſꝰplebs ina⸗ li.ĩ petra.i.ĩ xp̃o colloat cubile ſuũ. Jpe enĩ eſt mõs de quo Eſa.ij. Erit mõs domv dñi ĩ vertice mõtiũ. pſe etiã idẽ ẽ ꝙ petra Sqna Apo.j. Coꝝx. Metra ãt erat xp̃s ład mõtẽ.i.ad cõ̃tẽplationem paradiſi. Habent enĩ ſaneti longa crura poſterioꝛs i.magna ſequẽtis vite deſ ideria.i.eoꝝ que poſt iſtã vitã ſequent᷑ Et talibus deiiderẽ is eoꝛũ mens in contẽplatione illiꝰ celſitu⸗ dinis faciliter eleuat᷑. Nuãdoo de mon te celeſtis cõtemplationis ad terrena per⸗ tractanda vel cogitanda anima deſcendi?
5 5

PViber
ic fatillter in petã cadit. ⁊ canis· i· diabo
lus eã facili capit. Et ideo ſeti cõtẽplãdo
circũierũt quor q; ad illiꝰſupne dulcedis
aiiquã guſtattonẽ aſſurgůt Muarto ra⸗
xione vtilitact. Eſt enĩ animal vtile quo ad
cibũ:qno ad veſtitũ:⁊ quo ad medicamen xũ. Nãjelꝰ oculi valẽt ↄtra venenů. Sic ſã cti viri alios paſcunt ſuis doctrinis vłele⸗ moſyniſ: veſtiũt exẽplis · Quaſi enĩ eiꝰ pel ibꝰ.i.virtutibꝰinduit᷑:cũ aliqͥl exẽpla imi tat. Itẽ medent᷑ ſuis ↄſilijs vłſuaꝝ oꝛa⸗ tionũ auxitijs. Itẽ ſctũs vir aſſimilat ta xo. Pritg rõne pẽitẽtie:qꝛ tarus habet pellẽ vaide hiſpidã ⁊ villoſã q̃ melota ðꝛ⸗ M uid autẽ eſt pellis villoſa ⁊ hiſpida niſi coꝛpoꝛis penitẽtia hũilis ⁊ aſpera. Talem peliẽ iohãnes habuit cui cibꝰ fuit locuſta 4 mel ſilueſtre ⁊ veſtimẽtũ de pilis camelo rũ. Scðo rõne ꝓuidẽtie:qꝛ Mli. dit᷑ ꝙ añ a canibꝰꝑſequit᷑ anhelitũ retinet ⁊ ſic cu tẽ inflat ⁊ moꝛius canum deuitat. Sitr ſctũs
hõ qñ pſequẽtes ⁊ iniuriãtes patit᷑ in ſeꝑ
patiẽtiã ſpũm ſuũ cohibet: vt ꝑ inpatiẽtiã vl iracũdiã extra nullatenꝰexeat:⁊ ſit moꝛ ſus canũ.i.leſiões ꝑſequẽtiũ euadit vt aĩe ſue ſaltẽ nõ neceãt. Tertio rõne ꝓuiden tie. Futurã eniĩ taxꝰ ꝓuidet tẽpeſtatẽ.⁊ ið cauẽrnã ſibi parat dii erſos exitꝰ habẽtẽ. Et qñ inflat ventꝰ aqͥlonis obturat cauda foꝛamẽ aqͥlonare:qᷓ auſtralis claudit au ⸗ ſtrale. Sic ſctũs hõ vẽto aqͥlonari fãte.i. aduerſitate ingruẽte foꝛamen cauda clau⸗ dit.i.finis bꝛeuis cõſiderationẽ oppõit et leue eſtimat omie qð patit᷑ ex quo bꝛeui trã
itu finit᷑. Mã oĩa bꝛeuia tolerabilia eſſe di
cunt᷑ etiã ſi ſint magna vt dicit Vulliꝰ. Si⸗ milit᷑ auſtro flãte.i.ꝓſpitate arridẽte clau ſuraʒ caude vir ſetũs obijcit.i. memoꝛlam moꝛtis:qꝛ facile ↄtẽnit oĩa qͥ ſemp ie cogi⸗ tat eſſe moꝛiturũ. Itẽ tayꝰ in ſuis latibu⸗ lis cõtra hyemẽ cõgregat cibũ: ⁊ ſi deficit
eibus ſupplet ſomno ⁊ hoe plibꝰaĩalibꝰ ac
cidit:vt patet ð glire ⁊ mure. Sic ſetũs vir Puidet fibi in hyeme.i.ꝓ tꝑe moꝛtis ↄgre
gãdo merita bonoꝝ opeꝝ ꝑ vitã actiuam.
Et ſi deficiat cibꝰ.i.exercitium vl volũtas merẽdi ꝑ actiuã iuuat ſe cũ ſõno.i.cũ tran qᷓllitate ⁊ quiete vite ↄtẽplatiue. vñ ſancti vlri tẽpoꝛa quibus vacãt a laboꝛibus vite actiue nõ ocioſa ducũt: qꝛ tũc apð ſeipſos in ſanctis meditationibus quieſcunt.
quintus
rebellãdo exe
Capitulum: CVII 78 Apiens homo ſimilis eſt aranee q̃ ſtans in tele
medio ſubito muſcã ſentit quã ſi obtinue · rit eã filis ſuis multiplicit᷑ circũuoluit.cu⸗ ius caput pᷣmo abſcidit ⁊ ſic oẽm ei humi ditatẽ fugit. Sic ſapiẽs in medio tele.ſ.i cõ tẽplatiõe rõnis:cuiꝰ mediũ eſt determĩare in actibꝰ virtutũ moꝛaliũ cõſiſtit. Et inde muſcas volãtes.i.foꝛmas ſenſibiliũ ad ſu⸗ os ſenſus vel imaginationẽ veniẽtes rapit ⁊ ad examẽ rõnis ipſiꝰ intriſecus reducẽs multis cõſiderationibꝰcircũuoluit ⁊ capi⸗ te abſciſo.i.exterioꝝ ſſenſuũ iudicio eyclu⸗ ſo:qð fuit initiũ ↄgregatiõis interioꝛẽ ve⸗ ritatẽ extrahit:⁊ in ſuũ cibũ.i.in ſuũ docu mentũ ſeu ꝓfectũ pu ertit:Sgech.xxij · Ad la tulit medullã cedri.nã aqͥla eſt hõ ſapi⸗ ens ⁊ intelligens qͥ de cedro trahit medul lã qñ de re ſenſibili trahit veritatẽ ĩtelligi⸗ bilẽ. Capitulũ: CVIII
Lientia cũ ma⸗
la vita faẽ hoĩes ſimiles mõſtru⸗
3 olis aĩalibꝰ onocẽtaurꝭ ⁊ hyppo cẽtauris. Dicit eĩ Phiſio.ꝙ onocẽtaurꝰ ẽ animal ab aſino homineq; cõpoſitũ.nã ab vmbilico ſurſũ habet effigiẽ humanã. vn⸗ de medius ẽ inter hominẽ ⁊ aſinũ ſiẽhyp pocẽtaurꝰ iter hominẽ ⁊ equũ.vt ꝓſið · di⸗ cit. Talis ẽ hõ litteratꝰ ⁊ voluptuoſus: qꝛ
ex vna parte ẽ rationalis:⁊ ex alia beſtia lis:cognitiõe ſpůal ope carnał. Ca. CIX
Liſmatici? he⸗
retici ſũt ſiles leunculis:qͥ vterũ
natrt laniãt.⁊ iðᷣo nõ ſepe parit. vnde Ariſto.dicit pꝛimo leenã quinq; ca⸗
tulos parere:poſtea quattuoꝛ. ⁊ ſic om̃i an no vno minꝰ quouſq; ſterileſcat · n hoc ð
ſciſmatici ſũt leunculis ſimiles qͥ vnitatem
matris ecclie ⁊ fidei in qua ſũt ſpalii ge
niti ſcindũt ⁊ dirũpũt. Item ſciſnatici ſi miles ſũt filijs vipere.dicit eniʒ vipera eo ꝙ vi pariat. Mã cũ tpᷣs pariẽdi aduenerit
filij nõ expectãtes nature opationẽ eiꝰla⸗
tera rodũt ⁊ cũ matris interitu exeũt Sie
ſciſmatici ĩ vtero matris ecelie geniti non
expectãtes nec ſuſtinẽtes eiꝰ coꝛrectionem
—
ũt:⁊ dů ei vnitatem ſeindũt
—

*
——
£.
—
—
½ 2
8
— —
3— —
„ E — —
1½2t
ibt
11
a5äS** 4
2 2 6
„= Nn
piatur:tũc ſimplicttas ⁊
quãtũ eſt in ſe ad interitũ ducũt. Itẽ ſeiſ⸗ matici et heretici aſſimilant᷑ catulis pãthe⸗ re qͥ odiẽtes matrẽ vngula lacerant eiꝰ al⸗ num tanqᷓ; eoꝝ egreſſui reſiſtẽtẽ.vñ nõ pa rit pãthera niſi ſemel. Sic ſciſmaticiã here tici vnguibꝰ.i.malignis ſtudijs ⁊ doctris ſetẽ matris ecclie lacerãt vnitatẽ:qꝛ eoꝝ ꝑ fidie reſiſtit. Dtẽ heretici aſſimilãt᷑ lupis. Mꝛimo röne infectiõis. Nã lupus lanaʒ ouis quã occidit moꝛſu ĩficit ⁊ veſtẽ ex ta⸗ li lana factã periculoſã reddit vt dicit Iſi⸗ do. Sic hereticꝰ moꝛſu vł oꝛe lan ouis.i. ſimplicitatẽ ↄuerfatiõis hoĩs quã falſa do ctrina ſpũaliter oceidit coꝛrũpit:⁊ eã pedi culis.i.coꝛruptis oꝑibus abũdare facit.
Itẽ choꝛdula facta de inteſtinis lupi ad⸗
unata choꝛdulis cithare fact? de inteſtinis ouis eas deſtruit ⁊ coꝛrũpit. Choꝛdule de inteſtinis lupoꝝ pꝛaue doctrine ſũt hereti ⸗ coꝝ:ß choꝛdule de ĩteſtinis oniũ ſũt cogi. tationes ⁊ opiniones ſimpliciuʒ Sed ñ
duo fimul cõiungant᷑.ſ.vt pꝛaua doctrina
vel fatſa opinio— aſ— ſinceritas fidei to
taliter euacuatur. Ca. CR
Olitari? cõtẽ⸗ platiui qᷓ.ſ. ꝑfecti ſũt in vita ana thoꝛitica ſiles ſũt capꝛis ſilueſtri
bus. Pimo qꝛ talis capꝛa eſt aſpima in
victu.vñ capꝛa a carpẽdo ẽ dicta:eo ꝙ car
pat aſpa loca:⁊ ſic anachoꝛitici viri in deß
tis aut locis aſperis cõmoꝛãtes:opoꝛtet ꝙ aſpeꝝ victũ tarpãt:ſiẽ ptʒ ĩ Johãne bapti ⸗
ſta. Secũdo qʒ eſt altiſſima in ſitu. vñ ta
les capꝛe vocant᷑ ibices:qꝛ ad modũ illaꝝ
auiũ q̃ ibices dicunt᷑ ardua loca ſcãdunt: ita ꝙ vix patẽt humanis obtuitibꝰ ꝛ vt diẽ
Iið. Et tales ſũt viri ꝑfecti cũ ad ſũma ⁊ ĩ
niſibilia ꝑ cõtẽplationẽ leuãt᷑: Apo.ij. Co
rinth.iiij. Mõ cõtẽplãtibꝰ nob qᷓ vident᷑:ß q̃ hõ vident᷑:q̃ ei vident᷑ tꝑalia ſũt:qᷓ autẽ nõ vident᷑ eterna. Tertio qꝛ talis capꝛa ẽ acutiſſima in aſpectu. Mã in altiſſimis mõ tibus tales capꝛe cõmoꝛãtes de lõginquo veniẽtes cõſpieiũt venatoꝛes:⁊ in petr? di⸗ rutis ſtãtes cũ homines vel feras adueni re pᷣſentiũt:de altiſſimis ſu roꝝ acuminibꝰ ſe pᷣcipitãtes in fuis coꝛnibꝰ ſuſcipiunt᷑ ille
ſe. Sic ſãcti viri in altſſimis cõtẽplationi ⸗ bus illuminati:de lõginq́ tꝑe pᷣuidẽt tẽta⸗ iões futuras:⁊ demonð deceptiões mali
De animalibus terreſtribus
gnas: qᷓs cũ de vicino ĩſtare ſẽtiũt de petrł altiſſimis.i.a cõtẽplatiõe ſublimũ ſe ĩ imũ ꝓijciũt:qe ſe ad cõſiderationẽ pꝛie infir⸗ mitatis ꝑ mẽti hñilitatẽ reducũt:⁊ ꝑ ĩtime hilitat? cuſtodiã ſupboꝝ demonñ laq̃os euadũt. Quarto qꝛ talis capꝛa eſt velo⸗ eiſſima in curſu.Et ſilr viri pfecti in opib? ſpũalibꝰ nõ ſũt tardi ſeu pigri ſʒ ſolliciti ⁊ feſtini:⁊ tãto currũt ampliꝰ qᷓ;to amãt fer uentiꝰ.nã qͥ amat vehemẽtiꝰ currit veloci⸗ us:pᷣuenit citiꝰ ſiẽ di Berñ Quinto qꝛ capꝛa filueſtris eſt ſagaciſſima ĩ paſtu. Mã viſu:guſtuꝛolfactu diſcernit in paſtu.Et ſi milit᷑ ſetĩ viri ſpũ alẽ paſtũ diſcernũtvtſu.i⸗
legẽdo melioꝛa ⁊vtilioꝛa p̃eligẽdo. Ittẽ
guſtu ↄtẽplãdo:qꝛ celeſtia auide trãſgluti unt:tpalia vo ↄtẽnẽdo faſtidiũt. In olfa⸗ ctu imitãdo:qꝛ odoꝛes ciboꝝ.i.exẽpla vir tutũ ſequunt᷑. Fetoꝛes Vo.i.vi ioꝝ exẽpla fugiũt ⁊ abominãt. Seyto qꝛ ſilueſtr? ca pꝛa eſt faniſſima in potu. Sicit ei pli. Si qͥs lac huiꝰcapꝛe bibat lãguoꝛẽ euitat. Its lac.i.ſpũalis doctria taliũ ꝑfectoꝝ viroꝛũ bibitũ.i.deuote ⁊ auide ſũptũ:facit mẽteʒ vitare lãguoꝛes vitioꝝ. Itẽ ſolitarijs et pũaklibꝰ inſidiant᷑ demões pᷣcipne: ⁊ maxi me p̃ualẽt negligẽtibꝰ ⁊ ſomnolẽtꝰ.vñ aſſt milant᷑ demones qͥbuſdã ſerpẽtibꝰ qͥ moꝛã tur ĩ ſiinis:qͥ cõedũt volutres ⁊ beſtiolas eaꝝ hũoꝛẽ ſugẽtes vt dicit Ariſto ⁊ tales iidiãt᷑ doꝛmiẽtibꝰꝛ⁊ ſi eoꝝ oꝛa inenerit aꝑ ta ſubitrãt eoꝝ coꝛpoꝛa amãtes caloꝛẽ na⸗ turalẽ ⁊ odoꝛẽ. Sʒ 3 hofpnẽ̃t lacerta q̃ ðꝛ faura:q̃ ſẽtiẽs pñtiã ßᷣpẽtis ſaltat ſuꝑ faci⸗ em doꝛmiẽtẽ ⁊ pedibꝰ fcalpit vt eñ excita poſſit:ſiẽ dicit Auicẽ. Mer volncres itaq; q̃ moꝛant ĩ ſiluis itelligunt᷑ viri ſpũales ⁊ ↄtẽplatiui:⁊ ꝑ beſtiolas jtelligũt᷑ homies groſſioꝛes ⁊ ſimpiicioꝛes ſolitariã vitã du cẽtes:qͥs ſerpẽtes.i.demões comedũt cuʒ eos ad ſue iniqͥtatis ↄſenſũ trahere ⁊ iſle⸗ ctere poſſũt. W nibꝰ a ſi altt᷑ nocere nõ pof ſũt:ſaltẽ hũoꝛẽ deuotiõisa cõpũctiõis ah⸗ ſtrahere conant᷑. Inſidiãt᷑ ãt mayĩe doꝛmi entibꝰ. i.negligẽtibꝰ ⁊ ociãtibꝰ. Et ſiꝑ in ⸗ cautelã vł negligẽtiã eoꝝ ſẽſus ĩuẽiũt ap⸗ tos ⁊ circa exterioꝛa vagãtes: validiꝰĩtrãt ieos vttollãt eis caloꝛẽ dilectiõis ⁊ odo ⸗ rẽ ðᷣuotiõis:⁊ ita eos ſpũalit᷑ extĩgu ñt. Sʒ eis vt plimñ auxiliat᷑ lacerta.i.angelica e ſtodia eoꝛum negligẽtiã excitãs.vel lacer⸗ ta iſta eſt ſacre ſcripture doctrins pꝛecipue

ſaluatoꝛls q nos ad vigilãdũ ⁊ oꝛãdũ ſol⸗ xitij. Aigilate ⁊ oꝛate vtñĩ⸗ retis in tẽtationẽ. Et ſilr Petrꝰ nos exci⸗ tãs ne ſerpẽs inqrediat in nos · dicit: So⸗ bꝛij eſtote ⁊ vigilate:dꝭ aduerfariꝰ vñ dia ⸗ poſas ej. Petri.v. Ca. CRI
Ocetatẽ malo
rrñ dʒ fugere q̊ woſitũ ſalutꝰ ꝓſe qui vult ⁊ ꝑficere.exẽpio.ſ.ceruaꝝ. Cerud
eniĩ cũ eſt paritura elõgat ſe a ſemitis feris notist⁊ apꝛopinqᷓt ſemitis ab hominibul tritis. vñ ſiẽ dic̃ Ariſ. Juxta viã parit vbi p timoꝛe hoĩm feꝝ aĩal nõ accedit. Sic& q̊ vult parere. i pficere bonũ ꝓoſitum cõᷓce ptũ:dʒ ſe elõgare a feris.i.a malif⁊ iniqͥs: ⁊ apptopinq̃re ſiue adherere hoĩbꝰ.i.bñ et 4 rõnabilit᷑ viuẽtibꝰꝛqͥꝝ bñficio tutioꝛ eſſe poſſit. Sed demões quẽ volũt coꝛruinpere ab hoibꝰ.i.a bonis recedere faciũt.⁊ cũ fe ris.i.cũ malis ↄuerſari vł habitare:ᷓᷣm il⸗ tud Pañ.iiij.Eijcient te ab hominibꝰ ⁊ cũ veſtijs feriſq; erit habitatio tua.Ca. CXII
Tudeẽs i ſacra ſeriptura—— dʒ querere ſenſũ f̃alẽ:deide inueſtigare ſenſũ ſpi ritualẽ.Qð oñdit᷑ exẽplo aialiũ ruminã⸗ tiũ:qꝛ om̃e aĩal ruminãs hʒ duos vẽtres: vnũ manñ ⁊ aliũ paruũ.Cuiꝰ cã eſt dige ſtio multiplex.nã taliũ eibꝰ eſt ſiccꝰ:⁊ non bña maſticatꝰ ꝓpt̃ auiditatẽ eden di.vñ opoꝛtet iteꝝ maſticart.de maioꝛi igi tur vẽtre ad os trahit̃:⁊ ſic ſecũdo ibi ina
ſticatꝰ ad ſcðᷣm ventrẽ trãſmittit᷑ vt ibi ꝑfe
tte digcrat᷑. Rumiĩatio aũt eſce eſt medita⸗ tio ſcripture:qᷓ pꝛlꝰreducẽda eſt ad magnũ
ventrẽ.i.ad ſenſũ lalẽ qͥ eſt pᷣmꝰ ⁊ general
ſẽſus totiꝰſacre ſcpᷣture. Deide ducẽda ẽ ꝑ meditationẽ ad paruũ vẽtrẽ.i.ad ſpũalem ſenſũ:qᷓ qͥdẽ paruꝰ vᷣꝛꝛqꝛ hũiliter ⁊ fobꝛie ẽ querẽdus: qꝛ nõ niſi paruuꝰ dat᷑ ſchture ſacre myſticꝰ intellectꝰ. Mõ cxviij. Alu/ minat ⁊ intellectũ dat paruulis. Itẽ par uus ðꝛ:qꝛ in vita iſta parũ ab hoĩe de eter nis ⁊ ſpũalibꝰ capit᷑. Maʒ ex ꝑte cognoſci⸗ mus ⁊ ex parte ꝓphetamꝰjCoꝝxiij. Hic tñ cibꝰ ꝑfecte digerit: qñ vita ⁊ ope ĩplet᷑. Itẽ ſacre ſcripture ꝓfũdus pᷣdicatoꝛ:cu us eſt hoſtes fidei expugnare cũ diſcretio
ne⁊ ſobꝛletate ꝑſcrutari ⁊ diſcere dʒ. Maʒ
uli equi apti ſũt duci ad bella qͥ in bibẽdo
Piber quintus
ꝓfundius nares infigũt:quia tales vt di⸗
cunt vꝛina nõ grauãt in curſu. Per equol
ergo aptos ad bellũ pꝛedicatoꝛes catholi⸗ cos ſeu doctoꝛes intellige qͥ habẽt contra hereticos diſputare:qui nares diſeretiõis in aquã ſare ſcripture ꝓfunde debẽt infi⸗ gere.i.cũ diſcrctione ſtudere vt ſenſů ſcri⸗ pture pꝛofunde hauriãt ⁊ intelligant.⁊ ſic
in curſu vꝛine.i·erroꝛis cõceptiõe vł obſta
culo minime ledent. Itẽ ſtudiũ ſpirituat
doctrine in tribus conſiſtit.ſ.in addiſcẽdo
eligendo ⁊ retinẽdo. quod patet per exem plů in dentibus animaliũ. Mã q̃dã aĩalia
ſunt q̃ habẽt dẽtes ad capienduʒ vt canes
⁊ aĩalis pᷣde:⁊ ideo habẽt dẽtes diuiſos et acutos vt poſſint melius capere pꝛedam. Quedã o habẽt dẽtes ad paſcẽdũ: vt ca melꝰ a vacca ⁊ hmõi.⁊ iõ habẽt eos equa⸗ les et cõtinuos vt meliꝰ herbas pᷣſcidant. Quedã o hñt dẽtes ad cibũ retinẽdũ:ſi cut piſces. Nã piſces pᷣter modũ alioꝝ aia liũ hñt płles oꝛdines dẽtiũ qᷓ; duos: qꝛ pꝛe ter dẽtes qͥs hñt ſerratos ⁊ diſtãteſ: habẽt
etiã interiꝰ dẽtes miro mõ inſitos · cũ qbul vt dic̃ Vriſ.recolligit cibos ne aque lubꝛi⸗
citate de eoꝝ faucibꝰ eruãt᷑. Illi aũt habẽt dẽtes ad capiendũ cibũ ſpũalẽ doctrine à ſũt apti et ſtudioſi ad diſcẽdũ. Sed qꝛ non oẽs equalit ad eadẽ diſcẽda ſũt apti.iõ iſti dẽtes ſũt diuiſi: ⁊ tãto ad diſcẽdũ ſt mag idonei:quãto ad itelligẽdũ q̃ legũt vł au ⸗ diunt magis inueniunt᷑ acuti. Aĩalia No q̃ dentibꝰ herbas paſcẽdo pᷣſcidũt qð eis
melius videt᷑ capiũt ⁊ alia dimittũt.⁊ iðo
paſcendo melioꝛa eligũt. vñ illi habent dẽ tes ad paſcendũ qͥ de his q̃ audiunt vel le
gunt ſtudioſi ſunt ad melioꝛa ⁊ vtilioꝛa eli
gendũ et memoꝛievel etiã ſcripture aliquã do cõmendandũ.ſed illi habent dentel ad retinendũ qui ſunt ſolliciti ⁊ ſtudioſi:non tĩ ad audiendũ vel legendũ:ſʒ etiã ad re⸗ petendũ ⁊ recogitandũ:qꝛ frequẽs medi⸗ tatio ſaluat memoꝛiã ᷣm Mhm · vñ ſine re petitione crebꝛa memoꝛia inuenitur labił᷑ et lubꝛica. Capitulum: CXIII
Rperbus ali milat t
auro. Mꝛio rõne feroci
tatis. ſůt eĩ tauri ferociſſimi:qᷓ;uis ſub ar⸗
boꝛe fici ligati dieunt᷑ fieri manſi neti vt di ⸗ cit Iſidoꝛus. Sic ſuperbi feroces lunt ⁊ ꝙ ni ad iniuriandum et iedendũ alios niſili
— —
— b
— —

1
27
6
*
S3 7
—
—
—— lih
— — ——
- 4
5—.—
—„6—
betäA5
W
——
i
De animalibus terreſtribus
gent᷑ ſub arboꝛe fici.i.reſtringant᷑ ſub do⸗ minio alicuiꝰ viri ꝓbi qͥ ſit mitioꝛ ⁊ dulci⸗ oꝛ: Judith.vj. Ligauerũt achioꝛ ad arbo rẽ· nã achioꝛ qͥ interp̃tat mõtanꝰ ſiguat ſu pbia tumidũ:qꝛ mõſeſt tumoꝛ terreqͥ ligã dus eſt ad arboꝛẽ.i.reſtringẽdus ad arbi⸗ triũ ſupioꝛis. Scðo rõe ſingularitatꝰ.di eit enĩ Vriſ.ꝙ taurꝰ paſcif ſolꝰ niſi tpea⸗ moꝛis:⁊ ſic ſuꝑbꝰ vuit eſſe ſolꝰin honoꝛibꝰ ⁊ dignitatibꝰ qͥbꝰ paſcit᷑:niſi foꝛte aliqbuſ amicis cõmunicet. ð.lxxix. Singularis ferꝰdepaſtꝰ eſt eã. Tertio rõne infatiõis: qꝛ ſi q̃s de coꝛio tauroꝝ modicũ ſciderit:⁊ cũ fiſtula ſufflãdo paꝝ cutẽ a carne ſuble/ nauerit ipiguabĩ᷑. Etiã ĩpiguat᷑ cũ ficubꝰ ⁊ vuiſpaſſis:ſic fuꝑbi ĩpinguãt᷑ ſiue inſuf᷑⸗ flant̃ cũ ĩflatiõe fiſtuli.i.ex vbis blãdiẽtiſ ⁊laudãtis. Et cũ ficubꝰ ⁊vniſpaſſis.i.qñ dicunt⁊ offerunt᷑ eis dulcia q̃ delectẽt. Sʒ
5 eoꝝ iflationẽ ðꝛ Ecci.vj. Mõ te extollas
in cogitstiõe anime tue velut taurus ⁊c̃. Q uarto rõne crudelitatis.habẽt eĩ tau
ri coꝛ durũ et crudele. Et dic̃ Ariſto. ꝙ in Coꝛde tauri ſepe os duꝝ inuenit᷑:qð.ſ.deſi⸗ gnat duriciã coꝛdis ſuꝑboꝝ:Ecci.iij. Coꝛ
durũ male habebit in nouiſſimo. Itẽ ſuꝑ bus aſſimilat dꝛaconi. Pꝛimo qꝛ dꝛaco e venenolus. Et ideo qñ ꝑ aerẽ fert᷑ aer cõci
rat̃. ꝑ eũ etiã mare intumeſcit ꝓpter eiꝰ ve⸗ nenũ. Tale eſt etiã veneuũ ſupbie qð inte⸗
rius coꝛ tumefacit:⁊ exteriꝰ rixas velut tẽ peſtates aeris ↄcitat ⁊ inducit. Scðo qꝛ eſt inſidioſus. Inſidiat᷑ eni elephãti ⁊ ſitit
fanguinẽ eiꝰ. vñ elephas vidẽs dꝛaconem
ſup arboꝛẽ nitit᷑ eã frãgere vt occidat eũ.
Draco aũt inſilit in eũ ⁊ nitit᷑ eñ moꝛdere ĩ ter nares impetit
oculos eiꝰ: ⁊ aliqũ eñ excecat· Et aliqñ iiilit ſuꝑ eñ a tergo⁊ moꝛ det eñ ⁊ ſugit ſãguinẽ ei. Et poſt lõgũ cõ⸗
ictñ ex fubtractione ſãguĩs debilitat᷑ ele
— intãtũ ꝙ ſup dꝛaconẽ caditæ moꝛiẽs uñ occiſoꝛẽ occidit. Cauſa añt qᷓre ſie dꝛa ⸗
co eiꝰſangninẽ aʒpetit:eſt frigiditas ſãgui
nis:qͥ ſuũ incẽdiũ refrigerari q̃rit:vt dicit
Ilſið.ſicut dꝛaco inſidiat᷑ elephãti:ſic ſu⸗ perbus ⁊ ambicioſus inſidiat᷑ maioꝛi ⁊ re⸗ gnãti:⁊ interdũ ſãguinẽ eiꝰ gnare poſſit. vñ ⁊ ip̃m inuadit aliqũ a fron te. i· aperte ⁊ manifeſte. Aliqñ a tergo.i.la⸗ tenter ⁊ oeculte.⁊ quãdoq; iᷣm ꝓſternita extinguit:⁊ nõnunqᷓ; ex ed vel ꝓpter eum etiã ipſe perit.ſicut frequẽter in bncipibuſ
ſitit vt ip̃e re⸗
můdi accidere videmꝰ. Tertio dꝛaco ẽ vẽ toſus:qꝛ.ſ.ventũ ſequii᷑⁊ diligit. Hicit eni Solinꝰ ꝙ dꝛaco eſt gial ita ſitibũdũ ꝙ q̃ſi aqua ſatiari nõ poſſit. vñ oſ ↄtra vẽtũ ape rit: vt ſic ſuũ incendiũ mitigari poſſit. vn⸗ de ſepe impetꝰ eiꝰ in velñ ſubuertit lignuʒ. Sed naute dñ dꝛaconẽ pᷣſentiũt:qð ex tu⸗ moꝛe maris aduertũt:ſtati vela deponũt: ⁊ ſic periculũ dꝛaconis euadũt: vt dic̃ So linus. Similti ſupbus nõ ſatiat᷑ aquis de litiarũ:ſed adhuc ſitit ventos vanitatis et honoꝛũ.vñ ſequit᷑ vela nauiũ.i.gloꝛias et veſtigia magnoꝝy:quos etiã quãdoq; ſub⸗ uertit: dũ eoꝝ ventũ ⁊ honoꝝ gloꝛiã ſitit vnde tutius eſſet vela honoꝛis deponẽ qᷓ; dꝛacones tales cõtra ſe habere: Job.xxx. Frater fui dꝛaconũ er ſociꝰ ſtruthionum. Itẽ ſupbus aſſimilat᷑ boꝛaci.i.rubete q̃ ẽ rana venenoſa:q̃ ſicut diẽ qpli.hʒ duplex iecur. Anũ ſũme venenoſũ. alið vo eſt con tra venenũ remediũ: et dat᷑ p antidoto cõ tra noxiũ.vñ ad cognoſcendũ qð ſit bonũ ⁊ quod ſit malũ: ꝓijciunt illud in nidũ foꝛ micarũ:que ſtatim venenoſũ fugiũt ⁊ ali⸗ ud petũt.ſic in homiĩe ſupbo eſt aliqñ eſtia tio vel excellẽtia alicuiꝰ g̃e vel ꝓbitat?ꝛet iſta eſt venenoſa:qꝛ cõtinet venẽnũ elatio⸗ nis. Sed ex alia ꝑte ineſt defectꝰ ei vl infir mitas carnis:et hec eſt medicina humiliãf ſq; animũ:⁊ repellẽs.ſ.elatiõiſ venenũ. vñ Apo.ij.Coꝝ.xij. Me venenoſo iecoꝛe neca ret᷑ ſupbie:antidoto alteriꝰmunitũ ſe eſſe. dicẽs:Me magnitudo reuelationuʒ extol⸗ lat me datus eſt mihi ſtimulꝰ carnis m.⁊c̃. vnde foꝛmice.i.pꝛudẽtes viri a ſue magni⸗ tudinis eſtimatione ſe auertũt ne veneno ſupbie ĩficiant᷑ ⁊⁊ ad ſuã infirmitatẽ ſollici te reſpiciũt: vt ꝑ hũilitatẽ ſaluent. Itẽ ſu pbi aſſimilant᷑ bubalis quoꝝ ferocitas et foꝛtitudo domari nõ põt niſi aeuleo ferreo in naribꝰ eoꝝ infixo. Sic ſup boꝝ ferocitaſ ⁊pᷓſumptuolſa foꝛtitudo nõ ſijeit᷑ niſi foꝛti tribulatiõe ⁊ opp̃ſſiõe. vñ ðᷣꝛ cuidã ſupho. iiij. Regxix. Ponam circulũ in naribus tuis x. Capitulum: CxIIII
Entatiões frau
dulẽtas demonũ ſcti viri hũilit᷑ metuũt:pꝛudẽt᷑ fugiũt:efficaeit᷑ repellunt. Sůt eni virtuoſi qͥdãmõ ſiẽ eerui. Dicunt᷑ enĩ cerui timerevoeẽ vnlpis. Nuid eni eſt voxvulpiſ niſi fraudulẽta ſuggeſtio demo

nis. Sed terul magnis coꝛnibꝰmuniti ſůt? viri magnis virtutibꝰ fulti:timẽt ergo cer ni vocẽ vulpis:qꝛ ſctĩ viri ſeꝑ metuut frau duientiã ⁊ aſtutiã demõis: Ecci.ij. Sta ĩ iuſticia ⁊ tioꝛe ⁊ ppara aĩam tu ad tẽtati onẽ. Itẽ ceruꝰ qñ canis ipᷣm inſequi ſii uẽit biuiũ nõ rectꝰ currit veſtigijs: nunc puc nůc illuc trãſuerſalit᷑ ſaltꝰ mutat: tunq eni conat᷑ trãſire ꝑ ʒrios paſſus vt ſicĩ ei⸗ veſtigijs canes decipiant. Silr qͥ;ʒ ſcti viri cũ eos diabolꝰ tẽtãdo ꝑſequit᷑: nõ rectꝭ ve ſtigijs ſʒ trãſuerſalit᷑ currũt:qꝛ cũ deſuꝑ⸗ bia puliari ſe ſentiũt: mox nõ ad ↄſiderati onẽ ſue virtutꝰ ſed ſue infirmitatꝰ recurft. Et cũ obiecta ifirmitate ð puſillanimitate tẽtãt᷑ qᷓſi ꝑ ſaltũ trãſuerſũ queq; ſua foꝛtia oꝑa ad memoꝛiã reducere fatagũt. Sic enĩ beatus Job ne magnitudo virtutum eum extolleret:ad ſuam fragilitatẽ ↄſiderãdaʒ cucurrit dicẽs: Parce mihi dñe nihil eniʒ ſũt dies mei:qͥd eſt hõ qꝛ magnificas euʒ:
vij. Et rurſus ne ex calamitatũ ſuaꝝ multi tudie deſperet: ad ſuã ĩnocẽtiã pẽſãdã ſal tauit dicẽs: Mõ peccaui: ⁊ ĩ amaritudini⸗ bus moꝛatur oculꝰ meꝰ Job. xvij. Et rur⸗ ſus: Atinã appenderẽt᷑ pctã mea qͥbꝰ irã merui: ⁊ calamitas q3 patioꝛĩ ſtathera. uaſi eĩ arena mar?b grauioꝛ apareret: Job vj. Quali ð õ̃rios ⁊ trãſuerſales ſal ⸗ tus dabat qͥ nũcvt ſibi parceret᷑ rogabat. nũc aũt ſe nõ peccaſſe dicebat: vt neq; ĩ ela tionẽ ſuꝑbie inocẽtia duceret: neq; ĩ deſpe ⸗ rationẽ aĩe eñ calamitas traheret. Item ceruus qñ canes eñ inſequunt᷑ ſi põt fugit ad fluutũ:vbi ex aque frigiditate viribꝰre ſũptis trãſnatãdo aquã venatoꝛẽ effugit. Tüũc aũt tanes inſequũt ceruũ qñ ĩpoꝛtu⸗ ne cogitatiões vłtẽtatiões moleſtant ⁊ ſti mulãt aim:qͥ tũc ad fluuiũ fugit qũ ad ſui cõſiderationẽ cũ timoꝛe rediens copioſas lachꝛymas fũdit dicẽs deo ⁊ oꝛãs:eꝰme us es tu ne diſceſcerꝭ a me:qm̃ triblatio ꝓ rima ẽꝛ⁊ nõ ẽq́ adiuuet:qi circũdederũt me canes multi:⁊ ↄſiliũ nalignãtiũ obſe⸗ dit me. ꝛõ eni lachꝛymoſa ſic animñ foꝛ⸗
tificãdo coꝛroboꝛatꝛ vt nõ ſolũ canes.i.tẽ ⸗
tatiões euadat ß etiã extĩguat. Mẽ · lxxiij. Tu ↄtribulaſti capita dꝛa i.tentatiõᷣes de
monñ in aqͥs.ſ.lachꝛymaꝝ. Ztẽ ceruꝰqñ capit᷑ mugit ⁊ lachꝛymal fũdit. vñ ẽt hõ a tentatoꝛe ꝑ cõſenſũ captꝰ:ſtatĩ emittat inn
Piber quintus
gitũ doloꝛoſe ↄfeſſiõis ⁊ lachꝛvmas effun
aut N aponis erga eũ coꝛ tuum?⁊c. Job
dat copioſe cõpũctiõis anteqᷓ; ptrahat ad pꝛauitatẽ oꝑis: vel ad illaqueationẽ male „ſuetudis. Itẽ tẽtatiões demonũ aſſimi iant᷑ inceſſibꝰ ſerpẽtũ. Nã qͥdã ſerpẽtes in
cedũt ſiue ſerpũt ſemp flexuoſe:⁊ tales ſůt demões qͥ tẽtãt inſidioſe ⁊ ſub ſpẽ boni in
cipiẽtes a recto ⁊ declinantes ad curuum.
uidã vo ſꝑ incedũt recte vt cẽtrix.vnð Lucanꝰ ait: Eſt ſꝑ recto lapſurꝰ limine cẽ⸗ trix.⁊ tales ſũt qͥ directe⁊ apte ſuggẽt ma la: vt adulteriũ ⁊ homicidiũ ⁊ hmõi. Alij aũt ſũt qͥ ſemꝑ curui ſuꝑ pectꝰincedũt: ⁊ hi ſůt demones tẽtãtes de auaricia ⁊ ĩcuruã⸗ tes coꝛ hoĩs ad terrena deſideria. Aliqͥãt ſerpẽtes a pectoꝛe ſurſũ erecti vadũt:ſic qͥ dã pẽs terremꝰet aquaticꝰ noĩe celidrus: ⁊h ſerpẽſ qñ currit crepat ſi ſe toꝛſerit. Ta les ð ſut demõeſ tẽtãtes de ſuꝑbia q̃ erigit coꝛ ãd alta ꝑ elationẽ.Et potiꝰ creparẽt qͥ⸗ dã ſupbi moꝛiẽdo qᷓ; ſe flecterẽt hůiliãdo. 55 qdã ſerpẽtes ſůt qͥ tarde mouenf᷑· Et ici ſũt demões tẽtãtes de negligẽtia et pl⸗ gricia:q̃ ad accidiã ꝑtinẽt. Itẽ ſũt qͥdam tãte velocitatis vt volare videant᷑.vñ ⁊ qͥ
dã ſerpẽs iaculꝰ ðᷣꝛꝛqͥ vt iaculũ volarepu⸗
tat᷑. Et h arboꝛes exilit:⁊ ſi obuiã qͥeqᷓ; ha buerit ſtati illud pimit. Tales ſũt demõel tẽtãtes de ira:cuiꝰ motꝰ velox ẽ: nõ expe⸗ ctãs rõnis cõſiliũ:⁊ ſibi obuiãtes. i reiiſtẽ tes pcutit. Sůt etiã in arabia ſerpẽtes ala titq ſyrene ſũt dieti:qͥ pluſcurrũt qᷓ; equiʒ ⁊iõ volare ferunt᷑: qrũ tãtũ eſt virꝰ vt pꝛl⸗ hõ moꝛiatur qᷓ; doloꝛ aliqͥs ſentiat᷑. Tales ſũt demões de luxuria tẽtãtes:q̃ velociter volare dicit: qꝛ ei delectatio cito labit᷑: ſ pꝛiꝰ aĩam delectãdo occidit qᷓ; eiꝰ doloꝛ ſẽ tiat᷑. Itẽ qͥdã ſũt fraudulẽti ⁊ inſidioſi ſi cut cerãſtes qͥ ẽ ſerpẽſ coꝛnutꝰqͥ ſub arena ſe abſcõdit ⁊ tin coꝛnua oñdit:q̃ hʒ ad mo dũ arietis:ad quẽ dů aĩal vłauis acceſſe⸗
rit ip̃m nõ arietẽ ſʒ anguẽ peſſimuʒ iuenit.
——
Tales ſůt demões tẽtãtes de iuidia:qꝛ iui dus doloſe ⁊ fraudulẽter cane ⁊ ſubuerte re conat. Itẽ eſt ſerpẽs boua dicrꝰ:qͥ re ges ſequit᷑ armẽtoꝝ ⁊ bubaloꝝ vberibꝰ ſe fuſpẽdit:⁊ dñ lac bibit ip̃ʒ aĩal occidit. vñ abobꝰ ſiue a bubalis noinẽ acceplt vt dic
Fſið. Tales aũt ſũt demões de gula tẽtan
tes.vnde ſequũtur greges armẽtoꝝ.i.ho⸗ mini beſtialit vinentiũt⁊ in guſtu lactis
in delectatiõe gule ꝑcuriòt animã ⁊ octi⸗

6
„ — . *—. *
P .
SnyREn 7 7
Be animalibus terreſtribus
dunt: Mꝛoů. xxtij. Ingredit᷑ blãde ⁊ in no coluber. Itẽ tẽtatio nes demonũ ſimiles ſunt venatlonibꝰ aĩa ⸗ lium.de quibus in Mð.xc. Ipſe liberauit me de laqueo venantium et a verbo aſpe ⸗ ro. Mam ſm Auicennam venantur que ⸗ dã aialia de nocte: vt quidã lupi.q̃daʒ de die vt canes ⁊ vꝛſi ⁊ hmõi:q̃dã vo de die⁊ de nocte: vt etiã qͥdã lupi. Sic etiã qͥdã de mones tẽtant de nocte.i.occulte ⁊ ſub ſpe ⸗ cie boni:⁊ iſte eſt timoꝛ nocturnus.de qͥ di citur in Mð.xc. Mon timebis a timoꝛe no/ cturno:⁊ a negocio pambulãte ĩtenebri. Suggerit eniz interdũ abſtinẽtiã vt indu cat ĩpatiẽtiã. Suggerit dare bonũ exẽplũ
alijs vt inducat ad vanã gliam et ſimilia.
Q uidã o tẽtãt de die.i.apte ⁊ manifeſte mala ſuggerendo: vt q tentãt de luxuria homicidio:furto ⁊ ſimilibꝰ. Et iſta ẽ fagit⸗ ta volãs de die. Q uidã vo de nocte ⁊ de die:qꝛ quãdoq; demõ tẽtat vtroq; modo.
Mã pᷣmo tentat ſubtiliter ⁊ quaſi rõnabili
ter ingredit᷑:ſed poſtea facit ruere in aper tũ malũ.vñ in hoc diabolus ſimilis ẽ mã ⸗ cioꝛe a nimali mõſtruoſo qð dicit᷑ hẽre faci em homiĩs:ſibilũ ſerpentꝭ:candã ſcoꝛpio ⸗ nis: velocitatẽ auis volãtis:⁊ tres oꝛdieſ dentiũ.carnes aũt hũanas appetit ad edẽ
qů. Caput 3 hʒ hoĩsꝛ⁊ ſibilũ lerpentt: qꝛ pᷣmo tẽtat ſptilit᷑ ⁊ quaſi rõnabilit᷑:hʒ tres
1 oꝛdines dentiũ:qꝛ de tribꝰtentat.ſ.de ↄcu piſcẽtia caruis.de— oculoꝝ et
ſupbia vite. Coꝛpꝰ aũt hʒʒ leõis:qꝛ foꝛtiter pP
* detiet:caudã)vo ſcoꝛpiõis:qꝛĩ fine neqͥter pungit: vt auis velocit᷑ diſcurrit: hominũ carnes appetit.i.vt carnales hoĩes violet
⁊trucidet. hec ðᷓ tertia tentatio vocat᷑ de/
moniũ meridianũ:qꝛ.ſ.tanqᷓ; media pꝑtici⸗
pat pꝛimas duas.ſ.pꝛimã ⁊ lecundã. Itẽ
ſcti viri tẽtatiões intuẽtes muniũt ſe ſicut
aper cõtra venatoꝛes. Mã aper tribꝰ mo/
dis ſe munit:pᷣmo durioꝛẽ ꝑtẽ coꝛpoꝛis op
ponẽdo. Hã in latere ſuo dextro locuʒ du⸗
—
44 acuẽdo. Sciẽs ei ſibi imiere periculũ acuit
riſſimũ hʒ:quẽ.ſ.ſemꝑ opõit venabnlop⸗
ſequẽtis ⁊ tanqᷓ; clypeũ validũ illũ locũ ſẽ
yobicit. Sic etiã ſancti viri ʒ tentationũ
impetꝰ duriciẽ.i.aſperitatẽ coꝛpor? obijci ⸗
unihm 1llð Pö.xxxiiij. Ego aũt ců mihi moleſti eſſent induebar cilicio:hñiliabam
in ieiunio aĩam meã ⁊c̃. Itẽ aper ſe mu⸗ nit culmos ſuos.i.dẽtes lõgos ad arboꝛeſ
eos ꝓbat ſi bñ ĩcidũt: quibꝰ poſtea ꝓ gla dijs vtẽs om̃e qð ferit laniãdo dirũpit. Hi ergo culmi ſůt virtutes penitẽtis que acu⸗ untur cũ ad arboꝛes fricant᷑:qᷓſi enim cul⸗ mos ſuos ad arboꝛes fricare:eſt ſuas vir⸗ tutes ꝓpꝛias ſanctoꝝ ⁊ foꝛtiũ viroꝝ virtu tibꝰ cõparare.quibꝰ illoꝝ exẽplo ⁊ ad opꝰ? feruẽtioꝛes:⁊ ad bellů acutioꝛes reddant᷑.
culmos ad arboꝛes eos fricãs: ⁊ fricãdo
Itẽ aper ſe mu nit oꝛiganum maſticãdo. NMam ſi dentes fricãdo ad arboꝛes hebe ⸗
tes eos inuenerit herbã oꝛiganum querit:
cuius virtute maſticando dentes acuit: vt
Auicen.ait: Vꝛiganũ itaq; eſt verbuʒ dei cuius maſticatione.i.cẽſideratione contra tentationes anima pꝛemunit᷑.viuus eſtei
ßᷣmo dei et efficar et penetrabilioꝛ om̃i gla· F
dio ancipiti. vel oꝛiganũ eſt diuia ꝓtectio quã oꝛãdo q̃rere debemꝰ vt eiꝰ virtute vi⸗ res noſtre contra tẽtatiões acutioꝛes ⁊ foꝛ
tioꝛes reddantur. Ptem tentationes car
nis expugnare debemus exemplo cameli.
Mam camelus tempoꝛe amoꝛis ſolitudie
diligit ⁊ nullus pꝛeter paſtoꝛem andet ap⸗ pꝛopinquare ei.Et iterum quando feminã
apetit:ſupꝛa genua incuruatus incedit et paruz tunc comedit. Sic homo quãdo car
nalt amoꝛe ſuccenditur ſeu tentatione de⸗
bet ſe ad ſolitudineʒ oꝛationis reducere et
ſoli paſtoꝛi chꝛiſto ſe feruenter recõmedare ⁊genuflexionibus deuotis coꝛpus fatiga
re:⁊ cibi ⁊ potus parcitate carnem caſtiga
rervt·ſ.carnis terat ſupbtaʒ:potus cibiq;
parcitas. Item tentationes carnales eti am repelluntur et vincuntur penitentia et feruoꝛe meditationũ et oꝛationũ.cuius ex exmplũ agparet in hedo: qꝛ eiꝰ pellis que hiſpida eſt ſicut dicit Plini.ſanat moꝛjus venenoſos ſi calida ſupalligetur:⁊ pili ei⸗ exuſti ſuo odoꝛe fugãt ſerpẽtes. Quid au temẽ pellis hiſpida hedi niſi auſtera peni tentia hominis tẽtati. Hedus enim qui eſt animal iocabundum et laſcinuʒ:ſignat ho minem carnaliter tentatum eius igitur hi ſpida pellis:id eſt aſpera penitentia carnif ſi calida:id eſt ex charitate facta queẽ ca⸗ loꝛ anime vitalis ſuperponatur:id eſt con⸗ tra tentationes ohijciatur:moꝛſus eoꝛum venenoſos.i.moꝛtiferos ſanat.vñ ð.x⸗ xxtiij.pᷣ remedio vtẽs dicebat:Ego añt cũ mihi noleſti cẽnt ĩduebar d.. q̃ſi pil ꝓcedẽtes eꝝ pelle ſũt cogitatiões ꝓceden

tes ex mente.vłqꝛ pili qͥ er ſuꝑfluitate coꝛ poꝛis generant ſignãt elemoſynas d ſaltẽ de ſuꝑũno dari debẽt:?ʒ illð Luẽ.xj. Qð ſupꝑẽ date elemoſynã. vñ iſti pili aduſti · i
cogitatiões feruẽtes vł elemoſyne facte cðũ
charitatis amoꝛe:fugãt ſerpẽtes.i. demo⸗ nes vl eoꝝ tẽtatiões · vñ de elemoſyna dici tur Scci.xxix. Suꝑ ſcutũ potẽtis ⁊ ſuꝑ lã⸗ ceã aduerſus inimicũ tuũ pugnabit ꝓte· Et de feruoꝛe meditationũ dicit Tob.vj. Incẽſo iecoꝛe. i.mẽte ꝑ feruẽtes cogitatio
nes ſiue oꝛatiões fugabit demoniũ. Itez nota ꝙ tẽtatiõeſ aliqͥs diſſipãt ⁊ aliqͥs pur gãt.vñ ſüt ſiles foꝛmici q̃ plãtas vaſtãt et
vꝛſos purgãt. Mã foꝛmice floꝛes ⁊ germĩa coꝛrodẽdo violãt:fructꝰ cõcauãt ⁊ mãdu⸗ tãt:⁊ hoĩbꝰ nocumẽtũ pᷣſtãt. Silr tẽtati ones aliqñ coꝛrũpũt ⁊ diſſipãt floꝛes cogi tationũ:germins affectionũ.⁊ euacuant a mer ito fructus opeꝝ.⁊ ſic ſũt homĩ ĩcauto
⁊ neſciẽti cã multaꝝ leſionũ. Attamen foꝛ⸗
mice vꝛſos iuuãt.vñ dic̃ Plini. ꝙ qñ vꝛſi egrotãt q̃rũt foꝛmicas ⁊ deuoꝛãt:⁊ ſic falu
tẽ recipiũt. Sic hoĩbꝰſctis tẽtatiões ſũt ad pfectũ ⁊ ad purgationẽ ſiue liberationẽvi
tioꝝ.vñ Jat᷑.j. Btũs vir qͥ ſuffert tẽ. Itẽ
nota ꝙ tẽtatio diaboli a pᷣncipio eſt debil ⁊ facilis ad reſiſtẽdũ:ß poſtea ĩ ꝓceſſu dif ficilis ẽ ⁊ foꝛtꝰ. ſſimilat᷑ eĩ diabolꝰ vꝛſo qͥᷓ hʒ caput ĩualidũ: hꝛachia hʒ foꝛtiſſima. Eſt ð velut caput vꝛſi ißa ſuggeſtio diabo li:ßᷓ qᷓjſi eiꝰ bꝛachia ſũt ip̃a pcti opa:qᷓ ſi ho minẽ capiũt difficillime dimittũt. Mõ.c ⸗ ix. Conquaſſabit capita.qꝛ.ſ.ↄterenda ſũt ipa tẽtationũ vitia. Ca. CXV
Imes ichoare
penitẽtiã ſilis ẽ aſino q valde ti⸗
8 met itrare aquã ⁊ pedẽ ibi tigere vłkꝑ eã trãſire:imo ẽt nõ libẽter aſini trãſe unt ꝑ põteſ:⁊ ma xie ſi poſſint ibi aquas cõ ſpicere:eo ꝙ facile patiant᷑ vᷣtiginẽ ꝓpt̃ ra
pitꝰ debilitatẽ: ꝓp̃ quã timẽt de põte cade re. Mec bibũt de facili niſi ad locũ vbi ſũt bibere aſſueti ad quẽ pñt ire ſicco pede. S letimet aquã itrare vł trãſire qͥ timet peni⸗ tẽtiã ĩchoare vł in ea ꝑſeuerare. Sʒ ille ti⸗
met ꝑ põtẽ aquã vidẽſtrãſire qͥ timet ad re
ligionẽ ei aſpitatẽ ↄſiderãs ire. Qð ↄtin git wter debilitatẽ capitl.i.ꝓpt᷑ defectum ſenſus:⁊ 15 tal nõ vult ab aſſueta aqua i. vits diſcedere:nec pẽitẽtiã reciꝑe:niſi quã
quintus facilit᷑ poſſit ferre: Judicũ.ix. Nũqd poſ⸗ ſů deſerere dulcedinẽ meã fructuſq; ſuaui
(ſimos? Ca. CXVI
Vrannꝰ ſimilis ᷣvnicoꝛni.de qͥ Wli.dic̃ ꝙ ẽ ſilis elephãti ĩ capite:⁊ equo in coꝛpo; in cau⸗
da No aſſimilat᷑ apꝛo:mugitũ emittit gra⸗
uẽ: ⁊ vnũ coꝛnu magnũ hʒ in frõte duoꝛuʒ cubitoꝝ.Hãc ferã viuã capi poſſe negãt
violent᷑. Sic tyrã ni ĩ capite.i.in mẽte ſũtvt
elephãtes.ſ.ꝑ magnitudinẽ ſuꝑbie:in coꝛ⸗ poꝛe vt equi.ſ.ꝑ fluxuʒ luxurie:⁊ in cauda vt apꝛi. ꝓpt bꝛeuitatẽ potentie. Ram aper
turpẽ ⁊ curuã caudã hʒ. Et ſilr potẽtia ty
rãnica ⁊ dominiũ cõit᷑ hʒ finẽ celerẽ⁊ tur⸗ pẽ. Mugitꝰ grauis ẽ graue impiũ: qi.ſ. ali
is grauia ⁊ ĩpoꝛtabilia imꝑãt. Coꝛnu ma⸗
gnů eſt ſeua ꝑſecutio quã iferũt põis:pᷣci⸗ pue his qͥ eoꝝ malignitati nð Aẽtiũt. Ai⸗ ui aũt capi nõ pñt ꝓpt᷑ ipatietiã. Eſt enĩſi
dic̃ Sꝛe.vnicoꝛnꝰ fera oĩno ĩdomita. vñ ſi
fu erit capta teneri neqͥt:qꝛ tanqᷓ; impatiẽs moꝛte deficit. Sic tyrãni ⁊ ſuꝑbi potiꝰali⸗ qſi ↄſentiũt oecidi qᷓ; velint fubijci alijſivt ptʒ de hãnibale qͥ bibitvenenũa occidit ſe ipᷣm ne vẽiret ad dominiũ Romãoꝝ· ⁊ Ca
to ſilr ſe occidit ne ceſari ſubderet?. Item
tyrãnꝰ pᷣſidẽs eſt ſilis cameleonti de quo
Vriſto. diẽ ꝙ hʒ faciẽ ſiẽ aĩal ex poꝛco ⁊ ſi⸗
mia:⁊ alterat᷑ coloꝛ eiꝰ qñ inſufflat in coꝛi⸗ um eiꝰ.⁊ diẽ Pli.ꝙ nuliũ aĩal ẽ eo pauidi
—
usꝛ⁊ iõ ſic mutat᷑ ſiẽ coloꝛ eiꝰ ⁊ diẽ ꝙ ð̃ in/ firmitate mãſuetũ ſe fingit:cũ tñ ſit crude le. Diẽ ẽt ꝙ huic aĩali magna vis 3 accipi⸗ tres ẽ data. Mã volãtes eos ad ſetrahit ⁊ pᷣbet eos alijs auibꝰ lacerãdos. it etiaʒ
Zriſto.ꝙ ĩ moꝛte ẽ turpis colorꝭ:qᷓ;uis in vita ſit magne venuſtat?. Sic qͥʒ tyrãni ſi⸗
militudinẽ hñt poꝛci ꝓꝙ imũdiciã vite.ſi⸗
militudinẽ vo ſimie ꝓpt ſimulationẽ iuſti
cie. Nã ſimie coꝛpꝰ a facie hoĩs icipit:ßĩfi
neĩ defectu caude ſuã turpitudinẽ oñdit ·
Sic tyrãnꝰ ĩ pᷣncipio regimis vł opis mã⸗ ſuetudinẽ ⁊ iuſticiã fingit:⁊ ſic icipit a fa⸗ cie hoĩs:ß ĩ cauda.i.ĩ fine opis ſue tyrãni
dis ⁊ malicie turpitudinẽ detegit ⁊ oñdit⸗ ⁊qñ ð aliq̃s aliqͥd auribꝰ eiꝰ iſufflat᷑ coloꝛ eiſai velocit᷑ imutat ⁊ ĩflãmat᷑:⁊ hytplu rimũ ex timoꝛe ꝓcedit: qꝛ oẽs tyrãni ſunt
pauidi ſciẽtes ſe a mltiſ odio paberi.aliqõũ iñ pᷣ tioꝛe vl ipotẽtia fingůtmãluetudiem
— ——

—
8
82 — —
„
5FE
„
—
5555
—
6 —
7 5
tio ab alijs o
De animalibus terreſtribus
růtñ ſo ln coꝛde gerant trudelitatꝰ rabiẽ. 2is etiã ex diuia pmiſſiõe data ẽ vis ðᷓ ac⸗ cipitres ⁊ 3 raptoꝛes vł vfurarioſ⁊ hinõi. q freã̃nt᷑ illiꝗ mltos alios violent᷑vł iniu ge expoliauef̃t ab aliqͥ tyrãno inſurgẽte⁊ eos capiẽte ip̃i expoliant᷑ ⁊ inſuꝑ nõnũqᷓ; abeo inhũanit᷑ lacerant᷑. ʒ ãt tyrãnꝰ dů viuit ⁊ dñat᷑ magnificꝰ ⁊ potẽs appareat:ĩ moꝛte tñ turpitudinẽ hʒꝛqꝛ cõit tyrãni tur pi moꝛte moꝛiunt᷑. Itẽ tyrannꝰ aſſimilat᷑ foꝛmicaleoni:qð̃.ſ.ẽ aĩal ꝑuũ foꝛmic infe⸗ ſtũ:comedẽs qᷓnũ eaꝝ.vñ dũ eis victũ ſub trahit occaſiõalit᷑ eas octidit.⁊ i foꝛmica⸗ leõ ðꝛ:qꝛ foꝛmic ẽ vt leo ſʒ quẽ foꝛmica ex Pugnare nõ põt:ſʒ ꝑfecutoꝛẽ ⁊ expu gnato
ẽpatit:ip̃e ab alijs aĩalibus deuoꝛãt᷑. Et
ilr qñq; tyrãni qͥ1 ũt hũiliũ ꝑſonaꝝ ⁊ pau
peꝝ opp̃ſſoꝛes ⁊ expoliatoꝛes diuino iudi hpmunt᷑ ⁊ pᷣda fiũt eoꝝ: Eſa. Exxii⸗ Se qᷓ pᷣdart nonne ⁊ ip̃e pᷣdaberis? Itẽ tyrãni ſiles ſũt gryphõibꝰ.nã grypho
łEtt aial pẽnatñ ⁊ qdrupes ĩ hypboꝛeis mõ
tibꝰnaſcẽs:ex oĩ ꝑte coꝛpis ſile leoni: ß in
alis aqᷓle aiimilat:⁊ bʒvngueftã magnof
Pide fiũt ciphi qͥ regů menſis aonunt᷑. Eur tvrãni ſũt ſiles leoni ĩ crudelitate:et
qͥleĩ rapacitate: vñ magnitudo vnguiũ ẽ
magnũ eoꝝ ⁊ młtiplex ſtudiũ ad rapiẽdũ:
ir. Fnſidtatttrapiarak. Irkerren
nifüt files inpis. Sůt eni qͥdi lipi matuti ni:qͥdã meridiãi:⁊ qdã veſptini. Eupi ma
tutini qui adhuc nõ młtñ eſuriũt ptẽ ouis
omedũt ⁊ ptẽ reliquũt. Tales ſůt mnulti tyrãni qͥ bõa paupeꝝ rapiũt:ſʒ ptẽ eis di⸗
mittũt. Eupi vo meridiãi qᷓ vſq; ad meri⸗ diẽ nõ comedẽt qꝛ młtũ eſuriũt ⁊pt̃ eſtũ
młtũ ſitiũt:totã ouẽ comedũtæ ſe ñguinẽ eiꝰ
bibũt. Tales ſũt mlti qui totã ſupellectilẽ
re acqͥſier̃t diripiũt: Iſido. Judices pꝛaui npe more cücra diriptuta vir pauca pau peribdereliquũt. Lupi ãt veſptini qͥ vſq;
ad veſperã 5 comedert adeo eſuriũt ꝙ car
4.
hes ouiũ comedũt ⁊ ſã guinẽ bibũt ⁊ pellẽ
ſcidũt ⁊ oſſa frãgũt. Sic ſũt mti tyrãni qͥ
paupꝑibꝰ pecuniã exhauriũt:poſſeſſiões
diripiũt: ⁊ domoſtoliũt: veſter aufer̃t:pſo
nas oppmũt: Sopk.iiij. Judices ei⸗ inpiĩ
% 1t in mae. Ca. CXVIj
bulatio foꝛ⸗
t tis vel pᷣdicatio feruida aꝑit coꝛ
petõꝛiſ. ẽ eĩ pctõꝛ ſilis eyrogrilio ſiue heri
cio magno qͥ tãta foꝛtitudie ſe ĩ coꝛiũ ↄſtri
git vt ſalua coꝛtice apiri vix poſſit:ſʒ ſ aq
calida aſpgat᷑ ↄtinuo apif᷑. Sic coꝛpctõrt ita ĩterdũ ĩ pctõ ſe excludit vt niſi ꝑ moꝛtł fractionẽ apiri viy poſſit:ſʒ aqᷓ calida.i.tri bulatio feruida ⁊ foꝛtꝭ: vł aq̃ calida.i.pᷣdi rario feruens ⁊ affectuoſa ip̃m coꝛ pctõꝛis apit dñ foꝛtit᷑ ⁊ vberti ꝑfũdit.Mãc coꝛdiũ aptionẽ deſiderabãt pᷣdicatoꝛes q̃ dicebãt j· Wach.j. Adapiat dñſcoꝛ vñ̃m. Itẽ tri bulatiões ⁊ pſecutiões vehemẽtes tõpel⸗ lũt pctõꝛes ad deũ ꝑ ſpõtaneã pniaʒ redi⸗ re:ſiẽ diẽ Mliniꝰ.ꝙ xeruꝰ dñ nimis vꝛget a canibꝰad hoiĩeʒ ſpõte fugit. Nam qjſi ca⸗ nes pſeq̃ntes ſunt ꝑſecutiones vel tribu⸗
lationes iminẽtes q̃ dñ pctõꝛẽ foꝛti? pᷣmũt
ad dñz redire cõpeliũt:ð.lx xxn. mple
facies eoꝝ ignominia:⁊ qrent nomẽ ruum
dñe. Itẽ trihulatio foꝛt? mentẽ exritat ⁊
humiliat.vñ aſſimilat᷑ oꝛici q̃ m Pli.ẽ fe raq̃ in hoꝛtu canicule ſtar ʒ ſtellã qᷓñ velit eã adoꝛare:⁊ facit poſtqᷓ; diu doꝛmiuit.
AQuid ẽ canicula feruẽs niſi tribulatio ve hemẽs cuiꝰhoꝛtu ſiue occurſu beſtia doꝛ
miẽs.i.mẽs pttõꝛis pigreſcẽs excitat:⁊ qᷓ ſi ad adoꝛãdũ parat᷑.i.ad pniaʒ ⁊ deuotio
nẽ humiltat᷑:ꝑP ð. ciin. Hüiliauerũt in cõ⸗
pedibꝰ pedes eiꝰꝛferrũ ꝑtrãſ ijt aiaʒ eius.
Mer pedes enĩ ⁊ ferrũ tribu lationes itel
ligunt᷑ quibꝰ dñ pttõꝛ ſtringit᷑ ⁊ ã̃uat᷑ hu⸗
miliat᷑ eius affectus ⁊ aĩg ad pni
iaʒ vulne⸗ ratur. Wapłm:— VIII
Ana gloꝛia am̃
v milat᷑ tinee. Pꝛio qꝛ tinea eti am ex bono pãno naſcit dum.ſ. veſtꝰ in aere groſſo inexcuſſa tenet̃: vel vẽ to nõ pfundit᷑ Ecci.xlij. De veſtimẽto P⸗ cedit tinea. Silr ex bono ope naſcit tinea inanis glie. Et h fit dñ mẽs in aere groſſo manet.i.duz ſe nõ ſubtilit᷑ nec ſnos defectꝰ ſpũales aduertit vel coꝛrigit nec etiã vẽto ꝑfundit interne aſpirationis. Secũdo qꝛtinea q̃ſi inſenſibiliter ꝓgredit᷑.Mã q̃ſi inſenſibiliter ipᷣaʒ ſupficiẽ ↄjumit. Et ciin aĩal ſit in ip̃a ſubſtãtia ſe abſcõdit vt vide ri nõ poſſit. Sic etiã inanis glia eſt vitium tã ſubtile ⁊ occultũ vt pus m̃entẽ reneat ⁊ meritũ hoĩs deſtruat qᷓ; homo incõſidera⸗
tus aduertat:? ideo vix ab eg alihs ẽimß
nis Mã ſit di Galeriis irinrit
———————————
——8
„

er
eſt pꝛſus tãta humilitas qᷓ aliq̃ dulcedine gloꝛie nõ tãgaf Job.xxvij. Editicauit ſiẽ tinea domũ ſus. Tertio qꝛ tinea amaris
⁊odoꝛiferis fugat᷑.ñ ſi folia lauri vel ce dri vel cypᷣſſi ⁊ hmõi ponant᷑ cũ veſtibꝰ er etiã cũ libꝛis nõ pñt a tinea ledi:vt diẽ Cõ ſtãtinus. Silr ĩanẽ gloꝛiã excludit vł ama ritudo tribulatiõis: vel odoꝛ celeſtis glie: Watth.vj. Theſaurigate vob theſauros in celo vbi nec erugo nec tinea demolit᷑· Mã odoꝛ.i.intẽtio celeſtis glie excludit ti neã vane glie. Caplm: CXIX
Irtus fidei bo
v ñ poſitũ ↄcipit:humilitas cu tſtodit:ſʒ charitaſ oꝑe pficit. Et ideo hec vtus qͥbuſdã herbis qbus cerue poſt ↄceptionẽ vtunt᷑ aſſunilat:qbus·.iu uant᷑ ⁊ ad fetũ in vtero retinendũ ⁊ etiam ad faciliꝰpariendũ. Fetũ qͥwe in vtero gi⸗ gnit qͥ fide iliuminatus bonũ woſfitũ ci pit:qð qͥdẽ in vtero mẽtis nõ perit: nec in⸗ de inanit᷑ exit ſi hoc diſcreta hũilitas ad tẽ pus occultũ cuſtodit qð tandẽ charitas ꝑ Ficit:qꝛ qͥdã feruoꝛis ipulſu qᷓſi qͥdã violẽ⸗ optu exire in opus cõpellit. Et iõ Apłs ait ꝙ fides ꝑ dilectionem opat?qꝛ.ſ.iliud ſides cõeipit dilectio ope pficit. Iteʒ tus ⁊ pꝛudẽtia mẽtis recõpenſat in aliq;⸗ bus detfectũ coꝛpis. Mã foꝛmicevt dĩ So lnus:maioꝛa ſepe ferũt onera qᷓ; ſint eon coꝛꝑa · Añ recõpẽſaut pꝑuitatẽ coꝛꝑis ꝑ ma gnitudinẽ vtutis:moꝛſu põdera gerunt ⁊
pᷓ magnitudine oꝛe ferre nõ pñt nitunt voluerẽ pedibus.⁊ ſic etiã hõ vᷣtuoſus in geniat᷑ vt qð vna via facere non põt fatiat alia. In qͥ etiã maioꝛ ẽ exñtia vᷣtutis qᷓ; ſit awarẽtia foꝛis. ⁊ onus ꝓximi fert oꝛe cuʒ ad patiẽtiã eñ ĩducit ſua exhoꝛtatiõe.Et ſi oꝛe facere nõ ſufficit:ſaltẽ pedibꝰ.i.cõpaſſi one Caplm: CMXN Itaſ piritualis
v incioꝛibꝰ indiget qᷓ; vita coꝛ⸗
poꝛaliſ.Et huiꝰ exẽplũ apparet
in inſtis qͥbus aial mouet᷑. Nã ſicut dicit Auicẽ. Ome aĩal hñs ſanguinẽ nobilẽ qᷓt tuoꝛ mouet᷑ inſtr̃is.ſ.vel q̃ttuoꝛ pedibꝰ vt bꝛuta: vel duobus pedibus ⁊ duabus ma nibus vt hoies. vel duobus pedibꝰ du⸗ abus alis vt aues. Sʒ q̃dã anialia ſunt hñt plures qᷓ; d̃ttuoꝛ pedes: vt ptʒ in can⸗
cris ⁊ in qͥbuſdã vermibus:⁊q̃dã plures alas vt pʒ in papilionibꝰ⁊ apibꝰ⁊ ſilibus. Sʒ b e defectu ⁊ paucitate ſanguiĩs acci⸗ dit: ꝓpter quã cauſam efficacius opant᷑ q̃t tuoꝛ oꝛgana in hmis qᷓ; multiplicia in ſecũ dis. Ilĩe ergo hz in ſe nobilẽ fanguinem qͥ habet gratie humoꝛẽ.iMã aĩa.i.vita omĩs carnis in ſanguine ẽꝛ vt dicit᷑ Peuiti.xvij⸗ Añ deficiẽte languine deficit vita coꝛꝑis: ita deficiẽte g̃a deficit vita ſpũalis. Nam ſicnt dicit Phs: Aiuere ẽ viuẽtibus eſſe:
gß eſſe ſpũaie eſt ꝑ gr̃aʒ: fᷣm illð.ſ. Loꝛinth·
xv. Sr̃a dei ſum id qð ſum.ergo aĩa p gra tiã hʒ ſpũalẽ vitã. Quattuoꝛ pedes qͥ⸗ bus quilibet habẽs gr̃aʒ recteviuẽdo gra
dit:ſunt qᷓttuoꝛ moꝛales vᷣtutes ſiue car?
dinales.ſ.pꝛudẽtia: iuſticia:foꝛtitudo ⁊ tẽ perantia. Irtẽ duo pedes volantiũ qbus ad bõa opa tendũt duo amoꝛes ſunt. f. dei ⁊pximi. Sʒ qᷓſi duplex ala duplex eſt do⸗ ctrina duoꝝ teſtamẽtoꝝ q̃ eleuat volãdo: id eſt ↄtẽplãdo in vera dei ↄtẽplatiõe. due ale ſunt oꝛð ⁊ ieiuniũ:qᷓꝝ vna leuatur aĩa:altera leuat᷑ coꝛpus. Ael vt duo pedes ſpũales hoĩs ſunt intellectus ⁊ affectus qͥ rũ vnus ꝑ fidei viã:alter vo ꝑ viã dilecit onis in deũ tẽdit. Oue aũt manus ſunt bñ opari in ꝓſpis qð ꝑtinet ad derterã:⁊ bñ oꝑari in aduerſitate qð ptinet ad ſiniſtrã: vel bñfacere amico ⁊ inimico. Alia autem
ignobilia q̃ ex defectu vᷣtut multt inſtfis
vtunt:ſignificãt petõꝛes gr̃a vtutibꝰde⸗ ſtitutos:qͥ multis inſtris·i.multis curis ⁊ occupatiõibus iuoluunt᷑ qð eſt ex defectu nature eoꝛyupte ꝑ vitia ⁊ nõ frenate ꝑ gra tiã vel vᷣtutibus vegulate. Natura em̃ in⸗ tegra ⁊ vᷣtutibꝰmodificata paucꝭ minimiſ⸗ q; ↄtẽta eſt ᷣm Poetiũ· Añ accicit ꝙ car⸗ nales plura vite fomẽta exqͥrũt q; viri ſpũ ales:⁊ qetins vinũt ſpũales cũ paucis bo nis qᷓ; carnales cum multis bonis ⁊ diut⸗ tijſs.— CXX Ftia aſſimilan⸗ r ſcoꝛpionibus. Hã ſicut fcoꝛ iones je innieẽ pariũt:ita fe in uicẽ occidũt. Dicit᷑ eĩ ꝙ ſcoꝛpio parit vn denos fetus quos omnes occidũt matres p̃ter vnũ. Sʒ ille vnus ſupꝛa matrẽ aſcenꝰ dit ⁊ interficit:⁊ vltoꝛ ẽ fraterni ſanguts· Et fecit deꝰ ne pgenies illa peſtifera ere ſceret nimis. Sieut autẽ eꝝ vño ſcoꝛione
——— S—— ₰

LLL—
n 5 5—
. 5 a R „n m
De animalibus terreſtribus
nnti filij naſcunt᷑:ita ex vno capitali vl ⸗
tio mkte filie.i.vitia generant᷑. Nã ex aua⸗ ricia ſicut dicit Srego. xxxj. Woꝛał.eriun ⸗ tur pdirio:ſraus: fallacia: piuria: inqͥetu⸗ doꝛviolentia: miſericoꝛdiã induratio.ſʒ eadẽ mater auaricia hec vitia que gignit extinguit:nõnunqᷓ; em̃ cupidu mercatoꝛ: qꝛ eo amplius le lucrari cernit quo ab ho⸗ minibus alijs magis habet̃ fidelis ex ip̃a cupiditate lucrãdi ⁊ a ꝓditiõe ⁊ a fraude ⁊n fallacia:⁊ a ꝑpiurio:⁊ a violẽtia ſe ſum ⸗ me cuſtodit. Oſtendit ſe etiã interdũ ꝑ ele
moſynas miſericoꝛdẽ ⁊ piũ vt ſic non cre
dat᷑ eſſe alienoꝝ fraudatoꝛ qͥ ſuoꝝ pius eſt largitoꝛ. Interdũ etiã vna ex filiabus pᷣ⸗ dictis ipᷣaʒ ſuã matrẽ auariciã extiguit.ſ. inqetudo mẽtis:qꝛ interdũ aliqͥs tempali um reꝝ anxia ſollicitudie ⁊ inqetudine fa⸗ tigatus: eoꝝ ſarcinã abijcere appetit ⁊ ex ĩ detudiĩs moleſtia aliqũ mundũ fugit. Et ſi mile his poſſet oñdi in alijs capitalibꝰ vi⸗ tijs ſi qͥs pſcrutari vellet. Itẽ vitia q̃ coꝛ rigere debemus in nob ſignantur il alali bus q̃ in lege moyſi poterãt imolari. aʒ de qᷓdrupedibꝰoferri poterãt in ſacrificiũ de tribꝰ generibꝰ aialiũ.ſ.boñ:ouiũ et ca⸗
praꝝt vt pʒ in Leuit. Sij offerebat pcipue
vituꝰagnꝰa hedꝰ.Et ſiẽ ðᷣꝛ in Blo. Leuitt.
ꝝi· vunlũ offerimꝰ dũ carnis ſupbiã vinci-
mus. Egnñ cũ irrõnabiles motus coꝛrigi
mus.Medũ do dñ laſciuiz ſuꝑamus.yefe
runt̃ etiã hec aĩalia ad xp̃ᷣm: vt ðꝛ in eade⸗
Slo.nã xp̃s in vitulo offert᷑ ꝓpter vᷣtutem
crucis:in agno Ipter innocentiã:in ariete ter pᷣncipatũ:in hirco ꝓpter ſilitudineʒ carnis ꝑeti.ſhec ei aĩalia in lege immola
bant᷑. Sʒ nota ꝙ hec aĩalia nõ viua ſʒ oc ⸗
ciſa deo offerebant᷑ vt ꝑ occiſionẽ hoꝝ ani
malium ſignificaret᷑ occiſio pctõꝝ:⁊ ꝙ ho
mines pctõꝛes digni erãt occiſiõe ac fi illa aĩalia loco eoꝝ occiderent᷑ adfi ignandum expiationẽ peccatoꝝ:ꝑ occiſionẽ etiã ho animaltũ figurabat᷑ occiſio xpᷣi. Itẽvnũ vitiũ qũq; frenũ eſt alterius:ſicut accidit de ferpentibus:quia quandoq; vnus ſer⸗ pens remediũ eſt contra alteꝝ. Mam pin⸗ gucdo colubꝛi vt dicit Plinius: valet cõ⸗ tra moꝛſuʒ crocodili. M naſi em̃ crocodi⸗ lus eſt homo guloſus? qꝛ crocodilus ti
Ereplet ꝙ poſtea int lituſ iacet ructuans
p repletione. Sʒ coluber qui puluerẽ ter⸗
e lingit:ſignat auarũ qui terrena diligu.
Coluber aũt contra moꝛſum erocodili va let:quia plerũq; auaricia gulam refrenat ⁊ cohibet:quia homo nimis auarus fre⸗ quentius nõ qᷓ;tum appetit comedit:ᷓᷣm il lud Ecẽs.vy. Eſt vir cui dedit deus diuiti⸗ as ⁊ ſubſtantiã ⁊ honoꝛẽ:⁊ nihil deeſt ani me ſue ex oĩbus q̃ deſiderat:nec tribuit ei poteſtateʒ deus vt comedat ex eo. Item vnuimn venenum eſt medicina alterius. Pi cit ein Mliniꝰ: ꝙ quẽ dꝛaco vel aſpis vul⸗ nerat:capnt vipere appoſitũ ſanat:⁊ econ ⸗ uerſo cũ aliquẽ vipera pñgit:caro aſ pidis vencnũ ad ſe ꝑtrahit:⁊ ſic ꝑcuſſo ſßuenit. Mer dꝛaconẽ qui eſt inter venenoſa maxt mus:⁊ aſpidẽ qui eſt ſerpẽs moꝛſu ⁊ vene ⸗ no pnitioſiſſimus: intelligit᷑ ſupbia que ẽ maximũ ⁊ pnitioſum vitiũ. Sʒ ꝑ caput vi⸗ pere intelligit᷑ luxuria:qꝛ vipera eſt valde luxurioſa. Añ maſculuj oꝛe miſſo in oꝛe fe mine ſemẽ ei tranffundit:⁊ illa pꝛe volup⸗ tate libidis in rabiẽ verſa caput mart pᷣei⸗ dit. Eſt g vipera dꝛaconis vel aſpidis ine⸗ qũq; ruiua luxurie eſt medicina ſupbie. ñ Sregn. xxxiij.libꝛo Woꝛal. di⸗ vt nõnulli poſt ſupbiam in luxuriã coꝛruẽtes ex aperto caſu malũ cul pe latentis erubeſcãt.⁊ tũc etiam maioꝛa coꝛrigant cũ pſtrati in minimis ↄfundun tur.Et Augꝰ in q̃daʒ epla dicit:ꝙ deijcit deus occultq̃ mẽtis ſuperbiã ꝑ manifeſtaʒ carnis ruinã. Sʒ adhuc ecõuerſo aſpis cõ tra viperã remedium p̃ſtat:qꝛ nõnunqᷓ ſu perbia luxuriã refrenat. Maimn dum appe⸗ tit ſuperbus gloꝛiã:infamiã metuẽs decii nat luxuriã:ſʒ potiꝰſunt iſta remedia opis q; intrinſece volũtat. Ca. CXXIF
Oluptas car⸗
v nis aſſimilat᷑ amphibene ſer penti. Habet em̃ huiufmodi
1 dlo capita: vnũ in pᷣncipio: ⁊alind in cauda currẽs ex vtroq; capite. Ideo dicit Sſidoꝛus:ꝙ hydrus eſt ſerpẽs plu tum capitum. hic etiam ſolus inter ſerpentes frigoꝛi ſe committit. Sic volup⸗ tas habet duo capita:id eſt duo capitalia vitia:ſcilicet luxuriam ⁊ gulaz. Et hic vo⸗ luptuoſus minus inter omnes videtur cu rare de frigoꝛe:id eſt de aſperitate futuri ſupplicij. Se quo dieitur: Ibunt ab aquis niuium ⁊c. Job. xxiiij. tem voluptuo⸗ ſus aſimilatur limace qůe eſt Si⸗

———————
——— —————
mi vñ ſemp ẽ ſoꝛdidus a imũdus:⁊ ẽ val/
de tardi motꝰ:Etiã quãdã conchã in doꝛ⸗ ſo gerit intra quã ſe icludit ⁊ qͥbuſdã coꝛ⸗
nibus viã q̃rit: qt debilis viſus exiſtit:⁊ ſi d ſibi obuiã pᷣſenſerit ſtati coꝛnud retrã/ hit ⁊ in cõchulã includit. Sicvoluptas eſt vermis limi.i.coꝛruptio carnis ſiue carna lis appetitꝰ.⁊ ideo voluptuoſus ẽ ſoꝛdidꝰ ꝑ gulã:imũdus ꝑ luxuriã: ⁊ tardi motus ꝑpnĩaʒ:⁊ cõcha quã gerit intra quã ſe in ⸗ cludit ẽ ↄſuetudo mala quã accipit ⁊ depo nere neſcit. Pec etiã hebetat viſum mẽtl· ſ· ad ſpũalia.⁊ iteꝝ voluptuoſus q̃buſdã coꝛ nibus·i.qͥbuſdã ſtudijs viã ſibi q̃rit ad de lectatiões carniſ: q̃¶.ſtudia ꝑtinẽt ad pꝛu dentiã carnis. vñ ꝗcqͥd carni obuiat refu⸗ git ⁊ ad pꝛauam cõſuetudinein ſe reducit.
Ztẽ limax qᷓ;uis lẽto paſſu incedat ad ar
boꝝ tñ ſummitates aſcẽdit q̃ꝝ folia depa⸗ ſcit ⁊vbicũq; ſerpit imũda poſt ſe veſtigia derelinqͥt. Silr voluptas carnis paulatiʒ extreſcit ⁊ magnarum arboꝝ ſummitates aſcẽdit:qꝛ qñq; magnos viros occupat et vincit. Siẽ gula vicit adã:luxuria dauid xſalomdnẽ.⁊ folia.i. oꝛnamẽta vtutũ de/ üaſtat in eis. vbicũq; ein ſerpit immunda veſtigia.i.exempla turpia ⁊ ĩfamia poſt ſe
it..
apitulum: CRXIII„ Surarij et alij ſunt ex iniqͥ mãmone diui⸗ tes aſſimilant᷑ pigmeis ꝗ cito
creſcũt ⁊ cito deficiũt. Mã pig
mel q ſunt ſtatura cubiti: vñ a grecis a cu⸗
bito ſunt dicti:habitãteſ in mõtanis indie
iut᷑ oceanũ: ſiẽ dicit Augꝰ.in tertio anno ſunt ꝑfecte etati᷑ qnquẽnes pariũt:⁊ in ſe⸗ ptimo anno ſeneſcunt. Sit ð pigmei bꝛeui etate cito veniũt ⁊ cito recedũt. Sic diui⸗ tie male acqͥſite vſurarioꝝ ⁊ alioꝝ cito cre⸗ ſcũt ⁊ cito deficiũt.Cito enĩ efficiunt᷑ diui
tes ⁊ cito paugeſ: Mꝛouer.xiij. Subſtãtia
feſtinata minuet. Itẽ ſiẽ dic̃ Chꝛyſoſto⸗
mus ſup Matth. Silis ẽ pecunia vſuraria
moꝛſui aſpidis. Percuſſus eni ab aſpide
qᷓſi delectant᷑ vadit in ſomnũ ⁊ ꝑ ſuauita⸗ tem ſopoꝛis moꝛitꝛqꝛ tũc venenũ latenter p oĩa mẽbꝛa decurrit. Sic q ſub vſura ac/ cipit ſub tempe qᷓſi bñficiũ ientit. Sʒ vſu⸗ ra ꝑ oẽs facultates eius decurrit ⁊ totum— poetaz cheiſtus paſſus eſt. Intingebãt au
conuertit. Caplm: CRRKIIII
2iber quintus
iſt aimi c lat rhinoceroti.i.vnicoꝛni de dicit᷑ ꝙ hʒ vnñ coꝛnu in frõte vel in loco nariũ qͥ oĩa ꝑfoꝛat:qð eſt indoma⸗ bile aĩal ⁊ crudeliſſimũ niſi domet᷑ ⁊ man ſueſcat. Aenatoꝛes aũt vt dieit᷑ qͥ volũt b lal caꝑe vginẽ aliquã nudã ligãt ad ar⸗ boꝛẽ iu quã illud aĩal dʒ trãſire qð trãſi⸗ ens dñ ſentitvᷣginei odòꝛis fragrantiã ita imutat᷑ ꝙ oĩ ferocitate depoſita in eiꝰgre⸗ mio recũbit:⁊vbera eiꝰlãbit:⁊ ſic qjſt agn? mãſuetus factꝰligat᷑ capi ⁊ tenet᷑. Zic deꝰ qui ante aduentũ erat jeueriſſimꝰ attract? odoꝛe btẽ vᷣginis ꝛde qͥ Cãtl.i· Dum eſſet rex ⁊c̃. Airgis dico nudate a terrenis deli tijs:⁊ ligate voto ꝑpetue caſtitatis: in gre mio vteri illiꝰdeſcendẽs:ita hũanꝰ ⁊ man⸗ ſuetus ẽ factus vt poſſit teneri: ligari ⁊ oc cidi: Job.xxxix. Munqͥd volet rhinocerol ſeruire tibi? Itẽ xp̃s figuratus ẽ in illa vacca rufa de qᷓ fiebat aq̃ exptationis inle ge moyſi. Nam imundicia eoꝝ q́ tetigiſſet aliqð aĩal imũdũ expiabat᷑ ꝑ aſperſioneʒ cuiuſdã aqᷓ:de q̃ habet̃ Mñe·xix. Wãdat᷑ cm̃ ibi a dño ꝙ accipiãt vaccã rufam ⁊ oc⸗ cidãt ⁊ cõburant ẽ caſtra:? intingebat ſa cerdos digitũ in ſanguĩe eiꝰꝛ⁊ aſpgebat 2 foꝛes ſanctnarij ſeptẽ vicibus:cõburebat aůt vacca illa igne cũ pelle ⁊ carnibus:cũ ſanguiĩe ⁊ fimo fãme tradit?. Adiũgebat
etiã cõbuſtioni lignũ cedrinũ:iſopus coc⸗ cuſq; bis tinctꝰ. inis aũt cõbuſtiõis col⸗ ligebat᷑ totus ⁊ in aq̃ ponebat᷑ ad expian dũ. Sʒ cõburẽs ⁊ cineres colligens:⁊ ille
qᷓ aſpgebat aqᷓs in qͥbus cinis ponebat i⸗ mũdi reputabãt᷑. Sʒ ab hac imũdicia pu⸗ rificabant᷑ ꝑ ſolã ablutionẽ veſtimentox;
nec indigebãt aq̃ aſpgi. ⁊ꝑ iſtã vaccã ruꝰ
fam figuratus ẽ xpᷣs Em ifirmitatẽ aſſum⸗ ptã quã femineus ſexus deſignat:ſangui⸗ nẽ aũt paſſiõis eiuſdẽ deſignabatvacce co loꝛ. Dehebat añt illa vacca eẽ etatꝭ itegre:
qꝛ dĩs opatio xß̃i eſt pfecta in q etiã nulla
eſſet macula nec poꝛtaſſet iugũ:qꝛ xp̃s nõ
poꝛtauit iugũ pctĩ. Mꝛecipiebat᷑ aũt duct ß af trãlgreſie 4
ad moyſen:qꝛ xpᷣo im legis moyſfei
6
piebat᷑ etiam tradi Eleagaro ſacerdoti:q?
xðs occidẽdus in manus ſacerdotũ tradi tus eſt. Immolabat᷑ aũt e caſtra:q extr&
—

—
—
* £
„nn
£
1. 2.
+ .
dnia in diſcretione quã digitus ſignat mi⸗ niſterium paſſionis xp̃i eſt ↄſideranduʒ ⁊ mitandum. Aſpergit᷑ autem contra taber noculum ꝑ quod a ſignat᷑ videli⸗ tet ad ↄdemnationem iudeoꝝ non creden tium. Et hoc ſeptẽ vicibus:vel ꝓpter ſeptẽ dona ſpũſſancti:vel ꝓpter ſeptem dies in quibus omne tempus intelligit᷑. Sunt an tem omnia que ad xpi incarnationem ꝑti⸗ nent:igne cremanda.i.ſpũaliter intelligẽ⸗ da. Nam ꝑ pellẽ ⁊ carnẽ exterioꝛ xpi oꝑa ⸗ tio deſignat᷑:ꝑ ſanguinem eius ſubtilis et interna vtus exterioꝛa viuificãs. Per fi⸗ mum laſſitudo ſitis ⁊ omnia hmẽõi ꝑtinen ⸗
De animalibus terreſtribus
eem ſacerdotes digitum in ſanguine eius:
deſertum. Imponebat bo ſacerdos manũ ſuper caput eius confitens peccata filioꝛũ trael:ac ſi ille hircus poꝛtaret ea in deſer⸗ tum vt a beſtijs comederent᷑ quaſipoꝛtãs
penam ꝓ peccatis populi.vel legebaf ſu⸗ per caput eius aliqua cedula vbi ſcripta erant peccata. Chꝛiſtus igit ſignificat᷑ per vitulum. ꝓpter virtutem crucis.⁊ per arte temtquia iße eſt dux fidelium.⁊ ꝑ hircum Phter ſimilitudinem carnis peccati. Et ip ſe xpᷣs immolatus eſt ꝓ peccatis ſacerdo⸗ tum ⁊ populi:quia ꝑ eius paſſionem ⁊ ma ioꝛes ⁊ minoꝛes a peccato purgant᷑. San⸗ guis autem vituli ⁊ hirci infert᷑ in ſancta⸗ ſanctoꝝ ꝑ ſacerdotem:quia ꝑ ſanguinem
n Nunimn tia ad infirmitatem. Addebant᷑ auteʒ tria xpi patet nobis introitus ad regnum celo n nu cʒ cedrus qui ſignat altitudinem ſpei vel fum. Lõburebant extra caſtra:quia extra —— Stemplationis. Flopus qui ſignat humili poꝛtam xp̃s paſſus eſt: vt dicit᷑ Hebꝛe.vl. 1z athrk tatem vel fideʒ. Loccus bis tinctus qui ſi Per hircum qui emittebat᷑ ſignificabat᷑ un in gnat geminam charitatẽ. Mer hecautem diuinitas xpᷣi que in ſolitudinem abijt ho tue nun debemus pᷣo paſſo adherere. Cinis autẽ mine xp̃i patiente:non quidem locum mu n— it colligebat᷑ a viro immundo:quia reliquie tans: ſed vᷣtutem cohibens: vel ſignatur aſſionis puenerunt ad gentiles q fuerũt ↄcupiſcentia mala quã debemus a nobis * culpabiles in xp̃i moꝛte. Apponebat᷑ aũt abijcere: vᷣtuoſos autem motus dño imo⸗ A in aqua ad expiandum:qꝛ ex paſſione xpᷣi lare. Capim: cxXX baptiſmns ſoꝛtit᷑ vtutem emendandi pec⸗ Ei— li cata. Sacerdos autem immolans ⁊cõbu⸗ 18 cql ng 18 rens z colligens cineres ⁊ aſpergens imũ 5 cilicet viri de cõiuge facit ru⸗ di erant:quia iudei facti ſunt immundi ex ere in ſtultas ſuſpitiões ⁊ cru
.—
5
vtz „et pinit —
* 3 6
. peccatum multitudinis.
. peccato cõbureban eſ fiebat quando offerebat᷑ facrificium ꝓ
*Peccatoꝝ. Alter vo hircus emittebat᷑ in
occiſione xp̃i ꝑ quem peccata noſtra expi
ant᷑. Et hoc vſq; ad veſpeꝝ:id eſt vſq; ad fi nem mundi quando reliquie iſrael cõuer⸗
tent᷑· Ael quia illi qui tractant ſancta intẽ dentes ad emundationem alioꝝ ip̃i econ⸗
tra aliquas immundicias contrahunt: vt
Brego. dicit in paſtoꝛa.Et h vſq; ad veſpe rum:id eſt vſq; ad finem pñtis vite. xpus fuit figuratus in illis animalibus qᷓ
peccatis ſacerdotum immolabant᷑ in le⸗
ße moyſi. Mam pᷣmo ſacerdos offerebatꝓ eip̃o vitulum ⁊ ꝓ peccato arietem in ho⸗
locauſtuz. Deinde offerebat ꝓ populo du os hircos:quoꝝ vnus immolabat᷑ ad ex⸗ Et hu ⸗ 1s hirci immolati ſanguis inferebatur ſi
mul cuz ſanguine vituſi in ſanctaſanctoꝝ:
aſpergebat᷑ ex eo totum ſanctuariũ. Toꝛ poꝛa vo hirci ⁊ vituli Zut immolati erant extra caſtra. Moc
sliqno grau peccato: vel ꝓmultitudine
lo ducti feminarum filijs teſticulos a
tẽ
deles operationes. nde ta⸗ les ſimiles ſunt onagris: quoꝝ maſculi ge u tant:quia habent eos ſuſpectos etiam de matribus. Ande matres hoc ſcientes ab⸗ ſcondũt eos ſicut dicit Plinius. Sic mul⸗ ti. ꝓpter gelotypiam etiam ꝓpinquos ſuſ⸗ pectos habent de vxoꝛibus:ex qua ſuſpi⸗ tione nonnunq; vulnera ⁊ alia crudelia opera ſequuntur: Ecci.ix. Me geles mu⸗ lierem ſinuſ tui. Debet er̃ inter coniuges eſſe non gelus ſuſpitionis:ſed amoꝛ religi⸗
oſus:de quo Apoſtolus ait ad Epheß.v. Biri diligite vxoꝛes veſtras ſicut Tpᷣus ec
cleſiam.quam ſcilicet in pᷣſenti fide deſpõ⸗
Nuit:⁊ ad eterne gloꝛie huptias introdu⸗ cit. Abi vna cum patre ⁊ ſpirituſ ancto vi⸗ uit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.
xplicit liber quintus de ſimili⸗ tudinibus rerun.

——————————————
———
Paꝛologus libꝛi ſexti
Incipit ꝓlogus libꝛi ſeti.
„ 7 2 ℳ Icet is qui Sꝛis ẽ noſter hõ coꝛrum⸗ pat᷑:tñ his qͥ intus ẽ reno nat de die in diẽ.ij. Coꝛĩ · iiij. Antiqͥn phoꝝ de hoie tres kuerũt generales ſnĩe. Quidã hoĩem eſſe ſubſtantiã tĩ coꝛpoꝛeã tradiderũt:ſiẽ emocritus ⁊ Leucippus ⁊ phi epicuri aĩaʒ eſſe coꝛpus: ⁊ ꝑↄñs totum oĩeʒ eſſe coꝛpoꝛeũ poſuerũt. Alij ſolũ in ⸗ coꝛpoꝛeũ.i.aiaʒ hoĩeʒ vocauerũt: vt Pla to ⁊ alij ſtoici qͥ ſolã aĩaʒ quõ incoꝛpoꝛeain ponũt voluerũt ad ſubſtantiã hois ⁊ ſpẽs ptinere.coꝛpus vo ̃ddã inſtr̃m eſſe velut eſt naute nauis. Alij aũt ey vtroq; cõpoſi⸗ tñ tanqᷓ; ex eſſentialibꝰꝑtibus aĩa atq; coꝛ poꝛe veiut ex foꝛma ⁊ materia hoĩeʒ tradi derũt:vt Vriſto.⁊ ſui ſeq̃ces qͥ ſunt Meri patetici dicti. Huic Vo velut verioꝛi ſentẽ⸗ tie apłs Paulus ↄſentiẽs vtrũq; in verb ꝓpoſit.ſ.coꝛpꝰa aiaʒ appellauit vt vtrũq; ad eſſentiã hoĩs oñderet ꝑtinere. L inqt is qͥ foꝛis ẽ noſter hõ coꝛrũpat:tñ is qͥ in⸗ tus ẽ renouat᷑ de die in diẽ.inõ tĩ coꝛpus vel aĩaʒ ꝑfectũ eẽ hoĩeʒ credidit: ſʒ vtriq; pti ꝑ figurã ſynecdoches totiꝰ no mẽ attri bnẽs virãq; ꝑtẽ hoĩs hoĩeʒ appellauit: mo coꝛpus nõ ſimplj hoĩeʒ ſʒ exterioꝛẽ ho minẽ ⁊ animã:nõ ſimplr hominẽ:ſʒ hoĩem interioꝛẽ vocauit:⁊ coꝛpus inſuꝑ coꝛrupti bile dixit:animã vo nõ coꝛruptibilẽ ſʒ re⸗ nouabilẽ eſſe oñdit:acſi vetuſtas ⁊ coꝛru⸗ ptio coꝛpoꝛis ad renouandũ ſaltẽ animaʒ nos inducat. Sʒ notandũ eſt ꝙ hõ interi⸗ oꝛ hʒ exterioꝛẽ adiunetũ.ſ.aĩa coꝛpuftãq; fubiectũ ſiue materiam in q̃ indiuiduatur: tanqᷓ; inſtim quo opat᷑:tanqᷓ; ſpeculuʒ in quo ↄtemplat᷑:tanqᷓ; ſtimulũ quo humilia tur:⁊ etiã tanqᷓ; exemplum quo rectificat. Mꝛimo ergo inheret coꝛpoꝛi anima ve⸗ lut materie foꝛma.&ñ bus dicit ꝙ ani⸗ ma eſt actus coꝛpoꝛis · i.foꝛma. Sʒ ſiẽ ma⸗ zeria ꝑ foꝛmã ꝑficit᷑ ⁊ ſpecificat᷑:ita foꝛm pmateriã contrahit̃a indiuiduat᷑. Et qᷓqᷓ; rõnalis anima que eſt hũani coꝛpis foꝛma ſit in ſe immaterialis videlicet vt nullam habeat materiam ex qua fiat:habet tamẽ extra ſuam eſſentiam materiam quam in⸗ foꝛmat. In qua ſcilicet dum creatur recipi tur ⁊ indiuiduat anima rationalis. Se⸗
—2
cundo interioꝛ homo habet exterioꝛem cð iunctum videlicet anima coꝛpus: vt inſtru mentum ꝓpꝛium quod mouet ⁊ per quod agit. Et idcirco membꝛa varia toꝛpoꝛis di unerſis anime viribus vt oꝛgana coniũcta deſeruiunt ad ſuas operationes explẽdaſ⸗ a quibus tamen intellectus e cipitur qui fantaſmate non vt oꝛgano indiget:ſed tã⸗ tnm vt obiecto ᷣm ꝙ Philoſophus tra⸗ dit. Quia igit᷑ eget aĩa coꝛpe vt artifex in ſtrumento vel oꝛgano ad agendum:nõ in ⸗ congrue Philolophus diyit diffiniendo animam:ꝙ anima eſt actus coꝛpoꝛis oꝛga nici. Nam omnia coꝛpoꝛis membꝛꝛ ſunt ip fius anime oꝛgana ad diuerſa ⁊ neceſſaris opera facienda. Et quia operum exterioꝛũ manu fiunt vocatur a Philoſopho manus oꝛganum oꝛganoꝛũ. Tertio eget anima coꝛpoꝛe vt interiosi ipſius oculo.i.menti vel intellectu eyterio rum rerum imagines velut quoddam de ꝓpinquo ſpeculum repꝛeſentet. Mam ſen ⸗ jus hominis in coꝛpoꝛeis oꝛganis exterio rum rerum imagines ⁊ fantaſmata intelle ctui repꝛeſentant.Ex quibus per abſtracti onem intellectus agentis in anime intelle ctu poſſibili vniuerſales ⁊ intelligibiles ſpecles reponuntur. Ande fantaſmata in coꝛpoꝛeo oꝛgano velut quidam coloꝛes in ſpeculo interioꝛi viſui anime repꝛeſentan⸗ tur. Et idcirco Philoſophus dicit ꝙ fan⸗ taſmata ſe habent ad intellectum ſicut co⸗ loꝛes ad viſum. MQuarto quoq; ne tam nobilis anima vt eſt rationalis ex aliquo ſibi munere dato naturali vel gratuito eꝝ tollatur:infirmi coꝛpoꝛis ſtimulum pati⸗ tur:ᷣm ꝙ Apoſtolus dicit.ij · Coꝛintb· xij⸗ Me magnitudo reuelationum extollat me datus eñ mihi ſtimulus carnis mee. Moꝛ⸗ tat ergo onus coꝛpoꝛis animg: vt eius põ ⸗ deris repꝛeſſa grauedine ad id quod ſu pꝛa ſe eſt inaniter non leuetur. Ande dici⸗ tur Sapientie.ix. Q coꝛpus quod coꝛrů⸗ pitur aggrauat animam ⁊ terre⸗ na inhabitatio ſenſum ⁊c̃. Aduerte igitul ꝙ ex coꝛpoꝛe anima vt in fuperbiam eleus ri non poſſit plurima grauamins patitur⸗ Ram poꝛtat anima coꝛpus:ſicut hoſtem? ſicnt peſtem:ſicut carcerem: et ſicut com tem. Sed eſt hic periculoſus hoſtis:peſtis ſiue moꝛbus pernicioſus. Carcer penalis et anguſtioſus. Comes ſiue conſots Fra⸗
——

3
* 3 8 3 2
5 a nt
mmnn io nnet
115— —
—
3
„*
me vt peſtis pernicioſa.Et ideo rebatur dicẽs:ad
4
1
uls ⁊ oneroſus. Aduerſatur nãq; caro ſpi ritui vt hoſtis periculoſus vtpote cuius
Ppugna grauis et continua: Balath.v. Ca⸗
To concupiſcit aduerſus ſpiritumꝛet ſpiri⸗
tus aduerſus tarnem.ihec enim ſibi inui⸗
cem aduerſantur ⁊c̃. Et pꝛopterea vt dicit
Pieronymus. Nos geſtamus laquenʒ no
biſcum:circumferimus inimicum carnem noſtra m:loquoꝛ de peccato:natam in pec cato nutritam̃ coꝛruptam nimis ipſa oꝛigi⸗ ne:ſed multo amplius pꝛaua conſuetudi⸗ ne vitiatam. Minc eſt ꝙ tam acriter aduer ſus ſpiritum concupiſcit ꝙ aſſidue murmu rat et impatiẽs eſt diſcipline:ꝙ illicite ſug gerit:ꝙ nec rationi obtemperat:nec timo re vlio inhibetur. Item eſt. ani⸗ i pls ↄd
Boma.vij. Infelix ego homo quis me tis huius? Mam caro animam cruciat:de⸗ bilitat et exterminat. Cruciatur ſi iquidem anima ex coꝛpoꝛis amoꝛe:quia ſicut dicit
Johannes aſſiodoꝛus de inſtitutis mo ⸗ nachoꝛum:Coꝛpoꝛis nimius amoꝛ nos in quietat:ſollicitudinibus onerat:contume lijs afficit. poꝛis languoꝛe. Mam ſicut Seneca dicit:
Item cruciatur anima ex coꝛ
Wulta nos incõmoda exagitant: qᷓ;ma⸗ le cõueniat nobis huiuſmodi coꝛpus:nũc de capite:nunc de ventre:nunc de pecto⸗ re aut de faucibus conquerimur:aliquan do nerui nos: aliqnando pedes vexant: nunc contractio:nunc diſtillatio:aliquan ⸗ do ſupereſt ſanguis:aliquando deeſt:hĩc
atq; illinc tentamur:hoc euenire ſolet in
alieno habitantibus:hoc enim coꝛpus nõ
domus: ſed hoſpitium. Debilitas quoq; oꝛpoꝛis anime debilitatem inducit. Nam
ſicut in quadam epiſtola beatus Hierony
mus dicit: Coꝛpoꝛis debilitas nimia eti⸗ am vires anime frangit:inentis quoq; in⸗ gentum marceſcere facit. Item caro nu⸗ trita delitijs et voluptatum illecehꝛis de⸗ dita:penitus exterminat ſ piritum ⁊ vitaʒ eius ertingnit. Ande Dpoſtolus ad Bo⸗ manos viij. Si m carnem vixeritis moꝛi/ emini. Auguſtinus ſuper Johãnem: Spi ⸗ ritus deficit vbi caro requieſcit:vt enim caro mollibus: ſic ſpiritus duriſ nutritur: illã blãda refouent: hũc aſpa exercẽt.Eſt luſup coꝛpus gie velut carcer penalis ⁊ an Suſtioſus intĩ vt Mſalmiſta clamaret di⸗
liberabit de coꝛpoꝛe moꝛ⸗
cẽs: Educ de carcere deus aĩaʒ med̃: vt cð fiteat᷑ noĩ tuo:me expectãt iuſti donee re⸗ tribuas mihi. Alia aũt l̃a hʒ:Educ de cu ſtodia aĩaʒ adↄfitẽdũ noĩx̃.Mõ.cxij. n qͥbus verbis Ppber⸗ oſtendit ꝙ a carcere coꝛpoꝛis cupiebat educi triplicl de cauſa. Peimo qͥdem vt aſſeq̃rer᷑ mẽtis iocũdi⸗ tatẽ. In iſto em̃ carcere ſancti ſunt ſenꝑ in triſticia:ſed exeũtes ſemꝑ erunt in leticia. Et ideo ꝓpheta poſtqᷓ; dixit:educ ð cuſto dia ſiue de carcere:ſtatim ſubiũxit:vt ↄfi⸗ teat᷑ noĩ tuo.i.vt laudet ⁊ glificet nomen tuũ:in qᷓ laude erit maximus iubilus ⁊ le⸗ ticia.Eſa.lj. Aeniẽt in ſyõ cum laude ⁊ leti cia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. Secũdo vt aſſequeret᷑ ſanctoꝝ ⁊ ꝓboꝝ viroꝝ ꝑpe⸗ tuam ſocietatẽ. Ande ſubdidit: We epe⸗ ctant inſti a qbus ip̃i expectati etiã cũ ma⸗ gna leticia colligunt᷑. Pꝛouer.x. Expecta tio iuſtoꝝ leticia. Tertio vt aſſeqᷓret᷑ ce⸗ leſtis mercedis plenã facultatẽ. Ideo ad⸗ iunxit:donec retribuas mihi. P̃. xviij. Retributio multa. Licet aũt ania habeat coꝛpus in ſuis opibus comitẽ ⁊ ↄſoꝛtẽ:eſt tñ eius ſocietas viliſ ⁊ oneroſa. Añ Hugo de ſancto victoꝛe in li. de clauſtro aĩe dicit: Mihil aliud eſt caro cũ qᷓ tãta eſt ſ ocietas niſi ſpuma caro facta fragili decoꝛe veſti⸗ ta. Sʒ erit qñq; cadauer miſeꝝ ⁊ putriduʒ ⁊ cibus vermiũ. Sʒ ſi diligẽter ↄſ ideres: quid ꝑ os ⁊ nares ⁊ ceteros coꝛpis meat? egrediat᷑ vilius ſterqͥlinium nunqᷓ; vidiſti. Si ſingulas eius miſerias enumerare ve⸗ lis q; ſit onerata peccatis:irretita vitijs: pꝛuriens ↄcupiſcentijs:occupata paſſioni bus: ꝓna ſempꝑ in malum ⁊ in omnevitiuʒ Pcliuis:plenam tĩ confuſione ⁊ ignomi⸗ nia inuenies. Sed qᷓ;qᷓ; coꝛpus anime ſit ita vilis ac onerolus ſocius:eſt tñ ei a deo non ocioſe vnitus videlʒ tribus de cauſis quaꝝ duas pᷣmas ponit Brego. nagiange⸗ nus.Et pᷣma earum eſt vt anima in coꝛpo⸗ re ſeu in carne ⁊ ꝑ carnem merita multa ac quireret. Plura em̃ ſunt quibus ꝑ carneʒ
anima meretur:in quibus ſine carne vel
coꝛpoꝛe per ſe ſola mereri non poſſet:ſicut eſt contra carnales concupiſcentias decer Seneenie facere:⁊ mar⸗
tvriũ ſuſtinere. Secũda eſt vt anima ip̃aʒ
carnem tanqᷓ; fidelem conſeruam cuſtodi⸗ ret:⁊ eam in ſupernis ſedibus collocaret. Caro eĩ ſola yt per ſe beatund 8 ſuſce⸗
4

—— ——
———— —
6— ———
—————
„ ————— ——
————
ptiua nõ eſt niſi mediãte ala ſtolã ĩmoꝛtali kat iaueret. Tertia ẽ vt deꝰ ſuũ vniuer⸗ ſum pliceret. Cũ eĩ ſit q̃dã creatura pure coꝛpalis ſiẽ creatura ſ enſibileq̃dã pure ſpi ritjal vt angeb. opoꝛtuit ad b vt dei vni ſuʒ cõplere᷑ ꝙ alia fieret creatura qᷓ carne ⁊ ipũ eſſet cõpoſita ſi ẽ homo: eut᷑. xxxij ei pfecta ſunt opa. Quarto hʒ aia coꝛ pus velut exẽplar ͥddã ex qͥ hõ in ſui regi mine ifoꝛma ⁊ regulat᷑.ã ip̃a diſpoſitio coꝛpis atq; mẽbꝛoꝝ figura patẽter oñdũt poĩi q̃lit᷑ mẽbꝛa eadẽ ab aia ſunt regenda · Cur em̃ ligua ẽ inferiꝰlata ⁊ ſupiꝰacuta ni ſi vt oñdat᷑ ad euacuãdũ ⁊ vulnerãdũ coꝛ eſſe facił᷑ ⁊ parata · At qͥd etiã ẽ in hůido.i. in ſaliua poſita niſi ad ioq̃ndũ monſtraret᷑ eſſe labil ⁊ lubꝛica. Sʒ q̃reẽ infra denteſ ⁊ labia icluſa niſi vt eſſe noſeat᷑ diligẽter cu⸗ ſtodiẽda?iu illð Wick. vij. Diligẽt᷑ cuſto di clauſtra oꝛis ⁊c̃. Idẽ qʒ ð mẽbꝛis cetert pariter ẽ eſtimãdũ. Ex ipᷣis mẽbꝛoꝝ igit᷑ fi Furs ⁊ diſpoſitionibꝰ etiã phvſonomi iu⸗ icãt ad q̃s bonos vel malos moꝛes aia i⸗ clinet᷑. In diuerſis qͥʒ coꝛpis mẽbꝛis natu rales rẽpiunt᷑ vᷣtures ſpũales: vtutes aĩe ꝑ quãdã ſilitudinẽ deſignãtes · Accidũt ⁊ varij moꝛbi in diuerſis ptibꝰcoꝛpis qͥ diů⸗ ſis aie vitijs plurimũ aſſimilant᷑· Mihilq; reꝑit in coꝛpe hũano qð vel vacuuz ſit ab officioꝛ vel vacans ab exemplo. Et idcirco poſt exẽpla ĩducta in libꝛis pᷣcedẽtibꝰ ⁊ ir⸗ rationabiliũ aialiũ vartjs ſpẽbo:Cõſeq̃nt eſt nẽm poſitũ in b ſexto huiꝰ opis libꝛo de coꝛpe hũano ⁊ ptibꝰ accidẽtibꝰeiꝰ mo ralia exẽpla inducere. nterdũ ſiqdẽ itro⸗ ducent᷑ exẽpla de his ex qͥbus coꝛpꝰ hña⸗ nũ naturalit᷑ generat᷑ ſiue efficient᷑: vt ſunt maſcułꝰa femia qᷓ;qᷓ; femĩa generationẽ ef ficiat materiã miſtrãdoꝛſiue materialit᷑ vt ſunt ttuoꝛ elementa. Qñc; vo inducent᷑ exẽpls de ꝑtibꝰeꝝ qbus coꝛpꝰ integrat᷑: vi⸗ deiicet de interioꝛibꝰ⁊ de exterioꝛibꝰ mem bꝛis. Interdũ q;ʒ de his ex qbus coꝛpꝰ cõ⸗ plexionat᷑: vt ſunt qᷓttuoꝛ humoꝛes · Aliañ aũt de his ex qͥbꝰ ipa cõplexio coꝛpis vari af:vt ſunt etates tpis ipᷣiꝰvite hñane. Nõ nunqᷓ; vo de his ex qͥbus ſtaꝰhoĩs nobi⸗
litari vel ignobilitari videt᷑: vt ſunt ↄditi ·
ones ßᷣuitutꝭ ⁊ dominij. Qñq; vo de his eꝝ qͥbꝰ vita coꝛꝑis reſtaurat᷑ ⁊ cõſeruat᷑: vt ſunt cibꝰ⁊ potꝰ ⁊ ſomnus ⁊ ſilia.Et de his
33 introducent exẽpla ex qͥbus ip̃m coꝛpꝰ
Eiber ſextus humanũ coꝛrũpit ⁊ v x doloꝛibꝰ varijs ⁊ etiã de moꝛte.Ceterum materie ſingule qͥbus hec adaptãtur exẽ pla ᷣm oꝛdinẽ in ſu tim ꝑ capła varia guent᷑ ad honoꝛẽ.ſ.illiꝰa gllaʒ qͥ foꝛmauit hoĩeʒ de limo terre: ⁊ iſpirauit in faciẽ ei⸗ piraculũ vite qͥ ẽ trinꝰ⁊ vnꝰ deꝰin ſecla bũ
re in ceſſiõe diũſa igrãs qͥ vadat.
atur: vt de moiß
ioꝛibꝰhabitũ ſingilla slphabeti lis diſtin ⸗
—
ictus. Amẽ. Explicit plogus libꝛi ſexti.
ncipit liber fextus. Capln: 1
Ccidia aſ⸗
ſimilat᷑ melãcolie.Eſt „ em̃ ̃m Vuiẽ.lib.iij.ññ dam ſpẽs melancolie lurimũ eueniẽs i fe⸗ ꝛuario 3ᷓ q̃ttuoꝛ ma⸗ la accidẽtia cauſatin hoie. Primũ ẽ qꝛ fa⸗ eũ ſolitariũ. Facit ein vt hõ patiẽs eã dili gat fugere ab oĩbꝰhoibꝰviuis:⁊ cupiat ay pꝛopinq̃re moꝛtuis ⁊ ſepulchꝛis · Añ tal 5 nocte vadit ⁊ de die ſe abſcõdit qð ſolũ fs cit: qꝛ diligit ſolitudinẽ ⁊ elõgationem ab
poibꝰ. Silr accidia faẽ fugerẽ ab hoibꝰyi
uis ·i.ab hoitſollicitt ⁊ opoſis ⁊ agꝛopi
qjre moꝛtuis. i.deſidioſis ⁊ ocioſiꝰ 3 funt
tůqᷓ; moꝛtui ⁊ nihil opant᷑ boni. Itẽ acc dioſus hõ de noete vadit.i.tpe qͥetꝭ ẽ ſoll citꝰ ⁊ inqͥenꝰꝛſʒ in die. iin tpe opandi ẽ oc⸗ cultꝰ ⁊ ſomnolẽtꝰ. Mã tꝑe qͥetꝭ inqetat mẽ te ⁊ temꝑe opꝑis pigreſcit coꝛpe ob⸗xvij⸗ Noctẽ vᷣtert in diẽ. Cõpetũt etiã b gene ralit᷑ pctõꝛibꝰa mal:qꝛ malꝰh fugit viuos ⁊ inſtos deo viuẽtes:⁊ q̃rit moꝛtuos e catꝭ.i.iniqͥs tãqᷓ; ſiles ſibi: Ecci.yiij is caro ad ſile ſibi ↄiũ.⁊ oĩs hõſi.ſui ſo· Dil“ gůt eti ſepulchta vbi ſunt cadauera feti da.i.opa carnis coꝛrupta. Itẽ odit petõ? diẽ ⁊ diligit noctẽ:qꝛ oĩs qͥ male agit odit iucẽ: ob·iij. Silexert holes ma.te. qᷓl⸗ Scðo melãcolia pᷣdicta fa hoĩeʒ in etü qꝛ.ſ.patiẽs eã nõ qeſcit in vna hoꝛa: ĩmo nõ ceſſat diſcuri 2e 3 dioſus hõ ꝓpt̃ triſticiã a ʒuãtẽ animũel in oĩ loco 22 adtat t iõ ſtati cupit
cũ mutare ſperãs hfe ex mutatiõe loci ſub
leuationẽ tedij ⁊i eĩicit grouag ilul

f*
„ 15
7½1 d.
½5A 7
7
5 „bb——
nnnE
ii ſpũi:de qͥ ðᷣꝛ Watth·xij. A— lo ea ari.⁊ inaq;.qᷓ.re.⁊ nõ inueit. Sene. Egri animi ẽ iſta iactatio diſcurrere ⁊ locoꝝ va rietatibꝰ inqͥetari:ſʒ qꝛ in oĩ loco ſuũ tediũ ſecũ poꝛtat nõ inueniẽs alicubi requiẽ ne⸗ ſcit q́ ꝑgat.ſhec qͥʒ ĩſtabilitaſloci vł animi etiã generalit᷑ cõpetit pctõꝛibꝰ ꝓpt̃ młtipli citatẽ deſiderioꝝ qͥbꝰ eſtuãt ⁊ ĩpellunt᷑ ite ⸗ riꝰ:Eſa.lvij. Impij q̃ſi mare fer.qð qeſce. nõ põt. Tertio melãcolia pᷣdieta fac ho⸗ minẽ ſuſpitioſuʒ ⁊ ĩcautũ.Mã aliqñ tałca⸗ net ſibi ab hoĩbꝰqñq; ãt nõ cauet negligẽſ b ⁊ paꝝ diſcernẽs id qð videt ⁊ ei fit pñs. Hõ aũt accidioſus qñq; etiã apetit occul tare pigriciã ⁊ triſticiã ſuã hoibꝰ.⁊ i ali⸗ añ ſibi ab eis cauet:qũq; etiã tãta ẽ pigri⸗ cia ꝙ negligit heeꝛ⁊ nõ verer̃ neq; curat ꝙ ab eis coſcat᷑. Quarto fac̃ hoĩeʒ paui⸗
dũ:⁊ iõ tal qñ vadit videt᷑ ſꝑ eſſe qᷓfi in fu⸗
gaꝛſʒ fuga eiꝰẽ abſq; oꝛdie. Añ aſſimilat᷑ il 1i vmiculo ſiue beſtiole q̃ natat in ſupficie sq̃ꝛq̃ ᷣm Auit̃.Sꝛ cutibuth qᷓ dñ mouet̃ in ſup ficie aq̃ mõ vadit huc mõ illuc:⁊ moue tur ad diũſas ꝑptes abſq; oꝛdie:⁊ qñ. obuiat vel occurrit ei fugit ab eo ⁊ iteꝝ ſta tĩ apparet. Eodẽ itaq; mõ fuga ⁊ iceſſio pᷣ dictã melãcoliã patiẽtꝰ diũſaẽ ⁊ ĩcerta qᷓſi trãt? in q̃ pte ire debeat:⁊ ẽ q̃ſi fugiẽs ab aliqͥ ſibi apparẽte ⁊ obuiãte:⁊ iteꝝ apparẽ te ſibi altero adhuc fugit ab illo.Que oĩa ſatꝭ ↄgruũt accidioſo hoĩ:qꝛ oĩa opa imi⸗ nẽtia refu git tãqᷓ; difficillima vel ĩpoſſibi⸗ lia:⁊ iõ neſcit qͥd faciat:qꝛ qñ aliqͥd facien dũ ei occurrit ſtatĩ expaueſcit ⁊ refugit ti⸗
mens ne ſit nimis difficile. Et qñ occurrit
aliud adhuc facit ſile: ⁊ ita nõ oꝑat᷑ aliqͥd certũ. Sʒ mõ incipit facere vnñũ mõ aliud ⁊ nihil pſequit᷑ vel ad ꝑfectũ deducit. Sʒ 55 vꝛ Ecci.v. Eſto firmꝰin via dñi ⁊c̃. Zc⸗ neca: Cert ingenijs ĩmoꝛandũ ẽ.Ecci.xj. Fili mi neĩ multi ſint actꝰ T. Ca. II tiui? cõtem⸗ platiui ſunt ſites mãdibuł᷑ ꝙpt̃ tria. Prio qꝛ mãdibule iunt ſitualit᷑ diſtincte. Nã mãdibnlaꝝ alia ſupe rioꝛ alia inferioꝛ. Sůt em̃ ſiẽ due mole ad molẽdũ ⁊ ↄterendũ cibũ ↄtinue ſe mouen
el. Añ mãdibule nutrimentũ toti coꝛpoꝛi ubmiſtrãt. In ſupioꝛi igit᷑ mãdibula den
tes ſngioꝛes ifigunt᷑:in ĩferioꝛi vo iferio⸗ es radicant᷑. Wãdibula ð ſuꝑioꝛ eſt vita
ine ⁊ mebꝛis eius
ↄtẽplatiua q̃ circa ſuꝑioꝛa intẽdit ſic cireg⸗ celeſtia. Inferioꝛ vo ẽ vita actiua q̃ inferi oꝛa miſtrat.ſ.tẽpalia. Mer vtrãq; em̃ cibꝰ miſtrat qͥ coꝛpus ecclie ſuſtẽtat. Per ↄtẽ platiuã em̃ vitaʒ diſponit᷑ ⁊ pᷣparat᷑ cibus pũal.ſ. doctrie ⁊ oꝛõ̃nis ⁊ aliaꝝ elemoſy⸗ naꝝ ſpũaliũ qͥbꝰ etiã ꝓxioꝝ aĩe ſuſtetant᷑ ⁊ nutriunt᷑. Mer actiuã No diſpẽſa᷑ ⁊ ini⸗ niſtrat᷑ ⁊ nutrimẽtũ coꝛpale.ſ.cibi ⁊ potꝰa aliaꝝ elemoſynaꝝ coꝛꝑaliũ qͥbꝰcoꝛpa vege tant᷑. Dẽteg ãt ſupioꝛes ſunt viri ↄtẽplati ui ⁊ ꝑfecti qͥyMuerſatio in celẽ. Inferioꝛeg Vo dẽtes ſunt viri puri ⁊ foꝛtes ꝗ ꝓxĩoꝛũ vtilitatibꝰinſeruiũt. Abi attẽdẽdũ ẽ ꝙ mãñ dibula ſupioꝛ in oĩ aĩali ẽ fixa ⁊ ĩmobił ad deſignandũ ꝙ vita ↄtẽplatiua q̃ eſt circa etna:⁊ ĩmobilia bõa attẽdit ⁊ reqͥrit ſtabi⸗ litatẽ ⁊ qetẽ ab exterioꝛibꝰ exercitijs. u⸗ guſti. Ociũ ſctĩ q̃rit charitaſ vitat. Mð Flv. Aacate ⁊ videte. Berñ. Abſit vt qui deo vacat ad tumultuoſaʒ aſpiret fratꝝ oł᷑ fieialiũ vitã. WMãdibula vᷣo iferioꝛ.i.acti⸗ na vita tã ꝑ cõpaſſionẽ animi qᷓ; ꝑ actũ mi niſterij neceſſario mouet᷑: ita vt poſſit dict de ſerutẽtibꝰ deo ĩ laboꝛibꝰvite actiue:ᷣm illud Job. ilij. Ecce qͥ ſeruiũt ei nõ ſũt ſta. Crorodiꝰem̃ 3 naturã oĩum aialiũ mãdi bulã ſupioꝛẽ mouet ⁊ inferioꝛẽ fixã tenet. Siẽ diẽ Mhs in.tij. de aĩalibꝰ.Et tal ẽ hõ hei qͥ tpalibꝰ coꝛde affigitur.circa ſpũa⸗ liado nulla ſtabilitate firmgtur: Thꝛeñ. j. MPeccauit hierklin ꝓpterea ĩſtabił facta eſt. Scðo mãdibule ſunt ex durt ptibꝰcõpo ſite.ſ.ex durꝭ oſſibꝰ⁊ durt nerui ⁊ lacert᷑. ⁊h fuit neceſſariũ ꝓpter motꝰↄtinuitatẽ ⁊ pertiõiſ ⁊ clauſiõis neceſſitatẽ:vt diẽ gõ ſtãtinꝰ. In oſſe itaq; duro 4 foꝛti itellige fi dẽ:de qᷓ.j. Petri.v. Cui reſiſtite foꝛtes ĩ fi⸗ de. In lacerto o ſiue maſculo in q̊ ẽvᷣtus motiua: vñ eti in qͥlibet mẽbꝛo ẽ q̃ſi loco coꝛdis: ſignificatur ſpes.ſ.q̃ mouet ad bÿj opandũ:ſi ſpes pcij ad bñ laboꝛãdũ. In neruo aũt coiligãte itellige charitatẽ que Fᷣm Aplmn ẽ vinculũ pfectiõis. Et hec tria neceſſaria ſũt tã adↄtinnãdũ oꝑa vite acti ue qᷓ; ↄtemplatiue. Tertio qꝛ mãdibule ſunt pluribꝰmunimẽtꝭ circũdate.ſ.gĩgiuis ⁊ labijs. Sĩgiue dicũtur a dẽtibꝰgignẽdis qꝛ in eis dẽtes gignũtur nutriũtur ⁊ ſtabi liũtur. Labia etiã appoſita ſunt ad decoꝛẽ extertoꝛẽ:a etiaʒ ad defenſionẽ tã illaꝝ qᷓ; dẽtiũ ab exterioꝛibꝰnocumẽtł. S tne re

er ſerte
rütur ad hůllegꝛſʒ labia ad deũ laudan Vtutẽ adiuuat digeſtiuã. ⁊ ſlc pnĩa ſuo fer es. ã ſiẽ i gigiuis dẽtes firmãtꝛitaĩpůi uoꝛe pparat xinsrweꝛt 2d utrimenti rate ſctĩ rod oꝛãt᷑. Añ tã actiuis otẽpla ſ pũalevboꝝ dei: vel coꝛpis xp̃i digne reci inis vtrůq; neceiarinʒ ẽ·ſvt de ſehüilia piẽdũ vt ſic ei applicetur ⁊. ꝓſit ad meritũ. entiãt:⁊ vt etiã ea q̃ factũt in dei laudẽ re Et takpᷣparatio vl diſpoſitio reſpectu cibi tferãt:ᷣm illud mca laudabũt ſpũalẽ q̃ſi qdã digeſtio: Mꝛoũ.xx vij· Via
i pcige dulcedinẽ ſpũal cibi ⁊alimonie niſi PMai itucdo pemn pcedat amarirudo pnie. Quito qꝛ fel ẽ
aplm: 1II cfuriẽs ama. ꝓ dul.ſumet:qꝛ.ſ.nõ põt aia
a tẽtiũ aſſimilatur felli ꝓpt̃ ſeptẽ.· ad expellẽdũ ſupflua excitatiuũ. nã chole qꝛ fel maxie ẽ amaritudiſ ra a ciſta fell ad inteſtĩa depoꝛt ata ẽ ſuã ſÿ htẽtiuũ.⁊ bẽ ꝓxꝛt dñiũ cholere ex nimia ĩ tilitate penetratiua? ſuo acumie pũgitiua
tcſiõe caloꝛis. Eſt eĩ fel mẽbꝝ calidũ ⁊ ſic ⁊ inteſtioꝝ moꝛdificatiua. Añ vtexpulſi⸗
cũ epati gibbo ſuppoſitũ: ꝓpꝛiũ cholere ru ua ↄfoꝛtatur ⁊ ad expellẽdas feces ciboꝝ bee receptaculũ.ſiẽ ẽ mãxia amaritudo excitat᷑. Sic pnĩe doioꝛ itꝰ ad mẽtẽ pctõꝛis felł:ita etiã dʒ eẽ maxia amaritudo penitẽ pꝑtrãſit:ſuo acumie ↄſciaʒ cõpũgit ⁊ cũ eã tis:qꝛ nihil pctõ deteriꝰei acciderepꝑ otuit: tinue moꝛdere nõ deſinit:ad exp ellẽdas Eſa.xxxvij. Amaritudo mea ama. eute⸗ petõꝝ feces ꝑ viã ↄfeſſionis cõpeilit:ſiẽ ex Fyxix. Aua eoꝝ vua felł bo.ama. In cu⸗ dolote cõpellit᷑ ꝑturiẽs citiꝰ dimittẽ ptũ: ius ſignũ xpᷣs ꝓ nris pctis ẽ felle poratꝰ. Mõ · xlvij· Ibi doloꝛes vt pturiẽtis. Se Pðixviij· Dedef̃t ĩ eſcã meã a. Scðo xto qꝛ fel ẽ p accidẽs dulcedis cauſatiuũ. qꝛ fel ẽ ſui hũor dupł emiſſiuũ· Rã ciſtu Nã in aialibꝰ fel hñtibꝰqð ẽ ſb felle ẽ val⸗ la fellẽ q̃dã pellicula hñs duos folliculof de dulce:qꝛ dũ amareptes ad locũ aliquẽ ⁊ꝑ vnñ ad inteſtia cholera depoꝛtat᷑:ꝑ al colligũtur?ꝑtes vicie q̃ rema nẽt mag dul teꝝ vo depoꝛtat᷑ ad ſtõachũ. Ciſtula Sfelt ces reductur. Et ſic ſ amaritudine pnie eſt mẽs amara hoiĩs penitẽtꝰ cuiꝰ duo folli maxĩa dulcedo ↄtinet᷑:qꝛ qᷓ;tůũ penitẽs do ⸗
euli fũt. Mꝛimꝰ doloꝛ de petis p̃terit:5 let de culpe ppctratiõe:ti gaudet de eiꝰre
vadit ad inteſtia ad purgãdũ feces cibi.i. miſſiõᷣe:⁊ adhnc ãpliꝰð̃ gre recupatiõe: In ad ↄſciaʒ ad purgãdũ feces peti. Altꝰ o dicũ.xiiij· De foꝛti egreſſa? dulcedo. qꝛ.ſ eſt poſitũ abſtinẽdi a futur᷑. Añ B vadit de foꝛti amaritudine pnie ſeqͥtur dulcedo ad ſtõachũ ꝑ quẽ cibi ĩgrediunt᷑ ad vẽtrẽ: miſeratiõis ⁊ gre. Septio qꝛ felẽ ſãguis
qꝛ maxie dʒ cautela adhiberi circa ſenſuʒ; a cholera ſeparatiuũ ⁊ mũdificatiuũ. Sä ⸗
vñ male ſuggeſtiões ſeu cogitatiões pᷣmitꝰ guis eĩ ex pñtia cholere icẽderetur niſi in oꝛiunt᷑ ⁊ trãleũt ad mẽtẽ.vñ Augꝰ. Abiſi cuſtodia fell eiꝰſup fuitaſ locaret᷑. Sic etiã bialiqͥs ñm vidertt aliq̃d deeſſerdoleat ð pnia coartat ⁊ reſtrigit ardoꝛẽ ↄcupie q̃ẽ Fpterito:caueat ð futuro. Nã ſi dic Breg.ĩ velut vſtio cholere tenẽs ip̃aʒ ↄcupiaʒ bomel. Wniaʒ agere ẽ ꝑpetrata mala plã cuſtodia rõnis·⁊ ita hũoꝛ ianguis.i.affe⸗ gere ⁊ plãgẽda nõ ppetrare. Nã qͥ ſic glia ctio ſpũat amorl in vita aie ↄpuat:ſic vi deploꝛat vttñ alia cõmittat adhuc pniam ta aial ßuat᷑ in ſã guie remãet nõ ifectaſß agere aut ißrat aut diſſimulat. Vertio qꝛ pura· Et hec ẽ puritas ſãguis.i.i inceritas fei ẽ viſus ciarificatiuũ a pᷣcipue fel acciꝑt ipũalamorl:de qᷓðᷣꝛ Beñ ix. Carnẽ cũ ſan⸗ tris ⁊ aliaꝝ auiũ viuẽtiũ de pᷣda: vt di Eõ guiĩe ne comede i.carnalẽ amoꝛẽ cũ ſpũ
ſtãti. Et iõ fel in co llyrijs oculoꝝ ẽ neceſſa lidilectiõe nõ mifcebitꝰ. Añ dñs voluit bi riũ: ꝓpt̃ea gꝛ fel ſua ſᷣtilitate ẽ groſſoꝝ hu berevinũ cũ felle mixtũ:vt pʒ Wat.xxvij⸗ moꝝ ĩciſiuũ ⁊ ſua ſiccitate ↄfumptiuũ: Vo Eſt eĩ vinũ amoꝛ ſpũal:ſʒ tãqᷓ; fel amaricã bie. vj· Fel ei valet ad inũgẽdos oculos. tiuũẽ affectio carnakide 3̃ ðrMꝛoñ. v. Ro Sic ex amaritudie penitẽtiũ fit ſpũale col/ uiſſima illama. qſi abſin· Itẽ amaritudo Nriũ q oculi aie iterioꝛes purgãt᷑ ⁊ clarifi pnie aſſimilat cholere rubee ꝓpt q̃ttuoꝛ. cantur: Apoẽ· iij⸗ Collyrio.ſ.pnĩe inunge Mꝛio rõe natural. ꝓpetatꝭ:qꝛẽ naturalit oculos tuos vt videas. Muarto qꝛ felẽ calida ſ icca. Sic pñĩt amaritudo calida ẽ
vecoctiõis ciboꝝ iuuatiuũ. nã cholera a ci feruoꝛe bõe volũtatꝰ:⁊ ſicca ab hũoꝛe u⸗ ſa fell ad ſtõachũ ðᷣpoꝛtata:ſua caliditate Fe cogitatiõis:Eeci. xxxj. Aigilis⁊ chole⸗
———

ae— —
*
atio.x.pᷣceptoꝝ· in digit? Vo itelligimꝰre ctoꝛes ⁊ doctoꝛes qbneceſſaria ẽ cõpago⸗
yxx.oſſiũ.i.maturitas etatꝭ q̃ videt cõii cõ
petere etati. rxx.ãnoꝝ:ſiẽ xpᷣs qñ ſe ꝓpala ⸗ uit ⁊ docere poſt baptiſmũ cepit eratxxx· qnoꝝ. vñ Brego· nagiãgenꝰdi: Obfua tu äp̃es ꝙ.xxx. ànoꝝ erat ieſus. Foꝛſitã ãt
opãnes aliqd plꝰ hẽbat etatꝰ?⁊⁊ tu anteqᷓ;
adoleſcas:añqᷓ; genas barb veſtias vis docere ſenes ⁊ mag̃ fieri añqᷓ; diſcipulus cupis:qð certe ideo leue ⁊ facile putas:qꝛ lind penirꝰißras. Quito pesẽ neceſſa/ riꝰ ꝓꝙpt᷑ ãbulationẽ ⁊ coꝛꝑis eleuationẽ.nã amo? charitat? mouet ⁊ ãbulare fac ꝑ opò tionẽ. vñ Apls ad Epß. v. Ambulateĩ di lectiõe.ſ.bñ opando· ⁊ eleuat h Itẽplatio ⸗
nẽ ⁊ celeſtiũ affectionẽ:ſi iẽ caloꝛ ſoł eleuat
vapoꝛes. Et nota ſiẽ dic Salien⸗:ꝙ mlier in vtero hñs iũctꝭ ⁊ cõpoſ itt pedib? ſi Wito vocata fuerit:ſi maſculuin habuerit:pmo ad veniendũ derten pedẽ mouebit. Si vo ſeminã geſtauerit bmo monuebit ſiniſtruʒ. Mer mãſculũ ↄceptũ itelligi᷑ bõa diſpo ſitio ment!. ꝑ feminã vo accipit᷑ diſpoſitio mala.p pedẽ aũt dexteꝝ amo? ſpũaliũ · ꝑ ſi niſtrũ vo tꝑalium amoꝛ ſignificat᷑. Illa 8 aĩa q̃ ↄcepit maſculũ.i.q̃ eñ bñ interiꝰ diſ⸗ poſita ꝑ bonũ affectũ ⁊ ꝓpoſitũ: pᷣmittit pe qẽ dexteꝝ ſiniſtro i.pᷣponit amoꝛẽ ſpũaliũ oibꝰtpalibꝰ. Sʒ q̃ ↄcepit poſ itũ femine id ẽ vitioſum: pᷣmittit pedè ſiniſtrũ.i.pᷣpo⸗ nit affectñ tꝑaiiũ ſpũalibꝰ. Sexto ĩmlti
aialibꝰpes ẽ ad defenſionẽ᷑. ſic pede chari⸗ tatt ꝑcutiẽda eſt frõs vel fraus tẽtatoꝛis.
Charitas eĩ ẽ munimẽ egre iũ 3 tẽtatio⸗ nes. Septio ĩ volatilib ſciſſi pedis⁊ cur ui vnguis pes ẽ ad vicrꝰ acqͥſitionẽ:ſʒ ĩ vo latilibꝰclauſi pedis ẽ ad ſuiin aqͥs gubna⸗ tionẽ:⁊ bẽ qꝛ charitate reficimur:⁊ ĩaqs tribulationũ gubnamur ⁊ defendimur ne ſtʒ ſpmergamur: Wõ.lxv. In flumine p⸗ trã. pe. qꝛſ.inũdationẽ tribulationũ ſecu⸗ re ptrãſit pes dilectiõis:ãt? viij. Aq̃ inł te nõ poterũt extinguere charitatẽ.nã cha ritas ſiẽ diẽ Augꝰ. in aduerſitatibus tole⸗ rat:in ꝓſpitatibꝰ tẽpat:in duris paſſioni bus foꝛtis:in bonis opibus hilgrisꝛin tẽ tatiõe tutiſſima:in hoſpitalitate latiſſima: inter veros frẽs letiſſima:inẽ falſos pꝛudẽ
er ſetus ziho dbm uemur accipimꝰobedtẽtes ꝗꝰneceſlaria ẽ cõpago decẽ oſſiũ · i.obſer⸗
Mo ſui inoꝛdi a naꝰ aſſimilat᷑ hydropiſi ꝓpter tria. Peimo ꝓpt᷑ exuberãtiã
pũoꝛis.ẽ ein hydropiſis cã exuberãs ma⸗
teria: vt Auiẽ. diẽ. Sʒ tãqᷓ; exuberãtia hu mort ĩ hydropici coꝛꝑe ẽ diſtẽꝑantia amo ris Ipꝛij ĩ pctõꝛis coꝛde. Ex qᷓ ſequit᷑ tume factio hydropici.i.ſupbia ⁊ cõtẽpt⸗
ſupꝑbia amoꝛ ẽ ꝓpe excellẽtievt diẽ Au
Scðo ppt̃ repietionẽ coꝛpis. nã ſic dicit Ziuſẽ. Tal exuberãs materia ĩgroſſat ⁊ tu mefacit mẽbꝛa:replet eĩ aut mẽbꝛa oĩa ma nifeſte: aut loca ꝑtiũ vacua in bꝰtinent᷑ humoꝛes ⁊ regimẽ nutrimẽti. Sic inoꝛdia tus amoꝛ ſui replet oĩa coꝛpis mẽbꝛa.i. oc cupat ola ip̃ius pctõꝛis opa ⁊ loca etiã coꝛ poꝛis vacua.i.eiꝰdeſideria. Nã qͥcq̃d veſi⸗ gerat vel agit ad ſeip̃m tĩmõ hõ pctõꝛ re⸗ ſiectit: qꝛ in oĩbꝰſuis ſtudijs ſolã ꝓpꝛiã vti litatẽ attẽdit: A pls.ij. Tim̃.iij· Erůt hoieſ ſeip̃os amãtes ⁊c̃. Tertio ꝓꝙt diſtictio⸗ nẽ lãguoꝛis. Mã lãguoꝛ ſiue moꝛbꝰ hydro piſis in treſ diſtiguit᷑ ꝑtes ac ſpẽs:qᷓꝝ vna vocat᷑ hypoſarcha:ſcðᷣa alchites:ttia tym panites. Pꝛima.ſ.hypoſarcha puenit ex materia flegmatica penetrãte in mẽbꝛa cũ ſãguĩe:ex q̃ awaret iflatio ĩ coꝛꝑe qᷓſi toto
ſiẽ accidit in coꝛꝑe moꝛtuo. Añ ð hydropi
ſis pĩguedinẽ in mẽbꝛa inducit:ſʒ int᷑ mẽ ⸗ hꝛa potiſſime facies ad pĩguedinẽ ẽ deci⸗ uis.cũq; digit᷑ coꝛp? hutbin oĩ loco deð⸗ mit᷑:ex qͥ nõ carnis ſolide ſßʒ flutde⁊ moll eſſe piguedo illa oñdit᷑. Hypoſarcha 3 ꝓ⸗ cedẽs ex exuberãti coꝛꝑis hũoꝛe auaricie vitiũ ẽ: ꝓueniẽs ex ſui ioꝛdiato amoꝛe:qꝛ ex eo ꝙ pctõꝛ ſe diligit ioꝛdiateplꝰm col⸗ pus qᷓ; vᷣm aiaʒ diuitian abũdãtiã awetit vt comodiꝰviuẽ poſſit:ex är diuitiaꝝ inoꝛ diato amoꝛe cupidꝰ ⁊ auarꝰ efficit:⁊ tůcẽ hypoſarcha ꝓnẽiẽl ex materia flegmaticg·
nã exuberãtia materie flegmatice ẽ abũdã
tia tꝑał ſpſtãtie:qꝛ hmõi materiaſ. flegms tica ẽ fluida:ẽ frigida:ẽ etiã obliuiõiſ ⁊ pi gricie cauſatiua.nã fegmatici ſůt frigidi: üt fluidi:ſůt oblinioſi:ſũt pigri vltardiã oĩa ĩ pctõꝛibꝰcauſat abũdãtiatp al. uã ip0 in le ẽ inida.i.labił ⁊ trãſitoꝛia a nereſi ⸗ vt qͥ labẽti initit᷑ etiã cñ labẽte labat᷑. Zi Mꝛoů.xj. Qui ↄfiditĩ diuitijꝰ ſuis coꝛru
et. hec ẽ etiã q̃ facit hoĩes frigido ad amã dũ ſpũaliter.j. Job.ij. Si às diligit munt
———
—
—
——
——————————
v

2853
.
—— R n ninc
*
De homine ⁊ mebꝛis eins
nðẽ charltas pfis in eo. Itẽ facit op liuioſos ad recosſcendũ bñficia: Señ.xl.
Succedẽtibꝰ ꝓſpis oblitꝰ eſt interpᷣtꝭ ſui. Sic q ꝓſpat ĩ diuitijs obliuiſcit᷑ dei. Itẽ facit pigros ⁊ tardos ad oꝑandũ opa me⸗ ritoꝛia. ñ fallacia diuitiaꝝ ⁊ ſollicitudo ſeculi ſuffocat vᷣhũ ne.ſ.oꝑe ĩpleat᷑. Tũc 3 exuberat in ventre flegmatice materie hu moꝛ qñ creſcit ĩ coꝛde hoĩs tpalis ſſtãtie amoꝛ:ꝗᷓ tũc cũ ſanguĩe penetrat ad mẽbꝛa
cũ ſbß obtẽtu neceſſitatꝰ trahit᷑ ad opeꝝ ſtu
dia. Eſt em̃ hũoꝛ ſangiis q̃ſi nu trimentũ coꝛpis ⁊ neceſſariũ ſuſtẽtamẽtũ nature in tm̃ vt dicat᷑ Veuitꝰ. xviij. ꝙ aĩa.i.vita oĩs carnis ĩſanguie ẽ.qᷓ accipiamꝰꝑ ſanguinẽ appetitũ neceſſitatf:in exuberãte aũt fleg⸗ mate appetitum cupiditatꝰ.vñ tũc ttegma cũ ſanguie trãſit qů ſub obtẽtu neceſſita⸗ tis iplet᷑ appetitꝰcupid itat. ⁊ tũc penetrat in mẽbꝛ qñ trãſit ad lucrãdi ſtudia ex d⸗ bus ſeqͥt᷑ impĩguatio.i. diuitiaꝝ repletio: ſ ex pinguedie tumefactio ſequit᷑:qꝛ ex di uitiaꝝ plenitudie ſupbia cauſat᷑.⁊ i An⸗ guſtinꝰ deh in dã fermõe ſic diẽ: Moꝛbꝰ diuitiaꝝ ẽ ſupbia. Mã grãdis animꝰ eſt q́; inter diuitias iſto moꝛbo nõ tentat᷑ maioꝛ
animꝰdiuitias ſuas vicẽs ↄtẽnẽdo.magm
eſt diues qͥ nõ ſe ideo magnũ putat:qꝛ di⸗ ues ẽ:qͥ aũt ideo magnũ ſe putat qꝛ diues eſt ſuphꝰ⁊ egenꝰ ẽꝛin carne crepat:ĩ coꝛde mẽdicat:inflatꝰẽ nõ plenꝰ.eſt etiã pᷣcipuei facie ad pĩgnedinẽ ⁊ ad tumoꝛẽ decliuis: pᷣcipue in eyrerioꝛi apparẽtia ſuã ſuper⸗
P—
biã ⁊ põpã oñdit.ſʒ qꝛ plenitudo eiꝰnõ eſt
ſolida:plenitudo vtutꝰ compᷣmit᷑ dũ tãgit̃
digitꝭ: qꝛ dũ tẽtatiõibꝰ impetit cedit: ⁊ dũ aduerſitatibꝰ pᷣmit᷑ deficit: Job.itij. Aenit
1 ſuꝑ te plaga ⁊ defeciſti. Secũda ſpẽs hy⸗
dropiſis.ſ.alchites ꝓuenit ex materia a3ᷓ⸗
tur ipm. Añ ẽ in alchite Fuitas ſenn ibikin vẽtre:⁊ cũ ꝑcutit᷑ vẽter nõ eſt ſonitꝰ:ſʒ qñ
ſa effuſa in ſpaciũ vẽtri ĩferioꝛis ⁊ q̃ ſequũ
cõmouet᷑ audit᷑ ſonitꝰaqᷓ cõmote. Aſclites
8 pneniẽs ab exuberãtia hñoꝛis luxuriã delignat ꝓpueniẽtẽ ex inoꝛdiatò amoꝛe p⸗
peie carnil· vñ naſcit ex aq̃o hũoꝛe.i.ex car
nali amoee ⁊ ad iferioꝛa vẽtris diffundit᷑:
ge luxnria caruis p iferioꝛa mẽbꝛa explet᷑. hec ſenſibilẽ Fuitatẽ vẽtri igerit:qꝛ jenſi⸗ bilẽ cõmotiõis ardoꝛẽ in ip̃o vẽtre diffun⸗ dit hmõt aqͥſitas vẽtr? cũ ꝑcutit᷑ nõ ſentit᷑: q flagellũ jine tribulatio carniſ motũ ↄcu
piſcẽtie ſedat ⁊ reſtrigit. ſ tñ eũ mouet᷑ ſen tit:qꝛ cũ tẽtatiõe agitat᷑ ꝓtinꝰexcitat ⁊de oꝛdinat᷑. Tertia ſpẽs hydropiſis.ſ.tym⸗
panitꝭ ẽ ex materia vẽtoſa ſparſa in alias
ptes:⁊ nõ ẽ in tympanitide ᷓuitas neq; pĩ
guedo mẽbꝛoꝝ:ſʒ potius extenuatio ißoꝝ
neq; etiã tumefactio pedũ.ſʒ ẽ inflatio vẽ⸗ tris ⁊ tẽſio q̃ſi coꝛdeꝛ⁊ cũ pulſat vẽter au⸗ dit ſonitꝰ vẽtri in qͥ ẽ inflatio vt vtri pleni
4j· Eſt ꝗ velut tympanitꝭ tumoꝛ elatiõiſ q́;
eſt ex vẽtoſa materiai.ex hñoꝛis excellẽti
3ᷓ animũ intlat nõ ſatiat. Añ eiꝰ abũdãtia
tympanitidẽ ĩdu cit: qꝛ excellentia honoꝛiſ ſupbiã ⁊ elationẽ gignit qᷓ animꝰinflatꝰex tendit:vt ſi qͥs eũ iniuria tãgat ſtatĩ ꝑ im ⸗
patientiã reſonat ⁊ ad vindictã intendit;
Eſa.xvj. Aẽter meus ad Woab q̃ſi citha ra ſonabit. Capm: VI
—
depĩgunt. Añ ⁊ varia mẽbꝛa coꝛꝑis etiã ĩ
diuia ſchtura ꝑ quãdã ſilitudinꝰ eis attri buunt:in qhꝰvarie actiões eoꝝ iuiſibiles erbmunt᷑. Depigunt᷑ ſiqdẽ angeli pᷣmo cũ
lõga coma⁊ reftexis capilt vt ꝑ hec eoꝛuʒ
mẽtales affectiões ⁊ oꝛdĩate cogitationes itelligant᷑. ã capilli cogitationes ſignifi cãt ⁊ etiã affectiones q̃ naſcunt᷑ ex radice mẽtis. Drẽ aures dicunt᷑ h̃e qñ diuinaʒ inſpirationẽ recipiũt quã vtiq; iudicant ⁊ diſcernũt. Item nares eis pictoꝛes attri
buũt: qꝛ pctã velut fetida fugiũt:⁊vtutes ãli q̃dã odoꝛifera diligũt:⁊ in᷑ mũda ⁊ im
mũda fetida ⁊ aromatica ſagaciſſime diju⸗
dicãt ⁊ diſtinguũt. tẽ oꝛgꝛlingnas ⁊ la
bia hr̃e etiã ſepius mẽoꝛa nt: qe diuia ſecre taq̃ſi noh loq̃ndo ꝓferũt ⁊ diuis jaudibꝰ
q̃ſi ↄtinue intedũt. Irẽ ib erbes piĩgun᷑
vt q̃ſi iuuenẽs nieq; iribꝰrneq; ſenio defi cere oñdãt᷑. Itẽ dẽtes hre dicũt᷑:qꝛ gr̃aʒ quã a deo accipiũt alijſ cõicare.i.q̃ſi cõmo lẽdo diuidere ↄſneuef̃t. Añ in dẽtibꝰ eoꝛũ ptãs actiua ⁊ cõicatiua merito deſ ignar᷑. Itẽ bꝛachia ⁊ manꝰhñt:qꝛtute ſua acti ua ⁊ pmãſiua nr̃as ifirmitates ſuſtinent ⁊ vſq; ĩ finẽ ah electoꝝ defentiõe ⁊ ſi uppoꝛta⸗ tione nõ deſiſtũt. Itẽ coꝛ ⁊ pectꝰ hye fin⸗ gunt̃: qꝛ cũ deifoꝛmẽ habeãt vitã ad ſuſce⸗ ptiõeʒ deifoꝛmis vite ⁊ gie nob mãifeſtiſſi me coopant᷑. Itẽ coſtas ⁊ latera hñt:qꝛ
Ngeli lʒ ſint in a coꝛpoei tñ in fĩgura hñani coꝛ⸗ hoꝛis apparere iegůt᷑: ⁊ ſic etiã
——

iber gĩa graꝝ mũera in ſe tut ↄtinẽt:⁊ ꝑ ipᷣoꝝ tuſtodiã in elect homibꝰ dia tutã manet. FItẽ lůbos ⁊ femoꝛa hr̃e dicũt᷑:ſʒ veſtib? occultata:qꝛ gr̃aʒ ⁊vᷣtutẽ in ſe hñt q̃ hoĩb? carnalibꝰſũt occfta. Itẽ hñt pedes ſʒ na mraliẽ denudatos:qꝛ liberos hñt affectio nũ motꝰin deũ ab oĩ carnali ↄcupiſcentia denudatoſ. Itẽ deſcribũt᷑ pẽnati⁊ alati:
q ſũt a cogitatiõe trena penitꝰ alieni:tẽ⸗
platõis raptu ad diuini amor ĩtima ĩtelle ctu ⁊ affectu ſũt penirꝰcleuati. Ca. VII
Nime ſctoEV⸗ s rroꝝ ſiles ſüt puelt. iMã pᷣmo gu⸗ elle ᷣm cõplexionẽ ſũt calidè et
hũide:qꝛ.ſ.aĩe ſctẽ ſut calide ꝑ dilectionẽ:
⁊hůide ꝑ deuotionẽ. Añ freq̃ntiꝰex deuo tiõe lachtymis abũdãt in q̃s deuotiõis la chꝛym gs p̃cipue reſ oluüt audiẽdo vel le⸗ gẽdo vł meditãdovba diuia:Cãt.v. Aia mea liqᷓ ·ẽ vt dile.lo. ẽ. Mã in liq̃factiõe aĩe notat᷑ caloꝛ dilectiõis reſoluẽs:⁊ hũoꝛ de⸗ uotionis decurrẽs. Scðo puelle ßᷣm coꝛ⸗ port diſpõnẽ ſůt tenelle p̃ciles flexibiles ⁊ pulchꝛe.ſilr aie ſetẽ ſũt tenelle p beniuolẽ/ tiã:flexivileſ ꝑ obediẽtiã:dciles ꝑ abſtinẽ tiã:puichꝛe ꝑ mũdiciã:ſiẽ erat pulchꝛa cui ðꝛ Eãt'.iiij. Pulchꝛa eſ ami.mea ⁊ ms·nõ eſt ĩ te. Heiter.ij. Qnerant regi puel. vᷣgi · atq; ſpe.vᷣgies ſ.ꝑ ↄtinẽtiã garnis:ſpecio ſe ꝑ mũdiciã menti. Tertio qꝛ puelle bm mẽt? affectionẽ ſũt vecũde:timide ⁊ iocũ⸗ de. Sic ſcti ſũt vecũdi de deliciꝭ:timitide ſutplieijs:iocũdi de obſequijs · letant᷑ cĩ et iocũde ſe otfer̃t ad dei ſeruitia:Pðxliiij. Aaducent᷑ regi vᷣgi. poſt eã: ꝓxi. ei offe. in le.⁊ exultatiõe xc. Quarto puelle ᷣm exteriorẽ cõpoſitionẽ ſüt diſcipliate in ſer⸗ monibꝰꝛin veſtibꝰdelicate. Mã vt Sene. di cit: Aſt decẽtia pudicas decet. Sic ſctẽ ꝑ ſone ſunt diſcipliate in moꝛibꝰꝛtacite ano ki locutionibꝰ ⁊ delicate in vtutũ veſti⸗ bus: Mꝛouer. xxxi. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ ĩdu mentũ eiꝰ:⁊ ridebit in die nouiſſimo. Et in
eodẽ. Stragulatã veſtẽ fecit tibi byſſus:⁊
purpura ĩdumentũ eius. Qninto qꝛ ᷣm noĩs ſignificationt᷑ ſunt pue:itegre:hone
ſte ⁊ pure· Mam ſiẽ dic̃ Iſido. Muella eſt nomẽ etat?:nomẽ ĩtegritat?:⁊ nomẽ hone ⸗
ſtar. Dicit᷑ em̃ puelia q̃jſi pura ſiẽ pupilla. Sic aĩe fine pſone
tatẽ:itegre p vᷣginitatẽ:honeite n caſtita⸗
ſertus
tẽꝛpure ꝑ ſinceritatẽ:vel ꝑue in fut extims tioneꝛitegre ſine carnis coꝛruptiõe:hone ⸗ ſte in moꝛibꝰ:pure in opibꝰ. Itẽ aia ſctã dʒ aſſimilari mulieri. Pꝛio qͥdẽ qꝛmuli er ẽ naturalit᷑ pia. IMã mulier maioꝛis pie⸗ tat! ẽ qᷓ; vir: vñ cito lachꝛymas fundit.Et ſic aĩa ſctã dʒ eſſe pia ⁊ ad lach?ymas com pũctiõis ꝓna. Tat fuit ania ob qͥ dicebat xxr. Flebã q̃ndã ſup eũ qͥ affli erat:cõpa⸗ tiebat᷑ aĩa mea paupi. Scðo ꝗꝛ mulier ẽ vchementer amatiua: magl em̃ diligit q; vir.⁊ ſic aĩa dʒ feruenter amare deũ:ᷓᷣm il lud Cãtꝰ.v. Si inuenerit? dilectũ meñ an⸗ nunciert ei:qꝛ amozꝛe langueo. Vertio qe mulier ẽ circa fetuʒ ſollicita.Et ſic aĩa ſ ctã dʒ eſſe ſollicita circa bõa oꝑa q̃ ſunt q̃li fe⸗ tis ̃s deo parit:tał eratiꝰ artha cui dñs dixit Lnẽ.x. Martha martha ſollicita es. tẽ aia be aſſimilat mulieri:pᷣmo qmulier hz mẽtis incõſtantiã ⁊ mobilita tẽ. ⁊ ſilr aĩa peccatriꝝ ẽ incõſtans in bono x mobil ⁊ labil ad malũ. Adeo em̃ mulier eſt volubilis ꝙ poſtqᷓ; ſepe a viro decepts fierit:adhuc tamẽ ei creditã ſe ei ſtmittit· Sic aĩa peccatrix incõſtãs in bono etiam poſtqᷓ; ſepe a diabolo ſe deluſaʒ ⁊ fuſam ſentit ꝛadhuc tñ ei credit ⁊ eiꝰtẽtatiõi ↄſen tit. Sjñ in ð aſſimilat᷑ Samſoni quẽ dalila totiẽs decepit ꝙ in manꝰphiliſtioꝝ tradi/ dit: Judiẽ.x vj. Et ſic pctõꝛ totiẽs deci ſ. ꝙ ad manꝰtoꝛtoꝝ ifernaliũ deducit. Se⸗ chdo qꝛ mulier bʒ mẽt! ⁊ coꝛpis fragilita⸗ ẽ.Mõ pᷣm Phm in vili. de aĩalibus. In oibꝰ generibꝰ aialiũ feinie ſunt debilioꝛes maribꝰpᷣter vꝛſam ⁊ leopardã q̃ ſunt foꝛti⸗ oꝛes ⁊ audacioꝛes qᷓ; ſunt marẽs· vn muli er q̃ſi molł aer ðꝛ. Sic aĩa peceatrix molłẽ ⁊ fragil ad cedẽdũ tẽtatiõibꝰ ſiue carnsli⸗ bus ſiue ſpũalibꝰ. Añ ſi mlier foꝛnicaris recipit oẽs maſculos:ita aĩa peccatrix ois tẽtatiõis motũ: Ecci.xxxvj⸗ Deẽ maſculuʒ excipiet mulier. Vertio qꝛ mulier apetit hre coꝛpis vennſtatẽ. Naʒ ᷣm Ariſto· vi femiĩa hʒ generalit᷑ fleribilioꝛẽ capillum? mollioꝛẽ qᷓ; vir:⁊ ceruicẽ hʒ lõgioꝛẽ:coloꝛẽ albioꝛẽꝛfaciẽ letioꝛẽ ⁊ carnẽ mollioꝛeʒ · ñ majie in his ꝑtibꝰ mulieres oñdũt laſciut am.ſ.in capilk:i ceruice:i facie:iĩ coloꝛe:⁊⸗
reliqᷓ carne. In qͥbꝰ oĩbꝰcõit plurimi petõ⸗ res offendũi:qꝛ aĩuʒ hñtes effeminatũ
„—„„—
pᷣdictoꝝ oꝛnamẽtũ itẽdũt. vñ nota ꝙ Pcto res hůt capillos capitꝭi.cogitatieð vrt

87 3
De homine ⁊ mẽbꝛis eins fectiões mẽttꝛſexibiles ad maliciã:⁊ ſunt ceruicoli ꝑ ſuphiã:⁊ coloꝛati vel dealbati ꝑ hypocriſim ⁊ exterioꝛẽ apparẽtiã: ⁊ etiã carne molles ꝑ gulã ⁊ luxuriã:lhiere.xxxj
Wulier circũ.viꝝ.i.maliciã femininã aĩuſ
induet maſculin?. Quarto qꝛ mulier hʒ
voc tenuitatẽ: qꝛ.ſ.pctõꝛes tennẽ ⁊ modi⸗ cã vocẽ ad deũ hñt laudãdũ vel pctã ſua
2fitẽdũ. vñ põt dici de tali pctõꝛe illð.iiij. Begk.iiij. Mõ erat vox neq; ſen. Quito
qꝛ mulier hʒ ligue volubilitatẽ ⁊ ſermõis facilitatẽ. Sic pctõꝛes ſunt faciles ad male
iq̃ ndũ ⁊ mẽtiendũ ⁊ detrahendũ ⁊ ſilia.
Mõ·xlij. Eiĩguis ſuis dolo.age.⁊c̃. Se⸗ xto qꝛ mulier hʒ motꝰtarditatẽ ⁊ inceſſus bꝛeuitatẽ:qꝛ.ſ.pctõꝛ tarde mouet᷑ ad peni⸗ tẽtiã:⁊ paꝝ ꝓficit in via: Sap̃.xv. Pedes eoꝝ pigri ad ãbu. Septio qꝛ hʒ ad irã ꝓ nitateʒ:ſic pctõꝛ facilit᷑ turbatur?ps exj. Mctõ? videbit ⁊ ira.⁊c̃. Octauo qꝛ muli er hz odij tenacitatẽ.ſic pctõꝛes nimis poꝛ tãt odiũ in coꝛde.Et hĩc ẽ qð a deo nõ ĩue⸗
3 ½ niũt mißicoꝛdiã:aut pptõꝝ medicinã:Ecci
xx viij.Mõ hoĩ reſeruat irãa a deo q̃rit me.
Mono g mulier hʒ inuidie liuiditatẽ.⁊ ſic pctõꝛes ĩuicẽ ſibi inuidẽt: Apłs Bal. vj
Inuicẽ ꝓuocãtes inuicẽ inui.⁊c̃. Decio
qꝛ mulier hʒ laboꝛis ĩpaſſibilitatẽ:ẽ em̃ im patiens laboꝛis. Sic pctõꝛ delitioſus refu
git laboꝛẽ pnie õ.lxxij. In laboꝛe hoim nö ſunt ⁊c. Andecio q? hʒ libidis ↄcupi ſcibilitatẽ. etiã ꝑtinet ad q̃ſlibet petõꝛes luxurioſos qͥbꝰðꝛ Jaco.iiij. Cõcupiſcitis ⁊ ö habe. 4c̃. licie ĩmẽſitatẽ. Mã malicig mulier? maioꝛ ẽ ᷓ viri:⁊ ꝑ pctĩ hõ effici᷑ nõ ſapiẽs ſʒ ma⸗ licioſus ⁊ ſubdolus. Mõxlix. Os tuum
Hu odecio qꝛ mulier hʒ ma⸗
abũdauit mali.⁊ lin · tua ↄcin. do. Necio
tertio qꝛ mulier hz ſpei modicitatem. Sic
pctõ paꝝ ↄfidit in deo:ſʒ mag ponit ſ eʒ ã in fallaci mundo: vñ finalit cogent᷑ di cere illð Eſa. xx viij. Poſuimꝰ mẽdacium
ppeʒ nr̃az. Decioqᷓrto mulier hʒ mẽdacij ãcitatẽ:freq̃nt᷑ er mẽdacia loquit᷑ ⁊ ſc ꝑetõꝛes ſunt ꝓni ad mentiẽdũ: Mð̃.xvij.
Ftlij alteni mẽtiti ſunt. Decioqͥnto qꝛ mu
üer ʒ inucrecũdie ifirmitatẽ. Mã mulier
poſtqᷓ; verecũdiꝭ deponit ſine verecundia
bi:no.ern
exiſtit. ⁊ ſic qͥ pctõ aſſueſcit efficit ĩfrunitꝰ:
muliert᷑ meretrick factaẽ ti O.erube. Ftẽ aia opantꝰ malũ aſſimi lat mulieri pᷣgnãti. Mtio rõne ↄceptio⸗
nis:qꝛ ſiẽ di Ariſto. Femĩa q̃ maſculũ cõ⸗
cipit:qꝛ minꝰFᷓuat᷑ ⁊ pulchꝛioꝛis ẽ coloꝛiſ ⁊
mũdioꝛis ⁊ motꝰleuioꝛis qᷓ; ſi feminã poꝛ⸗ taret. Per maſculũ ð ĩtelligit᷑ feminã vo opꝰmalũ. Mã opꝰ honñ eſt pul chꝛiꝰad intuẽdũ:mũdiꝰad cogitã dũeleui? ad faciendũ maxie exñti in charitate q̃ oĩz fa facilia ⁊ leuia. Ecõ̃tra ãt femĩa.i.opus nalũ ẽ imundũ fetidũ ⁊ oneroſuʒ. ñ aĩa opant? malũ ẽ ſilis mulieri gignẽti filiã fe minõ: aco.j. Cõcupiſcẽtia cũ peꝑ it parit ꝑetim. Sco rõne imp̃gnatiõis. Mã m Ariſto.ſigna ipᷣgnatiõis ſunt:qꝛ mulieref pᷣgnãtes res diũlas deſiderãt:coloꝛes mu tãt: ſub ocuł liueſcũr: vbera turgeſcunt et vẽtres itumeſcũt:nauſcã ⁊ vomitũ patiũ⸗ tur:ᷓuedie pᷣmunt᷑:in laboꝛibꝰ affligunt᷑: in ꝑtu clamare cõpellunt:⁊ ſepe ꝑiclitant᷑. Sic aĩa peccatriꝝ ⁊ male diſpoſita diueria ppetit ꝑ auariciãʒcoloꝛẽ mutat.i.apparẽ⸗ tẽ ocuł exteriꝰ nouitatẽ aſſumit ꝑ luxuriã: ſub ocuł liueſcit ꝑ ĩuidiã turgeſcit ⁊ intu⸗
meſcit ꝑ ſupbiã:nauſeã ⁊ vomitũ patit᷑ ꝓ⸗
pter ⁊crapulã:ᷓuedie pᷣmit̃ ⁊ ĩ labo re affligit ꝑ accidiã:clamat ⁊ ĩterdũ picli⸗ tarꝑ irã. Vertio rõne parturitiõis:qꝛ lʒ mulier cũ volnptate ↄcipiat:tñ cũ doloꝛe pturit. Mctĩ em̃ ↄcipit᷑ dñ actu cõmittit. ⁊tũc hʒ delectationẽ.ſʒ pturit dñ punĩ:⁊ tũc hʒ doloꝛẽ: Jok.xvj. Wulier ců pa.tri. bz. Pð.klvij. Doloꝛes vt ptu. Ca. VIII
älis nutrimẽti.ſ. eoꝝ q̃ nutriũt
3 ſpm̃ deſtruit᷑ ex multꝭ. Siẽ etiã
ex multf cauſis deſtruit᷑ apetitꝰ coꝛpalis.
Rã awetit?pũal ꝑdit᷑ qñq; ex carnaji afx fectiõe ſiẽ appetitꝰcibi qñq; 2
flegmate. vt dic ui. Eſt em qñq; multůã
flegma viſcoſũ cõp̃hẽſũ ĩ oꝛe ſtomacdi:qð nõ refugit a cibo niſi ĩq̃ ſůt caliditaſ ⁊ acu. itaſ: ſʒ poſtea ex acceptiõe illiꝰatuit:⁊ fit 3 flãmatio ⁊ extẽſio ⁊ nauſea ⁊ nõ qeſcit niſi cũ euacuatiõe. Eſt ãt velut hũoꝛ fegmat? affectꝰſiue amoꝛ carnal qͥ ſtõacho.i.aĩo ve lut viſcꝰĩſepabil heret.vñ Apls diẽ Ep.
v. ꝙ nẽ̃o carnẽ ſuã vnqᷓ; odio ha.⁊c̃· Pic F: dũ oꝛificiũ ſtomachi.i.guſtum animi ĩbuit nauſeq̃ ĩducit.vñ carnali amoꝛe plenꝰſpũ⸗
Alia faſtidtt: Mꝛoũ.xvij. Tiĩa ſatu.cal.fa.
⁊tał nauſea ſiue faſtidiũ piculoſuʒ ẽᷣaĩe ⁊ fere moꝛtifeꝝ: Mõ.cvj·ezʒ eſcũ abomia⸗
it exviſcoſo⸗
——

rẽ ala eoꝝ⁊ appꝛopiq̃uer̃t vñ ꝙ ad poꝛtas moꝛtis. Augꝰ. Sicut piculoſuʒ ẽ coꝛxi coꝛ⸗ poꝛeas eſcas nõ poſſe pcipe:ita ꝑiculoſum eit aĩe ſpñales delitias faſtidire· Scðo deſtruit᷑ appetirſpũaliũ ex honoꝛis ã̃biti⸗ oneꝛſiẽ bm Auicẽ. dit᷑ appetitꝰcibiex ca⸗ tarro deſcendẽte a capite. Mã ex aſſiduita te catarri a capite defluẽtꝭ.i.ad ſtomachũ veniẽtis fit interdũ appetitꝰ deſtructio:ſʒ velut catarrus capitꝰ ẽ elatio ⁊ ſup bia mẽ tis qᷓ̃ tũc ad ſtomachũ vadit cũ appetitum honoꝛis ⁊ ambitionem dignitatt᷑ inducit. Tũc em̃ ſpũaliũ appetitũ quẽ inducit hu ⸗ militas ſupbie vacuitas penitus excludit.
Et nota ꝙ fᷣm Anicẽ· ex tali catarro a c⸗
pite defluẽte plura nocumẽta in membꝛis
ad q̃ deſcẽdit aliqñ generant᷑. Mã aliqñ vt diẽ deſcẽdit ad guttur ⁊ ſpargit ad paiatũ
⁊ ad pulmonẽ ⁊ ad meri ⁊ a ſtomachũ.⁊
„
ñq; vulnerat ea:⁊ qñq; deſcendit ad ner
—..
nosvſq; ad lõginqoꝛa mẽbꝛa.⁊ generat᷑ ex eo aliqñ ſanies ⁊ pleureſis ⁊ extenuatio:⁊ pᷣcipue cũ catarrus ẽ acutus ⁊ calidus:et doloꝛes ſtomachi ⁊ fluxus vẽtrꝭ ⁊ raſura iteſtinoꝝ cũ eſt ſalſus ⁊ acetoſus. Siẽ ex
*„
catarro capit᷑ generant᷑ vt dictũ eſt multa
—
nocumẽta in coꝛpeꝛſic etiã ex ambitiõc coꝛ dis ⁊ appetitu honoꝛiſcauſant plurima vi tia in hoĩe:de qͥbus btũs Berñ.in quodã ſermone ſic dic: Ambitio ſubtile malũ:ſe⸗ cretũ virus:peſtꝭ occulta:doli artifex:liuo ris parẽs: vitioꝝ oꝛigoꝛtinea ſcitatꝭ: exce catrix coꝛdium: ex remedijs moꝛbos cau⸗ fans:ex medicina lãguoꝛẽ generãs. Itẽ Innocẽ. de vtilitate hñane ↄditiõis h idẽ dñdit dicẽs: Ambitioſus ſtati vt ẽ ad ho⸗ noꝛẽ ꝓmorꝰꝛin ſupbiã extollit:in iactãtiã ef̃renat᷑:nõ curat. ꝓdeſſe:ſʒ gliat pᷣeſſe:pᷣ⸗ ſumit ſe melioꝛẽ:qꝛ cernit ſe ſupioꝛẽ: pᷣoꝛes dedignat᷑ amicos ⁊ notos ꝛnõ curat ef̃ne ⸗ os comites:cõtẽnit antiqͥs: vnltů auertit:
ceruicẽ erigit:faſtũ oñdit:grãdia loquit᷑:
ſublimia meditat᷑: ſbeſſe nõ patit:pᷣeſſe mo
lit᷑:ſubditt oneroſuſ:oĩbꝰ infeſtus:pᷣcepſ:
moleſtus: arrogans: ᷓuis ⁊impoꝛtunus. Tertio qͥʒ deſtruit᷑ appetitus ſpũalis ex auaricie retentiõe ſiẽ deſtruit᷑ appetitꝰcibi
ex nlla vel ex pauca coꝛpis reſolutiõe. Rã accidit qñ nõ fit reſolutio in coꝛꝑe vłl qñ
fit in febꝛibꝰin qͥbus tiñ natu ⸗
ra iaboꝛat ad expellẽdũ moꝛbũ qð refugit
ab attractiõe: vñ nõ fugit hũiditatẽ cibalẽ
ſertus
ey venis neq; vene ex ſtomachòꝛ⁊ 5tole rat dimiſſio cibi tꝑe extẽſo. Mꝛopt᷑ iſtã eti am cãʒ vꝛſuſ heritij ⁊ plura giaiia ĩ hyeme
abſtinẽt a cibo ⁊ nõ comedũt tꝑe extenſo: qꝛ tũc natura occupat᷑ in rectificãdo illud qð ẽ in coꝛꝑibꝰeoꝝ ex hũoꝛibꝰcrudis ⁊ad miſtrãdo ip̃m loco eiꝰqð reſoluit:ſʒ ad vl⸗ timũ neceſſitas cibi ĩducit᷑ vt ſuppleat lo⸗ cũ eiꝰqð reſoluit᷑. Cũ ãt nõ ẽ reſolutio aut reſoiutio pꝛaua nõ ẽ neceſſariꝰ cibꝰ exteri
oꝛ. Eſt auaricia velut qdã febꝛis ardẽtiſ ſima q̃ᷓ ita aĩaʒ occupat vt nulla reſolutio
fiat. Mõ enĩ aĩa auari patit᷑ niſiꝑ elemoſx naꝝ largitionẽvel liberalitatꝭ dationẽ ſua pecunia vel tpał ſubſtãtia reſoluat.i.expẽ qẽdo vel ↄſumẽdo minuat᷑. Eſt ei in coꝛde auari moꝛbꝰcupiditatꝭ circa cuꝰ iplerionẽ tm̃ laboꝛat auarꝰgregando ꝙ oĩino refu⸗ git diſtractionẽ in dãdo. Añ qꝛ aĩa eiꝰẽ ſic occupata tpaliũ affectiõi bꝰdeſtruit in ipᷣa fpũaliũ appetitꝰ. Sunt etiã in auarl trudi hũoꝛes.i.erudeles ⁊ ĩpie ↄceptiones q̃ ita replẽt ⁊ occupãt aĩam vt oẽʒ ab eis exclu⸗ dãt pietatꝭ ⁊ charitatꝭ affectũ: Nꝛoñ· rij· Aiſcera ipioꝝ crudelia. Quarto ꝓuenit deſtructio appetirꝰſpũal ex amoꝛis remiſſi one:ſiẽ ex debilitate epatꝭ debilitat᷑ vtus atpetitiua: vt Auicẽ.diẽ. Nã velut debili tas epatꝭ tepiditas ẽ amoꝛis qᷓ appetitum minuit:qꝛ q́;to qᷓs deũ tepidiꝰdiligit:tãto attigit ac appetit. Et tãto m gis afficit aĩa ſpũaliũ ſapoꝛe:qᷓ;to magli⸗ caleſcit diuĩa dilectiõe.Mã ⁊ aqᷓ tepida in. ducit abomiationẽ ⁊ vomitũ dbonr calyp· iij. Quia tepidꝰes ici · te euo.⁊c̃· Añ ſiẽ tepiditas a ita ⁊ tepiditas aĩe nauſeã
⁊ abominationẽ inducit eiboꝝ ſpũalium
uito q;ʒ deſtruit e ſollicirudinũ multi plicatiõe:qꝛ ſiẽ ꝑdit᷑ appetitꝰcoꝛꝑ al ꝓpter vermes exũtes in vẽtre:ita ꝑdit appetir⸗ ſpũal ꝓpt ſollicitudies tpaliũ exñtes i me te.ã vermes hmõi vt diẽ Auiẽ nocẽt in teſtiniſ qbꝰcõicat ſtomachꝰ. ⁊ ið monẽt ſto machũ ad vomẽdũ nõ ad comedẽdũ ⁊ ar⸗ trahẽdũ. Sic tꝑales ſollicitudies in coꝛde exñtes potiꝰ mouẽt ad expellenãũ affectũ ſpñaliũ q; ad appetẽdũ ca. Sregl · Quãto acrioꝛi cura aĩa ĩardeſcit ad ifima:tãtote⸗
poꝛe dãnabili refrigeſcit a fũmis· Sexto
deſtruit etiã appetit ſpũal ex rãcoꝛis ↄce⸗
ꝑtione ſiẽ deſtruit᷑ appetitꝰ corpal ꝓhr un pᷣgnationẽ ⁊ retentionẽ mẽſtruoꝝ· hã d
———

*
, 3 53½555
*
5 8 5
— 55
6* 3
— un Pöevhonuerterd
2
—
e homine? membꝛis eius
rpꝛegnãs ⁊ poꝛtãs cõceptũ in vẽtre gõt. alio mõ ab alo dũ de eis j ſollicito. i rãco vtroq; modo ĩoꝛdiato appetitui reſiſtii᷑?
rẽ in coꝛde. Et quaſi ſanguinẽ retinet men ſed ſi doloꝛ ꝓuenit ex caloꝛe adhuc opoꝛ⸗
ſtruũ qͥ effundendi ſanguinẽ altcrius appe tetꝙ caput oleo roſaceo inungat᷑:qꝛ hmõi
titũ vei ſtudiũ habet. Vel refert ipꝛegna⸗ oleũ eſt frigidũ ⁊ ſignat cruoꝛẽ martyrũ. tio ad iuxurtã ⁊ coꝛruptionẽ carnis ⁊ pᷣci Et iõ dů paſſiões ſanctoꝝ martyꝝ legis in
ue tollit ſpũaliũ delectationũ appetituz: quibus maxie ↄtẽptus mũdi viguit qua⸗ Loi Jabetei. iglicarnalle homo ſioleo roſaceo caputvngis:ſʒ anteqᷓ; oleũ
nõ pcipit ea q̃ ſũt ſpũs dei· Septimo de infundas opoꝛtet vt caput radas ſupflua ſtruitur appetitꝰ ſpiritualiũ delectationũ reſccãdo⁊ ſic materiã moꝛbi deſtruis:⁊ fo
ex indiſcretione penitẽtie: ſicut ꝓpter ni/ mẽto frigidi olei feruoꝛẽ calorꝭ repᷣmiſ. De
miũ exercitiũ ⁊ laboꝛẽ̃ inoꝛdinatũ ᷣm Tui bes etiã eſtů fugere ⁊ vmbꝛã q̃rere diuine
cen. deſtruit appetitus coꝛꝑalis cibi. Si/ ꝓtectiõiſ vt dicaſcũ Pð.cxxx vij. Dñe de
militer ex inoꝛdinato laboꝛe penitẽtie vel us ſalutis mee ꝛobũ bꝛaſti ſuꝑ caput meuz
abſtinẽtie:vel exercitij ſpũalis:plerũq; in in die belli.
Sʒ ſi ſit doloꝛ ꝓueniẽs ex tu⸗
currit᷑ grauedo ⁊ laſſitudo accidie: que ſic moꝛe:tũc opoꝛtet oleo violaceo caput vn⸗
E
anĩe appetitũ deuaſtat: vt nil ampi
boni gere vt poſſis doloꝛem mitigare tumoꝛis.
ei agere libeat. Añ ſicut Tulł.i li. de offi. Viola eſt humilis herba q̃ dũ de terra na dicit in oĩbus negocijs pᷣuſq; aggrediaris ſcit᷑ nõ ꝓcul a terra ꝓceritate ſeparatur. adhibẽda ẽ diſcretio. Cõſidera ergo ne ni Bleũ gᷓ humilitatis placat ſuꝑblã mẽtis:
mis capias. Nã in ꝓuerbijs ðeꝛ Qui ni/ ſed caue ne oleũ petõeis ipinguet caputtu endũ ẽ onꝰ um. Dleũ pctõꝛis ẽ blandimẽtũ adulatio
mis capit parũ ftringit:⁊ ꝓijcien
ſub quo in vita deficias. Juxta ilð. Qui nis: añt oleũ tumoꝛẽ capitis nõ deſtruit plus poſſe putat ſua qᷓ; nãtura miniſtrat: ſed nutrit.&ñ vtendũ ẽ oieo Salomonis poſſe ſuũ ſupans ſe minus eẽ t. Ptẽ ap dicẽt: Oleũ de capite tuo ne deficiat: Sꝛe
petitus mũdane felicitatis a
dã Epla dicit. Pꝛoſpa huꝰ mũdi aſpitatẽ
loꝛ eſt nimie cupiditatꝭ ardoꝛ vel mali de⸗
inilat dolo go. Gleñ de capite.i.charitas de mẽte.
aſſimilant᷑ lateri. habtt:iocunditatẽ falſã:certũ doloꝛẽ: inꝰ ſit xp̃s cy erũt aſſeſſoꝛes ⁊— i certᷓ voluptatẽ:durũ laboꝛẽ:timidam q́e indicio vt dicit Sloſa ſuper illud: Põ. xc. tenn: ẽ plens niſericoꝛdia:ſpem btitudis Cadenta lateretuo mille.⁊ b ſlitudo ap⸗ inanem. Seðo rõne canſ eQuia doloꝛ paret cõgrua triplici rõne. alig naſcit ex caloꝛe:aliq ex tumoꝛe. Ca diſcretiõis.diſtinguit᷑ em̃ in coꝛpe duplex . latus.ſ.ſiniſtrũ ⁊ dextrũ. Ex q̃ diſtinctiõe
Prio rõne
ſiderij feruoꝛ: vñ doloꝛ capitꝭ ex caloꝛe na intelligit duplex ꝑfectio.vna quantũ ad
ſcitur:qũ mẽs deſiderio reꝝ tpaliũ anxie vitã pᷣſentẽ:⁊; ꝑtinet e tpaliü anxie ad lati in põt illud.iiij. em̃ latiseqð deonn t meü doleo caput meñdo gladio vel enſe accingit: 5 ieoToꝛquet᷑ eimès ckpidi: vel ſi aſſequi Endte ſubijcit᷑
nõpoſſitað appetitevlſtaliqñamittitq eo ꝙ ſit aptins ad lenꝗhe⸗ ditigit. Tumoꝛ aũt capitis eſt elatio mẽ⸗ qum. E rer⸗.
nde doloꝛ capitis ex tumoꝛe naſcit duo rũ ſequacibus:qꝛ ipi ſcutũ fidei fo
tiẽs ex abũdantia boni opi
õpetũt Aplis ⁊ eo ztiter te
S animꝰ gloꝛia nuerũt. Enſe vel giadio verbi dei foꝛtiter
oloꝛ eiꝰ in caput pu rũt ⁊ tri 5 dlot put pugnauerüt ⁊ tribulatio et Wertio rõne cure. Nã vt iſte doloꝛca cutiopũ onera lõganit orkſe
pirenpet opoꝛtet prio unoilte dolorcs cu lõganimit᷑ poꝛtauerũt. Eſt —— poꝛtet pꝛio ꝙ moꝛbi materia ſß alia pfectio eoꝝ q̃ntñ ad ſtatuʒ glie ⁊ iſta
hat. Wateria nãch můdane felicitat?qᷓ ſigniiceto— ts appetitũ droꝛdinat tpalja ſůt q̃ dupli ſub e de rädd potius ſini⸗
trãbunt᷑. Ano mõ actu.ſ.dů paupibꝰero/ bona.ſ.gloꝛie:
⁊iõ xpᷓs ðꝛibi hãc
vñ ⁊ leua vocaf a leuãdo
ri capit?. Pꝛĩo rõne pene. Mã ſicut doloꝛ Capitulum: IN capitis ſic ⁊ felicitas ꝓſpitatis nõ eſt ſine*. ſt pena:ex eo ꝙ qᷓrit cũ laboꝛe: poſſidet᷑ cuʒ Do O OA E T timorer amittit᷑ cũ meroꝛe. St ſi Sugꝰ.i5 s fectio ⁊ alioꝝ qᷓ ſecũti funt eos
„

——
—
duplicẽ pfeetionẽ petiuit ꝓ filijs m filio⸗ rũ Zebedei cũ dixit: ic vt ſedeãt hi duo
„.
filij mei vnus ad dexterã tuã ⁊ alius ad ſi
niſtrã:de qua tñ qꝛ nõ rectũ intellectũ ha beant dixit xp̃s: Meſcitis qd petatis:⁊ ho ſtea ſubdit: Sedere aũt ad deyterã vł ad ſiniſtrã nõ ẽ meũ dare vobis:ſʒ qͥbꝰ para/ tů ẽ a pr̃e meo. Scðo rõne ↄpõnis. M ꝑteſ lateꝝ q̃ dicũtur coſte qꝛ iterioꝛa cuſto diũt cõponũtur ex oſſibus:ſũt eĩ in coſtis vt dicit Conſtã. xiiij. oſſa ſeptena ⁊ ſepte⸗ na ex vtroq; latere collocata. Septem oſſa que ſůt in latere ſiniſtro ſiue coſte ſunt ſe⸗ ptem virtutes.ſ.tres theologice ⁊ qttuo? cardinales qͥbus in pñti vita Apli ⁊ eoꝛũ ſequaces inſtituti ⁊ muniti fuerũt. Al foꝛ te rep̃ſentãt ꝑfectionẽ ſeptem donoꝝ ſ pũl⸗ Icti. Sʒ ſeptẽ coſte in latere dextro ſignãt ſeptẽ dotes.ſ.tres anĩe qᷓ ſũt vilio q̃ fucce dit fidei:ĩheſio q̃ ſuccedit ſpei:⁊ fru itio q ſuccedit charitati. Et q̃ttuo? erũt coꝛpoꝛis clarificati.ſclaritas q̃ rñdet pꝛudẽtie:ſ ub
tilitas.i.ſpñalitas q̃ rñdet iuſticie. Erit ei coꝛpus ſpũale totalr iectũ ſpũi:agilitas que reſpõdet tẽperantie:ĩpaſſibilitas que reſpõdet foꝛtitudini. Vertio rõne paſſio⸗ nis:qꝛ licet latus multipłr patiat᷑ er vẽto⸗ ſitate kamẽ ex ciboꝝ muititudine generata miro mõ cãpꝛimit᷑ ita vt ſepe hõ moꝛiatur. Sic qᷓ;uis ſancii multa patiãtur aduerſa: tamẽ eis vẽtus ſuꝑbie vel vane glie ma⸗ xime eſt timendus:qꝛ maxime ſpũales vi⸗ ros infeſtat. Et dicit Ipocras iꝓnoſticis. ꝙ in acutis egrũ iacere in latere ⁊ pᷣcipue deytro bonũ ſignũ eſt:qꝛ ſignificatur ꝙ lo ca vicina coꝛdi nõ ſunt ie neq; ma lo modo oppꝛeſſa:ſʒ ad ie dilatata: ſic bo⸗
num eſt ſignum iaceère in latere ſiniſtro in
ſiſtendo vite actiue: ſed melius in deytro inſiſtẽdo ↄtemplatiue. Sꝛeg. Magne ſunt vite actiue merita:ſʒ ↄtemplationis potio
ra:vñ neq; auferri vnqᷓ; marie ꝑs dicit᷑ qe actiue vite oꝑs cũ coꝛpoꝛe trãſeũt:cõtẽpla
tiue vo gaudia melius ex fine cõualeſcũt.
mũñ aũt q̃ pfectus ẽ in vtroq;. Ca. X
Baricig aſſimi
latur lepꝛe. ꝛio rõne coꝛru
Viber
Et ſirt beatꝰ Perß. hoc idẽ opinans dicit: Ponñ acqͥrit gradũ qᷓ bñ miſtrauerit. ꝓxi moꝛ foꝛte melioꝛẽ qͥ bñ vacauerit deoꝛopti
ptionisja ſcʒ in lepꝛa ẽ vniuer
ſertus
ſalis humoꝝ coꝛruptio ⁊ infectio mẽbꝛoye
et ſimiliter ex auaricia ⁊ cupiditate om̃es
humoꝛes.i.affectiões aĩe coꝛrũpunt᷑. Eeo
papa in quodã ſermõe Amoꝛe pecunie vi lis eſt oĩs affectioꝛ⁊ anĩa lucricupida eti am ꝓ exiguo pire nõ metuit:nullũq; ẽ iu⸗
ſticie in ilio coꝛde veſtigiũ ĩ qͥ ſibi auaricia fecit habitaculũ ⁊ hac oĩa eccleſie mẽbꝛaĩ ficiunt᷑.ſ.laici clerici pᷣlati ⁊ ſubditi:ſhier. vj. A minoꝛe vſq; ad maioꝛẽ a ꝓpha vſq; ad ſacerdotẽ oẽs auaricie ſtudẽt. Añ Ra ⸗ ba.ſup Wat. O peſtis maligna auaricia femꝑ bonis animis decertanda: quẽille⸗ ſum:quẽ inconcuſſum dunittis?genꝰ hũa
num ↄfudiſti:tu diſcipuluʒ comitẽ xp̃i ab
apoſtolatu pᷣcipitaſti:tu milites cuſtodien
tes ſepulchꝛũ captiuaſti: Nũqͥd nõ bñ di⸗ ctũ ẽ: Mecunie obediũt oĩa?Ecẽs.x. Se cundo rõne diſtinctiõis. Diſtinguit᷑ a me⸗
dicis q̃druplex cõiter lepꝛa.Eſt ein q̃dã le pꝛa q̃ ðꝛ elephantia q̃ fit de melancoli ficiente fanguinẽ. Et ðꝛ elephantia: qꝛ ſ
E
elephas diuerſis diſtinctꝰ eſt maculis:ſic
*
et patiẽs hanc ſpẽm lepꝛe diuerſis maculiſ reſpergitur in cute ſiue in pelle. Ita etiaʒ homo auarꝰ repletur diuerſis maculis· i. diuerſis vitijs: qꝛ vt pꝛj· Timoth · vj Ra⸗ dix oĩm maloꝝ cupiditas. Metrus Rauẽ̃ nas in qͥdã ſermone: Waloꝝy radix cupidi tas trãſgreſſionis eſt mat᷑:magiſtra nocẽ ⸗ di: pᷣmipilaria iniquitatꝰ:auriga malicie: ficaria virtutũ:ſedtionis oꝛigoꝛfoues ſcã daloꝝ. Et iõ etiã Sꝛego · dic. xx.li. Woꝛa. O auaricia latenter oꝛitur in mente: ſed
pũctiones peccatoꝝ oĩm patẽter ꝓducitĩ operatiõe. Secũda ſpẽs lepꝛe ðꝛ leoni⸗
na que fit de cholera iticiẽte fãguinẽ:hee multũ inficit oculos vñ pᷣcipue cognoſcit per depilationem ſuꝑcilioꝝ · Ita auaricia
oculos inficit dũ ea q̃ videt duarus male concupiſcit:&ñ beatus Jobes· auaricie cupiditatem cõcupiſcentiã oculoꝝ vocdt:
qꝛ auarus inuiſibilibꝰ ſpꝛetis ſola viſibi⸗
lia q̃rit:õxvj. Oculos ſuos ſtatuerunt
declinare in terrã: qꝛ.ſ.nõ intendũt auart
niſi ad terrena cõquirẽda. Tertia ſpẽs lepꝛe ðꝛtyria ſiue ſerpentina a tyro ſerpẽ te:quia ſicut ſerpẽs ille facile deponit coꝛ
um ita q iaboꝛat hac lepꝛa deponit cuteʒ ⁊
cito putreſcit cutis ⁊ caro ꝓpter coꝛrupti onem fleumatꝭ. Muiꝰ eriã quedã ſignaſit putrefactio gigiuaꝝ ⁊ labioꝛi? ràucedo
—————————

un nutiniu
upbiã ⁊ diuitie nõ nocebũt.
Bditus int
um ⁊pedum et vnguium caſus. Silr aua⸗ ricia hoĩes expoliat ꝑ rapinas:carnes pu
trefacit ꝑ delitiaſ:quia multi auari poſtqᷓ;
ditati ſunt delitijs affluunt ⁊ voluptatibꝰ
utreſcunt. Joel.j. Computruerũt iumen
ta.i.petq̃ꝛes rõne nõ vtẽtes in ſtercoꝛe ſuo i.ĩtꝑali lucro:de qͥ Apls. Phik. uj. Dia arbitroe vt ſtercoꝛa vt xp̃m iucrifaciã. Mã
poſt lucrũ tꝑalium putreſcũt turpitudine voluptatum: putreſcit in eis caro ꝑ viti
um luxurie ⁊ gingiue ꝑ vitiũ gule ſicut pa tet in auaro ilio diuite qᷓ epuſabat᷑ quoti⸗ die ſplendide: ad qð etiã leqͥtur raucedo
vocis ⁊ putredo iabioꝛũ.i.turpiloquium
et ſtulticia vᷣboꝝ qᷓ in conuiuijs ⁊ delitijs ſolent abundare. Mota ꝙ auaricia expo liat ꝑ rapinã:putrefacit ꝑ inuidiã:qꝛ aua
ri inuidẽt alijs de lucris tꝑalibꝰ. Mꝛoũ.
xiiij. Putredo oſſiũ inuidia. Iteʒ auari
moetentes expoliant᷑ in domo putreſcũt 1 ſepulchꝛo. Itẽ in eis putreſcunt labia ne
cõfiteant᷑ petã ⁊ ingroſſantur digiti vt nõ reſtituãt aliena. eſt— catur allopicia.i.vulpina:qꝛ jiẽ allopides
Quarta lepꝛa eſt qᷓ vo ⸗
i. vuipes habẽt ſupcilia depilata:ita depi⸗
lantur ⁊ hi qͥ hãc patiũtur lepꝛã. Añ eſſet opotuna mulieribus q̃ ſibi ea depilãt: qꝛ tũc nõ indigerẽt ad depilãdũ ea ferreo in
Krum̃to. Et hmõi lepꝛoſiſ facieſĩtumeſcit.
ſugbie:ʒ qð Apls.j. Tim̃.vj. Dinitibꝰhu
ius ſecuſi pꝛecipe non alta ſape ⁊c̃. Augꝰ.
..
ifficile ẽ vt nõ ſit ſupbus qᷓ diues ẽꝛtolle
LKapitulum: X
6 a epceptio vbi dei ſimilis de/ bet eſſe auditui coꝛꝑis exterio r· Nã ad pfectionẽ auditꝰ coꝛpalis quiq; t neceſſaria q̃ uo mõ reqrunt᷑ ad audi⸗
tum iterioꝛéẽ. Mꝛimũ eſt potẽtia ſentiẽs
Vtus anĩalis auditiua. Sic opoetet ꝙ ſit
interius in anĩa virtus ſ pũalis gr̃e qᷓ faci⸗
atip̃am animã pũaliter ſentire et auide ꝑ
ripere q̃ dicunt᷑. Añ Sꝛego.dicit ꝙ niſi f pi
rrituſſancauditoꝝ coꝛdã ĩpleat:ad aures coꝛpoꝝ vox docẽtiũ incaſſũ ſonat. Foꝛma
re em̃ vocẽ magiſtri exteriꝰpñt:ſʒ pãc imp mere interius nõ valẽt. Quia igit᷑ hec vir
tus a deo eſt ſicut virtus auditiua ah aia.
go in Homelia. Aia dñi ad coꝛ dir ſermo veritatis hñilit᷑ audit᷑. Itẽ opoꝛtet ꝙ ſit toꝛtuoſus ꝑ ruminationẽ.J.vt verbũ
2Se homine ⁊ membꝛis eins
vocil:⁊ ĩgreſſio extremitatũ digitoꝝ manu
Jõ ðꝛ Zo · viij·uiẽ ex deo vᷣba det au⸗ dit. Secundũ inſtrumentũ ↄueniẽs m õſtantinũ ẽ qðᷣdã os petroſuʒ ſiue carti⸗ laginoſũ qð ẽ ↄcauũ ſiccũ ⁊duꝝ· Lõcauũ ddẽ eſt vt ſua ↄcauitate ſpm̃ ↄtineat ⁊ ae ⸗ rem. Toꝛtuoſũ ẽne ſtupoe ex ſubita ⁊ ve⸗ hemẽti alliſione ſpm̃ ledat audibileʒ:⁊ iõ oꝛgani circularitate ſonus tꝑate ſuſceptꝰ ſpm̃ audibilẽñ reuerberat ß delectat. Du rũ etiã ẽ vt in eo mollioꝛ fiat aeris colliſio vt ſic ſonitus maioꝛ fiat. Añ tympanũ me
lius reſonat fiãte boꝛea qͥ eſt vẽtus fri
i⸗ dus ⁊ ſiccus qᷓ; fãte auſtro hũido ac ſe⸗ toꝛvt ait Conſtã. Silr etiã interioꝛ animꝰ vt ſit doctrine audite efficaciter receptiuꝰ: opoꝛtet pᷣmo ꝙ ſit ↄcauus ꝑ hůilitatẽ. Sꝛe
.
igit᷑ cũ
receptũ qð cibus mẽtis ẽ nõ ſubito trãſe⸗
at:ſed diutius ſiue frequẽtius ruminet vł
reuoluat. Illud em̃ qð vadit ꝑ toꝛtuoſum
meatuʒ nõ ſubito ſʒ lente ⁊ tractim gyran optranſit. Sic etiam verbũ auditũ nõ de bet homo dimittere: ſʒ frequenter in coꝛ⸗
de conferre ⁊ reuoluere: ſicut de beata vir gine dicitur. Lu.ij. ꝙ conſeruabat omnia verba hec conferens in coꝛde ſuo. Itẽ de bet eſſe durus ⁊ ſiccus P retentionẽ. MMaʒ
— itumet res dura ⁊ ſicca melius retinet ⁊ cuſtodit Sic in auar? diuitibꝰoꝛit ſupciliũ ⁊ tumoꝛ
id qð recipit qᷓ; tenera ⁊ mollis. Lice. xj. Beati qui audiũt verbñ dei ⁊ cuſtodiũt il lud. Sed ᷣm Ariſto.in libꝛo de fenſu ⁊ ſe en ſato:oꝛganũ auditus eſt ger q̃ continetur intra aures incluſus in miringa.i.in qua⸗ dam pellicula:⁊ ille aer opoꝛtet ꝙ ſit firmꝰ qui ſi haberet ꝓpꝛium motuʒ vel ſonñ nõ perciperet ſonũ exterioꝛem. Sicut patet in his quibus ex motu talis aeris tinniunt aures. Sic anima homis debet doctrinaʒ verbi recipere in interioꝛi memoꝛia et fir⸗ miter perſeuerare in ea. Joß. xxv Si ver⸗ ba mea in vobis manſe erint ⁊c̃· Sꝛego. ſu⸗ per Egeck. Multi legunt ⁊ ab ipſa lectio⸗
ne ieiuni ſunt. Multi vocem pꝛedicatiõis
audiunt:ſed poſt vocem vacui recedunt. Quoꝛum ſi venter comedit viſcera nõ re⸗ plentur. Quia et ſi mente intellectum ſa⸗ cri verbi recipiunt obliniſcendo ⁊ non ſer uando que audierũt:hocin coꝛdis viſceri bus non reponũt. Jac̃.j. Mon auditoꝛ ob liuioſus factꝰ. Tertiũ eſt me
2,

—
Aiũ oꝛdinate leſatũ deferẽs · Defertei ſonꝰ ad aurẽ bm Eõſtan· ß mõ ꝙ duo nernt ab anterioꝛi ꝑte cerebꝛi ꝓcedẽtes in oſſibus auriũ infigunt᷑:ꝑ qᷓs ſpũs audibilis ad pᷣ dicta oſſa defert᷑: qbus eyterio? ac foꝛmã ſoni deferẽs imediate ↄiungit· Añ aer ⸗ cuſſus illa oſſa collidit a ſpũs ĩ eis exiſtẽs Fm ꝓpꝛietatẽ exiſtẽtis ibi aeris ⁊ neruos allidentis imutat? qͥ ſic imutatꝰ recurrẽs ad ſuã cellulã fantaſticã imntationẽ rep ſentat ⁊ ſic auditũ cauſat · Sicut igit ſonꝰ rei coꝛpoꝛał defert᷑ ad aurẽ mediãte exteri oꝛi aere.Ita ⁊ ſomnꝰdoctrine ſpũalis trãf ſundit᷑ ad audientis intellectũ mediante exterioꝛi doctoꝛe vel pᷣdicatoꝛe. Añ Apls dicit: Ro.x. ꝙ fides ẽ ex auditu:? auditꝰ p verbũ dei.Et iõ de aplis pᷣdicãtibꝰ ðᷣꝛ in Jirkn oẽm terrã exi.⁊̃. ꝓpter qð vult ipieri diuĩa ſapiẽtia opoꝛtet ꝙ fre quẽtet pᷣdicationes ⁊ ſ cholas. Pꝛoñxv · Coꝛ ſapiẽs q̃rit doctrinã. ꝓpter qð etiã di cit Hugo de ſãcto victoꝛe: ꝙ pꝛudẽs aud i toꝛ oẽs libẽt᷑ audit:oĩa legit: nõ ſcpturã: nõ pſonãꝛnõ doctrinãſpernit:ab oĩbuſ in ditteren᷑ qð ſibi deeſt.i.deeſſe videt q̃rit: nõ quãtũ iclat:ſʒ quãtũ ignoꝛat„ſiderat. uartũ ẽ ania intendꝰs: qꝛ cũ aĩa ĩten ta ẽ circa vnñ nõ bñ intẽdit ad aliud. Añ ſepe hõ intendẽs alijs cõpanã pulſantẽ ñ audit. Sic etiã verba dei hõ interioꝛi an di tu nõ ꝑcipit niſi cirea ea intentionẽ appo⸗ nat.Ziñ dñ ẽ in pᷣdicatiõe nõ debet cogita re de alijs neq; debet intẽdere ad ſonum verboꝝ tĩ vel ad oꝛnatũ:ſʒ magis ad ſpi ritualẽ fenſũ:cuiꝰ ↄtrariũ mlti faciũt. Vñ Senei epla. Quidã veniũt vt audiãt nõ vt addiſcãt. Siẽ in theatris voluptatꝭ cã ad delectãdas aures oꝛõne vel voce vł fa vulis ducunt᷑. Wagnã ꝑtẽ auditoꝝ vide⸗ bis cui pbie ſchola diuerſoꝛið ocij fit. inð illud agũt yt aliqᷓ illic vitia deponãt vt sli quã legẽ vite accipiãt qͥ moꝛes ſuol erigãt fed vt oblectamento auriũ pfruant᷑. Aliq etiã cũ pugillaribꝰ veniůt nõ vt res accipi ant:ſ⸗ vba q̃ tã ſine fructu alieno diſcunt qᷓ ſine ſuo andiũt. Quitũ ẽ obiectũ tẽ⸗ peratũ ⁊ ꝓpoꝛtionatũ:qꝛ auditꝰ ⁊ vniner faliter oĩs fenſus in extrem is ↄtriſtat ⁊ in medijs delectat᷑. Añ nimis faꝛtis ſonꝰ coꝛ
rũpit ⁊ tollit auditũ.Et iõ dicit Ambꝛo.in
berameron ꝙ incole regiõis iilvbi niluf duuius oꝛit ſũt auditu pꝛiuati ꝓpter nimi
in Liber ſertus
s fluuij de möte cadentis ſpũalis dʒ eſſe ꝓpoꝛtionata
auditoꝛũ capacitati.vt. i.ßᷣʒ q̃litatẽ ⁊capa citatẽ auditoꝝ foꝛmet̃ ſermo doctoꝝ. Añ
um ſtrepitũ ipᷣius Sic doctrina
buſdam adhuc rudibus: Apo· dicebat.⸗ Coꝛi.iij. Tanqᷓ; ꝑuulis in xpᷣo lac vobis potũ dedi nõ eſcã ⁊c̃. Itẽ auditus verbo rum dei qᷓlis eſſe debeat oñdit ex ip̃is au⸗ ribꝰ. ꝛĩo qꝛ ip̃e aures ſemp ſũt aptet nõ eĩ aliqñ claudunt᷑ ſicut ip̃i oculi vłos: ex ᷓ oñdit᷑ ꝙ hõ ad audiendũ vᷣba dei dʒ eiſe ſemꝑ paratꝰ. Jac.j. Sit oĩs hõ velox ad audiendũ.ñ aures kᷣm Iſi. dicũt᷑ ab hauriendis vocibꝰ. Scðo qʒꝛ aures ſũt cartilaginoſe ꝙ duabꝰ de cauſis fuit necef fariũ. Mꝛĩo ꝓpter detenſionẽ. Defẽdit ei ne qͥd nociuũ decidat ĩ audiũ. Secñ ⸗ do ꝓpter iuuamẽ qꝛ.ſ.vox pcuſſi aeris cũ ad cartilaginẽ venerit ibi foꝛtit᷑ adunatur intra foꝛamina auditus: ⁊ ſic vnitus meli us ꝑcipit᷑ ſonus Quod ergo aures ſunt cartilagioſe ſignat ꝙ id qð hõ audit ne. ſtea ꝑ obliuionẽ ꝑdat᷑:debet in charta ſcri bere.ſtultũ ein ẽ ꝓpter ↄfidẽtiã memoꝛie nihil ſcripture cõm endare:ſiẽ hiero · dicit Ecci. xxx viij. Sapientiã ſcribe in tpe va⸗ cuitatis. Tertio quoq; qꝛ aures ſt per foꝛate:ſʒ ſũt hec foꝛamina ſiẽ toꝛcular trãl uerſa ne frigidus aer nimis cito intrãs in terioꝛes pãniculos ledat:⁊ ne nociuũ ali qð accidat qð auditũ impediat: vt diẽ Cõ ſtan. n qͥ ſignat ꝙ qͥ verba dei audiũt de bent ea trãſuertere meditãdo ⁊ recitando frequẽter vel verba audita trãſuertũt qui ea coꝛde pſcrutando diſcernũt ⁊ in effectũ opis vlterius ↄuertũt.&ñ Ber. dicit in q dã ꝓpla ꝙ auris bona ⁊q̃ lib ent᷑ audit vti lia pꝛudent᷑ diſcernit audita: obediẽt᷑ opa tur ĩtellecta: Pð.xvij· In auditu aurtobe diuit mihi. Qnarto quoq; qꝛ gures ſũt multiplicit᷑ paſſiue. Mã aliqũ patiũtur ex apoſtematiõe:⁊ b ſpũalr accidit qñ hõ ex aiiquo verbo relato vel iniurioſe dicto cð cipit ↄtra aliquẽ odiũ vel rancoꝛe· Tunc ein odiũ cõceptut eſt vt apoſtema auris interioꝛis. Ziiqñ vero auris patit ex ver⸗ mium ſubintratiõe:⁊ hoc eſt qñ ex aliqui bus coꝛruptis verbis ſubintrãt tẽtatiões et ↄcupiſcẽtie carnales:ſicut Apls dicit ꝙ coꝛrũpunt bonoſmoꝛes colloquiu pꝛaud⸗ Aliqñ vo patit᷑ ex humoꝝ coadunatioe? quaſi aũt coꝛrupti humoꝛes ad dure con⸗

7
—
8. 5,
3372 T
* 2½ E
£
78äz gTSEE
3
=
—5 52
De homine? membꝛis eius Auentes ſüt falſe opiniones ex doctrinis hereticoꝝ pꝛaue docẽtiũ generate. Aliqñ
vero patit᷑ auris ex mala nerui diſpoſ itio ne ſeu ↄtractione:⁊ hoc ẽ quando aliquis ex alicuius verbis ⁊ ſuggeſtionibꝰ retra⸗ hitur a bono faciendo:qretractio operis boni eſt vt quedã cõtractio nerui. Aliqñ
vero auditus nõ habet̃ ex defectu foꝛami
nis:ſicut cñ in pueroꝓcreato natura ĩſtru
mentũ auditus ꝑfoꝛare neglexit qð vtiq;
eſſe potuit:vel ꝓpter nature defectionem
vel ꝓpter inobedientiã materie. Sic etiã
sliqñ deficit aliqͥs circa verbũ dei:qꝛ illud qð audit nõ penetrat ad coꝛ ei qð ẽ:vl ex defectu naturali intellectꝰ.ſ.qꝛ nõ intelli git að audit:ſicut dñs dixit diſ cipulis ad⸗ huc rudibus: Watth. xx. Adhuc ⁊ vos ſi ne intellectu eſtis. Ael qꝛ nõ recipit᷑ ab af fectu ⁊ volũtate obediẽdi vł faciẽdi:ↄtra qð ðꝛ Zaẽ.j. Eſtote factoꝛes verbi ⁊ nõ au ditoꝛes tm̃ fallẽtes voſmetipᷣos. HQuin to qꝛ aures hoiĩs ſũt ꝑue.Mã ſiẽ diẽ pks
in li.de anialibꝰ.ſhõ int᷑ oĩa aialia hʒ au/
res imobiles ⁊ bꝛeuioꝛes:ſʒ ad audiendũ mayie efficaces:⁊ h ẽ ꝓpter bonitatẽ cõ⸗
—
plexiõis. Dn qᷓ quidẽ ſignat ꝙ hõ dʒ eẽ au
diendo firmꝰ⁊ qͥetus ſẽ maria magdale⸗
na q̃ ſedebat ſecus pedes dñi ⁊ audiebat verbũ illius: Lu.x.Et B ſignat auriũ ĩmo
bilitas:ſʒ martha ecõuerſo mouebat᷑ ĩ mi⸗ niſträãdo. ₰
ſtẽ ſignificat᷑ in bꝛenitate auri
um ꝙ hoĩ delectabilis ⁊ cõpetẽs ẽ nõ ꝓli a ſed bꝛeuis doctrina: vñ pᷣdicatiõeſ ⁊ le⸗
ctiones nõ dñt eſſe lõge ſʒ bꝛeues ⁊ ſuccin
cte q̃ auditũ delectẽt ⁊ animũ nõ grauent. Sñ hugo de ſancto vi.in didaſcoli.li.v. dicit ꝙ lectio duobꝰ modis aĩo faſtidi in gerere ſolet ⁊ affligere ſpĩ:⁊ qjlitate vide h licet ſi obſcurtoꝛ fuerit:⁊ quãtitate ſi ꝓlixi oꝛ extiterit. In vtroq; magna vti modera mine optet ne qð ad refectionẽ q̃ſitũ eſt ſu
matur ad ſuffocationẽ. Ael in eo ꝙ hõ hʒ
aures bꝛeues ſʒ efficaces:ſignat᷑ ꝙ ex pau cis auditis dʒ mlta cõijcere:qꝛ ſiqterra bo na ex paucis ſemibus płima gramina pꝛo ducit:ſic ſapiẽs ex paucis vᷣbis audit? płi mas ſẽtẽtias colligit: ꝓpt᷑ qð Mꝛoů. xiiij.
ðꝛ ꝙ pauca vba ſapiẽti lufficiũt.Ca. XII
Eatoꝛñ qui ſũt
b in celo refectio ſiue ſatietas aſ⸗
niiat eene i ilud Zipx
Beati qͥ ad cenã nuptiaꝝ agni vocati ſũt. Mam ĩ cena ſolẽni cuiuſmodi fuit illa quã kecit rex aſſuerꝰ. heſter.j.iſta eẽ ↄſueueñt pᷣmo tꝑis SSenitKu⸗ xiiij. Wiſit ſeru ſuum hoꝛa..ↄgrua cene dicere inuitat? vt venirẽt. Sic ad eternã refectionem ſancti ↄgruo tpe aduocant᷑.ſ.poſt famẽ ⁊ laboꝛẽ ſeculi:poſt põdꝰ diei ⁊ eſtus: Apoẽ. xiiij. Amodo iã diẽ ſpũſ vt reqͥeſcãt a laboꝛibꝰ ſuis ⁊c̃. Et Eſa.xlix. Mõ eſuriẽt neq; ſitiẽt amplius ⁊c̃. Scðo loci amenitas ſ.celi empyrei: Apls.ij. Coꝛin.v. Scimꝰ ꝙ ſi ter reſtris domusjnr̃a diſſoluat᷑:domũ nõ ma nufactũ habemꝰ ĩ celis. Añ de illa amena regione celeſti:dicit Berñin ſermone: H beata regio paradiſi:o beata regio delitia rum ad quã ſuſpiro de valle lac ꝛymarũ: Vbi ſapientia ſine ignoꝛãtia: vbi memoꝛia ſine obliuione: vbi intellectꝰ ſine erroꝛe: vbi ratio ſine obſcuritate fulgebit. Ibi eti am ſicut dicit: Apls. Fulget ꝙ non capit locus: ſonat qð non capit tempus: olet qð non dergit flatus:ſapit qð non minu it edacitas:heret qð nõ diueilit ſ acietas. Ibi quoq; ſiẽ idẽ Augꝰ.dicit videt᷑ ſtulti⸗ cia ſapiẽtia Salomonis:ibi eſſet defoꝛmi⸗ tas pulchꝛitudo Abſalo nis:ibi tarditas eẽt velocitas Agahelis:ibi debilitas indi caretur foꝛtitudo Sãſonis:ibi eſſet moꝛta litas lõga vita Mathuſalã:ibi pauptas el ſet regnũ Auguſti. Ibi etiã vt idẽ Augꝰ. diẽ̃ nihil obeſt:nihil deeſt: nihil extra qð appetatur: nihil intus affluit qð faſtidia⸗ tur. Tertio inuitantis hilaritas.ſ. xpᷣi di centis: Aenite ad me oẽs qͥ la.⁊one. eſtis et ego reficiã vos. Wat. xj. Et iteꝝ Put. rxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mi ipat meꝰ regnũ: vt edatis ⁊ bibatis ñ up menſã ac̃. Et de hac mẽſa ſiue cibo ad quã te xpᷣs inuitat:loqtur Berñ.in ſ ermone dam: O vere felix ⁊ gloꝛioſa ſacietas.o ſa crũ ↄuiuiũ.o deſiderabiles epule:vbi ni⸗ mirũ anxietas nulla:nullũ poterit eẽ faſti dium qͥnimo ſatietas ſũma:⁊ ſũmũ mentis deſideriũ. De potu illiꝰ quoq; mẽſe loqui⸗ tur Bꝛego· in Moꝛa.dicẽs: Eũñ ad ip̃ʒ fon tem venerimꝰ erit nobis delectabili? ĩpꝛes ſa ſitis ſimul atq; ſatietas: ſʒ longe aberit aſiti neceſſitas:ionge a ſacietate faſtidiũ: quia ſitientes ſaturabimur ⁊ ſatiati ſitie⸗ mus. Et nota ꝙ hilaritasa leticia ⁊ gioꝛig ipſius xpi inuitantis ⁊ debet

Piber ſertus
eſe nobis maxime deſiderabilis: ita ꝙ ſi Chꝛyßdicit de reparatiõe lapſi. Si qͥtidie opoꝛteret nos toꝛmẽta pferre:ſi ipᷣaʒ gehẽ nam paruo tpꝑe tolerare: ꝓ eo vt xpm Vi⸗ qerepoſſemus in gloꝛis venientẽ⁊ ſetõ?ũ eius numero ſociari:nõ erit dignũ pati oẽ qð triſte eſt mõꝛ vt tãti boni tanteq; gloꝛie ꝑticipes haberemur. Quarto ferculoꝝ diuerſitas.i.gaudioꝝ ⁊ pᷣmioꝝ varietas · NMam tot ⁊ tanta ſůt ibi gaudia ꝙ omnes Brithmetici huiꝰ mũdi nõ poſſent ea nũe rare:oẽs Beometri nõ poſſent menſurare: oẽs Bꝛãmatici Rhetoꝛici ialectici fi pol⸗ ſfent ea ſermonib? explicare. Eteni nec ocu ius vidit:nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit q̃ pᷣpara⸗ uit deus diligẽtibus ſe· Eſi a.xxxv. Handi⸗ um ⁊ leticiã tenebũt ⁊ fugiet doloꝛ ⁊ gemi tus. Sꝛego in Homel.ue lingus vel qͥs intellectũs cape ſufficit:illa ſupne ciuitat? quãta ſint gaudia angeloꝝ choꝛis interel⸗ ſe cũ beatiſfimis ſpiritibꝰ cõditoꝛis gloꝛie aſſiſtere: pᷣſentẽ dei vultũ cernere ⁊ eircũ⸗ icriptũ lumẽ videre: nullo metu moꝛti affi ci incoꝛruptiõis ꝑpetue muneri letari. Ibi ʒ ſic dic̃ Berñ. Baudiũ erit iuſto int? ⁊ ef̃ gaudiũ ſurſũ atq; deoꝛſũ:gaudiũ circũcir cq: vbiq;— plenũ.Et pñt h vba btĩ Perñ.ſic ktelligi:ꝙ ſctĩ gaudebũt inrꝰ·i.i⸗ tra ſe de aĩe et coꝛpꝑ is glificatiõe:⁊ ẽ le de poĩm ⁊ ãgeloꝝ aſſociatiõe: ſurſũ.ſ.ð ſe de dei viſiõe deoꝛſũ.ſ.infra ſe de celi ⁊ aliaꝝ creaturaꝝ coꝛpaliũ pichꝛitudie: ⁊ circũcir
ca de oim ſenſuũ delectatiõe ⁊ refectiõ e:cũ
ipᷣe deus oĩm ſenſuũ ſpũaliũ obiectũ ſit fu turus:erit nãq; ſpeculũ viſui: citharg au⸗ ditui:mel guſtui:balſamũ olfactui: flos ta ctuiꝛibi erit cãdoꝛ lucis eſtiualis: amẽitas vernalis:abũdantia autũnalis:redes hye malis. Erit quoq; ibi ⁊ ſi nõ reſpectu obie cti.i· dei beatificãtis:tñ reſpectu btõꝝ ip̃o rũ q̃dã diſtinetio ⁊varietas pᷣmloꝝ: ter quã dñs dixit. Joh. xiiij· In domo patris mei mãſiões můlte ſũt. ñ Sꝛego · dicit li. liij. dialogoꝝ. Si diſpar retributio in illa beatitudine eterna nõ eſſet vna potiꝰman ſio qᷓ; multe eſſent. Wulte ð mãſiones ſũt
in quibꝰ ⁊ ſi diſtincti bonoꝝ oꝛdines ꝓpt᷑
meritoꝝ varioꝝ ↄſoꝛtiũ cõiter letent᷑: vnñ tñ denariũ oẽs laboꝛãtes accipiũt qᷓ ĩ mul tis mãſionibꝰ diſtinguunt᷑:qʒ vna ẽ btĩtu do quã illic pcipiũt:⁊ diſpar retributiõis qlitas quã ꝑ opa diuerſa ↄſequũt᷑. Mui
to miniſtroꝝ vrbanitaſ ſangeloꝝ:hes I. Dẽs ſůũt adminiſtratoꝛij ſpũs in miniſteri
um miſſi.⁊c. Winiſtrãt ein nobis in 5 mũ
do angeli:qꝛ ſiẽ dicit Berñ · Credimꝰ ſan⸗
ctos angelos aſtare or̃onibus:offerre deo
vota ⁊ pᷣcel hoĩʒ:ſi ſine decepꝑtiõe leuaripi as manus ꝑſpexerit. Añ etiã Iſi.dicit ĩ li. de ſummo bono:ꝙ boni angeli ad miniſte riũ humane ſalutis deputati ſũt vt cũctis adminiſtrent mũdi ⁊ regant oĩa iuſſu dei. In alia aũt vita ſaltẽ in ð hoibus miſtrãt qꝙ animas ſanctoꝝ de coꝛpibus exeuntes: ad illius cene dulcedinẽ pducũt: qð patet exemplo Pagari. Luc̃. xvj. Factũ eſt autẽ vt moꝛeret᷑ mẽdicus ⁊ poꝛtaret ab angelĩ ſinũ Abꝛae. Berñ. Tu ſi vis habere mini⸗ ſteriũ angeloꝝ fuge cõſolatiões ſeculi ⁊ tẽ tationibus reſiſte diaboli. Sexto diſcũ⸗ bentium grata ſocietas.ſ.beatoꝝ cũ ange lis incoꝛruptibili vita gaudẽtiũ.;ᷣm illud:
Meq; nubẽt neq; nubent᷑:ſʒ erũt ſ iẽ ange⸗
li dei in celo: Sꝛẽgo. Intuere cetũ nõ ſolũ hoibus:ſed ex angelis atq; archãgelis thꝛonis ⁊ dñatiõibus pꝛincipatibus ac po teſtatibus cõuocatũ. e rege aũt qͥ hoꝛuʒ mediꝰ reſidet dicere vox nulla ſufficeret. Eifugit em̃ oẽm ſermonẽ: atq; oẽm ſenſuʒ humane mẽtis excedit decꝰ illud:illa pul“ chꝛitudoꝛilla virtus: illa gloꝛiaꝛilla ma⸗ gnificẽtiaꝛilla maieſtas. Et dit etiã ro ſper de vita ↄtẽplatiua: Illa ciuitas q̃ eſt angeloꝝ ſãctoꝝ oĩuʒ cõgregatione beata? meritis fulgentibus micat. Abi eterna ſa/ lus exuberat: veritas regnat: vbi nech fal lit quiſq; neq; fallit᷑: vñ nullus beatꝰ eijci⸗ tur: vbi nullus miſerkdmittit. Septio inſtrumẽtoꝝ iocũditas.i.melodia cantico rũ Eſa.lj. Zudiet᷑ in ea g̃arũactio ⁊ voꝝ laudis. Et Apoẽ.xiiij. Etvocẽ quã audiui quaſi citharedoꝝ citharicantiũ in citharii ſuis ⁊c̃. Sꝛeg.in moꝛal· n illa eternã fia quãdo iuſtoꝝ mẽs in efultatiõe capit᷑:lin aua in canticũ laudis eleuat᷑. Augꝰ.ſuper oß.Ibi hymnidici angeloꝝ choꝛi:ibi ſo⸗ tietas ſupnoꝝ ciuiũ:ibi dulcis ſolennitas a peregrinatiõis huius triſti laboꝛe redeũ tinʒ: ibi feſtiuitas ſine fineteternitas ſine labe:ſerenitas ſine nube. Octauo lumins riũ copioſitas.ſ.coꝛpoꝝ gloꝛioſoꝛũ · Wat.
xiij. Fulgebũt iuſti icut fol ⁊c.Z poẽ̃xx·
Ciuitas illa nõ eget lumine ſolis nem; lu⸗ nerſedclaritas dei illuminabuillà. No

76
—
6 34%
4
k5 35
₰
d
—
Pebäea.5
3353
2
1
De homine ⁊ membꝛis eins
vo cene dinturnitas.i.eternitas bonoꝛũ:
Mõ. v. In eternum exultabunt ⁊ habi⸗ tabis in eis. Eſt eĩ eternitas m Boe. diu kurnitas ſine fine ⁊ carens om̃i mutabili⸗ tate: ſed dei eternitas nõ ſolum fine caret ſẽd etiã initio. Hecimo quietꝭ ſuauitas: Sſa.xxxij. Sedebit popul meꝰ in plenitu dine pacis: ĩ tabernaculis fiducie:⁊ in re quie opulẽta. Añ ĩ illa beata vita ſicut diẽ MWoſper de vita ↄtẽplatiua ẽ certa ſecuri⸗ tas:ſecura trãqͥllitas:felix eternitas: eter na felicitas: vbi eſt amoꝛ pfeciꝰtimoꝛ nul lus:dies eternus:alacer motꝰ⁊ vnus oim pũs. Itẽ oĩm maloꝝ imnnitas: Pð.xc. Non accedet ad te maluʒ ⁊ flagelium ⁊̃. Augꝰ. Quãta erit ibi felicitas vbi nullũ erit malũ:nullũ latebit bonũ:vacabit᷑ dei laudibꝰ qͥ erit oĩa ĩ oĩbꝰ. Ca. XIII
HMaritaſaſſimi cklatur doꝛſo ꝓpter qᷓ̃ttuoꝛ. Mꝛi mo qꝛ doꝛſum eſt onerũ poꝛtati uum: vñ doꝛſum a duricia eſt dictũ co ꝙ ſit foꝛte ⁊ durũ ad onus poꝛtandũ ⁊ durabi le ad diutius ſuſtinẽdũ vt dicit Jſido. Et doꝛſi cutis ſpiſſtoꝛ ⁊ durioꝛ ẽ qᷓ; in ceteris partibus gialis. Hec aũt oĩa cõpetũt cha⸗
ritati:de q̃ Apłs dit̃. Coꝛĩ.xtij. ꝙ oĩa ſuf
—
fert.ſ.onera ꝓ xp̃o Vugꝰ. Sarcina xp̃i q̃ iufirmitati grauis ẽ lenis efficit charitati. Cantl. viij · Foztis eſt vt moꝛs dilectio ⁊c. Et iõ doꝛſũ charitatis facili poꝛtat onꝰtri bulatiõis ire⸗eit tribula⸗ tiones in doꝛſo noſtro. Sed nota ꝙ doꝛ⸗
um in homie etiã vocat᷑ tergũ:eo ꝙ illo re
ſupini in terra iacemꝰ qð nuilũ antal facit
niſi hõ · Añ bꝛuta in vẽtre aut in latere ia⸗
cent. Sed homo reſupinus dñ tergo terre inheret oculos ad ceiũ habet:q̃ etiã chari tati cõueniũt qᷓ ⁊ terrena bene diſpenſat ꝑ actiuã: ⁊ celeſtibus ſemꝑ intendit ꝑ vitaʒ contemplatiuã. Ad pꝛimũ em̃ hoꝛũ ineli⸗ nat amoꝛ pꝛoximi: ad ſecundũ vero faciliꝰ erigit amoꝛ dei: vñ Tpls dicit Eph.tij. In charitate radicati ⁊ fundati:vt poſſitꝭ cõ⸗ pꝛehendere cũ om̃ibus ſanctis it lati tudo longitudo ſublimitas ⁊ pfunditas. Eſt em̃ charitat᷑ ſublimitas in altitudine contemplatiõis.Eſt vero charitatis ꝓfůũ dum in humilitate actionis. Scðo quia
doꝛſum eſt omniũ alioꝝ oſfiuʒ fundatiuũ:
quis om̃ia fundata ſunt ſupꝛa ipſuʒ ſicut
ſupꝛa carinam nauis:⁊ ſic charitas eſ fũ⸗ damentum quoddã omniũ virtutũ:⁊ pꝛi⸗ mus lapis huiꝰ fundamenti eſt xpᷣs:quia ipſe exemplum ⁊ mandatũ pꝛimum attulit perfecte charitatis. Ande dicit: Hoc eſt pᷣ ceptum meum vt diligatis inuicẽ ⁊c̃. Ses cundi vero lapides huius fundamẽti fue⸗ runt apoſtoli ⁊ ꝓphete:etiã per fideʒ xp̃i venturt in fundamẽto eccleſie collocati:et ſup hos poſtea alioꝝ fidelium eceleſie fa⸗ bꝛica ẽ erecta. Ande Apls dicit eis: Eph. ij· Eſtis ciues ſanctoꝛũ ⁊ domeſtici deiſi u⸗ peredificati ſup fundamẽtũ apoſtoloꝛum et pꝛophetarum ip̃o ſummo angulari lapi de xp̃o ieſu. Tertio qꝛ doꝛſũ eſt viſcerũ defenſiuum ⁊ opertiuum. Aiſcera fecem ⁊ turpidinẽ continentia ſũt pectata que cha ritas operire dicitur in homine penitente. j. Me. iiij.Charitas operit multitudin em peccatoꝛũ. Mꝛoũ.x. Aninerſa delicta ope rit charitas.Ip̃a etiã charitas peccata ex cuſando ⁊ purgando defendit apud iudi⸗ cium dei: vel ip̃a defendit viſcera.i.inte⸗ rioꝛes virtutes in quibus nutrimentũ aĩe continetur ne a tentationibꝰvel ꝑſecutiõi bus ledãtur. Sꝛego. Tharitas ſancta coꝛ pacificat ⁊ mentem in tentationibus coꝛ⸗ roboꝛat Slo.interli. Apoc̃.vj. Nullũ per⸗ mittit deus cadere qui ei ſeruit vero amo⸗ re. MQuarto quoq; qꝛ doꝛſum eſt multa rũ leſionũ ſuſceptiuum. Doꝛſum enĩ patit᷑
verberationem ⁊ excoꝛiationem ⁊ multa
alia mala. Sic ſaucti Ppter dilectionẽ dei et pꝛoximi ſuſtinuerunt ⁊ excoꝛiatiationẽ: ſicut patet de beato Bart olo.aplo.et bera. ðʒ illð: Alij o ludibꝛia ⁊ vbera ex
erti: Heb.xj Et multa alia mala vt ſub⸗
it ibideʒ:⁊ multa etiã ex charitate ꝓ alio rũ peccatis ſuſtinuerũt. ð.cxxviij. Su⸗
pꝛa doꝛſum meum fabꝛicauerunt peccato⸗
res. Item charitas aſſimilatur jenſui ta ctus Ppter quiq;. Pꝛio ratione oꝛgani. Nam oꝛganuʒ tactus ſicut dicit 7Mbs ij. li. de Anima nõ eſt caro:quia in nullo ſen ſu poteſt fieri ſenſatioſi tangatur oꝛganũ: vt ſi quis aliqð coꝛpus ponat albuʒ in ſu perficie oculi non videtur:ſed tactus ſen⸗ tit ſenſibilia poſita ſupta carnem: et ideo caro nõ ẽ oꝛganũ tact:et idcirco ſiẽ Ar. diẽĩ li.de ſenſu ⁊ ſenſatoꝛ oꝛganũ ſenſi ta⸗ ctus ẽaliqð ĩtrinſecũ circa coꝛ. oꝛganũ eĩ tactꝰ et ſi non poſſit eſſe tangi⸗

ber ſertus bilibꝰ totalr denudatũ. ꝓpterea qꝛ hmõi dicit: Qð quicqͥd blandit᷑ dẽ carne ꝓpꝛis ꝗlitates ſũt elemẽtoꝝ er qbꝰ ip̃m oꝛganu yłaliena ſacroſãcte carnis xp̃i amoꝛi poſt cõponit᷑:tñ opoꝛtet ip̃m eſſe medie tpatus ponere debemus. Et hᷣm eũdè Perñ. Ißa vt ſit in potẽtia ad obiecta tãgibilia ſicut carne ſua mediãte xpᷣs dilexit nos iehſet mediũ ab aĩa. Añ quãto aĩal hʒ ↄplexio“ foꝛtiter ⁊ dulcit᷑. Dulciter qꝛ carnẽ induit. nẽ magis reductã ad mediũ: tãto emelio Sapiẽt᷑ qꝛ vitia carnis curauit: Foꝛtit᷑ qꝛ ris tactus.opoꝛtet ꝙ oꝛganũ tactꝰ ſit m in ea moꝛtẽ ſ uſtinuit. Sed quaſi mediũ ex tum terreſtre:qꝛ terra minꝰiter elemẽta hʒ traneũ eſt ꝓximus vel alie creature viſibi detute actinã:etiã optet ꝙ ſit poſitũ ĩlo les qͥbus mediantibus ducimur ad diui⸗ to calidiſſimo circa coꝛ: eꝝ cuiꝰ caliditate ne vonitatis noticiã ⁊ amoꝛẽ. Añ Angi terre frigiditas ad tẽperiẽ reducat Siẽ 4 libꝛo cõfeſſionũ dicit:Celũ ⁊ terra ⁊ om̃ia oꝛganũ ⁊ pᷣncipiũ tactꝰ nõẽ caro: ſʒ aliqd que in eis! ũt:ecce mihi vndiq; dicunt vt circa coꝛ:cuiꝰ ůignũ ẽ: qꝛ ſi leſio accidat in ameʒte deꝛneq; ceſſant dicere oĩbꝰ ita vt. locis circa coꝛ ẽmaxiĩe doloꝛoſa. Sic etiã iexcuſabiles ſint. Intellige Ip aquã groſ amoꝛ charitatis nõ ẽ amoꝛ carnalis: ſpi ſioꝛẽ creaturã coꝛꝑ alẽ viſibilẽ. Mer aereʒ ritualis ĩ coꝛde radicatus. ᷣm ilud Deut. ſubtilioꝛẽ ⁊ impceptibilẽ quibus oĩbꝰ me ⸗ vj. Diliges dñm deũ tuũ.⁊c̃ · Sñ circa coꝛ dtãtibꝰin dei amoꝛẽ manuducimur. Ver videt᷑ eſſe ꝓpꝛiũ oꝛganũ charitatis: ꝓpt̃ tio rõne inſtrumẽti: qꝛ licet tactꝰ fiat p qd qð dic̃ Apls ad Bo · v. ꝙ charitas del dif libet mẽbꝛũ coꝛpoꝛis ꝛtñ inter oĩa membꝛa fuſa eſt in coꝛdibus nr̃is ꝑ ſpm̃ſcti 3 dar exterioꝛa manus vident᷑ ꝓpꝛia inſtrumen eſt nobis: Augꝰ. Mõ aũt carnal ſʒ ſpů alif ta ad palpandũ ⁊ tangendũ quas natura inter vos dʒ eẽ dilectio: S oꝛganũ ſpũalis temperatas hac rõne cõpoſuit:vt calida ⁊ gmoꝛis nõ caro ẽ ſʒ coꝛ. Scðo rõne inẽ⸗ frigida facilius ſ entirẽt. Et ſũt concaue et dij. Mediũ eĩ in ſenſu tactus: vt diẽ Pbs neruoſea tẽperate.Concaue vt meliꝰ tan in li.de ania ẽ duplex: vnñ intraneũ ⁊ con genda ꝑcipiant ⁊ tenenda foꝛtius teneãt · naturale.ſ.caro.aliud extraneũ ⁊ accidẽ Meruoſe vt ſint foꝛtioꝛes ⁊ vt ibi vigeat ſẽ tale.ſ.aer ⁊ aqua.Mã ea q̃ ſe tangũt in ac ſibilitas:qꝛ oẽ neruoſũ ſenſibile eſt· Tẽpa tangunt ſe mediante aqᷓ:qꝛ illud quod eſt te vo fuerunt vt ⁊re qualibet facilius im in aqua opoꝛtet eſſe humectatũ.Et illa hu mutent.Sicut ſenſus tactus viget in ma miditas cũ ſit aque nõ põt eſſe ſine nib us:ita amoꝛ charitatis in opibus. m ſuo ſubiecto qð ẽ aqᷓ. Et ſile ẽ de his qui ſe nibus em̃ pᷣcipue nos operamur⸗ Joh.iij⸗ tãgůt in aere cũ etiã aer ſit hñidꝰ:ſʒ magiſ Won diligamꝰ vbo neq; lingua ſed oꝑe⸗ latet nos de aere qᷓ; de aq̃ ꝙ ſit mediũ pꝛo Bꝛego. Munqᷓ; eſt amo? dei ocioſus:opa pter hoc ꝙ ↄtinue ſumus in gere. Et iõ im em̃ magna ſi ẽ ſi autẽ operari deſinit iam perceptibiliter inheret nobis. Siẽ etiã de amoꝛ nõ eſt· Sed attende quales ſut manꝰ
aqua latet aĩalia q̃ ſũt in aq̃: qꝛ.ſ.nõ pcipi i.opa charitatis:qꝛ cõcauead opandum
unt aquã q̃ ẽ inter ipᷣa ⁊ coꝛpa tangentia. humilit᷑:neruoſe ad oꝑandũ foꝛtit: ⁊ tem Itẽ magis latet de aẽre: q? ſubtitioꝛẽ et perate ad opandũ deiectabili᷑:qꝛ tẽꝑata minus ſenſu pceptibilis. Silr ĩ amoꝛe cha delectãt:extrema vo conturbãt. Quar ritatis diuine mediũ.ſ.naturale ⁊ intrinſe to rõne ſubiecti:qꝛ·ſ.ſenſus tactus vide cum ẽ caro ⁊ humanitas a verbo dei aſſũ/ eſſe ſubiectũ ⁊ fundamentũ oĩm alioꝝ ſen⸗ pta:qꝛ ꝑ incarnati verbi myſterium noua ſuũ ſine qͥ nõ ineſt aialibus aliqͥs ſenſꝰ ſ mẽtis nr̃e oculis lux diuine claritatis in/ nõ ecõuerſo. ñ ſenſus tactus de neceſſi⸗ fulſit:vt dũ viſibilit deñ cognoſcimꝰꝑ hũc tate ineſt oĩbus anialibus ſine qͥ nullum in inuiſibiliũ amoꝛẽ rapiamur: vt Sꝛego·ĩ animal eſſe poteſt:vt ꝓbat s in. iili. pꝛefationedicit · Añ hoꝛtat᷑ Augꝰ.in ſi.de de aia. Alij aũt ſenſus nõ inſũt de neceſſi⸗ tathegigandis rudibus dicẽs: Ama amo⸗ tate:ſʒ ſůt de bene eſſe. Meq; et inſtantia rem illius:qͥ amoꝛe tui amoꝛis deſcẽdit in de guſtu qᷓ;uis nullũ aĩal poſſit viuere li⸗ vterũ vᷣginis ⁊ ibi amoꝛẽ ſuum amoꝛituo ne alimẽtoꝛqꝛ guſtus ꝓut ſuſceptiuus eſt
copulauit: humiliãdo ſe ſublimãdo te con alimẽti eſt quidam tactus.put aůt 3
iungendo lumen ſue eternitatis limo tuo guitur a tactu:ſic eſt diſcretinꝰ ſapox qu moꝛtalitatis. Mꝛopter b Verũ·ſun Wãtt. faciũt alimẽtũ delectabile vel triſte dt ac⸗
—

—
De homine ⁊ membꝛis eius
eipiat facili᷑ vel refutet᷑. Sicut ergo tactꝰ? eſt alioꝝ ſenſuũ fundamẽtũ:ita vt nullus line eo eſſe poſſit. Sic quoq; ⁊ charitas ẽ vĩm vᷣtutũ foꝛma ⁊ cõpiemẽtum:ita vt ſi⸗
ne ea nulla vera vᷣtus ⁊ pfecta eſſe poſſit.
Et ideo Apoſtolus dixit vt ſupꝛa allega ⸗ tuz eſt:in charitate radicati ⁊ fũdati: Hre go. At multi arboꝛis rami ex vna radice pꝛodeunt: ſic multe vᷣtutes ex vna chari⸗ tate generant᷑ꝛnec habet aliquid viridita tis ramus boni oꝑis ſi nõ manet in radice charitatis. Quito rõne obiecti. Eſt em̃ tactus diſcretiuꝰ ⁊ ꝑceptiuus q̃litatũ tan
ibiliũ.q̃litates aũt tangibileſ:ſũt calidũ frigidum humidum ⁊ ſiccũ duꝝ ⁊ molle et quedã hmõi vt graue ⁊ leue acutũ ⁊he bes ⁊ ſilia:qᷓ etiã oĩa adaptant᷑ charitati que facit hoĩem calidũ ⁊ frigidũ:calidum circa ſpũalia:⁊ frigidũ circa tpalia: humi dum ⁊ lacheymoſũ cõpatiẽdo:ſiccũ abſti⸗ nendo: duꝝ ad tolerãdũ:mollẽ ad parcẽ
dum: grauẽ ⁊ maturũ in moꝛibꝰ: lenem et
pꝛomptũ ⁊ velocẽ in opibus:vel grauẽ in coꝛripiendo:leuẽ.i.velocẽ in obediendo:
vel qꝛ amoꝛ oĩa facit leuia ⁊ facilia. Iteʒ
acutũ in ↄtẽplando ⁊ hebetẽ in malignã do. Meſcit eĩ amicus de alyjs malignari.j.
Woꝛi.xiij. Charitas nõ cogitat malũ.
Capitulum: XIIII
„„„ Ibo ſpirituali e dualr nutriẽdus ſit ſpũs:oñdi⸗ tur exẽplo ſtomachi. Pꝛimo
quis ſtomachus ẽ cib oꝝ receptiuꝰ. Añ ſto machus grece ðꝛ os latine:eo ꝙ ſit hoſtiũ ventris ad recipiendũ: vt dicit Iſi. Eſt eti
am ſtomachus figure rotũde factus vt ci⸗ bum recipiat quãtitat? amplioꝛis. Stoma chus aũt humanꝰin ſupioꝛi ꝑte eſt ſtrictꝰ: in inferioꝛi latus:⁊ neceſſariũ fuit. Maʒ
cũ hõ inter cetera aĩalia ſit erectus cibus
eiꝰ ſemp ad inferioꝛa deſcẽdit:⁊ iõ ꝑutilis fuit inferioꝛ latitudo vt in ea cibi poſſit re cipi multitudo q̃ oĩa oñidũt ſtomachũ eſſe receptaculuʒ ciboꝝ. Sic hõ ſpñalẽ cib ſi neſpũalis doctrĩe:de q Wat.iiij. Non in ſolo pane viuit hõꝛſʒ in oĩ vbo qð ꝓcedit
de oꝛe dei:ſiue lachꝛymoſe penitentie:de qͥ;
Mõ lxxix. Cibab nos pane lachꝛymaꝝ: ſiue celeſtis obediẽtie:de qͥ Joß.iij. We
cibus eſt vt faciã volũtateʒ eius qui miſit me · debet dilig ent᷑ ſuſciꝑe pᷣmũ cũ pꝛedica
turꝛſcðᷣm cũ inſpirat: tertiũ cũ impetra⸗
Actł. ix. Cum accepiſſet cibũ ↄfoꝛtatus ẽ.
Scðo ſtomachus ẽ retentiuꝰ ciboꝝ. Et hinc eſt ꝙ ſtomachus interꝰ ẽ factus aſꝑ et villoſꝰ vt cibũ meliꝰ retinere poſſit. Nã ſi eſſet lubꝛicus ⁊ in ſupficie planus:cibus
ab eo recederet indigeſtꝰ. Sic aĩa ſpũalis
cibi nõ ſolũ receptiuã eſſe debet ſʒ etiaʒ re tentiua ⁊ pᷣcipue cibiſacre doctrine.i.Vᷣbo rum deiq̃ nõ ſolum recipi debẽt ad audiẽ⸗ tiam vł intelligentiã:ſed etiã retineri per memoꝛiã. Joh.xv. Si vha mea in vobis mãferint ⁊c̃. Sꝛego.in homel. Aerba dei q̃ aure pcipitis mente retinete. Cibus enẽ mentis ſermo dei ẽ.Et quaſi receptꝰ cibuſ ſtomacho languente reijcit᷑ qñ ſermo au⸗ ditus in vẽtre memoꝛie nõ retinet᷑:ſʒ qͥſqͥs alimẽta nõ retinet:huiꝰ ꝓfecto vita deſpe ratur. Eterne ergo moꝛtis ꝑiculũ foꝛmida te ſi vᷣba vite ⁊ alimẽta iuiticie q̃ aure ꝑci pitis in memoꝛia nõ retinetis. Tertio q; ſtomachus ẽ digeſtiuus. Añ ſto⸗ machus factus eſt ĩ fũdo carnoſus:vt cõ foꝛtet᷑ in eo digeſtio.Caro eni eſt calida et humida ex quibꝰqualitatibus maxime di geſtio ↄfoꝛtat᷑. Mer digeſtionẽ autẽ coꝛpo ralem nutrimentũ tranimutat᷑ ⁊ alteratur vt efficit᷑ ſile nutrito. Ande aiimẽtũ qð in pꝛincipio digeſtiõis eſt diſſimile:in fine oĩ um digeſtionũ efficit᷑ ſile nutrito: vt dicit Mhs ·ij. de ania. Sed de cibo ſpũali ẽ ecõ
uerſo:qꝛ nõ trãſinutat᷑ vᷣbum dei in metẽ:
ſed potius mẽs in ſimilitudinẽ vᷣbi. Inter dum em̃ verbũ eſt diſſimile ⁊ ↄtrariũ men
ti. Nã vbum humilitatis mẽti ſuꝑbe ↄtra
riat:mẽti luxurioſe verbũ caſtitatis:⁊ mẽ ti crudeli verbũ pietatis:qñ 3 verbũ audi tum eſt tante efficacie vt poſſit mẽtẽ altera re ⁊ ad ſe ↄuertere:puta vt mẽs ſuꝑba effi
ciat᷑ humiliſ luxurioſa caſta crudeiis pia:
tũc digeſtio verbi facta eſt. Et ad digeſtio nẽ hãc lʒ ſimilitudine alia hoꝛtat dñis di⸗ cẽs Mat.v. Eſto ʒſentiẽs aduerſario tuo XAduerſarius em̃ iſte:vt Vugꝰ.expõit ſermo diuinꝰ eſt:qͥ pctõꝛi aduerſat᷑ pecca⸗ tũ ꝓhibendo vel inſticiã ſuadendo ſiue pᷣ
cipiendo.Eui pctõꝛ ↄſentire debet ⁊ obe⸗
dire ſi nõ vult in eternũ pire. Notandum
etiã ꝙ ſicut digeſtio coꝛpalis cibi fit medi
ante caloꝛe naturali: ꝓpter qð Płs dit
iiiij· metheoꝛoꝝ: ꝙ digeſtio ẽ cõpietio hu
midi a ꝓpꝛio naturali ex ↄtra 5
*
————
——— ——————— 2 ₰
„

—
——
—
——
PpPiber ſertus
tacentibus pa Nonibꝰ qᷓ I.ſũt in ipᷣo humi do. Sic digeſtio ſiue tranſmutatio ſpũalis ipſiꝰ anim fit mediãte amoꝛe ip̃ius verbi auditi: quia niſi homo afficiat ad ea q̃ au⸗ dit nõ trãſmutat᷑ ab eis. Aerba ef q̃ non placent animũ nõ mouent: ⁊ iõ dic Augꝰ· in li.de fide Wienge doctoꝛ agere id de⸗ pet vt nõ ſolum intelligat verbuʒ: verum etiã vt libenter ⁊ obedienter audiat᷑. Itẽ ſtomachus ab epate circũdat᷑ vt ad ciboꝝ digeſtionẽ ei maioꝛ copia caloꝛis miniſtre tur.Epar eĩ ſuis quinq; fruſtulis ſiue li⸗ guis ſtomachum circũcingit ⁊ ei caloꝛem dum tribuit:ſuccoſitatẽ vnde ſanguis ge neratur ꝑ quaſdaʒ venulas ab eo recipit. Auinq; ergo fruſtula ſiue fibꝛe que ſunt extremitates epatis: quĩq; opa ſůt pꝛeci⸗ pua noſtri redemptoꝛis qᷓ animũ noſtrum calefacere debent:⁊ ad eius verba ample⸗ ctenda plurimũ ĩflammare.ſ· incarnatio: paſſio:deſcenſus ad inferos:reſurrectio: kt in celũ aſcenſio.vel foꝛte ſũt quiq; vul⸗ nera ipſius ſaluatoꝛis ad que dum hõ ani mi denotionẽ dirigit:humoꝛẽ quendã la⸗ chꝛymoſi amoꝛis ⁊ deuotionis ad epar.i· ad xpᷣm mittit. Quarto ſtomachus eſt m diuerſã cõplexionẽ diuerſoꝝ ciboꝝ ap petitiuꝰ ⁊ diuerſimode digeſtiuꝰ. Mã Fm Conſtan. Si ſtomachus fuerit naturalit calidus:cibos groſſos bene digerit: deli⸗ catos vero ↄſumit ⁊ plus digerit qᷓ; eius appetitus ſit:⁊ ꝓpter ſimilitudineʒ cibos calidos maxime appetit:nec famẽ ſuſtie⸗ re poteſt. Econtra vᷣo frigidus nõ bene ci baria groſſa digerit:ſʒ grauat᷑ ex eis et eã in humoꝛes coꝛruptos ⁊ acidos cito ↄuer ti. Stomachus vero ſiccus cito ſitit ⁊ pa rů ei aque ſufficit. Añ ſi ſupfiuũ biberit ru — ei in ventre facit. Si aũt ſtomachuſ erit humidus nõ ſitit: humidũ cibũ ap⸗ petit:ſʒ paꝝ digerit. ʒlle igit habet ſtoma chum calidũ caloꝛe ſaturãli:qͥ habet aim feruidũ amoꝛe ſpũali: ⁊ hic groſſa ⁊ ſolida eibarta. i.alta ⁊ difficilia dogmata bene ca pit ⁊ intelligit q̃ ſũt ꝑfectoꝝ cibus. ᷣm il⸗ ud: Merefctoꝝ ſolidus ẽcibus: heb.v. Delicata vero.i.mollia ⁊ facilia ꝓ nihilo quaſi ducit. Sed ſemp ſimilia ſibi.i. feruẽ ⸗ tia ⁊ ignita eloq́a cõcupiſcit:⁊ plus poteſt opere cape qᷓ; pᷣſumpſerit coꝛdeꝛnec poteſt deſideriũ ſuſtinere ociolũ · frigidus autem et imgfectus animꝰ groſſa.i.pfecta ⁊ ma⸗
gna dogmata nõ põt cape:fm illud heh⸗ v. Facti eſtis qusſilacte opulſit nõ ſolido cibo. Ande ſi alta vel difficilia talibus ꝓ⸗ ponant᷑ grauãt᷑ audire ea q̃ nõ intelligũt. Snde plerumq; talia documẽta vertunt᷑ eis vel in coꝛruptionẽ erroꝛis vel in acci⸗ diam mẽtis. Animus añt aridus ab hũo⸗
re deuotionis ⁊ ſi aliqñ foꝛte ſitierit aquã
ſalutaris doctrine:cito tñ cũ audierit ⁊ de modico ſatiat:⁊ ſi talibus pdicet᷑ foꝛte ꝓ⸗ lixius rugiũt murmurãdoꝛqͥ vo habet k. midũ animũ carnalis ↄcupiſcẽtie humo⸗ re nõ ſitit aquã ſpũalis doctrine: ſʒ tĩ ap petit cibũ humidũ,i.finxũ operl luxurie: de qͥ frequẽter accidit ꝙ multũ appetit et parũ aſſeqͥtur. Mð · lviij Famẽ patient᷑ vt canes. Muinto qꝛſtomachus ẽ multi⸗ plicit᷑ paſſiuus: patit᷑ eĩ euomitionẽ:indi geſtionẽ:abhominationẽ: inflãmationeʒ: eructationẽ ⁊ multa hmõi. Sic interdum animꝰ ↄtra ſanctã doctrinã patit euomi⸗ tionẽ cũ ip̃am ꝑ memoꝛiã nõ cuſtodit. In ⸗ digeſtlonẽ cũ ipᷣam nõ diligit. Abhomia ⸗ tionẽ cũ ipᷣam audire refugit. nflmatio nẽ vo patit᷑ q ↄtra ipᷣam dedignat᷑: vel qͥ de ipſa qñ diſcit vel docet ſupbit: Aplsj. Coꝛin. viij. Sciẽtia inflat. Sʒ eructationẽ Iſtomachi euentationẽ patiẽ qͥ ex ipᷣa vẽ⸗ tum oſtẽtatiõis q̃rit. Patit aũt iſta ſtoma chꝰ qſiq; ex maligna cõplexiõe:añq; ex ni mia exinanitiõe: qũq; ex nimia repletiõe: qñq; ex vigoꝛis defectiõe:qñq; vero ex ex pulſiue vᷣtutis debilitatiõe. Muaſi aũt in oꝛdinata cõplexio humoꝝ in ſtomacho elt inoꝛdinatio paſſionũ:puta amoꝛis vl odij vel ire ⁊ ſimiiũ:ex q̃ frequenter accidit ꝙ hõ eſt male diſpoſitus ad audiendũ vbuz dei.Ex nimia etiã pauptat inanitiõe vldi uitiaꝝ repletiõe:qꝛ vtra; ſollicttudinem nimiã tribuit vel occupationẽ:frequenter retrahunt piurimi ab auditu vel fructuꝰ boꝛũ dei. Añ ꝛouer. xxx. Wẽdicitatẽ et diuitias ne dederis mihi. Mlures aũt alij fũt qͥbꝰ ⁊ ſi abſit ſollicirudo ad audiẽdũ: deficit tñ vigoꝛ ad id qð audiũt ope adim plendũ. Qiidã veroverbũ dei cũ magna denotiõe audiũt:ſʒ dũ ↄtrarie tentatiões inſurgũt:qꝛ in vtute expulſ naiplopuer tionũ deficiũt:tẽtatiõibus deuici nihil ex auditis Plictit qſe venit diabolꝰ⁊ tol tit verbi de coꝛdibꝰ eoꝝ:yt dicit Eu. viij. FItẽ cibus ipũalis doctrinereãrit dttuo

—
+
—
„
„
¹ b
—„ ma b **— 5 nn
vtuteſã ſůt ĩ homis coꝛpe.ſ.appetatiua: retentiua: digeſtiua:⁊ expulſiua. Opoꝛtet
m vt cibũ ſpũalis doctrine anĩa pᷣmo ap⸗
Petat:ſicut appetebat Haniel qͥ ꝓpter ap⸗ petitũ ſcientie dei vocatꝰeſt vir deſiderio
bat dicẽs: u ⁊̃.ñ aĩa q̃ hñc cibum faſtidit ad moꝛtẽ tendit: Põ.cvj. Om̃em eſcam abhomins ta eſt aia eoꝝ ⁊ ap.vſq; ad poꝛ. moꝛtl. Au⸗ gu. Sicut noxiũ eſt coꝛꝑi coꝛpoꝛeas eſcas nõ poſſe pcipere: ita piculoſũ eſt aĩe ſpũa les eſcas faſtidire. Itẽ optet ꝙ aĩa audi ka retineat.Mã ſiẽ nõ. ꝓdeſt coꝛꝑi ꝙ ſtoma chus cibũ recipiat:ſi receptuʒ ſtatim euo⸗ mat. Sene. ilõ ꝓdeſt cibus neq; accedit coꝛpoꝛi qͥ ſtatim jumptus emittit· Silr nec verbũ auditũ ꝓdeſt ſi ſtatim obliuiõi tra dat᷑. Itẽ opoꝛlet ꝙ mẽs auditũ ⁊ retentũ digerat ⁊ in bonos humoꝛes.i.in bonos moꝛes ↄuertat. Itẽ optet ꝙ nõ ſolũ dige rat ſed etiq̃ expelſat.ſ.ea q̃ bonis moꝛibus nõ cõgruũt reſpuat ⁊ abijciat: nã ſi intus retinet qð expeili debuerat:etis bene dige ſtis coꝛruptionẽ pᷣſtat. Motandũ aũt ꝙ Pʒ quoſdã pdicte q̃ttuoꝛ virtutes ex quattu⸗ oꝛ elemẽtis cõtrahũt ſibi vires.& ignis qui eſt calidus ⁊ ſiccus coꝛreſpondet tu ti appetitiue.ra frigida ⁊ ſicca retentiue. ger calidus ⁊ bumich digeſtiue.aqᷓ frigi da ⁊ humida expulſiue. Opoꝛtet enĩ vt qð igniſattraxit terra ex ſua natura retineat: et terra retinuit ger diſſoluat:⁊ qð aer diſſoluit aqua emolliat. Ita quoq; ſpñali⸗ ter ignis.i.itelligentie cſaritas appetitum ercitat. Nã cũ intellectus ſublimiter ⁊ de lectabiliter celeſtia cogitat:appetitũ pũa lem in mẽte cauſat ⁊ fit deſideriũ in coꝛde hominis vt auide querat cibũ ſancte ex ⸗ hoꝛtationis. Terra vero.i.ſtabilitas men tis cauſat retentionẽ: qꝛ qð appetitus per intellectũ attraxit:ſtabilitas animi firmit᷑ cuſtodit. ſʒ ger.i.puritas mẽtis cauſat di⸗ geſtionẽ:qꝛ qð animus firmiter cõſeruat: puritas mẽtis fideliter oꝛdinat. Sʒ aqua i.diſcretiõis mobilitas facit expulſionẽ: quia qð ſuis moꝛibꝰnõ congruit:diſcretio remouet ſeparat ⁊ expellit:⁊ ſic a tẽpamẽ⸗ to animus nõ recedit:ßʒ tẽpamẽtũ j eruãs heccati inoꝛbo nõ ſuccũbit. Itẽ cibus ſa ramẽtalis de quo dñs dixit. Joh yſ. Ca⸗
De homine ⁊ membꝛis eius
ro mea vere eſt cibus ⁊c̃.operat᷑ in anima ad modũ cibi coꝛpoꝛali.Iiã nutrit añam gratiã pᷣſtando:augmẽtat virtutes multi⸗ plicando:caloꝛẽ ĩnatũ tompat cõcupiſcen⸗
tiam refrenãdo:in ſenibug vero caioꝛẽ na haritatẽ innãma
Joh. vt ſi qͥs mã
Ogitatiõeſ ami S Ppter tria. Mꝛi — mo qe capilli ſũt capitiſ oꝛnamẽ
tum. ñ capilli dicũtur q̃ſi capitis pili vt dicit Ino. ie ergo capilli ⁊ ſpãlit᷑ pulchꝛi ſũt oꝛnamẽtũ capitꝰ:ita co itatiõeſpᷣcipue bone ⁊ oꝛnate ſüt oꝛnamẽtij mẽtis. Ande Bꝛego · dicit:ꝙ qjſi capilli in capite ſũt cogi tationes in mẽte: Euce.xxj. Capillꝰ de ca pite veſtro nõ pibit:qꝛ nulla bona cogita⸗ tio mẽtis ſine retributiõe trãſ ibit:vñ Bꝛe go. xx.li.moꝛal. dicit ꝙ añ dei oculos va⸗ cue nõ trãſuolant cogitatiões nf̃e:æ nulla momẽta tpis ꝑ animũ tranſeunt ſine ſtatu retributiõis. Scðᷣo qꝛ capilli ſũt cerebꝛi defenſiui. Nã iuuãt caplit ⁊ cerebꝛũ„tra extrinſecas leſiões:⁊ ið capilli ſũt multi ⁊ duri.Capiliꝰ em̃ ᷣm Cõſtan.ex fumo groſ ſo ⁊ ralido naſcit qͥ ex igneis ⁊ incẽſis hu⸗ moꝛibus pꝑ capitis poꝛos egredit᷑ ⁊ ab ae⸗ re extrĩſeco deſiccat᷑ ⁊ ſic in ſubſtãtiam ca pilloꝝ ↄuertit᷑: vñ humoꝛe creſcẽte: ca⸗ pilli creſcũt:eo etiã deficiẽte euaneſcũt.Et m qᷓlitateʒ tar fumi qualitas eſt capilli. Et ideo ſi fumus ẽ multus capilli ſũt muj ti. Si paucus pauci:ſi niger nigri ⁊ ſic de alijs. Siẽ g capilli ſũt ad defenſionẽ cere⸗ bꝛi:ita cogitatiões bone ſũt ad defenſionẽ animiꝛqꝛ dñ feruẽt in ip̃o aĩo cogitatiões bone nõ ingrediũt᷑ in ipᷣm cogitatiões pꝛa ne. Añ Joß. Laſſianus col.ij. Incipiamꝰ bonas cogitatiões diligere ⁊ ſtatim ab il⸗ lis q̃ male ſũt dignabit nos dñs liberare, Quaſi aũt fumi capiklos nutrtẽtes ⁊ cau⸗ ſantes ſůt exterioꝝ fenſunʒ receptiões:qꝛ de his q̃ ſenſibus recipiũtur ſterioꝛes co⸗ gitatiões foꝛmanf᷑:vñ pᷣm modũ fumi eſt qualitas capilli. Ania ſ̃m oꝛdinationẽ vł deoꝛdinationẽ exterioꝝ ſenſuũ ſeqͥt᷑ vꝛdi⸗ natio vel deoꝛdinatio co gitstionũ:pꝛoptet

Piber ſextus
qð ðꝛ Job xxxj · Pepigi fedus cũ oculis meis vt ne cogitarẽ qͥdẽ de vir ine. Ter tio qꝛ capilli ſũt multiplicit᷑ pa pilli incidũtur: vñ celaries capilloꝝ a ce⸗
dẽdo eſt dicta q̃ ẽ ſolũ viroꝝ:eoF viro tõ ⸗
qi decẽs eitꝛſʒ mulieri eſt indecẽs. Itẽ ca pilli diſ criminãt: vñ dicunt᷑ crines mulie⸗ rũ:qꝛ vittis diſcriminant᷑:ſicut dicit Iſið. FItẽ capilli decaluant᷑ſ.deficiẽte humo/ re pingui qᷓ; nutriunt᷑ capilli. Etſi hũoꝛ tal nõ deficit:ſʒ eum humoꝛ aliꝰ inficit vłl ĩpe dit nõ caluicies ſimplr vᷣꝛꝛſ ẽ quedã calui cies ſpecialis qᷓ allopicia vocat a medi⸗ cis:in q̃ nutrimẽto coꝛrupto capilloꝝ ge ries euaneſcit. Itẽ capilli dealbant᷑· ſ.cũ caneſcũt. Nec oĩa ↄueniunt cogitationibꝰ noſtris q̃ aliqñ ſũt ſupflue ⁊ tune ſunt pᷣci dẽde.qñ Sꝛego. li.v. M oꝛal. Magno ſtu dio ſupflue cogitatiões amputãde ſunt:ſʒ tñ amputari funditꝰ nequaqᷓ; poſſunt. ſẽp enim caro ſuꝑflua generat qᷓ ſi pirituſſanct? ſerro ſollicitudinis abſcindat· Aliqñ vo cogitatiões nr̃e ſunt dubie vel inoꝛdinate et tunc ſũt diſcriminãde. i. diligent᷑ diſcer⸗ nende ⁊ cõponẽde· Et hoc fit qů hõ ad mẽ tem ſuã ꝑ rationis intuitũ redit. uia ſiẽ dicit Sꝛego · in Woꝛak.Si a domo mentis gd momentum rõ diſcedat: quaſi abſente dña cogitationum ſe clamoꝛ velut garru⸗ la ancillaꝝ turba multiplicat: vt aũt ratio ad mentẽ redierit:mo rofuſio tumultuoſa cõquieſcit:⁊ quaſi ancille ſe ad iniunctum opus tacite repꝛimunt: důũ cogitatiões ʒ tinus curis ꝓpĩs ad vtilitatẽ ſubdunt᷑ · Aliqñ ſunt oĩno pꝛaue ⁊ no rie:⁊ tunc ſũt penitus decaluande.i.totalit᷑ ⁊ a radice.i. a pꝛincipio euellen de:Eſa.j. Auerte malũ cogitationuʒ veſtraꝝ æ̃.ñ hiero.ĩ epla ad demetriadẽ dicit:Eſt tutiſſimũ atq; pfe ctum vt aſſueſcat animꝰ ſolliciti ſemꝑ ⁊ꝑ⸗ uigili cura ac cuſto dia diſcernere cogita⸗ tiones ſuas:⁊ ad bmum animimotum ⸗ bare vel impꝛobare ꝙ cogitat: vt vel bo⸗ nas cogitatiões alat: vel ſtatim malas ex tin guat. Hic nãq; fons ẽ boni ⁊ oꝛigo pec candi: ibi maxime opoꝛtet ſeruare pecca tum vbi naſci ſolet:ſtatimq; ad pᷣmã tenta nonis faciẽ ⁊ malum anteq; creſcat reſtrĩ gere dum adhuc eſt in cogitatiõ e. Aliquã/ Zo vero ſunt nigre ⁊ fedeꝛæ tũc ſunt ꝑ pe⸗ nitentiam dealbande. Mð.l. Lauabis me 4 ſuꝑ niuem dealbaboꝛ. Nam penitẽtie àr
iui. Mã ca
doꝛ quaſi capitis capillos dealbat· dũ mẽ tis cogitatiões purificat: vñ Sꝛego dicit. xiij. li. Moꝛal. ꝙ electoꝝ mẽtes ſi q̃s in ſe carnales cogitatiões inueniunt:penitẽtie ardoꝛe cõſumunt: nec cogitatiões ſuas di latari carnali voluptate ꝑmittunt:qꝛ eo ſe metipᷣos iudicãtes ſubtilius feriunt: quo diſtrictum iudicẽ pᷣſtolant vicinũ. el eti am alia ratione dealbat penitentia caput mẽtis: videlicet qꝛ ardoꝛẽ libidinis frige facit:⁊ ſic fumoſas ⁊ noxias carnales co⸗ gitationes repellit. Mã albedo caniciei ᷣʒ Conſtã. accidit ex nimia infrigidatiõe nu trimẽtalis hũoꝛis qͥ materi capilloꝝ exi⸗ ſtit. Nam flegmatis frigidi humidiq; do/ minũ caniciei ẽ generatiuũ. Ex fumo eniʒ albo ⁊ frigido efficiũtur albi tã capilli q; pili. Et hinc eſt etiã ᷣm Vriſto. ꝙ capilli tẽpoꝝ citius caneſcũt qᷓ; alij ꝓpter humo⸗ ris paucitatẽ ⁊ oſſiũ frigiditatẽ. Añ pnĩa humoꝛẽ nutrimẽtalẽ ĩfrigidari facit dů mi nuit ⁊ ita caniciẽ mẽtis.i.honeſtatẽ indu/ cit. Mõt etiã dici ꝙ canicies deſignat eta tis maturationẽ: libidis extinctionẽ: viti oꝛũ pueriliũ moꝛtificatio nẽꝛ vite pñtis⁊ fu Ca. XVI
ture inſtãtẽ innouationẽ. Ontẽplatio A om ⸗
cſimilat᷑ ſonino. Mꝛio qꝛ nus eſt anialiũ utd hetau⸗ uus.ſ.ſenſitiue ⁊ motiue. Quieſcũt ei ſen⸗ ſus in ſõno ab exterioꝛibꝰ imu ſen ſibiliũ ⁊ coꝛpus imobilitat᷑. Silr ↄtẽpla⸗ tiua vita reqͥ;rit quietẽ ab erterioꝛibꝰ moti bus ⁊ actiõibꝰ. Añ Peda in qdã Momel· dicit ꝙ ↄtẽplatiua vita ẽ qb om̃i exterioꝛi actione qeicere:⁊ ſoli dehdericoditorlin herere. Añ Waria ꝑ auã ptẽhl tiua vita
deſignat deſcribit qeta ſedens 44 coꝛpo⸗
rali miniſterio vacãs: Lu· x· Scðo qꝛſo nus eit naturaliũ viriũ cõfo tatiuꝰ. Ande Em phm:ſomn? ẽ qes anĩaliũ vᷣtutũ cuʒ intẽllone naturaliũ. Maturalis eĩ virtus in ſomno foꝛtius oꝑat · Añ in doꝛmiẽte vᷣ⸗ tus digeſtiua intẽ itꝛtũ ꝓpter renouatio nẽ caloꝛis aq iterioꝛa:tũ qꝛ anĩn qeſcit ab actiõibus ſenſitiue ⁊ motiue potentie:⁊ i0 vchemẽtius opat᷑ virtus natural. Silr in ↄtẽplatiõe cũ anĩa retrahit᷑ ab erterioꝛib? occupatiõibꝰ vigoꝛ mẽtis ad ĩterioꝛa redu citur. Añ vis rõalis q̃ ẽ naturalis ⁊ ꝓpꝛis virtus hoĩs foꝛtius opatur? affectiua ve⸗

De homine?membꝛis eins hemẽtius inflãmat᷑:⁊ intellectiua altiꝰ ele loquẽs dixit. Marthe:En. r. Poꝛro vnũ natßm illud Thꝛe.iij. Sedebit ſolitariꝰ eſt neceſſariũ ⁊c̃. Septio qꝛ ſõnꝰ ẽ egro et tacebit ⁊ leuabit ſe ſupꝛa ſe. Tertio q? tantiũ alleuiatiuꝰ. Mã infirmo ſi ſomnus ſomnꝰ ẽ ſpũs reſtauratiuꝰ. icit ei Tuiẽ. in qᷓ;titate ⁊ qᷓlitate fuerit tpatꝰegrotũ ale ꝙ ſomnus ẽ reditꝰ ſpũs ab inſtrumẽtt ſen uiat ⁊ futurã victoꝛiã 3 moꝛhũ ãnunciat. un cũ ꝓfundatiõe vt digerat nutriens Mui ãt foꝛtit᷑ tẽtat dãmõ ifirmat: talis vt patetĩ ſomno ſe exercitãntiũ ĩ qͥbꝰſom ſi vu lt alleuiari ⁊ ſanari det ſe oꝛõni ⁊ ↄtẽ nus ẽ ꝓfundus ꝓpt᷑ ſuꝑfluitatẽ reſolutio platiõi:qꝛ maxie ꝑ hãcv nis ſpũs. Matura eĩ deſiderãs tionẽ In huiꝰ fi et reſtaurationẽ in ſubſtãtia ſpũs ꝓfũdat dixerũt xpᷣo: ñ̃e ſi doꝛt it ſaluꝰerit. ipᷣm in ĩterioꝛibꝰ ⁊ facit w latere ab exte„tẽplatio aſmilatur viſiõi coꝛꝑ Ai.Mã vt rioꝛibꝰ: vñ fit in eis ꝓfñdioꝛ ⁊ lõgioꝛ ſom/ colligit ex: iij. li. Merſpectiue:ad viſ ioneʒ nꝰx ſic doꝛmiũt q ꝑ medicinã euacuati ſũt. coꝛpalẽ reqᷣruntf᷑. viij. Pꝛimũ ẽ ſanitas RNã dñ purgant᷑ plurimũ italibꝰ de ſEſtẽ ſiue bona diſpoſitio oꝛgani viſual.i.oculo tia ſpũs cũ fupfluitate diſſoluit᷑:ſʒ ꝑ ſõnũ r. Mnuaſi aũt duo oculi aĩe ſũt inteltectui ſpũſreparant᷑ ⁊ ſue virtuti reddunt᷑:vt di et volũtas. culus igit᷑ ĩtellectꝰ tunc ẽ ſa cit Auicẽ. Sic etiã feruoꝛ ſpũſ qͥ ꝑ pctã eti nus qñ ẽab erroꝛibꝰ inũdꝰ:ſʒ oculus affe Am venialia facilr ſepe minutt̃:p ꝓfũdita ctus ſen volũtatꝰ tũc ẽ incolumis qñ ẽa re tem ſomni.i.ꝑ cõtemplationẽ intimã recre rũ tꝑaliũ inoꝛdinatꝭꝰ cupiditatibꝰ ĩimunis. ſcit ⁊ reparat. Muarto qꝛ ſomnꝰẽ etiaʒ vt dicit Augꝰ. Straq;& puritas ẽ neceſſa exterioꝛũ partiũ coꝛꝑis ifrigidatiuꝰ. Mam ria deñ 2tẽplari volẽtibꝰ. ꝓpt᷑ qð ðꝛ Wat ßᷣm Mhm in li.de ſomno ⁊ vigilia. Caloꝛ thei.v. Beati mũdo coꝛde qm̃ ipi deñ vi⸗ naturalis alit᷑ ſe habet ĩ vigilãte qᷓ; in doꝛ debũt.Et qꝛ vtrũq; oculũ fides purificat. miente:qꝛ in vigilãte Pcedit ab interioꝛi/ ſ.itellectũ b erroꝛibꝰ ⁊ affectũ a cupidita bus ad exterioꝛa:ſʒ in doꝛmiẽte ecõtrario tibus:vñ Qcti dixit petrꝰ fide purifi⸗ retrahitab exterioꝛibꝰad iterioꝛa.ſ.ad ſto cãs c ia ẽ machũ ⁊ p as. Et iõ exterioꝛa coꝛpis um ũ:ſiẽ x ſanitas ⁊ puritaſ remanẽt frigida ⁊ ꝓpt̃ hoc indiget hõ ma ad vi Pꝓpt᷑ ꝙ Augꝰ.diẽ ꝙ hñnne mẽ gis cooperiri doꝛmiẽs qᷓ; vigilãs. Similr tis acies inuaiida in tã excellẽti luce non im inflã figit᷑ niſi bus ꝑ iuſticiã fidei můdet. Se i.circa ſpũa cũdũ ẽ oppoſitio viſibil circa viſũ. Sʒ no lia.ᷓᷣm illud: In meditatiõe mea exarde/ taꝛꝙꝙ qñ res viſa directe opponit᷑ viſui tũt ſcet ignis:ſʒ frigefacit eñ cirea exterioꝛa.i. ſpẽs illiꝰ rei venit ſupꝑ lineas rectas cadẽ⸗ circa tpalia: vt nõ curet de eis neq; diligit tes in cẽtrũ oculi:qͥ linee oẽs directe a ſin ea. MQuinto qꝛ ſomnꝰ ẽ humo repdra⸗ gulis ꝑtibꝰ rei faciũt vnz pyramidẽ cuiuſ tiuus ⁊ clarificatiuꝰ. Nã ſi ſomn ſit mode conꝰ ẽi pupilla ⁊ baſſis in re viſa: ex quo ratuſ cibus hñ d igerit:coꝛpus ĩpingnaf᷑: patet ꝙ talis pyramis ex pte rei in ſe habʒ caloꝛ naturał augmẽtat᷑: hũoꝛes reparãt latitudinẽ: ex pteo oculi arti et oẽs clarificant᷑. Sic etiã ꝑ 5rẽplationeʒ etiã qñ diui 5 ſobꝛiã ⁊ diſcretã q̃ nõ plꝰ q̃rit ſape qᷓ; opoꝛ plando de d? ea ꝓut fñt ĩ ſeip̃iſca tet:cibus fidei ⁊ ſpñal doctrie bñ itrinſe/ pere neqͥmꝰꝛf z de eoꝝ magnitudine modi cus gubernat᷑ ⁊ opat᷑:mẽs deuotiõe ipin/ cũ qͥd attingim⸗ q̃ſi eoꝝ latitudo in oculis guaf: caloꝛ ⁊ charitas augmẽtant᷑:⁊ hũo nfis qͥdãmõ coartat᷑: quia qᷓ;qᷓ; ĩ ſe maxia res.i.affectiões ⁊ cogitatiões itertoꝛes re ſint nos tñ paꝝ capimꝰ. Añ dictũ ⁊ Woy⸗ harant᷑ ⁊ clarificant᷑. Añ ip̃e ẽ fõnus deh ſi:Exo. xxxin. Poſterioꝛa mea videbiſ:fa SEcci.xxxj. Somnꝰ ſanitat? in hoĩe parco. ctẽ aũt meã vidcre nõ poteris. In viſione
exto qe ſomnꝰẽ virtutũ vnitinns: qꝛ em̃ faciei noticia ẽ pfecta:in viſiõe vo po⸗ Ntus ĩ vigilia diſꝑfa in fomno vnit᷑ dů ai ſterioꝝ noticis aecipit᷑ modica ⁊ confuſa. intima reuocat? coꝛpe doꝛmiẽttevt Autẽ. Frẽyt cõiter ꝙ tria genera viſibi⸗ diẽ. Sic aĩs ↄtẽplãt? tota ad ſeißam viĩſe liũ vi nũt᷑.·ſ.umia ⁊ jpecula ⁊ coꝛ ipam recolligit᷑ ⁊ vnitur:⁊ iõ circa ſpñalia poꝛa coloꝛata. umina igit᷑ ſũt ſpiritales foꝛtioꝛ reꝑit᷑. ñ dñs de ↄtemplatiua vita hature:ſpecula diuie ſcripture:coꝛpoꝛa co
3 *

er e Ioꝛata coꝛpales ereature. Et circa hec vſa Pbs diẽ i.jeli. de ptibꝰ aĩaliũ Accidit cir tur ſanctoꝝ ↄtẽplatio.ſ.vel circa ſpũales ca illas honoꝛabiles exiſtẽtes ⁊ diuias ſß naturas: vł circa diuinas ſchturas ꝛvłcir ſtãtias mino?es nobis exiſtere theoꝛicas. es coꝛpales ⁊ viſibiles creaturaſ: ꝓpterea Et ſi ʒ modicũ attingam? tñ ꝓpter hono quia ĩuiſibilia dei a creatura mũdi ꝑ ea d rabilitatẽ cognoſ cẽdi delectabiliꝰ aliquid facta ſũt intellecta ↄſpiciũtur. Ro· Ter“ hñt q;; 3 apud nos oĩa · Quartũ ẽ ſolidi tiũ eſt diſtãtia Ppoꝛtionalis. Iã ſires po tas rei:qꝛ ſi res nõ ẽ denſa ſʒ viſui ꝑuia nõ neret᷑ ſuꝑ oculũ nõ videret᷑. Et ſi nimis el videt· ꝓpt quã cãm aerẽ nõ videmꝰ. Sic ſet a lõge nllo mõ videret᷑ aut male. Opoꝛ„tẽplatio nra no debet eẽ circa ꝑuia.i.cir tet igit᷑ ꝙ a viſu diſtet bʒ aliquã ꝓporꝛtionẽ ca trãſitoꝛia ⁊ tꝑalia:ſʒ circa ſolida ⁊ ſtabi itra quã nõ eq̃liter ſʒ magis ⁊ minꝰ videt lia eterna. Apis.· Coꝛi· iiij. Mõ tẽplã Fm modũ diſtantie. Sũt aũt rebus diuis tibus nob ᷓ vident d nõ vidẽt᷑. Que eĩ quoꝛũdã oculi ꝓpinqͥ ⁊ vicini.ſ· beatoꝝ· vident᷑ tꝑaiia ſũt:q̃ vo nð vident eterna Et iõ iſti clare ⁊ aperte illa ↄſpiciũt: quo/ füt. Muintũ ẽ magnitudo debita rei vi rundam vero valde remoti ſicut oculi dã ſe:qꝛ ſi nimis eſſet parua nõ viderei in qᷓ⸗ natoꝝ. In cuiꝰ ſignũ ðꝛ Luẽ.xvj. de diuite cunq; diſtãtia. Aiſus enĩ nõ ꝑficit᷑ nili per dãnatoꝛeleuãs oculos ſ.mẽtis cũ eſſet in pvramidẽ ad oculũ veniẽtẽꝛq̃ ſi fuerit val toꝛmẽtis vidit Tbꝛaã a longe⁊ Pagaruz de parud occupabit ꝑtẽ viſꝰ? valde paruẽ: in ſinu eiꝰ. Añ tales de glia deix beatoꝝ qᷓ ſʒ viſus nõ fentit vilib ile niſi qñ pars ſue ſi nihil vłl paꝝ vidẽt:qꝛ dãnati gloꝛiã bea ſupficiei dehita qᷓ;titate viſibit fuerit imu toꝝ vſq; ad diẽ iudicij:vidẽt nõ diſtincte tata. Spũalr autẽ beatꝰ Angꝰ. diſtinguit ſed ↄfuſe ſiẽ illud qð a remotis videt᷑.Mõ tria genera bonoꝝ.ſmima ꝓut ſüt bona em̃ cognoſcũt q̃lis eoꝝ gloꝛia ſit:ſʒ ſolũ co foꝛtune:media. ꝓut ſt᷑ bõa nature:⁊ maxia gnoſcůt eos eſſe in gloꝛia quadã inextima ꝓut ſũt bona gre vel glie. Non 3 nfa ↄtẽ
bili:⁊ ex hoc toꝛauent᷑:tũ ꝓpter inuidiã: platio eſſe debet circa bona minima: imo
tũ qꝛ ipi talẽ gloꝛiã amiſerut: ſʒ poſt diem eap affectũ ꝓpter ſui modicitatẽ reſpicere
iudicij oĩno beatoꝝ viſiõe pᷣuabunt᷑:ᷣmil nð debemꝰꝛſʒ debet eſſe circa maxia.ſ.bo⸗ udVollat᷑ imprꝰ ne videat gloꝛiã.Quo“ na gr̃e vl gloꝛie. Sextũ ẽ raritas medij: rundã vero oculi vt viatoꝛumn: partim ſũt quia ſi mediũ fuerit nimis denſũ nõ fiet p diſtantes partim appꝛopinquantes:quia ipm multiplicatio ſpẽi ⁊ ſpẽs venire nõ po llicet diſtant per naturain appꝛopinquant terit ad pupillã:k mediũ in ↄtẽplatiuis vi tamen ꝑ gratiam· Et ideo ipᷣi diuina ma ris eſt ſenſus ſiue coꝛpus ſine qͥ neq; ↄliſte gis vel min? ↄtẽplando ꝑ cipiũt mp reneq otẽplari poſſunt. qð ſi fuerit denſũ gratiã magis vel minus eleuant᷑: ᷣm us i. groſſum ⁊plenũ ⁊ delitis enutritũ con⸗ Eſa. lij. Scce intelliget ſeruus meꝛexalta templationẽſ pũs impedit. Nã venter pin pitur ⁊ eleuabitur:? ſublimis erit valde: guis nõ gignit ſenſũ tenuẽ ſicut iero. di⸗ Mpoꝛtet vt patet ex dictt ꝙ ei qð vide cit · Sʒ ſi fuerit ꝑ abſtinẽtiã tenue: ſpiritũ tur ab oculo ſit ſitus terminatꝰ.ſ.nõ nimiſ aptioꝛẽ ad contẽplandũ efficiet Bꝛego · n a baſe viſuali elongatꝰ: qʒꝛ illud qð multũ giangenus. Caro ſe velut groſſa q̃dã ⁊ 0 a baſe viſuali elõgatur licet viſui oppona ſcurioꝛ nubes aĩe obijciẽs: ↄſiderare eà di tur nõ tñ diſtincte videtur:ſicut auteʒ vi⸗ nini luminis radios nõ ſinit. Septimuʒ ſus coꝛpalis nõ bene videt illud ꝙ zmul⸗ eſt lux qꝛ ſpẽs nõ imutat mediũ vl viſũ ni tum elõgatũ a baſe viſuali:ſic intellecꝰno ſi cũ luce. Silr ad templandũ diuina ne⸗ ſter ĩ hac vita ĩpfecte cognoſcit ⁊tẽplat̃ ceſſariaẽ lux fidei vel g̃e vel ſchture ſa id ꝙ multũ elongatũ ẽ a natura ſenſibili: cre:ð.xxxiij · Accedite ad deũ⁊ illumi eo ꝙ nihil ſine fãtaſmate itelligit aĩavt di miniã. Octauũ ẽtẽpus:qi viſio fit ĩ tẽ cit. Bs. Fãtaſma aũtẽ ſimilitudo rei ſẽ ⸗/ poꝛe ſicut ꝓbat̃ in pſ pectiua · NMã qᷓʒuis vt ſibil: vñ ea q̃ ſũt oĩno a ſenſu remota ſicut ſibile ſubito obtjciat᷑ viſui nõ tñ diſtinete ſůt res intellectuales a nob cognoſcinon appꝛehendit᷑:niſi aliqua anĩe hapita deli⸗ pñt niſi ĩquantũ ſe nob ꝑ aliqͥs effectꝰ ſen beratione q̃ indiget tꝑe. Et ideo attentio ibiles manifeſtãt:⁊ iõ ↄtẽplatio nĩa circa anime eſt neceſſaria cũ pꝛedictis. Slc etiã talia modica eſt:ſʒ tñ delettabiliſſima: vñ cõtemplatio requirit ſua tpa · li⸗ ãàdã tpa
———

Piber ſetu gel doetrina nõ ſublimi ⁊ difficili. Quĩ chꝛyme ⁊ bũ illi erat cũ eis. Ca. XVnr
tů ẽvt ſuꝝ oĩa caueat᷑ ne coꝛrupto lacte n O p triant᷑:qꝛ ex h infirmitates peſſime gene 2PON 1⸗ umQq⸗ rant᷑ paruuł: nec ẽ danda medicina paruu c noꝝ ↄditionẽ partes capitiq̃ di lis dů egrotãt:ſ; nutrix„ueniẽti medicia 4 cunt᷑ tꝑa rep̃ſentãt qͥ ad q̃ttuoꝛ. dietãda ẽ vt detectũ ĩfantis ſuppleatꝰtꝰ Mꝛio qꝛ ille due ꝑtes capitis q̃ tꝑa di⸗ nutricis ſicut Cõſtã. dic̃: Ex bona eĩ diſpo cunt᷑ ſũt mẽbꝛa valde mobilia. Et iõ vt di ſitione lactis fit bona vſiſtẽtia ꝓlis · Silr cit Iſi. Tpa dicta ſũt:qꝛ ſui mobilitate cõ⸗ ergo cauẽdũ ẽ vt nouit᷑ ad fidẽ vel penitẽ tinua qᷓſi interuall tẽpoꝝ ĩmutant᷑. Sic eti tiã Huerſi nõ nutriant᷑ doctrina pꝛaua vel am hũana coꝛpoꝛa vᷣm decurſũ tẽpoꝝ iugi peretica:qꝛ ex hac generarent᷑ in eis peſſi ter imutant᷑ ⁊ alterant᷑:vñ de homĩe qͥ ad me opiniõeſ ⁊ diſpoſitiões. Añ regula vel coꝛpꝰ ðꝛ: Job· xiiij· MRũqᷓ; in eo.ſta. ꝑ ⁊c̃⸗ medicina eis neceſſaria tradẽda ẽᷣdeſctõ; Aaret etiã ex b dicto Ili.ꝙ iſte due ptei rũ viroꝛũ inſtructiõibus ⁊ exẽplis:qꝛ ex il capitis denomiant᷑ atp ibꝰꝛ⁊ iõ nõ dñt vo loꝝ infoꝛmatiõe bona vel mala pẽdet no⸗ cari timpa vt qͥdã idiote ꝓfer̃t:ſʒ tpa⁊ 6 nicioꝝ vita ⁊ foꝛma: ꝓpt qð dicebat qͥbuſ etiã dicũt hu.⁊ Bꝛito. Secũdo tpa ſüt dã doctoꝛ gentiũ ⁊ magiſt er AplsPhil. valde vtilia. Mã ꝑ tpa mediãtibꝰ neruis tij. Obſeruate eos ͥ ita ambuiãt ſi habe ad inſtrumẽta fenuũ ſpũs defert᷑⁊ ꝑ eadẽ tis foꝛmã nr̃am. Sextũẽ ꝙ infantuli fa ſpũs vital ꝑ q̃ſdã arterias a coꝛde ad cere ſcijs ſũt ligãdi:eo. ſ.qꝛ mẽbꝛa infãtilia ſůt bꝛũ demãdat᷑. Sicut ð tpa deſeruiũt ſẽſui tenella ⁊ ad diuerſaꝝ ſuſceptionẽ foꝛmarũ et vite:ſic coꝛpus datũ ẽ hoĩ vt ſpũi obſeã̃ ſũt diſpoſita:⁊ iõ falcijs ſůt ligãda ne fiãt tur:vt in ſenſu.i.in cognitiõe ꝑficiat᷑ à vt defoꝛmia ſiue toꝛta. Sic qꝛ nouit᷑ ↄuerſi et vitã et̃nã etiã mereat᷑. Añ Apis · Ro. xij⸗ pᷣcipue iuuenes ũt faciles ad ſuſcipiendũ Wbſecro voð miſcðᷣiam dei vt exhibea⸗ dẽm infoꝛmationẽ ſibi datã:iõ ſũt iub cer/ tis coꝛpa vña hoſtiã viuẽtẽ: ſãctã: deo ⁊c · tis legibus ⁊ regulis limitãdi ⁊ cert⁊ di Tertio qꝛ tpa ſãt valde paſſi ibilia ⁊ ad le ſcretis pſonis cõmẽdandi ne ex alicuꝰ ma ſionẽ facilia. Nãi.ꝓpter neriioꝝ ſenſibiliũ lis exẽplis vel vbis defoꝛmẽtur· Bepti“ et arteriaꝝ venanq pulſatiliũ in loco tem mñ ẽ ꝙ qꝛ ĩfantuli multũ capiũt nutrimẽ̃ti poꝛũ colligantiã tꝑa ſũt valde paſſibilia ⁊ indigẽt inlto ſõno: vt ſic calo? ad interioꝛa ad leſionẽ facilia. Añ aĩal ibi ꝑcuſſũ de fa reuocet᷑ ⁊ digeſtio celebꝛet᷑. Aalet etiã eis cili moꝛit̃ ſiẽ diẽ M ps.xix. li· de aĩalibꝰ⁊ h ad B ſi mitiꝰ moneant:⁊ ſic ex motu cald? etiã accidit:qꝛ humoꝛqẽ in tꝑ ibꝰcito egre iterioꝛ ↄfoꝛtet᷑ ⁊ vt ſomnus ꝑ fumoſitatus dit᷑ ꝓpẽ oſſiũ tenuitatẽ: ꝓpt᷑ qð tꝑa cito cà reſolutlonẽ cerebꝛo ꝓuocet᷑· Aalet etiã eil neſcũt ꝓpter humoꝛis paucitatẽ ⁊ ſiccita⸗ ad h ſi cãtet᷑ vt infantuli fenſus ex vocum tẽ in eis domiantẽ ⁊ ꝓpter eox ↄuertibi⸗ dulcedine delectent᷑. Silr qꝛ ↄuerſi nouit᷑ litatẽ ad naturã frigiditatis· Sic etiã na⸗ et pᷣcipue iuuenes ſunt multũ auidi ⁊ apti turalr coꝛxus pumanũ inter oĩa coꝛꝑa eit capere nutrimẽtum doctrineſ pñalis:indi valde paſſibile ⁊ ex leui ꝓeuſſiõe interduʒ gent ſ Sno.i.vacatiõe ⁊ qᷓete ↄtẽplatiõis ducit᷑ citius ad moꝛtẽ:ↄtinue etiã caloꝛe ⁊ meditatiõe vt caloꝛ diuini amorꝭ ĩ eis accẽ hũoꝛe ĩ eo deficiẽte ad ſeniũ ⁊ caniciẽ ten ⸗ dat᷑:ita vt doctrina q̃ ifoꝛmãt᷑ eis magis dit: Apls.j.Coꝛi.xv. Quo tidie moꝛioꝛ· et placeat ⁊ ꝓficiat:debẽt etiã moueri in cu ad moꝛtẽ tendit feneſcẽdo.Mã qð antiãt nis i.faciſiwꝰ obediẽtie opibꝰ occuparine ⁊ ſeneſcit: ꝓpe ĩteritũ ẽ: Heb.viij· E usr ocioſi ſint:qꝛ eꝝ talibꝰ opibꝰ caloꝛ qmort⁊ to qꝛ tꝑa ſũt valde pñ ectabilia: fũt etiã in ſomnꝰ.i.quies ꝓtẽplatiõis in eis accendi teriꝰ aiiquãtulũ villoſa vt humoꝛẽ a cere⸗ tur ⁊ appetit. alet etiã eis vt cãtus diut bꝛo veniẽtẽ recipiãt ⁊ ſõnũ ocuł iducãt:⁊ ne laudis audiãt ſi ſũt laici:vel dicãt ſi ſũt ſi illi villi fuerit ↄpꝛeſſi ꝑ liq̃tionẽ cõpe clerici.Añ legit᷑ de btõ Augl. ꝙ tpe ↄuer hõortoculos lachꝛymari faciũt. Simili ſõis ſue flebat vberrime atq; creberrime qʒ coꝛpus uf̃m bñotẽ cibalẽ qtidie recipit ſuaue ſonãtis eccleſie voci vehementer d ↄcupiſcẽtiã fre nẽter iucendit? affectus. Aoces eĩ ille influebãt auribus peti induẽ. Eſt inlup coꝛpfrec nẽtiex ſus eiꝰ deliq̃bat᷑ veritas ĩ coꝛ eiꝰ ⁊ fluebãt la⸗ paſſibilitate ⁊ grauitate cã lc ꝛxmatiõis

—
. 7
² 3
—
De homine ⁊ membꝛis eins vluctus. ñ Apkus Ro. viij. Ipl inẽ nos mines q a carnalibꝰ delitijs⁊ delectationi gemimꝰ expectãtes redẽptionẽ coꝛpis nr̃i. hus abſtinẽt:ſunt circa ſpũalia vigoꝛoſi:⁊ Itẽ q̃liter coꝛpꝰ debeat a ſpñ gubernari ad aſcẽſi um ꝑ volatũ ↄtẽplationis idonei. ip̃a natura carnis oñdit. Peimo ratiõe Sed hoĩes carnoſi.i.carni vel ventri dedi nobilitatꝰ. Maʒ caro hũana eſt bᷣuilegiata ti ecõtrario ſunt ad ſpũalia pigri:⁊ a terre eo ꝙ ſit nobiliſſime foꝛme vnita.ſ.aĩe rõna nis affectibꝰ nequeũt ſeꝑari.vñ Mbs dit liã̃ eſt dei imagine inſignita: ĩimo ꝙ ſuper xij.li.de aĩalibꝰ:ꝙ caro nimis abũdans oĩa mirabiliſſimũ eſt caro hůana dei caro impedit ſpũs opatiões.Et iõ creatio capi⸗ eſt facta ⁊ verbo dei vnita: ꝓpter qð̃ eſt ſu tis ex muita carne nõ fuit vt eẽt hõ ſenſus
—
— 4 per oĩa eraltata.ex qͥ dedignari dʒ hõ car⸗ melioꝛis:intellectꝰ ꝑfectioꝛis. Dicit etiã ĩ 6 Korral nẽſic nobilitatã ⁊ exaltatam alicui vilitati li.j. qñ locꝰ qͥ eſt circa oculos ẽ multe car⸗ 31 Sumnin eu feditati exponere.dñ Leo papã dicit: nis:maliciã ſignat diſpoſitiõis⁊ pꝛaue foꝛ u mri Agnoſce o chꝛiſtiane dignitatẽ tuãet di⸗ matiõis ⁊ defectũ foꝛmatiue virtutis. Añ pu aindut nine cõſoꝛs factꝰ nature noli degeneri con exmulta carne ⁊ debili vᷣtute nõ valẽte il⸗
uerſatione tua in pᷣſtinã vilitatem redire. lẽ regere:mõſtruoſe generant᷑ in coꝛpe paſ Scðo rõne vtilitatis:qꝛ Fᷣm Cõſtan.ca ſiones:ſicut ip̃e Mhs dicit li. xvj.q̃ dmiĩa ro cũ ſit calida ⁊ humida eſt caloꝛis natu⸗ oñdũt ꝙ tẽperãtia neceſſaria ẽ ad ſanitatẽ ralis fomentũ:oſſiũ neruoꝝa lacertoꝝ co/ mẽtis ⁊ ad valitudinẽ coꝛpis. Añ de ſobꝛi operimentũ ⁊ frigiditatis temperamentũ: etate q̃ᷓ eſt tẽperãtie ꝑsꝛſcʒ qͥ ad potũ dicit᷑
Ecci.xxxj.ꝙ ſanitas eſt aieæ coꝛꝑis potus 8. C XIX
3*5EE
uia eſt amoꝛis ſpiriualis nutrimentum. S ad hec ele 4 55 regu 3 ſobeiu a. KI cci·xxx viij. Feruoꝛ ignis.i.feruoꝛ diuin— amoꝛis vꝛit carnes eius. Itẽ eſt virtutuʒ B Tq paſtoꝛgqlis. ⁊ graꝝ ſpũaliũ abſconſiuũ.ã groſſicies aſimilat niãmille. Mꝛio qꝛ mã ⁊infirmitas coꝛꝑis abſcondit dona men milla in muliere ẽ mẽbꝛũ duplica⸗ tis:⁊ abſcondẽdo ꝑ humilitateʒ cuſtodit. tũ:qꝛ duo ſũt pᷣcipue paſtoꝛi neceſſaria:ſcʒ; Apls.ij. Coꝛintk.iiij.habemꝰ theſaurum vita ⁊ doctrina: vt ſcʒ ad nutrimẽtũ ſubdi iſtũ in vaſis fictilibꝰ.i.ĩ fragilibꝰ coꝛꝑibꝰ. toꝝ exaltero fluat lac exẽpli:ex altero vo Interdũ etiã dñ coꝛpus atterit᷑:frigꝰ men verbi.j· Timo.iij. Exẽplũ eſto fideliũ ð⸗ tis ·i.pigricia expellitur: Põ·xx. Multi/ po in ↄuerſatiõe ⁊c̃. Ałduo vbera ſũt due plicate ſunt infirmitates eoꝛuʒ:poſtea ac⸗ virtutes neceſfarie rectoei:ſcʒ clementia et celerauerũt. Tertio rõne varietatis.eſt pꝛudẽtia: Mꝛoũ.xx. Miſericoꝛdiaa vitas enẽ tripleꝝ caro ſiue triplex ſpecies carnis. ecnſtodiũt regẽ:⁊ roboꝛat᷑ clemẽtia thꝛonꝰ Ana nernis ⁊ muſeulis admixta vt lacer- e·Brego. Ineſſe rectoꝛibꝰ dʒ ⁊ iuſte pati⸗ tus. Alia inter durũ ⁊ molle temperata vt ens miſcðia: pie ſeuiẽs diſciplina. Dicit caro cartilaginoſa. Tertia in᷑ hec media tñ Mbs. vj. li. de aĩalibꝰ: ꝙ aĩalia multoꝝ vt caro cõiter dieta. In quo ſignificat ꝙœ vbeꝝ multoꝝ ſũt filioxec Pnt vbera apte ipᷣm coꝛpus noſtrũ aliqñ eſt cũ duricia et inferioꝛi diffuſa: vt ptʒĩ canicula ⁊ poꝛca. rigiditate domanduʒ:qð ſignat caro ner?; Et cũ peꝑit poꝛca:dat pᷣmo filio bmã mã⸗ uis admixta. Aliqñ cũ mollicie ⁊ lenitate millã:⁊ cðo ſcðam:⁊ ſic de alijs. Anialia fonenda:qð ſignat caro cõmuniter dicta. 2ãt pauca vbera hñtia paucos hyit fillos. Semp aũt eſt cũ temperãtia nutrienduz ⁊ ñ videt ꝙ natura nõ errãte nõ dʒ aliqð regenda:quod caro cartilaginoſa: aial plures filios generare qᷓ; habeat mã⸗ Able Bo⸗rij· Erhibeatis coꝛpa vña hoſti millas i coꝛpeꝛals eẽt inuenire diminutuʒ am viuentẽ:hoſtiã vitia moꝛtificando:ſed 4 ſupfluũ in natura:qð ꝓ incduenienti hʒ; viuentẽ naturã ↄcruãdo.⁊ F duo tẽperã⸗ Ps. Sicut ð aĩalia multoꝝ filioꝝ multo tia facit:qꝛ naturã ↄſeruat ⁊ vitia reſecat. rů qͥʒ ſüt vbeꝝ:⁊ ecõu erſo:q̃ paucoꝝ ſivbe urto rõne q̃ntitatis. Dicit enĩ Ari/ rũ paucoꝝ ſũt filioꝝ. Sic paſtoꝛes quanto ſto·xiij. li. de aialibus:ꝙ aues paucas car plures hñt ſpũales filios paſcere ⁊ nutri⸗ nes hfites veloces ſunt vigoꝛole ⁊ bõi vo⸗ rertãto pluribꝰ eos vberibꝰ.i.virtutibus latus. Sʒ aues multas carnes hñtes ſunt opoꝛtet abũdare qͥbꝰ bonoꝝ opeꝝ pᷣbeant pigreꝛz viꝝ a terra valẽt ſeerigere, Sic ho alimẽta.i.exẽpla vel iuuamẽta. Et* ſicut
5
43
.
üi

dicit Srego. in paſto. Airtutibꝰ vacuꝰ ad regimen nec coactꝰ accedat. Scðo qꝛ ma mülla eſt mẽbꝛũ ad nutrimẽtũ fetus neceſ⸗ ſariũ. Sic paſtoꝛal cura ẽ neceſſaria vt ſub ditivelut filq nutriant᷑ ⁊ paſcãtvbo etex⸗ emplo ⁊ etiã tꝑali ſubſidio.j. Me· v· Pa ſcite qͥ invobis eſt gregẽ dei ã. Thꝛeñ.iiij · Lamie nudauerũt mãmas ⁊ lactauerunt catulos ſuos. Mam Pamie mãmas denu⸗ dant:qũ paſtoꝝ mẽtes internas ſuas vir⸗ tutes ad ſubditoꝝ ꝓfectũ operibꝰ demon ſtrant: videlicet ſapiam docẽdo: pietatem ſubueniẽdo:⁊ ſic de alijs. Tertio qꝛ ma milla eſt mẽbꝝ lactis adminiſtratiuũ. Lac aũt vt dicit Ariſto.eſt ſanguis decoctꝰꝛdi⸗ geſtus:nõ coꝛruptꝰ. Nã ſanguis mẽſtrual ud mamillas ope nature repellit᷑ ⁊ ibi de⸗ coquit᷑ ⁊ digerit᷑. Sũt enĩ mãmille ĩ pecto re ſituate vt coꝛdi eẽnt vicine: vt ꝓpt᷑ calo⸗ ris coꝛdis decoctionẽ ſanguis ĩ lactꝭ natu rã faciliꝰ verteret᷑. igeſtꝰ autẽ ſanguis ex albediĩe glandulaꝝ mãmillaꝝi cãdori ſpe ciẽ trã ſfoꝛmat᷑: vt dicit Cõſtã. Caro eĩ mã⸗ mille cauernoſa ⁊ poꝛoſa eſt: vt ſpongia et glanduloſa ⁊ molł⁊ alba:⁊ iõ ad generati
onẽ lact!eſt apta. Lac aũt bñ digeſtũ ẽ dul
ce:qð neceſſariũ ẽ ꝓpter cibationẽ aĩalis:
eo ꝙ cibꝰ oĩm aĩaliũ nõẽ niſi dulck ⁊valde
digeſtꝰ:vt dicit Cõſtã. Ex qͥb oĩbꝰ colligi tur ꝙ mẽbꝝ mãmille ẽ ſanguĩs depurati⸗ nñ:digeſtiuũ:dulcoꝛatiuũ ⁊ inſpiſſatiunʒ· Pꝛelstꝰ igit᷑ ad moduz mã mille hʒ pᷣbere ſanguinẽ.i.doctrinã ſapidã ⁊ vitalẽ: quaʒ tñ pᷣmo dʒ depurare legẽdo: digerere me⸗ ditãdo:dulcoꝛare diſponẽdoꝛinſpiſſare ſi⸗ ue ingroſſare ꝓferẽdo:ita vt facili᷑ ⁊ aui/ de ab auditoꝛibꝰ capiat᷑. Quarto qꝛ mã milla ẽ mẽbꝝ coꝛdis ⁊ pectort defenſiuuʒ. Nã mãmille ſua carnoſitate pectꝰ cooperi unt:⁊ frigiditatẽ eiꝰ oſſeã tẽperãtes a fri⸗ giditate aer! ꝓtegũt ⁊ defendũt. Sic cura paſtoꝛal nõ dʒ tm̃ intẽdere ſubdit? qͥn pe⸗ ctus ſiue coꝛ fu cuſtodiat ſiue defendit a vitijs. Añ ſicut mãmille pᷣmo peciꝰ armãt: deinde aũt lac ꝓpinãt:itã paſtoꝛes pꝛĩo de bent intẽdere ſibi:deinde gregi ꝓuidere. Zcr.iiij. Attẽdite voß ⁊ gregt vninerſo. Auito qꝛ mẽbꝝ mãmilleẽ ↄcepti fetus indicatiuũ. Nã ſiẽ dicit Mhs in· vj·lib. de
gialibꝰ. Si ĩpꝛegnatiofuerit maſculi:awa
rer dextra mãmilla maioꝛ ſiniſtra.ſi vo fo⸗ mina fueritẽ ſiniſtra maioꝛEt b ſignũ ap⸗
paret qñ pᷣmo fetꝰ iucipit ſe mouere. Sie in
coꝛrectiõe pᷣlati mãmiila dextra ẽ rigoꝛ di⸗
ſcipline:ß liniſtra dulcoꝛ miſcðie. Sl ergo
dulcoꝛ miſcðie excedat rigoꝛẽ diſciplie:fa⸗
cit filios femineos.i.ſubditos diſſolutos:
ß ſi vigeat rigoꝛ diſciplie:fac̃ maſculios.i.
viriles ⁊virtuoſos:qũq; aũt ex nimia mol licie pᷣſidẽtis vita oĩno coꝛrũpit᷑ ⁊ ꝑditur delinquẽtis:⁊ ecõtra qñq; ex rigiditate ſi⸗ ne duricia ↄſeruat᷑.Et iõ ðꝛ ſuꝑ Afoꝛm̃.ꝙ qñ mulieres pariture ſũt aboꝛtiuũ mãmil⸗
le molleſcũt. Cuiꝰ rõ eſt ᷣm Hali, qꝛ gract⸗
litas mãmille paucitatẽ lactis ſignat. Añ
cũ fetꝰ debitũ nutrimẽtũ nõ hẽat neceſſe ẽ
vt aboꝛtiat. Si vo fuerint vbera dura ſa⸗ nů eſſe fetũ deſignãt.vñ docet Ilido. Qui
blãdo vbo caſtigatꝰ nõ coꝛrigit:acriꝰ ne⸗ ceſſe eſt vt arguat᷑· Cũ doloꝛe ſũt abſciden
da q̃ leuiter janari nõ pñt. La. XX
Brioſitas men⸗ tis sſſilat᷑ doloꝛi verticis. Miio rõne diuiſionis:qꝛ doloꝛverticis b modo fieri ſolet vt videat᷑ caput in plures partes diuidi. In plures ptes caput ſcn ditꝛqꝛ hoĩs curioſi mens ĩ diuerſa partit. q̃runt enĩ turioſi varia ⁊ diu erſa et noua⸗ ztra illud Eccĩ.iij· In plu ribꝰ oꝑibꝰ eius ne fueris curioſus. Scðo rõne curatio⸗ nis: qꝛ opoꝛtet pᷣmo vt 3 ifirmi vitta: id eſt lineo pãno ſtringat᷑:⁊ ſic mens curio ſi ſtringẽdu eſt vitta.i.coꝛrigẽda eſt do ctri na. Sic ſua vitta. i.doctria ligauit Maulꝰ caput Timothei· imẽtẽ dicẽs: Stltas ⁊ ſi⸗ ne diſciplina q̃ſtiões deuita.ij · Tio· ij· Sci ens ꝙ generãt lites · Fuũ aũt dei ñ opoꝛtet litigare:ß mãſuetũ eſſe ad omẽs· Oportet etis vt huic infirmitati auxiliũ medicine deſit:qm̃ hmõi moꝛbꝰ velut cancer ſerpit Bñ Apls.ij. Timo.ij. Mꝛophana ⁊ inuti⸗ lia deuita:multũ eĩ ꝓficiũt ad impietatẽ? ⁊ ßᷣmo eoꝝ vt canter ſerpit · Tertio rõne leſionis:qꝛ ſolet tal infirmitas verticẽ do⸗ lentiũ leci ꝑ multiloquiũ. Et iðo curioſis ⁊ garrulis litigatoꝛibꝰ remedium eſtvt oꝛi ipᷣoꝝ ſilẽtiũ iponat᷑. Nã in multiloqo pec⸗ catũ nõ deerit:vt ðꝛ Mꝛoũ·x. Ca. XXI kEuotio aſſimila- d tur pinguedini. Peimo qͥdez qꝛ pinguedo ſua vnctuoſitste ẽ ignis
⁊caloꝛis vitglis nutritiua.Etlilt mentis

„nb 5
F3F5eTVSS— 5 5
358* Z
* —
£
£
atione abbatis Johis:ꝙ deuotio eſt fer⸗
mens hůilis repletu
nua.vñ ⁊ hʒ diuerſa noĩa. Mã ſiẽ dicit Iſið.
do inuẽit᷑ in diuerſis partibꝰꝛſignat ꝙ de⸗ otio inuenit᷑ in dinerſis rebꝰ. Ande ſicut
Bratiã aſſecuti ſunt.
De homi ne et mẽbꝛis eins deuotio ignem diuini amoꝛis:⁊ caloꝛeʒ.i. mus. Per hunc eni ſenſum noſ mites oſtẽ feruoꝛem charitatis quo aĩa ſpũalit᷑ viuit dimꝰ qñ dep̃cantibꝰ aures fau oꝛabllit᷑ in⸗ in ip̃a aĩa fouet ⁊ nutrit. j· Regl· ij· ncen/ clinamus. fauces ⁊ lab ia hre ðᷣe:qꝛ il dai pᷣmũ iuxta moꝛẽ hodie adeps. Adeps ludvelu oudo ꝑ inſpirationẽ nobis re en incendiẽ cũ ex ipᷣa denotiõe animus in uelat: ð hoinn vognitio ꝑ hmõi oꝛgana ex
Rämat. Scðo qꝛ pingu edo eſt ſua aerea pꝛimi ohdit. Suttur ⁊ guſtuzʒ hr̃e dicit: leuitate ſupficiei petitiua:qꝛ ſcʒ mẽtis de⸗ qʒ in nfe iuſticie opibꝰ tanqᷓ; in guſtu dele⸗ uotio etiã exteriꝰ ꝓꝛumpit:ſiue per lachꝛy ctatur. Mares ⁊ oifactum hre ðᷣꝛ:qꝛ tanqᷓ; mas ſiue ꝑ voces diuine laudis:⁊ alia hu odoꝛ ſuauiſſimꝰ dño placet:qcqͥd deuotio iuſiodi. Añ Johes Caſſianꝰ dicit in col/ nis affectus ei exhibet. Faciẽ vero hr̃e ðᷣꝛꝛ
qꝛ ꝑ ipſiꝰ oꝑa eius virtutẽ ⁊ pᷣſentiã ꝑpen ⸗ noꝛ bone volũtatis:quem mens cohibere dimus. Nã pſonã pᷣſentẽ ꝑ faciẽ cognoſci⸗ nõ valens:certꝭ manifeſtat indicijs:Pð. mus. Manꝰ rep̃ſentãt eiꝰ ſubtilitatẽ et in⸗ ixij. Sicut adipe ⁊ pinguedine repleat᷑ aĩa uiſibilem opationẽ:qꝛ nos digitis ⁊ mani mea.⁊ ſequit᷑:⁊ labijs exultationis lauda/ bus bꝛachijs ſubtilioꝛa ⁊ foꝛtioꝛa opera ⸗ bit os meũ. Tertio qꝛ pinguedo ẽ vacui/ mur. Qñ vero ſcriptura dextrã dei cõme⸗ tatis coꝛꝑis repletiua:⁊ ſie deuotio replet moꝛat: charioꝛa dei et dignioꝛa inſinuat.
⁊cõplet defectꝰaĩe. Ael vatuitas coꝛpis Ande ⁊ iurare ꝑ dexterã ðᷣe:qñ intrãſmu ⸗
eſt hũilitas mẽtis q̃ replet pinguedine:qꝛ tabiliter eiꝰ cõſiiũ phibet̃. Sed frequ ẽter
ur deuotione: Job. xxj. pauperibꝰ indigẽtibus ſubuenit:⁊ iõ pe⸗
Viſcera eiꝰ repiebũt᷑ adipe. Quarto qꝛ des hr̃e ðꝛ dñ ſepe oñdit in effectu qð ſolẽt
pinguedo eſt diuerſaꝝ partiũ impinguati⸗ opꝑari hoĩes pedibꝰ vl inceſſu.Coꝛ ⁊ pectꝰ
hfe ðꝛ wter cognitoꝝ iugẽ recoꝛdationẽ.
aruina ẽ pinguedo adherens cuti:⁊ ſſta ſi⸗ Ventrẽ vo ⁊viſcera ꝓpter cõpaſſionẽ quã gnat deuotionẽ exterioꝛem q̃ oñdit᷑ in effe/ ſe hie in nobis oñdit. Jraſci dicitur ꝓpter ctu: Joh.xx. De lateribꝰ eiꝰ gruina depen odiũ malicie ⁊ eã quaʒ adhibet vltionem. det. Adeps añt eſt pinguedo inteſtina in Etiam doꝛmire ⁊ obliuiſci vᷣꝛ ꝓpter iniurie voluens⁊ membꝛa interius cuſtodiẽs:⁊ h diſſimulationeʒ. Quia&ᷓ tot inodis ꝑ ſua deſignat deuotionẽ interioꝛẽ quaʒ de p̃ci⸗ bñficia nr̃am ſuplet indigẽtiᷓ:moꝛe hũa⸗ pue requirit: Neui.iij. Omnis adeps dñi no ðꝛ he mẽbꝛa din erſa. aũt—— S— Capitulum: XXIII icet ſtriete dicaf pinguedo q̃ adheret cui⸗ 3 1— dam pellicule q̃ ðe girdus.ergo pingn edi⸗ Ile CtiO aſſimila nẽ largo modo fumptã habet qͥ tam interi d tur mento. Pꝛimo qꝛ mentũ fuit neceſſariũ ꝓpter mandibularũ oꝛi⸗
us qᷓ; exterius eſt deuotus. vel ꝙ pingue⸗
ginem. Mam inferioꝛ mandibula er men ⸗
to oꝛitur ⁊ in eo fundat᷑. Sed mandibula Berñ· dicit ſup Cantꝰ. Mõ oihꝰ eodẽ mo/ hec inferioꝛ vitam pꝛeſentem deſignat:cu⸗ do data ẽ g̃a iſta:ſcilicʒ deuotio. Moero ius eſt duplex pars:ſcilicet dextera queꝑ⸗ Thomas in latere: Jokes in pectoꝛe: Me tinet ad ſpiritum:cuius exercitium en ĩ vi⸗ trus ĩſinu: Maulꝰ ĩtertio celo ſecreti hutꝰ ta co ntemplatiua.⁊ pars ſiniſtra que per⸗ tn⸗ —— tendit vita actiua:ſed vtriuſq; oꝛigo eſt et NO ſacra ſc* mentoꝛid eſt ex dilectione cheitaoreel d ptura attribuunt᷑ hũana mẽbꝛa: contemplatiua eſt ex dilectione dei:actiua 8 h kit Fin meraphoꝛã:ſiẽ Dama vero ex dilectione pꝛorimi. nde.j. Joh. ſce.dicit li. j. ca.j. Simplex eni de eſt anõ iij. ui nõ diligit:manet in moꝛte. Se⸗ figurabilts. Oculos eni palpebꝛas ⁊ viſũ cundo mentũ fuit neceſſarium ꝓpter den ⸗
hre deſcribit:qꝛ hñs virtutẽ vniuerſoꝝ cõ tium inferioꝛum radicationem: Inferio⸗
ſideratiuã nihil eñ latere põt. Aures q́; et res enim dentes:id eſt ſancti in hoc mun ⸗
auditũ h̃e deſcribit᷑: qꝛ apud eũ Witiati do vlnentes ſunt radicati in mento.i.in di
onẽ foꝛe ⁊ dep̃catiões ſuſceptionẽ nõ time/ lectiõe dei:m illud Ephiij. In et 2

.* 4 Viber radicati ⁊ fundati ac̃· ¶ Tertio fuit neceſ⸗ fariũ ꝓpter oꝛis aptionẽ. Mã oſſa ipſiꝰ mẽ ti in fuls extr⸗nitatibꝰduas hñt furculas: vt dicit Cõſtã. Anaẽ acuta:cuiꝰ acumini ligamẽ quoddã inſerit qð& latere tepoꝛu ptẽdit᷑:ꝑ qð bucca clandit᷑ ⁊ aperit. Alte a vo furcula groſſa ẽ rotũda:cuiꝰ rotũdi tate mentũ fit mobile. Sic etiaʒ neceſſaria dilectio charitatꝭ vt os apiri poſſit ſiue in pᷣdicatiõe:qꝛ ſi linguis hoĩm loijr ⁊ ange⸗ loꝝ:charitatẽ aũt nõ ha·⁊c̃·j. Coꝝ·xi i⸗ ne in oꝛõne ſiue in ↄfeſſiõe:̃ etiã ſine cha⸗ ritate valide nõ ſůt:.cxvitj. Os me aperui ⁊ attraxi ſpĩ:qꝛ mãdata tua deſi ⸗ derabã.hoc eĩ deſideriũ mãdatoꝝ chari⸗ tas faciebat:qꝛ ſiẽ caloꝛ ſitire facit aquaʒ: ita charitat? amoꝛ ſitire facit iuſticiã q̃ ĩ ob ſeruatiõe mãdatoꝝ exiſtit:ſine q̃ neq; ↄfel⸗ ſio eſt ſalutifera neq; oĩno ĩpetratius: ᷣm illud Pꝛouer.xxi.Qui obturat aurẽ ſuã ad clamoꝛẽ paupis:clamabit ip̃e ⁊ nõ ex⸗ audiet. E narto fuit mentũ neceſſarinʒ pter faciei cõpletionẽ ⁊ ↄſũmationeʒ.vñ ſit fronti ꝓpoꝛtionatũ:totam faciẽ exoꝛ⸗ natꝛ⁊ ſi nimis excedat eã:totã faciẽ deho/ neſtat. Sieut igit᷑ mentũ ꝓpoꝛtionatũ ẽ oꝛ namẽtũ faciei ⁊ cõplemẽtũꝛita amoꝛ oꝛdi⸗ nat ſiẽ ẽ charitatꝭ dilectio:ʒ ilið Cãtꝰij. Bꝛdiauit ĩ me chari. Eſt ei charitas oꝛns⸗ mẽtũ ⁊ cõplemẽtũ aĩe. Añ ꝑ nuptialẽ veſtẽ charitas deſiõt᷑: Wat. xxiiij.ex eo ꝙ aiaʒ exoꝛnat ⁊ decoꝛat. Muinto mentũ necel ſariũ ẽ ad aĩalis foꝛtificationẽ. Nã ĩ men⸗ to ẽ aĩalis ma ĩa foꝛtitudo ꝓpter duriciã dſſis:⁊ iõ bꝛuta ſe tangi ꝑ mentũ facilit᷑ nõ ꝑmittũt. Nã mento ↄfracto tota eoꝝ feri⸗ tas q̃ſi armis ꝑditꝰ eneruat᷑.vñ ðꝛ· · Reg· xvij. ꝙ dauid fracto mento vꝛſi eruit oucʒ de oꝛe eiꝰ. Sic maxima foꝛtitudo aĩe conſi⸗ ſtit in amoꝛe:qꝛ foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio: „t ðꝛ Cantl. viij. Sexto fuit neceſſarium mentũ ad amoꝛis oñſionẽ.Añ mẽtũ hoĩs tangere ſignũ ẽ amoꝛis.Et iõ ðꝛ.ij· Re·xx. Tenuit ZJoab mentũ amaſe. Ner mẽtũ eĩ gmoꝛꝛᷣ ꝑ tactũ opꝰ amor? expmit. Añ ille mentũ tangit qᷓ amoꝛẽ oꝑe oñdit.⁊ hec eſt vera ꝓbatio dilectiõis charitatꝰ:ᷣm illud z. Joh. iij · Mon diligamꝰ vbo neq; lingua ied ope ⁊ veritate. Ca. XXIIII
Juitie aſſimilan
d r pilis. Mꝛimo rõne natiuita
ſextus
tis:qꝛ pili naſcunt᷑ ex fumo ealido ⁊ ſicco.
dñ enĩ fumꝰ ſubtilis p poꝛos egredit᷑: duʒ
ab aere tangit᷑:exiccat᷑. Silr eꝝ fumo cali⸗
do ⁊ ſicco.i.ex auaricia deſideriũ hoĩs in ⸗
flãmante ⁊ humoꝛẽ pietatexiccãte ꝓcedit
diuitiaꝝ accumnlatio. Hit fumꝰ.i.amoꝛ cu piditatꝭ ꝑ diuerſos poꝛos.i.p diuerſas vi⸗
as ⁊ modos lucrãdi ⁊ rapiendi.ꝓdit.⁊ cũ
ab exterioꝛi aere.i.ab exterioꝛi mũdi necei ſitate tangit᷑.pili.i. numi ſiue diuitiaꝝ cu⸗ muli młtiplicant᷑ ⁊ creſcũt:⁊ pᷣcipue illi qͥ⸗ b multiplicant᷑ filij cogunt᷑ accumularet Ege. xvj· Wltiplicata es ⁊ grãdis effects ⁊ ingreſſa es ⁊ pnẽiſti ad mũdũ muliebꝛẽ: vbera tua intumuerũt:⁊ pilꝰ tuꝰ germina
nit. In multiplicatiõe vel tumoꝛe vben in⸗ tellige augmẽtũ famtlie ⁊ filioꝝ:⁊ tunc la
boꝛat vt germĩet pilꝰi.vt fiat ⁊ creſtat di⸗ uitiaꝝ cumulꝰ. Scðo rõne vtilitatis:qꝛ
pili fũt nõ ſfolũ oꝛnamẽtũ etiã iuuamẽtũ coꝛpis:ſiẽ ptʒ in capillis. Silr diuitie ſůt
ad oꝛnamẽtũ dignitatꝭ ⁊ adiuu amẽtũ ne⸗ ceſſitatis.Añ pbs dicit ĩ Ethi. ꝙ diuitie funt oꝛgana feiicitatꝰ:⁊ iõ Amb·ſuꝑ Lu.
dicit:Sinites diſcãt non in facultatibꝰ cri
men hr̃i: in his qͥ vti neſciunt. nã diuitie ſiẽ inpedimẽta fũt ĩpꝛobis: ita bonis ſunt iunamẽta vᷣtutis. Tertio rõne q̃litatis⸗
Mã vbiĩ cute ſũt ampli poꝛi pili exeũtes
ſunt groſſi.vbi aũt poꝛi ſůt ſtrieti tenues erũt pili. Sic hoies hñ̃tes aĩos largos ſi⸗ ue amplos:faciũt groſſas expẽſas· Sʒ ha
—
bentes aĩos ſtrictos.i.auaros tenuit᷑ ⁊ mi
ſerabiliter expendũt. Hiero. Qut dinitia⸗
rũ fernꝰ ẽ:diuitias cuſtodit vt ſeruꝰ. Qut aũt f̃uitutis excuſſit iugů diſtribuit vt do
—
minꝰ. Quarto rõne varietatis:qꝛ pilivs
riant᷑ ßᷣm etatẽ. Añ qñ aialia ſeneſcũt: pilt
indureſcũt ſiẽ plume auiũ induran⁊qꝛde ficiente hũoꝛe neceſſario deſiccant᷑. Sic ho mines ᷣmMhm iſenectute efficiunt᷑ illibe rales ⁊ duri ad largiẽdũ:⁊ h̊ eſt aqñ deficit eis bon? bumoꝛ.i.bonꝰ amoꝛ charitatꝰ.Et
pec anaricia ſenilis ſic dicit Señ. mõſtruo⸗ ſa ẽ. Wonſtro inqͥt ſilis eſt augricia ſenil⸗
qd eni ſibi vult nõ intelligo. Mã qͥd abſur qiꝰ vt dici ſolet quo minꝰ reſtat vie:eo plꝰ viatici q̃rere:⁊ via deficiẽte viaticũ àuge⸗ re.Huiuſmodi ergo pilos · i.mundi diuiti⸗ as leuite iubent᷑ radere.i.viri perfecti⁊ r& ligioſi contemnere: Nume. ri Capitulum: XMV
——

eſtvtills ĩ moꝛbi nocinꝰĩ medio: vel qů ifirmias ẽ in fũmo. Ex qbꝰ ptʒ ꝙ ci bus variã us ẽ Em diuerſitatẽ moꝛbi ⁊N tutem intirmi:⁊ ᷣm ſubam⁊ q̃litatẽ cibi:qᷓ dis obßᷣuãda ſũt in doctrina ſpũali:ꝑ quã diuerſa vitia debent diuerſimode coꝛripi. Sñ Sꝛego. Nagian. dicit ꝙ ſiẽ nõ vna ine dicine ſpecies oib adhibet᷑:ita neq; idem Fᷣmo vniuerſis ↄgruit. Et iteꝝ: Scm qᷓjli⸗ tatẽ auditoꝝ foꝛmari dz ſermo doctoꝝ:ſiẽ Bꝛego.papa dicit.Et iteꝝ: Alia ⁊ alia do⸗ ctrina:alios ⁊ glios auditoꝛes req̃rit · ã groſſa doctrina ⁊ facil cõpetit rudibꝰ i.in/ ſpiẽtibꝰ: m illud.j. Coꝝ iij· Tãqᷓ; paruu lis in chꝛiſto lac potũ vob dedi ⁊c. Sʒ do⸗ ctrina ſubtil ⁊ difficil gruit pfect?: Apls ſ. Coꝝ.ij. Sapiaʒ loqmur int᷑ ꝑfectos: He bꝛe. v. Perfectoꝝ eiẽ ſolidus cibꝰ. Debet pᷣdicatoꝛ diligẽt᷑ attẽdere ⁊ ad qd dicat ⁊ àͥd ⁊ qͥbꝰ dicat. Itẽ doctria pᷣdicantꝭ dʒ eſſe ſilis voci modulãtis ⁊ dulcit᷑ cantãtis. NMã pᷣmo dz eſſe coꝛdis letificatiua:ᷓᷣm il⸗ lud Hantt.ij. Sonat vox tua in guribꝰ me is.voꝝ eĩ tua dulc.ſ.coꝛdi: Mõ.cviij. Ee taboꝛ ego ſuꝑ eloqͥat. Scðo dʒ eſſe amo/ ris excitatiua. Mã ſiẽ aues vo ciferando ⁊ cantã do excitãt ſe.ſ.mutuo ad amoꝛẽ libi ⸗ dinoſum:ita pᷣdicatoꝛes vocibꝰ ⁊ vᷣbis ſu is debẽt excitare ad amoꝛẽ ſpũalẽʒſicut de rpᷣo dixit ſpõſa in Cantl. A nia mea liq̃fa⸗ cta eſt: vt dilectꝰ locutꝰ eſt.⁊ Lu. vlt'. Mõ⸗ ne coꝛ nr̃m ardẽs erat in nob dů loq̃ret᷑ in via et apiret nobis ſcripturas?Et notã ꝙ aues parui coꝛpis plꝰ vociferant᷑ qᷓ; aues magni coꝛpis maxie tpe amoꝛis. Aues. n. parui coꝛꝑis ſi hũiles.i.deſpecti:vł qͥ par⸗ uã curã hñt de coꝛꝑe ſuo. Viſũt magł apti ad vociferãdũ.i. ad 5ᷣdicandũ ⁊ excitãdũ alios ad amoꝛẽ ſpũalẽ:qᷓ; illi qͥ ſunt magni coꝛpis.i.ſupbi vel voluptuoſi pᷣdicatoꝛes. inc ẽ ꝙ doctoꝛ gẽtiũ ⁊ pᷣdicatoꝛ dicebat LCon. xv. Ego ſum minimꝰ apłoꝛũ. Et.j. Timo.vj. admonebat dicẽs:Mites alimẽ ta ⁊ ᷓbꝰ tegamur his tẽti ſimꝰ. Tertio dʒ eſſe paſſionũ aĩe expᷣſſiua. Paſſiões eni ⁊moꝛbi aĩe vitia ſunt?qͥ pdicatoꝛis vox de bet expᷣmere:notificando ⁊ redarguendo vr curentur:m illud Eſa. lviij · Clama ne ceſſes:q̃ſi tuba exalta vocẽ tuã: annuncia
wplo meo ſcelera eoꝝ ⁊ domui Facob pec⸗ eata eoꝝ. Quarto dʒ eẽ bone diſpolitio
nis oñſiua· Bona ei pz itio aĩe ẽꝑ peni tentiã ⁊ Vtutes:q? virt
er ſert
m Pbm ẽ diſpo
ſitio ꝑfecti ad optimũ. Mꝛedicatoꝛis igit
vox nõ ſolũ vitia dʒ oñdere ßᷣ etiã ad curã
pnie iducere ⁊ inſug ad vᷣtutes. Ad vtrũ⸗ q; eni hoꝛtabat᷑ Apls Bo·xiij· dicẽs: Ab⸗
iciamꝰ oꝑa tenebꝛaꝝ ¶ pctãta induamur
grma luck.ſ.vtutes:põ· xx viij. Aox ei dñi hotute. Q uito dʒ eſſe iaboꝛis ſubleuati ua.ſiẽ voꝝ muſica ⁊ armonica q̃ eſt natute ↄſona:q̃ nõ ſolũ delectat hoĩes ß etiaʒ in ⸗ mẽta:ſiẽ ptʒ ĩ bobꝰ:qͥ ad laboꝛẽ magl can⸗ tu qᷓ; ſtimulo excitant᷑. Tal erat vox xp̃t di cẽtis Wat.xj. Aenite ad me oẽs qͥ labo.et one. eſt'⁊ ego reficiã vos: Apoẽ.xiij. Au⸗ diui vocẽ de celo dicẽtẽ mihiꝛſcribe: beati moꝛtui at̃. Amodo eni iã diẽ ſpũs vt reqe⸗ ſcat a laboꝛibꝰ ſuis. Serto dʒ eſſe tedij ablatiua. Sic ei vox muſica attediatos et accidioſos recreat? letificat: Hiere. xxxiiji Zudiet᷑ voꝝ gaudij ⁊ leticie. Ecõtrg auteʒ voxterribii ⁊ hoꝛribil nõ delectat ß attedi at. Añ dic̃ Cõſtõ. ꝙ int᷑rogatꝰ qdã q̃re bõ hoꝛribil grauioꝛ eẽt ad audiẽduʒ qᷓ; aliqð pondus coꝛpoꝛeũ/ Rñdit hõ hotribil:Eſt
ſũt qͥdã pᷣdicatoꝛes qͥ ſiue ex nimia ꝓlixita teꝛſiue ex inepta ꝓlatiõeꝛſiue ex vocis in⸗ eptitudineꝛſiue ex incõgrnitate materie ñ delectãt grauzt auditoꝛes. Septio dʒ eſſe etatis ⁊ ſex? diſcretiua. Mã videm? ꝙ aĩalia ᷣm diuerſitatẽ ſexꝰa etatꝰ hñt diuer fitatẽ in voce.ñ hs dicit. xix.li. de aia⸗ libus: ꝙ cã acuminis ⁊ alteratiõis vocleſt pᷣm alterationẽ etatũ.&ñ vox iuuenũ aĩa ⸗ liů eſt acutioꝛ voce ſenũ:⁊ vox mulierũ eſt acutioꝛ qᷓ; viroꝝ· vñ ſicut ip̃e dicit: Multe femine ⁊ inulti iuuenes vociferãt voce acu
ta. Srauitas aũt voeis ſequit᷑ tarditatem
motꝛqꝛ ſcʒ aer multꝰ tarde mouet᷑· Ma⸗ res aũt ⁊ fenes mouẽt multũ aerẽꝛ⁊ iõ ſũt puioꝛes vocis· NMeruos? arterias hñt foꝛ
tioꝛes maſcli qᷓ; femie:⁊ ſenei qᷓ; parui:⁊ñ
caſtrati qᷓ; caſtrati:eo ꝙ Wter debilitatez
mouẽt paucũ aerẽ. Et qð paucũ eſt mouet
velocius:⁊ vox veloꝝ ẽ acuta: et iõ ꝓpter debilitatẽ neruoꝝ ſunt voces caſtroꝝ ſiles feminaꝝ vocibꝰ. In· iij· li· de gialibꝰ dicit etiã Ps:cꝙ femine fũt acutioꝛis a ſubti⸗ lioꝛis vocis qᷓ; maſculi:pᷣter vaccãã bz vo cẽ ſuo maſculo groſſioꝛẽ. Siẽ igi᷑ ſonꝰ vo⸗ cls natural ẽ diſcretiuꝰ etatũ ⁊ ſeruum:ſic etiã ſonꝰ ſeu vox pᷣdicãtꝭ dʒ diſcernere eta⸗ tẽ ⁊ fexũ:qꝛ alit᷑ admonẽdi ſüt iuuenes:ali
ter ſenes:⁊ alit᷑ viria alit᷑ mlieres:ſiẽ docet
aie tös ß alia põdera grauãt coꝛpꝰ. Sic
„ 13

De homine⁊ membꝛis eins
in paſtoꝛa. Sꝛego. Apoẽ.xitij. Audiut vo⸗
cẽ aq̃ꝝ multaꝝ.i.doctrinã. Octauo dʒ eẽ
laudis acqᷓſitiua:nõ tñ ſui deiꝛ Mẽ · xxvx· At audiã vo. lau.t. Mono dz eẽ affectio
nis audiẽtiũ imutatina:ſiẽ facit vox muſi⸗ cd ⁊ armonica.ꝑ cuiꝰ dulcẽ armoniã inter
dũ infirmi demõiaci ⁊ frenetici ad ſenſum
mẽtis reuocant᷑. Sic vox pᷣdicãtꝭ freq̃nter malas a ffectiões facit ↄuerti in bonasꝛſiẽ refert Cõſtã.ꝙ Oꝛpheꝰ poeta ⁊ modula⸗ toꝛ optimꝰ dixit: Impatoꝛes ad conuiuia me iuitãt vt ſe ex me delectẽt:ß ego ĩ illde⸗ lectoꝛ cũ qͥbꝰpoſſim aĩos eoꝝ defiectere de ira ad manſuetudinem:de triſticia ad leti ctam:de auaricia ad largitatem: de timoꝛe ad audaciam. Ca. XXVI
SOctoꝛes ſancti
d aſſilant᷑ renibꝰ. Pꝛĩo qꝛ renes ſũt calidi ⁊ naturat᷑ calort ↄß̃ᷣna ⸗ tiui. Sie ſctĩ doctoꝛes ſiẽ ĩ ſeip̃is ſũt ferui⸗ di:ita etiã fũt ĩ alijs ſua doctrĩa ignea ſpi⸗ rituał᷑ feruortaccẽſiui ⁊ↄbuatiut. Lat erat doctrĩa xi.de q̃ ðꝛLu.xxiiij. Mõne coꝛ n. arerat no. dũ ioqᷓ.⁊c̃. Scpo qꝛ renes ſt frigiditat? doꝛſi tatiui.ñ ſũt renes pin guedie coopꝑti ne eꝝ frigiditate oſſiũ doꝛſi
ſuſtineãt leſionẽ. Wer voꝛſũ aũt intelligũt᷑ holes durt: vl hoies rebꝰ ſeclaribꝰ q̃ retro ſůt totalit᷑ dediti:qͥꝝ frigiditas.i.malicia
aliqñ nimis excreſceret niſi eã ſctõꝝ viroꝝ doctria vłargutio tẽperaret. Sñ de hero de hr Wat. vj. ꝙ metuebat Joßem:⁊ audi to eo multa faciebat: Mð.Ev. Increpue⸗ rũt me renes mei. Tertio qꝛ rẽnes ſi a cõ cauitate epatꝰ aqſi hũoꝛis attractiui.ñ ⁊
facti ſũt carnoſi ⁊ poꝛoſi ꝓpẽ facilioꝛẽ aq̃ſe
hũiditatꝰ attractionẽ.Cõcauitas ãt epatt eſt ꝓfũditas ſchture ſacri canõis. Ex epa ⸗ te c ꝗᷓttuoꝛ hũoꝛes materialit oꝛiunt᷑:⁊ ſic ex ſepᷣtura ſacra qᷓttuoꝛ ſenſus trahũt᷑.ſ.lit terał: allegoeicꝰ?moꝛal ⁊ anagogicus. Ex hac ðᷓ epatꝰcõcauitate.i.ꝓfũditate trahũt ſctĩ doctoꝛes ⁊ hauriũt aquã doctrĩe quaʒ wlis effũdũt abũde. Sʒ qꝛ hãc ſuã doctri nã ⁊ oẽʒ ſuã itelligẽtiã fub fidci metis do⸗ etoꝛes ſctẽ eccłie reſtringũt. ðꝛ Eſa.xj. Erit fides cinctoꝛiũ renũ eiꝰ. Quarto qꝛ renes ſũt ſanguĩs colatiui.diẽ eĩ Cõſtã. ꝙ ad h ſũt facti vt ab epate aq̃ticũ ſanguinẽ eü depurẽt: Leiꝰcolamẽtũ.i.vꝛinã d veſicã depoꝛtẽt,Et b etiã diẽ Art· viij
ide aĩalipꝰ. q ſangnie ſtaq; itelligitvita
hoĩs:qꝛ ſine jangnie hõ ñ vineret:quã in alijs ſctĩ doctoꝛes ſuis doctrĩs purificãt: dũ pctõꝛes ↄuertũt: ⁊ eos a pctõꝛũ fecibꝰ faciũt ſepari.vñ hiere.xv. Si ſepas pᷣcio. à vilia. Auito qꝛ renes ſũt ſemiabilis hũort generatiui.vñ ↄtinẽt lũbos ĩ qͥbꝰ ðꝛ eſſe cã veneree voluptaꝰ.qᷓſi ãt hũoꝛ ſemi⸗ nabiłẽ doctria ſpũałq̃ deo generat filios nõ carnis ß̊ ſpũg:qͥ humoꝛꝑ ſctõꝝ doctoꝝ oꝛa infũdit᷑.vñ Apls dixit.j.Coꝝ.iiij. In xpo ieſu ꝑ euãgeliũ ego vos genui.Añ do ctoꝛes ecclie ab ip̃o capite xpᷣo ſuo myſti⸗ co coꝛꝑe tãqᷓ; renes ĩ carnali coꝛpe vtiliter poſſident᷑.ñ ab ipᷣa ſctã eccłia ei diẽ: Tu poſſediſti renes me. Põ.cxxxviij. Quos etiã ad alioꝛuʒ ſalutẽ ĩãmari petebat di. Nꝛe renes me.ãMõ. rTv. Ca. XXVII
Ominari lauda-
d bilit ſubditꝭ docet im nomẽ dñi. Rã b nomẽ dñs videt᷑ ĩpoꝛtare qn⸗ q; ↄditiões. MPꝛio eĩ videi es nomẽ po⸗ teſtat.vñ a deo ⁊ qͥ eſt oĩs ptãs dñium eſt ſtatutũ. Alit᷑ enĩ nõ ſtaret reſpublica neq; hůana ſocietas eẽt tuta neq; hoĩm ſcita ef ſent pacifica vłqͥeta. Sublata ei de medio iuſticie potẽtia libera eẽt malicia:neq; ĩno cẽtia eẽt tuta:ſiẽ dicit Iſi. Juſta F dñatio ſubditos nõ oppᷣmit nec repellit. Ptẽ bo nus dñs ßᷣuos nõ deſerit:ß ꝙ ei aduerſa⸗ rijs ſe owonit:vt dic̃ Sꝛe. Scðo ß nomẽ dñs ẽ nomen equitatꝰ Põ. x. Juſtus dñg ⁊ iuſticias dilexit:eqͥtatẽ viditvultꝰ eiꝰ. ñ iuſtꝰ dñs ꝑ viã iur᷑ ⁊ eqͥtatꝰ lites ⁊ cãs in ter ſditos dirimit:⁊ vnicuiq; qð ſuũ ẽtri buit:ʒ maliciã gladiũ trahit: ꝓ innocẽtia defendẽda tituſũ iuſte tuitiiſ owõit. Wa leficos pũit:viduas ⁊ oꝛphanos de manu owonentis eripit:pᷣdones ⁊ fures impetit ⁊ꝑ acceptam a dño poteſtatẽ nõ ᷣm impe⸗ tũ volũtatis:ſed 5ᷣm dictamen rõniſ 14 5m legis imperiũ vniuerſa diſponit. Tertio dñs eſt nomen liberalitatis.Mã boni dñi ſunt liberales ⁊ pij. Heſter. xiij. Cũ inq;t to tũ oꝛbẽ mee ditioni ſubiugaſſem: nolui po tentie abuti magnitudie ð clemẽtia et leni⸗ tate gubernare ſubiectos. Bonꝰ dñs plus amari qᷓ; timeri appetit:nõ hoĩibus ſed he⸗ ſtialiter viuẽtibus ſe peſſe agnoſcit. Añ di eit Sꝛe.ſuꝑ illud Señ.ix. Sit terroꝛ vñ 4̃. omo inhe nõ irrationa⸗

Lber ſextus
vilibꝰ alalitꝰ eſt platꝰ vt nõ ab hoĩbꝰ ß ab aialibꝰ timeat᷑. Wẽs eni hoĩes natura gi⸗ gnit eqles:ſʒ ꝓ varijs meritis alios alijs diſpẽſatio diuia pᷣpoſuit: vt ſaltẽ ꝓpter hu manã potẽtiã peccare timeãt:qͥ dinã iuſti⸗ ciã ñ fonnidãt. Muarto b nomẽ dñſẽ no mẽ nobilitatis.ñ ðᷣꝛ Deut᷑.· Tuli detri bubꝰ vris ſapiẽtes et nobiles ⁊ poſui eos dños. Debẽt enĩ dñi eẽ ⁊ aĩa ⁊ carne gene roſi.ã vt dicit Amb. Matura in aĩalibꝰ nobilioꝛes ⁊ foꝛtioꝛes pᷣponit alioꝝ reges 4 duces.ð qð buat᷑ in iumẽtis ⁊ aĩalibꝰnõ ßnabit᷑ in hoibꝰ. Quito qꝛ dñs ẽ nomẽ timoꝛis ⁊ honoꝛabilitatis:Eph.vj. Serui obedite dñis vris carnalibꝰ cũ timoꝛe ⁊c̃. Zñ ꝑ bonũ dñm tota patria timer᷑ ⁊ hono ratur:eo ꝙ cũcta pacificat ⁊ diſcoꝛdes ſe⸗ dat ⁊ aduerſarios ꝓcul pulſat. Itẽ nota ꝙ tyrãnicũ dñiũ q̃ttuoꝛvitia faciũt. Mꝛi mo anaricia. Mã tyrãnꝰ ⁊ malꝰ dñs ſubdi tos nõ iuuat ſʒ ſpoliat: Mich iij · Qni vio jenter tollit? pelles ⁊c̃. Ite ꝓxter mune⸗ ra inſticiã violat:⁊ paupi ⁊ vidue nõ iudi cat: Wich.tij. Andite pꝛincipes Jacob ⁊ duces domꝰ iſrł. Nũqͥd vr̃m ẽ ſcire iudici⸗ um? Itẽ exactiõibꝰ pplm ſepe vexat:Eſa. tj. Populũ meũ exactoꝛes jui ſpoliaueft· Itẽ occaſiões qᷓritvt rapiat:Eſa.lij. Abſ ñᷓ calũniatꝰ eit eñ ⁊̃. ¶ Scðo facit tyrã midẽ iniuſticia:qꝛ fubditos penis flagel⸗ lat:Eſa.xix. Dabo egyptũ in mãu dñoꝛuʒ crudeliũ. Itẽ ſtatuta iniq̃ oꝛdiat: Efa. x· Ae qᷓ condũt leges iniq̃s. Itẽ aliena tã⸗ qᷓ; ꝓpꝛia vendicat ⁊ ſua eẽ oĩa putat.j· Re gf.viij. Filios vños ⁊agros tollet. Iteʒ maloꝝ dictꝭ fidẽ accomodat: Pꝛoũ.xxix. Pꝛinceps qᷓ libent᷑ audit verba mẽdacij: oẽs miſtroſ hẽbit ĩpioſ.Itẽ fidẽ nlli Fuat: z. Wac.xvj. Jurauit iliis rey c. tẽſu os fideles maie remunerat:Exẽplũ de La dan Beñ. xxxj. Tertio facit tyrãnũ ſuꝑ⸗ bia:quia tyrãnus timeri nõ amari curat⸗ Itẽ nulliꝰ ſeruitiũ acceptat:ſʒ oĩa ex de⸗ pito ſibi fieri putat: Judith.iij. Mec tñ iſta faciẽtes ferocitatẽ eiꝰ c̃. uarto tyrã nicũ vitiũ ẽ intẽperãtia:qꝛ alijs laboꝛãti⸗ dus ip̃e comeſtiõibꝰ vacat:Ecẽs. x. Ae ti⸗ di terra cuiꝰ rex puer eſt:⁊ cuiꝰ pꝛincipes mane comedũt. Ca. XXVIII
Icdes eccleſie al
uilat cuti ſiue pelli ꝓpter ànq.
MPꝛimo rõne incluſtõis. Nã cutꝭ ẽſupfi cies coꝛꝑis qᷓ carnẽ ⁊ oſſa ↄtinet ⁊ ĩciudit. Sic in fide catholica foꝛtioꝛes ſũt gui deſi gnant̃ꝑ oſſa:⁊ ibecillioꝛes qͥ ſignãt᷑ vcar nes. Añ etiã cutis vocat coꝛiũ:eo ꝙ coꝛio caro tegat: Job · x. Melle et car. veſti.me: oſſibꝰ xc. Scðo rðe defenſiõts. Mã cutis oĩa ĩiterioꝛa munit ⁊ defendit. Añ cutis ꝓ defenſiõe totiꝰ coꝛpis oĩbꝰ pericuł ⁊ paſſio nibꝰ ſe exponit · vñ km Cõſtã. hʒ tenuitatẽ ne nimis coꝛpꝰ ĩpediat. hʒ ſoliditatẽ vt me liꝰ qð eſt ĩtra ↄtineat:⁊ faciliꝰ exterioꝛi leſi oni reſiſtat.ñ etiam vocat᷑ pellis:eo ꝙ coꝛꝑe exterioꝛes pellat iniurias: ventos et pluuias frigiditatꝭ caloꝛis ꝑfert üuriaſ.
Recte ð fides eſt cut᷑: qꝛ oĩa mẽbꝛa ecckie fide ꝓtegunt᷑:⁊ ab urijs ꝑſecutoꝝ⁊ a vẽ tis tẽtationũa a pluuijs.i.faliis doctrinꝭs hereticoꝝ.&ñ Apls Eph.vj· In oĩbꝰaſſu mẽtes ſcutũ fi.⁊c̃. Tertio rõe imitatiõiſ.
ã cutis ᷣm variã mẽbꝛoꝝ diſpoſitloneʒ ac neceſſitatẽ nũc ſeↄtrabit:nũc feextẽdit.
Sic fideles tpe ꝑfecutiõis Eᷣm variã fideli
um vtilitatẽ ſeu neceſſitatem: qũq; ↄtrahe bãt fidẽ ſuã ꝑiecutionẽ declinãdo ſiue fu⸗ giendo:qũq; vo extẽdebãt pſecutoꝛibꝰ ſe offerẽdoꝛ⁊ faciebãt viri celeſtes⁊ pfecti: ſicut apli ⁊ ↄfiles: Mõ.cii· Ertẽdes celũ ſiẽ pellẽ. Quarto rõe purgatiõis · Eſtei cutis tota plena poꝛis ⁊ maxie in pte capi⸗
tis: ꝓpter expᷣſſionẽ fumoſe ſupfluitstis ꝑ
caloꝛẽ. ñ enĩ poꝛi aꝑiunt᷑ ſupfluitates in tercutanee ꝑ vapoꝛes ⁊ fudoꝛes pu rgant᷑. Sie fides catholica hʒ ad modũ cut? mul⸗ tos poꝛos.i.multas vias ⁊ modos ad pur gandũ animũ a petĩs ·ſ.ꝑ pnĩaʒꝛp elemoſy nã:ꝑ baptiſmũ ⁊ hmõi: Act. xx· Fide pu ⸗ rificans coꝛda eoꝝ. Muito rõe paſſiõis⸗ qꝛ cutis ſiue pellis multiplr patit᷑. Mã pa⸗ tit᷑ inciſionẽ:excoꝛiationẽ: vberationem ⁊ multa alia qſi inũerabilia:qᷓ̃ omĩa etiã ſcti
martyres 4 ſide paſſi ſunt:ſiẽ ptʒ heb. xi⸗
lij vo lidibꝛia ⁊vbera erperti c̃. Pß Capitulum: XXIX
Oꝛtituco viroꝛñ
t paliũ aſſilat barbe· ñpllibar
be ſunt opa foꝛtia ꝑfectoꝝ:qppes
er multl. Primo qꝛ barba ẽ facieivtrilis dꝛnatina:⁊ ſilr ex foꝛtitudie martfru⸗⸗ 4 alioꝝ ſctõꝝ tota facies ĩmo totũ coꝛ e cieſie decoꝛat ⁊ oꝛnat vñ ⁊ deipᷣa ect ia ðꝛ
——— S—
———— —— 5——
— 8
——
——
— 8
—
=
S
——=—
—
=—

7AS565 8
8
43
1
Er E
. * — 2
5it
8 4*
R .
8 2
Fkörkè ſilit
+ 8
i
De homine etmẽbꝛis eins
Mrouer. xxxj. Foꝛtitudo ⁊ de.indu.eßat· Scðo qꝛ barba ẽ maxillaꝝiuuatiua. Mã ſua villoſitate neruos maxillares tuet᷑:ni⸗
mia frigiditate defendit:q̃ſi ãt maxille ec⸗
cleſie ſũt pᷣdicatoꝛes q̃ cibũ ſpũał doctrine alijs ↄterũt exponẽdo:⁊ pᷣparãt pᷣdicãdo: vt inde fideleſ ceteri nutriãt᷑:iſti debẽt hr̃e barbã.i.foꝛtitudinẽ boni opis:vł᷑ foꝛtitu⸗ dinẽ 3 tentatiões qj frigꝰ pctĩ repellat᷑ ab
eis:ne.ſ.cũ alijs pᷣdicauerit ip̃i repꝛobi effi ciant᷑. Debẽt eẽ barbati.i.pilis foꝛtiũ ope⸗
rũ abñd are:vt.ſ.qð vᷣbis ſuadẽt opibus coꝛroboꝛẽt. Añ ſine roboꝛe tal barbe ñ cõ⸗
grue nõ laudabilr exit ad opꝰ doctrie. vñ j·Beg.x · Dauid mãdauit nücijs ſuiſ: Ma nete ĩ hiericho donec creſcat barbaveſtra.
Tertio qꝛ barba ẽ caloꝛis ⁊ vigoꝛis na⸗ tural indicatiua.ꝓpter quã cãm vir ſolus barbã nutrit:nõ qůt mlier:qꝛ mares cali⸗ dioꝛes ſũt naturalit᷑ feminis ⁊ maioꝛis vi⸗ goꝛis:⁊ iõ in maribꝰ fumꝰ qͥ eſt piloꝝ ma⸗ teria mag qᷓ; in feminis augmẽtat᷑. Añ ac cidit etiã qũq; in mulieribꝰ calide ⁊ humi⸗ de cõplexiõis ꝙ vident᷑ barbeſcere. Sic il⸗ liq abundãt in caloꝛe ⁊vigoꝛe dilectionis hñt animũ vtrilẽ:⁊ iõ ineſt eis foꝛtitudoꝛ⁊ ad peccatis reſiſtẽdũ ⁊ etiã ad b operan⸗ dũ. ꝓpter qð ðꝛ antt᷑.viij. ꝙ foꝛtis eſt vt
moꝛs dilectio. Siqͥdẽ moꝛs ſic ẽ foꝛt ꝙ ei
nullus põt reſiſtere:⁊ cõpellit etiã pctõꝛeʒ
multa bona facere q̃ nunqᷓ; dñ vixit facere
voluit. Ecõtrario aũt illi qᷓ ſũt frigidi a ca⸗ loꝛe charitatis hñt animũ femineũ.i.debi⸗
lem. Añ carẽt barba foꝛtitudinis ad ope⸗
randũ vel ad reſiſtendum tentationibus. narto qͥʒ qꝛ barba eſt diuerſaꝝ figu⸗ raꝝ ſuſceptina.iã ſicutꝭPhᷣs dicit. xtx.li. de aĩalibꝰ ſi humoꝛ vnde barba generatur fuerit calidꝰ: fumoſus et ſiccus: erunt pili barbe ſiẽ ⁊ capilli criſpi ⁊ in ſe reflexi ⁊ in⸗ noluti:Et accidit qꝛꝑ duas vias vadit ↄtrarias. Mã ꝑs terreſtris monet inferiꝰ: caloꝛ vo mouet ſup:⁊ ſic innoluunt᷑ pili ⁊ fiũt criſpi. Tal eſt foꝛtitudo luctantiũ cũ carne vłmũdo:qͥ lieʒ ex pte ſpũs habeant caloꝛẽ charitat?:er pte tñ mũdi hñt fumũ
vanitatis.ex ꝑte carnis ſiecitatẽ ſiue aridi
tatẽ deuotiõiſ. Et i ſiẽ ex feruoꝛe ſpũs tra
bunt᷑ ſuꝑiꝰꝛita ex ifirmitate carnis trahũ inferiꝰ. Et ſic effieiunt᷑ aliqͥ mõ reftexi ſiue
rili.i.nõ vnifoꝛmes ſʒ varij. Et de hacva letate lodt vpo. Bo vij dicẽs: Inuenio
aliã legẽ ĩmẽbꝛis meis repugnãtẽ legiumnẽ tis mee x̃. Si vo vapoꝛex q; generãt᷑ pili fuerit hũidꝰ:multũ erũt pili leues⁊ longi. Sic etiã ĩ illin qͥbꝰhñoꝛm ultꝰdeuotiõis ⁊ gfe pili.i.opa eoꝝ foꝛtia ſt᷑ eis leuia.i.ſua⸗ nia ad factẽdũa lõga ad ↄtinuãdũ:⁊ h eſt vnguẽtũ.ſ.deuotiõis ⁊ gr̃e.qð ſicut ðꝛ in Mõ · cxxxij. Deſcẽ.i bar· bar.aa. Quin 1o gꝛ barba ẽ multiplt defectiua. Mã ĩ ali⸗ qᷓbꝰñ̃ creſcit ſiẽ ĩ puert:qꝛ qᷓ;uis ſint hũidi ⁊calidi:tñ qꝛ fumoſa illa ſuba q̃ ẽ piloꝛuʒ materia trãſit ĩ augmẽtũ pueroꝝ:iõ ſi ſuꝑ⸗ fluit vt onertat᷑ ĩ pilos. Talel ſũt qͥ lʒ ſint iuuenes ⁊ foꝛtes:tñ foꝛtitudie ſna ñ vtunt᷑ ad dei fuitiũ vl in opibꝰ bõis ß̃ potius ꝓ mũdo ⁊ ĩpctis. In aliqͥbꝰ vo barba cane⸗ ſcit:ſiẽ in jenibꝰ pter debilitatẽ ip̃iꝰ calo⸗ ris ⁊ abũdãtiã frigiditat᷑. Et ſie etiã acci⸗ dit tepeſcẽtibꝰ ĩ caloꝛe dini amorꝭꝛqꝛ etiaʒ pili barbe.i.exterioꝛa pnĩe opa feis imutã tur ⁊ debilitãt: in aliqͥbꝰ vo barba defu⸗ it ex calorꝭ ⁊ hũoꝛis ĩterceptiõe:vt ĩcaſtra tis.vłex hũoꝛis coꝛruptiõe:vt in lepꝛoſis. Intercipit᷑ aũt caloꝛ amorẽ ⁊ hüoꝛis deuo tionis ꝑ pctũ ſpñalia:⁊ coꝛrũpit᷑ ꝑ peccata carnalia:⁊ iã vtrobiq; deficit harba.i.foꝛ⸗
Ratia dei aſſimi g lat medulle. Pꝛio rõne ſue gene ratiöisege medulla ĩ cõcauitatih? oſſiũ generat᷑. Süt aũt cõcanitates oſſin hũilitates mẽtiũ qͥbꝰ ſolis gr̃a dei infundi tur:Em illud Jaco iiij. Deꝰ ſupꝑ.reſ i.humi ltaũt dat gra. Scðo rõne cõplexiõis:qꝛ medulla vt dicit Conſtan. eſt calida et hu⸗ mida:ſic g̃a dei eſt calida inqᷓ;tũ inducit ⁊ Rccendit charitatẽ.⁊ hũida Inqᷓ;tũ emol lit ad pietatẽ:facit eni eos in qͥbꝰ eſt feruẽ tes ad deñ ⁊ pios ad ꝓrim um: Jaßp̃.iiij. bud deñ nota ẽ⁊ apud hoĩes.apud deũ ꝑ charitatẽ:apud bomiĩes ꝑ pietatem.
ſcʒ Lerio rõne irrigatiõis:qꝛ oſſa irrigatæ
ↄfoꝛtat ⁊ eoꝝ frigiditatẽ tẽperat. Maz ſua caliditate tẽperat eoꝝ frigiditatẽ:⁊ ſua hu
—
miditate eoꝝ ſiceitatẽ. Zia eni ſin egr̃a eſt ſicut terra ſine aqᷓ.ſ.frigida et arida. vnde MPõ.cxlij. Tĩa mea ſic tra ſine aqᷓ tibi. S; gl dei nõ ſoluʒ ſiẽ aqua tollit eis aridita⸗ tẽ. i· opis bont ſterilitatẽ:ßᷣ etiã vt ignis vł ſol tollit eis frigiditatẽ.i.ↄſtrictionẽ ⁊ im⸗ mobilitatẽ peti ↄſtringit ⁊ inoithe

Piber patet de frigoꝛe coꝛpali in añ ↄgelata. Añ gr̃a dei multũ ↄfoꝛtat aĩam. Benerat enii ra 5ᷣm Berñ. in li. de libero arbitrio odiuʒ pᷣreritoꝝ pctõxꝛcontẽptũ pᷣſ entiũ ⁊ deſide riũ bonoꝝ futuroꝝ. uarto rõne nutri⸗ tlonis:qꝛ medulla vt dicit& õſtã. nutritur ex puriſimis partibꝰ ⁊ vnctuoſis himoꝛi vus:ſic g̃a dei nutriẽ ex pu riſſimis oꝑibꝰ? ⁊ deuotis oꝛõnibꝰ. Perñ.ſuꝑ Cantl. Sra⸗ tia balſamũ puriſſimũ eſt:⁊ iõ purũ ⁊ ſoli⸗ dũ ⁊ ꝓfundũ vas reqͥrit. Nuinto rõne mutatiõis: qꝛ medulla vt dicit Varro mu⸗ tat᷑ vt luna. Rã creſcẽte juna ipᷣa creſcit:⁊ decreſcente decreſcit:⁊ h tã in aialibꝰ qᷓ; i arboꝛibꝰ ptʒ:qᷓꝝ medullã in plenilunio au gmentat᷑:⁊ in alio tpe minoꝛat̃. Wer lunã igit᷑ q̃ eſt planetaꝝ infima hůilis intelligit qia:in q̃ ᷣmn augmẽtũ vel diminutionẽ hu militatis minuitur ⁊ creſcit gr̃a ſalutaris · NQuia qnto q;s efficit hůilioe:tanto et gr̃a plenioꝛ:⁊ q̃nto magł ſuꝑbꝰ:tãto magis a gr̃a vacuus.vñ Perñ.ſup Cantꝰ.dicit: In veritate didici nil eq̃ efficax eẽ ad gram P⸗ merendã:retinẽdã ⁊ recuperãdã:qᷓ; ſi omĩ tpe coꝛã deo ĩueniari nð altũ ſape ſʒ time⸗ re. Altũ enĩ ſape ad ſupbiã ꝑtinet. timere No ad hñilitatẽ. Ad h etiã fãcit quod diẽ Chꝛyſo.ſuꝑ eplam ad hebꝛe. Aliqñ inqt pleriq; vitã hůtes mũdã nõ accipiũt gra⸗ tiã ne in ſupbiã eleuent᷑:ne inflent vento ⸗
ſitate iaetãtie:ne altitudo muner! negligẽ ⸗ tioꝛes efficiat: Eccĩ.iij. Quanto magnꝰ es humilia te in omnibus:⁊ coꝛam deo inue⸗
Bloſitas et vo⸗ racitas aſſilant᷑ gutturi. Mꝛio eguttur eſt cibi ⁊ potꝰ in ſtoma⸗ chũ inductiuũ.Mabet eĩ guttur duplicem cõcauitatẽ. hʒ vnã ad attrahẽdũ aerẽ ⁊an pelitũ ꝑficiendũ:⁊ aliã ad cibũ recipiẽdũ. Et ð duplex via ddã opeulo qð epiglotuʒ ðꝛ diſtinguit᷑. ðvtic ſe hʒ ĩ ſupficie gut turis ad modũ veſt! advtrũq; foꝛamẽ gut turis eijlit᷑ ſe hñtis. Sicut igit᷑ gutturẽci⸗ bi et potꝰ receptiuus ⁊ ſtomachi ĩpletiuũ: ita hõ voꝛaꝝ ⁊ gulolus ad pᷣncipalit᷑ in ⸗ tendit vt cibũ ⁊ potũ accipiat ⁊ ventrẽ ſuũ impleat · Añ de tali hoie dici ↄſucuit:ip̃e ẽ totꝰ gula: Mð· v · Sepulchꝛum patens eſt guttür eoꝝ· Blo. ter voꝛacitateʒ. Quia
ſcut ſepulchtũ aperit᷑ ad ſuſcipienduʒ cã⸗
ſertus
dauera:ita voꝛax ſo inhiat ad cibaria reci piendũ. Scðo qʒ guttur eſt delectatiõis ciboꝝ pceptiuuʒ · Eſt enĩ delectatio cibi in modico trãſitu gutturis. ꝓpter quod dicit Mbs in Ethi. ꝙ qͥdã muitiuoꝛax affecta⸗ bat hr̃e collũ gruis.ſ.vt diutiꝰ duraret ci⸗ bi delectatio ex longo trãſitu gule. Mõ eni guloſus in cibo ſolã delectationẽ q̃ritinõ neceſſitatẽ vel vtilitatẽ.⁊ de talibus dicit Apls ad Philip.iij. Quoꝝ deꝰ vẽter eſt.
Tertio qꝛ ð glutitio cibivł᷑ potꝰſp̃ſ.i.aert
attractionẽ ĩpedit. Mã cũ natura cibů de⸗ glutit:foꝛamẽ anhelitꝰ claudit:⁊ aliud fo ramẽ ad recipiẽdũ cibũ aꝑit.cũ aũt aerem attrahit foꝛamẽ cibi penitꝰ claudit. Naz ſi de cibo vl potu ſubintrauerit aliqͥd:foꝛa⸗ mẽ aeris via ſpũs claudit᷑:⁊ niſi a natura citius repellat᷑ aĩal ſuffocat᷑. Nihil enĩ ſic
timet᷑ in oĩbus paſſiõibꝰ gutturis ſic ami
ſio ip̃ius aeris a qͥ nõ põt aĩal ꝑxꝝ · parte
vni hoꝛe ſine ꝑicuio abſtinere. Sicutigit
degiutitio cibi in gutture impedit ipĩ.i⸗ aeris attractionẽ:ita guloſitatꝭ delectatio impedit ſpñaliũ ↄſolationũ pceptionẽ. vñ Apls dicit. j.Coꝝ.ij. Vialis ãt hõ.i.gu ⸗ loſitas ⁊ voiuptuoſitas nõ pcipit ea ̃ ſür ſpũs dei.delicata eſt enĩ vt dicit Berñ. di⸗
uina cõſolatio ⁊ nõ dat admittentibꝰ alie⸗
nã. Itẽ gule vitiũ qᷓ;tũ nociuum ſit aie ⁊
coꝛpoꝛi oñdit pinguedo coꝛpis. Mrꝛimo
quidẽ qꝛ pinguedo nimia ẽ peſſimoꝝ moꝛ
boꝝ generatiua. Mã ſicut dicit Conſtanti · Pinguia coꝛpa ⁊ nimia adipe plena ſunt peſſima ⁊ moꝛbis peſſimis pᷣparata? eo ꝙ caloꝛ naturalis ſepe in talibꝰ ſuffocatur:? via ſpũs pinguedine claudit᷑:⁊ ſic ad regi men coꝛpis vt ſpũs infiuat denegat᷑. Et ad dit ꝙ coꝛꝑa oĩa pinguia ꝓꝙpter humoꝛũ ſu ⸗
perfluã abũdantiaʒ incurrũt ſepe infirmi⸗
tatẽ pꝛolixã ⁊ tardiſſimã curã. Nã ponde
re pinguedinis pᷣſſa nõ ſe exercitãt:non la
boꝛñt:⁊ ſic nec ſupflua minuunt᷑:nec cõge lata pinguedo diſſoluit᷑. ñ caloꝛ natura⸗ lis ſuffocat᷑ ⁊ ſubito moꝛð inducit᷑ nili eis citlus ſuccurrat᷑. Scðo qʒ pinguedo eſt actionũ aie.ſ· ſenſus ⁊ inteliectꝰ ipeditiua- Añ hhiero. dicit:ꝙ venter pinguis nõ gi⸗ gnit ſenſum tenuẽ:⁊ iõ ab ſtinẽtia ↄfert in⸗ tellectui. Tertio qꝛ ẽ cõplemẽti. tionis aĩalis tardatiua. nð ðꝛin mfo⸗
riſi. ꝙ mulier nimis pingnuls nõ cõciplt ſi nõ macreſcit:eo ꝙ pinguẽdo matri kn⸗

1
Ui t
ü
hõ recognoſcat ſe ſpũalib ſe nõ hre. aliꝰ eſt tgaliũ deſpectꝰ. Quar⸗
De homine ⁊ membꝛis eius
tů interelucit. Ca. XXXII Bmiles aſſimi b lant᷑ genib“. Mrio qͥdẽ qꝛ hu⸗ militas ẽ m ↄcoꝛdie:⁊ pᷣ ſignifi⸗ catur in genibꝰ. Quia genua vt dicit Iſi⸗ do.ſũt cõiũctiões femoꝝ ⁊ crurũ. Añ m eũ femoꝛa extẽdunt᷑ ab inguinibꝰ vſq; ad
genua. Mer femoꝛa aũt pñt intelligi femi⸗ ne:eo ꝙ in illa ꝑte femĩe diſcernunt᷑ aviri.
ꝑ crurã vo q̃ foꝛtioꝛa ſũt pñt intelligiviri.
vel ꝑ femoꝛa intelligunt᷑ fuꝑioꝛes.ꝑ crura
No inferioꝛes. Mõ igit᷑ pᷣt eẽ cõcoꝛdia ſiue
int᷑ femĩas ⁊ viros:ſiue int᷑ ſupioꝛes ⁊ ſub ditos niſi mediante hũtlitate. Nã ꝑ hũili⸗ tatẽ ſupioꝛes inferioꝛibꝰ inci inant᷑· Et ite⸗ rũ ꝑ hůilitatẽ inferioꝛes ſupioꝛibꝰ obedi/ unt ⁊ ſubdunt᷑. Int̃ ſupbos o ecõtrario
P ſũt iurgia. Abi o ſũt hůilitatis genna
ibi pack ⁊ vnitatis ↄcoꝛdia. Scðo qꝛ hu militas ẽ ſoꝛoꝛ ſapie:⁊ h etiã ſignat᷑ in ge⸗ nihꝰ q̃ mira fratitnitate ocul᷑ cõiungunt. Mã cũ qͥs gignit᷑: ita foꝛmat vt genua ſur ſum ad oculos teneant᷑:qͥꝝ cõiunctiõe fo⸗ ramina oculoꝝ cauſant᷑ 2 tõ eſt ꝙ dũ ho mines genua fiectũt faciliꝰ lachꝛymas fun dunt. tẽ dñ oculi coꝛã iudicibꝰploꝛant genua ſe flectũt. Oculis aũt aſſilant᷑ ſapi⸗ entes:qꝛ genua oculis ↄiũgunt᷑. Et ꝙ ibi locant᷑ oculi vbi genua infigunt᷑:ſignat ꝙ vbi hũilitas ibi ſaꝑia: vt ð Mꝛonerb. xj. Et vtrũq; eſt neceſſariũ in cõpunctione et ad placandũ ſũmũ iudicẽ deũ.ſ.ſapĩa que mentẽ compungat ⁊ ad flendũ moueat ex cognitiõe culpe ⁊ offenſe. Et etiã hũilitas q̃ mentẽ ⁊ coꝛpꝰ inclinet ad ſatiſfactionem tuſticie. Tertio qꝛ hũilitas ẽ oʒpoſita ſu⸗ perbie. Nã genua ſũt vocata:eo ꝙʒ in vte⸗ ro ſũt genis owoſita:⁊ a genis ſũt genua dicta. Per genas aũt qᷓ ſunt ĩ ſupioꝛibꝰ lo cate ⁊ q̃ maxillas ↄtinẽt:conterẽtes ſuꝑbi ſignificant ſupioꝛa petẽtes ⁊ alios ꝑviolẽ tiã conterẽtes. Et ſũt due gene.i.duo mo⸗ di ſupbie.vna ẽ de ſpũalibꝰ:alia de tpali/ bus qbꝰ opponunt duo genua.i.duo mo⸗ di hũilitatꝰ. Pꝛimꝰ ẽ pauptas ſpũs q̃ ẽ vt
indigere:⁊ ea a
to qͥʒ qꝛ hũilitas ẽ amica abſtinẽtie. ã p
abſtinẽtiaʒ caro hũiliatꝛſiẽ mb dicit in
hymno:Carnis terat fuphiã: potuſcihiq;
parcitas. Et hec sbſtinẽtia ſignat in geni⸗
bus q̃ ſunt depaupata a carnoſitate et pin guedine ꝓpter motꝰ tinuationẽ. Mã innt tũ carnoſa ⁊ pinguia de facili oppilant᷑:et ſic aetiovtutis ſenſibil impedit᷑. In qᷓ etiã ſignificat᷑ ꝙ p abundantiã ⁊ vſuin delitia rum impeditur et actio virtutis ⁊ cõtinua tio laboꝛis. 2 Nfectiui alioꝛũ 1 ⁊ incoꝛrigibiles ſunt eradicãdi. Cuiꝰ exẽplũ aparet ĩ doloꝛe dẽ⸗
tiũ:qꝛ 5ᷣm Auicẽ.qñ dens doloꝛoſus nõ re cipit oĩno curã:qꝛ qͥcũq; fomẽto mitiget᷑⁊ ſtatim poſt modicũ redit ⁊ ledit etiã alios dentes. ꝓpter illud qð ex ipᷣo trãſit ad eoſ: ⁊ nõ inuenit᷑ via ad eiꝰ rectificationẽ:tune cura eiꝰ eſt ſola eradicatio. Sic cũ hõ ẽ ma lusa nõ recipit curã.i.coꝛrectionẽ:qꝛ dato ꝙ vbo aliqͥ vel pena ad modicũ cohibea⸗ tur:ſtatim tñ redit ad pᷣſtinã maliciã:ĩmo etiã alios inficit ⁊ trahit. Tũc etiã talis p moetẽ vł expulſionẽ ẽ oĩno eradicandus. Apls Sal. v. Abſcindant᷑ qͥ vos ↄturbãt. Et iteꝝ.j. Coꝛinth.v.de foꝛnicatoꝛe incoꝛ⸗ rigibili loq̃ns dicit:Expurgate vetus fer⸗ mentũ. Ande hiero.dicit ⁊ h̃.xxiiij.q.iij. Secande ſunt putride carnes et ſcabioſa ouis a caulis repellẽda: ne totiꝰ coꝛpoꝛis maſſa oues ⁊ pecoꝛa ab ea coꝛrũpant᷑ ⁊ pn treſcãt ⁊ itereãt. Augꝰ. In alexãdria vna ſcintilla fuit:ß qm̃ nõ ſtatim opp̃ſſa ẽ:totã vꝛbẽ eiꝰ flãma populata eſt. C. XXXIII
Nfirmitas coꝛ⸗ 1 poꝛalis interdũ pᷣſeruat hoĩem peĩis:ſiẽ pueri qͥbꝰĩ ptibꝰcapit? accidũt vlcera ⁊ apoſtemata:⁊ adeſt fuxꝰ nariũ pᷣſeruant᷑ ab epilẽſia: vt dicit Aniẽ· qꝛ ſic purgat᷑ humiditas cerebꝛi:q̃ ſi ñ pur garet᷑ induceret epilẽſiã. Sic etiã ꝑ infir⸗ mitatẽ coꝛpis purgant᷑:⁊ inter⸗ dũ tẽtatiões ⁊ male diſpoſitiões me ntis q facerẽt hoĩem niſi ſic pu rgaret᷑ ruere ĩ pec⸗ catũ. Señ. Infirmitati mee gr̃as ago q̃ᷓ co⸗ git me nõ poſſe qð nõ debeo velle: Aplus ij·Coꝛin.xij. Airtꝰ in infirmitate pficit. Capitulum: XXMXM Pmdicie ſpiri 1 tuales vitioꝝ aſſilant᷑ immũdicijs coꝛpaliũ moꝛboꝝ. Mã in lege vete⸗ ri reputabant᷑ imũdi:lepꝛoſi ⁊ patiẽtes in

ynm ſãguls ⁊ patiẽtes fuxũ ſemis. Cada uer etiã hoiĩs moꝛtui reputabat᷑ imũdũ:et qᷓcũq; aliq̃ imũda tangeb ãt:imũdi reputa bant᷑. Per imũdiciã ð lepꝛe ſignificabat᷑ imũdicia heretice doctrie.tum qꝛ heretica doctrĩa ↄtagioſa ẽ ſiẽ ⁊ lepꝛa· tũ q? nlla fal ſa doctria ẽ q̃ vera falſis nõ admiſceat:ſiẽ in ſuꝑficie coꝛꝑis lepꝛoſi awaret q̃dam di ſtinctio q̃rũdã maculaꝝ ab alia carne inte⸗ gra. Mer imũdiciã vo mulierꝭſanguiflue: ðſignat᷑ imũdicia idolatrie ꝓter imolãtiũ cruoꝛẽ. Mer imũdiciã aũt I eminiſlui:ſigni ficabat᷑ imũdicia vane locutionis:eo ꝙ ſe⸗ mẽ eſt vᷣbů dei. Mer imũdiciã coitꝰ ⁊ mu⸗ lieris pariẽtis: deſibat imũdicia pctĩ oꝛi ⸗ gial. Mer ĩmũdiciã m lier?mẽſtruate deſi bat᷑ imũdicia mẽtis ꝑ voluptates emolli⸗ te. imũdicia vo cadauerꝰ euiuſcũq; ſigna⸗ tur imundicia peti moꝛtal: quod eſt moꝛs gie. Per imũdiciã vo cõtaciꝰ rei imunde: deſignat᷑ imundicia cõſenſus in petm̃ alte/ tius. Añ.ij. Coꝛinth. vf.⁊ Eſa.lij. Exite de medio eoꝛũ ⁊ ſeparamini:⁊ immunduz ne tetigeritis. Ca. RX XXVI S Bdpatiétia tole⸗ 1randi vl ſuſtinẽdi onera ⁊ grauia p cipue inuenit᷑ in accidioſis ⁊ volu/ ptuoſis ⁊ opulẽtꝭ: Cuiꝰ eriplt ẽ in doloꝛe doꝛſi. Mã doloꝛ doꝛli lʒ poſſit ex plibꝰ cau⸗ fari:tñ ᷣm Auicẽ.cauſe epᷣcipueſt tres: qꝛ aliqñ accidit ꝓpter frigus cõplexiõis ⁊ phlegmatꝭ crudi. aliqũ vo ꝓpt᷑ multitudi⸗ nẽ coitꝰ.aliqũ vo ꝓpter repletionẽ magne venẽ q̃ ẽ ſupꝛa doꝛſũ. Q nia igit᷑ doꝛſo ferũ
tur onera:ↄgrue ꝑ doloꝛẽ doꝛſi impatiẽtia accipit᷑ incõmoda ⁊ oneroſa ſi uſtinẽdi. Mã eni doꝛſuʒ dolet onꝰ ſuſtinere nõ pᷣt. Sʒ fri us qð ẽ hulꝰdoloꝛis cã refert ad accidio dsꝛin qbꝰ refriguit ſpũs feruoꝛe charitat? expulſo. Añ in toꝛpalibꝰ cibis ea q̃ acida ſůt cõi᷑ frigida ſũt. Coitꝰ vo frequẽtia pti net ad voluptuoſos:qͥ carniſ delectatiões ſequunt᷑. WPlenitudo ãt vene magne ptiet ad diuites opulẽtoſ:qͥ domos plenas hñt tpalibꝰ diuitijs. In his Sẽ doloꝛ doꝛſi.i.iĩ⸗ patiẽtia ⁊ ĩpotẽtia grauia tolerãdi: qꝛ acci dioſi ⁊ pigri nõ pñt pati laboꝛioſa ꝓpt̃ de⸗ fectũ calorꝭ charitatꝭ q̃ facit oĩa leuia. o iuptuoſi nõ pñt pati penoſa ꝓprer molliciẽ carnis:qꝛ ẽ delectabilibꝰ aſſueta. Sʒ opu ⸗
er ſertu
lenti diuites nõ pñt pati iniurioſa pẽ ela ⸗
tionẽ mẽtis quã facit dluitiaꝝ affluentia Nã diuitie ſic diẽ MMbs in rhetoꝛica faciũt hoies elatos ⁊ ↄtũelioſos. Ca. XNXVII
NMuidia aſimila i rur doloꝛi ſiue putrefactiõi dẽtiũ. Añ ðꝛ Mꝛouer.xiiij. Mutredo oſ⸗ ſiũ inuidia · Doloꝛ nãq; dẽiiũ ᷣm Aulcen. cauſat᷑ ex tribꝰꝛqꝛ cã doloꝛẽ faciẽs aliqñ ẽ in ip̃a ſuba dentiũ.aliqũ vo in neruo qͥ eſt in radice eoꝝ. qñq; vo in gingiua: vbi etiã qũq; fit apoſtema ⁊ additio carnis nate in ea in qᷓ recipit᷑ materia:q̃ oia ſůt dolort dẽ tium cã. In his ð deſignat᷑ triplex cã triſti cie ſeu doloꝛis inuidoꝝ. Nã aliqñ inuidet vnꝰ alteri de ꝑſonali bonitate. aliqũvo de honoꝛis dignitate.qũq; vo de lucri vłdi⸗ uitiaꝝ ꝓſperitate. Qñ igit doloꝛ inuidiẽ de ꝑſona tũc ẽ velut doloꝛ dẽtis radicatꝰ ĩ ſuba.ño de dignitate vl honoꝛeꝛtune eſt ſiẽ doloꝛ pueniẽs ex neruo. Rã qjli ra⸗ dix dẽtis eſt virt? pbi hoĩs cui neruꝰ ů⸗ git᷑:qꝛvirtutẽ. ꝓbihoĩs ſequit᷑ pᷣmiũ hono
ris.vñ neruus radic eſt honoꝛ vlrtutꝭ.ex
qͥ fequit᷑ doloꝛ dẽtis. i.triſticia inuidẽtis.
MQuaſi aũt gingiue ̃ dentes circũdant et
veſtiũt ſunt tꝑales diuitie qͥbꝰ hoies circũ dant᷑ ⁊ fulciunt᷑.qͥbqñq; lũgit᷑ apoſtema: id eſt putrefactio iuidie: qꝛ.ſ.pᷣcipue diuiti bus ab alijs iuidet. Ałtũc apoſtema nã⸗
ſcit̃ ex gingiuis: qñ auaricie vl ſupbie pe⸗ ſtis naſcit᷑ ex diuitijs. qũc; etiã caro adna ſcit᷑.ſ.cũ filij generant᷑:q̃ oĩa ſunt dẽtibꝰ.i⸗
ipᷣis inuidẽtibꝰ cauſe dolorꝭ⁊ triſticie. Eſt
eni inuidia triſticia in alienis bonis: ꝓut Mbs dicit · Ca. XXXVIII
1 viri aſſitant epati. Mꝛio qͥdeʒ qꝛ epar ẽ ſtomachi iuuatiuũ. Rã
in epate ſůũt qdã extremitates q̃ dicunt᷑ fi⸗
bꝛe q̃ ſũt vt q̃dã eminẽtes lingue qͥbꝰ epar amplectit᷑ ſtomachũ ei caloꝛẽ exhibens ad digeſtionẽ ciboꝝ · ſto mach? 8
nobis ipᷣam rẽpublicã ſiue cõmune bonũ
quod ſancti ⁊ iuſti viri pᷣcipue amplectun
tur ⁊ fouẽt:ſiue linguaꝝ ↄſultatiõe ſiue eu iuſlibet fauoꝛis caloꝛe. Tõmunia ei Wehs
iuſti viri ⁊ non ꝓꝙꝛia cõibus anteponunt.
Scðo qꝛẽ puri ab impuro ſeparatiuum⸗
In epate enĩ fit ſcða digeſtio ⁊ ſegatio es
Bſti?⁊ perfecti
chꝰ d totius co poꝛis cõmuni vtilitati deſeruit: repſentat
——=— —
tu vin dl ſulh ſi
pib
—. —
j
—
—
—
— —
.
— — —
.
—
—
0
—
— S —
S— —
ſi⸗
— —
———————
—
—

28G
17335
1
4
P
. ter quã hõ ſepe hy
1
1
M
ris ſpñs p negligẽtiã diminutio.
2
*
—
De homine ⁊ membꝛis eins
depuratio cibipᷣma facta eſt in ſtomacho. Epar enĩ ſuccoſitatẽ pᷣme digeſtiõiſp ̃dã venas in ſuã cõcauitatẽ trahit:⁊ p ebulli tionẽ foꝛtiorꝭ caloꝛis celebꝛata digeſtiõe ſi
ue depuratiõe ſcðᷣa:in maſſaʒ ſanguineã ⁊ tuoꝛ humoꝝ materiã illã cõuertit. Cuius digeſtiõis ĩpuritas emittit p vꝛinã q̃ initi⸗ hm ſumit ab epate:ßᷣ in renibꝰ cõ lemẽtuʒ vbi ſubam recipit ⁊ coloꝛẽ.Et inde per po⸗ ros vꝛitides trãſmittit᷑ ad veſicaʒ. Ex ipſa aũt maſſa ſanguinea q̃ eſt qᷓttuoꝛ humoꝛũ materia:qð calidũ ẽ ⁊ humidũ trãſit ĩ ma⸗ teriã ſanguĩs:cuiꝰ receptaculũ ſůũt vene:ii cet ßih Phm foꝛmatio eiꝰ ſit a coꝛde. Qð aũt calidũ ẽ ⁊ ſiccũ trãſit in materiã chole⸗ rercuius receptaculuʒ eſt ciſta fellis. ð sůt frigidũ ẽ ⁊ ſiccũ trãſit ĩ materiã melan colie:cuiꝰ receptaculuʒ eſt ciſtula ſplenis.
ð aůt frigidũ ⁊ humidũ trãſit in mate⸗
riã phlegmãtis:cuiꝰ receptaculũ ꝓpꝛiũ eſt
pulmo. Sigeſtio ꝗᷓ epatis q̃ purũ ab impu ro ſecernitꝛeſt viri iuſti cõpũctio q̃a qͥtidi⸗
nis maculis ſepe purificare ſe ſatagit.⁊ h eſt ſcða digeſtio ſiue depuratio. Mã pᷣma ẽ
amoetalibꝰ ꝑ pniam.het aũt ſcðᷣa eſt a ve⸗ nialibꝰ ꝑ cõpunctiõis iuſticiã:ex 3j qᷓ̃ttuoꝛ hnmoꝛes pheniũt:qꝛ qjttuoꝛ cõpunctionũ ſunt genera q̃bꝰ viri iuſti mens vehement᷑
afficit᷑:ſicut dicit Srego.in moꝛa.ſcʒ vłqñ
ↄſiderat vbi fuit ſcʒ in pctõ. vel qñ reſpicit vbt eſt ſcʒ in mũdo.vel qñ attẽdit vbi erit ſcʒ in iudicio.vel qᷓ penſat vbi nõ eſt.ſ.in celo. Iſtis ↄſideratiõibꝰ viri fancti ad fle⸗ tũ ꝓuocant᷑:⁊ lachꝛymãdo ⁊ fendo ab oĩ impuritate purgant᷑. multar ſuſceptiuũ. Wã epar ali⸗ añ pati
Tertio qꝛ epar eſt
er nimia caloꝛis incenſione:qũq; ex poꝛoꝝ nimia aptione:⁊ ꝑ ↄſequẽs calo ris euapoꝛatiõe:?⁊ 346 ex infrigidatione ropiſim incurrit:qꝛ nihil eſt alind hydropiſis niſi erroꝛ dige⸗ ſtiue virtutis in concauitate epatis.Hec 6 auenda ſunt multũ iuſtis ⁊ ſpũalibus vi⸗ ris. PMeimo caloꝛis nimia incenſio.i.in⸗
diſtreti fernoꝛis pᷣſumptio. Scðo poꝛoꝝ
hertio.i·ſenſuũ eirca exterioꝛa nimia pa⸗ tefactio ⁊ occupatio: vei ſi uaꝝ virtutũ oſtẽ
tatio. Tertio caloꝛis euacuatio.i.feruo ⸗
Qnar o nimia ꝑ aceidiã infrigidatio ẽ etiã ſũme em 1 vitands ſupbie tumefaetio q̃ ẽ hydropiſis
ſtatio. ñ ſuꝑbienti ðꝛ Job.xv. Auid
tumet 5 deñ ſpũs tun 87 Ca. XXxIx
Buen vitia coꝛ i rigunt᷑ faciliꝰ qᷓ; Fuectoꝝ.Cuiꝰ ex⸗ emplü aparet in epilenticis. Mam epilentia vt dicit Auicẽ. accidit infantibꝰ ⁊pueris ante pubertatẽ:⁊ poſt pubertatẽ etiã accidit adoleſcẽtibꝰ. Sed ab infanti⸗ bus ⁊ impuberibꝰ ſi in regimie eoꝛũ ſit re⸗ ctitudo remonet᷑ a nõ remanet. Sed ſi acci dit adoleſcẽtibꝰ pᷣcipue poſt.xxv.annũ nõ̃ remouet᷑:ſed remanet vſq; ad moꝛtẽ:ſicut dicit Zpo. Silr vitia moꝝ 2 iunioꝛibꝰ ſibe ne regant᷑ faciliꝰ remouent᷑:ſed ſi nõ bñ re gant̃ ita vt adoleſcãt ⁊ creſcant in pꝛauis mnoꝛibꝰ pſeuerant in eis ſemp: Pꝛoů. xrij. Adoleſcens iuxta viã ſuã etiã̃ cũ ſenuerit nõ recedet ab ea. Ca. XI.„ Aboꝛ penitẽtiũ 1 aſſimilat᷑ laboꝛi ⁊ exercitio coꝛpo⸗ rali: in qͥ attẽdenda ſunt quinq;. Mꝛimo vt nõ ſit nimis intẽſus vł remiſ ſus tẽperatꝰ. Sic etiã laboꝛ exterior? pe⸗
nitentie nõ dz eſſe intẽſus:ita vt naturã p
ſternat co?rumpat.neq; dʒ eſſe remiſſus?
ita vt ↄcupiſcentiã ⁊ ſuꝑbiã carnis nõ vin
catꝛ⁊ talis ẽ laboꝛ militũ chꝛiſti.ð qj Apls ait.ij. Timo.ij. Laboꝛa ſicut bonus miles chꝛiſti ieſu. Scðo in exereitio coꝛpali eſt attendẽda qᷓ̃litas vt nõ ſit nimis velo rant tardũ:ſic penitens nõ dʒ eſſe nimis velox ꝑ pꝛeſumptionẽ: vt ſcʒ ſtatim credat effic ſummꝰ et ꝑfeetꝰ.ñ dicebat beatꝰ Berñ. Nolo repente fieri ſummꝰꝛß paulatim ꝓfi cere volo: qꝛ ſient deo placet veretnnie pctõꝛis:ita ſibi diſplicet impꝛudẽtia peni⸗ tentis. Ptem nõ debet eſſe tardus per ne gligentiã vel dilationem: Apls Rom̃. xij. Sollicitudine non pigri. Tertio atten⸗ dendum eſt tempus: ſcʒ vt maxime fiat an te cibum: vt ſuperfuitates lubꝛice in coꝛ⸗ poꝛe reſolute per exercitiũ expellanturene cibus ſupneniens coꝛrumpatur. Sic etiaʒ purgatio ⁊ laboꝛ penitentie debet pᷣuenire cibum euchariſtie ⁊ expellendo fuperftui⸗ tates peccatoꝝ ne ex cibo ſacro ſuperueni⸗ ente ledatur. Poſt cibum etiam valet ex⸗ ercitium temperatũ:quia taloꝛem augẽdo cooperat digeſtiue virtuti:ſic etiam per ci bum euchariſtie nõ eſt ceſſandũ ab operi⸗
bus penitẽtie:quta cooperant᷑ ad cibi: id
——————————
———
— ——

—
2er ſertus
2 ſacramenti ꝓlectũ ⁊ operationẽꝛcaloꝛẽ charitatis augendo ⁊ ↄſeruãdo. Quar⸗ to attẽdendus eſt locus:q? aliqͥs locus ex ercitij coꝛpoꝛalis eſt aquolus vt locus pi⸗ ſeatoꝛuʒ:⁊ talis locus infrigidat 4 hume crat. Talis eſt laboꝛ cõpunctoꝝ? ploꝛanti um:qt infrigidat ardoꝛem carnis ⁊ hume⸗ ctat etnlächenietPes.ſeebeent in gemitu meo · Aliquis vero locus exer citij eſt ſiccus ⁊ nemoꝛoſus: vt locus vena toꝛum:⁊ talis rõne diſ curſus calefacit coꝛ⸗ poꝛa ⁊ deſiccat · Talis eſt laboꝛ abſtinẽtiũ qui iniãmat mentem ⁊ deſiccat carnem. Muinto attẽdendus eſt coꝛpoꝛalis exer citij ſine iaboꝛis fructꝰ. de quo ait Fulgen tius ſuꝑ illud Pꝛouerb · vltꝭ. Manẽ ocio⸗ fa nõ comedit.Moneſtus inqͥt laboꝛ eſt hu mane vite fida cuſtodia:doꝛmiẽtis nature ſtimulus: ſopiti caloꝛ lima:ſup fluitatꝰ cõ ſumptio: vitioꝝ fuga:moꝛboꝛlʒ moꝛs:lan guoꝝ medicina:lucrum tempor?: iuuentu tis debitũ: adoleſcentie diſciplina:ſenectu tis gaudiũ:ſalutis au xiliũ: nutrix omniũ bonoꝝ:deſtructrix vitloꝛũ ⁊ ocij inimica. Et addit ille: Ergo ſolus ſe ab exercitio re trahit:qui felicitatis gaudio vult carere. Nmia aũt hec ꝓpꝛijſſime cõpetunt laboꝛi penitentiũ. Mã penitẽtie laboꝛ vitã anime cuſtodit ⁊doꝛmientẽ.i. pigritantẽ pungit: ſopitũ caloꝛẽ.i.tepefactũ amoꝛem incẽdit: ſuꝑſuitates. i exceſſus affectionũ ↄſumit: vitia expellit:moꝛbos tentationum extin ⸗ guit:lã guoꝛibꝰ paſſionũ medicina exiſtit: fucrũ tempoꝛis.i.meritũ parit. h deb et᷑ iu⸗ uenibus ne pigreſcant:⁊ adoleſ centibꝰ ne ſaſciuiãt.ᷣ laboꝛ poꝛtatus eſt gloꝛiatio ſe⸗ num ⁊ ſaluatio aniaꝝ.ß omĩa bona ſpiri⸗ tualia nutrit:omia mala deſtruit:⁊ tandẽ etiam talis lahoꝛ ad eternã felicitatem per ducit. vnde hi ſunt laboꝛes de quibus di⸗ citur Sap̃·iij. Laboꝛ bonoꝛum gloꝛioſus Aſt fructus. Ca. XI 0Oqui qualiter 1 debeaniꝰ labia òſtẽdũt. Mꝛi mo gqꝛ labia ſunt dentiũ cuſtodi tiua:vt· ſ. ille qͥ vult loqui verba ſua cuſto diat ad tpᷣs opoꝛtunũ: ᷣm illud MWalach. ij. Labia ſacerdot? cuſtodiũt ſciẽtiã. Hinc eſt qð Mõ exl. petebat dicens: Pone do mine cuſtodiã oꝛi meoꝛ⁊ oſtiũ circũſtantie gE. Oſtiumn enim vt dicit Srego neq; ſem
per clauit neq; aperit: q nec eſt ſenꝑlo⸗
quẽdũ neq; ſꝑ tacendũ:ſed vtrũq; diſcrete faciendũ. Scðo tẽperãtia: qꝛ ſebi ſut duriciei dentiũ temperatiua:⁊ iõ facta ſũt mollia ⁊ carnoſa. Sic verba pᷣdicantis de bent eſſe talia vt mollificent vel temperẽr duriciã pctõꝛis. Iteʒ qꝛ labia mollia dul citer rñdentis tẽperant irã furentis: mil ⸗ lud Mꝛouer. xv. Rñiſio mollis frãgit iraʒ · Et iteꝝ Ecci.vj. Aerbuʒ dulce multiplicat amicos ⁊ mitigat inimicos. Tertio qꝛ la bia ſunt vocis articulate foꝛmatiua. Aox gũt articulata eſt vox ſignificatiua aliquẽ ſenſum exmens.Et in ð inſtruimur vtlo⸗ quamur Vba penſata:nõ aũt vᷣba ocioſax inſenſata vel ſtulta. Quarto qꝛ labia ſt aeris frigidi vel calidi interceptiua. am aeri frigido vel calido ſe opponũt:⁊ ipſus
retinẽco depuratũ interioꝛibꝰ reddũt. In
quo inſtruimur ꝙ verba inflãmãtia ad irã vel inducẽtia frigꝰ malicie qua hõ retraht tur a bonis:ſi audiamꝰ nõ debem referre ſʒ potiꝰ nos oponere:⁊ ſi referre opoꝛteat purioꝛa ea⁊ placabilioꝛa repoꝛtare. Aui to quia labia ſunt virtutis interp̃tatiue ꝓ pꝛia oꝛgana:⁊ talia ſunt labia doctoꝝ ⁊ex poſitoꝝ: qui ſacras ſcripturas interbtant ⁊ exponũt:ſicut de ip̃o dño ðꝛ Lut̃.xxiiij⸗ Nui interpᷣtabat᷑ illis in oĩbus ſ cpturas⸗ Sepxto qꝛ labia ſũt paſſionũ aeꝛſcʒ odij: amicitie:doloꝛis⁊ triſticie expᷣſſiua. Ande dicit᷑ ꝙ tremoꝛ labioꝝ in freneſi in moꝛbts acutis moꝛtẽ pᷣtendit. Talia aũt ſůt labia confitentiũ ⁊ expꝛimentiũ moꝛbos vitioꝝ 4 paſſiones malas aie ſue. Añ qui in acu tis moꝛbis ſeʒ in grauibus peccatis:et tre munt ei labia.i.ex timoꝛe aliquo vel vere⸗ cundia confiteri omittit: incurrit motem eternã: Pꝛouer. xxviij. Qui abſcõdit ſce⸗ lera ſua nõ dirigetur. a. XLII. Emoꝛia aſmi⸗ latur ventri. Mꝛimo rõnere⸗ . eceptionis. Eſt enim venter nutri menti totius coꝛpoꝛis receptaculũ· Qnde ßᷣm Iſido. venter ðꝛ:qꝛ venit p eum cibus ad totũ coꝛpꝰ. Zic cibus ſpũalis noticie 4 ſpũs nutrit in receptaculo memoꝛle repo⸗ itur ⁊ locat᷑· eiñ ⁊ diſpoſitio memoꝛie de bet eſſe vt diſpoſitio ventris? eſt rotũda Prer liberiorem eiboꝝ collorationẽ: ob⸗ onga ꝓxter ipſiꝰ cũ ſuperioꝛibꝰ tõiunctio
m

De homine et mẽbꝛis eius
nem:⁊ diuerſis panniculis eircundata ꝓ/ que debẽt inherere pectoꝛi lactantis:id eſt pter interioꝝ cõſeruationeʒ. Sic memoꝛia menti doetoꝛis eſt peritia duoꝛũ teſtamen tunc eſt bene diſpoſita cũ ẽ rotunda.i.lar toꝛum ꝛſcilicʒ legis ⁊ euangelij:Cantꝰ.vij.
ga d capacitatẽ:⁊ longa ꝑ diuturnitatẽ:et diuerſis panniculis.i,diuerſis ãminiculis fulta ꝑ ſtudioſitatẽ. Sunt enim q̃ttuoꝛ ᷣm Phm q iuuant hoĩem ad bene memoꝛan dũ. Mꝛimũ eſt vt illa quoꝝ benevult re coꝛdari aliqͥ oꝛdine diſpõat.ſcm eſt vt cir ca ea affeetũ adhibeat.tertiuʒ eſt vt ea ad aliquas ſilitudines nõ oĩno conſuetas re⸗ ducat.quartũ eſt vt illa ꝑ frequentem me⸗ ditationẽ repetat. Scðo rõne purgatio nis. Mã venter vocat᷑ aluus:ſiẽ dicit Iſi⸗ do.qꝛ cihũ recipit ⁊ purgari ↄſueuit. Sic hõ ⁊ cibů ſpũalis doctrine ſuſcipit in me⸗ moꝛia ⁊ ſe etiõ purgare debet:⁊ iſta purga tio peccati ex memoꝛia naſcit:qꝛ doloꝛ con tritionis qͥ anĩa purgat᷑ dũ cõpungitur ex peccati recoꝛdatiõe cõcipit᷑: Apoẽ.ij. We ⸗ moꝛ eſto vnde exciderꝭ ⁊ age penitentiam. Tertio rõne cõceptiõis. Mã venter mu lieris vocat᷑ vterus:eo fetu impleatur: ſed ſicut ex vtero cõcipit᷑ fetus carnis:ita ex memoꝛia.i.ex ſpecie in memoꝛia ſeruata oncipit᷑ verbũ mentis: quod eſt qᷓñi q̃daʒ pꝛoles ipſius: Põ.cix. Ex vtero ante lu⸗ ciferum genuite. Ca. XKLIII
Ans hominis af
ſimilatur peetoꝛi. Pꝛimo qͥdem qꝛ pectꝰ eſt duabꝰ cõcauitatibꝰ di⸗ ſtinetũ. Sũt enĩ due cõcauitates in pecto ⸗ re:qͥbuſdã inter ſe pelliculis feparate:⁊ fu
m
it neceſſaria hec diuiſio pectoꝛis: vt ſi fatꝰ
in vna pte aliqͥ caſu impediret᷑:in ꝑte alia
ſerugret᷑ ne anhelitu intercluſo aĩal moꝛe ret. One ðᷓ cõcauitates pectoꝛis ſũt due vi
res mẽtis:ſeʒ intellectꝰ ⁊ affectꝰ ſiue volũ⸗ tas. Et vtraq; neceſſaria eſt mẽti ad cõſer uationẽ ſpiritꝰ.i.vite ſpũaliſ: ſeʒ intellectꝰ
qui viuificat ꝑ fidẽ:pð.cxviij. Intellectũ
da mihi vt viuã. Et affectus qͥ viuificat ꝑ
dilectionẽ.j. Joh.iij. Qui non diligit ma⸗
net in moꝛte. Scðo qꝛ pectꝰ eſt mamilla rũ fundamentũ. Mullũ aũt aĩal habet ma millas in pectoꝛe pꝛeter hominẽ ⁊ elephan tem: vt dicit Phs in.ij. libꝛo de anialibꝰ. Q uaſi autẽ dne mamille quibꝰ mens hu/ mana pinat exterius lac ſapide doctrine ſunt ſapientia ⁊ eloquentia:⁊ ambe habẽt
undamentũ in mente. Ael due mamille
runt ſecum ſignum.
Duo vbera tua jicut duo hinnuli. Ter⸗ tio quia pectꝰeſt qñq; multis paſſionibus ſubiectũ: ⁊ paſſiones pectoꝛis om̃es ſũt pe
riculoſe multũ pter coꝛdis vicinitatẽ:ſi⸗
ue patiatur conitrictionẽ ſiue amoꝛis con⸗ ſumptioneʒ: ſiue nimiã humoꝛum repleti⸗ onem:ſiue vocis raucedinem:ſine apoſte⸗ mationem:ſiue ſuffocationem. Pectus er go quod coꝛ in ſe continet et deum in coꝛ⸗ de habet:omni diligentia eſt ſeruandũ ne patiatur conſtrictionem auaricie:neq; hu moꝛis conſumptionem pꝛopter defectũ ele moſyne:neq; humoꝛum repletionem ꝓpter congrationem pecunie: nec vocis rautedi nem per omiſſionem laudis diuine: neq; apoſtemationem per tumoꝛem ſuperbie: neq; ſuffocationem per deſperationem ve ⸗ nie. Iſtis enim modis patitur pectus coꝛ⸗ poꝛaliter ⁊ ſimiliter ſpiritualiter. Pꝛopter quod dum pꝛo peccatis mea culpã dicitur pꝛecipue pectus percutitur ratione coꝛdis quod in ipſo continetur. Quarto quia pectus congrue eſt figuratuʒ. Eſt enim pe ctus latum ⁊ aliquantulum in medio eie⸗ uatumzet ipſa eleuatio animoſitatis ⁊ vir⸗ tutis eſt ſignum. Aues vt dicit Philoſo⸗ phus.ij· libꝛo de animalibꝰ:habent pectuf acutum ad aerem diuidendum:⁊ mayime que ſunt ad pꝛedandum.nde acuitas pe ctoꝛis in auibus eſt ſignum gen eroſitatis. Qui ergo habent pettus amplum ad de⸗ um amandum ⁊ ꝓximum amplectenduʒ: ⁊ ocutum ad omne malum quod occurre⸗ rit repellendũ:ſumme generoſitatis defe⸗ t ſe Item mentis cõſti⸗ tutio moꝛalis debet eſſe ſmilis conſtituti⸗ oni coꝛpoꝛis naturalis. Nam coꝛpꝰ huma num ex quattuoꝛ elementis componitur: ex quattuoꝛ humoꝛibus eonſtituit. Nuat tuoꝛ elementa ſunt:ignisꝛaer:qqua et ter ra. Similiter mens humana debet habe⸗ re ſua elementa:ſcilicet pꝛo igne pꝛuden⸗ tie claritatem. pꝛo aere temperantie me⸗ diocritatem.pꝛo aqua iuſticie puritatem. pꝛo terra foꝛtitudinis ſtabilitatem. Bel ſicut aliqui dicunt vtitur mens humana pꝛo igne intellectus ſubtilitate:pꝛo gere conſcientie puritate.pꝛo aqua ingenij mo bilitste. pꝛo terra animi ſbilitate. Ma⸗

Piber ſerttus
vet etiam mens humana ſuos q̃ttuo? hu/ quandã vim latentẽ paſſionẽ aie indican⸗ moꝛes:qꝛ ꝓ ſanguine vtitur dulcedine: ꝓ tem:vt dicit Ariſto.in libꝛo de animalibꝰ: cholera rubea amaritudie: ꝓ cholera ni ꝙ cum fuerint ſupercilia rectã ſicut lineep̃ gra cõtriſtatione: ꝓ phlegmate mentis cõ tendunt femineaʒ molliciem vel animi le⸗ poſitione. Dicũt eni Phyſiei ſanguineos uitatem. Si vero fnerint demiſſa et nimis eſſe dulces:cholericos eſſe amaroſ: melan pꝛeſſa ſignant iuu iduʒ. Si vero fuerint ele colicos triſtes:phlegmaticos coꝛꝑe cõpo⸗ uata et in pilis pꝛeſſa animoſitatem pꝛetẽ ⸗ ſitos.vt ſit dulcedo in cõtemplatione.ama dunt. depaup erata vero a pilis et oblon ⸗ ritudo de peccati recoꝛdatio ne.triſticta de ga timiditatem. Si autem fuerint ſpiſſa et ppetratiõe.cõpoſitio in emendatiõe. Itẽ̃ pili longi exceſſum caloꝛis impoetant. Si mentis cõpoſitio aſſimilatur phlegmati autem fuerint multe carnis ⁊ pauce piloli⸗ MPꝛimo rõne reſidentie radicalis: quia tatis:ſenſum durum ſignificant ⁊ obtuſũ hiegma debet habere ſedẽ in pulmonei in membꝛis pꝛincipalibus dominantẽ. Si quẽ ſignatur diſcretio:qꝛ ſicut pulmo aerẽ vero pilis fuerint ſpoliata: ſignificant ſan attrahit ⁊ emittit: ità diſcretio qðᷣ bonum guinis coꝛruptionemvt in lepꝛoſis:aut nà eſt retinet:⁊ qð malum eſt expeliit. In pul“ turalis pumoꝛis cõſumptionem vt in ethi mone ergo eſt ſedes phlegmatis?d? cõpo cis ⁊ ſimilibus:aut meatulim opilationẽ ſitio mentis beneficio iuuat diſcretionis. vt in caſtratis. Sicut igitur diſpoſitio ſu⸗ Scðᷣo ratione ꝓpꝛietat! naturalis: quia percilioꝛum congrua vel incongrua repꝛe⸗ phlegma eſt nature frigide ⁊ humide. Cõ ſentat bonam vel malam diſpolitioneʒ in⸗ poſitio igit᷑ mentis reqͥrit frigus quo refri terioꝛem:ſic compoſitio ſeu modeſtia vel geretur ab eſtu vitioꝝ:⁊ humoꝛẽ compun inoꝛdinatio et diſſolutio exterioꝛum motu ctionis quo mundet᷑ a ſoꝛde peccatoꝛuin um ſiue moꝛum repᷣſentant bonam vel ms Tertio rõne efficacie aĩalis:q? ex cõple/ lam diſpoſitionem interioꝛem vel diſſolu⸗ one phlegmatica ſunt hoĩies tardi:obli/ tionem ⁊ inoꝛdinationẽ mentis· Añ Ecci. nioſi ⁊ ſomnolenti·tardi ad opandum ma rix. Amictus coꝛpoꝛis et riſus dentium et lũ:obliuioſi ad aſfectũ tpaliũ:⁊ ſomnolen inceſſus hominis enũciant de illo ſiuebo tlꝑ contemplationis tranſitum: Põ.iiij. nus ſiue malus ſit. In pace in idip̃m doꝛ.⁊x̃. Ca. XLIIII Capitulum: XL-V
0Odeſtia ſiue mo Gꝛs ſanctoꝝal
m deratio ⁊ cõpoſitio moꝝ ⁊ motun m ſimilat᷑ ſomno ꝓpter tria. Pi erterioꝝ coꝛpis aſſimilant᷑ ſupci mo pter qͥetis ſuauitatẽ:qꝛ nul tijs. Mꝛimo ꝗꝛ ſupcilia data ſunt ad ocu loꝝ laboꝝ doꝛmiens meminit:ſed tũc dul⸗ loꝝ tuitionẽ. Añ ⁊ piloꝝ multitudine ſunt citer reqͥeſcit.Et ſic ſancti ꝑ ſ omnũ moꝛtis veſtita vt ſint oculis munimẽta ad repellẽ requiẽ g laboꝛibus capiũt?ᷣm illud Apo/ dum humoꝛẽ a capite defluentẽ. Sũt ergo cal.xiiij. Beati moꝛtui qui in dño moꝛiun⸗ fupcilia oculoꝝ munimẽta ne qd nociuus tur. Amodo iã diẽ ſpũs vt reqeſcãt a labo
eis ab extra enẽiat:vt Iſido.dicit. Sic mo ribus ſuis. Et ad eterne pacis vuin 6
qeſtia ⁊ cõpoſitio extrẽmoꝝ ſenſuũ ⁊ mem pueniũt:ᷣm illud Mõ · iiij. In pace inid⸗
bꝛoꝝ valet ad cuſtodiã mentiũ:qꝛ frequẽ/ ip̃m:doꝛ.⁊ reqeſcã. Scðo ꝙpt doꝛmiẽtis
ter ex ſenſuũ diſſolutiõe ſubintrãt cogita ⸗/ firmitatẽ:qꝛ dũ hõ doꝛmit nulliꝰ aduerſa⸗
tiones male:Hiere.ix. In
neſtras noſtras:ingreſſa eſt domus nrãs⸗ moꝛtl de oim aduerſantiũ manibꝰ eripiun Secũdo qꝛ ſupcilia ſunt ad decoꝛẽ:quia tur:⁊eterne ſecuritat fiducia ꝑfruunt.v
nullus ſine eoꝝ pᷣſentia decoꝛat᷑. Sic mo/ dñs Watth· x. 0 deſtia ⁊ cõpoſitio moꝝ reddunt hoĩem in ᷓ occidũt coꝛpꝰꝛ⁊ poſt ß nõ hñt ampliꝰ qͥ
alioꝝ cõſpectu decoꝝ ⁊ gratioſum · Ande faciãt ⁊c̃. Sic igitur in b cõueniũt moꝛs et tẽ tribnit. Sʒ in
ſia cõſiſiit pulchꝛitudo viuẽdi⁊ oꝛnatus differũt: qꝛſecuritas ſomni eſt ex inſenſibi S ẽex libertate. de
pẽ⁊ nos liber?
Ambꝛo. dicit in lib·de officijs ꝙ in mode ſomnꝰ:qꝛvterq; ſecurità
ad omnẽ actionẽ accomodus. Tertio qꝛ litate:ſʒ ſecuritas moꝛti uncilia ſunt ad repᷣſentationẽ. Mabẽt eni ãwðerxij Kaque'ↄtri
trauit moꝛs ꝑ fe rij potentiã ꝑtimeſcit. Sic ſaneti h ſomnuz
dicebat: Nolite timere eos

—
De homine⁊ membꝛis eius tiumꝰ: Job. xj. Si doꝛmit ſaluꝰerit. Ter tilem ſibi attrabit alugttiat has arterlas tio pter figure doꝛmientis mutabilitatẽ: ſpm̃ recipit. Sic etiaʒ fetus peccati interiꝰ ejꝛ exteriꝰ videt᷑ moꝛtuꝰ q maxie interiꝰ v in mala volũtate cõceptus:ꝑ actiões exte⸗ uit:⁊ ſic ſcti cũ moꝛtui ſůt ᷣm earnẽ:tũc ve rioꝛes nutrit᷑ ⁊ auget᷑ ⁊ fouer Egech. xvj. ra vita viuũt: Mð.cxxvj. Cũ dederit dile. Mõ eſt pꝛeciſus vmbilicꝰ tuus x̃. StSo ſu.ſomnũterce he.do.⁊c̃. Ca. XLVI ter ſituationẽ:qꝛ in vmbilico ſita ſũt ge
V „ nitalia mulierũ:ſicut in lumbis genitalla Be dient 8 de viroꝛũ:ᷣm illud Job. xl. Airtus ei in lũ⸗ od bent gſilari cruribꝰ ꝓpter tria. bis eius ⁊ foꝛtitudo iliiꝰ in vmbilico ven ⸗ Pi dẽ debẽt obedire velo⸗ tris eius. In h ſignificat᷑ ꝙ mulieres ſunt titer:⁊ lignificãt trura qᷓ a currẽdo ſunt viris occaſio peccãdi ⁊ luxuriandi. Ter dicta:qꝛ ꝑ ea currimꝰ ⁊ greſſuʒ facimus vt tio ꝓpter pꝛeciſionẽ:qꝛ ↄſuetudo eſt mulie Ngnificet obediendivelocitaſ: Nõ.exlvj. run pꝛecidere infantibꝰvmbilicũ. Sed no Aelocit᷑ currit ðᷣmo eiꝰ.tũc eni mo impe, ka ꝙ vmbilicꝰ vt dicit Conſtan.rumpit᷑ iu ratꝰ currit velocit᷑ qñ ab obediente implet̃ yta matricẽ: dñ fetus egredit᷑:et cum fetu celerit᷑. Berñ. in li. de p̃cepto ⁊ diſpẽſatio/ exit qð obſtetrices ligãt q̃ttuoꝛ digitoꝛum ne: Verꝰ obediẽs nõ craſtinat:ſʒ ſtatim longitudine:⁊ ey hae ligatura fiũt rotun⸗ Parat aures auditui:linguã vori:pedes iti ditates vmbiliei:poſtea pꝛecidũt eum. Si heri:manꝰ operi:⁊ ſe totũ intus colligit vt eut vmbilicꝰ ſtringit᷑ et rumpit᷑ ⁊ pᷣeidit᷑: mãdatũ pagat iperãtis. Scðo qꝛ debẽt ſic pctõꝛum occaſiões ſunt ſtringẽde:rum obedire foꝛtit.ſ.ne retrapant᷑ ex oꝑis difi pende:pᷣeidende. Occaſiones eni pttõꝛuʒ kultate· ⁊ hãc foꝛtitudinẽ ſignificãt crura: qũc; ſunr impoꝛtune:⁊ tũc ſunt ꝑ violenti tRbit oſſa foꝛtia:⁊ etiaʒ ſũt neruoſavt ad am rum ende. qñq; vero ſunt opoꝛtune 4 motũ ſint abllioꝛa. Sic dbediẽtes debẽt eẽ qᷓfi neceſſurie:⁊ tũc ſunt ꝑ temperantiaʒ re vſſei.i.foꝛtes ad exequẽdũ ⁊ tojerãdũ ra ſtringende. qñq; vero ſunt ſupflue ⁊ oino hia:⁊ neruoſi.i.durabiles ad ↄinuanduz norieꝛet tũc ſunt penitꝰ pᷣcidende. Dicit àt difficilia. Berñ. in qͥdã ßmone·In iðᷣa obe Hlero. ſup.xvj. ech ꝙ neceſſe eſt infan⸗ dientie via cui foꝛtaſſe aliqᷓ dura ⁊ alpera tibus bmo ottis vmbillcũ pᷣcidi. Deinde dcturrere pñt vt aceipias interdũ nõnul⸗ ad abluendũ ſanguinẽ aqᷓ lauari. Tertio aã̃ licet falubꝛia ſint:minꝰ tñ vident᷑· hec humoꝛẽ eoꝝ ſole ficcari. Muarto tenera imoleſte cepis ſuſtinere:ſi diiudicarepla coꝛpa pannis ſtringi: ne mẽbꝛa fluxibllia tũ:ſi murmurare in coꝛdetſi etiã erteri im delarent. Sic ab hoie p pniam nouit ge⸗ pleas ꝙ iubet᷑ nõ eſt virtꝰ hatiẽtie ſʒ vela nerato pꝛio pᷣeidẽdꝰẽvmbilicꝰ.i.auferẽda men malicie. Tertio debet obedire dui/ ois decahopeerädt. veinde lauari eũ opoꝛ iter qð ſignificant crura:qͥꝝ oſſa medulla tet aqus lachꝛymarũ. tertio fole.i.ferudꝛe ſunt plenaꝛ vt medulle humectatiõe oſiuz ſpũs ⁊ amoꝛis deſiccãdus eſt humoꝛ noxi ſiccitas irrigei. Hec ergo medulla eſt inte us. i. fluxibilitas ⁊ labilitas ad peccãdũ. rioꝛ deuotio:qᷓ irrigati interiꝰ veri obediẽ Muarto reſtringẽdus eſt ligatura abſti oĩa en n/ nentie ⁊ cõtinẽtie falutaris. V. XLVIII tur:q? nõ obediũt timoꝛe ſed amoꝛe. Bre⸗ 0xij moꝛal. Obediẽtia nõ ſeruili metu: Erg huma Rq h charitat affectu ſeruãda ẽ:nõ timoꝛe pe 0 aſſimilant᷑ manibꝰ ꝓpter qᷓttuoꝛ. ne ſed amoꝛe iuſticie. Ca. XLVII F ier numeꝝ. Sůt ei . c o dueman ſeʒ dextra dᷓ ſi opꝰ bonũ: C cq 10es 2 EC- ſiniſtra qᷓ isia pneeen 6 tandi aſimilant᷑ vmbilico ꝓpter ſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextra tua: vt.ſ. tria. Meimo ter nutritionẽ. ſit opus pure bonñ cui nihil admiſceatur äãſicut dicit Srego. Ambilicus eſt qfe⸗ mali. Pertinet ergo ad dextrã operari li⸗ tus in vtero ulit:ſiẽ arboꝛes ꝑ radices ter beraliter: quia deftra a dando eſt dicta. xe humoꝛe nutriunt. Añ vmbilicꝰ m õ, Item cõcoꝛditer:qꝛ ipᷣa in ignum pacis ſtanti. ex venis ⁊ neruis 4 arterijs cõpoſt, datur. Item fideliter ⁊ falnbeiter: gꝛipſa kus eſt ãmediante ip̃e fetus ſanguinẽ ſub, fidei ⁊ ſalutis teſtis ive⸗
—
—
—
———
1—

teri teſtamento habet᷑ ꝙ petebant dertras ſibi pari:⁊ Apls Hal.ij. eytras dederũt mihi et barnabe ſocietatis. Itẽ oꝑari fer uenter. Eſt eni manus dextra foꝛtioꝛis ca⸗ loꝛis et maioꝛis ſiccitatꝭ qᷓ; ſiniſtra: ⁊ ideo
d opandũ eſt abilioꝛ q; ſiniſtra. Mala au tẽ opatio nõ eſt faciẽda ſed potiꝰ dimitten
da. ñ ſiniſtra a ſinẽdo vel ſine dextra vĩ:
qꝛ ſcʒ qpus malũ eſt qð debita rectitudine carei:q̃ in dextra ſignat᷑ Moſſet enĩ vtra⸗ ꝙ; manus accipt in bonũ. Maz qꝛ manꝰ ðꝛ qᷓñi munus:ideo duplex man? duplick mu neris ſignat dationẽ.Eſt eni munꝰſpũale: cuius datio refert᷑ ad dextraʒ·et tẽpoꝛale: cuiꝰ datio refert᷑ ad ſiniſtrã.Mabet igitur hõ dextrã.i.ſpũalẽ gr̃am ad poꝛrigẽdũ ele molynas ſpũales.Et ſiniſtrã.i.potentiã et virtutẽ ad poꝛrigẽdas tpales: Mꝛouerb. iqj Longitudo dierũ in dextra eins:⁊ ĩ ſi ⸗ niſtra ilũus diuitie ⁊ gloꝛia. Eqᷓ; enĩ ele⸗ moſyna ſpũalis manu nõ poꝛrigat ꝛad de⸗ xtram tamẽ refert:et coꝛpalis ad ſiniſtrã: qꝛ ſpũalis elemoſyna eſt potioꝛ coꝛpoꝛali.
Nã illa ſcʒ coꝛpalis ſuſtẽtat coꝛpus moꝛi⸗ turũ:ſed ſpũalis animã in eternũ victurã. Ande ſignãter dixit Salomon: Longitu/ q̃o dierũ in dertra:qꝛ ſeʒ elemoſxna ſpuri⸗ tualis anie ſubuenit:q̃ nunq; eſſe deſinit. ñ potioꝛẽ coꝛpali:ſicut dextra manꝰ po ⸗ tioꝛ eſt ſiniſtra. Poſſet etiã dici ꝙ dextraʒ manũ hʒ qͥ bñ opat᷑ in ꝓſperitate:ſiniſtrã vero qͥ opat̃ bñ in aduerſitate. Quidã au tẽ ſunt ambidextri: ſicut ðᷣꝛ de gabaonitt. Judiẽ. xx. ꝙ erãt ita ſiniſtra vt dertra p̃li⸗ aàntes. Et iſtis aſſimilant᷑ qdã qͥ tam in ad uerſitate qᷓ; in ꝓſperitate foꝛtiter opant. Scðo pter aperiunt᷑ ⁊ claudunt᷑:ſed extẽſa manꝰ vo⸗
catur palma:⁊ ðꝛp ſilitudinẽ palme ab ex panſis ramis.i.digitis. ClauſaVo manus
vocat᷑ pugnus: ⁊ ðꝛ pugnꝰa pugillo. In ergo docet nos manꝰ aliqũ eſſe dandũ:ꝙ ſignificat nobis manꝰ extẽſio:⁊ aliqñ tenẽ dũ ſiue ꝙ ſignificat nob clau⸗
eius ſint pfecta. Nã bᷣmus digitꝰ qͥ groſſi⸗
oꝛ eſt voeat pollexʒeo ꝙ inter ceteros vir⸗ tute pius polleat. Ande in boc digito deſi
ber erte
gnatur iuſticia:q inter alias omẽs vir⸗ tes moꝛales plus pollet· Añ̃ dicit Whs in ij. Ethi. ꝙ inſticia eſt pᷣclariſſima virtutũ:
pter motũ. Nã manꝰ vocant᷑:qꝛ
ccĩ.iiij.iõ lit manꝰ tua poꝛre cta ad accipiendũ:⁊ ad dandũ collecta.
Tertio ꝓpter munimẽtũ. Eſt enĩ man? d munita:in q̃bꝰ qͥnq; virtutes ſignant᷑ q̃ neceſſarie ſunt hominl vt opera
⁊ nec lucifer nec heſperus eſt ita clarꝰ. Et
ideo etis Auicẽ.ĩ tertio libꝛo medicine ſue
dicit: ꝙ iſte digitꝰſcʒ pollex eſt iuſticia om niũ digitoꝝ:quia ſcʒ omẽs alij digiti cũ ei applicant᷑ ad quandã equalitatem redu/ cuht᷑. Ande illemanꝰ poilicem habẽt que iuſta operant. Ideo iſte digitꝰ ⁊ q̃libet ali us cõponitur ex tribꝰ oſſibus: vt dicit Wõ ſtanti.in quibꝰ deſignatur triplex luſticie modus. Nã eſt iuſticia diſtributiua:cõmu tatiua ⁊ vindicatiua. Ad pꝛimũ ptinet qð dici᷑ Watth.xxv. Anicuiq; m ꝓpꝛiaʒ vir tutem largitꝰ eſt. Ad ſecundã qð ðꝛ Wat.
xx.Ite ⁊ vos in vineam meãꝛ⁊ qð iuſtum
fuerit dabo vobis. Ad tertiã ptinet illud Wat. v. Dentem ꝓ dente:oculum pꝛo oen lo. Secũdus digitꝰ vocatur index:qep ipm res indicamus ⁊ demonſtramꝰ: ⁊hic ꝑtinet ad pꝛudentiã que nobis q̃ agenda. funt demðitrat ⁊ dꝛdinat.Et hic etiã extri bus oſſibꝰ eſt: qꝛ ad pꝛudentiã triaꝑtinẽt: ſcʒ memoꝛia reſpectu pꝛeteritoꝝ: intelligẽ⸗ tia reſpectu pᷣſentiũ:⁊ pꝛudẽtia reſpectufu turon. Tertius digitꝰ qui eſt medi dici tur impudicꝰ:ey eo ꝙꝙ dů manꝰ aliqͥd tur⸗ pe tangit:bie digitꝰ cũ ſit maioꝛ eeteris pii us attingit. Hic; digitus ſignat tẽperan⸗
tiam: que impudicitiã ⁊ voluptatẽ carnis
tangit repꝛimẽdo ⁊ moderando:⁊ hic eti
bꝛietas: tertia cirea coitũ ſcʒ cõtinẽtia ſiue caſtitas. ris:qꝛ in ip̃o ãnulus defert. Sicut autem ãnulus in digito eſt foꝛtitudo in ope:q̃ ne⸗
ceſſaria eſt pᷣcipue in ↄtinuãdo ⁊ pſeueran do. Eſt enim ãnulus ſicut coꝛona digiti:qt
fola pfeucrantia coꝛonat. Et nota ꝙ digiti habent hoc ꝓꝛiũ ꝙ groſſioꝛes ſunt añ ci⸗
bum qᷓ; poſt· Ande ànulus qͥ vir ante ci⸗ pum de digito trahit᷑:facile ꝑoſt cibũ egre
ditur:ſicut ðꝛ ſuꝑ Afoꝛiſim̃. Sicut ergodi
itus ieiunus foꝛtibtenet ãnulũ qᷓ; refectꝰ⸗
ta hõ abſtinens ⁊ ſobꝛiꝰ foꝛtioꝛ eſt ad pfe uerandũ in bono qᷓ; guloſus ⁊ delitioſus ic etiã digitus eſt ex tribꝰ oſſibus·qetri plex eſt neceſſaria homini fortitudoꝛſeiiicʒ in aggrediendoꝛað ptinet ad fiducismiin
e tribꝰ eſt oſibus:qꝛ tẽperantie triplerẽ modus. Eſt enĩ vna pars temperãtie tircs cibum ſeʒ abſtinẽtia?alia eirca potũ ſeʒ ſo⸗
Nuartꝰ digitus voeat᷑ ãnula⸗
—
—
—
— ₰
— ———
*
——— ——

—
8
—
De homine?membꝛis eins ſtinendoꝛqᷓð ꝑtinet ad patientiã:in con ꝑ eũ diſpoſitio ſpũalis tutis intelligat⸗ ſũmando:quodptinet ad ꝑſeuerantiam. Feiꝰ opatio cognoſ cat᷑. Sic etiã popatio“ MAuintus digitus auricularis vᷣeꝛeo ꝙ nes bonas vel malas cognoſcit᷑ bona vel cũ eo aures ſcalpimus:⁊ hit ſignat obedi mala diſpoſitio ſpũs interioꝛis: Wat. vij. entiã:qꝛ ſcriptũ eſt in õ. rvn. In audi⸗ A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. Tertio tu auris obediuit mihi. Et hic etiam eſt ex qꝛ pᷣripue in bꝛachijs pulſus ã̃rit. Kam in tribus oſſibus:qꝛ obediẽtia eſt homini tri qͥ buſdã partibꝰ nõ poſſi et plene diſcerni ꝓ pliciter neceſſaria. Mꝛimo reſpectu dei: pter venarũ elongationẽ a coꝛde. In qͥb u ſezvt homo obediat diuine volũtati. Se dã ler coꝛdis regẽtis occultationeʒ. In cundo reſpectu pꝛoximi:ſeʒ vt obediat ſu qͥbuſdã vero ter oſſiũ cõſtrictionẽ:et iõ perioꝛi potenti. Tertio vi obediat ꝓpꝛie f apiẽtes ad cognoſcendũ pulſum arterias rationi:ſcilicʒ vt ſit caro ſpiritui ſubiecta. bꝛachij elegerũt.Mã h fuit facilius.qꝛ bꝛa Quarto humana opa aſſimilant᷑ mani⸗ chia arterias nõ occultant. Et vtiliꝰ qꝛ ille bus ꝓpter oꝛnamentũ.ſ Vnguiuz. vnguis arterie magis coꝛdi apꝛopinquãt. Etho⸗ enĩ in fine digiti charitatẽ ſignat:que ẽfi⸗ neſtius:qꝛ nec egro nec medico verecũdiã nis pꝛecepti. Ande ſicut ſunt decem digiti generät. Indecẽs enĩ eẽt plura mẽbꝛa coꝛ⸗ manuũ:ita ſunt decẽ 5cepta decalogi. Si poꝛis denudare. Sicut ergo bꝛachia ſunt Lut ergo ſunt vngues oꝛnamenta digitoꝝ: inſtrumẽta pulſus:ſic etiã nos bꝛachijs et ita charitatis pᷣcepta ſunt oꝛnamẽta opep manibꝰ oꝑ amur:ſed talia debẽt eẽ opera humanoꝝ. Sed notandũ ꝙ vngues in ́ nf̃a ꝙ ↄgruãt honeſtati:vtilitati ⁊ facilita buſdam aiĩalibus ſunt in decoꝛis oꝛnamẽ ti:⁊ tůc facilit᷑ hene opamur qñ ex amoꝛe tum ⁊ iuuamentũ ſicut in hoĩbus. In qui/ operamur:qꝛ amoꝛ ᷣm Augl.omnia facit buſdã vcro ſunt ad defenſiõis mutiimẽtũ: facilias. Ca. XLIX
ſicut iu leone ⁊ hmẽõi. In aliquibꝰvo ſunt SarRni— calciamentũ vt in equo ⁊ mulo ⁊ cõſimili⸗ Ratio C F ratia bus:que oĩa cõpetũt charitati:qꝛ ip̃a eſt 6 ractione habet ſilitũdinẽ cũ an⸗ exoꝛnat:iuuat:defendit ⁊ calciat:etiaʒ pe⸗ helitu. ꝛimo qꝛ in anhelitu eſt des affectionuʒ ne lapide offenſionis aili⸗ motꝰ vicariꝰ. Mã ꝑ anhelitũ ger attrahit᷑: dant᷑. Item opatio pomis aſimilat᷑ pul ſed attractꝰ poſtmoduʒ emittit⁊ ſic vica⸗ ſut ꝓpter tria. ꝛimo qꝛ pulſus a coꝛde rio motu aer recipit᷑ ⁊ reddit. Silr ᷓ debʒ oꝛitur. Eſt enĩ puljus coꝛdis ⁊ arteriarum hõ gp̃am quã recepit a deo reddere eidem motus ᷣm dilatationẽ ⁊ co nſtrictionẽ. Lũ gras agẽdo j. aral.xxix. Que de mãu enim coꝛ cõtinuo motn a centro vſq; ad cir tus accepimꝰ dedimus tibi. Sed attẽde ꝙ cferenttã vi ſanguinis ⁊ caloꝛis ⁊ impul⸗ anhelãdo plus de ſpũ attrahitur qᷓ; foꝛas ſu vitalis ſpiritꝰmo ueat:ex tali motu vſq; emittat᷑: qꝛ ꝑs nõ parua in nutrimẽtũ tran adſuas eytremitates dilatat᷑. Q ſiq; vero ſit ſpũs vitalis. Silr plus a deo de gratijs ecõuerſo ab extremitatibus ad centrũ mo/ ⁊ beneficijs recipimꝰ qᷓ; reddere poñ̃ umꝰ. uetur ⁊ ſtringit᷑. Coꝛdis igit dilatatio ad Scðo qꝛ anhelitꝰ eſt coꝛpoꝛi inultiplici᷑ frigidũ aerem attrahenduʒ ⁊cõſtrictio ad pficuus. Eſt eni anhelitꝰaeris attractiuꝰ?: fumoſum aerẽ expellendũ ſunt cauſa pul qꝛ ſcʒ ꝑ oꝛõnes deuotas ⁊ gp̃arũactiões at ſus. Sic ð pulſ us a coꝛde incipit:⁊ ꝑ arte trahitur ſpũſſancti gr̃a. ñ quãto qͥs plꝰ rias ad extremitates coꝛpoꝛis ſe diffůdit: oꝛõni ⁊ grarũactioni inſiſtit:tanto ſibi di⸗ vnde ſtatũ coꝛpoꝛis oſtẽdit.odeʒ modo nina gr̃a plꝰ multiplicat᷑ ⁊ creſcit. Iugmẽ operatio hominis bona vel mala a coꝛde: tñ beneficij eſt benefici eiuſdẽ memoꝛia et id eſt a mente Ppcedit:cuiꝰ diſpoſitio bona ↄtinua gratiarũactio. ñ etiã Srego.di vebmala a mente garterias ⁊ venas.i.per citꝙ nõ eſt dignꝰ dandis qͥ nõ agit grati ⸗ affectiõ̃es ⁊ cogitatiões ad exterioꝛa ſe dif as de datis. Itez anhelitus eſt coꝛdis et fundit ꝑ locutiões ⁊ actiones: Watth. xvx. innati caloꝛis refrigeratiuus. Innatꝰ en Hecoꝛde exeũt cogitatiões male æc̃. ⁊ Eu. eſt homini carnalis concupiſcen tie caloꝛ: vj. onhö de bono theſanuro coꝛdis jui uem ſicut ex parte carnis repꝛimit iein⸗ Pfertbonuz Scðo qꝛ pulſus a medicis nium: ita ex parte mentis refrigerat oꝛa bangit᷑Ad h eni pulſus eſt neceſſarius:vt tio. Et ideo dominus dixit:ꝙ 8 genus
2
—
382

„
vemonioꝝ· l.tarnalit᷑ tentantiũ non eijcit niſi in oꝛõne ⁊ ieiunio. tẽ anhelu eft fu⸗ moſi vapoꝛis purgatiuꝰ Fumoſus aũt v poꝛ ſurſuʒ tẽdens eſt ſuꝑbia quã oꝛð pur⸗ gat:qꝛ mentẽ hũiliat: vt dicit Hiero. Sel vapoꝛ fumoſus eſt q̃libet ſuggeſtio ſiue co gitatio pꝛaua: quã etiã oꝛatio deuota pur⸗ gat ⁊ eypellit:Iſido. Frequẽs oꝛatio vitio rũ impugnationẽ extinguit. Itẽ anhelit? eſt ſpüs aialis nutritiuꝰ: q ſanctis oꝛõni ⸗ pus nutrit ⁊ vegetat ſpũs. ñ Augꝰ ·in 3 daʒ ſermõe dicit: Oꝛatio refecʒio ẽ ieiunio rũ: duriciã coꝛdis emollit:au eritatẽ tẽpe ratꝛieiuniũ dulcificat. Sicut enĩ ſine potu nõ eſt plena refectioꝛſic ⁊ ieiuniũ ſine oꝛati one nõ põt pfecte aĩam nutrire. Itẽ anhe litꝰ eſt ſtatꝰ mẽbꝛoꝝ ſpũaliũ oſtẽſiuus:ſit etiã ꝑ aſſiduitatẽ ⁊ delectationem oꝛõnis oſtẽdit᷑ ꝙ hõ ſit vere ſpũalis:qꝛ ſicut auis 1. exurgit ad volatũ:ita ſpñalis hõ ſepe ad oꝛandũ.vñ legit᷑ de beato Martino:ꝙ nunqᷓ; vlla hoꝛa momentũq; pᷣterijt: qͥ nõ aut oꝛõni aut lectiõi inſiſteret:interlegẽdũ tñ ⁊ operandũ nunqᷓ; animũ ab oꝛõne lara bat.nã vt fabꝛis ferrarijs moꝛis eſt ꝙ int᷑ operandũ ꝓ quodã laboꝛis leuaminein⸗ cudem feriãt:ita Wartinꝰ dũ aliquid age ret ſempꝑ oꝛabat· Tertio qꝛ anhelit? qñ⸗ q; eſt diminutus:⁊ añ anhelitꝰ eſt paruꝰ⁊ frigidus in pacutis febꝛib?ꝰ ſignũ eſt moꝛ⸗ tis?eo ꝙ ſignificet extinctionẽ caloꝛis nã⸗ turalis* defectũ virtuti. In acutis 3 febꝛi bus.i.in foꝛtibꝰ tentatiõibꝰ ſi auhelit? ſit paruus ⁊ modicꝰ. i.ſi parũ cũ frigido coꝛ⸗ de oꝛetur timẽdus eſt caſus moꝛtis.i.moꝛ kslis peccati:ex eo ꝙ pᷣtendat eytinctionẽ charitatis. Sñ dñs dicebat Watth · xxvj. Dꝛate vt nõ intretis in tẽtationẽ. Muar to quoq; qꝛ anhelit? qñq; eſt coꝛruptꝰ ⁊ fe tidus:qð accidit ex interioꝛũ mẽbꝛoꝝ coꝛ⸗ ruptione:ſicut in lepꝛoſis q̃rũ anhelitꝰ eſt Fetidus ⁊ coꝛruptꝰ ⁊ alioꝝ infectiuus. Mã inficit aerẽ vicinũ ſibi: ſicut ſibilus baſili⸗ ſci qͥ aues ſupꝛa ſe volãtes occidit· Sic ex mala diſpoſitiõe ⁊ coꝛruptiõe aĩe interioi oꝛatio vel g̃arũactio aliqũ eſt execrabilis ſicut fuit oꝛatio ⁊ regratiatio phariſei dicẽ tis: Bratias tibi ago dñeꝛqꝛ nõ ſum ſiẽ ce⸗ teri hoĩim ⁊c̃ · Eu. viij. Pec eierat coꝛru⸗
ptaꝑ ſuꝑbiã:fetida x iactantiam ⁊ leſiua
aiion ꝑ infamiam:qʒ alios infamabat di.
*
eens: Adulteri:raptoꝛes xc.tetiãvicinũ
2er ſertus
litani peuticbat dicens: Aelut etiac ic ni iolitas? TrEcre o atioh facit aĩe qð des facit coꝛpi. nã qᷓes coꝛꝑis aut ẽ nimia aut ni⸗ mis pauca aut ſufficiens ⁊ tẽperata. Si ſit qes nimia eſt multoꝝ humoꝝ generatiua: ↄſeruatiua ⁊ multiplicatiua:⁊ tandẽ coꝛ⸗ ruptiõis inductiug. Aj etiã aqueqᷓ nimis deſcũt putreſcũt. Silr àͥʒ ocioſitas ⁊ recre atio ſi eſt ſuꝑflua generat ⁊ uat ⁊ multi⸗ piicat humoꝛes.i.nalas affectiões ⁊ cogi⸗ tationes:Eeci·xxxtij. Wultã maliciã docu it ocioſitas. Añ tandẽ giam facit in coꝛru⸗ ptiões ruere peccati. Berñ.in qdã ſermo⸗ ne:ihec ocioſitas mñ eſt nugaruʒ:nouercs virtutũ. Ipᷣa enĩ eſt q̃ virũ foꝛtẽ foꝛtiſſime pᷣcipitat in reatũ. Facit enĩ ſuffocare vtu⸗ tẽꝛnutrire ſupbiã ⁊ viã ↄſtruere ad gehen nã. Si aũt qͥes coꝛpis fuerit nimis paucã naturã laſſat:nõ recreat debilitateʒ:nõ re⸗ parat:⁊ ↄſũptionẽ deꝑ diti non reſtaurat⸗ Silr ſi nullã vel nimis modicã recreatio⸗ nẽ vel qetem qͥs aĩo ſuo tribuat:aia tedio laſat᷑: debilitaſ.i.tepiditas mẽtis nõ repa rat:qð ꝑ negligẽtiã? deꝑditũ nõ ſupplet: qʒ laſſatꝰ anim aecidioꝛ ⁊ pigrioꝛq; dnte eẽt eicit᷑. Si aũt q̃es coꝛpis fuerit tẽherã⸗ ta caloꝛẽ naturalẽ ↄfoꝛtat: ſenlus repãrat digeſtionẽ emẽdat⁊ coꝛpꝰ mediocrit᷑ pur⸗ gat. Sic moderata recreatio ſen qes ani⸗ mi caloꝛẽ eharitatis ↄfoꝛtat· ſenlus. i.cõſi⸗ deratiões ſenſatas reparat. digeſtio nemi⸗ pũalis cibi ⁊ doctrine oꝑationẽ roboꝛat?
modiſicat:⁊ aĩam ab aecidia ⁊ tedio pur⸗
gat · Et iõ Seneca dicit: Non ſemꝑ in detu ſis ſed interdum aĩo tuo qͥeteʒ dato· Itẽ
ocioſitas ⁊ voluptas ſunt cã doloꝛis a diſ⸗
ſipatiõis anĩe ⁊ coꝛꝑ is.Cuiꝰ exẽpiũ eſt:gꝛ ßᷣin Suicẽ.iO uies coꝛxis ⁊ trãguillitas? dimiſſio eyercitij:coit? plurimꝰ⁊ pꝛeciple coitus fuꝝ repletionẽ cibi:ꝛfrequẽtis ebꝛie⸗ tatis ⁊ pᷣcipue vin plurimũ in ieiunie an⸗ te cibũ qð marxime ledit neruo⸗ ſunt pꝛeti pue cã doloꝛis iuncturaꝝ ⁊podagre ⁊ it tice. uies ð ſpñaliter referf ad ſomnolẽ tiã:trãquillitas ad pigriciã:dimiſio exer⸗ citij ad impꝑſeuerãtiã: coitꝰ ad luxuriã:re⸗ letio vo ebꝛietas ad gulã · Vec ð funt 4 a vitia d pᷣmoledũt aieiuncturas. ſut en ꝛia vib iraſeibilis ⁊ ↄcupiicillꝛveiðn
u
— S S—
————

ä
factã ↄſeruet ſtomach
De homine ⁊ membꝛis eius
rõnalis ijs opoꝛtet eſſe in aĩa inuicẽ cõiun ctas ꝑ participationẽ ⁊ colligantiã rõnis. qð eſt qñ paſſiões iraſcibilis ⁊ cõcupiſcibi lis a rõne oꝛdinant᷑. Et iõ vocant a Mbo traſcibilis ⁊ cõcupiſcibil vtutes rõnales: ſed has virtutes ledũt ⁊ diſiũgũt vitia ſu ⸗ pꝛa dicta:qꝛ ꝑ ocioſitatẽ a quietẽ hebetan · tur paſſiões iraſcibiles:ſed ꝑ gulã ⁊ luxu⸗ riã diſtemperant᷑ paſſiões cõcupiſcibiles: ⁊ ſic ſoluit colligatio ⁊ iũctura rõnis. Al ꝑ leſionẽ inucturarũ intellige leſionẽ oĩm virtutũ:qꝛ omẽs virtutes m ſctõs et m phos ſunt inuicẽ cõnexe ⁊ cõiuncte. Sʒ tñ pdicta vitia eaꝝ iuncturas diſſoluũt:qꝛ ꝑ ociũ ⁊ ſomnolentiã ⁊ imꝑſeuerãtiã tollun⸗ tur ⁊ ſeparant᷑ virtutũ aetꝰ:ſed ꝑ gulam ⁊ luxuriã eradicant᷑ etiã virtutũ habitꝰ. Añ ðꝛ Job.xxxj.de lu xuria: ꝙ ignis ẽ vſq; ad ↄſumptionẽ deuoꝛãs:⁊ oĩa eradicãs geni mina. Itẽ hec vitia inducũt podagraʒ q̃ eſt leſio ⁊ vaſtatio pedũ:qꝛ ſcʒ ledũt ⁊ diſſi pant bonas aĩe affectiões. Sũt enĩ affecti⸗ ones aĩe quidã ſpũales pedes qͥbꝰ aĩa ino uet̃ ⁊ vadit ea q̃ diligit. Itẽ ſciaticã qᷓ le⸗ dit anchas qͥbus ſeʒ fit ſeſſio coꝛꝑis:qꝛ ſcʒ hmõi vitia etiã impediũt aĩe quietẽ ⁊ ſtabi
litatẽ:⁊ ita pᷣdicta vitia diſiungũt virtutũ
colligationẽ:extinguũt aĩe affectionẽx au ferũt aĩe quictationẽ. Ca. LI
Atientia ſancto p rů aſſimilat᷑ ſpleni. Pꝛimo qͥdem ꝛ ſplen eſt defectꝰ ſiniſtre partꝰ ſup pletiuꝰ. Sã ſplen vt dicit Iſido.ðᷣꝛ a ſupplẽ
do:qꝛ partẽ liniſtrã iecoꝛi cõtrariã ſupplet
ne vacua maneat. Et vt ex oppoſito ad cõ⸗ foꝛtatõnẽ ſtomachi iecoꝛi rñdeat. Añ ẽ int
coſtas ⁊ ſtomachũ poſit ꝓpẽ ſiniſtre partꝭ
infrigidationẽ: vt ꝑ quandã temperantiã actã 2ſeruet ſtomachi calefactionẽ. Per ſiniſtrã igit᷑ partẽ aduerſitas intelligi põt: in q̃ virtꝰ hoĩs euacuaret᷑ ⁊ penitꝰ defice⸗ ret:ſi donũ patientie nõ hr̃et.hec igit᷑ ẽ vt ſolen:qͥ in ſiniſtra parte.i.in aduerſitate ca loꝛi iecoꝛis.i.furoꝛi traſcibilis ſe opponit: vt calefactio ſtomachi.i.bonꝰ feruoꝛ ani ⸗ mi cõſeruet᷑. Et hinc ẽ ꝙ charitas q̃ eſt vi⸗ talis caloꝛ aĩe pᷣcipue ꝑ impatientiã ꝑdit᷑. Ande Srego. in paſtoꝛa. dicit:ꝙ ip̃a q̃ ma ter eſt oĩm cuſtoſq; virtutũ:ꝑ impatiẽtie vi tũ virtꝰ charitatis amittit᷑. Scðᷣo quia Vlen eſt ſanguinis purificatiuꝰ. Dicii eni
ſplen duas hf̃e venas:ꝑ quaꝝ vnã humo⸗ rem ad ſtomachũ mittit ad eiꝰfoꝛtationẽ qᷓ;tů ſu fficit eiꝰ aetitui:ꝑ aliã o ſangui nis feces.i.cholerã nigrã ſeu melancoliaz ab epate ſibi attrahit. Et iõ ſuba ſplenis ẽ rara ⁊ ſpongioſa ꝓpter facilioꝛẽ hůoꝛis fe⸗ culenti attractionẽ:⁊ eſt etiã ipᷣe ſplen ni ⸗ ger pter melancolie cuiꝰ eſt receptaculuʒ aſſimilationẽ. ꝓpter h eſt etiã durꝰ ne faci⸗ le ab hñoꝛe fecũiẽto ledat᷑. Sic q̃ʒ patiẽtia feces q̃ generant᷑ ab epate.i.vitia qᷓ ꝓneni unt ex iniurie illatiõe vt irã ⁊ odiũ ⁊ inui⸗ diã attrahit placando ⁊ ſedando:⁊ ſic ſan guis.i.bonꝰ feruoꝛ charitat? remanet pu/ rus · vñ Caſſio. dicit: ꝙ pattẽtia eſt q̃ toti? voluptatis feces abſtergit.ipᷣa eſt q̃ limpi das aĩas deo reddit. Eſt gᷓ patiẽtia ad mo dũ ſplenis nigra.i.obſcura ĩ pene ſuſcepti oneꝛſed dura.i.foꝛtis in pene toleratione.
Sñ etiã Caſſio. dicit: ꝙ patientia eſt q̃ oĩa vincit aduerſa:nõ colluctãdo ſed ſu fferen/ doꝛnõ murmurãdo ſed gp̃as deo agendo. tẽ patiẽtia ſpõgioſa ẽ.i.attractius ex ſui ↄnderatiõe.qꝛ vidẽdo ⁊ ↄſiderãdo patien tiã alicuiꝰ æ iratꝰ attrahit᷑ ad placationeʒ ⁊ inuidus vel inimicꝰ ad eiꝰ dilectionẽ.vñ ſicut Chꝛyſo. dicit: Mihil ita ↄfuſioneʒ fa⸗ eit ingerẽti mala ſicut foꝛtꝭ tolerãtia patiẽ tis:⁊ neq; vbo neq; oꝑe reddere vidictã. Tertio qʒ qꝛ ſplen eñ riſus cauſatiuus. Cõiter enĩ ðꝛ: ꝙ felle iraſcimur: coꝛdeſ api mus:iecoꝛe amamꝰ:cerebꝛo ſentimꝰ:ß ſpie ne ridemꝰ. Sic qͥʒ foꝛtitudo ⁊ luctꝰ patien tie pñtꝭ erit nob cã riſus.i.et̃ne leticie:ᷣm illud Pꝛoů.vltꝰ. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indu. eiꝰꝛ⁊ ridebit in die ouilimo. Fobexvſ. Triſticia vñ̃a vertet ĩgaudiũ. Ca. LII
Eccatũ aſſimilg
P turſenio. Peimo qdeʒ qꝛ ſenex
multis miſerijs ſubdit᷑.iã ſiẽ di⸗ cit Cypꝛianꝰ de.xij.abuſiõibꝰ ſecli. Sene⸗ ctute cõfectꝰ hõ ad interituʒ Perat:oculi caligãt:aureſ grauit᷑ audiũt:capilli fluũt: facies ĩ palloꝛẽ mutat:dentes lapſi nume ro minuunt᷑:cutis areſcit:flatꝰnõ ſuauiter olet:pectus ſuffocat᷑:tuſſis cachinnat:ge⸗ nua trepidãt:talos ⁊ pedes tumoꝛ infat: humoꝛ interioꝛ euaneſcit:his oĩbꝰ aggra uatur. St hec oĩa ruituraʒ iãtamq; domj coꝛpis cito pᷣnunciant. Sir etiã ꝑ peccatũ bomo multis miſerijs Kwearü.

xilij. Miſeros facit populos peccatũ. vnð peccatoꝛ ad modũ ſenis ad eternum interi tñ perat:heb.viij. Qð antiquat᷑ ⁊ ſene ⸗ ſcit ꝓpe interitũ eſt. Itẽ in hoĩe peccato⸗ re caligant oculi interioꝛes ꝑ ignoꝛantiã: Mðlyviij. Obſcurent᷑ oculi eoꝝ ne vide ant:obſurdeſcũt aurelp iobediẽtiã: Actl. xxviij. Auribus ſuis grauiter audierüt. Item capilli fluũt ex capite.i.bone cogi tationes a mente ꝑ maliciã. Facies.ſ.inte⸗ rioꝛ.i.ↄſcientia palleſcit. i.decolo ꝛat᷑ ꝑ im ⸗ můdiciã:Thꝛeñ.iiij. Wutatꝰẽ coloꝛ opti⸗ mus. Dentes.i. boni viri ſiue amici ei ad⸗ herentes ab eo ſeparant᷑ ⁊ minuunt ꝑ in⸗ famiã. Cutis.i.exterioꝛ cura paupeꝝ are⸗ feit ꝑ auariciaʒ deficiente amoꝛe pietatis: Job. vij. Soꝛdibꝰ pulueris cutis mea aru⸗ it. Itẽ petõꝛibꝰ pectꝰ ſuffocat᷑:qꝛ videli⸗ cet ſputis ⁊ tuſſibꝰ grauat᷑. Sputũ eſt im⸗ můdicia q̃ ꝑ os pꝛoijcit᷑. vñ fignat in pctõ⸗ re verba inoꝛdinata vel turpia qᷓ pctõꝛes⸗ ſine anguſtia retinere nõ pñt: Job.iiij. Cõ ceptũ ſermonẽ tenere qͥs poterit?t Ecci. xix. Sagitta infixa femoꝛi canis:ſic verbũ in coꝛde ſtulti. Canis enĩ non qeſcit qᷓ;diu fagitta femoꝛi eiꝰinfixa nõ exierit: a ſic ſtul tus qᷓ;din verbũ nõ emiferit. Tuſſis auteʒ eſt anguſtia pectoꝛis:⁊ ſignificat in petõꝛi dus anguſtiã ↄſeiẽtie vłp ene: Bo.ij. Tri⸗ vulatio ⁊ anguſtia in oẽm aĩam operant? malũ. Itẽ eſtetiã in pctõꝛibus tremoꝛ ge⸗ nuum.i.timoꝛ coꝛdiũ: Mꝛoncr.x. Pauoꝛ pis qͥ operant᷑ malũ. Itẽ tumoꝛ peduʒi. iupbia apetituũ apetendo gllas etpom⸗ pas:qᷓ oĩa ↄfcientiã grauãt:⁊ fu turã anĩe in eternũ ſuppliciũ rũinã pꝛenũciant. Se endo pctm̃ aſſimilat᷑ ſenio:qꝛ ſenex tedio afticit᷑:ſic pctĩ qꝛ deoꝛdinat animũ ⁊ gra⸗ uat penam ⁊ tediũ. Augꝰ. Juſiſti dñe et ſic el vt pena fibi ſit oĩs inoꝛdinatꝰanimꝰ⁊ Job. x. Tedet aĩam meã vite mee. Ter⸗ ĩio qꝛ ſenex moꝛbis grauatur. Sic peccato res moꝛbis grauant᷑ diuerſaꝝ paſſionũ vt nunc afficiant᷑ triſticia:nnne inuidia:⁊ ce⸗ teris talibus. Mõ.xx. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝛum c. Quarto qꝛ ſenex triſticia pᷣmit: Mõ.lxxxtx. Si añt in potẽ ratibus octoginta anni ampliꝰ eoꝛũ laboꝛ ⁊ doloꝛ. Similit peccatoꝛes ſiue ex remoꝛ⸗ i cõſcientie ſiue ex vindicta culpe.ſ.qñ p⸗ muntur ab homibus vel a deo ſiue ex con verſione penitẽtie opoꝛtet ſilr triſtes effici:
Mõ · cxiiij· Tribulatienẽ ⁊ doloꝛẽ inuen MQuinto qꝛ ſeneꝝ piger eflicit᷑: quia vires coꝛpoꝛis ei minuunt᷑. Siłr peccatũ inducit defectũ virtutũ ⁊ pigriciã ſptritnalium la⸗ boꝛũ: Mꝛouer.xx. Mꝛopter frigns ſcʒ ma licie piger arare noluit.i.noluit bonis ope ribus iaboꝛare ⁊c̃. Seto qʒ in ſene caloꝛ naturalis extinguit᷑ꝛ⁊ ſic extinguit in pee catoꝛe caloꝛ charitatꝭ:qꝛ refrigeſcit ⁊ pau⸗ latim ad extinctionẽ tendit: Watth·xxiiij⸗ Et abundabit iniqͥtas ⁊ refrigeſcet chari⸗ tas multoꝝ. Septimd qꝛ in ſene humot diſſoluit᷑:⁊ ſie diſſoluitur humoꝛ luxurie ⁊ fluxus cõenpiſcẽtie in peccatoꝛibꝰ: Egech⸗ xxiij. Sicut fuxꝰcquoꝝ fiuxꝰ eoꝝ. Oeta no qꝛ in ſene virtꝰ regitiua coꝛrũpit᷑. virtꝰ aũt regttiua eſt rõnis pꝛudẽtie: cuiꝰ rectaʒ
extimationẽ ᷣmPhm coꝛrũpit in peccato
ribus carnis ↄcupiſcẽtia: Pañ xiij. Speck es decepit te:⁊ ↄcupiſcentia ſubuertit coꝛ
tuũ. Mono in ſene taro cõſumif:qð etiã
ad lam nõnunqᷓ; in tuxurtofis ↄtingit:q̃⸗ rũ coꝛpa frequẽtẽr minnunt᷑ vel ↄfumunt᷑ ex nimia emiſſiõe humoꝛis nutrimentalis ſiue ſeminalis: Lu.xv. Piſſipauit ſubſtan ⸗ tiã ſuã viuẽdo iuxurioſe. ſubam. f. non t̃ tẽpoꝛaleʒ vt dinitias: fed etiã naturalẽ ſcʒ carnis ſue. Decimo in ſene nerui contra⸗ hunt̃:⁊ iõ ſenes curui effieiunt᷑. Sie ꝑ con⸗ tractionẽ auaricie incurnat᷑ aĩa ad aſpectũ terre.i.ad appetitũ ſine cogitatũ terrenoꝛũ bonoꝝ: Pð ·xxxvij. Wiſer factus ſuʒ ego 4 euruaꝰ ã. Andecimo in ſene cutꝭ ru⸗ gatur.t. exterioꝛ ↄuerſatio in petõꝛe defon matur: Job. xvj. Ruge mee teſtimonlũ p⸗
bibent ↄtra me. Huodecimo in ſene om⸗ nis virtꝰ coꝛꝑis ãnullat᷑.Et ſic pᷣcipue oĩs
virtꝰ ale vachaf᷑: Mð· xxxvij· ereliqᷓt me virtus mea. Decimotertio qꝛ ſenex ab hominibꝰ vilipendit᷑. Er fic pectato? qñ; efficitur infamis⁊ ab oĩbus deſpeetibilis: Põ.xxj. Ego autẽ ſum vermis ⁊ non hõ oppꝛobꝛiũ hominũ⁊ abiectio plebis De cimoquarto qꝛ ſener oĩbꝰ hominibꝰ one⸗
roſus efficitur:⁊ hoc ſpñaliter facit vitius
tracundie:⁊ pᷣeipue in homiĩe ſtultoꝛfmil⸗ lud Mꝛouer· xxvij· Sraue ẽ ſaxũ ⁊ onero⸗ ſa arena: ſed ira ſtultivtroq; graniot⸗ Itẽ
peccatũ aſſimilat᷑ ſomno. Mimo ratio⸗
ne volütatis: qꝛ fez vofũtarie aliqe advot miendũ ſe ponit:⁊ ꝓprie volbtatꝭ arhitrio etiã in peccatũ ruit: Oſee. xConfundetus
S S— S—
—
—
——

—
fſrael in volũtate ſua. Augꝰ. Petm̃ adeo eſt voluntariũ ꝙ ſi nõ eſſet voĩuntariũ nõ eẽt peccatũ. Secũdo rõne bꝛeuitatis: qꝛ quiſqͥs ad ddꝛmiendũ ſe i diu doꝛ⸗ mire intendit:ſed tamẽ equẽter decipit: M nõ qů vult excitat᷑. Sic qᷓ;qᷓ; ille qui pec cato cõſentit ponit cito de peccato exire: tamen vt plnrimũ decipit: q? diutiꝰ a pec⸗ ato tenet:⁊ qñq; etiõ in eo moꝛit᷑ꝛ ſiẽmo⸗ ritur lethargicꝰ doꝛmiẽdo Joh. viij· Wo ⸗ riemini in peccato veſtro: Judicũ.iiij. So ⸗ Poꝛem moꝛti ſocians ⁊c̃. Tertio ratione nſenſibilitat?: qꝛſcʒ ſomnꝰ ligat ⁊imobili tat ſenſum. Rã in ſomno ſᷣm Iſhm interi⸗ Vꝛa loca calent ⁊ exterioꝛa frigent:qꝛ fit re uocatio caloꝛis ad interioꝛa.Et tunc fumꝰ Plurimus in ſtomacho generat᷑:qͥ dum ad cerebꝛũ aſcendit ⁊ vias ſenſuñ ibi claudit
oeganum pᷣmi ſenſus cõmunis oppilatur: Cunq; ab eo omẽs ſenſus particulares oꝛi antur:dũ ille ligat᷑ omẽs alij a ſuis actio⸗ nibus retrahunt᷑. Sicut ergo ſomnꝰ ligat ximobilitat ſenſus coꝛpis:ita quoq; pec⸗
atum ligat ⁊ imobilitat ſenſum mẽtis: ſcʒ vt peccatoꝛ nõ recte ſentiat qð opoꝛtet:aut
vt nõ eligat facere qð ſentit vel cognoſcit
eſſe faciendũ. Ande tollit peccatũ virtutẽ
oꝛdis operatiuã ſiue motiuã ad bene ope
randũ ſcʒ charitatem. Mã fides p quã eſt cognitio boni ꝑ dilectioneʒ operatur. Si/
ut Apls dicit Sal.v. Et in hoc etiã pecca
tum aſſimilat ſomnoꝛqꝛ ſicut dicit Vngꝰ.
in libꝛo de quãtitate anime. Hũ humoꝛ in ⸗ trinſecus temperatꝰ vi caloꝛis reſoluit᷑:in
fumum petit cerebꝛũ:⁊ ibi reſolutus diſtil
lat inferius frigidus:licet illuc aſcenderit
calidus:⁊ ſic diſtiliando remittit caloꝛem
coꝛdis:⁊ ꝑ ↄſequens ꝓceſſum operationũ
impedit:eo ꝙ coꝛ ſit pꝛincipiũ omnis ope ⸗
rationis. Eodẽ etiã modo peccatũ ſua fri⸗ giditate moꝛtificat caloꝛẽ coꝛdis.i.amoꝛis
—
eu amoꝛẽ charitatis:⁊ ſic impedit ꝓceſſũ omnis boni operis. Añ peccatoꝛi ðᷣ; Pꝛo ⸗ uer.vj. Aſq; quo piger doꝛmis.ſ. nihil be⸗ ne operando.
uarto ratiõe falſitatis.
Frequẽter eni ſomniant doꝛmiẽtes:⁊ ſom iando decipiunt᷑ ꝑomnia illuſina et fal⸗ ⁊ ſcut ſo nnus inducit in doꝛmiẽtibus
2—
ſomnia falſa ⁊ deceptiua:ita peccatũ in ho
mintb⸗ inducit fallas extimationes et te⸗ eraria ⁊ nõ vera iudicla: Stultis illudit peccatũ.
epeccuiect⸗
De homine et mẽbꝛis eius
S ruptio aſſimilat᷑ coꝛruptioni phlegmat' ex qua fiunt hoĩes tardi: obliuioſi ⁊ omnolẽ ti. Silr ex petõ fiunt hoĩes tardi ad operã dum bonũ: obliuioſi vt nõ recogitẽt deũt Fm illud Deut᷑.xxxij. Oblitꝰes dñicreato ris tut. Itẽ ſomnolẽri.i.pigri vel tepidi in pſequẽdo inceptũ. Jmitat᷑ etiam phleg ma naturã aque hyemis ⁊ decrepite etatꝰ. Silr ſtatꝰpeccati habet naturã aque:quia inundatione periculoſus: fluctustiõe tur⸗ bidus ⁊ motibꝰ inſtabilis.ã impij qua⸗ ſi mare feruẽs qð quieſcere nõ põt: vt dicit Eſa.lvij. Jtem habet naturaz hyemis:qꝛ tẽpeſtatibꝰ.i.tentationuʒ ꝓcellis laceſſit᷑. Ire hʒ naturã decrepitẽ etatꝭ.i.veter ho minis · · ade defectũ ⁊ inobedientiã. Iteʒ phlegma ꝑ os purgat᷑:qꝛ ipſa peccati coꝛ⸗ ruptio ꝑ oꝛis confeſſionem expiatur.j. Co⸗ rinth.v. Expurgate vetꝰ fermentũ:⁊ Ro. x. Oꝛe cõfeſſio fit ad falutẽ. Itẽ peccatuʒ aſſimilat hydropiſi. Pꝛimo qꝛ in oĩ hy dropiſi eſt egritudo epatꝰ: ðᷣm Auicẽ. E enim vr iß̃e dicit accidit hydropiſis abſq; egritudine epatis ꝓpꝛia vel cõicata:lʒ qñ⸗ egrotet epar ⁊ nõ ſequatur hydropiſis. tpcipua cã ⁊ q̃ſi cõtuncta hydropiſis eſt debilitas digeſtiõis epatice:ꝑ quã purum ab impuro ſepat᷑.Et iõ non incõgrue epar rõnẽ deſignat: in qᷓ diſcretio eſt bonũ a ma lo ſeparãs ⁊ diſcernẽs. Q ergo in om̃i hy dropiſi cõicat egritudo epatis: oñ dit ꝙ in omi pctõ accidit ignoꝛãtia aliq̃ vłerroe rõ nis. vñ Mhs: is malꝰ ignoꝛãs. Q aũt nõ oẽm egritudinẽ epat? comitat᷑ hydropi ſis:eſt ꝙ nõ ad oẽm rõnis ignoꝛantiã ſeq⸗ tur peccati malicia. Naʒ eſt aliq̃ ignoꝛãtia inuincibił in qᷓ eſt ꝑctm̃ nulluʒ. Debilitas aut epatice digeſtiõis q̃ eſt cã cõiuncta hy⸗ dropiſis:eſt defectꝰ ſine incõſideratio rõ. nis circa particulare eligibile q̃ eſt ꝓxima cã peccati. Licet enĩ rõ ðictet oẽm foꝛnica⸗ tionẽ eſſe malã ⁊ cau ẽdã:tñ qñ particula⸗ riter tentat᷑ hõ de hac femina illud genera le dictamẽ rõnis nõ curat neq; attẽdit. vñ ꝙ elegit vt tunc foꝛnicgri eſt rõnis debili⸗
tas ⁊ defectus nõ̃ cõſidèrantis maliciã hu lus actus. Scũdo qꝛeſt in hydropicis coeruptio cõplexionis:ex qua vt Aulcen. dicit mutatur coloꝛ coꝛꝑoꝛis ⁊ faciel ad ai bedinem ⁊ citrinitateʒ. Añ en ſignũ cõmu ne hydropiſis mutatio coloꝛis. Sicut aũt bona cõplexio coꝛꝑis cõſiſtit in debita oꝛ⸗
S 4.

dinatione ſiue tẽperãtia humoꝝ q̃ ſunt in ipᷣo coꝛpe. Sic bona cõplexio aie ↄſiſtit in debito oꝛdine ⁊ moderamie paſſionũ q̃ ſũt in apetitu ſenſitiuo. Añ ſiẽ coꝛruptio cõ⸗ pleyionis coꝛpis eſt ex diſtẽperãtia humo rũ:ſic coꝛruptio cõplexionis ſpũalis eſt er diſtemperantia et inoꝛdinatiõe paſſionũ: puta ire vel timoꝛis:gaudij vel ſimilium. N ergo in hydropico eſt coꝛruptio com/ plexionis ey diſtemperantia humoꝝ:oſtẽ dit ꝙ in peccato ſiue peccstoꝛe eſt coꝛru/ ptio lenſitiui apetitus e diſtẽperãtia paſ ſionũ. Secd ꝑ faciei ſiue coꝛpis exterioꝛẽ co loꝛem accipe hoĩs ↄuerſationẽ:q̃ ſeʒ in hy dropico mutat:qꝛ ſcʒ in hoĩe peccante ex ipᷣa inoꝛdinatiõe interioꝛi etiã exterioꝛ con Uerſatio ⁊ vita defoꝛmat᷑.vnde ipſa deho⸗ neſtatio cõuerſatiõis exterioꝛis cõe ſignũ eſt egritudinis interioꝛis:Ecci.xix. Ami⸗ ctus coꝛpis:⁊ riſus dentiũ ⁊ ingreſſus ho minis enũciant de illo. Tertioqꝛẽin h dropicis coꝛruptio digeſtiõis. Añ etiã e in eis vt plurimũ paucitas appetitus cibi appetitꝰaque. Qñq; etiã kit in hydropiſi foꝛtis awetitꝰvt Auicẽ.di tit: Quia igit ꝑ digeſtionẽ parat᷑ cibusvt aponat᷑ coꝛpoꝛi ⁊ ꝓſit ei:cibus aũt mẽtis eñ ſermo dei. accipe p cibi digeſtionẽ ver/ vi dei memoꝛiã ⁊ affectionẽ. Mer hãc enĩ doctrina verbi parat᷑ vt impleat᷑ ope et in bie nutrimentũ aĩe cõuertat᷑.Qnod nhydropico coꝛrumpit digeſtio cibi:o ẽ dit ꝙ in peccãte hoĩe deficit affectio verbi dei:qꝛ ſcʒ nõ debito modo afficitur ad do⸗ ctrinã ſpũalem ⁊ ad ea qͥbꝰ aĩa paſcit᷑.vn⸗ de tantus fit in eo appetitus aque.i.amoꝛ trãſitoꝛie ſubſtãtie ꝙ debilitatur awetitꝰ cibi.i.deficit amoꝛ verbi ⁊ ſpũał nutrimen ti.Qñq; tamẽ accidit eis poſt petĩ cõpñ⸗ ctio ⁊ vehemens apetitꝰ boni. Quarto quoq; eſt in hydropiſi eruberãtia humo⸗ ris: qua ſcʒ replent᷑ membꝛg vłloca vacug nutrimenii.Et hec exuberãtia humoꝛũ eſt in homie peccatoꝛe intẽperãtia illiciti amo ris. Fertur enĩ peccatoꝛis dilectio aut ad carnis delectabilia: quod ptinet ad mem⸗ bꝛaꝛ⁊ talis eſt amoꝛ luxurioſi:aut ad gule cibaria:quod ptinet ad loca vacua nutri⸗ menti:⁊ talis eſt amoꝛ guloſi.aut ad alia tpalia vt diuitias aut honoꝛes: quod ꝑtt net ad humoꝛes qui fluidi ſunt inſtabi⸗ tes ſic ⁊ hec tempdꝛalia.j. Job.ij. Wñdus
Piber ſertus
tranſit ⁊ cõcupiſcentia eius:⁊ taliũ rerum amoꝛ eſt amoꝛ audri ⁊ 6 NQuinto in uenit᷑ in hydropiſi tumekactio coꝛpis:que m Quicen.qũq; incipit a femoꝛeꝛallqñ a pedibꝰꝛaliqñ a doꝛſoꝛaliqũ a renibꝰ. Silr in peccatoꝛe inuenit᷑ tumoꝛ ſuperbie ⁊ inò⸗ bedientie 5 eſt in initiũ om̃is peccati:et p gliqñ eſt a femoꝛe.i.ab amoꝛe filioꝛũ:quia ey femoꝛe pꝛecipue egredit᷑ generatio filio rum:Exo.j. Fuerüt om̃es gie que egreſſe ſunt de femoꝛe Jacob ⁊c̃. Wulti eni ꝓpter carnalẽ filioꝝ amoꝛẽ peccata multa faciũt
dei mandata träſgredi pꝛeſumunt.aliqũ
vero er affectibꝰ tpaliũ ſine di nitiarũ ſiue honoꝝ. Sunt eni velut aie pe⸗ des qͥbus bene vel male currit᷑ ipſiꝰ aie zt fectiones. Nã auari ⁊ ambitioſi his pedi⸗
bus ire pᷣſumũt ↄtra mãdata ði: Mꝛoü j
Pedes ei illoꝝad malũ currũt.alig eſta
doꝛſo.i.ab impatiẽtia tolcrãdi aliqͥd one
roſum vel graue. Mã doꝛſo ferunt᷑ onerg: ⁊B eſt in accidioſis qᷓ ↄtra de intumeſcũt vel ↄtra ſuꝑioꝛẽ imponẽtẽ vel mandanteʒ gliqͥd oneroſum: Jobxv. O nid tumet to tra deñ ſpũs tuus? ñq; vero eſt ex reni ⸗ bus.i.ex awetitu voluptat gule vł luxu⸗ rie:qꝛ ex renibꝰ materia fluit voluptatis ⁊ delectationis tarnalis: PPð.xv. Coꝛripu erüt me renes mei. Sexto in hydropiſ defoꝛmatio coloꝛis ꝓptẽr coꝛruptionẽ cõ ⸗ plexionis:⁊ declinat coloꝛ hydropiſi vt lu pꝛa tactũ ẽ:aliqñ ad albedinẽ:aliqũðo àd citrinitatẽ:aliqñ vero ad aduſtionẽ et ni⸗ gredinẽ ſicut in pleuretico. Aliqñ vero de clinat ad viriditatẽ:vt cũ ꝓcedit hydropi ſis ex apoſtemate calido ſplenetico. Silr in peccatoꝛibꝰeꝝ malicia interioꝛi defoꝛma tur coloꝛ.i.apparẽtiaa rõuerſatio exteriqꝛ. dn qbuſdẽ quidẽ dealbat ꝑ swarentẽiu ſiciã ſicut in hypoeritis quibꝰ chꝛiſtus di xit Watth. xxiij. Ae vobis hypocrite qͥ ſi⸗ miles eſtis fepulcbꝛis deslbatis ⁊c· In q buſdã vero denigrat᷑ ꝑ publicã infamiaʒ: Threñ.iitj. Penigrata cſt ſup carbones fa cies eoꝝ. In quibuſdã citrinat᷑ trachdia ⸗ ſeuicia· Nã ſicut dicit Johãnicius:Cñ hu moꝛes frigidi calefiũt:mutat᷑ colo⸗ albus in eitrinũ vel rubeũ. Sic hypocrite qui p⸗ mo videbant frigidi.i.mites in altiudie poteſtatis poſiti:efficiunt᷑ iracundii ſeli. Et ſic qui videbant᷑ albi ⁊ frigidi.i purt a manſueti caleſcẽtes iracũdia awarent ii⸗
————
—
——

—
—
—
De homine ⁊ membꝛis eius
trini ⁊ ignci.ij. Wach.iij. Facies ⁊ coloꝛĩ⸗ mutatꝰ ã. Quidã vero etiã petõꝛes vire⸗ ſeunt aliañ per popularẽ gratiã ⁊ famam. Nã coloꝛ viridis eſt coloꝛ maxime gratus oculis:ſed tñ taliũ gp̃a fallay eſt et vana: Fm illud Pꝛouer.xxxj. Fallax gratia ⁊c̃. Septimo in hydropicis inuenit᷑ ſitis ma gnitudo. ꝓpꝛiũ enĩ eſt hydropicis ſiẽ Be⸗ da dicit: vt quãto ampliꝰ bibũt:tanto am plius ſitiant.qðᷓ eſt ᷣm Tuicẽ. ꝓpter cõple rionẽ in epate facientẽ ſitim:aut ꝓpter op⸗ pilationẽ ꝓpter quã non attrahit àd epar aliq̃d qð ſitim ſedat:aut ꝓpter aliquã aliã cauſam ſitim facientẽ:q̃ ex potu nõ remo ⸗ netur niſi foꝛte ꝑ accidens:ſicut accidit in terra oꝛiginis mee ſcʒ in caſtello ſancti Se m iniani:qð eſt ĩ partibꝰ thuſcie.xv.milia ria diſtãs a ciuitate ſenarũ. Ibi enim fuit quidã vir nobilis ⁊ paup qͥ factꝰ ẽ hydro⸗ picus ⁊ toto fere coꝛpe tumidus.Cũq; ſiti inſatiabili eruciaret᷑⁊ nec potus ei petenti ab cũ iaceret. ꝓe locũ vbi quoddã edifieabat᷑ palatiũ:quadã die cũ ſolus eſſet vidit ibi tinam magnam aqua plenã in q̃ veteres lateres moſiificabant᷑. Ande ex admixtione calcis lateribꝰ adhe rentis aqua dealbata erat:ad quã aquam ille accedens in magna quãtitate bibitꝛet poſt pot in lecto ſe ponens ⁊ paululũ ob⸗ doꝛmiens poſt ſomnũ ex virtute illꝰ aque ſeu ex calcis aduſtione tam magno fluru ventris ſolutꝰ eſt vt hydropiſis euacuata ſua materia ⁊ cã penitus ab eo tolleret᷑ et etiã ſitis cũ ea. Eſt aũt inoꝛdinata ſitis hy dropici inoꝛdinatꝰ appetit?peccãdi:qui in om̃i q̃ſi peccato infatiabił inuenit᷑. nde Põð·cvj. Eſuriẽtes ⁊ ſitiẽtes anĩa eoꝝ in ipᷣis defecit. Sed ſpecialit᷑ hec ſitis inſatia bilis vt dicit Beda:appꝛopꝛiat᷑ anaris:qꝛ non ſatiant᷑ oculi eòꝝ dinitijs: vt ðᷣꝛ Ecẽs. lit. Itẽ petm̃ aſſimilat᷑ febꝛi:qð ptʒ pᷣmo de febꝛis deſcriptiõe. Nã febꝛis ᷣm Tuiẽ. eſt caloꝛ extraneus accẽſus in coꝛde pꝛoce dens ab eo mediãtibꝰ ſpũ ⁊ ſanguine ꝑ ar terias ⁊ venas in totů coꝛpꝰ:ꝛ⁊ infãmatur in eo inflãmatione q̃ nocet opibꝰ naturali bus. Silr petĩ eſt caloꝛ extraneus homi⸗ ni.i.nõ naturslis apetitꝰ qui eſt cõtra ra⸗ tionem. Ande Augꝰ.dicit:ꝙ peccatuʒ nõ eſt naturale ſec vitiũ nature appetẽtis id An eſt ſni oꝛdinis ⁊ accendit᷑ in coꝛ⸗ ve:quia de coꝛde exeunt cogitationes ma⸗
rarij. Per
plex vitium ciericoꝝ.
le ac̃. Wotth. yv. Ande a coꝛde pꝛocedit peccatũ mediantibꝰ ſpiritu ⁊ ſanguine:id eſt cogitatione ⁊ delectatiõe.per arterias
⁊ venasꝛid eſt ꝑ locutiones ⁊ operatiões:
ſiue per verba ⁊ opera:⁊ impediunt᷑ opera tiones naturales:id eſt virtuoſe ⁊ rationa les:que ꝓpꝛie cõpetunt homini ſᷣm natu⸗ ram ſuam que rationalis eſt. nde de ho⸗ mine peccãte dicit inõ.ylviij. Homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit: cõparatus e iumentis inſipientibꝰ ⁊c̃. Secũdo ptʒ di cta ſimilitudo ex febꝛis diſtinctione. Mam ſicut ip̃e Buicen.tradit:aliqua febꝛis pꝛo cedit ex membꝛis radicabilibꝰ vt ethica: aliqua ex humoꝛibꝰ vt putrida: ⁊ quedaʒ ex ſpiritualibus vt ephimera. Ethica enim febꝛis pᷣma accenſione ſua accendit᷑ in mẽ⸗ bꝛls radicalibuſ:puta in coꝛde. Caliditas enim epatis nõ eſt ethica:ſed aliqũ ꝑducit ad ipᷣam:⁊ ſimiliter pulmonis ⁊ ſtomachi. Et eſt exemplũ accenſionis huiꝰ febꝛis:ſi⸗ cut ſi aliquis calefaciat aquã per parietes balnei:aut ollam coci:aut ꝑ follem fer⸗ anc ergo febꝛem ſignant pec⸗ cata pᷣlatoꝝ et clericoꝛũ qui ſunt quaſi ra⸗ dicalia ⁊ oꝛiginalia membꝛa eccleſie: ex q⸗ bus bona ⁊ mala ꝓuenlunt ceteroꝛuʒ. Eñt ergo triplex ſpecies ethice: deſignans tri⸗ Pꝛima eſt que cõ⸗ ſumit humiditatẽ nutrimentalem iam ſpar ſam ⁊ vnitam in mẽbꝛis ⁊ ximã coagu lationi que vocat᷑ ros: ⁊ eit ſicut oleum in lucerna infuſum.Et het ſpecies febꝛis eſt amoꝛ inoꝛdinatus carnalis ſcʒ ſuijpſiꝰ vel conſanguineoꝛuʒ ⁊ nepotum:qui commn⸗ niter inneniuntur in clericis deſiccans in smotem pietatis que expandi deberet in membꝛis:id eſt in indigentibus ⁊ paupe⸗
ribus ſubditis. Nam ea que deberent da⸗ re pauperibus ſibi aut auare retinent:ant male conſumũt:aut conſanguineis largi⸗ uhtur vt maguificentur et ditentur. Ande
Berñ.dicit jup Cant?. Timeant miniſtri
eccleſiarũ qut in terris ſanctoꝝ quas poſ⸗
ſident tam iniqua gerũt vt ſtipendijs que ſufficere debeant minime contenti ſu niu⸗
quibꝰ egeni ſuſtentandi eſſent:impie facri⸗
legeq; ſibi retinent:⁊ in vſus ſue fuperbie atcq; luxurie victũ pauperũ cõſumere non
verentur:duplici ꝓfecto iniqͥtate peccan⸗ tes qui ⁊ aliena diripiũt ⁊ ſacris ĩ iuis vg⸗ nitatibus ⁊ turpitudinibus

—
———————————
Seyto clerieꝰ vt idẽ dicit enicõceſſuʒ eſt vt ad neceiſitatẽ viuat: de altario nõ ſupꝑ. piat:nõ iuxurietursnec intendatvt de cleri Catn vitioꝛ fiat: nõ ſibi de bonis ccclie am⸗ pla palatia fabꝛicet mutans quadrata ro⸗
tundis:neq; locolos inde congreget:nech 4n vanitate ⁊ ſuꝑfluitate diſpergat: nõ ex⸗ tollat de facultatibus eccleſie cõſanguine os aut nepotes ne filios dixerim. Secũ⸗ da ſpecies ethice cõſumit humiditatẽ iam
attractam ad locũ nutritionis ⁊ Finquã ꝓmutationi ſiue cõuerſioni:ã ſcz humidi⸗
tas eſt ſicut oleũ imbibitũ in coꝛꝑe licini: 4 vocatur cambiũ. Et hec deſignat in cle⸗ ricis vitiũ carnale quo deſtruit᷑ in eis hu⸗ moꝛ deuotionis ſpũalis quo nutriri debe⸗
rent ⁊ eſſe pleni. Ande taies nõ ſunt digni
dño miniſtrare pᷣcipue in ſacramẽto eucha rriſtie. Ande Berñ.ait: In multl multipli⸗
titer regnat foꝛnicatio qui puritatꝰ aucto⸗ ri impuro coꝛde ⁊ coꝛpe miniſtrantes non
werent̃ ſtare ante angelũ dei qui ſecet me⸗
dios ⁊ diperdat:ſed oĩno audẽt agni im⸗ maculati lacras cõtingere carnes ⁊ intin⸗
gere in ſanguine ſaluatoꝛis manus nefa ⸗ rias quibꝰ paulo ante pꝛochdoloꝛ mere⸗
trices attractauerant. Sic ⁊ altaria circũ ⸗
—
ire:ſic ⁊ eccleſias frequẽtare:pſalmos can
tare:cũ tamẽ eis hiõi laus execrabilis et oꝛatio fiat in peti. Tertia ſpecies ethi
ceſumit hůiditatẽ cũ qᷓ ↄtinuant᷑ partes mẽbꝛoꝝ ſimiliũ partiũ a pᷣncipio creatiõis
vñ vocat᷑ glutẽ:⁊ ẽ ſiẽ hũiditas cni cõtinu antur partes toti de qͥ factum eſt bitumẽ: ꝑ deitructionẽ talis hũiditatꝭ ꝑtes mem bꝛoꝝ veniũt ad ſepationẽ:⁊ h̊ febꝛis deſi⸗ gnat in clericl pctĩ ſimonie. Talis enĩ bu
miditas gp̃am ſpũalẽ deſignat:qᷓ eſt glutẽ qᷓ ꝑtes mẽbꝛoꝝ iimiliũ partiũ.i.fideliũ mẽ tes qͥ vniꝰ fidei ⁊ charitatis ꝑticipes ſunt adinuicẽ cõnectunt᷑:ſed hãc humiditatem gke ſimoniaca pꝛauitas cõſumit:dů ipſius
S Ze celeſtis dona illicite vendit vel emit.
lia aũt febꝛis ẽ putrida ex humoꝝ putre factione cauſata:⁊ hac febꝛe eſtuãt laici in bus ſũt humoꝛes putridi.i.aſfect? coꝛru⸗ Put qͥdã laboꝛãt ↄtinua.ſ.auaricia:cu⸗ us ſc apetuꝰ eſt cõtinuũ lucrũ. vellet ei auarus lucꝝ ſuũ nũqᷓ; termiĩari. Añ Secũ dus phs Adriano q̃rẽti: Quidẽ qð nũq; ſinit hoĩem eẽ laſſum? Rñdit ꝙ lucrũ. pᷣci⸗ pue aůt vſura die ac nocte ↄtinue multipli
Zber ſertus
cat lucrũ.qͥdã vᷣo laboꝛãt qͥtidiana.i.guls
in qua qͥtidie peccat᷑.vñ ſignat᷑ ꝑ Mhara⸗
onẽꝛqͥ oi die exigebat certã menſurã late⸗ rum: vt h Exo.j. Quidam vero laboꝛãt
tertiana.i.iracũdia qᷓ ad moduʒ febꝛis coꝛ
accẽdit ⁊ infiãmat. Eſt enĩ ira inflãmatio ſanguinis circa coꝛ: ᷣm Damaſce.ſʒ tertia na ꝓpter tres ᷓᷣdus ire qͥs dñs aſſignauit Wat. v. cũ dixit:Oiĩs qͥ iraſcit᷑ fratri ſuo: reus erit iudicio:qͥ aũt dixerit racha:reus erit ↄſilio.qͥ aũt dixerit fatuc:reus erit ge⸗ hẽne. Abi attẽdẽdum ꝙ ſiẽ creuit gradꝰ
culpe:ſic ⁊ creuit oꝛdo ſentẽtie.vñ recte ira
ſine voce iudicio:ira cũ voce ↄſilio:ira cũ voce ↄtumelie gehẽne ignis mãcipat᷑:ᷣm Augl in pᷣmo eni ira ti. in ſcðᷣo ira ⁊vox· in tertio ira ⁊ voꝝ cũ expᷣſſiõe irriſiõis. Pi⸗ cit enĩ Srego.ꝙ iudiciũ eſt etiaʒ diſcuſſio: cõſiliũ Inĩe diffinirio:gehẽna ignis ſenten tia excõicatiõis. Quidã vo laboꝛãt febꝛe q̃rtana.i.accidia:q̃ ſcʒ ẽ febꝛis tardioꝛ cete ris. habet enĩ tpᷣs iuũ:ſcʒ diẽ determinatã
hoꝛã ſue acceſſiõis. Añ ob. Caſſia.li.x.
de inſtituti monachoꝝ dicit: Accidia cir⸗ ca hoꝛã ſextã maxie monachuz inqͥetat: vt
qᷓdã febꝛis ingruẽs tꝑe pᷣſtituto ardentiſſi
—
mos eſtus accẽſionũ ſuaꝝ ſolitꝭ ac ſtatutis hoꝛis aie inferẽs egrotãti. Iſte ð ſũt febꝛeſ qͥbus ſocrus petri.i.iudeoꝝ ſynagoga vel peccatrix aĩa laboꝛabat:ſiue ſecularis ma trimonio iunctꝰ: Lu.itij. Socrus autẽ pe⸗ tri tenebat᷑ magnis febꝛibus. Tertia fe bꝛis ex ſpirituũ calefactiõe ꝓueniens dici tur ephimera ab ephimcro piſce qͥ modico tge viuit: vt.ð· iiij. libꝛo · Et ſilr hinõi febri
modico tpe durat.ſhec 3 febꝛis delignat
pctã religioſoꝝ:qꝛ febꝛis ephimera hʒ cãʒ aliqũ ex ꝑte aie.ſ.ex paſſiõibꝰ:vt ira gau⸗ dio vel hmõi.aliqũ vero er coꝛpe.ſ. ex ni⸗ mio laboꝛe vel vigilijs ⁊ hmõi. qũq; velo ab exterioꝛi aere.i· diſtẽperato nimio frigo re vel caloꝛe ſolis ⁊ hmõi. Silr vitia religi oſoꝝ ſunt vel ex paſſiõe interioꝛis tẽtatio⸗ nis: vel ex inoꝛdinatiõe indiſcreti feruoꝛiſ qͥ frequẽter facit eos aſſumere ſupꝛa poſſe in vigilijs:abſtinẽtijs ⁊ alijs laboꝛilꝰex qͥbꝰ nõnunqᷓ; incurrũt vel accidiã vldeſpe rationẽ vel amẽtiã ⁊ hmõi. Ael ex pte erte rioꝛi.ſ.ex aſſiduitate ⁊ familiaritite ſecula ris ↄuerſatiõis:qꝛ incaute ⁊ aſſidue cũ ſe⸗ cularibꝰ ↄuerſando ⁊ eoꝝ ſe negocijs im⸗
piicando inlts vitia ineurrõt. Iiẽpeti

De homine et mẽbꝛis eius
aſſimilat paralyſi qͥ ad q̃ttuoꝛ. Pꝛimo qᷓ;tũ ad ſubieetũ.qꝛ paraiyſis vᷣm uicẽ. qñq; eſt in toto coꝛꝑe pᷣter esput.qñq; ẽ in vño latere tin: qũq; in vno mẽbꝛo tm̃ꝛſic ter pctõ̃ꝛes illi ſůt qᷓſi ex toto paralytici:qͥ totũ tpᷣs vite ſue male expendunt:eycepto tapite.i.tꝑe innocẽtie.ſ.etate puerilt poſt baptiſmũ. Q uidã enẽ ſtatim e attingunt ad annos diſcretiõis incipiũt facere mala ⁊ ſemꝑ ↄtinuãt in peius vſq; ad moꝛteʒ:⁊ tales ſunt potiꝰ dicẽdi demones qᷓ; hoĩes: qꝛ ᷣm Piero.ſhñanũ eſt peccare:ſ; diabo licũ ẽ ĩpetõ ꝑſeuerare. Sʒ qᷓſi ĩ vno latere paralytici funt qͥ licet aliquã partẽ vite ex pendãt in peceatis:tñ poſtea ↄuertunt᷑ et bene viuũt ĩ reſiduo tpe vt Wagdalena. Sůt gůt duo tpa vite q̃ſi duo latera ĩ eoꝛ⸗ ꝑe. Mã vt deytrũ eſt tpᷣs iuuẽtutis:vt Rni ⸗ ſtrũ vo tp̃s ſenectutis. In qbuſdã g para lyticat᷑ dextrũ:feʒ in his qͥ male viuùt ĩiu⸗ nentute:ſʒ finiſtrñ in his qͥ male viuunt in ſenectute. Sed qᷓ;uis in coꝛꝑe piculoſi⸗ ſit pdere dextrũ qᷓ; ſiniſtrñ:in tpe tñ eſt ecõtra rio:qꝛpeius ẽ male viuere in ſenectute qᷓ;7 iuuẽtute. Mã tanto culpa ſenis dãnabili⸗ oꝛ eſt:q̃nto fit moꝛti ꝓpinqoꝛ.vñ hu o de ſctõ victoꝛe dicit de clauſtro aĩe ki.ij. Inter abuſiões ſeculi huiꝰ ſola maioꝛẽ ſenis ob⸗ ſtinatio qͥ moꝛti ꝓximꝰ moꝛt? nõ abhoꝛreꝛ aduentũ:q́ qᷓſi ad oſtiũ huꝰmũdi pofitus foꝛis ſpeetat:nõ tñ vite pñtis attẽdit egreſ ſum nec futurãↄſiderat:audit nũcios moꝛ tis ⁊ credere nõ vult eis. Tres enĩ ſũt nun eij moꝛtis:caſus:infirmitas ⁊ ſenectꝰ. Ca⸗ ſus nuneiat moꝛtẽ latentẽ: infirmitas g p⸗ parentẽ:feneetus pᷣſentẽ.ex incertitudine moetis timoꝛꝛex infirmitatis grauitate do kortex certitudine ſenectut? nõ obſtinatio ed afflictio ⁊ hũilitas ſe eqͥ deberet. In vno ver o mẽbꝛo tin paralytici ſunt q licet ali⸗ añ ꝑeccẽt:tñ cito redeũt ſicut feeit Petrꝰ. Scðo aſſilat᷑ petĩ paraiyſi ꝓpłt᷑ effectũ: q paralyſis aliqñ tollit ſenſum? faciẽs ſcʒ mẽbꝛã ſtnpidũ ⁊ inſenſibile.al iqñ vero tĩ tollit motũꝛaliqño vtrũqʒ. Silr pecratũ aliq; tollit feninʒ.i.vſum rõnis:ſicut in lu rurtoſis in qͥbꝰ qjſi rõ abſoꝛbet᷑ a volupta⸗ tecarnis: Hañ. xiij ðꝛ de ſenibꝰ lu xurioſiſ: Auerterũt ſenfũ fuũ vt nõ recoꝛdarent᷑ iu⸗ icioꝝ iuſtoꝝ. Zliqñ vo tollit motũ.ſ.bo ⸗ — hiopis: vt ĩ accidioſis: Exo.xx. Fiãt ĩmo biles q̃ſ lapis ⁊c̃. Aliqᷓ vo tollit vtrũq;:
ſiẽ in heretick:qͥ neq; recte ſentiũt neq; ope rant. Tertio aſſilat᷑ pcti paralyſi qͥ ad pulſuʒ. Mã pnlſus paralytici ßᷣm Aniẽ.eſt tarcꝰ:rarꝰ ⁊ debil. Mulſus aũt cũ ꝓcedat à coꝛden deriuet᷑ ad manũ ſiue ad bꝛachiũ deſignat bonñ ꝓpoſitũ coꝛdis qũ opꝑe ĩple tur.hoe ſilr in pctõꝛibꝰ accidit tarde aut raro aut debilr fit:qð pᷓ eipue apparet ivſu rarijs. Quialʒ aliqũ cõpungant᷑ ⁊ reſtitn ere wonãt:tñ raro ꝑuẽtũt ad h̊ vt bñ reſti tuãt:qꝛ aut tarde reſtituunt differẽde vſqʒ a moꝛrẽ:aut ſi reſtituũt citiꝰ debilit᷑ tñ. eð triſti coꝛde ⁊ nõ vera intẽtiõe cũ remiſſi⸗ onis aſtuta ꝓcuratiõe. Muarto aſſilat᷑ petm̃ paralyſi qͥ ad ſignationẽ:qꝛ legit᷑ in euãgelio dñſtres paralyticoſcuraſſ e.vnũ qiacebat ĩ multitudie languẽtiũ: Joß. v A liũ qꝛ iacuit ĩ grabato: Mat.ix. Bliñ q;
fuit ſeruꝰcenturiõis:qui iacebat in domoz
Mat. viij· Mer pᷣmũ autẽ ſignãt᷑ male reti nẽtes.ꝑ ſcðm male expen dẽtes.ꝑ tertium male acqͥrẽtes: vt fũt viurarij:qᷓ etiã ia cen do ĩ domo male acqͥrũt. Itẽ petĩ aſſim lat epilenſie ꝓpter tria. Mꝛio qꝛin epilẽ ſia m Autẽ.ẽ ſenſus ⁊ mot pᷣuatio:qᷓ tñ puatto ſenſus ⁊ moꝝ fit nõ totalit᷑ ßᷣin par te. Et ẽ rõ:qꝛ materia q̃j eſt cã epilẽſie ĩ inte rioꝛi ventriculo cerebꝛi facit oꝓpilationem nõ cõpletãꝛ⁊ i impedit trãſitu Ntutñ ſen⸗ ſus ⁊ motꝰ ĩ mẽbꝛis integre ßieri:nõ tñ to⸗ talii interfecãde. Silr pctm̃ tollit qdẽ pec catoꝛi ſenſũ.i.diſcretioneʒ boni ⁊m ali:ſcʒ peudẽtiã:ſʒ nõ totair:qꝛ lʒ tollat ei pꝛudẽ⸗ tiã ⁊ ſapiam ſpñalẽ: f̃m iliud Deu xxxij⸗ Bens ſine⸗ſilio ẽ ⁊ ſine pꝛudẽtia:nõ tñ toł lit pꝛndẽtiã ſecularẽ vel aſtutiqᷓ naturaleʒ
ſiue expimẽtalẽ:ĩmo ĩ hinõi ſenſu mag vi
gẽt petõꝛes qᷓ;ᷓ inſti:ᷣm illud Lu. xvj. Filij huiꝰ fecti pꝛudẽtioꝛes filijs luct ſũr ĩ gene⸗ rattõe ſua. vñ facit diabolꝰ pctõꝛibꝰ qð vo luit facẽ Naas ãmonites vir iabes gala⸗ ad: qꝛ petiuit eruere ocloſ eoꝝ dextroſ:ñ en rãs reliq̃re ſiniſtros.j. Re.xj. q̃ſi eni dert᷑ oculꝰ ẽpꝛudẽtia ſpũał: ſʒ qᷓſi ſiniſter ẽ pꝛu dentia ſiue aſturtaſeclarfe? płs ad Bo. xj
Ceciras exp.ↄti.i if. Silr tollit pci motũ boni opis:ſʒ nõ totaht᷑:qꝛ lic⸗ qͥ ad meritũ nð tñ qͥ ad exereitiũ. Q uia etiã multi pec⸗ eatoꝛeg fuciũt plurima opa de genere bo⸗ noꝝꝛſiẽ elemoſynas ⁊ hmõitq̃ licet in petõ facta nõ valẽt qͥ ad vitã eternã:tũ valens ad eusdẽdũ fiagella tẽpoꝛalia:⁊ diſponũʒ—

—
Piber ſertus
erlã ad ꝓnĩam ⁊ ad plura alta. Scðo eſt in epilẽſia coꝛpis ꝓſtratio. Rã epilenſiaʒ pᷣcedit ſpaſmus ꝓpter nocumeti otpilatio nis iã dicte. Añ nõð eſt poſſibile vt diẽ Aui cen.ꝙ epilẽſiã patiẽti remanet erectio coꝛ⸗ poꝛis. Silr pctĩ ꝓſternit hoĩem a rectitu qine iuſticie:⁊ vnů pctm̃ facit ipm tadere in aliud:ita vt ſit ĩpoſſibile ipᷣm cũ pecca⸗ to diu ſtare qͥn cadat. Anð Hrego. dicit· ꝙ etĩ qð ꝑ pnĩam nõ diluit᷑:mo ſuo pon⸗ dere ad aliud trahit. Tertio epilẽſia eſt tremoꝛ ⁊ exagitatio:licʒ foꝛtioꝛ⁊ minꝰ foꝛ tis ᷣm qjntitatẽ hũoꝛis. Silr pctĩ reddit hoĩem tremulẽtũ ⁊ timidũ: Mꝛoũ.x. Pa⸗ noꝛ his qͥ opant᷑ malũ. Eſt eni timida neqᷓ⸗ tia:ſic ðᷣꝛ Sap̃· xvij Seneca: Mihil timidũ facit aĩm niſi repᷣhenſibil vite ↄſcia. Itẽ pctm̃ exagitat hoĩem:qꝛ reddit eñ inſtabi jẽ ⁊ inqetũ: Thꝛeñ.j· Mctm̃ peccauit hie⸗ yufalẽ: ꝓpterea inſtabit factaẽ. Itẽ pctĩ aſſitat iethargie ꝓpter tria. Mꝛio qꝛ moꝛ pus iethargie ĩducit febꝛicitationẽ Eſt ei ſethargia ſiẽ dit᷑ Aui.apoſtema hlegma ticũ factũ intra craneum capit?.Et ꝙ lit ex hũoꝛe phlegmatico ptʒ:q? generat ex po⸗ tuꝛeo ꝙ potꝰ generat hũoꝛẽ phlegmaticus in q̃ͥ ſũt euapoꝛatio ⁊ putrefactio. Anð vt plurimũ generat᷑ ex comeſtiõe cepaꝝ et re⸗ pletiõe nimia ſtomachi ⁊a multitudie ꝑo⸗ tus ⁊ a mltitudie comeſtiõis fru ctuũ· Sic ʒ lethargia ẽ apoſtẽa er hũoꝛe—— do putrefacto.⁊ ſiẽ Auicẽ.dicit ĩ apoſtema e facto er hũoꝛe putrefacto cõtt᷑ fit febriꝛ ʒ ſit febꝛis lenta:⁊ ita ptʒ ꝙ ĩ lethargia fit ſebꝛicitatio. Sʒ qͥd ẽ iſtud apoſtema in crã neo niſi petiñ in aĩa?Hoc comitat febꝛis 3 eſt innaturar⁊ intẽperatꝰ caloꝛ: q? cõiter ſe quit᷑ pctĩ aliqͥs intẽperatꝰ et irrõnabilis dmoꝛ. Mã pctõꝛ a creãtoꝛe au erſus inoꝛdi nato amoꝛe ad creaturã ↄuertit᷑:ſicut aua fus ad pecuniã:ſuphꝰ ad excellentiã:luru rioſus ad delectationẽ voluptuoſaʒ: ad 3 pctõꝛ qjnto ardẽtiꝰ inhiat:tãto ericuloſiꝰ ⁊ foꝛtiꝰ febꝛicitat. Sco qꝛ lethargia cau ſat doꝛmitationẽ:pcipne vt di ꝗuiẽ. cũ le thargia eſt ĩ ſuba cerebꝛi fit ſubeth foꝛtioꝛ ⁊ diicultas motuũ eſt maioꝛ.ðᷣꝛãt ſubeth ſomnꝰ ſupuus ⁊ rauis.vñ talis vix põt ad hoꝛã excitari. Sic pttm̃ aliqũ ita infigi tur cerebꝛo.i.aio vt faciat pctõꝛẽ doꝛmire⸗ id eit ĩ ſtatu peccati imobilẽ ꝑmanere:et ſi aiiqũ moleſtatꝰ.i.aliq̃ aduerſitate anguſti
atus vel artatꝰ ad hoꝛã excitet᷑:ſcʒ vt m
lũ ſtatũ ſuũ videat ⁊ ↄſiderat:tũ tenn folitũ ſomnũ.i.imobilitatẽſuã ⁊ negligen tiã redit ſurgere ↄtẽnens. Añ ↄtra eũ cla⸗ mat Salomõ dicẽs: Aſq;qͥ piger doꝛmieſq Mꝛoů. vj. Tertio lethargia cauſat obli uionẽ. Eſt enĩ obliuio coꝛruptio memoꝛie: que vt plurimũ accidit ex frigiditate. qñ⸗ ꝙ; eni fit ex apoſtematibꝰ cerebꝛi a pꝛopꝛie frigidis.vñ cũ lethargia ſit apoſtema cere bꝛi phlegmaticum:⁊ ꝑ ↄñs frigidũ.iõ me ⸗ moꝛlã coꝛrũpit ⁊ obliuionẽ inducit:ſed q eſt frigidũ apoſtema niſi peccati malicia q̃ caloꝛẽ charitat?extinguẽs:aĩam frigefacit ⁊ dei obliuionẽ ĩducit. Talẽ lethargiã pa⸗ tiebat᷑ ille cui ſcriptura dicit Heut᷑. xxxij. Deũ inq;t qui te genuit dereliqͥſti: ⁊ oblit? es domini creatoꝛis tui. Ca. LIII
Eccqtoꝛ aſſimi
p laf᷑ ſeruo malo. Pꝛimo qma
2 lus ſeruus ſolet eſſe ebꝛioſus:et tũc bona dñi negligit vł furtim ſubtrahit: Mꝛouer. xix. Operariꝰ ebꝛioſus nõ locu pletabit᷑. eſt pctõꝛ qͥ vino.i.delectatione carnis vel ſecli inebꝛiatꝰ eſt negligit půa⸗ lia q̃ ad honoꝛẽ dñi ſunt: vel ſi nõ negligit furat᷑ ⁊ ſibi vſurpat:nõ inde dei ß ſuã ꝓxꝛ am gliam q̃rẽdo· ecõtra bont ſerui dicunt: Hõ nob d.nõ nob:ſʒ noĩt. ⁊c̃. Mðcxiij⸗ Seðo qꝛ uus malꝰ eſt ocioſus:a tpᷣs àͥ laboꝛare dʒ inutilit᷑ expendit ⁊ ꝑdit. vñ po terfamilias dixit ßᷣuis: Mat. xx. Quid b tota die ſtatis ocioſi?⁊ Ecci. xxiij· Witte ßuũ ĩ oꝑationẽ ne vacet. Sic eĩ decet illũ. Mctõꝛes aũt ocioſi ſũt qͥ totũ tpᷣs qͥ ĩpctõ viuũt qᷓ;tũ ad meritũ pdũt⁊ inutilit᷑ expẽ dũt. Tertio qꝛ malus huꝰ de bonis dñi ſui ẽ ꝓdigꝰ ⁊ vniuerſa cõſumit: Luck.xvj· Piffamatꝰ ẽ villicꝰ ꝙ diſſipaſſet bona dñi ſui. Tũc aũt petõꝛ de bonis deiẽ ꝓdigus qñ eis nõ vtif ad honoꝛẽ dei ⁊ ſalutẽ anie ſue:ſʒ tm̃ ad gliam mñdi vel comodũ coe⸗ poꝛis ſui. Wuarto qꝛ mal puꝰ ẽpiger? fomnolentꝰ negocia dñi negligit:Ecci.xxx vij. Cum ßuo pigro tracta de op e.TWat⸗ rrv. de buo qͥ abſcõdit talentum dñi ſui.
ctõꝛ aũt ſomno peccati detentꝰ bõa q fa cere poſſet oĩno negligit. Auarꝰetiã bona tpalia ji alijs tribuit: ſed ſibi ſol abſcõdit.
Wilti etiã ex puſillanimitate talẽta.i.gras ſibi traditas ſeu creditas.i·ↄceſſas abſcõ⸗

s. S—
De homine ⁊ membꝛis eius
dũt:qꝛ ñivtũt᷑ eiſ ad. ꝓxĩoꝝvtilitatẽ. Qui to qꝛ feruꝰ malus ꝓteruꝰ ⁊ ceruicoſus ſu⸗ pꝛa dominuz ſe extollit.Ecẽs. x. Aidi ſer⸗ uos in eqͥs ⁊c.⁊ Mꝛoů. xix. Mer ſeruũ cũ regnare cepit:ſic pctõꝛ ſuꝑ dñm ſupbit qñ hůilitatẽ dũi videt ⁊ ip̃e ↄtẽnit eaʒ· Aidet enĩ dñm ſuũ afflictũ:⁊ ipᷣe vult eſſe in deli⸗ tis.Aidet dñm pauperẽ ⁊ denudatum:et ipſe vult fulciri delitijs ac diuitijs. Aidet dñm abiectũ ⁊ ↄtẽptũ:⁊ ip̃e vult honoꝛa⸗ ri. Itẽ ßuus 3 dñm ſe extollit:qñ caro 3 pĩ pᷣualet: Joh. xiij. Mon eſt Fuus maioꝛ dño ſuo. Sexto qꝛ malus fuus cupidꝰ
exiſtẽs:bona dñi in ꝓpꝛiũ vſum vertit.Ex ⸗
emplũ de pᷣuo heliſei.iiij. Regl.v.⁊ h ꝑti⸗
net ad ſimoniacos:qͥ bona dñi.i.dona jpi⸗
rituſſancti ꝓ ſua vtilitate tꝑali emũt ⁊ven dũt. Septimo qꝛ pᷣſumptuoſus imp erta dñi paruiꝑẽdit.ij. Reg.rix. Seruꝰ meꝰↄtẽ
pſit me:⁊ Job.xix. Seruũ meũ vocaui:⁊ ñ rñdit mihi. Sic eſt pctõꝛ cuʒ dei mandata
ↄtẽnit: vel cũ a deo vocatꝰ redire ꝑ penitẽ tiã ſpernit: Mꝛouer.j. Aocaui ⁊ renuiſtis 47 Sctauo cũ ſit malus ⁊ durꝰꝛgratiaʒ ſibi fieri appetit: Wat, xviij. Serue nequã
om̃e debitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti meꝛlic ẽ
petõꝛ qͥ male agendo gratiã a deo vel fina⸗
em pniam expectat. Mono qꝛ oblinio⸗
ſus:⁊ ꝙ redditurꝰ ſit de omibꝰ rõnem ad memoꝛiã nõ reducit:qð etiã peccatoꝛ facit
reſpectu dei: Nu. xij. Si dixerit ſeruus mo rm facit dñs meꝰ ⁊c. Secimo qꝛ iracũ⸗ dus ⁊ ſeditioſus totã familiã turbat et le⸗
dit: Nu.xij. Et ſi ceperit ſeruꝰ ꝑcutere ſfer ⸗
nuos ⁊ ancillas ac̃. Talis eſt qͥ ledit ſctõs ⁊
religioſos viros vel paupes qͥ ſunt de fa⸗ milia chꝛiſti. Andecimo qꝛ maledicus et linguoſus etiã dño detrahit vel ei maledi cit.ij. Regꝰ.xvj. de Syba qᷓ accuſauit dñm regi:Ecẽ̃s.vij. Cũctis ſermonibꝰ qͥ dicunt᷑
ne accomodes aurẽ tuam:ne foꝛte audias eruũ tuũ maledicentẽ tibi. Talis eſt male dicus ⁊ blaſphemꝰꝛpᷣcipue qui cõtra dñm
linguã ſuã relaxat. Duodecimo qꝛ deli⸗ tiole nutritus 5 dñm recalcitrat ⁊ reſiſtit: PMꝛouer.xxix. Qui delicate nutrit ſeruũ ſuũ:poſtea inueniet eñ cõtumacẽ.Et iõ nõ decent ſeruñ delitie. Sic caro rebellat ſpi⸗ ritui cũ delicate nutrit᷑. Vel h ꝑtinet ad ingratosꝛq́ mult bonis a deo receptis re⸗ ealcitrãt 3 eũ:ᷣm illud Deuter.xxxij. In
sraſſatꝰ eſt dilectꝰ⁊ recalcitrauit. ¶ Seci⸗
motertio qꝛ cũ ſit fraudulẽtus dño ſuo inſi dias ponit.iij. Regl.xxj. Tetẽderũt ei in ⸗ ſidias pui ſui.reputat aũt dñs ſibi inſidia⸗ ri cũ qͥs inſidiat᷑ paupi. vel hoc ad hypo⸗ critas ꝑtinet:qͥ opa dñi faciũt fraudulen⸗ ter. Decimoꝗᷓrto qꝛ ſeruꝰ dño exiſtẽs in⸗ iurioſus ab eo fugit.iij. Regt.ij. Factũ eſt vt fugerent ſerui ſemei:⁊.j. Reg.xxv.ho die increu erũt vui qͥ fugiũt dños juoſ. Ta lis ẽ etiã pctõꝛ:q; cũ deñ peccãdo offende⸗ rit:pnĩe remediũ refugit:⁊ ad deuz redire ↄtẽnit. Decimoqnto cuzʒ ſit flagitioſus punit᷑:nec ſic ſe cõpeſcit. Talis ẽ ctõꝛ qui ꝓpter adu erſitates ſe non emendat:Ecci. rxiij. Seruus interrogatꝰ aſſidue ſcʒ cum toꝛmẽtis a liuoꝛe.i.a liuoꝛis crimĩe nõ mi⸗ nuitur:ß magis ad odiũ ꝓuocat᷑. Deci⸗ moſeyto ẽ ingratꝰ:⁊ gr̃am ſibi factã nõ re⸗ cognoſcit. Talis eſt q́ poſt pnĩam ⁊ veniã recidiuat:Ecci.xxxiij. Eaxa manꝰ ᷣno ⁊qj̃ rit libertatẽ. Decimoſeptimo crimioſus exiſtẽs nõ niſi vᷣberibꝰ emẽdat᷑:Eccixlij. Seruo peſſimo latꝰ ſanguinare. Bloſa.ſer uus q Vbis non coꝛrigit᷑ vulueribꝰ poꝛri⸗ gat̃. Talis ẽ pctõꝛ qͥ ſe nõ emendat niſi foꝛ titer ⁊ intime tangat. Decimooctauo qꝛ eſt aſtutꝰ cũ vocat᷑ doꝛmire ſe fingit: MPꝛo⸗ uer.xxix. Seruꝰnõ põt erudiri:q qð dicis intelligit ⁊ rñdere ↄtẽnit. Tal eſt qͥ verbũ
dei audit ⁊ intelligit:ſʒ oꝑe implere negli⸗
git: Eu.xij. Seruꝰ ſciens voluntatẽ dñi ſui ⁊ nõ faciens:plag vapulabit multt. Itẽ nota ꝙ ſeruus pcti ðꝛ eſſe hõ triplicit᷑:;ᷣm ꝙ eſttripley genꝰ ſeruoꝝ. Nã qͥdã ſũt ver naculi ſiue oꝛiginarij:qͥ·.ſ.in ſeruitute ſunt nati. Et tales inltis penis legalibꝰ ſubij⸗ ciunt᷑:qꝛ ſua nõ pñt vendere neq; alienare nec ↄtrahere:nec dignitatiofficiũ ſumere: neq; teſtimoniũ ferre niſi de dñi volũtate. Hoc mõ naſcimur oẽs ßui oꝛiginał pecca ⸗ ti. Sx q̃ ßᷣuitute multe pene ſen dãna ðᷣm di uine legł iuſticiã hoĩ Puentũt:niſi ab ea ꝑ baptiſmũ liberer̃. Tlij vo ſunt empticij:
ab hoĩbꝰ capti vel empti ingo ſůt ſeruitut
aſtricti.Sic efficit᷑ hõ ſeruꝰꝑ petm̃ actua le:ſiue qꝛ captꝰſit ⁊ illaq̃atꝰab hoſtibꝰ ꝑ tẽ tatiõis ↄſenſum:ſiue ex nimia malicia ſua venũdatꝰ ſit vt faciat malnz ſicut Achab. ij. Begl.xxj · Tertij fui ſũt ↄducticij:q́ nõ ex neceſſitate ſʒ ex volũtate ßuiunt ſub ſpe lucri. Ethi a famulãdo ꝓpꝛie dictt ſunt fa⸗ muli. vic qͥʒ ſpũalit fuos facit hoĩes aua⸗

——
———————
ricla. Añ ⁊ Apls dieit: ꝙ auaricia eſt ido⸗ loꝝ Fᷣuitus.Exponẽs b Innocẽ. de vtilira te ↄditiõis hũane dicit:ꝙ ſiẽ idolatra ſer/ uit ſimulacro:ſic auarꝰ Fuit theſauro. Rã ilie cultũ ido latrie diligent᷑ ainpliat:⁊ iſte cijmulũ pecunie libent᷑ augmẽtat. Ille cũ õi diligentia colit ſimulacrũ:⁊ iſte cũ om̃i cura curat ſen cuſtodit theſaurũ:ille ſpem ponit in idolatria:⁊ iſti ſpem ↄſtituũtĩ ꝑe cunia.ille timet mutilare ſimulacrũ:et iſte timet minuere theſaurũ.vñ dicit Sene.in Pꝛoů Pecunie opoꝛtet impare nõ ſerui⸗ re:ſi vti ſcias ancilla eſt:ſi neſcias eſt dña.
Item pctõꝛes aſſimilaut᷑ pueris. Mꝛi⸗
m qꝛ ad modũ ꝑueroꝝ ſola pᷣſentia curãt ⁊ futura ñ cogitãt. Itẽ qꝛ vanitatẽ amãt: ⁊ lucris ſcʒ ſpũalibus intẽdere recuſant Itẽ q̃ ſũt minima ⁊ vilia magna eſtimãt: ſcʒ terreſtria:⁊ qᷓ ſunt maxĩa nihil reputãt ſcʒ celeſtia. Itẽ ſibi noxia ſepe optãt.ſ.tẽ poꝛalia comoda vel pctã:⁊ ↄtra vtilia cla mant ſcʒ 3 coꝛreptiões ⁊ flagella. Itẽ plꝰ de pomo amiſſo.i. de vili re trãſitoꝛia qᷓ; de pñimonio pdito ſcʒ hereditatis celeſt? plo rant. Itẽ bñficiũ ſibi factũ:ſeʒ a deo vel ecckia ad mentẽ nõ reuocãt recognoſcendo vel regratiãdo. Itẽ oĩa q̃ vidẽt affectãt: ⁊ manũ ſeʒ oꝑis vel laboꝛis ⁊ voce locuti⸗ onſts ea poſtulãt ⁊ ꝓcurãt. Itẽ pueroꝛuʒ ſolũ.i.ſibi ſimiliũ ↄlilia amãt: ⁊ ↄſoꝛtia ſa pientũ ᷣm deñ deuitãt. Itẽ nullů ſecretũ octultãt:ß o ĩa recitãt:⁊ hi ſũt detractoꝛes ⁊ ꝓditoꝛes. Itẽ ſepe garriũt ⁊ cachinant
x clamant:ita vt vix doꝛmiẽtes ſileãt:hoc
faciũt diſſoluti: q̃ruloſi ⁊ linguoſi. Itez loti a ſoꝛdibꝰ moꝝ iteꝝ ſe inqͥnãt:⁊ dum la uant᷑ ꝓ poſſe repugnãt. Hoc faciũt recidi⸗
hãtes pniam recuſantes vł coꝛreptiõi reſi⸗
ſentes. Itẽ ſola qᷓ vẽtris ſunt cogitãt:et
ꝛij vẽtris mẽſurã ignoꝛãt:⁊ in mãducã⸗
o nullũ oꝛdinẽ ſeruãt:ſed mox vta lecto ſe eleuant cibũ poſtulant:q̃ oĩa faciũt gu⸗
loſi. Ptẽ pudibũda detegere dłmõſtrare nõ curãt:qð ptinet ad luxurioſos. Item
ſola iocoſa appᷣctant᷑ ⁊ amãt.i.ſolatia ⁊ de lectabilia můdi. Itẽ ſepe ex infect? paren
tibꝰ generati etiã ipi infecti generant᷑ ⁊ ꝑ/ durꝭtſie freq̃nt᷑ imitant᷑ filij ſcelera patrũ xpſeuerãt in eis. Itẽ oĩa laboꝛioſa repu
dianttſic petõtes recuſant ferre laboꝛes pe aſtrt Itẽ petõꝛes aſſimilant᷑ qbuſdam ruoſis boivꝰ qͥ dicunt eiſe in qͥbuſdã
m5
religionibꝰ. Mã ſicut dieit Augꝰ.xvj. ð el⸗ i ui. vei. put gentiũ narrãt hiſtoꝛie: phibent w qͥdã hoĩes vnũ oculũ tĩ hre in fronte me⸗ dia:⁊ iſti vocant᷑ cyelopes qͥbꝰaſſimilãtur ſo auari qͥ hñt reſpectũ ſolũ ad tpalia. Ram m tpalia ſunt media int᷑ eterna bona et eins ſu mala: ⁊ iõ participãt ex vtroq;:qꝛ qͥbuſdã ſi ſunt vtilia:qͥbuſdã noxia. ꝓxter qð Pbe n dicit in Ethi.ꝙ hñt erroꝛẽ hec bona.i·tpa ⸗ lia: qꝛ multꝰ ↄtingũt detrimẽta eꝝ ilt. Zlij ni enĩ ſunt qͥ hñt plãtas verſas poſt crura et octenos digitos in plãtis:⁊ hi in deſertis 1 lybie cõmoꝛant᷑:qͥbꝰ aſſimilant retrogra⸗ in diẽtes in via dei:qͥ triplicit᷑ deterioꝛes ſũt n qᷓ; alij pctõꝛes:ſicut hñs octo digitos ĩ tri⸗ bi bus digit! excedit alios q́ hñt tin quin; MPrio qꝛ ante nõ ꝓeceſſerunt.ſeðᷣo qꝛ retro redierũt. tertio q ꝓꝛiã noticij fecert. j. Petri.ij. Weliꝰ fuerat illis viã veritatꝭ. nõ agnoſcere qᷓ; poſt ãgnitã retroꝛſum cõ⸗ 4 nerti. Alij dicunt᷑ eſſe qᷓ oꝛa nõ hnit:ß ti p u nares alimẽtuʒ ſumũt: quibꝰ aſſimilantu alienoꝝ factoꝝ bonoꝝ vel maloꝝ factoꝛuz un curioſi ꝑſcrutãtoꝛes qͥ bonoꝝ factoꝝ odo⸗ l rem ꝑeipiũt:ſed ip̃a opa imitãdo non gů i ſtant. Zjlij vero eẽ ꝑhibent᷑ qui iacẽtes in ti terra reſupini vmbꝛa ſe pedũ ↄtegũt:⁊ ſůt u tante celeritatꝭ ꝙ in curſu canibꝰ cõparan z tur:quibꝰ illi aſſimilant᷑:quibus ſenſuali tas q̃ ſignificatur per pedes: ſiue plantas rõni pᷣdominat᷑ q̃ ſignificat ꝑ caput. Ideo enĩ ſenſualitas ſignificatur ꝑ pedes: qꝛ ad ᷣ modũ pedũ inheret kre.i.coꝛpiꝛet ſunt q̃ſi duo pedes duplex eiꝰ apetitꝰ.ſ.ↄcupiſci p bilis ⁊ iraſcibil. ʒlle gᷓ plantaʒ capiti ſup ponit q̃ ſenſualitatẽ pᷣfert rõni.Et tal licet k lit ad ea q̃ ſũt carnis vl můdi velociſſimꝰ:. tñ ad ſpũalia eſt tardiſſimꝰ. Alij aũt dicũt u eſſe ſine ceruice hñtes oculos ĩhumeris?q i bus aſſilanf illi qͥ attẽdũt ſolũ ad grauis ⁊ oneroſa q̃ ſibi fiũt. Añ hñt oculũ.i·reſpe ctũ in humeris.i.in grauaminibꝰ impoſi i tis:humert eĩ ferunt᷑ onera. Añ tales nõ k recoꝛdant᷑ beneficioꝝ ſʒ iniuriaꝝ. Alij o 1 ſunt cynocephali canina capita hñtes:qͥs ſ ip̃e latratꝰ magl eſſe beſtiales qᷓ; hoĩes cõ fitet᷑. Et iſti ſunt iracũdi ⁊ garriẽtes qͥ to⸗.
ta die latrãt ⁊ garriũt:⁊ eoꝝ latratꝰ i.gar ritus ſunt rõne carẽtes: a iõ cz ninl ⁊ beſti ales ſunt. Alij vo hñt planã factẽ labiũ
dꝛis inferiꝰ ita pꝛominẽs vt in ſolis ardo⸗
ibꝰtotã eꝝ eo fůcẽ cooperiãt doꝛmiẽtes?

De homine? membꝛis eins hos ſine lingnis eſſe dicũt: ſolis nutibꝰ ꝓ cuum:qꝛa ſe reijclens om̃e acceptũ nullus verbis vtentes. Iſtis afimilant᷑ hoĩes in⸗ apud ſe retiner nu trimentũ.Et hoc ptiner cautiet impꝛudẽtes:qͥ in facie.i.in exterio ad pꝛodigos q q̃ntũcunq; lucrent᷑ vel reci ri ↄuerſatiõe carent narib?ꝰ.i.diſ cretiõe nõ piant:tamẽ ſemꝑ ſunt vacui.i. indigẽtes: vtunf᷑. Eyceſſus aũt labij inferioꝛis ſigni/ qꝛ om̃ia emittũt inutiliteræ nihil reſeruãte ficat loquacitatẽ nimiã indiſcretã de infe/ ⁊ ideo ſemꝑ egent:vt ꝑtz ꝑ exemplum in fi rioꝛibꝰ ⁊ terrenis:ſed carẽtia lingue refer⸗ lio.ꝓdigo: Eu.xv. Tertiũ awellat᷑ ſecũ⸗ tur ad indiſcretã taciturnitatẽ:⁊ ið repᷣſen doſ imillimũ: nunqᷓ; tñ ſine cibi coꝛpulẽtia tat illos qui nec diſcrete loqͥ nec diſcrete ta eſt inuentũ. Hoc ptinet ad guloſos q nun⸗ cere ſciunt.ꝙ aũt loquunt᷑ nutibꝰnõ eſt qꝛ qᷓ; ſunt ſine ſollicitudine cibi ⁊ cura coꝛpo ſint de oꝛdine ciſtertienſ iuʒ:ſed refert hot ris ſui. Inferiꝰ añt ſunt tria alia groſſa:qͥ· ad inqͥetos ⁊ indiſcretos coꝛpis vłmẽbꝛo rũ pꝛimũ vocat᷑ oꝛbũ.i.viduatũ aitero oꝛi⸗ rũ motus:ſicut ðꝛ de apoſtata hoĩe:ꝙ an ficio.Cũ enim cetera viſcera duo hñt oꝛifi⸗ nuit oculo:terit pede: digito loquitur ⁊c̃. cia hoc hʒ vnñ ſolũ. vnde ſe habet ad mo⸗ Quidã vo ſunt modo ſimili ita magnas dũ ſacci:qꝛ multa recipit et pauca eijcit, hñtes aures vt eis ↄtegãt totũ coꝛpns. Et ptinet ad illtberales ⁊ auaros:quoꝝ bur⸗ his aſſimilant᷑ q ſollicite ⁊ multũ audiũt: ſa habet ſolũ vnũ foꝛamen ſcʒ ad recipien ſed de auditꝰ nihil faciũt: Jaco.j. Nui au dũ:?multa eni recipiũt lucrãdo:ſed paueg ditoꝛ eſt verbi ⁊ nõ factoꝛ ⁊c̃. Alij o ſunt vel nulla eijciũt expendendo. Aliud vero in ethiopia pꝛoni ambulã̃tes: vt pecoꝛa nõ qð eſt ſub oꝛbo dicit ilion:eo ꝙ in eo ilia⸗ ſe valẽtes ſurſum erigere:qͥbꝰ aſſilant᷑ cu/ ca haſſio fieri cõſuenit.hoc ptinet ad inui⸗ pidi qui ſolũ terrenis intendũt:de celeſti dos qui alioꝝ felicitate toꝛquent᷑.Mã paf bus vero nõ curãtes. ↄtra qͥs dicit Apis ſio iliaca valde toꝛquet:qꝛ ẽ doloꝛoſa. Al⸗ Loloß̃.iij. Que ſurſum ſůt ſapite nõ q̃ ſuꝑ timũ autẽ inteſtinũ ⁊ infimũ ðꝛ colon:qð terrã. Item petõꝛes aſſimilant᷑ viſceribꝰ. immediate cũ oꝛifico totins coꝛpisẽ con⸗ Mꝛio ꝓpter multiplicitatẽvitioꝝ. Maz ſié̃ iunctũ:hoc ptinet ad vitiũ lnxurie que cir in coꝛpoꝛibꝰ ſiue vẽtribꝰſ ũt multa viſcera: ca infimã coꝛpoꝛis partẽ viget ⁊ exercet᷑:qᷓ̃ ita ĩ pctõꝛibꝰ ſũt multa vitia. Inventre eĩ eidem oꝛificio eſt vicina. Ande hoc vitiuʒ ſuperiꝰ pᷣmo eſt quoddã inteſtinuz ſubtile vilius et turpius reputat᷑ ceteris. Item qð vocat᷑ duodenũ:qꝛ in ſua longitudine pctõꝛes aſſimtlant᷑ lepꝛoſis. Peimo rõne Fᷣm menſurã cuiuſſibet hoĩs eſt.xij. digito diſtinctionis.diſtinguunt᷑ enim ſeptem ge rũ:et hoc ſuꝑ doꝛſum erigit᷑:et ad nullam nera peccatoꝛũ penes ſepteʒ ſpecies lepꝛe: partẽ aliã retoꝛquet᷑.Hoc inteſtinũ eſt ſup vl penes ſeptẽ modos lepꝛoſoꝛuʒ qui in ſa boꝛũ qui ſup doꝛſuʒ.i.ſuꝑ hoĩes humiles cra ſcriptura legunt᷑. 1 am ſignificatur in et patientes ſe erigũt:⁊ ſe ꝑ humilitatẽ vel carnis tu moꝛe ſuperbia: et hec eſt lepꝛa — nõ retoꝛquẽt nec flectunt. hHecei O gie.. Paral. xxvj. MPoſtqᷓ; elenatũ et vabet. xij. digitos.i.duodeci gradꝰ. Duo coꝛ eius:exoꝛta eſt lepꝛa in fro nte eius. In decim eni gradus ſupbie beatꝰ Berñ.po/ exuſtiõe ſignat iracundia:⁊ hec ẽ lepꝛa S nit:qui ſunticurioſitas:mẽtis leuitas:ine⸗ monis: Mattk. xxvj. Cũ eſſet ieſus in do ptã leticia: iactantia:ſingularitas:arrogã mo ſimonis lepꝛoſi. In ſiti auaricia:et heg tia:pᷣſumptio:petõꝝ defenſio: ſimulata cõ eſt lepꝛa Sieci.iij. Reg.v. In ponderoſi
feſſio:rebellio:libertas:peccandi cõſuetu⸗ tate accidia:⁊ hec eſt lepꝛa MWoyſi: Erodi
do:quoꝛũ pꝛimi ſex ſumunt᷑ m iniuris P iitj. Qui cũ miſiſſet manũ in ſinũ ꝓtulit le ximi qͥ debet eſſe par.q̃ttuoꝛ alij ſumuntur pꝛoſam. In pingnedine gulaꝛet hec ẽ lepꝛa hᷣm iniuriã homis ſupioꝛis. Ouo vero viti viroꝛuʒ q̃ttuoꝛ in introitu poꝛte. iiij. Reg?⸗ mi ꝓꝛie ßᷣm iniuriã dei:q̃ ſcʒ immediate fit vij. In putredie ĩuidia:⁊ hec ẽ lepꝛa Wa⸗ ei. Et vocant gradus qꝛ fit ꝓgreſſus ami ri ez Mu. xij. Pꝛoũ. ritij. Mutredo oſſiũ in⸗ noꝛi malo ad inaius. Mã mala eſt iniuria uidia. In ſetoꝛe anhelitꝰ juxuria:⁊ eſt e reſpectu paris:peioꝛ reſpectu ſ uꝑioꝛis:ſed pꝛa domus Joab. ij. Reg'. iij. Scðo rõne peſſima refpeetu dei. Secundũ inteſtinũ mundatiõis. ã ſti lepꝛoſi mñdant᷑ qnc; vocatur leiuniũ:qꝛ ſemp a cibis eſt vacu/ modis. Meimo ablutione:per quam ſi
3
um· Sicit aũt quidã ſapiens ꝙ iõ ſc eſt v gnificatur contritioiiij· Regt·v. Victũ eſt

Naaman: Lauare ſeptles ĩ ioꝛdane. Itẽ dſtenſione ꝑ quã ſignificat cõfeſſio: Luẽ· xvij. Oſtendite vos ſacerdoti:qui dů irẽt mundati ſunt. Item ſeparatiõe:p quã li⸗ gnificat excõmũnicatio: NMume. xij⸗ Legi tur de Waria q̃ fuit extra caſtra ſeptẽ die · pus. Ptem inclulioneip qua3 religio ſi⸗
gnificatur:vt manus Woyſi mundata eſt ncluſione: Exo.itij. Item tactu. ꝑ quam tribulationuʒ ppeſſiõ: Matth. vij·tetigit eñ dicens: Aoloꝛmũdare:⁊ cõfeſtim mun data eſt lepꝛa eiꝰ. Item pctõꝛes aſſimilan tur apopleticis.i. his q apoplexiã patiun⸗ ꝛimo qꝛ ᷣm Auicen.in apopleyia ſit membꝛoꝝ ocioſitas · Ande dicit ꝙ apo⸗ plexia eſt ocioſitas membꝛoꝝ a ſenſu ⁊mo tu ꝓpter opilationẽ cõtingentẽ in ventri⸗ cuũs cerebꝛi⁊ meatibus ſ piritꝰ ſenſibilis 4 motui.hec ocioſitas membꝛoꝝ inuenit᷑ in accidioſis et in pigris:qꝛ nibil boni vo ⸗ lunt operari; Mꝛouerb xix. Abſeondit pi ger manũ ſuã ſub aſcella:nec ad os ſuum applicat eã.Et quidã quidem ſunt pigri⁊ ocioſi circa ſpeculabilia putãa circa ſtudiũ ꝛiuant᷑ fenſu.i. ade⸗ ptione ſcientie. Quidã vero circa operabi jia:⁊ tales carent motu.i. ꝓfectu virtutis vel meritoꝛij oꝑis. Scðo qꝛin apoplexia eſt anhelitꝰ dijficultas. Nã ſicut euacudn tur inſtrumẽta motus ⁊ anhelitus:ant de bilitantur vt non fiat facilis anhelit?ꝛimo llic eſt ſpuma:et eſt habens viciſſitudinẽ ſicut ſtrangulatio aut ſicut vox ſtrangula tiqũq; tamẽ nõ awaret anhelit? neq; vox neq; ſpiritus:⁊ h eſt peius. Et hec difficul tas anhelitus.i.reſpiratiõis eſt in guloſis et luxurioſis qͥ querũt delectatlões carniſ: qꝛ tales ſpirituales inſpiratiões difficult᷑ reciptũt. vnde Apts dicit. j⸗Coꝛinth.ij. ꝙ gialis·i. carnalis nõ ꝑcipit ea q̃ ſũt ſpũs. Tertio eſt in apoplexia moꝛbi inſanabi⸗ litas. Mã ſcut dicit Zpot̃· qñi apoplexis ẽ foꝛtis habens eñ nõ ĩanat᷑. li vero dehllis eius ſanatio nõ eſt facilis. Hec inſanabili⸗
tur
ſcientie. nde tales
„
tas inuenit᷑ in auaris vnde Mhs i Ethi dicit ꝙ illiberalitasqᷓ ptinet ad auariciaʒ eſt ianabil:hlere.xxx· Inſanabil factura lagat. Sẽne. Dũ cetera vitia ſeneicunt in hoĩe:ſola auaricia iuueneſcit.
tua:peſſima p
Muarto in apoplexia eſt moꝛtis defor⸗ mitas: quia aliqũ accidit vt habens apo⸗ plexiam ſit enitatus:et nõ ſit differentia in
er ſe
ter ip̃m ⁊ moꝛtuũ:ita vt ndn apparet ißᷣo aliquis anhelitꝰꝛdeinde reuiuiſcit et fana tur. Et in talibꝰ anhelitus quidẽ non ap⸗ paret:ſʒ ipſoꝝ pulſus nõ integre cadit: ꝓ pter hoc volũt medici ꝙ tardet᷑ ſepultura doner ppendat᷑ eius dipoſitioꝛneq; ſit mi nus.lyxij· hoꝛis. Inuenitur autẽ quedam moꝛtis cõfoꝛmitas in inuidis:quia coꝛp moꝛtuũ putreſcit:ſicut NPꝛouerb. xiiij. dici tur: ꝙ putredo oſſiũ:id eſt virtutũ vel vi⸗ roꝛum foꝛtiũ inuidia. Quinto qꝛ in apo plexia eſt mala reſolubilitasiq: apoplexia ſreſoluit᷑ vt plurimum reſoluit᷑ in parãꝰ iyſim. Hec mala reſolubilitas inuenitur in ſupbis et iracũdis: q? ſupbia reſoluit᷑ vt plurimũ in iram:et ira delinit in ſtulticiaʒ et iacturam: Job.v. Airun ſtultum inter⸗ ficit iracũdia.„ Ca. LIIII, Enitẽtia aſſimi p latur pulmoni. Mꝛlmo quidẽ qꝛ pulmo aerem attractũ interi“
depurat:et penitẽtia coꝛ interius infectu;
mundificat:ſcʒ contritionẽ: vacobi.iiij · Murificate coꝛda duplices anio. Scðo qꝛ pulmo vocẽ foꝛmat:ſine pulmone enim voꝝ foꝛmari nõ poteſt:neq; anhelit⸗ reddi valet:vt de aialibꝰ Sic etiã penitẽtia coꝛdis exterius foꝛmt vocem eðfeſſionis: Pẽõ · xxxj· Pixi cõfite⸗ boꝛ aduerſum me iniuſticiã meãx̃. e tio qꝛ pulmo humoꝛẽ ſpumoſum generat⸗ Eſt enim pulmo de molli carne ⁊ dered:et ſpume coagulate ſimillimus: vt dicit Con
an.⁊ ideo generat conſimilẽ humoꝛẽ:ſcz ſpumoſum. Nuaſi aũt hemoꝛ ſpumoſus?
feruida lachꝛymaꝝ cõpũctio quã ip̃a pnis gencrat ⁊ ꝓducit:ð.l. Lauabo ꝑ ſing. noctes leciũ meñ:⁊ lachꝛymis meis ſtra⸗ tum meũ rigabo. Quarto pulmocoꝛre frigerat. Nã ip̃e pulmo vndiq; coꝛ circun ⸗ dat:⁊ aerem frigidũ ad eius temperiẽ mi⸗ niſtrat. Ande inter coꝛ ⁊ guttur eſt medi⸗ us vt ſubito ad coꝛ aefeʒ mittat:⁊ ip̃i gut turi ad vocem foꝛmãdã reddat · Sicnt igi⸗ tur pulmo caloꝛẽ coꝛdis refrigerat:ita pe⸗ nitentia tam interioꝛ qᷓ; exterio? ardoꝛẽcõ cupiſcentie mitigat:Ecci.iij. Ign arden ⸗ tem extinguit adua:id eſt ardoꝛẽ concupi⸗ ſcẽtie repmit penitẽtie lachꝛyms⸗ uin to puimo a motu nõ ceſſat · Cñ enim ſit vt coꝛdis flabellũ aerem ad temperi? coꝛdis
—
——

8 —
nerẽ retinere. Sic peniiẽs debet in ſecretis ſtudijs et affectibꝰↄſeruare pꝛopoſitũ non I
E
De homine et mẽdbꝛis eius
eſt inferioꝛ. Tertio palpehꝛe datèẽ ſũt ad aparentiã.i.ad pulchꝛitudinẽ ⁊ oꝛnamen tum faciei: et talis fuit penitentia Jopãniſ baptiſtex alioꝝ ſãctificatoꝝ:qᷓ̃ non fuit ne⸗ ceſſaria ad purgationẽ vel cuſtodiã vitio⸗
ketrahẽs cõtinue x emittẽs: opoꝛtet neceſ ⸗ ſurio ꝙ ſe dilatãdo 1ↄſtringẽdo ſp in mo⸗ tu cõſiſtat. Sic etiã hõ penitẽs a motu bo ⸗
ni oꝑis nullo tpe ceſſare dʒ neq; ocio vaca re: Scẽs.ix. Q ðᷣcunq; põt facẽ manꝰ tuaiĩ⸗ ſtãter oꝑare ⁊c̃. Septo pulmo ſ pũi vitali nutrimẽtũ cõtinuũ pᷣſtat. Mã caro pulmo/ nis eſt mollis ⁊ ↄcaua ⁊ leuis vt ger in ſu⸗ am naturã defacili immutet᷑:⁊ ſic vital ſpi ritus in vẽtriculũ coꝛdis ad 2ſeruationeʒ vite animalis faciliꝰ trãſeat. Sicꝑ opa pe kitẽtie nutrit᷑ interiꝰ ſpũs ſiue ꝑ auditũ p̃⸗ dicatiõis:ſiue ꝑ ſtudiũ oꝛõnis:ſiue ꝑ fletũ cõpunctiõis.yᷣm illð Mõ.xlj. Fuerunt mi
bi lach?yme mee panes die ac no.⁊c̃. Se
ptimo pulmo coꝛdis regionẽ ab inſtrumẽ⸗
tis ſeniibilibus ſeparãte⁊ ſic penitentia ſe⸗
h ràt coꝛ penitẽtis a delectationibꝰ ſenſi ⸗ ilibus ⁊ carnalibꝰ. Iſido.in lib de ſũmo
bono. Menitẽtia nõ inenſiũ ac tẽpoꝝ cur/
*
ſu penſat᷑.ſed ꝑena qua aĩa cruciat᷑ ⁊ moꝛ
tificat caro. Octauo pulmo aerẽ ad ſup⸗ plem emtũ caloꝛis in ſuis folliculis ⁊ poꝛis reſeruat. vñ tamdiu põt aĩal ſub aqua ſi ⸗ ne ſu ffocatiõeviu ere qᷓ;diu põt recollectuʒ
6
peccãdi:⁊ tãdiu viuit aĩa ſub aqua gratie
ᷓ;diu poreſt tale x oſitũ retinere. Item
penitẽtia aſſimilat palpebꝛis ꝓpter tria. Meimo ppter oticiũ. ã palpebꝛarum ſiue cilioꝝ eſt triplex officiũ. Sũt enipoſi teaß ocuios. Meimo ad cuſtodiendum. vñ dicunt᷑ cilia qꝛ ſuo motu cõ̃tinuo gereʒ intercidũt:⁊ ſic oculos ab aeris leſ iõe cu⸗ ſodiũt. Talis erat penitẽtia Pauli quaʒ faciebat ad ſuã cuſtodiam ne leʒ caderet a gra· vñ. j. Coꝝ. ix. Caſtigo coꝛpꝰ meũ ⁊c̃. Secũdo paipebꝛe ſũt ad opturã. Mã qꝛ natura oculi eſt aquea ⁊ hũida ad ſui foꝛ⸗ tificationẽ ⁊ defenſionẽ idiget optura. Sʒ ſiẽ palpebꝛa eſt optoꝛiũ oculi:ita penitẽtia eſt oꝑimẽtũ pcti.opit enĩ pctm̃ nevideatur ad indiciũ.ð.xxxj. Beati quoꝝ remiſſe ſũt iniqtates ⁊c̃.⁊ taiis fuit penitẽtia Wa gdalene. Sed nota ꝙ q̃dã aialia tegũt ſi⸗ neclaudũt oculũ cũ paipebꝛa ſi ugioꝛi ſitut
oinne animal qᷓdrupes:ſicut PBs dicit in
xij. li.de animalibꝰ. Quedã cũ palpchꝛa ĩ⸗ ferioꝛi ſicut aues:qꝛqdã ſe affligunt in pe⸗ nitentia amoꝛe eterni pᷣmij:⁊ hec eſt palpe praſngioꝛ· Auidã timoꝛe upplici 1hec
rum:ſed potius fuit ad decentiã ⁊ oenamẽ tum virtutũ. Secũdo penitẽtia aſſimila ⸗ turpalpebꝛis ꝓpter cõcurſũ. Due eni ſũt in homine palpebꝛeq̃ aſſidue ad inuicẽ cõ currũt vt reficiãt aſiduo motu obtuitum. vt dicit Cõſtan.qᷓ dicunt palpebꝛe:ꝛqꝛ pal⸗ pitãdo ſemꝑ mouent᷑. Sicut igit᷑ duplere palpebꝛa ita duplex eſt penitẽtia q̃ ſibijnui cẽ in ꝑenitẽte aſſidue debẽt cõcurrere zin⸗ uicẽ q̃ſi ſe tãgere ſcʒ ĩterioꝛ ⁊ exterioꝛ. Nã exterioꝛ ſine interioꝛi eſt infructuoſa:vt pa tet in hypocritis.ſed interioꝛ ſine exterioꝛi nõ eſt fructuoſa.ſicut ptʒ in negligentibuſ xpigris ad ſatiffaciendũ. Tertio ꝙpt̃mu nimẽtũ.IMã palpebꝛe munite ſũt villis pi⸗ loꝝ vt apertis oculis ſi quid oceu rrerit re⸗
pellatur:⁊ inuolutis oculis in ipſis ſecuri
us doꝛmiat? vt dicit Cõſtã. Habent autem palpebꝛe pilos nõ omnino erectos ziex⸗
tremitatibus mediocriter reflexos: ⁊ hoc
factũ eſt vt ſe habiliꝰ ⁊ foꝛtiꝰ clauderẽt:et iqð impedimentũ occurreret ei efficaciu obhiarẽt. Quaſi autẽ villi piloꝝ ſunt exẽ⸗ pla ſctõꝝ qui de ſtatu pctõꝝ pᷣcipue carna liũ ad deũ cõuerſi ſunt. Nã pili ex ſuꝑflui tate qͥdẽ carnis naſcunt᷑: ð carnei nõ ũt ß aridi ⁊ tenues.vñ ſignãt ſctõs ad deñ con uerſosꝛã licet pꝛĩo fuerunt carnales tñ pꝰ cõuerſionẽ effecti ſũt ſpirituales ⁊ cel eſteſ. Hoꝝ ð piloꝝ villos.i.exẽpla doctoꝝ debʒ penitens ad ſeiß̃m reflectere per imitatio⸗
nem ſi vult ſe cõtra tẽtatiões claudere ⁊ ſe
cure doꝛmire in moꝛte. Itẽ penitẽtia cõci pit ⁊ parturit hominẽ in eſſe ſpũali ſi par turitur ⁊ concipit᷑ in eſſe natu rali:qðᷣ patʒ exduattuoꝛ. Mꝛimno rõne ↄceptiõis. Mã ad conceptionẽ infantis requirit᷑ materia conueniẽs.locꝰ expediẽs ⁊ cauſa efficiẽs. Wateria ergo cõu ẽiẽs humoꝛ eſt mẽſtrua⸗ lis ſiue ſeminalis emine. Cauſa vo effici⸗ ens ᷣm Mhm eſt ſemen viri„Dnſtrumẽtal cauſa eſt caloꝛ nature virtutẽ coꝛpoꝛi influ ens ⁊ diſponens. Locus autẽ co nueniens eſt matrix. Similiter dum aliqͥs ad penitẽ tiam conuertit᷑:⁊ quaſi ſpiritualit deo con cipitur velut locus conueniens in anima eſt mens ſiue memoꝛia queeſt vt v

Aua velut humoꝛ menſtrualis ẽ pciĩ recoꝛ⸗ atio que eſt velut materia penitẽtie. Sed
cꝗᷓ efficiẽs huiꝰcõceptionis eſt timoꝛ dei ʒ
jud Eſa xxv]. A timoꝛe tuo dñe cõcepi⸗ mus ⁊ peperimꝰſpũm ſalutis. Et nota ꝙ ſi materia fetuſ in ꝑte dextra fuerit adunata in naturã cedit maris.ſi vᷣo in ſiniſtra ĩ na turã mulieris.Et hec diuerſitas accidit ꝓ
pter dominiũ caloꝛis qͥ in dextera parte cõ ſiſtit. Similiter qñ caloꝛ diuini amoꝛis do ⸗
minat᷑ in mẽte penitẽtis cõ̃eipit᷑ quaſiĩde⸗ xtera maſculus.i.ſpũs cõpunctiõis virilis ⁊ foꝛtis:ſed quaſi in finiſtra vbi eſt defect? caloꝛis.i.in coꝛde tepide penitentis conei⸗ pitur femina.i.ſpũs debilis ⁊ inſtabilis.
Secũdo rõne foꝛmatiõis. Nã coꝛpꝰ in⸗
fantis in vtero matris nõ ſubito foꝛmat̃ ð
oꝛdinate ⁊ gradatim.⁊ iſte oꝛdo cõſiderat᷑
ex tribus. Pꝛimo ex ↄcepti ptibꝰ ſiue mẽ bꝛis. Q nia pꝛimo foꝛmant᷑ mẽbꝛa pᷣncipa⸗ lia.ſ.coꝛ ⁊cerebꝛum ⁊ epar q̃ᷓ alioꝝ omniuʒ ſunt fundamẽta.Et iſta qñ ſunt fim in ſã⸗ gninis maſſa ſibi vicinant᷑:⁊ poſtea ab in⸗ uicem diuiduntur. De iſtis tribus funda/ ment alia tria naſcũt᷑.ſ.nerui ⁊ nucha doꝛ ſi a capite:arterie a coꝛðᷣꝛ vene ab epate ᷣʒ Balienũ. Ariſto. tñ dicit ꝙ pᷣncpiũ vena⸗ rũ eſt coꝛ: in libꝛo de ſomno ⁊vigil.his ̃t ſie foꝛmatis tanqᷓ; oĩm fũdamẽtis foꝛmat natura oſſa hoꝝ cuſtoditiua.ſ.craneuʒ ad defenſionem capitis.oſſa pectoꝛis ad mu⸗ nimen coꝛdis:⁊ coſtas lateris ad tutelam epatis.⁊ ſic de alijs. Poſt iſta ꝓducuntur mẽbꝛa ſecũdaria.ſ.manꝰ:pedeſ:bꝛa chia ⁊ ſimilia:ſed iſta nõ ſimul ſfed ſucceſſiue foꝛ⸗ mãtur. Similit᷑ in pẽnitẽtie ſtatu nõ ẽ ſtati ʒ pᷣncipio pfectꝰꝛſed ꝓficit gradati vᷣm il⸗ iud Põ ixxriij. bunt de virtute in vir/ tutẽ.vñ poffumus ꝑ tria mẽbꝛa pᷣncipalia J. coꝛ:cerebꝛũ:⁊ epar intelligere tres vir⸗ tutes theologicas.ſ.fidẽ:ſpẽ⁊ charitateʒ. Per membꝛa vo ſecũdaria ſeu defenſoꝛia q̃ his adijciunt᷑ virtutes intellectuales: ſʒ ꝑ oſfficialia virtutes moꝛales in quibꝰ om nibus homo nõ pficit᷑ ſubito ſʒ gradatim.
Secũdo ↄſiderat᷑ oꝛdo foꝛmatiõis ex cõ ceptiõis gradibꝰ:qꝛ infans dũ cõcipit qᷓ̃t ⸗ tuoꝛhahet gradus. Mꝛimꝰ eſt cũ adhuc eſt lacti vicinus. Secudus ẽ e iã ſemẽ ſã
guini ſe eõmiſcet. Tũc enĩ coꝛ et cerebꝛum
nondũ pfecta ſũt:ſʒ ẽ quedã malſa ex ſemi ue fanguineq; cõmiyta. Tertiꝰeſt gradui
Liber ſertus
cũ coꝛde ⁊ cercbꝛo ⁊ epate iã foꝛmatis alis mẽbꝛa indiſtincta me Quartꝰ?ẽ 3 eſt cõpletũ ⁊ oꝛganigatũ ⁊ ad aie ſuſceptio nẽ diſpoſitũ.& ui dů aĩa deſup dat᷑ĩ vtero mouet᷑.⁊ ſi eſt femĩa in ſiniſtra pte plus ſẽ⸗ titur.ſi vᷣo maſculus in dextera parte plnl. mouet᷑ vt dicit Salienꝰ. In iſtis igit q̃ttu⸗ oꝛ gradibꝰ foꝛmatiõis coꝛpoꝛis deſignant quattuoꝛ gradꝰ foꝛmatiõis penitẽtis: qͥ pꝛimus eſt in petĩ recogitatiõe. Et het i milat᷑ lacti:qꝛ lac ẽ facilii᷑ ↄuertibile⁊ ĩ bo nos ⁊ in malos hũoꝛes:ſic recoꝛdatio pet cati facilit᷑ cõuertit vł in bonñ aie nutrimẽ tũꝛputa qñ ex recoꝛdatione peti naſcit᷑ do⸗ loꝛ cõpunctiõis.vl in nutrimẽtũ malñ: qñi ex peti recoꝛdatiõe naſcit delectatio vl vo lũtas reiterãdi. Secũdus gradus eſt ĩ pec cati deteſtatione. Tũc enĩ femẽ agnitiõis⁊ recoꝛdatiõis peti immiſcet ſe cũ ſãguinei. cũ dotoꝛe ⁊ abomĩatiõe peti. Tertiꝰ gradꝰ eſt in peti ↄfeſſiõe vbi q̃ dã mẽbꝛa ſůt diſti⸗ cta.ſ.coꝛ cerebꝛũ ⁊ epar.ꝑ qᷓ tria intelligit᷑ triplex genus pctõꝝ q̃ hõ tenet diſticte cõ⸗ fiteri pᷣeipue moꝛtalia.ſ.cõmiſſa in deñũ: ꝓ⸗ rimũ ⁊ in ſciß̃m.vl cõmiſſa coꝛde oꝛe ⁊ ope re. Vlia vo mẽbꝛs fůt idiſtincta: qꝛvltimo fieri dʒ penitẽtis rõfeſſio cõis. In qᷓiniſti cte.i.generaliter ſe accuſet de venialibuſ? moꝛtalibꝰ qᷓ ꝑ obliuienẽ omiſiſſet vligno⸗ rantiã diſtincte cõfiteri. Nuartꝰ gradul attendit᷑ ĩ fati ffactiõe:in qj ↄſiſt it ꝑfeeta pe nitẽtia ſeu penitẽtis diſpoſitio:ſiue ad ſuß ne gye ſu ſceptionẽ:ſiue ad fetꝰ.i.boni opi motionẽ. Sed nota ꝙ fetꝰ interioꝛ.i. diſpo
ſitio vł ꝓpoſitũ interiꝰ cõceptũ de peniten
defectinꝰ ⁊ nõ verꝰ.ſiẽ in fietis ⁊ hypocri⸗
tis:⁊ tũc eſt motꝰ exterioꝛis penitẽtie fiue opꝑis in ſiniſtra: qꝛ.ſ.hypogrita ⁊ fictꝰexte⸗
rioꝛa opa pẽitẽtie facit cũ ſiniſtra intẽtiõe In qͥbuſdã vo interioꝛ fetꝰ.i.cõtritio cdꝛ⸗ dis ẽ maſculinus. i.pfecta ⁊ vera; ⁊ rectẽ motꝰ in dertra:qꝛ ſcʒ vere cõtritꝰ facit opq pẽitẽtie cñ recta intẽtione.vñ ðꝛ Wat· vj⸗ Meſciat ſiniſtra tua qd faciat dextra tua
Tertio attendit᷑ oꝛdo foꝛmstiõis ex con ceptiõis diebꝰ: qꝛ in gradu lactis eſ infãs ꝑ ſex dies:in gradu ſangnis ꝑ nouẽl grd⸗
du maſſe carnis.xij. dieb exiſtit. In quar to vo gradu ante plenã pfectionẽ ẽpꝑ· xv·
ih. dies. vñ a die ↄceptiõis vſc d dtẽco
—

——
—
—
—
De homine et mebꝛis eins
bmus ⁊ vltimꝰ tõputet᷑· Nã in tot die ⸗
PBus cõit᷑ viit fetꝰ. Et hm hñc numeꝝ Au⸗ guſtinus cõputat edifieationẽ tẽpli cui cõ Parat pfectionẽ coꝛpoꝛis xp̃l ſun Joh.ca. vj⸗nõ qꝛ talis ꝓceſſus fuerit in foꝛmatiõe vominici coꝛpoꝛis cũ pfectionẽ habueritĩ inſtanti:ſʒ qꝛ in tot diebꝰ potuit mẽbꝛoꝛuʒ diſtictio cõpꝛehẽdi. In hoc igiẽ ꝓceſſu die r intelligi᷑ quadruplex grãdꝰ electoꝝ. MPeimus ẽ incipiẽtiũ:⁊ iſti ſůt ſub foꝛma actis qui eſt paruuloꝝ cibꝰ. Eſt igit᷑ eo xi veptio in opibꝰ vite actiue vñ aſſignant᷑ ei ſex oꝑa miſcðie q̃ enumerauit d ſis Wat. x/ v· Scðs eſt pficientiũ.⁊ iſti ſunt ſub foꝛ mna ſãguiĩsg.i.ſub certamiĩe paſſionũ actri⸗ Pulationũ.vñ qͥbuſdã qͥ nõdũ iſtũ graduʒ Attingebãt dicebat Apo. Heb. xij. Mõduʒ nĩ vſq; ad ſanguinẽ reſtitiſtis.⁊ ſtoꝝ ꝓfe
xtus dʒ eſſe in vita cõtẽplatiua. vñ aſſignã
tur eis.ix. dies ꝓpter nouẽ ãgeloꝝ oꝛdies: quibꝰ aſſimilant᷑ viri cõtẽplatiui. Tertiꝰ gradus ẽ ꝑfectoꝝ qͥ iã habẽt cõpletã natu⸗ rñ carnis.i.debitã foꝛmã perfettiõis. Ta ⸗ es ſũt quoꝝ vita cõfoꝛmat᷑ vite apłice. vñ Sſignant᷑ eis. xij. dies ꝓpter numeruʒ. xij. Aploꝝ. MQuartꝰ gradus eſt beatoꝝ quo⸗ rũ pfectio qᷓ;tũ ad coꝛpus erit in octaua re Lurrectionis q̃ i inchoata eſt in xp̃o: qͥ ſeʒ reſurgẽs ex moꝛtuis iã nõ moꝛit᷑. R erfe⸗ tã autẽ reſurrettio ⁊ plena erit in fine ſcli
ñ decima dꝛagma ꝑdita fu erit reiuẽta.i. — ecctia totaliter reſuſcitata.vñ vlti
me ↄſũmatiõi decẽ dies aſſ ignant᷑ pł᷑ nu ⸗ merũ cõpletũ eiectoꝝ:qͥ ſignãt᷑ ĩ. x.dꝛagma Pꝛiꝰ ꝑdita poſteg reinuẽta: Euẽ̃ xvx. Ter tlo rõne cõpletiõis: er eo ꝙ qͥꝛũdã infãtiũ Foꝛmn atio citiqᷓrũdãd tardiꝰcõplet᷑. Sũt enĩ quidã qͥ dicũt ꝙ dã in.xxx.diebꝰcom Plent᷑?⁊ tales ſexto mẽſe naſcũłtæ tales p Pler teneritudinẽ nõ viuere poſſe dicunt᷑. Muidãvo.xxxv diebꝰpficiunt᷑:qͥ ſeptio mẽſe naſcũt᷑:⁊ tales vniere poſſe pbant᷑.q dãxl.diebꝰ foꝛmant᷑:qͥ. viij. mẽſe naſci per hibent᷑neq; tales in vita ſeruant᷑.vñ Eõ⸗ ſtan. ⁊ eriã Salienꝰ dicũt oẽm infůtẽ in ſe⸗ piemn menſibus motuʒ habere: qui ſi adeo eſt foꝛtis vt exire poſſit ad vitam vtiq; cõ ⸗ ualeſcit. Si vero tunc in ſeptimo menſe nõ egreditur.ipſo ſuo motu debilitatur ⁊etiã ſumme patitur.vnde ſi etiã ſequenti men/
ſe:id eſt octaus exierit non conualeſcit: ſʒ vlx ad nonum menſẽ velpꝛincipium de
cimi quieuerit iterũ vires ſumit vnde egre diens conualeſcit ad vitã.⁊ tal es qui nd ⸗ no menſe vel decimo oeiuntur.x vj. diebus in matrice foꝛmantur.vel foꝛte qui decimo menſe naſcitur nngietn diebꝰ in vte ro completur. Sicut ergo quoꝛundam foꝛ matio citius.quoꝛundã vero tardius per⸗ ficitur. Sic etiam ad deum quidam citius et quidam tardius conuertuntur. Et iteꝝ in amoꝛe dei in quo ſpiritualis vite perfe⸗ ctio conſiſtit. quidam citius:quidam tar⸗ dius perficiuntur. Poſſemus etiã per pꝛe dictos quinq; modos conceptoꝛu ʒ ſiue na toꝛum inteiligere quinq; diuerſitates fide lium. Quoꝛuʒ pꝛimi fuerunt indei ante re⸗ demptoꝛis aduentum.iſtoꝛum foꝛmationi aſſignantur.xxx.dies. Tricenarius enim numerus conſurgit ex numero ternario ⁊ denario:quia ternarius in denarium du ctus:id eſt ter decem faciunt.xxx. In ter ⸗ nario ergo fides ſancte trinitatis in de⸗ nario vero decalogi obſeruantia intelligi⸗ gitur. Et vtrunq; iudeoꝛum iuſti ⁊ eruditi viri habuerunt ſcilicet fidem ſancte trini⸗ tatis cuʒ obſeruantia decalogi. Sed tamẽ ante redemptionis et paſſionis eius tem⸗
bus Poc non ſufficiebat vt ad vitam ingre
derentur cum nondum eſſet aperta ianua paradiſi.Et hoc ſignificatur in eo ꝙ natuſ in ſexto menſe vel infra nõ viuit. Sex eniʒ cucurrerunt etates ante ſaluatoꝛis aduen tum:quas ſex menſes conceptionis ſ ignãt ita vt pꝛima etas computetur ab adam vſ⸗ qꝙ; ad noe ſecunda a noe vſq; ad abꝛaã.ter tia ab abꝛaam vſq; ad mo vſen. q uarta vſ⸗ ; ad dauid.quinta vſqʒ ad tranſmigrati⸗ onem babylõis.ſexta vſq; ad chꝛiſtũ. o ſtrema ab aduẽtu redemptoꝛis in qua per paſionem chꝛiſti aperta eſt ianua vite. Se cundi ſunt chꝛiſtiani:et iſtoꝛum foꝛmatio ⸗ ni ſiue perfectioni aſſignãtur trigintaqn ⸗ q; dies ita vt ternario addatur quinarius dui eſt numerus qͥnq; vulnerũ xpi crucifi⸗ ri. Mã poſt fidẽ trinitatis ⁊ impletionẽ de calogi confoꝛmnãtur qui virt chꝛiſtiani ſůũt cruci ⁊ paſſioni chꝛiſti quaſi quinq; vulne ra eiꝰ in ſemetipis hñtes. ᷣm illð Sał. vj. Ego ſtigmata dñi ieſu in coꝛpoꝛe meo poꝛ⸗ to · Tales nati ſũt in ſeptio mẽſe. iĩ ſeptia etateq̃ eſt chꝛiſti ßm cõputationẽ ſupꝛadi⸗ ctã qᷓ;uis alij aliter cõputẽt etates. Ter⸗ tij lunt heretici quibꝰaſignant᷑. ꝛqʒ

guadragenariꝰ numerꝰcõpetit errãtibus: Fm illud NMð⸗ xciiij. Quadragints annis offẽſus ſui generatiõi huic ⁊ diri hi er·⁊c · Tales licet. viij.mẽſe naſcant᷑ nõ tñ viuũt: ꝛ heretici licet ad octauã generakreſurre ⁊tiõis etatẽ ſiẽ ⁊ ceteri ſint puẽturi ⁊ reſur recturi:nõ tñ itrabũt in vitã eternã · vñ ⁊ ĩ Pð.pꝛedicto ſubdit: Quibꝰiuraui in ira mea ſi intro.ĩ re.meã. Qnarti aũt ſůt vi⸗ ri ꝑfecti qͥ ſũt habitaculũ ⁊ tẽplũ dei: vñ ta libꝰ aſſignant᷑.xlvj · dies qͥ eſt numerꝰ com petẽs edificatiõi tẽpli dei· ᷣm illud Job. j. Quadraginta ſex annis edificatũ ẽ tẽ plũ hoc.ã. xlvj · Cõſurgit ex duplici nu⸗ mero.ſ.ex. x.⁊ ſex. Mam qtter · x. faciũt xl⸗ qꝛſ.viri pfecti cũ quattuo? euãgelijs obß nãt pᷣcepta decalogi:qͥbꝰ etiaʒ addunt᷑ ſex Ppter ſex miſericoꝛdie oꝑa. Iſti nono men le naſcunt᷑: qꝛ nouẽ angeloꝝ oꝛdinibꝰ fina liter ſociant᷑. uinti autẽ ſũt beati qͥ libe⸗ rati a ſeruitute coꝛruptiõis ſũt in libertate güie filioꝝ dei.vñ iſtis aſſignant᷑ qͥnqjginta dies:qꝛ qͥnq̃geſimꝰ numerꝰ deſeruit liber⸗ tatt ꝓpter iubileũ.i.qnquageſimũ aunuʒ in quo ſerui libertati donabant᷑. Iſti etiaʒ naſcunt decio mẽſe ꝛ qᷓ ſeʒ vt dictũ ẽ ſupꝛa ptinet ad decimã dꝛagmã.i.ad naturã hu manã qᷓ ꝑ diuinã ſapiẽtiã.i.xpᷣm recupãtã nouẽ dꝛagmis.i.nouẽ angeloꝝ oꝛdinibꝰ ẽ iungẽda. Quarto rõne parturitiõis: qꝛ infans dů parit᷑ matri ifert triſticiã ðᷣ poſt partũ tribuit leticiã. Egredit᷑ etiã ex vẽtre yeſtitus ſecũdina. Silr etiã penitẽtis con⸗
ſert triſticiã in actu ßᷣ reliqͥt leticiã ĩ fructu
⁊veſtit etiã animã g̃e ⁊ virtutum oꝛnatu: Luẽ.xv. Cito ꝓferie ſtolã pᷣmã⁊ induite il iũ. Itẽ penitẽtia ꝑ quã hõ moꝛi pctĩs aſ ſimilat᷑ moꝛti coꝛꝑoꝛali. Mꝛio rõne vtilita tis. Nã moꝛs ʒ Iſið.ſeptẽ vtilitates ĩdu eit. Pꝛimñ eſt qꝛ potẽtiam tyrãnoꝝ abſol⸗ nit ⁊ ſunilit᷑ penitẽtia abſoluit potẽtiã de⸗ monũ quã habẽt ſuꝑ aĩam ꝓpẽt᷑ petm̃. Se⸗ cõda eſt qꝛ peccatis ⁊ voluptatibꝰfinẽ ĩpo nit. Sic penitẽtia fineʒ ĩponit voluptatibꝰ p carnis macerationẽ: ⁊ etiã peccãdi cauẽ go recidiuationẽ. Tertio qꝛ moꝛs eſt termi nus oĩs miſerte. Et ſimilit᷑ penitẽtia termi⸗ nat miſeriã dũ culpã excludit qᷓ eſt miſerie ã.vñ nõ ſolũ euadit penitẽs pᷣfentis pene mniſeriã led etiã ſequẽtis. E narto quia moꝝs eſt ↄfirmatio gr̃e:penitẽtia aũt dum
a culpa pᷣſeruat quodãmodo in ga cõfir⸗
er ſertus
——„
mat. Quito qꝛ moꝛs eſt acq̃ſitio venle. Et ſitr ꝑ penitẽtiam acquirit᷑ venia de offenſs quã effecit culpa · Sexto qꝛ moꝛs eſt repa⸗ ratiua innocẽtie. Silr ꝑ penitẽtiã reſtituit
innocẽtia:⁊ ſi nõ quo ad actũ ſaltẽ quo ad meritũ. Nã penitẽtia reſtituit merita q̃ s acqͥſiuit exiſtẽs in ĩnocẽtia vł etiaʒ in g̃a
multi enĩ feruẽter penitẽtes equiparãt vel ſupant in merito vel g̃a multos innocen⸗
tes. Zeptimo qꝛ moꝛs eſt collatiua felicita
tis eterne. Et ſiir ꝑ penitẽtiã acquirit eter⸗ na glia. Secũdo penitẽtia aſſimilat moꝛ ti rone varietatis · Diſtingnit᷑ enim triplex moꝛs q̃ deſignat tres ptes penitẽtie. Eſt ei moꝛs acerbã q̃ eſt infantiũ inmnatura qᷓ eſt juuenũ:⁊ matura q̃ eſt ſenũ. Sic penitẽtis
dz eſſe acerba in ↄtritiõe:⁊ ĩmaturg i· feſti
na in ↄuerſiõeta matura.i.debitaĩ ſatiffa⸗ ctiõe: vbi.ſ.debitũ ſoluit᷑ pene quã meruit ex illatiõe offẽſe. Tertio rõne q̃litatis:qꝛ
moꝛs ẽ icerta qͥ ad tpᷣs:Augꝰ· Nil certius
moꝛte:⁊ nil incertiꝰ hoꝛa moꝛtis · Item ͥ ad locũ:qꝛ neſcit hõ vbi ſit moꝛiturus. Se ne. Moꝛs vbiq; te expectat:tu q́; li ſapiẽs fueris vbiq; expectabis eã. Ieẽ qadmo⸗ dũ:qꝛ neſcimꝰqᷓlit᷑ moꝛituri ſ umꝰ. Aug'j⸗ lib. de ciuitate dei: Mõ eſt multũ curãduʒ neceſſario moꝛituro q moꝛte moꝛiat: cu rãdũ eſt qͥ poſt moꝛtẽ ire cõpellat:qꝛ moꝛs nõ eſt dicẽda mala quã bona vita pᷣcellit? Sic ð moꝛs hʒ aliq̃d certitudis.ſ.ꝙ oine zvẽtura:⁊ alid icertitudis vt dictuʒ eſt
Silr penitẽtia hzʒ qͥdẽ ſi vera ſit certitudi
nẽ venie:ſʒ an pctõꝛ ad pctiũ rediturꝰ ſit? an in pnĩa ꝑſeueraturꝰ incertũ ẽ:qꝛ nõ ẽin eiꝰ ptãte. Nõ eſt enĩ volẽtis neq; currẽti:s milerẽtit dei: vt ðꝛ Ra· ix. Ptẽ qꝛ moꝛs eſ gmara:Ecci.xlj. O moꝛs q; Amard eſt me⸗ moꝛia tua. Sic memoꝛiu peti dʒ eẽ ců amã⸗ ritudine animi.vñ Ela.xxxviij · Recogitz⸗ bo tibi—— mee. Ca. ILV gc ſiue od n idñaliñ viroꝝ aſſimilat᷑ ſup? fluo fomno ſiue doꝛmitiõi. Rãi tẽperatꝰ ſõnus ẽ caloꝛis naturalis extineti uus:qꝛ ꝑ ſomnũ ĩmoderatũ hñoꝛes ampli uſreloiuũtur:q̃ dů caloꝛ natural aggredi tur ab eis minuit᷑ ⁊ extiguit᷑. ⁊õpocions tis ⁊ minutis pꝛecipitur ne doꝛmniant:ne N ſomnum humoꝛes amplius reſoluantur: ſic caloꝛ qui eſt in talibꝰ diminuat᷑ ⁊ debi⸗
——

—
moꝛes.i.male affectiões ⁊ noxie cogitatio nes multiplicant᷑.ex quibuſ caloꝛ.i.feruoꝛ amoꝛis ſpũalis minuit᷑ ⁊ aliqñ totalit᷑ exti guit. ꝓpt᷑ qð dicit Apls.j. Teſſal.v. Mõ doꝛmiamꝰ vigilemꝰ ⁊ ſobꝛij ſimus. Se
cũdo qꝛ intẽperatꝰſomnꝰ eſt aĩalis virtut?
deſtructiuꝰ.vñ dicit Cõſtã.ꝙ ſi ſomnꝰ fue rit nimiꝰ aĩalis ðficit virtꝰ:eo ꝙ nimis hu mectat ⁊ infrigidat᷑ coꝛpus. Sic ociũ ⁊ pi gricia dũ abũdare facit hũoꝛẽ cõcupiſcen ⸗ tie:inducit in animã nimiũ friguſ malicie: q multã maliciã docuit ocioſitas: vt dici ⸗ tur Ecci. xxxiij.⁊ extĩguit fũditꝰ ⁊ deſtruit virtutẽ ipliꝰ anime.iij. Regt. iij Doꝛmiẽs qpe oppᷣſſit eñũ.ſ virtuttactũ ſiue habitũ. Tertio:qꝛ nimius ſomnus eſt egeſtatis cauſatinus:ex eo ꝙ ẽ opatiõis ⁊ ꝑ ↄſis lu ⸗ tri impeditiuꝰ.vñ ꝛoner.vj. Qf quo pi
ger doꝛmis?qñ ↄſurges e ſomno tuoꝰ? pau
Iñ doꝛ.pau. doꝛ.paut᷑.cõſe.ma.tu.vt doꝛ. ⁊ veniet tibi quaſi viatoꝛ egeſtas. Sic pigri cia ⁊ ociũ dũ a bene opando retrahit ege ⸗ ſtatẽ gre ⁊ ſpũaliũ diuitiarũ inducit: pꝛo
ner/x.Egeſtatẽ oꝑata eſt manus remiſſa.
Capitulum: LVI
Rincipes aſſi⸗ S milant᷑ humeris:ᷣm illð Eſa.ix. Factus ẽ pᷣnciparꝰ ſuꝑ humeꝝ eiꝰ. Nã pꝛi mo humeri ſũt ad ſpũaliũ mẽbꝛoꝝ defenſi⸗ onẽꝛ vñ humeri ſůt ex varijs oſſibꝰ cõpoſi⸗ ti quoꝝ pᷣcipua duo ſpatule dicunt᷑ Et fue rñt neceſſaria hec oſſa vt pectꝰ ⁊ coſtas de
fenderẽt:ne a poſterioꝛi leſionẽ acciperẽt.
Et in illis duabꝰ ſpatulis ſũt due cõcauita
tes q̃ vocant᷑ oculi.vñ vocant᷑ ſpatule ocu
loꝝꝛqð nomẽ ex officio aſſũpſerũt.nõ ſicut oculi totiꝰ anterioꝛis coꝛpoꝛis ſũt deſenſo
res ne ab aliquo ledat᷑. Sic iſti a poſterio⸗ ri pectus ⁊ coſtas defendũt. Mꝛincipes ad modũ humeroꝝ ſpũaliũ ⁊ religioſoꝝvi roꝛũ pᷣcipue eſſe debẽt patroni ⁊ defẽſoꝛes
ne ab aliquo ledant᷑.⁊ debẽt cõſtare ex va rijs oſſibꝰ.i.fulciri varijs virtutibꝰ:ß p̃ci⸗
ꝑue inſticia ⁊ clemẽtia debẽt vigere in eis
—
qᷓſi due ſpatule in humeris vna ad dexte⸗
rẽſ.iuſticia:altera ad ſiniſtrã.ſ.clemẽtia. et he habẽt duos oculos:qꝛ iuſticia reſpi ⸗ tit culpã:clementia vᷣo naturã Et iſtf vir kuttbus pꝛincipes firmati ſunt validi ⁊ po kentes ad ſubditoꝝ defenſioneʒ; m illud
De homine et mẽbꝛis eins
litet᷑ ⁊ ſuffocet. Sir ꝑ ociũ ⁊ pigriciã hu ⸗
armo ſuperioꝛi hꝛachium imi uis connectitur
Mrouer. xx. Wiſericoꝛdia ⁊ veritas cuſto diũt regẽ ⁊ roboꝛat᷑ clemẽtia thꝛonꝰ eius. Mõ.cxxxviij. Nimis ↄfoꝛtatꝰeſt pᷣncipatꝰ eox. Secũdo hũeri ſũt ad bꝛachioꝝ ⁊ co ſtarũ pectorꝭ defẽſionẽ ⁊ oſſiũ cõca tenatio nẽ.vñ due ſpatule habẽt retro duo acumi⸗ naꝑq̃ᷓ eadẽ ſpatula furcule eſt ↄnexa ne a ſuperioꝛi locũ ſuuʒ exeat. Interiꝰ vo ad 5 nomẽ ponit alteꝝ ne ſubtꝰ exiret acumẽ ar moꝝ.furcule aũt ad h fuerũt neceſſarie vt armos ligarẽt ⁊ a pectoꝛe differre facerent quoꝝ oſſa ſũt rotũda exteriꝰ.interiꝰ vo cõ caua ⁊ cũ teneritudie pectoꝛis añ colliga⸗ ta.retro o coꝛnu roſtro:⁊ ſũt eoꝝ ligamẽ ta oſſa cartilaginoſa q̃ vocant᷑ ſpatularu 5 capita ad hoc tñ poſita vt facerent cõcate⸗ nationẽ armoꝝ ſiue humeroꝝ. Pꝛelati er⸗ go ad modũ humeroꝝ ad hoc ſtudere de⸗ bẽt vt bꝛachia.i.viros:artifices ⁊ laboꝛã⸗ tes.⁊ coſtas pectoꝛis.i.mulieres:qꝛ muli⸗ er ex coſta viri foꝛmata eſt ⁊ oſſa.i.maioꝛer ⁊ foꝛtioꝛes ad inuicẽ cõcatenata teneãt.ſ.i catena pacis ⁊ veritatis. Tertio humeri ſũt ad oſſiũ ſpõdiliũ ⁊ colli ſupoꝛtatiõeʒ. Sſſa aũt colli vł ſpõdiliũ ſůt plati ⁊ cleri ⸗ ci ⁊ viri ecckiaſtici qͥ ſũt medij iter deñ ⁊ po pulũ ſicut collũ int᷑ caput ⁊ coꝛpꝰꝛqs pᷣnci ⸗ pes ſclares nõ oppᷣmere neq; ꝑſequi debẽt ſʒ benigne ſuppoꝛtare Lreuereri. Quar⸗ to qꝛ humeri ſunt ad põdeꝝ diuerſoꝝ ſup ⸗ poꝛtationẽ. Licet enĩ poſt caput⁊ coilũ ali is mẽbꝛis ſuꝑemineant:oĩm tñ o nera poꝛ⸗ tãt:⁊ Palioꝝ offẽſa ſepe ſpatuleberant᷑. Sic qᷓ;qᷓ; ſeculares pncip es poſt caputec⸗ vleſie qð eſt papa:⁊ collũ.i.platos ecclig⸗ ſticos ip̃is ſclaribꝰ⁊ tpalibꝰ pᷣncipenf᷑? tñi P omnibꝰ ſibi ſubditis debẽtvtilit᷑ laboꝛa re ⁊ Peis tuendis ⁊ regẽdis onera laboꝝ ⁊ expẽſarũ poꝛtare:ip̃i etiã P ſuis ſubiect? habẽt deo rñdere ⁊ frequẽter ab eo pip̃il
Oteſtas hñana aſſimilat bꝛachijs. Mam ſiẽ dno
ſunt bꝛachia: dextrũ Tſiniſtruʒ. ita duplex eſt poteſtas.ſ.ſpũalis q̃ ẽ vt bꝛg
chiũ derteꝝ:⁊ tẽpoꝛalis que eſtvt ſiniſtrã
Aidemꝰ aůt ꝙ bꝛachia pᷣmo qͥdẽ ſũtvalde foꝛtia. ex omnienim parte foꝛtitudinem habent:ſcilicet ber ſcilicet cum
oꝛtiſſimis ner⸗
3

ſunt oſſu bꝛachioꝛum groſſa et dura et me dulla plena. Ex parte vo exterioꝛi nõ nimi um ſũt carnoſa vt oſſibꝰ ⁊ nernis cõpacta eſſent foꝛtioꝛa. Itẽ in cute muſculis ⁊ la⸗ certis ſunt intermixta.vñ in bꝛachijs ma ⸗ rima ẽ hominis foꝛtitudo. ð. xvij· Mo⸗ ſuiſtivt arcũ ereũ bꝛachia mea. Sic illi qui ſunt in poteſtate tẽpoꝛali vel ſpũali cõſtitu ti:debẽt cũ ſuis ſuperioꝛibꝰ⁊ maioꝛibus.ſ. cũ deo ⁊ hominibus eſſe per obedientiã et beniuolentiã foꝛtiter colligati. Itẽ inte/ rius in ſeipſis groſſis oſſibꝰ.i.magnis vir tutibꝰ fulciti.exteriꝰ parũ carnoſi.i.nõ de⸗ litioſi vł voluptuoſi.muſculis ſiue lacertiſ i.ſollicitudinibꝰ ſemꝑ ad bene opãdũ mo⸗ uentibꝰ intermixti. Et quãdo iſti ſic ſe ha ⸗ buerint vt bꝛachia erũt foꝛtiſſimi. De ta/ li enim bꝛachio dici poteſt: Fecit potentiã in bꝛachio ſuo ⁊c̃. Luẽ̃.j. Sexto videmꝰ ꝙ bꝛachia ſũt valde vtilia.valent eĩ bꝛachia ad eleuandũ:ad poꝛtandũ:ad ſtringẽdũ⁊ ad repellendũ:ad impugnãdũæ ad operã dũ. Sic illi qͥ ſũt domini ⁊ in poteſtate cõ⸗ ſtituti debẽt leuare hũiles:poꝛtar᷑ debileſ: ſtringere.i.amplecti vtiles:repellere nocẽ⸗ tes:impugnare hoſtes: ⁊ bene opariĩ om⸗ nes: Bꝛego. Poteſtas cũ haber̃ cogitãda eſt ad vtilitatẽ:quatenꝰ is qui vtit᷑ vt pꝛo⸗ deſſe debeat:poſſe ſe ſciat. Tertio videmꝰ ꝙ bꝛachia ſunt valde flexibilia. Sũt enim bꝛachia flexibilia in tribus iuncturis.ſcili cet circa armũꝛcirca cubitũ ⁊ circa manũ. Similiter illi qui ſunt in poteſtate cõſtitu ⸗ ti debent eſſe fexibileſ circa armos.i.circa ſuperioꝛes per obedientiã ⁊ humilitatem. Item circa cubitos.i.circa medios ꝑ be⸗ niuolentiã ⁊ affabilitatẽ.circa manꝰ.i.cir ca infimos per ſubuentionem ⁊ pietatem. NQnarto videmꝰqꝙ bꝛachia ſũt valde cõ paſſibilia.ã qꝛ a capite beneficiũ ſenſus ⁊ motus recipiũt:ingrata nõ ſũt ſed ꝓ ip̃o capite defendendo cõtra ictus feriẽtiũ li⸗ peraliter ſeexponũt. Itẽ bᷣncipes debẽt eſ ſe grati capiti noſtro: id eſt xpᷣo a quo hñt ⁊ fenſũ diſcretiõis ⁊ motũ boni opis. Et iõ ꝙ fidei ſue ſeu eccleſie eius defenſione de⸗ bent ipſi cũ neceſſarium eſſet perſonas ſu⸗ as exponere. Jtem intantũ compatiuntur bꝛachis alijs mẽbꝛis ꝙ ꝓ eis ſepe in minn tionibꝰ vulnerãturvt illa illeſa ⁊ ſana red⸗ dantur. vel in ſanitate habita cõſeruẽtur. vñ pꝛo alloꝛum membꝛoꝝ cuſtodia vulne⸗
rari percuti nõ refu giũt ſʒ ſpõte ſe offeñt.
Sumiliter debent facere pꝛincipes pꝛo ſa⸗ lute ſuoꝛum ſubditoꝛum:⁊ maxime pꝛo ſa⸗ lute ſpirituali: Johan.x. Ponus paſtoꝛ
animã ſuã ponit ꝙ ouibꝰ ſuis. Quinto
qꝛ bꝛachia ſũt coꝛdi valde cõfoꝛmia. Nãp quaſdã arterias ab ip̃o coꝛde ſpũm ⁊ pul⸗ ſũ recipiũt.Et ideo ſtatũ ipſius coꝛdis lu⸗ cidũ nobis ꝓdũt. Coꝛdi autẽ qð eſt mem ⸗ bꝛũ cõmune ex quo ꝓcedit vita omniũ mẽ bꝛoꝛum aſſimilat᷑ reipublica ſiue cõmunia hona:ex cuius ꝓſperitate pẽdet ſalus om⸗ niũ ſingulariũ ꝑſonarũ. Puic igit debent ſe pᷣncipes totaliter cõfoꝛmare:ab ip̃o pẽ ⸗ det ſpũs ⁊ pulſus ciꝰ.i.vigoꝛ ſpiritualis ⁊ coꝛpoꝛalis. vñ eius ſtatũ qñ defectiuꝰ eſſet debet bꝛachiũ.i.pᷣnceps ipſe ꝓdere medi⸗ cis.i.ſapientibꝰ cõſiliarijs vt reparet᷑· tã ⸗ ta etiã dilectiõe ſũt bꝛachia coꝛdi coniũcta
ßᷣm Balienũ ꝙ b̊ habẽt inter oĩa mẽbꝛa ꝓ
pꝛiũꝛ vt qð coꝛ diligit ⁊ amat: bꝛachia dili⸗ gunt ⁊ in eius amplexũ volůtarie ſe exten dũt.qð enĩ a coꝛde diligi ſentiũt:quãto vi ciniꝰ poſſunt coꝛdi aſtringũt intãtũ vt to⸗ tů dilectũ amãtis coꝛdi impꝛimerẽt li vale rent. Sic etiã bõi pᷣncipes illos pᷣcipue di⸗ ligũt et amplectunt᷑ quos vidẽt coꝛdis:id eſt reipublice ⁊ boni cõis magis eſſe ami⸗ cos ⁊ ꝓmotoꝛes.⁊ ad hoc toto ſtudio ten⸗ dunt vt oẽs quãtũ pñt coꝛdi aſtringant.i⸗ ad amoꝛẽ reipublice trahãt. Sexto quis bꝛachia quãdoq; ſũt moꝛt indicatiua.ã ſicut habet᷑ in ꝓnoſticis: denudatio bꝛa⸗ chioꝛũ ⁊ inquietatio eoꝝ in acutis eſt moĩ⸗ tiferũ ſignũ Similiter ſi pᷣncipes et recto⸗ res ſunt interius denudati virtutibꝰ ⁊ in⸗ quieti exteriꝰ pacem ſubditoꝛum deſtruen ⸗ tes:ſignũ eſt in republica moꝛtis ⁊ ruine: Mꝛouer.xx viij. Regnãtibꝰ ipijs ruine ho minum. Capitulũ: LVIII
„ Otatur ania ad
modũ coꝛpoꝛis triplicit᷑.Eſt eniʒ potꝰ ĩanis medicinał᷑⁊ nutrimẽtał. Nam ßᷣm Cõſtã.eſt aliqs potꝰ qͥ tĩ eſt potꝰ vt a⸗ qua que.ſ.nõ eſt ꝑ ſe coꝛpis nutritius·&t huic aſſimilatur curioſitas etvanitas ſeiẽ⸗ tie ſecularis qua non nutritur animaĩ ſpũ vel deuotione. Item eſt potus quiẽ po⸗ tus et cibus vt vinum:quod †3 Conſtan · per omnes partes coꝛpoꝛis poꝛtãt cibum nutriens et calefaciens ſpiritumiet confoꝛ
———
———e—

De homine ⁊ membꝛis eins
tur ᷣm viam potus:ſed ßᷣm regulam medi tera de oꝛe vño.i.o vos pꝛedicatoꝛes a vñ̃o cine: vt ſirupus et ſimilia. Talis eſt potus affectu recedant tꝑalia q̃ tꝑe veteraſcu ntꝛ
— tans naturalem caloꝛem. huic aſſimilat᷑ qð biberit vlqðᷣ ipleuerit füdat. Tertlo in dulcedo ſapiẽtie ſalutart:ſcilicet ſacre ſcri⸗ Wter vockfoꝛmationẽ. Ad h eni Spalatuʒ au pture qua om̃es ſenſus anime nutriuntur: oꝛis ↄcauũ vt ligue plectrũ faciliꝰ moueã⸗
Ppiritus calefit et inflammatur:⁊ charitat? tur:⁊ ad vocẽ foemãdã expedite eleuet᷑ et m amoe creſcit ⁊ confoꝛtatur: Pꝛouerbio.ix. depeimat᷑. Silr ad h vt vo x doctrie ĩ oꝛe p̃ u4 n Bibite vinuʒ quod miſcui vobis. Aplus dicator recte foꝛmet᷑: opoꝛtet eñ hẽre pala * i · Coꝛinth. x. Bibebãt autem de ſpiritus tũ coꝛdis ↄcauũ ⁊ vacuũ ab amoꝛe můdi⁊ v li. Item eſt potus medicinalis qui nõ da ab om̃i inſectiõe pcti.j. Beg.. Recedãt ve
comphnctionis penitentialis qua aĩa pur MPꝛo ü.iitj. Remoue a te os pꝛauũ j. Pe⸗
gatur ⁊ ſanatur. Mð.lxxix. Potum dabiſ ij. Pctm̃ nõ fecit:neq; ĩuẽtꝰẽ dolꝰiĩ oꝛe eiꝰ. s nob in lachꝛymis in menſura. Ca LIN ꝓpt᷑ ſupfluitatũ a— ⁊ce E, hebeo venlẽtiũ eiectionẽ:⁊ mẽbꝛoꝝa ſuper — 1 p Re dica f02 Vel fluis exonerationẽ. Sepe eĩ dů ſta machuſ bi dei aſſimilatur oꝛi pꝛopt᷑ quãt⸗ grauat᷑ ꝑ oꝛis vomitũ expurgatſic pᷣdica n tuoꝛ. Peimo pꝛopter nutrimẽ/ toꝛ eijcere a ſe dz ſuꝑ fnaſaffectiões qj ſunt in ti ſuſceptionem. nullũ enim membꝛũ in ani vt upfluitates veniẽtes a pulmõe:⁊ ſuper mnali nutrirur niſi pꝛius cibus in oꝛe pona ſiuas ⁊ noxias cogitatiões q̃ ſůt ſupfluita .* tur et maſticetur:et pꝛopter hot fuit os hu tes deſcẽdẽtes a cerebꝛo.dʒ etiã ꝑ oꝛis cõ⸗ midum interius vt cibi ſiccitas eius humi feſſionẽ vomere pcti grauedieʒ. Ecci.xxxj. oi* ditate immutaretur. Fuit neruoſum vt ci⸗ Surge de medio ⁊ euome illud: Apoẽ.iij. w bi ſapoꝛoſitas ſentiret᷑. fuit etiã duꝝ ne ci⸗ Incipiã te euomere ex oꝛe meo. Motãduʒ hi duricie lederetur. fuit concauum et rotũ etiã ꝙos patit᷑ ex coꝛruptis hũoꝛibꝰ aliũ⸗ K4 6 dum vt cibus aſſumptus hincinde faciliꝰ de fluẽtibꝰ. Mã ſi ſit homĩ ſocietaſmala: ſi tn moueretur. Sicut ergo cibus in oꝛe diſpo⸗ mẽs coꝛruptiõibplena.ſi peccauerit ligus wi n nitur: qui poſtmodum ad membꝛa nutriẽ patit᷑ os ei: Wat.xij. Ex abůdãtia coꝛdis „ da trahitur. Sic cibus ſpiritualis doctrie os loquit. Itẽ pᷣdicatoꝛes aſſimilant᷑ ocu *„ à pꝛedicatoꝛe diſpõitur et traditur quo mẽ lis Ppter ſeptẽ. Septẽ enim ſũt pᷣdicatoꝛi i bꝛa eccleſie.i.fideles nutriuntur.vnde pꝛe neceſſaria. Mꝛimů eſt intentionis humi⸗ n dicatoꝛem ad modum oꝛis opoꝛtet eſſe hu litas videlicet vt non pꝛedicet ad ſeſentie
midum per pietatem:neruoſum per chari/ oſtentationẽ:ſed potius ad dei laudem et tatem que eſt vinculum perfectionis ſicut animarũ vtilitatẽ. vnde oculi ßᷣm Iſið. di/ neruus ligamentum oſſium. Item durũ cti ſit quaſi occulti: quia ſcʒ ſuñ lumẽ intꝰ „ per firmitatem. Itẽ cõcauũ per humilita/ oecultant et cõſeruãt. vel quia tegmiĩa ocu temt⁊ rotundum: id ẽ motui aptumꝑ ope loꝝ eos occultãt ne aliquibꝰ iniurijs ledã * roſitatem: hiere. xv · Si ſeparaueriſ pꝛecio tnr. Sie pᷣdicatoꝛes ne iedantur a ſupbia ſũ a vili ⁊c̃. Secũdo Wter aeris attractio vel vana glia ſ eipſos vel lumẽ ſapiẽtie:ſal 5 nẽ. Mã aer pᷣmo in oꝛe immutat᷑ ⁊ ſu btilia/ tem qᷓ;tum ad intentionẽ debent occultare — tur:⁊ ſic ad coꝛdis refrigeriũ ꝑ cãnalẽ pul i.nõ ad oſtẽſ ionẽ pᷣdicare. Bꝛe. Sic opꝰ ſit . monis tranſiittitur. Sicut ergo o8 attra/ i publico vt ĩtẽtio ſp mãeatt occulto. pPð. hit aerem reſpirando:ſic pꝛedicato debet xritij. Oculi mei ſemper ad dominum.ſcili 3 gratiam ſpiritualis doctrine attrahere oꝛã cet per rectam intentionem. Secundo eſt — do. Mð.cxviij. Os mel aperui et attraxi neceſſaria diſcretionis ſagacitas: vt ſcʒ ſiẽ „ ſpiritum. Augsꝰ.libꝛo.iiij. de doctrina chꝛi medici ſpirituales animarum moꝛbos ſa ⸗ ſtiana. Mꝛedicatoꝛ laboꝛetvt itelligenter: gacit᷑ diſcernãt ⁊ oſtẽdãt:ac cu ras dehita I . vt libẽter: vt obediẽter audiat᷑.Et ß ſe pof adpibeãt.ſi marie ĩ ocuł rep̃ſentãtæ iudi ſe magis pietate oꝛationũ qᷓ; oꝛatort facul cant᷑ aie paſſiões. Nã oculi int᷑ oẽs ſenſus tate nõ dubitet:vt oꝛãdo ꝓſe ac ꝓilliſ qs ſüt aie vicinioꝛes. vñ in eis om̃e iudicium Zallocuturꝰ ſit pꝛiꝰ oꝛatoꝛ q; doctoꝛ. Et in mẽtis awaret: ſiue aĩa fuerit hilaris ſiue idᷣa hoꝛa accedẽs pꝛiq; ererat ꝓferentẽ li triſtꝰ.ſilr amoꝛ ⁊odiũ ⁊ oẽs aĩe paſſiões ĩ guã ad dñm leuet:aiaʒ ſ tientemvt eructet oculis expꝛeſſe swärent. Tertio docendi £
4
— —
.
—

nudioſita. Hicunt᷑ enĩ oculi lumẽ:qꝛ lu⸗ mẽ qð ab exterioꝛibꝰ accipiũt iterioꝛibꝰ re fũdũt:⁊ ſilr pᷣdicatoꝛes lumẽ ſapĩe qð acce perũt ſiue a deo inſpirãte:ſiue ab homine docẽte: ſiue a ſcriptura ĩſtruẽte alijs ſtudi oſe ⁊ copioſe tradere ⁊ refũdere ſatagunt. vñ Apls.j. Loꝝ. xv. Tradidi enĩ voh ⁊ b
—
ꝙ accepi. O uarto ẽ neceſſaria officij ſoci
etas reqrit ei pᷣdicatiõis officiũ ex quadã ꝙ
honeſtate ſiue cõmoditate: vt pᷣdicatoꝛes nõ ſoli vadãt ſʒ ſil cõbinati vł ſociati:vñ p mos pᷣdicatoꝛes qᷓs xp̃s inſtituit binos an te faclẽ ſu miſit: vt dicitur Lu. x · vñ oculi capitis qᷓ pᷣdicatoꝛes deſignãt xp̃i gemiati ſůt.vt ſi foꝛte vnꝰ lederet᷑: eiꝰ defectꝰ ꝑ aliũ ſuppleret᷑.Ecẽs.iiij. Ae ſoli qꝛ cũ ceciderit nõ hʒ ſubleuãtem: ⁊ ideo religioſi cõbĩati incedũt: Wat.yviij. vbi fuerit duo vłtres ↄgregati ĩ noĩe meoꝛ ibi ego ſũ i medio eo rů. Et dicit duoꝛqꝛ eoꝝ eſt duo teſtamẽta p̃ dicare ⁊ duo pᷣcepta charitatꝭ uare· ⁊ ad⸗ dit:vel tres.qꝛ eoꝝ eſt ſctẽ trinitatꝭ fidẽ di nulgare:⁊ tribꝰ theologicis virtutibꝰ.ſ.fi⸗ de:ſpe ⁊ charitate vitam ſuam adoꝛnare. N uito neceſſaria eſt circa crucẽ xp̃i de⸗ uotiõis ſingularitas: vt pᷣdicatoꝛ qͥſq; cuʒ egregio pᷣdicatoꝛe dicat: Sak.v. W ihi ab⸗ ſit glo.ni.ĩ cru. dñi n.ie. xp̃i.vñ nerui qͥ ad oculos ſpũm viſibilẽ deferũt: ſũt ĩ moduʒ crucis diſpoſiti.Rã a pꝛoꝛa cerebꝛi exeunt duo nerui qͥ in ſubſtãtiã cryſtallini hũoꝛiſ oculis ſe infigũt.Et hi nerui trãſuerſalit᷑ ĩ modũ crucis ifiguut᷑ in oculis ⁊ in pũcto Stactꝰinuicẽ ſe ↄtingũt ⁊b igenioſe factuʒ eſt vt altero oculoꝝ clauſo vłpenitꝰexceca to ſpũs viſibtlis ad alteꝝ totũ trãſiret ⁊ ſu am ibi pficẽt actionẽ.vñ tũc pupilla ⁊ actꝰ videndi ↄfoꝛtat᷑ ꝓpt᷑ virtut! viſiue coadu nationẽ: vt ptʒ in ſagittarijs qͥ vno ocło di rectiꝰ fagittã emittũt. Itẽ iõ ſe tingunt in puncto ne qðlibet vnũ duo eſſe videat᷑. Semp enim vna res duo eſſe awarent ſi vterq; oculꝰ ſuum idolũ diuiſim videret. Receſſe ð fuit vt virtus viſiua ↄtinu aret ad oꝛganũ in qͥ eſſet virtꝰ vna fõtalis deri⸗ nata in pupilliſ: ſicut auctoꝛ ꝑſpectiue di: Sůt ergo nerui oculi in figura cruc diſpo fiti: vt pᷣdicatoꝛ xp̃o ↄfixus ſit cruci ⁊ nõ ſeipᷣm ð crucifixũ xpᷣm ſtudeat pᷣdicare: ðʒ illud. j. Coꝝ.j. Mos aũt pᷣdicamꝰxpᷣm cru cifixũ ⁊c̃. Sexto neceſſaria eſt ſcientie lu⸗
Pber ſertus
minoſitas:qʒ ſicut oculo ſiue pupille necel]
ſariũ eſt lumẽ ad vidẽdũ:ita pᷣdicatoꝛine⸗
ceſſaria eſt ſcĩa ſacre ſcpᷣture ad pᷣdicãdũ. Debet enĩ eſſe pᷣdicatoꝛis mẽs velut pupil
la oculiq̃ interiꝰ immutat᷑ a ſpũ veniẽtea
cerebꝛo ⁊ exteriꝰ a lumie refulgẽte.nã me ⸗
diãte lumine ſpẽm rei exteriꝰ recipit:⁊ re· ceptã aĩe iudicio trãſmittit. Sic pᷣdicatorꝭ mẽsvt recte ſpecule q̃ ſũt docẽda:opoꝛtet illuminet interiꝰ a ſpũſctõ inſpirãte. Et etiã exteriꝰ ex ſacre ſcripture lectione iſtru ente:⁊ ideo opoꝛtet ꝙ ſit ad modũ pupille in quaẽ puritas:paruitas: dignitas ⁊ ſui ꝑ reflexionẽviſibilitas: ꝓpter hmñ dicitur pupilla quaſi pura ⁊ ꝑuella:⁊ ſic pᷣdicato⸗
ris mens debet etiã eſſe pura vt a deo illu⸗ minet᷑. Sed cauendusʒ eſt ne hec pupilla.i.
puritas mentis tollat᷑ ꝑ moꝛtẽ peccati nõ folũ exterioꝛis oculi operisꝛſʒ etiã interio ris cõſenſus vl delectatiõis moꝛoſe. Dicũt enĩ phiſici ipᷣas pupillas ꝑ triduũ añ moꝛ tẽ moꝛituros homies nõ habere qͥbus nõ viſis certa deſperatio eſt de egro pilla ẽ ꝑua ⁊ ideo ſic dicit᷑ eo ꝙ paruuli pu
pilli eſie dicunt᷑:ſic pᷣdicatoꝝ mẽtes debẽt eſſe ꝑ humilitatẽ parue. Et hoc etiã multũ valet ad recipiẽdũ lumẽ diuie ſapie:ᷣmil⸗ lud Pð.xviij. Sapiẽtiã pᷣſtans paruulis · vñ pupilla licet ſit parus in quãtitate:ẽ ta mẽ maxima in virtute:⁊ iõ maxima cõpꝛe⸗ hẽdit. Itẽ pupilla eſt magne dignitatis: quia vt dicit ali. Oĩa q̃ in ipſo oculo ſůt
aut ſunt pupillã adiuuãtia: aut pupille vt ſeruientia.iß ao ſedet in medio quaſi om niũ regina. Similit᷑ oĩa que ſũt in pᷣdicato re debẽt ſubdi mentiæ rationi eiꝰ. Quedã ad ſeruiendũ vt coꝛpoꝛis mẽbꝛa. uedaʒ vo ad iuuandum ſicut ſenſus ⁊ alie vires⸗ Euaſi etiã in ſignũ dignitatis pupilla cir
ca ſe habet quendõ circulũ qui coꝛona di⸗
citur:quo diſcreta nigredie albe ꝑtes ocu li a pupilla ſeparant᷑. Et in hoc ſignat glo
ria ⁊ coꝛona ã̃ fidei pᷣdicatoꝛi ſeruat᷑: ʒ il
lud Apli.ij. Timo.iiij· In reliquo repoſi ⸗ Itẽ pupilla cũ omnia iudicet ⁊ diſcernat: ſeipᷣam non videt.Et ſi contingat per accidens ſe vide
ta eſt mihi coꝛona iuſticie⁊ẽ.
re:hoc eſt per radioꝛum reii exionẽ.. quã ⸗ do ſpecies ſua vadit ad ſpeculũ ⁊ a ſpeci⸗ lo reſlexio fit ad viſum. Et hec foꝛte eſt can
ſa quare viſus in ſpeculo delectatur: dep roflectionẽ radioꝛũ in ſeiß̃n renerſus co.
adunatur:et per conſequẽs fotilicaĩ etcð
Itẽ pu
————

De homine et mẽbꝛis eins
oꝛtatur. Sic ſi pꝛedicatoꝛ neſcit ſeipſũ co⸗ gnoſcere vł videre accedat ad ſpeculũ ſcri ptureæ reffectat aplicãdo ad ſeip̃ʒ q̃ legit vt exꝝ referione radioꝝi.diuinoꝝ verboꝝ ſiue exemploꝝ que ibi reperiũt᷑:poſſit ⁊ ſu⸗ os defectus ⁊ etiã pꝛofectus intueri. Se⸗ ptimo eſt neceſſaria pᷣdicatoꝛi virtutũ ⁊ do noꝛum varietas. Mam oculus eſt compoſi
tus extribus humoꝛibus:quoꝛũ pꝛimꝰ di citur albugineꝰ.ſecundus cryſtallinꝰ.ter ⸗ tius vitreus. Qui nõ dicuntur humoꝛes: quia ſunt liquidi vł fluxibiles: ſed ꝓpter molliciem quã habentvltra cetera mẽbꝛa: ſed inter hos humoꝛes ſoluſcryſtallinꝰ eſt inſtrumentũ viſus. In his igitur tribꝰ hu moꝛibus deſignantur tres virtutes theo/
logice quas pᷣdicatoꝛ debet habere:ſed p̃⸗ cipue charitatẽ que ceteris pᷣeminet ſiẽ hu moꝛ cryſtallynus. Apls.j. Coꝝ. xiij. Mũc manẽt fides:ſpes et charitas:tria hec.ho⸗ rum autẽ maioꝛ eſt charitaſ.vñ pꝛedicatoꝛ line ea nihil eſt. ðᷣm illud ibidẽ: Si linguis hominum loquara angeloꝛum:charitateʒ autẽ nõ habeam ⁊c̃. Item oculus habet ſeptem tunicas:id eſt feptem pelliculas ſi⸗ ue telas que circũdant illos hñoꝛes:et ab inuicem diſtinguũt.ſ.quattuoꝛ a parte an⸗ terioꝛi:⁊ tres ab interioꝛi.nã interius im ⸗ mediate iuxta cryſtallũ eſt tunica que dici tur retina a venis ⁊ arterijs pie matris:id eſt ſubtilioꝛis cerebꝛi panniculi q̃ pia mat᷑ vocat᷑ ꝛexoꝛta ⁊ cõtexta in modũ retis que poꝛtat ſpũm viſibilẽ ad vitreñ humoꝛẽꝛ et cũ ſuis neruis ſenſuʒ ad cryſtallinũ. Poſt retinã ſequit᷑ ſecũdina que ab ipſa pia ma⸗ tre eſt generata vt retinã defendat ne aliq caſu ledat᷑.tertio ſequitur ſclirotica tunica valde dura:que a dura matre.i.a ſuperio⸗ ri et groſſioꝛi panniclo cerebꝛi ꝓcedẽs om nia alia eſt defendẽs. ⁊ eſt quaſi ligamẽtũ oculoꝝ. A parte vo anterioꝛi ĩmediate iu⸗ xta cryſtallinũ humoꝛeʒ eſt tela aranesa ſic ꝓpter ſuam ſubtilitatẽ dicta vt ſit ſpiritui viſibili peruia ex ſubtilioꝛibꝰ partibꝰ reti ne tunice generata:⁊ hec tunica ĩter albu⸗ ginem ⁊ cryſtallinũ humoꝛeʒ eſt collocata ne ſimul cõmtſeeant᷑: ⁊ hec tunica cõiũcta cũ interioꝛi retina facit pꝛimũ oꝛbẽ. Nã he due tunice in ſe claudũt cryſtallinũ humo⸗ rẽ. Hãc ſequit vnea ſic dicta: qꝛ vne nigre eſt in coloꝛe ſimillimaꝛqꝛ enĩ oĩa pꝛedicta ĩ cõpoſitione oculi erant clara ⁊ aiba ⁊ viſũ
diſgregantia. ideo neceſſaria fuit tunica vu ea que ſua nigredine lumẽ in oculo ag⸗ gregaret.Hec autẽ tunica ad modũ ſpon ⸗ gie eſt quodãmodo poꝛoſa:⁊villoſa neruo rum cõtinẽs fila vt cryſtallinũ humoꝛẽ ab humiditate ſuꝑ flua depuraret ⁊ ſpũm viſi bilẽ alijs circũſtantibus miniſtraret. Hec tunica vnea a parte anterioꝛi cũ ſecũdina ↄiungit᷑:⁊ faciũt ᷣm oꝛbẽ ciaudendo albu gineũ humoꝛẽ. hãc ſequit᷑ tunica coꝛnea ſic dicta:qꝛ coꝛnu lucido ẽſimilis: vñ ⁊ꝑ⸗ uia eſt ſpiritui viſibili ratiõe ſue trãſparen tie:⁊ tñ rõne aliquãtule dẽſitatꝰ eſt aggre⸗ gationis viſus aliquãtulũ opatiua:⁊ rati one ſiue foꝛtitudis ⁊ coherentie ab exterio ribus nocumẽtis eſt interiꝰdefenſiua.Hec aũt coꝛnea ſclirotice interioꝛi ↄiuncta terti um facit oꝛbẽ:dũ vitreũ humoꝛẽ circulari⸗ ter intra ſe clandũt. Altĩo auteʒ in ſuꝑficie oculi erterioꝛi poni tunica q̃ dicit᷑ ↄiũcti⸗ ua q̃ a craneo deſcẽdẽs nõ totũ tegit oculũ ſʒ ↄſiſtit in anguł oculoꝝ eos ligãs ⁊ reti 7 nẽs vt in ſua maneãt fixiõe. ꝑ has ð ſeptẽ tunicas qᷓ oculũ veſtiũt:ſeptẽ dona ſpũſſã ⸗ ati repꝛeſentãt᷑:q̃ mẽtẽ pᷣdicatorꝰoꝛnare de bẽt.de qbꝰðꝛ Eſa.xj. Reqᷓeſcet ſuꝑ eñ ſpũs dñi:ſpũs ſapie ⁊ itellectꝰ:ſpũs ſciẽtie ⁊ pie tatis:ſpũs ↄſilij ⁊ foꝛtitudis:⁊ replebit eñũ ſpũs timoꝛis dñt. Abi aduertẽdũ ꝙ ſiẽ pꝛi me ſex tunice in tribꝰ oꝛdinibꝰ oculi cõne ⸗ ctunt᷑. Ita pꝛima ſex dona tribꝰgradibꝰſpi ritus cõbinãt. Mꝛimꝰ gradus eſt ſpiritꝰ ſapie ⁊ intellectꝰ:vbi ſapia cõbinat᷑ itelle ⸗ ctui.ſiẽ in pꝛimo oꝛbe oculi aranea tunica ↄnectit retine. Scðᷣus eſt ſpñs ſcientie et pietatis:in quo ſciẽtia pietati cõbina᷑ꝛ ſi tunica vuea ↄiũgit᷑ ſecũdine. Tertiꝰgra dus eſt ſpũs cõſilij ⁊ foꝛtitudis.vbi cõfiũ cõbinatur foꝛtitudi:ſiẽ coꝛnea tunica ſcli ⸗ rotice copnlat᷑ in tertio oculi oꝛbe:ſ; donũ timoꝛis ponit᷑ per ſe ⁊ alteri dono nõ cõbi natur:⁊ replebit inquit eñ ſpũſtimoꝛis do mini:ſicut etiã ſeptima tunica oculi que di citur coniunetiua alteri tunice non conne⸗ ctitur. Capitulum: LX
Relatuſ aſſimi latur capiti ꝓpter ſeptẽ. Pꝛiĩo
ter ſuã ſituationẽ.ã qꝛ caput eſt inter exterioꝛa mẽbꝛa ꝑs homiĩs pꝛincipalis: iõ ꝓpter dignitatẽ locatũ eſt in S.

mo. Et etiã ꝓpter neceſſitatem.ſ.vt poſſit fferioꝛa mebꝛa regere ⁊ q̃ ſub ipſo ſunt vni uerſa diponere. Sic pᷣlati poſiti ſũt in alti tudine dignitatis ⁊ auctoꝛitatis vt poſſint ſibi ſubditoſ ↄgruẽtiꝰregere ⁊ gubernare. Sed tñ ſiẽ eminẽt dignitate:ita conari de⸗ bẽt vt emineãt ſctĩtate:hũilitate ⁊ opoſita te.vñ beato Petro dixit xpᷣs: Tu vocabe/ ris cephas:qð ðᷣꝛ caput.antiquitꝰ enĩ ca⸗ pita lauabant᷑. vñ xpᷣo dicenti: Si nõ laue⸗ ro te⁊ẽ. Petrꝰrũdit: ñe nõ tĩ pedes me os:ſʒ ⁊manus ⁊ caput.⁊ figurabat᷑ in lo ⸗ tiõe capitis ꝙ pᷣlati debẽt eſſe mũdi. Iteʒ capita iungebant᷑. bᷣi illðᷣ: Ange caput tu um: Wat. vj· In quo ſignificabat᷑ ꝙ pᷣlati debẽt eſſe pij oleo.ſ.miſcðᷣie pleni. Itẽ ca pita cinere aſpgebant᷑: Thꝛe.ij · Aſpſerunt cinere capita ſua.in quo figurabatur ꝙ de bẽt eſſe humiles. Dtẽ ſuꝑ capita manꝰ im põebãt᷑: Exo.xxix. Imponẽtq; aarõ ⁊ filij eiꝰ manꝰſuꝑ caput illiꝰ.in quo ſignificaba tur ꝙ debẽt eſſe actiui a operoſi. Secũdo pᷣlatꝰ aſſimilat᷑ capiti ꝓxt ſenſationẽ. hã omnis ſenſus apparet in capite.vnde dicit Ilſið. ꝙ caput dicit a capiẽdo:eo ꝙ oĩs ſen ſus ⁊ nerui ab eo initiũ capiũt.vñ caput ẽ ſedes omniũ ſenſuũ. Sũt eni in eo ſenſus tã exterioꝛes qᷓ; interioꝛes. Exterioꝛes eni ſũt viſus: auditꝰ⁊guſtꝰ: odoꝛatꝰ ⁊ tactꝰ.qͥ ſenſus oẽs myſtice cõpetũt pᷣlatis.ſ.viſus cõtẽplatiõis.auditꝰ ↄfeſſiõis vł ↄſultatiõiſ guſtꝰdiĩni amor?:qͥ aĩa ſpiritualiũ delitiaꝝ fapoꝛẽ ꝑcipit odoꝛatꝰ diſcretionis: ⁊ tactꝰ boni operis. Senſus iterioꝛes ſunt quat tuoꝛ. Pꝛimꝰ eſt ſenſus cõmunis qui po⸗ ſitus eſt in anterioꝛi parte cerebꝛi vbi con currunt nerui ſenſitiui quinq; ſenſuũ:qͥ lo⸗ cus medulloſus et humidus eſt. Secun dus eſt virtus imaginatiua:⁊ hec etiã ĩ an terioꝛi parte cerebꝛi ponitur poſt ſenſũ cõ⸗ munem:et ibi eſt magna duricia ex frigidi tate cerebꝛi ꝓueniẽs.ſhec eadẽ virtus di ⸗ citur fantaſia vt vult Auerro. Sed ima⸗ ginatiua vocatur inquãtj imagies rerum fenſibiliũ in ea reſeruãt᷑.vñ etiã vocat̃ the ⸗ ſaurus foꝛmarũ:ſed fantaſia dicit inqᷓ;tuʒ hmõi imagines ſiue foꝛmas cõponit vel di uidit: vt cũ appꝛehẽdit aliquid eſſe albũ ⁊ frigidũ ⁊ ſimilia. Tertius eſt virtus eſti matiua:ſed in homine vocatur ratio parti cularis:⁊ hec virtus ẽ in media cellula ce/
rebꝛi que calida eſt ex motu multi ſpũſ ad
Piber ſextus
ipᷣam.vñ in homine media eellula cerbal rationalis ſiue logiſtica dicit. Quartus eſt virtus memoꝛatiua q̃ cõiter ponit᷑ ĩpo ⸗ ſterioꝛi ꝑte ac cellula oapitis. Iſte ergo qᷓt⸗ tuoꝛ virtutes deſignãt quattuoꝛ pfectiões q̃ debẽt eſſe in pꝛelato. Mꝛima eſt peritia diuinarũ ſcripturaꝝ.⁊ iſtã deſignat ſenſus cõmunis. Mã ſenſus cõis eſtvt dicit Alga ſel a quo oẽs ſẽſus ꝓpꝛij deriuant᷑ ⁊ ad quẽ oĩs impꝛeſſio eoꝝ renũciat ⁊ reducit᷑: ⁊ in quo cõiũgunt᷑ oẽs:⁊ ſic ſůt quaſi ſuggerẽ/ tes ipſi. Siẽ ergo a ſenſu cõi deriuant᷑ ſen ⸗ ſus ꝓpꝛij: ita a diuĩa ſapiẽtia qᷓ tradit᷑ in ſa cra ſcriptura deriuant᷑ oẽs ſciẽtie ſclares⁊ phyſice.vñ Caſſio.dicit ꝙ oĩs ſplẽdoꝛ rhe toꝛice eloquẽtie:oẽs modi locutiõis poeti ⸗ ce:q̃ libet varietas ꝓnũciatiõis decoꝛe a di uinis ſcripturis—. it exoꝛdiũ.Et iterũ ſiẽ omnis ſenſuũ ĩpꝛeſſio ad ip̃m ſenſũ cõmu⸗ nẽ reducit᷑:ita oẽs ſciẽtie alie ad ſacrã ſcri⸗ pturã reducunt᷑ ſicut ad regulã dirigentẽ.
Itẽ qꝛ finis eiꝰ eſt vltimꝰfinis ꝛad quem
fines aliaꝝ ſcĩaꝝ oꝛdinãt᷑.ſ.beatitudo eter
naꝛetiã qᷓ;ᷓtũ ad hoc oẽs alie ſciẽtie cõiũgũ tur in ea. Mã q̃libet ſciẽtia eſt q̃dã pfectio homis:⁊ q̃libet ꝑfectio hoĩs ad vltimãp⸗ fectionẽ eiꝰ oꝛdinat᷑:quã pᷣncipalit᷑ iſta ſci entia reſpicit.ſ.felicitatẽ eternã.vñ Auicẽ na dicit ꝙ omnes ſciẽtie cõmunicãt ĩ vnz vtilitate qͥ eſt acqͥſitio ꝑfectiõis aĩe pᷣparã/ tis eñ ad futurã felicitatẽ. Ztẽ ſiẽ omnes ſuggerunt ſenſui cõi.i.expectãt cõplemẽtũ cognitiõis ab ip̃o circa pticulare qð eſt in ſenſu: ita etiã ꝑ ſacram ſciẽtiã oĩs huma⸗ na cognitio recipit cõplemẽtũ: ꝓpter qð di cit᷑ Sap̃. xiij.ꝙ vani ſunt omnes hoĩes qͥ⸗ bus nõ ſubeſt ſciẽtia dei. Secũdo dʒ eſſe in pꝛelato cura ⁊ cuſtodia animarũ quam delignat virtus imaginatiua:q̃ eſt conſer uatiua ⁊ cuſtoditiua ſenſibiliũ foꝛmarum. Inſuꝑ ad modũ fãtaſie debet ſubditos ad inuicẽ ſociare:vcl ab inuiceʒ ſeparare ꝓut eon ſaluti viderit expedire. Tertio debet eſſe in eo pꝛudentia et diſcretio rerũ agen⸗ darũ vt.j.omnia cum diſcretione et ratio/ ne agat:et hanc deſignat virtus logiſtica: id eit rationalis. W uarto debet eſeĩ eo iugis memoꝛia ſeu recoꝛdatio ſuoꝛuʒ defe⸗ ctunm ⁊ culparũ:que ſcʒ eñ in puritate et in humilitate cõſeruet.⁊ hane deſignatvir tus memoꝛie. Tertio pꝛelatꝰ aſſimilatur capiti ꝓpter capitis diſpoſitionem · Diſpo⸗
ſoe
ſ
—= S—

§ 3
—
—
— —————
—
ſitio enim capitis ᷣm Ariſto.ex tribus co/ gnoſcitur.ſ.ex quantitate:ex figura:ex ca⸗ pillis. Ex quantitate quidem:quia caput debet eſſe mediocre ĩter paruum ⁊ magnũ membꝛis alijs in quantitate pꝛopoꝛtiona⸗ tum. Mam caput nimis paruum ſignat de fectum materie et debilitatem virtutis foꝛ matiue:ſed nimis magnum ſignat ſuꝑflui tatem materie et defectum virtutis opera/ tiue. Sic pꝛelatus neq; debet eſſe nimiſma guus per ſupbie elationẽ: neq; etiã nimis paruus per puſillanimitatis deiectioneʒ: ſed vt vtroq; vitio careat magnanimus et humilis eſſe ſtud eat: vt ſcʒ ex vtraq; virtu te quoddã mediũ et temperamentũ confi⸗ ciat. Item cognoſcitur diſpoſitio capitis ex figura: quia figura capitiſ eſt rotunda: tum pꝛopter leſionis et paſſibilitatis amo⸗ tionẽ:tum pꝛopter medulle cerebꝛi amplio rẽ receptionẽ. Et tñ dʒ eſſe aliquãtulũ ob⸗ lõgũ ⁊ circa tꝑa aliq̃ntulũ planũ. Mã ꝑfe ⸗ cta diſpoſitio capitꝭ ẽ qů ĩ rotũditate diſpo nitur ad ſimilitudinẽ globi cerei inter ma⸗ nus vel duo ligna compꝛeſſi. Talis enim globus eſt figura rotundus:et tamen ali/ quantulum in vtroq; latere planuſ.in par te tamen anterioꝛi in vtraq; parte erit acu tum aliquantulum eleuatum:⁊ hoc neceſ⸗ ſarium fuit ad retinendum ventriculũ ce ⸗ rebei in pꝛoꝛa:id eſt in anterioꝛi parte capi tis. ex qua quinq; nerui pꝛocedunt quin⸗ q; ſenſus faciẽtes. Simili modo parũ acui tur a poſterioꝛi pꝛopter retentio nem alteri us ventriculi in puppi:id eſt in poſterioꝛi te ex qua pꝛocedunt medulle ſpondi⸗ es et nerui motum voluntarium faciẽtes. Debet ergo ad moduz capitis pꝛelatus eſ ſe rotundusꝛ id eſt iuſtus vt non ſit in eo aliquis angulus iniquitatis aliquã partẽ retinens pꝛecipue in iudicio vbi partem vl perſonam accipere non debet. Ztem de ⸗ bet eſſe oblõgus per longã diſcuſſionem ⁊ deliberationem:ſcilicet vt non cito pꝛeci ⸗ pitet ſententiam: quia velox conſilium ſi ue iudicium ſequitur penitẽtia. Debet eti ⸗ am eſſe ex vtroq; latere planus: iqᷓ eſt fir⸗ musꝛſcilicet tam in pꝛoſperis qᷓ; in aduer⸗ ſis. Illud enim quod planum eſtvbi apli catur vel ponitur reſidet firmum ꝛſed non
ſic quod eſt ſphericum:ſed debet etiam eſ⸗
ſe acutus ante in pꝛouiſione futu roꝛum: et retro in recoꝛdatione pꝛeteritoꝛum ⁊ in me
De homine ⁊ membꝛis eins
dio eleuatus pꝛeſentia ſublimiter diſponẽ⸗ do. Item cognoſcitur diſpoſitio capitis ex capillis:quia ᷣm eoꝛum quantitatem et qualitatem et cadendi velocitateʒ ſine tar ditateʒ de complexione capitis iudicatur. uaſi autem capilli adherẽtes capiti ſũt officiales et famiiiares vel conſiliarij: vel amici ipfius pꝛelati qui ei ingiter adherẽt ex quibus multum pendet et oſtenditur qᷓ lis pꝛelatus ſit. Capilli enim bene diſpoſi⸗ ti q;diu adherent capiti ipſum cuſtodiũt: oꝛhant et defendunt.ablati vero vel male diſpoſiti ipſuʒ turpe reddunt. Et ſimile ac cidit de amicis vel conſiliarijs et familiari bus pꝛelati:quia ſi boni ſunt ipſum cuſto ⸗ diunt et honoꝛabilem reddunt.ſi vero pꝛa ui ipſum coꝛrumpunt vel ſaltem infamem et odioſum efficiunt. Quartõò pꝛelatꝰ aſ⸗ ſimilatur capiti pꝛopter eius compoſitio⸗ nem. Maz pꝛimo quidem caput eſt ex mul tis oſſibus conſtitutum:et hoc pꝛopter ce⸗ rebꝛi defenſionem. Mam ſubſtantia cere⸗ bꝛi tenera eſt et mollis: vnde de facili lede retur niſi eſſet interpoſitio cranei et offium alioꝛum ꝑer que ab extrinſeca leſione ſer⸗ uatur. Vſſa autem iſta qne debent eſſe in pꝛelato vt ipſum defendant ⁊ auſtodiant ſunt miſericoꝛdia:iu ſticia:clementia et ce⸗ terevirtutes. Mꝛouerb. xx. Wiſericoꝛdia et veritas cuſtodiunt regem: et ciementia roboꝛatur thꝛonus eius. Item caput ha⸗ bet aliquid de carnofitate:⁊ hoc fu it necei ſarium ad temperamentum oſſinm ⁊ ner⸗ uoꝛum:ne foꝛte nimium oſſium frigiditate teneritudo cerebꝛi occaſionaliter ledere⸗ tur. Similiter in pꝛelato eſt infirmitas car nis ſiue paſſibilitas ad humilitatem:ſcili⸗ cet et cuſtodiam virtutum.Mam ſicut di⸗ cit Aplus ij. Coꝛinth. xij. Zirtus in infir⸗ mitate perficitur. Habet tamen caput pa⸗ rum de carnoſitate ⁊ pinguedine reſpectu alioꝛum membꝛoꝛum:⁊ hoc pꝛopter viua⸗ citatem ſenſus et iuuamentuʒ intellectus: ſicut dicit Phs in. xij · de animalibuſ.Foꝛ te ratio huius eſt: quia ſpiritus in neruis ſenſibilibus per carnis groſſiciem et nimi am pinguedinem in ſuo tranſitu impedi⸗ retur: et ſic fenfus hebetaretur et intelle⸗ ctus obtunderetur. Ande hierony. dicit ꝙ venter pinguis non gignit ſenſum tenu em. In hoc ergo ſignatur ꝙ pꝛelatꝰnõ de⸗ bet eſſe delitioſus:neq; ĩtẽdere ad ipiguã

dũ coꝛpꝰꝛſʒ paruã curã dʒ habere vl iĩpen dere carni ſue. Itẽ debet pᷣlatꝰ parũ ha⸗ bere ð carne.i· dẽ amoꝛe carnali ↄſãguine⸗ oꝛñ.ſ.vt nõ intẽdat ad ditãdũ vł ĩpinguã qũ eos de patrimonio crucifixi. i · de bõis ecclie. Itẽ caput qᷓ;uis multã videat᷑ ex⸗ teriꝰ habere duriciẽtmultã tñ hʒ intꝰmolli ciẽ in medulla:ita vt ipſiꝰ mollicie irriget totiꝰ coꝛpoꝛis machina. Sic pᷣlatꝰq;uis ſe debeat quãdoq; durũ oſtẽdere in coꝛripiẽ doꝛexteriꝰ tamẽ in cõpatiẽdo mollis dʒ el ſe interiꝰ. Itẽ caput multũ ẽ neruoſũ:⁊ B fuit neceſſariũ ꝓpter oſſiũ ad inuicẽ cõiun ctionẽ:⁊ ꝓpter fẽlus ⁊ morꝰ oꝑationẽ · Mã ꝑ neruũ mediũ aĩa in coꝛpoꝛe omnẽ motũ oꝑatur ⁊ ſenſũ neq; ſine neruo deſcẽdẽte a cerebꝛo mẽbꝛũ cõiungit᷑ mẽbꝛo. Iſtier/ go nerui ſũt bona vba ⁊ exẽpla pᷣlati qͥbꝰ fubditoꝝ ſenſus infoꝛmant᷑ ⁊ ad bene obe randũ monent᷑:⁊ in pacis. i.vnitatis con⸗ ſoꝛtio inuicẽ cõnectunt᷑. vñ ſi virtꝰ uens de capite ꝑ neruos impediat᷑:coꝛpoꝛis coꝛ ruptio ſeqͥt᷑ ⁊ oĩs cõpactio diſſoluit᷑: quia ſi virtꝰ doctrĩe vł bone vite pᷣlato ſubtra⸗ hit:ſubditoꝝ vita qʒ coꝛrũpit᷑ ⁊ vnitatꝭ ꝑ ↄſequẽs cõcoꝛdia diſſipat᷑· Quinto ꝓxłẽ cerebꝛi ĩcluſionẽ. Nã intra caput cerebꝛuʒ eit incluſũ qð eſt coꝛpꝰ albũ ſine ſãguĩe de ſpũ ⁊ meduila habẽs multũ:⁊ in tribꝰcel⸗ lulis eſt diſtinctũ ⁊ intra duos pãniculos ſ.piã matrẽ ⁊ durã ſitu naturali eſt ↄtẽtũ. Eſt aũt albuʒ vt cuiuſlibet ſilitudis colo⸗ ris ſit facile ſuſceptiuũ.iʒ multũ de ſpũvt multus in eo ſit motꝰ.ſhʒ multũ de medul⸗ la vt acumẽ caloꝛis qᷓ ex eiꝰ motu generat tparet᷑. Marũ hʒ de ſãguĩe ne eiꝰ coloĩe i⸗ ſicerer᷑:⁊ ſic om̃e app̃hẽſũ videref᷑ rubeñ · etiã fuit humidũ ſine ſ äguie vt cito in naturã ſentiẽdi mutaret᷑ In tribꝰ autẽ cellulis eſt diſtinetũ q̃ vẽtriculi apellant᷑ · In anterioꝛi cellula foꝛmat᷑ imagiatio. in nedia ſenſibilis rõ ꝛin vltia memoꝛia ſiue recoꝛdatio. hec omnia cõpetũt pᷣlato: ſcʒ vx ſit albꝰ ꝑ puritatẽ.⁊ ſine ſanguie. i.ſine inoꝛdinato cõſãguieoꝝ am oꝛe.ſ.vt nõ edi⸗ ficet ſion in ſanguinibus. ⁊ debet habere etiam multum de ſpiritu:id eſt multum el ſe ſpirituaalis. Item de medulia humo rolſaiſ cilicet de deuotione aĩe: vł de pieta te cõpaſſiõis · diſtictio aũt triũ cellulaꝝ ſeu virtutũ ſiqᷓt tres ptes pꝛudẽtie:qᷓꝝ vna eſt poſterioꝛ ſmemoꝛia pᷣteritoꝝ alia anteri⸗
Liber ſertus
oꝛ.ſ. ꝓuiſio futuroꝝtertia media.ſ.intelli gẽtic pñtiũ. Oʒ ẽt ad modũ cerebꝛi eẽ int durã ⁊ piã matrẽ incluſus. Iſte eĩ due ma tres ſũt duo pãniculi ad defẽſionẽ cerebꝛi poſiti:vñ vocãt᷑ mf̃el cerebꝛi:vnꝰẽ groſſu 4 iõ ðꝛ dura mat̃.h̊ aũt craneo ſupponit: ß in medio cerebꝛi ingroſſat᷑ ⁊ ad maioꝛẽ foꝛ titudinẽ ſolidat:nõ tñ ĩmediate cũ craneo ↄiungit᷑: ßᷣ potiꝰ ab eo ſuſpẽdit:⁊ huc at illuc circa cerebꝛi ſubſtãtiam dilatat᷑. Mee dura mat fuit neceſſaria vt piã matrẽ q̃ eſt ea tenerioꝛ a duricia cranei defẽſaret:⁊ vt venas ⁊ arterias cerebꝛi colligaret: ⁊ vbi eẽnt ſpacia vacus illa ĩpleret: ac pia mater dure matri ſuppõit ⁊ ipᷣa mollioꝛ iuẽit᷑ · Et iõ ſubſtãtiã cerebꝛi circũuoluit⁊ dictas cel lulas inter ſe diuidit ⁊ diſtinguit. Neq; ſu ꝑfiuit hec pia mater:qꝛ cerebꝛi interius ve nas recolligit:et ne cerebꝛũ ſua liquidita⸗ te defuat coadunãdo cuſtodit cerebꝛũ:ẽt
coopertẽs et amplectẽs ip̃m a durs matre defendit. Iſte ergo due matres debẽt eſſe
in pᷣlato. důra enĩ mat᷑ẽ pnĩa· pia mat᷑ mi ⸗ ſericoꝛdia.dʒ enĩ eſſe ſibi ꝑ penitẽtiã auſte rus.ß ꝑ pietatẽ eſſe alijs largꝰ?⁊ benignꝰ. vł dʒ eẽ dura mat᷑ in coꝛrectione inſticieꝛet pia mat᷑ ĩ cõpaſſiõe miſcðie. Nã diſciplia ſi ne miſcð̃ia multũ deſtituit᷑ ſi vna ſine alte⸗ ra teneat᷑: vt dicit Sꝛegoꝛiꝰꝛvtraq; iñ dici tur eſſe mater ex dilectione charitatis mo⸗ ta. Sexto pꝛelatꝰ aſſimilat capiti ꝓter fumoſitatũ receptionẽ. Eſt enĩ caput toti/ us coꝛpoꝛis caminus ⁊ tectum? iõ multa rũ fumoſitatũ a ſtomacho aſ cendentiũ eſt receptiuũ:⁊ ideo fecit deus illud poꝛoſum ⁊ foꝛaminibus plenumvt per poꝛo occul tos ⁊ foꝛamina manifeſta eijceret᷑ ſuperſlu um ne fieret receptaculũ naturemo ꝛtiferũ⸗ Iſte multe fumolitates ad cerebꝛũ aſcẽdẽ tes ſunt multe ſollicitudines ⁊ anxietates quas opoꝛtet pꝛelatũ habere:ſʒ tñ ſupfiu⸗ as curas ⁊ anxietates dʒ abijcere:ſiue per ſecretas cõſideratiões ⁊ oꝛationes: zueß manifeſtas ⁊ vtiles occupatiões. Sept mo aſſimilatur capiti pᷣlatus ꝓptet ipſius capitis leſionẽ ſiue pa ionẽ· Patit᷑ eni ea⸗ put multipliciter:aiiqũ quidẽ ex ſua mgla cõplexione. aliqũ vᷣo ex nimnio fumo a ſto⸗ macho aſcẽdente:aliqũ vo ex aeris intem perie:aliqñ ex alioꝝ mẽbꝛoꝝ aſſociatione⸗ alig ex nimia repletione. liqñer nimis
exinanitione, aliqũ ex nimis fatigotiõ e. ai
————
—
—
———————

2
—
—
—
——
S
2Rak
De homine et mẽbꝛis eius
iñ e nimis doꝛmitiõe:q̃ oĩa cõueniũt ma lis pᷣlatis:q̃ aliañ depꝛauãt᷑ ex mala cõple rione inelinãte:aliqũ ex fumo ſupbie aſcẽ dẽte.aliqñ ex intẽperãtia diſſoluẽte.aliqũ ex maloꝝ familiaritate inficiẽte.vł ex alio
ñ malignitate deficiẽte. aliqñ ex nimia re⸗ pletiõe ciboꝝ vłtpalis ꝓpꝛietatis. aliquã⸗ do ex nimia inanitiõe expẽſarũ ſue neceſſi tatis. quãdoq; etiã ex nimia fatigatiõe in⸗
firmant᷑ ⁊ inutiles efficiunt᷑. aliqũvo ex ni mia doꝛmitiõe ne ligẽtie⁊ pigricie detinẽ⸗ tur. Itẽ p̃latꝰ aſſimilat᷑ collo. Mꝛio ra⸗
tione ſituatiõis.Mõᷓ collũ ſituatũ eſt inter
caput ⁊ coꝛpꝰꝛqꝛ pᷣlatꝰ mediatoꝛ eſt int᷑ de⸗ hmn ⁊ pplm: vñ debet eſſe ↄiunctꝰ deo ꝑ pu ntatẽ ⁊ wlo ꝑ charitatẽ ⁊ pietatẽ. vñ eu tẽro.v.dixit Woyſes: Ego fequeſter ⁊ me dius fui inter vos ⁊ deum.Et qᷓ;qᷓ; pᷣlatus ſupꝛa aſſimilatꝰ ſit capiti:nõ ꝓpter eaẽ in⸗ cõᷣuenẽs ꝙ etiã aſſimilet colloꝛqꝛ licet ipſe
ſit vt caput reſpectu ppli:tamẽ ẽ vt collum
reſpectu xp̃i qͥ eſt pᷣncipale caput ecclie:ᷣm ilud Spheß.j. Ipm dedit caput ſuꝑ omnẽ eccliamqᷓ eſt coꝛpꝰ eiꝰ. ¶ Scðᷣo rõne cõpoſi⸗
ionis. Mã collů cõponi ex duabꝰptibus anterioꝛi q̃ dicit᷑ gula:⁊ poſterioꝛi q̃ dici
tur ceruix:ſicut dicit Iſið.Et iſte due ptes tolli ſignificãt duas ꝑfectiõeſpᷣlati. Quia gula ſiue guttur ſignificat auctoꝛitatẽ do/ ctrine:qꝛ ſcʒ ĩ gutture vox foꝛmat᷑. Ceruix No ſignificat ſoliditatẽvite. Ceruix enĩ nõ eſt cõcaua vt gula ßᷓ ſolida eſt ⁊ plena. Sz nota ꝙ licet vox in gutture foꝛmet᷑:tñ ſi eſt vox ſignificatiua ⁊ articulata⁊ litterata q Weie ðꝛ loeutio req;rit plura alia ĩſtrumẽ⸗ ta.vñ f̃in Cõſtã. Oꝛgana voc'ſũt plura.ſ.
pulmoꝛarterte gutur: vuula ⁊ dẽtes:labia
atq; lingua. Moꝝ enĩ oꝛganoꝝ q̃dã ſũt vo⸗ cis oꝛdinatiua vt vuulaq̃ vᷣm Wõſtan.vo ⸗ cẽ pulchꝛã reddit ⁊ foꝛtẽ qñ ꝓpoꝛtionabi⸗ liter ſe habet ad alia inſtrumẽta.ã aereʒ introeuntẽ tẽperat ⁊ ne nimis ĩpetuoſe exe at detinet ⁊ refrenat. Itẽ a receptiõe pul⸗ neris⁊ guttur⁊ arterias conſeruat. Qnue dam o ſunt vocis emiſſiua vt cannales
hulmonts a arterieq ſit qſi qd fiſtule?qᷓ
ſiſint mũde:lenes ⁊ tẽperate duicẽ ⁊ leneʒ
xtẽperatã faciũt ipᷣam vocẽ. Sido fuerint
aſpere aut plꝰ debito late vł ſtricte aut diſ⸗ toꝛte granẽ xel exilẽ diſſonã ⁊ inequalẽ vo
emittũt. Quedã vo ſůt vocis diſtincti⸗ a Vboꝝ diſticta foꝛmatiua:ſicut ligua:
„
labia ⁊ dentes ⁊ hmõi. git̃ pᷣma oꝛgana 3 ſunt vocis oꝛdinatiua admonẽt pᷣlatum ⁊ doctoꝛẽ vt loquat᷑ oꝛdiate ⁊ tẽperate. lls Vo q̃ ſũt emiſſiua admonẽtvt loqᷓtur aper⸗ te:quia in emiſſione vocis fit oꝛis apertio. Zilia vo qᷓ ſũt voc diſtinctiua admonent vt loquat diſtincte. xs vo poſterioꝛ q̃ dici tur ceruix deſignat vitã pᷣlati.Cõſtat enim er carne⁊ oſſibꝰ ⁊ neruis: ⁊ eſt oſſea ad ca put foꝛtiꝰ ſuſtinẽdũ:ßᷣ neruoſa ad motũvd lũtariũ faciẽdũ ⁊ ſenſũ ad ptes coꝛpor? de ferẽdũ. In quibꝰ deſignat᷑ ꝙ plati qᷓ;tů ad vitã debẽt cſſe carnei ꝑ mãfuetudis lenita tẽ:⁊ oſſei ꝑ foꝛtitudis firmitatẽ: ⁊ neruoſi ꝑ dilectiõis colligationẽ ⁊ extẽſibilitateʒ.
Tertie rõne ꝓpoꝛtiõis. Mã dʒ collũ eiſe Ppoꝛtionatũ coꝛpoꝛi ne excedat in parut⸗ tate:vel in magnitudine modũ. Tůc autẽ hꝛelatꝰ excedit in magnitudine modũ quã do eſt nimis ſeuerus:tũc in paruitate quã do minꝰ remiſſus.dicit aũt Briſto. in li.xit j · de animalibꝰ ꝙ in quadrupedibꝰ ſpim coꝛpoꝛis ⁊ crurũ mediocriũ collů eſt curtũ ⁊ groſſũ ⁊ hmõi aĩaliũ in collo eſt maxima foꝛtitudoꝛſicut patet in bobꝰbubalis ⁊ vꝛ ſis ⁊ lupis. Tali collo foꝛtiſſimo.ſ.curto et groſſo aſſimilant᷑ pᷣlati qͥ debẽt eſſe foꝛtiſſi⸗ mi in operãdo:curti ⁊ bꝛenes ĩ expediẽdo groſſi ⁊ pleni vłpingues in ſubueniẽdo et largtẽdo. Itẽ p̃lati debẽt eſſe ſimiles tibi is:qꝛ pᷣmo debet eſſe in eis foꝛtitudo patiẽ tie:⁊ hoc deſignat᷑ in tibijs:que ſcʒ intrin⸗ ſecus ſunt ex oſſibus foꝛtibꝰ facte q̃ꝛetiam ſunt tanq́; colũne ad coꝛpus poꝛtãdũ abi⸗ les. Stc pᷣlati dehẽt eſſe colũne p debilium ſuſtentationẽ et foꝛtes ⁊ patiẽtes in poꝛtã⸗ do ſubditoꝝ onera. Secũgo dehet eiſe ĩ eis cõpaſſio miſericoꝛdie: ⁊h fignat᷑ in tibijs Auarũ oſſa interius ſũt meduila ptena. vñ ſũt exteriꝰ dure ⁊ iteriꝰmolles: vt ſic ip̃i pᷓ⸗ lati et videant᷑ exteri duri ꝑ coꝛreptioneʒ. uſticie ⁊ ſint intrinſecꝰ molies ꝑ cõpaſio⸗ nẽ miſericoꝛdie. Tertio debet eſfe ĩ eis mã⸗
ſuetudo ↄnerſatiõis extrinſece:⁊ hec ſignt ficatur in tibijs q̃ ſũt carnoſitate veſtite: ⁊ in cõplicatiũe eaꝝ cũ femoꝛibꝰ neq; ab eis recipiũt neq; inferũt ofenſam.vñ tãqᷓ; cul citra ad molẽ coꝛpoꝛis ſuppoꝛtandam car⸗ noſitas ipſarũ a parte ſuperioꝛi eſt interiꝰ locata. Sic pꝛelati eũ ſe alijs cõplicãt ſine awlicant cum eiſconuerſando debent eſſe ſic manju eti et tẽperati vt neq; ipſi illos oñ

fendant conuerſatiõis aſperitate neq; ipſi offendanrur ab eis nimie familiaritat? vl duicedinis contẽptibilitate:debent auteʒ vomnes ſubditos vt culcitra ſeʒ dulciter et euiter ſuppoꝛtare. Quarto debet eſſe in eis longitudo ꝑſeuerantie queetiã ſignifi catur in tibijs ſiue coxis qᷓ ſunt longe. vn⸗ de ideo dicuntur tibie:quia ſimiles ſũt tu⸗ bis in ſpecie ⁊ longitudine: vt dicit Ilið quia ſcʒ ipſi pꝛelati pſeuerã es eſſe debent in ſui officij ſollicitudine ⁊ laboꝛe. Itẽ pꝛelatus ſimilis eſt nutrici. MPeimo qꝛ nutrix puero gaudẽti cõgau⸗ det ⁊ cõdolet patienti:ita debet pᷣlatus er⸗ ga ſubditos:ᷣm illud Ro· xij. Suudete cũ gaudentib? ⁊ flete cũ flentibꝰ. Secundo qꝛ nutrix ſubleuat puerũ cadentẽ. Sic pᷣla⸗ us cadentẽ in peccatꝰ ſubleuare dʒ redu⸗ cendo benigne ad penitẽtiã: vel cadentem in paupertatẽ exhibẽdo ei miſericoꝛdiam. Tertio qꝛ nutrix lactat pueꝝ ploꝛanteʒ: quia pꝛelatus afflictũ ſubditũ dʒ cõſolari. MQuarto qꝛ nutrix deoſculat᷑ cadenteʒ: qꝛ ſcʒ pᷣlatus debet oſculo amoꝛis ⁊ pacis ouere ſubditũ patiẽtẽ. Quito qꝛ nutrix ligat puerũ nolentẽ:qꝛ ſcʒ pᷣlatus debet re nringere inuitũ ſubditũ ĩſolentẽ. Sexto qꝛ nutriꝝ abluit pueꝝ ſe ſoꝛdidantẽ:qꝛ pᷣla tus purgare debet ꝑ coꝛreptionem iuſticie fubditũ delinquentẽa ſeſe ꝑ culpã ſoꝛdidã tem. Septimo qꝛ nutrix paſcit recuſãtẽ: q ſcʒ pꝛelatꝰ ſubditũ nolentẽ audire ver⸗ pa dei vel ſtudere in ſacris doctrinis qbuſ anima paſcit᷑: debet cõpellere ad audiẽdũ vel ad ſtudendũ. Octauo qꝛ nutrix iſtru it neſcientẽ:qꝛ pᷣlatus dʒ inſtruere ſubditũ ignoꝛantẽ. Mono qꝛ nutrix balbutit ⁊ ĩ frãgit vt faciliꝰinſtruat nõ loquẽtẽ. ic pᷣlatꝰ ubditũ neſcientẽ ↄfiteri dʒ ĩſtru ere de cõfeſſione quodãmodo ſe cũ eo pec ⸗ catoꝛẽ accuſando. Decimo qꝛ nutrix me⸗ dicinã accipit vt ſanitati reſtituat paruulũ egrotantẽ. Sic bonꝰ pᷣlatꝰ libent᷑ penitẽtiã recipit P ſubditis liberãdis. ndecimo qꝛ nutrix nũc manu nũc genu eleuat pueꝝ
—
vagientẽ. Et ſi pᷣlatuſ nũt manu opis:nũc
genu oꝛationis eleuat ſubditũ laboꝛãteʒ:
veltribulationes ſeu tentationes patiẽtẽ
Duodecimo quia cibuʒ ipſa maſticat vt reficiat fameſcentẽ. Sic pꝛelatꝰvl pᷣdicato: verba dei diſponit ⁊ oꝛdinat vt melius in⸗ ſtruat et reficiat audtẽtes. Decimotertio
ſ
L
quia ſibilis ⁊cãtilenis demuleet puemm
doꝛmientẽ. Ita pᷣlatꝰ deuotis recõmẽdatię
nibꝰ⁊ officijs dz iuuare ſubditũ moꝛientẽ: vłqꝛ officijs ⁊ cãticis eccleſiaſticꝭ dʒ ꝓuo ⸗ care ſubditos ad ſomnũ.i.ad quietẽ inti/ me cõtẽplatiõis. Itẽ p̃lati debẽt excedere ſubditos ſicut mares femiaſ excedũt. Wa ſculꝰ enĩ in qᷓttuoꝛ feminã excedit. Pꝛimo quo ad cõplexionẽ: qꝛ maſculꝰ calidus eſt ⁊ſiccꝰ.femina vo frigida ⁊ humida:in qͥſi gnat ꝙ pᷣlatꝰ debet excedere ſubditos ⁊ĩ caloꝛe diuini amoꝛis ⁊ in ſiccitate.i.caſtita te carnis:carẽs.ſ.humoꝛe ſeu fluxu concu piſcẽtie carnalis. Itẽ in maſculo vigent virtutes foꝛmales ⁊ actiue. In femina vo materiaies ⁊ paſſiue.vñ Vriſto in li. xx. de animalibꝰ dicit ꝙ vir ſe habet ad modum foꝛme:⁊ mulier ad modũ materie. In quo ſignat᷑ ꝙ p̃lati debẽt magis eſſe actiui:idẽ magis opertoſi qᷓ; ſubditi:⁊ magis ſollici⸗ ti in oꝑibus virtutũ:⁊ pᷣcipue in oꝑibꝰpie tatis q̃ ꝑtinẽt ad vitã actiuã. Scðo pua⸗
let malculuſqͥ ad nature opationẽ nam in
maſculo maioꝛ eſt virtus.vñ vir ab eminẽ ⸗ tia viriũ dictꝰ eſt vt dicit vſido. Et iõ ner⸗ uiviroꝝ oſſa ⁊ lacerti ſunt foꝛtioꝛa ⁊ groſi oꝛa:⁊ oĩa mẽhꝛa in viris ſůᷣt ſolidioꝛa: ⁊ i ad opa aptioꝛa. In quo ſignat᷑ ꝙ ðlati de⸗ bẽt magis qᷓ; ſubditi abũdare virtutibꝰin terioꝛibꝰ ⁊ in bonis opibꝰ exterioꝛibꝰ:⁊ in tolerãtia laboꝝ ⁊ etiã paſſionũ. Tertio p cellit quo ad ſenſus diſcretionẽ:qꝛ in om⸗ ni genere animaliũ maſculus in pᷣcauẽdis inſidijs ⁊ fugiẽdis nociuis ſollicitioꝛẽ ha⸗ bet animũ femĩſ ⁊ pꝛudẽtioꝛẽ:vt di Phs in li.v. de aĩalibꝰ. In quo ſignat ꝙ pᷣlatu dʒ excedere ſubditos in diſcretiõe pꝛuden tie ⁊ in co gnitiöe ſciẽtie. Quarto qͥʒ; pᷣcel lit maſculꝰquo ad ptãtẽ ⁊ dominationem: vñ docẽdi auctoꝛitas viris cõcedit ð femi nis denegat᷑.j.Coꝝ.vj. ⁊ Señ · iij. dictũ eſt mlieri: Sub viri poteſtate eris⁊ iðe dñabi
tur tui. Sic plati excedũt ſpᷣditos ⁊ doctri⸗
ne auctoꝛitate ⁊ regiminis ptãtex dominij dignitate. a. LNI
cretio aſſimilãt᷑ patet ex quiq;. Mio erPe Ph. cipij effectiui. Mã virtꝰ aĩe mediante ſpiri· tů animali pficit odoꝛatũ:ſicæ aĩamedian te ſpůſſai lumle et gra efficitpꝛudens àd
*
„ Rnudetia er dir
—
— — S—
——
—

—
—
5
De homine et mẽbꝛis eius
ſcernenduß ꝓficna vłnociua.vñ po. miliaria ſentit᷑. Zmpoſſbile autẽ videt᷑ q; vle C r hõ oĩia dijndicat:⁊ aliq ua coꝛpoꝛalengpoꝛatio cad auerꝰ vſq; ipe a nemine iudicat᷑. Et.j. x ox.xn. ꝙper ad tãtũ ſpaciũ diffüdat. Sedad h rñdent ſpũmſanctũ dat᷑ diſcretio ſpiritunm.vñ ve ꝙ tał euapoꝛatio ad tã remotũ ſpatiũ de ra pꝛudẽtia nõ põt eſſe niſi in bonis ⁊ ſpi/ fert ꝑ vẽtos. Sʒ ↄtrab eſt:gꝛ ſenſibile im rituglibꝰ viris. ⁊ ideo etiã pPhs diẽ in vj. mutat mediũ vndiqʒ ᷣm eãdẽ diſtãtiã nift Ethico. ꝙ ĩpoſſibile eſt pꝛudentẽ eſſe nõ en ipediat᷑. Mõ aðt ſuificeret ad occupãdũ tñ tem bonũ. Secũdo ex pte oꝛgani receptt tũ ſpaciũ:etiã ſi totũ cadauer refolueretĩ ui. O ꝛganñ enĩ odoꝛatꝰ eſt aliẽ d circa ce/ fumalẽ euapoꝛationẽ:cũ ſit certꝰ term inuf rebꝛũꝛß in hoĩbꝰ requirit᷑ ad odoꝛãdũ ꝑfe rarefactiõis ad quẽ coꝛpꝰ coꝛpoꝛale ꝑneni cta diſpoſitio nariũ:i qͥbꝰſt due carũcule ſi re põt q̃eſt charitas ignis: ⁊ p̃eipue enz ꝑ ue caůnule ad modũ mamillaꝝ vpẽdẽter ᷓ hmõi odoꝛẽ cadauer ip̃m apareat immu⸗ vidẽt᷑ eẽ ꝓpa oꝛgana odoꝛatꝰ⁊ recipiũt ſpi tatũ. Et ideo dicẽdũ ꝙ ah ocoꝛabili reſol⸗ ritũ animalẽ ꝑ quoſdã neruoſa cerebꝛove ui põt fumalis euapoꝛatio qᷓ tñ nõ ptingit nientes. N ares enĩ nõ ſũt ꝓpꝛla inſtrumẽ vſq; od terminũ vñ odoꝛ pcipit᷑: qꝛ immu⸗ ta olfactꝰ:qð ptʒ:qꝛ ipſis abſciſis non pꝛi⸗ taturmediũ ſpůalit vlteriꝰ qᷓ; pᷣdicta ena⸗ uatur animal ocoꝛatu. Nos etiã ꝑ loca fe poꝛatio ꝑtin gere poſſit. vñ etiaʒ homines tida trãſcũteſ: ſi fatũ repꝛeſſerimꝰ aerẽ fe/ nõ ſentiut odoꝛẽ ſine reſpiratiõibꝰ. Aialia tidũ nares intrãtẽ in nullo ſentimꝰ:⁊ heſt aũt aquatica⁊ qᷓ nõ reſpirãt:ſicut ſunt que qꝛ ille csrũcule quaſi quodã motu volüta ſangutne carent cum etiaʒ odoꝛes ſentiũt. rio ſũt obſtructe. Sůũt etiã carũcule hmõi quod patet quia quedã eoꝛñ de lõginquo ↄcdue ⁊ ſpõgioſe:ↄcaue quidẽ et ĩ ſua po/ veniunt ad alimentũ: quod non eſſet niſi
roſitate ↄcaua fumũ recipiãt a re odoꝛabi- prouocarentur odoꝛe: opoꝛtet ꝙ odoꝛent
li reſolutũ. S põgioſe vo ſůt vt in eis vir/ mediante aqua. Per aerem igit᷑ qui ſubti tuß attractiua ſit. Sicut autẽ ſůt due carũ lioꝛis nature eſt intelligunt᷑ ſpi itualia:vn cule velut inſtrumẽta odoꝛãdi: ſic fũt due de qnandoq; aer ſptritus vocatur. Pcr virtutes q̃ ſunt quaſi anime inſtrumẽta no Aquam Vo que groſſioꝛ ⁊ fluxibilis eit in⸗ ciua a ꝓficuis diſcernẽdi. Pꝛima eſt in/ telliguntur tpslia ſeu coꝛpoꝛalia que con⸗ telligẽtia ſiue ratio vniuerſaiis anime que tinuetranſeunt. vnde ſicutad odoꝛanduʒ ſcʒ ꝑ pꝛudentiã pficit᷑ vt ſe recte habeat cir neceſſarij ſunt ammalibus ger ⁊ quaꝛita cn ea q̃ ſũt ad finẽ vtilia.ſ.a nocinis gene/ ad recte vinendũ vł opandũ neceſſaria eſt raliter diſcernẽdo. vñ Augꝰ.dit̃ in l. lxx, hoibꝰ dupler pꝛudẽtia J.ſpũaliũ tpaliuʒ riij.q ꝙ pꝛudẽtia eſt cognitio rex aweten ſ. vt pꝛudẽter ſciat vtraq; diſponere ſiẽ de darũ et fugtẽdaꝝ.alia ẽ eſtimatiua qiho“ cet. Pꝛia& pꝛudẽtia ſiue induſtria ẽ cir mine ðe rõ pticularis:qᷓ eſt collatiua intẽti ca ſpũalia q̃ ptinẽt ad ſalutẽꝛa iuẽit᷑ ĩ om⸗ onũ particulariũ ſiẽ rõ vniuerſalis eſt col⸗ nibꝰ habẽtibꝰ graʒ:qꝛ vnetio docet eos 5 latiua vniuerſaliũ. Et hec eſtimatiua etiaz omnibꝰ: vt ðꝛ.j. Jok. ij. ß ſcða.ſ.ea q̃ ẽgir⸗ ſbꝛutis 5:p quã ouis fugit lupũ ſiẽ inimi/ ca tpalia:ꝑ quã.i.ſibi ⁊ alijs qͥs põt ꝓut⸗ cũ.q;qᷓ; b ꝑ ſenſũ nõ pcipit:ꝑ hãc etiã mo/ dere nõ ſolũ de his q̃ ſũt neceſſaria ad ſaln vetur auis ad colligẽdũ paleas tãqᷓ; vtiler tẽ: ſed de qu tbnſcunq; pertinentibus ad ad nidũ.vñ p hãc etiã ipfa bꝛuta dicunt᷑ p humanam vitam non eſi in omnibus gra⸗
ticipare aliqͥd pꝛudentie:ſi? patz p Mhm. tigm habentibus. Quarto ey parte offi
viij. de hiſto. aigliũ. Tertis exparteme,/ cij diſcretini. E ſt enim odoꝛatus officium dij d elatiui. Mã ſiẽ dicit Phs tn. ij. Iib5. de odoꝛes fetoꝛeſq; diſcernere.ſed odoꝛef per Viaꝛolfact? imutat᷑ ab odoꝛabili ꝑ mediũ cipit diligendoꝛfetoꝛes o hoꝛrẽdo.⁊ hoœc ſeʒ derẽ aut aquã. Nã aialia q̃ reſpirãt per eſt quia odoꝛibus tanqᷓ; conuenientibus derẽ odoꝛãt. Sixerũt aũt qͥdã ꝙ a corpore adiuuatur:fetoꝛihus vero tanqᷓ; coerum/ vdpoꝛabili q̃dã fumalis euapoꝛatio reſol, pentibus impeditur:⁊ iſta pꝛudentie com uitur q̃ eſt ſubi ectũ odoꝛis:⁊ puẽitvſq; ad petunt. de qua Qugꝰ. dicit in libꝛo de mo⸗ ſenſ 5 olfacrꝰ. Et hine eſt vt dicchãt ꝙ ʒrij ribus eccleſie: ꝙ pꝛudentia eſt virtus ea a odoꝛes ĩ niedio ſe ipediũt. Sʒ ↄtraßẽ:q quibus adiuuatir:ab els quibuf impedi⸗ odoꝛ cadauerira vulturibꝰvſq; ad qͥngẽta tur ſagaciter eligens.

Capitnlum: I.RI
Egimen pꝛinci pantiũ ⁊ pꝛela toꝝ aſimilat᷑ fron ti ꝓpter quattuoꝛ. Pꝛimo ꝓpter expᷣſſio nem.hec enĩ ſtatũ mẽtis nf̃e ſua ſpẽ expꝛi⸗ mit dů nũc fit leta: nũc triſtis. Similiter in ſtatu regimis maxia notificatio fit. nic dã Iphs dixit ꝙ pᷣncipat? viꝝ oſtẽdit. Eſt etiã ſtatꝰ regimis maxĩe variabił᷑ quẽ nũc triſticia depꝛimit: nũc Vo leticia extollit. Sed tũc viri pꝛudẽtes in hoc ſtatu exiſten tes plus meroꝛibꝰ afficiunt qᷓ; riſibꝰꝛEge⸗
chie.ix. Signũ thau ſuꝑ frontes viroꝝ ge mentiũ. Secũdo ꝓpter diſpoſitionem:qꝛ kin Cõſtantiũ frõs eſt os ſemicirculare ne multñ durũ:neq; minꝰ molle, Mã neceſ
nitas oculoꝝ. Sic pᷣlatꝰ vl pᷣnceps licet de beat in ſe eſſe foꝛtis ad modũ oſſis. alijs ta men neq; debet eſſe nimis durus ne ſit cru delis neq; nimis mollis ne ſit remiſſul. Et ideo ſicut dicit Berñ. miſcenda eſt lenitas cũ ſeueritate ⁊ faciendũ ẽ quoddã ex vtra q; tpamẽtũ. Itẽ frõs eſt modice carnoſi⸗ tatis ⁊ pauce pinguedis: qꝛ ᷣm Phmta⸗ lia ĩpediũt iteilectũ.vñ ſignat ꝙ pᷣncepſ nõ debet carnalibꝰ intẽdere neq; delitijs inſi⸗ ſtere ad coꝛpꝰ impinguãdũ niſi parũ quã⸗ tñ requirit neceſſitas.ſ.5ᷣm decẽtiã ſtatus: Ecẽ̃s.x. Ae tibi terra cuius rex puer eſt:et chius pꝛincipes mane comedũt. Tertio ppter rep̃ſentationẽ:qꝛ totiꝰ animalis vir tuoſitas lucet in fronte. Frõs enĩ vt Ps dicit eſt ſedes verecũdie ⁊ honoꝛis. vñ per ſone inuerecunde dici ſolet: Tu depoſuiſti frõtẽ. Hiere.iij. Frös mulieris meretricis facta ẽ̃ tibi:noluiſti erubeſcere. Sicvirtud⸗ ſitas plebis lucet in qualitate rectoꝛis. ꝓ⸗
pter qͥð ðꝛ Ecci.x. Mualis rectoꝛ tiuitatiſ
tales ⁊ inhabitãtes in ea. Sedes entregi ⸗ minis mayie eſt ſedes verecũdie vł hono ⸗ ris. Ram ſi laudabilit᷑ tenet᷑ tůũc reddit di gnũ honoꝛe:Ecci.x. In medio fratrum re⸗ etoꝛ illoꝝ ĩ honoꝛe.ſi vᷣo male tenet᷑ owꝛo bꝛio ⁊ verecũdie patet. Quarto ꝓpter ſi⸗ gnificationem:qt dicit Ariſto.li.j. de ani⸗ malibꝰ ꝙ qñ frõs fuerit magnaꝛlignificat
ſtulticiã: qů mediocris:ſignificat bonitatẽ ñ nimis eleuat᷑a ĩ ſupficie ro ⸗
Spieriöien er tůdat᷑:exceſſũ:ſignificat cholere ⁊ caloꝛis.
—
ſariũ fuit vt eſſet ſic tpatũ ne lederet᷑ vici
Sioſi bnceps velit videri magnꝰ ꝑ oſtãa⸗
tionẽ eſt ſignũ ſtulticle mẽtis. Et ſi eleust p ſuꝑbie elationẽ:ſignat exceſſũ ꝓpꝛie repu
tatiõis ⁊ ĩterioꝛis ĩoꝛdiatiqis.ſe Umeh crit ſe hz vt neq; ꝑ ſupbiã ſe extollat: ne;
cõtẽptibilẽ ꝑ ignominiã ſe reddat tũc ẽſi⸗ gnũ bone diſpoſitiõis interioꝛis. Itẽre⸗ ctoꝛes ⁊ pᷣlati debẽt eſſe ſimiles neruis.
MWrio qͥdẽ:qꝛ nerui a cerebꝛo oꝛigineʒ ſu⸗ můt. Mõ aũt oẽs a cerebꝛo ĩmediate ꝓce
dũt ſed quidã ab eo nucha mediãte deſcẽ dũt.Et tale mediũ fuit neceſſariũ neſiim⸗ mediate a cerebꝛo oẽs venirẽt:aut ſe rũpẽ do leſionẽ ĩcurrerẽt:aut ꝓpt̃ lõgitudieʒ vie
a pᷣncipio ſenſus ad actũ ſentiẽdi potẽtiaʒ nõ haberẽt. In h ai ꝙ quoꝛũdam rectoꝝ iſtitutio ſeu ptã ſic mo yſes⁊ aaron ⁊ apli ĩſtituti ſũt a xpᷣꝙ cipue Metruſ.alij pᷣlati ⁊ rctõꝛes vt epi ſcopi⁊ reges ⁊ hmõi eligunt᷑ ab hominibꝰ vłl ptãtẽ hñt a. deo homie mediãte:b ſiuei⸗ mediate ſiue mediate nõ ẽ ptãs niſi a deo. ſit Apo. dĩ Ro. xij. Tertio qꝛ neruimd tů a ſpũ accipiũt quẽ mẽbꝛis refũdũt. Sit plati ⁊ rectoꝛes ĩ om̃ibꝰq̃ faciũt debẽt mo
eſt ĩmediate a des:
ueri a deoꝛ vt videlicet ea q̃ faciũt ꝓpt euʒ
opent᷑ ⁊ nõ ꝓpt᷑ fauoꝛẽ hoim. Tũc eĩ dich tur moueri a deo ſiẽ finis mouet agentem
Apo.j. Coꝝ.x. Oia in gliam dei facite.
Tertio qꝛ nerui in ſua ↄcauitate ſpũm re cipiũt ⁊ cuſtodiũt. Sic pᷣlati in inẽtlſue hu militate debẽt ſpũm dei habẽ ⁊ cuſtodire vñ in Eſa.ᷣm aiiã trãſlationeʒ dicit᷑: Sup quẽ reqͥeſcit ſpũs meꝰ niſi ſuꝑ humilẽ ⁊;
Quarto qꝛ nerui ꝑtes diuerſas recolli⸗
gůt⁊ annectũt:qꝛ.ſ.pᷣlatoꝝ ẽ ſubditos di ſcoꝛdãtes ad pꝛioꝛẽ reducere concoꝛdiã et
vnire:Epheß· iiij. Solliciti ſeruare vnits tẽ ſpũs in vinculo pac?᷑. Quito qꝛ nerui
—
ſſuo exitu ſůt molles:ßĩ fine ſe duros oſtẽ dũt. Sic p̃lati lenit in pᷣncipio ĩcipiẽdo ſe ꝑ ad pfectioꝛa ⁊ artioꝛa ſubditos traher debẽt Apo. j. Con.xv. Pꝛiꝰqð aiale deiß de qð ſpũale. Sexto qꝛ nerui ſua mollicie ⁊ flexibilitate oſſa iflexibilia lertüe⸗ Sl
lati ſue mãſuetudis exẽplo debẽt duros
rigidos flectẽ ad mititatẽ.ʒ illðᷣ Wat· xj⸗
Siſcite a ine qꝛ mitis ſũ ⁊ hũil coꝛde ⁊c·&t
talis rectoꝛ erat mo yſes qui fuit vir mitiſi mus et ſuꝑpoſitꝰ eſt neruis alligant᷑ oſſa. Job in ſiepabentib mites hrelatoscr vuros ſub ditos diẽ x. Oſibꝰ ⁊ neruis cõpegiſti m
. 6
lo dure ceruieis ie ob in perſona eccle⸗

„
oxh. oqenent ziom ütdebe
—— delut nnt nmnnſi
—— 6
eilius oſſa cũ carnibꝰiungerent. NP intelligunt᷑ ſubditi foꝛtioꝛes ⁊ maioꝛes qͥ⸗
Jis modificatio regẽtis dʒ eſſe ad modũ cartilagis. MPꝛimo qͥ ad tpantiã:qꝛ car⸗ tilagĩola ſunt oſſibꝰ mollioꝛa:ſʒ carnibus durioꝛa. In qͥ ſignificat ꝙ rectoꝛ vt ſupꝛa tactũ ẽ nõ dʒ eſſe nimis důrus neq; etiã ni mis inoll ⁊ pius:ſʒ q̃ſi qͥdã medio tpatus⸗ Eñ in area teſtamẽti vᷣga fuit ſil cũ mãna:
vt in rectoꝛis iuſticia ſit vᷣga.i.aſpitas co
reetiõis:ſil cũ mãna.i.cũ dulcedie cõpaſſi onis. Secũdo rõne efficacie. Nã cartila/ o veſtit extremitates oſſiũ ne ex nimia cõ
icatiõe in ſuis ũcturis exaſpent᷑:⁊ vt fa er oſſa
tů extremitates ſunt eoꝝ defectꝰ.nẽo em̃ ẽ tã ꝑfectus qͥ nõ habeat aliqͥs defectꝰſalteʒ efneos⁊ puosꝛex qͥbus ↄtingit qʒ int᷑ foꝛ tes ⁊ ꝓbos viros nõnunqᷓ; ⁊ colliſiones
feãdaloꝝ ⁊ exaſpatiões vboꝝ ꝓenrãte di
abolo oꝛiunt᷑. Sʒ iſta extremã.i.ꝑua ſbᷣdi⸗
toꝝ vitia vñ ſcãdala oꝛiunt᷑ ne ex nimia cõ
fricatiõe.i.ex aſſidua ſimul ↄuerſatione in iůcturis.i.in lock vel officijs vel opibus q́ bus ſimul ↄiñgunt᷑ ſe inuicẽ oſſa. i· ſubditi exaſpent.i. inoꝛdiate pturbẽt:cartilagine funt veſtiẽda.i.ꝓnida ⁊ honeſta pᷣlati in⸗ duſtria repmẽda ⁊ pᷣcauẽda. Tũc eĩ etre⸗ mñ ſubditi pᷣlatꝰ veſtit ⁊ coopit qñ ipᷣm ne ad alios turbãdũ ꝓdeat repᷣmit: vel tunc cartilagis mollicies extrema oſſium veſtit dñ dñox⁊ pfidoꝝ ſubditoꝝ extrema.i· par ua vitia q̃dõ diſſimulãdo vel ꝑcẽdo ß̃latꝰ ptrãſit:ex qͥ qñq; aceidit qð důũ ſubdirꝰ ſic ie patiẽter ⁊ benigne in ſuis defectibus a maioꝛibꝰtolerari 2piett:iß e a ↄfratꝝ iniu rijs ⁊ exaſpationibꝰ faciliꝰſe cõpeſcit · Ip̃a
*
etiã cartilaginis mollicies oſſa cũ caribꝰ ſũgit:qꝛ benignitas ⁊ mãſuetudo pᷣlati eti
am firmioꝛes ⁊ foꝛtioꝛes in packvnitate cõ nectit. Sic ðᷓ ꝑ cartilaginis molliciẽ ⁊ oſſa ſił⁊ carnes ců oſſibꝰſine leſuris ↄiũgunt̃: qꝛ ſub benigno ⁊ modeſto pᷣlato oẽs ad in iicẽ ſubditi taʒ foꝛtioꝛes q; infirmioꝛes ſi⸗ ne ſcãdalis vei iniurijs ĩ pace cuſtodiunt᷑.
Tertio rõne deficiẽtie.Sicit em̃ Ariſto. in libꝛo.xiij. de aialihus:ꝙ cartilago pᷣct⸗ ſa nõ recreſcit:quia a vel ablata oꝑis moderatione non pꝑficitur opus:ſed defi⸗
eita ſug pfectione. Ande bene poetice di⸗ citur: Semꝑ ad omne qð eſt menſurã po ⸗
nere pꝓdeſt. Mam ſine mẽſura nõ ſtabit re⸗ gia cura. Caplin: LRIII
Se homine ⁊ membꝛis eius kligioſi aſſini.
r lant᷑ deñtibus. Mꝛimo qꝛd ttes in carne radicãti ſunt:⁊ ta⸗
men terminos carnis excedũt. Sit religio ſi qᷓ;uis in carne ſint poſiti:tñ pᷣter carnem
viuere debent:ᷣm illud.ij. Coꝛinth. r. n carne ambulãtes nõ ᷣm carnẽ militamus gSecũdo qꝛ dẽtes nihil inter ſe vel in ſe eſſe patiunt᷑ Sic religioſi nihil inter ſe vel in ſe pati debẽt qð ſit charitatꝭ eoꝝ ſeu vni tatis diuiſiuũ vel ablatiuũ: Rom̃ · xij. Cha ritatem fraternitatis inuicem diligentes⸗ Tertio qꝛ dẽtes ſuꝑioꝛes ad inferioꝛeg reuertunt᷑⁊ ſibi inuicem inutuo coaptant᷑⸗ Sic inter religioſos ſuꝑioꝛes debẽt redi⸗ re ad inferioꝛẽs ꝑ compaſſionẽ: ꝑ humili⸗ tatẽ:⁊ ꝑ charitatẽ.Et inferioꝛes debẽt co⸗ aptare ſe ſupioꝛibus reuerẽdo ⁊ obedien⸗ do. el qꝛ ſola maxilla inferioꝛ in homine monet᷑:debẽt ecõuerſo inferioꝛes cũ offen derint redire ad ſuos ſupioꝛes penitẽdo ⁊ veniã humiliter petẽdo:⁊ ſuꝑioꝛes inferio
ribus ſe debẽt coaptare miſericoꝛdit᷑ reci⸗
piẽdo vel inferioꝝ infirmitatibus diſcrete ↄdeſcẽdẽdo: Apls ad Roma. xx· Hebem nos firmioꝛes imb ecillitates infirmoꝝ ſu⸗ ſtinere. Quarto qꝛ dẽtes oꝛdinate 8 cem cõponunt᷑:ſic religiones vocant᷑ oꝛdi
nes:qꝛ oĩa debent in eis eſſe oꝛdinata:ᷣm illud.j. Coꝛinth· xiiij. Dia hõeſte ⁊ Fᷣm oꝛ⸗
dinẽ fiãt in vobis. Quinto qꝛ dẽtes ad
foꝛmationẽ vocis coopant᷑. Sic etiã a relꝭ gioſis foꝛmari debet vox laudis quo ad di uinũ officiũ cantãtes:⁊ vox pᷣdicationis qᷓ ad pᷣdicãtes.Etiã coopant᷑ quo ad vocem ↄfeſſionis:quo ad cõfeſſionẽs audientes.
Seto qꝛ etiam dentes toti coꝛpoꝛi obſe⸗ quunt᷑.Et ſic religioſi ſeruiũt vniuerſali ec cleſie ꝑ exemplũ Huerſationis:ꝑ verbũ pᷣ⸗ dicationis:p ſuffragiũ oꝛõnis:⁊ etiã ꝑmi niſteriũ ſacralis adminiſtratiõis:Cãtt. iiij Dentes tui ſiẽ greges tõſaꝝ. Breges tõſaꝝ
uẽtus religioſoꝝ ſunt ex qͥbus ẽ lac.i.do⸗
ctrina pᷣdicationis:balatus.i.vox laudis
vel oꝛõnis:⁊ fetus.i·fructus multiplic ad miniſtrationis · Septimo quia licet non ey ſe tamen ex adiunctis patiunf᷑. Ram iʒ
ſubſtantia dentiũ oſſea ⁊ inſenſibilis ſit de ſe impaſſibilis:tamen doloꝛeʒ trahit rõne ſocietatis carnis vel nerui qui ei ſunt ton⸗
uncti. Sic religioſi ꝓpter àamoꝛẽ

4 5
ũ religioſi qui ex ſe boni ſunt tñ ex incau
tis ⁊ nõ bonis ſeculariũ familiaritatibus
infieiunt᷑ ⁊ maculant᷑:⁊ doloꝛes ſeu ſcãda la patiunt᷑. Octauo qꝛ dentes ab inuiceʒ
diſtinguunt. Sunt em̃ in maſculis.xxxij.
quoꝛũ quattuoꝛ in anterioꝛi ꝑte pares qᷓ⸗
drupli vocant᷑ qui lati ſunt ⁊ acuti. Ande
⁊ in ciſoꝛes a medicis ſunt vocati:eo ꝙ ad
tibi inciſionẽ ſunt apti.⁊ quicquid oꝛe ca ⸗ pit dmo ab eis capit᷑ ⁊ moꝛdet᷑. Moꝛdẽdo ũt cibũ auferũt quod eſt neceſſariũ ⁊ re⸗ linquũt quod eſt ſupfluũ. Sunt ⁊ duo alij aui canini ſunt appellati quadruplis con/ iuncti in ſummitate acuti ⁊ duris cibis cõ molendis apti ⁊ rotundioꝛes.⁊ ꝓpter hoc Lanini dicunt᷑:quia canũ dentibus aſſimi/
lant. Et ſunt canini dentes pᷣciſoꝛibus foꝛ tioꝛes:acutioꝛes:longioꝛes:⁊ rotũdioꝛes.
Snnt iſtis collateralẽs groſſi ⁊ lati qui di
cunt᷑ molares: eo ꝙ ad molendum cibum
funt ↄuenientes. Maz qui a poꝛibus ſunt ꝓfracta iſtis tanqᷓ; molis tradunt᷑ molen ⸗
da. In pᷣmis ergo dentibus Feeſbb vl qui tollũt ⁊ pᷣcidũt partẽ neceſſariã ⁊ reli ⸗
uõ dimittunt:poſſunt intelligi religioſi⁊ minus pfecti qui ſeruant tĩ ea ad que ne⸗ ceſſario tenent ex voto vel debito. Mer ca
ninos vero qui durioꝛa conterũt intelligũ
tur quidã feruentioꝛes qui durioꝛem ⁊ au ſterioꝛem vitã ducunt. Per molares vero
atiſſimos intelligunt᷑ ꝑfecti qui habẽt la⸗ titudinem charitatis:conſtantiã firmita ⸗ tig:latebꝛã humilitatis: efficaciam vtilita tis. Nã molares dentes ſunt lati firmi oc⸗ culti ⁊ vtiliſſimi. Mono quia dẽtes mul⸗
ta patlunt᷑.Maʒ patiunt᷑ putredines: feto ⸗
res:pfoꝛationes:inutatiões:doloꝛes ⁊ ali
as ↄſimiles paſſiones:que omnes ſunt ex coeruptis paſſionibus ⁊ humoꝛibus deſcẽ
dentes. Pſta omnia competũt malis religi
oſis qui ꝑfoꝛant᷑ ꝑ tentationum iacula:pu
treſcũt ꝑ luxuniam:fetent ꝑ infamiam:mu
tant᷑ aliquando ꝑ apoſtaſiam:toꝛquent᷑ et dolent ꝑ punitionis iuſticiam. Item reli gioſi debent eſſe ſimiles pueris. Pꝛimo
quia pueri ſunt ablactabiles. Ande ꝓpꝛie
puer dicit cum eſt ã lacte remotus. Sic re⸗ kiiois deet lenlecilo veint inẽnð at
uẽ habent interdũ ad ſuos ↄſanguineos carnales vel etiã ad aliquos ſeculares ſi⸗
bi familiariter iũctos:de eoꝝ malis dolo ⸗ em ſentiũt quẽ ꝑ ſe nõ haberent: vłkinter
vberibus alienare:ſicut dicit faac iniib. ſuo ð vita monaſtica:Ið.cxxx, Sicut ab
lactatus eſt ſuper matrẽ ſuã. Secũdoq
pueri ſunt diſciplinabiles: quia dicit all⸗ quis puer cum doli capax efficit᷑ ⁊ diſcipli ne aptus habet. Ande ſub tutoꝛibus po⸗
ſitus diſcipline ſubeſſe compellit᷑. Sic reli
gioſi debent eſſe ſub diſciplina patris ſpi⸗ ritualis.i.pᷣlati Mꝛouerb.xxiij. Moli ſub
trahere a puero diſciplinã. Tertio quia ſunt motus venerei inexperti:quia in hac
etate motus venerei hoĩes cõmuniter nõ inuadũt:eo ꝙ vie adhuc ſtricte ſunt. An ⸗ de ab hac puritate pueri dicti ſunt. Sic re ligioſi debent ſeip̃os reſtringere ⁊ ſibi vi⸗ as pᷣcludere quibus poſſent a carnis ille⸗ cebꝛis ſuperari:⁊ in puritate non tin men tis ſʒ etiam carnis manere:Apoſtolus.j. Coꝛinth. xiiij. Molite effici ſenſibus
ſed malicia parunli eſtote.ſ.vt nõ ſit in vo
his malicia carnis vel ſpũs. Muorto q ſunt ad motũ flexibiles. Et ſic religioſi de
bẽt eſſe flexibiles ꝑ obedientiã ad exequẽ dũ motũ volũtatis ſuperioꝛis: vt poſſit ⸗ latus dicere illud Meemie.v. Oñis pueri mei congregati erant ad opusſ.ꝑ pinpti tudinẽ obediẽtie. Quinto qꝛ ſunt coꝛpe leues.ſ· vt non ſint religioſi pigri vel ᷓues per accidiã:ſicut erat ille de quo Watth.
viij. Muer meus iacet xc̃. Sexto qʒ ſunt
animo dociles:qꝛ.ſ.religioſi debẽt eſſe do ciles dei: Sap̃ᷓ. vij. Muer erã ingeniolus ⁊ ſoꝛtitus ſum animã bonã. Septimo qꝛ
ſunt pueri ſine ſollicitudine vitam ducen
tes: qꝛ.ſ.veri nihil in terra appe tũt ⁊ ſine ſollicitudineviuũt:ſicut de po
ſtolis dicit quedã Slo.ſuper actus apoſte loꝝ:ꝙ gloꝛia apoſtoloꝝ erat nihil in terrs
poſſidere ⁊ ſine ſollicitugie viuere · Tales
eipueri ſolũ deũ q̃rũt.ij. Paralip · xxxiij Cũ adhuc puer eſſet cepit querere deum⸗
Sctauo qꝛ nullũ periculum ſunt magis qᷓ; virgaʒ timentes. Et ſic religioſi timent virgã Hagelli diuini. Plus em̃ timere de bent flagella dei qᷓ; hominis: Zudicũ. vii Timebat quia adhuc puer erat. Nono quia ſunt neq; laudes neq; vituperia ali quid reputantes. Ita religioſi vt deo pla ceant vituperia dehent ⁊ ãudes hom u paruipẽdere: ſicut dicebat Apoſtolus ſ⸗
Coꝛintß. iiij. Pihi ꝓ minimo eſt vt ⸗ vo bis iudicer ⁊c̃.tij. Regl.ij Ego autem p
4 u
z ſẽ
ſt
.

De homine?membꝛis eins
erparuulus ſum:id ẽ humilis. Decimo quia ſunt iniuriarũ immemoꝛes.Et ſic reli
gioſi debent iniuriarũ obliuiſci parcendo
N. Luce.xxij. Ande ⁊ ip̃e vocatur puer: Actł.iiij. Conuenerũt em̃ vere in ciuitate iſta aduerſus ſanctum puerum tuũ ieſum. Andecimo qꝛ verberati a matre ſtatim ſunt reuertentes nec ſe de iniuria vindicã
tes. Pta religioſi etiã ſi aflligant᷑ in religi
one nõ debent ꝓpter hoc ſuã religionem relinquere vel ipᷣm accuſare ⁊ vituperare .Et de talibus pueris poteſt mater:id ẽ Beligio dicere illud Eſa.viij. Ecce ego et pueri mei quos mihi dedit dominus ac Capitulum: LXIIII
Anctoꝝ viroꝛũ F— pfectio coꝛde. Pꝛi mo qꝛ coꝛ eſt exterius carneuz. Etfic ſancti viri ſunt exterius carnei.i.ie nes per mãſuetudineʒ conuerſationis.vel
habent ſancti viri coꝛ carneũ ꝑ diſ cipline 1
ſuſceptibilitatem:vel carneũ ꝑ compaſſibi
litatemtnon lapidenm.i.durum ꝑ impieta carne veſtra:⁊ dabo vobis coꝛ carneum. Secũdo qꝛ coꝛ eſt interius concauum. ⁊ hoc neceſſariuʒ fuit ſicut dicit Conſtãtinꝰ Phpter caloꝛis conſeruationẽ:qꝛ coꝛ eſt to
„
ius caloꝛis coꝛpoꝛis fontale pᷣn cipiũ. Sic
Encti viri ſunt concaui ꝑ humilitutẽ. Nã cut coloꝛ naturalis conſeruat᷑ in concaui tate coꝛdis:ita caloꝛ charitatf in humilita tementis: ⁊ hãc concauitatem habnuit coꝛ xpi· Ande dicebat: Hiſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hu.coꝛ. Wattk.xj. Eſt etiã coꝛ calo ris charitatis fontale receptaculum:quia — dei diffuſa eſt in coꝛdibus veſtris p Pnctgu dathe eſt nobis: vt dicit oma.v. Tertio coꝛ eſt ſubſtantialiter
.
olidum ⁊ duꝝ: ⁊ hoc neceſſariũ fuit ne de
facili lederetur. Et ſic ſancti viri ſunt ſoli⸗ di in ſe ꝑ patientie firmitateʒ:⁊ funt inter⸗ dũ etiã aliqñ duri per inſticie ſeu eritatem.
Quorto coꝛ eſt figuraliter rotundum et ettã oblongũ. Botundũ quidẽ eſt vt abũ dantia ſpirituũ in eo recipiat᷑. Sblonguʒ
vero in foꝛma pirea vt.ſ.tendens in acutũ
tanqᷓ; in conũ actio naturalis caloꝛis foꝛti oꝛſit· Sic etiã ſancti viri habẽt coꝛ rotun⸗ dũi.valde capaxſ
ris ſcilicet ſanguinis. in. xij. libeo de animalibus:ꝙ in coꝛde eſt
vᷣaliũvtutũ ⁊ etiaʒ ob
longũꝝ ↄtinuitatẽ feruoꝛis ⁊ bonoꝝ ope rũ. Znn coꝛ ſp eſt in motu ⁊ mouetur
coꝛ ᷓᷣm diaſtolẽ ⁊ ſiſtolẽ.i.pᷣm dilatationes exemplo xp̃i qui dixit: Pater dimitte illis
xↄſtrictionẽ:cuius motus ⁊ ſi ad hoꝛã ce ſaret ſtati aĩal deficeret vt bs dicit. Et
nota ꝙ ꝑ dilatationẽ frigidꝰaer attrahi?
p ↄſtrictionẽ o calidꝰa fumoſus expellit᷑ ⁊ ſic caloꝛ coꝛdis tẽperat᷑ ⁊ cõplexio adet tur.· Sic ſancti viri ↄtinue mouent᷑ ⁊ ſoili tant᷑ ad attrahendũ gr̃aʒ: vñ ↄtinue dila⸗ tant᷑ ꝑ angmentũ in gra ⁊ ↄſtrĩgunt᷑ ꝑab ſtinentiã a culpa:velqꝛ ſe coercẽt in pnia. Sexto qꝛ coꝛ ẽ pulmoni vicinũ: vt cũ ira incẽdit᷑ hmõi puimonis remedio tempet᷑. Sic ſancti viri impetũ ire ſciũt tempare re medio rõnis ꝑ virtutẽ manſuetudis. Se ptimo qꝛ coꝛ eſt ſpiritu humoꝛe ⁊ caloꝛe ple num. Eſt em̃ pᷣmo coꝛ fontale ⁊ pᷣncipiũ ſpi ritus. Habet em̃ coꝛ duas ↄcauitates: vnã ſiniſtrã que ad cacumẽ tendit:⁊ deytras infra ſubſiſtit. Et he ↄcauitates dicunt᷑ vẽ triculi coꝛdis· Et dicit Augꝰ.ꝙ in võtrieu o coꝛdis deytro plus eſt de fanguie qᷓ; de piritu. In ſiniſtro vero ecõuerſ oꝛquia ibi
„
ieta ſpũs vitalis generat᷑ ad viuificandũ aial tem:Egech. xxxvj. Auferã coꝛ lapideũ de
qui ꝑ quaſdã arterias diffuſus vndiq; di latat᷑. Sie in coꝛdibus ſanctoꝝ eſt plenitu⸗ do ſpirituſſancti:ſicut de Apoſtolis dicit᷑
Actł.ij. Q repleti ſunt omnes ſpirituſan⸗ ctoꝛ vt poſtea ꝑ ipᷣos tanqᷓ; p arterias.i.p⸗
dicatoꝝ oꝛa ad alios d eriuaret᷑. Sʒ quod
in ſiniſtro eſt plus de ſpiritu qᷓ; de fangui⸗
neꝛ⁊ in dextro econuerſo:ſignat ꝙ in ad
nerſitate eſt plus de amoꝛe fpirituali q; de coꝛpoꝛgli.ſed in pꝛoſperitate econuerſo ſi⸗“ cut in Apoſtolis: qui poſtqᷓ; ablatus fuit
ab eis ſpõſus ⁊ fuerunt in luctu trib nlatio nðꝛplus abũdauit amoꝛ ſpiritualis ⁊ gr̃a ſpirituſſaneti qᷓ; pᷣmoꝛquia pᷣmo plus dili⸗ gebant xpᷣm coꝛpoꝛaliter. Ande dixit: Si
non abiero paraclytus nõ veniet ad vos.
Ftem coꝛ eſt fontale pꝛineipium humo⸗ nde Pkus dicit
pꝛincipium venarum et pꝛima virtus cre
ans ſanguinẽ ⁊ eius ſanguis eſt mundus clarus caliqus ⁊ maioꝛis ſenſus ⁊ conue⸗
niens intellectui. Sic coꝛ ſanctoꝛum eſt ple 2 nuʒ humoꝛe ſanguinis.i.affectione diuini
amoꝛis vel deuotionis. Mam affectus ſeu deuotio eoꝝ nõ eſt ĩmũda impura ſicuthy
potritaꝝ q ſimiles ſunt ſepulchꝛis dealbà
7*

—
bꝛoſa ſicut hereticoꝝ. 1*1. ẽs nõ tepida ſicut impfectoꝝ. Itẽ ſenſa
xfetida. Itẽ ẽ clara nõ obſcura vel tene ⸗ tem calida.i.fer⸗
ta nõ fatua vel indiſcreta ſicut pᷣſumptuo ⸗
ſop. ZItẽẽ fontale pᷣncipiũ caloꝛis.vñ di⸗
tit Mhs in.xvj.li. de aĩalibug:ꝙ ꝓpt̃ calo
rem coꝛdis poſuit natura mẽbꝝ frigidũ ex oppoſito coꝛdis.ſ.cerebꝝ. Añ in generatio ne gialis ſtatim creat᷑ caput poſt generati⸗ onẽ coꝛdis. Sicut ergo coꝛ ẽ plenũ caloꝛe: tta ſancti viri ſunt pleni amoꝛe:ſʒ caloꝛ coꝛ dis a cerebꝛo temꝑat᷑:qꝛ feruoꝛ amoꝛis ſa
pientia regulat᷑. Ault em̃ deus diligi ſapiẽ terꝛqꝛ ⁊ ip̃e neminẽ diligit niſi eñ qui cum apia inhabitat: vt dicit Sap̃.vij. Mcta⸗ no gꝛ coꝛ eſt membꝝ pᷣmo foꝛmatũ. Ande Pbs dicit in eodẽ.xvj. li. ꝙ coꝛ aĩalis ex
tõplemento pᷣmo a natura creatum.i.ante
oi alia mẽbꝛa foꝛmatũ. In qᷓ ſignat᷑ ꝙ hõ
pmo intẽdere dʒ ad cõpoſitionẽ ⁊ ſanctifi cationẽ coꝛdis interius ⁊ poſtea ad cõpo⸗ nendũ ⁊ oꝛdinandũ moꝛes ⁊ facta exterio
ra: Matth.xxiij. Müda pᷣus qð intus eſt.
Mono qꝛ coꝛdi accidit multiplex nocu/
mentũ. Nã qñq; patit᷑ ex alioꝝ membꝛoꝛũ olligãtia:qũq; ex ꝓpꝛia diſtẽꝑantia:qñq; vx defieiẽtis regimis cauſa. Sic etiã ſpũa⸗ es ledunt᷑ qũñq; ex pꝛauis ſocijs:qũq; ex
eis vitijs:qũq; a defectiuis pᷣlatis. pa⸗
etiam eoꝛ ex virtutis ſue diſſolutiõe:ex
pũs euapoꝛatione:eꝝ nimia repletione:⁊ ex vene ↄcaue oppilatione. Piſſoluit autẽ Coꝛdis virtus ſpualis ꝑ luxuriã:euapoꝛat pũs ꝑ ſupbiã:fit repletio nimia ꝑ gulaʒ: miſericoꝛdie ꝑ auariciã. Ac
t etiã coꝛdi timoꝛ ſ 9 patiẽti videt᷑ ꝙ coꝛ de loco ſuo moueat: hunc timoꝛẽ facit accidia circa ſpũalia. Mã accidia facit coꝛ frigidũ nimis ⁊ omĩa opa reddit mollia ⁊ diſſoluta. Dicit aũt Haly ſupꝑ quendã tex⸗
tum Balieni:ꝙ ſi coꝛ fuerit nimis frigidũ qu 71deo ſapientia dicit᷑ a ſapoꝛe:Ecci. vj. Sapiẽtis doctrine ᷣm nomen ẽ etus. Secundo rõ⸗
æ nimis humidũ ⁊ pulſus mollis:hõ viri⸗ litate ⁊ audacia pᷣuatus erit piger ⁊ timi⸗ dus aparebit. Decimo qꝛ vigoꝛ coꝛdis oſtendit ꝑ multipley ſignũ. Dicit emĩ Sali enus ꝙ virtus ⁊ cõplexio coꝛdis oſtendit ꝑ magnitudinem reſpirationis:ꝑ velocita tem pulſus:ꝑ virilitatem feſtinam ad acti⸗ onem:p irã audaciã ⁊ feruoꝛem:ꝑ ampli⸗ tudinem pectoꝛis ⁊ piloſitatem.hec oĩa ca
Loꝛgn dominantẽ in coꝛde ſignificũt.hec
—
tis 3̃ foꝛis apparẽt albax intus ſunt nigra
ergo coꝛdis virtus debet apparere inpeni rẽtibus ꝑ magnitudinẽ ↄtritionis:ꝑ quaʒ anima etiã incipit reſpirare ꝑ nouaʒ attra ctionẽ ſpũalis gratie. Item ꝑvelocitatẽ ↄfeſſionis que eſt ſilis pulſui ꝑ hoc ꝙ indi tat ſpũali m edico infirmitateʒ anime inte rius latentẽ. Item ꝑ feſtinam ⁊ virilem actionẽ ſatiſfactionis: ⁊ ꝑ irã contra ꝓpꝛl as trãſgreſſiones:ꝑ audaciam ʒ tentatio⸗
nes:ꝑ feruoꝛẽ contra omiſſiones:pꝑ ampli
tudinem pietatis:⁊ piloſitatem auſterita ⸗ tis. Nam caro piloſa ẽ aſperioꝛ nõ piloſa: Beñ.xx vij. Moſti ꝙ eſau homo piloſus ſit ⁊ ego lenis. Et ideo Johãnes baptiſta ꝓ aſpitate penitẽtie poꝛtabat veſtimentũ de pilis cameloꝝ.Mec ergo oĩa oſtendunt ca loꝛẽ amoꝛis diuini in coꝛde dominantem. Andecimo qꝛ coꝛ qᷓ;to animoſius tanto magis paruũ. Ande animalia ꝑui coꝛdis in qᷓ;titate ſunt maioꝛis animoſitatis ꝓpt᷑ maioꝛẽ adunationẽ virtutis. Oiĩs em̃ vir⸗ tus qᷓ;to magis adunata tanto potentioꝛ: ⁊qᷓ;to magis diuiſa tãto eſt debilioꝛ:vt in libꝛo de cauſis oſtendit᷑. Sic ſpůalit᷑ tãto q;s plus hʒ de magnitudine virtutis:qᷓ;to plus hʒ de ꝑuitate humilitatiſ.Nec eiñ eſt que oẽs virtutes vnitas ⁊ ↄcatenatas te⸗ net. Ande Sreg.dicit ꝙ q̃ ceteras vᷣtutes
tum poꝛtat. Caplm:
piẽtia aſſimi
ſine humilitate ↄgregãt:qᷓſi puluerẽ in vẽ
rõne officij:qꝛ.ſ.guſtus ẽ ꝓpꝛie ſapoꝝ pceptiuus. Et dico ꝓpe:qꝛ guſtus eſt ꝓpꝛie guſtus ꝓut ẽ diſcretiuus ſapoꝝ: ſed guſtus ꝓut ẽ quidã tactus:qꝛ· ¶.tãgen do ꝑcipit ſuũ obiectũ:ſic habet diſcernere
qualitates tangibiles.ſ·alimentũ cuiꝰſen ⸗ ſus ẽ tactus. Sicut igit᷑ guſtus eſt quo fa⸗ poꝛes ciboꝝ ꝑcipimus:ſic quoq; ſapientia
eſt ꝑ quã que ſurſum ſunt ſapimus· ⁊ ideo
ne pᷣncipij. Mam pᷣncipiũ effectiuũ guſtus
eſt virtus animalis.i.virtus quedʒ ↄnime
fenſitiue. Inſtrumẽtale aũt quoddã pᷣuci⸗ piũ eſt ſpůs animalis qui ꝑ quofdam her⸗ uos ad linguã defert᷑. Sie etiã eſt duplex bncipiũ ſpůalis fapiẽtie. nñũ eſſentiale. fides que eſt pᷣma virtus neceſſaria anime intellectiue.ijã ſicut initiů artis km eſſen⸗
kt̃gültui ꝓpk᷑nc;. Pino
6

De homine ⁊ membꝛis eius tiã eius ſunt pᷣncipia eius ex quibus ꝓce/ alia ad tacendũ fᷣm tempus opoꝛtunũ vel dit:ſic initiũ fapiẽtie vᷣm eius eſſentis iunt ſignificãt duplex opus japiẽtis.ſ. veritatẽ urticule fidei. Ande fides dicit᷑ eſſe initiñ defendere ⁊ alſitatẽ repellere: MPꝛouerb. ſapientie. Sed pᷣncipiũ ſapiẽtie inſtrumen viij. Aeritatẽ meditabit᷑ guttur meũ:⁊ la⸗ tale eſt illud quo aĩa diſponit᷑ ad ſapiẽtiã bia mea deteſtabũt᷑ impiũ. Et nota ꝙ lin ⁊ eſt timoꝛ dei ᷣm illud:Ecci.j.Initiũ ſa gua ſᷣm ſuã cõplexionẽ eſt ↄcaua:poꝛoſa: pientie eſt timoꝛ dñi. Dicit᷑ autẽ timoꝛ ini⸗ humida ⁊ inſipida. Cõcaua vt bñ quodli⸗ tiũ ſapientie qᷓ;tũ ad eius effectus. Mam ſi bet retin eret. Moꝛoſa facta eſt: vt qð grof
ccut dicit᷑ initiũ artis vnde ars incipit ope ſumvel ſubtile de re guſtãda eſſet:nernos rari:ſiẽ ſi dicat᷑ ꝙ fundamentũ ſit bncipiũ lingue facile ſubintraret: ⁊ virtus actiua 6 artis edificatoꝛie:qꝛ ibi incipit edificatoꝛ ad pficiendũ eandẽ plus vigeret. Humida opari:ſic dicit᷑ quo ad effectũ initiuʒ ſ apĩe vero ẽ vt humiditas coopet᷑ ad acceptoꝛũ „ vñ ſapĩa incipit opari.Et mõ timoꝛ ſerui diſſolutionẽ: vt ſi aliqᷓ dura vel ſicca pala⸗ lis dicit initiũ ſapie:ſicut pᷣncipium e diſ⸗ to applicgrent᷑:humiditate lĩgue facile ſot Ponens ad ſapiam inquantũ aliqͥs timoꝛe uerꝭnt᷑. Facta ẽ etiã inſipida: vt cuiuſtibet pene recedit a peccato:ßᷣm illud Eecci.). Ti ſapoas fit facile ſuſe ceptiua. M̃ ſi determi moꝛ dñi expellit peccatum ⁊p hoc habili natũ ſapoꝛẽ haberet:qᷓlitatẽ alterius ſapo tat᷑ ad ſapiaʒ:ſed timoꝛ filialis ⁊ caſtus ẽ ris pcipe nõ valeret. hec etiã oĩa compe⸗ initiũ ſapie:ficut pᷣmus ſapie effectus. E tũt lingue purẽ inſtrumentũ ſ apie. Pꝛi em̃ ad ſapiaʒ ptincat ꝙ humana vita regn mo vt ſit ↄcaua ad retinendũ ⁊ cuſtodien⸗ le ꝑ rõnes diuinas:opoꝛtet ſumere pbnci dũ verbũ vſq; ad tpᷣs opoꝛtunũ loquẽdi?: piũ vt homo deum reuereat᷑ ⁊ ſubijciat᷑ ei. Walach.ij. Labia facerdot? cuſtodiũt ſciẽ Sic em̃ ↄſequẽter in oĩbus 5ᷣm deñ regu⸗ tiã.ſ. vſq; ad tp̃s docẽdi. Itẽ vt ſit poꝛo labit. Tertio rõne oꝛgani. Qganuz em̃ ſa ad groſſa vel ſubtilia Put decet dicen⸗ eſt inſtrumentũ guſtus: vt Mhus dicit in qũ et diſponendũ. Mã humidũ in re poꝛ libꝛo de ſenſu ⁊ fenſato eſt aliqð intrinſe/ ſaꝑ diuerſa foꝛamĩa minuti diuidit. Jtẽ cũ circa coꝛ:⁊ ſilr oꝛganũ tactus. Mam ad vt ſit humida.ſ.vt dicta ⁊ acta ad diſſoluẽ lios tres ſenſus deriuat virtus ſenſ itiua dũ:dura.i.obſcura vel dubia q̃ ſunt diffici coꝛde mediãte cerebꝛoꝛita ꝙ a coꝛde pꝛi/ lia ad intelligendũ:ſicut duꝝ ẽ difficile ad 1 mo venit ad cerehꝛũ:⁊ a cerebꝛo poſtea ad comed endũ: humectet.i.declaret ⁊ expo⸗ ip̃os ſenſus. Tactus aũt ⁊ guſtus referũ nat. Dtẽ eſt inſipida ex ſe ſuſcipiẽs ſapo tur ad ip̃m coꝛ ꝑ mediũ ↄiunctũ quod eſt rẽ aliũde:qꝛ.ſ.ſapientiã loquẽdi ex ſe non taro. Sʒ Lõſtãtinus dicit ꝙ Primũ ⁊ ma habet hõꝛſ z a deo:ᷣm illud Luẽ.xxj. Ego — nifeſtũ inſtrumentũ guſtus Jut ẽdiſcreti dabo vobis os ⁊ ſapientiã. Augꝰ.ꝙ ſapi⸗ nus ſapoꝝ eſt ligua q̃ ſpm̃ animalẽ ad pfe enter loqmini:ab illo eſt nõ noſtra ſapien ctionẽ virtutis guſtabilis defert. Fit enim tia. Lõtra quod ſi upbi phi dixerũt: abia guſtus ſicut ip̃e dicit hoc mõ:qꝛ ðuo ner⸗ noſtra a noh ſunt. Quarto rõne medij. ni ligue medio infigunt᷑:qui in multos ra Nã guſtus vt dicit pPbs nõ fit ꝑ medium mos in eytremis lateribus lin gue diſpgũ extrane ſicut viſus fit mediante gere:ſed tur: ⁊n eos vt dictũ eſt ſpůs animalis ad tñ ſicut nõ fit viſio ſine medio vł ſine lumi linguã defert᷑. Cũ ergo res guſtãda ſubin neꝛita nõ fit guſtus ſine humido. Mullum trat linguã:ſpũſ animalis q ibi eſt imutat em̃ ſapoꝛoſum facit ſenſum ſul ſapoꝛis ſine Fm pꝓpꝛietates eius qᷓ̃s poſtea indicio ani humiditate. Ande ſicut coloꝛ fit actu viſi⸗ me repñtat. Sicut ergo circa coꝛ eſt hmum bilis ꝑ lumen:ita ſ apoòꝛ fit actu guſtabilis guſtus inſtrumentũ:ita in coꝛde dicit᷑ eſſe p humidum ⁊ ita opoꝛtet dy guſtabile vel pᷣmñũ fapiẽtie habitaculũ:pᷣm illud Pꝛoü. actu habeat humiditarẽ aqueã:ſicut vinũ xiiij. n coꝛde reqeſcit ſ. apientia pꝛudẽtis. ⁊ hniõ.aut ſit potẽtia humectabile ſicut it ſed ꝓpꝛiũ inſtrumentũ ſapientie quo alis lud qð ſumit ꝑ modũ cibi.Et idco opoꝛtet manifeſtat eſt ligua. Wõ.xxxvj. Ws iuſti ꝙ ſi? ſalina in oꝛe q̃ bene liqͥda ẽ ⁊ etiã liq̃⸗ meditabit᷑ ſapientiã ⁊ lingua eius ⁊c̃. Sʒ factiua:ꝑ quã ea q̃ ſumunt᷑ etiã hũectant᷑ duo nerut infixi ſunt due cautele q̃ dedẽt vt eoꝛũ poꝛ pꝑcipi poſſit. Siẽ gᷓ guſtui ad ſſe in lingua ſapiẽtiſ:yna ad loquendũ:⁊ pcipiẽdos ſapoꝛes heceſſaria eñ hñiditas
7 3
2
——
— 5

vel ſaliua:ita etiã ſilr ip̃i hoĩ ad pcipiẽdã verã ſapiĩaʒ neceſſaria eſt xp̃i doctrina. Cũ em̃ xpᷣs ſit caput ecclie vt dicit Aplus:qᷓſi ſaliua fluẽs a capite eſt doctrina deriuata
a xp̃o.⁊ hec ꝑ quã vere ſapie guſtus habe
tur:qꝛ ip̃e verbũ dei eſt qͥ eſt fons ſapie: vt dicit Ecci.j. MQuinto rõne obiecti qð ẽ prie humidũ ſapoꝛabile.Enũerat autem Phs in.ij. de aĩa:ſeptẽ ſapoꝝ ſpecies ad quas oẽs alie reducunt᷑.ſ.duice ⁊ amarũ: pingue ⁊ ſalſum:acetoſum:auſteꝝ:⁊ acu/ tũ.Hos itaq; ſapoꝛes ſicut coꝛꝑaliter ꝑ gu ſtũ:ſic etiã ſpũaliter ꝑ ſapĩaʒ deguſtamuſ. Facit em̃ nos ſapĩa deguſtare dulce in cõ templatiõe celeſtis glie. Tmaꝝ in ↄſidera tione eterne pene. Pingue in refectiõe et᷑ ⸗ ne gr̃e. Salſum in ↄſideratiõe pñtis miſe⸗ rie. Acetoſum in recognitiõe culpe ⁊ pun ⸗ ctione ↄſcĩe. Auſteꝝ in aſſumptiõe exterio ris pnĩe.Et acutũ in intelligẽtia ſcripture. Itẽ ſapiĩa aſſimilat ſaliue ꝓpter q̃ttuoꝛ. Primo pter ſapoꝛiſ ꝑceptionẽ. Mã m Conſtã.ſaliua eſt inter guſtũ ⁊ eius obie⸗ ctũ media. Mihil em̃ guſtu ꝑcipit᷑ niſi cuiꝰ ſapoꝛ mediãte ſaliua guſtui pñtat᷑. Sic qͥʒ ꝑ ſapiaʒ ſup na deguſtamuſ: eoꝛũq; ſapoꝛẽ ſentimus:m illud Coloß̃.iij.Que ſurſuʒ ſunt ſapite nõ q̃ ſupꝛa terrã. Secũdo ꝓ⸗ pter eius humectationẽ:ſine qj humectati⸗ one lingua nõ bñ volueret᷑ neq; loqᷓretur. Sic etiã ꝑ ſapiĩam coꝛdis os ad recte loq̃n dum diſponit᷑ ⁊ dirigit:pᷣm illud Pꝛouer. xvj. Coꝛ ſapiẽtis erudit os eius. Tertio pter digeſtionis pᷣparationeʒ. Ciboꝝ em̃ ſiccitatẽ ſaliua tempat ⁊ eoꝝ ſuccoſitatem augmẽtat:vt melius poſſint dentibus cõ⸗ teri⁊ facilius poſtea digeri. Sic qͥ;ʒ ſapien⸗ tia facit verba dei q̃ ſunt cibus aie ↄterere ꝑ expoſitionẽ ⁊ digerere ꝑ diſcuſſionem et „iderationẽ. Muarto ꝓpter ſuꝑfluita⸗ tũ cerebꝛi ⁊ pulmonis facilioꝛẽ euacuatio ⸗ nẽ. Sic ſapia euacuat ſuperfluitates cere⸗ bꝛi.i.inoꝛdinatas ⁊ fantaſticas imaginati ones:quas ſapiẽtes vel nõ habent vel eis nõ inherẽt. Itẽ ſupfluitates pulmonisi. ſuꝑfluas ⁊ inoꝛdinatas locutiões. Mã ſi⸗ ne pulmone locutiõis vox foꝛmari nõ põt neq; anhelitꝰreddi valet:ſicut diẽ Ariſto. in li. xiiij. de aĩalibꝰ.iMõ añt hõ ſapiẽs:aut ſuꝑflue aut inoꝛdinate loquit᷑⁊oĩa vba eiꝰ ſũt põderata ⁊ mẽſurata:Ecci.xxj. Verba ſapiẽtũ ſtathera põderabũt. Ca. LRI
Lientia homis aſſimilat᷑ naſo. Pꝛimo pꝓpter
eius ſenſibilitatem.Mãᷓ ꝑ nares odoꝛifera ſentimus:⁊ ꝑ eas inter odoꝛife/ ra ⁊ fetida diſcernimus. Eſt aũt veꝝ intel lectui ſicut res odoꝛifera nari:falſum aůt eſt vt res fetida odoꝛatui. Añ ſcia ꝑ quaʒ veyꝝ a falſo diſcernimus recte aſſimilat᷑ na ribus.⁊ hinc eſt qð neſcij ⁊ imperiti vocã ⸗ tur ignari.i.ſine nare. Secũdo ꝓpter cõ tinuitatẽ.Habet ein naſus duas cõcauita⸗ tes ſine duo foꝛamina q̃ ꝑ quandã cartila gin o ſam ſubſtantiã ab inuicẽ ſunt diſtin ⸗ cta:⁊ vnũ hoꝝ foꝛaminũ ad ↄcauitatẽ pa⸗ lati tẽdit:alteꝝ ſurſum ad cerebꝛi pellicu⸗ las vadit vt aerẽ attrahat cerebꝛoꝛet ſpm̃ deferat naribus animalẽ ad ſenſum odoꝛa tus ꝑficiendũ. Pꝛimñ ergo foꝛamẽ fuit ne ceſſariũ ad eijciẽdas ſuꝑfluitates de cere⸗ bꝛo eueniẽtes. Aliud vo ad ſpm̃ attrahẽ ⸗ dũ ⁊ odoꝛatũ ꝑficiendũ. uo ergo foꝛami na nariũ ſunt duo modi ſciaꝝ.Eſt eiñ ſcien tiaꝝ alia ſpeculatiua qᷓ ad ſuꝑioꝛa tendit. Alia pꝛactica qᷓ inferioꝛa diſponit.vna ſcʒ pꝛactica ſuꝑfluitates eijcit:ſicut pʒ de ſcia medicie q̃ docet expellere ſupfiuitates hu moy.⁊ de moꝛali qᷓ docet repᷣmere ⁊ expel⸗ lere exceſſus ⁊ extrema vitioꝝ. Altera ſcʒ ſpeculatiua ſpĩ attrahit.i.ſpũalẽ ⁊ intelle ctualẽ ꝑfectionẽ. Tertio ꝓpter neceſſi⸗
tatẽ. Mam m Cõſtã. naſus fuit neceſſariꝰ
ad aerẽ attrahẽduʒ.Et ſic ẽ neceſſaria ſcia natural ad attrahẽdũ aerẽ.i.ad acqͥredaʒ noticiã reſpectu ſenſibiliũ. Mã aer pᷣcipue eſt mediũ ꝑ qð ſenſibilia deferunt᷑ ad ſen⸗ ſum:ſiẽ pʒ in olfactu ⁊ etiã auditu ⁊viſu:qͥ ſũt ſenſus qͥ pᷣcipue deſeruiũt ſcĩe: ⁊ ſiẽ aer ꝑ attractionẽ recipit᷑ in naribꝰꝛita ſpẽs ſen ſibiliũ ꝑ abſtractionẽ recipiunt᷑ ĩiteriꝰpᷣmo in ſenſu:poſtea ĩ ĩtellectu:ſiẽ aer attract?d mo recipit᷑ ĩ naſoꝛpoſtea ĩ pulmõe. Itẽẽ neceſſariꝰ naſus ad cerebꝛũ expurgãdũ:⁊ ſic ẽ neceſſaria ſcĩa moꝛal.ſ.ad expurgatio nẽ animi a vitijs ꝑ Zrias vᷣtuteſ. Itẽ ẽne ceſſariꝰ naſus ad caloꝛẽ ĩ vẽtricuł᷑ cerebi tꝑandũ:qᷓſi eĩ caloꝛ cerebꝛi ẽ deſideriũ na⸗
turale. Añ.j. Wetaph.Wẽs hoies naturs
lit᷑ ſcire deſiderãt.b deſideriũ nõ totalit᷑ ſa tiat:ſʒ tñ qͥdãmõ ꝑficiẽdo tpat pᷣcipueſcĩ metaphyſicałq̃ eit circa mapie itelligibilia
dbitellecᷣmagt reficit:nõ tñ caloꝛ itẽ ex
——

—
K ——
De homine ⁊ membꝛis eins
tinguitur:qꝛ ꝑ nullã ſcĩaʒ hũanã ſciẽdi de ſideriũ ſattatur. Itẽ ẽ neceſſariꝰnaſuſ ad reſolutũ odoꝛẽ a q̃cũq; ſßſtãtia diſcernẽdũ qð cõpetit ſciẽtijs reſolutiuis ſiue demon ⸗ ſtratiuiſq̃.ſ.ↄcluſiões ĩ pᷣncipia reſoluẽdo diudicãt ⁊ diſcernũt:ſiẽ ſũt ſcĩe mathema tice. Fuit etiã neceſſariꝰ naſus ad decoꝛan dũ ⁊ honeſtãdũ. Mã ſᷣm Balie.naſus ẽ fa ciei maximnũ oꝛnamẽtũ:⁊ ip̃iꝰ carẽtia faciẽ maxĩe dehoneſtat. Sic qͥʒ; ꝑ ſcĩa hõ hone ſta ⁊ oꝛnat ⁊ honoꝛabił reddit᷑: ꝓpter qð Whs ſciaʒ in j. lib.de aĩa int᷑ bõa honoꝛa bilia cõputat. Nebet em̃ diſpoſitio naſi mediocris eẽ ita ꝙ ⁊ lõgitudie ⁊ latitudie ⁊ altitudine mo⸗ dũ debitñũ nõ excedat. Sic F ad ſcie ſtu diũ exceſſus lõgitudis ẽ in his qͥ lõgo tpe ſcholas exercuerũt ⁊ paꝝ vł nihil ꝓficiũt: de qͥbus Apls.ij. Tim̃.iiij. Sẽp qͥdẽ diſcẽ tes ⁊ nũqᷓ; ad ſciaʒ veritatꝭ ꝑueniẽtes.Ex⸗ ceſſus ãt latitudis attẽdit ad nůeꝝ ſeibili um:⁊h exceſſus ꝓhibet᷑ cũ ðe Roma. xij. Nõ płꝰſape qᷓ; optet ſaꝑe ⁊c̃.⁊ Ecci.iij. In ſupuacuis rebꝰnoli ſcrutari multipłr:⁊ in pluribꝰopibꝰ eiꝰne fueris curioſus. Sʒ ex ceſſus altitudis ꝓhibet᷑ Ecci.iij. cũ vᷣꝛ: Sl tioꝛa te ne q̃ſier xc̃. Quito ꝓpt̃ naſi paſ ſibilitatẽ:qꝛ ßᷣn Cõſtã. naſus qñq; ĩpedit᷑
ex mali cerebꝛi diſpoſitiõe.⁊ ex eadẽ cauſa
etiã ĩpedit᷑ ſca:qꝛ ex mala diſpoſitiõe cere bei naturali vel violẽta efficit᷑ hõ male diſ⸗ poſitꝰad ſcĩaʒ: ⁊ leſis etiã oꝛganis iterioꝛi hus cerebꝛi.ſ.fãtaſie vel mẽoꝛie ꝑdit᷑ vſus Kie, Aliqñ vo ĩpedit᷑ ex nerui oppilatiõe: qᷓli ãt oppilatio nerui ẽ groſſitudo ⁊ durici es igenij q̃ etiã ſcĩaʒ ĩpedit.qũq; vo ex hu moꝝ fetidoꝝ repletiõe.⁊ h ꝑtinet ad fedi⸗ Htes carnaliũ pctõꝝ q̃ a ſtudio ⁊ ſcĩa retra hñt ⁊ nÿ̃i itellectꝰacumẽ obtũdũt.vel hũo res fetidi ſũt erroꝛes ĩmiſſi qbꝰaliqs reple tus lumie veritat? caret ⁊verã ſciaʒ nõ hʒ. Bliqñ vo ex carnis ſuꝑflua generatiõe ⁊ b ĩpedimẽtũ ẽ in guloſis:qꝛ vẽter pinguis nõ gignit ſenſum tenuem: vt grecoꝝ ꝓuer biũ dicit. Aliqñ ex humoꝝ a capite diſſolu tione. ⁊ h̊ ĩpedimẽtũ ẽ in ſi upbis:qꝛ ſupbia eſt initiũ ⁊ caput oĩs pcti a qj deſcẽdũt hu⸗ mores.i.cogitatiões vel affectiões tumefa ciẽtes oculos mẽtis vt lumẽ veritatꝰ ↄſpi⸗ eere nõ poſſit. Aliqũ vo ex nimia ↄſtrictio neꝛx hẽin illis qͥ ſtudiũ ſuũ coariãt ſoluʒ
irta ſcibilis alichius ſcie ⁊ vltertꝰ diſcere
Quarto ꝓpt᷑ naſi qᷓ;titatẽ.
nõ curãt. Capłin: LXVII
rnoꝝ dei mẽ⸗ tes debẽt eſſe ſiles venis. Mꝛt mo qꝛ vene ſunt ↄcaue:qꝛ.ſ.mẽ tes ſeruoꝝ dei ſunt humiles ⁊ ad diuĩe g̃e receptionẽ habiles: Mꝛoucr.v. Sit vena tua ben edicta.ſ.benedictiõe gratie. Se⸗ cũdo quia vene in coꝛꝑe hominis ſunt ſan guinis camere ſiue vaſa:quia.ſ.mẽtes ſer⸗ uoꝝ dei ſunt diuine gratie nõ ſolũ recepti⸗ ue ſed etiã ↄtentiue ⁊ reſeruatiue.ſanguis ein quo vita coꝛꝑalis ſuſtentar᷑ ⁊ viuiica tur:ſignat diuinã gratiã ꝑ quã etiã anima viuificat ⁊ nutrit᷑: Apls.j. Coꝛith.xv. Sca dei ſuz id qð̃ ſuʒ. Terti qꝛvene ſũt mini ſtre ſanguĩs ⁊ baiule:qꝛ.ſ.dei gr̃aʒ quã ha bẽt etiã alijs miniſtrare ⁊ cõmunicare ſtu⸗ dent:ᷣm illud.j. Metri.iiij. Anuſquiſq; qͥ accepit gr̃am in alterutrũ illã adminiſtran tes. Qnuarto qꝛ vene ſunt ſanitatis ⁊ ifir mitatis nũcie. Sic ſerui dei alijs infirmita tes vitioꝝ ⁊ ſanitatẽ vᷣtutũ ãnunciãt ⁊ de. monſtrãt:Eſa.lviij. Annũcia populo meo ſcelera eoꝝ:⁊ domui iacob pctã eoꝝ.Et de virtutibus.j. Petri.ij. At vᷣtutes annũci⸗ etis eiꝰqͥ de tenebꝛis nos vocauit in admi rabile lumẽ ſuũ. Item ſeruus dei bonus ad modũ ſerui mundani ex multis Ppeie⸗ tatibus oſtẽdit. Pꝛiĩo qͥdẽ:qꝛ docił eſt ⁊ ingenioſus ad inteiligendũ:Ecci.vij. Ser uus ſenſatus ſit tibi dilectus q̃ſi anĩa tua. Scðo qꝛ eſt hũilis ⁊ obſeqͥoſus ad ſerui⸗ endũ: Pð cxv. O dñe qꝛ ego ſer.tuus⁊c̃. Tertio qꝛ ẽ hilarꝭ ⁊ iocoſus ad ↄuiuẽdũ Beñ.xlvij· Leti ſeruiemꝰregi.Et Eſa.Ixv. Serui mei letabunt᷑. Quarto qꝛ affab ił ⁊ gratioſus ad loquendũ. Añ dicit᷑ de Da uid ꝙ ſeruiebat Sauli.j. Regl.xviij. Acce⸗ ptuſerat dauid in ↄſpectu vniuerſi ppli:⁊ mapiĩe ſeruoꝝ Saul. MQuito qꝛẽ virilis ⁊ aĩoſus ad ſe 3 aduerſarios dñi ſui ponẽ⸗ dũ.j. Regl.xij. Mõ ↄcidat coꝛ cuiuſq; in eo ego ſeruus tuus ⁊c̃. Seto qꝛẽ in cõmiſ⸗ ſo fidelis ⁊ ſtudioſus ad exequẽdũ: Nuẽ̃. xix. Euge ſerue bone ⁊c̃. Et Mu.xij. Seruꝰ meus Moyſes qͥ in oĩ domo mea fideliſſi mus ẽ. Septimo qꝛ ingenioſus ⁊ vtilis ad lucra dñi ꝓcurandũ: Lu.xix. Aocatis ſeruis ⁊c. ¶ Octauo gʒ ſollicitus exiſtit ad ſeruiẽdũ: Eu. xvij. uis vr̃m hñs ᷣuũaẽ⸗ vñ cõmendat vꝛias qui dixit.ij e. xij. J

Hñs meꝰ Toab ⁊ ſerui dñi mei habitãt in cãpiſ ⁊c̃ ¶ Mono qꝛ patiẽs ad expectãdũ: Lut̃.xij. Ptůs ille ſeruꝰ quẽ cũ vene. dñs ã. Decimo qꝛ ẽ vigilãs ad dñm ſuũ cu
ſtodiẽdũ. Añ Sauid redarguit uos ſaul
doꝛmiẽtes ⁊ dñm ſuũ nõ cuſtodiẽtes.j. Re güxxvj. Andecimo qꝛ ſꝑ hʒ oculos ad dñm„tẽplandũ. ð.cxx ij. Siẽ oculi ſer⸗ noꝝ in manibꝰ dñoꝝ ſuoꝝ ⁊c̃. Puodeci mo qꝛ ſꝑ ſtudet ad placide ⁊ mũde ſeruiẽ⸗ dü. P.c. Tmbulans in via immaculata hic mihi miſtrabat. Decimotertio qꝛ ta ſigatꝰnõ apꝑit os ad murmurãdũ:Ecci.x. Seruo ſenſato liberi ſeruient: ⁊ vir pꝛu⸗ dens ⁊ diſciplinatus nõ murmurabit coꝛ⸗
reptus. Caplm: LXVIII Ollicitudo et cura ſpũaliũ aſſimilat᷑ vigilie.
he em̃ ſunt vigilie q̃ ↄueniũt laboꝛötibus.i.bñ opantibus vt meritũ augeãt: ↄueniñt ſpeculãtibuſ.i. ↄtẽplantibꝰvt dñm venientẽ recipiãt: cõ⸗ neniũt medicinã ſumẽtibꝰ.i.penitẽtibꝰ vt nõ ſe ledãt:ueniũt egrotãtibus.i.tẽtatis vt citiꝰ ↄualeſcãt:cõueniũt itinerãtibꝰ.ſ.ꝑ exiliũ huiꝰvite ne ꝑ ſomnũ pigricie dietam amittãt: ↄueniũt ⁊ gregẽ paſcẽtibꝰ.i.pᷣla⸗ tis ne damnũ greg ꝑ lupos.i.ꝑ hereticos vel malos hoĩes aut demones incurrant: Hueniũt etiã oꝛãtibꝰxt coꝛonã ꝓmiſſaʒ vi gilãtibꝰnõ amittãt: Watth.xxvj. Aigila⸗ te ⁊ oꝛate. Itẽ ſollicitudo ⁊ ſupflua cu⸗ ra temꝑaliũ aſſimilat maxie inoꝛdiĩate vi⸗ gilie. Aigilia eĩ ſi fuerit nimia vt dicit Cõ⸗ ſtãti.caloꝛẽ augmentat. Et ſilr ſollicitudo nimia tempaliũ eſtũ auaricie augmentat. Itẽ coꝛpꝰdeſiccat.Et ſilr ſollicitudo ſu⸗ perflua deſiccat animã ab humoꝛe pietatꝭ ⁊etiã coꝛpꝰrõne inoꝛdiĩati laboꝛis. Iteʒ oculos grauat.Et ſikr ſollicitudo auaricie grauat oculos mẽtis depᷣmẽs ad terraʒ. i. terrena. Itẽ viſum hebetat.Et ſic ſollici tudo tꝑalis hebetat viſuʒ templationis ſpüalis. Itẽ doloꝛẽ capit᷑ generat.i.ĩpa tiẽtiam ⁊ turbatiões ment. Añ dñs diit marthe: Lu.x. Sollicita es ⁊ turbart erga pluri. Itẽ totũ coꝛpꝰdebilitat ⁊ eneruãt. Et ſilr ſupflua ſollicitudo eneruat totius anime virtutem. ꝓpter quod Luce.xij.do minus admonet dicens: Nolite ſolliciti eſ ſe. Caplm: LXIX
—
Liber ſextus
Pirituſſanctuſ ſtfia oꝑat̃ in aia. Mã ẽ ↄſeruatoꝛ nature:largitoꝛ vite:⁊ ĩſpiratoꝛ ſapie.Et ᷣm hec tria aſſimilat᷑ triplici ſpũi qᷓ ẽ in hũano coꝛpe.Eſt em̃ in coꝛpe hũano ſpũs natural:vital:aĩał. Maturalhʒ ſedẽ
in epate:vitalis in coꝛde:aĩalis in capite.
Spũs em̃ naturał hʒ ſic generari:dũ em̃ ꝑ caloꝛẽ agentẽ in ſanguinẽ foꝛti in epate fit ebullitio: fumꝰ reſoluit᷑ qͥ ex neruis epatis ſptiliatꝰ a depuratꝰin quãdã ſtiẽ ⁊ ſpña⸗ lẽ ſubſtantiã ſiue naturã aereã cõmuta qᷓ ſpũs natural dicit᷑:eo ꝙ ſua potẽtia natu ralit᷑ ſanguinẽ ſptiliat: ⁊ ſua leuitate ip̃m
ad ſingula mẽbꝛa ĩpellit. ſte ð ſpũs ẽ vir
tutis naturał regitiuꝰ. Silr qͥʒ ſpũſſanctꝰẽ oĩs eſſe ↄſeruatiuꝰ⁊ oĩs vᷣtutis regitiuus: ßm illud pPõ.xxxij. Spũ oꝛis eiꝰoĩs vᷣtus
eox. Spũs vVo vital fit:qꝛ ſpũs naturałpᷣ dictꝰ in epate generatꝰ ꝑ venas q̃ſdam ad
coꝛ mittit᷑ vbi ꝑ colliſionẽ ⁊ motũ ꝑti coꝛ
dis ad inuicẽ magis depurat᷑:⁊ in naturã
ſubtilioꝛẽ cõuertit᷑.Et tũc ſpũs vitał dicit eo ꝙ a coꝛde ꝑ arterias ad mẽ̃bꝛa totiꝰcoꝛ poꝛis ſe diffundit:⁊ ſpũalẽ vitã augmẽtãs eiꝰopatiões rectificat ⁊ cuſtodit. Silr ſpũf ſanctꝰveniẽs in animã ſpũaleʒ vitã g̃e in eã infũdit:⁊ ad fingula mẽbꝛa aĩe.i.ad ſin
gulas eiꝰ potẽtias ſuas virtutes ſpũales
diffundit:qͥbꝰ opatiões hoĩs ꝓducunẽ et rectificant᷑.ſʒ qᷓdã arteria a ſiniſtro coꝛdis vẽtriculo exiẽs in ſuo motu mox in duos dinidit᷑ ramos:qꝝ vnꝰ tẽdit ad inferioꝛa ĩ
plurimos ramos diuiſuſ:qͥbꝰmediãtibus
ſpũs vitał ad oĩa mẽbꝛa interioꝛa viuificã da poꝛtat᷑. Alt᷑ vo ramꝰ tẽdit ad ſupioꝛa: xitres ramos iteꝝ dinidit᷑:qͥꝝ dexter ad dextrũ bꝛachiũ:ſiniſter ad ſiniſtr eq̃lit᷑ ſe
diffůdit.⁊ ſic vital ſpũs ꝑ totũ coꝛpꝰtranf fundit᷑ ⁊ vitalẽ pulſuʒ ĩ arterijs opat᷑. Me
diꝰvo ramꝰad cerebꝛũ ſe extẽdit ⁊ ſupioꝛa viuificãs vitalẽ ſpm̃ in oĩbꝰcircũfũdit. Si
cut ð ſpũs vital viuificat ⁊ pficit ĩferio? ⁊ ſupioꝛa mẽbꝛa coꝛꝑis:ſic etiã ſpũſſanctꝰ
viuificat vita g̃e ⁊ ꝑficit ĩferioꝛes.i.acti⸗
uos ꝑ dilectionẽ ꝓximi.⁊ h hʒ diüſos ra⸗ mos · i. diuſa oꝑa vite actiue:⁊ ſupio?es·
ↄtẽplatinos in dilectõe dei. Et iſte diuidit᷑ in tres ramos kimn tres modos diligẽdiqͥs ponit btüs Perñ. Diligunt em̃ ſancti viri deñ foꝛtit: ſapiẽter ⁊ dulcit᷑. foꝛtit d ad pa⸗
t

De homine? mebꝛis eins
krẽ:ſapiẽter qͥ ad filiũ:dulcit᷑ qͥ ad ſpĩſan ⸗ ttũ. vel foꝛtiter mũdũ:ſapiẽter ʒ diabo ⸗ lů:dulcii᷑ ʒ carnẽ · Ael diuidit᷑ ſpũs ſupio⸗ ra petẽs in tres ꝑtes:qꝛ ſpũſſanctꝰſuperio res.i.ſublimioꝛes viros ⁊ ↄtẽplatiuos pfi cit tribꝰ virtutibꝰ.ſ.fide:ſpe: ⁊ charitate. Vel qꝛ eleuat eos ad tres ↄtẽplatiõis gra dus qͥs btũs Diony. ponit.iiij.c.de diuis nomi-ſ.rectũ:circularẽ:⁊ obliquũ. Spũs No aialis fit:qꝛ idẽ ſpũs ventriculos cere bꝛi penetrãs ibidẽ magk digerit᷑ ⁊ magis ſubtiliat᷑: vt in eſſentiã aĩalis ſpũs qͥ cete⸗ ris ſubtilioꝛ ẽ trãſmutet᷑. Iſte aũt animał ſpũs in anterioꝛi vẽtriculo cerebꝛi genera tus ꝑticulati diffundit᷑ ꝑ oꝛgana ſentiẽdi ex qͥ ͥnq; ſenſus ꝑficiunt᷑⁊ꝑs tñ in eiſdem cerebꝛi vẽtriculis remanet.vt ſenſus cõis ⁊ vis imaginatiua foꝛmet᷑:deĩde trãſit ad mediũ vẽtriculũ.ſ.ad cellulã logiſticã ad pficiendũ intellectũ. Deĩde trãſit ad cellu lã mẽoꝛie vt imp̃ſſiões factas in alijs cel⸗ lulis ibi cõdat:⁊ poſtea inde ꝑ medullam ſpine doꝛſi qᷓ dicit᷑ nucha trãſit ⁊ penetrat ad neruos motiuos: vt ſic motꝰ volũtariꝰ in omibꝰ inferioꝛibꝰꝑtibꝰcoꝛpis generet᷑. Siẽ ergo aĩalis ſpũs ſeruit ſenſui:intelle⸗ ctui ⁊ motui:ſic qͥʒ; ſpũſſanctꝰacuit ſenſum ad diſcretionẽ:eleuat intellectũ ad ↄtem ⸗ plationẽ:⁊ mouet affectũ ad dilectionem. Item ſiẽ aialis ſpũs pꝑficit tã ſenſus ite rioꝛes qᷓ; exterioꝛes: ſic qͥʒ ſpũſſctũs ꝑficit illuminat ad diſcernendũ ⁊ dijudicãdũ tñ interioꝛa ꝓpꝛia qᷓ; exterioꝛa aliena. Añ Apls dicit ꝙ ſpũałhõ oĩa dijudicat ⁊ ip̃e
a nemie iudicat.j. Coꝛi.ij. Wa. LXX
.— Ponſa chꝛiſti dʒ in ſe habere illa q̃ etiã repe riunt in bona ſpõſa heĩs.ſ.vt
ſit frequẽs ad oꝛãda:æ deuo/ ta qͥ ad deñ:ſubiecta qͥ ad maritũ.i.xp̃i ob ſequiũ:affahilł ⁊ benigna.ſ.qͥ ad miſeros: pacifica qͥ ad vicinos vel qͥſcũq; ↄſocios: circũſpecta qͥ ad filios.ſ.qͥ ad ſuos moꝛes ⁊ actus qͥꝝ nos ſumꝰ pᷣncipia:ſicut patres natoꝝ ſicut Mhs dicit in Ethicis.mãſue⸗ ta quo ad ſubdiros.i.q̃ ad ſenſus ꝓpꝛios quos debet ſponſa xp̃i mãſuete refrenare. Item potiẽs in tolerãdis:ſedula ⁊ dili⸗ gẽs in agendis:modeſta in habitu: ſobꝛia in inotuꝛtacita in affatu:pudica ĩ viſu:ho⸗ neſta in geſtu:matura in inceſſu:verecun ⸗
da in publice:hilaris marito ſiue xp̃oꝛcð⸗ tinẽs in occulto.ſ.loco vel coꝛde. Talis er go eſt laudãda q̃ plus moꝛibus qᷓ; carnis delitijs:plus virtutibꝰ qᷓ; ſplẽdidis veſti⸗ bus ſtudet placere marito ſiue xpᷣoꝛxpluſ cauſa ꝓlis.i.boni opꝑis qᷓ; libidinis.i. 3 delectatiõis vel cõmodi tꝑalis ĩ boĩs mi monij.i.in ſpñalibus exercitijs ↄuerſat᷑.⁊ plus curat habere filios gratie qᷓ; nature. Caplm:„LXXI, Bperbia indu- ſ cit ruinã:ſicut ventoſitas indu⸗ cit epilentiã. Dicit em̃ Quicẽ.ꝙ multotiẽs ſentit epilenticus aliqͥd elenari ex pollice pedis ſui:qð eſt ſicut vẽtoſitas frigida ⁊ tẽdit verſus cerebꝛũ ip̃ius:cũ er go puenit ad coꝛ ⁊ ad cerebꝛũ ipᷣius incur⸗ rit epilentiã.hec ergo vẽtoſitas frigida ẽ elatio ſupba q̃ mentẽ tumefacit ⁊ feruoꝛẽ ſpũs extiguit. hec ſurgit ex pollice pedis: id eſt pᷣ excellẽtia honoꝛis. iã poliex cete ros digitos pᷣcellit groſſicie ⁊ oꝛdine:qꝛ ẽ inter digitos pᷣmus ⁊ magis coꝛpulentus. Et ideo tanqᷓ; pollex in pede eſt homo ho⸗ noꝛatioꝛ ⁊ opulẽtioꝛ in plebe:ex qᷓ vẽtoſi⸗ tas ſurgit qñ de excellẽtia ſuper bit:⁊ hec tũc coꝛ tãgit qñ delectat᷑ in pᷣꝛogatiua ho⸗ noꝛis. Sʒ tũc ad cerebꝛũ ꝑtingit cũ ad ſen ſum eius ⁊ rõneʒ ꝑuenit: vt.ſ.ſe ceteris eo eſtimet melioꝛẽ quo ſe pᷣ cũctis videt reci⸗ pere honoꝛẽ. Sed ex hoc incurrit᷑ epilẽtia qꝛ nõnũqᷓ; ex occulta mẽtis ſupbia ſ equif manifeſta ruina. Nã in epilẽtia eſt caſus⁊ Pſtratio coꝛpis: Pꝛouerb.xvj. Ante rui⸗ nam ealtabit᷑ ſpũs. Itẽ ſuꝑbie tumoe aliqñ etiã penitẽtes ⁊ dñm diligẽtes inua
dit ⁊ occidit. Cuiꝰ exemplũ apparet in do
loꝛe ſtomachi.Iã ſicut dicit uicẽ.qñ ap paret cũ doloꝛe ſtomacht ſuꝑ pedẽ dextrũ aliqͥd ſimile veſice patiẽs moꝛit in.xxvij. diebus.Eſt em̃ q̃ſi doloꝛ ſtomachi peniten tia ⁊ doloꝛ peccati. Mã ſicut doloꝛ cruciat ſtomachũ:iic ↄſcia peccati remoꝛdet ⁊ cru ciat animũ. Eſt aũt velut pes aĩe amoꝛ eiꝰ ſed tanqᷓ; pes ſiniſter eſt amoꝛtemꝑaliuʒ: tanq; vo dexter pes ẽ amoꝛ ſpũaliũ:ergo anima penitẽs debet habere doloꝛẽ qᷓ pu⸗ rificet᷑ ⁊ pedẽ dextrũ.i.amoꝛẽ ſpũaliũ p moueat᷑. Sʒ inter hec cauẽda ẽ veſica.i.ti⸗ mẽda ẽ ſupbia.Eſt em̃ tumoꝛ ſupbie velut eleuatio veſice:q̃ tũc in naſcit᷑ . 5

qñ de ipñalis opert᷑ ꝓfectu aliqͥs extollit᷑: ſed hoc patiẽs ad moꝛtẽ appꝛopinquat:qꝛ ois intumeſcẽs ſuꝑbia ad ruinã peccati fe ſtinat: Pꝛouer.x vij. Qui altã facit domũ ſuã.ſ.mẽtis q̃rit ruinã. Ca. LXXKII
Entatio pecca
t ti aſſimilat᷑ incubo. Mõ incubꝰ ᷣm Auicẽ.eſt egritudo in qᷓj ho⸗ mo ſentit cũ in ſomnũ ingredit᷑ fantaſma graue ſup ſe cadẽs ⁊ compᷣmẽs ip̃ᷣm:⁊ an⸗ guſtiaf eius ſpũs ⁊ interſecat᷑ vox eius ⁊ motꝰeius foꝛtaſſe pᷣfocat᷑ ꝓpter poꝛoꝝ op pilatiões:⁊ cũ ab ip̃o ſeparat᷑ excitat eum ſubito. Talis ergo incubꝰtẽtationẽ pecca⸗ ti deſignat ꝓptet᷑ nouẽ. Pꝛimo qꝛ talis egritudo doꝛmientẽ occupat:accidit em̃ in ſomno. Eſt aũt doꝛmiẽti ſimilis qͥ tẽtatio⸗ nibꝰreſiſtere negligit. Añ ꝙ hec egritudo accidit doꝛmiẽti ⁊ hõ vigilãti:ſignificat ꝙ tẽtatio pᷣualet negligẽti:nõ aũt ſollicite re ſiſtẽti. Qñ Matth.xxvj. Aigilate et oꝛate vt nõ intretis in tẽtationem. Secũdo qꝛ hec egritudo fantaſiãdo grauat. idet᷑ ei ei qͥ hoc patit᷑ fantaſma q̃ddã graue ſenti⸗ re qᷓſi ſuꝑ ſe cadẽs ⁊ ip̃ᷣm compᷣmẽs:cuʒ tñ nõ lit qð videt᷑:qꝛ nõ eſt põdus exteriꝰſed interioꝛ egritudo:ſed nihilominꝰ ipᷣm gra uat vt põdus. In qͥ ſignificat᷑ ꝙ etiã in tẽ⸗
tatione diabolus pctõꝛẽ deludit vt videat
pctĩ eſſe id qð non eſt.ſ.magł delectabile vel magl vtile eſſe vel minus periculoſum qᷓ; poſtea inueniat᷑.Et ſic illudẽdo inducit ei põdꝰ⁊ grau edinẽ peccati. Aliqñ etiã tẽ/ tatio pctĩ eſt vt fantaſma terrẽs vt qñ dia⸗ bolus tentãdo ꝑſuadet dicẽs: Miſi fecerꝭ
hoc tale malũj accidet tibi:puta niſi fenus
exercuerꝭ ad pauptatẽ ⁊ miſeriã deuolue ⸗
ris ⁊ ſilia. Et ſic ſupinducit petĩ qͥ poſtea
ↄſcia plurimũ quat: Mð.xxxvij. Iniqͥta⸗ tes mee ſupgreſſe ſunt caput meũ ⁊c·Mꝛo nerb· xiiij. Stult? Mutauerũt fantaſma eſſe ⁊. ¶ Tertio qꝛ incubꝰſpim̃ anguſtiat:anguſtiat᷑ em̃ valde ſpũs hoc patiẽtis.⁊ ſic homo poſtqᷓ; tẽta/ rioni ↄſenſit ⁊ pctm̃ fecit anguſtiat᷑ ex re⸗
moꝛſu ↄleie ſpũſ eiꝰ: Apłs Rom̃.ij. Tribu
lario ⁊ angultia in oẽʒ aĩaʒ operãtt᷑ malũ. Anarto gꝛ incubꝰhoĩeʒ voce pᷣuat. Mõ em̃ põt loqᷓ qᷓ hoc pati᷑.⁊ hoe fatit in pec⸗
cãte verecũdia pctĩ:qꝛ.ſ.ei toliit vocẽ ↄfeſ
ſiõis: Luce. j· Eris tacẽs ⁊ nõ poteris loq̃
Liber ſertus
Muinto qꝛ coꝛpꝰmobilitat:qꝛ talis nõ põt mẽbꝛa mouere:⁊ ſic poſtqᷓ; pctõꝛ cadit
in pctm̃ nõ hʒ motũ vite vel oꝑis interio⸗
ris meritoꝛn:Exoð.xv. Fiãt imobiles q̃ſi lapis. Sexto qꝛ qñq; ipᷣm pᷣfocat.ſ.ꝓpẽ poꝛoꝝ opilatiões. ⁊ hoc eſt qñ diabolus omnẽ poꝝ.i.omnẽ viã ſeu meatũ pctõꝛĩ ⸗ cludit ne poſſit de pctõ exire: Thꝛeñ.ij. Cõcluſit vias meas lapidibꝰ Ic̃. Septi ⸗ mo qꝛ egritudines periculoſas pᷣnunciat. NMã vt dicit Auicẽ. Talis incubꝰ antecel/ ſoꝛ eſt periculoſaꝝ egritudinũ aut apople xie:aut epilẽtie:aut manie:qꝛ.ſ.poſtq; ho⸗ mo in tẽtationem cadit ⁊ pctm̃ pficit tria
mala ↄſeqͥ.ſ.debilitatẽ:ocioſitatẽ:pcipita
bilatẽ. Siqdem ex vnꝰpctĩ moꝛtalis ↄſen ⸗ ſu vel oꝑe:ſic anima debilitat ꝙ ſe tenere
nõ põt niſi ad aliud cadat. Mãcd ebilitatẽ
deſignat epilẽtia in qj eſt coꝛꝑis ꝓſtratio.
Mõ em̃ eſt poſſibile ſiẽ dicit Auicẽ.vt pu
tiẽti actu epilẽtiã remaneat erectio coꝛpo⸗ ris. Añ neceſſe eſt ip̃m cadere:nec hʒ pol⸗ ſibilitatem poſtqᷓ; cecidit erigẽdi ſe. Et ſic etiã pctõꝛi accidit poſtqᷓ; in peti tecidit: qꝛ nõ eſt in eo vnde ſe erigere poſſit: Põ. Spũs vadẽs.ſ.ſpõte in pctm̃:⁊ nõ re diẽs a pctõ niſi ꝑ diuinũ auxiliũ. Item huat᷑ homo ꝓpter pctĩ oĩ oꝑe meritoꝛio vite eterne Pdiu manet in eo. Et ſic qᷓ;tů ad merituʒ efficit᷑ ocioſus.⁊ hoc deſignat᷑ in apoplexia:in qᷓ vt dicit Auicẽ.eſt mem⸗ bꝛoꝝ ocioſitas ꝓpter pᷣuationem ſenſus ⁊ mot“. Item ꝑ pctĩ efficit᷑ homo vt ma⸗ niacus qᷓeſt furioſus⁊ pᷣceps.⁊ ſic pctĩ fa cit hoĩeʒ pᷣcipitẽvt frequẽter operet᷑ ablq; ↄſilio rõnis:Heute.xxxij. Hẽs abſq; cõſi⸗ io eſt ⁊ ſine pꝛudẽtia. Octauo qꝛ ſubi⸗ to excitat. Nã cũ incubꝰtalis a doꝛmiente ſepat᷑ ſubito excitat eũ. Sic qñ deſinit ⁊ ſe parat᷑ ab hoĩe delectatio pcti:tũc homo ex citat᷑ ⁊ ꝑpẽdit qᷓ; male fecerit.vel qũ ſ epat ab hoĩe poſſibilitas peccãdi ꝑ moꝛteʒꝛtůc excitat᷑ aĩa miſera que pᷣus in pctõ doꝛmie ⸗ bat:qꝛ tũc oculos pẽa aꝑit:qͥð culpa clau debat: vel poſtqᷓ; ꝑ penitẽtiã ſepat a cul⸗ pattũc anima excitatur a ſua negligentià. Mono qꝛ hãc infirmitatẽ multiplex cau ſa generat.IMã ᷣm Auicẽ.qñq; ẽex grolio vapoꝛeꝛqñq; ex ſubito frigoꝛe:qñq; er de⸗ bili cõplexiõe. Eſt eĩ pᷣmo vt iße dicit hu⸗
ius egritudis cauſa vt plurimũ vapoꝛm
teriaꝝ groſſaꝝ ſã guieaꝝ autphlegmatics
——=

—
——
De homine? mẽbꝛis eins
rtaut melancolicaꝝ eleuatus ad cerebꝛũ ubito in diſpoſitiõe qetis ⁊ motꝰ⁊ vigilia rũ reſolutꝰ. Et in b ſignat᷑ tẽtatio. ꝓueniẽs 2 carne q̃ nũc ex hũoꝛe ſanguis intẽdit ad
luxuriã:nũc eꝝ phlegmatico ad pigriciã:
nůc ex melãcolico ad gulã ſiue triſticiam. Sůt em̃ melãcolici edaces:vt dicit hs in ii.de ſõno ⁊ vigilia.Et iteꝝ ſunt triſtes. Oñq; o fit incubꝰex frigoꝛe vehemẽti ir ruẽtt in caput ſubito apud ſomnũ. Et hec eſt tentatio diaboli qͥ tůũc q̃ſi frigus ſubito irruit cũ hoĩeʒ doꝛmientẽ.i.negligẽtẽ cer⸗
nit. Añ hieroñ. Semp aliqͥd boni facito
ne diabohꝰte inueniat ocioſum. Itẽ incu bus vt Auicẽ. dicit fit ꝓpter debilitatẽ ce⸗ rebꝛi aut a caliditate ſua aut a malicia cõ⸗ plexiõis quã hʒꝛſic tẽtatio qᷓ eſt a mũdo in ducit debilitatẽ cerebꝛi.i.animi:qꝛ pcipue in cerebꝛo vigẽt virtutes aĩales.Et hãc de bilitatẽ animi inducit tẽtatio mũdi:aut ca loee pſpitatis:aut malicia aduerſ itatis.j. Joh.v. Totꝰmũdus in maiigno poſitꝰeſt. Augꝰ.in ſermone ſancti DAincẽtij. Dupli⸗ cem aciẽꝓducit mũdus 3 milites xp̃i:blã dit᷑ vt decipiatꝛterret vt frãgat:nõ vos te neat voluptas ꝓpꝛia:nõ vos terreat cru⸗ delitas aliena:⁊ victꝰeſt mũdus ad vtroſ⸗ q; aditus:occurrit xpᷣs ⁊ nõ vincit᷑ xp̃ia⸗ nus. Caplm: LXXIII
Ribulatio diu-
t tina domat ⁊ exclu dit ſupbiã:ſi cut febꝛiſ lõga excludit epilẽtiã. Dicit em̃ Auicẽ. ꝙ epiientia multotiẽs re⸗ ſoluit ꝑ febꝛes q̃s tolerat patiẽs eã: 2p pꝛie ꝑ febꝛes lõgas vt qᷓ̃rtanã Ipter vehe⸗
mentiã foꝛtitudinis ſue:⁊ ꝓpterea ꝙ dige
rrit materiã melãcolicã.ſʒ qd eſt febeis lõ⸗
ga niſi afflictio diuturna que ſua foꝛtitudi ne elationem mẽtis ꝓſternit:⁊ ſua dintur nitãte coꝛpus ↄſumit ⁊ atterit ſuperbiam carnis? Laplin: LXXIIII „ 5„— Kiſticia penitẽ t tie de petis ppetratis aſſimilat᷑ cholere nigre.i.melãcolie. Pꝛi mo rõne dominij:qꝛ melãcolia dñat᷑ in la⸗ tere ſiniſtro: qꝛ.ſ.triſticia de pctĩs vitijs animi ſubijcit q̃ ſunt in ſiniſtra ꝑte. Se⸗ eũdo rõne pncipij:qꝛ ſedẽ hzʒ in ſplene:qꝛ k ↄtriti triſtent᷑ de ꝑ petratiõe culge:tamẽ
gaudẽt in ſpe de ↄſecutiõe venie. ã vt di
cũt Mhiſici:de ſplene generat᷑ riſus ex q̃ vicinitate ſequit᷑ ꝙ melãcolici aliqñ rice⸗ ant aliqñ fleãt. Nertio rõne q̃litatũ:qꝛ melãcolia frigidaẽ ⁊ ſicca: ⁊ frigꝰ⁊ ſiccitaſ aliqů in bõa lignificatiõe accipiunt᷑:aliqñ in mala. In mala ſignificatiõe accipit᷑ fri⸗ gus:Cãtꝰ.ij. vhi dicit᷑:lh yẽs trãſij t:imber abijt ⁊ receiſit.vt.ſ.in frigoꝛe hyemis acci piat᷑ toꝛpoꝛ tẽtatiõis. Sʒ in bõa ſignificati one accipit᷑ in Põ.lxv. vbi dicit: Vrãſiui mus ꝑ ignẽ ⁊ aquã ⁊ eduyiſti nos in refri geriũ: vt poſt eſtũ ⁊ diſſolutionẽã trãſeamꝰ ad requiẽ.ignis em̃ vꝛit:aqᷓ diſſoluit. Arit em̃ tribulatiõis aduerſitas:diſſoluit blan diẽtis mũdi ꝓſpitas.vas aũt igne ſolida⸗ tũ aquã nõ timet:poſt trãſitũ v tribulati onis educet nos dñs in refrigeriũ mẽtis. Silr ⁊ ſiccũ duobꝰ modis accipit᷑⁊qũq; in bonũ:ſiẽ Mð.ait. xciiij. Sicc manuſeius foꝛmauerũt. Siccã eĩ vocat coꝛdis noſtri terrã a mal humsꝛibꝰexiccatã. Aliqñ vo ĩ malũ ſiẽ dicit Mũe.x. Aiĩa nr̃a arida ẽ.i.ro re carẽs gr̃e celeſti.; triſticia pnĩe ad mo⸗ dũ melãcolie ẽ frigida.i.refrigeratiua a vi tioꝝ ardoꝛe:⁊ ſicca.i.a vitioꝝ hũoꝛibꝰ ſiue fluxibꝰ ſiccatiua ⁊ reſtrictius. Quarto rõne effectuũ:qꝛ melãcolia faẽ hoĩes iracũ dos:qñq; timidos:qñq; vigilantes:qũq; doꝛmiẽtes. Silr triſticia pnie faẽ hoĩes ira ſci ſibijpᷣis. Mõ.iiij. Jraſcimi ⁊ noli.pec. tẽ facit paueſcere ⁊ timere diuinũ iudi⸗ ciũ: Põ.cxviij. I iudicijſ tuiſtimui. Itẽ qũq; fat vigilãtes.i.ĩtẽtos celeſtibꝰdeſide rijs:qũq; doꝛmiẽtes.i.ꝗuatos cur?. Qui to rõne ſilitudinũ:qꝛ ſitis ẽ melãcolicꝰau⸗ tũno r̃re ⁊ ſenectuti:vt itelligamꝰ in autũ⸗ no maturitatẽ:in tra ſtabilitatẽ:ĩ ſenectu⸗ te moꝝ Suitatẽ. Sexto rõne purgationũ q purgat᷑ ꝑ ockos. Et ſilr ab his vitijs de qͥbꝰ triſtamur ſi ꝑ ↄfeſſionẽ eiecta fnerit la chꝛymis purgamur. Itẽtriſticia ⁊ doloꝛ pcti aſſimilat᷑ doloꝛi ſtõachi.IMã ᷣm Quiẽ. In doloꝛe ſtõachi ĩuenit᷑ q̃druplex diũſi⸗ tas:qꝛ q̃dã ſũt q̃bꝰaceidit doloꝛ ſtõachi:ñ qͥdẽ qñ comedũt ß ĩ fine ſpacij cõp̃hẽſiõis cibi ĩ ſtõacho:⁊ pꝰhoꝛã. x.q̃ ſeqͥt eãᷓ.Et tali ddẽ doloꝛi aſſimilat᷑ triſticia peccãt? q̃ ꝓue nit ex remoꝛſuↄſcĩe:qꝛ lʒ petõꝛ dñ cõedit.i. dñ actu pctĩ agit ñ triſticiã:; delectatõeʒ ſentiat ð pctõ:tñ ĩ fine ſpacij cõp̃hẽſiõis ci bi.i·ĩ fine cõplexiõis peti.ſ pꝰ ↄſẽſũ vel p? petĩ actũ ſedt triſticia aĩ ex remoꝛſu ↄſciea

reatu peti. vñ ¶ðs diẽ ꝙ bti replẽt peni⸗
tudie:⁊ bñ pꝰ x.hoꝛas:qꝛĩ trãſgreſſiõe de
calogi.i.decẽ pᷣceptoꝝ legis omne peccatũ ꝑficit᷑. Añ Ambꝛo.dicit ꝙ pctĩ eſt tranſ⸗ greſſio diuine legis ⁊ celeſtiũ inobediẽtia mãdatoꝝ. Alij No ſunt quibus accidit do loꝛ ſtomachi důũ comedũt ⁊ ſedat᷑ poſt di⸗ geſtionẽ. Et huic doloꝛi aſſimilat᷑ triſticia penitẽtiũ qͥ důũ comedũt.i.dũ pctã ſua ↄſi⸗ derãt.vł dũ comedũt.i.dũbũ pᷣdicatõis ꝙẽ cibus mẽtis audiẽdo ꝑcipiũt compun gunt᷑ ⁊ ↄtritionẽ ↄcipiũt. Sʒ ↄtritiõis do⸗ ſoꝛ poſt digeſtioneʒ ſedat᷑. Muia ſiẽ eſt tri⸗ plex digeſtio cibi in ſtomachoꝛin epate ⁊ĩ mẽbꝛis:ſic etiã eſt triplex purgatio pctĩſ. in coꝛde:in oꝛe ⁊ in ope.i. in ↄtritione coꝛ dis:in feſſiõe oꝛis ⁊ in ſatiffactiõe opis. Añ poſt digeſtionẽ completã ſtomachi do
loꝛ ſedat᷑:qꝛ poſt plenã purgationẽ pecca⸗
ti penitẽtis doloꝛ mitigat᷑. Alij aũt ſunt* rũ doloꝛ nõ ceſſat qͥuſq; euomãt ddam ſi cut acetũ ex qͥ bullit:deĩde ſedat doloꝛ eo
rũ. Talis ẽ doloꝛ ⁊ pẽa in purgatoꝛio exi⸗ ſtẽtiũ qͥ nõ ceſſat.i.nõ deficit qͥuſq; euacue tur ⁊ expiet᷑ pctĩ reatꝰqͥ recte aſſimilat᷑ ace
to bulliẽti.ſ.ad modũ aceti pũgit doloꝛe ⁊
bullit ardoꝛe. Eſt em̃ vehemẽs doloꝛ ex di
latiõe pᷣmij ⁊ vehemẽs ardoꝛ— exiſten tis ibi. Quia ſicut dicit btũs Augꝰ. Lz il
le ignis eternꝰnõ ſit:tñ eſt miro inõ grauis
intĩ ꝙ excedat oẽs penas qs vnqᷓ; in car ne aliqͥs paſſus fuit. Alij vero ſunt qͥꝝ do
loꝛ ſedat᷑:nõ cũ vomitu ſʒ cũ deſcẽſione ci
biꝛ⁊ talis ex triſticia iraſcẽtis:qͥ lʒ nõ eno mat.i.licet irã a coꝛde nõ abijciat: neq; in
iuriã remittat:tñ cũ cibus a ſtomacho de⸗ ſcendit.i.cũ mẽoꝛia iniurie ab aĩo deſcẽdit
triſticia ⁊ ira ſedat. Ca. LRXXV
Erba bonoꝛu
v hominũ debent eſſe ſimilia lin⸗ gue. Nã lingua eſt influẽtie ſpi
ritus receptiua. Et talis fuit lingua ꝓphe taꝝ ⁊ aploꝝ qui ſpũſancto inſpirati locuti ſunt:ᷣm illud Mattß. x. Nõ em̃ vos eſtis qui loqͥminiꝛſʒ ſpũs patris veſtri qͥ loquit᷑ invobis. Secũdo qꝛ lingua eſt de tenera x molli materia.ſ.de parne:qꝛ interdũ lↄqᷓ
debemꝰ mollia ⁊ placabilia vᷣba: Mꝛoũ·
xxv. Lingua mollis ↄfringit duriciam. Et
iterum.xv · Lingua placabilis lignum vi⸗ te. Tertio lingua ẽ in cõplexione calida
Liber
ſertus
⁊ humida.⁊ ſic lingua bonoꝝ eſt fernida ⁊
deuota. Quarto qꝛ lingua in diſpoſitio
ne eſt tenuis ⁊ lõga.⁊ talis ẽ lingua docto
rũ.ſ.tenuis.i.ſubtilis ad exponendũ:⁊ lõ⸗ ga ad ↄtinuandũ ⁊ multiplicãdũ. Qui to qꝛ lingua ẽ ad ſimilitudinẽ gladij facta: ⁊ E eſt vt ſit ad defenſionẽ veritatis ⁊ expu gnationẽ erroꝛis:Eſa.xlix. Poſuit os me um dñs q̃ᷓſi gladiũ acutũ ⁊c̃. Sexto qꝛli gua ẽ in coꝛio rubicũda: vt.ſ.verecũdet᷑ ꝓ ferre verba inhoneſta ⁊ indecẽtia. Sep ⸗ timo qꝛ eſt vocis ⁊ modulationis foꝛmati⸗ ua:⁊ ideo ẽ in ↄcauo poſita vt.ſ.ſit ſuauis
4 dulcis:ſiẽ ⁊ ẽ modulatio muſica. Octa
uo qꝛ lingua eſt ſapoꝛis diſcretiua:vt.ſ.ſit ſapida ⁊ diſcreta ad loquẽdũ. Mono qꝛ
eſt ↄceptio nũ anime interp̃tatiua:vt. ¶ẽ tur verba deliberata ⁊ pus in anima lima ta. Decimo qꝛ eſt labijs qᷓſi clauſtro du
plici circũſepta.ſ.vt ſciat ſe claudere tacen do ⁊ apꝑire loquẽdo. Andecimo qꝛligua
eſt oꝛis humectatiua. Mã vᷣm Conſtãtinũ:
in lateribus ligamẽtoꝝ lingue ſuntq̃dam vene vocate ſaliuales qᷓ ſaliuam lingue ad
miniſtrãt.initiũ vo lingue vñ exeũt he ve
ne ẽ caro grãduloſa ⁊ alba ip̃ius ſaliue ge neratiua:que linguã humectat? ciboꝝ ſic⸗ citatẽ tempat:⁊ eoꝝ ſuccoſitatẽ augmẽtat⸗ Iſte añt due vene q̃ᷓ adminiſtrãt lingue ſa liuã ſapiẽtie.i.ſapoꝛoſe doctrine ſunt vita ⁊ſcia. Duodecimo qꝛ ẽ lingua grauido rũ aĩaliũ ⁊ fetuũ ſignificatina. Mã ſiẽ diẽ
AZriſto.in.vj.lib.de aĩalibus:q̃lis eſtvena
ſub lingua:talis ẽ fetus generatus ab ez⸗ Dues em̃ aliqñ habent ſub lingua venas
albaſt⁊ tũc pariũt fetꝰalbos:⁊ ſi habuerit nigras pariũt nigroſ:⁊ ſivarias pariũt vz
rios. Aeneãt ſ ligua exũtes vład ligus veniẽtes pñt etiã dici cogitatiões ⁊ affecti ones q̃ ligua exponũt᷑. Et q̃les ſũt in hoie cogitatiões ⁊ affectiões:tales etiã ſůt lin⸗
gue locutiões: ⁊ tales etiã ſũt fetꝰ.i.opati
ones.ſ.vel nigre. i.male: vłalbe.i.pureꝛvł
varie.i.mixte:ſiẽ opa hypocritaꝝ · Itez Vba maloꝝ aſſimilant᷑ ligue. Mꝛimo qꝛ lingua ẽ in lubꝛico poſita. Et ſic mali hñt linguã lubꝛicã.i.abilẽ ad vᷣba inhõeſta ⁊ mala. Scðo qꝛ liguaẽ acuta:⁊ maxieli
gua q̃rundã ſerpentiũ. Ita maliad modũ
gladij hñt liguas acutãs ad peutie— dinidendũ ꝓxiol:Pð.cxxxir. Acuerrit guas ſuas licut ſerpentes. Et iteru Lin⸗

2e homine ⁊ mebꝛis eins
gua eoꝝ gladius acutus. Tertio qꝛ quo rundã aialiũ lingua ẽ venenoſa ⁊ moꝛtife raꝛſicut ſerpentis ⁊ dꝛaconis ⁊ rabidi ca⸗ nis:cuius lingua ſꝑ apparet iu᷑ os ⁊ diſtil at venenũ ⁊ inficit aquã ſi caqat in eã de na ſi qͥs bibat vt dicit Auicẽ.efficit rabi dus.ſhec ligua venenoſa ẽ lingua inficiẽs allos coꝛrũpẽs vel ledẽs ſiue ꝑ detracti⸗ onẽ. Et hec ẽ lingua ſerpẽtꝭ moꝛdẽti ⁊ toꝛ/ uoſe incedẽtis:ſiue ꝑ malã ſuggeſtioneʒ. Et hec ẽ lingua dꝛaconis infernal.i.denio his cuius ẽ mala ſuggerere.ñ etiã homi nes d̃ hec faciunt ſunt q̃ſi lingua eius. vei etiã ꝑ malã doctrinã coꝛrũpẽdo fidẽ ſicut heretici faciũt. Et hec ẽ lingua canis rabi⸗ di cuius venenñ inficit aquã fapĩe ſ aluta⸗ ris.i.ſacre ſcripturep falſas expoſitioneſ: ita vt bibẽs ex ea.i.eoꝝ doctrinã recipiẽs ñaliter efficiat᷑ rabidꝰ ⁊ infectꝰ Muar o qꝛ aliqᷓ lingua eſt in coloꝛe varia:ſiẽ ᷣm Ariſto · Serpentiuʒ lingue ſunt nigre ſine liuide:ſubrufe:maculoſe:⁊ ad motũ velo⸗ ciſſime:ita vt cũ ſint in motu bifurcari vi⸗ deant᷑ tã velociter agitant᷑. Lingue ergo ii nide ſunt inuidoꝝ:fubꝛufe adulatoꝛuʒ:qꝛ ſub rufedine.i.ſub dulcedineverboꝝ(NMã rufedo ẽ coloꝛ) mellis immittũt acuieũ de
ceptionis.ſʒ maculoſe ſunt lingue infama toꝝ qui al ioꝝ famã maculare ſepiſſime co⸗
nantꝛad motũ gůt lingue velociſſime ſůt lingue relatoꝝ qͥ verbũ auditũ vel conce⸗ tum retinere nõ pñt qͥn ſtatiʒ ꝓferãt. Bi furcate aũt ſunt bilinguiũ.Wẽs aũt taies lignas optabile eſſet ꝙ deus ſicearet ⁊ ab⸗ ſeideret:qꝛ tũc ceſſaret venenũ:de quo di⸗ cit̃ in Põ. xiij. Aenenũ aſpidũ ſub labijs eoꝝ. Picit᷑ eniʒ ꝙ lingua aſpidis qᷓ;uis in coꝛpꝑe ſerpẽtis viuẽtis ſit plẽa veneno moꝛ tifero:tñ ab eius coꝛꝑe ſepata ⁊ ſiccata ve henũ amittit ⁊ alterius ſerpẽtis venenum Pdit. Ande pᷣſente veneno ſudare cõſue⸗ uit. Itẽ verba hominũ aſſimilant ſputꝭ. imo qͥdẽ qꝛ ſputũ venenoſis animali bus reſiſtit. Mã dicit Ambꝛo.ꝙ ſputũ ho minis ẽ venenũ aĩalibus venenoſis:⁊ ma xime ſi hõ ieiunus ſit. Sic verbũ homis ſo bei placati mitigatvel extinguit venenũ hois irati ⁊ intempati. Mã reſponſio mol⸗ lis frãgit irã. Secũdo qꝛ ſputũ ſuꝑflui/ atẽ reumatis minuit, ñ dieit Salienus: Pprllicis vtile ẽ ſpuere. Ande dñ ſpunnt Ka ſupfluitate exonerãt qua retenta ſuffo
quoq; p verba ↄfſõis exonerat ſe pctõꝛ a ſupfluitate peccati qua anima ſuffocat ⁊ occidit. Tertio qꝛ ſpu⸗ kum aliqñ quidẽ digeſtũ:aliqũ vo ind ge ſtum exiſtit,⁊ hoc ptinet ad verbo xvarie⸗ tatẽ:q aliqi loquit᷑ homo ↄſuite ⁊ pᷣmedi tate:⁊ tũc lonuit᷑ ſapiẽter:aliq Vo pᷣcipi⸗ tãter ⁊ incõſiderate: ⁊ tũc etiã vt plurim oquit᷑ inepte. Añ ponit᷑ differentia inter ſputũ ⁊ ſaliuã ꝛqꝛ ſaliua eſt ſuꝑfluitas na⸗ turalis nutrimẽti——. ⁊generat dige ſta · Sʒ ſputũ eſt iliud qð ad pectus adue⸗ nit ᷣm diuerſitatẽ curſus naturalis: velpᷓ⸗ ter naturã:nec eſt ſemꝑ digeſtũ ᷣm Halie⸗ nũ. Per ſaliuã ergo que iempꝑ eſt digeſta intelligit ſapiẽtis locutio que ſemꝑ eſt pᷣ⸗ meditata ⁊ oꝛdinata.ſʒ ꝑ ſputũ qð qñq; ⁊ digeſtũ qñm; non inteiligit cõmunis locu tio alioꝝ hominũ que aliqñ eſt ↄſiderata: aliqñ nõ. MQuarto quoq; gꝛ ſputũ interi otem coeruptionẽ oſtendit. Dicit em̃ Bali enus ꝙ in ſputo tria ſunt attẽdenda.ſ.co⸗ loꝛ: odoꝛ:⁊ ſapoꝛ. Mã ſi ſputũ eſt in coloꝛe liuidũ coꝛdis ſignificat leſionẽ iſangui⸗ neñ ſanie admixtũ ulmonis ſignificatvl cerationẽ. ſi fuerit vo in odoꝛe fetidũ inte rioꝝ ſignificat coꝛruptionẽ. Et ſi in ſapoꝛe fuerit amaꝝ vel acidũ:humoꝛis ſigniticat coꝛruptionem in ſtomacho ⁊ in pulmone. MQuidã em̃ ſunt qui habẽt verba liuida ⁊ maliuola.⁊ hoc ſignificat leſionẽ coꝛdis ꝑ inuidiã. Quidã vo habẽt verba ſangui⸗ nolenta.i.cõ̃minatoꝛia ⁊ ↄtumelioſa admi xta ſanie.i.rabie ⁊ furoꝛe.⁊ hec oſtendunt leſionẽ pulmoniſꝑ iracũdiã. Mã pulmo ẽ coꝛdil flabellũ:qꝛ ad tpamẽtũ⁊ refrigeriũ ↄtinne aereʒ attrahit ⁊ emittit. Añ pulmo põt dici quoddã refrigeriũ coꝛdis. Sʒ ira dũ ſanguinẽ circa coꝛ incẽdit ⁊ ebuſiire fa cit coꝛdis refrigeriũ impedit etiã coꝛpale. Bicit em̃ Damaſcenus ꝙ ira ẽ feruoꝛ eius qui circa coꝛ eſt ſanguinis ex euspoꝛatiõe fellis fiens. Et qꝛ iracũdia coꝛ incẽdit:iðᷣo iracũdi ꝓferũt verba ſa nguinolenta ⁊ cõ⸗ minatoꝛia ⁊ maledica. uidã vo pferũt verba fetẽtia.i.infamãtia:qꝛ infamia com parat fetoꝛi. Ael fetida ſputa ſunt verba turpia.i.carnalia ⁊ immũda que ſigna ſůũt interioꝛis coꝛruptionis:illa quidem odij: heeNo luxurie. Qnidaʒ vo ꝓferunt ver bã amara ⁊ fellea ſignificantiã coꝛruptio⸗ nẽ in ſtomacho.i.in memoꝛia ꝑ reminiſcen
ati moꝛiunt᷑. Sic
*

tiam iniurie recepte.Eſt eĩ memoꝛia rece⸗
ptaculum cognitoꝝ: ſicut ſtomachus cibo rũ:ſed tñ memoꝛia eſt etiã ↄſeruatiua rece
Irgines aſſimi v lant᷑ femoꝛibus⸗ Pꝛimo qꝛ fe
poſita:vt dicit Conſtãtinus · qð neceſſariũ
fuit: qꝛ omniũ oſſiũ coꝛꝑis ſunt fundamen
ta. Ael qꝛ poꝛtãt maioꝛes neruos vel lacer tos ꝑ quos fit pedũ motio volũtaria. Sic virgies— magnis oſſibus.i.viribꝰ: qꝛ ſicut dicit Angꝰ· Inter omĩa certamina xp̃ianoꝛũ durioꝛã ſunt pᷣlia caſtitat᷑. Mð. xliiij. Accinge gladio ſug femur tuũ. Bla⸗ dio em̃ ſuꝑ femur accingit᷑ qui contra ten⸗ tationes carnis vniueraliter pᷣliat. Se cũdo qꝛ femoꝛa ſunt tota à ꝑte ſuꝑioꝛi con caua.Et ſic virgines a pte ſupioꝛi.i.a par⸗ te mẽtiſ debẽt eiſe ↄcaue.i.humiles vt ſint
ad diuinã gratiã recipiendã ⁊ ↄſeruandã
habiles ſine q̃ nihil valet virginitas. Au guſtinus. Quidꝓdeſt cuiq; ↄtinẽtia ſi do minet᷑ ſuperbiatꝰqſi diceret nihil. Tertio
qꝛ femoꝛa a pte anterioꝛi ſũt gihboſa duo
habẽtia acumina. Añ ſunt exterius foꝛtia
vt ibi locũ habeant lacerti⁊ nerui:qͥ ſieſ⸗ ſent intriſecus lederent᷑. Sit virgines de ⸗ bent eſſe foꝛtes 3 exterioꝛa ꝓuocãtia ⁊ im pellẽtia ex pte carnis vel mũdi: ⁊ ſunt ne⸗ ceſſaria duo acumiĩa.ſ.oꝛõ ⁊ abſtinẽtia · vñ ſunt etiaʒ femoꝛa ex ꝑte ſuꝑioꝛi groſſioꝛa: ß inferius Zcilioꝛa:qꝛ ꝑ oꝛõnẽ ingroſſat᷑ ⁊ unpinguat᷑ ſpũs:⁊ ꝑ abſtinentiã attenuat᷑ xcoartat᷑ 2 iferioꝛ. i.caro. La. LXXVII FIrtutes interi dðies aie qͥnq; ſenſibꝰ coꝛpis ad aptant᷑ · Mã viſus aie eſt fides: qua qͥcunq; caret cecus ẽ.⁊ aſſimilat᷑ illi ã erat cecus a natiuitate:qꝛ.ſ. om̃s ſine fide
naſcunt᷑. Illũ cecũ cũ dñs illuminaret:ex
ꝑuit in terrã ⁊ fecit lutũ de ſputo ⁊ lininit ſup oculos eiꝰ:qʒ tũc illuminat᷑ mẽtis ocu lus cũ fideʒ ʒbi ĩcarnati ſuſcipit ĩtellect?. Et ꝙ fides illumĩat ſat? oñdit Mar.x.qi curauit dñs Barthimeũ cecuʒ a qͥ cũ dñs
q̃ſiuiſſet:ͥdvis vt tibi faciã? Rñdit:dñievt videã⁊ dixit ei: Reſpice fides tua ſaluuʒ te fec:⁊ ꝓfeſti vidit. ac ſi diceret:fides ẽqᷓ teillumiat. Auditꝰ ãt ẽ obediẽtia: Pð·
2er ſertus
moꝛa ſunt ex magnis oſſibꝰ cõ
nus:etiã patiẽtia qᷓ
teꝓpb aſſimilant᷑ oſſibꝰ.
tur:Job⸗x.
xvij. Mpls quẽ nð cognoniuiuitmibie iauditu aurt obediuit mibi.⁊ Lcuit. mn ðꝛ:Si iuenerꝭ ouẽ ⁊ bouẽ aure ⁊ cau. ãpu⸗
ni nõ põt. Aurt ãputatio ẽ obediẽtia imꝑ⸗ fecta q̃ᷓ ſi ſeculari ſufficit qͥ volũtarie offert non tñ clauſtrali qͥ ex voto obedire tenei.
Odoꝛatꝰ ẽ ſpes. Añ ille odoꝛatu taret qͥ
ſpes nõ hʒ. In Eechiele cõminat᷑ dñs mu
lieri adultere: Pꝛecidã aures tuas et na⸗ res tu. Ege.xxiij. ures eiĩ naribꝰ ĩ p̃ciſiõe
iũgůt᷑:qꝛ a qͥbꝰmãdatoꝝ obediẽtis toilit:
fruſtra de vita eina ſperat. Buſtꝰẽ cha ritas: Job.xxxiiij. Buttur eſcas guſtu di⸗ iudicai. Pꝛudẽtia em̃ mũdi hñs palatũ in
fectũ tꝑ alia bona iudicat dulcis tãqᷓ; vera bõa.ſʒ guſtꝰcharitat! illa reſpuit necliben
ter ſuſcipit:qꝛ melioꝛa bona eſurit: Pꝛoů. xxvij. Ziĩa eſuriens amaꝝ ꝙ dulci ſumet.
Tactꝰ eſt hũilitas:qꝛ tacꝰmaxie nobis adheret: vtpote ſine qͥ aial viuere nõpõt⸗ Talpa eĩ viuit ſine viſu:muſca ſine audt
tu.⁊ ſile iuenit᷑ de alijs ſẽſibꝰꝛſʒ nullũ aial
viuit ſine tactu:ĩmo aliqð viuit ſolo tactu yt oſtrea ⁊ cõcha. Mñilitas igit᷑ ad modũ tactus marie ðꝛ adherere: qꝛ nihil exnob hẽmꝰ vñ ſupbire debeamꝰ: cci.x. Quid ſuꝑbiſterra ⁊ cinis:⁊ Wich.vjMiliatio tua in medio tui.ſʒ qꝛ tactus duas hʒ mã⸗ ũilitatis comes ẽ tà“ ctui compat᷑.hec em̃ eſt q̃ filij dei pbant: Beñ. xx vij. diyit iſaac: Zccede hucvt tãga ẽ an tu ſis filiꝰmeus. Itẽ vtutes Pꝛio qꝛ oſſa ſunt totiꝰ coꝛꝑis ſolidamẽta:eo ꝙ in ipis robur eſt aĩaiis. Añ eũ ſint oĩnʒ ſtabilimẽta ab exte rioꝛibus defendũt interioꝛa. I ta etiã exv
tutibꝰeſt totñ robur ⁊ ſoliditas gic ſine ꝗ; bus aĩa ab eyterioꝛibꝰ tẽtationibꝰminime
ſe defendere põt.⁊ ideo ſunt anĩe velut ar
ma defenſiõis:de qͥbus Whia Boetio lo
quit᷑ dicens: Talia tibi ↄtuleramꝰ armãd ni pᷣoꝛ abieciſſes ĩuicta te firmitate tueren⸗ Oſſibꝰ ⁊ nernis cõpegiſti me · Scðo qꝛ oſſa ſunt in coꝛꝑe mltiplicata.t tz ꝓpt motlenioꝛẽ facilitãtẽ⁊ ad vitands coꝛꝑis paſſibilitatẽtãta ein ẽ int memba
—— vt vno patiẽte oĩa ſint cõpoti⸗
ſia.ñ natura fere duplicauit oĩ mẽbed vt ſi vnů illoꝝ deficeret alteꝝ ei effectum ſuppieret. Abi ð opoꝛtuit plura oſſa git. Sic vt ais ad diuerſa opoꝛtuna ⁊men

—
2
44
—
P.
De homine ⁊ mebꝛis eius
toꝛia opa faeilit᷑ moueaf. ⁊ vt 5—— n Vitas fideliuʒ
v ecclie dʒ eſſe ſiẽ vnitas mẽbꝛoꝝ
paſſies tuea kꝛneceſſariũ ei ẽ vt diuſaꝝꝰ⸗ tutũ habitibꝰ muniat᷑.Et iõ neceſſariũ eſt aĩe nõ vnã tm̃ ſʒ multas vtutes hp̃e.vt qð
Fu ñ põt ꝑ aliã ſuppleat᷑:Egech.xxxvij imiſit me in me.campi qͥ erat ple.offibꝰ. Val em̃ cãpus ẽ aĩa vtutibus plẽa. Ter tio qꝛ oſſa ũt diſparia ⁊ diuerſimõe figura ta · Diſparia qͥdẽ ſũt:qꝛ in magnis mẽbꝛis
magna ⁊ in puis pua· Diuerſinode etiã fi Furata:de qdãſunt ionga:q̃dã rotũda:qᷓ dã dcaua:⁊ q̃dã ſolida. Sitr ⁊ vᷣtutes nð
unt in oibꝰpit᷑ vel eq̃liter:ſʒ ðᷣm mai⁊ mi
nus inſunt d iuerſis hoĩbꝰꝛſiue eedẽ virtu
tes ſiue diuerſe. Dicunt᷑ em̃ vᷣtutes lõge in qᷓ;tũ faciũt bonũ ↄtinuare:ſiẽ ↄſtãtia:ꝑſe/ uxrãtia ⁊ hmõi. Botũde)ðo funt inqᷓ;tũ ha bẽt nos ad ſugioꝛa ab inferioꝛibꝰ ejeuare. Mã m MWathematicoſ: Rotũdũ ſiue ſphe ricũ ſic ẽ vndiq; eleuatũ ꝙ nõ tãgit planũ ſuppoſitũ niſi in pñeto. Sic hoĩes vᷣtuoſi
nõ herẽt inferioꝛibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ niſi in pũcto
neceſſitat᷑ vndiq;.ſ.ſuꝑioꝛa petẽtes.⁊ pᷓ⸗ cipue faciunt virtutes theologice.ſ. fides
ſpes ⁊ charitas. Tõcaue do ſunt inqᷓ;tũ ſp
ſunt apte ſuſciꝑe augmentũ. ↄcauũ em̃ eſt bñ receptiuũ. Solide vo ſunt inqᷓ;tũ ſ.fir
mant hoieʒ in bono. Oſſa em̃ ſolida facta
ſunt ꝓpter maioꝛẽ firmitatẽ: Job.xl. Oſſa eiꝰvt fiſtule erl. Quarto qꝛoſſa ſunt ĩui⸗ cẽ colligata. Sũt eĩ q̃buſdã neruis inui⸗ cẽ ſtrieta ne motu ſoluèrent᷑:⁊ vt ſi ibi inui⸗ cẽ coopenf᷑. Mã miĩoꝛa ſuꝑ maioꝛa radicã tur:⁊ maioꝛa minoꝛibꝰ miro nature artifi⸗ cio coaptant᷑. Silr tutes oẽs ſunt inuicẽ ↄnexe ⁊ colligate ita vt vna ſine altera in⸗ eſſe vel haberi nõ poſſit:⁊ mĩoꝛes virtutes in maioꝛibꝰradicant᷑:ſiẽ dicit Apis ð cha⸗ ritate Ep.iij. At in charitate radicati et
fundsati ⁊c̃. Deẽs etiã NVtutes ſibi inuicẽ co
aptant᷑.vñ Srego.diẽ ꝙ oẽs vtutes vica⸗ ria ope ſe ſubleuãt: Eech. xxxvij. Acceſſe rũt oſſa ad oſſa. Qnito qꝛ ſunt intrinſe⸗ cus medullata: vt.ſ.ex ip̃a medulla nutri⸗ ant᷑.vñ ꝓpter euapoꝛationẽ medulle ꝑ po
ros oſſiũ carnes q̃ magt oſſibꝰ j unt vicine
magl fũt ſapoꝛoſe. uaſi g medulla intri ſeca qͥbꝰtutes nutriunt:⁊ ſine q̃ ↄſerua⸗ ri nõ poſſunt eſt gra diuina:quep ip̃as vir
tutes operans circũſtantes Primos affi⸗
eitaſ apoꝛat: Job.xxj. Meduiiis oſſa illiꝰ
Capin LXXVIII
in coꝛpe qͥ ad ſeptẽ. Mꝛio ͥdẽ
qꝛ mẽbꝛa q̃dã ꝓpoꝛtiõe qjj armonica lunt
inuicẽ ↄiũcta:⁊ fideles ecclie debẽt eſſe ſit ↄiũcti ꝑ charitatꝭ amoꝛẽ diligentes ſe inui cẽ pᷣm debitã poꝛtionẽ:qꝛ nõ oẽs ſunt rñ lit diligẽdi. Scðo qꝛ mẽbꝛa ſibi inuicem
libi ĩuicẽ ſeruire ⁊ bõa ſibi inutuo cõic ᷣm illud.j. Pe.iiij. Anuſqͥſq; ſiẽ accepit ð tiã in alterutrũ illã admiſtrãtes. ñ ñ icht ſupioꝛa mẽbea admiſtrãt inferioꝛibꝰinfigẽ tiã ⁊gubernationeʒ:iferioꝛa vo ſuꝑioꝛibꝰ ſuppoꝛtationẽ:media vo impẽdũt vtriſq; coopationẽ. Sic maioꝛes⁊ ſupꝑioꝛes debẽt iferioꝛes ⁊ ſimplicioꝛes dirigere ⁊ gubna reſiẽ oculi ĩferioꝛa mẽbꝛa dirigũt xrectifi cãt. nferioꝛes vo debẽt ſupioꝛibꝰobedi⸗ re ⁊ eos ſuppoꝛtare:ſiẽ pedes ⁊ crura pon dus ſuꝑioꝝ ſuppoetã t. Alij vero qᷓſi medij debẽt vtroſq; iuuare:ſiẽ manꝰ⁊ hꝛachia tã ſuꝑioꝛa qᷓ; ĩferioꝛa mẽbꝛa Sfenſãt ⁊ iuuãt. ertio qꝛ mẽbꝛa qᷓ;diu regunt᷑ ab aĩa ꝑ⸗
manẽt ſanã ⁊ ad cõpletionẽ ſue actiõis ſůt
ſufficiẽtia:ſʒ regimie ſpũs buata toti coꝛpi lunt nociua. Silr qͥ; fideles qᷓ;diu regunt᷑ a ſpũ ſctõ.ſ.dů ſunt in vnitate ecclie ⁊ cha⸗ ritate ſunt ſpũalit᷑ ſani.ſʒ qñ regimie ſpũſ⸗ ſancti pᷣuant᷑.ſ.ꝑ ſciſma vel ꝑ pctĩ moꝛta⸗ le:tũc potiꝰ ſunt coꝛpꝑi ecclie peſtiferi ⁊ no⸗ ciui. Quarto qꝛ tãta ẽ vnio in? mẽbꝛa ꝙ Ppt̃ mutuã int᷑ ſ e colligantiã ſibi ſunt iui⸗ cẽ cõpaſſiua. Añ vnũ mẽbꝝ ab alio patiẽs nõ ſe vindicat:ſʒ potiꝰ illud iuuat. Et iõ ſi vnũ mẽbꝝ fucrit ieſum:ad ipm ↄfluũt hu moꝛes alioꝝ mẽbꝛoꝝ. Sic etiã fideles xp̃i
potiꝰſibi remittere ⁊ dñ aliqͥs patit alij de bẽt occurrere ad innãdũ. Muito qꝛmẽ
bꝛa ſunt ꝑ patiẽtie exẽplũ fui mutuo ↄfoꝛ⸗
tatiua.nã doloꝛ maioꝛ alicui mẽhꝛo ſuꝑue
niẽs: doloꝛẽ minoꝛẽ alteriꝰmẽhꝛi mitigat ⁊
eiꝰ paſſionẽ alleuiat: vt nõ ſic ᷓuiter ſuum malũ ſentiat dũ malũ cõmẽbꝛi pticipat:ſiẽ
ptz in fyeneticis qͥbus dů bꝛachis fine cru
ra foꝛtit᷑ ſtringunt᷑ doloꝛ capitis alleniat᷑.
Sic paſſio xp̃ĩ⁊ alioꝛum ſ. anctoꝝ ↄſidera⸗
tdz doloꝛei ⁊ laboꝛes noſtros aſleniare.
ſunt admiſtrãtia ⁊ ſuaꝝvtutũ ⁊ opationũ mutuo cõicatiua. Sic fideles ecclie debẽt 1utuo cõicare:
debẽt ſibi mutuo cõpaſſionẽ ĩpẽdere de in iurijs vel offenſis nõ vindictã expetere:ſʒ
—————

Seꝝtò qꝛ qᷓ;to mẽhꝛa ſunt nobilioꝛa:tã to vehemẽtius ⁊ citius ſentiũt cuiuſlibet leſionis moleſtiaʒ. Ande oculus grauius ledit᷑ modico puluere qᷓ; manꝰ
nere. Ande leſio que fit in tůctur s maxi ⸗
me eit leſiua:eo ꝙ ꝑ impedimẽta taliũ im Aw
pedit᷑ maxime vis motiua:⁊ reſoluit᷑ toti⸗ us coꝛpis armonia. Sic peccata vl delicta maioꝝ ⁊ grauioꝛa ⁊ ꝑiculoſioꝛa ſunt qᷓ; ali ꝓpter ſtatũ:tũ ꝓpter
a maioꝛibus delinquit᷑ facile trahit᷑ a fubditis in exemplũ. Septimo quia mẽ
bꝛa funt ꝓ inuicẽ ſe periculis exponentia.
Nam tãta eſt mẽbꝛoꝝ dilectio vt ſepe vnñũ vulneret᷑ vt aliud liberet᷑:ſiẽ in cauterijs: in cocturis:in fleubothomijs ⁊ inciſioni⸗ buſmẽbꝛoꝝ oſtendit᷑:ſicut dñs noſter qui eſt caput noſtrũꝙ ſalute noſtra ſe moꝛti ex poſuit. Et ſie dicit᷑.j. Joh.iij. Xp̃s ꝓ nobis
animã poſuit:⁊ nos debemus ꝓ fratribus contemnendo:ſub tutoꝛibus.i.ſub p̃latis
animã ponere. Caplm: LRMIMR Priſtus habet os.Mã pᷣmo pater filios genera re naturaliter appetit. Deſiderat eĩ ſpeciẽ multiplicare in filijs: vt naturã quam non põt in ſe ſeruare ſeruet in filijs · Sic xpᷣus nos appetit ĩ fide ſpũalit᷑ generare.⁊ ideo
dedit eis poteſtatẽ filioſ dei fieri his qᷓ ere dũt in noie eius: vr dicit᷑ Job. j. Itẽ deſi derat nos in fide multiplieare:qꝛ vult om
nes hoiĩes ſalnos fieri:⁊ ad agnitionẽ ve⸗ ritatis venire.ſed etiã hãc generationem ſeu multiplicationẽ filioꝝ nõ appetit deus ꝓpter defectibilitatẽ nature ſue ſicut eſt in
hoie:imo Poren ſuã bonitatẽ quam vult e oĩbus cõmunicare. Secun⸗
qᷓtũ eſt in do qꝛ pater ad filioꝝ generationem de ſua ſubitantia tranſfundit:⁊ tamẽ ſuã naturã non minuit:qꝛ.ſ. xpᷣus vt nos filios dei fů ceret: ſine diuine nature ſue minoꝛatiõe ſe im nobis dedit. Tertio qꝛ pater tener rime filios diligit. Ande ſepe ſibi neceſſa⸗
ria ſubtrahit vt filiũ ſuũ paſcat:ſic xpᷣs vt dicit Apoſtolus: Kũ eẽt diues ꝓpter nos faetus eſt egenus ã. Et maxime pater fi⸗ liũ diligit quẽ ſibi magis ſimilẽ conſpicit: ⁊in ip̃m̃ ſepe oculuʒ iacere conſueujt. Sic xpᷣs magis illũ diligit qui ei ꝑ ſimilitudi ⸗
neʒ gratie magis appꝛopinquat:⁊ illũ ocu to amoꝛis ⁊ gratie fernẽtius reſpicit:qui ſi
biꝑ fidẽ foꝛmatã confoꝛmioꝛ exiſtit: Nʒ.
2er
c ſe adxp̃ianos ſicut pater ad fili
dicio talibus ingratꝭ filijs:iſcedite leaũt xpᷣm ſuppoꝛtat q peo tribulatiões ferre ñ recuſat. Muar
io qꝛ pater eſta filijs exaudiẽdus. Et xpᷣin
lio ſuppoꝛtãdus. Il
—
c culi mei ad fideles. Quarto qua pater filiũ erudit ⁊ vᷣbis inſtruit. Sie pᷣß
⁊verbis ⁊ exemplis nos erudiuit: Act j
Cepit ieſus facere ⁊ docere.ad Titum.ij
cit ad Meb. xij. Et ideo omnes qͥ volũt vi⸗
uere ĩ xp̃o ꝑſecutionẽ patiẽtur: ſicut dici᷑
ij. Timoth.iij. Sexto qꝛ pater filiuʒ ſub cuſtodia tutoꝝ cõſtituit.Et ſic xpᷣs fideles ſuos ſub cuſtodia pᷣlatoꝝ:Sal.iiij. Quã⸗
to temꝑe heres puulus eſt:nihil differts
ſeruo cũ tñ ſit dñs omniũ:ſed eſt ſub tuto⸗ ribus ⁊c̃. Talis debet eſſe bonus xpianus
ſeʒheres futurus celeſtẽ gloꝛiã ſperando: puulus ſe humiliãdo: ſeruus aũt mãdata
dei cuſtodiẽdo:dñs omniũ.ſ.tempꝑaliũ es
ſe volũtarie ſubijciẽdo. Septimo qꝛ pa⸗
ter filijs hereditatẽ acquirit:ſic xpᷣs acqui
ad Sal. iiij. Si filij ⁊ heredes. Itẽ xpia⸗
ſiuit nobis celeſtẽ hereditatẽ: ve ni debẽt ſe habere ad xpᷣm ſicut filij ad pa
trẽ. Mꝛimo qꝛ pater filijs ẽ honoꝛãdus:
Exo·xx.honoꝛa patrẽ tuũ. Sic xpᷣ̃ho⸗ noꝛãdus ⁊ venerãdus magis qᷓ; patercar nalis:qꝛ ip̃e eſt pater ſpirituũ: Walach.j
Si pater ego ſumvbiẽ honoꝛmeus? Se⸗ cundo qꝛ pater eſt ſuſtentãdus alias ꝓp
ingratitudinẽ eſſet filius exheredandus⸗ ã nulla maior ingratitudo eſſe dicit q;
ſi pater a filio relinquit᷑:ſi non ei neceſſita tis tempꝑe ſubuenit᷑.Sic xp̃s eſt ſuſtentan ⸗ dus in pauꝑe alioqͥn buabit᷑ qui hoc pᷣter⸗
miſerit celeſti hereditate:dicẽte in iu⸗
ni debent exaudiri xp̃ᷣm admonentem vel
vpᷣm.ipauperẽ in noĩe xõi petentẽ· QPui to gr pater eſtg filis imiizdus⸗ vndedirit xpᷣus: Si filij abꝛae eſtis ⁊c̃. Sic xp̃iani vt
fiij debent imitari xpᷣm: Epheß · v. Eſtote
imiratoꝛes ⁊c. ¶ Item xps ſe hahet adec cleſiã ſicut vir ad vxoꝛẽ̃:qꝛ tãta eſt coniun 3 ctio viri cũ vxoꝛe vt ꝓpter eã omnia peti⸗
culs ſubeit. Et ſic tpᷣus n etcleſtum ſubijt
aruit g̃a ſaluatoꝛis noſtri dei in om nibus erudiens nos ⁊c̃. Quinto qꝛ pa ter ex amoꝛe filiũ verberibus coꝛrigit. Sic xpᷣs ſiagellat omnẽ filiũ quẽ recipit:vt di
=
—
—
———

2.
*
4
—
Prologus ſeptimi libꝛi
vĩa picula doloꝝ ⁊ paſionũ. Secũdo qꝛ
tãtꝰẽ amoꝛ viri ad vxoꝛẽ vt amoꝛẽ eiꝰamo ri matris pᷣferat ⁊ ꝓpter eã patrẽ matrem et patriã derelinquat. Juxta illð domini: Robꝛẽ relinquet hõ ⁊c. Beñ.ij. Sic xpᷣs tantũ dilexit eccleſiã vt relinqueret uo⸗ dãmodo patreʒꝛqꝛ cũ in foꝛmã dei eſſet.i. equalis patri exinaninit ſ emetißm ⁊c̃.q;⸗ qᷓ; xps nec a pr̃is natura ſe dimiſerit:nec eAm in ſe minoꝛauerit ex natura humana. Reliquit matrt᷑ ip̃aʒ ſcʒ deſerẽs moꝛiẽdo. Ztẽ reliquit patriã.ſceleſtẽ in munduʒ deſcendendo; vt dicat᷑ celum reliquiſſe in quãtũ natur celeſtẽ vel angelicã non aſ⸗ fumpſit. Tertio qꝛ maritus v lo magno coꝛripit ⁊ caſti
ſtigat eccleſiã
+
adulterio amoꝛe mðoñ adhereat. Quar to quia maritus vxoꝛi cuſtodias ponit et
dat:ſic xp̃s eccleſiã vat cuſtodias angelo⸗
rum ⁊ p̃latoꝛũ. EO
ris geſtus affatꝰ aſpectꝰ ingreſſus
ſus diligenter cõſiderat. Et ſic xpᷣs„ſi
rat opera moꝛes ⁊ vias fideliũ vt tandem
P qualitate ſua remuneret vel puniat. Et
dico ſpecialr fideliũ:qꝛ alij nõ habebũt iu
dicium.ã qui nõ credit iã iudicatus eſt.
Debent 6 ad ipᷣius ſponſi i gliã itroire 4c̃.
Erplicit liber fextus: Incipit plogus libꝛi ſeptimi:
I quis fue
it inter vos pheta dñi
F in viſiõe apparebo ci.au t
ꝑ ſomniũ loquar ad illum
uxij. Quia a deo hõ cõ ditus eſt:ad quendã finẽ ſupnaturalem 3 cõpꝛehenſionẽ ratiõis excedit:ðʒ illð Eſa. lxiin. Oculus nõ vidit deꝰabſq; te quepᷣ⸗ paraſti expectantibus te. Finẽ autẽ opoꝛ
tet eſſe pᷣcognituʒ his qͥ habent actiones ſuas dirigere in ipᷣm.— alia cogno ſci opoꝛtet q̃ ad dictũ finẽ expediũt:vt ſũt articuli fidei vel gratie ſacramẽta ad quo rum etiam cõpꝛehenſionẽ nõ ſi ufficit rõ na turalis. Meceſſariũ pꝛoꝛſus fuit hoĩ ad ſa
lutem: vt de hmõi tã ſublimibus rebꝰ eru
qiretur a deo.ñ ð̃ Ectiiij. Plurima ſu
pꝛã ſenſum homis oſtenſa ſũt tibi. Sed qꝛ
ler diuinitatis eſt ſanctiſſima Put beatus Dyoniſius docet: opoetet ꝙ reducant᷑ in⸗ fima ꝑ media in ſ upꝛema: pꝛefatoꝛum my ſterioꝝ noticia nõ ẽ immediate qͥbuſlibet a deo inſpirata:ſʒ quibuſdã pꝛimũ ſubli⸗ mioꝛibus viris: qͥ ꝓphete vocati fũt ⁊ eis mediantibus ad alios deriuata. Añ ꝓphe olim vidẽtes vocabant᷑:qꝛ videbãt q̃daʒ q̃ ceteri nõ videbãt. Wodus igit inſpira⸗ tiõis ꝓphetice q́.ſ.de pᷣfatis i yſterijs di⸗ uinitus ſi ũt edocti:duplex in verbis Ppo⸗ ſitis fuiſſe declarat᷑: iã aut eis vigilanti/ bus ꝑ viſionẽ innotuerũt oꝛacula: quẽad- modum tangit pᷣmo cñ diẽ: Si fuerit inter vosꝓpheta dñi per viſioneʒ apparebo ei: Aut eis doꝛmiẽtibus ꝑ ſomnioꝝ apparue⸗ re fantaſmata quẽadmodũ iũgit dicẽs: ut ꝑ ſomniũ loquar ad illum. Woꝛro il⸗ la que ꝑ viſionẽ oꝛacula vigilantibus ap⸗ paruere Pphetis:qñq; qͥdẽ ꝑ quaſdã foꝛ⸗ rioꝛibus repñtabant᷑ ſicut ⁊ Balthaſar manꝰ q̃dã in pariete ſcribens: Dañ.v. Qñq; vo p imagiarias foꝛmas eis oñſa ſũt fiue oĩno diuinitꝰ im⸗ pꝛeſſas⁊ nõ ꝑ ſenſů acceptas: vtputa ſi ali cui ceco nato impꝛimerent᷑ ĩ imaginatiõe coloꝝ ſilitudines. Aut eti oꝛdin atas di⸗ uinitus ex his q̃ ſũt a ſenſib? accepte ſicut ieremias vidit ollã a facie acqͥlonis ſuc cenſaʒ: vt habet᷑ hiere.j. Qñq; vero ꝑ in telligibiles foꝛmas mentibus eoꝛum im⸗ pꝛeſlas illis ĩinotuerũt:vt ĩ illis bᷣcipue pa tet?qͥ ſciẽtiã vel fapiẽtiã infuſ a deo acce⸗ perũt velut ſalomõ ⁊ apli. Et hinc ẽ ꝙ Tu gu. diſtinguit triplicẽ viſionẽ.ſ.ſ enſibileʒ: imaginariã ⁊ intellectualẽ. Sʒ notandũ ẽ ꝙẽ viſiõe ſenſibili vl itellectuali pphe ſi⸗ ue vidètes ip̃i neq̃qᷓ; abſtrahebant᷑ a ſenſt bus:cũ aliqͥd ꝑ ſenſibiles ſpẽs mẽti repꝛe ſentabat᷑.ppheteꝛſiue hmõi pẽs eſſent ad b ſpecialr diuinit? foꝛmate:ſiẽ fuit rubꝰ ar dẽs oñſus moyſi:ſine p alias cauſas eẽnt in eſſe Pducte:ſʒ m puidẽtiq dei ad deſi gnandũ pphetice aliqͥd oꝛdinate:ſiẽ ꝑ ar cã hoe xpi ſignificabat᷑ecclia. Sihr nõ erat
neceſſe vt alienatio fieret ab exterioꝛibus
ſenſibus ꝑ h ꝙ Pphete mẽs iliuſtrabatur intelligibili lumine aut ifoꝛmabat᷑ ſpecie⸗ bus intelligibilibꝰꝛqꝛ inobis pfectů indi cium intellectus haber᷑ ꝑ ↄnerñonẽ 5 ſẽ⸗

imaginarias neceſſe erat fieri abſtractio nẽ a ſenſibilibus: vt talis apparitio fan ⸗ taſtica nõ referret ad ea q̃ exterius ſentie t. Sed adhuc abſtractio talis a ſenſibi ibꝰſic qũq; fiebat ꝑfecte:vt ip̃e 5 ab/ ſtractus nihil penitꝰ pcipet ſenſibꝰ. Vñq; vero impfecte fiebat:ita vt aliqͥd ſenſu ꝑ⸗ ciperet:ſ; nõ plene diſcerneret ea qᷓ pcipie pat exteriꝰ ab his q̃ imaginabilr intriſecꝰ videbat.Añ Angꝰ· dicit. xij. ſuꝑ Señ. Sic videnqᷓ ſpũ ſũt imagines coꝛpoꝝ quẽad modũ coꝛꝑoꝛa ꝑ coꝛpus: vt ſimilr cernat et aliq̃s hõ pᷣſens ⁊ abſens alius ſpũ tãqᷓ; oculis. Talis tñ alienatio ſenſuũ non fie⸗ bat in ip̃is cũ aliq̃ inoꝛdinatiõe nature ſi⸗ cut in furioſis vel arrepticijs accidit:ſʒ cũ modeſtia dehita ⁊ oꝛdie fiebat:aliqũ qͥdẽ ꝓpter ↄtẽplatiõis vehemẽtiam ſiẽ de Pe tro legit Actt.x.ꝙꝙ dũ ip̃e oꝛaret in cena culo factus ẽ in exceſſu mẽtꝰ ⁊c̃. Aliqñ ve⸗ ro fiebat dinina vᷣtute: fm illud Egech. j· Facta eſt ſuꝑ eñ ibi manꝰdůi ⁊c· Circa illa vo q̃ ꝑ ſomnioꝝ fantaſmata hoĩbus inno teſcũt?eſt inſuꝑ attendendũ:cꝙy ſomnia ſe ptẽ ex canſis generalr in homibus fiunt. ñq; eni ↄtingũt ſõnia ex diuia reu ela⸗ tione. Deꝰ enĩ angeloꝝ miſterio nõnunqᷓ; quedã in ſomnis Poĩbꝰ reuelat. ñ Job.
yrxiij. Dicit ꝙ ꝑ ſõniũ ĩ viſione nocturna
qñ irruit ſopoꝛ ſup hoĩeſ⁊ doꝛmiũt ĩ lectu
loꝛtũc aperit aures viroꝝ ⁊ erudiẽſ eos in
ſtruit diſciplina. Et aduertẽdũ ẽ ꝙ hmõt ſomnia qũq; oñdunt᷑ expꝛeſſa ⁊ apta ſicut Wat.ij. Sicit᷑ ꝙ angelꝰ dñi apparuit in ſõ nis Joſeph dicẽs: Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ matrẽ ei
de caitris madian qð gedeõ audiuit: in 5 vt ibidẽ expõit᷑ ſub ilitudine hoꝛdeacij pa beatꝰ Hꝛego. ꝙ ſancti viri talia ſõniaq̃ in eis diuinitꝰ fiũt a ſõnijs alijs q̃ vel fiũt ex
illuſionibꝰ demonũ: vel ex alia cã ꝓueni⸗
unt qͥdã ſapoꝛe intimo vt nõ decipiant᷑ di⸗
ſcernũt. Qñq; aũt ↄtingũt ſõnia ex demo
nñ imiſſiõe:qꝛ nõnũqᷓ; opatiõe demonum
aliq̃ fantaſie hoĩibus apparẽt in qͥbug eis
aliqͥ reuelant᷑ ·interdũ qͥdẽ de ſpũalibꝰ in
terdũ vo de coꝛpoꝛalibꝰ q̃ tñ iðis hoĩbus
—
Pꝛologus ſeptimi libꝛi ſibilia q̃ funt pᷣme nr̃e cognitiõis pᷣncipia. Sʒ cũ reuelatio fiebat ꝓphetica ꝑ foꝛmas
⁊ fuge in egyptũ ⁊c̃. ñ; vero ſũt metaphoꝛica ſub qͥbuſdã ſimilibus vi ſa:ſiẽ patet Judicũ.vij. De ſõnio cuiuſdã gi
nis. gedeõis gladiꝰ ẽ oſtẽſus. Diẽ ãt
cõiter lũt occulta ⁊ nõ ſolũ de pᷣſentibus: ſed etiã de futurt:⁊ pᷣcipue illis hoibꝰqui cũ eis habẽt pacta illicita tacita vel expᷣſi
ſa. Ců em̃ intellectus demonũ ſit oꝛdie na
ture ſuꝑioꝛ qᷓ; ĩtelleciꝰ hũanus: q̃dã coß/ ſcunt demones ſua naturali noticia qᷓ ſüt ab hoiĩm cognitiõe remota:⁊ talia nõnũqᷓ; hoibus ꝑ ſõnia reuelãt. Aliqñ q̃dẽ illa fu⸗ tura quoꝝ.ſ.ipi idẽ poſtea ſũt cã vel ea q rũ ſigna pᷣnoſcũt q̃ tñ hoĩbus ſũt occulta. Immittũt quoq; demones interdũ quedã ſomnia vera vt magis eis fides pᷣſtet:ali⸗ qñ vero ſomnia falſa ⁊ deceptoꝛia qͥbꝰ.ſ. ↄfidentes in illis turpiter illudunt. ꝓpter qð ðᷣꝛ Ecci.xxiiij.ꝙ multos crrare fecerũt ſomnia:⁊ eyciderũt ſperãtes in illis. Qñ
q; aũt cauſant᷑ ſomnia ex celeſti e
Cñ enĩ celeſtia coꝛꝑa cauſe ſint effectuum naturaliũ qͥ in iſtis iferioꝛibꝰfiunt ꝑ motũ
ſuum ⁊ lumẽ:relinquũt᷑ exꝝ ĩpꝛeſſiõe ipſoꝝ qdã diſpoſitiões in aere ſiles illis effecti⸗ bus q̃ poſtea ↄtingũt.q̃ qͥdẽ diſpoſitiões in ſomno mediãte eodẽ aere ad caput doꝛ miẽtis ꝑueniũt:eiuſq; imaginationẽ ĩimu⸗ tãt:ita vt ex ĩpꝛeſſiõe hmõi a coꝛpibꝰ cau⸗ ſata celeſtibus eidẽ doꝛmiẽti aliq̃ fantaſie
appareãt celeſtiũ diſpoſitiõi ↄfoꝛmes · Et
ſic a doꝛmiẽtibꝰ ex ĩpꝛeſſiõe celeſtiũ coꝛpo
rũ futuri qdã ſõniant᷑ euentꝰ:qͥ· ex vtu
te ipᷣoꝝ eauſari naturalr pñt: vt ſũt.ſ.tẽpe ſtateſ⁊ pluuiex hũanoꝝ egritudies coꝛpo rũ:⁊ etiã reꝝ ſterilitateſ ceteraq; ip̃is ſimi
lia q̃ celeſtiũ canſalitati ſubdunt᷑. Perci⸗ piunt᷑ aũt ĩmutatiões pᷣdicte pᷣcipne in noꝛqꝛ tũc ſopitis actiõibꝰ fenſuũ ⁊ intelle cy oꝑatiõe vacãte ac etiã tumultu vłſtre⸗ pitu exterioꝝ occupationũ ceſſãte fãtaſia magis viget. Watẽt igit᷑ ꝙ b ſõnia ab his q̃ fiũt ex inſpiratiõe diuia duplicit᷑ diſtin ⸗ munt. Prio qͥdẽ qꝛ hec nõ pñt eẽ verã ſigna niſi tin illoꝝ euẽtuuz qͥʒ ip̃n celeſtis coꝛꝑa cauſe ſůt:ſ; illa q̃ cauſant᷑ a deo iſpi
rãte pñt eẽ de qbuſcũq;. ¶ Secũdo gꝛ ila
„
etiã qñq; deficiũt pᷣcipue circa actꝰ huma nos ſiue qꝛ actꝰ hũani ex libero ꝓcedũt ar bitrio cꝙ celeſtiũ dñatiõi nõ ſubdit᷑: ſiue q hõ ſapiẽs ꝑ puidẽtiã ſuã interdũ etiã põt
aꝝ celeſtiũ ĩpꝛeſſionibꝰ obuiare.
5 Ptole.ĩ Centilogio dic ꝙ animꝰ ſapi
entis iuuat ⁊ ĩpedit celeſtẽ effectů · ꝗʒ illã ſõnia q̃ imittunt a deo deficere nõ pt: hec
enĩ ad ꝓphetiã ptinẽtide ã Caſiodo. dit

De viſionibus ⁊ ſomnijs
ꝓphetia ẽ diuina inſpiratio reꝝ euentꝰ imobili vitate denũciãs. Eñ nia hoĩm ex pᷣcedẽtibꝰ cogitatiõibus ſiue locutiõibꝰoꝛiunt᷑:occurrũt eĩ doꝛmiẽti fan taſmata ↄueniẽtia vl ſimilia eis circa que eiꝰ cogitatio vel locutio fuit in vigilia im⸗ moꝛata.⁊ qꝛ taliũ ſomnioꝝ cã nõ eſt cã fu ⸗ turoꝛũ euentuũ:idcirco hiõi ſomnia ꝑac cidens ſe habẽt ad ipſos euẽtus futuros: vñ ſi ſimł ↄcurrãt erit qͥd caſuale. Sʒ no tandũ ꝙ interdũ ĩ ſomnio pᷣcedẽti cogita⸗ tiõi homiſreuelatio diuĩa rñdet:ita ꝙ ᷣm Hꝛego. Oñq; fiũt hoĩ ſõnia ex cogitatiõe ſimul ⁊ reuelatiõe:⁊ tale fuit ſõniũ nabu/ chodonoſoꝛ quod habuit de ſtatua. Ande daniel dixit ei: Tu rex cepiſti cogitare in ſtratu tuo quid eſſet futurum poſt hec:⁊ qᷓ reuelat myſteria oñdit tibi q̃ vẽtura ſunt ⁊̃. Dañ.ij. Et tũc hmẽõi ſomnia vera ſůũt ⁊ inter. ꝓphetie myſteria cõputant᷑:quãq; il leqᷓ; talia ſõniat ꝓpheta nõ dicat. Qñq; vero ſomnia fiunt ex intrinſeca affectione ſiue talis affectio ſit circa ſpũalia ſicut ſtu dioſus ſomniat de lectiõe vel diſputatiõe: ſiue ſit circa coꝛpoꝛalia ſiẽ auarus de pecu nia ſomniat⁊ homo fameſcẽs de cibo ⁊ ſic de ſimilibus. Et hmõi ſomnia ↄſimilit᷑ ſiẽ et pᷣcedentia ꝑ accidens ſe habẽt ad ipſ os futuros euentꝰ:⁊ caſualit᷑ occurrũt cũ eis quia ſolũ indicãtia ſũt extrinſecas affecti ones p̃exiſtentes. Vñq; aũt ſomnia cau⸗ ſant᷑ ex ſtudio ⁊ exercitatiõe. Nã artificeſ et o fficiales frequẽter habẽt ſomnia de ar tificijs vel officijs ſuis. Iã qñ diſpoſitio sliq̃rũ operationũ pᷣcedit ĩ vigilia:tũc mo tus diſpoſitionis eiuſdem etiam in ſomno aliqñ pᷣoſtendũt vel rep̃ſentãt ip̃am opa ⸗ tionẽ:⁊ ad hũc modũ etiã ſõnia referũt q̃ ex aliq̃ pᷣcedẽti ſollicitudine generant:ſiẽ de mulieribus q̃ de viris abſentibꝰ multũ ſollicitant᷑: nõnunqᷓ; ageidũt ſomnia de re ditu ip̃oꝝ ⁊ ita de ſimilibus. Qñq; vo contingũt ſomnia ex coꝛꝑali diſpoſitione. Nã ey interioꝛi diſpoſitiõe coꝛpoꝛiſ foꝛma tur aliquis motus in fantaſia doꝛmientis eidẽq; diſpoſitiõi ↄueniẽs:ſicut nõnunqᷓ; homt in qͥ frigidi humoꝛes abũdãt occur rit ⁊ apparet in ſomnijs ꝙ ſit in aqua vel niue:⁊ pterea dicũt medici ꝙ ad interio rẽ diſpoſition coꝛꝑis cognoſcendã ẽ attẽ dendũ ad ſõnia. MWoſſunt igit᷑ hmõi ſom⸗ nia verã ſignificgtionẽ habere nõ ſolũ de
Qñq; qͥq; ſõ ⸗
fectibus tam vera
diſpoſitione pᷣſenti:ſed etiã de enentu in⸗ firmitatis vei ſanitatis future: ſeu etiã ef
fectus cuiuflibet: ad quẽ hulꝰcauſe virtꝰ
ſe extendere poteſt. Quia igit᷑ in pᷣceden⸗
tibus libꝛis ſũt de rebus ſenſibilibꝰ exem
pla introducta. Reſtat nũc ᷣm oꝛdinem a
pncipio libꝛi ꝓmiſſum de rebꝰ imaginabi
libus aliq̃s ſimilitudines ponere. Et quia
om̃ia generalit᷑ ſomnia ꝑ foꝛmas imagina rias fiunt: qꝛ nihil ſũt aliud ſomnia qᷓ; fã⸗
taſinata apparẽtia.i.qᷓ; foꝛme reꝝ imagia⸗ rie intrinſecus apparẽtes.Et q̃dã etiã vi⸗
ſiones vt dictũ ẽ ꝑ foꝛmas hmõi fiũt: vñ vi ſiones imaginarie a doctoꝛibus appellan
tur. Idcirco in hoc.vij· li.de viſionibꝰima
ginarijs ⁊ ſomnijs q̃ diuina ſcriptura reci
tat exempla inducent᷑:quãqᷓ; eni ex viſiõi⸗
bus falſis ⁊ ex ſomnijs plerũq; fallacibus multi decipiant᷑.ꝓpter qð Ecci.xxxiiij. di
citur: Aana ſpes ⁊ mẽdaciũ inſenſato vi⸗ ro ⁊ ſomnta extollũt ĩpꝛudentes. Quaſi q́
appꝛehendit vmbꝛã ⁊ ꝑſequit᷑ vẽtũ:ſic ⁊ qᷓ
attendit ad viſa mẽdatte. Ille tñ viſiones
vel ſomnia q̃ ſacra ſcriptura refert:cuʒ ex
diuina reuelatiõe ꝓuenerint fallaciã vel
vanitatẽ nõ ↄtinẽt:ſʒ vitate ⁊ vtilitate ſũt plena. Quia vero vt ex dictis apparet ex dinerſis aliqᷓ cauſis de qͥ buſdã futuris ef q; metaphoꝛica ſom⸗ nia pᷣmonſtrant̃᷑. Idcirco a ꝑitis Phis de
interpᷣtãdis hmõi ſomnijs ꝑ modũ artꝭ re gule ſũt inuente q̃ etiã a ſacris doctoꝛibuſ in aliquibꝰ appꝛobant᷑. Añ etiã Triſto.in
fine tractatus ſui de diuinatiõibꝰ ſomnio⸗
—
rum bꝛeuibus licet verbis oſtẽdit qͥs ẽ ar tificioſiſſimus iudeꝝ ad ſomnia exponen ⸗ dum. MQuare nos inter ſomnioꝝ exẽpla qᷓ de ſacra ſcriptura ponemus etiã de ſigna⸗ tionibus varijs ↄſimiliũ ſomnioꝝ nõ aſſe⸗ rendo:ſed referendo tãtũ diſtinctiões ali⸗ quas ⁊ notulas inſeremus. Mam interß̃⸗ tationes aperte ſimilitudinariũ ſomnioꝛũ etiam ſi quis illas credere non velit:ad h tamen pꝛedicatoꝛibus vtiles eſſe poſſunt: ꝙ eis viam ⁊ modum aperiãt ad jacre ſcri pture metaphoꝛas aptius exponenduzʒ cũ tam ſcripturarum qᷓ; ſomnioꝛum metapho re per adaptationes quaſdam cõgruas ex ponantur. Sicut etiam in ſacra ſcriptura apparet de illis ſõᷣnijs que ioſeph ⁊ dani⸗ el interpꝛetati ſũt. Nicet igitur interpꝛeta⸗ tionibus talibus cõium ſit q́
2.

ad res ſomniatas fides adhibẽda: de faci
li modũ tamẽ adaptatiõis attendere:qͥ fit ꝑ ſimilitudines ↄgruas ſacre ſcripture do ctoꝛibus vtile reperit᷑. Modũ aũt in ſupio ribus habitũ in his etiã exẽplis ſeruabi⸗ mus exẽpla.ſ.ſub capitulis varijs ⁊ capi⸗ tula vł materias ſub alphabeti litteris ex oꝛdine collocantes. Capitulum: I
8
Vgeli quedaʒ
a de diuinis ſecretis nobis reue⸗ lant ⁊ quedã nobis occultant: quod oſtendit᷑ ex viſiõe imaginaria Eſaie ᷓ habet Eſaie.vj. Abi vidit dominñ ſedẽ tẽ ſupꝑ ſoliũ eycelſũ ⁊ eleuatũ ⁊ plena erat om̃is domꝰ maieſtate eiꝰ⁊ ea que ſub ipᷣo erant replebãt tẽplum ⁊ ſeraphin ſtabant ſup illud:ſex ale vni.⁊ vj. alteri: duabꝰ ve labant faciẽ eius ⁊ duabꝰ velabãt pedes eius ⁊ duabus volabãt.ſMec eĩ viſio a bea to Mieronymo allegoꝛice cxponitur volẽ⸗ te ꝑ ſedentẽ ſuꝑ ſoliũ exceliũ xpᷣm ſignitfi⸗ cari.er ſoliũ ãt excelſũ ⁊ eleuatũ ſigni⸗ ficari ãgelos ĩ qͥbꝰ ðꝛ deꝰ ſedere:m illð. Pölxxix. Qui ſe.ſu.che.⁊c̃. Per domũ gũt ſup ioꝛẽ eccleſiã triunphãtẽ qᷓ dei maie ſtate implet᷑. Per tẽplũ vero inferius ſi⸗ gnificant᷑ inferioꝛes creature.ſ.coꝛꝑaleſq̃
inferioꝛi mõ pticipant diuinã bonitatem.
HMuiꝰ aũt ſedẽtis ſuꝑ thꝛonũ facies diui⸗ nã ſignat eſſentiã:⁊ ea q̃ᷓ in eternitate fue⸗ runt ante mũdi Aſtitutionem. Per pedes No ſignant ea qᷓ poſt mũdi ↄſũmationeʒ erunt in gloꝛia beatoꝝ ⁊ in penis dãnato rũ. Mer media vero ea q̃ᷓ in curſu tꝑis me dij agunt᷑. Seraphin 3 ⁊ pedes ſe⸗ dentiſſupꝑ thꝛonũ velare dicunt᷑:qꝛ myſte ria eterne deitatis ⁊ future beatitudis et
miſcrie eterne dãnatiõis nobis ad plenuʒ
nõ reuelant. Sʒ duabus alis medijs vo⸗ lare dicunt᷑: qꝛ de his q̃ medio tꝑe agunt̃ nos qᷓ;tũ opus ẽ miniſterio angeloꝝ iſtrui mur:int q́s ſeraphin pᷣmatũ tenẽt. Aolatꝰ ergo eoꝝ ꝓceſſum renelatiõis ĩ nos demõ ſtrat:quẽ etiã rectũi motũ ip̃oꝝ Hiony.iiij e⸗de diuinis noibus nominat. Itẽ ange li aſſimilant᷑ firmamẽtoæ⁊ cryſtallo de qͥ ha beẽ̃ i viſiõe imaginaria Egechiel q̃ͥ legit᷑:
Sgech.j. vbiðe: Similitudo ſuꝑ capita aĩa
liũ firmamẽti quaſi aſpectus cryſtalli hoꝛ ribilis ⁊ ertẽti ſup capita eoꝝ deſup · In q̃ quidẽ viſione de angelis pᷣu erpolitionẽ
iber ſeptimus
Bꝛeg.iiij.oñdunt. pꝛimũ ẽ eoꝝ celſitu⸗ do.ex eo ꝙ dicunt᷑ eẽ ſupꝑ capita aĩaliũ.i ſuꝑ mẽtes hoĩm ſenſu vtentiũ. Sumꝰ eiin pñti vita in cognoſcẽdo anĩales.i.ſenfua les:qꝛ oĩs nñ̃ cognitio oꝛit᷑ a ſenſu. Rec etiã eſt ĩtelligere ſine fãtaſmate:vñ qꝛ ipſi angeli qͥ ſũt penitus incoꝛpoꝛei neq; ſenſu
appꝛehendũt:neq; etiã fantaſmatibus.i.
imaginarijs foꝛmis rep̃fentari habẽt.lhĩe eſt ꝙ eoꝝ nature ſuꝑ capita aĩaliũ ſũt. Añ de ipis IPhs dicit.ij. Methaphy.ꝙ ita ſe habet ĩtellectꝰnoſter ad eos ſit ocuſnocti coꝛaciſ ad lumẽ ſolis:qꝛ ſcʒ ꝓut ſũt ĩ ſeip̃ii nob qͥ aĩales ſumꝰ.i.qͥ ſenſuales exiſtimꝰ incognoſcibiles ſunt qᷓ;; in ſe manifeſtiſ⸗ ſimi ſint. Scðo oñdit᷑ eoꝝ pulchꝛitudo. habent ei angeli duplicẽ pulchꝛitudinẽ: vnã ex natura aliam ex gratia: ꝓpter pul chꝛitudinẽ g nature hñt ſilitudinẽ firma⸗ mẽti: vñ ⁊appellãt h ſimilitudo firmamtẽ ti. Firmamẽtũ eĩ i.celũ ſtellatũ habet pu⸗ ritatẽ:claritatẽ ⁊ incoꝛruptibilitatẽ. Et in his tribus cõſiſtit naturalis pulchꝛitudo angeloꝝ.ſ.in puritate ſubſtãtie:in clarita te itelligẽtie ⁊ ꝑpetnitate vite. Añ ꝓpter pᷣmũ a beato dionyſio vocant᷑ angeii ſpe⸗ cula: ꝓpter ſecundũ vocant᷑ lumia:tertiũ No hʒ angelꝰqꝛẽ in tellectual ſtãtia: qꝛ ſicut dicit Diony.inteliectuales ſubſtãtie habẽt vitã ĩdeficiẽtẽ ab vniuerſa coꝛrupti
one materia ⁊ Meee exiſtẽtes.
Sʒ adhuc ꝓpt᷑ plenitudinẽ g̃e angeli al⸗ ſimilant᷑ cryſtalio.Et i diẽ q̃ſi aſpectꝰ crꝝ
ſtalli. Licet cryſtallus ex fluida ⁊ mobili aq̃ ſumat᷑: ꝑpetua tñ vigoꝛiſ duricie ſolida tur. Sic licet angelica natura pᷣmo per li⸗
berũ arbitriũ fuerit mo bilis creata:ĩ his tñ qͥ nõ ceciderũt ꝑ cõditoꝛis gratiã ĩmo⸗ biliter confirmata. Tertio quoq; oñdit eoꝝ foꝛtitudo cũ additur:hoꝛribilis. foꝛti tudo eĩ angeloꝝ tanta ẽvt merito nobis in coꝛruptiõe poſitis hoꝛribilis dicat᷑.i.expa neſcẽda ⁊ terribilis ſicut Sꝛego. exponit
Mã pctõꝛibus ab eis ꝑcutiẽdis nõ ſolũ ti⸗
mẽda:ſʒ etiã exhoꝛrẽda eſt:ſʒ ſi ẽ exhoꝛrẽ
daæ⁊ dura mal ſic ĩuenit᷑ larga ⁊ bñfica bo
nis.Et iõ ſubdit ⁊ extenti.ſ.ad iuſtos. Di⸗ cũtur etiã eẽ velut cryſtallus extẽtus.ſ.q?
—
eoꝝ vᷣtextẽdit ſe ad oẽ tpᷣsꝛnõ eĩ mioꝛa ĩ
eis ex longo tꝑeꝛſiue ex lenio ſi debilitat foꝛtitudo hũana. Itẽ extẽdit ſe ad om̃e
coꝛpus:qꝛ omia coꝛpoꝛa q̃ ad motũ localẽ t
iu u h lu
n i
h M

De viſionibus ⁊ ſomnijs
angelis obediũt ad nutuz vt Augꝰ.dicit: eſt ꝙ virga moyſi virgas magoꝝ Le0, MQuarto innuit᷑ etiam coꝝ beatitudo ex bat: Exo.vij. Iſte g locuſte diẽ ꝙ erãt ſ⸗ eo ꝙ ſup capita anialiũ adhuc eſſe memo⸗ miles equis paratis in pᷣliũ qꝛ erũt cũ im rant᷑. Pis em̃ pha h dicit vt ex pꝛio oſtẽ petu ⁊ ſine diſcretiõe currẽtes in cõculca⸗ datur ſublimitas nature vt ſupꝛa oſtẽſum tionẽ electoꝝ.Equi em̃ equalt currũt ⁊ ir eſt:ex ſecundo incõpꝛehenſibilitas gloꝛie. ruunt in hoſtes ⁊ ciues:⁊ ſic illi nõ atten ⸗ Muis eni vt Sꝛeg. dicit in carne coerupti dent qͥs oppꝛimẽt ⁊ cõculcẽt dũmõ nõ fa⸗ bili poſitus mẽte cõpꝛehendere valeat ẽ ciãt eoꝝ volũtatẽ. Erũt 8 ſimiles eq̊s pꝛo angeloxꝝ ineffabilis ⁊ ſine fine leticia: que pter velocitatẽ:attrocitatẽ ⁊ impetuoſita⸗ beatitudo ſine defectu: vultũ videre crea tem:que om̃ia oſtẽdũt deſideriũ nocendi toꝛis atq; in eiꝰ delectatiõe ſ iue imutatise et exaltandi nomẽ antixpi. Secũda cõ⸗ pſiſtere:ſuꝑ capita anĩaliũ ſi ũt:qꝛ nũc eo ditio erit gloꝛia triũphi. Ande dicit ſuper rũ gaudia ſeniũ noſtraꝝ mẽtiũ excedunt. capita eaꝝ.i.ſuꝑ doctoꝛes ſine bncipes eo 6 Capitulum: II rũ tanqᷓ; coꝛone.i.pᷣmia vel honoꝛes ꝓ vi PNti ch Aiſtiani ctoꝛia habtra ↄtra eccleſiã tanqᷓ; fuerit ye 6.* ra victoꝛia inimicoꝝ: ſʒ reu era erũt coꝛo⸗ a qͥ antixp̃ʒ ſequẽtur erũt ſimt ne.i.gloꝛia ſeu victoꝛia de pᷣcipitatiõe ſan⸗ les illis locuſtis de qͥbůs ha ctoꝝ ſimiles auro.i.vere ſapiẽtie:quaſi di hetur in viſione beati Johãnis Zpoẽc.ix. ceret ſuis doctoꝛibus victoꝛias attribuẽt vbi dicit ꝙ vidit ſimilitudines locuſtaꝝ q̃ et ipfi eis pᷣmia eterna ꝓmittent:de h ꝙœ p ãt ſiles eqͥs paratis in pᷣli ⁊ ſi upP capita ſuam ſapiẽtiã eccleſiã vicerint. Sʒ reuera coꝛone ſiles auro ⁊ facies earũ nec doctoꝛes eoꝝ victoꝛiã:nec ip̃i pꝛemia ſiẽ StieBeh hẽbãt capillos ſiẽ capilloſ eterna recipient:ſʒ vtriq; eterna ſ upplicia mulieꝝ et dẽtes eaꝝ ſiẽ leonũ erãta hẽbãt ſentient. Tertia ↄditio erit ſtudiũ appa loꝛicas ſiẽ loꝛicas ferreas:⁊ vox alaꝝ eaꝝ rendi ꝑ hypocriſim:dũ dicit ⁊ facies earũ ſicut curruũ equoꝝ multoꝝ currentiuʒ in ſicut facies hominũ:qꝛ ſeʒ exteriꝰ appare⸗ bellũ:⁊ habebãt caudas ſiles ſ coꝛpiõibꝰ: bunt boniſʒ interius erũt mali. Sũt autẽ et aculei erãt in caudis eaꝝ ptãs eaꝝ no in facie homis tria ſ.oculi nares ⁊ os:in cere hoĩbus mẽſibus.v.⁊ habebãt ſup ſe quibus notant᷑ in telligẽtia diſcretio ⁊ elo regẽ angelũ abyſſi cui nomẽ hebꝛaice ĩaa quẽtia qͥbus iſti videbunt᷑ poſſe ꝓpter qð badon:grece aũt appollion:⁊ latine hñs etiũ muitos ſeducent. Añ facies eoꝝ anti⸗ nomẽ eterminãs h hac eĩ viſiõe tan⸗ chꝛiſtianoꝝ pᷣdicatoꝝ ſicut facies homin gunf xj. ditiões antixp̃ianoꝝ. Pꝛima i.intelligẽtes diſcreti ⁊ eloquẽtes appare erit deſideriũ nocendi. Añ dicit ꝙ ille lo⸗ bunt: ſed tñ nõ vere erũt quod notat hec cuſte.ſ.imaginarie ꝑ q̃s repꝛeſentabantur dictio ſiẽ. Quartaꝰditio erit conatꝰmali antixp̃iani erãt ſiles eqͥs ⁊c̃. Mui pᷣmo iõ ciam ſuã abſcondendi. ⁊ñ dicit ꝙ habe⸗ locuſte vocant᷑: qꝛ ſaliẽt in altũ ꝑſupbiam bant capillos ſicut capillos mulieꝝ.i.ha⸗ et cadẽt in terrã ꝑ auariciã. lus em̃ dili bebant crines femineos molles in vita ju Sunt terrena qᷓ; celeſtia:qð jignificãt cru centes ⁊ apparẽtes ⁊ adterrã dependẽteſ ra locuſtarũ qᷓ funt retro longioꝛa. Tales in qno notat᷑ auaricia. Collũ tegentes ĩ ſunt mõ in eccleſia multi doctoꝛes ⁊ bᷣdica fallacia:qꝛ ſicut capilli tegũt turpitudin? toꝛes. Añ Maũ.iij. Cuſtodes tui q̃li locu/ ita iſti fuoꝝ moꝝ abſcondẽt impuritatem. ſte ⁊ ꝑuuli tui q̃ſi locuſte locuſtaꝝ. Johel. Item capilli eoꝝ ſůũt minoꝛes q́;s adherẽ ·Beſiduũ eruce cõed it locuſta. Per eru tẽs ſibi decipient ſubtrahentes ſibi vigo⸗ cã eĩ itelligithñana coꝛruprio q̃ moꝛes de rem fidei ⁊ virtutũ ſubtiles in malis ſibi pꝛauat:⁊ q̃dã nõ coꝛrũpũt᷑ malis moꝛibe: inuicẽ coherentes ⁊adinuicẽ ſe defenden Rdecipient᷑ ab antixp̃ianis pᷣdicatoꝛibꝰ. tes. Qnia oẽs tales erũt molles ⁊ fiuxi⸗ Qui pdicatoꝛes ad modũ locuſtarũ alte biles in om̃e vitiũ ſicut mulieres:⁊ i diẽ᷑ Hltabũt:ſʒ cito cadẽt:qꝛ ꝑ heliã ⁊ Enoch et habebant.i.hahebunt capillos.i.diſci⸗ deſtruet᷑ pꝛaua doctrina eoꝝꝛin cuiꝰrei fi⸗ pulos adherentes ſibi:ſicut capilli adhe⸗ gnificationẽ. Johes baptiſta qͥ ẽ heliaſ vt rent capiti q ſicut capilli mulieꝝ molles ef ð Wat iij·Comedebat iocuſtas. Et hinc ficientur ⁊ fiexibiles ad oẽ malũ. MQui⸗

PViber ſeptimus
ta conditio erit erudelitas aperte pſequẽ⸗ di. Ande ſubdit:⁊ dentes eaꝝ ſicut dẽteſ leonũ erãt.qᷓſi dicat: Si ꝑ bõi falſi oſtẽta tionẽ ⁊ veri mali occultationẽ ledere non poterũt:tũc aperte ſeuiẽt in electos laniã⸗ tes eos ⁊ deuoꝛãtes quaſi leones ſine vlla contractione. Ael ꝑ dentes locuſtaꝝ intel⸗ ligunt etiã doctoꝛes eoꝝꝛ:qui exponẽt eis ſcripturas ⁊ incident eis panem mẽdacij. De iſtis dentibus ðꝛ Job xxix. Contere bam molas iniqui ⁊ de dentibus illius au ferebam pꝛedam: Ecẽ̃i.xxj. Et dentes leo⸗ nis dentes eius interficiẽtes anĩas hoĩm.
Sexta cõditio ẽ obſtinatio in malo ꝑſe⸗ nerandi. Ande dicit ꝙ habebãt loꝛical fer reas.i.coꝛda in malo obſtinata ſententijs deceptoꝛijs munita. Habebũt eĩ coꝛda ita dura vt ſagittis ſacre ſcripture penetrari nõ poſſint: Job.xlij.Coꝛ eiꝰindurabit᷑ qua ſi lapis ⁊ ſtringet᷑ qᷓſi malleatoꝛis incus et poſtea ſubdit᷑: Reputabit quaſi paleas fer rum ⁊ quaſi lignũ putridum es:nõ fuga⸗ bit euʒ vir ſagittarius.Ecci.xliij. Sicut lo rica induet ſe aquis.t.coꝛdibus frigidis et
gelatis.i.peccato obſtinat᷑ꝛ⁊ dicit loꝛicas
in plurali ꝓpter duriciã intellect? ad cre⸗ dendum verũ q̃ dicit᷑ tarditas ⁊ ꝓpt᷑ duri ciam affectus ad amandũ bonũ q̃ ðꝛ frigi ditas. Septima cõditio eſt in oꝛdinatio clamandi. Ande ſequit. Et vox alarũ eaꝝ i.rationes eoꝛũ qͥbus quaſi qͥbuſdã alis
eleuabunt᷑ vt inſti ⁊ ſapiẽtes credantur a multis:ſicut vox curruũ equoꝝ multoꝛuʒ
currentiũ in bellum:quia ſicut diuerſi cur rus diuerſis vns ⁊ a diuerſis equis tracti cum impetu currũt in bellis ↄtra eandem perſonã. Sic antixp̃iani diuerſis erroꝛibꝰ infecti ⁊ diuerſis ratiõibus pᷣmuniti cur⸗
rent vnanimiter cõtra eccleſiã expugnan/
qã:qu oꝝ vox clamoſa ⁊ impetuoſa ⁊ irra tionabilis erit ⁊ multiplex erit: vñ ſignat Iudicũ. xv. Mer multas caudas vulptũ inuicẽ habẽtiũ faces diuerſas.
Octaua conditio erit aſtutia decipiẽdi. Ande ſubdit᷑ ꝙ habebant caudas ſimiles ſcoꝛpionibus.i.doctrinas blandas ⁊ dece
ptoꝛias:Eſa.ix. Pꝛopheta dicẽs mẽdaci⸗
um ipſe ẽ cauda. Vel caudas vocat pꝛici/
pes ilius tẽp oꝛis qͥ ad modũ caudaꝝ blã
diendo ⁊ terrẽdo multos ꝑuertent: quas caudas antixpiani ſibi aſſociabũt contra
ↄccleſis pugnantes. Mona ↄditio ẽ vio
lentia malũ defendendi qð fiet ꝑ potentiã pꝛicipũ ⁊ aſtutiã pſeudo pᷣdicatoꝝ. Añ ſe qͥt et aculei erãt in caudis eaꝝ.i.i pꝛincipi bus illius tꝑis: vel aculei in caudis.i.biã dicie:argutie:⁊ aſtutie in fine pᷣdicationis eoꝛũ. Sicut enĩaculeis pungit᷑ equus vel aſinus ne recaltitret. Sic pᷣdicatoꝛes fal⸗ ſi ſanctos illos qͥ tũctpis erũt argutijs:⁊ blandicijs pungent qͥbus poſſint mouere eos a vera via ⁊ a recto tramite facere de⸗ uiare:ſʒ fruſtra iacitur rete ãte oculos ꝑẽ⸗ natoꝝ vt dicit᷑. Mꝛoů.j. Decimo oſtẽdi tur in quo habebunt potẽtiã nocendi. Añ ſequit᷑ poteſtas nocendi homibus.ſ.car⸗ nalibus mẽſibꝰ quinq;:ᷣm quinq; ſenlus coꝛꝑis qͥbꝰ peccant. Tlia tñ littera habet menſibus ſex.i.ſex etatibus ſeculi in qͥbꝰ dei ꝑmiſſione etiã electi tribulant᷑. In ſe⸗ ptia aũt erũt ſecuri. Deui᷑.xv. Cñ ſeꝝ ãnis ſeruierit tibi in ſeptio dimittes eñ liberũ. Andecuna ↄditio eſt inſtigatio ſiue ſug⸗
geſtio diaboli. Ip̃o em̃ ꝓcurante ⁊ inſti gante faciẽt hec pᷣncipes 6 pᷣdica⸗
toꝛes. Ande ↄſequent᷑ oſtẽditur q̃les erũt peccatoꝛes ⁊ ad quid tẽdent.ſ.ad oppꝛeſ⸗ ſionẽ ſanctoꝝ quod qͥdem poterũt diabo⸗ li auxilio. Ande ſubdit qð habebãt ſupꝛa ſe regem: nõ quia ipſe eos regat:ſed qꝛ eis
dominabitur: Zob. xlj. Ipſe eſt rex ſuper
om̃es filios ſupbie.angelũ abyſſi.i.diabo
lum qͥ eſt de abyſſo inferni.i.ſine byſſo et candoꝛe om̃is bonie.Et ſi aliqñ ſfe trãſſigu ret in angelũ lucis.ij. Coꝛi.xj· Cui nomen hebꝛaice jaabadon aliqui libꝛi habent ha ⸗ badon:ſʒ vera littera eſt laabadon. Ande hieronymꝰ dicit quod laabadon hebꝛai⸗ cum eſt ⁊ interpᷣtat exterminans. Et ideo debet dici laabaden ⁊ nõ habadon:grece autẽ apollion qð interpꝛetat᷑ latine exter⸗ minans. Ande tres linguas pᷣcipue ponit vt in om̃i lingua verſutia diaboli intelle⸗ cta vitetur. Et hoc pᷣcipuũ eſt:qꝛ in illa tri plici lingua euangelica doctrina ſcriptaẽ⸗ Wattheus eĩ in lingua hebꝛaica: Pucas et Johannes in greca. Warcus vero in la tina ſcripſerũt euangelia.qnde ⁊ titulus
crucis hac triplici lingua ſeriptꝰ fuit Job⸗ xix. In omni autẽ lingua nomen diaboli
dicitur exterminãs:quia de omnibus ali quid exterminat.i.extra terminos catholi
ce fidei ponita in terrã exterminij i·in ĩfer
n quali exuleſ a patria ſua relegat· Nõ
ſ niet iui fuheh

De viſionibus et ſomnijs
irxix. Exterminauit eñ aper a ſilua: id eſt antixp̃s qͥ dicit᷑ aper ꝓpter ferocitatẽ: ſil ⸗ haticus autẽ ſiue ſilueſter dicit ꝓpter in ⸗ hũan itatẽ. Sap̃.iij. Tb itinere iuſto abie⸗ runt in exterminium: id ẽ in
Poſi Poſtoli⁊ apo s ſtolici viri aſſimilãt᷑ illis po dqui deſcribunt in viſione ima ⸗ ginaria:que habet᷑ Zack.j. vbi dieit᷑: Ai ⸗ di ꝑ noctẽ ⁊ ecce vir aſcendens ſuꝑ equuʒ rufum⁊ ⁊ ip̃e ſtabat inter myrteta qᷓ erant in pꝛofundoꝛ ⁊ poſt eum equi rufi ⁊ varij ⁊ albi. Hanc enim viſionem Bloſa ſic ex⸗ ponit: icit enĩ ꝙ per noctem in qua cer · nitur viſio ſignificatur myſterioꝝ obſcuri⸗ tas. Vir auteʒ ſuꝑ equum rufum ſaluatoꝛ
noſter eſt.cuius veſtimẽta: id eſt caro ru
bea eſt ſanguine paſſionis qͥ ſicut adhuc paſſibilis in eqͥ rufo oſtendit᷑:ita ĩ Apoca iypſi iã reſuſcitatus in albis demonſtra ⸗ tur· Mic ſtat inter myrteta.i.angelicas po teſtates q̃ erant in ꝓfundo:qꝛ adhuc ei⸗ dem in carne poſito miniſtrabãt. Poſt eñ fuerunt autẽ equi:id eſt apoſtoli ⁊ apoſto lici viri: qui totum mundum.i.oꝛbẽ persa/
grabant. Quoꝝ alij martyrio rufi. Alij vi ta ⁊ doctrina ⁊ ſignoꝛuz diuerſitate varij.
Alij vero virginitate ⁊ doctrine integrita te:⁊ coꝛdis puritate albi extiterunt. Capitulum: IIII
SBſumptio bea
a te Warie deſcribit᷑ in appariti
one illius mulieris de j agitur
in viſiõe imaginaria beati Joh. Apoẽ. xij. vbi dicit: Signũ magnũ apparuit in celo mulier amictã ſole ⁊ Inna ſub pedibus eiꝰ et in capite eiꝰ co.ſtella.xij. Abi oſtendit᷑ ꝙ beata maria fuit aſſumpta vtilit: ſubli⸗ miter:mirabiliter:⁊honoꝛabiliter. Atilit᷑ quidem ſi conſideres officium:qð.ſ.oñdit᷑ in ſigno. Signuz inqͥt magnũ apparuit er go beata virgo apparuit in celo:id eſt aſ⸗ ſumpta eſt vt eſſet nobis in ſignum. Sũt enim ſigna directiua ſicut cruces in hiuijs et ſigna diſtinctiua ſicutitermini in agris et oſtenſiua ſicut circuli in tabernis. An ⸗ de beata virgo fuit ſignũ magnum: id eſt magna ſigni icans. Ipſa eni nos dirigit ſicut ſtella maris dirigit nauigõtes. Ipſa
nos a peccatꝭ diuidit:ſicut facit auroꝛa 3j diuidit diem a nocte. pſa etiã pꝛo nobis filio pectus et vbera oſtendit. Ande ipſa eſt vt altera lheſter que apud regem pꝛo nobis aſſiſtit. Secundo fuit aſumpta ſublimiter ſi conſideres ſitum:quia appa⸗ ruit in celo ſcilicet empyreo ⁊ hoc fuit in aſſumptione. Mð.viij. Eleuata eſt magni ficentia tua:id eſt virgo te magnificans ſu per celos.i.ſuper angelos.Et apparnit in celo tanqᷓ;; regina in thꝛono ad cõᷣregnan ⸗ duʒ ſcʒ fiio ſuo qð figuratũ fuit.iij. Beg. ij. Abi dicitur ꝙ poſitus eſt thꝛonus ma⸗ tri ſalomonis:que ſedit ad dexteraʒ eius. Item apparuit tanqᷓ; aduocata in cu ⸗ ria ad interpellandum ſcʒ pꝛo mũdo. An ⸗ figurata eſt in illa ſapiente muliere thecui te que intrauit ad interpellandũ pꝛo abſa lone. Item apparuit tanqᷓ; hoſpita ad re colligendum ſcilicet ingredientes:⁊ ideo in aſſumptione eius cantatur euangelium de Wartha qͥ xp̃m recepit in hoſpitio ſuo. Intrauit inquit ieſus in quoddã caſtellũ et mulier q̃daʒ mar.no.exce.illũ in. do.ſu am. Lu.x. Sic beata virgo hoſpita ẽ cele⸗ ſtis:recolligẽſ⁊ excipiẽs eos qͥ ſaluant᷑:q́ ſcʒ ſignificant᷑ in ieſu ingrediẽtẽ ĩcaſteliũ. Tertio aſſumpta ẽ mirabilr ꝙ paret ſi ↄſideremus ſexũ quia mulier. Wirũ ei eſt valde ꝙ mulier appareat in celo q̃ ho⸗ minẽ expulit de paradiſo. Sʒ nota ꝙ bea⸗ ta virgo dicit᷑ mulier diſcretiõe ſexus: nõ coꝛpoꝛis fractiõe. Ecci.xxvj. Sicut ſol oꝛi ens mũdo in altiſſimis dei:ſic muliert bo⸗ ne ſpẽs in oꝛnamẽtũ domꝰ eiꝰ. Dꝛnamen ⸗ tũ enĩ domus eccleſie eſt exẽplũ virginita tis eiꝰ. Ael ſicut ſol oꝛiens ĩ alto exiſtẽs ił lumiat mũdũ:ſic maria in aſſũptiõe aſcẽ⸗ dens illuminauit celũ ꝙ ðᷣꝛ domꝰ dei. ñ MWaria interp̃tat᷑ illumiatrix. tẽ ðꝛmu⸗ lier. ꝓlis fecũditate nõ mẽtl fragilitate:iõ ie xp̃s eã mulierẽ vocauit:qꝛ Joh. xix. in cruce pendẽs dixit: Wulier ecce filiꝰ tuꝰ. Itẽ nõ ex peccatoꝝ multiplicitate: ſicut mulier q̃ erat in ciuitate peccatrix:ſʒ poti us ex vtutũ ſingularitate: Judith.xj. Mõ eſt talis mulier jupꝑ terrã iñ aſpectu in put cheitudine ⁊ in ſenſu verboꝝ. Muarto fuit aſſumpta honoꝛabilit᷑:qð patet ſi cõ⸗ ſideres oꝛnatũ ſiue coꝛpis:quia amicta ſo leꝛſiue pedũ qꝛ lũa ſub pedibꝰeiꝰ:ſiue capi tis qe in capite eiꝰcoꝛona ſtellaꝝ.

e
dit eĩ vt pie credit᷑ ĩ eelũ amicta ſole.i.cuʒ coꝛꝑis gioꝛificatiõe q̃ cõſiſtit in q̃ttuoꝛ do⸗ tibꝰ eiꝰ.ſ.claritate: agilitate:ſubtilitate ⁊ impaſſibilitate:qᷓ̃ oĩa in ſole ſignificantur. Cuius radius ẽ clarus ⁊ agilis. Añ ſubi⸗ to ab oꝛiente ad occidẽtẽ volat. Itẽ ſubti⸗ lis qꝛ intrat vitrũ ſine eius leſiõe. Itẽ im paſſibilis:qꝛ nec gladio nec lapide põt le⸗ diꝓpter qð ðᷣꝛ: Mat.xiij. Fulgebunt iuſti ſicut ſol. Abi dicit Perñ. Quis erit ſplen doꝛ aĩarũ qñ ſolis ſplẽdoꝛem habebit luꝝ coꝛpoꝝ? Fuit etiã beata vᷣgo ĩ celo militã⸗ ris eccleſie amicta ſole.i.maxiĩa caſtitatis claritate.habuit enĩ caſtitatẽ nobiliſſimã clariſſimã ⁊ ſanctiſſimã. Clara enĩ ẽ ⁊ alta ſi bene ſeruet᷑ ↄtinẽtia cõiugalis: ſed cla⸗ rioꝛ ⁊ altioꝛi ↄtinẽtia viduał:clariſſima ⁊ altiſſima ẽ vᷣginalis ↄtinentia. j. Coꝛĩ.xx. Alia ẽ claritas ſołꝛalia lune:alia ſtellarũ.
Claritas eĩ ſolis ẽ ↄtinẽtia virginał. LPu⸗
ne ↄtinẽtia vidual. Stellaꝝ„tinẽtia ↄiu⸗ galis. Dẽs tñ has habuit beata vᷣgo · Fu it enĩ ↄiugata:fuit viduata:fuit ꝰgo. Añ ipſa dicit:Ecci.xxiiij. In me oĩs gr̃a.ſ.⁊ v ginitatis ⁊ ↄiugij ⁊ viduitatis. Secun ⸗ do deſcribit᷑ oꝛnamẽtũ pedũ cũ ðᷣꝛ: ⁊ luna ſub pedibus eiꝰ.i.oĩs defectꝰ ⁊ impꝑfectio. Sũt enĩ qjttuoꝛ q generãt defectum boni. Pꝛimũ ẽ ſuꝑbia. Mðxvj. Inimici de fecerũt framee in finẽ. Iſte defectus deſi⸗ gnatur in luna: qꝛ dicebat Regina celi a paganis. Hiere. vij. At facerẽt placentas regine celi. Supꝑbia em̃ vult placentia au⸗ dire ⁊ regnare. Hanc lunã.i.defe⸗ ctum ſupbie ſuppeditauit beata ꝰgo ꝑ ve ram humilitatẽ:de qᷓ ðꝛ Luce.j. Quia re⸗ ſpeyit humilitatẽ ancille ſue ⁊c̃. Secun ⸗ dum ẽ impatiẽtia: Job.iiij. enit ſuper te plaga ⁊ defeciſti. Hoc vitiũ deſignat in lu na cũ ðꝛ:ꝙ luna ↄnerter᷑ in ſanguineʒ · ſ.ꝑ inpatientiq̃ ⁊ iracundiã in q̃ ſanguis ebul lit: vel ꝑ quã ſanguis effundit᷑. Mãc bea⸗ ta virgo ſuppeditauit qᷓ tota patiens ⁊ mi⸗ tis fuit. Ande ip̃a dicit.Scci.xxiiij. Spũs meus ſupꝑ mel dulcis. Tertiũ ẽ auaricia: Eſaie·xl· Deficient pueri et laboꝛabunt. i· auari:q̊ ad modũ pueroꝝ plus diligũt po mum tpaliũ qᷓ; regnũ celoꝝ. hic defectus ſignificat in luna q̃ eclvpgat ex vmba ter⸗ re.i.anĩa.vel eccleſia ex auaricia terreno⸗ rũ. War. xiij. Luna nõ dabit ſplendoꝛem ſuum:ſed hůc defectũ beata virgo ſuppe⸗
ditauit ꝑ pauptatem ⁊ ↄtemptũ terrend* Lant.ſip Thbr⸗ pulchꝛa es amica mea—
4
macula terrene auaricie nõ eſt ĩ te. Quar
tů ẽ vanitaſ gloꝛie: ðlxxvij. Defecerũt in vanitate dies eoꝝ. Mic defeciꝰ deſignat᷑ in lune mutabilitate: qꝛ tpalis glia inſta⸗ bilis ẽ:Ecciĩ.xx vij. Stultus ſicut luna mu tat᷑.Hãc ſuppeditauit beata vgoꝛqꝛ mun di gloꝛiã deſpexit. Deſpexit eiñ oẽm gloꝛi⸗ am exterioꝛẽ querẽs ſolũ interioꝛẽ.ſ.Iſciẽ tie: Mð.xliiij. mnis gloꝛia eiꝰ filie regil ab intꝰ ac̃. Mota etiã qꝙ qᷓttuoꝛ ſũt q̃ͥ ĩpe⸗ diunt defectũ. Mꝛimũ ẽ patiẽtia. aco.j. Patientia opus ꝑfectũ habeat: vt ſitis ꝑ fecti ⁊ integri in nullo deficiẽtes. Secũ dum eſt ſpei ↄſtãtia. Eſa.xl. Qui ſperant in dño mutabũt foꝛtitudinẽ: aſſumẽt pen⸗ nas ſicut aquile currẽt:⁊ non laboꝛabũt: ambulabunt ⁊ nõ deficiẽt. Tertiũ ẽme
moꝛia dominice paſſionis.Heb.xij. Beco⸗
gitate eñ qͥ talem ſuſtinuit a pctõꝛibus ad uerſus ſemetip̃m ↄtradictionẽ vt nõ fati⸗ gemini animis veſtris deficiẽtes. Quar tũ eſt deſideriũ inqͥ rendi deũ:Mð· xxiij⸗ Inqrẽtes aũt dominũ nõ deficiẽt om̃i bo
no. ſᷣm aliã litterã. Sal.vj. Bonũ autẽ fa⸗ cientes nõ deficiamꝰ: tꝑe enĩ ſuo metemꝰ nõ deficiẽtes.Et hec omia fuerũt in beata virgine. Tertio deſcribit᷑ oꝛnamẽtũ ca ⸗ pitis:qꝛ in capite eiꝰ coꝛo.ſtel. xij. n qͥ no tatur plena anĩe beatitudo que cõliſtit in
duodecim gaudijs paradiſi:q̃ intelligunt
ꝑ duodecim ſtellas.⁊ Apoẽ.vlti.ſignãtur ꝑ duodecim fructus ligni vite; coꝛons duodecim ſtellaꝝ eſt pennitas duodecim gaudioꝝ quoꝝ duo oꝛiunt᷑ a deo·ſ gaudi um de viſione deitatis ⁊ gaudium de viſi⸗ one humanitatis. Alia duo a loco.ſ.cklo empyreo quod eſt beatoꝝ locus: vnuʒ de ſpacioſitate: aliud de ſpecioſitate. Ouoa ↄſoꝛtio: vnñ de cõſoꝛtio angeloꝝ:aliud de cõſoꝛtio hominũ. Alia duo a mũdoꝛ vnu de creaturarũ pulchꝛitudine:aliud de ſta⸗ hilitate. Iteꝝ alia duo ab inferno vnumn ab enaſione:aliud de clauſione. tẽ alis duo a ſeip̃oꝛ vnñ de ſtola ani e:alið de ſto
la carnis. Ael ꝑ has duodecim ſtellas c0⸗ rone intellige.xij. pꝛerogatiuas gratiẽ 45
pabuit heata virgoꝛquaꝝ quinq; ↄueni⸗ unt ſibi fingulariter. Mꝛima eit wũalis
electio dei pris ad opꝰ filij ſui. Señ.xxiije
Airgo que egredietur ad hauriẽd aquã
X
—

⁊ · ipᷣa eſt quaʒ pᷣparauit dñs filio dñi ni i.xpᷣo Mõð.cxxxj.Elegit eñ dñs ĩ habita⸗ tionẽ ſibi. Zne eſt filij dei ſpũalis de ponſatio. ij. Coꝛi.xj. Deſpõdi vos vni vi ro virginẽ caſtã exhibere xp̃o. In veteri em̃ teſtamẽto ſummꝰ põtifex non ducebat vroꝛẽ niſi virginem. Tertis ſpirituſſan cti fecundatio. Wat.j. nuenta ẽ in vtero habens de ſpirituſancto. Muarta filij dei conceptio ⁊ ꝑturitio. Eſa.vij. Ecce vir go concipiet ⁊ pariet filiũ ⁊ vocabit᷑ nomẽ eius emanuel.i.nobiſcũ deus.hoc eſt ĩ hu mana natura deus. Muinta eſt dei re⸗ fectio:Cantt.ij. Dilectus meꝰ mipi ⁊ ego illi qͥ paſcitur inter lilia.i.inter virgines vel inter vbera ſiue bꝛachia vᷣginis. Se xta ẽ dei meditatio.j. oꝛĩ.vij. Mulier in ⸗ nupta ⁊ virgo cogitat qᷓ ſunt dñi vt ſit ſã⸗ cta coꝛpoꝛe ſpñ. Septima ẽ in libꝛo vi te inſcriptio. Apoẽ.tij. Habes pauca no/ mina in ſardis.i.in virginibus que nõ in quinauerũt veſtimẽta ſua.i.coꝛpoꝛa ⁊ nõ deleho nomina eoꝛũ de libꝛo vite. Octa ua eſt celi oꝛnatꝰa pulchꝛitudo. Ecci.xliij. Spẽs celi gloꝛia ſtellaꝝ.i· virginũ que di⸗ cuntur ſtelle:qꝛ de die nõ lucẽt:ſed in ve⸗ ſpere incipiũt apparere.i.in pñti latẽt:ſed in fine apparebunt qͥd ſůt.j. Joß.iij. Filij dei ſumꝰꝛſed nõdum d erimꝰ. Mona eſt pfecta xp̃i⸗ xiiij· Airgines eĩ ſũt ⁊ ſequũt᷑ agnũ q̃cũq; ierit. Decima eſt noui cantici decantatio qð ſole virgines decantabũt. Apoẽ. xiiij. Cantabunt ſcti cãticũ nouũ: Mð.cxxxvj. NQuõ cantabimꝰ canticũ dñi in terra alie na.i.in carne coꝛrupta. Andecima ẽ ma ioꝛis fructus ꝓmiſſio. Wã fructus triceſi⸗ mus pꝛomittitur coiugatis:ſexageſimus viduis: centeſimus autem virginibus: Wat. riij. Duodecima eſt duplicis coꝛo ne adeptio. Mã ipſis debet᷑ aurea ⁊ aureo la.j Wach.iiij. Wꝛnauerũt faciem templi coꝛonis aureis. Facies q̃ eſt nobilioꝛ ⁊ al tioꝛ pars coꝛpoꝛis ſignat coꝛpus virgina ⸗ le qð eſt nobilius ⁊ qltius mẽhꝛũ eccleſie: u oenduerũt nõ tantũ coꝛona vna:ſʒ co ronis aureis. Auream enĩ ꝙ charitate et aureolam ꝓ virginitate recipiũt:hᷣ licʒ cõ petant etiam alijs virginibꝰtñ ſingularit᷑ cõherunt etiã beate marie. Et iõ tales.xij. felle dicunt᷑ eẽ in coꝛona capit? eiꝰ:qꝛ ip̃a
K
ẽ oĩm vginñ pꝛimiceria ⁊ regina, Ca. V
De viſionibus ⁊ ſomnijs
imilatio: Apot̃.
Baricia qſimi a klat illi amphoꝛe quã ꝑviſioneʒ imaginariam Zacharias pba vidit vt habet᷑ Tack.v. Ibi eĩ legit ꝙ cũ ha petiuiſſet ab angelo: Euid eſt b qð egredit᷑. Angelꝰ rñdit:ihec ẽ ãphoꝛa egre diens ⁊ dixi:hec ẽ oculus eoꝝ in vniuerſa terra:⁊ ecce talentũ plũbi poꝛtabar᷑:⁊ mu lier vna ſedẽs in amphoꝛe medio ⁊ dixit: eſt impietas: ⁊ piecit eã in medio ampho re:⁊ miſit maſſam plumbeã in os eius. Et ecce due mulieres egredientes ſpñũs ĩ alis earũ ⁊ ha hebãt alas quaſi milui:⁊ leuaue runt amphoꝛã inter celũ ⁊ terrã. Et infra ſubditur: ſte veferũt amphoꝛã vt edifice tur ei domus in terra ſennaar. Et ſtabilia tur ⁊ ponat̃ ibi ſuꝑ baſẽ ſuq̃.lhec em̃ viſio moꝛalr ᷣm verbũ BHꝛego.ſic exponit᷑:quia p amphoꝛam intelligit᷑ auaricia q.ſ. velut amphoꝛa ꝑ cupiditatis ambitũ os coꝛdis apertũ tenet.Mec etiã ðᷣꝛ oculus eoꝝ ĩ vni uerſa fra. Tũ qꝛ auaric ia ĩtẽdit ſolũ circa viſibilia ⁊ eterna. Mð.xvj. Oculos ſuos ſtrauerũt ꝓeclinare in terrã. Tũ qꝛ auari⸗ cia habet oculos aptos circa terrena: ſed circa celeſtia clauſos.&ñ licet ſint hebe⸗ tes ⁊ ceci in honis:tñ ĩ malis ſut ꝑuigiles et aſtuti. Per talẽtũ aũt plumbi intelli⸗ gitur auaricie grauitas. Aggrauat eĩ aus ricia grauiter ⁊ vehemẽter coꝛ auari. P iiij. Filij hominum vſq;q graui coꝛde ⁊c̃· D autem mulier.i.impietas ĩ medio am phoꝛe ſedere ðᷣꝛꝛſignificat ꝙ anaricie ſem per impietas tenet᷑. Sed ꝙ maſſa plũbea in os eius mittit᷑:ſignat ꝙ impietas auari cie pctĩ ſui pondere grauat᷑. vel foꝛſan ſi⸗ gnificat ꝙ in auaris vitiũ lingue domina tur:qꝛ ꝓpter lucrũ dicũt mendacia ⁊ ꝑiu ria ⁊ hmõi. Per duas autẽ mulieres ĩtel⸗ ligunt᷑ duo vitia impietati auaroꝝ cõiun⸗ cta, ſ.ſuꝑ bia ⁊ vana gloꝛia:q̃ in alis:id eſt opibꝰ ſuis dicunt᷑ habere ſpům malignũ: qꝛ.ſ.in actiõibus ſuis ſathane volũtati de ſeruiũt de qͥ ðꝛ Watb.xij. Vñ ĩmundꝰ ſpi⸗ ritus erierit ab homĩe ainbulans ꝑ locaĩ aquoſa querens ⁊c̃. Ande eaꝝ ale dicunt᷑ eſſe ſicut milui qͥ ſemp ſtudent rapine pul loꝛũ. ⁊ iõ diabolũ deſignat qͥ ſemp inten⸗ dit ad rapinã bonoꝝ ⁊ captiuitatẽ puulo rũ· i.hũiliũ ſiue debiliũ.Eiñ ſupbi ⁊ vani⸗ gloꝛioſi habent alas ad modũ

coꝝ opa ſimilia fůũt opibꝰ diaboli. Quod aůt he mulieres elenauerũt amphoꝛam:ſi gnificat ꝙ ſupbia ⁊ vana gloꝛia eleuãt ani mã ad appetitũ ⁊ ambitionẽ honoꝝ ⁊ di⸗ gnitatũ ⁊ ſublimiũ. Dicit aũt ꝙ tenebant amphoꝛã inter celũ ⁊ terrã:qꝛ illud qð in ter celum ⁊ terrã eſt ima deſerit:ſʒ ad ſuꝑ⸗ na minime ꝑtigit.Et iõ ſupbia ⁊ vana glo ria ita mentẽ eleuãt vt quoſlibet ꝓximos qᷓſi deſpiciẽdo deſerãt:⁊ alto gloꝛiãdo pe⸗ tant:ita ꝙ nec in ꝓximis eq̃litatẽ fraterni tatis tenẽt:nec ad̃ ſũma ꝑtingere pᷣnalẽt. Per hoc aũt ꝙ ei domꝰ ĩ terra ſennaar cõ ſtituitur fetoꝛ fiue abhominatio ip̃iꝰ ſigni⸗ ficat᷑:qꝛ ſennaar interpꝛetat ſiue vocat᷑ fe⸗ toꝛ eoꝝ.Rã ſicut bonus odoꝛ extute:ita econtra exit fetoꝛ ex vitio. Radix enĩ oĩim maloꝛum eſt cupiditas. Añ quia qplibet malũ ꝑ auariciã generat᷑: idcirco dignũ ẽ vt domꝰ auaricie in fetoꝛe ↄſtituat. Iteʒ ſenn aar vallis ẽ latiſſima qᷓ ꝓ cõfuſiõe mẽ tium ⁊ linguaꝝ babylon dicta ẽ. Añ quia ꝑ auariciã ⁊ impietatẽ oĩa mala eertuʒ eſt exurgere merito hec in babylone phiben/ tur habitare. Caplm: VI ₰ Arnalel honu c nes aſſimilant᷑ equis in viſione beati Johis imaginaria q̃ habe tur Apoẽ.ix. vbi dicit᷑: Aidi equos in viſi one ⁊ qui ſedebant ſuꝑ eos habebãt loꝛi⸗ cas igneaſ⁊ hiacynthinas ⁊ ſulphureas⁊ capita equoꝝ erãt tãqᷓ; capita leonũ: ⁊ de oꝛe ið oꝝ.ꝓcedebat igniſa fumꝰa ſulphur: ab his tribus plagis occiſa eſt tertia pars hominũ de igne ⁊ fumo ⁊ ſulphure:qͥ ꝓce debant de oꝛe ip̃oꝝ. Poteſtas enĩ equoꝛũ in oꝛe ipſoꝝ ẽ⁊ in caudis eoꝝ. Mã caude⸗ eoꝛũ ſimiles ſerpentibꝰ habẽtes capita ⁊ ĩ his nocent. Mer equos iſtos intelligunt hoiĩes carnales qͥ nõ rationẽ: ſʒ ſenſualita tem ſequunt ⁊ carnẽ. Añ. Mðxxxj. Noli te fieri ſicut equus ⁊ mulus in qͥbus nõ ẽ intellectus. Equites aũt ſedentes ſuꝑ eoſ unt demones q dicuntur habere loꝛicas igneas inquantũ inſãmãt ad auariciaʒ ⁊ deſignatur auaricia ꝑ loꝛicã:qꝛ totũ coꝛpꝰ eccleſie quaſi tegit. Nam a maioꝛi vſq; ad minoꝛẽ a ꝓpheta vſq; ad ſacerdotẽ om̃es auaricie ſtudent:vt dicitur Hieremie. vj. Itẽ hiacynthinas iquãtũ eleuãt ad va⸗ nitatis ſuꝑbiã. hiacynthus enĩ coloꝛem
Piber ſeptimus
habet aereũ ⁊ deſignat vanitatem. Jieʒ ſulphureas inquantũ inficiunt ꝑ fetenteʒ luxuriam.Et bene h loꝛica.i.vitioꝝ arma tura dicit᷑ eſſe equitum.i.demonum:qʒta⸗ libus vitijs eccleſiã impugnant vnicuicʒ ſuggerẽdo: id ad qð ipſius animũ magis vident eſſe ꝓcliuũ. Conſequẽter deſcri⸗ buntur peccata maioꝛũ.ſ.pꝛincipum ⁊ pꝛe latoꝛũ carnalium:quia dicit ꝙ capita eqͥ⸗ rum.i.pꝛincipes ⁊ rectoꝛes maloꝝ erãt tã qᷓ; capita leonum. Slo.quia laniãt ⁊ fetẽt. laniant ꝑ crudelitatis violentiã.fetẽt per
carnis luxuriã. Sunt eĩ mali rectoꝛes car
nales ⁊ crudeles:ſed qꝛ nõ ſolum in ſema li ſunt ſed etiã ſubiectos ad maliciã impel lũt ⁊ cogũt:ſßdit᷑ ꝙ de oꝛe ipſoꝝ.ſ.Ael im perãdo vl cõminãdo vel ſuadẽdo vel req rẽdo ꝓcedit ignis auaricie:fumꝰſuperbie et ſulphur luxurie.Et ab his tribus pla⸗ gis.i.vitijſ occiſa ẽ ſpiritualiter tertia parſ
hominũ.i.oẽs repꝛobi. Mam pᷣma parsẽ
innocentium:ſecunda penitentiũ:tertiare pꝛoboꝛũ in peccatis iſtis ꝑſeuerantiũ ⁊ hi ſoli occidunt᷑:ſiue de igne auaricie ſiuede fumo ſupbie:ſiue de ſuiphure.i.fetoꝛe lu⸗ xurie:etiã dato ꝙ de oꝛe ip̃oꝝ pꝛocedati⸗
qᷓ;qᷓ; etiaʒ ad talia a maioꝛibus inducan
tur fiue verbis ſiue exemplis. his ei duo bus modis poſſunt etiã maioꝛes inficere minoꝛes ſiue verbis pᷣcipiendo aut etiam ſuadendo.Et ideo ſubdit ꝙ poteſtas eqͥʒ in oꝛe ipſoꝝ eſt.ſ. pꝛincipũ ſe aut ſuadentium ſiue exemplis poſt ſetra⸗ hendo:⁊ quãtũ ad hoc ſubdit:⁊in caudis eoꝝ.i.in exemplis: vel oꝛe dicit quantum ad maioꝛes ⁊ monẽtes: in cau⸗ dis quãtũ ad minoꝛes offendentes et eos ſequẽtes. Ael ꝑ os itelligit᷑ gula. Ecẽs vj⸗ Smnis laboꝛ homis in oꝛe eius:ſʒ eiꝰ ais non implet᷑. Per caudã vero intelligitur luxuria.&ñ legit᷑ Zudicũ. xx. Qð ſamſon accepit trecẽtas vulpes ⁊ caudas earuʒli gauit ad caudas ⁊ faces ligauit in medio quas igne incendit: diuiſitq; huc ⁊ illucdi ſcurrentes. In his duobus vitijs multuʒ conſiſtit poteſtas diaboli ⁊ miniſtroꝝ ei⸗ uia ꝑ hec duo vitia pᷣcipue coꝛrñhuntul⸗ ſubdit᷑ ꝙ caude eoꝝ ſimiles erãt ferpẽ tibus:qꝛ luxuria a paii habet be tem:ſed poſtea penitud nẽ: ⁊ ideo aiim
latur ferpentibus: qui vt diclt Sloſa· Bl
diuntur in facie ⁊ occulte inmittunt vee

3
2 2.* S
3
De viſionibus ⁊ ſommnijs
hum. Sed iſte caude habent capita in qui
bus nocent: Et hec ſũt exempla maioꝛum quibus minoꝛes coꝛrumpunt᷑ ⁊ occidunt᷑ ſequentes:ſiue in luxuria ſiue in auaricia: ſiue in quocunqʒ alio vitio. Ca. VII
Onfoꝛtat deus
thominẽ ad bene operandũ pꝛo mittẽdo pꝛemiũ ⁊ certificando de eo. Cuius exemplũ apparet in viſione abꝛae.de qua habet᷑ Señ.xv. In qua pᷣmo ꝓmittitur pꝛemium:qꝛ dicit ꝙ factus ẽ ſer mo domini ad abꝛaam ꝑ viſionem dicẽs: Boli timere abꝛaam. Ego pꝛotectoꝛ tuus et merces tua magna nimis. Dixitq; abꝛa
am:jie deus quid dabis mihi ego vadã
abſq; liberis ⁊ filiꝰ ꝓcuratoꝛis domꝰ mee iſte damaſcus elieger. addiditq; Abꝛaam: Wihi autẽ non dediſti ſemẽ:⁊ ecce verna culus meus heres meꝰerit. Statimq; ſer⸗ mo domini factus eſt ad eum dicẽs: Mon erit hic heres tuus:ſed qui egredietur de vtero tuo ip̃m habebis heredẽ. Eduxitq; eum foꝛas:⁊ ait illi. Suſpice celuʒ ⁊ nume ra ſtellas ſi potes.⁊ dixit ei: Sic erit ſemẽ tuum. Dixitq; ad eũ: Ego dominꝰqͥ edu⸗ xite de vr chaldeoꝝ vt darem tibi terram
iſtam ⁊ poſſideres ip̃ᷣam. In quibus ver⸗
bis aduerte ꝙ dominus ad confoꝛtanduʒ abꝛaam fecit ei q̃ttuoꝛ de qui⸗ bꝛae dicte ſũt pꝛo
bus Apls ait Saf. tij. miſſiones ⁊c̃. ¶ Mꝛia fuit de mercede ope
ris· cum dixit: Moli timere ⁊̃. ¶ Mꝛimo eum cõfoꝛtat excludendo timoꝛem. Moli
inquit timere. Secundo eũ ſecurat ꝓmit
tendo ꝓtectionem. Ego inquit ꝓtectoꝛ tu us. Pð. xxx. Eſto mihi in deum ꝓtecto/ rem ⁊ vere timere non debent:qui taleʒ ꝓ tectoꝛem habent. pPð.lv. Dominus mi⸗ hi adiutoꝛ nõ timebo:quid faciat mihi ho mo. Tertio eñ letificat ꝓponendo mer cedem. Sed attende qualem mercedẽ pꝛo mittit bene operanti in perſona Abꝛae:qꝛ mercedem certã:qꝛ ego.ſ.qͥ decipere vł fal lere nõ poſſum. Item mercedem ꝓpꝛiã: quia merces tua. Sic enim eſt omniũ ge⸗ neraliter: vt ſit etiã cuiuſlibet ſinguralit᷑. Item mercedem copioſam:quia magna nimis. Mam nec oculus vidit:nec auris audinit nec in coꝛ hominis aſcendit que p̃ parauit deus diligentibus ſe. Secun⸗ da pꝛo miſſio fuit de ſucceſſione heredis:
quia dixit ei dominꝰ: Mui egredier᷑ devet ro tuo ip̃m habebis heredẽ. In quo ſigna tur ꝙ datur vnicuiq; illa hereditas expꝛo pꝛijs meritis nõ ex alienis.inã meritũ ho minis eſt ei ſicut filius cui debetur heredi tas. Añ Apls.j.Co.iij. Anuſqͥſq; ꝓpꝛiã mercedẽ accipiet ᷣm ſuũ laboꝛem·⁊ ioqui tur de adultis ſecus ẽ de paruulis. Ter tia pꝛomiſſio fuit de multiplicatione ſemi⸗ nis. Dixit eĩ ei: Suſpice ceiũ ⁊ numera ſtel
las ſi potes:ſic erit femen tuum. Per ſtel⸗
las eeli poſſunt intelligi angeli qui ſũt in celo. Mer ſemẽ vero meritũ vite ex quo.ſ. recolligunt fructꝰ mercedis eccleſie. Tũc enĩ ſemẽ hominis ad modũ ſtellarum celi multipiicatur quando homo ꝑ vite meri⸗ tum in celo angelis coequat᷑. Ael quia ſte le celi ſunt incoꝛrupte lucide magne:⁊ tñ in apparentia parue. Tunc enĩ ſemẽ homi nis ad modũ ſtellaꝝ celi multiplicat᷑: quã do meritũ operũ eius eſt incoꝛruptũ ꝑ in ⸗ tentionẽ:lucidum ꝝ diſcretionem:magnũ per dilectionẽ:ſʒ apparentie parue ꝑ hu⸗ militatem. Muarta pꝛomiſſio fuit de ter ra pꝛomiſſionis. Añ dixit:Ego dominꝰ q́ eduxi te de vꝛ chaldeoꝛuʒ ⁊ dabo tibi ter⸗ ram iſtam. Terra iſta eſt coꝛpus qð tunc pacifice poſſidet vir iuſtus: quãdo ꝑ diui nam gratiaʒ eſt de vꝛ chaldeoꝝ eductus: id eſt de incendio carnis. Chaidei enĩ ſũt motus carnis:quoꝝ vꝛ.i.incendiũ eſt con cupiſcentie inflãmatio a q̃ niſi hõ diuina gratia eruatur nõ poteſt terrã coꝛpoꝛis ſui pacifice poſidere. Secũdo abꝛaã certi⸗ ficatus eſt ꝑ ſacrificiũ.ſ.de pꝛomiſſione im plenda. Petiuit enĩ ſignũ nõ ex diffiden⸗ tia ꝓmiſſionis:ſʒ ſcire volens modum im pletionis dicẽs: Ande ſcire poſſum ꝙ pof ſeſſurus ſim eã? Et tůc inſſit vt offerret ja⸗ crificiũ vt in ipſo ſacrificio ſignum accipe⸗ ret. Ande pꝛecepit ei vt immolaret vaccz et capꝛã ⁊ arietẽ ⁊ om̃ia trima ⁊ inſuper turturẽ ⁊ colũbã:qͥ ſequenti mane accepit om̃ia hec ⁊ diuiſit ꝑ mediũ:⁊ vtraſqʒ ꝑtes contra ſe altrinſecus poſuit:aues aut non diuiſit deſcẽderũtq; volucreſ eell ſuꝑ cada uera ⁊ abigebat es abꝛaã. Cunq; ſol occun buiſſet ſopoꝛ irruit ſuꝑ abꝛaã̃ ⁊ hoꝛroꝛ ins gnus ⁊ tenebꝛoſus inuaſit eñ:⁊ iſtud fuit Aiqua pars ſigni dati.hoc ergo eſt ſacri ficium iuſticie qð deo offerri debet. Nam in vacca ſignificat obediẽtia:⁊ h dz eẽ tri

Piber ſeptimus
minũ. Señ. Abi plus ẽ populi:ſbi pluzelt periculi:cũ inter hoĩes fui minoꝛhöõ redij, Oſee.ij. Ducã eã in ſolitudinem ⁊ loquæ gd coꝛ eiꝰ. Woyſi locutꝰ ẽ deus nõ in pa tio ſed in deſerto. Cetus a dño extra tur/ bam illuminat. Puella moꝛtua in thala mo eiecta turba reſuſcitat᷑. Nõ eĩ in cõmo tione domus. Clauſe erãt oues in arca:q opera ſpũalia debent claudi in ↄſcientia. ncolumba vero q̃ gregatim volat ſigni⸗ ficatur religio in congregatiõe viuentium que debent ad modũ columbe carere felle inuidie. Itẽ nõ roſtro detractiõis ꝑcute re nec venenum infamationis ſiue litis in oꝛe:ſʒ ramũ oliue.i.verbum pacis poꝛtare ad choꝛũ refectoꝛiũ ⁊ alia cõia gregatim ſi mul incedere:iuxta riuos aquaꝝi.ſcriptu rarum reſidere:⁊ ibi vmbꝛã accip itris i. temptationẽ diaboli pᷣuidendo declinare· hec colũbina ſimplicitas intĩ deo placet vt ſpirituſſanctus in ſ pecie alterius ania lis noluerit apparere. In hac aũt duplici aue.i. vita cõſiitit oĩs ꝑfecta religio Sñ cuidã querenti quã religio nẽ deberet itt re: Reſpondit quidam neſcio an eſſe velis turtur an columba. Sed in vtraq; vita cʒ uenduim eſt ne diuidat᷑ ⁊ diſpergatur per vanã gloꝛiã.ſ.ne opus volet ad deñ ⁊ intẽ
ma ſiue triennis ſcʒ per ſubiec tionẽ tripli eis humilitatis videlicet ſupioꝛi pari ⁊ĩfe rioꝛi. Sic em̃ decet nos iplere oẽm iuſtici⸗ am. In capꝛa o ſignificat᷑ penitentia quẽ etiã debet eſſe triennis:ᷣm tria in quibus conſiſtit penitẽtia ſ· in doloꝛetritiõis:in udoꝛe cõfeſſiõis ⁊ in laboꝛe I atiffactiõis · In ariete vero intelligit᷑ ſimplicitas q̃ eti am debet eſſe trima:qꝛ ẽ tripier genꝰ ſim⸗ tra triplex gen dupſicitatꝭ.ſ. ereſis ⁊ hypocriſis ⁊ ambitiõis. Duplici tas hereſis immiſcet falſa veris. Duplici⸗ tas hypocriſis bona malis: honeſta inho neſtis. Duplicitas ambitiõis tendit ad du plicẽ finẽ.ſ.lucri tꝑalis ⁊ pᷣmij celeſtis vo⸗ ens duobꝰ dñis ſeruire:ſʒ diuiſit abꝛaam ea ꝑ mediũ.IMHã obediẽtia diuidẽda ẽ vt fi at in his.ſ.qᷓ ſũt ᷣm deũ nõ ↄtra deũ Silr pnia ẽ diuidẽdat fiat cũ diſcretiõe ita vt ſit ratiõabile obſequiũ noſtrñũ ⁊ occidatur edom in valle ſalinaꝝ vt ſic occidat᷑ ↄcupi ſcentia ꝙ nutriat᷑ natura. Ra oĩs victima eſt ſale falienda:qꝛ in oĩ opere ẽ diſcretio adhibenda. Itẽ ſimplicitas diuidẽda eſt vt nõ ſit fatua ſ religioſa vt ſit fanctitas nõ fatuitas: vt ſit ſimplicitas columibe cuʒ aſtutia ſerpentis:ne ſit ſicut equꝰa mulus in quibus nõ eſt intellectus. Sicut eĩ mu ⸗ lus cui inſidiebat abſalon ip̃m detulit in ſuſpendiũ:ſic fatua ſimplicitas multos p̃⸗ cipitat in infernũ. In colũba aũt deſigna tur charitas:qꝛ colũba felle caret ⁊ grega tim volat. In turture vero deſignat᷑ caſti tas. Sʒ has aues Abꝛaã ñ diniſit:q cha⸗ ritati ⁊ eaſtitati ab om̃ibꝰ ⁊ oĩ tꝑe ẽ inſiſtẽ dum. Nã caſtitas cõpetit nõ ſ olũ vᷣginib? et viduis:ſʒ etiã ſuo mõ cõingatis. Ael iõ fit diuiſio anialiũ ⁊ nõ auiũ. Quia n ania lia intelligunt᷑ actiui: quoꝝ ſollicitudo di⸗ uidit᷑ ad multa:ſʒ ꝑ aues intelligunt᷑ con templatiui quoꝝ tota intẽtio fertur ĩ vnũ: põ.xxvj. Anã petij a dño ⁊c̃.ũ dñs di xit Warthe: Turbar erga plima:b quã tum ad actiuã. Moꝛro vnñ eſt neceſſariũ: hoc quãtũ ad cõtẽplatiuã. Ariturture ſi
offeratur turtur vel columba ꝙ cõfringi⸗
in religioſis opa virtutũ occultanda ſüt non aq fauoꝛeʒ hominũ pꝛopalanda· qñ ſi ex oꝑibus bonis— creſcit inanis glia: opera illa quaſi alas ſumũt ad euolanduj et fugiunt vt nobis nõ ꝓliciant:ſʒ ea c fringere debemus dicentes nobis Qui habes qð non accepiſti? Suꝑ hoc autẽ ſz crificiũ dicit ꝙ aſcenderunt volucres: ſed
impedimenta ſpiritus ſacrificij ſcilicet oꝛ tionis deuote abige aues:id eſt impotl⸗ nas cogitatiões. Ande Sꝛego · Sepeiißo noſtre oꝛationis ſacrificio impoꝛtune cogi tationes ſe ingerũt:que hoc qð deo placẽ
niticat᷑ vita ſolitaria: qꝛ turtur ſoliuagaĩ tes offerimus maculare co ntendun it⸗ — iti
dlitudine gemit:ſic ſolitarius debet geme deabraam dum ſacrificium ob 4 re luctu penitẽtie: Piere:xv. IHõ ſedi in cõ antes aues pertulit quaſ ſtudioſe abegit ſilio ludentiũ: ⁊ gloꝛiatus ſũ a facie man? cuius nos exemplo dum vot cot 8 Po⸗ tue. ſedebã ſolus qm̃ cõminatione repleſti locauſtũ deo offerimus: ab imnu ndis co me· Mabẽs ei pᷣcioſũ balſami liquoꝛẽ ĩ va gitationibus hoc cuſtodiamus · Sed attẽ⸗ le fragili: nõ debet ſe ponere ĩpꝛeſſura ho dendum eſt quod
tio ad mundum.Añ in Leuitico pᷣcipit:ſ
tur aſcella ne poſſit euolare: qꝛ ſiqua ſiut
abigebat eas abꝛaã. Sic tu ad auferendũ
equituriqula duʒ occ
ſ n m un ſuh nM
uh

De viſionibus ⁊ ſonmis
buiſſet ſol.ſop. ir. ſup abꝛaã.⁊ hoꝛ.mag ⁊ tre. inua.e. Sepe em̃ poſt ſacrificium boni operis vel deuote ⁊ feruentis oronis nep elationẽ mẽs eleuet occidit ol.i.extingui⸗ tur feruoꝛ deuotiõis ⁊ irruit in anĩam ſo⸗ hoꝛ toꝛpoꝛis:ita vt anĩa quaſi ſeipſam ma gno ſtupoꝛe hoꝛreat ⁊ qſi q̃daʒ tenebꝛa ti⸗ moꝛis ⁊ dubitatiõis eam inuadat. Et fa cit deus vt ipſam in huinilitate ↄſeruet ne fructũ ſacrificij.i.boni opis meritũ ꝑ ela⸗
tionem ꝓdat. Caplim: VIII
Ontẽplatiuavi
cta qualis eſſe debeat oñditur ꝑ remplũ in ſomnio iacob qð de feribitur Señ. xx viij. Abi ðꝛ ꝙ vidit ĩ ſõ⸗ nis ſcalam ſtantẽ ſupꝑ terrã ⁊ cacumẽ eins tangens celũ:⁊ angelos quoq; dei aſcẽdẽ tes ⁊ deſcẽdentes ꝑg eã:⁊ dominũ innixuʒ ſcale dicentẽ ſibi: errã in qua doꝛmis ti⸗ hi dabo ⁊ ſemini tuo. Eritq; ſemẽ tuñ qua ſi puluis terre ⁊ dilataberis ad oꝛientem et occidentẽ ⁊ ſeptẽtrionẽ ⁊ meridiẽ. In q́; quidẽ ſomnio pᷣmo tãgit cõtemplatiuoꝛũ virtus q̃ eſt charitas. ſee em̃ ſcala eſt per
uã ad celos aſcendit᷑:hec ex vna pte ſtat ſup terrã.ſ.quãtũ ad amoꝛẽ Primi. Zlia autẽ.ſ.ſummitas attigit celũſamoꝛ dei. vtraq; eni pars ptinet᷑ ad vitã cõtemplati
uam. Añ Bedg dicit ꝙ ↄtẽplatiua vita ẽ amoꝛẽ dei ⁊ pximi tota mẽte retinere. Ael hec ↄtemplatiua ſcala ẽ ſcriptura diuina que qͥdem ſtat ſupꝑ terrã inquãtũ ẽ pꝛacti⸗ ca inſtruẽs de bumanis:ſʒ fũmitas attin ⸗ git celũ inquãtũ eſt ſpeculatiua inſtruens de diuinis. Ael tangit terrã qᷓ;tum ad te⸗ ſtamẽtum vetus in quo Pmittebant᷑ tꝑa⸗ lia. Celum o attingit quãtum ad nouum in qͥ. ꝓmittunt᷑ celeſtia. Huius ſcale duo la tera:ſũt ſenſus Halis ⁊4 ſpalis. Sũt etiaʒ huiꝰ ſcale. xij. interſcalaria q̃ opoꝛtet pᷣdi⸗ cotoꝛes fiue ↄtẽplatoꝛes aſcendere.ſ.con⸗ feſſio: or̃o: graxactioꝛintellectus pſcruta tio: dubioꝝ inqſitio:littere expoſitio:pᷣdi catioꝛpᷣdicandi diſcretio ſ. ꝓuectis alt rudibus infimaꝛ eterne pene cõminatio: gloꝛie ꝓmiſſio:p̃dicatiõis obſeruatio:con ſtantie foꝛtitudo iꝓſperis ⁊ aduerſ is. hu ic ſcale innirus ẽ dñs ſicut ſuo ſptraculo: N. ſ.ab eo inſpirata. Apis.ij. Timotß.iij. is ſcptura diuinitꝰ ſpirata ⁊c̃. Sel ſiẽ ſuo ſpeculo in qͥ& ↄtẽplãtibus aſpicit ⁊ co
gnoſcit᷑.j. Coꝛiĩ.xiij. idemꝰnũc ꝑ ſpeculũ X· Quidã aũt dicũt ꝙ ſcala ꝑ quã marie aſcẽdũt viri ꝓt nplatiui ⁊ deuoti hoieſẽ crur xpieh lice yit ſup terrã materiali ter erecta:virtus ẽ̃ tñ fuit vſq; ad celu m poꝛrecta:qꝛ ꝑ ipᷣam nobis ẽ celi ianna ap⸗ ta· Duo nũt latera ſcgle huius fnerũt duo bncipalia ligna eiꝰ: vnũ p altũ:alind per tranſuerſum. Sradus huiꝰ ſcale funt pene quas xp̃s ſuſtinuit.ſ.in capite ſpinaꝝ co⸗ ronationẽ:ĩ facie ſputoꝝ fedationẽ:in ma nibus clauoꝝ cõfixionẽ:in doꝛſo ⁊ coꝛpo⸗ re fiagelloꝝ vberationẽ. In latẽ lãcee ap tionem:in pedibus clauoꝝ pfoꝛationem?
in qbus oĩbus aĩa deuota ⁊ pꝛudẽs mirã
da contẽplat᷑:huic ſcale innixus ẽ dñs in paſſione:ſit hõ innitiẽ ſuo cubicuſo qꝛ ĩ ea doꝛmiuit ꝑ moꝛtẽ. Ałſcala vt q̃dã expo⸗ nunt eſt clauſtraliũ pnĩa: cuius duo late⸗ ra ſũt vilitas ⁊ aſpitas: ꝑ vilitatẽ nec glo riã affectãt:nec igminiã foꝛmidãt: ꝑ aſpe ritatẽ vo mollia ↄtẽnũt:⁊ moleſtias pui⸗ pendũt.hec ſcala ſtat ſuꝑ terrã hitatiòõe: et attingit celũ ↄuerſatiõe.ᷓdus auteʒ ei füt ſeptẽ vᷣtutes q̃ͥ enumerant᷑ ij. Petri. j. Aos inqt curʒ oẽm ſu binferẽtes miſtra te in fide vr̃a vtutẽ. In vᷣtute autſ cĩam:? ſciẽtia aũt abſtinẽtiã:in abſtinẽtia patien⸗ tiam:in patiẽtia aũt pietatẽ:in pietate aũt fraterniiatis amoꝛẽ:in amoꝛe aũt fraterni tatis charitatẽ.huic ſcale innitit dñs: ſiẽ exemplar ſuo exemplato:qꝛ ip̃e dedit erẽ plum viuẽdi in pauptate obediẽtia ⁊ caſti tate. Alij aũt exponũt ꝙ h ſcala ẽ btã̃ vir⸗ go q̃ ſup terrã fuit p ↄtẽptũ mũdanoꝝ ce lum attingẽs ſuſeipiẽdo deũ:tůc enĩ in cli nauit celos ⁊ deſcẽdit. huius ſcale latera ſũt hũilitas ⁊ obediẽtia:gradus fuerũt in c donoꝝ ⁊ vᷣtutũ:huic innixus eſt dñs ſi cut ſuo thalamo in icarnatiõe:Pð.xviij. Ip̃e tanqᷓ; ſponius pꝓcedens de thalamo ſuo. Scðo tangit᷑ in ß ſõnio Jacob cõ⸗ templatiuoꝝ motus. Wotus ei ↄtẽpla⸗ tionis triplex ẽ ᷣm Siony.ſ.rectus ⁊ obli quus ⁊ circularis. Rect?; morꝰ tangiẽ ꝑ angeloꝝ.i.ↄtẽplatiuoꝝ aſcenſũ:obliquns tangit᷑ ꝑ deſcenſũ:qꝛ iile qͥ aſcẽdit ſurſum cũ deſcẽdit motũ ſuũ reflectit xobliquat a ſurſũ ĩ deoꝛſu. Motꝰ añt circnlaris tangi⸗ tur e ſubdit᷑:Hilataberis ↄd oꝛiẽtẽ ⁊ occi dentẽ ſeptẽtrionalẽ ⁊ meridionalẽ. Per has quattuoꝛ ꝑtes celi circularit᷑ ſol mo⸗

uer̃. Igit᷑ iſti angeli ſũt ↄtẽplatiui ⁊ ſpũa⸗ jes:qͥ ſůt qᷓſi hoĩes celeſtes ⁊ angeli terre⸗ ſtres:hi alcẽdũt ↄtẽplãdo ⁊ deſcẽdunt ſe humiliãdoꝛ⁊ ſiẽ diẽ Amb. Qui vult per ſcalã aſcẽdere:optet ꝙ manibꝰ ⁊ pedibus ſe teneat manꝰopa pedes cogitatiões ⁊ af fectiões. el vt aliqͥ exponũt. Iſti angeli ſũt pᷣlati qͥ aſcẽdũt ꝑ ↄtẽplationẽ:⁊ deſ cẽ⸗ dunt ꝑ actionẽ. Aei angeli ſũt pᷣdicatoꝛeſ qᷓ qñq; dñt aſcẽdere pᷣdicãdo ſublimia:añ q; deſcẽdere pᷣdicãdo hũilia. Seqͥt̃ motuſ tertiꝰ:qꝛ dilataberis ad oꝛientẽ.ſ.ꝑ oꝛigi⸗ nẽ vᷣtutũ ⁊ occidentẽ occaſũ vitioꝝ ad me ridiẽ ꝑ feruoꝛẽ affectionũ:ad ſeptẽtrioneʒ ſiue aqͥlonẽ ꝑ expugnationẽ diabolicaruʒ ſuggeſtionũ. ertio tangit᷑ ↄtẽplatiue vite fructus cũ dixit dñs: Beñ.xxviij. Ter rã in q̃ doꝛmis tibi dabo. Terra eĩ hec ce⸗ leſtis pr̃ia ẽ in q̃ erit ꝑfecta quies: ᷣm illð Pð·iiij. In pace in idiᷣm doꝛmiãxẽ. Añ in hac terra debet caput noſtrũ. i.mẽs tã⸗ qᷓ; in puluinari ſe ponere vt quieſcat a tem poꝛalium cura. Panc dabit nobis deus ſi in ea ꝑ ↄtẽplationẽ ⁊ deſideriuʒ pegrina⸗ mur ⁊ duerſamur:Señ.x vij· Pabo tibi ter ram pegrinatiõis tue. Quia vero in pᷣdi⸗ cto ſomnio ðᷣꝛ:ꝙ iacob vidit innixum ſcale dicẽtẽ ſibi ⁊̃. Motandũ ẽ quod ſiẽ dicũt ſomnioꝝ interpꝛetes apparitio dñi in ſom nijs põt habere variã expoſitionẽ vł ſigni ficationẽ. Nã dñs ꝑ ſomniuʒ aliqñ appa⸗ ret vt tacens:aliqũ vero vt loquẽs:aliqñ vero vt patiẽs. Muãdo igit᷑ alicui ꝑ ſom niũ dñs apparet vt tacẽs⁊ nihil loquens: ſi ille qᷓ b vidit peccatoꝛ ẽ:ꝛſignificat ꝙ con nertet᷑ ad deũꝛ⁊ finiet in penitẽtia dies ſu os. Si vero ſit iuſtus ⁊ ſanctus:ſignificat ꝙ gloꝛie eius augmẽto apud deũ ꝓficiet: gaudiũ habiturus. Si vo talis qͥ hoc vi⸗ det ſit homo ĩ poteſtateoſtitutus puta rex vel bnceps: ſignificat ꝙ inueniet gaudiũ et victoꝛiã de inimicis. Nñq; vero domi nus ꝑ ſomnium apparet vt alicui loquenſ et tũc ſiue loquat᷑ aliqd ptinẽſ ad futuroꝝ ꝓmiſſionẽ ſicut locutus eſt Jacob: ſiue aliquid ptinẽs ad ↄuerſionẽ:ſicut aliquã do loqͥtur pctõꝛibus:ſiue ad ↄfoꝛtationeʒ ſicut aliquãdo loqͥtur iuſtis tribulatis ⁊ ĩ afflictiõibus poſitis: vel alio quocũq; ino
do loquat quicqͥd dicit tenendũ ẽ. Quã
doq; vero dñs in ſomnijs apparet vt cru⸗ cifixus vel imago ip̃a crucifixi:⁊ tunc vt
iber ſeptimns
dicũt ſignat patiẽtiã ⁊ victoꝛiã in tribula⸗ tiõibus. Añ ſi qͥs videat in ſomnio ſeado⸗ rare imaginem domini noſtri ieſu xpi aut oſculet᷑ aut depꝛecet᷑:fi ͥdem rex ẽ⁊ ipein ueniet victoꝛiã de inimicis ⁊ gaudium in gloꝛia ſua. Mã crux poſt crucifixionẽ xp̃i maximas victoꝛias deſignat ⁊ oĩs calami tat? amiſſioneʒ. Quod ſi aliqͥs de populo videat:hic cõſequit᷑ gaudiũ ⁊ ꝓ q̃ iterpel lauerit obtinehit. Sed ſi ſolũ videat᷑ ima⸗ go xp̃i abſqʒ cruce minus erit gaudiũ vel victoꝛia. Et nota etiaʒ hic de imaginibꝰ quod ille que in ſomnio apparent ſine au⸗ ro ſignificant euentũ reꝝ potioꝛem. Mam ille que apparent cũ auro quãdoq; tribu⸗ lationẽ poꝛtendũt.ec dicũt ſomnioꝝ in⸗ terpᷣtes: que ego referendo tantũ nõ aſſe⸗ rendo hic pono:an vera vel falſa ſint fate oꝛ me neſcire. Dicit Ariſto.de ſomnijs qð neq; eſt eis totaliter credendũ:neq; tota⸗ liter diſcredendũ. Et ideo eueniẽtia ſom⸗ nia vt ip̃e dicit:neq; idoneũ ẽ cõtemnere neq; opoꝛtet ab eis facile ꝑſuaderi: pꝛeci⸗ pue qꝛ ſpiritꝰ mẽdax plerunq; in viſõe v fomnio vt poſſit decipere hominẽi foms xpi legit᷑ apparere. Sic enĩ beato Warti⸗ no ꝑ exterioꝛẽ viſionẽ ſẽſibilẽ ĩ foꝛma yßi apparuit purpuratus quem tamen ille ſpiritũ cognouit atq; cõfudit. n yitis ꝙ; patrũ refertur:ꝙ monachus qͥdã audi ens facta magna moyſi coꝛdiſ ſpũ cepit ei pᷣferre xp̃o:qͥ ſequente nocte ꝑ ſomniũ vi dit mo yien cũ choꝛo angeloꝛũ ſtantẽ ive ſtibus albis:xpᷣm vero nigris indutũ vi⸗ dit in choꝛo hoim: ꝓpter qð inſipiens mo
nachus a fide xp̃i deſipuit ⁊ factꝰ ẽ iudeꝰ.
Capitulum:
M
Oꝛpus chꝛiſti ſub ſacramẽto aſſimilat ĩ libꝛo uẽ vidit Joßes Apoẽ. v · Aidi inq̃t vꝛß erat fcriptus intus ⁊ foꝛis ſi⸗ gnatum ſigillis ſeptẽ. Dicit᷑ eĩ coꝛpus xpi liber intus ſcriptus:qꝛ videlicet in ſe cõti net conſolationes ⁊ ſuauitatès notabiles
mirabiles.Et iterũ ſcriptus foꝛis:q? ſacra
mẽtis viſibũiibꝰ tegit᷑. ignatũ añt ſigiliis ſeptẽ ponit᷑ ꝓpter S mirabilia q̃ Iit ibi. Pꝛimũ eſt ꝙ fit de pane nõ mutatũ ſed manẽs idem ⁊ ponit᷑ a qͥbuſdam ee⸗ plůꝛſiẽ cognitio nea mediãte voct fit tus manẽs mea.
Secũdũ eſt ꝙ tãta magni⸗

£ *
urjn 4
1
P
2
ſcʒ de empyreo: qñ fuerũt eiecti p ſuꝑbiã boꝛum ſuoꝝ alios ſans
ℳ ₰. 5* De viſionibus? ſomnijs tudo ſub tam parua ſpẽ tota latet.Et po/ terra. Tertio ↄſidera diuinã pmiſſionẽ: nũt quidã exemplũ ſicut in parua pupilla qꝛ data eſt ülis ptãg.ſ.tentandi pmiſſiue: oculi totus mons magnus recipit᷑ vel vi⸗ Hꝛego. Licet diabolus afflictio nẽ iuſtoꝝ detur. Tertiũ ẽ ꝙ totũ coꝛpus ꝑos ho ſemp appetat:tamẽ ſi ab auctoꝛe nr̃o pote minis intrat nõ diminutũ eadẽ potẽtia vt ſtatẽ nõ accipit ad tẽtatiõis articulũ: nul⸗ quidã dicunt qua clauſo vtero de virgine laten cõualeſcit. Seqł: Sicut habẽt po exiuit ⁊ etiã de ſepulchꝛo. Quartũ ẽ ꝙ teſtatẽ ſcoꝛpiões terre · Scoꝛpiões ſiẽ Slo⸗ comedit᷑ nõ conſumptũ ⁊ nõ diuiſũ. Et po ſa dicit facie blandiũt᷑:ſʒ cauda pũgũt oc⸗ nũt aliqui exemplũ in ſenſu viſus ſicut vi culte. Et ita faciũt demones tẽtantes: qꝛ roꝛ herbe ab oculo videntis quaſi qͥdã eis 4 pꝛincipio poꝛrigũt delectationẽ:æ i fine cibus ſuſcipit᷑:nec tñ ip̃a herba minuitur inducũt cruciatũ ⁊ afflictionẽ:⁊ ſicut non vel diuidit Quintũ ẽ ꝙ ab ĩimũdis tan ſentii punctio acus ꝛſic nec pũctio ſcoꝛpio gitur ſine ↄtagione ſui: ſicut lumẽ ſolis re nñ:ſʒ poſtea paulatim diffũdi᷑ ꝑ totũ coꝛ⸗ cipit᷑ in re feda nec tñ fedat᷑. Sextũ ẽ ga pus ⁊ moꝛit᷑ pũctus:⁊ ſilr decepti a demo pluribus ſumit᷑ ⁊ in pluribꝰ locis cõficit᷑: nibus qñ peccãt nõ ſentiunt deceptionẽ: nec auget᷑ tñ vel minuit᷑: ſiẽ ſi multe canꝰ ſed tãdẽ miſerabiliter puniunt᷑. Pꝛoũ.v. dele ab vna accendantur illa vna pꝛopter Fauus diſtillãs labia meretricis ⁊ nitidi hoc nec minuit᷑nec auget. Septimũ ẽ ꝙ ůs oleo guttur eius: nouiſſima aũt illius eſt ibi quãtitas ſine quãto:cuꝰ exempluʒ; amara quaſi abſinthiuʒ. Quarto nota Ppeie nõ ẽĩ natura dare valicubi reꝑire. diabolice malicie refrenationẽ:qꝛ pᷣceptũ
Capitulum: X eſt illis ne lederẽt.Et hoc pᷣceptũ ẽ demo⸗
E 115 ſſimi num refrenatio ne tĩ noceãt quãtũ vellẽt mOes 9 1 vel quãtũ poſſent ſi pmitterent᷑:qꝛ nulluf d lantur illis locuſtis: de qbus eis poſſet reſiſtere. Reſtringit᷑ autẽ eoꝛuʒ ggitur in viſiõe ſancti Johänis poteſtas 3 electos ⁊ ſaluandos:quoꝝ qui Apoẽ.ix. Abi ðꝛ vidiſſe ꝙ exterũt locuſte dam ſůũt incipientes ⁊ iſti intelligunt᷑ ꝑ fe⸗ in terrã⁊ data ẽillis poteſtas ſi habent nü:quidã vero ꝓficientes ⁊ iſtip viride. oteſtatẽ ſcoꝛpiões terre: ⁊ pᷣceptũ ẽ iline Quidã vo ꝑfecti:⁊ iſti ꝑ arboꝛẽ deſignã fecleret fenũ terre nec oẽ viride neq; oẽm tur. Et nota ꝙ nõ dixit ne eos ꝑcuterẽt ſi⸗ arboꝛẽ niſi tm̃ hoĩes qͥ nõ habẽt ſignũ dei uetangerẽt:ſʒ ne eos lederẽt:qꝛ ſancti ⁊ ꝑ in frontibꝰ ſuis. Abi pᷣmo nota demonũ cutiunt᷑ interdũ exterius ⁊ tangunt̃ interi elationẽ ꝑ ſimilitudinẽ locuſtaꝝ.aſſimilã/ us.ſ.dũ tentant᷑:ſʒ nõ ledunt in mẽtibus tur eni demones locuſtis ⁊ Ppter aſcenſũ ſcʒ vt pctis ↄſentiãt:vel vt finalit᷑ pereãt: ſuꝑbie:qꝛ loeuſte in altũ ſaliũt:⁊ ſic demõ Job.ij. Dixit dñs ad ſathan: Ecce in ma⸗ p ſuꝑ biã Eſa.xliij. In celũ ↄſcendam ⁊c̃. nu tua ẽ: veruntñ anĩam illiꝰſerua. Et per Itẽ ꝓpter caſũ ruine: qꝛ locuſta poſt ſal⸗/ iſta tria deñ ignant᷑ tres oꝛdines ſaluã do⸗ tũ nimiũ cadit.Eſa.xiiij.uõ cecidiſti de rũ.ſ. Moe Naniel ob.i.cõiugati qͥ terre celo lucifer ⁊c̃. Itẽ ꝓpter ↄtinuationẽ ma adherent ⁊ deſignant᷑ ꝑ fenũ. Et cõtinen⸗ licie q̃ notat in jongitudie crurũ poſterio tes qͥ viroꝛẽ coꝛꝑis ſeruant.Et iõ deſignã rũ:qꝛ ſemꝑ in malicia pſeneräãt. Scðo tur ꝑ viride.Et pᷣlati qͥ deſignãt᷑ ꝑ arboꝛeſ attẽde demonum tentationẽ:qꝛ exierũt in duaꝝ rami refrigeriũ pᷣſtant alijs. Eſt er
terrã.ſ.ad tentãdũ hoĩies: ⁊ dicũtur exire go ſenſus: pᷣceptũ eſt hlis.ſ demöib?ꝰ.i.co
.a dei oꝛdinatiõe.Heenĩ tẽtatiões nr̃as artata eſt poteſtas coꝝ ne lederẽt fenũſter oꝛdinat in bonũ noſtrũ ⁊pfectũ.ſʒ ab hac re.i.cõiugatos in ania: ſ z in coꝛpoꝛe affli⸗ intentiõe diabolVexit:qꝛ in ſuis tẽtatiõibꝰ gant ⁊ iterdũ coꝛpoꝛalia auferãt:neq; oẽ nõ noſtrũ ꝓfectũ:ſʒ caſũ ⁊ detrimẽtũ intẽ⸗ viride.i.ↄtinentes vigoꝛe pndicitie viren dit. Exierũt etiã de celo vbi creati fuerũt tes:neq; omnẽ arboꝛẽ.i.pᷣlatos folijs ver em k tes:⁊ fructus ope in terrã.i.ad tentandũ hoĩes qͥ habitant rum ſatiãtes: vmbra exẽploꝝ vel cõſolati interra:eos enĩ qͥſũt in celo tẽtare vel mo one alios recreantes:niſi tantũ homines leſtare nõ pñt. Añ pars eoꝝ relicta ẽ in ab humo dictos.i.carnales.j. Toꝛintßᷓ.iij. sere caliginoſo ad tẽtandũ nos dà ſumꝰ in Cum ſit inter vos gelus ⁊ contẽtio nonne

earnales eſtis:⁊ ᷣm hominẽ ambulatis qͥ nõ habet ſignũ dei in fronte ſua.iein aper to h ſignũ eſt thau qð hʒ figurã crueis ⁊& vltimã lra in alphabeto hebꝛeoꝝ ⁊ nomi⸗ natur ſiue interpꝛetat cõfirmatio. nde ſi gnificat ip̃ᷣam finalẽ enitentiã q̃ confir⸗ mat hoĩem in bono:b̊ aũt ſigno liberant᷑ oẽs qui illud hñt: Egech. ix · Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ gemẽtiũ ⁊ dolentiũ ſup eunctis abominatiõibꝰ qͥ fiũt ⁊c̃. Et infra oẽm ſuꝑ quẽ videtis thau ne occidatis · Et ß ſign debet haberi nõ ſolũ ĩ coꝛde ßʒ eti/ am in frõte: vbi ẽ locus erubeſcẽtie:⁊ etiã locus manifeſtus vt.ſ.nõ eruheſcat hõ fa⸗ cere penitẽtiã aꝑte ⁊ nomẽ xp̃i apte pᷣdica re. Itẽ demones conant᷑ maxie ĩpedire pliestaentdre oñditur ex viſiõe btĩ Jo nis q̃ habet Apoc̃.vn · vbi ðꝛ:Aidi qt tuoꝛ angelos ſtantes ſuꝑ q̃ttuoꝛ angulos terre tenẽtes q̃ttuoꝛ vẽtos terrẽ nẽ farẽt ſuꝑ terrã neq; ſupꝛa mare neq; ſupꝛa vłlã arboꝛẽ.Per iſtos q̃ttuoꝛ angelos intelli⸗ gunt᷑ vniuerſi demones qͥ dicũt᷑ q̃ttuoꝛ ꝓ pter naturã numeri:qꝛ q̃ternarius multũ diuiſibilis ẽ ⁊ ipi nõ intẽdũt niſi diuiſiõeʒ facere. Itẽ q̃ternarius nõ eſt numerus ſo lidus ſʒ ſupficialis. Itẽ ſuggeſtio demo/ nũ ſupiicialis ẽ nõ habẽs ſoliditatẽ. Itẽ dicũtur q̃ttuoꝛ:qꝛ quattio? euãgelia ipu⸗ gnant ⁊ q̃ttuoꝛ vitia pᷣcipue ſuggerũt duz tentant:vel qꝛꝑ qttuo?ptes můũdi fideleſ tentant. Añ ieqͥtur ſtãtes ſuꝑ q̃ttuo? ãgu los terre.i.i quattuoꝛ:ptibus mũdi immo rantes vt oẽs tentẽt: vel b ðꝛ qꝛ ii demo nes laboꝛãt vt ponãt hoĩes in angulis.i. in ſoꝛdibus pctõꝝ. Mã in angulo ſunt ſoꝛ⸗ des: vel in angulo duplieitatis. Seqͥtur te nẽtes q̃ttuoꝛ vẽtos.i·tenẽtes ⁊ ĩpediẽtes oẽs pᷣdicatoꝛes eccleſie:qͥ dicũtur q̃ttuoꝛ: quia debẽt habere q̃ttuoꝛ virtutes iuſticiã foꝛtitudinẽ tẽperantiã ⁊ pꝛudẽtiã: vel do⸗ ctrinã q̃ttuoꝛ euãgelioꝝ q̃ ſignificat᷑ Señ· j. ꝑ quattuoꝛ flumina paradiſi: vel qꝛ dñt pᷣdicare ꝑ q̃ttuoꝛ climata mñdi:⁊ dicunt᷑ venti:qꝛ nubes.i.peccatoꝛes in pluuiaſ la chꝛymaꝝ diſſoluunt. Itẽ qꝛ terre humi⸗ ditates deſicct.i.carnis voluptatẽ ⁊mẽ⸗ tis cupiditatẽ:⁊ de his q̃ttuoꝛ vẽtis dicit᷑:
Job. xxiij. Qui facit ventis pond?⁊ a amort u, cedunt ad opus pᷣdicationis · Scð
appendit in mẽſura. Seqͥtur ne flarent per terrã.i.ſuꝑ illos qͥ ad modũ terre ſunt
—
Piber ſeptimus
zrabiles vomere pᷣdicatiõis? ſuſceptibi⸗
les diuini ſeminis:neq; ſuꝑ mare.i.juper fuidos ⁊ inſtabilgsi neq; ſug vlli aboẽ id ẽ ſuꝑ illos qͥ ad fructificandũ ſüt habi⸗
les: quaſi dicat: demões conati ſůt ⁊ nũt
conant᷑ quotidie ĩpedire pᷣdicatoꝛes neß ⸗
dicent neq; bonis: neq; malis:neq; ad ex
ercitationẽ bonoꝝ:nec; ad reuocationem
maloꝝ. Sciũt em̃ demones ꝙ nil adeo ꝓ ⸗
deſt ſicut pᷣdicatio vbi dei. Sloſa. In tpe tribulatiõis nihil magis neceſſariũ qᷓ; pꝛe dicatio verbi dei. Ideo nitit diabolus eũ detinere in oĩ loco. Econtra aũt dñs ſub ſi militudine etiã q̃ttuoꝛ vẽtoꝝ vocat pᷣdica toꝛeſ vt pᷣdicẽt. Exech· xxxvij. Aquattuo? ventis veni ſpůs ⁊ inſuffla ſuꝝ interfectol iſtos ⁊ reuiuiſcãt. Caplm: NI
Octoꝛes nohi
d teſtamẽti aſſimilant᷑ illis anĩa⸗ 1ibus q̃ deſcribũtur in pᷣma vili one libꝛi. Egech j. Abi dicit:Et de medio
eius fimilitudo quattuoꝛ anialiũ a·in cu
ius viſionis ſerie introducunt᷑ h aialia vt copulata vt figurata: vt pẽnigata: vt mota et vt inammata.Oſtendunt᷑ ʒ hmo fuiſ⸗ ſe copulata:qꝛ qᷓ̃ttuoꝛ · Añ dicit ꝙ de me⸗ dio eius. i.ignis ſicut Sꝛego.exponit qꝛſu pꝛa pᷣmiſerat ⁊ ignis inuoluẽs ſimilitudo quattuoꝛ anĩaliũ. Mꝛio ergo conſidera
tria:pꝛimo locũ qͥ congruit ſanctoꝝ docto
rũ ꝓbationi. Eocꝰ em̃ oꝛiginis ſiue egreſ
ſionis ſanctoꝝ doctoꝝ eſt de medio ignis·
ſ.tribulatiõis ſiue ꝑſecutiõis. Ecci. xxv⸗ Aaſa figuli.i.doctoꝛes xpi ꝓbat foꝛnax tribulationis:ſic enĩ eſtuant vt ꝑ impatiẽ tiã nõ deſtituant᷑: Ecci.lj · In medio ignis
nõ ſum eſtuata dicit doctoꝝ eccleſia. Ztiõ ðe: Mꝛoũ.xix.ꝙ doctrina viri.i.virilis do
ctoꝛis ꝑ patientiã noſcitur: Sꝛe. Tãto mi⸗ nus vnuſqͥſq; oſtendit᷑ doctus dusto mi⸗ nus patiẽs: neq; eni poteſt veracit bon
docendo impẽdere ſi vinẽdo neſcit aduet ſa equanimiter tolerare. Perfecti ei do/ ctoꝛis eſt ſic alioꝛũ hominũ impꝛobitaten
patient ſufferre: vt ſe nouerit ab iniqs ſa⸗ pienter obſeruare:neq; em̃ pꝛopꝛid m
cia ſine tolerantia ſufficit neq; tolerãtia ſine můũdicia valet. Ael de medio ignis⸗l⸗ ex intimo feruoꝛe amoꝛis ſãcti doctoꝛes ꝓ
ðo tã⸗
gitur numerus qͥ competit docton erudi⸗
tioni:qꝛ quattuoꝛ ſiue ꝓpter doetr
inã ãt⸗
— ———
— —
5

De viſionibus et ſomnijs uoreuangelioꝛuʒ quam pꝛedicant: ſiue p tius cõtẽplãdo volauit. ſuñ euã ellumab hter quadruplicemn intellectũ ſeripturaruʒ cterna verbi generati einchoãdo diess? aerplanäteſiue propter quattuoꝛ mũ ¶In pᷣncipio erat verbũ Nbü erat apð de di partes quas ſuis doctrinis iliuſtrant: im ⁊c Hicit autẽ ꝙ q̃ttnoꝛ facies vniæ qe
Jueerlam ſignificantur per quattuor qua/ omnes quattuoꝛ euãgeliſte locuti lunt de Lrigas:Zach. vj. Tertio ponitur tropuſ vno. ſ. de chꝛiſto. vel ille quattuoꝛ facies
ſimilitudo quecompetit eoꝛum perfectio cõpetũt vni.i.xpᷣo. Qui ſil di Sl⸗ Mat⸗ btenilitudo erat animaliſ- Fnant/ ẽptpö paſſus e vtvitulꝰreſurrexitvt leoꝛ nalibus enim eſt perfectio:moꝰ et ſenſuſ: aſcẽdit vt aqͥla. Et ideo ᷣm Sꝛe.õ ⁊ leo
quia ſcʒ ſancti doctoꝛes vigẽt ſenſu diſcre/ dicũt eẽa derttitq xpi natinitas ⁊ reſur⸗ tionis?et motu boni operis. Ipſi eni ſunt rectio erũt omniũ generalit᷑ leticia q̃ ꝑ de⸗ ntneliadulbus dñs nanũſue largitatis xerz itelligit:ß veul/ðꝛees ſinihe⸗ prneebenedtenonſüegratieaſfut morexßiohlitietafultcrute hir
EEt
ter ifundit. Mõ.cxliiij. erttu manũ tu tinet ad ſiniſtrã:qꝛ ſiniſtrũ dicimꝰqð adů⸗ m er imples omne animai benedictione. ſũ de utamꝰ vt dicit gloſ a. Aquila aũt di⸗ Secundo introducunt᷑ hec animalia vt cit᷑ e e deſup:quia aſcẽſtonẽ xß̃iſ ignificat igurata. habebãt eni qᷓ;tů ad cõmunẽ fi/ in altũ: ᷓᷣm illud Põ. ixvij· Aſcediſti in Buram ſimilitudinem hominis. Et pꝛemit sltũ. Fob.xxxix. Nunqͥd ad bᷣceptũ tuũ le titur ꝙ ſimilitudo hominis erat in eis ꝛſiq uabtt aquila? Moꝛaiit᷑ aũt doctoꝛ ecclia dem in ſanctis doctoꝛibꝰ eſt ſimilitudo ho ſticus debet eſſe vt hõ ßm rõnem viuẽdo. miniſ.i.chꝛiſti. vnde Bꝛego. dicit ꝙ ſancta Scðm rõnẽ dico a deo ꝑ fidẽ illuminataʒ: nimalia hec non eſſent niſi chꝛiſti ſimilitu 4 ßm diuia pcepta regulatam.iuxta illud dinem habuiſſent.Coinpetit ergo omniſã Mõ. xciij. Beatus hð quẽtu erudier do⸗ cto doctoꝛi vt aſſimilet᷑ chꝛiſto homini:ᷣm mineꝛ⁊ de lege tua docueris eũ. Ztẽ dʒ eſ ilud Wat xiij. Omnis ſcribadoctꝰ in re ⸗ ſe vt leo:tẽtatiõibꝰ reſiſtẽdo:⁊ aduerſa nõ gno celoꝛũ ſimilis eſt homini patrifamiliaf metuẽdoꝛ] ꝛoü. xxviij. Juſtꝰ quaſi leo cõ chꝛiſto. Debet enim chꝛiſtum imitari ⁊ ei fidens abſq; terroꝛe erit- Itẽ vt vitulꝰ ſe 1 aſſimilari in viuendo:ſicut Paulus faeie⸗ ipſů ſacrificãdo de talibꝰ vitulis ðꝛ ĩ Mõ. bat qui dicebat Sal.ij. Aiuo autẽ iam nõ Ponene ſuper altare tuũ vitu. egoꝛviuit vero in me chꝛiſtus. Itẽ in do Itẽ dʒ eſſe vt aquila ſubiimia ↄtẽptãdo: cendo ſiue pᷣdicandoꝛſicut idẽè dirit.j. Co vłalios ad ↄtẽplationẽ ⁊ amoꝛẽ dei inbj. oepredicam xpmn crucitixũ ⁊c̃. cãdo. Deut᷑.xxxij. Siẽ aq̃la ꝓuocãs ad vo tẽ faclendo.j.Coꝝ.xj. Imitatoꝛes mei lädũ pullos ſuos. Ał ðᷣꝛ dottoꝛ eẽ vt hõ ꝑ eſtote ſicut ego chꝛiſti. Ptetn in patiẽdo. pꝛudentiã:vt leo ꝑ foꝛtitudinẽ:vt vituluſ vnde idẽ Paulus Sal·ij. dixit: hꝛiſto cõ ꝑ tẽperãtiã:⁊ vr adquila ꝑ inſticiã. Nuidã fixns ſũ cruci. Deĩde deſcribit᷑ hoꝛñ aiali? No vt dicit Hiero.ꝑ quattuoꝛ facies intel⸗ um figura ſpecialiter quo ad partes eoꝛuʒ lexerũt quattuoꝛ eiementa q̃ dicunt᷑ ineſſe quo ad facies: quo ad manus:et quo ad vniqꝛ in vno coꝛꝑe hoĩs vniunt᷑. vñ q pedes. Mꝛimo enĩ quo ad facies põit ꝙ uis in mũdo maioꝛi ſint diſticta:in mũdo erat in eis quadruplex figura.ſ.homis et tñ in mĩoꝛi, i.in homine ſũt vnita. Blij vo leonis a dertr.vituli fiue bouis a ſiniſtrẽ: ꝑ has quattuoꝛ facies qᷓ ttuoꝛ pᷣncipaleſac ſed aquile deſup. Per has ergo quattuoꝛ cipiũt aĩe paſiões. gaudiũ:triſticiã: pẽ: facies dicunt qui am myſtice pᷣfiguratos 4 timoꝛẽ. quarũ q̃dã ſũt de bono vt gaudi attuoꝛ euãgeliſtas.ſ.per faciẽ hominis um de p̃ſenti bonoꝛ⁊ ſ hes de futuro. Qlie Mattheũ ꝛqui ab humana chꝛiſti genera/ ſunt de malo.ſ.vel pᷣſenti vt triſticia: vłfu⸗ tione euangeliũ inchoauit dicẽſ: Niber ge turo vt rimoꝛ.Et iõ quedã dicunt᷑ eſſe a de nerationis ieſu xp̃i ⁊̃c. Per faciẽ o leõis ytris:q̃dã Voa ſiniſtris.ß̊ ſuꝑ has d z eẽ rõ Warcuʒꝛnuia a rugitu deſerti euägelium eas modificãs ⁊ regulãs:⁊ iõ facies aqui icepit dicẽs; Aox clamãtꝰ in deſerto. Per le dicit᷑ eſſe deſuꝑ.Et nota ꝙ iſte facies di⸗ aciẽ auitẽ bouis Lucã:qꝛ a ſacerdotio Ta cunt᷑ extẽte deſu qꝛin omnibꝰ intẽtio et harie iceplt pncipiũ dickst nit facerdos ↄtẽplatio ſctõꝝ ſupꝑ ſe tẽdit.ſi diẽ Sꝛego W Ne. Rã ſacerdotlerat boues imolare. Item deſcribitur figura eoꝛum quãtũ ad Sb adle faciẽ Zoßes gccipit᷑:qͥ cerer: àl manus:quia habebant manus a 8
—
puo ⸗
iii kiilii iit

hominis.vñ dieit ꝙ manꝰ hoĩs ſub pẽnis eoꝝ. Abi nota ꝙ qͥlibet doctoꝛ debet habe re manꝰ hoiĩs.i.opa bona.ſ.vt nõ ſolũ bõa dicat:ß etiã faciat.ðᷣʒ illðᷣ:Cepit ieſus face re ⁊ docere: Acẽt᷑.j. Sꝛegoꝛius in Paſtoꝛa Mꝛedicatoꝛ quiſq; plus actibꝰ qᷓ; vocibuſ intonet: ⁊ hene viuẽdo veſtigia ſequacibꝰ impꝛimat qᷓ; loquẽdo q̃ gradiant᷑ oñdat:ð debẽt eſſe manꝰ homis.i.opa m rõnẽ fa ⸗ cta. Apłs Bo.xij. Bõnabile obſequiũ ve⸗
ſtrũ.ſed dicunt manꝰ eẽ ſub pẽnis:qꝛ dʒ eſ
ſe virtuſ oꝑis ſub volatu ↄtẽplatiõis.ſ.vt ſub ↄtẽplatiua ſit etiã actiua:⁊ dñt eẽ ma⸗ nus in qttuoꝛ partibꝰ. qꝛ ſcʒ quattuoꝛ mo dis ꝑ opera vite actiue ꝓximis ſeruit᷑.ſ.vł qᷓ;tũ ad animã: vt docẽdo:cõſulẽdo:⁊ ali ⸗ as ſpũales elemoſynas ipendẽdo. vl qᷓ;tů ad coꝛpꝰ viuũ.ſ.reficiẽdo: veſtiẽdo ⁊ alia neceſſaria miniſtrãdo.vłqᷓ;tũ ad coꝛpꝰ de⸗ fůctũ.ſ.cõponẽdo ⁊ ſepeliẽdo ⁊ hmõi. vel qᷓ;tũ ad res tpales exterioꝛes.ſiẽ defendẽ ⸗ do tpalia iura ecckievł aliarũ ꝑſonaꝝ ⁊ hu iuſmodi.vł ᷣm Bꝛe. dicunt᷑ eẽ in qᷓ̃ttuoꝛ ꝑti bus:qꝛ ſetĩ enãgeliſte qͥ fuerũt pᷣmi docto ⸗ res noui teſtamẽti opꝰ exterioꝛis doctrie ꝑ
qttuoꝛ ꝑtes mũdi diffudert.ſ.ꝑ oꝛiẽtẽ:occi
dentẽ:meridiẽ ⁊ ſeptẽtrionẽ. Itẽ deſcri⸗ bitur earũ figura qͥ ad pedes:qꝛ pedes eo⸗ rũ pedes recti.⁊ plãta pediſ eoꝝ quaſi plã ta pedis vituli. In pedibꝰ ſiẽ dicit Bloſa ĩ telligunt᷑ greſſus opeꝝ:ita vt ſiẽ ꝑ manꝰi⸗ telligunt᷑ oꝑa que oꝛdinant᷑ ad ꝓximuʒ: ita ꝑ pedes intelligunt᷑ oꝑs hoiĩs qᷓ;tuʒ ad ſeipᷣm. Siẽ eni aĩal greſſibile pedibuſpgit ud locũ:ita etiã homo ſpiritualis opꝑibꝰtẽ⸗ dit in deñ.vñ Vngꝰ. dicit ꝙ deo qui vbiq; eſt nõ locis appꝛopinqusmꝰꝛſed bõis ſtu⸗ dijs honiſq; actionibꝰ. Et ideo ſiẽ ſine ꝑe⸗ dibus coꝛpꝰ homiĩs nõ pgit. Sic etiã fides hominis ſine operibꝰ nõ ꝓficit. Jaco.ij. Fi
des ſine operibus moꝛtua eſt. Sed in iſtis
pedibꝰ.i.opꝑibꝰdebet eſſe rectitudo intẽtio
nis, J. vt recta intẽtione fiant. vñ Ecech.j.
ðꝛ: Pedes eoꝝ pedes recti.ſ.ꝑ rectã ĩten tionẽ:qꝛ qualil eſt itentio tale ẽ opꝰꝛEcci. lj. Ambulauit pes meꝰ iter rectũ. Itẽ de⸗ bet eſſe in eis maturitaſmoderatiõis: quia cũ quadã ma turitate.i.grauitate ⁊ mode/ ſtia debẽt exequi ⁊ ꝑficere opꝰ intẽtũ. vnð dicit ꝙ plãta pedis eoꝝ quaſi plãta pedis vunli. Aunli enĩ ſiue boues vt dit̃ Bꝛego.
Piber ſeptimus
ců ñdã mturitate ſiue grauitate incedũt.
vl etiã in plãta pedis vituli ſignat᷑ fonitn do laboꝛis:qꝛ vituli ſiue boues foꝛtes ha/ bẽt pedes vt ipſe Bꝛego. dicit. Itẽ inhoe deſignat᷑ diſcretio cirtũſpeetiõis:ex eoꝙĩ pedibꝰ vituli eſt vnguiũ diſcretio. Ex qͥbui patet ꝙ opa docẽtiũ debent eſſe recta.gra/ uia: foꝛtia et diſcreta. Tertio hec aialia deſcribunt᷑ etiã eſſe pẽnata.vñ dicit q̃iu ⸗ oꝛ penne vni ⁊c̃.vbi circa eoꝝ pẽnas nota quattuoꝛ.pꝛimo diſtinctioneʒ:qꝛ quattuoꝛ penne vni.ſ.ad modũ alaꝝ. Iſte quattuoꝛ penne ſunt quattnoꝛ cõditiõeſq̃ neceſſarie fũt cuilibet cõtẽplãti: vt ꝑ volatũ cõtẽpla⸗ tiõis poſſit ad diuina leuari. Pꝛia pẽnaẽ mentis virt? ꝑ quã.ſ.aĩa advolatũ cõtem ⸗ platiõis diſponit᷑. Eſt eni anime cõtẽplan tis neceſſaria virtꝰ moꝛalis: ex eo ꝙ vtutel moꝛales vehementiq̃ paſſionũ repꝛimũt et ſedant exterioꝛum occupstionũ tumultus qᷓbꝰ abſtraheret᷑ intẽtio eiꝰ ab intelligibili bus ad ſenſibilia:Eccĩ.yliiij.Homines di⸗ uites in virtute pulchꝛitudis ſtudiũ habẽ tes. Studiũ enĩ pulchꝛitudis eſt ſtudiũ cõ tẽplatiõis qð cõpetit hominibꝰ virtunbꝰ abũdantibꝰ. Stccũda pẽna eſt mẽtl actꝰ quo ſcʒ cõtẽplatio incipit᷑. Et talis actꝰ eſt lectio: oꝛatio ⁊ meditatio ⁊ hmõi. Nã inle ctione mẽſinfoꝛmgt̃:in oꝛatione elenatut: iĩmeditatiõe ãt inflãmat:ᷣm illð Pð.xx viij. In meditatiõe mea exardeſeit ignis⸗ Tertia penna eſt gradus cõſideratiõis: quo ſcʒ oĩdiate anima cõtẽplãdo ꝓgredi⸗ tur. Et nota 9 habet cõtẽplatio diuerſos gradus quibꝰ.ſ.aĩa in dei eognitionẽ aſc dit. ᷣm ilið Mð. lxxxiij. Aſcẽſiões ĩ coꝛde ſuo diſpoſuit in valle lachꝛymarũ.vñ B⸗
chardus de ſctõ victoꝛe ſex gradus cõtem⸗
platiõis diſtinguit: quibus mẽs per crea⸗ turas mũdi in dei eõtẽplationem aſcẽdit⸗
Mimus gradus eſt Em ſolã imaginatis nem dum attendimus ſolum res coꝛpo?a les.vnde in hoc gradu ponitur ſolum per
ceptio ſenſibilium. Secundus gradusẽ in imaginatione fm rationẽ ꝓut·. ſenſibi
lium oꝛdinem et diſpoſitionem conſidera⸗ mus. vnde in hoc gradu fit pꝛogreſſus aſe
ſibilibꝰ ad intelligibilia. Tertiꝰ eſt in r tione ſᷣm imaginationeʒꝛquandoſ. per in⸗ ſpectionem reruʒ viſibilium ad inhilibilis ſubieuamur. vnde in hoc gradu põirur di⸗ iudicatio ſenſibilium vᷣm intelligibilia. Muartus gradus eſt in ratione furat
* 8*—
— ———

Z
P
2
3
A
„
De viſionibus et ſomnijs onem:quando ſcilicet animus intendit in in viſione beata mentis actus et co ntẽpla uiſibilibus etiam imaginatio non no/ tio vnico er ſimplici intuitn diuine verita⸗ nit. vnde in hoc gradu ponit᷑ abſoluta c⸗ tis perficitur.vei iſte quattüo penne qui⸗ ſideratio intelligibilium:in que per ſenſibi bus anima in contemplatione leuat᷑ junt lia deuenitur. M uintus eſt lupꝛa ratioꝰ ille quattuoꝛ contẽplationes quas Beat? nem quando diuina reuelatione cognoſci Bernardus in libꝛo de conſideratione po mus que humana ratione cõpꝛehendi nõ nit:quaru ʒ pꝛima eſt admiratio maieſtat!. poſſunt· vnde in hoc gradu ponitur contẽ Secũda ẽ ↄideratio iudic ioꝝ dei. Tertia platio intelligibiliunt que per ſenſibilia in eſt recognitio beneficioꝝ. Quarta eñt cõſi ueniri non poſſunt:ſed tantũ ger rationeʒ deratio pꝛomiſſoꝛũ. narũ due dicũt᷑ coꝛ rapipolſunt. Sextus eſt ſupꝛa rationeʒt poꝛa tegere:qꝛ opta ⁊ tecta ſi anime qdiu quando ſcilicet ex diuina reuelatione co/ manet in coꝛpoꝛe.ſ·immẽſitas diuine maie gnoſcimus ea que humane ratiõi repugna ſtatis:⁊ abyſſus iudicioꝝ dei.due vo in⸗ re vident᷑: ſicut ea que dicunt᷑ de myſtẽrio uicẽ tungunt᷑ſ. ꝓmiſſa ⁊ beneficia. Mã ꝓ trinitatis.vnde in hoc gradu poniconſ 1/ miſſio büficioꝝ fit:⁊ beneficia ꝓmiſſa con deratio intelligibiliũ: que ratio nec inneni ferunt᷑: ß pꝓmiſſio ꝓmittit ad cðſ olationẽ. re nec etiã capere põt. Quarta pẽna eſt beneficiũ vo ſubſequit᷑ ad ſatiffactionem. dei intuitus:id eſt ipſa co ntemplatio diui⸗ Sedᷣm beatũ Sꝛego.quattuoꝛ iſte penne ne veritatis:⁊ in hac contemplantis vola ſttõꝛũ animaliũ ſũt amoꝛ ⁊ ſpes: ⁊ iſte due tus finitur. Quia huius cõtemplatio finiſ inuicẽ cõiungunt᷑:qꝛ ſcʒ ſancti vtri ⁊ amãt eſttotius humane vite. vnde Tugẽ. dicitĩ que ſperant:⁊ ſperãt q̃ amãt. Alieðo due dettinitate ꝙ contemplatio dei ꝓmitti/ ſunt timoꝛ et penitẽtia. ⁊ iſte due tegũt: qꝛ
tur nobis yt actionũ oniniũ finis atq; eter timoꝛ et penitentia ab omnipotẽt? dei oxu⸗
na perfectio gaudioꝛũhic autẽ cõpetit no lis mala pꝛeterita abſcõdũt. Secũdo no bis impfecte: videlicet per ſpeculũ in enig tã pennarũ ſituationẽ:qꝛ habebãt pẽnas ĩ mate. St ideo eſt quedã inchoatio iliꝰ bea quattuo? ptibꝰ. Mã pẽna amoꝛis eit in ce⸗ eitudinis. Sed nota ꝙ dicit ꝙ iſtarũ quat loꝛpẽna ſpet eſt in deo:penna penitẽtie ha tuoꝛ pennarum duetegebant coꝛpoꝛa ani⸗ bet locũ in mũdo.penna timoꝛis eſt de ĩfer malium:quia qᷓ;diu ſanctoꝛum doctoꝛum no. Sed attẽde ꝙ manꝰ dicit eſſe ſub pen ⸗ anime co?poꝛibus teguntur.i.qᷓ;diu ſunt ĩ nis in quattuoꝛ partibuſeqꝛ nec amoꝛ:nec hat vita indigent ad contemplatiuã vitaʒ
ſpes:nec timoꝛ:net penitẽtia eſt ſine opere duobus pꝛedictoꝛuʒ.ſ.virtute moꝛali.ã efficax. Wam amoꝛex dato oſtẽdit᷑:ſpes ex coꝛpoꝛe exuta anima nec ſenſibilibus paſ merito concipitur:penitẽtia ex debito ſatiſ ſionihus:nec rerum coꝛpoꝛalium tumulti facit.timoꝛ a malo retrahit ⁊ iſuper ad bo bus inquietabitur vel impediet. Et iõ nõ nñ cõpellit:ᷓᷣm illud Ecci. rv. Qui timet —— virtutibus moꝛalibus:que ha ⸗/ deum faciet bona.Ałſi ꝑpẽnas intelligã⸗ bent huiuſmodi impedientia repꝛimere vłk tur cõſideratiões mẽtis ꝛtũc ſunt in quat⸗ ſedare. Ptem indiget gradu conſiderati⸗ tuoꝛ partibꝰ: qꝛ aliqũ ſancti cõſiderãt vbi onis:qꝛ ſcʒ in hac vita non poteſt animaĩ/ fuerũt ſcʒ in pctõꝛ⁊ ſic replent᷑ meroꝛe.ali⸗ mediate leuari in contemplationeʒ diuine qñ ovbi ſũt.ſ.in mũdoꝛ⁊ ſit affligunt᷑ do veritatis:ſed potius per quoſdam graduf loꝛe. quãdoqʒ vo cõſiderãt vbi erůt.ſĩ iu⸗ inipſius contemplationem cõſurgit. Due dicioꝛet tũc follicitant᷑ timoꝛe. Ouãdo autem alie penne inuicẽ iungebãtur:qꝛ.ſ. in alia vita videbit᷑ deꝰſicuti eſt:⁊ erit act? tur amoꝛe. Et iſta vᷣm Gꝛegoꝛi in moꝛali. ⁊ põtẽplati mẽtis cũ vno intuitu diuĩeve ſunt quaſtuoꝛ genera compunctionum q́;· ritatis. vñ Augꝰ.dicit ꝙ nõ erũt in patriaꝰ bus mentes ſanctoꝛum hominum vebe ⸗ eqßltatlões nfe volubiies ab alijs in alia menter afficluntnr. Tertio nota penna⸗ eütes atq; redeũtes:ßᷓ totã ſciẽtiam nr̃am rum connerionem:quia iuncte erant pen ⸗ vfjo ſimul ↄpectu videbimꝰ. Duab? pẽ ns eoꝛum alterius ad alterumꝛ ſcilicet ᷣm nið coꝛpoꝛa eſn⸗ virt gradus c Bꝛego. quia pꝛedicatoꝛum vlrtus ⁊ ſapiẽ tẽplãtibꝰneceſfaria ſũt qᷓ;din aRnoꝛtalt h tia charitatis concoꝛdie paceſociantur. corhre tegit᷑ ue vo penne iũgunt᷑:qꝛ. f ¶ uis eni ſaneti viri diuerſitatem
aũt vbi nõ ſũt.ſ.in celo:⁊ ex hoc inflãman

ſue etlã diſtinetionẽ pẽnarũ.i.diuerſa vir⸗ tutũ munera vłl donã gratiarũ: tamẽ dum vnuſquiſq; alteri de virtutis dono qð ha⸗ bet obſequit᷑:⁊ ecõuerſo pẽna alteriꝰ adal terũ mutua vtilitate cõn ectit᷑. Mã cõtẽpla tiuꝰ ꝙ actiuo oꝛat. actiuꝰ vo contẽplatiuo neceifaria coꝛꝑis adminiſtrat ⁊ lic de alijſ: yñ ad hãc cõnexionẽ pẽnaꝝ hoꝛtat᷑ beatui Petrꝰ dicẽs: Anuſqͥſq; gr̃am quã accepit in alterũ.illã admini.j. Me· ii. Quarto cõſidera pẽnarũ extẽſionẽ:qꝛ facies eoꝝ ⁊ peẽne eoꝝ extẽte delup. In facie intellige ſã ctoꝝ intẽſionẽ quã ſꝑ ad deñ vertũt.cõtra qð de pctõꝛibꝰ vᷣꝛ hiere.xxxij. Aerter̃t ad me ter ga ⁊ nõ facies · facies enĩ eſt ys ante rioꝛ:⁊ ĩdeo ſignificat intẽtionẽ finis q̃ opꝰ pᷣcedit. Tergů vo ſiue doꝛſů eſt pars poſte rioꝛ:⁊ iõ ſignificat opꝰ qð ip̃ᷣam intẽtioneʒ ſubſequit᷑. Tergũ ð et nõ faciẽ ad deũ con uertit.qͥ opꝰ qͥdẽ de genere bonoꝝ facit: ad deñ intẽtionẽ nõ dirigit. Sed in pẽnis quibꝰ volat᷑ in altũ intelligit ſctõꝝ cõtem⸗ platio.de quarũ pẽnarũ volatu Pð ltiij. diet: Muis dabit mihi pẽnas ſiẽ colum. ⁊ vola.⁊ requieſcã. Faciẽ ð et pẽ̃nas aialiũ extẽtas deſuꝑ ꝓphᷣa vidit: qꝛ intẽtio ⁊ con tẽplatio ſctõtum ſup ſe tẽdit vt celeſte bo⸗ nů aſſeqͥ ⁊ obtinere poſſint:ſicut interlinea ris Bloſa dicit. Qnuarto hic aĩalia erãt mota ⁊ impulſa a ſpũ.vñ dicit ꝙ vbi erat ĩ petus ſpũſ illuc gradiebant · Abi aduerte ꝙ ſaneti doctoꝛes a ſpirituſetõ mouent:ĩ⸗ petuoſe:cõtinue et eaute. Et ꝓpter pꝛimuʒ
dicit vbi erat ĩpetꝰ ſpũs ⁊̃.vbi dicit Slo.
ꝙ ſiẽ in malis eſt impetꝰ carnis: ita in bo⸗ nis eſt impetꝰſpũs:⁊ hũc ipetũ ᷣm Sꝛegl. charitas facit q̃ poſt ſpiritũ ire compellit. Mõ.xlv.Flumis impetꝰletificat ciuitatẽ. dei. Sjqus flumis eſt g̃a ſpũſſcti.q̃ mediã te charitate animã ipellit ad bonũ:⁊ pdu/
cit ad ineffabile gaudiũ. Itẽ cõtinue qð notat᷑ cũ ſubditur: ꝙ nõ reuertebant᷑ cum ambularẽt. Nã ſicut Sloſa dicit: Ců am ⸗ bularẽt ad bona nõ renertebant᷑ ad mala·
⁊ ideo in bono pſenerãdo ⁊ cõtinuãdo mo nebant̃. Wat.x. Qui ꝑfeuerauerit vſq; in finem hic ſaluus erit. Sed quia illud ver ⸗ bum bis ponitur. Alia Sloſa quedã expo nit de motu recto: Cum ambularent ante ſcʒ ad ſpiritualia non reuertebant᷑ retro.ſ. ad tẽpoꝛalia vnde nõ erat in eis motus re erus ſed rectus. Apls Mhllip.iij. Que
Eiber feptimus
retro qͥdẽ ſũt obliuiſcẽs:ad ea q̃ unyi⸗ ra ext endẽs me. hierony. E ui ſtiuaʒan tri tenet nõ reſpiciat retroꝛnõ imitet᷑ vyon Loth ne pereat:ſicut heli qui alioꝛũ vitio deũ offendit. Sed videt eſſe cõtra qð alibi
ðꝛ Egech. j. Oæ aialia ibãt ⁊ renertebãtin ſimilitudinẽ fulguris coꝛuſcãtis, Sed di⸗ cendũ ꝙ ibi loquitur de motu cõtẽplatio ⸗ nis:ſed hic de imitatione vite ſiue de mo ⸗ tu amoꝛis. Ande illud
ꝛie e illud exponitur ꝙ ibant ſcʒ ꝑ mẽtis contẽplationẽ;ſed nõ diu in ea
eſſe valentes:reuertebant᷑ ad actionẽ ᷓʒ quia eꝝ contemplatione ipſa anima inflã⸗
mabatur ⁊ illuminabatur:dcirco ſubdi⸗ tur ꝙ reuertebãtur in ſuuilitudinem fulgn ris coꝛuſcantis:id eſt inflammantisa illu ⸗ minantis. Mam per eos a contemplatiõis arce deſcendẽtes celeſte lumen nobis ſpar
gitur: vt Bloſa dicit. Itẽ mouentur caute
quod notatur cũ dicit: ꝙ vnumquodq; eo rũ coꝛã facie ſus ambulabat.ſ. ſemꝑ ſibißᷓ⸗ ſẽs:ſempꝑ dijudicãs quid bonũ vei qͥd nia lum in quo creſcat in quo vecreſeat: Ap
Epheß.v. Aidete quomodo caute ambij⸗
letis. Qnuinto quoq; hec animsligdeſcfi buntur vt inflammataa oſtendunt᷑ letido ctoꝛes inflã mati quattuoꝛ modis ſ.ad n dũ ſcintillarũ: ad modũ carbonũ ⁊ ad mo dũ lampadarũ et fulgurũ. De pꝛimo enin dicit:et ſcintille quaſi aſpeetus eris cãden tis:quod ᷣm Bloſã refertur ad ſanctoꝛuin pꝛedicatoꝛũ doctrinã: quoꝛũ vᷣba ſunt ſub tilia:⁊ iõ ſůũtvt ſcintille· Itẽ ſonantian ð eris. Dtem feruẽtia ⁊ ideo candentl. Bel poteſt exponi ꝙ ex ſanctis doctoꝛibus emi cant ſcintille exemploꝛum:auditꝰ verboꝝ: x eſt in eis candoꝛ affectionũ ꝛvt ſcintilla⸗ ret oꝛationibus ſonãt in pꝛedicationibꝰ:eꝝ candeſcũt in affectiõibꝰ. Bloſa quaſi eris candentis:qꝛ plus ardẽt deſiderio qᷓ; ꝓfe rant verbo. Zecundo ſancti doctotes in flammantur ad modũ carbonũ. Ande di⸗ cit ꝙ ſimilitudo animaliũ ⁊ aſpectus eoꝛ quaſi carbonũ ignis ardentinm. Carboni bus enim ardentibus aſſimilant᷑ ſanen do etoꝛes:quia ipſi et in ſe ardent per deſideri um:⁊ alios ſidi adherentes accendunt eti am ad diligẽdũ deñ.vnde Sloſa dict: S carbonẽ tetigeris accenderis: etců ſancto ſanctus eris· vnde iſti ſutit carbones vd ſtant incinerando:id eſt ad penitentiã hů millando. Mõ cxix. Sagitte potentiſ cn
——
———

De viſionibus et ſomnijs kecum earbonibus deſolatoꝛijs ꝛvl vaſta⸗ currens cũ meditãtur ſcripturas:qꝛ důũ bi koꝛibus km aliam litterã. Itei qul ſancti ſtoꝛias diſcurrẽdo ꝑeurrũt:ſpũſſcti ſacra⸗ ficant purificando. ᷣᷣm illud: Sanctifica/ mẽta cernt:ð eſt in illis ſplẽdoꝛ ignis dů bit eos in igne ⁊c̃. Põ.cxxxix. Cadent ſu cõtẽplãt᷑ res diuinas:qꝛ in tali cõtẽplatio her eos carbones:in ignem deijcies eos in ne mẽs inflãmat᷑ charitate ⁊ illuſtrat᷑ veri⸗ miſerijs non ſubſiſtẽt. Item qui adiuuãt tate:ſʒ ſplẽdoꝛ fulguris eſt in eis dñũ cõſide inflammando. m illud: Habens carbo⸗ rant res creatas.vñ Sꝛego.dicit: Auãcũ nes ignis ſedebis ſuper eos ⁊ erunt tibi in; creaturã inſpicimꝰ dei noticiã fulgurat: adiutoꝛiũ. Tertio inflãmãtur ad moduʒ dũ in creaturis ſe creatoꝛ manifeſtat. Itẽ
—
lãpadarũ.vnde ſubditur: Et quaſi aſpe/ doctoꝛ eccleſtaſticꝰ aſſimilari debet ilii an ⸗
.
tus lampadarum. In lampadis enim re ⸗ gelo foꝛti · de quo habet᷑ in viſiõe Jobis: duiritur mundicia vaſis ⁊ iõ fit de vitro Apoẽ. x. vbi dicit᷑: Aidi aliũ angelũ foꝛte; Copia liquoꝛis vnde implet᷑ oleo euidentia deſcendẽtẽ de celo amictũ nube ⁊ iris ĩ ca⸗ fulgoꝛisꝛet ideo ſuſpendit᷑ ĩ alto: que tria pite eiꝰ:⁊ facies eius erat ſicut ſol: ⁊ pedeſ ſignãt in ſctis viris puritatẽ carnis: deuo eius tanqᷓ; colũna ignis:⁊ habebat in ma⸗ tionẽ mentis:⁊ claritatẽ ſiue fulgoꝛẽ ſãcte nu ſua libellũ apertũ ⁊ poſuit pedẽ dextrũ opinlonis.vñ Sloſa dicit ꝙ ſanctoꝝ aſpe/ ſuũ ſuꝑ mare:ſiniſtrũ vo ſup terrã: vbino ctus eſt quaſi jampadarũ:qꝛ opinionẽ do⸗ tãtur octo: que doctoꝛ eccliaſticꝰ d 5hẽre. nã a lumine alioꝝ longe lateq; diffundũt. Pꝛimũ eſt obediẽtia ꝑ quã aſſimiiet᷑ an ⸗ Cant᷑.viij. Lampades eiꝰ lãpades ignis geio. Wã bᷣcipua eſt in angelis o bedientia atq; fãmaruʒ. Quarto ſũt inflãmati ad creatoꝛis Põ.cij. Bñdicite dño oẽs an modũ fulgurũ.⁊ ideo ſubdit᷑:Et eratviſio geli eiꝰ:potẽtes virtute q facitis verbũ eiuf diſcurrẽs ĩ medio animaliũ ſplẽdoꝛ ignis: ad audiendũ vocẽ ſermonis eiꝰ. Abipota Ide igne fulgur egrediẽſ. Sic ĩ medio ani ꝙ ex ohediẽtia dura iniũcta qͥdã ꝓuocan⸗ maltũ.i.in coꝛdibꝰ ſctõꝝ:qꝛ mediꝰ locꝰ at/ tur ad irã ⁊ murmurãt ⁊ maledicũt.cõtra tribuit᷑ coꝛdi: ᷣm illud Mð xxj. Factum qʒð dicit Benedicite domino. Quidi vo eſt coꝛ meũ tanqᷓ; cera liqueſceni in medio ad implẽdũ ſe ĩpotẽtes ⁊ infirmos dicũt vch.⁊c̃eſt viſio cõtẽplatiõis dei nõ ꝑſim⸗ aſſerũt.cõtra quod dicit:otẽtes virtu plicẽ mẽtis intuitũ.ſicut ẽ in patria vbi de te. Quidã vo qð audiũt implere differũt us immediate videt᷑:ß eſt viſio diſcurrẽs g ⁊ negligũt. ⁊ cõtra hoc addit: Qui facitis rationis diſcurſũ ꝓut inuiſibilia del a crea verbum ei„Jaco. j.Eſtote factoꝛes verbi tura mũdi ꝑ ea que facta ſunt intellecta cõ ⁊ nõ auditoꝛeſ tãtũ. Vlij qñq; ſe excuſãt ꝙœ ſpiciunt᷑.vnde diſcurrunt ex creatur q̃ ſůt nõ intellexerũt ſiue audierũt- cõtra qð ſub effectus dei pcedendo in cõtẽplationẽ cre infertur: Ad audiendum vocem ſermonũ atoris· ⁊ in hac cõtẽplatiõe eſt ſplendoꝛ ⁊ eius. Sunt ergo veri obediẽtes ad modũ ignis et fulgur.quia ſeʒ in contemplatiõe angeloꝝꝛintẽti ad audiẽdũ: ꝓmpti ad obe anctoꝛũ fuiget ſplendoꝛ diuine cognitio/ diendũ:virtuoſi ad exequẽdũ:mãſu eti ad nil· Mð · cxxxviij. Wirabilia opa tua:⁊ a. ſuſtinẽdũ. Et talis angeius debet eſſe do⸗ mea cognoſcet nimis. Eſa. lxiij. Implebit ctoꝛ eccleſiaſticꝰ. Walach.ij Pegceʒ reqͥrẽt ſplẽndoꝛibꝰ animã tuã. teʒ ardet ignis ey oꝛe eiꝰꝛqꝛ angelꝰ dñi exercituũ eſt. Se dinine dilectiõis. Mõ.xxviij. In medita/ cundũ eſt patiẽtia.vñ vꝛ: Foꝛtẽ.ſ.ĩ tolerã. tione mea exardeſcet ignis. Itẽ fulgurat do.vel foꝛtẽ in operãdo ⁊ expugnãdo ſiẽ gelus fraterne ſaluatiõis. Mã in ſctõ viro fuit Judaſ machabeꝰ.de quo dicit᷑-Ma illuminato ⁊ inHãmato in cõtẽplatione ac chab.ij. Judas machabeꝰ foꝛtis viribꝰ à cendit᷑: gelus etiã fraterne ſalutis vñ egre iunẽtute ſua ſit nobis pᷣncepſ mtlitie:⁊ ip̃e 4tiur fulgur.i. verbũ pᷣdicatiõis vł᷑ exẽpiũ aget bellũ ppli. Tertiũ eſt humilitas: q̃ no ↄuerſationis ꝓ ximoꝝ coꝛda terrẽs:illumi tat cũ dicit Deſcendentẽ.ſ.per humilita⸗ nãs ꝛpcutiẽſ ⁊ accẽdẽs ſicut fulgur.no tem de celo.i.de altitudine ſuperbie. deqᷓ tac in medio animaliũ.i.in ſanctoꝝ coꝛdi dicitur Eſa.xiiij. In celum cõſcendã⁊ ſup buð eſt ſplendoꝛ ignis cũ ardent in amoꝛe aſtra ceit eraltabo ſoliũ meũ.łꝑ deſcẽd? delt ſplẽdoꝛ fulguris cũ in dilectione fer tẽde eelo. i.de altitudine contẽplatiõis ad nẽt ꝓximi. Al im Gloſiẽ in ſetis viſio dir miniſteriũ actionis.Muartũ eit miſerico:
P5
*
—
—

dia que notatur cũ dicitur: Amictũ nube. Aſſimilat enĩ miſericoꝛdia nubi: eo ꝙre ⸗ frigeriũ pꝛeſtat. ᷣm illud:Ecci.xxxv. Spe ⸗ cioſa milericoꝛdia dñi in tꝑe tribulationis qjſi nubes plu. in tpe ſic. Quintũ eſt iuſti
ctoꝛe vel pᷣlato debet miſericoꝛdia iuſticie ſociari. Pð.lxxxiiij. Miſericoꝛdia ⁊ veri⸗ tas obuiauerũt ſibi.ihec ergo iris miſeri ⸗ coꝛdie ⁊ iuſticie debet eſſe in capite.i.in pꝛe lato ſiue pᷣncipe. Sextũ eſt ſapiẽtia:q̃ no/ tatur cũ dicit᷑: Et facies eiꝰſicut ſol. Aſſimi latur eĩ ſapiẽſſoli:nõ ſolũ ratione claritatꝭ ſed etiã ratione firmitat?:vᷣm illðᷣ Eccĩ.yx⸗ vij.hõ ſẽſatꝰ in ſapiẽtia ſua manet ſiẽ ſi t. Attribuit᷑ etiã ſapiẽtia faciei:qꝛ ſiẽ dicitur Ecẽ̃s viij. Sapiẽtia hominis lucet in vul tu eiꝰ. Septimũ eſt affectionũ rectitudo: que notat᷑ ibi: Et pedes eius ſicut colũna ignis. Motant᷑ eni affectiões in pedibꝰ:; erectio domus ⁊ alioꝝ ſuſtentatio in colũ⸗
na:ſed fernoꝛ ⁊ incẽſio in igne.ſ.amoꝛis:⁊4
ideo ix hiſ colligitqꝙ doctoꝛ ecclie debet eẽ affectuoſus: ad celeſtia erectꝰ: alioꝝ ſuſtẽ tatiuus:⁊ ad ſpũalia feruiduſ.Ecci.xl viij. Surrexit Helias quaſi ignis ⁊c̃. Octau eſt pfecta doctrina:q̃ requirit tria.ſ.vt do cto? ſit eruditꝰ videlicet in ſacra ſcriptura:
ð notat᷑ ꝑ hoc ꝙ habehat libꝛũ apertuʒ · Pie ꝙ ſit opoſus:vt qð de gꝛe pᷣdicat opꝑe ſnpleat:qð notat᷑ ꝑ hoc qð habebatiĩ ma⸗
—
nu. Itẽ ꝙ lit diſcret?:qꝛ aliter dʒ pᷣdicare
carnãlibus ⁊ pctõꝛibꝰ qͥ ſignificant᷑ ꝑ ma⸗ re: Et aliter iuſtis firmis ⁊ fructuoſis qͥ ſi⸗ gnificant᷑ ꝑ terrã vłꝑ mare ſeclares· ꝑ ter⸗
rã vo religioſi ſignificant᷑: vel ꝑ mare exi ⸗
ſtentes in aduerſitate.per terrã exiſtentes in ꝓſperitate:qͥbus omnibꝰ diuerſa exhoꝛ tatio cõgruit. vñ angelus aliũ pedẽ ſupꝛa mare ⁊ ãliuʒ ſupꝛa terrã dicit poſuiſſe. vel pes dexter eſt amoꝛ dei quo calcat᷑ mare.i. amaritudo ⁊ aduerſitas ſeculi.pes ſiniſter eſt amoꝛ ꝓrimi qui debet calcare terrã: id eſt omnia terrena ꝓrimoꝝ ſaluti poſtpone re. Pꝛouerb. xij. Mui negligit damnũ ꝓ⸗ pter amicum iuſtus eſt. Itẽ doctoꝛ Eccle ſiaſticus debet eſſe ſimilis illi candelabꝛo quod deſcribitur in viſione Tacharie que habetur Zach. ittj. Aidi⁊ ecce candelabꝛũ aureũ totũ:⁊ lampas eius ſuper caput ipſi us:⁊ ſeptem lucerne eius ſuper illud:⁊ ſe⸗
iber ſeptimus
eia.vñ dicit: Et iris in capite eiꝰ. Et ſiẽ ĩ iri de eſt ceruleꝰ coloꝛ adiunctꝰigneoꝛita ĩ do
ptem infuſoꝛia lucernis que erant fuperes put eius:⁊ due oliue ſuper illud vna a de · rteris lampadis:æ alia a ſiniſtris. Sieq́; eccleſiaſticus doctoꝛ eſſe debet vt candelꝭ bꝛum luminoſum per ſapientiã.aurcuʒ to⸗ tum per iuſticiam: ſed lampas chꝛiſtulſup caput eius per obedientiaʒ vel ſuꝑ caput eius.i.mentẽ fulgens per gratiã.ſeptẽ au⸗ tem lucerne ſunt ſeptem virtutes: ſcʒ tres theologice ⁊ quattuoꝛ cardinales.ſeptẽve ro infuloꝛia ſunt fepteʒ ſpirituſſancti dona quibus ſeptem lucernis.i.ſepteʒ virtutibꝰ? oleum gratie ſiue perfectionis infunditur. Mam dona perficiunt virtutes:due oliue ſunt due vite fructuoſe.i.meritoꝛie.ſ.contẽ platiua a dextris:? actiua a ſiniſtrisꝛ que omnia debent eſſe n perfecto eccleſie do⸗ ctoꝛe. Itẽ doctrins atholicoꝝ doctoꝛuʒ
differt a doctrina hereticoꝛum:ſicut diffe
rebant illi duo calathi: qui deſcribunturi viſione.hiere.que habet iere.xxiiij. vbi dicitur: Oſten dit mihi dominꝰ ⁊ ecce duo calathi pleni ficis poſiti ante templum do
mini. Calathus vnus ficus bonas habe/
bat nimis: vt ſolent ficus pꝛimi eſſe tem/ poꝛis:⁊ calathus vnus habebat ficus ni⸗ mis malas que comedi nõ poterant: eo ꝙ eſſent male. Iſti enim duo calathi ſunt do⸗ ctrina catholica et heretica:ſed doctria cs tholicoꝛũ doctoꝝ eſt calathus bonis ficu⸗ bus plenus.i.bonis verbis ⁊ ſinceris: qᷓ⸗ les ſolent eſſe fructus pꝛimi tpis.i.ſtmiles doctrinis ⁊ verbis ꝓphetarũ qui fuerunt tpe pꝛioꝛis teſtamẽti. Mã doctrins noui te ſtamenti nõ diſcoꝛdat a veteri km intelle⸗ ctum myſticũ. Ał fructꝰ pꝛimi tꝑis ſunt do cumenta apoſtoloꝛũ ct diſcipuloꝝ qui fue runt in eccleſia pꝛimitiua:a quibus moder
ni doctoꝛes catholici non diſcoꝛdant. Sʒ
calathus alius eſt hereticoꝛum doctria cõ
tinens peſſimas ficus.i.peſſimas ⁊ errone
as opintones.vnde a catholicis viris co⸗ medi.i.recipi vel acceptari nõ poſſunt: eo ꝙ— ſunt. Sed ambo calathi dicunt᷑ eſſe ante templũ dñi:quia vtraq; doctrins ꝓpalata ẽ in eccleſia xp̃i qᷓ;qᷓ; vna acceptã ⁊ altera repꝛobata ſit. Capitulu: XIHH. „ Ona ſpũſſanch unt ſeptẽ q d ſeptem oppoſit vi⸗ tijs euacuantur: ⁊hoe oſtendit
—

—
12½
damsn
De viſionibus et ſomnijs
* ſomnio pharaonis: quod habet᷑ Señ.
vbi dicit᷑ ꝙ vidit pharao ſomniũ. Pu tabat enĩ ſe ſtare ſug fluuiũ de quo aſcẽde bãt ſeptẽ boues pulchꝛe ⁊ craſſe nimisꝛ et paſcebant᷑ in locis paluſtribꝰ. Alie quoq; ſeptẽ emergebant de flumine fede cõfecte ⸗ ꝙ; macie ⁊ paſcebant᷑ in ipſiꝰ amnis ripa ĩ locis vberrimis virentibꝰ:deuoꝛauerunt ⸗ q; eas quarũ mira ſpecies ⁊ habitudo coꝛ⸗ poꝛũ erat. MWoꝛaliter fluuiꝰ eſt ſpũſſanctꝰ. de quo Apoẽc.vl. Dñdit mihi ſuuiũ aque
vlue ſplẽdidũ tanqᷓ; cryſtallũ ꝓcedentẽ de
ſede dei ⁊ agni.i.de ſubſtantia patris ⁊ fi⸗ lij. de hot fumine aſcendũt ſeptẽ boues.i. ſeptẽ dona que dicunt᷑ aſcendere: qꝛ nos
vſcẽdere faciũt:⁊ deſignant᷑ in bobꝰ:qꝛ.ſ.
faciunt nos bonoꝝ opeꝝ fructibꝰ abũda · re:ſicut boues terrã. Dicunt᷑ autẽ pulchꝛe inqᷓ;tum animã ſpitritualiter infoꝛmãt. Ni⸗
mis autẽ.i.valde craſſe dicunt᷑ ꝛeo.ſ.ꝙ ani
mã mirabili dulcedine ⁊ virtutũ abũdan ⸗
tia implent. Loca autẽ paluſtria in quibuſ paſcunt᷑ ſunt humiliũ coꝛda. de his ſeptem
donis dicit᷑ Eſa.xj. Requieſcet ſuper eum ſcilicet chꝛiſtum humilem ſpirituſ domini:
piritus ſapientie ⁊ intellectus:ſpiritus ſci entie ⁊ pietatis:ſpiritus cõſilij ⁊ foꝛtitudi ⸗ hls:⁊ replebit eũ ſpũs timoꝛis dñt. Per ſeptem autẽ boues tenues et fedas intelli · intur ſeptem vitia que deſignant᷑ in bo ⸗
us qui terram vertunt:quia ſeʒ toꝛ depꝛi
munt ⁊ terrenis actionibus innoluunt: emergunt de flumine.i.de ĩſtabilitate ⁊ flu rribilitate mentis humane. ſenſus enim et cogitatio humani coꝛdis pꝛona ſunt ĩ ma⸗ Lum ab adoleſcẽtia ſua: vt dicit Seſi. viij.
Picuntur antem fede:quia menteʒ ſcʒ ho
minis maculant:⁊ conuerſationem defoꝛ
mant. Itẽ ſunt confecte macie:qꝛ euacu⸗
ant pinguedinem gratie ⁊ virtutuʒ. Itẽ paſcuntur in ripa amnis. Amnis enim cõ⸗
tinue fluens eſt vita humana:cuiꝰ due ri⸗ pe ſunt:ſpiritus ⁊ caro.in quibus ſunt lo⸗
a vberrima ⁊ virentia.ſ.diuerſe potentie anime:et diuerſe partes coꝛpoꝛis. in quibꝰ eſt viroꝛ.i.vigoꝛ virtutis.ſicut in ĩteliectu
virtꝰ cognoſcitiua.in volũtate virtꝰ appeti tiua ⁊ ſie de alijs. Silr in partibꝰcoꝛporꝭ ſi
te ſũt vires aĩe vt in oculis vis viſiua ĩ au
„
ribꝰ vis auditiua:⁊ ſic de alijs. nec eſt aliq̃ Particula coꝛpoꝛis in qua nõ ſita ſit aliqua nime vis · vnde iſts ſunt loca virentia: id
eſt viribus ſpiritualibus plena. Iteʒ ſut loca vberrima per abundantiã actionnʒ. Mam in intellectu abũdant cogitatiõeſ:in volũtate affectiões: in fantaſia imagiatio⸗ nes:⁊ ſic de alijs. Vn iſtis ð ptibꝰ ſe uviri bus paſcunt᷑ ſeptẽ vitia:qꝛ auaricia paſcit᷑ in viſu.vnde vocatur cõcupiſcentia oculo rum.j. Job.ij. Item gula paſcitur in gu⸗ ſtu:luxuria in tactu:ſuperbia in appetitu. Eſt enim ſuperbia appetitus ꝓpꝛie excellẽ tie ⁊ ſic de alijs vitijs. Item denoꝛat bo ⸗ ues ſpecioſas.i.ſpirituſſancti dona. Nam plenitudinẽ ſapiẽtie deuoꝛat luxuria:quia facit ſpiritualia deſipere. Naʒ animalis.i. carnalis homo non percipit ea que ſũt ſpi⸗
ritus dei. Donum Vo intellectus deuoꝛat
gula: quia generat hebetudineʒ ſenſus cir ca intelligibilia vt dicit Sꝛegoꝛius. xxxj. Woꝛalium.Sonum vero ſcientie deuoꝛat auaricia:quia peruertit rectum iudicium: dum auarꝰ iudicat tempoꝛalia eſſe eternis pꝛeponenda in eis finem ſuum conſtituẽs: ſed donum pietatis deuoꝛat inuidiaeni⸗ uolentiam excludens. Donum autein con ſilij deuoꝛat ira qua ad omnia pꝛecipitant᷑ ducit qð eſt cõtra ↄſiliũ:ß̃ donũ foꝛtitudis vuoꝛat aceidia:q̃ reddit mẽtẽ debilẽ ⁊ gra uẽ. Donũ aũt timort deuoꝛat ⁊ excludit ſu ꝑbiã:q̃ pᷣſũptuoſũ ⁊ audacẽ fac̃: ðᷣ ðᷓʒ Sꝛe. · Woꝛa. alit᷑ accipiũt᷑ iſta vitia donis oꝓpo
ſita:qꝛ ſapiẽtiã deuoꝛat ſtulticia: ĩtellectũ
hebetudo:ſcientiã ignoꝛantia:pietatẽ du⸗ ricia:mẽtis conſilium pꝛecipitatioꝛ foꝛtitu⸗ dinem toꝛpoꝛ:timoꝛẽ vero fuperbia ſiue p⸗ ſumptio. Sed notandum circa pꝛedictũ ſomnium:ꝙ ſicut dicunt ſomnioꝛum itter pꝛetes:ſomnia que apparent hominibꝰ de bobus ad variam referuntur ſignificatio nem. Nam aliquando referũtur ad homi⸗ num poteſtatem. vnde in ſomniovt dicunt
boues maſculini generis pꝛincipes plerũ ⸗
q; ſignificare ſolent. Et ideo ſi quis ſomni
et ꝙ ſedeat ſuper bouem rubꝛi coloꝛiſinue
niet poteſtatem:ſed egrotabunt filij eſus 1vroꝛ. Item ſi ſomniet quis ꝙ in alta re gione paſcat boues tricoꝛnes aut quadri- coꝛnes:pꝛinceps intrabit terram illam: et ſubiugabit eam ſibi tot annis quot erant
coꝛnua. Zliquando vero referuntur ad
tempoꝛum quglitatem ſicut ex ſomnio pꝛe⸗
fato: ſilicet Pharaonis apparet: quod Joſeph interpꝛetatus eſt dicens 4 rſe⸗
*

ptem bones pingues ſignificabant᷑ ſepteʒ Nn t ꝑ leptẽ vo macilẽtas ſeptẽ anni ſterilitatis.vñ dicũt ſomnioꝝ interᷣ⸗ tes ꝙ ſi qͥs in iomnio inuenerit vnũ pignẽ bouẽ aut plures:boni ⁊vberes anni eñ cõ plectent᷑ ⁊ ꝓficiet in ope ſuo. Si No vitu⸗
lñ macrũ aut bouẽ eiuſdẽmodi: ſubdide⸗
ritq; eos ſibi annũ vl annos malos inue⸗ niet ⁊ famẽ ⁊ detrimentũ ⁊ pauptatẽ ðʒ te⸗ nuitatis rationẽ.Q nãdoq; autẽ referun⸗ tur ad diuitiarũ ꝓſperitatem. Mã ſi qͥs ſe ſomniet lac bouinũ comedere:inueniet in ⸗ crementũ ⁊ diuitias maioꝛes · Et ſi qͥs ſom/ niet ꝙ coꝛium bouis inuenerit aut tulerit: diuitias magni pꝛincipis hereditabit. Et ſi quis ſomniet ꝙ bouẽ ĩ domo ſua occide rit: ꝓ quãtitate carnis inueniet theſauruʒ pꝛincipis cũ timoꝛe. Iteʒ ſi qͥs ſomniet ſe tollere de ſanguiĩe bouis aurũ inueniet pᷣn cipis.hec dicunt ſomnioꝛũ interpᷣteſ. Sed
qꝛid qð dicũt ratione nõ fulciũt: eadẽ faci litate cõtemnif᷑ a pleriſq; q dicit᷑: Secꝰ ta⸗ mẽ eſt de ſomno pharaõiſ:de quo teſte ſeri pturd:certum eſt ꝙ fuit immiſſũ a deo. Di
xit aũt oſeph pharaõi audito pᷣdicto ſõᷣ⸗ nioꝛſõniũ regis vnũ eſt:que facturꝰ eſt de⸗
us oſtendit pharaoni. Ca. XIII 2 Bangeliſte ñi⸗ gurati ſũt ꝑ illa quattuoꝛ aĩalia:
äin viſiõe imagiaria ſũt oſtenſa beato Johanni: Apoca.itij. vbi dieiẽ ĩ me dio ſedis ⁊ in circũitu ſedis quattuoꝛ ani/ malia plena oculis ante ⁊ retro. Et aĩal pᷣ⸗ mũ ſimile leoni.⁊ ſcðᷣm aĩal ſimile vitulo. ⁊ tertiũ aĩal habẽs faciẽ quaſi hominis.⁊ quãrtũ animal ſimile aqͥlevolanti.Et qᷓttu
oꝛ animalis ſingula eoꝝ habebãt alas ſe ⸗
nas. A bi nota cõgruitatẽ ſimilitudinis. Mimo wter locũ:qꝛ in medio ⁊ in cir ⸗ cumitu ſedis. Per ſedẽ intellige cetũ pᷣla⸗ toꝛũ in qͥbꝰ del reſidet. alios ꝑ eos dirigẽſ ⁊iudicans.— vj. Regnabit de ſup gẽtes:de' ſedet ſup ſedẽ ſãctã ſnã. Nuat⸗ tuoꝛ igit᷑ aĩalia.i.qᷓttuoꝛ euãgeliſte dicunt᷑ eſſe in medio a in circũitu iſtiꝰ fedis ꝛqꝛ ſcz roꝝ doctrina ipſi pᷣlati fulciunt᷑ ⁊ Ptegun⸗ tur. ſed in medio fedis erãt quõ iñ circũi⸗ tu? vłſi in circũitu quõ in medio? d hoc ðꝛ 4 ſedes planiciem latã ⁊ amplã dabere vi ebatur: vt dicit Bloſa. Et ſup planiciẽ ledis erãt aialia q̃ſi doctoꝛes blidẽtes. vel
ſubtꝰ quaſi colũne ſuſtẽtãtes in circũitu ꝗ ſiexcubie cuſtodientes ⁊ ꝓtegẽtes ſedẽ? ⁊b tãgit Sloſa. Ex quibus coiligit᷑ ꝙ ip̃i enãgeliſte ſũt fidelium doctoꝛcs juſtẽtato⸗ res:cuſtodes ⁊ꝓtectoꝛes. Scðᷣo nota tð gruitatẽ metaphoꝛe ꝓpter numeꝝ: qꝛ q̃ttu Oꝛ gĩalia erãt:⁊ hoc cõpetit euãgelice con⸗ ſcriptioni:qꝛ quattuoꝛ euãgelia cõſcripſe⸗ runt.vñ ipſi ſunt quattuoꝛ fabꝛi qͥ arma et cleſie fabꝛicauerũt qͥbꝰ ſe muniãt ⁊ hoſtes expugnẽt.de quibꝰ Tach.j. Oſtẽdit mihi dñs quattuoꝛ fabꝛos et dixi: uid iſti ve⸗ niũt agẽ? Qui ait dicẽs:Mec ſunt coꝛnua
q̃ vẽtilauerũt Judã. Itẽ cõpetit eoꝝ nu⸗
merus euãgelice diuulgationi:quia.i.eo⸗ rũ euãgelia ſũt ꝑ qᷓ̃ttuo? ptes mũdi diuul⸗ gata ⁊ poꝛtata.vñ ipſi ſũt qjttuoꝛ equi va⸗
rij rufi albi ⁊ nigri:qͥs miſit dñs vt pambu
larẽt terrã. Zac.j. Itẽ quattuoꝛ quadri- ge egrediẽtes de medio duoꝛum mötium.
Zach· vj· Ztẽ ip̃i ſũt vectes ⁊ q̃ttuoꝛ circu⸗
li aurei qbus arca dñi poꝛtabat᷑ ⁊ menſa,
Tertio cõpetit eoꝝ numerꝰ euãgelice in ſtructioni:qꝛ ſcʒ eoꝝ enãgelia ĩſtruũt nos de quattuoꝛ.ſ.de credẽdis:de faciẽdis:de fugiẽdis ⁊ de apetẽdis. Credẽda eni ſũt
articuli fidei ſacramẽta ⁊ teſtamẽta operã
da ſũt pᷣcepta cõſilia ⁊ miſericoꝛdie opera
fugienda ſunt:peccatũ:infernus ⁊ purga⸗
toꝛium Appetenda ſunt virtutes:ſapiẽtias ⁊ vita eterna.vñ ipfi quattuoꝛ euangeliſte
ſũt quattuoꝛ colũne q̃ ſuſtẽtant velũ.i.ec⸗ ckeſiã. Tertio eſt cõgrua hec ſimilitu do Wter aſpectũ:qꝛ plena oculis añ ⁊ retro.
. hůtia cognitionẽ de his q̃ deꝰ fecitĩ n⸗
cipio et de his qᷓ facturꝰeſt in fine vel ante etretro.i.veteris et noni teſtamẽti.vł hña
nitat᷑ et deitatꝰ xp̃i vł virtutũ ⁊ vitioꝝ. v
bonoꝛũ et maloꝝꝛ vel gaudioꝛñ celi et ſup
plicioꝛũ inferni. Oim enim iſtoꝝ vnũ ante
⁊ alterum retro debet eſſe, vel qꝛ alterum altero dignius. vel alterum fugien ⸗
dũ:⁊ alterũ apeten
bꝛauiũ eterne vocatiõis. Q uarto eſt ſimi litudo congrua ꝓpter diſtinctiõis modũ: qꝛ aĩai pᷣmñ ſimile leoni.ſ. Marcꝰ ⁊ ſcõm sialſimile vitulo.ſ. Lucaſ.⁊ tertiũ animai babẽs faciẽ hominis.ſ. Wattheꝰ.quartuʒ
animal ſimile aquile volanti.ſ. Johãnes.
Xuius expoſitionis rõ dicta ẽ ſupꝛs ca.xj.
— ndũ. Philip.iij. Qne retro ſunt obliuiſcẽs ꝛad ea que ſũt pꝛioꝛa ertẽdes meipᷣmꝛad deſtinatuʒ ꝑſequoꝛ ad
EgtGt.zztRnG—
S— FE—r a

————————.
De viſionibus et ſomnijs
in viſione Egechielis. Si queritur cũ Ege⸗
chiel pᷣmo ponit hominẽ.ſecũdo leonẽ · ter
tio vitulũ.quarto aquilã: quare iohãnes
hñc oꝛdinẽ nõ ſeruauit? Ad qð dicẽduʒ ꝙ egechiel ſeruauit oꝛdinẽ hiſtoꝛie. Chꝛiſtus eĩ pᷣmo fuit natus vt hõꝛ⁊ poſtea terribilit pᷣdicauit vt leo:deinde immolat?ꝰ eſt vt vi⸗ tulꝰꝛ tandẽ aſcẽdit in celũ vt aquila. Mũc oꝛdinẽ pᷣuidit Eechiel ſpũ ꝓphetico illu⸗ ſtratus:⁊ ideo ſic oꝛdinauit aĩalia ſua. Jo hãnes vo qꝛ hec oĩa ĩipleta vidit nõ iã dꝛ⸗ dinẽ geſte rei narrare voluit ſed magis ad fidẽ plin ĩuitare.⁊ nõ vitulũ:nõ hominẽ: nõ aquilã ſed leonẽ pᷣpoſuit:vt cognita foꝛ titudine xp̃iꝑ fidẽ reiurrectiõis aſcẽdãt ſe
curiꝰ ad vitulũ.i.ad fidẽ paſſiõis.poſtmo ⸗
dũ ad hominẽ.i.ad fidẽ natiuitatis ad vl timũ ad aquilã.i.ad fidẽ aſcenſiõis xpᷣi et deitat᷑ ipſius. Mota ð ꝙ debet vir euan ⸗ gelicꝰ ſilis eſſe leoni ĩ liberalitate ⁊ magna nimitate. Itẽ vitulo in carnis moꝛtifica⸗ tione ⁊ laboꝝ ꝑpeſſione:ſimiłhomĩ in mã ⸗ ſuetudine et diſcretiõe.⁊ ſimilis aquile vo⸗ lãti in celeſtiũ cõtẽplatiõe ⁊ tpalium deſpe ctione. Quinto eſt cõgrua ꝓpter volatꝰ inſtrumẽtũ. nſtrumẽtũ enĩ volatꝰ ẽ ala: qᷓ mltiplex erat in quolibet. Mã quattuoꝛ
animalia ſingula eoꝛuʒ habebant alas ſe⸗
nas ſex ale ſüt ſex opa miſericoꝛdie ſpũaliſ q̃ in Bverſiculo cõtinent᷑:Cõſule caſtiga re
mitte ſolare fer oꝛa. Debet etiã doctoꝛeuã ⸗
gelicꝰ habere ſex alas.i.ſex oꝑa inſtructio⸗ nis ꝛquibꝰ ſcʒ inſtructꝰ reddat᷑ ad pᷣdicati onis officiũ exercendũ Pꝛima ala ẽ lex naturalis.ſecũda lex moyſi.tertia ꝓpbaꝝ. quarta doctrĩa euãgelica. quĩta doctrina apoſtolica.ſexta expoſitoꝝ doctrina. Mof ſunt etiã iſte ſex ale referri ad vitã actiuaʒ .ad ſex opa miſericoꝛdie coꝛpoꝛalis:q̃ no tant᷑ Wat. xxv. Eſuriui ⁊ dediſti mibi mã ducare ⁊c̃. Iſtis enĩ alis volat᷑ in celũ. vel ꝑ ſex alas intellige cognitionẽ ⁊ cõtẽplati⸗ onẽ operum ſex dierũ:quibus anima vo ⸗
lat in altum:quia per ipſas creaturas ele ⸗
uatur in cognitio nẽ dei ⁊ ↄtẽplationẽ: ᷣm illud Bo. j. Jnuiſibilia dei a creatura mũ ⸗ di ꝑ ea que facta ſunt intellecta cõſpiciun⸗ tur ⁊c̃. Ca. XIIII
„ Icdes generat
one bti Johãnis q̃ habet᷑ Bpo⸗
ea. viij. vbi dici᷑:Mꝛimꝰ angelus tuba cecj
nit et facta eſt grãdo ⁊ ignis mixta in ſan/ guine et miſſũ eſt in terrã: ⁊ tertia ꝑs arbo rũ cõbuſta eſt:⁊ omne fenũ viride cõbuſtũ eſt. Pꝛimus angelus põt dici fides q̃ eſt pꝛima virtus.vñ Pꝛudẽtiꝰ: Pꝛima petit campũ dubia ſub ſoꝛte duelli. Wurgatura fides:⁊ hec duo facit.ſ.grãdiuẽ ⁊ ignem. Mer grahdinẽ ſignificatur timoꝛ interni. er ignẽ doloꝛ ⁊ cõtritio peti.Et hec duo acit fides qñ miſcet ſanguine.i.pctõ. CE anima illuminatap fidem cognoſcit penã peccati.i.qð obligatur penis inferni.vñ ti metæ dolei. Sʒ qꝛ ð̊ duo quodãmodo ex li bero arbitrio oꝛiuntur:ideo dicit tuba ce ⸗ cinii.ex volũtate penitẽtis hec duo ꝓdu xit. hoc eſt quod ſequit᷑ ꝙ tertia pars ter re et tertia pars arboꝝ:⁊ omne fenum viri de combuſtñ eſt. Per terrã intellige terre⸗ na bona quoꝝ tres ſunt partes. Pꝛia ẽ pi etatis in ꝓrimũ.ſecunda neceſſitatis in ſe ipfũ·tertia eſt voluptatis in coꝛpꝰ ꝓpꝛiuʒ. hec tertia pars cõburitur in vere penitẽte. Mer arboꝛes vero ſtatus cõtẽplatiuoꝝ in telligit ac deſignar̃. Cnius tres ſũt ꝑtes. Mꝛima eſt deſideriũ oꝛatiõis.ſecũda ſtudi um lectionis.tertia exercitiũ actionis. Et hec cõburitur. Per fenũ vo viride ſigna⸗ tur voluptas carnis: iuyta illud Eſa.xł. OQmnis caro fenũ:⁊ omnis glia eiꝰ quaſi ſos feni.vnde omne fenũ cõburi dicit᷑: q⁊ omnis voluptas carnis per doloꝛẽ penitẽ
tie abijcit᷑: Apls Sał. v. Qui chꝛiſti ſunt carnẽ ſuã crucifixerunt cumvitijs ⁊ concn
piſcentis. a. XV udia beatoꝝ deſignantur in illis aquis quàs
p viſionem iteſechienhe ent Egech. xlvij.Ecce aque redũdantes a late re dextro.cum egrederet᷑ vir ad oꝛlẽtẽ qui habebat funienlum in manu ſua:⁊ menſuſ eſt mille eubitos ⁊ traduxit me per aquas vſq; ad talos. Rurſum menſus eſt mille et traduxit me per aquã vſq; ad genna. Rur ſum menſus eſt mille ⁊ traduxit meꝑ aquã vſq; ad renes. Et menſus eſt mille toꝛren ⸗ tem quem non potui pertranſire qm̃ intu ⸗
muerunt aque pꝛofunde toꝛrentis:qui nõ poteſt tranſuadari. Per aquas redundã penitentiã. ⁊ b oſtenditur ex viſi
tes toꝛrentis intellige delectationes gau⸗ dioſas et copioſas quibus ſancti ce 5

Rber ſeptimns
o kruuntur. Ande in P · xyxx · Toꝛren ⸗ te voluptatis tue potabis eos. Et dicũtur redũdãtes: quia interius animã replebũt ⁊ ex ea ad coꝛpoꝛa redũdabũt. Dicunt᷑ eti⸗ am a latere dextro:per quod intelligit᷑ ce⸗ leſtis patria.ſicut per latus ſiniſtrũ vita p̃ ſens. Cant᷑.ij· Leus etus ſub capite meo:⁊ dextera illius amplexabitur me. Tres aũt ꝛimi millenarij ſignãt tria gaudia electoꝝ kei que finita ſunt ⁊ aliquatenꝰ pñt a fanctis cõpꝛehẽdi.pꝛimũ venit ab inferius vbi vidẽt iuſticiã dei adipleri.de quo mul tũ gaudiũ eſt eis: Fᷣm illud Plvij. Le ⸗ tabit᷑ iuſtus cũ viderit vindictã. Eſa.jxvj. Egredient᷑ vt videãt cadauera viroꝝ qᷓ p⸗ uaricati ſũt in meꝛ⁊ erit vſq; ad ſatietatẽ vi ſionis omni carni. Secundũ venit a inů ⸗ do de pulchꝛitudine creaturarum.Eſa.lx. Tunc videbis ⁊ afflues ⁊ mirabitur ⁊ di ⸗ latabitur coꝛ tuũ. Tertiũ venit de celo de tocunda ⁊ grata ſocietate. Eſa.lxv. Exul⸗ tabo in hieruſalem ⁊ gaudebo in populo meg · Sed quartũ millenariũ quod nõ põt tranſuadari eſt gaudiũ ineffabile de diuie maieſtatis viſione. Eſa.lxtiij. Oculus non vidit deus abſq; te q̃ pꝛeparaſti expectan/ tibus te. Aliqui tamen exponunt ꝙ tres millenarij qui tranſuadari poſſunt ⁊ men⸗ ſurari:ſunt tres ſenſus ſcripture.ſ.hiſtoꝛi ⸗ cus:allegoꝛicus ⁊ tropologicus. Sʒ quar tus millenarius qui nõ poteſt traniuada ⸗ ri eſt quartꝰ ſenſus.ſ.anagogicus quiẽ de ſecretis teloꝝ: que nõ poſſunt in hac vita rõpꝛehendi.SlVᷣm alios: per pꝛimũ mille nariũ aque pertingentis ad talos:intelli gBitur gratia incipientiũ:qꝛ in talis eſt ho ⸗ minis inchoatio. per ſecundũ millenariuʒ aque ptingentis vſq; ad genua ꝛintelligit gratia ꝓfictentiũ: qꝛ in genibꝰ ẽ ambula⸗ io. ſ. per pꝛofectũ virtutum. põ. lxxxiij. Ibunt de virtute in virtutẽ. Per tertium millenariũ qui erat vſq; ad renes intelligi tur gratis pꝛedicantiũ ⁊qui tanqᷓ; viri ꝑfe⸗ cti dehent deo ſpirituales filios generare. Mam er renibuſeſt generatio. Spo. Coꝝ. . In chꝛiſto eni ieſu per euã ego vos ge. Sʒ ꝑtoꝛrẽtẽ qͥ nõ põ̃t trãuadari:itelli kit̃ glia beatoꝝ que ieffabiteſt. wa. KV Ereſes a diabo lo Pcedunt, ⁊ hoc oſtendit᷑ in vi one beuti Johis qᷓ babet᷑ Apo⸗
calyp. viij. vbj dicitur:Cecidit ſteila de ce⸗ lo magna ardẽs tanqᷓ; facula: ⁊ cecidit in tertiã partẽ fluminis:⁊ in fontes aqusrũ. nomẽ ſtelle dicit᷑ abſinthiũ:et facta eſt ter ⸗ tia pars aquaꝝ in abſinthiũ ⁊ multi homi nes moꝛtui ſut ð aquiſ:qꝛ amare facte ſũt. Hec ſtella magna fuit diabolꝰ qui cecidit de celo.i.de loco angeloꝝ vbi creati ſunt. Eſa.xiiij. Quõ cecidiſti de celo lucifer qui mane oꝛiebaris. Et qᷓ;uis iſte caſus fuerit a pᷣncipio:tñ hic introducit᷑ vbi de hereti cis agitur qui diu poſtea fuerũt ĩ eccleſia ⁊ ex eo ꝙ caſus ſuus de celo cauſa eſt ꝓpter quã ip̃e inducit hereſes ⁊ de peccatꝰ tẽtat: vt.ſ.impediat hoĩes ne illuc vadãt vñ ip̃e cecidit:⁊ ſic in caſu hereticoꝝ ⁊ pctõꝝ ca⸗ ſus ip̃e diaboli quodammodo renouatur ſicut cauſa in effectu. Ael ideo dicit᷑ cade⸗ re:qꝛ tunc quãdo.ſ.hereſes introduxit:cõ
tra eccłiam acrius incepit deſeuire. vñ tũc
aparuit malum eiꝰ:Kut̃.x. idebã ſatha nã ſient fulgur de celo cadentẽ. Diabolus autẽ dicit᷑ ſtella ꝓpter ſcientiã.ſed vᷣꝛ ma ⸗ gna ꝓpter potẽtiã ⁊ poteſtatẽ. Ardẽs aũt tanqᷓ; facula: ꝓpter inuidiã. Sapᷓ.ij. Jnui⸗ dia diaboli moꝛs introiuit in oꝛbem terra
rꝛ⁊ cecidit in tertiã partẽ fluminis ⁊ĩ fõ⸗ tes aquarũ.dicitur diabolꝰ cadere dũ bo⸗
mines cadere facit. Fõtes aũt ſũt magiſtri ⁊doctoꝛes hereticoꝝ qͥ dicũt᷑ hereſiarche. Flumina ſũt diſcipuli eoꝝ Flumina enim 4 fontibꝰ oꝛiunf᷑ ⁊ poſtea currũt in mare. Et ſic ab hereſiarchis diſcipuli naſcunt᷑
infernũ.
poſtea 7 magiſtros ſuos coꝛruũt?
que fõtium ſũt ppli ab eis dece⸗
ꝑri· i· credẽtes doctrinis eoꝝ. Apot̃.xvij.
Aquas qᷓs vidiſti.vbi meretrix fedet ppii ſũt ⁊ gẽtes ⁊ lingue. Fõtes igit᷑ ⁊ flumina ſunt omnes heretici ⁊ mali chꝛiſtiani qͥ ſub
tertia parte hominũ ↄtineñ. M pꝛia ps
eſt totalit᷑ ifideliũ puta paganoꝝvel iudeo
rum q;tũ ad fidẽ chꝛiſti. Tiia eſt totalit᷑ fi⸗
delium puta catholicoꝝ.tertia ipſoꝝ here⸗ ticoꝝ qui partim ſunt fideles ⁊ partim in ⸗
fideles. Mã quidã confitent᷑ vñnñ articulõ
⁊ negãt aliũ. ⁊ partiʒ de xp̃o bene ſentiũt: Epartim male. Et in iſtã tertiã parteʒ dia
bolus cecidit:qꝛ ſcʒ per eos doctrinas er⸗
roꝛũ ſeminauit. ſed qe doctrina eoꝝ puerſa eſt et ad infernũ ducit:ideo ſubdit᷑: Et no⸗
men ſtelle dicitur abſinthiũ? que eſt herba
omariſſima.⁊ ideo per eam recte ſigniticat
S** *
—
SS—

K 1
*
— —
De viſionibus et ſomnijs
bereticoꝝ doetrina que in ſe amara eſt ꝓ⸗ pter falſitatẽ quã continet:⁊ ad amaritudi nem iferni trahit:⁊ facta ẽ tertia pars aq̃ꝝ in abſinthiũ.i.pᷣdicta tertia parsũ homin infecta eſt heretica doctria ⁊ diabolica.Et multi homines moꝛtui ſunt ex aquis.i. de hereticoꝝ doctrina:qꝛ amare facte ſunt ꝑ illos hereticos male exponentes.⁊ reuera
moꝛtui nõ tĩ moꝛte anime ſed etiã coꝛpo ⸗
ris:qꝛ multi cõbuſti.⁊ nota ꝙ aqua.i.do ⸗ ctrins ſacre ſcripture amareſcit per falſam
eypoſitiõeʒ.iiij. Reg.ij. Ecce habitatio hu
ius ciuitatis optima eſt.i.ſacre ſcripture. ſed aaue peſſime ſunt.i.expoſitiões hereti coꝛũ puerſe ⁊ falſe. Sed nota ꝙ he aque ſa tre ſcripture pñt dulcoꝛari ꝑ ſalis appoſiti onem.i.per vere ſapientie elucidationẽ.vñ iitj. Reg.ij. Egreſſus Heliſeꝰ ad fõteſaqua rũ miſit in illũ ſal ⁊ ait:Hec dicit dominꝰ. Sanaui aqᷓs has et nõ erit eis vltra moꝛs neq; ſterilitas.hoc etiã ſignatũ fuit Exoð xv · vbi dicitur: Wurmurauit populus cõ tra Woyſẽ dicens:Q uid bibemus? At il le ciamauit ad dominũ ꝛ qui oſtendit ei li⸗ cum miſiſſet in aquas ĩ dulce⸗ dinem verſe ſunt.per lignũ autẽ vera ſapi· entia deſignatur. Pꝛouer.iij. Lignum vi⸗ te eſt his qui appꝛehenderunt eã:⁊ qui te ⸗ nu erit eam beatus. a. XVI
C RBmilitas facit ſanctos ꝓficere ⁊ creſcere multi⸗
oſtẽdit᷑ ex ſomnio Joſeph. Beñ.yxxvij. vbi dicit᷑ ꝙ vidit ſom niũ:qð narrãs fratribꝰ ait: Aidi per ſom/ niũ quaſi ſolẽ ⁊ lunã ⁊ ſtellas vndeci ado rare me. In Joſeph intellige augmẽtuʒ et ꝓfectũ boni:qꝛ ſic interp̃tat᷑.ſ.augmẽtũ.⁊ in adoꝛatiõe oſtẽdit᷑ hũilitas.in ſole auteʒ ccipit᷑ feru oꝛ dilectionis.vñ ðᷣꝛ Judit᷑.v. MQui diligũt te ſiẽ ſol ĩ oꝛtu ſuo ſplẽdet ita
rutilent. ſed in ſtellis intelligit᷑ ſpiẽdoꝛ ſi ⸗
ue gr atia pᷣdicatiõis. Dañ.xij. Qui ad iu⸗ ſticiã erudiũt plurimos erũt ſicut ſtelle: ſʒ ꝑ lunã accipit vigoꝛ actiõis:qꝛ luna maxi⸗ me agit ⁊ põt in iſtis inferioꝛibꝰ ꝙ ð luna ſol et ſtelle Joſeph adoꝛãdo ſubdunt᷑: ſiqᷓt 4 in ſctĩs viris ⁊ fernoꝛ dilectiõis ⁊ g̃a pᷣ
icatiõis:⁊ vigoꝛ bfi agẽdi ꝑ inclinationẽ humilitatis ꝓf̃iciũt ⁊ Sugẽt„Jaẽ.itij⸗Deꝰ fupbis reſiſtit: hůilibꝰ aũt dat gf̃am.ſ.⁊ di ligẽdi ⁊ pᷣdicãdi ⁊ bñ oꝑãdi. Votãdũ ãt
circa pᷣdictũ ſomniũ ꝙ ſiẽ dicũt ſomnioꝛ interpꝛetes. Somnia que apparent homi⸗ nibus de ſtellis ſuperioꝛibus variam ha⸗ bere noſcuntur ſignificationem. Nam ali⸗ uando referuntur ad hominiſ dignitatẽ. uia magne ſtelle ſomniate ſapientes et potentes deſignant. Parue vero ⁊ obſcu⸗ re viies ⁊ inſuiſas perſonas. Sicui autem videatur per ſe ſomniũ dominũ eſſe ſtella rum: pꝛo quãtitate ⁊ qualitate ſtellarũ do minabitur populis.Et ſi eſt aptus ⁊ decẽs erit rex.⁊ huit interpꝛetationi conſonatpᷓ⸗ dictum ſomnium Joſeph. Zliquando ve⸗ ro referuntur ad hominum aduerſitatem: quia ſtelle cadentes in mare perditionem populi a rege fieri demonſtrant. Stelle ve ⸗ ro cadentes in terram adu erſitatem ſigni⸗ ficant ⁊ mala plurima. Stelle autẽ defici. entes in celo: diuitum paupertatẽ ⁊ defe⸗ ctum ſignificant. Nã celũ ſimile eſt domui videntis:ſtelle vo ſubſtãtiã ⁊ homĩes ha ⸗ bitãtes in ea ſignant. Ca. XVIII
Vpocriſis qua
Aruplex eſt.I.pꝛelatoꝝ:clericoꝝ: religioſoꝝ ⁊ laicoꝝ:que deſcribũ
tur Apocal.vlij. in viſione beati Johãnis vbi dicitur: Wercuſſa eſt tertia ꝑs ſolis et tertia ps lune:⁊ t̃tia ps ſtellarũ: ita vt ob ⸗ ſcuraret tertia ꝑs coꝝ:⁊ diei nõ luceret ꝑs tertia ⁊ noctẽ ſilr Mer ſolẽ ĩtelligunt᷑ pᷣia⸗ ti:qꝛ ſiẽ ſol totũ můdũ illumiĩat:ſic pᷣlati to tã eccłiam debẽt illumiare. Wat.v. Vos eſtis lux mũdi. ſol nõ variat᷑ ꝑ cremẽ ta vl decremẽta:ð ſtabilis manet. Sic pᷣl ti ſtabiles eſſe debẽtvt nec aduerſitate net Pſpꝑitate nec detractiõe: nec adulatiõe mo ucant᷑. Ecci.xx vij.Mõ ſẽſatꝰ ĩ ſapĩia ſua m net ſiẽ ſol. Hoꝛũ tertia ꝑs pcutit᷑ ᷣ nõ deci dit:qꝛ fidẽ infoꝛmẽ retinẽt:ſed in moꝛibus ledunt᷑. Hoꝛum eni tres partes ſũt. Quia pꝛelatoꝛũ quidã ardent ⁊ lucent. ⁊ hi ſunt pꝛima pars. Alij ardent ⁊ non lucent:⁊ hi ſecunda.tertij lucent ſed nõ ardent: ⁊ het pars tertia percuſſa eſt.quia lucet exteri⸗ us ſimulata ſãctitate:ſʒ nõ ardet interiꝰha bita charitate.hãc ꝑtuſſit dominꝰ Wattk. xxiij.vbi dixit: Ae vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite:quia ſimiles eſtis ſepulchꝛis de albatis:que s foꝛis apparẽt hominibꝰ ſpe cioſis:intus vero plena ſunt oſſibus moꝛ⸗ tuoꝛum et omni ſpuretiia:ſic ⁊ vos guidẽ

foꝛls ataretis luſti hominibus: intus au tem pleni eſtis hypocriſi ⁊ omni iniquita ⸗
te. Al iſte tres partes accipiuntur ᷣm tres
cõditiones ſolis. Sol enĩ eſt coꝛꝑꝰ magnũ. in quo notat᷑— ptãs. Itẽ coꝛpus latũ in quo p̃latoꝝ fides. Itẽ coꝛpꝰc
dũ ſaltẽ in effectu.in quo pᷣlatoꝝ charitaſ. Et hec eſt tertia pars que fere in omnibus
ꝑcuſſa eſt:qꝛ et ſi ptãtẽ habẽt vł fidem reti
nent. feruoꝛe tamẽ cbaritatis carent. Mer lunã vo deſignant᷑ clerici: qꝛ ſiẽ a ſole lu⸗
men luna recipit:ſic a pꝛelatis clerici infoꝛ
mant:⁊ quales ſunt pꝛelati tales ſũt cleri⸗ ci:Ecci.x. Qualis rectoꝛ eſt ciuitatꝰ tales ⁊ inhabitãtes in ea. Hoꝝ autẽ tres ſunt ꝑ⸗ nãm; ſunt ſcholares qui frequẽ tant ſcholas.qͥdã ſũt ſcholares qͥ ſequunt᷑ choꝛũ. Alij enĩ curiales qͥ ſequunt᷑ curias pꝛincipũ ⁊ regũ ⁊ pꝛelatoꝝ ihec tertia ꝑs pcuſſa eſt vitio ſimulationis ⁊ ambitiõis. Mer ſtellas vo intelligunt᷑ religioſi. Stel le eniĩ parue vident᷑ ⁊ magne ſũt:ſiẽ religio ſi parui vident exteriꝰ mũdo.magni auteʒ intsriꝰ coꝛã dño. Itẽ ſtelle noctẽ illumi⸗ nant ⁊ religioſi eccliam. Philip.ij. Inter quos lucetẽ ſicut lumĩaria in mũdo. Itẽ ſtelle fixe ſunt:⁊ religioſi ſtãt in clauſtio: niſi pauci officiales q pcurãt exrerioꝛa ne gocia:udit᷑.v · Stelle manẽtes in oꝛdine ⁊ curſu ſuo ⁊c̃.Moꝛuʒ ſunt ꝑtes tres iu xta tria vota que vouerũt oẽs.ſ.obediẽtiã:cõ einentiã et pauptatẽ. Mꝛia ⁊ ſecũda ptes nõ ſũt ta adhuc ꝑcuſſe:ſʒ tertia ꝑs.ſ.pau⸗ ptas iã omnino ⁊ fere vbiq; pcuſſ a eſt:ita
vt dieat Apls ad Mhilip.ij. es q̃ ſua ſt
q̃rt nõ q̃ ieſu xpi.⁊ hoc ẽ qꝛ refriguit ⁊ de fecit charitas cõtra qð ðᷣꝛ Mhilip.ij Mõ ã̃ ſua ſunt ſinguli conſiderãtes: ß q̃ alioꝝ.
Itẽ tres pres religioſoꝝ ſůt:p̃lati:offici ales es clauſtrales. ⁊ hec tertia ps pma⸗ gna parte ꝑcuſſa eſt ⁊ leſa vitio ſimulatio ⸗ nis?qꝛ multi ſimulãt ſanctitatẽ donec ſi int
officiales vł p̃lati. Et fequit᷑: Ita vt obſcu
rarèt tertia ps eoꝝ.i.amitterẽtur interius lumẽ illuminãs eos ad dei ⁊ ſui cognitio⸗ nem Qnarta hypotriſis eſt laico pꝛ⁊P tãgit eñ dicit: Et diei nõ luceret ꝑs tertia ⁊noctis ſimiliter. ã noniie diei ac no cti laici intelligunt᷑. qꝛ ſicut dies a ſole a noꝝ ⁊ luna ⁊ ſtellis lumẽ recipit.ſic laici a pꝛela tis clericis et religioſis recipiũt doctrinaʒ x infoemationem Hoꝝ gůt tres ſi
Itẽ coꝛpꝰ cali⸗
ntptes
ſeptimus
pꝛimã pꝛincipantium.ſecunda ſcruientiũ? vt ſunt ruſtici et huiuſmodi.tertia mediuʒ tenentium:qui pꝛimis ſubſeruiunt: vt vlti mis dominantur.tamen vna iſtarum triuʒ ſcilicet ſeruientiuʒ maxime eſt percuſſa:qꝛ ſcllicet omnes illam expoliãt ⁊ oppꝛimõt. vel tres partes laicoꝛum ſunt:quia quidẽ videntur boni ⁊ ſunt. quidem vero viden tur et non ſunt. Et iſta ꝑs licet ſit diei qᷓ;tũ ad apparentiã: eſt tamen noctis qᷓ;tum ad exiſtentiam. et ideo percuſſa eſt plaga hy⸗ pocriſis et ficte fimulationis. Capitulum 1 XIX S VMpiratio deii⸗ terioꝛ qualiter fiat in viris contẽ — platiuis oſtenditur per exemplũ in viſione eliphas:que habetur Job.iiij. vbi dicitur: Poꝛro ad me dictum eſt ver ⸗
bum abſcondituʒ: ⁊ quaſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ. In hoꝛroꝛevi
ſionis nocturneꝛquando enim ſolet ſopoꝛ
occupare homines: pauoꝛ tenuit me ⁊ tre⸗
moꝛ et omnia oſſa mea pterrita ſunt. Et cũ ſpiritus me pꝛeſente tranſiret i nhoꝛruerũt
pili carnis mee: ⁊ ſtetit quidam cuius non
agnoſcebam vultum imago coꝛam oculis meis et voceʒ quaſi aure lenis audiui: Nñ quid homo dei comparatiõe iuſtificabit᷑: aut factoꝛe ſuo purioꝛ erit vir? In hac eniʒ vlſione pꝛimo oſtenditur ꝙ diuina inſpira tio fit inuiſibiliter: ⁊ ideo vocatur verhuʒ
abſconditum. Aerbuʒ quia mentem infoꝛ ⸗
matꝛſed abſconditum:quia nõ ſenfibili lo cutione:ſed inuiſibili inſpiratione ac perce ptione ſentitur.Et dicit Bꝛegoꝛtus ꝙ ſen ⸗ titur per hoc ꝙ humanaʒ mentẽ contingẽ⸗ do ſubleuat:et tempoꝛales cogitatiões de pꝛimens eternis hanc deſiderijs iflãmat: vt nihil ei iaʒ miſi que ſuperna funt libeat: et cuncta que inferius de hũana ꝑſtrepũt coꝛruptiõe contemnant. Al dicitur abkö⸗ ditum:quia quale ſit non poteſt ſcire niſi
qui percipit:Apocalyp.ij. Qincenti dabo
manna abſconditum quod nemo ſcit niſi qui accipit. Ał alia de cauſa dicitur verbũ abſconditum. Nam quia pauci ſunt illi q́ perciplunt: diciturverbum abſcondituʒ qᷓj
ſipaucis inſpiratum. Secundo oſtendi⸗ kurꝙ interiòe inſpiratio percipitur tenuit᷑
cũ ſbdit᷑:Et qᷓſi furtine ſuſcpit aurt mea ve
nos ſulurrij ei Etẽ ſẽſus:q̃t furtiue.i.ra
7*öbssz
sà***5 .— L. R.—
——

„
5t
1
*NFEZrä
FRF
Ltiiit.
na cõſiderat:eo de factis tẽpoꝛalit uiuftremefacta foꝛmidat:qꝛ tantoò ſe reatu verius cernit:quãto ſe ab illo lumie diſcre
e viſionibus et ſomnijs
ptim ⁊ octulte ſuſcepit:id eſt ſuſcipiẽdo co gnouit auris mea..interioꝛ coꝛdis: venas uſurrij eius.i.modo ſiue effectus occulte Jocutionis ſiue inſpiratiõis eius:que dici⸗ tur ſuſurriũ ꝓpter tenuitatẽ:qꝛ ſulurrium nõ plena voceꝛſʒ tenui ſtatu emittit᷑. Nam q deꝰ ſe nobis piene et aperte manifeſta ⸗
bit:tũc nobis quaſi plena vote loquet᷑:&; nůũc quaſi tennit᷑ ſe nobis manifeſtat:quaſi
ſuſurrãdo loquit. Nõ autẽ ait ſuſurriũ: ſʒ venas ſuſurrij: qꝛ diuina inſpiratio diuer⸗ is venis. i.diuerſis modis ſiue cauſis coꝛ di infũdit᷑.vñ Sꝛego. Quaſi venas ſuſur⸗
rij aperit nobis del cũ latẽter inſinuat qui
bus modis ad nñe intelligentie aurẽ vene⸗ rit. aliquãdo enĩ nos amoꝛe ꝛaliqñ terroꝛe
cõpungit:aliqñ pᷣſentia qᷓ; mala ſůt oſten dit-⁊ ad eterna diligẽda deſideriũ erigit. aliquãdo pꝛꝰ eterna indicat vt poſt tẽpo ⸗
ralia vijeſcant:aliqñ mala noſtrs apit no⸗ bis 4 ad hoc vſq; ꝙ etiã doleamꝰ de aliẽis
malis extẽdit.aiiqũ aliena mala nr̃is ob ⸗
tutibꝰ obijcit:⁊ cõpũctos mirabiliter a no ſtra pꝛauitate nos coꝛrigit. Tertio fit ter ribiliter.⁊ ideo fubdit: In hoꝛroꝛe viſiõis nocturne ⁊c̃.vbi nota cauſã timoꝛis. ꝛi ⸗ mo extpe:qꝛ in hoꝛroꝛe viſiõis nocturne. De nocte enĩ hõ magis timet qᷓ; de die. Sʒ
moꝛaliter ſicut dicit Bꝛe.Moꝛro? nocturne
iẽ baculꝰ qui vide
viſiõis eſt pauoꝛ occulte cõtẽplatiõis.hu⸗
mana eteni mẽſ quo altiꝰeleuata 35 eter
us gra
paſſe qð ſuꝑ ſe intermicat cõſpicit:ſicq; fit vt illuminata plus metuat:qꝛ magis aſpi⸗ cit averitatis regula.per quãta diſcoꝛdat:
eamq; graui foꝛmidine ſuus ip̃e ꝓfectus quatiat que pꝛiꝰ quaſi ſecuriꝰ nil videbat.
Mota etiã ꝙ id qð ĩ hoc mũdo de dininiſ cõtẽplãdo aſpicimꝰ nocturna viſio dicit᷑.ꝓ pter obſcuritatẽ:qꝛ modicũ ⁊ cũ obſcurita
te de illo ſummo lumine videmꝰ: nihilo ⸗
minꝰ pter exteſſũꝰei reſpectu ni ĩ cõtẽpla tiõe eiꝰ inhoꝛreſcimꝰ. vñ.j ·Coꝝ.xiij. Ai⸗ demꝰ nũc ꝑ ſpeculũ. Scða cã timoꝛis po tuit eẽ ex ſopoꝛe. vñ dieit qñ ſolet ſopoꝛ oc⸗ cupare homineſpauoꝛ tenuit mea tremoꝛ. Pomo eniĩ qui ſopoꝛari ac doꝛmire incipit faciliuſterret᷑ qᷓ; ille hõ qui plene vigilat. Sed moꝛaliter per ſopoꝛẽ intelligi quies
nentis ab exttriondus ſoilicitudinus ⁊
occupatianibus a quibus quãto mag ab
ſrahit᷑ ad ʒtẽplandũ ſupns liberioꝛ vap⸗ tioꝛ inuenit᷑.Cãti.v. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ me ⸗
um vigilat. vnde Sꝛe. dicit ꝙ ſancta mens quo ſe a ſtrepitu tpalis cõcupiſcẽtie cõpꝛi⸗ mitꝛeo veriꝰ interna cognoſcit ⁊ tanto als criꝰad intima vigilat: quãto ſe ab exterio⸗ ri inquietudine occultat.Et hinc eſt ꝙ ia⸗
cob in itinere poſitꝰcaput ad lapidẽ poſuit
et doꝛmiuit: ⁊ tũc habuit viſionẽ de ſcala. vñ etiã dñm ⁊ angclos vidit:in quo ſigni⸗
ficatur ꝙ in itinere huiꝰ vite ille eſt aptus ad diuinas reuelationes ⁊ contemplatio⸗ nes qui taput ad lapidem ponit:id eſt qui mente chꝛiſto inheret. ⁊ doꝛmit: id eſt ab
appetitu viſibiliũ imẽtis oclos claudit:⁊ a
rerũ tpalium amoꝛe qͥeſcit.ſed ſequii:a uoꝛ tenuit me ⁊tre.⁊ oĩa of.mea.p.ſi.ʒlle eniĩ qui illuminat᷑ ad cõtẽpiãdã telſitudi⸗ nẽ dĩn e potẽtie⁊ rectitudinẽ dĩne iuſticie: pauet cõſiderãdo diuinã ĩmẽſitatẽ:tremit intuẽdo ſuã defoꝛmitatẽ:et terrẽt᷑ eiꝰ oſſa:
q.ſ.expaueſcit etiã de his q̃ foꝛtii ſe egiſſe
crediderat.ſ.qũ cõſiderat dinĩe iuſtieie ſe ⸗
ueritatẽ.vñ hoc terroꝛe ꝑcuſſus dauid di⸗ cebat: Mð cxitj. Non intres in iudicium cũ ſeruo tuo dñe ⁊c̃ · Nã oĩs hñãne vite re⸗
ctitudo ad illã rectiſſimã diuini iudicij re⸗ nã deducta— inuẽit᷑ obliqua. ad oculũ rectus:rectii
ſime alicui linee apoſitus ſtatim apparet diſtoꝛtus. Quarto diuĩa inſpiratio fit in ſtabilit:et ideo ſequit: ñ ſpũs me.pñte · tra· in hoꝛ. pili carm. Homie pᷣſente.i.ad tẽplandů deo aſſiſtente ſpũs trãſit:quia
id qð de ſpũalibus dulciter videt᷑ nõ ſtabi litur ſed in quodã trãſitu ꝑcipit:qꝛ in illa
ſuauitate nõ diu mẽs figit᷑:eo ꝙ ad ſemet⸗ iᷣm immẽſitate lumiĩs reuerberata reuoca tur. Sed ſequit᷑: nhoꝛru erũt pili car.me. Pili carnis ſũt qͥlibet minuti defectꝰ:ſiue cuiu ſlibet ſupfluitatis tenues exceſſus: qͥ etiã in iuſtis et ↄtẽplatiuis viris ex carnii coꝛruptibilitate reperiũt᷑:ß iſti pili ſpiritu
trãſeunte inhoꝛreſcũt:qꝛ dũ homo in arce
ſpalis ↄtẽplatiõis eleuat᷑ etiã hmõi tenu es defectus ſiue exceſſus phoꝛreſcit: ⁊ de Ulis mente cruciaf. Ael ꝑili qui ſunt ſuꝑ fluitates carnis ſunt ſupflue cogitationef mentis.vñ pꝛeceptũ fnit ꝑ moyſen in lege leuite raderent omnes piloſcarnis ſue. euita qͥppe aſſũptꝰ vocat᷑. opoꝛtet ð leui

Zer ſeptimus
ts omnnes pllos earnis radere: quia hià in diuinis obſequijs aſſumunt᷑ zbe ante
oculos dei a cũctꝰcarnis cogitationibꝰmũ
di apparere. Vrãſeũte ergo ſpũ pili ꝑtime ſcũt:qꝛ añ cõpũctiõis vim cogitatiões ſup flne fugiũt: vt nil fuxũ: nil iã remiſſũ libe⸗ utꝛqꝛ afflatam mẽteʒ etiã ↄtra ſemetip̃am
vlſitatiõis intime ſeneritas inflãmat:vt di cit Bꝛe. Quinto diuĩa inſpiratio fit incõ
pᷣhenſibiiit᷑:qꝛ ſcʒ nõ ita fit vt ꝑ eã de cõp̃ hendat᷑.i.vt apte ꝑ eſſentiã videat᷑.Et iðo
ſequit: Stetiqͥdã cuius nõ agnoſcebã vul tů.mẽs eniĩ cõtẽplãtis deñ vſq; ad hoc qui
dem eleuari poteſt vt cognoſcat dei immu tabilitatẽ:quaʒ ſignificat per hoc ꝙ dicit: Stetit quidã. Creatura enĩ ex ſe nõ habet ꝙ ſtet:qꝛ ſicut ex ſe nihil eſt:ita ex ſe in ni⸗ hil tẽderet:ſi eã virtꝰ dei nõ teneret. vnð oĩis creatura qꝛ depẽdẽs eſt a deo:ᷣm illð Drriſto.in libꝛo de celo ⁊ mñdo:& deo de ⸗ pẽdet celũ ⁊ tota natura.Et m illud eiuſ⸗ dẽ. Ab hoc quidẽ ente.ſ.deo ſingulis deri uatũ eſt eſſe ⁊ viuere.his quideʒ tlariꝰ:ilt No ohſcuriꝰ: Id eo e ſe nð habet ſtare ſed Ruere. Stare ergo eſt ꝓpꝛie ſolius creato⸗ ris:qui nulla mutatiõe variatur: Jaco.j. Apud quẽ nõ eſt trãſmutatio neq; viciſi ⸗ tudinis obumbꝛatio.vnde ipſe immobiliſ ſtabiliſq; manẽs dat cuncta moueri. Eicet ergo mens cõtẽplantꝰ ptĩgere poſſit ad co⸗ * dei immutabilitatẽ.ſ.vt cogno cat ipſũ ſemp ſtare:ſicut pleriq; phi ꝓba ⸗ uerũt pꝛimũ pꝛincipiũ eſſe immobile ⁊eter nũ:tamẽ ad hoc in hac vita nunqᷓ; natura liter pertingere poteſt vt videat dei faciem
t.vt cognoſcat ipſius qͥdditatẽ.⁊ ideo ſub⸗
ditur: Euiꝰ nõ agnoſcebã vultũ:Exo xxx iij· Moſterioꝛa mea videbis:faciẽ autẽ me am videre non poteris. Poſterioꝛa dei di cunt᷑ eius effectus:ex quibꝰ de deo cogno
ſcimꝰ potiꝰ ꝗͥd nõ ſit q; qd ſit: qð eſſet faci⸗
em videre:ſed licet ipfe de in je videri nõ oſſit: in ſua tñ imagine.i.in ſuo filio ſe no⸗ is viſibilẽ tribuit. ſẽ ipſe filiꝰ dixit Joß· xiiij. Qul videt me videt et patrẽ eũ. vñ ſubdit᷑: mago coꝛã oculis meis. Jpſe en dei filiꝰ qui ẽ imago dei.ᷣm ilðᷣ: Sap̃. vij.
Candoꝛ eſt lucis eterne ⁊ imngo bonitat illius.moꝛtali nr̃a carne aſſ üpta etiã coꝛa;
oculis carnis viſibilis nobiſ apparuit. g bis ergo mãifeſte colligit᷑: ꝙ en id d deo per contẽplationẽ attingitur: valdete
nuiter et impꝑfecte conſpicit᷑.Et ideo ſubdi tur: Et vocẽ quaſi aure lenis audiui. Iſta vox aure leuis eſt ſpũſſancti infpiratio: qᷓ qꝛ ᷣm modũ noſtre capacitatis ⁊ imbecilli tatis fit in nohis:iõ eſt ad modum aure le nis.i.temperata et tenuiſ. Añ Sregd. Aox dei quaſi aure lenis audit᷑:qꝛ ĩhac adhuc vita poſitis ↄtẽplatoꝛihuſſuis nequaqᷓ; ſe
diuinitus ſicut eſt inſinuat: ſed liꝑpientibꝰ adhuc mentis nñ̃e oculis claritatẽ ſuam te nuiter demõſtrat. Sexto diuĩa inſpiratio fit vtilit᷑:qꝛ ꝑ hanc homo de dei equitate ð ſua humilitate inſtrui᷑. Et ideo ſubdit᷑ ꝙ piſtã vocẽ audiuit. Mũqͥd hõ dei cõparati one iuſtificabit᷑? Quia enĩ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcũt. vt dicit Mhs:ꝓ pter qð accidit vt dicit Sꝛego. ꝙ tãto qͥl⸗
q; ſubtilius de tenebꝛis indicat: quanto ei
clarius veritas lucis cõſtat. Ideo eleuatꝰ
in dei cõtemplationẽ: quãto meliꝰ conſpi ⸗ cit rectitudinẽ iuſticie diuine:tãto clarius cognoſcit obliquitatẽ vite ſue.vñ tunc apꝑ⸗ te videt homo ꝙ in dei cõparatione iuſtiſi
cari nõ põt:qꝛ vt dicit Sꝛego umana iu
ſticia diuie iuſticie cõparata iuſticia eſt: q
lucerna in tenebꝛis fulgere cernit᷑:ſed ĩ ſo⸗
lis radio poſita tenebꝛat᷑:tůũc etiã cogno⸗
ſit ꝙ ſi aliquid patitur iuſte patit᷑ꝛita ꝙ ð nagello dei murmurare nõ debet. Et ideo
ſubditur: Aut faetoꝛe ſu.pu erit vir.Ste. AQuiſquis de percuſſiõe murmurat: quid aliud q; iuſticiam ferientis accuſat:purio⸗ rem ergo ſe vir factoꝛe ſuo extimat:ſi con ⸗
tra flagellum querelam parat:eiq; ſ eꝓcul
dubio p̃ponit:cuius iudiciũ de ſua a licti one redarguit. Signãt᷑ ãt dit̃ factoꝛe ſuo: qꝛ nõ debet aliqͥs credere ꝙ creatoꝛ crea turã ſuã quã de nihilo fecit impie afflige ⸗ re velit. ꝙ tunc vt dicit Sꝛego.eliphas di⸗
dicit cũ vocẽ aure lenis audiuit:qꝛ in cõſi⸗
deratione diuine maieſtat? diſcit q; humi⸗ liter in ſua animaduerſiõe timeat᷑ꝰet qͥ ſu⸗
perioꝛa deguſtat:iferioꝛa equanimit᷑ tole⸗
rat:qꝛ plene intꝰ cõſpicit quãti extimet q foꝛis agit La. XN „ Rria mater do mini aſſimilatur illi ſadi q̃ ꝑviſio imaginariã oſtẽſa fuit beato
Johãni: Apoẽ.iiij. idi inqͥt ⁊ ecce ſedes
erat in cele:⁊ ſupꝛa ſedẽ ſedẽs ꝛet q́ edebat ſimilis erat aſpectul lapidis isi

* 8
W..
ℳ—
IMitiih*
8 5
De viſionibus et ſomnijs
dis er ſardinis:⁊ jris in eircbᷣitu ſedis ſimi lis viſioni ſmaragdine. Huic enim ſedi aſi milatur beata virgo. Pꝛimo rõne artifi⸗ cij:qꝛ ad modũ et foꝛmã ſedis fuit artifici⸗ ata. Nã ſedes eſt a terra eleuata inferius: clauſa et apta ſuperiꝰ. Sic ipſa fuit eleuata mũdo:clauſa pctõꝛet apta deo. P ⸗ iiij. Sedes tna deus in ſcim ſcli. Secùdo rõne loci:qꝛ poſits erat ĩ celo ſcʒ empyreo: vbi poſita erat affectione ⁊ cõtẽplatiõeꝛet nũc ẽ ibi gioꝛificata etiã habitatiõe. Põ. cn· Domin in eelo ſedes eiꝰ.vłpoſita: id
eſt ꝑ fidẽ firmiter ſtabilita. in ceio.i.in ec ⸗ cleſia militante. Tertio rõn nerit:
ſn ſedẽ ſedẽs.ſ.xp̃s qᷓ licet ſuꝑ eaʒ dignitate tñ in eg ſedit et quienit incarnati
onis hũilitate:E gech.xlitij. Mꝛinceps ip̃e ſedebit in ea ⁊c̃. Wñdit ibi etiã beat Jo hãnes qualis erat ille ſedẽs:qꝛ qui ſe.e.ſi⸗ milal la.ia.et ſar. Quplici lapidi aſſimila ⸗ tur faluatoꝛ noſter chꝛiſtus. ad deſignan⸗ dam duplicẽ vaturã in eo.ſ.diuinã ⁊ hũs ⸗ nam. Eluina naturs in lapide iaſpidis de ſignatur:quis taſpis viridis eſt coloꝛis: qᷓ inter omnes coloꝛes magis ↄfoꝛtat et dele ctat viſũ:⁊ diuinitatis ſpecies ſuꝑ omnia ĩ telligibilia magis delectat ⁊ ↄfoꝛtat intel ⸗ lectũ. Humana vo naturg deſ ignat᷑ in la/
pide ſardinis:qui eſt coloꝛis rubei:qꝛ chꝛi
ſi humanitas rubꝛſcata fuit ſanguine paſ ſionis:Eſa. lxiij. uare rubꝛũ eſt idumẽ tũ tuũ? In viſione ſeu cognitiõe har dua rũ naturarũ totus homo gloꝛificat᷑. vnde ſiue ingrediat ꝑ intellectũ ad cõſpiciẽdaʒ diuinitatẽ:ſiue egrediat᷑ per ſenſum ad vi⸗ dendã humanitatẽ ĩ ſuo ſaluatoꝛe:paſcua inueniet intus in aſpectu dininitatis: fort in aſpectu humanitatis. Quarto ratiõe onamenti:quis iriſ in circũitu ſedis ſi.vi. ſma. Et hic circũitꝰ etiã cõpetit beate vir ⸗ gint:que ſuã ꝓtectionẽ virtutẽ ⁊ gratiam vndiq; extendit vninerſã eccliam ꝓtegẽs et adiuuãs:Ecci.xxiiij. B yrũ celi eircũiui ſola. Duo aũt coloꝛef pꝛin cipales iridis.i. igneus ⁊ ceruleꝰ ſũt due virtutes beatevir ginis: quia igneus eit charitas.cernleꝰ eſt caſtitas: Sap̃.iiij.O qᷓ; pulchꝛa ẽ caſta ge neratio cũ charitate. Mꝛouer.vl. Byſſus purpura indumentũ einſ. icitur etiã eſſe ſnaragdo ſimilis pꝛopter viroꝛẽ fidei:que in ea nunqᷓ; emarchit. Item leis eſt ſignũ eementie et rãonciliations dei ad genns
humanum. vnde ꝓpꝛle conuenit beate ma rie virgini: Señ.ix. Arcum meũ ponam in nubibus celi:et erit ſignũ federis inter ine
⁊ terrã Item iris eſt arcꝰ ſine choꝛda ad nos incltnãs coꝛnua:ꝛ in ſignũ ꝙ non vult fertre ſed parcere.vnde etiã ſigniſicat hea⸗ te virginis pietatem ⁊ miſcricoꝛdiam: que ſemper filium ad parcendum ⁊ non ad fe⸗
riendũ ĩducit. diceni illð Zohelis.ij. Mar ce domine parte ꝓplo tuo. Itẽ beata vir⸗
go aſſimilatur ilii ſigno quod vidit beatuſ
Vohannes aparere in celo: Apoc̃.xij. vbi dicitur: Signum magnum apparuit in ce⸗ loꝛmulier amicta ſole et luna ſub pedibus eins:in capite eius coꝛona ſtellarũ duode⸗ cimꝛ:et in vtero habens.⁊ clamabat: Abi dignitas matris domini noſtri quadrupli citer declaratur. Mꝛimo ex antiquitate: in eo ꝙ dicitur: ſignũ magnũ. quia..fuit exr antiquo in magnis rebus pꝛefigurata. Secundo ex natiuitate:quia apparuit in celoꝛid eſt in eccleſia militante:ſcilicet quã do nata eſt. Tertio ex elaritate: qutaqmi cta ſole et luna ſub pedibus cius:⁊ inta⸗ pite eius coꝛona ſteilarũ duodeci. Quar to ex fecunditate:quia in vtero habens et clamabat. Mꝛimo ergo heata virgo dici tur ſignum magnum: quia ſcʒ fuit ab antt quo magnifice pꝛefigurata. Fuit enim pꝛe⸗ figurata beata virgo in ſigno celi:in ſigno regni:et in ſigno belli.de pꝛimo dicit Beñ. ir⸗ Arcũ meũ ponam in nubibus celi: et erit ſignum federis inter me et terrã. Et af ſimilatur illi arcui quo ad quattuoꝛ pꝛeci⸗ puos coloꝛes qui videntur reſpondere qt tuoꝛ elementis ꝛſicut dictuʒ eſt ſupꝛa libꝛo .calrix. pſa enim habuit coloꝛẽ igneuz in feruoꝛe charitatis. Item hiacynthinà in nitoꝛe ſanctitatis: cerulenʒ in compaſſi⸗ one pietatis:⁊ gramineum ſiueviridem in
nitoꝛe virginitatis. Eſt etiam aliud ſignuʒ
in celo cui aſſimilatur beata virgo. Solet
emim ᷣm computiſtas fol in medio menſi⸗
um ingredi nouum ſignum. In medio au⸗ tem auguſti ſignum virginis ingreditur? ſol autem quãdo eſt in ſigno in quo crea?. tus eſt maximos dicitur habere effectus Et ideo in aſſũptiõe q̃ celebꝛatur in medio
auguſti fol inſticie ingreſſus eſt in ſignum
virginis gloꝛioſe:qꝛqui in virgine conce ⸗ ptus fuerat per incarnationẽ:in aſſũptio⸗ nis dle ingreſſus eſt in eam ꝑ gloꝛificatio⸗

nen:⁊x l in eã ⁊ꝑ eã magnos effectꝰ impꝛi
mit g̃eꝛita vt oẽs poſſint ad eã ↄfidenter
accedere. Itẽ fuit pᷣfigurata in ſigno re⸗
gni.i.i ſceptro ſine virga aurea aſſueri nã ſicut legit Heſter. v. Cum rex aſſuerus iu⸗ deis eſſet iratus:Peſter regina ad interce⸗
dendũ ſe contulit:et rex auream virgã pꝛo
ſigno clementie ad eã extẽdit ⁊ placatꝰ fu⸗ it.hec virga aurca eſt mater noſtra virgo
maria: qua mediante deus humane natu⸗ re ſiue peccatoꝛibꝰ placatꝰeſt.vñ ipſa data eſt nobis in ſignũ clemẽtie et miſericoꝛdie
ad quã fugientes liberant᷑. Itẽ p̃figura
ta fuit in ſigno belli.de quo.ij. Wachab.
viij. Dato inquit ſigno adiutoꝛij dei cõmi⸗ ſerunt cũ nicanoꝛe et vicerũt.Sic iudei.i.
ofitentes.ſ.qͥ xpᷣm ⁊ beatã virginẽ cõfiten tur ⁊ laudãt habẽt ſignũ adintoꝛij dei:ſcʒ
gloꝛioſã virginẽ adiutricẽ:cuiꝰ ope diabo
ũ vincũt ⁊ ĩ fugã ↄuertũt,vñ MðIxxxv. hoc ſignũ petẽs dicebat: Fac mecũ ſignũ ĩ bonoꝛ vt videãt qͥ oderũt me ⁊ cõfũdant᷑: anu dñe adiuuiſti me ⁊ cõſolatus es me.
ecũdo deſcribif᷑ ex natiuitate:qꝛ appa/ ruit in celo.i.in eccłia militãte. Tũc enim
ꝑꝛimo aparuit quãdo in mũdo nata fuit.
Sed nota ꝙ beata virgo aʒparuit ſiẽ flam mat:ſicut rota:ſicut ſtella:⁊ ſicut femĩa. e pꝛimo dicitur Exo.iij. Aparuit dñs in fiã ma ignis de medio rubi.ihec flamma fuit beata virgo diuino amoꝛe inflammata:in qua dñs apparuit dů incarnatꝰ fuit. Iteʒ awaruit ſicut rota.de qua Egech.j. Tpa ruit rota vna ſuꝑ terrã iuxta animalia:qᷓt tuoꝛ habẽs facies.hes rota fuit virgo be⸗ ata. ipſs enĩ fuit rota demonibꝰ terripilis. Nicit᷑ enĩ ꝙ leones terrent qñ audiũt ſtre⸗ pitꝰ rotarũ.ſhec fuit fuꝑ terrã.i.a terrenis eleuata:cogitãtiõe:affectiõe ⁊ cõuerſatio ne. iuxta aĩalia.i.iuxta euãgeliſtas tẽpoꝛe ⁊ familiaritate:vñ multa eos edocuiſſe cre dit᷑ de chꝛiſto filio ſuo:pᷣcipue beatum Eu cã.· vñ ipſa habuit quattuoꝛ facies.i.noti⸗ clã et fidẽ omniũ:q̃ quattuoꝛ euãgeliſte de xpᷣo ſcripſerũt. Ał quattuoꝛ facies.i.quat tuoꝛ yirtutes cardinales.ſ.iuſticiã: pꝛudẽ tiã⁊ foꝛtitudinẽ et tẽperantiaʒ Ał q̃ttuoꝛ facies.i. quattuoꝛ aſpectus:quarũ vnã ad
deñ vertit pꝛo nobis intercedẽdo. Aliam
ad paradiſum.i.ad beatos eoſ letificãdo.
Letificant᷑ en ſancti qui ſunt in celo:nõ ſo
lum de aſpectu regis:ſed etiaʒ regine:qua
mediãte ſaluati ſũt. Tertiã vertit ad mů dũ miſerãdo ⁊ ꝓtegẽdo. Muartã vertit ad diabolũ exterrẽdo⁊ expellẽdo.vñ ðꝛ eẽ demonibꝰ terribilis vt caſtroꝝ acies oꝛdi⸗ nata. Itẽ apparnit vt ſtella: Mat. ij. Di⸗ ligẽter didicit ab eis tp̃s ſtelle q̃ aparuẽ⸗ rat eis. Eſt eni vt ſtella matutina:q̃ diẽ:id eſt xpᷣm adduxit. Irẽ vt ſtella marina q̃ nauigãtes ꝑ mũdi pelagꝰ ad poꝛtũ ſalutis dirigit. vñ et ſtella ãteced ebat eos vſq; důũ veniẽs ſtaret ſupꝛa vbi puer erat.ſ.ieſus à ſalus interpᷣtat᷑. Itẽ vt ſtella vaſtatiua.ſ· vitioꝛũ. Nu.xxtiij. Oꝛiet᷑ ſtella ex lacob:⁊ Aurget virga de iſrł ⁊ percutiet duces ino ab: vaſtabitq; omnes filios ſeth. Itẽ ap⸗ paruit vt femia.iij. Reg · viij · Apparuit fe⸗
mina cuius filius moꝛtuus erat. Waxime
enĩ in moꝛte chꝛiſti filij ſui femineũ ⁊ mater num oſtendit affectũ dolendo ⁊ ploꝛãdo· Patet igit᷑ ꝙ beata virgo tanq; flãma ac⸗ cendit ⁊ calefacit frigidos in dilectiõe cha ritatis:et tanqᷓ; ſtella illuminat dubios in cognitione veritatis: et tanqᷓ; rota perſtre exterret leones:id eſt ſupbostimoꝛe umilitatis:⁊ tanqᷓ; femina pia confoꝛtat ⁊ ſecurat puſillos in ſpe ſue pietatis. Et de iſtis quattuoꝛ loquitur ipſa Ecci.xxtiij. di⸗ cens: Ego mater pulchꝛe dilectiõis ⁊ timo ris et agnitiõis ⁊ ſctẽ ſpei. Tertio deſcri⸗ bit᷑ ey claritate: qꝛ muiier amicta ſole: vbi oſtendit᷑ beata virgo eſſe clara ⁊ lumioſa a parte exterioꝛi:qꝛ amicta ſole a ꝑte inferio ri:qꝛ luna ſub pedibꝰ eiꝰ. Itẽ a parte ſu⸗ pioꝛi:qꝛ in capite eiꝰcoꝛona ſtellaꝝ.xij. Bi cit ergo pᷣmo mulier amicta ſole.i.fulgoꝛe
gre ſpũſſãcti.Et hec gr̃a fuit ſeptifoꝛmiſ ðᷣʒ
ſeptẽ dona ſpũſſctĩ q̃ fulſerũt in ea: que ſcʒ
rep̃ſentanturĩ ſeptẽ effectibꝰ ſolis. Pꝛi⸗
mus effectꝰ eſt calefactio:⁊ hic ex dono ſa⸗ pientie que calefacit in amoꝛc dei ſui ⁊ ꝓxi
mi: Ecci.xliiij· Triplicit᷑ ſol exurẽs monteſ
i.excelſas mẽtes inflãmans triplici amoꝛe vt dictũ eſt. Ałaliter in amoꝛe dei triplici ter:ſcʒ toto coꝛde:tota anima:et tota men te. Radios igneos exuflans:id ẽ cslidas affectiones immittens.ij. MWacha. vj. Re⸗ fulſit ſol qui pꝛius erat in nubilo:ꝛet accen ſus eſt ignis magnus. Spiritus ei guſtãs
deum per donũ ſapiẽtie inardeſcit in amo re ipſius. Aug'ꝰ. Buſtani et eſurio ac ſito
tetigiſti me ⁊ exarſi in concupiſcentiam tu
omiEcci. xxiij.Qui edunt me adhuc eſu⸗

———.——
— ijern 1 du 1
LRbF
Ltiitititiie
do.
De viſionibus ⁊ ſomnijs
rient. Secüdus effectus eſt illuminatio btinet ad donñ intellectus: Eccĩ.xlij. Sol illuminãs ꝑ omnia reſpexit.i.omnia reſpicere facit in celo ſumma gaudia:in in ferno ſumma ſupplicia:in mũdo pᷣſſuras ⁊
—
anguſtias: in ſeipᷣo pctã ⁊ negligentias.j.
Wachab. vj· Refulſit ſol in cſypeos aure⸗ os.i.in xp̃m ⁊Wariã:⁊ reſplẽduerũt mõ
tes ab eis.i.electoꝝ mẽtes. Tertius effe ctus ſolis ẽ denudatio:qꝛ facit veſtes exu ere.⁊ hoc ad donum ↄſilij refert᷑: qꝛ docet veterẽ ↄuerſationẽ ⁊ ſecularẽ vitã depone re:Cãtł.j. Nolite me ↄſiderare ꝙ fuſca ſiʒ qdecoloꝛauit me ſol. Muarti ſolis eſt ↄſolidatio. ⁊ hic ad donũñ foꝛtitu/ dinis ptinet ꝑ qð mẽs ſolidat᷑: Ecci.xxvij Homo ſenſatus in ſapĩa ſua mãet ſiẽ ſol.i.
Nuartus effectꝰ
firmus. Quintus effectus ſolis eſt regu
latio torius vite humane. ⁊ hoc ptinet ad donũ ſcien qð ſcimus cõuerſari in medio natiõis pꝛaue:vt dicit Augꝰ. Añ Mhilip.
6. Inter q́s lucetis ſicut luminaria in mů⸗
ritus eius ⁊ fluẽt aq. Septimus effectꝰ
olis eſt deſiccatio humidoꝝ:⁊ h ad donũ ptinet timoꝛis quo carnal ↄcupiſcẽtia de⸗ ſiccat᷑.Añ Jacobi.j. Exoꝛtus eſt ſol cũ ar⸗
doꝛe ⁊ arefecit fenñ.i.carnẽ:qꝛ oĩs caro fe
nuz ⁊ oĩs gloꝛia eius qᷓſi fos agri:Eſa.yl. Propter hos ſeptẽ ſoł eifectꝰ ðꝛ Eſa.xxx. Lux ſolis ſeptẽplicit᷑ erit ſicut luꝝ ſeptem
dieꝝ · Et ꝓpter hos ſeptẽ ſolis effectus ſal uar᷑ hõ. ⁊ ideo dicit. j. Regl.xj. Cras erit nobis ſalus cũ incaluerit fol. Scðo btã virgo oſtendit᷑ fuiſſe etiã illuminata a pte
inferioꝛi:qꝛ luna ſub pedibus eius. Abi ꝑ lunã deſignat mutabilitas q̃ eſt q̃druplex na nature q̃ eſt in angelicis ſpiritibus q
ſunt mutabiles ꝑ naturaʒ ⁊ ĩmutabiles ꝑ
gr̃aʒ: Job. iiij.Ecce qᷓ ſeruiũt ei nõ ſunt ſta
biles ⁊ in ſuis repperit pꝛauita⸗
tem. Secũda ẽ foꝛtune in rebus temꝑa⸗
libus:Ecẽs.j. Aanitas vanitatũ ⁊ oĩa va
nitas. Vertiaẽ culpe in pctõꝛibus.ſ.de
ulpa in culpã: Oſee. iiij. Sanguis fangui
2
nem tetigit. i.vnñ peccatũ ad aliud tra xit Muarta ẽ miſerie in humõis coꝛpibus:
Job. xiiij. Homo natꝰ de muliere bꝛeui v uẽs teige replet᷑ multis miſerijs ⁊ nunq́; in eodẽ ſtatu pmãet.ec q̃druplex luna.i. mutabilitas fuit ſub pedibus btẽ vᷣginis. Meimo mutabilitas creature celeſtf:qꝛ
ſeʒ angeli eius ſubdunt᷑ impio. Añ cõpe⸗ tit ei illud Señ. xxxvij. Aidi ꝑ ſomniũ qᷓſi
ſolẽ ⁊ lunã ⁊ ſtellas vndecim adoꝛare me. At ꝑ ſolẽ intelligat ſupᷣma angeloꝛũ hie⸗ rarchia:ꝑ lunam hierarchia media:ꝑ ſtel las vo angeli infime hierarchie:qͥ oẽs be atã vᷣginẽ adoꝛãt ⁊ venerant᷑. Moie etias
lune intelligit mutabilitas foꝛtune:Ecck xx vij · Stultus vt lũa mutat᷑:qꝛ vᷣin qð bo⸗
na tempalia fluũt ⁊ refluũt mutat᷑ animut
eius. Iſtã lunã btã vgo ſub pedibus ha⸗
buit:qꝛ oĩa tempalia calcauit ꝑ paup erta⸗ tem voluntariã quã elegit. Si eĩ iſta tem poꝛalia calcaremus pedibus ⁊ nõ tãgere⸗ mus affectibꝰ veraciter noſtra eſſent:Heu
tero xj. Sis locus quẽ calcauerit pes ve⸗
ü“ ſter:veſter erit. Euna tñ qᷓ;to magt ſoli cõ Sextus effectus ſolis eſt liq̃factio: h ad donũ ptinet pietatis quo liqueſcit gia in cõpaſſione ꝓximi:Exoð.xvj. Lũ in caluiſſʒ ſol liq̃fiehat mãna: Sap̃.xvj. Qð igne nõ poterat erterminari:ſtatiʒ exiguo radio ſoł tabeſcebatð.cxlvij. Flauit ſpi
iungit᷑ tãto magis luce pᷣuat᷑:⁊ qᷓ;to mag ſe a ſole elõgat:tãto maioꝛe luce coꝛuſcat? qꝛ multi plati qᷓ;to magis appꝛopinquant
ad de ꝑ aliquã dignitatẽ:tãto inagis ob tenebꝛant ꝑ iniquitatẽ.⁊ qᷓ;to magis elon gant̃ dignitates fugiẽdo:tãto magis illu⸗
minant᷑ lumen gr̃e recipiẽdo. Moie etiã lune intelligit᷑ mutabilitas culpe.&ñ dici⸗ tur de viro ſancto ⁊ pꝑfecto: E ſol ñ vret te ne·lu. ꝑ no.Pð.cxx.i uia aĩa ſã⸗
cta neq; in die ꝓſperitatis cadit in pecca⸗
tũ ꝑ amoꝛẽ male inflãmantẽꝛneq; in nocte
aduerſitatis ꝑ timoꝛẽ male humiliantem.
Iſtã lunã virgo Waria ſub pedibus ha buit:qꝛ nulla culpa in ea vnqᷓ; pᷣualere po tuit. Et ideo in Pſal. nõ dicit᷑ iuna ſimpli⸗ citer ſed luna pꝑfecta in eternũ. Auna autẽ tũc pfecta erit qñ ſine macula erit:qu ãdo ſeʒ verificabit᷑ quod dicitur Eſa. xxx. Erit lux lune ſicut lux ſolis. Fuit igit᷑ ſicut lu⸗ na perfecta:qꝛ ſine omnis peccati macu la tã moꝛtalis qᷓ; etiã ventalis. Moĩe etiaʒ lune intelligit᷑ mutabilitas miſerie. MPõ.
lxxj · Dꝛiet᷑ in diebus eius iuſticia ⁊ abun
dantia pacis donec auferat᷑ luna. Bloſa.i. mutabilitas que per lunã ſignificat᷑. Si⸗ cut em̃ luna creſcit ⁊ decreſcit:ſic ⁊ huma⸗ num coꝛpus multiplici mutabilitati ſubdi
tur: Boma. piij. Vanitati creatura ſiecta eſt ⁊c. Et qꝛ ip̃ mutabilitas

in reſurrectiòe die nouiſſimo ſubdit᷑ ibi ip ſa creatura liberabit᷑ a ſeruitute coꝛruptio nis ⁊c̃. Iſtã lunã btã ꝰgo ſub pedibꝰ hʒ: qꝛ ꝑfectã coꝛpis ĩmoꝛtalitatẽ poſſidet:⁊ ſu per oẽs angeloꝝ oꝛdines in ala ⁊ in coꝛꝑe gloꝛificata manet. vñ ð·xvij. Caligo.i. hũana moꝛtalitas ſub pedibus eius aſcen dit ſuꝑ cherubin ⁊ volauit: vo.ſuꝑ pẽ.vẽ. Ipa igit᷑ virgo btã lunã ſub pedibus ha ⸗ buit. ſ·celeſtẽ naturã ei pᷣſidẽdo: ꝓſperita⸗ tem humanã eã deſpiciẽdo:omnẽ culpam ip̃aʒ penitus vitãdo:⁊ humanã miſeriam imoꝛtalitatẽ induẽdo. Tertio fuit illu/ minata a ꝑte ſupioꝛi:qꝛ in capite eius coꝛo na ſtellaꝝ duodecim. Iſte duodecim ſtelle ſũt duodecim eius pᷣrogatiue ſuꝑ oẽs mu lieres q̃ꝝ q̃ttuoꝛ habuit ex ꝑte coꝛpis⁊ ani me. Pꝛima fuit vteri ſanctificatio. Secun da angeli ſalutatio. Tertia ſpũſſancti ſuꝑ/ nentio. MQuarta filij dei ↄceptio. Alias qᷓt tuoꝛ habuit ex pte anime. Pꝛima fuit eiꝰ humilitas quia dixit:Ecce ancilla dñi ⁊c̃. Secũda eius pꝛudẽtia:qꝛ qᷓſiuit: Quõ fi et iſtud ⁊c̃. Tertia fuit erubeſcentia: qua turbata ẽ in ſermone angeli. Quarta fu⸗ it charitas q̃ ſeruiuit cognate.⁊ qꝛ vino de ficiente in nuptijs dixit filio: Ainũ nõ ha ⸗ bẽt. Joh. ij. Alias q̃ttuoꝛ habuit ex parte toꝛpis q̃ fuerũt maternitas ſine coꝛruptio ne: vᷣginitaſ cũ fecundatiõe:grauitas ſine grauamine: ⁊ ꝑtus ſine doloꝛe. Fnit ergo mater incoꝛrupta: vᷣgo fecũda:ſine graua mine grauida:ſine doloꝛe puerꝑa.&l ſtel⸗ le. xij. ſunt.ix.oꝛdines angeloꝝ ⁊ tres oꝛdi nes btõxꝝ.ſ.martyres: ↄfeſſoꝛes:⁊ vᷣgines qui eã coꝛonãt:qꝛ ip̃am ꝑpetuo venerant᷑ admirant ⁊ laudãt. Seraphin em̃ admirã tur ⁊ landãt in ea charitatẽ tã ſuccenſam: cherubin ſapiaʒ tã ꝓfundã. Thꝛoni pacẽ ⁊qetem in deo ſic tranqͥllam. Dominatio/ nes tãtã ſun angelos pᷣeminentiã: vᷣtutes tãtã miraculoꝝ efficaciã:ptãtes tantã ſi up demones potentiã: pᷣncipatus tantã de oĩ bus regnis ꝓuidentiã:archãgeli tantã ð oĩibus locis diligentiã:angeli tãtã de ſin ⸗ gul pſonis cuſtodiã:martyres tãtã in tri⸗ bulatiõe ↄſtãtiã: ↄfeſſoꝛes tãtã ſobꝛietatẽ ⁊tpantiã: vᷣgines tãtã puritatẽ ⁊ mundi ciã. Quarto eius dignitas oñdit᷑ ex ei⸗ fecũditate:qꝛ in vtero hñs filiũ dei cõcep tũ.ſ.in ànunciatiõe clqmabat ſpũ deũ ma⸗ Znilicando qñ dixit: Wagnificat aĩa mea
—
Piber ſeptimns
dñm. Sʒ nota ꝙ habuit in vtero paternũ
ſplendoꝛẽ:heb.. Qui cũ ſit ſplendoꝛ glo
rie ⁊c̃. Itẽ niuiũ candoꝛẽ: Sap. vij. Cã⸗ doꝛ ẽ lucis cterne ⁊ ſpe. ſine ma. Itẽ diui
nũ odoꝛẽ:Ecci.xxiiij. Ego qᷓſi vitis fructifi
caui ſuauitatẽ odoꝛis. Itẽ ſuauẽ dulco⸗
rẽ ibidẽ: Spũs meus ſuꝑ mel dulcis:⁊ he
reditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauũ. Itẽ celeſteʒ ignẽ:heb.xij. Deus noſter ignis ↄſumẽs eſt.Ex ergo ꝙ habuit in vtero paternuʒ ſplendoꝛẽ fuit in ea mirabił claritas. Am⸗ bꝛo. Quid mirabilius matre dei:qͥd ſplen didiꝰea quã ſplẽdoꝛ elegit? Quid caſtiꝰea que coꝛpus ſine coꝛꝑis ↄtagio generauit? qꝛ vo habuit niueũ candoꝛẽ ſiue ſplendo⸗ rẽ remãſit ibi mirabilis puritas:Cãtt.iitj. Tota pulchꝛa es amica mea⁊ macula non eſt in te. Anſelmus. Decebat vt?vᷣgo ea pu ritate niteret qᷓ̃ maioꝛ ſub celo neqͥt intelli⸗ gi:qꝛ o diuinũ odoꝛẽ habuit remãſit ibi
mirabilis ſuauitas. Añ clamabunt adole⸗
ſcẽtule: Trahe me poſt te:curremꝰ in odo⸗ re vnguẽtoꝝ tuoꝝ:Ecci.xxiiij. Sicut cina momũ ⁊ halſamũ aromatigãs odoꝛẽ dedi. Sed qꝛ habuit ſuauẽ dulcoꝛẽ remanſit ibi mirabilis pietas. Ande ip̃a dicit᷑ m gra⸗ tie mater miß̃icoꝛdie. Muia vo habuit ce⸗ leſteʒ ignẽ:remãſit ibi mirabilis charitas ꝑ quã diabolum ſuccendebat: Judith.ix. Mercuties eũ ex labijs charitatis mee.ꝑ hãc em̃ omnia aduerſa ſupabat: Cãtt.viij Aque multe nõ poterũt extinguere chart tatem. Item Maria mater domini aſſi ⸗ milat᷑ arce teſtamenti in viſione beati Jo⸗ hãnis que habet Apocalyp. xj. vbi dicit: ꝙ viſa eſt arca teſtamẽti dñi in tẽplo eius: ⁊facta ſunt fulgura ⁊ voces ⁊ terremotꝰ.
Abi mo nota aſpectum dignitatis:qꝛ vi⸗ ſa eſt arca domini· Secũdo ñtum ſanctita⸗ tis:quia in loco ſancto.ſ.in templo. Ter⸗ tio effectũ ptãtis:qꝛ facta ſunt fulgura.Et circa pᷣmum nota ꝙ per arcam domini in⸗ telligitvgo btã Waria. Et B pʒ ex tribus ſcʒ ex materia:ex mẽſura ⁊ ex cõtinẽtia.i.
ex ipᷣo ↄtẽto. Siq̃dẽ materia arce veteris
teſtamẽti de q̃ fabꝛicata fuit fuerunt ligna ſethim:ſicut pʒ Exoð.xxv.ᷓᷣm aũt tero.
Eigna ſethim inter cetera ligna hñt leuita
tẽ pulchꝛitudinẽ ⁊ foꝛtitudinẽ ⁊ ĩputribili
tatem:per q̃ᷓ intelligunt᷑ qᷓttuoꝛᷣtutes ma
rie. Mã leuitas cõpetit eius paupꝑtati per quã fuit a terrenis affectibꝰ⁊ ſi dlhcltucint
18
S— F*5
———
eerttt

— — — ———
—
K.*
De viſionibus ⁊ ſomnijs
bus exonerata? alleuiata:Eſa.xix. ſcen det dñs ſuꝑg nubẽ leuẽ.i.mariã pauperẽ qᷓ nubes qͥdẽ fuit:qꝛ ex terra nata:ſʒ tñ fuit leuis a mũdi effectibꝰ ⁊ ſollicitudinibꝰex⸗ onerata. Pulchꝛitudo vo competit eiꝰpu ritati ꝑ quã ĩmunis fuit ab oĩ defoꝛmitate peccati:Cãtt.iiij. Tota pulchꝛa es amica mea ⁊ macula nõ eſt in te. Foꝛtitudo ãt cõ petit eius ſtabilitati.ſ.in fide ⁊ patientia: Mꝛouer. vl. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumẽtuʒ eius. Ecci.xxvj. Colũne auree ſuꝑ baſes urgẽteas:⁊ pedes firmi ſupꝑ plãtas ſtabil cõpetit eius vir initati: Sap̃.vj. Clara eſt q̃ nũqᷓ; marce ⸗ clt. Secũdo illa arca figurabat btãʒ vir ginẽ rõne mẽſure:qꝛ ſicut dicit᷑ Exoðᷣ· xxx Longitudo arce habebat duos cubitos ⁊ ſemis:latitudo cubitũ ⁊ dimidiũ:altitudo ſilr cubituʒ ⁊ ſemis. Joſephus añt dicit 1 facta ẽ arca qͥnq; paimoꝝ lõgitudis:qꝛ I
btã virgo qͥnq; ſenſus ab initio vite vſq;
ad finẽ in omni ſanctitate lõganimiter cu⸗ ſtodiuit ⁊ ſeruauit. Trium aũt palmoꝝ erat latitudo:qꝛ reſtaurationẽ angeloꝛũ ⁊ redẽptionẽ hoĩm ⁊ totius vniuerſi renoua tionem auidiſſime ꝓcurabat. Cubitũ ⁊ ſe⸗ miſſem habebat altitudo:qꝛ cius ↄtẽpla⸗ tio plena erat in fide:ſemiplena in comp̃hẽ ſiõe: vel certe qꝛ eluſ celſitudo hũanã ⁊ an gelicã naturã excellebat:ſʒ vſq; ad filij ex cellẽtiã minime ip̃a attigebat. Tertio fi⸗ gurata eſt btã vgo ꝑ arcã rõne ↄtinentie: qẽ in arca ↄtinebant᷑ tabule teſtamẽti deu ⸗ teronomium ⁊ ga aarõ: vꝛna aurea in qᷓ erat mãna:qᷓ oĩa cõpetũt btẽ Warie. Cu⸗ ſtodiebat em̃ vvgo btã rigoꝛẽ diſcipline:qᷓ deſignat᷑ pgã. iegẽ decãlogi q ꝑtablas: euãgeliũ xp̃i qð ꝑ deuteronomiũ q̃ eſt lux ſecũda ⁊ ip̃m xpᷣm qͥ ꝑ vꝛnã plenaʒ mãna. vel ꝑ iſta q̃ttuoꝛ intelligit᷑ Jeſus xp̃s qͥ in iſta arca habitauitꝛin qͥ q̃ttuoꝛ fuerũt.ſ· di uinitas duleiſſima q̃ ꝑ mãnaꝛaĩa ſapiẽtiſſi
ma q ꝑ deuteronomiũ ſiue ſecũdã legẽ:ca/
—
ro mũdiſſima qᷓ̃ ꝑ virgã aarõ que floꝛuit:⁊ pũs hũanus ſapiẽtifimus qͥ ꝑ tabulas te
ſtamenti in quo erant ſcripta dei manda ta ſignificant. Templũ autem in quo hec arcs fuit eſt triplex. WPꝛimũ in quo fuit fa bꝛicata ⁊ ſanttificata:⁊ iſtud fuit vterꝰma tris ſue.ſ· Anne beate. Dicit᷑ em̃.iij. Regt.
vlij. Qꝛ intulerũt arcam domini in locum
ſuũ in oꝛaculũ teinpli in ſancta ſanctoꝛuʒ.
lhec arca federis domini fuit beata matis quõ deus ſterilitatem parentuʒ auferens ⁊ angelus ꝓmiſſionẽ deferẽs:⁊ Joachim generatiõi operã pᷣbens:introduxit in lo⸗ cum ſuum.i.in vteꝝ beate Anneꝛde q̃ ſub dit: In oꝛaculũ tẽpli. Ip̃a em̃ Anna btã tẽplũ dei fuit cuius oꝛaculuʒ fuit mẽs ip̃iꝰ deo deuota ⁊ oꝛõni dedita: in cuiꝰ etiã vte ro btã virgo poſt ↄceptionem ſanctificata fuit vt eſſet ſanctaſanctoꝝ.i.ſuper omnes ſanctos ſanctificata. vel vt ip̃a btã virgo etiã in vtero ̃is ppararet᷑ ad generãdũ ſctm̃ſctõꝝ. ¶ Scðm fuit tẽplũ in qᷓ fuit pu⸗ rificata.I.tẽplũ ſalomõis in qͥ etiã obtulit filiũ ſuũ obuiãte ſctõ ſymeone: Luc̃.ij. e nit in ſpñ in templũ ⁊ cũ inducerent pueꝝ leſum ⁊c̃.vt.ſ.nos ſtudeamus animam no ſtram dum eſt in templo coꝛpoꝛis vel mun di ſollicite purgare.ſ.per penitentiã ⁊ ſpi⸗ ritum noſtrum deo offerre.ſ.ꝑ oꝛõnem de⸗ uotã. Tertiũ eſt templũ in quo fuit glo rificata.⁊ h̊ fuit in aſſumptiõe cũ.ſ.ingreſ⸗ ſa eſt templũ celeſtis gloꝛie.Et de hoctem plo dicit in Mõ.x. Sñs in templo ſahcto ſuoꝛdñs in celo ſedes eius. Ad h igit᷑ cele ſte templũ deducta fuit arca.i.beata vᷣgo cũ honoꝛabili ſocietate:cũ ineffabili iocũ⸗ ditate:cũ admirabili claritate: ⁊ cũ terri⸗ bili poteſtate. De pᷣmo dicit᷑ figuratiue.ij. RBegl. vj. vbi legit᷑ ꝙ Dauid ⁊ oĩs iſraet ducebãt arcã dñl cũ gaudio:⁊ erãt cũ Da uid ſeptem choꝛi. Per Pauid intelligitur xpᷣs:per ſeptẽ choꝛos vniuerſitas angelo rũ.vel tres choꝛi fuerunt ante nouũ teſta mentũ.ſ.angeli patriarche ⁊ ꝓphete:⁊ qᷓ̃t tuoꝛ in nouo.ſ.martyres ↄfeſſoꝛes ⁊ virgi nes ⁊ ipſi apoſtoli qͥ nutu dei ad litteram interfuerunt eius exequijs. De iſta hono⸗ rabili ſocietate cãtat eccłia: Aidi ſpecioſã ſicut columbã ⁊c̃.⁊ ſicut dies verni circun dabãt eã floꝛes roſarum ⁊ lilia ↄuallium. Per floꝛes roſaꝝ vᷣm hiero.intelligunt᷑ omnnhes martyres ſanguine rubꝛicati. Per lilia omnes angeli cõfeſſoꝛes et virgines. Secũdo aſſumpta eſt cũ ineffahili iocun ditate:quod figuratuʒ eſt. ij. Regl.vj. vbi dicitur:Dauid ⁊ omnis iſrael deducebant arcam teſtamenti domini in iubilo ⁊ clan⸗ goꝛe buccine. Et ibidem: Dauid autem et omnis domus iſrael ludebãt coꝛam domi no in omnibus lignis fabꝛefactis ⁊ citha⸗ ris ⁊ lyris. Circs quod eſt ꝙ ſi⸗ 2

Piber ſeptimus
cut dicit Augꝰ.ſup M. ⁊ hugo de ſctõ Aictoꝛe. Triplex ẽ ſonus muſicus. Anus qui fit cũ voce ſicut in cãtu. Slius cũ flatu ſiẽ in buccina · Tertius cũ pulſu ſicut in ci thara. Sonus ð vocis tangit᷑ cũ iubilo:qꝛ iubilatio ẽ cãtuſmodulatio. So nus flatꝰcũ dicit in clãgoꝛe buccine. Sonꝰ pulſus in lignis fabꝛefactꝰ ⁊ citharis. Añ ꝑ b dat intelligere ꝙ in deductiõe huiꝰar⸗ ce in tẽplo celi fuit oĩs modulatio ſiue ſua uitas muſica. Tertio fuit aſſumpta cum mirabili claritate:Cãtf.vj. Queẽ iſta qꝓ gredit᷑ q̃ſi auroꝛa ↄſurgẽs. In qͥ oñdit᷑ ꝙ aſcẽdit cũ claritate coꝛꝑali.ſ.coꝛꝑgis glioſi: depoſita.ſ.oĩ obſcuritate coꝛpoꝛee coꝛru⸗ ptiõis ſiẽ auroꝛa noctẽ relinqͥt ⁊ diẽ addu⸗ cit:ſequit᷑ pulchꝛa vt luna.Et in h oſtẽdii ꝙ cũ claritate ſpũali.i.cũ aĩa btã. Siẽ em̃ luna poſt ſolẽ ſaltẽ qᷓ;tũ ad apparentiã ma ioꝛẽ hʒ claritatẽ. Sic ipᷣa poſt xpᷣm maioꝛẽ Fᷣm eſſentiã ⁊ veritatem habuit beatitudi ⸗ nẽ. Sequit᷑ electa vt ſol. In qͥ oſtendit᷑ ꝙ aſcẽdit cũ claritate ſuꝑſubſtãtiali.i.cum fi lio ſuo ſibi occurrẽte q eſt verus ſol.Et ſe⸗
quit᷑ adhuc terribilis vt caſtroꝝ acies oꝛ⸗ dinata. In qͥ oſtendit᷑ ꝙ aſcẽdit cũ clarita⸗
te intellectuali.i.cũ luce angelica:qꝛ totus angeloꝝ exercitꝰad ip̃aʒ venit ⁊ ip̃aʒ vſq; ad celũ aſſociauit.Et ideo dicit᷑: vt caſtroꝝ acies oꝛdinata:qꝛ qͥdã eã pᷣcedebãt ſiẽ do ⸗ micelli q̃ſi viã tãte dñe ſorätes30 co⸗ mitabant᷑ ſicut baiuli q̃ſi ipᷣam ad ethera deducẽtes:qͥdã ſubſeq̃ bant᷑ tãqᷓ; famuli qᷓ ſi eius obſequijs famulãtes. Dẽs aũt aſſo ciabãt ſicut ioculatoꝛeſ deuoti laudes dul ciſſimas modulãtes. Tertio ſequit᷑ effe⸗ ctus ptãtis:qꝛ facta ſunt fulgura ⁊ voces ⁊terremotus. Dũ eĩ ſic triũphaliter aſcẽ ⸗
deret facta ſunt fulgura.i.terroꝛes demo ⸗
nũ.ſ.fugientiũ:⁊ voces.ſ.ſanctoꝝ iubilan tiũ:⁊ terremotus.i.cõmotio indeoꝝ ↄcur ⸗ renttũ:de q̃.ſ.iudeoꝝ cõmotiõe muita nar rant᷑ in libello de aſiumptiõe quẽ trãſtulit btũs lhieronymus. Capłlm: XXI
Bndus aſſimi⸗ m lat᷑ illi mari vitreo qð Johãnes vidit ꝑ viſionẽ imagiariã: Apo ⸗ ealyp⸗ iiij · vbi dicit: Aidi in ↄſpectu fedis tãq; mare vitreũ ſile cryſtallo. Eſt em̃ mũ dus maretumidũ ꝑ ſugbiã:liuidũ ꝑ inui⸗ diã:feruidũ ꝑ iracũdiã: ꝓfundũ ꝑ auari⸗
ciã:inquietũ ꝑ accidiã:ſpumoſum ꝑ luxu⸗
riãꝛabioꝛbens ꝑ caſtrimargiã vbi etiã ma ioꝛ piſcis minoꝛeʒ deuoꝛat: Abacuk.j. Ja cies hominis ſicut piſces maris. Mõ.ciij. hoc mare magnũ ⁊ ſpacioſum manibꝰ⁊c. Dicit᷑ aũt vitreũ ꝓpter fragilitatẽ: oh.ij. Wũdus trãſit ⁊cupiſcẽtia eius.j. Coꝛin. vij. Mꝛeterit em̃ figura mũdi huiꝰ. Dicit᷑ etiã ſile cryſtallo ꝓpter frigiditatẽ ⁊ mali ciã obſtinatiõiſ:Ecci.xliij. Selauit cryſtal lus ab aq. Capłm: XXII
Aſſio ⁊ pfectio
p xp̃i exceſſit paſſiones ⁊ pfectio⸗ nes omniũ ſanctoꝝ:qð oſtẽſum
eſt ꝑ ſomniũ ioſeph:qð habet̃᷑ Señ.xxxvij Audite ſomniũ meñ qð vidi:putabã colli gere nos manipulos in agro ⁊ q̃ſi ↄſurge⸗ re manipulũ meuʒ ⁊ ſtare: veſtroſq; mani pulos circũſtãtes adoꝛare manipulũ me⸗
um. Wanipulus eim̃ Joſeph eſt collectio
ↄtumeliaꝝ ⁊ paſſionũ xp̃i q̃ Tmosvltimo faſciculꝰ vocat᷑. Qui edificat ĩ celo aſcẽſio nem ſuam:⁊ faſciculũ ſuũ ſuꝑ terrã funda uit. Nã xpᷓs ꝑ faſciculũ paſſionũ ſibi fecit gradus aſcenſiõis in celu. Manipuli autẽ
fratrũ Zoſeph ſignificãt collectiões pena⸗ rũ ⁊ paſſionũ alioꝝ ſanctoꝝ.Qð igit᷑ ma⸗ n eoꝝ manipulũ Joſeph adoꝛauerũt: n
il aliud eſt qᷓ; recognoſcere ꝙ paſſiões eoꝝ nihil ſunt reſpectu paſſionis xp̃i:⁊ ꝙ eoꝝ paſſiones ex xp̃i paſſione virtutẽ ⁊ me
ritũ habẽt. Ael qꝛ manipulus dicit̃ a ma
nu. Mer manipuiũ Joſeph intelligimꝰvir tutẽ ⁊ pfectionẽ opeꝝ xp̃i. Mer mãipulos Vo fratrũ eius intelligimꝰmerita ſiue fru⸗ ctus opeꝝ alioꝝ ſanctoꝝ:de qͥbus inMð.
cxxv.Eũtes ibãt ⁊ flebãt mittẽtes ſemina
ſua. Aeniẽtes aũt venient cũ exultatione poꝛtantes manipulos ſuos. Q igit᷑ inani⸗ puli eoꝝ illius manipulũ adoꝛãt:eſt ꝙ me rita eoꝝ in compatione illius deficiẽdo ſe humiliãt. Quia vero in pᷣdicto ſomnio fit
mentio de agro cũ dicit: Mutabã collige⸗ re nos manipulos in agro. Motandum
eſt ꝙ ſicut dicũt ſomnioꝛũ interp̃tes ager ſomniatus diuerſam habet ſignificationẽ. Rã aliqñ refert᷑ vt dicũt ad fomniãtis ma lignitatẽ ſicut referũt:ꝙ qᷓdã ð pᷣncipibus
veni:ad magnñ ſomnioꝝ interpᷣtem qᷓ vo
cabat᷑ Serim ⁊ dixit eiʒ Aidi ꝑ ſomniũ in
agro ſpachoſo ⁊ plano me ſtare qui pᷣmum
755
E
8
—
7₰ 2
2
8
— ES
38
—
*. 8
— £
— *

—
£
E————————
3**
.
quidẽ apparuit dẽſus ⁊ herbidus poſtea nudus ⁊ zridus:cui rñdit interpꝛes h infi delitatẽ ⁊ verſutiã ꝓtendit i omniãtis ⁊ ve re ſic erat in re ſiẽ dixit Oniroclitis.i.ſom⸗ noꝝ diſcretoꝛ vl iudex. Añ varietas agri ſomniata ad verſutiã ⁊ inſtabilitatẽ refert ſomniãtis. Qiq; vo ager ſomniatus re⸗ fert᷑ ad loci fertilitateʒ:ficut in ſupꝛadicto
ſomnio Joſeph ager ſignificabat terrã fer tilem egypti:in q̃ Joſeph a fratribus ſuis erat adoꝛãdus. Capin: XXIII
Eccatũ pꝛimo
p hoiezʒ ligat ⁊ ꝑ obſtinationẽ in cludit.deinde ad ĩferni patibu⸗
lum dedicit:qð oñdit᷑ ex ſomnio piſtoꝛis pharaonis:qð habet̃ Beñ.xl.vbi dicit ꝙ piſtoꝝ bncepa ait: Ego vidi ſomniũ ꝙ tria caniſtra farine haberẽ ſuꝑ caput meũ:⁊ in vno caniſtro qð erat excelſius poꝛtare me putabã oẽs cibos qͥ fiũt arte piſtoꝛia:aucſ q; comedere ex eo. Rñdit Zoſeph hec ẽ in terðtatio ſomnij:tria caniſtra tres adhuc dies ſunt poſt qͥs auferet pharao caput tu um ac ſuſpẽdet te in cruce:⁊ lacerabũt vo ⸗ lucres celi carnes tuas. Iſte piſtoꝛ ſignifi⸗ cat pctõꝛẽ qͥ moꝛit᷑ in pctis. Tria em̃ cani⸗
ſtra farine tria pctã ſũt.ſ.coꝛdis:oꝛiſ ⁊ ope
ris qᷓ tũc ſunt ſuꝑ caput qñ dñant᷑ menti. Vrl iſta tria ſunt tria vitia magna ⁊ pᷣnci⸗ palia.ſ.auaricia:juxuria:⁊ ſuperbia.qͥꝝ ex celſius ẽ ſupbia:in qͥ omiĩa cibaria qͥdõmõ ſunt.i.oĩa pctã qͥbus mali paſcunt᷑:qꝛ.ſ.in itiũ omiĩs pctĩ eſt ſupbia: vt dicit᷑ Ecci.x. Aues aũt q̃ de b caniſtro paſcunt᷑ demo/ nes ſunt quoꝝ ppꝛiũ vitiuʒ ſuperbia eſt. Tres aũt dies ſunt tp̃s natiuitatis ts vi te ⁊ tpᷣs moꝛtis pctõꝛis:poſt qs— edu/ cit a carcere můdi vel coꝛpis. Añ tũc au⸗ fert᷑ caput.i.rõnalis mens Iᷣm quã anima a coꝛpoꝛe ſeparat᷑ q̃ in homĩe pᷣncipare de⸗ buit ⁊ ſuſpendit᷑ miſera anima in toꝛmẽto gehẽne vbi aues lacerãt eiꝰcarneſ.i.demo nes delectant᷑ in penis qᷓs aĩa ſuſtinet ꝓ petis q̃ geſſit ĩ carne. Quia igit᷑ in pdicto omnio ioſeph ꝑ tria caniſtra ĩtellexit tres dies poſt qͥs ſomniũ implendũ erat. Mo tandũ ẽ ꝙ ſiẽ dicũt ſomnioꝝ interp̃tes tẽ ⸗ pus ipletiõis ſomnij accipit᷑ duplr. Aliqñ qͥdẽ ex nũero ⁊ oꝛdie reꝝ q̃ᷓ in ſomnio ap⸗ parẽt ſi in ſomnio pharaonis Joſeph per Kptẽ boues vel ſpicas itellexit ſeptẽ ãnoſ:
De viſionibus ⁊ ſomnijs
⁊ꝙ poſt ſeptẽ pingues vel plenas boues ſiue ſpicas veniebãt ſeptẽ tennes itellexit ꝙ ſeptẽ qnos vbertatꝭ ſeq̃rent᷑ ſeptẽ anni ſterilitatꝭ. Silr in ſomnio picerneꝑ tres ꝓ pagines accepit tres dies poſt qͥs ſomniũ impiẽdũ erat. Et in h ſomnio piſtoꝛis vt di ctũ ẽ ꝑ tria caniſtra ĩtellexit tres dies. Vli qñ o vt dicũt determinat᷑ tp̃s impletiõis ſomnij ex hoꝛa q q́s ſomnium videt:vñ di cũt ꝙ ſomnioꝝ qᷓ apparẽt a nona hoꝛa no⸗ ctis vſq; ad initiũ auroꝛe nõ differt imple⸗ tio niſi vſq; ad ãnũ vel ſextũ mẽſem vł̃ter tiũ vel decẽ dies.⁊ illa ſunt verioꝛa ⁊ vali dioꝛa q̃ fiũt añ lucẽ.ſomnia o q̃ fiůũt in lu ce guroꝛe vltra tertiũ diem nõ—— Itẽ pctm̃ lʒ in fieri habeat delectationẽ: tñ in fine hʒ amaritudinẽ dũ aſſimilat᷑ illi libꝛo de qͥ agit᷑ in viſiõe bti vohis: Apoẽ.
x· vbi ðᷣeꝛ Accepi libxa vᷣuoꝛaui illũ:⁊ erat in oꝛe ineo tãqᷓ; mel dulceꝛæ cũ denoꝛaſſem eü amaricatusẽ vẽter meꝰ.Ille liber reßp⸗
ſentat pctin qð vocat᷑ liber:qꝛ ſcribit᷑ ilia
ſcriptura:de q̃ ðꝛ hiere.xvij. Pctm̃ juda
ſcriptũ ẽ ſtilo ferreo in vngue adamẽtino
exaratũ ſuꝑ latitudinẽ coꝛdis eoꝝ. Tune
aũt deuoꝛat᷑ qñ cũ delectatiõe ĩplet᷑.⁊ tůc
hz in guſtu.i.in fieri dulcedinẽ melliſ.i.vã hementiã delectatiõis:ſʒ poſt denoꝛatio⸗
nẽ.i.poſt trãſitũ delectatiõis amaricat᷑ vẽ
ter aie.i.mẽoꝛia ſeu ↄſcĩa penitudine reple
tur. Añ Mhs diẽ ꝙ mali replent penitu⸗ dine: Mꝛouer.v. Nouiſſima illiꝰamara 3⸗ ſi abſinthiũ. Capłm: XXIIII
Enitentia libe
p rat hoiĩeʒ a carcere ꝓcti:⁊ reſti⸗
tuit hoĩezʒ ad g̃aʒ dei ꝙ oñdit
ex ſomnio pĩcerne pharaonis:de qͥ habet᷑ Beñ. xl.vbi ʒꝛ ꝙ narrauit pᷣpoſitus picer⸗ narũ fomniũ ſuũ: Aidebã coꝛã me vitẽ in qua erãt tres ꝓpagines creſcere paulatiʒ gẽmas ⁊ poſt fioꝛes vuas matureſcere ca⸗ licẽq; pharaonis in manu mea: Tuli ergo vuas ⁊ expᷣſſi in calicẽ quẽ tenebã ⁊ tradi⸗
di poculũ pharaoni. Rñdit Joſeph:lhec ẽ
interp̃tatio ſomnij. Tres ꝓpagiĩes adhuc tres dies ſunt poſt q̃s recoꝛdabit᷑ pharao miſterij tui ⁊ recipiet te in ãdũ pᷣſtinũ: da⸗
bilq; ei calicẽ iu officiũ tuũ ſiẽ àñ„ſueue⸗
ras:tĩ memẽto mei cũ bñ tibi fuerit. Iſte pincerna reus ⁊ĩ carcere poſitus ⁊ poſtea liberatus:ſignificat cos q ⁊ ſi r tñꝑ

penitentiã liberãtnr. Ait añt eſt peniten⸗ tia cuiꝰtres agines ſunt cõtritio:cõfeſ⸗ ſio et ſatiſtactio:ex quibꝰ ꝓducunt gẽme bonaꝝ cogitationũ ⁊ floꝛes bonaꝝ affecti onum ⁊ fructꝰmaturi ꝑfectaꝝ oꝑationũ q̃ etiã expmũtur ꝑ tolerantiã paſſionum vt ↄfoꝛmẽtur paſſiõi xp̃i qui ẽ expmi in calicẽ reg'. Ad hoc idẽ refertur interp̃tatio:qꝛ tres. ꝓpagines ſunt treſ dies.i.tres anime iluminatiões.vnꝰ in pctĩ recognitiõe.aliꝰ in pcti ꝓpalatiõe.tertiꝰ in pctĩ redẽptiõe. pmñ facit cõtritio:ſcᷣm cõfeſſio:tertiũ ſa⸗ tiffactio. Moſt qͥs pharao.i.deus recoꝛda bit᷑ petõꝛis ⁊ pᷣſtine innocẽtie eiꝰꝑ miſeri⸗ xoꝛdiã et reſtituet eũ ad pᷣſtinnʒ ſtatũ g̃e. MQð aũt Joſeph ſubdidit: Memento mei dum bñ tibi fnerit.ẽ verbuʒ qð põt xpᷣs di cere ei qͥ pcuſſus tribulatiõe vei infirmita te ẽ memoꝛ eins ⁊ redit ad coꝛ ⁊ penitet vt iberet᷑: Mõ. lxx vij. Cũ occideret eos q̃re bant eũ et reuertebantur et diluculo veni⸗ ebant ad eũ. Sʒ tñ qũq; tales poſtqᷓ; libe⸗ rati ſunt et ad ſanitatẽ vel ꝓſperitatem re ducti nõ amplius recoꝛdãtur dei:nec bo num ꝙ inceperũt ꝓſequũtur:ſicut de iſto pincerna ſcribitur ꝙ poſtqᷓ; liberatus eſt ſuccedẽtibꝰ ꝓſpis oblitꝰẽ ĩterpᷣtꝰ ſui. Aliqͥ aũt ſic exponũt ꝙ in hac vite ſomniata ſi⸗ gnificatur xp̃s vel eccłia. Tres autem ꝓ⸗ pagines in vite ſunt tres gradus fidelium ecclie.ſ.ↄiugatoꝝ qui ſunt in moꝛa oꝑatio nis:ↄtinẽtium qͥ ſunt iu lecto ↄtempiatio⸗ nis:⁊ virginũ ſiue rectoꝛũ qͥ ſunt in agro pᷓ dicatiõis. Hi ſunt tres ſtatꝰ incipientiũ ꝓ ficiẽtium ⁊ pfectoꝝ quos xp̃s expꝛimit in enangelio. Eſt ergo ſicut palmes in vite fi delis in vnitate ecctie extra quã nullũ fru ctum meritoꝛiũ eterne vite põt facere:hic Ppalmes pᷣmo germinat in hona volũtate: ecũdo foꝛet in bona opatione:tertio ma tureſcit in pfectiõe:quarto vinum expmit in Flenticnel pᷣcipue cauẽdumẽ in flo⸗ re· i· in initio bone opationis: quia tũc ma xime leditur vinea.⁊ faciliter coꝛrumpitur ſiue pluuia tempaliſ ſupfluitatꝰ:ſiue ardo re cupiditat᷑:ſiue vento vanitatꝭ. Ael hec vitis— gẽmas in cognitione: floꝛet in deliberatione:maturitatẽ vue habet in opis ↄſũmatione:cuius vinum ſoli domi⸗ no ꝓpinabitur:quia ſoli deo honoꝛ ⁊ glo ria. Itẽ penitentia aſſimilat᷑ illi pani ab tinericio qui ꝑ ſomnium videbatur deſcẽ ⸗
Liber ſeptimus
dere in caſtra madian:de quo habetur In dicũ.vij. vbi dicitur qð narrabat aliquis ſomniũ ꝓximo ſuo ⁊ in hunc modum refe rebat qð viderat:Aidi ſommũ ⁊ videbat᷑ mihi quaſi ſubcinericius panis ex hoꝛdeo volui ⁊ in caſtra madian deſcẽdere. Cũq;
pueniſſet ad tabernaculũ ꝑcuſſit illð atq;
ſubuertit ⁊ terre funditus coequauit. Abt pᷣmo attẽde exẽplum:quia ſubcinericius panis ex hoꝛdeo.ſubcinericius quo ad co cturam.i.ſub cinere coctus. In cinere aũt intelligitur humilitas mẽtis ꝓueniens ex memoꝛia moꝛtl que coꝛpus hominis in ci⸗ nerẽ redigit:Ecci.x. Quid ſupꝑbis terra et
cinis? Sub hoc cinere debet eſſe animꝰ pe
nitentꝭ ⁊ excoqui igne doloꝛis: Job.xlij. Ago pnĩam in fauilla ⁊ cinere. rteʒ vi⸗ debat᷑ panis quo ad foꝛmã:pnĩa nãq; eſt panis doloꝛis quo refieit᷑ animꝰ penitẽti:
de quo Mõ.xlj. Fuerunt mihi lachꝛyme
mee panes die ac nocte.hec em̃ ẽ aqua re fectiõis.qꝛ aĩa mirabiliter educatur. Per hũc panẽ compũctionis ⁊ aquã refectiõis incipit aĩa viuere iuſticie:qᷓ pꝛius erat ſub — qð dicitur Eceĩ.xxxix. Q initiũ vite homiĩs panis ⁊ aqua.i. pa⸗
nis doloꝛis:⁊ aqua lachꝛymatiõis. Sʒ vi
debatur iſte panis ex hoꝛdeo quo ad ma⸗ teriã. Hoꝛdeũ ec̃ ſemẽ habet aipeꝝ et ari⸗ dum. Añ hoꝛde ab ariditate eit dictuʒ:⁊ ſignat aſperitatẽ penitẽtie et ariditatẽ ab⸗ ſtinẽtie que debẽt eſſe exteriꝰin carne:tumn ad ſatiſfaetionẽ:tum ad vitioꝝ moꝛtificati onem:km illud Apli.Cołl.iij. Moꝛtificate membꝛa veſtra. Secundo in hoc ſomnio ↄhdera motũ:qꝛ iſte panis videbat᷑ vol⸗ ui ⁊ deſcẽdere in caſtra madian. Id qð ro tatur ⁊ voluitur vᷣm oẽs partes ſuas viciſ⸗ ſim gradiẽdo vertit᷑. Similiter penitẽs F⸗
i⸗
ſicere debet.ſ.ᷣm oẽs partes ſuas ſucce
ue verti. Debet em̃ mõ verti memoꝛia ad obliuiſcẽdum iniurias:⁊ recolendum cul⸗ pas. Wodo intellectꝰvt nõ iudicet alienaꝛ ſed ſubtiliter diſcutiat ꝓpꝛia: mõ volũtas vt dereſtet᷑ culpam ⁊ diligat iuſticiam.e bet verti oculꝰvt nõ aſpiciat vanitatẽ:ſed deploꝛet iniquitatẽ.Et ſimile debet fieri ð omnibꝰ alijſ partibꝰ ⁊ etiam membꝛis vt voluantur eo modo quo docet Zpoſtolꝰ Bom̃. vi. dicẽs: Sicut exhibniſf membea fuire immũdicie ⁊ iniquitati ad iniqtatẽ:
tta nc exhibete membꝛs vettra ſeruire is⸗
5
S—
8882 —
S
§ *
£
225*57
*
3 F55
E

— — —
24½
„—
— —
ibilititlitttii
32
i
——
—
SRReeb
—
De viſionibus ⁊ ſomnijs
kieie in ſanctificationem. Sʒ qͥdam nõ ſic voluunt᷑ qͥ ſunt ſimiles ephꝛaym:de quo Hſ Factus ẽ ephꝛaym q̃ji panis ſß⸗
einericiꝰq non reueriat᷑. Tales ſunt qͥ hñt memoꝛiã ⁊ aliqñ deploꝛant peccata:ſed ta men nõ mutãt opa. Itẽ videbat᷑ deſcen dere in caſtra madian. Wadian interp̃tat᷑ iniquitas.vnde caſtra madian ſunt iniqͥ⸗ tatis arma.ſ.diuerſoꝝ modoꝝ quaſi diuer faꝝ acieꝝ vitia ⁊ peccata q̃ terrã iſrł᷑.i.ani mas fideliũ vaſtãt. Ad hec igit᷑ panis pe nitẽtie deſcẽdit cũ.ſ.animus dolens ad ea diſcutiẽda ⁊ flẽda humiliter ſe ponit. Ael quia madian interp̃tat᷑ iudiciuʒ: dʒ panis penitentis. i.compũctus animũs in caſtra madian deſcẽdere.i.ad ſua vitia penitẽda quodã quaſi ꝓpꝛio iudicio humiliter redi re · Nã vt dicit Aplłs.j.Toꝛinth. xj. Si noſ metipᷣos dijudicaremus nõ vtiq; a dño iu
dicaremur. Tertio ↄſidera eifectum:qꝛ
cũ ꝑueniſſet ad tabernaculũ ꝑcuſſit illud atq; ſubuertit ⁊ terre funditus coequauit. Tabernaculum diaboli eſt coꝛ pctõꝛis qð
penitẽtia pcutit:in cõtritione ſubuertit:in
ↄfeſſione terre coequat in humili ſatiſfacti one. Eſt eĩ in ſatiſtactiõe humilitatꝭ incli⸗ natio ⁊ iuſticie coeq̃tio:qꝛ ᷣm mẽſurã cul⸗ be dz eſſe ſatiffactio pnĩie. Ca. XXNV
Erſecutio tyrã
p noꝝ ſanctos deſignatur in illo
euo rufo quẽ vidit Johãnes: Apot.vj. vbi dicit᷑:Exiuit alius equus ru lus ⁊ qui ſedebat ſuꝑ iilũ datũ eſt ei vt ſu⸗ imeret pacẽ de terra:⁊ vt inuicẽ ſe interfici ant ⁊ datus ẽ illi gladius magnus. Ahipᷣ mo nota tyrannicã crudelitatẽ q̃ ſignifica tur in equo rufo.ic em equus eſt tyran ⸗ noꝝ pᷣncipatus:rufus.i.crudelis ⁊ ſangui nolentus ſanguine ſanctoꝝ cruẽtatus: Za charie.j. Aidi ꝑ noctẽ ⁊ ecce vir aſcendẽs ſup equũ rufũ. Secũdo attẽde tyrãno ſocietatẽ. habẽt em̃ ſecũ diabolũ qui dedu cit eos: vnde dicit qͥ ſedebat ſuꝑ eũ.ſ.dia⸗ bolus qui tyrãnos regit ⁊ ducit in moꝛtẽ ⁊oppꝛeſſionẽ ſanctoꝝ. Ande quilibet eoꝝ põt dicere diabolo iliud Můeri.xxij. Non ne animal tuũ ſum cui ſemꝑ inſidere ↄſue⸗ uiſti? ¶ Tertio nota tyrannoꝝ poteſtatem quã nõ habẽt niſi a deo ꝑmittẽte ⁊ pᷣcipue ſuꝑ fanctos. Ande dicit ꝙ datũ eit ei.i.p⸗ Kilſum a dño vt ſumeret pacẽð terra.i.ꝗe⸗
tem mentis toleret a terrenis. Sꝛego. Ifxt
recepit ſabbatũ in mñere. Egyprꝰvo ꝑcu⸗
tit᷑ muſcaꝝ mltitudie:Eſa.xlviij. Nõ ẽpar impijs diẽ̃ dñs. Ael ſic expone vt ſumeret acẽ de terra.i.illatꝰ ꝑſecutionibꝰ mentes hoim ab amoꝛe terrenoꝝ auelleret. reg. Cũ mũdꝰtot calamitateſ ingemiat:qͥd niſi vt nõ diligat᷑ clamat? uẽ. xij. Putatis qꝛ pacẽ veni dare in terrã:nõ dico vob pacẽ: ſz ſepationẽ.Et vt inuicẽ ſe interficerẽt ðo pmittente ⁊ diabolo ſuggerẽte: War. xtij. Tradet aũt frat frẽʒ in moꝛtẽ ⁊ p̃ filiũ et exurgẽt filij in parentes ⁊ moꝛte afficient eos. vel iuicẽ ſe ĩterficerẽt gladio pꝛaue ꝑ⸗ ſuaſiõis qͥ mutuo ſe occidũt multi: Judicũ vij. Wutua ſe cede trũcabãt. Seqͥt̃:a dat? eſt illi gladiꝰmagnꝰ ⁊— magna pſequẽ di⁊ occidẽdi ſctõs.⁊ ðꝛ magnꝰᷓ; multitu⸗ dine occiſoꝝ:qꝛ młtos occiderũt tyrãni pᷣncipio naſcẽtꝭ fidei ⁊ młtos occidẽt in ji⸗ ne tꝑe antixp̃i.&ñ Thꝛeñ.ij. dic ecclia ad dñz: Jacuerũt in terra puer ⁊ ſenex foꝛis:
gines mee ⁊ iuneneſmei cecider̃t gaio os
in die furoꝛis tui.i.tꝑe qͥ pmiſiſti tyrõ facere 3 ſctõſ.⁊ ðꝛ dies illud tps:qꝛ tũc ex ierũt ſctĩ de tenebꝛis pñitꝭ vite ad lucẽ ete ne glie:⁊ etiã qꝛ tribulatio illumiat:Eſa. xxviij. Sola vexatio timõ dabit itellectũ auditui. ide qꝛ deꝰ ꝑmittit malos dña⸗ ri bonis ad eoꝝ ꝓfectũ. Et hac eadẽ rõne pmittit etiã ĩ hac vita ꝙ mali ſũt ſꝑ ſociati bonis:ſiẽ pʒ ⁊ notũ ẽ in multꝰ binaris q̃s ponit Clemẽs in itinerario ſuo. Mã ſic ſo⸗ ciati fuerũt cain ⁊ abel:noe ⁊ gigãtes:iſa⸗ ac ⁊ hiſinael:iacob ⁊ eſau:moyſes⁊ magi: dauid ⁊ ſaul:filiꝰdei ⁊ iudei:petrꝰ⁊ ſimon maguſ⸗xp̃s ⁊ antixp̃s. Itẽ ꝑſecutio here ticoꝝ ⁊ pꝛauitaſ deſignar᷑ ꝑ illũ equũ nigꝝ quẽ vidit iohes: Apoẽ.vj. Ecce inqt equꝰ niger ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ illũ hẽbat ſtatheras in manu ſua:⁊ audiui tanqᷓ;vocẽ in medio
x quattuoꝛ aĩaliũ dicentiũ bilibꝛis tritici de
nario ⁊ tres bilibꝛes hoꝛdei denario:⁊ vi⸗ nũ ⁊ oleñ ne leſeris. Abi deſcribi hereti⸗ coꝝ pꝛauitas tripliciter. Mꝛimo reſpe⸗ ctu vite cũ dicit: Et ecce equus niger.i he reticoꝝ cetus ſoꝛdibus peccatoꝝ denigra tus:ſed rigoꝛe pnĩe exterioꝛis ne poſſit p⸗ pendi eius malicia palliatus. ñ bñ dieit equꝰniger:qꝛ nigredo ꝓnenit ex lahoꝛe ex terioꝛi ⁊ carnis moꝛtificatione p quã nati ralis caloꝛ extinguit᷑:quia ip̃i 2 us mo⸗

dis nitunt᷑ extinguere fidem in alijs q̃ eſt ſpũaliter caloꝛ naturalis viuificãs hoĩem interioꝛẽ: Tbacuk.iij.iuſtus ĩ fide ſua vi⸗ uit. Secũdo oñdit᷑ hereticoꝝ pꝛauitas reſpectu ſcripture:qꝛ qͥ ſedebat ſuꝑ eũ.ſ.di abolus qͥ regit illos ⁊ ducit qͥ vult hẽbat ſtatherã in mãu ſua.i.ꝑuerſaʒ ſcripture ex poſitioneʒ q̃ ſtathere cõpat᷑:qꝛ ſiẽ ſtathera ſine põdere de facili monet᷑ huc ⁊ illuc:ſic ſchtura ſacra ſi nõ hʒ põdꝰ catholice expo ſitiõis fluctuat huc atq; illuc.Et ſic ſtathe ra ꝑ aſtutiã falſi mercatoꝛiſ põt male iclia ri:ſic ſcriptura ꝑ aſtutiaʒ falſi expoſitoꝛis põt male exponi:ſʒ bonuſ doctoꝛ ſequitur ſanctoꝝ expoſitionẽ. Signãter ãt dicit᷑ ꝙ habebat ſtatherã:qꝛ heretici ſcripturã ha bẽt ⁊ nõ habenf̃ ab ea. Mã ſuꝑbe ei domi nãtes ſuo ſenſui coaptãt.Ecõtravo catho lici doctoꝛes nõ habẽt:ſʒ habent̃ ab ea:qꝛ humiliter ſe illi ſuhijciũt captiuãtes intel⸗ lectũ ſuũ ad obediendũ xpo. Itẽ diẽ in manu ſua:qꝛ ſeipß̃os macerãdo iuxta ſupꝑ⸗ ficiẽ le oꝑando affligũt:ſʒ totũ faciunt vt videant᷑ boni ⁊ ſic facilius decipiãt cre dẽtes ſibi:Wſee. xij. Chanaã in manu eiuſ ſtathera doloſa. tẽ ſtathera quã diabolꝰ hʒ in manu ſua ẽ tribulatio qj dño ꝑmitten te bonos ⁊ malos affligẽdo põderat ibiq; cito cognoſcit᷑ qͥ ſint grauioꝛis põderis vł leuioꝛis.qꝛ hi qͥ deterioꝛes ex tribulatione fiũt ſunt põderis leuioꝛis ⁊ defectiui.qͥddo ex tribulatione ꝓficiũt ſunt põderis gra⸗ unioꝛis ⁊ iuſti. Tertio ponit᷑ eoꝝ ꝑuerſi⸗
tas reſpectu intelligẽtie. Mõ em̃ pñt here⸗ tici habere verã intelligentiõ ſcripturarũ:
qꝛ hec nõ dat᷑ niſi his qͥ rectã̃ fidẽ habent: Fm illud Eſa. Miſi credideritis nõ intelli⸗
getis. Añ dicit bũs Johanes:Qð audi⸗ uit tanqᷓ; vocẽ.i.xpᷣm vel xp̃i exiſtentis in
medio q̃ttuoꝛ animaliũ.i.in m edio pᷣdica⸗ toꝝ ⁊ doctoꝝ dicentiũ idẽ ꝙ angelus:qꝛ angelus loquit᷑ in animalibus biſihꝛis tri tici · Silibꝛis ad litterã ẽ vas ↄtinẽs duos extarios vel duas libꝛas:⁊ fignificat in⸗ telligenttã ſacre ſeripture q̃ hʒ duos ſen⸗ ſus.ſlitteralẽ ⁊ ſpñalẽ. Triticũ aũt qꝛẽ ci bus nobiliũ nonũ ſignat teſtamentũ. Bili bꝛis ergo tritici e intelligẽtia duplex noni litterglis ⁊ ſpñalis q̃ ſunt quaſi due libꝛe. Hoꝛdeũ vo eſt cibus ruſticoꝝ ⁊ iumen soxr duriciã hz in coꝛtice ⁊ medullaʒ hʒ interius dulcem:ſignat vetus teſtamentũ
—
qð datũ eſt rudibus iudeis:⁊ exterius in
littera pᷣtendit duriciã:ſed intus continet ſuauẽ intelligentiã. Bilibꝛiſ ergo hoꝛdei ẽ duplex ſenſus veteris teſtamenti.ſ⸗littera lis ⁊ ſpũalis · ſed nů erant᷑ hic tres hilibꝛeſ hoꝛdei:qꝛ ↄtinẽtia veteris teſtamenti tri⸗ partita ẽ apud hebꝛeos.ſ.in legẽ: ꝓphetal ⁊ agiographa. Per denuriũ aũt accipitur vnitas pꝑfecte fidei.denarius eĩ regis hʒ imaginẽ ⁊ ſuꝑſcriptionẽ. Jmago enim ad
deitatẽ:ſupſcriptio vo ad humanitatẽ ꝑti
net de qͥbus ẽ fides.qꝛ ergo vtrũq; teſta⸗
mentũ vnitatẽ vere fidei ↄtinet:recte dici
tur vel vẽdi vel emi denario ⁊ bilibꝛis tri tici.⁊ tres bilibꝛes hoꝛdei.i.vera intelligẽ tia vtriuſq; teſtamenti ᷣm vtrũq; ſenſum emit᷑ vel vendit᷑ denario.i.vnitate ꝑfecte fidei acqͥrit᷑:⁊ merito idem vtrobiq;: qꝛ eadẽ eſt intelligẽtia ſpũalis in vtroq; te
ſtamẽto:qꝛ rota ẽ in medio rote: Egech.j.
Cũ igit᷑ heretici nõ habeãt iſtũ denariũ.i.
veritatẽ catholice fidei:manifeſtum eſt ꝙ
nõ pñt habere verã inteiligentiã ſcriptu⸗
re. Sequif vinũ ⁊ oleũ.i.ſanctos pᷣdicato⸗
res qͥ male vinẽtes moꝛdaciter increpãt ⁊
puſillos frequẽter ↄſolant᷑:ſicut ſamarita⸗
nus in fudit oleñũ vulneribus ſauciati: Eu ce.x. Sequit᷑:ne leſert.⁊ intelligit᷑ de leſio ne anime cui reuera nultuſpõt nocere ſi ip ſa vult.coꝛpus ledi põt ⁊ occidi iuxta per⸗ miſſionẽ dei.Ał ꝑ vinũ ⁊ oleum intelligit᷑ vetus teſtamentũ ⁊ nouuʒ qð pᷣcepit dñs nõ ledi:qꝛ lʒ heretici male exponãt:tñ ve⸗
ritas manet incoꝛrupta.vel bilibꝛis triti⸗
ci.i.intelligẽtia veteris ⁊ noui teſtamenti
emit᷑ a diſcipulis ⁊ vendit᷑ a magiſtris ꝓ
denario.i. ꝓ vita eterna:de qͥ Watth. xx.
Cõuentione aũt facta cñ oꝑarijs ex dena⸗ rio diurnoꝛvñ aliã mercedẽ.ſ.tpalẽ vl do⸗ ctoꝛ vel auditoꝛ ſacre ſcripture q̃rere non
dʒ Mꝛoũ.xxiij. Moli vẽdere ſapiaʒ ⁊ do⸗
ctrinã et intelligentiã. Tres bilibꝛes hoꝛ⸗
dei q̃ eodẽ denario compant᷑i.fides trini tatis opantis ꝑ dilectionẽ dei ⁊ ꝓximi:ꝓ
q̃ etiã denarius.i.vita eterna recipit᷑ qᷓ;ůi in hac vita nõ intelligat᷑.vñ nõ tritico ſed
hoꝛdeo cõpat᷑:qꝛ ad eiꝰ medullã.i.intelli⸗ gentiã in hac vita minime puenit᷑. Ael bi⸗ libꝛis tritici ẽ vir iuſtus qͥ hʒ libꝛã iuſticie
et ſapientie.Et dieit᷑ triticũ:qꝛ tribulatio⸗ nibus triturat: qꝛ multe tribnlationes iu⸗ ſtoꝝ:Cãtl. vij. ẽter tuus ſicut aceruꝰ tri⸗
—
—S————
8 8
— S—. 7
vSE
—
vN
—

F3R2R 7
— —
Se*
35
3 3„ 5 5 —. — 2*. 5
Wüittiii
8
De viſionibus ⁊ ſomnijs
tiei. Tres aũt bilibꝛes hoꝛdei ſunt fideles
impfecti qͥ habẽt qͥdẽ ſancte trinitatis fi⸗ dem:ſed tñ cũ impꝑtectiõe vite:qꝛ habẽtve lut hoꝛdeũ paleã tenacẽ.i.temꝑalẽ amoꝛẽ vterq; tñ denario empti ſunt.i.ſanguine xp̃i.Et ſequit᷑ vinũ.i.penitẽtes:⁊ oleuz.i. miſericoꝛdes ne leſeris:qꝛ tales ex eo ꝙ vĩ ct pctĩ vel mundũ nõ ledunt᷑:ᷓᷣm illud Apoẽ̃.ij. Qui vicerit ñ ledet᷑ a moꝛte ſecũ da: lʒ tangat᷑ pñti tribulatiõe que dicitur moes pᷣma. Itẽ ꝑſecutio hypocritaꝝ aſſi milat᷑ illi equò pailido quẽ vidit btůs Jo hãnes: Apoca.vj. Ecce inq;t equus palli⸗ dus:⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ illũ nomẽ illi moꝛs:⁊ infernus ſequebat᷑ eñ: ⁊ data eſt illi ptãs ſuꝑ quattuoꝛ ꝑtes terre interficere gladio
et fame ⁊ beſtijs terre. Abi pᷣmo nota hy⸗
que aſſimilat᷑ equo palli do. Mã hypocrite vt de religione laudent᷑ ieiunijs vigilijs ⁊ alijs coꝛpalibus exerci⸗ tijs coꝛã hoibus ſe affligũt. Ande vigoꝛe ſubtracto et ſanguine diminuto quaſi mo ribundi palleſcũt. Et ideo de ip̃is dicitur Watth.vj. Exterminãt facies ſuas vt ap — hoibus ieiunantes. Et ideo dicit
ic:Ecce equus pallidus.i.hypocritaꝝ ce tus religione faliaci palliatꝰ: Job.xv. Cõ gregatio hypocritaꝝ ſterik. Secũdo no⸗ ta hypocritaꝝ ſubiectionẽ:qꝛ ſßdunt᷑ moꝛ ti. Ande qui ſedebat ſuꝑ illũ quaſi ductoꝛ et rectoꝛ nomen illi moꝛs: Sap̃.ij. Jnuidis diaboli moꝛs introiuit in oꝛbem terraruʒ. Imitant᷑ aũt illum qui ſunt ex ꝑte illius et infernus.i.cõgregatio hypocritaꝝ ⁊ cete⸗ roꝝ peccatoꝝ q ſunt ĩferno deputati. Seqᷓ bat᷑ i.imitabat᷑ eñ culpa ⁊ pena: Apoẽ.xx Infernus ⁊ moꝛs.i.peccatoꝛ et diabolus miſſi ſunt in ſtagnũ ignis.Eł infernus di
cit ſequi diabolũ:qꝛ quos ille deeipit ipſe recipit. Tertio nota diuinã ꝑmiſſionem:
quia data ẽ illi.ſ.a deo ꝑmittente foꝛte ꝓ ⸗ pter hypocriſim hominũ poteſtas:ſed nõ mala volũtas ſuꝑ quattuoꝛ parteſ terre.i.
quattuoꝛ genera hominũ q̃ ſunt in terra.ſ iudeos hereticos gentiles ⁊ malos xp̃ia ⸗
nos. Ael ſuꝑ quattuoꝛ partes terre.i.qᷓttu oꝛ ꝑtes hominñ qͥ in quattuoꝛ ꝑtibꝰ mun ⸗ di.ſ.oꝛiente:oecidente: ſeptentrione ⁊ me⸗ ridie moꝛant᷑. Ael ſuꝑ quattuoꝛ partes ter re.i.ſuꝑ oẽs illoſqͥ quattuoꝛ coꝛdis affecti ones.ſ.timoꝛẽ:amotẽ:gaudiũ ⁊ doloꝛẽ po
nůt in terrenis:de quibus dicit Perũ. Ti
ment vbi nõ opoꝛtet:amãt que nõ detent? audẽt vane delectanturq; vanis: Job.ij erra data ẽ in mãn impij.i.terreni in po⸗ teſtate diaboli interficere gladio.i.infixio ne peccati et fame.i.defectu Vbi ⁊ moꝛte.i. moꝛtifera doctrina:et beſtijs terre.i.beſti⸗ alibꝰ⁊ crudelibus pᷣncipibus mũdi qᷓ oẽs deuoꝛãt vel interficere gladio ꝑuerſe per⸗ ſuaſionis et fame.i.terrena cupiditate:et moꝛte ſcilicet peccati que animam a deo ſe aratꝛet beſtijs terre:id eſt beſtialibus pᷣ⸗ atis. Capm: XXVI.
Redicatoꝛes
p euãgelij aſſimilant᷑ illis eqs ́s vidit Zacharias.dicit᷑ em̃ Zach.vj. Vidi ⁊ ecce qᷓ̃ttuoꝛ q̃drige egrediebant de medio duoꝝ mon⸗ tiũ et mõtes erei:in q̃driga pᷣma eqͥ rufi:et in ſecũda equi nigri:et in quadriga tertia eqͥ albiꝛet in quarta equi varij et foꝛteſ.Et infra ſubdit᷑:ꝙ qui crãt robuſtiſſimi exie⸗ rũt et querebãt diſcurrere ꝑ omnẽ terraʒ. hec vilio vt Slotangit ſic exponit᷑: qᷓttu oꝛ quadrigas intelligunt᷑ quattuoꝛ euan⸗ gelia.quaſi aũt duo mõtes ſunt natura di⸗ uina et humana quoꝝ mediũ fuit xpᷣsꝛqꝛ mediatoꝛ dei et hominũ homo xp̃s ieſus. Añ quattuoꝛ quadrige de hoc medio egre diunt᷑: quia quattuoꝛ euangelia de ip̃o ine diatoꝛe ⁊ noſtro redemptoꝛe loquunt᷑. Sʒ dicunt montes erei:quia nulla poſſunt ve tuſtate ↄſumi. Matura ein diuina immoꝛ⸗ talis eſt.ᷣm aũt naturã humanã lʒ xpᷣs ſer moꝛtuus fuerit:reſurgẽs tñ ex moꝛtuis iã nõ moꝛit᷑ et moꝛs illi vltra nõ dominabit᷑. Mer equos vo intelligunt᷑ xp̃i pᷣdicato⸗ res quoꝝ alij fuerũt rufi martyrioꝛalij ob ⸗ ſcuri et nigri ꝓfunditate ⁊ cognitione my ſterij: alij albi gratia virginali:alij varij ⁊ foꝛtes gratiam curationum ⁊ diuerſaru virtutũ habentes. Sed robuſtiſſimi.i.apo ſtoli in omnẽ terrã exierũt: ð.xviij. n omnẽ terrũ exiuit ſonus eoꝝ ⁊c. el m alios ꝑ equos rufos intellige apoſtolos ⁊ alios religioſos ſiue pᷣdicatoꝛes fidei pᷣmi tiuos qui fuerũt rufi.i.ignei ardoꝛe ſpiri tuſſancti vel rubꝛicati ſanguine martyrij. Mer equos nigros intellige pᷣfiguratos fuiſſe monachos nigros:⁊ per equos al⸗ bos monachos albos:⁊ ꝑ varios ⁊ foꝛtes intellige religioſos et pauperes we

muni neec in ſpeciali poſſeſſion es haben ⸗ tes: vtpote pᷣdicatoꝛes ⁊ minoꝛes ⁊ ↄſiles inter qͥs pᷣcipue pᷣdicatoꝝ oꝛdo hʒ equos varios in habitu:foꝛtes in ſpũ:⁊ diſcurrẽ tes ꝑ mundũ ꝓ animaꝝ fructu. Item pᷓ⸗ dicatoꝛ dʒ eſſe ſimil illi eqͥ albo qui deſcri⸗ bit᷑ in viſione beati Johãnis: Apoca.vj⸗ vbi dicit᷑:Ecce equus albus ⁊ qui ſedebat ſupꝑ illũ habebat arcũ:⁊ data ẽ ei coꝛona ⁊ exiuit vincens vt vinceret. Abi oſtendunt᷑ ſeptem q̃ ſunt neceſſaria pᷣdicaroꝛi. Mꝛi⸗ mum ẽ audacia q̃ notat᷑ in equo. Equꝰem̃ nõ trepide ſed audacter pergit ⁊ vadit ad pᷣliuʒ. Et ſic pᷣdicatoꝛ xp̃i debet habere au daciã ſecuritatis 3 tentationũ ⁊ tribulati onũ ſiue ꝑſecutionũ inſultus. Ande nota ꝙ equus ẽ audax ad occurrendũ: foꝛtꝰ ad poꝛtand:velox ad currendũ. Et talis dʒ eſſe pᷣdicatoꝛ.ſ.audax ad occurrendũ ho⸗ ſtibus: Job.xxxix. Audacter in occurſum pergit armatis. Itẽ foꝛtis ⁊ patiens ad poꝛtãdũ laboꝛes ⁊ ꝑſecutiões: Job.xxxix Munqͥd pᷣbebis equo foꝛtitudineʒ? Et in⸗ fra:ↄtẽnit pauoꝛẽ nec cedit gladio.ſ.ꝑſecu tiõis. Itẽ velox ad currẽdũ:Abacuk.j. Aelocioꝛes pardis equi eius.i.pᷣdicato⸗ res velocioꝛes heretic?. Secũdo eſt ne ⸗ ceſſaria mũdicia:⁊ ideo dicit equus albꝰ. Hec albedo ẽ puritas menti vel carnis in qua ambulare debet pᷣdicatoꝛ:hec albedo inchoatur in ablutione baptiſini: Pð.l. Kauab me ⁊ ſuꝑ niuẽ dealbaboꝛ. Sed re⸗ parat ꝑ pniaʒ Eſa.j. Si fuerit pctã veſtra vt coccinũ velut nux dealhabunt᷑.ſ.ꝑ pe⸗ nitentiã. Tertio ẽ neceſſaria obedientia que notat᷑ cum dicit᷑: Et qui ſedebat ſuper illum. Opoꝛtet ef̃ vt pᷣdicatoꝛ ſit ſubdituſ xo ſicut equꝰſeſſoꝛi:vt.ſ.xpᷣs ſit dux ⁊ re⸗ ctoꝛ eiuſ. Et nota— nõ bene ſedet in equo niſi habeat frenũ ſellaʒ et calcaria. ella ergo huius equi iuſti cia que parat locuʒ ipi feſſoꝛi.i.xp̃oꝛ Põ. lryx viij. Juſticia ⁊ udiciũ pᷣpa. ſedis tue. eſter · vj. Hominẽ quẽ rey cupit honoꝛa⸗ re debet idui veſtibꝰ reg? ⁊ pohi ſuꝑ equũ qui de ſella regl eſt. Frenum aũt quo duci tur equꝰ iſte huc atq; illuc eſt obedientia: Jaco⸗iij. Frenos equis in oꝛa mittimꝰ ad ↄſentiendum nob. vel freni equoꝝ ſunt ex empla ſanctoꝝ que debent pᷣqicatoꝛes in oꝛe poꝛtare: ⁊ hm ea ambulare. Calcaria
verg auibꝰſtimulat᷑ equꝰeſt timoꝛ⁊ amoꝛ.
Piber ſeptimus
monachalem ſine monacho. Silr Johes credẽtes ihm iuenire in ſepulchꝛo
ij. Coꝛinth.v. Lharitas em̃ xp̃ivꝛget nos. Muarto neceſſaria eſt ſcia.ſ.facre ſcri⸗ pture qð notat᷑:quia habebat arcuʒ.i.ſcri pturã ſacrã qua defendit᷑ eccleſia:⁊ inimi ci eiꝰ vulnerant᷑ ſi tamẽ teneat᷑ in manu ſ. vt nõ ſolũ verbo dicat᷑:ſed oꝑe impleatur: Job. xxix. Areus meus in manu mea in⸗ ſtaurabit᷑. Arcuſ em̃ fit ex duobꝰ:ex ligno duro ⁊ choꝛda molli:⁊ lʒ choꝛda ſit moll: tamen duꝝ lignũ inflectit. Eignum ergo ẽ duricla veter teſtamẽti:⁊ choꝛda Fᷓtia no⸗ ui.vel choꝛda ẽ mißicoꝛdia:lignũ iuſticia: Jaco.j. Wiſcricoꝛdia ſuꝑexaltat iudiciũ. Sed qͥ debeãt iuſtũ arcũ poꝛtare oſtendit Beñ.ix. vbi dicit᷑: Arcũ meũ ponã in nu⸗ bibꝰceli i.in his qui ꝑ ↄtemptũ mũdano⸗ ruʒ ⁊ deſideriũ eternoꝝ a terra ſunt eleus ti ꝑ compũctionẽ lachꝛymaꝝ aquoſi:pꝑ cõ⸗ tritionẽ lucidi:ꝑ ↄtemplationẽ alti:ꝑ pᷣdi⸗ cationem pluidi:ꝑ bonam oꝑationẽ coꝛu⸗ ſcantes:⁊ ꝑ cõminationẽ tonãtes:qui tal nõ eſt nõ debet poꝛtare arcũ.i.pᷣdicatiõis officium. Quinto neceſſaria ð ꝑſeueran tia ſine qua nemo coꝛonabit᷑.⁊ hoc notat᷑ in eo qð dicit ꝙ data ẽ ei coꝛo na.ſola eniʒ feuerantia coꝛonat᷑. vnde Apoſtolus.ij. Timoth.iiij. Poc dixit curſum ↄſũma ui.continuando ſubdit: In reliquo repo⸗ ſita eſt mihi coꝛona iuſticie. Sexto ẽ ne⸗ ceſſaria pꝛudentia qua ſagaciter ſciat ab implicantibꝰa impedientibꝰſecedere. An ⸗ de dicit:Et exiuit.ſ.de mundo ꝑ ↄtemptũ ipᷣius. Sed nota ꝙ homo debet exire pᷣmo integraliter: quidam exeũt de mũdo coꝛpe ſed relinquũt ibi coꝛ.i.affectum ſuum:ita coꝛꝑe ſunt in clauſtro:⁊ coꝛde ⁊ cogita⸗ tione ſunt in mundo. Et tales ſignificant᷑ p vxoꝛem Lothꝛque poſt exituʒ de Sodo mis retroſpiciens mutata eſt in ſtatnã ſa⸗ lis:Beñ.xix. Statua em̃ figuram hominiſ habet ſed nõ veritatẽ. Ande.j. Regf.xix. Runcij Saul credentes inuenire Sauid in lecto.i.monachum in clauſtro nõ inue⸗
nerũt ſtatuam ⁊ pellem capꝛe.i.habitum
Petrꝰ⁊
nõ inuenerũt niſi ſudariũ: Joh.xx. Debet ergo hõ exire de mũdo nõ im̃ coꝛge ſʒ eti⸗
am coꝛde. nde abꝛae iam egreſfo ð chal⸗ dea iuſſit dñs: Señ.xij. Egredere de terra
tua ⁊c. Et dicit Augꝰ ꝙ iam egreſſus erat corpeꝛſʒ adhuc detinebat ibi mẽte. Iteʒ
S8 Fſᷓ
——
S—

— — —
. 2—.
&
3
+ 4
Bri i
.— 1 3 ₰. 6 3. 8— 5— 8* 5
i
De viſionibus ⁊ ſomnis
debet hõ eyire totaliter:ita.ſ.ꝙ de mundo
nihil ſibi retineat. Quidã nãqʒ exeunt de mũdo qͥ ad diuitias:nõ tñ qͥ ad— adhuc coꝛ eoꝝ occupat᷑ delitijs mũdi: ⁊ le pe qͥdẽ recogitãdo delitias qᷓs in mundo
abuerũt penitet eol exiuiſſe.⁊ tales izn ficant᷑ ꝑ iudeos qui ſuſpirabant in detto ad ollas carniũ egypti.vñ Mñeri. xj· dire rũt: Quis dabit nobis carnes ad veſcen ⸗ dum? Recoꝛdamtir piſcium qͥs comedeba/ mus in egypto gratlꝛin mentẽ veniunt no bis cucumereſ ⁊ pepones: poꝛriq; ⁊ cepe ⁊ allia. Aliqui etiam exeuntes de mñũdo poꝛ tant ſecum multa de mundo. Quidam ho noꝛes ip̃ius quos adhuc ambiũt in religi oneꝛalij diuitias:alij delectatiões:alij mo⸗ res mundanos.verbi gratia:modum eun di ſeculariter:modũ loquẽdi:modũ come ⸗ dendi ⁊ alios geſtꝰſeculareſ.Et tales ſigni ficant᷑ ꝑ Rachel q̃ furabat᷑ idola Laban ⁊
abſcõdit ſubter ſtramentũ cameli.i.ſß pã⸗
nis clauſtri: vt dicit᷑ Beñ.xxxj. Item de bet hõ de mundo exire triũphalitẽr.ſ.ip̃m mũdum vincendo ⁊ ſuppeditãdo:vnde di cit᷑ in hac viſione beati zoot ꝙ exiuit vĩ cens. Tal eſt cui mũduſ crucifixus ẽ ⁊ iß̃e mundo quẽ nõ vinceret niſi exiret:nec exi ret niſi vingeret. Vel tũc exit— ſe moꝛif̃ mũdo:tũc vincit quando mundus moꝛit᷑ ei: Sal.vj. Wihi mũdus crucifixus eſt ⁊ ego mũdo. Septimo eſt neceſſaria potentia.ſ.vt ipſe vincat nõ tantũ mũdnʒ ſed etiã carnẽ ⁊ diabolũ:⁊ ideo additurvt vinceret. Diabolus vincit᷑ humilitate:ca/ ro caſtitate:mũdus pauptate:Apoca.iij. Qui vicerit faciam iilũ colũnam in tẽplo dei. Et dicit columnã.i.rectũ altũ firmum planũ:rectũ in viuẽdo:altũ in ↄtemplan⸗
doꝛfirmũ in reſiſtendo ſiue ſuſtinẽdoꝛpla/ I num in cõuerſando. Item pdicatoꝛes aſ ſimilant᷑ angelis in viſione beati Johis q̃ habet̃ Apoca.viij. vbi dicit: Aidi ſeptem
angelos ſtãtes in cõſpectu dei date ſunt ilł ſeptẽ tube. Per ſeptẽ angelos intelligitur vniuerſitas pᷣdicantiũ. Mã ſeptenariꝰ eſt numerus vniuerſitati.vel quia ſeptem do nis debẽt eſſe pfecti.⁊ ſeptem vitia pᷣdicã⸗ do eradicare:⁊ ſeptem virtutes plantare: ⁊ ſeptẽ ſacramenta annũciare.vel ſeptẽ di
cũtur:quia fidẽ trinitat᷑ pᷣdicant ⁊ ꝑ q̃ttu
o partes mũdi. Deſcribit᷑ aũt eoꝝ perfe tio hmo quantũ ad vitam in eo dꝙ vocan/
tur angeli. Abi nota ꝙ vocant᷑ angeli pꝛl mo quia nõ debẽt eſſe carnales ſʒ ſpiritiis? les:Mð ·ciij. Qui facit angelos ſuos ſpi⸗ ritꝰ. Itẽ qꝛ nõ debẽt eſſe eiati ſʒ humiles ſcʒ ſeruiẽdo:⁊ nõ appetẽtes vt alij ſeruiãt eis: Heb.j. Omnes ſunt adminiſtratoꝛij ſpũs in miniſterium miſſi. Itẽ qꝛ debent eſſe ↄtemplãtes: Watth.xviij. Angelieo⸗ rum in ceł ſemp vident faciẽ patris. Dieũ⸗ tur etiã ſtantes.i.ſecure laboꝛantes nõ ti⸗ moꝛe coꝛruẽtes vel ocio tepẽtes. vel ſtan⸗ tes.i.parati obedire ire ⁊ pugnare.vel ſtᷓ tes quia pᷣdicatoꝛes aliqñ ſtando pᷣdicant dominus ſtans turbis diſcipu⸗ is vo ſedẽdo pᷣdicauit. In quo notat᷑ qð clauſtralibus eſt pᷣdicandum ocium contẽ plationis.et ideo eis pᷣdicatur ſedẽdo:lai cis Vo eſt ᷣdicandꝰlaboꝛ actiõis. Sequit᷑ in cõſpectu dei actiue vt ip̃i deum aſ piciõãt et alios docendo ad deum cõſpiciẽdum ꝑ⸗ ducant. In pꝛimo notatur puritas inten ⸗ tionis: vt ad deum tantum oculum intẽtio nis dirigant. In ſecundo fructus pᷣdjcati⸗ onis vt alios ad deum ↄſpiciẽdum perdu cant:nunc ꝑ fidem:poſtea ꝑ ſpẽm. Vel po teſt accipi paſſiue: qꝛ quicqd̃ dicãt vel faci⸗ ant cõſpiciuntur ab eo: Boetius. Magna vobis ſi diſſimulare nõ vultis ꝓbitatꝰ in⸗ dicta eſt neceſſitas cum agatꝭ ante oculos iudicis cuncta cernentł.iij. Regt.xviij. At nit in cuius conſpectu ſto. Secundo de⸗ ſcribitur eoꝝ perfectio quantũ ad doctri⸗ nã:qꝛ date ſunt il ſeptẽ tube.i.pᷣdicatiõis officiũ qðᷓ ꝑ tubã deſignat᷑.ſʒ dicunt᷑ ſeptẽ qꝛ eoꝝ eſt cõtra ſeptẽ vitia pᷣdicare q̃ ſunt velut ſeptẽ funeſqͥbꝰligatꝰfuit ſamſon: Ju dicũ. xv. Vel ideo ſeptẽ:qꝛ ip̃oꝝẽſ eptem mũdi munitiões deſtruere.⁊h̊ figuratũ ẽ oſue.vj. in captiõe et ruina hiericho p figurat᷑ mũduſ.Mã ſicut habetur ibi: Sacerdotes tulerũt ſeptẽ tubas q̃rũ vſus erat in iubileo:et clãgẽdo circũierũt ſ epti es ciuitatẽ.ſ.ꝑ ſeptẽ dies:⁊ in ſeptio circũi tu tub clangẽtibꝰ muri hiericho funditus coꝛruerũt. Sacerdotes igif tub clãgẽtes: tVpum gerũt pᷣdicatoꝝ qͥ debẽt manu tene retubas:et clãgere.i.oꝛe ꝓferre ⁊ oꝑe im⸗ plere qð pᷣdicant Aei Cepit is facere er docere. Septẽ aũt tub debẽt clã gere.i. cõtra ſeptẽ mũdi munitiões ſen vitia pᷣdi⸗ tare. Pꝛĩa munitio ẽ amoꝛ diuitiaꝝ:ſecun da amoꝛ delitiaꝝ:tertia ambitio honoꝛðt

Piber ſeptimns
quarta amoꝛ ſuoꝝ · qnta obliuio deiſexta ignoꝛãtia ſui.ſeptima immemoꝛia iudicij. Septẽ aũt circũitus hiericho ſunt ſeptem „ſideratiões müdi qs ſi homies haberẽt krequẽter in coꝛde ⁊ pᷣdicatoꝛes in oꝛe inu ri hiericho in ſeipᷣis coꝛruerẽt:⁊ poſtea in alijs coꝛruere facerẽt · Mꝛlma ẽ ↄſideratio vanitatis:qꝛ vana ſunt oĩa qᷓ ſunt in mun⸗ do:Ecẽ̃s.j. Aanitas vanitatũ ⁊ oĩa vani⸗ tas. Secũda ẽ ↄſideratio lip.iij. Dia arbitratꝰ ſuʒ vt ſtercoꝛa. Ver tia ẽ ↄſideratio bꝛeuitatiſ.j. oh. ij. Trãſit mũdus ⁊ ↄcupiſcẽtia eius. Quinta ẽ ↄſi⸗ deratio inſta bilitat? ꝑ quã aſſimilant ma⸗ ri:Eſa.lvij. Quaſi mare feruẽſqð qͥeſcere nõ põt. Sexta ẽ conſideratio infidelitatꝭ: qꝛ nulla fides vel fidelitas inuenit᷑:Mie ⸗ re.ix. Anuſquiſq; a ꝓxĩo ſuo ſe cuſtodiat: x in oĩ fratre ſuo nõ habeat fiduciã. Septi maẽ ꝓſideratio falſitatis ſeu hypocriſis: qꝛ můdus aliud ẽ ⁊ aliud aparet: Job.xx audiũ hypocrite ad inſtar puncti. Ande Maum..iij. Qui viderunt te reſilient a te. Copitulum: XXVII
1 Relati? deri-
p cixreligioſi q̃lit᷑ futuri ſunt cir ⸗
ca vltima temꝑa oñdi᷑ Apot̃.
vj. Sub metaphoꝛa ſolis ⁊ lune⁊ ſtellaꝝ ⁊ celi: vbi dicit᷑ ꝙ ſol factus ẽ niger tãq; ſac⸗ cus cilicinus:⁊ luna facta ẽ tota ſicut ſan⸗
„
ſtelle celi ceciderũt ſup terrã:ſicut icus mittit groſſos ſuos cũ a vẽto magno mouet᷑:⁊ celũ receſſit ſiẽ᷑ lib ĩuolutꝰ. Per
ſolẽ intelligit᷑ pᷣlatoꝝ cetus qͥ debet ſplen ⸗
doꝛe ſuo alios illumĩare ad cognitionẽ fi⸗ dei ⁊ caloꝛe ſuo inflãmare ad amoꝛẽ dei et amoꝛẽ ꝓximi:de qͥ ſole dici᷑ Eſa.xxx. Lux ſolis erit ſeptẽpliciter ſicut lux ſeptem die⸗ rũ.i.lucẽ omniũ ſubditoꝝ ſuperabit lux pᷣ latoꝝ:qꝛ ſicut pᷣſunt glijs dignitate:ſic eti⸗ am pᷣcedere debẽt ſcia ⁊ ſanctitate. Ael lu cere debẽt pᷣlati ſeptẽpliciter ꝑ ſeptem opa miſericoꝛdie q̃ ↄtinent᷑ in hoc verſu. Aifi⸗ to poto cibo ſoloꝛ tego colligo condo. Ael ꝑ diſpenſationẽ ſeptẽ ſacramentoꝝ q̃ in B verſu ↄtinent᷑. Tingo firmo dolet cibo iů go clericus vngo. Iſte ergo ſol pᷣlatoꝝ.ſ.
cerꝰ factus ẽ niger terrenoꝝ negocioꝝ ſol⸗
licitudine: Thꝛeñ.iiij. Denigrata eſt ſuper carbones facies eoꝝ. Facies ẽ dignioꝛ ꝑs ⁊ oltioꝛ homis:⁊ ideo ñignat platos tanqᷓ;
ſaccus cilicinus qͥ eſt totus piloſus. ⁊ dic
tur cilicinus a cilicia vbi pᷣmo inuẽtus fu⸗ it. ⁊ in h innuit᷑ magna cupiditas pᷣlatoꝛũ ſcʒ in piloſitate: Eſa.xiij. Replebuni do⸗ mus eoꝝ dꝛaconibus.i.detractoꝛibꝰ:⁊ ha bitabũt ibi ſtruthioneſ.i.hypocrite.⁊ pilo
ſi ſaltabũt ibi.i.cupidi ⁊ auari officiales. ⁊ rñdebũt vlule in edibꝰ eius.i.ioculatoꝛeſ.
⁊ ſaltatrices ⁊ ſyrene in delubꝛis volupta tis.i.adulatoꝛes: Eſa. xxxiiij. In domib? eius ſpine.i.diuitie:⁊ vetice.i.delicie q̃ ge⸗
nerãt carnis putredinem ac pꝛurigineʒ:? paliurus in munitionibus.i.auarus pᷣla⸗
tus:⁊ erit cubile dꝛaconũ ⁊ paſcua ſtruthi
onũ ⁊ occurrẽt demonia. Onocẽtaurus ⁊
piloſus elamabũt alter ad alteꝝ.ſ.volup⸗ tas ad auariciã. Et luna facta ẽ tota ſicut ſanguis.i.eccłia tota facta ẽ carnalis:fun data nõ in ſanguine xp̃i ⁊ apłoꝝ:ſʒ nepo⸗ tuloꝝ ⁊ ↄſanguineoꝝ ꝓcedentiũ ꝑ ſucceſ⸗ ſionẽ ſanguinis: qꝛ fere vbiq; nepos anuũ⸗ culo ⁊ ↄſanguineus ↄſanguineo ſuccedit in bfificio:Exoð.iiij. Dixit moyſi vpoꝛ ſua ſpõſus ſanguinũ tu mihi es.ſic põt dicere ecclia Oſee.iiij. Sãguis ſãguinẽ tetigit.i. nepos nepoti ſuccedit. Johelis.iij. Sol cõ nertet᷑ in tenebꝛas ⁊ lña in ſanguinẽ añqᷓ; veniat dies dñi magnus ⁊ terribilis. Añ abũdãtia ſanguis ecclie ſignũ ẽ apꝛopin⸗ quãtis iudicij. ⁊ ſtelle celi.i.clauſtrales vi ri:de qͥbus Ecci.xliij. Spẽs celi glia ſtella rũ.de celo ceciderũt ſuꝑ terraʒ.i.de celeſti
vita ad terrenã: vel declauſtrali ad mũda nã: Matth.xxiiij. Stelle cadent de celo.i.
monachi exibũt de clauſtro diſcurrẽtes ꝑ
mundũ ꝓpter diuitias terrenas: Exo.v.
Piſpſus eſt ppls ꝑ egyptũ ad colligẽdas paleas:ſiẽ ficus mittit groſſos ſuos i.inu⸗
tiles fructus ſuos qͥ nõ firmit᷑ adheſer̃t ra⸗
mis arboꝛis:q̃ſi dicat: Ita clauſtꝝ emittit
inutiles ⁊ inſtabiles monachos ad ꝑagẽ⸗
da terrena negocia ⁊ cauſas tractãdas cũ
a vẽto magno mouef̃i.dum aliqᷓ turbatio
oꝛit᷑.ecõtra aũt de clanuſtralibꝰ in clauſtro
reſidẽtibus ⁊ terrenis negocijs nõ ſe ĩpli⸗ cãtibus. Añ dicit᷑ Judicũ.v. Stelle manẽ
tes in oꝛdine ⁊ curſu ſuo aduerſus gyſarã puqᷓuerũt. Et celũ.i.cerꝰ clericoꝝ qjx ↄůſa⸗ tio deberet eẽ celeſtꝰ receſſit a ꝓmiſſiõe ſua in ſuſceptiõe oꝛdinũ qñ dixit dis Mð·xx. arſ Hereditatꝭ mee:⁊ ca.mei ⁊c̃. Quare õ ſunt ↄtenti clerici hat poꝛtione cauſa
8 i 1 1
8 d 5 ₰ 4
3 ₰ 9 * b ſ

— —
—
—
E
S3BS*
—
* *.
—
—
.R.—
De viſionibus ⁊ ſomnijs
eſt k ꝛreceſſerũt ab illa pꝓmiſſione ſicut li/
ber inuolutus vbi nulia eruditio vel do ⸗ ctrina põt haberi vel l7a videri. Sic in cle
ricis ꝓ magna ꝑte nullũ exẽplũ boni põt videri:nec verbuʒ eruditiõis audiri:Eſa.
xxxiiij.Cõplicabunt᷑ ſiẽ filij liber celi.i.cle
rici qͥ debẽt eẽ libꝛi laicoꝝ. Ca. XXVIII
Bniunt pecca
P toꝛes a deo aliter in pñti: vt coꝛ⸗ rigant:aliter in futuro ſi nõ emẽ
dant. Qð oñdit in viſione hieremie q̃ ha id
bet᷑ lhiere.j. vhi dicit᷑. Quid vides hiere miaꝰ⁊ dixi:vᷣgã vigilãtẽ ego video. Et ifra Quid tu vides? ⁊ dixi:oliã ſuccẽſam ego video. Abi nota ꝙ pñtis vite coꝛrectio af⸗ ſimilat᷑ ꝰge:ſʒ future vite ſuppliciũ aſſimi lat olle. Aere eĩ vtðga eſt punitio vite 6 ſentis:qꝛ ꝑcutit ad coꝛrigendũ ⁊ nõ ad oe⸗ cidendũ: Pꝛouerb.xxiij. Zi pcuſſeris euʒ vga nõ moꝛiet᷑.vñ ꝑcuſſio hec non eſt odij ß amoꝛis: Mꝛouerb.xiij. Qui parcit ꝰge odit filiũ. Et Ecci.xxx. Qui diligit filium aſſiduat illi flagella. Sʒ notandũ ꝙ alia trã ſlatio.ſ.Lxx.habet loco ge baculum nucũ.⁊ bñ flagellũ pñtis vite aſſimilatur nucum baculo ſiue vꝰge:de qᷓ in Mð.xxij. Virga tua ⁊ baculus tuus ⁊c̃. Id hoc em̃ coꝛripit dñs vt emendet. Mux aũt ſiẽ Slo. dicit hʒ coꝛticẽ amariſſimũ:⁊ teſtã duriſfi mãꝛ vt detractis duris ⁊ amaris fructꝰdul ciſſimus reperiat᷑. Sic omnis coꝛrectio et laboꝛ ↄtinẽtie amara ſunt ad pñs:ſed fru⸗ ctũ pariũt dulciſſimũ.vnde vetus teſtamẽ tũ quo ad lr̃aʒ ẽ coꝛtex amarus:ſed ſpũali ter intellectũ hʒ fructus dulces. Itẽ aſſi milat coꝛreptio virge vigilanti:qꝛ excitat peccatoꝛeʒ a ſomno culpe:⁊ inſtũ a ſomno negligẽtie.j. Coꝛinth.xv. E uigilate iuſti ⁊ nolite peccare. Añ angelus Actl.xij. Per cuſſo latere petri excitauit eñ. Secũdo puniunt᷑ peccatoꝛes qͥ non emẽdant᷑ vga pñtis flagelli ardoꝛe eterni incendij:de qͥ ardoꝛe dicit: Ollam ſuccenſam ego video. Abi nota ꝙ in olla carnes includuntur.⁊ ideo ſignat locũ inferni in qᷓ includunt᷑ dã nati ꝓpt̃ pctã q̃ in carne viuẽtes cõmiſert: B olle ſuccẽſio deſignat gehẽne incendiũ: Job.xlj· De naribꝰ ei ꝓcedit fumꝰ ſiẽ olle ſuecẽſe atq; feruẽtis.Ca. XXIX
Ancti viri imi
tari conant᷑ xpᷣm redẽptoꝛẽ:qð oñdit᷑ invt ſiõe Johis: Apoẽ̃.v.vbi ðꝛ ꝙ qᷓ̃ttuoꝛ aĩa⸗ lia ⁊.xxiiij.ſenioꝛes ceciderunt coꝛã agno hñtes ſinguli citharas ⁊ phialas plenas odoꝛamẽtoꝝ qᷓ ſũt oꝛõnes ſctõꝝ:ita ꝙ ꝑ̃t
tuoꝛ aĩalia accipiant᷑ oẽs pᷣdicatoꝛes euan
gelice doctrĩe:q̃ in q̃ttuoꝛ euãgelijs ↄtiner̃ ſʒ p.xxitij.ſenioꝛes itelligunt vniuerſi fide les ſe exercẽtes in ſex opibꝰmit̃icoꝛdie ᷣm regulã ⁊ doctrinã qᷓttuoꝛ euãgelioꝝ:qꝛ ſex ꝑ q̃tuoꝛ ducti faciũt.xxiiij.hi ð oẽs agnũ: ẽ xpᷣm ꝓ nob ĩmolatũ ſequũt᷑ ⁊imitant̃ in q̃ttuoꝛ. Mꝛio in hũiliatiõe:qꝛ ip̃e xpᷣ foꝛmã ſerui gecipiẽs ſe hñiliauit.⁊ ideo ip̃i
ancti ſe hũiliãt ꝓpt᷑ ip̃m. Et iõ diẽ ꝙ ceci⸗
derũt coꝛã agno.ſ.de je humilia ſentiẽtes: deñ magnificãtes ab ip̃o viuificari hũilit᷑ paſnistes⸗eeſcherſit diẽ nõ deſcẽdert:qꝛ ũilitas cũ ſp in imo ſit neſcit deſcẽſuʒ: in b vo ꝙ diẽ coꝛã agnoꝛnota differentiã int caſũ hũilitatt ⁊ cafũ pcti:ſiẽ lheli.j. Reg. iii. Cecidit retro. Retro eĩ cadit q̃ ad pctã redit:vłretro cadit qͥcũq; ad ſpũalia que ſunt añ nõ ꝓficit:ſʒ ad tꝑalia qᷓ ſunt retro tm̃ intẽdit: ʒ illð Apli.ne ſũt retro ob liuiſcẽs. Sʒ qͥ coꝛã agno cadit videt agnũ ⁊ videt᷑ ab eo.⁊ ita in p̊ notat᷑ rectitudo in tentiõis. Scðᷣo imitant᷑ eñ in carnis moꝛ tificatiõe. Ep̃s em̃ ꝓ eis moꝛtuꝰẽ ⁊ ip̃i ꝓpt̃ eñ ſeipᷣos moꝛtificãt:qð notat cũ Sꝛ:habẽ tes ſinguli citharas.i.carnis moꝛtificatio nẽ.in cithara em̃ lignũ ẽ ⁊ choꝛda:lignũ ẽ eruꝝx:choꝛda ẽ caro fanctoꝝ q̃ tũc qᷓſi choꝛ da ligno cithare coextẽdit᷑ qñ diuerſis ſe penis affligẽtes ⁊ moꝛtificãtes ipᷣaʒ crucẽ imitant᷑:ᷣm illud Salath.v. Qui aũt ſunt xhi carnẽ ſuã crucifixerũt cũ vitijs ⁊ ↄcu piſcẽtijs:Eſa.xvj. Aẽter meꝰ ad moab qſi cithara ſonabit.in hac cithara tot ſũt choꝛ de qͥt ſunt mẽbꝛa in homine:qꝛ oĩa mẽbꝛa que peccauerũt omnia debẽt in penitentia puniri vel iß̃is vitijs moꝛtificari: Romg. vj· Siẽ exhibuiſtis membꝛa vñ̃a ſeruire in⸗ inſticie ⁊ iniqͥtati ad iniqtatẽ:ita nũc exhi bete ea ſeruire iuſticie in fanctificationem. Tertio imitant᷑ eñ in amoꝛis dilatatiõe: xpᷣs em̃ ex amoꝛe ꝙ ſanctis moꝛtuus eſt:⁊ ſancti ſilr ꝓpter ip̃ius amoꝛem moꝛti ſe ex ponũt:quod notat᷑ cum dicit᷑:Et phialas aureas. i.coꝛda lata et lucida:lata ꝑ chari tatem.ij·Coꝛinth. vj. Os noſtruʒ patet ad vos o coꝛinthij:coꝛ ñm dilatatũ eſt dila⸗

tamini ⁊ vos. Itẽ lucida ꝑ caſtitatẽ: Sa ⸗ piẽtie.iiij. O qᷓ;pulchꝛa eſt ⁊ caſta genera tio cũ claritatæ.ſʒ aurea ꝑ ſapiaʒ celeſtem: Apoẽ.iij. Suadeo tibi emere a me aurum ignitũ ⁊c̃ Moc auꝝ eſt celeſtis ſapia qᷓ nõ tĩ ſplẽdet intellectui:ſʒ etiam ardet affe⸗ ctui: Mð.cx viij · Ign itũ eloquiũ tuũ vehe mẽter. Quarto imitant᷑ eum in oꝛõne. Sꝛãt em̃ ꝓ ſe inuicẽ ⁊ xps oꝛauit ꝓ inimi cis qð ⁊ ſancti ſimiliter faciũt.⁊ ideo dicũ⸗ tur phialas habere plenas odoꝛamentoꝝ que ſunt oꝛõnes ſanctoꝝ.i.plena pijs oꝛa ⸗ tionibꝰ⁊ deuotis deſiderijs:qᷓles ſunt oꝛa tiones ſanctoꝝ. Et compat᷑ deuota oꝛatio odoꝛi circũquaq; diffuſo q́; oĩbus ſe cõmu nicat:qꝛ.ſ.ſanctoꝝ oꝛatio ad oẽs ſe exten ⸗ dit:⁊ qᷓ;to odoꝛ intenſioꝛ tãto diffuſioꝛ:qꝛ oꝛatio qᷓ;to denotioꝛ tãto carioꝛ ⁊ fructuo ſioꝛ: vt dicit Srego. Añ Paulus ꝙ oĩibus docet oꝛare.j. T imo.ij. Obſecro pᷣmo om⸗ niũ fieri obſecratiões:oꝛõnes:poſtulatio ⸗ nes:gratiarũactiões: ꝓ oĩbus hoĩbus: ꝓ regibus: ꝓ his qͥ in ſublimitate ſunt ſti ⸗ tuti? Itẽ odoꝛ aſcendit:⁊ ſic deuota oꝛa ⸗ tio:Cãtl.iij. aſcendit ꝑ deſertũ q̃ſi virgula fumi ex aromatibus. Capłlm: XXXR
Criptura ſacra aſſimilat illi libꝛo qͥ in viſiõe oſtẽ ſus ẽ Sgechieli:de quo habet Exech.ij· vbi dicit᷑: Ecce manus miſſa ad me in q̃ erat inuolutꝰ liber:⁊ expãdit illuʒ coꝛã me q erat ſcriptꝰintꝰ ⁊ foꝛis:⁊ ſcripta erãt lamẽtatiões in eo ⁊ carmen ⁊ ve In hac ſiqͥdẽ viſiõe oñdunt᷑ ſex ↄditiões ſacre ſcripture. Mꝛia eſt eiꝰ auctoꝛitas:qꝛ de manu dei ẽ hita. Ande dicit᷑: Ecce manus miſſa ẽ ad me.i.reuelatio dei ĩſpirata ẽ mi⸗ bi:ſʒ la. Exx int. hʒ extẽta ẽ:qð idẽ eſt qð miſſa. Tũc eiß manꝰdei ad aliquem extẽdit vel mittit᷑ cũ id qð fieri dʒ ei reue⸗ lat᷑:qꝛ igit ſacre ſep̃ture pᷣcepta ſunt a nob nõ tin aure audiẽda ſʒ etiõ oꝑe ĩplẽda: Ja co.ij· Eſtote factoꝛes ver. nõ audi.tĩ. Id⸗ eirco ipᷣa ſacra ſchtura ꝑ inſtẽm manꝰðᷣꝛ eẽ miſſa: Job.xxvij· Docebo vos ꝑma dei.i. ꝑ reuelationẽ dei. el qꝛ ſiẽ ꝑ manñ ſcpto ris ſcĩa alicuiꝰſcribit ĩ chartã:ita ꝑ reuela tionẽ ↄditoꝛis hec ſcia ĩſpirata ẽ ⁊ ſcpta in ecclia: Hañ.v. Apparueft digiti q̃ſi man⸗ꝰ
ſri. Hi digiti fueft ſchtoꝛes ſacri eanoniſ. X
Exb igit ꝙ ſchtura ſacra ẽ a deo iſpirata
Aber ſeptimus
ꝓuenit ſiẽ dicit Augꝰ.ꝙ mnaioꝛ ẽ eiꝰaucto⸗ ritas qᷓ; oĩs hũani igenij ꝑſpicacitaſ. Se cũda ↄditio ẽ eiꝰcopioſitas ꝓpt᷑ quã vocat᷑ nõ cedulavł charta ↄtinẽs pauca:ſʒ liber ſcʒ ↄtinẽs multa. Nulla eĩ ſchtura hũana repit᷑ ita copioſa vt ſacra doctria:in qj diẽ Augꝰ.oĩs q̃dãmõ ↄtiner̃ ſcriptura. Qnde
Apis.ij. Timo. iij Dẽʒ ſcpturã eã appel⸗ lat dicẽs: Dis ſcriptura diuinitꝰinſpirata
⁊c̃. Et iõ Miero. di ꝙ neſcit las qͥ ſacras iFrat. Añ ꝓpt᷑ grandẽ ſcĩe copiã q̃ cõtinet᷑
in ea liber grandis vocat᷑:Eſa.viij. Sume
tibi libꝛũ grãdẽ ⁊c̃.⁊ recte liber grãdis di cit᷑ in qͥ·ſ.oĩs ſcĩe foꝛma ⁊ finis includit᷑ dñ Augꝰ.ad voluſianum: Hic inqͥt phia qm̃ oĩm naturaꝝ cauſe ſũt in deo. Nic ethi ca qm̃ vita bõa ⁊ honeſta nõ aliũde ſumit᷑ qᷓ; cũ ea q̃ᷓ diligẽda ſunt diligunt᷑ quõ ſunt
diligẽda:b ẽ deꝰ⁊ ꝓximꝰ. Hic ẽ logica qĩ
veritat? lumẽ aĩe rõnalis nõ niſi deꝰ eſt. laudabił reipublice ſalus:nec em̃ cuſtodi⸗ unt᷑ optie ciuitates niſi fundamẽto ⁊ vicu lo fidei frafneq; cuſtodie. Tertia ↄditio eſt eiꝰobſcuritas ꝓpt᷑ quã vocat᷑ liber in⸗
uolutꝰ. Srego. Eiber inuolutꝰẽ ſacre ſcri
pture eioquiũ obſcuꝝ:qð ꝓfũditate inĩaꝝ iuoluit: vt ñ facile ſenſui oĩm pateat: Job xxxviij. Quis ẽ iſte inuoluẽs ſniaſ?Ałðꝛ inuolutꝰ:qꝛ ſtilꝰ eius ẽ metaphoꝛicus ⁊ fi⸗ guratiuꝰ:⁊ iõ ad itelligẽdũ obſcurꝰ: Dañ. xij.Clauſi ſũt ſignatiq; ſermones. Et Eſa. xxix. Erit vob viſio oĩm qjſi verba libꝛi ſi⸗ gnati.Mec ãt inuolutio ⁊ obſcuritas ſacre ſcripture pluribꝰde cauſis vtil ⁊ rõnalis ẽ quaꝝ vna ẽꝛqꝛ ſacra ſcriptura ex copio⸗ ſioꝛ ẽ in ſentẽtijs. ñ Augꝰ.diẽ·xij. lib. de ciui.dei. Sermoniſ obſcuritas etiã ad hoc vtilis ẽ:qꝛ plures ſnłas parat:⁊ in lucem ſnĩe ꝓdeũt dñ aliꝰeã ſic ⁊ alꝰſic intelligit.
Scða cauſa ẽ vt lateat ſtudere negligẽti bus ⁊ ĩdignis.vñ Breg.ſuꝑ Watth.xxiij. NMõð abſcõdita ẽ in ſcripturis veritas vt nõ inneniãt qͥ eãꝛſʒ vt nõ videãt qͥ q̃rere eã nolũt. Tertia cauſa ẽ vt det᷑ ex ö ma⸗
reria exercitij ſtudioſis.ñ Augꝰ.in libꝛo
lxxxiij.q̃ſtionũ.liij. q̃ſtiõe. Deus ad ſalutẽ aiaꝝ in ſpũ ſancto ſic diuios moderatꝰẽ li⸗ bꝛos: vt nõ ſolũ mãifeſtis paſcere:ſʒ etiam obſcuris vellet. Quarta rõ eſt vt nõ vi⸗ leſcat curioſis. Añ Augꝰ.in li.z mẽdaciũ. ectiões actiõeſq; ꝓphetice ꝓpterea figu ris velut qbuſdã amictibus obtegunt᷑:vt
18
S5
38
.

De viſionibus ⁊ ſomnijs
ſenſum pie q̃rentiũ exerceãt:⁊ ne nuda ac Pmpta vileſcãt. MQuarta ↄditio ẽ eiꝰin⸗ telligibilitas q̃ notat᷑ cũ dicit:Expãdit il lů coꝛã me. i.mihi eiuſ myſteria aꝑuit ⁊ me ipᷣm intelligere fecit. Srego. Expãdit dum enigmata expoſuit: Lut̃.xxiiij. Aperuit il lis fenſum vt intelligerẽt ſcpturas. Qui ta ↄditio ẽ ſenſus duplicitas:qꝛ erat ſcri⸗ ptus intus ⁊ foꝛis:itus.ſ.ꝑ ſenſuʒ ſpũalẽ: foꝛis vo ꝑ ſenſum lr̃alem. Ael ᷣm Brego. intus ſcriptus eſt: qꝛ inſtruit nos de rebꝰ inuiſibilibus.i.de myſterijs celeſtibus.fo ⸗ ris vo inqᷓ;tũ inſtruit nos de rebus viſibi libus.ſ.de rebus terrenis diſponẽdis⁊ de exterioꝛibus actionibus.pᷣma ſcriptura ꝑ tinet ad cõtẽplatiuos.ſecũda ad actiuos: Joh.x. Ingrediet᷑ ⁊ egrediet᷑ ⁊c̃. Sexta ↄditio eſt ſcripture vitas:qꝛ erãt ſcrip.la. in eo car. ⁊ ve· Cõtinet em̃ lamentationes ſcriptura ⁊ triſticias penitẽtiũ: Johelis.ij Cõuertimini ad me in ieinnio ⁊ Netu ⁊ plã ctu. Et ↄtinet etiã carmen laudis ⁊ leticie beatoꝝ. Mõ.lxxxiij. Beati qͥ habitãt ido mo tua:in ſecka ſeculoꝝ laudabũt te. Itẽ ↄtinet ve triſticie ⁊ pene damnatoꝝ: Nuce nii erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiuʒ:Eſa. tij. Ae impio in maluʒ ⁊c̃. Itẽ ſcriptura
ſacra aſſunilat᷑ illi rote que deſcribit᷑ in vi ſione Egechielis:que habet᷑ Egech.j. vbi
dicit: Apparuit rota ſuꝑ terrã iuxta ani⸗ malia habẽs q̃ttuoꝛ facies: vbi.ſ.de ſacra ſcriptura ſex cõditiones tãgunt᷑. Wã pᷣmo oſtendit᷑ eſſe alta ex oꝛigine:in eo ꝙ ruit. Mõ eiñ hec eſt ſcĩa ex hũana rõne in ⸗ uenta ſicut alie ſcĩe:ſed diuinitus reuelata
ſcʒ mediante aliqᷓ apparitione:⁊ ideo dicit
apparuit. Mã traditio veteris legis facta eſt ab angelo apparente ex perſona dei in möte:ᷣm illud Act. vij· Hñc.ſ.moyſen mi
ſit deus pᷣncipem ⁊ redemptoꝛem cũ manu
angeli q̊ apparuit ei.Et infra.hic eſt qͥ fu⸗
it in eccleſia in ſolitudine cũ angelo:qͥ lo⸗
quebat ei in mõte ſinai: ⁊ cũ patribus no ſtris qͥ accepit vba vite dare nobis:reue⸗
latio etiã doctrine ꝓphetice facta ẽ cõmu⸗
niter ꝑ apparitionẽ in ſomnio vel viſione: pᷣm illud Nume. xij. Si fuerit inter vos P pheta dñi in viſione apparebo ei:aut per ſomniũ loquar ad illum. Eruditio aũt do⸗ ctrine euãgelice facta ẽ ex gr̃a xp̃i in carne apparẽtiſ:m illud Vitũ.ij. Apparuit gra ſaiuatoꝛis nr̃i oĩbꝰ hoĩbꝰ erudiẽs nos ⁊c̃.
Ael ideo de ſacra ſcriptura dicit ꝙ appa⸗ ruit:qꝛ qᷓ;uis ea q̃ in ſacra ſcriptura tradũ turvt ſũt myſteriq fidei nõ hñt apparentiã ſiue euidentiã rõnis:qꝛ fides ẽ argumẽtũ reꝝ nõ apparentiũ:vt ðꝛ heb·xj· habẽt tñ apparentiã ⁊ certitudinem adheſionis:qꝛ plus videt theologo ꝙ debeat credere il⸗ la q̃ in ſacra ſcriptura tradunt᷑ ⁊ indubita bilius eis inheret qᷓ; his q̃ fᷣm rõnẽ appa⸗ rent · ⁊ hec ẽ apparẽtia fidei:de q̃ ðꝛ Sap̃. . Apparet aũt his q̃ fidẽ habẽt in illum. Maz ſolis dei fidelibus apparet ſcriptura ſacra eſſe indubitabilis apud qͥs vt dictuʒ eſt ſupꝛa:maioꝛ ẽ huius ſcripture auctoꝛi⸗ tas qᷓ; omĩs humani ingenij ꝑſpicacitas. Secũdo oſtendit᷑ eſſe pfecta ex ſilitudi ne:qe aſſimilat᷑ rote. Apparuit inqͥt rota. Bota eĩ habet figurã ⁊ motũ circularẽ ⁊ vtriq; Mbs attribuit quandã ꝑfectioneʒ. Mã figura circularis pfecta ẽ:qꝛ ex nulia pte põt ei fieri additio qð etiã competit ſa cre ſcripture q̃ nihil ↄtinet ſupfluũ aut mi nus qᷓ; expediat hũane ſaluti:ideo ei quã⸗ tuʒ ad hoc in hac vita nihil addi opoꝛtet: Apocalyp.vlti. Si qͥs appoſuerit ad hec apponet deus ſuꝑ illũ plagas ⁊c̃. Item motus circularis ꝓbat᷑ a Mbo inter oẽs motus pfectioꝛ. Nã finem ↄiũgit pᷣncipio qð etiã ſacra ſcriptura facit:důñ deñ omni⸗ um reꝝ vᷣncipiũ ⁊ finẽ eſſe oſtendit.&ñ et ex pſona dei dicit: Ego ſum alpha ⁊ o pᷣn ⸗ cipiuʒ ⁊ finis. Et de hac ſimilitudine rote dicit᷑ in Põ· lxxvj. Aox tonitrui tui ĩ rota Aox em̃ tonitrui dei ẽ mãifeſtatio ſue ma⸗ gnitudis:de qᷓ dicit᷑ Job.xxvj. Tonitruũ magnitudis eius qͥs poterit intueri?⁊ hec manifeſtatio fit in rota.i.in ſacra ſcriptu⸗ ra. Sñ Blo. hic ſup Egech. dicit ꝙ rota di⸗ cit᷑ ſacra ſcriptura q̃ ad auditoꝛes oĩ parte voluit inter pꝛoſpera ⁊ aduerſa. Tertio oſtendit᷑ eſſe ↄnexa ex vnione. Añ dici᷑ ro ta vna qᷓ;uis em̃ duo teſtamenta ↄtineat:
—
tñ ſic inuicem ↄnectunt᷑:vt vnũ ⁊ idem vi
deant᷑ ↄtinere.Et ideo nouũ teſtamentum
includit᷑ in veteri ᷣm Berñ.ſicut figuratũ in figura ⁊ ecõuerſo. Ande Egech.j. dici᷑: ꝙ aſpectus earuʒ ⁊ opera quaſi ſit rota in medio rote. Blo.i.nouũ teſtamentũ in ve⸗ teri. Abi nota ꝙ ſcientia ſacre ſcripture di cit vna tripliciter.ſ.vnitate attributionis inquantũ omnia que ↄſiderat qᷓ;qᷓ inter ſe diuerſa ſunt:tamen omniaↄſiderat ꝑat⸗

tributionem ſiue relationem advnũ · deñũ puta inquantũ referunt ad ip̃m vt ad pᷣn⸗ cipiũ vei finem ⁊ hmõi. Item eſtvna vni ate luminis cui innitit:quia in omnibus innitit᷑ eidem lumini ſupnaturali.ſ.fidei qᷓ eſt ſicut quedam imp̃ſſio diuine ſcientie q̃ eſt vna ⁊ ſimplex omniũ. Item eſt vna vnitate rationis:quia omnia ↄſiderat ſub vna foꝛuuali rõne.ſ. inquantũ ſunt diuini⸗ tus reuelata. Quarto oſtendit᷑ eſſe ne⸗ ceſſaria ex trãſgreſſione:qꝛ ſuper terrã il lam.ſ.ᷣm BSrego.cui dictũ eſt:Terra es ⁊ in terrã ibis. Vmnipotẽs ei deus ſuper coꝛda peccantiũ legem poſuit.ſ.ſacre ſcri⸗
pture que dicitur lex:quia pᷣceptis ⁊ docu
mentis ſalubꝛibus mẽtes ligat ne trãſgre
diant᷑ peccando: Apoſtolus. Lex pꝛopter
trãſgreſſoꝛes poſita eſt.vel dicit eſſe ſuper terram:quia ſuper terrena mentes eleuat: dũ eas ad ↄtemplandũ ⁊ diligendum cele ſtia inflãmat:ᷣm illud Coloß̃.iij.Que ſur ſum ſunt ſapite non q̃ᷓ ſuꝑ terram.⁊ Mat⸗ thei vj. Molite theſaurigare vobis theſau ros in terra ⁊c̃.¶ NQuinto oſtẽdit᷑ eſſe cõ⸗ grua ex oꝛdine:quia iurta animalia.con⸗ gruus eĩ oꝛdo humane doctrine eſt vt ꝑ ſenſibilia erudiat᷑ de intelligibilibus. Mã omnis noſtra cognitio ᷣm pPhm oꝛitur a ſenſu. vnde rota diuine ſcripture dicit᷑ eſ⸗ ſe iuxta animalia.i.iuxta ſenſum:quia ſen ſitiua cognitio ꝓpꝛia eſt animalium. Tra ⸗ dit em̃ diuina ſcriptura cõmuniter nobis piritualia ſub quibuſdã ſenſibilibꝰ ſignis ⁊ ſimilitudibus.vel quia homo 5m Rpo ⸗ ſtolũ pᷣmo eſt animalis.i.paruus ⁊ imper⸗ fectus:deinde ſpiritualis grandis ⁊ perfe ctus in gratia. Aliquãdo rota diuine ſcri pture dicit᷑ eleuari Fᷣm ſpiritum:m illud
Eech, j.Quocũq; ibat ſpiritus illuc eun⸗ te ſpiritu ⁊ rote pariter eleuabant᷑ ſequen
tes eum · Aliquando vo dicit᷑ ſtare vel ap Parere iuxta animalia:quia.ſ.diuina ſcri⸗ ptura ⁊ ſcit ſpũales de ſublimibus erudi⸗ re:ᷣm illud.ſ· Coꝛinth ij. Sapientiã loqui mur inter perfectos. Et iterũ ibidem: Spi ritualia ſpũalibus compantes.⁊ ſcit etiaʒ animalel ⁊ paruulos lenioꝛibus enutrire:
in xßo lac vobis potum dedi.xideo ſic iu⸗ xta ſpm̃ eleuat ſpũales:ꝙ tñ ßᷣm lram non deſerit animales: Boma.j. Sapiẽtibꝰ⁊ in⸗
piẽtibus debitoꝛ ſum.Egech.j.Cum am ⸗
iuxta ea. Sexto oſtendit᷑ eiſe diſtincta in effigie:qꝛ hñs qttuoꝛ facies: ⁊ dicit hahe⸗
bularent aĩalia ambulabãt nriter ⁊ rote
re ſacra ſcpᷣtura qᷓttuoꝛ facies.i.q̃ttuoꝛ ſen
ſus:qꝛ maxie in facie hoĩs ſenſus vigẽt:⁊
ſũt in ea q̃ttuoꝛ diſticti.ſ.viſus in ocul:au
ditus in auribꝰ:o doꝛatꝰin naribꝰꝛ ⁊ guſtꝰ in oꝛe.tactus qᷓ̃t nõ ẽ diſtinctus ab alijs in
aliqͥ oꝛgano. Quattuoꝛ ergo ſenſus ſcri⸗
pture ſunt hiſtoꝛicus ſiue litteralis:tropo⸗
logicꝰ.i.moꝛaliſ:allegoꝛicꝰa anagogicus.
Vel dicit᷑ habere quattuoꝛ facies:qꝛ ꝑ qᷓt⸗
tuoꝛ mũdi partes eſt pᷣdicata: Señ.xx viij.
Dilataberis ad oꝛientẽ ⁊ occidentẽ:meri⸗ diem ⁊ ſeptẽtrionẽ. Vel qꝛ q̃druplicit᷑ tra⸗
dita eſt.ſ.p legẽ:ꝑ ꝓphas:ꝑ euãgeliſtas:
deſcribit᷑ in viſione:qͥ habet Zach.v. Ai⸗ di ⁊ ecce volumen volans:longitudo eius
toꝝ ⁊ dicit ad me:hecẽ maledictio q̃ egre⸗ dit ſuper faciem omnis terre.hanc em̃ vl⸗ ſionem Hregoꝛ.exponens dicit: Quid eſt
volumen volans niſi ſcriptura ſacra:que
dñ de celeſtibus loquit᷑ ad ſuperioꝛa men⸗ tis noſtre intentionem leuat:qꝛ dũ illa ſu⸗
pꝛa nos eſſe conſpicimus: ima attendere ⁊
ↄcupiſcere deuitamus. Que latitudinem cubitoꝝ decem:longitudinẽ vo viginti te nere phibet:qꝛ latitudo oꝑationis noſtre ſimpla ẽ: ⁊ lõganimitas ſpei in duplũ ten ⸗ dit᷑ qñ ꝓ bono opere;⁊h reqͥes mentis.⁊ illic gaudia eterna pᷣparant᷑ atteſtãte veri tate.Si q́s reliquerit domñ vel agros ⁊c̃.
centuplũ acciꝑiet ⁊ vitã eternã poſſidebit. Watth.xix. Cẽtenarꝰ ein nũerus decies
multiplicato denario fit ꝑfectus. hic ita⸗
q; cẽtuplũ accipit qͥ ⁊ ſi nihil hahuerit ip̃a
tñ pfectione mentis iam in hoc ſeculo ha⸗ bere nihil querit:qꝛ ergo ꝑ hãc duplũ pꝛo ſimplo nobis reddit᷑:recte hoc volumen ꝑ viginti cubitos in lõgitudinẽ tendit qð ꝑ decem dilatat᷑. Sed qꝛ hec ſacra ip̃a eloqa ad eternaʒ damnationem ſunt eið qui ilia vel ſcire nolũt vel certe ſciendo ↄtemnũt: recte de b volumine dicit:hec eſt maledi⸗ ctio que egredit᷑ ſuꝑ fa.o.terre. Itẽ ſcri⸗ pturã ſacra aſſimilat illi libꝛo de quo ha⸗ bet in viſione Zoßis: Apoẽ. x. vbi dicit? Abij ad angelum dicens ei vt daret mihi libꝛum ⁊ dixit mihi: Accipe libꝛũ ⁊ deuoza
⁊pꝑ aplos: vt dicit Sreg. ſuꝑ Egech. Itẽ ſcriptura ſacra aſſimilat᷑ illi volumini:qð
viginti cubitoꝝ:⁊ latitudo eius decẽ cubi
„

—
SS——
5*SES
52 8.
1ib*
LetbEe
Mũ ⁊ faciet amaricare ventrẽ tuũ:ſʒ in oꝛe
tuo erit dulcetanqᷓ; mel. In hac ſiquidem viſione oſtendit᷑:ꝙ liber jacre ſcripture pᷣ⸗
mo requirit diſcipulũ vel lectoꝛem expedi
tuʒ.⁊ ideo dicit: Abij ſcʒ a curis mũdi vel carnis quoꝝ ſcʒ occupatio impedit ⁊ ſtu⸗ diũ ⁊ fructũ ſapientie. Sollicitudo em̃ ſe⸗
culi ⁊ fallacia diuitiaruʒ ſu ffocat verbum: Watth. xiij. Ptẽ requirit auditoꝛẽ deuotũ qui nõ tã lectione qᷓ; oꝛõne ſacre ſcripture intelligentiã querat.nde dicit: Abij ad angelü.i.xp̃m dicens ei.ſ.oꝛãdo vt daret
mihi libꝛũ.i.intelligentiã ſcripture: Sap̃.
vij. Optaui ⁊ datus eſt mihi ſenſus:inuo/ caui ⁊ venit in me ſpũs ſapie. Item reqͥ rit hominẽ ſtudioſum. Pꝛimo ad capien dã.ſ.doctrinã ſacre ſcripture quã capꝑe de
bet audiẽdo ⁊ legẽdo: Apoc̃.j. Brũs qui
andit ⁊ qui legit verba ꝓphetie.i.libꝛi hu
ius. Opoꝛtet eſſe ſtudioſum etiã ad audiẽ⸗ dũ.ſ.in memoꝛia. Ande dixit:⁊ deuoꝛa il lü.ſ.memoꝛie cõmendãdo ⁊ oꝑe implẽdo:
x hoc cũ quadã auiditate qᷓ nota᷑ in ver bo deuoꝛãdi. Item requirit hominẽ vi⸗ goꝛoſum qͥ ꝓpter amaritudinẽ ſeu laboꝛẽ qui eſt in diſcẽdo ſiue intelligendo vel im ⸗ plendo nõ omittat eã:qꝛ ſicut ex vna par⸗ te videt᷑ eſſe vifficilis ⁊ amara:ita ex alia ẽ dulcis ⁊ ſapida. Eſt eĩ difficilis ad intelli
gendũ:⁊ amara.i.penoſa ad opere implẽ ⸗
uʒ · Et ideo dicit: Faciet amari.ven.tuñ: id eſt carnalitatẽ ſiue humanitatẽ tuã que eſt mollis ⁊ fragilis. Et ideo qᷓue ẽ ei ⁊ pe⸗ noſum ſcripture monita implere. Facit eti am liber diuine ſcripture amaricare ven ⸗ trẽ anime.i.mentẽ inqᷓ;tũ ducit hominẽ in cognitionẽ ppꝛioꝝ defectuũ de qͥbꝰamari
tat̃. Deducit etiã in ↄtemplationẽ diuino ⸗
rũ ⁊ celeſtiũ:⁊ qᷓ;to ei fit dulce qð intus vi⸗ det:tanto in amaritudinẽ vertit᷑ omne qð foꝛis ſuſtinet. Sʒ ex alia pte ſcriptura dul⸗
cis eſt ⁊ ſapida. Snde ſubdit᷑: Sed in oꝛe
tuo erit dulce tanqᷓ; mel:qꝛ.ſ.ſacra ſcriptu/ ra lʒ ſit difficilis ad intelligendũ ⁊ penoſa ad implendũ:tñ ẽ delectabil ad pᷣdicãdũ: Mõðcxviij. E dulcia faucibꝰ meis eloqa
tua ſup mel oꝛi meo. Ca. XXXI
Pes multa bo na facit in anima. Et hoc oſten ⸗ dit in viſione beati Johãnis:qᷓ
abet Apocalvp.viij. Abi dicit᷑ ꝙ ſecun⸗
dus angelus tuba cecinit:⁊ mõs magnus igne ardens miſſus eſt in mare:⁊ facta eſt tertia pars maris ſanguis:⁊ moꝛtua ẽ ter⸗ tia pars creature:que habebat animas in mari:⁊ tertia pars nauiũ interijt. Secũ⸗ dus angelus eſt ſpes que eſt ſecũda vᷣtus theologica:hec tuba canit qñ penitenti ve
niã ꝓmittit:⁊ tũc mons magnus.i.aniniꝰ
ſubleuatus:igne ardẽs.i.charitate feruẽs mittit in mare.i.in amaritudinẽ timoꝛis ⁊ doloꝛis:⁊ tũc fit tertia ꝑs maris ſanguis: pma ps ẽ amaritudo timoꝛis:ſecũda dolo ris. Ex his duobus aliqñ ſequit᷑ tertia ſcʒ
amaritudo deſperatiõis:ſʒ hãc oĩno exclu dit ſecuritas ſpei ⁊ ↄuertit in ſanguineʒ.i. in penitẽtie aiperitatẽ ⁊ carnis moꝛtificati onem. ZPtẽ pᷣma ꝑs eoꝝ qͥ habẽt animas in mari eſt timoꝛ pene můdi:ſecũda timoꝛ purgatoꝛij: tertia timoꝛ pene inferni:⁊ hec
moꝛit᷑:qꝛ hũc timoꝛẽ ſpes ſalutis excludit.
Jem pᷣma ꝑs nauis humane mẽtis ſunt cogitatiões neceſſarie q̃ ſunt circa illa que ſunt de neceſſitate ſalutis. Secũda ꝑs
ſunt cogitatiões ꝑfecte q̃ᷓ ſunt circa opera
ſup erogutionis qᷓ nõ ſunt de neceſſitate:ſʒ de pfectione. Tertia ꝑs ſunt cogitationes vane circa vanitatẽ:hec tertia pars inte⸗ rit canẽte tuba ſecũdi angeli.i.ſpe ꝓmittẽ te veniã ⁊ miſerioꝛdiã dei:Mð.xivij. In ſpiritu vehementi conteres naues tharũſ: id eſt cogitationes querentes vana huius mdi. Caplm: XXNII
Pirituales viri aiimilant illis rotis q̃ᷓ deſcribũ tur Sgech.j. vbi dicit᷑ ꝙ ſtatura
erat rotis ⁊ altitudo ⁊ hoꝛribilis aſpectus
⁊totñ coꝛpus plenũ oculis in circũitu ip̃o
rũ qᷓttuoꝛ. In qͥbus verbis qͥnq; conditio⸗ nes ſpũaliũ viroꝝ expᷣmunt̃. MPꝛima eſt rectitudo iuſticie q̃ figurat᷑ in ſtatura rota
rũ:qꝛ eim̃ ſtare dicimꝰid qð firmũ eſt vel re ctů. IMð em̃ dicit ſtare ille qͥ iacet vel ille qͥ vadit. Ideo ſtatura impoꝛtat rectitudineʒ
⁊ firmitatẽ:qͥ duo competũt ſpũalibus vi⸗
ris.i.his qͥ ſpũ dei agũt᷑.ſ.rectitudo opis: hm illð ð.cxlij. Spũs tuꝰbonꝰdeducet me in terrã rectã:æ ſtabilitas volũtatis qᷓ eſt ex roboꝛe ſpũſſancti:Fᷣm illud Ephe.iij Det nobis coꝛroboꝛari ꝑ ſpm̃ eius in inte⸗ rioꝛi homie.Moc eĩ ſtabilitat? robur gr̃a
ſpůſſancti facit: heb·xij Sprimb3
————————————————

——
Liber ſeptimus
abllire coꝛ.Et de hac ſtatura ſpũalis viri futura ꝑ puidẽtiã.a dextris.i.ad ꝓſpa p
dicit᷑ Cantt.vij. Statura tua aſſimilata eſt deſpectũ:a ſiniſtris.i.ad aduerſa ꝑ exerci⸗
Palme qᷓ.ſ.directe creſcit ⁊ diutiſſime viuit. tiũ. Mã ꝓſpa mũdi reſpiciẽdo deſpiciũt:⁊ Secũda eſt ꝓmptitudo obediẽtie:qꝛ af aduerſa ad vᷣtutis erercitium ſuſcipiunt. imilãt᷑ rotis. Mã ſicut rota vndiq; ẽ para Ael habẽt oculos retro.ſ ad mala ne infi⸗ ta ad motũꝛita ſpũales viri ſunt in oĩbꝰpa ciãt:⁊ ante.i.ad bona ne defic iãt. Srego. rati ad obediendũ: ꝰm illud?õ.lvj. Ma Coꝛpoꝛa alaliũ idcirco plena oculiſ deſcri ratũ coꝛ meñ deus paratuʒ coꝛ meũ.hanc bunt᷑ ꝛqꝛ ſanctoꝝ actio ab omni pte.ſ.cir⸗ Pmptitudinẽ obediẽtie facit ſpũs humili“ cumſp ecta eſt bona deſiderabiliter pꝛoui⸗ tatis qͥ eſt itus ĩ eis. Añ dicit᷑ Egech.j. Ců dens miala ſolerter cauens. Eſt enim ne⸗ rtibus ibãt ⁊ cũ ſtãtibus ſtabãt:⁊ cũ ele ceſſarium oculos habere ad mala.i.ad vi katis a terra pariter eleuabant᷑ ⁊ rote ſe⸗ tia: qꝛ vitia plerũq; ſe palliãt ſub ſpecie v quẽtes ea:qꝛ ſpũs vite erat in rotis. Ter tutũ. Mã ſupbia fingit ſe eſſe libertatẽ:ti⸗ tia ẽ altitudo ſapie.ſ.in ↄtemplatione cele/ moꝛ fingit ſe humilitatem eẽ:tenacia ſiue ſtiũ ⁊ diuinoꝝ. Ande dicit ꝙ altitudo erat auaricia fingit ſe eſſe parſimoniã: ꝓdiga⸗ rotis. Nã ſapiẽtis eſt ↄſiderare altiſſimas litas fingit ſe eſſe largitatẽ vel miſericoꝛdi cauſas: vt dicit Pbus in. j. Metapb.Eſa. am.Ence ſicut dicit Srego. Moc ẽ laboꝛi⸗ xiiij. Extollã te ſuꝑ altitudinẽ nubiũ.i.reꝝ oſius vbi mens ſanctoꝝ inuigilat:ne ſe an mutabiliũ:qꝛ nubes maxime ſunt inſtabi te eoꝝ oculos mala ſub honoꝝ ſpecie ab⸗ les ⁊ ↄtinue trãſmutant᷑ Nuarta ẽtre/ condãt. Itẽ neceſſariuʒ eſt habere ocu⸗ pidatio vindicte. Semp eim̃ aut pctã pᷣteri los ante.ſ.ad bona ne deficiᷓt. Mam ple⸗ ta aut delicta pñtia etiã ꝑna ex ira diſtri⸗ rũq; dũ homo intẽdit ad quedã bonaꝛne⸗ cti iudicis in ſe feriri metuũt:⁊ eterne ge gligit quedã alia:⁊ vbi negligimus:ibi P hẽue ſuppliciũ foꝛmidãdo attẽdũt. ñ di culdubio oculũ nõ habemus:qð pʒ Eut᷑. cit ⁊ hoꝛribilis aſpectus: vbi Brego.Hoꝛ⸗ xviij. exẽplo phariſei qͥ habuit ochios ad ribilis aſpectus ẽ terroꝛ gehenne qᷓ ſine fi/ gratitudineʒ dicens: Sratias ago tibi ⁊ẽ̃. ne repꝛobos cruciat: a ſemp in cruciatu cõ Ad abſtinẽtiã:ieiuno dis in ſabbato. Ad ſeruat. Sñ tãta eſt illius pene acerbitas ⁊miſericoꝛdiaʒ:decimas do omniũ q̃ poſſi. Pfunditas qð eſt hoꝛroꝛ nõ ſolũ ſuſtinẽti. Sd iu ſticiã:qe nõ ſum ſicut ceteri hominũ bus ſʒ etiã aſpiciẽtibus: Zob. r. Terrã te⸗ iniuſti:raptoꝛes. Adatinentiã:⁊ adulteri nebꝛoſam ⁊ opertã mottis caligine:terraz ⁊̃. Sʒ ad mẽtis cuſtodiã.i.humilitatẽ ocu miſerie ⁊ tenebꝛaꝝ vbi vmbꝛa moꝛti ⁊ nul lũ nõ habuit:qꝛ ſe ceteris homibus pᷣtulit lus oꝛdo:ſ ed ſempiternus hoꝛroꝛ inhabi Sregoꝛ. Auid ꝓdeſt ꝙ 3 hoſtiũ inlidias tat. Quintaẽ circũſpectio pꝛudentie:qꝛ tota ciuitas caute cuſtodit᷑ ſi vnñ foꝛamen totũ coꝛpus plenũ erat oculis in circũitu apertũ relinquit᷑ vnde ab hoſtibus intre⸗ poxꝝ qttuoꝛ. Per iſtos em̃ oculos intelli⸗ tur. Itẽ ſancti viri habẽt otulos ⁊ a de⸗ gunt̃ cautele ⁊ circũſpectiones pꝛudẽtiuz xtris.f.ad bñficia ne officiãt. Nam valde qͥbus fancti ⁊ ſpũales viri tanqᷓ; vere pꝛu cauendũ ẽ ne vñ homo ꝓximo ſuo ꝓdeſfe dentes in oĩbus ab ũdant. Mã ſpũalis hõ intẽdit inde magis ei noceat.ñ Apoſto⸗ dijudicat oĩa:⁊ iſti oculi dicunt᷑ eſſe in cir⸗ lus dicebat.ij. oꝛinth.ij. Si cui aliqͥd do ultu:qł diabolꝰ nos ſuis laqueis vndiq; naſtis ⁊ ego. Mã ⁊ ego qð donaui ſi quid eirchcingit:. ꝓpter qð ð eo Dicit Petrus: donaui ꝓpter vos in pſona xp̃i vt nõ cir⸗ ꝙtanqᷓ; leo rugiẽs circũit q̃rẽs quẽ deuo/ cũueniamur a ſathana: nõ em̃ ignoꝛamus ret:⁊ ideo 3 eũ ex oĩ pte neceſſaria eſt cau co itationes eius. Ecce circũſpectus ma⸗ tela. Sʒ ideo dicunt eſſe in circũitu ip̃oꝛũ gicer ſic donare.i.parcere voluit vt nõ diſ — gialiũeᷣm Hregoꝛ. ſup Egech. pliceret nec ſcandaluʒ daret diſcipulis: qꝛ Pomelevi.circa pucipiũ.vel ip̃ᷣaꝝ quattu/ ſciehat ꝙ fathanas inde ſolet coꝛdi alteri⸗ o.ſefacieꝝ. Mã jupꝛã pᷣmiſerat ꝙ apparu- us ſcanaln immittere vñ alteꝝ ↄſpicit pi it rota vna habẽs quattuoꝛ facies q̃ vide/ etatis negociũ feciſſe.æ⁊ ideo multũ attẽdẽ bant q̃ſi dttuoꝛ rote:qꝛ.ſ.ſãcti viri pᷣcipue dũ eſt vt etiã bonuʒ qð fit vtiliter ⁊ cautẽ in ue tibhůtcautelas ⁊ circñipectio fiat. Itẽ debẽt etiã eſſe oculi a ſiniſtris.i. nsðleretro circs pteria x mẽoꝛijꝛañ had ad ſczdalg ne veniãtſex culpa ſua:qᷓuis
in eiß
k
. à deje 5
1
*
S S
—
— ——

—
— — —
— —
5
.
*
8
FvFS— 6
£ —
—
E
Fän
2
E.
7553
22*7
57
— *
— 8
H
poſtie
De viſionibus ⁊ ſomnijs
em̃ neceſſe ſit vt veniãt ſcãdala. Ae tñ ho
mini illi ꝑ quẽ ſcandalũ venit. Qð intelli
gendũ eſt de ſcandalo actiuo qð eſt ex cul
pa ꝓpꝛia.ſ.vel bonũ omittẽdo:vel maluʒ
angendo: vel ſtudioſe nocẽdo ⁊ hmõi. Sʒ
de ſcãdalo paſſiuo qð eſt ex culpa alterius nõ eſt t̃ curandũ ꝙ ꝓpter b bonũ dimit ⸗ tat᷑:pᷣcipue bonũ ad qð homo tenet̃ ſi ſine hmõi ſcãdalo fieri nõ poſſet. Añ dñs non curauit de ſcandalo phariſeoꝝ:⁊ tñ cura⸗ nit de ſcãdalo gẽtiliũ petentiũ ab eo tribu tũ:vt haber̃ Watth.xvij. Ca. XXXRIII
Entatio occul-
t kta in coꝛdis cogitatiõe eſt ſicut in doꝛmitione. Hicit᷑ emm Heut᷑.xxiij. Si fuerit inter vos homo qͥ nocturno pollutꝰ ſit ſomnio:egre/ diet᷑ et᷑ caſtra ⁊ non reuertet᷑ pᷣuſq; ad veſ peꝝ lauet᷑ aq̃?⁊ poſt ſolis occaſum regredi etur in caſtra. n qͥbus vꝰbis pᷣmo intelli⸗ ge ſomnij pollutionẽ cũ dicit: Si fuerit in
ter vos homo qͥ noc.pollu.ſit ſom. Nam ſi
cut dicit Srego. Nocturnũ ſomniũ eſt ten tatio occulta ꝑ quã tunce homo polluit᷑ qñ tenebꝛoſa cogitatione turpe aliquid coꝛde tipit᷑:qð tñ coꝛpoꝛis oꝑe non explet᷑. Et cauſa quare aliqñ ſpũales viri talibus co gitationibus vljtentationibus moleſtant᷑:
eſt ſicut Brego.dicit q libenter ſe occupãt
in aliqbus actibus terrenis etiã licitis:qꝛ cũ vł in minimis terrena actio ꝑ deſideriũ
8 tangit᷑ creſcente ⁊ nos antiqui hoſtis foꝛ⸗
titudine:menſ noſtra nõ minima impoꝛtu nitate tentationis inquina. Secundo Aſidera polluti excluſionem cũ ſubditur: Egrediet᷑ extra caſtra. Srego. Dignuʒ eſt
vt qui immũda cogitatiõe polluitur:indi⸗
gnũ ſe ceteroꝝ fideliũ ſocietatibus arbi⸗ tret᷑:culpe ſue meritũ ante oculoſponat:⁊ eꝝ bonoꝝ ſe extimatione deſpiciat. Pollu tů ergo ẽ caſtra exire ẽ turpi cogitatiõe la
boꝛantẽ ſeſe ex ↄtinentiũ compꝑatiõe deſpi
cere. Tertio aduerte excluſi purgationẽ cũ ſubdit᷑:⁊ nõ reuertet᷑ qͥuſq; ad veſperũ lauet᷑ aqᷓ. Srego. ad veſpeꝝ aqᷓ abluit᷑ cuʒ defectũ ſuũ ↄſpiciẽs ad pnie lamẽta ↄuer titur:vt fletibus diluat oẽ qð aĩaʒ occulta inqͥnatio accuſat. Nẽ.xxix. Adveſpeꝝ de moꝛabit᷑ fletus:⁊ ad matutinuʒ leticia. Et hine ẽ ꝙ Leuitł.j.mandatũ fuit ꝙ mẽbꝛa fruſta ↄſciſa ⁊ caput ⁊ cũcta q̃ ad
—
herẽt iecoꝛi igne cõburerent᷑. Wedes vᷣs ⁊ inteſtina pᷣus aqj lauarent᷑. Iſta hoſtia ẽ homo qͥ ſeip̃m offert ad ſeruitiũ dei cuius mẽbꝛa tũc ↄciduntur in fruſta cũ eius vite opa ſunt vtutibꝰdiſtincta. Et tũc ſuꝑ ignẽ ponunt᷑ qñ cũ feruoꝛe amoꝛis ⁊ deuotiõis deo offeruntur. Caput aũt ⁊ ea q̃ iuxta ie⸗ cur ↄtinẽtur incẽdimus cñ in ſenſu noſtro quo oẽ coꝛpus regitur atq; in occultis de⸗ ſiderijs flãma diuini amoꝛis ardemꝰ. Pe des aũt quiterrã tangũt ſunt terrene occu pationes. nteſtina o in qͥbus ſtercoꝛa poꝛtãtur ſunt cogitatiões immũde. Ande Brego. Cũ cogitatiões noſtras immũda cogitatio inqͥnat qͥd aliud qᷓ; inteſtina ho⸗ ſtie ſtercus poꝛtãt· Habet ergo pedes ⁊ in teſtina ille qͥ dũ terrenũ aliqͥd agit nõnul⸗ la etiã illicita in coꝛde ↄſpicit:ſʒ hec vt cõ⸗ buri debeant lauẽtur:qꝛ nimiꝝ neceſſe eſt vt ante immũdas cogitatiões timoꝛis ſle⸗ tus diluat qᷓ; in acceptiõe ſacrificij ſuꝑnus amoꝛ incẽdat:vt tãto ſuauius in ↄſpectu ſui ſpectatoꝛis ardeat:qᷓ;to cuʒ ei aſſiſtere cepit:nil terrenũ ſecũ vel lubꝛicuʒ in&ctu ſue oꝛõnis ĩponit:vt dicit Srego. Quar to nota purgati reuerſionẽ cũ ſubinfert᷑: Et poſt occaſuʒ ſoł regredietur in caſtra. Tüũc ſol occũbit eũ ardoꝛ tentationis ꝑ la
chꝛymas pnĩe deferueſcit. Et tũt q́— lu⸗
tus fuerat ad caſtra redit:qꝛ tũc in focieta te bonoꝝ ↄfidit.&ñ Sreg. Poſt aquã qͥ p e occũbẽte ſole ad caſtra reuertit᷑: qͥ poſt amẽta pnie frigeſcẽte flãma cogitationis illicite ad fideliũ merita pᷣſumẽda reꝑat᷑: vt iã ſe a ceteris lõge eſſe nõ exiſtimet qui mũdũ ſe ꝑ habitũ intimi ardoꝛis gaudet. Itẽ tẽtatio triplex eſt q̃ deſcribit᷑ in pꝛi ma viſiõe Egechieł vbi ðꝛ: Aidi ⁊ ecceven ⸗
tus turbis veniebat ab aqͥlone: ⁊ nubes
magna ⁊ ignis ĩuoluẽs:⁊ ſplẽdoꝛ in circũi
tu eiꝰ:ꝛ⁊ de medio eiꝰq̃ſi ſpẽs clectri.Abipᷣ
mo notat᷑ tẽtatiõis picuiũ ex tẽpeſtate ve
niẽte.ſcðᷣo remediũ ex ſplẽdoꝛe circũdãte.
tertio pᷣmiñ ex electro aparẽte. Mericulũ
oñdit᷑ triplex ᷣm triplicẽ tẽtatiõis dũ:qͥꝝx bmus ꝑtinet ad tentationẽ ſuperbie cum
ðꝛ: Ecce ventus turbi.ve.ab aqͥlone. Sre go. Aentus eſt tentatio mentis: ꝓpꝛia au tem mẽtis tentatio eſt tentatio ſuperbieqᷓ̃ hz coꝛ eleuare. Ande aſſimilatur vẽto:qe
ſicut ventus eleuat coꝛpoꝛa leuia:ita ſupe
bia eleuat coꝛda vsna: Jobxj. vanꝰ

— * —
in fupbia erigit᷑. Sed nota ꝙ qͥ vento flã ⸗ te aſcendũt:eo qeſcente ruũt. Sic qͥ ſuper⸗ bia vel foꝛtũa blãdiente extollunt᷑ꝛea ceſ⸗ fante coꝛruũt ⁊ elidunt᷑. Ande Job. xxx. Eleuaſti me ⁊ q̃ſi ſuꝑ ventũ ponẽs elii iſti me valide. Sʒ qꝛ ſuꝑbia eſt mẽtis nõ ſolũ eleuatiua ſed etiã ꝑturbatiua:ideo tẽtatio ſupbie vocat᷑ vẽtus turbĩs:qꝛ ſicut turbo obſcurat ⁊ turbat aerẽ:ſic etiã ip̃a ſupbia obſcurat ⁊ turbat mentẽ. Añ Job.iij. Mo ctem illã tenebꝛoſus turbo poſſideat. Tur bo poſſidet noctẽ:cũ ſupbie tentatio cecat mentẽ. Et dicit tenebꝛoſus:qꝛ oculum coꝛ dis obſcurat: Berñ. de.xij.gradibus hu⸗ militatis. Zuperbia oculũ mentis obſcu⸗ rat ⁊ veritatẽ obumbꝛat. Turbo autẽ dici tur:qꝛ turbat.ſ.ſuperbientis animũ:qꝛ fa⸗ cit ip̃m amarum:rancoꝛoſ um:inquietum: Põ ·xlv. Conturbati ſunt montes.i.ſuꝑ⸗ bi. Hugo de ſancto Aictoꝛe in libꝛo de ar⸗ ra anime. Signa ſuꝑbie ſunt clamoꝛ in lo⸗ cutione:amaritudo in ſilẽtio: diſſolutio in hilaritate:furoꝛ in triſticia:hõcſtas in ima
Fneinboreſtas in actione:rãcoꝛ in repꝛe
enſione. Et qm̃ iſta tentatio eſt qſi diabo li ꝓpꝛia:qꝛ ſuperbie vitium ab eo accepit
initiũ. ⁊ ideo jubdit᷑ ꝙ iſte vẽtus veniebat ahaquilone.i.a diabolo ſuperbo. Ip̃e em̃
uperbiens dixit:Eſa. xitij. Sedebo in mõ teteſtamenti in lateribus aquilonis:aſcẽ⸗
dã ſuper altitudinẽ nubiũ ⁊ ſimilis ero al⸗ tiſſimo. Ande Hugo de ſancto Sictoꝛe di⸗
cit in libꝛo pᷣdicto. Superbia in celo nata eſt:ſed velnt immemo? q̃ via inde cecide⸗ rit:illuc poſtea redire nõ potuit. Secun da tẽtario eſt lnxurie ſiue carnis. ⁊ hec vo⸗ cat᷑ nubes magna:qꝛ rõnẽ offuſcat. Sicut em̃ nubes denſa offuſcat aerẽ lumen ſolis intercipiendoꝛſic ↄcnpiſcẽtia carnis offu⸗ ſrat mentẽ lumen rõnis obumbꝛãdo.An⸗ de Srego.nagiãgenus dicit:ꝙ caro velut nubes quedã groſſa ſe anime obijciẽs:ↄſi
rare eã diuini luminis radios nõ ſinit:
Egech · xxxij. Solem.· i.rõnis iumẽ nubete gã · Qngꝰ.in libꝛo ↄfeſſionum: Exalabant
nebule de limoſa ↄcupiſcẽtia carnis ⁊ ſca⸗
tebꝛa pubertatis:⁊ offuſcabãt atq; obnu⸗ bilabãt coꝛ meñ:ita vt nõ diſcerneret᷑ ſere⸗
vitas dilectionis a caligine libidinis. S
magns dicit᷑ rõne generalitat: qꝛ genern liter q̃i oĩ hoi ineſ pugna carnis. ã oẽs de carnis petõ ꝓpagati ſunt vñ oẽs intra
Piber ſeptimus
ſemetipᷣos gerũt vñ certamia ſentiũt:S̃re go · In b můdo cũ noſtris tẽtationibꝰ na⸗ ſcimur:⁊ caro aliqñ nobis adiutrix eſt in bono ope:aliqñ ſeductrix in malo. Itez eſt carnis tentatio magna ↄtinuitate:Hie⸗ ro/in epla. Vnocũq; ꝑgimus nobiſcũ ini micũ· i.carnẽ poꝛtamus: ⁊ ideo pugna ine nitabilis ẽ ⁊ ↄtinna. Itẽ ẽ magna diffi⸗ cultate: Augꝰ.in qͥdã ſermone. Inter oĩa certamina xp̃ianoꝝ durioꝛa ſunt caſtitatis pᷣlia. Mã ibi htinua pugna ⁊ rarioꝛẽ victo ria. Eſt em̃ ip̃a caro inimicus familiart:de quo Boetius diẽ̃:ꝙ nulla peſtis efficacioꝛ ad nocendũ qᷓ; familiaris inimicꝰ. Ter⸗ tia tẽtatio ẽ auaricie:⁊ hec ẽ a mũdo.⁊ hec dicit ignis inuoluẽs:ignis.ſ.ꝓpt᷑ inſatia⸗ bilẽ ardoꝛẽ:qꝛ ſicut ignis nõ ſatiat᷑ lignis: km illud Mꝛouer.xxx. Ignis nunq; dicit ſufficit:ita nec auarus pecunijs: Ecẽ̃s.v. Auarus nõ iplebit᷑ pecunia ⁊c̃. Jnuoluẽs aũt dicit᷑ ꝓpt̃ implicationẽ. Multe em̃ ſũt inuolutiões ⁊ implicatiões hoĩm auaroꝝ: Job.vj. Inuolute ſunt ſemite greſſuũ eo⸗ rũ. Innoluũt em̃ ſe multis curis:multꝭ ne gocijs:multꝭ pctis. j. Tim.vj. Qui volũt diuites fieri incidũt in tẽtationem ⁊ in la⸗ queũ ⁊c. Secũdo ponit᷑ tẽtationũ reme diũ:qꝛ ſplẽdoꝛ in circũitu eius. Circũſtat em̃ hoĩeʒ tentatũ ne a tẽtatione vincat᷑ tri
plex ſplẽdoꝛ.ſ.ſplẽdoꝛ ſcripture ipᷣm infoꝛ
mãs·ſplendoꝛ angelice cuſtodie ip̃m ↄfoꝛ tãs: ⁊ſplẽdoꝛ diuine iuſticie vincentẽ coꝛo
nãl.vñ.ij. Tim̃.iiij.poſtq; dixit: Bonũ cer
tamẽ certaui. Addidit: In reliqͥ repoſita ⁊ mihi coꝛõa iuſticie. Eſa.viij. Implebit ſplẽ doꝛibus aĩaʒ tuã. Tertio ponit᷑ tẽtatoꝝ ⁊ victoꝝ pᷣmium:qꝛ de medio eoꝝ q̃ſi ſpẽs electri:ð me.eo.i vẽ. nu.⁊ ignis:qꝛ.ſ.ex tẽ tationũ pugna trahit᷑ coꝛone materia q̃ in electro ſignat᷑. Ael in electro ᷣm Brego.ſi gnificat xpᷣs q̃ eſt tẽtatoꝝ ⁊ victoꝝ pᷣmiũ. Electrũ ein ſicut Breg. dicit ex auro ã ⁊ ar getoꝛdũ aũt miſcent᷑ argẽtũ creſcit in clari tate:auꝝ vero a fulgoꝛẽ ſuo palleſcit. Sie dũ hũanitas xpi in maieſtat gliaʒ excre⸗ uit:diuitas a.ꝓpꝛij fulgoꝛis potẽtia ſe hũa nis ocuł tpauit. Et ita in xp̃o q̃ſi dñ palle⸗ ſcit auꝝ fulget argẽtũ:ꝗ electrũ de medio xPᷣs ẽ qᷓ iã exiuit ⁊ triũphauit de pugna tẽ tationũ. Ip̃e em̃ tẽtatus fnit a carne fame
cente:q; ců ieiunaſſet quadraginta diebꝰ
⁊ddraginta noctibus poſtea efurijt. Itẽ

— — —
—
5
4
„
5S
.
*
S5ERn .
55 gg2 N
5
E
.
i2* z.
8** ii
i
8
1**
Ehi
1
2
sr*
*
R5
1*
a diabolo pfuadente:qꝛ accedens tẽtatoꝛ dixit ei ⁊c̃. Item a mũdo alliciente:cum
oñdit ei oĩa regna mũdi ⁊ gloꝛiã eoꝝ ⁊ di
xit:hec omnia tibi dabo. Sʒ tamen xpᷣus de oĩbus triũphauit.⁊ ideo hoc electꝝ de medio haꝝ tentationũ iã ereptum induci tur in exemplũ:imo etiã in pᷣmiũ ſine in pᷣ ciũ ſi ipᷣas tẽtationes vicerimus:ita vt ex hoc electro fabꝛicet᷑ ⁊ moneta q̃ dabit᷑ in p ciũ laboꝛis:⁊ coꝛona que reſeruat᷑ in pᷣmi⸗ um victoꝛis:⁊ letificabimur ſiqͥdẽ ex ſplẽ⸗ doꝛe auri:⁊ inſuꝑ ex cãdoꝛe argẽti:qꝛ tam ex viſione deitatis qᷓ; hůanitatis xp̃i dele ctabimur ⁊ reficiemur in patria: vt dicit Augꝰ.ſuꝑ illud Joh. x. Ingrediet᷑ ⁊ egre diet ⁊ paſcua inueniet. Itẽ tẽtat ⁊ impu gnat nos diabolus aliqñ de vana głia:ali qñ de ſupbia:aliqñ de inuidia:aliqñ de lu xuria. Et hec pugna tentationũ figurati⸗ nue expᷣmit᷑ in viſione ſomnij q̃ habetur Da nielis. vij. vbi ðꝛ ꝙ daniel ſomniũ ſcribẽs hꝛeni ſermone comp̃hendit:ſummatiq; ꝑ⸗ ſtringẽs ait: Aidebã in viſione mea nocte
⁊ecce qᷓttuoꝛ venti pugnabãt in mari ma⸗
gno:⁊ q̃ttuoꝛ beſtie magne aſcendebãt di uerſe inter ſe. Meima ijſi leena:⁊ quaſi alas habebat aqͥle aſpiciebã donec euulſe ſunt ale eius:⁊ ſublata ẽ de terra ⁊ ſuꝑ pe⸗ des q̃ſi homo ſtetit:⁊ coꝛ eius datũ eſt ei. Et ecce beſtia alia ſimilis vꝛſo in ꝑte ſtetit tres oꝛdines erãt in oꝛe eius ⁊ in dẽtib?ꝰ eins. ⁊ ſic dicebant ei: Surge comede car⸗ nes plurimas. Poſt hoc aſpiciebã:⁊ ecce alia q̃ſi pardus ⁊ alas habebat auis q̃ttu⸗ oꝛ ſupꝝ ſe:⁊ qᷓttuoꝛ capita erant in beſtia:⁊ poteſtas data ẽ ei. Poſt hoc aſpiciebã in viſione noctis: ⁊ ecce beſtia q̃rta terribił᷑ atq; mirabilis ⁊ foꝛtis nimis dentes ferre os habebat magnos comedẽs atq; cõmi nuẽs ⁊ reliq̃ pedibus ſuis ↄculcãs. Diſſi ⸗ milis aũt erat ceteris beſtijs quas viderã ante eã̃:⁊ habebat coꝛnua decẽ. Mꝛimꝰ ergo vẽtus eſt ambitiõis tẽtatio:qͥ flat ab oꝛiẽte.i.ab oꝛiginis nobilitate q̃ frequẽter eſt ambitionis occaſio. Beſtia aũt hoc fla tu excitata ſupbia eſt que eſt qᷓſi leena ha ⸗ bẽs alas aquile que ſunt ſublimitas ⁊ po ⸗ teſtas. Et hec beſtia tũc euellitur quando homo ſuperbus a ſtatu ſuo deijcit᷑. Et tũc hec beſtia ſtat ſuper pedes ſuos:quia tůũc
m non ſtat: vel in equo: vel ſup alios ho
mines.⁊ coꝛ eius datur ei.i.vera cognitio
De viſionibus ⁊ ſomnijs
ſue fragilitatis ⁊ vtilitatis. Secunqus
ventus eſt tẽtatio inuidie qͥ flat a meridie uia de ꝓſperitate bonoꝛũ dolet inuidia. ſt em̃ in regione meridiana abundantia
bonoꝝ. Beſtia hoc flatu excitata eſt derra
ctoꝛia lingua que beſtia ẽ ſimilis vꝛſo qui libenter mel comedit:quia dulce eſt in oꝛe inuidi mala de alijs loq;.&nde delectat᷑ in uidus cũ videt aliena mala:ſiẽ dolet ⁊ tri⸗ ſtaf cũ videt aliena bona. Juxta illud ho ratij poete: Jnuidus alterius rebus mar⸗
ceſcit opimis. ꝓpterea eſt ei dulce loq de
malis pximi.Mec beſtia in ꝑte ſtetit:qꝛ in uidus qñq; hominez in ꝑte laudat. Tres oꝛdines dentiũ habuit:qꝛ inuidus hʒ tres modos detrahendi.ſ.mala augẽdo:bona minuẽdo:⁊ indifferẽtia vel dubia pnertẽ⸗ do. Tertius ventus ẽ tentatio iuxurie flãs ab occidente.i.a carne iugiter ad oc⸗ caſum ſiue moꝛteʒ tendẽte. Quotidie em̃ appꝛopinqmus moꝛti. Juxta illud: m⸗ ne qð eſt genitũ tendit ad interitum. Be⸗ ſtia hot vẽto excitata ẽ carnis ↄcupſſcẽtia que ſimilis pardo vᷣꝛ:qui ẽ varij colðꝛis ꝓ pter varietatẽ deſiderioꝝ.ihec habet q̃ttu oꝛ capita.ſ.ociũ: ſuauitatẽ veſtiũ ⁊ ↄſiliuʒ: delectabilitatem epulaꝝ ⁊ carnale opus. Quattuoꝛ aũt ale que eã erigũt ſunt iuuẽ tug:ſanitas: pulchꝛitudo ⁊ nobilitas. Et hec ſũt vt ale milui qͥbus volat̃᷑ ad ſoꝛdes carnales. Quartus vẽtus flãs ab aqlo ne eſt tẽtatio crudelitatis q̃ eſt in potẽtib? reſpectu ſubditoꝝ ad quã ptinet qjrta be⸗ ſtia q̃ eſt cetert crudelioꝛ q̃ cetera cõminu/ it ⁊ ↄculcat · Coꝛnua eius ſunt pᷣpoſiti ⁊ ſa⸗
tellites ⁊ miſtri ſue crudelitat? qͥ qͥs ↄcul⸗
care nõ pᷣualẽt ſaltẽ accuſando ledere ni⸗ tunt᷑. Muia aũt in pᷣdicto ſomnio ðꝛ ꝙ qᷓt⸗ tuoꝛ vẽti pugnabãt ĩ mari magno. Motã dũ eſt ꝙ inare ſomnigtũ ſiẽ dicũt ſomnioꝝ interpᷣtes qñq; refert ad regnoꝝ mutabili tatẽꝛſiẽ in h ſomnio Danielis vbi ꝑ mare grãde intelligit᷑ vniuerſale imꝑiũ mũdi.⁊
ꝑ q̃tuoꝛ vẽtos pugnãtes in eoꝛintelligunt᷑
angelice ptãtes laboꝛãtes ꝓ ip̃is impijs ⁊ regnis můdi:vt exponũt Sloſe. Aliqñvo
referẽ ad hoĩm ꝓſpitatẽ. Añ dicũt ſomni⸗ oꝛñ interpᷣtes:ꝙ ſi qͥs viderit ꝑ ſomniũ ꝙ in mari ceꝑit piſces hamo inueniet diuiti⸗ as a rege ᷣm rõnẽ captionis. ⁊ ſilr ſi reti⸗ bus ꝑ rectũ obſequiũ ditabit᷑ ab eo ᷣm rð nẽ captionis, Itẽ dicũt ꝙ

Piber ſeptimus
e ſecus litus maris ambulando lauet pe des: apꝛopinqᷓbit regi ⁊ gp̃aʒ inueniet pe nes illů ᷣm rõnẽ ambulatiõis ⁊ ſi mare in trauerit vſq; ad femoꝛa ⁊ lauerit familiart efficiet regi ⁊ letabit;ᷣm rõnẽ ablutionis. ptẽ dicũt ꝙ ſi qͥs ꝑ ſomniũ de ꝓxiĩo ma re videat tranqͥliũ:oẽm triſticiã abijciet ⁊ audebit. ñq; vo refert᷑ vt dicũt mare omniatũ ad hoium aduerſitatẽ. Mã ſi 48 in ſomnio mare intrauerit vſq; ad verticẽ ſollicitudine ⁊ tribulatiõe ⁊ neceſſitate ma xima vexabit᷑ ꝑ regeʒ:terminabit᷑ aũt hoe Em rõnẽ abſentie eius a terra. Mã ſi parũ diſtet minoꝛ:ſi multũ vehemẽtioꝛ affiictio erit. Itẽ ſi qᷣs ſomniot ſecus litus maris ſe ire ⁊ pedes inq̃nauerit tribulabit᷑ a rege Fᷣm rõnẽ inqͥnamẽti. Itẽ ſi rex ꝑ ſomniũ videat mare ꝑturbatũ ꝑturbabitur in re⸗ gno ſuo. Itẽ qꝛ in pᷣfato ſomnio Danie ⸗ lis dicit᷑ ꝙ ſecũda beſtia q̃ eſt ſimilis vꝛſo habebat in oꝛe tres oꝛdines.ſ.dentiũ. Mo tandum ꝙ ᷓ̃m interp̃tes ſomnioꝝ dentes omniati variã habent ſignificationẽ.Mã Bliq referunt᷑ vt dicũt ad pᷣncipiũ vel re⸗ gnoꝝ dignitatẽ:⁊ ſic accipiẽdo in hoc ſom nio Hanielis:qꝛ illa ſecũda beſtia vꝛſo ſi⸗ milis regnũ Perſaꝝ ſignat:qð vꝛſo ſimile phibet ꝓpter patientiã laboꝛis ⁊ parcita tẽ victus. Mam ꝓ pulmento ſale vtebat᷑ ⁊ cardomomo.ſed aſſimilat᷑ vꝛſo nõ in toto ſed in pte qm̃ contra populũ dei nihil crn deliter egit:tres aũt oꝛdines dentium ha buit.i.a pᷣncipio tria regna.ſ. Perſaꝝ:me doꝝ ⁊ chaldeoꝝ. Ael tres dentiũ oꝛdines tres pᷣncipes ſup.cxx.ſatrapas habebat.
ñq; No dentes ſomniati vt dicũt cõ⸗
muniter referunt᷑ ad ↄſanguineoꝝ ſomni⸗ antis varietatẽ. Mã duo dẽtes anterioꝛes ſignificãt filios parentes ſen fratres aut magis ſequunt᷑ anterioꝛes quattuoꝛ ↄfobꝛinos ⁊ remotioꝛẽs cognatos. Caninus dens fir⸗ mãinentũ domns ſignificat ⁊ generis ho⸗ minũ. Wolares vo ſignificant pueros: ⁊ ſupioꝛes quidẽ maſenlos:inferioꝛes vo fe mineñ ſexũ. Maſſiones ergo dentiũ fom⸗ nitate ad ip̃oꝝ cõſanguineoꝝ referunt᷑ ad nerſitatem. Mam ſi q́;s intuitus ꝑſomniũ fuerit aliq̃s de anterioꝛibus dentibus mo ueri ac denigrari ac ſcaturire vermibus:
ximos de ↄſanguineis. Qui vo
quẽ illoꝝ dentiũ viderit cecidiſe:moꝛleł ʒ
pinqͥoꝛ de linea ↄſanguinitatis. Si vo ali
quẽ de dẽtibus qͥ ſequunt᷑ anterioꝛes vide
rit motũ foꝛe aut ↄfractũ aut aliqͥd paſſũ: cladẽ ſignat alicuius cognatoꝝ pᷣdictoꝛũ. Si vo eẽrutus videat poꝛtendit moꝛtẽ. Si No caninũ dentẽ qͥs viderit ↄfractũ maiòꝛ domus vel generꝭ eius periclitabit᷑.Si au tẽ viderit eñ denigrari vel vacillare egro⸗
tabit ille ⁊ tribulabit᷑. Itẽ ſi videat ꝙ ca
ninus dẽs elõgatus fuerit in tm̃ ꝙ inipedi at comeſtionẽ ⁊ os claudere:maioꝛ domuſ
ſue ⁊ generis erit impedimentũ cũctis ⁊ꝓ
hibitioꝛſʒ tñ ſuſcipiet coꝛreptionẽ cũ dẽtis exceſſus habẽtis radicẽ facile poſſit coeqᷓ⸗ ri: Hec dicunt ſomnioꝝ iterp̃tes. Sed ego
interp̃tationibus talibus cõmuniũ ſoni
oꝝ fidẽ eſſe ponendã nõ exiſtimo:qꝛ nulla
ratio mihi claret q̃re hmõi ſomnioꝝ imagi
nes humanaꝝ reꝝ euentus tales regulari ter ↄſequant᷑. Secus aũt de illis ſomnnijs ſentio que diuina ſcriptura refert:qꝛ homi nibus ad eruditionem ip̃oꝝ a deo illa eſſe immiſſa nulli venire debet in dubiũ xp̃ia⸗ no. Ande Job. xxxiij. Mer ſomniũ in viſi one nocturna qñ irruit ſopoꝛ ſuꝑ homĩes ⁊doꝛmiũt in lectulo:tũc aperit aures vi⸗ roꝛum ⁊ erudiens eos inſtruit d iſciplina. Itẽtentat diabolus homines multipli⸗ citer fraudulenter ⁊ inſtanter:qð oſtendit᷑ Apoẽ. xtj. vbi dicit᷑: Ecce dꝛaco magnꝰ ru fus habens capita ſeptẽ: ⁊ coꝛnua decem
x in capitibus eius ſeptẽ diademata:⁊ cau da eius trahebat tertiam partem ſtellarũ
celi ⁊ miſit eas in terrã:⁊ dꝛaco ſtetit ante mulierẽ q̃ͥ erat paritura:vt cũ peperiſſet fi liũ eius deuoꝛaret. ſte dꝛaco diabolus ẽ latenter animabus hominũ inſidians.Ip ſe em̃ dicit᷑ leo vbi aperte ſeuit:ſed dꝛãcd vbl occulte decipit:ideo duo ſunt contta eum neceſſaria:patientia contra ſeuitiam leonis:⁊ pꝛudentia cõtra fallaciam dꝛaco⸗ nis·⁊ ꝑ iſta duo ſãcti illucũt ei: Põ.ciij. Draco iſte quẽ foꝛmaſti ad illudenduʒ ei. Dicit aũt magnus ꝓpter poteſtatẽ noren di ꝛpᷣcipue quaʒ habebat in fine: Job. xlj.
MWö eſt poteſtas ſupꝑ terrã que compet̃ ei. Rufus dicit ꝓpter maliciã qua ſanguinẽ
⁊moꝛtẽ hominis ab initio ſ itiuit: Joß̃. viij
Flle homicida erat ab initio. Di m lignat ꝙ aliqs ex his quos diximus p an ab initio. Dicit᷑ autem
erioꝛes dẽtes ſignificari egrotabit:⁊ ſi ali
abere ſeptẽ capita inqᷓ;tũ ſuggerit ⁊ mo
uet a ſeptẽ capitalia vitia. Nicit᷑ etiã ba⸗

—
— 2
—
25*
De viſionibus ⁊ ſomnijs
bere eoꝛnna decẽ inqᷓ;tũ inducit ad ↄtẽptũ ⁊trãſgreſſionẽ decalogi.i.decẽ pᷣceptoꝝ le 4i diuine. Et in capitibus eius ſeptẽ dia⸗
demata ꝓpter ſeptifoꝛmẽ tẽtationẽ ꝑ quã
victoꝛes eius coꝛonant᷑. Sunt eiñ vt dicit
Berñ.ſeptẽ genera tẽtationũ. Pꝛima ẽ impoꝛtuna q̃ ꝓcaciter inſiſtit vt ſaltẽ vin ⸗ cat: ob. xiiij. Wons cadẽs defluit:⁊ ſaxũ tranſferẽ de loco ſuo lapides excauãt aq̃: Lalluuione terra paulati ↄſumit. Secũ
da ẽ dubia qj aĩuʒ ambignitatis nubibꝰ in
noluit: Job.xx. Cogitationes mee varie
ſuccedunt ſibi:⁊ mens in diuerſa rapitur. Tertia eſt ſubita que iudiciũ rõnis pᷣue
nit: Thꝛeñ. iiij. Aelocioꝛes fuerũt ꝑſecuto
res mei auibus celi. Quarta ẽ occulta qᷓ deliberationis ↄſiderationẽ pᷣterfugit.vñ Job. xiij. Quãtaſ habeo iniqͥtates ⁊ pctã
Celera mea atq; delicta mea oſtẽde mihi.
Fob. xlj. NQuis reuelauit faciẽ indumenti eiuſe⁊ in mediũ oꝛis eius q;s ĩtrabit? Moꝛ tas vultus eius q́s apiet.i.q̊s aꝑiet occul tas eius cogitatiões. Muinta ẽ violen ⸗ ta q̃ vires aie ſiue mẽtis tranſcẽdit: Job
rxx. Quaſi rupto muro ⁊ apta ianua irru erũt ſuꝑ meꝛ⁊d meas miſerias deuoluti
ſunt. Sexta ẽ fraudulẽta q̃ aĩaʒ ſeducit:
Mꝛouer.xitij. Eſt via qᷓ videt᷑ homi recta: ouiſſuna aũt eius ducũt ad moꝛtẽ. Se ⸗
ptima ẽ ꝑplexa q̃ varijs vitijs ſinul impe⸗ dit:Job.xxxix. Pꝛocul odoꝛatr᷑ bellũ hoꝛtationẽ ducũ:? ⁊ vlulatũ exercitus. Se quit᷑ ꝙ cauda eius.i.finalis intẽtio eiꝰvel ſimulata deceptio q̃ maliciã tegit ſicut cau da tegit turpitudinẽ: Efa.ix. Pꝛopha lo ⸗ quẽs mendaciũ ipᷣe ẽ cauda trahẽs tertiã ꝑtẽ ſtellaꝝ.i.repꝛobos qͥ nec ſunt de parte innocentiũ nec de nũero penitentiuʒ:ſunt
tñ de nero ſtellaꝝ ꝓpter lucẽ.i.cognitio⸗
nẽ fidei quã habẽt ſaltẽ infoꝛmẽ. Et miſit eos tractos ⁊allectos in terrã.i.in amoꝛẽ terrenoꝝ: vt plus ea qᷓ; celeſtia diligãt. Se quit᷑ ꝙ dꝛaco.i.ip̃e diabolus ſtetit.ſ.ĩceſ⸗ fanter inſidiãdo ante mulierẽ.i.aĩaʒ q̃ erat ope impletura ↄceptũ ꝓpoſiti boni. Cũ em̃ granida ſit aĩa in ↄceptu bo⸗ ni ꝓpoſiti:ſtati in partu iſurgit diabolꝰvt inpediat partũ. Capłm: XNXIIII
Ita homis ſpi
ñualis aſſimilat᷑ illi ſtatuè quã
qua diei Panielis.ij. Tit rex videhasjet ecce quaſi ſtatua vna grandis ſtatua ilia magna:⁊ ſtatũs fublimis ſtabat contra te et intuitus eius erãt terribilis:huius ſta⸗ tue caput e auro õptimo erat:pectus au⸗ tem ⁊ bꝛachia de grgento. Moꝛro venter et femoꝛa ex ere. Tibie autem ferree:pedũ autem quedam pars erat ferrea ⁊ quedas
fictilis. Aidebas ita donec abſciſus sſt la
pis de monte ſine manibus:⁊ percuſſit ſta tuam in pedibus eius ferreis ⁊ fictilibus
et cõminuit eos:tunc contrita ſunt pariter
ferrum:teſta:esturgentum ⁊ aurũ.⁊ reda⸗ cte quaſi in fauillã eſtiue aree:⁊ rapta ſunt a vento nulluſq; locus inuentus ẽ eis. La
pis autem qui percuſſerat ſtatuam factus eſt mons magnus ⁊ repleuit vniuerſaʒ ter ram:hot eſt omnium. In hoc ſomnio ſat?
deſcribitur humane vite ſpiritualis varie⸗ tas. Pꝛimo quantũ ad dignitatem con ditionis:ecce ſtatua grandis ⁊c̃. Secũ⸗ do quantũ ad facilitatem coꝛruptionis hu ius ſtatue caput ⁊̃ Tertio quantũ ad difficultateʒ reparationis: videbas ita do nec abſciſus eſt lapis ⁊c̃. Hignitas condi⸗ tiõis deſcribitur:quia ſtatua hec erat grã dis ſublimis ⁊ terribilis. Sic vita—
alis hominis iuſti eſt grandis per fidem: Heb.xj. Fide moyſes grandis factus ⁊c̃. eſt ſublimis per ſpem: Danielis.iiij. Pꝛo ceritas ſiue ſublimitas eius contigens ce⸗ luʒ:ſcilicet per ſpem celeſtium.ſed eſt terri bilis hoſtibuſꝑ charitatẽ:Cãti.vj. Terri bil vt caſtroꝝ acies oꝛdiata. Wꝛdinant eĩ caſtra vᷣtutũ ꝑ charitatẽ:Cãtt.ij. Oꝛdina uit in me charitatẽ. Ael grãdis in actiua: ſublimis in cõtẽplatiua:terribił in adner⸗ ſarioꝝ pugna:quã.ſ.hʒ in vtraq; vita. Arł magna ẽ eius coꝛrectio:ſublimis eius re⸗ paratio:terribitẽ eiꝰ ꝓditio ſiue dãnatio. ergo magnitudo ſtatue in ↄſideratiõe cul pe:ſublimitas in ↄſideratione gr̃e:terroꝛ in ↄſideratõe pene.ſʒ ſequit᷑: Stabat ʒ te. Hec ſtatua tũc ſtat 3 hoĩeʒ qñ feditatẽ:in⸗ firmitatẽ ⁊ calamitatẽ mẽtis intuet᷑:⁊ q̃lis ſit ⁊ q̃lis eẽ poſſit ex h ei oñdit᷑: ð.xlix. Arguã te ⁊ ſtatuã 3 fa.tuã. Secũdo de ſcribit᷑ vite ſpũalis coꝛruptio.i.caſus mẽtt a ſublimitate virtutũ ad ima vitioꝝ cũ di⸗ cit:Caput huiꝰſtatue exauro ⁊c̃.vbi oſtẽ⸗
quã dit ꝙ huiꝰ ſtatue pᷣma ꝑs erat aurea:ſcSa omniauit Mabuchodonoſoꝛ de
argentea:tertia eres:quarts

teſtea paulatim in deterius fit deſcẽſus: qꝛ nemo repẽte fit turpiſſimus:ſʒ gradati de⸗ iciẽdo:qꝛqͥ minima negligit paulatim de⸗ ficit itr⸗ In auro ð ſignificat cha ⸗ ritas q̃ ceteras vᷣtutes ſuꝑgredit᷑ ſicut au rum ceteris metallis antefert. n argen⸗ to veritas:qꝛ argentũ quo frequẽtioꝛi vſu atterit: eo vtiq; clarius reddit. Sic veri⸗ tas vehemẽti diſcuſſione quo magis diſcu tit᷑ eo melius cõmendat᷑:ſic ⁊ veritatis ↄſi lia expꝑientie vſu quo tritioꝛa ſunt eo clari⸗ oꝛa. Eharitatis ergo claritatẽ fulgoꝛ auri expꝛimit que celeſtis deſiderij igne flãme ⸗
ſcit. In ere ſimulatio: es em̃ argentũ imi⸗
tat᷑ in ſono:ſʒ tñ multũ diſtãt in pᷣcio. Sic ſimulatio ſuauẽ dulcedinis cantũ hzʒ in ſer mone ⁊ ſuauiter reboat ⁊ dulcit᷑ reſultat in oꝛe:ſʒ qᷓ;tũ ꝑ vbũñ ⁊ exercitiũ demulcet ex⸗ terius:tiñ ꝑ ↄſiliũ ⁊ deſideriũ pallet intrĩ⸗ ſecus. In ferro crudelitas. Ferrũ eĩ cete ⸗ ra metalla cõminuit ⁊ domat. Añ ↄueniẽ⸗ ter crudelitatis violentiã deſignat q̃ reſi⸗ ſtentia qᷓ̃q; pᷣmit vr oppꝛimat. In teſta ficti li fragilitas. Fictile em̃ de facili frangit᷑:⁊ ideo ꝑ eã recte impatientie fragilitas deſi⸗
gnat̃. 2 ergo habẽt caput aureũ qͥ inci⸗ E
piũt a feruẽti charitate:vt qͥ ſunt ſpũ feruẽ tes in tribulatione patientes:⁊ ſolliciti in opere:aſſidui in lectione:deuoti in oꝛõne. Charitas eĩpatiẽs ẽ benigna ẽ:nõ inflat̃: ſi emulat᷑:jj q̃rit q̃ ſua fůt ⁊c̃.j. Coꝛ·xiij. Sʒ tales aliqñ ex auro in argentũ mutant᷑:qꝛ refrigeſcẽte charitate opant᷑ exditate ſiue bõa deliberatiõe:ſʒ muitũ inteſt int᷑ vtrũ⸗ S aliud eſt opari bonũ ex deſi⸗ derioꝛaliud ex conſilio:aliud opari cũ ma Bna delectatione:aliud ex ſola deliberati⸗ one. Mec ↄditio adhuc ẽ bona.ſ.opari ex veritate:pᷣm illud Joh.iij. Qui facit veri⸗ tatẽ venit ad lucẽ. Sʒ pᷣma erat optima.ſ. opari ex feruẽti charitate: Apoẽc.ij. Scio Oha tua ⁊ laboꝛẽ ⁊ patientiã tuã.ſʒ habeo aduerſum te pauca:qꝛ charitatẽ pꝛiſtinam reliqͥſti:age ergo pniaʒ ⁊ pᷣma opa fac. Sʒ adhuc mẽs negligẽtiot facta ex argẽto mñ tat̃ in es:qꝛ.ſ. boññ opꝰ qʒ faciebat ex ve⸗ ritate ad laudẽ hoim reſolutus poſtmodũ actitat ꝓ hñano fauoꝛe.Qui igit blandũ ſe exhibet in ſermoneꝛbenignũ in facie:ſ 3 huerſum in ope ⁊ voluntate. Iſte ꝓfecto Abiecto argẽto iam opat᷑ in ere. Eris enim ote ſuauit᷑ tinnit extrinſecus:ſʒ volunts
xer ſeptiuus
tis depꝛauatione palleſcit intrinſecus. Ta
li dicit Apoẽ.inj. Scio oꝑa tua:qꝛ nomen habes ꝙ viuas ⁊ moꝛtuus es. Sʒ deteri⸗ oꝛ ẽ mutatio tertia:qꝛ e ere mutat in fer⸗ rum. Intdum em̃ dũ ficti hoĩs ignominia reuelat᷑:incipit ſoꝛdeſcere ⁊ vileſcere a qui bus antea laudabat᷑. Et tũc 3 eos deſpe⸗ ctus iraſcit ⁊ indignat᷑ ⁊ deteſtat᷑ eos ali⸗ qũ ⁊ in eo ꝙ põt crudeliter ꝑſequit᷑:qͥbus
q;tũ poterat antea placere conabat᷑?⁊ ſie es in ferrũ mutat᷑.i.leuitas in crudelitatẽ
Zuertit᷑ ⁊ mutat. Sequit᷑ q̃rta mutatio ſeu coniũctio ferri ⁊ teſte:qꝛ ſiẽ ſunt ꝓmp⸗ ti ⁊ audaces ad mala inferẽda:ſic poſt illa ſunt puſillanimes ⁊ impatiẽtes ad toleran dũ illata vt recte mirari poſſis quomõ cõ⸗ uenire poſſit ferrũ cũ teſta.i.tanta crudeli tas cũ tãta impatiẽtia. Ecce ſtatua noſtra in qualẽ finẽ deſinit:qꝛ poſt caput aureuʒ plãtas fictiles accipit: Thꝛeñ.iiij. Filij ſiõ inclyti amicti auro pꝛimo quomõ reputati ſunt in vaſa teſtea. Sic ergo pʒ ꝙ in capi⸗ te aureo intelligit᷑ denotio:in mẽhꝛis argẽ teis diſcretio:in ereis ſimntatio:in ferreis indignatio. tem nota ꝙ in capite intel ligit intẽtio q̃ totũ opus in bonũ vel in ma lum finem deducit᷑:qꝛ totuʒ coꝛpus capite
regit. In pectoꝛe vᷣo conſiliũ:qʒ ihi coꝛ la⸗
tet:in bꝛachijs opa:in ventre obſequiũ cõ paſſionis:qꝛ venter eſt tenerioꝛ pars coꝛ⸗ poꝛis ⁊ velamentũ fetoꝛis:in femoꝛe humt litas que ad vilia ⁊ indigna inckinaf᷑. e ⸗ mur eĩ pudendis ſubijcit᷑:in tibijs rigoꝛ ſeueritatis:qꝛ tibie ceteris mẽbꝛis oſſa iõ⸗ gioꝛa ⁊ robuſtioꝛa poꝛtant:ꝑ pedes neceſ⸗ ſitas vite. NPedes em̃ terrã tangũt:⁊ quã tũcũq; mẽs ſe ad celeſtia extendat ſine hu ius vite ſubſidijs neceſſitatẽ ſuã nõ ſuſten tat. Ergo pʒ ꝙ ꝑ caput intelligit᷑ intẽtioꝛ ꝑ hectus deliberatio:ꝑ bꝛachiũ exercita⸗ tio:ꝑ ventrem compaſſio:per femur humt litas: ꝑ tibiã ſeneritas:ꝑ pedẽ neceſſitas. Ael ꝑ caput deſideriũ intentionis:ꝑ pectꝰ ſtudiũ deliberationis:ꝑ bꝛachiũ exercitiũ
actionis:ꝑ ventrẽ obſequiũ pietatis:ꝑ fe⸗
mur ſeruitiũ ſubiectionis:ꝑ tibiã ſtagellũ
ſeueritatis:y pedẽ ſubſidiũ neceſſitatẽ.Si
ergo eaput intẽtio ⁊ auꝝ deuotio:qͥd alið
eſt aureũ caput niſi deuota intẽtio? Si pe⸗
ctus deliberatio:bꝛachiũ actio:argentum
diſcretio:qͥd aliud ẽ pectꝰa bꝛachia argen
tea qᷓ; ↄlilia ⁊ oꝑa diſcreta?⁊ ſi in vẽtre cã⸗

De viſionibus⁊ ſomnijs
o femoꝛe ſubiectlo:in ere ſimulatio: d aliud eſt venter ⁊ femoꝛa erea niſi pie⸗
tas a humilitas ficta?⁊ ſi ꝑ tibiã ſecuritaſ: ꝑ ferrũ crudelitas:qͥd aliud in tibijs fer⸗
reis niſi ſeueritas crudelis?⁊ ſi pes neceſſi
—
tatẽ:teſta voluptatem: qͥd plãta teſtea niſi ſuꝑiuitas voluptuoſa?pes ex ꝑte teſteus ⁊ ex ꝑte ferreus deſcribit᷑:qꝛ delicata mẽs nũc in eoꝛñ odiũ adducit᷑: igniſq; reſtrin⸗ git:nũc vo cũ tempa ſuppetũt in eoꝛũ lu⸗ xu reſoluit᷑.Sſt ergo vt pʒ ex dictis fułgoꝛ capitis aurei deuota intentio celeſtis deſi⸗
derij:claritas pectoꝛis ⁊ bꝛachij argentei certitudo recti ↄſilij ⁊ rectitudo operiſ cer ti ſonoꝛitas erei ventris ⁊ femoꝛis blandi mentũ falſe pietatis ⁊ ficte humilitatis:ro bur ferree tibie rigoꝛ immoderate diſcipli⸗ ne fragilitas teſtei pedis effrenatio ſuper⸗ ſüuitatis. Caput itaq; aureũ ſancta deſide ria faciũt:pectus ⁊ bꝛachiũ argenteũ:⁊ cõ
ſilia ⁊ opa recta:ventrẽ ⁊ femur ereũ obſe
quia ⁊ ſeruitia ficta:tibias ferreas flagel⸗ la ſeua plantaʒ teſteam ſubſidia delicata. Tertio deſeribit᷑ deſtructe vite repatio. Sepe eĩ quẽ non coꝛrigit manus huma⸗ na:pꝑcutit inĩa diuina vel inſpiratio inter⸗ na. Añ de monte abſciſus ẽ lapis ſine ma⸗ nibus ⁊ ꝑcuſſit ſtatuã ⁊̃.qꝛ feroces ⁊ in⸗ duratas mẽtes potius coꝛrigit inſpiratio
diuina quã coꝛrigãt flagella humana. Eſt
ergo lapis abſciſus ſine manibus timoꝛ di ninitus inſpiratus:in cuiꝰ ictu ſtatua deij⸗ cit᷑.i.monſtruoſa vita pctõꝛis deſtruit᷑. An de ꝑcuſſio ſtatue ⁊ cõminutio cõpũcti coꝛ⸗ dis ẽ ↄtritio ⁊ humiliatio:⁊ in pedibus.i. in inkerioꝛibus ſtatua concutit᷑ qñ mens elata atq; puerſa per ſpiritum timoꝛis do⸗ mini ad iniq;tatis ⁊ in firmitatis ſuè conſi⸗ derationẽ reuerberat᷑.⁊ poſtq; ferrũ cu ⸗ tit᷑ cetera ↄterunt᷑. Tũc ↄtrita ſunt inqͥt pa riter ferrũ te.esꝛar.⁊ auxꝝ ⁊c̃. Ande qꝛ to⸗ tius boni fundamentũ ẽ humilitas:pꝛius erubeſcimus verg mala qᷓ; ficta bona.no⸗
niſſime etiã vera bona euz ſint impfecta ⁊
incõſummata. In ferri itaq; ↄtritione dã⸗ namus mala qᷓ per iniq̃tatem cõmiſimus. In teſta autẽ illa q̃ per infirmitatem con⸗ traximus. Eris añt ↄtritio eſt ſimulati bo ni repꝛobatioꝛin argenteis membꝛis hoc diſplicet non ꝙ ſunt bona:ſz ꝙ non ſunt optima. In aureo aũt ope ſolũ hoc eſt rep̃ henſibile ꝙ optimi oꝑis inchoatiovſq; ad
debiti finis terminũ non yducit᷑. n argẽ⸗ ti itaq; ↄtritione boni opis impfectio. In
auri vo ↄfractione arguit᷑ optimi opis in
termiſſio. Sequit᷑:⁊ redacta quaſi in fauii lam eſtiue aree. Mer eſtiuũ tempus feruoꝛ ſpiritus: per aream ſptritualis pꝛndentia ſignificat᷑ fauille nigredo verecũdie eſt cõ fuſio.has fauillas adhuc in ↄſcientia!0⸗ leramus qᷓ;diu de pᷣtcritis cuſpis confuſi vel ſuſpecti ſumus. Ande peccata in fauil laʒ vertunt᷑:qꝛ erubeſcimus in quibus de
lectari ↄſueuimus. Sed flante vento fauit le tollunt᷑ cum per ſpirituſſancti aſpiratio
nein reatus noſtri foꝛmido oĩs atq; ſuſpi⸗ tio abſoꝛbet᷑.Eſa.xxxviij. Mꝛoieciſti pꝰter
gum tuũ omnia peccata mnea. Sic peccata pphete erant in fauillã redacta quando
dicebat: Tota dieverecundia mea meẽt
⁊fuſio faciei mee cooperuit meꝛſed quaſi a vento rapta cum dicebat: BRegratiando
⁊ exultando: Bñdic anima mea domino ⁊
omia q̃ intra me ſunt nomini fancto eius.
Sed raptis fauillis nullus eis locus inue nit᷑:quia poſt impetratã veniã mens⸗con⸗ tra ſimilium coꝛruptionum detrimenta in ſuperabilis reddit᷑: quia ad fimilem coꝛru. ptelã nec ſenſuſ decipi:nec affectus poteſt coꝛrũpi. Sʒ nota ꝙ lapis cõminuẽs ſtatu⸗ am creſcit in montẽ magnũ ⁊ eminentẽ:qt charitas ꝑ augmẽta ꝓficiens eleuat ad cõ
fidentie immenſitatẽ:de qua diei in Pð· cxxiiij.Aui ↄfidũt in domiĩo ſicut mõs ſiõ xẽ. Iteʒ vite ſpiritualis varietas deſcri bit᷑ in illa arboꝛe quã ſomniauit idem Ma⸗ buchodonoſoꝛ:de qua dicit᷑ Danielis.iiij.
Bidebã ⁊ ecce arboꝛ in medio terre:⁊ lati
udo eius nimia:magna arboꝛ ⁊ foꝛtꝭ ⁊ ꝓ
ceritas eiuf ↄtĩgẽs celñ aſpectus eius erat
vſq; ad terminosvninerſe terre:folia eius
pulcherrima ⁊ fructus eius nimius:⁊ eſca
vninerfoꝝ in ea:ſubter eã habitabãt aĩa⸗ lia ⁊ beſtie:⁊ in ramis eius ↄuerſabant᷑vd
lucres celi ⁊ ex ea veſcebat᷑ oĩs caro. Ai⸗ debam in viſione capitis mei ſupꝑ ſtratum
meñ ⁊ ecce vigil ⁊ ſanetus de celo deſcẽdit
⁊ clamauit foꝛtiter ⁊ ſic ait: Succidite ar⸗
boꝛẽ ⁊ pᷣcidite ramos eius ⁊ excutite folia
eius ⁊ diſpgite fructus eius ⁊ fugiant be⸗
ſtie q̃ ſubter eaʒ ſunt:⁊ volucres de ramis elus. Aeruntñ germẽ radicũ eius in terra finite ⁊ alligẽt vinculo ferreo ⁊ ereo in her bis q̃ foꝛis ſunt:⁊ roꝛe celi ing cũ fe⸗

vis pars eius in herba terre. C oꝛ eius ab bumano cõmutet᷑ ⁊ coꝛ fere der᷑ ei⁊ ſepteʒ tempoꝛa mutent᷑ ſuꝑ eũ. In ſnĩa vigilũ de cretum eſt ⁊ ſermo ſanetoꝝ ⁊ petitio donec cognoſcant vinentes qm̃ daminat᷑ excel⸗ ſus in regno hominũ. ⁊ cuicũqʒ voluerit dabit illud ⁊ humillimũ hominẽ ↄſtituet ſup eñ.Hoc ſomniũ vidi ego Nabuchodo noſoꝛ. Peſcribit in ſomniò hoc vita ſpũa⸗ lis tripliciter. PMꝛimo quantũ ad ſtatuʒ gratie: Ecce arboꝛ ⁊. Secũdo quantũ d lapſum culpe. Et ecce vigil ⁊̃. Ter⸗ tio quantum ad remedium pnie. Aerunta men germen a. Muantũ ergo ad pꝛi⸗ mum nota ꝙ hec arboꝛ magna eſt anima exiſtens in gratia.⁊ ip̃a magnitudo arbo⸗ ris eſt immenſum robur virtut?:magna ar boꝛ eſt qui foꝛtia opera facit. In medio qͥ;ʒ terre:quia intima bona deſiderat. altitu⸗ do nimia:quia de ſublimibus ſubtilit ſen tit. Mec eſt arboꝛ magna ad bona agenda. foꝛtis ad mala toleranda: ꝓcera ad ſubli⸗ mia contemplãda. Ande ꝓceritas eius ce lum tãgebat:qꝛ inueſtigationis eius ſub⸗ tilitas celeſtia penetrabat. magna ergo in actionibus:foꝛtis in tribulationihus:ſub limis in inu eſtigationibus.vel altitudo hi mia inueſtigatio eſt ᷣſumptuoſa que ẽ cau ſa ſucciſionis aſpectus eius.i. fame ſeu no minis celebꝛitas vſq; ad terminos vniuer ſe terre vt 2 bonis diligat᷑ ⁊ a malis timea tur. Ergo in arboꝛe notat virtus:in aſpe⸗ ctu virtutis noticia. vel aſpectus vſq; ad terminos vniuerſe terre patet quando P⸗ pꝛie virtutis experiẽtia nec in magnis nec in minimis latet.folia eius pulcherrima ⁊ fructus eius nimius: in folijs vᷣba:in fru⸗ etu ſcientia:in eſu doctrina.nam eſca vni ⸗ uerſoꝝ in ea. Folia itaq; pulcherrima ſunt verba diſcreta. Fructus copioſus ſenſus ruditus multiplex intellectus. Eſca vni⸗ „ nerſoꝝ plena eruditio omniũ diſcreta ad⸗ monitio ſinguloꝝ. Folijs ef̃ fructus ve⸗ lex verbis compoſitis ſententia onat· Fructus bonus ſapit ⁊ paſcit:⁊ ſciẽtia ſpi ritualis per ſacrã admonitionem ſuauiter reficit:folijs abundabat Zob dicẽs: ui me inct audiebãt expectã. ⁊c̃. Fructu aũt apiens ille qui dicebat: Wihi autẽ dedit omniũ que ſunt ſcientiã. Saß. vij. Sſcã niuerſis dabat qui dicebat grecis ke bar baris ſaplentibus ⁊inſipientibus debitoꝛ
er ſeptinus
ſum: Boma. j. Ael eſt fructus nimins ſeit tia curioſa: Ecci.ij. In rebus ſuperuaeuis noli ſcrutari multiplicier:ſubter eã habi⸗ tabãt animalia ⁊ beſtie ⁊c̃. Per animalia intellige mentes voluptati deditas. Per beſtias mentes iracundas. Per volucres accipe ſpirituales bonoꝝ ſtudioꝝ ⁊ ſancto rum deſid erioꝝ glis ad celeſtia volantes. ſubter eam ergo habitabãt animalia ⁊ be ſtie:eo ꝙ hmõi mentes ꝑ concupiſ centiam ⁊ iracundiã diſſolute iuſte quidem pᷣmi de bent rigoꝛe diſcipline. Sed in ramis ſupe rioꝛibus cõuerſabant᷑ volucres celi:eo ꝙ
—
virt ↄtẽplatiui ⁊ celeſtibus deſiderijs accẽ ſi merito debeant ⁊ auctoꝛitate erigi di⸗ gno honoꝛe ſublimari:⁊ ex illa veſcebatit omnis caro. Ex illo omnis caro veſcitecn ius virtutũ exemplo omnes edifican t:cu⸗ ius ↄſolatiõibus omnes fouent᷑:cuius bfñ ficijs omnes recreant᷑:cuius„ſilijs omhes roboꝛant᷑ ⁊ doctrina reficiunt᷑. Ael ꝑ volu cres intelligunt᷑ ſubtiles cogitationes:ꝑ aialia ⁊ beſtias carnales affectiões. PWer arboꝛẽ ergo vt dictũ eſt accipimus robur foꝛtitudinis:p ramos opa ⁊exercitia vir⸗ tutis:ex quibus ramis meritoꝝ bonoꝛum fructus tempe ſuo colligimus. Rami ergo volatilia celi ſuſ cipiũt:qꝛ.ſ.bona opera ad ſublimes cogitationes deducũt ſed ſubter animalia ⁊ beſtie habitãt:qꝛ carnis impe tus deoꝛſum pmüt- Apls.j· Coꝛith· ix. Ea ſtigo coꝛpus meñ ⁊ in ſeruitutẽ redigo ne foꝛte cũ ali, pᷣ.ip̃e repꝛo.effi. Debent ergo aues P tempe ad ceieſtia eleuari:⁊ in eter
noꝝ ↄtemplatione ſuſpendi:⁊ iteꝝ poſt ſ
imes volatus ad arboꝛis ſue ramos re⸗ uerti ibiq; immoꝛari cogitationes coꝛdis ad moꝛum operũq; ſuoꝛum conſideratio⸗ nem frequenter reuocare:⁊ eoꝛum circũ⸗
ehenin inſiſtere. Secun ⸗
oagit᷑ de vita ſpirituali quantũ ad lap⸗
ſum culpe cuʒ dicit᷑: Ecce vigil.i.angelus.
Angeli enim vigiles ſunt:quia ad noſtrã cuſtodiam ⁊ ꝓtẽctionem inpißre inſiſtüt: quibus ſomnus erroꝛis ⁊ oi liuionis cir⸗
c noſtram cuſtodiam nunqᷓ; ſurrepit. Et
nctus vt intelligat᷑ angelus bonus nõ
malus Pe celo deſcendit: quis huiufmo⸗
di ſententiam de celo cognouit:⁊ in terrs
diſpoſuit.hoc eneiosd e celo de⸗ c
ſcendere ꝙ in ſummis difcunt in terra diſ⸗
Pohere.Et cla foꝛ.⁊ ſic ait pᷣ ar. Boni an⸗
k
——
——

*—
Kiii
De viſionibus ⁊ ſomnijs
ne ſtudiũ meditationis diſſipat᷑:⁊ ſubtili⸗
geli bona per ſeipſos faciunt:mala autem
ꝑ malos fieri ꝑmittũt. Ande angelus hic: quia rectitudinis ſtatum ſubuertere ma ⸗
lum eſſe cognouit arboꝛeʒ pᷣcidere noluit.
Veruntamen quia hic vnius meritum vel
vniuerſitatis bonum exigere cognouit fie ri ꝑmiſit. Ande ꝙ dicit arboꝛem pᷣcidite: ꝑmiſſionem intellige non pᷣceptioneʒ. An
de non eſt ꝑ hoc ſpiritibus malis obedien tia iniuncta:ſed licentia indulta. Et dicit ꝙ foꝛtiter clamauit vt notetur diſtantia in
ter voluntatem ſiue intentionem ſpiritus
boni ⁊ mali:quia nos foꝛtiter clamamus cum nge poſitis aliquid innoteſcere vo⸗ lumus. Sed ex hiſaccipe:quia nõ poſſunt
nos mali angeli ꝓ ſua voluntate niſi acce
pta licentia qua ꝑmittant᷑ perturbare:als aũt nemo poſſet eoꝛum impetum tolerare. Mam arboꝛem ſuccidere potuiſſent ⁊ vo ⸗ luiſſent: ⁊ tamẽ non niſi ꝑmiſſi ſucciderũt: gul⸗ ſine dei ꝑmiſſione nil faciunt. Sed ni iarboꝛ iſta nimis alta fuiſſet ⁊ de ſua vir⸗ tute intumuiſſet:ſententiam ſucciſionis nõ accepiſſet. Arboꝛ itaq; ſuccidit᷑ quando cõ ſtantie virtus tentationibus paulatim at⸗ tenuaf: tandemq; funditus tollit᷑:ð. xxxvij. Dereliquit me tus mea. Succiſa arboꝛe rami pᷣcidunt᷑:quia virtute animi deficiente bona opera paulatim ſubtrahũ turArboꝛ ſucciditur ⁊ rami pꝛeciduntur quãdo virtus in occulto ⁊ virtutis opus deficit in aperto. Pꝛius igit᷑ ſubtrahit᷑ vir tus animi poſtmodum autem ſubtrahitur etiam facultas ⁊ occaſio bene operãdi. Et ſucciſa arboꝛe arboꝛis ramiſq; pᷣciſis folia excutiunt᷑:fructuſq; diſpergitur:quia defi ciente virtutum ꝓpoſito ⁊ virtutum exer⸗ citio pꝛius gratia bene loquendi tollit᷑:tã⸗ dem etiam gratia recte intelligendi ſubtra hit᷑. Et recte poſtqᷓ; deficit ſtudium bone opationis ſubtrahit᷑ facundia ſermonis: ſcandaligare magis qᷓ; edificare au/ lẽtes poteſt omnis caſtigatio vel exhoꝛ tatio depꝛauati pᷣdicatoꝛis. Folioꝛum er⸗ go gratia excutit: quando ex ſuſpitione in fami pꝛius habita facundia loquendi vel auctoꝛitas amittitur. Fructus
quando eius doctrina contemnit:que qᷓ;
uis ꝑ ſenſus conſilij vtilis foꝛſitan videã⸗ tun:ꝑ pꝛauum tamen vite exemplum facile
conculcat᷑. Fructus diſpergit᷑ quando im ⸗
poituna variaꝝ ↄcupiſcentiaꝝ in incurſio⸗
tas iueſtigãdiq; facultas cogitationũ enua
tů ramis ⁊ fructu ↄſilij ⁊ honeſtate vite ⁊
auctoꝛitate doctrine ſubiecti eins ip̃ obe dientiã detractãt:⁊ carnales qͥq; eius ma
giſteriũ ↄtemnũt: volucres qͥ;ʒ; celi dera⸗ mis eius fugiũt:qꝛ etiã ſpõales viri ↄſoꝛ⸗ tiũ eius declinãt ⁊ infamiã hoꝛreſcũt: NPð lxxxvij. Elõgaſti a me amicũ⁊ꝓximũ ⁊ no
tos meos a miſeria. Vel ſubter habitãtéẽs
beſtie fugiũt cũ vigoꝛe animi tẽtationibuſ exhauſto iã nõ valet mens carnales impe tus cohibere: vel q̃libet irrõnabilia deſide ria ſub rõnis magiſterio coercere. Auium quoq; habitationẽ amittimuſ:cũ ſublimiũ
inueſtigationũ iocunda ſpect acula fantabꝰ matũ occurſione turbati exercere nõ vale ⸗
mus. el in ramis ſuis inhabitãtes voln cres celi arboꝛ amittit:cum meditationes ſuas circa aſſuetã moꝝ ſuoꝝ circũſpectio⸗ nẽ exercere iã neqͥt. Contubernia taliũ vo lu crũ nos amiſiſſe ſepius dolemus:cñ co⸗ gitatiões noſtras ab inepta euagatione re ſtringere nõ valemus. Tertio deſcribit᷑
vita ſpñalis qᷓ;tũ ad remediũ pnĩe vel di⸗
uine mifericoꝛdie. Magna eĩ eſt admira⸗ tione dignum ꝙ diuina miſeratio nec ta⸗ les homies ſepe funditus deſerit nec poſt talẽ lapſum tantãq; ruinã penitus deſtitu it:ſed adhuc tales ſepe ad coꝛrectionẽ ex⸗ pectat ⁊ ad penitentiã reſeruat. Ande ſub dit: Verũtamen germẽ eius radicũ ſinite in terra.ſ.vnde poſſit iteꝝ repari:⁊ ad pꝛi⸗ ſtinam pulchꝛitudinem refoꝛmari. Tůc ar boꝛ radicitus euellit quãdo poſt ꝑpetra⸗ ta mala in deſperationeʒ pᷣcipitat᷑. Quaſi ein radices ſuas arboꝛ amittit qñ oẽʒ coꝛ⸗ reptionẽ pdit ⁊ ĩ deſperationẽ cadit: ergo hoc ẽ huius arboꝛis germẽ radicũ poſt rui nã remanere:quẽlibet poſt peccati lapſum pnĩe ꝓpoſitũ habere ⁊ penitẽtie fructum de diuina pietate ſperare:ſʒ aliquãdo poſt multa ⁊ maxima ⁊ diuturna mala aliqui vel ꝓpoſitũ reſipiſcendi amittũt. An e ſubdit: Alliget᷑ viculo ferreo ⁊ ereo in herb q̃ foꝛis ſunt. Aicuiũ ferreũ ⁊ ereũ ẽ ꝑ nerſitatis indomabilis cõſuetudo. n fer ro nota audaciã:in ere ptinaciã:in herbis
bona infima ⁊ terrena. Qnaſi ergo in vin
culo ferreo ⁊ herbis terre mẽs depꝛauats
5 6
„
gatione ↄfundit᷑. Sequit᷑:Fugiãt beſtie ſub ea ſunt. Poc fit quando amiſſis virtu

Piber ſeptimus
glligat᷑ qñ carnaliũ voluptatum amoꝛe ex pꝛaua conſuetudine obdurat᷑. Ferrum em̃ quod cetera metalla domat audacia eſt qᷓ neminẽ foꝛmidat. nde qj mẽs ſuis deſi⸗ derijs audacter ⁊ ꝑtinaciter inſiſtit: quaſi vinculo ferreo ⁊ ereo ligata exiſtit:⁊ roꝛe celi ꝑfundat᷑.i.p ſubtiles ſuggeſtiones di⸗ aboli erroꝛibus imbuat᷑. Rã ex ↄtumelia⸗ ruz ſuaꝝ exalatione tantã incurrit caligi⸗ nẽ erroꝝ: vt ei bonũ malũ ⁊ malũ bonũ vi deat᷑:ergo qͥ in herbis terre foꝛis ligat᷑:ro
Fe celi ꝑfundit:qꝛ poſt
ſenſus depꝛauat᷑ ⁊ multis erroꝛibus faſc nat ⁊ implicat᷑. Sequit᷑:⁊ cũ feris ꝑs eius in herba terre. Fere terre ſunt homies cru deles. Ande fere a ferocitate dicunt᷑:her ⸗ be terre ſunt oblectamẽta vite. Añ cũ fer? eſt ꝑs eius qñ id qð nõ põt ꝑ induſtriã ſa tagit ꝑ violentiã ⁊ rapinã:coꝛ ab humano cõmutat᷑ qñ nulla compaſſione mouet᷑ vel humanitate. Itẽ coꝛ fere accipit qů ſpõ⸗ 4e ſeuit:⁊ gratis in aptã maliciã erumpit. Hotandũ eſt aũt qꝛ de hmõi ſomnijs q̃ de arboꝛibus apparẽt homibus ſomnioꝝ interp̃tes dicũt ꝙ aliud ſignãt rõne ſituũ: aliud rõne ptiũ:aliud rõne fructuũ. De ſi⸗ tu aũt arboꝝ exemplũ adducit:qꝛſi qᷓs vi derit ꝑ ſomniũ arboꝛes oꝛtas in mari aut petra aut alijs locis q̃ nõ recipiũt arboꝛũ germinationẽ: viroſinconſuetoꝝ habituũ in loca illa intraturos pᷣſtolet᷑ pᷣm rõnem multitudinũ arboꝝ. De ptibus q;ʒ arboꝛũ exemplũ adducũt dicẽtes:ꝙ ſomnia qᷓ de arboꝛibus apparẽt ad hominũ ↄditiones referunt᷑:qꝛ robur trunci qð̃ in altũ poꝛri/ git᷑ vt dicũt oꝛõnẽ ſignat.ſtipites aũt ſiue rami ad folia referunt᷑:fructus autẽ refe⸗ runt᷑ ad fidẽ et diuitias:ſʒ folia ad ſenſuz. Nã in ſomnio folia q̃ bene vident᷑ virere ⁊bene nutrire rectitudinẽ ſenſus ſignifi⸗ cãt:ianguida vo labẽtia ſi uccoq; deſtitu ⸗ ta ſenſus ꝓtendũt imbecillitatẽ. De fru⸗ ctibus aũt dicũt ꝙ aliud repᷣſentant rõne ſapoꝛis:aliud rõne tẽpoꝛis:aliud rõne ar⸗ boꝛis. Muantũ ef̃ ad ſapoꝛẽ dicũt ꝙ om nes fructus Acetoſi ⁊ ſtiptici in ſomnio vi· ſreferunt ad malũ euẽtum.ñ ji alicui vi deat᷑ in ſomnio ꝙ colligat ex palmeto fru ⸗ ctum acerhũ tribulabit᷑ ⁊ cruciabit᷑ yᷣm rõ nẽ excerpti fructuſ:eo ꝙ ſtipticus ſit. Itẽ ſi qͥs arboꝛẽ oliue cõplexus fructus excer/ pſerit:a viro hilari qc miti amaritudinẽ ⁊
tribulationẽ accipiet:eo ꝙ fructus ſtipti⸗ cus ſit. Ecõtra aũt fructꝰ dulces ⁊ ſuaues ad bonũ referunt᷑ euẽtũ. Añ ſi cui in ſom⸗ nio videat᷑ ꝙ ex palmeto excerpat fructus maturos adipiſcet᷑ auꝝ ⁊ diuitias fm rõ⸗ nẽ excerptionis. Si aũt de theca ſemĩs ac cepit fructꝰ palmaꝝ inueniet gaudiũ apð filiũ nobilis mulier. Itẽ ſi 3. ſe ↄſpira tus fuerit nucẽ ↄcutere ⁊ acciꝑe de fructu eius: acqͥret a viro ſene diuitias cũ laboꝛe qᷓs ille nouit᷑ poſſederat. De temꝑe vo fru ctuũ dicũt ꝙ aliud repñtãt fructus in tpe ſuo viſi qᷓ; faciãt ẽ tẽpus. Añ referũt ꝙ ͥ dã veniẽs ad ſomnioꝝ magnñ interp̃tẽ
dictus ẽ Serim:int᷑rogauit eñ multis aſtã tibus dicẽs: Aidi ꝑ ſomniũ ꝙ in arboꝛem aſcendẽs q̃ ðꝛ vericolea comedebã de fru⸗ ctu eius. Qui rñdit a diuite viro bñficiuʒ adipiſceris. Et iterũ poſt dies multos ve
nit alius multis aſtãtibuſ ⁊ eandẽ qᷓſtionẽ
Ppoſuit dicẽs: Aſcendi arboꝛẽ q̃ ðꝛ veri⸗ colea ⁊ comedi de fructu eius ⁊ ait: Serim tribulatio expectat te cũ toꝛtura. Et mira ti qͥ aderãt quomõ einſdem ſomnij diuerſa eſſet interp̃tatio. Et rñdit pᷣmo tẽpus fru⸗ ctuũ erat. Secũdo interrogãte fructꝰ abie rãt:ideoq; pmutatũ ẽ indiciũ. Et ꝑcontã⸗ tes inuenerunt in vtriſq; vt dixerat inter⸗ pꝛes. Rõne vo arboꝛis variat᷑ ⁊ mutat᷑ ſi⸗ gnificatio:qꝛ ſi qͥs videat ꝙ volẽs collige
re malapunica adheſerit veſtis eius trũct ipius arboꝛis ſciſaq; fuerit:ſignificat ꝙ cũ
viro locuplete ↄtẽdet. Et ſi poſt cõplicati⸗ oheẽ ramũ ruperit victoꝛia potiet᷑. hec di ⸗ cũt ſomnioꝝ interpᷣtes:q̃ qꝛ naturalis rõ⸗
nis fundamentũ nõ vident᷑ habere:plus a
pleriſq; ꝑꝛudẽtibus fabuloſa reputant᷑ q vera. Itẽ vita homis variat᷑ ÿᷣm ſtatum
nature ⁊ culpe ⁊ pnĩe. ⁊ hec varietas oſtẽ
dit᷑ Actt᷑.x.in viſione Petri. Dicit᷑ er̃ ibi
ꝙ Metrus vidit vas ͥddã velut linteum
magnñ quattuoꝛ initijs ſubmitti ð celo in terrã in quo erãt omnia qᷓdrupedia ⁊ ſer⸗ pentia terre ⁊ volatilia celi ⁊ facta eſt vox ad eũ: Surge Petre occide ⁊ mãduca.ait aũt Metrus: Abſit a me dñe:qꝛ nůqᷓ; mã ducaui omne cõmune ⁊ ĩmũdũ.⁊ iteꝝ vor ſecũdo ad eũ: Nð deus purificauit tu ne comne dixeris. Hoc aũt factuz eſt pet ter ⁊ ſtatim receptũ eſt vas in celuin. 2i⸗ mo hic deſcribit᷑ vita hominis qᷓ;tů ac ſtq⸗ tum nature:qꝛ homo maxime ex parte ani

.
mus mẽte.
De viſionibus ⁊ ſomnijs
ne eſt velut ͥddã vas magnũ capax Aͥdã⸗ mõ omniũ. vñ Mhs diẽ:ꝙ n oĩa. Hiĩa eĩ capit ꝑ ſenſum vel intellectũ:
aĩa eſt ͥdãmõ
imo ẽ quodãmodo capax dei: vñ nihil mi nus deo cã implere põt. Sed eſt homo qᷓſi linteũ ꝓpter moꝛtalitatẽ carnis:quia lin ⸗ teis moꝛtuoꝛũ coꝛpoꝛa hactenus inuolue ⸗ bant. Item qᷓ̃ttnoꝛ initijs ſubmiſſum.i. quattuoꝛ elemẽtis compoſitũ. Sed de ce⸗
lo in terrã ſubmittit᷑⁊qꝛ de celo ſpũs:caro
No de terra oꝛiginat᷑. Añ hõ de celo in ter rã ſubmittit᷑ cũ ſpũs carni vnit᷑. Vel de ⸗
ſcribit᷑ hõ qᷓ;tum ad lapſum culpe:ex eo ꝙ vas ſubmittebat de celo in terrã.i.de gr̃a in culpã. vel de celo in terrã pctõꝝ ſubmit
tit᷑:qꝛ dimiſſo ſpũ carneʒ ſequitur: ⁊ ideo ſunt in eo quadrupedia.i.pctĩ— pctĩ carnis q̃ſi q̃ttuoꝛ pedibus gradit᷑: qꝛ⸗ſ.q̃ttuoꝛ actibus ſiue gradibuſpficit᷑.ſ. ſuggeſtione: delectatiõe: cõſenſu ⁊ opere.
Itẽ ſerpẽtes qͥ terre inherẽt vẽtre.i.pec tata auaricie qͥbus rebus terrenis inhere Itẽ volatilia q̃ in altũ volãt
pq̃ ignant᷑ appetitus ſiue pctã ſuperbie.
Tertio deſcribit᷑ ſtatus facta ẽ vox ad eũꝛſurge.ſ.a pctĩs auaricie q̃ infi⸗ ma petit: occide delectationes luxurie qᷓ in carne viuit:mãduca.i.ↄtere appetitus ſuꝑbie qᷓ pterue ſe qꝛ ſuperbus
iuſtus qũq; iactanter ſe cõmendat ⁊ deſpi cit ceteros ⁊ ↄiũgi renuit humili peniten ⸗
ti ſiẽ phariſeus qͥ dicebat: Mõ ſum ſicut
publicanus. Subdit᷑: Munqᷓ; manducaui omne cõe ⁊ ĩmundũ. Sʒ hᷣ iactãtia repᷣmit cũ ðꝛ Actl.x. Q deꝰpurificauit.ſ.ꝑ pnĩaʒ tu ne cõe.i.ĩimundũ dixeris. Mã pnĩa om̃e imunduʒ purificat. Sʒ pnĩa neceſſaria eſt tripłr.ſ.in coꝛde ꝑ ↄtritionẽ:in oꝛe ꝑ ↄfeſſi onẽꝛĩ ope ꝑ ſatiſfactionẽ. Et ideo addit᷑ ꝙ hoc factũ eſt ꝑ ter.Et talis pnĩa etiã in ce⸗ lo acceptat᷑ ⁊ appꝛobat̃᷑. Añ ſubinfertur ꝙ ſtati receptũ ẽ vas in celũ. Ael h dicit᷑: qꝛ
talis pnĩa ianuã celi apit ⁊ ip̃m penitentẽ
in celeſtem gloꝛiam finaliter introducit.
Capitulum: XXXV
Irtutes pꝛinci pales ſunt ſeptẽ:qͥbus feptem vi 3 tia opponunt:qð pʒ ex ſomnio pharaonis ꝙ habet᷑ Señ xlj. vhi dicit᷑ ꝙ pharao doꝛmiuit ⁊ vidit ſomniũ:ſeptẽ ſpi⸗
cpullulabãt in culmo vno plene atq; foꝛ ⸗
moſe. Vlie qͥ;ʒ; totidẽ ſpice tenues ⁊ pcuſſe vꝛedine oꝛiebant᷑ deuoꝛãtes oẽm pᷣoꝝ pul chꝛitudinem. Per ſeptẽ aũt ſpicas plenas pñt intelligi ſeptẽ vtutes. Mꝛio pt᷑ nu⸗ meꝝ:qꝛ ſeptẽ erãt ſpice:⁊ ſeptẽ ſunt virtu⸗ tes aie pᷣncipales ad qᷓs cetere reducuut᷑.ſ. tres theologice: vt fides:ſpes ⁊ charitas. Et q̃ttuoꝛ cardinales: vt iuſticia:t emperã tia:foꝛtitudo ⁊ pꝛudẽtia. Mã fide oꝛdinat᷑ rõnalis:ſpe ↄfoꝛtat᷑ iraſcibil:charitate oꝛ⸗ dinat᷑ ↄcupiſcibilis:temperãtia gubernat coꝛpus:iuſticia regit᷑ mũdus:foꝛtitudine vincit᷑ diabolus:pꝛudẽtia dirigi᷑ ⁊ pficit᷑ om̃e opꝰ. Eſt ᷣm Mhm recta ratio agibiliũ. Secũdo ꝓpẽ̃ exẽplũ:qꝛre cte aſſimilant᷑ ſpick q̃ dicũt᷑ ſpiceg qͥbuſdã ſpicuł qͥbus ſũt minute exteriꝰ. Sic etiã q̃⸗ libet vᷣtus hʒ ſpicula ſua ⁊ tela qͥbꝰ defen⸗ dit ſe. Nã fides hʒ ſpicula miracloꝝ:ſpes ſpicula oꝛõᷣnũ:charitas ſpicula elemoſyna rũ:inſticia ſpicula ſupplicioꝝ ſiue punitio nũ:temperãtia ſptcuia ieiunioꝝ:foꝛtitudo ſpicula pᷣmioꝝꝛqꝛ cõſideratio pᷣmij minnit vim flagelli.pꝛudẽtia aũt ſpicula hʒ vbo ⸗ rũ:qꝛ vba ſapientiũ qᷓñi ſtimuli. Tertio Ppter fundamentũ ſiue pᷣncipiũ:qꝛ pullu ⸗ labãt in culmo vno. Iſte culmus a qͥ om̃s virtutes oꝛiunt᷑:⁊ in qͥ fundant᷑ ⁊ vniunt᷑ eſt gra dei. Añ ſicut oẽs potẽtie aĩe oꝛiun⸗ tur ab eius eſſentia:ita oẽs vᷣtutes oꝛiuñ a gra. Quarto rõne ↄtẽti:qꝛ erãt plene.
WPlene embtutes ſunt granis ⁊ ſeminibꝰ
meritoꝝ ex q̃bus etiã ſuſcipiunt᷑ fructus p mioꝝ. MQuinto ꝓpter aſpectũ:qꝛ foꝛmo⸗ ſe.i.pulchꝛe in aſpectu. Sic vᷣtuteſreddũt vitã hoĩs pulchꝛã ⁊ q̃tã ad imitadũ. Per ſeptẽ ãt ſpicas tenues itelligũt᷑ ſeptẽ vitia capitalia:ex q̃ bꝰcetera vitia oꝛiũt. pꝛĩo pꝛt̃ nũeꝝ:qꝛ totidẽ erãt ſĩ ſpice plene.ſ.ſe ptẽ. Et ſilr pᷣncipalia vitia ſeptẽ ſũt.ſ.ſupꝑ⸗ bia:auaricia:gula: luxuria:ira:inuidia: ⁊ accidia. Supbia q̃rit excellẽtias: auaricia q̃rit diuitias:gula expetit delitias:luxn⸗ ria qᷓrit delectari:ira vult vĩdicare:inidiã ↄtriſtãt l pa.ſ.aliena:accidia fugit labo⸗ rioſa. Scðo ppt̃ exẽplũ:qꝛ aſſimilat᷑ ſpi cis.ſ.q̃ dicunt᷑ a ſpicułpũctionũ:qꝛ.ſ.ↄſci⸗ entiã pũgũt: Ro.ij. Tribulatio ⁊ ãguſtia in oẽʒ aĩaʒ opanti malũ:tribulatio.ſ.pene ⁊anguſtia ↄſcie. Tertio ꝓpt̃ defectũ:q tenues erãt. Carẽt eivitia pinguedie gr̃ceꝛ plenitudie iuſticie:⁊ fructu mercedis eter⸗

Piber ſeptimus
ne. Euarto ꝓpter incendiũ:qꝛ percuſſe
vꝛedine.i intiãmatiõe ſuggeſtionis diabo lice. Ip̃e em̃ diabolus ẽ vẽtus vꝛens: vᷣtu tes vaſtãs:⁊ vitia inflammãs: Job.xxvj· Tollet eñ vẽtꝰ vꝛẽs. Quito ꝓpt᷑ effectũ qꝛ deuoꝛabãt oẽʒ hoꝛẽ pulchꝛitudinẽ qꝛ.ſ. vitia diſſipãt omnẽ pnichꝛitudinẽ vᷣtutũ. NMã pulchꝛitudinẽ fidei vaſtat auaricia q̃ eſt idoloꝝ ßᷣuitꝰ:pulchꝛitudinẽ ſpei vaſtat accidia q̃ dů laboꝛẽ refugit qᷓſi euacuat ſpẽ mercedis:pulchꝛitudinẽ charitat? deſtru ⸗ it inuidia:pulchꝛitudineʒ iuſticie ſuꝑbia: pulchꝛitudinẽ tẽꝑantie deuoꝛat gulaꝛpul⸗ chꝛitudinẽ pꝛudẽtie ira:pulchꝛitudinẽ foꝛ titudis luxuria. Itẽ q̃ttuoꝛ virtutes car dinales aſſimilant᷑ q̃ttuoꝛ fabꝛis qᷓ deſcri⸗ bunt in viſione:q̃ habet᷑ Tach.j. vbi dixit: Vidi ⁊ ecce q̃ttuoꝛ coꝛnua.⁊ dixit angeluſ: hec ſũt coꝛnua q̃ vẽtilauerũt iudã ⁊ iſrł ⁊ hierlin.Et oñdit mihi dñs q̃ttuoꝛ fabꝛos: ⁊ ait ãgelꝰ. Aenerũt iſtivt deijciãt coꝛnua.
Muattuoꝛ coꝛnua ᷣm Blo. ſũt q̃ttuoꝛ
paſſiões aĩaʒ ipugnãtes ⁊ ꝑturbãtes.ſ.ti ⸗
moꝛ:&moꝛ:doloꝛ:⁊ gaudiũ.his coꝛnibꝰvẽ tilant ⁊ diſſipant᷑ iuda.i.penitẽtiũ ↄfeſſio: ⁊ iſrł.i.ↄtẽplantiuʒ ſpeculatioꝛ⁊ hierim.i. actiuoꝝ pacifica ↄuerſatio.NMã iuda ↄfeſ⸗ ſioꝛiſrt deũ vidẽs:hierlm pacifica interp̃⸗ kat. Sʒ 3 hec coꝛnua.i.vitia q̃ttuoꝛ fabꝛi q̃ ſi q̃ttuoꝛ boni medici nõ cernunt᷑ a ꝓpa: B oñdunt᷑ a deo.ſ.q̃ttuoꝛ virtutes: vt pꝛu⸗ dẽtia: iuſticia:foꝛtitudo:⁊ temperãtia.he eĩ vtutes edificãt qͥcqͥd vitia deſtrunnt. ñ foꝛtitudo deiecit coꝛnu timoꝛis:iuſti cia coꝛnu inoꝛdinati amoꝛis:pꝛudẽtia coꝛ/ nu doloꝛis:⁊ tempꝑantia coꝛnu gaudij ⁊ de lectationis. Mõ.ixxiiij. Coꝛnua peccatoꝝ „fringã. Caplm: XXVI
Hꝛiſtus vocat
cleo in viſione btĩ Joßis:que ha
oꝛibus qͥ in viſione apparebat dixit: Ecce vicit leo de tribn iu da radix Pauid aperi
re libꝝ ⁊ ſoluere ſeptẽ ſignacula eius. Abi pᷣmo exp̃ſſit xp̃i pñtiaʒ cũ dicit:Ecce:Efa.
rxxv · dicet᷑ in illa die:Ecce dens noſter ex
pectàmus eũ. Eſt em̃ ecce aduerbiũ demõ ſrãdi. Añ ecce vicit q̃i viſibil eſt q vicit. Scðo exp̃ſſit xp̃i victoꝛiã:qꝛ vicit.ſ.mũ⸗
dũ ↄtẽnendo: Job. xxj. Cõfidite ego vici
mundũ- Itẽ vicit diabolũ eelẽde ob.
ij · Mũc pᷣnceps huius mijdi eijciet᷑ foꝛas. rut⸗ vit carnẽ crucifi Peeb Bo ma.vj. Aetus homo noſter ſimul crucifi⸗ xus ẽ vt deſtruat᷑ coꝛpus pcti. Tertio ex pᷣſſit eius potentiã qꝛ leo. Ap̃s em̃ fuit vt leo in natiuitate. icit᷑ eĩ ꝙ leo cauda de let veſtigia ſua vt nõ compᷣhẽdat᷑. Sic xp̃ cauda hũanitatis veſtigia deitatis abſcõ⸗ dit ne diabolus eñ inueniret:Eſa.xj. Leo q̃ſi bos paleas comedet.i.fragilitateſ ⁊ hu militates noſtre hũanitatis aſſumet vt di abolo ſuã diuinitatẽ abſcõdat. ¶ Itẽ fuit vt leo in pᷣdicatione:qꝛ audacter ⁊ſine hu mano timoꝛe arguebat maioꝛes: Oſee.xj. Qusaſfi leo rugiet:qꝛ ip̃e rugiet ⁊ foꝛmida⸗ bũt filij maris. Itẽ fuit vt leo in paſſiõe: qꝛ tũc diabolũ ꝓpꝛie vicit ⁊ pᷣdã de manu eius tulit:Señ.xlix. Catulus leonis iuda ad pᷣdã aſcẽdiſti:fili mi reqeſcẽs accu bui⸗ ſti vt leo. Itẽ vt leo fuit in reſurrectiõe: d? moꝛtuus tertia die vᷣtute pr̃is qᷓſi vᷣtu⸗ te vocis eius ſuſcitatus fuit: Mũeri.xxiiij. Accũbans doꝛmiuit vt leoꝛ⁊ quaſi leena quã ſuſcitare nullus audebit. Item leo crit in iudicio qñ emittet rugitũ terribilẽ: Smos.ii. Leo rugitet quis nõ timebit? Quarto exp̃ſſit xp̃i ꝓſapiã:qꝛ de tribu iuda ſupple natus: Michee.v. Et tu beth leẽ ephꝛata ꝑuula es in milibus iuda:ex te mihi egrediet᷑ qͥ ſit dñatoꝛ in iſrł. Et ex hoc excludit᷑ erroꝛ illoꝝ qͥ dicũt ꝙ xp̃s nõ aſſumpſerit carnẽ de vᷣgineꝛſʒ de ethere fe cit ſibi coꝛpus.⁊ ſic trãffudit ſe in vteꝝ vir ginis. Añ dicũt ꝙ xp̃s natus ẽ de vgine: ſʒ nõ factus de vgine: qͥ;s dicit Apłs ad Bal.iiij. At vbi venit plenitudo tẽꝑis mi⸗ ſit deus filiũ ſuũ factũ ex muliere factũ ſi lege. Sequit᷑ radix dauid. Slo.i.ꝓcedẽs a dauid vel fundamẽtũ dauid:imovtrũq; Pcedẽs a dauid qͥ ad humanitatẽ:Eſa.xj⸗ grediet᷑ vga de radice ieſſe. Fũdamẽtũ dauid qͥ ad diuinitatem q̃ eſt radix ⁊ pᷣnci iü omniũ: Joh.j. Bia p ipm facta ſunt. hoe⸗xxij. Ego ſum radix ⁊ genus dauid ſtella ſplẽdida ⁊ matutina. Muinto ex⸗ pᷣſit xp̃i efficaciã.ſ.apire libꝛũ ⁊ ſoluere ſe pteʒ ſignacula eius:qᷓſi dicat. In b ꝙ vicit libꝛũ aperuit ⁊ diuinã diſpoſitionẽ imple⸗ uit.i.genus hũanũ redemit. Et feptẽ ſigna cula ſoluit.i. occulta myſteria declarauit. Dicit᷑ aũt aperuiſſe epteʒ ſignacula:qꝛ ſe⸗ ptem xbs in ſe manifeſtauit noſtre redem⸗

5—
—
E
SXS
2½5*
**e
R
E.
De viſionibus ⁊ ſomnijs
ptionis ſacramẽta in lege figurata ⁊ a pꝛo tractus inde in natiuitate:ſʒ aptus fuit in.
phetis pᷣdicta.
gura tũ fuit
Pꝛimũ fuit ↄceptio ſiue incarnatio qᷓ fuit figurata in ↄceptiõe Iſa⸗ ac:Beñ.xviij.⁊ ꝓphetata Eſa.viij. Acceſſi adꝓphetiſſam ⁊ ↄcepit filiuũ. Scðm eſt eius natiuttas q̃ᷓ fuit figurata in natiuita ⸗ te ſaac: Señ.xxj. ⁊ phetata Eſa.vij. Ec⸗ ce vir go cõcipiet ⁊ pariet filiũ. Atrũq; fi⸗ ũe.xvij. in virga aarõ qᷓ no⸗ cte vna frõduit floꝛuit ⁊ fructũ fecit. Ter tiũ eſt paſſio q̃ figurata fuit in moꝛte abel: Beñ.iiij.⁊ in immolatiõe vitule rufe: Mu/ meri. rix ⁊ agni. Exo.xij.⁊ ꝓphetata Eſa. liij. Sicut o nis ad occiſionẽ ducer᷑:hiere.
xj. Ego qᷓſi agnus manſuetus qͥ poꝛtat᷑ ad
victimã.
tim uartũ ẽ deſcẽſus ad inferos qui fuit figu ratus in Sãſone:qͥ tulit poꝛ⸗
tas gage. Zudi.xvj.⁊phetatus Zach.ix. Tu añt in ſan guine teſtamẽti eduxiſti vin
ctos de loco carceris ⁊c.
Quint eſt re
ſurrectio q̃ figurata fuit ĩ reſuſcitatiõe filij
mulieris ſi—
ta Wſee. vj.
Regl.xvij. ꝓpheta iuificabit nos poſt duos di es:⁊ in die tertia ſuſcitabit nos.
Sextuʒ
eſt aſcẽſio que figurata fuit in tranſtatione Enoch: Señ.v.⁊ in raptu Melie.ii. Reg. ij.⁊ Pphetata Eſa.lxiij. Quis eſt iſte qͥ ve⸗
nit de edom.Mð.xivj· Aſcẽdit deus in in Septimũ ẽ aduẽtus ad iudiciũ:
hilo ⁊.
qui figuratus fuit in arcu celeſti poſt dilu niũ ꝑ coloꝛẽ igneũ: Heñ.ix. ⁊ w etatus ẽ Eſa.in. Dñs ad iudiciũ veniet cũ ſenioꝛi⸗
bus populi ſui.
Itẽ xp̃i vita aſſimilat᷑ il
li libꝛo:de qͥ agit᷑ Apoẽ.x.vbi dicit: Acci⸗ pe libꝛũ apertũ de manu angeli ſtantis ſu⸗ pꝛa mare ⁊ ſuꝑ terram: qᷓſi aptius diceret: Ex vita xp̃i accipe eruditionẽ:qꝛ liber eſt vñ accipe libꝛũ iſtũ vt erudiaris. In eiñ libꝛo tot ſũt littere qͥt virtutes.hůmilitas eri ẽ vna Ia:patiẽtia ẽ alia:charitas alia.
in ſe
ob.xxxj. Libꝛñ ſcribat iße qͥ indi⸗
cat.i.filius cui proẽ iudieiũ dedit: Joh.v Ad exẽplar igit huius libꝛi ſcribere qͥli⸗ bet ſuũ dʒ:qꝛ h eſt exemplar verax. Añ in
iucicio oĩbus aptus oñdet᷑ vt videãt oẽs
in eo falſitates libꝛoꝝ ſuoꝝ: Apoẽ̃.xx. Li⸗ ber qͥ eſt vite aptus ẽꝛ⁊ iudicati ſunt moꝛ/
tui ex his q̃ᷓ ſcripta erãt in libꝛo.
ra te ad lectionẽ:
Itẽ pa
qꝛ liber iſte aꝑtꝰẽ: ⁊ ideo
dixit libꝛũ aꝑtuʒ. Mic kber fuit clauſus in
smarioytert virginalis in incarnatione:
dis.
paſſione. Ibi em̃ xp̃ᷣs clauis ferreis habu⸗ it aptas manus vt erudiret nos de agen⸗ Itẽ lãcea habuit aptũ latus vbi ẽ coꝛ vt erudiret nos de credẽdis. IMã coꝛde credit᷑ ad iuſticiã: vel de diligẽdis Luẽ.x·
Diliges dñm deũ tuum ex toto coꝛde tuo. Itẽ aptos pedes vt erudiret nos de ap⸗
petẽdis:qꝛ pedes aĩe ſunt eius affectus. Dtẽ ad opis imitationẽ:qꝛ liber ille de manu angeli accipiẽdus ẽ. Angelus ẽ pᷣdi catoꝛ qᷓ nõ tã v erbo qᷓ; exẽplo annũciat vi tam xp̃i. Ande talis iibꝛũ iſtũ.i.vitam hʒ in manu.i.in oꝑis imitatiõe. Mui ergo ta⸗ lis pᷣdicatoꝛis ſequit᷑ exemplũ recte ðᷣ ma⸗ nu angeli libꝛũ accipe dicit. Añ terreſtris angelus Paulus libꝛñ iſtũ accipe de mãu noſhoꝛtat᷑ dicẽſ.j.Coꝛ.iiij. Jmitatoꝛeſmei eſto.ſiẽ ⁊ ego xp̃i. Ergo libꝝ accipe ð mãu angeli.i.exempi tene boni magiſtri qͥ fa⸗ cit ⁊ docet oꝑa xp̃i. Talis magiſter ẽ qᷓ ma re ⁊ terrã pedibus calcat.i.adu erſa ⁊ ꝓſ⸗
pera ſupat. Añ dicit: Statis ſupꝛa mare ⁊
ſup terrã. Mer mare em̃ aduerſa: ꝓpera
vero ꝑ terram intelliguntur.
Finis ſeptimi libꝛi.
Incipit ꝓlogus libꝛi octaui: in quo cõ tinentur exempla de legibus:id eſt de iu.
re canoniso ⁊ ciuili.
ad vnũꝛ ↄtigit
Egũ cõdito- res iuſta decernũt: Pꝛo
uer. viij.⁊ libeꝝ arbitriu is:ex q́ᷓ opa hũana ꝓ
ho
— 2* .
neniũt non ẽ determinatũ
hoĩ
es nõ in ſuis oꝑibus ſp
* ia E rõne,ꝓcedere ſʒ plieſ errare: pt̃ qð fuit ne ⁊ ſic de alijs:qͥ̃s.ſ.Iras ip̃emet xpᷓs ſcripſit
ceſſariũ hoĩ hre ĩ ſuis actibꝰregulã dirigẽ
tẽ. Eqᷓ; ãt hoĩs rõ q̃ ẽ pᷣmũ fmmn pᷣnci 565 ĩ agẽdis:ſit cõis mẽſura vł regla opeꝝ anoꝝ: diũſa tñ hoĩm opa mediãtibꝰ diũů ſis habitibꝰah ea regulãt᷑. Nã opa hñũana extriſeca q̃ ad vitã ip̃ꝰhoĩs ꝑtinẽt coꝛpalẽ regulãt᷑ a rõne hũana arte mediãte.&ñ in
pᷣmo Wetaph.ðᷣꝛ 4 viuit.⁊ ẽ ars vt diffi
hoim genꝰ arte ⁊ rõne
4 rs vt diffinit hs in. vj.Ethico rũ recta rõ factibiiiũ:⁊ vocat ipᷣe factibilia
opa q̃ pñt ab ext̃ioꝛi matia fieri coꝛꝑali. Ea
Vo hois opa q̃ ptinent ad vitã moꝛalẽ ne

Pꝛologus octaui libꝛi
gulant᷑ mediãte virtute. Eſt ei vtus mo ⸗ ral hitus electiuus in medio ↄſiſtens de⸗ terminata rõne. ꝓut vtiq; ſapiẽs determia bit. Siẽ cã diffinit Mhs in libꝛo Ethicoꝝ. Itẽ MPhs etiã dic̃ ꝙ vᷣtus eſt qᷓ̃ bonũ fa cit hñtẽ ⁊ opꝰ ey bonũ reddit. Cetera illa hoĩm opaq̃ ꝑtinẽt ad vitã ciuilẽ rõmẽſu⸗ rat ⁊ regulat lege decernẽte. Sũt em̃ ciui⸗ lia opa in qͥbꝰvnus cõicat aiteri in oꝛdine ad bonñũ cõe:⁊ taliũ eſt lex hũana q̃ bonũ cõ̃e reſpicit regula ⁊ mẽſura. Añ diẽ̃ de ea Iſido.in libety. ꝙ lex ẽ nullo pᷣuato como do:⁊ ꝓ cõi vtiiitate oĩm conſcripta. Eſt& hmõi actuũ regla lex hũana vᷣm quã indu cit᷑ aliqͥs ad agendũ vel ab agendo retra ⸗ hit̃. Sʒ qꝛ tali ciuilia opa lex †ᷣm eqͥtateʒ iuſticie regulat ⁊ mẽſurat:recte in vbis ꝓ poſitis dicit᷑ ꝙ legů ↄditoꝛes iuſta decer⸗ nõt. In qbus vbis nõ tiñ deſcribit᷑ huma narũ legũ oꝛigoꝛ ſʒ ⁊ artitud o inſuꝑ ⁊ re⸗ ctitudo eaꝝ.Nã legũ oꝛigo manauit ex ſa piẽtia ↄditoꝝ. Coartatio vo ſumit᷑ ex vio entia pᷣceptoꝝ:ad quoꝝ.ſ.obſeruantiã ci⸗ nes penas legales cogunt᷑:qð expꝛimit᷑ in nomine legũ:qꝛ lex a ligãdo.i.cogendo eſt dicta: vnde lex coartationẽ impoꝛtat:ſʒ legũ rectitudo ppendit᷑ in iuſticia decreto rũ·ſ.qꝛ iuſta decernũt. Eſt ãt circa pᷣmũ notandũ ꝙ legũ ↄditoꝛes iuſtaꝝ nõ om̃es indifferẽter eſſe homies pñt:qꝛ ↄdendi le⸗ ges auctoꝛitas ſolũ cõmunitati vel pᷣncipi competere videt᷑: ꝓpter qð Iſido.dicit in libꝛo etymol. ⁊ habet᷑ etiã in decretꝭ di.ij. ꝙ lex eſt ↄſtitutio populi in qua maioꝛes natu cũ plebibus aliqᷣd ſanxerũt. Sũt ta ⸗ men Pᷣm Iſido.q̃dam leges que vocant̃ cõ ſtitutiones pᷣncipũ q̃.ſ.ptinent ad monar⸗ chiam.i.ad ciuitates veĩ regnũ que guber nant᷑ ⁊ regunt᷑ ab vno. Alievo leges ſunt que vocant reſponſa pꝛudentũ ⁊ ſenatuſ⸗ conſulta. ⁊ he ptinent ad ariſtocratiã ad pncipatũ optimoꝝ ſiue optinatũ. Vlie qʒ ſunt leges que dicunt᷑ ius pᷣtoꝛiũ. ⁊ he p⸗ tinent ad oligartiam que eſt pᷣncipatꝰ pau coꝝ diuitũ ⁊ potentũ. lie etiã leges ſunt q̃ᷓ plebiſcita vocant᷑.⁊ he ꝑtinent ad demo cratiã que eſt populi pᷣncipatus. lie in ⸗ ſup ſunt leges cõmunes quas maioꝛes na tu vt dictũ eſt cũ plebibus ſau xerũt. ⁊ he d regnũ optimũ ptinent qð eit ex fupꝛa⸗ dictis cõmixtũ. Matet ergo ꝙ puate pſo⸗ ne nõ competit ferre legem:ſed ſolũ admo
nere ex eo ꝙ ſi ſua monitio ab aliquo ʒts⸗ natur:non habet vim coactiuam quam debet habere lex ad hoc vt efficaciter in⸗ ducat ad vᷣtutẽ: ꝓut Ps diẽ i.x.li. Ethi coꝝ.ſed coactiuam vim habet populi mul titudo vel publica ꝑſona ad quã ptinet pe nas infligere. Eſt aũt ꝓyut tradit Pbs in bncipio rhetoꝛice ſue:vtilius ⁊ meiius om nia oꝛdinare lege qᷓ; dimittere arbitrio iu⸗ dicis ꝓpter tria. Mꝛimo qͥdem:qꝛ faciliuſ eſt inuenire paucos ſapiẽtes q ſufficiũt ad rectas leges ponẽdas:qᷓ; multos q requi⸗ runt ad iudicandũ de ſingulis. Secun do qꝛ illi qͥ leges ponũt ex multo tempoꝛe iderãt qð lege ferendũ ſit:ſʒ indicia de ſingulis factis fiũt ex caſibus ſubito exoꝛ tis.Facilius aũt ex multis ↄſideratis põt homo videre ͥd rectũ ſit qᷓ; ſolũ ex aliquo vno facto. Tertio qꝛ legis latoꝛes iudi⸗ cant in vniuerſali de futuris: ſʒ homines iudicijs pᷣſidentes iudicãt de pñtibus ad que afficiunt᷑ amoꝛe vel odio vel aliqᷓ cupi ditate:⁊ ſic eoꝛũ depꝛauat᷑ iudiciũ. QNuia igit iuſticia iudicis que dicit᷑ animata nõ in multis inuenit᷑:ß qꝛ etiã flexibil eſt. Id circo neceſſariũ fuit vt in qͥbuſcũq; ẽ poſſi bile lege determinaret᷑ ⁊ pauciſſima arbi⸗ trio hominũ cõmitterent᷑. Sũt em̃ ſingula ria quedã que lege comp̃hẽdi nõ poſſunt: ⁊ talia neceſſariũ eſt vt iudicibus cõmittã tur:puta de eo qð eſt factũ eſſe vel nõ eſſe ⁊ de alijs ↄſimilibus his vt Pus ait ibi dem. Secũdo in nomie legũ notãda eſt legis coactio cũ lex a ligando dicat᷑: vt ſu pꝛa dictũ eſt:que ligatio vel obligatio ip̃s rũ legũ nõ ſolũ ad coꝛpoꝛalia ſʒ etiã ad d ritualia ſe extẽdit:ex eo ꝙ iuſte legis trãſ greſſio eos qui legi ſubdunt᷑ nõ tĩ ad pe⸗ nam obligat ſʒ etiã ad culpã. Ande leges humane cũ iuſte ſunt habẽt vim obligãdi in foꝛo ↄſcĩe a lege eterna a qua deriuant᷑: km illud Mꝛouerb.viij. Ande ſumptũ eſt vbũ.ꝓpolltũ: Mer me reges regnant:⁊ le
gum ↄditoꝛes iuſta decernũt. Sicunt᷑ aũt
leges iuſte ex fine cũ oꝛdinant᷑ ad bonũ cõ mune. Itẽ ex auctoꝛe.ſ.quando lex qͥ ia⸗ ta eſt nõ excedit poteſtatẽ ferentis. Ites ex foꝛma vt quando ꝓpꝛie ᷣm equalitateʒ Ppoꝛtionis imponũtur ſubditis onera in oꝛdine ad bonum cõmune. Cum em̃ vnus homo pars multitudinis ſit: quilibet ho⸗ mo hot ĩm quod eſt ⁊ qð habet eit mul⸗

i
1i
ma eni lexeſt eterna:de qua
De canonibus et legibus
kitudinis: ſiẽ ⁊ quelibet pars id qð eſt to⸗ tius eſt. Añ ⁊ natura vt jaluet totũ nõ nů ; parti infert aliqð detrimentum · Añ le⸗ ges hmöionera ꝓpoetionabiliter inferen⸗ tes iuſte cenſenẽ ⁊ obligant in foꝛo conſci entie. Si aũt econtrario sliqͥs pᷣſidens le⸗
ges imponeret aliquas ſubditꝭ oneroſas:
nõ ptinentes ad vtilitatẽ cõmunẽ: ſʒ ma⸗ gis ad ꝓpꝛiam cupiditatẽ vel gloꝛiã. vel ſi vltra ſibi cõmiſſam poteſtatẽ aliqͥs legem ferret aut etiã inequaliter onera multitu⸗ dini diſpẽſaret:etiã ſi foꝛte ad bonum cõe oꝛdinari viderent᷑: in oĩbus ꝓfecto his ca
ſibus leges iniuſte eſſent ⁊ mãgis violẽtie leges nuncupande: qꝛ ſicut Augꝰ. diẽ
de libero arbi. Lex eſſe nõ videtur q̃ iuſta
non fuerit. Snde tales leges nõ obiigant in foꝛo conſcientie niſi forte ꝓpter vitan⸗ dum ſcandaluʒ aut turbationẽ: ꝓpter qð
tiã homo dehet cedere iuri ſuoꝛm illud:
Mat.v. MQuite angariau erit mille paſſuę Vade cum illo alia duo.Et qͥ vult tecuʒ iu
dicio ↄtendere ⁊ tunicã tuaʒ tollere dimit
teei ⁊ pallium. Sed multo foꝛtius ſunt le⸗ ges iniuſte:qᷓ ſunt ↄtra bonum vel mãda tum diuin:ſicut leges tyrannoꝝ inducẽ⸗ tes ad idolatriã: vel qðᷣcunq; aliud qð fit
Ztra legẽ diuinã. Zt tales leges nullo mõ
eſtlicitum ſeruare. Quia ſicũt ðꝛ Actł.v. bedire opoꝛtet deo magiſq; hominibꝰ. Sed de egum rectitudinẽ tertio eſt notan dum ꝙ recte keges ſunt ille vt dicit vſido. in quibus iuſta ⁊ equa decernuntur. Ta⸗ lia aũt ſũt q̃ cõſonãt ſiue congruunt ratio ni religioni diſcipline ⁊ ſaluti. Añ Iſido.
conueniat:qð ſaluti pꝛoficiat.hocenĩ eſt recta lex q̃ eit mẽſura iuſta ⁊ debita regu ⸗ lata. Wenſura autẽ hec eſt triplex. Pꝛi lbꝛo pᷣmo delihero arbitrio:ꝙ lex eterna eſt ſumma ratio cui ſemp obremperanduʒ eſt. Hec autem nihil eſt aliud qᷓ; diuine ſa pientie ratio:ᷣm qᷓ; directiua eſt oĩuʒ actu um ⁊motionum. Secunda eſt lex natu⸗
rlis:q̃ nihil aliud eſt qᷓ; participatio iegt
eterne in rationabili creatura.&ñ.ij. Teß itj· ſup illð. Cum gentes q̃ ignoꝛant legẽ
—
naturaliter q̃ legis ſũt faciũt. icit Sloa S Etſi nõ hahent ſegem ſcriptã: habent ta⸗
men legem naturaiem: qus àſq; intelligit
et extra.de acu. cum multe decretales epiſtole extra coꝛpꝰ
et ſibi conſcius eſt:quid bonũ ⁊ qͥd maliʒ de qua etiam ait Mõð.iiij. Signatũ eſt ir⸗ ſuꝑ nos lumẽ vultus tui dñe ⁊c̃.qꝛ lumen
naturalis rationis qᷓ decernimꝰ qd ſit bo⸗
nuz ⁊ mũ:quid ſit iuſtũ ⁊ qͥd ininſtũ:qͥd decens ſit ⁊ quid indecens: 4 legem naturaleʒ:nihil aliud e
qᷓ; impꝛel⸗ ſio diuini luminis in nobis. Tertia mtẽ⸗
ura vel regula eſt ipſe finis legis: qir
vniuſcuiuſq; reiq̃ eſt ꝓpter finẽ neceiſe ẽ
ꝙ foꝛma determinet᷑ ᷣm poꝛtionẽ ad ji⸗
nem ſicut foꝛma ſerre talis ẽ qualis coniie
nit ſectioni:vt patet in.ij. Mhiſico. Opoꝛ⸗ tet ꝙ ip̃a lex ſuo fini ↄmenſuret
et quiẽvti⸗ litas publica ſiue cõmune bonum. Quia igitur iuſta lex huic triplici mẽſure cõcoꝛ⸗ dat: tria Iſido.poſuit ſcʒ ꝙ religioni con ⸗
gruat inquantũ ſeʒ eſt pꝛòpoꝛtionata legi diuine. Et ꝙ diſcipline ↄueniat inquãtũ ẽ Phoꝛtionata legi nature.Et ꝙ faluti ꝓfi⸗
ciat inquantũ eſt ꝓpoꝛtionata vtilitatꝭ hu mane. His igit de legihus generaliter pii butis:quia iã in pꝛecedemibus libꝛis de ſenſibilibus et imaginabilibus rebꝰ qͥue⸗ dam ſüt introductã exempla. Reſtat nüc ᷣm oꝛdinẽ a pꝛincipio libꝛi ꝓmiſſum aliq̃ de ratiõᷣabilibus rebus exẽpla vel ſimili⸗ tudines addere. Et qꝛ ratio ẽ legiſ factiua et ip̃am legẽ rõ cõmendat: vt patet di.j.cõ
ſuetudo. Et inſtitu.de iure naturali gen.⁊
ciuili · ᷓ· ꝙ vero naturalis rõ.opoꝛtet rõ⸗ nabilia eſſe q̃ lege decernunt᷑. Et idcircoĩ hoc libꝛo octauo de decretis vel conſtitu⸗ tionibus legis tanqᷓ; de rationabilibus re
1ñ bus aliquas ad noſtrã doctrinã adaptan dicit ꝙ lex erit om̃e ꝙ rõne cõſtiterit dum taxat:qð religioni cõgruat: qð diſcipline
do moꝛalr ſimilitudines inducemus:ſum⸗
ptas · exvarijs libꝛis tã ciuilis qᷓ canoni
ci iuris. Sciẽdũ enĩ ẽ ꝙ totũ coꝛpus iurt᷑
ciuilis cõpꝛehendit᷑ in. I. libꝛis pandec.in
iiij. Inſti, xij. C.ix. Colł auctẽ. in nouellaʒ lõgobardã ⁊ ↄſtitn frederici. Coꝛpus o iurꝰcanonici habet᷑ in d ecretoꝝ volumine ⁊etiã in decretaliũ libꝛo. Mã pᷣmo qͥdẽ ex dictꝰ fanctoꝛũ patrũ: et etiã ex legibꝰ fuit liber decretoꝝ itus ꝓut in ip̃o patet
aliter.ij. Poſtea vero
decretoꝝ vagarẽt: Wagiſter Bern. papiẽ ſis pᷣpoſitus pᷣmã comnpilationẽ cõpoſuit.
zed ⁊ temꝑe ꝓcedẽte magiſter Sifehert⸗
ſuam effecit aliã:æ alanus demũ magiſter erntpoſtimin urs Somnen⸗

ram faciens er regriſtro dñi nnocẽtij ter rij quandam cõpilationẽ extraxit q̃ roma na appellata fuit. Sʒqꝛ ibi q̃dã erãt decre tales qᷓs ip̃a romana curia minime admit e idẽ Innocẽtiꝰ p manũ petri bonouentani cõpilationem edidit q̃ tertia vocabatur. Qua recepta magiſter Jobs Ballenſis ex duabꝰ dictis cõpilatiõibꝰ Si ſeberti ⁊ Vlani vnã cõpilauit qᷓ vocabat ſcða. Poſtmodũ cõſilio generali celebꝛa⸗ to p eundẽ innocentiũ tertiũ:tã ex ↄſtitu⸗ tionibꝰ generalis cõcilij:qᷓ; de alijs decre⸗ talibꝰ eiuſdẽ Innocẽtij cõpilatio quarta ꝓceſſit poſt modũ qͥnta cõpilatio per lho⸗ noꝛiũ tertiũ facta fuit.Sed poſtmodũ Sꝛe gotiꝰ nonus volẽs cõfuſionẽ ⁊ ꝓlixitateʒ dictaꝝ decretaliũ amonuere:antiquis cõpi⸗ lationibus abꝛogatis ꝑ fratrẽ Raymũdũ capellanũ ⁊ penitentiariũ ſuum ꝛqͥ ſcʒ fuit de oꝛdine fr̃m pᷣdicatoꝝ imo eiuſdẽ oꝛdis. Moſtea idẽ magiſter opus decretaliũ 95 modo tenet᷑ cõpoſuit. Cui poſtea Bonifa⸗ cius octauus addidit ſextũ libꝛum. Mos igetur in b pñti tractaculo ex pᷣdictis iuriſ vtriuſq; libꝛis licet pauca ⁊ bꝛeuia diuerſis adaptanda materijs introduce⸗ mus exempla:oꝛdinẽ in ſupioꝛibꝰhabituʒ in materijs ⁊ capitułcõfoꝛmit᷑ ꝓſeq̃ntes. Explicit pꝛologus. ncipit liber octauus Ca. 1
Querſarij
boĩs ſpũales.ſ.dia⸗ bolus:caro ⁊ mũdꝰ aſſimilant᷑ pᷣdonibꝰ.
Mã Fm iura pᷣdo ðꝛ
ai trib modis. Po ei pᷣdo ðꝛ quicũq; alios pᷣdat᷑ et tales ſũt qͥ itinerantibꝰ auferũt bona ſua.
Et h mõ demões ſũt pᷣdões qͥ nob viatoꝛi bꝰi.qꝑ huꝰmũdi itinera ad priã tẽdimꝰ bona ̃ ꝓpꝛie noſtra ſunt.ſ.ſpũalia an ferre contendðt. llos enĩ qͥ ſůt in pria expolia
re nõ poſſũt:ſʒ ti nos qͥ ſumꝰ in via. Job xxiiij Mudos dimittũt hoĩes veſtimenta tollẽtes qͥbꝰ ñ ẽ operimẽtũ ĩ frigoꝛe. Se
cdo ðᷣꝛpᷣdo miles q̃ vltra ſtipendiũ ſibi taxatũ querit. Idcirco enẽ militibꝰ ſũt ſti ⸗ pẽdia cõſtituta: ne dů ſũptꝰ q̃rii pᷣdo craf tur. rxitj. q. jemilitare. Et ß mõ caro ðꝛ pdoꝛqꝛ vltra ſtipẽdiũ neceſſitat᷑ ſibi a na tura tsxatum de quo Spls Habentes
5
8
nandi ſůt ad expenſas qs altera pars fet
num infert᷑:⁊ pꝛeter h etiã
octauus
alimẽtaa qͥbus tegamur his ↄtenti ſimꝰ.j. Timoth.vj · Adhuc ſibi exqͥrit varia dele ctamẽta voluptatꝰ. Añ Apłs Ro. viij. De bitoꝛes ſumus nõ carni vt ᷣm carnem vi⸗ uamus. Itẽ pᷣdo ðꝛ p̃latus qͥ vltra qᷓ; le⸗ gato ſeruiat extoꝛquet a ſubditis querẽs potius pᷣdã qᷓ; ſubſidiũ ĩ ſubiectꝭ. extra de cenſibus.plerũq;.Et E etiã mõ dominus venter cui tanqᷓ; pꝛelato ſuo multi obedi⸗ unt: quoꝝ deꝰ vẽter ẽ̃:vᷣꝛ pᷣdo qꝛ parũ ſpiri tui ſeruit:⁊ tñ mfta reqͥrit ⁊ expendit. Añ qͥ ſibi obediũt hmõi nõ xp̃o ſeruiũt ſʒ ſuo ventri: vt ðꝛ Ro. xvj. Alio mõ ðe pᷣdo iu⸗ dex pecunijs ſeu pr̃imon ijs inhiãs qͥ alie⸗
nũ iurgiũ reputat pᷣdã ſuã.C.ad.l.Juł. re
pe.oĩes.Et b modo pᷣdo ẽ mũdꝰ cuiꝰaua ricia ad pecunias ⁊ lucra inhians lites et iurgia ſuſcitat. Añ dicit Señ.ꝙ qᷓetiſſime hoĩeſviuerẽt:ſi h duo.ꝓnomĩa meũ et tuũ de medio tollerẽt᷑: Señ.xiij. Dixit Abꝛaã loth: Me q̃ſo ſit iurgiũ int me 4̃. Ca. II
NDulatoꝛ? ſug geſtoꝛ cuiꝰ falſa ſuggeſtiõe det adulatiõe alicui dãnñ infertur
eſt duplici pena dignus.ſ.ꝓpter falſũ ſu geſtũ:⁊ ꝓpter dãnũ illatũ. Cuiꝰ exemplũ apparet it ſuggeſtionẽ falſi litte⸗ ui.ſ.ᷣm iura pᷣmo ↄdẽ⸗
9
in ea re ⁊ circa ip̃am ⁊c̃.vt extra de reſcpᷣ. ceterũ.iĩ fi.⁊.C. de his qͥ accu.poſſũt.l.qui crimẽ:⁊ aliaſſeueritati ſbiaceãt iudicãtiũ: vt.Txv.q.ij. ⁊ ſi ñ cognitio. NMã ⁊.l.coꝛne⸗ lia de falſis puniri pfit vt.ff. ad.l.coꝛneł.ð fallis.l.ſi qͥs irrepferit. Silr adulatoꝛq́ falſo laudãdo furẽ vel raptoꝛẽ vel hmõi in duceret eñ ad furandũ vel rapienduʒ vel aliud nocumẽtũ pximo ĩferẽdũ:ſi ei adu
latiõe hoc faciat alias nõ facturꝰtener᷑ ad
reſtitutionẽ dãni ĩ ſolidũ:ſiẽ tenet ⁊ iubẽſ et ↄſulẽg:ſi ꝓpter eoꝝ iuſſũ ⁊ cõſiliũ dam adulatoꝛ talis puniendus ẽg deo de falſa ⁊ iniqua adu⸗ latione:Egech.xiij. Ve qͥ ↄſut puluillos ſub omi cubito manꝰ. Puluilli eĩ ſũt ver⸗ ba blãda ⁊ laudatoꝛia que audiẽti mollia
vident᷑ ⁊ ſuauiq:qͥs ſub cubito manꝰ con⸗
fuit: qui landãdo ⁊ blãdiẽdo ad male ope rãdũ ali quẽ inducit. Caplm: RI
Pdoꝛ dei quã⸗

75.
225
4 3
— —
—
8.
De canonibus ⁊ legibus
in ẽ operat᷑· Añ deficiẽte opatiõe deficit moꝛ. Cuius exẽplũ ẽ:qꝛ ſi der alicui pᷣui⸗ legiũ ad agendũ vtpote ad decimas quaſ qs nunqᷓ; habucrat exigendas:tanto tpe durat builegiũ qua nto tpe durat actio:qꝛ nõ eſt veriſimile papã vel pꝛicipẽ qͥ pꝛiui⸗ legiũ cõcedit velie mutare naturã actiõ iſ: vt ef̃ de elec.eccleſia.C.de ĩofficioſo teſta. ſi qñ. Silr etiã amoꝛ dei:ſic̃ dicit Sꝛego.
opatur magna ſi ẽ:ſi aũt opari deſinit: iaʒ
amoꝛ nõ ẽ. Recte ſicut igniſ quã diu ẽ cale
fcit:qũ aũt deſinit ealefacere ignil nõ eſt.
Datur enĩ amoꝛ dei ad agendũ. Añ dicit᷑.
Johiij. Mõ diligamꝰ verbo neq; lingua ed opere ⁊c̃. Zmoꝛ ꝓpꝛius hoieʒ deci/ pit ⁊ eius iudiciũ ꝑuertit Et iõ ᷣm iura in cauſa ꝓpꝛia vel in re ſua nõ põt qͥs eſſe iu ⸗
dex: vt. iiij. q.iiij. c.j. ⁊. C. ne qͥ;s in cauſa ſua iudicet. Dicũt tñ quidã ꝙ bene põt qͥs
1 punire ꝓpꝛiã iniuriã ſibi factaʒ maxime ſi
ſpioꝛẽ nõ hʒ. ar. xlv. di. Et qui emẽdat.qꝛ ne tenet aliquis remittere ꝓpꝛiã iniuri
2m ſibi factã niſi velit: De pe· di.v.ca.vl. xxxiij. q.iiij.ſi illic. Alij vero dicunt ⁊ meli usꝙ nullus dʒ vlciſci ꝓpꝛiã iniuriã: etiã
ſi ſupioꝛẽ ñ habeat.Añ ſuꝑ illð. Joh. viij.
Eso gioꝛiã meã nõ q̃roꝛẽ qq̃rat ⁊ iudicei
dicit Sꝛego.Illatas cõtumelias patris iu
dicio reſeruat:vt nob ꝓfecto infinnet quã
t̃ nos eſſe patiẽtes debemꝰ:dũ ſe adhuc vlciſci nõ vult ⁊ ip̃e qͥ iudicat. Mam ſiẽ ibi dez pᷣcedit:pater oẽ iudiciũ dedit filio. Si
rgo iuder indictũ nð vuit in facto ꝓpꝛio
udicare:multo minꝰ alius dʒ pᷣſumere
quãtũ eſt de ſtricto iure:niſi alius pᷣſupo
nat ſe mãdatis ſuis. In qᷓ caſu ſi imodera ⸗ tum ꝗᷓd pᷣcipiat redigat᷑ ⁊ regulef ad ar⸗
bitriu böi viri⸗ vt ef de iureinveniẽſ.x.c. qntanaſt. Et licet papa ſolurꝰſit legibꝰ: vt
de iegibꝰ digna vox. tñ ip̃e delegat.de
ſba.c.. Ad idẽ accedit.if. ð officio pꝛeſi⸗ is.ſenatꝰ. Et de iuriſdi.o.iu.qͥ iuriſdicti
oni..I. pᷣtoꝛ. hec ꝓbantur:extra de reſti
tu. polia. conquerente. Et extra de accu.
ual ei.in fine. Sic generalr ꝓhibetur ne ds in cauſa ſua iuqicẽt:qꝛvitii ẽ aliquẽ ue rei iudiceʒ fieri.f̃. de iudici. Julianus au, Vnde nõ debet quis in ſua re fenten ⸗
5₰ tiam ferre:quia nõ poteſt ſeip̃ʒ condẽnare nec ſibi pꝛecipere vł abſoluere.fʒ. de arbi.
l.penul.Et differẽtia dʒ eſſe int᷑ iudicẽ ⁊ in
itatum:extra de inſtitu c.fi.extra de iure
per veſtras: extra de dilationi⸗ us dehitum. extra de verbo.ſig. foꝛum. Si quis igitur aliquid iniurie patiat᷑ non debet pꝛopter hoc tumultum facere nec ſe ditionem mouere:ſed liceat ei adire iudi⸗ cem ⁊ legum poſtulare pꝛeſidiũ. C. de his qui ad eccle.cõfu.denunciamꝰ. Alioquin ſi quicqᷓ; publicevel pꝛiuatim extoꝛtum ſit cũ pena triplici reſtituet᷑. Ande nõ eſt lici tum ꝙ aliquis rem aliquam tanqᷓ; ſuaʒ oe cupet: alioquin penã hz. ff. ꝙ metus cau. extat.C. vnde vi.l.ſi ͥs ĩ tãtã.ff. de reli. ſumptibꝰ fu. oſſa. Fallit hoc foꝛte ðᷣʒ Ago ⸗ nem vbi quis nõ habet copiam magiſtra⸗ tus:ar. C. de iudeis nulluſ.ff. de oꝛig. iur. l.ij· · poſt oꝛiginẽ. uod intelligas qᷓ ad hoc vt li foꝛte aduerſarius meus fgiat:li ceat mihi ipſum detinere et etiam manus inijcere:ad hoc vt ipſum ducam coꝛam iu⸗ dice competente.ff. de his que in frau.cre di.ait pꝛetoꝛ.l.ſi debitoꝛẽ.C.de decuriõi⸗ bus·I. generali.li.x. Et eſt ar. ꝙ ſi clericꝰ delinquat ⁊ fugiat quod poſſit ſine gtu canonis duci coꝛam epiſcopo:⁊ quouſq; ſi bi redditus fuerit detineri ſicut vtitur ec cleſia gallicana. Sed non diffinio vtrum ercomunicatio euitetur: quia nõ inuenio hoc expꝛeſſum in iure canonico. Et ſem⸗ per quantumcunq; delinquat quouſq; coꝛ rigibilis eſt pꝛiuilegium retinet: extra de ſenten. excommuni.in audientia ⁊.c.con tingit.ij. Matet ergo qð non licet homi⸗ ni vt ſit pꝛopꝛie cauſe diffinitoꝛ vłl pꝛopꝛie iniurie vltoꝛ vel ſue rei occupatoꝛ. Nam pꝛopꝛius amoꝛ fallit:⁊ ab equitate recede re facit. Sed nota qð ſicut homo ĩ foꝛo iu⸗ diciali non debet eſſe iudex cauſe ſueꝛita nec in foꝛo pnĩali debet eſſe ipſe ind ex cul ſern s.. Coꝛi.iiij. Meq; me ipſum udico · ſed iudicio ſacerdotis debet eam dimittere. Lnce.xvij. Ite oſtendite vos ſa
cerdotibus ⁊c̃. Wapitulum:
viduata amiſſo celeſti ſpon⸗ 1o deo ſieut dicitur viduata ecceſia carens epiſcopo vel achiepiſcopo. Dicitur enim ſine archiepi⸗ ſcopo eccleſia viduata quo ad quedam puta conſilij cõuocationem:chꝛiſmatis cõ fectionẽ:baſilitarum

r5 etinetoneeß
„
oꝝ conſecrationẽ. Silr epiſcopalis eccleſia viduata ðꝛ quo adqᷓ⸗ dam epiſcopalia:puta chꝛiſmatis ĩ fronte confirmationẽ · extra de ↄſue.q̃nto. vᷣginũ ↄſecrationẽ:penitẽtiũ publice remiſſionẽ ſeu recõciliationẽ.xxvjq.vj ·ecce.lxviij. di. q;uis eoepiſcopi.xxv. di. plect. Abi ad epiſcopum ecchiaꝝ reconciliationeʒ:extra de cõſecratione ecckie vel altaris. Abba ⸗ tuʒ bñdictionẽ: extra de eta.⁊ qjlitate.cuʒ ↄtingat. Maioꝛis inqͥſitiõis diſcuſionem et monaſterij ſecrationẽ:ef de elec.trãſ. miſſa. In his ei oĩbꝰ et ſimilibꝰ ðᷣꝛ vidua⸗
ta eccleſia epiſcopalis Silr anĩa pᷣuata ꝑ
pctĩ geleſti ſponſo caret ↄſilio.i.ↄſoꝛtio ec cheſie:qꝛ ⁊ ſi ſit de ecclia numeroꝛnõ tñ me rito. Irez chꝛiſmate g̃e ⁊ dedicatiõe ꝑfo ne:qꝛ neq; tẽplũ anie neq; coꝛpis eſt deo dicatũ qᷓ;diu ẽ in peccato. Itẽ oꝛdinatio nę vite:qꝛ vita pctõꝛis inoꝛdinata ẽ. Itẽ
cõſecratiõe anĩe:qꝛ nõ ẽ pctõꝛis aĩa deo cõ ſecrata: nec ↄtra tentatiões habet robur
ſiu; firmitatẽ nec cõſeruationẽ virginalis mũdicie. Item caret pctõꝝ remiſſiõe ⁊ re conciliatione offenſe. Itẽ bñdictiõe miſe ricoꝛdie.Hec ẽ enĩ bñdictio abbatũ.i.pa⸗ trũ qͥ benedicunt᷑ in ſemine elemoſynarũ. Vnde ⁊ miſericoꝛdibus dicet᷑ illud Wat. xxv· Venite bñdicti pꝛiſ mei ꝑcipite regnũ qðᷓ vobis paratũ ẽ ab initio mũdi. Item caret diſcuſſione pnĩe:qꝛ pctõꝛ ſeiß̃m non diſcutit nec aſpic. Apo.j. Coꝛi.xj. Si noſ⸗ tipᷣos dijudicaremus nõ vtiq; a dño iu dicaremur. Capitulum: V
Bectoꝛitas? di
a penſatio ſuperioꝛis excuſat in ferioꝛũ delicta. Cuius exemplũ apparet in ſimonia. Poteſt eĩ dari tpale P ſpñali ex ꝓuiſione ſupioꝛis:vt extra de pactꝰ.cũ pꝛidẽ. Et extra de pᷣſbyteri.in fi. ãſi ſupioꝰ auctoꝛitas vitiuʒ purget: vt.ff. de his qͥ not.ifa.l.furti.·qͥbꝰ iuffu.Et ex⸗ tra de trãſac.ſtatuimꝰ.æ.c.veniẽs. Sic ẽt auctoꝛitas pꝛicipis minus ſolẽne teſtamẽ⸗ tum facit ſolenne. C.de teſt. l.omni.qᷓ facit exnudo pacto dari actionẽ vt. ff. de pact. k.legitima que mutat ſubſtantialia: vt.C. cõia delegatis.l.ij. C. de rei vxo. actione. j·Et ſic foꝛfũ filij iſrael excuſant a furto: ia furati ſunt egiptijs vaſa aurea? argẽ tes de mãdato ⁊ ductoꝛitate dñi:Exo.iij.
Ziberoctauus
— 8
Ftem auctoꝛitatẽ pꝛeſtans faciendi niñ lum puta mãdando illud fieri vel cõcedẽ? do licentiam reputat᷑ vt faciens malũ. Et ideo dicit imperatoꝛ om̃ia noſtra facimus quibꝰ a nobis impartit auctoꝛitas: vt. E. deveteri iu. enu.l.j·· cũq;.⁊.· ſʒ neq;. Itẽ auctoꝛitatẽ habẽt maioꝛes oꝛdinãdi de mi noꝛibus. Ande pꝛinceps cum ſuis ꝓceri⸗ bus poteſt facere conſtitutiones: vt. C. de offi.pꝛefec.l.humanũ. Caplm: VI
Ona que qus b facit exiſtẽs in charitatẽ:ſi trã ferat in aliũ:nõ ppterea ip̃a il⸗ lum perdit quãtum ad meritũ. Cuius exẽ plum eſt:quin licet populus romanus au ctoꝛitatẽ condendi cõſtitutiones ſeu etiaʒ legat᷑ trãſtuliſſe in pꝛĩcipẽ: vt · C.de veteri iure.enu.l. y · Et hoc etiã tñ intelligitur trãſlata.i.cõceſſa:nõ ꝙ oĩno populus a ſe abdicauerit poteſtatẽ. Et ſic dicit᷑ trãfferri iuriſdictio a delegante in delegatũ: vt. ff. de offi.eius cui mãdata ẽ iuriſdictio.I.j· qui mandatũ.IMã ⁊ ſi olim poteſtatẽ con dendi leges populus in pꝛincipẽ trãſtuliſ ſet:tñ poſtea reuocauit: vt.ff. de oꝛig.iur. l.ij· Sex actk.⁊ · cum placuiſſet. Sed licet ſic eſſet an tiquitus: hodie tamẽ dicunt ali ui:ꝙ nec populus nec ſenatus poteſt cõ ere legem generalem:ſed ſoli pꝛincipi li⸗ cet condere legeʒ talẽ. C.de legibus.lege fi.qð ego verꝰ credo: vt etiã patet. C.de veteri iu· enu.l.ij. ·ſʒ hoc. Sicut eĩ trãſta⸗ to ſacerdotio neceſſe ẽxt legł trãſtatio fiat
ſic dici põt ꝙ tranſlato ĩpẽrio neceſſe ẽ ꝙ
poteſtatis condendi leges trãſlatio etiam fiat:extra de conſti.trãſiato. Ham qui ni⸗ hil retinuit inſolidum:pᷓſumit᷑ trãſtuliſſe. arg· extra de offi.dele.venera.ad fi. Sʒx pꝛima opinio vt ſentit hoſti.eſt de conſue tudine inumbꝛata: que necdũ opinioneʒ: ſed etiã legeʒ tollit:vt in ꝓhemio inſtit. ð igit᷑ poſt libꝛos:⁊ in auct.de heredi.⁊ fai⸗ Sj⸗Coll.j. Capitulum: VII
ro debet eſſe c ſubiecta ſpiritui ⁊ econuẽrſo qꝛ pũalia maioꝛa dign ioꝛa ⁊ foꝛti oꝛa ſũt qᷓ; carnalia. Et hinc et ꝙ clericus non poteſt cõuenirt ſub iudice ſeculari:ex tra de indi. decernimꝰ. Et etiã epiſcopꝰ nõ poteſt hodie laico delegare:etiam ſi clerio

16255
22e canonibus ⁊ legibus
eus cõſ entiret: ef de foꝛo cõpe.ſignifieaſti
Mec obſtat ꝙꝛhabet᷑. xj.q.j. placuit. vite⸗
rũ.xj. q. jaclericus nuliꝰ.xvj. q.vij. filijs vt nepotibꝰ.ihoc eĩ itelligit᷑ de depoſito ⁊ in
corrigibili qͥ ñ pᷣt ꝑ aliũ diſtrĩgi:ej de cle.
excõ.c.ij.ĩ fi.⁊ de ſẽ.excõ.vt fame.x vij. di.
nec licuit.xxiij.q.v.de liguribꝰ. Mã ſi reli
cto habitu ĩmiſcẽat ſe pᷣlijs vel faciat guer raʒ impune occidiiꝰ.extra de ſen.excõi.cũ nõ ab hoſe.iĩ fi. Ael hoc põt fieri aucto.põ tifick.i.pape:vt.ij.q.v.cũ deuotiſſimã. Lai cus aũt bene ↄuenit ſub iudice eccleſiaſti co in multis caſibꝰꝛ vt in cã ſeruoꝝ ⁊ ruſti
coꝛñ ecckie.Ixxxix.di.iudicatũ.xj.q.ij. ec⸗
cleſiarũ ſeruos. Itẽ in cauſis penitẽtium xj-q.·aliud. Itẽ in cauſis libertoꝝ pupil loꝛũ ⁊ viduarũ ⁊ debiliũ ꝑſonaꝝ.lxxx vij.
di.deſolatꝰ ⁊ pᷣcipue qᷓ;tũſad tuitionẽ ⁊ de
fenſionẽ ne a potentibus oppꝛimant᷑.xxiij qv. adminiſtratoꝛes.extra de cenſibꝰ.Iʒ.
xxiiij. q.iij.ſi qs de potẽtibus. Idezʒ etiã ẽ in peregrinis mercatoꝛibꝰ ⁊ agricultoꝛibꝰ
et mare nauigantibꝰ:extra de treu.⁊ pa.
innouamꝰ. xxiiij. q. iij. ſi quis romipetas.
Idẽ cũ agit᷑ de feudo eccleſie ⁊ ĩuaſoꝛes
etiã locoꝝ eccleſiaꝝ vel raptoꝛes ſeu male
factoꝛes pñt ↄuenire clerici ſub qͥcũq; ma ⸗
uerint iudice. Etſ imilr qñ iudeꝝ eccleſia⸗ tſticus inſticiã reddere negligit vel ſuſpe⸗
ctus ẽ vel ſubditũ ledit cognoſcit ep̃s. vt Jautẽ. vt diffe.iudi.j. he.⁊· j·⁊.· ſi tñ cõ
tingit:Colk.ix. Idè ẽde iure ĩ ciuitatibꝰ que iudicibus carẽt. Quia ergo eccleſia⸗ ica ad ſpih:ſecularia vero referuntur ad carnẽ.ſicut clericus ſub ſeculari iudice nõ debet cõueniri:ita quoq; neq; ſpũs debet
ſub lege cornis teneri.de qᷓ Apłs ait Ro.
vij · Aideo ãt aliã legẽ ĩ mẽbr² meis repu gnantẽ legi mẽtis mee ⁊c̃. Bo. viij. Debi ⸗
ꝛes ſumnus nõ carni:vt m carnem viua mus. Sed quaſi econuerſo ſub iudice ec⸗ cleſiaſtico laicus cõuenit᷑ quando ſub mo
deramine ſpiritus carnalis appetitus re⸗
ſtringitur. Bal.v. Spiritu ambulate et de ſideria carnis nõ ꝑficietis. Iteʒ moꝛtifi ⸗ canda eſt ne anima pereat:ſicut homo in ⸗ cendium timẽs deſtruit domum vicini ne ſua ardeſcat.Eſt enim licitum h̊;ᷣm leges. Mam ſi defendendi mei cauſa tuũ edifici um incendio oꝛto diſſipauerim nõ teneoꝛ tibi⁊ ideo vlpianus repꝛobat labeonẽ:qᷓ
ait in hoc caſuꝛ⁊ in eo noĩe etiã familie in
dicium dandũ: vt. ff. eo.l.iij.. ꝙ ait pᷣtoꝛ. Poſſet tamẽ dici ꝙ labeonis ſentẽtia fuit vera: vbi iuſtus nõ fuit metus: qꝛ adhut non puenerat ignis vſq; ad domũ vicini quam deſtruxit:tunc enĩ teneoꝛ in ſimplũ ack᷑.l.aqͥł᷑. Sed ſi ꝑuenerat vel iuſte dubi⸗ tabam an ꝑueniret:quia foꝛte tempus vẽ⸗ toſum erat: habet locũ ꝙ vlpianus dixit. NMeq; eni damnũ dare videoꝛ eque peritu ris edibus: vt. ff. ꝙ vi aut clam.ſi alius.qᷓ⸗ eſt ⁊ alia exceptio. Quãuis aũt nõ perue nerit:tamẽ putabã ignẽ venturuʒ adhuc ceſſet actioꝛſic intelligit᷑.ff.ad.l.aqͥł᷑. ſi qͥs fumo. · qð dicit᷑.ſic etiã parcitur ei qͥ cau⸗ ſa merciũ ſuarum ſeruandarũ alienas ꝓij cit in mare: vt.ff. de pᷣſcpᷣ.verbis q̊ ſeruan darũ. he.j. Wulto ergo magis dehet ho⸗ mo ſpiritualiter plus curare de anima qᷓ; de carne.Eſt enim anima quaſi domus dei pꝛopꝛia:caro autẽ quaſi aliena. Ande do ⸗ minus ait Wat.x. Molite timere eos qui occidunt coꝛpus:ſuꝑ animã autem nõ ha bent iam amplius qͥd faciant.ergo domꝰ carnis ſeu ↄcupiſcentia moꝛtificãdo ʒ pe⸗ nitẽtiã deſtruat᷑:nc.ſ.libidinis incẽdio do mus mẽtis abſoꝛbeat᷑ Ro.viij. Si ſpiritu facta carnis moꝛtificaneritis viu etit Etb pᷣcipue ẽ neceſſariũ cũ qͥs pflare ſenſerit tẽ tationis ventũ:⁊ vbi ſe fragilẽ ſentiẽs me tuit ruine piculũ. Sůt etiã carnis dele⸗ ctationes velut aliene merces in mare ꝓpij ciende.i.ĩ amaritudinẽ penitẽtie cõuerten de vt mentis interne virtutes quaſi ꝓpꝛie merces ſaluent᷑: War.ix. Si pes tuus ſcã⸗ daligat te abſcide eum ⁊ pijce abs te. Et idẽ etiã:ſi oculꝰ tuꝰſcandaligat te erue euʒ et pijce abs te ⁊t̃. Exo.xv. Equũ ⁊ aſcẽſo⸗ rem eius piecit in mare. Equus enĩ ẽ coꝛ⸗ pus. Aſcenſoꝛ eius delectatiõis apetitꝰ: qui ei dominat᷑ qui pꝛoijciendus eſt in ma re penitentie. Oſtendunt etiã nobis pᷣfa⸗ tarum legum exempla:ꝙ magis homo de
Ppꝛia ſalute qᷓ; aliena debet curare. Itẽ cum a carne ſe ꝑmittit ſpiritꝰ ſuperare? eſt
velut quedam colluſio damnabilis ⁊ ini⸗ qua. Tũc enim ſpiritus aſſimilatur ei qui colludit in cauſa ſtatus:puta cũ dominus accepta pecunia vel alias malitioſe ꝑmit⸗ tit ſe a ſeruo in ſtatuſ udicio ſuperari:que colluſio detegenda eſt ⁊ dantur pᷣmia dete genti:⁊ adiudicatur ei ſeruus. Ande ille qui colludit in cauſa ſtatus ius in

Liber octauus
perſonam illius de ruius ſtatu agebatur et applicatur illi qui colluſionem detexit. K.de colluſiõibus.l.j. C. eo.l.fi. Similiter cum caro⁊ ſpiritus libi inuicẽ quaſi litigã tes aduerſent:⁊ cum ſpiritus habeat ius dominij ſuper coꝛpus:ſi ꝓpter delectatio/ nem acceptam a carne ꝑmittat ſe in tenta ⸗ tionis cauſa ſeu lite ſuperari ꝑ conſenſum eſt quaſi colluſionis peccatum. NQuod ta⸗ men ſi ꝑ penitentiam vel confeſſionem de tegatur: caro in ſeruitutem redigitur ip̃iꝰ penitentis.Et tũc tollitur dominium car⸗ nis a ſpiritu pᷣuaricante:⁊ ſubditur eideʒ ſpiritni penitenti: ex cuius perſona dice⸗ bat Apls.j. Coꝛĩ.ix. Caſtigo coꝛpus meuʒ et in ſeruitutem redigo. Ca. VIII
Aſus maluſnò
c imputatur alicui: niſi vbi cul⸗ pa interuenit ſicut medico non imputat᷑ ſi potionẽ dat:⁊ infirmus aliquo caſu foꝛtuito moꝛiat᷑:ita ꝙ medicus nõ de pꝛehendat in culpa ante factũ vł in facto vel ꝑoſt factũ:extra de cleri.egro.ad au⸗ res.ante factũ depꝛehendit᷑ in culpa quã⸗ do nõ eſt peritus in arte.vel quãdo intro ⸗ mittit ſe de miſterio gacelino: puta eſt reli gioſus qui ĩtromittit ſe de cyrurgia qð of ficiũ nõ ptinet ad ipᷣm.extra de homi.tua nos. In facto autem tũc depꝛehendit᷑ in culpa quãdo nõ dedit potionem iuxta tra ditionẽ artis:imo ĩnitebat᷑ pꝛudẽtie ſue ʒ iura:extra de cõſti.c, ne innitaris.Et poit factũ depᷣhendit᷑ quãdo circa cuſtodiã in ⸗ firmi apponit diligentiam quã debet.nec excuſatur ſi cuſtodem minus diligentem dimiſit vbi videbat periculum imminere. ar · extra de offi.archið.ea q̃ Caueat ergo quõ plures curas ſimul ⁊ ſemel ſuſcipiat: qꝛ.ſ.ifirmꝰↄtinuã diligẽtiã exigit:pluribꝰ intentꝰminoꝛẽ ad ſigula ſenſꝰ. Hectripler culpa colligit ex illa decre.ad aures et.ff. Ircũitus? di⸗ c ſpendia vitanda ſũt cuius exẽ⸗ plum habetur a cõſuetudine cu rie romane. Nam licet ꝑ poſtulationem acquiratur poſtulato ꝙ redditur habilis ad hoc vt eligatur poſtulatiõe admiſſa: vt — it. in li.hunc tamen oꝛ inez⁊ ſi a iure ꝓcedat nõ ſernat romacu
—
ria. Mam ſi ab ea aliquis poſtulet᷑:poſtu⸗ latione admiſſa nõ ſequit᷑ clectio.ſed appꝛo batio poſtulationis ⁊ poſtulati ꝓ electio⸗ ne ⁊ cõfirmatione habetur.⁊ ſimile extra de elec.cuʒ inter canonicos.⁊ hoc ideo fa⸗ cit vt euitent᷑ circumitus qͥ certe vitandi ſunt: vt.ff. de condi.inde.l.dominus.⁊ vt vitentur diſpendia eccleſiaruʒ: vt extra de elec.c.vlti. Capitulum:*
Ogitatio inte
c rrioꝛ peccati ſine conſenſu ope ⸗
ris nõ tollit gratiam nec euacu
at merita pᷣcedẽtia niſi ſit cũ delectatione moꝛoſa:quia tũc eſt interdũ moꝛtalis cul⸗
pa. Exemplũ huius eſt:quia volũtas teſta
toꝛis impꝑ fecta non tollit ſolenne teſtamẽ⸗ tum pꝛecedens: ſed cum decennio tollit:
C. de teſtamẽ.l.ſancimus. Sicut ergo mo roſitas temp oꝛis auctẽticat impfectã vo⸗
luntatẽ teſtatoꝛis. Sic etiã moꝛoſitas dele
ctationis augmẽtat culpã interior? cogita tionis:vñ peruerſe cogitationes ſicnt dici
tur Sap̃·j. ſeparant a deo.ſ.quando ſunt moꝛoſe:⁊ iõ ſicut dicit Iſið. Cuʒ te titillat
cogitatio:cũ tibi aliquid ſuggerit illicitu 5 non ibi teneas animũ:calca ferpentis ca⸗
put:calca pꝛaue cogitatiõis initium. eſt eĩ periculum in moꝛa. Aduertendum tñ hoc eſt qðᷣ ꝓpꝛie loquẽdo delectatio cogitati⸗ onis dicitur moꝛoſa:nõ ex moꝛa tempoꝛis
ſed ex eo ꝙ ratio deliberãs circa eam im⸗ moꝛatur: nec tamen eam repellit:tenẽs et
fouens libenter ea q̃ ſtatim vt attigerunt animũ reſpui debuerunt.vt dic̃ Augs. xij. de tri. Itẽ nota ꝙ cogitatio ip̃a ᷓᷣm ſe nõ eſt peccatũ moꝛtale: ĩmo moꝛtale qũq; eſt veniale tantuʒ: puta cum aliquis cogitat inuttliter. Quandoq; auteʒ ſine peccato omnino:puta cum aliquis cogitat vtiliter de foꝛnicatione ſcilicet vt de ea pꝛedicet vel diſputet. Sed ſi aliquis circa cogita⸗ tionem foꝛnicationis immoꝛatur vt dele⸗ ctetur de ipſo actu cogitato:tunc eſt pecca tumn graue: immo etiaʒ conſenſus in taleʒ delectationẽ etiã abſq; cõſenſu exterioꝛis operis dicitur eſſe moꝛtalis. Ta. XI
Onfeſſionẽ de⸗
c bet pꝛecedere diligens cõſeien⸗
„ kie perſcrutatio ⁊ examinatio. Nã f̃m iura auteqᷓ; qͥð conſectut᷑ vel oꝛdi

5—
MR v 5—
123* k
= ü
—
ti ſell
1
iüt
—
De canonibus et legibus
neł:dʒ pꝛecedere ꝑ triduũ ſcrutiniũ exami natiõis·ſ. vt ĩcipiatur in feria q̃rta pᷣcedẽ⸗ te ſabbatum oꝛdinũ: ⁊ debet per triduum diligenter inquiri de genere:de patria:de etate:de inſtitutiõe.i.ð titulo ad quẽ oꝛdi⸗ natur de loco in quo cõuerſatus eſt.de ſci entia.de fide.⁊ de alijs huiuſmodi.⁊ ſic ex aminati per triduum continuum ſabbato qui pꝛobati ſunt ep̃o pꝛe ſentantur. xxtiij. di. quãdo. Similiter anteqᷓ; penitẽs ſe ſa⸗
cerdoti in ↄfeſſione repꝛeſ entet: vt benefi cium abſolutionis ⁊ ſacramẽtalis gratie
conſecrationem recipiat:debet ſemetipᷣm pꝛimo diligenter perſcrutari ⁊ conſcienti/
sm ſuam ꝑtriduum.i.diutius examinare.
Sel per triduuʒ.i.de triplici tempoꝛe.ſ.de iuuentute: virili etate ⁊ ſenectute.vel per triduum.i.tripliciter.ſ.de commiſſis in de um:in pꝛoximũ ⁊ inſeipſum.vel ꝑtriduuʒ quia debet eſſe cõſideratio penitentiũ ſeu confitentinʒ circa ꝑſonas:circa peccata ⁊ circa circũſtantias peccatoꝛũ. Hebet quo ꝙ; fieri examinatio penitẽtis de tota vita ſua quando vult generaliter confiteri: de bet fieri examinatio nõ ſolum de actibus
peccatoꝛum: ſed etiaʒ de circumſtantijs.ſ. de condictione ꝑſone:de loco:de facto:de
cauſa:de modo:de tempoꝛe:de auxilijs qͥ· bus operatus eſt. ſicut in hoc verſu con/
tinetur. Quis quid vbi quibus au xilijs:
cur quomodo quãdo. Sicut clericus vt di ctum eſt examinat᷑ non ſolum de perſon a
et vita: ſed etiam de alijs circumſtantijs.
Capitulum:
XII Onſciẽtie gra-
nuamen nõ eſt ſuſtinendum. Sed
ꝑ penitẽtid pꝛotinus remouẽdũ.
Mam ᷓᷓm iura nõ ẽ toleranduʒ grauamen eccleſie, vñ cõſuetudiẽs inducte in graua⸗ men eccleſiarũ nõ debẽt obſeruari fed re⸗ uocari:ef de ↄſuetudine.c.j. Sicut Sẽre⸗
kocandũ quod infert grauameʒ ecckie:ita etiã eſt remouendũ ⁊ purgandũ quod in ⸗
fert grauamẽ conſciẽtie.ſ.peccatum e x eo quod qdiu retinetur: peccatoꝛ ſempꝑ ruit de malo in peius. Sꝛego.eccatũ qð per penitentiã nõ diluit:moꝝ ſuo pondere ad
bliud trahit et ad idem de pe.di. iiij.c.j.ij ijx.iiij.⁊.ſe. ꝓpt̃ qðᷓ hoꝛtat᷑ Apts heb.xij di·Deponẽtei oẽ põdꝰ⁊ circũſtãſ noſpctm̃
emaxie ãt peccãdi ↄſuetudo ẽ qᷓ ↄſciẽtiã
grauat:Pð.iiij. itij hominũ vſq; qͥ a⸗ ui coꝛde.ſ.— ↄſuetudinẽ qᷓ rat ⁊ aggrauat. Capim. XIII
Oꝛripiendi ſñt t ſpüales Ple ꝑ carnales:ſʒ ꝑ ſpũales ſicut clerici nõ ſũt coꝛri gendi vel verberandi ꝑ laicos:ſʒ tiñ̃ ꝑ cle ricos.vñ ſi pᷣlatus ꝑcuteret ſubditos ſiue monachos ſiue alios nõ ꝑ clericos ſed ꝑ laicos vterq; eſſet excõmunicatus ⁊ qui p cipet ⁊ q verberaret:vt et᷑ de ſen.excõ.vni uerſitatis.niſi foꝛte ſint incoꝛrigibiles qui non poſſunt comode ꝑ clericos comp̃hen⸗ di.tunc eĩ ꝑ laicos poſſunt:dñ tñ non plꝰ ſe extendat violentia laicoꝝ:qᷓ; reqͥrat re⸗ bellio clericoꝝ: vt eÿ̃ de ſen. excõ.vt fame. · laici. Itẽ coꝛrectio pᷣlati debet eſſe mo⸗ derata.nã ſi eſſet nimis atrox vł violenta in clericũ itavt moꝛs ſequeret᷑:nõ tranſeñ da eſſet ſine punitiõe. Añ ſi ſubditũ ſuum nõ habito reſpectu ad oꝛdinẽ ſibi datum: ep̃s cedi crudeliter iuſſerit:⁊ in continẽti moꝛtuꝰ fuerit homicida iudicat᷑. ar.jdi. ſi qua femĩa. Si aũt ꝑ. viij.mẽſes vel am⸗ piius vel minus ad arbitriũ indicis redi⸗ gendũ vixerit ⁊ poſtea moꝛiat᷑:ꝛqᷓ;uis pᷣſu matur ex alia infirmitate:tñ ſuſpẽdendus eſt dñs ad tpᷣs vł vſq; ad duos mẽſes: vel ſcðᷣm ꝙ videbit᷑ inſpecta ꝑſona: vt extra de clerico ꝑcuſſo.pꝛeterea.⁊ ſi ſe non emẽ⸗ dauerit poſtea deponat᷑:vt.e.t.c.j. 25 XIIII PoO 1ahcto 6 2 erũt ⁊ pꝛe miabũẽ ĩ celo ſiẽ ⁊ ſpũs eoꝝ ⁊ſi milr eoꝛꝑa dãnatoꝝ in inferno. Tenet eni in hoĩe ſpũs qᷓjſi vicẽ viri: caro ãt qjſi viceʒ vxoꝛł.⁊ ſᷣm iura vxoꝛ ſeqͥt᷑ foꝛũ mariti: vt ff. de iuri.o.iu.l.penlC. de incoł.l.vlti.ff. ad municip̃.ea q̃.x.l.de iurf. ꝗ · vlti.⁊.l.fi⸗ lijs · ꝗ· j. Similit etiã caro ſeqͥt foꝝ ſ püs:qꝛ vbip̃miat vel punit᷑ ſpũs etiã caro. Luce xx · Timete eñ qͥ hʒ ptãtẽ aĩam ⁊ coꝛpꝰ mit tere ĩ gehẽnã. Congruũ eĩ ẽ vt ſiẽ ð coꝛpꝰ ſimul cũ aĩa peccat vel meret᷑:ita tãdem ſi mul cũ aĩa puniat᷑ vel pᷣmier ⁊ iõ põt dice ve aĩa btã de coꝛpe. Aolo pr̃ vt vbi ego ſũ illic ſit ⁊ miſter meꝰ. Mã ſicut coꝛpus ðᷓ cõ⸗ iũgit᷑ aĩe ad miſteriũ laboꝛis:ita in celo ei copulabit᷑ ad conſoꝛtiũ—

Capituium: Xv
„ 6 mnati qui ſunt in inferno:nec fuffra gia valẽt recipere in quo differũt ab his qͥ ſũtĩ pur gatoꝛioꝛnec ipi alijs ↄferre poſſunt: ĩ quo differũt ab his qͥ ſůt ĩ celo ⁊ in mũdo. Añ in hoc dãnati aſſimilant clericis ſuſpẽſis quibus vᷣm iura bificia ↄferri nõ poſſunt: extra de etate ⁊ q̃lita.oꝛdi.pꝛefi.cuʒ bone memoꝛie.nec ipi alijs poſſũt cõferre: vt ex tra de cõceſſi.pᷣ.vel ecclie nõ vacan.qm̃ di nerſitatẽ. Similr dãnatis ſuffragia ↄfer⸗ ri nõ poſſunt:qꝛ in inferno nulla ẽ redem ⸗ ptio:ſicut patuit in diuite epulone: Luce. Fvj. Similiter etiã ip̃i bona alijs conferre nõ poſſunt qͥ bonis om̃ibꝰ ſũt pᷣuati. Pẽõ. lrxv. Mihil inuenerunt oẽs viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. Caplm: XVI
Amni dati cul
d pa aliquãdo ẽ excufabilis. naʒ *aliquãdo excuſat eã modus vt cum quis ſe defendẽdo dãnũ dedit tũc eĩ nõ tener̃ dů tamẽ modũ ſeruauit. Tal enĩ culpa caret:qꝛ ſᷣm legẽ fecit.ff.de iuſti ⁊ iu re.vt vim · aliqñ vo excuſat eã metꝰ. Mam quẽcũq; ferro me petẽtẽ;uiſ nõ ꝑcutiẽtẽ interficere licet:ſufficit enĩ terroꝛ armoꝝ. Hac etiã ratiõe excuſoꝛ ſi furẽ nocturno tẽ poꝛe interfecero: vt ðꝛ in tabernario repo fcenti lucernã: vt tamẽ cũ clamoꝛe h teſtifi cetur:ſʒ de die nõ licet niſi ſe telo defẽdat. ſed ſi potui ip̃m capꝑe nõ occidendo⁊ tñ oc cidi tůc teneoꝛ.ff. ad.l.aquil.l.iiij · ·fi.⁊.l. v.xel·ſi ex plagis. I·ta bernariꝰ.ef̃ de hõi⸗ cidioc.ij.iij. Aliquãdo vero excuſat euʒ — ſine culpa etiã eſt qͥ alteriꝰim
pulſu vł ventoꝝ violentia dã nñ dedit.ſj.
5
adl.aquił: quẽadmodũ. ſi nauis. ⁊.l.ſi ex plagis in clino capitolino. Item cul pa damnum inferẽtis aliquando eſt ante
„
ꝛaliquãdo poſt t cũ aliquis ma
faetuʒ:aliquando in facto factum. Ante factũ eſt ſicu le cõpoſuit lapides in plauſtro ⁊ Fterea kapides ceciderũt ⁊ dãnũ dederũt.vel in ſtipulã ſuam ignẽ apoſuit in dieventoſo. vel qꝛ nõ adhibuit diligentiã quã debuit de dãno qð ſeqͥt tenet᷑: qꝛ qͥ occaſionẽ dã/ ni dat: damnñ dediſſe videt᷑.Poꝛro ſi oẽz diligentiã adhibuit quã debuit; ita ꝙ ni⸗
. 1
octauus
hil dimiſit de cõtingentibꝰ nõ tenet᷑.ff. ad l.aqui.qͥ occidit. ꝗin hac.⁊.l.qͥ foueas.et l.idem iurẽ· S· mulionẽ.a.i.ſi ſeruus· ·ſi ex plauſtro.extra de iniurijs ⁊ dãno dato.ſi egreſſus. Quãdoq; vo culpa ſeqͥt᷑ factũ: vt ĩ medico qͥ bene ſecuit ⁊ poſtea circa cu ram negligens fuit.Qñq; aũt eſt in facto vt ſi medicus impꝑite ſecuit.ff.ad.l.aquit. qua actione.efi.⁊.l.idem iurꝰ.Et ꝓbant᷑ hee tria:ertra de etate ⁊ qᷓli. ad aureſ.⁊ de homi.tua nos. Caplm: XVII
Jabolo renun
ciare debet hõ ⁊ oĩbꝰ põpis eiꝰ
pluribus de cauſis:ſilibus his
qͥbus eß̃i renũciatio admittit᷑. Sũt enĩ he tuſte cauſe qͥbus talis ẽ renũciatio admit tenda. Cõſciẽtia crimĩs nõ cuiuſtibet ſʒ il lius dũtaxat ꝓpter qð ip̃ius officij execu tio pꝰ pactã penitẽtiã etiã impedit᷑: puta ſi ſit enoꝛme delictũ:ʒ Berñ ⁊Soff.⁊ Mo ſti.Et ðꝛ enoꝛme delictũ vᷣʒhoſt.hõicidiũ. l.di.miroꝛ. j.q·vij.ſi qͥs oẽʒ. de ↄſe.di.j.c. j. Itẽ hereſis.i qua poſt vulnus ſanatũ ci catrix remanet.j.q.vij.ſi q. Itẽ ſimonia in oꝛdine:extra de accuſa.inqͥſitiõis. Secũ da cauſa ẽ debilitas coꝛꝑpis:nec oĩs debi⸗ litas q̃ ex ĩfirmitate ⁊ ſenectute ꝓcedit ſuf ficit:ſʒ illa dũtaxat ꝑ quã impotẽs reddit᷑
ad exequẽdũ officiũ paſtoꝛale. Tertia
eſt defectus ſciẽtie:ſʒ qᷓ;uis deſiderãda ſit eminẽs ſciẽtia in paſtoꝛe in eo tñ ẽ cõpetẽs
toleranda:extra de elec.q̃lik᷑. EQuarta
cauſa eſt malicia plebis: qñ.ſ.adeo dure
ceruicis exiſtit:⁊ in rebellione ſua ita pti⸗
nax inuenit᷑ ꝙ p̃latus nequit ꝓficere apð
ip̃ᷣam ꝙ ſi moꝛtis ꝑiculũ immineat inſta ẽ
cauſa renunciatiõis:extra de renũ.ad ſup plicationẽ.⁊ extra de elec.bone memoꝛie. Hoc piculũ intettigitur hm ꝙ parochiani ipm capitalr ꝑſequunt᷑. In quo caſu ſupe rioꝛ ad quẽ ſpectat etiã ex officioꝛ⁊ ſi nihil petat᷑ eñ trãſferre dʒ · arg. extra de reꝝ per muta queſitũ:ſiue qꝛ aer eidẽ ẽ peſtilens ⁊ moꝛtifer.xxxiiij. di quoꝛũdã. Sexta cã eſt granue ſcandalũ.ſ.qñ de ip̃o p̃lato gra⸗ uit᷑ ſcãdalicãt ſßᷣditi. Septia cã ẽ irregu laritas ꝑſone vt ſi bigamꝰ⁊ tũc nõ rema⸗ net ꝛ vel illegitime natꝰ ⁊ tũc ex diſpẽſatio
neremanere põt: vt patet extra de renun. niſi cũ pᷣdeʒ.vbi iſta pleniꝰ exponũt̃. ĩa aũt pᷣdicta quodãmodo diabolo compe⸗
d

F 5.
E
N umd„
*
De canonibus ⁊ legibus
tunt: qʒ ipſa crimina enoꝛmia ſuggerit vt hereſim ⁊ ſimoniã ⁊ homicidiũ: Voh.viij Ille homicida erat ab initio ⁊c̃. Ip̃e quo⸗
q; vires noſtras tã ſpũales qᷓ; coꝛꝑales in
firmat ⁊ confringit.ip̃e obſcuritatẽ nobis
dubietatꝭ⁊ ignoꝛãtie ingerit. ip̃e ſua ma ⸗
litia ꝑtinax ⁊ ĩmutabilis exiſtit:⁊ inſuper nos ad ꝑiculũ eterne moꝛtis ꝑtrahit.Ca⸗
pitaliter eĩ nos ꝑſequit᷑: ⁊ peſtifero nos Hatu venenoſe ſuggeitionis inficere cons
tur. Sꝛauia etiã nobis ſcãdala ſuſcitat ⁊ ĩ
ducit:⁊ dũ affectũ ſpũs a ratione recta ſð
trahit:⁊ voluptati carnis ꝑ conſenſũ cõiũ
git quaſi bigamũ ⁊ irregularẽ effecit:ex qͥ̃
etiam adulterina ꝓles carnalis opꝑis pꝛo⸗
cedit. Ex quibus oĩbus patent᷑ apparet ꝙ
diabolo renũciandũ ẽ ⁊ om̃ibus eius põ⸗ pis Apls.j. Coꝛi.x. Molo vos ſocios eſſe
demonioꝝ. Et Eph.iij. Nolite locum da re diabolo. Capkmn:
FIſcoꝛdie vel
XVIII
d odij ignẽ incendẽtes exclu dentur a ↄſoꝛtio ſanctoꝛũ ſi cut incendiarij eccleſiaꝝ ex
cludunt᷑ ꝑ excõᷣmunicationẽ d conſoꝛtio fi delium. Mã incendiarij eccleſiaꝝ qui.ſ.ec
cleſiam vel locũ religioſũ vel eimiterium vel ea q̃ ſunt infra ſpaciũ pᷣuilegiatũ: vt le git.xvij.q.iiij.ſicut antiqͥtus. incẽderunt
vel effregerũt ſunt excõicati ip̃o iure. Ita ꝙ ex quo denũciati ſũt in eccleſia:nõ poſ⸗ ſunt abſolui niſi ꝑ papã: vt extra de ſentẽ.
excõi.tua nos ⁊.c.cõq̃ſti.Excipit᷑ tñ moꝛ⸗ tis piculũ ĩminẽs:de ſen.ex.c.ꝙ de his.c.
uiſæ.c.ſi dubiũ. Alij ãt ĩcẽdiarij.ſ.alio
locoꝛũ nõ ſũt excõmunicati ſʒ excõmunicã di. Et excõmunicati non abſoluuntur ni⸗ ſi dãno reſtituto ⁊ iuramẽto pᷣſtito:ꝙ ignẽ vlterius nõ apponãt: vt. xxiij.q.viti. peſſi
ma.. Et heredes cogunt᷑ ſatiſfacere damnũ
aſſis.Conſuetudo tñ appꝛobata: vt dicit oſtieñ. reddit tales incendiarios exeõ⸗
municatos ip̃o iure quãuis denũciati nõ
ſint:ſiue ĩ eccleſijs ſiue in villis incendiũ
cõmiſerint dolo malo. Conſuetudo at cõ
ſeruãda ẽ cũ ſit optima legũ iĩterpꝛes: vbi
autẽ cõſuetudo nõ apparet ſentiendũ ẽ cũ
alano. I.ꝙ incendiarij alioꝝ locoꝛuʒ qᷓ; ec cleſiarum nõ ſũt excõmunicati: ſʒ excõmu nicandi. Si ergo ꝑ excõicationẽ excludun
tur a cõſoꝛtio fidelium qͥ incendũt eccleſi⸗
am vel tẽplum materiale: multomagis ex cludunt᷑ a beatoꝝ ↄſoꝛtio qᷓ incẽdũt igne diſcoꝛdie vel odij tempiũ ſpirituale.ſ.aĩe Mð.lxxiij. Incenderunt igni ſanctuariũ tuum. Capitulum. 2 b. Bbia i qubus d vertitur piculum ãĩe debẽt tra⸗ hi ad partẽ ⁊ p̃ſumptionẽ tutio rem:extra de ſponſaiibꝰ.iuuenis. Ideo in dubio m iura pᷣſumit᷑ quis excõmunica⸗ tus:extra de ſen. excõ.cũ deſideres. Itẽ in dubio pᷣſumitur qͥs foꝛnicatoꝛ.xxx.q.v⸗ aliter.⁊.c.noſtrates. Itẽ in dubio pᷣſumi tur quis paganus ſiue nõ haptigatꝰ.de cõ ſe.di.iiij.ꝑuuloſ.⁊.c.ſi nlła. ⁊ extra ð bap. c.j. Itẽ in dubio pᷣſumit᷑ quis nõ oꝛdina⸗ tus.lxx viij. di.pᷣſpyteri.tẽ in dubio pᷣſu⸗ mitur ecclia nõ ↄſecrata.de cõſe.di.j.ſolẽ⸗ nitates.⁊.c ecclia. Notãdũ ẽ ãt ꝙ iuri ſte diſtinguunt multiplicẽ pᷣſumptionem. Eſt enĩ quedã pꝛeſumptio iudicis ⁊ cõtu⸗ macie homiĩs: vt qñ epᷣs citauit clericũ ſu⸗ um ⁊ nõ redit ad eccliam:pᷣſumit iuòex ꝙ habeat eccliam ꝓ derelicta.ar.a ʒrio ſen⸗ — q.j.pᷣſentiũ. Sed hec pᷣſumptio be⸗ ne admittit ꝓbationẽ ↄtrariam.Et de hac etiã legit.ij.q.v.oĩbus nobis circa fineʒ. Alia pᷣſumptio ẽ fame: vt qñ qͥs infamatꝰ eſt:nec apparẽt alia indicia: ⁊ hec admit tit ꝓbationẽ in ↄtrariũ.aliqñ ꝑ inqͥſitiõeʒ aliqñ ꝑ purgationẽ. Alia No ẽ nature:vt ſi pat᷑ exhereditauit filiũ pᷣſumit᷑ ꝙ iiuſte: quia nõ pmittit natura pᷣſumere ꝙ filꝰ pa trem offendat. C.de in offi.teſtamẽto.om̃i mõ.⁊ auctẽ.nõ liceat pr̃i.ꝙ nullus affect? vincit paternũ vel maternũ..de cura.fu ri.l.vlti.Ex hac etiã pᷣſump.tingit ꝙ nõ pᷣſumit̃ frater 3 fratrẽ falſũ teſtimonium dicere maxime in crimĩe hereſis vł in alio raui. Maturale eni fedus nõ ꝑmittit qͥc⸗ qᷓ; falſi crimĩs ſuſpicari:extra de coha.cle. et muli.c.j.⁊.c. vlti. Jlia vo pᷓſũptio ẽ iu⸗ ris tih:vt cũ ius pᷣſumit aliqͥd:ſʒ nõ ſtatu⸗ it ius ſup pᷣſũptoꝛ vt ſi vir din fuit cũ vxo re ſua in lectoꝛpᷣſumit ius ꝙ eã cognouit: ſiipᷣe b dicat qᷓ;nis vxoꝛ neget:extra de d ſpõſa.ipu.tinebat᷑.⁊.c.duo pueri.xxxiij. q.j·ſi qͥs accepit. Tñ bñ admittit ꝓbatio⸗ nẽĩ ↄtrariũ.xxvij. q.j.nec aliq̃. Sʒ notã
dum ꝙ gliquãdo lex fingit bonum qð ca⸗
non malum pᷣſumit.Mñ in 8 mulieris

Viber octauus
iũctione ⁊ cohabitatðe lex fingit m̃5imo maxime ſuſpicioſi: qꝛ multotiẽſexperti ſũt niũ. ff.de ritu.nup.i libere. Canõ vo pꝛeſu alioꝝ defectus. Pꝛie due cauſe manifeſte tnit ſtupꝛũ ſeu ↄtuberniũ ꝓxter ꝑiculũ niſi impoꝛtãt puerſitatẽ affectꝰ. Vertia dimi⸗ bet᷑ matrimoniũ xxx. q. v.c.j ⁊.ij. Et nuit de ratione ſuſpitionis:qꝛ experientia ppt piculũ qð accidere põt ex clãdeſtina ad certitudinẽ. ꝓficit. Et nota etiã ꝙ eyle deſponſatiõe.Mã q;uis vere mr̃imonium uibꝰ iudicijſ ð bõitate alteriꝰdubitare ẽ ve ↄtractũ ſit inter alids: ſi tñ alt diuertat nõ niale:ſʒ ꝓcerto ⁊ qᷓſi diffinitiue ex leuib? diſtriget ꝑ eccliam niſi mimonium ꝓbet̃ indicijs maliciã extimare ſi ſit de huibꝰñ ẽ xxx.q. v·his ita. Itẽ ᷣm pᷣſumptionem ſine pctõ moꝛtali:qꝛ nõ ẽ ſine ↄtẽptu ꝓxi. iuris ſi chirographũ cñceliatũ ſit pᷣſumit᷑ Judeꝝ aũt ſi ex ſola ſuſpitione ꝓcedat ad debitoꝛ liberatꝰ niſi ꝓbet᷑ ʒriũ.ff. de pꝛo⸗ Aliquẽ ↄdemnãdũ cũ manifeſte ſit ↄtra iu batiõibꝰ.ſi chirographis. Itẽ iſtrumẽto ſticiã emꝑ moꝛtalr ꝑeccat. Alia pᷣſumptio et litteris ſtat᷑ pᷣma facie niſi ʒ Pꝓbet:eßde ẽiurk ⁊ de iure: vt cũ ius fingit aliqͥd ⁊ ſta Ween C.— tuit ſuꝑ— F—.— ꝓbationẽi te pꝛeſumit a iure.ꝙ q̊cꝗd habet vxoꝛ contrariũ: vt ſi qͥs ſemel deierauerit nũqᷓ; de bonis mariti acqſierit niſi riũ Pbet. ff admittit᷑ in teſtimoniũ:qꝛ pᷣſumit᷑ ꝙ ſemꝑ 3 edond⸗ inter virum⁊ vro. qͥntus muciꝰ. deieraret:extra de teſtibus.teſtimonium. Siränttlentpeheenitſhte. ettelieaeleithian 0 Ete. Ande ſi relin⸗ ecũ ꝑ annũ ⁊ dimidiũ.de cete quat᷑ clerico ab extraneo pᷣſumit᷑ relictum ro nõ põt—— ſi ꝑmittit e coh⸗ intuitu eccleſie:niſi ʒ ꝓbet̃:extra de teſta ſci:qᷓ;uis nõ habeatannos legitimoſ. Md redſiſti · Item pꝛeſumit ius ꝙ quilibet ſit et carnalis copula facit de ſpõſalibꝰ matri — i—— de——— iure pꝛeſumẽte ꝙ conſenſerit:⁊ de ereditchrs n ſnr punt gbou bee turibrin rnhe 1——————— deſpõſatiõibꝰ.impub.de illis a no o qul dotu dildolũ dz pbare. ff.de ꝓpba⸗ bis.ñq tñ ius fingit ali e qᷓ; ſit. Mã lo· Sie tñ Zull⸗ fingit mutere ſipuiet 3 n ieñ. eß:—— nusvevenlnererel2 ber nerneteepeee⸗ pꝛo vno bono inueniũt᷑ decẽ mali.Et mul⸗ Itẽ fingit viuere qð nõ viuit. Inſti de ex- ti ſũt vocati pauci vero electi. Sed illð qð u.tu. filij aũt. Sed⁊ fin git nõ eſfe narũ dictũ ẽ in cõtrariũ fit de eqͥtate ⁊ henigni qð natũ ẽ.ff.ð libe.æ poſthumiſ.cuiꝰteſtĩo tate iuris. Et qꝛ de oĩbus dubijs benigna nio.F·lucius. Pꝛeterea fingit nõ cõceptũ interpᷣtatio fieri debet:ef᷑ de regulis iur?. quod naſcit᷑ moꝛtuũ.ff. e vſtote. Et ſimilr q̃daʒ Sioſa ſuꝑ epłam ad q̃ moꝛtui.Tlia ẽ direleerhot. 3 Ro. dicit ꝙ dubia in melioꝛẽ partẽ ſũt int᷑ etiã ẽ de iure:qꝛſ.ins pter rei⸗ prctanda. Añ theologi dicũt ꝙ ex leui de ſumit qͥd bñ— aliquo malã opinionẽ habere abſq; ſuffi⸗ terioꝛa cõp̃hẽdũt᷑ iterioꝛ a SRnpi cienti cauſa ẽ eiiniuriã facere. Et qᷓ;uis cõ citer hũilr ⁊ ↄtinent᷑ vet u— 46 epius falli circa ma et diſcretis libent᷑ ↄuerſ lo onã habet opinionẽ:tñ me/ opꝑa bona ⁊ recta:⁊ da- Et ec i lus eſt bonã opinionẽ habere den malis ꝑ libent᷑ nõ oꝛauerit nõ iei it:nõ hñ talẽ deceptionẽ qᷓ; rariꝰ falli.⁊ habere eri— Tb ma liter ſe habuerit:ſz cũ luxurioſi ib? lam opinionẽ de bono homiĩe. Hicũt eti ibſee e. Wicüt etia; et pot ſee erit:huiꝰ thelogi. ꝙ habere malã ſuſpitionẽ de ali—— ee Puenire ex tribus. quoq; ope pᷣſumit malus Snomö erh ꝙ aliqͥs malus ẽ:⁊iõ ex leui elec. oſius! et jcis ſ reſi e bus de alio iudicat malũ. Secuno e 22,— n — 2 adaltexꝛerꝗᷓ facilr de eo ſi chrtn Au—— Sn de Pbs.. 56. experiẽtia. rit. St quicqͥd iniurioſũ fit aut ðꝛ: p̃ſumit᷑ die ꝙ ſenes ſunt animo iniuriandi factũ aut dictum niſicð

18755 A
iiit
k3itseit
. *
—
*
iiit
C
De canonibus et legib us
tra ꝓbetur.vt. C. ad.l.coꝛ. de ſic.l.j.⁊ de iniurijs.l.ſi nõ cõnicij. lʒ delinquẽs dicat wꝙ ludens fecerit. Mam ludus noxius in culpa ẽ.ff. ad.l.aquil.nã ludus. Et iõ non
debet remanere ipunitus ff.de furtis. in
furti actione. ð· vlti.qͥs enĩ ludos appella⸗ bit ex qͥbus crimia oꝛiũt᷑: vt in pᷣma ↄſti. ff veteris ·ð · illud notat̃. Idco pᷣſumit᷑ de fa⸗ cili ↄtra vſurarios qͥ cõſueuerũt exercere vſuras. Capitulum: XX
Lemoſynaruz
e diſpenſatoꝛ ſi habet in domo vł
familia vel collegio ſuo indigẽ tem nõ debet eũ negligere:qꝛ ꝓpinquus ẽ vel collega cuiꝰ exemplũ ẽ in eccleſiaſticis electionibus. Mõ enĩ ꝓhibet̃ aliquis eli gere ↄſanguineũ dũmõ ſit idoneꝰ.⁊ ſilr ſi idoneꝰ in ecclia ĩ q̃ faciẽda ẽ electio ĩnenit᷑ de ea ẽ eligendꝰ: vt.xxiij. di.ĩ nomĩe dñi.
lxj.di.nullus inuitis. Sed in Eẽ differen/
tia:qꝛ in electiõibus eſt in fauoꝛẽ cuiuſli⸗ bet ↄgregatiõis ĩdultũvt de ſe eligat ſi ibi idoneꝰ iuenit᷑.lxj. di.nec emeritꝰ.⁊.c.nuliꝰ Mõt ↄgregatio huic iuri fauoꝛabili renũ ciare ⁊ aliũ eligere vłpoſtulare tota vłma ioꝛ pars ↄgregatiõis ip̃iꝰ qᷓ;uis ĩ ea aliqͥs dignus exiſtat: vt extra de elect.cũ vinto⸗ nenſis.c.cũ inter canonicos.ſʒ in elemoſy nis d andis dicit Aplłs.j. Timotk.v.ꝙ ſi quis ſuoꝛum ⁊ maxime domeſticoꝝ curaʒ nõ habet:fidem negauit ⁊ eſt infideli dete rioꝛ. Ande magis cõiunctus ẽ alij neceſſa rio pᷣferendus ceteris paribus: puta ſi ali us nõ occurrat magis indigens vel eque indigens ⁊ melioꝛ vel reipublice vtilioꝛ: ĩ quibus caſibus pᷣferendus eſt cõiuncto. Capitulum: XXI Rroꝛ vtilis to⸗ e lerat. Cuius exemplũ eſt: qꝛ cũ ſeruus nõ poſſit eſſe iudex:quia nec arbiter quod minꝰ ẽ.ff. de arbi.pediꝰ. fi. Tamẽ ſi credat᷑ liber ⁊ ſententiã fe⸗ rat:tenet ſentẽtia ꝓpter vtilitatẽ eoꝝ qui apud e egerũt.ff. de offi.pꝛetoꝛis.barba rins. tamen in vitate iudeꝝ non eſt:ar.ff. decuri.l.herennius. Ad ideẽ inſti.de teſt. Frſed neq;. C. de teſta.l.j. C. de lati.li.tolł l.§ ſ qd ſi dñi.⁊..ſʒ et ſi qͥs hoĩ libero. Sic dicimꝰ de excõicato.ar.extra de ꝓcu. c.fi.et extra de exce. exceptioneʒ extrà de
ſenten. ⁊ re iudi.ad ꝓbanduʒ. Itẽ ſiq gerat ſe ꝓ legato cũ nõ ſit:certe valebunt eiꝰ ſentẽtie ſi homĩes ipᷣm tanqᷓ; ad lega⸗ tum bona fide recurſũ habuerint.ar.ff.ad macedonianũl.iij. tẽ erroꝛ intẽtiõis qͥ ſine dolo aliqñ excujat licet nõ ex toto:qð patet ꝑ exemplũ in rapina. Mã raptoꝛ nõ ðꝛ qᷓ violent᷑ rẽ alicui rapit niſi dolꝰ maluf interueniat:qꝛ ſi qͥs rem ꝓpꝛiã alicui vio⸗ lenter auferat:credẽs ſibi intereſſe tũc ceſ ſat actio raptoꝛis.licʒ talis mulctei ꝑ con ſtitutionẽ.ſi qͥs in tantã. Inſti. de vi bono rũ rapt᷑ · I· ſʒ ne dů talia ⁊ pcedẽti. Item ſi publicanꝰ pecꝰ meũ abdu xerit dñũ putat me aduerſus legẽ vectigalis aliqͥd cõmiſiſ ſeꝛ⁊ ſic moꝛiat᷑ non tenet qᷓ;uis errauerit. Secus ſi ideo incluſit ne paſcat᷑æ fame pe⸗ rterit:qe tũc tenet.if. de iuſ.—— H.ſ publicanus. Itẽ erroꝛ peccantiũ aſſimila tur erroꝛi emẽtiũ ⁊ vendentiũ inter quos cõtingũt plerũq; ſex erroꝛes impedientes contractũ emptiõis ⁊ vẽditiõis.Pꝛimus eſt in pᷣcio vt ſi puto vendere decẽ tu putal emere quinq;:ſecus econtra.ff. locatal.ſi locem. Iſte erroꝛ eſt in hypocritis qͥ opera penitẽtie vel iuſticie q̃ fũt magni valoꝛis. vendũt vili pᷣcio humane laudis.hoc enĩ eſt: qꝛ hypocrita pᷣmiũ humãe laudis ma ioꝛis valoꝛis extimat qᷓ; ſit. Secũdus er roꝛẽĩ ↄtractu:vt qꝛ puto vendere tu pu⸗ tas tibi donari.ff.de rebus cre.ſi ego. Si⸗
milis erroꝛ eſt in malis pᷣlatis ecckie.qͥ bo
na eccleſiaſtica ꝓ libito ſuo tractãt tanqᷓ; libere ſibi donata.i.tanqᷓ; eſſent veri dñi cũ tñ ſint nõ dñi ſed diſpenſatoꝛes ⁊ mint ſtri. Et ideo in fine ĩueniẽt ea caro pᷣcioſi bi vendita: grauẽ.ſ.penã ꝓ eis exoluẽtes Tertiꝰ erroꝛ ẽ in coꝛpe i.ĩ ipſa re:vt q⁊ puto vẽdere ſempꝛonianũ:tu putaſemere coꝛnelianũ: vt. ff. c.ĩ võẽditiõibꝰ.ſʒ qͥd ſi vẽ do tibi petrũ cocũ cũ ſit pellipariꝰ:⁊ ſi is 4 cocus ẽ martinꝰ vocat᷑:ſi habui nota noĩa ſeruoꝝ tũc is debet᷑ qui nominatus eſt.ſed ſi non habui nota: is videtur vẽditus cu⸗ ius artificium eſt adiectum.ff. de rebꝰ du. qui habebat. Talis erroꝛ eſt inter diabo⸗ lum et luxurioſum cui diabolꝰ offert op carnis:⁊ ille accipit credẽs emere.i.ꝑcipe re ſolum delectationẽ.⁊ diabolus intẽdi ei tradere magis amaritudinem:qnia vo⸗ luptas triſtes habet exitus: vt dicit Boe⸗ tius. Mꝛouerbi.v. Mouiſſima illius amas

Piber octauus
ra quaſi abſinthiũ. Quartus ⁊ qͥntꝰ ſiĩ fubitantiali qualitate ſiue mat eria erret vt ſi es ꝓ auro vei plũbum ꝓ argento de ſtrnat:⁊ ſi etiã acetũ veneat ꝓ vino quod añ acetũ fuit emptio nõ valet:ſecus ſi po⸗ ſtea acetũ fit:qꝛ eadẽ ꝓpꝛie ſubſtãtia eſt. eit enĩ ideʒ coꝛpus. ꝓbatur h.ff. eodem in venditionibꝰ. · vlti.⁊.l.alioquin.⁊.l. ali⸗ ter. Sed ſi in parte erret᷑ in ſubſtãtiali q̃li tate tenet ꝓ parte in qua non errat᷑: vt.ff. eodẽ titu.ꝙ tñ.⁊.l.cũ ah eo· · vlti. Iſte er ⸗ roꝛ eſt in auaris:qui q̃ſi plũbũ recipiũt ꝓ auro ⁊ acetum ꝓ vino.i.coꝛꝑalia ꝓ ſpũa⸗ libus ⁊ tẽpoꝛalia pꝛo eternis appꝛeciant᷑ enim magis plumbũ qᷓ; aurũ.i.magis tẽ⸗ poꝛalia qᷓ; eterna. Sexxt ꝰ eſt ſi erret᷑ in ſexu: vtputo vẽdere puellã:tu putas eme re puerũ:ſecus ſi putas emere virginẽ cũ iam ſit coꝛrupta: vt.ff. eo.aliquoꝝ. · ꝙ ⁊ ſi ego. Sʒ venditoꝛ ſciens coꝛruptã tenetur actione exempto ad reſoluendũ ↄtractus. ff. de act. empti.⁊ vendi.ex empto · ·ſi qͥs virginẽ. Itẽ ſi erret᷑ ineſſe nlła ẽ emptio. vt ſieibi vendo domũ qᷓ iam comhuſta eſt et vterq; ignoꝛat. Talis erroꝛ etiã inuenit᷑ in hypocritis:qui dare deo videntur femi nam i.carnẽ inquantũ macerant eã ꝑ pe⸗ nitentiã:ſed deus vult puerũ.i.ſpiritũ pu rum. Itẽ vendunt domũ iam combuitã ille ſeʒ ꝑſone q̃ cũ luxuriate fuerint in xp̃o volůt nubere:ſicut dicit Apls.j. Tim̃.v. Capitulum: XXII
Ecommunica
e tuſaſſimilat᷑ ade qͥ fuit expulſuſ deparadiſo ⁊ ſepatus ab ange loꝛum cõſoꝛtio:⁊ pᷣuatus eoꝝ alloqᷓͥo ⁊ etiã pꝛiuatꝰ eſu ligni vite:Señ.iij. Mer pᷣmum
ſignificat ꝙ excõicatio excludit a regno ce loũ:ex eo ꝙ excõicatio ji recte ferat᷑ ligat etiã quo ad deũ: Mat. xxj. Quodcunq; ligaueris ſup terraʒ ⁊c̃.Ex eo vere ꝙʒ fuit ſeparatus ab angeloꝝ cõſoꝛtio ⁊colloqo: aſtendit᷑ ꝙ excõicatio ſeparat a cõione fi⸗ deliũ. Et vicit lex ꝙ maioꝛis pene viſů eſt non verſari inter homies vel hoim carere ſuffragijſ qᷓ; eijci extra ciuitatẽ:puta in exi kũ deſerti ⁊ nemort. E. ne ſctĩ baptſ.reite hiqͥ ſanetũ Et alibi: Bãnitus a rege ⁊ ex⸗ comuhicatus equiparant᷑: vt in li.fendo⸗ nutn. Ex eo vero ꝙ adam fuit pᷣuatꝰ eſu li/ gnl vite:oſtẽditur ꝙ excõicatio ſeparat a
de excõicatione maioꝛi.
ſacramẽtis.xj.q.iij.nemo.⁊ hoc intelligit᷑
Itez excõicatio tollit homĩ gratiã:cuiꝰ ſimilitudo ẽ:ꝛ eli ditur reſcriptũ ſi ab excõicato fuerit impe tratũ: vt extra de eta.⁊ q̃lita.oꝛdi.pꝛefi.cũ bone memoꝛie.⁊ extra de ꝓba.c.vl. Itẽ nota ꝙ excõicatus a iure ꝓ aliquo delicto poteſt etiã excõicari a iudice. Kuiꝰ exem⸗ plum apparet in ſtatutis factis ↄtra liber tatẽ ecdeſie: extra de ſnĩa excõi.nouerit. Circa qᷓ ponunt᷑ ibi ſex caſus:in qͥbus ip̃o iure maioꝛ excõicatio ĩcurrit᷑ f̃m Moſtieñ. Meimꝰ eſt qͥ de cetero ſeruari fecerunt ſta tufn edicta ⁊ ↄſuetudines introductas cõ tra libertatẽ eccleſie niſi ea de capitulart⸗ bus ſiue cartularijs ſuis vel alijs libr? xj⸗ q.j·· ⁊ hec ſi qͥs antiqᷓta. Intelligas q́ ad ſtatuta ĩ ſcriptꝭ redacta infra duos mẽſes poſt huiꝰ publicationẽ ſnĩe nõ fecerit abo leris.ergo in duobꝰ caſibus ſũt tales exc municati qͥ ad ſtatuta. ꝛimus ẽ ſi ipᷣa in fra duos mẽſes de libri ſuis nõ deleuerit. Secundus eſt ſi ip̃a ſeruari fecerint: verũ quo ad conſuetudinẽ in vno tm̃.ſ. ſi ip̃as de cetero ſeruari fecerint. Tiius caſus ẽ ĩ his qͥ de cetero talia ſtatuta fecerint. Zliꝰ contra illos q́ talia ſtatuta ſcripſerint. Ali us ↄtra poteſtates cõſules ⁊ rectoꝛes ⁊ cõ ſiliarios locoꝝ vbi hmõi ſtatuta ⁊ ↄſuetu⸗ dines de cetero edite fuerit vel ſeruate:ſß audi quãuis nõ ſtatuerint vel ſeruare fece rint:vt ſic differat a pᷣcedentibus caſibꝰ. Alius eſt contra illos qͥ ſecundũ ea pᷣſum pſerint iudicare. Alius ↄtra illoſ qᷓ ſcribe re pᷣſumpſerit iudicata:ſicut hec om̃ia col⸗ liguntur:extra de ſen. excõ.nouerit fra⸗ ternitas tua. Om̃es tales ᷣm hoſtieñ. ex⸗ cõᷣmunicati ſũt ip̃o iure. Sed quia adhuc a iudice poſſunt excõicari:etiã ſubditur in decretali. Jdeoq; fraternitati tue manda⸗ mus:ꝙ in cõſiliarios ⁊ officiales ciuitatis ipſius niſi ſtatuta ip̃a delere fecerint ⁊ ido nee ſicut res exigit caueri qjtenꝰſimilia de cetero nõ debeãt attẽtare:excõicatiõis ſen tentiã pmulgare ꝓcures:ſubaudi:ratiõe contumacie:qꝛ nolunt idonee cauere. In ⸗ ſup excõicatos denuncies: qꝛ hoc attẽtãt vt extra de ſentẽ. excõmunicatio.nouerit. Sed aduerte ꝙ non eſt abſonum vel ab⸗ ſurdum ſi excommunicatos a iure iterum dicamus excõmunicari ab homine. Mam excommunicatus excommunicatur:extra

De canonibus et legibus de ſenten. ercõica cum ꝓ cauſa. Qð ad/ demngẽ ad intereſſe.xij. q.ij.ſi qs decleri⸗ dit ꝙ debeant idonee cauere xc̃. intelligi cis Alas tenei iniuriaꝝ.ff. depoſitil.j.. tur ſub certa pena ⁊ ipothecavel datis ſuf᷑ ſi quis tabul.f. adel.aquil.ſi qͥs teſtamen⸗ ficientibus fideinſſoꝛibꝰ.ar.extra de p̃ſũj. tũ.et· ꝗ· ⁊ ſi qͥs tabulas. Et etiã talis ꝓdi“ litteras. Et h notat ſatis mẽs vboꝝ ido/ toꝛ dici põt. rlyj· di · clericus. ⁊ ſic falſũ cõ nee ſicut res exigit. Caplm: XRIII mittit qͥ ſecretũ gpit. e de offi. delega. cũ
Aiſit„n t olim magis. Vertio faiſitas cõmitit ĩ fa 1 98 COnMM cto:vt in moneta ⁊ mẽſura.ff.e. quicunq; tttitur ĩ ſpũalibꝰſicut ⁊ in tꝑalibꝰ et.l.lege. ⁊.l.penul.ꝗᷣ· j. extra de cõtrahẽ.
—
2
²*
—
⁊ coꝛꝑalibꝰ.Mã falſitas in tpali
bus cõmittit qñq; ĩ ſcripto ſiue ſcribat qͥs falſuʒ ſiue deleat verũ: vt res.i.rei veritaſ nõ appareat ſiue ſit teſtamẽtũ ſiue inſtru ⸗
mentũ publicũ vel pᷣuatũ:ſiue ſint tabule
lignee fiue ceree vel rationes:vt.ff.de cri
mine falſi.l. qͥ in rõnibus.x. l.paulus· · paulus. Scdo cõmittit᷑ falſitas ĩ dicto:
vt teſtis falſidicus ⁊ iudex ſcient᷑ iniq̃ con tra cõſtitutiões iudicãs:⁊ qͥ teſtẽ vł iudi⸗
cem coꝛrũpit ⁊ reciꝑiens pecuniã ne veri⸗ tatẽ dicat: vel vt teſtẽ inſtruat locutionem
pꝛauðᷓ edocendoꝛ vel qͥ falſis legibꝰ vtitur allegando:⁊ ſic cõpilatio antiq̃ non videt᷑ allꝑganda. Et hec pꝛobant᷑ff. de crimine
nup.c.j. Et ponit᷑ exẽplũ de his qͥ numos partiʒ raſerũt vel finxerũt. In qᷓ caſu libe ri beſtijs ſubijciũtur:ſerui vltimo dãnan ⸗ tur ſupplicio. Sʒ etiã de diminutione ha⸗ bes extra de iureiurã.c.quãto. Iteʒ po⸗ nitur exemplũ de eo q́; auro aliqͥd vitij ad diderit vel argẽteos numos adulterinos
finxerit: vel coꝝ tale quid nõ ꝓhibuerit:
vel numos ſtãncos feu plũbeos emerit vł vendiderit dolo malo. MQui tñ falfam mo netã ꝑcuſſerit ſi in totuʒ foꝛmare noluerit
ſuffragio iuſte penitẽtie abſoluetur. Pꝛo mẽſura aũt falſa duplex pena imponit᷑:et inſuꝑ relegat᷑.ff. eo.qui falſã.l.viti. Itẽ facto cõmittit᷑ falſũ in partu ſuppoſiko in
1
falli.l.j·SPtem qͥ obinſtruendã. 4.l.ſed ſi quo pꝛiuata eſt actio. Mã de eo loli accu⸗ aliqs· S·q iudicẽ.⁊· ſed ⁊ ſiiudex.⁊.l.eoſ ſant parẽtes.vel hi ad quos ea res ꝑtinet l.vlti.⁊. L. de veteri iure enu.l.ij ·· hoc non quilibet ex populo vt publicã accuſa autẽ.veãdẽ penã.Et ſi qs mentit᷑ pᷣſidi tionẽ intendãt:vt. ff.eo qͥ falſũ..j. ⁊.in. i. vel pꝛincipi ⁊ ꝑ obꝛeptionẽ aliqͥd obtinue coꝛnelij · j·⁊in notoꝝ ſigilloꝝ coꝛruptio rit nõ tenet̃: vt. ff.e.ſi qs oppꝛeſſerit:vnde ne:ef̃ de fie inſtru.iter dilectos. Nuar et mẽdax imperatoꝛ debet carere impetra to cõmittit᷑ in vſu: vt ſiquis vtit falſis lit tis:extra de impe.ſuꝑ litteris. C.ſi contra teris vel in inſtrumẽtis:⁊ hmõi ab alio cõ ius. vł vtil·pubł.⁊ſi de legibus.⁊ de diu. fectis vel impetratis. Itẽſi qͥs ſe ꝓmi⸗ appo⸗l.ij. deo puniendi ſũt iudices qͥ ve lite geſſerit cũ nõ eſſet:vłillicitis inugnij tãt pᷣcũ argui falſitatẽ. C.ſi ʒ ius vł vtil· vſus ẽ: vel falſo dupplemate.i.interdicto pub.l.puniri. Falſidicus aũt teſtis tribuſ certi loci itinere bꝛeuioꝛi via cõmeauerit pſonis eſt obnoxiꝰ Meimo deo:iõ impo/ et talis eſt ꝓ admiſſi qualitate grauiſſime nit ei penitẽtia ſeptẽ annoꝝ.vj. q·j· quicũ puniendus.ff. e.eos qui.. vltimo. Et idẽ ꝙ. Secũdo iudici:iõ infamis fit. xxij.q.j. eſt in non oꝛdinato qᷓ gerit officiũ oꝛdina⸗ ſiqͥs conuictus ⁊ verberibus caſtigat᷑.v. titextra de clericis nõ oꝛdinatis ⁊ miſtriſ. q. v.illi 3. vhertrgoꝛdinatie punit᷑: vt. T. c.j.⁊·ij. Idẽ ẽ in eo qui ſub pᷣtextu clerici deteſtibꝰnullũ. Tertio pꝛoximo:⁊ ideo in cum hocmunus nõ impleat:ab his ſe mu xta modũ leſiõis.iij.q.ix. Mihilominꝰ.xj. neribus ſubtrahere conat᷑. C. de ſacro. x
3 — *
d u — — ——
Wi
q.ij. quiqͥs. Sñ falſidicus teſtis peccat 3 deũꝛaſſumẽs eñ in teſtẽ falſi. Sʒ 3 iudiceʒ peccat faciẽs eũ ↄdẽnare innocẽtẽ ⁊ abſol
uẽ reũ. Sʒ 3 pximũ peccat faciẽs eñ ĩiuſte
dãnari. Itẽ dicto cõmittit falſũ aduoca⸗
tus vł ꝓcuratoꝝ:q̃ aduerſario ſecreta cau ſe appuit vl iſtfumẽta. ꝓdidit.ff.e. i ᷓ de poſita.ff. de penis. ſi quis aliqͥd..ſi quis
inſtrumẽtũ. ⁊ · inſtrumẽta. Iliqñ etiã cõ
qͥ ſub pᷣtextu:extra de vita ⁊ hone.cleri.c⸗
finali. Itẽ in eo qͥ cũ nõ ſit clericus tan⸗
qᷓ; clericus nitit beueficiũ eccleſiaſticũ ob tinere ꝛeytra de trãſta.ex lris: extra de re ſcrip.cũ a deo. Spñalr aũt hec q̃drupler
falſitas referri põt ad qᷓttuoꝛ genẽra pctõ⸗
rum:qꝛ falſitas ſcripture ꝑtinet ad hereti cos q̃ ſacras ſcripturas qᷓ ſũt velut inſtru mẽta vel teſtamenta dei. Ande⁊ vetus ⁊

Viber
nonñↄtinẽt eſtiñ:falſiſ gloſis ⁊ expoſitio nibus depꝛauãt ⁊ coꝛrũpunt. Faliitas ãt dicti generalit᷑ ꝑtinet ad mẽdaces quoꝛuʒ ſunt varia genera int᷑ q̃ pᷣcipuũ ⁊ peſſimũ eſt mẽdaciũ in doctrina ſpũali 5 fidẽ ⁊ bo nos moꝛes. Sʒ falſitas facti refert᷑ ad hy⸗
ocritas qͥ falſãt monetã.i.bona oꝑa qui bus celene regnũ mercari poſſumꝰ. Falſi⸗ tas aũt vſus refert᷑ ad demones qui ſemꝑ ↄtra nos falſitatibus ⁊ deceptiõibus vtũ tur:⁊ pᷣcipue qñ trãffigurãt ſe in angelos lucis:pᷣtendentes ſe eſſe quod nõ ſũt. Añ oẽs he falſitates vitande ſůt ſubtilit᷑ ⁊ ca uende: Wat. vij. Attẽdite a falſis ꝓphe ⸗ tis.⁊ẽ̃. Capitulum: XXIIII
Autoꝛ malipꝛe ſumit᷑ qui ip̃m ꝓhibere rre põt ⁊ nõ facit Cuius exemplũ apparet in clericoꝝ defenſione:qꝛ incidit in canonẽ late ſentẽtie ab ip̃o iure ⁊ maio rt excõicatiõe ligat᷑ qui põt defendere cle ricũ a violenta manuũ iniectiõe ⁊ nõ defẽ dit:eftra de ſentẽ. excõi.quãte— nis.Poc eni nõ ſolũ reſtringit᷑ ad il tm̃ ratiõe ptãtis ⁊ officij hot ꝓhibere por ſunt. xxii.q.iiij. foꝛte.⁊.c.duo iſta nomia Sed etiã intelligit de illo qui ⁊ ſi nõ rõne poteſtatis vel officij h põt. poteſt tñ aliter:puta qꝛ ſcit h fieri debere ꝑ illuʒ: cui ſi diceret:caueas ne illud facias: ſtati alius abſtineret: vt patet ſatis apte in. e. decretali qů dixit. ne aũt ſolos violentia huius actoꝛes.i. qui faciũt vel pᷣcipiunt hoc fieri: vel in expꝛeſſe cõſentiũt:aliqͥꝝ ſumptio extimet puniẽdos: faciẽtes ⁊ cõ entientes pari pena puniẽdos catholica condẽnat auctoꝛitas:eos delinquẽtibꝰ fa uere interp̃tãſ: qui ſubaudi qᷓ;uiſ expᷣſſeñ ↄlenſerint:t h fieri debere ſciẽtes:cñ pof ſent:ſubaudi nudo vbo tñ̃ ß ꝓhibere ma nifeſto facinoꝛi deſinũt obuiare.lxxxiij. di. H'j..c. ſequẽti.x.c.erroꝛ.x.Ixxxvj. di. fa ciatis. ff. ad ſe.cõ. fille.I.ij. potuiſſe.⁊.⸗ ſequenti ⁊·. penl. Et hodie cõpꝛobatur in. c · dilecto de ſen.ex li.vj. vbi inuit ꝙꝓ hibendũ ẽ nõ tĩ verbo ſʒ etiã facto ⁊ ope quia hoc locũ hʒ nõ tĩ ĩclerico: ſʒetiã in vicino ⁊ pꝛoximo. Capim: XXV
delis dicitur
eſſehomo multipliciter pꝛout fi
osq
dei eſſe ꝓbant᷑.j.
octauus
des Em iuriſtas multt modis accipit. N
hmo ponit᷑ ꝓ ſacramẽto baptiſmi.xlv.di. de indeis.extra de baptiſmo.debitum. Et
ſcðᷣm b ðꝛ fideliſ quilibet rite baptigatus. Secũdo ꝓ caſtitate thoꝛi.xxvij.q.ij.cõ iuges?⁊ ᷣn hot ð fidelis qui thoꝛi fidei ſeruat. Tertio ꝓ cõuentionali ſecurita⸗ te q̃ etiã hoſti ſeruãdaẽ.xxiij.q.j. noli eſti mare.·fides enim.⁊.ff. de conſti.pac.l.j. Fe.j. ſic dicit᷑ fidelis qͥ pacta fidelr ſeruat. Ruarte P ↄſciẽtia:extra de reſti.ſpol.
litteraſ.⁊ de p̃ſcpᷣ.qm̃ oẽ.xxvtij.q.j· ꝗj. de
pe.di.iij.illud. vltra mediũ ad fi.di.⁊ lic fidelis dici ꝑõt qui cõſciẽtiã hʒ nõ fictam
ß verã. uinto ꝓ credulitate ᷣm quã
credimus id qͥd nõ videmꝰ Sꝛego.Fides
nõ habet meritũ cui humana ratio pꝛebet experimentũ.⁊ ſic fidelis dicit᷑ qui catho ⸗ lice credit. Sexto pꝛo legalitate vel con fidentia. Inſti.de rerũ diui. · vendite. ⁊ ſie dicit᷑ fidelis quiẽ legalis. Septimo ꝓ equalitate ⁊ exuberãtia actionũ. nſti.de act· Jactionũ.⁊ extra de exceptio.cũ ve⸗
nerabilis.⁊ ſie ðꝛ fideł qͥ opatr̃ q̃ntuʒ põt.
SOctauo ꝓ fidelitate ⁊ legalitate dolo traria.i.de pñti bona fides.⁊ ſic ðᷣꝛ fide⸗ lis in cõmiſſo.i.nõ fraudulentus vel dolo ſus. Mono p ꝓbabili ignoꝛantia.ff. de acqͥrẽ.rerũ do.qͥ bona fide. ⁊.l.bone fidei vel pꝛobabili credulitate.ff. de vboꝛuz ſi⸗ gni. bone fidei emptoꝛ. Necimo ꝓ ſim⸗
Plicitate bona ſeu innocentia: vnde ðꝛ cõi ter:bone fidei hõ ẽꝛquaſi dicat:nõ eſt du⸗ plex:nõ eſt malicioſus:ſʒ innocens qᷓ om̃i
verbo credit.xxij q.iiij.innocẽs. Capitulum: XXVI
jus dei oſtẽ⸗
3 itur aliquis eſſe triplr:ſit tri⸗ plicit᷑ pꝛobat᷑ aliquis eſſe filius
pᷣſpyteri vel alteriꝰ.
verbo.ſ.con⸗ feſſionis. Mã is qui cõ
tet᷑ fe filiũ foꝛe qᷓ;
uis de illegitimo thoꝛo ſit credit᷑ eſſe: er⸗
tra de elect. innotuit. habef eni ei fideſcõ tra ſe.ff. de ĩterroga.ac.de etate.·j. Moe etiam modo ꝓbat᷑ qͥs eſſe filiꝰ dei.Eſt em̃ cõfeſſio triplex:fidei:criminis ⁊ diuĩe lau dis. Quicũq; ergo verã fidẽ ↄfitent᷑ ⁊ pec cata ꝓpꝛia in ↄfeſſiõe nõ celant:⁊ deñ ſe⸗ pius laudant:hi qᷓſi ex confeſſione ſua filij ei eiePbant.j. Joh. iiij. Omnis ſpirit? qui cõfitet ieſũ xpᷣmĩ curne veniſſe ex deo

2
De canonibus ⁊ legibus
eſt. hoe quantũ ad fidẽ humanitatis xðt: de confeſſione diuinitatis:ſubdit᷑ in eo
dem: Muiſquis cõfeſſus fuerit qm̃ ieſus ẽ
filius dei deus in ip̃o manet ⁊ ip̃e in deo. Secundo ꝓbat ex affectu:extra de pꝛe ſump.afferte.ij.q.vj. ad romanã eccliam.
C.de inoffi. te.ſi. inat᷑. Sic etiã ꝓbat᷑ qͥs eẽ filiꝰ dei ex affectu charitatꝭ:qꝛ charitas ſo ſona ad mr 3 aliam perſonã cui donet: vt cõiugi
la diſtiguit ĩter filios dei ⁊ filios ꝑditiõis
Fm Augk. Et intelligit᷑ de affectu dilectio
nis:nõ tĩ dei ſʒ etiã ꝓximi.j. Joh.iij. Om
nis qui nõ eſt iuſtus nõ ẽ ex deo:⁊ qui nõ diligit fratrẽ ſuũ. Tertio ꝓbat᷑ ex coha bitatione. Mã dato ꝙ aliquis neget ſe fili
um ſacerdotis:ſi tñ conſtet ꝙ mat᷑ eꝰcum ſacerdote moꝛabat᷑ tpe conceptiõis eiꝰ fi⸗ lius pᷣſumit᷑:extra qui fi.ſint le.cauſam qᷓ. Ecõtra aũt ſi põt pꝛobare negãs ꝙ mater ſua maritũ hab ebat legitimũ cñ qͥ moꝛaba
tur tꝑe conceptiõis:pꝛobat ſe legitimum.
uis eni mat᷑ eius de facili ſciri poſſit.
ſ. de in.ius.vo. qꝛ ſemꝑ. Impoſſibile ẽ tñ
pꝛobare patrẽ in bᷣ caſu ꝑ teſtes idoneos. Jöõ dicit lex ꝙ hec ↄditio ẽ impoſſibilis.ſ. ſi ꝓbaueris te eſſe filiũ talis.ff.de ↄditio.
et demöſtra.lucius. Paterna ð filiatio il
legitima de facili nõ ꝓbat̃:licet certa in ⸗
dicia admittant᷑ ſiꝑ teſtes legitimos com pꝛobent᷑. In his enĩ in quibꝰ certa ꝓba ⸗
tio haberi nõ põt: vt in furtis ⁊ ſimilibꝰ:in
ditia pꝛoba bilia ⁊ pᷣſumptiones violente
ſufficiũt. C.de rei vendi.indicia. C.de que
ſtionibꝰ. milites. ff. de re mili.nõ omes·ᷓ ·
barhart.CLonſilr etiã quodã indicio oſtẽ dit᷑ an hõ ſit filiꝰ dei an nõ. Mã velut ma
ter parturiẽs penitentẽ in eſſe gratie peni tentia ẽ:q̃ tũc moꝛat̃ cũ legitimo viro: cuʒ
fit wter xpᷣm. Et het ẽ in vere penitẽtibꝰ: ſed tũc quaſi cũ alio viro moꝛat᷑ ⁊ adulte ratur:qñ ficta intentione opat̃. Et tal eſt penitentia hypocritaꝝ. Vnde colligit᷑ ꝙ vere penitentes ſũt legitimi filij dei.ſʒ hy pocrite ⁊ falſi penitẽtes ſũt filij ſpurij ⁊ñ dei ſʒ diaboli.quibꝰcõpetit illð Joh.viij. Vos eſtis c̃. apitulum: XXVII
Raudulentꝰ? hpotrita ꝑdit meritũ bõi opis quod facit. Cuius exemplũ eſt: uia ſi quid fiat in fraudeʒ legis nõ valet
dubiũ. Verbi g̃a: poteſt oſtẽdi qttuoꝛ exemplis:ᷓᷣm ꝙ quattuoꝛ modis fit fraus
legt. Meimo de 2tractu ad ʒᷓctũ vtcũ
cõlũx qͥ donare nõ pᷣt:vt ẽ de do.int᷑ vi. x vx.c· vl. vẽdidit pᷣciũ nõ exacturꝰ. õq; ñ valet ↄtractus: vt. jf de dona.inter virũ ⁊ vxoꝛẽ. ſi ſponſus. circa. Secũdo dep ſona ad ꝑſonam: vt ſi coniunꝝ inte i
uo de
tur. ff. de dona inter vi.⁊ vxo.I.iij· ·ſi tñ. Tertio de re ad rẽ.vt c filio familias. cui nõ poteſt tradi pecunia mutua ſineme tu macedoniaʒ patre inſcio ⁊ ratum nõ ha bente: vt. C. ad macedoñ.I.j. ⁊.vlti. tra⸗ ditur ſpecies certo pᷣcio vt ipᷣam vendat ⁊ pꝛecium recipiat: vt.ff. ad macedoñ. itẽ ſi filius. Fmutui. Muarto de cõtractu ad eundẽ ↄtractũ:ſʒ altere mõ: vt cũ trado ti bi mutuũ vis dare mulierẽ ꝓ fideiuſſoꝛe ego ſciens eaʒ tutã velleiano: volo ꝙ ipſa ſtituat ſe pꝛincipalẽ:⁊ tu fideiubeas pꝛo ip̃ᷣa: vt.ff.advelleianũ qᷓ;uis. · ſi cum eiſẽ. icut fraus legis euacuat id quod ſeq;
tur ex facto ita fraus et fictio h ypoxriſis
euacuat meritũ ↄſequẽs ex ope bono. An de Wat.vj.ðꝛ de hypocritis: Amen dico vobis receperũt mercedeʒ ſuam.Ideo di⸗ cit: receper̃t.quia nullã recepturi ſũt mer cedem in futuro ſed potius ſupliciũ. . Capttulum: XXVIII 7 Retatiocõ ł tfeſſionis qᷓttuoꝛ bona facit aĩe. Et hoc patet ꝑ exemplũ in con⸗ ſuetudine. Eſt eni conluetudo ius quod⸗ dam moꝛibus inſtitutũ quod pꝛo lege ac⸗
cipitur cum deficit lex:di.j.cõſuetudo.di.
viij. fruſtra. Et dicit moꝛibꝰ inſtitutũ: id ⁊ aſſiduis vel frequẽtibus actibꝰ hoĩm ᷣm iuriſtas. Et ideo actus ↄfeſſionis aſſidui tas ⁊ frequẽtatio has virtutes habet re⸗ ſpectu mẽtis:qᷓs ðꝛ conſuetudo habere re
ſpectu legis.nã pꝛio cõſuetudo habet vir
tutem legem imitandi. Imitat eni legẽ:id eſt ſupplet vbi lex deficit:extra de ↄſuetu⸗ dine cum olim extra de ſepul.de vxoꝛe
in fi. ⁊.c.certificariiſti.de iure.naturali.· I. eyx nõ ſcpto. Siẽ aũt ↄſuetudo ſugplet de fectum legis:ita quoq; frequẽtatio cõfeſ⸗ ionis ſuglet defectum contritionis. Na; d fi udez legis nõ valet cũ in pctõ duo ſũt.ſ.culpa qua offendit᷑ de qð ſeqͥt:ex eo vl ob id:vt. x. de, legibꝰnõ
us:⁊ hẽs q̃ ꝓculpa debet᷑. In cõtritiõe ð

em deus remittit culpã:⁊ pena eterna in
tempoꝛalẽ mutat᷑:ſʒ nihilhominus manet ãdhue ligatus ad penã tpalem. Añ ſi de⸗ cederet ſine cõfeſſione nõ cõtempta tñ ſed pꝛeuenta iret ad purgatoꝛiũ:qð ſicut dicit Zugꝰ.eſt maxima pena. Qñ ergo cðfiterꝭ ſacerdos abſoluit te ab hac pena vi claui⸗ um cui ſubijceris in cõfeſſiõe.Et qñ ſemel confitet᷑ aliqs dimittit aliqd de ꝑena hu⸗ tuſmodi.ſilr qñ iteꝝ cõfitet ⁊ poſſet totiẽs cõfiteri ꝙ tota dimittere᷑:⁊ ita ſicut dictũ eſt ſupplet frequẽtatio cõfeſſionis defectũ contritiõis. Secũdo habet conſuetudo virtutẽ dubiñ ius interp̃tãdi:extra de cõ/ ſue.cñ dilectꝰ.·j.ad fi.ff. de cõſue.l.ſi deĩ terpᷣtatiõe. Silr dũ hõ frequẽt᷑ diſcreto ſa ⸗ cerdoti ↄfitet:frequẽter de ſuis facti ⁊ du bijs caſibus ꝑ eius ſapiẽtiã ⁊ ↄſiliũ decla rat̃:⁊ ſic ꝑ frequẽtiã ↄfeſſionis claritateʒ de dubijs recipit. Tertio hʒ virtutẽ ius tollendi ⁊ abꝛdgandi. Mã cõſuetudo ſi ſit rõnabilis tollit ius in loco in qͥ; viget. ff. de legibus ⁊ ſe.con.l.de qͥbꝰ. Silr ↄfeſſio nis frequẽtatio ius diaboli ab hoĩe tollit. Habet ei ius diabolꝰ ĩ hoĩe ex eiꝰinduetu peccãte ſiẽ hõ ĩ ſuo pecoꝛe. Et totiẽs h̊ ius renonat᷑ q̃tiẽſ pctm̃ ꝓpetrat᷑.ſʒ b iuſdiabo liꝑ cõfeſſionẽ abꝛogat᷑.⁊ diaboli cyrogra phũ.i.pctĩ caſſar᷑. Añ qꝛ frequẽter pecca mus cõfeſſionẽ intrare frequenter indige mus. Quarto habet virtutẽ pᷣſumptionẽ inducendi. Eſt enĩ aliqua ↄſuetudo ſpecia liſſima: ᷣm quam in dubije iudicatur et hec pᷣſumptionẽ inducit cui pᷣſtat̃ fides ni ſi foꝛte ↄtraꝓbet᷑.Pec ẽ ↄſuetudo patriſfa milias. ff. depig. ac.l.vniuerſoꝝ.ff. de vſu⸗ ris · q ſe miles.ff. de legibꝰ.I.ſi ſeruns ple⸗ rũq;· ſi visextra dẽpſump. ex ſtudiji.⁊. cmãdata ⁊.c.cũ in iuuẽtute. Silr quanto frequẽtius ꝑcõfeſſionẽ cõſcientia purgat᷑ kalito maioꝛ pᷣſumptio.i.de peccatoꝝ Ifeſ oꝛum venia generat᷑. Mẽ.xrxj. Dixi con fiteboꝛ aduerſũ me iniuſticiã meam domi⸗ noꝛ⁊ tu remiliſti impietatẽ peccati mei. Ratia tollitur 8 iue pditur ꝑ vnñ actuʒ peccati mortalis.Cuius exẽplum eſt qꝛ quãdoq; derogat᷑ pꝛiuilegio velſiatuto ꝑ vnich actũ Zriũ vt ſi papa ſtatuatĩ aliquq accleſia certũ numerũ canonicoꝝ:⁊ ſuper
octanus
iam inducto vel ſtatuto ab alijs ⁊ ꝑ ißſum papam cõfirmato littere cõcedant᷑. hmõi pꝛiuilegio derogat᷑:pꝑ vnicũ actũ ↄtrariũ: vt extra de conſtitu.cũ acceſſiſſent⁊ extra de pꝛebendis ꝓ illoꝛũ.⁊ extra de his que fiunt ama.ca.ex oꝛe.xj.q.iij. pꝛiuilegium. Et de iure do.impe.l.ij.C.de pact.int᷑ ẽp. et vendito.l.cõmiſſis. Itẽ gratia diuina nõ oꝑatur in homĩe ſine ip̃ius volũtate ⁊ diſpoſitione: quod patet in ſuſceptiõe ſa⸗ cramẽtoꝛũ q̃ gratiã continẽt. Mam ſacra⸗ menta ip̃a talia ſũt accipiẽtibus quali coꝛ de ⁊ cõſcientia ſuſcipiunt᷑.j.q.j.ᷓ · Ecce cuʒ dominus declarauit.iõ ſũt malis ad indi⸗ ciũ. de cõſe.di.ij. Dicit etiã Hoſtieñ.ꝙ q̃ in uitus recipit ſacramẽtũ etiã caracterẽ non recipit.extra de baptiſmo.maioꝛes.iõ non cogitur quis pꝛeciſe oꝛdines ſuſcipere. Capitulum: XXMXM Eretici diuinar ſcripturas depꝛauantes ⁊ ma ⸗ litioſe exponẽtes grauẽ peniten tiam merent᷑. Mã qͥ leges vei cõſtitutiões ſeu reſcripta pꝛincipis malitioſe interp̃tan tur efficiunt᷑ infames:vt. T.de legibus et ↄſti.l.ij. Multo ergo magis qͥ maligne in ⸗ terpꝛetant᷑⁊ exponũt ſcripturas diuinas continẽtes leges ⁊ ſtatuta dei cõfuſione ⁊ dãnatione ſunt digni. Mã tales inter here ticoſ ↄputãt.lʒ ei ſtricto mõ ꝓpꝛie dicatur hereticus qᷓ alr ſẽtit de articufidei qᷓ; ro⸗ mana ecclia.xxiiij.q.j. hec ẽ fides.⁊.c.qm̃ Tñ iargiꝰ accepto vocabulo oĩs qͥ malei terp̃tat᷑ ſacrã ſcpᷣturã.i.qͥ ip̃aʒ alr itelligit qᷓ; ſpũs ſctũs eftlagitet a qᷓ inſpirata ẽ:licʒ etiã tał ab ecclia nõ receſſerit:nihilominꝰ hereticꝰ ðꝛ.xxitij.q.iij.hereſis. Ca. XXRI Snoꝛantia in⸗ 1 rris excuſat adtpᷣs. Cuiꝰ exẽplũ ẽqꝛißrãtes ↄſtitutionẽ factã in
fra duos mẽſes pꝰdiuulgationẽ nõ ligant᷑ e de⸗ſti.coʒnoſcẽtes.⁊.lxxxij. di. ꝓpoſui
ſti in fi. am ↄſtitutio poſt duos mẽſes a
publicatiõe incipit artare: vt ĩauctẽ.vt fa cte noue.conſtitu.j. he.⁊.̃. j.colł.v. extra
ne clerici vł monachi.c.vlt.ẽ de ſẽ.excõi.
noue rit. lapſo b tpe nõ põt qͥs allegare ignoꝛantiã:qꝛ nõ ſinguloꝝ auribus incul⸗ canda. xvj. di. ꝙy dicitt.xij. q.ij. qͥ et huma ⸗
nis. Itẽ ꝙ ignoꝛãtia canonis aliqũ excu

6
iäis
— *
c
* *
3
—
lizistis
3 5 3 3 *%* 5 6 3 4 2 „ ²
—
i —
iitti
1
3
„
let:patet:qꝛ ſi
1
mant᷑ nõ ligant᷑: ar. extrajqᷓ matrimonium
gat excõicatꝰ ſnĩa niſi ſciens:extra de ſen. excõ.ſignificauit:⁊.c.cum deſideres. Nec Etiã talis extraneꝰ tenet ſcrutari decreta al terius regni.C.de commercijs.l.mercato⸗ res. Si vero h ſciat vel magnã moꝛã ibi cõ traxerit.iã incipit eſſe ſubditꝰ rõe delicti ⁊
põdere vbi cõmiſit:extra de rapto.c.j.vj. q·lij.placuit. Itẽ rõne delicti ⁊p̃les ad⸗ Kerſus extraneos hoĩes delinquẽtes impe riũ habet. Mec eni diſtinguit᷑ vñ ſit. ff. de officio pᷣſidis.l.itj. Itẽ ignoꝛãtie excuſa⸗ tio nõ admittit᷑ vbi põt homini aliqd ĩpu⸗ tari. Si enĩ puto ꝑeutientẽ me ꝑcutere ⁊ ꝑ utio aliũ:hac ignoꝛãtia nõ extuſoꝛ.ff. ad
1 squtl.l. v. h.).d.l.ſcientiam · · penul.ñ
in hac actiõe culpa leuiſſima imputat᷑.ã ſiqͥs ciſternã fodit ⁊ ipᷣam apertã dimiſe⸗ rit: vel ſic nõ cooperuit ꝙ aĩal in es nõ pof
„ kit cadere:⁊ bos ibi ceciderit tenef:ertra
de dãnis Piob di aen NMobedietia eſt 1 grauis culpa:⁊ i ᷣm iura cõtu ⸗ macia grauit᷑ punit᷑. Eſt enĩ con umacia erga iudicẽ vel pᷣlatũ cõmiſſa in ⸗ obedientia. Añ multo grauioꝛ ẽ inobedi⸗ Entia erga deũ. Sed nota ꝙ cõtumaꝝ dicit᷑ aliqͥs multis modis. Mã vno mõ ðꝛ cõtu ⸗ max qᷓ citat tribꝰ edictis vel vno ꝙ oĩb⸗ nõ venit ad iudiciũ.ff. de re iudi.cõtuma⸗ cia. Et modo pctõꝛ citatꝰ deo triplicit᷑: ſcʒ ꝑ eius flagella:ꝑ eiꝰ verba:pꝑ eiꝰ benefi ciã.ſi nõ venit ad indicium eſt cõtumax. Scðo mõ ðꝛ cõtumax:qꝛ nõ vult:puta q́ impedit vel ꝓcurat ꝙ citatio ad ipᷣm nõꝑ⸗ ueniat:⁊ tal.ꝓ citato dʒ h̃i.if. de re.iu.qd ea. Fſg..l. iure ciuili. F. de ↄdi.⁊ demõ.i. lure ciuili:⁊.l.qͥbꝰ diebꝰ.Et huic aſſimilã⸗ tur pctõꝛes qͥ pᷣdicatoꝛes ⁊ pdicatiões fu/ giunt. Sũt eni pᷣdicatoꝛes qᷓſi quidam dei nunci ⁊pcones. Et eoꝛũ verba ſunt velut
entiã viarũ tuaꝝ nolumꝰ. Itẽ cõtumaxẽ
qͥs ep̃s„ſtitutionẽ ediderit qͥcunq; furtũ fecerit excõicatus ſ it: vFcõ milẽ aliã extranei qͥ etiã intra eiꝰ territo⸗ riũ cõtra hoc faciũt:ſi ignoꝛãt ſententiã la tamtnec tantã moꝛã traxerũt ꝙ ſcire pꝛeſu
kc.poſ.c.fi.extra de adul.ſi ea. Mec eni li⸗
ſententie late.inã ⁊ de furto tenet᷑ ibi re⸗
De canonibus et legibus
ſi venit ad pñtiã iudicis:ſie qᷓ iuder ipfnʒ cognoſcat:ſʒ potiꝰ latitat retro columnas aut ſtatiões.ff.qͥbꝰ ex cauſis in poſ.l.fulci⸗ mus. · qd ſit latitare.⁊.· idẽ ſciendũ.Ihi ic aſſimiiat᷑ qͥ venit ad penitẽtie ſiue confer ſionis iudiciũ:ſʒ nõ ſic cõfitet᷑ ꝙ ſacerdos eius ↄſcientiã cognoſcere poſſit:aut qꝛ oc⸗ cultat aut qꝛ palliat vel excuſat vel hinõi. Sñ etiã ðꝛ cõtumaꝝ qͥ iudici obſcure reſpõ det:⁊ ſic qͥ cõfitetur ꝑ verba obſcura et in⸗ noluta. Tertio ðꝛ cõtumaꝝ q̃ recedit ſine licentia. In autẽ. de litigio·· omniũ vero. Talis eſt qͥ recidiuat in pctiũ:vel qͥ penitẽ tiã ſibi impoſitã nõ ꝑficit:ſed abſq; diſpen ſatione vel licentia iacerdotꝰ eaʒ dimittit. Quarto ðꝛ cotumaꝝ qͥ ad pᷣceptũ iudick nõ reſtituit.in qͥᷓ caſu res manu militari ei auferri iuhet᷑.ff. de rei vendica.qui reſti.⁊ ne vis fi.ei.qͥ in poſ.ſi quis miſſus.Et his aſſimilãt᷑ qui ad dictũ ſacerdotꝭ aliena nõ reſtituũt poſtq; cõfeſſi ſunt.vnde deꝰ qñq; ꝑ alias vias aufert eis exq̃ nolũt reſtitue⸗ re. ꝓ hmõi aůt criminibꝰ dicit maces excõicari debere.xj.q.iij. cerkum. mnis aũt cõtumacia grãue crimẽ poteſt dici.Eſt enĩ qᷓſi peccatũ idolatrie repugna re velle:⁊ qᷓſi ſcelus idolatrie nolle qcqᷓeſce re.viij.q.j.ſciendũ. Ca. XXXiIII
Nſpirata homi⸗ 1nibus a deo excipiunt᷑ a cõmunt le ge. Cuiꝰ ſignũ ⁊ exemplũ eſt in iure
canonicoꝛqꝛ electio ꝑ inipirationẽ non eſt
in foꝛma iuris ſed exceptio a foꝛmis:vt ex tra de electio. pt̃ diuerſas. Et ſilr vᷣm le⸗ gem diuinã ea que inſpirant᷑ a deo excipi⸗ untur a lege communi:ſicut ptʒ in patriar chis q̃ acceperũt plures vxoꝛes: vt Jacob qui habuit Lyam Rachel:⁊ ſilr Hauid. qð tñ ex lege cõmuni nõ licebat. lex enĩ de vnica vroꝛe nõ eſt humanitꝰ ſed diuinitus inſtituta:nec vuq verbo aut litteris tradi ta ſed coꝛdi impᷣſfaꝛſicut ⁊ alia que ad legẽ
naturequalitercunq; ꝑtinent:⁊ ideo in p
a ſolo deo diſpenſatio fieri potuit. Nam il
li ex cuius auctoꝛitate lex efficaciam habet
reſeruatur:vt licentiã pꝛebeat legẽ pꝛeter⸗ mittendi in illis caſibꝰ ad quos jegis effi⸗ cacia nõ ſe extendere debet.Et talis licen⸗
edicta⸗Sñ det d tla diſpẽſatio dicitur.Et in hoc ꝙ.ſ.aiiqͥs Jobe rxj· Dixerũt deo:recede a nohis:ſci“ h
aberet ſimul plures vxoꝛes a ſolo deo di⸗
penlatio ſibi fleri potuit ꝑ

er octanus
internam:que quidẽ pᷣncipaliter ſanct? pa tribus facta eſt:⁊ ꝑ eoꝛũ exempla ad alios deriuata eo tꝑe qͥ opoꝛtebat. Pꝛedictũ ve ro pᷣceptũ ſcʒ de vnitate vxoꝛis pᷣtermitti⸗ tur: vt maioꝛ eẽt multiplicatio ꝓlis ad cul tum dei educande. Ca: XXXIIII
Miuriantur ali⸗ 1 qui chꝛiſto tripliciter. Cuiꝰ ſimi⸗ — litudo apparet in ipſis iniurijs hoĩm. Iniuriat᷑ enim vnus hõ alteri tripli citer. Ano modo re:hoc fit qͥtienſcunq; manꝰ infer?. Scðo verbis: vt qñ cõuiti
um fit. Et ðꝛ cõuitiũ a cõuocatione vel cõ ⸗ uentione.i.collectiõe vocũ. Cũ enĩ in vnũ plures voces cõferunt᷑:ſpecialiter cõuiti⸗ um ðꝛ q̃ſi chuocium.Et fit nedũ pᷣſenti ſed etiã abſenti. NMã ſi quis ad domũ ſuaʒ vel tab ernã venit:cõuitiũ facit etiaʒ te abſen ⸗ te ſi vociferat᷑: vel alios ad vociferandum inducit cõtra certã perſonã. nã vite nulla cſt executio.ff. de iniũ.l.j· iniuriã.⁊.l.itẽ apud lebeonẽ.· cõuitiũ.⁊· · feciſſe.⁊·&·ti⸗ bi. Certio fiet iniuria in litteris: vt cum qᷓs libꝛũ vel hiſtoꝛlã vel chartã ad infami⸗ am alicuiꝰ ꝑtinentẽ ſcripſit vel cõpoſuitvl edidit vl dolo malo fecit ꝙ qͥd eoꝝ fieret: puta dimiſit ſcripturã cadere in plateã.ar.
ff. de ver. ſigni.late.Mec diſtinguit᷑ vtrũ nomine ſuo vel alteriꝰ hoc ediderit:expꝛeſ ſo nomĩe ꝛio illiꝰ quẽ infamare intẽdit: vel nõ expꝛeſſo. Eodẽ modo tenet᷑ qui hu⸗
iuſmodi ſcripturã vendere curauit vł eme re.Sodẽ modo tenet᷑ etiã ſine ſcriptura ſiĩ
notã vel ſignũ aliqð hoꝛã ꝓdiderit:puta veſte lugubꝛi vel ſquaiida vtit᷑ in iniuriaʒ alicuiꝰ vel barbã dimittit:vel capillũ ſub⸗ mittit. ff. de iniũ.l.item apud labeoneʒ · q· uit pꝛetoꝛ. ne infamãdi cã ⁊ ſequẽti.v.q.j. quidã maligni ſpũs.Et nota ꝙ de famoſo libello agi põt crimialit᷑:pᷣm.l.ſcʒ ad penã capitis tã 3 illũ qͥ feẽ̃:qᷓ; 3 iliũ qͥ inuenit ni
ſi ip̃m coꝛrupit vłcõbuſſerit vł ĩuẽtũ nulli reuelauerit. C.de famoſo libello.I.iſta.v. q· j·ſi quis famoſuzʒ libellũ.Et põt in h̊ ca⸗ ſu qͥlibet de ꝓlo acenſare:⁊ accuſatoꝛi ↄſti tuitur pꝛeciũ. ꝓ modo ſube accuſate ꝑſone. vel li erat ſeruꝰ ꝓducit᷑ in libertatẽ. Nuid en ſi publica vtilitas ex h emergat.ff.e.I.
F renstuſchſulti⸗c. c.ð famo.libel. vnica. põt etiã ciuili᷑ agi actiõe iniuria. rů q̃ nõ publici iudicij ß pᷣuati ↄtinet q̃re/
lam.C.ec.iniuriaꝝ.ff. eo.ↄſti.ð · vnico. ñ ⁊ de oĩ jniuria etiã ſi deſcẽdat exꝝ lege coꝛ⸗ nel.ciu liuer agi põt vt ibi ⁊ de oĩ alia qua cũq; actõe.ff. e.pᷣtoꝛ edixit· · poſt ſe. hodie Eᷣm canoñ.qͥ famoſuʒ libellũ cõficit flagel lat᷑ ⁊ excõicat᷑.v.q.j.qͥ in alteriꝰ.et.c.is qᷓ. Sed ⁊ ſi certũ ẽ qͥs cõfecerit põt accuſari⁊ deponiꝛcũ ſit graue crimẽ ⁊ accuſatiõe ac dãnatiõe digniſſimũ.xxv.di. ·nunc autẽ. Pꝛimo 8 mõ ſcʒ re iniuriati ſũt xpᷣo iu⸗ dei qͥ manꝰ iniecerũt in eũ ⁊ ligauerũt:⁊ hi qᷓ eñ verberauerũt ⁊ crucifixerũt. Sed ſe cũdo mõ iniuriant᷑ ei maledici ⁊ blaſphe⸗ miꝛqͥ linguas ſuas 5 ip̃ʒ relaxare pᷣſumũt. Tertio ãt mõ heretici qͥ falſa de ip̃o xp̃o ſcripſferũt ⁊ ↄtumelioſa: vt Manicheus et Arrius ⁊ alij ↄſiles. Motãdũ aũt ꝙ iudei iniuriãtes xp̃o qᷓſdã falſas excuſatiões pᷓ⸗ tendere conati ſũt: vt non iniurioſe ð iuſte eũ pdere crederent᷑. Mã ᷣm iura iniuria ali cui facta excuſari poſſet ex tribꝰ. Pꝛimo ex culpa ſiue delicto:puta ex eo ꝙ iile cui cõuitiatũ eſt vere deliq̃rat. Nã pctã nocẽ⸗ tiũ nota eẽ ⁊ expedit ⁊ opoꝛtet.ff. de iniũ. cũ qͥ nocẽtẽ.⁊. C.eo.ſiqͥdẽ aĩam tuã vbi nõ ſe ꝑſeueret. Alłs tenet᷑ nũciatoꝛ.C.⁊ ſi non es nũciatoꝛ. Hãc gʒ excuſationẽ iudei ↄtrs xpᷣm pᷣtendere voluerũt qñ dixerũt pilatoꝛ Si nõ h eẽt malefactoꝛ ñ̃ tibi tradidiſſem? eũ: Toh. x viij. ſed vere mentiebant᷑:qꝛ ipſe pctm̃ nõ fecit: nec ĩuẽtus ẽ dolus iĩ oꝛe ejꝰ. Me.ij. Scðo excuſat᷑ iniuria ex cã:pu⸗ ta ſi fecit iiuriã eã venerãde reipubhce:vt ſi magiſtratꝰ ſeutũ alicnius pfoꝛauit:qꝛ in bello ſe male hahuit.ff. eo.qui reipublice. Ideoq; excuſai ſacerdos a canone ratiõt turbatiõis diuini officij. extra ð ſen. excõ. veniẽs · Hãt excuſationẽ pᷣtenderũt iudei ch dixerũt:Hunc inuenimꝰ ſubuertentem entẽ nram: Lu.xxiij. Sed in etiã men⸗ tiebant᷑:qꝛ ipᷣe gentẽ ſuã.i.iudeos nõ ſub⸗ uertere ſed ſaluare conatꝰ fuerat:ᷣm illuc Mattß.j. Ipᷣe enĩ ſaluũ faciet ꝓpłlin ſuum a pctis eoꝝ. Tertio excuſat᷑ iniuria a pᷣ⸗ eminẽtia:qꝛ rõne dignitatis pᷣſumit᷑ ꝓ alt quo ꝙ nõ aĩo iniuriãdi qͥd agat: vt ſi mini ſter reipublice iubet aliquẽ duci:qꝛ decre⸗
to pꝛetoꝛis nõ obtẽperat:qꝛ iurꝭ excuſatio
nõ habet iniuriã ⁊ non tenet᷑.Et que iuſſu poteſtatis a magiſtratu fiunt ad iniuriarũ actionẽ nõ ꝑptinent. Et inde eſt ꝙ nec
ſter incidit in canonẽ li caula cꝙreptio

—
P
4 1 5 „ 3 5 5 2½ 62 3 * ₰ *. 4 4 22 „ 3* 3 6 . * 2* 1 3 8 4
De canonibus et legibus
cholarem in minoꝛibꝰ oꝛdinibus eõſtitu ⸗
tum ꝑcuſſerit.extra de ſen.excõ.cũ volun⸗ tate.ꝗ· ſi qui vo. Hanc excuſationem iudet habere voluerũt:ex eo ꝙ iudeti pꝛimo chꝛi ſtum tanqᷓ; blaſphemũ p pꝛintipem ſacer⸗
dotum ⁊ conſiliũ reũ moꝛtis adiudicari fe
terunt.Et poſtea ꝑ pꝛeſidẽ pilatũ tanqᷓ; cõ tradicentẽ ceſari ⁊ tributa dari ꝓhibentẽ: a pilato crucifigi eũ petierũt. Sed tñj etiaʒ in his mentiti ſunt:qꝛ nec blaſphemus ſed dei cultoꝛ verus:nec tributũ ceſari negari ſuaſit:ĩmo dixit: Reddite q̃ ſunt ceſaris ce ſari ⁊c̃. Lute.xx. Item iniuriantur aliquti eccleſie. Mam Fm iura omiĩs iniurla tripli citer infertur. Aut eni infert᷑ in coꝛpꝰ aut in dignitatem aut in famã. Infert᷑ in coꝛp⸗ cum quis pulſat᷑ vel verberat᷑:vel cum vi sliquis domñ alterius ingreditur. n his enim tribꝰ caſibꝰ agitur iniuriarũ 5 lege coꝛnel. Et eſt pulſare ſine doloꝛe cedere. Vv berare autẽ cũ doloꝛe:ſʒ ⁊ dicit᷑ verberaſſe abuſiue qui pugnis cecidit.ff. de iniurijs. Item apud labeonẽ. · verberaſſe. Dom? aũt mea accipienda eſt nõ ſol ſi ꝓpꝛia ſit: ſed ⁊ ſi cõducta fu erit vel gratis conceſſa: ſed tñ ad meritoꝛia vł ſtabula non ꝑtinet. vt omĩa hec ꝓbantur. ff.e.I· h·in omni.⁊.l.
ter coꝛnek.de iniur. he.j. ·j. ij. ⁊.iij. Foꝛte
etiã in his caſibꝰ agetur iniur.de iure pᷣto rio cuʒ filiofamili. Pulſatio debet᷑ patri: pꝛetoꝛia actio iniuriarum filio vero debe⸗ tur: exA.coꝛnel· Fillud. Et hoc modo iniu Viantur ecclefie illi qui in ꝑſonas eccleſia⸗ ſticas manns vlolẽtas temere inijciũt eos capientes vel verberantes. vel etiã ipᷣa lo ea eccleſtaſtica oecupãtes vi. Ad dignita⸗ tem vero minuendã fit iniuria cũ comes q comitatur ⁊ſequit᷑:ſiue liber ſit ſiue ſeruꝰ fiue mulier vei maſculus vel etiũ pedago⸗ gusꝛnon tñ tenet᷑ qni cepit adducere: ſed ui adduit vt comes nõ eſſet cũ ea. Sed hihil intereſt vtrũ vi h̊ fecerit vel pſuaden do vt eã relinq̃ret.ff. de iuiur.l.j.&· oimq;. ⁊.itẽ apð labe.· comitẽ:⁊ · ꝗ adduyiſſe. nõ iuriãt᷑ ecckie rectoꝛes mali:qͥ ecckias ſi hi cõmiſſaſ ſine gubnatoꝛe ⁊ officiatoꝛe re tinquũt. Ael mali paſtoꝛes qͥ plebes ſibi
tõmiſſas tꝑe pſperitat? eomitant᷑:ſed tpe
aduerſitatis ⁊ ꝑſecutiõis eos fuigũt et di⸗ mittunt. Ad famã autẽ alicuiꝰ fit iniuria: cũ alicuiꝰ pudicitia attentatur:vt femina ncillari vel meretricia veſte iduta ſit. hoc
fit ꝑ apellationẽ vel affectationeʒ.Et ap⸗ pellare ðꝛ blanda exactiõe pudiciiam ali cuiꝰ attẽtare:cũ ſcʒ agit᷑ vt ex pudica ĩpu ⸗ dica fiat:ſed qͥ vbis turpibꝰ vtitur nõ ten tat pudicitiã ⁊ inuriaꝝ tenetur. Affectari vero eſt cũ qͥs tacit? frequẽter ſequit᷑ ↄtra bonos moꝛes. Aſſidua eni frequẽtatio nõ nullã infamiã pꝛebet.ff. e.l.j. · oĩimq;.⁊.l⸗ apð labe.· tenet̃.⁊ ꝗ·ſiq̃ſ.æ.ᷓ· itur aduſuſ. 4.· qui turpibꝰ.⁊ pᷣcedenti.⁊.I.ſed ⁊ que⸗ ſtionis.ꝗᷓ·fi.hoc inõ iniuriant᷑ ecclie hereti ci. Qui blãdis fictiſq; verbis pudicitiam ſinceritatẽ fidei ſiue moꝛũ in ecctiaſticꝰ ꝑſo nis coꝛrũpere moliunt᷑.vel illi qͥ blandis colloquijs ſeu ꝓuocatiuis nutibꝰ vel cõti nuis ⁊ peſtiferis exẽplis ad impudicit iaʒ trahũt: Apłs.j.Coꝝ.xv. Coꝛrüpũt moꝛeſ bonos colloquia pꝛaua. f XMXV MNtentio bona nõ liberat a pena ſi opꝰ ſit ſtul⸗ ttů xillicitũ. Cuiꝰ exẽplũ appa⸗ ret ᷣm iura in eo qͥ vt ſit caſtus ⁊volẽs pla tere deo abſcidit ſibi membꝛa impuica. Rã talis irregularis efficit᷑.ĩv.di.ſi qͥs ab ſciderit. Nõ enĩ ferro ſed aĩo caſtitas que⸗ ri debet.xxxv.q.v. tunc ſanabitur. Ergo de rigoꝛe iuris is qui etiam vt ſit caſtus b facit fieri deponendus eſt:licet credat pla cere deo. Mam vt ait verſus: Hiſplicet im⸗ pꝛudẽs vnde placere putat.Et ðᷣm hoc in⸗ tellige.lv.di.ſi euãgelica.⁊.c.ſi quis a me/ dicis.⁊.c.qui per parteʒ.⁊.c.ſi quis ꝑ egri tudinem. Nec obſtat extra de coꝛpoꝛe vi⸗ tiatis ſignificauit: quia ibi gr̃a fit. hiero. Illi eunuchi placent quos caſtrauit nõ ne ceſſitas ſed voluntas. Item intentio et ſpes plus recipiendi etiam ſine pactiõe qᷓj⸗ ſi vſurarium facit.nam etiam ſine pacto:ſi hac intentione pꝛincipaliter ductus vt ali⸗ quid mihi dares tibi nutuarem pecuniõ: als nõ mutuaturus:licet in foꝛo iudiciali non poſſit cenſeri vſurarius.vt extra de vſuris:in ciuitate ramen in foꝛo penitẽtia⸗ li includẽdus ſum vt pecuniam ſic receptã reſtituam: Nu.vj. Pate mutuũ nihil inde ſperantes.extra de vſu·cõſuluit.xiiij.q.iij. ſi feſtinaueris. Si tamẽ als eſſem mutuatu rus:ßᷣ ſecundario ſpero ꝙ mihi ſubuẽias vel me remuneres in nullo vel in modico peccoꝛᷣm Moſti.ar. lxj. di. qd ꝓderit.lix. di.ſi officta.lxy vij. di. in z.q;

Piber octauns
diamtextra ve teſta.cũ in officijs.ff. de pe⸗ ti here.ſed ⁊ ſi.hconſulnit.extra de ſimo. tia. Si autẽ nulio pacto ab initio interue⸗ niente neq; eractione ex poſt facto:h̊ ita de bitoꝛ aliqd gratis offerret:recipi poſſet ſi⸗ ne aliquo peccato:dũmodo intentio nõ ſu iſet ab initio. Nullã enĩ maculaʒ ohlatio fufcipienti ingerit:q̃ nõ ambientis petitio ne ꝓeeſſit. j.q.ij.ſicut eßin. Ca.XNXVI
RBdicium chꝛiſti 1 go fiet in fine mundi erit in aliquo ſimile iudiciali foꝛo hominũ. Mam iudiciũ vt deſcribt iuriſte:eſt actus legi⸗ timus triũ perſonarũ:ſeʒ iudicis actorꝰ et rei qui reddit᷑ in inuitũ vt differat ab arbi erto:Eᷣm Aonẽ. ad hoc extra de verbo.ſi⸗ gni.foꝛus.⁊.ff.de vbo.obii.inter ſtipulan tem.ð·j. Sed etiã fi factũ negetur.iiij.ꝑſo ⸗ na.ſ.teſtis inducit.iiij.q.iiij.c.j. Womine autẽ teſtium accipias initrumenta ⁊ etiam orgumenta. vt in pᷣdicta decretali foꝛus.. cauſa ᷣm glo. Similiter in illo iudicio chꝛi ſti finali erit iudex chꝛiſtus:actoꝛ diabolꝰ: rei peccatoꝛes:teſtes angeli: inſtrumenta conſcientie vel feripture diuine: argumen ka peccata patentia vel ip̃e creature cõtra peccatoꝛes cõmote:Eſa. lij. Judiciũ gen ⸗ tibꝰ ꝓfert. Et nota ꝙ iilud indiciũ b oꝛ⸗ dine ſimilitudinarie loquẽdo fiet. Qnia b mo pꝛecedet ſcʒ citatio monitoꝛia: pᷣcepto⸗ enptoil: 2 het.iiij. Ip̃e dominꝰ in iuſſu.Ecce citatio pᷣceptoꝛia.de q etiã in
Mõ.vij.Exurge dñe deꝰ me. in pᷣcepto qð mandaſti:⁊ ſynagoga populoꝛũ circunda bit te:⁊ ꝓpter hanc in altũ regredere dñs
iudicat popnlos. Sequit᷑ in voce archan/ geli.Ecte citatio monitoꝛia:de q̃ Johelis t. Conſurgãt ⁊ aſcendãt omẽs gentes in vallem ioſaphat:qꝛ ibi ſedebo vt iudicem omes gentes. Et ſubdit:In tuba dei de⸗ Kendet de celo:⁊ moꝛtui q in chꝛiſto ſůt re iurgẽt pꝛimi. Scce citatio pemptoꝛia:Apo c.x· Angelus quẽ vidi ſtantẽ ſupꝛa mare ⁊ lup terrã leuauit aĩam ſu ad celũ⁊ iura uit ꝑ viuentẽ in ſecula ſeculoꝝ:qꝛ tpᷣs am⸗ plius nõ erit. Sed in diebꝰ vocis ſeptimi angeli cũ ceperit tuba canere cõſ ummabit᷑ myſteriũ dei. Scðo ſequitur examiatio. Eraminabit eni citatos hmo debonis eis eõmiſſis:ſcʒ de copoꝛe de qͥ malã ratione; teddent: liʒurioſiq in lujutis illud nu⸗
trierunt. Et de anĩa de qua malẽ rationeʒ
reddent ſuꝑbi:qͥ ipᷣam oibꝰ bonis ꝑ ſuper
biã euacuauerũt. Er de rebꝰ tẽpoꝛalibꝰ de qͥbus male rñdebũt auari:qui paupibꝰex eis nihil dare voluerũt.Et etiaʒ de tẽpoꝛe
de quo male rñdebũt ocioſi: qui ip̃m tẽp⸗
negligẽter expenderũt. Itẽ examiabit de bonis omiſſis ſiue non faciendo ſiue non multiplicando ſiue nõ ↄtinuãdo. Itẽ ex⸗ aminabit de malis cõmiſſis. Judeꝝ eni ter renus rationẽ nõ reqͥrit de minimis nec de alienis neq; de occultis:ſed iudeꝝ eternus tante erit ſeueritat᷑ ꝙ reqͥret rationẽ de mi nimis:puta de vbis ocioſis.⁊ de alienis:
puta de p̃latis:de ſubditis.⁊ de occultꝰ.ſ. de coꝛdis ſecretis.
s. Itẽ examinabit de ma lis cõmiſſis ſiue de peccatis:puta oꝛigina⸗ li:moꝛtali ⁊ veniali ſiue etiã de ſupplicijs. Sñ examiabit ⁊ de abſolutione culpe ⁊ dęe remiſſione pene. Tertio ſequet᷑ cõuictio: qꝛ ſcʒ examinatos cõuincet ꝑ auctẽtica in⸗ ſtrumenta:ſcʒ ꝑ ſancta euãgelia:Bom.ij, In die cũ iudicabit deꝰ occulta hoĩm ᷣm euangeliũ meuʒ. Et bene dicit occulta ho⸗ minũ:qꝛ quoddã eſt opus dei tĩꝛ vt opus credtionis. quoddaʒ vero dei ⁊ hoĩs ſicut opus luſtificationis:in qͥ ꝑ ↄſenſum liberi arbitrij adiutoꝛes dei ſumus:⁊ quoddam eſt ſolius hominis:ſcʒ opus tranſgreſſiõis ſcʒ peccatũ:⁊ hoc ſolũ erit opus quod in⸗ dicabitur ⁊ cõdemnabit᷑. Quarto ſeque tur ſententie ꝓlatio:qꝛ cõtra cõuictos ſen tentiã difinitinã ꝓfert dicens: Ite male⸗ dicti in ignẽ eternũ ⁊c̃.Et nota ꝙiſta ſen⸗ tentia nullo auyilio iuris poterit ſubleua⸗ ri:ſcʒ neq; ꝑ aellationẽ:neq; ꝑ ſupplica⸗ tioneʒ:neq; ꝑ querelã falſi:neq; ꝑ ĩ integs reſtitutionẽ. Apellatio eni ibi locũ nõ— bebit: qꝛ crimen cuiuſlibet notoꝛiũ erit ſcʒ ꝑ confeſſionẽ ꝓpꝛiam:qꝛ cuiuſlibet conſci⸗ entia cõfitebit᷑ ſuũ ſcelus. Item ꝑ euidẽ tiam facti: qꝛ oĩa facta homis vt dicit Hie Fo. quaſi in quadã tabula picta demõſtra ⸗ buntur. Item erũt notoꝛia ꝑ pꝛeſumptio nem violentã:ſcʒ eoip̃o ꝙ ſtabũt a ſiniſtr?᷑. x boc en im pſutmet᷑ ꝙ ſint dãnandi:ſicut de bonis qͥ ſtabunt a dextris pᷓſumctur 2 ſint ſaluandi. Non etiã habebit ibi locum ſupplicatio.in humanis eni iudicijs cum
ſententia ꝓfertura pꝛincipe nõ licet appel⸗
tareled ſitplicare. upplicutiões aũt ⁊ pꝛe⸗ &es ibi nõ valerẽt: etiam ſi hesta virgo et

8
De canonibus et legibus
mnftyres omnes cõfeſſoꝛes ⁊ virgines et
omnes ſancti celeſtis curie intercederent. FItem nõ habebit ibi locũ querela falſi: vt ſcʒ dicat᷑ ꝙ illa ſentẽtia ſit iata ꝑ falſos teſtes: vel falſa inſtrumẽta iudice circũuẽ ·
to:qꝛ ille iudeꝝ nõ poterit decipi nec eircũ⸗ neniri:cũ ſit veritas ⁊ ſapientia dei. Ande õtra ipſius ſapientiã nihil valebũt loqua
citates aduocatoꝝ aut ſophiſmata phoꝛũ:
aut facundie oꝛatoꝛũ:aut argutie verſuto
rum, Mon etiã poterit releuari vel reuoca ripꝑ in integrũ reſtitutionẽ: ↄt ſcʒ de cete ⸗
ro ad pꝛiſtinũ ſtatũ reſtituant᷑: Hebꝛe.vj·
Impoſſibile eſt eos qͥ ſemel illuminati ſunt
.⁊ ꝓlapſi ſunt.ſ.ꝑ finalẽ impenitẽtiã ſeu ſententiã rurſus reuocari ad pniam.
Kapitulum: XXXVII
Bdicium ſuſpi
1 tioſum ⁊ iucertũ de malo eſt vi ⸗
tandũ. Quia 5m iura de quoli ⸗
bet pꝛeſum endũ eſt bonũ: vbi nõ cõſtat cõ trarium. nde quẽ homo neſcit indignũ debet pꝛeſumere foꝛe dignum:extra de pꝛe umpti.dudum. ff.de manumi.teſ.litteras
feruas.ff. dele.ij.tum pater. · rogo extra
deindic. cñ deputa.. fideicõmiſ.tayas.
ſoꝛoꝛe. Mec obſtant que habentur. C. de de his qui ve.eta.impe.l.iij.⁊.C.de ꝓha⸗ tioex perſona eius. ff. de magiſtra.cõ.i.j. Muia licet hec iura ꝓbent ꝙ pꝛeſumit᷑ qs nõ ſoluendò ⁊ pauper niſi ꝓbetur contra. Mon eni pꝛeſumit᷑ diues niſi euidẽs ſit. ff. qui ſatiſda.co.ſi vero.· qui ꝓ rei qualita te. Vamen aliter eſt de bonitate qᷓ; de diui tijs:qꝛ virtutes quibꝰ aliquis bonꝰeſt cõ⸗ gruunt homini naturaliter:nõ ſcʒ qꝛ natu raliter inſint:ſʒ qꝛ hõ aptꝰ natꝰ eſt ad eas Fm hm in.ij. Ethi. Inſunt etiã homini
virtutes actu vel habitu poſt baptimum: in quo cõfertur gratia:de cõſe.di.iiij.c.ij.
X.t.ꝑ aquam. Sed cõgregatio dinitiarum ex aceidenti venit: vt in autẽ. vt om̃s obe.
is. pui j.coll.v. Ał᷑ refert vtꝝ appeat ꝙ
ſemel fuerit ſoluendo:⁊ ſic adhuc pᷣſumit᷑
niſi cõtra ꝓbetur:vel ꝙ ſemel ceſſit bonis
xſic adhuc pꝛeſumit᷑ eſſe nõ ſoluendo niſi
eontra pbetur:ar. C. de ꝓbatio.ſine poſſi dtis. Item ꝙ dietũ ꝙ quilibet pꝛeſumi tur bonꝰꝛverũ eſt quãdo queritur de ꝑſo
na pꝛomouenda:ſecus autẽ eſt quãdo q̃ri tur de perſons ſaluanda:quia ꝑſona car⸗
nalis et honoꝛes carnales:anima vᷣo ſpi⸗ ritualis ⁊ ſaluatio ſpiritualis. Item no ta ꝙ iudicatur aliqñ licite maioꝛ a minoꝛi: qð patet in papa qut eſt maximꝰ:⁊ tamẽ iu dieio alteriꝰ ſubdi poteſt tripliciẽ᷑. Ano modo ꝓpter hereſim:ſic enim ab alio ⁊ iu dicari ⁊ accufari poteſt:alias aũt non.xl. di.ſi papa.ix.q.iij.aliorum. Secundo ſi ipſe ſe ſubiecit iuriſdictioni alterius.ij.q. vij.nos ſi incõpetent᷑.ff. iuriſdi.o.in.ẽrece ptu. Tertio ſi ip̃emet ſe deponat:vt.xxj. di.nunc autẽ. Jtem nota ꝙ iudici ẽ mul⸗ tiplex pfectio neceſſaria. Mꝛima eſt na ⸗ ture ſcʒ qᷓ;tum ad etatem vt non ſit puer. nam impuberes iudicare ꝓhibentur.ff. de iudi,cum pꝛetoꝛ· ·non autem omnes.vn⸗ e impuberem non poteſt delegare quili⸗ bet niſi pᷣꝛinceps:de cuius delegatione di⸗ ſputare ſacrilegij inſtar eſt.iam dignus pꝛeſumitur quem imperatoꝛ eligit. Cde crimine ſacri.i.ij.xvij.q.iiij·I· qui autem. In auten · vt iudices ſine quoquo ſuffra. Freos auten. ibi:quis enim non diligat. coll.ij. Alius autẽ delegare nõ poten inui tis parentibꝰꝛniſi tali qui ſit maioꝛ vigin ⸗ ti annis:ſed de conſenſu poteſt dum tamẽ ſit maioꝛ octodecim annis: ſed non coget᷑ ſententiam dicere.ff. de arbi.cũ lege. Itẽ requiritur ꝑfectio nature qᷓ;tum ad ſexuʒ: quia femina nõ poteſt delegari:quia regu⸗ lariter femine remote ſunt ab omnibus vi⸗ rilibus actibus.ff. de reg.iur.i.ijideo nõ poſſunt iudicare.xxiij. q.v.mulierẽ. nec ex cõmunicare:extra de maio.⁊ obe.dilecta. Mec penitentias dare: ertra de peniten. noua quedã:nec ciuilibus actibus fungi. iij·.vij · Itria Secũdo requiritur in iu⸗ dicio peritig ſcientie. poꝛtet enim cui tõ mittitur iudicium ꝙ iura non ignoꝛetꝛex⸗ tra de cõſangui.c.j.⁊ ꝙ ſit ꝓuidus:extra de offi.iudi.dele. tum. R.canonicus: ſed quo ad cauſas tempoꝛales ſufficit ꝙ peri⸗ tiam habeat: vel per lectionem libꝛoꝛum: vłper experientiam:ar. Cde epiſco. ⁊ cle⸗
ri. paulatim.C. de indi. certi.iurꝰ eſt. In
auten.de iudi.j. he.toll.vj. Tertio tran⸗ quillitas anĩe quã tollit ira ⁊ furia. Ande furioſus non eſt aptus iudicare:qꝛ nõ ſen ⸗ tit. iij.q.ix.iudical.xxxij.q.vij nec furioſꝰ. ⁊.xvh.q.ij. Sõſaldus.ertra de ſuck ab ite ſta.c.fi.extra de regula.ſiẽ tenoꝛ. Nuar to requiritur integritas infames 3

alegitimis aetibus ꝓhibent᷑:extra de teſt. licet ex quadamextra de exceſſi. pꝛela.in ⸗ ter dileetos. Sichntur autem infames he⸗ retici:fures:ſacrilegi capitalibus crimini/ bus irretiti:ſepulchꝛoꝛũ violatoꝛes:et qui aduerſus patres ſeʒ epiſcopos armantur. iij.q.iiij.hi qui epiſcopos.x.q.v. omnes. ⁊.c.conſtituimus. Similiter inceſtuoſi:ho micide;periuri:raptoꝛes:malefici:venefi
ti: aduiteri ⁊ ꝙ ſuis ſceleribus anathema
ticati:⁊ demum omnes quos eccleſiaſtice vel ſecult leges infames ꝓnunciant. ꝓban
tur hec.iij.q.j. infames. Euinto requi⸗
ritur libertas foꝛtune ſiue conditionis:ſc vt nõ ſit feruus:quia ſeruus nõ poteſt eſſe iuder:qꝛ nec arbiter:qð eſt minus.ff. de ar hitris pedius. fi. Ca.XXXVIII
Bramentũ non
1 violat:qui illud in melius cõmu⸗ tat: vnde poteſtas qui iurauit regi men ciuitat? ꝑ annũ:⁊ mg̃qᷓ iurauit regi⸗ men ſcholariũ tenere per annũ: ⁊ capelſa⸗ nus qericus vel ſeruiẽs qui eccleſie vł do⸗ mino iurau it ſeruire ꝑ annum:⁊ alij conſi militer aliquid iurãtes pñt ſine violentia turamenti religionẽ inträre cũ illud in me lius cõmutent: ᷣm Boffredũ. extra de iure iuran. guenit. Hoſti.autẽ licet putet ꝙ ta iis poſſet ſe obligare:tamen cõſuluit ꝙ pꝛi
us ſeruet ⁊ adimpleat qð iurauit anteqᷓ; in
tret. Quia vt dicit hic iutius eſt ei qᷓ; ſi ad religionẽ intraret iuramenti religione con tempta: niſi ab illo cui iuramentum pꝛeſti tit poſſet licentiã obtinere.extra de iurciu ran. debitoꝛes. Et expꝛe ſſum eſt iſtud con/ ſilium: extra de ſponſał.cõmiſſum. xxij.q. liij. ð · vlti. Et ſoluit Hoſtien.illud quod al legat Soffredus de iureiurã.puenit. dicẽs iiud eſſeinrelligendum qñ ꝓmiſſio facta eſt deo tm̃ ⁊ nõ quãdo homini iuratũ eſt. In quo caſu deus in teſtẽ induci videt᷑:ex⸗ tra ve iureiurã.et ſi chꝛiſtus. Quinimo q̃ſi fideiuſſoꝛ inducit᷑ dens. Ideoq; falſidi cus teſtis tribus ꝑſonis eſt ohno xius.ex, tra decrimine falſi.c.j. Quãdo ergo ho⸗ mo deierat:deus cõtemnitur: ꝓximus de⸗ cipitur:⁊ ipſe deierans diffamatur. Mõ eſt ergo mirũ li difficilius frangit triplex fu⸗ niculus qᷓ; ſimpler vel duplerꝛertra ð treu 4 pacec. j. De enitanc; plenus miſeri cꝛdia remittit de fzcili:nõ ſic bomo:extra
9 metꝰ cauſa.c.]. Nee veriſimile eſt ipium
iactura alteriꝰ velle fieri locupletioꝛeʒ:ar. f. de condi.indebi.nã hoc natura.vbi tĩ
autẽ deo iuratũ eſt:nõ diminuitur in caſi⸗ bus pꝛedictis ſeruitiũ dominoꝛſed potius
cumulatur. Ca. XXXIM
Bſti pauci be⸗
i ne viuentes pꝛeferunt᷑ mult'pec catoꝛibus.de qͥbus dici Wat. rxij. Multi ſunt vocati: panci vero electi. vnde etiã in electionibꝰ eccleſiaſticis pꝛela toꝛũ in aliquo caſu pᷣualet ↄſenſus pauco⸗ rum. Mã ſi maioꝛ purs eligen tiũ cõſ entiat in viã cõpendij ⁊ cõpꝛomiſſi pauci in viaʒ ſcrutinij.tenet curia romana ꝙ illi qui cli⸗ gunt viam ſcrutinij pꝛeualent hac ratiõe. Quia via ſcrutinij eſt via oꝛdiaria ꝑ quã cuilibet ſanũ eſt in quẽ vult dirigere votũ ſuum:ſecus aũt in cõpꝛomiſſo ↄtingit.per quod plerũq; ꝓuidet᷑ de ꝑſona de qua nõ eſt creditum nec ſperatũ: vt extra de electi⸗ dilectus filius archi.moꝛm̃.cũ nulius in⸗ uitus ſit dandu epiſcopus. vt. lx. di.nul⸗ lus.ad cõpꝛomiſſum nullus innitꝰ cõpelli tur: vt. ff. de arbitris.l.ſed ⁊ ſi..· ſi quis tu dex.iqj.q.vij· ·tria. Sic ⁊ bʒ deñ iuſti qͥ eli gunt viam certã ⁊ oꝛdinariam:ſcʒ bene vi uendi:licet paucioꝛes ſint:tamen pᷣualent peccatoꝛibꝰ qui ponũt ſe in incerto:ſcʒ ꝓ⸗ ponendo penitere in futuro:qð non eſt in eoꝛũ arhitrio.Et ideo frequentiꝰ ſuꝑuenit eis iudicium qð nõ ſperabant.eñ Augꝰ. Tene certũ ⁊ dimitte incertũ.ij. Petri.j. Vos aũt magis ſatagite vt ꝑ veſtra bona operd vocationẽ veſtrã certã faciat. No tandũ eſt tamen ꝙ licet ita ſit de ↄſuctudi- ne romane eccleſie vt dictũ eſt:tamẽ de ri⸗ goꝛe iuris vt dicũt aliqui paucoꝝ cõtradi ctio in hoc nõ pꝛeualet ſed ſuccũbit: quia hoc eſt generaie in cunctis actibꝰ eccleſie vt obtineat ſententia plurimoꝛuʒ:vt extra de his que fiunt a ma.par.ca.ꝑ totũ.Et 5 etiã poteſt contra peccatoꝛes inflecti:qꝛ li⸗ cet gliqui pauci penitẽtes in fine legantur fuiſſe a deo miſericoꝛdiã cõſeciti. vt latro in cruce ⁊ quidã alij: tamen ᷣm rigoꝛẽ di⸗ uine legis qᷓ dicit᷑ꝛoner. j. Deſpexiſt?om ne cõſiliũ meũ:⁊ increpatiões meas negle⸗ xiſtis:ego quoq; in interitu veſtro ridebo 47.05 videlicet ↄſiliũ ah eif deſpectũ tra ditur: Ccci.xvij. vbi dieit:Cõliteberis vi⸗

6
—
ii
7
5 725
2*
1*
————
De canonibus? legibus vensꝛ vinus t ſanus cõfiteberis. patet ꝙ qᷓ;uis ples ſint:deriſibiles erũt.qͥ ſcʒ vſq; in finẽ ſe emedare diſtulerũt: Apls Mhi⸗ p·ij·Quoꝝ fmis interitus· Ca. X- Ex diuina dif
1 fert a lege humana:qꝛ lex diuia
punit animũ:ſed lex humana pu nit manũ:id eſt factũ. Mam in foꝛo penitẽ tiali:id eſt in iudicio anime ſola voluntas punitur: vt patet de penitẽ.di.j.homicidi⸗ oꝛum.⁊.v.c.ibi ſequẽti.⁊.c.ſuper tribus. vj · di. teſtamẽtũ.xxxij.q.v.ſicut enĩ.⁊.c.q́; viderit.viij.q.j·ſciendũ. eus eniĩ non ex operibꝰ iudicat ſed ex coꝛde.xxij.q.v.qͥ ꝑ⸗ turare.⁊ coꝛ reſpicit et nõ manũ. xiiij.q.v· ſi quid inu eniſti.Et ex coꝛde ꝓcedũt adul teria:homicidia ⁊ cetera peccata.xv.q.vj· c.j. ante mediũ ⁊ ad finem. Talia enim cũ latẽtia ſint ſoli deo ⁊ ſacerdoti eius vica⸗ rio ſi cõfiteantur relinquimus iudicanda vel remittenda.ſſc inteilige.xxxij. di.eru⸗ beſcant.vj.q.j.ſi omnia.xxxij.q.v. chꝛiſtia na.extra de penitẽ.omnis. Ruis intrinſe⸗ ta ꝑ extrinſeca ſepius pᷣſumantur. Ad hot rxvij· q.j.nec aliqui.xxxj· q·ij·ſi veruz · de conſe.di.iij. de penitentibꝰ.xxxij.q.v.nec folo. Quod intelligas de cogitatione deli perata ex quo quis conſenſit peccato fa⸗ riendo: multo foꝛtius ſi delectatus ſit: vt de penitẽ.di.j.ſuꝑ tribus:ſed in foꝛo ↄten tioſo aliter eſt. NMam aut volũtas ſtetit in uis finibus:⁊ nõ eſt ꝓceſſum ad actum:⁊ ſic nullam penã meretur: vt.ff.de penis co
gitatiõis.ff. de furtis.ſi quis ⁊.l.j.⁊.l.infi⸗
tiãdo.ff. de acquirẽ.poſſeſ.·ſi rẽ apud te. niſi in caſibus ſicut hereſis:extra de here ⸗ ti.ad abolendã.⁊.c.excõmunicamꝰ.·ere ⸗ dentes. Item in crimine leſe maieſtatis. C.ad le.iulia.ma.quiſquis.Et in eo qͥ co⸗ gitauit fugientem de eccleſia extrahere. C. de his qui ad eccle.confu.l.fi.cum tamen non pꝛoceſſit ad actum.Et eodẽ modo po teſt intelligi pꝛeced ens lex quiſquis. Sive ro voluntas ad actum pꝛogreditur ⁊ actꝰ perficitur:puniendus eſt qᷓ;tumcunq; pe⸗ niteat. Memo inquit lex tali pacto penitẽ⸗ tia ductus nocens eſſe deſinit ·f.de edil. edi.quis ſit fugitiuus poſt pꝛincipi.ff. de fur. qui ea mente.ff. vi bon. rap. non pꝛo⸗ deſt.f. qð quiſq; iuris in aliů l.iij. he. j. ff. depoſtu.l.j · beſtias et in caſibꝰ quibus
eirca tempoꝛa penirẽtie locus eſt.f. de ſerꝰ uis fugitiuis.l.j. ᷓ·j·ff. de publ. iudi. l.j. I⸗ quod ſi fecerit.f. qð metus cauſa.I.ſi cum exceptione.ꝗ·ſatis clementer. C. de trimĩe ſtellio.l.j· ·. Q ſi actus nõ perficiatur:⁊ is qui pꝛoceſſit actum ipſuin perficere po⸗ tuiſſet ſed noluit quia penituit: nõ incidit in penam:imo ei parcendũ eſt. ff. ad.l.coꝛ⸗ neł.de falſis qͥ falſã.if.de iniũ.l.itẽ apud labeonẽ.·ſi curauerit vt moꝛtẽ ſibi con⸗ ſciuerit vbi ꝑunitur conſcientia criminis iam cõmiſſi.if.de bonis eoꝝ qͥ moꝛ.ſibi cõ⸗ ſcij.l.iij. Si autem ideo non perficit actuʒ: quia non potuit ſed bene voluiſſet perfice re:puniẽdus ẽ ac ſi feciſſet.ff. ad.l.pompᷓ. de parrici.l.j. in fi.ff. de re mili. i.iij· · is qᷓ C.ſi quacunq; pꝛeditus põt.l.j. C.de ept⸗ ſco.⁊ cleri.ſi quis nõ dicam.ff. de fur.ſi q̃s alieno. C.ad.l.iul.de adul. eum qui. C.de inceſtis nup.qui. Item nota ꝙ ille legẽ bene ſeruat qui implet mentem legiſtato⸗ ris. Quod patet:quia ille qui verba qui⸗ dem legiſiatoꝛis ſed non mentem ſeruat? legem fraudare dicitur. Mam aliudæſt fa⸗ cere contra legem:⁊ aliud facere fraudem legi.Contra legem enim facit qui facit qð lex pꝛohibet:licet ſit fraus legꝰ quãdo cir⸗ cũuenitur ſeruatis verbis mens. vt. ff. de legibꝰ cõtra legem.⁊.l.ſequenti. Ande pa tet ꝙ iudei litteram legis ſolam ſeruũantes et myſticam ſignificationem quam lex tra dere pꝛincipaliter intendebat relinquen⸗ tes fraudem legi faciunt. Ande Apoſto⸗ lus.ij.Coꝝ.iij. Mon littera ſed ſpiritu c̃. Item nota ꝙ lex communis⁊ regula ali quando pꝛetermittitur licite ex cauſis ſpe cialibus. Cuius exemplum eſt in iure: vhi ea que ſunt regulariter de iure communi pꝛetermittuntur aliquando licite ſiue pꝛo pter pꝛiuilegium ſiue pꝛopter vtilitatem ſi⸗ ue pꝛopter conſuetudinem ſiue pꝛopter ho neſtatem. Nam regulare eſt vt ad collegi⸗ um cuiuſcunq; eccleſie ſpectet electio:⁊ ta⸗
men plerumq; ex conſuetudine vel pꝛiuile
gijs alieni intrant: vt extra de electi. Cu⸗ mana.et extra de cauſa poſſeſ.et pꝛopꝛie. cum eccleſia.⁊ de poſtul.bone.et extra de conſuetudine.cum dilectuset extra de in re patrona.nobis. Aocantur etiã aliquan do religioſi ex honeſtate non er debito:vt rriij.di.ĩ nomiĩe domini.lxxix.di.c·j. Ao⸗ catur etiã popuꝛus nõ ad eledod

3
eonſentiendũꝛ vt. lxiij· diſ.. electiones:et cſequenti. Aocantur etiã pꝛincipes vt ab opꝛeſſionibꝰ defendant:vt.! pn⸗ eipibus. Sic etiã ex ſpecialibus caulis q̃⸗ dam antiquoꝛum patruʒ legem dei cõmu⸗ nem licite pᷣtermiſerũt:ſicut ſamſon ſeip̃m occidit: acob duas vxoꝛes ſimul habuit: auid laicus panẽ ſanctũ comedit:qᷓ oĩa non licebant ᷣm legem cõmunem. Capitulum: XLI
0cus non ſan
ctificat hominẽ ſed homo locuʒ.
·di.multi ſacerdotes. vnde vbt papa eſt ibi roma:nõ ecõtra. õ res acce⸗ dunt hoibꝰ:nõ econuerſo.i. de edili.edic. iuſtiſime ctiam. Pꝛopter hoc etiã dicit be Aus Bꝛego. ꝙ nõ pꝛodeſt locus vbi deeſt ſpiritus.Et de heato Benedicto dicitur: ꝙ locum ſed non hoſtem mutauit. Similit etiã dicimus ꝙ homo inficit locũ:nõ econ nerſo. vnde St. ij. Wachab.v. on gpter locum gentẽꝛſed ꝓpter gentẽ locũ dñs ele git. Igeoq; ⁊ locus ip̃e particeps factꝰ eſt populi maloꝝ. Ca. XLII
Burie media
trices vt ſunt quedã maledicte vetuleiuuenculas decipiẽtes:q̃ inſto vocabulo Rufiane apellant᷑ peio ⸗ res ſunt qᷓ; aſſiſſini:qꝛ illis mediantidꝰ ꝓ⸗ curatur occiſio coꝛpoꝛis ⁊ interduʒ vniůs hominis tĩ:ſed ꝑ tales mediatrices ꝓcu
atur inoꝛs anime a nõ vnius tĩ ſed vtri⸗
uſq; luxnriantiũ:ſcʒ viri et mulieris. An/ deapud deñ nõ minoꝛi pena digni ſunt ta les mediatrices qᷓ; inferatur ſnis ir cã quos eccleſia ſtatuit ꝙ quicũq; pꝛinci⸗ pes vel pꝛelati fen queuis aiie ecci iaſtice vel ſeculares perſone: que quẽpiam chꝛi⸗ ſtianoꝛũ per aſſiſſinos interfici fecerint:vł etiã mandauerint:qᷓ;qᷓ; moꝛs ex hoc foꝛſi⸗ tan nõ ſeq̃tur:necnõ etiã 3 ilios qui dictof aſſiſſinos receptauerit vei defenderint ſeu occultauerint:non ſolũ excõmunicatiõis vel depoſitionis incurrũt! ententias ipſo fucto:ſed ſunt etiaʒ cũ omnibꝰ bonis ſuis amnibꝰ chꝛiſtianis expoſiti ppetuo diffi qatleita ꝙ ex quo de pꝛedictis vel aliquo eoꝛum pꝛobabilibꝰco nſtirerit documẽtis: ſeikicet ꝙ aliquod ſcelus tam execrabile cõ miſerint:nullatenus alia excõmunicatio⸗
—
v4½
*
VLber e auus
nis ſeu depoſitionis vel diffidationis ſen⸗ tentia requiratur:ſed ⁊ beneficia taliũ per illos ad quos ptinet collatio libere confe⸗ rantur:vt in autẽ. dñi noſtri. extra de ho. pꝛo hutani redemp.li.vt. Wulto ergoma gis mediatrices animaꝝ moꝛtem ꝓcuran⸗ tes:⁊ qui etiã nutriũt eas ſunt a deo male dicti ⁊ excõicati ⁊ demonibꝰ expoſiti et ab angelis cuſtodiẽtibꝰ diffidati.„
Capitulum: XLIII
Atrimoniũ ſpi- m rituale aſſimilat᷑ carnali:⁊ſigni ficatur ꝑ ipſum. Eſt enĩ m̃imo⸗ nium aliud carnale aliud ſpirituale. Car⸗ nale quidẽ matrimoniũ fit ade ⁊ eue in pa radiſo cõtractũ:⁊ eſt modo vnũ de ſepteʒ eccleſie ſacramentis qð venẽrabile exiſtit. Tum rõne auctoꝛis qͥ ip̃m inſtituit.ſ.dei. Tum rõne loci in qͥ inſtituit:ſeʒ in paradi⸗ ſo· Tum rõne tpis:qꝛ tꝑe innocẽtie. Tum rõne pꝛioꝛitatis:qꝛ pꝛius ẽ tꝑe.Et ideo di⸗ ci poteſt ꝙ potins eſt iure:extra de maio. x obedi.c.j. Tum rõne intentiõis pctĩ cuitẽ di ⁊ ſuſcipiende pꝛolis. Sed nota ꝙ matri moniũ illud ade ⁊ eue fuit initiatũ: Señj. Immiſit dñs ſopoꝛẽ in adã ⁊c̃.ſed contra⸗ ctum fuit Señ.ij. vbi ait adam.Hoc nuns os ex oſſibꝰ meis ⁊ caro ac̃.Et ratificatuʒ Beñ.ij. cñ ait: Pꝛopter h̊ relinquet hõ pa⸗ trem ⁊ matrẽ ⁊c̃. Cõſummatũ autem Beñ iiij. Abi adam cognouit vxoꝛẽ ſuã ⁊c̃. Si⸗ cut nunc matrimoniũ carnale chꝛiſtiano⸗ rũ qð eſt ſacramentũ initiat᷑ ꝑ verba de fu turoꝛſcʒ ꝑ ſponſalia.if. de ſpon.l.j.xxx.q. v. noſtrates. Contrahit᷑ ꝑ verba de pꝛeſen ti.xxvij. q.ij..j.extra de ſpon.cum ocuʒ. Batificat᷑ qñ per eceleſiã appꝛobat᷑.xxx.q⸗ v.c. j..ij.L.c.ſponſus ꝑ totũ.extra declã⸗ deſti.deipon. eü inhibitio. Ideo inter infi⸗ deles ratũ nõ habet᷑:qꝛ nõ habẽt ſacerdo⸗ tium:extra de cõſti.tranſtatum. Sel ᷣm aliquos ratificat᷑ matrimoniũ in ſacramẽ⸗ to fidei:ſʒ in baptiſmo:qui eſt fundamen⸗ tum omniũ ſacramentoꝝ. Ande inter fide les reſpuit᷑ libellus repudij:qui inter infi deles admittitur:vt innuit ugꝰ.xxvij. q ix fi. Conſummat᷑ aũt ꝑ carnis copu⸗ lamꝛextra de cõuerſiõe cõiu. ex pnblico ad fi. ⁊.c.ex parte.ij. ad fi.ꝑ qn aʒ vna caro fi⸗ unt ⁊ vniunt᷑ infeparabiliter qᷓ;ᷓdiu vixe⸗ rint: itã tũ ꝙ itcet in veritate duo ſůt coꝛ⸗

—*
—
ih
—
i
n dumt“
1½ 3*
Ritik Rtiiii
it
1
3
De canonibuset legibus
poꝛa: vnñ tiñ coꝛpꝰ cenſet:extra de ↄuerſi. cõiu.ad aplicã. Matrimonium No ſpũale etiã diſtinguit᷑:qꝛ alind eſt laudabile:ali⸗ ud vituꝑabile. Et laudabile adhucẽ mul⸗ tiplerx. Meimũ inter deũ ⁊ beatã vᷣgineʒ mariã: vñ ⁊ ip̃a ðꝛ ſponſa:Cantꝭ · iiij. Ae⸗ ni de libano ſpõſa ⁊c̃. Et de h̊ mr̃imonio le
if̃.xxvij. q.ij·S·j.x.ij. ⁊· ·ecce:⁊ ſequenti.
ſtud matrimoniũ pᷣt dici initiatũ: Lu. j⸗ Wiſſus eſt angelꝰgabꝛlel ad mariã ⁊c̃. Cõ tractũ in eodẽ:ibi: Inueniſti enim gratiaʒ apud deum:ecce cõcipies⁊ paries filiũ ⁊c.
atificatũ.in eodem: Spũſſanctus ſupue
niet in te ⁊c̃. Conſummatũ in eodeʒ. Ecce ancilla dñi:fiat mihi ⁊̃. Secundũ ma⸗ trimoniũ eſt inter diuinã ⁊ humanam na⸗ turã in vtero vᷣginis marie ineffabilit᷑ con tractũ ⁊ ĩdiſſolubilit᷑ ſeu irreiterabilit᷑ vni⸗ ens naturas.hoc fuit initiatũ Eſa.vij· Ec⸗ ce virgo cõcipiet ⁊c̃.hiere.xxj. Mouũ faci et dñs ſuꝑ terrã:mulier circũdabit viruz. Et ſilr ꝑ verba alioꝛũ ꝓphetarũ: qui dixe⸗
rrunt aperte filiũ dei humanã naturam al⸗
ſumpturũ.ec eĩ fuerũt verba de futuro: ꝑ que vt dictum eſt ſponſalia ↄtrahuntur. Contractũ aũt fuit ꝑ verba gabꝛielis dicẽ tis Lu.j. Tue g̃a plena dñs teeũ:Et ꝑ re⸗ ſponſionẽ virginis dicẽtis in eodem.Ecce ancilla dñi: fiat mihi ᷣmverbũ tuum. Nã matrimoniũ etiã carnale ꝑ mutuũ conſen ⸗ ſum mediantidꝰ internuncijs ꝑ vba depᷓ⸗
tenti cõtrahi põt.ff.de ſponfalibꝰ.ſufficit:
4.l. in ſponſalibꝰ. nihil intereſt.⁊·l.finali. Batificatũ auteʒ fuit diuina auctoꝛitate ⁊ voluntate. Tantũ enĩ matrimoniũ alteriꝰ voluntate ⁊ auctoꝛitate ratificari nõ potu ⸗
iſſet. Ande Sal.iiij. Wiſit deus filiũ ſunum factũ ex muliere:factũ fub lege.Cõſumma tum añt eſt in inearnatiõe. Nã ſine aliqus coꝛruptione ſpũſaneto operante verbũ ca ⸗
ro factũ eſt Joh.j. Et in hac cõſummatiõe
tota trinitas operata eſt:qꝛ indiuiſa ſunt opera trinitatis:extra de ſumtrini.c.j. Tertiũ matrimoniũ eſt chꝛiſti ⁊ eccleſie
initiatũ in chꝛiſti natiuitate:contractuʒ in eius pꝛedicatione:ratifitatũ diuina aucto
ritate in miracułoꝛũ operatione:cõſumma chꝛiſtꝰ in⸗
tum in paſſione.vel initiatũ cepit pꝛedicare: Matth.iiij. Exinde cepit teſus pꝛedicarexẽ.Cõtractũ in euchariſtie inſtitutione: Watth.xiiij. Manducantibꝰ Wis accepit iefus panẽ ⁊c̃ Ratificatum in
ſpirituſſantti miſſione: Act'.ij. Factus eſt repente ⁊c̃. Conſummatð in euangelij di⸗ uulgatione:Sal.iiij. Eijce ancillã ⁊ filium eins. Qnartũ matrimoniũ eſt epiſcopi?
eccleſie initiatuʒ in electione:Heb.v. Mec
quiſqᷓ; ſumit ſibi honoꝛẽ ⁊c̃. Contractũ in confirmatione:eytra de trãſta.inter coꝛpo ralia. Aeł contrahit᷑ ꝑ mutuũ conſenſum eligentiũ ⁊ electi:extra de elec.cũ inter ca⸗ nonicos. Ratificat᷑ cum ad obedientiã ſu⸗ ſcipitur:ar.extra de iureiur.ego.vel in cõ firmatione ratificat᷑. Cõſummat auteʒ in cõſecratione:extra de trãſla.licet. Quin tum matrimoniũ eſt facerdotis et eccleſie ſue:quod initiatur ĩ eius canonica electio⸗ ne ſiue pᷣſentatione:extra de iurepa.ꝙ au⸗ tem. Per aſſenſum autẽ huic pꝛeſentatio⸗ ni pꝛeſtitũ cõtrabitur. Quando vero pꝛe⸗ latus ipᷣm admittit⁊ cõfirmat ratificatur. quando curã cõmittit conſũmatur:ar.ex tra de inſti.ex frequẽtibus.Et de hoc etiã matrimonio legit᷑.xl.di.ſicut.xxj.q.ij.ſi⸗ cut in vnaquaq;.Et dicit decretaiis:ꝙ ſi⸗ cut epiſcopus pꝛeeſt matrici.i.cathegrali eccleſie ſue:ſic ⁊ archipꝛeſbyter plebi ſue: extra de officio archipꝛeſby.e.fi.ad finem. Sextum matrimoniũ eſt dei ⁊ anie fide⸗ lis initiatũ in creatione.lvj. di.naſci.con⸗ tractum in haptiſmo:Oſee.ij. Sponlabo te mihi in fide. Ratificatũ in fancta opera tione:qꝛ ꝑ hant anĩa firmat̃ cũ deo: Mõ cxxiiij. O ni facit hoc nõ cõmouebit᷑ i eter⸗ num.vel ratificat᷑ in dei dilectione.j.Coꝝ. vj. Qui adheret deo vnns ſpiritꝰ eſt cum eo. Conſummat᷑ in moꝛte qů ab impio ſe⸗ culo ſiue moꝛtali ſubtrahitur.xxvj. q.vj·ſi pꝛeſpỹ. Septimũ matrimoniũ eſt dei ⁊ anime penitentis:quod initiatur in contri tione ꝑ verba de futuro.i.politũ cõfiten⸗ di. Sed cõtrahitur in cõfeiſione perverba de pᷣſenti: vbi loquitur ⁊ cõfitens peccatũ dicendo:⁊ faterdos vice dei abſoluendo. Ratificatur in poſitione penitẽtie ⁊ ſuſce⸗ ptione:⁊ cõſummatur in plena fatiifactio⸗ ne. Eſt etiq aliud matrimomũ dei ⁊ anime fanete:quod initiat᷑ in g̃e pꝛeuentiõe:con trahttur in pᷣuenientis gratie fuſceptione ſiue in aſſenſu liberi arbitrij. Ratiticat in honi operis executione.Conſummat᷑ ĩ bo ni operis aſſuefactione ⁊ cõtinuattõe. Ad hec.xj.q.iij.extimauit. Watrimoniũ antẽ vituperabileẽ diaboli ⁊ anime: 2 initia⸗ 5

Piber octauus
tur in ſuggeſtione que delectat. Cõtrabit᷑ tuatur: vt.ff. de aqua quotidi.⁊ eſtileſh⸗ Ratificat᷑ in ope⸗ penul.ff. quiſatiſda. cogun..ſivero ĩ finẽ.
re quod cõfirmat. Sed conſummat᷑ in pec ·
candi conſuetudine in qua eſt cõſummata maticia:ſcʒ cõtemptus.iã peccatoꝛ cũ in pꝛofundũ venerit peccatoꝛũ cõtemnit vel
tõſummat in moꝛte.xj.q.itj.extimauit. de
ↄſe. di.iiij·firmiſſime. Ca. XLIIII
Ereri vitq̃ eter⸗ m nam licet homo nõ valeat ex con digno:qꝛ nõ ſunt condigne paſſi ones huins tempoꝛis ad futurã gloꝛiaʒ ã reuelabitur in nobis ⁊c̃. vt dicit᷑ Ro.viij. Deus tamen ex bonitate ſua facienti qð in ſe eſt ex cõgruo tenet᷑ eam dare.vnde voca tur coꝛona iuſticie.ij. Timo.iiij. Cuiꝰ plu⸗ ra exmpla habent᷑ in iure. Nã licet ex gra tia ſit ꝙ poſtulatio admittatur vt poſtula⸗ to vel poſtulanti cõpetat actio vt àdmitta tur:ar.ad hoc.ff. de adimẽdis lega.l.rem legatam ff. de euict.l.ad res donatas. ve ⸗ runtamen ſi poſtulatio fiat in concoꝛdia ⁊ de digna pſonaꝛex debito incumbit ſuperi oꝛi ipᷣam admittere:⁊ ſi nõ admiſerit iniu⸗ riam facit poſtulantibꝰ ⁊ poſtulato. Simi liter pᷣſentatꝰ petere nõ poteſt ꝑ actionẽ ſe inſtitui:qꝛ ius nõ habet in re. Nã ⁊ ſine in ris offenſa ⁊ ſine pᷣſentati iniuria poteſt p⸗ ſentatoꝛ laicus variare ⁊ aliuʒ pꝛeſentare: vt extra de iure patro.cũ ãt aduocatꝰ.vñ anteq; a pꝛelato fuerit appꝛobatũ:ratũ nõ eſt qð a patrono fuerit inchoatũ:vt extra de iure patro.qð autẽ cõſulis. Et tñ offen dit pꝛelatus ſic pꝛeſentatũ pimo:ſi dignũ nõ inſtituit. nde nõ admiſſus agit ↄtra illũ a quo reſpuit᷑ vt ei ꝓuideat de benefi cio cõpetẽti:vt extra vð iũ patro.paſtoꝛal. Sic etiam ſimiliter dicimus ꝙ diipenſatio nõ ex iure ſed ex gratia petitur:⁊ tamẽ ad eam concedendã ſuperioꝛ tenetur ex cau⸗ ſa:vt.l.di. ponderet.⁊.c. dño ſancto. ⁊.c. ſi quis pꝛeſpyter vel diaconus. Similiter ad elemoſynam pauperi ↄtra dinitẽ actio non datur:⁊ tamen diues ſaltem ĩ caſu ex⸗ treme neceſſitatis vel de ſuꝑſiuo tenet: Lu ce. xj· uod ſupeſt date elemoſynã.Et pa tronus vt dictũ eſt de gratia admittit pꝛe ſentare: vt · xvj· q.v.ſi quis epiſcopoꝛũ.ex⸗ tra de iure patro. quoniaʒ.extra de pe.re. in quibuſdam. Et tamẽ iniuria fit eiſi non admittitur:⁊ ſi pꝛeſentatus ab eo nõ inſti⸗
Capitulum: XLV
Iracula ſolus
m deus facit:q;uis ſancti miracu⸗ la dicantur facere:qꝛ nõ faciunt niſi in virtute eius. Et ſimiliter ſolus deus peccata remittit:qᷓ;uis ſacerdotes abfol⸗ uentes remittere dicant᷑: ᷣin illud oh.xx. uoꝛũ remiſeritis peccata ⁊c̃. Cutꝰ exem plum eſt:quia dicit᷑ in iure ꝙ ſoli pꝛincipi licet condere leges: vt. C.de legi.⁊ cõſtitu. I.vlti.Et tamen alibi dicit᷑ ꝙ ſenatus le⸗ gem condere poſſit: vt.ff. de legi.⁊ ſenatul con.l.non ambigitur. Qð eſt:quia ſuperi oꝛes qbꝰ eſt ↄceſſů vt poſſint cõdere legeʒ: pꝛincipis auctoꝛitate cõdere intelligunt᷑. Sic in papa dicendũ eſt vt legati:pꝛelati: capitula⁊ concilia auetoꝛitate ipſius face⸗ re conſtitutiones intelligantur. Ande in concilijs excepta intelligit᷑ auctoꝛitas do⸗ mini pape: vt extra ð elec.ſignificaſti. xvij. di. per totum.j. q.vj. duduʒ peregrina.ix. q.iij.cuncta. Ca. L.
XLVI Iſericoꝛdie dei m non pꝛeiudicat ꝙ peccatoꝛẽ fina⸗ liter deſtituat: qui diutins expe⸗ ctatꝰ per penitentiã redire negligit. Cuiꝰ exemplum eſt:quoniã ſᷣm iura nõ pꝛeiudi⸗ cat ſponſe que ſponſum in eadẽ pꝛouincia degentẽ ꝑ bienniñ expectauit: vꝑ trienni um ſi erat in alia pꝛouincia. Quia ꝑtrien⸗ nium expectãdus eſt ſi ad aliam pꝛouinci⸗ am ſe tranſferat: vt patet.C.de diuoꝛ.⁊ re puliberum:cum ꝑ ſponſum ſtetiſſet ſi alʒ nupſit. Tunc eni nihil fraudis.i.pene ẽ ei ꝙ nuptias maturando voto ſuo eludi diu⸗ tius nõ eſt paſſa.C.e.l.ij. Similiter non eſt fraus aliqua imputanda diuine miſericot die ſi peccatoꝛẽ ꝑ trienniũ:id eſt ꝑ triũ eta⸗ tum decurſum ſcʒ iuuenilis: virilis ⁊ ſeni⸗ lis. Ael per biennium:id eſt tempus vite ⁊ moꝛtis erpectatum ⁊ non redeũtem fins liter deſerit:⁊ in eternam damnationezʒ ire
Oꝛientis inma
m la diſpoſitione ſeu volũtate om⸗ nia pꝛecedentia bona fiunt irri⸗ tã ⁊ à mercede vacua:ſicut ciuiliter vltime

„ 5
—.—— ²— ₰—
ii
—
ncntt * et a. rnn
7
i
—
—
mentum omnia pꝛecedntia euacuat. Maʒ vltima voluntas ſeruãda eſt: vt· xiij.q.ij. Et eſt ratio ne libertas ſupꝛemi iudicij re ⸗ ſtringatur: vt.ff. pꝛo ſoci o.l.cum duob?ꝰ· ·
idem. Be. Mil enim ita debetur homini⸗
hꝰ qᷓ; vt ſupᷣme voluntatis liber ſit ſtilus: vt. C.de ſacroſanc.eccle.l.j. Mot tamen fal
lit in teſtamento inter liberos qð ꝑ ſecun ⸗
dam diſpoſitionẽ non tollitur:niſi teſtatoꝛ in ſecundo teſtamento declaret pꝛimũ nol
le valere:vt. C.de teſtamen. autenti. ſed hoc inter liberos. Item cum quis in pꝛi
mo teſtamento interdixit ſibi licentiam ite rum teſtandi:quia tunt pꝛimum non tol⸗
litur: niſt in ſecundo de pꝛimo mentio babeatur: vt. ff. de leg.iij.l.ſi quis. in pꝛin⸗ cipio. Dtem moꝛs liberat hominẽ a ſerui
tute humana. Mã ſubditur homini qᷓ;diu
viuit:ſed po ſt moꝛtẽ ſubditur ſoli deo. Et
hinc eſt qð in officio eccieſie:ſcʒ in pꝛinci⸗
pio lectionum dicitur: Jube domne bene⸗ dicere. Dn fine aũt dicit᷑: Tu autẽ domine niſerere 1c̃.vnde in pꝛincipio dicitur bene dictio ab homine ꝑ nomen diminutũ ſine
ſyncopatum quod eſt domne:ſed ĩ fine pe⸗ titur miſericoꝛdia a deo ꝑ nomen ꝑfettum
quod eſt domine:quia ſcʒ pꝛincipiũ ſignat itam hominis:⁊ qᷓ;diu quis viuit eſt ſub homine eycepto vaſs.i cathedrã.
x.c.ſequẽti.⁊.c.nulla ratiõe.Et ideo vt re⸗
cognoſcat ſe ſubditũ petit benedictionẽ ꝓ
pter bonũ obediẽtie. Finis vo ſignat moꝛ tem:qñ tam nõ homini ſubeſt ſed ſoli deo.
vel eſt ſenſus vt nos dñs taliter viuere fa⸗
ciat ſub regimine hominis ꝙ in fine miſe ⸗ reatur noſtri. Ideo autem vtitur in pꝛinci
pio nomine diminutoꝛin fine vero integro .. in pꝛincipio vt dictũ eſt querit᷑ bene⸗
ictio ab homine:cuins opera imperfecta
5 ſunt. C. de veteri iure enu.l.ij · F·ſed qꝛ diui
ne. in auten. de inſtru.cautela.j. he.in fine coł.vj.⁊ ð ñ alie.aut ꝑ.ecck.re. · vt ãt colł. ij· Sed in fine petimꝰ miſcðᷣiaʒ a deo:qͥ pt eſt miſericoꝛdiarum.xxvj.q.vj.ſi quis pꝛe ſyt᷑. Et qui opꝰ impfectum nõ cognouit:
ertra de baptiſmo maioꝛes. Itẽ ideo pꝛi mo petimus ab homie:poſtea a deo: vt ſci
as ꝙ ilind qð homo minus bene facit:de us ſupplet. vñ ad ip̃m vltimo recurrit tan⸗ q; ad vltimũ refugiũ: Põ· lxxxix. Dñe re fugiũ fact es nobis. Xa MLVIII
De canonibus et legibus
volutatis diſpoſitioꝛid eſt eſt vltimũ teſta
Egligentia?di⸗ n latio operis tollit operãdi poteſta⸗ tem.Cuiꝰexemplũ eſt ᷣm iura cano
nica in electione:qꝛ ad eligendũ eſt conceſ ſum tempꝰ triũ mẽſiũ: vt.l.di.poſtqᷓ; lxiij. di.obeuntibꝰ. Alteriꝰ enĩ vacare nõ debet cathedralis vel regular? ecclia.vñ ſi infra tres mẽſes nõ fuerit celebꝛata electio iuſto impedimẽto ceſſante: ad ſuperioꝛẽ ꝓrimũ deuoluit᷑ ptãs ꝓmouẽdi:extra de electio. ne p defectu. Et ſi ifra alios tres menſes ſi fuerit petita ↄſecratio:epᷣs metropolita⸗ ni ſut iudicio cedat. ꝙ tẽpꝰſilr negligẽtibꝰ cedit:extra de tranſla.inter coꝛpoꝛalia. Et idẽ eſt de metropolitano reſpectu ſuoꝛũ ſu perioꝛũ. Silr ßᷣm deum:qui negligit ad de um cõuerti tpe ad hoc ſibi conceſſo.quod ſignat ꝑ tempꝰ triũ menſiũ ꝓpter tres pᷣn⸗ cipales etates:ſcʒ augmenti:ſtatus⁊ decli nationis:que ſunt peccatoꝛi in hacvita ad penitendũ conceſſe: poſtea moꝛte interce⸗ dẽte deuoluit᷑ eiꝰ cã ad indiciũ dei:⁊ pᷣuat᷑ facultate pẽitẽdi ⁊ dignitate celeſt? reʒni. vnde ſalubꝛit᷑ ↄſulit᷑ pctõꝛi Ecci.v. Me tar des Huer.ad do.⁊ ne diffe.de die ⁊c̃. Itẽ negligẽtia eoꝝ q̃ hõ facere dʒ ⁊ p̃t:ſiẽ ſũt p cipue ſpũalia ⁊ ꝑtinẽtia ad ſalutẽ valde pe riculoſa ẽ.vñ ⁊ a deo punit᷑:ſtẽ ÿᷣm iura pu nit negligẽtia pᷣlatoꝝ q̃ aliqñ pũit᷑ pena le nioꝛi.ſ.excõicatõiſduoꝝmẽſiũ.j.q.j.qͥcqͥd.
Bliqñ pẽa Zuioꝛi.ſ.depoſitõis. Ixxxj. di. di
ctũ. Ixxxvj· di.c.y ef̃ ð trãſla.iñ coꝛꝑalia. C.de offl. pᷣfec.oʒiẽ.ſi qͥs.ff. de cuſt.⁊ exhi.
reo.I.carceri.⁊milites.xj.q.ij. placuit. Mꝛia ðᷓ pena locũ hʒ in modica negligen tia:poſterioꝛ aũt magna q culpã ſapit:⁊ ꝑ
2ñs dolũ. ff. de v.ſig. late culpe.a.l.maᷓ. Silr bm deũ aliqñ ẽ negligẽtia magna:qᷓ eſt pctm̃ moꝛtale:⁊ mere penã magnã nõ ſolù amiſſiõis gr̃evł glie ſʒ etiã gehẽne. Et ßvno mõ ↄſiderat᷑ ex pte eiꝰ qðᷓ ꝑ negligen tiã pᷣtermittit᷑:puta ſi negligat᷑ id qð eſt de neceſſitate ſalut? ſiue ſit actꝰ ſiue circũſtan tia. Alio mõ ex pte canſe:puta ſi volũtas intãtũ ſit remiſſa eirca ea q̃ᷓ ſũt deivt totali ter a charitate deficiat. Et pᷣcipue cõtin ⸗ git qñ negligẽtia ſeqͥtur contẽptũ: Pꝛoů. rix.E ni negligit viã ſuã moꝛtificabitur. Aliqũ vo ẽ negligẽtia modica qᷓ eſt venia le pctiꝛ⁊ iõ meret᷑ penã leuioꝛẽ:puta tem ⸗
poꝛalẽ. Añ qů eꝝ negligentia pᷣtermittitur

Rber octauns
iquis actus vel circũſtãtia q̃ nõ eſt de ne ceſſitate ſalutis: nec b fiat ex cõtemptu: ſʒ ex alique defecto feruoꝛis qͥ impeditur in⸗ terdũ ꝑ aliqð veniale pctĩ.vñ tunc negli⸗ gentia nõ eit aliqð pttm̃ moꝛtale ſʒ venia⸗ le:Ecci.vij. De negiigẽtia tua purga te cũ paucis. Ca. XLIX
Bedientia non
o reſpicit pᷣcipientis ſi anctitatẽ ſed — auctoꝛitatẽ. Añ ĩ his qͥ ꝑtinẽt ad adminiſtrationẽ ecckiaſticarũ rerũ potius fuiſſet obediendũ pape qᷓ; Pauio apoſto⸗ lo:qð ptʒ etiã nũc. vnde Maulus dixit ꝙ dpoꝛtet oꝛdinãdũ ſine crimie eſſe eꝛ vtxxv· di. ð·nunc sũt.Et tñ auctoꝛitate pontiticũ epiſcopi diſpenſare pñt in crimine adulte⸗ rij ⁊in minoꝛibꝰ. Et hoc qꝛ papa maioꝛ eſt paulo in adminiſtratiõe:vt · xxj. di.ꝗᷣj. Mã papa eſt ioco Metri:vt.xxiiij.q.j. qi ve⸗ rus.⁊ ſi ſic vicarius Jeſu xp̃i: vt etra de träſla. inter coꝛpoꝛalia.⁊ extra vt bñficia eccliaſtica ſine di.cõfe.vt nrm. Petrꝰ autẽ in vlminiſtratione maioꝛ fuit pauloꝛvt.ij. .vij·puto.xxj.di.in nouo. Itẽ obedien ⸗ dũ nõ eſt alicui cõtra mandatũ dei.vñ ſi a papa—. mandatũ vel reſcriptũ pꝛodi⸗ Tet qð eſſet ↄtra dictũ dei oĩno reſpuẽduʒ eſſet:vt. xxv. q.j.ſunt ͥdã.qe nedũ minoꝛ in matoꝛẽ ſed ⁊ par in parẽ nõ hʒ imperiũ: vt. ff. de arbitrł.i.nã. ff. ad ſe.cõ.trebelt.i. ille alq. ð·tempeſtiuũ. Dicta tñ xp̃i vel euã gella papa põ̃t modificare:ſic ilud qð do⸗ minus dixit Watth.xix. uos deꝰ cõiun rit hõ nõ ſeparet. modificat᷑ ꝑ ſummũ pon ficẽ ſic:Quos deꝰcõiunxit:ↄſenſu animo⸗ rũ ⁊ carnis copula. Als ſi pᷣmů interueni ⸗
at nõ ſechdũ:ſeparant᷑ ꝑ religionis ingreſ
ſum:vt extra de ↄuerſi.cõiuga.veꝝ. ⁊.t.ex publico. Mõ ſic ſi aliꝰ cõiugũ velit ĩ domo Wla remanere: vt eo.ti.ex parte tua in fi. Item obediẽtia ꝓ cõi vtilitate iniuncta nec zpter hũtlitatẽ neq; ꝓpter ꝓꝛiã incõ⸗ moditatẽ licite recuſat᷑. 6 ſi pᷣlatꝰ pᷣcipit clerico ſuo ꝙ vadat romãvel als ꝓ nego⸗ cijs eccleſie:⁊ ille nõ vult obedire dicẽg alij ſunt ibi magis idonei vei pꝛiores eo:;ᷓ tnquã excuſatio iniuſta eſt:quia oꝛdo ĩ le⸗ gationibꝰ nõ ſeruat᷑.ff. de lega.ſciendũ.
penul. Si autẽ excuſat ſe ꝙ nð poſſit relin
quere curam rei familiaris:⁊ ſine dubio e tuſatio iuſta ſi ꝓ vtilitate alicuius pſone
Pꝛiuate mitteret᷑:quia nemo kenetun relin⸗ quere ꝓpꝛia negocia pꝛo alienis ſcʒ pꝛiua tis: vt patet.ff. quemadmodum teſta.aꝑi. Sʒ ⁊ſi quis ex ſignificatiõibꝰ.C. de teſti. ſiquã do.ð·ij. f. de arbitris· licet. ff. de iu. ſi longius:cum ſuis ſi. Sed ſi mittitur Pcõ⸗ muni eccleſie vtilitate non eſt excuſatio iu ſta: qꝛ cõmunis vtilitas pꝛeferenda eſt pꝛi⸗ nate: extrað poſtul.pᷣla. bone.j. Et pluri⸗ moꝛum vtilitas vnius vtilitati pꝛeferẽda eſt. vij.q.j.ſcias. n auten. de reſti.⁊ ea ̃ pa.in. j· menſe.·qᷓ;ᷓobꝛem. Mec enim pla⸗ tus vtilitatem ſuam vtilitati eccleſie p̃po⸗ nere debet alioquin obligatur.xuj.q.iiij. qͥ tunq;.ff. de adminiſtra.tuto.⁊ curato. Fm dignitatem. ᷓ· j. Nec debet clericꝰ oꝛdina⸗ tus occaſione pꝛopꝛioꝛũ negocioꝛuʒ nego tia eccleſie relinquere niſi relaxetur licen· tia impetrata:ar.vij.q.j.pꝛeſenttũ.⁊.c.pla cuit vt veni.⁊·xvj.q.j. qui vere. Si enĩ in ⸗ diſtincte pꝛeditta admitteretur excuſatio:
non inueniretur de facili qui munera pu⸗
blica ſubiret.ff.ð vaca.⁊ ex.mune.l.j.circa pncipiũ. Obedire ergo tenetur clericꝰ:ar. C. de epiſco. ⁊ cleri. ſi quis pꝛeſpyter.ad ji. ibt ex geſtis negocijs ſubaudi vel geren⸗ dis. Miſi poſſit femanendo gratiam obti/ nere. Si enim ſunt aliqua mũera reipubli⸗ ce tempoꝛalis que excuſationem nõ admit tunt: vt. ff. de vacati.mune.ſunt munera. Wulto foꝛtius in munere reipublice eccle
ſiaſtice opoꝛtet indiſtinctea generaliter ob
tinere:ar. ff. de iuſti.⁊ iure.I.j. ⁊.f. de rell. ⁊ſumptu.fu.ſunt pſfone. Dico tñ eſſe equil ſimũ ꝙ epiſcopus q regere habet omiĩa.xj. qej· Si regenda clericũ releuet. ſi detrimẽ tum graue ſibi viderit imminere:ar. ff. ad .rhodiã ð iac.l.j. ⁊.l.ij.·eqͥſſimũ.⁊.ff.qᷓ. poein pig. ha. interdũ.x.i.ſequẽti. Ptem obedientie iniuncte recuſatio aliqñ eſt de⸗ bita:ſicut qñ pꝛecipit᷑ aliquid qð ſit cõtra deum. Mã ſᷣm canones ſemp obedienduʒ eſt niſi id qð iniungit᷑ apte fit ↄtra deum. riij..j. qͥd culpat᷑. Aliqñ vero eſt licita: puta ſi id qð pꝛecipit᷑ non ꝑtinet ad diuini cultus obſequiũ vel eccleiiaſticã vtilitatẽ. vij· q j·frater⁊ coepiſcopꝰ.&ñ ſi ep̃s pᷣcipi at alicui clerico ſuo ꝙ libꝛos ſuos accõmo det nepoti ſuo:vł eccleſie ſi ue renunciet vt alij conferat obedire nõ tenetur: quia nec ad diuini cultus obſequiũ pertiet: nec ad eccleſie vtilitatem. Nam etſi pꝛecipiat ꝙ
ſiſch⸗ ſle nel enſ.
ſeple ant
(

5 *
Fiit
1iite
i
5
kitit
ittliil
W
De canonibus et legibus
repleatur burſa ſua:cũ ip̃e nõ egeat nõ te ⸗ netur obedire. Ideo dicit Cancellartꝰ pa⸗
riſieñ.ꝙ nõ tenebat᷑ ad obedientiã burfa⸗ lẽ ſiue argẽtinã n mulinã neq; equinã: intelligas ſine cauſa indictaʒ:ar· extra de
cenſi.cũ apłs.xvj.q.j.pᷣdicatoꝛ. Sed ſi epi
ſcopus pᷣciperet clerico dure ceruicis vt li
bꝛos ſuos cõmodaret clerico bone indo⸗ lis vt inſtrueretur in ſtudio theologie:ad quẽ ip̃m mitteret vt ꝓficeret: videtur ꝙ ei ſit obediendũ:qꝛ non mouet ip̃m carnsli⸗
tas ſed epcliaſtica vtilitas ⁊ cõis:ar. in di⸗ cto.c.vij.q.j. qꝛ frater.extra de mgr̃is ſuꝑ
ſpecula. Wõt ergo dici ꝙ fi occaſiõe ecclie vel de bonis eccliaſticis lihꝛos acquiſierit
obedire tenetur. Als contrariuʒʒextra de teſta.reꝗſiſti.⁊ de iurepatronatꝰ.cñ dile ⸗ ctus. Zliqñ vero excuſatio obediẽtie vide turrõnabilis⁊ acceptãda:ſcʒ ᷓᷣm aliqͥs qñ allegat damnũ ꝓpꝛiũ. Diſtinguũt enĩ ꝙ ſi clericus cui iniuntta eſt aliqᷓ̃ obediẽtia ab
epo:puta ꝙ vadat ad aliquẽ locũ vel hu ⸗ inſmodi:allegans pꝛiuatã vtilitatẽ certat de damno vitãdoꝛ eſt audiẽdus:ſʒ ſi de lu
ero captando:audiẽduſ nõ eſt. Zd qð ꝑti net. C.de iure del.ſancimus· I· ſivero. C.de codicilł᷑.l.fi. Spenul. Mec debet inobediẽ⸗
tie notã incurrere ꝙ aliqͥ eõmodo tꝑali:ex
tra de maio.⁊ obedi.illud. Ca. L.
Pus homis ac
0 teptatur a deo ſᷣm intentionẽ ⁊ mentẽ factentis magꝰ qᷓ; fᷣm il/
„ tnd qð factũ eſt. Tuius exemplũ habet᷑ ex
conſuetudine q̃ inducit᷑ cũ populus inci⸗ pit aliqͥd obſeruare ea mente vt de cetero
lit cõſuetudo.vel vt dicũt aliqui cũ eypꝛeſ
fe placet populo aliqͥd obſeruariꝓ ↄſuetu dine in futurũ.als vero nõ eoipſo qð ali⸗
quid fit ius cõſuctudinariũ.inducit᷑ arg.
F. de itinere actuq; pꝛi.l.vlti.Ergo inten ⸗ tio conſiderat᷑ in facto magł qᷓ; ip̃m faetũ vt conſuetudinẽ inducat. Sic etiam eſt de nris operibꝰ apud deũ:qꝛ deus ſicut dicit Gꝛego.coꝛ ⁊ nõ ſubſtantiã penſat: nec eogi
at qᷓ;tum ſed ex quanto in ſno offitio offe ⸗
2. L o poſtu-
Satur. K
o lart poteſt a deo hůiliter ex gra⸗
tia:quod non debetur ex inſti⸗
nam ßmn inta poſtulatio eſt gratia peti
tio:vt cum eꝝ gratia petit᷑ S, ineligibi lem licenter eligi vel concedi.Hoc enĩ non tã ey iuſticia qᷓ; ex gratia mouet᷑: vt extug de poſtu bone memoꝛie el pᷣmo. Itẽ oꝛã⸗ tes vel poſtulantes a dñe miſericoꝛdiaʒ et gratiam non ſunt digni exaudiri:ſi ſint ad inuicem in diſcoꝛdia vel rancoꝛe. Añ Eccĩ, rviij. omo homini ſeruat iraʒ:⁊ a deõ⸗ rit medelam.quaſi dicat. Fruſtra q̃rit. Cu ius exempluʒ eſt:quia Fm iura poſtulatio debet fleri in cõcoꝛdia.Cũ enim ꝑ poſtula tum gratta reqratur:cõcoꝛditer ⁊ cõmuni⸗ ter eſt petenda: vt extra de poſtulatiõe bo ne memo.in pᷣncipio. Aliter eĩ romana ec ⸗ cleſia nõ cõſueuit recipe. Ca. LII
Rnãq̃tur anime o noſtre ſpiritualiter:ſicut monia⸗ les velant᷑ coꝛpoꝛaliter. Eſt eni
multiplex velum:ſcʒ veluʒ ꝓfeſſionis:qð ſuſcipitur ↄ virgine vel coꝛrupta:cũ pꝛofi⸗ tetur de altari vel de manu alicuiꝰ ſechin duodecimo anno ad minus.xꝝj.q.j.e.j.et q.ij.puella. Item velũ ↄſecrationis:qð imponitur virgini tĩ:⁊.xxvj· anno ad mi nus xx.q.j. placuit.lxxvij. diſ. placuit. Et dicit Hoſtieñ.ꝙ vix ip̃e obtinuit Lugdu⸗ ni:ꝙ in hoc caſu in anno viceſimo cõſecra⸗ ret:ſed tamẽ periculũ eſt in moꝛa. Itẽ eſt velum oꝛdinationis:qð olim dabat᷑ diaco
niſſis in q̃drageſimo ãno.xx.q.j. diaconiſ⸗
ſa. Item eſt velũ pꝛelationis:qð olim ds batur abbatiſſis in quadrageſimo anno. xr.q.j. iuuenculas. Addit etiã Hoſti.ve⸗ lum quintũ ſcʒ cõuerſionis. Et tunc ſi per annum poſtea ſtat exire nõ poteſt.⁊ ſic po⸗ teſt itetiigi:extra de reguls.vidua.⁊.c.ſta tuimus. In his ergo quinq; velis repꝛeſen tantur quinq; virtutes quibꝰ debemꝰ ſpi⸗ ritualiter oꝛnari.pꝛima eſt obedientia que competit ꝓfitentibus.ſecũda eſt continen tia que potiſſima eſt in virginibꝰ.in tertis deſignatur ſcientia ſiue pꝛudẽtia:que pꝛe⸗
cipue cõpetit oꝛdinandis. in quarto velo
deſignatur iuſticia: que pꝛecipue c õpetit pᷣ ſidentibus ſiue pꝛelatis. in quinto peniten tia:per quã ad deum cõuertimur:⁊ i inci Pientibus cõpetit. Cg. LIII
Arentũ neceſſi P tati nnllo modo debet deſicers filius:⁊ pꝛecipue indigẽtie pa⸗

Liber octauus tris · nam&m leges pater põt vendere filiũ auctoꝛitate romani pontificis deponi noh neceſſitate famis ingruente: vt tñ pꝛecio p“ põt.iij. q.vij. qᷓ;uis liceat.⁊.c.ibi ſequẽti. ſtito vel a filio vendito vel alio qͥcũq; em Ergo ſilr vinculũ ſpũsle ſcʒ pctĩ facilius ptoꝛi qᷓcunq; reſtituto ad ingenuitatẽ ꝑ⸗ eſt annectendũ qᷓ;ᷓ ad diſſoluendũ: Eſa.v. ueniat: vt. G.· de patribꝰ qui fik. diſtra..j. MQuaſi vinculũ plauſtri pcti. Itẽ pctiñ Multo foꝛtius põt pignoꝛi obligare:quia vilificat hoĩem ⁊ deponit euʒ a ſua digni⸗ cui qð maius eſt cõceditur:multo magl et tate.Et hinc eſt ꝙ ᷣm iura aliqũ ſupioꝛ di qð minus. ff. de re. iur. nõ debet cuiqᷓ;. Sʒ gnitate vel par punit᷑ ab inferioꝛi vel eq̃li nunquid ſeruus efficitur:ſic ᷣm Agonem. rõne delicti.ſ.qũ facit ↄtra ſententiã cano alij cõtra:ſed tñ ſeruire debet:ar.C.cõmu nis ab eo editi:⁊ ſcienter incidit in factuʒ nia de manumiſſi.l.j. Et nunqͥd in alio ca dãnatñ. rxxiitj.q.j.c.j.ij.x.iiij.ar.vj. di.c ſu qᷓ; neceſſitatis põt vendi a pr̃e. Mon:qꝛ ij. vt Ambꝛoſius rõne criminis in ſua pa⸗ euh filiũven rochia cõmiſſi dãnauit imperstoꝛeʒ:quod —„Ut rax.l.j. ergo ge⸗ 56 iſſer. 1d neraliter ei ꝓhibitũ inteligie ni i 2a. ei ee 3 cõ̃ceſſ o. Sed nunqͥd mater poteſt fliũ ven veniendo ſe keir beree t. nlt S rriſt 2 n ad fi. ⁊ ſic inferioꝛis imperio tacite ſe ſub⸗ Speeßne— abz mittit:qð fiert poteſt.ij.q.vij. nos ſi incõ⸗ ſſio innta ve 1 Siebeihnehenn i in Poſti. igẽda ſunt de ma vitlũ nullo——*—— tollitur. Cuerẽpiũ eit in iure na⸗ Jonh ² turai: ꝙ nulla cõſuetudine abꝛogat᷑.Ma t acin cõſuetudo ↄtra ius naturale nulio tpe 65 ſien es S ren S piietentnei ebeene, nne eoereineete plexione vel natura inclinat᷑:licet ꝑ ↄtra/ no Feio nã hent riã aſſuetudinẽ refrenet᷑ vel mitiget: iñ nõ ferentem nõ ligat:it:—— 7. lchetene Qð innatũ eſt vr rioꝛem:extra— intirü ſ tollit ſʒ linit. Poeta: Raturã ex⸗ oꝛ. ff. de arbitris.l.penulti. item nota ꝙ pellens fureatů vſc; recurret. Ca. LV peccata pneroꝛũ pilerilis non ſenpe ZcAti vlnculũi nngbeeleeeenbe⸗ p aciliter nectitur:ſed not. elegis. Mam ßm leges hu⸗ 8 terſoluur· u⸗ ſepre c erimina ſunt que minoꝛib⸗ ſpũale.ſpiritualia autẽ a Niah Poraltb diſtant⸗qꝛ coꝛpoꝛalia facilius adulterio lex iulia poſuit: 3 deſtruunt᷑ qᷓ; conſtruant:vt patet· f.depe accepit x connebluitipurali pecuniaʒ cuł.nõ ſtatim.ff. de acqui.poſ.poſſideri.g. bult* comberto ſupꝛoꝛvel domumß̃⸗ in admittenda. Spũalia vero ecõtrario du iſt cilius cõſtruunt᷑ qᷓ; deſtruant᷑. Epiſcopus lo eice netehunltur minor:duta in nul⸗ enĩqͥ ſolus oꝛdinat non ſolus deponit:qe veiemparcitur aduerſus pꝛecepta legũ eß̃s a duodecim epis cõmittit in legẽ vt. ff. de mino diacom atribe.r.gxij felſt:hrer gprſt antnſunlnetienn:ſer cuſe. Per epm·ij.q.v. pᷣſbyter. Subdiaconꝰ ah eo ⸗ ann cẽpꝛiuiiegio gaudet:extra de uie nõ oꝛ⸗ an In 3 minoꝛexiih⸗annis pꝛedicts le⸗ qi.niramur. Sed ner cã illoꝛũ audiẽda? ße 4 ia non tenetur. Solet autem in qui⸗ ſine pſentia clericoꝝ.i.canonicoꝛnʒ. xx. tuti en nlicle antteipareremous uber vij Folus:⁊ duobꝰ c.ſbi ſequẽt 3. 12. tatis:ertra de deſponſa. impube.a nobis? ſeopus qͥ a metropolitano cõſecrat leih liqñtentant qs forſtan c di. c.j.⁊ fequẽti:⁊ extra de tẽpo.oedi uh⸗ plere nõ poſſunt:extra de ſponſa. iuuenis. di.ſine v.fi. n quo caſu ip̃os peccare itelligas:
ſkul nnc bon cõim unan gan ünn ap

— — —
—
5½ 55
2
Liitiis
——
2
———&4—
———*
0
De canonibus et legibus
ſi als mkieres tentauerint qᷓ; vxoꝛes. Jus tamen pꝛeſumit ꝙ in pueris locum non habent peccata que membꝛis genitalibus cõmittuntur:extra de deli.pu.c.i. Alia au tem crimina ſeu delicta imputantur puer? etiam infra.xiiij. annũ:ſcʒ a ſeptennio vſ⸗ q; ad.xiiij.quia omne delictum cadit ĩ im ⸗ pnberem pꝛeterqᷓ; delictuʒ carnis:ſcʒ quo ad penam ſpiritualem ⁊ quo ad penitenti⸗ am a ſacerdote petendã: eꝝ quo ſcʒ ſeptem
annos exceſſit: quig talis poteſt mentiri ⁊ verum dicere. Ande dicit Tugꝰ.in epiſto
la ad Renatũ epiſcopũ: ſie enim habetur in Sloſa ſuꝑ canonem:de conſecra.di.iiij. paruuli. Septennis etatis pueri ⁊ mentiri ⁊ verũ loqui ⁊ cõfiteri ⁊ negare poſſũt. Et ideo cũ baptigantur ⁊ ſymbolũ reddunt: ⁊ ipſi ꝑ ſe ad interrogata reſpondẽt. Nam ⁊mendacijs ⁊ periurijs plena eſt etas pne rilis:extra de delic.pue.c.j.Et qᷓ;uis iura⸗ re nõ debeant.xxij.q.v.pueri.⁊.c.paruu ⸗
.1.c. honeſtũ:ſi tamen iuuauerit valet pu
pilli iuramentũ. Poteſt ergo puer deiera⸗
re. ff. de libera.cauſa.l.vlti. Et furtũ cõmit
tere: vt.ff. de furtis impuberẽ. Etenim ma loꝛum vires infirmitas animi nõ eycuſat:
vt. C.ſi aduerſus delictum.l.j. Hoc deno/
tat mens verbi poſiti.e.c.j.pueris grãdi⸗ nſcuł nõ dicit ĩfantibꝰꝛnec dicit puerꝭ grã⸗ dibꝰ ſed grãdiuſculꝛqſi de maioꝛib?ꝰ ſeptẽ annoꝝ loquoꝛ. Sic ergo maioꝛ ſeptẽ ãnis delinquere põt quo ad deñ ⁊ ſpũaliter pu niri. Puniuntur etiã taliũ delicta pena tempoꝛali:qꝛ ſi cõuenitur ex delicto ſuo cõ miſſo ex ꝓpoſito nõ parcitur ei:vt. C.de pe nis impunitas.xv.q.j. illa.xxvj.q.v.ſi ́&s cu iuſlibet. Abi qui clericũ dãnatuʒ ꝑ epᷣm
defendere vult:nõ eycuſat᷑ ꝓpter etatẽ vel
ſexñ.ff.ſi aduerſus delictũ.i.j.⁊.ff. de dam no infecto dãni.· ·ſi pupillus. Et ad ſilt.ſe. con.l.ij· I · impuberes. Mõ talihꝰ parcit niſi qͥbꝰ miſeratio etatis pduxerit iudicem ad moderatioꝛẽ ſiue mitioꝛẽ penã: vt extra de deli.pu.c.j. de conſe.di.iiij.c.eos.ff. de
minoꝛi.auxiliũ.· in delictis. Sic ⁊ parcit᷑
ſenectuti.ff.de termino amo.l.ij. Ad idem extra de apoſta.ex lr̃aꝝ. Sz infra etatem ſeptẽ annoꝝ dicũt quidã ꝙ ſi pupillus ꝓ⸗ ximus ſit infantie non tenet᷑ delicto ſiẽ nec infans: vt. C.de in. delibe.ſi infanti:qꝛ illa
eas dcqͥd videt ignoꝛat. C. de fal.mo.l.j. de ↄle. diliij.eos. de edihedi.c autẽ· ·
„
excipit᷑. Añ nec piurare põt:qꝛ ſclens falle re non videtur ·& · de iureiuran.qui iuraſſe · et · ·vlti· ff. de iuri ⁊ fac.igno·l.vl. ⁊ de ar bitris diem ꝓferre. ꝗ·coꝛã:⁊ de acqͥren· he re.pupilł. eꝝx qͥbꝰ cau.in poſ.ea. Si pupillꝰ primus ſit pubertati punit᷑ etiã tempoꝛa⸗ iiter. De pena autem ſpirituali qᷓ;tů ad de um legitur in.iiij. dialogoꝝ:ꝙ puer qͥdam qͥnq; annoꝛũ ꝓpter peccatuʒ blaſphemie a diabolo raptus eſt. Dicunt tamen quidaʒ ꝙ puer ille non fuit damnatus: nec moꝛta liter peccauit. Sed viſio illa fuit oſtẽſa ad patrem contriſtandũ:qui peccato illo pec⸗ cauerat non coꝛrigens eum. Sed hᷣ eſt ex⸗ pꝛeſſe contra intentionem Sꝛego.dicẽtis: ꝙ pater pueri animam filij negligens non paruum peccatoꝛem gehenne ignibꝰ nutri uit. Ande dicẽdũ eſt ꝙ in illo malicia ſup⸗
plebat etatem. Ande puero ſi non eſſet do
li capax etiam ſeptenni nõ imputaret᷑ pec⸗ catum.ff.de re.iur.pupilli.ff. ad.l.aquili. ſed ⁊ ſi quicunq; · ð· j.⁊ de dolo heredibus Fj. Begulariter tamen dicit᷑ in iure ꝙ mi⸗ noꝛ ſeptem annis non ſentit:⁊ ideo nq́pn ⸗ nitur. Item peccatũ moꝛtale aufert om⸗ nia bona gratuita:ſicut ciuiliter ex delicto auferuntur omnia bona tempoꝛalia: vt. C. de bonis damna.ꝑ totũ ⁊c̃.Et extra de in⸗ deis ⁊ ſarace.ad liberandam:⁊ extra de hereticis vergẽtis:⁊ extra ne clerici vEmo nachi relatum. Item peccatum moꝛtale qᷓ;tumecunq; ſit occultuʒ ⁊ inuiſibile:tamẽ impedit et tollit gratiam: ſicut tollitur re⸗ ſcriptũ ex vitio inuiſibili ⁊ intelligibili. Et vocatur vitium inuiſibile et intelligibile: vt ſuggeſtio falſitatis et ſuppꝛeſſio verita tis. Vollitur enim reſcriptum ſi per ſug⸗ geſtionem falſi vel ſuppꝛeſſionem veri 6. erit impetratum et ſcienter vel ignoꝛan⸗ ter:ſed per talem qua non interueniente non fuiſſet obtentum ꝛ vt extra de reſcri⸗ ptis.ſuper litteris. Item peccatum moꝛ tale bino actu mentali inducitur: ſcilicet cogitatione et moꝛoſa delectatiõe: vel ſal⸗ tem ternoꝛſeilicet cogitatione: delectatio⸗ ne et conſenſu. Cuius exemplum eſt ſicut ßᷣm iura binus actus inducit conſu etudi⸗ nem:vt.xxv.q.ij·ita nos. C.de epiſcopali audten.l.iij.in fine. Et binus actus vel trinus inducit poſſeſſionem vel quaſi: vt eytra de cauſa poſſeſ.et pꝛopꝛielieet etiaʒꝰ vnico actu acquiratur poſſeſſio vel perds⸗

kur vel q̃ſi: vt. C. de ſeruitu.⁊ aqua.l.cũ ta lis: ⁊ extra de ↄſti.cũ opoꝛtet:⁊ extra.de p ben. pillox. Itẽ pctã venialia qꝛ parua ſunt nõ tollũt charitatẽ necvitã eternã. nã Fᷣm iura modica dãna tolerãt᷑: vt ar.xij.q. i.terrulas.⁊c.ſi qͥs.⁊.c.hone rei. extra ð his q̃ fiũt a pᷣlatis ſine ↄſenſu.c.paſtoꝛalis ſ. de in integ. reſti.l.ſero. Sic ⁊ deceptio modica tolerat᷑. vt.ff. de mino.l.ĩ cauſe. ᷓ· idẽ pomp. Itẽ veniale pctĩ nõ euacuat boni opis meritũſiẽ reſcriptũ: qᷓ;uis ſit 5 zus pꝛiuate pſone:tñ ſi leuẽ ⁊ modicã ieſi⸗ dnẽ infert nõ euacuat᷑: ſed valet vt ſi papa mandet in ſuò reſcripto ꝙ nõ admiſſis di ⸗ toꝛijs exceptiõibus ꝓcedat᷑ in pᷣncipali. vel ſi mãdet actionẽ ſeu petitionẽ alicuius deferri: vel cũ indulget cruce ſignatꝰ nõ tõ ueniri tpe cruck:vt. f. de pᷣcibꝰ impꝑa.offe.
ccatoꝛes aſſi p milant filijs— dã dicunt᷑ nothiꝛſict qͥ natuſ eſt de adulterio:qͥ videt᷑ verꝰ ⁊ nõ eſt verus. Et his aſſimilanf hypocrite vel heretici.de qͥ bus ðᷣꝛ Warth vij. Attẽdite a falſis phe tis quiveniũt ad vos in veſtimẽtis ouium I. Ael ꝑ nothos intellige petõꝛes publi⸗ cos ⁊ ĩfames. Dicit᷑ nothus a notha.i.in ⸗ famia que multũ atffligit hoĩem:ſicut dici⸗ kur notha quartana q̃ multũ affligit ſi ſit antiqua:ſic ⁊ talis merito ſperni põt.f. de re indi.quidã. Et tñ nõ eſt petĩ iilius qui naſcit᷑ ꝛſed illiꝰ qͥ generat.lvj. di. naſci. 3 at de graui peccato natꝰ eſt fama ſuggilla kur⸗xxxij. q. vij. quid in oibus. Quidã ve ro dicunt ipurij:ſcʒ de cõcubina nati:qui etiaʒ dicunt᷑ naturales. Et dicunt᷑ ſ purija wurcitia incõtinẽtie. Licet en cõcubina⸗ tus ꝑlegẽ antiquã admittat᷑.ff. de cõcubi nis. In concubinatu in fine:ar. xxxiiij.di. e.j.⁊ij · odie tñ talis cõcubitꝰ ꝓhibetur etiã ꝑ legem qᷓ monet omẽs caſte viuere et punire lenones caſtitatis:peſtiferos vaſta toꝛes.in aute.de lenonibꝰ. he.i.x. h ſanci⸗ mns.coll.iij. Et quibus mo. na.fi.le.effi. Villud quoq;coll.vj.Et ſi etiam hoc ler concederet:cũ hoc vertatur in periculum anime nõ dedignaret ſacros canones imi⸗ tari:extra de ſecũdis nup.c.fi.Ergo ꝑ ſpu rios per ſpurcitiã incõtinẽtie de cõcubina notos sccipe peccatoꝛes carnales luꝝu ⸗
Liber octauns
ſerultus ⁊ peccatũ ſcʒ a
rioſos:qui ex cõcubinaꝛid eſt ᷣm carnẽna ti ſunt ⁊ in ſpurcitijs carnaliũ peccatoꝛũ ĩ⸗ uoluti: Apłs ad Sal.iiij. Qui de ancilla ſᷣm carnem natus eſt. Quidã vero dicunt᷑ mangeres:id eſt de ſcoꝛto nati:et tales ſi⸗ gnant incõſtantes qui omni tentationi ce⸗ dunt. Mã mulier foꝛnicatrix omnẽ virũ ex cipit. Ael ꝑ hos intelligunt᷑ cupidi⁊ aus ri:qꝛ multer ſtat in ſcoꝛto plus cupiditate lucri qᷓ; delectationis. Et ideo ᷣm hm magis debet dici cupida qᷓ; luxurioſa. n de tales vocantur meretrices a mercede: Mꝛoů.vj. Pꝛeciũ eĩ ſcoꝛti vix vniꝰ eſt pa⸗ nis. Item peccatoꝛ aſſimilatur ſeruo. Mam q facit peccatum ſeruus eſt peccati: Doß. viij. Et— ſimilitudo attendit᷑ quo ad tria. Mꝛimo quo ad oꝛiginẽ:quis ſer uitus Fᷣm iura nõ eſt a natura:imo potius cõtra naturã. Ande diffinitur a iuriſtiſ:ꝙ ſeruitus eſt cõſtitutio iuris gentiũ qua qᷓð contra naturaʒ ſubijcitur dñio alieno. In ſti.de iure ꝑſonarũ. · ſeruitus.i.di.ius gẽ tium.xij.q.i.cũ redẽmptoꝛ. Cum eniĩ iure naturali omnes liberi naſcerent᷑: non erat cognita libertas:cũ ſernitus eſſet inco gni ta· Inſti. de libertinis:qꝛ de iure naturaii oĩa cõmunia erant. Sed ius gentium ⁊ re⸗ gna diuiſit:⁊ ſeruitutẽ ⁊ obligationẽ indu xit· viij. diſt. quo iure. Inſtitu.de iure natu rali gentiũ. Jus autem̃ ciuile nomĩa obli⸗ gationum et actiones induxit.ſ. de pactis conuentionũ. ⁊.l.iure gentiuʒ. Inſtitn. de actionibus. Similiter peccatũ tion eſt a na tura:id eſt a iure nature:ĩmo potius eõtra nzturam tanq; eius coꝛrupteia.vnde Au gꝰ· ait: Meccatũ nõ eſt natura ſed vitium nature aetentis id qð nõ eſt ſui oꝛdinis. Ande natura fuit creata libera ab oĩ pec⸗ cato. Et iterũ per peccatuʒ ſi ubijcit᷑ hõ do ⸗ minio alienoꝛſcʒ diabolovł neceſſitati pec candi:qꝛ homo in peccato poſitus ſicut di cit Chꝛyſo.nõ facit qð vult:ſed qð diabo ⸗ lus vult: Apls Roma. viij. Mõ quod vo ⸗ lo bonũ hoc agoꝛſed qð volo maiuʒ.ſiec iſta neceſſitas vel volũtas excuſat:qꝛ non eſt coactionis nec excludens arbitrij liber tatem. Item ab eiſdeʒ hominib? incepit pꝛimis parentibꝰ. Ron eſt enim verũ dictum quotundaʒ di⸗ centium:ꝙ ſeruitus accepit initiũ ab ebꝛie tate Noeꝛquod pbat per illud.xxxv.diſt. ſexta dle. Nõ eſſet hodie ſeruitꝰ niſi ebꝛie⸗

%
* .
77.
5
—
1
Decanonibus ⁊ legibus
tas kuiſſet:qꝛ exponi põt nõ eſſet.ſ.hoc mð
6 inducta.ſ.ꝑ maledictionẽ ⁊ ꝓpter ebꝛieta/
₰
tẽ·ſeruit? eĩ fuit ante diluuiũ: qꝛ nemroth qᷓ funt opp̃ſſoꝛ fnit ante diluniũ. Poſſemuſ nñt dicere ꝙ ſeruitꝰ fuit ab ebꝛietate ſpũa⸗ li. Mã pᷣmi parẽtes ſat?pñt dici fuiſſe ebꝛij qñ peccauerũt:qꝛ ſine mẽſura fuerunt:net verũ intellectũ habu erũt:nec verã electio nẽꝛſicut nec ebꝛius hʒ. Et ſi illa ebꝛietas ñi fuiſſer ſeruitꝰ ſubſecuta nõ fuiſſet:ſaltẽ co ⸗ actiõis ⁊ afflictiõis.vñ poſt petm̃ ſtatiʒ di ⸗
ců eſt eue: Sub viri ptãte eris: Señ ij.
Secũdo quo ad cõditionẽ: qꝛ cõditio ſer uitus ſequit᷑ ventrẽ.i.mulierẽ. Mã ſi mat᷑ ẽ
Terua ⁊ partꝰſeruꝰ.Et ſi libera aliqͥ tpe:ſeʒ dũ pꝛegnãs erat ingenuus iudicat᷑ partꝰ.
Inſti. de ingenuis. in pᷣn.⁊.ff. de ſtatu ho/
3 inũ ⁊ ſeruoꝝ.j.ſimilit ſeruitꝰ peti vłli
bertas iuſticie ſequit᷑ matrẽ.i.volũtatẽ: qᷓ duaſi mater eſt in actibꝰ ⁊ opibuſhũanis.
vñ ip̃a eſt m Aug' q̃ peccatoꝛ ⁊ recteviui
tur. Poſſet eriã dici ꝙ velut mulier ſerua
eſt caro: velut aůt libera eſt mẽs. vñ carniſ
eſt buire:mẽtis vo nubere.vñ Sene. diẽ li
b.i. de bñficijs: Errat ſiqs eſtimat ſer⸗
nitutẽ ĩ totũ hominẽ deſcẽdere. Pars eiꝰ
melioꝛ excepta ẽ:coꝛpoꝛa obnoxia ſũta ad kripta dominis. Mẽs quidẽ eit ſui iuris. Minc eſt ꝙ in his qñ ptinẽt ad interioꝛẽ ino
tů volũtatis hõ nõ tenet homini obedire:
gꝛigit᷑ caro ſerua eſt:mens vo libera:qͥ ʒ
rarnẽ viuũt ſunt ſerui.hidðo qᷓ m mentem
ſunt libert: Sal.iiij.Qui de ancilla ʒ car
nẽnatꝰ. Tertio quo ad liberationẽ:quia
P
uandoq; ſeruꝰ de gr̃a dñi ſui fit liber: et
pctõ? ꝑ diuinã g̃am fit iuſtus. Sicut er/ go diu aliqͥs in ſeruitute ẽ poſitꝰ eſt ma⸗
nui et poteſtati ſuppoſitꝰ:ʒ manumiſſus a manuptãte liberat. Inſti.de libertinis.
Dra qᷓ;diu aliqͥs eſt in pctõ manui ⁊ pote/
ſati diaboli ſubiecrꝰeit ·ſʒ ppenitetiã ab
e liberat᷑. Nã im Boetiũ erat antiquituf uedã virga pᷣtoꝛis q̃ dicebat᷑ vinditta: qᷓ
manumittẽdus ter pcutiebaf a pᷣtoꝛe dicẽ
te: io te iberũ.C. Si adũſus liberũ.i.ij. Eᷣm Aonem. Et ex hoc foꝛte ꝓceſſit foꝛma
bſolutionis canonicerẽᷓ cum virgis fit ⁊ verbis ⁊ alijs cõſuetis:extra deſen excõ.
A nobis.ij. Sed adhuc hec virga peniten tia eſt quaſi penitẽs ter ꝑcutiat᷑.ſ.in cõtri⸗ tione:cõfeſſionea ſatiſfactiõe abſoluet᷑ a ð
lnte pcti:⁊ reſtituet in gratie libertateʒ
Irem peccãs in ſeip̃m nõ mins punleqm; eſt qᷓ; peccãs in aliũ:qð ptʒ ꝑ exemplũ eiu qui ſibijpſi inijcit manus violẽtas: qꝛ taliſ
pᷣm iura ſic irregularis eſt ꝙ nõ ꝓmouctur
⁊ꝓmotꝰ deijcit᷑.Et aſſignat᷑ triplex ratio.
Prima qꝛ pᷣſumit᷑ ꝙ in alijs oẽm tyran⸗
nidem tute exerceat qui in ſeip̃m auſus eſt ſeuire. f. de heredi. ac. cũ aũt· aceipit᷑. vñ verſus: Qu ſibi ñ ꝑcit tibi vi mihi quõ ꝑ
cet·f. de bo. eo.qͥ moꝛ.ſi. añ. ſen. conſti.l.j
Frantepenul. Secũda ratio eſt qꝛ alienũ inuadit ⁊ ſic furtũ facit. Furtũ eni eſt ztre ctatio rei aliene ĩnito dño. Inſti.ð ob. que q̃i ex maleficio naſ.ᷣ.j. C.vñ. vi· fi. Ne mo aũt dñs videt mẽbꝛoꝝ ſuoꝝ.ff. ad.l.a⸗ quil. liber homo · ·j. Tertia aũt rõ eſt qꝛ
ſuijpſius eſt homicida ⁊ cõditiõi dei inim
cus. Iv. di. Si quis abſciderit. In illo igit qui ſibi amputat cã irregularitatis eſt ſe uicia ſiue magnũ mẽbꝝ amputet ſiue par/ uumꝛawareat vel non appareat niſi cã in⸗
ciſionis iuſta fuerit:putã languoꝛ.Eſt ent
earo putrida reſecãda.v.q.vca.j. xxiiij.q iij⸗reſecande. Aerũ in his q̃ͥ ſine ſua celpã ab alio vel caſu foꝛtuito mutilant᷑:eſt cau⸗ ſa irregularitatis defoꝛmitas in membꝛis apparentibus:⁊ debilitas in non apparen tibus. Sed quanta debilitas vel d efoꝛmi⸗ tas. vł qualem irregularitatẽ inducat ſupi oꝛis iudicio derelinquit᷑ꝛar.extra de coꝛ po· vitiatis · ca.j. ⁊.ij·⁊ ca. penul.⁊ vl.⁊ ex⸗ tra de clerico egro.ca.j. Rec eſt veꝝ qð di cunt ruſtici:ꝙ vbi pᷣſbyter ab hoſtib ſect? eſt non poſſit celebꝛare niſi teſticlos ſiccos ⁊puluertſatos gerat in burſa:quaſi tůc in relligat᷑ oĩa mẽhꝛa ſua habere.ſiue eni ha beat ſiccos ſiue virides:defectus illiꝰmẽ⸗ bꝛi nec defoꝛmitatẽ nec debilitatẽ ĩducit. Itẽ pctõꝛes ſůt venatoꝛes diaboli.Eſt ei multiplex venatio. Nã quedã eſt oppꝛeſſi uaꝛ⁊ iſta eſt tyranndꝝ ⁊ alioꝝ oppꝛimenti um: Beñ. x.Cepit memroth robuſtus eẽvt natoꝛ coꝛã dño.i.oppꝛeſſoꝛ hominũ.vj. di⸗ ſtin. ð· his ita. Secũda adulatoꝛla:⁊ iſta eſt hiſtrionuʒ et ſimilium.qu dtiens placẽ⸗ di cauſa dicunt bona de aliquo ipfuʒ falſe cõmendando.Et hec adulatoꝛum venatio eſt omnibus illicjta:⁊ ᷣm iura infamiã in⸗ fert· vt. lxxxvj. di. ſunt non nulli.⁊.vj.q. j. plurimt.iij.q.vij·ʒ. tria. Tertia eſt arena toꝛia· cum quis recipit ſalarium vt in are/
napugnet cum beſtijs ferisʒſecus ½

nia:ſed vt pꝛobitatem ſuam pꝛobet ſeu vir tutem experiatur.Et hec etiam ᷣm iura eſt
omnibꝰ llicita:vt.itj.q.vij. ·tria.ff. de po
ſtu.l.j · Itẽ ſenatꝰ.⁊· · beſtias.Et ð hac
etiã loquitur. lxxxvj.di. qui venatoꝛibus.
et duobus ca.ſequen. Hec autem venatio moꝛaliter refertur ad auaroſ:qui ꝓpter cu
piditatem lucri pugnant:id eſt litigant in srena.i.in auro:qꝛ omne aurũ tanqᷓ; are ⸗
na eſt exigua:vt dicitur Sapᷓ.vij. Quar
ta eſt occupatiua:⁊ hec aliquando eſt ſal⸗ tuoſa:que in ſaltu ſiue nemoꝛe fit canũ aui
um ⁊ hominum multitudine congregata:
que licet non ſit pꝛohibita laicis.ff. de via
publ.i.j.⁊ Inſti.ð re.diui.· fere igit beſti ff. ð acqᷓ. re.do.l.naturalẽ.⁊.l.pomp̃. Cle⸗
ricis tñ oĩno eſt interdicta: vt. lxxxvj. di.q venatoꝛibus. Sed mens dicti decreti etià de laicis intelligitur:quibuſipſo tempoꝛe
quadrageſime ⁊ ieiunioꝛum hec venatio ꝓ hibetur. W oꝛaliter autẽ het venatio refer tur ad perſecutoꝛes alioꝛum:qui vel detra hendo quod pertinet ad canes moꝛdaces vel rapiẽdo quod pertinet ad aues rapa ces: vłexpugnando armis:quod pertinet ad homines feroces qui alios ꝑſequi ⁊ le⸗ dere ſtudent. Ztem peccans non abſolui tur a reatu diuini iudicijꝛniſi per peniten · tiamn ſatiffaciat:cuius exẽplũ eſt qꝛ ᷣm ius
ciuile.Si ratis tna vi fluminis in agrũ me
um delata ſit:nõ aliter cogoꝛ dare tibi po⸗ teſtatẽ extrahẽdi niſi ðᷣ pᷣterito dãno mihi
caneas: vt·f.ð icẽd.l.ratt.⁊.ff. ad exhi.l. celſus ·ſʒ ſi ratꝰ.⁊ de dã. infe.pᷣtoꝛ ait. q. h
edictuʒ.⁊.l.hoc amplius·ᷓ· neraciꝰ. Tune autem moꝛaliter adaptãdo ratis vi fiumi⸗ nis in agrum deuenit:quando animavitẽ tationis per peccati naufragiuʒ diuine ire iudicium incurrit:a quo ratis anime edu⸗
ci nequit qᷓ;din per penitentiã deo ſatiſfa ⸗
ctum nõ fuerit. Item peccãs ſcienter nõ eß dignus miſericdꝛdia:ſed peccans igno ranter miſericoidiam in aliquo meretur. Cuiꝰ exemplũ habetur in eo qui oꝛdinatꝰ eſt ah epiſcopo excommunicatoꝛquia ſi ſei enter quis s tali recipit oꝛdines indignus eſt diſpenſatione:extra de oꝛdi.ab epi.qui renuncia.epiſcopi.ta.j. ſed ſi ignoꝛanter. Moteſt cum eo per pꝛopꝛium epiſcopum diſpenſari:ertra eo.ca.ij· diſpenſabitur au
en duo gd epecutionem ti Nam epcom
ſuetis. Item ſecus ſi non pugnet Ppecu
municatus licet caractereʒ quẽ habet trãf ferat ʒexecutionem tamẽ quam non habet tranfferre non poteſt.j.q.j.gratia.⁊ ca.ſta tuimus.j. q.vij· daibertum. C. LVII Bniri debẽt il⸗
1iqui ſunt in culpa. vnde iuriſte dicũt ꝙ pena ſuos debet tenere. actoꝛes. Sed hoc non intelligitur de om ⸗ ni pena. vnde diſtinguitur ab aliquibꝰ? ꝙ eſt duplex pena.ſ.eterna⁊ tempoꝛalis. De eterna ergo dicunt ꝙ gencraliter verũ eſt ſcʒ ꝙ pena ſuos tĩ tenet actoꝛes: Egech. rviij. Filius non poꝛtabit iniquitatem pa tris. Fallit tamẽ in oꝛiginali peccato ꝙ ad omnes tranſijt ⁊ ab adam deſcendit.vnde
Aplus Bo.v. Per vnum hominem intra
uit moꝛs:⁊ ꝑ omnes tranſijt. Sed que ad penas tempoꝛales bene punitur interduʒ vnus pzꝛo alio.⁊ ſic loquitur.vxiiij.q.iij.ſi habes.j.q.iiij. item pꝛo peccato.⁊.vj.qj. quiſquis.xv.q.vlti.tum mite. extra ð ipõ ſa.non eſt vobis extra de offi deleſane ⸗ Alij diſtinguũt ꝙ ẽ triplex pena.ſ.eterna: coꝛpoꝛalis ⁊ ſpiritualis. Eterna pena nun qᷓ; punitur vnus ꝓ alio: vt.j. q.iiij.ca.j. et ca.iã itaq; ·niſi ſit imitatoꝛ ſceleris: vbi q́;⸗ dem non tam pꝛo alieno qᷓ; ꝓ ſuo delicto punitur.j.q.j·cito turpem extra de renũ. niſi cum pꝛidem. et ſic intellige.j.q. iiij ᷓ⸗ ſed obijcitur. Coꝛpoꝛalis o pena dupler eſt. Quedam enim eſt cirea coꝛpusꝛet illa ſepe punitur vnus pꝛo alio: vt patet ꝑ di⸗ uerſa iura.j. g. iiij. · Item pꝛo peccato ci⸗ uium.Quedã vo cirta ſtatum: vt ſeruits vel infamiaꝛ⁊ illa ẽt ſepe punit᷑ vnꝰ ꝓ alio. vj.ej. h·verum.yv.q. fi.cum multe: extra ð fil. pᷣſhy. as.extra ð pur.ca.accedẽs.ef de pe.ad aures.⁊ ca.in qͥbuſdã. Spiritua. lis vero pena quadruplex eſt. Pꝛima eſt pena excommunicationis:⁊ illa nunq; pu nitur vnus pꝛo alio.xxitij.q.iij.ſi habes. Secũda eſt pena interdieti loci: ⁊ illa fre quenter punit᷑ vnus pꝛo alioꝛertra de ſpõ. non eſt e de offi. del.ſane.⁊ ca. j.4. vj. Tertia remotio ab oblationibus: ⁊ illa fimiliter punitur vnul pꝛo alio.xvij. qiij.miroꝛ. Qnarta oꝛdinis ⁊villa pu⸗ nitur vnus pꝛo alie. Mam mgritus repel⸗ litur ab oꝛdinibus pꝛopter delietum vxo⸗ ris. Txxiiij.di.ſi cuius. Item ſi pater emit cccleſiam pꝛo filio ipſo iꝗnoꝛate⁊ licet nð

85 7
— —
.
1
Decanonibus? legibus
Fepellarur ab dꝛdinibus ꝛeccleſiam tamen ammittere debet.j.q.v.ca.qͥcũq;. ef̃ ð ſimo. de regula.⁊ duobus ca.ſe. Item punitur uis in eo in quo deliquit.cuius exemplũ eit in illis qui in eadem vocatione eligen ⸗ do peccauerunt ſcienter eligẽdo indignũ: xtra de elec.cum in cunctis.⁊ ca.innotu ⸗ tt.in fi.⁊ ca.bõe memoꝛie nh caſu ſunt ipſo iure poteſtate eligẽdi pꝛiuati. Et idem ſi peccatoꝛ in poſtulando. Item pu hitur quis ſine culpa ſed nõ ſine cauſa. Cã sutem quare quis iure ſuo ſine culpa ſua pꝛiuatur ⁊ cõſueuit his verſibus denotari.
Paupertas odium vitium fauoꝛ ſcelꝰ oꝛ⸗ o. Perſõas ſpoliãt ⁊ loca iure ſuo. Qui
„
verſus ſie exponuntur:paupertas pꝛopter quam vniuntur due eccleſie:⁊ vna amittit dignitatem ſuam.xv.q.j.⁊tempoꝛis qua ⸗ litas. Wdium ſcilicet eiuium interficienti
um ſuum epiſcopum.xxxv.g.tj.nos.⁊ex⸗
ra de pe.ad aures.⁊ ca.in qͥbuſdaʒ vnde
occiderunt ciues duos epiſcopos pꝛopꝛi
ds ſucceſſiue vel foꝛte ex alia cauſa ſimili ſi
bi ita enoꝛmi:perdit ipſa eccleſia epiſcopũ
vitium ſcilicet iepꝛe:extra decleri.egro.vł debili. tua nos. vnde pꝛopter vitium le ⸗
pPre remotetur epiſcopus ab adminiſtrati⸗
vne eccieſie. Fauoꝛ ſeilicet Conſtantinopo
1is ciuitatis.xxij. di.renonantes. Fuit ent datus conſtantinopoli cinitati pꝛimus lo· rus pꝛeter romanim.⁊ amiſit eum Alexã — drina. Scelus.xxvij. q.fi.multoꝛum.vn/
ie pꝛopter ſeelus pãtris vel domini ſpolia
ꝛur tota familia tommuniõe. vnde aliquã do remouetur ac deponitur familia ab ob
lationibus altaris pꝛo pectato domini ꝛet tlericus vt ſupꝛa dictum eſt a beneficio ob fimoniam a patre commiſſam. Oꝛdo pꝛo ⸗
pter cuius fanoꝛem dominus ſeruum juuʒ
mittitit. liiij. di.frequens generalis. Et ecedit. ff. de operis liberto interdum.
vbi ratione dignitatis ſuperuenientis a ⸗ mittit quis operas quas habuit in liber ⸗ ta:quia indignum eſt vt liberta ſeruiat ex uo tantam adepta eſt libertatem. Eodes etiam mods pꝛiuatur aliquis etiam 5ᷣm iu
Aicium diuinũ fine cuipa ſed non ſine tau
ꝛſicut Tobias pꝛiuatus eſt viſu:⁊ Dob ji
s: vt per patienttam pꝛobarentur ad ali oum exemplum vnde dicitur Tobie. ij.
bane tentationem permiſit dominꝰ eue⸗
iretli:vt poſteris dꝛretur exemplum pa
tientie eius:ſicut et ſancti Job. Sieut eti“ am tecus natus pꝛiuatus eſt viſu:non ex tulpa:qꝛ neq; peccauit neq; parentes eiui vt cecus naſceretur:ſed tamen nõ ſine cau ſa:ſeilicet pꝛo gloꝛia dei:vt patet Job.ix⸗ Ftem puniendi ſunt peccatoꝛes manife⸗ ſti:non ſolum a deo ſed etiam ab homini ⸗ bus.quod patet per exemplum in vſurar is manifeſtis: qui pꝛeter penam eternam quam merentur apud deum ᷣm canones tripliei pena puniuntur. Nã vſurarij ma⸗ nifeſti nec ad communionem altaris ad⸗ mittuntur nec chꝛiſtianam.ſi in hoc peccs to deceſſerint:accipiunt ſepulturam ⁊ ſed nec viuoꝛum oblatiões recipi debent: qð ſi. clericus contrauenerit ꝙ accipit reddere cogitur.⁊ donec ad arbitrinʒ epi⸗ ſcopi ſui ſatiſfecerit: ab officij ſui manet executione ſuſpenſus. Vocantur autẽ vſu
rarij manifeſti ᷣm Hoſtien.notoꝛij. vel er
euidentia facti:quia vſurarius menſaʒ te⸗ net paratam ad pecuniam mutuandã cii⸗ libet ſub vſuris.ſicut meretrix in pꝛoſtibu lo.patet ar.extra de coha.cleri.tua. ca. fij. Et in hoc caſu ipſo iure penam patitur
canonis pꝛetaxatam.vel manifeſti intelli⸗
untur notoꝛij iuris.puta quia ſunt ꝑ epi ſcopuʒ in eccleſia pnblicati:ſecus ſi adhuc ab eccleſia toler entur:vt extra de cohabi. cleri.⁊ mulie.noſtra. Mam ſi manifeſti ſũt ꝑ famam tĩ:nõ tamen notoꝛij non patiũ ⸗ tur hanc penam ipſo iure.ſufficit autẽ ad publicationem faciendam ꝙ vocati confi teantur.vel negantes per teſtes conuin ⸗ cantur. vt de cohabita.clerico.tua. Suffi⸗ ciunt autẽ ⁊ certa argumentã: vt extra de vſu.cum tu.lxxxj. di.ſi qui ſunt. Iteʒ pu nitur vnus pꝛo malicia alterius:inqᷓ;tum de ipſa malicia participat ſicut heres vſu rarij tenetur reſtituere pꝛo eo inqᷓ;tum pa⸗ tiuntur vires hereditatis percepte: extra de appell.qua fronte. Et de raptoꝛibus.in litteris. vnde ⁊ ſi alterheredum factus ſit non ſoluendo:tenetur alius inſoliduʒ: ſai tem qᷓ;tum ad ipſum de hereditate perue ⸗ nit. Nam et res hereditaria obligata vi⸗ detur:extra de vſu. cum tu. Item nota ꝙ quedam pene ſunt pꝛiuatiue que vo ⸗ cantur pene damni. Exemplum cuius in
ture de excommunica.qua pꝛiuatur home poteſtate eligẽdi:quia ertommunicatꝰ eii gere non poteſt:extra de cõſti.qð 2

tur de exeõmunicatione maioꝛi:vt extra ð cleri. ex· depo· ⁊ inter.ca.penul. Item de ſuſpẽſiõe. Quia etiã ſuſpẽſi eligere nõ poſ ſunt:extra de cõſuetu.cun dilectus ꝛextra dedona. aplice.ſuſpẽſi etiã celebꝛãdo irre kularitatẽ incurrũt:extra de cleri.excom ⸗ mu · apoſtolicice:ſecus de excõmunicatis minoꝛi excõmunicatione. Itẽ interdictũ eſt pena que pꝛiuat poteſtate eligẽdi: quia nec interdicti poſſunt eligere.extra de ele. cũ ĩter duodeci ſenioꝛes· Capitulu m: LVIII
Enitétig ſequéf
peccata pᷣcedẽtia deſtruit:ſicut ⁊ peccatũ ſequẽs deſtruit pceden ⸗ tia merita:Egech.xvxiij. Si auerterit ſe iu ſtus a iuſtiia ſua ⁊ fecerit iniqͥtatẽ ᷣm om nes abominatiões quas opari ſolet impiꝰ nundd viuetoẽs iuſticie qs fecerat nõ re⸗ oꝛdabunt᷑ ⁊c̃. Sicut cõſtitutio poſterioꝛ d ogat pꝛioꝛi: vt extra de co na.ſpi.ca.j. ff. de legi.⁊ cõſti.l.nõ nouñ.Etiã ſi nulla ĩ poſterioꝛi de pꝛima mẽtio habeat᷑ ſic ⁊ po terioꝛ vita derogat pꝛioꝛi, Mam poſterioꝛ culpa vᷣrogat pꝛioꝛi iuſticie.⁊ poſterioꝛ pe nitẽtia delet pᷣcedẽtẽ culpã: Egech⸗ rviij. Si impius egerit penitẽtiã ab omnibꝰpec 4atis ſuis q̃ opatus eſt:⁊ cuſtodierit ochia pᷣcepta mea:⁊ fecerit iudiciũ ⁊ iuſticiã vita vluet nõ moꝛiet᷑: omniũ iniquitatũ eiꝰqs opatꝰ eſt nõ recoꝛdaboꝛ:i iuſticia ſua quã ꝑpcratus eſt viuet. Itẽ penitẽtia trã ſfert hominẽ de culpa ad gratiã. Et hec trãſla⸗ ſuttie fit. ſicut patet ꝑ exemplũ in tranſlationibꝰ p̃latoꝛũ. Mã talis trãſla tlo aliqñ fit cauſa neceſſitatis:puta cũ pꝛe⸗ tus in ecekia ſua pſecutionẽ patit᷑ ⁊ hoſti litatẽ:extra de renun. niſi cũ pꝛidẽ.ᷓ. ꝓpter maliciã. Talis autẽ eſt trãſlatio ſiue ↄuer fig eoꝝ qᷓ pter tribulatiões ſeu aduerſita tes yl infirmitates ad deñ cõuertu nr̃. Mã nala q̃ nos hic pꝛemũt ad deñ nos ire cõ⸗ ellũt: ſicut diẽ Sꝛego. Sap̃.x. Trãſtulit llos. ſ.penitẽtes p mare rubeũ.i.ꝑ tribula tionem ⁊ pſecutien xv. Multipli cate ſunt infirmu oꝝ poſtea accelera⸗ nerunt. Aliq)vo lit cauſa vtilitatis:pu cũ in eccleſiã ſua inutilis eſt ⁊ in alia vti is. Eſt enim tam vtilitas qᷓ; neceſſitas le⸗ gitima cᷓtrãſlatiõis.vij.g.j.om̃es q.⁊ ca⸗ ilcop Et hacetiã eꝝ caia dʒ bõ ↄuerti
—
ber octauus
—
xtrãſire de ſtatu culpe ad ſtatũ greꝛ qꝛſcʒ in ſtatu culpe eſt omnino inutilis qᷓ;tů ad
merendũ:qꝛ nec ſibi nec alteri meret; ſeq
dũ ẽ in ſtatu g̃e operat᷑ fructuoſe:qꝛ mere tur:⁊ ꝓpterea ↄuerſio pctõꝛis vocat᷑ trãſia tio de moꝛte ad vitã:⁊ de inutili ad vtile. vñ.j. Zob.iij. Scimꝰqm̃ trã ſlati ſumus de moꝛte ad vitã ⁊c̃. Aliqñ fit trã ſlatio cau ſa lenitatis:puta ꝙ eꝝ leuitate alteri eccle ſie adhereat vel ſuaʒ ꝓ derelicta habeat: puta ꝙ vxoꝛẽ duxerit: vł miles factus ſit: vłꝙ ab ipſa eccleſia ſua deſit ꝑ tres ſepti ⸗ manas vł duos mẽſes ſine iuſta cã vłabl⸗ ꝙ licẽtia ſui ſuꝑioꝛis. In quibꝰ caſibꝰ ⁊ ſi⸗ milibus pꝛiuari põt ecclia debito iu ris oꝛ⸗ dine ſeruato. Et ideo talis cã nõ cõmẽda⸗ bilis eſt. Et talis eſt ↄuerſio pueroꝝ impu berũ:qͥ ex q̃dã leuitate animi potiꝰ qᷓ; de⸗ uotiõe ⁊ ſine licẽtia parẽtũ religionẽ itrãt vłꝓfitent᷑ ꝛet maxime ſi pueri ſint nõ doli
capaces. de quibꝰ mãifeſtũ ẽ ꝙ ex ſola le⸗
uitate h fecerũt.Et ideo nõ obãte tali ꝓ feſſiõe quã infra pubertatiſ annos fecerr à parentibꝰ repeti ac reuocari poſſunt. li quãdo vo fit hmõi trãſlatio cã cupiditat? vel ambitiõis:⁊ tũc ᷣm iura pꝛiuandꝰ ẽ ee cleſia habita.ſ.pꝛima.⁊ ambita.ſ.ſecũda vt nec pꝛimã poſſideat quã ꝑ ſupbiã ſper⸗ nit. nec ſecundã quã ꝑ auariciã cõcu piuit: extra de cleri non re. fi vi. j. cos. 4 caſi q̃s epᷣus. Mꝛia tñ ecclia ipᷣm repetere poteſt ſi voluerit.vij. q.j. nõ opoꝛtet. Tal ergo eſt cõuerſio ſiue penitẽtia ficta hypo⸗ critaruʒ.ſ.vł ꝙ̃ cupiditatẽ terreni lucri. vel pt᷑ ambitionẽ honoꝛis: qͥ du plici pꝛe⸗ mio pꝛiuanf᷑.ſ.celeſti qð̃ cõtẽnũtꝛ⁊ iterdũ Stiã tẽpoꝛalt.tum qꝛ ſeipᷣos aliqů afligũt abſtinẽtia ⁊ hmõi:⁊ ſit pᷣuant ſeip̃oſcomo do coꝛpoꝛali.tum quia ttiã aliquãdo duz eoꝛũ hypocriſis depᷣhendit cõfundunt᷑ et xituperant᷑:⁊ ſic pꝛiuãt᷑ pꝛemio eterno qð; ſpꝛeuerũt ⁊ tpali qð ambierũt. Blici trãſlatio cã humilitatꝰ:puta religiõis. In quo caſu inferioꝛibꝰ epiſcopis ſufficit pete relicentiã. Vlioquin ſi nec petita licehtia trãſeat ecclia poteſt im repetere: ſimilit᷑ vij. q.j.ſi qui vo.⁊ ca.ſi qͥs pᷣbyt᷑. Ip̃e aũt ecckiam repetere nõ põt.vij. q.j. eos. ⁊ ex⸗ tra dejrenun.cũ in dubijſ. Sed hic fciendũ ꝙ ſi ob cõſcientiã criminis dimiſſa pᷣlatu⸗
ra ad vitam monachalẽ quis deſcenderit:
adpꝛelaturam ſecularemtteſurgere nõ pa⸗

. De canonibus ⁊ legibus
reſt de iure:als ſecuſ.vij.q.j.hoc nequaqᷓ;. et extra de renũ. poſt tranilationẽ. Et hu/ 1tc trãſlationi aſſimilat᷑ ↄuerſio eoꝝ qui cul pam ſuã et miſeriam erubeſcentes humili⸗
ter ad penitentiã veniunt ꝛinterdũ quideʒ remoꝛſu conſciẽtie pũcti et ſtimulati. Qui
voſtqᷓ; conuerſi ſunt ad pꝛiſtinã cujpã ⁊cõ
uerſationẽ ſecularẽ.i.inoꝛdinatã vitã non redeũt. Iſta eſt vera conuerſio pctõꝛis:cu uſmodi fuit eõuerſio magdalene. de qua
habetur Lut̃.vij. Item nota ꝙ penitẽtie que iniungunt᷑ a ſacerdotibus junt hodie
arbitrarie:quia de eis nõ poſſit dari certa
diffinitio ſiue regula. Et ideo relinquũtur
ſacerdotũ arbitrio ſeu iudicio determinan dat:ſicut etiã ᷣm iura ea q̃ certa regula dit finiri nõ poſſunt iudicis arbitrio relinquũ tur: ſicut de fide teſtibꝰ adhibẽda:idcoq
na iudicis recipiẽtis relinquit᷑ꝛqꝛ ipſe
magis ſcire poteſt qᷓ;ᷓ alius.ff. deteſti.⁊ at ⸗
teſta. fides vel verba epiſtole. Itẽin mo ra cuiꝰ diffinitio nõ tradit᷑.ff. devſu.exmo
raPe.j. Ptẽ in impẽſis factis in rebꝰ do ⸗
taiibus.Iã et ſi deduci debeãt nõ tñ faci⸗ le eſt in vniuerſũ diffiniri:ßᷣ ſingula ex ge⸗ nere ⁊ magnitudine impendioꝛũ æxtimari voſſunt.ff. de impen.in re.dota.factis. qð dicit᷑ in fi. Similiter ergo ⁊ in quãtitate pe nitentie peccatoꝛibus imponẽde cõuenit. vñ tpa penitudinis habita moderatiõe cõ ttituẽda ſunt ſacerdotis iudicio ꝓut ↄuer oꝛů animos pꝓſpexerit eſſe deuotos habi⸗
o reſpectu ad etatis pericula et egritudi ⸗
num neceſſitatel.xxvj.q.vij. tempoꝛa.⁊ ca·
hoc ſit. Capitulum: LIX
Erſeuerãtia bo ne vite excludit iuſ diaboli ab ho mine et acquirit in eo ius deo.vñ
mmilatur cõſuetudini qᷓ ſi qt rõnabit tol lit ius in loco in quo viget. ff. de le.⁊ ſena.
„ul1. de quihus. Itẽ conſuetudo ratiõa bilis ius ĩducit. Inſti.de iure naturali gẽ. ⁊ci. ʒex nõ ſcripto. Itẽ ꝑſeuerãtia ⁊ cðti⸗ nuatio boni pᷣualet legi peti:ſiẽ ẽt cõſuetu⸗ do vincit legẽ.ſ.ſi ſit a tanto tꝑe ſeruata vt non ſit in memoꝛia hominum quando ince
pit: vt. f. de aqua pluui.ar.i.j. in fi.⁊.ff. de
aqua quoti.⁊ eſtiua.i hoe iure ᷓ. ductus sque. Et ſimiliter cõſuetudo quã romana
„ eruat eccleſia ⁊ pꝛecipit ab alijs ſeruari ẽt incit legez: vt··di. nolite. de ↄſecra.di⸗
jbaſilicas. Ptẽ ↄtinuatio pẽitentle ⁊ bo ne vite ſequentis abolet culpã et infamiaʒ male vite pꝛecedẽtis ſicut conſuetudo po⸗ ſterioꝛ tollit pꝛioꝛem:extra de cogna.ſpũ. c.j. Et hot verũ eſt ſi in eodem municipio diuerſe conſuetudines diuerſiſ tempoꝛibꝰ oꝛiuntur. Mã ſi in diuerſis ſecuſ:vt. xij. di. ſcit fancta. Mec enĩ diuerſe aliquoꝛum cõ⸗ ſuetudines alioꝛum debent contrario ms re ſubuerti:vt· xij. di.illud. Capitulum: LX K
„ Oteſtas non ſo um ſpiritualis ſed etiam tẽpo⸗ ralis eſt apud papam. Mam pa
pa vtrunq; gladiuʒ habet.xxj. di.c.j. ixiij. di.tibi dominꝰ. vnde et reges deponit.xx. q.vj·alius.⁊.c.nos ſanctoꝛum.⁊ c.iurato⸗ rum.j. q. iiij. qꝛ pᷣſulatꝰ.xcvj. di. duo ſunt. Et non ſolũ regẽ conſtituit immo trãſfert: ef̃ de elec. venerabilẽ ĩmo etiã ĩpatoꝛẽ ele ctũ papa habet appꝛobare:electionẽ n⸗ firmare vel infirmare:⁊ ipſum confirmatũ etiam conſecrare.Et hec omnia pꝛobehtur
in pꝛedicta decretali: venerabilẽ. Ipſe eti⸗
Am papa ĩperatoꝛẽ depõere poteſt. Si eniʒ Tacharias papa regem francoꝛũ qui a ro- mano pontifice coꝛonaʒ non recepit:necꝑ eũ examinabatur nec compꝛobatur ah eò vel repꝛobatur:non tã pꝛo ſuis iniquitati bus qᷓ; pꝛo eo ꝙ tante poteſtati erat inutił᷑ a regno depoſuit:⁊ aliũ loco eiuſ inſtituit. xv. q.vj. alius.multofoꝛtius imperatoꝛẽq; ſpecialius quodãmodo ſubeſt ei poterit re mouere. xcvj. di.duo ſunt.⁊.c.ſi imꝑatoꝛ. Item poteſtatis vel offcij plenitudo in maioꝛibꝰ pꝛelatis repꝛeſẽtatur et deſignat᷑ in vſu paliij. am in papa pallium deſ ĩt plenitudinem poteſtatis pleniſimã:extra de au.⁊ vſupal.ad honoꝛẽ ⁊ eÿ̃ de elec·illa
quotidiana. In patriarchiſ vo pleniſſimã
officij deſignat poteſtatem.ar.extra de pꝛi uile. antiqua. In archiepiſcopis plenioꝛeʒ oficij poteſtatem:extra de auct.⁊ vſu pal. niſi. ⁊·x.ad honoꝛẽ · In epiſcopis vero ple nam officij poteſtatem: quibus quandoq; conceditur ſcilicʒ aliquibus:vt papieñ ac tumeñ.⁊ meſſano ⁊ Hoſtieñ. uibꝰex lõ⸗ ga conſuetudine et eccleſiarũ ſuarũ pꝛinit᷑ oꝛdi.duo ſimul.xxv.q.ij. t.j.ij.⁊.iij. Capitulum: LXI 3
debetur que ſeruanda ſunt: extra de offi.

e „ Relatoꝛum re
gimen pꝛecipue in duobus con⸗
. ſiſtit. ſ. in virga coꝛrectionis: ⁊ doctrina pᷣdicationis. Nam latratu canũ lupi arcendi ſunt baculoq; paſtoꝛum.xliij. di· ð j. Sed in virga diſcipline attẽderede⸗ betvt coꝛrigat beniuolenter: ſcilicet nõ ex odio ſʒ ex charitate:quia falſa iuſticia de⸗ dignation em habet: vera cõpaſſionẽ. Itẽ vt coꝛrigat pꝛudenter:ſcʒ vt cum diſcretio ne coꝛripiant᷑ tumidi:tolerent᷑ infirmi: et qͥs caſtigare ſeuerius neceſſe eſt nõ ſeuiẽtꝭ plectant᷑ aĩo ſʒ medẽtis:vt.lxxxvj. di.c.ij. Itẽ cõgruent ſcʒ vt rigoꝛ iuſticie vbi cõ ⸗ grutt remittat ⁊ vbi expedit intendat᷑. Eſt autẽ remittẽdus ſiue tẽperandus ex duo ⸗ bus. Mꝛimo ex multitudie peccãtiũ.j. q. vij. quotiẽs.extra de trãſac.c.fi.vñ verſus cõmunis:Ob populũ multũ crimẽ ꝑtran ⸗ ſit inultũ. MQñ aũt eſt multitudo in cã tůũc pᷣlatus incipere debet a ſpũalibꝰ ꝓrĩs vt eoꝝ exemplo frangatur cetera muititudo. liiijwi.comeſſationes. Item puniẽdi ſũt maioꝛes de vniuerſitate qͥ alios trahũt ad peccatuʒꝛef̃ de cleri.excõ.latoꝛes. Scðo tpatur rigoꝛ ex qualitate peccãtiũ:qꝛ defe rẽdũ ẽ pſone⁊ dignitati:ef̃ de offi. deległ. ſane.qꝛ ⁊.c.paſtoꝛał᷑· ⁊ ẽ de maio.⁊ obe. ꝑ tuas.ylv · di.cũ beatꝰ.l.di.contumaces.ij. gnianie⸗ xxtitj.q.j. qui cõtra paceʒ. de penis vt ſeruoꝝ ita tamen non de ſeratur iuſticia vite:quia 5ʒ Angf.ſiue ple ctendo ſiue ignoſcendo hoc ſolũ bene agi ⸗ tur vt vita hominũ coꝛrigatur.xxij.q.v. ꝓ
6
deſt. Eſt etiam interduʒ rigoꝛ agendus ex
duobus. Pꝛimum cum peccatuʒ ex aucto⸗ ritate defenditur. de peniten. di. vj. c.j. in fi. Itẽ ſcðo cũ vſitatũ eſt maluʒ ⁊ muitis craſſantibus lous eſt exemplo.j. q.j. repe riũtur.ff. de penis.aut facta.· vl. Et nota ꝙ ſi ſuperioꝛ mo dũ excedit nimis coꝛrigẽ⸗ do.⁊ ſi peccet. xxiij. qiiij. qui peccat.in fi. nõ tñ cogit a ſubditis veniã poſtulare ne dũ nimium ſeruatur humilitas: regẽdi frã gat auctoꝛitas. lrxxvj. di. qñ. Sepe enĩ ex ↄuerſatione equali ↄtẽptꝰ naſcit᷑ dignita · tis⸗ ff. de offi. pᷣſi. obſeruandũ. Debet eniz
blatus ex ingenio ſuo dignitatẽ au gere ne
2tẽptibilis habeat᷑.ff. de offi.ꝓconiu. net
quicq;· circa.I. di.c.j· extra de accuſa.c.ꝗᷓ
liter et qñ. Scðo ꝑtinet ad regimẽ p̃l
octauns
doctrina pᷣdicatiõis.vbi pᷣmo neceſſaria? charitas itus ardẽs.j. Coꝝ. xiij. Si liguiſ hoĩm loquard angeloꝝ:charitatẽ aũt non habeã: factus ſũ velut es ſonãs. Scðo vi⸗ ta exterius lucẽs. Sꝛego. Cuiꝰ vita deſpici tur reſtat vt eiꝰpᷣdicatio cõtẽnat᷑.iij.q.vij. F· poꝛro in fi. Smbꝛo. Judicet ille de alte ⸗ rius erroꝛe qui nõ habet ĩ ſe qð ↄdemnet. vt e.q.c. Judicet. Sꝛego. In grauibꝰ pec⸗ catis qͥs poſitus dũ ſuis pᷣ mitur aliena nð diluit.vt e.q.in grauibꝰ. Khꝛyſo. Walevi⸗ uendo ⁊ bñ docẽdo deũ inſtruis qualit᷑ te debeat cõdemnare.xl.di.multi. Talis ᷣm Hieronymũ aſſimilat᷑ cineri:per quem lixi uium tranſiens lauat et non lauatur.lxxx⸗ iij. di. · vlti.Et m Auguſtinũ aſſimilatur lapideo cansli:per quẽ aqua doctrine trã⸗ ſit ad vꝛceolos.i.ad ſubditoꝝ coꝛda in qut bus alijs fructũ facit.j.q.j.ſi fuerit.Et ᷣm Ricolaũ papã aſſimilatur faci ardenti: qᷓ ſeipſã cõſumẽs alijs lucẽ miniſtrat.x v.
vlti.c. vlti. Tertio neceſſat ius eſt actꝰ pᷣ⸗
dicationis diſcrete vocẽs circa quẽ quat⸗ tuoꝛ conſiderabit. Tempus vt non loqua⸗ tur ſemper ſed tempoꝛibus opoꝛtu nis.ſi eĩ
ſemper plueret terra nõ germinaret. vnde
Leuit᷑.xv. Vir qui fiuxũ ſeminis ſcʒ ſpiri⸗ tualis.i.verba dei patitur immũdus erit. deo Maulus dicturus impoꝛtune pꝛemi ſit opoꝛtune.yliij. di.ſit rectoꝛ.in fi. Iteʒ cõſiderãdus eſt locus vt ſcilicet pꝛedicet᷑ẽ eccleſia vel alio loco publico vei honeſto non in pꝛiuatis domibus: ne ſuſpicio ſit ð bereſi. xxx.di.ſi quis. Itẽ modus.ſ.vt fi ducialiter et libere pꝛedicetur.xj.q.iij. no⸗ lite. Et in pꝛiuatis locis poſſunt aliqua pᷣ⸗ poni non ſolenniter ſed in modum ſimpli⸗ cis exhoꝛtationis feu collocutionis: extra de hereticis.cum ex iniuncto.circa pꝛinci. Debet eſſe etiaʒ pꝛedicatio humilis: eytra de msio.⁊ obe.humilis doctrina:quia aſ⸗ peritatis nimie increpatio nec coꝛreptionẽ recipit nec falutẽ.xlv.di.cũ beatuſ.i. ad.l. aquil.pᷣceptoꝛis. Quarto cõſiderãda eſt dicẽdoꝛũ ⁊ anditoꝝ quslitas. Nazʒ ᷓᷣm ca⸗ pacitatẽ audientiũ docẽda ſũt altã ⁊ ꝓfũ ⸗ da ⁊ ſubtiliaa in fima plana⁊ ſimplicia.xl⸗ iij. di.ſit rectoꝛ.viij. q.j.opoꝛtet. Als ſi nõ itelligentibꝰ ꝓ funda diceret nõ eſſet pꝛe⸗ dicatoꝛ ſed percuſſoꝛ. In fine nota ꝙ pꝛela tus qui non audiuit donatũ ⁊ eſt nimis in lu fficiens:deponendus eſt:eꝝtra de eta
gouiy tonn tonnet piaut. ne deir f. deol iterſid rweitt tLubo minusin hntp vit fi ncut polit ſius t. duun hise tnto
ßregen duz

De canonibus et legibus
li.ca.vl. Itẽ p̃latꝰ debet diligẽter cuſto ire gregem ſuum:ita ꝙ ex negiigentia vł incuria ſua nullꝰ in eo iacturã patiat᷑:alio quin reus efficitur.vnde pꝛelati in hoc ſi ⸗
miles ſunt illis qui habitant in litoꝛibꝰma
ris:quia ᷣm lege⸗ ſi non inuentatur qͥ ra⸗ puit res ex nau
it inter fines agri cuiuſq; pᷣdia poſſident ſi
ue moꝛant᷑ ex edicto diui adriãi tenẽtur: ⁊
a p̃ſidibꝰ cõdẽnari debẽt dãnum paſſis vt ſic poſſeſſoꝛes territoꝛij qᷓ;uis nihil rapue ⸗ rint in omni eo ꝙ damnũ paſſi ſibi naufra gio adẽptũ ꝓhauerint condẽnent᷑.t ẽ ra tio naturalis:quia ſic debent cuſtodire li⸗ toea ne etiam ab extraneis ibi aliqͥd diri ⸗
piatur.Inuigilent ergo et ponãt cuſtodeſ
ne detrimentum patiantur.ᷣm qð legitur
K. de offi. pꝛefec. vigilũ.l.j.ij. ⁊.iij. Simi⸗
ttter ſi de domo vel villa expugnatis aliqͥd raptũ ſit: qᷓ;uis vba edieti deſint:tñ ex mẽ te Labio ait huic edicto locũ foꝛe. Mec eĩ
minus in mari qᷓ; in villa vel ecõuerſo poſ umus per latrunculos infeſtari:vt.ff. eo. 1.iij··labeo ſcripſit. Et ſimilit᷑ ex mente di ⸗
ni adriani dici poteſt ꝙ ſi quis extraneus 1n ciuitate aliqua vel eius territoꝛio fuerit
poliatus ꝛ vel res eiꝰ furto amiſerit cõmu/ nitas teneatur.ſhec actio et cõtra heredes datur: vt.ff. eo.l.iiij. in fi. Si ergo commu nitas qu elibet tenetur cuſtodire diligẽter territoꝛtum ſuum: multo inagis cuſtodi ⸗ re et conſeruare tenetur quilibet pꝛelatus gregem ſuumt:alioquin dicetur ei illð Za⸗ charie. xj. O paſtoꝛ et idolum derelinquẽſ gregẽ. Ande ſicut idolũ hominis nõ ẽ ho ⸗ mo fimpliciter fed homo Fᷣmn quid:ſic etiaʒ paſtoꝛ non cuſtodiens gregem ſuuz. Itẽ prelati peccatum periculoſuʒ eſt ſubditis.
non ſolum publicum ſed etiam occultum:
dquod patet per exemplũ ſimoniaci. Quia iepiſcopus ſit ſimoniacus in oꝛdine ẽt oc
cultus:ſuſpenſus eſt quo ad omnes. vt ꝓ ⸗
batur.xxxij. di.nullus.⁊.c.pꝛeter hec. Si ⸗ moniacus enim in oꝛdine habet caracterẽ
vitioſum.j.q.j.reperiuntur.x.c.quibuſdã
narrantibus. vnde ſi ſcio eũ ſimoniacũ in oꝛdie occultũ nullo modo deheo ab eo oꝛ
A. dinari.j.q.j.ſi quis a ſimoniacis. extra de imo. per tuas.Et ſi ignoꝛo eum ſimoniacũ eſſe cim ſit in veritatẽ:non recipio executi ⸗
. Snem ſed diſpenſatione indigeo in deteſta
aufragio: hi qui iuxta litoꝛa maris in quibus nauis infixa vłtracta fu
tionem criminis · vt in dicto.e.ſi quis a fi⸗ moniacis extra de oꝛdi.ab epi.e.j.in fi. et c.ij. Si antem ſcio ſed coactus ſum recipe⸗ re.ſi abſolute coactus fuerim:tunt nec ca racterem retipio.l.di.pꝛeſbyteroſ.extra de bap.maioꝛes. Si vero coactus fuerim cõ⸗ ditio naliter tũe aliud eſt qᷓ; ignoꝛanter.j. q.j.conſtat. Recipio enim executioneʒ ſed non ibi.Et ratio eſt quia magis conſtat de voluntate coacti qᷓ; ignoꝛantis:extra ð ſi⸗ mo.ſicut nohis. Si autẽ credo vel ſcio epi⸗ ſcopum ſimoniacum non in ſuo oꝛdine ſed in collatione oꝛdinum ſeu beneficioꝛum ſi obtinere quod ab alio oꝛdiner de⸗ eo vtiq; hoc facẽ:alioquin qᷓ;diu tolera⸗
tur ab eccleſia et occultus eſt ſi compellat
me:ſecure recipio:non obſtãte conſcientia repugnãte:quia erronea eſt.xiij.di.nerui. rj⸗q ·iij.cui eſt illata. licet ſit ar.contrari de libe.cauſa igit. ·j. Et quia omne qð fit contra conſcientiaʒ ⁊c̃.xx viij.q.j · · ex his.extra de pꝛeſcriptio. qm̃ omne. Sʒ in ⸗ tellige conſcientiã ex pꝛecepto vel pꝛohibt
tione foꝛmatã. vel quod fit contra coiſciẽ ⸗
tiam non erroneam:ꝙ ſi mala audieris de
prꝛelato ſis fidelis et non nimis credulus.
ff. ꝙ cũ falſo.tu.l.j. in fi.ff. de eo per quem factuʒ eſt.l.j.j. extra de in int. reſti.ex lit ⸗ teris·quia dictũ vnius facile ſequitur mul titudo:extra de purga.cano.cum in iuuẽ ⸗
tute.ergo de facili aurem non pꝛebeas.xj. q.vij.ſi quid igitur.lxxxvj. di.ſi quid vere
ad aures.xxxiij. di. habuiſſe.
Lapitulum: LXII „ Brgatoꝛij pEa aſſimilatur excommũnicatiõivel
pene legali per quam ſcilicet nul
lus ſeipſum ligare poteſt vel ſoluere.ff. de
arbi.l.penul iiij. q.iiijc.j. C.ne quis in cauſa ſua iudi.l.vnica. Eſt tamen contrari um ar.de ſen.excõ.cum deſideres. vbi in⸗ nuitur ꝙ ſi epiſcopus communicet cum il⸗ lo quem excommunicauit ſententiaʒ incu
rit. Sed dic ꝙ ille non ligatur ſententia ꝓ pꝛia ſʒ canoniſ. Et ſi expꝛeſſe diceret ꝙ par
ticipans cum excommunicato ab eo nõ li⸗ garetur non valeret:extra de ſenten excã. nuper.xj.q.iij. excommunicatis.et.c.cum ercõmunicato. Silit᷑ nullus in purgatoꝛio exiſtẽs põt ſeip̃m vłligare ad culpam vel ſoluere a pena. Et ideo a nobis 2

tur:ſiue ꝑ ſuffragia elemoſynaꝝ ſeu oꝛatio
nũ ⁊ hmõi.ij. Wach.xij. Sctã ⁊ ſalubꝛis ẽ
cogitatio ꝓ defũctis exoꝛare vt a pctis ſo uantur. Item nota ꝙ purgant᷑ akiquan ⸗
do anime defunctoꝝ eytra locũ cõmunem purgatoꝛij in quo generalit anime purga ⸗ ri dicunt.ſicut patet ex libꝛo.iiij dialogoꝝ
beati Bꝛego. Et hoc cõcedit᷑ aliquibꝰ ex pᷣ⸗ uilegio ſpeciali: vt. f.exempte ſint a cõmu ⸗ nis purgatoꝛij loco:ſicut ꝑ pꝛiuilegiũ exi⸗ mitur quis a foꝛo.xvj. q.j. frater. extra de pꝛiuil.cũ capella ff. de excu.mu.l.penulti Jſi poteſt.ff. de excu.tu.ſpadonẽ.q.ſcire. de adminil.tu.l.is eui. Tõcedit b pꝛt⸗ nilegiũ gratie quoꝛundã hominũ anima ⸗ bus vt ĩ aliquo loco ſuper terrã purgent᷑: vt eoꝛũ ſtatus hic exiſtentibus facilius in⸗ noteſcat: vt ſcʒ ab eis citiꝰadiuuentur: vel Ppter alias cauſas deo notas. C.LXII I Atio cuʒ ſit vir tus eminentioꝛ in homine debet regere totam animã et omnes p tes eius ſicut dicunt inra:ꝙ quelibet eccie lia epiſcopatus regenda eſt iuxta diſpoſiti onem⁊ oꝛdinationem epiſcopi. x.q.j. decre tum.⁊ c.regenda. Mam epiſcopus eſt ma ⸗ toꝛ omnibus ſicnt chꝛiſti vicariꝰ.xxxiij.q. vemnulierẽ.vnde inobediẽs ei moꝛte.ſ.excõ munieationis oceidet᷑.extra de ma.⁊ obe. c.j·⁊ij. qꝛ omẽs ſub eo ſũt; vt eo.ti.c.om/ nes. Similiter qꝛ ratio ᷣm IPkm eſt ſi upꝛe⸗ mum in homine gerens ſimilitudineʒ dei. Rut Signatum eſt ſuper nosln.xẼ. ſt enĩ lumẽ rationis qu edam participa ⸗ tio diuini luminis:ideirco debet eſſe ſuper nosꝛid eſt pꝛineipari et domiari in nobis: ita vt omnes partes hominis ⁊ actus m eius diſpoſitionem et oꝛdinationem regu/ lentur. Et ſi caro ve aliqð mẽbꝛum illi ei non obediant: oecidẽda ſunt moꝛtificatio ne penitentie.vnde Dpls Bo. viij. Si ſpi ⸗ ritu facta carnis moꝛtificaueritis viuetis. Capitulum: LXIIII
r Ecreatio quie ⁊ Et modeſta cuilibet lice ſed diſſoluta ⁊ inqjeta nõ—
rituatibꝰ. Hine eſt enĩ ᷣm iura clerienõ Phibef piſcstio:licet eni derie⸗ nõ ſoluʒ
neceſſitatis vt vtiiitotis:iʒ etiz cã retre
Per octauns
ſuſffragla quibus a pena illa ſolui merean ⸗
fredũ:qͥ et de ipſa venatiõe decias dare iu
bẽtur.xvj. q.j. quicũq;. ⁊ extra de deci.nõ
eſt in poteſtate.Clericis añt eſt illicita ſini
mis aponãt mentẽ in venatiõe:ita ꝙ eccle ſia in ſpũalibꝰ vel tpalibꝰ exinde detrimẽ ⸗ tũ patiaf: vel aliqð onus inde habeat:ex⸗ tra decleri. vena. c.j.⁊.ij. Meceſſitate er⸗ go eccleſie erigẽte licita ẽ venatio clericis ⁊monachis.Et ſilr cõ vtilitatis⁊ recreati⸗ onis aliquotiẽs poſſũt venari:ſiue ſint epi
ſcopi ſiue alij dũmodo venatio ſit q̃eta ⁊ Pficiſcant᷑ cũ canibꝰ ⁊ auibꝰ qñ debẽt viſi tare ⁊ pᷣdicare. Ca. LXV mitti non põt damnũ alicui illatuʒ ſine cõſenſu
lliꝰ niſi ꝓpter neceſſitatẽ pack vł alicuiꝰ eõſimilis vtilitatis tõis.vñ pone ꝙ
Suerra fuerit iter duos milites vł pncipet
ationis ců retibꝰ piſcari dñũmõ tñ cũ ſilen⸗ tio et modeſtis fiat.ã ⁊ mõacho licet re⸗ tia texere ꝓ pifcibꝰ capiẽdis.de cõſe.di.v. nunqᷓ;. Pꝛohibef tñ clericis venatio: vt. lxxxvj· di. qui venatoꝛbꝰ. ꝓdeo ergo piſca tio concedit᷑ ⁊ venatio ꝓhibet̃:qꝛ venatio fit cũ inquietudine ⁊ clamoꝛe: piſcatio vo cũ qntete. Et qꝛ maioꝛ delectatio ⁊ diſſolu tio eſt in venatione qᷓ; in piſ catiõe.venatoꝛ enĩ currit per denia ſiẽ diabolꝰ cũ ducit a⸗ nimã captiuã. verũ eſt tñ ꝙ licet clericis. ꝓ hibeat᷑ ſaltuoſa venatio ⁊ clamoſa:tñ quie ta et recreatiua ↄcedit᷑.ſ.qñ fit nõ caufa vo luptatis ſed recreatiõis ad excitãdũ foꝛſi ⸗ tan appetitum vł᷑ caloꝛẽ naturalcem.ar ex tra de homici.dilectus filiꝰ.a.capellanns. ⁊extra de iure iuran ⁊ ſi xp̃s. ↄkKe. di. v. ſint tibi ieiunia.j.⁊.ij. licet ᷣm quoſdã ep̃o ſit omnino iterdicta. Sic ĩtelligũt.xxxiiij. di.ca.j. Moſtieñ.aũt dicit ꝙ venatio ẽ om ⸗ nibus interdicta:ſi fiat eo tpe quo debent homines in ecclia eſſe vł oꝛare:ſiue ſint cle rici ſine laici.lxxxvj. di.amputatisde ↄſe. di.iij. irreligtoſũ.⁊ di.v.ieiuniũ:qꝛ venato rẽ.ſ.in venatione moꝛtuñ neminẽ legimus ſanctũ.Ixxx vj. di. qui venatoꝛibꝰ. Et nõ ſo lñ in diebus ieiunioꝝ eſt illicita:ſed etiã in feſtis quibꝰ homines debẽt vẽire ad eccle⸗ ſiam:niſi foꝛte neceſſitate famis in gruẽte. Et idẽ eſt ſi apꝛi venirẽt et vaſtarẽt ſ egetef veł vineas clericoꝝ vel monachoꝝ. Zlijs aũt diebꝰ licita eſt iaicis ꝓ carnibꝰ ⁊ pelli⸗ bus habendis:als nõ 5m Baymũ.⁊ Sof

— —8
—
5
S w *M we — n u
De canonibus ⁊ legibus
⁊hlncinde iniurie multe ⁊ damna ſint illa
ta:poſtea facta eſt pax ĩter ipſos ⁊ damna hincinde data remiſſa ſunt nunquid iſta
remiſſio extenditur ad homines ⁊ valito ⸗
res vtriuſq;? Nõ videt niſi de cõſenſu eo⸗ rundẽ fit facta.ar. C.de tranſactio.l.j.⁊.l.
trãſactiõis cũ placitũ.x⁊.l.pꝛeſes.⁊.l.cũ te.
extra de maioꝛi ⁊ obediẽ.c.fi.ff. detranſ⸗ actis.l.iij.⁊.l.qui cũ tutoꝛibus.⁊.ł.nulli. ſ.de pactis.ſi vnꝰ.·pacta.l.vbi.⁊.l.in ſũ⸗ ma.⁊l.ſi cõuenerit.vł niſi foꝛte alit᷑ nõ pof fit haberi pax vbi quidẽ vtilit᷑ partis geri⸗ tur negociũvtriuſq;.Et ſic põt intelligi.ff. de pactiſ. ↄuẽttonũ. Alit᷑ quõ poſſũt remit tere ius homis mei cũ nec poſſem ab eodẽ tãtũdẽ extoꝛqu ere ſine rapina.Ca.LXVI
Piittitio pꝛe⸗
uwonit tria.ſ.damnuʒ:factũ eet peccatum. Pꝛimo eni nõ videtur cadere reſtitutio niſi damnũ datũ
lit.vñ vᷣm legem cinilem ſi oliuam meã ma
turam decerpſiſti vel ſeeuiſti.vel ſeruũ me ⸗
um puerum caſtraſti et pꝛeciſioꝛem feciſti:
xexpenſas quas in pꝛedictis feciſti dona⸗ ſti: id ẽ fingis donaſſe tu mihi ad reſtitu ⸗ tionem nõ teneris:qꝛ nõ intuliſti damnũ: ſed ſi aliquod hoꝛũ interemiſtivel ſurripui ſti furti teneris ⁊ pꝛo ſeruo caſtrato iniuri⸗ arũ erit agẽdũ: vt ex edicto edili.aut.ex.l. xij.tabularũ in quadruplũ. Si aũt oliuaʒ vel meſſem immaturã collegiſti:damnũ in tuliſti.⁊ ideo locnʒ habet actio de damno dato:⁊ ꝑ cõſequẽs reſtitutiõis obligatio. F.ad.l. aquil.ſi ſeruꝰ ſeruũ. · rupiſſe. ⁊ ⸗ ſi oliuam.⁊.l.fere. ff. de edił.edie.ediles.
ſed etenĩ. Secũdo pᷣſuppõit reſtitutio ꝙ factũ hominis internenit:⁊ ĩtelligo factũ cõmiſſum vel omiſſũ.vñ vᷣm iura eũ ſine fa cto hominis eyx coꝛruptione ipſꝰ rei dãnũ Puenit nõ tenetur. Et ideo Fᷣm iuriſtas ſi vſufructnarius riuos patiar coꝛrũpi vł vi tes nõ ſucciderit nõ tenetur.l.aquit᷑. ff. de vſufru.ſi cuius· · deniq;. Poꝛro ſi ꝓpt̃ ne
„
giigentlä bominis ignis nõ ex ipſis rebuf
ſed extrinſecus pꝛoueniat aquil.agit᷑.vt.l. iij · ·ſi foꝛnicariꝰ.⁊ extra de dã. da·ſi egreſ⸗ ſus. Sicut ſi negligentia plauſtrali lapi ⸗
des ceciderũt ⁊ damnũ dederũt.ff.ad.l.a⸗
quil᷑.ſi ſeruus· ·ſi ex plauſtro. Tertio re
titutio pſuwonit enlpã ĩterueniſſe:ats 53 iura ceſſat actio de dãno dato. Et ideo ne⸗
q; furioſus neq; infãs doli carẽs tali actio ne tenef:ſecꝰſi fit doli capax.i.ad.l.aquil- l.v. · iuriã.ef de deli.pu.c.j. Ca.LXVII
cramenta a xpᷣo inſtituta parti habent ex ſcriptura euãgelica:ſiẽ haptiſ⸗
mus:euchariſtia ⁊ quedã alia.parti vᷣo ex traditiõe aploꝝ ſine ſcriptura:ſiẽ cõfirma⸗ tio:oꝛdo ⁊ hmõi. Siẽ etiã iuſ hñanũ cõſtat ex ſcripto ⁊ nõ ſcripto:ſʒ ꝙ in ſcriptꝭ reda⸗ ctũ eſt vocat le ſiue ↄſtitutio. ð aũt in ſcript? nõ eſt: vocat̃ ↄſuetudo.vt.j. di· · cũ itaq;. Cõſuetudo enĩ ẽ ius ͥddã moꝛibꝰ.i. aſſiduis actibꝰ hoĩm iĩſtitutũ quod ꝓ lege ſeruat᷑ cũ ðficit lex:vt.·j. di.ſuetudo. Ali⸗ as etiã dicit᷑ ↄſtat ius nr̃m ex ſcripto ⁊ nõ ſcriptoꝛvt inſti.de iu.na.gen.⁊ci·· Aſtat. Itẽ facramentoꝝ iniuria vł irreuerẽtia ẽ valde periculoſa:⁊ hoc patet ꝑ exemplũ in baptiſmo:cuiꝰ iteratio:qꝛ eſſet iniuria ſa ⸗ cramẽti.ð ↄſe.di.ij· I fi. magna pena puni tur. Mã pena iterãtꝰ baptiſmũ ðᷣm legẽ eſt vltim ſuppliciũ C.ne ſctĩ baptiſmreite. l.ij. ſed ei qui ſanetũ baptiſma gemiĩat pẽa depoſitiõis ĩponit᷑ tãqᷓ; ĩdigno facerdotio Cee.ti.I.j. lli aũt qͥ ſpõte vłditiõalit᷑ co⸗ acti ꝓmoueri nõ pñt. Et idẽ ĩtellige ſi igno rant᷑.⁊ poſtea cũ ſciuerũt ratũ habuerunt. Itẽ ſi ab hereticis ſcient᷑.l.di. firmãdũ. q.j⸗ vẽtũ. in fi.⁊.q.vij.qᷓ in qᷓlibet.⁊ e.eon neniẽtibꝰ. In habitu tñ clerieali debẽt iſti viuere:⁊ ſic retinebunt puilegiũ clericale. lryxj. di.dictũ.ð ↄſe.di.v.dictũ ẽ. Qut ãt ignoꝛãt᷑ ſt̃ baptigati ab heretiel ſiẽ freq̃nt᷑ fit ð ĩfãtibꝰ vłcoacti abfolute pñt ꝓmone ri ʒ qͥſdã de iure.ßᷣʒ alios qð tutiꝰ ẽ de dil pẽſatiõe ep̃i.j.q.iiij.placuit.de vtriſq; ha⸗ bet de ↄſe.di.iiij.cõtradicit.tñ vehemẽter. de ↄſe.di.iiij.qͥ bis.vbi ðᷣꝛ ꝙ ſi ignoꝛãt ali⸗ q;s bis ſit baptigatꝰnõ ĩdiget pẽitẽtia:ß̃ tñ eſt irregular? ⁊ ꝓmoueri nõ põt:ß illð di⸗ ctũ fuit olim ĩ odiũ rebaptigãtiũ ⁊ de rigo re magno.vł loquit᷑ de ignoꝛãtia iur q̃ nõ excuſat tlibꝰ.⁊ qð dictũ eſt de rebaptiga⸗ to intelligit᷑ etiã de reconſecrato: ar.lxviij di.c.j.⁊ de reconfirmato:de confe.di.v.di⸗ ctũ. Capitulũ LXVIII
Alutatio bea⸗
te virginis cõtinet benedictio⸗
nõ cũ dicit᷑: Penedicta tu ĩ mu⸗ R5

——————
tieribus. Anla per eaʒ humana natura qᷓ pꝛius maledicta excõmunicata fuerat:re benedicta ⁊ abſoluta ſiue recõciliata fuit. Mam ei hec ſalutatio a deo miſſa ẽ. Dicũt eni iura ꝙ ſi papa eꝝ certa ſciẽtia aliquẽ ex cõmunicatũ ſalutauerit vł eidẽ als partici pauerit:ꝙ ille abſoluit ab excõmunicatio ne:qꝛ eo ip̃o pᷣſumit᷑ ꝙ velit ip̃m abſolue ⸗ re:ar.extra ð pꝛiui.cũ olim eſſemꝰ. extra ð
ſen. ex.ſi aliqũ.lxiij. di.cũ adrianꝰ.de ↄſe.
di. ij·pacẽ.nec obſtat ꝙ foꝛmõ abſolutiõis nõ ſeruat:quare videt᷑ contradicere:extra de ſen.ex.cũ deſideres. ⁊ c.a nobis ẽ.qꝛ di⸗ ci pᷣt ꝙ pᷣnceps ſola volũtate manumittat ff. de manumiſ.apð eñ. Wulto ergo mag'
abſoluit ſalutatio deie. Ca. LXIX
4
betur ei qͥ leſus eſt vl alteri qui
ſit loco eiꝰ: vnde vſura reſtituẽ
da eſt ei a quo extoꝛta eſt: vel heredi ſuo ⁊ ⁊ſi talis nõ inueniat᷑ eſt pauperibꝰ erogan da.vt extra de vſu.cũ tu.⁊ ar.extra ð ho ⸗ mi ſickt.et.xiiij. q.v.ca.j. ꝙ ſi debitoꝛ vel heres eius abſens eſt. dicũt quidã ꝙ vſu⸗ rarius adhuc debet ei mittere ſed ſumpti⸗ bus debitoꝛis abſẽt?:ar.ff.de ope.liberto. ope. Að verum eſt qñ is a qᷓ extoꝛte ſunt vſure vł heres eiꝰalibi ſe trãſtulerit. Sed ſi vſurariꝰ qͥ eſt malefidei alibi ſe trãfferat q;vbi vſuras exercuit:tũc ꝓpꝛijs ſũptibus tenetur mittere.ſiẽ apte ꝓbantur h. ff. de rei· vẽ·ſi res.⁊·I.ſi vᷣo ⁊.ſequẽ.⁊ de le.j.cũ res · F·j·⁊ ð eden. pᷣtoꝛ ait.ᷓ· vl.⁊ le.ſe. Dtẽ b að dictũ eſt ꝙ vſurariꝰ dʒ mittere abjen/ ti. verũ ẽ ſi vſurarius nouit vbi dehitoꝛ ha bitat:als nõ tenet᷑ vagari:ar.ff. de oper.ſi bertoꝝ. ꝙ niſi Ptẽ ſi ſũma expen ſarũ itineris excedit ũmã vſure paupibuſ eroget· ij.g. vj· anterioꝛũ.extra de iudeis cum ſit. Sed ſi de ei ꝓximo aduẽtu ſpe⸗ retur tůc pecunia deponet᷑ ⁊ conſignabit᷑. C.de vſu.acceptum. Capitulum: LXX
Lripture ſacre vverba in quibꝰfiũt generales ꝓ miſſiones vł ↄceſſiões alicuius
gratte vrpoteſtaris ſo intelligẽda ſir u⸗
poſita quadã cõditione ẽt ſi illa nõ expᷣma
tur. Siẽ illud: Quecũq; oꝛãtes petieritis
edite:qꝛ accipietꝭ et fiet vobis War.xj.
S
Piber octauus
ſubintelligẽdũ eſt ſi digne petieritis.vnde Jaco.iiij. Petitꝭ⁊ nõ accipietis eo ꝙ male petatis.⁊ illð Mat.xviij. Quodcunq; ſol uerlſupꝑ ter.erit ſo.⁊ ĩ celis.itelligit᷑ ſi ſolue ris claue nõ errãte.vñ dicit Oꝛige.ꝙ mul ⸗ tos ſacerdotes excludunt quos tamen de ⸗ us retinet:et econuerſo et ſic eſt de alijs cõ ſimilibus.cuius exemplum eſt: quia in re⸗ ſcriptis quedam conditiones intelligunt᷑: ⁊ ſine expꝛeſſione aliqua ſunt obſeruande: vt illa:ſi pꝛeces veritate nitant᷑:extra ð re⸗ ſcriptis.ex parte.ſi quis idoneꝰ: vel ſi qua idonea fuerit:ef de elec.cauſam.ff. de mu⸗ ne.⁊ hon.l. vt gradati in fine pꝛimi reſpõ ⸗ ſi. Item cum quis natalibus reſtituitur ſubintelligitur conditio hec ſi is qui reſti tuitur ex ingenua natus ſit. Nam li ex an ⸗ cilla per talẽ reſtitutionẽ nil agit᷑.vt. ff. de nata. reſti.l.j. Itẽ in cõceſſione vie tacite
intelligit᷑ hec conditio vt is cui ↄcedit᷑ ci⸗
uiliter vtaf. vt.ff. de ſeruitu.l.ſicut. Idẽ in generali mãdato patris querẽdi ſpõſuʒ tilie ſue h ſubintelligit᷑ vt plona ſponſi pa tri oſtendat⁊ nec pꝛius nuptie fiant: vt.i. de ritu nuptiarũ.l.generali. Itẽ ſcriptu/ re ſacre verba que vident᷑ inuiẽeʒ cõtraria cõcoꝛdant᷑ ꝑ aliã ſcripturã vłꝑ diſtinctio netẽpox. vel alio mõ: Sit᷑ illð qð diẽ xp̃s ð Jobe baptiſta: Ipe eſt Helias ⁊ illð qð dixit Job. Mõ ſũ Helias. Joh. ij.cõcoꝛdat Bꝛego.per illud uẽ̃.j. quoddi xit angel* Tacharie de ipſo Johe: pᷣe pᷣcedet añ ip̃ʒ iſpũ a virtute Peſie.ex quo colligit᷑ ꝙ Jo⸗ hãnes nõ fuit Helias quo ad pſonam:ſʒ q́ ad ſimilitudinẽ pꝛimo officij. quia pᷣcedet añ ipᷣm in pꝛio aduẽtu ſic̃ elias in ſcðo. Secundo— ad ſimilitudinem geli: ⁊ iðᷣo ſubiũxit in ipũ.ſ.geli. Tertio ĩ modo viuẽ⸗ di · vnde addidit et virtute.ſ tẽperantievel —— etiam in legibꝰiura cũ iuri⸗ us ad concoꝛdiam requcuntur: vt. C de inofficio.teſta.l.vna. Similiter coniuein ⸗
do puri pꝛiuilegij contraria reducit ad cõ⸗
coꝛdiam per interpꝛetationem:extra de cõ ſue.cum dilectus. Item ſcriptura ſacra non ſemper ſequitur õꝛdineʒ tempoꝛis: qꝛ* quandoq; quod eſt poſterius tempoꝛe po ⸗ nitur pꝛins ᷣm oꝛdinem ſcripture. Sicut
Mattßᷣ. j. in genealogia chꝛiſti daui pꝛe⸗
mittitur abꝛae:cum tamen fuerit poſterio: tempoꝛer? Mattb.iij.pꝛimo ponitur chꝛi ſtus fuiſſe aſſumptus a diabolo in ſunctã
qhu
cö0

*
v2
De canonibus et legibus
elultatem:et poſtea in montem excelſum: cum tamen iſtud fuerit poſt illud. Nam vl tima tentatio fuit in templo: vt patet Luẽ̃.
iiij. Sicut etiam fit in legibus: vt lex codi⸗
cis que confirmat codicem factum et con ⸗ firmatum.poſt codicem edita eſt:et tamen in pꝛincipio codicis poſita eſt.vt. C.de iu⸗ ſinia.co.confir.l.j. Sic ⁊ lex que eſt in. C. de ſacra.ca.l.vnafacit mentioneʒ de lege
poſterius edita. C.de ſuis.⁊ le.here.l.ſi de
functꝰ.nec enim oꝛdo ſcripture ĩſpiciẽdus
eſt:vt. ff. de ſolutio.l.nec enim
Capitulum: LXXI
mplicitar ali⸗
qũando excufat erroꝛem ſed non
totaliter. vnde ʒ iura aliquãdo ſuggeſtio falſitatis et ſuppꝛeſſio veritatis ex ſimplicitate pꝛoueniens nõ elidit reſcri⸗ ptum impedit tamen foꝛmam:et tunt da ⸗ tus iudeꝝ pꝛo tenoꝛe veritatis: et non pꝛo depꝛecantis affectione cognoſcere debet: vt extra de reſcri.ſuper litteris xxvxv.q.ij. eſcriptione. C.ſi cõtra ius vel vti.publ. pꝛeſcriptione. Capitulum: LXXII
Tatus iaicoꝛũ
altioꝛi munere gratie indiget ad aſſcquendam dignitatem regni
celeſtis qᷓ; ſtatus clericoꝛum:e eo ꝙẽ ma⸗ gis implicitus et minus idonens.cuiꝰ ex⸗
emplum eſt:quia ad aſſequendam digni
tatem eccleſiaſticam altioꝛis diſpenſatio⸗ nis gratia indiget laicus qᷓ; clericus po⸗ ſtulatus.vnde laicus vndecũq; ſit:ſiue de eadem dioceſi ſiue aliunde poſtulãdus eſt a papa cum ſit ineligibilis ſimpliciter: vt lxj.di per totum.et extra de elect cum ad noſtram.et.c.officij. Sed clericus qui po ⸗
ſtulatus eſt de aliena dioceſi cum nõ ſit in
eligibilis ſimpliciter: quia non eſt ineli ⸗ gibilis in dioceſi pꝛopꝛia poſtulatus a ſuo
pꝛelatoꝛ peti debet vt eum concedat: vt. Ix xj · di. fraternitatem.Ixxxv.di.floꝛentinum
archidiaconũ.lxiij. di. litteras.lxxxvj. di·
dilectionis. lviij. di.e.j.⁊.ij Capitulum: LXXIII
Entationi non
reſiſtens ſtatim a pꝛincipio dam num incurrit ꝑ qui ſtatim reſi⸗
ſtit euadit.cuius exempluʒ eſt:quia km in ra qui vim inferenti intontinenti ſe defen⸗ dendo reſiſtit reatum non incurrit: quem tamen poſt interuallum ſe vindicans non effugit. Nam ſi aliquis incotinenti legiti ⸗ me reſtiterit culpas oĩm delictoꝛuʒ tpevio lẽtie cõmiſſoꝝ:ſiue er ꝑte aggrediẽtꝭ: ſiue aggreſſi aliq̃s occidat᷑ in aggrediẽtẽ ↄſtat redundare debere:vt. C.de vi publi.quo⸗ niam multa facinoꝛa.⁊.ff.ſi quadru.pau⸗ per.fe. di.l.j· · cum arietes. Et ille qui eſt repulſus cum aiiquid fecerit ad vindictã. vel cum ex interuallo poſſeſſionem ſuaʒ re⸗ cuperanuerit pꝛedonem de ea expellẽdo: ci uiliter et criminaliter punitur: vt. C.eodẽ. ſi quis.⁊ Inſti.de publi.iudi.· iteʒ.l.iuł᷑.
Similiter quoq; criminis reatum euadit:
qui legitime certando incontinenti a pꝛin ⸗ cipio tentationi reſiſtit, ſed qui per negli⸗ gentiam reſiſtendi ſe pꝛimo expoliari per ⸗ mittit: anteqᷓ; per penitentiam recuperare poſſit criminis reatum incurrit. Ande Iſi doꝛus dicit: Calca ſerpentis caput: caſcs pꝛaue cogitationis initium. Anima enim pꝛecedit carnem in crimiĩe.repelle ergo co⸗ gitationes ab anima⁊ caro non peccabit, Pðcxxxvj. Beatꝰ qͥ tenebit ⁊ allidet par uulos ſuos ad petram. Maruula enim ſũt ipſa tentationum initia que ad petraʒ chꝛi ſtum moꝝ cum oꝛta fuerint allidenda ſunt anteqᷓ; creſcant. Capitulum: LXXIIII
„Ranſgreſſoꝛ E etiam qui bonum facit ſi illð nð
bene vel bono animo facit:ſicut mandati tranſgreſſoꝛ eſt non ſolum qui cõ tra illud facit:ſed etiam qui illud indebi⸗ to modo implet.vnde periurus dicitur nõ ſolum qui iuramentum non ſeruat:ſed eti⸗ am qui male iurat. Ande ſi quis vt ſerna ⸗ ret fabbatũ a ſpirituali opere vacaret:ma⸗ le ſabbatum celebꝛaret et mandati tranſ⸗ greſſoꝛ eſſet. Et ſimiliter qui mandatuʒ eß alicuius iniuria impleret: puta ſi pꝛopter dilectionẽ alicuius hoſtem eins feriret vel occideret.vnde ̃m iura finis mandati ex⸗ ceditur cum aliud vel aliter exequitur qᷓ; mandetur.vel cum exequendo mandatuz pꝛeter commiſſuʒ iniuria infertur.Et ided tunc poteſt ab iniuria appellari: vt. C.de appel.l.ſi quis ꝓuocatione.

5
—
Capitulum: LXXV
bnlationes
vel infirmitates que peccatoꝛibꝰ
in hac vita eueniut ſunt quaſi qͥ⸗
dam nuncij vel legati dei miſſi ad cõmonẽ
dũ eos et ꝓuocandũ ad recõciliationẽ pe⸗
nitentie.vñ patiẽter et reuerent᷑ ſuſcipi de⸗ bent qᷓ;tũcunq; videantur hoſtiles.nam ⁊ nuncij et legati quos apud nos etiam ho/ ſtes mittunt recipiuntur. Et ᷣm iura quia ſancta res eſt hoꝛum cauſa legatoꝛũ.ſi qͥs
eos pulſauerit hoſtibus quoꝛũ legati erãt
tradendus eſt.ff. de lega.i.vl. Simliter qͥ hos nuncios diuine iuſticie reppulerit ĩci det in manus eius. Sic reꝝ filioꝛum ãmon incidit in manus dauid qui eius nuncios dehoneſtauerat.ij. Reg. iit. Jtem ꝓ xp̃o tribulationes ⁊ perſecutiones ſuſtinẽtes: ſicut fuerunt ſocij eius paſſionum:ſic etiã erunt cum eo ſocij conſolationuʒ.exemplo ſeʒ imercatoꝛũ ꝛquoꝝ ſocij ſicut participãt de periculo ſiue damnotita poſſũt licite ꝑ⸗ ticipase de lucro.vnde etiã ſi contrahatur ſocietas ꝙ vnꝰponat pecuniam et aliꝰope rã licitũ eſt dũ tamẽ lucrũ ⁊ dů nũ cõiter ſẽ tiant:ſed ſi periculũ ptinet ad recipientem inſolidũ:et nõ ad tradentẽ.illicita eſt talis ſocietas ⁊ etiã leonina. Et talibus aſſimi ⸗ lant᷑ quivolũt participare xp̃i ↄſolatiões:
ſ nolũt ſentire eiꝰpaſſiões. Ca. LXXVI
„ Burarius aſſi⸗ milatur ei qui vult habere iucrũ
4 nõ ſtare periculo. vel ei qͥ vẽde retrem nõ ſuã ꝓ ſua vel ei qͥvẽderet illud qð nõ eſſet. Cuiꝰ ↄtrariũ ẽ in locatoꝛe. Eſt eni inter mutuñ ⁊ locatũ hec triplex diffe rentia. Pꝛimo qꝛ periculuʒ rei locate ad locatoꝛem ꝑtinet:ſʒ rei mutuate ad debito rẽ:vt· ff. de rei ven. ſi nauis. Ideoq; incẽdi um nõ liberat debitoꝛẽ: vt. G.ſi certũ peta⸗ tur. incẽdiũ. Sed hac rõne tĩ ↄſiderata fe nns nauticũ licitũ eſſet:qð tñ falſũ ẽ:vt ef devſu.nauigãti.vñ eſt alia differentia ex 3 ſumit᷑ alia ratio quare locatio licita eſt nõ sũt vſura:qꝛ rei ocate dominũ retinemuſ
adeo ꝙ ↄductoꝛ de ꝓpꝛietate q̃ſtionẽ refer
renõ põt. C.de pigno.acti.nec creditoꝛes. Et iõ p vſu rei pꝛle quẽ cõcedimꝰ pecuni am recipimꝰ qð licitũ eſt:qꝛ nec aliqͥs cogi tur de ꝓpꝛio hñficiũ facere. FM.. pᷣcarie
Piber octauus
Sʒ rei mutuate dominiũ trãfferimꝰ. Ide⸗ ꝓ vſu rei ꝓpꝛie debitoꝛis ĩpꝛobe pecuniaʒ exigimus ab eodẽ:⁊ facit ad h illud quod habetur. ff. de rei ven. ſi nauis. Tertia differẽtia eſt et ratio:qꝛ vſus rei iocate ali⸗ quis eſt ſine cõſũptione.vſus aũt rei mu⸗ tuate nullus eſt ſine cõſũptione:⁊ ita ven· dit id quod res nõ habet. Item vſuraris pꝛauitas ſiis eſt excõmunicationi:qᷓ nõ ſo lů ligat eos in quos fert᷑: ſed etiam pa rtici pantes cũ eis in caſibus non cõceſſis inqᷓ; tum incurrũt ſaltẽ minoꝛẽ excõicationem. Siliter nõ ſolũ vſuras exercẽtes peccãt:et ad reſtitutionẽ obligãt᷑:ſed etiã coadiuto⸗ res inficiuntur:ſicut patet in notarijs con fictentibꝰ inſtrumẽta vſuraria qͥ ex hoc effi ciunt᷑ piuri ⁊ infames ⁊ ↄficiẽdi inſtrumẽ/ ta officio pꝛiuati. Periuri qͥdẽ qꝛ qñ creã⸗ tur iurãt ꝙ h̊ nõ faciẽt. ꝗ ð cetero nec teſti ficari poterunt:nec publica conficere ĩſtru
menta.periurus enim teſtificari nõ poteſt
qᷓ;tumcunq; penitentiam egerit: extra de teſti.ex parte.et.c.fi. Ex hoc etiã ſunt infa mes quibus ſunt actus legitimi ĩterdictt? extra de teſti.licet exꝝ quadam. Capitulum: LXXVII
„ Eoꝛemvn ha bens illa vluente non poteſt alij
matrimonialiter copulari: etſi de facto contraheret non eſſet matrimoni⸗
um.Euius exemplũ eſt in matrimonio ſpi
rituali ſcʒ pꝛelati et eccleſie ſue:quia vni ee cleſie alligatꝰ ineligibilis eſt in alia: qꝛli⸗
gatas habet alaſ quibus ſatagit volitarer vt extra de elec.c.vit. Et ſi ſuper electis de facto pꝛocedatur nõ valet elẽctioꝛvt patet ibidem. In hoc tamen differt a matrimõio
carnali: quia in ſpirituali vni eccleſie alli⸗ gatus poteſt ab ea ſeparari ⁊ alteram ſu
ſcipere ſaltem diſpenſatiue ex cauſa necem̃ tatis vel vtilitatis: vt extra de ele.in cau ſis i fi.⁊.vij. ꝗ.j.omnis qui. Et ideo in ta
li neceſſaria eſt poſtulatio: extra de poſtu.
pꝛela.bone memoꝛie.ij.Hec autem diſpen ⸗ ſatio in matrimonio carnali locum nõ ha⸗ „Stium niqᷓʒ dʒ
apꝛobari.cuiꝰ exẽplũ ẽ f̃iure:qꝛ
„ ſuetudines maie adinuẽte nul⸗ lo tpe ↄfirmantur.yt in uuten. vt nulli in
zj ult ſo dil onen ſucu
un

²
— E
1
—
1
—
kit
S*
u
Incipit pꝛologus libꝛi noni
Quarum pꝛima grãmatica ſermocinalis
i.h· j. Itẽ vitiũi quãto diuturniꝰ tãto peri uloſiusſicut ↄſuetudo mala ᷓᷣm iura q̃n⸗ to diuturnioꝛ tãto ꝑnicioſioꝛ ⁊ periculoſi⸗
gꝛ:eytra de ſimonia. nõ ſatis.extra de con ſuctud.ca.vl.xxiiij.q.j.ſciſma.⁊ ca. fiat.
Erplicit liber octauus de exemplis ⁊ ſi⸗
militudinibus rerum.
Ineipit pꝛologus libꝛi noni
Nmann arti ficũ opa laudabũtur:Eccĩ.
i.Humanũ genꝰ poſt lapſũ
peti a ſua decidẽs integrita enture cgligat ignoꝛãtie tenebꝛis:cõcupiſcentie caloꝛibꝰ eſuat: cre bꝛaq; infirmitate diſſoluitur. Sed depellit ignoꝛãtie tenebꝛas:vtcũq; ſapiẽtie ſtudiũ gohibet ↄcupiſcẽtie impetꝰ:⁊ cuiuſlibʒ paſ ſionis inſultꝰ moꝛal virtut? dominiũ ʒiabẽ tic; infirmitati ſuccurrit multifoꝛmis artiſ ingeniũ. Si enĩ teſtat Salienꝰ ĩmoꝛtale et impaſſibile eſſet coꝛpꝰ ⁊ ſp maneret ei opti ⸗ ma cõpoſitio:nõ indigeret arte conſtituẽte ipᷣm. Q uia igit᷑ coꝛpus humanũ multipli⸗ tit᷑ alterat᷑ ⁊ patit᷑ ac inſuꝑ ex paſſibilitate mnltiplici diuerſis neceſſitatibꝰ ſubdit.ex induſtria vł rõne humana q̃dã artes in ⸗
.*„
uente ſüt ipſius humani coꝛpoꝛis neceſſi ⸗
tatibug obſequẽtes:q̃ ad differẽtiã libera ² artiũ ſeruiles nominant᷑. Quia eniʒ in peculabilibꝰ rebꝰ ꝑ modum cuiuſdã opis Aiquid inuenitur:puta oꝛationis congrue ſeu ſyllogiſmi cõſtructio: ac etiã numerãdi vel mẽſurãdi opꝰ quicũq; ad hmõi oꝑa ra tionis ſpeculatiui habitꝰoꝛdinãt᷑.ꝑ quan⸗ dã ſimilitudinẽ artes appellanf᷑. Sʒ tñ li ⸗ berales ad illarũ differẽtiã artiũ q̃ ↄꝛdinã tur ad extinſecs opera exercitatã ꝑ coꝛpꝰ. Que ſcʒ dicunt᷑ ſeruiles inqᷓ;tũ coꝛpus ſer niliter anime ſubiugatu t. ekile ecõtra di cuntur liberales:quia magis ad animã ꝑ. tinent m quam libertas in homine he. ritur. Et hinc eſt ꝙ due ſchole habebãt᷑ an tiquitus rome.ſ.liberaliũ artiũ vna quei triuium et qu adruuiũ diſtingnunt᷑ cõmu⸗ niter. Sũt en imvniuerſaliter ſeptẽ:quarũ ſeʒ pꝛimue tres triuiũ.relique vo qᷓttuoꝛ 3
ruuium awellantur. Sꝛãmaticã eni ⁊ lo⸗
sim iniuh rhetoꝛicꝭ triniũ cõprehẽdit.
2 litteris nominat᷑. Nã grãma grece lña la tine.thecavo reconditio dicit᷑. Eſt eni ip̃s ſciẽtia nõ tĩ recte loquẽdi ſʒ etiã recte ſcri bendi.a oꝛigo ⁊ fũdamentũ oĩm liberaliũ artiũ. Secũda No dicta eſt logica.i.rati nalis videlicet a logos qð eſt ratio. Mã lo gos vt teſtar᷑ Hiero.apud grecos multa ſi
gnat. verbũ eſt enĩ ⁊ rõ ⁊ ſuʒplicatio ⁊ cau
ſavniuſcuiuſq; rei ꝑ quam ſůt ſingula que ſubſiſtunt. Sſt ergo logica rõnalis ſciẽtia .ad ratiocinandũ inuẽta. Tertia voca⸗ tur rhetoꝛica.i.apte loquẽdi ſciẽtia. dicta grece rhetoꝛeſin.i.copia locutionis. reſis eni grece locutio. Rhetoꝛ aũt oꝛatoꝛ voca tur. Et fuit Sſte rhetoꝛice a grecis pᷣ⸗ mo inuẽta: videlicet a Boꝛgia Triſtoteie Lhermagoꝛa:⁊ a latinis poſtea. Tullio et
Boetio ac Nictoꝛino ⁊ alijs plurimũ dila
tata. Quadruuiũ vo quattuoꝛ has artes cõpꝛehẽdit.. Arithmeticã q̃ ẽ numerãdi
ſciẽtia:⁊ ab aris qð eſt virtꝰ ⁊ rith⸗ mon qð eſt numerꝰ.i.numeroꝝ virtꝰ. Itẽ Beometria q̃ eſt mẽſura ndi ſciẽtia. WMuſi⸗ ca quoq; q̃ eſt ſonoꝝ cõſonãtiũ peritia. Et dicit᷑ a moys qð eſt aqua:exꝝ eo ꝙ muſicuf ſonus pᷣcipue fit ex aque hũoꝛe. Aſtrono⸗ miã etiã quadrunuiũ includitq̃ aſtroꝝ ⁊ce leſtiũ coꝛpoꝝ motꝰ certis tẽpoꝛibꝰ⁊ reditꝰ inueſtigat.Pe ſeptẽ liberales artes;ʒ po⸗ eticas fabulas ſeptẽ ancille ſũt q̃s a phiſo logia mercuriꝰ accepit in dotẽ. Secũda No ſchola 3 rome habebat̃ erat de mecha nicis artibꝰquas ſupꝛa ßᷣuiles vocanimꝰ. Que ideo vocant᷑ mechanice.i.adulteri?
ne:qꝛ ſicut mechul eſt adulter qͥ ad alteriꝰ
vxoꝛeʒ accedit: ſic et artifex mechanicꝰ ðᷣ⁊ qͥ ad alteriꝰ ſimilitudinẽ agit.ſ.ad exẽpiar nature: Mã qui veſtiũ vſũ inuenit:nature
ſimilitudinẽ ſumpſit:q̃ ea q̃ extrinſecꝰ pof ſunt ledi qͥbuſdã tegumẽti muniuit: vide licet coꝛticibꝰ arboꝛes: velleribꝰ oues: ac
plumig et pennis varijs quaſq; veſtiuit
aues. Similit᷑ ⁊ in opibus aiijs inquãtum põt ars naturã imitat᷑ put Mbs dicit. vł ideo foꝛte vocant᷑ mechanice dicte artes: qꝛ internũ rõnis ↄſiliũ ſeu mẽtalẽ cõceptũ ad exterioꝛẽ materiã applicãt coꝛpoꝛaieʒ? ſicut hõ mechari dicit qͥ extranee carni:ic eſt aliene vxoꝛi applicat coꝛpꝰ ſuũ. Eſt eni opatio artis circa exterioꝛẽ materiã. quia gitur harum artiũ vſus eſt hominibꝰmul

tipltelter vtilis:⁊ in eis rationis induſtria pinrimũ delectat᷑.nõ ĩmerito in vᷣbis po ſitis earũdẽ artiũ opa laudabilia memoꝛã tur. In manu inquit artificum opã lauda⸗ bůtůr: vbi ſiue artis inſtrumẽtũ attendere velis ĩ manibus: ſiue ipſius pᷣncipin nota re in artificibus:ſiue ipſius cõmoda mira⸗ ri in opibus omniquaq; virtutes ⁊ laudeſ artiũ apparebũt.iiã laus artificibꝰ laus eoꝝ manibus:necnõ ⁊ eoꝝ opibus frequẽ ter exhibet᷑:ſed idcirco in laudẽ opeꝝ ma⸗ nus pꝛimo cõmemoꝛat᷑ artificũ:qꝛ nõ ex in terioꝛi cõſilio:ſed ex exterioꝛi artificio:qð manu facit artifex cõmẽdat᷑. Mõ ei lauda ⸗ tur artifex:qꝛ penes ſe bñ ꝓuiderit. vłex eo ꝙ intus in animo pꝛudẽter diſpoſuerit q̃ agere opoꝛtet:niſi poſtmodũ manu exte⸗ rius vtile opꝰ agat.pꝛimũ eni ex pꝛudẽtia uenit.ſecundũ vo ex arte. Eſt eniʒ pꝛu ⸗ dentia Fm Whm recta ratio agibilium. Ars vero eſſe dicitur recta ratio factibi/ lium.qᷓ;uis vtrũq; ars circa factibilia di⸗ rigatſ.⁊ rationẽ ⁊ manũ. Hifferũt tñ age re ⁊ facere:qꝛ vt in.ix. Wetapb.dicit᷑: Fa⸗ ctio dieitur actus tranſiens in exterioꝛem materiã.ſiẽ edificare ſecare ⁊ hmõi. Agere nũt eſt actꝰ pmanẽs in ipſo agẽte.ſiẽ intel/ ligere velle ⁊ hmõij. Quia igit᷑ ip̃a factio artis in exterioꝛẽ materiã trãſiẽs nõ eſt ꝑ ⸗ fectio faciẽtis ſed facti.ſiẽ motꝰ eſt act?mo bilis.patet ꝙ bonũ artis ⁊ laus cõſiderat᷑ nõ in ipſo artifice:ſed magł in artificio qð manu operat᷑. Et licet ſint młta ⁊ varia ar tiũ vel artificũ inſtrumẽta ſeꝑata:ex eo ꝙ ars q̃libet vtit᷑ ꝓꝛijs inſtrumẽtis. Inſtru mentũ tñ ↄiũctũ artificũ generalit᷑ oĩm di cit eſſe manꝰ: pter qð foꝛſitan Mßs dicit in.iij. de Viĩa: ꝙ ipſa manꝰeſt oꝛganũ oꝛga noꝛũ:qꝛ omniũ artiũ inſtrumenta vł᷑ oꝛga na.aut manu mouẽtur aut fiunt. Mã mar teilus manu fit fabꝛi:⁊ ab eadẽ et iã dũ ꝑ⸗ cutit agitat᷑. Wola eni fit manu artifick ð molendo ab aqua ducitur vłl a vẽto vł a iu mẽto. Fiunt eni molendina ad aquam:ad ventũ ⁊ ad iumenta Expoſitoꝛes tũ Ipi pᷣdictũ verbũ cõmunit᷑ referũt ad oꝛgana nature.vnde manũ eſſe intelligũt oꝛganũ oꝛganoꝛü:ex eo ꝙ manus date ſunt homi⸗ ni loco omniũ oꝛganoꝝ ꝛq̃ ſiue ad defenſi⸗ onem ſiue ad purgationẽ:ſiue ad cooperi mẽtũ cũctꝭ alijs alalibꝰ data ſũt a natura. Rihilominꝰ tñ manꝰvt dittũẽ artificũ qᷓj
Lanſeres I huin
oĩm ẽ iſtm pᷣmũ a qͥ ↄſtructio opis ichoatur: Sap̃ · x. Manũ tuã laudauerũ parit᷑.Ceteꝝ põtifices artiũ.i.artifices om nes aut humahevite multiplici neceſſitate deſeruiũt aut ad cõmoditateʒ cõferũt:aut iocundis ſolatijs pᷣſentis vite tedia ſuble ⸗ tiant oneroſa. Humanis nanq; neceſſitati⸗ bus artifices illi feruiũt.ſ.qͥ eas artes ex⸗ ercent:quibus victꝰ vł veſtitꝰ cõquirit᷑:et quibus inſuꝑ opimẽta tectoꝝ.i.domꝰ ha bitacula cõgrua cõſtruũtur. De his enin Aplus ait tanqᷓ; de neceſſarijs rebꝰ.j. Ti⸗ moth.vj. Habẽtes aũt alimẽta ⁊ quibꝰte⸗ gamur his cõtenti ſumꝰ. Mõ enĩ tiñ veſti ⸗ bus tegimur.ſed domibꝰ ⁊ tectis qͥbꝰ.a ventis ⁊ pluuijs ⁊ eſtibꝰ defenſamur. qð dicit Eeci.xxix.ꝙ initiũ vite hominis aque ⁊ ⁊ veſtim entũ ⁊ domus ꝓte⸗ gens ⁊c. Sed vlterius.xxxix.ca.eiuſdẽ li⸗ bei addit᷑ iſtis ferrũ cũ dicit᷑: Initiũ necei ſarie rei vite hominũ:aqua:ignis:ferrum ⁊̃.Cõſtat eĩ ꝙ panis:mel ⁊ inſuꝑ ſal ⁊ ole um in cibũ aſſumunt᷑quibꝰ quidẽ ẽ necef ſarius ignis coquens. Aqua vo ⁊ liquot vue qð vinũ coii᷑ ðꝛ ꝑtĩet ad potũ.ad tegẽ⸗ dum autem hominem qui nudus ⁊ paſſi⸗ bilis naſcitur additur veſtimentum. Sed quia artes que ad iſta deſeruiũt operariſi⸗ ne ferro nõ poſſunt:vt de agricolis ⁊ vine atoꝛibus patet:⁊ inſuper de factoꝛibꝰ ve⸗ ſtiũ et domoꝛũ.ad iſta cõgrue addit᷑ etiam ip̃m ferrũ. Sunt igit᷑ operarij quidã qͥ hu⸗ mane vite deſeruiũt ad cibũ ⁊ ad potũ:qͥ⸗ rũ pꝛimi cõputant᷑ agricule:qͥ aſſiduis la/ boꝛibꝰ ſuis de arboꝛibꝰ ⁊ agris ⁊ vinels ⁊ etiã de hoꝛtis:fructꝰ:fruges ⁊ vinñ ⁊ dle⸗ ra hominibus recolligũt ad cibũ ⁊ ad po⸗ tum· Poxꝝ artẽ q̃ agricultura vocaf᷑ apud grecos:Eſiodus docuit ⁊ irgilius apð latinos:cuius laudibꝰ referta eſt catonis maioꝛis diſtinctio tertia. Sed huius quat tuoꝛ ſpecies communiter diſtinguuntur.ſ. arualis que docet loca culture deputare. conſita que de arboꝛibus docet: paſcua que de pꝛatis ptractat.⁊ floꝛida q̃ de roſa rijs.⁊ violarijs ⁊ alijs ↄſimilibus iſtruit. Cõfert qͥʒ; ad victũ hominñ etiã paſtoꝝ cu
ſtodia:quoꝝ cuſtodire eſt oues ⁊ capꝛas?
pecoꝛa ⁊ boues aliaq; iumẽta domeſtica⁊ quãdrupedia vł vt ſunt galline 2 cemodi: quoꝛum carnes vel lactieinia cõuenlẽs pbere ꝓbãt bon⸗
ſan 1 ben tazult 4* kinh iis
pe ſde
bume 6
nee
Uu

—
E
2 *
131
eii
“ à*
De artificibus ⁊ rebꝰ artificialibꝰ
nibus nutrimentum. Miſcatoꝛes quoq; ⁊ aucupes ⁊venatoꝛes inſuper ſilu eſtriũ be ſtiarũ ad victũ coꝛpoꝛis conqͥrendũ labo⸗ rant multis modis ⁊ varijs inſtrumẽtis, Mäã retibus pedicis:laqueis:arcubuſ vel laculis communiter venatio agit᷑.aucupi⸗ um No laqueis:pedicis viſcoq; ac retibuſ ꝓt plurimuzʒ exercetur,ſed hamo ꝛretibus ſagenis ⁊ iaculis vtunt᷑ piſcatoꝛes. Sũt etiã molẽdinarij ⁊ furnarij piſtoꝛes ⁊ ma ⸗
ecellarij: pincerne caupones ⁊ coci: alijq;
operarij ſimiles varijs ⁊ aſſiduis ſtudijs que ad cibum vel potũ ptinent pᷣparãtes. Aecturales quoq; ac naute qui ea q̃ ne⸗ ceſſarta ſunt ad victũ vł vſum hominũ: iu
mentis curribus vel nauibus de loco ad
locũ tranſpoꝛtant.humane vite neceſſita/
tibus varijs non modicum obſequuntur.
Pi enim penuriaʒ pꝛofugant:bella ſedãt:
pacem firmant:⁊ ꝓ communi vtilitate om
nium remotiſſimas gentes confederant. pigmentarij qnoq; artifices ſiue apo ⸗ thecarij qui in pulueres contũdũt aroma taꝛ⁊ ſirupos electuaria: variaſq; cõfectio⸗
nes z validas medicoꝝ pᷣcepto cõpenũt.
Et inſup ipſi medici qui argumẽtꝭ ⁊ reme⸗ dijs varijs humant coꝛpoꝛis coꝛruptioni
reiiſtũt.Et rurſus cyrurgici qui apoſtema
1a vel vlcera curant:⁊ q vulnera queq; e
ſolidant ab extra violẽter illata. oẽs inqᷓ; humane ſalutꝭ neceſſarij ſũt miniſtri. ꝓpt᷑ qð ðꝛ Eeci.xxxvtij. Honoꝛa medicũ pter
neeſſitatem:eteni illũ creauit altiſſimus.
MQuia vo nõ ſolũ victꝰ ß̊ etiã veſtimẽtuʒ
vt dictũ eſt int᷑ humane vite neceſſaria cõ⸗
putat᷑.qᷓ;qᷓ; etiã deſeruiãt homini ad ho⸗
neſtatẽ? dignitatẽ veſtiũ oꝛnamẽta. Idcir co ex iduſtria hoĩm ad veſtes ↄficiẽdas ⁊
ad eaꝝ varias materias pᷣparãdas ples ĩ⸗ uẽte ſüt artes de lana:lino:canape:ſerico⸗ ac bombice vl alijs ſilibꝰ oꝑa faciẽtes. texẽdo:cõſuẽdo vłetiã retoꝛquẽdo varijs inſtrumẽtis.vt acu vł fuſo:ſubula vł gir⸗
gillo pectine vł calamiſtro vł inſtrumẽtis
alijs opantes in vfn veſtiũ ⁊ tegminũ alio rů filoꝝ vel choꝛdarũ ⁊ coꝛtinarũ vł̃gale ⸗
roũ ⁊ alioꝛũ quoꝛũcũq; ſimiliũ qᷓ ad lani⸗
kiciũ:linifictũ:ꝛſerificiũ:pellificiũ ⁊ alioꝛuʒ cõſimiliũ vſũ ꝑtinere noſcunt᷑. Cũ qͥbꝰ eii am artificibꝰ veſtiũ.hi qͥʒ qͥ pelles p̃parãt
ſiue ad veſtiũ piloſas qͥs.ſ.pellipartos di ⸗ us ſiue depilatas oq cgiceoð ds roꝛin⸗
rios dicimꝰ.⁊ etiã calcifices merito cõ putant᷑ tanqᷓ; neceſſarijs tegumẽtis coꝛpo ri ſeruiẽtes. PMoꝛro 4 villas:ciuitates ⁊ caſtra cũ menibꝰ atq; turribꝰ ⁊ alijs muni tionibꝰ ſuis: ⁊ domꝰ ſiue queq; palatia.cũ poꝛtis:feneſtris ſolarijs ⁊ diuerſis mãſio⸗ nibus earũdẽ ↄſtruũt ceteraq; habitacu la hoĩm in quibꝰ vita moꝛtalis: ſociał vel ſolitaria ducit᷑ ⁊ ↄFuat᷑· Etiã hi ĩter neceſ⸗ ſarios artifice cõputãt᷑: vt ſũt videlicet la tomi.i, lapidum diuiſoꝛes · cemẽtarij atq; murarij:tegularij qͥʒ ⁊ lãterarij carpẽtarij ſeu tignarijſculpẽtes:pĩgẽtes:poliẽtes ⁊ dolãtes qͥcũq; opent᷑ inſtro: dolabꝛo ſeu
aſcid terebꝛò vl ſecuri ſerra: amuſſivł linea
vel q̃cũq; opent̃ alio inſto. Et qꝛ ferrũ vt ſupꝛa dictũ ẽ.etiã int᷑ neceſſaria vite ſacra ſcriptura cõmemoꝛat:cũ qͥ foꝛte ⁊ es itelli ⸗ gitur:etiã ferrartj vłerarij.i.fabꝛi pñt foꝛ⸗ te int᷑ artifices neceſſarios cõputari:qͥꝝ qͥ⸗ dã malleatoꝛes ſũt.quidã fuſoꝛeſ. Wailea
toꝛes nãq; dicunt᷑ qͥ fcriẽdo maſſũ ⁊ dilatã
do ad artꝰ foꝛmã deducũt.Et hoꝝ qͥdã fer rarij:qͥdã argentarij:⁊ aliqͥ aurearij pñcu pant. Quoꝝ qͥlibet artificia fabꝛicãt diůũ⸗ ſis opibꝰ hoĩm ⁊ vſibꝰ opoꝛtuna. Facit eĩ faber ferrariꝰ vomeres aratoꝛibus:falces meſſoꝛibꝰ:acus ſutoꝛibuſ:gladios ⁊ enſes
militibꝰ.⁊ fere artificibꝰ oĩbꝰ fabꝛi ſeruire
noſcũt᷑.Cõſilr ẽt fabꝛi argẽtarijſ atq; erari is monetaſ vat ias foꝛmãt:vaſa diu erſa ex auro ⁊ argẽto ꝛere metallo ⁊ ſtãno fabꝛi⸗ cãt: vt ſũt metallice olle ſiue caldaria erea aut conche:cyphi:vꝛceoli ⁊ bacilia cetera q; ↄſilia. Mi ẽt fabacãt anulos: foꝛmãt ca ⸗ lices:ſculpũt ſigilla:cludũt lapideſ:⁊ plu ra oha ah ęis alia fiũt. Q uibꝰaſi nõ rõne materie:rõne tñ foꝛme vl opeꝝ figuli ſimi⸗ lant᷑:qͥ; vaſa ↄſilia diuſis neceſſaria vſibꝰ lutes materia foꝛmãt: videlicet ollas:cata bos:cõchas ⁊ vꝛccos. Et ẽt qdam aqᷓria⁊ olearia vaſa. Fuſoꝛes ãt fabꝛi vocãf᷑ qͥ que q; metallica opa fũdẽdo opunt᷑: vt ſũt cã⸗ panarij:ſtatuarij:⁊ alia fuſibilia de q̃cũq; minerali materia faciẽtes.vñ cis aſſimilã⸗ tur vitrarij qͥ ↄflõ̃t ex materia vi rea ciacof Lãpullas:aliaq; vitrea vaſa qͥbꝰa q̃ ſpecu cula ⁊ ocularia ð vitro ↄficiũt ᷓnumerarti pñt. Scðo ſt qͥdã artiſicices qͥꝝ artes ho minibꝰ ferũt ad q̃ndã cõmoditatẽ.q̃daʒ qdẽ ad cõmoduʒ pact: ꝓutẽ ars militie qᷓ ad mũitionẽ reipublice ʒ rebelles⁊ hoſte

cõmmunẽ pacẽ patrie pertu: bãtes neſcit inſtituta. Eui ars ſubſeruit equeſtris:⁊ ꝑ conſequẽs frenifactiua ⁊ quecũq; alia fa⸗ bꝛicãs ſiue parãs equeſtria iſtrumẽta. Ar⸗ moꝛũ quoq; fohꝛicatio atq; vſus vt clypei galee:enſis:loꝛice atq; lancee ⁊ alioꝝ mul⸗ toꝝ q̃ ad eqͥtes ⁊ milites ptinẽt. Fũdibula ris quoq; ⁊ ſagittaria ⁊ queq; ars alia fat ad bellicũ awaratũ: ad militarartis offi ciũ ſimiliter oꝛdinantur · Poꝛro ſcripto⸗ rum opera ſupꝑ omnia cõferre videt huma ne cõmoditati: vtpote q̃ nõ tantũ coꝛpoꝛa⸗ li ſed etiã ſpuali humane vtilitati deſeruit. Mec eſt eni que ſepe in litteris abſentiũ vo ta denũciat. hec iſuper ĩ cyrographis hu mana pacta cõfirmat:⁊ habet in ſapientiũ libꝛis vtiliſſima erudimẽta. ec eſt quoq; qj memoꝛiã reparat:infoꝛmat itellectũ ⁊ af fectũ iflammat:dirigit opera:patefacit ar cana:⁊ futura atq; pꝛeterita quaſi pᷣſentia facit.Chartularij autẽ qͥ pelles ad pgame⸗ na purgant ſubtiliant ⁊ deſiccãt:⁊ raſoꝛes chartarũ ⁊ cõfectoꝛes incauſti:oẽs ip̃i ope ra ſua ſcriptoꝛibꝰ ſubminiſtrãt. Illumina ⸗ toꝛes autẽ ⁊ ligatoꝛes libꝛoꝝ euʒ ſcriptoꝛi bus cõputant. Barbarij quoq; fuliones tampſoꝛes ⁊ menſurarũ vł põderũ equa ⸗ toꝛes: q̃ lance vl ſtatera vtuntur ad taleu⸗ tũ:marcã vl libꝛã: vnciã:ſtaterẽ quadran tem aut ſerrulã. dꝛagmãt: obulũ:calcu luʒ aut aſſem aliquid põderãtes. Et qu iq; ad mẽſurã canne vłbꝛachij:cubiti:palmiꝛpe⸗ dis ac digiti ptice vłiugeri miliarij: leuce vel ſtadij pannos vł ſpãcia aut res quaſqʒ tõtinuas metiẽtes. Et qui etiã diſcõtinua vłliquoꝛes ad mẽſurã gomoꝛ:choꝛi vrmo dij:2 ziyꝛſextarij:emine:amphoꝛevłk᷑metre te mẽſurãt hi omnes eiſq; conſimiles hũa ⸗ nis vtilitatibꝰ ⁊ comodis ſubminiſtrant. Sunt inſup multe alie artes ad hominum cõmoditates inuẽte q̃ nõ pñt pᷓ muititudie bꝛeuiter numerari. Tertio ſunt quidam artifices quoꝝ conatus ⁊ ſtudia fůt ad lu⸗ dũ ⁊ folatiũ hominũ:qᷓ ſi honeſte ⁊ cũ mo⸗ deratiõe fierent debitis ꝑfonarũ tempoꝝt oroeireüſtärs obſeruatis moꝛtalis vi⸗ tetedia ſubleuãt: animos recreant:ſenſus delectãt:infirmos roboꝛãt:meſtoſq; cõſo⸗ lantur:⁊ plura alia vite moꝛtaliu ʒ cõferüt iuuamenfa. Antiꝗ& ĩ diuerſis locꝰvtebãt folatijs ſiueludis. Mã in theatrẽ tragedie vtitabant᷑: vel comedie in carminib nfap
Piber nonns
ſonis cũ laruis ⁊ ceteris mechatis.in gu⸗
bilijs ducebant choꝛeas. in gymnaſijs lu
ttabant᷑:in amphiteatreurſiahãt:in are⸗ nis pugiles exercebant᷑:icõuiuijs rithmis ⁊muſicis inſtrumẽtis vtebant᷑.in tẽplis ãt deoꝝ laudes canebãt.Et hoꝝ oĩm diſcipli na ſiue ars theatrica dicebat᷑: qꝛ theatrum erat locꝰ celebꝛioꝛ ⁊ magis frequẽtatꝰ. Sʒ hodie qᷓſi tota ars hiſtrionica ſiue muſica q̃ ad hominũ ſolatia ſtudet:aut geſtu fit: aut cãtu:aut certe inſtrumẽtoꝝ ſono qͥ fla⸗ tu fit vłpulſu. Nã geſtibꝰ fiũt rep̃ſẽtatio/ nes:cãtibꝰ modulatiões. nſtrumẽtis aũt
fiũt ſoni ⁊ cõſonãtie muſicales.Et aliqᷓ q dẽ flatu vt tibijs ⁊ tubis ⁊ oꝛganis. Aliqũ
No pulſu:vt cymbalis:tympanis;cithart atq; lyris ⁊ ceteris ↄſimilibꝰmuſicis ĩſtru⸗ mẽtig. De artificũ aũt opibꝰ eſt vltimo at⸗ tendẽdũ ꝙ triplex in eis diſtictio cõiter aß ſignat᷑? vt colligit᷑ exvhis Pbi in. j. Ethi⸗ co.ſ.ex artiũ fine oꝛdine ⁊ dignitate. Nam fines quarũdã artiũ ſũt ip̃e opatiões:ali quarũ Vo fines ſũt ip̃a opata · Cñ enĩ ois ars oꝑet̃ circa exterioꝛẽ materiã qñq; urti fex aſſumit materiã ſolũmodo qᷓ ad vfů.ſi⸗ cut citharã ad citharigandũ:⁊ nauẽ ad na uigdũ.qñʒ o aſſumit materiã vᷣt trãſmu tet ad aliquã foꝛmã:ſit᷑ lignũ ad foꝛmã leꝰ cti⁊ ferrũ ad toꝛmã eultelli.vñ opa in mg nu artificũ multiplicit᷑ collaudãt᷑. Mã in mnis hoꝝ artificũ lauda opatio ip̃a.vñ i manu cithariſte laudat᷑ ꝙ bñ citharã pul⸗ ſat. In ſcðᷣo vo laudat᷑ pᷣcipue res opatas puta cultellꝰ vł arca qᷓ bñ facta ſit. Nã ĩq⸗ us opata ſũt fines pᷣter opationẽ nobilio ra ſt᷑ opata ip̃iſopationibꝰ.ſiẽ finis: nobi lioꝛ eſt qᷓ; ea q̃ ſũt ad finẽ. Scða vo diſti
ctio attẽdit ex oꝛdie operũ:qꝛ quoꝛũdã ar tificũ opa oꝛdinãt᷑ ⁊ deputãt᷑ ad opa quo⸗
rũdã alioꝝ qð ex oꝛdie ip̃aꝝ artiũ faciiiter
Awaret. ptʒ enĩ ꝙ qᷓdã artes ſub alijs oꝛ
dinant᷑ ſiẽ ars frenefactiua ſub arte eq̃tan di q̃ ðꝛ equeſtris.⁊ vlteriꝰ equeſtr? ſub ar⸗ te militari.opa g militie laudabilioꝛa ſũt opibus eãſtris:⁊ eq̃ſtris opa magis lau⸗ dant᷑ qᷓ; frenefactiue.⁊ ſimile eſt de alijs ar tibſibi iuicẽ oꝛdiatt. Tertia diſtictio ſu⸗ mit᷑ ex artiũ dignitate:qꝛ q̃dã artes archi tectoꝛice ſůũt reſpectu aliaruʒ. Que qͥdẽ in duobꝰexcellũt.pꝛimo in dominio:qͥꝛ archi
tectoꝛice eſt pᷣcipere artiq̃ eſt ſub eaꝛ vt eqj
ſoil un ſhich dni ciy
inii

dine aiphabeti. 6 Incipit iiber nonus Ca 2
tẽplatiua vita aſſimila/
De artificibꝰ ei Secũdo excedũt invſu:qꝛ.ſ.architectoꝛica ars ad finẽ ſuũ vtif arte q̃ eit ſub ip̃a:ſicut militart vtit᷑ equeſtri: vel fũdibularia ſa⸗ tittaria ad finẽ ſuũ.ſ.ad pugnandũ ꝓpter victoꝛiã. Mã dicebant᷑ antiq́tꝰ milites nõ folũ eqͥtes:ſed qcunq; pugnãtes ad vincẽ dũ.vñ ſub militari nõ ſolů equeſtris:ß q̃ cũq; alia ars ⁊ virtꝰↄtinet᷑ q̃ ad õpationẽ beliicẽ oꝛdinata.vñ architectoꝛum artifi ⸗ cũ oꝑa ſũt magł laudabilia qᷓ; eoꝝ q̃ ſi ſub
ipſis. His igit᷑ de mechanicł artibꝰæ earuʒ
artificibꝰ inſtrumẽtis ⁊ artificijs ſũmarie plibatis.poſtqᷓ; in libꝛo pᷣcedẽti. Octauo de quibuldã rationabilibꝰ.i.de humanis
isib certis rõnih' ↄſtãriã allqᷓ exẽpla
Fpmiſimuſ. Reſtat nũc in h nono libeilo de
ebꝰ artifirialibꝰ q̃s hũana videlicet rõ ex eterioꝛi naturali materia ꝑ artꝭ habitũ di ecta ꝓducit aliq̃s ſimilitudines addere. ₰ Zurra quidẽ de opibꝰ artiũ. interdũ au tẽ de artificibꝰ:interdũ vo de inſtrumẽtiſ atiũ erẽpla inducẽdo:⁊ diuerſis adaptã⸗ do materijs cõpꝛehẽſis moꝛe ſolito ſub oꝛ ⸗ militer in cõ̃tẽ z ꝑ ſobeietatẽ aggrauãs: m illud: Mõ glta
Explicit pꝛologus
tur ſeplehꝛo ꝓpter tria. MPeino rõne receptio ⸗ nis:qꝛ/ſ.ſepulchꝝ non
viuẽtes ß tĩ moꝛtuos recipit:⁊ ſilr vtraq; vi⸗
ea nð viuẽtes mũdo vł pctõꝛßᷣ vtriq; moꝛ⸗
tificatos req;rit. vñ Colioð.iij. Woꝛtui eni
eſt'⁊ vita vr̃a abſcõdita eſt cũ xpᷣo in deo. vñ Bꝛego · Quid ſepulchꝛi noĩe niſi ↄtem
platiua vita ſignat᷑ q̃ nos q̃ſi ab p mundo noꝛtuos ſepelit dñ a terrẽis deſiderijs ſu⸗ eeptos in intimis abſcõdit? ctiua quo ⸗ vita ſepulchꝛũ eſt:qꝛ a pꝛauis nos ope ⸗
ribus moꝛtuos tegit. Ex quibꝰ quidẽ ver bis colligit᷑ ꝙ vita actiua moꝛtuoſpctõ.cõ
3 tẽplatiua vo ſup B etiã mũdo moꝛtuos re
quirit.vñ idẽ Bꝛe.ſubdit ꝙ cõtẽplatiua ꝑ⸗
eetnsſepeittqta cct nůdi aetionibus
funditꝰdiuidit. Scðo rõne abſcõſiõis:qꝛ
ſeʒ in 1 includit᷑ ⁊ ab hoĩm
aſpectibꝰabſcõdit᷑. Sic acrini debẽt actio ⸗
ls vtelemoſynas ab aſpectibabſcõdene
rebus artificialibꝰ
eo mõ qᷓ xpᷣs docnit: Mat.vj. Attẽditene ju.ve.fa.c.h. vbi ꝓhibet ꝙ nõ fiãt ad glo⸗ rie humane oſtentationẽ:ſed ſoluʒ ad dei laudem ⁊ ꝓximoꝝ vtilitatẽ. Similit᷑ de cõ tẽplatione ſineloꝛõne dixit: Vu aũt cũ oꝛa. intra cubi.tu.⁊ clau.oſ.oꝛa patrẽ tuuʒ ⁊c̃. Tertio rõne cõbinatiõts: qꝛ vtraq; vita ⁊ nõ altera tĩ reqͥrit᷑ ꝓloco ⁊tꝑe. In cu⸗ ius ſignũ legit Señ.xxiij. Q abꝛaã ↄiugẽ moꝛtuã ĩ ſepulchꝛo duplici ſepeliuit. quis nimirũ vt dicit Sꝛe. Perfectꝰ quiſq; extin ctã a pñt!ꝰ vite deſiderijs aĩaʒ ſub bõe ope⸗ ratiõis tegmine ⁊ cõtẽplationis abſcõdit: neq; eĩ ꝑpfect?pᷣdicatoꝛ eſt qui vel ꝓpt᷑ con⸗ tẽpiutiõis ſtudiũ oꝑ eeſ vłꝓpx̃ oꝑationis iſtãtiã cõtẽplãda poſtpõit. e actiua et etiã cõtẽplatiua vita ĩdiget timo⸗ re et amoꝛe:nã timoꝛ hũiliat ⁊ amoꝛ ſollicꝭ tat:quoꝝ vtrũq; requirit᷑ in actiua: ſicut ĩ
naui requirit᷑ et anchoꝛa nauim tenẽs:cui
aſſimilat᷑ timoꝛ humiliãs ꝛ⁊ etiã velůũ im ⸗ pellens:cui aſſimilat᷑ amoꝛ ſollicitãs.⁊ ſi⸗ militer in cõtẽplatius neceſſariuſ eſt timoꝛ
lapiẽtes:ß hũilibꝰcõſentiẽtes: Ro xij. Et
iteꝝ nõ plyſapere qᷓ opor. a.x· Ibid·Et
rurſus neteſſariꝰ eſt amoꝛ ꝑ auiditatẽ ele⸗ uans:m illud Coloß̃.iij. Que ſurſũ ſunt ſapite ⁊c̃. vñ Bꝛe. dicit: Anchoꝛa coꝛdis ð põdus timoꝛis:ſed quaſi velũ mẽtis eſtviſ amoꝛis:que hãc dũ a mũdo extrahit in al ta ſuſtollit. in cõtẽplatiõe igit᷑ veritati qᷓſi in quodã alto pelago nauis mẽtꝭ ꝓficien⸗ do nõ ꝑgit quã velũ amor? feruidi nõ im ꝑellit. Et rurſus: Si hãc timoꝛ aggrauat: p̃ſũptione ſenſuũ quaſi ꝓcella fluctuũ inn niter iactata erroꝛis voꝛagine naufragat. Itẽ actiua vita ſilis eſt agriculture. nam ſicut diẽ Malł eligẽdi ⁊ bene colẽdi agri ratio ĩ qjttuoꝛ rebꝰ cõſiſtit ĩ aere:aqua:fer⸗ ra ⁊ induſtria.aer ſi ſit ſalutar᷑ ⁊ clemẽs, aqua ſalubꝛis ⁊ facilis vł ibi naſcẽs vl ali unde deducta vł imbꝛe collecta. terra vo comoda ſitu et fecũda.induſtria qͥʒ colen ⸗ dis agrũ ẽ etiã neceſſaria circa loca:tpa ⁊ opera. Que oĩa neceſſaria ſũt in actiua vi ta ſe exercitãtibꝰ.ſ.vt ſint aeret ꝑ benigni⸗ tatem cõpaſſiõis. Nã ger facillime ex alijf immutatur et patitur: Aplus.ij. Cox xj⸗ Muis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infirmoꝛ? Muis ſcandaligaf᷑ ⁊ ego nõ vꝛoꝛ⸗ebet ergo ho mo attiuus eſſe clemẽs in cõpaſſiõe ⁊

kiferꝰ in opatiõe. Itẽ dʒ eſſe aqueꝰ in fa/ ſemina bonoꝝ opeꝝ. Itẽ cõtẽplatiuavl⸗ cilitate ſubuẽtiõis. uia ſi aqua in loca ta ſimilis eſſcelle vinarie. de qua dieit Cʒ vacua facilit᷑ cõfluit:ita hõ miſericoꝛs ĩdi/ tico.ij. Introduxit me reꝝ in cellã vinart. gẽtib“ facilittribult: Luẽ· vj. Om̃i petẽti Talis ẽni cella vt dicit Walt. debet eſe re te tribue: Euẽ.j. Eſuriẽtes ipleuit bo.⁊̃. mota a quiq;. Pꝛimo quidẽ a caloꝛe.de Infiluit eni aqua locg vacuaß nõ plena. bet enẽ eſſe frigida ⁊ a feruoꝛe remota. Sic Itẽ debet eſſe terreꝰ.i.fecũdus ꝑ multi/ vir cõtẽplatiuus debet eſſe frigidꝰ ab eſtu plicitatẽ exhibitiõis:qꝛ ſiẽ fecũda ra mul cõcupiſcẽtie:⁊ ab ardoꝛe libidinis remotꝰ tos fructꝰ gignit:ita ꝑiꝰ ⁊ actiuꝰ hõ mltas ̃ oculũ mẽtis obtencbꝛat ⁊ excecat. Põ elemoſynas tribuit: Tob.iiij. Si multũ ti lvij. Supꝑ cecidit ignis ⁊ non viderunt ſo⸗ bi fu.abũ·tribue. Itẽ dʒ eſſe iduſtriꝰ ꝑ ſa lẽ. Secũdo a lumine:qꝛ ſcʒ de eſſe quaſi gacitatẽ diſcretiõis pᷣmo circa loca. debet obſcura:⁊ hec obſcuritas fit in viro cotem eni attẽdere ad loca vbi ſint pauꝑes magt platiuo ꝑ hůilitatẽ ꝑ quõ nõ reputat ſe q̃ſi indigẽtes. Dicit ei idẽ Palladiꝰqꝙ ſemina aliqͥd ſcire vł vidẽ. vñ Põ.xxj. Quiii⸗ citiꝰ degenerãt in locis humidis qᷓ; in ſic/ luminas lucernã m eaʒ illumina tenebꝛas tis. Mã puaſi loca hũoꝛe plena ſũt dinites meas. Ael hec obſcuri.as refert᷑ ad fidẽ qᷓ qui abũdãt tꝑali ſubſtãtia:⁊ in iſtis ſemẽ nũc videt᷑ deus a cõtẽplãtibus in quadaʒ i· datũ degenerat:qꝛ meriti fructũ nõ ger“ obſcuritate. vñ Apo. j. Timotk. vj. Luceʒ minat. Sod quaſi terra ſieca eſt pauꝑis in habitat in acceſſibilẽ quã nemo hominũ vi
digẽtia in qua ſemen elemoſyne nõ degene dere põt· Et.j.Coꝝ. xiij. Aidemꝰ nũc ꝑ ſpe rat:qꝛ elemoſyna pauperi data meriti fru culũ in enigmate: Tob.v. In ten ebꝛis le⸗
ctu abũdat. ꝓpter qð deꝰ dixit Luẽ̃.xiiij. deo xlumẽ celi non video.vel iſta tenebꝛa
Cũ facis pꝛãdiũ aut cenã noli vocare diui fit in ſanctis qñ cõſiderãt ꝓpꝛios defectus tes qᷓ habẽt vñ retribuãt tibi:ß voca pau/ diuinũ iudicium foꝛmidantes. Põ liitj.
ũt ſup me ⁊ contexe
peres ⁊ debiles ⁊c̃. Itẽ di idẽ Wallꝙ ñ Timoꝛ ⁊ tremoꝛ vener 3 ohopere rũt me eneſr quia ſancti viriti⸗ bonitatis incertũ eſt ſignũ. Eſt eĩ velut co ment et giũt nimiã claritatem mundane loꝛ terre fauoꝛ vł fama elemoſ Fne quẽele/ pꝛoſperitatis P lv. Ab altitudine di⸗ moſynarius deſiderare vł querere ad ſui eitimebo. ideo non recufant noctem ad⸗ 65 Z facis uerſitstis. õ. cxxx viij. Mor illumiatio nanrenelepä erebenten e enndeeeitiolebonopuöe debet eſſe induſtrb ad diſcernẽdũ tᷣs in mote kepkent Fee Seehieren ptentrioni. Septentrio enim dicit᷑ arctu Pall· ꝙ vĩa ꝗᷓ ſerunt creſcẽte lunax in b tor dinIn auibne Nelens bus tepidis ſit ſerẽa. Nam tepoꝛ euocat platinn u figu⸗ weeiterei n elemoſyne tra eg pugnantebtiuptainenteee n opis ereſckte luna.i. defectu vłeg/ ceꝛMacem cum bominibus habebis:bel⸗ riſtia tũe peipue dʒ ſerere.i.elemoſynaſ da vitijs. Quarto debet eſſe remo ab eſtu ipatiẽtie ſiue ire.vñ debet eſſe tepi⸗ ſ untboet S teer tie dus.i moderatus vt neq; frigeſcat£ daeiophle poꝛẽnegligetie: nec tre E. uoꝛum ciſterne ſunt philoſophoꝛũ libꝛia rẽ impatientie. Ztedeper eſen ſrun⸗ 32n ben S ibie eirea opera.ſ.vt videat ⁊quid Su See aee de elt agendũ ſiue piãtãdoꝛſiue pntãdo ꝛſiue bare ſerendo ⁊ cetera alia faciendo que ſpectãt le argumentun obi fid hiſ ad culturã. Sic etiã ebet homo actiuꝰ eſ⸗ citetne d tu wi en ſe⁊ induſtrius ⁊ ſtudisſus ad putãdũ vi po Sdicitur lere⸗ij. Duo mala fecit tia:ad plantãdũ virtutes etii ad ſe Populus meus:quia me dereliquer unt f5, et lereab iem adue vinetet loderöt ſiblcißernas dlt
re. Et debet eſſe reinot? a frigoꝛe accidie et
.
C*

ihitt
ipatas que continere non valent aquas · e diſſipate ciſterne ſũt libꝛi ro erran tium: vt Auerrois ⁊ quoꝛundã alioꝝ con ⸗ tra fidem chꝛiſtianoꝝ loquẽtiũ:quos fon⸗ te viuo ſacre ſcripture relicto quidam chꝛi ſiani fodiunt.i.ſtudioſe diſcunt ⁊ credũt. MQuinto debet eſſe remota a fetoꝛe. vnð
ieri debet lõge ab alueis et ſtabulis ⁊ ſter/
quilinijs. Si quidem in alueis intelligun ⸗
ttur voluptatis delitie. n ſtabulis digni/
tatis ercellentie:quia viri magni et pꝛinci pes pꝛecipue delectant᷑ in multitudie ⁊ põ pa equoꝛum quibus ſtabula repleantur. vnde de Salomone Rege dicitur.ij Ma⸗
rali.ix. ꝙ habuit Salomonxl. milia equo rum in ſtabulis. In ſterquilinijs autẽ itel ⸗
liguntur mundane diuitie.de quib?Apo. ait Philip.iij. O mnia detrimentus feci ⁊
arbitroꝛ vt ſtercoꝛa. Hec enim omnia que mundanis redolent ſanctis fetent:qui ce ⸗ eſtiũ odoꝛem per olfactum interne diſcre⸗ tionis et contemplationis percipiunt. Et ideo ab his tanqᷓ; a rebus fetidis lõge fu ⸗ ginnt:ᷣm illud Pðliiij. Ecce elongaui
fugiens.ſ. a fetoꝛe mundi.
Capituluin: II
*
uatur in ſuo feruoꝛe ſicut muſtuʒ
in ſno dulcoꝛe. Maʒ ſicut legitur
in libꝛo de vindemijs quẽ Burgundo trãſ
tulit de greco in latinũ. Si quis vellet mu ſtum per totum annũ habere: vel per lõgů tẽpus in dulcedine ſeruare hoe modo fie⸗ ri poteſt. Quando calcantur botri quod
ex illis ſtillat muſtum mitte in vas pice in⸗ terius perunctũ vel exterius vt ſemiplenũ as ſit ⁊ obtura diligẽter gipſo.multo eni
tempoꝛe manet muſtũ vaide dulce:⁊ mul ⸗
to magis ſeruabitur ſi vas muſti ſit pice ꝑ unctum interius ⁊ exterius ⁊ in puteũ mit tatur:ita vt ſola labia ſuꝑemineãt:⁊ hoc ꝑ experientiã crebꝛã viſũ eſt optime. Et opoꝛ tet vnas ey quibus hmõi muſtum egredi/ ditur quieſcibiliter conculcari ita vt non tompꝛimantur. Quid eſt autem tenaci pi ⸗ te vas interius et exterius linire:niſi men ⸗
tis et coꝛpoꝛis puritatem iugi et firma cu⸗ ſtodia munire?Et quid eſt vas in puteo te
nere niſi coꝛ ĩ humilitate ſeruare?t quid etlabia ſupeminere vel os vaſis gipſo al⸗ ho obſtruere:niſi ſublimia pura locutione
e artiticibus et rebus artficialibus
linguam ſiue os occupare et ab infimis vł impur? verbis abſtine re? his pꝛofecto mu ſti:id ẽ amoꝛis diuini feruoꝛ et dulcoꝛ diu⸗ tius conſeruat᷑:ſcilicet in cuſtodia purita⸗ tis:ꝛin refrigerio humilitatꝰꝛin puritate 10 cutionis. Alij autẽ ſunt qui talevas muſti in arenam humidam ſuffodiunt:quod eti⸗ am efficaꝝ eſt ad muſtum conſeruandum. Sed quid eſt arena humida niſi de graui⸗ bus peccatis cõpuncta conſcia ⁊ humoꝛe lachtymarum repleta?⁊ hoc valet ad cõſer uandum muſtum.i.amoꝛem diuinũ. Con ⸗ ſeruatur enim feruoꝛ amoꝛis in lachꝛymis compunctionis. Item amoꝛ dei facit ho⸗
minem ohedientem. Nam cera ad ignẽ ca⸗
lefacta ð facili flectitur:⁊ metalla ad ignẽ liquefiunt:et ſic de facili foꝛmam rei cui in
funditur accipiunt. Sic etiam coꝛ in quo ẽ calefactio diuini ignis:id eſt amoꝛis eſt ad obedientiam fexibile et ad iuſſum pꝛelati ductibile: Euce.xij. Ignem veni mittere in terram. Tmoꝛ autem terrenoꝛum ſiue mů⸗
di impedit ſalutem. Nauis enim adherẽs
ꝛtum non graditur ſed perjcli ⸗ tatur. Sic qui terrenis adheret diuitijs ꝑ
terre ad po
amoꝛem ad ſalutis nõ venit. Pð· lxj. Diuitie ii affluant nolite coꝛ appone ⸗ re.vnde dominus dixit Wat.rix.ꝙ facili⸗ us eſt camelum per foꝛamen acus tranſire qᷓ; diuitem introire in regnum dei.Si igi ⸗ tur nauis anime eſt nimis onerata diuitia rum põdere ſiue cura: remedium ẽ eam al⸗ leuiare elemoſynarum largitione. Item amatoꝛes mundi vel carnis aliquando ꝑ diuinam gratiam conuertuntur ⁊ efficiun tur feruentes amatoꝛes dei ſicut muſtum acerbum vel coꝛruptum per decoctionem xadmixtionem aque pluuialis conuertit᷑ in vinum purum et dulce. Dicitur enim in ſupꝛadicto libꝛo de vindemijs ꝙ muſtum de vuis acerbis vel coꝛruptis ita eſt curan
dum. Aqua enim pluuialis vſq; ad dimi⸗ dium eſt excoquenda. Et ex hat aqua de⸗ cta quanta eſt muſti decima pars debet ſu
perinfundi vino. Rurſus autem cum vino decdquivt conſummatur in decoctione de cima pars. Quidam tamen aliter faciunt:
quia in ipſis vuis immittunt aquam com⸗
miſcentes ad futurum muſtum tertiam ꝑ⸗
tẽ poſt ↄculcatꝰ vuis muſtũ coquũt tãtuʒ vt eiꝰcõſũmat᷑ tertia pars. Aqua itaq; plu
uialis eſt gr̃a celeſtis cuiꝰ fit ĩ fer
2

rier
aoꝛe ebtritiõis. eubmirtio dʒ eſſe cũ muſto
ſiue vino lachꝛymoſe cõpũctiõis.de quo ĩ
Põ lix. Potaſti nos vino cõpuctionis. ed decia ꝑs refert ad obedi ẽnã decalo⸗ gi·i mãdatoꝝ diuĩe legis. vbi ei iſta aſſũt JL. admixtio gr̃e:feruoꝛ penitẽtie:cõp ũctio lachtyme:ſubiectio obediẽtie.muta vinũ acerbũ.i.amoꝛ mũdi vłmuſtũ coꝛruptũ.i. amoꝛ carnalis in vn.i.in amoꝛẽ diuinum dulciſſimũ ⁊ puriſſimũ. Et ̊ ptʒ in ↄnerſi⸗ one Matthei publicani ⁊ marie Wagda⸗ lene. l tertia ꝑs aque.i.penitẽtie an umi⸗ turin reſtitutiòe a calcant᷑ vue in ↄfeſſiõe: gꝛtũc erxpꝛimit᷑ vinũ.i.manifeſtat᷑ petiñ:ß decoquit᷑ muſtů cũ 2p in aſſidua cõpun ctiõe:⁊ ſic amoꝛ mundi vł peti cuertit᷑ in amoꝛẽ dei. Item nota ꝙ in hoie ꝓficiẽte ↄuertit pũctio timor? in dulcedinẽ ⁊ ſecu. ritatẽ amoꝛis.cuiꝰ exẽplũ eſt qꝛꝑ femẽ poꝛ rti imlſſů in doliũ aceti:acetũ ipᷣm mutat᷑ in inũ ſicut in pᷣfato libꝛo vindemiaꝝ legit᷑. za gũt eſt ſemen poꝛri niſi pfectus boni⸗ Rã poꝛrũ nõ pᷣmo anno ß ſecũdo ſemẽ pꝛ2? duczre dicit. Et iõ ꝓficiẽtẽ ſignat qͥ nð da tim ã pᷣncipio pfectꝰ eẽ põt:ß̃ paulati ⁊ ſuc ceſſiue ꝑficit:ergo ꝑ emẽ ipſiꝰpoꝛri de ace to vinũ efficit:qꝛ ꝑ cõtinuũ pfectũ in ho ⸗ no penitẽtis timoꝛ in amoꝛẽ ↄuertit᷑ MPer fects enĩ charitas foꝛas mittit timoꝛeʒ? vt dicitur.j. Zobis. iiij. Ca. III Vima homini d modũ agri eit diligent᷑ colen⸗ da. Agro enĩ vt dielt Palladiꝰ tria equalit᷑ nocẽt.ſ. ſterilitas:coiẽtis moꝛ bus ⁊ malꝰ vicinꝰ. Mã ſterilitas refert᷑ ad ociũ ꝑ qð videlicet aĩa a fructu boni opis vacateß moꝛbrefert advitiũ qͥ ſeʒ ipᷣa ani ma letalit᷑ egrotat⸗ß vicinꝰ malꝰ refert᷑ ad pꝛauñ ſociũ fiue ad carnẽ q̃ ipᷣam animam frequẽter moleſtat. Sciũ aũt multũ nocet anime:qꝛ iᷣam ad malũ acuit:Ecci.xxxiij. Multã maliciã docuit ocioſitaſ. Facit enẽ in agro anime vꝛticas vitioꝝ ſuctreſcere. Mrouer. xriiij. Mer agrũ pigri hois trãſ i⸗ ni ⁊ ecce totů replenerũt vꝛtice. Cõtra qð dicit᷑ ibidẽ: Diliget᷑ exerce agrũ tuũ. Woꝛ hus peccati etiã multũ obeſt:qnia animaʒ iterfieit Egech.xviij. Anima q̃ peccauerit lamoꝛtet· Et ite de peccato dieit.· Scet r· Hẽtes leonis dẽtes eis iterficiẽte ani — boin· pꝛouus ſochofficit q animã cot
nonus
rũpit.ſ.exẽplo vłbo.j. Coꝝ.v. Wodienʒ
fermẽtũ totã maſſã eoꝛrũpit.⁊.j Coꝝ.xy.
Coꝛrũpũt bonos moꝛes colloquia pꝛaua.
vñ hec ah agro aĩe ſũt pꝛoꝛſus repellẽda.
Dicit etiã idem Palł.ꝙ in agro pericli⸗ tant᷑ interioꝛa niſi colant᷑ extrẽma. Sic erj
amn interioꝛa bona anime perdit q exterio/ ra mẽbꝛa vel ſenſus nõ cuſtodit. Itẽ ani ma inſti aſſimilatur hoꝛto voluptatis.i.pg radiſo terreſtri quẽ agricola celeſtis deqͥ xps Joh.x. Pater nie agricola ẽ:a pᷣnci⸗ pio mũdi plãtauit.Et h ſimilitndo ↄgrua videt᷑ triplici rõne. Et pᷣmo qͥdẽ rõne litua tiõis. Nã ilte hoꝛrꝰfuit ſiruatꝰ in loco ferti liʒ⁊ ideo vocat᷑ paradiſus delitiarũ ⁊ ſil aĩa iuſti eſt locꝰ delitiarũ ſpũaliũ dñi.qͥ di cit Mꝛoũ.viij. Delitie mee eẽ cñ filijs ho⸗
minũ. Itẽ erat ille hoꝛtꝰin loco eminenti:
ita vt dicat᷑ excedere altitudinẽ terre:⁊ eſ⸗
ſe ſub globo iunari; qꝛ videlicet mẽs inſti
omnia terreſtria excedit ⁊ ↄtẽplatiõe ac de ſiderio vſq; ad celeſtia ptingit. Apo. Phi lip.iij. M̃a ↄuerſatio in cełeß. Dtez erat ille hoꝛtꝰ in loco oꝛiẽtali. Per oꝛiẽtẽ autẽ
intellige adu ẽtũ ad iudiciũ.vñ in euange⸗
lioꝛ Sicut fulgur exit ab oꝛiẽte ⁊c̃.Tpoꝛ entẽ intellige xp̃m.de quo Tacha.vj. Dꝛi⸗ ens nomẽ eiꝰ. Vel per oꝛientẽ itellige oꝛigi nẽ homis:ita dʒ piãtari mẽs fideład oꝛiẽ tẽ vt pᷣ ocuł habeat terroꝛẽ iudicij ⁊ recoꝛ⸗ dationẽ dñice paſſiõis:⁊ abiectionẽ ſue cõ ditiõis q̃lii.ſ.cregtꝰ ⁊ factꝰ eſt de limo ter⸗ re.v in Leult᷑.pᷣceptũ eſt.vt veſicule auz cule poneret ad oꝛienteʒ altari in joce vbt erãt cineres: hoc eſt per recoꝛdationẽ indi enmotus elationis repꝛimere. Itẽ quan do motus elationis ſurgit in te ex operib? tuis.pone te ad oꝛientem.i.xpᷣm ⁊ attende B purua ſunt: quia nulla ſũt reſpectu ille ⸗ rim que fecit ꝓ te.pone etiã ad oꝛientẽ ab iectionis tue conditionẽ ⁊ h eſt in locum vbi erant cineres.i.memoꝛare qᷓ; vilis es? elides motus elationis in te. Secunde rõne plãtationis:qꝛ ꝙ duxit dominꝰdeꝰde humo omne lignũ pulchꝛũ viſu:a ad veſcẽ dum ſuaue.lignũ etiã vite in medio para⸗ diſi:lignům; ſtlẽtie boni ⁊ mali: vt dicitur Beñ.ij. Hoc lignum pnlchꝛũ viſu eſ ĩ ho⸗ mine er conuerſatione bona:ſed ad veſcẽ⸗ dum ſuaue eſt:ex conſcientia munda. Naz ſecuta mens quaſi iuge conuinium vt diei tur Pꝛouerb yv. Debet etiau ibieſſuli⸗

8 E.
.—„
Be artificibus et rebus artiticialibus
Fnum ſcientie boni ⁊ mali: id eſt pꝛudẽtia
inter bonum et malum diſcernens. Item lignum vite:id eſt gratia chꝛiſti cui totum
debet homo aſcribere non ſibi: Apo. Sal. v.Aiuo aũt iã nõ ego: viuit vᷣo in me chꝛi
ſtus. Tertio ratione irrigationis:qꝛ flu⸗
nius egrediebatur de loco voluptatis ad
trrigandũ paradiſũ: qui diuiditur in quat
tuoꝛ capita.nomen vni phiſon. qͥ cir tumit omnẽ terrã enilath vbi naſcit᷑ auꝝ:
1aurũ terre illius eſt optimũ. bdellium et
lapiſonychinꝰ. Et nomẽ flunij ſcði geon.
Ppſe eſt qui circũit omnem terrã ethiopie.
NMomen No fluuij tertij tigris. Ipſe eſt qui
vadit contra aſſyrios. Fluuius autẽ quar tus ipſe eſt euphꝛates. Iſte fuuius eſt gra
tia ſpirituſſãcti:que fluit de loco volupta ⸗
tis:id ẽ a chꝛiſto in quo delectari debemꝰ.
Mõxxxvj. Delectare in dño. Dſte egredi⸗
tur ad irrigandum paradiſum.i.mentẽ hu manam.⁊ diuidit᷑ in quattuoꝛ flumina: id eſt quattuoꝛ virtutes. Mam phiſon ſignat pꝛudentiã. ꝛudens eni eſt qui nouit os mutare.philon enĩ interp̃tatur oꝛis muta⸗
tio. Aliter enĩ loquendũ eſt maioꝛibꝰ ⁊ ali ter minoꝛibus:Ecci.xxiiij. Qui adimplet quaſi phyſon ſapientiã.Et hic circũit om ⸗ nem terram euilath:que interpꝛetatur do ⸗ lens:quia pꝛudens eſt qui nouit dolere in hoc mundo. Ibi etiã naſcit᷑ aurũ optimũꝛ quia optimũ eſt lugere pꝛo peccatis. Et be
ne dicit qui circumit omnem terrã euilath que habet quattuoꝛ partes.ſ.dolere ꝓ pec eatis pꝛijs ⁊ alienis. pꝛo incolatu huius miſerie: et pꝛo dilatione patrie. Bdellium autẽ ſunt opera miſericoꝛdie. Eapis ony⸗ chinus diſcretio ab onyx ꝙ eſt vnguis: nã per figurã vnguis ſignificat᷑ diſcretio.vel per lapidem oꝛationem intellige.his tri ⸗ bus curatur peccatoꝛ operibus miſericoꝛ ⸗
die et oꝛationibus cum carnis afflictione
ſiue doloꝛe. Mer geono qui interpꝛeta tur hiatuſterre: ſignificatur tẽperãtia que omnem terrenitatem abſoꝛbet a nobis. Et cõtra ethiopiam vadit:quia malos motuſ in nobiſ deſtruit. WMali autem motus ſunt moꝛes mali qͥs ſignificãt ethiopes:Hiere. iij. Si mutare poteſt ethiops pellem ſuã: aut pardus varietates ſuas:⁊ vos bñ po ⸗ teritis facere cũ didiceritis maluʒ. Tigris qut velox interpꝛetatur:ſignat foꝛtitudieʒ ue impugnat aſſprios:id ẽ demõesFoꝛ⸗
tis enim debet eſſe qui vult contra demo ⸗ nes pugnare. Euphꝛates aũt qui frugifer interpꝛetatur: ſignificat iuſticiam que mul tum fert fructum. Aana enim ſunt omnia tempoꝛalia:ſed ſola iuſticla fructifera: ſed de iſta nõ determinat ſcriptura contra qͥs vadat:quia iuſticia ad omnes pariter lpe⸗ ctat. Ael ſiuuiꝰ iſte eſt gr̃a cõpunctionis qᷓ diuiditur in quattuoꝛ:que ſunt contritio: confeſſio:ſatiffactio ⁊ cõtinuatio ſiue per⸗ ſeuerantia. Phiſon eni.i.oꝛis mutatio ſi⸗ gnificat contritionem in qua mutatur fa⸗ cies peccatoꝛis. Sed per geon qui interpᷣ ⸗ tatur hiatus:ſignificatur confeſſio in qus aperiũtur peccata:ſicut in hiatu aperitur terra. Per tigrim qui interpꝛetatur velox fatiſfactio ſignificatur: que eſt quaſi medi camentum vulneris. Sicut enim extracto ferro de vulnere:ſi ſtatim medicina nõ ap ponitur cito vulnus putreſcit. Ita ſi pecca ta de coꝛde extrahis ⁊ vt iubet᷑ nõ pꝛotinꝰ ſattſfacis: vulnus tuuʒ de facili coꝛruinpi tur. Mer euphꝛaten vo u interpꝛetatur frugifer perſeuerantia deſignatur:gue no bis confert fructum vite eterne. 3e ani ma iuſti aſſimilatur aceruo tritici qui mul⸗ tis medijs in hoꝛreo reconditur. Mã triti/
cum ſicut dicit Sꝛego. Pꝛimo in ſegete
ſole tangit᷑:quia in hac vita humanã ani⸗ ma reſpectu ſuperni luminis illuſtrat᷑ plu⸗ uiam accipit:quia veritatꝰeloquio pingue ſcit vento concutit᷑:quia tentationibꝰexer cetur.⁊ ſecum treſcentes paleas poꝛtat: qꝛ nequioꝛem contra ſe quotidie vitam peccã tium tolerat atq; ad areã deductũ tritura tionis pondere pꝛemitur vt a palearũ con nexione ſoluatur:quia mens noſtra celeſti diſcipline ſuppoſita dů coꝛrectiõiſ flagella pcipit a ſocietate carnalium mundioꝛ rece dit:⁊ relictis paleis ad hoꝛreũ ducitur? qꝛ foꝛis remanentibus repꝛobiſelecta anima ad ſuperne mãſionis gaudia ſubleuatur. FItem anime ſalus debet coꝛpoꝛi ⁊ diuiti is pꝛeferri. Nam cũ quis neceſſitate aſtrin gitur ꝙ in mare opoꝛtet merces pijcere vł perſonas ſubmergi merces potius expo/ nuntur.⁊ in bello manus enſi exponit᷑ vt caput ſanuʒ ſeruetur: quia moꝛtuo mercei non pꝛoſunt nec manus valent capite ab ⸗
ſciſo. Sic cum quis ad hoc deuenit ꝙ coꝛ⸗
pus aut anime habere detrimẽtũ opoꝛtet:
debet coꝛpus ⁊ diuitiaſ

Piber nons
. ens et caudã expõit et coꝛpꝰ:vt caput. i. ria ſunt ad ptegendũ ꝑtẽ ſuperioꝛẽ:vt ea⸗ hh ſeruet: Wat.v. Eſtote pꝛudẽtes ſiẽ᷑ put et pmoladß
ſerpẽtes ⁊c̃. Dinitie enĩ coꝛpoꝛi moꝛtuo et anime dãnate nil ꝓſunt: Wat.xvj. Quid ꝓdeſt homini ſi lucret vniuerſũ munduʒ: anime autẽ ſue detrimentũ patiat᷑? FItem anims illa eſt apta ad deñ diligendũ cuiuſ affectꝰ eſt a carnali amoꝛe purgatꝰ: ſiẽ illa vua dicitur eſſe apta ad vindemiãdũ ⁊ mu ſtũ expꝛimendũ cuius granũ exit purũ ſine
carnoſitate. Dicit᷑ in libꝛo de vindemijs ꝙ
ad ꝓbandũ quãdo tpᷣs eſt ad vindemian dũ vuas:quidã vnã accipiũt ⁊ expꝛimũt: ⁊ ſiquidẽ effluxerit granũ mundũ nõ con⸗ tinens carneʒ maturas eſſe ad vin demias appꝛobant vuas. Si o effluxerit granuz cũ parte carniũ nõ eas eſſe maturas. Simi liter illa anima eſt ad vindemiam muſti.i. ad affectum amoꝛis diuini parata que ha⸗ bet intrinſecum granum.i.interioꝛem affe ctum a carne:id eſt carnali amoꝛe ſepara ⸗ tum et depuratũ. Illa autem que eit cum carne:id eſt cũ carnali amoꝛe non eſt vinde miationi:id ẽ ſpirituali dilectioni accomo da.vñ&po. diẽ.j.Coy.ij. ꝙ animalis ho ⸗ mo.i.carnalis non ꝑcipit ea que ſunt ſpiri tus dei. Capitulum: IIII
Rmatura ſpiri
— tualis ſimilis ẽ armature coꝛpo⸗ rali.Eſt enĩ dupler genꝰarmoꝝ: quis ſunt arma ad defenſionẽ vt clypeꝰ et hmõi: ⁊ ſůt arma ad offenſionẽ: vt gladiuſ ⁊hmõi. ⁊ neutrũ genfine altero ſufficit in pꝛelio exiſtenti: qð etiã ſilr accidit in arma tura ſpirituali.vnde dicit Sꝛego.in moꝛa. ꝙ ſicut ad coꝛpoꝛalia bella nequaqᷓ; bñ ar matus pgit:qui aut clypeũ ſumẽs gladijs nõ vtit᷑. autvtẽs gladijs clypeo nõ munit᷑. Sie etiã miles dei aduerſitatis bello depꝛe henſus ⁊ ſentũ patientie debet ante ſe fer re ne pereat:⁊ ad poꝛtandũ ꝓmptus amo⸗ ris inferre jacula vt vincat.vnde mẽs fan ctoꝛ?um in tẽtationũ pᷣlio ⁊ munita patiẽ tie clxpeo ⁊ gladijs amoꝛis accincta 2d ꝑ⸗ ferẽda mala fumit foꝛtitudinẽ ad ipẽdẽdũ bona exercet benignitatẽ:quibꝰ ⁊ odioꝛuʒ tela patiẽter ercipiat:⁊ amoꝛig iacula va tẽter reddat. Ztẽ nota ꝙ ſacra ſcriptura introducit.x.q̃ cõmuniter neceſſaria ſũt in militũ armatura. Nã inter arma quibꝰ mi liues vtunt᷑ ad ſui deienſionẽ q̃dã neceſſa/
*
te ſicut ſcutũ qð poꝛtat in ſiniſtra vel into to ſiẽ loꝛica. Toꝛay aũt ꝓtegit pectꝰ⁊ coꝛ ⁊renes, Mec erat armatura goliat.de quo
dicit᷑. j. Reg. xvij ꝙ caſſis erea erat ſup ca⸗ put eius:et loꝛica hamata induebat⁊ ocre as ereas habebat in cruribꝰ.⁊ clypeꝰ ere?
tegebat humeros eiꝰ. Inter arma vo offẽ
ſibilia q̃dam ſunt quibꝰꝑcutiũt a remotis ſicut eſt arcꝰ ⁊ ſagitte. Et hec fnerũt arma
Eſau.de quibꝰ ðᷣꝛ Beñ.xxvij. Sume arma tua:pharetrã ⁊ arcũ ⁊c̃. Nuedã ꝑcutiunt de ꝓpinqͥ ſic gladiꝰ vł enſis ⁊ hec erant ar
ma foꝛtiũ Saiomõis.ð qͥbꝰðᷣꝛ E ãtł.iij. Le
ctulũ falomõis.lx.foꝛtes ambiũt eꝝ foꝛtiſi mis iſrł oẽs tenẽtes gladios ⁊ ad bella do
ctiſſimi.Q uedã do peutiũt medio mõ in⸗
ter pinquũ ⁊ remotũ ſiẽ loncce.Et ð erat armatura ſaul.j. Reg. xviij. Tenehat ſaut lanceã ⁊c̃. Decet ẽt militẽ hẽrt equũ:ſalteʒ cũ freno et ſella.⁊ cõſequẽter opoꝛtet ꝙ ha beat calcaria.hec omnia ſũt armaqᷓᷓ etiam neceſſaria ſůt militie ſpũaii.iã hmo neceſ ſari eſt ſcutum fidei qð muniatin ꝑte ſini ſtra in aduerſis:Epheß. vj. In oĩbꝰ ſumẽ⸗ tes ſcutũ fideixẽ. Seðo neceſſaria ẽ gales ſpei q̃ fup caput ſe erigit: qꝛ ſpes ad ſuꝑns tẽdit: Epk.vj. Saleã ſalut aſſumi.qð ex⸗ ponẽf.j. Thei.v. Et galeã ſpẽ ſalut?ẽ. Ter tio neceſſaria ẽ loꝛica charitatis.de 5 Spo ſto. ibidꝰ.ſ. Theſ.v. Induti ioꝛlen jiꝗel 7 charitatꝭ. Nã ſiẽ anuli in loꝛica inuicẽ con nectunt᷑:ita fideles in charitate jnuicẽvni unt. Q narto neceſſaris eſt thoꝛax inſti⸗ clea equitatꝭ? Sap̃. v. Induet ꝓ thoꝛace iuſtieiã. Quinto ſũt neceſſarie dcree fer⸗ rẽe qᷓ muniũt a pte inferioꝛi.i.duplex hñi⸗ litas:q̃ důũ animi elationẽ repᷣmit qᷓſi ab in ferioꝛi ꝑte munit.Eſt aũt humilitas neceſ⸗ ſaria duplex.i. interioꝛ in coꝛde:⁊ exterioꝛ in conuerſatiõe. Al̃ſi ocrea cruris de xtri eſt humilitas in Pſperitate q̃ aliqͥs repu⸗ tat ſe indignũ:ſʒ ocrea cruris ſi iniſtrtẽ hu⸗ militalin aduerſitate q̃ aliqͥs rept tat K di ghü. Sexto neceſſaria eſt iances pꝛuden tie ſiue ꝓuidentie:qᷓ a remotiſ hoſt? ꝑeutit antech Apiquet.ij. Reg. xviij. Tulit Joab⸗ tres lãceas in manu ſua:⁊ infiyit eas ĩcoꝛ⸗⸗
vtunt᷑ galea ſiue caſſide erea. Quedã ad munienduʒ ꝑtẽ inferioꝛẽ puta crura ⁊ hmõi.⁊ ad b poꝛtãt otreas e⸗ reas. Quedã muniũt partẽ mediã: vłi p⸗

2
1
i
1
1
1
dentie.ſ.memoꝛia pꝛeteritoꝛũ: intelligẽtia pꝛeſentiũ:⁊ ꝓuidentia futuroꝝ qͥbꝰ inimi⸗ cus perimit᷑. Septimo eſt enlis cõtinẽtie quo femur in qͥ eſt voluptas muniat᷑.Can ti.iij. Aniuſcuiuſq; enſis ſuꝑ femur ſuum. Wctauo neceſſariꝰ eſt gladiꝰ.i.doloꝛ pe ⸗ nitẽtie q̃ vlciſcat᷑ de delectatiõe culpe: Job rix. Alto iiqͥtatigia. Ałgladiꝰ.i.doloꝛ cõ paſſiõis ⁊ miſcðᷣie: Luẽ̃.iij. Tuã ipſiꝰ aĩam ptrãſibit gladiꝰ. Mono neteſſariꝰ eſt ar ⸗ rus ſcʒ ſacre ſcripture cũ ſagittis doctrine. In hoc arcu eſt lignũ duꝝ.ſ.auſteritas ve teris teſtamẽti ⁊ coꝛda mollis.ſ.lenitas te
ſtamẽti noui.Ex hoc arcu emittunt᷑ ſagir⸗ te potẽtꝰacute.i.diuĩa vᷣba coꝛda hominũ
velocit᷑ penetrãtia. Decimo neceſſariꝰeſt equus.i.coꝛpꝰ ſubditũ ſpirtui cũ freno tẽ ⸗ Perantie. Jaco.iij. Equis frenos ĩ oꝛa mit⸗ timus:⁊ cũ ſella patiẽtie in q facili᷑ onus poꝛtat Meſter.vj · Pomo quẽ rex honoꝛa⸗
re cupit d ebet imdui veſtimẽtis regijs ⁊ ĩ
poni ſuꝑ equum qͥ de ſella regis eſt. Sella regis eſt patiẽtia xp̃i:cut ſelle opoꝛtet ĩpo ⸗ ni qͥcũq; ab ip̃o rege dʒ honoꝛari. Ca. V
„Baricia terre⸗
noꝛũ lucroꝝ facit ſterileſcere ani nas a fructibꝰ ſpũaliũ opeꝝ. Si xut en vinacij cibꝰ facit gallinas ſterileſce re et ceſſare ab ouatione:ſicut dicit Maila dius. Sic etterrenoꝛum lucroꝛum auarus apetitus retrahit et ceſſare facit a ſpiritu⸗ aiiũ operũ exercitatiõe. vñ Wat. xtij.ð
follicitudo ſeti iſtiꝰ ⁊fallacia diuitiaꝝ ſuf·
Focat verbũ ne.ſ.ꝑucniat ad bõi opis fru ctũ. Itẽ auaricia aduerſat᷑ opibꝰ bõis ſi cut letamẽ anſerꝭ adũſat᷑ ſat?.diẽ ei Palł. ꝙ ſtercus autũ maxiĩe neceſſariũ ẽ agricul ture:excepto anſeꝝ letamie qð oĩbꝰ ſatini micũ eſt. vñ anſer ſit ipſe dicit loc ↄſit'ini ⸗ micꝰ ẽ:qꝛ ſata et moꝛſu ledit ⁊ ſtercoꝛe qͥd enĩ eſt moꝛſus anſeris niſi rapacitas cupi
di hoĩs? Quid aũt anſert ſtercoꝛa niſi aua
roꝝ terrena lucra? De hiſ dicit Vpo. Phi lip.iij. Oĩa ðtrimẽtũ feci ⁊ arbitroꝛ vt ſter goꝛa vt xpᷣm lucrifaciã. ꝗᷓ ſata iedũt q̃ in agro videlicet coꝛdis ſpũalis doctrine ſen virtutũ germnĩa creſcẽ nõ finũt. Itẽ auari tia nõ ſatiat᷑ ex adeptiõe auri:qꝛ ſi vinum in dolio ſitĩ coꝛpoꝛalẽ nõ ſedat:ſic pecunia An arca ſitiʒ auaricie nõ ſatiat:qð eſt qꝛ pe⸗
Deartificibus et rebus artificialibus
ge abſalon. he tres lãcee ſũt tres ptes pꝛu eunia nõ põt ĩtrare vbi ſit eſt auaricie.ſ.in
coꝛde. Pecunia etiã eſt res coꝛpoꝛałꝛani ⸗
ma do eſt res ſpũalis. Res aũt ſpñalis coꝛ
poꝛali ĩpleri nõ põt:ſiẽ nec coꝛpoꝛalis ſpiri tuali.vñ ſicut arca ĩpleri nõ põt ſapia: ita nec anima pecunia:Ecẽ̃s ·v. Auarꝰnõ iple bit᷑ pecunia.Itẽ auarꝰ alienoꝝ detẽtoꝛ aſſi milat᷑ vaſi paruo de terra qð tuſco vocabu lo ðᷣꝛ ſalua dei:qð.ſ.dena rios ſigillati reci pit:ſed nõ pñt inde haberi niſi frãgat᷑. Sic
auarus raptoꝛ vel vſurariꝰ reddit in moꝛ⸗
te qð nõ ꝑmittitur de mũdo poꝛtare: Job xyvij· Diues cum doꝛmierit nihil afferet. Capitulum: VI.„
„ Oni viri debẽt cuſtodire coꝛda ſua ſiẽ cuſtodiẽ⸗ da ſũt apũ aluearia. Sũt eniĩ pᷣcipue.v. ꝓ⸗ ut colligit᷑ ex libꝛo Palł.qᷓ apibꝰ maxime nocẽt a quibꝰeoꝝ aluearia ſũt penitꝰ remo uenda. Prꝛimũ eſt ventus.vñ dicit ꝙ de bent collocari nõ longe a domibus vel in pte ſecreta hoꝛti a ventis remota:ita ꝙ vẽ⸗ tis frigidioꝛibus altuſ paries reſiſat. Sie nimirũ boni viri habent aluearia ple ⸗ na apibus.i.coꝛda plena virtutibuſ debẽt ea munire contra ventũ.i.cõtra diabolice tẽtationis inſultũ. enĩ vbi poteſt intrare frigus malicie immittit et apes:id eſt vir ⸗
tutes extinguit. vnde opponenda eſt ei al⸗
titudo parietis:id eſt eleuatio oꝛationis ⁊ contemplationis.ſicut dixit dominꝰ diſci⸗ pulis Watth.xxvj. Oꝛate vt nõ intret? in tentationẽ. Al debẽt ſcti viri euſtodire al⸗ uearia apũ.i.ſtudia bonoꝝ operũ ne a vẽ⸗ to vane gloꝛie diſſipentur ⁊ extinguantur? quia ſuperbia vt dicit Augꝰ.bonis operi⸗ bus inſidiatur vt pereant.vnde opponen ⸗ da eſt altitudo parietis: id eſt firma cuſto⸗ dia humilitatis:cuius fabꝛica tanto altiuſ exurgit quanto coꝛ ſeipſum ad ima per ſui deſpectũ reducit.ſine cnſtodia enĩ huiꝰpa⸗ rietis ventꝰ apũ aluearia diſſipat:qꝛ virtu tum ſtudia ſuperbia vaſtat niſi humilitas obſtet.perit enĩ om̃e qð agit᷑ ſi nõ in hũi ⸗ litate ſollicite cuſtodit᷑:qꝛ qui ceteras vir⸗ tutes ſine humilitate congregat quaſi pul uerem in vẽtũ poꝛtat ſi Sꝛe.diẽ. Scðm qð mltũ nocet apibꝰ eſt frigꝰ. Et iõ eas vt Mall. dicit ĩ calidioꝛi pte hoꝛti locare de⸗ bemꝰ.vñ ẽt adituſ eaꝝ ðᷣbẽt eẽ oẽs owoſiti ſoli. Aasẽt ip̃aꝝ dʒ eẽ de ꝙ vim
S———— „

Frigorẽ ad eas nõ trãſiittat.Et int᷑ omnia
PViber nonns
neiioꝛa ſůt vt ipſe diẽ alue* mũdi affectus vłterrene oceu attõl tceſubents vpibaben 3. bonos viros inuolnit:⁊ nönn er—— tũt vim frigoꝛis aut etiam caloꝛis. uis— etiã inuoluẽdo extiguit.vñ debẽt ſe bo eni apes timeãt frigus:nõ tñ diligũt excer ntviria tall fumo q;tů hñt elᷣgat⸗Zpoẽ⸗ uñ caloꝛẽ ßʒ tpatũ. vñ peſſima vda te— fumũ incẽdij eiꝰlõge ſtã bhengiantnleſar ferucſeut. Sin uis viris q eſſe debẽt erbaꝝ vł floꝝ.ſiẽ ſũt el et apes ſolliciti ⁊ fructuoſi ſũ velnt loborꝛcaſia:abſinthiũ:cucumer: accidie. Et ideo debẽt ad nocer frigu ⁊ ſilia.quarũ.ſ.amaritudo ĩ ꝛagreſtis np accidie.Et id ũ calidũ æe, n J.amaritudo ĩpedit dulcedi/ lu cretũ redire.i.ad ſecretũ calidule“ nẽ mellis.vñ talia ab aluearibꝰ apũ debẽ tionis vbi feruoꝛ ſpũs exci h⸗ penitꝰ remoueri:⁊ debẽt poni i apũ debẽt kun reducere ſicut apis wercltakfleguẽter ſe ſes vkherbas quibus ni— arbo⸗ an aluearij loc. Itẽ eo redeunt ad ſpõdeat in floꝛe aut ſn— 4amaritudo re n affectꝰ debẽt tepicereſole t7. i.cogitatꝰvł barũ malus ſuccꝰ niſi—— L. deratis laboꝛibt ⁊ paſ i.rmeyt czſi/ plenus voluptarũ litnhunn berlndine 3i paſſionibꝰ qͥs ip̃e ſuſti Voluptatũ ⁊ libidinuʒ eyitꝰ? vñ de nuit ꝓ nobis alleuient laboꝛcM uſti/ meretrice muliere dictũ eſt: Pro*vnde 5h zcichſeneilleuien läborehnft anon uus diſtilläs lablam rnen kin eſſe ſic diſpoſitů vr f Sei coꝛdis debet ſic oleo guttur ei: ij an ð repellat· vñ boꝛ tig aceldie nõ reciptat ꝗᷓſi ablinthii ztouillima aũt illiamara as epellat. vñ bonꝰ ẽ coꝛtex ſubert.i iũ. In quo oſtẽdere voluit Sa plů ↄuerfatiis alicuiꝰ ſcti c ſoiliciti eꝛ⸗ lomon ꝙ voltiptas licet in f——— vt dum in ci ↄuerſatiõt— ieie boĩſ: medio.i.in cogitatu vel— vel in nm mur repellat᷑ ꝑit᷑ a nob ⁊— tatiõe moꝛa ctationem:in in⸗ tñ reli— du tie ⁊ frigꝰ accidie. Tertii Faen⸗ vñ incipit a melle nelndtawarttudinẽ. wusi aftene Ferritasuſtöno, kuradobllnthiheſpiee eoleerie an dẽt eoꝝ alueania lonanMinquier vñ̃de luxurſe fruct. quẽ icẽ gſuccus amarꝰ i. ſune pohartlongecollocrtaboibe rtrcogt duẽ·I.apeg. t. ꝑfone ſpñale oerendte ꝛvt a ſta buł ⁊ balnei ogitatu vł affeetu deguſtẽt:ꝑdi 0 coq̃nis fuſoꝛijs ⁊ hmõi ⁊ fet alneis dulcedo mellis.i.ſuaui Suſtét:pditur e nõ debẽt põi in loco vbi— feni. Etẽt terne cõſolatiõis uitas delectatio in⸗ d ad hũanaʒ vocẽ falſa i reſonat echo:q· ſ. Berñ. Delicat gde tiõis. Mã ſẽ dicit n 3 mitarie rũdet. Sit turn diuia cõſolatio ⁊ nõ da ⁊ familiaritatibꝰ vrhnolerea ↄſoꝛtijs.Coxꝝ.i nalienã. wẽqð Apoẽ. diẽ pſonarũ coꝛruptarũ ⁊i o.ij. g animal.i.caralipõ eote ute famiũ:ne.. eoꝝ fetoꝛe.i. infamic ⁊ in eaq̃ ſũt ſpůs det Fenelilbö nö geipit d pta ↄuerſatiõe ipi vł in M amia coz, valis argẽteis 37 rebon viriaſſimilãt zu ledat. debẽt eti ſibt— ciẽtia vłin fama rẽtur. Sic b. Sd̃ frãgunt᷑ ⁊ vꝛunt᷑ vt repa⸗ t auere a blãditoꝛibꝰ tr. Sic boni viri mõ fr p eh ad modũ echonis vr itoꝛibꝰ latiões:vł imõ franguntẽ ꝑtribu⸗ ſonãt,i.loq unnt᷑i vnicuiq; deceptoꝛiere tur ⁊meli veunt᷑p infirmitates vt reparẽ Iu dũt eipiackre. irta vocẽluã. i· xut cre ſtea vłvi oꝛenturth mala ſüt tanq́; vaſ— ₰ re uartũ ẽ fumus pci ſted vl vitrea qͥ fracta nõ— zove cãcri aduſti. AQuid eniꝑ cãcrũ Spcipue ij. Tanq; tã nõ reparãtur. Mõ ſimũdũ accipimꝰn niꝑ cãcrũ aduſtũ ni/ vaſi vas figuli confringes eo mü mudũ g malo igne aua vala argentea lim Scos⸗ Irẽ N xurie inflãmatũ j.ob uaricle vllu deus ſios affligit vr vtelarificentureſie. maligno poſitꝰ eñ. ob. v. Tot'müdus in res. 8* ligit vt purioꝛes ſint ⁊ clario chan litatẽ ſequit᷑:qꝛ.i zceletiãlunemutabi/ ro: 16 ðlins ferroꝛqð fornax au/ ſ tů june repletibnẽ ⁊ vangneta decremẽ⸗ to iite 84l granohfacittribulatiov 2 gi* mutat. j. Joh.i⸗ Z oetune mutabilitatẽ go.in di n imagibꝰ ⁊ ſigiſi. de quibꝰSꝛe üull piſcetis eß. Bolncenbdusträſtra ↄcu nes alogo dieit eꝙ ſicnt imperitihomi cõtinuũ lucũ judir de ↄſo. ꝓſa.ij. Hunc ncs ne dů pfecte ſeuſota ſigilla vrimagi bi vᷣſamꝰ. Infima ſu rotam volnbili oꝛb aſpiciũtæ iã quaſi ꝑꝓfecta laud gi lalu ⸗ mis:ſup be men artifex cõſid—— tare gaudemꝰ.vñ qda nan infimis mu aud xcõſiderat ⁊ limat ⁊ laudari ia dus foꝛtune. 23 metriee diyit:x idit a tundere tñ melioꝛãdo nõ. h. — at Lu⸗ Sic elodo nõ deſinit⸗ ſgit cãcri fumꝰ fůt i lune. Huius erti— illi quos iã piectos homines n apes ptingit. qñ vł adhuc in oculis ſummi opifi 0% 5 1 bBit vt quid imꝑfectionis b 1opificali ctionis habent: ꝓpter quod in⸗ w

S 2
De artificibus ⁊ rebꝰ ãrtificialibus
firmitatibus et tribulationibus quotidie
limantur. LCapitulum: VII
Maritate defi⸗ ciente nõ poteſt aliquis bñ ope ⸗ rari. Mã de ferro frigido nõ po⸗ teſt faber operari niſi calefaciat illð igne. nee põt flecti ſed frãgitur ſub martello. vñ ſicut dicit Augꝰ. Ferꝝ calidũ dũ eudit᷑ di latatur:frigidũ aũt frangit᷑. Sic homo nõ eſt aptus bene operandi hiſi calefactꝰ fue⸗ rit per igneʒ charitatis: Thꝛeñ.j. De excel ſo miſi ignẽ in oſſibus meis ⁊ erudiuit me. Itẽ charitas aſſifat᷑ fũdamẽto:vñ Apo. Epheß.iij. In charitate radicati ⁊ fůũdati. Nñ nota ꝙ Apls aſſimilat charitatẽ radi ei in eo ꝙ dicit:radicati.qꝛ ſicut omnis fru ctus a radice ꝓcedit:ſic opꝰ bonũ a chari⸗ tate. Añ Sꝛego.dicit ꝙ nõ hʒ viriditatem ramus boni operis niſi manſerit in radice
charitatis. Itẽ aſſimilat eã fũdamẽto do
mus in eo ꝙ dicit:et fundati.quia ſine fũ ⸗ damento ſtare nõ poteſt:ſed deſtructo fun damento cadit. Charitas eniĩ omnia ſuſti net.j.Coꝝ.xiij. Eſt alia etiã ratio qua cha⸗ ritas aſſimilat᷑ fundamẽto: qꝛ fundamẽtũ vt dicit Palł.cõſueuit triplicit᷑ poni.ſ.aut in petra aut in argilla ſolida:aut in terra. labili.⁊ in his tribꝰ ſignificant᷑ tris chari⸗ tatis opera. Tria eĩ ꝓpꝛie ex charitate ſũt diligenda.ſ.deꝰqui ſignatur in petra.pũl qᷓ in argilla ſolida ſiue ſit ſpũs angelicꝰ ſi ⸗ nehumanꝰ tertiũ eſt coꝛpꝰ ſiue ꝓpꝛiũ ſiue pximi:⁊ hoc deſignat᷑ i terra fluxibili.Et nota ꝙ ſi fundamentũ ponatur in ſaerofa⸗ go vel in petra debet vt dicit Walladiꝰfoꝛ ma fũdamẽti ſculpi vniꝰpedis altitudine. vł duoꝛũ.vnius quidẽ pedis altitudinem charitaſ qua deus diligit᷑ habet:quia vno tĩ affectu ſeu reſpectu deuſ diligi debet.ſ. ꝓpter ſeip̃m:hoc enim eſt de ratione vere amicicie vt amicus ſui gratia diliga. Et ideo ille qut deuzʒ mercediſ intuitu diligit: verus eius amicus non exiſtit. Poteſt ta⸗ men ip̃a dei dilectio adhut alterũ pedem. i.alium affectũ ſiue reſpectuʒ habere.ſ.ad mercedem.i.ad beatitudinem creataʒ quã ab ipſo deohabemusꝛnon ita ꝙ ipſa fit fi⸗ nis amati:ita ꝙ deus pꝛopter illã diligat eo ꝙ hoc eſſet vt dictum eſt nõ vere dilige re deum:ſed pꝛout ipſa beatitudo ex parte amantis eſt finis amori⁊ cniuſlibetvirtuo
ſe operationis. Si vero fundamentum po natur in ſolida argilla et conſtricta:tũc de bet habere quintam vel ſertam partẽ alti⸗ tudinis eius que ſuper terrã.ſ.i parietibꝰ eſt futura. Similiter etiã charitas qua ꝓ⸗ ximi ſpiritũ vel noſtrum diligimus debet quinq; vel ſex gradus haberè altitudinis i.ꝑfectionis.Et pꝛimus gradus eſt vt dilt gamus vere.tunt autẽ vere diligimus ali quem cũ amamus eum ad bonñ ſuijpſius ⁊ nõ ad vtilitatem noſtrã.j. Coꝝ.xiij·Cha ritas nõ querit que ſua ſunt. vnde tunc ali quis vere diligit animã ꝓximi ſui vel ſuã. quãdo diligit eã ad ſalutẽ eiꝰ. Et iſto moy do Aplus ꝓximos vᷣm ſpũm diligebat.vñ dixit.j. Coꝝ.x. Mon querens quod mihi vtile eſt:ſed quod multis pꝛoſit vt ſalui fi⸗ ant. Secundus gradus altitudinis hu⸗ ius fundamenti eſt vt diligamꝰ recte. Tũc recte diligimus aliquẽ cũ maiꝰ bonũ ſuuʒ minoꝛi pꝛeponimus:puta vt magis diliga mus animã qᷓ; coꝛpus:⁊ ſpiritualia qᷓ; tem poꝛalia. Tertius gradus eſt vt diligamꝰ ſanete.i.in oꝛdine ad deũ ⁊ ꝓpter degʒ. Et ideo debemus odio habere in anims nra vet pꝛo ximi quicquid repugnat deo pu⸗ ta peccata et cogitationes peccatoꝝ. Mð· cxviij. niquiatẽ odio habui ⁊ abomina⸗ tus ſum. Quartꝰ gradus eſt vt diligamꝰ operoſe.j. Johis.iij. Mõ diligamus verbo neq; lingua:fed opere et veritate. Quin tus gradus eſt vt diligamꝰ pfecte.ſ.nõ tĩ amici animã:ſʒ etiã inimici.ad ſalutẽ eniʒ inimici non tantũ generalẽ ſed ſpecialẽ af⸗ fectũ habere:⁊ pꝛo eo ſpecialiter oꝛare per fectionis eſt. vñ WMat.v. Diligite inimicoi veſtros ⁊c̃.et poſtea concludit: Eſtote er⸗ go perfecti. Vel fivolumus huic fundamẽ to charitatis qua ſcʒ ꝓximi ſpũm diligimꝰ dare ſex partes altitudinis. Tũc ꝑ ſex gra dus accipiamus.vel elemoſynas ſpiritua⸗ les quibus animabus ꝓximoꝝ ſubuenire debemus:que in hocverſiculo tontinent᷑: Conſule caſtiga ſolare remitte fer oꝛa. De⸗ bemus enim eis in dubijs confulere et de⸗ linquentes eos caſtigare:meſtos conſola⸗ ri:offenſas remittere:eos ſuppoꝛtare:ꝙ eif oꝛare que ad charitatis altitudinem perti nent. Si autem fundamentum ponatur in terra labili:debemus tãtũ fodere quouſq; iueniatur argilla mũda ſine ſterquilinio.
Et ſi argilla nõ inueniat᷑ tunc. imer

Rſſe quartã partẽ altitudinis que futura ẽ ſuper terrã vt ipſe Pall. dicit: Ex quo pa⸗ ter ꝙ charitas qua coꝛpꝰnoſtrũ vel ꝓximi viligimus. pꝛimo deber eſſe munda aſterqͥ inio.i.ab amoꝛe carnali vt nõ ſit dilectio xarnalis⁊ ſpiritualis.ſ.vt diligamus non arnaliter ſed ſpiritualiter. Item debet habere quattuoꝛ gradus altitudinis. Mꝛi mus eſt vt magis diligamnꝰ coꝛpus ſiue ꝓ⸗ pꝛium:ſiue pꝛoximi qᷓ; alias res coꝛpoꝛaleſ exterioꝛes. Secundus eſt vt q;tũ ad res coꝛpoꝛales mag diligamꝰ coꝛpus pimi q; weium. Mã etiã quidã gẽtiles ſine ſpe vite eterne ꝓamoꝛe amicoꝝ ſe moꝛtui ex⸗ poſuerunt.vñ multo magt hec charitas fa cit cũ pertineat ad bonũ virtutis.vnde eti am Mhs dicit. ix. Ethiẽ̃.ꝙ homo debet a⸗ micos ad triſtia vocare tarde:ſed ad leta⁊ Pſpera Pinpte.Ecõtra autẽ ad eoꝝ ꝓſpe ⸗ ritates et leticias debet ſe tarde ingerere: ſed ad triſticias celerii᷑ ⁊ Pmpte.vñ ß̃ʒ car nis amiciciã plura bona coꝛpoꝛalia ſũt im pendẽda amiciſ qᷓ; nobiſmetipſis:ſʒ de bo nis ſpiritualibus ſemꝑ plus nohig qᷓ; ami cis imnpẽdere ⁊ velle debemꝰ.⁊ ſilr etiaʒ de malis vitandis. Tertius gradꝰ eſt vt mi nus diligatur coꝛpus qᷓ ſpiritꝰ. Debet eni coꝛphs diligi in oꝛdine ad ſpũm. Nuar⸗ tus gradus eſt vt qᷓ;tũ ad actũ exterioꝛem charitatꝭ qui eſt elemoſ yna ẽt ip̃a coꝛpoꝛa uodã oꝛdine diligamus.⁊ iſte oꝛdo attẽ ⸗ ditur Fᷣm tria.ſ.m debitũ:pᷣm neceſſariũ: Pm honeſtũ. Scðm debitũ qͥdẽ:quia pa rentibus ac Ipinquis et benefactoꝛibus⁊ eis a quibus ſpiritualia accipimꝰ debemꝰ quando indigerent magif elemoſ ynã face re q; als. Scm neceſſariũ vo qꝛ ceteris paribus debemus magis ſubuenire indi⸗ gentibus. Sctm No honeſtů ceteris pari⸗ bus magis debemus dare melioꝛibus:li⸗ Set aſſignare in ſin gulis qᷓ;ᷓtũ vnñ alteri eo rum pꝛeferatur eſt impoſſibile:quia ſengu/ lares conditiones que attendende ſunt in on cadunt ſub arte. vñ ð his magis vnctio docet qᷓ; pꝛudentie conſiliũ. Sicit eni WPall. ꝙ fundamenta debent ex vtraq; parte eſſe latioꝛa qᷓ; paries futurus
ſir femipedis ſpacioꝛqð ſignat ꝙ füclunu tum charitatis in— ZePlücamè
tas ⁊ gelus fraterne ſalutis reddit ſa
Viber nonus
viros ſollicitos et ſtudioſos ad attrahen dum alios ad deum.vnde aſimilatur bal ſamo et cimino. icit enim Palladiꝰꝙ co lumbe ſi cimino paſcant᷑ aſſidue vel ſi ala rum aſcelle balſami liquoꝛe tangant indu cunt alias columbas ad columbarium do mini ſui. Quid autem eſt ciminus qui im medicos in ſecundo gradu eſt calidus niſi fraterne ſalutis et charitatis gelus? Pii mus hanq; gradus eſt charitatis cirea ſa⸗ lutem ſui. Secũdus vo eſt cirea ſalutem Primi.hoc ergo eimino quotidie ſancti vi ri paſcuntur:quia ſeʒ de pꝛo ximoꝛum ſalu te quotidie ſollicitantur: Apkus.ij Coꝝ. xj · Inſtantia mea quotidiana ſollicitudo omnium eccleſiarũ.Eſt autem velut baſa/ mi liquoꝛ ipſius fraternitatis amoꝛ. Balſa mi nanq; liquoꝛ fetũ moꝛtuũ de vẽtre pꝛe⸗ gnãtis educere perhibetur:quia duʒ quiſ q; vir ſanctus ꝓximoꝛum amoꝛe ſuccenſuſ aliquem ex eis ſua ſancta exhoꝛtatione cõ uertit:atq; peccatum moꝛtale de co nſcien ⸗ tia eiuſ expellit:quaſi virtute balſami fetũ moꝛtuum de ventre pꝛegnantis educit. vł quia ſcriptum eſt: Qui non diligit manet in moꝛte dum ipſa fraterna charitas odiũ de coꝛde pꝛopellit:quaſi de ventre matris moꝛtuum fetum educit.j. Job.iij. Mos ſci mus quoniã tranſlati ſumus de moꝛte ad vitam: quoniam diligimus fratres. Sunt autem velut due ale columbarũ due ſpiri ⸗ tuales vite ſanctoꝛum ꝛſcʒ contemplatius et actiua. Ael duo genera elemoſ ynarum — ſpiritualium et coꝛpoꝛalium. vnde tũc aſcelle alarum balſamo tangunt: quãdo ipſi ſancti viri fraterne dilectionis cõpaſſi one ad vtriuſq; vite vel elemoſ yne ſtudia impelluntur:quibus videlicet ſtudijs pꝛo tinus ad columbariũ domini colũbas ali as ducũt:qꝛ vtriuſq; elemoſyne beneficio ſcilicet et coꝛpoꝛaliter ſubucniendo et pᷣdi cationis ⁊ oꝛationiſ auxilio etiã peccatoꝛeſ pꝛoximos ad domini gratiam trahunt. Capitulum: vIII
Rro non eſt de litijs nutrienda ſed laboꝛibꝰ pe⸗ nitentie et paſſionibus exponen
ee hctis viris iatius eſt i da. Nam agricola qui nollet granuz adtẽ en Aeione qᷓ; poſſit oſtendi in exte pus in terra perdere et ventis ⁊ tẽpeſtati⸗ pere vel conuerfatione. tẽchari/ bus eyponere:ſed tantum in hoꝛreo ſerus netol re fructum inde non reciperet. immo ei pu⸗
nebt mil em
hzb ſuan ſau fitu ſtil lef jwe uden nune blan urs icu bus i
doe
om ſfa ſwok put dann wt greti kem. la z etian fatu mili

De artificibus et rebus artificialibus alijs qui laboꝛioſiſimam et auſteriſſimam vitam du rerunt continue:ſed tamen Pal
treſeret et coꝛrum peretur. Sic qui tantuʒ amat carnẽ ſuð ꝙ in quiete et delitijs vult
eam ſeruare nec ieiunijs et laboꝛibus vult
eam eyponere:nihil ex ea niſi coꝛruptionẽ habebit: Wattb.x. Qui voluerit animã ſuam:id eſt animalem vel coꝛpoꝛalem vitã ſalu am facere perdet eam.et qui perdide ⸗
rit animaʒ ſuã in hoc mundo inueniet eã:
ſcilicet in futura gloꝛia.quaſi dicat agrico le:frumentum ſi perdis ſeruas:ſi ſeminas
inuenies: Joh.xij. Miſi granum frumenti
cadens in terrã moꝛtuũ fnerit ipſum ſoluʒ
manet. Item caro non delectabilibus et
blandis:ſed amaris et afflictiuis cõſerua⸗ tur a coꝛruptione tentationum et vitioꝛuʒ ſicut frumentum in hoꝛreo non cum dulci bus et lentiuis ſed cum aſperis et amaris folijs et ſucciſpꝛeſeruatur a putrefactione et leſione curculionum et alioꝛum vermiũ. Docet enim Palladius in libꝛo ſuo de a⸗ gricultura:ꝙ ſi factis granarijſ amurca In to mixta parietes liniantur:cui aridi olea ſtri folia vel oliue pꝛo paleis adijciantur: quo tectoꝛio ſiccato rurſum amurca reſper gatur:⁊ vbi hec ſiccata fu erit frumenta cõ dantur a curculionibus ⁊ alijs vermibus tuta ſeruabuntur. Item herba coniga vt greci aſſerũt ſubſtrata frumenti addit eta⸗ tem. Conſtat enim ꝙ et oleaſtri ⁊ oliue fo⸗ lia amara ſunt ⁊ etiam amurta.Coniga eſt etiam herba letalis:que cum tritico gene ⸗
ratur qua tamen turdi veſcuntur.vnde ſi⸗
militer caro noſtra amaris et moꝛtificati⸗ nis a vitijs pꝛeſernatur.vnde Apłus dice bat Coloß̃.iij. Moꝛtificate mẽbꝛa veſtra. FItem negat Columella quem Palladi/ us in kibꝛo ſuo frequenter allegat ventilã⸗ da eſſe frumenta: quia magis miſcentur a ⸗ nimalia totis aceruis.que ſi non mouean tur in ſummitate intra menſurã palmi ſub ſiſtent: et hoc velnt coꝛrupto coꝛio cetera il leſa durabunt. Et aſſerit idem noyia ani ⸗ malia vltra pꝛedictam menſuram non poſ ſe generari. Sic etiã fuerunt quidam feruẽ tiſſimi ſancti:qui quaſi nullius ventilatio nis refrigerium carni ſue pꝛeſtare volue⸗ runt. Aoluerunt enim potius ipſo exterio⸗ ri coꝛtice:id eſt carne mala ſentire qᷓ; tenta⸗ tionum et vitioꝛum puncturas ⁊ coꝛroſio⸗ nes ad mentis ſue intima penetrare. ficut pater de beato Bermano Altiſiodereñet Priarione:et beato Wartino ⁊ quibuſdã
ladius dicit ꝙ nihil tamdiu tuſtodiendis
frumentis commodius erit qᷓ; ſi ex aereis
in alterum vicinum locum tran ſfuſa refri⸗
gerentur aliquantis diebus atq; ita hoꝛre is inferantur. In quo ſignatur ꝙ noui et imperfetti qui ſunt ſimiles frumento qð ð area trahitur:non ſunt in tanta auſterita⸗ te et artitudine tenendi: ſed interdum ad hꝛeue ſpacium tempoꝛis aliqua recreatio
ne refrigerãdi: ⁊ poſt hᷣ ad hoꝛreũ aſpita⸗ tis et laboꝛis reducendi.ex hoc enim fer⸗ uentius laboꝛabunt et magis etiam conſo lati in laboꝛe perſeuerabunt. Seneca:Mõ ſemper in actu ſis:ſed interduʒ animo tuòo requiẽ dato: Sed et ipſa requies plena ſit ſapientia boniſq; cogitationibus. Item
caro eſt pꝛo ſalute anime periculis⁊ aduer ſitatibus exponẽda. Mã pugnatoꝛ clypeũ diligit et charum habet:fed non tantuʒ ꝙœ
non exponat ictibus vt coꝛpns ſeruetur il
leſum. Sic caro aduerſitatibus et pericu᷑
exponẽda eſt vt anima ſeruetur illeſag in⸗ demnis. vnde Apkus dixit Act᷑.xx. Ain⸗ cula et tribulationes hieroſolymis me ma nent:id eſt expectant:ſed nihil hoꝛum vere oꝛ:nec facio animam meam:id eſt vitã ani
malem ⁊ coꝛpoꝛalem pꝛecioſioꝛem qᷓ; me id
eſt qᷓ; vitam meam ſpiritnalem. Capitulum: IXK
Reric? epiſco
pi debent oꝛnari illis veſtibꝰ ſpi⸗
ritualiter quibus pontifices et
miniſtri iudeoꝛum oꝛnabantur et veſtie⸗
bant ur coꝛpoꝛaliter. Habebat enim tunt pontifex octo oꝛnamenta. Pꝛimo enim
habebat veſtem lineam. Secundo tuni⸗ cam hiacynthinam: in cuins eytremitate verſus pedes ponebantur tintinnabula qᷓ dam per circumitum: ⁊ malapunica facta ex hiacyntho et purpura coccoq; bis tin⸗ cto. Tertio habebat ſuperhumerale qð
tegebat humeros et anterioꝛem partem v q; ad cingulum:quod erat ex auro et hia
cyntho et byſſo retoꝛta. Et ſuꝑ humeros
habebat duos onychinos in qͥbꝰ erãt ſcn pta nomina filioꝝ iſrael. Quartum erat rationale ex eadẽ materis faetum:qð erat quadratũ et põebatur in pectoꝛe ⁊ cõiun⸗
gebat̃ ſuphũcrali. Et in h rõnali erãt.yij⸗

3
77 *
17
5
à2 . 2
7
—
dz pᷣcedere cõſciẽtie examinatiò?
De àrtificibꝰ et rebus artificialibꝰ ſionẽ eſt ſpũalis falutis iudiciũ.vñ ſi incõᷣ feſſus latesꝛincõfeſſus ↄdẽnaberis.
bida lẽta.per anulũ ſignat᷑ vnitas fidei qᷓ eccleſia deſponfat᷑ xp̃o. Epiſcopi enĩſũt lo co chꝛiſti qui eſt eccłlie ſpõlus. Sed vlteriꝰ archiepiſcopi palliũ habẽt in ſignũ puile ⸗ — ptãtis.ſignat eni toꝛquẽ aureã queʒ ſolebãt legitime certãtes accipere. Et iſta oꝛnamenta coꝛreſpondent veſtibus ponti ficis veteris legis. Mã ꝓ lamina que pen ⸗ debat in fronte habet pontifex noſter eru ⸗ cem vt Innocentiꝰ dicit. Sicut ꝓ femoꝛa ⸗ libꝰ habet ſandalia: ꝙ linea albã: ꝓ bal ⸗ theo cigulũ: ꝓ podẽ tunicã: ꝓ ephot anu lũ ꝓ rationali amictuʒ: ꝓ ſuperhumerali ſtolã: p tiara mitrã. Mota etiã ꝙ roina⸗ nus põtifex nõ vtit᷑ baculo:qꝛ petruſmiſit
im ad ſuſcitandũ quendã diſcipulũ ſuũ:
qui poſtea faetꝰ eſt epiſcopꝰ treuerẽſis. Et
ideo in dioceſi treuerenſi papa baculũ poꝛ
tat ⁊ nõ in alijs. el in ſignũ qð nõ habet coartatam poteſtatẽ ꝙ curuatio haculi ſi/ gnat. Capitulum: X
Snfeſſio necef 2 ſaria eſt ad ſanãdũ vnlnera aie. NMã qᷓ;diu ferrũ manet in vulne ⸗
re nõ põt coꝛpus ſanari.Et ſic qᷓ;diu pcti retiner᷑ in cõſciẽtia animi nõ ſanat᷑. Educi⸗
tur autẽ de cõſciẽtia pctĩ ꝑ cõfeſſionis iu
diciũ.vñ ðꝛ Job. yxꝝtiij. Runquid qͥ non
amat iudiciũ ſanari poteſt. It Ehse fiuũ fiue pᷣparatiuũ pᷣmittit purgatiõi Mã
purgãdus infirmꝰ pꝛius pᷣparationeʒ reci
pit q̃ humoꝛes cõmoueat: vt poſtea medi⸗
eina ſequẽs meliꝰ eijciat. Sic pꝛius dʒ hõ eyaminare pectã ⁊ dijudicare apud ſe ante ⸗ qᷓ; eõfiteat᷑:Eceĩ.xviij. Ante iudiciũ para
tuſtictã tibi. Itẽ confeſſio neceſſaria ẽ ad
coꝛdis illnminationẽ. Eſt enĩ coꝛ ſimile do
mui. Pomꝰ eni illuminat᷑ qᷓ— ape⸗ rit᷑:qꝛ ſol tũc in eã ĩgredit᷑. Silr qñ coꝛ do
mino aperi ꝑ cõfeſſionẽ gratia dei intrat
in ipfũ illuminat:Cryß̃. Cõfeſſie coꝛ emũ
dat:ſenfũ illumiĩat:animã ſctificat:⁊ ad in ſeeptionẽ xp̃i pᷣparat · vñ mithi foꝛoꝛ mea. Itẽ cõfeſſio eſt neceſſuria ad moꝛtis eterne euaſionẽ. Nã qñ apoſte ⸗ ma cõuertit᷑ ad interioꝛa ⁊ ibi crepat ẽ cau ſa moꝛtis coꝛpoꝛalis:ſʒ qñ ↄuertit᷑ ad eyte rioꝛa poſſibile eſt ad ſanitaiem redire. Sit prtch abſcõditũ interiꝰcã eſt moꝛtꝭ eterne. Kõueriũ o eꝝteriꝰ a manifeſtatũ ꝑ cõtel⸗
Capittulum: XI
Smpüctio coꝛ⸗
dis aſſimilat vino: m illð pPõ. lix. Potaſti nos vino compũctiõis. Nam vinũ ſu emittẽdo feces ſe purgat: ⁊ ſpẽ in motu ⁊ tremoꝛe donec ſeparet᷑ purũ ab im puro. Sic qͥ vere cõpunctꝰ eſt ſp eſt in mo⸗ tu ⁊ tremoꝛe dõec ſaperet᷑ ab eo ĩimũdicia peti. tẽ cõpñetio amilat̃ aceto. Mꝛi mo rõne ↄfectiõis:qꝛ ex eiſdẽ coꝛ cõpungi tur quibꝰ acetũ ex vino cõficit᷑. NMã ſi quii
velit ex vino aliquo optimũ acetũ ↄficere: hoc mõ facere põt. Accipiat coꝛnalia quã⸗
do incipiũt rubeſcere:⁊ cẽtimoꝛa q̃ naſcun
tur in cãpif qñ ſilr incipiũt rubeſcere:⁊ de labꝛuſcis anteqᷓ; incipiant tumeſcere: ⁊ de bꝛugnolis ceparũ acerbis añ:⁊ pulueriget ſubtiliter oĩa ſil. Et tũc accipiat de melio⸗ ri aceto qð ĩuenerit ⁊ diſtẽperct eũ pulue⸗ re illo:⁊ ita conficiat panes bñ deſiccato. Et ſi vinũ de quo vult facere acetuʒ fuerit foꝛte:ponat de pane illo paꝝ:⁊ ſi fuerit de bile põat plꝰ ⁊ fiet acetũ foꝛtiſſimũ. nia igit᷑ illa quattuoꝛ ex quibꝰ pᷣmo puluis cõ ficit acerbñ hñt ⁊ agreſtẽ ſapoꝛẽ.ſ immatu ra coꝛnalia:cẽtimoꝛa ⁊ labꝛu ſce ⁊ bꝛugno⸗
le. Poſſumꝰ in iſtis q̃ttuoꝛ mala intellige⸗
re q̃ facit pctĩ homini:quoꝝ ſcʒ memoꝛia velut acerbꝰ fructꝰ conſciẽtiã nõ paꝝ moꝛ dicat ⁊ pñgit.ſ.qꝛ tollit deñũ:claudit celnʒ: deſtruit meritũ ⁊ obligat ad infernũ. Sed iſta q̃ttu oꝛ debent puluerigari.i.ſuhtiliter diſeutia cõſiderari:deinde acetũ optimum apponi.i.exemplũ alieniꝰ foꝛtiter peniten ⸗ tis in memoꝛia haberi.Et de his cõficit᷑ pa nis lachꝛymarũ.de qͥ in Põ. lxxix. Ciba⸗ bis nos pane lachꝛymarũ.ex qͥ poſite ĩ va ſe vini.i.in memoꝛia ipſiꝰ ꝓctĩ foꝛtiſſimum acetũ efficit᷑.i.foꝛtiſſima cõpũctio genera⸗ tur. Secũdo rõe purgatiòis:qꝛ purificat ↄſciẽtia ſiũ acetũ purificat muſtũ Hicit᷑ eĩ i libꝛo de vindemijs ꝙ ſi quis mittat ĩ me⸗ tretã dulcis muſti cõculã aceti ꝑ tres dies erit purũ ⁊ ſiłr cõpũttiõis acetũ purificat coꝛa fecc petẽ turbulentum.vñ Amb dic̃. Scindite coꝛda vr̃a ferro ⁊ aceto cõpũetio nis ab vſu inueterate cõſuetudis. Item cõpũctio amara pctĩ valet cõtra tẽtatiões dlaboli.⁊ confoꝛtat etiã coꝛ in bono. Dicis

enĩ Pall. ꝙ põt fiert vinñ ↄtra peſtilẽtiã K multũ ꝓficuũ mo do: n opti muſti metreta vna anteqᷓ; fer⸗ ueat tunii abſinthij octo vncias lintes in/ nolutas dimittas:⁊ exactis.x.diebꝰ cura⸗ bis auferre:id vinũ refũde ð lagenis miĩo ⸗ ribꝰ ⁊ vtaris: qꝛ valet ad ea q̃ dicta ſunt. Quid autem eſt metreta dulcis muſti niſi memoꝛia delectbilis pcti? ⁊ quid linteus cõtuſi abſinthij:niſi cõpũctio⁊ amaritudo animi cõtriti? Ergo tũc abſinthiũ muſto ĩ⸗ mittit qñ ex memoeia delectatiõis ꝑpetra ti pcti cõſciẽtia cõpũcta vehemẽter amari⸗ catꝛ⁊tale ꝓfecto eſt cõpunctiõis vinũ qð animũ purificãdo cõfoꝛtat:⁊ ↄtra peſtilẽ⸗ tiã.i.coꝛruptelã tentatiõis ſeu recidiui ſa ⸗ lubꝛiter defẽſat: Exo.v. Sacrificemꝰ deo ne foꝛte accidat nobis peſtilẽtia. Hoc ſacri ficiũ cõtra peſtilentiã valẽs ẽ cõpũctio ani mi contribulati: ᷣm illud Mð.l. Sacri ⸗
ficiũ deo ſpũs ↄtribuiat? ꝑa. Xl
Onſolari nõ po
teſt dolentẽ ⁊ afflictiuũ qͥ ꝑ triſti cie cõpaſſionẽ ⁊ dolor᷑ oſtẽſionẽ
nõ cõcoꝛdat eiꝰ doloꝛi.cuiꝰ exẽpiũ ẽ: qꝛ fer
—
rũ ferro ñ iũgit᷑:ſi nõ— ex vſtiõe igni ia nõ adheret niſi pꝛius Dduricia eius tpata molleſcatvt quaſi h̊ ip̃ʒ
liquet᷑ ⁊ durũ molli nõ fiat qð curat᷑ vt tencat. Sic pꝛius emolliri dʒ cõſolari volẽtis animꝰ vt afflicto con ⸗ gruat ⁊ cõgruẽs adhereat ⁊ inherẽdo tra
hat. Vlioquin ſi a mentis affllctiõe diſcre⸗
pat:minul ab illo recipit᷑ a quo mẽtis qua
litate ſeparat᷑. Ergo oꝛdo cõſolatiõis ẽ: vt
cũ volumꝰ afflictũ quẽpiã a meroꝛe ſuſpẽ⸗
dere:ſtudeamꝰ pꝛius merẽdo eiꝰ luctui cõ coꝛdare vt Sꝛego. dicit.
„Ca. XIII Snſuetudo pec candi difficiliꝰdimittit ſi ei nõ reſi tit᷑ anteqᷓ; indurat᷑. Nã veſtis re
ctã foꝛmã de facill ecipitſi nõqů pꝛauã re ceperit: ſed ſi cõtrariũ fit vix põt rectã ſuſci
pere.⁊ cera dũ mollis eſt facilius impꝛeſſi
onẽ ſigilli recipit qᷓ; cũ ĩduruerit.vñ Ecci. rxx·Curua ceruicẽ eiv. ſ.filij tui in iuuẽtu⸗
teꝛtunde latera eiꝰdů infãs eſt:ne foꝛte in⸗ duret ⁊ nõ credat tibi.vñ Vugꝰ. con⸗
ſuetudini non reſiſtit᷑ it nece itas. Lepꝛa
enim inileterata ⁊ gutta inoſſata n de fa⸗ cili curat: Zob· xx. Oſſa eius implebũtur.
Piber nons
vitijs adoleſcentie eiꝰ. ⁊ Beda ſup Luca;
dicit: Diabolꝰ qnto ip̃m hominẽ diutiꝰ tẽ
net tãto difficiliꝰ dimittit. ſiẽ ruſticꝰ qͥ diu
terrã tenuit:vult eã hereditarie tenere. — Capitulum: XIIII
Onuerſatio bo
na aſſimilat᷑ arce Noe ꝓꝙt᷑ qᷓttu oꝛ. Pꝛimo rõne ſtructure:qꝛ.ſ.
fuit a Noe cõſtructa ⁊ fabꝛicata. Moe aũt
qui interpꝛetat requies eſt hõ iuſtus: qͥ vt requieſcat in domo Ipꝛie ↄſciẽtie: ⁊ ſit tu⸗ tus ab inundatie aqugrum.i.ab ipetu tẽ tatio nũ vł tribulationũ edificat arcã.i.cõ uerſationẽ bonã de qua Mõ. cxxxj. Ex⸗ urge dñe in requiẽ tuã tu ⁊ arca ſctificatio nis tue. Arca enĩ deo ſctificata eſt ↄuerſa ⸗ tio bona ad deũ oꝛdinata:qᷓ dicit᷑ eſſe reqͥ⸗ es dei:qꝛ ᷣm deñ in ea mẽs hominis requi eſcit. Secũdo rõne materie:qꝛ arca fuit facta ex lignis leuigatis bituminatis ⁊q̃⸗ dratis. Sic bona cõuerſatio edificat᷑ ex ii⸗ gnis leuigatis.i.ex bonis opꝑibus puraĩ/
tentiõe factis. Bituminatis.i.charitate in
foꝛmatis. Quadrat? vt ſit mẽs homis ſta bilis:qꝛ coꝛpꝰ quadratũ reſidet firmum. Tertio rõne foꝛme.circa quã pꝛimo attẽ de menſurã dimenſionũ. Habebat eĩ lõgi⸗ tudinẽ.ccc.cubitoꝝ.latitudinẽ.l.⁊ altitu⸗ dinẽ. xxx. Suptus autẽ erat in vno cubito
cõſummata. Lõgitudo enĩ arce eſt memo⸗ ria dice paſſioniſ quã thau figura repᷣſen
tat:qᷓ̃.ccc.ſignat. Ałetiã lõgitudo arct pſe uerãtia in cõtinuatione boni vl lõgitudo ccc. cubitoꝝ eſt fides trinitatis cũ pfectio ne boni opis:ſine q̃ fides moꝛtua ect.La⸗
titudo aũt eſt dilectio dei ⁊ ꝓximi:amici? inimici.⁊ ſignat᷑ in.l.cubit? qꝛ qͥnqjgeſima
die a paſſiõe xp̃i datꝰ eſt ſpůſſctũs.p ques
vt dicit Apo. Ro.v. Charitas dei diffuſa
eſt ĩ coꝛdibꝰ no. Altitudo aũt ẽ ſpes ⁊ deſi deriũ ſcli venturi: q̃ ſpes deſignat in.xxx. cubitis:qꝛ.ſ.trecenariꝰ numerꝰex ternario
Tdenario ducit᷑.ter eĩ decẽ faciũt trigita.
In ternario aũt triglex ſpes ſignat᷑.ſ.ð ve
nia:de gr̃a ⁊ glia. In denariò aũt addito
adipletio decalogi?vt.ſ.aſſit nobis ĩpletio decalogi ſub ſpe pᷣdieta triplici. Zlioquin Pes ſine merit? vl opibꝰ nõ eſſet vera:ßᷣpᷓ⸗ ſũptio · Cõſũmatio aũt in vnñ cubitũ ẽ vt oẽs motꝰ ⁊ affertꝰ dirigant᷑ in deũ. ſi diẽ Nõ ixxxiij. Coꝛ meũ ⁊ caro mea eyultaue
tur hen e
rär the ſaf ſün lcbl
ohe

—
iiiſtt
8
5
it
ii
1 rineeebiepatheraria gebat camere imitiũ. ſupꝛa b
rũt in deñ viuũ.vłßᷓ ↄſũmatio fit in pfecti one ↄilioptat.xAdpuconi tibi deeſt ſi vis pfectus eſſe ac̃. Dicit aũt ꝙ ille cubi tus arce fuit geometricus qͥ valet ſex vſua les: ad oſtendendum ꝙ ſex miſcie opa ad vnitatẽ ꝑfectionis diuine cõſolatiõis ⁊ ſu ⸗ ꝑne pac aſcendit᷑. Scðo ĩ foꝛma arce cõ ſidera aperturã locoꝝ. Habebat eĩ in duo bus locis aperturã.vnã ad lumẽ recipiẽ ⸗ dũ.ſ.feneſtrã.aliã a latere ad ingrediẽdũ ſeʒ oſtiũ. Feneſtra ergo eſt gr̃a q̃ illumiat domũ mẽtis. vel foꝛſitan eit intelligẽtia ꝑ quam lumen ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie ſuſcipimus. E ſtiũ aũt eſt libeꝝ arbitriũ qð apit pᷣmo gra.vñ Berñ.Et ſi adinueniri põt:pᷣueni ⸗ ri nõ põt. Tertio cõſidera diſtãtiã mãſi⸗ onũ.Mõ m Ang'. Arca fuit inferiꝰbica⸗ merata ⁊ ſupius tricamerata.nã in iferio/ ri mãſiõe.ſ.ſuꝑ tabu latum ſentine fuit du/ pler camera qjrũ vna dicebat᷑ ſtercoꝛaria. alia añt apothecaria. Sʒ ſupꝛa iſtã mãſio ⸗ nẽ fuit alia mãſio ſuꝑioꝛ q̃ habebat treſ ca
meras:due camere laterales erãt: vna im ⸗
mitiũ aĩaliũ ⁊ ſerpẽtiũ. Alteravo mitiuʒ:
media aũt camera erat hoĩmn ⁊ auiũ oſtiũ aũt erat ibi:bicamerata ⁊ tricamerata cõ⸗ tungebant. Bicameratio itaq; arce attẽdi
tur in delectatiõe ſẽſualitatis: q̃ maximeĩ
nenit᷑ in actibꝰ duarũ potẽtiarũ vegetati ⸗
ueptis.ſ. wagatine ſiue generatiue qᷓ;tuʒ
ad actũ venereñũ:⁊ iſta ẽ vt ſentina ſterco⸗ raria.⁊ nutritiue qᷓ;tũ ad eſũ.⁊ iſta eſt apo
thecaria. Tricamerata aũt attẽdit᷑ in rõne
cuiꝰ tres vires ſunt. ſ.iraſcibilis: que dete⸗ ſtat malũ:⁊ iſta eſt habitatio ĩmitiũ paſſio
nũ: vt ire ⁊ andacie ⁊ hmõi. Itẽ cõcupi⸗
ſcibilis:⁊ hec ẽ q̃ bonũ ꝓſequit᷑:⁊ hec ẽ ha bitatio mitiũ paſſionũ: vt amoꝛis mãſuetu dinis ⁊ hmõi.Et due he vires dicunt᷑ rati⸗ onales nõ ꝑ eſſentiã ß̃ ꝑ ꝑticipationem ᷣm
Phm.j. Ethit̃.inqᷓ;tũ.ſ.nate ſ rõni obedi re. Tertia aũt ẽ rõnałlꝑ eſſẽtiã q̃ rõ voca ⸗
tur.Et h eſt q̃ diſcernit bonũ honeſtũ ⁊ ve rũ · xñ hec ðꝛ habitatio hoĩm.ſ.actiuoꝝ:et
auiũ.ſ.ↄtẽplatiuoꝝ. Quoꝝ pᷣmi regũtur
peudẽtia.ſcõt eleuant᷑ ſapia. Alij aũt ſůt qͥ dicũt hmõi cameras arce fuiſſe diſpoſitas
folñ in altitudie.Et dicũt ꝙ iferiꝰ in fũdo erat ſẽtind ſiue ſtercoꝛaria fupꝛa quaʒ erat pothecaria.⁊ ſupꝛa hãt erat ĩmitiũ aiali⸗ ʒc habita
. 13
De artificibus et rebus artificialibus
tio mitiũ aĩaliũ. Et in ſup̃ma erat habita⸗ tio hominũ ⁊ auiũ. Et ideoꝑ ſtercoꝛarian põt accipi petĩ in anima fetẽtis deteſtatio Mer apothecariã lachꝛymarũ effuſio poſt quã diabolus ſuſcitat᷑ ad ipũgnãdũ· ⁊ iõ
ſequit᷑ habitatio ĩmitiũ aĩaliũ· i · multipli⸗ catio tẽtationũ. Sed qꝛ deꝰ adiunãdo ⁊ cõ ſolãdo ſubuenit.ſequit᷑ habitatio mitiũ. i. gr̃a cõſolationuʒ poſtq; ſequit᷑ habitatio hominũ.i.exercitatio actiuoꝝ ⁊ auiũ i.ꝑfe ctio cõtẽplatiuoꝝ. Qnuarto aſſimilat᷑ bo na cõuerſatio arce rõne clauſure:qꝛ ingreſ ſo Moe in arcaʒ cũ his qͥ debebãt ingredi clauſit eã dñs defoꝛis:itavt ĩundatio dilũ uij nõ nocuerit eis. In qͥ docet᷑ hõ iuſtꝰ vt ſi undauerit diluuiũ carnis ſtret arcã trã⸗ qͥlle mẽtis. Et licet circũfluãt toꝛrẽtes ira⸗ cũdie:flumina luxurie:voꝛagieſ gule:licz ebulliãt toꝛrẽtes delectationũ:abyſſus cu piditatũ: maria cõturbationũ. ĩtra tñ noe arcã.i.q̃etꝰ animus clauſo de foꝛis ſilentij oſtio poſſidet animã.Et quãtomagiſcarò laboꝛat in actiõe:tãto ſpũs volat ſublimiꝰ in ↄtẽplatiõe.vñ Pauiꝰ qͥ plus omnibꝰla
boꝛauit in fame ⁊ liti:in frigoꝛe ⁊ nidita⸗
te xc̃· diyit: Moſtra conuerfatio in celis ẽ⸗ 5 Capitulum: XV 0Or cuſtodiẽdũ ẽ vt vas oĩm theſauroꝝ celeſtiũꝛ
ſiẽ caſtrũ ĩ terra inimicoꝝ ſitũ. Mꝛoů. iiij. Omi cuſtodia ſer coꝛ tu· Eſt ei vt vas pꝛecioſũ qð cariꝰ emit᷑:⁊ ĩ eiꝰfractùũ ra magnũ damnũ iucurrit᷑ ⁊ difficiliꝰ repa rat᷑:⁊ ideo a ſanctis viris diligentiꝰ cuſto ditur: Apo.j. Theß̃.iiij. Sciat vnuſqͥſq; ve ſtrũ vas ſuũ poſſidere in ſctificatione ⁊ hd noꝛe. Itẽ vas toꝛdis vt poſſit optimo li⸗
quoꝛe gratie repleri. Pꝛio opoꝛtet ꝙ eua⸗
cuetur ſeʒ ab amoꝛe ſeculi.as autẽ reple tum vno liquoꝛe non poteſt recipere aliuʒ niſi euacuetur.ſieut plenð vino nõ recipit oleum quin effundat. Tanqᷓ; vinũ quod mentem inebꝛlat et infatuat eſt affectus et. amoꝛ munditſed tanq; oleũ qð illuminat ⁊ ſanat et letificat eſt gratia dei.vñ opoꝛtʒ ꝙ euacues fetidũ vinũ ſi vis recipere lim pidũ oleũ.vñ.iiij. Beg. iiij. aſa vacua re pleuit Heliſes. Scðo opoꝛtet ꝙ lauet᷑.ſ.a ſoꝛdibꝰ pctõꝛũ. Vliqñ etiã euacuato vafe adherẽt gliqᷓ ſoꝛdes ꝗᷓſ opoꝛtet lauare ne li
oꝛẽ imittẽdũ coꝛrũpãt nec ht itrãre gr

del vbi ſunt ſoꝛdes pctĩ.ergo ſicut dicitur Hiere.iitj. Laua a malicia coꝛ tuum. Ter io opoꝛtet ꝙ vas ſiue doliũ coꝛdis obſtru atur ſiue liget᷑: ne.ſ.liquoꝛ immiſſus effun datur.nullus eni ſapiẽs ĩmitteret vinũ in vaſe ex quo videret ſtatim eſſe effůdẽdũ. vñ illi qͥ gr̃am recipiũt ⁊ ſtati effũdũt dicũ tur eſſe fatui: ᷣm illð Ecci.xx. Hꝛatie fatu⸗ dꝛů effundent. Et h eſt qꝛ fatuꝰ nõ hʒ vas roꝛdis ligatũ vł ſolidũ ß̃ ↄfractũ:pᷣm illud Ecc · xxj · Coꝛ fatui quaſi vas cõfractum. Quarto opoꝛtet ꝙ inclinet᷑ ſiue ſubijcia tur rei immittẽde.Mõ enĩ poſſet vas reple ri aqua fluminis vel putei niſi inclinaret᷑ del pfüde immergeret᷑. Sic coꝛ hoĩs nõ ĩ⸗ plet᷑ gr̃a niſi humiliet᷑: Ecci vl. Inclinaui modice aurẽ meaz et excepi illã.I.ſapiẽtiã vl gr̃aʒ. Quito opoꝛtet ſi eſſet eueriũ: vel etiã poſtqᷓ; eſt inclinatũ ꝙ erigat᷑.⁊ h eſt ꝑ deſideriũ vl oꝛationẽ ad deum: Sap̃.vij· SOptaui ⁊ datꝰ eſt mihi ſenſus:innocaui ⁊ vẽit in me ſpũs ſapiẽtie:qͥ ẽ etiã ſpũs gr̃e. Itẽ nota ꝙ coꝛ purũ ẽt minima petã me ⸗ tuit. Nã in pãno albo minima macula ap paret ⁊ nimiſ diſplicet:ſic in coꝛde puro mi nima pctã: Ecẽ̃s.ix. Om̃i tꝑe ſint veſtimẽ tatua cãdida. tẽ coꝛdis intimũ qñq; aſ ſimilatur lecto:ſiẽ Cantꝭ.iij. ðꝛ: In lectulo meo ꝑ noctẽ queſiui queʒ diligit aĩa mea. Bꝛego · In lectulo et ꝑ noctẽ dilectꝰ queri tur:gꝛ nimirũ etiã inuiſibił ↄditori ſpecieſ expᷣſſa oĩs coꝛpoꝛeeviſiõis imagie ĩ cubili coꝛdis inuẽit· Muãdoq; vo aſſimilat᷑ cu bili:ᷣm illud Mõcxlix. Exultabunt ſan/ gti in gkia ꝛletabuntẽ ĩ cubilibus ſuis.qꝛ.ſ. cũ mala ſctĩ ab exteriꝰfugiunt:ſecuri intra mentiũ ſecreta gliant᷑. Sed tũc leticia pfe⸗ cta erit cũ carnis exteriꝰ pugna nõ fuerit. nã quouſq; ad illieita ꝑ carnẽ trahimur: quiã quaſi domꝰñe paries quatit᷑:etiã cu hile coꝛdis ꝑturbat᷑. Qñq; vo aſſimilatur ſtrato:ᷣm illud ð.xl.Zniuerſũ ſtratuʒ eꝰ verſaſti ĩ infirmitate eiꝰ.qꝛ videlicet cůũ nos tẽtatio carnis cõcutit tremefacta:nt̃a infirmitas etiã ſtratũ coꝛdis confundit. Capitulũ: XVI
Oꝛpoꝛi ſeruire 11aiam negligẽdo ſe totalit᷑ circa ſüt coꝛpoꝛis occupare pꝛiũ e Et hinc ẽ ꝙ artes ilie mecdãi⸗ ceã̃ comodis ⁊ delitijs coꝛport maxie ĩſer
uit: a repꝛob hoĩbꝰpᷣmitus ſůũt inuẽte.l cain ⁊ filijs eiꝰ. Mã ip̃e pᷣmꝰrepꝛobꝰ.I.tain fuit:qͥ vt auaricie ſue cõſuleret.ſtẽ ðꝛ in hi⸗ ſtoꝛijs ſcholaſticis:pᷣmo agriculture ſe de⸗ dit. Itẽ pꝛimꝰ qͥ terminos terre poſuit:⁊ qui vite hominũ ſimplicitatẽ adinuentiõe menſurarũ ⁊ põdeꝝ ad calliditatẽ ⁊ toꝛru ptionẽ ꝑduxit. tẽ ipſe cain fuit qͥ pᷣmã ci uitatẽ edificauit:⁊ vocauit eã ex noie filij ſui Enoch. Gꝛe. Quid ſibi vult ꝙ cain pꝛi⸗ mů filium enoch vocat:atq; ex hoc nomi ⸗ ne ciuitatẽ quã cõdidit apellat.Cain pꝛi⸗ mus ciuitatẽ cõſtruxiſſe deſcribit᷑ vt apte monſtret᷑ ꝙ ip̃e in terra fundamentũ poſu it:qͥ a ſoliditate eterne patrie alienus exti⸗ tit. MPeregrinꝰ nanq; a ſummis fũdamen ⸗ tũ quaſi õge habitatiõis in infimis poſu/ it:qͥ ſtationẽ coꝛdis in infimis collocauit. vñ in eiꝰ ſtirpe Enoch qͥ dedicatio interpᷣ ⸗
tat᷑ bn naſcit᷑.ßᷣ de electoꝝ ꝓgenie Enoch
ſeptimꝰ fuiſſe memoꝛat᷑:qꝛ repꝛobi ĩ hac vi taq̃ eſt ante ſemetipᷣos edificãdo dedicãt. Electi vo ꝛdificatiõis ſue dedicationes in fine tpis expectãt. Dtẽ iabel qͥ fuit de ſtir pe cain fuit pꝛimꝰ qͥ inuenit tẽtoꝛia poꝛtati lia de loco ad locũ ꝓ paſtoꝝ cõmoditateꝝ delitijs:⁊ ideo ſĩt pctõꝛẽ ⁊ ꝓpꝛijſſime p̃la tum qͥ tabernacuio coꝛpor deſeruiẽs ĩ de⸗ litijs trãſit de loco ad locũ.i.ruit de vitiò
ad vitiũ ⁊ nomẽ fratrꝭ ei iubal:qͥ fuit pa⸗ ter canẽtiũ in cithara ⁊ oꝛgano 1.pꝛimꝰin ⸗
uẽtoꝛ ↄſonãtiarũ muſicaliũ: vt.ſ.jaboꝛ pa
ſtoꝛalis in delitias verteret᷑.hoc eni ptinet
ad voluptatẽ auriũ.cõtra qͥs Job.xxj. Te net tympanũ⁊ citharã ⁊ gaudẽt ad ſonitũ organt. Ptẽ poſtea tubaicain de eadẽ ſtir pe genitꝰ fuit pᷣmꝰ faber ⁊ operãs in ere ⁊ ferro vñ iſte fuit malleatoꝛ qui pꝛimo ĩue⸗
nit vſũ armoꝝ⁊ in hoc ſignificat opp̃ſſo⸗
res.Et iteꝝ fuit faber ⁊ ſ culptoꝛ qͥᷓ ſculptu ras opeꝝ in metallis in libidinen oculoꝛũ fabeicauit.vñ in;̊ ſiß̃t curioſitatẽ oculoꝝ. Soꝛoꝛ aũt tubalcain fuit noennia: q̃ arteʒ textoꝛiã adinuẽit:qᷓ.ſ.ꝑtinet ad molliciẽ et eurioſitatẽ veſtiũ.cuiꝰ cõtrariũ cõmẽdat᷑i ſanctis.ſ.aſperitas ⁊ vilitas veſtiũ: ſiẽ de
Dohanne baptiſta patet ⁊ pluribus alijs.
Capitulum: XVII Oꝛreptiõeʒ pꝛe lati ẽt diſcholi dʒ ſubdiꝰ pſiiliter poꝛiareiottendens cum raditur barbã gi⸗

De artificibus
eui qᷓ; patiẽter ſe habet ſub raſoꝛio.⁊ per
ittit caput ſuum a raſoꝛe mõ in deytram
modo ĩ ſiniſtrã duci:nec audet mẽtũ leua reꝛnec os aperire:ne ſi raſoꝛi reſiſtat vul⸗ nus incurrat. Tttẽde clauſtralis ſub ma ⸗ nu raſoꝛis te poſitũ:noli ſub raſoꝛio coꝛre Penl rebellare:ſʒ raſoꝛis manibꝰ humi
iter te tractari ꝑmittas ne leſiones graui⸗ oꝛes incurras tã in mẽte qᷓ; in coꝛꝑe. Itẽ gui ſub manu raſoꝛis inepti radit᷑:neceſſe eſt vt patiẽtiꝰ ſe habeat:qꝛ faciliꝰ lederet᷑
a bono. Sic ſub diſcholo ⁊ inepto p̃la⸗ o piurimũ expedit petiẽtiꝰ ſe habere. nõ nitm̃ bonis ſubiectꝰeẽ debes:ſʒ etiam di ſcholis vt ait Metrꝰ:O;ᷓgraue ẽ a malo
cũ deberet ſcindere pilos ſcindit carnẽ.
Muid ꝑ raſoꝛiũ dentatũ:niſi moꝛdax coꝛ Feptio ⁊ ↄtentioſa intelligit᷑:ꝑ aquã vero
lenitas coꝛreptiõis deſignat᷑: Noli; o pᷓ⸗
late aquã omittere ĩ barba radẽda.i.leni
tatem ⁊ cõpaſſionẽ a coꝛreptiõe amouere: ſed dentes remone a raſoꝛio tuo.i.a coꝛre
ptione ↄuitiũ.Et nota ꝙ ille qͥ habet rigi⸗
dum pilũ magis ſub raſoꝛio patit᷑. Sic qᷓ
rigidus ẽ ſub diſciplina:⁊ culpã ſuã defẽ⸗
dere vult deterwꝰ habet. Mꝛou.xxix. Qui coꝛripientẽ ſe dura ceruice contẽnit:repẽ⸗ te ſupuenit ei interiꝰ. Itẽ coꝛreptio acuta
et doctria diſcreta immutãt nõ tĩ coꝛda:
ſed etiã opa coꝛreptoꝝ:ſicut cultelli ꝑfoꝛa
tioꝛ⁊ aq̃ coloꝛate infuſio ĩmutãt fructꝰ ar
boꝝ · Sicũt ei agricujture actoꝛes ꝙ ſi qͥsð vult arboꝛẽ pomiferã ſiue fructiferã ꝓdu
eẽ fructꝰſiue poma rubicũda vel alio colo
re coloꝛata:hoc mõ fieri põt:Fac foꝛamen
Ddiſtempa cũ aqua ⁊i
in arboꝛe cũ cultello ⁊ quẽcũq; coloꝛẽ vis
füde ⁊ coloꝛabitur fructus eodẽ coloꝛe. Quid aũt eſt chitelli
pfoꝛatio niſi ſubtilis ⁊ pungẽs delinquẽ⸗ tis coꝛreptio?t quid eſt aq̃ coloꝛata niſi dicantis vel exhoꝛtantis doctrĩa diſcre
ta vel decẽti ꝓnũtiatione
lata. Mec ſũt
em̃ q̃ faciũt arboꝛes.i.audiẽtes diſcipuloſ pducere poma coloꝛata.i.honeſta ⁊ vir ⸗ tuoſa opa ꝓ varietate coꝛreptiõis ſeu per
uaſiõis ip̃ius diuerſaꝝ virtutũ qᷓſi diuer⸗
ſoꝝ coloꝛũ pulchꝛitudine adoꝛnata. Itẽ ꝙ delinquẽtis coꝛreptio debeat eſſe mixta
2
ſiue tẽpata ex aſperitate ⁊ lenitate: patet lio exempio. icũt enĩ viri de agricultu ⸗ periti et experti: ꝙ ſi arboꝛ q̃ facit aceto
et rebus artificialibns
ſum vel amarũ fructũ perfoꝛet᷑:lta ꝙ foœꝛa mẽꝑ arboꝛem tranſeat ⁊ ĩ ip̃m foꝛamẽ aqᷓ mellita x fũdat᷑. ⁊ cũ clauo qui ſit de ligno eiuſdẽ arboꝛis ip̃m foꝛamẽ obſtruat᷑. Taf inquiũt arboꝛ facit fructũ dulcẽ. Quidãt eſt arboꝛ faciẽs fructũ accetoſũ vel amaꝝ: niſi peccatoꝛ factẽs opus malũ: qð tãdẽ conſcientiam pungit ⁊ amare pene reatũ inducit? Sed eius foꝛamen tũc aqua mel⸗ lita infunditur cum blanda eius auri coꝛ⸗ reptio adhibet̃:que tũc cũ clauo obſtrui⸗
tur cum terroꝛe pene ⁊ comminatione co⸗
hibetur. Ex quibꝰ patet ꝙ in coꝛreptione
delinquẽtis:miſceri debẽt adinuicẽ:aqᷓ.i. ſcholis vt ait 70 apiẽtia locutiõis:mel.i.dulcoꝛ mãſuetu⸗ parbario⁊ cũ raſoꝛio dẽtato ſine aq̃ radi: q
inis:⁊ clauus i.terroꝛ pene vel cõmina⸗ tionis.Et talis coꝛreptio ſic arboꝛẽ.i.ho⸗
minẽ ĩimutat:vt q̃ pꝛio faciebat poma ace⸗
toſa vel amara.i.oꝑa coꝛrupta ⁊ pꝛaua ꝓ ducat econtrario ſuauia ⁊ dulcia.i.opera de cetero faciat honeſta ⁊ ꝗᷓtioſa. Itẽ coꝛ
ripiens nimis dure ſilis eſt ei qui veteres
reparat patellas:qui volens vnũ foꝛamẽ vno ictu mallei obſtruere multa fozamia facit:vel vnũ magnum maius qᷓ; ante vel aliquando her confringit᷑.Et quid eſt coꝛreptio niſi vaſoꝛum fractoꝝ reparatio. Ecci.xxj. Coꝛ fatui quaſi vas confractũ: ſed ictus nimis foꝛtł.i.coꝛreptio nimis du ra non coꝛrigit ſed deterioꝛẽ efficit. Iteʒ ſicut medicus nimia potione vel medici⸗ na occidit egrotũ: ſic qͥ nimis dura coꝛre⸗ ptiõe coꝛripit nõ emẽdat:ſʒ pire fac̃: Señ. Vitia animi ſicut vitia coꝛpoꝛis leniter tra ctanda ſunt. Caplm: XVIII
Emones repel d lendi ſunt ſicut pulices cynifes ⁊ foꝛmice. Docet enim̃ Pall.in
libꝛo ſuo: ꝙ contra pulices remedium eſt
amurca ꝑ pauimẽtũ frequẽter aſperſa: vł ciminũ agreſte cuʒ aqua tritũ:vłcucume
ris ſemen agreſtis cum aqua reſolutum: vel cum aqua lupinoꝛũ ſileris auſteritati⸗ bus inuncta:ſi eis locꝰ pulicũ fuerit aliq;⸗
tiens infuſus. Sed cynifes vt dicit extin/
guunt᷑ amurca ⁊ felle buhali lectis aut lo cis punctis: vel folijs hedere tritꝰ ex oleo vel incenſis ſanguiſugis. Sed cõtra foꝛ⸗ micas vt dicit:ſi habẽt foꝛamẽ in loco vn⸗ de eas volumus expellere coꝛ noctue ad⸗
moueamus Si aũtd usenh⸗

6 eeneeeeeee e—
Viber
lori paciũ cinere vel ereta candida ſigna⸗ bimus. Ex his ergo multiplex remedium contra demones colligere poſſumꝰ.IMã p dictoꝛũ remedioꝝ quedã ſunt vnctuoſa ſi⸗ cut amurca vel oleum:qu edam ſunt ama ra ſicut agreſte ciminum vel cueumer: vel hedera: vel lupinꝰ ⁊ fel bubali ⁊ aqua cũ eis mixta: quedam vero auſtera vt ſiler: quedã vero ſunt fumoſa vt incenſi ſangui ſuge. In vnctuoſis notat deuotio:ĩ ama ris contritio:in auſteris abſtinẽtia ⁊ car⸗ nis moꝛtificatio:in incenſis ⁊ fumoſis fer uida oꝛatio. Sed vlterius cõtra foꝛmicas addit᷑ coꝛ noctue:ꝑ qð ſignificat᷑ coꝛdialiſ amoꝛ xp̃i quẽ oſtẽdit nobis in moꝛte. Añ et latus eius apertũ ẽ: vt ip̃m coꝛ pateret. et ip̃e xhs abſcõditus manſit in ſepulchꝛo vt ycticoꝛaꝝ ĩ domicilio:vt icit᷑ ĩ Põ. tj. Ande admotio coꝛdis noctue eſt medi tatio crucis:ſiue moꝛtis xp̃i. Item addi tur ciniſ in quo ſignat᷑ memoꝛiq moꝛtis no ſtre:⁊ inſup candida creta ꝑ quã intelligi tur ↄſciẽtia mũda.his enĩ potiſſime reme dijs demones a nobis repeilunt᷑:⁊ eoꝝ tẽ tationes ⁊ moleſtie fuperant᷑.ſ.vnctiõe de uotionis:amaritudine cõtritiõis:moꝛtifi⸗ catiõe coꝛpoꝛis:feruoꝛe oꝛõnis:meditatio ne dñice crucis:memoꝛia ñce moꝛt! ⁊ emũ datione moꝛtis. Itẽ contra nos pugnat ad modũ militis.ã ſi miles etiã fatis foꝛ kiß:ad pugnam vadit inermis facilx poſti cedit: ſ ſi bene armatꝰincedit facilr hoſtẽ ferit. Silr antiquꝰ hoſtis qᷓſi nos inermes aggredit:cũ mala apte ſuggerẽſ:humane mẽti bona ſimul om̃ia deſtruere conatur: et tůc tanto faciliꝰ vincit quãto aꝑtius co gnoſcit᷑:ſʒ qᷓſi armatus venit qñ hona alb q̃ coꝛrũpit. ã ſepe quoſdã intellectu nõ tentatꝛeiſq; in ſacri eloquij meditatiõe nõ obuiat:ſʒ tñ eoꝝ vitã in operatione ſuplã tat: qꝛ dũ de virtute ſciẽtie laudant᷑ neqjq; ſuoꝝ opeꝝ damna reſpiciũt:cũq; in fauo⸗ ris delectatiõe animus ducit᷑: vite ſue vul nera nõ medet᷑. Hũe ergo armatus hoſtis
rrapit quẽ fraude tectus ex alia deſerẽs ex
alia hte vineit:vt di Sꝛego. Ca. XIX
uitie terrene d nö pſunt retente: ſʒ paupihus erogate? nã fimus ↄgregatꝰ in
terra nõ fructificat nec facit eã fertilẽ niſi
diſpgatur k cãpos:ſic diuitie ↄſeruate nõ
nonus
ꝓſũt:ſed diſꝑſ F— cxj· Diſp erſit dedit paugibus. Añ Sꝛego. Terrena oĩa q̃ ſer uando amittimꝰ largiẽdo ſeruamꝰ: patri⸗ moniũ noſtrũ retẽtũ pdit᷑ manet erogatũ Itẽ nota ᷣm Palk.dy triplex ẽ genꝰfimi ſine ſtercoꝛis. Quidã. ſ.qᷓ ẽ terre q̃ſi valde Pficuus ſicut fimꝰ aſinoꝝ ⁊ capꝛaꝝ ⁊ out um ⁊ iumẽtoꝝ. Quidã vero valde nociuꝰ ſiẽ ſtercus poꝛcinũ. Quidam o valde ar dens ⁊ calidus ſiẽ colũbinꝰ. Sũt ãt qͥdaʒ hoĩes a qͥbꝰ eoꝝ diuitie miſericoꝛdit tribu untur· Et iſte ſũt valde ꝓficue.qꝛ fenerat᷑. deo qͥ miſeret᷑ paupi. Añ tales.ſ.miſericoꝛ des ⁊ aetiui ſũt ſicut iumẽta dei⁊ oues et capꝛe ⁊ aſini.ſ.humiles ĩnocẽtes fructuoſi et laboꝛioſi. Seruiũt enĩ ꝓximis nõ ſoluʒ de fimo ſuo.i.de diuitijs:ſʒ etiã de coꝛpoꝛe ſuo: Mõ.lxxij. At iumẽtũ factꝰſu apud te. Quidã Vo alij ſũt a qͥbꝰ ip̃e diuitie turpi ter ↄſumũtur:ſiẽ ſũt voluptuoſi ⁊ luxurio ſi: vt patet de filio ꝓdigo:qͥ diſſipauit ſub ſtãtiã ſuã viuẽdo luxurioſe. Añ tales di⸗ uitie ſũt valde nociue:qꝛ ſũt dãnatiõiſ cã: Luẽ̃·xvj. Moꝛtuus ẽ diues ⁊ ſepultꝰ ẽ in inferno. Añ ſũt ſicut fimꝰ poꝛcoꝝ. Quidã alij ſũt a qͥbus ipᷣe diuitie arden diligun⸗ tur:ſiẽ ſũt auari. Añ eoꝝ diuitie ſunt vt fi⸗ mus colũbaꝝ: Ecẽ̃s.v. Qnui amat diuiti⸗ as fructũ nõ capiet ex eiſ. Tales eĩ diniti arũ amoꝛe ſeducti decipiũt᷑:qꝛ dũ credunt poſſidere diuitias ip̃i potiꝰ a diuitijs poſ⸗ ſidẽtur. Añ ðᷣꝛ Oſee.vij. Factꝰ ẽeffraim 5 ſi colũba ſeducta nõ hñs coꝛ. Coꝛ eĩ aua⸗ roꝛũ nõ ẽ̃jin eis:ſed in ip̃is diuitijs: Wat. vj· Abi eſt theſaurus tuꝰ.⁊c̃. Ca. XX
cleſie guber⸗ natio eſt ſicut illi vinee cultu ⸗ ra quam plãtauit noe: qð apps
ret Mꝛio rõne plãtatiõiſ. icit᷑ ei Beñ. ix. ꝙ cepit noe vir agricola exercere terrã et
plãtauit vined. Sic pᷣlatꝰ ⁊ agricola ẽ ad
quẽ.ſ.ptinet agrũ.i.vitã ſibi cõmiſſe pleb colere ⁊ terrã ꝓpꝛiã.i.ſemetipᷣm ad pietatẽ exercere. Hic vineã plãtat qñ verbo ⁊ exẽ plo eccleſiã dilatat: Pꝛoñ.vlti. De fructu manuũ ſuaꝝ plãtauit vineã:in qᷓ plꝰ ꝓfĩ opeqᷓ; ſermone. Secũdo rõne potatio⸗ nis:qꝛ ſubdit᷑ ibidẽ de ip̃o noe:ꝙ bibens vinũ inebꝛietatꝰ ẽ:⁊ nudatꝰ iacuit ĩ taber⸗ naculo ſuo. Tũc eĩ pᷣlatus de ſua vinen bi
bit vinũ qñ letat᷑ de ꝓfectu ſubditoꝝ:ſed

1
.
Ri *
u no — —
iiii
—
ſi
4 —
De artificibus ⁊ artificialibus
tc vino inebꝛiat᷑ qñ plꝰ debito gloꝛiatur.
nudat᷑ aũt qñ magnificatjfimbꝛias ſuas ⁊ alijs opa ſua cõmẽdat:theſauꝝ ſuũ publi ce in via poꝛtat ⁊ depꝛedari deiiderat: ſed turpius nudat᷑ qñ ꝓpt᷑ ĩimoderatã gliam ⁊ ignominioſã luxuriã cadere ꝑmittit᷑ vt ꝑ ↄfuſionẽ ißminie curet᷑ oñtatio glieBerñ. Magnñ pctĩ qð tã vili emplaſtro curat᷑. hoc ſepe accidit pᷣlato vt denudẽt᷑ femoꝛa na ꝓpter luxuriã.ij· Beg. x. Mũcijs dauid trũcant᷑ tunice vſq; ad nateſ.h fit qñ vſq; ad pudẽda luxurie dehoneſtant᷑ pᷣdicato⸗ res. nebꝛiatio aũt ẽ coꝛdis elatio ex ꝓfe ctu virtutũ vel abũdantia tꝑaliũ. Aerẽdo rũ denudatio ẽ infirme cogitatõis demon ſtratio dũ hũana pᷣlati ĩfirmitate ↄceptio gioꝛiatiõis cogitate ꝑ quãlibet iactãtiam vel inanẽ gloꝛiã vel ꝑ aliquã humani ex⸗ ceſſus intẽperãtiã manifeſtat᷑. Tertio rõ ne filialis affectiõis.i.filioꝝ noe circa ip̃ʒ: qꝛ vnꝰ filioꝝ verecundiã pris irriſit ⁊ alijſ notã fecit. Alij aũt auerſis vultibꝰ eñ ope
nuerũt · In filio irridẽte ſignãt᷑ repꝛobi ſb diti qͥ defectus p̃latoꝝ ſuoꝝ deridẽt ⁊ pu⸗
blice detrahendo ⁊ infamãdo eoꝝ exceſſꝰ
aiijs pãdũt:ſʒ ĩ filijs copientibꝰſignantur
ſubditi boni qͥ q̃ſi palliũ in humert ponũt
dũ eoꝝ infamatiõi reſiſtũt. Sꝛego. Muid?ẽ
ꝙ filij verenda pr̃is ſupiecto doꝛſis pallio auerſi veniẽtes operiũt? Auerſari dicimꝰ
qð repꝛobamus bonis ſubditi ſic pᷣpoſito
rũ ſuoꝝ mala diſplicẽt vt tñ ab alijs h oc⸗ cultet:opimẽtuʒ auerſi deferũt: qꝛ dijndi⸗
cantes factũ ⁊ venerãtes ng̃os nolũt vi
dere qꝛ tegũt. Berñ. Piſſimulamꝰ interim de magnis eccliaꝝ p̃lati. Sic eĩ faciẽdum eſt ꝓ reuerẽtia diuine oꝛdinatiõis nõ pꝛo pſonarũ meritis.Et ſic placet illis vt eua⸗ dant humana iudicia ⁊ tandem incidunt
in dei indicium cum durum iudicium in
hijs q pᷣſũt fiet⸗necẽ ridendũ:ſʒ flenduʒ. Augꝰ.Mõ ſit delectatio minoꝝ lapſus ma ioꝛũ:ſʒ caſus maioꝝ ſit mĩoꝛũ timoꝛ. Itẽ eccĩa fideliũ figurata ẽ ĩ tabernaculũ moy ſi nã ꝑ exteriꝰ tabernaculũ qð dicebatur ſctã:figurabat᷑ ſtatus fideliũ vetertlegis: vt diẽ Apls.Heb. ix. Quia ad dei taber⸗ naculũ ſemp ĩtroibãt ſacerdotes ſacrifici oꝛñ officia cõſũmãtes. Per interiꝰ vᷣo ta⸗ bernaculũ qð dicebat᷑ ictã ſctõꝝ: vł celeſti eret ſtatus fideliũ noue legis:q̃ ẽ que Vã inchoatio future glie in quẽ ſtatũ nos
lucerna ilutũ vlfoueã. Sʒ q̃ pꝰ moꝛtẽ dat᷑:ẽ ſiẽ ju cerna q̃ᷓ fert pꝰ tergũ:q̃ nõ cuſtodit qͥn ca⸗ dat i foueã iferni. Itẽ elemoſyna ñ dʒ di mitti ꝓpt̃ aduerſitatẽ vł detractiouẽ. Naʒ
xpᷣs itroduxit. Introduxit etiãip̃e nos in tabernaculũ celeſtis glie ꝑ ſuã aſcẽſioneʒ in celũ qð— pbꝙ ſel ĩ ãno ſũmꝰ ſacerdos in ſctãſanctoꝝ introibat. velum aũt ꝙ erat intermediũ ſignificabat occul⸗
tationẽ ſpũaliũ ſacrificioꝝ in veteribꝰ ſa⸗
crifieijs: qð veluʒ q̃ttuoꝛ coloꝛibus erat
ornatü. Byſſo qͥdẽ ad deſignandũ carnis puritateʒ. Murpura ad deſignãdas paſſi
ones qjs ſancti ſuſtinuerunt deo. Cocco bis tincto ad deſignãdum charitatẽ gemi
nã dei ⁊ pximi. In hiacyntho ſignifica ba tur celeſtis meditatio. Ad ſtatũ aũt veter?
legis aliter ſe habuit populus ⁊ aliter ſa⸗ cerdos. Mã populus ip̃a coꝛpalia ſacrifi⸗
cia ↄſiderabat q̃ in atrio offerebant᷑. Sa⸗
cerdotes vo rõnẽ ſacrificio ꝝ ↄſiderabãt:
hũtes fidẽ magis explicitam de myſterijs
xpi· Et iõ intrabãt ĩ exteriꝰ tabnaculũ: qð etiã qjdã velo diſtĩguebat᷑ ab aitero. uia
quedã erãt velata populo circa myſteriũ x5iq̃ ſacerdotibꝰ erãt nota:nõ tñ eis ple⸗ ne rcuelata:ſiẽ poſtea in nono teſtametnto
vt habetur. Eph.iij. Caplm: FXI⸗
Lemoſynaz hi
e kariter dãs p deo hilarit᷑ remu
nerabit᷑ ab eo:qꝛ deꝰ eſt ſmilis
ſ peculo. Mã ſi qͥſ arridet ſpeculo⁊ ſpeculũ arridet ei.Et ſic deꝰ ei qͥ hilarit᷑ dat hilari⸗
ter retribuit: Apls.ij. Coꝛin. ix. Hilarẽ da toꝛẽ di.⁊c̃. Itẽ elemoſyna aſiłat᷑ lucerne
vłcãdele accẽſe. Nã elyna qᷓ dat᷑ ĩvita ẽ ſiẽ q̃ pᷣcedit aliquè ßuãſ eũ vt ñ cadat
ſiẽ ſemẽ gelu pᷣſſũ ⁊ retardatũ vberiꝰfrucii
ficat: Sic aliqñ elemoſyna q̃ adu erſitate;
mit᷑: maioꝛẽ hʒ remunerationẽ qᷓ; illa q̃ eũ Pſpitare fouetꝛet illa etiaʒ cui detrahit᷑ qᷓ; illa q̃ laudat᷑. Añ Wat.vij. Sit elemoſyna
tua ĩ abſcõ. Itẽ elemoſyna dãda ẽ idigẽti.
Ainea ei illa libẽtiꝰ ſũptuoſe colit᷑ q̃ bonũ vinũ affert qᷓ;illa q̃ pꝛauũvł nihil. Sic pau pes magis ĩuitãdi ſũt qᷓ; diuites:qꝛ remu
neratio maioꝛ habet̃. Meliꝰ eĩẽ lucrari in ſtuppiſ ⁊ boꝛello qᷓ; pdere ĩgẽmis vᷣſcarle to. Sic meliꝰ ẽ dare paupibꝰ ⁊ vilibꝰ qᷓ; di
uitibꝰ:de qͥbꝰ in futuro nullũ lucrũ hẽbit. Luxiiij. Lñ fackↄui, aut ce.no
4

„%.
itulum: XXKII
sinuenilis
e aptioꝛ ẽ diſcipline vel penitẽtie qᷓ; ſenilis: qꝛ mollioꝛ ẽ ⁊ fleibi
oꝛtſiẽ cerã dů mollis ẽrecipit impᷣſſionẽ ſgilli quam nõ ita recipit pꝰqᷓ; ĩduruerit.
Sic etiã tenera vᷣgulaꝛſi curua fuerit põt
ad rectitudinẽ reduci: trab ẽ aũt nullꝰ re⸗ ducere põt. Sic qũtrariũ gr̃e dei occupa nit hoiem.ſ.pctĩ difficiliꝰ ĩeo gr̃a dei reci pit:qꝛ inuenit qð ſibi repugnat. Sicut la⸗ thomus vel pictoꝛ nõ ita de facili ſculpit yel pingit in lapide habente foꝛmã ſicut ĩ 6 Bpbte nudo⁊ plano. Sicut etiam materia
difficilius ſuſcipit ignem. Itẽ ſi in te
nera etate caro nõ domat᷑ꝛin ſenectute ma
gis ↄtumaꝝ efficit. Stultus eſſet qͥ nõ do⸗ maret equum ſuuʒ vſqʒquo eſſet ſenex: ſic
qui nõ domat carnẽ ſuã in iuuentute ſua: ed nutrit eam delicate. Ande non poteſt
eam poſtea tenere:ſed ꝓijcit eum in lutuʒ peccati. Mꝛoů.xxix. Qui delicate a pueri
cia nirit ſeruuʒ ſuũ: id ẽ coꝛpus poſtea ⁊ kcetera.
Caplm: XXIII
Faltatur inter e dũ homo nõ ꝓpter ſuũ meritũ: ſed pter alioꝝ pfectũ. Capa
enĩ pluuiałſiue mãtellꝰ nõ ideo ſupponit ceteris veſtibus: qꝛ charioꝛ habeat:ſʒ vt ola deturpet᷑ ⁊ vt alia veſtimenta cuſtodi t. Et ſicut fumariũ vel caminꝰ ceteris pti busix officinis domꝰ altius eleuat᷑ nõ qꝛ
dignius aut charius:ſʒ vt ip̃m ſolũ fumi
Letur:⁊ ꝑ alias ptes donꝰ fumꝰ nõ ſper⸗
Faur ne. l. deturpet᷑ a fumo. Sic etiã ter
um. rõne vite ꝓpter vtilitatẽ alio
ũ exaltat: qꝛ expeditvtvnꝰmoꝛiat᷑ ꝓpo. Irẽ ſi visvẽtilare jnñ cñ palea Iᷓnũ deſcẽ
dit ⁊ palea aſcẽdit:ſʒ nõ ẽ palea ſupgranũ Fpter ſuũ valoꝛẽ:ſʒꝓpter iuã leuitatẽ. Sic ſunt ſupbi ſuꝑ bonos. Et tñ ðꝛ Wat. iij. ꝙ dñs paleã cõburet igne inextinguibili:
triticũ cõgregabit in hoꝛreũ ſuũ.ſ.celnm.
— XXIIII ſpiritus 7 quãdo intus caleſcit in ſanctis viris non poteſt cohiberi quin
d exterioꝛs pꝛoꝛumpat. Cuius exempluʒ
ctquia ſi fiat vas eneũdcauũ habẽs par
er nonus
uum foꝛamẽ ſupꝛa:⁊ aliud foꝛamẽ in ven⸗ tre parũ maius.⁊ habeat pedes ita ꝙ ven ter nõ tãgat terrã ⁊ impleat᷑ aqua ⁊ ſignis optimis obſtruat᷑ vtrũq; foꝛamẽ: ⁊ ponat in igne vehemẽter calido generabit᷑ intus vapoꝛ qͥ foꝛtificatus erumpet ꝑ aliud foꝛa men:⁊ ſi erũpit deſup ꝓijcit aquã ſup lo/ ca ꝓpinqua:ſi inferius ꝓijcit aquã ĩ ignẽ et ꝓcittitiones ⁊ carbones ⁊ cineres ca lidos. Coꝛ enĩ homiĩs ſancti debet eẽ ene⸗ um ꝑ patientie ſoliditatẽ:cõcauũ ꝑ humi litatem:ſupius ꝑfoꝛatũ ⁊ apertum ad dei contemplationẽ: licet hot foꝛamẽ ſit par⸗ uum:qꝛ parũ de deo poſſumus ↄtemplari in hoc mũdo. Itẽ debet eſſe ꝑfoꝛatum ⁊ apertũ inferius ad dilectionẽ ꝓximi. Itẽ a terra eleuatũ ꝑ contemptũ tꝑaliũ. ſtẽ aqua ſapiẽtie repletum:⁊ debẽt obſtrüi ⁊ claudi foꝛamina.ſ.ꝑ cuſtodiã ſenſuũ. Tũc autẽ in igne vehemẽter calido ponit᷑ quã do diuina eloquia meditat᷑:ſiẽ Mõ cx viij ait: gnitũ eloquiũ tuũ vehemẽt᷑. el qñ meditat᷑ de doloꝛe paſſionis xpi:qꝛ talis doloꝛ renouatus in coꝛde ꝑ memoꝛiq me⸗ ditãtis vehemẽtiſſime accendit: ᷣm iliud Mõ · xx viij. Doloꝛ meꝰ renouatus ẽ cõca⸗ luit coꝛ me in me ⁊ in me.m exar. ignis· Añ tũc generat᷑ vapoꝛ.i.denotiõis feruoꝛ ui ſuperius per oculos pijcit aquam la⸗ cheymaꝝ. Inferiꝰ aũt ad ꝓrimos facit pij cere titiones.i.ignita ſanctoꝝ exempla: et carbões.i.feruẽtia vᷣba:⁊ cineres calidot
i.humilia ⁊ feruẽtia oꝑa pñie. Ca. XNXVy
Icdelium ch⸗ ſti ſtatus figuratus eſt in taber naculo mo yſi. Nã totũ coꝛpꝰ ta
bernaculi cõſtabat ex qduſ tabulis: in
longitudine erectis: que quidẽ interiuſte gebant᷑ quibuſdã coꝛtinis ex quattuozꝛ co ⸗
loꝛibꝰvariatis.ſ.de byſſo retoꝛta ⁊ hiacyn
to ⁊ purpura coeco bis tincto:ſʒ hmõi coꝛ
tine tegebãt latera ſolũ tabernaculi. In te cto aũt tabernaculi erat operimẽtuni vnñ de pellibꝰ hiacvnthinis. Et ſuꝑ hoc aliud de pellibus arietũ rubꝛicatis:⁊ deſi up ter⸗ tium de quibuſdã fagis cilicinis:qᷓ nõ tm̃ operiebant tectũ tabernatuli:ſed etiã de⸗ ſendebãt vſq; ad terrã ⁊ tegebãt tabulaſ tabernaculi. Mer tahulas igit᷑ ex quibus conſtructũ fuit tabernaculũ ſignabãtur fi deles xp̃i: ex quibus conſtruitur eccieſia.

tur ꝑ ſaga cilicina:qᷓ erãt
De artificibus ⁊ rebus artificialibus
Tegebant᷑ aũt tabule interius coꝛtinis 5ᷓ dricoloꝛibug:qꝛ fideles interius oꝛnãt qᷓt
tuoꝛ vᷣtutibꝰ. IMã in byſſo retoꝛta: vt Blo. dicit deſignat᷑ caro caſtitate renitens. In hiacyntho mens ſupna pur⸗ Pura caro paſſionibꝰ ſubiacens: In cocco bis tincto inẽs inter paſſiões dei⁊ ꝓximi
dilectionẽ refulgens. Mer oꝑimẽts vero tktecti deſignant᷑ pᷣlati ⁊ doctoꝛes in qͥbꝰ de bet renitere celeſtis ↄuerſatio:que ſignat᷑
per pelles hiacynthinas: ꝓmptitudo ad martyriũ quã ſignãt rubꝛicate pelles:au ⸗ teritas vite ⁊ tolerãtia aduerſoꝝ qᷓ ſignã⸗ 1 expoſita vẽtis ⁊ Fensve dicit Sloſa. Itẽ nota qꝙ fide⸗ es xp̃iani antiqͥ fuerũt fẽruẽtioꝛeſmoder
nis:ſicut vinũ vetus calidiꝰnouo. Dicit ĩ ij·li de vindemijſ ꝙ nou vinũ ẽ Ppter terreſtreitatẽ ⁊ aqᷓſitatẽ. Vetus ei vinũ calidiꝰ ⁊ foꝛtiꝰ ⁊ magis odoꝛifeꝝ.qð eni in eo erat aqͥſũ tp̃s ↄfůpſit. Sic antiqᷓ ancti carueft terreſtreitate auaricie ⁊ aqᷓ
itate luxurie. Añ fuerũt feruẽtioꝛeſi amo reꝛ foꝛtioꝛes in ꝑſecutiõe:⁊ redolẽtioꝛes ↄuerſatiõe.Ecci.ix. Sinũ nouũ amic no ns at. Eapitu um: XXV ladiuine
iuſticie aſſimilant᷑ ſagittꝭ: ex eo
iꝝ ſagittarũ moꝛe pcutiẽdo pꝛo ſternũt. Mã dũ coꝛpus vulnerant ſpĩ hu miliant. Añ Job.vj. ðꝛ. Zagitte dñi in me ſũt:q̃ꝝ indignatio ebibit ſpr̃ meũ. Quid enĩ eſt ſpñs homis niſi ſpũs elatiõis. Sa ⸗ gitte aũt dñi ſpĩ ebibũt:cũ ſupne aniad- uerſionis ſnĩe afflicti mẽtẽ ab elatione cõ peſcũt. Itẽ ſagitte dñi ſpim̃ hoĩs ebibũt: qꝛ intẽtũ exterioꝛibꝰ ĩtroꝛſus trahũt. Itẽ ſagittarũ indignatio ſpĩ hoĩs ebibit ſupne fententie electos qͥ;s in pctĩs inueni unt dũ vulnerãt ĩmutãt:vt duriciã ſuam trãffixa mẽſdeſerat:atq; ex ſalutifero vul nere ſanguis ↄfeſſiõis curat:penſant nã⸗ ꝙ vñ lapſi ſũt:pẽſant a qnta btitudine ad ꝗj cotruptiõis ſue toꝛmẽta ceciderũt:⁊ nõ ſolũ gemũt in his q̃ ſuſtinẽt:ſʒ inſuꝑ metu unt b qð diſtrictus iudeꝝ deliquẽtibꝰ de gehenne ignibꝰ cõminat᷑. Añ iuſtoꝝ mẽs õ ſolũ ppẽdit qð tolerat:ſʒ eti pauet qð reſtat: videlcʒ q̃lia ĩ hac vita patit:metuit ne poſt hãt
dicit. Ita ffagellũ ⁊ heuſſio deiẽ ad anie
ꝛ
rauioꝛa patiat:iicut Sꝛego.
ſalutẽ:eo mõ q̊ medicus vulnerat ad coz⸗ poꝛis ſanitatẽ. ñ Vob.v. Ip̃e vulnerũt? medet:ꝑcutit ⁊ manus eiꝰ fanabunt. Sbi Bꝛe · dic ꝙ duobꝰ modis oĩpotẽs deꝰ vul nerat q̃s ad ſalutẽ reducere curat:aliquã do enĩ carnẽ ꝑcutit ⁊ mẽtis duriciã ſuo pa uoꝛe tabefacit vulnerãdo.ergo ad ſalutẽ reuocat cũ electos ſuos affligit exteriꝰ vt interius viuãt. Añ ꝑ moyſẽ loquit᷑ dicẽs: Ego occidã ⁊ ego viuere faciã:ꝑcutiaʒ et ego ſanabo. Deut᷑.xxxij. Oeccidit eĩ vt ⁊c̃. pcutit vt ſanet. uia idcirco foꝛagbera admouet vt ĩrdelictoꝝ vulnera curet. Aii quãdo aũt ſi flagella exteriꝰ ceſſare videã tur intus vulnera infligit:qꝛ mẽtis noſtre duriciã ſuo deſiderio ꝑcutit:ſʒ cutiendo ſanat:qꝛ terroꝛis ſui iaculo trãſixos ad ſẽ ſuʒ nos rectitudinis reuotat. Coꝛda eĩ no ſtra male ſana ſũt cũ nullo dei amoꝛe ſau⸗ ciant᷑:cũ pegrinatiõis ſne erũnã nõ ſe enti⸗ unt:cũ erga infirmitatẽ ꝓximi quamlibet nec minimo affectu langueſcũt:ſʒ vulnerã tur vt fanent᷑:qꝛ amoꝛis ſpicuł mẽtes de inſenſibileſpcutit:moxq; has ſenſibiles p ardoꝛẽ charitatis reddit.&j ei ſpõſa ĩ xã ti.cãtico. dic. Aulnerata charitate ego fñ. male enĩ ſana aĩa atq; ĩ huiꝰ exilij ceca ſe⸗ curitate ꝓſtrata nec videbat dñm nec vi⸗ dere reqͥrebat:ꝑcuſſa aũt charitatis eÿſpi culis vulnerat᷑ in intimis aſectu pietatis: arder deſiderio cõtẽplatiõis ⁊ miro modo viuificat ex vnlnere q̃ pᷣus moꝛtua iacebat in ſalute:eſtuat anhelat ⁊ iãñ videre deſide rat quẽ fugebat. Percuſſiõe eĩ ad ſalu teʒ reduci᷑ q̃ ad ſecuritatẽ qᷓetis intime amo⸗ ris ſui pturbatiõe reuocat᷑. Ca. XXVII Ratiadei nõ in
fundit anĩe niſi pᷣus ſit purga⸗ mũda. Mã ſicut ĩ ꝑgameno niſi pus raſũ fuerit nõ ſcribit᷑:ita coꝛdi hu mano niſi pᷣus purgatũ fuerit gr̃a nõ ifun ditur: Perũ· Palſamũ ẽ gratia dei vaſpu riſſimũ reqrit. Itẽ herbe male ⁊ ſpine p⸗ us eradicant᷑ a tèrra qᷓ; ſerat triticuʒ. Sic cogitatiõᷣes ⁊ actiõeſmalas pᷣus amonere debemꝰ a nobis:ſi nos volumꝰeẽ agri det ⁊ gratie ſemẽ ſuſciꝑe:⁊ fructũ bonñ ferre. hief. iiij. Mouate vobiſ nouale.⁊ nol ite ſe rere ſup ſpinas.i.ſupꝑ peccata. Ftem gr del aſſimilatur menibus ⁊ munitionibꝰ ci⸗ uitatis Wenia enim in oꝛna

mẽto fũt:munitiones ꝓ defenſiõe vt Sꝛe⸗ go· dicit. Menibus eni aſſimilant᷑ gratie ratis date ſicut ꝓphetia: doctrina: gr̃a
linguarũ: virtus chrationũ:q̃ licet anĩiam
oꝛnent tñ ſine eis ania ſtare poteſt munita p fidem ⁊ iuſticiã. Sed gratia gratũ faci ens:ex qua eſt fides:ſpes:charitas ⁊ cete re neceſſarie virtutes aſſimilatur munitio nibus:qꝛ ſi hec habere negligimus hoſti libus inſidijs patemus: vt Sꝛego.dic̃: Et de his menibus ⁊ munitionibꝰ ðꝛ Treno.
j · Jactus ẽ dñs velut inimicus:pᷣcipitauit in iſrael menia eius: diſſipauit munitiões
eins 4. ff XXVIII RBmilitas cogi tationũ firmat bene operãtes
motũ tentationũ. Cuius exem ⸗ plum apparet in roſis ſiccatis ⁊ pulueriga tis:qꝛ puluis roſaꝝ ſiccarũ: vt dicit Pli/ nius dentes mobiles firmos efficit:Pul⸗ uis quippe roſaꝝ eſt humilitas mẽtiũ ſi⸗ ue cogitationũ. Oentes aũt qui alijs mẽ⸗ bꝛis cihum ſiue nutrimẽtũ pᷣparant teren
do ſůt actiui:qͥ ꝓximoꝛũ nutritiõi ſiue ſu
ſtentationi ſeruiũt. Ael pᷣdicatoꝛes qͥ alijſ cibum ſpũalem vᷣbi dei terendo vel expo ⸗ nendo pᷣparant ⁊ poꝛrigũt. At ergo hi dẽ⸗
tes firmẽtur:ita vt tentationũ veĩ ſuꝑbie
impulſũ nõ moueant ꝛoptet ꝙ puluere ro ſarum.i.humilitate cogitationũ teneant᷑. Fptẽ humilitas ↄſeruat vᷣtutes: ſicut ol ⸗ la rudis cõſeruat roſas virides. Picit eni Palla.ꝙ illi qͥ volunt roſas ſeruare viri⸗
es in rudi olla cõditas ⁊ bene munitas
ſub diuo obꝛuũt ac reſeruãt.Et qͥd eſt ro⸗ ſas ſeruare virides ĩ viroꝛe niſi tenere ᷣ⸗ tutes in ſuo ſpũali vigoꝛerqᷓ tũc in olla ru direcondũtur: qů ſub inculta ↄuerſatiõe et humili abſcõdũtur. Sʒ tñc bene ſub di ⸗ nuo obꝛuũtur cñ in humilẽ mentẽ concluſe n oſtentationẽ vel iactantiã ad publicum nõ ducunt᷑:m illud Watth.vj. Attẽdite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛã hoĩibꝰ vt vi deamini ab eis. Sʒ qꝛ humilitas vera ne⸗ quaq; eet q̃ opoꝛtuno tꝑe tutes abſcon ⸗ ditasi.ab ope vacuaſ feu ocioſaſteneret. Wpoꝛtet iteꝝ ipᷣas vᷣtutes ſic ſeruare ĩmẽ te hili quẽadmodũ ⁊ roſe recẽteſin cãtia viridi ſeruant᷑. Dicit eĩ idẽPall.ꝙ roſas nõdũ patefactaſſeruabis ſi in cãnã viridi ſnte fixa reducas:ita vt fixũ creſcere pa
Pier nons
tiaris:⁊ eo tpe cãnas recidas qͥ rofas virl des habere volueris. Quid aut eſt cãna viridis niſi mens vᷣtu oſa ⁊ hůilis q̃ ſemꝑ .in bono ope creſcit?⁊ tñ intꝰ a ſuperbie ſpũ vacua exiſtit. In hac roſa nondũ aꝑte i. virtutes nõdũ ꝓpalate ſic ſũt abſcon ⸗ dende hominibꝰꝛ vt tamẽ eis tpe cõgruo ad exercenda ſpũalia opa non denegetur egreſſus. Capitulum: XRiX
Vcöſtans? le⸗
i uis hõ cedit oĩ tẽtatiõi.ã ſẽ gallus ſupꝛa pinnaculũ eccleſie cuilibet vẽto ſe vertit. Sic quoq; hõ incẽõ
ſtãs cuilibet cedit tẽtatiõi: Job.xxvj. Tol
let eũ ventus vꝛẽs ⁊ auferet de loco ſuo. paleam enẽ tollit vẽtus nõ granum: Job. xrj. Erũt ſicut palea ante faciẽ vẽti:⁊ ſitut fauilla quã turbo diſpergit. Poma putri da ⁊ vermiculoſa cadũt de arboꝛe ad mo⸗
dicũ ventũ:ſʒ ſana bene ſe tenẽt. Sʒ nota
ꝙ Pᷣm Mall. ↄtra caduca poma ſpẽalr pſi ci põt adhiberi remediũ.ã ſi poma pſi⸗
ci incipiũt eſſe caduca: radices eiꝰ ců ſecu
ri aut alio inſtrumẽto findere debes:⁊ fif ſuris eius trũcos factos de pino impꝛime re: vel foꝛamibꝰ cũ terebello factis—— ex ſalice factos cũ malleo foꝛtiter ifigere. Auid igit᷑ ſũt caduca pſici poma nij in⸗ conſtantium hominũ infirma opa vel re⸗ cidiua peccata?Et qd eſt radicẽ arboꝛiſ ſe curi findere niſi memoꝛia moꝛtis mentem hoĩs exercere? Mat.iij. Jaʒ ſecuris ad ra dicem arboꝛis poſita ẽ. Succidit eni ipſa moꝛs hominẽ velut ſecurt arboꝛẽ.ſ 5 quia radix arboꝛis ẽ ipſa mẽs vł coꝛ homis ad
quã dũ ſciſſio ſecuris.i.ↄſideratio moꝛtis reducit᷑:pctm̃ euitat᷑.ᷣm illud: Eeci.vij.
Wemoꝛare nouiſſima tua ⁊ ineternũ non peccabis. Sed fiſſure ſecuris truncus hini q̃ eſt arboꝛ jemꝑ virẽs inſerit᷑ dñ eiuf
dem moꝛtis memoꝛie futuri ſeculi qð ſem⸗
per manet cogitatus adiungit᷑:ſʒ qᷓfi foꝛa⸗
mẽte rebelli eñt timoꝛ diuini iudicij:qᷓſi do ſalicis clauus ẽ eterni ſupplicij reatus. qꝛ ſicut falice vitis ligat᷑ ad palum:ſic ex pec cãti ꝑpetratiõe ania obligat᷑ ad ſuppliciũ. qusſi aũt mallei ꝑcuſſio eſt diuini vᷣbi au⸗
ditio: Hiere. xxiij. Sermo dei quaſi mal⸗
leus ↄterens petras.habes ergo multi⸗ plex remediũ ↄtra caducũ pomũ.i.contra inconſtantis hominis opus recidiuũ, quo
—— ₰—————

E
—.
55 .
5*
* 3
W
P
.
Deartificibus et rebu
rum pᷣmũ eſt timoꝛ moꝛtis ꝑ quã peccatuʒ finitur. Scðᷣm ẽ cõſideratio eterne beatitu
dinis qne ꝑ peccatũ amittit. Tertiũ eſt di uini tioꝛ iudicij cui peccatoꝛ aſſiſtit᷑. Nnar
tũ eſt timoꝛ gehenne q̃ peccatum punitur.
Quintuʒ eſt auditus diuini verbi ex quo
peccatoꝛ conteritur. XXM
Capitulum:
iernus imt
tlatur domui dedali cuiꝰ facilis
—*
eſt ingreſſus:ſʒ negat egreſſus
etẽſicut naſſa quã faciij intrãt piſces:ſed
exitus ẽ impoſſibilis. Airgilius:Facil de ſcẽſus auerni. Noctes atq; dies patet atri ianua ditis. Sed reuocare gradũ ſuperaſ ꝙeuadere ad auras. hoc opus ⁊c̃. Sap̃. ij. Mon eſt agnitus qui ſit reuerſus ab in/ feris. Sed nota hic ꝙ exitꝰ de inferno põt duplicit᷑ intelligi. Ano modo ꝙꝙ ſimplicit᷑ inde aliquis exeat:ita vt iã amplius eius locus nõ ſit infernus:⁊ ſic nullus inferno finaliter deputarꝰ inde exire põt Job. vij. Qui deſcẽdit ad inferos nõ aſcẽdit. Vlio modo poteſt intelligi vt exeat inde ad tem pus:⁊ ſic ᷣm oꝛdinẽ diuine ꝓuidentie ꝑ⸗ mittunt᷑ aliquãdo dãnati viuentibus ap⸗ pareread eruditionem eoꝝ ⁊ terroꝛẽ:non autem frequenter hoc accidit. ꝛimo quia damnati ita ſũt penis oppꝛeſſi:vt de ſua miſeria magis doleant qᷓ; curent alijs
pparere. Secũdo quia hoc non poſſũt
kiſi diuinitus ꝑmiſſi: neq; etiã qñ ſic awa rent damnati ſũt liberi a ꝑena inferni: qꝛ locus inferni cedit in penã vel doloꝛẽ ani
me ex eo ꝙ tali loco deputata ẽ: ab E autẽ
non abſoluit q;uis ad hoꝛã exire ꝑmitta⸗
kur:ſicut nec captiuꝰ abſoluit᷑ a carcere vł A vinculis ex eo ꝙ ad hoꝛã exeat. Eñ pe⸗
na inferni ſiue voloꝛ manet in anĩa etiam ertra infernũ. Et qᷓ;uis damnati aliqñ pꝛe
Entialiter ſint in loco vbi apparẽt:nõ ta⸗
men credendũ ẽ ꝙ hoe accidat ſempꝛquia aliquãdo hmõi apparitiões fiunt:vł doꝛ⸗ miendo: vel vigilando oꝑatione bonoꝛuʒ
vel maloꝝ ſpirituũ ad inſtructionẽ vel de
ceptionẽ viuentiũ:ſicut etiã aliqñ viui ho
mines alijs apparẽt ⁊ eis multa dicunt in omnijs cũ tamẽ cõſtet eos eſſe pꝛeſentes: icut Aug.ꝑ multa exempia ꝓ at in libꝛo
de cura pꝛo moꝛtuis agenda. Cpitulum: RRXI
bus artificialibus mndicia mẽ
t tis repñtabat᷑ in lege moyſi per
immũdiciã domꝰ ⁊ veſtis ⁊ va⸗ ſis. Nã ĩ lege veteri reputabat imũda do mus vl veſtis qᷓerat lepꝛoſa:vel vas qðᷓ ñ habebat opculũ vel ligaturã etiã diceba⸗ tur ĩimũdũ. icebãt᷑ ð domꝰ vel veſtes le⸗ pꝛoſe ꝑ ſilitudinẽ:qꝛ ſiẽ ĩ coꝛꝑe lepꝛe moꝛ⸗ 7ẽ ex hñoꝛe coꝛrupto putrefaciẽte carnẽ ⁊ coꝛrũpẽte:ita etiã ꝓxf̃ aliquã coꝛru ptõeʒ et exceſſũ hũiditatꝰ vłl ſiccitatis fit aliquã do coꝛruptio ĩ lapidibꝰ vł veſtimẽto.Et iõ hãc coꝛruptionẽ lex vocauit lepꝛã:ex qᷓ do mus vł veſtis imũda iudicabat᷑:tũ qꝛ oĩs coꝛruptio ad ĩimũdiciã ꝑtinebat:tum qꝛ hmõi coꝛruptionẽ gẽtiles deos ponentes colebãt.Et iõ lex pᷣcepit hmõi domꝰĩ qᷓbꝰ eẽt tał coꝛruptio ꝑſeuerãſdeſtrui ⁊ veſtes ↄburi ad toliẽdã idolatrie occaſionẽ. Aa ſa etiã q̃ nõ hẽbãt oꝑculũ vl ligaturã de⸗ ſuꝑ reputabãt᷑ ĩimũda:qꝛ ĩ talia vaſa de fa cili poterat aliqͥd ĩimũdũ cadẽ vñ poterãt immũdari. Itẽ valebat h ad vitãñ ido latriã. Credebãt ei idolatre ꝙſi mureſaut lacerte vł aliqͥd hmõi dñ ĩmolabãt idołci to caderẽtĩ vaſa vłĩ aq̃s ꝙ eſſent dijſ Ftio ſa. Añ etiã adhuc aliq̃ mkiercule dimittũt diſcoopta vaſa ĩ obſequiũ nocturnoꝝ nu⸗ minũ q̃ ranas vocãt. Figuralr ãt ꝑ lepꝛã domꝰ ſigniticat imũdicia ↄgregatiõis he reticoꝝ. Per lepꝛã vo ĩ veſſe linea ſignifi cat᷑ ꝑuerſitas moꝝ ex amaritudie mẽtis. Per lepꝛã veſtis lanee ſignificat᷑ ꝑũſitas adulatoꝝ. Mer leꝑꝛã vo ĩ ſtamiĩe ſignific tur ꝑctã carnalia. Siẽ eĩ ſtamẽfẽ ĩ ſßtegmi ne:ita aĩa ĩ coꝛpe. Mer vaſãt ꝙ ñ hʒ opcu lũ vłl ligaturã ſignat hõ q̊ ñ hʒ aliqͥdvela⸗ mẽ taciturnitatꝭ ⁊ qͥ j ↄſtringit᷑ aliqj cẽſu⸗ ra diſcipline. Capitulũ: XXXII
Vpatiens hõ
i ſẽq̃rulꝰ ſiẽ currus qͥ ſp ſtridet ſue ſit ĩ bõa via ſiue ĩ mala:ĩimo quãto meliꝰ hñt qdã tãto magis murmu⸗ rãt. Añ ſũt ſiẽ anler qͥ qñ ẽ domũ ẽ ad vẽ tuʒ ⁊ pluuiã ñ pipat: ſʒ tacite q̃rit victũ ſu
um:ſʒ qñ ẽ ĩ domo vadit pipãdo ꝑ domñ.
cũ tñ meliꝰ hẽbat qᷓ; e. Et ſiẽ gallina q̃ vn dit cluſãdoꝛ⁊ ſiẽ auis ĩ cauea q̃ ſatꝰ hʒ ad cõedẽdũ:a tñ ad qͥdlibet foꝛamẽ trahit ca
put ſuũ cupiẽs exire:⁊ ſiũ ſ

Barrula⁊ vaga qᷓet ĩpatiens.ſ.tal ꝑſona. Capitulum: XXXIII
VMuidus homo
1 de ꝓfectu alioꝝ deficit:ſiẽ ignis
— grecus qͥ in aquis ardet ⁊ ſeip̃m cõſumit:ſicut ignis cõſumit ligna. Mec po teſt bona alioꝝ videre:ſiẽ heli.qͥ non pote rat videre lucernam donec extingueret᷑. Sñ innidia ðꝛ a nõ vidẽdo:qꝛ nõ põt vi ⸗ dere bona alioꝝ.Et het diſplicentia boni ̃ eſt in inuidia põt notari ꝑ viſionẽ interi gꝛẽ vl exterioꝛẽ:ſiã vult Señj.dicẽs: Muic d mẽte fugimꝰ iiecttocuł vix videmꝰ: Bꝛe go· Mẽs inuidi cũ de alieno bono affiigi⸗ tur:qᷓſi de radio ſolis obſcurat᷑. Itẽ inui dis qͥ de bonis alioꝝ toꝛquent᷑ bona coo⸗ perant in malũ:ſicut econtra bonis mala cooperant᷑ in bonũ. Añ ſũt inuidi qᷓſi qdã artifices pꝛaui: vtpote qꝛ aurũ cõuertũt in cupꝛũ:gẽmas in lutũ: granũ in paleã: vi⸗ num in aquã:mel in fel:diẽ in noctẽꝛgau diũ ĩ nieroꝛẽ:roſ in paliuꝝ:balſamũ i ſter quiliniũ:electuariũ in venenũ. Eſa.v.e qui dicitꝭ bonũ malů. Ca. XXXRIIII
Vpocritaꝝ con h cientie aſſimilãt᷑ libꝛis falſis: auoꝝ falſitas nõ agnoſcit᷑ qᷓ;diu elauſi tenent:ſʒ qñ apiunt᷑ ⁊ ſegũt᷑. Sic qꝛ in vita iſta conſciẽtie clauſe ſũtꝛiõ in b můũ do mlte hypocrite nõ cognoſcunt᷑.ſʒ in iu dicio qů libei apti erũt:tunc lie eoꝝ.i.opa falſa iõ ip̃i hypocrite vt fal farij iudicabunt᷑: Apoẽ̃. xx. ibꝛi apti ſũt et iudicati ſũt moꝛtui ex his q̃ ſcripta erãt in libꝛis. Item hypocrite ex diuina ſnia qñq; feriũtur ⁊ deregunt᷑ ⁊ deiſciũt᷑.vt.ſ.ĩ melius ĩmutent᷑. Dicũt enĩ ꝑiti agroꝝ cul toꝛes:ꝙ ſi poma arboꝛis pntreſcãt ⁊ effici antur rugoſa:tũc opoꝛtet vꝙ coꝛtex eiꝰ vbi ſanus ẽ cũ cultello acuto aꝑiat᷑:⁊ cũ inde modicus humoꝛ eftluxerit:tũc ſtercoꝛa eã et vulnꝰ obſtrue diligẽter cũ argilla ⁊ ita poma ꝓducent᷑ ſana. Auid aũt ſůt poma putrida vel rugoſa niſi hypocritaꝝ coꝛru⸗ pta vel malitioſa opa?hec añt in meliꝰim mutant᷑ cũ gladiꝰ diuĩe ſnie exterioꝛẽ coꝛ⸗ ticẽ qͥ ſanus videt᷑.i.fictã apparẽtiã qᷓ bo ⸗ nus credebat᷑ ꝑcutit ⁊ apit.i.ex ipᷣa pcuſſi
one:qꝛ ficta eſſet patefacit. Tũc modicus
humoꝛſ.opparentis denotiõis bſcedit,
Piber
nonn
Tune ſtercoꝛibus circũdat᷑: qꝛ ab hoibus circũquaq;— tů li argilla.i. humili pnia vuinus coꝛdis obſtruit᷑ ꝓti⸗ nus ſanatꝛita ꝙ faciat opa ſana q̃ pᷣus fa ciebat coꝛrupta. Wat.iij. Facite fructꝰ di⸗ gnos penitẽtie. Capitulum: XXRXNV
Racundi hois
i mens eſt ſicut domꝰlignea. Ac⸗ cidit enĩ homĩ domũ ligneã ha
benti: ꝙ in veſpe dines eſt ⁊ in mane ni⸗ hil habet:qꝛ igniſ oĩa ſibi abſtulit. Sic hõ ad ſibilũ vniꝰ vᷣbi gratiã dei ⁊ oĩa ſpũalia perdit: dů in irã vel odium cadit: Ecci. ij· ve his qͥ ſuſtinentiã ꝑdiderũt. Ptẽ ẽ ſicut olla nimiũ ignẽ habẽs q̃ ebulliendo emit
tit qͥcquid in ea eſt. Pꝛo.xv. Coꝛ ſtultoꝛũ
ebullit ſtulticiã:qꝛ quicqͥd ſentit in coꝛde Pfert oꝛe. Itẽ ira cecat oculũ mẽtis:⁊ iõ ſicut equo oꝑiunt oculi vt circũeat ad mo lendinũ:ita diabolus excecat hoĩem ꝑ irã ſic excecatũ dut̃ qͥcũq; vult. Ita philiſtei ſamſon excecauerũt:⁊ poſtea fecerũt eum ire ad molã. i.ad pctĩ circũire: Job.xxij.
Caligauit ab indignatione oculus meus. Itẽ diaboluſ facit ſiẽ piſcatoꝛ qui turbat
aquã vt piſces nõ videntes naſſũ intrent.
Sic diabolus turbat hominẽ vt peccatuʒ
nõ agnoſcens adimpleat. Sopk.j. Tribu labo homies ⁊ ambulabũt vt ceci. Iteʒ nota ꝙ ira facilr vitatur vel ſupat᷑: ſipꝛiꝰ animꝰ ꝑ ꝓuiſionẽ ſit armatus:ficut miles ſecurius hoſtẽ accipit quẽ añ ſe armãdo p̃ nidit: Añ Sꝛego.dicit. Wẽs aduerſa ve⸗ nientia tãto ſecurius excipit:q̃nto ſe cauti us ex pᷣſciẽtia armauit. ui eni inuidꝰ ab aduerſitate dep̃hẽdit᷑?qᷓſi ab hoſte doꝛmi ens inuenit᷑:eũq; citiꝰ inimicus necat quẽ ante repugnationẽ pᷣfocat:nã qͥ mala imi⸗ nentia ꝑ ſollicitudinẽ pᷣnotat hoſtiles:in ⸗ curſus quaſi inſidijs vigilãſ expectat. So lerter ʒ unimꝰ ante actiõis ſue pᷣmodia cũ cta debet aduerſa meditari:vt cogitãs ſẽ⸗ per contra hec toꝛace patientie munitus ⁊ quicqd accidit ꝓuidus ſupet:⁊ qͥcqͥd non acceſſerit lucrũ putet. Itẽ ira q̃ ẽ ꝑ geluʒ iuſticie:pꝛĩo oculũ rõnis pturbat:ſed po⸗ ſtea clarificat ſicut infirmãti oculo cũ col⸗ lyriũ ĩmittit᷑ lux penitus negat᷑:ſʒ inde eð poſt paululũ veracit᷑ recipit.&ñ hãc ad tẽ pus falubꝛiter amittit:ſicuc di Sꝛego. Sʒ notandũ ꝙ ip̃m collyriũ poſſet ſie oeuloi moderate infundi ꝙ oculus cecaret᷑. Sic

—
—
—
ii
iieli
ereptoꝛem
Bdicium ſuſpi
itioſũ ⁊ temerarium ꝓcedit qñq;
De artiticibus ⁊? rebus artificialibus
etiã gelo nimio oculus mẽtis cecat᷑.ſi rati⸗ onis pꝛeuenientis moderamini nõ ſubda tur.Et ideo cum ꝑ gelũ animus mouet̃ cu ⸗ randum ſũmopere eſt ne hec eadẽ q̃ inſtru mento virtutis aſſumit᷑ mẽti ira dominet᷑ ne quaſi dña pꝛeat ſed velut ancilla ad ob ſequiũ parata ratiõis rergo nqᷓ; recedat. Tũc em̃ robuſtiꝰ 3 vitia erigit᷑ cũ ſubdita rationi famulat᷑: vt idẽ Sꝛego.dicit. Capitulum. XXXVI
RBdicijdies aſi
1 milatur poꝛte. Mam ſicut vꝛbis
aditus poꝛta Sꝛꝛita ⁊ dies iudi⸗ eij poꝛta regni:qꝛ ꝑ eñ ab electis pr̃ie glo⸗
ria intrat᷑· anc poꝛtã ſancta electoꝛũ ec⸗ cleſia ſecure ac letant᷑ adibit:qꝛ ibi ſuoꝛn
operũ ⁊ laudẽ ſuſcipiet ⁊ retributionẽ vi⸗ debit:ᷓᷣm illð Mꝛoũ. vl. Date ei de fructu manuũ ſuaꝝ ⁊ laudẽt eã ĩ poꝛtis opa eius. Tunc qͥppe ſancta ecclia de fructu manu⸗
um ſuaꝝ ꝑcipit:cum e ad pcipiẽda cele⸗
ſtia laboꝛis ſui retributio attollit. Tũc eã
ſua opꝑa in poꝛtis laudãt:qñ eiꝰ mẽbꝛis in
ipſo regni aditu dicet᷑: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mãducare:ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibe
re ⁊ Wat.xxv. Ecõtra aũt repꝛobi tremen
tes ad hanc ꝑoꝛtam pueniẽt? quia ibi fũt conterendi:ᷣm illud Job.v. Cõterent᷑ in
poꝛta ⁊ nõ erit qͥ eripiat. Filij enĩ huius ſe
culi ante poꝛtã clati ſũt:ſed in poꝛta ↄterẽ tur:qꝛ ſcʒ amatoꝛes mñdi in pᷣſenti vita ſu perbiunt:ſed in ip̃o regni aditu eterna ad uerſitate ferient᷑. Ande ⁊ ſubditur:⁊ non erit qͥ eripiat. Illos qͥppe veritas ab eter⸗ na aduerſitate eripit:quos in tẽpoꝛaliũ ꝓ
ſperis ꝑ diſciplinã pᷣmit. MQui eih renuit
pꝛemi tũc nõ valet eripi:qꝛ iniqͥ enʒ quẽ ꝑ
diſciplinã negligunt:habere patrẽ afflicti
onis ſue tempoꝛe ꝑ adiutoꝛiũ nõ inueniẽt Cap'm: XXXVII
ex coꝛruptione indicantꝭ qꝛ iudi eat aliũ: ᷣm qð ſentit in ſe. Wetallũ eĩ qñ funditur qualẽ in modulo reperit foꝛmam talem ſibi aſſumit. Ande ſic qui foꝛmã coꝛ
dis ſui habent defoꝛmatã quicquid inci⸗
derit totũ inuenitur coꝛruptuʒ ⁊ defoꝛma tum. Sicut etiam in vaſe coꝛrupto quicqͥd
infunditur inuenit coꝛruptum · Sunt etiã
tales ſimiles infirmis quibus cibus quã⸗ doq; ſapidus ⁊ bonus videtur amarus? et hoc nõ eſt ex vitio cibi: ſʒ ex coꝛruptio ne palati.Sic iudiciũ malũ nõ ex facto pꝛo ximi ſed ex coꝛruptione iudicãtis ꝓcedit. Item baculus in aqua poſitus videt᷑ con⸗ fractus ꝓpter reflexionem vmbꝛe. Iteʒ turres ⁊ montes iuxta aquã vident᷑ trani uerſi.Eodẽ modo coꝛdi trãſuerſo ⁊ vitia to omnia vident᷑ vitiata ⁊ tranſuerſa. Añ
Ecẽs.x. Stultus in via ambulãs cum ipſe
ſtultus ſit omnes ſtultos eſtimat. Itẽ ſem per credit latro ꝙ oẽs ſint ei ſimiles: Sꝛe⸗
go. Omnis homo Fm ſe alterum iudicat⸗
Ande quicqͥd in bono coꝛde cadit totum bonũ ⁊ dulce efficit᷑.ſicut apis qᷓ amaros⁊ venenoſos ſuccos in mel conuertit. ch XXXVIII MCDVme COm 1 punctionis ſententiam ⁊ fcripturam moꝛtis:nã ſicut lit⸗ tere delent̃ aqua vl alio liquoꝛe:ſic lachꝛy me delent litteras moꝛtis quas diakolus ſcripſit manu ꝓpꝛia. Qui enim peccat tra dit ei quaſi chirographũ. Lachꝛyme enẽ delent delicta q̃ pudoꝛẽ tonfiteri: vt dicit Aug. Itẽ lachꝛyme humilis cõpunetio⸗ nis ſanãt egritudinẽ mentꝰꝛdicit eĩ Pall. ꝙ ſi arboꝛ mali citonij efficiat egra:amur ca aque equaliter mixta radicibus eiꝰ de⸗ bet infundi:⁊ ſic ſanatur. Tunc enĩ cito⸗ nij arboꝛ egrotat:quãdo mẽs alicuius ꝓ⸗ bi viri aut vitij alicuius paſſione aut ten⸗ tationis leſione laboꝛat. Cut ſanitas ꝓcu ratur ſi coꝛdis eius radicibus.i.cogitatio nibus ſeu affectiõibus amurca aque mix⸗ ta infundatur. Quid aũt ꝑ amurcam ac⸗ cipere debemus niſi humilem cõſideratio nem ꝓpꝛij defectus? Nam ſicut olenm ſu⸗
perio?a vaſis petit:ſic amurca ad imum.i.
ad fundum deſcendit. Ande ſicut ꝑ olenʒ ſuperioꝛa petẽs intelligit᷑ denotio qua qs eleuatur in cõtemplationẽ deiꝛita p amur cam ſignificat humilitas qua quis deſcen dit ad cõſiderationẽ defectꝰ ⁊ reatus ſui. Et quaſi amurce aqua miſcetur:dũ ex ipᷣa cogitatõe ſue malitie lachꝛymaꝝ cõpũctio generatur. Dumq; humiliata atq; cõpun⸗ cta mẽs lachꝛymaꝝ largo imbꝛe ꝑfuudit᷑? quaſi falnbꝛt quadam medicins purgata a ſuo languoꝛeſanat. ñ h naaman

Piber nons
piet ſanitatẽ caro tua.Mã ioꝛdanis interß gloeiam diligeris. Caplm: XLI tatur deſcenſio vel riuus iudicij. Añ ille ĩ ioꝛdane ſeilauat:qͥ humilrſ eiß̃m dijudicãſ ſ Et ẽ lotio ioꝛda⸗ 1 inat ianguoꝛẽ mentis. in 32 XMXIX interficit. Sap̃.j. s qð mentitur occidit ri 1— N nimä. Itẽ menday homo ſimilis eſt fal Brurie ghem ſo denario. Mã tantũ pᷣualet homo verax nõ ſuccendit deꝰſed diabolꝰ. Si mendaci:quãtũ denarius verꝰ falſo. Am . cut enĩ faber qñ nõ põt ferrũ ad eĩ bonus denarius valet.c. falſos. Sic ho voluntatẽ ſuã ducere iliud in ignẽ mittit: mo verax.c. mẽdaces. Wagna ſtulticia qꝛ
et exufflat tantũ ꝙ calefactũ ducit ad libi volunt oẽs homiĩes denarios eſſe veros ⁊ tum ſuũ. Sic facit diabolus qñ nõ põt ali bonos ⁊ diſplicet eis multuʒ ſi inueniunt
quẽ ducere ad peccatũ calefacit eũ igne in vnum falſi 6. Snde plus videntur diligere xurie: vt euz ſic flectere poſſit ad peccatũ: denarios q; ſeipſos:qꝛ cũ ip̃i ſint falſi vo ⸗ Eſa.liiij. Creaui fabꝛũ ſuffãtẽ in igne pꝛu lũt tñ denarios eſſe veros:⁊ ſic volũt eos
nas:⁊ ꝓferentẽ vas in opus ſuũ. Succen eſſe melioꝛeſſeip̃is: Pꝛoů.x.Coꝛ im pioꝝ d
itur ignis flatu folliũ.i.ſi uggeſtione vetu pꝛo nihilo. Et ſiẽ denariũ falſũ null⸗ vult aꝝ 3̃ ſt qᷓſi ſufflatoꝛiũ diaboii ad accẽdẽ recipere:ita nec homiĩ mẽdaci vult aliquiſ dum ignẽ luxurie.hiere.j. Bllã ſuccenſas credere. Et ideo mẽdaces hac pena puni⸗
ego video.i.vetulã nigrã. Blla eni quan unt:qꝛ nec veꝝ eis creditur. Et inſup alia quia iudicãt
tumcunq; alha ſit ſi tñ ponit᷑ ſepe ad ignẽ pena qꝛ nec ipli credũt alijs: denigratur:⁊ ſic anĩa ꝑ luxurie frequẽtiã alios ᷣm ſeipᷣos ſcʒ mẽdaces Threno.iiij. Denigrata eſt ſ up carbones facies eoꝝ. Olla bulliẽs ſi nõ haberet ni⸗ ſi vnã fabã eñ ſuꝑponeret ⁊ demõſtraret. Sic luxurioſi luxuriã cohibere nõ poſſũt m tio valet ad vite directionem. quin ſaliat ꝛaut ꝑ os turpe loquẽdo vel cãa Qui enĩ vult nauẽ ſuam guber tando:aut ꝑ oculos impudice reſpiciẽdo: nare debet ſe ponere in fine nauis:⁊ ante aut ꝑ tactũ vel oꝛnatũ:ſicut de domo incẽ ſe nauẽ dirigere ⁊ ꝑicula euitare. Sic qui ſa exit ignis ꝑ feneſtras ⁊ oſtia. Ca. XI.. vult vitam ſuã gubernare: debet ſe pone Anſuetudo 9 ni re in vite ſue meditatione: vt poſſit ad bo 1 nhm exitũ naueʒ ſuã.i.vitã dirigere. Sene m mam ſeruat:qꝛ eſt ſicut añmura ca. Conſ idera qᷓ; pulchꝛa ſit res añ moꝛteʒ lein caſtro:anime lapides duro vitam ſuã ↄſumere:deinde ſecure expecta rum verboꝛũ leuit᷑ ercipiẽs ⁊ oes ictus ſu re reliquã ſui tꝑis partẽ.O qᷓ; ſollicite lõ⸗ ſtinẽs:⁊ homies a le ione cuſtodiens. Siẽ̃ ge naute ſibi Puidẽt de nauis directione: ergo vaſa vitrea inuoluũtur in feno vel in quãdo habẽt malũ paſſum trãſire. Sic qͥ;⸗ alia molli re: vt ſic a cõfractiõe ſi eruentur. lbet dʒ ſibi ꝓuidere lõge añ quõ poſſit ꝑi Sic quoq; ania in mãſuetudine conſerua culoſum trãſire moꝛtis: quia illic. tur. Ecci.x. Fili in mãſuetudine ſerua ani naues ptranſibũt.ſ.anie ꝑ artuʒ foꝛamen mam tuã. Manſuetudo eſt deo ſicut culciꝰ moꝛtis. tẽ moꝛſ peſſima hominũ pecca tra molliſſima cũ lectulo floꝛido conſcien/ toꝛum firmat ⁊ ſtabilit ſanctos viros in tie:Cantl. j. Lectulus noſter floꝛidꝰ. ñ bono· Dicit enĩ Palt. ꝙcolũbe nõ pareũt ſicut homo libentiꝰ doꝛmit in lectulo mol“ nec deſerũt locũ ſiue colũbariu ʒſuum ſiꝑ
5
Capitulum: XLII
lic; in durorſic deus in coꝛde mãſueti: q oẽs feneſtras aliqd de ſtrangulati hom⸗ in hace factus eſt locus eius. Itẽ mãſue, nis vinculo aut fune ſuſpendatur. Tunc tudo gratiã hominibꝰ impetrat. Mam ſiẽ autem columba in feneſtra ſua habet funẽ adamas trahit ferrũ;ſic manſuetudo coꝛ“ ſtrangulati hominis: quãdo in memoꝛia da pominſ: Sgech.ii.tadamãtè feli⸗ etↄnideration⸗ ſua habet malum exitum cem dedi faciẽ tuam: Scci i. ili in mnan/ hominis peccatoꝛis quo pꝛoſpecto nidum
nro.ij· Reg·. Lauare in ioꝛdane a reci⸗? ſuetudine opa tua perfice:⁊ ſuꝑ hominu
Endaciũ eſt ſi m eut quoqdã venenũ tãte effica cie ꝙ in ipᷣo oꝛe exiſtẽs hominẽ
Oꝛtis mecdita
ſu rei ſol

—
De artificibus et rebus artificialibus
ſuum nõ deſerit:quia bonã conſcientiam
rrelinquere non p̃ᷣſumit. Sꝛego. Feſtina cõ olatio bonoꝝ ẽ ↄſideratꝰ finis maloꝝ. Capitulum XLIII
m vniuerſitas repꝛeſentaba᷑
Bndi totius
in tabernaculo moyſi. Mã iillud tabernaculum diſtin
guebatur in duas partes. Muarũ vna di
ebatur ſanctaſanctoꝛũ que erat occiden/ talis. Alia vocabat᷑ ſancta que erat ad oꝛt entem. Et iteꝝ ante tabernaculũ erat atri
um:⁊ inter vtrũq; tabernaculnm erat ve⸗
lum duattuoꝛ colo?um. Item interioꝛa tabernaculi latera tegebantur coꝛtinis di ⸗
nuerſoꝛũ coloꝛuʒ:⁊ ſupꝛa tabernaculũ erat tectum habens tres cooperturas. Pars igitur illa que dicebat᷑ ſanctaſanctoꝛum ſi
— ſeculum altius ſpũalium ſub⸗ ſtantiarum. Pars vero que diceba᷑ ſan ⸗
ta ſignabat mundũ coꝛpoꝛalẽ. eium di
ſtingu ens inter vtrunq; erat ex quattuoꝛ coloꝛibus.pPer quos q̃ttuoꝛ elemẽta deſi gnantſ.byſſo ꝑ quam deſignat᷑ terra:qꝛ byſſus.i.linũ de terra naſci. Purpura ꝑ quam deſignatur aqua: qꝛ fiebat purpure us coloꝛ ex quibuſdam conchis q̃ᷓ inueni⸗
untur in mari. Hiacyntho ꝑ quẽ deſigna ⸗
tur aer:qꝛ ha bet aereũ coloꝛem.Et cocco bis tincto ꝑ quem ſignat᷑ ignis. Et hoc i
quia in materia quattuoꝛ elemẽtoꝛũ ẽ im⸗ pedimentũ ꝑ qð velantur nobis incoꝛpo⸗ rales ſubſtantie:⁊ ideo interius taberna⸗
culum.i.ſanctafanctoꝛũ ſolum ſummus ſa cerdos ⁊ ſemel ĩ ãno intrabat ⁊vt deſigna retur ꝙ hec eſt finalis ꝑꝓfectio hominis vt illud ſeculum introeat. In tabernaculum vero exterius qð dicebatur ſancta introi ⸗ bant ſacerdotes ↄtinue non aũt populus
qui ſolũ ad atriũ accedebat:qꝛ.ſ.ipᷣa coꝛ⸗
poꝛalia populꝰ ꝑc ipere põt.ad interioꝛes
autem rationes eoꝝ ſoli ſapientes vel cõ⸗
fiderãtes attigere poſſunt. Per coꝛtinas
autem que tegebant latera tabernaculi in terius ⁊ erant ex varijsj coloꝛibꝰ ſignaba tur celum ſidereũ qð eſt diuerſis ſteſiis va
riatum. Mer ſaga autem que erant ſuꝑ te⸗
ctum tabernaculi ſignificabant᷑ aque que
ſuntſupꝛa firmamentũ.Per pelles antem rubꝛicatas de quibus erat ſcðᷣa taberna⸗ tuli coopertura:ſignificabat᷑ celum empy
reũ in quo ſũt ãgeli. Sed p pelles hiacyn thinas ex qͥbus erat tertia cooptura ſigni ficabat᷑ celuʒ ſancte ⁊ indiuidue trinitati.
Itẽ in tabernaculo intertoꝛi tria conti⸗ nebantur.ſ.arca teſtamenti in qua erat vꝛ na aurea habens manna:⁊ virga aaron q̃ fronduerat:⁊ tabule in quibus erãt ſchta decem pᷣcepta legis. Mec aũt arca ſita erat inter duos cherubin qui ſe mutuis vulti⸗ bus reſpiciebãt. Et ſup̃er arcam erat que⸗ dam tabula que dicebatur pꝛopiciatoꝛiuʒ ſupꝑ alas cherubin:quaſi ab ip̃iſcherubin poꝛtaretur:ac ſi imaginaret᷑ ꝙ tabula eẽt ſedes dei. Ande ⁊ ꝓpiciatoꝛiũ dicebat᷑ qᷓ⸗ ſi exinde populo pꝛopiciaretur ad pꝛeces ſummi ſacerdotis.Et ideo poꝛtabat᷑ a che ruhin quaſi deo obſequentibus:arca ve⸗
ro teſtamẽti erat ſcabellum ſedẽtis ſup ꝓ⸗
piciatoꝛiũ. Mer hec ergo deſignabantur
tria que ſũt in illo ſeculo altioꝛi.ſ.deus q́ ſuper omnia ẽ ⁊ incompꝛehenſibilis omni creature:⁊ ꝓpter hoc nulla ſimilitudo eiꝰ
ponebatur ad repꝛeſentandum eius inui⸗ ſibilitatem:ſed ponebatur quedam figu⸗ ra ſedis: quia ſcʒ eius creatura conjpꝛehẽ ſibilis eſt que eſt ſubiecta deo ſicut ſedeſſe denti. Sunt etiam in illo altioꝛi ſeculo ſpi rituales ſubſtantie ſcʒ angeli.Et hi ſigni⸗ ficabantur per duoſcherubin mutuo ſe re ſpicientes:ad deſignandum cõcoꝛdiaʒ co rum ad inuicem:Pᷣm illud ob.xxv. Qui facit concoꝛdiam in ſublimibus ſuis.⁊ ꝓ⸗
pter hoc etiam nõ fuit vnus tantum che⸗
rubin vt deſignaretur multitudo celeſtiũ ſpirituum:⁊ excluderetur cultus eoꝛũ ab
his quibus pꝛeceptum erat vt ſolum deuʒ
colerent. Sunt etiam in illo intelligibili ſe culo rationes omnium eoꝛñ que in hoc ſe⸗
culo pficiunt quodammodo clauſe: ſicut
rationes effectuum claudunt᷑ in ſuis cau⸗
ſis ⁊ ſicut rationes artifictatoꝛum in artifi ce:⁊ hoc ſignabat᷑ per arcam in qua repꝛe ſentabantur per tria ibi cõtenta:que ſunt potiſſima in rebus humanis:ſcilicet ſapi
entia ꝑ tabulas teſtamenti:poteſtas regit
per virgam aaron:⁊ vita per manna. el
per hectria repꝛeſentabantur tria dei at⸗ tributa.ſ.ſapiẽtia in tabulis: potentia in virga:bonitas in mantja:tũ ꝓpter dulce
dinem?tũ quia dei miſericoꝛdia ẽpopnlo data:⁊ iõ in memoꝛiã diuine miſericoꝛdie
ſeruabat · n exterioꝛi Vo tabnaclo qð ſi⸗
F 5———

gnabat pꝛeſens ſeculũ ↄtinebant᷑ etiã tria Zlter thimiamatis qu od erat directe cõ tra arcã:mẽſa ꝓpoſitiõis ſuꝑ quã duode⸗ cim panes ponebant᷑ ⁊ erat poſita ex pte aquilonari.Candelabꝛũ vero poſitum ex parte auſtrali que tria videbant᷑ reſponde reillis tribus q̃ erãt in arca clauſa: ſʒ ma/ gis manifeſte eadẽ repᷣſentabãt. Bpoꝛtet ent rationes rerũ ad manifeſtioꝛẽ demon ⸗ ſtrationẽ deduci qᷓ.ſ.ſunt in mente diuina et angeloꝛũ ad hoc ꝙ homines ſapientes eaß cognoſcere poſſunt: qui ſignabantur ꝑ ſacerdotes ingredientes tabernaculuʒ. Rnedelebeo ãt deſignabat᷑ ſiẽ in ſenſibi⸗ iſigno ſapientia:què intelligibilibus ex ⸗ pꝛimehatur verbis in tabulis. per altare vero thymiamatiſſignabatur ojficiũ ſacer dotum quoꝛum erat populũ ad deñ redu/ cere. Et hoc etiã ſignabat᷑ ꝑ virgã. Mã in illo altari incẽdebãt thymiama boni odo ris:ꝑ qð ſignabat᷑ ſanctitas populi acce⸗ ptabilis deo. Hicit᷑ enĩ Apoca.viij. ꝙ per fumñ gromatũ ſignificant᷑ oꝛõnes ſancto rum. Cõuenient᷑ aũt ſ acerdotalis dignitaſ in area ſignificabat᷑ ꝑ vir ã.In exterioꝛi NVo tabernaculo ꝑ altaret ymiamatis.qꝛ ſacerdos mediatoꝛ ẽ inter deñ ⁊populũ ꝑ poteſtatẽ diuinã quã virga ſignificabat.⁊ fructũ ſuiregimis.i.ſanctitatẽ populi deo offert quaſi in altari thymiamat. Per mẽ ſam autẽ ſignabat᷑ nutrimẽtũ vite: ſicut et per manna:ſed ẽ cõius hoc ⁊ groſſius nu⸗ trimẽtũ:illud aũt ſuauiꝰ ⁊ ſubtilius. Cõ⸗ uenient᷑ autẽ candelapꝛũ ponebat᷑ a parte auſtrali. Wenſa aũt a ꝑte aquilonari: qꝛ auſtralis eſt h mũdi. Aquilo⸗ naris aũt ſiniſtravt dꝛ in ſecũdo celi⁊ mů di. Sapiẽtia aũt ꝑtinet ad dexterã ſicut et ſpũalia bona. Tẽpoꝛale aũt nutrimẽtum ad liniſtrãm illud Pꝛoũ.iij In ſiniſtra illius diuitie ⁊ gtia.poteſtas aũt ſacerdo⸗ talis eſt media int᷑ tpalia ⁊ ſpũalem ſapiẽ⸗ tiã: aꝛ ꝑ eã ſpñalis ſapiẽtia ⁊ tpalia diſpẽ⸗ ſantur. Itẽ candelabrũ habebat.vij. daia mosvt Foſephus dicit.ad deſignãdum. vij· planetas qͥbus totus mũdus illumĩa⸗ nr.Et ið ponebat cãdelabꝛũ apte auſtra li. qꝛex illa ꝑte eſt nobis notus planetarũ urſus· In mnẽſa eriã ponebant᷑· xij panen ad deſignandũ.xij tribus iſrael. Wenſa iih ponebat᷑ directe in medio añ otei 8
toꝛium ad excludendum ritum ide ie.
Mam gentiles in ſacris lune ꝓponeban mẽſã c idolo lune: dñ hiere· vij. Wu lieres conſpergũt adipes vt faciãt placen tas regine celi. In atrio vero extra taber/ naculum ↄtinebat altare holocauſtoꝝ iqͥ offerebant᷑ des ſacrificia de his q̃ eranta populo poſſeſſa.Et iõ in atrio tali poterat populus eſſe qͥ hmõi deo offerebat ꝑ ma⸗ nus ſacerdotũ. Sed ad altare interꝰ in qͥ ipᷣa deuotio ⁊ ſanctitas populi deo offere bat̃ nõ poterãt accedere niſi ſacerdotes rum erat deo populũ offerre. Erat autẽ Altare extra rabernaculũ in attrio ↄſtitu⸗ tum ad remouendũ cultum idolatrie. Nã gentiles infra tẽpla altaria cõſtituebãtad immolandum idolis. Itẽ mũdus aſſimi latur ſcacario: cuiꝰtota fa milia currit trã⸗ ſuerſo vt apphendat aliquicmentiendoꝛ vſurando ⁊ hmõi faciẽdo. Itẽ in ſcaca⸗
rio qᷓ;diu durat ludus vnus eſt rex:alius
miles ⁊ hmõi.Et aliquãdo duo videntur
tenere totũ:ſ; quãdo ceſſauit ludus ideʒ
fit de milite⁊ rege qð de minima familia? quia cõmuniter exponũtur in ſacco vnoꝛ quãdoq; rex in fundo ſacculi ⁊ minima fa milia in ſuperioꝛi pte. Sic quoq; mundus eſt fere vt ludus ſcacarij: qꝛ qᷓ;diu durat B mundus vnus eſt rex alius miles: vnus magnus:alius paruꝰ:ſed adueniẽte moꝛ⸗ te in ſacco terre reponunt᷑:ita fit de rege ſi cut de milite:tunc ſicut dominꝰ ita ⁊ ſeruꝰ eius. Ecck.ix. Cõmunionem moꝛtis ſ cito: quia moꝛitur doctus ſimiliter ⁊ indoctus. Et aliquãdo diues vadit ad fundũ infer⸗ n⁊ pauper aſcendit ſupius ad gandia pa radiſi:ſicut patet de diuite epulone ⁊ laga ro paupe: Lut᷑. xvj. Jtẽ mũdus in moꝛte totalr aufertur. ieſia enim quando tota die cantauerit ⁊ denarios receperit:in ſe⸗ ro auferũtur ei denarija nihil ei remanet: ſed ponitur in foꝛello veteri et diſſipato. Sic homo nihil ĩ fine poꝛtat de laboꝛe ſuo. niſi linteamen laceratũ: exemplũ de ſala ⸗ dino qui fecit poꝛtare iinteamẽ in quo de⸗ bebat ſepeliri per terraʒ ſuam ⁊ dicere: ni hil repottat imperatoꝛ de omnibꝰ dinitijs regni ſui nili linteamen iſtud Joh.xxvij. Diues cum doꝛmierit nihil ſetum aijert· Item mundum debet homo reliquere ne coꝛrumpatur ab eo.Mã quando vinũ coꝛ
rumpitur vel deterioꝛatur ſuper feces in
dolio debet tranſferi in aliud vas vt non
uſe die ke tii lib vſq libe lant us
es
n txli
ſeu tesl dur dien
hn
ſi a

5
5
ſ
7
2i
35
iit
R
iit
it
it
E
iit
De artificibus et rebus artificialibus
coꝛrũpat᷑. Et ſie homo a mũdo debet exire be coerũpat᷑ ab eo. hiere.xl viij Fertilis fuit moab ab adoleſcẽtia ſua ⁊ reqeuit in
fecibꝰ ſuis: nec trãſfuſuſẽ in vaſe vas ⁊c.
Capitulum: XLIIII
Brmuratoꝛes
m oſtendũt ſe defectũ habere di⸗ uine Ztie. Hã vaſa vacua pcuſ ſa reſonãt plena nõ. Sic vacuus a gratia
murmurat nõ plenꝰ:Ecẽ̃i.x. Air pꝛudens
et diſciplinatꝰ nõ murmurabit coꝛreptus. Itẽ olla vacua ad ignem poſita crepat ⁊ magnũ ſonũ crepãs reddit:plena vᷣo olla
nõEccixx vij. Qaſa figuli ꝓbat foꝛnax.
Itẽ murmurãs eſt qᷓſi rota nõ bene vn ⸗
cta gratie vnctiõe:⁊ iõ murmurat ſicut ro
ta currus male vncta:Ecci.· xxxiij. Mꝛecoꝛ dia fatui quaſi rota carri q fenũ poꝛtat et murmurat: Sap̃.j. Cuſtodite vos a mur⸗
muratione que nihũ pꝛodeſt. Capitulum:
7%.
Ouitijs ſiue de n nouo cõuerſis nõ ſũt admiſcen di alij ſiue ſociandi:niſi qͥrũ vi⸗
ta bona nota eſt ⁊ doctrina ſana: ſaltem qͥ
uſq; ſint in ſpũ vel religione ꝓuecti: ſicut
dicit Wall. ꝙ ĩ poſtinato ſolo inter nouel
las vites oĩno nihil eſſe conſerendum gre
ci iubent exceptis caulibus:tertio anno qᷓ libebit ĩmergere. Sic inter nouit᷑ cõuerſol vſq; ad tẽpus quo ſũt pꝛouecti:nõ ſũt qui libet admiſcendi niſi noti ⁊ docti qͥ aſſimi lantur caulibꝰ qui ſũt olera nota:et quoꝝ ius ſiue aqua eſt ſana.&ñ ſignificãt homi nes quoꝝ bona vita ẽ nota ⁊ doctrina ſa⸗
na. Tales eni inter eos pñt admitti. Põ. xliij. Filij eoꝝ ſicut nouelle plãtatiõeſ ⁊c̃.
Capitulum: XLVI
Bedientia mã
datoꝛũ dei hominẽ a malis cu⸗ ſtodit. Mã ſiẽ caſtrũ cuſtodiẽte
e cuſtodit: ita mãdatũ dei ſeruat ſeruan⸗
tes ſe. Ande dicit:Ecci.xv. Si voluer?mã
data dei ſeruare ſeruabunt te. Itẽ obe⸗ dientia ficta aſſimilatur arcui pꝛano: qᷓ à parte ventris multũ poteſt incuruari:ſed parte doꝛſi frangit᷑. Sic multi in ꝓſper? obediũt ⁊ in his q̃ coꝛpus delectãt? ſed in duris laboꝛibus ⁊ aduerſis refugiũt ⁊ re
calcitrant.ſicut equꝰhabens doꝛſũ excoꝛia tum cõtra onus: nõ attendentes qð dicit Hꝛego. Qæ obediẽtia quãto plus habet de
ſuo tanto minoꝛis eſt meriti. Ca. XLVII
Pus bonum?
o perfectũ debet aſſimilari illi ty⸗ miamati ſiue pulueri:quẽ domi⸗ nuſ fieri mãdauit:Exo.xxx.vbi ðꝛ: Sume tibi aromatg. ſtacten.⁊ onycham.galba⸗ nen boni odoꝛis ⁊ thus lucidiſſimũ: faci ⸗
eſq; tymiama cõpoſitũ opere vngnuentarij
mixtũ diligent᷑ ⁊ purũ. Tymiama quippe ex aromatibus facimus:cũ in altari boni operis virtutũ multiplicitate redolemus.
ð mixtũ ⁊ purũ fit:qꝛ quãto virtus vir
tuti iungit᷑:tanto incenſũ boni operis ſin cerius exhibet᷑: vbi etiã bene ſubiungit᷑? Cunq; in tenuiſſimum puluereʒ vniuerſa cõtuderis:pones ex eo coꝛã̃ teſtimonij ta⸗ bernaculo. In tenuiſſimũ pulnerẽ aroma ta cõterimus: cuʒ bona noſtra qᷓſi in pila coꝛdis occulta diſſenſione tundimꝰꝛ⁊ ſi ve raciter bona ſint ſubtiliter pertractqmnus. Vniuerſa ergo in puluerẽ redigere ẽ pirtu tes recogitando terrere ⁊ vſq; ad fubtili⸗ tatẽ occulti examinis reuocare. De qᷓ etiã puluere ex eo coꝛam teſti⸗ monij tabernaculo. veraciter in cõſpectu iudicis placẽt: cum hec mẽs ſubtiliter recogitãdo conterit: et quaſi de aromatibus puluterem reddit: ne groſſum durũq; ſit bonũ qʒð agit̃᷑:ne ſi hoc arta recogitatiõis manꝰnõ cõminuat:odo rem de ſe ſubtilius nõ aſpergat: ꝓut Bꝛe⸗ go·dicit. Itẽ oꝑa virtutũ ꝗ deo nõ acce⸗ ptant᷑: niſi pᷣus a vitijs ſeparent᷑. Añ meſ⸗
ſoꝛ grana frumẽti in hoꝛreo nõ recõdit ni⸗
ſi pᷣus excuſſa a paleis.Et iõ habẽ ĩ libꝛo Judicũ ꝙ Hieroboã cũ a paleis frumẽta excnteret:angelũ vidit ad cuiꝰ imperiũ ꝓ tinus hedũ coxit:quẽ ſupꝛa petrã poſuit⁊ ius carniũ deſupꝑ effudit:q̃ angelꝰvirga te tigit eaq; ignis exiens de petra cõſũpſit. Quid ẽ aũt frumẽta virga cedere niſi recti tudine iudicija vitioꝝ paleis virtutũ gra⸗ na ſeparare? Sed b agentibꝰ angelus ap paret:qꝛ tanto magis oĩa interioꝛa denũ⸗ ciat:qᷓ;to ſe ſtu dioſiꝰ hoĩes ab exterioꝛibꝰ purgã t.Qui occidi hedũ pcipit.i.oẽm ap pet itũ noſtre carnis ĩmolari. Carneſq; ſu⸗ pꝛa · petrã poni ⁊ ius deſuꝑ fundi. Qhem
Quia tůũc bõa noſtra
. .— e⸗
——
—————
—
—
——
——— — —

liũ ſignificat petra niſi eñ ð qͥ ꝑ paulũ ðᷣꝛ: ris opus cuiuſlibet hoĩs:ꝙ floꝛet in coʒ 2 Sn ãt erat xp̃s. Carneſ ð; ſupꝛa tatiõ eꝛcreſi cit in deliberatiõe. Sʒ qᷓſi pomi petrã ponimꝰ: cũ coꝛpꝰ noſtrũ in xpᷣi inui⸗ pꝛeputiũ eſt ip̃ius opis initium. Eit auteʒ tatiõe cruciamꝰ. Jus etiã carniũ deſuꝑ fũ inchoatio operis ab ipſa intentione agen
dit:qui in ↄuerſatiõe xp̃i ipſas etiã carna/ tis. Semma ergo que in pomo repiri de⸗
les cogitatiões exinaniuit. Quaſi em̃ ius bet pᷣputio poni impꝛimit᷑: qꝛ virtus ſeq̃n ex carnali qͥdã ĩ petra fundit᷑:qñ mẽs etiã tis operẽi intẽtiõe iudicat̃. Mualis eni? a cogitationũ carnaliũl fluxu vacuat᷑ qᷓ tñ intentio q̃ pᷣcedit:tale ẽ om̃e opus qð ſeqͥ mor angelus virga tãgit:qꝛ intẽtionẽ no tur: ꝓut Sꝛego. dicit. Ergo ibi impꝛimen ſtra nequaqᷓ; poteſtas diuini adiutoꝛij de⸗ da ſt margarita puritatis:gemma hone⸗ ſerit. De petra aũt exijt ignis ⁊ ius carneſ ſtatis ꝛobolus charitatis: aqua ẽ pᷣci ſiue ꝙ; ↄſumpſit:qꝛ afflatus a redemptoꝛe ſpi⸗ meritũ operis. Itè opus bonũ factuʒ ſi ritus tãta coꝛ noſtrũ flãma cõpũctiõis cõ/ ne tedio ſimile eſt fructui naſcenti ſine nu⸗ cremat:vt oẽ qð in eo ẽ illicitũ et opis et cleo. ocent eni agricole:quod ſi qͥs vult cogitatiõis exurat: ſicut Sꝛego.di. Itẽ plantare arboꝛẽ cuius frnetus non habet opꝑa bona nõ ſũt differẽda poũqᷓ; ſũt ↄſul nucleoſhoc modo facere põt. Surculi plã tã ⁊ deliberata: ſicut nõ differẽda ẽ vinde tandi extremitates reflectat ⁊ cũ cultello mia poſtqᷓ; vua eſt maturata. Mã ſicut ðꝛ ambas aptatas infigat ipſi trunco.Et cũ in libꝛo de vindemijs: Tarde vindemian/ ambe cõualuerũt amputet extremitatẽ ma tes nõ ſolũ vineam ledũt vltra qᷓ; opoꝛtet ioꝛẽ:minoꝛẽ vero ſinat creſcere. Quid ãt
eã ferentẽ: ſʒ grando ⁊ gelu ſi fiant facile eſt ſurculus plantãdus niſi hõ ad ↄuerſio
paſſibilius faciũt vinũ. Añ aiũt Demetriꝰ nem vel ingreſſũ religionis diſpofitꝰ⁊?Hu et Africanꝰ ꝛ qð ſeꝝ ſolũmodo dies debet ius due extremitates ſũt timoꝛ ⁊ amoꝛ qj vua nõ plus matura ꝑmanere. Et ſi granũ vtraq; gladio verbi dei apparat:qꝛ.ſ. ver vue liõ viride ſʒ nigrũ appareat:ſignat eã ba dei ⁊ timoꝛẽ incutiũt ⁊ ad amoꝛẽ allici eſſe maturã. Sicut ergo nõ ẽ differẽda vin unt. Sed tũc vtraq; extremitas trũco infi demiatio poſt vue maturationẽ:ſic nec bo gitur:cũ timoꝛe ⁊ amoꝛe xp̃o inheret᷑. p̃r ni opis executio poſt deliberationẽ: quia enim xp̃s quaſi truncus eſt:nos aũt quaſi Periculũ eſt in moꝛa: Apls Ro.xij. Solli⸗ ramuſculi eiꝰ:ſicut ipfe dixito 5. xv. Ego citudine nõ pigri. Itẽ oꝑa bona non fa⸗ ſum vitis ⁊ vos palmites. Sed q;uis ĩ cõ ciens:ſʒ ocioſe in collegio vel religiõe vi⸗ nerſionis initio pabũdet timoꝛ qᷓ; amoꝛ: uere volẽs nõ eſt ſuſtinẽdus. Sicut agri“ tamen poſtea in penitentis pꝛofectu ãpu/ oola ramũ viridẽ licet ſteriem in medio tatur maioꝛ extremitas ⁊ minoꝛ creſcere ſi olee non debet ſuſtinereꝛſʒ ipᷣm abſcidere nitur: quig ſeʒ amoꝛ creſcit ⁊ ſeruił timoꝛ velut totius arbort inimicũ: At diẽ Pal emittit᷑.j. Jo 5. üiij. Perfecta charitas fo ⸗ ladius Et ſimiliter hoies peſtilẽtes ſicut ras mittit timoꝛẽtã hec eſt planta q̃ ꝓdut᷑ et ocioſi nõ ſunt tolerandi:vñ mẽbꝛa inſa/ fructꝰ ſine nucleo: ſcʒ hõ charitate fer ⸗ nabllia ſolent abſcidi. ſicut etiam in ipſis uẽs operat᷑ ſine difficnltate et tedio: ꝓpte arboꝛibus:vt idẽ Palladius dicit. Aridi rea ðꝛꝛꝙ qᷓ amat nõ la boꝛat.Ca. XLVIII tas⁊ ſterilitas equo mõ fugiẽde ſũt: Bal. 1. v. Abſcindãtqͥ vos cõturbãt. Itẽ ope⸗ —2 ex bonitate intentio s.ius exẽplũ patet in pomis ſiue in mã. Cuius exẽplum ẽ:qꝛ ꝑ ſub ⸗ e— 4 limationẽ cõuertit᷑ liquoꝛ vini 1P nueniat:aut eti di 5 ſi vinũ lle. g suteti dinem olei. ã ſi vinũ diſtillet ad modũ
o ectiua ⁊ feruida impingiat ani⸗
obolus aut aliud ſimi/ aque roſacee diſtillat humiditas aquea in
le: accipiat aliquod taliũ:et cũ pomuʒ vel ſipi illud qð ren—
accip 0 ꝛet cũ ſipida:⁊ illud qð remanet fit oleagineum pirũ aliquod floꝛuerit ⁊ aliquãtulũ creue— dl
rit impꝛima et pingue. Et ſi iterũ illa ſubſtantia ſubli⸗ rit inpꝛimat in pꝛeputiũ eiꝰ ꝓfunde: Scũ m nehitün indecien ene i q; hoꝝ voluerit:⁊ notet ip̃ʒ ꝑ aliqð dgnu etur eg im:4 hoc piꝰ fi
5 de foꝛti qᷓ; de dehili ⁊ pꝛecipue de muſto. appoſitũ ⁊ ſinat creſcere: ⁊ ſic tandẽ inue Mer vini ergo foꝛtis liquoꝛẽ intellige cõ⸗
nietur in pomo· Eſt añt velut pomũ arbo puncti hominis feruoꝛerh de auo in Põ.
Ratio conpũ
chh dun don
chlt
iqu

lttittiiitit
i
i
lii
.
1 i R
capite qꝛ.ſ.huiuſmo
2e artificibns ⁊ artificialibus
lix. Wotaſti nos vino compunctionis qui tunc ſublimatur quãdo oꝛando eleuatur. Eſt ergo oꝛatio ᷣm Dam̃. Aſcenſio mẽtis in deum.Et ideo ſublimatio foꝛtis vini eſt oꝛatio homiĩs compũcti q̃ vertit in pingue dinem olei:qꝛ ſcʒ ip̃i oꝛãti acquirit abun ⸗ dantiã gratie ſpũalis gaudij quod ẽ vtqᷓ⸗ dam pinguedo ſiue repletio animi. Pð. xl iiij. nxit te deus deus tuns ⁊t̃. Capitulum: XLIX
Rnatus coꝛpo 0 ris mulieris eſt ſicut rete dia ⸗ 4 boli ad decipiendas animas in tuentiũ. Mam licet alique ſe excuſent di ⸗ centes quod nõ ſe oꝛnẽt ad decipiendum: tamẽ nihilominꝰ ſimiles ſůt latroni q̊ non audet piſcari in viuario dñi ſui vel vena ⸗ ri in foꝛeſta eius tamẽ accomodat rete ſu ⸗
um latroni audacioꝛi. Sic et iſte accomo⸗
dant coꝛpoꝛa ſua diabolo ad decipienduʒ et capiendum anĩas:⁊ bene volunt cõcu⸗ piſci licet nõ cõcupiſcãt:Augꝰ. Mon ſolũ appetere:ſʒ ⁊ appeti velle criminoſum ẽ. Et Chꝛyß. dicit quod mulier ſi ſe decoꝛa⸗ nerit ⁊ oculos intuentiũ ad ſe traxerit:⁊ ſi plagã nõ intulerit vindictã tamẽ exoluet
extremũ: venenũ eni intulit:⁊ ſi nullus biberet inuentus ſit. Ptẽ oꝛnatus mulie
ris eſt ſignũ moꝛtis ſpiritualis. Nã quan ⸗ do pannus ſericus ponit᷑ ſuꝑ feretrum: ſi gnum eſt cadaueris moꝛtui:⁊ quod ibi ia cet moꝛtuus ſic in coꝛpe oꝛnatoꝛſignuʒ eſt qð ibi ſit anima moꝛtua. Ande mulier oꝛ⸗ nata nõ eſt niſi feretrũ anĩe moꝛtue. Tba
cuk.ij. Ecce coopertꝭ ẽ auro ⁊ agẽto: ⁊ ſpi
ritus nõ ẽ in viſceribꝰ eiꝰ. Añ potiꝰmulier deberet plangere filiã ſuã oꝛnatã quam ſi videret eã moꝛtuã ante ſe. Scci.xxij. Suꝑ moꝛtuũ ſcʒ in aĩa ploꝛa: defecit eĩ lux eiꝰꝛ ſcʒ gratie. Itẽ mulieres ſe oꝛnãtes ſe ha bent ad modũ catti 4 difficile excoꝛiat in di mulieres vixvolũt dimittere oꝛnatũ capitis:ideo decaluabit dominus verticẽ filiarũ ſion ⁊ crinen eaꝝ nudabit.Eſa.iij. Ptem mulier oꝛnata de
cipit: ſicut pelliparius qͥ volens vendere
veterẽ pellẽ vt decip iat ruſticos:dealbat aliquãtulũ aliqua albedine:qᷓ excuſſa pa ⸗ rum poſt poꝛtata apparet vetuſtaſ eiꝰ. Sic impudice mulieres volentes decipere vi⸗ Tos:coloꝛes ponunt in facie ſua:quibꝰ re⸗
cedentibus apparẽt ruge ⁊ macule:qꝛ ml⸗
hil abſconditũ ꝙ nõ reuelet᷑. Añ tales ſũt
fumariũ opertũ niue:⁊ quãdo recedit nix awaret turpitudo eiꝰꝛEſa.xlvij. Reuela⸗ bit ignominia tua ⁊ videbit᷑ oppꝛobꝛium tuum. Capitulum: 1
PP anctoꝛum ſuoꝝ dulcoꝛat nobis tribulatiões noſtras. Mã aqua amara trãſiẽs ꝑ aquã dulcẽ dulcis efficit᷑ et vinũ dulce tranſiens ꝑ gariofiliũ fit ga riofilatũ. Sic tribulationes ⁊ tẽtatiões qᷓ pꝛiꝰ ꝑ xpᷣm ⁊ ſanctos ſuos trãſier̃t:exẽplo
illoꝝ nobis debent eſſe dulcioꝛes: Berñ.
Wagna ↄſolatio mẽbꝛlex capite.heb.xij.
Recogitate eñ q talẽ ſuſtinuit ⁊c̃. Sꝛego.
Facta pᷣcedẽtiũ recolamꝰ⁊ nõ erũt grauia
q̃ tolera mꝰ. Sʒ qͥdã ſũt ſimiles ſimie qᷓ iue niens amaritudinẽ in eoꝛtice nucis eã ꝓ⸗
ic aliqui infelices amaritudinem pnie ⁊
2%
tribulatiõis ſentiẽtes:exteriꝰ eã 7
iõ ↄſolationẽ interiꝰ nõ ſentiũt Sapientiũ ⁊ diſciplinã qͥ abijcit infeiix ẽ. icit ꝙ in palatio louis erãt duo doliavi
ni:vnũ de amgro vinoꝛaliud de optimo: qꝛ quicũq; volebat bibere de optimo op⸗ tebat eñ pᷣus bibere de amaro. Sic ſi mẽs
awetit ꝙ demulcet oꝑtet pᷣuſ bibere ꝙ do
let: vt dicit Sꝛego. Itẽ paſſionis ⁊ cruci xpi deuota ↄſideratio amaritudinẽ ĩ dul⸗
cedinẽ vertit. Añ aſſimilat᷑ arboꝛi nucis.
Sieĩ vis vt amari pſicoꝝ nuclei efficiant᷑ dulces:ſurculũ ꝑſici plãta ſup ſtipitẽ arbo
ris nucis:⁊ tał ꝑſicꝰ ꝓducit magna poma ſi tñ cũ floꝛẽt irroꝛẽtur lacte capᷣno. Quid
enĩ ẽ amarus pſici nucleꝰniſi turbati ⁊ paf
ſionati hoĩs amarꝰ animꝰ:qᷓ tũc ſtipiti nu
cis ĩſerit᷑:qñ penas crucis meditat᷑.tũc eĩ nõ tm̃ amaritudo dulceſcit ſʒ etiã magna põa pſicꝰ ꝓducit:qꝛ.ſ.amarꝰanimꝰ ↄide rãs penas xp̃i nõ ſolũ amaritudinẽ juã nihilo ducit ſʒ etiã in iagna deſideria ꝓ⸗
rumpit q̃ qͥdẽ tũc foꝛẽt.qñ in aĩo feruẽt:
q̃ tñ lacte capꝛe ſũt irroꝛãda.i.diſcretiõis
moderamie tẽperãda. Eſt eĩ lac capᷣnũ in
tribus ſuis ſubſtãtijs poſt femininum lac
maxime tp atum. Vñ merito lac capꝛe de ſignat moderamẽ pꝛudẽtie:qð ẽ neceſſari um in tribꝰ ſubſtãtijs.i.in tribꝰ ꝑtibꝰ o pe
ris,ſ.in pꝛincipio:in medio ⁊ in fine.
Aſſio chꝛiſtiet
— ⁊õ non guſtat de dulcedine nuclei.
aß iij.
. 2 —
————
——
e
— w ——————
————
———

* 2. 2 ———
— —— 2—
apitulum: LI. Atieétia aſimi⸗ p lat᷑ roſe cum artificialit᷑ fit aqᷓ 1 roſacea mei ⁊ oleũ roſaceũ ⁊ gu
4
earum roſaceũ. Sic q;ʒ patiẽtia pᷣbet aquã
odoꝛifere cõpũctionis:mel.i.dulcedinem
interne conſolatiõis:oleũ fraterne cõpaſ⸗
ſionis:gucarũ.i.ſuauitatẽ ⁊ dulcoꝛẽ eter⸗ ne refectiõis. Itẽ patiẽtia cuſtodit aĩam
ſicut arca theſauruʒ. Lu.xxj. In ptaiẽtia veſtra poſſidebitis gĩas vras. Añ ſic hõ multũ diligeret arcã in q̃ poſſet theſauruʒ
ſuũ cuſtodire:ſic dʒ diligere patiẽtiã. Itẽ multũ diligeret hõ etiã illũ qͥ fabꝛicaret ſi⸗ bi talẽ arcã gratis:⁊ ſic debet diligere tri
bulationẽ q̃ fabꝛicat arcã iſtã Apfs. Bo.
v. Tribulatio patiẽtiã oꝑat᷑. Quot enĩ cõ
tumelie dicũt᷑ tibi: quot iniurie fiũt:tot li
gature ⁊ claui ad foꝛtificandũ ſcriniũ tuũ apponunt. Añ magnas grãs debes age⸗ re ⁊ nõ cõtumelias reddere. Itẽ patiẽtia vita gubernat᷑.Hoc enĩ facit patiẽtia coꝛ⸗ di qʒᷓ facit gubernaculũ naui.Añ Pꝛoũ. xiiij. Qui patiẽs eſt multa gubernat᷑ ſapi
entia:qꝛ doctrina viri ꝑ patientiã noſcit᷑.
Mꝛoũ.xix. Añ ſicut nauis facto guherna culo ventis ⁊ turbinibꝰ agitat᷑ ⁊ tandẽ tẽ peſtate cõuulſa frãgit᷑ ad rupes vel ad ſco pulos. Sic etiã coꝛ ĩpatiẽs. Añ ð̃ꝛ: Eſaie. liiij. Paupcula cõuulſa tẽpeſtate abſqʒ vl
la cõſolatiõe. Pec paupcula ẽ ĩpatiẽs aĩa
virtutũ poſſeſſiõeæ gr̃a ſpoliata: quã cuiuſ libet tẽtationis tẽpeſtas a ſua ſtabilitate diuellit:⁊ abſq; ↄſolatiõe relinquit. Itẽ
patiẽtia tribulatiõis requirit ſoliditatem
amoꝛis ⁊ virtutis. Mã cruda tegula ſi po natur in flumine diſſoluit᷑:cocta vero nõ. Ita qʒ hõ carnalis q̃ nõ eſt igne charitat? vel tribulationis decoctus deficit ĩ aqua tribulatiõis. Itẽ fons lutoſus iacto lapi
de faciie turbat᷑:arenoſus vo nõ. Sic hõ
plenus luto pcti de facili grauat᷑:vtuoſꝰ noꝛde nõ 2triſtabit inſtũ q̃cquid ei accide rit. Itẽ qͥ ĩ hac vita ẽ ſine patientia ſilis
eſt hoĩ qͥ ĩtpe pluuie ñine luuiali ſine mã
tello ſine capa ẽ.Et ſiẽ hõ inermis ẽ in me⸗ dio hoſtiũ ſuoꝛum. Mꝛoũ. xix. Nui impa
tiẽs eſtſuſtinebit dãnũ. Capłm: LII
₰ Aceʒ coꝛdis ſi
ne conſcientie ſeruare yolẽs de
Liber nonus
bet ipſũ coꝛ ſiue ↄſcientiã cuſtodire ſiẽ e ſtoditur caſtrũ tpe guerre. Mã quãdo ca⸗ ſtrum alicuiꝰ impugnat᷑ ab aliqͥ ⁊ non põt cũ eo cõponere neq; pacẽ habere: debet p mo diligent᷑ ↄſiderare vtrũ in caſtro illo ſint aliqͥ qͥ pacẽ eiꝰ turbẽt. Et pᷣmo dʒ eos ſi quos ĩuenerit eijcere ⁊ de eis iuſticiã fꝛ cereꝛ⁊ poſtea caſtrũ munire ⁊ bene clauſũ tenere.Et ſi in oĩbus his nõ põt caſtrũ te/
nere debet dño legitimo illud cõmendare
vel reddere.Ex qͥ bus colligunt᷑ ſeptẽ que cuilibet neceſſaria ſut ad cuſtodiendũ ea⸗ ſtrũ coꝛdis in pace:ꝙ vere eſt tanqᷓ; caſtʒ inter inimicos ſuũ ⁊ vndiq; obſeſſuʒ:⁊ añ ipſum tenet ſedẽ ſuã diabolꝰ:qui tãqᷓ; leo circũit querẽs quẽ deuoꝛet· Abi Slo.diẽ: Circũit tanqᷓ; hoſtis clauſos muroſ explo rans:an aliqua pars ſit minus ſtabilis q̃ ad interioꝛa penetret. Sũt ergo ʒtra inſi⸗ dias eius ſeptẽ neceſſaria. qpPꝛimum eſt diligẽs cõſciẽtie ꝑſcrutatio: vt.ſ.videat᷑ ſi — eſt in coꝛde qð pacẽ coꝛdis ↄturbet. pls Meb.iij. Aidete ne foꝛte ſit ĩ aliquo veſtrũ coꝛ malũ. Secundũ eſt peccato⸗ rũ cõfeſſio:qᷓ.ſ.eijciet de caſtro coꝛdis pec cata que pacẽ coꝛdis ꝑturbãt: Eſaie.lvij. Creaui fructũ labioꝝ pacem ⁊.ij. Mach. xiij· Rdin ſupeſt iudas:id ẽ qᷓ;diu difer tur cõfeſſio impoſſibile eſt pacẽ coꝛdis eſſe negotijs. Vertiuz eſt op is ſatiffactio vt fiat iuſticie deturbantib pacẽ:Eſa·xxxqj. Eſt opus iuſticie pax:Et S.lxxxiiij. Ju ſticia⁊ pax oſcultate ſũt. Solet dici ꝙ ter⸗ ra pacifica ẽ ⁊ ſecura:in q̃ᷓ tenet iuſticia:ſʒ multi ſůt ſicut latrones qͥ nõ faciũt de ſe iu ſticiã:ſʒ fit de eis iuſticia ⁊ iſti ſũt qui pati untur penã inuiti.j. Met᷑.iiij. Memo vr̃m patiat᷑ vt homicida gut fur. Quartũ eſt coꝛdis clauſio.ſ.caſtrum coꝛdis clauſum tenendo:qð fit ſenſus coꝛpoꝛis reſtringẽ ⸗ do. Sunt em̃ ſenſus poꝛte coꝛdis per quaſ hoſtes ingrediðtur pacẽ turbãtes: Hiere.
ix. Aſcẽdit moꝛs ꝑ feneſtras ſcʒ ſenſuũ:et
ingreſſa eſt domũ noſtrã.ſ.ↄſcientiã: u. xi · Dũ foꝛtis armatus cuſtodit atriũ ſuũ. ſcʒ clauſum tenẽdoꝛin pace ſũt oĩa q̃ poſſi det. Quintũ eſt virtutum munitio: vt ſeʒ foꝛtiter muniat᷑:foſſatis ⁊ muris virtu tum. Sicut eni muri ingreſſum hoſtiñ ĩpe⸗ diunt:ſic virtutes vitijs obſiſtũt. charitaſ enim impedit ne ĩtret auaricia:caſtitas ne intret luxuria:humilitas ne intret ſupbia

1
i
—
tet ad pacem.
iiit
ruptura murt.i.vniꝰ virtutis defeciꝰ ſuffi⸗ ceret hoſtibꝰ ad ingrediendum: Job.vj.
uaſi rupto muro ⁊ apta ianua irrnerũt ſup me. Jõ ðꝛ Pphilip.ii. Pax dei q̃ exu⸗ perat oẽm ſenſum cuſtodiat coꝛda veſtra. Sertũ eſt neceſſarioꝝ ꝓuiſio vt caſtꝝ coꝛ
dis ſit bene munitũ victualibꝰ⁊ armis:ſcʒ de pane verbi dei ⁊ ſcie ⁊ vino cõpunctio⸗
nis hmõ. Et nota ꝙ quãto caſtrũ eſt meli ustalibꝰ munitũ:tanto magis peccãt qui reddunt:⁊ qꝛ mandata dei ꝑtinent ad ta ⸗
le munimentũ ðꝛ Eſa.xl viij. Atinã attẽdiſ ſes mãdata mea:facta fuiſſet ſiẽ flumẽ pax
tua. Septimũ eſt deo recõmẽdatio:vt.ſ. reddat᷑ coꝛdis caſtrũ dño legitimo:dicen ⸗
do: Eu rxiij. Mater i ma.tu.cõmẽdo ne⸗Rä niſi dis cuſtodierit cinitatẽ: fru ra vigilat qͥ cuſtodit eã: õ.cxxvj. Ipſe
autem eſt qui quando placet ei omniã red
dit peccata: Mꝛouer.ꝝvj. Cum placuerint
dño vie hominis:inimicos qͥʒ eius cõuer⸗
C. LIII Eccatum opere P impletũ apetitũ malũ non ſatiat
ſed ampliꝰ accẽdit:ſicut fabꝛi ſtilli
iaũ ad hoꝛi ignẽ mirigat:ſed poſtea ſer⸗
uet ardentiꝰ:a ſic ꝑctĩ ꝑpetratũ plus ex ⸗
ardeſcit qᷓ; ante: Oſee.iiij. Comedẽt ⁊ nõ
ſaturabũt᷑foꝛnicabũt᷑ ⁊ nõ ceſſabũt.Slo. Nires foꝛnicantiũ deficiũt:ß deſideria in ⸗ ardeſcunt. Itẽ pctĩ vnum qͥtidie trahit
5 ad aliud.Eſt enĩ pctĩ q̃ſi puteus ſine fun ⸗
do. Lapis eni in puteũ ꝓiectꝰ vel tadens:
ſi fundũ nõ inuenit ſemꝑ ẽ in caſu. In ꝑctõ nüt fundus nõ eſt. Añ cadens in petm̃ in caſu eſt ↄtinuo niſi manu g̃e ſuſtentet᷑:
Mö xlj. Abyſſus ahyſ. iuocat. Abyſſus
eni vðᷣꝛ quaſi ſine baſe.i.ſine fundo. Sꝛego.
Meccatũ qð ꝑ pnĩiam nõ diluit᷑:mox ſuo pondere ad aliud trahit. Itẽ petõꝛ eſt ſiẽ ille qͥ ludit ad ſcacariũ qꝛ vno ictu vel tra⸗ ctu nõ facto vel male facto totũ ludũ vł to tũ lucrũ ꝑdit:⁊ ſic vno ope malefacto vel neglecto totus fructꝰ vite ñe amittitur:⁊ gra dei ⁊ regnũ eternum: Egech.xvtij. Si
auerterit ſe iuſt? aiuſticia ⁊ fecerit iniqta ⸗
tẽꝛoẽ̃s iuſticie eiꝰ quas fecit nõ recoꝛdabũ
tur. Itẽ petõzeſt ſicut ille qͥ babʒ oculos
De artificibus et rebus artificialibus e de alijs. Añ Judith.iiij. Filij irmu⸗
ris eircũdederũt vicos ſuos in pparatio⸗ nẽ pugne ↄtra holofernẽ. Sʒ nota ꝙ vna
velatos ⁊ poꝛtat᷑ de loco ad locũ et neſcit quo ducat᷑ vel vbi ſit: Thꝛeñ.v. Ae nobis qꝛ peccauimꝰ:iõ obtenebꝛati ſunt oculi no ſtri. Ptẽ eſt pctõꝛ ſimilis ceco q cecidit in lutũ ⁊ nõ videt ſe inquinatũ:cũ tñ multuʒ ſit derurpatꝰ: Mõ.xxxix.Cõpꝛehẽderũt
me iniqͥtates mee ⁊ nõ potui vt viderẽ.⁊ ſi
cut cecus cadit ſeꝑe ⁊ offendit:ſic et pctõꝛ: Tob.ꝝj. Cecus p̃ tepit offendẽs pedibus turrere. Itẽ nota ꝙ pctĩ eſt ſicut gladiꝰ? in coꝛde:⁊ ſit ſerpens in ſinu:ſicut venenũ in ſtomachoꝛ⁊ ſicut latro in domo.Eſt enẽ pctĩ vt gladiꝰ vulnerãdo naturã: vt ſer⸗
pens moꝛdendo ↄſciam: vt venenũ extin ⸗
guendo virã.i.charitatẽ q̃ eſt vitalis caloꝛ aie. Itẽ eſt vt latro expoliãdo aniam ſcʒ gratuitis donis. Iteʒ peccati impuritas
nõ aufert a coꝛde ſine opibꝰ penitẽtie:cui
— awaret in ſtuppa. Stuppa eni eſt lini purgamẽtũ:⁊ ab eo multis carpinati⸗ onibꝰ ſeparat᷑. Silr etiã purgamẽtũ culpe indiget multis carpinationibꝰ penitentie. Quaꝝ vna fit in coꝛde ꝑ ↄtritionẽ:alia in oꝛe ꝑ cõfeſſionẽ.tertia in oꝑe ꝑ ſatiffactio⸗
nE. Itẽ peccata qj ſunt q̃dã infirmitates
aĩe ſanant᷑ ſicut infirmitates toꝛpiſ. Sana
tur enĩ coꝛpꝰ pꝛimo ꝑ emplaſtrũ:⁊ ſic ſana
tur aĩa ꝑ verbũ dei qð trahit doloꝛẽ ab aĩa
ſicut emplaſtr a coꝛpe:Eſa.xxxviij. Juſſũ eſt vt ſup vlcus Egechie cataplaſmãretur
maſſa ficuũ:q̃ dulcedinẽ verbi dei ſignifi⸗ rat. Ztẽ ꝑ ſudoꝛẽ q humoꝛẽ noxiũ repel⸗
lit a coꝛpe. Et ſic aĩa ꝑ timoꝛẽ qͥ pctm̃ expel
lit a mente:Ecci.j. Timoꝛ dñi expellit pec
tatũ einenn ⁊ retede a
malo:ſanitas qᷓppe in vmbilico tuo erit. Ptem ꝑ lotioneʒ vl balneũ.iiij. Reg'.v.
Hade lauare ſepties in ioꝛdane:⁊ recipiet anitatẽ caro tua. Sic ſanat᷑ homo ſpũalit᷑
p lachꝛ:ymaꝝ effuſionẽ in cõpunctiõe. Itẽ vomitũ:ſic aĩa ꝑ ↄfeſſionem:Ecci.xxxj. icoactꝰ fueris in edẽdo multũ: ſurge de
medio ⁊ enome ſcʒ ꝑ cõpaſſionẽ venenum
moꝛtiferũ vt refrigeret te. Qui ſanari deſi
derat neceſſe eſt vt vulnus detegat. Añ di
ctũ ẽ lepꝛoſo: Wat.j. Aade oñde te ſacer⸗ dotibꝰ:⁊ dñ iret mundatꝰ eſt. Itẽ p die tam.i.ꝑ abſtinentiam a peccato: Aplus.j. Theſſal. iiij. Abſtineatis vos a foꝛnicati⸗ one:Ecci.xxxvij. Qui abſtinens eſt adij⸗ ciet vitam. tempꝑ putridoꝛũ reſecatio⸗
nem⸗l⸗d
..*

5
Per
nem domini ne repꝛobes:qꝛ iß̃e vulnerat ⁊medet. Item p vnctionẽ.i.deuotioneʒ vel pietatẽ que mentẽ lenit: Wat.vj. An⸗ gebant oleo multos egrotos⁊ ſanabãtur.
Ztẽ ꝑ munitione.i.eiemoſynã:qñ hõ mi nuit de bonis ſuis dando pauꝑibꝰ: Luẽ. rj.E uod ſupereſt date elemoſynã:⁊ ecce oĩa můda ſunt vobis. Ca. LIIII
Enitentia ama p ra facit in homĩe ſicut ſcamonea in arboꝛe. ã ſicut dicit Riſtor̃. in li.ſuo de pomerijs. Si vis vt aliqua pi⸗ rus ferat pira ſoluẽtia diſtempera ſcamo⸗ neam cũ aqua:⁊ infunde ipᷣam in foꝛamẽ qð fit cũ terebello vſq; ad medullam arbo ris:⁊ obſtrue foꝛamẽ cũ clauo qͥ ſit factꝰde eadẽ piro vel alia:⁊ fiant pira ſoluentia et valde rela ratiua. Sed nõ durat iſta virtꝰ niſi ꝑ ſeptẽ vel ſex annos.A opoꝛtet ſi vo lneris ꝙ iterù vigoꝛet᷑ vt alia ſcamoneai⸗ fundaf iterũ. Et p eſt experimẽto ꝓbatũ. Et eadẽ rõe foꝛre poſſẽt fieri pira ſtiptica ⁊ cõtramiu xũ valentia ſi arboꝛi fuerit infuſa ſtiptica medicina. Et ſilr ego opinoꝛ ꝙ dilatari poſſit ad quarũlibet medicinaruʒ effectus vt in fructibꝰ ſe manifeſtent: ĩmo etiã pꝓbah ile eſt ꝙ oĩs ſpecies aromatica eodẽ modo infuſa arboꝛi vt balſamus mn ſcus:⁊ lignũ aloes tam in ſapoꝛe q; ĩ odo re aromaticãdo ſe in fructu manifeſtaret. Intellige ergo ꝑ pirum vſq; ad medullaʒ er terebello pfoꝛatam hominẽ ꝑ verbũ dei vſq; ad intima coꝛdis cõpunctum:cui fca⸗ monea aqus diſtẽperata infundit᷑:qñ pe ⸗ nitentie amara triſticia ſen amara peecato rů memoꝛis cũ lachꝛymaꝝ irri gatione mi⸗ ſcetur. Sed tũc foꝛamen clauo obſtruitur quãdo ꝑ timoꝛẽ domini coꝛ petõ ſen diabo lo clauditur.Et tůc de tali arboꝛe naſcunt᷑ pira relaratiua:qꝛ ſeʒ a tali hoje fiunt opa ſatiffactoꝛia Peccati expiatiua. Q autem ad ↄſeruandã virtutẽ opoꝛtet ſcamoneam iterato infundere eſt:qꝛ ad ↄſeruandã gra tiã opoꝛtet penitẽtiã ⁊ peccati amaritudi⸗ nem ſeu triſticiã frequẽter innouare:Põ. xxTviij. Soloꝛ meꝰrenouatꝰẽ. Itẽ penitẽ tia eſt vt arena foſſicia:qᷓ arena licz ſit gra uts in pondere:eſt tñ vtilis in ope:quiã ex eñ cũ calce cõfecta editicat domꝰ materia lis. Simnilirer penitẽtia licet ſit grauis coꝛ potl:tů eſt vtilis ipiritni:qꝛ ex ea infoꝛma ⸗
ta charitate edificatur domꝰ ſpiritnails. cõſcientie. Sed nota ꝙ arena foſſiciu q eſt bona ad edificia tribꝰ modis eſt eligenda Fm Palla.qꝛ cognoſcit᷑ ex ſtridoꝛeex co⸗ loꝛea ex inheſtone. Ey coloꝛe quidẽ:qꝛ aut eſt nigra aut rufa aut cana. Rufa ͥdè om⸗ nibꝰ eſt melioꝛ:⁊ poſt illã cana:poſt quaʒ
nigra. Silr penitẽtia eſt quedã rufa: vti
la que incipit᷑ in iuuentute:quando feruet in hoĩe ſanguis aut rubea cholera. ue dam vero eſt cana: vt q̃ incipit᷑ in ſenectu⸗ te. Quedã vero ẽ nigra: vt qᷓ differt᷑ ĩ moꝛ te. pꝛima eſt optima. ſecũda pigra.tertia ẽ dubia. Põvj. Qm̃ non eſt in moꝛte qui
memoꝛ ſit tui. Mã qui nõ eſt memoꝛ deiivi ta:multo minꝰ eſt in moꝛte. Stðo cogno ſcirur eꝝ ſtridoꝛe:qꝛ ſcʒ illa arena qᷓ manu cõpꝛeſſa vdit ſtridoꝛes eſt vtilis fabꝛicanti. Sic ille qͥ manu cõpᷣmitf᷑.i.tactu alicniꝰ tri
bulatiõis pꝛemit᷑:ſi emittit ſtridoꝛẽ nõ im
patientie ſed penitẽtie eſt aptus ad fabꝛi⸗ candũ domũ cõſcientie. ò aut ille qui ex Tertio cognoſci ex
flagello nõ mutat᷑. inheſione:qꝛ ſi in panno vel in linteo can⸗
dide veſtis inſperſa ⁊ excuſſa nihil macule
reliquerit aut ſoꝛdis egregis eſt:ſic illa eſt egegia penitẽtia q̃ nullã maculam aut re⸗ moeſum relinqt in ↄſcientia: Vpls.j. Qd⸗ rintð.itij. Nihil mihi ↄſcius ſum. Ptẽ pe nitens dʒ facere ſicut agricola:qͥ quãto ia boꝛioſius agrũ ſuũ eycoiendo eyercet:tan to vberins domũ ſuã fructibꝰreplet. Bger enĩ noſter eit coꝛpus:qð quãto quis ma⸗ gis eycolit penitẽtie laboꝛibꝰꝛtanto dom? mentis interioꝛ ſpũalibꝰ pingueſcit virtuti bus. vnde ðꝛ Pꝛou er.xxiiij. Diligent ex⸗ erce agrũ tuũ:⁊ poſtea edifices domũ tu⸗ am. Itẽ penitens dʒ vinere in timoꝛe et ſpe. Sieut cũ nauis concutit᷑ in aqua: vna pars eius deſcẽdit aqua:⁊ alia eleuat᷑. Sic ania penitẽtis partim dz deſcẽdere ſe humiliando ꝑ timoꝛẽ:partim No aſſurge re ſe cõfoꝛtãdo ꝑ ſpem. Itẽ penitẽtia in moꝛtali facta eſt ſicut moneẽta falſa. vndeſi cut nõ liberat᷑ hõ ſoluẽs monetã falſaʒ:vł que nõ foꝛmã debitã Sic nõ liberat᷑ faci⸗
ens pẽnitentiã in moꝛtali peccato qͥ adde⸗
umn ⁊ pꝛemiũ vite eterne niſi ſit infoꝛmata charitate. j.Coꝛin. xiij. Si tradidero coꝛ⸗ pus meñ ita vt ardeã:charitatẽ aũt nõ ha buero nihil mihi ꝓdeſt. Item penitere
PpPonens in moꝛte ſilis videt᷑ eſſe ili qui

— 3
323*53 b
**
15Le
De artificibꝰ et rebus artificialibꝰ
ludit ad ſcacos etiã parũ de ludo ſciens:⁊
cogitat apud ſe ego pꝛimo ꝑmittã mihi fa miliam auferri: Seinde mattabo illum:cũ quo indo et in fine in angulo concludã eũ
⁊ vincam eum:cũ ille cum quo ludit ſit pe
rritiſſimus luſoꝛ. Sic velut luſoꝛ imperitiſ⸗ imus eſt peccatoꝛ:qui ſemꝑ in ludo tenta tionum ſuccumbit:qui familiã virtutuʒ et bonoꝛũ operũ per peccatũ amittit.Et peri
tiſſimus luſoꝛ eſt diabolus:qui ſcʒ a pꝛinci pio mundi exercitatꝰ eſt in ludo tentatio ⸗
hum.Qnua ergo pᷣſumptione confidit pec ⸗ tatoꝛ ꝙ in angulo debeat eum mattare:id eſt in fine ſuevite. Dicit enim Bꝛego.ꝙ tan to diabolus grauioꝛ es tentationes inge ⸗ rrit: quanto mggis fini ꝓpinquari cõſpicit. Ptem ſicut fatuus reputaret᷑ nauta qui
erpectaret nauem ſuã gubernare quouſq; incideret in periculum:ſic ⁊ qui vitam ſuã
nõ dirigit ad poꝛtum ſalutis anteqᷓ; inci⸗ doat in periculum moꝛtis. Pꝛonerbio.xv.
Vir pꝛudens dirigit greſſus ſuos. Item Auis nõ expectat ictum ſagitte quando vi⸗ det arcum extentũ:ſed ante enolat: ſed mi ſer homo expectat ictum moꝛtis ante con ⸗ uerſioneʒ: Põ· vij · Miſi conuerſi fueritis
. Item penitẽtia humilis renouat fa ⸗
ciem mentis.nde aſſimilat᷑ cuidam vn ⸗ guento:es ꝙ fit ex fimo crocodili: quo fa⸗
cies vncte oſtendũtur lenes eſſe velut iu⸗
uenes facies. Quaſi enim fimus crocodi⸗ li eſt vtilitas peccati:ex cuius recognitio ne ſalubꝛe vnguentũ cõficitur humilis pe nitentie. Q videlicet faciem mentis vetu ⸗ ſtate defoꝛmẽ renouat ⁊ refoꝛmat:Ephet̃.
iij · Renouamini ſpiritu mentis veſtre ⁊ in duite nouum hominẽ ⁊c̃.
— Item peniten tia quãto magis eſt laboꝛioſa:tanto magꝰ? eſt fructuoſa. Ande aſſimilat᷑ lino:quia li⸗ num requirit multum laboꝛẽ:quia ſemina tur:purgatur ⁊ maturatuʒ recolligit᷑ et in faſciculos coaptatur:aque macerandũ ex⸗ ponitur:extractũ ſoli deſiccandũ exponit᷑ tandem multis tunſionibꝰ ⁊ artificijs a ſu is ſuꝑfluis purgatur:⁊ per decoctionem ⁊ multas lotiones fila ex eo facta ad albedi nem deducunt᷑.iõ eni linum a ſuo viroꝛe terreſtri pfecte ſpoliat᷑: nec ꝑfecto candoꝛe decoꝛatur niſi multotiens cõtundat᷑ deco ⸗
dquatur ⁊ ſoli expoſituʒ aqua ſepius aſper⸗ gatur. Sed ſicut linũ reqͥrit multos labo ⸗ es:ita ⁊ ſine dubio habet multas vtilita⸗
tes. Nã ex eo filnt veſtes ad induenduʒ: vela ad nauigandũ:reria ad venandũ ⁊pi ſcandũ:fila ad ſuendũ: funes ad ligandũ: choꝛdule ad ſagittandũ:ligamina ad con ⸗ nectendũ:linee ad mẽſurandũ: linteamia ad quieſcendũ:coꝛtine ad oꝛnandũ:ſacci ⁊ hurſe ad cõtinendũ:mantilia ad cõueſcen dũ. Silr etiã nõ põt hõ ſine multo laboꝛe ↄſcientiã em ũdare.vñ multa laboꝛioſa re qͥrũt᷑ ĩ penitẽtia: vt ↄtritio: ↄfeſſio:ſatiſfa ctio ſiue reſti tutio:ieiunium: elemoſyna ⁊ oꝛatio. Sʒ ſicut habet laboꝛioſuʒ exerciti⸗ um:ita hʒ copioſuʒ fructũ. Habet enĩ pctã purgare:naturã reſuſcitare:gr̃am:vtutes ⁊merita reparare:celũ aperire: infernum claudere:eccleſie recõciliare et multa alia bona facere. Itẽ penitẽs dʒ curare pctã ſicut medicus vulnera curat. Nã pᷣmo me dicus vulnus detegit:deinde medicamen tũ aponit.quaſi enĩ vulnꝰ detegit qui pec catũ cõtitendo pꝛodit:ſed qͥ im cñ amari ⸗
tudine plangit quaſi medicamentũ appo⸗
nit. Et ideo ſicut dicit Sꝛego. Qui mala qᷓ ppetrabat inſinuat:ſed falſe que inſinua⸗ uit recuſat: quaſi ſubducta veite vufnꝰ de⸗ tegit:ſed toꝛpenti mente medicamẽtũ vul⸗ nerũ nõ aponit.Confeſſiõis igit᷑ vocẽ ſo ⸗ lus neceſſe eſt vt meroꝛ excutiat:ne vulnꝰ pꝛoditũ ſed neglectũ qð licentiꝰ iam ꝑhu manã noticiam tangit᷑ deterius putreſcat? Mẽõ · xxxvij. Iniqͥtatẽ mes ãnũciaboꝛ⁊ co gitabo ꝓ peccato meo. Ca. LV
Erſeuerantias
p boni incepti nõ debet homo vi⸗ mittere ppter aduerſitatem ſiue difficultatem vel Ppter tentationẽ. Sicut qui mare nauigant ꝓpter cõtrariũ ventũ non dimittunt nauigare:ſed contra ventũ pſeueranter laboꝛant donec ad poꝛtum ve niant.Et canis venaticus ſequitur lepd⸗ rem per ſpinas ⁊ tribulos donec appꝛehen dat. Et ſic nos deuʒ.j. Coꝛinth.ix. Sic cur rite vt compꝛehendatis. Item pꝑſeuera ⸗ re non poteſt in bono qui habet in anima infirmitatem vel coꝛruptionẽ peccati. Sic homo ſanus ⁊ foꝛtis cõtinuat viã ſuã:ſed homo eger ⁊ debilis ⁊ ſi incipiat viaʒ cito deficit:ſic iuſtꝰ pſeuerat:ß pctõꝛ nõ tinu⸗ at: Job. xvij · Tenebit iuſtꝰ viã ſuã:⁊ mũ⸗ dis manibꝰ addet foꝛtitudinẽ. Poma ent
putrida ⁊ vᷣmiculoſa ⁊ ſine— cadunt
—

doctoꝝ: vt Sꝛego. dicit. Et iõ m diſpoſiti oſa:qꝛ ex vana glia ꝓferunt᷑. Plla
eꝛß ſana bene ſe tenẽt vſq; ad ma ⸗ partius et tẽperatius ðᷣꝛ:ſed tra matra eſt Sb pctõꝛes interiꝰ putridi ⁊ ver petõꝛis co? carens pinguedine g̃e in qᷓ gꝛ miculoſi ⁊ carẽtes cauda pſeuerantie cito ſ emen verbiplerũq; ꝑ dit᷑ opoꝛtet vt freq̃n cadũt a modico vento tentationis: Job. tius ſeminet᷑:Ecci. xj. Wane ſemĩa ſemen xxvij · Vollet euz ventꝰ vꝛens de locò ſuo. tuũ ⁊ veſpe nõ ceſſet manꝰ tua. Quarto Itẽ ꝑſeuerantia boni opis aſſilat tunice ↄſiderare dz ſeminis vtilitatẽ. Sůt enĩqᷓ⸗ Joſeph. Mã ioſeph ſiẽ dicit Sꝛego.qͥ inter dã ſemina vtilia: dã vero ſterilta ad fru⸗ frẽs ſuos iuſtꝰ vſq; ad finẽ ip̃e ꝑſeueraſſe ctũ pꝓducẽdũ.qð dẽ egyptioꝝ agricole h deſcribit᷑:ſolꝰ talarẽ tunicã habuiſſe phi/ modo ꝓbare dicũt᷑· Areã bꝛenẽ loco ſub⸗ bet. Mã qͥd eſt talarꝭ tunica niſi actio ↄñ acto 4 umido in mẽſe iunij excolũt:⁊ĩea mata? Quaſi enĩ.ꝓtenſa tunica taluʒ coꝛ/ diuiſis ſpatijs oĩa frumẽti ⁊ leguminũ ſe⸗ poꝛis operit:cũ bona actio añ dei oculos mina ſpargũt:deinde in oꝛtu canicule qui vſq; ad vite nos terminũ tegit. Incaſſum apud romanos. xiiij. die kalendaꝝ augu⸗ qᷣpe bonũ agit᷑ ſi ante vite terminuzʒ deſe/ ſti tenet exploꝛãt qᷓ ſemina oꝛtũ ſidus exu⸗ rat᷑:qꝛ ⁊ fruſtra veiotit᷑ currit qᷓ poſtqᷓ; ad rat ⁊ q̃ illeſa cuſtodiat. his abſtinent: illa meta veniat deficit. Ca. LVI bcuranteqꝛ iudiciũ nore aut bñficij ꝑan⸗ NR q t„ ſſi nũ futurũ generi vnicniq; ſidus aridũ pꝛe E 10 07 9M ſenti exitio vel ſalute ꝓmiſit ꝓut Palla. p milat ſemt᷑atoꝛi:qͥ ſcʒ gñ vult ſe ⸗ refert. Semina; inutilia q̃ ſcʒ ad oꝛtũ ca⸗ minare q̃ttuoꝛ attẽdere debet. nicule efficiunt arida ſunt curioſoꝝ pᷣdica Primo loci qᷓjlitatẽ:qꝛ ſemẽ eſt ᷣm älita toꝛũ:q̃dã ampulloſa ſeu philoſophica ver tẽtre dẽſiꝰ vł rartꝰ ſemĩandũ. Silr ĩpᷣdica ba 3̃ auidẽ arida ⁊ inutilia ſunt:qꝛ a cani⸗ tiõe 5ᷣm q̃litatẽ auditoꝝ foꝛmare dʒ ſermo cula adurunt᷑:iõ ſunt indenota ⁊ git᷑ ſũt onẽ ⁊ indigẽtiã auditoꝝ eſt rariꝰ vłfreqᷓ̃n/ vtilia q̃ humoꝛe deuotiõis plẽa cantenlaz tius ⁊ bꝛeuiꝰ vł ꝓlixꝰ pᷣdicandũ. Scðo id eſt curioſitas vel inanis glia nõ deſiccat Aiderare dʒ tpis ↄgruitatẽ:qꝛ alicubi eſt Watth. xiij. Seminãt bonũ ſemẽ in agro tardius ⁊ alicubi ceſeriꝰ ſeminandũ. wãĩ ſuo. Itẽ p̃dicatiõis bonꝰ fructꝰ ſequit᷑r locis hũidis ſeminanduʒ eſt celeriꝰ:neſe ꝓuenit ex pᷣdicatoꝛis bonis opibꝰ doctri⸗ men imbꝛe putreſcat:⁊ in ſiccis tardiꝰ vt nã eiꝰ pᷣueniẽtibꝰ ſic xdua Pleniat ne diu jacens penitꝰ euane/ tur bona meſſis. ſcat. naſi loca hũida ſunt loca fuida ⁊ fructpᷣdicatiõis colligit qut femina bone ad pescũdũ parata q̃bꝰ vba ſctẽ exhoꝛtati opatiõis pᷣmittit. Itẽ ſicnt ex bona cul⸗ onis citiꝰ impendẽda ſũt qᷓ labant᷑ in pu/ tura agroꝝſeqtur abũdãtia:frugũ ſie exp̃ tredinẽ criminis:ð in hoĩbꝰ aridis ⁊ inde cedenti bona vita tribuit pᷣdicatoꝛi vboꝝ notis:aliqñ tardiꝰ erhoꝛtatiõis ſemen nõ vtiliũ affuẽtia.&ñ Bꝛego. refert ⁊ dicit? incõſulte differt: vt ex ipᷣa dilatione auidi ꝙ tanto fecũdius ᷣdicatiõis verbũ tribui us ſuſcipiat᷑:vel qꝛ minus fructuoſe poꝛri⸗ tur:quanto in pᷣdieatoꝛis pectoꝛe perfecti git᷑ homini verbk ſctẽ pᷣdicatiõis dñ eſt in
opis exaratiõe pᷣuenit᷑. Ilje nãq; bene lo⸗ accidiaa ariditate mẽtis:⁊ fru ctuoſius exꝝ q̃ndi facũdi 7
Sñ Sꝛego. Ille vberes
2 ã accipit:qͥ finũ coꝛdis ꝑ recte pectat᷑ vt ei poꝛrigat᷑ poſtq; pfuſus fnerit viuendi ſtucia extẽd k
. Z itꝛnec loquente ↄſcia aqua cõpunctiõis. Et nots ꝙilud qð ſe⸗ bpediteci vita linguã antecedit. Ztẽ pᷓ⸗
min a* celeriꝰ denſiꝰ eẽ dʒ qᷓ; id qð feminat᷑ catoꝛes qᷓ dicũt ⁊ nõ faciũt ſiles fũt car⸗ tardiꝰ: qꝛſcʒ pła frequẽtia monita neceſ⸗ nificibꝰ qͥ carnes bonas altjs vendunt:et
Kria ſůr hoinini tentato qᷓ; homini cõpun ip̃i etoꝛes comedũt.Et ſutoꝛibꝰ bonos cto. Tertio ↄſiderare dʒ ſeminis qtua ſ6
tulares alijs pᷣparant:⁊ ip̃i peioꝛes 0 ten:cꝛ ininꝰ de ſemie iaciendũ eſt in terra tãt.
*mir emi Sie ſunt ſacerdotes qͥ verbum ſalutis pingui ⁊ humida q in macraꝛeo ꝙ in pin⸗ alijs miniſtrantꝛ⁊ ip̃l peioꝛa qᷓ; alij erpe⸗ Fut nimis ſe multiplicat cõculcat ⁊ deua/ trant. Dtem pᷣdicatoꝛ debet attẽdere 3l at:ſed ĩ mnacra nõ totů creſcit 6 aliqᷓ pe⸗ ter ⁊ qũñ⁊ cui pꝛedicat.nde Bꝛego · dicit: rit. Quaſt aũt terra pinguis eſt aĩa deuo⸗ In omne qð dicit᷑ neceſfe eſt vt cuuſa tem⸗ to in q̃exhoꝛtatiõis jemen auidiꝰ recipit᷑ ſi dus et perſona penſetur ſi verba ſententie
ut ex bona ſemẽte ſeq⸗
S S S——————

12*
151
itii
De artificibus et rebus artificialibus
veritas roboꝛet:ſi hoc tempꝰↄgruũ poſtu⸗ lat:ſi et veritatẽ ſentẽtie ⁊ cõgruentiã tem poꝛis:ꝑſone qualitas non impugnat. Ille
eni laudabilit᷑ ſpicula emittit qͥ pꝛiꝰ hoſteʒ quẽ feriat cõſpicit. Wale nanq; valide ar⸗
cus eoꝛnua ſubijcit qͥ ſagittãſoꝛeit᷑ dirigẽs tiuẽ ferit. Itẽ pᷣdicatoꝛes qͥ; dicũt ⁊ non
faciũt aſſimilant᷑ nautis poma poꝛtãtibꝰ. Mã hi qui poma poꝛtantes maria trãſme⸗
ant:ip̃i quidẽ fructuũ odoꝛe ꝑfruunt᷑:ſed roꝛundẽ fructuũ refectione carẽt. Tales ð pꝛedicatoꝛes dũ verba ꝓfůunda ſcripture legũt:⁊ alijs annũcianda in mente diſpo⸗ nunt qᷓſi ꝑ altum mare in naui mẽtis alijs poma ferunt. Et quoꝝ ip̃i nõ fructu ſed ſo
io odoꝛe paſcunt᷑:cũ nõ doctrine oꝑe ß; ſo
la meditatione potiant᷑. Ael nota ꝙ nau ⸗
te qui poma poꝛtãt hec paleis admiſcent:
vt ad terras illeſa deferant:qꝛ ſcʒ pᷣdicato res diſcreti inter grauia vel difficilia do ⸗ gmata quedã leuia ⁊ facilia interponunt. Mam aliqñ ſcripture verba dubia vel dif̃⸗
ficilia ꝑ leuia ⁊ aperta declarant vt ad coꝛ
da audientiũ ſano intellectu ꝑtingant.
Item pᷣdicatoꝝ verba aſſimilant᷑ vittis: P coꝛda audientiũ ligant. Añ Cantl.iiij. Sicut vitta coccinea labia tus ⁊ eloquiuʒ
tuñ dulce. Labia ſponſe pᷣdicatoꝛes ſũt ec⸗
cleſie:quoꝝ pᷣdicatio eſt vt vitta:qꝛ ĩ audi toꝛũ coꝛdibꝰ diffuſas cogitationes ligant: ne remiſſe deſluãt: ne ſe p illicita ſpargãt: ne ſperſe coꝛdis ocłos depꝛimãt:ßᷣ ad vnã intẽtionẽ colligãt. Dicit etiã coccinea: qꝛ fanctoꝝ pᷣdicatio folo charitatꝭ ardoꝛe flã⸗
nmeſcit:ſicut Sꝛego.dicit. Ptẽ pᷣdicatoꝛes
ſancti aſſimilant᷑ lampadibꝰ:qꝛ eſt ĩ eis ar⸗ doꝛ viteꝛ ſplendoꝛ doctrinetfulgoꝛ fame. Per ardoꝛẽ ergo vite.i.ꝑ feruoꝛẽ ſpiritus purificant ⁊ cõlolidãt ſeip̃os. Sed ꝑ ſplen doꝛẽ doctrine illuminãt ſibi ꝓpinquos:ſcʒ
lilos quieoꝝ audiũt dogmata et verbata
quoꝝ ſeʒ coꝛdibꝰꝑ fammã verbi erroꝝ te⸗ nebꝛas repellũt:ied ꝑ fulgoꝛeʒ bone fame edificant ⁊ rectificãt diſtantes ⁊ remotos. Lãpades eĩ vt dicit Sꝛego.lucẽ ſuã lõgi? ſpargũt: ⁊ cũ in alio loco ſint in alio reſplẽ dent. Et ideo ſancti pᷣdicatoꝛes quoꝝ opi⸗ nio longe lateq; claret:qꝛ longe a ſe poſitꝭ lucent qᷓſi eoꝝ itineri ne in peccatoꝛũ tene ⸗ bꝛas coꝛruant velut accenſe lampades re⸗
fulgent. Nã hi qͥ eoꝝ fama vłexemplis au
ditis ad amoꝛẽ celeſtium ſurgunt: in eo ꝙ
bona oꝑa exhibent qᷓſi ex lampadis lumi⸗ ne reſplendent:Egech.j. Silitudo aĩaliuʒ aſpectus eoꝝ q̃ſi aſpectus lampadarum. Item verba pᷣdicantiũ cõgruere debẽt moꝛibꝰ audientiũ:qꝛ tunc ſicut dicit Sꝛe⸗ go.vim ſue rectitudinis amittunt qñ audi toꝛi nõ congruũt:ſicut medicamina vires perdũt que ſanis mẽbꝛis apponunt᷑. An⸗ de etiã Bꝛego. Magiangenꝰ dicit:ꝙ ſiẽ nõ vna medicine ſpecies oĩbus adhibet᷑:its nec idem ſermo cõgruit vniuerſis. Capitulum: LVII
Rouectus ani⸗ p me in via dei habʒ q̃ttuoꝛ gradꝰ: qð apparet ꝑ exemplũ in foꝛma⸗ tione caſei. Abi pᷣmo eſt lactis emunctio. ſcðo lactis coagulatio· tertio caſei recẽtis ⁊ teneri foꝛmatio.quũarto eius ꝑ moꝛã tem poꝛis induratio. Emãctio fit ꝑ b̊ ꝙ lac ſcʒ ab vberibꝰ ſeparat᷑.Et h fit in hoĩe qñ per manꝰ dei expꝛeſſioneʒ.i.ꝑ diuine virtutis operationẽ mens eiꝰ ab vſu vetuſte ↄſuetu dinis abſtrahit: Job.x. Mõne ſiẽ lag mul⸗ ſiſti meæ Deinde lac toagulo ſtrĩgit᷑?⁊ h fit phoc ꝙ penitens diuio timoꝛe ſea peccatꝭ cõtinet ⁊ reſtringit:⁊ ad iuſticie foliditatẽ colligere ſe ↄtendit.poſt hoc aũt caſeus re cens in quadã teneritudine foꝛmat̃᷑.Caſe⸗ us eni recens eſt aliquantulũ ſolidus:ita ꝙ nõ defluit ⁊ eſt pinguis⁊ adhuc aliquã⸗ tulum mollis:⁊ h eſt qñ mens tõuerſi pec⸗ catoꝛis in cõſtipatione pingueſcẽtis cogi⸗ tationis aſtringit᷑ vt nequaqᷓ; iam ꝑ deſi⸗ deria defluat:ſed in vno amoꝛe ſe colligẽs ad ſolidã foꝛmationẽ ſurgat. Sic ðᷓ eſt ali⸗ quantuluʒ ſolida ꝑ amoꝛis foꝛmationem. pinguis ꝑ creſcentẽ deuotionẽ:ſed adhut mollis ꝑ lachꝛymarũ de p̃teritis peccatis cõpunctionẽ. Item adhuc mollis ⁊ paui da pter carnis ex vſu veteri cõtradictio⸗ nem Poſtmodũ autẽ caſeus aquoſo hu⸗ moꝛe conſumpto indurat᷑.Et hoc eſt qñ ti⸗ moꝛe excluſo charitate ſolidatur:ita vt ni⸗ ſi gladio verbi dei nõ aperiat᷑. Et nota ꝙ caſeus qui exterius eſt durus:eſt mollioꝛ qñq; niereet amicus dei licet ſit exteri us durus vel ſibi ꝑ carnis afflictioneʒ:vel alijs ꝑ iuſticie coꝛreptionẽ:ſempꝑ tñ interiꝰ ſeruat manſuetudinis ac pietatis molliciẽ ac dulcoꝛẽ. Ael licet exterꝰdura patiat:in tus tamen molli medulla diuie 3

Luclti ſt Rter noms ntc ⁊gratie impinguat᷑: ob. x. Sicut— Bniti op ecc 9 to
ecoagulaſtit. Ca. LVIII p rum quoꝛũdã aſſimilat᷑ diploidi. Roſpe ritas tẽ 3 de qua in Mõ.cviij. Induant᷑ ſiẽ p poꝛalis eſt indicium ꝑditiõis:⁊ diploide cõfuſione i ua. Diplois quideʒ i⸗ ecõuerſo aduerſitas ſignũ ſalu/ cut dicit Sꝛego. duplex veſtimentũ dicit: tis. Mã illi qͥ in b mũdo in oibꝰ ꝓſperant᷑? Confuſione ergo ſicut diploide induti ſůt ſiles ſunt infirmis deſ peratis volũtati ſue qui iuxta reatus ſui meritũ ⁊ tẽꝑoꝛali ⁊ꝑ⸗ a medicis derelictis qͥbꝰ nihil qð expetũt petuã animaduerſione feriunt᷑. Solos qͥp⸗ denegat᷑.vñ ſicut Sꝛego. dicit:eſperatis pe pena a ſupplicio liberat qͥs mutat. Waʒ
relictis egris medici qͥcq̃d pñt dari pᷣcipi⸗ quos pꝛeſentia mala nõ coꝛrigũt ad ſequẽ
unt. Qui aũt ad ſaluteʒ reduci pñt multa tia perducunt. dari ↄtradicũt. Sic pctõꝛes qͥbꝰ hic ꝓſpe⸗ ra ad vota ſuccedũt: de eterna ſalute deñ rati ſũt. Sed qͥ ſaluãdi ſũt aduerſitatibus„ coercent᷑. Añ deꝰ maiꝰ bñficiũ ↄfert hom qñ ip̃m affligit qᷓ; qñ ip̃m ꝓſperari ꝑmit ⸗ tit. Augꝰ. Cñ mala volũtas ptãtẽ accipit tione nõ vtit efficiẽdi qð cupit deꝰdãdo iraſcit⁊ ñ dãdo pꝛie nõ ẽ ho miſeret᷑:Põ.ixxx. Dimiſit eos ᷣm deſide/ nõ eſt ſerra:⁊ lapidea nauis nõ eſt nauis: ria coꝛdis eoꝝꝛibũt in adinuẽtiõibꝰ ſuis. eo ꝙ nõ habet vſum ꝛego. Mactãdus vitulꝰ liber ad paſcua foꝛma:licet habeat figurã ꝓpter materiaʒ dimittit᷑:ſeruãdus iugo pᷣmit᷑. Muia iniu“ figurabilẽ in qua eſt. Sic quodãmodo eſt ſtus ag et̃nã moꝛtẽ currẽs: effrenat? volu de hoie. Berfi. Quid heſtialiꝰ hoie ratio⸗ ptatib vtit᷑. Tuſtꝰo a delectatiõe trãſito nem habente ⁊ ratione non vtente&nde ie iocũditatis reſtringit᷑. Mhs in. Wetaph. dicit:ꝙ animalia om Capitulum: LIX nia memoꝛijs ⁊ imaginationibus viuunt. M chaitudo cO? Hominũ vero genus arte ⁊ rationibus vi —— uit:Mð. xlviij· homo cum in honoꝛe eſſet Ppoꝛalis vana exiſtit:qꝛ eſt ſiẽ pul nõ intellexit:cõparatus eſt iumẽtis inſipi⸗ chꝛitudo parietꝰ?. Mã pulchꝛitudo entibus:⁊ ſimilis factus eſt illis. parietis ẽ ex exterioꝛi pictura q̃ ſublata ap Capitulum: LXII paret lutũ qð erat interiꝰ: Mꝛouerb.vltꝰ.—1. allax g̃a ⁊ vana ẽ pulchꝛitudo. Jtem pulchꝛitudo veſtiũ quã qͥdã hom es q̃rũt vana eſt:qꝛ nõ ẽ pulchꝛitudo:ß pulchꝛitu⸗ vel pellicijs veteribꝰ qui ſuturaʒ do accõmodata. Sicut pulchꝛitudo coꝛni/ tenere nequeunt:⁊ ideo in lutũ pꝛoijciun⸗ cule de q̃ dicit fabula:ꝙ oꝛnauit ſe pennis tur. Sic recidinãtes nõ retinent gratiã vel diuerſaꝝ auiũ qͥbꝰ ablatꝭ ſibi ab alijs aui⸗ charitatem:⁊ ideo in lutũ inferni pꝛoijci⸗ bus aparuit nigredo carnis eis. Wultu 3 entur: Mõ.xvij. At lutũ platearũ delebo ernbeſceret aliq̃s nobil ſup bus mẽdicare eosꝛſeʒ de libꝛo vite. Ptẽ ſites ſuntrecidi ab ignobilibuſ. Sie erubeſcere dʒ hõ qñ a nãtes pauidis ⁊ aridis militibꝰvietis fin ⸗ vermibꝰ ⁊ auibꝰ mendicat pulchꝛitudinẽ copi:qui ſoli timoꝛe cedunt ⁊ fugiũt de pꝛe exterioꝛẽ:cui pulchꝛitudo naturalis ſuffi⸗ io. Stne. Mlura nos terrent qᷓ; pꝛemant: cere debet ſicut alijs creatur᷑ vt ſoli roſe ⁊ 4 plus opinione qᷓ; re la boꝛamꝰ. Iteʒ ſi alijs. Sutdo carthuſiej. ait:leſtes te oꝛ⸗ miles ſunt infirmis recidiuantibꝰ in egri⸗ nant:pulchꝛitudo eẽt ſi tu eas ohares:i tudinem qui debilioꝛes fiũt qᷓ; ante.Et ſie oꝛnatũ q̃rendo ofidis teeſſe turpẽ. decoꝛ 5 Juen to frequentius cadunt:tanto pins le Reſk⸗— untur et difficilins refurgunt⸗ Puce. xj. 2o veſtiti. Berñ. t i po ſ 7 ionlilbꝛſoꝛdet moꝛib. Ver Fu gent——— r peioꝛ pꝛio Kapitulum, LX pitulum: L.XIII
Ca. LXI
ßᷣmn rationẽ viuere cõpetit ho mini ex pꝛopꝛia foꝛma:ſcʒ ex anima rationali.Et ideo q̃ ra ur ⁊ m rationẽ nõ vinit:pꝛo⸗
r Peccata ſimtles ſunt ſotularibꝰ
Atione vti et
moꝛſiẽ ᷣm Mhmꝛ ſerra lignea
Lactũ nauis qui eſt a
Ecidinantes in

.
3145½
7
—
**
ksiiitträtS
2
L
De artificibus et rebus artificialibus
Eſurrectioneʒ
r humanoꝛũ coꝛpoꝛũ virtute chꝛi 5 ſti fieri poſſe tam artis qᷓ; natu⸗ re exempla ꝑſuadent. Wam ſi artifex de ci⸗ neribus arboꝛũ vel herbarus vitrum pu⸗ rum facit:⁊ fractum vitrñ liquefacit ⁊ re⸗ foꝛmat:⁊ de metallo imaginem homis fa⸗ cit ⁊ de terra ferrum. Quid mirum ſi ſum ⸗ mus artifex hoc faciat de coꝛpoꝛibus bo ⸗ minum? Whilip. iij. Saluatoꝛem eypecta mus dominũ noſtrum ieſum:qui refoꝛma ⸗ bit coꝛpus humilitatis noſtre configura ⸗ tum coꝛpoꝛi claritatis ſue. Item de pul ere fenicis que ſola auis eſt etiã aliã auẽ facit natura:⁊ ad rugitum leonis ſuſcitan tur leunculi.Quareè ergo non poterũt ſu⸗ ſcitari homines de pulueribus juis ad vo⸗ em filij dei? Joh. v. Woꝛtui audient vocẽ ilij dei:et qui audierint vinent. Item ſi
mina que pꝛius moꝛiuntur et putreſcunt
vlrtute nature poſtea viuificantur:multo foꝛtius virtute omnipotentis dei moꝛtui reuiuiſcent.j. Coꝛinth.xv. Inſipiẽs quod tu ſeminas non viuificatur niſi pꝛius mo ⸗ Atiſfactio peni⸗
F tentie dehet eſſe fᷣm menſuram cul be. Qui ad magnã menſuram ac⸗ quirit:ad magnã opoꝛtẽt ꝙ reddat:Deu ⸗ tero.xxv. Mꝛo menſura peccati erit ⁊ pla ⸗ garũ modus: Matth.iij. Facite fructꝰ di ⸗ gnos penitentie. Sloſa. Mã debʒ eſſe par fructus boni operis eius qui multũ ⁊ illi⸗ us qui paruz peccauit. Et vbi abundauit delictum: abundet ⁊ gratia ⁊ operatio bo na. Ztem ſicut tuſcoꝛũ pꝛouerbiũ dicit atotale guaina totale cultello. Debet eniʒ eſſe gladius vᷣm menſuraʒ vagine.Et ſic af
ſictio penitentie ᷣm menſuram culpeet qᷓ
plus bibit de vino delectationis: plꝰ opoꝛ tet eum ſoluere ſymbolum pene: Apotal. xviij· Quantũ gloꝛificauit ſe ⁊ in delitijs fuit:tantuʒ date illi toꝛmenta ⁊ luctum. Capitulum: LXV
Enſuum caute la neceſſaria eſt ad coꝛdis cuſto diam:ſicut clauſura oſtij ad cu⸗ fodiam domus. Theſaurꝰ enim nõ eſt ſe⸗ curus vbi ſunt oinĩa oſtia aperta. Sic nõ
eſt theſaurus coꝛdis ſecurꝰ vbi ſenſus ex⸗ terioꝛes ſunt patuli vel incauti:ſcʒ os ad loquendũ:oculi ad vidẽdũ:⁊ ſic de alijs. Ande ſicut diligeret homo oſtiũ ⁊ arcam bandis ⁊ clauis ferreis munitã̃:ita dehet muito diligentius ſenſuuʒ ſuoꝝ cuſtodijs puritatẽ interioꝛẽ ſeruareqᷓ eſt theſaurus coꝛdis. Item ſi claudis oſtiũ ⁊ feneſtras contra ventũ ⁊ pluuiã:quare nõ magis cõ tra tribulationes ⁊ tentationes? ominꝰ enim vult ianuas eſſe clauſas. Ande ad di ſcipulos ianuis clauſis intrauit. Diabolꝰ aũt ecõuerſo vult eas tenere aꝑtas:Egeh. xliiij. Woꝛta hec clauſa erit.Añ Joſeph erat clauſus:dñs erat cum eo:Señ.xxxix. Dtem qñ fit in ciuitate aliq̃s tumuitꝰ iß Aiquo vico: Burg.ſapiẽtes claudũt oſtis ſua ⁊ feneſtras ſuas:jed ſtulti exeũt ⁊ reſi⸗ liunt in mediũ ⁊ redeũt frequẽter vulnera ti. Sic ⁊ ſaplens cõtra opꝛobꝛia: litigatio nes ⁊ tribulatiões claudit oſtia oꝛis fui vr auriũ ſuaꝝ:Mð.xxxviij. Ego iqᷓt tãqᷓ; ſur dus nõ audiebã:⁊ ſicut mutꝰ nõ aperiens os ſuũ. Itẽ cupidus diligent᷑ circit do
lia vini ſui ⁊ claudit vndiq; et obturat ne
vinũ effluat. Sic ⁊ tu ſenſus tuos ne gra⸗ tiã ⁊ auxiliũ dei effundas.Felir& qͥ dice⸗ re poteſt:oſtium meũ clauſum eſtꝛet pueri mei· i.cogitationes ⁊ affectiones mecũ ſůt in cubili.i.in ſecreto conſcientie. Capitulum: LXVI
Lriptura ſacra aſſimilatur ſpeculo.ñ Sꝛego. dicit: Scriptura ſacra mẽtis ocu lis quaſi quoddã ſpeculũ opponit᷑: vt iter na noſtra facies ĩ ipſa videatur. Ibi enim feda:ibi pulchꝛa noſtra conſpicimus:ibi ſentimus quantum pꝛoficimus:ibi a pꝛo⸗ fectu q;longe diſtamus. Item ſacre ſcri pture ſermo aſſimilat᷑ illi pani quem do mi nus pꝛebuit populo in deferto. de quo di⸗ citur Sap̃· xvj. Panẽ de celo pꝛeſtitiſti eiſ ſine laboꝛe: omne delectamentum in ſe ha bentem:⁊ omĩs ſapoꝛis ſi hauitatẽ. Panis nanq; ille om̃e in je delectamẽtũ ⁊ ſapoꝛis ſuauitatẽ habuit:qꝛ ſcʒ in oꝛe ſpũaliuʒ iu⸗ xta voluntatẽ edentiũ ſapoꝛẽ dedit: qe di⸗ uinus fermo ⁊ oĩbꝰ ↄgruẽs et a ſemetipſo nõ diſcrepans qualitati audientiũ conde⸗ ſcendit: quẽ dum electus qͥſq; vtiliter iu⸗ xta modum ſuum vnsrtan⸗g aetcih

grüit habere vas immũdũꝛita a
go.dicit. tẽ ſapiẽtia ſacre ſcripture ĩiue⸗ tiganda eſt ad modũ aque. Pꝛimo cum mentis humtlitate. Docet eni Palk. in li. ſuo de agricultura:ꝙ ſi q̃s vult puteũ fo⸗ dere ⁊ in qͥ loco inuenire poſſit aquã inue ⸗ ſtigare:hunc modum tenere debet: Mane ante oꝛtũ ſolis his locis quibꝰ aqua q̃ren da eſt eqjliter pꝛonꝰ mento ad ſolũ depꝛeſ⸗ ſo iacens in terra ſpectare debet oꝛientẽ:⁊ in qͥ loco aſpiciens ſubtilẽ nebulaʒ in aere cõſurgere viderit:⁊ ſe velut roꝛẽ ſpargere: ſigno aliquo vicine ſtirpis vel arboꝛis pꝛe notare.Mã cõſtat ſiccis locꝭ vbi hoc fieret aquã latere. Sicut ergo cũ ꝓſtratione coꝝ poꝛis q̃renda eſt aquã materiat:ita quoq; cũ humllitate mentis inneſtiganda ẽ aqua ſapientie falutaris: Pꝛouert.xj. bi u militas ibi ſapia. S ed notandũ ꝙ q fe ad terrã ꝓſternit ad oꝛlentẽ debʒ ſpectare:qꝛ qᷓ humiliter ſeripture ſacre pferutat᷑ myſte ria a xp̃ᷣo.de qͥ ſcriptũ ẽ Zach.vj. Ecce vir oꝛiens nomẽ eiꝰ:eoꝛundẽ intelligentiã de⸗ bet apetere ⁊ ſpectare. Añ Jaco.j. ðᷣꝛ: Si qͥs indiget fapia poſtu.a deoꝛqꝛ dat oĩbuſ affluenter ⁊c̃. Ip̃e enĩ chꝛiſtꝰ deꝰ eſt ſapien tiã pᷣſtans parunlis.i.humilibꝰ.nde ia ⸗ cens ⁊ oꝛientẽ cõſpiciẽs ſubtilẽ nebule va⸗ poꝛẽ cõſpicit:qͥ ſe velut roꝛẽ ſpargit. Quia q humili mente a chꝛiſto ſapiam petit:pꝛi · mo hant q̃ſi ſubtili ⁊ tenui vapoꝛe.i.ↄſide ratione pcipit q̃ poſt paulatim excreſcens velut ros deſup veniens copioſiꝰ ac la rgi? K infundit: Wattk.xj. bicõdiſti hec a ſa ½ ⁊pꝛudẽtibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruu⸗ is· Seðo inueſtigãda eſt cũ eoꝛdis pu ⸗ ritate. Dicit enĩ idẽ Palla, ꝙ ſi in aliqͥlo⸗ co vbi nõ ſit lacuna:neq; aliqͥs ex ↄſuetu ⸗ dine humoꝛ inſideat aut tranfeat in tenui ſaltu ſaliꝝx ſiluatica virens arundo edera ⸗ humoꝛe gignanfꝛfodiat᷑ loc ille latitu dine pedũ triũ:altitudine pedũ nq; 4 p⸗ Fime ad ſolis oceaſum muhdũ vas ereũvł plumbeũ interiꝰ vnctũ immerſum ponat in fundo ipſifoſſiõts:⁊ ſupꝛa foſſaʒ cratis de virgis ac frondibꝰ: additaq; terra ſpa⸗ siũ omfie cooperiat᷑:ſequẽti die apto loco ſi in eodẽ vaſe ſudoꝛes intrinſecꝰinnenlant᷑: Aut ſtille aquas ibi eſſe nõ dubites. Sicut ergo ad inueniendã neleaeam cõ⸗ inueſti⸗
Sndũ ſiritualẽ fapientii cõuenit habe⸗
Piber
můna in voluntariũ ſapoꝛẽ vertit: ſii Sꝛe ⸗
re coꝛ ei maliuoalã aĩaz n nrothit ſapia. Sed notandũ ꝙ ideʒ vas de ſolida debet eſſe materis ſeʒ ereum vel plumbeũ: vtvidelicet inueſtigatoꝛ ſpũalis ſaplẽtie ipᷣm vas coꝛdis ſolidũ habegt nð cõfractũ:ſicut illud de quo dicit᷑ Ecci.xxj. Coꝛ fatui qᷓſi vas cõfractũ oẽm ſapientias nõ tenebit. Itẽ debet idẽ vas eſſe interiꝰ vnetů illa vnctiõe videlicʒ.de qj ðꝛ.j. Job. h. Aos vnctionẽ quã accepiſtis ab ed ma⸗ neat in vobis:⁊ nõ neceſſe habet? vr aliqͥs doceat vosꝛſed ſicut vnctio eiꝰ docet vos de oibus. Item ꝙ idẽ vas debet ſub cra te viminea ꝑ diem operiri ⁊ ſequẽti die dil⸗
cooperiri:ſignat ꝙ facri inueſtigatoꝛ elo⸗ quij ⁊ debet ſe tacendo aliqñ occultare et
aliqñ ſcʒ opoꝛtuno tꝑe ſe docendo Fala⸗ re · Ael pᷣmo debet ſe abſcõdere ad ſtudẽ⸗ dum ⁊ meditandũ ⁊ poſtea ſe alare ad aquã doctrine ſtillandũ. Sed iterũ nota ꝙ nõ eſt q̃renda aqua fapiẽtie falutaris in lacunis.i.in hereticoꝝ doctrinis ſeu librrꝛ neq; vbi ſit humoꝛ trãſiens.i.mũdana ſci⸗ entia q̃ ſolũ tranſitoꝛia q̃rit:ſed in herbis humoꝛoſis ⁊ ſemꝑ virentibꝰ.i.in ſacre ſeri pture ſeu ſanctoꝝ doctrinis in qͥbus abun dat humoꝛ ſpũalis deuotiõis ⁊ viroꝛ vᷣtu⸗ tis vel ppetue veritatis. T ertio inueſti⸗ ganda eſt cũ mẽtis trãquillitate.Hicit enĩ Palladius: ꝙ ſi vas figuli ſiccũ neq; co⸗ ctum eadẽ rõne ponat᷑ ac ſilr operiatalte: ra die fi aquaꝝ vena eſt in pñti: vas tonce pto hũoꝛe ſolnet̃. Sitr in inueſtigãdo di⸗ uinã ſapientiã debet eſſe vas fieeum ab hu moꝛe cõcupiſcentie a non coctũ caloꝛibus tre. Nã iſte due paſſiões maxime mentẽ in
quletant ⁊ reddũt ineptã ad ꝑeipiendũ lu
men ſapientie:ſcʒ paſſio ↄcupifeẽtie et ire. Vnde opoꝛtet inn eſtigatoꝛẽ diuini eloquij ab vtraq; paſſione mentẽ habere trãquil⸗ lam.Et ideo caſtitas ⁊ mãſuetudo maxie cᷓferre dicunt᷑ ad cõtemplationẽ ſapiẽtie. Jaco.j. In manſuetudine ſuſcipite inſitu verbũ ⁊c̃. Q uarto inueſtigãda eſt cñ de notionis ſuauitate. Nã idẽ Paltadius di cit ꝙ lucerna oleo plena ⁊ intẽſa ſi ibi ſimi liter reeta ponat᷑:⁊ ſecũda die inueniat er⸗ tincta ſupſtitibꝰ alimẽtis aqnas idẽlocns habedit. Similiter inueſtigatoꝛ ſacre ſcri⸗
pture debet hre lucernã.i. mentẽ oleo de⸗ notionis plenã:qꝛ talis mens eſt qᷓ us
vere ſapiẽtie efftcacius ⁊ fructuoſi nus

nida in addiſcẽdo.
t e S Ss
² ⸗ F. 6
De artificibus et rebus artificialibus
nit. Sed notandũ ꝙ in ipᷣa aque inueſtiga tione lucerna accẽſa extinguit᷑:qꝛ in cõtem platione diuie ſapiẽtie vel in ip̃a ꝓfundi⸗ tate ſcripture humani ingenij claritas ob⸗ umbꝛatur:ita vt mens nihil quaſi ſe ſcire
tredat qᷓ valde ſe foꝛte pꝛius ſcientẽ repu⸗
tabat. Sed lucerna extincta aqua dinoſci
tur:qꝛ hũiliate mẽti ⁊ inſciã ſe reputanti
fapiẽtia celeſtis infundit. Quinto in⸗ ueſtigãda eſt cũ affectiõis auiditate. Dicit enĩ idẽ Palladiꝰ:ꝙ ſi in eo loco focũ fece ris ⁊ terra vapoꝛata humidũ fumũ nebu⸗ loſumq; ructauerit:aquas ibi eſſe cogno⸗ ſcis. Sic in inu eſtigatione ſcripture neceſ⸗ ſarius eſt focus.i.feruens ardoꝛ diſcendi. Hamaſce. Si fuerimꝰ affectuoſe diſcẽtes: erimus ⁊ multa ſcientes. Sed notandũ ꝙ ab hoe igne cõſurgit fumus humidꝰ ⁊ ne⸗
buloſus.i.inqͥſitio q̃ eſt nebuloſa.i.obſcu⸗
ra in dubitãdo:ſed humida.i.facilis in ſu
ſfcipiendo:ſicut id qð eſt humidũ vel mol⸗ le impꝛeſſiones faciliter recipit. tẽ ẽ fu⸗
moſa.i.ſubtilis eſt in inueſtigãdo:⁊ eſt fer Seto quoq; mani⸗ feſtatur aqua ſalutarꝰ ſciẽtie.i.ſacre ſcpᷣtu re inteiligentia ex doctrine cõmunicabili⸗ tate.Mã vt idẽ ſepedictꝰ auctoꝛ teſtatur: Bellus lane eque poſitũ vel cooptũ ſi tan tum humoꝛẽ colligit vt alia die fundat ex⸗ pꝛeſſum:copias aque ibi eſſe teſtabit᷑. Sic
4 3 docendo aquã ſapiẽtie copioſe alijs fun
it:ſignũ ẽ ꝙ copioſe hauſerit. Mbs. Si⸗
gnũ ſapiẽtis eit poſſe docere. Cũ exp̃ſſione aque.i.ex ipa cõmunicatiõe doctrine reue
latur plerũq; doctoꝛi aqusa.i.intelligentia
eceleſtis ſapientie. Ca. LXVII
Imilis deo fit Fomo tripliciter. Nã 5m artem ſimilitndo alicuiꝰ rei in aliquã
materlã inducit᷑. Ano modo ꝑ ſubtra⸗
etionemꝛſieut in ſculptura:a ſic anima ef⸗ ficitur fimilis deo ꝑ ablationẽ culpe vel ꝑ
ſubtraetionẽ cõteptus materialis fubſtan
tie. Eſt enĩ deꝰactus purus ⁊ ĩmaterialis. tij. Reg. vij. Sculpſit cherub leon es ⁊ pal mas ⁊ ſimilitudinẽ hoĩs ſtantis. Scðo ꝑ atpoſitionẽ:ſicut in pietura:vbi aponũ tur lin eamẽta ⁊ coloꝛes. Et ſie anĩa efficit deo ſimilis ꝑ apoſitionẽ gr̃e ⁊ virtutum: Eeci.xxxv iij. Loꝛ ſuũ dabit in ſimilitudi- nem picture. Vertio ꝑ impꝛeſſioneʒ ſiue
adheſionẽ:ſicut in figura ſigilli qũ inhe⸗ ret cere.Et ſic ania efficitur ſilis deo ꝑ in⸗ heſionem glie:Ecci.xlv. Similẽ illuʒ fecit in gloꝛia fanctoꝝ.⁊.j. Joh.iij. Scimꝰ quo niã cũ aparuerit:ſimiles ei erimus. Capitulum: LXVIII, Implicitas in nocentie nõ cõuenit cũ ſubtilita⸗ 2 te malicie. Añ ꝓhibet Leui.xix Aeſtem q̃ ex duobꝰ texta eſt nõ indueris. Mã in veſtimẽto ex duobꝰ cõtexto ſcʒ lans ⁊ lino interdicit᷑ cõiunctio ſimplicitatis in nocẽtie que ſignifica ꝑ lanã:⁊ ſubtilitas malicie q̃ ſignificat᷑ ꝑ linũ. Iteʒ ſimpliei tas iuſtoꝝ aſſimilat lampadi. Habet enim vitrũ purũ in carnis honeſtate:papyrũ al hum in mẽtis puritate.oleũ pingue in ope ris pietate:ardet dilectione:lucet diſcreti · oneꝛſed aliqñ cõtemnit᷑ ex humili oſtenſio ne:Job.xij. Lampas cõtẽpta apud cogits tlones diuitũ. Sꝛego. Sepe ele ctus qui ad eternã felicitatẽ ducit᷑ cõtinus hic aduerſiate depꝛimat᷑:nõ hunc rerum abundantia fulciat:nõ dignitatum gloꝛia honoꝛabilẽ oſtendat:nulla ei obſequentiũ frequentia ſuppetat:nulla hunc humanis oculis veſtiũ pompa cõpouat:a cũctis vo deſpicabilis cernit᷑:⁊ huiꝰ mũdi gr̃a indi⸗ gnus eſtimat᷑. Sed tñ ante occulti iudicis oculos virtutibꝰ emicat: vite merit coꝛu⸗ ſcat:honoꝛari metuit:deſpici non refugit. Coꝛpus cõtinẽtia afficit: ſola in anĩo dele ctatione pingueſcit:mentẽ ſemp ad patien tiã pꝛeparat. Et eiectꝰ ꝓ iuſticia de pceptis cõtumelijs exultat:affiietein coꝛde cõpati⸗ tur:de bonoꝝ ꝓſperitatibꝰ qᷓſi. ꝓꝛijs letat᷑? ſacri verbi pabulũ mẽte ſollicitꝰ ruminat. Et inqͥlitꝰ quodlibet eloquij duplicit᷑ igno⁰ rat.&ñ itaq; iuſti ſimplicitas ⁊ lampas eẽ ðꝛ cõtempta. Lampas qꝛ interiꝰ lucet:in tus ardet fãma charitatꝰ:foꝛis nulla glia reſplendet decoꝛis.lucet ð deſpicitur:qꝛ flagrãs vᷣtutibꝰ abiectꝰ eſtimat᷑. Capitulum: LXIX
0Ollicitudo et atctio ſecki aſilaf᷑ mole farinã
molenti. Mã mola iĩ gyro du⸗ eit᷑ ⁊ farina ꝓfert᷑. naqueq igit mundi actio eſt molo. Quia dũ mltas curas coł⸗ kigit:hũanas mẽtes ijſip snz

1
Viber nonns
S zucto tulum: LXXI er ſe velut farinã pꝛoijelt: q ſeducto coꝛde Capitulum:— Eno wniurrec ene— bditi multuʒ Hrego⸗dicit. Irẽ ollicitucoſecul Zu peccant temere repᷣhendẽdo fů⸗ tonexrrib,⸗Euis eißeipue ſunt q̃ redd cta ſuoꝝ maioꝛũ.Et ſikr infirmi
0i ollicitos ⁊ operoſos:ſeʒ aſpe* ioꝛ laudis ⁊ amoꝛ vel pctõꝛes temere iudicãdo vel redargu ⸗ voluptatis.ñ hoies ſeculares ſiles ſu nt endo facta vel dicta iuſtoꝝ. Cui exẽplum colũbis.de qͥbꝰ dicit Palla.ꝙ fetꝰ frequẽ oſtẽditur in arca teſtamẽti:quã bobꝰ calci tant ſi hoꝛdeũ teretactũ vel fabaʒ vel oꝛo⸗ trantibꝰ inclinatã leuites qui caſuraʒ cre⸗ bum ſepe cõlumãt. uid enieſt colũbas dene erigerevolnitemorſententiã moꝛtis fetus multiplicare niſi ſeclares hoĩes ꝑ lu accepit: vt habet.ij Regl. vj Quid nãq; cra frequẽtia pecunias augere etiã ꝑ ſolli/ ſicut dicit Sꝛego.eſt mens iuſti niſi arca te cita ſtudia laboꝛioſa ⁊ ſecularia opera fre ſtamenti? Que geſtata bobus cslcitranti⸗ quẽtare? Ad qᷓ videlicet iõ cõpellunt: q? bus inclinat᷑.qꝛ nõnunqᷓ; etiã qui bñ pᷣeſt: hoꝛdeoꝛfaba ⁊ oꝛobo paſcunt᷑. Si quide; dum ſubiectoꝝ populoꝝ cõfuſione cõcuti⸗ in hoꝛdeo aſperitas:in faha o vẽtoſitaſ: tur: ad diſpenſationis cõdeſcenſionẽ ex ſo in oꝛobo oneroſitas inuenit᷑. ñ ĩ hoꝛdeo la dilectione mouet᷑:ſed in hoc ꝙ diſpenſa. aſperitas pauptatis. Mã eti paupes ru/ toꝛie agit᷑ iclinatio ip̃a foꝛtitudinis caſus
ſtici hoꝛdeaceo pane paſcunt᷑. Fahavo cñ putat᷑ ab imperitis.&ñ ⁊ nõnulli ſubditi
ſit ventoſa inflationis eſt generatiua. An⸗ cõtra hunc manũ rep̃henſiõis mittũt: ſed de glie vel laudis hůane ſignat appetituʒ a vita pꝛotinꝰ iða ſua temeritate deficiũt. qui inflationẽ ⁊ tumoꝛem ſupbie inducere Leuites igitur ãſi adiuuans manũ teten⸗ Zueuit. Oꝛobus aũt eſi leguminis qͥ; dit:ſed delinquẽs vitam pdidit. Quia dũ tauri impinguari dicunt᷑. Añ amoꝛẽ voln infirmi quiq; foꝛtiũ facta cotripiunt;ipſi a ptatis ãgnificat q̃ taurus.i.caro indomi/ vinentiũ ſoꝛte repꝛobant. Aliqñ etiã ſan⸗ ta.i.nõ ſubiecta ſpiritui delectatur. nia cti viri quedã minimis cõdeſcẽdentes di⸗ igit᷑ ex his tribꝰ vitijs oĩs mũdana ſollici⸗ cunt. quedã vero ſumma cõtemplantes ꝓ tudo cauſat 5ꝛ.j. Job. ij. Ome qð eſt ĩ mũ ferunt. dumq; vim vel cõdeſcenõis neſci⸗ do eſt cõcupiſcentia carnis:⁊ concupiſcen⸗ unt: vel altitudinis hec ſtulti repꝛehẽdũt. tia oculoꝝ ⁊ ſuꝑhia vite. Mã cõcupiſcẽtia Et quid eſt iuſtum de ſua cõdeſcenſiõevel⸗ carnis voluptat reqrit. Cõcupiſcẽtia ocu le coꝛrigere:niſi inclinatã arcᷓ ſupꝑba rep̃⸗ loꝛũ.i.auaricia pauptatẽ fugit. Supbiave henſionis manu releuare?Et qͥd eſ iuſtuʒ ro vite ex hũana laude vel gloꝛia velut ex de incognita locutione rep̃hẽdere:niſi mo faba venter intumefeit. Ca. LXX dũ eius foꝛtitudinis lapſum reputare? Sʒ
P e 8 amimil g. perdit vitã qui arcã dei tumide ſubleuat.
Quia nequaq; q́s ſi anctoꝝ coꝛrigere recta, tür anchoꝛe:qꝛ ſcʒ nauẽ.i.ani⸗ pſ umeret:niſi de ſe pꝛlus melioꝛa ſenſiſſet.
aß e enamn ſeruat:ne a ꝓcella tenta Ande ⁊ leuites idem recte oga dicit᷑ qͥ vi⸗ tionũ ⁊ tribulationũ irrumpat᷑: vt innuit delicet rol
buſtus dei interß̃tat᷑:qꝛ pᷣſ üpto⸗ Zpls Hebee. vj. vbi ait: Qui cõfugimus toꝛes quiq; niſi audaci 4— ſe ad oſitã nobis ſpem duã ſicut anchoꝛã in dño crederen nequaq; melioꝛuʒ facta. habemꝰ ratam ⁊ firmã. vbi dicit Slo. Au vel dicta velut infirma iudicarẽt. Eñ igit᷑ g. Si videris te fiuctuari in mart hutus quedã facta melioꝛũ deterioꝛibꝰ diſplicẽt: udi:noli a anteq; in nequaq; hoc qð mentẽ mouet reticendum tres in poꝛtũ.fluctuat nauis:ſed nõ longe eſt:ſed cũ humilitate magna pferendũ vt ⁊ terra pꝛojjciet᷑:nec in eternũ fluctuabit ⁊ intenti ſiad tempꝰ fuctuat. Ztem ſpes baculus mã rectitudinis:quo ꝑ iter Fant humili
eſt in via huiꝰ vite Peregrinäti.x qui huic tatis.Et libere ergo dicẽda funt que ſenti baculo innititur nõ cotruit:MPõ.ix.
on mus:⁊ valde hũiliter Pferẽda qᷓ dicimꝰ? delinguẽt oẽs qui ſperãt in eo. Item nõ nequod recte intendimus hoc eſate pꝛofe fatigatur nec deficlt· Sſa.xi. ui ſperant ferendo non recte faciamus: ſicut Geego. indño mutabũt foꝛtitudinem⸗ dicit. Ca.LXXI.
„4.
——— ——.——
—„——

—
255
ur „ N 4 4.* Srn unt un oe
* .
i 5
1 1 RLRn
iiiit
EEE
²2——
De artificibus et rebus artificialibus
Bperbia ſecu⸗ † pel aſſila᷑ turri babel. de q habet Señ. xj.Et h pᷣmo rõ⸗ ne cauſe:ſcʒ ꝓpter quã fuit edificata:qᷓ ſcʒ fuit triplex. Mꝛiĩo fuit timoꝛ diluuij. Ti⸗ mebãt eniĩ hoĩes ne iteꝝ diluuium fieret:⁊ tð ſe ↄtra ip̃m pᷣmunire voluerũt edifican
do excelſiſſimã turrim quã aqᷓ diluuij non
poſſet operire. In qͥ ſignat᷑ ꝙ ſuphi ⁊ potẽ tes ſp ſuntĩ timoꝛe:nea ſua altitudine de⸗ ijciant. Añ conant̃ ſe pᷣmunire oñdẽdo ty
campũ in terra ſennaar ⁊ habitauerunt in eoꝛ⁊ ibi poſtea edificauerũt. Abi nota pꝛi⸗ mo ſuꝑbie oꝛiginẽ in eo ꝙ iſti edificatoꝛes turris ꝓfecti junt de oꝛiente:ꝑ quẽ ſignat᷑ claritas oꝛiginis.i.nobilitas nataliũ ex qᷓ frequẽter naſcit᷑ ⁊ ꝓuenit ambitio dñan⸗ di. Ael ꝑ oꝛientẽ intellige xpᷣm.de quo ðꝛ Zach.vj· Ecce vir oꝛiens nomẽ eiꝰ:a cuiꝰ? claritate ⁊ humilitati exemplo ſupꝑbi ⁊ am ⸗ bitioſi diſcedũt ⁊ inueniũt campũ:ſcʒ lati⸗ tudinẽ ⁊ licentiã voluptatis coꝛꝑis:q̃ lata
via eſt pditiõiſ. Añ ðꝛ eẽ in terra ſennaar:
rãnice alijs altitudinẽ ſue potentie ad b vt. id eſt fetoꝛis. Quia.ſ.libertas voluptatis
ſp plus timeant᷑ ⁊ maioꝛes reputenẽ. Se
cũda cã fuit ꝓ cupiditate dñandi.hoc ei
factũ eſt ab hoĩbꝰ de cõſilio Mẽroth qͥ vo/
lebat dñari eis. In qͥ ſignificatur ambitio
mũdanoꝝ ꝓpter quã vnꝰ aetit alteri do minari:ß ſicut ðꝛ Ecẽ̃s.viij. interduʒ dñat᷑ hõ homĩ in malũ ſuũ. Tertia cã fuit ꝓ ce lebꝛatiõe noĩs.vñ dixerũt: Ãite faciamꝰ nobis ciuitatẽ ⁊ turrim:cuiꝰ culmẽ pertin gat ad celũ:⁊ celebꝛemꝰ nomẽ ñm anteqᷓ; diuidamur in vniuerſas terras. Ahi attẽ⸗ de q̃druplex ſtudiũ tyrãnoꝝ ⁊ ſuperboꝛũ. MPꝛimũ ẽ ad cõmoditates coꝛꝑales ha/ bendũ: ꝓpter qð iſti cogitauerũt ciuitateʒ facere:vt.ſ.cõmodiꝰ viuerẽt. Scm ẽ ad ſe foꝛtificãdũ:ꝓpter qð cogitauẽt turrim maximã edificare.ſ.ad foꝛtitudinẽ. Añ di cit Joſephꝰ:ꝙ tanta fuit groſſitudo eiꝰ:vt aſpiciẽtibꝰ de ꝓpe longitudo videret᷑ mi⸗ noꝛ. Tertiũ ẽ ad ſe exaltãdũ.vñ cogita⸗ nerũt celũ attingere: imitãtes.ſ.illũ qͥ di⸗ xit Eſa. xiiij. In celũ aſcẽdã ⁊ ſuꝑ aſtra ce⸗ li exaltabo ſoliũ meũ. Quartũ ſtudiũ ẽ ad nomẽ ſuũ dilatãdũ.Et ſic cogitauerũt iſti nomẽ ſuũ celebꝛare:ſiue apud pñtes p magnitu diĩe ⁊ pulchꝛitudie opis:ſiue apð poſteros de opis firmitate et ppetuitate: Mõxl viij. ocauerũt noĩa ſua ĩ t᷑ris ſuiſ. Scðo ſupꝑbia potẽtũ aſſilat᷑ illi turri rõ⸗ ne materie:qꝛ habuerũt lateres coctos ꝓ ſaxis:bitumẽ ꝓ cemẽto. Siẽ añt ĩ cemẽto qð fit ex calce viua itelligit᷑ vnitas chari⸗ taris:ĩ ſaxo vo boni opꝑis firmitas. Sic in bitumie accipit᷑ vnitas ⁊ colligatio ĩpieta ⸗ tis:qᷓ eoꝝ ſeqᷓces ↄfederant᷑:qͥ loco iaxi.i. vere ↄſtãtie hñt laterẽ coctũ ꝑtinacis mali cie. Tertio rõne patrie ſiue terre vbi fuit
edificata:qꝛ in tra Sennaar. Añ ðꝛ Beñ.
xj· ꝙ cũ ꝓficiſcerent de oꝛiente:inuenerũt
eſt cã ꝑditiõis aĩe ⁊ fetoꝛis infamie. Vel turris ſupbie edificat᷑ in cãpo ſennaar.ife toꝛis. Quia licʒ ſuꝑbia floꝛeat ⁊ oleat mũ
doꝛtñ deo mayie fetet. Añ ſuꝑbi aſſilant᷑ ardeis qͥ alta ſcandũt ⁊ fetidi ſũt. Quar
to rõne pene:qꝛ punita fuit hec ſuꝑbia pe ⸗
na diuiſiõis ⁊ ↄfuſiõis linguaꝝ:⁊ hec diui
ſio linguaꝝ eſt diſſenſio ſuꝑboꝝ: Pꝛouer. rxij. Tnt ſupbos ſꝑ ſunt iurgia. vbi eĩ ſuꝑ⸗
hia ibi ⁊ ↄtumelia. Itẽ ꝙptł̃ linguaꝝ cõfu ſionẽ vocatũ eſt nomẽ illiꝰ babel:quibi cõ fuſum eſt labiũ vniuerſe terre. In mal enĩ eſt ↄfuſio affectionũ. Tot enim linguis lo quunt᷑ maliꝛqͥt eſtuãt deſiderijs.Et bñ iũ⸗ gitur turri babel:qꝛ ſuꝑ biã ſequit᷑ ↄfuſioꝛ
Mrꝛouer.xxix. Supbũ ſequet᷑ hũilitas:et humilẽ ſpũ ſuſcipiet glia. Itẽ ſupbus hõ
difficulter coꝛrigit᷑.Cibus eni in qͥ nimis eſt de ſale qjſi ꝑditus eſt:ſed nõ ille in qͥ pa r eſt:qꝛ põt aponi. Faciliꝰ enim ſal cibo apponit qᷓ; ſubtrahit᷑. Sic homo ſupbus qui nimis habet de ſenſu ꝓpꝛio difficulter obedit alteri:⁊ ideo nõ ẽ fexibilis ad obe
dientiam. Sed humilis ecõuerſo eſt:qꝛ hu milis vacuus a ſenſu ſuo recipit alienũ:qꝛ videns ſenſuʒ ſuũ nõ ſibi ſu jficere: alieno ſenſui acquieſcit. Itẽ ſupbus pꝛelatꝰ ſi⸗ milis eſt oui cui paſtoꝛ imponit nolam ad collũ:que qᷓ;tumcũq; ſit miſera: omnes tñ quaſi dña pᷣcedere ſatagit. Sic homo qᷓ;tũ cunq; imbecillis fuerit:ſi fiat pꝛelatꝰ:oẽs tñ pᷣcedere ſe credit:⁊ ſe exiſtimat omnibꝰ? melioꝛẽ.cõtra qð ðᷣꝛ Ecci.xxxij. Rectoꝛem te poſuerunt:noli extolli ⁊̃. tẽ ſupbus ſilis eſt illi qui vult altã domuz facere ſine fundamento.IMã vnlt elenari ad gradum dignitatꝰ ſine baſe humilitatis:⁊ iõ certus põt eſſe de ruina: Mꝛoů.xvij. Qui altã fa cit domũ ſus querit ruinã. Item ſuper ⸗

——
k —* ——
bus eſt qjſi lucerna qᷓ de noete lucet ⁊ ĩ die vir ſilr ligna putrida et qdam vermes de noete lucẽt:ð de die nõ. Sic ſu⸗ perbi mõ lucẽt in tenebꝛis huiꝰ mũdi:ßᷣ in die indicij qñ ſol iuſticie aparebit quales ſint aparebũt· qꝛ tũc videbunt᷑ ĩ coloꝛe ꝓ pꝛio: Mꝛou.xxiiij. Lucerna impioꝝ extin. guet᷑.i.extiucta mõſtrabit. Ca.I.XXIII
Mcere doloꝛem xindignationẽ cõceptã aliqũ non eſt bonũ. Mã ſiẽ dicit Srego. Sul⸗ nera clauſa plus cruciãt:qꝛ cũ piitredo qᷓ
intus feruet eijcit᷑:ad ſalutẽ doioꝛ aperit᷑.
Sic plerũq; nimis taciturni důũ nõnulla ĩ⸗ iuſta patiunt᷑eeo in amarioꝛẽ doloꝛẽ ꝓde⸗ unt:quo ea q̃ ſuſtinẽt nõ loquunt᷑. Mã ſi il latas moleſtias coꝛ trãquille diceret a ↄſci entlã doloꝛ emanaret. Item tacere ⁊ ioq debet hõ ꝓ tꝑge.Cuiꝰ exempluʒ aparet in oſtijs. Oitiuʒ nanq; aperit᷑ ⁊ claudit᷑.&ñ Mõ · cxl.oꝛi fuo oſtium petijt dicẽs: PMo⸗ ne dñe cuſtodiã oꝛi meoꝛ⁊ oſtiũ circũſtan ⸗ tie labijs meis. Ex qͥ apte docuit ꝙ ⁊ ꝑ di⸗ ſeiplinã lingua retineri debeat:⁊ ex ↄgrui tate laxari q̃renꝰ os diſcretũ ⁊ cõgruo tpe vox apiat:⁊ ſurſum taciturnitas ciaudat. Itẽ qͥ oꝛi ſuo ſilentij ⁊ locutiõis diſcretio nẽ non apponit eſt ſicut ciuitas ſine muro. Mꝛouer.xxv. Sicut vꝛbs patẽs abſq; mu roꝛũ ambitu:ita vir qͥ in loquẽdo põt non cohibere ſpm̃ ſuñ. Sloſa. Si murũ ſi ilentij nõ habet: ptʒ inimicoꝝ iaculis ciuitas mẽ tis.⁊ dũ ꝑ verba extra ſ emetip̃aʒ pꝛoijcit: apertã ſe aduerſario oſtendit. In periculo aũt eſt ciuitas cuiꝰ poꝛta ſempꝑ eſt tꝑe guer re⁊ in terra inimicoꝝ ſita. Vales junt illi apud qͥs nullů eſt ſlentiũ:nuliũ ſecretũ:ni
hil celare vel abſcõdere ſciũt:quicqͥd audi
unt vel vident in publicũ referũt. Wontra fo
qs ðe Pꝛouerb.xxv. Que viderint oculi tui ne ꝓferas:in iurgio cito ne ꝓꝛumpas: ne foꝛte emẽdare nõ poſſis cũ dehoneſta ⸗ ueris amicũ tuũ. Item ille eſt ſiẽ molen⸗ nñ ſine excluſa:q; abũdat verbis malis
ſicut aqua ad molendinũ.ñ ſicut molen
dino ſubmittit᷑ excluſa q̃ fluxum aque reti net:q̃ àmota foꝛtiꝰ currit qᷓ; ante. Sic amo ta cenſura ſilentij maioꝛi impetu loquit᷑ qᷓ; pꝛius: Mꝛouer.xvij. Qui dimittit aquam
ju verboꝝ nõ reſtringit:qͥ eſt cauſa iurgio
PZiber nonne
rũ ⁊ diſcoꝛdle:Ecci.xxv. Me des aque tue exitũ niſi modicũ Itẽ eſt ſicut nauis ſine gubernaculoꝛq̃ vadit nõ qͥ vult:ſed q̃ den tus ducit. Itẽ nauis in gãᷓ cito ſubmergi tur niſi obſtruat᷑. Sic hõ qͥ os ſuum nõre⸗ ſtringit a vᷣbis ſuꝑſluis cito in pctã cadit?
ꝛouer.xxvj. Os lubꝛicũ operat᷑ ruinaʒ. Itẽ eſt ſicut equus ſine frenoꝛqͥ ſe ipin
git vbi nõ vult dñs eius. Ita hõ̃ nõ guher nans linguã ad ruinã tendit: Scci.v. in gua impꝛudẽtis ſubuerſio ipſiꝰ eſt. Prẽſi cut ad poꝛtã domus vel caſtri maioꝛ ẽuſto dia apponẽda eſt:qꝛ qui hʒ poꝛtã de facili habet caſtrũ. Sic ad poꝛtã oꝛis cuſtodia ẽ apponẽda:Mõ.cxl. Poſui oꝛimeo cuſto⸗ diã: Pꝛoñ. xrj. Qui cuſtodit os ſu. cuſto dit aĩam ſuã:qꝛ moꝛs ⁊ vita ĩ mãibꝰ ligue. Ibidẽ.xvitj. Itẽ eſt ſiẽ vas ſ ine operculo qð immũdũ eſt ⁊ cito refrigerat᷑. Sic hõqͥ nõ cuſtodit linguã ſuã imũdus eſt:Mum̃· rir. Aas qð nõ habuerit opculum ⁊ liga⸗ turã:deſuꝑ ĩimundũ erit. Ca: LXXIiII
Entatozꝛum vel
t peccantiũ infirmitas hʒ quaſdam
pnoſticatiões.i.ſpũalis moꝛt? vel
ſalutis future ſignificatiões ad moduz in/ firmitatis coꝛpoꝛalis. Sůt enĩ nonẽ modi ſignoꝛũ ſanitatẽ vel moꝛtẽ futuraʒ infirmi ſignificantiũ:quos Ipocras in Pnoſticis comemoꝛat:⁊ de qͥbus in eodẽ lihꝛo ptra⸗ ctat:ad quos medicuʒ opoꝛtet atteni tam coꝛpoꝛalẽqᷓ; ſuo modo etiam ſpiritus lem. Mꝛimũ itaq; ſignũ eit foꝛtitudo in firmi moꝛbũ facile tolerãtis:⁊ hoc ẽ ſignũ bonum. Contrariũ autẽ ſignum eſt debili tas ſuũ moꝛbũ pati nequeuntis. Sptritu ⸗ aliter autẽ infirmat᷑ qͥ tentat? moꝛit᷑ aũt à deſperat. Licet igitur qs peccet:ſi tñ adeo t remanet vt a bono oꝑe ñ ceſſet:ſignũ eſt bont tal foꝛtitudo ifirmi.ði ãt ade fu erit egri animꝰ debil vt ceſſet ab effectu bo ne opatiõis:ſignũ ẽ moꝛti.i.future dãnati onis. Scm lignũ bonũ eſt lenitas infir mi facile ſe mouẽtis. Cõtrariũ aðt eſt gra⸗ uitas infirmi inertẽ motũ habentt. Ců ei hõ interioꝛ aliq̃ tentatiõe afficit?⁊ adeo le uis eſt vt faciliter cõuerta᷑: reparãde ſalu ——— Vo tanta eſt grauitas 1 nfirmi vt obſtinatꝰ a pctõ ne ueat cõuer⸗ ehut eſt lurgioꝝ. Aquã dimittit qſe anu tiſigninis e mali. e effigies mẽbꝛoꝝ que eſt ſibi ſano ſilis. Contrariuʒ
eres

—
——
Deartificibus et rebus artificialibus
vero eſt effigies ſano diſſilis.hec effigies eſt ĩ interioꝛi hoĩe cõpoſitio moꝛũ ⁊ mẽtis. Exteriꝰ vero diſtributio actionũ.ue eſt ſibi ſano ſilis:qᷓ;diu actiões ſequunt᷑ tẽpe ⸗ ramentũ religioſe mẽtis. Tũc vo nõ ẽ ſibi ſano ſilis qñ variat ꝑ opa peruerſitatis.
E uartũ eſt ſanitas mẽtis⁊ facilis ape titus. Owoſitũ eiꝰ eſt ꝑturbatio mentis ⁊ difficilis awetitꝰ. Sane mẽtis eſſe ðꝛ qui a rectitudine ↄſilij nõ alienat᷑.Facile vo ci ⸗ bum apetit:qͥ verbũ vite qð eſt cibꝰ anĩe libent᷑ audit. Qui vo eſt turbate mẽtis ⁊ cuiꝰ apetitꝰ eſt difficilis:ſi verbuʒ vite nõ aꝓpetit ð faſtidiat:neceſſe ẽ vt moꝛteʒ ꝑpe⸗ tue dã̃natiõis incurrat. Quintũ eñt ſua ⸗
nitas ſomni ↄgruo tge facti infirmũ iuuã/ tis. Contrariũ Vo eſt eiꝰ malicia ſomni nõ
ↄgruo tpe faeti infirmũ nocẽtis. Tpe con gruo doꝛmit qͥ doꝛmit in nocte.i.q mentis trãqͥlle eſt in aduerſitate ĩ hac quiete deñ ſomniat:⁊ hmõi ſomnꝰ infirmũ iunat.doꝛ mit vero nõ cõgruo tꝑe q́; doꝛmit in die.i. qui delectat᷑ in mundi ꝓſperitate.hic enĩ ſomnꝰ quãto magl placct:tanto magis in ⸗ firmo nocet. Seytũ eſt ſuauitas ſpiritꝰ. Opoſitũ ei an guſtia ſpũs. Suauitas ſpi
ritus.i.anhelit? ẽ ſermo ↄſolatoꝛiꝰꝛ vt cnʒ
lenitate peccãtẽ coꝛripiat fratrẽ. Anguſtia vero ſpũs ẽ ſermo durꝰ.de quo ðꝛ Egech.
xxxiiij. Aos añt ců auſteritate imperaba ⸗
tis eis ⁊ cũ potentia. Septimũ ẽ eqlitas pulſus naturali ſimilãtis. Cõtrariuʒ vero eiꝰ ineqᷓlitas plural:vt mõ ſit magnꝰ: mõ paruus:mõ foꝛtis:mẽ debil. Arterie ꝓce⸗ dũt a coꝛde.Eq̃litas aũt pulſus ĩ arterijs eſt idẽtitas vite ꝓcedẽs ex affectu coꝛdis. Cũ aũt mens in ↄtrariũ vitiũ vertit᷑:tunc p diuerſos motꝰ ineqᷓlitas pulſus variat᷑: ⁊ſic ineqᷓlitas mẽtis deſignat piculũ moꝛ⸗ tis. Octauũ eſt foꝛtitudo vᷣtutis in loco decoctiõis.cõtrariũ eiꝰ debilitas vᷣtuti in loco decoctiõis. Mꝛimꝰ decoctiõis locꝰeſt ſtomachus.ſcðᷣus epar.tertiꝰ cetera mem ⸗ bꝛa. Cũ enĩ cibꝰaĩe decoquit᷑ in ſtomacho memoꝛie ꝑ recoꝛdationẽ.in caloꝛe epati ꝑ dilectionẽ. in ceter?mẽbꝛis ꝑ opationẽ:tũc foꝛtitudo vᷣtutł eſt ĩ loco decoctiõis. Sive ro ſequit᷑ debilitas vtut᷑:ſignũ eſt moꝛtĩ. Monũ ẽ laudabił purgatio ꝑ ſudoꝛem. Cõtrariũ vo eiꝰvituperabił purgatio ꝑ ſu
dotẽ. Sicut aũt in a intirmo aperiũt᷑
coꝛpie poꝛivt ꝝ ſudoꝛẽ fiat purgatio moꝛ⸗
bi.Sic ꝑ ↄfeſſionẽ peccati fit landabiłpuꝰ gatio animi. Laudat᷑ etiam ſudoꝛ medio⸗ cris:ſi habeat᷑ in oĩbꝰ mãhꝛis. Cũ eĩ ſudoꝛ a toto coꝛpe exit:oĩm mẽbꝛoꝝ foꝛtitudineʒ deſignat:qð ẽ ſignũ bonũ. Silr opoꝛtet vt ſudoꝛ ↄfeſſiõis fiat epe cuiuſtibet opa⸗ tionis. Cũ aũt ſudoꝛ fit tĩ in q̃dã pte coꝛ⸗ poꝛis: vt ĩ capite ↄtingit ex mẽbꝛoꝝ debili tate. Woꝛalit᷑ igit ꝑ egruʒ intellige ani⸗ mũ. ꝑ caput intẽtionẽ.ꝑ reliquũ coꝛpꝰacti onů ſequẽtiũ diſtributionẽ.ꝑ ſudoꝛẽ cõfeſ ſionẽ. Cũ aliqͥs igit᷑ intentionẽ ſuã laudat ⁊h qð male geſſit ↄſcius excuſat:credit᷑ eẽ vituperabil huiꝰ purgatio ſudoꝛis. Quia ſudoꝛ ↄfeſſiõis poꝛos nõ aperit q;s extuſa⸗ tio clauſos ꝑ obſtinattonẽ ſtringit. Iteʒ nota ꝙ diabolus ampkiꝰ tentat hoĩem de illo petõ ad qð nonit eũ ꝓnioꝛẽ:ſicut guer ratoꝛ impugnat caſtrũ ex illa pᷣcipue parte vbi debiliꝰ eſt. Sꝛego. Diaboiꝰ moꝛes vni⸗ uſcuiuſq; cõſpicit cui vitio ſit ꝓpinquꝰ:et illa ponit añ facieʒ ad qᷓ viderit faciliꝰ de⸗ clinari mentẽ. Sicut etiã venatoꝛ ponit la queos vbi ↄſueueft beſtie freqntars Mð. cxlj. In via hac qᷓ ambulabã abſcõderunt laqueũ mihi. Abſcõdit enẽ diabolꝰ pecca⸗ ti penã ⁊ oñdit delectationẽ:⁊ abſcõditur malũ a diabolo ſiẽ pedica ſub folio: Job. xviij. Abſcõdita eſt ĩ fra pedica eiꝰꝛ⁊ deci pula eiꝰ ſuꝑ ſemitã. qrẽ ſicut laqueꝰ ſub rano ⁊ ſicut venenũ ſub moꝛſello ⁊ hamꝰ ub cibo:Ecẽ̃s.ix. Sicut piſces capiũt᷑ ha⸗ moꝛ⁊ſicut aues cõpꝛehẽdunt᷑ laq̃o:ſit ca⸗ piunt᷑ hoĩes tpe malo. Itẽ tentat diabo⸗ lus plus foꝛtes qᷓ; debiles:qꝛ debiles foꝛ ⸗ te tentari deꝰ nõ ꝑmittit.nã miles nõ mit⸗ tit filiũ ſuũ ad pꝛeliũ qñ paruulus eſt:ſed qñ foꝛtis eſt ⁊ põt arma ferre. Itẽ rexvii las campeſtres ĩpugnare dedignat᷑ ⁊ mo ⸗ uere exercitũ 3 eos:ſed ʒ foꝛtia caſtra: ſit diabolꝰ foꝛtioꝛes ĩpuqᷓt acriꝰ.&ñ qñ guer ratoꝛ aliqs vult terram alicuiꝰ cape.pꝛio impugnat ipfiꝰ foꝛtius caſtrũ:qͥ rapto tota terra capit᷑:qꝛ ꝑ illud ĩpugnat dũm caſtri ⁊ totã terrã eiꝰ. Sic diabolꝰ magt impuðᷓ eos qͥ eminent in iuſticia ⁊ fama: vt exẽpio eoꝝ alij capiant᷑.Añ.j. Regl.xxxj.Sꝛ:cꝙ to tũ pondus pᷣlij vᷣſum ẽ in Sanl.Et in lib. Dudicũ xvj.ðꝛ:ꝙ philiſtei qui figurãt de⸗ mones acceperũt Samſonẽ qui interpᷣta᷑᷑ ſol eoꝝ.i.illuminans alios:et erutis ocu molere eũ fecerũt.i.peccãdo circũire. Itẽ

res nõ penitẽtes. Mã penitẽtes ſibi rebel⸗
lant:ſed pcrõꝛes ei obediunt. Sicut reges aſtrũ ſibi ſubditũ vel ſibi ſabditos nõ im buſnäte ſibi ↄtrarios⁊ rebelles. Sic dia
olus ſibi rebelles mag impugnat. Sꝛe⸗ go. Hoſtis noſter quãto magis ſibi rebel⸗ lare nos cõſplcit:tanto ampliꝰ erpugnare ↄtendit: Judith. xj. Ego nunqᷓ; nocui vi⸗ rũ qͥ voluit ſeruire Mabuchodonoſoꝛ regi babylonis:ꝓꝙlłs aũt tuꝰ ſi nõ cõtempſiſſet me:nõ leuaſſem haſtã meã ↄtra eũ. Iteʒ miles vel rex aliqͥs qñ caſtrũ amiſit: nitit amicos reqrere:⁊ ↄ8regat exercitum ma⸗ gnũꝛſicut fecit Mharao ad ꝑſequẽdũ fili⸗ os ilrael fugiẽtes ab eo: Exo. xiiij. Sic fa⸗
cit diabolus ʒ penitẽtes. Ambꝛo. Quoti
dianis experimẽtis didicimꝰ eos qͥ cõuer⸗ ti deliberant ten:ari acrius a ↄcupiſcentia carnis:⁊ vꝛgeri grauiꝰ in operibꝰ luti ⁊ la teris:qͥ egyptũ egredi a pharaonẽ fugere voluerũt. Ideo ðꝛ Luck·xj. Q cũ immũ⸗ dus ſpiritꝰ exierit ab hoĩe cõuerſoꝛtunc di cit: Beuertar in domũ meam vnde exiui:⁊
vadit? aſſumit ſeptẽ ſpũs nequioꝛes ſexe.
ſti ſeptẽ ſpũs ſunt ſeptẽ vitia qͥbꝰ diabo⸗ us obſidet aĩam qᷓſi rex cum exercitu ſuo. In qͥ exercitu ſuꝑbia q̃ſi vexillum poꝛtat: Mõ.lxxiij. Moſuerunt ſigna ſua. Bꝛego. Euidentiſſimũ ſignũ repꝛoboꝛũ eſt ſuper⸗ bia ⁊ electoꝝ humilitas:quã cñ qͥſq; hʒ in
ſe apte cognoſcit ſub qᷓ rege militat. Anul⸗
qͥſq; enĩ quendã titulũ poꝛtat oꝑis qͥ faci⸗
le dinoſcitur ſub cuiꝰ ptãte ſerniat rectorꝰ.
nuidia ſagittas trahit detrahẽdo alijs.
iere. ix. Sxtenderũt linguã ſuã qſi arcuʒ mendacij ⁊ nõ veritatis: lingua eoꝝ dolũ locuta eſt. ra aũt qᷓſi funda lapideſiactat ingeminans impꝛoperia.ij. Beg'.xvj. Se⸗ mei maledicebat Sauid nttens iapides aduerſus eũ:ß ip̃e pꝛiꝰ ſe ꝑcuſſit ĩ capiteqᷓ; aliũ in veſtẽ: Ecci.xxvij. ui in altũ mit⸗ tit lapidẽ:ſup caput eiꝰ cadit. Accidia foſ ſatũ euacuat ab àqᷓs gre. Spirirꝰ eni triſtt exiccat oſſa: Judith. vij. Holofernes fecit pᷣcludl aqueductũ ne veniret in ciuitatem
oꝛdis ip̃m letificans: Mõ. xlv. Flnmis
impetꝰ letificat ciuitatẽ dei. Auaricia foſ⸗ ſata iplet ꝑ terrenoꝝ cumulationeʒ:Pañ. xj· Aeniet rex aqͥlonis ⁊ cõpoꝛtabit agge
rem ſ.diuitigruʒ:⁊ capiet vꝛbes munitiſſi⸗
mas. Wulti videãt cobtionẽ ſuã multũ di
Liber nonus„
plus tentat dlabolus penitẽtes qᷓ; peccato
ligere:qͥ nõ ceſſant foſſatũ pauptatꝭ imple/ re diuitias congregando:E cci. vtij. Wul/ tos pdidit aurũ ⁊ argentũ. Luxuria ignẽ ↄcupiſcẽtie ſuccẽdit: Job.xxxj. Ignis Evf q; ad ↄſumptionẽ deuoꝛãs ⁊c̃. Bula hunc ignẽ nutrit ⁊ accẽdit aponẽdo ligna ciba rioꝛuʒ.iiij. Beg. xxv. Mabugardã ſ uccẽdit domũ dñi: Mð.lxxiij. ncẽderũt igni ſan/ ctuariũ tuũ. Itẽ a tentatiõibꝰ citõ capit᷑ q nõ expellit a ſe cogitatiões carnales pel terrenas affectiões. Mõ enĩ diu põt teneri caſtrũ vbi nõ ſunt hoĩes foꝛtes ⁊ defenſa⸗ biles. Añ cũ obſident᷑ caſtra:extra mittũ⸗
tur paruuli ⁊ mulieres:qꝛ nõ ſůt vtiles aod
bellandũ. Sic facere debes de coꝛde tuo: ne cogitatiões pueriles ⁊ affectꝰ molles i⸗ tus retineas. Mulieres enĩ ſunt cogitatio nes ⁊ affectiões circa carnalia verſantes. Sñ ðꝛ Mañ.iij. Ecce ꝓls tuus mulieres ĩ medio tui. Pruuli vo caſtri coꝛdis ſunt affectiones terrenoꝝ. Paruulus eni plus diligit pomũ qᷓ; reghuʒ: Mꝛouer.j. ſqʒqᷓ paruuli diligitis infantiã:⁊ ſtulti ea qᷓ ſibi ſunt noxia cupiẽt? Itẽ nota ꝙ tentatꝰ⁊
ebet enĩ petere ſuccurſum a deo ille qui
tentat:ſicut faciũt obſeſſi in caſtro. Añj vi
ri iabes miſerũt ad Saul ꝓ ſuccurſu:cum obſediſſet eos naas ãmonites:q interp̃tatr᷑ ſerpens:⁊ ſignificat diabolũ. Frequẽs eni oꝛatio vitioꝝ impugnationẽ extinguit. Itẽ tẽtatio diaboii vincit᷑ ꝑ hñilitatem. Bete eni diaboli nõ capit piſciculos.i.hu miles ad modũ ſcʒ retiũ ma gnoꝝ piſcato/ rũ. Itẽ diabolꝰ vadit ꝑ montes ſupbie. ũiles vo ꝑ valles hůilitatis:⁊ i eos nõ inuenit:qꝛ nõ vadũt ꝑ viam ſuaʒ. Sꝛego. Nuotidie tela tẽtationũ accipimꝰ:et nos 3 illũ tela mittimꝰꝛſi ↄfeſſi tribulatiõibus hũilia rãdeamꝰ.Eñ pũilitas ſiẽ dictuʒ eſt
Anthonio euadit oẽs diaboli laq̃oſ. Itẽ
nota ꝙ tẽtatoꝛ decipit aĩam:ſicut piſcatoꝛ murenulã. ã qꝛ ſerpẽs cũ murenula co⸗ ire volẽs eã ſibiio ad ſe vocat:ideo etiam piſcatoꝛibꝰ ſibilo vocat᷑ ⁊ capit. Sibil? ſerpens eſt delectatio carnis. S ʒ ſibilus piſcatoꝛis ei ↄſilis eſt ip̃a tẽtatio carnis in q̃ tentatoꝛ malignꝰ aĩe ipᷣam carnis dele⸗ ctationẽ ad imaginationem adducit:⁊ ſue fraudulẽtie ei ſpeciẽ abſ cõdit:qꝛ ad qͥd eaʒ deducere finalit᷑ debeat: tẽtãdo nõ oñdit. tẽ nota ꝙ deꝰ ꝑmittit non ſo tentari vi
impngnatus a diaboĩo dʒ oꝛõni inſiſtere.

155575 5
2277320
F
53 ¹
7
3
ſ
ſiki⸗
14
De artificibꝰ et rebus artificialibꝰ
tribnlart hoĩem:ſed qͥ uſq; ſit purgat? ⁊ꝓ ⸗ batus:ſicut paterfamilias nõ dimittit bia d in cãpo ⁊ vinũ in vinea qͥuſq; putridũ ſit:ſed quſq; ſit maturũ.Et furnariꝰ nõ di⸗ mittit panẽ in furno q́uſq; ſcʒ cõburat᷑:ſed quſq; decoquat᷑. Sic deꝰ in tentatiõevłtri bulatiõe hoĩem nõ oĩno derelinqͥt: ſed do nec ipᷣe purget᷑ vel ꝓhet̃.ij. Me.ij. Nouit dñs pios de tentatiõe eripe. Itẽ tẽtatio⸗ nes vehemẽtes fatigãt ⁊ debitãt aĩam rõ⸗ nalẽ:ſicut imbꝛes piuuiales añ vindemiã debilitãt ifirmãt ⁊ imbecille reddũt vinde miatũ muſtũ. Añ h̊ fatigatio repellẽda eſt ab aĩa:ſiẽ debilitas hmõi remouef᷑ a mu⸗ ſto. Dicit ei ĩli.de vindemijs:ꝙ ſi pluuiali bꝰ imbꝛihꝰ mult? ſuꝑueniẽtibꝰ vue ĩ vinea
adhuc exiſtẽtes: vlpꝰ vindemiã ampli? qᷓ;
opoꝛtet madefiant ex neceſſitate ipᷣas cai⸗ cabimꝰ. Et ſi videmiatũ muſtũ ibecilliꝰ eẽ didicer?: qð qͥdẽ docebit te guſtꝰ:qñ vinũ ĩ dolijs mittit᷑ pꝰ pᷣmã ebullitionem ↄfeſtim trãſfundat᷑ ĩ alia dolia. Wanet cĩ in fũdo om̃e limoſũ pt̃ ᷓ̃nedinẽ:⁊ addat᷑vinũ ali
d ad decẽ.ſ.metretas totule treſ. uidã
1. meliꝰ faciẽtes vinũ coquòt qͥnſq; vige
ima ps eiꝰ ↄſumat᷑ ĩmittẽtes gipſi centeſi
niã. Paulatim vo eouſq; ad ignẽ dimit ⸗
tůt vinũ qͥnſq; qͥnta eius„ſumatur: ⁊ eo
poſtea vtunt᷑.Habes 3 muitiplex remedi⸗
um 3 debilitatũ vinñ.i.ð laſſatũ vel tepe⸗
factũ ex tentatiõibꝰ animũ. Mꝛio ꝑ trãſ uãſationẽ.i.occupationẽ:qꝛ varietas ope
ris tediũ tollit. entie meditationẽ:qᷓ inflãmat̃ ĩ nob ignis amoꝛiſ: Pð xxxvtij. In medi.mea exarde ſcit ignis. Itẽ ꝑ gipſi ĩmiſſionẽ.i.ꝑ ſacre doctrine ſtudiũ:qꝛ ſiẽ mediante gipſo ſeri⸗ ptura impᷣmitur tabule:ſic mediãte ſtudio ſcpᷣture doctrina impᷣmit᷑ aie. Iteʒ ꝑ vini cõſũptionẽ. Mã ignis cui vas coꝛdis adhe rere dz:eſt ↄſideratio paſſtõis xp̃i. Ibi enĩ
ignis diuini amor? maxie exarſit:⁊ iõ tepi
da coꝛda ⁊ frigida maxie calefacit: Mõ. rlix. Ignis a facie eiꝰ exarſit. Et hic ignis oẽm accidiã ↄſumit:⁊ aĩe nouas vires ad dit. Itẽ tẽtatiõis languoꝛ repellit᷑: ſiẽ lan guoꝛ perſici. icũt eni ſapiẽtes de agricul tura periti:ꝙ ſi pſicꝰ lãguere incipiat van gandus ẽ ⁊ inde ſtercoꝛãdus.Et dic̃ Pal
ls. ꝙ ſtercoꝛicatio eiꝰ melioꝛẽ ex fecibꝰ vi ni:qꝛ talis ſtercoꝛigatio valet etiaʒ 3 pꝛui⸗
no. Alij etiã dicũt ꝙ melioꝛ ẽ ſtercoꝛiga.
Seðoꝑ decoctionẽ.i ſci
tio ſi irriget᷑ cũ aqua decoetiõis fabarumi⸗
Silr ſi hõ languere incipiat extentatiõe lu rurie: opoꝛtet ꝙ vanger᷑.i.aliqͥ laboꝛioſo ope:ꝛvł obedientie onere exercitet᷑. Ael qᷓſi
vanga t᷑rã ſcindẽs:eſt pnĩa carnẽ affligẽſ:
p quã languoꝛ tẽtatiõis luxurie optime re
pellit᷑ a carne. Si aůt languet ex tentatiõe
ſupbie tůũc dʒ ſtercoꝛigari.ihõ aũt ſupbus tũc ſtercoꝛiꝗat᷑ qñ ei ſuꝰ defectus ⁊ vilitas ad memoꝛiã reuocat᷑. Ad etiaʒ valet aqᷓ decoctiõis fabaꝝ. Quid eĩ ſũt fabe niſi ho noꝛes ⁊ dignitates můdaneꝰqᷓ vento ſuꝑ⸗ bie ĩplent mẽtẽ ſiẽ fabe ventrẽ.ßᷣ iſte fabe aqᷓ decoquunt᷑:qꝛ.ſ.in dignitatibꝰ ⁊ hono ribꝰ poſiti multiplici tribulatiõe replent᷑. Sñ irrigatio huiꝰaqᷓ.i.ↄſideratio tribuls tionis ⁊ inqetudinis dignitatꝭ ⁊ ptãt? mũ dane expellit languoꝛẽ ꝑſici.i.ambitioneʒ
⁊ appetitũ dominij: ð ſi animꝰ languet ⁊ tẽ ttione auaricie ſtercoꝛiget᷑ ex fecihꝰ vini.
Quid enĩ ſũt feces vini niſi impuritates⁊ vilitates mũdi?q̃s dũ animꝰpꝛudent attẽ dit ea q̃ mõdi ſũt velut ſtercoꝛa cõtemnit: bm illud Philip.itj. Oĩa detrimẽtũfeci arbitroꝛ vt ſtercoꝛa. Ca. LMXXV
Emnpꝰpꝛeſens t„ceſſum eſt hoi ad merẽdũ:ß in
futuro erit tpᷣs dñi ad iudicãdũ. lle enĩ qͥ ludit ad decios facit auantagiũ cõpari ſuo qů dat ei decios vt iaetet ſiẽ vo luerit. Sic facit deus pctõꝛi qñ qᷓſi decios dat ei tpᷣs ad bñ opandũ:modo decios ha bemꝰ.i.tpᷣs. Señ. Tempꝰ tantũ nm eſt:ß poſt moꝛtẽ nõ eſt nmꝛſʒ tũc actipiet vłha bebit decios ip̃e ſcʒ chꝛiſtꝰ. ⁊ iactabit con
tra nos decios ire.i.vocabit aduerſũ nos
tempꝰ: Põ. lxxiiij. Cum accepero tempꝰ: ego iuſticias iudicabo. Ca. LXXVI
Imoꝛ domini
t ſtbilit mẽtẽ:ſiẽ lapides ſuppo ſiti aſſeribꝰ ſiue tegul ſuꝑ tecta
cuſtodiũt eas ne a vento moueant᷑.Sic ti⸗ moꝛ dñivt ðꝛEcci.xxv.ſuꝑ oĩa ſe ſupponit Et ſiẽ anchoꝛa tenet naueʒ ne mergat̃:ita timoꝛ tenet coꝛ ſtabile ne pericliter᷑: Sꝛeg. Anchoꝛa mẽtꝰ ẽ pond? timor?. Item ti⸗ moꝛ introducit amoꝛẽ:ꝛvt Augꝰ.dicit:ſiẽ̃ ſeta introducit filũ.Et ſic intelligit᷑ de ti⸗ moꝛe ſeruili. Seta nãq; ſic filuʒ inducit vt ip̃ʒ pᷣcedat:ſed c ip̃o nõ ꝑmaneat. Sic ʒi⸗

PLiber nonus
oꝛ ſerullis charſtatis amoꝛẽ p̃uenit:ſed nibus:Eſa.xxvj. Dñe in anguſtia reqſie⸗ pficiente diſceditej. Jobitij. MPer/ rũt te: Mõ. Ixxxtj. Jmple facies eon igno fecta charitas foꝛas mittit timoꝛem. minia:⁊ qᷓrẽt nomẽ tuũ dñie.Et idẽ: Wul/ 8 Capitulum: LXXVII tiplicate ſunt infirmitates eoꝝ: poſtea ac⸗ — b 0 celerauerũt. Item tribulatio ſctĩ hoĩeʒ Ri U qiO Dꝛ pꝛobat. Mã ferrũ caliduʒ debet malleari: t bat animũ:ſicut pomũ vel malũ nõ frigidũ. Sic fancti amoꝛe dei ſuccẽſi de immiſſum ðꝛ ꝓbare muſtũ. Nã bent tribulatiõibꝰ Pbari. Sicut eni ferrũ ſicut dicit᷑ in libꝛo de vindemijs:ʒlli qͥ vo calidum dů tendit᷑ dilatatur:ſed frigiduʒ lunt ꝓbare muſtũ:an puruʒ ſit vel aqj mi ⸗ frangitur. Sic boni ex tribulationibꝰ cre rtum.malũ aliqðᷓ mittũt in vas: meliꝰ ve ſcuntzmali vero deficiũt. Itez pottꝰ lute ro eſt puruʒ· alij aũt locuſtam:alij cicadã: us vacuus ad ignẽ crepat ⁊ magnũ ſonitũ ⁊ſi ſupnatant ꝑurũ eſt vinũ:ſi merguntur reddit:ſed plenꝰ non.Ita hõ a gra vacuus mixtũ ẽ aqua. Siir animꝰ ſi ſit verꝰvł fict? p impatientiam crepat i tribulatiõe:cci. Pbatur ex incurſu vel illatiõe alicuius rei xTvij. Aaſa figuli ꝓbat foꝛnax:et homies aduerſe vel ↄtumelioſe:q̃ unc ſupnatare iuſtos tentatio tribulatiõis. Itez tribu⸗ pꝛobat᷑ añ ſine ira tolerat᷑. Tunc vero ſub lari pmittit deus ſctõs ſuos ⁊ qũq; nõꝛci⸗ mergit. añ coꝛ ꝑirã ingredit᷑. Sꝛeg. Qua to liberat eos a penis pᷣſentibꝰ:ſicut pater lis quiſq; apud ſe lateat: illata cõtumelia nöõ liberat filiũ ſuũ a mãn medici cirurgici Pbat · Ptem tribulatio ꝓbat animuʒꝛſiẽ vel magiſtri: licet videat eũ affligi: qꝛ ſcit ꝑ contritionẽ ꝓbat᷑ foꝛtitudo ſinapis:⁊ ꝑ ſibi pꝛodeſſe in futurũ. Sic deꝰ ſuos nõ li⸗ feruoꝛẽ foꝛnacis virtꝰ vaſis · Mõ enĩ ẽ mã/ berat a toꝛmẽtis. Mon enim liberauit Pe gnñ ſi lucerna nõ extinguat: vbi nõ ẽ ven trũ Acruce: vel Paulũ ab enſe:chebꝛe. xj. tus vel pluuia:ſed magnũ eſt lucere cũ ven Alij autẽ diſtenti ſunt ⁊c̃. Et poſtea ſequi⸗ to tentatiõis ⁊ ardere in aqᷓ tribulationiſ: tur: vt melioꝛẽ inuenirent reſurrectionem. Sab · vij · nextinguibile eſt lumen illius: Dtem pr̃ filiũ ab ictibus in toꝛneamẽto Cantt. viij. Aque multe nõ poterãt extin/ nõ liberat:etiã ſi videat eñ graues ictꝰ ſu⸗ guere charitatẽ. Item tribulatio quãto ſtinere:vt laudeʒ patiendo acqͥrat. Sed ſi amarioꝛ tanto maioꝛẽ ʒſolationeʒ meret̃. videat eñ in periculo non poſſet ſuſtinere
Rã quãto amarioꝛes junt herbe medici⸗ àn ipᷣm adiuuaret. Filr etiã deos amicos
ne:tanto plus ponet᷑ de gncaro vl de mel⸗ uos ſuſtinet affligi in pñti: vt laudẽ ⁊ glo le vt infirmꝰ potionẽ abſoꝛbeat. Sic eſt de riam celeſtis patrie acrant eu ſi in pe⸗ cõ̃ſolatiõe ⁊ tribulatiõe:IPõ.xctij. Scðᷣm rieulo aĩe cos videat:eos liberat. Jdeo de multitudinẽ doloꝝ in coꝛde meoꝛ 2ſolatio us Fob erpoſuit periculo coꝛpoꝛis xc. Sz nes tue lerificauerũt aiam meã. Ptemtri dixit diabolo: verum tñ aĩam illius ſerua: bulatio ad bonũ cõpellit ⁊ etiam eſtinare P. ix. Adiutoꝛ in opoꝛtunitatihꝰ in tri⸗. facit. Nã qũ aliquis paſtoꝛ vel alius poꝛ“ bulatione. Tunc enĩ opoꝛtunũ eſt cũ agit᷑ cum ſuũ vel ouẽ ducit ad paſcua vel ad fo de periculo anie. Item tribulatio iuſtos rnin:⁊ nõ pult eñ ſequi ligat fune vł virga purgat. Wulier enim bonos pannos ſepe pcutit:⁊ ita inuitum ducit. Sic dñs ligat iauat:ſed viles ⁊ veteres putreſcere pmit⸗ nos infirmitatib⸗ rsltjs defectibus:qᷓ ali tit. Sic de iuſtos flagellat in pñti: ſʒ pec⸗ ter eũ nolumꝰ ſequi.Añ ðᷣꝛ Sſee. xj. In fu catoꝛes putreſcere pmittit in pctis: Apłs niculis ade traham eos in vinculis chari/ ad heb.xij. Flagellat oõm filiuʒ quẽ reci⸗ tatis. Ztem paſtoꝛes pecoꝛa ſuã ſ eduen“ pit. Ptem tribulatio eſt cyphüs et calix tibus hoſtibꝰ ad loca munita fugere coin/ dñi vñde potat amicos ſuos.eñ ſicut nõ pellunt. Sic nos de tribulationibꝰ ⁊ infir⸗ traſceret hö ſi rex faceret eũ ſedere iuxta ſe mitotibus o eeleſt⸗ patriã intrare cõꝑelli vt de cypho ſuo potaret. Sic etiã nõ debʒ Lu. rn. Eöpelle intrare. Bloſa: ui iraſci de tribulatiõe: Wattb. xr. Calicẽ qͥ⸗ aduerſitatibꝰ fracti ad 3moe dei redeũt dem meñ bibetis. Itẽtribulario a pens cõpellunt᷑ intrare. Itẽ ſicut bõ percutit vtilioꝛ eſt in vita iſtã q; in alia. Nã tãdiu 5, vel alinũ ſuũ vt ad viã redeat vel vt eſt moneta vtilis ad lucrandũ qᷓ;diu eſt in ciius vadat:ſie de vtget nos tribulatio/ curſu.modo moneta tribulatiõi pentẽ

— —
7 3
1
—
3 5
tie eſt in curſu:qꝛ vna denariata in iſto ſe culo: valet cẽtũ in alio ſeclo. Añ ðᷣꝛ Egech. tiij. Diẽ ꝓ ãno dedi tibi. Ca. LXXWII na gloꝛia ſi⸗
v mil ẽ molẽdino ad vẽtũ qð ſine
. vẽto nõ molit.⁊ ẽ ſiẽ camelcõ q; ex vento paſcit᷑ ⁊ viuit: Oſee.xij.Ephꝛaim paſcit vẽtũ ⁊c̃. Eſt etiã ſiẽ nauis q̃ ſine ven to nõ currit. Añ merito ðꝛ Job.xxvij. Tol let e yẽtus vꝛẽs. Et nota ꝙ vans glia gi⸗ vania ẽ ⁊ ſemẽtis mala quã diabolus ſemi
nat in agro coꝛdis int᷑ fruges bonoꝝ opeꝝ vt deſtruanf. Et ſiẽ ex vno qᷓno mali ſemi
nis naſcunt᷑ multa:ſic ex ip̃a vana glia na
ſcunt multa vitia. Añ ᷣm Brego. Ihanis
glia generat ſeptẽ filias. Qnuaꝝ pᷣimnaẽ in ⸗
obediẽtia:qꝛ vana glia in nullo vult vide
ri ĩferioꝛ:qð fieret ſi faceret mãdatũ. Se cũda ẽ ↄtẽtio:qꝛ vult vincere cũ clamoꝛe ⁊ Papparere. Tertia ẽ iactantia qᷓ quis enarrat bona ſua vt laudabilis appareat.
Quarta ẽ hypocriſis q̃ q̃rit hoĩbꝰ ex ex
reriorib? appgrere. Quita ẽ ptinacia:qᷓ̃ actũ ſuũ malũ vel dictũ defendit ne erral ſevideat. Sexta ẽ diſcoꝛdia:qᷓ ʒ om̃e di
ctũ aſſumit ʒriũ.ꝓpt᷑ vanã gliaʒ. Septia eſt nouitatũ pᷣſumptio:qᷓ qͥð noua vel dicit vel inuenit vt laudet. Ca. LXRIXK
Erba dei aſi
v milant ſagittis:qꝛ ᷣm Srego.
Eo ꝙ durꝰ feriũt male viuẽtiũ coꝛda trãſfigũt. Añ redẽptoꝛi nr̃o de his ſagittis ð. xliiij. Sꝛ: Sagitte tue acute: ppli ſub te cadẽt. Itẽ vbũ dei aſſimilat᷑ gladio:qꝛ penetrat coꝛ:ſiẽ gladiꝰpenetrat coꝛpꝰ: Apłs ad lheb.iiij. Siuꝰ ẽ ſermo dei ⁊ efficax:⁊ penetrabilioꝛ oĩ gladio ancipi ⸗ ti.Et nota ꝙ eandẽ vim hʒ gladiꝰin manu debil vel foꝛtis:ꝑui vel magni.ſʒ nõ eũdẽ effectũ cũ foꝛtit᷑ vel debiliter ꝑcutit: Sic ⁊ vbũ dei in oꝛe pᷣdicantiũ. Itẽ vbuz dei
purgat ſiẽ medicina:lauat ſit aqᷓ ⁊ fecùdat
ſiẽ plunia. Mã ſiẽ medicina purgat a coꝛ⸗ ruptis ⁊ ſupꝑfluis humoꝛibus:ſic vbũ dei a pꝛauiſ ⁊ ſupfluis affectionibꝰ:⁊ ideo ani mã ſanat: Sap̃.xvj. Neq; herba neq; ma/ lagma ſananit eos:ſed ſermo tuꝰ dñe qͥ ſa⸗ nat oĩia. Itẽ ſiẽ aqᷓ lauat ⁊ mũdat veſtẽ: ſic vbñ dei mentẽ: Joh.xv. Aos můdi eſti
pt ſermonẽ quẽ locutꝰ ſum vob. Sʒ no⸗
—
2De artificibus ⁊ rebus artificialibus
ta ꝙ cribꝛũ ſi ponat in aq̃ ſtatim implet᷑:lj ců extrahit᷑ nihil inꝰ remanet. Sic multi ſunt in ſermone qͥ dũ audiũt pleni ſunt aqᷓ compũctiõis ⁊ deuotiõis:ſʒ cũ receſſerint vacui remanẽt ⁊ auditoꝝ memoꝛiũ nõ ha⸗ bẽt:Ecci.xxj. Coꝛ fatui qᷓſi vas cõfractum omnẽ ſapiaʒ nõ tenebit. Sʒ nihilominus attẽde ꝙ vas cui aqj infundit᷑:lʒ aquã nõ retineat:ẽ tñ mñũdius qᷓ; ſi nõ infunderer̃. Sic ille qͥ freq̃nter audit vbñ det qᷓ; illeq nõ audit. Itẽ mulier ců in ſpeclo ſoꝛdes aſpicit aq̃ abluit:ſic vbũ dei ad modũ ſpe culi maculas coꝛdis oñdit ⁊ dat aquã g̃e ad lauandũ:Pꝛouer.xiij. Doctrina bon dabit gr̃aß. Itẽ vbů dei fecũdat animã ſicut pluuia tẽrrã: Deut᷑.xxxij. Cõcreſcat vt pluuia doctrina mea. Pluuia em̃ facit exire de terra vermes:bufones ⁊ herbas germinare:ſic vbũ dei pctã ab hoĩe facit exire ⁊ bonũ ꝓpoſitũ germinare: Leuitt.
xxvj· Pabo vob piuuias tempibus ſuis ⁊
agri gignẽt germẽ ſuũ. Itẽ vbů dei mñ⸗ dat ⁊ purificat affectũ ſiẽ manipulus coꝛiã dri purificat oleũ. Dicit etiã pladius: ꝙ ſi aĩal in oleñ ceciderit ⁊ oleü putredine ac nidoꝛevitiauerit:iubent greci coꝛiandri manipulũ in olei metreta ſuſpendi atq; ita paucis diebꝰ manere:⁊ ſi nihil ð nidoꝛe di miſerit mutandũ eſſe coꝛiandrũ donec ſu⸗ perer᷑ b vitiũ. Tñc qͥpe aial in oleuzʒ inci⸗ dit qñ carnalis tẽtatio in coꝛ deuotũ incur rit: qð putredine vitiat᷑ qñ delectatiõe pol luit᷑. Sʒ qͥd ꝑ manipulũ coꝛiandri niſi ſtu⸗ diũ ſignificat᷑ diuini vbi?Coꝛiandrũ qͥpe canibus ðꝛ eſſe Zriũ:qꝛ nimiꝝ diuinũ elo⸗ quiũ petõꝛibus ẽ aduerſum. Manipulus
aũt ðꝛ eo ꝙ manu capiat᷑. Añ coꝛiandrum
ad manipulũ ducit᷑ qñ vbi diuini ſtudiuʒ ad opꝰ oꝛdinat᷑. Manipulus& coꝛiãdri.i. ſtudiũ diuini vᷣbi coꝛruptionẽ aĩał ab oleo abſtrahit:qꝛ delectationẽ tẽtatiõis carnat ab aĩo repellit.vñ hiero. Ama ſcĩas ſcpᷣtu rau:⁊ carnis vitia nõ amab. Ca.LXXR
Erba? moꝛes
v pctõꝝ ⁊ carnaliũ hoĩum diſpli⸗
cẽt iuſt?:ſic diſplicet guſtui cib⸗
inſulſuſ.ñ Job. vj. Runqͥd comedi pote rit inſulſuʒ qð nõ eſt fale ↄditũ? Aerba q
pe moꝛeſq; carnaliũ ꝗᷓſi cibaria ſe nris mẽ⸗ tibꝰingerũt vt in delectatiõis vẽtre rapiã⸗
tur:ſʒ electꝰ qq; iſulſa nõ bꝛs⸗

koꝝ dicta factaq; dijudicãs ab oꝛe cordis Tepellit. Paulꝰ em̃ ad eſum mẽtiũ inſulſa erri. ꝓhibnit cũ diſcipuł dixit Colot̃. iij. Sermo veſter ſp in gra ſit ſa.cõ. Et Põ. ; vba repꝛoboꝝ in coꝛdis oꝛe inſulſa ſa piebat ⁊ dicebat: Marrauer̃t mihi iniqͥ fa⸗ pulatiõeſ:ſʒ jivt lex tua. Mð.cxviij. S e ãtvba carnaliũ dũ ĩpoꝛtune ſe nriſ auribꝰ ingerũt:in coꝛde belium tẽtatiõis gignũt. Et qᷓ;uis hec rõ repᷣmat ⁊ repᷣhen ⸗ dat cũ laboꝛe:tñ intꝰvincit᷑ qð foꝛis cũ au ctoꝛitate iudicat᷑.ñ neceſſariũ ẽ ꝙ nec ad Aures veniat qð mẽs a cogitatiõis auditu vigilãs repellat. Sãcti igit᷑ viri qͥ ad eter⸗ nñ vitã deſiderio anhelãt:in tãta ſe altitu dine vite ſubleuãt vt audire iã que mundi int ꝗᷓue ſibi ac depᷣmens põdus credant. Balde nãq; ĩſolẽs ac intolerabile eſtimãt quicqd illud nõ ſonat qð intus amant:ſiẽ Brego ·dicit. Caplim: LXXRI
v milat̃ lãpadi:qꝛ ſiẽ lampas fra „ cta nõ repat᷑:ſic virgitas amiſ⸗ ſa nõ recupat᷑.Nã ſi qͥs amiſerit virginita tẽ ſuã ſi totũ mũdũ daret pienũ auro nõ re chparet eã: Amos.v. Birgo iſrł᷑ ꝓiecta ẽ in terrʒ ſuã nõ ẽ qͥ ſuſcitet eã. Itẽ virgi⸗ nitas ſine charitate ⁊ gr̃a eſt ſiẽ ſãpas ſine
oleo: Berñ. Subtrahe oleñ lãpas non lu⸗ cet:tolle charitatẽ caſtitas nõ placet. Itẽ virginitas coꝛꝑis plena ſeculart deſi iderij ſilis ẽ latrine hñti oꝛificiũ deauratũ:⁊ 1ꝗ⸗ padi itegre plene ſtercoꝛe.Et etiã ſilis ẽ ſe pulchꝛo⁊ pheretro exoꝛnato: Wat. xxiij de vob hypocrite qͥ ſiles eſtis fepulchꝛis dealbatꝰ. r virgies debẽt eſſe ſolitarie ⁊pauide nõ audaces vl domeſtice. Aialia em̃ ſilueſtria pulchꝛioꝛẽ hñt peilẽ qᷓ; dome ſtica: ⁊ onager ſilueſtrẽ qᷓ; domeſticꝰ. Sil etiã virgies ſolitarie pulchꝛioꝛes eſſe ſolẽt qð affabileſ. Nã familiaritas ⁊ affabilitas viã ad luxuriã pᷣparat. Ta. LXXXII
Irtutes ſãcto-
v rüvnguẽtis aſimilant᷑. Siẽ em̃ nguta redolere latiꝰneſciunt niſi cõmota. ⁊ ſẽ aromata odoꝛein ſnů niſi cũ incẽdunt᷑ expãdũt:ita ſcti viri om̃e qð vlrtutes redolẽt ĩ tribulatiõibꝰ ĩno teſcũt:
Rẽ Sreg. dic̃. Itẽ virtutes aſſimilant᷑ liqͥ⸗ ibus hvino oleo ⁊ melli Onne eij vinii
Piber nonus
Irginitas aſſi
in medio ſui vaſis melius ẽ:⁊ oleñ in ſuꝑti cie:ſʒ mel ẽ melius in fundo. Et ideo vt di cũt expti viri cũ fit vini trãſuaſatio qð eſt in ſupᷣmo vel in fundo tũc bibat:medium aũt reſeruet᷑. Hine ẽ ꝙ qͥdã ꝓ ioco ꝓpinãt amicis ſuis triplex vinũ devno vaſeꝛdan⸗ do eis de ſupᷣmo medio ⁊ infimo. Siẽ in ter liqͥres aliqͥs diligit locũ ſupᷣmuʒ:aliqͥs
mediũ:aliqͥs infimũ. Sic etiõ int᷑ virtutes
ſupᷣmũ q̃rit charitas: infimũ petit humili⸗ tas:mediũ aũt tenet q̃libet virtus moꝛal. de qᷓ Mbs diẽ̃:ꝙ virtꝰeſt habitꝰelectiuꝰin medihar⸗ ↄiſtẽs. Caplm: LXXNIII
Ite pꝛeſentis
v e future ſtatus figuratus ẽ in tabnaculo ⁊ tẽplo veterꝭ teſta⸗
mẽti. Mãꝑ tabernaculũ qð erat mutabile figurabat ſtatꝰmutabił pñtꝰ vite. NMer tẽ ⸗ f qð erat fixũ ⁊ ↄſtãs fignrabat ſta ⸗
ilitas vite future q̃ eit oĩno inuariabilis. Et ꝓpt̃ h in edificatione tẽpli dici:ꝙ non eſt auditus ſonitus mallei vel ſecuris:ad
ſignandũ ꝙ oĩs ꝑturbatiõis tumultus 1 geẽ a ſtatu futuro. Qliq tñ dicũt ꝙœ ptab⸗ naculũ figurahat᷑ ſtatꝰ veter? legꝰ. er tẽ plũ aũt a Salomone ↄſtructũ ſtatꝰ leg no ne. Hñ ad ↄſtructionẽ tabernaculi ſoli iu⸗ dei ſunt operati. Ad edificationẽ vo tem⸗ pli operati ſunt etiam gentiles.ſ. tyrij ⁊ ſi⸗
onij. Caplm: LXXXIiII
Ita hoinis coꝛ v Poꝛalis aſſimilat᷑ tele ʒpter tria. Mꝛio rõne ↄtexioiiis:qꝛ ſicut
tela ↄtexit᷑ filis:ita vita hois diebus ꝑfi⸗ citncʒ qͥ augmẽtũ pcipit eo ad inciſionem tẽdit. Mõ cũ tpa pcepta pᷣtereũt futura de plicant᷑:⁊ de vniuerſo vile f hacio tãto fiũt paucioꝛa q̃ volunnt᷑ qͥ multa ſunt qᷓ trãſie⸗ rõt: ob.vij. Dies mei velociꝰtrãſierũt qᷓ; a texẽte tela ſuccidit᷑. nis. Tela qͥppe ifra ſupꝛaqʒ ligata duobꝰti gnis inectit᷑ vt texat᷑. Sʒ qͥ ĩferiꝰtexta ĩuol
nit ꝛeo ſupiꝰ texenda deplicat: vt vñ ſe ad augmẽtũ multiplicat:ĩde fit minimũ qð re
ſtat. Sic nimirũ vite ñe tꝑa ⁊ trãſactã àß
inferiꝰvoluimꝰ ventura qſi ſupioꝛa depli
camꝰ:qꝛqͥ plꝰſunt pᷣterita:eo minꝰ eſfe inci
piũt futnra. V em̃ bꝛeui tꝑe texit᷑:⁊ iõ cito fuccidit:ſic hõ eei yiuẽs tempe cito moꝛit: Eſa· xxxviij
Scðo rõne ĩnexio ⸗
ertio rõne ſucciſiõis. Tela

½
1*. E
3₰ 5
E
S
De artificibus ⁊ rebus artificialibus
Mꝛeciſa ẽ ve.a texẽ.vi.mea. Añ Sreg.diẽ ꝙ tela tarditatẽ ꝓuectꝰ: vita ãt pñs moꝛã defectꝰnõ hʒ. In illa nãq; cũ laboꝛãtꝰ ma⸗ nus figit᷑ aduẽtꝰ termini elongat᷑. In iſta vo qꝛ tꝑe deſinẽs ĩdeſinẽter ↄfumimꝰad fi nẽ nri itiner᷑ etiã qͥeſcẽdo ꝑpuenimꝰ:⁊ per curſuʒ nñi trãſitꝰetiã doꝛmiẽtes imus. Ele cti ð qꝛ pñitis vite momẽta decurrere ſub feſtinatiõeↄſpiciũt:nequaqᷓ; in b mobilita tis itinere coꝛdis intentionẽ figũt:ſicut di cit Brego. Caplm: LNXXNV
Ita hñana ſpi
v rritual aſſimilat᷑ militie. P pugne neceſſitatẽ.qᷓ;diu em̃ in hac vita hõ tenet᷑:pũre neceſſe eſt eũ.pᷣmo pt diaboli malignitatẽ: Añ Job vij. ßmvnã lr̃aʒ ðᷣꝛ: Tẽtatio ẽvita hoĩs ſuꝑ
terrã. Brego. Quid tẽtatiõis noĩe niſi pu⸗ — 3 malignos ſpũüs expmit? Ergo vita
oĩs tẽtatio ẽ:qꝛ dũ ʒ malignoꝝ ſptrituũ
iſidias vigilat:i belloy ꝓcictu ꝓculdubio deludat. Scðo hz pußre 3 ꝓpꝛiã ĩfirmi⸗
tatẽ. Spõte qͥppe a ſtatu ↄditiõis lapſus coꝛruptiõis ſue putredini ſubditꝰꝛdũ ſibi ex ſeißᷣo moleſtiaſ gignit:in qdã pugna va rietatꝭ exiſtit. Añ nũc ⁊ ſiad ſũma appetẽ
da ⁊ etiã ↄſeqnda ſe erigit mutabilitatꝰ:Iu
bꝛice ĩpulſu ꝓtinꝰad ſemetipᷣm cadit:vult
in ſtare:ſʒ nõ valet cogitatiõis uz figẽ nitit ſʒ ifirmitatibꝰ ſue lapſi
egre bus eneruat᷑. Qui nimiꝝ mutabilitat ſue onera:qꝛ volẽs expetijt nolẽſpoꝛtat.Qui etus hõ carnẽ poſſidere potuit ſi bñ ab au ctoꝛe ↄditꝰ poſſideri voluiſſet.Cũq; ſe eri⸗ gere 5 ↄditoꝛẽ ſtuduit:in ſemetipᷣo ꝓtin? carnis ꝓtũelias ĩuenit. Sʒ qꝛ cũ cuipa ſil ab oꝛigie etiã pẽ̃a ꝓpagat᷑:inlerto ifirmita tis vitio naſcimur:⁊ q̃ſi cuʒ hoſte deduci/ mur quẽ cũ laboꝛe ſupemꝰ. Ip̃a hoĩs vi⸗ ta ꝑusᷓ ẽ cui ex ſemetip̃a naſcit᷑ vñ ꝑimatf. ertio hʒ puf̃reʒ vitioꝝ naſcẽtiũ pple⸗ xitatẽ:qꝛ.ſ.penitẽtl aĩa ſp ĩ pugna ẽ:ꝙ ⁊ ſi x ex vtute ſuccidit qð ex itirmitate gene⸗ rat:ſp tñ ex ĩfirmitate generat qð exðtute
uccidat.Iã ⁊ ſi iã̃ ab iniq̃tat? ꝑpetratiõe
cõpeſcit:in ip̃is tñ bonis opibꝰ mõ maloꝝ mẽoꝛia:mõ ſeductiõis caligie tẽtatiõis ſue iterruptiõe fuſcat᷑. Aliꝰ nãq; a luxuria iaʒ carnẽ refrenat:ſʒ tñ adhuc luxurie fantai⸗
mata tolerat:qꝛ qͥ volẽs fet hoꝝ etiã ĩuit? memit:⁊ penã ſuſtinet qð voluptatẽ puta
uit:qꝛo ad deuictã culpã retrahi metuit? ventrẽ mire rigoꝛe abſtinẽtie Arigie vuk tuſq; ex abſtinẽtia palleſcit. Kũq; palloꝛ i facie aſpicit᷑: venerãda ab hoĩbꝰ vita lau dat moꝝq; ianis glia abſtinẽtꝭ aiaʒ cũper bis fauoꝛis ↄcutit:quẽ ↄcuſſa mẽs dũ 6. cere nõ valet eũ ꝑ quẽven erat᷑ tergere a fa cie palloꝛẽ q̃rit:ſicq; fit vt ĩfirmnitat᷑ nexi⸗ buf ligata aut palloꝛẽ abſtinẽtie fugiẽs ite rũ ꝑ alimẽta ſßdi luxurie metuat:aht ĩpul
ſñ Inxurie ꝑ abſtinẽtiã inꝑans palioꝛẽ ſuũ
iani gkie militare ꝑtimeſcat. Aliꝰlapſũ ſu⸗ ꝑbie ſuperãs:toto iã deſiderio ſtatũ hñli⸗ tatẽ aꝑp̃hẽdit. Wũq; ſupbiẽtes qͥſdaʒ vſq; ad opp̃ſſiões ĩnocẽtiũ erũꝑe ↄſpicit:pꝰpo⸗ nere aliqᷓ;tulũ cogit᷑ qð decrenit: vim recti tudis exerit ⁊ pꝛauis nõ mãſuetudine auẽte Zdicit. Añ plerũq; fit vt aut ꝑ hůili
tatꝰ ſtudiũ rectitudiſ gelũ deſerat:aut gelo⸗
rectitudis turbet hñilitatꝭ ſtudiũ qð tene⸗ bat. Cũq; ßᷣuari ſił ⁊ geli aut̃tas ⁊ꝓpoſita hũilitaſ nõ poſſit:ſibimetipᷣi hõ ex ꝑturba tiõe incognitꝰreddit᷑:itavt vehemẽter am bigat ne apð ſeductũ animũ aut ſupbia ſe auctoꝛitate geli ĩſinuet:aut toꝛpoꝛ pauidꝰ hũilitatẽ fingat. Aliꝰqᷓ;ta ſit fallacie culpa ⁊ fidei virtꝰↄſiderãs arcẽ vitat?—— de cernit vt ex oꝛe iã falſus ᷣmo nõ ꝓdeat:ſe ſeq; funditꝰ a mẽdacij tranſgreſſiõe diſiun gat. Sʒ fit plerũq; vt dũ veꝝ ðꝛ vita ꝓxi⸗ mi uet᷑ Cůq; igerere alteri leſionẽ metu it:ad qð dudũ pᷣſſerat fallacievitium q̃ſi ex ſtudio pietatis redit:ſicq; fit vt ſi mali⸗ cia mentẽ nõ teneat:in eo tñ veritatis iudi ciũ vmbꝛa mẽdacij obſcuret. Añ ⁊ ſepe qꝛ pcõctatus qͥſq; ↄticere nõ valet: aut falſuʒ dicẽs ſuã mentẽ trucidat:aut verũ loqns pimi vitã grauat. Vlius amoꝛe ↄditoꝛis excitatus a terrenis cogitatiibus mentẽ curat aſſidua oꝛõne ſuſpẽdere:atq; hãc in ſecreta qͥetis intime ſecuritate collocare. Sʒ in ip̃o ſue oꝛõnis aſcenſu dum eleuare animũ ab infimis nitit᷑:ifirmoꝝ fantaſma tibus reuerberat᷑ atq; ad intuendũ lucem mẽtis oculus tẽdit᷑:ſʒ ex coꝛpoꝛeo vſu ſur entibus terrenoꝝ imaginibus obſcurat᷑. ñ fit plerũq; vt intẽdẽtis animꝰ ip̃a ſua infirmitate fatigatus:aut oꝛõnẽ deſerens deſidia toꝛpeat:aut ſi diu in oꝛõne pmanſe rit:apð eiꝰoculos oboꝛtaꝝ imaginũ caligo denſeſcat. ꝛopter omnia recte ðꝛ ꝙ mi litia ſiue tẽtatio eſt vita homis 7 ter⸗ —

—
renature prietatẽ: qꝛ. l.mẽs hũana ip̃is ſu is ñalibꝰ armis qbꝰſe defendere nitit᷑ im pugnat᷑. Añ fit vt li eis careat pigreſcẽdo ſupet. Et rurſus ſi ⁊ üla ſumat eiſdẽ ipſis
gis alienus ignoꝛãtia ſua depᷣmitur ne d obtinẽde ſalutꝰ opet᷑. Ille diuine leg? ſcia pᷣditus dů ſibi p̃ alijs gaudet intellectum ſuppetere:qꝛ pᷣuato gaudio exultat:pcepti intellectus in ſe mñera diſſipat ⁊ inde ĩiu dicio ceteris deterioꝛ exhibet᷑.vñ ceterꝰ ad tpᷣs clarioꝛ oñdit᷑.hũc qꝛ virtutũ dona nõ ſubleuãtꝛetiã viã ſimplicẽ rectitudis decli
m. Scðo vita hoĩs aſſimilat militie ꝓpt
vuineret᷑.nã ecce iſte ab eruditiõe diuie le
—
vẽtura qᷓſi iã pñtia oñdit.
re deſinit. Dies q
creſcit. Aita ʒ nr̃a n
ineqlia ꝓpt̃ defectũ iuſticie: fectũ ↄſtãtie ſiue foꝛtitudis
nat ⁊ velut ef̃neñ ſe a celeſti mũ tãs:q̃ſi eo ſecurius pꝛana agit qͥ ſupni do ⸗ ni ſublimia mũera nõ pcipit. phetie ſpũs replẽs ad pᷣſcia
Talia ãt ſũt debilia ꝓp̃ de
lue foeti nodoſa.i.ne kibꝰ voluptatũ plẽa xt defectũtẽpantie.
ere depu ⸗
Iliũ No pꝛo ⸗ 5 ßleuat:eiq; Sʒ dũ ſepe ⁊ in multis ſuꝑ ſemetipm tollit᷑:vt futura vera citer ↄtẽpiet᷑:mẽſ in ſui ↄfidentiã deducta eũ qᷓ haberi nõ ſemp põt ſ ſibi adeſſe p⸗ phetie ſpĩ eſtimat:cũq; omne qð ſenſerit Phetiã putat.Et qꝛ ſibi hãc ⁊ cũ nõ hʒ re tribuit ⁊ inqᷓ;tũ haberi potuit amittit· Sic q fit vt inde poſt alioꝝ merita triſt? rede ⸗ at vñ eſtimationẽ oĩuʒ letus p̃ibat. Mili⸗ ria ð ſiue tẽtatio ẽ vitã hoĩs ſu aut aliena a virtutibꝰad celeſt renõ valet:aut ditata donis qñ dererius ex occaſiõe vᷣtutũ ruit. tio vita hñũana etiã coꝛpoꝛea aſſimilat mili tie ꝓpter deficientie velocitatẽ. tie tranſitũ ad finẽ q̃tidie tendit᷑:cõ ginẽ militie locus creſcit tota militiaj imul homini deficit. Wilitia g eſt vita hoĩs ſup terrã:qꝛ dũ vnnſquiſq; ad vite Puectuz ꝑ tẽpoꝝ augmentũ tẽdit:augẽdo vitã viue⸗ pe expectant᷑ vt veniãt: ſᷓ cũ ad augmentũ vite veniunti meto vite ſubtrahunt᷑: q ⁊ itinerantꝭ gref ſus dů in anterioꝛa— qð reſtat iter de cit. Ait ilitia eſt q̃ qᷓ;to ad au/ Lmetucitur eo vt nõ ſit finit. Itẽ vita nfa aſſimilat᷑ ſtuppe:Ecci. xxj. Pꝛophane — Sue Arago— Pꝛi ht ei ex ſtuppa fila groſſa: ineiletdepſ nodis pit oã pctõꝝ. ſ. groſſa zxt̃ defectũ pꝛudentie:
pterrã:que epᷣmiũ fuge ſpũalibus sli Ter
Mã ꝑ mili ;ꝑoꝛ
ᷓ ab ang
tione ſʒ cito deficit delectatio opis q̃ tãdẽ vertit in fauillã.i.ĩ cruciatũ ignis. Ter
tio ꝓx̃ fumũ:qꝛ fumꝰſtuppe dů extinguit᷑
amarꝰx tenebꝛoſus inenit᷑: ocnliſ nociuꝰ⁊ naribꝰfetidꝰ. Fumꝰ 8 ſtuppe eſt delectatio culpe q̃ extinguit᷑ cũ opꝰpctĩ finit᷑.⁊ tñc re
linqt in ↄſcia amaritudinẽ:in aĩa tenebꝛo⸗
ſitatẽ:ocuł᷑ ĩtuẽtiũ nocet ꝑ malã edificatio nẽ:⁊ naribꝰꝑ ifamie fetoꝛẽ. Ca. LXXN VI Itia ſunt pꝛiui extirpãda ⁊ poſt inſerẽde virtu⸗
tes. Mã ſi cãpoꝝ ſentes aratoꝛ vomerꝰ ſciſiõe nõ eruit:terra accepta ſemi
na in ſegetẽ nõ pꝓducit.Et ſi putredinẽ me
—
quaq; in loco putredis iana caro cõuale⸗ ſcit. Itẽ vitia etiã ꝑ pniĩaʒ vel emẽdatio⸗ nẽ purgata aliquã poit ſe notã vel virtutũ debilitatẽ ſeu ad peccandũ pnitatẽ relin⸗ quũt:ſiẽ etiã ꝑoſt ſanationẽ vulnert rema net cicatrix. Simõ ðᷓ ille quẽ dñs a lepꝛa mũdauit etiã poſt emũdationẽ ſp vocabat᷑ ſimõ lepꝛoſus? ⁊ ſiẽ qᷓ vulnerat᷑ in pede eti⸗ ampoſt ſanationẽ vulnert claudicat. Sic etiã poſt vitioꝝ ↄſi uetoꝝ coꝛrectionẽ rems net ꝓnitas quedam ⁊ debilitas. Capitulum: LXXXVII
Vitas ſpůalis v aſſimilat᷑ vnitati reꝝ coꝛpaliũ. eſt eii rebꝰcoꝛꝑalibꝰtripiexvni taſ.ſ. artificiat:natural:⁊ focial. Artiiiciat dẽẽ ex ptiũ integritate:ſiẽẽ vna domus ↄſtãs ex mult? ptibꝰ qᷓꝝ nulla ꝑ ſe domus dicit:oẽs vo inſimul vnite ↄſtituũt domũ vnã · ñ Boetiꝰ. nũ ẽ indiuiſuʒ in ſe abt alijs ãt diuiſum.Et tał res qᷓ;din ẽ vnaẽꝛ vñ ſi diuidat᷑ nõ ẽ. Siẽ pʒ in cultello qͥ vn? eſt ex manubꝛio ⁊ ferro. ⁊ñ ſi ferrũs man nubꝛio ſeper᷑ iã nõ ẽ cultellꝰ ʒ duo fruſta. ec vnitas ſpñalit᷑ dʒ eſſe in oie reſpeetu ſui qͥ ad mẽtis integritatẽ.Coꝛdis em̃ diui ſio ſignũ eſt moꝛtis: Bſee.x. Diniſum eſt ꝛ eoꝝ pterea interierunt. Ande anima que diuicit affectiones ſuas circa multa ẽ ſicut cãdela quie tdt parietibus adheſit ꝙ auulſa cera fůͤa vix ſuũ ligmen remãſit in
dicꝰvulnert vel vlcert aptiõe nõ eijcit:ne⸗
Sco t̃ ſiccũ. Eſt eĩ ſtuppa multñ ſic⸗ ca ⁊ iõ̃cito arripit fãmã ⁊ cito vᷣtit᷑ in fa uiliã. Sic inẽs pctõꝛis cũ ſit ſicca ab hũoꝛe gre cito inflãmat᷑ a tẽtatiõe ⁊ pctĩ delecta ⸗
—„„„———
—

N
— —
De artificibus ⁊ rebus artificialibus
ea.ñj dẽ aĩa faneta dicit᷑ Cãtl.vj. Ana eſt
colũba mea. Secũda eſt vnitas natura ⸗
lis ſicut aĩe ⁊ coꝛꝑis in vna ꝑſona:⁊ pluri⸗
um ↄſanguineoꝝ in vna parentela. Et ta⸗
lis vnitas— homini reſpectu dei.j. Coꝛinth. vj. Qui adheret deo.ſ.ꝑ fidem ⁊ charitatẽ vnus ſpũs eſt cũ eo. Et nota ꝙ in hoĩe caro vnita ſpũi ſuſcipit ab eo mul ⸗ ta bona.ſ. vitam:motum:ſenſum ⁊ hmõi. Et ſilr paur homo ↄſanguinitate ↄiũctus diuiti ſuſcipit ab eo multa dona.vñ multũ appetit pauꝑ nobilis matrimoniũ muliert diuitis ꝓpter bonoꝝ cõmunicationẽ. Er⸗ go multo magis— ẽ vnitas cha⸗ ritatis cũ deo qͥ eſt ſummũ bonũ:a quo eſt oinne datũ optimũ ⁊ omne donũ pfectum. Vñ anima ex charitatis coniũctione aſſeqᷓ
tur cõmunionẽ multoꝝ ⁊ magnoꝝ bonoꝝ
Sap̃. viij. Sciẽs qĩ mecũ cõmunicabit ð bonis.Et iteꝝ.vij. Aenerunt mihi omnia bona ⁊c̃. Tertia eſt vnitas ſocialis:ſicut multoꝝ mercatoꝝ in vna ſocietate. Sic de bet hõ in charitate vniri ⁊ ſociari ꝓximo ad lucrũ vite eterne:ita vt poſſet dici: Ec⸗ ce qᷓ; bonum ⁊ qᷓ; iocundum habitare fra⸗ tres in vnũ. Hanc ergo vnitatẽ facit vin ⸗ tulũ charitatis ad ꝓximũ ſine qua mutua pax aut ſpũalis gratia nõ ↄſeruat᷑:ſʒ effun
dit᷑ ⁊ euacuat᷑ ſitut vinũ de dolio ſine vin
culo. Et nota ꝙ hec vnitas ⁊ viculũ cha⸗ ritatis multoꝝ congregatoꝝ in vnum va⸗ let ad multa. Pꝛimo qͥdem ad laboꝛan ⸗
dum. Mã ſicut homo debilis foꝛtioꝛi ſocia tus poꝛtat ſeu trahit qð ꝑ ſe ſolus trahere
vel poꝛtare nõ poſſet:ſic eſt vnus homo al
teri in charitate vnitus:Eph.iiij. Suwoꝛ ⸗
tantes inuicẽ in charitate. Itẽ valet ad inflãmandũ. Ligna eĩ pariter cõgregata maioꝛẽ ignem faciũt:Ecẽs.iiij. Anus quõ calefiet? Item valet ad impetrandũ:qꝛ multi rogãtes facilit᷑ exaudiunt᷑:ſicut ab⸗ bas faciliter audit conuentũ qñ ſimul ali⸗
d petũt. Et ſilr qñ oẽs ciues alicuius re⸗
gni aliquid petũt a rege nõ de facili negat
eis. Et vnus denarius minus bonus reci
pit᷑ aliqñ cũ multis bonis qui ꝑ ſe refuta⸗ ret᷑:ſic pᷣces vnius admittunt᷑ rõne alteri⸗ us.j. Metri.iij. Oẽs vnanimes in oꝛatiõe eſtote · tẽ valet ad pugnandũ. Mã quo tiens filij iſrł cõgregati fuerũt victoꝛes ex titerũt: diſpſi vᷣo victi ſunt. Pugna enim Vnanimiter aggreſſa victoꝛiq parit:ſiẽ cau
da equi diuidendo pilũ a pilo faciliter põt rũpi:ſʒ nõ ſimul accepta:Ecẽs.iiij. Si qͥſpt᷑ am p̃ᷣualuerit vni duo reſiſtunt ei. Hicit᷑ dꝙ Saladinus cum moꝛeret᷑ vocauit filios ſu os ⁊ iuſſit vt ſinguli afferrẽt virgas qᷓs di⸗ uiſas de facili fregerũt:ſʒ ſimul iũctas frñ gere nõ potuerũt.Et dixit eis: Sic filij ſi ſi tis vnum inter vos ⁊ vnanimes nõ poteri
tis vinci nec frãgi:ſʒ ſi diuiſi ⁊ ſepati vin⸗ cemini. Itẽ valet ad ſuppoꝛtandum. Le uis em̃ eſt ſfarcina qᷓ;tũcũq; debili qñ iuua
tur a pluribus:ſiẽ pʒ in ceruis qñ tranſeũt aquas: quoꝝ vnus ſuſtẽtat caput alteriꝰ ⁊ mẽbꝛa etiã coꝛpis inuicẽ ſe ſuppoꝛtãt: Ro⸗ ma.xi. Anñũ coꝛpus ſumus in xp̃oꝛſingult aũt alter alterius mẽbꝛa. Itẽ ad ſecurã duz. Wiles em̃ nõ eſt ſecurus extra exerci tum:nec obſeſſus extra caſtrũ:ſic nec fide
lis extra cõgregationẽ bonoꝝ. Item vs
let ad ↄgaudendũ. Mullius em̃ rei ſine ſo cio iocũda eſt poſſeſſio. Apis eiñ̃ plurium floꝝ humoꝛẽ in vnũ ↄgregat vt mellificet. Anñ in vita eterna vere erit ꝑfecta vnitas
⁊ pfecta iocũditas. Mã ibi erit vnj vox le
tantiũ: vnus ardoꝛ coꝛdiũ:amoꝛ ꝑfectus⁊ vnus oĩm ſpũs: Joh. xvij. At ſint vnñ ſit ⁊ nos vnũ ſumus. Ca. LXXXVIII
Vctio ſpũalis
v gfe quattuoꝛ ſignis oſtendit᷑:
cũ eſt interius in coꝛde. Pꝛi⸗ mũ eſt ſi mãdata dei ſeruat. Eigna em̃ ⁊ li gmen oleo vncta ignis facilius accꝰdit et vꝛit.j. Joh.ij. Anctionẽ quã accepiſtis ms neat in vobis.q̃.ſ.ad obſeruãda dei man ⸗
data coꝛ implet ⁊ inflãmat. Scðm eſt ſi
vinculuʒ diabo li.i.pctĩ totaliter euadit.
Pugil eiñ bñ vnctus nõ diu a ſocio tene⸗
tur: Ecci.xlviij. Qui vngis reges ad peni tentiã. Tertiũ eſt ſi lucide de rebus iudi cat. Res eĩ vncta lucidioꝛ eſt:ſic aĩa g̃a vncta clare ac lucide ⁊ vere iudicat de mũ ⸗ danis.]. Joß.ij. Vos vnctioneʒ habetis a ſancto. Abi Slo.nõ eſt neceſſe vt doceami ni:ſʒ vnctio docet vos que.ſ.tenẽda ſunt ⁊ que nõ. MQuartũ eſt ſi onera tribulatio⸗ nũ ⁊ infirmitatũ ⁊ penitẽtie ⁊ hmõi patien ter ⁊ ſine murmure poꝛtat. Quadriga em̃ ſi eſt bene vncta currit ſine ſtridoꝛe:Ecc rxyviij. n his curãs mitigabit doloꝛem. Anguẽtarius faciet pigmẽta ſuauitatis:⁊ vnctiões ꝓliciet ſanitat. Sʒ vnet 3

n. ã pellis
mẽbꝛis:ſigni
V
dů pignus acc
bus emptt a
ocũ inuadũtmuſce ⁊ inqnãt:ſic demones los qͥs viderint habere 1itu nare pꝛauis cogitatiõibns:Ecci.x. Muſee moꝛiẽtes.i.imũde cogitatiões pdũt ſuaui atẽ vnguẽti.i.bonoꝝ opeꝝ meritũ vel de⸗ otionẽ oꝛõnis.
Oluntati pꝛo⸗
pꝛle marie ↄſueuerũt inniti ho⸗ tis:ez mines aſtuti ⁊ religioſi vel pᷣla/ ſius redẽptoꝛis. qᷓ;to ẽ ſnbtilioꝛ tãto ẽ di oꝛ ad excoꝛiãdũ. Sic qͥ plus hñt de ſubtili tate ĩgenij vel religionis difficilius exuun tur ꝓpꝛia volũtate. Itẽ caput aĩalis dif⸗ Ficilius excoꝛiat᷑ vbi magis 2 can habere diſcretiõis. rriant᷑ a pꝛla volũtate qᷓ; in multã ſapĩa multa ſit indignatio. Anguilla pellẽ lnbꝛicã hʒ: ad excoꝛiandũ. Sic mulii ita iubꝛici ⁊mo⸗ biles ſunt ꝙ pelle ꝓpꝛie volũtatis expolia ri nõ pñt:ſp rõnes ad excuſandũ vel ʒdi/ tendũ hñtes.he Idictiõis qui bus cõminst̃ dñs ꝑ Kurbabunt᷑ pelles terre madiã.ĩ pñti ſe⸗ kulo vel in futuro iudicio.
WBurarius quã diu detinet alienũ bonũ ipᷣe a di bl detinet. ã̃in fundo firmins tenet:⁊ h̊ nõ eſſet niſi quã in ſe teneret:a tamdin tenebit᷑ qᷓdiu aquã ↄtinebit:ſic qͥ tenet alienũ tenet᷑ ipſe Sdiabolo. Itẽ vſurarius toꝛquet ſuꝑ ſeiß̃m accipit.i.ſuꝑ aĩaʒ ſuã:et pit a pxĩo rat diabolo. Añ qͥcqc devſurario lutrò ex ſuꝝ ſeipᷣm expedit.Et ideo ſiłis ẽ aia libu carnificibus q̃ ad occidẽdũ impinguant᷑: ꝓ qͥbus dit ſuꝑ ea expẽdit:hiere. rij. Cõgrega eos rnch gregẽ advictimã:⁊ fanctifica cos in die nis4.pe eos tanqᷓ; ea qᷓ ſolẽt XCI
Hriſtu
noſtras parcẽdo leuiauit. n manu etent atris qᷓſi ſtathera miri libꝛaminis factus — in ſe calamitatem noſtrã ⁊ illinc pctã ſuſpẽdit. Sʒ grauis põderis calamitatem moꝛiẽdo inhotuit:⁊ apud miſericoꝛdiã ſu⸗ am deus leue eſſe petm̃ relaxando mõſtra uit qͥ b pᷣmũ g̃e 2tulit:qe penã nr̃am nob cognoſcibilẽ fecit. Mã qᷓ;ta pena nr̃is de beret᷑ pctis:ex penis ⁊ moꝛte apparuit ip⸗ Itẽ xp̃s figuratus ẽin lege veteri ꝑ illa q̃ ↄtinebant᷑ in taberna⸗ culo moyſi. Ip̃e em̃ figurabat᷑ ꝑ ea q̃ erãt in tabernaculo interioꝛi ꝑ Phiciatoꝛiũ:qꝛ ipe ẽ wiciatio ꝓ pctis nr̃is: vt— hãnis.ij. t ↄueniẽrer h. ꝓpiciatoꝛiũ d che rubin poꝛtabat᷑:qꝛ de ip̃o ſcriptũ eſt: Ad⸗ oꝛẽt eũ oẽs angel elus. Nõ. lxxj. Qui fe⸗ des ſup cherubin ⁊c. Iße etiã figurabat᷑ ꝑ arcã: qꝛ ſicut arca erãt ↄſtructa ð lignis ſethim:ita coꝛpꝰ xp̃i de mẽbꝛis puriſſimis ↄſtabat. Erat autem deaurata:qꝛ xpᷣs fuit lenus ſapia ⁊ charitate q̃ auro ſi ignant. — arcã aũt vꝛna aurea erat.i.aia hñs mãna.i.oẽʒ plenitudinẽ deitatꝰ. Erat etiã in arca virga.i.ptãs ſacerdotalis:qꝛ ipſe factus ẽ ſacerdos in eternũ. Erãt ctiã ibt tabule teſtamẽti ad deſignandũ ꝙ ip̃e xpᷣs Ka. KC eſt legiſſatoꝛ. Itẽ xᷣus figuraba ꝑeaq̃ erãt in tabernaculo exterioꝛi.ſ.ꝑ candela⸗ bꝛũ:qꝛ ipᷣe dixit:Ego ſum lux in undi.Et ꝑ 1 ſeptem lucernas ſeptem dona ſpiritu ſſan⸗ as em̃ plenum cti notant᷑ ã̃ fuerũt in eo. Ißpe etiũ figura⸗ bat ꝑ mẽſam:qꝛ ße ẽ ſpũalis cibus: ᷣm il iud Jaß· vj&g um panis viuus. Duo ⸗ decim aũt pã̃es figurabãt duodeci apłos vel doctrinã eoꝝ. el ꝑ cãdelabꝛũ xinen⸗ ſam põt ſignificari doctrina ⁊ fides ecclie due illuminat ⁊ ſpũaliter reficit. Ipe eti⸗ amn xpᷣs figurabat᷑ ꝑ duplex aitareſ holo cauſtoꝝ ⁊ thymiamatis: qꝛ ꝑ im opoꝛtet nos offerre oĩa virtutũ opa ſiue illa qbus illa affligimur: q̃ offerebant᷑ in altari ho⸗ ſiue illa que maioꝛi mentis pfe⸗ P
ctione.ſ.ſpñalia pfectoꝝ deſideria deo of⸗ ferunt᷑ in
Fᷣm illud
gr̃aʒ nitunt᷑ inqͥ ⸗
——„—
Caplm: LXXNIX
—+—
cili
—
5 alia mẽbꝛa. Mer caput enſus coꝛpꝑis qᷓ; in alijs t ⁊ illi qͥ piꝰvident᷑
ales difficilius exco⸗ ſimplices: eo ꝙ Itẽ ⁊ vix teneri põt
bacnk.lij. dicens:
qð ꝑ vſuras ex aĩaz ſuã impigne
—„
qͥcqͥd carnifex expẽ/
—— n—
xpᷣo quaſi in altari thymiamatꝭ:
illud Peb. vlti. Per ip̃m ergo offera⸗ mus hoſtias laudis ſempꝑ deo. St nota ꝙx
aplm:
s aimi
3— Exo.xx.dñs mãdauit ꝙ fieret altare ð ter
e klat ſtathere:qꝛ vt Breg. diẽ Ad raꝛvel ſaltẽ de lapidibus nõ ſectis.Et iteꝝ penſandũ vite ñe meritũ venit ꝙ etiã nõ facerẽt altare excelſum ad quod u Re ſecũ iuſticiã ſimul ⁊ miſ ericoꝛdiã detu⸗ opoꝛteret aſ cẽdere ꝑ gradus:ad deſignã⸗ itih milericoꝛdie lãce ꝓpoderãs ulpas dũ x in xðo dño noſtto q̃ẽ yeꝝ altarẽ de⸗

78
De octibus ⁊ moꝛibus humanis
bemus ↄfiteri verã carnis naturã qᷓ;tum ad humanitatẽ qð eſt altare de terra vł la pide facere.⁊ qᷓ;tũ ad deitateʒ debemus in eo ↄfiteri patris eq̃litatẽ qð eſt nõ aſcẽde⸗ re ꝑ gradus ad altare. Ip̃e em̃ xpᷣs nõ mi ⸗ noꝛ patre ẽ aut ſpũſancto:ſʒ coeternus et
noꝝ: vt videlʒ hmði opeꝝ ſilitudinibꝰ?ↄ& matis lahoꝛ ſuſcepti oꝑis totalit᷑ termiet᷑. Ceteꝝ ne oꝛdie diſpari a pᷣoꝛibus poſterio ra ßᷣm modũ obſeruatũ ſupius dinerloꝝ capituloꝝ materias volo ſub al⸗ phabeti litteris ⁊ oꝛdine diſponere.
coequalis vtriq; viuens ⁊ regnans deus in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Eyplicit ꝓlogus.
Zncipit liver decinus. a. 1
Biectos a
mũdo xp̃s plerũq; ſu ſcipit:ſiẽ nõnũqᷓ; vnn ciuitaſ ſuſcipit⁊ hono rat expulſos ab alia.
3½5 8 S
U
Explicit liber nonus de exemplis 4 ſimt litudinibus rerum.
1255
Incipit ꝓlogus einſdem libꝛi decimi de syemplis ⁊ ſumilitudinibus reꝝ.
OQꝛſuum da⸗
—
8 ²
bit in„ũmationẽ operũ:
e Ecci.xxxviij. Muia om̃e
agẽs agit ꝓpter finẽ gene
3 raliter:oparius oẽ ceptuʒ appetit opus pficere:maximeq; qð laboꝛi pus plurimis lõgiſq; ꝓſecutũ ẽ ſtudijs:fi⸗ ne deſiderat debito feliciter conſummare. Poſtqᷓ; igii in pᷣcedentibus libꝛis exẽpla de rõnis oꝑibus q̃ hoĩes aut lege iubente aut arte dirigẽte ꝓducũt qᷓ;plurima ſunt
inducta ad reliquoꝝ ↄſummationẽ operũ
humanoꝝ de qͥbus exẽpla ꝓmiſimus:licet coꝛ ⁊ ſtilũ ↄuertere:⁊ de reſiduis humãis
oꝑibus qᷓ ad vite neceſſitatẽ vel cõmoduʒ
rõnabiliter pᷣter legis humane decretum: vel pᷣter artis habitũ hoĩes oꝑant᷑ ꝛac de
moꝛibus ⁊ ↄſuetudinibus varijs:⁊ q̃ ex rõ
nabilibus cauſis inter hoĩes obſeruant᷑ ⁊ interdũ etiõ de foꝛtuitis caſibus in h vlti⸗ mo noſtri opis libꝛo exẽpla vel ſilitudies
onereꝛ ac ea vt de alijs fecimus ad moꝛa⸗
m inſtructionẽ inflectere. Cuʒ his inſuꝑ inducent᷑ exẽpla de moꝛibus ⁊ actibus fi⸗ delium iſraelitici ppli:⁊ de qͥbuſdã pticu⸗ laribus actibus inſigniũ ꝑſonaꝝ fideliuʒ populo celebꝛes extiterũt. He mo ribus quoq; ⁊ actibus clericoꝝ miniſtran tiũ ⁊ populi xp̃iani ⁊ de his rurſum q̃ ad femineñ ſerxũ vel puerilẽ etatem ptinẽt:ac
de his q̃ ad d efectũ ſpectãt tã coꝛpoꝛał᷑qᷓ;
ſpãalis vite:necnõ ⁊ q̃ ad damnũ vel tedi tim plerũq; inter hoĩes fiũt nõnulleſilitu⸗
in illo
Et ſiẽ etiã vnꝰ hõ mi⸗ ſericoꝛs famulũ ſuſci⸗ pit pauperẽ ⁊ infirmũ ab alio crudeli dño derelictũ:ſiẽ legit. eglr⸗ de quodas 2 puero in via laſſaſcẽte quẽ amale⸗ chita egrotũ in itinere deſeruit: dauid vᷣ inuenit:cibo reficit:ducẽ ſui itineſis fecit? amalechitã ꝑſequit᷑ epulãtẽ reꝑit et extin⸗ guit. Quid em̃ ẽ ſiẽ Brego. diẽ:ꝙ egypti? a malechite puer in itinere laſſatur niſi ꝙ amatoꝛ põtꝰ ſeculi pcti ſui nigredine opa⸗ tus ſepe ab eodẽ ſeculo ĩfirmꝰ deſpectuſq; relinquii᷑ vt cũ eo neqᷓqᷓ; currere valeat iʒ fractꝰaduerſitate toꝛpeſcat. Sʒ hũc dauid iuenit:qꝛ redẽptoꝛ nr̃ veraciter manu foꝛ⸗ tis nõnũqᷓ; quẽ fractũ a mũdi glia reperit in ſuo amoꝛe ↄuertit. cibo paſcit:qꝛ verbi · ſcĩa reficit:ducẽ itineris eligit:qꝛ ſuũ etias pᷣdicatoꝛẽ facit.Et qͥ amalechitũ ſeqͥ nõ va luit dux dauid efficit᷑:qꝛ is quẽ indignum mũdus deſeruit nõ ſolũ ↄuerſus in ſua mẽ te dñm recipit:ſʒ etiã pᷣdieãdo hucuſq; ad aliena coꝛda pducit:qͥ videlʒ duce dauid amalechitã ↄuiuãtẽ inuenit ⁊ extiguit:qꝛ ip̃is xpᷣm pᷣdicãtibꝰ mundi leticiã deſtruit qs mũdꝰeomites hr̃e deſpexit. Ca. II
Blatio ⁊? pꝛiua a tio tꝑaliũ alicui etiã innocẽti fa
cta diuino iudicio nõ oñdit deñ eſſe iniuſtum cum ip̃e ea dederit et omnias
ſua ſint. Cuius exẽplũ ẽ:qꝛ nec aliqñ iniu⸗
dines itrodugent᷑. DPabit itaq; huius ope ſtus ẽ creditoꝛ qͥ dů pᷣfixo reqͥrẽdi tpe non ris auctoꝛ in libello coꝛ ſuũ iuxta verbuʒ ſtringit᷑ qñ vuit exigit qð fenerat᷑· ita dũ vpoſitũ in ↄſũuãdis exẽplis opeꝝ hũa⸗
deus aufert q̃ dedit nõ aufert ſzre *
„

=6E
22
173
1i
Uiiti
*
3
7.
3 2
. 3
ijcere illud:
ẽdit in ſermone nõ qð dicit ſʒ a quo dicit᷑ eũ tñ Johis.xiiij.dñſdicat: Sermonẽ quẽ audiſtis nõ ẽ meus. Sene. Nõ te moueat dieẽtis auctoꝛitas nec qͥs dicat:ſʒ qͥd intẽ das: Lu.x. Qui vos audit me audit. Itẽ audiũt qͥdã verba doctrĩe nõ vt faciãt ſed
vt ſciãt loq;ꝛqͥ ſiles ſunt leccatoꝛibus qͥ gu
ãt plura vina nõ vt emãt ſʒ vt poſſint di⸗ cere alijs illud bonũ illð melius.ſic iſti au diũt nõvt faciũt:ſʒ vt loquant᷑ ⁊ detrahãt.
Itẽ ſites ſunt militibꝰ ⁊ cleric eũtibꝰ ad nüdinas:nõ vt emãt aut vẽdãt:ſʒ vt inde loquant. Pð.lxiij. Firmauerũt ſibi pᷣmo ⸗ nẽ nequã.ſ.vt referrẽt:ſʒ bonũ reliq̃runt.
Ecech. xxxiij. Audiũt ſermões tu.⁊ nõ fa. eos ⁊c̃. Itẽ auditoꝛ obliuioſus ſilis ẽ cri
bꝛo: qð ſi ponat̃ in aquã ſtatim implet᷑:;
cũ extrahit᷑ nihil remanet. Sic multi cũ ſer imonẽ audiũt:aqᷓ compũctiõis ⁊ deuotiõis pleni ſunt:ſʒ cũ receſſerĩt vacui remanẽt ⁊ auditoꝝ memoꝛiã nõ habẽt:Ecci.xxj.Coꝛ
Fatui q̃ſi vas ↄfractũ oẽʒ ſapĩaʒ non tene ⸗
bit. Itẽ ſiẽ nihil ꝓdeſt cibꝰ qͥ ſtati ſum ⸗
ptus emittitur ⁊ ꝓlis cõceptio quã ſtatim
moꝛs ſequit᷑ vel impmere figuras in aquã cũ eas nõ retin eat vel caꝑe auem q ſtatim emittit᷑. Sic nõ ꝓdeſt audire verbũ dei et ggei.j. Qui congregauit mercedes miſit eas ĩ ſacculũ ꝑtuſuʒ. Itẽ audire dʒ hõ verba dei cũ reuerẽtia ⁊ aui⸗ ditate. Mã cũ magna reuerẽtia⁊ deſiderio iret infirmus ad reliqᷣas ſctõꝝ ꝑ q̃s crede⸗ ret ſanari. Tales aũt reliqe ſunt verba dei que expellũt oẽʒ languoꝛẽ: Sap̃.xxj. Me ⸗ q; herba neq; malagma ſanauit eos dñe:
h lermo tuns qᷓfanat oſa. Er ꝛ verbũ dei
maioꝛis efficacie ẽ qᷓ; aliqᷓ reliqͥe ſctõꝝꝛmi⸗ rabile ẽ quõ aliq́s infirmus remanetvhi a ſermone curaret᷑. Solent eti homines ad reliquias ſanctoꝝ aliquid offerre:ſed ad iſtas reliquias nihil petitur niſi intentio ⁊ operatio. Item ſi aliquis haberet lapi⸗
dem ßcioſum qui pᷣualeret omni auro ⁊ ar
gento et omnem infirmitatem curaret non
— illum ſed diligenter cuſtodiret. ic nec homo debet pꝛoijcere verbum dei
ſed diligenter illud cuſtedire:quia pꝛeua ⸗ let omni auro et argẽto ſicut dicit in ð.
cyviij. Bonũ mihi lex oꝛis tui ſuper milia
auri ⁊ argenti.Sloſa. lus diligit chari tas dei legem qᷓ; cupiditas milia auri ⁊ ar eo pᷣdici u e VM e
genti, Caplm:
Ae actibus ⁊ moꝛibus humanis
her
Lneficia ꝑ chꝛi b ſtum nob exhibita figurata fue rũt in illis feſtiuitatibus qjs iu dei ↄſueuerãt celebꝛare. Mã in veteri lege erãt ſeptẽ ſolẽnitates tpales vel ſpãles et vna ↄtinua vt põt colligi Mumeri.xxviij. Erat eĩ q̃ſi feſtũ cõtinuũ qð qͥtidie mane ⁊ veſpe ĩimolabat agnus ad repñtandũ ꝑ petuitatẽ diuĩe btĩtudinis. Alie aũt erant feſtiuitates ſpãles.Inter q̃s pᷣma erat ſab batũ in qualibet ſeptimana in mẽoꝛiã crea tionis vniuerſalis. Secũda erat neomenia in q̃libet mẽſe in innouatiõe lune ad cõme moꝛandũ opꝰ diuie gubernatiõis:qꝛ infe⸗ rioꝛa pᷣcipue variant᷑ ᷣm motũ lune. Vlie Vo q̃nq; fiebant tĩ ſemel in anno.ſ.phaſe pᷣmo mẽſe ad cõmẽoꝛandũ bñficiũ libera⸗ tionis de egypto. Et feſtũ pẽtecoſtes.l.die ad recolligendũ bñficiuʒ legis date. Alia tris celebꝛant᷑ mẽſe ſeptimo q́ q̃ſi totꝰ erat ſolẽnis ſiẽ dies vnus. In pᷣma em̃ die mẽ⸗
ſis ſeptimi erat feſtũ tubaꝝ in mẽoꝛjã libe⸗
ratiõis ſaac qñ Abꝛaã inuenit atietẽ he rentẽ coꝛnibus quẽ repñtabãt ꝑ coꝛnua qᷓ⸗ bus buccinabant. Sʒ decima die celebꝛa⸗ bãt feſtũ expiatiõis ad remẽoꝛandũ bñfi⸗ ciũ wiciatiõis dei ſuꝑ adoꝛatiõe vituli ad pᷣces Moyſi. Poſt h aũt celebꝛabãt feſtũ ſcenophegie.i.tabernaculoꝝ ſeptẽ diebus ad cõmẽoꝛandũ bñficiũ ꝓtectiõis ⁊ dedu ctionis ꝑ deſertũ vbi in tabernaculis habi tauerũt. Añj in b̊ feſto debebãt habere fru ctũ arboꝛis pulcherrime.ſ.buxũ ⁊ lignum denſaꝝ frondiũ.i.myrtũ q̃ ſunt odoꝛifera ⁊ ſpatulas palmaꝝ ⁊ ſalices de toꝛrente qᷓ diu retinẽt ſuũ viroꝛẽ. ⁊ hec inueniunt᷑ in terra ꝓmiſſion is ad ſignificandũ ꝙ ꝑ ter⸗ rã aridã deſerti eos duxerat deus ad ter⸗ rã delitioſam Octaus aũt die celebꝛabãt feſtũ cetus atq; collecte:in qͥ colligebant᷑ a pplo ea q̃ neceſſaria erãt ad expẽſas cul tus diuini. Et figurabat adunatio ppli et par pᷣſtita in terra ꝓmiſſiõis. Figuralit᷑ aũt ꝑ inge ſacrificium ſ ppetui tas F§ eſt agnus dei: Heb.vl. Ihs xpᷣs ⁊ hodie ip̃e ⁊ in fecula. Per ſabbatũ aũt ſpũalis requies noh data pꝑ tw. er neomeniã aũt q̃ eſt incẽſio lune noue ſignt᷑
ficabat᷑ illuminatio pᷣmitiue eccliep xðᷣm
eo pᷣdicte ⁊ miracula faciẽte. Per feſtum

ber decimus
feſtũ expiatiõis emůdatio a peccatꝭ vij· dieit de muliere q̃ multis ſermonibus 2 hianter feſtũ tabernaculoꝝ pere ⁊blãd icijs labioꝝ ꝓtraxit iuuenẽ ſtati ſe⸗ grinatio eoꝝ in b mundo:in qͥ ambulãt in cutus ẽ eam qſi bos ductus ad victimam. virtutibus feſtũ aũt cetus Ftẽ eſt ſi iẽ latroniſſa q̃ pegrinis obuiãs vᷣcollecte ↄgregatio fideliũ in regno celo/ in ſlna vel ãbiguo vie ꝓmittit ſe ducturẽ rũ: ⁊ illud feſtůũ dicebat᷑ ſanctiſſimum. Et eos ad rectã viã vel ab bonũ hoſpitium:⁊ hec tria feſta erãt ↄtinua adiuicẽ: q? opoꝛ poſtes ducit eos ad maluzʒ ⁊ ponit eos ad tet expiatos a vitijs ꝓficere in virtute qᷓ⸗ manꝰ latronũ.õ ðꝛ Ecci.xviij. Poſt ↄcu uſq; ꝑueniãt ad dei vifionẽ. Añ ðꝛ in MS piſcẽtias tuas nõ eas ⁊c̃. Caplin:& lrrxitj · Ibũt de virtute in virtutẽ:videbit Leri cO erfe deus deoꝝ in ſion. Capm: VIII— N 1 z O rñ †3 ctio ⁊ dignitas vñdit᷑ ex tõſura nU cO?rUP 1 ⁊ raſura capitis eoꝝ.Fit eni eis b x admirtiõe mali. Sicut legit᷑ tõſnra ⁊ raſ ura in modũ coꝛone?qꝛ coꝛõa ẽ Lu. iij. Q pilatus miſcuit ſan in ſignũ regni ⁊ pfectiõis cũ ſit circularis. i guinẽ cum ſacrificio galileoꝝ: qð fit qñ id Flli aũt qͥ diuis mãſterijs applicant᷑ adipi⸗ qð iᷣm ſym̃ diligi dʒ ᷣm carnẽ diligit᷑ vt in ſcunt regiã dignitatẽ ⁊ pfecti in vᷣtutibus beghinagiopbi ſub ptextu dilectiõis ſpiri eſſe tenent᷑. Cõperit etiã eis rõne ſubtracti g tualis q̃ eſt q̃ſi facrificiũ deo latet ſanguis onis capilloꝝ:⁊ exꝝ pte ſuꝑioꝛi ꝑ raſurã ne 6 carnalis affectiõis. ⁊ de pallio religionis mẽs eoꝝ tpalibus occupationibꝰa ↄtẽpla opit᷑ latrina vitioꝝ:⁊ de xp̃o fit oſtiũ lupa tione diuioꝝ retardet᷑ ⁊ ex pte inferioꝛi p 1 i
———
nar:cũ ꝓpt̃ denʒ dilectio ſimulat᷑: Bal.iij tõſurã ne coꝝ ſenſus tẽpalihꝰ ohuoluant⸗ Sic ſtulti eſtis vt cũ ſpũ cepitis nůc carne Itẽ clerici ⁊ miniſtri ecclie xp̃i debent ſe ↄſumnmmini. Capkm: IX lauare ⁊ ſanctificare ſpũalit᷑ ſiẽ᷑ miſtri ⁊ le⸗
Aro domand 9 uite in veteri lege faciebãt coꝛꝑaliter. Nã
qñ intrabãt tabernacu jũ lauabãt ſacerdo eeſt in iuuentute ⁊ in ſeruitutem tes manꝰ⁊ pedeſ. Radebãt ſacerdotes om ppñs redigẽda. Stultus em̃ eſſet nes pilos carnis ſue aſpgebant᷑ etiã aq̃ lu ſ quinõ domaret equũ fuũ vſq; dũ ſenex eſ⸗ ſtratiõis. Ztẽ ↄſecrabant᷑ qᷓ.ſ.cõſecratio ſer. Sic qui non domat carnẽ ſuã in adole, fiebat iſto mõ. N põtifices ⁊ ſacerdotes d t
ſcẽtia:ſʒ nutrit eã delicate:ita ꝙ nõ põt cã hmo poſtqᷓ; abluti erãt iduebant᷑ qͥbuſdã poſtea tenere:ſʒ pijcit eum in lutum pcti: veſtimẽtis ſpãlibus. S e.
oker⸗prir. ui delicate a uericia nu oleo vnctionis in capite vngebat. Leuite t trit ſeruũ ſuũ.i. coꝛpus ſuũ poi ea illũ ſen¶ Vo nõ habebãt aliã ↄſecrat ionẽ qᷓ; qð of⸗ tiet ↄtumacẽ. Itẽ ignis ↄcupiſcẽtie exti ferebant᷑ dño a filijs iſrt ꝑ manus põtifick guẽdus eſt dñ puus eſt:qꝛ tũc de facili po⸗ qui oꝛabat ꝓ eis. Minoꝝ vo ſacerdotum teſt ertingui.Fatuus reputaret᷑ ille qͥ expe
pãliter aũt põtifexr
ingule manus ↄſecrabant᷑⁊⁊ de ſanguine ctaret ignẽ amouere a domo ſua donec eſ⸗ aials inoler⸗ tiugehur extremũ ſet magnus ⁊ fere tota domus cõbuſta:ſic dertre ip̃oꝝ ⁊ pollices pedis aut manꝰde⸗ ꝗᷓ in adoleſcẽtia nõ reſtringit carnẽ ſuam. ktre. Aſpgebant᷑ etiã iß ⁊ veſtimẽta ipᷣoꝝ i. Abſcondis ignẽ in ſnũ iã veſte de ſanguine ãialis imolati. fferebanf e uete exuſto iã jatere adbuc ſolendũ eſt in ↄſecratione ipᷣon hmõi ſacrificia: vitu⸗ 6 2n ceinguas illũ. Nunddpõt hõ abſcon“ lus ꝓ pctõꝛaries in holocauſto:aries etiz— n* in ſinu ſuo Lveſtunẽta illius nõ ↄſecrationis caniſtra panũ. Imponebant᷑. 2.. richlururioſ süt up manus eoꝝ adipes arietis ⁊ toꝛta —. te caſtꝝ u18 8 0 qð nõ porcaplſivictun iebhape t panis vniug a armus derter. Leuite vo
appli ĩſteri qði it⸗ adeo magnꝰ igniſqͥꝑ ſptr actionẽ ſendn pplicabant᷑ ad miſteria ꝑ ð qð intromit⸗
racti Snopi tebant᷑ in tabernaculũ fe eris qjſi ad mini
n Brak Mrouer⸗rxvi. Lü deficerint li ſtrandũ circa vaſa ſi anctuarij. a ckeri⸗
Slertinguet ignis..luxuria er defectu eiqᷓlunt ↄſecridlad ſpũale miniſteà xpi t
45 aſt ẽmulier qblãdtẽ ſunt pmopurifieia ꝑm yſteriũ baptiſmi: vdttrablt hoĩes ad peccandi: rouer. id eſt lacbzymaꝝ in fige paſſionis xõiãct i
—

De actibus ⁊ moꝛibus humanis
eÿpiatiuũ ⁊ purgatiu ſacrificiũ: ⁊ debẽt raderę pilos carnis.i.oẽs pꝛauas cogitati ones · Debẽt etiã oꝛnari veſtibus vᷣtutũ ⁊ dſecrari oleo ſpũſſancti ⁊ aſpſione ſangni⸗ nis xp̃i:⁊ ita debẽt eſſe intẽti ad exequẽda ſpůalia miniſteria. Capim NI
Ogitatões ma
e lep̃parãt locũ diabolo. Mã qñ
aliqs magnus dñs vult hoſpiti um habere in aliqua domo pᷣmittit nũciuʒ
ad pᷣparandũ ſibi hoſpitiũ ⁊ vbi recipitur
ibi deſcẽdit. Sic diab olꝰ pᷣmittit malas co gitatiões vt ei p̃parẽt hoſpitiũ ⁊vbi recipi unt᷑ ibi declĩat dicẽs: Wat.x. Qui vos re cipit me reeipit:⁊ qͥ vos ſpernit me ſpernit. Itẽ ꝑui latrũculi ꝑ ꝑuñ foꝛamẽ domus intrãtes aperiũt domũ magnis latronibꝰ. Sic vane ⁊ inutiles cogitationes ꝑ ſui fre quenti aꝑiũt domũ ↄſcĩe magnis pecca⸗ tis ꝑ ↄſen fum mẽtis ⁊ captiuã ducũt aĩaʒ ſpoliatã gratuitis:ſicut dicit᷑.iiij. Regt.v. Latrũculi ſyrie captiuã duxerunt de terra iſrael 6 nter eb nliteri debet t homo ante moꝛtẽ. Latro em ſen tiens venire iudicem ad domuʒ ſuã̃ᷓ furtum eijcit de domo anteqᷓ; iudex ve niat. Sic petiñ eſt ꝑ ↄfeſſionem eijcienduʒ de domo aie ante moꝛteʒ:Ecci.xxxij. Pꝛe curre pᷣoꝛ in domũ tuã ⁊c̃. Et in eodẽ.xvij Confiteberis viuens: viuus ⁊ ſanus ↄfi⸗ teberis. Item ↄfeſſionem pᷣcedere debet pctõꝝ pᷣmeditstio. Nã diſpenſatoꝛ domus vel villicus expenſas coꝛã dño ſuo cõputa turus pus ꝑ lapillos cõputat anteqᷓ; dño ſuo appareat ⁊ diẽ?cauſam:ſic ⁊ tupctõꝝ tuoꝝ cõputationem facias anteqᷓ; dño tuo in ↄfeſſione appareas. Itẽ oꝛatoꝛ vel ad nocatus anteqᷓ; coꝛã iudice veniatrõnes ſuas vel allegationes oꝛdinat ⁊ affirmat. Sic ⁊ tu ad foꝝ ↄfeſſionis pᷣmeditatus ac cedas:Ecci.xviij. Ante iudicinm para iu⸗ ſticiam tibi. Capim: XIII
0Ompüctio que puenit ex deſiderio ſuper̃ne pa
trie aſſimilatur lotiõi que fit cũ niue. Mam niꝝ manus multum mundat et abluit: deſuper pꝛocedit et in terram deſcẽ dit Sic lachꝛymarum compunctione ma⸗
nus ſoꝛdideꝛid eſt opera feda vitloꝝ iun dantur. Ande Job. ix. Si lotus fuero qus ſi aquis niuis ⁊ fulſerint velut mundiſſi⸗ me manus mee. Cum enim per compun ⸗ ctionis fletum lauatur anima manus:id eſt oꝑa efficiuntur fulgida ⁊ mũda. Iteʒ illa compunctio bene animam abluit que deſuper pꝛotedit. Nam ſicut dicit Srego⸗ rius: Sunt pleriq; qui per oꝛationum la⸗ menta ſe cruciant:ſed tamen cum totis la⸗ mentoꝛum laboꝛibus ad ſola terrena deſi⸗ deria exudant:compunguntur in fletibus vel pꝛecibus:ſed felicitatis trãſitoꝛie gau⸗ dea exquirunt.Hos itaq; niuis aqua non abluit:quia eoꝛum fletus ab imis venit. Nui vero idcirco ploꝛant:quoniam ſuper na pꝛemia deſiderant aqua ninis hos di⸗ luit:quia celeſtis cõpunctio infundit. Mã cum perhennem patriam per lamenta ap⸗ petunt eiuſq; accenſi deſiderijs plangunt a ſummis accipiunt vnde mundent᷑. Itẽ nix inferius ad terram deſcendit: in quo deſignatur compunctionũ humilitas. An de Bregoꝛius: Aque niuis ſunt lamenta humilitatis. Sunt enim nonnulli qui la⸗ menta habent:ſed humilitatem nõ habẽt qui afflicti plangunt:ſed tamen in ip̃is ile tibus contra ꝓximoꝛum vitam ſupbiunt? vel contra oꝛdinationem conditoꝛis erigũ tur. Pi nimirum aquas habent:ſed aquaʒ
niuis non habent:⁊ ideo mundi eſſe neqᷓ⸗
unt:quia humilitatis fletibus minime la⸗ nãtur. Pð · lxvij. Miue dealbabunt in ſel mon:ſelmon enim interp̃tatur ſenſus. Et nix ergo in ſelmon eſt in ſenſu mentis hu⸗ militas compunctionis qua ſcilicet deal⸗ bantur qui vitioꝛum nigredine fuerant of fuſcati. Item compunctionis fernoꝛt᷑ dia bolus impedire conatur immittendo ali⸗ — affectionem ⁊ occupationẽ terrenã.
icut homo quando vinum ſiue muſtum multum bullit ⁊ feruet ita ꝙ timet̃ ne foꝛ⸗ te dolium rumpatur:tunc immittit intus caſeum terreſtrem:⁊ tunc recipitur vapoꝛ et feruoꝛ in poꝛis caſei ⁊ ceſſat periculum ⁊ ebullitio remiſſo feruoꝛe.Quid eſt enim vinum ſeu muſtum bulliens niſi compun ctio feruens: de qͥ Pð.lix. ait: Potaſti nos vino cõpũctiõis. Cui nimiꝝ diabolus feruoꝛem tollit cum caſeum terreſtrem im⸗ mittit. Quia dum compnnctam mentem ad terrenã affectionem vel occupatianem

Liber decimus
trahit:feruentẽ ſpm̃ eitius frigefacit. tẽ tebat ꝙ pus biberet de amaro. Sle qͥ vnlt diabolũ cũ exerci/ bibere de vino diuĩe ↄſolatiõ is:opoꝛtet ꝙ tu ſuo ſubmergũt. Añ Exo.xiiij · Pharao hus bibat de vino amaritudis qᷓ; de vino cũ exercitu ſuo ſubmerſus ẽ in mari: Mð. ↄſolatõiſ. Sreg. Si mẽs appetit qð demul
* ½
lxxiij.Cõtribulaſti capita in aqs. cet:bus guſtet að dolet. Caplm⸗XV
Capitulum: U Gnſolationes Oneplatiui vi
cdiuĩe humilibꝰdant᷑ nõ ſuperb. dicit Sreg. Freq̃nt᷑ hoiĩes dũ in Mã mñ̃ dat lac filio qñ ꝑuus ẽ: lecto q̃eſcũt ſomnioꝝ viſiõe turbant᷑.Qua B qñ magnẽ ſubtrahit ei·ſic deꝰhůiles cõ ſi eĩ ſomnia vel viſões ſunt imagiatiões ſolat᷑ nõ ſupbos:Mõ· cxxx. Si nõ humilit᷑ vltimi diſtrictiq; examĩs að iã vtiq; ꝑ ti⸗ ſentiehã ſʒ exaltaui aĩaʒ meã:ſic ablacta⸗/ moꝛẽ cernimus:ſ ʒ tñ ⁊ veracit᷑ nõ videmꝰ. tus ẽ ſup m̃e ſua:ita retributio in anima Pti itaq; viri ad coꝛdis ſꝑ ſecreta redeũt: mea. Judith. viij. Expectemꝰhũiles ↄſola cũ ab ß mũdo vel vltra votũ ꝓſpa vel vl⸗ tionẽ eius.ij. Coꝛi.vij. Qui ↄſolat᷑ humi/ tra vires aduerſa patiunt᷑ꝛatq; a terrenis les ↄſolatꝰ e nos. Mð.crviij. Hec me cõſo laboꝛibꝰfeſſi qjſi ſtratũ vel jectũ cubile mẽ lata ẽ in hñilitate mea. Itẽ ↄſolationes tis petũt. Sʒ dũ qͥhuſdã imaginibꝰ cogita ſpñales nõ dant᷑ petõꝛibus q̃rẽtibꝰ ↄſola/ tionũ qᷓ; ſint ſbtilia iudicia diuĩa ↄſpiciũt: tiões mũdi vel carnis. Mã ĩ nõ lactat fi⸗ q̃ſi intra ſtatꝰſui requiẽ ſomnij viſione tur · liũ cũ comedit alia cibaria. Berñ. Helica bant᷑.Cõtẽplant᷑ ei qᷓ; diſtricꝰiudex veni ta ẽ diuĩa ↄſolatio nõ ↄcedit᷑ admittẽtibꝰ at q dñ vi ĩmẽſe magnitudis coꝛdiũ ſ ecre⸗ alienã: ideo filijs irrł nð eſt datũ mãna do/ ta illumĩat:oẽs añ oculoſ culpas reuocat: nec deſcit farina quã tulerãt de egypto. pẽſant qᷓ;ta illa ſit verecũdia in conſpectu Itẽ clamatoꝛes vini vel tabernarij non tñc totihũani genert angeloꝝ oim archã dãt guſtare de vino ſuo poꝛcis vel canibꝰ geloꝛũ ↄfundi:ꝑpẽdũt q́s poſt ↄfuſionẽ vel lepꝛoſis. Sic etiã deꝰnõ dat de ↄſolati cruciatꝰmaneãt:cũ ⁊ reatꝰaiaʒ ĩmoꝛtaliter one ſua luxurioſis:guloſis: detractoꝛibus moꝛientẽ ⁊ indeficientẽ carnẽ gehẽna ↄſu Talijs pctõꝛibꝰ. Et ſiẽ dĩ Augꝰ. Impius mat. Ců itaq; tã pauida imaginatiõe mẽs dulcedinẽ dei nõ ſentit:qꝛ de febꝛe iniqͥta⸗ qᷓrit:qͥd alið niſi triſte ſomniũ videt᷑? Añ tis palatũ coꝛdis amiſit. Itẽ ↄſolatiões Jopen⸗ Si dixero cõſolabit᷑ me lectulus geleſtis dulcedis dant᷑ ſctĩs in mũdo iſto meꝰ⁊ releuaboꝛ loq̃nſmecũ in ſtratu meot q̃li ad pᷣliandũ vt magis ad plenitudinem terrebis me ꝑ ſomnia ⁊ ꝑviſiones hoꝛroꝛe gre ferueſcat deſideriũ. Wã vini vẽditoꝛe cõcuties. Capłm: XV aliqᷓ;tulũ dãt guſtare volẽtibus emere vt
ſuauitate vini pᷣguſtata ad emendũ allici⸗ O ntinentiᷓ ſer
ant᷑. Augꝰ.Suſtaui te ⁊ eſurio:tetigiſti me e uare volẽs ⁊a gul tiõ 1g7.Suſ ſurioꝛtetigiſti n—— e delectatiõi⸗
⁊exarli in pacẽ vel ↄcupiſcentiã tuã. Silr bus nõ abſins ilis eſt ei q do
uckpatoꝛ paꝝ plibat accipitrẽ ſuũvt ardẽ mñ ſuã illeſaʒ cuſtodire diſponit ⁊ tñ ignẽ
therlet5dlaz.tilled vuit vendere xligna pprijs manſb⸗ apponit.Mã cibi⁊ bladũ ſuũ paꝝ poꝛtatad foꝝ ⁊ diẽ merca/ potus cAla unt cöcupiſentie ⁊ ignis lu etali ſatl vẽdã vobrhabeo eĩ atria xurie vehemẽter inflãmatiui:Ecci.xx viij. vurtherx. Sir de⸗amicis fuis in vita iſtę Scm ligna ſllue ſe ignte arcefelnuli⸗ c hax de dulcedie ſua vt eos alliciat ad lis ſi de lůxuria tentat᷑:nõ inuitus iʒ volůũ 1 Peeueniſti eñ in bñdictioni⸗ tarius vꝛit᷑ Debet etiã qui vuit eſſe conti⸗ r. ideo aplis aliq;tulũ de nens mulieꝝ vitare cõſoꝛtia:alioqn ſilis ẽ 8 ie oñdi ntrãſfiguratiõe. Ztem eiqᷓ ſuoꝝ hoſtiũ inſultus foꝛmidat: ⁊ ti ſiẽ S ℳ dant᷑tribulatis mari fatuus eoꝝ loca vel cõſoꝛtia nõ vitat. Ta⸗ —— Oetius in libꝛo de cõſola lis ergo ſi tentat᷑ ab eis qᷓſi ipᷣe ſeipᷣm occi⸗ vini d— Fe erãt duo dolia dit. Et᷑ talis eſt cõtinens qui mulieꝝ cõſoꝛ⸗ mozt qcð b 6 vinoꝛalind de amariſſi tijs ſedulo ſe immiſ cet:Ecci, iij. Nui amat bẽ ecũq; volebat bibere debono opor periculum in illo peribit.
kro 00 den
ki
ba

—
n
5
5
8
3½ 133
5
meo.
Rur chꝛiſtiẽ ſi
De actibus ⁊ moꝛibus humanis
Wapitulum: XVII
Oꝛſuum nõde
e bet aliqͥs alicui rei awonere ni⸗
ſi hmo bñ videat vbi apponat. Luſoꝛ em̃ ſcacũ a ſcacario ſpleuatũ diu te ⸗
net in manu ⁊ cũ magna deliberatiõe ꝓui
det vt ĩ tali loco aſſideat ne ab aduerſario eapiaf. Sic dʒ hõ facere de coꝛde ſuo cauẽ do ne in loco turpi ⁊ piculoſo⁊ aduerſario diſcooꝑto illud ponat:ſʒ in deo qͥ ẽ ſecuri⸗ tatl locꝰ⁊ cuſtos ĩuiolabit. Itẽ coꝛ aperi
endũ ẽ deo ſiẽ ſchola apiet magr̃o ad audi endũ: Job.xxxiij. Adapꝑit aures viroꝝ:⁊
erudiẽs eos inſtruit diſciplina. Sʒ multi
claudũt ei aures coꝛdis vt nõ audiãt mo⸗ re aſpidis ſurde ⁊obturãtꝭ aures ſuas ne
audiat vocẽ incãtãtis. Itẽ aꝑiendũ ẽ ſiẽ
feneſtra lumini ad vidẽdũ.ij. Wachab·j.
Adapiat dñs coꝛ vr̃m in lege ſua. Sʒ mul ti claudũt vt qᷓetiꝰdoꝛmiãt: Job.xxiiij. p ſi fuerũt rebelles lumini.⁊ tales ſiłes ſunt noctuiſ ⁊ illi ceco q̃ fugerat bti Wartin vt nõ illumiaret. Itẽ aꝑiendũ ẽ fiẽ thala mus ſpõſo ad recipiẽdũ: Apoẽ.iij. Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo.pulſat enĩ deꝰ manu bñfi⸗ cioꝝ vel ꝰga flagelloꝝ. Solet em̃ dici ꝙ qͥ pulſat magno ſtrepitu nõ venit manu va ⸗ tua ſʒ aliqͥd poꝛtat:⁊ ideo hilarit᷑ recipit᷑. AQuãto 8 magł ſpõſo aꝑiendũ ẽ qͥ cũ ma⸗
gna multitudie donoꝝ venit vtraq; manu
plena.ſ.ſiniſtra tpalibus ⁊ dexterq ſpũali⸗ bus:Cant.v. Surrexi vt aperirẽ dilecto Capłm:
e cut virga moyſi qᷓ̃ pharao.i.dia bolꝰ mulkplr flagellat᷑. Cruxẽ
tropheñ aduerſus diabolũ vt nõ appꝛopi⸗
quet vaſtatoꝛ. Itẽ q̃ magoꝝ ſerpẽtes.i.
6 demonũ tẽtatiões deuoꝛant. Itẽ ẽ ſiẽ li⸗ gnũ moyſi oñſum qͥ aqͥ amare.i.tribulatio⸗
nů ⁊ aduerſitatũ amaritudies dulcoꝛant᷑:
Ecci.xxxviij. Mõne a ligno ĩdulcata ẽ aqᷓ.
Itẽ ẽ ſi ꝰga aſſueri:qᷓ ad regt aulã.i.ad
dei gliaʒ iter pᷣpat:heſter.ij. Nullꝰ trãſi⸗
bat ad regẽ niſi vga deoſcłata. Ka. XIX
MBſtodia ſui ma c la ⁊ debił ẽ cã moꝛt? ⁊ ꝑditiõis 5 aĩe ſiẽ ille qͥ h̃et inimicos fero⸗ es ⁊ capitales e q̃rentes ſi oſtiů domꝰin
3ᷓ qeſceret aut aptũ dimitteret aut ibi debl lẽ cuſtodẽ põeret facilit occideret᷑:ſiẽ pʒ.ij Regł.iiij. exẽplo ſboſeth qͥ ad cuſtodiam
domꝰ nõ oſtiariũ poſuit vñ venientes fili
Bẽmõ berochite Bechab ⁊ banaa igreſ ſũt domũ Iboſeth qͥ doꝛmiebat ſupꝑ ſtratũ ſuũ meridie ⁊ oſtiaria domꝰpurgãs triticũ obdoꝛmiuit. Ingreſſi ſunt ãt domũ latent᷑ aſſumẽtes ſpicas tritici ⁊ ꝑcuſſer̃t e in in⸗ guine:ſiẽ em̃ di Srego. Oſtiaria triticum purgat cũ mẽtꝭ cuſtodia diſcernẽdo virtu tes a vitijs ſeꝑat:q̃ ſi doꝛmiat in moꝛtẽ ꝓ⸗ pꝛij dñi ĩſidiatoꝛeſadmittit:qꝛ cũ diſcretio nis ſollicitudo ceſſauerit ad iterficienduʒ aĩaʒ malignis ſpiritibꝰ iter pãdit qͥ ĩgreſſi ſpicã tollũt:qꝛ mox bõaꝝ cogitationũ ger mina anfer̃t atqʒ ĩ ingnie feriũt:qꝛ vᷣtutẽ coꝛdis delectatiõe carnis occidũt. In ĩgui ne qͥpe ferire ẽ vitã mẽt? carnis delectati⸗ one ꝑfoꝛare. Meqqᷓ; aũt Iſpoſeth iſte hac moꝛte ſuccũberet ſi nõ ad ĩgreſſũ domꝰmu lierẽ.i.ad mẽtt aditũ mollẽ cuſtodiã depu taſſet. Foꝛt nãq; viriliſq; ſenſuſ pᷣponi coꝛ dis foꝛibꝰdʒ: quẽ nec negligẽtie ſommꝰop bmat:nec irãtie erroꝛ fallat.&ñ ñ Iſbo ſeth appellatꝰ ẽ:qꝛ a cuſtodia femĩe hoſti⸗ libꝰgladijs tradit᷑.Iſpboſeth qͥpe vir ↄfu⸗ ſiõis ðꝛ. ir añt ↄfuſiõis ẽ qͥ foꝛti mẽtꝰ cu⸗ ſtodia munitꝰnõ ẽ:qꝛ dñ ᷣtutes ſe hr̃e eſti mat ſubintrãtia vitia neſcientẽ necãt. To ta itaq; vᷣtute muniẽdus ẽ aditus mẽtꝰ ne qñ eã inſidiqtes hoſtes penetrẽt foꝛamine neglecte Caplm: XR Electationes d pñtꝰ vite q̃rens aſſimilat᷑ ei q; comedit vnã acerbã. Illi em̃
q́ͥ comedũt pᷣmo vuã acerbaʒ obſtupeſcũt dẽtes:ita ꝙ nõ põt poſtea ali⸗ os melioꝛes cibos ↄterere. Et ſic ille qͥ ſu⸗ mit pñtt vite deleetatiões mẽtl fẽſus ligãt᷑ vt nõ poſſit caꝑe delitias ſpũales: Hiere. xxxj. Ois qͥ come.vnã acer. obſtu.dẽ.eiꝰ. Breg. Aua acerba ẽ fructꝰañ tpᷣſ. Quiſqͥs em̃ pñt? vite delectatiõibꝰſatiari deſiderat: q̃ſi fructꝰañ tpᷣs cõedere feſtiat. Qui igit᷑ vuã acerbã comedit dẽtes eiꝰobſtupeſcũt: qꝛ qͥ mũdi delectatiõibꝰpaſcit:interni eiꝰſẽius ligãt᷑ vt iã ſpũalia ĩcidere.i.itelli⸗ gere nequeãt:qꝛ vñ in exterioꝛibꝰdelectati ſũt ĩde in intimis obſtupeſcũt ⁊ cũ de pctõ aĩa paſcit᷑ panẽ iuſticie edere nõ valet:qi

Liber decimus 2
ligati dentes.i.ſenſus er pcti ↄſuetudine nus eijcit᷑ de ciuitate aduentẽte foꝛtioꝛh⸗ iuſtum qð intus ſapit comedere nequaqᷓ; te. Meẽs ei cũ in elationẽ ſe erigit q̃ſiin ty poſſunt. Caplm. XXI rãnidẽ erũpit.hʒ aũt tyrãnidis ſue ſatelli⸗ — b ſi tes fauẽtes ſihimet cogitatiões ſuas:ſʒ cũ
J 9 0 SB8 ml- ſuꝑ tyrãnũ hoſtl irruit fauoꝛ mox ſatellitũ d lis ẽ mlieri volẽti cape muſcas ceſſat. Intrãte nãq; aduerſario ſatellites 3 linit ollã ſuã intriſecꝰcũ lacte fugiũt eũm territi declinãt:quẽ in pace po ⁊ tůc muſce intrãt: ⁊ cũ mltitudo ĩtrauerit ſiti calida ꝑluſione laudabãt:ſßductꝭ vo icludit eas ⁊ ſuccẽdit. Sie dlabolꝰ deiecta ſ arellitib/hoſt ſoleremãet: qꝛ recedentibꝰ tionẽpetioffert a hoĩem capit p cõfenſum elati cogitatiõibpturbatꝰanimꝰſe ſolũms pcti ⁊ captũ ligat ꝑ ↄſuetudinẽ:deinde in in tẽtatione videt. Et ideirco pia ↄd itoꝛis ignẽ iferni trahit. 5 in pᷣncipio tẽtatiõis diſpẽſatiõe agit: vt de ſe ↄfidẽs aia tẽtatlo clamãdũ eſſet:ſiẽ ðꝛ.iiij. Regt.iiij. Poꝛs ĩ ne pulſet᷑ q̃ infirmata qͥd ſit inueniat ⁊ßᷓ⸗ olla moꝛs ĩ olla.ſ coꝛpis ⁊ aiĩe in delectati ſumptionis faſtum deponat vt dicit re⸗ one Jtẽ—ꝛ latro 49 goꝛius. Caplm: XXIIII mittit cõductũ viatoꝛibꝰ:⁊ poſtea iugulat diuertere faciẽs a via recta. Siẽ pʒ ehpte Lecti dei aſſimi lant᷑ buis dů ſũt in vita pñti tri
tuuenis qᷓ volebat ire ad amaſiã xinuenit£ * ruptũ ſup magnã aquã:⁊ aſtitit dia⸗ lici rõne.ſ.ſubiectiõis: affectio
magnũ equũ: ⁊ feẽ eñ aſcẽdere nis ⁊ paſſiõis. Et hec triplex rõ tãgit Joh oſt ſe:
let pimnittẽs ei cõductũ bonũꝛaſſtatim vi· Siẽ᷑ ßuꝰ deſiderat vmbꝛã:ſic ⁊ ego ha ⸗ inſiliens in aquam pᷣcipitauit eum ⁊ ſuffo⸗ bui mẽſes vacuoſ⁊ noctes laboꝛioſas enu caui:. Captm: XXII—— ꝙ— gir ſ1 iectionẽ. Sũt em̃ electi dei ßuitut coꝛrupt
8 Juitie ſũt cqM onis iecti quſq; ad libtatẽ ꝑueniãt glie
d 1 timoꝛis ⁊ pſecutiõis:⁊ paup“ filioꝝ dei. Añ ſiẽ di Brego. Electꝰ qͥſq;
n3 ber fene cã ſecuritgtl. Mã ſiarbor uſq firmitatꝭ coꝛruptiõe ↄſtrigit᷑: ſ dñan nõ hr̃et fructꝰnõ inueniret᷑ q ceeererlapt tis coꝛruptiõis iugo qᷓſi ſib eſiꝰ anxietate dẽ ſuꝑ eã vel ramũ traberet. Cũ añt abun retinet᷑. Qui nimiꝝ cũ coꝛruptiõe exutꝰfu⸗ dat fructibꝰvix trãſit aliqͥs ꝗᷓ ñi pijciat ſup erit:tũc ſibimetip̃i libere trãchllꝰ inoteſcit.
eã lapidẽ vel ramũ frãgat. Sie qͥ diuitias Sñ Rom̃. viij. ðe ꝙip̃a creatura liberabit᷑ hz iſidias latronũ ⁊ oppſſiões pᷣneipũ ⁊ex 4 huitute coꝛruptiòis in libertatẽ glie filio Sctiões violẽtoꝝ officialiũ nõ euceta q“ rũ dei. c ſi apte diceret pẽa coꝛruptionis hus panꝑes ſũt imües: Abacuk.ij. Ae ei nüc 2gᷓuat⸗ſʒ tũc incoꝛruptiõis głia exal⸗ ꝗmultiplicat ñ ſuavſq;qᷓ ⁊ agSuat ſe dẽ⸗ tat. Et qᷓtü àd phtt neceſſitatꝭ põdera nũe ſuʒ lucũ ⁊c̃. Itẽ diuites qͥ hre volũt abũ in filijs dei de libertate nihil oñdit᷑:tih ad dãtiã mũdi hẽbũt penuriã iferni. Cõſue⸗ ſubſeqᷓ̃ntis libertatis gliaʒ tũc in famulis tiE em̃ ꝙ q abũdãter pꝛãſus E vel cõuiua de ßuitute nihii appaebit. Creatura ʒᷓ ſer nit vt paꝝ ſupſit ei qð cenet. Diuites ma nitute coꝛruptiõis exuta:⁊ dignitate liber li in bᷣ mũdo cõuiuãt abũdãter:⁊ iõ iuſtũ tat᷑ accepta in filioꝝ dei gliaʒ vertit᷑: quia n vnita deo ꝑ ſpm̃ q̃ſið ipᷣm ꝙ creatura eſt üceFvMultũ edide in mãe huiꝰ träſiſſe ar ſeci* eiene dituxi⸗ el ne trãſiſſe ae ſubegiſſe declarat᷑ Scðo tãgi t fine paꝝ cenauit:qꝛ ad eenã ſus Sut“ vmbꝛã. Mã eieetus dei qͥuſq; iugũ miſere 12 30 hr̃e nõ el Sz ecõuerſo ſcti pau, coꝛruptiõis poꝛtat ſub renen per— uh vite comedũt paꝝ,i.par eſtuat:⁊ i vmbꝛã.i.refrigeriũ qͥet? deſide öw ue vneeen hñt. ⁊ rat. Añ Hreg. mbꝛã deſiderareẽ oſt tẽ —— vite habeãt ma⸗ öis eſt E gnã cenã. æaptn⸗ ma⸗ eſtũ ſudoꝛẽq; oꝑis eternir rigerij
atio iebi 3E eEn Cit 1r 9 3 Dicebat: Sitiuit anima mea ad
— uð ⁊c. Tertio tãgit᷑ rõ paſſiõis cũj mẽte adueniẽte tẽtatiõe:ſiẽ tyrã addit: Sic ego h
abui mẽ.vs. ⁊ noc.laho⸗
tur rõ affectiõis ſiue deſidertj:qꝛ deſiderat
ci tů

²
zittis
1
Fe
iiſiis ii
enu.mihi. Nã ſeruꝰmulta incõmoda patit ſiue in victꝰdefectu:ſiue in laboꝛis exceſſu. Sic electi ꝓut diẽ Sreg.qᷓ;uis reꝝ ↄditoꝛi
deſeruiãt:ſepe tñ eos reꝝ iopia coãguſtat.
p amoꝛẽ deo inherẽt:⁊ tñ ſubſidio vite pñ ⸗ tis egẽt. Qui ð ꝑ actiões ſuas pñtia nõ q̃⸗ rũr:a mũdi cõpẽdijs vacuos mẽſeſ ducũt:
noctes qᷓ;; laboꝛioſas tolerãt:qꝛ aduerſita
tũ renebꝛas nõ ſolũ vſq; ad inopiã:ſʒ ſepe vſq; ad coꝛꝑis cruciatũ poꝛtãt.Deſpectuʒ
nãq; egeſtatẽq; ppeti laboꝛioſuʒ mẽtibus
bonis nõ ẽ. Sʒ cũ vſq; ad afflictionẽ car⸗ nis adu erſitas vertit᷑:laboꝛꝓculdubio ex doloꝛe ſentit᷑. el foꝛte iõ dei ſeruꝰ mẽſes vacuos hr̃e ðᷣꝛ:qꝛ laboꝛẽ iã ſuſtinet ſʒ pᷣmi
um nõdum tenet:hᷓ tolerat:illud expectat. MWoctes No laboꝛioſas enũerat:qꝛ aduer/ litates ſibi pñtis tpis ſepe in virtutibꝰ ex⸗ ficere in mente
ercẽdo coacernat. Mã ſi ꝓ nũc appetit:minus foꝛtaſſe aſpera q̃ mũdi ſunt ſentit. Caplm: XXV
Rubeſcentes
bůñfacere debẽt facere ſicut fit
eqs vmbꝛatick.Eqͥ ei vmbꝛa⸗
tici ſonitu tintinabuli vł folij
vel vmbꝛa arboꝝ terrent᷑ ⁊ nõ audẽt trãſi⸗ re. Sʒ armigeri 4 eoſeqͥtãt faciũt eos trãſi
re freq̃ nt᷑ ꝑ loca q̃ foꝛmidãt:ſic ⁊ illi facere debẽt vt en q̃ magl foꝛmidãt freq̃ntius fa⸗ ciãt. Itẽ tales ſunt ſi pueri qͥ timẽt latra
tũ catuloꝝ qͥ adhuc moꝛdere neſciũt. Sed
m̃ pueri eñ ſecurat catulum capiẽdo ⁊ ad puerum adducẽdo. Et ſic talibus illa opa
que ſtulte erubẽſcũt vel timẽt pᷣcipue ſunt imponenda. Caphn: XXVI
Bochariſtie ſa⸗
e cramẽtũ quãte ſit dignitatꝭ:q̃n ⸗ tãq; idoneitatẽ gr̃e in ſe hẽat:re
pñtat ſacerdos in his q̃ diẽ ſiue fa in miſ⸗ ſa q̃ ſũt octo. Nã pᷣmo pᷣmittit pᷣpatio ᷓdã ↄtinẽs ꝗᷓttuoꝛ ptes. Ipꝛia em̃ ꝑs eius ẽ laus diiĩa in ĩtroitu miſſe. Scða vo pꝑs ↄtinet cõmẽoꝛationẽ pñt! miſerie ĩuocãdo dei miß̃icoꝛdiã ter dicẽdo Ryrie eleiſon.pᷣ⸗ ma vice ꝙ ꝑſona pris:ſcða filij:tertia ſpũſ ſancti.Et h̊ ʒ triplicẽ mileriã:igrãtie:cul⸗ pexpene. Tertia ps cõmemoꝛat celeſtẽ gloꝛiã ad quã ibimus poſt pñtẽ miſeriã:in lia in excelſis. qð in feſtis vᷣꝛ:in qͥbus 5⸗ icta glia recolit. Intermittit᷑ gůt in offi⸗
*
2e actibus ⁊ moꝛibus humanis
cijs luctuoſis q̃ ad cõmẽoꝛationẽ pñtis mi ſerie ſpectãt. Quarta o ꝑs ↄtinet oꝛõ⸗ nes quas ſacerdos ꝓ populo facit: vt di⸗ gni tãto myſterio habeant. Secũdoo loco pᷣmittitur inſtructio fidelis populi:qꝛ hoc ſac̃m eſt ſignũ vel ſacramentũ fidei⸗ et h diſpoſitiue fit ꝑ doctrinã ꝓphetaruʒ ⁊ apoſto ioꝝ que in eccleſia legit᷑.ſ.a ſubdia conibus vel diaconibus pᷣdicata. Sed qꝛ xpᷣo credimus tanqᷓ; veritati diuine lecto euãgelio ſymbolũ fidei cantat᷑.Cantat᷑ ãt in feſtiſ de qͥbus fit aliqua mẽtio in ſymbo loꝛ vt in feſti xpᷓi:btẽ marie ⁊ apoſtoloꝝ:qᷓ hãc fidẽ fundauerũt. Tertio pᷣpa⸗ rato ⁊ inſtructo ſ ad cele⸗ bꝛationẽ myſterij:qð qͥdẽ offert᷑ vt ſacrifi⸗ ciũ ⁊ ↄſecrat᷑ ⁊ ſumit᷑ vt ſac̃m.Añ pᷣmo ꝑ⸗ agitur oblatio:ſecũdo ↄſecratio materie: tertio pceptio eiuſdẽ. Circa pᷣmũ duo agũ tur.ſ.lauſ ppli in cãtu offertoꝛij ⁊ oꝛð ſacer dotꝭ petẽtꝭ vt oblatio ppłi ſit deo actepta. Deinde in ↄſecratiõe qᷓ ſupnaturali virtu te agit:mo eycitat᷑ ppis ad deuotioneʒ in pᷣfatione vñ monet᷑ ſurſum habere ꝛda: ⁊ideo poſt pᷣfationẽ ꝑpls laudat deitateʒ 5 cũ ãgelis dicẽs: Sãctus:ſctũs:ſctũs. t hũanitatẽ cuʒ pueris dicẽs: Bñdictus
qui ⁊c̃. Trina aũt crucis ſignatio q̃ fit ſuꝑ
illa verba: hec dona:hec mũera:hec ſan⸗ cta ſacrificia illibata:ſignat xp̃i traditionẽ que facta ẽ a iuda ⁊ iudeis ⁊ gẽtibꝰ. Se cũda ẽ xp̃i vẽditio q̃ facta ẽ ſacerdotibus: ſcribis ⁊ phariſeis.⁊ hec ſignat᷑ ꝑ aliã cru cis ſignationeʒ ſuꝑ illa verba: Pñdictam aſcriptã ratã:ad oñdendũ pᷣciũ vẽditionis xxx. deñ. Addũt᷑ ãt due cruces ſuꝑ illa v ba: At nob coꝛpꝰ⁊ ſanguis⁊c̃.ad deſignã dũ ꝑſonã iude vẽditortæ xp̃i vẽditi. Ver
tio aũt duo fuerũt in cena.ſ.panis ⁊ vin pᷣfiguratiua paſſionis xp̃i. Ad qð ſignan⸗ dũ fiũt due cruces.vna in ↄſecratione coꝛ⸗ poꝛis · alia in ↄſecratiõe ſanguĩs. Quar to fuit ip̃a paſſio xp̃i:vnde ad repꝛeſentan dum qͥnq; plagas fit quinto qͥntuplex cru cis ſignatio ſuper illa verba:Moſtiã purã . Quinto rep̃ſentatur eytenſio coꝛꝑis ⁊ effuſio ſanguinis ⁊ fructus paſſiõis per trinam crucis ſignationem que fit ſuper il lis verbis:Coꝛpus ⁊ ſanguinem ſumpſeri mus ⁊c. Sexto rep̃ſentatur triplex oꝛa⸗ tio quã fecit in eruce. Anã ꝓ perſecutoꝛi⸗ bus cum dixit; Mater ignolce ⁊c̃ Secuꝝ⸗

dã ꝓliberatione a moꝛte cũ dixit: Deꝰde⸗ mieus. Vertia ꝑtinet ad adeptionẽ gloꝛie cũ dixit: In manꝰ tuas cõmẽdo ſpĩ meñ. Et ad h repñtãdũ fit trina crucis ſignatio ſuꝑ illa vba ſanctificas:viuificas ⁊ bñdi⸗ eis. Septio repñtant᷑ hoꝛe tres qͥbꝰ xpᷣs pepẽdit in cruce.ſ.a ſexta vſq; ad nonam.
Et ad ß repñtãdũ fit iteꝝ trina crucꝭ ſigna
tio ſuꝑ illa verba:pᷣſtas nobis per ipᷣm ⁊c̃.
Sctauo repñtat᷑ ſepatio aĩea coꝛꝑeꝑ du
as cruces ef̃ calicẽ factas. Mono rep̃ſen tatur reſurrectio tertia die facta ꝑ tres cru ces q̃ fiũt ad illa vha:pax dñi ⁊c̃. NMota etiã ꝙ extẽſio bꝛachioꝝ quã faẽ ſacerdos oñdit extẽſionẽ bꝛachioꝝ xpi in crucẽ. Qe gůt man interdũ iũgit ⁊ incliat ſupplicit᷑ ⁊ hůilit᷑ oꝛãs:deſignat hñilitatẽ ⁊ obediẽtiã xpᷣi ꝓ q̃ paſſus eſt. Q auteʒ digitos tenet
vnitos poſt ↄſecrationẽ:fit h vt ſi aliqᷓ ꝑti
cula adheſiſſet nõ diſpgat᷑.iota etiã ꝙ ſa cerdos ſe qͥnqͥes vᷣtit ad pplm:ad deſignã dũ ꝙ xpᷣs in die reſurrectiõis qͥnqᷓes apa ruit. Epᷣs añt qͥ repñtat ꝑſonam xp̃i dicit: MPax vobꝛmo ad pplm:ſiẽ dñs dixit poſt reſurrectionem aplis. Mota ꝙ fractio ho ⸗ ſtie deſignat pᷣmo ipᷣam diuiſionẽ coꝛpoꝛis xði q̃ facta ẽ in paſſiõe. Scðᷣo diſtinctionẽ coꝛpis myſtici ᷣm diuerſos ſtatus. Tertio diſtributionẽ gr̃aꝝ ꝓcedẽtium a paſſione xpi. Mota etiã ꝙ ꝑs hoſtie in calicẽ miſſa
deſignat ip̃m xpᷣm ⁊ btiſſimã vᷣginẽꝛæ ſi 3
alij reſurrexerũt cũ eo:ꝑs comeſta ãbulan
tẽ adhuc ſup terrã:ꝑs reſeruata vſq; in fi⸗
nẽ miſſe coꝛpꝰ xp̃i in ſepulchꝛo. Mã coꝛpa
ſctõꝝ vſq; in finẽ erũt in ſepulchꝛis. Hoc
aũt hodie nõ ſeruat᷑.ſ.reſeruãdo ꝑtẽ vſq; in finẽ miſſe:tñ ſignatio partiũ manet.⁊ñ
verſus. Hoſtia diuidit᷑ in partes tincta be
atos. Plene ſumpta notat viuos:ſeruata
ſepultos. Caplm: XXVII
Amiliaritaſmł᷑ taviroꝝ cũ mulieribꝰpiculoſa ẽ: 9ꝛ ſit̃ papylio iu᷑ cãdelã tm̃ voli tat ꝙ tãdẽ ſe cõburit:ſic hõ iuf mulierẽ ſe dẽdo ⁊ colloq̃ndo.vñ lhiero.diẽ: Oſtium tuũ mulieꝝ pedes nũqᷓ; intrẽt. Sʒ ſi vide⸗ ris mulierẽ pñ ↄuerſantẽ mẽte dilige non coꝛpali freqᷓũtia: qꝛ nõ ẽ ſecuꝝ feno ⁊ ſtup⸗ pe eſſe iu ignẽ. Berñ. ñ muliere ſp eſſe ⁊eã nõ cogſcere maius ẽ qᷓ; moꝛtuũ ſi uſci⸗
—
tareꝛ⁊ ſi qð minꝰ ẽ nõ potes quõ qð magt
PVLiber decimus
eſt credã? Terra bona ẽ in ſe:⁊ aqj bona mũda:tñ ſi ſimui apponant᷑ faciũt lutũ:et
ſe inuicẽ polluũt. Sic eſt de homine ⁊mu
liere. Coplm: XXVIII
7 Ideẽ pꝛe oĩbus f ajs conat᷑ diabolꝰhoĩ auferre: qꝛ ẽ lumẽ aĩe ſiẽ latro qͥ ĩtrat de mũ lumẽ extinguit ⁊ feneſtras ciaudit ne videat᷑.Et ſiẽ mercatoꝛ deceptoꝛ tenebꝛas querit vt decipiat:Joh.iij. Qui male agit odit lucẽ. Hec ẽ etiã oculꝰ dext᷑ quẽ naas ãmonites qͥ interp̃tat᷑ ſerpẽs.i.diabolꝰ pe tebat eruere vir iabes galaad.j. Regl.xj. Eſt em̃ diabolus ſiẽ coꝛuus qui pᷣmo eruit oculũ cadauerꝰ. Mec miꝝ:qꝛ hoſtꝰ ẽ inuiſi bil ⁊ ſine fide nõ videt᷑. Dicit᷑ in Vitaſpa trum:ꝙ qñ oꝑiunt᷑ oculi aĩalis circũit ad molendinũ. Sic diabolꝰ ſi opuerit oculos mentis.i.fidẽ hũiliat ad oẽ pctĩ: Judicũ rvj. Samſon eruerũt oculos ⁊ molere fe⸗ cerũt. Ideo dicit Sene. Mui fidè ꝑdit ni⸗ hil ꝓficit. Caplim: XXIX
Lagella tribu⸗
lationũ aſſimilant᷑ vᷣgr ſcopaꝝ.
Quis ſiẽ virguł ſcopaꝝ nodoſif ⁊ durt pueri caſtigãt᷑ atq de eaꝝ faſcicnt᷑ domoꝝ hitacula a ſoꝛdibꝰpurgant᷑. Sic ex tribularionũ flagelł᷑ inſipiẽtes peccantes expiant᷑ ⁊ melioꝛati ex eis ad deñ ꝑpniam redeũt vitã ſuã in meliꝰcõᷣmutãtes. Fagel lũ em̃ tůc diluit culpã cũ mutauerit vitãʒ· Mam cuius non mutat moꝛes non eripiat actiones. Caplłm: XMXM
Rqtija dei non
S infuuditur niſi coꝛdi diſpoſito. Mullꝰem̃ ſapiẽs in vaſe imũdo
vel pleno vel ↄfracto pᷣcioſum liqrẽ infun⸗ dit. Sic nec deꝰcoꝛdi hůano ꝑ luxuriã inq́; nato vel vẽto ſuꝑhie pleno vel ꝑ diſcoꝛdiã fractoꝛ vel ad terrena incuruato gr̃am ſuã infundit.Et ideo dicit Aplus.j. Timotß. iiij. Sciat vnuſquiſq; vas ſuum poſſidere in ſanctificatione ⁊ honoꝛe. Si em̃ vaſa in quibus reliquie ſanctoꝝ ponunt᷑ munde ⁊ honoꝛabiliter ſeruant᷑:quãto magis vas coꝛdis in quo tam p̃cioſe reliquie gratie.ſ. ⁊coꝛpis xp̃i ponunt᷑. Idcirco dicit Pꝛo⸗ nerb.iiij. Diuni cuſtodia ſerua coꝛ tuũ ⁊c̃. Capitulum: XMMI
8.
—

De actibus ⁊ moꝛibus humanis
RBmilitas men 5 tis aſſimilaf᷑ illi ſterqͥlinio:in q legitur ob ſediſſe:Zob.ij. An⸗ de Bꝛego.ibi dicit:ꝙ in ſterqͥlinio ſedere ẽ vilia de ſe quẽpiã ⁊ abiecta ſentire. Dteʒ dicit ꝙ in ſterqͥlinio ſedere eſt mẽtis oclłos ad ea qᷓ illicite geſſimꝰ penitẽdo reducere. Eũ eni ante nos pctõꝝ ſtercoꝛa cernimus ome qð in aĩo de elatiõe ſurgit inclinamꝰ. Itẽ in ſterqͥlinio ſedet:qͥ infirmitatẽ ſuã ollicite reſpicit:⁊ ſeſe de bonis q̃ ꝑ gratiã ꝑceperit nõ extollit. Ca. XXXII
Veipientibus 7 tadhuc in ſpũ debilibꝰ debẽt impo
ni leuioꝛa. Cuiꝰ exemplũ eſt:quia poiĩes pᷣme etatis non frugibꝰ aut carnibꝰ x ſolidis cibis:ß̃ cibis leuioꝛibꝰ ſcʒ oleri⸗
bus ⁊ pomis nutriebant᷑. Añ olus ab alẽ E
do eſt dictũ 5ᷣm Iſido.qꝛ oleribꝰ ante dilu
uiũ hoĩes alebant᷑ ſiẽ aĩalia herbis. Et iõ
in olere leuis inſtitutio accipit᷑ qᷓ infirmio ribꝰ tradi debet. Añ Roma. xiiij. Qui in ⸗ irmus eſt olus mäducet.
Ncöſtans? mu⸗
i tabilis hõ ſilis eſt infirmo in gra ⸗ ui⁊ afflictiua infirmtate conſtitu/ toꝛqͥ nocte adueniẽte optat ꝙ cito trãſeat:
4 dies ad ſurgendũ fiat:⁊ rurſus in die af⸗ Victus veſperã ⁊ nocteʒ expectat:ſperans ſeʒ ex varietate tẽpꝑis minui vim doloꝛig. In nocte enĩi q̃ ẽ doꝛmiẽdi tpᷣs accipit᷑ toꝛ⸗ poꝛ ocij.ꝑ diẽ vo q eſt tpᷣs opis exercitatio actiõis intelligit. Silr in veſpe:qꝛ ſomno gruit rurſus ocij peſidia ſignificat᷑. Incõ ſtans 3 animꝰ in nðcte diẽ q̃rit:qꝛ in qjete eyiſtens eercitiũ actiõis appetit:⁊ rurſus in die veſperã expectat:qꝛ in exercitio poſi tus ociũ detis exoptat.ñ ðꝛ Job. vij. Si doꝛmiero dicã qñ ſurgã:⁊ rurſum expecta⸗ bo veſperã. umanꝰ eni animꝰ vt Augꝰ. dicit:qꝛ illa in q̃ fuit ↄditꝰ iuſticie ſolidita te nõ figit᷑:alternãtis ſemp deſiderij motu variat᷑: vt quietꝰ actionẽ deſideret ⁊ occu⸗ patus ad ociũ anhelet. Añ ſi doꝛmieroꝛſcʒ Pꝑ detis ociũ qñ ſurgãꝛſcr actionis exer Citi.Et rurſus in exercitio poſitꝰ expeeta⸗
bo veſperã.i.quiet? deſidiã. Poſſet tamẽ hoe exemplũ beati Job et aliter intelligi: t ſez p doꝛmire accipiamꝰ ſtatũ peccato
Ca.XXXIII
ris. Mrouer. vj. Aſq;quo piger doꝛmis? Bꝛego. Hoꝛmire nãq; eſt in peccatis iace⸗ re:ſed ꝑ ſurgere accipiamꝰ penitere:ꝑ qð ſcʒ ad lumen iuſticie tranſit Eph. v. Exur ge qui doꝛmis:exurge a moꝛtuis ⁊ illumi⸗ nabit te chꝛiſtꝰ. Sed ꝑ veſperã ꝓpter tene⸗ bꝛas aduerſitas vl tentatio ſignat᷑. Picit ergo ſi doꝛmiero:ſcʒ ĩ peccati fomno:dicã ſcʒ cõpunctꝰ interiꝰ:qñ ſurgã ſeʒ vt ꝑ peni tentiã lumẽ inſticie videã.Et rurſus in lu⸗ mine iuſticie poſitꝰꝛ⁊ ſupbie tentatiõe pul ſatus expectabo veſperã:ꝛid eſt aduerſitatẽ que ſeʒ mentẽ humiliet ⁊ liberet a peſte ſu perbie.vñ Srego. dicit circa virtutũ ꝓſpe ra mẽte eleuata adiutrix aduerſitas deſi⸗ derat᷑: vt ꝓfecto animꝰ cũ virtutũ ſuarum gaudio plus qᷓ; dʒ attollit᷑:ꝑ ↄtrarietates pñtis vite edito meroꝛe ſolidet᷑. Dñ et ne⸗ quaq; foꝛmidabo veſperã ðᷣꝛ: expectabo. xpectamꝰ etenĩ ꝓſpera ⁊ foꝛmidamꝰ ad⸗ nuerſa. Air igit inſtus veſperã expectat:qꝛ cũ exteriꝰ hʒ tribulationẽ: intus ip̃a ei ſ aduerſitas ꝓſpera. Ael dicit expectabo veſperã.i.tentationeʒ. Expectabſcʒ non optãdo ßᷣ incurrẽdo:qꝛ quãto violẽtius a peccati ſomno ad iuſticie lumẽ exurgitur: tanto antiqui hoſtis tẽtatio vehemẽtioꝛ ⁊
obſcurioꝛ ſcquit᷑. Et hinc ẽ ꝙ Beñ.j. cñ oꝛ⸗
do tpis creatiõis reꝝ narrat᷑ ꝛpmo mane ⁊
poſt veſpeꝝ noiĩatur:qꝛ pᷣmo dicit:factũ mane:⁊ poſtea dixit:factum eſt veſp eꝛvbi ſeʒ dicit Brego.q; ereatoꝛ omniũ humane culpe pꝛeſcius:tũc expꝛeſſit in tꝑe qð nunt verſa in mente. Mane quippe ad veſpam ducitur:qꝛ nimirũ lumen rectitudinis vm bꝛa ſequit᷑ tentatiõis. Sed qꝛ electoꝛũ lux
tentatiõe nõ extingnit᷑:nequaqᷓ; nox ß̃ ve⸗
ſpera facta ꝑhibet᷑.Quia nimirũ ſepeten⸗ tatio in coꝛde electoꝝ lumẽ iuſticie abſcoß dit:ſed nõ interimit quaſi ad palloꝛẽ trepi dationis ꝑtrahit:ſed funditus non extin⸗ guit. Slecti ergo poſt ſomnũ ſurrectionem awetũt:poſt ſurrectionẽ veſperam pꝛeſto⸗
lant᷑:qꝛ de peccati tenebꝛis ad inſticie lu⸗
men euigilant:⁊ in ip̃o iuſticie lumine po⸗ ſiti femp ſe ↄtra illecebꝛas tentationũ pa⸗
rant: quas nimirũ nõ timent ſed expectãt: qꝛ vtilitatis ſue rectitudini etiã tentamen⸗ ta ꝓficere nõ ignoꝛant. Ca. XXXIIII
Vcontinẽtes et
illi dͥ nõ ſe tenent in 6 aeh ᷣm

tionẽ rectã deliberatũ:ſcʒ ꝓpter paſſio ⸗
nẽ ſupꝑuenientẽ vt ſic accipiat incontinẽs:
nõ tĩ circa luxuriã ſed large ꝓ oĩeo q̃ re edit a rõne recta ꝓpter tẽtationẽ. Tales inquã aſſilant᷑ eis qͥ inuolut? itineribꝰ per
güt· Siñ vt Sꝛego. dicit· Oĩe qð inoluit in ſeip̃o replicat᷑. Et ſunt nõnulli qͥ ſeducẽ⸗
tibꝰ vitijs obuiare qᷓſi tota intentiõe deli⸗ berät: irruẽte tentatiõis articulo in ꝓpo
ſito nõ pdurãt. Aliꝰ nãq; pꝛauo vſu fuꝑ⸗
bie inflatꝰ cũ magna eẽ pᷣmia hůilitat? ↄſi derat aduerſus ſemetip̃m ſe erigit exhibe⸗ reſe ĩ qͥbuſtibet cõtumelijs hũilẽ ꝓmittit. Sʒ cũ repente hũc vniꝰ iniuria vᷣbi pulſa⸗ nerit ad ↄſuetã ꝓtinꝰ elationeʒ redit:ſicq; ad tumoꝛẽ reducit᷑ vt nequaqᷓ; qꝛ bonũ hu militatꝰ concupierat recoꝛdet᷑. liꝰ qͥ;; per uariciã eſtuãs augẽdis facultatibꝰ anhe lat. Is cũ p̃terire oĩa velocit᷑ conſpicit va⸗ gantẽ ꝑ cõcupiſcẽtias mẽtẽ figit: decernit ã nihil appetere ⁊ adepta tĩmõ ſub ma⸗ gni moderaminis freno poſſidere. Sed cũ Trepente fnerint ocułoblata q̃ placeãt ĩ am bitionẽ ꝓtinꝰ mens anhelat:ſemetip̃am ñ eapit:adipiſcẽdi hec occaſionẽ q̃rit ⁊ obli ⸗ ta cõtinẽtie quã ſecũ pepigerat cogitatio⸗ nů ſe ſtimulis ꝑ deſideria acqͥſitionis inq; ⸗ etat. Aliꝰ luxurie tabe polluit᷑:⁊ longa iã ↄſuetudine captꝰ tenet᷑. Quãta aũt ſit ca⸗ ſtitatis mũdicia cõſpicit:⁊ carne vinci tur pe dep̃hẽdit. Reſtringere ergo voluptatũ fluxa deliberat:⁊ reſultare cõſuetudini ſe totis viribꝰ parat:ſed vl obiecta ocuł ſpe⸗ cie:vł ad memoꝛiã reducta cũ ſubita ten ⸗ tatione cõcutit᷑: ꝓtinꝰ a pꝛiſtina pᷣparatio⸗ ne diſſipat᷑.Et qͥ ↄtra hanc clypeũ delibe ⸗ rationis erexerat:delectatiõis iaculo ↄfoſ us iacet:ſicq; eũ luxuria eneruẽ ſupat:at ſi nullaↄtra eã intentiõis arma pᷣparaſſet. Aliꝰ ire fãmis accẽdit ꝛeiuſq; ſtimulis ad inferẽdas ꝓximis ↄtumelias effrenat᷑.Cñ vero nulla furoris occaſio animum pulfat quãta ſit mãſuetudinis virtꝰ:quãtaq; pa⸗ tientie altitudo ↄſiderat:ſeq; etiã ↄtra cõ⸗ tumelias patient᷑ parat. Sedᷓ cũ parua q̃li bet eõmotiõis oecaſio naſcit᷑ repente advo ces ⁊ cõtumelias medullitꝰ inflãmat᷑:ita vt nõ ſolũ ad memoꝛiã patiẽtia ꝓmiſſa nõ redeat:ſed ⁊ ſemetip̃am mens 7ea q̃ᷓ loq;⸗ tur cõuitia nõ agnofat. Cunq; furoꝛi ple⸗
ne ſatiffecerit quaſi poſt exercitiũ in tran⸗
auillitatẽ redit⁊ tðc le ad ſlenti clauſtra
Piber decimus
recolligit:cũ lingue nõ patiẽtia ſed pꝛoca⸗ citatis ſue ſatiffactio frenũ ponit: vix igit ſero poſt cõuitia illata ſe cohibet. Quia ⁊ a curſu ſepe ſpumãtes equos nõ pꝛeſiden ⸗ tis dextra ſed campi terminus coercet. De oĩbus 3 hmõi talibꝰ ðᷣꝛ Job.vj. Inuolute ſunt ſemite greſſuũ eoꝝ. Q nia recta qͥdem deliberãdo appetũt:ſed ad ↄſu eta mala ſp replicant᷑?⁊ qusaſi extra ſe extẽſi ad ſemet ip̃os ꝑ circũitum redeũt. Et bona quidem cupiũt:ſed a mal nunqᷓ; recedũt. Eſſe qͥpe humiles:ſed tñ ſine deſpectu.Eſſe conten ⸗ ti ꝓpꝛijs ſed ſine neceſſitate.Eſſe caſti ßᷣ nõ
ſine recreatiõe coꝛpis. Eſſe patiẽtes ß ſine
cõtumelijs volũt: ꝓut Sꝛego.dicit. Capitulum: XXXV
Nfernalis pe⸗
t ne meditatio valet ad ↄtemptũ mundi. Mã ſicut in vitis patrũ dixit quidã ſenex: Mutrix qñ vult ablacta re pu erũ et a dulcedine lactis amouere p̃o nit aliqð amarũ in mãmilla:qð ſentiẽs pu er retrahit᷑ a mãmilla. Sic ⁊ tu amaritudt nem infernt delectatiõibꝰ mũdi opponas Lretraheris ab eis: Job.vj. Munqͥd gu⸗ ſtare põt aliqͥs qð guſtatũ affert moꝛtei. quãto ergo magis ji afferat homini moꝛtẽ eternã. Cõſumit etiã infernał ignis medi⸗ tatus in hoĩe carnalẽ affectũ. Sieut enĩ ba
culus quiverſat᷑ in igne cõſumit᷑ in eo coꝛ⸗
texꝛita neceſſe ẽ vt eõſumatur in eo carno⸗ ſitas:qui ſepe de inferno meditatur. Capitulum: XXXVI.
Ipocrite aſſimi⸗
b lanf falſis nũgijs q̃ poꝛtãt arma re gis picta in pijide:ðᷣ intꝰ nõ habẽt
lr̃as vł figili eiꝰ. Tales ſũt hypocrite qui nõ opant᷑ intẽtiõe placẽdi deo mũdo. Et
iõ oꝑa eoꝝ ⁊ ip̃i ↄdẽnabunt᷑ vt falſi teſtes
in iudicio qñ libꝛi ↄſcientiaꝝ apti erunt ⁊
dicetur eis: Meſeio vos. Item hypocri
te qui de fuis operibus ⁊ laboꝛibus in pᷓ ⸗ ſenti vita remunerari cupiunt fiłes ſunt i⸗ lis qͥ fructus fuos maturari nõ ſinunt:ſed ante maturationẽ colligũt. Et leccatoꝛibꝰ qui nõ finunt cibos ſuos diligẽter pꝛepa⸗
rari:⁊ illis qui fegetes ſuas in herba colli⸗ gunt qᷓ nihil habẽt tũc in autumno. Sic q nõ expectant remu neratio nẽ ſuã a deo:i;
volũt b remunereri ꝑ vanã laudẽ vłcoꝛpo

li
———
kit
iii
De actibus et moꝛibus humanis
ris ſanitatẽ vl tꝑalem ꝓſperitatẽ nõ remu
nerabuntur in iudicio futuro: Watth.vj.
Amen amẽ dico vobis receperũt mercedẽ ſuã: Jaco.v.Ecce agricola expectat pᷣcio/
ſum fructũ terre patient᷑ ferens donec acci
piat tempoꝛaneũ ⁊ ſerotinũ. Patiẽtes er⸗ ßo eſtote fratres vſq; ad aduentũ domini. Capitulum: XXXVII
Racũdi ſunt ſi
mniles illis materijs in qͥbus hõ
8 ignẽ accẽdit. Nã ſicut dicit Sꝛe⸗ go. Quidã iracundoꝝ ſunt accẽſis cala⸗ mis ſiles:qͥ dů vocibꝰ ꝑſtrepũt q̃ſi qͥſdam accẽſiõis ſue ſonitꝰ reddũt.Citiꝰ quidem flãmã faciũt:ſed ꝓtinꝰ ad fauillam frige⸗ ſcũt. Alij aũt lignis grauioꝛibus durioꝛi⸗
buſq; ñ diſpare accẽſionẽ tarde ſuſcipiũt:
ſʒ tñ accẽſi ſemel difficiliꝰ extinguunt᷑:⁊ qꝛ tardiꝰ in aſperitate ſe concitant furoꝛis ſui diutiꝰ ignẽ ſeruãt. Alij aũt qð eſt nequiꝰ⁊ citius iracũdie fãmas excipiũt ⁊ tardius deponũt. Mõnulli vo has ⁊ tarde ſuſcipi⸗ unt ⁊ citiꝰ amittũt. In qͥbꝰ nimirũ qttuoꝛ modis liqͥdo lectoꝛ agnoſcit:qꝛ ⁊ ad tran ⸗ quillitatꝭ bonũ vltimꝰ plus qᷓ; pᷣmꝰ appꝛo ⸗ pinquat:⁊ in malo ſecũdũ tertiꝰ ſuperat. Biici XXXVIII.„ Bdiciũ diuinñ 1 aſſilat̃ flatui humano. Quia ſiẽ dicit Sꝛego. Mos cũ flamꝰ aerẽ ãb exterioꝛibꝰ introꝛſus trahimꝰꝛ⁊ introꝛ ⸗ ſus tractũ hũc exteriꝰ redimꝰ. Quaſi igi⸗ tur flare ĩ vindicte retributiõe videt᷑ q ab exterioꝛibꝰ cauſis introꝛſus iudicij cõſiliũ tõcipit:⁊ ab intimo ↄſilio extroꝛſus ſnĩam amittit.q̃ſi enĩ flãtebeo ab exterioꝛibꝰ ali⸗ d introꝛſus trahit qũ foꝛas mala nf̃a cõ⸗ ſpicit:⁊ intꝰ iudiciũ diſpõit.Et rurſum qᷓſi ãte ðo ab ĩiterioꝛibꝰ ſpũs extroꝛſus emit ⸗ tit᷑:qñ ab interioꝛi cõceptu ↄſilij exteriꝰ iu diciũ dãnatiõis infert᷑. Ca. XXXIX
Bdicij dies cũ 1 vvenerit reddẽt hoĩes de oĩbꝰ ra ttttionẽ. Mã ſiẽ in fine hebdðade ſolẽt pueri recitare lectiões totiꝰ ſeptima⸗ ne:⁊q neſcit reddẽvberat᷑?⁊ qͥ ſeit euadit. xoparij ſolẽt reciꝑe mercedes ꝓ opibꝰ ſu⸗ is:⁊ deficiẽtibꝰ nũdis vadũt mercatoꝛes
vdpagomẽtů. Sic etiã in fine můdi opoꝛ⸗
tebit reddere rõnẽ de oĩbꝰ ⁊ recipe merce⸗ dẽ iudicatã:Ecẽs vltl.Cũcta q̃ fiũt addu cet deꝰ ĩ iudiciũ ꝓ oĩ errato ſiue bonum ſit ſiue malũ. Itẽ ĩi iudicio oĩm hoĩm oꝑa pa tebũt. Añi ſiẽ creditoꝛ ꝓhat debitũ ſuuʒ 3
l̃as patẽtes q̃s hʒ a debitoꝛe. Sic diabolꝰ
ꝓbabit ĩ iudicio ſe actoꝛẽ eoꝝ coꝛã ſummo
—
iudice ꝑ oꝑa mala q̃ fecerũt:q̃ tũc oĩbꝰ ap Judicati ſũt moꝛtui ex Ca. XL
Bdicans alioꝛũ
arebũt: Apoẽ· xx. is q̃ ſcripta erãt in libꝛis.
1 vitia dʒ ip̃e ĩmunis eſſe a vitijs. Et
coꝛrigẽs alioꝝ delicta dʒ ip̃e mũdꝰ? eſſe a delictꝰ⁊ pᷣcipue ab aſpectu ⁊ affectu terrenoꝝ. Quia ſiẽ dic̃ Sꝛe. Mequaqᷓ; pu⸗
re ĩ mẽbꝛo maculã ↄſiderat ocuſꝰ:quẽ pul
uis Zuat ⁊ ſupiectas ſoꝛdes tergere nõ va lẽt manꝰ q̃ᷓ lutũ tenẽt.Et hinc ẽ ꝙ deꝰĩ iu⸗
dicio adultere iudeis dixit Zob.viij. Qui ſine peccato eſt in illã lapi⸗ dem mittat.—
ngna chrume⸗ ſiſa aſſimilatur flagella: vm illud Dob. v. A flagello lingue abſcõde⸗
ris: vbi Sꝛego.dicit:ꝙ flagellũ lingue eſt
expꝛobꝛatio illate cõtumelie. Flagello enĩ
lingue bonos feriũt qui eoꝝ õpa irridẽdo plequunt᷑. Sepe enĩ lingua a bono opere dñ vituperat reuocat:⁊ q̃ſi nagellũ ſe eri⸗
git:qꝛ doꝛſum timide mentis cedit. San⸗ cta autẽ aĩa a flagello lingue abſcõditur: qꝛ dů in hoc mũdo honoꝛẽ laudis nõ que⸗ rit:nec cõtumelias detractionis ſentit. Capitulum: XLII
0Oqui irrepꝛehẽ 1 ſibiliter volens:debet iß̃e pꝛius ex⸗ aminare qð dicit. Nam ſicut ꝑ diſidentes
arbiter medius cõſtituit᷑ qͥ vtriuſq; partis
meritis diſcuſſis eos ad rectitudinẽ equi tatis reducat. Ita qui in dictis ſuis repꝛo⸗ bari meruit:ip̃e pꝛius examinando qð di⸗ cit inter coꝛ ⁊ linguã quaſi equus quidaʒ diſtrictuſq; arbiter ſedeat ſubtiliter pen⸗ ſans ſi recta vᷣba coꝛ offerat q̃ vtilit᷑ ſuſci⸗ piens ad auditoꝛum iudicium lingua per⸗ ducat:ſicut Sꝛego. dicit. Capitulum: XLIII
Brurie ignis ac

ſiccum vt faciliꝰ ſuccendat. Sic facit dia⸗
bolus qñ nõ põt iuuenibꝰ accẽdere ignem
luxurie accipit vetulã ſiccã:⁊ ꝑ eã facit qð Fſe facere nõ põt. Añ diabolꝰ decepit pꝛi ⸗
mã mulierẽ ꝑ ſerpentẽ hñtẽ vultũ virgine ⸗
um ſilem ſibi. Itẽ accẽdit ignis iſte per oꝛnatũ. Sicut etiã raptoꝛes ⁊ pᷣdones qñ volũt vnã villã cõhurere ponũt ignẽ ĩ vna
domoꝛ⁊p illã alie ſuccẽdunt᷑. Sic diabolꝰ?
—
ignẽ luxurie ponit in vna ioculatrice:qᷓ oꝛ⸗ nata diſcurrens ꝑ cõtrataʒ oẽs in ſe aſpici entes cõburit.He ſũt vulpecule ſamſonis hñtes ignẽ in caudis. Itẽ accendit ignis iſte ex awoſitione cõbuſtibiliũ.ſ.lignoꝝ vl olei vł piſcis. Sic ignis luxurie ex appoſiti one ciboꝝ⁊ potuũ. Luxurioſis enĩ bonus moꝛſellus aut ſcyphꝰ vini eſt quoddaʒ in ⸗ centiuũ luxurie. Mon ð videt hr̃ce bonam voluntatẽ extinguẽdi ilum igneʒꝛqui bo⸗ nos moꝛſellos ⁊ foꝛtia vina frequentat:ſi⸗ cut nom videretur habere bonam volun ⸗ tateʒ extingnendi domũ ſuccẽſam qui ole ⸗ um ⁊ ligna in ignẽ pijceret. Aenter eni ⁊ genitalia vicina ſunt.Hiero. Aẽter mero eſtuans facile deſpumat ĩ libidinẽ. Dteʒ accẽdit ignis iſte familiaritatibꝰ muſierũ ⁊ colloquijs:Ecci.ix. Colloquiũ illius qᷓjſi ignis exardeſcit. Wurilegꝰ albã pelleʒ iu⸗ xta ignẽ cõburit:⁊ papilio iuxta candelaʒ volitans cõburit ſe. Sic hõ iuxta mulierẽ ſedens. Mulla ſecuritas eſt feno vł ſtuppe iuxta ignẽ eſſe:ſic homini iuxta mulierem: Eſa. ix. Q ĩs caro fenum. Itẽ accendit᷑ hic ignis flatu oꝛis.i.ſuggeſtiõe diaboli: Job. xij. Halitꝰ eius pꝛunas ardere facit. Capitulum: XLIIII
Andata dei de
bent hr̃i in meditatiõe ⁊ opatio ne cũ recta intentiõe. Mos enim phariſeoꝝ erat poꝛtare mãdata legis ſcri⸗ pta in mẽbꝛanis ĩ fronte qᷓſicoꝛonã vt an ⸗ teoculos mouerent᷑:⁊ etiã ligatas ad ma ⸗
6
nus i angułetiã pallioꝝ ipi ⁊ etiã cõi iu⸗
dei hiacynthinas fimbꝛias inſerehãt. Sic eni pᷣceptũ fuerat Dent᷑.vj.ſeʒ ꝙ ligarẽt pᷓ cepta dei dſi ſignũ in mann ſua:⁊ ꝙ ſcribe rent in limine oſtioꝝ:⁊ ꝙ ꝑ angulos pal⸗ lioꝛũ facerẽt fimbꝛias in qͥd ponerẽt hia⸗
er decimns eenditur per exemplum maledictarum ve
tularum. Mam qñ aliquis ignẽ nõ põt in⸗ cendere in viridibꝰ lignis:accipit lignum
cynthinas vittas in memoꝛiã mãdatoꝛuʒ dei: vt h Mume.xv.qð.ſ.mãdatũ phari⸗ ſci ad l̃am intelligebãt ⁊ ßᷣuabãt:ß inten ⸗ tio dei mãdatis fuit: vt ligarent᷑ in manu: id eſt in oꝑatiõe:⁊ eẽnt añ oculos in medi tatione. n hiacynthinis aũt vittis q̃ pal⸗ lijs inſerebant᷑:ſignat celeſtis intẽtio qus oĩbꝰ oꝑibꝰ ñis dʒ adiũgi. Ca. XLV
—. Iſeria ⁊ graue do humane vite oñdit᷑ a defecki⸗ bus coꝛꝑis et ex varijs medica⸗ mẽtis. Mã pᷣter b ꝙ coꝛpꝰ diuerſis infirmi tatibꝰ ⁊ febꝛibꝰ ⁊ doloꝛibꝰ frequẽter affli⸗ git᷑:etiã ipᷣa hec ñi coꝛꝑis qᷓ ſalꝰ vocatur egritudo ẽꝛvt dicit Bꝛe. Mã ocio tubeſcit: ope deficit. Tnedia deficiẽs cibo refici᷑ vt ſubſiſtat:refectiõe laſſaſcẽs abſtinẽtia rele uat vt vigeat.aq ꝑfundit᷑ ne areſcat.lin⸗ teis tergit᷑ ne ip̃a nimis pꝑfuſiõe liqᷓfiat.la boꝛe vegetat᷑ ne qͥete toꝛpeat:qͥete refouet᷑ ne laborꝰ exercitatiõe ſuccũbat fatigata vi gilijs ſomno reparat᷑: opp̃ſſa ſõno vigilijs excutit᷑ ne ſua peius qͥete laſſet᷑: veſtibꝰ te⸗ git᷑ ne frigoꝛis aduerſitate penetret᷑:que ſi eſtus ſit caloꝛe deficiẽs auraꝝ flatu refoue tur. Cũq; inde moleſtias inenit: vñ vitare moleſtias q̃rit male ſauciata:ita vt dixeri de iðᷣo ſuo medicamie lãgueſcit. Remoti ð febꝛibꝰ ceſſãtibꝰ doloꝛibꝰ:ip̃a nr̃a falꝰ egri tudo ẽ cui curandi neceſſitus nunqᷓ; deeit. Quot eĩ ſolatis ad viuẽdi vſuʒ q̃rimꝰꝛqᷓi tot ne egritudini medicamẽtꝭobuiamus. Sʒ ip̃m aͥʒ medicamẽ ĩ vulnꝰ vertit:qꝛ ex⸗ ꝗito remedio paulo diutiꝰinherẽtes ex eo uiꝰ deficimꝰ:ꝙ ꝓni ad fectiõeʒ paramꝰ. debuit pᷣſũgtio coꝛripi:ſic ſuꝑ⸗ bia elidit: qꝛ eni elatũ jemel ſũpſimꝰ ſpĩ: ecce ðlnẽs qͥtidie poꝛtamꝰ lutũ.C.XLVI
Qꝛs citius ali⸗ qñ inuadit iuuenes qᷓ; ſeneſ: ĩmo foꝛte ples moꝛiũt᷑ iuuenes qᷓ; an tiqui. Sicut de aĩalibus accidit ꝙ plures occidunt᷑ agni qᷓ; pecudes:⁊ ita cito fran ⸗ gitur vas nouũ ſicut antiquũ. Et ſilr ſcin ⸗
m
ditur citiꝰ arboꝛ iuuenis qᷓ; antiqua:Eſa.
xxx.ſubito dñ nõ ſperat᷑ veniet ↄtritio illi⸗ ug. Itẽ moes timẽda eſt ꝓpter neceſſita⸗
tẽ. Quicunq; enĩ in carne viuit opoꝛtet ꝙ
moꝛiat᷑. Terra eni cũ hoĩe trãſit ad homi⸗ newꝛ⁊ ſic caro cum moꝛtalitate:Ecẽs.viij

i
De actibus et moꝛibus humanis
Mẽõ eſt in hominis poteſtate ꝓhibere ſpũʒ nec habet ptãtẽ ĩ die moꝛti. Mui videt do ⸗ mũ ꝓximi ſui ardere:nõ debet multum de ſua cõfidere:Ecci.xxxviij. Wemoꝛ eſto iu ⸗ dicij mei:ſic enĩ eritæ tuũ:mihi heri tibi ho die. Itẽ viri ſcti quãto plꝰ appꝛopiquãt moꝛti:tãto feruẽtioꝛes fiũt.ſiẽ q̃rẽtes the⸗ ſaurũ eo ardẽtiꝰ fodiũt:quo iuxta q̃ſitum aurũ magis apꝛopinquãdo ꝑtingunt. Et
coꝛpus naturali meatn tãto mouet᷑ veloci
us ꝛquãto pluſ ad ſue quietꝰtermim appꝛo pinquat. Ca. XLVII
m Oꝛtuus eſt hõ
mundo ⁊ mũdꝰei: qů nec můũdꝰ
. curat de ip̃oꝛnec ip̃e ð mũdo. Si eĩ ĩ vno loco ſit moꝛtuꝰ ⁊ viuẽs:⁊ ſi moꝛtuꝰ viuũ nõ videt: viuꝰ tñ moꝛtuuʒ videt. Si
No moꝛtui ſunt vtriq; alter alteꝝ nequa⸗
q; videt. Ita iã mundũ nõ amãt ſʒ tñ ab illo vel nolẽs amat᷑.⁊ ſi ip̃e velut moꝛtuus
mundũ nõ videt:hũc tñ mũdꝰ adhuc moꝛ ⸗
tuꝰ nõ videt. Si vo nec ip̃e in amoꝛe mun dũ retinet:nec rurſus in amoꝛe mũdi reti ⸗ netur: viciſſim ſibivtriq; extincti ſũt:qꝛ dũ alter alterũ nõ appetit:quaſi moꝛtuꝰmoꝛtu
um nõ attẽdit. Et talis erat WPaul? qͥ dice bat Bal.vj. Mihi mũdus crucifixus eſt⁊ os inuenimꝰ:qꝛ q̃ huit mũdo ꝑfecte extin ⸗
ego mũdo. tẽ qͥ eſt moꝛtuꝰ mũdo odit veijcit a mũdo. Mã ſitut moꝛtua coꝛpoꝛa mare a ſe expellit: viua vo ſibi retinet. Sic
mũdus detinet ſuos amatoꝛes tãqᷓ; ſibi vi
uẽtes: ⁊ eijcit cõtẽptoꝛes tanqᷓ; ſibi defun ⸗ ctos: Joh.xv. Si de mũdo fuiſſetis mũdꝰ qð ſuũ erat diligeret. nũc vo qꝛ de mũdo nõ eſtis: ꝓpterea odit vos mundꝰ. Item moꝛtificãtes ſpũaliter ſeip̃os:aſſimilantur
fodiẽtibꝰ theſaurm.de quibꝰ vꝛ Job.iij. Auaſi effodiẽtes theſauꝝ gaudẽtq; vehe ment̃ cũ ĩuenerint ſepulchꝛũ Mũdo eĩ ſiẽ̃ diẽ Sꝛe.ꝑ üuiſibilem ſapiam moꝛimur:que theſauro aſimilat᷑:Pꝛoũ.ij. Si q̃ſier eaʒ qᷓſi pecuniã:⁊ ſiẽ thelauros effoderis eam. Sapia àwe in reꝝ ſupficie nõ iacet: qꝛ ĩ in t latet:⁊ tũc moꝛtificationẽ ñam ſapiĩaʒ htigẽtes app̃hẽdimꝰꝛſi relict viſi⸗ biibꝰ üuiſibilibꝰabſcõdamur.ſi ſic hãt coꝛ
uiſibilib
de effodiẽtes q̃rimꝰꝛ vt rõne om̃e qð terre⸗ nũ mẽs cogitat a ſemetip̃a mãnu ſctẽ diſcre tiõis eijciat: ⁊ theſauꝝ vᷣtutũ qͥ ſe latebat
agnoſcat. Facile enim in ſe theſaurũ inue⸗ nqᷓ eam q̃ ſe male pꝛeſſerat molẽ a ſe ter ⸗
rene rogitatiõis repellit. Quia autẽ qᷓ;ſits moꝛtẽ ſiẽ theſaurũ diẽ recte ſubiũgit: Sau⸗ dentq; vehementer cũ ĩuenerint ſepulchꝝ. Sicut enĩ ſepulchꝛũ loeꝰ ẽ qͥ abſcõdit᷑ moꝛ⸗ tuus:ita diuina ↄtẽplatio ͥddã ſepulchꝝ ẽ quo abſcõdit᷑ aĩa. Qnaſi eĩ huic adhuc můdo viuimus cũ mẽte in eñ foꝛas vaga ⸗ mur. Sʒ moꝛtui in ſepulchꝛo abſcõdimur cũ moꝛtificati exteriꝰ in ſecreto interne cõ⸗ tẽplationis celamur. Sctĩ igit᷑ viri ab im⸗ poꝛtunitate deſiderioꝝ tꝑaliũ: a tumultu ĩ utiliũ curaꝝ:a clamoꝛe ꝑſtrepẽtiũ pturba tionũ ſemetipᷣos ſacri verbi gladio moꝛti⸗ ficare nõ deſinũt:atq; intꝰ ante dei facieʒ ĩ occulto mẽti ſe abſcõdũt:Colõ.iij. Woꝛ⸗ tui enĩ eſtis ⁊ vita vñ̃a abſcõdita eſt cũ xp̃o in deo. MQui ergo moꝛtẽ querit gaudet dů
ſepulchꝛũ inuenit:qꝛ qͥ moꝛtificare ſeawe
rit valde adinuentã requiẽ ↄtẽplatiõis hi lareſcit.vt exutꝰ mũdo lateat:⁊ a cũctꝰ ex⸗ terioꝝ rerũ ꝑturbationibꝰ intra ſinũ ſe in ⸗
timi amoꝛis abſcõdat. Sciẽdũ etiã ꝙ an⸗
tiqui moꝛtuos cũ diuitijs ſepeliebãt. Et iõ qui theſaurũ q̃ rit gaudet cũ— iue⸗ nerit:qꝛ ſapientiã ꝑquirentes cũ ſacre ſcri⸗ pture paginas voluimꝰꝛcũ exẽpla pᷣcedẽti um ſctõꝝ pſcrutamur:qᷓſi ex ſepulchꝛo gau diũ ſumimꝰ:qꝛ mẽtis diuitiaſ apud moꝛtu
cti ſunt in occulto cuʒ diuitijs requieſcũt.
Seplchꝛo ergo diues efficit᷑ qͥ ꝑ exẽpla iu⸗
ſtoꝝ cõtẽplatiõis virtute ſubleuat᷑. Capitulum: XLVIII
Bnduz ſeques
aſſimilat᷑ fatuo qͥ ſummo mane ſurgebat vt ſequeret vmhꝛã q̃ ſemp eñ fu⸗ giebatæ nũqᷓ; eã app̃hẽdebat:Ecci.xxxiij Quaſi qui appꝛehẽdit vmbꝛã ⁊ ꝑſequitur ventũ. Sic qͥᷓ attẽdit ad viſa mẽdacia.i.reſ tpales q̃ᷓ aliud ꝓmittũt ⁊ aliud ſoluũt. ſiẽ̃ mẽdacia aliud ſonãt ⁊ aliud cõtinẽt. Itẽ mũdũ ſequẽs aſſimilat puero qͥ ſequit᷑ pa⸗ pilionẽ quẽ nõ capit ſed ab eo fugit vłip̃m dimittit:Eccĩ.xj. Si ſecutꝰ fueris nõ app̃⸗ hẽdes. Capitulum: XLIX
n Bnera debent
manus indicis renuere:ſiẽ renu unt ſerpẽtẽ tãgere vl venenoſuʒ
vermẽ ſuper ſe tenere. Si eni vermis vene⸗ nolus ſuꝑ manũ aſcẽderet ꝓtin⸗ er⸗ —

v
enteret ne eñ venenaret.vñ ðꝛ Act. xxviij. Maulꝰ viperã q̃ manũ ſuã inuaſit ⁊ ad ipᷣam pẽdebat in ignẽ excuſſit. Tũc enĩ vi pera vł venenoſus vᷣmis manũ iudicꝰ ĩua dit vt vitã eð veneno extinguat qñ aliqͥs eñ muneribꝰ tentat vt cupiditatis veneno tuſticiã coꝛrũpat. Sed ꝓbus iudeꝝ eam in gnẽ excutit:qꝛ hãt cũ quodã quaſi furoꝛe ⁊idignatiõe repellit. vñ ðꝛ Eſa.xxiij. Bea tuſ qͥ̃ excutit manꝰab om̃i.ſ.mũere. Quia triplex eſt munꝰ:cuiꝰ acceptio vłl expecta ⸗ tio coꝛrũpit nõ ſolũ manꝰ iudicãtis:ßᷣ etiã interdũ cuiuſcunq; bona oꝑantis.vñ Sꝛe. Tres ſũt accept:ões muneꝝ ad q̃ ex frau/ de feſtinat᷑. Munꝰ nãq; eꝝ coꝛde eſt vana gra ꝑ cogitationeʒ. Munus ab oꝛe ẽ vana gloꝛia ꝑ fauoꝛẽ. Munus ex manu eſt pᷣmt um ꝑ dationẽ. Sed iuſtꝰqͥſq; ab omni mu⸗ nere manus excutit: qꝛ in eo ꝙ recte agit: nec ab humano coꝛde vanã gramt nec ab oꝛe laudẽ:nec a manu dationẽ accipere 5ᷓ rit. Solꝰ igit᷑ ĩ dei oꝑpatiõe fraudẽ nõ fac:q́ cũ ad ſtudia bone actiõis ĩuigilat: nec ad coꝛpoꝛał rei pᷣmiaꝛnec ad laudis vba:nec ad hůani udicij gr̃aʒ anhelat. Ca. L.
Bediéti deo o⸗
o bediũt oĩa ⁊ creatoꝛ et creatura.
Nuod patet exemplo Joſue qñ mãdauit foli ꝙ ſtaret ⁊ ſtetit. vñ oſue F.
Mõ fuit poſtea tã lõga dies obediẽte dño voci homis: Gꝛego. Si obediẽtes fuerimꝰ pᷣceprꝰ diuis: obediet dñs oꝛõnibo noſtr. tẽ aſſuefactio ad opa ohediẽtie facit ea videri facilia. Equus enĩ aſſuefactꝰ circũ. nolutionibꝰ de facili ad voluntatẽ ſeſſoꝛis necti põt:Pꝛouer.xxj. Equus parat ad diẽ belli:dñs aũt ſalutẽ tribuet. Eqnꝰ iſte religioſus eſt: cui frenũ obediẽtieĩ onit qꝛ paratꝰeſt ꝑ aſſuefactionẽ ad obe iẽduʒ vt ad dexterã vłſiniſtrã vtat᷑. Nõ. cxviij. Maratꝰ ſũ ⁊ nõ ſũ turbatꝰ⁊ẽ.„Ca. LI
Pusbonũ de⸗
bet offerri deo pure et complete. Sicut iubebatur offerri hoſtia in lege. Nã in lege iudeis pꝛeceptum erat vt fubtracta elle hoſtie artꝰ in fruſtra cõciderẽt. Pel⸗ lẽ nanq; hoſtie ſicut Sꝛego. dicit ſubtrahi mus cũ a mentis noſtre oculis ſupficiẽvir
tutis amouemꝰ:cuiꝰ artus in fruſta cõcidi uuð cũ diſtinguẽtes ſubtiliter eius itima
Zber decimus
mẽbꝛatimq; cogitamus. Item euit᷑.iij Mꝛeceptũ ẽ vt cauda hoſtie in altari offer⸗ retur: vt videlicet omne bonũ qð icipimꝰ etiã perſeuerãti fine cõpleamus. Itẽ ope rantes bona ꝓpter difficultatẽ aſſimilant aſcendentibꝰ.mala vo ꝓpter facilitatẽ de⸗ ſcendentibus. Mã ſicut dicit Sꝛe.oĩs aſcẽ ſus in laboꝛe eſt:deſcenſus in voluptate. Quia per ãniſũ greſſus ad ſuperioꝛa tẽdi tur.per remiſſioneʒ vo ad inferioꝛa decli ⸗ natur. Ad montis eĩ verticẽ ip̃m ſaxũ ſub uehere magni laboꝛis eſt:ipſũq; a ſummis ad ima dimittere laboꝛis nõ eſt. Sine mo⸗ ra videlicet ꝓꝛuit qͥ magnis conatibus ad ſũma puenit.longo ſtudio ſeges ſerit᷑ ſoli atq; imbꝛl diu committit᷑:ſed tñ vna ⁊ ſubi ta ſcintilla cõſumitur. Paulatim edificia ad alta ꝓficiunt:ſed repentinis caſibꝰ ter⸗ rã petũt. Robuſta arboꝛ in aere per tarda incrementa ſe erigit: ſʒ quicqͥd diu ad alta Ptulit ſemela ſimnl tadit. Sicq; fit vt iuſti ad ſumma ꝑ tarda incremẽta ꝓficiãt:̃ini qui ad vitioꝛuʒ ima ſine vllo obſtaculo ac difficultate deſcẽdãt. Itẽ opꝰ bonũ req⸗ rit deꝰ ab homine ſiẽ hõ de qualibet arbo⸗ re que eſt in hoꝛto ſuo vult habere bonum fructũ.ad hoc enĩ plantauit: ⁊ ſi nõ poꝛtat fructũ bonũ ſcindit ⁊ cõburit. Sic deꝰ deq libet homine quẽ poſuit in mundo fructi bonoꝝ operum requirit: Alioquin ſeinde turæ in ignẽ eternũ iittet᷑: Wat.iij. Omis arboꝛ qᷓ nõ facit fructũ bo nuʒ excidet᷑ ⁊ in ignẽ mittet. Itẽ materia mollis cito diſ⸗ ſoluit᷑:ſie opus molliũ ⁊ tepidoꝝ cito defi⸗ cit: Mꝛouer.xviij. Qui mollis ⁊ diſfolut⸗ eſt in opere ſuoꝛfrater eſt ſua opera diſſipã tis. Itẽ bona opa faciẽs ⁊ a małſe nõ cu
odiẽs ꝛſilis ẽ fatuo qͥ mßtit aquã ẽciſter/
nã ꝑfoꝛatã. vei vinũ ponens in vegetẽ fra ctũ: vel frumẽtũ ĩ faccũ ptuſũ. Quia qᷓ;tũ eł vna pte poneret tãtũ ex alia exiret. ʒta talis quicquid lucrat᷑ ex operibꝰ bonis cõ —— ꝑdit ex malis: Aggei.j.Et q mer cedesjcõ gregauit miſit eas in ſacculũ ptu⸗ ſũ.de ptuſo enĩ ſacculo ſiẽ diẽ Sꝛe.aliunde exit ꝙ aliũde mittit᷑. Quia indiſcrete men tes mercedẽ quã ex bono acqͥrũt nõ aſpici unt:quõ ex malo ope ꝑdũt. linſ nãq; ca ſtitatẽ coꝛpoꝛis ſeruat:ſeq; vigilãter circũ⸗ ſpicit ne qͥd foꝛis rep̃ henſibilis admittat: ſuls cõtẽt ẽ aliena nõ diripit: ᷣtñ odium
foꝛtaſſe in coꝛde 3 ꝓyim ſeruat cũ ſcriptũ

8 *
5 2
*
—
ii
S2
De actibus? moꝛibus humãnis
it. j. Joß.iðj. Qui odit fra. ſuũ homici.ẽ. Cöõſiãerat enĩ ꝙ ſit mũdus for ĩ opea nõ pꝑpẽdit ꝙ ſit crudełin mẽte· Aliꝰ iã aliena
nõ diripit iã coꝛpꝰab ĩmũdicia cuſtodit.iã mẽte pura ꝓximũ diligit:⁊ maloꝝ piterito rũ cõſcius lamẽtãdo ſe ĩ pᷣcibꝰ afficit: Sed finita pᷣce leta de quibꝰ in ð mdo gaude⸗ at exqͥrit tpalibꝰ gaudijs negligenter ani⸗ mũ dimittit ꝛnec curat ne in eo lachꝛymaꝝ
menſurã ĩmoderata gaudia ſequãt᷑. Fitq;
vt bonũ nimiſ ridẽdo ꝑdat qð plãgẽdo lu cratꝰ eſt. Capitulum: LII
Rnatus coꝛpo
ris eſt ſignum meretricij ⁊ luxu⸗ rrie. Faciũt enĩ de templo dei pa⸗
pilionẽ meretricis. Quia ſiẽ papilio ſignũ
eſt ſcoꝛti.ſic oꝛnatꝰ exterioꝛ: Pꝛoů.vij· Ec⸗ ce mulier occurrit illi oꝛnatu meretricio 5 parata Itẽ ſolẽt equoꝝ vẽditoꝛes eq̃s ſu⸗ is ĩponere ramũ vł ſtramẽ ſuꝑ capita eoꝛũ vl in caudis in ſignũ ꝙ volũt eos vẽdere.
ta mulieres imponũt oꝛnamẽta capitibꝰ uis in ſignũ ꝙ coꝛpoꝛa eoꝝ venalia ſunt · Si quis alicuius nobilis equo iponeret ſi gnũ vẽditiõis ⁊ ꝑ villã circũduceret eũ qjſi venalẽ multũ offenderet᷑. Sie offendit᷑ de⸗
us de ſponſa ſua · i.de virgine. ⁊ maritꝰ de
vxoꝛe ſua offendi deberet: Mꝛouer.vj. Te lus et feruoꝛ viri nõ parcet ⁊c̃. Itẽ mulie res ſe oꝛnãtes ſũt incẽdiarie diaboli tẽpla dei cõburẽtes:ferẽtes ignem in caudis vt vulpes ſamſonis. Nð ixxiij. Incenderũt igni ſan.tu. Itẽ mirabile eẽt ſi mulier ve niret ad miſſã in moꝛte mariti ſui vł patr?
oꝛnata floꝛibꝰ. Sic ẽ ð ilł qͥ veniũt ad miſſã
oꝛnate:cũ oĩſ miſa celebꝛer̃ ĩ memoꝛiã xp̃i
crucifixi:cui coꝛðna ſpinea ĩpoſita ẽꝛ⁊ tuĩ
ponis tibi coꝛonã de floꝛibꝰ ⁊ roſis: Sap̃. j.Coꝛonemus nos roſis d. Ca. LIII
„ Lioſus hö locũ fat̃ diabolo ꝛßᷣ ĩ hoĩe occupato ñ hʒ diabolꝰ locũ:ſiẽ res ꝑfecte oc
cupata ñi ẽ capax alteriꝰ.vñ Miero.d. Sẽꝑ
aliqͥd bõi facitoꝛ vt dia.ĩue.te occu. Iteʒ hõ ocioſus ẽ ſiẽ ſignũ ad ſagittã:qð vndi⸗ qʒ; a ſagittarijs.i. demõibꝰ ſagittat᷑ ſagittꝭ tẽtationũ maloꝝ: Thꝛe.ij. Vetẽdit arcuʒ ſuũ ⁊c̃. Sʒ occupatio ẽ velut clypeꝰ ʒ ſa⸗
pittas diaboli: Ecci. x xix. Supꝑ ſcutũ potẽ
is.i. virilit᷑ opãt ꝛ⁊ ſuꝑ lã.⁊̃. Ca.I.IIII
„ Aſſio chꝛiſti in⸗ flãmat coꝛda frigida ad amoꝛeʒ⸗ Rõ eĩ eſt lignũ ſic frigidũvłaq̃⸗
ſũ qð ſi hõ miſerit in clibanũ vł foꝛnacẽ ar dẽtẽ ſ ſuccẽdat᷑. Silr ẽt nec coꝛ ẽ aliqð ita tepidũ:qð ſi põat᷑ ĩ foꝛnace amorꝭ diui in⸗ tuẽdo exarſit in paſſiõe qͥn accẽdat᷑ ad amãdũ ip̃ʒ · Mõ.xvij· Carbõeſ ſuccẽ.ſt ab eo. Berfi. Sup oia te reddit mihi ama bilẽ bone ieſu calix paſſionis queʒ bibiſti opꝰ redẽptiõis. Mic eĩ amoꝛẽ ũmn facile ſi bi vẽdicat totũ. Itẽ paſſiõis xpᷣi memo⸗ ria generat cõpũctionẽ qerpel lit oẽs pꝛa⸗ uas cogitatiõeſ.vñ ãgelꝰ Raphael dixit fi lio Tobie ð piſce quẽ ceperat:ꝑticulã illiꝰ
pone ſuꝑ carbões:⁊ fumꝰ illiꝰ fugabit de⸗
monẽ. Pic eĩ piſcꝰ ẽ xpᷣsꝛqͥ exenterat᷑ qñ in terioꝛa paſſiõis eiꝰ ↄſiderãt᷑:⁊ quõ deitas latuit. Sʒ fel reſeruat᷑ qñ amaritudo illiui memoꝛie cõmẽdat᷑.Coꝛ reſeruat᷑ qñ chari⸗ tas eiꝰ ↄſiderat. Particula ſup carbones põit̃:qů ð illa dilectiõe cogitat᷑ ⁊ ĩde fumꝰ cõpũctiõis generat᷑:qͥ fugat om̃s genꝰ de⸗ monioꝝ. Quia oĩs ſtrepitꝰ pꝛaue cogitati
onis obmuteſcit. Ca. LV
Atiẽtia dei aſſi
. milat᷑ grauide mulieri:q̃.ſ.cõte⸗ ptũ quẽ diu poꝛtauit poſtea cũ magno do ⸗ loꝛe eijcit. Sie deꝰ diu qͥdẽ ꝑctõꝛẽ tolerat ꝑ patiẽtid ⁊ expectat ad pẽitẽtiã:ßᷣ diu expe⸗ etatũ ⁊ ñ emẽdatũ qũq; ſubito pcutit ⁊ cũ magno vidicte feruoꝛe q̃ſi cũ magno dolo⸗ re ꝓpijcit quẽ diu tolerauit.vñ ðꝛ Eſa.xlij. Tacui ſo ſilui patiẽs fui:ſiẽ parturiẽſloq̃r NMõ ẽz dei patiẽtia ↄtẽnẽda ex dilatiõe: ß̃ ampliꝰ foꝛmidãda. Muia ſiẽ diẽ maximuſ valeriꝰ.li j. Lẽto gradu ad vidictã diuina ꝓcedit ira:tarditatemq; iudicij grauitate
penſat. 2. LVI tiẽtia hoiſ qn
ta ſit ñ niſi ĩ tribulatiõe cognoſci
tur. Mã ſiẽ aliqͥ hñs q̃rtanas vł tertianaſ
nõ ðꝛ curatꝰ eẽ̃:ſi ĩ diebꝰ ĩ q̃bꝰnõ ẽ acceſſio ñ febꝛicitet. Silr nullꝰ dʒ dici patiẽs ꝓ eo ꝙ ip̃e ñ turbat cũ nulla fit ei moleſtis:ᷣ ſi iſtãte tribulatiõe vłmiſeria patiẽs eẽt:tũc diceret᷑ patiẽs.ſiẽ ille qͥ ĩtpe acceſſiõis ñ fe bꝛicitat dicerer᷑ eẽ curatꝰa ſanꝰa febꝛe. tẽ
ſnuiius cſetytutus oroꝛũ tcen o⸗

* *
neret n diceret
pt̃ hoe immobilis. Silr Lignũ qð nõ ardet igne abſente nõ diceret᷑ wter hoc incõbuſtibile. ⁊ ſic de alijs. Sic bomo ſine tribulatiõe nõ debʒ dici patiẽs. Hꝛe. Qualis quiſqʒ apð ſe lateat:illata cõ tumelta ꝓbat: Sap̃.ij.Per toꝛmẽta inter
rogemꝰ eů ⁊ ꝓbemus patientiã illiꝰ. Capitulum: LVII
„ Eccqto höõ non
ſolũ nõ dʒ ↄſentire: ſed neq; ĩ ei
delectatione vl aninio detineri. Sicut ma/ lů et venenoſũ cibũ hõ nõ ſolũ nõ vult co⸗ medere:ſed nec etiã guſtare. guſtare et comedere: tlre. Nã guſtare eſt ſine
fenere:ſicut qñ gu
litus:ſed comedere eſt
poꝛe trahitur. cõſentire: gitatiõis ile comedit qͥ pctõ
q; tetigeritis ꝑ cog
cõſentit. Coſoß̃.ij. Me ⸗ tationẽ:neq; guſtaue ⸗
Differũt eniʒ
ſicut delectari ⁊ cõſen glutiõe ſup lingua ſtatur cibꝰ ſi bene ſit ſal cum intus cibꝰ coꝛ Sic qͥ in tentatione nõ vult ſed tñ immoꝛat᷑ in delectatiõe co iſte ⁊ ſi nõ comedi
ttñ guſtat:ſed
ritis p vdectationẽ: neq; cõtrectauerit? ꝑ
conſenſũ vel opationẽ. sata guſtatio comeſtio let ſicut ptʒ in his qui
Et nota ꝙ multipii ni vel haſtui eqͥpol⸗ vina ꝓbant. Sic fre
uẽs delectatio plerũq; indueit cõſenſum.
Si ergo moꝛtẽ anime
mes. time tale tẽ. tẽ petm̃
mat vt ea ip̃a ⁊ quẽtibꝰ mala ſint:
creatura feeit homini noxias. homini et tñ eſt vita ferpenti res à ſe bñ eõditas
Mã ve
nobis in
nenũ eſt moꝛs .Sicergo deꝰ? flagellum foꝛ/
per doloꝛẽ quo feriũt delin 1ꝑ naturã qᷓ exiſtũt bo⸗
ng ſicut dicit Sꝛego. Itẽ pctõꝝ onꝰmul⸗
tũ grauat aĩaʒ. õ.
rxyvin. Sic᷑ onuf gra
ue grauate ſũt ſup me. f.iniquitates mee:ß
miſer homo nõ ſentit m
ſentit poſtea ſit ille
in aqua nõ ſentit bñ p aqus. Sic onus pctii ſentit bene:ß qñ exier mũdo in moꝛte ſentie da eſſent petã tanqᷓ; onera
ernũ trahentia. Ille eni 3
onus ſuꝑ collũ ſuñ
p
nõ ceſſat
vt veniat ad locũ vbi debet
debet
peti. pijcere. vñ Heb nus circũſtãs nos pctm̃
hõ feſtinare ad cõfeſſio
ij. D
odo onus illud ſed 0tatvttrahit onus õdus donec exeat de 1 n aquis delitiarũ nõ itde aqua.i.pctõ vel t. Ideo hic
deponen⸗
giin⸗
abet magnuʒ currendo ire deponere: ſic nẽ ⁊ ibi onus
eponẽtes ome „ Ztẽ ille qͥ de
ecce nõ erat:ß in car duertũt᷑ luxurioſi.v lud Job. vij. Indut
Liber decimus
bet poꝛtare aliqð onꝰ tẽtat pꝛi⸗
uãtũ pon
deret ⁊ q̃ntũ poꝛtabit.⁊ ſtipẽdiũ ↄſiderat.
„
Sic hõ q vult peceare ⁊ onus pcti ſibi
aſſumere:debʒ ↄfiderare onuſ
tãtũ põderat inferna deſcẽdũ
pctĩ pꝛiꝰqð
decedẽtes cũ eo ĩ pũcto ad
t.
Tãtũ enĩ põderat ꝙ ne⸗
q; firmamẽtũ ip̃m hoꝛa vna potuit ſuſtine⸗
re. Lu. x.
Aidebã ſa
—
thanaz ſicut fulgur de
celo cadentẽ.Et qᷓ;diu poꝛtabit:qꝛ foꝛte ſi⸗ Feſuhnt 29 nõ poterit
ne fine:qð neſci
deponere. Põ. num et viuet adhuciĩ finẽ. cati qð eſt moꝛs eterna: moꝛs ẽ.Et ihidẽ ðᷣꝛ: Itez pctõꝛ aſſimil
ʒ cecꝰ cũ ĩ ſole ↄſiſtit i dit:ʒ tñ lumẽ nõ videt catoꝛ cũ peccat li re cecatꝰipᷣe nõ v
ip̃m.deꝰ
cecidit ignis. lẽ. Itẽ pctõꝛ
tñ cui oĩa patẽt bñ de petõeibus cecatis ðᷣꝛ in
ͥ illn
nerẽ
pa igit᷑ honoꝛis ad tumulũ.i
imnoꝛtis bꝛeui trãſitu deferun duõ facit cõſenſus ti qjdã Pð xx guſtare qð diſponit ad moꝛ s q̃ in ſe bone erant
àM jxxvj
ß ĩpuluerẽ terre
ci ſollicitudiĩe terren ſubtili terre puluere dibꝰ pulueris cu puluere reſpergit᷑:⁊ tes auaroꝝ ſignat:q̃ tũ
tur qñ terrenis affectibꝰ reſcũt qꝛa celeſtibꝰ deſide ſubtracta pĩguedine ĩane F.Pettjt dicẽs: Sicuta Adeps qͥppe piguedis 3 pñtiũ ðᷣſiderioꝝ eſtũ fouet. Cut? rioꝛibꝰdedi actoꝛis ſui ita dixeri
F areſcẽs 3
xlviij. Laboꝛabit in eter⸗ Et ſtipẽdiũ pec ⸗ Bovj. Finis eoꝝ Stipẽdia eĩ ꝓctiĩ moꝛs at᷑ ceco ſedẽti ad ſolem. be radijs ſołpfũ⸗
ſtrat᷑. Sie pec
cet pcti ðᷣlectatiõe⁊ ardo⸗ ideat deũ neq; attẽdat ad ↄpicit illũ.vñ Pð t.ardoꝛ peti ⁊ nõ aſſimilat᷑ de Rã defüctꝰad tumulũ ali noꝛis põpa defert᷑:ſʒ po pultus in putredinẽ ⁊ ci
lvij. Sugꝑ viderũt ſo ⸗
fũcto ſepeliẽdo. qñ cũ magna ho ſtmodũ in terra ſe
vᷣtit᷑. In põ⸗ exterminiuz
t ſupbi: ſiẽ de
diẽ. Aidi ĩpiũ inpex.⁊c̃ ⁊
red
aſpgũt᷑:
ſu
nis putredinẽ fetidaʒ ñ̃ pñt luxurioſi dicẽ il⸗ g ẽ caro mea putredie: igũt᷑ auari.q dũ ſaga⸗ is actiõibꝰſubdũt᷑:ᷓſi. Job.vij. Soꝛ tis mea aruit.Cut? eniʒ j q anſeedo atterit᷑ mẽ⸗ uluere reſpergũ replent᷑:ß ideo a⸗ rijs vacue quaſi ſeũt qͥ ↄtra Pð. dipe ⁊ pigue. ⁊c̃· aĩaʒ replet cũ hãc ꝑne ſpei ĩfuſio fe⸗ hit cũ coꝛ rebꝰ exte tũ:atq; ex diſpẽſatiõe illarũ in amoꝛe nõ tẽdit᷑:ß i m rugoſa cogitatiõe Item ſicut ſtultus eſſet elec pum ſi ante confirm teret vnde epiſco peccatum moꝛta
n ſemetipo vt
replicatur⸗
tus in epiſco ⸗ ationẽ aliquid cõmit ⸗ patum perderet. Sic qui le committit vnde viam

i
hii
15
itei
1
—
5
De actibus et moꝛibus humanis
eternã amittit:Epk.j. Elegit nos ante můũ di conſtitutionẽ: vt eſſemus ſancti ⁊ imma culati in cõſpectu eius in charitate.— 4 Capitulum. LVIII
Ena gehenne
5 licet ſit in damnatis omnibus
ab eodem igne:nõ tamẽ eodeʒ
vel pari modo om̃es cruciat. Cuius exem — awaret in hoĩbus q ſtant ad eſtũ ſo ⸗ iis. Quia licet aliqui ab eodem ſole calefi ant:nõ tamẽ pari modo eſtuant:quia in ⸗ xta qualitatem coꝛpoꝛis ſentit᷑ pondus ca loꝛis. Qð ergo reſpectu ſolis facit diſpar valitudo coꝛpoꝝ:hoc facit reſpectu gehen
ne diſparitas meritoꝛũ. Ande ĩ eodẽ igne
eſt diuerſitas cruciatuũ:yᷣm diuerſitates ⁊ gradus meritoꝛũ. Ca. LIX
Enitens debet
p eſſe parturiẽti ſilis. Wulier eni cũ delectatiõe cõcipit:ſed cũ do
loꝛe vehemẽtiſſimo parturit:qꝛ non eſt ita minimũ mẽbꝛũ in parturiẽte qð non dole⸗ at. ta nullũ debet eſſe mẽbꝛũ in coꝛꝑe qð pniam nõ faciat. Quia cũ oĩa mẽbꝛa fue⸗
rint inſtrumẽta vitioꝝ:debẽt ſilr eẽ inſtru ⸗ mẽta pnie. Sic fuit magdalena qᷓ tot ex ſe exhibuit holocauſta:qͥt habnerat oblecta ⸗ menta: Roma.vj. Sicut exhibuiſti mẽbꝛa vr̃a ſeruire ĩimũdicie ⁊ iniqͥtati ad iniqͥta ⸗ tem:ita nũc exhibete ea ßuire iuſticie ĩ ſan ttificationẽ. Itẽ penitẽs vł̃tentatꝰ debʒ ſtudioſe oꝑa ſua diſcernereæ⁊ coꝛrigere. Cu ius exẽplũ eſt:qꝛ mos antiqꝝ fuit in dolo/ re veſtimẽta ſcindere. Aeſtimenta enĩ ſicut Bꝛego. dicit ſcindsnꝰ cũ diſcernendo ñ a opa ꝑtractamꝰ. Si enĩ apud deñ ñaopa
nos q̃ſi veſtimẽta nõ tegerent:nequaqᷓ; vo ce angelica diceref; Beatus qͥ vigilat ⁊ cu ſtodit veſtimẽtg ſila ne nudus amhulet:et videant turpitudinẽ eiꝰ. Turpitudo enim tũc nr̃a cernit᷑:cũ vita ña ante iuſtoꝝ ocu los rephenſibilis monſtrat᷑. Tanqᷓ; ei ſub ſequẽtis operis tegmine velamur:qñ cul⸗ pa tentati ad lamẽta accẽdimur atq; ip̃is
lamentis excitati ad pſpiciendũ lumen iu ⸗
ſticie ſubtilius oculos mentis aperimus.
MQuaſi in doloꝛe veſtimenta ſcindimꝰ:qñ ex fletu diſcretione creſcente cuncta q̃ agi⸗
mus diſtrictius irara manu iudicamus.
Item ſicut dicit Sꝛego Menitentiũ coꝛ
da ſterquilinio aſſimilant᷑:quia dum ma ⸗ la ſua flendo cõſiderant:quaſi ante ſe ſter ⸗ coꝛa ſeſe abijciendo coaceruant. Iteʒ pe nitens dʒ deſtru ere vetuſtatẽ vitioꝝ vt ha b eat nouitatẽ virtutũ. Pueri enim veſtes
veteres laniant vt nouas recipiant.Et ar
miger deſtruit malũ equũ vt habeat melio rem.Et hõ diſſipat domũ vetereʒ;: vt faciat pulchꝛioꝛẽ. Silr debet hõ ꝑ pnĩam deſtrue re veterẽ hoĩemvt induat nouũ.ij.Coꝝ.v. Scimꝰ qm̃ ſi terreſtris domꝰ nr̃a diſſoiua⸗ tur:domũ nõ manufactã habemꝰ ⁊c̃. Itẽ differens pnĩam vſq; ad ſenectutẽ ſilis illi eſt qͥ hret q̃ttuoꝛ aſinos:⁊ debilioꝛi eoꝝ to⸗ tum ip̃oꝝ q̃ttuoꝛ onus imponeret:qꝛ talis Ppfecto impiꝰ ⁊ ſtultꝰ reputaret᷑. Sic eſt il⸗ le qui totũ onus pnie ſue vult in ſenectute ſua poꝛtare qñ iam nõ põt laboꝛare. Ande Walach.j. Maledictꝰ doloſus qͥ hʒ in gre ge ſuo maſculũ ⁊ votũ faciens ĩmolat dño debile. Item pnĩa accelerata ⁊ in etate iu uenili incepta p̃ſeruat a putredine carnali um deſiderioꝝ. ã ſicut carnes guſtodiũ⸗ tur ex ſalis apoſitione:als putreſcerent⁊ ſcaturirent vermes qͥn ſal cito apponeret᷑. Sic caro hoiĩs vermes peccati ⁊ pꝛaue de⸗ lectatiõis ſcaturit: niſi in etate iuuenili do metur ⁊ in ſeruitutẽ ſpũs redigat᷑. Item om̃e onus leuiat᷑ ex ↄſideratiõe mercedis. Mam potitoꝛ lignoꝝ vel bladi maiꝰ onꝰ libenter aſſumit in humeris ſuis vt maio⸗ rem mercedẽ habeat. Sic debet facere pe⸗ nitens maioꝛa ſcʒ onera laboꝝ ⁊ ieiunioꝝ ſibi aſſumere vt magis remuneret᷑. Anuſ⸗ quiſq; enim mercedem accipiet ᷣm laboꝛẽ ſuũ. Item qui indiſcrete ꝑ ſe affligit:ſilis eſt illi qͥ vermẽ vult excutere de arboꝛe:⁊ excutit iloꝛem vel fructũ cum verme.Et lotrici q̃ pannos lacerat lauan ⸗ do ſup lapidẽ ⁊ ꝑcutiendo.Et monacho qᷓ tantũ eq̃tauit ꝙ opoꝛtuit equuʒ remanere craſtino in ſtabulo. Itẽ ille qͥ aufert vitã alicui qͥ victurꝰ eſſet ꝑ annũ homicida iu⸗ dicat᷑. Quãto mag' ille qͥ nimijs icinnijs ⁊ afflictiõibꝰ efficit vt.x.annis citiꝰ moꝛia⸗ tur qᷓ; eſſet moꝛiturꝰ. Berñ.inõ habʒ calli dus hoitis efficacius machinamẽtum ad
tollendũ de coꝛde charitateʒ:qᷓ; ſi efficere
poſſit vt in ea incaute ⁊ ſine diſcretiõe am ⸗ buletur. Itẽ tardiꝰ penitentiã faciẽs ſi⸗
milis ẽ ei incurrit ad vſurã:qᷓ qjn⸗ to plus diſfert ſoluere plus

wrefeit debitum ſup eũ:⁊ tanto plus opoꝛ/ tet eñ dare tꝑe ſolutionis. Sic quãto diu⸗ tius fuerit aliqͥs in peccatis:tanto plꝰ ſol⸗ uet in pena: Roma.ij. Scðm duriciã tuaʒ ximpenitens coꝛ ⁊c̃. Aere enim magna eſt vſura qñ ꝓ vno peccato ſoluit᷑ pena infini ta.i.ꝓ vna delectatione peccati pena eter⸗ na. Item pnĩa eſt appetẽda:⁊ ſi nõ ꝓpter penã quã infligit ſaltẽ ꝓpter gr̃am quã ac ⸗ qͥrit. Solet enĩ hõ aliqͥs nobilis vetulã mu lierẽ ducere ⁊ ignobilẽ in vxoꝛẽ: nõ ꝓpter ſe ſed ꝓꝙter diuitias magnas qᷓs hʒ:⁊ ꝓpt̃ magnã hereditatẽ quã poſſidet. Sic et tu pniam aſſume tibi in vyoꝛẽ:⁊ ſi nõ pter ſe qꝛ tibi videt᷑ grauis ⁊ turpis:tñ ꝓpter the ſaurũ g̃e ⁊ virtutũ quẽ ſecũ defert:⁊ here ditatẽ eẽnã quã ꝓmittit: Sap̃.viij. Hanc amaui ⁊ exqſiui a iunẽtute mea:⁊ q̃ᷓſiui il lam ſponſaʒ mihi aſſumere:⁊ amatoꝛ factꝰ ſum foꝛme illiꝰ. Et ibidẽ: Sciens qm̃ mecũ cõicabit de bonis ſuis. Et Sapi.vij. Ae⸗ nerunt mihi oĩa bona pariter cũ illa. Capitulum: LX
Erfecti viri ſtu
p dent reſecare ſup fluas cogitati⸗ onesꝛvt ſeʒ in diuĩo amoꝛe fiant feruentioꝛes. Cuiꝰ exemplũ quidẽ oſtẽdit᷑ in nacareis:qͥ in veteri lege capillos eoꝛuʒ qͥ;s in deuotiõe nutrierãt:expleta deuotiõe radere ⁊ in ignẽ ponere iubebant᷑. Quid eſt enĩ vt Sꝛego · dicit:ꝙ nagarei capillos nutriũt:niſi ꝙ ꝑ vitã magne ↄtinẽtie pᷣſů ⸗ ptionð cogitatiões creſcũt?Et qᷓd eſt deuo tione cõpleta capillos radere niſi ꝙ tũc ad pfectionis ſummã cõtingimꝰꝛců ſic exteri⸗ oꝛa vitia vincimꝰ:vt etiã cogitatiões ſuꝑ⸗ ſuas a mẽte recenſemꝰ? O uas nimirũ ſa crificij igne cõcremare eſt fãmis amor? di nini incẽdere: vt totalit᷑ mens in amoꝛe dei ardeat:⁊ cogitatiões ſuꝑfluas cõcremãs quaſi nagarei capillos deuotionis pfectio ne conſumat. Ca. LXI
Erſeuerãtia ne
p ceſſaria eſt in ope bono ſiẽ cau⸗ da aialis ĩ facrificio. Ande cau⸗
da hoſtie inbet᷑ offerriĩ ſacrificio: Leui.iij Zndecens eſt enĩ anial ſine cauda.i.opus inceptũ ſine fine vel cõplemento. Aiĩ ð̃ꝛ ꝙ pauo auis qñ amiſit caudã nõ audet awa rere bᷣ verecũdia. Sic ſine cauda ꝑſeueran
Piber decimus
parere.
tie nõ audebit aliqͥs coꝛã deo in indicio ap Itẽ pſeuerãtia impetrat gratiã NMã ſi hõ tantũ ꝑſeueraret in oꝛõne quãtũ paup ad oſtiũ diuitiſꝓ elemoſyna: citiꝰim petraret ſpũalẽ elemoſynã qᷓ; ille coꝛpoꝛa⸗ lem. Añ Zpn ꝑſcuerãtes in oꝛõne ſpiritũ⸗ ſanctũ acceperũt. Ca. LRII
Iger homoſi⸗
p milis eſt caſtro pluriũ dñoꝝꝛ:im ter qͥs ille qͥ remiſſus ẽ totũ amit⸗ tit. Alius enĩ paulatim aufert ei ius ſuuʒ. Sic ſi ſpũs remiſſus fu erit:caro qᷓ adũſus [Piritũ cõcupiſcit quotidie a liquid contra ipᷣm acqͥrit: Pꝛouer.xij. Wanꝰfoꝛtiũ dña⸗ bitur:que autẽ remiſſa eſt tribut? ſeruiet. Itẽ piger hõ ſilis eſt agro neglecto qͥ her bas inutiles ꝓfert:ſi in pace dimiſſus nec Foſſus nec purgatꝰſepe fuerit ⁊ bonis ſemi nibꝰ ſeminatꝰ. Sic hõ vitioꝝ ſpinas et tri⸗ bulos generat:niſi vtili“ occupetur labo⸗ LXIII
ribus. a. Redicgtoꝛes qᷓ
p dicũt a nõ faciũt ſites ſunt cecis
⁊ claudis qͥ ſedent in introitu ci⸗
uitatis mendicãtes:qͥ trãſeũtibꝰ viã oſten dunt:ß nunqᷓ; in ea pedẽ ponũt. Contra il lud Jaco.ij. Sic loqͥmini ⁊ ſic facite. Dtẽ ſicut eẽt deridẽdus q argẽto vas fictile oꝛ nare vellet: decoꝛare lutũ vt ſoꝛdidaret ar gentũ. Sic irriſiõe dignꝰ eſt qͥ cũ malus ſit bona dicit Mꝛoů.xxvj. E nõ ſi argẽto ſoꝛ dido oꝛnare velis vas fietile:ſic tumẽtia la bia cũ peſſimo coꝛde ſociata. Ca.LXIIII
Roficere debet
phomo cõtiuue in opibꝰſuis bonis. Ram volenti ditari nõ ſufficit ſibi nõ pdere:niſi annnatim creſcat in aliqͥ. Si militer deſiderans ditari in bonis ſpiritus libus debet ãnuatim ⁊ quotidie hona ſus ampliare:vt dicitur.j. Theß̃.iiij. Tmbule tis vt abundetis magis. Itez nullꝰ vel⸗ let ſemen ſuum terre cõmittere!niſi crede⸗ ret illud multiplieatum colligere. Ergo ſi⸗ cut laboꝛaret homo ad multiplicanduʒ ſe mina:ſic debet laboꝛare ad multiplicandũ merita:quod eſt Fᷣm deum pꝛoficere: Apo⸗ ſtolus Coloß̃.j. In omni opere bono fru⸗
ctificantes ⁊ creſcentes.
Capituluw: LXV

155
2
*
§
73
E 7
iirz ——
5 * *
—
*
De actibus et moꝛibus humanis
Roſperãtes in p olp es ſũt illis qui per pulchꝛa itinera ad ſuſpendiũ per⸗ trahunt᷑:? vel qui ꝑ amena pꝛata ad carce⸗ rem dã natiõis ducunt᷑.vñ Sꝛego.de pec ⸗ catoꝛe ꝓſperitatibꝰ mũdi floꝛẽte dicit:Mo noꝛat in via:in ꝑuentiõe dãnabit᷑:⁊ qua⸗ ſi ꝑ amena pꝛata ad carcerẽ ꝑuenit:qͥ per p ſentis vite ꝓſpera ad interitũ tẽdit. Itẽ ꝓſperitas pctõꝝ exultantiũ in peccatis ſi⸗ milis eſt inſanis: qꝛ tales vt dicit Sꝛego. nõ ꝓſperitate erigunf᷑ ſʒ inſania quã ſub⸗ eunt vñ affligi debnerũt:⁊ exinde miſeriĩ exultatione defluũt: vnde altiꝰ flendi ſũt. Item pctõꝛes tales ſunt frenetic ſiles qͥ inſanlã virtutẽ putant:qꝛ ex moꝛbo eẽ ne⸗ ſciunt hoc qð ampliꝰ ſanis pñt.Et qᷓſi cre⸗ uiſſe viribꝰ ſe eſtimãt:dũ ad vite terminu ꝑ angmẽta doloꝛis appꝛopinquãt:qꝛ rati nis ſenſum nõ hñtes flent ⁊ ridẽt:et tanta magna eſtimatione ſe dilatãt: quãto inſen ſibiles malũ quod patiunt᷑ ignoꝛant. Capitulum: LXVI
Atio debet re⸗
r gere cogitatiões:ſicut dña regit ancillas ⁊ familiã. Maʒ videm?
ſicut dieit Sꝛeg.ꝙ abſente dña familia de⸗ oꝛdinaf⁊qꝛ anciliarũ lingue ꝑſtrepũt: ſilẽ⸗
tiũ deſerũt:deputati operis officia negli⸗ gũt:totũ oꝛdinẽ ſibimet cõfundũt. At vbi repẽte dña venerit:mox ꝑſtrepẽtes lingue reticent:officia vniuſcuiuſq; opis repetũt: ſicq; ad opus ꝓpꝛiũ ac ſi nõ receſſerint re⸗ uertunt᷑. Silr ſi ad momẽtũ rõ diſcedat qᷓſi abſente dña cogiꝝtionum ſe clamoꝛ velut garrula ancillaꝝ turba multiplicat. t au tẽ ratio ad mentẽ redierit:moy ſe confuſio tumultuoſa cõpeſcit ⁊ ⁊ quaſi ancille ſe ad iniunctũ opus tacite repꝛimũt:dũ cogita⸗ tiones ꝓtinus cauſis ꝓpꝛijs ſe advtilitatẽ ſubdunt. Ca. LXVII
Eligioſus debʒ
r eſſe moꝛtuus mũdo.i.ad modum
moꝛtui ſe habere. Nã moꝛtuꝰin ſe pulchꝛo abſcõdit᷑:⁊ ſic religioſus dʒ abſcõ di in clauſtro ⁊ nõ diſcurrẽdo vagari:Co⸗ loß̃.iiij. Moꝛtut eni eſtis:⁊ vita veſtra ab⸗ ſcondita eſt cũ chꝛiſto in deo. Item ania moꝛtui a carne ſeparstur.Et ſic religioſus
debet a carnali amoꝛe ſeparari:Ecci.xlvij· NQuaſi adeps ſeparatus a earne. In adi⸗ pe enim ſignat᷑ deuotio ſpiritualiũ que de⸗ bet eſſe in religioſo ſeparata ab amoꝛe car⸗ nalium. Item caro moꝛtui a vermibꝰ cõ ſumitur ſeʒ in ſepulchꝛo. uia religioſus p penitentiã debet cõſumere coꝛpus ſuum in b můũdo:mente aũt dʒ eſſe in celo: Job vij. Elegit ſuſpendiũ aĩa mea.i.deſidèriuʒ eternoꝛum:⁊ moꝛtẽ oſſa mea.i.moꝛtificati⸗ onem carnaliũ deſiderioꝛũ. Item moꝛtu us non ſentit ſi pungatur vel deijciatur vł eleuetur. Et ſic vere moꝛtuus můũdo.ij. Re glxiiij. Sicut angelus dñi dominus meꝰ nec benedictione nec maledictione moue⸗ tur. Ztem moꝛtuus omĩa tempoꝛalia re liquit. Et ſic religioſus omnẽ ꝓpꝛietatẽ de bet reſignare:⁊ omĩa coꝛam dẽo ⁊ fratribꝰ repꝛeſentare et nihil ſibi arrogare.j. Coꝝ. tiij.Qnid habes quod ñ accepiſti? Berñ. Monacho habenti ꝓpꝛium negabit deus ſunm pꝛopꝛium ſcʒ celum. Ca.LXVIII
Acerdotes.chꝛi
ſticlerici immunes debent eẽ ab illis maculis ſpiritualiter a quib?
clericos ſeu ſacerdotes iudeoꝛum opoꝛte⸗ bat eſſe immunes coꝛpoꝛaliter. Pꝛohibe⸗ tur enim eſſe cecus: id eſt ne ſit ignoꝛans. claudus:id eſt inſtabilis et ad diuerſa in⸗ clinans. Et ne ſit paruo vł grandi vel cur⸗ to naſo:id eſt ne habeat defectum diſcreti⸗ onis:ne plus vł minus aut aliqua pꝛaus exerceat. Per naſum enim ſignatur diſcre tio:quia eſt diſcretiuus odoꝛum. Item ne ſit fracto pede vłlmanu: id eſt ne amit⸗ tat virtutem operandi bene vl pꝛoceden⸗ di de virtute in virtutem. Item repudia⸗ tur ſi habeat gibbum ante vl retro:ꝑ queʒ ſignatur ſupertiuus amoꝛ terrenoꝛum.
Item ſi lipus:id eſt ſi per carnalem affe ctum eius ingeniũ obſcuratnr. Contingit enim lippitudo ex fuxu humoꝛis. Bepudi atur etiam ſi habeat albu ginem in oculo: id eſt pᷣſumptionẽ candoꝛis iuſticie in ſus cogitatiõe. Itẽ ſi hab eat iugẽ ſcabiẽ:id eſt petulantiã carnis. Et ſi ſit hñs impeti⸗ ginẽ que ſine doloꝛe coꝛpus occupat ⁊ mẽ⸗ bꝛa coꝛpoꝛis fedat:ꝑ quã auaricia deſigna tur.Et etiã ſi ſit hernioſus vł ponderoſus? ꝙ ſcʒ geſtet pondus turpitudinis ĩ coꝛde: licet non exercest opere.§ 5

Piber decimus
Capitulum: LXIX ad exercitiũ laboꝛis refoꝛmat:⁊ qð graue
Vj⸗ ppendit ex ope:leue eſtimat ex remunera AMncti MR aſſi⸗ adũſa
1 milant mercẽnarijs. Mꝛio ra patiunt᷑: cum honeſtatis contumelias re⸗ tione tpis:qꝛ tempꝰ pñs cito fini rum damna cruciatus coꝛpoꝛis tolerant: ri exoptãt:vt ſcʒ ad vite pꝛemia puenlant. eſſe grauia quibus exercẽtur penſant. Sʒ Sicut mercẽnarij pꝛeſtolant᷑ finẽ diei vt la cum mẽtis oculum ad eterne patrie conſi⸗ boꝛ ceſſet ⁊ recipiant pꝛemiũ oꝑis ſui Pob derationẽ tendũt:ex cõparatiõe pꝛemij qᷓ; vij. Sicut dies mercẽnarij dies eiꝰ. Abi di ſit leue qð patiunt᷑ inueniũt.qð enim val⸗ cit Srego. Dies ſuos mercẽnariꝰ euolui ci de eſſe impoꝛtabile ex doloꝛe oſtendit᷑:con tius exoptat:vt ad laboꝛis ſui pꝛemiũ ſine ſideratione ꝓuida ex remuneratiõe leuia. tarditate ꝑueniat. Dies itaq; hoĩs vera tur. Itẽ ſancti viri aſſimilant᷑ illts qͥ coꝛ⸗ ⁊ eterna ſapia recte diebꝰ mercẽnarij cõpa poꝛaliter ſuſpendunt᷑. Quia ſicut ille qͥ ſu rant᷑:qꝛ pñtẽ vitã exiliũ ñ patriq: iniiitiã ñ ſpenditur coꝛpoꝛe ad alta ſuſtollitur vt ibi palmã deputat:⁊ eo longiꝰ a pmio ſeↄſpi moꝛiatur. Sic uoq; viri ſancti ad alta ꝑ cit qͥ tardiꝰ ad finẽ venit. Scðo rõne la⸗ cõtemplationẽ ſe ſubleuãt vt affectibꝰ tẽr⸗ boꝛis. Mã ſicut dicit Sꝛego. Wercẽnari? renis intereãt. vñ Job vij. Elegit iſpen ⸗ in alienis lahoꝛibꝰ exudat.ß tñ ſibi bᷣmiũ diũ aĩa mea ⁊ moꝛtẽ oſſa mea Brego. San iũ pᷣparat. Oĩes ꝗᷓ qͥ ſpe celeſtiũ pᷣditi 4 viri certiſſime ſciunt:qꝛ hr̃e in hac vita exercitatiõe vite pñtis atterimur in alieno quiẽ nequaqᷓ; pñt. Et ideirco ſuſ pendiũ laboꝛamꝰ. Mã ſepe ⁊ repꝛobis ſeruire cogi eligũt:qꝛ nimirũ deſideria terrena deſ eren mur:mũdo q̃ mundi ſunt reddere coarta tes ad alta animũ tollũt.ſuſpenſi aũt moꝛ⸗ mur:⁊ alieno qͥdẽ laboꝛe fatigamur:ſʒ tñ tẽ ſuis oſſibꝰ inferunt: qꝛ amoꝛe ſupne pa· pꝛemia nña ꝑcipimꝰ:⁊ ꝑ ꝑuenimꝰ ad P trie in virtutũ ſtudijs accincti:hoe qð foꝛ⸗ pꝛia ꝙ pure miniſtramꝰ aliena. Tertio tes peius in müdo fuerãt vinculo humili⸗ rõne opis. Nã ſicut dicit Sꝛego. Wercẽna tatis inſequunt᷑. Itẽ ſancti poſt hanc vi⸗ rius ſollicite curat inſpicere ne vnqᷓ; dies tam liberant᷑ ab omi penalitate ⁊ moleſtia vacuus labat᷑ ab opere:et expectatꝰ finis quã patiunt᷑ in hac vita. Nã licet carduix tempoꝝ inanis veniat ad remunerationẽ. vꝛtice granis in campo ſocient᷑:tñ cum po In laboꝛis nanq; ſtudio cõſpicit qͥd ꝑcipe nunt᷑ in hoꝛreo ſocietas illa ſeparat᷑.Et ſic re in tempoꝛe remuneratiõis poſſit. Nõ cũ affectiões ⁊ tribulatiões q̃bꝰ modo ſancti opus creſcit:pꝛemij fiducia ꝓficit. Cũ do cõiuncti ſi in cãpo mñdi oẽs ſepabunt᷑ ab opus toꝛpuerit:ſpes a remuneratiõe laſſa ipſis cũ reponent᷑ in hoꝛreo celi: Apocałl.
ſcit. vñ ⁊ electꝰ quiſq; vitã ſuã quaſi mercẽ xxj. Abſerget deꝰ omnẽ lachꝛymã ab ocu nartj dies penſans:tãto fidentiꝰ i5e tẽdit jis eoꝛum ⁊ẽ̃. Ca. LXX
ad pꝛemiũ:quãto nũc robuſtiꝰ pdurat ad— laboꝛis incremẽtũ: qᷓ ſit decurſus půtis tẽ Lriptur E ſacr E poꝛis penſat dies cũ operibꝰ numerat:ne intelligentia nyſtica aſidua ei n laboꝛe vacua trãſeant vite momẽta foꝛ lectione aperit᷑. Cuiꝰ exemplũ eſt midat: aduerſis gauq etpaſſõe reficit᷑:me 5m Bꝛego. Sicut ignotoꝝ hoĩm facies cer roꝛe refouer᷑:qꝛ ſequẽtis vite hꝛemijs tan/ nimus ⁊ coꝛda neſcimꝰ:ſ ed ſi familiari eis to ſelargioremunerari conſpicit: quanto 5 locutione cõiungimur vſu colloquij eoꝛuʒ; amoꝛe illiꝰ quotidianis ſe moꝛtibꝰ verius 4 cogitationes indagamus.ta cum in ſa impẽdit. Quarto rõne mercedis:qꝛ cõ⸗ cro eloquio ſola hiſtoꝛia aſpicit᷑:nihil ali⸗ ſideratio mercedis homini mercẽnario le/ ud q; facies videtur. Sed fi huic aſiduo uiat pondus laboꝛis. Et ſilr ſanctis viris vſu cõmunicamus:intimã mentẽ ex colio⸗ Aideratio pꝛemij minuit laboꝛeʒ exercitij. cutionis familiaritate henetramus.Sum Ande Bꝛego. dicit: Mercẽnarius cum fa enim alia er alijs coiligimus:facile in ei ttenda opera cõſpicit: mentẽ pꝛotinus ex/ verbis co gnoſcimus aliud eẽ qð intimãt longinquitate ⁊ pondere laboꝛis adijcit. aliud quod ſonant. Tanto autẽ quiſq; no ů vero laſſaſcentẽ animũ ad ſiderandũ ticia illins extraneus reddit: quanto ĩ ſo⸗ operis pꝛemiũ reuocat:vigoꝛẽ moꝝ animi la eius ſuperficie ligatur.

De actibus et moꝛibus humanis
Capitulum: LXRI
lentiũ feruo⸗ rẽ deuotiõis ſeruat. Solet enim obſtrui vas in quo eſt vinũ:vt vinũ foꝛtiꝰ fiat vłſit.⁊ potꝰ coopꝑtꝰ coloꝛẽ ſuũ ⁊ mũdi ciã cõſeruat. Sie qui vult deuotioneʒ coꝛ ⸗ dis ⁊ mundiciã cõſeruare:debet os clauſũ tenere. Põ.xxxviij. Cõcaluit coꝛmeũ ĩtra me ⁊c̃. Itẽ ſilentiũ ſeruare eſt os vñ exit ignis ⁊ fiãma oĩa cõburẽs obſtruere: Ja⸗ co.itj. Lingua ignis ẽ ⁊c̃. Ecce quãtꝰ igniſ qᷓ; magnã ſiluã incẽdit.i.virtutem bonoꝝ operũ cõhumit. Ca. LXXII
„
monacſi⸗
mlat leoni:qꝛ.ꝓcurat ꝙ ecclia qᷓ . eſt ſponſa xp̃i aliũde grauida ſit ᷓ; de ſuo viro qᷓ de ſolo ſpũſctõ cõcipere de
bet:ſed ſimoniaeus facit ꝙ coneipit de ſpł
ritu maligno:⁊ ſic eã fat̃ nutrire filios ad⸗ ulterinos ⁊ filios ꝓpꝛios exheredat a pa⸗ trimonio chꝛiſti conſtituẽs heredes filios diaboli: cci.xxiij. Dis mulier relinquẽs virũ ſuũ peccabit:⁊ ſtatuens hereditatẽ ex glie o matrimonio. Itẽ ſimo niacꝰ aſſimi
katur latroni. Facit eniʒ fimonia homines
eſſe latrones et ſacrilegos:qꝛ.ſ.ſacra ſunt ea que circa latrociniũ exercent. Abſurdũ eſt enẽ dicere eum qui furatur vel capit ca⸗ licem alicuius eecleſie ſacrilegũ vł furẽ eſ⸗ ſe ⁊ nõ eũ qui furat᷑ tam eccliam qᷓ; que ad eam pertinẽt: Joh.x. Qui nõ intrat ꝑ oſti
um in ouile ouiũ ſed aſcẽdit aliũde ilie fur
eſt et latro. Ca. LXXIII
4 Ocietateẽ bono rum fugiit mali ne eoꝛñ malicia appareat. Sicut mulier turpis ñ libenter ſedet iuxta pulchꝛã ne turpitudo tllius magꝰappareat:quia oppoſita iuxta ſe poſita magis elueeſcunt. Sic mali nõ ſo⸗ ciantur bonis libenter ne malicia ſua eoꝝ bonitate magis euidẽs fiat: Job.iij. Om⸗ nis qui male agit odit lucẽ ⁊ non venit ad lucem vt non arguantur opꝑa eiꝰ. Itẽ ſo/ eietas mala trahit ad peccatum:ſieut acci⸗ dit de ſpinis ꝙ vna trahit aliã.ꝛouerb. JFili mi ſi te lactauerint peccatoꝛes ne ac quieſcas eis ac̃. Et idcirto ſiẽ non eſt tutũ egroto eſſe in aere coꝛrupto:quia ex hoc ci⸗ ka recidiuum pateretur:ſic non eſt tutũ bo⸗
nis eſſe in conſoꝛtio peccatoꝝ erh eniʒ ad
peccatum inducuntur. Pꝛouer.xiij.Zmi⸗
cus ſtultoꝛum efficietur ſimilis.vnde ſicut non eſt ſeeura ouis inxta lupũ nec ſtuppa iujta ignẽ:nee ſagimẽ iuxta cattũ. Sic nec iuſtuſ iuxta peccatoꝛẽ:nec mulier iuxta lec catoꝛẽ.j·Coxꝝ. Tv. Coꝛrũpũt moꝛes bonos colloquia mala. Item focietas mala ẽ vi tanda. Mam qui non vult eſſe lepꝛoſus de bet vitare conſoꝛtiũ lepꝛofoꝛum. Sana po ma ſociata pu tridis citiꝰcoꝛrumpunt᷑:⁊ ſa nicum infirmis citius infirmantur. NPõ· xvij Cum ꝑuerſo ꝑuerteris. Pꝛouer.iiij. NMõ delecteris in ſemitis impioꝛũ:nec tibi placeat maloꝛũ via. Itẽ ſocietas mala nõ eſt toleranda ꝓpter vtilitatẽ tꝑalẽ. Mam ſi quis eſſet in domo ſuccenſa vbi nõ eſſet ni⸗
ſi vna feneſtra per quã non poſſet exire in ⸗ dutus et oneratus.potiꝰ omnia ſua dimit
teret anteq; non exiret. Sic quilibet diſpẽ diuʒ ſuoꝝ ⁊ ſue carnis quãtũcũq; potiꝰde
beret ſuſtinere qᷓ; in conſoꝛtio maloꝝ rema nere in perieulo ſuo.vnde Señ.xxxix. Jo⸗ ſeph relicto pallio in manu femiie fugit Et homo de periculo maris libenter nudꝰ?
euadit. Item ſocius malus abijciẽdus ẽ ſicut dens putridus de oꝛe deijcitur ne ali
os coꝛrũpat:⁊ ouis moꝛbida de grege ali⸗ arumꝛet lepꝛoſus de conſoꝛtio hominũ. Et
pomum putridũ de aceruo alioꝝ.j. Coꝝ. v. Wodicum fermentũ totam maſſam coꝛ ⸗ rumpit. Capitulum: LXXIIII
Ollicitudo tem
poꝛalium eſt viro ſpirituali cõtẽ⸗
nenda. Mam qui ad fontẽ vadit
non eſt follieitus quid bibat. Quid ergo times ſtulte: ꝓnidentia dei maioꝛeſt fõte? Cogita ꝙ feruus debet eſſe ſollicitus qu bene ſeruiat dño ſuoꝛ⁊ domini eſt ꝓuide ⸗ re miniſtro ſuo.vnde dicit᷑.j. Pe.v. Om ⸗ nem ſollicitudinẽ veſtrã ꝓijcientes in euʒ quoniam ipſi cura eſt de vobis: Wat. vj⸗ Molite ſolliciti eſſe dicẽtes:quid mandu⸗ cabimus ⁊c̃. Thꝛyß. Eſcã coꝛpoꝛis ſi folliei tus non fueris habebis.iuſticiã vo ſi ſol⸗
licitus non fueris nõ habehis. Quis ẽ pa ter qͥ nõ ꝓnideat filijs ſuis cũ viderit eos
egere? Mat.vj. Seit pat̃ veſter qꝛhis om̃i
bus indigetis Capitulũ: LXXV
Pel inuaturer

— ℳ
bonijs operibus fecurꝰ enl debet eſſe de re qui habet bonum pignus apu dſe. Securt itaq; ſũt de regno futuro qͥ habẽt bõa oꝑa q̃ quaſ pignoꝛa ſũt regni celeſtis. Sꝛe. Cũ opus ꝓficit regni celenis fiducia creſcit. Itẽ ſpes iuuat᷑ ex tribulatiõibꝰ.Certꝰeni põt eſſe de re venali qui pᷣciũ apð ſe hʒ. Sic debet eſſe certꝰ de regno eterno qͥ multas tribulationes ſuſtinuit quibꝰ regnũ celo ⸗ rũ emitur: Act᷑· xiiij. Per multas tribula tiones opoꝛtet nos intrare in regnũ dei. Ptẽ ſperãda eſt ĩ deo:qꝛ ſperãtes in ſe ſu ſtinet ne cadãt. Maturaliter eĩ qͥ debilis ẽ et timet cadere alicui rei adheret vt patet ĩ puero vl infirmo. Sic naturat ratio dictat anime cognoſcẽti debilitatẽ ſuã qð foꝛtio⸗ ri ſe ĩniti debeat.ſ.deo. Quia de facili trã ⸗ ſit malũ paſſũ:qͥ habet bonã appodiatio ⸗ nẽ.ſ.deũ qͥ bñ pᷣt eñ extra malũ paſſũ eijce⸗ re. Aeritatis enĩ eſt pᷣſtare fulcimẽtũ inni⸗ tẽti ſibi:ſʒ vanitatis eſt negare.vñ cũ dñs veritas ſit ĩnitẽti ſibi nõ ſe Fubtrahit ſiẽ ſo ⸗ lent fac mali gartiões eis qͥ appodiãt ſe ſi bi:qꝛ ſikbtrahůt ſe vt cadãt: Eſa.I. Speret in nomie dñi ⁊ innitat᷑ ſuꝑ deñ ſuũ. Capitulum: LXXVI
Bpbire de gra tia a ðeo data mõſtruoſũ ẽ. Wazʒ ſiẽ mõſtruoſũ eſſet qð ex muliere naſceret᷑ bufoꝛ Sic mõſtruoſũ ẽ qʒð aliqͥs ex gr̃a dei ſibi data a deo efficiat᷑ ſupbus. Et talis ẽt de vita moꝛit:ð ſanitate egrotat:de medi- amẽto interficit: Sꝛe. Mui de virtutibus ſe extollit:nõ de gladio ſʒ medicamẽto ſe i terficit. Itẽ ſupbi difficult᷑ flectunt᷑ a ꝓ
pꝛia volũtate:qꝛ carẽt hũoꝛe gratie. Air⸗
gula enĩ quãto plus hʒ de hũoꝛe tãto citiꝰ flectit᷑. Sic qui plus hʒ de gf̃a citiꝰ obedit
ßlignñ aridũ cito frãgit᷑ duʒ flecti credit᷑:
ſic ſupbi qͥ ſine humoꝛe gre ſfãt flecti ñ̃ poſ⸗
ſũt:Eccẽ.vj. Mõ te extolias in cogitatione
anime tue velut taurus:ne foꝛte eiidat᷑ per ſtulticiã virtꝰ tua ⁊ cõedat folia tua ⁊ fru⸗
ciꝰ tuos pdat:⁊ relinq̃ris velut lignũ ari ⸗ dũ in deſerto.i.ſine merito.
Capitulum: LXXVyII
Entat diaboluf
hominẽ de illa reqᷓ magis cõſue⸗ nit decipere ſciẽs ꝙ mẽbꝛũ citiꝰ frãgit᷑: vbi
pꝛl fractũ fuerit qð alibi. Et citiꝰ icẽdit᷑ li.
gnů qð aliqñ fuit in igne qᷓ; ſi nũq; fulſet. Et citius cadit hõ in ifirmitatẽ quaʒ aliqũ habuit qᷓ; in aliã. Sic hõ facile inclinat᷑ ad pctin qð aliqñ fecit. Itẽ tẽtatiõis delecta tio coꝛrũpit ſinceritatẽ aĩe etiã ſine cõſenſa operis. ſiẽ mulier nõ dicit᷑ caſta q̃ libẽt᷑ au⸗ dit verba coꝛruptoꝛis:dato etiã ꝙ eiĩ oge nõ ↄſentiat: ⁊ que appetit diligi etiã ſi coꝛ⸗ rũpi nõ awetat. Augꝰ. Mõ ſoluʒ appetere ß apeti velle criminoſũ ẽ. Sic nõ eſt repu⸗ tãda caſta aĩa 7 tẽtatiões diaboli recipit: 7 in eis delectat᷑ qᷓ;uiſ pctĩ facere nõ velit. tẽ tẽtat diaboiꝰ ⁊ ĩpugnat mayie illos
qͥ ipᷣm deſerũt ⁊ ad deũ ſe ↄuertũt:vt pha⸗ rao filios iſrl fugiẽteſ ꝑſecutꝰ ẽ.Slo. Qui ab illecebr? mũdi abſtiere ⁊ ĩ xp̃o ple vult viuere ꝑſecutionẽ patit᷑. Dũ eĩ diuĩo ſerui tio cõſtringi exoptat bellũ diaboli cõtra ſe
gexcitat:ſicut rex ſibi ſubditos nõ ĩpugnat
ſed aduerſarios. Itẽ tẽtationibꝰ ⁊ ſugge ſtionibꝰnõ reſiſtẽtes nõ pñt cõiũgi deo. vñ aſſimilant᷑ illis mulieribꝰ cũ quiðꝰ in vete ri lege nõ poterat ſacerdoſmatrimoniũ cõ trahere. Nã Leuit᷑.xxj. Pꝛeceptũ ẽ ſacer⸗ doti vt virginẽ tĩ duceret vxoꝛẽ:ſed vidu am ⁊ repudiatã ſoꝛdidã ⁊ meretricẽ nõ gt ciperet. Per viduã enĩ itelligit᷑ anima:cui moꝛtuns ẽ carnalis vſus:ß̊ nõ affectꝰ: quã ſola neceſſitaſ retrahit a maloꝛ ji charitas. Et talis põt dici vidua devno marito que lãbit vbi moꝛdere nõ poteſt.i.delectatiões hteritas quas habere nõ põt cupit:ſic̃ ca⸗ nis lingit haſtile ⁊ ſeutellã poſt cibũ.j. Ti⸗ moth.v. Aidus in delitijs viuẽs moetua ẽ Hlo.moꝛte pcti vl moꝛte aĩe. Talis enĩ vi⸗ dua qñ cõtingit ei aliqͥd qð tedet ſemp re ⸗ cogitat maritũ moꝛtuijjqᷓ;uis peſſimꝰ fue⸗ rit:⁊ talis eſt anima cũi quando cõtingit aliqd adiſi ſemꝑ ſuſpirat ad ea q̃ dimiſit vt filij iſrael ad ollas carnium in egypto. Mer repudiatam ſignificant᷑ illi quos ne⸗ gocia mũdana repudiãt ⁊ ad illa je inget nõ vocati ⁊ a mũdo cõtẽnunt᷑ ⁊ oppꝛimũ⸗ tur:⁊ tñ mũdũ ñ ↄtẽnũt. Siẽ meretrix ad leccatoꝛẽ ſuũ accedit:licet ab eo frequẽter verberetur: ⁊ cum eo multas moleſtias ſuſtineat. Augꝰ.Ecce turbat temundus ⁊ amat᷑:qͥd ſi trãquillꝰ eſſet: quõ inhereres foꝛmoſo qui ſic amplecterꝭ fedũ?Tales eti am ſimilis ſũt leccatoꝛibus qᷓ in curijs hᷣn cipũ bonis nutriti moꝛſellis:licet faſtidiẽ⸗ tur ⁊ licentient᷑ tñ expulſi ꝑ vnñ hoſtið re⸗

—
De actibus? moꝛibus humanis
deunt p alið. Sic qͥdã ita ſũt allecti illece ⸗ bꝛis ⁊ delectationibꝰmũdi:ꝙ licet aduerſi tatib? ⁊ moleſtijs impugnẽt᷑ ab eo tñ nõ re cedũt. Mer ſoꝛdidã aĩa q̃ immũ⸗ dis affectionibꝰ maculat᷑. Si vis deſpõ ⸗ ſari xp̃o auferas tibi veſtimẽta ſoꝛdida vt omni tꝑeveſtimẽta tua.i.opa ſunt cãdida: Bo· xiij· Abijciamꝰ oꝑa tenebꝛaꝝ ⁊c̃. Per meretricẽ aũt— ptʒ libidini: itelli it aĩa que cuilibʒ cedit tẽtatiõi. Miere.ij. omni via ꝓſternebaris meretrix. Nul⸗ a ð talis aĩa eſt deo cõiũgi apta. Itẽ ten ⸗ tari ⁊ tribulari deꝰ hominẽ ꝑmittit: etiam poſtqᷓ; ei magna dona cõtulit.vñ Salomõ ſicut diẽ Sꝛego.diuinitꝰ ſapiam accepit:et ſtatim poſt meretricum mulierum queſtio ne pulſatꝰfuit.Qð igit᷑ Salomõ moꝝ poſt tantã reuelationẽ certamẽ turpiũ mulierũ ptulit: vſignauit ꝙ mẽtẽ nr̃am ſepe ↄceſſiſ
virtutibꝰ reſpectꝰitime largitatꝰ illumĩat:
ß hãc ꝓtinꝰ ẽt lubꝛice cogitatiõᷣes turbãt: vt q̃ ſubleuata ĩimẽſo munere exultat etiaʒ tẽtatiõe pulſata quid ſit inneniãt. Sic he lias diuia gr̃a pᷣditꝰ ſermõe celos aꝑuit et tñ ꝓbatꝰ ſubito infirmꝰ ꝑ deſerta fugiens vnã mulierẽ expanit. Sic ⁊ paulꝰad tertiũ celũ ducit᷑:paradiſi penetrãs ſecreta cõſi ⸗ derat: ⁊ tñ ad ſemetip̃m rediẽs contra car nis bellũ laboꝛat legẽ aliã in mẽbꝛis ſuſti ⸗ net:cuius impugnatione in ſe fatigari ſpi ⸗ ritus legẽ dolet. Iteʒ tẽtat diabolꝰ pᷣmo blãdiẽdo quaſi ꝓcãdo:ſicut leccatoꝛ pᷣmo ſalutat mulierẽ ꝓcando:ſed poſtqᷓ; fuerit ab eo coꝛrupta ſemel:ſeqͥt᷑ euʒ nõ rogata: net hʒ audaciã poſtea aliqͥd ei denegare:ß̃ plerũq; contra coꝛ ſuũ obedit ei in omnib? Sic anima diabolo ſemel expoſita ꝑ ↄſẽſũ pcti nõ habet amplus audaciã ei reſiſten⸗ di:ð diẽ illð Hier̃.tj. Adamaui alienos pꝰ eos ambulabo. Itẽ tẽtatio mala eſt ſtati
a pncipio repellẽda ſiẽ ignis ãteqᷓ; creſcat
extinguẽdus ẽꝛ⁊ infirmitas anteqᷓ; radice tur ſanari poteſt. Sꝛe.diẽ̃: Si tẽtatiõi ĩ coꝛ de naſcẽti feſtine nõ reſiſtii ꝛeadem moꝛa qj nutrit᷑ roboꝛat᷑: Jaco.iij. Beſiſtite diabolo et fugiet a vobis Eſto ergo ſiẽ dãgeroſus epulatoꝛ qui cibos ĩmudos ſeu nõ bñ pa ⸗ ratos vertit vel reijcit in faciẽ apponẽtis. Sic cũ indignatiõe tẽtatiões reijciẽs qua liſcutella ſuã diabolũ in frõte peu tit. Itẽ Apãnos ſuos cõᷣburit ſentiẽſ ignẽ amouet Etmiſer bomo ſe ſentit cõburi igne ↄcupi ⸗
ſcẽtie maleet luxurie ⁊ pedẽ mẽtis non re⸗ trahit. Itẽ tẽtatio mala vicit᷑ oꝛõne:Exo⸗ rvij. Cũ leuaret moyſes manꝰ ⁊ oꝛaret vin
cebat iſrł: Indith.iiij. Memoꝛes eſtote ſer ui dei Moyſi q̊ amalech nõ ĩ ferro pugnã⸗
do:ſed pᷣcibꝰ ſctis oꝛãdo eiecit. Plus enĩ valet vnꝰ ſctũs oꝛãdo qᷓ; multi pctõꝛes pᷣ⸗ liando. Itẽ tẽtationes repellunt᷑ ꝑ ↄfeſſi
onẽ. Latrones eni fugiũt eos accuſãtes.
Sic demões fugiũt pctã reuelãtes ⁊ ↄfitẽ⸗ tes.htere.yiij. Reuelata traditiõe ↄfuſus fugiet ĩimi. Eeci.xxvij. Qui reuelat arca na amici fidẽ pdit. Itẽvincit᷑ tẽtatio car nis ſpũaliter p fugã:ſi extinguit᷑ ignis ſeparationẽ lignoꝝ.j. Coꝝ.vj. Fugite foꝛ⸗ Capitulum: LXXVIII
Enpus abbꝛe
niat᷑ homini ꝓpter petm̃. Maz ſi
aliqͥs haberet ſeruũ vel filiũ cui dediſſet pecuniã ad negociandũ ⁊ totã cõ ſumeret vt filiꝰ ꝓdigus:vł etiã de pecunia ſua ipᷣm ĩpugnaret nõ plus ei dare: ſʒ po⸗ tius reſiduũ ei anferret. Sic facit deꝰplerũ q; peccatoꝛi de tẽpoꝛe quod dedit ei ad pe nitentiã:⁊ ille abutit᷑ eo in fuperbiã ⁊ deů impugnat:Pꝛoů.x. Timoꝛ domini apo⸗ nit dies ⁊ anni impioꝝ bꝛeuiabunt᷑.Sicut medietas mẽbꝛi abſcindit᷑ ne totũ coꝛrum patur. Mð.liii. Viri ſanguinum ⁊ doloſi, nõ dimidiabũt dies ſuos. LXXIX
t mini pꝛonocat:ſicut aqua tepida
Pocat vomitũ: Apoc̃.iij. E uia
tepidus es incipiã te euomere de oꝛe meo. Tepidus a deo euomit᷑ cñ in deteriꝰ labi
permittitur: vel cũ impenitẽs moꝛit̃. Itẽ
tepiditas fidueiã tentãdi diabolo pꝛeſtat. De multis enim tentat tepidum de quibꝰ? non auderet tentare feruentem. Olle eniʒ feruenti muſce non inſident. Item tepi⸗ ditas reddit hominem impotentem et con tractum: vt patet in illis qui cũ foꝛtes ſint coꝛpoꝛe tamen poſſunt vix partem penitẽ⸗ tie facere: quam facit vna vetula totã. Qð accidit ex tepiditate eoꝛum:quia parunm habent deſiderium: Pernardus. Foꝛſitan
non poſſumus: quia non multuiu yolu⸗
mus,
Lpiditalrãdo
„
„

Capitulum: LXXX
moꝛ eſt ſicut
5 oſtiariꝰ anime. Mobiles eniz in in egreſſibꝰ habẽt oſtiarios cũ baculo tur⸗ bã arcẽtes ne cõpꝛimãt eos ⁊ ꝑſonas ſup⸗ poſitas ne ſupꝑ collũ ſuũ ſe ĩgerẽt expellũt. Sic aĩa iuſti qñ exit ad loquẽdũ vl viden⸗ dũ timoꝛẽ habet ꝓ oſtiario: cuius baculꝰ eſt totꝰ infernus ad expellẽdũ turbas ma ⸗ larũ cogitationum ne ab eis cõpꝛimat᷑.Je ſus.i.ſalus anime per cõſenſũ.vnde turde te compꝛimunt dictũ eſt ei.Et ideo nõẽ ex⸗ eundũ ſine oſtiario. Sed timoꝛ ſeruilis nõ
Pier decimns
eſt oſtiarius viuus ſed pictus:qꝛ manet in
timoꝛe ſeruili peccandi volũtas⁊ ſequeret᷑ opus ſi putaret᷑ impunitas vt dicit Augꝰ. Eſt ergo timoꝛ ſeruilis vel můũdanus ſicve re ſicut oſtiariꝰ pictus in poꝛtis diuituʒ:qͥ; eleuata claua videt᷑ ꝑcutere ingrediẽtes ct ingreſſũ ꝓhibere qð nõ facit.— ſine charitate eſt videt᷑ peccatũ expellere ð nõ expellit. Jtem timoꝛ bonꝰ pᷣparat coꝛ hominis deo. Qi eni aliqͥs magnus vult hoſpitari in aliq̃ domo pᷓmittit nůciũ q do mũ mũdet ⁊ pᷣparet. Sic de⸗ facit immittẽ do timoꝛẽ: Ecci.ij.Qui timẽt dominñ pꝛe parabũt coꝛda ſua.ſ.ad recipiẽdũ eũ. ⁊ in ↄſpectu illiꝰ ſanctificabũt aias ſuas. Itẽ timoꝛ mũdanꝰ qͥ qͥs magis eligit malũ ani me qᷓ; coꝛpoꝛis facit eñ ſifem ruſtico:qͥ eun do ad foꝛuʒ poꝛtat ſotulares ſuos in coilo ſuo magis eligẽs ledere pedes ſuos qᷓ; ſo⸗ tulares. Ca. LXXXI
Ribulatio ſe
parat hominem ab amoꝛe mũdi
et peccati.eſt enĩ velut abſinthi ⸗ um quo viri ſptrituales a tẽpoꝛali cõſola/ tione ſeparant᷑, ſiẽ pueri aliqua amaritudi ne a lacte matris ſeparant᷑ S en ſu⸗ is deus iter aſperũ facit.ne dñ delectant ĩ via ohliuiſcant᷑ eoꝝ q̃ ſůt in patria. ſed ſiẽ pulmẽtũ adheret oile in qua decoquit᷑ ni⸗ ſiſepe moueat:ſic coꝛ hoĩs adheret mũdo niſi tribulatiõibꝰ pulſ e. Zug? Eccetur⸗ bat me můdus⁊ amat᷑:qd ſi trãqͥllus eſſʒ? inhereres foꝛmoſo qͥ ſie amplectert fe ü Ftẽ tribulatiões ſimiles ſůt flagellis ſeu virgis ſcoparũ nodoſis ⁊ duris qͥbꝰpu eri raſtigantur.⁊ cũ earũdẽ etiã faſ dcufis domoꝛũ babitacula a ſoꝛdibꝰ ⁊ immũdici⸗
1+
is expurgantur.ſilr etiã ex tribulatlonum flagellis caſtigant᷑ inſipienter peccãtes ꝛet purgantur qui humiliati ex eil ad deñ per penitentiã redeũt:vitã ſuã in meliꝰ cõmu⸗ tantes. Flagellũ eni ſicut Sꝛego.diẽ dilu ⸗ it culpã cũ mutat vitã. Mã cuiꝰnon mutat moꝛes nõ expiat actiones. Itẽ tribulari ꝑmittit deꝰ hominẽ vt liberet el a pena:et vt ꝓficiat in diſciplina. Sicut pueri quãto plus verberanf tãto magt addiſcũt ⁊ me lius faciunt cõmodũ ſuũ qᷓ; ſi dimitterent᷑ volũtati ſue:Eſa.xxvj. Wiſeramur impio: ⁊ nõ diſcet facere iuſticiã. Itẽ tribulatio⸗ nem faciẽs in mundo iſto miagt tribulabi⸗ tur in alio. NMã ribaldus qͥ nõ vult vl non põt ſoluere de ſua taberna ſpoliat᷑ vl ver⸗ beratur ad valoꝛẽ. Sic pctõꝛ qͥ nõ vult mõ facere penitentiã⁊ ſoluere quod debet:ver berat᷑ in pᷣſenti infirmitate vel alia tribula ctione.vel ſoluet ĩ cẽtuplũ in inferno vl pur gatoꝛto.vñ Iſi. Meqqᷓ; deꝰ delinq̃nti ꝑcit⸗ qm̃ peccatoꝛẽ ant flagello tẽpoꝛali ad pur⸗ gationẽ ferit:aut iudicio eterno puniẽduʒ reliquit.aut ipſe in ſe hõ penitendo punit qð male admiſit. Itẽ triblatio tpalis ad libertatẽ eterne glie ꝑducit. Sicut hõ din tenet beſtiã quã emit ligatam in domo ſug donec fuerit domeſtica:⁊ tũc dimlttit eam libere ire per domũ. Sic ligat deꝰ nos tri⸗ bulationibꝰ modo ⁊ infirmitatibꝰ in pᷣſen ti:ß pꝰ dimittit nos libere ire in domo ſua celeſti cuʒ creatura liberabitur a ſeru itute coꝛruptiõis in libertatẽ glie filioꝝ dei: vt 5ꝛ Bo. viij. tẽ tribulatio a pctõ retrahit Ligne ↄcupiſcẽtie extinguit. Eſt eĩ ſuccur⸗ ſus homini miſſus a deo. Si eĩ dom alicu ius eẽt igne ſuccẽſa:ſi q;s ei aquã ad etin guẽdũ illũ ignẽ aferrcob⸗ equiũ ⁊ ſubſi⸗ diũ reputaret ⁊ nõ nocumẽtũ. Tribulatio eni adua eſt q̃ domũ ⁊ſciẽtie igne ↄcupiſcẽ tie ſuccẽſaʒ extĩguit:Ecci.iij. Ignẽ arden ⸗ tẽ extinguit aqua. Itẽ ſi quis ab hoſtibꝰ ſuis duceret᷑ ſuꝑ equũ velocẽ vbi eſſet de⸗ cidẽdus: gratũ haberet ſi qͥs equũ illũ oe cideret vel necaret:vt ſic ab hoſtibꝰ jibera ret᷑. Quãtũ ergo gratum debet eſſe ei qui coꝛpus ſuuʒ a quo ad moꝛtẽ ducit᷑ infirmi⸗ tate vel tribulatiõe aliqua debilitat:vt.ſ. demonibꝰ ⁊ g pena liberer᷑. Sꝛego. uꝝ non eſtimes qð pateris:dñ ab eternis cru
cia ibus in tua paſſiõe liberaris. Itẽ ad
viãrectam errãtes reducit.uãdò enim⸗

S
ii
i
* 1
3
1
De actibus? moꝛibus humanis
aliqs poꝛcũ juũ vl ouẽ ducit ad paſcua vl ad foꝛũ ⁊ nõ vult ſeq;:ligat euʒ fune vł vir⸗ ga pcutit:⁊ ſic innitũ ducit. Sic de' ligat nos infirmitatibꝰ ⁊ alijs defectibꝰꝛqꝛ alit᷑ nolumꝰ eñ ſeqͥ niſi ligati: Oſee.xj. In funi
culis adã trahã eos in vincuł charitatis.
Itẽ tribulatiões fugientes:⁊ gliam xp̃i
adipiſci cupjẽtes ſiles ſũt his qui ſociãt ſe mercatoꝛibꝰ ĩ lucro tin ⁊ nõ ĩ dãno:ſic ta⸗
les volũt eẽ comites xp̃i ĩ ↄſolatiõe nõ au tẽ in paſſiõe:cũ tñ dicat Apłus.ij.CLoꝝ.j. Sicut ſocij paſſionũ eſtis:ſic eritis ⁊ ſocij conſolationis. Ca. LXXXII Erbi dei carẽtia v oſſilat᷑ fami. Añ Srego. Sicut fa⸗ mes carnis ẽ ſubtractũ ſubſidium coꝛꝑis:ita fames mẽtis eſt ſilẽtiũ diuĩe lo cutionis. Añ recte ꝑ ꝓphetã dicit᷑: Emit⸗
amicis qs nullo mõ deciger. Petrus ent emit eã martyrio cruc. Paulꝰ amputatio
ne capiti:⁊ſic de alijs. Et ip̃e filiꝰ dei emit
eã amic ſuis effuſione ſanguis. Wagna inſania videt᷑ eẽ iliiꝰ 3 credit ad meliꝰ foꝛu hre rem venalẽ qᷓ; filiꝰ aut ſeruꝰ vlqᷓ; ipſe paterfamilias. Sic qͥ paradiſum ad meliꝰ? foꝛũ vult hr̃e qᷓ; ſancti viri:aut ipᷣe chꝛiſtꝰ⁊ Luẽ̃.vlti. Mõne xp̃m opoꝛtuit patic. Sꝛe go. Quis ſctõꝝ ſine tribulatiõe coꝛonat? eſt.facta pᷣcedẽtiũ recolamꝰꝛ⁊ nõ erũt gra uia que toleramꝰ. Ca. LXXXIIII
Ocat deus ho⸗
v minẽ multiplicit᷑. Solet eĩ in ho mines fieri vocatioꝛſcʒ ꝑ Ir̃as:ꝑ
nutũ:ꝑ vocẽ:⁊ ꝑ nũcios. Ee igit᷑ dñi offe runt tibi ꝑ pᷣdicatoꝛes:qᷓs lras dei ſui au⸗ dit vel legit qͥ audit vb dei. Si aũt ßuus
tam famẽ in terra:nõ famem panis nem; ſio alicuiꝰ magni dñi cũ lis dñi ſui veniret et
tim aque:ſed audiendi verbũ dei: Amos viij· Sicut ergo paupꝑ es feſtinãt ad poꝛtã diuitis vt habeant refectionẽ coꝛpoꝛalem vniꝰ diei:⁊ multũ infirmꝰ eſt vł debilis qͥ; iluc nõ ꝓperat:ſic ad refectionẽ aĩe mul⸗ to magis debemꝰ currere:Zaco.j. Sit au tem omĩs hõ velox ad audiendum. Capitulum: LXXXIII
Ita eterna erit
7 in viſione dei q̃ liberabit ab om/ S ni malo. Mã ſi viſio ſerpẽt? enei liberabat ab oĩ moꝛſu ſerpẽtino:q̃nto ma⸗ is dei viſio liberabit ab omni nociuo. Item replebit om̃i bono. Mã ſi viſio he⸗ lie in curru igneo ſubleuati impleuit oẽm petitionẽ heliſei ⁊ votũ:multo magis diui
na viſio ⁊ fruitio inplebit oĩ bono deſide
riuʒ coꝛdis humani.Et ſi manne deguſta⸗ tio in deſerto dabat oĩs ſapoꝛis ſuauitatẽ:
multo magt dei frnitio ĩ celo dabit omis
delectatiõis voluptatẽ: Pð· xxxv. Toꝛrẽ⸗ te voluptatis tue potabis eos. Itẽ vita
eterna debet᷑ nobis iure hereditario. Qñ
ſicut turpe eſt qñ terra aliqj venditur ꝙ ab eis qͥ ſunt de cognatiõe vendẽtis nõ ema⸗ tur:ſic cũ nos hoĩes ſimꝰ fratres xp̃i:here ditatẽ regni celeſtis quaʒ venditiõi nohis exponit emere debemꝰ: Hiere.xxxij. Eme agrũ meñ q eſt ĩ anathot:tibi eĩ cõpetit iu⸗ re hereditat?. Itẽ deꝰ oñdit multũ vale⸗ re gliam vite eterne: qů eã tã dure vendit
apoꝛtaret nunciũ ſuũ cũ deuotiõe ⁊ hono re ſuſciꝑet᷑:ſic ⁊ pᷣdicatoꝛ dʒ recipi: Lu.x. Qui vos recipit me recipit:ſed multi jas dñi ſui nõ recipiũt nec audire volj nec ad citatiões eiꝰ veniũt:ꝛlicet oĩa teneãt ab eoꝛ
ſed ad citatiões mundi ⁊ diaboli.ſ.ad qͥs nõ tenent᷑ cito vadũt: Pꝛouer.j. Aocaui ſcʒ ꝑ lr̃as pᷣdicatoꝝ ⁊ renuiſtis. Itẽ ſicut gallina vocat pullos ſuos ꝓpter miluũ q́; ad ipᷣaʒ currũt:⁊ abſcõdit eos ſub ala. Sʒ miſerrimꝰ pullus eſt aliqñ intentꝰ circa ſpi cã vnã ⁊ nõ venit ⁊ capi a miluo. Sic mi ſer hõ intentꝰ nimis rebꝰ tꝑalibꝰ nõ vult ad deñ venire qñ vocat᷑ a deoꝛ⁊ iõ rapit᷑ a diabolo:hiere.viij. Appᷓhenderũt mẽda⸗ ciũ ⁊ noluerũt reuerti. Wirabile eſt ꝙ ca⸗ nis vocatꝰ a dño ſtatim venit et currit ad eñũ. Et factura ad creatoꝛẽ:filius ad pr̃eʒ:
heatificandus ad beatificatoꝛẽ:infirmꝰ et egrotus ad medicũ ⁊ ſanatoꝛẽ. Egenus et pauꝑ ad ditatoꝛẽ ⁊ locupletatoꝛẽ: ᷣnꝰ ad dñm ire contẽnit. Ideo cõquerit᷑ dñs Job
rix. Seruũ meñ vocaui ⁊ ñ rñdit mihi:oꝛe ꝓpꝛio dep̃cabar illũ. Blo.oꝛe pᷣdicatoꝛuʒ.
Si rex vocaſſet pluries ſeruũ ſuũ ⁊ ↄtẽne⸗ ret venire:mnltũ indignaret.Et quõ non iraſceret᷑ rex celi qͥ totiẽs vocat hoĩeʒ ⁊ ve nire nõ vult?Eſa.lxv. Om̃es in cede coꝛ⸗ ruetis ꝓ eo ꝙ vocaui ⁊ nõ rñdiſtis mihi.
Scðo vocat nos nutu manꝰ vel ſignis
creaturaꝝ:q̃ nobis innuũt vt 2d deuʒ ve ⸗ mamꝰ. Walus eſt monachus qͥ nõ intelli⸗

git ſignũ abbatts ſui: Pꝛouer.j. Extendi meã ⁊ nõ fuit qͥ aſpiceret. Extendit enĩ deꝰ manũ ſuã bñficia largtẽdo:innuen do ꝑ h̊ vt ad eñũ veniamꝰꝛſicut vocat᷑ acci⸗ piter vł canis cibũ oñdendo. Sed nota ꝙ accipiter ſaturatꝰ nõ redit ad dñi nutũ:ſʒ famelicꝰ. Et ita nõ diuites ad deũ:ſʒ pau⸗ peres famelici veniũt.Et i addit:nõ fuit qͥ aſpiceret.ſtultus reputaret᷑ ille qᷓ ſignuz qð ponit ad vinũ.i.circulũ vellet cũ vino poꝛtare:ſic qͥ iſta viſibilia q̃ ſunt ſigna re⸗ gni celeſtis vult hr̃e cũ regno vl ꝓ regno. Augꝰ. Ae illis qͥ diligũt nutus tuos ꝓte. Itẽ volũt hr̃e oua ⁊ obulũ vnũ ⁊ numũ Pregno. Miero. Impoſſibile eſt vt qͥs fru atur bonis pᷣſentibꝰ ⁊ futuris:vt hic ven ⸗ trẽ⁊ illic mentẽ impleat:vt de diuitijs ad diuitias:de delitijs ad delitias trãfeat:vt in celo ⁊ in terra gloꝛioſus appareat. Ter tio vocat voce.i.inſpiratiõe:Eſa.xxx. u ⸗ res tue audiẽt verbũ poſt tergũ m onẽtis: Pãõlxxxiiij. Audiã quid loquat᷑ ĩ me do minꝰ deus qͥ ſtat ad oſtiũ coꝛdis ⁊ pulſat. Sed multi ei nõ aperiũt:qð eſt magna ru⸗ ſticitas hõ aperire dño ſuo.Et ideo ſequi⸗ tur:Deſpexiſtis omne conſilium meũ. Au dires ↄſiliũ amici tui de rebꝰ tuis ſeruan⸗ dis ⁊ de ſalute aĩe tue ↄſilium dei non au dis. Itẽ vocat ꝑ nuncios.i.ꝑ flagella q̃ deferũt nobis ſigna ſalutis: Sap̃.xxj. Id coꝛrectionẽ in bꝛeui turbati ſunt ſ ignũ ha⸗ bentes ſalutt᷑. Libẽter hõ nuncios ab amico ſuo ſibi tranſmiſſos. Sic debemꝰ amplecti tribulationes a fideli amico nob trãſmiſſas: Mꝛouer.iij. Muẽ diligit domi nus coꝛripit:⁊ qᷓſi pater in filio complacet ſibi.Slo. Tanto minꝰ de flagello qͥ caſti⸗ gamur murmurare debemꝰ:quanto in eo paterne dilectiõis munꝰ accipimꝰ. Iſtier⸗ go nuncij deferũt nobis arras ſalutis:he
bꝛe. xij. Flagellat oẽm filium quẽ recipit.
Iſtis nuncijs debemꝰ rñdere p tritionẽ: cõfeſſionẽ ⁊ ſatiſfactionẽ:nõ turpiter eijce ⸗ rernec ſine honoꝛe remittere:ſicut ðꝛ.ij. Ke gl·x. de nũcijs Danid ad ãmon miſſiſ. Iſti nuncij compellũt nos intrare ad nu ptias eternas. Añ ðꝛ Eu.xx. Compelle intrare. Blo. Qui tribulatiõibꝰ tracti ad amoꝛem dei redeũt cõpellunt᷑ intrare. Et nota quõ ſollicitꝰ eſt de nobis. ñ aliqͥs inuitat ali
dus ad pꝛandiũ:vellet foꝛte ꝙ nõ veniret: vd dt non ita:imo vim infert vt ſecũ ma⸗
Liber decimus
neamus:⁊ inuitat nos vſq; ad veſtiũ lani⸗ ationẽ vel lacerationẽ:⁊ trahit ꝑ ſnbtracti onẽ tꝑaliũ:⁊ infirmitates:qð eſt veſtes la niare: Oſee.xj. In funiculis adaʒ traham eos in vinculis charitatisqꝛ muitos ſedu cit ꝓſperitas qͥs aduerſitas reducit. hoc ptʒ ĩ paulo quẽ cecitas humiliauit:⁊ in fi⸗ lio ꝓdigo quẽ fames reuocauit:et in ma⸗ naſſe quẽ adũſitas cõuertit.ij. Paral.vlt᷑ Capitulum: Ca. LXXXV
Oluntatẽ bonã v quidã nunqᷓ; hñt.Et iſti ſunt ſicut mulieres ſteriles q̃ nunqᷓ; ↄcipiũt. uidã vero bonũ ꝓpoſitũ cõcipiũt:ß nõ ad opus pducũt.Et hi ſiles ſunt mulieri⸗ bus q̃ cõcipiũt ⁊ nõ pariũt:ſed partꝰ ĩ vte⸗ ro ſuffocat᷑. Et qͥd ꝓdeſt pꝛolẽ cõcipere qᷓ ſtatim emittit᷑ vel moꝛif⁊vel auẽ capere et ctatim dimittere? Oſee.ix. Ephꝛaim quaſi auis auolauit:Eſa.xxxitj.Concipietis ar⸗ doꝛẽ ⁊ parietis ſtipulã. Stultus eẽt ille cui rex Francie vellet dare ciuitatẽ vel caſtꝝ: ſi differret ꝑ mẽſem vłꝑ annũ acciꝑe. Polſ ſet enĩ rex voluntatẽ ſuã vł conſiliũ muta⸗ re:ſed magł fatuus eſt ille:cui rex celi vult regnũ eternũ vl gratiã ſuã dare qñ differt accipere ne foꝛte accipiat aliꝰ:⁊ ip̃e vt in⸗ dignꝰ repellat᷑: Watth. xxj. Tuferetur a vobis regnũ dei:⁊ dabit᷑ genti facienti fru ctus eiꝰ. Itẽ tales ſiles funt ſacerdoti 3 Wonebat ire romã.Et dicebat ꝙ nõ pote rat in eſtate ꝓpter caloꝛẽ ire:nec in hyeme wter frigus ⁊ malas vias:nec in vere ꝓ⸗ pter cultũ agroꝝ ⁊ vineaꝝ:nec in autũno Pter meſſem ⁊vindemias. Augꝰ. Ligatꝰ eram nõ ferro alieno:ſed mea ferrea volũ⸗ tate. Aelle meũ teneban nimicꝰꝛ⁊ inde fe⸗ cerat mihi catenã ⁊ cõſtrinxerat me. Qui⸗ damvo bonũ cõcipiũt; nõ pficiũt:qͥ ſiles ſunt mulieribꝰ q̃ pariũt ⁊ nõ nu triũt:Eſa. xxx vij. Facti ſunt ſicut herba tectoꝝ:qᷓ er⸗ sruit anteqᷓ; matureſceret. uid pꝛodeſt ignẽ accẽdere qᷓ ſtatim extiguit᷑:nec lignis aut flatu nutrit? Debet enĩ feruoꝛvolũtat? bone nutriri: ſicut ignis nutritur lignis: ꝛouerb. xxvj. Cum defecerint ligna ex⸗
tinguetur ignis. Ca. LXXXVI Mꝛiſtus nobis
tradidit tria multũ virtuoſa:qᷓ; ſitia ſunt illis tribꝰ in qͥb dictt

De actibus ⁊ moꝛibus humanis
ecsiter eſe magna virte:ſcʒ vᷣbistlapidib⸗
⁊ herbis. Que qͥdaʒ tria expertꝰ eſt ſemel dñ ter mala vVba q̃ dicebat ſocio ſuo:ſo cius ip̃m impegit in foſſatũ: vbi punctꝰ eſt sb vꝛtica: ⁊ lapis de muro in capite ſuo ca⸗ dens ip̃m vſq; ad effuſionẽ ſanguinis vul nerauit:⁊ tũc reco gſcẽs erroꝛẽ ſuũ a ſocio petijt veniã dicẽs:qꝙ nũc didicerat veꝝ eẽ ꝙ virtꝰ erat in vbis qᷓ ip̃m impegerãt:⁊ ĩ herbis q̃ ip̃m pupugerant:⁊ in lapidibꝰ qͥ m cruentauerãt. Mos igit᷑ a chꝛiſto dño habemꝰ verba doctrine.lapides.i.exẽpla ſolida iuſticie.⁊ herbas.i.medicamina ſi⸗ ue ſacramẽta g̃e.Et his herbis aĩa nõ ſo ⸗ lů ſanat᷑:ſed etiaʒ paſcit᷑ ⁊ vegetat᷑. Sicnt ꝑtz pꝛecipue de euchariſtia:Egech.xxxiiij. Requieſcẽt in herbis virẽtibus. Capitulum: LXXXVII
Elo bono coꝛri.
4 piens aſperius qᷓ; debeat aſſilar᷑
ei qͥ lignũ cedendo hoĩem pꝛeter intentionẽ pcutit ⁊ occidit. Et de B etiã ðᷣꝛ Deut᷑.xix. Si qͥ;s abierit cũ amico ſuo ſim⸗
pliciter in ſiluã ad ligna cedenda:⁊ lignuʒ
ſecuris fugerit de manu ferrũq; lapſum de manubꝛio amicum eius ꝑcuſſerit ⁊ occide
rrit:hic ad vnã ſupꝛadictaꝝ vꝛbiũ cõfugiet
⁊ viuet. Me foꝛte ꝓximꝰ eius cuiꝰ effuſus eſt ſanguis: doloꝛis ſtimulo ꝑſequat᷑ ⁊ ap⸗ pꝛehendat eũ ⁊ ꝑcutiat aĩaʒ eius. Tũc enĩ vt Gꝛeg. exponit homo ad ſiluã cũ amico ahit:qñ cũ quolibet ꝓximo ſuo conuertit᷑ ad ſua delicta intuenda.Et tũc ligna ſim⸗ pliciter incidit:qñ delinquẽtis vitia pia in tentione coꝛrigẽdo reſecat. Sed tũc lignũ Dde manu exit qñ aſperiꝰqᷓ; debeat coꝛrigit. Et tunc ferrũ de mahnbꝛio pꝛoſilit cum de coꝛreptoꝛe ſermo durioꝛ exit vł̃ ꝓcedit. Et quaſi amicũ ꝑcutiens occidit:q; auditoꝛeʒ ſuũ pꝛolata cõtumelia a ſpũ d ilectiõis in⸗ terficit:qꝛ dũ aliqͥs plus inſto coꝛripit᷑ ad odiũ pꝛouocat᷑. Sed talis neceſſe eſt vt ad tres vꝛbes fugiat:vt in vna eaꝝ defenſus viuat. Quia ſi ad penitẽtie lamẽta conuer ſus in vnitate ſact̃i ſub fide:ſpe ⁊ charita⸗ te abſcõdit᷑:reus ppetrati homicidij nõ te netur.Et iõ occiſi fratris.i.duriꝰ coꝛrepti: ⁊ad odiũ ꝓuocati ꝓximꝰ.i.chꝛiſtꝰ? qͥ nob pꝛoximꝰ factꝰ eſt ꝑ nature cõſoꝛtiũ eũ non occidit.i.ꝓ huius coꝛreptiõis erceſſu non eternsliter punit. Wagne ðᷓ virtutꝭ eſt ge⸗
dotij eterni.
lus ſpũalis:qͥ ſcʒ vcniã recipit. ñ Sꝛeg. dicit:ꝙ apud miſericoꝛdẽ iudicẽ nequaq́; ſine venia culpa relinquit᷑:cũ ꝑ feruoꝛẽ ge li ex eiꝰ amoꝛe peccat᷑. Itẽ qui gr̃am ⁊ di
gnitatẽ acqͥrit.j. Wach.j.Phinees pr̃ nr̃
gelando gelũ deiꝛaccepit teſtamẽtũ jacer⸗ Dtẽ qui ad celeſtẽ gloꝛiã fi⸗ naliter ꝑducit.Qð fuit figuratũ ĩ Helia: de quo ðꝛ in eodẽ:ꝙ helias dũ gelat gelũ
dei raptꝰ eſt in celũ. In qͥ ſcʒ datur intelli⸗ gi ꝙ qͥcunq; tenn erint ſpũalis amoꝛis ge⸗ lumꝛincunctanter admittendi ſunt ad cele ſtis gloꝛie pꝛemiũ:vhi ſcʒvt Augꝰ teſtat᷑: Quicquid amabitur aderit:nec deſidera tur qð nõ aderit. Nã om̃e ibi erit bonũꝛ⁊ qð eſt oĩno beatiſſimũ ita ſemꝑ ſtare certũ erit. Ibi vacabimꝰ et videbimꝰꝛ videbimꝰ ⁊amabimꝰ: amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ eum qᷓ erit finis ſine fine. n& q́;s alius noſter eſt nis:niſi ꝑuenire ad regnũ cuiꝰnullus eſt finis. Ad qð nos regnũ pducere dignet᷑: ã trinus ⁊ vnus viuit ⁊ regnat deus in ſe⸗
cula ſeculoꝛum. Tmen.
Explicit ſumma magiſtri Johannis de ſancto Seminiano oꝛdinis pꝛedicatoꝝ in ⸗ ſignis ⁊ putilis: de exemplis ⁊ ſimilitudi⸗ nibus rerum: Impꝛeſſa per magiſtros Jo
hannem Petri de Pangendoꝛff ⁊ Johan
nem froben de Hammelburg Baſilieñ. vꝛ⸗ bis ciues Anno domini. W. cccc.xcix.in die conuerſionis ſancti Pauli.

—.———

————
————

1 —*
5.
— g14 Sendae
. —. —— „ .