₰

n
F en
tthnlun un
uiß
tberlebẽmtd keniun
zah p * ein
unpicoobi
Anohü pti di.rij heh⸗ Lrchluipoſti pwij ar. v.qj. Iiblouisaliq npötc adloluen tvij ar.i. q. v. Anabſolnẽs aber henſionisicur. viunnn Notĩ qui ſůtcalue pileg iniec ma olndpdtcblo mrdiphn Inabſoluo abex blogalasim nitentalaju hdetltisn kai.
ldi— nan
4djo pih. 2

h⸗ n 2 W. ½
Tabula
nomie ſeluchꝛiſigioſeqg; vginis almiflue ma Ir n„ eiꝰ. cipit tabula h;oꝛdinẽ alphabetiedi
ta. ↄiumqʒ in bocq̃rto ricardi luper ſũias traduntur
ꝓcedẽs per diſſie tiões artichos? qõnes. Nota tam̃
ꝙacchitoraiſta bᷣnoiata tahula dicit᷑. vtx. dẽotat᷑
en e qõ pꝛinc ꝛincipalis;quotienſcũq; vero dicitur. An.
tunc nõ et õ pꝛicipalis ßʒ denotari qõe p̃ncipalivel coꝛpoꝛe qõnis cõtineri. hac.n. dĩa cognita facillime eia que reperire volueriſ adiuenieſ.
An abbates vofintercicareiubditos ſuos vrite oꝛ· dinaria.di.ig.ar...pꝛima.
Atrum abbati excõicatoteneant᷑ monaci obedire 5. ig · ar.xi.queſtione tertia.
An abbas excõicatus poſſit aliquẽ de monaciſ ↄſtitue
re vicariũ ſuuʒ di. x viij. ar. xj.q.ʒ.
An ſine abbatis licentia poſſit monacus trãſſerre ſe religionẽ m SMi. q.i.
In abbatiſſe hẽant eccleſie di.xir. ar.i. q.i.
An abbatiſſe poſſint moniales ſuas bñdicere.ibideʒ
An abbatiſſe poſſint euangeliũ legere.ibideʒ.
In poſſint publice pꝛedicare ibidem.
An poſſint excõicare vłab excõicatõe obſoluere.ibið
An poſſint clericos ſue inriſdictioni ſubditos ſuſpen B officio ⁊ bñlicio ſ
An abſ wolua ptãſ corpochi miſticũ di. riij. ar.ij.q.ij.
An abſolui poſſit fupioꝛ ab inferioꝛii in foꝛo pnie di xviij. ar. v.q.j.
Atrũ abſoluẽs aliquẽ de facto de illis pecis a qbus nõpot eñ abſoluere de iure peccet moꝛtaliter S xviij. ar.ij.q.V.
Atrũ abſolnẽs ab excõicatiõe nõ inſcriptis penaʒ u penſionis icurat. di xviij. ar. viij. q.iij.
An ſi abſoluat nõ inſcriptis teneat abſolutio.ibideʒ
Quot ⁊ qui ſůt caſus illi qui excipiũtur ab illa regla ꝙille q iniecit᷑ manus violẽtas in clericũ ſeu reli gioſuʒ nõ põt abſolui niſi ꝑ papã velper illũ cui cõ⸗ miſerit di.xviij. ar. viiij. q.j.
An abſoluto ab excõicatiõe exñtiĩ periculo moꝛtis ab eo galias ipᷣm abſoluere nõpotuiſſet. debeãt ci⸗ miteriũ ⁊ aliai uffragia ecclie denegari. ibidem.
7 abſolutiõis nccitate ſit iuramẽtũ di. xviij. ar.
An m2dt olutus ab oñiciai ep̃i excõicatiſit vere ab⸗ ſolurul di. xviij. ar·x.q.iiij.
An q abſoluẽdi ptãs ab excõicatiõe concedit alicui a dño papa · eo ipᷣoirelligat cõcedere ptãteʒ diſpẽ⸗ andii irregularitate occaſione illius excõicatiõis contracta di. xviij. ar. xiij. q.v.
An abolutio q̃ fit in foꝛo pnie.ſit dignioꝛ illa que eſt
cõceſſionẽ indulgentie di.xx. ar. v.q ij.
n eeli des S 3 t añ ſui reſurrectio
Atrũ accũtia fieri ine bo atpomt ile di.. ar.i.q.i. An accidẽtia ſint hitudines ſbe di.xij. ar.i.q.i. In de accũtis rõe ſit aptũ natũ eẽ in aliauo.ibidem In accñtibus ſit a rõ exiſtendi. ibidem
An de accũtis diffinitione ſit fubã.ibideʒ
An ſine accñte poſſit ðfacere totã ſbaʒ mñdi. ibideʒ
Atmn ccis in facfo ſit fine ſbᷣo di. xij. ar.i.q.ii.
Anaccũtibns in facoaitaris def᷑ vtus ſubſtantie au per ſe exiſtẽdũ di xij. ar.i.q.ij.
An accidentiain facto altanisimntentfenſũ ũ natura liter di.xij. ar.iij.q.j.
An accidens quod eſt in fubõ medi ante alio accidẽ te pᷣus oꝛdine nature ifomet illud q; ſubm̃ di.xiiij ar. v.. j.
An peraccidentia tiñ ſi mmer dru. ar.iiij.q. v.*
An accuſatiõeʒ dedeat ßeedere monitio ſecreta di. xviiij. ar.iij. q.ij.
In atcnſatoꝛ⁊ iuder poſſit eiſe idẽ di. xviiij. ar. iij q. iij. Idẽ hẽtur? ar. iiij.q.ij.
Atrum accufatus poſſit repellere accufatoꝛeʒi aliq caſu di.xix.ar.iiij.q.ij.
An accuſatus poſſit recuſare eũ qui accuſat de crie abſens per as di.xix.ar.iiij.q.j.
In ſi nõ vult inſcribere ibide(m
In ad accuſandũ debeat admitt iſᷣm iura bereticus ⁊ paganuſ apoſtata.ibidem
An alias criminoſus.ibidem
In conſpiratoꝛ. ibicẽ
AIn inceſtuolus.ibideʒ
An ille qui eſt male opinionis. wigez
In litigoſus ⁊ calumpniatoꝛ ibidẽ
In infamiſ.ibidem
An excomunicarus. ibidem
In inimicus ibidem
In mulier. ibidem
In impubeſ. ibidem
In pauper. ibideʒ
An ſoꝛtilegus ⁊ diuinatoꝛ.ibidem
In accuſatoꝛẽ qui nõ põt fieri ſacerdos poſſit repelle re ſacerdos.ibidem
An accuſatoꝛẽ laycũ poſſit repellere clericus.ibidem
An accuſatus poſſit recuſare accuſantem.ibidem
An accuſare poſſit ſeruus.ibidem.
AIn ꝗ accufãt nõ bono ʒeio ſint audiẽdi. ibidem.
An accuſatꝰ poſſit recuſfare cohitãtẽ imiciſ ſuiſ.ibið.
Un illũ ꝗ iurauit non acculare ipſum.ibidem.
An illũ g tulit teſtioniũ p ip̃m in eadẽ cã.ibidem
In ad accuſandum crimen hereſis.⁊ fimonie.⁊ leſe maieſtatis admittantur criminoſi.⁊ ffames 7 ini⸗ mici.ibidem.
AIn accuſatõ noceat accuſato ſi nichilʒ 35 eñpbat. ibidẽ
Arrum accuſatꝰ poſſit in aliquo caſu recuſare iudicẽ
diſtinctione. xix.ar. 4. q.2.
Vecuſatus in qbus caſibꝰ põt recuſare iudicẽ. di. xix. articulo quarto.q.ii. An accuſatus ꝗ recuſat iudicẽ ex ĩiuſta cã vel iniuſto modo ſit punienduſ.ibidem Atrum accuſatuſin aliquo caſu poſſit it excipere cõtra teſtes di.xix. ar.iiij.q.iij.
An accuſatus poſſit excipe ʒ illos qui ſunt ſmioſ vel
mente capti. di. xix. ar. iiij.q·iij.
An contra minoꝛes.xiiij. anniſ.ibidem
An 5 victoſ de crimine.ibið In contra ifames ibide In 3 illum qui confitet᷑ ſe ſociũ eiuſ dez cris ibidem
An cathecuminũ contra hereticũ.ibidem.
An contra inimicum ibidem
An contra domeſticos ⁊ familiares accuſatoꝛiſ. iwib An 3 ꝓductos ð domo actoꝛis vłaccuſatoꝛis.ibidẽ. An nimia pauperte laborantes.ibidem
An contra mulierem.ibidem.
An clerici contra viles perſonas. ibidem
An ai accuſaudũ vunitini aliqs qui nõ Sndmitteret

——
—
n accufare poſſint patres ⁊matres ꝙ mfimoninʒ
ᷓtuʒ ad cohavitationemathoxſimul ſine indicio eccleèſie ſi inter eos non crat mr̃imoniuʒ contractũ
ad teſtimonium.ividem in facie eceleſie nec etiã coꝛd teſtivus ſed tiñ illis
nonũt cõtractum.· di xli.·ar. i.qiu. facie eccleſie nec etiã e ſc cõingibus hſ cientibus.ibidem
nſide adulterio accuſet vir voꝛe⸗ coꝛan iudice An omnis actus meritoꝛius ſit alicnius virtutiſ di. agẽdo ad ſepatoeʒ tm̃ debeat pᷣceder pᷣſcriptõ · ibið iiii.ar. vi.q.i. Atrũ qᷓ;tũ ad ſepationẽ pp adulteriũ ſint equalis cõ
n actus virtutis ſit fatiffatoꝛiꝰ di.xx. ar. V. d.i. In actusſit in generemoꝛis en ſui compatione a
„
ditionis vir? vyoꝛ di· xxxv. ar. i. q.iii An de adulterio accuſẽt liberiuſ vir vxoꝛẽ qᷓ; ecõuer
rõneʒ? voluntateʒ. di. vxi. ar. ii.. ii. ar. i.
An idem actus penitendi in numero pᷣmo in foꝛmiſ Un adulterium ſit grauius peccatum omnibus pẽ⸗
poſtea poſſit foꝛmari. di. xvii. ar.i.q.ii. atis in muliere q; in viro. ibidem
nideʒ actus penitendi pᷣus oꝛdine nature gratifiee Vtrum aduiteriũ ſit grauius peccatũ qᷓ; cognoſcere
turᷓ; ſubm̃. di. xvii. ar. i.q iiii. momalẽ benedictain. di. xxxv.ar. i.ꝗ. N.
2n actul ſit nobilioꝛ q; hitus di. xlix. ar. i.q.iiii. Atrum adulterans de licentia viri nõ tñ ab eO cã⸗ 8 clio ctapoſſit ab eo quantum adthoꝛum? cohabitatio
nem dimitti.di. xxxv. ar.ii.d.i. S Atrum vir vxoꝛem ſuam quãʒ nondum cognouit tradens aduiterandam cõſansuineo pꝛopꝛio in Vi
An actio poſſit eſſe inter duo equalia in virtute di. tam poſſit poſtea contra voluntatem illius religio
xlviii.ar.ii.d.u- In adactionem ſupernaturalẽ poſſit ſirchcurrerev⸗ ſte tus nãlis cũfupernãli. di. xlix.ar. ii.q.ii. nem intrare.ibidem.q.i · Terf Atrum poſſit ab ea debitẽ petere. ibidem. q lit. — Itrum vxoꝛ poſtq; tradita fuit adulteranda conſan Aniĩaere redeat eadẽ ũbꝛa in nñero.di.xxii.ar.i.q.i. guieo mariti poſſit a viro debitũ pete.ib ið· q.iiil. 8 Utrus adulter iũ ſit concubitꝰ ſoluti cũ cõiugata non S dum a marito cognira.ibideʒ.d.V.— An agens aliquod naturale reſpondeat cuilibet icli-· Vtrum pꝛopter adulteriũ liceat viro occidere Vꝙ An cẽ agens ſit nobilius patiẽte. di.xlitii. ar·ii q.ix. nadulterium ſt grauius peccatũ q; ſtupꝛũ. di. i. Anagens?patiens ſi imul?ſemelpoſſit eſſi eideʒ rei in expoſitione lee. ꝑectu eiuſdeʒ ⁊Em idem di.xlix. ar.iii.q.iiii.— 4
. Arruʒ affinitas cõtrahatur per qᷓᷓcũq; carnalem co⸗ Atrum adoptio alicuius ſit extranee perſone in fiiũ pulam.di.xli.ar. i. q.i. vel nepotem vel deinceps lima aſfůũptio.di.xlii. An affinitas contrahatur per pollutionem ſactã nõ gr. ii.q.i.—— in vaſe nãli ad illũ vſuʒ oꝛdinato · di xli. ar. i.q.i. An adoptare poſſi it quiliber. di. xlii. ar. ii· qi. Atrũ affinitas cõtrahatur ꝑ matrimoniũ non conſu Adoptio⁊ arrogatio qũo differunt. ibidem.. matum.di. xli. ar. i.ꝗ.ii. i k2 In affinitas cõtrahal per fractionem clauſtroꝝ ſine ſemis effuſione· di.xii· qr.i.q·i. er dicatur plenitudotẽ Atx affinitas ↄtrahat ꝑſ ponſalia. di.xli. ar.i.d.iii.
An aduentus xh connenient poꝛis.di.i.ar iii.q. i- Atx aflinitas cauſetur er affinitate. ibideʒ. q. iii. atnc Atꝝ affinitas ipediat mr̃imoniũ. di. xli.ar. ii.q.i.
An aduocatus poſſit vẽõdere patroeiniũ · dixx¶·. 1 ni
üi.q.ij· Znaffigipoſſit aligsinſte ine culpa di·xvr· v
An adultus homo poſſit eſſein hac vira de lege cõ ¶ AIn afflietio ſitres oſit—
aliqð mõt ſine quocũq; pccõ.ðᷣ.xxi.ar. ii.q.i.——
Irx adulter qui machinatus eſt in moꝛteꝰ aduitere?⸗— 113„pPqicCAl
oſſit eam ducere in v oꝛem. di. xxxv. ar. ii.q.iii. ¶ In asns paſcalis fuerit facramẽtũ. di.i gr. i. q.iij.
jultere de Shendo cũ ipa vi Anpceptumdt comedẽdo agnũ paſcalẽ feſtinãt fue⸗
rit rõnabile. di i.ar. iii. q.ii 1
An agnum paſcalem comederit xp̃us.iʒ luna in ve
ſpere. di xi.ar. ii. qiii. n
—
Si ꝓmiſſio ip̃ms fuerit ſimpliciter fcã gdẽ dõ. ibið Ange ie
iteinm 2n ãgeloꝛ delectatio minnatur perm iniſteriuʒ qð Atr du nobis exhibent. di. xlv.ar.i. d· ii.
Atrum pꝛopter adulteriumn vxoꝛis liceat viro di ¶ An angeli offerant oꝛones nas? quo modo di.xlv. ittere ipſam· di· xxxV. ar· i in expoſitione lie 73 bt.i uot⁊ q ſunt caſus in ꝗqbus pꝛopter adulterium lic
Viro dimittere vxoꝛem. di. xxxv· ar. i·q. i. 8
iua.di.l.ar. v.q.iij.
pP 63 Zit adulter dãs ficẽ ae nente marito poſſit eaʒ poſt moꝛtem mariti ducer
in vrxoꝛeʒ. ibidem. iiii. Si adulteri pꝛomrſſio firmãta fuerit iuramente ſine
ſidei darione quid dð eſt.ibidẽ. 5*
„
Atrum pꝛopter adulterium reneutur vir dimittere n aial ſit inẽ;tũ aĩ en ſuam. di. xxxV. ar· i· q.. InBhomoeſt gial inqᷓ;tũ aial ſit falſa. ibidem nante indicium eccleſie poſſit eam dimittere duã An aialis diffinitio inq;tuʒ animal pꝛedicetur de dif finitionibus ſpecierum.ibidem 6
tum ad thoꝛum. di.xxxv. Ar.i.q.iii.
In teneat᷑ debitů reddere ſi cõpellat ꝑ eccliaʒ.ibidt¶ An animalia imperfecta careant potentia monendi
E
In pꝛopter adulteriũ iceat viro dimittere vroꝛem ſeſecundum locum · di.l.ar.ii..ii.
Ingmimeſcpr poꝛbus requ rij ari.j. Inalquemneſ ne diqc Inanimelepu
meineſe
xliij.ar.iq.ir. Nimeſeperueq oro drlun ar inmain pukdirv.a
pnliamalio dyman. tA t linne at ſunu imnm ion

cio ctʒ is bi 5c öe pi en ititio oit n reiio ii conln li. Aunon eeNo
di.i.
len co ſucð r.i.g. on conl ropſiſe riui n N ſeün mn
im mil
„
——
Ananima rõnalis ſit icoꝛruptibir di.xliij. ar.i.q.i.
Inima ad qd data eſt coꝛpoꝛi.ibidem An anima due eſt huius coꝛpoii foꝛma potuiſſet a
pꝛincipio creationis fniſſe conueniens foꝛma alteri?
coꝛpis fimilis illi quo ad omnia excepta ſola diia
numerali di. xliij. ar.i.q. ij* S An ex anime vnione ad ipſuʒ coꝛpꝰ. reſulter quedã
ſoꝛmatotins que eſt hůanitas · di.xliij. ar·i.q.i· An anuna in coꝛpoꝛ?E coꝛruptibili habeat iperfectio⸗
rem ſuaʒ nãlem operationem q; ſeparata. di. xlix. ar. ij. d. v
An anitne rõnalis eſſentia addat vltra eius eſſentiã
gliquam relationem ad cõpoſitum conſtitutuʒ vłF conſtituibile ex anima? coꝛpoꝛe.ibidem An ſitidem modus exũdi naturaliter quo anim exi ſtit in coꝛpoꝛe ⁊ quo exiſtit ſ eparata.ð.l. ar.i.d.ij. An anima poſſit recipere perfectioꝛꝭ exñdi moduʒ abſq;b ꝙ recipiat perfectiꝰ eſſe. di.xlix. ar.ij. q. Vij
An anime coniuncte coꝛpoꝛi ſit naturalis modusi-
telligendi in fantaſmate.ð.l.ar.i.d.i. An anima dum eſt coꝛpoꝛi coniuncta indigeat oꝛga noad exercendum actum quem exercere non Pot
.
ſeparata.di.l.ar.ij. q.ij.
Anima quare dicitur pꝛopꝛius motoꝛ alicuius coꝛ⸗
poꝛis. di.l.ar.ij·ꝗ.iii. maſepta
Atrum anime ſeparate a coꝛpoꝛibus debeant vniri iterum coꝛporibus.di.xliij. ar.i.d.i. An ſianime ſeparate non eſſent coꝛpoꝛibus iterum vniende fruſtra eſſet naruralis inclinatio aĩe adꝑ⸗ ficiendum coꝛpus. di.xliij. ar. i.q. i. B An ꝙ anime ſeparate vniantur iterum coꝛpoꝛibus requirat hᷣ perfectio vniuerſi.ibidem. trum anime ſeparate vnientur eiuſdeʒ coꝛpoꝛib⸗ inumero a quibꝰſeparate fuerũt. ð. xliij. ar i.q.ij. An ꝙ anime ſeparate vniantur iterum eiſdem coꝛ⸗ poꝛibus requirath rectitudo diuine iuſtitie diſt. xliij. ar.i.d.ij. E⸗ in alique anune ſepare cruciẽtur.di.xliiij.ar.ij.q.i. In anime alique cruciabunt᷑ eternaliter.ibidem. In anime ſeꝑate crucient᷑ in loco determinato.ibið Atrum anime ſeparate cruciãtur igne coꝛoꝛeo.di. xliiij. ar.ij.q.ixr. 3 Inime ſeperate quo modo cruciabũtur ab igne coꝛ⸗ poꝛeo.di.xliiij. ar.ij· d. ix·
ℳ
q ab igne. di.xliiij. ar. ij.. x· Atrum aiaꝝ ſeparataꝝ ſunt aliqua coꝛpoꝛalia rece- ptacula.di.xlv.ar.i·d.i· 2i In aie ſeparate magis conueniant cũ vno loco coꝛ⸗ poꝛali qᷓ; cum alio.di.xlv.ar.i.q.i. AInimarũ ſeparataruʒ que? quot ſunt receptaculã di. xlv.ar.i.q.ij. Atrů aie ſepate aliqũ exeãt de receptaculis ſuis que hñt poſt coꝛpoꝛis moꝛtem.ibidem.q 1. Iitrũ aĩaꝝ ſeparatarum receptacula augeant earum delectationem vel afflictionem.ibidem.q.iij. Atrñ aie oẽs ſeparate decedentium in charirate co⸗ gnoſcant oĩones noſtras. di.xlv. ar. vij. q.i. In aie ſeꝑate que ſunti purgatoꝛio cognoſcant ſup plicationes quas eis poꝛrigimꝰ. di.xlv.ar. vij. q.i. vitrum anime omnes ſeparate decedentium in cha ritate oꝛent pꝛo nobis.di.xlv.ar.vij.q.ij. In aie ſeparate exiſtentes in purgatoꝛio oꝛẽt pꝛo ſe vipſis. dixv.ar. vij. q.ij. 6
n aie fepate patiẽtur in purgatoꝛio ab alio elem̃to
Atrũ aiaꝝ ſeparatarũ decedẽtiũ ĩcharitate oones quas faciũt pꝛo nobis exaudiantur. di. xiv. ar. vij. An animarũ ſeparataꝝ in purgatoꝛio exiſtentiũ oĩo⸗ nes pꝛoſint viuis.di.xl v.ar. vij. q.iu. An aie ſeparate a coꝛpoꝛibus in charitate poſſint no bis aliquid mereri.ibidem. An animarũ ſeparatarũ in purgatoꝛio exiſtentiũ oĩo nes pꝛoſint ſibi ipſis.ibidem. Atrum ãnima feparata cognoſcat aliauid ſenſibilit di.l. ar.i.q.i. 7 Itrum anima ſeparata cognolcat aliquid itellectua liter per ſpẽs in coꝛpoꝛe acceptas.ibidem.q.ij. An anima ſeparata intelligat meiius qᷓ; coniuncta coꝛpori coꝛruptibili.di.l.ar.i.q.ij. En An gia ſeparata intelligat per ſpẽs concreataã.ibidẽ An per ſpecies quas a deo recepit inſeparatione a coꝛpoꝛe.ibidem. An in anima ſeparata ſint ſpecies per quas intellige bat cum coꝛpoꝛe.ibidem. An anima ſeparata poſſit de nouo acquirere aliquã ſpeciem intelligibilem.ibidem An anime ſeparate paruuloꝛum intelligant per ſpe cies adeo infuſas.ibidem. Unima ſeparata quare pꝛimo intelligat per vnã ſpe ciem determinataʒ qᷓ; per aliam.ibidem Vtrũ aia ſepata cognoſcat ſingularia. di.l.ar.i.q.iij. An aia ſeparata per eandem ſpeciem intelligat vle ⁊ ſingulare.di. l. ar.i.q.iij 42 Aitrũ aĩa ſepata poſſitſe mouere de loco ad locum ꝑ ſuam naturam. di.l.ar.ij.q.i. An aliquando ſe moueat de loco ad locum.ibidem. Iitrũ aia ſeꝑata poſſit mouere aliquod coꝛpus de lo co ad locũ.per ſuaʒ naturaleʒ virtutẽ.ibidẽ.q.ij. Vtrũ aiaſeparata poſſit per ſuam naturaleʒ vtuten vniri alicui coꝛpoꝛi vt ꝓpᷣus motoꝛ eiꝰ.ibidẽ.q.iij
An anima quelibet beata fuerit pñſ in obitu beate v ginis. di. xlv. ar.i.g.iij.
in aie beate cognoſcant ſupplicatiões quas eis poꝛ zigimus.di.xlv.ar.vij. q.i. K
Itrũ aie beate oꝛent pꝛo illis qui ſunt in purgatoꝛio di.xlv.ar. vij.q.iiii.
An aie beate iõ non pꝛoficiunt in perfectione qꝛ ſunt extra ſtatum merendi.di.xlix. ar.ij.. Vij. 1%
An in aĩa qualibʒ btã ſit in ſuo ſummo tota perfectio actus educibilis de potentia aie qñ eſt ſine coꝛpoꝛe ſuo.ibidem
An in anima qualib et beata ſit naturalis appetitus ad complementũ totius perfectionis cuius capax eſt abſolute di.xlix.ar.ij.q.viij ·
An aie beate poꝛtentur ab angelis. An moueant.ſe ipſas di.l. ar. iſ. q. i.
Nia coꝛpi incoꝛruptibliconiun.
An aie coꝛpoꝛi incoꝛꝛuptibili cõiuncte vᷣtus erit per
fectioꝛ qᷓ; ante. di.xlix. ar.ij.q.vij.
An aĩa quelibet coꝛpoꝛi incoꝛruptibili coniuncta ſit habitura perfectioꝛẽ modũ eſſendi qᷓ; modo.ibidẽ
An aia coꝛpoꝛi incoꝛruptibili cõiuncta ſit hitura aliũ
modũ exiſtendi qᷓ; habeat dum eſt coꝛpoꝛi coꝛrupti bili coniuncta.di.l.ar.i.q.ij.
An aia quelibet coꝛpoꝛi incoꝛruptibili coniuncta ha bebit perfectioꝛem relom ad datoꝛeʒ eſſendi qᷓ; mo do di.xlix.ar.ii.q.vij.
An aie beate coꝛpoꝛi incoꝛruptibili coniuncte intel liaent aliauid in fantaſmate
—

An aia quelibʒ btã coꝛpoꝛi incoꝛru tibili coniuncta poſſÿ iliud ↄdẽpſare vl rarefacere ð.xlix. ar. iiij.. V. Aitrů anima beata copi incoꝛruptibili cõiuncta poſ⸗ ſet ulud moucre in inſtanti rõne agilitatis.di. xlix. gr. iiij. q. vi* An qnima coꝛpori incoꝛruptibili cõiuncta inteligit per ſpẽs in coꝛꝑe coꝛruptibili acceptas per quas? intelligit ſeparata di.l· ar.i.q.ii. in aia coꝛpoꝛi incoꝛruptibili cõuncta participabit pꝛincipalius modũ exñ di intellectualiter q; modũ eſſendi ſenſibiliter. ibidem In anima coꝛpoꝛi incoꝛruptibili cõiuncta intelliget aliquid infantaſmate. ibiclem An poterit intelligere fenſibilia nõ ifãtaſmate. ibiðᷣ In eandem rem poterit intelligere vtroq; modo ſi An modus intelligendi iufant ſmate erit ſibi natu⸗ ralis vel ſupernaturalis.ibide(m An anima coꝛpoꝛi incoꝛruptibili coniuncta perfecti ns intelliget in fantaſmate qᷓ; ſeparata intelligat ſi ne fantaſmate.ibidem
An in anniuerſario celebꝛandoliceat recipe certos redditus di. xxv. ar. ii. q.ii.
Vtrum adua ſit apponenda in vino cõſecrando di. xi.ar.iii.q.i. 6 An aquam appoſuerit xpᷣs cum ſacramento inſtiru⸗ it di·xi. ar. jii.q.. Quid per aque appoſitionem ſignificatur. ibidem Iitrũ de aqua minus debeat apponi qᷓ; de vino di. Litrum aqua illa ſimul cum vino conuetatur in ſan guinem.ibidem. q. iii. Atrumſiſine aqua conſccraretur vinum conuerte⸗ retur in fanguinem.ibidem.qiiii. Vtrumer aqua ⁊ vino cõmixtum equaliter conuer⸗ tatur equaliter.ibidem.d. v. Iitrum ñ aquam fuiſſe appoſitam in d olio vel vaſe de quo accipitur vinum conſecrandũ ſciretur a ſa⸗ cerdote teneretur aliãaquã apponere. ibidẽ.d. vi. An per aque expiationis tactum rõnale fuerit ꝙ ſa⸗ cerdos redderetur in mundus per quam aliduos mundabat di.i.ar. iii.q.ii.
—
Anliberum arbitrium moneatur in inſtanti di. xvii ar. iiii.q.vi.
Aniiberin arbitrium recipiat magis ⁊ mius.· ibidẽ
1
An archidiaconi poſſint excõicare ſubditoſſuos di.
Zn ardere poſſit aliquid natnaliter⁊ nõ cõumi di. xliiii.ar.ii.q. v.
1—
An ars poſſit reducere foꝛmam artificialem eandeʒ in numero poſt coꝛruptionem di.xlii.ar.i.q.ii.
—
—— 1
Atrum atrictio poſſit fieri ↄtrietio di. xvii. ar. i.d.ii Iitrum atrictionem facientis quod in ſe eſt neceſſs rium ſit fieri contrictionem.ibidem.q.iii.
—
An aureola ſit pꝛemium accñale di.xliy. ar. v.q.iii. Atrũ aureolaſit in aia veli coꝛpe di.xlix. ar. v.q.iiii.
An aureolam virginitatis ſit habitura electa violẽ
ter oppꝛeſſa di. xlix. ar. v. q.iiii. Vtxaureola ſit in xp̃o dixlix. ar. V.d. v. An aureola ſit p̃miũ diminutiuũ di.xlix. ar· V.. · V. Atxꝝ aureola debeatur angelis di.xli. ar. V. d. vi
Atxꝝ baptiſmus Joannis fuerit ſacramentum di.ii. Atrum baptiſmus Joannis fuerit inſtitutum a deo ibidem.q.ii.
An fuerit inſtitutꝰa Joãne di.ii.ar.ii.d.ii.
In recte dictus ſit baptiſmus Joannis. ibidem Itrum baptiſmus Iqannis conferat gratiam di. ii ariiiii—
An impꝛimat caracterem di.ii.ar.ii.q.iii.
In fuerit perfectioꝛ q; circũciſio. ibidem
*—
itrum baptiʒati baptiſmo Joannis remãſerunt ob ligati ad recipiendum baptimum chꝛiſti di.ii.ar. ii.q.iui. itrum baptiſmus ſit ablutio in aqua di.iii.ar. i.q.i Itrum baptiſmus ſit ablutio actina vel paſſiua.ibi dem.q.ii. 5 Itrů baptiſmi diſfinitiõeſſint ↄueniẽteſ.ibið.q.iii. In in baptiſmo materia ſit pꝛicipalioꝛ qᷓ; foꝛma di. iii.ar.i.q.iii. Atrum in baptiſmi aqua vtus ſanctificandi ſir me diantibus verbis di.iij.ar.ii.q.i. te An in baptiſmo agens pꝛincipalius operetur imme diatius di.iii.ar. ii.q.i. n Iitrum baptiſmi foꝛma ſit oꝛdinatio ad ſanctifican dum di.iii.ar.ii.q.ii. An iſta oꝛdinatioque dicitur foꝛma baptiſmi acci dat rebus ⁊ ſignis di.iũi.ar.ii.q.ii. An baptiſmi foꝛma plus hẽat eẽ q; de eiꝰ mã. ibidẽ. Atrum bapriſini foꝛma conſiſtat ita pꝛeciſe ꝙ non li ceat ali quid ſubtrahere vel addere ſcen per quan cũq; alium modum immutare in his vᷣbis Ego te baptiʒo in noĩe pa.⁊ fi.⁊ ſpi.ſ di. iii.ar.ii q.iii. An in baptiſmi foꝛma pꝛedicta liceat aliquid inter⸗ ponere di.iii.ar.ii.q.iii. In verbum pꝛo verbo ponere.ibidem. An verba tranſponere.ibidem An verba coꝛrũpere.ibid In bapriſmus poſſit tradi in nomine xõi.ibidem An baptiſmus ſir ſi dicatur egote baptiʒo trinitatis Itrum baptiſmi materia ſit aliquid aliud ab aqua di. iii.ar. iii.q.i. An baptiſmus ſit aliqua fimilitudo ſepulture chꝛiſti di. iii.ar.iii.q.i Atrum in baptiſmo aqua artiſicialis ſit conuenienſ materia di.iij. ar. iii.q.ii. 2 An vaptiſmi aqua ſit eiuſdem ſpẽi cũ omni aqus di. iii.ar.iii.q.ii. 4 An ſir cõpoſita ex quattuoꝛ elementis ibidem trũ in baptiſmo aqua mixta alij elemento velcle⸗ mentato ſit cõueniẽs mã di. iii.ar. iii.q.iii. Rn in baptiſmo aqua maris ſit conueniens materid
Enuu
n. un ſnci
nini v— hn Nn ninmin znmm zmn uwin indh (nmn incmn vihl. gupus⸗ ibidem. znbyrzʒus p lun.idem
zſenelmmr
men. Lusmodus ool Immw RwW. Vbaynnm 7 pannt.. ¶rin ai ban nes obuguant
.h. Inbptilms ſu luure chulidin Iwadbaptim tiſunmpolch Inmnte pꝛomug bapuſmpolp. Amoidn nbapnme cfienntac diqᷓinoncſe Adwmef Inveptinuen Neduiar.1.0 Annnt deemn nuuuſirn

M
Nii. u
n mdii
n ü.
un
aü. madi.
ni ſm mrin lnaiien tini ui
md uleu npe u oseſol
iqn
onn itn mnii nnin diem m
i.
An baptiʒatus ſit puer ſi immergat mutus⁊ mãcus
abula
An liſciuium.ibidem
nſaluia.ibidem An aqua paludoſa ibidem An glaties ibide(m An grando eoꝝ.ibidem An nix ante liquefactionem · ibidem.
Atrum de neceſſitate vnius actus baptiʒãdi ſitmi
niſtri vnitas di.iij. ar.iiij.d.i ·
pꝛoferat verba di.iij. ar. iij.d.i. In baptʒari poſſint plures ſimul ab vno.ibidem Vtrum de neceſſitate vnius actus baptiʒandi ſit ab
lutionis ⁊pꝛolationis verboꝛum ſimultas di.iij. gr. iiij.d.ij.
Atrumad actus baptiʒandi vitatẽ ſufficiat immer⸗
ſio vna. ibidem.q.iij. An neceſſarium ſit puerum ablui immergẽdo di.iij. gr. iiij. q.ii. e Vue pars abluenda eſtſi totum coꝛpus ablui nõ põt ibicem. 3 An baptiʒatus ſit puer ſi manus vel pes tantum ab luatur. ibidem i An ſemel immergere tiñ̃ pꝛeiudicet efficatie ſacra menti.ibidem
AQuis modus obſeruari debeat immergendo ibidẽ
Itrum vaptiſmum inſtituerit xpᷣs ante ſuam paſſio nem di. uj. ar. v.q.i. An baptiſmum inſtituerit chꝛiſtus qñ fuit baptiʒatꝰ a Joanne di.iij. ar. v.d.i · cum ad baptiſini ſuſcepti
onem fuerint homi⸗
nes obligati ante chꝛiſti paſſionem di · iij · ar. v.
An baptiſmus ſuſceperit veritatem afluxu adue de tatere chꝛiſti di.iij.ar.v.d.ij. Atꝝ ad baptiſmu ſuſceptiòeʒ fnerit homines obliga
ti ſtarim poſt chꝛiſti reſurrectionẽ di.iij gr. v.q. ii
An ante pꝛomulgationis notitiam de obſeruatione baptiſmni poſt paſſionẽ chꝛiſti fides ꝑentum fuerit remedium cõtra oꝛiginale pcem̃ di.iij ar. v. q. iij.
Atruʒ qñ baptiʒantur pueri recipiant effectũ baptiſ mi di.iiij. ar.i.q.i. 5
An in baptiſmo paruuli recipiant hituz fidei. ibideʒ
An cũ fuerint adulti facilius exeant in actum credẽ- di qᷓ; ſi non eſſent baptiʒati.ibidem
Atxꝝ daptiſmi effectũ recipiãt ficti di. iiij gr. i.q.jj.
An baptiſinalem gratiam recipiant recedente fictõ
E
An tunc deleant᷑ ex vi ſacki pꝛius ſuſcepti peccata
moꝛtalia q̃ fuerũt pꝰſacti ſuſceptiòeʒ cõmiſſa.ibið. An remitatur eis pena debita.ibicẽ In tunc deleantur venialia que fuerũ ſceptionem cõmiſſa ibidem
An illi qui baptiſm effectum non ſuſcipiunt.ſine ba ptiʒandi. ibidem.
In baptiſmi effectum magis impediat fictio 35 ꝙ⸗
cũq; peccatum moꝛtale.ibidem Atrum per baptiſmum flaminis iuſtificati teneant᷑
ad ſuſceptiones baptiſmi flumis di.iiij. ar.i.q.iiij. An baprizati fuerint beata vgo Joannes baptiſta?
apoſtoli di.iiij.ar.i.q.iij. E
In baptiʒati baptiſmo chꝛiſti tenerentur circuncidi
ante paſſionem chꝛiſti. ibidem An baptiſmus habeat aliquam efficatiam in iam iu ſtificatis ibidem
E
Vtrum baptiſmata ſint martyriũ contrictio di iiij.
AVerum baptiſmus cò
tpoſtlaciu
An vaptiſma debeat dici fuiſſe diluuiuʒ di.iiij. ar. ij An tranſitus maris rubꝛi.ibidem
An ablutiones que fiebant in lege. ibidem
An ſpecies ignis miſſa ſuper apoſtolos in die pente
coſtes.ibidem cõtrictionis ſeu pnie ſuppleat in adultis vicem baptiſmni aq̃ di.iiij. ar.ij.q.ij. Atrum baptiſmus ſanguinis vel martyrij ſuppleat vicem baptiſmi aque vt paruulis.ibidem.q.iij. An baptiſmus impꝛimat caracterẽ di.iiij.ar.ij.q.iij
n per baptumũ languinis poſſit puer ſpũaliter re⸗ generari in vtero matris.ibidem
In baptiſmus ſanguinis iuſtiicet ex vi ſactiibideʒ
Atrũ baptiſmi effectus Jit deletio ois culpe di.iuj.
ar. iij.q.i. In ad baptiſmi effectum recipiendiĩ adultis ſit ne⸗
⸗
ceſſaria penitentia di. iiij· ar.iij.q.i. Atrum baptimi effoctus ſit remiſſio totiꝰ pene pec cato debite di.iiij. ar.iij.q.ij. AIn per baptiſmum aperiatur baptiʒatis ianua para diſi di.iuij.ar.iij.q.ij.— 3 An ad bapiumum iudeis venientibus ſit aliqua pe nitentia indicenda.ibidem
Atrum baptumi effectus ſit equalis in quolibet ſu⸗
ſcipiente di.iiij. ar. iij.q.iij. In baptifmus equaluer debilitet fomitem in oibꝰ ſuſcipientibus ipſum di. iiij. ar.iij..uj. Iitrum infant ulus expoſitus cum quo non inuenit᷑ ſignum ſeu teſtimonium ꝙſit baptiʒatus ſit bapti zandus abſolute vel cum cõditione di.iiij. ar.iiij. caſu pꝛimo. trũ bapriʒatus debeat reputari paruulus pꝛoiectꝰ ab aliquoin aquam inrentione baptiʒandix ſub de bita foꝛma verboꝛum.ibidem caſu ſecũdo. Atrũ baptiʒatus debeat reputari puer quẽ aliqs per coꝛdam dimittit in puteũ in calatho⁊ extrahit ba⸗ priʒare intendẽs ⁊ vba debita ꝓferẽt. ibidẽ caſuʒ? itrũ baptiʒatus erit pner ſi dimitterentur panni in puteum ⁊ poſtea expꝛimeretur aqua ſuper puerum fub debita foꝛma verboꝛum.ibidem caſuʒꝰ. In baptiʒatus fuiſſe debeat reputari baptiſmo ſan guinis iile bonus latro quem penituit di.iij.in ex poſitione lie. 2 In baptiʒare puerum ſtatim ſit melioꝛ conſuetudo q; expectare adultam etatem. ibidem An baptiſmus aque ſit melioꝛ qᷓ; baptiſmus ſangui⸗ nis? penitentie.ibidem An baptiſmus ſanguinis ſit melioꝛ alijs duobꝰibið An bapriſmus pnie ſit melioꝛ quolibet alioꝛũ. ibidẽ Atrum baptiſmus poſſit tradi ab hoĩie malo di. v. An baptiſmus traditus a bono miniſtro plus vale at q; amalo di.v. ar.iij.q.i. Atrum baptiſmus poſſit tradi ab angelo malo iſpe cie hominis aparente di.v. ar.iij. d.ij. Atrum baptiʒando malus homo peccet moꝛtaliter ibidem.q.im. An baptiʒare puerũ renũtians ſacerdos curatꝰpec- cet moꝛtaliter di.v.ar.iij.q.iii. Vtrũ baptiſmũ recipiens ſcienter ab hoie malo pec cet moꝛtaliter di.v.ar.iij.q.iiij. An baptiſmũ liceat recipere a facerdote qui nõ vult baptiʒare niſi pꝛopter pᷣciũ di.v.ar.iij.q.iiij. AIn liceat ab eo emere aquam ſanctificatã ſi eaʒ gra tis concedere non vult nec alpoſſit hãi.ibicem Itrum baptiʒare poſſit qui non habet oꝛdinem di. „ 4

An de baptiſmi neceſſitateſit adue ſanctificatio di. v. ar.iiij.q.i.
An ba pſiʒare puerũi aaua ſcificata liceat laico. ibið
Atꝝ nd baãptiʒati poſſint bapriʒar̃ ðᷣ. v.ar.iiij.q.ii.
An bapttſmi facramentũ ſit minoꝛis dignitatis quã facramentũ oꝛdinis.di. V. ar. iiii.q.ii.
Atrum baptiare poſſat icẽ ho ſeipſuʒ ð. v.ar.iiii.
q.iii.
Atrunn baptiʒare poſſit bonus angelus.ibið.q.iiij.
itrum in baptiʒante regratur fides ad hoc vt uerũ poſſit ↄferre baptiſmũ di. vi. ar.i.q.i.
An in baptiʒando pᷣncipalioꝛ ſit baptiʒans qᷓ; puuluʒ offerens ð. vj. ar.i.q.i.
m in offerentibus paruuum regratur fides ibideʒ. Itrumibaptiʒante regratur intẽtio ð.vi.ar.i.q.ii In ille qui credit baptiſmum nihil valere poſſt ha⸗
bere itentionem vere baptiʒãdi ð.Vi. ar.i.q.ij.
Atrum in baptiʒante ſufficiat intentõ pure in hitu ð
vi.ar.i.q.iii.
An baptiʒans non intendendo vtper hocſi puer ſpi ritualit regeneret᷑ ſʒ vt per hoc aliauod cõmodum tempoꝛalè conſequatur impediat bup tiſmi effecm̃ di.vi.ar.i.q.iii.
Atrũ baptiʒari poſſit puer baptiſmo aq̃ i vtero ma tris ſue di.vj. ur.ii.q.i.
Atrum ad baptiſmum ſuſcipiendum requirat᷑ vſus
rõnis in adultis.ibidem.q.ii.
An bapriʒari poſſint doꝛmiendo obdoꝛmientes in
volnntatẽ non ſuſcipiendi baptiſmum di. vi· ar ii.
g.ii.
Nrrum quando baptiʒantur adulti habentes vſum rõnis reqniratur intèntio in eis ad hoc vt recipiãt ſacramentum baptiſmi di.vi.r. ii.q.iii.
Atrum non baptiʒati adulti infideles ſinr cogendi ad ſuſcipienduʒ baptiſmum di. vi. ar.iii.q.i.
An peretici qui in baptiſmo ſuſceperunt fidẽ baptiſ
ſint cogendi ad obſeruandam fidẽ di. vi.ar.iii.q.i.
Itrum qui baptiſmum ſuſcipiunt coacte recipiant caracterem baptiſmi di.vi.ar. iii.q.ij.
Atrum baptiʒandi ſint pueri iudeoꝛum? paganoꝛũ inuitis parentibus.ibidem.q.iii.
An baptiſmi effectus pꝛic ipalioꝛ ſit gratia q; cara⸗ cter di. vi.ar. iiii.q.i.
Vitrum baptiſmus it iterabilis di. vi.ar. iiii.q.i.
Iitrum baptiʒatus ignoꝛans ſe baptiʒatum poſtea
faciens ſe ſine conditione baptiʒari ſit irregularis ibidem.q.ü. An bapt zãs ignoꝛanter ſit irregularis di. vi.ar.iiii. Atrum conſuetudo de expectando conferre baptiſ⸗ mum vſq; ad ſabbatum paſce vel pith ſit rõnabir
di. vi.ar.iiii.q.iii.
In conuenientius fuiſſet expectare diem paſionis
di. vi.ar.iuii.q.iii.
An diem epiphie.ibidem
Atrum illa que poſt baptiſinum fiunter quadam ſo⸗ Eni tate aliquid ſignificent ⁊ ꝗd di.vi. ar.vi.q.iii.
An baptiſmum ſuſcipiens iocoſe recipiat vere ba⸗ ptiſmum di. vi. in expoſitione littere.
In poſito iſto caſu.ſ.aut ꝙ opoꝛteat paruulum moꝛi ſine baptiſmo aut dare pecuniaʒ pꝛo ipſo batiſmo licitum ſit dare pecuniaʒ pꝛohoc. di.xxv.ar.iii.q.i
Weatitudo
An per beatitudinem terminetur omnis anime ap⸗ petitus tam naturalis qᷓ; alius di.xlix.ar.i.q.i.
Vtruʒ beatitudo ſit vltimus finis vite humane di. xlix.ar.i.q.ii.
—
An beatitudo ſit vna omnium bonoꝛum actuũ vo⸗
luntatis di.xliyx.ar.i.q.i. An beatitudo indigeat exterioꝛibus bonis. ibidem itrum beatitudo ñt quid creatũ di.xlix. ar. i.d.iii. itrun beatitudo ſit actus.bidem.q.iiii An bearitudo hominis ſit per vnionem eiuſcũ deo di.xlix.ar.i.q.iiii. Iitrum beatitudo ſit actus anime tantum di. x lix. Itrum beatitudo ſit actus intellectus? voluntatis ſimul.ibidem.q. vi.. An beatitudinis obietum ſit deus rõne ſumme bõi tatis ⁊ veritatis ſimul di.xlix. ar.i.q.vi- An beatitudo ſit pꝛimum obm̃ voluntatie ibidem An beatituco ſit ůmpliciꝰ auod iit in hoie. ibidem. An beatitudinis eſſentia ſit amoꝛ amicitie? concu picentie.ibidem In de beatitudinis eſſentia ſit pꝛincipaliꝰamo ami citie qꝙ; amoꝛ ille quo deus dicitur amari amoꝛe cõ cupiſcen: ie. ibidem 6. An beatitudo brẽ potentie oꝛdinet᷑ ad aliquid ali ud ad beatitudinis obm̃ · ibidem Itrum beatitudo pꝛincipalius ſit in actu volunta⸗ tis q; intellectus di.xlix.ar.i.q.vi.. Ltrum beatitudo pꝛincipalius coſiſtat in actu inte lectus ſpeculatiui ᷓ pꝛactici.ibidem.q.viii. Atrum bearitudinem appetãt omnes homines di. xlix.ar.ii.q.i. In beatitudinem cognoſcant omnes hommnes di· xlix.ar.ii.d.1. An beatitudinem appetant naturaliter.ibidem Atrum beatitudinem appetant omneſhomines de nccitateex volũ tate deliberatiua di.xlix.ar.ii.q.ii. Vtrum beatitudo poſſit haberi in hac vita.ibidem
q. vi. An bearitudo poſſit eſe ſine clara dei viſione⁊ ꝑfe
cta eius dilectione di.xlix. ar. ii.d. Vi. In beatituco vera poſſit ab homine conſeaui ex pu ris naturalibus.ibidem
An beatitudo anime poſſit ab homine conſequi de
lege cõi in hac vita.ibidem Itrum beatitudo electoꝛum erit maioꝛ poſt iudiciũ q; ante di.xlix.ar.ii.q. vi.
Itrum beatitudo participetur equaliter ab omnibꝰ
ibidem.q.viii. In de beatitudinis eſſentia itt ſcire ſe beatũ di.xlix. Zitrum de beatitudinis eſſentia ſit gaudiuʒ di. xlix. ar.iii.q.vi.
In beatitudo vera poſſit apꝛchendi ab intellectun
ne gaudio di.xlix. ar. ii.d. Vi. An beatitudinis perfectio ſit gaudium.ibidem
Iitrum beatitudo coꝛpoꝛis erit pꝛemium accitale.
di. xlix.ar.v.q.ii.
Weat
Itrum in veatis omnes ſenſus erunt in activꝰ ſuis
di.xlix.ar.iiii.q.iii.
An in beaiis potentie vegetatiue erunt in actibus ſuis di.xlix.ar.iiii.q.iii.
An in beatis erit guſtus in aliquo actu deſeruiẽte nu tritiue ibidem
An ĩbeatis immutatio guſtus erit ex vi beatitudis
aie tm̃.ibidem.q. iii. 8 An in beatoꝛum lingua cauſabitur vere aliqua hñi⸗ ditas ſapoꝛoſa. ibidem
An beatoꝛum olfatus erit ibi in ſuo actu. ibidem Znibeatis erit motꝰ iſpiratiõis ⁊ reſpiratiõis. ivis
„
di ij.4.
ncucttadd ncaracterſa cercteredu emaerit qu neritbab eeerithn

mi c
esdi. m.
em
nsde 1.ü. didem
etpie nicn ſmide kuci vm tidii in
An in btis erit tactus in actu fuo ibidem
Pi btůs quilibet poſſet totam terram comouere ſi
vellet di.xlix. ar. iiij..iiii.
An beati poſt refurrectionem mouebunt ſe de loco ad locum di.xlix. ar.iiii.q. Vii · In beati videbũtxpᷣm oculis coꝛpoꝛalibꝰ in quocũ⸗ ß loco celi empirei fuerint. ibidem
Atxi btis erit aliað pᷣmiũ accñtale dj.xlix.ar.v.q.i. Atrum beati habebunt aliquod pꝛemium accñtale p bõis opibꝰ q̃ fecerũt ipcc moꝛtali.ibidẽ.q. vii.
itrum beatus quilibet gaudeat tm̃ de bono pꝛoxi⸗ mi ſui qᷓ;tum de ſuo.ibidem.q.vi.
An beatoꝛum gaudium ſit tantum quantum eoꝛum cognitio di.xlix.in expoſitione le.
An dri videãt penã dãnatoꝝ. di.l.ar.iii.q.iii.
Ain beati cõpatiantur dãnatis.ibidem
In beatoꝛũ felicitas ſit dãnatis ſupplicium di.i.dr.
iiii.q.i.
An beatj compatiantur peccatoꝛibus qui ſuntĩ hac
vita di.l.in expoſiti one le.
Atrum bigami teneantur non poꝛtare tonſuram di. xxiiii.ar.ii.q.iii.
itʒ bigami iint irregulares di.xxvii.ar. iiii.q.i ·
Bigamie irregularitas in quot caſſibus contrahit᷑. di. xx vii.ar.iiii.d.i.
Atx bigamie irregularitas tollatur per baptimum di. xx vii.ar. iiii.q.ii. xitrum cum bigamis poſſit per ſummum pontificẽ diſpenſari.ibidem..iii ·
An bonitatis ratio ſit humilioꝛ vel vilioꝛq; rõ enti⸗ ratis di.xlix. ar.i.d.vii. Ain böitatis rõ ſit nobilioꝛ q; rõentitatis. ibidem
At⁊ caraci ſit aligd abſolutũiaiað. v.ar. ii.d.i.
In caracter diſponat animam ad gratie ſuſceptiõeʒ di. v ar. ij.q.i. 5 5 An caract᷑ ſit ad diſtig baptiʒatũ a ñ baptiʒato.ibið ncaracter ſit ad aſumendũ aiam deo. ibidem An caracter educatur in eſſe ꝑcreationemibidem.
AIn caracter ſit qualitas. ibidem
An carater ſit habitus.ibidem
In caracter ſit ſupernaturalis potẽtia paſſiua ꝑ quã chathetiʒatus põt ſuſcipere alia ſacfa.ibidem
Au caracter ſit in aliqua illarum ſpecierũ qualitatis quas phꝰ ponit.ibidem
Itrum caracter ſit in eſſentia aie vel in potẽtia di.
Atrů caracter poſſit deleri.ibidem.q.iii. In caracter ex ſui natura determinẽt potẽtiaʒ ad ali quẽ actũ vei paſſionem di.v.ar. ii.q.iii- Atrum caracter impꝛimatur per quodlibet ſacẽm di. v.ar.ii.q.iiii. An caracter impꝛimatur per actus virtutum di.v. ar.ii.q. iiii. An caracter impꝛimatur tm̃ in baptiſmo confirma⸗ tione ⁊ oꝛdine.ib idem Atʒcaracter ißᷣmat᷑ iq'ls oꝛdie di.xxiiii.ar. iiii.q.ii.
An caracteres diuerſi ſpecie impꝛimãtur in diuerſiſ
oꝛdinibus di.xxiiii.ar. iiii.q.ii. Laracter in quo actu cuiuſlibet oꝛdiniſ impꝛimatur di.xxiiii.ar.iiii.a.iii.
An caracter qui confertur in hoſtiam oꝛdine impꝛia
tr in clauium eccleñe traditione.ibidem
Tabula
In caracter que cõfertur in oꝛdine lectoꝛis impꝛiat. intraditione codicis diuinarum lectionum.ibidẽ
An caracter qui confertur in oꝛdine exoꝛciſte impꝛia tur in traditione libꝛi exoꝛciſmoꝛum.ibidem
In caracter qui confertur in oꝛdine accoliti impꝛia tur in traditione cãdelabꝛi cũ cereo.ibidem
An caracter que confertur in oꝛdine ſubdiacõi ipꝛis
tur in traditione patẽne ⁊ calicis.ibidem An caracter qui confertur in oꝛdine diaconi impꝛia tur in traditione textus euangelij.ibide An caracter qui confertur in oꝛdine ſacerdotis imp matur cũ ſibi epᷣus tradit calicem cum vino et pa⸗ thenam cum hoſtijs. ibidem
Ancaritas ſit ipůalis hediſicij fundamenti dixiii. ar.x..1.— An charitat em poſſit quis habere ad ſeipᷣm di ·xv. ar.ii.. vi.—. An charitas in patria ſit nobilioꝛ habitus qᷓ; quicũ⸗ q; habitus intellectus di.xlix. ar.i.d.Vil.
An a carnibus debeamus abſtinere die ſabbati di. xv. ar.iii.q. V. An carnes comedere añ natiuitas dñi celebꝛatur fe ria ſexta ſit licitum cuilibet di.xv.ar.iii.q. viii. An caro facta de ſemine ⁊ illa que fit de nurrimento
ſint de veritate nature differẽti modo di.xliiii.ar. 1 An caſtitas coniugalis fuiſſet perfectioꝛ in ſtatuin- centie qᷓ; virginitas di.xxxii.ar.iiii.q.ii.
Atrum cathetiʒari debeant puuli di. vi.ar. v.q.i. vitrũ catheciſmꝰ debeat fieri ai bap· ibideʒ. q ii· Iitrũ cathetiʒare ſit offim̃ ſacerdotis. ibidẽ.d.iii.
An celum ſit animatum di. xliii.ar.i.q.i.
An celi infiuentia ſit nobilioꝛ in centro qᷓ; in circfe rentia di.xliiii.ar.ii.q.ii.
In celo quieſcente poſſit aliquod coꝛpus tranſmuta re naturaliter ad coꝛpus a[ua naturali diſpoſitiòe di.xliiii.ar.ii.q.vi.
nceleſtia coꝛpoꝛa quieſcent poſt iudiciũ in illa ha⸗ itudine que magis concoꝛdabit elementis actiuiſ di.xviii.ar. ii.q.iiii. S
An celeſtia coꝛpdꝛa agant per lucem di.xlviii.ar.ii. q. v.
An celi partes ponere diuiſibiles? eas iterum poſt diuiſionem vniri ſicut videmus in ꝑtibꝰaeris iciu dat celũ eſſe coꝛpoꝛalis nãe di.xlix. ar.iiii.q.iii.
Itrum cerimonie omnes veteris legil eſſent ſacra menta di· i.r ii. A
4 Atrum circunſtantia poſſit mutare ſpeciem peccati di.xvi.ar.ii.q.i. An circunſtantia ſit de ratione actus inqᷓ;tum moꝛa lis eſt.di.xvi.ar.ii.q.i. AIn circunſtantia poſſit mutare obiectum actus
—

ſecundum ſpẽm moꝛis. ibidem. Atrum circunſtantia poſſit mutareẽ veniale peccatũ imottale di. xvj. ar.ii.d... Vtrum circunſtantias omnes peccati teneantur ho
mines confiteri d. xvii„ar. iij. q. V.
An circunſtantie ſint octo? qut ſ
¶Cucunciſio
Atrum circunciſionis fuerit conueniens inſtitutio. di.i.ar. vi.qi. Atrum modi circunciſionem celebꝛandi fuerit con neniens oꝛdinatio.ibidem.q.ij. n cum illis quos circuncidit Joſue in galgala fue⸗ rit diſpenſatum vt non circunciderent᷑ vſque tũc di.i.ar. vj..ij. Ntrum circũciſio gratiã conferat ſuſcipienti ipßam di.i.ar.vi.q.iij. An per circũciſionem potuiſſet peccatum oꝛiginale dimitti ſi per eam non fuiſſet data gratia gratuʒ fa ciens di.i.ar.vi.q.iij. Ancircũciſio impꝛimat caracterem in anima.ibið. An circũciſio pꝛimo⁊ expꝛeſſiꝰ ſignificabat peccati remiſſionem qᷓ; gr̃e collationem.ibidem Itrum circunciſionis ceſſatio ſeu euacuatio fuerit conueniens di.i.ar.vj. d.iiij. An alioꝛum legalium a circunciſione ceſſatio fuerit conueniens di.i.ar.vj.q.iiij.
In circunciſio durauerit in ſua virtute vſq; ad xpi
paſſionem. ibidem
In circunciſio dicatur conueniẽter data fuiſſe in fe⸗ dus ſempiternum.ibidem
An circuncidendo Maulus Timotheum fcerit be ne.ibidem.
In circuncidendo licebat aliquem pꝛeuenire diem octauum di.i.in expoſitione littere
In ad circunciſionem non obligari mulieres fuerit
conueniens.ibidem.
nadcircũciionem fuerint obligati.ʒudei vſq; ad
chꝛiſti paſſionẽ di.i.ar.vi.q. iiuj.
. aues
Atrum claues re
An clauis conuenienter diuidatur in clauem aucto⸗ ritatis ⁊ excellentie ⁊ miniſterij di.xViij.ar.i.q.i.
In ciauſura celi dinidatur in vem non perpetuam
⁊ in particularem non ꝑpetuã.ibidem An claues inferni habeat eccleñia.ibidem
Atrum claues ſint date ad aperiendum tantum di.
xviij. ar.i.q.ij. An claues ſint date pꝛincipalius ad aperiendum qᷓ; ad claudendum di. xiij. ar. i.q.. An per clauiuʒ ptãteʒ iudeꝝ eccleſiaſticus poſſit ape rire? claudere tripliciter ⁊ qui ſunt illi modi.ibidẽ Claues que ⁊ quot funt di. x viij gr.i.g Ntrum clauibus vti pꝛo ſua voluntate liceat ſacer⸗ dotibus di.xviij. ar.i.q.iij.
——
Zitrum per ciauiũ ptãten poſit remittere ſacerdos
pcem̃ q́ᷓ;tum ad maculam di.xxiij. ar.ij.q.i. Atrum per clauium poteſtatem poſſit ſac erdos re⸗
2.
mittere pccm̃ quantũ ad penam ibidem.q.ij.
Atrum claues reſpectu eiuſdem peccati in numero
pab eant efficatiam pluſq; ſemel.ibidem.q.iiij.
An ligare⁊ ſolucre in foꝛo exterioꝛi ſit actus ptãtis
clau um di.xviij.ar.iiij.q.iij.
—
Tabul
üt ille ð. xvij. ar.ij.
ni celoꝛũ ſint date ecclie di.xviij.
Vitrum claues fuerint collate facerdotibus veteris legis di.xix.ar.i.d.i.
An claues habeant non ſacerdotes di. xix.ar.i.q.i.
Atrum claues ſint collate omnibus ſacerdotibꝰ no ue legis di.xix.ar.i.q.ii.
Iitrum clauium vſuʒ poſſit quiliber ſacerdos exer⸗
cere in qᷓ;libet perſonam.ibidem.q.iij.
2n clerici debeant intereſſe ſepultureraptoꝛis g po
tuit reſtituere in vita? noluit⁊ in articulo moꝛtis vult ⁊ non poteſt di. xv. ar. v. d.i. An clericis iterdicta ſit negociatio tꝑalis di.xvi.ar. iij. q.ij. Ltrum clerici teneatur obedire ep̃o publice excõics to maioꝛi excõicatiõe di.xviij Srd.ii. In clericis quare capitis ſumitas debet denudari di. xxiiij.ar.i.q.i.„
An in clericis reſecari debeant capilli inferiꝰ ibidẽ
An clerico cuilibʒ debeat ab eccleſia pꝛouideri in vi ctu di.xxiiij. ar.i.q.ij. i 5 An clericis liceat habere pꝛopꝛium.ibidem
„
In dericis habentibul de pꝛopꝛio vnde poneſte vi
uere poſſint liceat retinere beneficium eccliaſticũ 2
In clericis talibus teneatur epiſcopus eos oꝛdinãs pꝛouidere.ibidem Ztrum cler ici non beneficiati nec in ſacris conſtitu ti teneantur poꝛtare tonſuram di. xxiiij. ar.ij·q. i. An cierici rales poſſint renuntiare pꝛiuilegio clerica li per qð data eſt clericis libertas di. xxiiij. ar.ii.q.i An clerici per quos ſcundalum in ecclia generat᷑ te⸗ neãtur poꝛtare tonſuram.ibidem cterici vxoꝛati non tamen bigami teneant᷑ oꝛtare tonſuram di.xxiiij. ar.ii.q.ii. 6 nclerici qui facti ſunt milites teneantur poꝛtare
tonſuram di.xxiiij. ar.ij.q.ij.
In cleriei qui facti ſuntpublici mercatoꝛes.ibidem
In clerici ſint dñi poſſeſſionum eccliaſticarum di.
Cognarno
6 3——„—* 31 Atrum cognatð ſpũal unpediat mr̃imonium di. xii
ar.i.q.i.
Atrum cognatõ ſpũalis contrahatur ĩ ſolo baptiſ mo
ibidem.q. i.
—
An cognatð ſpũalis contrahaturĩ confirmatiõe di.
xlii.ar.i.q.ij. S An cognatò ſpũalis contrahatur ĩ catheciſmo.ibidẽ ognalð ſpũalis iter quas perſonaſcontrahitur di.
xlij. ar.i.q.iij. An cognatõ ſpñal
ar.pᷣqiij ttr n cognatò ſpũalis contrahatur ſi alter coniugum inter quos eſt matrimonum conſumatum teneat
filium alicuius inter coniugem tenentis ⁊ parẽtes
baptizati.ibidem
An cognatõ ſpũalis contrahatur ſi aligs teneat filiũ
muleris quem habuit de alio viro q; de ſuo cõiu ge cum tamen conſumauit matrimonium interil
um g puerum tenuit ⁊ maritũ illius mulieris.ibiõ
An cognatõ ſpũaltranſeat ad alterum coniugem ſi
alterum coniugum ante conſumatõnem matrimo
nij leuauerit filium alicuius de ſacro fonte.ibidem
Iitrum cognatio legalis impediat matrimonium
cõtrahatur iter iſtos ſcilz ſ akqui non baptiʒatus tenet aliuuem in baptiſmo di.xlij.
—
cuwman Incbinschc ců qᷓchſungun gniconcubitusſ cogitaſitadule
Acunfeſioſune di riii ar. vij. utconfteriten cuſucerdotidi Uienene Inchftentn
n cõſiten ſac confiter ten
N.. il.
ncſientenen
hchiteimen Hemnienyin wnpnſu Prſtentnemn ſmlums. Mfteritnean ſciitentnen tein doſened. iegnnie mtneafſcco ufieszlic

riqi
ei itnen mnpen
tsiin
uumnd.
mindi ichnin „ i
nun omun
un
NLognatio legaiis inter quos Shitur. ibidem.q.iii.
An cognoſci poſſit perfecte aliauod bonuʒ quodnõ perfecte amatur di. xlir.ar.j.. vi ·. An cognitio naturalis poſſit eſſe per ſpeci
adeo ſupernafuraliter di.l.ar.i.d ii. An cognitio naturalis ſpũuʒ impediatur ppſui diſtã tiam acognoſcibili.di.l.dr.iii.q.ii.
es iluxas
—
Atrum concubitus coniugnm ita poſſit excuſari per pbona matrimonij vt nullum penitus ſit peccatum di.xxxi.ar. iii.q.i. ſe
Atrũ cõcubitus cõiugũ nõ cauſa reddendi debitum nec pꝛolis pꝛocreande ſemper ſit vccm̃.ibidẽ.q.ii.
Atrũ cõcubitus nõ cã reddendi debitum nec pꝛolis pꝛocreande ſempſit moꝛtale pccm̃.ibidem.q.iii.
Quod cõcnbitus tarnalis excuſatur a pccõ moꝛtali
quid ſufficiat di.xxxi.ar.iii.q.ii. An concubitus tpe menſtruoꝛum ſit in pꝛeiudiciuʒ
Atrum concubitus concubinari rure di. xxxiii.ar.ii.q.i.
„
us ſit contra lege na
In cõcubitus concubinarius ſitĩ notabile pꝛeindici
um boni pꝛolis di.xxxiii.ar.ii.q.i. Atrũ concubinarius poſſit ex diſpenſatiõe fieri ſine peccato moꝛtali di. xxxiii.ar.ii.q.ii.
RAn concubitus eſſet concubinarius ſi deus cõcede⸗
ret ꝙ vir ⁊ mulier eoncederẽt ſibi mutuã poteſtatẽ coꝛpoꝛum ad tempus di.xxxiii.ar.ii.q.ii.
An cõcubitus cũ conſanguinca pꝛop̃a ſit maius pec catũ qᷓ; cõſanguinea vxoꝛe di.xxxiiii.ar. iiii.q.ii.
Ntrũ concubitus ſoluti cũ coniugata nõdũ a marito
cognita ſit adulterium di.xxxv.ar.ii.d.v.
An confeſſio ſit neceſſaria poſt qᷓcũq; contrictioneʒ di.xiiii.ar. vij. d.U.
Vtrũ confiteri teneãtur hoĩies de neceſſitate ſua pec cata ſacerdoti di.xvii.ar.ii.q.i. Atrã ↄfiteri teneãturhoieſ ex iure diuino.ibið.q.ii. Atrů cõſiteri teneãt᷑ hoieſ ex iure nature.ibidẽ.q.iii. Iitx cõfiteri ſacerdoti ſua pccã teneãt᷑ oẽſibið.q.iiii In conſiteri teneãtur hñtes ſola venialia di.xvii. g.ii.. An cõſiteri teneatur dñs papa.ibidem In cõfiteri reneantur g non poſſunt loqui.ibidem In con iterip ſcripturã vel nuntium ſufficiat illi ꝗ non poteſt loqui.ibidem An cõfiteri teneatur per interpꝛetem qui neſcit lin⸗ guam ſacerdotis. ibidem
cõfiteri teneatur qui peccat añ adultã etatẽ.ibið ncõfiteri teneatur qui nullů hẽet pccm̃. ibidem Zitrñ confiteri poſſit aliquis per ſcriptum ſacerdoti ipſo abſente di.xvij. ar.ij.q. v. In ille qui conſiteri non poſſet alio modo qᷓ; ꝑ ſcri⸗
prum teneat ſic confiteri di.xvij. ar.ii.q.v.
—„„„
Iitrñ confitens alicui facerdoti pccã ua de quibus
eſtmemoꝛſi longe poſt acceptam abſolutionem re
coꝛdatur alicuius pcci moꝛtalis pꝛius obliti quod ante cõfeſſionem cõmiſerat teneatur tentiðe neceſ ſitaris confiteri illud pcem̃ illi eidem ſacerdoti di.
„
xvij. ar.ij. q.vi..
trñ ꝙ conſiteri non teneatur aliquis poſſit diſpen
ſari cumgo. ibidem.d.vi. xtrũ confeſſionẽ factam pꝛopꝛio ſacerdotireſpectu
eoꝛũdem pccõxꝝ in numero neceſſarium ſit iterare ibidem.q viſ. S An confeſſus ſacerdoꝛti ydiote teneatur confeſſiõeʒ iterare di. xvij. ar. ii.q.viij. An conſitens ſacerdoti pcem̃ de qno non poteſt euʒ abſoluere teneatur totam confeſſi onem iterare ſu⸗ perioꝛi.ibidem 1 In confiteri teneatur iam confſſa ſi aggrauant il⸗ lud de quo de nouo eſt confitendi. ibidem In reconfiteri teneatur ille qui tradidit oblinioni venitentiaʒ ſibi iniunctaʒ añ eiꝰcrvletioneʒ · ibideʒ In confitenſ ſcienter in moꝛtali peccð teneaturrecð fiteri.ibidem. An confitens ſcienter in moꝛtali pccõ petcet moꝛta ſiter. ibidem An confeſſionem ſcienter diuid ens teneatur cðfite- ri.ibidem. Atrum qui non confitetur ſemel in ãno poſſit puniri de iure pꝛopꝛio ſacerdote di.xvii.ar.ii.q.ir. 2 Atrum confiteri teneantur penitẽtes pꝛopꝛio ſacer doti.di.x vij.ar.iij.q i. An conſiteri poſſint hoĩes vagabundi qui nůq; hñt
2„
pꝛoßum domicilium cuilibet ſacerdoti parochiali di. x vij. ar.iii.q.i. An pereg inantes ad loca ſancta. ibidem In confeſſoꝛẽ eligere pꝛo fua voluntate eſſet vtilius q; teneri confiteri ſuo oꝛdinario confeſſoꝛi.ibidem Qui ſunt qui confeſſoꝛes poſſunt eligere.ibidem In confeſſio facta coꝛã nõ ſuo iudice in foꝛo conten tioſo valeat ibidem— AIn confiteri teneatur aliquis pꝛopꝛio ſacerdoti qui eſt nimis indiſerctus. ibidem An confiteri teneatur ſibi qñ ſollicitans eſt ad malũ ibidem. 5, eb An confiteri teneatur aliquis ppꝛio facerdoti ð pec cato comiſſo in parochia aliena.ibidem Atrũ qui cõfitentur hñti ptãteʒ epi teneant᷑ illo anno conſiteri ſuo pᷣſbytero pochiali.di.xvii.ar.iii.q.ii. Vtrũ confeſſi nõ ſacerdoti quẽ parochialis facerdo] poſuit loco eius credens eũ ſacerdotem eſſe teneãt ilia eadem vccã iterũ conſiteri poſtqᷓ; ↄſtitix eis illũ cui confeſſi fuerint non effe ſacerdotẽ.ibidẽ.qiii. Aitñ confiteri teneantur oĩa peccata moꝛtalia tã ſe⸗ creta qᷓ; publica.ibidem.qiiii. Vtrũ cõfiteri teneãt᷑ oẽs vcci circũſtãtias.ibið.q.v. Nrrum confiteri teneant᷑ pecm̃ ſtarim habita opoꝛ⸗ runitate ſac erdotis.ibidem.q. vi. An conſiteri teneatur aliquis rotiens quotiens vult cõicare vel celebꝛare E ar. iii.q.vi. An confiteri reneatur aliquis quotiencũqᷓ; eſt in pꝛo babili periculo moꝛtiſ.ibidem— An confiteri teneatur ſtatim qñ videt vꝛobabiliter ſe anno illo copiã cõfeſſoꝛis hie nõ poſſe alias.ibið Atrũ conãteri teneatur mulier pccm̃ ſuuʒ pᷣſbytero parochiali qð cũ eo ðᷣmiſit di, xvii.ar.iii.q.vii.
itrũ confeſſio ſacramentalis pᷣoſſit fieri pluribusſ
cerdotibus ſimul.ibidem.q.viii. In confeſſio ſacramentalis poſſit fieri a pluribꝰ pe⸗ nitentibꝰ ſimul vni ſacerdoti di.xvii.ar.iii.q.viii Atrum ad confeſſionem requirantur ille. xvincon⸗ dictiones contente his verſibus.ſ.ſit ſimplex hůi⸗ lst. di. vvii.ar.iii.q.ir. Anſi confeſſoꝛi eſſet relatum ꝙ penitenti eẽt remiſ⸗ ſa tota pena ſuis peccatis debite ſibi deberet in i gere aliam penam di. xviii.ar.ij.q.ii. In confeſſoꝛ exiſtens in peccato moꝛtali peccet ab⸗ ſoluendo in foꝛo penitentie di.rix.ar.ii.q.ii. Atrum per confeſſionẽ generalẽ deleantur peccata
3
—

———
Atrum confeiio generaliſ ſit ſacis di. xri· ar· iii. q ii Atrum per confeiſionem generalem deleantur pec cata moꝛtalia oblita. ibidem.d. Aitrum confitens peccarã due non fecit peccet.ibið „U. An confeſſoꝛ poſſit de inia confitentis peccatum eiꝰ alij. reuelare. di. xxi. ar. iii.q·i. An ſi confeſſoꝛ dicat ſe licentiatũ a confitente oblige tur ad pꝛobandũ licentiã ſi alius negãt ibidem An cðfeſſoꝛ teneat᷑ celare pccã due audiuitin cõfeſ⸗ ſione ſi illa eadẽ aliter ſciat.ibidem.
Atrũ confeiſionem reuelare alicui liceati aliquo ca
ſu.di.xxi.ar.iiij.q.ij. 2 An hoc poſſet añ ſciret h eſſe vtile conſitenti di.xxi. ar. iiij.q.ii. An confeiſionis reuelatio ⁊ ſecretipꝛoditio ſit eiuſð criminis.ibidem—— An cðfeſſoꝛ teneatur cõfiteri pcem̃ qð non poſſet niſi
manifeſtàdo cõfeſſoꝛi pccĩ ſibi ab alio ↄfeſſũ ibiö
An ſi cõfeſſoꝛ requiret᷑ vtrũ ſciet perſonã ſibi crimẽ confeſſam feciſſe tale crimen debeat tacerẽ vel di cere ſe nũc; hᷣ audiuiſſe.ibidem.
AIn confeſſoꝛ debeat vitare pꝛiuati illũ quẽ per ſuaʒ
cõfeſſionem ſcit⁊ non aliter eſſe excdicatuʒ. ibideʒ
An confeſſoꝛ exiſtens in introitu nemoꝛis cũ aliqui- bus volentibus ip̃m interficere poſſit renuere itra re nẽũs ců eiſſi h ſit tiñ ꝑ alteriꝰilloꝝ ↄfeſſionẽ.ibið
trů aliꝰq confeſſoꝛe audiẽs apꝛopoſito vela caſu pccm̃ cõfitentis ignoꝛantis ꝙ pccõ ſua alius a ſacer dote audiat teneat illaxetar᷑.di. xxi.ar iiii.q.iii.
An cðfeſſoꝛ pe it loquiin generali de pccis ſibi con· feſſis.di.xxi.ar.iiii.q.iiii.
Itrum cõeſſionem teneat᷑ celare ille cui confeſſoꝛ eam reuelauit di· xxi.ar. V.q. i
onfrmato.
Atrumconfirmationis materia debita ſit criſmaſci ſicatum. di. vij. ar.i.q.i⸗ 1. An cõfirmationis factamento xpᷣs determinauit il⸗ lam marteriam di. vij. ar.i.d.i. n An in cõfirmationis collationẽ apoſtoli debuerant vti manuũ impoſitione loco materie. ibidem Atrum confirmationis foꝛma cõueniens ſint h̊ vᷣba ſigno te ſigno crucis confirmote criſmate ſa.i noĩie pa.⁊ ſi.? ſpi.ſan. amen.di. vij· ar.i.q.ij. In ſi in cõfirmatione dicatur confirmo te criſmate
ſcificationiſ coꝛrũpatur eſſentia foꝛme.di.vii.ar.i.
q.ij. An in confirmaciõe debeat noiari ſignum crucis cuʒ nõ noietur in baptiſmo qui magis repꝛeſentat pal⸗ ſionem. ibidem xitrũ confirmare poſſint ſoli ep̃i.di.vij. ar.ij. di In confirmare poſſint non ſacerdotes ex comiſſiõe pape. di. vij. ar.ij. q.i. Iitrũ confirmationis ſuſceptionem poſſit impedire etas ifantilis ⁊ femineus ſexus.⁊ priuatio vſusli gue. di. vij. ar.iij. d.ij.
vtr inconfirmationi crer di.vij. ar. iiij.d.i.
An cõfirmationis caracter ſit eiuſdẽ ſpẽi cuʒ caractẽ re baptiſmali.di. Vij iiſi
Vtruʒ confirmationem ſuſcipienti cferatur gratia gratum faciens. di.vii. ar. uij.q.ij.
In inconfirmarione gra dataſt eadem cum illa que datur in baptiſmo di. vij. ar. iiij· ꝗ.ij.
vtrum confirmationis ſuſceptio ſit neccſſaria ad ſa
lutem di. vij. ar. v.q.i.
ſuſceptione ipꝛimatur cara⸗
An confirmationis ſac̃m poſſit miniſtrari tpe inter
dicti di · vij · ar. V. q.i- 3 Itrum cõfirmatio ſit dignus ſacm.ſacramento ba ptiſmi. di.vij. ar· V..
An inconfirmationẽ detur maioꝛ gra qᷓ;ĩ baptiſmo
di. vij. ar. V.d.U.
E
Attuni confirmationis 1 actm ſit iterabile. diſt. vij· ar. vi.d...
E
An confirmationis ſactm ſir dignius ſaco extreme
vnctionis.di.vij. ar. Vi· d. i. nt 1 Atrum inconfirmatione deveat fieri iniunctio criſ matis in fronte di. vij· ar. Vi. d. 1⸗
An confirmationis ſactm debeat tradi 4 ieinnis di.
vij. ar. vj.q.ij·
An cõfirmationis ſacʒ debeatſuſcipia ieiunis. ibið
In conſirmationem ſuſcepturi pꝛius debeant confi
teri ſi ſint adulti.ibidem In cõfirmationẽ ſuſcipienti frõs debeatligari. ibið An cõfirmatꝰ debeat abſtiner a lotione capitis per
feptem dies. ibidem
Atrum qui confirmatur debeat teneria pluribuſ vr
ab vno tm̃. di. vij. ar. Vij· d
An confirmationis ſacfm poſſit ſuſcipi ſi non teneat᷑
ab alio ibidem
An qui confirmatur debeat teneriim̃ confirmato
di. vii.ar. vij.q.ij. An qui cõfirmatur debeatteneria monacho.ibideʒ In inconjirmatione poſit teneri vir a muliere vel
econuerſo.ibidem.
An qui confirmatur poſſit teneri ab illo.ꝗ eñ renuit in baptiſmo.ibidem
An confirmationis virtus ſit donatio ſpũſſancti ad robur di.vij. in expoſitione le.
Si alter coniugũ affirmat ꝙ nůqᷓ; conſenſitin alteꝝ quid cõſulendũ eſt ſibi.di. xx vnj · ar· i..iii.
Quid ſi coniunx qui pꝛius aff irmauit non conlenſiſ⸗
ſe in alterum poſtea affirmat ſe mentitum eſſe ⁊ pe tat debitum.ibidem
In ſi alter coniugů reſuſ citaretur alterteneatur eum recipere di. xx vij. ar.ii.q.iiij.
An coniun teneatur reddere debitum quando h nõ poteſt ſine preiuditio notabili coꝛpoꝛi ſui.di.xxxii ar. i q. i.
Atrum vnus coniunx ſine alterius lnia poſſit conti- nentiam vouere di.xxxij. ar.ij. q.i.
trum coniunx dans altert licentiam vouendi con
tinentiam poſſit illam lniam poſtea reuocare.ibið
queſtione.ij. itrum coniuny ſanus teneatur coniugi lepꝛoſo de⸗
bitů reddere di. xxxij. ar.iiij.q.ij.
In coniunx ſanus teneatus cohabitare cũ cõinge le
oſo di.xxxii. ar.iiii.q.i.
2n vnus coniunxteneatur debitum reddere coniu
gi furioſo habenti lucidum interuallum.ibideʒ. In coniugi qui eſt vdiota habens ſe ad modũ pueri reddendum ſit debitum.ibidem
trum conunꝝ conuerſus ad fidemteneatur ab in⸗
fideli coniuge diſcedere di.xxix.ar.ij.q.i.
E
In coninge aitero cõuerſoad fidemſi auer exercuit gliquem actum ſidei contrarium ⁊ poſtea vult con uerti.pꝛimo conuerſus teneatur eum recipere di. xxxix. ar.ii, g.i. An coniunxꝝ ñidelis teneatur diſcedere a ſuo coniu⸗ ge labente in hereſim. ibidem. In ſi coniunx alter conuertatur ad fidem teneatur ipſum recipere· ibidem·
Znchuguuct nijdi. MA I. Incöſungien
nücni in imiin
ditig. Nileuchn
iniin eca
otcomi

viin au gü.
mnini nunclein
nean
nawihi wudn
tüpſtun nuit uun ulin miiß
n nh mmti inmm nuu ennha in
5
erum coniunx conuerſus ad fidem poſſit cõtraher cñ aliq̃ ꝑſõa ↄiuge ifideli viuẽre. di.xxxix· ar·i.· ¶i. Inſi alter cõiugi infideliũ conuertat᷑ ad fidem alte
yo in infidelitate remanente ſoluatur inter eos vin culum mrimoniale.di. xxxix.ar·ii. ·.
In coniuguʒ talium diſſolutio debear fieri ſecunduʒ indicium eccleſie.ibidem
In inter ↄiuges tales ſotuatur vinclin mf̃imoniale anteq; cõiunx cõuerſus cõtrahat ᷣm mr̃irnn.ibidẽ
In ſi cðiunr infidelts conuertãtur ante cõtractũ ſecũ
i mfimonij poſſit ßmo conuerſus aliud matrimo nium contrahere alio viuente. ibidem Atrum coniunr infidelis a fideli dimiſſus modo de vito poſſit illo vuentẽ cum aliqua perſona contrã pere · di. xxxix. ar. ii.q.iii. An coniunr infidelis poſſit contrahere añ; fidelis ʒpataliud mrimn di. xrxix· ar. ii.ii In ſolus cõiunx poſſit accuſare miim* ꝑp foꝛnicatò nem alterius ↄiugis. di.xli.in expoſitione littere In ſialter coniugũ baptiʒat ſcienter filium alterius in articulo moꝛtis pꝛeiudicet ſibi qᷓ;tũ ad exactionẽ debiti. di.xlii.ar.i.q.i · An ſi hoc faciat ex ignoꝛantia ñĩcãu necttatiſ. ibidẽ
—
6ſanguinetas Conſanguineitas gdẽ di.xl. in pᷣncipio immediate. tonfanguineitatis linea auid eſt. ibidem In anguineiratis linea diuidatur conuenienter in lineã aſcendẽtiũ? deſ cẽdẽtius ⁊ rrãſuerſatiũ. ibidẽ In cõſanguineitate quo cðputãt᷑ gradus m lineam aſcendẽteʒ? deſ cẽdentẽ ⁊ tranuerſalẽ.ibidem Cõſanguineitatis gradus qd eſt ibidẽ. Et inuenies jbidẽ reglas de NMangnineitatiſ diſtãtia iter ꝑſonas Itxꝝ cõſãguineitas ſit aliqð vinculum di. xl.ar. i.qi An conſanguieitatis vinculum ſit inter bꝛuta di.x. gr. i. q.i. 244 In conſangnineitas ſit inter homines rõne anime el coꝛpoꝛis. ibidem Lonſanguineitatis vinculũ qᷓ;tů pꝛotendit᷑ ibidem Atrum conſ anguineitas pꝛeſtet mr̃imonio impedi mẽtum di. xl. ar.i.q.ii ·*
An ſi bfaciat ſcienter? pꝛeter caſũnccitatis. ibideʒ
An cdſauguineitas cõtrarietur alicui bono matrio⸗
nij di. v.ar.i.q.ii.
An cõſanguiea ade fuerit Euaibidem S2
Atrũ conlanguineitas impediat m̃imotium vltra quartũ gradũ di. xl. ar.i.q.iii
itrunm ad conſanuineitatis impedimentũ accuſan dum ſint admitendi tam eytranei qᷓ; cõſanguinei
di.xli. ar. ii. q iiii. 6 An ille qui cõſ anguineitatis impedimenti ſciuit qñ půni in ecckia fiunt m cõſuerndinẽ? tacuit. poſſit ꝑoſt contractũ fimnacculare. di. xli· ar. i.d. üii.
———
õſcientia An cõſcientia poſſit hoiem obligare ad rem in vrilẽ aœd ſalutem.di. rrx viii ar. iii.q.i. 8½
Atrñ cõſecratio panis cõſiſtat in his verbis pꝛeciſe hoc eſt. ⁊c. di. viii.ar. iii.q.i. An de conſecrationis eſſentia ſit h coniunctio enim
di. viii.ar. iii.q i. AIn in cõſecratione panis conueniẽter ponatur vb tertie perſone. ibidem In conuenientius ponatur ibi hoc verpũ eſtqᷓ; hoc verbum ſit. ibidem 2Zn in cõſecratiene panis cõuenientius dicatur hoc eſt coꝛxns meũ qᷓ; coꝛꝑus xpi. ibidem
An in cõſecratiõe panish pꝛonomẽ. hoc demðſtret accñtia panis vel ſubãm panis vl coꝛpꝰxp̃i.ibideʒ
An faciat demonſtrationẽ ad intellectum ⁊ ad ſen⸗
ſum ſimul.ibidem An verba illa pꝛoferantur materialiter tantum aut ſigniſicatiue.ibi e ¶Cöſecratio vni Atrũ cõſecratio vini conſiſtat in his verbis ß̃ciſe P eſt. n.cal.ſan. mei.no.⁊ eter.teſta. mi.fi. qui ꝓ vob ⁊ pꝛo mul.effun. in re.pec.di. viii. ar. iii.q.ii· An in cõſecratione vinicõuenientius dicatur ꝓml. ß pꝛo oibns di. viii. ar. iii. q. ii. n An dicatur cõuenienter in remiſſionem. ibidem An ponatur ibi cõuenienter calix.ibideʒ. 3 In cõuenienter noiet ibi fanguinis. ĩ obliquo. ibidẽ
—*
in cõueniẽter ponat᷑ ibi eterni.ibidem nmelius dicat᷑ miſter. fi. q; charitatis.ibidem Atꝝ virtꝰtrãſubſtãtiatiua pᷣncipaliꝰ reſpiciat ſacer doteʒ qᷓ; cõſecratiõis erba di. viii.ar.iii.q.iii. In de conſecrationis eſſentia ſit intentio ſacerdotis di. viii.ar.iii.q.iii. Atruʒ ↄſecratiõis foꝛma vna hẽat ſuaʒ operationeʒ ſine alia.di. viij. ar. iij. q.iiij. An ex viↄſecrationis pᷣmo⁊per ſe ſit fub ſpᷣe panis coꝛpꝰxp̃i tiñ ⁊ ſub ſpe vini fanguis tantuʒ. di. viij· a. iij. qitii. An conſecrari vere dicatur p anis ⁊ vinũ ꝑ foꝛmas poſitas ſuperius. di. viij· in expoſitione lre. 3 conſecrari dicat᷑ vere coꝛpns ⁊ ãguis xp̃i ibidẽ.
nↄſecrari dicat᷑ vere ſpẽs panis? vini ibidem nconſecretur vinů ſi ſacerdos diceret hic eſt fan⸗
guis meus.ibi
—
An ↄſecratõ eß̃i ſit facfm.di.i.ar. i.qiij· 4½7
An ↄſecratõ epalis dignitatis ſola volũtate? verbo poſlit conferri. di xxv.ar. i. q.ii
Zn cõſecrãdi ptãs directe reſpiciat coꝛpus xp̃i miſti cuʒ di. xiij.ar.ij. q.ij.
In conſecrare poſſe virgines ſit ſolius ep̃i di.xxv.
An pꝛo conſecratione ecctie liceat accipere pꝛoc ur
tiones.di. xx
An ↄſuetudo det iuriſdictõeʒ di. xviij ar. iiij· d. i.
Ancõſtůstitmeginsiter perinacẽ⁊ incõſtantẽ di. An aliquis ad ↄtinentiã nñq; intendensſe obligare poſſit per accñs ad cõtinentiã obligari per totã vi⸗
„
tam aiterius perſone di. xxv. ar. iij..i.
Cõtractus S Atrũ in cõtractu aliquo teneatur quilibʒ recipiẽs vl tra ſoꝛtem ad reſtitutioneʒ illius.di.xv. Ar. V.d. V· RAn in contractumutnilicitũ ſit aliqd accipere vltra ſoꝛtem rone pene cõnuentionatpermiſſe a iure di. xv. ar.. d. V.— An perliberalem donationem ibidem. An ratione intereſſe ibidem. In in contractu venditionis licitum ſit aliquid ac⸗ cipere vltra ſoꝛtẽ.ibidem. An contractus quandoq; obliget contrahentes ad aliquid a quo actualiter diſſentit dñ cõtrahit. abſi h girritus ſit cõtractus. di.xiij.r. ij. q.ij.
—

An contritioſit aliquaparſatiffactionis di. v·ar.
1. vrdrtntio ſi doloꝛ volũtarie aſſumpt?pꝛo pccis cũ pꝛopoſito ↄfitẽdi⁊ ſatiſfaciẽdi. di. xvij. ar. i.q. i.
Lõtrictiõis nom̃ vñ dicitur· i· IVi gr. i.q.i. Ntrũ contritio ſit pꝛioꝛ ordine nature qᷓ; peccati re⸗ miſſio. di.xvij. ar.i.q.iiij.
trũ cõtritio q;růcũq; parua ſufficiat pꝛo quãtũcũq;
magno peccato.ibidẽ.d. v.
An ad cõtritionẽ verã regratur ꝙ tm̃ vrat doloꝛ q;
tum heſerat amoꝛ. di. xvij · ar.i. · V. An ad cõtritione verã regrat᷑ ſenſibil doloꝛ ibidem Iitrůin cõtritiõe q;tũcũq; pua ſit maioꝛ doloꝛ qᷓ; ma rius doloꝛ ꝓ amiſſiõe cuiuſcũq; rei tpałibidẽ.q.vj. Vt contritio ſit cauſa eſiciens remiſſionis peccati di. xvij ar.i.q.Vij.
An contritio poſſit eſſe cã efficiens remiſſionis peci venial di. xvij. ar.i.q. Vij Atx in contritione poſſit eiſe nimis magnus doloꝛ
di. xvij. ar.i.q.viij. 615 Atrũ contritionis motus idẽ in numero poſſit in⸗ tendi ⁊ remitti ibidem.q.viiij.
uern0
Atrũ conuertatur ſubã panis ⁊ vini in coꝛpus.⁊ ſan
guinem xß̃i. di. xj. ar.i.q.i 3 An qñ conuertitur vna ſubã in aliam illa in qua fit An quod conuertit᷑ in aliquod pꝛe exñs conuertatur
in iilud vt pꝛeepiſtit.ividem. ien Ntrũ connertatur tota ſubã panis in totã ſubãm coꝛ
poꝛis xp̃i di:ij. ar.i.q.ij.
Ain conuertatur foꝛma ſubſtantialis paniſ in totam
ſubſtantialis foꝛmã coꝛpis xp̃i.di.xj. ar.i.q.ij
An conuerſio ſolius matèrie panis vel ſoliꝰ foꝛme
in coꝛpus xp̃i ſufficeret ad hoc vt totũ coꝛpꝰ xßi eſ⸗ ſer ſub ſaco. ibide(m
Atrůin cõuerſione iſta ad nihilet ſubã panis. di. xj.
gri.iij 1 Atꝝ ↄuerſio illa fiat in inſtanti ibidẽ.q.iiij.
In cõuerſio illa fiat in illo inſtanti in quo eſt comple
mentũ pꝛolationiſ vᷣbox. di.xj.ar.i.q.iiij.
Atrũ ↄnerſio illa ſit mututio.⁊ qualis mutatio di. x.
ar. i. q. V. An illnd in qð conuertitur aligd poſſit dici fieri ð eo quod in ip̃m cõuertit᷑ di.xj. ar.i.d.v. An conuerſio illa.ſit accñs.ibidem.
Atx cõuerſio vel h mutatio.ſit mirabilioꝛ omnibuſ
alijs mutationibus di. xj. ar.i.q. v. An ſit mirabilioꝛ qᷓ; icarnatõ fili ði. di·xj.· ar.i.q.vj Lui mutationi magis aſſimilatur inter nãles ibidẽ
ſio a pccõ di.xxij r. iiij q. iij.
Coꝛpus
Atrũ conuerſio ad ðů ſit pꝛioꝛ oꝛdine nature qᷓ; auer
An idem coꝛpus poſſit eſſe in diuerſis locis ſimnt
An coꝛpꝰpoſſit coꝛrũpi ex vehem̃tia doloꝛis aiedi. 44.r.OꝛpOa moꝛtno
Atruʒ coꝛpoꝛa moꝛtuoꝛũ onmia in cineravũtur di.
iar. iüſd.. nic trn trů in coꝛpoꝛũ moꝛtuoꝝ pulueribꝰ ſit aligs apetit? naturalis ad aie ſuſceptioneʒ ibidem.q.iij.
An in coꝛpibus moꝛtuoꝛum ſupnãli refoꝛmatis erit
naturalis icliatio ad ſuas aĩas di.xliij. ar.iiij.q.iij.
——
Coꝛpoꝛa g
.
ſa
An coꝛpa glioſa erũt odoꝛifera. di. xlix. ar. iiij. q.iij.
Atrũ coꝛpa glioſa erũt ſubtilioꝛa elis di. xlix. ar. 4. coꝛpoꝛa gloꝛioſa iõ erunt ſubtilioꝛa qꝛ erunt pe- netratiua di xlix. ar. iiij.q.ii
In coꝛpa glioſa erunt penetratiua pp q;titatis par⸗ uitatem im latum ⁊ pꝛofundũ ibidem.
An pp eoꝛũ raritatem velꝑp actiue virtutis magni tudinem.ibidem.
An in coꝛꝑibus glioſis erit mutua actio ⁊paſſio per qualitates actiuas ⁊ paſſiuas.ibidem.
trũ coꝛpus glioſuʒ poſſit per ſuã ſubtilitatẽ ſimui eſſe cuʒ non glioſo di. xlix ar. iiij. d. V.
An coꝛpus glioſuʒ per ſuaʒ ſubtilitatem poſſit ſimul eſſe in diuerſis locis di. xlix. ar.iiij.q. V.
An coꝛꝑa duo glioſa poſſint fimul eſſe.ibidem.
Atxꝝ coꝛpa glioſa erũt clara di.xlir. ar. iiij. q. Vi.
Vñ coꝛpoꝝ glioſoꝝ claritas cãbiĩ di.xlix. ar. iiij.q.Vj.
In coꝛpoꝝ glioſoꝝ claritas educet᷑ de potentia coꝛ⸗
oꝛis per vᷣtutem beatitudinis animc. ibidem.
Zn coꝛpꝑis eiuſdẽ gloſi ꝑreſoẽs erũt eqᷓlit clare.ibidẽ
In in coꝛpoꝛibus glioſis remanebit eiſcoloꝛ qui de betur eis ex natura ſuaxꝝ partium. ibidem.
An coꝛpoꝛis gloꝛioſi ciaritas manifeſtetur vel occul tetur km imperiũ voluntatis ipfius beati ibidem
itrũ coꝛpa glioſa erũt agilia di. xlix. ar. iiij.d. vi.
Ancoꝛpoꝛis eiuſdẽ gloꝛioſi partes oœẽs erũt equalr agiles di.xlix. ar. iiii.q. Vii.
An coꝛpoꝛa gloꝛigſa erunt grauig.ibidem.
An coꝛpꝰxp̃iſit altiſimũ ſacfm di viii.ar.i.qi. In coꝛpus xpi ſit ſacẽm ⁊ reſ.ibidem. In coꝛpus miſticũ ſit res ⁊ non ſacfm.ibidem
Atrum coꝛpus xßi ſacf̃m fuerit conuenienter pꝛefi
guratum. di. viii.ar.i.q.iii Vitrũ coꝛpis xpi ſactʒ fuerit conuẽ In cõueniẽs fuit ip̃m inſtitui ante chꝛiſti aduentum di. viii.ar.i.q.iiii. An cõueniẽs fuit ip̃m inſtitui añ xp̃i paſſionẽ ibideʒ In coꝛpis xp̃i ſacfm conuenienter fuerit inſtirutum poſt cenam ibidem. Iitruʒ coꝛpoꝛis xp̃i ſacfm a nobis debeat confici añ pꝛãdium. di. viii.qr.ii.q.i. Auum coꝛpꝛis xp̃i ſactm ſolũ a ieiunis ſumi debeat ibidem.q.iii. 1
An poſſit licite ſummi poſt aliquos cibos iminente
moꝛtis periculo.di. viii.ar.ii.q.iii.
Aitrum poſi coꝛpoꝛis xpi ſuſceptionem licituʒ ſit ſta
tim comedere. di. viii.ar. ii.d. iiii. Vtx coꝛpꝰxp̃i manducet᷑ veraciter in hoc ſacfo. di. viiii.ar.i.q.i.
An coꝛpusxßi realiter deſcendat in ſtomachũp de⸗
ſcenſum ſpẽiſub qua continet᷑.di. viiii.ar.i.q.i. An coꝛpus xp̃i miſticum mandueetur ſpiritualiter.i umptione digna huius ſacfi.ibidem. An coꝛpus xßi fumens digne hẽat duodecim fructꝰ vtiles ⁊ qui ſunt illi.ibidem Atrũ coꝛpus xp̃i mandicans ſactaliter ſemper man ducet ip̃m ſpũaliter. di.viiii.ar.i.q ii. An coꝛpꝰxp̃i veredeſcendat in ventrem bꝛuti ſum̃ tis ſpẽʒ lub qua corinetur.di.viiii.⁊r. i.q iii. An coꝛpꝰxßi ſũptũ a bꝛuto ſumat᷑ ſacfalj.ibidem.
In coꝛpusxpi manducent aliqui ſpñaliter. qtñ non
manducant ſacramentaliter. ibidem.
———
⸗ ⸗. ienter inſtitutum
zyinoisginchi deopeuennt i Nacdtyosth tui ſidem. Yſpi wiem nimerdicti di behnn ierum mi nſemin duibic mncoꝛpusrit nonlpectet di. Incoꝛyus vi din Flpiceretiluß Incoryus wiper iciti dre hoſtür Umumcoꝛpusti:
„
mmcopusth henau mcopusr ei ſubſtitidit nclsmiin on di.ar1. Umm copustji Fitn dit Voprſuſt niduomonse hooyushrt mtucpos v dentbe inup

— —
ian
d
n.
nyiun Nibien ien
e e en.
idem
nbctzuh
2— 8*.— 2
——— *——
dni agid
enerpei inn imm
ſoiig wuinm
utcni sſmideet bosnm
An coꝛpus xß̃i ſir neceſſariũ ſumere in caſu graui
firmitatis ſi poſſit haberi.ibidem.
Vtrum coꝛpus xßi ſũmens in pecõ moꝛtali exiſtens peccet moꝛtaliter di. viiij. ar.ji.q.i.
An coꝛpus x̃i ſumẽs nõipccõ õ moꝛtali credẽs tñ eẽ i pecõ moꝛtalipeccet moꝛtali di. viiij. ar.ij. q.i.
In coꝛpns xßi fũmẽs i peccato veniali peccet venia
liter. ibidem.
An a p̃cepto coꝛpus xp̃i ſumẽdi in paſca ereu etur 4 en in pecõ moꝛtali.ibidem.
An coꝛpus xp̃i ĩſpiciẽdo peccet g eſt in veccato moꝛ tali.ibidem.
Atrum coꝛpus vp̃iſumẽdoↄtritus nõ tñ ↄfeſſus pec
cet moꝛtaliter di.viũj.ar.ij.q.ij.
In coꝛpus xpi liceatfumere ad vitandũ ſcãdalũ p⸗ pꝛie pſone di. viiij.ar.ii.q.ij.
An acd vitanãũ ſcãdalũ populi.ibidem.
Itrum a coꝛpoꝛis xp̃i ſuſceptione teneat᷑ hõ abſtine re vp alid qð nõ eſt pccm̃ di. viiij. ar.ij. q.iij.
In ꝑpp cõcubitũ cũ ꝓpꝛia vroꝛe di. viiij. ar.ij 4. iij.
In pp nocturnã polutionẽ.bidem.
An pp pbabile vomẽdi piculũ.ibidem.
An coꝛpus xpi ſac̃m dari debeat ſantiboibigem. In illis gſemp fnerũt furioſi.ibideʒ.
An furioſis ꝗ anteqᷓ; ĩtrarẽt furiã hoc ſac̃m in ſtatu
devito petierunt. ibidẽé.
An a coꝛpoꝛis xpi ſuſceptiõe erauant t iniuſte excoi
cati.ibidem. In ſuſpẽſi. ibidem. In interdicti.ibidem. An a coꝛpoꝛis xp̃i ſuſceptione teneatur abſtiner mu lier tempoꝛe mẽſtruoꝝ.ibidem. n ſemini flnij. ibidem. Itrum coꝛpus xpi dans ſciẽter exiſtenti in peecato moꝛtali peccet di. viiij. ar. iij.q.i. An coꝛpus xp̃i dans norario pccðꝛũ grauius peccet q; ſipicereti lurũ di. viiij. ar.iij.q.i.
An coꝛpus vßi petẽtiipnblico cr iminoſo occulte ſit
licitũ dare hoſtiã nõ Zſecratã.ibidem.
Atrum coꝛpus xßi dans hyitrionibus⁊ magis vec⸗
cet di. viiij. ar: iij. q.ij.
Vtrum coꝛpus xp̃i dari debeat ulis 4 de enmie ſunt ſuſpecti.ibidem g. iij.
Arrum coꝛpus xßi ſit ſub ſpecie panis qtů ad veraʒ
eiꝰ ſubſtãtiã di.r. ar.i. q i.
An coꝛpus xßiicipiar eſſe ſub ſpẽ panis ſine ui muta tione di.x. ar.i.g.i.
Vtrum coꝛpus xp̃iſit ſub ſpẽ panis qᷓ;tñ ad ei? verã qᷓtitatẽ di. x. ar. i.q.ij.
An coꝛpus xi fuiſſet ſine aia ſib fact 0 ſi 98 ↄſe ecraſ 5 in triduo moꝛtis eiꝰdi.x.ar.i. q.ij.
An coꝛpus xp̃i qᷓ;ritas ſit ſub ſpẽ panis mediãte ſi ſtantia coꝛpoꝛis velecõnerſo. ibidem.
An coꝛpoꝛis xp̃i ſubſtãtia voſſerꝑ potẽtiã diuinã ab
accidentibus ſeparari.ibidem.
Atrum coꝛpꝰxß̃i poſſi et deus facere in illa ſpe vtilo co ſub qua ↄtinet᷑ vt ĩ ſarr̃o di x ar.ii.q.i.
An coꝛpus xßi ſit in loco ſpẽi vtĩloco dix.ar.ii.q.i.
An coꝛpus xp̃i in qᷓ;tñ eſt ſub ſacfali ſpẽ ſit in ali quo
Vtin locopſe ibidem. Atxꝝ coꝛpꝰxßᷣipoſſit eẽi plibꝰlocis ſit di.r.ar. ij.q.ij. Vtrum coꝛpus xßi vt ↄtentum ſub ſpẽ ſ acfali poſſit moneri di.x.ar.iiij.q.i. In coꝛpus xßi ſub ſacto poſſit ſimn moueri ſurſuʒ 1 deoꝛſum di.r ar.iiij.q.i. In coꝛpus xp̃i vertatur verſa hoſtia.ibidt. trum coꝛpꝰxpi vt ↄtentũ ſub ſpẽ ſacfali poſſit im⸗
mediatetgit dix. ar.iiij. q. 1
An ſi coꝛpus xp̃i conſecratũ in cena reteruatũ ſuiſn et ſub ſacf̃o vſq; ad hoꝛam qua fuit clauis pfoꝛatum ſenſiſſet doloꝛem ex illa ꝑfoꝛatione cauſatum di. x. ar.iiij.q.ij.
Atrum coꝛpus xpi ſub ſpẽ poſſit videriviſiane intel lectuali di.x.a.v.q.i.
An coꝛpus xp̃i ſub ſpẽ poſſit videriꝑ naturã ab 8 letu coꝛpoꝛi vnito di.x.ar.v.q.i..
An ab itellectu aie ſeparate.ibidem.
AIn ab itellecu angelico.ibidẽ.
In ab itellectu beato.ibicdẽ.
Atrũ coꝛpus xpi ſub ſpẽ poſſit videri ab occulo coꝛ- poꝛali di.x.ar. V.q.ij.
vtrum coꝛpus xßi ſit ſub qualibet parte hoſtie vir⸗ tute ſac̃i di.x.ar. vj.q.i.
In coꝛpoꝛis xp̃i partes oꝛdi habeãt cſſe ſub ſpẽ oꝛ di natũ? deſtinctũ di.x. ar.vj.q.i.
An ſi coꝛpus xßi n eſſet ſub qualibet parte hoſtie añ fractionẽ poſſe et eẽ ſub qͥlibet parte eiꝰ poſt fractio⸗ nẽ virtute illiꝰ fractiõis.ibidẽ.
Atrũ coꝛpus xp̃i ſit quolibet indiuiſibili ip̃ius hoſiie di.x. ar. vj. q.ij.
An coꝛpus xp̃i ſit palpabile di.v. iexpoſitõe le.
Atrum coꝛpus xp̃i poſſit ↄici de alia mã qᷓ; de pane di. xi. ar. ii.q.i.
An coꝛpus xpi poſſit ↄfici de grano manẽte ſub or⸗
ma grani di rj. ar.ij. q.i.
Atrum coꝛpꝰxp̃i poſſit ↄfici de alio pane qᷓ; de pane facto de farina triticea coagulata ꝑ nãlem aduam di. xj. ar ij. a.ij.
In coꝛp⸗ ↄxßpi poſſit ↄfici de granis tritici admixtis cũ alijs granis di.xj. ar.ii.q.ij.
Atrũ coꝛpꝰ xp̃ poſſit ↄfici de pane fermentato di.xj. ar.ui.q.iii.
Immtn coꝛpoꝛis xi ſuſceptionẽ pccã remittant᷑.
Vmpcoꝛpis xpi ſuſceptõeʒ vtutes angeãt. ibið. q. it
Atꝝcoꝛpꝰ xp̃i freq̃nt᷑ ſit ſuſcipiẽdã ð.xii ar. vi.q.i.
An coꝛpus xp̃i pluſq; ſemel in ãno ſit ſuſcipiẽdũ a ñi delibus di. xii.ar.vi.q.i.
Ztx coꝛpus xpi poſſit ↄfici a quolibet ſacerdote di. xiii.ar.i.q.i.
An coꝛpꝰ xpᷣi poſſit ↄfici ab excoicato ð.xiii.ar 1.q.i.
An coꝛpꝰ xpi poſſit ↄfici a mãifeſto heretico.ibidẽ.
An coꝛpns xß̃i poſſi ↄfici a degradato.ibidẽ.
Rtx ccꝛpꝰxpi poſſit ↄficiañ ſacerdote ð.xiii.ar.i.q.ii
AVtꝝ cõpꝰxp̃i poſſit diſpẽſari añ ſacerdote.ibið.q.iii Vitxꝝ coꝛpꝰrß̃i ſuſcipe a publico pcœõꝛe ſit licitũ.ibið
q.iiii. In coꝛpꝰxp̃i ſuſciꝑe ab hr̃tico ſit licitũ ð.xiii.ar.i. g.
Ina ſiſmatico.ibidẽ. iiii.
In ab excoicato.ibidẽ. In a degradato.ibidem. An ab irregulari.ibidẽ.
An aſimpliciter ſuſpẽſo a ſacerdotali officio. vioe-
Vtx coꝛꝛectio ratna cadat ſßßceptoð. rix. ar.ii..q.ii
An a coꝛꝛectõe fratna excuſet᷑ aliqs ꝑp laboꝛẽ vel ve recũdiã vłne icurrat ĩicõmodũ tꝑaleð. ix. ar. ii.d. i.
An coꝛꝛigere teneat᷑ par parẽ.ibidem.
Atrũ illi coꝛꝛigere teneant alios pccõꝛes ꝗ ſunti pec cato moꝛtali di.xviiii.ar.ii.q ii.
Atrũ coꝛꝛigere teneant᷑ inferioꝛes ſuos ſuperioꝛes.
Vconectõereſies ſunt iducẽdi di. xxiii. ar. üi.qii. an ad coꝛꝛectõeʒ fiis dẽat vnqᷓ;ꝓcedi ĩ mõʒ accuſatõ

.. 6— xitii.ar.iii.q.iii. LLar.iüi,.i„ tbile An daninati quiꝭ ſciunt non omnes homines foꝛe damn ndos pꝛius vellent illos ad quos naturali⸗ e differant ſecunduʒ ter afficiuntu damnaionem euadere bidem genus.xliiii.a. iſ· ¶·V raicinnndebeant veilenöciſeh.t.ar: iüi gi ¶Woſta S ndamnati debeant velle noneſſe habendo aſpe⸗ 1 4. ctum ad culpam Lar üiii. d. u. An coſta de quò fuit Eua facra fnerit de veritate hu Atrum damnati vellent non cſe ð.i.ar. iiii.q.iii. i.q.iiij. An in damn tis malus actuð voluntatis ſit ſuppli 5 l. in expoſitione littere-
ne legitimo aceulatore di onuptbile et
An coꝛꝛuptibile? incoꝛꝛuptivil
mane nature ipũus ade.ð.xliiij. ar. i. d. i. matie truz porentia creandi potuerit cõicari creature ð.. .ar.i.q.im. Aku dauid per virtutem naturalem cithariʒandore⸗ S. An creatio Si atmiraculolað·xvij· ar.üii q. viiij · pᷣmeret ſpiritũ malũ a vexatiðe aulð.vi. ar. vi.d.i An creature pꝛocedant adeo ſicut numerus ab vni⸗ An debitoꝛ teneatun offerre debitum creditoꝛi inð 1 rate ð·xlviij· ar· ij. ¶ Vi petatð.xxxii. ar·i. A 3 in creatura aliqua ſit ita deo pꝛopindua quod non— 4 poſſet aliquain ſibi pꝛopinquioeʒ faces loquendo 4 ſi 3 de pꝛopinquitate nature ibidem. 2 Sein poſſint nocere mala opera viuoꝛum De crimine auod modis cõuincitur pomo ð. viiij. Senunciio 4 ar.izj.a.iij. 82 trm denunciationem publicam debeatpꝛecede⸗ nilie qui crimen vnum ſivi imp oſitũ negat qð ille re mnitioſecretað· xiiii. ar ii.. qui impoſuit pꝛobare non poteſt ⁊ ex hoc incurrit In denunciari debeatplublice ille qiaʒ ꝑ ſecretam famiam teneatur adreſtituendum fam maccuſa maonitionẽ coꝛꝛecte⸗ eũ ð x viiii.ar· iii..i. toꝛið. xv. ar. v..iij. Atrum denunciationemn publicam debear pꝛecede- An crimen contumatiẽ icurrat hõ quadrupl citer 5. re teſtium inductio ð.xViiii.ar iii.q.ii. xviij. ar. iij.d ii. n denunciarione repellatur ille qui non pꝛemonuit 4 nq ad pmouẽdũ crimẽ iuuat qð alius ichoauit par fratrem ð x viiii. ar · iii· q.ii. 4 ticipet cũ illo icrimine ð·xxi. ar. v. d.i. nad denunciandũ admittitun liqñ aliquis g non An de crimine emendaus debeatrecipiinteſtemſ admitteret᷑ ad accuſanãũ ð. xviii. ar. ii.q üi. eum poſtpenitentiam comitetur infamia di· Tx. onſite S 1 ar. vj.q.ij. G 6 An de criminẽ accuſati ſint repellendi ab accuſatiòe An denſitas maioꝛ cauſetur a maioꝛi duritie ð. xlv⸗ ⁊teſtificatione pendente ſue accuſatione ð · xxv· ar· iiui.ar. iiiiq.vi. vi. q.iij ſperaio An de crimine condemnati qui ab iniquꝰ ſententia Ep 910 appellauerunt ſint repellendi ab accuſatione ⁊ teſti In deſpãdũ ſit ð aliq ihac vitað. xiii. ar. viiii. q.i· avhaone pendente appeilationeipidem. ⁰ 2 An criminoſus poſſ t pꝛobare ſe ſufficienter emen⸗. datum de erimine per facerdotem ſuum ibidẽ. An deꝰʒ rõnẽ itelligẽdi pᷣus itenda. acceptationem 1. alicuiiis virtutis q habitus ð. xiiii. ar. v. qit 2 6 Lin ðᷣsſit vᷣbitoꝛ alicui ð.xvii. ar.i.q. iii.idẽ i. 1 An dãnati eruntplures q; ſaluatið. xiiſ. ar. iſec ij. vi. ar. i.q.i. trum damnatoꝛum coꝛpoꝛd naturaliter coꝛũpen⸗ An circa ea que dens inſtituit immediate poſſit fie⸗ nnrugensintrinſecumð xiut· ar i ahn ri muratio phoieʒ ð xxvi. ar.i.qiii Atrum damnati cruciabuntur ꝑpetuo a tribus aliſs An deꝰ poſſet reducere aliquã ſubſtãtiã eãdẽ ĩ nume⸗ elemenris ab igne ibidem. q.x. ro ñitotaliter ad nihilaret᷑ð. xliij.ar. qi. 3 An damna⸗ cruciabuntur ab influentia coꝛpoꝛum Atrñ in deo ſit iuſticia 5. vi. ar.i. q.i. celeſtium ð. xliiij. ar. i.q I. zʒe quat trũ ðᷣs poſſit pᷣrern ittere opã iuſticie ividem.q· i. Indamnati odiant deu ſub ratioe quaſumme bonꝰ An ðᷣs poſſit dãna illoðg aluati ſůt ð. xlvi. ar.i.q ii ẽð. xviii. ar.i. d. ij· q habet ð.l. ar. iiij-d.i. An deh poſit pꝛetermittere curſum inſtcie ibidẽ. 3 itrum damnati vrantur ſcientia quam acquiſierũt Atrum deus poſſit aliquem tempoꝛaliter punire nõ in poc mundoð.l. ar· iij.c pꝛo ler eius peccatum ð. xvi ar. i.q.iii. n nin damnatis ſit alidud delectario ex vſu ſcientie Atrũ ðs iuſtius agal cũ vno qᷓ cũ alio ibideʒ.. iiii. quaʒ acquiſierunt in hoc mundo v.l. ar. iij. q.i. An deus miſericoꝛdius agat cum vno qʒ cum alio. 3 An damnati aliquandocogitent ve deo ibidem. di. xlvi.ar.i.qiiii.— 6„ Vtrum damnti cognoſcant ea aque fiunt circa noð Aitrin in deo ſit miſericoꝛdia ð. xlvi. ar.ii. qi. 3 di. l. ar. iii.d.ii. mminoierit bonitastmiad.xivi arii·a. 4 Atrum damnati videant gloꝛiam beatoꝛum ibidẽ. Vtrum in deo pꝛius ſit ſecundumn rationem iteilig aueſtione tertia. r 5 unnſericordiaq; iuſt ciað xlvi· ar ii. q. 5 4 trum damnati appetunt beatitudineʒ naturali ap⸗ niðo ſit eadẽ rõ iuſticie ⁊ vitatiꝰ ð. rivi. ar. i. ii. 4 petituð.. ar. iiiſ.d.. nec Itrum in dei qualibet operatione ſit miſericoꝛdia 4 indamnati vellent omnes alios eſſe damnatos 5. iuſtcia ð. xlvi. ar.ii.d.iii.
Andiigerepol ſcene di xit
In dilmijng tnmanis

npni usg no
S
N
¶Tabula
Anin deielectione ⁊ repꝛobatione ab eterno fuerit
miſericoꝛdia ⁊ iuſtitia di.xlvi.ar.ij.q.iiji. An deus ſub rõne quaſummum bonum tantñ ſit vl rimus finis di.xlix. ar.i.q. vi. In deus ſit vltimus finis pꝛincipalius ſub rõne qua ſummum bonum qᷓ; ſub rõne qua ſummum veruʒ An in deo ſit intellectꝰpꝛactiens. di. xlix. ar. i.q. viij Zin deus ideo voluit creare mundum qð intellecr⸗ ſuꝰ dictabat bonũ mũdũ creari vel ecõuerſo.ibidẽ An deus de potẽtia abſoluta poſſit facere hoieʒ bea tum nõ gaudentezʒ de ip̃o di.xlix. ar.iij. d. vi.
An ſi diabolus tranſſigurans ſe in anglm lucis cre⸗
datur angelus bonus ſit erroꝛ periculoſus di. xx. in erpoktione littere.
Siffinitio
An diſfinitio conueniat pꝛincipalius fubſtãtie qᷓ; ac⸗ cidenti di.i.ar.i.q.ij.
An diffinitio minus conueniat enti per accidens qᷓ; accidenti ibidem 6 An diffiniri minus ipꝛopꝛie conueniat ẽti ꝑ accidẽs conſtituto ex aliquibus non vnitis niſi intentione
vnum ad aliud applicante ibidem
Atrum diſinitiones quas ponit Auguſtinus de ſa⸗ cramenro ſint conuenientes di.i.ar.i.ꝗ.ii·
An in diffinitione illa.ſacramentum eſt inuiſibilis
Fgratie ⁊c̃.conuenientius ponatur viſibile q; ſenſi⸗ bile di.i.ar.i.q.iij.
Atrũ diffinitio illa quã ponit vgo pꝛimo libꝛo de ſa⸗ cramẽto ꝑte.ix.ca.ii.ſint cõueniẽs ð̃.i.ar.i.q.iiij.
Vtxꝝ diffinitiões bapti ſint cõueniẽteſðᷣ.iij. ar. i.q.iij
Sillectio
An diligere poſſimns aliguid perfectius q; cogno⸗ ſcere di·xlix.ar. ij.q. vi.
„
An dilluuijtempoꝛe fuerit tanta altitudo montium ſicut modo eſt di.xlvii.ar.ij.q.i. An dilluuij aque occupauerunt totam iſtam capaci⸗ tatem aeris vbi aues volant.ibidem menc
An dimenfionum diffinitio poſſit eſſe per virtutem creatam abſq; diſtinctione ſituũ ðxlix. ar.iiij.q.v.
Diſpenſatio
4 diſpenſetur cñ illo qui bis eundem oꝛdinẽ cepit
di. vxv. in expoſitione littere
AIn diſpenſetur cum illo qui bis ſcienter recepit ba⸗ ptiſmum.ibidem.
An diſpẽſerur cñ illo qui fecit ſeo ꝛdinari ad peruer⸗ tendum fidei ſtatum. ibidem
An diſpenſetur cum ſymoniaco quando ſymonia eſt ex parte oꝛdinantis ⁊ oꝛdinati ibidem
An diſpenſatio ſit idẽ qð iuris declaratio di.xxx viij. ar. ix.q.i
An diſpenſetur rõnabiliter pꝛopter refoꝛmationem pacis inter regna.ibidem
An diſpenſari debeat in voto pꝛopter pꝛobabilem
ranſgreſſionem illius.ibidem— diſpenſatio facta in voto valeat facta ſine rõna⸗ bili cauſa.ibidem
iotium
2An poſt diuoꝛtium poſſit in
An ad diuoꝛtium coniugum p oſſit pꝛocedi pꝛopter
eccatum contra naturam di.xxxv.ar.i.q.i.
trum poſt diuoꝛtium poſſit nubere coniunx inno⸗
cens alteri di.xxxv.ar.iij.q.i.
Ztꝝ pꝰ diuoꝛtiũ poſſint Singel recõciliari.ibið.q.ii rà biennium coniunx in
nocens reuocare ad ſe coningem alterum inuitum di. xxxv.ar.iij q.ij. 6 An poſt diuoꝛtium ſtatim poſſit coniunx innocens
religionem intrare etiam ſi alius noluerit. ibidem
——— ——
An docere ꝓ pecunia ſit ſymõiacũ di.xxv. ar.iij.q.ij
An pꝛo licentia docendi habendam accipere vel da re pecuniam ſitſymoniacum.ibidem
In docere ſit licitum mulieri di.xxv. ar.iiij.q. i.
An donatio poſſit perfici ſine conſenſu donatoꝛis? donatoꝛij. di.xx vij.ar.i.q.iij.—
An ſi donatarius ſciret conſenſum donatoꝛis non ꝑ aliquod ſenſibile ſignum alicui homini factum ſed per reuelationẽ maligni ſpũs qui hoc ſciret ꝑ aliqð ſenſibile ſignũ a do natoꝛe fem̃ eẽt pfcã dõatio.ibið
An donatio valeat ſi aliquis det alicui quod alij ꝓ⸗ miſerat di xx vij. ar.iij.q.iiii.
An qui donare poteſt aliquam reʒ ſimpliciter poſſit donare ad tempus di. xx viij. ar.ij.q.i. An inter donationem fact ſubconditione ⁊ donatõ
nem factam ſub mõ ſit dia di. xxx viij· ar.v.q.iij.
Atꝝ dos ſit tẽtio ab alijs diſticta ð.xlix.ar.iii.q.vij. An dotes ſint pꝛopꝛie loquendo viſio ⁊ fruitio di. xlix. ar.iij.q. vii. An vna de dotibus aie ſit perfcã ſecuritas.ibidem.
An dos aliqua ſit coꝛreſpondens ſpei.ibidem.
An doſaliqᷓ ſit ĩ aia q̃ rñdeat motiue potẽtie aĩe.ibið
Atx dotes ſint in oibus beatis di.xlix. ar.iij.q. vi ij.
An dotes ſint in anglis di. xlix.ar.iij.q.viij. An dotes ſint in chꝛiſto. ibidem— An dotes hẽant aie ſancte in pꝛeſenti vita.ibidẽ Atx dotes erũt ĩcoꝛꝑibus btõꝝ di. xlix.ar.iiij.q.i. An dotes ſint tĩ q̃ttuoꝛ ⁊ q̃ ſint di.xlix.ar.iiij.q.i. An dotes erũt a deo per cauſationem.ibidem AIn iſtarum dotimn oꝛigo erit ex redundantia beati⸗ tudinis anime in coꝛpus. ibidem An in dotatione coꝛpoꝛis compꝛehendatur dotatio ſenſuum.ibidem Anꝑ dotes illas erit pfectioꝛ vnio coꝛpoꝛis ad ani⸗ mam.ibidem.— Itrum dos impaſſibilitatiſerit qualis in coꝛpoꝛibꝰ oim beatoꝛum di. xlix.ar.iiij.q.ij. An dos impoꝛtet gliquid poſitiuũ di.xlix. ar.iiij q. ij An dos ſubtilitatis erit equaliter in oĩbus partibus eiuſdem coꝛpoꝛis di.xlix.ar.iiij.q.ii.et. iiij.
In per dotẽ ſubtilitatis remouebit᷑ a coꝛpoꝛe glioſo
necitas exñdii loco ſibi equali di.xlix. ar.iiij.q.v.
Ias
—
An ebꝛietas excuſet pcem̃ di. xv. ar. iij q. vij 3
An ebꝛius oceidendo hoieʒ efficiat᷑ irregulariſ.ibið.
An ebꝛius cõmittat nouam culpam.ibidem Ab ebꝛietatis culpã aggrauent ille de oꝛdinationes quas facit ebrius ibidem.
An eccleſia cenfecerit aliquo tempoꝛe de fermenta
„

to⁊ quare di. xi. ar. ij· qiij: vitrum eccleſie innunitatem violans ſit excõicatꝰ ipſo iure di xviij. ar.xii.d. U- An eccleſiam Violare? imnnitatem eccleſie ſit ideʒ In eccleſia defendat publicum latronem confugien tem ad eam.ibidem. An eccleſia defendat nocturnum populatoꝛeʒ agro⸗ run iidem An ad eccleſiam fugiens feruus debeat domino re ſtirui. ividem— An eccleſia defendat illum qui hominem in ipᷣa oc⸗ An eccleſia defendat iudeñ ad ip̃ᷣam fugienteʒ ibið An eccleſiam defendat excõicatum maioꝛi excõica⸗ tiõe ad ipſã fugientem.ibidem An eccleſa non conſecratã defendat confugientem ad ipſam.ibidem 8 An eccleſia interdicta.ibidem S— An ab ecclcſia debeat defendi ille qui eum fugiens ad ipᷣam adheret acerdoti coꝛpusxp̃i poꝛrãti.ibið An qui de eccleſia extrahunt maleiactoꝛes ſint excõi An ecclcſia debeat pꝛeſumerẽ aicquem peccare i ali
quo facto niſi per pꝛobatio nsẽlegittimas velpꝛe⸗ ſumptiones P conſtiterit e ccleſie di.xxix.ar· i.A1⸗ An eccleſia habeat n ſpůalem 7 coꝛpoꝛalem
di. xxx vii.in e io
ſitione
An eclipſis ſolis que fuit impaſſione xði fuerit per ſolam interpoſitionem lune⁊ aſpectum intuentu
—
Vtrum elemoſinam dart ſit actus alicuius virtutiſ
Vtrum elemolinam dare cadat ſub pꝛecepto. ibidẽ
glemoſinað quo debet fieri di. xar ii·qij 2
Ntrum elemoſinam dare ſit magis ſit latiſ factoꝛiuʒ inter partes ſatiffactionis. di. xv.ar ii· Qi. An elemoſina debito modo facta contineat aliquo modo virtuteʒ oĩonis 7ieiunij di. xv. ar. ii.q.iii.
Atrum elemoſine coꝛpoꝛales pꝛeferende ſint ſpuali bus di xv. ar. ii.q.iii.
AVtrum elemoſina de quolibet vono.ibidem.d. V.
An elemoſinaſit facienda de bono anime di.V. Ar.
— 2 de bono coꝛpoꝛisibidem
In de meftricio. ibidem.
In de vſura.ibidem
An de furto. ibidem 6
. n de rapina. ibidem
n de bono gcquiſito per ſymoniam. ibidem
xin de neceſſarijs ad ſuſtentationem nature. ibideʒ
trum elemoſinam facere fit licitũ cuilibet d i. xv· gr.ii.q. vi. S
An elemoſinam facere ſ it licitum monacho. di.xV. ar/ii.q.Vi.
—
mariti ibidem 8
An elemoſinam facereſit ticitum vxoꝛi ſinelicentia
An filio familias. ib idem Inſeruo ibidem Atrnmelimoſinam facere poſſit aligs ſibiip̃ið. xv. gr.ii q. vi. Atx elimoſinaſit danda malis ibidem.q. viii. Anpꝑelim oſinã vere poſſit dici pecata redimi.ð·i.
„
An nomẽ qði ponit᷑ ad ſignificandũ e entiài ponat
xv.ar.iii.
g₰ An ſi elemoſina mittat aliqs paupi minuaturmeri-
tunmittentis ſi nuncius nõ dederit eam.ð· xv⸗ ar.v.q.iiii..
— —— ectio
An in electoĩ epiſcopũ liceat daipecuniã aduerſario ſuovtab ipedim̃to ſue electiois deſiſtat ibidem.
An electoꝛum numerus ſit notus angelis bonſs ſub certitudine di. xliii.ar. Vi. d.iii.
An electoꝛnʒ mumerus ipleret᷑ ſi omnes illi q modo
—„
ſunt viuentes ſaluarẽtur di. xviiii expoſitiòe lre·
—
An eßs poſſit ab ſoluii foꝛo exterioꝛia ſuo capitulo
7
er comiſſione ipſius di. xviii.ar. v.q.i. An epiſcopus extra ſuam dyoceſim poſſit abſoluere
ab excõicatõei foꝛo ↄtẽtioſo di. xviů.ar. viiii.q ii 5 An poit ↄmitter alicui ĩſua dvoceſi vt abſoluat ibið An epiſcopus extra ſuam dyoceſiʒ poſſit abſoluere
„
ſubditum ſuum in foꝛo penitentie ibidem.
An epiſcopus degradatus ſit epiſcopus d. vii.ar.ii. q.ii.⁊.d. xxv ar.i.d. M.
Atrum epiſcopoꝛum omnium allquis ſit in eccleſ ia
ſuperioꝛ di. xxiiii. ar. v. iii.
An epiſcopus p renũciationẽ poſſit ſe pꝛiuare omni⸗ bꝰqbꝰpoſſet ſe puar ꝑ ð gradatõeʒ d. xxv. ar.i.q.iii.
An ẽpiſcopi cum capelanis ⁊canonicis poſſint con atibꝰluis d.xxx viii. ar · vitii. di⸗
Epiſcopatus
Atrum epiſcopatus ſit oꝛdo di. xxiiii.ar. v.q.ii.
An ep̃at poſſit recipi añ pᷣſbitatñ d.xxiiii.ar. V. q. ii In epiſcopatus in pꝛimat caracterem ibidem.
An epiſcopatus poſſit iterari ibidem.
dere ius ĩepi
N
aiiquãdo ab accidẽte ei di. xxvii. ar.i.q.i.
An eẽ ipenaſit meliꝰc; nihil eẽ di.l.ar. iiii.d.iii
An nõð nõ eſſe ſequat᷑ velle nõ eſſe in quiete ibidem.
An eſſeſ ani appetendi quicquid appetit ibideʒ.
In non eſſe poſſit appeti ibidem.
Atrũ excõmunicari debeat aliqs di.xviii. ar. iii..i. Ftr excommuicari debeat aliquiſ pꝛo ſolapeccato moꝛtali ibidẽ q.ii· S Atrum ercõmunicari poſſit iuſte dominus pꝛo pec⸗ aofubditotum fuonun di. xvii. ar. ii· iit⸗ In excommunicatio directius ſit pena anime qᷓ; coꝛ etediie trum excommunicatus iniuſte debeat reputari excominicatus ð xvii. ar. ii·. Itrum ercominicatus vel ſuſpẽſus poſſit aliquẽ ex comicare 5.xviii. ar. iiii.q.ii. Atrum excomiicare poſſit non ſacerdos.ibið.a.iii In excomiicare poſſit ellectus ĩ abbatẽ? cõfirmatꝰ ndum ſacerdos ð.xviii. ar. iii. q. üi. n An cxcomicare poſſint larci erlupioꝛis ↄeeſſioneð xviii.ar iiii.qiiii.
Itr crcominicari poſijt ſupioꝛ abiferioꝛi ð.xviiii
An pro electiõis negocii pꝓcuratõne licitũ ſit accige
powww ſteügeretchgit haömitunnrad nen nm pcommunicatim jueſt udices biden — olint denuncin escolluapolin hyſintalquemmn intleinucici

düen.
vi
r. V..„ 1„ zn eechicatus poſſit iterum eycõicari ividẽ.q.ii. Atrum excõmunicari poſſit cõmunitas ibidẽ.q.iij. Atruz excõicari poſfit moꝛtuꝰ di.xviij. ar. v.d.iiij. An eycommunicatio lata in moꝛtuum noceat ei di.
Tviij. ar. v.q.iiij. N In excõicationeʒ incurrat homo moꝛtuus qui anfe moꝛtẽ ju mandauit occidi clericũ nec mandatũ ei ductũẽ ad executionẽ ante moꝛtẽ eiꝰſed poſt ibidẽ. Atrum excommunicari poſſit ad oꝛdinario ille qui
habent pꝛiuelegium quod ab eo non poſſit excõmu
nicari di.xviij. ar. v.d. v.* Atrum excommunicatus ſit participans cum excõ⸗ municato di. xviij. ar.vj.q.j. e— Inter excommunicationem maioꝛem ⁊ minoꝛẽ que eſt diſferentia di.xviij. ar.vj.q.j. Qui ſunt illi qui excõmunitationẽ nõ incurunt parti⸗
cipando cum excommunicatis ibidem. Vtruʒ cuʒ excõmunicato participare ſemper ſit pec⸗ catum moꝛtale di.xviij. ar. vj.q.ij. In excõmunicandi ſint maioꝛi excõicatione partici pantes cum excommunicato di.xviij.ar.vj.q.ij. In excõmunicatus fit maioꝛi excõmunicatione par ticipans ſcienter cum excðicatis a papa ibidem. Atrim aliquis ſolus ſciens excommunicatũ aliquẽ teneatur ipſum vitare di.xviij. ar.vj.q.v.
Atrum excommunicati ſint pꝛiuati omnibus actibꝰ
legitimis di.xviij. ai.vij.q.j.
An excðicati minoꝛi excommunicatione ſint irregu
lares ſi celebꝛent di.xviij.ar. vij.q.j.
In excommunicati minoꝛi excommunicationepo † ſint eligere ⁊ eligi ibidem. In admitantur ad denunciandum excommunica⸗
tum quem vitauerunt ibidem. In excommunicati maioꝛ excommunicatione poſ ſint eſſe iudices bidem. P poſſint accuſare ibidem. En poſſint denunciare ibidem. poſſint eis ↄferre eccleſiaſtica beneficia ibidem. n eis collata poſſint retinere ibidem.
An poſſint aliquem in iudicium conuenire ibidem.
An poiſint ſe in iudicio defendere ibidem.
An ſi ab excommunicato latenter confertur aliqua pꝛebenda collatio itla valeret poſtquam eius excõ municatio detecta eſſet ibidem.
An ſi aliqs excommunicatus magioꝛi excõᷣmunicatio ne itereſſet alicui ellectioni ⁊ nõ credens ſe excõmu nicatum nec etiã ſciret᷑ ab alijs debeat ellectio irri tari eius excommunicatione detecta ibidem.
AIn ſi vox ſua fuerit neceſſaria electioni ad ſufficien⸗ tem numerum vocum.debeat poſt detectignem excommunicationis ellectus ſufficientem nume⸗ rum vocum habuiſſe reputari ibidem.
Atrum excommunicatis pꝛoſint oꝛationes eccleſie di.xviij. ar. vij. q.ij.
An excommunicationẽ mereatur qui patienter fert iniuſticiamdi xviij. ar.vij.q.ij.
An ſuper eycommunicatum poſſit diabolis ceteris paribus qᷓ; ſuper non excommunicatum ibidem. An ꝓ excðicato licitũ ſit oꝛaꝛe ꝑſone ſingulari ibidẽ. An excommunicato kicitum ſit dare elemoſinaʒ coꝛ
poꝛalem ibidem. 3
Atrum omnes g excõicati moꝛiunt᷑ pꝛiuãdi ſint ec⸗ cleſiaſtica ſepuitura di.x viij. ar. vij.q.iij.
An excommunicationem minoꝛem incidant qui in
terſunt ſcpulture excõᷣmunicati ð.xviij. ar.vij. q.iij.
An ſi excommunicati ſepulti fuerint i cimiterio de⸗
wla
beant inde eici ibidem.
An excommunicatus poſſit poſt moꝛtem abſolui ab excommunicatione ibidem.
An illis qui in excommunicatione minoꝛi moꝛiunt᷑ neganda ſit eccleſiaſtica ſepultura ibidem
itrum excõitatis minoꝛi excõicatiõe tantũ poſſint
conferri eccleſtañica beneſficia de iure di.xviij. ar.
An excommnnicatio maioꝛ infligatur alteri ab ho⸗
mine di. xviij.ar.vij.q.iiij.
An excommmicato minoꝛi excommunicatione ele
ctio ſit trrita ipſo iure vel irritanda ibidem.
An ille qui excommunicato minoꝛi exco mmunica- tiõe cõferret ſcienter eccleſiaſticũ beneſiciũ ſit pᷣua tus ipſo iure hac vice illius bñfici collatiõe ibidẽ.
Vtrum exõmunicans iniuſte teneatur excommuui cato ad intereſſe di.xviij. ar.viij.q.i.
Atrum exc ommmicans aliquem iniuſte ſcienteri currat aliquam ſuſpenſionem ibidem.q.ij.
vitꝝ eß̃i excõicãtes vel ſuſpendẽtes nõ in ſcripto in curant aliquam ſuſpenſionem ibidem.qiii.
In iferioꝛes iudices eã icurrãt ð̃.xviii.ar.viii.q.iii
vtrum excõmunicantes iniuſte ſint digni pena eter na di.xviii.ar.viii.q.iiii. 8
Atrum excòmunicãs paupꝑereʒ iiuſte ſit dignus ma ioꝛi pena qᷓ; iiuſte ercõicans diuitẽ ibidẽ.q.v.
An ſi excõicatꝰaccedat ad ſuꝑioꝛẽ excõitatoꝛis ꝓ ab ſolutõe habẽda debeat abſolui ð.x viii.ar.viiii.q.i
Excõicatiõis caſus quot ſunt ⁊ ꝗſunt a iure quoꝝ ab
olutiõeʒ dominus papa ſibi retinuit ibidem.
Itxꝝ excõicato fauẽs participet ĩcrimie pꝛo quoẽ eꝝ comunicatus di.xviu.ar.viiii.q.ii.
Zn excõicato fauẽs i crimine paccidẽs icurratlãdẽ
excommunicationem di.xviii.ar. viiii.q.ii.
An excõicatus minoꝛi excòicatione poſſit abſolui a pcis illa excõicatòe manẽte ð.xviii ar·viiii.q.iiii.
Itrum ille qui excõicatòeʒ icurrit ĩ vno epiſcopatu poſtea poſſit abſolui ab alio in cuus dyoccſis mno⸗ ratur di. xviii.ar.viiii.q.v. 5
Vtrum excommunicatus poſfit abſoui inuitus di.
viii.ar.x.q.pꝛima.
Atrum excommunicatus poſſit abſolui per lttteras
abſens ibidem.q.ii.
In q ercòicatus abſoluit᷑ per litteras abſens ſit ab ſolutus ex tunc ꝙ littera facta eſt⁊ ſuo nuncio dagta di.x viii.ar.x.q.ii.
An cuzʒ excõicatus abſoluit᷑ a canone iniungendum ſit ei ſub debito pꝛeſtiti iuramenti ꝙ ↄtra illũ cano nem decetero non veniet ibidem.
trũexcominicatus pluribus de cauſis abſoluatur
ſemper ſi non omues cauſas cxcomnicationis ſue expꝛimat.di.x viii.ar.x.q.iii..
Atrum excomunicatus cui excomicatoꝛ dicit reuo co excomunicationem quãite tuli⁊ nõ dicit abſol⸗
uo ſceu abſoluimꝰvere ſit abſolutus ibidem.q.v.
trũ excomunicatis pᷣncipibus maioꝛi excõmunica tõe publice teneãt᷑ militeſ obedir di.xviii.ar.i.q.i. I eis teneãt᷑ foluere cenſũ anuũ ð.xviii.ar.xi.q.i.
An excõicationẽ ſniaʒ abſoluat ſempꝑ⁊ abſolute eos a iuramento fidelitatis quo erãt obligati ibidem. In abſoluti ꝑ ſententiã ab illa obligatione teneant᷑ reuerti ipſo iure ad eoꝛum obedientiam poſt eoꝛuʒ
abſolutionem ab excommunicatione ibidem. Excomuoicatio maioꝛ ing bus caſibus incurrit᷑ iße
iure di.xviii. ar. xi.q. v. Eyeõicatiõis ſniaʒ ĩ qbus caſibꝰ nð incurrũt illi gini
ciut manus violẽtas in clericum vel qᷓ;cũq; per
—

fonam religioſam apꝛobate religionis di.xviij. ar.
excommunicati ſint ipſo iure illi qui ſunt ſa⸗ crilegi di. xviij. ar. xij. qi. An ercõicatõem maioꝛẽ icurrãt. di. xviij. ar. xii. q.i. An excommunicationcʒ incurrat ipſo iure defloꝛãs monialem benedictam ibidem. Atrum excommunicatus ſit ipſfo iure violansĩ mu nitatem cccleſie di. xviij ar. xii.q.ii. Atrum cxcõicatus it ipſo iure impetrãs literas do⸗ mini pape tacitavirate vłſugeſta f rtate ibidẽ.q.iii An exchicatus ſit g litteris apoſtolicis vtit᷑ ſub alio noĩe impetratis di.xviij ar. xii.q.iij. 1 Atrũ excdicatus ſit pſo iure iueniẽs litteras dñi pa⸗ pe cuius efficatia iam erpiꝛauit ⁊ ludo nõ intentio⸗ ne vtendi aliquã litterã in ea male foꝛmatqʒ reioꝛ⸗ mat vel punctum facit velpꝑ quodcũq; aliũ moduʒ aliqnid in ea mutat di. xviij. ar. xii.q.iiii. Atrũ excõicatus ſit ille qui de nouo veniẽs ad ſtudi⸗ um petat arma antequã ſciat ſniam cõtra poꝛtan⸗ ter armap cpᷣm laci lataʒ ibidem.q. V.
An excõicarus ſit vtens ignoꝛanter falſificatis litte ris di.xviii.ar. rii.q.iiii. Iitrũ ſecularis q pcuſſit clcricuʒ* excommunitatus intrat religiones poſſit abſolui a pꝛelato illius reli- gionis di.xvii. ar.xiii.caſu pꝛimo. In pꝛedictus ercicatus qreligionẽ excõicatus in⸗ trauit poſſit abſolui dum adhuc eſt nouitius a pꝛe⸗ lato illius religionis di. xviii.ar. xiii.q.i. An ꝓexcõicatiðe dãda alicui vł ab eo remouẽda li⸗
citũ ſit dare pecuniam di. xxv.ar.iii.q.i.
Inter executoꝛem? pꝛocuratoꝛem auẽ differentiaẽ
di. xlv. ar. v. q.i. . coꝛciſnꝰ
Atrum per exoꝛciſmum expellatur poteſtas diabo· liabaptizato di. vi. ar. vi.q.i. Anꝙœper eroꝛciſmũ expellat prãs diaboli ſit ꝑ vtutẽ naturalẽ vel ſ upernaturalẽ di. vi. ar. vi.q.i. Atrũ qñ exoꝛʒiʒat᷑ baptiʒandus illa que ibi fiũt ſigni ficent aliquid⁊ quid ⁊ que ſit foꝛma exoꝛciſmi di.
„„„
vi.ar. Vi..i. eren ſio.
An extenſio coꝛpoꝛis quod eſt ſ ubſtãtia fiat ꝑ aliað accidẽs natura poſteriꝰ eo di.x. ar. vii.d.ii.
An femineus ſexus generet᷑ pꝛeter intentionem nã ture di.xliiii.ar i.d..
Atrũ filii illegitimi ſint illi qui nati jůt de matrimo⸗ nio contracto inter affines? conſanguineos. di. xi. ar. ii.q.iii.
Quiſůt filiilegitimi ⁊ naturales. qui ſũt fili legitimi ⁊ñ naturales:q ſũt naturales ⁊ n legitimi: qui ſůt nec legitimi nẽc naturales di.xli.ar. ii.q. iii.
Jilii illegirimi quibus modis iliegitimantur ſecũdũ
jura canonica ⁊ quibus ſecundum iura ciuilia ibidẽ.
Eideiuſſo:
An ſideiuſſoꝛ poſſit recipere acreditoꝛe capitale ⁊
vſuras quas pꝛo eo ſoluit dꝛ.vv. ar.V. q · V·
Atrum flagella que deusi
mmittit vel permittit ſu per penitentes ſint pꝛo eis ſatiſfactoꝛia di.xv. ar. pꝛimo.q.iui. In fiagella tẽpoꝛalia ſint deteſtãda di xv.ar. i.d.iii
—
An foꝛma poſſi eſſe ſubiectum alicuius ac cidentis
An illud quod ad foꝛmam diſponit pꝛimo infoꝛmet᷑
illa foꝛma di riiii. r. V... An foꝛmatio virtutum pꝛecedat oꝛdine nature re
mionem peccati di.xNii.ar.i.d.V.
An foꝛmatio actus penitendi ſit realiter differens
ab infuſione gratie ibidem. An foꝛmatio fubiecti ⁊ foꝛmatio actus realiter diffe rant ibidem. B An ad foꝛme cuifluibet ſuſceptionem ſufficiat ꝙ in materia non ſit diſpoſitio repugnãs di.xxv. ar.iiii. queſtione ſecunda.. An foꝛma naturalis coꝛꝛuptibilis ad nihiletur di. xliii.ar.i.q.i. In foꝛma artificialis eadẽ in numero poſſit reduci artẽ poſt coꝛꝛuptiõeʒ di.xliii.ar.i.d.li. nfoꝛma naturalis eadẽ ĩ numero poſſit reduci per naturã poſt coꝛꝛuptionẽ di.xliji.ar.iii.q.i. An foꝛma itendat᷑ aliter qᷓ; hm̃ minoꝛẽ ꝑmixtionem ſui cum contrario di.xlviiii. ar. iiii. d.ii.
Wornicano
nfoꝛnieatio ſit grauius peccatam in viroqᷓ; in mu
iere di.xxv. ar· i.q.iiii.
an fotitudoit iritualis peificiiund.unentum
di.xiiii.ar.x.q.. E rigd tas vit
Atrũ frigiditas exrparte viri ipediat matrimoniuʒ di. xxxiiii.ar.ii.d.i·
An frigiditas ſuperueniẽs viro ante cõſumatione
ipediat matrimoniũ di.xxxiiii. arii. d.i
In frigiditas poſſit pꝛobari? per quẽ modũ ibideʒ.
An ſimulier frigiditatẽ viri allegãs ꝓ vocet ad ſe prationẽ credendum ſit ei viro ʒrio aſſerẽti ibidẽ In ſi vir frjgiditatẽ ſuã allegãs ꝓuocet ad ſepara⸗ tionẽcredẽdũ ſit ſi mulier cõtradicat ibidem.
In ſipꝛopter frigiditatem viri fiat ſeparatio danda ſit mulieri licentia contrahendi ibidem.
In frigido ꝓhibẽdũ ſit ne cõtrahat ividem.
In ſi frigidus ſeparus ab vioꝛe pp frigiditatẽ ſerit cum alia ⁊ eam cognoſcenti debeat compelli redi
re ad pꝛimam ibidem.
An frigidi facti pꝛopter nimiam ſenectutem poſſint contrahere matrimonium ibidem.
An pꝛopter frigiditatem mulier ſit ineprã ad cõtra⸗ endi diſtintione. xxxiiii. ar.ii.a.ii.
(Frult1o
An fruitionis obiectum immediatũ ſit viſid dei di.
Amuminfitione beata voluntas ſit tantum paſſi na ð.xlviiii.ar.iii.q.i.
An ad faciendum deo fruitiõe patere determinet ſe vitrum fruitio ⁊ gaudium fit idem realiter inuuolun
—
„
*
ſenwain nmöezremiſſo
gti vr
m hereticid
iemqi
ſunhereſisſin
hhereſs ſths
hnniſttc
nnun nutn nn ema iiniune he nu

miuun
su hin
.i. vpiſuntun — noi niriun üüicü
miinhum
iinimmn
3
lit marimoij e chumu
ügi
uünüit lusynuit vwinntt
gpuc Kun
vucriiim nitinnnn nübin. idmn
mſtu
tate beata di.xlviiii Ar. iii.d.v.
Angaudium ſit idẽ realiter quod dilectio boni pꝛe⸗ ſentis di. vlviiii.ar.iii.q.v. An gaudiũ ſummum ſumme deſideretur ab omni⸗ bus di.xlviiij. ar.iij.q.v.
An gaudium ſit per ſe bonum ibidem.
An generatiões due ĩ eadem ſpecie magis apꝛopin quãt qᷓ; generatio⁊ cõuerſoð.xliii.ar.i.q.iij·
An q̃ generant᷑ per ꝓ pagationẽ poſſint fieriper na⸗ turaʒ nõ ex ſemine ð.rliij. ar.iij.q.i. An ſemen ex quo generant᷑ ea q̃ꝑ ꝓpagationẽ gene⸗ rant᷑ poſſit cauſari vᷣtutẽ coꝛpoꝝ celeſtiũ ibidem.
——
4grati
*
Atrum gratia virtutum⁊ ſacramentoꝛnmſſit eadeʒ gratia ð.i.ar.iiii.q.iiii.
An gratia virtutuʒ⁊ ſacramẽtoꝝ cõtrariet᷑ vni pec⸗ cato in numero ſub eadẽ ratione aut ſub diuerſis. i.ar.iiii.q.iiii..
An gratia ita ſe habeat ad virtutes ſicut lux ad colo
resð. xiiii.ar.Vv.q.i.
An gratia pꝛincipalius ⁊ plus remuneretur qᷓ; eins
actus ð.xiiij. ar. vj..ij. B2,
An ad gratie ſuſceptionẽ regrat᷑ maioꝛ diſpoſitio q; ad ſapientiam ð. xxij. ar. iiii.q.i.
Atx gratie ifuſio ſit pꝛioꝛ oꝛdine nature qᷓ; culpe re⸗ miſſio ðᷣ.xvij. ar. iiii.q.iiii.
In gratie infuſio ſit idem realiter quod culpe remiſ ſio ð.xvij. ar.iiij.q.iiii.
Anpgrarpꝛins itim rnẽ iteligẽdi aia nõ diſpi-
cens deo q; placens ibidem. In gratia recipiat magis ⁊ minꝰð.xvij. ar. iiii.q.vj
3 gratia n quã remittit᷑ peccatũ ſit neceſſaria ad cõ
eruatõeʒ remiſſionẽ illius ð.xxij. ar.i.q.ij. An greci vere ↄficiant ð.xi.ar.ij. q.iij. Atrum hereticus debeard ici quilibet infidelis di. xiij· ar. V.l. Atrum heretici debeant dici quiſunt ſimoniaci ibi dem. d..— Atrum hereſis ſit maximũ peccatoꝝ ibidẽ:qiii. An hereſis ſirſpẽsifi delitatis ð.xiil.ar. v. q.iii. Atrũ heretici ſint tolerãdi ð xiii ar. v. q iiii. In heretici ſint ad miĩaʒ recipiẽdi ð.xijiar.v.q.iiij.
An homini ſitlicitum facere aliquid quo ſciat ſe pꝛi uandi vſu rationis ad tempus ð.xxvj· ⁊r. ii.q.i.
An homo ita patiat iacturã ꝑ actuʒ nutritiue ſicut ꝑ actum generatiue ð.xxxj. ar.i.q. i.
In hoieʒ pati iacturaʒ qᷓ;tũ ad vſum rationis? ipe⸗ diri in vſu rationis ſit idem ibidem.
Ab bomine vno quare deꝰ voluit oẽs homines de⸗
ſcendere ð.xl.in expoſitione littere. Atrů bois aligs ſit vltimus finis di.xlviiij· ar.i.q.i. An hois vltimus finis oꝛdinetur ad alium finem. ð:xlviiij.ar. i.q.i.. In qlibet hois actus poſſit dici finis eius ibidem. An hois actus nð ꝓce dẽtes er ratione ⁊ voluntate poſint dici actus vite humane ibidem.
An homo agat aligd nõpꝛopter finem ibidem. An hois vltimus finis ſit finis omnium creaturaꝝ
ð.xlviiij· ar.i.q.ii.
An homo pꝛius oꝛdine nature intendat bonum coꝛ
poꝛale qᷓ; ſpirituale ð.xl viiii.ar.i.q. v.
An in hõĩ via pꝛincipalius mõat᷑ i vltimũ finẽ ꝑvo⸗ luntatẽ qᷓ; ꝑitellectũ ð.xlviiij. ar.i.q.vij.
In homo poſſit beneficiari quo ad aĩam ex ſpali pꝛi⸗ uilegio per diuinam potentiam coꝛpoꝛe non gloꝛi ficato ðᷣ.xlviiij.ar.ij.q.vj.
An hõtotus remanẽs ĩ hac vita moꝛtali poſſet beati ſiciari ꝑ quãcũq; potentiam ibidem.
An homo naturaliter appetat oœẽ illð ſine quo ſcit ſe non poſſe conſequi finẽ ſuum ibidem.
An de hois ꝗditate ſit moꝛtale ð. xlviiij. ar. iiij.d.ij. omicdiem An homicidium faciens dum caret vſu ratiovis ſit irregularis ð. xxv. ar. v.qiij. P in homicidium faciẽs ð ſuã voluntatẽ qꝛ. motoꝛ bꝛachiũ eius violenter ſit irregularis ibidem. An homicidum faciens poſitus i neceffitare vt occi dat vel occidaturſit irregularis ibidem. Anh— 1 ciẽs caſu ſit irregularis ibidem. itrum hoſtie pars vna poſſit ſubſtantiari. Virtute ſacki ſine alia hoſtia continua remanente ð. x.ar. vii.q.. 55 Etrun hoſtia intincta ĩſanguine debeat populo da rið.xi.ar.iii.q. vV.
An humiditatũ diſtincto in huniditatẽ aue vocat ros ⁊ in illam que vocat᷑ cãbiũ ⁊ ĩillam que vocat gluten ſit conueniens ð.xliiii.ar.i.q.ii. S
7
An inter humoꝛem ⁊ humiditatem ſit differẽtiað. xliiii.ar.i.q.ij·
Zin humoꝛes ſint deſubſtãtia coꝛpoꝛis ibidem.
An umilitas ſit ſpiritualis hedificij fundamen ⸗ tum ðxiiii.ar.· x. q.i,
Atrũ ieiuniũ ſit actus pnie ð.xx. ar.iii.q.ii.
Jeiuniũ nature ⁊ ieiuniũ qð ẽ acrꝰvtutis? ieiuniũ ec
cleſie in quo differũt ðᷣ.xv. ar.iii.q.ii.
Btrum ieiunium ſit ſub pꝛecepto ð.xv.ar.iii.q.iij.
An per ieiunium mens ad ſpiritualia eleueturd.xx gr. iii.q.iii.
An ieiunium diſponat ad virtutem ibidem.
In ieiuniuʒ diſponat ad vincendumidiabolũ ibidẽ
Atrum ad ieiunii obſeruationem omnes obligent
An mulieres pꝛegnantes ibidem.
. egrotantes ibidem.
nnimium ſenes ibidem. victum neceſſarium lucrantes ibidem. An ad ioca ſancta peregrinantes ibidem. In ad victum neceſſarinʒ hoſtiatim mendicantes
An ad ieinnium eccleſie teneatur quicunq; tenetur ad ieiunium quod eſt actus virtutis ibidem.
F

Atrũ ieiuniũ frangat eſus carniũ di. xV. ar. iij.q.v. An ieiuniũ frangat potus Vn v.xv. ar.iij. q. v. nieiuniũ frangat eſus laticinioꝛuʒ? ouoꝛñ ibidẽ. Atx ieiunium frangat gula d. xv. ar. iij. d. vj In ieiuniũ frãgat pꝛeuenire hoꝛã S. xv. ar. iij. q.vj · In comederc cibos pꝛecioſos ibidem. * comedexe nimis ibidem. An comedere cum nimia auiditatẽ ibidem⸗ 2 In ludere ſceu diſſolute loqui cum mulieribus iu⸗ nuenculis ibidem. 3 Atrumiciuniuz frangat ebꝛietas ð. Tv. ar. iij. q vij. Anieiunium frangat potus vini in mane ð · xv. I· ij.d. V. An ieiunium frangat potus ceruiſie ibidem. n comedere ellecturia iſero cã delectatiõis ibidẽ. uibus ieiunãdi eſt tempoꝛibus ð. Tv.ar. iij. d. Viij. nieiunare quattuoꝛ diebus pꝛecedentibus pꝛimã ñicã quadrageſimalẽ ſit cõueniẽter ẽſtitutũ ibidẽ. Jeiuniun quadrageſimale quibus di cauſis inſtitu⸗ tum eſt.ibidẽ.. In ieinnioꝛum tempoꝛibus licituʒ ſit pꝛeuenire ho⸗ ram in comedendo ibidem. An in ieiunio ſit tante neceſſitatis obſeruando hoꝛe ſicut comedere femel ibidem.
Anſi ignis per quem accenſus eſt iſta candela accen kdiſſet eam tempoꝛe pꝛioꝛi fuiſſet flamma eadeʒ nu mero quo modo eſt ð.xliij. ar. iij. q.i. An iguis operationes exiſtenris in alienã materia diuerſificentur ſecundum diuerſitateʒ materie ð · liiij. ar.ij·. iiij· uod ignis nðliceat quãdoq; quot ſũt cauſe ibidẽ. Iniigne carbone ſit foꝛma ſubſtãtialis ignis ibidẽ. An ignis carbo flanma? lux differant ſpecie ibidẽ. Igneʒ eſſe in ꝓpꝛia materia velin aliena qdẽ ibidẽ.
——
„
In ignis calliditas poſſit ſentiri ſenſu tactus abſq; hic ꝙ calefaciat ð.xliiij. ar. ij. q. vñ.
An iigne poſſit viuere aliqð aĩal ð.xliiij. ar.ij q. vj. trum ꝑignẽ purgabit᷑ mũdus ð.xlvii.ar.ii.q.i. Anignisille purgabit mundũ quãtũ ad illaʒ ptẽ q̃ eſt
ifra mediñ interficium geris ibidem. 3 2n ignis in ſpera ſua purgabitur ibidem. nignis ille qui mundum purgabit ſimul erit cum gere ibidem. An ignis ille rarefaciet tria ela q̃ purgabit ibidem. Vtrum igns conflagrationis erit eiuſdẽ ſpeciei cuʒ igne elementari ð. xlvii.ar.ii.q.ii. 1 nignis ipſins motus erit ad medium vel ad circũ ferentiam ð.xlvii.ar.ii.q.ii. Atrum ignis conflagrationis pꝛoducetur in eſſe ſu- pernaturaliterð. xviiar. ii·qiii. ignis ille pꝛecedet iudiciuʒ ibidem.q.iiii.
truʒ ignis ille purgabit aliquos electos ibidẽ.q.v
itromn ignis ille cruciabit repꝛobos ibidẽ.q.vi. trum ignigille deſiner eſſeibidem.q.vii.
—
An ignis infernalis ſit ꝛeparatus in pᷣma?? condi⸗
tione ð.xliiii.ar.ii.q.iii. Itrum ignis infernalis ſit eiuſdem ſpeciei cuʒ igne elementari ð.xliiii.ar.ii.q.iiii. nignis inferni ſit ignis carbo ð.xliiii.ar. ii⸗q.iiii. trum ignis inferniſit perpetuus ð.xliiii. ar. ii. d. v n ignis ille ppetuet᷑ ꝑ naturã ð.xliiii. ar. ii.q. v. Atrum ab igne inferni calefient coꝛpoꝛa dãpnatoꝛ
E
ð.xliiii.ar.ii.q.vi.
—
Atrum per ignem illum conſumentur coꝛpoꝛa dãp⸗ natoꝛum ibidem.q. vii.
An in igne illo ſit aliqua virlus ſpiritualis p quam aifligitur ipᷣs ð. xliiii. ar. ii.d. vi.
gnoꝛantia
An ignoꝛantia iuris ſit periculoſioꝛ ignoꝛantia fa
„
cti ð.xxi.ar.iii..iit.
Atum inceſtus cum conſanguinea vxoꝛis impcdi at matrimonium ð.xxxiiij. ar. iuii.q.ii.
An inceſtus amittat ius petendi debitum ab vxoꝛe gttinente illi cum qua cõmiſit inceſtum di.xxxiiii. ar. iiii.q.ii.
An inceſtus amittat ius petendi debitum ab Vroꝛe non attinente illi cum aua cõmiſit i ceſtũ ibidem.
An tali qui inceſtum commiſit liceat matrimoniuʒ contrahere poſt moꝛtem vrxoꝛis niſi cum eo fuerit
diſpenſatum ibidem.
Indiuiduoꝛum multiplicationis cauſa in eadeʒ ſpe⸗ cie que eſt 5. xx vi. ar.iij. q.i.
In indiuidua aliqua eiuſdem ſpeciei poſſint pꝛodu ci per naturales mutatiões diuerſas ſpecie ð · xliii. ar iii.q.i..
An indinidu a omnia eiuſdem ſpeciei conſequatur illnd quod eſt naturale ratione materia di. xiviii. ar.ii.q.i.
—
— Atrum indulgentie quas dat eccleſia aliquid vale⸗ ant ð xx.ar.iii.q.i. An per indulgentias dentur pꝛo tempoꝛalibus ſpiri tualia ð.xx.ar.iii.q.i. trum indulgentie tantum valeant quantuʒ ſonãt ð.xx.ar.iii.q.ii.“ Atrum indulgentſe valeant aliquibus poſt hanc vi tam ibidem.q.iii. Itrum indulgentie valeant exiſtentibus in pecca⸗ to moꝛtali ðᷣ xx.ar.iiii.q.i. Itrum indulgentie valeant Religioſis ibidẽ.q.ii. Itrum valeant pꝛelatis qui eas cõcedũt ibidẽ.q.iii Atrumn indulgentias poſſit dare malus epiſcopus. 5. xx. ar. v. q.i. Atrum induigentias poſſit dare aliunis non epiſco pus ibidem.q.ii. Atrum indulgẽtias poſſit dare quilibʒ pꝛelatus ibi An indulgentias poſſit dare archiepipſcopiidioceſi ſuffraganeoꝝ ſuoꝛũ ðᷣ. xx. a iii ania
An ifamiſ poſſit aliquẽ excõicar ð.xviii. ar.iiii.q.iiii In ifamis ſit platꝰqꝑculpã ſuã fẽs ẽu reglaris ibið In infamia contracta per excommun? ationem̃ tol lsturper abſolutioneʒ ab excommunicatione ibidẽ. In ifamiã cauſent deã paucoꝛũ ð.xviiii. ar. iij. q.iii In ifamato fit idicẽda canonica purgatio ibidem. Itrũ ifames ifamia iuris ciuii ſůt repellẽdi aſuſce⸗ tõe oꝛdinũ ẽt poſt pactã pniaʒ.ð. xxv.ar. vi. q.i. trũ ifames ifamia iuris canðici ſint repellẽdi a ſu ceptõe oꝛdinũẽt poſt ꝑactã pniaʒ ib'dẽ.g.ii. tx ifames ifamia facti ſint repelledia ſuſceptõe c? dinum ibidem.q. iui. Infamia qd eſtð. Ixv·ar.·a. V
Viſio va. Zniie dinen nisdei
Umßiy Ummn inclus Vnn plus du IMd.)
ham ſtun J. v..
disa ita
imn cuoc

5) n
dun z
2 wä hw — bunhn ctin Anmn nanuſt
umuiſ
ucniun Mhü uiui ri
mlhsſi muutſn htspoſrn us nplt nnisni nlnsmti mitrüni piyim
—
An in fames ſint aliqui fecunduʒleges aui non ſunt
infames ſecundum canonẽs ibidem.
AIn infames ſint repellendi ab actione? teſtificatio ne ibidem.
An infamia iuris canonici contrabi poſſit ipſo iure? irrogari per ſententiam ð.xxv. ar· V. d.
„
An infamia aue per ſententiam diffinitiuam irroga
tur poſſit aliter aboleri ſumpliciter qᷓ; per reſtitutio nem in integrum ibidem.
An infamia ipſo iure poſſit cõtrahi per aliquod pec carũ moꝛtale quod non inducit depoſitionẽ ibidẽ. In infamia ciuilis contrahatur per oinnt peccatu moꝛtale qð ſecũdũ canones iducit ðpoſitiõeʒ ibið. An ĩfamia canonica deleat᷑ per penitẽtiam ibidem.
In infamis ſit qui ſcienter peierat ibidem.
In infamibus irrogataifamia per ſniam diffinitiuã
ſiue cõtractò per aliquod illoꝛum criminum dueun ra ciuilia ⁊ canonica determinãt concoꝛditerꝰ? pꝛo
nunciant hominem eſſe infamẽ ipſo facto ſint actꝰ
legitimi interdicti ð. xxv.ar.vj.d.iij.
An ifamibꝰĩſamia facti tãtũ ſint interdicti ipſo iure vel interdicendi ibidem. Aninfamia facti dicatur magis pꝛopꝛie infamatio
qᷓ; infamia ibidem. An ſi ifamis infamia facti tantũ oꝛdinet᷑ ſit ipſo iure ſuſpenſus ab oꝛdinum executione ibidem. An ifamia facti gelrper hoĩiem remoueri ibidem. nrernS Atrum ifernus ſir ð.xliiij. ar.ij. q.ſ. trum ifernus ſit ſubterra ibidem. d ij. niiferno puniatur conuenienter peccatoꝛ p.xliiij. ar. ij.q. ij.
An iferni locus ãpliabitur poſt iudicium ibidem.
Atrũ in iferno ſit ignis coꝛpoꝛens ð.xliiij. ar. ij.. iij
In in iferno ſint quattuoꝛ ela diſtincta vel ↄfuſa. ð. xliiij. ar.ij. q.x.
Atrum in iferno ſint tenebꝛe coꝛpales ð.l.ar. v.d.j.
An in inferno poſt reſurectionem erit coꝛpoꝛalis fie
An in inferno erit ſenſibilis ſtrido: dentinʒ ibidem.
Atrũiiferno ſit maioꝛ pena vermis.qᷓ; ignis ð.l.ar. v.q. ij.
An iiferno pena vermis cauſetur a re vel a ſimilitu dine reiðᷣ.l.ar. v. q.ij.
trum iiferno maxumna penarum ſit carentia viſio nis dei ð.l.ar. V. q. iij.
Sngratuudo ditruʒ ĩgratitudo ſit piritnale pcm̃ ð.xxij. ar.i.d.iiij. Vtrum ingratitudo ſit mioꝛ in caſu ab inocentia qᷓ; in caſu a vera penitentia ibidem.q. v. In ingratus ſit magis peccans conir illum qui ei
„
plus dimiſit q; contra illum qui minus dimiſit ð.
xij. ar.j. d. v.* mpignoae An cum impignoꝛatur aliquid marito pꝛo dote poſ ſit vltra capitale retinerefructus perceptos v. xv. ar. v.q. v. An dñs cui ipignoꝛauit vaſallus feudum poſſit cum capital retinere fructus perceptos.ibideʒ.
Atrum ad induiſitionem debeatpꝛocedere aliquis exſuo officio pꝛo ſola fama nulio exiſtente accuſa⸗ toꝛe ð.xviiij. ar.iij. q.iij.—
An ad inquiſitionem debeat pꝛocedi pꝛopter famã
oꝛtã a maliuoł⁊ inimicis ð.xviiij. ar. iij..iij.
nteliigentia An intelligentia ſit pꝛopꝛius motoꝛ oꝛbis quem mo netð.l. ar. ij. q. iij. 8 elugere vel inelectus An perfectio actus intellectus magis dependat oĩ⸗ bus compellendi ab actu voluntatis qᷓ; econuerſo ð.xlviiij. ar.i.d. Vij ·
In intelligere vonum ⁊ non appetere nobilius eſſet
q; appetere? non intelligere ibidem. An intelligãtur res materiales ſub eſſe ſpiritualioꝛi appetantur a voluntatẽ ibidem. In intellectus conſiderans materia pꝛacticã ꝑꝑſci re tiñ ſit ſpeculatiuus ð· xviiij ar. i.q. Vüj. An intellectus poſſit conſiderare materiam ſpecula tiuam pꝛopter operari ibidem. S In intellectus talis magis ſit pꝛacticus qᷓ; ſpecula rtinus ibideʒ. In intellectus conſiderans aliquem bonuʒ pꝛopter ſcire oꝛdinatum ad dilectionem tantum ſit ſpecula tiuus vel pꝛacticus ibidem. An itellectus beatus pꝛincipalius ſpeculetur ratio- nem bonitatis c; virtutis ibidem. An intelligere poſſit aliquis vnam reim pluſquam glius ð.xiviiij. ar. ij. q. viij. In intellectus reſpectu ſui implicis apꝛehenſionis ſit paſſiuus ð. xl viiij ar.iij.q.j. nitelligere conueniat alicui ratione itellectus pol ibilis tantum ibidem. Iniitellectus paſſio reſpectu nobiliſſimi intelligibi lis ſit nobilioꝛ qᷓ; eius actio ibideʒ. Anitellectus hearus pꝛius oꝛdine nature concipiat verbum depeo q; videat ipſum ibidem. Suterdutum An interdicti tempoꝛe poſſit facramẽtũ cõfirmatio⸗
„
nis miniſtrari.ðᷣ. vii.dr. V..i.
An interdicti tẽpoꝛe poſſit moꝛiẽtibus ſacramentuʒ
pnie⁊ ſacramẽtũ al taris miſtrari ibidẽ. Aniterdici polſit vxoꝛ de iurẽ pꝛo peccato maritið. xviii.ar.iii.d. Iu.
Atrum irregnlaris poſſit aliquem excommunicare
8.x viii.ar. itij. d.
An irregularis pꝛelatus ſine culpa ſua debeat deici aſtatu pꝛelationis ſue ð. x viii.ar iiii.q.iiii.
In irregularis factus per culpam ſuam ibidem.
In irregularis poſſit aſſummi in abbatem ibidem.
Itrum irregularis ſit qui exiſiens ercommunicat? maioꝛi exrcdòmunicatione ſolẽniter bapriʒat ð.xviii ar. vii.d. v.
In irregularis ſit quiſequitur officiũ illius oꝛdinis quem non habet ac ſi haberet ð.x viii.ar. vii.d. V.
An irregularis ſit qui benedicit menſam exiſtens ex cõmunicatus maioꝛi exchicatione ibidem.
In irregularis ſit qui exiſtens excòõmmicatus ina⸗ ioꝛi excõmunicatiòe dicit hoꝛas in exercitu vel in naui officiando populum ibidem.
In irregularis ſit qui exiſtens ercõmunicatus admi niſtrat ſacramentum extreine vnctionis ibidem.
Itrum ſuper irregulartate q; religioſus contraxitin
ſſcipiendooꝛdines ĩexcõmunicatione poſſit cuʒ co
diſpenſare pꝛelatus ſuus ð. xVviü. ar.xiii.caſu.v.
1

Tabula
An in irregularitate poſſit pꝛelatus diſpenſare que auidem contracta eſt per excomunicationeʒ adua non poterat abſoluert ibidem. S
An irregularis ſir ilie qui rem ſuam furtiue ablataʒ repetat coꝛaʒ iudice eo quod aliter habere non ꝑo⸗ teſt ⁊ iuder inquirat ⁊ inueniat illum furem eſſe? ſuſpendat ſi tamen repetendo rẽnon dixit rem fur tiue acceptam ſed tantum offert ſe pꝛobaturuʒ eaʒ eſſe ſuam ð.xxv.ar. v.q.ii.
itruʒ irregularitas pꝛoneniens ex peccato tollatur perbaptiſmum ð.xx vij. ar. iiij. d.ij.
Rtruʒ irregularis ſit contrahens non de iure ſed de facto cuʒ coꝛꝛupta ab alio viro ð. xx vij ar.iiii.q.iij.
An irregularis ſit ille qui contrahit cum duabus de facto ⁊ ambas cognoſcit ð.xx vij. ar.iiij.q.iij.
Anirregularis ſit ilie qui contrahit cum aliqua coꝛ⸗ rupta viuente eius marito ibidem.
In irregularis it ille g ↄtrahit cum vidua que non fuit cognita a viro ð. xx vij. in expofitione littere.
An iudex debeat iudicare ſecundũ ſuaʒ conſcientiã
vel ſecundum allegatað. xxiij. ar.iij. q.i. Atrum iudex delegatus poſſit excõmunicare aliquẽ
poſt reuocationem comiſſionis ſibi facte antequas
reuocatio ipſa potuerit venire ad eum ð. xviij. ar. iiii.queſtione.
An iudeꝝ crim noſus occulte peccet in exercendo of
„„„
ficium iudicis in foꝛo exterioꝛi ð.xviiij. in expoſii⸗ tione littere.
An iudex vnus in foꝛo contentioſo poſſit pꝛoccdere pꝛo alterius caufa ð.xj. ar.iiij.q.iij.
In iudex in foꝛo contentioſo poſſit dare ſententiam contra reum vel pꝛo reo pꝛo confeſſione rei que cõ femio non fuit facta coꝛam eo vt coꝛaʒ iudice ibið.
Quare iudicando in foꝛo exterioꝛi requiritur maioꝛ ſolempnitas qᷓ;i foꝛo penitentie ð.xviij. ar. iiij. q.j.
1 vnuerſale
Atrnm iudicium vninerſale ſit futurum ð.xl vij ar.
Atrum in indicio illo erit vocalis diſceptatio ibidẽ. q.ii. Atrum in iudicio erit diſceptatio de ſolis operibus miſericoꝛdie ibidem.q.iij. ₰ Atrum in iudicio omnes perlonaliter comparebũt ibidem.q.iiii. Atrum iudicium illud diu durabit ibidem.q.v. VAtrum iudicabunt omnes ibidem.q.vj. Vtrum iudicabit ſolus xp̃s ibidem.q.vij. An in indicio illo erit aliquis vnus ⁊ idem accuſa- 4 iudex ð.xlvij. ar.i.q.vij. truʒ iudicare magis debet appꝛobari chꝛiſto qᷓ; ali cui perſone intrinitate ð.xl viii.ar.i.q.i. Itruz in iudicio videbitur chꝛiſtus ab omnibus in humanitate gloꝛioſa ibidem.q.ii. In in iudicio vox chꝛiſti audiatur ab omnibus. di xlviiiar.i.q.ii. trum iudicio ſint aliqua ſigna aduentum iudicis ꝛeceſſura ð.xlviii.ar.i.q.iii. trum in iudicꝛo illo ſtelle cadent celo ihideʒ.q.iiii Atruʒ ĩiudicioſo l ⁊ luna obſeurabnuntur ibidẽ.q.v.
vtrum in iudicio virtutes celoꝛum mouebuntur.
ibidem.q. vi. Atrum iudicium fiet in valle ioſaphat ibidẽ.q.vii.
2
An poſt iudicium ſint remãſure alique partes terre obicuxe in ſuperficie ðᷣ xlviii.ar.ii.q.ii.
An poſt indicium remouebit deus a materia pꝛiua⸗ tionem que neceſſaria eſt ad tranſmutationem na⸗ turalem ð.xl viii. ar.ii.q.iii.
Vtxꝝ poſt iudicium debeat augeri lux coꝛpoꝛum cele ſtium ⁊ eloꝝ ð.xlviii.ar.ii.q. v..
Atrum poſt iudicium bꝛuta? vegetabilia deſtruen⸗ tur ibidem.q.Vi.
An in iudicio oſte ndetur illa eadem cruꝝ in qua chꝛi ſtus pependit ð. xlviii.in expoſitione littere.
¶nramentum
An iuramentum factum per metum de rebus eccle
ſie teneat ðᷣx viiii.ar.i.q.ii.
An ille iuramentum frangat qui ille in melius com⸗ mutat ð.xx viiii.ar.ii.q.iiii.
An iuramentum de non petendo vſuras ſit obgliga toꝛium ð.xxx viii.. ar. viii.q.iii. In talis habeat actionem contra illam cui iurauit
vt eum liberareta iuramento ibidẽ.
An ſi iurauit ꝙ non inquietabit eum ſuper relaxatio
nem iuramẽti poſſit hic denunciare eccleſie ibidẽ.
10
An iuriditio per metuʒ extoꝛta teneat ð.xx viiii.ar.
i.q.ii. uus An iuris ꝑitꝰpoſſit vẽdẽ ſuũ ↄliliuʒ ð.xxv.ar.iii.q.ü. us naue An ð iure nature ñt ↄſtrictio ciuitatũ ð. xxxi.ar.i.q.i An iure nature omnia ſint cõmunia omnibus ibidẽ. An ius nature ſit idem a pud oẽs. di. xxxiii.ar.i.d.i. 4 E t
feratur venditione ð. xxv.
———
An ius patronatus trai in expoſitione littere.
An ius patronatus tranfferatur ſuceſſione. ibidẽ.
In ins patronatus tranſferatur pꝛo mutatõe ibidẽ.
An donatione de conſenſu epiſcopi facta ibidem.
Suflica
In iuſticia ſit jn rarione ſicut in ſubiecto di. xiiii.ar. iii.q.i.
An inſticia poſſit eẽ hoĩs ad ſe ip̃ʒ ð xv. ar. ii· q.vii.
Juſticie publice honeſtatis quid eſt ð. xli. ar.i.qiii.
An inſticia ſit domini ad feruum ð.xlvi.ar.i.q.i.
¶uſticatio
Atrum ad iuſtificationem impij requirat᷑ connerſio Voluntatis ad deum ð.xvii.ar.iiii.q.i. Atrum ad iuſtifiicaticnem lmpii requirat᷑ gratie in⸗
fuſio ibiddem.q.ii. Vtrum iuſtificatio impii ſit in inſtanti ibideʒ.q.vi. Atrũiuſtificatio impii reſpiciat eſſentialius gratieĩ fuſionẽ qᷓ; peccatoꝝ remiffionẽ ibidem.q.vii. AIn in iuſtiñcatjõe impii gratie infuſio fit terminus aquo vel remiſſio culpe ð.xvii.ar.iiii.q.vii. Atrum iuſtificatio impii poſterioꝛ ſit oꝛdine nature FS⸗ ifuſio ⁊ culpe remiſſio ð.xvii.ar.iuii.q. viii. Atrũ iuſtificatio unpii ſit miraculoſa ibidẽ.q.viiii. An iuſtficare impium ſit magis qᷓ; iuſtum creare ð.
xvii.ar.iiii.q.viiii.
„*
—8
ſtbuin
pigi. ynbopoſucſet
—
imtnöcircöende ſotſeicheon pinldcoltilwdad tütne excediu.
ndenspoſetie ſetlocus netilo
haliauid inloroe broſnehuimuan nmaliuidpoli nnpotentii di.t. pinloco wnoeſen nittumeſtdi t.ar beſe hiincudu hicopolſutügiſ hlochotcnloe igvii.
hplidty dere aliquid di.
uietiunc sſtuox ine

adim.
citü triti ei nu bih1 uu nw 4n
not.
Cabula
LCaus
An laus vocalis erit in patria di. xlix. ar. iiijq iii. An laus qͥ erit in patria imurabit auditũ.ibidem.
An in lege noua ſit dare aliquid idẽ ⁊ vnñ re qð ſit ſa cm ⁊ ſacrificiũ. di.i.ar.iij.q.i.
An lex noua dicatur lex gre di.i.ar.iiij.q.i.
An lex diuia addat aligd legi nãe di. x vij. ar.ij.q.iij.
An lex habeat robur ſuũ aſui iſtitutiõe aut a ſui pꝛo⸗
mulgatione di. xvij. ar.ij.q.vij.
An legatus poſtqᷓ; exiuit terminos ſue legatiðis poſ⸗ ſit abſoluere illũ quẽ infra terminos ſue legationis excoicauerit di. xviij. ar. viiij.q.iij.
An in loco ſit locarũ rõne qᷓ;titatis vmo ⁊ perſe di.x.
ar. ij. q.i.
An in loco poſſet eſſe aliqð coꝛpus ꝑ diuinam poten tiam ⁊ nõ circõſcriberetur ab eo.ibidẽ.
In loco eſſe aliqð coꝛpus ꝗd eſt.ibidem.
An in loco ſit illuda ð continetur ab alioita ꝙ nec ex⸗ cedit ne excediiur.ibidem.
An deus poſſet facere aliqð coꝛpus de nouo qð non eſſet locus neci loco.ibidem.
An aliquid in loc oexiſtens poſſit deſinere eſſe in illo loco ſine ſui mutatiõe.ibidẽ.
Atrum aliquid poſſit eſſe i diuerſis locis ſirper diui nam potentiã di.x ar.ij.q.ii.
An in loco vno eſſe tĩ conueniat coꝛpoꝛi eo ipſo ꝙli mitatum eſt di.x.ar.ii.q.ii.
An eſſe hic includat nõ eſſe ibi.ibidem.
An iloco poſſit tãgi ſnbſtãtia ſpũalis di.x.ar.iiii.q.ii.
An loco opoꝛteat locatum conformari di. xliiii.ar. i.q.vii.
An ꝓ locatione ciphi argentei ⁊ pecunie licitũ ſit ac cipere aliquid di.xv.ar.v.q.v.
——
Atrum illud qð per ludos ꝓhibitos homo lucrarur teneatur reſtituere di.xv.ar.v.q.viii. In ludus aleaꝝ in aliquo caſu ſit permiſſus di. xv. ar.v.q vii. Ludus aleaꝝ quare eſt magis phibitus in legibus qᷓ; ludus toꝛneamenti.ibidem. Inludus ſcacoꝝ ſine taxillis ſit pꝛohibitus i bideʒ.
„
Lumen emiſſum a ſole quare habet alium effectum
q; emiſſum aluna cum a ſole ipſuʒ recipiat di.xliiii.
r.ii.q.vii. S
—
₰
„„
iii.ar.ii.q.v. An lur elementaris ⁊ lux coꝛpoꝛis gloꝛificati ſint eiꝰ
dem ſpeciei di. xlviiii.ar. iũi.q.vi. An luꝝ ſoiaris ⁊ lux coꝛpoꝛis gloꝛificati ſint eiuſdem ſpeciei.ividem.
In luxque eriti coꝛpibꝰ gloꝛificatis erit eiuſdẽ ſpẽi
n lucis ſit expers totaliter aliqua creatura di. xv⸗
růñglola claritate coꝛpis vbuꝛ beate jginis.·ivigeʒ. — coꝛpoꝛis gloꝛificati ſit immẽſa ſicut luxſolis. ibidem. 6 An lux coꝛpoꝛis gloꝛioſi poſſet videri in ſua vtute ⁊ plenitudine ab occulo nõ gloꝛificato ſine miraculo idem. An lux ſpũalis poſſit illuminare in tanta diſtantia q; ta poteſt illuminare lux coꝛpoꝛalis di.l.ar.iii.q.ii.
agmficenta
An magnificentia ſit aliqua virtus diſtincta per eſ⸗ ſentiam a liberalitate di.xxxiii.ar.iii.q.i.
An in ſeparatione coniugum pꝛopter maleficium ſi⸗ mili modo pꝛocedendũ ſit ſicut in ſeꝑatione ꝑp fri- giditatem di.xxxiiii.ar.iii.q.i.
An quando ꝓpter maleſiciũ fit ſeparatio coniugũ ſit danda maleficiato lnia contrahendi.ibidem.
An maleficium aliquod ſit perpetuum.ibidem.
An ſi maleficiũ pꝛecedat mr̃imon conſumatum de⸗ beat pꝛeſumi ꝙ pꝛeceſſerit ratum.ibidem.
An ꝓpter maleficiuʒ ſeparati ſi poſtqᷓ; alia matrimo nia cõtr axerint carnaliter ſe cognoſcãt ſint ad pᷣmũ m̃mon reuocandi di.xxxiii.ar.iii.q.ii.
An ſiꝓpter maleficium fiat ſeparatio ⁊ vir renuntiat aliquem oꝛdinem ſacrum ⁊ poſtea mulierem a qua fuerit ſeparatus carnaliter cognoſcat reuocãdus ſit ad mulierẽ ad petitionem eius.ibidem.
An talem oꝛdinem ſuſcipiẽdo peccauerit.ibidem.
An ſuſcipiendo ſacrum oꝛdinem ſibi pꝛeiudicauerit
quo ad h ꝙ nõ liceat ſibi ab vxoꝛe debitum exigere.
ibidem.—
AVtrum maria virgo vouerit virginitatem di xx.
ar. ii.q.i.
An virgo maria fuerit de eadem tribu cum ioſeph. di.xxx.ar.ii.q.ii.—
MWaria virgo quar̃ mr̃imo contraxit ibidem.
An virgo maria in contrahendo mr̃imon derroga⸗ uerit in aliquo perfectionem virginitatis.ibidem.
An beatã mariã voluerit dimittere ioſeph quo ad ſe parationem vinculi.ibidem.
An maritus qui per ieiunia reddit?ſe notabiliter mi nus potentẽ ad reddendum debituʒ vxoꝛi peccet. di. xxxij. ar.i.q.i.
An maritus teneatur reddere debitum quando ꝑpẽ⸗ dit hoc mulierẽ deſiderare qᷓ;uis nõ petat expꝛeſſe di.xxxii.ar.i.q.ii.
In maritus cruce ſignatus poſſit votum crucisiĩ vo tum religionis comutare ſine conſenſu vxoꝛis di.
xrü. ar.ui.q. i.
In rn teneatur eam ducere ſi vult eum ſequi. ibidem.
An maritus poſſit reuocare votũ abſtinẽtie factum ab vxoꝛe de licentia ipſius di. xxxii.ar.ii.q.ii.
An marito debeat dari licentia contrahendiſiꝓbat᷑
arctatio in mulierem di.xxxiiii.ar.ii.q.ii.
Atrum maritus poſſit ſe facere ſeruum ſine conſenſu
Vroꝛis di.xxxvi.ar.v.q.i.
An h poſſit fack ſaluo iure vroꝛis di. xxx vi. ar. v.q.i. WMaterta An ex materia fiat compoſitum di.xi.ar.i.q.ii.
—

An mãit cã quare ea que ſunt idem iſpẽ ⁊ inter ſe di uerſa.ſint diuerſa. ibidem.
„
An mã ſit de eſſentia raritatis? denſitatis.ibideʒ.
An mã dicat infimũ gradũ actualitatis di ·xij. ar.ii.
q. ij.
An mã dicat nãm purepoſſibilẽ· ibidem.
Anmã ſt de eſſentia pois di.xliij. ar. i.q.iij.
Anmãʒ totã de qud fcůs ẽ vnus homo ſit poſſibile iteꝝ conuertii ſfemie ſine admixtione alterius mãtẽ rie i vna alia muliere? in vno alio viro di.xliij· ar. iij. d.i.
AIn mã fat tota ſubſtantia rei generabilis?⁊ coꝛꝛupti bilis di.xliiij. ar.i.q.iiij.
An mãm totã radicaiẽ vnius ſieri mãmtotam radi-
calem alterius ſit poſſibile. ibidem. An de mã ſtplus modo qð fuerita pᷣncipio mundi. di.xliiij.ar.i g. ij.— An materie iclinatio nã ſio di.xliij. ar.itij. q.iij. Waterie iclinationaturalis ad f oꝛmã gd ẽ ibidẽ. An in mã ſit aliqd actũ ÿᷣncipiuʒ motus ad ipᷣam foꝛ⸗ maz. ibidem.
æMatrmonium
An pꝛo mrimonio dare pecuniã ex pacto ſit licitum. di. xxv. ar. iij.ꝗqi.
Atrum miimon ſit de iure nãture di. xx vj. ar. i..i.
Atrũ mf̃imon fů erit iſitutũ ante pccm̃.ibidem.q.ij
In mr̃imo fuerit iſtitutũ ante pccm̃ in mutuũ ſola⸗ tiñ. di.xxvj. ar.i.q.ij.——
An m̃imor fuerit iſtitutũ in remediũ concupiſcẽtie ibidem.
An ad deſignandã coniunctionẽ xp̃i⁊ eccleſie. ibidẽ.
—„
lis ad foꝛmã ſit actio vł paſ
—— —
Atrum mimon fuerit iſtitutũ adeo in mente di. vx
vj. ar. i.q. iij.
Anmrimon in q;tñ eſti remediũ fneritiſtitutũ adeo oſt pcem̃ di. xx vj· ar.i.q.iij. nmrimomi qᷓ;tũ eſt repꝛeſ entatiunʒ ↄiunctõis Ip̃i
⁊ eccleſie iſtituerit xpᷣs per illa verba qð deus con⸗ ninxit homo nõſ eperet. ibidem.
Atrum m̃imonii actus qᷓ;tũ ad carnalẽ copulaʒ ſit
licitus di.xx vj. ar..
1. An mfimonialẽ actũ de neceſſitate concomitet᷑ pec⸗
catũ veniale di. xx vj ar. ij·q. Atrũ miimoniat actus ſit meritoꝛius di. xx vj. ar ij·
q.„ An ile actus oꝛdiatus ſit difficil di.xxvj. ar. ij. q.ii. Atruzi mr̃imonij ſuſceptionẽ conferatur gra di. xx⸗ vj. ar.ij. q.iij. An per mimoniũ minuatur carnalis concupiſcẽtia di. xxvj. ar.ij. d.iij·
An per mf̃umonpᷣctum zhentes confoꝛmentur iali
quo paſſionixpi.ibide m.
AVtrum mrimonialis copula fuerit ĩ pᷣcepto añ pccm̃ di xxvj. ar.iij. q.i ·
Atrum mtimonialis coputa fuerit ſub pꝛecepto poſt pœcm̃.ibidem.q.ii
Atrum ad mrimonialẽ copulã hoĩes obligentur mo do ibidem.q.i.
Vtrum mrimoniũ ſit i gencre relationis di.xxvj. ar. ijiig⸗i.
Itrum mrimoni ſit ſacm noue legis. ibidem.q.ij.
In nmonio qd eſtI acm tm̃ qd ſacm? res gd res
tm̃ di. xx vj. ar.iiij q. ij.
Inmr̃imonij benedictio facta a ſacerdote ſit huiꝰ ſacramenii foꝛma velſ acrm vel quid ſacramentã⸗
le.ibidem.
trum de mfimonijitegritate ſit cont ubitus di. xx
vj. ar. iiij. q. iij.
An mimoniũ ante carnalẽ copulam ſignificet vnio
nem xp̃i⁊ eccleſie in nature confoꝛmitate di. Ixvj· gr.iiij.q.iij. Atrum mfimoniũ conuenietur noietur noĩe coniu- gij nuptiaꝝ? mrimonij di. xx vij. ar.i.q.i. itrũ ad mñimon phendus neceſſariꝰ ſit verus con⸗ ſenſus viri? muiieris. ibidẽ.q.ij. In ad mrimon hendũ ſufficiat viri? mulieris con ſenſus ſine inſntutione diuina di. xx vij · ar.i.q.ij.
Atrum ad mr̃imomũ contrahendũ ſufficiat enlus
tacitus di. xx vij. ar.i.d.il.
In mr̃imom poſlit Zᷣhere muti di.xx vij. ar.i.q.iij.
In m̃imonium poſſit contrabiiter abſentes qunñ qu ſe viderũt ⁊ hoc perꝓcuratoꝛe⸗ F litteras. ibi⸗
In ſi mr̃imonium vᷣhant parentes pꝛo filiis pñtibuſ ⁊ ſcientibus ſufficiat eo& taciturnitas cũ conſ enſhi terioꝛi.ibidem.
Matrimoniũ quare non põt ʒhi per conſenſuʒ taci⸗
tũ ⁊ tñ põt comitti. ꝑ ccm̃ adulterii.ibidẽ.
Titruʒ m̃imon nò ↄ umarũ poſſit diſſolui per mutu⸗ um diſſenſum di. xxvi. ar.. d. i.
Anmẽ̃imoniale viculum ſit fundarũ ſup factũ eẽmu tui conſenſus ⁊h ubiectiõe coniugũ iſtitutionis diui ne di.xxvii.ar.ii.q.i.
—
mnoniũ nõ cõſumatũ poſſit diſſ olui preli⸗
Atrummi gionis igreſſum di. xx vii.ar.ii.q.ii.
Inmimonio Scto ſtati alter coniugũ teneat redder debitũ alteri petẽri di. xx vii.ar.ii.d.ii.
Au ſi ante mimon conſumatum altero intrante re⸗
igionem alter poſſit cõtrahere ante ꝓfeſſionẽ alte⸗ rius i religionẽ.ibidẽ.
An illi qui ante mimonium conſumatum intrauit religionem debeat iudex pꝛeſigere peremptorium infra q; pꝛofiteatur gliter conſumet atrimoniuʒ. ibidem.
Rrtrum matrimonium nõ couſumatu ꝑ oſſit diſſol⸗ ui per abſciſionem genitalium. di. xx vii. ar ii. dii.
An idẽ ſit quo ad ꝓpoſitum?e trũcatione teſticuioꝝ virga remanente ac ſi totum trũcatũ eſſet di. xxvV· gr. u. q.iii. S
Inmr̃imonii non ↄluin ati ſolutio ꝑ religiõis igreſũ ſit ꝑius pure poſitiuũ.ibicem.
Atrum matrimohiuim conſumatum poſſit diſſolui
5 religionis ingreſſum di. xx vii. ar.ii.q.iii.
An matrimonio conſumato poſſit alter coninguʒ re⸗
iigionem itrare altero in ſeculo remanene ſinõ lit ſuſpectus de icontinentia?⁊ votũ caſtitatis emittat di xx vii.ar.ii.q.iiii.
AIn ſiwir de lnia vxoꝛis caſtitatem non vouentis ꝓ⸗ fiteatur in religione debeat ad iplam reuocari. wi
In eamoꝛtu teneatur ad religionem reuerti. ibi-
dem.
Inſi matrimonio iam conſumato vir contra Volũ⸗ tateʒ vxoꝛis pꝛofitens i religione qui poſtea eſt re⸗ uocatus ad eam debear cogi poſt moꝛtẽ vxoꝛis ad religionem reuerti.ibidem.
In poſſit vlteriꝰ zhere cum glia. ibidem.
In nlimodo dicendũ ſit dẽ meliere itranie religionẽ 5 volütatẽ viri.ibidem. In poſt matrimo contractum ſtati mulier cognita g Viro ipſa contradicentẽ? allegante ſe velle religiꝰ nem itrare poſſit poſtea viro Idicente relgoneimnt
trare.ibidem.
ledi. fimo 0
vuu.

iſau ijuj wins zttett
piispi
muscch
ipetnn aitit.
itiuhn
4. tuiſfuritn ikttienön
poſtdſctin
Ai.
0
awimm nepſeſcn au
mnmninn u enenwin memamoh
muz votd diil! vicuinui
wicſad
uohn un niri gotunu
Uonnnmi
wiuinm
40 ennw m ucc i
uhunu
vrul — uuc n nu Nol 0
Iunm ad matrimoniũſufficiat expꝛeſſus conſenſus
de futuro di. xx viij. ar.i.q.i.
trum ad matrimonium ſufficiat expꝛe ſſus conſen ſus cum carnali copula ſequente accedente conſen- ſu de pꝛeſenti per verba tamen de pꝛeſenti non ex⸗ pꝛeſſo.ibidem.q.ij.*
In de nõ mimonio faciat mrimoniũ carnalis copu la ſequẽs ſponſalia di. xx viij. ar.i.q.ij.
Atrum ad mr̃imoniũ ſufficiat ſolus ↄſenſus de futu ro cñ carnali copula ſequẽtc di. xx viij. ar. i.q.iij ·
n ad mimonſuſſiciat ↄfenſus exblſus exteriꝰ abſʒ 6 g aſit interius di.xx viij. ar.i.q.iij.
Itrum poſt mrimom pctũ per verba de futuro cum carnali copula ſequente poſſit hi aliud mr̃imoniũ di.xx viij. ar.i.q.iiij.
Itrum mr̃imon efficiat ↄſenſus mutuus de tranſla
⸗
tiõe ptãtis coꝛpoꝝ ad tempus di. xx viij. ar. ij. d.i. Atrum mr̃imonium efficiat mutuus conl enſus con dictionalis re non exiſtente poſita ſub conditione.
ibidem.q.ij.
In ſi interueniat conſenſus de pᷣſenti abſolutus aut
carnalis copulaſequatur ↄdictionẽ nõ replicatã di. viij. ar.ij.q.ij. trum ad mr̃imom ſufficiat ↄſenſus clandeſtinꝰ di. rx viii. ar.ii. q.iii. nillis qmr̃mon phunt clandeſtine li ceat carnalit copulari di. xx viii.ar.ii.q.iii. Itrũ ad mrimom ʒhendum ſit neceſſarius enſus
„„„„
in carnalẽ copulã di. xx viii. ar.ii.q.iiii.
In mr̃imomn velle 5here poſt votũ caſtitatis ſit dã⸗
nabile di. xx viii.ar.ii.q.iiii.
An mñimonium vexꝝ ſit inter õhentes ſub hac con⸗ — ꝙ nunqᷓ; ſibi inuicem debitum reddent. ibideʒ. 1
Itrum mr̃imoniuz impediat ↄſenſus coactio pme⸗ tum di. xx viiu.ar.i.d.i.
In miimom impediat ↄſenſus inductio pblãditias di. xx viiii.ar.i.q.i. n.
Mimoniũ quare magis impediturꝑ cõſenſus coa⸗ ctionẽ que ẽ per metũ qᷓ; ſuſceptio baptiſmi. ibidẽ.
Atrũ mr̃imoniuʒ poſſit ↄtrahi a perſona conſentien te in ali ſibi nõ canſentientẽ illa viuente di. xx viiii
Anmiimonſolidũ poſſit eſſe ex vna parte ⁊ nullů ex alia di. xx viiii.ar.i.q.ii.
Atrum ad mfimomn ʒhendum poſſint cogi liberi apa rentibus ſuis di.xxviiii.ar.i.q.iiii.
Zitrũ mimomn ʒctum ꝑ ↄſenſum metu coactũ ratifi cct ꝑſequentem cõſenſum tacitum. di. xx viiii. ar. itisn
In m̃imon contractũ inter ꝑſonam debite etatis? perſonam nõ debite etatis ratificet᷑ ꝑ conſenſum il lius ꝗ minoꝛis fuit etatis cũ ad ãnos nubiles ꝑueni at di.xx viiii.ar.ii.q.i.
Nrrũ mñimomn ʒctů ꝑ ↄſenſuʒ metu coactũ rarificet᷑
dcarnalẽ copulam fubſequẽtẽ di. xx viiii. ar. i..ii. Itrum mñimnon tale ratificet᷑ ſi firmetur ꝑiuuamen tum.ibidem.qiii. Atrum mr̃imom impediat aliquis erroꝛ di. xxx.ar.i. Atrũ mimon impediat erroꝛ pſone vel condictio-
nis eius cũ qua Shitur.ibidem.q.ii. nmimonio quid eit materiale ⁊ qd foꝛmale di. xx
ar.i.g.ii.
nmnfunon impediat erroꝛ foꝛtune vel qualitatis. bidem.—
Atrñ mimom verum fuerit iter mariã ⁊ ioſeph di.
.
rrr. ar. ii.
Atrũ matrimoniũ poſſit Zᷣhi ex in honeſta canſa di. xxx.ar.iii.q.i.
An aliqua mr̃imonii coniunctio ex in honeſta cauſa
ſit a deo di. xxx.ar.iii.q.i.
In m̃imon ʒhens ex in honeſta cauſa bm eccleſie in tentionẽ.ibidẽ.
itrũ mrimoñ ʒctů ex in honeſta cauſa ſit bonuz di. xxx.ar. iii.q.ii.§
Iitrũ in mrimonio debeant eſſe aliqua bona ipᷣm er cuſantia di. xxxi.ar. i. d.
An miimom ſine bonis pꝛedictis eſſet res bona di. xxxi. ar.i.q.i.
In m̃imonio q⁊ quot ſunt bona. di. xxxi.ar.i.q. ii.
ter miimonii bona quod eſt pᷣncipalius bonum. ibidem.ii.ð.xxxiii.ar. i.q.ii.
An mr̃imoñ ſit aliud q; mutua obligatio ad redden dum debitũ exigenti di. xxxi. r. 1..it.
An ad mimon in qᷓ;tů eſt ofliciuʒ nature eſfentiali- us pertineat benuʒ pꝛolis ⁊ fid ei q;ᷓ bonuʒ ſacramẽ ti.ibidem.
nin miimonio oĩbꝰ penſatis pᷣncipalius ſit eſſe ſa⸗ cm gratie qᷓ; eſſe in offĩ nature.ibidem. t ad miimom ʒhendũ neceſſaruʒ ſit pᷣdicta bona eſſe in Zhentiũ itentiõe di. xxxi.ar. ii.d.i. Mnmñimonio quid eſt bonñ fidei ⁊ bonum pꝛolis di. b Kr. ii.q. 6. trum ad eſie mrimonii neceſſarium ſit illa bona eſ ſe in obligatione di.xxxi. ar. ii..l-
Atrũ ad mrimonii obſ eruationẽ neceſſarium ſit illa bona eſſe in mr̃imonii executiõe.ibidem.g.iii.
Atx ꝑmr̃imonii bona poſſit excuſari carnat ↄcubitꝰ
iugũ vt nullũ penitꝰ ſit pccm̃ di. xxxi.ar. iii.q.i.
rndiibõn qd aſpitiãt directe di.xxxi. ar iii.q.ii.
itrũĩ miimonio reddere debitũ ſit neceſſitatis di. xxxii.ar. i.q.i.
Pinin exigere debitũ ſit ncẽitatiſ. ibið.q.
Itrñ miimoniale debitũ reddendũ ſit tẽpoꝛe ſacro.
An in loco ſacro di. xxxii.ar.iii.q.i. trũ miimoniale debitũ reddendũ ſit vel exigendũ tẽpoꝛe ipꝛegnatiõis di.xxxii.ar.iii.q.ii. Atrũ mr̃imoniale debitũ reddendũ ft tꝑe menſtruo ruʒ di. xxxii.ar. iiii.q.i.
³trũ mtimoniũ ʒᷣctñ tpeꝓhibitũ ab eccleſia ſit diri⸗ mendũ di. xxxii.ar. v.q.ii.
An mimomn vex fuerit iter agar. abꝛaã. di. xxxiii. gr. ii.q.ii.
Vtrũ mr̃imonii ſint aliquaĩpedim̃ta⁊ que ⁊ quot ſũt di. xxxiiii.ar.i.g.i.?.ii.
Atrum mẽimon ipediat frigiditas ex parte viri di. xxxiiii.ar.i.g.i.
— m̃imom ipediat arctatõ ex parte mulieris.ibi
em.g. ii.
Atrũ miimom ipediat maleficium di.xxxiiii. ar.iii.
q.i. tx mrimoniũ ipediat furia di.xxxiiii.ar.iii.q.i.
trũ miimonipediaticeſtus cũ ↄſanguiea vxoꝛis.
widem.q.ii.
An poſtmjimoniũ ↄſumatũ fiat ſeparatõ niſi i alteriꝰ pena di. xxxi.i expoſitõe lie.
Zitrũ mimon ſitĩcaſuifraſcripto ꝗdã Thitiꝰno eſo licitauit thebergã vxoꝛẽ pri ſui q̃ rñdit ſubſtiebo qð petis ſi bte mulieri qͥ fãtiaris? ↄſãguiea vłꝓpiqua eratipithebge ꝓmitis pñidẽ qð poſt moꝛtẽ mariti mei accipias ĩ vfoꝛẽ illã de qᷓxpſa tibi ↄſulet vel di⸗
ccet intendens Zheberga g ipſamet eſſet illa de

Tabula
qua berta conſuleret cui Thitius conſentit ⁊ berte modo pꝛedicto fidem dedit ⁊ ſic Theberga ſubſti⸗ nuit ſe av illo carnalit cognoſci poſtea moꝛtuo ma⸗ rito Theberge. Berta ʒfuluit Thitio g acciperet
Thebergã in vxoꝛem qð ⁊ factum eſt: modo igitur
queritur vtrũ mimonium teneat. an ſint ſeparan⸗
di di. xxxv. ar.iij. q.iiij...
Rtrum mimoniũ poſſit ↄtrahi in terlibeꝝ ⁊ ancillã quam credit liberã di.xxxvj. ar.j.q.j. St
An mr̃imonium poſſit trahi inter ſeruũ ⁊ ancillam quã credit liberam. ibidem.q.j.
Anmrimonium poſſit ↄtrahi inter liberũ? liberam quam credit ancillam di.xxxvj. ar.i.q.i.
An mr̃imonium poſſit ↄtrahi inter fuum ⁊ liberam quã credit ancillam.ibidem. nmr̃imoniũ impediat erro? ↄditiõis vel perſone. ibidem.
Vtrum mr̃imoniñ poſſit ↄtrahi iter libeꝝ ⁊ ancillam quã ſcit ancillam. di. xxxvj. ar.i.q.ij.
Itrum mñ̃imoniũ liberi cum ancilla quam credit li
beram ratificetur per carnalem copulam ſequentẽ. di.xxxvj. ar.ij.q.i.
Atrum mĩimoniũ huiꝰratificet᷑ ꝑ ancille manumiſ⸗
ſonẽ ſi ſeq̃tur carnalis copula.ibidem.q.ij
An ſitꝑe mr̃imonij cti dis ancille tradidiſſet eam liberẽ tanq; liberã viro ſuo dz pꝛeſumi eam manu⸗ miſſiſſe di.xxx vj. ar.ij. d.ij.
Rtrñ liber qui mrimonium ↄtrahit cum ancilla quã credebat liberam.⁊ poſtea ſciens eam eſſe ancillaʒ vult ea remaner᷑ poſſit ab ea dimitti di.xxvj·
In duoꝝ mr̃imoni ↄtrahenti infra ãnos nubiles in aliũ ↄſentiẽs poſſit diſſentire niſi alius poſtqᷓ; ad znos nubiles puenerit in eam ſuñ negauerit pᷣſtare enlum di.xxxvj. ar.iij q.i.
in ſi m̃imoniũ ↄtrahit pupillus cum maioꝛe ſine tu toꝛis auctoꝛitate teneat ↄtractus ex parte maioꝛis ⁊ nõ ex parte pupilli ſi noluerit. ibidem. 6
Aitrum liber ꝗ mrimoniũ ↄtraxit cum ancilla quam credebat liberaʒ poſſit ab ea licite ſepari aliter qᷓ;ꝑ iudiciũ eccleſie di. xxxvj. ar.iij.q.ij. Iitruʒ mr̃imonpoſſit Zhere ſerui? ancille iter ſe ſine cõſenſu dñoꝛum ſuoꝝ di. xxx vj. ar.iiij.q.i. AVtrum mr̃imoniũ impediat puerilis etas di xxxvſ.
ar. vj. q.i. Atrum mrimoniũ ipediat oꝛdo di. xxx vij. ar. i.q.i. nmiimoniũ impediat oꝛdo i eccleſia oꝛientali di. xxx vij. ar.i.q.i. In illud ipedimẽtũ ſit rõne ↄluetudinis eccleſie tm̃. di. xxx vij. ar.i.q.ij. Itrum m̃imoniũõctum poſt ſimplex ↄtinentie vo⸗ tum ſit dirimẽdũ di.xxxviij.ar.vij.q.i.
In mr̃imoniũ ↄtrahens poſt ſimpler continẽtie vo⸗
tů obliget᷑ ad mõtale p eccarũ di.xxx viij.ar. vij.q.j
In mrimoniũ ʒhenti poſt ſimplex continẽtie votus
liceat debitũ petere.ibidem. AVtrum mfimoniũ ʒctů poſt ſolẽne Votũ ↄtinẽtie ſit dirimẽcũ di. xxx viij. ar. vij.q.ij.— An mimoniũ vex hatur ſi aiter Zhenriũ vel viq; intẽdat religionẽ intrare ante mr̃imonij ↄſumatio⸗ nem di.xxx viij. ar. vij· · ij. Atrũ m̃imomn poſſit ʒhi iter fidelem ⁊ infidelem di. — Znmiimoniũ pᷣctum inter fidetem⁊ hereticũ teneat
1.
vtrum mtunoni legitimũ poſſt eſſe interinideler
di. xxxix.ar.i.q.ij.
Quid eſt m̃imoniũlegitimũ ⁊ ñ ratũ ad ratũ ⁊ nõle⸗
gitimũ:qd ratũ⁊ legitimũ di. xxxix. ar.i.q.ij. nmimoniũ ratũ poſſit eſſe interifideles.ibidem. nmrimoniũ ʒctñ iter nõ baptiʒaro ſit ſacm.ibidẽ.
Iitrum mimoniũ ʒᷣctů inter ifideles ercuſſʒ eoꝝ car
nalẽ concubitũ di.xxxix.ar.i.q.iij. Anmiimon ʒhere iter filiũ ⁊ matrẽ ſit magis ius nature qᷓ; 3here iter filiã ⁊ pr̃eʒ di.xl.ar.i.q.ij. trum miimom poſſit aligs licite Zhere cũ ſtipite ſi multũ diſtaret ab eo di.xi.ar.i.q.iiij. B itrum ſi mimom ʒhaturiter infideles igraduphi⸗ bito ſint ſeparãdi poſtq; ad ſidẽ ↄuertũt᷑. ibidẽ.d.v. Itrum illi gmfimon ʒxerũti.v. vel in. vi. vel. vij. gradu añ ↄciliũ gnãle in quo reſtricta fuit tinea ↄſan guineitatis vſq; ad q̃rtũ gradũ poterũt remanereĩ fuo ↄiugio poſt pdictũ conciliũ.ibidem. nmñimom poſſit Zhiiter filiũ⁊ filiã ꝑ quoꝝ neutrũ ad prnitatẽ puentum eſt. di. xlij. ar. i.q.ij. AIn mr̃imon poſſit hiiter prem ſpũalem alicuiusꝰ? eius ſoꝛoꝛem.ibidem. In mr̃imom poſſit hiiter filiũ adoptiuũ alicuius? filiã adoptiuã eiuſdem di.xlij. ar.ij. q.ij. In mrimo poſſit hi inter filiũ adoptiuũ alicuius? filiq naturalem eiuſdem.ibiclem. In mr̃imo poſſit Zhi iter filium adoptiuũ alicuius ⁊filiã adoptiuaʒ patris ibidem.
An menſura lit cã mẽſurati di. xlviij· ar.ij q.iiij.
An ð meretriciũ ſit facienda elemoſina di.xv. ar.ij.
q 2 V 2„„.„„„.„ An de meretricio poſſit fieri ſacrificiuʒ ⁊ oblatio ad gltare. ibidem.
In quod in meretricio lucratur meretrix teneat re⸗
ſtituere di. xv. ar. V. d. viij.
ertum
An mereri poſſit homo pꝛeminʒ vite eterne di.xx. ar.i.q iij.
In meritoꝛi ſit facere opus quod aliañ eſt vtile per
„
accidens di.xlv.ar.vj· d.ij.
iſſa
Vtrum in miſſa deficiẽte vno ſacerdote in miniſtrã do debeat miniſterinʒ ſuppleri per aliũ ſacerdoteʒ di. viij. ar.ij.q.ij. Auando in miſſa deſicit vnus ſacerdos? neſciatur vbi dim iſerit quid eſt faciẽdũ.ibidẽ. Quid faciẽdũ eſt quando certuʒ eſt ipſum conſecraſ⸗ fe coꝛpus ⁊ nõ ſanguineʒ.ibidem. An miiſaʒ debeat quis dimittere ꝓpter guttaʒ aque
viij. ar. ij. q.iij. An miſſam poſſit dicere ſequenti die ille qui poſt di ctum matutinum in ſero bibit ſi non dicit iterũ ma rutinũ.ibidem. nmiſſam poſſet dicere illo die qui in mane ita mo
icum ſumit de cibo ꝙ plene digeſtum eſt ante ho
ram miſſe.ibideʒ. An miſſam poſſit perficere ille qui iam celebꝛans re⸗
colit ſe comiſiſſe peccatum moꝛtale de duo noneſt
confeſſus cum pꝛopoſito confitendi di Viiij. ar.ij.
Si poſt canonis miſſe inceptionem perpendat
anosasessnras
caſu cadenteʒ in ſtomachuz cum iauat os ſuum di.
S3
— — —
S 8
S
£ SS
38 8
88282
3825
niſu

zgii
—
aimj lub neꝛi n
deme dig. zeiwlepe
in
otnlun . inim
ucerdos materiaʒ indebitam miniſtratam quid& tas palas di. xxv.ar. iiii.q.i.
bet faccre di.xi. ar. ii.q.vi. Quidſi ante conſecrationem perpendat hoſtiaʒ eſſe idebitaʒ.ibidem.
E
MQuid ſi poſt conſecrationem ante ſumptionem vini
conſecrationem.ibidem.. Quid ſi poſt ſumptionẽ hoſtie ⁊ ante ſumptionẽ ſan guinis.ibidem. S QAuid ſi ante conſecrationem panis perpendat in ca jice nõ eſſe miniſtrataʒ materiam debitam. ibidẽ. Quid ſi poſt ↄſecrationẽ panis ante tñ pꝛolationem verboꝝ quibus conſecrãdum eſt vinũ.ibideʒ. Quid ſi poſtplationem verbox illoꝛum ante tamen coꝛpoꝛis ſumptionem.ibidem. Quid faciendum eſt ſi poſt oa pꝛedicta.ibidem. In miſſam audire a maloſacerdote it eque licitum ſicut a bono di.xiij. ar.i.q.i.
—
Wiſſe quo tempor᷑ debẽt celebꝛari di.xiii.ar. ij g. iij
Quare miſſe tres celebꝛantur in natiuitate domini.
widem.qiiij. Quare miſſa non celebꝛal in paraſceue di. xiij·ar ·ii.
itrumn miſſam celebꝛare inloco non ſacro liceat di. Atrum miſſam celebꝛare ſuper altare non lapideuʒ liceat.ibidem.q.ij. Atrum miſſam celebꝛare in calice lapideo liceat ibi dem.ꝗ.iij. An miſſam celebꝛare in caliee ligneo liceat ð.xiii.ar. An in vitreo ibidem. In in ereo ibidem.— Vtrum miſſam celebꝛarc ſine igne? veſtibꝰ ab ep̃o benedictis liceat di xiii.ar.iii.q.iiii. An in miſſa ſint ſe indumenta cõia ep̃is⁊ ſacerdoti⸗ bus di. xiii.ar.ii.q.iiii. An cingulus debeat benedici ibidem vitrum miſſam celebꝛans in loco interdicto ſit irre⸗ gularis di xiii.ar.iiii.d.i. in miſſam celebꝛans in loco non interdicto ꝑſonis interdictis ſit irregularis di. xiii.ar.iiii.q.i.
An miſſam celebꝛans iloco inidicto a iure tantum ſit irregularis ibidem. 4½— 2 Ztrum miſſam celebꝛans ſup altare võ Aecratũ aut fractũ ſit irregularis di.xiii.ar.iiii.q.ii.
An talis peccet di. xiii.ar.iiii.q.ii.
———.
An miſſam celebꝛãs fractũ ñ enoꝛmiter peccet.ibið.
Iitrũ miſſam celebꝛans ſine veſtibus beuedictis? ad celebꝛãdum deputatis ſit irregularis di. xiii.ar. iiii.q.iii. i
Illa que in miſſaregruntur vltra illa que ſunt de et
ſentia ſacti gd ſignificãt di.xiii.ar.iiii.q.iiii ·
An poſtqᷓ; miſſe canonem inchoauit ſacerdos fi ſuꝑ⸗ ueniat excõmunicatus debeat miſſum dimitterẽ. di.xviii.ar.vi.q.ii.
An ꝓmiſſe celebꝛatione liceat dare aliquid tẽpoꝛale
E
di. xxv. ar.iii.q.i. 6.
CPoyſes Anmoyſes.
An ab ĩgredientibus monaſteriũ liceat aliad erigere
vel dare di. xx. ar. iii.q.ii. o E1— An monialibus liceat attigere ſacra vaſa vel ſacra⸗
An moꝛientibus aſfiſtãt boni ⁊ mali angeli di.xx.ar. An moꝛi deſiderent viri tanto magis qᷓto ſunt ꝑfe⸗ ctioꝛes di.xxiii.ar.i.d. v. nſi moꝛerentur oẽs vſq; ad paucos Jiros 7 mu⸗
tieres tenerent᷑ alii contrahere maioꝛẽ᷑.di.xxvi.ar.
iii.q.iii. Atrum moꝛi debeant oẽs hoies di.xliii.ar.iiii.q.i.
An mortui erunt oẽs homines ante ceſſationem ce⸗
ii. di. xlvii. ar. i.q. v. otus vel mutatio
Anidem moueri? geſccre ſimulꝑ accidens ſit poſſi⸗
bile di.x. ar. iiii. A. i. 5 An ad motũ totius moueatur aia localiter duʒ actu
perũcit coꝛpus.ibidẽ. in moueri aligd per ſe vteſt iloco? illud ideʒ non
poſſe moueri vt eſti aliuuo non vtiloco contradi-
cãt.ibidem.
An cis mutatio termietur ad getem naturalem cuiꝰ
ua di.xliii.ar. iii.q.ii. An mutatio ſit motꝰ vel finis mot⸗ di.xliii.ar.v.q.ii In motus ruper duo ſpariacontigua ſit vnus motuſ
vel duo contigui di.xl viii.ar.ii.d.i.
An duo motus ſint qñ ex albo fit nigrũ.ibidẽ. Vtrum motus coꝛpoꝝ celeſtium ceſſabit di. xlviii. gr. ii.q.ii. An motꝰcoꝛpoꝝ celeſtiũ ſit nãlis di. xlviii.ar. ii.q.ii. itrũ motus coꝛpoꝝ celeſtiũ ceſabunt i illo ſituĩ quo Atrũ motus coꝛpoꝝ celeſtiũ ceſſatio erit cauſa ſuffici ens nõ agendi necpatiẽdi eã ad iuic ibidẽ.q.iiii. An per motũ ſiat actio coꝛpox celeſtiã hoc iferiu di. Mundi etates ſunt ſex ⁊ ſimiliter hois di.iexpoñ
tione littere.
Atrũ mundi innouatioe rit eius purgatio di. xviii. ar. ii.q.i.
Atrũ můdo inouato⁊ ſcã diſtictiõe bonoxꝝ⁊ maloꝛñ deꝰpoſſet adder ad bonitatẽ vniuerſi.ibidẽ.q.vii.
mutationis natura non eſt ncipalis cauſa effecti⸗
An illi g mutilant ſe ſponte poſſint de iure ad oꝛdies
ꝓmoueri di.xxv · ar· V. q. ii.— Znille qui mutilat aliquẽ t̃ ſit irregularis di.xxv.
—„
An mutuans ꝗ dãnñ ĩcurrit ex hoc ꝙꝑnon eſt ſibi ſolu tum in termino aſſignato poſit recipere capitale?
dãmnũ di.xv. ar. v. q. V.
An mutuans illi g violenter rem ſuã detiet poſſit re cipere ab illo vltra ſoꝛtem.ibidem.
An mutuans ſine pacto? iſinuatione itentiõis plus habendi poſſit aligd recipere vltra ſoꝛtẽ ibidem.
An mutuas cum pacto ponẽs capitale ⁊ lucrum ſub certitudie poſſit retinere.ibidem.
An qñ capitaie ponit ſub certitudie ⁊ lucrũſub foꝛtu
na.ibidem— An q lucꝝ põit᷑ certitudie⁊ capitale ſp foꝛtũa.ibið. In qñ vtrũq; ponitur ſub dubio.bidem.

611
Pꝛo mutuata re quare nð poteſt aliquid exigi vltra ſoꝛten ſicut pꝛo re locata.ibidem.
—
Meceſlarium An neceſſarium ⁊ non neceſſarium ſint aliqů eiuſdẽ ſpeciei.di.xiiij. ar.ii.q.j. An ̃to nobilioꝛ eſt res tanto ſit potentioꝛ ad conſe-
—— *
t
quendum finem ſuum di.xlviiij. ar.ij. q. vſ.
Itrum nuptias celebꝛare oi tempoꝛe ſit licitum di.
xxxij. ar. v. d.].— Vtrum nuptie ſecunde ſint honeſte di.xlij. ar.iij.q.ij Atrum nuptie ſecũde ſint licite di.xlij. ar.iij.q.j.
An nuptie ſecũde debeant bñdici di.xlij. ar.iij.q.ij.
An nuptie ſche poſſint bñdici cũ pᷣa vxoꝛẽ vᷣgo.ibidẽ
Atrů nuptie be hẽant rõnem ſacfi di.xlij.ar. iij. q.lij.
In obligatio rei facta ei cui nõ poteſt de iure conue- nire poteſtas in rem illam ſit nulla de iure di.xxx viij An obligari poſſit aliquis ſe deo ſola interioꝛi locutò ne di. xxx viij.ar.iij.d. ij. Atrum obligatio oꝛiat᷑ ex nudapmiſſione di. xxx viti ar.iij.q.iij.-
Mleum cõſecratum
An oleũ ↄſecratũp eßᷣm ſit ſacim di.xxii. ar...
opano velopus In operationem naturalen poſſit habere res ſuper⸗ naturaliter pꝛoducta di xIvij· ar ij. q.iij. An opus inferioꝛis virtutis reddatur magis meri- toꝛiũ ꝑb ꝙipat᷑ a ſupioꝛi vtute di.xxx viij. ar. vj.d.ij
An opus quantoꝓcedit a voluntate maßis firm ta
in bono tanto ſit magis meritoꝛiũ.ibidem.
An opus acceptetur magis ⁊ minus adeo ᷣn ꝙ ma⸗ gis ⁊ minus optrans acceptatur.ibidem. In opus qᷓ;to minus difficiie tanto minus ſit meri⸗ toꝛium.ibidem. An opus bonum relatũ ad malum ſinẽ ſit foꝛmaliter
malum di. xxxViij. ar.j. d.] Mperarms An operario licitum ſit accipere mercedẽ ſuã a dño inuito domino vel ignoꝛante ſi ipſe non vult ſoltue⸗ re di.xv.ar. v. q. vi.
ino
⸗
di. xxvij. ar. iiij.q.ij.
An oꝛatio contineat aliquo modo virtutem ieiunij. di. xv. ar.ij.q.iij.. 11
In oĩo qᷓ;tů ad eccliaʒ ſit dignioꝛ qᷓ; elemoſina. ibidẽ
An oĩo inquãtum ſubuenit aie ꝓximi ſir magis ſatiſ⸗
An opinio pꝛeferatur veritati in aliquibus caſibus.
factoꝛia qᷓ; inquantũ per eam intendit oꝛans dulce
dinem contemplationis di.x v. ar.ij· q.iij. Atrum oĩo ſit actus volũtatis di.xv.ar.iiij.q.i. Atrum oꝛatio ſit actus virtutis latere. ibidem.q.ij. In oĩo ſit actus vturis pnie di.xv.ar.iiij.q.iſ. In oꝛare deum ſit vtile.ibidem.
An oꝛandt actus ſit ſub pꝛecepto.ibideʒ.
—
Tabula
Atrum oꝛandus ſit ſolus deus di.xv.at.iüj.q.iij. In oĩones noſtras cognoſtant ſci di.xv.ar.iiij.q.iij Atrum in oꝛatione ſit petendum aliquid determina te di.xv.ar.iiij.q.iiij. Atrum oꝛandum ſit vocaliter.ibidem.q. v. Atrum oĩo vocalis ſine mentali ſit ſatiſfactoꝛia.ibi⸗ dem. d. V. 6
An oio neficiat mentem oꝛantis experimẽtaliter di.
„„„.
xv. ar.iiij.q.vj.
An oĩonem impediat nimia intentio ad ipſa verba que dicuntur ibidem.
An oꝛans poſſit intelligere plura ſimũl.ibidem.
Atrum oꝛatio debito modo facta ſemper exaudiat᷑. di.xx. ar. iiij.q.vii.
Atrum oꝛatio dominica ſit efficatioꝛ ſuꝝꝑ omnes ali⸗ as oꝛationes.ibidem.q.viij.
An oꝛatio boni layci ſit melioꝛ qᷓ; oꝛatio mali ſacer⸗
dotis di.xxiij. ar.ij.q.ij.
An pꝛo oꝛatione liceat aliquid accipere vel dare ex pacto di. xxv.ar.iij.q.ij.
Zn oꝛandum eſſet pꝛo aliquo exiſtente in hac moꝛta li vita ſi eẽt certum ipſum eſſe repꝛobatũ di.xvj·
in expoſitione littere.
An oꝛatoꝛia facere liceat fidelibꝰ in domibus ſuis ſi ne auctoꝛitate epiſcopi di.xiij. ar. iij.q.j.
An oꝛdo ſequens poſſit recipi pꝛioꝛi non ſuſcepto di. xxiiij. ar.i.d.i.
Atrum oꝛdo ſit in eccleſia di.xxiiij. ar.iij.q.i.
Vtrum oꝛdo ſit ſacramentum.ibidem.q.ij.
An oꝛdo ſit vnñ ſacramentum di.xxiiij. ar.iij.q.ij·
Atrum oꝛdines ſint ſeptem tm̃ di.xxiiij. ar.iij.q.iij.
An oꝛdines omnes qui ſunt modo in eccleſia fuerit in eccleſia pꝛimitiua di.xxuij/ar.iij.q.iij.
Atrum in oꝛdine conferatur gratia gratum faciens Si.riii. ar i
An cuiliber oꝛdinem ſuſcipienti.vt debet cõferatur aliqua illuminatio intellectus di.xxiiii.ar. iiiip..i.
An oꝛdinis ſuſceptio ſupponat in ſuſcipiente gi iã
gratum facientem.ibidem.
In oꝛdinis ſacramentum ſit contta moꝛbum itera-
bilem di.xxiiii.ar.iiii.q.ii.
Atrum ſupꝛa gꝛdinem ſacerdotalem ſit aliqua pote
„
ſias in eccleſſa di.xxiiii.ar. v.q.i.
Aitrum oꝛdines pollint cõferre ſoli epiſcopi di. xxv. An oꝛdines minoꝛes poſſint conferre non epiſcopi. di.xxv.ar.i.q.i.
Atrum oꝛdines poſſint cõferre epiſcopi heretici di.
xv. ar.i.q.ii. n oꝛdines poſſint conferre ep̃i qui renunciauerunt loco ⁊ dignitati di.xxv.ar.i.q.iii. Vtrum oꝛdinem impediat ſexus mullebꝛis di.xxv. ar.iiii.q.i.—“ Atrum oꝛdinem i
mpediat etas infantilis. ibidem.
g. ii.
An oꝛdines ſacros ſuſcipiens in pueritia obligetur ad continentiam di.xxv.ar.iiii.q.ii.
Atrum oꝛdinem impediat defectus natalium di.
xxv. ar. iii.q.ili. 1
Aitrum oꝛdinis ſuſceptionem impediat feruitus di. xxv. ar. v. q.i. 63
Zitrum oꝛdinis ſuſceptionem impediat natabiis ð fectus alicuius membꝛi.ibidem.q.ii.
X
—
mcn win
1*
„
inb m üe
*n 9 5
di
—
* 8
——

m n Woi
04, ini
*
gtrů oꝛdinis ſuſceptionẽ ipediat homicidiũ ibideʒ
2n olainis ſuſceptione ipediat moꝛtalc peccatũ di.
n vir qoꝛdinẽ ſacrũ ſuſcepit añ Mumationẽ mr̃i⸗
nonij ignoꝛãte vroꝛe debeat reſtitui vroꝛi eũ repetẽ
ti aut ↄpelli religionẽ itrare di. xxxiiij.ær. iij.q.ij. Quid dicẽdũ eſt fi talis nõ vulr religionem intrare? mulier petat ipſum ſii reſtitui.ibidem.
An quod palpat neceſſe pabeat conũpi ᷣm ꝙ dicit
gregoꝛiꝰfuper illud ioannis penult. cum eſſet ſero di. x· in expoſitione littere ⁊ di. xvilij· ar. iiij.d. i.
—
An papateneat᷑ cõfiteri di.xvij.ar.ij.q.iiij. Iin papa poſſit diſpenſare in pꝛecepto de ſoluendo decimas di.x vij. ar. ii.q. vii Aupapa poſſit auferre cõſecrationẽ ab altari calice abſe; uloꝛum deſtructione di. xxv.ar. i.q.iii. In papa poſſit reſtituere fame clericum infamẽ di ·
xxv. ar. vi.q.i. Ztrum oꝛdinem poſſit conferre ipſis opus degrada
tus di.xxv. ar.i.q.iii.
In poſſit B de layco.ibidem.
In papa poſſit cogere clericum ad recipiendum epi ſchopatum di. xx viiii.ar. i.q.iiii.
qnparadiſo tereſti quare non coierunt pꝛimiparen tes di. xx vi.ar. iiq i.
An partes cõtinueſ uo toti ſint actu di.x. ar. vii.q.ii
Inſialiquis ãd participationem bonoꝛum ſuoꝛum recipiat multos ſint ey hoc bonaſua minus vtilia. di.xlv.ar.ii.q. M.
An partus debeat ſeqni conditionem patris vl ma tris di. xxx vi.ar. v.q.ii. ₰ An partus ſequatur parentem peioꝛis conditionis
5ᷣm̃ conſuetudinem alicuius terre.ibidem.* paruult Anparunlii lege nature ꝑoterãt regñari vteris ma trum per fidem parentũ di.i.ar. V.d· ii. c
An paſeha poſiit accipi ancʒ modis di. ix ari. ii
E
lwiiii. ar. ii.q.ii.
An pater ſit nobilius pꝛincipium in pꝛolis ꝓcreatio neq; mater di. xxvii.ar.i.d.i. An in paulo pꝛeceſſerit aliqua diſpoſitio ſuam cõucr ſionem di.xv. ar. i.q.vii.
———„ . 3
Anpaſſibilitas impoꝛtet realiter pꝛiuationem di.
Atrum peccatim oꝛiginale purgaretur in parunlis
inlege nature per ſi dem parentum di.iar. v.q.i.
An ad peccatum oꝛiginale purgandum in paruulis ſufficeret ſides alioꝛum qᷓ; parentum carnaliuʒ di. i.ar.v. q.i.—
An requirebatur ſides in actu.ibidem.
In requirebatur intentio applicans illum actuʒ ad paruuli mundationem.ibidem.
Inmagis requirebat᷑ ad illam muudationem fides
arẽtum qᷓ; caritas eoꝛum.ibidem trum ad peccatum oꝛiginale purgandum in par⸗ uulis in lege nature ſufficeret fides parentuʒ infoꝛ⸗ mis di.i.ar. v.d.ii.
Aitrum ad peccatum oꝛiginale purgandum in par uulis in lege natut ſufficeret fides ſine aliquo ſigno exterioꝛi.ibideʒ.q.iii.
An peccatum oꝛiginale ſit cauſa moꝛtis meritoꝛia. di.xliii ar.ii.q.ii
eccatum actuale moꝛtale
An aliquod peccatum actaale moꝛtale ſit ſemper in ſubiecto fidei infoꝛmis di.i.ar. v.q.ii.
An peccatum pꝛedicetur de qualibet ſpeciei pecca ti ub illa ratione ſpeciali qua eſt obiectum peuiten tie di.xiiii.ar.ii.q.i.
An opera in peccato moꝛtali facta remunerent ᷣm aliquid di.xv. ar.i.q.V.—
An pꝛopter opera bona facta in peccato moꝛtali ſub ſtineat homo minoꝛem penam in inferno. ibideʒ · In peccatum poſſit expiari per penam tempotaleʒ ſine gratia di. xvi.ar.v.q.ii· An peccatum incurrat participans cum peccatoꝛe in peccato di.xviii.ar.vi.q.i. In pꝛo ſolo peccato moꝛtali ſit aliquis excludendus a ſacramentis eccleſie di. xviii.ar.vi.q.ii. In peccatum vel delictuʒ fratris debeatpꝛius oſtẽ⸗ di pꝛelato qᷓ; teſtibus di.xviiii.ar.iii.q.ii. 2 Atrum peccata dimiſſa poſſint redire eadem iunu⸗ mero qᷓ;tum ad culpam di.xxii.ar.i.d.i. Atrum peccata omnia dimiſſareddeant perſequẽs peccatum moꝛrale eadem ſpecie velgenere q;tum ad culpam.ibidem.q.ii. Vtrum peccata omnia dimiſſa reddeant perſequẽs peccatum moꝛtale qᷓ;tum ad penam.ibidem.q iii. In peccatapꝛius dimiſſa aggrauent moꝛtale pecca- tum di. xxii.ar.i.d.iii. An pꝛopeccato dim ſſo qᷓᷓtum ad culpam poſſitho⸗ moper ſequens moꝛtale peccatum habere penam eternam.ibidem. Jitrum grauius peccatum fit violare alienum tho⸗ rum qᷓ; cognoſcere monialem benedictaz di.xxxv. gr.i.q. v. An minus peccatum ſit peccare cum pꝛopꝛia vxoꝛe contra naturam q; cum meretrice di.xxx viii.in ex poſitione littere. In peccatum omne moꝛtale ſit infinitum di. xliiii. Kri
Anpeccata venialia multa poſſint equiualere Vni moꝛtali di. xvi. ar. ii.q. uü. An peccatum veniale ⁊ moꝛtale poſſint eſſe in cadt ſpecie moꝛis.ibidem. An peccata venialia remit tantur per oꝛationem do
minicam ⁊ ep̃alem benedictionẽ di.xvi.ar. v. q.i. Atrum peccatum veniale poſſit remitti ſine pecca
to moꝛtali ⁊ ecõuerſo ði.xvi.ar. Vd.ii. An peccatum vnum veniale poſſit remitti ſine alio
di.xvi.ar. V.q.ii.—

An peccatum veniale poſſit remitti per penitentia; ine gratia.ibidem.
Vtrum peccata aliqua venialia deleãtur poſt hanc vitam qᷓ;tum ad culpam di.xxj. ar.ij. q.j.
An in peccato veniali polſit aliuuis moꝛiſine moꝛta Btrum penitentie actus infoꝛmetur pꝛius oꝛ die na⸗
lidi.xxj. ar.ij.q.j.
An peccare venialiter ſt facilius q; delereipſuʒpec catum veniale.ibidem.
Vtrum ad peccatoꝛum venialium remiſonẽ cum quibus anima recedit a coꝛpoꝛe ſufficiat pena pur⸗
gatoꝛij ſine motu tontritionis di. wi. ar. ij. q. ij. 2in peccata aliqua Venialia ſint aue nunqᷓ; delebun⸗ tur di. xxi.ar.ij.q.iij.
Atrum peccata venialia intelliganturper isnm fe num ſtipulam di. rxj. ar.ij.q.iũ.
Atrum peccata venialia deleantur per confeſſiont generalem di. xxj.ar. iij.q.j.
in peccatum aliquod veniale ſit unqᷓ; conſulenduʒ
pꝛopter pericutum vitandi pcccata moꝛtalia di.
p.ar.iij.q.ij. peccatum ſit facere erpentas in opus minus vti
e que fieri poſſent in opus magis vtile di. xxxxv.
ar. vj. q. ij.
An pena moꝛtis ſit ſatiffactoꝛia di. yrj. ar. ſ.q. j.
An pene acerbitatis intenſio reſpondeat magnitudi ni offenſe ⁊ pene duratio radicationi peccati di.xxj ar.j.q.ij.
An pena qᷓ;to magis eſt afflictiua tanto citius infe⸗ rat moꝛtem di.l.ar. v.q.ij.
5. pena dãni⁊ pena ſenſus ſint in aliquo compara-
iles inter ſe di.l.ar.v.q.iij. An pena paruuloꝛum qcum ſolo oꝛigiali deceſ erũt Au minutiſſima.ibidem. An omnis pena ſit aliqua afflictio.ibidem.
An duarum penarumn quarum vna includit aliam?
non ecðuerſo illa ſit maioꝛ que includit aliã ibidẽ.
14
Atrum penitentia ſit virtus di.xiiij ar. j. q.j.
AVtrum penitentia ſit virtus generalis. ibidẽ.q.ij.
An penitentie obiectum ſit peccatum ſub r atione 5 eſt dei offenſiuum di.xiiij. ar.j. d.ij.
An penitentie obiectum ſit pꝛopꝛium actuale pecca
tum ſub ratione qua eſt tranſgreſſio diuine legis v
dicabilis ⁊ expiabilis per actum penitentis.ibidẽ. Zitrum penitentia ſit ſpecies ecialiima virtutis di.xiiij. ar. ij.q.j. Vtrum penitentia ↄtineaturſ ub iuſtiria. ividẽ. q. ij.
Inpenitẽria ſit virtus theologica di. xiiij. ar. i.q.ij
AIn ſit virtus moꝛalis.ibidem.
An obſeruet medium.ibidem.
Vtrumpenitentia ſit in voluntate ſicuti in ſubiecto. di. xiiij. ar. iij. q.i.
An penitentin ſit in concupiſcwij ſeur fubiecto di. xiiij.ar.iij.q. j.
Anin iraſcibili. ibidem.
Anin qualibet potentia ibidem. nn
Itrũpnie actus ſit in bearis di. xiij.ar.iij. aij..
An ſitiillis btis g nũq; peccaueft di.xiiii.ar.iii. q.ii.
AIn ſit in xp̃o.ibidem.
An in angclis beatis. ibidem.
Rnin damnatis.ibidem.
Anielectis adhuc exiſtentibus i urnio ide 6
Atrpnia ſitĩnobis er acgſitione di. xiiii. ar. iiij.. In ad virtutis pnie acaſitionem ſit S bec catum di.xiiij· ar. iijj. qi.
rm venitentia concipiaturi nobis ex tim vꝛe di. xiiii.ar. iiii.q.ii. Atrum penitentie pavitus foꝛmetur pꝛius oꝛdie na⸗ ture qᷓ; eins ſubiectũ di.xiiij.ar.v.q.j.
ture q; eins habitus.ibidem.q.ij.
An in pnie habitu caritate foꝛmato moꝛalis bonitas
addat aliquid abſolutum vltra habitum peniten⸗
tie⁊ caritatis di. xiiij.ar.v.d.ij.
An ſuper penitentie actum moꝛalis bonitas addat aliquid abſolutum. widem.
In penitentie actus mereatur de congruo foꝛmatð nei habirus.ibidem.
Atrunm pnie actus non elicitus ab aliquo penitentie habitu aliquando foꝛmetur di. xitij.ar.vj.q.j.
W npenitendi actus caritate foꝛmatus poſſit elici a
onitate ſine aliquo ſup naturali adiutoꝛio di.xiiij. Zn penitendi actus tanto ſit nobilioꝛ ᷓro foꝛ matur
caritate imediatius.ibidem.
trunm penitentie actus ſoꝛmatus it nobilio: 5 eiꝰ habitus di. xiiii. ar. vi.q.ii. npnie habitus ſit pꝛicipalioꝛ pars cauſ e actus pe⸗ nitendi di.xiiii.ar.vi.q.ii. Zitrum per penirentiam poſſit remitti quodcunqʒ peccatum di. xiiii.ar. vii.q.i.
In penirentia infoꝛmis diſponat directiꝰad peccati
remiſſionem q; quecunqʒ; alia virtus infoꝛmis di. xiiij. ar. vij.q.j.
Pnpenitenti peccatoꝛi ⁊facienti quodi inſe eſt deus
meruerit de condigno peccatir emiſſionem.ibidẽ.
Vrumper penitentiam poſſit remitti tota pena pec cato debita di.xiiij.ar.vij.q.ij.
Atrum per penitentiam omnes virtutes amiſe re ſtituantur di. xiiij. ar. viii.q.i. n penitẽdi actus ſit delectabil di.xiiij. ar. viij.i. trum per penitentiam ſequentem viuificẽtur bo⸗ na opera moꝛtificata di.xiiij.ar. viii.q.ii.
Atrum de peccatoper penitentiam iam remiſſio te ncatur homo amplius pẽitere di. 4 i.
„„„„
„„„
viiii.q.i.
len pniam W nu ſeme reſur gere di.xiiii.ar.viiii.q.ii.
Vtrum penitentia ſit aliis virtutibus pꝛioꝛ oꝛigine di. xiiii. ar.x.q.i.
An pniaſit pñalis edifitii fundamentum di xiiii. ar.x.q.i.
Atrum penitentia ſit aliis virtutibus vꝛioꝛ dignira re di.xiiii.ar.x.q.ii.
An penitentia ſit dignioꝛ qlater 4 di.xiii. ar.r.qii.
An pnia foꝛmata dicat quid compoſitum ex habitu penitentie⁊ caritatis.ibidem.
Atrum peniteutia ſolẽnis ſit iterabilis ⁊ quibus p ſonis ſint iĩponenda di.xiiii.ar.ii.q.i.
Ad pẽitẽtiaʒ ſolemnem que requiratur ibidem.
enitenitia quare dicitur ſecunda tabula poſt nau⸗
„ b„„
ragium di. xiiii.in expoſitione littere.
itrium pnie partes ſint iſte.ſ.contrictio coꝛdis.cõ⸗
feſſio oꝛis ſatiſfactio operis di.xvi.ar.j.q..
Atrum in penitentie facramento pꝛineipalioꝛ pars
ſit abſolutio ſacerdotis qᷓ; compunctio coꝛdis. ibi⸗ dem.q.ij.
Pnia vera quibus impeditur di xvj. ar. iij.q.j.?.ij.
trum pnia de peccatis moꝛtalibus pꝛecedentibuſ aptifmũ ſit ad ſalutẽ neceſſaria di. xvj. ar.iiij.q·. 2 inen neceſſaria oꝛigina di· vi.
ui iurin
„ nn
fe dem
te num
wel
ſn umt
em ih.
————— ————————— ⸗—

isih onn
uni winn — sulun
dnhn miin
iu
mnmt.
minn aniſe inigi
wufinr igi.
umremior
üienii uiient u esyieh nunj apinihi nzin vi
min uuhlu nn winnn ſi cdis
j jih
An de obliris.ibidem.
Atruʒ pnĩa ſit neceſſaria de peccatis venialibus di. Fiar. v..i.— An penitentes poſſint mereri de condigno peccati
Vtrũ pnia exterioꝛ fit fa cramentũ di.x
¶Labula
Pnia vera quibus imdeditur ð. xvf.ar. ii. d. i.x.q it itrum penitentia de peccatis moꝛtalibus pꝛecedẽti pus bapn ſit ad ſalureʒ neceſſaria di. xVi. ar · iii.d.i
An penidentia ſit neceſſaria de peccato oꝛiginali di. xvi.ar.iiii.q.i.
xitrum pnia de peccatis moꝛtalibus ſ equentib? bap tiſmũ ſit ad ſalutem neceſſariadi.xVi.4r· ilij·d..
An pnia de quolibet peccaro moꝛtali in ſpãli it ad ſa⸗ lutem neceſſariadi.xvi.ar.iiij..ii.
remiſionem di. x vij. ar.i.q.ui.
Acrum penitens teneutur tentione neceſſiratis rec
—
pere ⁊ erplere pni xviij„gr.i.. V.
an ſibi iniunciam a ſacerdote.ð.
Atrum penitens ßmo poſſit digne penitere in articu
lo moꝛtis di.xx.dr.i.q.i. Ad pniam ignam que requirunt᷑ di. xx.ar.i.q.i. Arrum penitenti in articuio moꝛtis debeat ſacerdoſ imponere aliqnã penitentiam di.xx.ar.i.q.ii. Anille cui pnia imungitur a ſacerdote maioꝛ debito teneatur cã explere di.xx.i expoſitione lutere. Ztrů penitens teneatur celare perſonam cum dua
peccauit di. xxj. ar.v.d.ii.
Vtrũ penitens teneatur eelare penitentiam ſivi iniũ ctam a cõfeſſoꝛe.ibidem.qiij.
An per penitentium reuiuiſcant bona merita moꝛti
ficata eadem in numerodi.xxii.ar.i.d.i.
An pnia exterioꝛ ũit cauſa iterio:is.di.xxi.ar.i.a.i.
Atrum peniteniie lacramẽtires ſitipfaremiſiopee
caroꝛum.ibidem.q.ij.
xitrum penitentiaſit vnuʒ facramẽti. ibidem.q.iij.
Atrũ penitentia ſit ab inſtitutione.ibidem.d.iiii.
An penitentia ſit a natura di.xrij.ar.ij.d. in. Atrum penitentie ſacramentum ſit a xpo immedia⸗
te conſtitutum di. vxij.ar.ij.d. v. An penitentie ſacramentum inſtituerit ipſe xðᷣs ante ſui paſſionem di.xxij. ar. ii.q. v.
(Pihrmm
An ꝙ periurium non ſit peccatum poſſit aliquis face ₰
re di. xx viiij. ar.ij. q.iiij.
oꝛtio canonca
An poꝛtio canonica debeat dari ſfacerdoti parochia-
u de funeralibus illius qui intrauit religionem iſir⸗ mus infirmitate qua moꝛtuus ẽ di.xlv.ar.vj.d.iiij
An poꝛtio canonica debeat accipi ᷣm us ſcriptum
vei m conſuetudines terrarum, ibidem. An poꝛtio canonica ſe extendat ad legata.ibidem.
An poꝛtio canonica deducenda ſunt de his que legã
tur ſingulari perſone.ibidem.
ot eſtas vel potẽt ia
An quis poteſtatem habens ab eo qui eam concede⸗ re no potuit poſſit licite ea vti di.xxj. ar.v.q.i.
An poteſtatem ligandi ⁊ ſoluendi in foꝛo penitentie acceperint omnes diſcipuli a chriſto mmediate. di. xxuij.ar.v.q.i.
An poteſtatem interdictionis acceperint alij diſcipu li a petro mediate di.xxiiij.ar.v.g.ij. Sr
An vnius potentie actus retrahat animam a ſua ope
ratione di.vxxꝝ viuj.ar.iii.q.iii.
—
An potentie znime ſenſtiue ieneſcantdi. Lari.q· i.
An potentie fenfitiue feparentur enm anima. ibidẽ. An potentia vna habeat vnum ſolum m dum agen di naturrlem dil. ar.i.q.ii.
Pꝛeccptum
Vuot ⁊ que pꝛecepta dicta ſunt hommni ante pecea⸗ tum di.xx vi.ar.uii.q.i.
An pꝛeceptum quoduibet quod eſt de iure nature ſit perpetuum di.xx vi.ar.iu.q.ii.
in pꝛeceptum de contrahendo matrimoniuz t ali⸗ cubi in ſacra ſcriptura reuotatum.ibidem. Muare pꝛeceptum pertinens ad conſeruationem in⸗ diuidui magis durar qᷓ; iliud quod eſtad conſerua- tionem ſpecꝛei.ibidem..
8 pPᷣdicatõ
An pꝛopꝛedicatione accipere aliauid vel dare ſit li⸗
citum di. Ix v. ar. iii.d.üi.
An pꝛelatoliceat re n · ouere ab officio ſubdictum ſuð quem per ſuam conſetſionem ſcit male vti officio ſuo di.xxi.aiiii.q.ii.
An pꝛelato liceat accipere pꝛocurationem pꝛo coꝛĩt ctione ⁊ viſitatione di.ixv.ar.ii..i.
¶pminm
An pꝛemii accidentalis obiectum ſit bonum creatuʒ di.xxxx viiui.ar.v. queſtione pꝛima.
Quare pꝛemium humus dicitur accideni ale. ibidem.
Vtrun omne pꝛemium accidentale ſit aureola. diſii etione xxxx viiii.ar.v.queſtionc tertia.
Anpꝛemi eſſentiale dicat᷑ aureola ð.xlix. v.q.iii
Pꝛeſcriptõ
Vtrum pꝛeſcriptio faeta contra ꝓhibitionem de con trahendo cum affine valeat di. xxxxi.ar.i.q.ii.
An pꝛeſcribi poſſit contra ius di. xxpxi.ar.ii.q.ii.
An ad vt pᷣſcriptio valeat quot ſũt neccſſaria.ibið
An pꝛeſcribi poſſit ↄtra quodubet ius poſitiuũ.ibið.
An pᷣſcriptio valeat ↄtra ius ſoluẽdi decimas.ibidẽ.
An ille qui poſt pᷣſcriptionis tempus compietum co⸗ gnoſcit ꝙ res a pᷣncipio ad eum nõð pert nebat de in fe teneatur illam dimuttere in foꝛo ↄſcientie.ibidẽ.
An pꝛinceps poſſit eꝝcõmunicari di.xviii.ar.v.q.ii
An pÿnceps depolitus ſit pᷣnceps di.xx v.ar.i.q ii.
An pꝛinceps poſſit reſtituere fame iaycum infama⸗
tum di.xxv. ar. vj. queſtione pꝛima. e Anpꝛioꝛes ppſſint excommunicare ſubditos ſuos. di.xviii.ar.iiii.queſtione pꝛima.
prophetat
Acpꝛo actupꝛophetandi accipere aliqu d vel dare
tlicitum di. Txv.ar. iii. queſtione ſecunda. pꝛomiſſio
An pꝛomiſſio futurarum nuptiarum facta fub condi ctione impoſſibili teneat di.xx viii.ar.i.q.i.
An pꝛomiſſio talis teneat in aliis cõtractibus.ibidẽ.
Anpꝛomiſſio facta ſub condictione non eꝝtante indi geat reuocationem di. xxx viii.ar. V. d iii.
in qui pꝛomittit alicui.iooo.s poſtea ſoluit itendẽs tamen ꝙ poſtea auferat eos ſibi ſi poterit impleas 7

pomiſlum di. vx viii ar. vii.ii. An ſiille deriens fueritelerieus monaſterüpoſitte· . vomoto gioſuʒ ꝑcuriẽs ꝑ epᷓ abſolui ð xviii. ar.xii..iiii. An ſi percuſſit clericn ſecularẽ non eiuſdem monaſte n aliqua pꝛomuendum impediat que non deici⸗ ri ⁊ non oꝛtum ſcandalum poſſit abſolui per ep unt iam pꝛomotum ð · xxv.ar. vj· q.iij. copum loci ilius ibidem. Fiiitnn 5 An relgioſus quoad aliquid ſui ſit ſui iuriſð. xxxviii RH ar.iiiq.i. An ab eodem puncto ad idem punctum poſſint tra Anreligioſus pꝛofeſſus qui ſit epiſcopus teneatur pi ſimul duc linee recteð. xviuj· ar. uij· q.v. habitum religionis poꝛtarẽ? pꝛopꝛium non habe⸗ —ſ tonũ rreð. xxx viii. ar. V. d. 6 An reiigioſus poſſit epiſcopatum accipere ſine licen Aitrum pui gatoꝛij pena ſit grauio? qualibet penatẽ tia ſui pꝛelati ibidem.— poꝛali ð.Ix. ar. i.q.i. kn An cum reugiolus ſit epiſcopus diſpenſetur cumeo Zin purgatoꝛi ignis plus affligat purgãdos qᷓ; ille g in voto religionis ð. xxx viu.ar. viiii.q.i. pꝛecedet jaciem iudicis ð. Ix ar. i.ꝗi. iue ſtr religion exempti poſint aboꝛdinariis conue
Zin in purgaroꝛio exiſtentes ſint certi ꝙ habebuntvi niri ratione cxecutionisð. xlv. ar. v. d. ii. am eternam ibidem qkeigio 5
nů purgatoꝛijpenaſit ſatiſfactoꝛiað. xr. ar ii· ij
An qui purgantur per eam voluntarie ſubſtine ant An in religione poſſint fieri pꝛelati ſine diſpen ſatio·
eam ð.xx.ar.ii.q.ij. ne q patiunt᷑ de fratrů nataliũ ð. xxv.ar. iii. q iii.
Utrum purgatoꝛij pena infligatur per miniſterium An poſſint ad ſacxos oꝛdines pꝛomoueri ibidem · demonum ð. xx.ar.ij.q.ij. An poſſint cõfel· des audire excõᷣmiſſione ibicem.— An purgandi deducantur per angelos vonos ad lo· An pꝛofeiſoireligione facta xconſenſuz metumoꝛ„ cum penalem ð·xx.ar.ij.ꝗ.ii ttis coactum tenedt ð. xviu. ar.i. q. i. An qui ſunt in purgatoꝛio pertineant ad eccleſiã mi Atrum religionem poſſit intrare qui iurauit aliqua; litatem veltrinmphantem ð.xr. ar.iij. q.iij. ducere in vroꝛẽ můtrimonio nõ cõtracto ð. xx viiii·
In ille in purgatoꝛio puniatnr qui ante moꝛtem fa agr.ii.q.iiii. cit totam penitentiam ſibi a facerdote iniunctam An religionis ingreſſus ſit fauoꝛabihoꝛ qᷓ; matrimo
minoꝛeʒ tamen debito 5. xx. in expoſitione littere. nij contractus ð. xyx vi. ar. iiii. q.i. Atrumin purgatoꝛio puniri aliquas animasa ox⸗ trum ad religionis ingreſſum expediens ſit vt iu⸗· poꝛibus cum caritare recedentes ſit confonum di nuenes indncantur p. xxxviii. ar. vi.q.iii. uine iuſticie d. xx. ar. i. qi.—— n i aliquis in religione volens facere pꝛofeſſionẽ᷑ Ntrum de purgatoꝛio aliꝰalio citiꝰliveret᷑ ibidẽ.q.ij. vult actualiter eiſe obligatus aduota que fecerat in trum ad purgationem animaruʒ ſialiquis locus ſeculo remãeat obligatꝰeiſdẽ ð.xxx viii.ar. viii.q.ii
pecialiter deputatus idem..j. i. Intalis poſſit abſoluia pꝛelato poſtquam ad ſuam Purgationis animna 9 eſt locus ð.xxj· ar. i.q.iij. deuenerit noticiam ibidem. zultal— An ſi quando pꝛofitetur non cogitat de votis aue fe
An quitates ptures ſolo numero differentes poſ⸗ int eſie imulð.xiui. gr· iiſ· ¶.
cerat infeculo intelligi eſle debeant commutata in religionis votum ibidem.
An rẽligionis votuz poſſit commutari in melius bo E m.riii ar⸗ vuiit. q
An quantitas it idem realiter qð mã ð.xj.ar.i.q.ij— ¶MRemiſſio peccau—
Zn quantitas aliqu ſceu dimẽſo interminatapꝛece An de remiſſione peccati poſſit homo eſſe certꝰcerti dat oꝛdine nature foꝛmam ſubſtantialem in mate tudine ſcientie m hac vitað.xiii.ar. viii.q.i.
ri 2n remiſſio peccati fiat ifuſione alicuius habitus in
An quantias continua ſitidem realiter cũ ſubſtan⸗ aia lꝑſolã ði gratuitã volůtatẽ ð.xvii.ar.iiii.q.iii
tia qnantað ·xii.ar. i.q· i ʒin reiniſſio peccati pꝛioꝛ ſit oꝛdine nature qᷓ; eſſe iu⸗
2in qᷓ;titas poſſit denominare ſe ipᷣaʒ ð.xij. ar.i.q.ij. ſtum per gratiaʒ ibidem. S An remiſſio peccatoꝝ ſit ideim realiter qð bonoꝛum
quoꝛum ſunt pꝛiuationes reſtitutio ibidem. An quies ſit pꝛiuatio motus ð.xxxx viij. ar. ij. q.ij· ft— obi
2 400—— An repꝛoboꝝ hominum finis ſit illud malũ pꝛopter An due relationes ſint vel vna tantum inter virum quod vitanda ſunt cetera ðᷣ.xliii. ar.i.q.iii. ⁊ voꝛẽ ſub ratide quã coiugeß d. xxvj· ar. uij· q·j. An repꝛobi recipiãt in iferno aliquã conſolationem. e recolẽtes bonaqͥ fecerant aliqũ ð. xliii.ar. vii.q.i. B repꝛobi conſoleniur in habendoſotios in penis AVtrum religioſus ꝑcutiẽs aliũ religioſuʒ eiuſdẽ mo⸗ di.xliii.ar.vii q.ii.
naſterij poſſit a ſuo pꝛelato abſolui di. xVu· ar. xij. An repꝛobi cruciẽt cũ miſericoꝛdia ð.xliiii. ar. ii.q.i. — An repꝛoboꝛum gruciatus ſit oꝛdinatus ivideʒ. An ſiii religioſiperenſerintſe ertraſepta monaſtẽ—
(Ke uO Ntrum religioſus percutiẽens religioſuʒ alteriꝰclau⸗ Vtrũ reſtitutio ſit pars ſatiſfactiõis S. xv. ar. v. q.i. nri poſſir avſolui aPpꝛio plaro d. kVui. ar. xui.q. i. An reſtitutio ſit quid pꝛeambulum ad fatiſfactionẽ Vtrů religioſus perẽutiens ciericus fecularem poſſir di. L. ar:V.i.— 3
ugiolus percutiensetrizit.P q.i. abſolui apꝛohꝛio pꝛelatoibidem· q·ui.. ittum ad reſtitutioneʒteneatur qui damniſicat ali
S3

mch nbin n 5 uun uin hum jask * rumn
E wischeſe nmu uncs oden u wbhn ri A unh
im
nü
poſſeſſionibus teneaturſe vende ſtituere poſſit.ibidem. Vtrum reſtituere teneatur homo ea que inuenit a foꝛ tuna di.xv.ar. V. q. Viſ.
Atrum ad reſtitutionem teneatur qui damniſficat ali um inſte in fama.ibidem.d.iij.
An ad reſtitntionem teneatur magis qui damniſicat
aglium in fama qᷓ; dãnificans in exterioꝛibus poſſeſ⸗ ſionibus.ibidem. 3
An ad reſtitutionem teneatur g aliũ damniſicat in fa ma vrum crimen in ponendo.ibidem.
An aliquis teneatur ſe infamare vt alij famã reſtitu
at qᷓ; ſibi abſtulit iniuſte ſi alio modo reſtituere non poteſt.ibidem. Rrrum ad reſtitutionem teneatur dãniſicãs aliũ in⸗ iuſte in poſſeſſiõibꝰ exterioꝛibꝰdi.xv.ar.v.q.iiij. AIn ad reſtitutionem teneatur g iubet fieri damnum alicni. di.xv.ar. V.q.iiij.
— F teneatur ille qui conſuluit.ibidem.
An ille qui exequitur.ibidem.
nconſentiens. ibidem. Lnileaanlatu illi qui dãnum itulit. ibidem.
In receptans.ibidem.
An participans.ibidem.
—
In fatens ꝙꝙ verbo ſuo dãnũ impedire poſſet.ibidẽ.
An ille qui non obſtat damnificanti cum poſſet⁊ ei
er officio incumbit.ibidem.
An ille qui non manifeſtat illum qui damnum intulit cum tamen ſciat.ibidem.
An quilibet eoꝛum qui tenetur ad reſtitutionem te⸗ neatur inſolidum.ibidem.
In ille qui reſtituere tenetur obligetur ad reſtitutio⸗
nem qᷓ; citius poteſt.ibidem. An reſtituendum ſit damnificato tantum diſtanti ꝙ maioꝛes fiant expenſe in mittendo qᷓ; ſit damnum. n reſtituere teneatur homo quando neſcit quibus reſtituendum ſit.ibidem.
An reſtituere debeat homo damniſicato in pugnan⸗ ti bonum cõmune.ibidem.
An reſtituere teneantur damna inferentes in guerriſ hominibus innocentibus.ibidem.
An impediens alium a conſecutione beneſitij quo di
gnus erat teneatur illi ad aliquã reſtitutionẽ.ibidẽ. An qui retrahens aliquam ꝑſonam vtilem religioni
ab ingreſſu religionis teneatur illi religiõi ad aliquã
reſtitutionem.ibidem.
An mulierſuſcipiens filium de adulterio per quẽ ex
heredatur verus heres teneatur ad reſtitutionem
Nero heredi. ibides.
An pꝛocurans iniuſie aliquẽ in ſeruitutem redigi te⸗ neatur ſe facere ſeruuʒ pꝛo illo ſi aliter nõ poteſt eñ reſtituere libertati.ibidem.
Anille qui non habet qð reſtituat pꝛo dãno illato in
—
Atrum reſſurget idem homoĩ numero.di. xliii.ar.i.
Atrũ reſurgẽt omnes electi di. xliij. ar.ij.u.i. Atrum reſurgent oẽs adulti vãnati.ibidem.q.ij.
Vtrumreſurgent paruuli qui cum oꝛiginali peccato
deceſſerunt.ibidem.q.iij.
Atrũ in reſurrectione natura erit cauſa effitiens re-
oꝛmationis coꝛpoꝛũ humanoꝝ di.xliij ar. iij.q.i. trum in reſurrectione natnra erit cauſa efficiẽs ite rate Vnionis anime ad ſuuʒ coꝛpus diſpõit iaʒ ad
re in ſeruum vtre
quem in bonis anie vel coꝛpoꝛis di.xv. ar. v. q.ij.
eius ſuſceptionem.ibidem.q.ij. 3 An illa vnio que in reſurrectiòe fiet ale ad coꝛpns d ſpoſitum ſit futura ↄtra naturaʒ di. xliii.ar.iij.q.ij.i Vtrum vox tube que in reſurrectione erit caufa etii⸗ tiens refoꝛmationis coꝛpoꝛum ⁊ vnionis animarũ ad illa di.xxxxiii.ar.ii.q.iii. An illa vortube erit vor vbu xßi. di. xliij.ar. iij. q.iii. An reſurrectioxp̃i erit cã reſurrectiõis ne. ibidem. trum relurgere debeant ſimul omnes homines. di. xxxxiij.ar. v.q.i. 6 Itrum reſurrectio cuiuſlibet erit in iſtãti.ihidẽ.q.ij. Atrum reſurgent in eiſdem locis in quibus fuerunt
ſepulti.ibicem.queſtione te tia. An ꝙ reſurgant vbi tunc erit ſepultum caput ſit ma⸗ gis congruum qᷓ; vbi erit ſepultum coꝛſi ſunt ſepul ta in diuerſis locis di. xxxriij.ar.v.q.iij. Vtrũreſurrectio erit in vltimo inſtanti tempoꝛis di. xxxxiij.ar vj. aueſtione pꝛima. Atrũ reſurrectio erit in nocte.ibidem.q.ſecunda. trum reſurrectionis inſtans ſit notum ſub certitu⸗ dine hominibus vel angelis.ibidem.q.tertia. An illud tempus ſit certum bonis angelis per reue⸗ lationem di.xxxxiij. ar.vj.q.tertia.
itrum poſt reſurrectionẽ cognoſcet quilibet omnia peccata que fecit di. xxrxiii.ar.vij.q.pꝛima.
An poſt reſurrectionem delebunt electi qui aliquan⸗ do peccauerunt de malis que aliquando fecerunt.
di. xxxxiij.ar. vij..i.
„
Atrum in reſurrectione poterit quilibet legere in al⸗ terius conſcientia di.xxxxiij.ar.vij.q.ij. Atrum in reſurrectione oĩa merita ⁊ de merita pꝛo pꝛia ⁊ aliena poterunt ab aliquo ſimul videri.ibi⸗ dem.queſtione tertia. S Atrum reſurgent oĩa mẽbꝛa coꝛpis di.xliiij.ar.i.q.i. Atrum reſurgent humoꝛes.ibid m.q.ij. Arrum reſurgent capilli⁊ vngues.ibideʒ.q.iij.
Atrum reſurget in quolibet totum iliud quod fuit de
eritate humane nature.ibidem.q.iiij. An reſurget tota materia de qua facta eſt caro q̃ fuit er ſemine in illo in quo fuit di. xliiij gr. i.q. iiii. In ſi aliquis nutriatur carnibus humanis rei urget il a caro in ipſo vel in illo cuiꝰpmo fuit caro. ibideʒ.
I in reſurrectione exr materia cuiuſlibet mẽbꝛi
einregrabitur idẽ membrum di. xliiij. ar.i.q.v. Vtrum reſurgentium coꝛpoꝛa reſurgent cum defoꝛ⸗ mitatibus ſuis.ibidem.q.vj. 8 Atrũ reſurgentinm coꝛpoꝛa erunt calida vel frigida ibidem.queſtione ſeptima. Purumreſungentomnesineade etate.ibidẽ.q.viij. trů reſurgent omnes in eadẽ ſtatura.ibidẽ.q.viij. Atrum reſurgent oẽs in ſexu virili.ibidem.q.x. Atrum reſurgent abo·tiui fetus ⁊ mõſtra di.xxxxiiij. in erpoſit ione littere.
An poſt reſurrectionem erit inelis qualitates ſue in
eiſe completiſimod Rx viiij.ar. iiij.q.iiij.
Weſuſcuatio
An reſuſcitare moꝛtuũ ſpũaliter ſit eque magnum ſi
ut reſuſcitare moꝛtuũ coꝛpoꝛaliter di.xvij. ar iꝛij.
q.Vviiij.
Sacerdos
teriam virtute facramẽti di. r.ar. vij. qi. ſacerdos poſſettrãſubſtãtiare totũ panẽ de foꝛo. di.x.ar. vij.q. i.
An ſacerdos intendẽs ſubſlãtiarepanẽ adhoe qð ali
x vij

nod dec ens ſiat lacramẽto poſſet conficere durs te ip̃am di. i.ar. iii. qi.. edenrtheivicem. Atrů in ſacfis virtus ſen eſicatia fit apaſſõe xpi di. 1 wn itrum lacerdotesplures ferre verba Mecratiõis i.ar.iiii. q. it- 2 in„. per cãdem hoſtiã cn intentiòe ↄſecrãàdi ſit licitũ Saca in lege natureẽ que ⁊ quot ſunt? aduo⁊ quãdo v 5.xiij.ar. i. q.i. ſuerũt inſtiturà? ſierant adultis neccſlaria ad ſalus n — Itrin facerdoti liccat bſtinerea celebꝛãdop totůũ tionẽ di. i. ar. V. d. t. 4 ee etianouelegſuetitiſitnrairemeeindr e yhomns andiencte vixij rii a i aliauẽ deiectũ di ii. ar·——* n0 An ſacerdos ppꝛius poſſit dici epð di. xvij. ar. iij. q.t Jtx ſaca id noue legis debuer it iſtitu anxpi pᷣdica un Anſacerdos ppꝛins poſſit dici habens iterdictiones tionẽ. ibidem. d..„ iusl delegatã. ibidẽ. 5 iſtitui ante xpi paſſionẽ 4 b n babens iuridi ionẽ excõi conce ione vel pm⸗ i.ii. ar.i.d. i. — 1— An cũſact᷑a nonẽ legis fuerũt iſtiruta ſtati ſach̃a vete. In ſacerd ↄs glibet poſſit ligare ⁊ ſoluere.ibidem. les. amiſſerinr fuã efficatiã. ibidẽ. mln n ſacerdos qlivet poſſit Atirutũ in articulo moꝛtis tx ſacta dia no. leg. fucrit inſtituta a deo ĩmediate. i i facendotè nõpdr habere iwihia di.ii.ar.i.d.i. 2An acerdos debeat dart eucariſtiã parochiano cuiꝰ Atx ſacta no.legis ſint ti ſeptẽ.⁊ VtE ſint ↄuenien⸗ nnp aicienriignorat· di. vi·iii·it. ter oꝛdinãtd. bidẽ.q ii. itrum ſacerdos parochialis teneat audire ꝓeſſiõe An ſacfm Vn poſſit emip aliud di. xv. ar iii. d.i. 2 nie parochianoꝝ ſuox quotiẽſcũq; voluerint iàno ↄfite An ſacfm quodtibetno. egcftiat rem auãlibet du? ie ri di. xviij. ar. ij. a iii. ſigurat di. xvi. ar iiii· d.u. ſchnnt 2 nſacerdos parochialis poſſit excõicare Jubditos. anguns iu ſuos di. xvii ar. iiij. q.i. c S— 1— Atrum ſacerdos recipiens oblationes parochiano An ſanguis vi g fiuxit de latere ſignificauerit acfm 11 rum ſuoꝛum excoicatoꝛum ſit excoicatus di · xvij. euchariſtie ⁊ ꝑlie di · vui. i expoſitione e. Atxlanguisxbipoſlitↄficide alia mã q; de vino di. rülacerdos parochialis poſſit ſubditos ſuos ab⸗ i. ar. ii. A.i. oluere ab excoicationt quãm icurrerũt participan Vrx ſinguis xßi poſſit ↄfici de alio vino qᷓ; de Vite·* uun qo incrimine cũ eycðicato excoicatione maioꝛi · di. ibidem ·. üti. 8 iiſ. r. i Atxꝝ ſangu vipoſt ↄñcið auolivet vino vitis·ibi 6 trů ſacerdos q iet poſſit abſoluer᷑ amioꝛi excoica dem.d. V. tide. ibidem. d.i. Anlangni mÿi poſſit ↄlci de agreſta di· ar·iv enen n ſacerdos parochialis excoicatus minoꝛi excoica In de vuamatura. ibidt· in. tde poſſitſubditũ ſuñ ab illa abſoluei di.xviij· ar. v In de aceto· widem t iiji. q. ij. 3 An de muſto. ibidem.— ſita Atrum ſacerdos ſubditũ ſuũ maioꝛi excoicatiõe ex- In deceat ↄſci de optimo vino. ibidẽ· n oicatum poſſit abſoluere a peccatis excoication? An iſanguine ↄuertat vinũi qᷓ;tů dicit gd ↄfulum eꝝ mnẽte dixviii. ar· viii.giüij. qttuoꝛ humoꝛibus di xi. ar iii. d.inerſ en Añ ſi duo ſacerdotes eſſent in vna parochia glibeti⸗ An ſi de dimẽſionibus vmniifanguinẽ ↄuerſi appone i a polidũ ſi vnus a caſu vcl a ꝓpoſito audiat ↄſeſſionẽ retur aliud vinũ quelibet pars dimẽſionũ eius atti ſüdn iicnꝰ parochiani ſui ↄtentis ſorio ſuo poſſit ilum geret quãlibet partẽ aliax dimenſſionum di.xü. ar. sſeut abfolnere q;uis ille nõ intenderet ei ↄniteri di. xxi. iiit. q.i. F— gr. üij. q.iij. An ſiſanguini apponeret᷑ vinð ↄuerteret᷑ ꝑ tactũ illõ d. ramnntum jfanguinem. ibidem.„ Bcramentum Sanuinẽ dilpe Sanguinẽ diſpẽſare quare eſt licitum alicui cui non qtrũ ſacfm ↄſlatirebꝰʒin is vii·ar i· di. eſt ieuũ de coꝛt di.xiii.ar.i.q. i. b Vnũfacfm poſfu diffmiri ibidẽ. aij ti factio 3i 3 5 ſb Lräſzbuerriſimitäarinocetieb.i.arii.. Viꝝ ſac̃a deb uerit iſtitui poſt lapſuʒ in lege nature. BVtx ſatiſfactio ſit actꝰ vtutis di. xv.ar.i.d.i. n.g. ij Patiffactio qdeſt di· xx. ar. i· q.i ere q ↄellit fatiſfacere.ibidem. inſen
icen rii ₰ Acli debuerit iſtitui itpe legiſ ſcripte.ibið. q.ii In ſatiſfacat veredꝰe txꝝ ſatiſfacere poſſit aligs ꝓ culpa di. TN. r i.q.ii.
Aix ſacfa e erit inſtitui itpe icgis euangelice ibi itx ſarilf t. Aniatiſiacere peccato ꝛiginali ſit difficilius qᷓ; x
Atx ſacta debu
ven⸗c vẽteris legierztrõnapuia vi·erijqi peccato moꝛtali actuali.di.xx. ar· i.q. ii. 3 An ſaca aliqua fuerint in veteri lege pᷣfigurãtia ↄfir⸗ itx ſatiſfactio debeat ficri popapenalia di.xx. ar. i mationẽ? extremà vnctionẽ di.i.ar. iij.q.ij. ii. joi Atrſacfm veteris legis curabat a coꝛpoꝛali imun⸗ Mtx ſatiſfactoꝛia int agella penitentibus due ſuꝑ ſechri
ditia di.i.ar. iii.g.iij. i eos deꝰ imittit vel ꝑmitti bidẽ.q.iiii. 1 Btx in ſacroꝝ de lege fuſceptiòe ↄſerebat᷑ gr̃a„di.i. Vit ſatiſfactio poſit fieri per illa que in peccato mot umſen ar. iii.q.iiu. tali ſiunt. ibidem.q. v. 4 xitrů in lackoꝝ noue legis ſuſceptione ↄferat᷑ gratia. txꝝ ſatiſiactio poſiit fieri de vnoheccato moꝛtali ſi„ mn Anſacin ʒlerenti detur gra ex viſacti ſicut fuſcipẽ ¶ Vtrum ſiñ fatiſfactioe poſſit deꝰ remittere peccat· 6 hun ſacim ſit efficar cã ilius gie que ↄfertur in ſacfo Satiſfactiòis partes 3 ⁊ quot ſũr di. xx · ar.i.. viii. 4 u di.i.ar. iiu.d. i. 3n An inſatifactòe magis ſit attendenda bonitas qðpᷣ in An ſacton gfa ſit nobilioꝛimõ in faciis qᷓ in ſufripi nalitas di. xv. ar. id.ii.

ſtuntin uht.
ih deſit. oßnm
avitbi irin
uiun
i tivütins u
dundiin miuil nniuiun .
0
vrii
urnin
il
.
uel
—— q.iii.
CTabula
An ſatiffactio ſitrecompenſatio pꝛo inimia vet dã⸗ noillaro di.xv. ar.v. q·i. In ad ſatifationem teneatur qui pꝛorimum mutila uit di.xv. ar. v.q.ii. Atrumſatiſfacere poſſit alius pꝛo alio vauẽdo non de illa ſatiſfactiõe ꝑ quã remittit᷑ offenſa culpe ſʒ de
iila quã hõ dʒ ꝓ oſſena iã remiſſadi. xx. ar.i.q.iii.
An cum aliquis ad ſatiſfacienduʒ obligat ſe pꝛo alio
alter ſtatim ſit liberatus di. xx.ar.i.q.iii.
Analiquis ſatifaciens pꝛo alioſimui ſati ut po 3
ſe iwien 5
c andaium
AVtrum candalum t dietñ aliquòd vel fuctũ minuſ
rectũ pᷣbẽs alteri occaſionẽ ruie di. xxx viii.ar. x.q. i. An ſcãdalũ fẽp ſit pccm̃ maꝛtale di. xxx viii.ar ·x.q.i.
Atrum pꝛopterſcandaum vitãdũ aliqua bona cpe.—
ra ſint omittenda di.xxx viii.ar x.q.ii.
Itrumſi aliquis boꝛꝛens ſcãdalum viquodi magnũ cõmittere quod nunqᷓ; intẽdit comittere voueãt ſi
illud cõmittit intrare religionemciſterciẽſium⁊ po
ſtea ſupꝛadictũ ſcandaluʒ cõmittat teneatur bdictã
religonem intrare di..TrrViii. ar. x.q.ii.
ciẽtia
An ſcientia poſſit eſſe de non entedi. rüx. ar. li. q. vi.
An ſcientia poſſit eiſe deſ ingularibus coꝛ epe
ententia
An ſententia ſit aliquando iniuſta ex animo tãtũ S.
xviii.ar.ii.q. v.
n mia ſit nno iniuſta ex dꝛdie tiñ. widem. Au mia ſit aliqũ uniuſta ex cauſa tĩ.ibidem. Snia in quibus non eſt timènda.ibidẽ.
An ſnia ↄdẽnatoꝛia vel abſolutoꝛia lata ab excoicato latente teneat poſtqᷓ; eius excoicatio detectã fuerit
di xviij. ar. vij. q.i. An ſnĩa data a ſeruo dum putar et liver teneat voſi eius ſeruitus detecta fuerit.ibidem.
An ſnia excoicationis velinterdicti lata nãin ſeriptir
teneat di.xviij. Ze iiſj. nſible
An ſenſibile ſennileprmin r foꝛmãd
x· ar. ij.q.ij.
„
An in ſenſu coĩ iit— ciuz ſenſuũ eueundi 1.
ar. V.. üi.
epult ura
Arrum eputne coꝛpoꝝ ꝓſficiat moꝛtuis di 5 Ar.
vj. q.i.
in loco ſacro noceat ᷣnpijs di. v. ar NVi
im ſepultura motuoxpfciat viuis. di. v. ar.
vf. q.ij. Vtrum ſepulturã eligere in quocũq; loco ſacro ſit lici rum ibidem.q.iiz.
VIn ſepulture ekectione quis locus vocat magis reli-
gioſus di.xlv. ar. vj. q.iij.
An ticeat conſtitutis infra anos⸗—
ibidem. illi qnoneſt compos mentis ſue. ipideʒ.
n ſepulturã eligere in loco minus religioſo zſit me
in auo inirmus reciyit ſua ſarraliceat.ibidem.
diſcipline. ibidem.
di. xxj. ar. V.d. iiij.
Abi ſepeliri dʒ homs peregrinãs in aliqus regineʒ qui nõ eligit fepulturam.ibidem.
An ſepulturam eligere liceat vxoꝛi in auocunq; loco
voluerit.ibidem. An ſerno.ibidem. An religioſo.ibidem. Atrũ familia illius ꝗalibi en etegit ẽ i tfua parochꝛa debeat eſſe ſue par ochialis eccieñie el ü⸗ lius in qua ſepelitur di.xlv.ar. vj. a· iitj⸗
———
Anſeruus ꝗ ignoꝛante dño ⁊ oꝛdinatoꝛe 1 Sen reuocandus iti ſeruitutem di v. ar. v 1
gnnd ſi ſeruus oꝛdin at i ignoꝛ ante dzo 1 oꝛdinato: vr v ibidem.
qigilum cõcons
um igiuũ pfeſſiõis ſit de iure nature di wx. ar. iij.
drã ſu ſigillo ʒeſſionis cadat pſona cũ qua ↄſitẽs ↄfiteturſe peccaſſe.ibidẽ.q.iiij. An ſub ſigillo ↄfeſſtonis cadat qð nõẽ peccatum nec
ecircõſtantia peccati di.xxj. ar.iiij.q.iiij. An ſub ſigillo ↄfeſſionis cadat atigd per 45 conitens
nõ poteſt pꝛadi.ibidem. An ſub ſigillo ↄfeſſionis cadant ea que nipi facin nt
acd expꝛeſſionem peccati.ibidem.
An ſub ſigillo ↄfeſſionis cadat aligd q5 non dertiner ad iuditiũ illius foꝛi.ibidem.
An ſub ſigillo confeſſionis cadere ꝑſonam cum qua penitens ↄfiteturſe peccaſſe ſt ↄtra obl iantiam
Inter ſgillů confeſſionis? ſißilum ecreti auevfiaẽ.
monia S Itrum monia ſit ſtudioſa voitas ai vet emẽdi aliqð ſpũale vłſpũali ãnexũdi. vxx. ar i.ii.q·i
Atrũ ſymonia nominetur ↄueniẽter.ibidem.. i. itrum ſymoniaci ſint irregulares.ibidem. qiij.
In ſymonia ſit grauioꝛ in oꝛdine qᷓ; in ↄſ ecutione de⸗
neſitij eccleſiaſtici di. xxv. ar. ij. q.iii.
An cũ ſymoniacis ꝗ ſymoniace ſciẽter nuceperint oꝛ dinem ʒſuetũ ſit diſpenſari.ibidem. 5
In ille g ſrmoniace oꝛdiatur vel ſrmoniace ↄequu⸗ tus eſt bnficiũ eccliaſticũ ip̃o ignoꝛante tenrat᷑ poſt⸗ q; venit ad notitiã facti ilud bůficiũ reſignare ⁊ ad
eecutiõe oꝛdinis ſic ſuſc epiſti deſiſtere.ibidem.
Atrum ſymonia cõmitat᷑ in emptione? vẽditiõe ſa- cramẽtoꝝ di. xxv.ar.iij.q.i. 3
Vtrum ſymonia ↄmitat᷑ in emptiòe vẽditiõe aquo- rũeũq; ſpiritualiũ.ibidẽ.q.ij.
Vtrẽ ſtmonia cõmittat in empnðe 4 vendinꝰeſ pũn libus ãnexox.ibidem.q.iij.
In ſimonia ↄmitat cum ex pacto datur pꝛo inexi⸗ ſpñalibus munus a ligua di. xxv. ar. iij. q. An femonie vitio excuſetur qui pac tionẽ reuocat ef ſetre fideliter reintegratur di. mv.in expofuð
nele.
An ſymoniacus ſit qui cũ patre facit pactũ de puice do filio⁊ poſteã pactũ obliuionitradens non eꝝ illo pacto aligd recipiẽs fiioilius ꝓuidit vure intuit⸗
Ppieratis. ibidem.
An ſmoniacus ſit qpati pꝛomittit puidere ſilio ñ
ipſe pater deſiſtat à cõmittendo aliquod ki gõñ mittere intendebat. ividem.
. 5 ¹ — .. — *

abuie 4
Sol
que eſtdi xit a i.a.i Muor ſolnð iradiaueriti in ve chriſi u e int
cauſa. ibidem.
An ſᷣnus habeat aliqua bona ereuſantia—
tum rõnis 4
vel ineo·di ·rxxj. ar.i.i.
nvt ſpẽs diriueturad occinũa coꝛpore vnu ne⸗
ceſſariũ ſit medium. di.x ar. V. q.ii. An ſpẽm coꝛpoꝛalem poſſet deus facere repꝛeſentati
eſſentiatiue coꝛpoꝛis Ip̃i ſub ſpecie. ibidem. Zn ſpẽs ʒrioꝝ recepte in eadem parte ſenſus ſe ſe in
activus ſuis impediant. di. xliiii.ar.ij.q.x. Spes intelligibiles
An ſpẽs alanginteletů infoꝛmans ſit vniuerſalis
di.l. ar.i. 4
¶Species naturales
——
An due pẽs ſint per ſuam naturam eaualiter d deo v 5
pinque. di. xlviii. ar. ij. q 8 act̃ales
Vtrum ſpẽs pãnis ⁊ Vini ↄſecrate ſint ſacramentuʒ noue legis. di. viij.ar.i.q.i.. An ſpẽs pꝛedicte ſint ſacfmtm̃ di. viij.ar. i.q.i. An ſpes ille imediatius repꝛeſentent ſi ubſtãtiam pa⸗ nis ⁊ vini qᷓ; coꝛpus. ibidem
itrum ſpẽs panis ⁊ vini ↄſ ecrate ſint vnñ tacramẽ- 1
tum di. viii.ar.i.q. ii.
xin fub qualibet ſpẽrum itlax ſit toruſ xðs di. viijar. 7
iii.q.iiij. An ain deſ pẽvus ilis per: ſeceſſi„ emittatur di.
viiii.ar.i. A 1.
An ſpẽs panis poſſit tandin maſticari ꝙ anteq; tran⸗
ſeat guttur deſinat ſub iila eſſe coꝛxns ehriſti.ibidẽ. Arrũ ſub ſpẽ vtraq; ð debeat ſacramẽtuʒ eucariſtie po pulo miniſtrari di. xj. ar.iiii.d.. Vtrũ ſpẽs panis poſſirf angi di. xti.ar.ii. q.i. vitrum ſpẽs panis poſſit coꝛꝛůpi. wbidem.q.ij.
Duomodo ſub ſpẽ panis poſt⸗ ↄuerſionem poteſt re
uerti ſubſtantia panis di. xij. ar. ii. q.ii. An in ſpẽbus ulis remaneat potentia materie. ibi⸗
em. vitrum ſpẽs in facramento altaris poſfint ſenſum i i
mutare di. xü.ar. iii.q.i.
num pẽs in facto altaris poſſinti aias corpus n
raliter agere.ibidẽ.q. ij.
. ſ ille agant in virtute ſubſtantie di. xij. rij
wi pẽbus ſacramenti attaris pom it aliquid ver miſceri di. rij. ar. iiij. q.t.
In ſub pꝛioꝛi ſpecies vini conuerſi remaneret ſan⸗ apponeretur ð de vino di. Fii. ar.iiij.
ia ſiſpeciei ili ſuperadditura alius liquoꝛi in tali 5
titate ꝙ plene dominaretur ſ pẽi vini. ibidem.
Luidſi ipecies vini piene dominaretur illi iquoti.
ipideʒ. uid ñ ſpẽrum ilgꝝ virtutes paberent ilam ppor⸗ tionem que requiritur admixtionem. ibidem. An ſi ex ſpecie vini? aliquo liquoꝛe conſtitueretur ali quid vere mixtum eſſet ibi ſine ſub
ecto.ibidem.
Atrum ſpecies in racrameno uertopaben viz nu 4 triendi di xi ar iiij. q.ij
An cehben vimitamatic; Aauomir . illa nuttitio. di. rii. ar.
iiij..ij An fpebns illis annera ſit miraculoſe aliana voſi wi litas tranſinntabilis naturaliter inmateriam? foꝛ⸗
mam. ibidem
Quando deſ pecie conlecrata funt tres partes auia
di.xii. ar. vi. q. ii.
ecu um
2n illud quod in ecnlo videtur ſit vmago velres
ipſa di.x.ar. Vi.d.i. In ſpeculo fracto anre appar ent plures nmaines.
ibidem.
An in ſpeculo directe poſito ſub radio ſolis recipia-
tur ſpes vbiig oppoſitis di. nwü ar.iiij.d.iij.
iruuale
niepoſunc oeinb vel conuen di.
r. iij. avi..
annnirenbelhreentpt nteſcuntd di.
xvij. ar.iij.q.i.
An ſponſalia que eontrahuntur per parentes pabeãt— efficatiam ſi illi de quibus asitur non conſentiunt.
. xx vu. ar. iij. q.i. alia quot modis conrapůtur di. mvij ar iij.
qua. ibidem.
men in facie eccleſie poſſint diſſolui per mutuũ di⸗
4 enſſum pꝛeter iuditiũ eccleſie di. xx vij. ar.iij. d. üiſ. ₰
ponſalia quot modis ſoluũtur. ibidem.
Sponſalia in quibus caſibus ſunt ſoluenda iuditij ec
di. xx vij. ar. iij.q.iuij. ſponſalia que nulla fuerunt de iure impediãt ma⸗
trimonium inter conſanguineã illius cum qua ila
ſponſalia contracta fuerunt? illum qui cum ea con traxit di xx viij. ar.i.q.iiij. Atrum ſponſalia iuramento fimata impediaturꝑ coactionem conſenſus quc eſt per metum di ·xxv⸗ iiij. ar. i.q.i.
trum ſponalia in etatelegitima contracta poſſint diſolui* mut niſcnſum di. xxvj ar. vj. q. 4.
n ſtelle poſſint moueri ri de vna parte oꝛdis ad aliaʒ
ne oꝛbis coꝛꝛuptione dinmxvümar iu aij.
Atrum ſuffragia viuoꝛum neinrdeinete um V. ar. ii.q.i.
An ſuffragia viuoꝛum pꝛoſint vtis di. nv. ar ii.q.i.
Inſuffragia viuoꝛum pꝛoſint damnatis ibidem.
Iin pꝛo ſuffragia viuoꝛum poſſint liberari totaliter 4
pena exiſtentes in purgaroꝛio. ibidem.
itrum ſuffragia facta determinate pꝛo vnopnnto
bus exiſtẽtibꝰin purgatoꝛio di.xlv. ar.ii.q.ii.
An ſuffragia viuoꝛum pꝛoſint omnibus viuis B
v. gr. ii.q.ii. An pꝛoſint facienti ad meritum.ibidem.
2n kroint eiad aliquã remiſſionẽ pene. wiaem. n
nmonſalia voſſint connapi eum conditione ⁊ſub
trũ ſponſalia publice contracta coꝛã amicis non ta d
2
nc pꝛodat
3 ioler
1 nern i iencc
te vd lin
i nſ blnt
i Ncoh 6 im
* — 2 —
—— 5
— 2
§5

3
w Mi
u
u
ushi Mnin
wiri
e tüb
scun üdi
iai.
itm ma iu
met
moim
mſi
isuin
t im 3
6„
Eabula
Vtrum ſufſragia facta pꝛopluribus tñplint cuilibʒ illoꝛñ qᷓʒiů ſiierẽt ꝓ iilo ſolo ð.xxxxv.ar.ij.q.iii.
Inſuffragia facta pꝛo diuitibus magis pꝛoſint eis
3 pauperibus me lioꝛibus pꝛo quibus non fiuntð. q.iij. rum ſuffragia pꝛoſint defunctis facta aviuis exi ſentib'in peccato moꝛtali ð·xxxv.ar.ij. q.ii ij.
Vtrum per ſuffragia viuoꝛum diminuat᷑ penat dina
torumð. ii. q. iiij. 3
An— vna n t teonz que vemnitenrs xii. ar. iiij.q.i.
In ſuperſicies eadeʒ ponit eſſe ine ſuviecto⁊ bie 8
cto ibidem In ſuperficies dne poſſint ſimul eſſe per naturaem virtutem ð.xviii eareliiſ q. v.
Ininter upenſionem puanen ſit vnentis
d. vij. ar. ii.q.ii.
An ſuſpẽſus poſſit pᷣbẽdas dareð. xviii. ar. iij.. iüij.
An ſuſpenſio ab 2 S ibidẽ.„
Suſpitio temeraria ri eſt s. viiij a ar. iii. i.a..
Suſpitio pꝛobabilis quid eſt ibidem. Suſpitio violenta uid eſtibidem
An ſi deus crearet aliquem kpcezn non nifra vitimẽ
ſuperficiem celi vltimi nec ipſam tangentem poſ ſet pꝛotendi F ipſum qua
vel tranſ nutatio
di. x. a E ranatc
An tranſubſtantiare poſſet deus ſubſtantiam panis in aliquod coꝛpns non pꝛcexiſtens quod eſſet ſub
illa ſpecie ñimili ſicut coꝛpus chꝛiſtin ub illa pecie ẽ E
v. x. ar. ij. q.i.
An tranimuture poſſet deus dimiſonespanisi di
miſiones coꝛpoꝛis ſui ibidẽ. q.ij.
Atrum tranſinutare poſſer deus ſubſtantiam inquantitatem coꝛpoꝛis ſui ð.x.ar.iii.q.i.*
An tranſinutari poſfit ſubſtãtia coꝛpoꝛ ea in incoꝛdo ream ð.x.ar.iii.q.i.
Atrum tranſmutare poſſet deus ubſtantiam panis
eandeʒ in numero in plura coꝛpoꝛa ðᷣ x. ar.iij.q.ij.
An tranſinutetur ſubſtantia panis imembꝛa coꝛpo⸗
ris chꝛiſti ratiõe totius vel ecõuerſo ð.x. ar. iij. q.ii.
An tranſubſtantiatio ſubſtantie panis ĩ coꝛpus chꝛi⸗
ſi ſit cauſa foꝛmalis illa ſpecie
ðr. ar. ii. qij.
ant tempus ſiti in motup pꝛimi mobilie ſicut i in ſubie⸗.
ctoð. riviij. ar.ii.q.ii.
dteſtamemum
trum teſtamentum poſſit facere epiſcopus ð.v.
ar. iij.q.i.
Anteſiamentum poſſit aliquis facere de ilis rebus
duaruz dominus non eſtð xlv. ar.iii.q.i. An teſtamentũ factum a clerico de bonis moviiv⸗ ſibi per eccleſiam acquiſitis teneat ibidẽ.
Atrum teſtamentum poſſit facere religioius snv.
——
An de certitudine bidem Rin de credulitate.
In de fama ibidem. In teſtes debenteoncordreinre vuem.— An in perſona ibidem.
r.iit..ij rum teſtamentum pom̃t cereſen wias. q. iij.
2n teſtamentum poſſit facere filiuſfamilias ð. Nv. 6
ar.iii.q.iii.
An teſtamentum vonit facere vroꝛ viuente ſuo vi⸗
ro ibidem.
Atrũ teſtamẽtũ poſſit facere fatuꝰð xlv.ar.iii. g. ii
Atrum teſtamẽtũ aliqð ſit ĩ frigenð ð. rlv. ar.iiij.q.i.
Atrum in teſtamento poſſit aliquid dimitti perſone
religioſe ibidẽ.q.ii. Aitrinn teſtamentum quod non eſt factum in preſen
tia pꝛopꝛii ſacerdotis velſuperioꝛis eius ſi haberi poſſitteneat ibideʒ.q.iij. AZn ſtatuentes vt teſtamenta facta coꝛam vopion cerdote ⁊ duobus vel tribus teſtibus non valeati
currat excõicationẽ ð.xlv.ar.iiii.q.iii.
Atruz ad hoc quod teſtamentũ factuʒ ſit valiauʒ ßt aliqua foꝛma determinata ſub aua opoꝛtet ipſum
ſierið.xlv. ar.iiij.q.iiii. An pꝛo teſtamentopoſſint tenican executoꝛes di. xlv. ar.iiii.q.iiii.
In teſtatoꝛ poſſit heredibus imponere penam ſip̃⸗ umpſerint oꝛdinationi ſue vltime voluntatis con
traire ibidem.
An in teſtamento legatum poſſit tab perede tenato⸗
ris repeti ibidẽ.
An vt teſtatoꝛis oꝛdinatio impleatur debeat cpiſco·
pus compellere heredem ibidem.
Vtrum teſtamentoꝛum executoꝛes vonnt em e reli-
gioſi ð.xlv.ar.v.q.i.
In eſſe teſtamentoꝛum executoꝛem computetur in⸗
ter opera ſecularia ð.xlv.ar.v.q.i. Atrum teſtamentoꝛum executoꝛes teneant᷑ ifra an⸗ num executionem implere ð.xlv.ar. v.q.iii.
An teſtmentum quanto citius impletur tanto cit“
anima defuncti aleuietur ð.xlv. ar.v.q.iii. In ſiteſtamentoꝛum executoꝛes nõ implent ad mo nitionem epiſcopi infra annum piam voluntatem
defuncti debeat per ipſum adimpleri ibidem. Ritrum teſtatoꝛis anime pꝛeiudicet in aliquo diatio ð. vv. ar· v. q.iiii.
anr teſte—— debeat— cauis s.
xviiij. ar. iiii.q.iii.
Ain de perſonis ibidem.
An teſtes ſingnlares ſufficiant ad ent wide. In teſtis pꝛoductus debeat interogari deloto ivit. An de tem poꝛe ibidem.
An de auditu ibidem. *. de viſu ibidem.
n de ſcientia ibidem.
An in loco ibidem.
An ingradu ibidem.
—
———— 8
* ſit— pꝛo wemn diwnxj. àr 1. 1

Atrum tonſura ſit diſpo itio congrua ad oꝛdinuʒ ſu nr ſceptionem ð · xriiii.ar.i.d.i-— Mndicta
(2 onſura Ae in veatis immediatum cbi⸗
An iine tonſura poſſtt aliquis eſſe clericus ð. xxiiii. An vindictam facere pertineat ad ſoum deum di. ar. i.q.i. Znnon tonſuratus poſſet accipe aliquẽ oꝛdinẽ ibið.— In tonſura iſta differat a tonſura naʒareoꝛum in ve
tere legi ibidem.
An omnia vina ſint eiuſdem ſpeciei ð⁊j ar.ij dV. tise ¶ Atrum virginitas ſt virtusð ·rxriii ariii a itrum tonſure ſit annera tempoꝛalium renunciatio An virginitas ſir irtus diſtincta per eſſentiam a cà ð rxiiiji ttitate coniugalið · xrriii. ar iiid. n— Aintonſuratus ab epiſcopo degradato debeat iterus ¶ RAn ad virginitatis eſſentiam pertineat carnis inte⸗ tonſurarið.xxv. ar· iq. im. gritas ibidem. ionet Fn Comeam tum nabſ virginitatis diminutione poſit perdi car⸗ — nis integritas ibidem.
Atrum tonſuraſit&ꝛdo ðxriiij ar. i.d.ii nꝑtonſurã conſtituat᷑ aligs ingradu dignitatis ẽc
cleãaſtice ſuper annos ð. rxiiij ari.q. i.
An quod in toꝛneamẽto lucratur aliquis teneatur re n virginitate quam accipitur medium ibidem.
ſtituere.ð. xv. ar. v.q viij An virginitatis habitus nerit vnquã vitioſus ibið.
orhicatio In illapꝛima pꝛefecrio qᷓ; virginitatis pabirus ad⸗ ditſuper habitum caſtitatis coniugalis poſe amit⸗
An virßinitatis babitum manere cum copula car⸗
An thuriſicandi vſus debuit remanere in nole. ð.i. tiſine peccatoibicem. Nendere nali ſit polſibiie ibidem.
—
Atrum virginitas ſit maioꝛis meriti qᷓ; caſtitas con An vẽgere vaſa eccleſie ſit licituʒ ð. xxv.ar. iij. a·iij. iugalis ð xxxiti. ar. iiii.q. i.. An vendi poſſit ius pꝛimogen iture ibidem. An eſſentia habitus virginitatis ſecunduʒ id auod Zin vendi poſſit labaꝛ coꝛpoꝛalis annexus ſpirjtuali eſtfuerit ĩ abꝛaa ð.xxxii.in expoſitione littere. Atrũ vendere poſſit dominus ſeruum coniugatum in partibus tücũcq; remotis ð.xxxvj. ar. iiij.q.ij. An virtus ſit circa boninn ⁊difficile ficut circa obie
ee ctum vel ſit circa aetumðᷓ· xiiii. ar.i.d. Zn virts vnaſpecialis poſſit ciſe oppoſita ciuilibꝰ
An denie facilitas tribuat delinquendi incentiuum vitio ð.xiiii.ar. i.q.ii. 0 pxiiij. ar. viii.q.ii. ibt An virtusq̃libet deteſtet᷑ pem̃ ſib ioppoſitũ ſub ali er C0 ii qua ratione ſpeciali ibidem. D An virtus aliqua ſpecialis poſſit eſſe circa obiectuʒ
An verecun t virtus ð.xiiij ar. i.g. i. virtutis cuiuſtibet ibidem.
2 5 4t ðſe Saee eirnal bono viilans a in fubiecto aut in anima tantumð. xlviiii. ar· i· q. v An illud qð ſe videre exiſtimat homo vigi ans ali⸗ nCric ramentalis quid ad pꝛeſens tamen pꝛens non eſt contingat er li0 ſacramentalis aliqua cauſa naturali ðᷣ·x. ar. V.q.ij. Atrum vnctio extrema ſit ſcrm ð.vxiii.ar.i.q.i. An videat occulus per extenſionem virtutis viſiue An vhctio cathecuminoꝛum ſit ſc̃m ðᷓ.xxiii.gr. i.q.i olq; ad rem viſam ibidem. An vnctio extrema debeat conferri ab vno ſacerdo In videre ita fe habear ad intellectum ſicut videri te vela pluribus ibidem. qd rem viſam ð. xlviiij. ar.iij. q. i. vnctio extremaa quo eſt inſtitutað· iii. ari.q. i orp denm Atruʒvnctionis extrememeria ſitolenzʒ de oliuis — per opiſcopum conſecratum ibidem.q· iii. An videret denm Adam ante peccatnʒ ſine medio An vnctio extrema ſit neceſſi itatis ð.xxiij. ar.i.q.iii ß.i.in expoſitione littere. Atrum vnctionis extreme ſit aliqua determinata In videre deum poſſit homo in hac vita ex ſpecial verboꝛum foꝛma ð ·xxiii.ar:i.q.iiii. pꝛiuilegio abſq; hoc ꝙ ſit btůs· ð. xlviiij. ar.ij·q. vj. An in vnctionis ſacramento conueniẽtioꝛ ſit foꝛma In videant deum edue clare illi quiſunt in equales depꝛecatiua qᷓ; indicatiua vxxiii.ar. i.q.iiii. in naturali virtute equales tamen in habitu gloꝛie Atrum vnctionis extreme effectus At peccatoꝝ ve d. xlviiij. ar. ij. d. vi. nialiuʒ remiſſio ð·xxiii.ar.i.q. V. vitrinn in videndo deum intellectus ſit tantum paſ ¶ In vnctio extremã ſit cõtra ſequellas peccatoꝝ taʒ ſiuus ð. x viiij. ar. iij. g.i..„ c6 er oꝛiginaliq; ex actualibꝰrelictas ð.xriii. ar. i·q· v. An ad videndum deum requiratur aliqua ſ pecies In vnctionis effectus ſit ifirmitatis coꝛpoꝛalis ale⸗
„
intellectu videntis ð. xlvnij. ar. iiij.q.j. nuiatio ibidem.
An viſio dei ſit nobilioꝛqᷓ; ipſe intellectus videns. An huus ſaci ſint duo effectus vnus coꝛpoꝛalis ali ibidem. us ſpiritualis ibides.. 1 Atrũ ad videndum deum requiratur lumen intelle Atrum vnctio extrema poſſit conferria non epiſc ctus agentis ð. xlviiij. ar.· iii. qii. poð̃.xxiii. ar.ii.q.i. Atrum videre in deo crcdti aspertineat ad beati· ¶ Atrum vnctio extrema poſſit conferri a non pꝛoſbi⸗ tudinis eſſentiam ibidem.q.iij. toro ibidem.q.ii. n
„ 23*

nin Awit nst küm an un ühunn nnt utcmh 4
wiuciib rtuchi
1„„% ibidem. li..„„ 5 Anilis q deſiciũt ex ſenectute ð. rxiij. ar. ij. q.iij.
rum vnctio extrem pofit conferri diquibus
An cõſtitutis i ꝑiculo moꝛtisi bellovł ĩ mari ibideʒ.
Utrum debear dari oibꝰ iirmisð. xxiii.ar.ii.q.iiii. An debeat cõferri ipenitentibus ð.xxii.ar.u.d.ini. An perſeuerantur furioſis ibidem.
In debeat cõferri paruulis ibidem. trñ in vnctione extrema debeant in vni ſola in ſtrumenta ſenſuum ð. xxiii.ar. ii.d. v.
An i vngi debeãt occulos cecinati d. xxiii.ar.ii..V.
Atrum vnctio extremaſit facramentum iterabile. Mnctio altaris
—
An vnctio aitaris debeat iterarið. xxiij. ar. ij q. vj.
AMncto regals In vnctio reguʒ debeat fierijn capitibus vel in bꝛa chijs di. xxu. in expoſitione littere..
Moluntas—
An voluntaspoſſit eſſe impoſſibiliũð.xvij. ar. i.a.i.
An voluntaris motus poſſit terminari ad relationẽ immediate di. xx vj. ar. iiij.d.i.
An voluntarie faciat homo aliqua qne tamen non acit delſberate di. xxx viij. ar. ii.d.i. An voluntatis motus non deliberatiue ſint in homi
nis poteſtate ibidem.
An voluntatis actus delberatiue ſit de eſſentia vo
tiibidem.
AIn in voluntate ſit alius motus reſpectu ſummi bo
ni clare viſi q; delecratio ð. x viiij ar. i. q. vij. An in voluntate ſint alidue paſſiones ibidem.
In voluntas ſit potentia nobilioꝛ q; intellectus di.
An
foꝛma per quam voluntas mouet ſe ſit bonum
apꝛehenſuʒ ibidem- S Anpꝛimus voluntatis molus ſit in fineʒ di. xlviii.
ar.ij.q.j. Ai velle deliberatiuum ſit reſpectu finis di. lwiiij.
gr.ii.queſtione ſecunda.
Vtrum voluntas in appetendo beatitudinem mo⸗ eatſe ð.xl viiij. ar. ij. q.iii. Atrum voluntas quicquid vult velit pꝛopter bea
titudine ibidem.q.iiij.
tum volnntas in appetendo beatitudinem me⸗
reatur ibideʒ.q.v.
2n voluntatũ omniũ bearaʒ capacitates naturales
„„„
ſint abſolute iplete caritate ð.xl viiii.ar.ii.q.vii.
An quicquid ad volendum modnet ſe pꝛius velit ſe
ita mouere di. xviiii. ar. iii.q.iii. An voltas ſit mouẽs ⁊ motareſpectu eiuſdt ibið.
Ain volũtas pᷣus oꝛdine nature quietet᷑ ꝑ amoĩeʒ 35 gaudeat de amatodi. xviii. ar. iii.. vi.
Motum
An aliquis debeat cõpelli ad faciẽdũ foꝛtius votuz
illud quod iam vouit ð.xxxiiii.ar.iii.q.ii.
Ritrum votum factum de re bona pꝛopter maluʒ ñi⸗
nem teneat ð.xrx viii.ar.i.q.i.
Anad votum caſtiratis obligetur qui ſacit ſe oꝛdins ria non epiſcopo quem tamen credat epiſcopum 5 trum votum obliget magis qᷓ; iuramentum di. Tx
di. xxx vüi.ar.i.q.i.
2n votum tale tencat poſtauam confeſſus eſtſe oꝛ⸗
dines non accepiſſe ibidem.
An votum factum de materiamala piopter bopuj
ſinem teneatibidem. Atrum votum factum de re bona pꝛopter bonuz tẽ
poꝛale rantum teneat ð· xxx vii. ar· i.q.ii..
—
Itꝝ vouẽ poſſit aligs px finẽ ipifferẽtẽ ibideʒ.q.iii. itx voti foꝛma icludat ꝙ fiat ðo ð.xxx viii.ar. ii.q.i.
An votů ſaciẽs deo ſit hmn ſe totũ obligatus ad faciẽ qũ illud qð pꝛomiſit ð.xxx viü.ar.ii.q.i.
An votum poſſit fieri aliꝗuo modo ſanctis ividem. An votum poſſit ſieri homin maloibidem. Votum quid eſt ibidem.⁊ di.xxxiiii.ar.iii.q.ii. In vouere ſit actus latrie di. xxx viii.ar. ii.q.i. Vtrum in voti foꝛma includatur firmatio delibera tiua di. xxx viii.ar.i.d. Itrum votum de non vouendoaliquid ſine erpꝛeſ⸗ ſione eius quod vouetur verbo vel ſcripto ſit obli
gatoꝛium ibidem.
In ſi ille qui votum pꝛedictum facit poſtea vouerit
aliquid non obſeruando illa conditiones obligetur
„ E
ad illud quod vouit di. xxxviii.ar.ii.q.iii.
Atrũ votum poſſit fieri de eo quodeſt in vtile ad ſa
lutem di. xxx viii.ar.iii.q.i. trum votum poſſit fieri de omni bona vtile ad ſal uationem ibidem.q.ii. onem ð.xxx viii.ar. iii. q.ii. An votum poſſit fieri de minoꝛi bouo ibidem. trum vouere poſſit religioſus ſine licentia ſni pꝛe⸗ lati di. xxx viii.ar. iiii.d.ſj. vota facta ab aliquo ante ſuipꝛofeſſionem in re⸗ igione que pꝛelatus ipſum recipens ignoꝛabat pol
An votum poſſit fieri dẽ bononeceſſario ad ſaluati
ſit ab ilo pꝛelato reuocari poſtduaʒ ſibi fuerint no⸗
tificata ðᷣ.xxx viii.ar.iiii.q.i.
An vota que mulier in nupta emiſit polſit reuocare
vir eius poſtquam nupſerit ibidem.
trum vouere poſſit quilibet non religioſus di. N⸗ yviii. ar. iiii.q.ii.
An vouere poſſit epiſcopus ſine licentia dominipa
pe quo voto vinculum inter ipſum⁊ eccieſiam ſu⸗ am diſſoluatur di. xxxviii.ar. iiii.a.ii.
in votum longe peregrinatiõis poſſit emitterc epi
ſcopus ſine pꝛedicta liccniia ibidẽ ·
An votum longe peregrinatiòis poſſit emittere cle ricus ſecularis qui eſt fub epiſcopo aliquod benefi⸗ ciuʒ habens quod debet reſidentiam line licentia epiſcopi ibidem. An vouere poſſit ingreſſum religionis ſine eius licẽ tia ibidem. Qui ſuni qui votum poſſunt emittere ibidem. Vtrum votum factum a ſubdito de licẽtia abbatis poſſit reuocari ab eodem ð. xrx viii. ar.iiii.q.iii. In votum de licentia abbatis emiſſum poſſit reuo⸗ cari a ſucceſſoꝛe ſuo ð.xxx viii.ar. iiii.d.iii. Atrum omne votum licitum ſit obligatoꝛium ð. xx⸗ xviii.ar. v..i. An votum factum de relicita tempoꝛe voti facti ſʒ ante impletionem efficitur illicita ſit obligatoꝛiuʒ ð.xxx viii. ar. v. q.i. An ſi aliquis voueat intrare aliquam religionem q̃ non vult recipere teneatur intrarẽ aliaʒ ibi⸗ — An ſialiquis voueat ingreſſum religionis⁊ poſt ea nteqnam ingrediatur eligatur in epiſcopuʒtenen tur religionem intrare ibidem.—
.
tns votum ſub cðditiðe kactũ qᷓ cõditio nõ explet
er culpi vouentis ñt o igatonum ibidem. q.iii

An ſi conditioim pleatur impediente illo cui fit vo⸗
tuʒmaneta votũ obligatoꝛiũ di. xxx viii.ar. v.q.iii. An vouens aliquid ſi deus pꝛeſeruet eum ab aliquo peccato de quo tentatur teneat votum ſi deus illũ ab illo peccato non pꝛeſeruauerit ibidem. Fn vouere expediat homini ðxx viij. ar.vj.q.i In vouẽs exponat ſe maioꝛi piculo qᷓ; ante ð.xxx viii In vouere bonum augeat in vouenre inclinationeʒ ad malum ibidem Aitrum idẽ bonñ cũ votofactũ ſit magis meritoꝛiuʒ ; ſine voto ð.xxx viij. ar. Vi, d.i. Aotum continentie quot modis ſolẽniʒatur di. xxx- Nii. v. vii. q.ii. An votum roboꝛetur foꝛtius per iuramentum q;ꝑ ſolemuitatem ibidem. AVtrum votum ſolẽnizet᷑ aliter qᷓ; ꝑ relig onis egreſ⸗ ſuʒ vel ſacri oꝛdis fuſceptõeʒ ð. xxx viii.ar. vii.q.iij Inter votum publicum ⁊ ſolemne que differentiaẽ. 5.xxx viij. ar. vii.q iii. Irrů votů poſſit cõmutarið.xxx vij.ar. viij· q. i Zn votum poſt cõmutari auctoꝛitate vouentis ð. xx viij. ar. viij.q. i. 8 Zn votum peregrinationis ⁊ abſtinentie poſſit com mutari auctoꝛitate epiſcopi ibidem. In voti commutatiõe que debent obſeruari ibidẽ. Atrum votuʒ quodlibet poſſit commutari in votu religionis ð · vxx viii.ar. viii.q.ij. Atrũ vouens itrare religionẽ ⁊ poſtea ĩtrat cũ ꝓpoſi ro exeundi ĩpleat votũ ſuumibidem.q.iij.
Atruz votũ oẽ ſit diſpẽſabile ð. xrx viii.ar. viiii.q.j. truz in votis poſſit diſpenſare ſol ꝰpapa ibid.qu.
In inuoto aliquo poſſint diſpenſare epiſcopi in erio res ð.xxx viii.ar. viiij. d. ii.. Utrum Votñ de nõ petendo ad nõ papa diſpẽſatio⸗
nem in aliquo voto ſit obligatoꝛium di.xxx viij. ar.
An vouens aligd qð ialiquo caſu eſt vtile ad faluteʒ 2
⁊i aliquo in vtile obligetur ad obſeruationem vo⸗
ti in ilio caſu in quo eſt vtile ad ſalutem di.xx viij.
ar. vüij. q.iii. An vouens ſub aliqus turpi conditione quaʒ imple
ri deſiderat ex tante illa conditiòe obligetur ad fa⸗ ciendum quod vouit ðᷣ.xxx viij. ar.x.q.iij.
urg vel vſurarius
An ad vfuras accipiens ſit particeps peccati illius qui dat ad vſuram di. xv.4r.v.d.V.
Atrum ea que per vſuram acquiſiuit aliquis teneat
reſtituere di.xv. ar. v.q.
Iitrum ea que aliquis lucratus eſt legitima merea- tione de bonis que ipſe vel pater eius per vſuram
acquiſiuit teneatur reſtituere ibidẽ.q.vj.
An vſurarius ſit dominus illius rei q; per vſuram
acquiſiuit di.xv. ar. v. q. vj
In vſurario pꝛecipienti in teſtamẽto reſtitui ea que male acqniũuit ſed non vult ꝙ reſtituantur ſi eua⸗ det pꝛoſit talis oꝛdinatio ad ſaluationeʒ di.xlv ar.
Atrum vxoꝛ debeat excommunicari peccato mari⸗ ti di.xviij. ar. iij.q.iij. An vxoꝛ alicuius debeat excommunicari ſi vir eins obligatus debitis abſentet ſe? ipa nõ vult ſatiſfa⸗ cere pꝛo eo de poꝛtione ſibi a ſignata pꝛo victu di.
—
— 5 m
dqueſtione ſecunda.
Atrum vxoꝛteneatur obedire marito excommun⸗
cato di. xviii.ar.xi.d.iiii.
An cũ ppꝛia vroꝛe vetle delectari ᷣm tactũ modera te ſit actus vᷣtutis tẽperantie ð. xxxi.ar.iii.q.ii.
An vroꝛẽ ꝓpꝛiã cognoſcẽs vt per hic ab aliqua ifir-
mitate curetur peccet venialiter ibidem.
6
Zn vroꝛipoſt partum ante puricationis tempns ii citum ſit debitum reddere vel ab ea erigere dix⸗
trum vxoꝛes plures habere ſit contra legem natu
re di. xxxiii.ar.i.q.pꝛima
An vnam eſſe vnius ↄueni ſui inſtitutione di.xxxiii.ar.i.q. pꝛima.
Vrrum vroꝛes plures habere ſimul fuerit aliquan⸗ do licitum ex dipenſatione ð.xxxiii.ar.i.q.ii.
Quod vxoꝛes plures habuerint patres antiqui que fuit cauſa di xxxiii.ar.i.d.ii.
An vxoꝛes plures habere ſimul equaliter ſit contra
ius nature ⁊ ↄcubitus ↄcubinariꝰð. xxxiij. ar.ij. q.ii· trum vrxoꝛem repudiari a viro vel econuerſo fue⸗ rit vnquam licitum di. xxiii· Ar.. i.
Atrum Vroꝛem repudiatum poterat vir eius recon ciliare ſibi ibidem.q.ii.
„
An vroꝛem dimittere pꝛopter peccatum contra na⸗
turam liceat di. xxxv.ar.i.queſtione pꝛima. An qui vxoꝛem legitim am habet ⁊ aliam huius rei
in ſciaʒ ſibi de facto copulat poſſit ab ea diſcedere
ipſa moꝛtua ſi mulier diuoꝛtium non petat di.xxx⸗ vi ar.iii.queſtione pꝛima. An vxoꝛ poſſit ſe faceie ſeruam ſine conſenſu mariti ði.xxx vi.ar.v. queſtione pꝛima. An ſi de vxoꝛis conſenſu aliquis faciat ſe ſeruum ſit vxoꝛ ſua ipſo facto di.xxx vi.in expoſitione.l. An vroꝛ poſſit dimitti a viro ⁊ econuerſo pꝛopter qðcũq; peccatũ moꝛtale di. xxx viij · in expoſitòe.l.
Atrum vxoꝛicidium imp ediat matrimoniuʒ di. xjx Vii.ar.ii.queſtione fecunda. Li An pꝛopter vxoꝛicidium dirimendum ſit matrimo⸗ nium iam contractum di.xx vii.ar.ii.q.fecunda. An vxoꝛicidiũ ſit maius pcm̃ qᷓ; matricidiũ ibidẽ. An chꝛiſtus reuocauerit facto pꝛeceptum de obſer⸗ uatione legalium di.i.ar.vi.queſtione quarta. truz cheiſtus inquantum homo poſſit peccata di⸗ mittere in baptiſmo di.v.ar.i.queſtione pꝛima. An chꝛiſtus expellebat demones inquantum homo di. v.ar.i.queſtione pꝛima.
tru n chꝛiltus contulerit miniſtris ſacramentoꝛũ
poteſtatem cooperandi ad emundationem interio
rem di. v. ar.i.queſtione ſecunda.
Atrum chꝛiſtus potuerit dare miniſtris aliquaʒ po⸗
eſtatem bap iʒandi quaʒ dare noluit? que eſt illa
*—
ibidem.q.iii.
itrum cbꝛiſtus potuit conferre poteſtatem creandi
creature di.v.dr.i.queſtione quarta.
An chꝛiſtus habuerit aliquem caracterem di. v.ar.
ii.queſtione quarta. An chꝛiſtus manducetur ſpiritualiter in ſacramẽto altaris di. viiii.ar.i.queſtione pꝛima. An chꝛiſtus ſub ſacrarnento poſſet tangi a ſe ipſo di.
r.ar.iiii.queſtione ſecunda. In chꝛiſtus quando inſtituit ſacramentum euchari⸗
ſtie determinauerit de quopane fieret di. xi.ar.ii.
———„—
*
at matrimonio apꝛima
ie il * hcenn S vn tad .. d ** i ie * m e ü

abula
Achriſlus determiaueritsð quaaaua dobeat paniſ Lutrrðs degerit eoꝛpus ſuß hafibile. ibidem.a iů lecoagulari. ibidem⸗ Fnrhobncelamauãnveditinde intinrert in ſan rumrin cena ſumpſerit coꝛpus ſuumſub ſacra guie di ii.ar. iii. d.v.
Zn xps in cena dederit diſcipu poteſtatem ſacerdoj
„„ 6
mento di.xi.ar. iiii.q.pꝛimà. en⸗ erit di wi Itrum xps in cena tradiderit coꝛpus ſuum iude ſub talem qᷓ;tum ad pꝛincipalem actum di.xxuij. ar.iiiſ· w tacramẽnto. ividemq.ij.
Quare xpᷣs voluit detesẽre iudam in cõmuni di.ij. Anxp̃s habuit ab inſtanti ſue conceptionis omne ð⸗
un ar. iij. g.üi. mihmn quod pabiturus erat di·riviiij. ar. v..v vrum rys deditiude coꝛꝝus ſuñ auando tinctũ pa⸗ hin nem dedit ei di.xii.ar.iiij. q.·iij · Regiſtrum ten pꝛimaalba cum.n. Tertio ſi pꝛobari niſ i in nomine tetur mulier v uit an anima dimenſionibus ſatiſfactoꝛia eos dj.iii. fities per comparationem ſe quia tiunn t n runt an in dei tato diebus nn ar. v. quantitas poſita ſic dico tate litatem materialis Reſpondeo nhien an infames conſueto Poleo per . Pnia vera pꝛedicatur ſcõm 7 Udh quem in bonis pꝛimo eccata eſtu ln 3 An ſatiſfactio ipſum oꝛma pena w 3, articulus poteſt nationibus Incipit h p 5 ehmni pꝛocedit ilud contra pars e pomines oppoſitum vili hoc minus wom ſanctificat conſuetum mixtionem accipimus wie. b ſpiritus a ſeptimo non di i tio ad paſſum ſpecie mentum ⁊ſi omnes izdim verba ſancta tus de bonis beatitude gida de neceſſitate deſiderat imanino⸗ c tate foꝛ Articulus ter perſe gſeund ⁊ ſtatim k nature 5 adi di ueniens trahis magis amoꝛe natur ⁊ auia ſi virgo chriſto ſ baptiʒandus loꝛum 1 effectu undh d neali Articulusquar rioꝛa wm polſunt 1 2 matrimonio ce x ſtpnunt bent que non quia pꝛo acquirendo pm que hoꝛa ſoluendus t vel a malis nntm ſit licitum ipſum ex traxer at demones tenentur teram wunhn su e unmi mu nlmi

olos
—— 5
noꝝ doctoꝛe pꝛeclariſſimo.
4
——
tamirabilia.gloꝛifica manũ ⁊ bꝛac hiũ deytruʒ.excita furoꝛẽ:⁊ effũde
que ſic poſſũt exponi vt ĩeis pmo dñoꝛationis. pᷣdicta fuerit: nouoꝝ ſacram̃toꝝ iſtitutio. mõtuoꝝ reſur rectio.electoꝝ gloꝛificatòõ.⁊ repꝛo⸗ boꝝ dãnatio. Per ſigna.n.pñt itel ligiſacfa.vt.n.dicit magiſter huiꝰ duarti di.j.c.j. Sacramẽtũ ẽ ſacre eiſign. St Aug. io. deci.c.v. Et
hẽt᷑ de ↄſe. di. ij. Sacrificiũ:ſactz ẽ ſacrũ ſignum. Per inouare ſignificat᷑ aligd nouũ inſtituere.acci piẽdo inouationẽ ꝓ inſtitutiõe nouoꝝ. Perimu⸗ tare mirabilia ſignificat᷑ vltra mirabilid que fac⸗ ta ſunt vel fiũt facere mirabiloꝛa. Ner manũitel ligunt᷑ operatõnes. Et quia operatònes indifferẽ tes ſunt ad bonas ⁊ malas:⁊ ſole bone opationes Sloꝛificãde ſunt. i.opatoꝛes eaꝝ pꝛopt᷑ eas gloꝛifi cãdi funt · iõ poſtq; dixit. Bloꝛifica manuʒ ſubiun xit ⁊ bꝛachiuʒ dextrũ ita vt legatur.⁊ pꝛo.i. Mer operationẽ.n.deytraʒ intelligitur operatio bona ſicut ⁊ꝑ ſiniſtrã mala:vt ſit ſenſus. Bloꝛifica ma⸗ nñ ⁊ bꝛachiũ dextxꝝ.i.glorificafaciẽtes opa bona. Excita furoꝛẽ.i.ſuſcita repꝛobos:ꝗ dicũt᷑ furoꝛꝑ quẽdaʒ figuratiuuʒ modũ loquẽdi. vnde⁊ ad liaʒ inſenſati dicunt᷑.vñ vthr̃ſap̃.v. Ii dicent in iu⸗ dicio de iuſtis. Mos inſenſati vitã illoꝝ exiſtima bamus inſaniaʒ. Eteffunde irã.i.effunde ſupꝑ eos damnationẽ eternã.⁊ ᷣm hanc expoſitõnẽ in ver bis ꝓpoſitis tãgunt᷑ quattuoꝛ. Pnmd facq̃oꝛuzʒ noue legis iſtitutio⁊ veterũ euacuatio. Vuʒ dicit Innoua ſigna. Scðo generalis oiuʒ reſurrectio: cũ dĩ. Etimutamirabilia. Mirabilius.n.opꝰ fa ciet deus in moꝛtuoꝝ omniũ reſurrectõne q; mo do ſit hominũ generatio. Tẽrtio ſpãlis electoꝝ reſurrectio ⁊ gloꝛificatio ſimul cũ dicit᷑. Bloꝛiftca
manñ ⁊ bꝛachiũ dextx. uartorepꝛoboꝝreſur⸗
rectio ⁊ dãnationis eoxꝝ ↄplectio:cũ dicit᷑. Excita
furoꝛẽ ⁊ effunde iraʒ. de quibꝰ determinat magi hoc.iiij. Per innouatõnẽ ergo ſignoꝝ:vt dictũ eſt intelligit᷑ inſtitutio nouoꝝ ſacramẽtoꝝ i.ſac̃oꝛũ no.l.que ſuntſigna vᷣtute medicinalia de quo põt exponi illud quod dicit᷑ Daniet.vj. de deo.Ipeẽ liberatoꝛatq; ſaluatoꝛfaciẽs ſigna.ſ.liberationis ⁊ſaluationis quod aũt liberat infirmũ ⁊ ſanat vir
tute medicinaleẽ. De eodẽ etiã põt exponi illud
quod dĩad Nebꝛ.ij. no.l.in nos ꝓfirmata eſt:ↄſtã te deo ſignis ⁊ paucis interpoſitis ſequit᷑.ſpũs ſci diſtributõnibus.i.ſignis ꝑ que miſterialiter diſtri buit᷑g̃a ſpũs ſancti Sũt etiã ſigna pꝛeſingularita te mirabilia:de quo põt exponi qð dĩ. Exo.xxxiiij
Signa faciã que nunqᷓ; ſunt viſa ſuꝑ terrã:nec vi
lis gentibꝰ. In gente.n.iudeoꝝ nð erãt talia ſigna Viſa qaſacka ve.I.gr̃am ſignificabant:ſʒ non ſicut iſtaↄferebãt. Et quia ſigna medicinalia ⁊ mira bilia debent ſuſcipi cũ reuerentia.iõ vt ſuſcipiãt᷑
jncipit fcriptun ſuper quarto ſententiaꝝ edi tumafrãtre Ricardode media villaoꝛdinis mi
Nnona ſigna etimu
irã. Hec vba ſcripta ſunt eccli.ʒb.
bus crea
cũ mgioꝛi reuerẽtia ſunt pᷣdicabilia. de quo põt ex poni illud quod dicit᷑ Daniel.iij. Mlacuit mihi p̃ dicare eius ſigna:ga magna ſunt. Pꝛedicta aũtſi ſacoꝝ ve.l.
gna Chryſtus inſtituit ad euacuã
. „
vV 4 .
—
—
impfectõnẽ ⁊ ꝓpterpꝛomiſſoꝛũ ad iplectionẽ:⁊ le
„
gis facilioꝛẽ objeruationẽ gagram ꝓferũt: ꝑquaʒ
ſegis mãdata faciliteradimpient Mer imutatõ nẽ etiã mirabiliů intelligit factio mirabilioꝝ que
kfaciet deus in oiuʒ moꝛtuoꝝ reſuſcitatõe quod eſt mirabilius qᷓ; fuerit eoꝝ generatõ ad quã oꝛdinat᷑ matrimonij ſacram̃tũ:de qua reſuſcitatõe põt exꝝ poni illud qð dicitur Job.xxxvij. Tonabit deus Voce ſua mirabiliter ꝗ facit magna ⁊ ĩſcrutabilia in quo ↄueniẽter daturitelligi moꝛtuoꝝ futurare ſurrectio:ga ſicut dicit Apoſtol.j. ad Coẽ.xv. La nettuba ⁊ moꝛtui reſurgẽt i coꝛꝛupti:⁊ in electoꝝ
pfecta gloꝛificatõe:quod eritmirabiliusqᷓ; ſit vel
juerit eoꝝ ꝑſacfaſãctificatõ: deqᷓ gloꝛificatõe põt eyponi iliud quod dicit᷑ in pfa.xv. Wirifica miſe
ricoꝛdias tuas ꝗ ſaluos facis ſperãtes in te. Per
ſperantes in deo intelligunt᷑ electi. Salutis eœꝛũ factio eſt eoꝝ gloꝛificatio quã ꝑ dei miſericoꝛdia; mirabiliter ↄſequunt:⁊ in repꝛoboꝝ eterna dãna tõe quod erit mirabilius q; fuerit eoꝝ tp̃alis affli ctio qᷓ; miti ſuſtinẽtrepꝛobip ſact᷑oↄtẽptu.de qua
dãnatðe põt exponi iliud quod dĩ. Sap̃. xxfj. Dð eni mirabile erat.ĩ aqua qͥ oĩa extiguit plus ignis
valebat. In quo figurata eſt dãnatõ repꝛoboꝝ de
—
repꝛobo.n. dicit᷑ Job.xxiiij. ꝙ ad nimiũ caloꝛẽ trã ſiet ab aquis niuiuʒ:a quo caloꝛe⁊ frigoꝛe nos de
fẽdat⁊ ad gloꝛiã electoꝝ ducat dñs ieſus chꝛyſt⸗
g cũ pĩe ⁊ ſpñ ſcõ vi.⁊ re.ð — 6
1M
naturalis perfectõnis. ⁊ in ⁊*. de ip̃
de deo im ꝙ pfectio eiꝰrelucẽtĩſactis que ſũt in teſtimoniũſcificatõis? in oꝑibus retributionis:⁊ diuidit᷑ĩ duas partes. Pꝛimo determinat deſci⸗
oia ſecka ſeckox. Am̃
aritannc 2. Inp'i 8
mantanus termiauitma giſter de deo quantuʒ ad rationẽ ſue inquantũ eius perfectio reluceti op
ationis. Et inʒ inquantũ eius perfectio relucet in opibꝰreſtauratõis.In iiijꝰ.determiat
ficatiõe querecipit᷑ ĩſactoꝝ ſuſceptõe. Scðo de
ↄplemẽto ſcificatõis quod recipiẽt electiĩreſurre
ctiõe. di.xliij. ibi. Poſtremo de ↄdictione reſurre
ctiõis. Mꝛima in duas.pᷣmo determiat ð ſacfis
in generali.ßo in ſpãli ibi. juittñ. ꝛimain duas
ſ.inpꝛoemiũ ⁊ executiones ſcða ibi. Sacʒ.⁊ iſta.
i.4. Pꝛimo determiat deſac;i diffinitõe· Scðo de ſacfoꝝ inſtitutõe ibi. Triplici aũt.ʒꝰ.oñditing
bꝰↄſiſtatſacʒ ibi. Duoãt.iiij oñdit dãaʒ ſactoꝝ veteꝝ ⁊ nouoꝝ ibi Jam videf̃. Tunc ſegtur illa
pars que incipit. juit ti.⁊ diuidit᷑ in duaspartes Mꝛio determiat de ſac᷑o circũciſionis quod in.j.
veteri eratremediũ 3 peccatũ oꝛiginale. Scðo
determinati ſpãli deſacis.l.no.di.ſe.ibi. Jaʒ ad
ſacfa.
1. Prima in duas. pꝛio determiat ðcircũci- ſonis vtute. S cðo de eius inſtitutõe ibi. Hic dð eſt. Pꝛiai duas.ÿmo de virtute circunciſionis
determiat veritateʒ.ꝛ mouet ⁊ ſoluit incidẽte
incipitibi. Hic ðð eſt. diuiditur in partes duas.
3
1

Pio determiat de bis ã circũſtit circũeiſiõisi· ¶ Suffieit. n. adpoeꝙ ↄiungant᷑ in intentioe appli„ ſtiturionẽ. Scðᷣomouet? ſouit dubitatiõeʒ ibi. cante vnum 3 aliud. ntcin poſſi ſu Si vo q̃ritur.pꝛia in duas. P determinat de cir- tzcr onis inſtitutione.ſcðᷣo de eius mutatione E cu0 queruur diffiniri.⁊ vẽꝙn. 2 feu euacuatiõe. ibi Ideo aũt. Auice. qntometaph ſice. c. v. Diffinitiom
irca h di. querẽdũ eſt pꝛincipali de qð ↄſentiũt auctoꝛes artis 2poſita ẽ ex gne⁊ Dii.
Circa hant ſer. ꝛio ðſaci quiitate. Fpſtirurũ erre? vbocůnð ſit vnniſip accidẽs ů
Deto defacfoꝝiſtitutise. Tertio de facfoꝛus kin gnẽ· vñhmppi. it⸗toß. Quãnisinſtiti it in b
velptãte. Quãrto deſacioꝛũ no l. dignirate? gnt iuſtus tinõẽingne. 3
Itute. Suito de remedioʒ oꝛigiale pcem in. ẽdiſſinibile. ſacim ↄſtituri 4 wö
ture. Serto de remedio oꝛigiale pecm̃itpe diſſinibile. Irẽ phi. iii metaiſc— be
egis ſcripte. Pircapꝛimũ q̃runt᷑· q̃ttuo?. Pii gnificare eſt ñihilſignificare· ð q ne 4 u i
mo vtrñ factm ↄſiſtat in rebꝰ⁊ vᷣbis. Scðo Vrx hilẽ. ſʒſackmns ẽaligd vnüg nihilè. 6 4 h
ſacfm poiit diffiniri. Terrio vtrů ilie diſnitio ẽdiffinirino põt cũ diffinit⸗ idicerqdè. 3 i ſin
nesq̃s ponit aug. de ſacto ſint ↄueniẽtes. Ouar vij metaphiſice. Nomo albus nde 4 o
to vtrñ illa diffinitio quã ponit hu j.libꝛo de ſa⸗ gaſilinec ſacfmn qð minus vnũ eſt. nö el. gin ſech
cra· parte. viiij. c.iij. cõueniens. qd. † imphi vbißns. ð nõ eſt vehalig diffini ip
rinðpõt.g fackʒ diffiniri nõ põt. rr mg hu 6 igi
Articulus pꝛimus iuſmẽði di.c.i.⁊ hẽtur de ↄſeera. di. ij· Saerifici. n
eimet— g̃e viſvilis fonmag—*.
mn ſacm nõ oteſt. Rñdeo m pacccipipot ex vrel. g na
Rimo oſtendo Ziſiri rebꝰ 7 vj Diffinitõẽ oĩo indicãs qdẽ eſſe rei?co 2.
„ 4 verbis. Mihilpõt Mtitui erpmanẽ nuertibilis cũ diffinitio. tãtog res—— por di ionm
ti⁊ ſucceſiuo qꝛ dis res pmanẽs eſt ſiniri: quãtũ eſt ex ꝑte ſua· quãto Veri eſt· ſi tñ fini. E tin
velſucceſſiua.⁊ ꝑmanẽs nõ põt eſſe ta ſit. qð iõ dico ꝗã diffinitio ipoꝛtat quãdã finitð—
derõnelucceſſini nec fucceſiuũ ðᷣrõ nẽ. ñ aliaũ a phi in metaphiſicatminus A.· il⸗
ne pmanẽtis. ſedres ſunt pmanẽtes vbaſucceſſi lud aũt qð eſt verins:ſa eſt.ſitñ finita ſit. Añ?3* Mac
na. g ſacim nð põt ↄſtitui ex rebꝰ? vbis. Itẽ ſa⸗ phiꝰp phiſicoꝝ ocat að vereẽ.⁊ iõ di phi.vij. lvii
cineſt ad ſciſicandũ ⁊ ſigniſicãdũ. ſʒ ſic dicit aug. meraphiſice ꝙp ⁊ſimpli diffinitio. ⁊ ꝙ qd erat tL
li. de doc. chri.pax poſt pricipiũ. Verba pꝛſus eẽſbarũ eſt⁊ qꝛ accidẽs abſolutũ veriꝰẽ q; ens p n ah
inter hoies obtinuerũtpᷣncipatũ ſignificãdi ·⁊ ᷣm accidẽs. Vt ↄpoſitũ ex duobꝰ accũtibꝰ. V ex ſubie boni
aplin i adthi. c. iij. Kes ſcificat; verbumdei⸗ cto⁊ accidẽte. qꝛhmphi. v. merapbiſice· Accidẽſ di
oĩonẽ.g ſacfm nò dz ↄſiſtere niſi in vᷣbis. Nẽex abſolurüe ens hm ſe.i.ẽens eſſentiatr m cõmẽ. ibric
his q̃ ſimul nõ cõiunigunt᷑ non cõſtituitur ALiquid. ibidẽ. Ens vop accidẽs nõẽ ens eſſentialr 6 ac⸗ ünöt
ſed verbanð coniũgũtur rebꝰ.gſacim nd Atitut cñtaliter. qꝛ nõẽ aligd vnũ p eſſentiã.iõ vniꝰ ↄuc paſi
tur exrebꝰ⁊ vbis. Lõtra aug. dta. viij.ſup Jo. v1 nit diffiniri enti ꝑ accñs qᷓ; accti: ẽt ens ꝑ ac⸗ m retno tramediũ ⁊ hẽi.q.i. Detrahe accedit vvñ adele cidẽs ↄſtitutũ ex aliqbꝰduobꝰreati vnihis veriuſ i ritsc
mentũ ⁊ fit facfm.ſed elemẽtũ eſtres.g ſacfmc ẽnůtq;ens accidẽs ↄſtitutũ ex duob?ñ vnitis iſtc
ſiſtitin rebꝰ⁊ vᷣbis. Itẽ magf in la huiꝰ di.c.iij. niſi in itẽtiõe:vnũad aliud applicãte· quo Vn eſt imi duo ſunt in qbus ſacfin cõſiſtit.ſ.vᷣba re. Ri acfm.iõminꝰipꝛopꝛie diffinit᷑ pm ens paccis;ᷓ an ſatic
deo ꝙ ſaca ve.l.ꝑp.e impfectionẽ in ſignificã- ip̃m ſacfm nõ ↄuenit diffiniri niſi accipiẽdo diffi⸗ Noſu
do.⁊ eoꝝ defectũ in ſcificando nõ ↄliſtebãt i vᷣbis nitionẽ putſe extẽdit ad diifinitionẽ vnãp Acis„ niſun
qꝛꝑ vaẽſcificatio⁊ exp̃ſſa ſignifiꝗario. vt pãtet nð video.n. ineõueniẽs ſi dicat᷑ ꝙſacfm⁊ qðlib⸗ 3 nin
pauctoꝛitates uug. ⁊ ap in oppon allegaras. S espaccis diffiniripoſſit diffinitiõe vnap accñſ e cra aũt no,l. qꝛ debuerũt eſſe pfectã in ſcificãdo? Diffinitio.n. idicatqd ẽres diffinita.⁊ ſic diffini in ſignificãdo.iõ cõſiſtũt in rebꝰ? ybis ita vt res tio entisꝑ ſeidicat qdẽ ill ens. Ita diffinitio en 1 ſitqᷓſi pncipiũ mãle⁊ vbñ qᷓſi foꝛmale coꝙ cõple tis ꝑaccũsidicat adẽ illud ens.⁊ qð ſic ens pac⸗ tius ei ↄuenit rõ ſignificãdi ⁊ ſcificãdi Pꝛetereas cidẽs nõẽ vnñ niſi p accñs. Ita ſua diffinitio non cůfacfano.l.fuerit inſtitutaa vbo deiiãhumane eſt vna niſiꝑ accñs· ⁊ ſiẽ diffinitioentis pſe ↄſtat nature vnito ↄueniẽs fuit ea ↄſiſtere irebꝰ Ibis er genere ⁊ diia ſeu diijs eiuſdẽ generis ↄſtituen vtſuũ expᷣſſius ſignificarentactoꝛẽ. Res gůt ⁊ðñ tibꝰ vnã ſpẽʒ. Ira diffinitio entis ꝑ accñs. ſi pres noõↄſtituũt ſacfm tãq; aligd vnñ Initate abſolu- eiꝰ ſuntres diuerſoꝝ pᷣdicamẽtoꝝ ↄſtater diuerſi ta ieſſendo ſʒ vnitate relatiua in cãndo ⁊ ſignifi generibꝰ generaliſſimis? diijs eoꝝ:? ſipartes eiꝰ
„
„ 5 3 m 1 E cando. Sũt. n. vnũ pᷣncipiũ in cauſando ⁊ ſignifi funti eodẽ pᷣdicamẽto nõ tñ in eodẽ genere prio: s 7 7 „ . * 5
cando vnñſcificariõis effectũ ſiẽ pi xm̃ſuntgnã diffinitioeiꝰ ↄſtat ex diuerſis generibꝰ ꝓrimis? tiõis vnñ ↄpletũ pᷣncipiũ. Adßmů in oppoſituz; diijs diuerſoꝝ geneꝝ primoꝝ. vñ cuʒ phi. dicit. dðꝙ eomõ quo ſacfm eſt vnñ. nd eſt incõueniẽs vij metaphiſice ꝙ ens ꝑaccñs nõ diſſinit᷑ intelli⸗ aliqd vnñ ↄſtitui ex pmanẽti⁊ ſucceſſiuo. quãuis gendũẽ de diffinitiõe vna ꝑſe.q talĩidicat vn exillis duobꝰipoſſibile eẽt aliqð vnñ ꝑeſſentiam p ſe. Ad pm in oppo dð ꝙpcedit de diffinitiõe gſtitui. Ad? dðꝙ quãuis exp̃ſſius ſignifickt v P ꝛiedcãqᷓẽ vnapꝑſe. Ad ⁊m cũ di ꝙ ſacfm nõ ba;res. tñ exp̃ſior ⁊ efficario: eſtüignificatio ꝝ eſtaligd vnñ. dico ꝙ falſum eſt. aliquo.n. mõvnñ res? vba ſilqᷓ;y va tñ. Ad ʒmn dð.ꝙ aliqᷓ duo eſt vtſupius viſuni eſt. ᷓ ga vnitas ſuaẽ ꝑaccũs ſitvnñ ↄſtituere vnitate relatiua.in cauſando: idconec ſibi cõuenit diffiniri diffinitiõe p ſe vna.
*
ſignificõdo abſq poc ꝙ realiter ſimul ↄiungantur Acd ʒmn pʒ ſolo ex iam dictis Arm ad partẽ aliaʒ
—

öterbs sgdẽchet sveish vetiit nucitit pjſninſt iin innüphj uoiyger ri wißmn
„—
rinb nei
n in chn. euilthw nü.i5 w ttgürenspe wis eduo i in cini inane
1 wwi wiht
vilun
Pꝛima pcedit de diffinitõne largiſſime dicta que ſe extẽ⸗ Pra vĩnitioneʒ vnamper rn vtx ille diffinitões 4 Ertio queruur quasponit Aug. de ſacto ſint ↄuenientes ⁊ vĩ ꝙ nõ. Ala·n. quã ponit io. de ciui.c.sſ.ꝙſacẽm ẽſacrũ ſignũ nð eſt ↄuer
—
tibilis cũ ſacfo.aqᷓ.n. bñdicta ſacrũ ſignuʒ eſt.ſ. re
miſſiõis venialiũ nec tñ ſacfm ẽ.ꝗᷓ pꝛedcã dift ini
tio ueniẽs nõẽ. Itẽ ↄſecratio ep̃i ignũẽ rei ſacre nec tů inter ſactg numerat. Itẽ agnus paſcalis de quo hẽtur exo.iꝛꝰ.⁊ ſerpẽs etheneus numeri.ꝛi?⁊ colũba luce.ʒꝰ⁊ petraqͥ ſignificabat xp̃ʒ.i.coꝛ. io. ſigna fuerũtreꝝ ſacraꝝ⁊ imago crucifixi.quibꝰtñ nd ↄuẽit eẽ ſackm Itẽ ſacfm nõ eſt ſignũ rememo ratiuũ qð ẽ de pꝛetẽritonec demõſtratiuũ qð ẽ de pñti.nec ꝓnoſticũ qð eſt de futuro qꝛ alidũ recipi ẽs ſacfm nec hẽt gram nec hũit.nec hiturus eſt. Pñ gnõ ſint plura gñera ſignoꝝ.vĩ ꝙ ſacfin nd ſit jacrereiſignũ tẽ vĩ ꝙ illa diffinitio facmẽ in⸗ niſibilis gre viſibilis foꝛma.euius ſñia trahi põt
ab Aug. io. deciui.c.y.x.c.⁊iſitincõueniens ga
coꝛpus xp̃i in altari.⁊ caracter baptiſmalis nõtiũ
nt res:ſed ẽtſaca vt inferius patebit nec tñ ſůũt
viſibiles foꝛme. Itẽ ſacta ↄſtãt ex rebꝰ⁊ verbis
ſicut res ſunt viſibiles.ita vba ſunt audibilia cũ
ð vba ſintpꝛincipalioꝛa in ſactis qᷓ; res qꝛ vt hitũ ẽ vᷣbñ in ſactis ẽ qi foꝛmale magis debuit dici foꝛ ma audibite; viſibilis. Võtra vtrãq; diffinitio nẽrecitat Bratianus de ↄſe. di.⁊. Sacrificiũ.⁊ mg in lra huius.di.ca.p; Rñdeoꝙ ſiẽ oꝛnamẽ
tñ di ab oꝛnãdo actiue.ita ſactʒ di a ſacrãdo actie
ñ cũ dĩ ſacfʒ ẽ ſignũ reiſacre.accipit᷑ res ſacra pꝛo re ſub rõeq ſacrãs ẽ. Eſt aũt aligd reifacrãtis cauſatiuũ nòtñ inſtitutũ diuinitus ad hoc ſignifi⸗ candũ vt paſſio xp̃i.⁊ B nõ dʒ dici ꝓpꝛie ſacfm ni⸗ ſi extẽderet᷑ nomẽ ſacfi ad ſacrũ ſecretũ.aligd aũt ẽ rei ſacrãtis ex diuina iſtitutiõe ſignificatiuũ ñ tñ cauſatiuũ ſiẽ erãt ſacf̃a ve.l.aliqd aũt eſt rei ſacrã tis ex diuina inſtitutõe ſignificatiuũ ⁊ in vᷣtute dei cãtiuũ ſicutẽ quodlibet ſacm no.i. Mꝛima ergo notificatio ſaciſi reſtringat᷑ ad rẽ ſacraʒ actiue ⁊ ad ſignũ ſacrũ ſpãliter diuinitus inſtitutũ ad rẽ ſa⸗ crã ſignificandũ ↄuertit᷑ cũ ſacf̃o cõiter deð de ſa⸗ ctis ve.⁊no.l.aliquomòẽ diffinitõ ſacti in gñali. ſi aůt accipiat᷑ ſignũ in cõi⁊ res ſacra nõ ↄuertitur cũſacio.⁊ ſicut dicit huꝰ. p?li. de ſacra. pte.c. ⁊magis ẽ deſcriptio ad interp̃tatõnẽ ſiue expꝛer ſionẽ vocis referẽda qᷓ; diffinitio. ⁊ aũt ſacfi no tificatio cũ illa additiõe quã ſupaddit mag nõcõ
nenit niſi ſactis no.l.⁊hʒ rõneʒ diffinitiõis eom
quo ſact̃o ↄuẽit diffiniri ↄuertit᷑.n.cũ ſactis nod. ⁊qcqd eſt de rõe eoꝝerpꝛimit. Expꝛimit. n.ip̃ᷣam gfam̃ cuius ſunt ſignificatiua ⁊ cãtiua.ꝑ að dii⸗ niſibilis grẽ expᷣmit ẽt ip̃a eſſe ſignificatiua cuʒ dĩ viſibilis foꝛma vt ip̃ius imagineʒ gerat · i.figura rxterioꝛ.q̃ dĩ foꝛma quaſi foꝛis manens.q̃ aliuo mõgeritrei imaginẽ? ip̃a eſt cãtiua cũ dĩ⁊ cã exi⸗ ſtat. Ad pm in oppn dð ꝙꝑ aſperſionẽ aqͥ bñdi⸗ cte remittũtur venialia ꝑ modũ meriti in quãtuʒ excitat motũ volũtatis ſeu feruoꝛeʒ caritatis per quã fit venialiũremiſſio nõð tanqᷓ; ꝑvi ſacti. Sa cramẽtũ aũt ſignificat rẽ vtſacrantẽ nõꝑ moduʒ meriti. Aqua ẽt bñdictanõ eſt ſpãliter diuinitusi ſtituta ad illã rẽ ſacrã ſignificandũ. Ad ꝛn dpꝙ
§ Fi⸗ ep̃alis nõ eit gra gratů faciẽs pauã ho efficit foꝛmaliterſacer. ad quã gam ſignificandũ fuerũt diuinitus ſpãliter inſtituta.ve.i.ſacf̃a.⁊ cuius ſa cramẽta no.l.ſunt ſignificatiua⁊ cãtiua ſed eſt gra tiagratis data qua hõefficit poteſtatiue ſacer. et illã grãʒ ip̃a ↄſecratio ep̃alis directe ſignificat. Ad ʒn dð ꝙ oia pᷣdeã? ſi ſignificarẽt rẽ facrã vt imolatio agni xp̃i paſſionẽ.ſerpẽs in palo xp̃m in cruce pendentẽ emanatio aque de petra aquã de ltere xp̃i emanantẽ.colũba in xp̃o greſpũs.ſ.ple nitudinẽ.nõ tůc de nouo aduenientẽ ſʒ pᷣcedenteʒ nõtñ ſignificabãt reʒ ſacrã vt actu de nouo ſacrã tẽ ilius ſacre rei ſubiectũ. Nõ.n.cũ colũba ſuper pm deſcendit.neq; cũ paſſusẽ neq; cü aquã eimn nauit de eius latere de nouo xpᷣs factus ẽ ſacer vl de facro magis ſacer.ſicut hõp debitã ſact̃i ſuſce ptioneʒ efficitur ſacer aut magis ſacer.? ſic patet qd dici debeat de imagine cruciſxi⁊ ſimilibus. Ad 4n.dð ꝙ pꝛicipalis ſignificatio ſacti no.I.e ſgnificare grãm q̃ ↄferturſuſcipiẽti niſi ſit ðfect⸗ erpte ipius.⁊ quantũ ad h eit ſignũ demõſtratiuũ inquãtũ tñ ſignificat cãʒ inſtituencẽ eſt ſignũ reme moꝛatiuũ.⁊ inquãtũ finẽ.i.gliam futurã eſt ſignuʒ pnoſticũ. Sacfa aũt ve.l.tantũmodo erãt ꝓnoſti ⁊a.ga nõſignificabãt grãm niſi vt futurã. Zdq dðꝙ illa diffinitio dat de ſacto qð eſtſacẽm ꝰnð res. Loꝛpus aũt xp̃i in altari eſt res ſignificata per ſpẽm panis ſub qua realiter ⁊ vere ↄtinetur ſact̃ʒ coꝛpoꝛis myſtici. Caracter ẽt baptiſinalisẽ res ſignificata ꝑ ablutionẽ exterioꝛẽ⁊ ſacm gre gratũ faciẽtis. Aid 6m.dð.qꝙʒ viſibile ibi accipit᷑ ꝓ ſẽſi bili ꝑp dignitatẽ viſus.de quo dicit Aug.⁊epla ad voluſianũ lõge poſt ÿᷣncipiũ ꝙĩiter qnq; ſenſus
eſt excellẽtioꝛ.qꝛſicut diẽ phi.pꝰ metaphiſice ma
rime cognoſcere facit? mltas dãas ðᷣmõſtrat. qð intelligendũ ꝑ ſe vt pʒ ꝑip̃m li de ſenſu⁊ ſenſato qꝛ vt diẽ r auditꝰꝑ accñs—— ſciaʒ. 5 FNart ri vtxilla diffinitio (a) Barto queri᷑ qponbnpe liꝰ de ſac. pte.9ꝰ.c.⁊q̃ eſt hec. Sacf̃m eſt coꝛpoꝛale vtmateriale elemẽtũ foꝛis ſenſibile ꝓ poſitů ex ſimilitudie repñtans:⁊ exiſtitutiõe ſigni ſicans.⁊ ex ſciſicatòe ↄtinẽs aliquã iuiſibilẽ ⁊ ſpũa lẽ grãm ſit ↄueniẽs:⁊ vĩ ꝙ nõ.qꝛ ibi pᷣdicat᷑ mate⸗ ria de ↄpoſito. Itẽ aliquaſuntſact᷑a quoꝝ nõ eſt materia aliað elemẽtũ. Itẽ fruſtra foꝛis ſenſibi⸗ liter ꝓponit᷑ aligd illi qui nõ app̃hendit.ſÿpuulꝰ no appᷣhendit aligd ꝑmãicelemẽtũ ſibi foꝛis pꝛo poſitũ.fuſtra ᷓ ponit᷑ in diffinitõe ſacfi. Item fruſtra inſtituit᷑ ad ſignificandũ ꝙ er ſe habetſimi litudinẽ repũtatiuã.poſtq; g dixit ex ſimilitndine repñtans ſupfluũ fuit addere ex inſtitutiòõe ſigniſi cans. Iteʒ coꝛpoꝛaliũ ad ſpũalia nulla eſt ſimili⸗ tudo.ð materia ſaci nõ eſt ex ſititudinerepñtans grãm. Iteʒ gr̃a nõ põt cõtineri in ſubiectoſenſibi üi. Irẽ in iſta diffinitiõe ommittit foꝛmaſacfi qð eſt verbũ. Vontra hu dicit ſtatiʒ poſt aſſignataʒ diftinitionẽ ꝙ eſt ꝓpꝛia ac pfecta. Rĩdeo ꝙ pꝛe dicta diffinitio eſt ↄueniẽs ⁊ datur de ſactis no.. ⁊ patebiteius ↄuenientiaſoluendo argumenta in oppn. Ad pm. d.ꝙ hᷣm phi.?.phi. nõ eſt incon ueniẽs in artificialibus materiã pꝛedicari de arti ſiciato.qꝛ.n.forma artificialis ẽ accidentalis.iðᷣo tota ſubſtantia artificiata ẽ expte materie. Vnde 43

———— .
vene dʒ lectulus eſtlignů. ſtatuà eſtes.ſacf̃m autẽ
eſt quaſi aliquod artificiũ · Adm. dð. ꝙ materia K elcmentũ ibiaceipitur pꝛoſenſibiliſi o.⁊ foꝛ re vtitur verbo clementi.quia materia baptiſini qui eſtianua ſacramẽtoꝝ eſt elementũ.ſ.aquaper
materiale aut conueniẽter itelligitur ſenſibile. eo
ꝙ hm ſniam phi. it meta.ſi enſibile eſtſenſibile ꝑ
materiã. Ad ʒm.dð. ꝙ quãuis paruulus non ap pꝛehendat.illi tñ qui ipm baptiʒant appꝛehẽdũt vel appꝛehẽdere pñt. Ad 4m dð. ꝙ ſimilitudo repꝛeſentandi quã res habet ex ſua ↄditõne per ſe nonſuſficerctqꝛerſenõ eſt determinata ad pꝛeci
ſeſignificandũ ſacramẽti effectũ.⁊ pꝛopter b dicit
62
pupli deſac. ꝑte. 9 c. ꝙ ſacram̃tũ debet hie
—
quandã ſimilitudinẽ ad ipam rem cuius eſt ſacra
—
mentũ· m quã habitualè ſit ad eandeʒ rem repñ
tandã inſtitutionẽ quoq; Per quã oꝛdinatuʒ ſit ad illãfignificandã.⁊ parũ poſt dicit ꝙ ſimilitudineʒ hʒ expꝛima ↄditione. inſtitutionẽ ex ſuperaddita diſpenfatione. Adn dð. ꝙ maioꝛ Verd eſt de ſi militudine que eſt per participationẽ vnius qua litatis.fed deſimilitudine ꝓpoꝛtionalitatiꝰ 3 eſt habitudo duaꝝpꝛopoꝛtionũ non eſt verũ in B.n. ſimilis cſt aqua gratie quia ſicut ſe habet ad ablu
endas ſoꝛdes coꝛpoꝛis. ita ſe habet gratia ad ab
luendas foꝛdes ale. Ad 6n. d ꝙ nõ elt intelli
gendũ ꝙ graria contineatur in ſalramẽto eſſen- ialiter ⁊ in actu ſed in virtute · quod qũo intel⸗
*
ligi debeat inferius declarabitur. Ad vltimuʒ
„ E
dð ꝙ verdũ datur intelligi per xltimã partẽ dit ſinitionis qð pʒ. Dicit. n. hu ꝑ li de ſacr. ꝑte 9*c.⁊ ꝙ ſacramẽtũ di hie ſauctificationẽ ꝑ quã grãm ↄtineat ⁊efficax ſit ad eandeʒ ſanetificàdis ↄferendã.⁊ parũ poſt dicit ꝙ illã fanctificationẽ pabet ex appoſita vᷣbi vel ſignibenedictione
pᷣncipali.? cir⸗ ca B querunt᷑.ʒ. Mꝛimo vtrũ de⸗ buerũt inſtitui facramẽta in ſtatu in⸗
cẽtie. ꝛ0 vtꝝ poſt lapſum in lege
natre. ʒ:vtx in tpe legisſcripte. ꝓ. vtrum
in tꝑe legis euangelice. S ² Fꝙ debuerunt inſtitui Rim o oñd ſact̃a in ſtatu innocẽ
tie. Aug.ij.ſupge. longe vltra mediũ di⸗ it ꝙ lignũ vite erat ſacim ſpũalis alimẽri ſapien
tie ꝙ nd vẽ fuiſſe niſ ex diuina inſtitutiõe. Item
Aug..ð ci.c.ʒʒo. Wſteriũ vite eterne ab exoꝛ
dio generis hũaniper quedã ſigna? ſacta tpibus ↄgrua quibus opoꝛtuitꝑ angelos pꝛedicatũ ẽ. Sz
kxoꝛdiũ gñis hũani incepit a ſtatuinocẽtie· er tũc fuerũt inſtitutaſact᷑a- Itẽ nò tĩ neceſſe eſt hõi
bus medicina curatiua ſedetiam pᷣſeruatiua.ð ců
pꝛimi parentes potuerit peccare qð patet qꝛ pe
rauerũt ſtatiʒ eis debuerũt dari ſacatanq; medi
cinapꝛeferuatiua. wõtrabup li de ſacr.parte
9 c.50. Sacfu dei medicineſunt ſpiritalesq̃ fo⸗ ris coꝛpoꝛibus adhibent᷑ per viſibilẽ ſpẽm ſed in
tus gias ſanãtper inuiſibilẽ veritatẽſ in ſtatu in⸗
nocentie nõ erar aliquis moꝛbus ð tũc nullum de
bnit inſtituiſacfm. tẽ tunc nõ debuerũt inſtitui
ci maniſeſtationẽ· ⁊ hõis curationẽpꝛ
——— 38 Onſequenter ai vci
——— —
factaſpũaleʒ curationẽ fignificantia nð cauſantia ga illa ſact᷑afuiſſent iperiecta.⁊ ille ſtatus eratper
ectus.neclacfa pñaleʒ curationẽ ſignificantiet
cãntia.ga nullus ert mioꝛbus in illo ſtatu nec eſſe
poterat. Rñdeoꝙ ſicut vene oñdunt urgumẽtã ad partẽſcham no debuerũt inſtitui ſact᷑a in ſtatu
innocẽtie. qa fuerũt inſtituta pp hois eruditione exercitationẽ ⁊buniliationẽã xpſapientiemedi
er erudi tionẽ.ga ſicut dicithuꝰ p li deſacr: teð.37 Pomi qui viſibilianouerat. ⁊ inuifibilia nonn⸗ uerat diuina agnoſcere nullatenus poſſet niſi hũa nis exercitatus. PꝛopterExerct tionẽ vthõ oc⸗ cupatus circa ea que ſunt ſpñalis neceſſitatis nů⸗ quã vacaret eis que ptinẽt adiuiquitatẽ. nec ſem per his q̃ ptinent ad coꝛpoꝛalẽ vtilitatẽ· qͥ ro ſũit᷑ ex ſnia hu.c.pᷣdcõ pp humiliationẽ. aꝛ ᷣm hugonẽ cꝰ predicto.ſicut pnicioſafuitelario ſupioꝛi nolle ſubiiciſic laudabilis ⁊ fructuoſaẽ deuotiop ſupi
oꝛẽ eti inferioꝛibus inclinari. Pꝛopter ſapiẽtie medici manifeſtationẽ. ga ſicut dicit huꝰ ꝑte pꝛe
„
dicta.c.ꝙ. Mam ad inſtituta ſüt ſact᷑a vt ex eis
eſſet qð in eis eſſet.ſʒ vt peritiã ſuã medicus oſtẽ
deret in illoremediũ pꝛeparauit. a quo lãguidus
occõneʒ moꝛbi accepit · Pꝛopter võis etiã cura tionẽ. quia quãuis deus aliter hõieʒ curare poſſet tñoꝛdinauit ipm ſic curandũ ꝑpiaʒ pꝛedictas cõ⸗ gruitates homoaũt in ſtatu innocẽtie iuiſibilia co
. 5———
Znoſcebatꝑ dininã illuſtrationẽ.· ⁊illoſtatu manẽ
te hie nõ poterat iniquã exercitationẽ.deũ etiam nõ offenderat ꝑp aliquã eiationẽ. ex ſenſibus etiã nõdũ accepatruine occaſionẽ· ⁊cũ moꝛbũ nõ ha⸗ beret nõ indigebat curatiõe· vñ in illo ſtatu non erãt ea ppꝑ q̃ inſtituta fuerũt ſacfa. Ad pm in oppn dð̃.ꝙꝙ iliud lignũ aut nõ erat ſignñ illius rei ſacre yt actus facrantis auth nð erat ex ſpãli dei inſti tutiõe.ſʒ ex ſilitudie quã acccpat ex ſua occõne.vñ ibi nõ accipit᷑ ꝓpꝛie nomẽ ſaci. Adn dð.qꝙ ibi
accipit᷑ exoꝛdiũ gůis hũani ꝓ exoꝛdio hũane gña riõis qð nõ fuit vſqʒ poſt lapſu · d pmi parẽtes
.
ſtatu innocẽtie nõ genuerũt nec ꝓdierũt in eſſe ꝑ
gñationẽ ſꝑ plaſmationẽ. Adʒ dõ. ꝙ hoibus nõ diſpoſitis ad aliquã infirmitatẽ nö dädame- dicina pᷣferuatiua ſʒ oꝛdinatũ regnũ pᷣcipiendũ.pᷣ⸗ mi añt pentes in ſtãtu inocẽtie ñerãt diſpoſiti ad aliquã iirmitatẽ. ⁊ iðeis nõerat dãda aliq̃ ſacal medicia.ſʒpᷣcipiendũ crat eis recte viuere quod deus eis pꝛecipit— 5 —* cũdo queritur inſtitui ſact᷑a poſtlapſuʒ in. I.nature·⁊ vĩꝙ nõ. Mð mi⸗ us ẽ necceſſariũ ad ſ Alutẽ dare pᷣcepta qᷓ ĩſtituer facta Iꝗßʒ.l.nature deus nlla boi dedit pᷣcepta. nec debuitiſtituereſara. Itẽ nihil debuireſſei.l. nature qð nõ cſſet de dictamie.l.nãlis.ſʒ ſucf᷑a nõ ſunt de dictamie.I.nãlis qꝛ nõ fuerũt eãdẽ oitpe 8 deus in.l.nature nulla debuit inſtituere ſacfa.
1
tẽſi facta debuiſſent inſtitui in. l.nature tũc ðᷣs
iliainſtituiſſer. ga ſicurdiclt Augꝰ.. de libero ar bitrio lõge pꝰpꝛinn. Quicgã tibi va rõe meliꝰ ot
curreritſcias feciſſe dcũ.ſʒ nõlegimus deũ inſti⸗
tuiſſe aliq̃ facfa in. naturẽ. ginſtituinð debuerũt Lontra Augꝰig li·5 fauſtũlonge ar mediũ nul⸗ iuʒ nomẽreligiðis ſeu verũ ſeu Aſim coagulari
8
S8
S88 8228
§2. S.5
S22
—= *

Pma
poies piit niſi aliquoꝝ ſignackoꝝ velut ſactoꝝ vi⸗ ſibiliũ ↄſoꝛtio colligeret᷑· ſʒin. nature multi erãt adunati in reli iõe cultus diuini.z aliqᷓͥ ſacfa hũe⸗
nnt. itẽ hus poli de ſacr. pte g. c. i· Sacfaab i itio ad reſtitutionẽ ⁊ curationẽ hois iſtituta ſunt.
alia fub nãli lege.alia ſub lege ſi cripta.alia ſub gra Rdeo ꝙ in.I.nature poſt lapſuʒ debuerit aliqᷓ̃
inſtitui ſacfa.ex quo.n.fuit moꝛbus debuit iſtitu
ügnũ quo manuduceret᷑ infirmus ad cognitioneʒ medicine vteam deſiderarer feruentius. Wedi cina aũt 5 moꝛbñ peccati res ſacrã ẽ. Lũß ſactʒ ſit
ſacrerei ſignũ ⁊ poſt lapſuʒ ſub.l.nature eſſet moꝛ
bus peccati debuerũtaliqſacfa inſtitui. Pꝛere⸗ rea qa hoies pꝑ pccicoꝛruptionẽ ꝓni erãt ad ido⸗ latriã.iõ poſtlapſuʒ in.l.nature debuerũt inſtitui qliqᷓ ſacfa.vt ꝑ ea hoies adunarẽtur ad cultũ ſoliꝰ
veri ði.ſicut bů dicit auctoꝛitas Aug. allegata ad
hãcpartẽ. Sʒ vtrũ illa ſaca eſſenteis neceſſaria adſalutẽ velti cõgrua.de queret᷑ inferius di. eadẽ. Ad pm in oppoſituʒ dð. ꝙ p̃cepta moꝛalia
unt de dictamie.l.nature vt inʒ liꝰ oñſuʒ eſt.nð
ſic at ſacfa.⁊ iõ ſic opoꝛtuit ea denuo pᷣcipe. ſicut 3gruũ fuitſacfa inſtituere. dãdo.n. lumen heibus cde cuilibet indiuiduo nature hũane pᷣcepit moꝛa
liũ pꝛeceptoꝝ obſeruationẽ. Adꝛ dð.ꝙ in.l. na
ture nihil debuit eſſe qð nõ eẽt de dictamie.l.na⸗
ture vel ſicut pin pncipiũ.l.nature. velſicut ↄclu
ſio ſequens ex pꝛimopn.l.nature.vel ſicut deter
„
miatioalicuius pꝛeceptiilliꝰ.I.inſtitutio aũt ſacfo
rũ fuit quedã determiatio pꝛecepti de ðo colendo
qð hceptũ eit de dictamie. nature. Ad z dð. ꝙ⁊ſinð legamꝰ deũ expꝛeſſe ⁊ aꝑte iſtituiſſe acf̃a
in illo tꝑe mñ credendũẽ ip̃m illa inſtituiſſe ſcis ho minibꝰ inſpirando g in talibus ſe exercerẽt.⁊ ad
Balios inſtiruerẽt. eli hu pᷣmoli. de ſacr. ꝑte. ii c.ꝰ Cõnicimus ꝙ deus hoiem a pᷣncipio ad hec epercenda conſilio erudiuit..
—,— r vtxdebuerint inſti At Ertio quer it tuiſacfa intꝑe.l.ſcri
pte. Et viꝙ nð. Mð debuerũt inſtitui eaq deo diſplicebãt. a. pr· dicit dñs holocauſtã arie tů⁊ adipẽ pinguiũ ⁊ languinẽ vituloꝝ ⁊ agnoꝛũ⁊
bircoꝝ nolu.cũg iſta eſſent ſacta ve..inſtitui nõ
vbuerũt. Jtẽglo.ſup illðge.i4. Welchiſedèch rex ſalẽ pꝛoferẽs panẽ ⁊ vinũ dicit ꝙ hec ſaca no ſoꝝ ſacoꝝ figura fuert.cũðᷓ hecſacta fuerit ii. nature⁊ ꝓpinquioꝛa ſacto altaris qð eſtſacfʒ no. 1.q; aliqua ſacfa.i.ſcripte. viꝙ i.l.ſcripta aliqua noua ſacta inſtitui nõ debuerãt ad ſignificandum euchariſtie factʒ. Lõtra huꝰ pÿmo li. de ſacr. parte xijc. viij. dicit ꝙ pꝛimailla ſactaq̃ ſub nãli.l.pꝛe ceſferũt q̃i quedã ũbꝛa veritatis fuerunt.illa vo q̃ poſtea ſub ſcripta.l.ſecuta ſunt quañ quedã ima⸗ go vel figura veritatis:fuerũt.ʒſub.l.ſcripta inſti tuta fuerũtſacfa qð deus nõ feciſſet niſi ↄueniens ſieri feciſſet. Rũdeo ꝙ debuerũt inſtitui ſacta in tꝑe.i.ſcripte. Sacfa aũt ſunt quedã ꝓreſtatio ſeu
idei ↄirmatio fcã.⁊ i ᷣm diuerſos ſtatus cogni⸗
tiðis fidei debuerunt eſſe alia ⁊ alia ſacfa.ita ꝙin
tpe in quo fuit fidei cognitio ꝑfectioꝛ debuerũt cẽ facfa pfectius ſignificantia. Etga in tꝑe..ſcripte magis acceſſit cognitio fidei ad ꝑfectionẽ qᷓ; ĩtpe
1. nature. iò debuerũt inſtitui ſacfa
expꝛeſſioꝛa in ſignificãdo erãt ſacfa.l.nature.
N
.
Andehu? p'li de ſacr. ꝑte ii?c.g dicitſigna ſa⸗ iutis ꝑfucceſſionẽ tpoꝝ diia poſt aiia mutaridebu
erũt vt cũ effectus gre diuine in ſalutem creſceret
ſirquoq;?⁊ ipᷣa in ipis ſignis viſibilibus euidẽtius
appareret. Ad pm in oppoſitũ dð.· ꝙ deus dicit ſe ila noluiſſe vt delectaret᷑ in eis ficuralig eriſti mabãt. vel qꝛ iudei illa nõ bi offerebãt. vel d no
acceptabat ea pꝑſe.ſʒ pꝛopter rẽ quã ſign ificabãt. ʒ iſte tres expotòes hẽtur a gloſis ibicẽ. Ad2m dð. ꝙ quãuis oblatio melchiſedech quãtũ ad in
teriã expꝛeſſiſime repñtaret ſacim altaris.tñ quã
tũ ad modũ ſumẽdi.⁊ quantũ ad memoꝛiã paſſio
nis xpi.⁊ quantũ ad circũſtãtias alias ꝑfectius re
pñtabat ipſum agnus paſcalis— N nrE vtrů debucrutin⸗ q B arto quei ſtitui ſacfa in tpc. 1. euãgelice. ⁊ vi ꝙ nð. Si in.l.noua nulla fuiſſent inſtituta ſact᷑a fuiſſetliberio? qꝛ obligaſſet
ad paucioꝛa.ſʒ m btm̃ Jacobũ in epla.ſ.c.i. Ipſa
ẽlex ꝑfecte libertatis.ð in illa nulla debuerũt inſti
ni facfa. Itẽ gfax victutes ſufficiũrad curandus hoieʒ.ſʒßʒ phi. p phiſi.nõ dʒ fieri ꝑ pluraqð fieri pot ꝑpaucioꝛa.ʒ ad curationẽ hois nulla debueft
inſtitui ſaca. Lõtra Dio.pꝰ.c. angelice hierar. Neqgaliter poſſivileẽno
diũ niñ varietate ſacroꝝ veſaminũ anagogice ctr cũuelatũ.cũ intpe.i.euãgelice maxime debuerit
fuplucere diuinus radius?ſacfa ſint quedã ſacra
ta velamia anagogica maxie debuerũt inſtitui in tpe.l.euãgelice facf᷑a. Rñdeo ꝙ ↄnenies fuitĩ tẽ
poꝛe euãgelice.I.ſacta inſtitui. vt.n. oñſuʒẽ liꝰ.3*.
radẽ fuit fides iuſtoꝝ q fuerũtxpe.l.ſcripte cũ ſide iuſtoꝝ in tpe.l.euãgelice quãuis tůc ð..cði nõð eẽt cognitio fidei ita explicita ſicut mõ.cũ illipꝛote⸗ ſtarent᷑ feu ↄfiterẽtur fidẽ ſuã p ſacfa eis a deo inſti
tuta ↄueniẽs fuit qð etiã in. l.euangelica inſtitue⸗
rẽtur facfa fidẽ ꝓteſtantia.expꝛeſſioꝛa tñ q; pma. qꝛ fides eſt magis explicita.⁊ vtilioꝛa tãq; ſancti⸗ tatẽ efficientia. Et qꝛ.l.noua eſt libentatis debue⸗ rit eſſe facilioꝛa ⁊ numero paucioꝛa. Añ Aug. i9⸗ liꝰ. fauſiũ añ mediũ dicit ꝙ cũxpᷣs ſuo aduẽtuſ- cramẽta ve.l.impleuiſſet. ablara ſint⁊ alia inſti⸗ tuta virtute maioꝛ. vtilitate melioꝛa. actu faci⸗ lioꝛa. num̃ero paucioꝛa tanq; iuſtitia fidei reuelã⸗ ta.⁊ in libertatẽ vocaris filijs dei iugo ſeruitutis ablato qð duro ⁊ carni debito ppto congruebat.
Ad pn in oppoſitũ dð.ꝙ ſacfa no.l.nõfaciũt eã minus liberã ſÿ liberioʒẽ qꝛ nõ ſunt mlta? ſunt ſa tis leuia.⁊ gramn cõferũt ꝑ quã homo liberius⁊ fa cilius.l.obſeruat. Ad dõ. ꝙ gra ⁊ vtutes ſuſfi ciũt ad curãdũ hoiem foꝛmalite. ſicut fanitas cõ pus ſanat foꝛmaliter. Vñ ſicut nõ ſeqtur ſanitas janat. nõ debuit inſtitui medicina cbferẽs ſanita tẽ. ita nõ ſegtur gra fanat. ãnðᷓ debuerũt inſtitui ſa cramẽta grum ʒferentia.qꝛillomð qᷓ; gra ſanãtſa cramẽta.qꝛ gr̃a foꝛmaliter.ſacfa aliquo modo ef⸗
fectiue.nõſicut efficiẽs pᷣncipale ſÿ itrumentale.
Articulus tertius.
Wnſequenter ſortreizte
tur. 4. Pꝛimo vtx om̃s cerimðie.l.ve·
erãt ſacta ꝛ* vtrůſacfa ve.l.erãtrõnalia. ʒ? vtx
4
obis ſuplucere diuinũ ra⸗—
1*
1
11 1
— —————

eurabãt a coꝛpoꝛi imũdicia. 4 vtʒ in ſuſceptio ne illeꝝ ſacfoꝝ ↄfewtur gra.
Ri mo oſtendo geeh cne
ndeo ꝙaligd factũ dupliciter pqt dici rõnabi
— nie ve. l.erãt ſa⸗ * craniẽta qa omis erãt ſacre rei ſigna. Iteʒ in noua.l. ſacfnaltaris eſt ſacrificiũ.ð; ſiliterĩ ve. Ji facrificia erãt ſact̃a.ð aſili omnes alic cerimòie.
õtra cut pot colligi ex diuerſis locis in.i.ve⸗ rcricerimonie ve.l. diſtinguebãturiſacra? ſacri icia⁊ obbuantias ⁊ ſacta · nð omness cerimonie
ve.l.crãt facfẽa. Rñdeoꝙ cerimõie ve.l.ad cui
rũ dci oꝛdinabantur. Lirca due cõſiceranda ſunt
trig.ipe cultus.?⁊ colẽtes.? inſtrumenta colendi.
Ipfe aũt cultus ſpãliter cõſiſtebat in ſacrificijs q̃ĩ
dei reucrentiã oſerebat. Inrunẽta aitcolendi Zinre ti etiũ poſtea in terra ꝓmiſſiõis ilũmodũin come⸗ dendo agnũ paſchdlẽ obbuabãt. Adꝛ dd in
pertinebãt ad ſacfa ficut erat tabernaculũ cande⸗ jabꝛũ ⁊ archa⁊ menſa ⁊ Vaſuxt. Lirca colentes aũt quattuoꝛ regrebant᷑.ipſoꝝ inſtitutio ad cul- rů diuinũ que quãtuʒ ad om̃es fiebat per ſactʒ cir 8 cũciſionis. ⁊ quantũ ad ſacerdotes ficbat per eox
cõfecrationẽ. Requirebatur etiam vſus eoꝝ due
ptinebantud diuinũ eultũ cuiuſmodi quantuʒ ad omnẽ populũ erat eſus agni paſcalis.? cſus eoꝛu
que comendabant᷑cũ eo ex.l. pᷣcepto. quantũ autẽ
ad facerdotes oblatio victinaꝝ? cſus panũ ꝓpo
itiõis.⁊ alioꝝ que crãt ſacerdotũ vſibuð depia
ta. Requireba criã remotio aliquaꝝ imunditia⸗
rũ p que in pedicbãtur a cultu diuino ⁊ ſic quantũ ad pplin erãt inſtitute quedã purificationes a dui
buldã exterioꝛibus imuuditijs? expiatiões apec
catis.ſpãliter añt quantũ ad ſacerdotes ⁊ leuitas
erãt inſtituta ablutio manuũ ⁊ pedũ? raſio piloꝝ.
viſta tria pᷣdicta prinebãt ad ſacfa. Quartũ ctiaʒ qð requirebat erat ſingularis colentiũ cõuerſatio
duantũ ad eibos? veſtimẽta⁊ alia huiuſmõi.⁊ 6 ptinet ad obfuantias ꝑ quas diſtinguebantur ab
ilis qui dcũnð colebãt. Accipiendo ᷓſacta Ve.l.
ſcriptenð om̃s cerimonie erãt faera. ſʒ quedã per tinebãt ad ſfaca quedã adfacrificia quedã ad ob⸗ uantias quedã adſacfa. Sʒ extendẽdo nomẽ ſa⸗ cramẽti ad—— rei ſacre oẽs cerimõie ve.
Lerãt ſacfa· ⁊ ſic pʒ ſolutoadp quãdo ea que muſtiplicãtur in inferioꝛibus Vniũ
tnr in ſupioꝛibus vt declaratũeſt li⁊ſ ſacfano. ⁊ſacrificia ſůt perfectòꝛa qᷓ ſacta? ſacriticia ve. ⁊ ideo cõuenientius fuit ꝙidẽ re eſſet ſacramen
tum? ſacrificium in noua.l.q; in veteris.
Ecundo qucruur xn ſucra⸗
erantrẽnalia· Et vi ꝙ nõquia nihilẽ rõna le qð ptinet ad leuitatẽ. ſed comedere feſtinanter
ad lcuitatẽ pertinet. ʒrõnabile fuit illud qð pꝛe⸗
ceptũ cſt. exo. iꝛ.ſ. ꝙ agnũ paſcalẽ comederẽt feſti
nntcf. Itẽ non fintneccſſariigin ve.l.magis
pygurarcnt maßna aucdi facrano..q; aiia. ſedi
vel.non fuerũt aliqua ſact᷑apᷣfiguratiantia cõfir⸗
mationẽ? extremã vnctionẽ. bile inſtituere talia ſacfa q̃ pᷣfigurarent alia. Itẽ
⸗
irrationabile viꝙſacerdos ꝑ tactũ illius rei per
quẽ alios mũdat fiat imũdus.ſed ſicut hẽtur nu⸗ merox. i9 ·paquãexpiqtioi 1h qua aſpgebatur cinis vaẽce rufe expiabãtur hoies ab aliqbus im
můditijs.⁊ tñ qꝛ tangebat illas aquas imundus
ecrat.ᷓ illud ſacm irrõnabile fuit. Lötra omne
olutõ ad pᷣn. Ad ꝛm dð. ali
onẽ ergo non fuit rõna⸗
factũin ſapientiaẽ rõnabile.ſᷓ dens ciailla ſzcra
inſtituit in ſapiẽtia.dicit.n.pſal. ad deñ. Diai ſa⸗
ientia feciſti. ð oia ſacña ve. I.fuerũt rõnabilia.
vnonmð qrẽ de narurali victamierecterõis ·ſi cut pn I. nature? ↄcinſiones qͥ ſequũtur exꝝ eis. ⁊
——
ſic nõ oĩa ſact᷑a ve.l.fuerut rõnalia.qꝛ nð oĩa fuct de dictamine.l.nature. Aliomõdi aligd rònale qꝛ nihil ↄtinet rõni ↄMn?e rõnali cã?mõ de⸗ bito ꝓtpeẽ inſtitutũ vel factuʒ.⁊ ſiciã ſfactu ve.l. ſuerũt rõnabilia. Adp in oppm dð ꝙ feſtinãtia in comedẽdo qñ ſubeſt rõnalis cã nð ptinet ad le⸗ uitatẽ. rõnalis aũt juit cã qugre agnũ inexitu cox
de egypto comederũt feſtinãter. qꝛ egrptij eos fe
.
ſtinãter exire ↄpellebãt.?in rememoꝛatiõe huius
——
e.l. rõnabiliter fuerũt quedãſacfap̃figurãtiaalt qua ſacta no.l.vteircũciſio bap eſ us agni paſca s euchariſtiã purificatiões ve.lſacfm penifẽtie
cõſecratiõis pontificũ? ſacerdotũ ſacfm oꝛdinis.
„
⁊niĩ vt dicũt aliqui rõnabile fuit ꝙ nõ eſſent in.i.
„
ve aliqua facka pfigurãtia ↄfirmationẽ Fextremã nctionẽ.qꝛ ↄfirmatio ẽ ſacfm plenitudinis gra⸗ tie cuiꝰ plenitudinis nondũ tpᷣs aduenerat. Extre
ma vnctio eit imediata pᷣparatio ad introitũ glic
cniꝰaditus nòdũ patebat. g vt in ʒꝰ hitũ eſt per paſſionẽ xpᷣi apta fuit ianua paradiſ.ſʒ hec ro non
—
nultũ valet. qr quãuis in.ſcripta nò fnerirtbus plenitudinis gre nec tũc pateret aditus in gllam.
— v.
nðfuit ti incõueniẽs ſʒ ↄueniẽs vtrũqʒ iſtoꝝ i ve pſigurari. lñ ⁊ pn fuit foꝛte p̃ñguratũ ꝑabũdã tiaz imanne. ⁊ km perintroitu filioꝝ iſrael in terrã
„
ꝓmiſſionis.⁊ iõ mihi vãdð. ꝙetiã confirmatio⁊ krtrema vnctio pᷣfigurata fuerũt in ve..quabuis nõ ita expꝛeſſe ſicut alia ſaca ↄirmatio.n. plami- nã aureã ↄſecratã in fanctificatiòꝭ q̃ pen debatſu
per frontẽ.⁊ extrema vnctio ph ꝙ de ſaguie arie
tis imolati in ſecratideſ cerdotũ tangebat ex⸗ tremũ auricule dertre.⁊ poler manus dertre ſimi liten⁊ pedis. de quibus duobus pẽturleuit. g Acdʒn dð. ꝙ illud ex rõnali cã fuit inſtitutũ. Juit eni inſtitutũ cõtra pccm̃ idolatrie qð filij iſraelcõ miſtrãt in adoꝛatiòe vituli.⁊ iõ ad ſignificandu; eie imundũ qcquid ptinet ad icolatriã ex quacũ q; pte fuit inſtitutũ. vr ẽt ſacerdos alios aſpgens
illa aqᷓ Speret aliq; legalẽ imũditiã.?ad bẽt vtſa
cerdotes eẽnt ſub onere.l.⁊ vt nõ ſupbirent deß
ꝙ alios ſanctificabãt.? ad ſignificandũ ꝙ ſacerdo tes noui teſtam̃ti pp mariaʒſacriffcij fanctitatem ſemper debent ſe minus idoncos repntae
Ertio qucruur vtx ſacfa ve..
curabãt a coꝛpo
rribus qð raũ ẽcariꝰelt. ið vt e q̃ ptinebãt ad cu tñ dei in maioꝛi reuerẽtia vientur. inſtituta fuert multaipedimẽta p q̃ hoies frequẽterimũci repu
tabant᷑ ad ea faciẽdũ q̃ ad culti dei ptinebat. acd
—
. illa ĩipedimẽtanõ incurrebant.?ẽt i
laq̃ incurrerãt poiſq; erãt ᷣm.l.mũdati. vñ illai
pedim̃ta erãt q̃cã irregularitates legalcs.⁊ he di
cebãtur imũcitie ccꝛpoꝛales4 qbus ꝑſacfa lega lia mũdabant᷑ Vñ apls ad hebꝛe. q. Sůgiis hir
„
coꝝ? tauroꝝ? cinis vitule aſperſus inquinatos

modin eh wutiunn cu hnm tiſufnoit nöcſſti ntem ueten dadmiizt Oſ in hiichn uihuin iprnöſet ransnzn. mißilrin. npabiüi⸗ elnteni
iconinnatio
nvel.w
onvhn eöpendebu
deligie n vñ ungebün msdewei spiru surinit cſi ſul zuigin Uumic nosiles 1h iritubnt
igntwe
nicntüo i nſtſnm
Mantiu
Pꝛima
netidcat ad emũdarionꝰ carnis rð alt dugre ſa
cramẽta no.· Inõ ita emũdãtab irregularibꝰẽ hec qꝛin no.l.nõſunt tot irregularitates nec p̃iudicãt
niſiſolis miſtris eeclie in qbus regritur maxima idoneit acramẽntoꝝ faneritatem.
nr vtxin ſuſceptione 4 10 qritur ucfoꝝ ve.Icõfere vatur gra. ⁊ viꝙ ſic. qꝛꝑ opa que deo ſunt dccepta ↄfert᷑ a deo homini gra.ſʒ ſacta ve.l.non erãt minus digna qᷓ; ſacfa.l.nature. q̃ ni deo erãt accepta.di n. ge.· ꝙaſperit deus ad habel? ad munera eiꝰ. Iin fufeptiõe ſacfoꝝ ve.lↄferebarur gia. Rẽ hu pli“. deſacr.pte iic· p Si gs ſa⸗ cramẽta ßᷣoꝛa effectũ ſanctiſicatiõis hůñiſſe nega⸗ uerit nõ mihi recte ſentire vi. Itẽ vanaẽ medi-
cinaq̃ nõↄfert ſanitatẽ. Sʒ deus nullam inſtituit
cramẽtatanq; aie medicinas ſanitatẽ aie cõfere⸗ vãt.q̃ ſine gra eſſe nõ põt. Itẽ ſact̃a vᷣtuteʒ hnit a ſidepaſſiõisxß̃i.ſ ideleſ in ve·lillãcredebãtim plicite velexplicite. vti.ʒ·li/oñſuʒẽ. ergo ſicut i ſuſceptiõe ſacfoꝝ nol.ↄfert᷑ gra.ita ↄferebatur i ſuſceptiõe facfoꝝ ve.I. Wõtra ad ro·ʒ. Sx operi
gie vanãmedicinã. cũ ergoip̃e inſtituerit ve·l.ſa
bus.i.nð inſtificabit᷑ oĩs caro.ſʒ ſacfa erãt quedã
opa.l.ergo in ſuſi ceprione illoꝝ ſacoꝝ iuſtificans ga nõↄerebat᷑. Itẽ apls ad bebꝛe. io dicit ꝙ·I. erat vmbꝛã hñs fůtuꝛoꝝ bonoꝝ nð ip̃aʒ imagineʒ rex.qð nõ eſſet vexſi ſact̃a ve.l.gr̃aʒ cõtuliſſent. Ad iſtã qðnezʒ dixerũt alig ꝙ in ſuſceptide ve. ↄerebat᷑ gr̃a.ntñ ita plene. nec ita directe ſirut inuſceptiõe ſacfoꝝ no.i.cuiꝰ opiniõis rõni vẽ aſſẽ tire hu pliꝰ de ſacr. pte iiꝰ.c.⁊.dicẽs. ꝙ mediã
tibus ſacramẽtis no.l.illap̃oꝛis tpꝛis fac̃a ſancti
ficabãt vt eadẽ eſſet faluſ. ethis ꝗrecta fide ſigna futuroꝝ in illis venerati ſunt.⁊his geffectũ ſalu⸗ tis in iſtis pcipiũt. Monebants iſti ꝙ illa ſacfa iu ſtificabãt nõ tiñ ꝑmodũ meritiſʒ ẽtꝑmodũ ſacfi
Sed hec opinio nõ videt᷑ ↄcoꝛdare cũ auctoꝛi⸗
tatibus ap neqʒſcõꝝ. vñ cõiter nõtenet· Alij 5 quoꝝ opiniõe mng vi fuiſſe· dixerũt ꝙ illa nõ ſan⸗ ctiſicabãt neq; ꝑ modũ ſaci neq; ꝑmodũ ineriti etiã ſi in ñide ⁊in caritate fierẽt qꝛ ipoſuit ea dñs ĩ ſeruitutẽ ⁊ vt futuri figura eſſent. Sʒ cq̃trg. opa
differẽtia qñ fiũt ex fide? caritate ꝓficiũt ad me
ritũ. ã mito ſoꝛtiꝰ facere ſacf᷑a velſuſcipeq̃ deus
inſtituerat ad offerendũ ſibi valebãt ad merituʒ ·
Vzmipi dð ſin cdem opinionẽ williaer fide ⁊ caritate exercitabãt ſe in vſuilloꝝ ſacrox mere
pãtur. vñ pᷣdcũs vſus ſacfi eis valebat ad carita
tis augmentũ·⁊ ſi erercitãtes ſe in vſu eoxppho⸗ noꝛẽ diuinũ caritatẽ nõ hẽbant · ꝑ tale tñ exercitiũ ſe de ↄgruo ad ſuſceptionẽ caritatis diſponebant
—„
Ex vitñ illiꝰſacfi inauantũ ſaeim erat nullãg̃a
recipiebantnõ.n. inquãtũ ſacfa erãt inſtituta ad g̃am ↄferendã.ſʒ ad ſacfa gram ↄfereytia. pᷣfigu⸗ randa.⁊ mõ ꝓcedunt argumẽta ad⁊n. ꝑte. Ad pin arin ad paitẽ aliã dõ. ꝙ munus habeiacceptũ fuit ðo ſicut opꝰ meritoꝛiũ ex fide ⁊ egritate factũ.
nõ tanqᷓ; ſac̃m loquẽdoð acceptiõe q̃ ipoꝛtat gra
tie gratũ faciẽtis collationẽ. Ad ⁊mn dð.ꝙ illa vẽ
fuiſe opiniohu.q̃ mõ cõiternon tenetur. Aelpõt
dici ꝙ ibilogtur de ſanctificatiõe q̃p meritũ acq-
ritur. Adʒñn dʒð· ꝙ ſacfa ve.l.nõerãt inſtitutatã qnã mediciueſanitatẽ eiiciẽtia ſʒ tãq; ſuſcipiẽtia
aremotis alianomðnd ſanitarẽviſponẽtiaianã- tůfigurabãtrpm ⁊ rius paſſionẽ cuins fidesẽ m dicia vtilis ↄtra cia gjis hũanipeccata. Ad ⸗ dði ſacfa vᷣtutẽ hůt exfide paſſiõis tãqᷓ; ex cõti nuite ipa facfaſicur intfaqã diuineiſtituriirã
quã eoꝝ cãe pᷣncipali. Sacfa aũt vel.a deo inſti⸗
nutanð fuerũt. vtxmodũ ſucfiſanctificarẽt.; Vr ſacta ſanctificantiqfigurarẽt.⁊ ego bñ ↄcedocef⸗
fectũ figurandi inſuſcipiẽtibus ea hẽbãt p fidem.
Crticunsquartus.
Onſequenter apau⸗ c duerütur. 4. D vtxi ſuſceptione acfoxꝝ no. ↄlerat ſuſcipiẽti gr̃a. ⁊⸗ rx lacim ſit illiꝰgie eificiens cã. ʒ vtx a paſſione xpi ſit in ſacis virtus ſeuefficacia 4tx tutũ? ſacoꝝ— 3 „N iſuſceptiõe ſactoꝝx p Rimo oñdo nherẽ ga hn cipalioꝛ. n. ẽ ↄparatio actiõis ad agens q; ad paſſuʒ.ðᷓ collatio ſaci pᷣncipaliꝰcõparat᷑ ad cõ ferentẽ qᷓ; ad ſuſcipientẽ.ſÿex viſacinon ↄfertur gra cõlerenti&multo minusſuſ cipiẽti. Iteʒ duo equales i bona volũtate debẽtrecipe equalẽ gr̃aʒ ʒñ vnus illoꝝ nõpoſſet inuenire quiſibiminiſtra
ret ſacramentũ? qlius inueniret non ꝑx Hrecipe
rent inequalẽ g̃am.ſʒ B nd eſſet vex ſi ex vi ſacfi aliqᷓ gra cõferret᷑ ſuſcipiẽti. Wõtra mag in l̃a hu iuſinõi di.c.ʒꝰ dicit de ſactis no.l.ꝙ dant ſaluteʒ ⁊ſumit᷑ ab ug in expoſitiõetituli pᷣs illius. vt qd deus reppuliſti in finẽ.in glo. Iteʒ ſacf̃a no.l.
diſtinguũt a ſacfis ve·l.tãq; pfectã abiperfectis.
ſʒñ iniſtoꝝ; ſuſceptiõe nõ ↄferret gra nð eẽnt pfe⸗
ctioꝛa qᷓ ilia. qꝛ illa itaſignificabãt rem ſacrã ſicut iſtae inſuſceptiõe iſtoꝝ cõfertur gr̃a. Rñdeo ꝙ deus ab eternopᷣoꝛdinauit naturã hñũanaʒ ſibi in pſona ſilij vniendã in tꝑe ad recõciliandũ ſibi ge⸗
—
nus hñanũ.⁊ de ſeruitute diabolica liberandũ að
ßᷣuidebat in pᷣmis parẽtibus gc ſibi erat facturus pp boiem lapſuꝝ? in diabolicãſi eruitutẽ caſuruʒ. Implerio gůt illiꝰpᷣoꝛdinatiõis iter oẽsres ꝑ ths dꝛtas ſũma g̃a fnit. Vñ Aug. iʒ de citc. iy. Inre bus pꝑtpᷣs oꝛtis illaſũma g fuit hiplerũ að hõin vnitate ꝑſone ↄiunctus eit deo x iõtpein quofu⸗ it ̊ ipletũ al aplo vocat᷑. gal· 4 plenitudotᷣꝛis ga tũc oñiſa fuit hũano generi diuine gre plenitu⸗ do.vñ rõnabile fuit. vt.l.in illotpe data ab oꝛe il lius inauo dens plenitudinẽ gfe poſuerat eſſʒ ler plenitudinis ad hoĩiem recõciliandũ.? de ſeruitu
te diabolica liberandũ.ſʒ qꝛ hec nonpñt fieri ſine
—
giu gratũ faciente.iõ dã? eſt.l.gr̃e.ꝓfectiõi aũt.I.
opoꝛtetrñcere facfoꝝ eins ꝑfecrio⁊ ið rõnalefu
it vt in illa.I.talia inſtituerẽtur ſacfa in quoꝝ ſuſce ptiõe cõferret᷑ gru: qua hõ deorecõciliaret᷑. ⁊ðᷣſer uitute diabolicalibcraret᷑.cũ ð pᷣdictater ſit·l.no. ſegtur ꝙ in ſuſceptiòe ſactoꝝ no.l.ↄfert gra. Ad ÿmũin oppn dõ. ꝙ facm ſub rõne qua ſacfm eſt magis reſpicit ſuſcipientẽ ᷓↄferentẽ abſpin io eni coꝛpoꝛis i baptiſmo nõſic hzʒ rõeʒ ſaci p ↄpa⸗ rationẽ ad baptiʒantẽ. ſicut ad illũ q baptiʒatu ⁊nõ opoꝛtet ꝙ ex viſacfi gra ↄferat᷑ miniſtrãti q; nis in miniſtrãdoſi digne miniſtrat gram mereat᷑ à 4

„ℳ
Ad ndð.ꝙ duo equales in bona volũtate de
vent rocipere equalẽ geam q̃ datur pmeritũ fuſei pientiũ. aũt opoꝛteth eſſe vex de g̃aq̃ datur
ex vi fac;̃i tñ pꝛo bona volũtate ſuſcipiendi ſact᷑ʒ
ʒertur volenti plus de graqᷓ;ᷓſi ſacfm deſideratũ
non haberet vim gratiam conferendi.
nrn vtꝝſacramẽtũ r Ecũdo queritur zrericens ei * iliꝰ gratieq̃ ↄfertur in facfo. Et viꝙ ſicq
facta no.l.ↄtinent grãm. vñ in quadã collecta di. ciant in nobis qͥſumus die tu ſacramẽta q̃ continent. ſʒ non cõtinent eam rcaliter in actu
ſicut vas continet aquã. vel inteliectus ſpẽm itel
ligibilẽ. ↄtinet eam in vtute. ſicurcã continet ef⸗ ſectũ.ðper ſuã vtuteʒ ſunt gratie cauſa. Itẽ ſiſa⸗ cramẽtu no.l.non dicũtur cõferre grãm nifi quia ea ſuſcipiẽtibus ðᷣs confert eam · tůc nõ iuſtificarẽt ex vi faci ſed tantũmodoper modũ meriti. ⁊ ſic afacramẽtis ve.l.inſtificãdo nõ differrẽt 3 vip illam grãm quã conferunt efficiant. Item Angꝰ omel. go. ſup Jo. vltra mediũ.? habetur p*.q.p?. detrahe. Vñ iſta tanta vᷣtus aque: vtcoꝛpus tãgit ʒcoꝛ abluit.ergo vĩꝙ in ſacramẽto ſit vᷣtus ꝑ quã
eſficit aie ablutionẽ quã niſi efficiendo grãm face
re nõpoſſet. Wontra.b. in ſermone de cena di. ſicut inueſtitu canonicus per libꝛũ.abbas ꝑbacn lũ. epᷣus p ãnulũ.ſic diuiſiões gratiaꝝ diuerſis rũt
tradite facramẽtis.ſed liber nð eſtcã efficiẽs pꝛe
bẽde q̃ confertur. nec ãnulus epiſcopatus.qᷓ nec ſa
cramentũ gratie. Item ſacramenta non ſunt gra
tie cauſa eſſiciens ẽquiuoca. qꝛ effectusnobilioꝛi modo eſt in tali cauſa qᷓ; ſit in ſe ipſo.ſed gratia ñ
eſt nobilioꝛimodo in ſacramẽto qᷓ; in ſeipſa nec
cauſa vniuoca quia talis cauſa cũ ſuo effectu ẽ ea
qem ſpecie facramentũ añt ⁊ gratia nõ ſunt eiuſ⸗ deʒ ſpeciei.ſed oĩs cauſa efficiẽs eſt equiuoca vel vninoca.ꝗ ſacramentũ non eſt gratie eſticiẽs cã.
Ireʒ Augꝰ.li“ 33 q. q.4*dicitꝙ quedã deus eſ faciens per ſeipſum que folo illo digna ſunt. ei
—„
qʒſolicõueniunt ſicut eſt illuminare aĩas. cũ ergo
gie illuminent᷑ per grãm. ipſe ſolus perſeip̃m effi
cit cam inaia. qð non eſſet verũ ſi illius gratie eſ ſet ſacramentũefficiens cauſa. Ad iſtam qõne
vicũt qdam ꝙ ſacramentũ eſt g̃e que ſuſcipienti ſacim confertun etficiens cã non pᷣncipglis ſed in.
„
ſrumentalis nontji ſicutattingens ipſam gm
ſicut actio dolabꝛe foꝛmã que ñt in viateria.ſedſi
cutattingens quandam diſpoſitionẽ ad gratie ſu ntum. n eſt inſtrumentum di
ſceptionem. Inqu
3 3„
nine materi
eſt in eo ſpiritualis virtus. per auã
attingit ipſam animã.? in ea cauſat diſpoſitioem pꝛedictam.⁊ ꝙ hoc ſit poſſibile per exempla de⸗ carant. Ignis. n.coꝛpoꝛalis in inferno inquantũ eſt inſtrumentum diuine iuſtitie:vim habetagẽ⸗
diin anima quam al non baberet. caloꝛetiamin
pumano coꝛpoꝛe quãuis ſibi relictus magis cibũ conſumeret q; in carnem conuerteretur.tameni
quantũ eſtinſirumentuin animeregentis cœꝛpus
vim habetconuertendi alimentum in carnẽ. fan
taſmã etiam eum ſit quid fenſibile ſenſitiua inte rioꝛi inquantum eſtinſtrumentuʒ intellectus agẽ
ris copperatur ad cãnduʒ ſpeciem intelligibilem
„
in intellectu poſſibiii quã perſuam abſolutaʒ vir
tutem facere non poſſet. cum ergo hec poſitioſit
quodtenetur de actione igni eterni⁊ purgatoꝛij videtur ꝙ ſit ratõalis? tenenda. Alij dicuntꝙ ſa
cramentum non eſt gratie efficiens cauſa pꝛinci-
palis nec inſtrumentalis. nec aliquã diſpoſitionẽ
efficit in aĩaſedpꝛotanto diſac no. Lefficere 3x
„
tiam.qꝛer inſtitutione diuina ſempꝑ diuina virt digne luſcipientibus ea efficit eam.pꝛo tanto er⸗
go dicuntur conferre gram q ſemp hñt cõcomi
tantẽ vᷣturẽ diuinã gram conferentẽ qua; opinio
„
nem muniũt per auctoꝛitates? ratiões. Dicit n. Aug i. deciui:c.. ꝙ ſpũs operatur itrinſecns vt valeat aligd medicina que adhibetur extrinſe cus.ad etiã facit auctoꝛitas ber. expꝛeſſe ad hãc
partẽ allegatã. Per rõneʒ etiã ſic arguũt. ſi ſacra menta tanq; inſtrumentã g̃am efficerẽt vel diſ poſitionẽ ad gram in eis eſſet aliqua vtus ꝑ quaʒ ß facerent.aut ergo coꝛpoĩ põ u
eſſe pᷣncipiũ agendi in aĩam. nec ſpůalis. gaſpiri⸗
tnalis vtus nð eſt imediate in coꝛpoꝛaliſ ubiecto. Fin eis nulla vtus eſt per qus poſſint etiã tanqᷓ; in ſtrumeuta efficere gr̃am vel in aid diſpoſitionem
ad eam. Pꝛerereañ efficerent in gia aliquã diſ⸗ poſitionẽ. dut eſſ et creando aut educendo eã de potentia aie. non pꝛimno modo ga creatio non pot eſſe a creatura.nec ſicut ab agente pᷣncipali. necſi
eut abinſtfali·aliter. n. pꝛobailitatẽ peererrordi centiũ ꝙp intellia crezta aliã creaſſeti Irmecze pmenec ſcðo modo quid in vaptiſnonõfitdiſpo
ſitio in aia ad recipieudũ gr̃am niſi caracter quia
n non educitur de potẽtia aieſed creatur. vndei
gia dã impꝛimi. ꝛeterea cũ panis trãſubſtãtia
tur in coꝛpus xp̃i.non Vi aliqua ꝓbabilitas ꝙ vba
aliquã diſpoſitionẽ faciãt in pane ad illã tranſub
ſtantiationẽ. nulla n. diſpoſitio in pane adillã trã ſubſtantiationẽ regritur. ð ſilr illa ſacta quo? eſſẽ tia ʒſiſtit in vſu nulla ꝑaliqnã vtutẽ q̃ ſit in eis fa⸗ ciũt in aĩ ad diſpoſitionẽ ad graʒ· Qui Nult te⸗ nere iſtã opinionẽ qᷓ̃ mihi v itelligibilioꝛ pot dice re ad vmn in oppn ꝙ ſacta ꝓtãto dicũt᷑ graʒ ↄtiner qꝛ fẽpꝑ collatio gie ↄcomitat ſugceptionẽ eoꝝiinſtã ri ↄpietiõis ſue niſi fuerit ĩpedim̃ta ex pteſ uſcipiẽ tiũ. Ad um dð.ꝙ ſacfa dicñt᷑ ↄferre gra ex vſa⸗ ram̃tiñ qꝛ p aliq; vtutẽ q̃ ſit ĩeis ipa; efficiãt fiue
pᷣncipali ſiue iniifalr.ſjqꝛin iᷣoꝝ ſuſceptiõe diui
na vtus ex imutabili eiꝰ oꝛdiatiõe ãli t aſſiſtiti aia ðbito mõ̃ſufeipiẽtiſefficiedograʒp ſacta ſuſce pta:quia ad aĩe curatione fuerunt inſtituta. nõ ſic
aůt poteſt dici de ſacramẽtis ve.l.ex dictis patet
*
ſolutio ad ʒ. Qui vult tenere pꝛimã opinides poteſt dicere ad pꝛimũ contraeam ꝙ ille ſimilitu
dines quas ponit Ber · intelligi debent in ſigniſi cando non in modo cauſandi. Ad um dicendum
Feffectus eſt nobilioꝛi modo in ſua cauſa equiuo
caloquendo de cauſa pꝛincipali non de inſtrumẽ tali. Non enim dpoꝛtet cauſam inſtrumentalem ſiue ſit inſtrumentum cauſe vniuoce ſiue equiuo⸗ ce eſſi enobilioꝛem ſuo effectu. ſacramenta autem
non ſunt niſi cauſe efficientes inſtrumentaliter di
ſpoſitionem ad gratiam. ⁊ quia ſunt inſtrumnenta cauſe equiuoce · ideo per redntionemetiam cãe
dicũtur equoce⁊ vocob cãs pᷣncipalẽ cãʒ equoc
non qꝛ non ſit vera cã ſicut homo pictus dicit bo
4
alis non põtpꝛoximuʒ;
mo equiuoce. velſicut ſtella d canis. ſed qꝛ ipßa?
§S5583
8
—
22½
S
—
88
—
S2S
528
SS88 282
„883
—
FöSanANRNPbn—
S2
ne to eſib de c nie nni ich
S8
Sag
—
—
8

eius efectus non vniuotant inaliquo vno. Ad Imdð.ꝙ ſolus deꝰ per ſeipſum illuminat aias effe ctiue ſicut pᷣncipalis cã.ſed diſpoſitiue ẽt illumiat
as paliud aſe tanq; inſtẽm operans in vtute ac
cepta ab ipſo pᷣncipalr mouẽte. — F vtrum apaſſiõe xp̃i Ertio quer ſit in ſacfis el efficacia. Et vr ꝙ nð.ꝗ paſio xpᷣi tranſijt xefficacia ſacoꝝ manet.ſed ficut diẽ quic. vj me
ta.c.ijꝰ. Anaqueq; cã eſt cũ ſuo cãto.ꝗᷓ in ſacfis nõ
eſt vtus ſeuefficacia a paſſiõexpᷣi. Item ſi eſſet in
eis vᷣtus a paſſiõe xp̃i.aut eſſet iquãtũ credita. aut inquãtũcredita ⁊ exhibita. NMõpmo modo. quia
tũc ſacfa ve.l.habuiſſent vᷣtutẽ iuſtificãdi ex vi ſa ci. Nec ꝛmodo.qꝛ baptiſmus ⁊ euchariſtia fue⸗
runt iſtituta añ paſſionẽ xp̃i⁊ a ſua inſtitutione ha
buerũt vim gr̃aʒ ↄferẽdi.ᷓ in ſacfis nõ eſt vtus a paſſiõexpᷣi. Võtra glo.ſup illud ad ro. v.g eſt foꝛ ma futuri.ſiẽ exlatere illiꝰdoꝛmiẽtis aſſunipta eſt coſta vñ foꝛrnata eſt eua.ſic ex iſtius.i.xp̃i— fuxerũt ſacta.ſ.aqua ablutiõis ⁊ fangninis redẽ⸗ ptiõis ꝑ que ſaluat᷑ ecclia. Itẽ Aug. xv. de ciui.c. rrvj. loquẽs de hoſtio.qð fůit ĩ latẽre arche dicit.
Pꝛofecto illud eſt vulnus qñ latus cruxifixi lãcea
pfoꝛatũ eſt. ac appe ad illũ veniẽtes igrediunt᷑.qꝛ inde ſacta manauert qbꝰcredẽtes inijciant᷑. Rñ deo ꝙ in inſtro duplexẽ vtus vnaque ↄſequit᷑ ma teriã eius ⁊ foꝛmã abſolute⁊ hec ineſt ei ex ſua cõ⸗ ditiõe.⁊ ſic vtus ſecuris eſt a fabꝛo.aliaqͥ nõ ineſt
ei niſi dum agẽs eo vtit᷑.⁊ hec ineſt ei a mouẽte.⁊
ſic vtus ſecuris eſt a carpẽtatoꝛe.cũðᷓ ſucfa ſint in⸗ ſĩa ðiuine miſericoꝛdie.nõ tñ in eis eſt vᷣtus quaʒ hñt ex ſua ↄditiõe cuieſt vᷣtus lauãdi in aqua ſi cd glia q̃ in eis ineſt t̃modo dũ ſunt in vſu Beſt dů
diuina miſericoꝛdiaeis vtit᷑ actu.⁊ hnð eſt in eis abſolute nec ex ſua nãli ↄditiõe ſed a diuina vtute
mouẽte. loquẽdo de vᷣtute pꝰmõ dicta vtus nõ eſt
in factis a xp̃i paſſiõe.ſed vtus.⁊modo dicta eſti
eis a paſſiõe xpi ſicuta cã meritoꝛia.⁊ ab ipſo xp̃o inquantũ eſt deꝰ.ſicut a cã efſectiua.a quo n.ẽ̃ef⸗ fectꝰinſti ab illo eſt inſtii vᷣtus.⁊ mð dicta ſicut a
carpẽtatoꝛe eſt ſciſſio factapꝑ ſecurim.⁊ vtus ſecu-
ris que ſibinõ ↄuenit niſi dů eſtin vſu.effectꝰautẽ curatiõis aie g eſt pſacfa.vtp q̃dã inſta diuiemi fericoꝛdieẽ a xp̃i paſſione vt acã meritoria⁊ a ðo
vt acã effectiua.vtin.ʒli· oñſum eſt. qð aũt iſta ⁊vtus nõ eſt in inſtro niſi aliquo mõↄtinuetur vł
viungatur illi a quo vᷣtus deriuatur.iõ in miniſtrã do ſacfa:regritur fides ecclie dexp̃i paſſiõeq̃ ipſa fact̃a aliquomõↄtinuẽtur vel ↄiũgãturipſipaſſio ni ↄiũctiõe q̃ eſt. ꝑitẽtionẽ explicitã vł iplicitã. v pintẽtionẽ in ſpãli vel in gnãli. Adpnin oppmn dõ. qð ꝛ ſi ſacfañ ſint ſilcũ paſſõexp̃i realit tñ ſi⸗ mul ſunt in intentiõe ꝑfidem ecclie qͥ ad paſſionẽ xpᷣiſacfarefert. Ad ʒdð ꝙ baptiſmus cõpleta Ntutem ſuã habet a paſſiõe xp̃i.vra cã meritoꝛia inquãtũ credita⁊ exhibita. a ſua tñ inſtitutione q̃
fuit añ paſſionem habuitaliquã vtutem a paſſiõe
xði vt a cã meritoꝛia deꝓpinquo futura?⁊ expecta ta? aliquo modo iã quaſ ichoataper penalitates quas pꝛo nobis xp̃s aſſumpſerat.vnde baptiſm? aſixpi moꝛtem vᷣrutem habebatremittendi oꝛigi nale pecm̃.⁊ conferendi gr̃am.ſed non tantam ſi cntpoſteius moꝛt.
M Farto nnrif vtum virtutum 1 to querit ⁊ſac̃oꝝ ſit eade gfa. St videt᷑ ꝙ nõ dani.li.ʒ.c.xx. diẽꝙ quoꝝ nã eadem.hoꝛum actio eadẽrſt. ꝗ quoꝛum actio non eſt cadẽ. nã nõ eſt eadem.ſed gr̃a virtu
tumn ⁊ ſacoꝝ n eſt eadem actio.qꝛgfa vᷣtutuʒ ha bilitat ad bene operãdũ.graſacfoꝝ fanat.ð nõ eſt eacẽ gr̃a.teʒ in ſtatu inocẽtie erat neceſſaria gr̃a
vtutum. non aũt ga ſacoꝝ.oñſum eſt.n. ꝙ in illo ſtatu nõ fucrũt inſtituta aliqua ſacf̃a.ꝗᷓ non eſtea⸗
dem gfa vtroꝛũqʒ;. Lontra phi.x. metaphiſice. Mö ↄuenitplura vni pria eſſe. ſed vni? eidẽ pecõ moꝛtali vᷣria eſt gr̃a virtutũ ⁊? ſac̃oꝝ.ergo nõð ſunt diuerſegre. Item ꝑ eandẽ vtutem accedit mobi le ad terminũ ad quem.⁊ recedit a terminoa quo ſed ꝑ gr̃am vtutum monet᷑ aia ad bonũ ⁊ ꝑ graʒ ſa
cfoꝝ recedit a malo:ſanati.n.eſt recedere a malo
infirmitatis. eadem eſtga ſacfoꝝ ⁊ vtutũ. Rñ⸗ deo ꝙ ſiue gfa ſit realit᷑ idem ꝙ caritas ſiue nõ. di co ꝙ eadẽ eit ꝑ eſſentiã gr̃a ſacoꝝ⁊ vᷣtutum diffe⸗
rens hm rònem pp cõpdrationẽ diuerſam ad effe⸗ ctus.qꝛ gfa inquãtũ ꝑ ſacfm ↄfert᷑ directe.⁊ ime diate oꝛdinat᷑ ad ſunãdũ aĩam a moꝛbo pcci. vel
ad ſanitatẽ augẽdã.gra aũt vtutũ.i.gp̃a inquantũ
ab ea ſunt vtutes ſeu inquãtũ eſt foꝛma vᷣtutũ dire
cte ⁊ imediate oꝛdinat᷑ ad bene operandũ.⁊ qꝛ po tẽtia nõ põt bene oꝑari niſi fuerit ſana.iõ etiã gr̃a vtutũ ex conſequenti reſpicit aĩe ſanationem ſipᷣ⸗ ceſſit in ea infirmitas aliqua.⁊ qꝛetiã ſanatio ani me diſponit potentias ad bene operandum.ideo gra que confert᷑ in ſactis ex conſequenti oꝛdinat᷑ ad bonam operatianẽ. Ad pꝛimũ in oppoſitum dicẽdum ꝙ eadem eſt actio vtriuſqʒ gr̃e vt oſten ſum eſt quãuis ad eam ſub alia rõne oꝛdinet᷑ vna
graqᷓ; alia. Ad ſcõᷣm dicẽdum.ꝙin ſtatu innocẽ
tie eratneceſſaria gr̃a ſactoꝝ nõ tamen inquãtum
cõfert᷑ per ſacfa nec inquantũ oꝛdinat᷑ ad ſanan dum ſed ad bene operandum. Adpꝛimũ ad par tem aliã dicẽduin ꝙ quãuis vni ſub eadẽ rõnenõ
poſſint eſſe plura ria tñ vnipoſſunt eſſe ria plu⸗ raꝓpt plures rõnes que poſſunt eſſe reali in vno. ñ pccõ inquãtum eſtmoꝛbꝰaie priat᷑ gra ſacox.
⁊ inquãtum phibet potentiã a bene operando
riat ei gr̃a virtutũ. Ad ſcõᷣm dð.ꝙ non plus con clndit niſi ꝙ realit᷑ eſt cadem gra per eſſentiã. dire cte tñ ⁊ imediate oꝛdinari ad receſſum ad termi⸗ num a quo? ad acceſſum ad terminũ ad quẽ põt
eſſe cã differentie ᷣmrõnem.
Anticulus quintus.
5 81 7 58 3 5
c pꝛincipali. Et rirca hoc querunt᷑.iiij. Pꝛimo vtx inparuulis in.l. nature purgaret᷑ oꝛi⸗ ginale pccm̃ per fidem parẽtũ. Se⸗ cundo vtrum efficiebat ad hoc fides infoꝛmis. Tertio vtrum fides fine aliquo ſigno exterioꝛi. AQuarto que ⁊ quot fuerunt ſacfain.l.nature⁊u quo ⁊ quãdo ⁊ quomodo fuerũt inſtituta.⁊ ſi erãt adultis neceſſariaad ſalutẽ. 1) Kimooſtendo trrun
Lnature non pir

Mi.
gabatur oꝛiginale pccm̃ pſidẽ parentũ. aꝛ ſicnt di eit apoſtolus prad coꝛ. Iʒ. Mioꝛ eſt carita qfi⸗ des ſedp caritatẽ vnius nð purgabat᷑ peccaum alterius ergo necꝑſidem. Itẽ fiiusnd dãnabat pppentũifidelitatè.& vidẽt᷑ ꝙnec ſaluabat᷑ per toxidem. Lötra gre·li.iiij. moꝛalciropoſt pn⸗ 4 piů.· chabel de lcra. di.iij wapndntera⸗ citatm in ſahuiꝰdi.c.v. ð apud nos valeta⸗ qua baptiſmi hoc egitapud veteres pꝛo paruulis ſola fides. Rñdeopecĩ oꝛigialeẽ inparuulo nõ exactiõe ꝓpꝛia ſed exaliena.rõnaleß fuit vtei poſ ſet ſupuenire fides alienaʒ oꝛiginale pcem̃ gnon hʒ vſum li. ar ita Vt ſibi poſſit ides ꝓpꝛia ſubue⸗ nire.?⁊ iõ cõcedẽdũ eſt ꝙ in paruulis in.l. nature ð lebat᷑ oꝛigiale pcem̃ non tñpfidem varentũcarn lium.ſed etiã quoꝛñcũc? ioꝝ dirigẽtiũ ficem xpi implicitã vel ewplicitã ad paruuli ſalutẽ·? quãuis pcem̃ oꝛiginalenõ ſit actus nature pᷓᷣctũper aclu Ppꝛij ſubiecti.tñ qꝛ 5ᷣhit᷑ per actun generatiue nã ture infecte pmaum actũ ßmiparẽtis. Et qꝛ diri gens ſuã fidẽ ad ſalutẽ paruuli ei ſubueniebat per modũ meriti de ↄgrno⁊ meritum ꝓpꝛie loquẽdo in actu ꝓſiſtit. iõnð fufficiebat ad nemitrendũ oꝛi⸗ ginale pcciñ̃ fidei pabitus. ſed regrebat᷑ ad Bfidei actus. Et qꝛ directio actus fidei ad paruulũ eſtpi tentionẽ:ideo regrebat᷑ intentio applicans illum actum ad paruulin üdationẽ. Ad pmũ in o p dð ꝙ quãuis caritàs ſit fide nobilioꝛ.tñ qꝛ fi esẽ fundamẽtũ.⁊ Pomo pꝑeam elenat᷑ ſupꝛa ſuõ fact tatẽ nãlem.ideo ſibimagis ↄceſſa eſtilla pᷣꝛogati⸗ na qᷓ; caritati.⁊ etiam t facilius inueniret᷑ reme dium pꝛo paruulo. qplurẽs fideʒ hñt qᷓ; caritatẽ. Ad ſcðʒ dð ꝙ nõ valer. ꝓnioꝛ.n.eſt deus ad mi ferandũ qᷓ;ad odemnãdũ.? etiam qꝛ motus fidei ſubueniebat parnuio non ꝑſui cõparationẽ adcre dentẽ fedad obiectũ qð eitſalutis pᷣncipalis cau⸗ ſa.obicctũ aũt inſidelitatis efficerẽ nð põt nec dã nationeʒ nec ſalutẽ añ infidelitasẽ reſpectu obie⸗ ꝙti creati vtcumn aliqs idolatra credit in idolun. qũ aũt eſt reipectu dei vtc aliquis credit in deo nitatẽ nð trinitatẽ ſicut ꝑhoc bõitas obiecti nõ ledit᷑ itanð vult dens ꝙœpꝑtalem motũ alicui alij C* Cundo queriti ueintna rureſufficiebarad purgãdũ oꝛigiale pccm̃ ſidesinfoꝛmis parentũ. Et vñ ꝙnõ̃.plus. n. Valʒ fides ppꝛio ſubiectoqᷓ; alieno. Sedmotꝰideiin⸗ foꝛmis non põt iuſtificare ꝓpꝛiũ ſubiectũ.ð multo minus ides ifoꝛmisparentumpoteritiuſtificare paruulũ. Itẽ fides parentũ iuſtificabat paruuluʒ pmodũ meriti: ſ fides infoꝛmis ſemp fuit ineffi⸗ carad merendũ. fides ioꝛmis parẽtũ nunq; po tuit iuſtificar puulũ. õtra.cerra õ pcem̃ vðᷣbẽt eẽ remedia.ſed nullus eſt gertus vtin foꝛmarã fideʒ habeat qꝛvt d eccleiq. Memo ſcitrytrũ odio vłr
amoꝛe dignus ſit· ergoad delendũ oꝛiginale pec⸗
catũ in paruulis nõrequirebat inparentibꝰ fides foꝛmata. Rñdeoꝙfides comparat᷑ ad obiectũ xad ſubiectũ.ex pꝛinna comparatiõe non eſt in fi⸗ de infoꝛnitas ſed er ſcSa. non.n. eſt ſua infoꝛmi⸗ tas ex parte obiecti ſed eꝝ parte fubiecti. ſides ãt parenũpanuis ſubuenievatpcomparationn ad obiectũ að eſt ex ſalutis cã non ex ſni cõparatio
tate ꝓpꝛia qᷓ; ad purgã ex actiõe aliena per eſt moꝛtale
ãtaciliuso
ine aliquo ſigno exterioꝛi.⁊Vr
e ad tubiectũ.⁊ ideo ad purgandum in paruulis oꝛiginale peccatũ fides infoꝛmis parentũ ſuſficie pat maie cũ illũ effectũ nõhaberetpmodũ melt ti de ↄdignoſed de ↄru. Adpr in oppn cũ dr ꝙ plus valet fides ſubiectoꝓpꝛio q; alieno ⁊c. di⸗
ceteris paribꝰ ſed plus regrit ad pur
cog exeſtcet b ſed plus regr gãdum peccatũ actugle in tale cũ factũ ſit volũ⸗
gädum otiginale qb5etmneſt in ſubiecto aut fidei ifoꝛmis ſein⸗
pccm̃ actuale. nõ ꝙſemp ſit actus peccãdi.ſed qꝛ cãtũ eſt perꝓp?ne volũtatis actu. Adm dð ꝙ qᷓ;is fides infoꝛmisſit inefficax ad
merendũ de ↄdigno. nõ tůeſt inefficax ad meren⸗ dum de ↄgruomaxieremiſſionem oꝛiginalspcei rn anr vtrum in.1. natu
Emoqucnterxiete purgandũ in paruulis oꝛigiale pcem̃ fides
i ꝙ nð.ſi lolus inte⸗
—
rioꝛ motus fidei ſuſeciſſet cũ ita potuiſſet eſſe re⸗ ſpectu paruuli nõdũ natiſicut reſpectu nati potuiſ ſet ꝑfidem parentũ paruulus in vtero mis pur⸗ gariapccð oꝛigiali. qðfalum eſt. Itẽſi ſola fides jine erterioꝛi ſiᷣno ſuffeci ſet paruuli nati de parẽ tibꝰ ſidelibõnmqᷓ;ᷓ remedio5 oꝛiginale carere po⸗ tuiſſent.cũ ðmultimõ de parẽtibus fidelibꝰ nati moꝛiant᷑ anteqᷓ; ilud habeãt remediuʒ melioꝛis ↄditiõis fuiſſent paruuliin l.nature qᷓ in.I.enãge jica qð falſum eſt. Löõtra gre. iiu moꝛ. 7habet in lea huius di·c. V dicit ꝙœp puulis ſufficicbat ſo lafides. Ad iſtã qõnem dicũt alig ꝙ cũ motu fi⸗ deiiterioꝛi regrebat᷑ exterius ſignũ ad ↄitendũ fi⸗ dem exte i cũ.n.in.l. euãgelicaſ emp regrat᷑· ali⸗ qð exteriꝰſignũ de·. cõᷣnumi ad delectionẽ oꝛigia ls in paruulo.? regrebat᷑ẽt in.l.ſcriptã videt᷑ að ſiliter regreret in lnature:ſ; hec op inio expᷣſeẽ Zancroꝛitatẽ gre ·allegatã in oppon. Aliaeſt opi nio cõmunioꝛ? dietis gre· cõſonaſ.ꝙ f ufficiebat iterioꝛ motus fidei pitẽtionẽ directꝰad ſalutẽ par uuli ſine aliquo extẽrioꝛi ſigno:cmn nð iueniat᷑ ad purgationẽ oꝛigialis pcci pᷣceptũ fniſſe aliað ſignũ exterius ad hãc haberi. ⁊ hãc ſcðᷣaʒ opinionẽ opoꝛ tet ↄcedere ꝙ ille motus fidei iterioꝛ ſubueniebat paruulis nõpmodũſ aci.ſed pmodũ meriti cõ⸗ grui cuius iſ uficiẽtiã ſemp deꝰex ſua benignitate fupplebat. Adpn in oppm dicũt aliꝗ ꝙ paruulu dum eſtin vteromis adhuc eſtqᷓſi vna caro cU mr̃e pp tinuationẽ eiꝰad eã.⁊ ideo qꝛ adhuc ſepa ratus nð eſt abifectiõis ſueradice quã ĩ vẽtre ma tris Frirideo nũc; de.l.cõi potuit paruulusi vte⸗ vo mis regnãri ſed ròõ pax videt᷑ valerẽ vt oſtẽ⸗ det᷑ inferiꝰdi. ꝙ qtz⸗ articuli ſeði in ſolutiòe ar⸗ gumẽtipᷣmi. St ið alij dicũt ꝙ autx ficẽ parẽtuʒ
mf̃nis. autſi nõ· dieũt ꝙ huins röeſt aꝛ dens non oꝛdinauit vt ver Paren⸗ tum fidem in vteris maternisregnãrentur quod fuit congruum pꝛoprerimperfectionen ſtarus. l. nature quem non decebat tante efficacieꝰ verf e⸗
ctionis remedium. Acd vñ dicendum g nõ fuiſ
ſenttunc paruuli melioꝛis conditionis qᷓ; modo. quia quãuis mo do non ita in pꝛomptu ſit reme⸗ dium ſicuttune.tamẽ᷑ remedium perfectius eſt. Ande ⁊ paruulimodo cũ apccõ oꝛiginali pugan tur maioꝛem gram recipiũt qᷓreciperẽti.i.natu.
e————
SuasRESbn*
8
SS—
S888 88S8
. S28
SF*
28
S S 5
SSS 5 8
= S—
S SSS8

pꝛopterea non fufficiebat naſci de ſgrlibꝰparẽ tibus ad deiectionem oꝛiginalis peccati.ſʒ opoꝛ⸗
ebat ꝙ aliqs ꝑ intentionem dirigeret actũ ſidei
adſalut᷑ paruuli eo m quo ſupius dictũeſt. 2
ture.⁊ a quo.⁊ qũ ⁊ quomodo fuerũt inſti⸗
tuta.⁊ ſi erant adultis ad ſalutẽ neceſſaria. Rñ⸗ deo ꝙ ſacfa dicant᷑ ſẽſibilia ſigna:a deotpe.l.na
ture⁊ nd ante inſtituta: ad ſignificãdum reʒ ſacrã phomines demõſtrãda:⁊ ab eis frequẽtanda.ſic
dico ꝙ in.l.nature non fueruntniſitria ſacfa.ſ.de
cime:ſacrificia:⁊ oblationes:q̃ tangit huꝰpli.de facra.parte.xj.c.ʒ. Watrimoniũ.n.quãuis fue rit in.i.nature nõ tñ tunc pᷣmo fuit inſtitutum niſi inquantũ eſtremediũ concupiſcẽtie.in ſtatu.n.in nocẽtie fuerat pꝰ inſtitutum inquantũ erat in offi⸗ cium vt habet᷑ ge.⁊quãuis in.l. nature fuerunt
vtutes penitẽtie:nð tñ ꝓpꝛie loquẽdo fuit pnie ſa- c̃m: vt patebit cuʒ aget᷑ inferius de pnia. quãuis
etiam in.l. nature fuerit ſacerdotium nõ tñ ꝓpꝛie fuit ibi oꝛdinis ſacfʒ.lʒ. n. fuerit poteſtas a deoad offerẽdum aliquid in ſignificatiòõe reiſacre. nõtñ
erat diſtincta a ſeculari ptãte. vñ⁊ habet᷑ gen.4
Melchiſedech rex ſalem:ſacerdos erat dei ſum- mi vt dicit glo.quod aũt hebꝛei onincs pÿᷣmogeni tos a noe vſq; ad aaron põtifices fuiſſe.dicit etiã gloſup illud ge.xx vij Veſtibus eſau valde bonis qð tradunt hebꝛei pᷣmogenitos functos officio ſa cerdotũ.⁊ habuiſſe veſtimẽtum ſacerdotale quo induti victimas offerebant anteqᷓ; aaron eligere tur in ſacerdotem:non iuenit᷑ etiam ꝙ de dñi mã dato ad hoc ↄſecrarent᷑ ꝑaliquod ſenſibile ſignuʒ: qʒuis etiam circũciſio iſtituta fuerit añ.l.ſcriptã. tñ magis ptinebat ad ſacfa.l.ſcripte qᷓ; l.nature inc;tum fuit quedã diſpoſitio ad ſuſcipiendum.l. ſcriptã⁊ ad diſtinctionẽ popnlicui.l.erat danda. vñ hu.li. de ſacra.parte.xiiijꝰc.ʒ. Per ſact᷑a eir cũciſionis facta eſt quedam pᷣparatio ad ſuſcipiẽ dum.l.⁊ infra.e.c.antiquus ille ppls pmnꝑ circun⸗
ciſionẽ ſignificatus eſt poſtea p.l.infoꝛmatus. n
ctio etiã lapidis quẽ vnxit iacob ð quo habet᷑ ge.
xx viij. quãuis fuerit in tpe.l.nature⁊ fuerit figura ecratiõis altaris velecclie nõ tñ fuit facm mõ ſupius dicto.⁊ lʒ ꝓbabile ſit ꝙ iacob illud feceriti
ſpiratiòe diuia.nõ tñ deꝰhoc iſtituitp illotpe hoi⸗ bus obſeruãdũ ⁊ frequẽtãdũ. Quãuis eriã diluuiũ bapnpᷣfigurauerit ᷣm ſniam beati pe.I? canoni- ca.ſ.c.ʒ. Et dani.li.iiij.c.j.nõ dʒ numerari inter ſaca.l.nature accipiẽdo ſacm modo ſuperiꝰ di⸗ cto.qꝛ q;uis ſignificauerit rem facratã nõ tñ fuit a
deo inſtitutũ tanqᷓ; p hoies iiniſtrãdinu⁊ ab cis frequẽtãdum.Imolatio etiã arietis ꝓ iſaac ð qua
ge. rrijquãuis imolationẽxp̃i iilchutrir tam̃ ſoquẽdo de ſacfo modopᷣdicto.
⁊ ſi deo inſpirante factũ fuit ad ſigniſicãdũ reʒ ſa⸗ crã:tiñ tũc deus nõ iſtituit ꝙ extũc hoĩes ſic facerẽt ⁊frequẽtarẽt. Oblatioẽt pᷣmitiaꝝ ſub oblatiõibꝰ? compꝛehenſa eſt. Si aũt ertendat᷑ nomẽ ſacii ad omne fignů rei ſacre gnãliter ſic in.l.nature plura fuerũtſack᷑a qᷓ; illa tria ſupius denoiata.quoꝝ per decimationẽ ſignificabat᷑ peccatoꝝ remiſſio.ꝑ ſa⸗
crificia:carnis moꝛtificatio.ꝑ oblationẽ:boni ope
ris exhibitio.y facriſicia ẽt q̃ ↄñſtebant in imola⸗
acfm nd fuit qda
tione aialinm:pᷣfigurabat᷑:xp̃i futura paſſio:⁊ ñgni ficabat᷑ ꝙ ille cui offerebat᷑ dñs erat vite?moꝛtis Mꝛedicta aũt ſacta a deo fuerũt iſtituta. Añ hu. pli.de ſacra.parte.xꝰ.c.iiij. Pꝛobabile eſt ho⸗
minẽ ad hec exercẽda a pᷣncipio a deo inſtructũ⁊ eruditũ fuiſſe.in quo patetẽt qñ fuerũt iſtituta.qꝛ qᷓſi ſtatim poſt lapſum:qð notat huin vbis ꝓpoſi tis.cũ dicit apncipio.modus.ẽt quo deꝰilla inſti⸗ tuit fuit iſpirãdo hoibus ꝙ in ſacris talibus ſe ex ercerẽt Elñ huꝰ. vbipus. Lõuicimus ꝙ deꝰ hoieʒ apꝛin ad hec exercẽda ꝓſi erudiuit. Adultis aũt pᷣdicta ſaca neccſſaria fuerũt aliquo mò ⁊ aliquo mõ nõ.ſiẽ.n.modo nõ eſt nobis nccĩa ad ſalutẽ no ſtre fidei pfeſſio in aliquo ſigno ſenſibili ꝓ quolibʒ
tpe⁊ in quolibʒ caſu.neceſſariũ tñ ẽ loco⁊ tpe: ſic
dico aliquo moa ſili.qð nõ erat de neceſſitate ad
alutẽ in. l.ve.ꝙ hoies exercitarẽt ſe i aligbꝰſacfis qᷓ;uis eſſet eis exercitatio vtil⁊ meritoꝛiq.vñ hu⸗ pli.de ſacra.pte.xj. c.iij. neq;.n. eſtimãdũ eſtilla pma nãlis.l.ſacra ſiue decimas ſiue ſacrificia ſiue oblatiões ita hoi ex nccitate idicta vtꝗ ea nõ exe- cutus fuiſſe reatũ pᷣnaricatòis ĩcurreret quẽadmo dum ille ꝗ fideir coleret meritũ deuotiõis ſuc iue- niret. vñ cũ aliqð pᷣdictoꝝ ſact̃oꝝ in remiſſiõe oꝛi
ginalis pcci ſiue pꝛo paruulo ſiueꝓ adulto adhibe
vat nò illius ſacri vtute ſed fidei a pccõ mũdabã⸗
tur.tñ loco ⁊ tꝑe erat eis neceſſariũ ad ſalutẽ ſuã fi dẽ in aliqbꝰſignis ſenſibilihꝰextcrius ꝓfiteri.⁊ ſic põt itclligi vbñ ge q adducit mg in la. Pꝛedi
ta aũt ↄfeſſio fiebat ꝑ oblones ſacrificia ⁊ decia⸗
tiões.qꝛ ꝑ oblones ſignificabat᷑ deꝰoiun creatoꝛ. xſcrificia redẽptoꝛ ꝝ deciatiões remuncratsꝛ. In b.u.qð homo ſibi retinebat.viiij.ꝑtes ⁊ deci- mã q̃ wectioneʒ ſignificat offerebat deo ſigniſica-
vatiſeampfectionẽ eſſe ⁊ ĩ deo ꝑfectionẽ.⁊ perfe Ctionẽ a deo expectari debere.
¶ Irticulus ſextus.
nſpannnror querit᷑ de. vj. N Onſequenter gueitde. ca q̃runt᷑.iiij. ꝰ vtrum ↄueniẽs fuerit circũciſionis iſtitutio. Scpᷣo
vtr ↄueniẽs fuerit modi celcbꝛandi circũciſiõis ↄꝛdiatio. Tertio vtꝝ ſuſcipiẽti circũ ciſionẽ ʒferret graʒ circũciſio. uarto vtxꝝ ↄue⸗ uẽs fuerit circũciſiois ceſſutio Keie N † ꝙ nõ fuerit cõue Rimo oſtendo ꝓhhe iſtitutio. qꝛ vt tactũẽli.ij. pccõ oꝛigialinõ debet᷑ penaſenſibil.ſʒĩ circũciſiõeẽ penaſenſibiũ. S nõ fuit ↄueniẽs iſtitui fmediũ oꝛigiale q hr̃et Inexã ſenſibilẽpcnã. Itẽ qᷓ;to medicinaẽ facilio: tãtoẽ melioꝛ. Nfacilioꝛ erat medicia i.l.nature 5 pccm̃ oꝛigialeq; circũciſio ð melioꝛ.ñ fuit ð ↄneni ens circũciſiõe iſtituẽ ꝓremedio dimiſſo. Lõ̃tra ge.17. Deꝰiſtituit circũciſionẽ.ſed oĩs iſtitutio fa cta a deo ↄueniẽs ẽ.ꝗᷓ ↄueniẽs fuit circũciſiõis ini tutio. Rñdeo g ↄueniẽs fuit iſtitutõ circũciſiõis ròõne mobiʒ quẽ iſtituta fuit circũciſio.⁊rõe tpis i quo iſtituta fuit.⁊ rõe pſone cui p data fuit.mõbꝰ eniʒ quẽ iſtituta fuit circũciſio crat pœcm̃ oꝛigina le að expꝛeſſe repitabat circũciſio.⁊ quantum ad
cõm?pceſſums effectum. Nõtrahitur.n.peccatũ

Mi.
oꝛiginale perpꝛopagationem libidinoſain quam cauſam circunciſio repũtabat rone mẽbꝛi in quo fiebat qð deſeruit Virtuti generatiue. pceſſus aũt fuit circularis q pᷣmo ꝑſona nůpit naturã dein de natura pſonam quẽ pceſſum repſitabat circun ciſio ꝑcireularẽ pellicule inciſionẽ.effectusẽ ſup- abũdantia cõcupiſcẽtie auã repñtabat ſupfiuitas pellis que remouebat᷑ ꝑ circũciſionem. Etqi illa pellis ab illo mẽbꝛo ſepabat᷑ · ideo nõ tiñ cã ⁊pceſ ſus⁊ eſfectus oꝛiginalis peccari ſed etiã eiꝰ dele⸗ ctio ꝑcircũciſiõeʒ I ignificabat᷑. eius etiã iſtitutiõe tẽpoꝛis ↄueniens fuit. erat. n. ãdam diſpoſitio ad fuſcipiẽdũ.l.ad diſtinguẽdũ ppn.cui dãda erat.l. ab alijs populis? iõ anteq;.i.daret᷑ debuit iſtitui. Juit etiã inſtituta ad ſignificãdũ ppn ⁊ ab alijs po pulis diſtinguẽdũ g eſſet deo populus peculiaris ʒſuo cultu ſpãliter mãcipãdus.⁊ iõ ↄueniens fuit ꝓtiſtitueret᷑ tpe abꝛae· ſpãlius poſt diluuũ ſe di — uino cuitumancipauit. vñ exiuit de terra ſua ⁊ de eognatione vt ſe ab infide libꝰſepararèt vt habet ge. xij. a quo erat deſcẽſurus populus g.l. ſcriptaʒ erat fuſcepturus.⁊ de cuiꝰgenere naſciturus erat ſanctus ſãctoꝝ. Er pᷣdictis pʒꝙ ↄueniẽtius fuit dari circũciſionẽ abꝛaeqᷓ; alij pſone.aꝛ nõ iſtitue- bat᷑ circũciſio ꝑ ſeniſipꝛo ppto g. l.erat ſuſceptu, rus.⁊ diuino eultuſ pziiter mãcipãdus cuiꝰpꝛimꝰ ſẽ nõbiliter⁊ ſpãliter ab infidelibꝰ diſtinguens ⁊ſeparãs fuit abꝛaã de quo dr ad ro..ſignũ ac⸗ cepit circũciſiõisſ ignaculũ iuſtitie fidei queẽ in ß putio vtſit pr oium credẽtium. paccñs tñ valuit jmultis alijs inauãtũ trãſtulerũtſe multi ad ritum eox. Adp in opp ců d ꝙ peccato oꝛigiali nõ debet᷑ penaſ enſibilisac. dico ꝙ nð eſt veE de pe⸗ na tpaii que eſt vtilis ad ſalutẽ ſed de eterna que ad falutẽ eſt inutilis · Ad ⁊ncñ dr ꝙ quãto medi⸗ cina eſt facilioꝛ tãto melioꝛ⁊c. dico. ꝙ vex eſt cete ris paribꝰ.quãuis aũt medicina in.I.nature 5oꝛi⸗ inale eſſet facilio? circũciſiõe non tñ ira diſtincte notificabat conditiões illius moꝛbi ſicut circũci⸗ ſio. vnde qᷓ;ʒuis circunciſio fuerit difficilioꝛ tamẽ uit vtilioꝛ — ytrũ cõueniẽs E cũdo quel tur fuerit modi ce 8 lebꝛãdi circũciſionẽ oꝛdiatio. ⁊ vr̃ꝙ non. qꝛ vt hr ioſue.v.pplsq natusẽ in deſerto p.xxxx. znos in itinere latiſſime ſolitudinis incircũciſus jnit ⁊ poſtea circũciſi funt a ioſue in galgalg ſed il⸗ a dilatio circũciſiõis nõ legit eis iputata fuiſſe in ccm. non fuit ↄueniẽs oꝛdinatio ꝙ fieret circũ⸗ ciſio die. viiſ. qꝛtrãſ greiſio ↄueniẽtis oꝛdinatio-
nispccm̃ eſt. Rẽini itutiõe circũciſiõis nõmã
dauit dñs eam fieri cũ aliuo determiato inſtio. ergo oꝛdinatio modi celebꝛãdi circũciſ ionẽ cũ cul
tro lapideo nõ fuit conueniẽs ſed magis vr̃fuiſſe
adiuentio. Lonr modũcelebꝛãdi circũciſionẽ qtũ ad mẽbꝛum? quãtu ad diẽ deꝰoꝛdinauit. vt
pabet᷑ ge. vij. vt habet etiaʒ ioſue.v. Ait dñs ad
ioſue. fac tibi cliros lapiceoſ ⁊ circũcide ho filios ifrael. cum ergogcquid oꝛdinat᷑ a deo ſit ↄueniẽs ueniẽs fuit modus celebꝛãdi circũciſionẽ.⁊ quã⸗ tum ad mẽbꝛñ.⁊ quãtũ ad diẽ. ⁊ quãtũ ad inſtru⸗ mẽtuʒ. Rñdeoꝙ ↄueniẽs fuit oꝛdiatio modice⸗
lebꝛãdi circũciſionis.ↄuenienꝰ.n. fuit ꝙ celebꝛa⸗
etur in membꝛo deſeruiẽti generatiue vtpʒ Pro
nimis tenells.? Me aũt parẽtes quo? amoꝛperꝓceſum tpis c⸗
nes dictas in pᷣcedẽti qõe ⁊ẽt iſignũ debilitatiõiꝰ
cupiſcẽtie ⁊ĩ ðteſtationẽ facoꝝ vencris? papii bꝰ illa pars coꝛpis ponoꝛabat᷑. Wõueniẽter ẽt fuit oꝛdinatum vt fieret die.gꝰ.qꝛ antẽ puer erat er nimis grauiter ledipotuiſß. ſeit ad fiios ſubtraberẽt filios circũciſiõi cõpatiẽ tes eis pꝑ acumẽ doloꝛis.qð erat in circũcuione noluit deꝰꝙ ltra diẽ.ʒñ. differrenturniſi dupen ſatiue ⁊ in caſu neceſſitaris. fuit etiã ad brõmxſti
ca quã tangit hu⸗· pli. deſ acis parte. xij·cr⁊·di cens. Octenarius in ſacraſ criptura aliqñtpsic⸗ ſurrectiõis ſignificat qð poſtpñtemdi ſeptẽ die⸗ bus currit vitã ſeauit᷑ aliqñ tpᷣs gre in quoqᷓſi poſt ſabbatũ legit᷑ · eterna bona deobuientibꝰ ꝓmittů⸗ tur. merito igit circũciſio iuſſa eſtfieri octaua di vt oñderet᷑ ꝙ intpe gre coꝛda circũcidẽda erant ꝑ emũdation? inigtatis ⁊ in tꝑe relurrectõis coꝛhe rap depoſitionẽ coꝛꝛuptiõis.⁊ hanc rõnem ſniali ter vẽtangeremg in iu.eam aut fieri cuʒ cultro petrino neceſſariuʒ nõ fuitneq quãtũ ad obliga⸗ tionẽ pᷣcepti. nech quãtũ ad efficaciã ſaci niſi ali⸗ in caſu ſpãli ad ſignificandũ ꝙ per petraʒ xpm cis abſcideret᷑ ab electis coꝛꝛuptio.vt.n.diẽ hu. p l.de ſackis parte.xij.c.ij. Cultellus de petra fa ctus xpᷣm̃ ſigniſicabat deuo dicit apts p ad co⁊. x.petra erat xp̃s. Ad pnin oppn dð ꝙ cum illis quos circũcidit ioſue in galgala fuit diſ pẽſatũ iſpi ratiõe diuia duplici de c vt teneret᷑ circũcidi in deſerto.ſ.qꝛ vt pabet᷑ numerox.q q nubes ele nabat᷑ de tabernaculo debebãt ꝓficiſci:⁊ añ nõß̃⸗ ſciebãt futurã eleuationẽ nubis⁊ nõ potuiſſent ſi⸗ ne nimio grauamie pficiſci.qñ de nouo eſſent cir⸗ cũciſi.iõ ðiſpẽſatũ fuit cũ eis vt nontenerent᷑ cir⸗ cũcidi in deſerto.⁊ etiã qꝛ dum erãt ĩ ðſerto ĩ quo alij nò habitabãt cũ eis ſuff iciẽter erãt ab alijs po puiis diſtincti. qð gũt dictũẽ.dilationẽ circũciſio nis nõ iuiſſe eis iputatãin pccm̃ referendũ eſt ad illos qßex.i.cõtẽptunðfecerũt ſicut accipi põt ex gio. Zug. ibicẽ. Er dictis in coꝛpoꝛẽ qõnis pa⸗ tet ꝗd dici debeãt ad.ꝛmtrũ aũt in aliquo caſu li ceretpᷣuenire diẽ. 3*.7 qjre mulieres nõ circũcide bant᷑ in expoſitiõe lre declarabit᷑. Tr. ad partem aliã ꝑp hoc qð dr̃ in allegata auctoꝛitate. cucunci de bo filios iſrael expoſitòõc idiget.? hoc nõ refer tur ad eandẽ pſonã ſed ad eũdẽ pplin in quo qdaʒ erant circunciſi.⁊ qdam non.ſicut poteſt accipi ex gloſa 2—. 5 1 vtrum ſuſcipiẽti Ertio queritur Aruriene cbie rat circunciſio gratiam. Et videtur ꝙ nð Vlo.ſuper illud ad ro· 4ꝰ. Etſignum accepit cir cunciſionis ſignaculum iuſtitie ficei. Et habetur inlittera huius di.ea.penulti.in circunciſiòe pec⸗ cata remittebantur.ſed necgratia ad bene op erã dum per eam pꝛeſtabatur nec virtutes dabantur vel augebantur. Item ciicunciſio non confere⸗ bat niſi quod ſignificabat ſed non ſignificabat miſi peccati remiſſionem ergo itaper eam pec⸗ catum remittebatur ꝙ gra non ↄferebatur. glo. math.ʒ ſuperillud verbũ Jo. ad xpᷣm. Ego ate debeo baptiʒari dicit. ideſt apeccato oꝛigina imundari. ſed Joan. fuerãt circunciſus · ergo per circunciſionem peccatumꝛiginake non toliebat.
S
—— —
SS
S½
S.S.—
SEES.
SS
*
S.SSS5
885 3½
vb —— uRubuknTn— SS8 nSSSARUSRnsnRbShn
₰

2 tyst ndi tann ſus o enſi ecain iſacfi nicl pen vndihl. de per vp u doamil tdlplrii ni ancn himbesel Mt ginÿ wnnnti⸗ eſſnch. eercni ch⸗ enoi uo kaahsho M chcicho reha uuchiptt g ecit dtvdchii . Wapenn wur u nbu vinn avhih uporiu
ergo nec per eam gratia cõferebatur.quia gratia
imul nõ poteſt ſtare in anima cum oꝛiginali pec⸗
eato. Lontra magiſter in littera huiꝰ di.c.. ⁊ pabet᷑ de ↄſecra.di.. Ex quo. Etſumptũ eit ab
Aug. li. ⁊.de nuptijs ⁊ ↄcupiſcentia ad Valeriuʒ comitẽ longe añ mediũ.ex quo inſtituta fuit circũ
ciſioĩpopuio deiad purgationẽ valebat magnis ⁊paruulis oꝛigialis veteriſq; peccati.ſicut baptiſ p mus ex illo cepit valere ad inouationem hois er
quo iſtitutus eſt. ſed ꝑ bapm nõtm̃ remittitur cul paſed etiã cõfert᷑ gra. in circũciſiõe gra ↄfereba tur. Itẽ illud qð eſt foꝛmale in peccato opponit᷑
ge.ſicut puatiohabitui.⁊ ſi tenebꝛa lumini. Sʒ poſſibile eſt auferriß̃uationẽ niſi reſtituat᷑ habitꝰ xtenebꝛã niſiꝑ lumẽ.z ꝑcircũciſionẽ peccatũ oꝛi⸗
ginale aufertur:qꝛ alias fuiſſet medicina inutilis
equit᷑ ð ꝙ per eam gf̃aↄferebat. Rñdeo ꝙp cir
cunciſionẽ nõ ti toiiebat᷑ peccatũ oꝛiginale. ſʒẽt ꝓferebat gr̃a.caracter tñ in aia nõ impꝛimebatur. qð aũt ꝑ eã tolleretur oꝛiginale peccatũ patet per auctoꝛitatẽ ad hoc allegatã:⁊ per ᷣꝙ tollendum
uit a deo ſpãliter iſtituta.qꝛti vnñ peccatũ moꝛ⸗ taleſine alio tolli nõ põt.ideoſi ille q ꝑ circunciſio nem apeccato oꝛiginali mundabat᷑ ↄmiſerat aliqᷓ̃
peccatamoꝛtalia ab illis etiã mundabat᷑.nõtñ fi⸗ cutmodo fit ꝑ baptiſmuʒ.qꝛ ilta peccata actualia
nõtollebant᷑ pcircunciſionem quãtũ ad penã tꝑa
lem peccato debitã.ſed tñ quantũ ad culpaʒ. per baptiſmũ aũt tollunt᷑ quãtum ad vtrũq;. Volue runt tñ alig defendere ꝙ per eam gra nõ ↄerebat cuius opiniõis vñmagiſter fuiſſe faltẽ m vboꝛuʒ ſuoꝝ apparentiã. Pꝛo qua opiniõe ſic põt argui. Peccatũ oꝛiginale eſt foꝛmaliter carentia debite iuſtitie oꝛiginalis ᷣm ſniam. Anſe.in li. de ↄcep. vir. nõ lõge añ finẽ.ſed deꝰpoterat dimittere ho⸗ mini illud debitũ nihil ↄferẽdo ſibi ſicut creditoꝛ
põt remittereſuo debitoꝛi debitũ nihitaliud con
ſerẽdo ſibi.&ꝑ circũciſionẽ poterat a deo peccatũ oꝛiginale remitti abſq; ꝙ gra ↄferret᷑.ſed nullus ponit gram ꝑcircũciſionẽ fuiſſe datã niſi ꝑpremiſ ſionẽ oꝛiginalis. Sed hec opinio eſt irrationalis. qꝛ aia de imũda nõ põt fieri mñũda niſiꝑ aliquam mutationẽ.nõ per mutationẽ dei.ð per mutatio⸗ nem factãĩi ea.ſed ſi deꝰſine collatiõe alicuiꝰ doni remiſiſſet aĩe debitũ habẽdi oꝛiginalẽ iuſtitiã per Bnõ fuiſſet aliqua mutatio facta in aĩa ſcðʒ aliqð abſolutũ.gᷓ nec hm aliquã relationẽ.qꝛ in relatiõe nõ eſtmutatiopſe ⁊ imediate. vthabet᷑.phi. ð nõ poterat a peccatooꝛiginali mũdari niſirecipiẽ dogr̃am. Dicẽdũs ꝙꝑ circũciſionẽ conferebat gra gratum faciẽs. qꝛ aliter ſi circũciſus fuiſſÿ mõ tuus ſtatim poſt circũciſionẽ aut fuiſſʒ dãnatus ſi ne omni peccato qð abſurdũ ẽ.aut ſine gr̃a dignꝰ uiſſet vita eterna· qð eſſe nõ põt.magis tñ perſe dinabat ad peccati remiſſionẽ qᷓ; ad gre collatõ nem. er eã.n.gr̃a nõ ↄferebat̃ ex vi ſacfi:niſi qꝛ aliter cãre nõpoterat delectionẽ oꝛiginalis pecca
ti. Quod aũt nõ impꝛimeret caracterẽ niſi in car⸗ ne rõnale fuit.qꝛcaracter impꝛimit᷑ ad diſtinguẽ⸗ dum ſtatũ ſidei.ſtatus añt fidei in illo populo erat qusſi pſucceſſionẽ generis.pauci.n.alij q; illi qui deſcẽderũt de abꝛaãp iſaac ⁊ iacob erant fideles cðparatiue loquendo.⁊ iõ conueniẽtius erat in il tis diſtigui ſtatũ fidei ꝑcaracterẽ carnalemqᷓ; per
ſpũalem.circũciſionẽ aũt nõ imp̃ſſiſſe caractereʒ in aia pbatur ꝑ hoc.qꝛ circũciſi veniẽtes ad fideʒ pi baptizabant᷑. nec tñ duos caracteres dicunt᷑ habuiſſe.⁊ tñ caracterẽ in bap recipiebant. Ad Fnin opp dð.ꝙ vbuʒ magiſtri ad hoc vt habe⸗
at veritatẽ ſic dʒ inteliigi ꝙ circũciſio ÿᷣmo ⁊pꝑ ſe nõ oꝛdinabat᷑ ad ↄf erendam.gram. necꝑeam ita lene ↄferebat᷑ ſicut in bapꝰ. Ad dõ.ꝙ circũ⸗
ciſio quis pᷣmo⁊ expᷣſſius ſignificaret peccati oꝛi ginalis delectionẽ.ti ex ↄñti ſignificubat gre rece ptionẽſine qua peccatũ delerinõpoterat. Ad„* dð ꝙ ꝑcircũciſionẽ nõ aperiebat᷑ ianua paracliſi. ⁊qꝛ ciauſa fuerat ꝑ peccatũ pᷣmoꝝ pentũ a qbꝰ de⸗
riuatũ eſt oꝛiginale peccatuʒ.iõillius ianue apitio
dicta eſt in ilia glo.ab oꝛigiali pccõ mũdatio. aue
aperitio futura erat pxp̃i paſſionem.
Nar ear vtrum cõueni (a Marto quertur eetentcitcs ciſionis ceſſatioſen euacuatio. Et vãꝙnð qꝛhabet᷑ ge.17. Data fuit in feudũ ſempiternũ.
Itẽ ſi debuiſſet ceiſue ceſſaſſet poſtxpᷣi paſſioneʒ. ceſſaſſent etiã ⁊ alia legalia ſact̃a.cũ circũciſio eẽt
pncipalius ſacfm inter alia cũ ↄferret gram ⁊ dlia nõſed vt habet᷑ act.Iõ. Paulus circũcidit Thi motheñ. Et. ꝛiꝰ.ꝙ purificatus ᷣm.l.itrauit tẽplũ: purificatio etiã manet vſq; nũc.ꝗᷓ videt᷑ ꝙ neccir cunciſio nec aliaſact᷑a legalia ceſſare debuerunt.
Itẽ pᷣceptum manet quouſq;ſit reuocatũ. Sed
nò legimus ꝙ deus pᷣceptũ de obſeruatiõe legali reuocauerit imo ꝙ venerit iplere.l.math.ᷣ er⸗ go adhuc manetpᷣceptũ de obſeruatiõe oium le⸗ galiũ. Wötra Val. v. Si circũcidamini vpᷣs vd dis nihil ꝓxderit. Itẽ hebꝛe.ytranſlato ſacerdo tio neceſſe eſt vt ⁊.i.trãſlatio fiat. Sed in xp̃o fuit
trãſlatũ ſacerdotiũ legale.ꝗᷓ.l.vetus tranſferri de
buit in nouã.⁊ ſi ſic. cõueniẽs fuit circũciſionẽ ce ſare. Itẽact.Iÿ. dixit MPetrus 5 aliquos ꝗ vole
pãt legalia cũ euan debere ßᷣuari. Quid tentatis
deũ imponer iugũ ſuꝑ ceruicẽ diſcipuloꝝ qð neq; nos neq; pr̃es nii poꝛtare potuimus: Sed ꝑgr̃aʒ dñi ni Jeſu xpᷣi credimus ſaluari quẽadmodũ ⁊ il li.qᷓ nð tĩ circũciſiõis ſed etiã alioꝝ legaliũ ceſſa- tio ↄueniẽs fuit. Ad declarationẽ huius qõnis.
Pꝛimo declarãdũ eſtq̃re cõueniens fuit ceſſatio
circũciſiõis. Scðoq̃re ceſſatio alioꝝ legalium. Tertio quo tpe ceſſauerũt. Quãtũ ad pᷣmñ ſciẽ dum eſt ꝙ ↄueniẽs fuit circũciſiõis ceſſatio.qꝛ ſiẽ
dicit Apis pꝰ ad Võ.Iʒꝰcũ aũt venerit qð perfe
ctum eſt euacuabit᷑ qð ex parte eſt.ſed baptiſmus
eſtmedicinapfectioꝛ qᷓ; circũciſio quãtũ ad ſigni⸗ ſcationẽ⁊ quantũ ad g̃e collationẽ ⁊ etiã quantũ
ad amplioꝛẽ ſui extenſioliẽ.ſignificat.n.ſanationẽ moꝛbi expᷣſſius.⁊ cõfert gram abundãtius.⁊ ẽ eti am ſacfm cõmunius.qꝛ ſibi nõð ꝓpꝛiat nec ſexum nec gentẽ. Añ Apls Val.ʒ quicũqʒ.n. ixp̃o bap⸗ tiʒati eſtis Chriſtũ induiſtis.non eſt indeus neq;
ecus.nõ eſt buus neq;liber.nõẽ maſculus neq;
femina oůs vos vnñ eſtis in Chriſto Jeſu. Quã tum ad ſciendum ꝙalioxꝝ etiam legalium con
ueniens fuit ceſſatio.⁊ ꝓpter eoꝝſignificationem
⁊ imperfectionem.⁊ humani generis eruditio-
nemplenioꝛem. Inſtituta.n.fuerunt ad ſignifi⸗ candum futuram gratiam noui teſtamenti. quc
poſtq; aduenit talis pꝛefiguratio ceſſarc debnit.

— — —
Di. Arti.
12 uia non conuenit ꝙres ſignificetur futura queß iudeoꝝ. Ingnationẽ quã. mundat huiꝰirregula. 6 ba ſens eſt.⁊ hanc rationem aiio modo tangit Apo⸗ ritates introducte erãt 34 reuerẽtiã tẽpli ſine me 6 † ſtolus ad Hebꝛe.Io· cun dicit Ambꝛam habẽs. deum videbat.ſinẽ me Tenigmatico: loquende* iji 1.bonoꝝ futuroꝛum ꝛ. mperfecta etiam erãt qꝛ de enigmate qð ex peccato cãtum eſt. nòñ de.l. en gratiam quã ſignificabãt nð ↄferebant. ⁊ iõ eoꝛu; cẽði videbat ſinene ſpeculi creature. Duo ſunt mel obſeruatio ↄueniẽter fuit mutata in obſeruatiõnẽ in qbus cõſiſtit ſ acfm. ſ.res? vᷣba.ſub vᷣbis comp ſactoꝝ euãgelice.i.que gratiã ↄferũt nõ tm̃ ſigni bendi dʒ intentio ꝓferẽtis. Pactũ meũirritũ fe⸗ 354 cr. vjñ Apis ad Hebi.. Rcpꝛobatio qdẽ ñit cit. ſ.in paradiſo terreſtri in Adam. del Vult di⸗ 1 cecẽtis mãdati pp firmitatẽ ei qꝛẽt genꝰ huma cere ꝙ pactũ de circũciſiðe nõ eit obſeruãdum in 3 nñ tpe.l.date pax erat eruditũ. Vñ pꝛo illo tpe ꝑ⸗ nõ circũciſio igrucnle neceſſitate moꝛtis · ante 3 nulis cõparabat᷑. Wal. 4 poſtea ꝑpceſſuʒ tpis in diẽ circũcidebãt. ⁊ Phee veꝝ ſit v. Hug p. li. ð a n aduẽtuxᷓi eratpleniꝰeruditũ.⁊ ið. ſcriptaq̃ ue ſacra. parte. I? c. ig ſub.l.tpe ſuo ſactm circh* m rat ſicut pedagogus paruuloꝝ. Val.ʒ mutaride ciſiõis nd peepiſſent ad ſalutem tñ remediuʒ ei* min buiti.l.q ↄueniẽs eſfet ſtatui bleni⸗ eruditoꝝ. ñ opatũ eſt. ů iliud poſtmodũ ſuſcipiẽdo poꝛẽ negli⸗ nitd apis Wal. 4 nos ⁊ cũ eſſemus paruuli ſub elem̃ gentiã coꝛꝛexerũt.& par rõne efficaciã ſuã poterat„ zoin tis mũdi eramꝰßuientes · at vbi venit plenitudo habere ante diẽ gn.in caſu neceſſitatis Sed 5 tpis ⁊c. Quãtũ ad ʒm.ſciẽdũ ꝙ vſqʒ ad paſſionèẽ Hugbeo.ca. dicit ꝙ illi gañ ð. iemn deceſſerant Gn ßilegalia vᷣtutẽ ſuã babuerũt? huari debuerũt. ſʒ faluabant in fide parẽtũ. de àn gn diẽ nõ debebãt in paide xpi vim ſuã ami erũt. cui atteſtat᷑ qð di circũcidi. Ad cõcoꝛdiã itoꝝ videt᷑ mibi dõ ꝙ ſi I cit ſaluatoꝛ.iminẽte puncto moꝛtis ſue vt hi Jo. ang diẽ circũcidebãt ingruẽte neceſſitate moĩ⸗ I9. Lõſumatũ e tñ poſt paſſionẽ añ tp̃s diuulsa⸗ tis ꝙ circũciſio ſuũ habebat effectũ.ti ſi ipm non hie ti euãgelij licitũ fuit illis q de iudeis cõuertebant᷑ circũcidebãt timẽtes ne circũcidẽdo moꝛtẽ acce⸗ di ad fidẽ huare legalia nð ſpẽ ponẽdo in eis.ſʒ ad vi lerarẽt pueri ſaluabant᷑ in fide parentũ. Añ non noe tandũ ſcãdalũ ⁊ vt lex cũ honoꝛe deduceret᷑ ad cu ↄſentiendũ magiſtro ĩ hoc ꝙ dicit huiꝰdi.ca. Vult mulũ ne q̃ſi ac.ſiſemp fuiſſent mala videret᷑ repu ꝙtales peribãt ſicut paruuii qmodo moꝛiunt᷑ añ ſ ma diari.poſttpᷣs vo diuulgati euãgelij nulli fuit lici⸗ bap noluit.n.deꝰpueꝝ obligari ad circũciſione; nide tů illa legalia obſeruare Ad pnn in opp dð. ꝙ an. gn diẽꝓpter nimiã teneritudinẽ coꝛpoꝛis eiꝰ· K circũciſio dĩ data fuiſſe in fedus ſempiternũ rõne nõ eit tñ ſimile de pᷣueniẽdo?⁊ de ſupplendo qð ne
rei quã ſignificat.⁊q̃ eis ſuccedit ſicut fides põt di glectũ ẽ. Quicũq;n.trãgreſſuꝰ pᷣceptũ reuerti ci ſ emp manere rõne viſidis q̃ ſibi ſuccedit ĩipẽia dʒ ad illud implendũ qᷓ; citius põr. Si aũt queri Ad.ndð.ꝙ paulus circũcidit Thimo.⁊ purii tur quare nõ circũcidebant᷑ mulierẽs Reſpodet catus ᷣm.l.itrauit tẽplũ. nð aꝛ tũc circũciſio⁊ illa Mug·e.c. dicẽs ꝙ ſacra ſcriptura ꝑ maſculinum purificatio aliuuã vun haberẽt.ſed fecit ad vi⸗ ſexũ aĩaʒ:ꝑ muliebꝛẽ vo carnẽ ſignificare folet. vt tãdũ ſcãdalũ iudeoꝝ ꝙ ſibi facere licuit.qꝛ nõduʒ oñderet᷑ ꝙ illa exterioꝛ circũciſio aĩabus ſcificatio erat euãgeliũ diuulguñ maie qꝛ Thimo.erat de nem ↄtulit.ſÿʒ carninò abſtulit coꝛꝛuptionẽ. Alia matre iudea. ñ. Titũ qꝛ ſimplr erat gẽtilis circũ etiã rõ eſt qꝛ mulieris mẽbꝛů generatiue deſerui- cidere noluit vt in circũciſione Tpimothei oñde ensnð eſt aptũ circũciſioni ſii virile mẽbꝛũ. Pꝛe retfacramẽta legalia nõ tãqᷓ; ſacrilega debere dà tered coꝛꝛuptio nature ꝑ auã peccatũ oꝛiginale ᷓ⸗ nari⁊ iß ꝙ Tittũ circũcidere noluit oñderet eañ pitur pᷣncipalius fuit a Viro a muliere. vt. n. hi ere appeti.⁊ hec accipi pñt ex ſnia tum eiti.iſi Adam nõ peccaſſet etiã poſtqᷓ; Eua
§
588825
—
S8
88
tãq; ne cĩa deb
glo.ſupꝑ illud ad Bat·⁊neq; ad hoꝛã ceſſimus ſub peccaueratꝓles eius peccatũ oꝛiginale nõ Zxiſſet vidiyi
iectiõi.dð ẽt ꝙ purificatio remanet d hm ſe ẽal Phura alia que aliqui exponũt ſuꝑ litterã iueniẽs üiſud qd ↄueniẽs ad cultũ deip oi tpe. qꝛſaris apteſigni iñ queſtionibus expoſita.
ſicat deuotinẽ ad deũqͥemp habẽda eſt. Adʒm ſtnctio dõ ꝙ dñs facto neceſſitatẽ opſeruãdi legalia reuo. 6 cauit: exhibẽs illã vitatẽ auã ßus in figura pᷣcepe- Z ma d ſacramenta.⁊ cetera ſu⸗— rat obferuãdã. ꝙ at apli poſt xpᷣipaſſionẽphibue P 1 perius magiſter deter⸗ liſfat rir gẽtibꝰavſlinerea fuffocato nõfuitniſindtus minauit de facramentis in generali nön ad vitãdũ ſcãdalũ illoꝝ q deiudeis ↄuertebantu S ⁊ de circũciſione in ſpãli.aue fuit re⸗ iui
ſicut videmus ꝙ ſi alias vult focialit᷑ alij cõueni⸗ inue.l.hic determinat in ſpãli de ſa⸗ re abſtinet ab his qͥ alius abhomiat᷑. foꝛnicationẽ cramẽtis.l.no.⁊ diuiditur in duas partẽð. MPꝛi gůt ꝓhibuerũt ſicutp ſe malũ.illa.n.ꝓhibitionon mo determinat quedaʒ pꝛeambula ad ipſaſacra⸗ debuit ↄputariiter legales. hic non loqmur de menta. Secundo de ipſis ſacramẽtis di.ſeq legalibus niſi m ꝙ a moꝛalibus ſunt diſticta.mo tiibi. Poſthec videndumeſt. Pꝛima in duas· ralia.n.nullo tempoꝛe ceſſare debuerũt. Pꝛimo determinat de quibuſdam pꝛeambulis rca htteram Obſeruãtie cerime ad ſacramẽta.i.no.cõᷣmuniter. Secũdo de quo — niales heeſunt. qdã dam pꝛeambulo ad ſacramentum baptiſmi ſpe⸗ acta aue hmſenð habẽtrone⸗ manifeitas cialiter ideſt de bapriſino Joan.ibi. Nunc vero vtilitatis⁊ obſeruãtie ſacox legaliũ hac ð cauſa pꝛima in duas. Mꝛimo ponit nunerum ſa⸗ cerimoniales dicte ſunt.? põth vocabuluʒ dicia tramentoꝝ ⁊ efficaciam in generali. Secundo charis qð eſt ga?mene að eſt defectus.d. defe⸗ mouet queſtionem ⁊ ſoluit de tempoꝛe inſtitutio- ctũ hñtes gratie. eoꝙamno zerebant. velace nis eoꝛum ibi. Si vero queritur. Et iſta in ris.i.lumiaribus aue adhibebãtur in ſolẽnitatisꝰ duas. Piimomouẽt queſtionẽ de tempoꝛe in⸗
8 .
5 ₰ —
*
8
S S
23
——
———————
52 S

gitutionis facramentoꝛũ no.. Sctoojdit q̃re
fuit milis inititutio coniugij⁊ alioꝛum ibi Juit. t. Aapars que ii incipit. Nune vero diuidit inptestres. Pꝛimo determiat debap. o. 24 baptiſmũrði diia. Secũdo de eins eſſicaciaibi Adgdg. Tertio de eius ſufficiẽtia ibi. Nic con ſiderandum eſt. Eirca hanc diſtinctionem zunẽ pᷣncipalr de duobꝰ· Pꝛio de ſacfo no · l.in gnãli. Sejo de baptiſmo Jo.in ſpãli. Lircapmũqᷓ runtq̃ttuoꝛ. Mꝛio vtrů oia facfano.l.fuerit iſti⸗ tuta inrem ↄaliquẽ defectũ. Scðo vtrñ ðᷣbue runt inſtitui añ xpi paſſionẽ. Tertio vtrũ oĩa in⸗ ſiituta fuerũt a deo imediate. Auarto de eoꝛum numero⁊ oꝛdine.
rticuluspꝛimus.
fuerũt iſtituta irem ʒaliqueʒ defe⸗ ctũ.qꝛmr̃imoniũ fuit iſtitutũ i ſtatuĩ nocẽtieĩ quo nullus erat ðᷣfectus nec
culpe necpene. Jtẽ oĩis vᷣfectus aut
ẽ pena aut culpa.ſʒ nõ fuerũtiſtituta 5 defectũpe
ne.qꝛ gra q̃ dat᷑ in eis pene nõ opponit᷑.nec ð de⸗
ſectũ culpe.qꝛ exñtes i culpa ſaltẽ moꝛtali non de bẽtrecipeſacfa.genõ fuet defectũiſtituta. L traßʒ Nu. li; de ſackis ꝑte. viij. c· xij. Sacfano. .ſunt medicamẽta ꝑfecta.ſʒ oẽ medicamẽtuʒẽ; aliquẽ defectũ iſtitutũ.gꝰ oĩã ſacfaʒᷓ aliquẽ ðᷓfectũ
inſtitutaſunt. Rñdeoillud qð ad alicuiꝰꝑfectio
nẽ adhibet᷑ quo ille nõ idiguiſſet bᷣm oꝛdinẽ iſtitu⸗ tiõis ſue nature.adhibet᷑ ei ð aliquẽ defectũ.; ſa⸗ ca no.l.adhibent᷑ ad hois ꝑfectionẽ qbꝰtñ nõ idi guiſſet n buaſſet. oꝛdinẽiſtitutiõis ſue nature.ð ad pibent᷑ ð aliquẽ hois defectũ.culpe velpene. vel 3 vtrũq;. Si. n. hõremãſiſſet iſtatu nature itegre ad eiꝰ ꝑfectionẽ nõ regreret᷑ niſi deꝰ iſiuẽs ⁊ gra⁊ Itutes ab ipſoifiuxe. Adÿmn in oppo dð ꝙœmfi moniũ iſtatu inocẽtie ꝓpꝛie loquẽdo nõ fuit ſackʒ niſi large vocãdo ſacfm ſignũ rei ſacre nec fuit in ſtitutũ ĩrem ſed tm̃ in offm̃. ĩno. aũt. iſtiturũẽ iremʒ defectũ ↄcupiſcẽtie. inqᷓ;tũ excuſat vᷣtu⸗ ris gnãtiue actũ ꝗgef̃mr̃imoniũ nõ excuſat᷑ apec mõtali ſi fiat ex piẽo volũtatis ↄſenſu. Ad ʒ dð ſaca nõ t̃ ſuntĩ remediũ ð pcem̃ ip̃m expellẽ o.ſʒ illaq̃ nullus dz recipe g credit fe nõ bre graʒ ſunt in remediũ a pecõ pꝛeſeruando contra etiaʒ penam a peccato cauſatam ſiẽ ad malũ ꝓnita ad bonñ difficultas bene ſunt aliqͥ ſacfa directe qꝛgra q̃ dat᷑ in eis minuit penã pᷣdictã inqᷓ;tů illa penaẽ diſponẽs adpccm̃? expccò— S ei nr vtri ſacfa no.I. Ecũdo queritur dpuetirſinitmn añxpipaſſionẽ. Et ṽ ꝙ ſic. qꝛpꝛudẽs ⁊ fidel
medicꝰ ſtati adhibʒ ĩfirmo vrilioꝛẽ medicinã.cũ
deꝰſit pꝛudẽtiſſimus ⁊ fideliſſimꝰmedicꝰſtatim poſthois lapſuʒ debuit ſibi adhibẽ vtiliſſimãme dicinã. extũcʒ debuerũtiſtitui ſactano.I.cũ ſit vti liſſima medicia Itẽ ſacfa no.l.cũ ↄferãt gaʒ ſta⸗ ti debuerũt dari cũ fuit tps plenitudis ge.ſʒ illð
——„„
ÿs icepit anatiuitate xpi ᷣm aptʒ ad. Sal. iiij 8
Rimo oſtendo gnð omin
P⸗
ertũcdebuerũt ſacfa no.I.iſtitui. Wõtra eſſectus nõ dʒ pᷣcedere cãʒ. ſʒ vᷣtus ſacfoꝛuʒ ẽa paſſiõe xpᷣi nõ debuerũt iſtitui niſi poſtxi paſſionẽ. Itẽ ſa⸗ ca no.l.nð debuerũt iſtitui qᷓ;diuſacfave.l.fuefti ſuo vigoꝛe.ſed vſqʒ ad paſſionem xpitenebantur indei ad ſac᷑oꝝ legaliũ obſeruationẽ de neceſſita te. ð ſacta no.l.inſtitui nõ debuerũt añxp̃i paſſio⸗ nẽ. Rñdeo ꝙ ſacfa no.l.nõ debuerũt inſtitui añ xipaſſionẽ.ſicut. n. d.u. p li ð ſacfis parte.. cpenul ex quo homoa ſtatupnie icoꝛꝛuptiõis lã⸗ pſus in coꝛpoꝛe ꝑmoꝛtalitatẽ in aia ꝑp inigtatem egrotare cepit cõtinuo deus reparãdo ſactis ſuis medicinãpparauit. que qdeʒ ꝓut rõ poſtulabat: cã diuerſis tꝑibus ⁊ locis ad curationẽ illius exhi buit aliqua añ.l.aliqᷓ ſub.l.aliqᷓ ſub gra. cum. n. ſa cramẽta.i.ge ſint ꝑicã inſtitui nõ debuerũt in.. nature neq; in. l.ſcripta?ꝑp ſtatũ moꝛbi ⁊ifirmi. aÿnꝰ n. moꝛbi debẽt dariremminus ꝑfcã?iꝓ fectupfectioꝛa⁊ in ſtatupfectiſima. Etqamoꝛbꝰ pccicirca iklud tẽpus quoxps pᷣdicare icepituehe mẽteriuaiuerat.iõtũc pᷣmꝰ debuerũt iſtitui facfa 1.ge q̃ Junt ꝑſectiſſima. ẽt exigebat ſtatus infir⸗ m n. ueniẽs fuit vtꝑſacfa.l.natuẽd erãtꝭ perfectiſſima reſpectuſequentiũ manuducerent᷑ hoies ad modũ paruuloꝝ adrecognoſcendũ defe ctů ſue ignorãtie ⁊poſteaitpe.i.ſcriptetanqᷓ; ꝑue ctoꝛes iſtruerẽt᷑ ꝑ facramẽta ĩiſignificãdo expᷣſſio⸗ raad cognitionẽ infirmitatis ſue. vt ſic deſiders rẽt medicinã illuminãtẽ ʒ defectũ ignoꝛãtie ⁊ foꝛ titudinẽ ʒ vehemẽtiã cõcupiſcẽtie. ꝑxpᷣi aũt pᷣdi⸗ cationẽ fuerũt multopleniꝰiſtructi de vtroq;.⁊iõ tũc fuit tpᷣs iſtituẽdi ſacfa no..q̃ ↄferũt gratiã illu minãtẽ ignoꝛãtiã ⁊ repᷣmẽtẽ ↄcupiſcẽtiã. Adÿ⸗ mñ in oppn ðð ꝙ ſtatià ÿᷣn moꝛbi deus adhibuit vtiliſimã medicinã ꝑ ↄpationẽ ad ſtatũ moꝛbi⁊ ifirmi oĩbꝰpẽſatis. Adm dð ꝙ plenitudogfei⸗ cepitiicarnatiõe.ſʒ icepit ifundi ixpi bap? ⁊pᷣdi⸗ catiõe.⁊ iõ añ nõ debuerũt ĩſtitui ſact̃a.decuit.n. vtañ ſacramẽtoꝝiſtitutionẽ eẽtppls iſtructꝰꝑxpᷣi pᷣdicationẽ.iſtitui tñ debuerũtaixp̃i paſſionẽ. de cẽs.n.fuit vt illa iſtrueret dů ſilis erat viatoꝛ⁊ cõ p̃hẽſoꝛ. Adßᷣmũ ad partẽ aliã dð ꝙ poſtqᷓ; icepit pᷣdicare iã erãt paſſio. aliquo mõᷓſi bns ꝑp eip pingtatẽ⁊ paſſuri pñtialitatẽ? aſſuptã penalitatẽ Ad 2n dð ꝙ maioꝛẽ falſa.ab iſtitutiõe.n.ſacra- mẽtoꝝ no.i.vſqʒ ad xp̃i paſſionẽ ſilↄcurrerunt ſa⸗ cramẽta legalia⁊ euãgeiica.oẽs.n.res iſuis cõfi⸗ nijs aliquo mõſilitudinẽ ht.⁊ iõqꝛ illotꝑeeuãge
ica erat iſuiinãieio ⁊ legalia ppe ſuũ finẽ. cõueni ens fuit vt ĩ modico tꝑeſimulcurrerent.
rt norir̃ vtrũ oig ſacfata no.i. Ertio qer 1 iſtituta fuẽt a deo ime Adiate Et vi ꝙñ. Mõ.n. iuẽit᷑ ꝙiſtituerit extre
mã vnctionẽ ſʒ iacobus eã iſtituiſſe vẽ vt pʒpil⸗ iud ꝙ di Ja.y Infirmat᷑ aligs ex vobis iducat
ſpyteros ecclie⁊ oꝛẽtſuꝑ eñ Vngentes eha dñi. Irẽ nõ legit᷑ vbiiſtituerit firmationẽſʒiueni tur ꝙ apliſtituerũt að pʒ act.ʒ. cũ ditũc ponebãt manus ſupillos ⁊ accipiebãt ſpm̃ ſem̃. Wõtraq ab hoie inſtituuntꝑ hoiem pñit deſtitui.ſed ſacia hoim nõ pñt deſtitui. nec apuro hoie fuerunt ſtiruta. JEad.!. latoꝛẽ ptietponẽ fũdamita·. Sʒ lacia ſuntfũdamẽta.I.no.ʒ.cũxp̃s fuit.. latoꝛ ola lacia.I.no. inſtituitimediate. Ad iſtã queſtiones

vixerunt aliqui q̃dam ſacfa fuiſſe arpᷣ imediate inſtituta q̃dam mediãtibus aplis ſicut ↄfirmatio xertrema vnctio uod de exrema vnctõne V expᷣſſe fentiremgĩ ̃a di.xxiij.c. ij.⁊ Hu li.ij. de ſacra parte.xv.c.ij. Alij dicũt œia axp̃o imedia te iſtitura fuiſſe ga cũ ex ſua iſtitutiõe hẽant virtu⸗ tẽ ↄueniẽs fuit ea iſtitui ab eo ſolo ĩimediate a quo pñtſcificãdi vᷣtutẽ q̃ eis dari non potuit ab aliquo homie puro. Qui vulttenere hãc opionẽ põt di cere adßᷣmñ i oppm. ꝙlegit᷑ xʒ inſtituiſſe ſacfʒ ex
treme vnctõis vthi Watp.vj. in hoc ꝙ diſcipu
li vngebãt oleo multos egros ⁊ ſanabant᷑· ⁊nð eſt ꝓbabile ꝙ hoc feciſſentniſi accepiſſent axp̃o. Añ Ibñ magii⁊ verbũ Nu· vident᷑ ſentire ↄtrariũ
vt allegatũeſt in coꝛpe qõnis exponi debẽt de iſti
tutõis ꝓmulgatione vel de iſtitutiõis memoꝛatõ ne. Eid.am: dð ꝙ legit xp̃m inſtituiſſe ſcrm ↄfir⸗ matiõis ĩ hoc ꝙ fcriptũẽ Wath. io.ꝙ paruulis ſi bi oblatis vt tãgeret eos iponebãt manꝰ ⁊ bñdi cebat eos. Vñ cũ apti manus iponebãt vtebãt᷑ ſa co iam iſtituto.Zibi aũt imediate iſtituerit ſactʒ penitẽtie dicetur inferius di. xxijſ· 7a F de numero ſacioꝛũ Ba rto querit no.l.⁊ eoꝛuʒ oꝛdine Rñdeo ſacaſt. vij.⁊ mõðbito ordiata.ſa- cf̃a.n. gr̃aʒ ↄferũtĩ remun.ↄtra ðᷣfcũʒ.⁊ iadiutoꝛi us ad bonũ.⁊ ideo eoꝝ numerus ſumi põt? ex par tẽ defectuũ ↄtra quos ſunt. ⁊ ex parte boni qð pꝛo mouet⁊ ex parte gie quã ↄferũt. Mꝛimo mõ · ſic dupler eſt defectus.ſ culpalis ⁊ penal.pꝛimustri
bieprortginlieauzpnewalttereſt bap⸗
⁊ culpa actuatmoꝛtal 5 quãẽ pñia⁊ culpa venia
lis 3 quã eſt extrema vnctio. Defectus penalisẽ
quadrupliciter.ſ.ignoꝛãtia in rõne. ʒ quam eſt oꝛ⸗ do.iclinatio ad malignitatẽ in voluntate. 5 quaʒ eſt euchariſtia.infirmitas in iraſcibiliʒ anãeſtcð firmatio.ↄcupiſcẽtia in ↄcupiſcibili ʒ quã eſt mi moniũ. Scðo mõð ſic ad actum ſidei adiunatba ptiſmus.ad actũ ſpei vnctio extrema.ad actũ ca ritatis euchariſtia ad actũ pꝛudẽtie. oꝛdo.ad actũ foꝛtitudinis ↄfirmatio.ad actũ iuſtitie penitẽtia
ad actũ tẽperantiemr̃imoniũ.⁊ ſic ſeptẽnarius ſa
cr̃oꝛuʒ rñdetſ eptẽnario vtutũ. Tertiomodo ſic. Tripiex eſt actus gre·ſ. purgarepficere. illumin re.Vñ Dio.vij.c angelice bierar. diẽ ꝙ purgatio
illumiatio? ꝑfectio.ẽ diuie ſcie aſſumptio. ga ſcia ẽ pgam neceſſarius aũt eſt triplexpurgationis
actus. vnus reſpectu originalis pcciad quẽ actũ iſtitutus eſt baptiſmus.alius reſpectuclpe actua⸗
lis. ad quẽ actũcſtpnia inſtituta friꝰreſpectuma li mediomò ſe hůtis qð eſt cõcupiſcẽtia ad quem
iſtitutũ eſtmr̃imoniũ. Actus illuminatiõis eſt du plex Vnus in via per gram ad quẽiſtiturus eſt oꝛ o.alius in piia ꝑgliam ad cuiꝰimediatã diſpõnẽ
iſtituta eit vnctio extrema. Actus pfectõis eſtdu
plex. vnus ad reſiſtẽdum terribili maload quẽ in
ſituta eſi ↄñrmatio. alius ad pficiẽdũ in bonuʒ ad dop̃dictoꝝ ſacfo
quẽ inſtituta eſt euchariſtia · Dꝛd ruʒ ſic põt accipi.qᷓ;uis.n. bonũ cõmune in intẽtõ
nepᷣponi debeatbono ſingularispſone. ᷣmſniam
Mbiernien in vig generatiõis pus eſt bo nu n
„
⁊ donns poꝛ ciuitate? pars generaliterpꝛioꝛto
to·⁊iðquo ad nosſacfaaueptinent ad bonũxſo ¶ quoad auctoꝛitatẽ xpi baptiʒabãt eius d
nep̃oꝛdi
ngularis pſone. ſicut pꝛius ẽ homo qᷓ; domꝰ
ßᷣoꝛdinant᷑ oꝛdini⁊?mf̃imonio q̃ptinent adbo nũ cðe.⁊ inter illa que ptinẽt ad bonũ ꝑſone pꝛio
eſt baptiſmus.ga eſt ſacf̃m intrantiũ. vltimũẽ ex⸗
trema vnctio quia eſt ſactʒ exeũtiũ.ↄfirmatio en chariſtie ⁊ pnie ſuntſactapgredientiũ interq̃pꝛi oꝛeſt cõfirmatio.ga eſtad gre in bap. collate con- ſeruationẽ.ſcðo euchariſtia ga eſt ad gfe cõſerua te augmẽtat ionẽ.itio eſt pnĩa ga eſt ad ge almiſ
ſe recuperationẽ. Interſact᷑a que ſunt ad bohum
cõᷣmune pꝛius eſtoꝛdo qᷓ; mimoniũ qaper oĩdi⸗ nem miimonijſacim diſpẽſari debet.
Srticnius ſecundus
Onſequenter nnn t circa hoc querunt᷑. ꝓ. Pꝛio utrũ vaptiſmus Jo. erat ſcfm. Bcðoa quo fuit iſtitutus. Tertio vtrũ con
ferebat g̃am. Quarto vtrũ illo baptiſmo bapti⸗
ʒatiremanſeruntobligati adrecipiendum xp̃i ba
— Pma baptiſmus Jo. nõ 4 Rimo oñdo B ſact̃ʒ. Aug. li.v.
ð baptiſmo 3 donatiſtas lõge añ mediũ dit
ꝙ o. baptiʒabatbap· nõ diu mãſuro.ſed q;tuʒ ſa Itis eſſet adparãdũ viam dño. Sed pᷣparatorium ad viam dii nõ erat ſacfm.ſed diſpoſitio adſuſce
ptionẽſct xeins.ꝗᷓ baptiſmus Jo. non erat ſcfm.
Item glo. ſup illud Jo.ttio erãt Jo. baptiʒãs. qᷓ; tñ cathecumis nõdũ baptiʒatis ꝓdeſt doctrina fi
dei.tĩ ꝓfecit baptiſmus Jo. añ baptiſ mñ xß̃i.ſed
pᷣdictn doctria nõ eſtſ ackm̃.ð baptiſmus Jo. non kratfacm. Võtra ſacfm eſt ſacre rei fignũ.ſ ed
vaptiſmus Jo. erat ſacre rei ſignũ. erat. n. ſignum
baptiſini xp̃i.ga erat via ⁊ pᷣpararioad ip̃ʒ. vt hẽ⸗ tur in glo.ſupꝑ ilud Jo.ttio.⁊ bapriʒabãt. erat ſa cim. Rñdeoꝙ ſi extẽdamus nomẽ ſaci ad oœẽ ſi gnñ rei ſacrãtis ſuſcipiẽtẽ.ſic baptiſmus Jo. erat factʒ. gaerp̃ſſe repfitabatxp̃i baptiſmũ.ꝗẽres ſa crãs ſuſeipiẽtẽ.ſi aũt reſtrigamus nom̃ ſacfi ad id
——
qð ẽ ſacre rei ſignũ ⁊ cã.ſic nõ erat ſacm.qa nõ cõ
erebat gam ex viſacfi vti. iij. q.oñidet᷑. Añfſpe
ctu baptiſmi xp̃i dʒ dici fuiſſe ſactale.qa fuit qdã diſpoſitio⁊ pᷣparatioad illiꝰbaptiſmi ſuſcepriõeʒ ⁊pꝛo tãtopõt diciptinuiſſe adno.I. ꝑ reductionẽ. Armn. 4d partẽſecũdãpcedit deſacfo hm ꝙextẽ⸗ ditur ad oẽ ſign rei ſacrãtis· Alia duo ad par⸗ tem pꝛimamꝓcedunt de ſacfo ᷣm ꝙ eſt ſacre rei ſignum ⁊ rau-
Ecundo querituraauvu. haptit
mus fuit iſtitu⸗
— pus. Et vĩꝙa deo. ga ille facitrẽ cuiꝰ auctoꝛi
tate fit. Vñ ille angelus g Woyſi loq̃bat᷑ inꝑſona dei dixit. Ego ſuʒ deꝰ piis tui. Exo.iij. Sʒ o. ba
ptiʒauit auctoꝛitatexpi. Añ vt h Jo. pᷣmo. Jo. di cit · Qui miſit me baptiʒare in aquã⁊c. xpᷣus Jo baptiſmũiſtituit. Itẽ vthẽtur Wath.xxj. xp̃oq̃
rẽti de baptiſmo J0. vtrñ eſſet ex celo aut ex hoi⸗
bus. iudeiqlibẽter ipediſſent nõ fuerũt auſi die ꝙ
ex hoibꝰ.ð nõ fuit ab hoieiſtitutus. Cõtra ſi non
fuiſſetiſtitutus a Jo.ſʒ tĩmõ bapriʒaſſet auctoꝛi-
tatexp̃i nõ debuiſſʒ ieibabtilnaabnpriin⸗ ſcipuli.

Secũda
dicebat baptinmꝰ alicuiꝰ diſeipri. cũz ine va⸗ — ſpãliter diceret᷑ baptiſmus Jo.ab ip̃o in
ſtitutus fuit. MRñdeo ꝙ diuina inſtitutio alicuius
rei duplexẽ. q̃dã expᷣſſe a deo.q̃dã. occlta mediãte miſtro cui ſoli cõmittit᷑ ptãs inſtituendi. alij tñ po teſt ↄuenire ptãs erequendi vel cni ſoli cõmittit ——— imusxpi ab ipſoxp̃o.ꝛ md fuerũt inſtitut ſacha legalia.deus ·n.illa iſtituitp Woyſen. ſʒ iſti⸗ — executio nõ fuit ſoli Woyſi ↄmiſſa. plures eni a
ij illa ſact᷑a miſtrauerunt.ʒꝰ mõ fuit inſtitut?
baptiſmus Jo.a deo.auctoꝛitaie.n. dei Jo.illũ ba ptiſmũ inſtituit ⁊ fibi foli fuit executio reſeruata. Vi inſtitutio illiꝰ baptiſmi nõ fujt niſi ad tpᷣs vi⸗ te Jo. baptiſte. Arꝰad ptẽ pꝛimã nõ plus ↄclndũt nifi ꝙ bapriſmus Jo.fuit inſtitut?a deo.⁊h̃ vex k.fuitti inſtitutus mediãte Jo.tanq; ſingulari mi niſtro⁊ inſtitutiõis ⁊ executiõis. Ad arn.ad ꝑtẽ aliã dð.ꝙ qʒuis baptiſmus Jo.iſtitut? fuerit a ðo mõ pᷣdcõ.tñ recte dictusẽ baptiſmꝰ Jo.eo ꝙ ipſe ſolus fuitmiſter ᷣmarie iſtitutiõis ⁊ executiõis il lius baptiſmi ⁊ qꝛ ab ip̃o erat totũ qð i illo baptiſ⸗ mo fiebat rõe opis opati.qa ſic ꝑ illũ bap nihili⸗
teriꝰĩ aĩa fiebat.ſʒ baptiſmꝰ xp̃iquo baptiʒauerũt
eiꝰ diſeipli nõ fuit tpis mediãtibus a ðo inſtitutꝰ
ſ imediate aðo. nec ab ipfis erat iterioꝛ opatio
ᷓꝑbapnyß̃i in ſuſcipiẽte fiebat. rr vtxꝝ baptiſmus Ertio queruur ʒo. ↄferebatgiaʒ Et vĩꝙ ſic.qᷓᷓto ſacra fueft.l.euãgelice ꝓpi quioꝛa tãto fuerũt magis accidẽtia ad ꝑfectionẽ. A dignioꝛa fuerunt ſacfa.l.ſcripte q;.i.nature. Sʒ bapꝰ Jo. fuit ꝓpiquioꝛ.l.euãgelice qᷓ; circũci ſio5 circũciſio graʒ ↄferret mito foꝛtiꝰ bapꝰ Jo. Nẽ Wathe. p dĩ ꝙ Jo.fuit baptiʒãs in deſerto ireiſſionẽ pecõxſʒ remiſſio pccõꝝ ñ ẽ niſi ꝑgr̃aʒ. 5 bapꝰJo.gr̃aʒ ↄferebat. Lõtra gl. ſfillð Tuceʒ⸗
pdicãs baptiſmũ pñie dicit ꝙ Jo. dare nõ potuit
baptiſmũ auo pccã ſoluerent᷑. Sʒ baptiſino quo Nertur gf̃a ſoluñt᷑ pccã.ſᷓ baptiſmius.Jo.gr̃am cõ ferre nõpoterat. Itẽ illo baptiſmo in quo xp̃s in terius nõ baptiʒat nõ ↄfert᷑ gfa. Sʒtalis erat bap tiſinꝰ Jo. Vñ de ↄſecra.di.4. Aliud.⁊ eſtſumptũ
ab Aug'ſup Jo. tractatu.y.vſus finẽ. Si quos
baptiʒanit Judas non ſunt iteꝝ baptiʒati.⁊ quos baptiʒauit Jo.iterũ ſunt baptiʒati.ꝗᷓ in baptiſmo
Jo.nõ ↄferebat᷑ g̃a. Rñdeo ꝙ tĩ habuit baptiſ
mus Jo. de vᷣtute ⁊ nõ plus qᷓtũ ſibi dare voluit pᷣncipalis inſtituẽs cã. iſtitutus aũt fuit a ðᷣo ſicut ap̃ᷣncipali cã.vt pʒ er qðe pᷣcedenti.tm̃ ergo hũit de vtrtute ⁊ nõ plus qᷓ;tũ ſibi deus dare voluit.ðs aũt noluit ſibi dare vtutẽ g̃am ↄferẽdi.nec cara- cterẽ ipᷣmendi.nõ danda.n.eſt pᷣparatiõi virtus q̃ poſteaẽ in medicina futura. Baptiſmꝰ gũt Jo. fuit quedã pᷣparatio ad bapn xp̃i.⁊ ꝑipᷣm fuit qdã aſuefactõ hominũ ad bapm xp̃i reci piẽdũ.⁊ iõ nec earacterẽ ipꝛimebat.nec gram ↄferebat. ſʒ bapmn xpi ſignificabat.⁊ quo ad ß erat aliquo mõ ſac̃m.
7ad cius ſuſceptionẽ p̃parabat.⁊ quo ad erat ſa
cramẽtale.⁊ erat materia merẽdi quo ad illos ꝙ ipm in fide ⁊ deuotiðe ſuſcipiebãt.⁊lñ Wath.ʒ
dicit. Ego quidẽ vos baptiʒo in aqua in pñiam aũt poſtme venturusẽ.⁊ ſequet᷑.vos baptiʒabit
in ſpũ ſcõ. Adpn in opp dõ. ꝙmaioꝛẽ vtutẽ hʒ
iꝰ. de acceſſuad pfectionẽ qᷓ;tũ ad expꝛeſſionẽ ſigniũ
candi.⁊ ſic baptiſinꝰ Jo.fuit ꝓfectioꝛ q; circũciſio
expſſius. n.; circüciſio baptifimnuʒxß̃i ñgnificauit
Vvnde ſi baptiſmus Jo.nõ fuiſſet inſtitutus niſi ad
ſigniſicandũ baptiſmũxpi nõ fuiſſet ſupflua eiꝰin
ſtitutio.eo ꝙ ꝑ ipᷣm ſigniſicabat᷑ expꝛeiſius baptiſ
mus xpi.q; fuit ignificatus in.l.ve.tñ vt in viſũ
eſt in coꝛpe qðnis nõ fuit inſtitutus cã ſignificãdi
tĩ. Ad dð.ꝙ ibi nõ diꝙ Jo. eſſet baptiʒãs in remiſſionẽ pccõꝝ.ſʒqꝙ erat baptiʒãs ⁊ pᷣdicãs ba ptiſmũ pñie in remiſionẽ pccõx i.baptiſimũ xp̃iĩ quo erãt remittẽdapccã.vñ glo.ſrillud Luceʒ? pᷓ dicãs baptiſmũ pñie dicit.non ait dãs baptiſmũ
penitentie.ſed pꝛedicans.
7 Zrirnr vtxbap? Jo. bapti
B 2— obli
gati ad recipieudũ bapnxp̃i.⁊ viꝙ nõma giſter in lra huiꝰ di.e.vltio. ui ſpẽ nõ poſuerunt in bapriſmo Jo.⁊pĩem.⁊ſi.⁊ ſpm̃ ſcm̃ credebant.
nõ poſt baptiʒati fuer̃t.ſʒ ipoſitõe manuũ ab apli
ſuꝑ eos ſcã ſpm̃.I.acceperũt. Itẽ in receptiòõe ſa⸗ croꝝ qð dat᷑ nõ eſt iterandũ.ſʒ ſi aligd omittit᷑ po⸗ ſtea ẽ ſupplendũ extra de clericoꝑſalutẽ pꝛomoto cũ ergo in bapꝰ Jd.daret᷑ ablutio exterioꝛ non fuit iteranda.ſʒ interioꝛ fupplẽda. Cõtra de ↄſecra. di.ꝓ“. Aliud.⁊ ſumptu eit ab Augꝰ. ſup Jo.tracta tu.y.vſus ſint᷑. Si quos baptiʒauit Judas nõ ite rũ ſunt baptiʒati. Ec quos baptiʒauit Jo.iteꝝ ſũt baptiʒati. Itẽ Augꝰ.I.liꝰ. de baptiſino ↄtra do
natiſtas.longe añ mediũ. Dñs Jeſus xp̃s tali ba⸗
ptiſmo můdat eccliaʒ quo accepto nullů alterũ re quirat᷑.Jo.añt tali baptiſmo pᷣtingebat quo acce⸗ pto eẽt ẽtiã bap dñicuʒ neceſſariũ. Rñdeocuʒ baptiſmus Jo.eſſet quedã pparatio ad bapnxp̃i.
icut ad medicinã ſanatiuã.ideo ſicut acceptapꝛe paratide nihilominus eſt infirmo neceſſaxia me dicia.ſic illis ꝗ baptiſmũ Jo.ſuſcepant neecſſaria
erat baptiſmi xp̃i ſuſceptio.ſicut bi oñdũt auctoꝛi tates allegate ad hanc partẽ. Ad pn in oppn dð. ꝙ illa fuit opinio ingf̃i q̃ mõ ↄmunit nõtenet᷑.nec facit ꝓ illa opiniõe illð qð hẽtur actuuʒ.ʒ.ꝙœꝙ Pe trus ⁊ Joannes nõ baptiʒauerũt illos ꝗgĩ ſamaria recepant vᷣbũ dei.ſʒ tiñmodo iponebantmanus ſuꝝ illos ⁊ accipiebãt ſpm̃ ſcm̃.quia illi baptiʒati erãt a Philippo in noie Jeſu xp̃i vtpʒtextũ ibidẽ exp̃ſſe aũt innenit᷑ actuũ i9.ꝙ baptiʒatos baptiſ mo Jo. Pauł baptiʒauit bapxpᷣi. Adꝛ dð. ꝙœ maioꝛ nð eſt vera de eis q̃ͥ in facf̃o ita ↄnexa ſunt ꝙ neutrũ ſine alio cõicante poſſit effectů hĩe ſact᷑i ſic aũt ſe hit in baptiſino ablutio⁊ foꝛma vᷣboꝝ. vñ ſi hodie aligs abluerit pueꝝ? die craſtina di⸗ ccret foꝛmã vᷣboꝝ nd eſſetpuer baptiʒatꝰ.niſi ite raretunablutio. 4 Irr ran Aliaadremedium Irca litteram— að nðẽ ſic intelligendũ.ꝙ idi nõ ↄferatur F̃a.ſʒ qꝛgr̃a q̃ ibi ↄfert pᷣncipalius oꝛdinat᷑ ad pꝛe ſeruandũ a pecò futuro qᷓ; ad purgandũ a pccõ iaʒ cõmiſſo. Ex ipſius moꝛte ⁊ paſſiòe virtutẽ ſoꝛtita ſunt. B expoſituʒ eſtin qõnibus. Inter noue gre ſa cramẽta pꝛimũ eſt. huiꝰreddita eſt rõ in qõnibus Mli qui ſpeʒ nõipoſuerũt ⁊ retera. Et hec fuit opi nio magi qͥ modo cõmuniter nð tenet̃. Wotiuũ aũt magti ad ponendũ fuitqꝛ
C
—

5 Wi- neie venturi. vt vicit magi huiꝰ di. ca. vltio. Et ita Jo implicite baptiʒabat in noie Jeſu xp̃i · Oſt e videndum xe p rerminauit magiſter de facranẽtis in generali de circunciſione in ſpeciali de quibuſdam pꝛeambulis ad ſacra⸗ menta no. I.hic determinat de ſacramentis no · 1.in ſpãli. Et diuiditurin partes.7. Pꝛimo deter minat de baptiſmo. de confimatione. di. 7. i. Nunc delacfo conſfirmationis. ʒ de ſacram̃ to euchariſtie di. ibi. Poſtfacfm · 4 de ſacq penitentie di.i4 ibi. Poſthec de penitẽtia. de ſact᷑o vncionis extreme di.? ibi. Pꝛetermi ſa. 6 de facto oꝛdinis di.?4 ibi. Mũc ad ↄſide⸗ rationẽ. 7. de ſacfo matrimonij. di. ⁊b ibi. Tuʒ alia ſacta. Pꝛima diuidit᷑ iu quattuo?. imo determinat de baptiſmo quantũ ad ip̃m iacfʒ ſe cundũ ſe. ⁊. quantũ ad ſuſcipiẽteʒ. di. ſequẽti ibi Dicendũ eſt ʒ quantũ ad miniſtros di.y ibi oſt hocſciendũ. 4* quantũ ad vſum baptiʒan i.di.6?.ibi. Nunc qbus liceat. Pꝛima in 7.· io determinat ð baptiſmi quiditate oñdens in quibns cõſiſtit. ⁊ de baptiſmi foꝛma ibi. S quod eſt. ʒ. de inſtitutione ibi. De inſtitutione 4*de materia ibi. Lelebꝛatur aut. Fo. de bap⸗ tiʒundi vſu ibi. Deimerßñone. 6. de euacuatio⸗ nẽ circciſionis ibi. Solet., de cã inſtitutiõis baptiſmi ibi. Cauſa vᷣo. ⁊ iſtarũ diuiditur ĩ par tes tres. Mꝛimo determinat de foꝛma baptiſ⸗ miquãtum ad omne tẽpus. ꝛde foꝛma bapriſ mi ꝓtpepꝛimitiue ccclie tĩ ibi. Legiturti. ʒoi⸗ cidenter mouet? ſoluit quedã dubia circa foꝛmã verboꝝ.ibi. Mic queritur. Illa pars que incipit De inſtitutione. diuidit in.⁊· Pꝛimo determiat de inſtitutione baptiſmi ᷣm opmionẽ alienam. ʒo ſm opinionẽ pꝛopꝛiã ibi. Si vo— rra he di. querendũei pncipa- Irca hanc ite de qn;. Pꝛimo de batpſmi quiditate. ꝛ de eius foœꝛma. ʒde materia. ꝓ de Vnitate. ʒode inſtitutõe Circa pin queruntur tria· Pꝛimo vtrũ baptiſ mus ſit ablutioin adud. ꝛtt ſit ablutio actiua velpaſſina. 3 vtx ſint cõueniẽtes baptiſmi dif ſinitiones.—— 4rticulus pꝛimus.
₰ nAn ꝙ baptiſmus Rmooſtendo xriabur⸗
p ingqua. quia ablutio in aqua nonẽ aq̃ ſed ſicut dicit huꝰ ⁊.liꝰ de facra.ꝑte 6· e. Baptiſinus eſt aqna diluendis cri minibus ſcificatapꝑ erbũ dei.ꝗ baptiſmus nõðeſt ablutio in adua. Item totũ non eſt ſua ps.ſed ba ptiſmus eſttotũ ad ablutionẽ ⁊ vbñ.qꝛ ð eſſentia baptiſmi non eſttm̃ ablutio.ſᷓ etiã verbũ. bap tiſmus non eſt ablutio in aqud. tẽ ſpẽs panis?
pini ſunt ipſum ſacfm euchariſtie non vſus earũ.
gaſimili baptiſmus eſt aquanon vſus eius. v5
—„
trariũ dicit mgᷓ in la huius di. c. x. Rem effect“ 14 tio. Sʒ ablutiocoꝛ⸗ poꝛis exterioꝛ expꝛeſius repñtat interioꝛẽ aic ab⸗
vaptiſmi eſt interio: aie ablutio
utionẽ q; aqua.3 vaptiſmꝰmagis? ablutio ĩ aq q aqua. Rñdeo de integritatẽ baptiſmitria fůũt feilicet materia.⁊ foꝛma vhox⸗ xgliqualis vnio iſtoꝝ ad quaʒ ↄeiit inteñtiò baptiſini. n dupiex eſt.ſ.remotà que eſt aqua.? ppinqua.ſ.ab lutio in aqua.qꝛ aqua no ſigniſicat nec cãt iterio rẽ ablurionẽ niſi m eitd ⁊qꝛ d ficiali cduenientiꝰ ꝛedicat᷑ materia ꝓpinqus 3 remota baptiſmus eſt quali ad artificiatũ.ideo
mi. materia ſibmn ꝙ eſt abluens.⁊ di dere arti
uenientius dĩ ꝙ bapriſmus eſt ablutio i aaua
ꝙ baptiſmus ſit aqud abluens. Adp in opp dð ꝙ ʒuis dicipoſſit ꝙ bapriſmu⸗ ſit aqua ſancti ſicans tñ conueniẽtius dĩ ablutio in aqua roc ian dicta. Ad⁊ dð. ꝙ ßm Phi. ⁊ phi. Maturã àrti ficiatoꝝ eſt ex ꝑre materie.⁊ iõ uenienter dẽ. le⸗ ctusẽ lignũ.ſtatua eſt es 7à ſimili aliuuo mõ cum vaptiſinꝰ ſit quid arrificiatũ põt eius materia Pꝛe dicari de eo. Adʒ dõ. ꝙꝓnon eſt ſite. aꝛ ſpẽs pa⸗ nis ⁊ viniimediate repñtant rem manentẽ quaʒ cõtinent.ſ.ſpẽs panis. coꝛpuð rõi.⁊ ſpẽs vini ſan
guineʒ.coꝛpus gũt xp̃i vel fanguis nõð eſt actio Ni
paſſio. Sed baptiſmus repitat aie interioꝛẽ ablu tionẽ q̃ eſtaie paſſio expꝛeſſius repñtatur ꝑ co⸗ aquã abluentem. ie f— Ecũdo queruur ſit ablutio acti ua vel paſſiua. Et vi ꝙactiua.effectus. n. eius eſt aiaʒ mundarẽ.? B eſtagere. Sed iterius agere magis repñtat ꝝ exterioꝛ ablutionẽ actiuã
Fpp ſiu. z baptiinus magis eſt ablutio actiua
paſſiua. Itẽ paſſio inqᷓ;tũ paſſionihilefficit. j eterioꝛẽ ablutiont q̃ eit bap tiſmus efficit ſancti tas in aia·ã baptiſmus no eſt ipᷣa ablutio paſſiua. ſed actiua. Itẽ acauideſt cã cãe. eſt cã cãti.ſed ab⸗
lutio actiuã eſt cã abluriõis paſſiue. ga ſicut dicit auctoꝛ. 6.ncipioꝛuʒ. Maſlio eit effectus illatõq; actiõis:ð cã eſt interioꝛis ablutionis mediate vłt imediate. Sʒ fine ſic fine ſic ſactʒẽ. Wötra ablu⸗ tio ñhẽtrõnẽ ſacti niñ inquãtũ ꝑ eã cãtur? ſigniſi catur ablutio interioꝛ. qð vi nõ cõuenit niñ inquã tñ eſt in abluto eſt paſſio.ꝗᷓ ablutioni noh cõuenit rõ baptiſniniſi inquãtũ eſt paſſio. Rñdeo wab⸗ lutio exterioꝛ inquãtũ eſt in abluto eſtpaſſio. inqᷓ; tũ eſt ab abinẽte eſt actio.ßʒ.n. Phi. phi. Actõ ⁊paſio radicant i vnomotu.⁊ upaddũt retones diuerſas.I.paſſio relati neʒ ad iliud in quo eſt? actio relationem ad illud a quo iliud eſt. Simili modo dico de interioꝛi ablu ione. Eſt enim. paſ⸗
ſio inquãtũ eſt in aĩa quẽ abluit᷑. ⁊ actio inqᷓ;tũẽ ab abluente.⁊ repũtat exterio ablutio inqᷓ;tũẽ actio iterioꝛẽ inqᷓ;růẽ actioiterioꝛiſ.⁊ ablutio exterioꝛi qtñ eſt paſſio interioꝛ inẽ;̃tũ eſt paſſiointerioꝛis Zablutiõis tam actiue qð paſſiue ablutio exterioꝛ eſt ſignũ ⁊ etiã cã. blutio.n. interio? non tiñ inqᷓ; tůeſtpaſio. ſʒetiã inqᷓ;tũ eſt actio ꝑ ſacfm cãta ẽ. ⁊iõſacfm baptiſmi non tm̃ dicit ipᷣam ablutionẽ exterioꝛ? inq;rũ eſt paſſio nec tĩ inc;tů eſt actio. ſed cõpꝛehendit rõeʒ vtrãq;. Puis imediatius re ſpiciat baptiʒatũ rõe ablutiõis paſſiue qᷓ; actiue. Adp in oppn dð.ꝙ effectus ablutiõis exterio ris eſt nõ t̃ interio? abintio actiua.ſed etiã paſſi ua.⁊ magis gaaiamn abluere oꝛdinatur ad ipᷣaʒ el⸗ ſe ablutã. Ad dð ꝙ q;uis paſſio inqᷓ;tũ paſſio nihil eficiat. tů inqᷓ;rũ ꝑpaſſionẽ actio applicatur
——— ——
N r“ muter d esſint y iome
x oise . plde di. 2b ci oꝛdh „ inibus.

Certia
ad paſſuʒ.ſine qus applicatiõe nõ ſeqneret᷑ effectꝰ ʒuenit paſſioni eſſe cãm effectus.⁊ ſic dicimus ꝙ motus inqᷓ;tů eit in mobili calefacit im.⁊ tñ inqᷓ; m eſt in mobili paſſio eſt. ⁊ aliquatr modo ſimili ablutio exterioꝛ paſſiua cã eſt ablutiõis interioꝛis nõ tm̃ paſſine ſed etiam actiue. Adʒꝰ dð. ꝙ nð. nõplus aliquid ↄcludit niſi ꝙ in rõe baptiſmi iclu dit᷑ actiua ablutio.⁊ verũ eſt. Ad arm ad ptem aliã dð ꝙ ꝑhoc nõ cõcluditur ꝙ ablutio non hẽat rõem ſaci inqᷓ;tũ paſſio cit.ſed g ſine illa nõ eſſet ſacramentum? hoc eſt verum.
— ri vtxſint ↄuenientes Ertio querit᷑ papriimni diffinitòef
Et viꝙ non. in diffinitiõe. n. quam ponit magf̃.· ꝙ baptiſinus eſt ablutio coꝛpoꝛis exteri-
oꝛſeeblerma Worpltritfau4 qðẽ materiale in bapꝰ ponit in recto·⁊ ilud qð ẽ ibi foꝛmale po nituri obliquo.qð vẽ incõueniẽs.cũ foꝛma ſit p̃n
eipalioꝛ qᷓ; materia. Itẽ ſacfm eſt in gñe relatòis
ſignũ.ſignũ. n. relatiue diad ſignatũ. ſʒ diffinitio nð eſt ↄueniẽs i qua nõ ponit᷑ genus rei.cũg ĩpᷣdi⸗ eta diffinitiõe nõ põit᷑ relatioicõueniẽs diffinitio
i. Item in illa que ponit᷑.ꝗ. li. de ar. fidei q̃ eft
baptiſmus eſt ablutio aque ꝑinuocationẽ trinita-
tis ſcificate.pcci ablutionẽ ſignificans nõ expꝛimi
tur rõcãndi que tñ eſt eſſentialioꝛ bap qᷓ; rõ ſigni ficandi. Itẽ in quacũq; aqua põt celebꝛaribaptiſ mus.ꝗ; male dĩ ablutio aque ſcificate. qa non ois
aqua eſt ſciſicata. Item materia remota nõ pᷣdi
catur de artificiato qᷓ;uis.n.bñ dicat᷑. ſtatuaẽ es. nõ tñ dici põt.ſtatua eſt materiapßma cuius tij eſſe tia manet in ere.gᷓ diffinitio Mu.quã ponit.⁊ liꝰ. de ſacfis pte 6c.⁊que ſuperius poſita eſt pᷣma qõe huins di. incõneniẽs eſt. ga i ea dĩ baptiſinꝰ eſt aqᷓ q̃ eſt materia eiꝰ remota. NRñdeo ꝙ pᷣdicte.
——————
diffinitiões ſunt cõueniẽtes eo mõ quo baptiſmo duenit diffiniri.⁊ differũt.ʒ. pᷣdcẽ diffinitiões in b ꝙdiffinitio magt̃i dat ꝑmateriã ꝓrimaʒ que eſt ablutio coꝛpis exterioꝛ.⁊ ꝑfo:maʒ que tangitin qð diĩ. Sub foꝛnmna verbox p̃ſcripta ⁊ ꝑ efficientẽ que dat᷑ intelligi in ᷣqð dã Factq. difſinitio añt ſů pta de.li. de articulis fidei dat᷑ ꝑ materiã pꝛo⸗ ximã cũ di. Ablutio.⁊ remotã. cũ dã. Aque.⁊ ꝑ foꝛ mã cũ dĩ. Mer inocationẽtrinitatis ſcificate.⁊ ꝑ ſinẽ ñ pᷣucipalẽ cũ dã. Mccĩablutionẽ ſignificãs pÿᷣn cipalius.n.oꝛdinat᷑ baptiſmus ad purgandum ᷓ; ad ſignificandũ diffinitõ aũt dat᷑ ꝑ materiã remo tã cũ dĩ. Baptiſmus eſt aqua.⁊ ꝑ finẽ cũ diĩ. Diluẽ dis criminibus.⁊ꝑ foꝛmã cuʒ diĩ. Sanctificatapꝑ vbũ.⁊ ꝑ efficiẽs cũ dĩ. Dei. ð aũt diri iſtas diffi tiões eſſe ↄuenientes intelligi ðᷣbẽt ᷣm exigentiã
materie.qꝛ nõ inuenirent᷑ in qualibet iſtarũ pᷣciſe
cõditiones ille qͥ requirerent᷑ ad potiſſimã diffini tionẽ hᷣm artẽ Ad p dð. ꝙ qᷓ;uis in naturalibns fo
teria.in artificialibus tñ eſt econuerſo.ᷣm ꝙ vĩ ſẽ tire Phi. ⁊ phi. Sed qꝛ in artificialibus ſub rõ ne quaſuntartificialia pᷣncipalioꝛ vẽ foꝛma qᷓ; ma teria. Moteſt dici aliter ad arn ꝙĩ pᷣdcã diffinitõ ne foꝛma ponit᷑ in obliquo ad ſignifi candũ eaʒ ꝑ modũ die que iponit᷑ a foꝛma. Si. n. diceremꝰõ eſt animal his aiam intellectiuã ſignificaremꝰꝙ hõ eſt animal rõnale. Adꝛn dð.ꝙ qᷓ;uis ſignum
ſub rõe qua ſignñ ſit in gůe relationis nõtñ id qðẽ
ma ſit pᷣncipalioꝛ q; ma
ijꝰ.
ſignů.illud.n.qð eſt circulus nõ eſt ingie relatõis
hic aũt diffinit bapꝰ m id qðẽ. Adʒn dð ꝙ ſi in illa diffinitione expᷣmeret᷑ rõ cauſãdi eſſʒ ꝑfectioꝛ quã tñ nd exp̃ſit.quia cõis opinio ẽ ꝙſacfa no.. efficiũt quod figurant. Ad 4n dð ꝙ ibi non log tur niſi ð ſciſicatiõe q̃ ↄuenit aque ꝑ inuocationeʒ trinitatis in actu baptiandi. Adn dð ꝙ illapᷣ dicatio Baptiſmus eſt aqua nõ eſt pᷣdicatio ꝑ eſſẽ tiã.ſed p cãm.maioꝛ aũt argu.intellecta eſt de pꝛe dicatiõe ꝑ eſſentiã. de artificiato aũt pᷣdicari põt pdicatiõe cãli materia remota qᷓ;uis nõremotiſſi ma que eſt materia pꝛima.dici.n.poteſt de ſtatus aurea que eſt argentũ viuũ coagulatũ ex vi ſulfu- ris mundi optimi ruboꝛeclari hitis vim igneita tis ſimplicis nõ vrentis.hec.n. eſt matia auri vt habetur ꝓ methauroꝝ.⁊ ex cõſequenti eſt mate⸗
rria ſtatue auree quãuis remota.
Articulus fecundus.
queri᷑ deꝛÿn
1 Onſequenter cipali. Etciiea e hoc querũtur.ʒ?. Pꝛimo vtrũ me⸗ diantibus verbis ſit vtus ſanctiſicã⸗ di in aqua. 2* vtrũ oꝛdinatio ad ſan⸗ 66 ctificãdũ ſit foꝛma baptiſmi. ʒ⸗ vtx in his verbis. Ego baptiʒo te in noie piis.⁊ filij. ⁊ſpñs ſancti.ita ↄſiſtat foꝛma baptiſini pᷣciſe ꝙ ñ liccat.aliquid ſubtrahere.vel addere ſeu per quẽ cũqgʒ modum alium inimutare. W imo deo medi Humo oſtendo antibus ver⸗ v bis non ſit vᷣtus ſanctificandi in aqua.ni⸗
pil.n.recipit virtutẽ mediante aliquo a quo non
patit᷑. qa reciꝑe eſt quoddã pati. Sed aqua nullo mõ patitura vᷣbis.ꝗᷓ mediantibus vᷣbis non eſt in aqua vtus ſanctificandi. Itẽ ſi vtus ſanctificãdi ſit in aqua mediantibus vbis. eſſet aut tanquaʒ mediũ remotũ.auttanqᷓ; ꝓxmuʒ. Non ÿᷣmomð. quia ſi verbaeſſent medinm remotuʒ opoꝛteret dare inter vba ⁊ aquã mediũ pꝛoximũ mediante quo deriuaret᷑ pᷣdcã vtus ad aquã.qð nõ videmꝰ Nec? modo.qꝛ mediũ pꝛoxirnũtangit extremũ vba aũt tangunt aquã.gᷓ nullo modo eſt vᷣtus ſan⸗ ctificandi in aqua mediantibus vbis. Item quã toagens eſt pᷣncipalius tanto opatur ĩmediatins. qð pʒ qꝛ deus qui eſt agens pᷣncipaliſſimũ imedia tifſime opatur in oi effectu. Sed ÿncipalius agẽs in ſcificando ſunt vᷣba qᷓ; ablutio.ʒᷓ imediatiſſine opantur circa baptiʒatũ.non ꝗᷓ mediante ablutiõe quod verũ nõ eſſet ñ in ablutiõe eſſet vᷣtus ſciñicã di a deo mediantibus vbis. Cotra Augꝰol.ge. ſup Zo. vltra mediũ.⁊ recitat mag huiꝰ di.ca. ꝓ? St iſta tnn virtus aque vt coꝛpus tangat ⁊ coꝛ abluat. niſi fa ciente verho.ð ꝑbrʒ eſt vᷣrus rcandihiacut⸗ Nem Mu pli. de ſacra.pte.q.c.⁊. Accedit vᷣ⸗ buz ſcificans ad elementũ? fit fac̃m. Et parũ añ eodẽ.c.dicit ꝙ ſacm hʒ vtutẽ ſcificandi ex appo ſita vbi vel ſigni bñdictione.ð per verbů ſcificat aqua.⁊ vim hẽt ſanctificãdi. Rñdeo ꝙ qñ aligs motoꝛad aliquẽ effectũ adhibet inſt̃n ↄſtitutuʒ ex duabus naturis diuerſis quaꝝ vna pꝛopinqui oꝛ eſt motoꝛi ⁊ maioꝛẽ hñs aptitudinẽ

S£
ad efrectũ ilũ ꝓducendũ mediante illã vᷣtus mo ila rõne qua ſunt baptilmi ſac. Primomodo toꝛis derinat᷑ ad partẽ aliaʒ⸗ eſt pᷣncipalioꝛ icàn oꝛdinati ad ſanctificandũ non eſt eſſentialis fo: do effectũ qᷓ; alia. Sic zůt eſt in ꝓpoto. ſ acʒ.n. ba ma baptiſmi ſed accidental.· accidit. n ablutioni ptiſmi ↄſtituit᷑ ex ablutiõe in auua? vbis que ſunt ⁊ verbis ꝙ oꝛdinẽtin ad fanctificandũ. ⁊ modo diuerſe nature.⁊ ſimt vᷣba in repñtando ꝓpingo dõꝙſi accipiat foꝛma pꝛo pte pᷣncipalioꝛi totiuò ra deo qui eſt pᷣncipalis motoꝛ q; ip̃a ablutõ. ꝙuia integralis. m quẽ modũ ditectum eſſe foꝛma do expſſius repñtat deũſ ciicantẽ ⁊ aie ſciicationem mus.ſic iſta vᷣba. Ego baptiʒote 2t. ſunt foma ſa qᷓ; ipᷣa exterio: ablutio.ſi.n. nũqᷓ; fuiſſet ſacm bap cramenti vaptiſmi.qu ců integ at ex ablutiõe? v⸗ riſmiinſtiturũ. tñ inuocatio trinitatis eſſet aliana bis. va ſunt pars pneip alioꝛqᷓ; ablutio N vide⸗ üs diſpoſitio. qʒuis nõpermodũ ſacfi ad ſciicatõ ripõt indone pᷣcedenti. Si aüt accipiat᷑ foꝛma ꝓ nẽ iliꝰ ꝓquo inuocaret᷑.· ab nõſic por dici de abiu eoqðpmo reſultat ex vnione ptiũ integrãtiũ ᷣm tione. Etiõ vtus dei qui motoꝛ eſtÿncipalis in ſàã u& modũ dicimus efleẽ fonnã domus id qð pmo ctificando imediatius? pᷣncipalius attingit vba. reſuitatex oꝛdiata cõiũctione fundamẽtiparietiꝰ xmediantibus vᷣbis ipᷣam eyterioꝛẽ coꝛp oꝛis ab⸗ 7 tecti.ſic vᷣa non ſunt foꝛma ſacii baptiſmi ſed ſutionẽ.⁊ ſunt vᷣba pᷣncipalioꝛa inſ ciicando qᷓ; ipßa blntio. ⁊ vbamateria ſuntreſpectu foꝛme pᷣdicte erterioꝛ ablio. q;us ſine e nullũ poſſent hie y ſicut fandamentum paries?⁊ rectum ſunt mate mocũ ſacki ſcificatiõis effectũ. Adpßniopp dð ria foꝛme domus. ſedhoc modo foꝛma baptiſmi ym illos qui ponñt in lacto vutẽ p uã efficiunt cõpletiua? vltia ad quã relert ſeu oꝛdiat ad ſigni in aia a iquã diſpoſitionẽ ad graʒpoller dici ꝙ ex icõdũẽ oꝛdiatõ ad ſignificãdum.ex vniðe n. ablu tendendo nomen paſſionis ad oinnẽ receptionẽ. toõis? vbox? vute iſtituriõis baptiſini reſultat aqua patitur a deo mediantibus vbis. Scðʒ at dam oꝛdinatioadſ pãleʒ ñignificanci modũ q̃ eſt aliã opinionẽ non opoꝛtet dicere ꝙ qqua aliquid o oſito ex ablutione ⁊ vbis ſicurin ſubiecto.& recipiat.ſicut nec nunnm aliqd recidit cuʒ ſtatui᷑ qᷓ;uis accicat ablutiõiã vbisin tũſunt res tales pꝛcciũ. Ad ꝛmn dð. ꝙ vba ſm aliquos non ſũtme tñeſt de eox roe inq;tũ ſ unt baptiſini ſacm ·ſicut diũ ꝓximũ mediãte quo vtus ſcificãdi deriuatur quis iſti voci que eſt. panis. accidat ſignificatio. ad ebiutionẽ. ſed intentio baptiʒantis que verba 1ñ eſt de eius rõne inᷣtũ ſackm eſt nomen. de rde intentionaliter vnit abluriõi. nec oportet ꝙ ißm enincis eſt ſignikicatio accipitur aũt hic oꝛdia mediũ ſiue ſint verba ſiue intẽtio rcaliter vniat tio. oꝛdinãtis actiõc.nEcP oꝛdinatipaſſione ſ abintioni ad ꝙ ipſa virtus ſancrificãdi deriue᷑ ꝓ virtule qud baptiſmꝰ diſpoſitiue ſãctificat ſeu ad abiutionẽ.ſufficit. n. Vnio intentionalis Sd Peins oꝛdin atione adſ. anctificandũ. Zid pn in ʒm dð ꝙ maioꝛ non cit vir vera q;uis ʒiratẽ heat opp ꝙpʒ ſolo exdictis in qoe Adꝛ dðꝙma de agente að deus qui ſicut eſt agens pᷣn itaẽ vni ioꝛ non eſt v de foꝛmna artificialiũ.plns. n· Pzð eẽ̃ cuiq; rei imediatiſſunũ. Belpõt dici ꝙnõ ſequi aux&ð eius figurap quãeſt ſtatua. Ad ʒm dðꝙſi tur ꝙ ſi vba nõ opantur imcdiate diſpoſitionem cut ad integritatẽ matcriẽ baptiſini requirũturv tatẽ foꝛme requiruntut᷑
ad fanctiñcandũ ꝙ nð opent᷑ mediãte ablutione; ba⁊ ablutip. ita ad indegrit⸗ erequ üle due oꝛdinatides ꝑ intẽtionẽ vnite. Vel põt
deus. nimediate opatur in ciactione·⁊ tñ in mł Vnite.& tis opationibus opatur creatua mediante n dici ꝙ aliã.⁊ ier ilis hr conſti — rnn apritur vixoꝛdina⸗ tui vna foꝛma fic i emns.ꝙ iòp?? myſunt vnð 8 Ecundo quei ulrioadſancii gñationis pncipiũ · qa illud qð en ex pte mẽ̃is oꝛdi ſicandũſit foꝛma baptiſmii. Et viꝙ non. natur ad üind qð ex pte pis. Ad arꝰ ad ꝑtẽ alia; en— patet quid dð ex dictis in coꝛpoꝛe 5 ma baptiſmi. nõßeſtoꝛ iatio ad ſfanctificandum— 1 trũ in his vᷣbis. R foꝛma plus hẽt de cſe qᷓ matcria. Sʒ oꝛdia 7) 2 rno querit Sgo baptizo te in tiꝰ ad fanctijcandũ cũ ſit relatiominus hẽtð eſſe— noie piis.⁊ filij.⁊.ſ. ſ.ita cõſiſtat oma ba ᷓ ablutio⁊ vᷣba. ãnð eſt baptiſmi foꝛma. Rem ptiſmi pᷣciſe ꝙ nð liceat aliqd ſubtrahere vel ad⸗ Inius ſaci nen eſt nifi vna ſoꝛmg.qa vnitas re dere ſeu per quẽcũq; aliũ modũ imutare. Et vñꝙ eepꝑfoꝛmã. Sed oꝛdinatio in vᷣbis ad ſcificandus nõ̃. qa baptiʒando pᷣncipalioꝛ eſt deus qᷓ; miniſter ⁊i eſt ab illa que eſtin ablutione.& oꝛdinatioad Sʒnd expꝛimit ip̃e deus ſicut baptiʒãs. ð nec ne Fanctificaandſi non eſtracfi foꝛma.quare cũ nõſit ceſſariũ eſt ermere miſtri pfonã. Icẽ in vbopꝛi- rõ quare Vn pᷣdictaꝝ oꝛdinationi magis ſit foꝛt⸗ me& pf one intelligb pꝛo nomẽ ego. Sed baptizo ma facfi qᷓ; alia opoꝛteret ꝙ ille due eẽnt foꝛme·? vi vũ pᷣme pſone ʒiicitũẽ ſubtrabereß ꝓnomẽ ſic baptiſmi eſſet dupler foꝛma. Lontra cis foꝛ- ego. Nemus tradẽs diſcipulis foꝛmã baptiſ⸗ ma ſiue naturalis ſiue artificialis eſt in ſua mate⸗ mi. Math. vltimo nõ expꝛeſſit pſonã miniſtri. ð ria. Sʒ erb nð ſunt in ablutiõe nec econuerſo. cgdſpectatad ſignificandũ miniſtri pſonaslicet Sneutrũ eſtalterius foꝛma. Dec nõ eſt dare aliud afoꝛmapꝛedictaſubtrabere. Itẽ ſupfiuũ eſt diri 05 poſſit hẽe ròe foꝛme nifi oꝛdiatio ad ſciſicãdũ gere verba ad nõ intelligentẽ. Sed puer quibap Stalis oꝛdinatioeſt baptiſi mi foꝛma. Itẽ ſice vẽſe Sʒa nðmnterigit. apcictafoꝛmaſicitũeit re⸗ pie inſacto bapriſmi oꝛdinatõad ſcificandũ ſicut niouere bpꝛonomẽte. Itẽ Ambꝛoſius pᷣmoli in dcõne oꝛdinatio ad ſiguificandũ. Sed oꝛdina de ſpũ ſcõ.c.ʒ x recitat mag in la huius di. c.3“ tio ad ſignificandum eſt dcõis foœna. ⁊ vor elus Siſide miniſteris winitatis tencai?p apſona materia ð ſil in ſacto baptiſmi oꝛdinatioad ſan⸗ tmñ noietur plenñ eſt ſacf̃m licitũ eſt de foꝛma pᷣ ctificandũeſt eius foꝛma?⁊ abliio ⁊ vba ſuntma dicta ſubtrahere vᷣba isniccantia filiñ⁊ ſpm̃ ſem̃ teria. Rñdeoꝙ baptiſmus põt accipi ꝓipſa ab Item vbũ ſcm̃ nõ minuit virtutẽ alteruis verbi lnione ⁊ verbis m ſe ⁊ ablutiõe. vłlꝓpipis? ſub ſancti.ʒpꝛcdictis verbis licitũ eſt gddere aliqus
nbbbn 8 ——
S 32
5
53882 35552
33
S35
+
S5222
e
—

nu u Kun vba ſancta.vt pote. Eti ien vgnist onmiiieh. Jiboneheate gwi verboꝝ ſubſtantiã x. tẽ interpoſitio Warie erp i0 ni ſmn dicta licet face ã. necg vᷣtutem.gᷓ ci n mutat parte additi.ſi un iũ.qᷓ loco pii enitoꝛẽ ⁊ genitũ.ſi e. Jez gaadß baptiʒat eccliat höne? geniti licitũ is ⁊ filij licitũ itũ.ſicut ꝑ pieʒ ga ad ꝙ re ecckia tollitu aptizare in ali. itutin tlicitũ eſt& ci eſt diccre cen P?eʒ ptiʒans i maneat baptiſmi r virtus bapti 4 iſn mutare ponẽdo S circa pꝛedic genitoꝛis btizans intendat? ptiſmi vrus baptimi niingii ferñ ponẽdo vnů verbñ tam foꝛmã gliqui in.e. di jat facere qð rus requirit᷑? gij ↄferũt bapm.⁊tñ ũ verbñ palio. Itẽ Faliquid n. e. di.patebit. Si eqð facit eccli uiritꝰꝙ ba m ii baprizet᷑ loco ionßbon aß eci veꝝ— nõ— inferiꝰ Uipn nencẽ vhůpꝛo ie xßi. licitũ eſt aligdi ʒo te. dñt ictũ eſt. Et ſpiri virtꝰ baptiſn eſt coꝛrup alufbtin nus. quodã obis. Nédeoe gdimutarepo creati vel minoꝛi itus.ſ addat᷑ he ni. vtſi poſt⸗ unlm aeree endiRoma tindat he derermiatie tum ſin mmine xp̃i bapti in noietrinitati aptiʒati it nõ eſt coꝛꝝ ů vel foꝛmã ecclie.⁊ i ẽs nõð in⸗ un iuniet vaptint Ziſpapnan Sreien a nlunit tnnitn etp neti.lonhni 64— 3 ſup aucariſtu tenninata mawöen ietulerũt.dicit ʒ ßi. Item de oſt poneñ vel aligd cõſile d. Et beatawir emaq vti swriuni pp iperitiã lati Zacharias ecra. di. 4“ nomẽ pꝛopꝛiũ p Velñi in p̃ncipi rgo adiunet mine v latinelin as papa de ſacerdote J0 ꝛiũ poſt pꝛ cipio foꝛm micni mil ine piia⁊ filia⸗ ingue dixit. E erdote g anues baptiʒo ⁊c pꝛonomẽ eEgo. di ne addat eanul wodiſt errorẽ intr ia⁊ ſpůs fancta.c go baptizo tei 4 uãtũ ptiʒoc.nõ tolli go. dicẽdo. E tsſaninſibiech woreintroducere ernr. ho teino uãtũ ad tertiũ ſciendũ itur vi 80 rnſbun ſi nð intendeb ſit actu ůſciendũ tuSbaptiſini nßſintresti oꝛma baptiſni aligdi ↄtulit baptiſmũ ebar s vnus ſi ñati ꝙcuʒ uctus pahtin: Mntstu nẽ. Itẽß ialigd imut ptiſmũ.g liceti pat vnitatẽ at interpoſitio tali aptiʒandi tiniſuin tm Phi.p tare p ver liceti ntareactus woſitio talis que e A poſita id Pmo Perhi erboꝝ coꝛruptõ tẽ intentiõi ⁊ maxie ſi coꝛrũ que coꝛrũ uſgiic in em ſignif bie nbiehe enbr intentiöis baptizanti icorrüpatconti nrũ⸗ anente cant. Sed eade ⁊vba tranſ⸗ mi. Añ ſibaptixs ʒantis. nõ rem continuita- imcinnendi cer manet eacẽ eadẽ ſignificati nie eäet vtu —— e mutationẽ i ẽ verboꝝ vi gnificatione ie piis.i poſtq; dixit. E s baptiſ⸗ mrithiei dnẽ Peis. interpo t. Sg0 — ithiott Contraertra 8 wbispꝛeci e 3, licitũẽ fa faciendi— longã te in oi Su uetenepeiüno eweec at Etithnſpäe cireüne ar inipm iſmi eſt de nec baptiz. in noie pa. interpoſit nõ ſ ʒantis neqʒ actũ.ß iſcõtinu⸗ ulinnahc enicdeneceiſcutenrau hec foꝛma— ſen 6e eüe lij ⁊.ſ.ſ. Rñc a. Et baptiʒot p tur virtus bapriſini. ciñ eruptiuũ ne W. z döpſi ex mõis põt fieri Mñdeo Tbaptizote ino pitactũ tuſciat ni. Vñ ſi baptiz3 on ꝑpk ipe initcititri eitee verbe5e ihe iat vel dic ptiʒãs poſiq́; i — ende ie⸗ pficiat— P inee iſmeminnn endo. ⁊ vb eb verbodoneieen Quãti ad 4nihh oc ipedit᷑ nod ſi⸗ nme. d p modoꝛ liciti atranſponẽdo ponendo.vb pꝛo ſua materi 4.ſciendũ it᷑ vtus b Se ebe ꝛð licitũ e edo. nullopßdictoꝛn 4 uq materia ũ ꝙ ſi accipia ð ap⸗ iuilsſun ineteneen valt uueevone vᷣbum gönitmiſmn npdictoꝝ ca verba pᷣdi 7vo⸗ tute baptiſiniqꝛ. i. nn aircißdiet ap cucu· andcic pttzarerinin ʒare qʒuismale iace uberzngu s. Ur upit cerecũpech. Secquoictt ie ſuiberitũungn necn.velbetaecuhn ba⸗ Kant— talitermtatiq liber e fa⸗ pitus. Sialt ann incurriſet nn 1 ca er ꝙ vtus ſacfi nð non talit rer oꝛñ põ foꝛmañ it accipiat᷑ verbũ ꝓñ Aijs ligui ubi qñ ꝙ vtus ſacfi nõr toit et vir e ſimul.vel ꝓñ erbũ ꝓſi iguiſ 4 ũeſ in ſubtracti öremanet. O i virtus.⁊ ta ſit fignificatio p ſua foꝛmatm̃. ſia materia poſiti ractione. ꝛoin Duod p' declarã katbenaeonereverbü ner oꝛrng verbi der w— nocorjpibfole baptint woreben Sizeieeene Vi ã talis inut tota iſta par janet vᷣti ſubtrahit᷑ ali necma hm inſtitutionẽ naneat eade: . s In noie pii 1s baptiſini quid ccomodationẽ ionẽ pꝛimei adem äerhn iohimn inſtiturionẽi uis nõremaneen baptil⸗ accomodationẽ v pme?— ſigniſica us.tůc ſi nõ fiat tal emaneat 5ʒ is coꝛruptio
turÿncipali palis baptiʒ ificat᷑ elementũ tü eſt ex malitia vel ex deri iſione. R ppi illiꝰ lin
eme. iõſi deß net vtus bapti de hſubtr aptiſmi.Ini rahat aligd nõ baptiʒote aũt parte— rema giei 4 erbteſio· acmub⸗ ptinentia ad S Fe een velppalið ptiſmi. erpᷣſ toꝝ ſubtrahat᷑ nõ ʒandi.actus. tet ſenſuʒ of ꝙ ſi fiat talis tr imi. Quan me quã xp̃us tradi i non ṽ vłus ba itur vtus bapti et ex vi oꝛdini odue mu q?amini tradidit i eſſe de eſſent baptiʒ aptiſmi. oꝛdinis ver aminiſtro bapꝰ mbapriiinet zoteinnoie ſnLtli dicat. Ee erboꝛu miniſtri nð apꝰ non hʒ virtutẽ mi inſtitutis rũ ſenſi oie ſpñs ſci af. Ego piis⁊ 3 oexpꝛimũ 3 virtutẽ. Vñ greci 10e. ſus eſt. Ego i.qa ex vi iſtiꝰ 18*fi. Aneie etprununen baptzane Ln gechnnpea 6 Se 1 maioꝛẽ erpꝛeſſion cnhaptizando miſirt bonð bapoin e pis ü onis quã hẽ poſitio nõ 3 ẽt ex vi oꝛqini mutatſi 1odinis verb
rimtim nö expmeretnð ſluſ. ſed graui pp hoc tolleret᷑ v wcn e bap Autter peccar olleret᷑ virtue aptisantẽ. ret·d inſtituti s baptiſmi. uantũ ad vnſeuerie cctie vbigt rũ.tũc dico ꝙ ſi ndũ ꝙ circa con—. impeditur malitia.ſʒe iaimpeditur barptiſini tia. ſer isnoꝛãtia
mitm⸗ ſidere n duo.vnũ ex
ar— P te addentis.aliud nsinb
aptiʒa
zante qui foꝛmã erkeielennret⸗
itm 114
S*

— 1 5 1 . 5 1 3 7 5 . 5 1 3 1 4 3
omi nopp m dic icendic
re. Zdl gebansgelhn. cipaliter tiʒal ns erhm rur cũ di. In noie pis? dn dd ichuis pochr
onomen P paP um abſolute. ga imodo ari ſub cõditioe. Adii
eeer vo baptiʒo · cñec cclia oꝛdind* o intelligat inb aprizo.n 2 ⸗ it ꝙexpᷣmeretun ad euidentius on ñᷣdendũ de ter⸗ veret rebap— hni it inationẽ intentiõis baptiʒann is. vnde in eiꝰ ex ð eſt er dictis 0 6 4 bä ꝛeiſiõe nõeſt nugatio. qꝛ Vo eſtiutilis.79à expᷣſũ gpillud vu 36 ee 5 ampli? intellig in verbo.ſicurnor naſus in ſi tiuo? adi vndeP tipiche oun o cũ dĩ aſus ſimus · Vd ʒm dð ꝙ nd õ plus ↄclu dicens gidẽ ignifn me v natuse dit niſi ꝙ expᷣſſio miſti dẽ de eẽntia foꝛ me qu eriã pot dici de vbo7M* er eenninatbsinbapriſn int—2 tñ xpᷣs ex⸗ antecede exſeaui ver ſ. i. n. heen pᷣupl onas miniſn oEt ꝙ eis qucbat᷑ in?* p itvene. ⁊ bi cn rit acciht ndo. n· Verbt Vatið üctñ iſmũnd binſtituir 6 pᷣcep eis ꝙ ba ſaliter ꝓ auac zipofil ione cõnu ul m dð cu on eſfet verũ. du galiañ rrãſpoſitio ſigu cat1 ñ. Surrexitnon ſtſic. Si.n. eſt ſigniſi⸗
jona tũc vaptiſm ſoꝛmã pu usinſtitutã adnõ õintelligente
ptiʒaẽ ẽt Em
diꝙſu fuũ eſt dirigere Veroan dico. non ei veidev 8 wenzmſunti gni
d etiã cãtiua— 6. 4
ficatiua. ſe bus conſut foꝛmab apti o. debel ntelligiics
6
poſſʒ puer iterũ
pier enon uei d dici
poſira hac ccon
mple crent᷑ impec ir e
it wati aptiſm conueniens nà ater wibaprimi.3 elementom
fraſponend dicas. iocontrari diigriſcation pꝛi min ezne
X On equene pali· Ercirca hoc 4 d aliud ab aqᷓ
5 N mirta ſit cdueniens mare—
1— ali dau imo oſtendo n a ſumerisvagtleb ach. deypo. Ipſe a tbapri it vosiſpũ —₰ faneto⁊ igne· er goignis s eſt cõueniẽs iſmi ptiſmus eſt ſacramen ite.ſʒ aer eſt ele⸗
cdmiſſuz? pꝛincipiũipn ſimü cuius quali itaresſu unt calidi
tas ⁊ humiditas qut mariee co oꝛte ⁊ N reſt materia vaptiſ
cum iloper baprimumi geſt cõucniẽs mater i.
n tið ſipꝛet Spꝛ nitoꝛis ⁊ gehit nõ eſſet v priſm expꝛeſſio ꝑl miſtri non el de tradiditIpᷣꝰn in vapriſin pabitũ eſt qua zuis aũt e pſone qͥ bã ʒaturſ r ſint modus expꝛimẽdi. Vn tur expꝛimũt inʒ ꝑſo pſona?in cãu accuſatiuo.⁊ erpꝛimũt pmodũ coniunctiuũ v pona. n0 aũt ꝑmodũ indicariuũ? in pn uiſ rõeʒ habeãt cõgruã. qua ſic expꝛimũtn mñ noſtrimodi expmendib abem' rdem cönenẽ⸗ tioꝛẽ. ꝑlonaʒN·W niſtri non expmunt. ad exclu⸗ dendũ erro& illox qui atti uevant tefficaciã vap timi miniſtrod dequo hip Cox Actũ aũt vap muntmodo ſuht ius deõ ad ſignifican atur ⁊ expectã
rrizandi xp mꝙ eft cacia vaptiſmi deſider
gnificant.? Lſ etiã noi Uſe itus el n9 opi vrnd Welete
tioꝛ. gaQltu qua oꝛauit xpᷣu
etro. Ego pte rogaui Adio m dð ꝙ
xpmatul tr nutaonon pocno ntibus P ſonas u
vthi Lu
deb et intellisi ꝙ ð eſt trinitàs Fn
— in trinitaiẽ
na que vaptizat 30 nos aũt pſonan
vrnond deie
xPl cibꝰ exmen
eind i dĩ
ri dʒ ad ſtat ũ pmitiuee tiue ecclie in
Ad A ſ. vaprizan dile
inmaioi N mine xpi iinteligi
ipuliin naſen entia N
tur vnctus ⁊ vnge
letio? t o indi ignificandſi dſi en Serpꝛimen endi m— Sna Se b
dici aene etnsxauo vn
baptiſmi · 3ter N magis gener atiuũ ſpirituũ? dcla⸗
mũ onfe rũt ad vitã bm
pi.N de moꝛ ita. ða . da militudo ſepultu
Zpls Ro.6 wenſepulti nmnmus moꝛte. ſe dſepultura
iter fit in rerrd. ergotert mnũ masis eſt abſterſuũputre
dinis q; aand. 8 zbabtiſmus ſit ad hier gendum peccatiputi nẽxadr egenerandũ ũ animã què E w clarificandũ conueniene materia bap⸗ tiſmi eſt pinũ. Wontâ Jo. 3. Miſi quis renatus fuerit ex 20ud ſpũ ſancto. nol npõt introire in rẽ materiaʒ ba tiſmi nòẽ niſi aqua. imate eria baptimiiludinqu uoxpᷣs b baptia us rhusſbaptizan s in aqua Vr pabe a eſt mate⸗
r Math. ergo nihil aliud at aqu riabaßi. Rÿdeo nipil alind ab aaua eſt mate chẽdẽdo ſub aqud gblutionẽ quẽ i
apꝰ haminis xanßuinis. facta.n. vrutem hire on fuiti rinſtitutus i in
aqua.qa ſicut veh spli de ſacra. ꝑte crm ſilitudinẽ qu nczhicad
õditiões ie i riieeb pp eius nccitatẽ Srepñtatiuà effectuum
vairdne nature ⁊ rdne vſus · duò· n. nãlr eſt
*
82
3½8
52.
—
888
=. 2 —
§58S8

Tertia
gida. ratione cuins repꝛeſentat fomitis rep̃ſſionẽ eſtetiam nãliter humida humiditate aptã ad ab uendã. rõne cuins repñtat a ſoꝛdibus pecipurgd
„—
tionẽ.eſt etiam nãliterdiaphana. rõe cuins repre ſentat gre illumiationẽ.quia etiaʒ quantũ ad vſů eſt multũ vtilis. ⁊ repꝛeſentatſacfm baptiſini eẽ in efſcñ valde vtile ⁊ quia eſt ad habendũ valde facilis repñtat ſacẽm baptiſmi eſe quanti ad ob ſeruantiã facile. Et quia etiaʒ quntũad vſum eſt muituʒ cõis repñtat ſacfʒ baptiini quantũ ad ne ceſſitatẽ eiſe cõe. Et pppdicta us non niſi in a facim baptiſini inſtituit. quibis põt ſupaddi ad hoc aiiqua congruitas quã tangit Dami.li ꝓ c· ʒs dicens quia conſnetudo rat hoibus auna la⸗ uari? oleo vngi.coniugauii ⁊ aduaʒ? gram ſpũs ſciæſecit illud lauacrũ regenerationis. Ad pi opp. dõ gibi accipit᷑ igꝛis metaphoꝛice. pꝛo anguſtia paſſiõis quã xpus pppeccata noſtra ſuſti nuit. Ad ꝛn dð ꝙ quãnis aerſit elʒ cõmiſſimũ? habeat qualitates marie vitales.tamen non ha⸗ betpꝛoßetateʒ ablutiuã ficut aqua.effectus auteʒ ad quẽpᷣmo⁊ p̃ncipaliteroꝛdinat᷑ baptiſmus ẽ ab jutio anime a culpa. Adʒn dð ꝙ ſicutpʒꝑam ſequentẽ ibidem ⁊ per glo.ſimilitudo illa attendi tur quantũ ad effectũ tiñ quia ſicut xpᷣus in ſepul⸗ tura veiuſtatẽ moꝛtalitatis depoſuit.⁊ reſurgẽdo nouitatem imoꝛtalitatis aſſumpfit.ſic in bap ab gia remouetur vetuſtas elpe.⁊ ei confert᷑ nouitas ge. ꝛeterea non hʒ pꝛopꝛietatẽ ablutiuã vt 43 Acd 4n dð ꝙ quãuis aliqͥ ſoꝛdes melius poſſent abſtergi ꝑ vinũ qᷓ per aquã. tñ abltio eius non ita repñtat effectũ baptiſii ſicut ablutio adue.q nõ eſtita cõmunis nec ita facilis ad habendum? ali quẽ odoꝛem relingt in cute corpoꝛi nõ cõueniẽtẽ quod non facitablutio aque. Ecũdo queritur jeeſr en ueniens materia baptiſmi. Et videtur ꝙ ſic. In cœĩ aqua eademſp̃e cũ nãli aqua põt fieri ba ptiimus. Sedaliqua aqua artiſicialis vtpotero faceaeſt eadẽ ſpe cũnaturali aqua vtriuſq;.n.ſůt eedẽpꝛopßetates que ſimt frigiditas. humiditas· ppicuitas.? ꝑ pꝛopꝛietates inoteſcit nobiſrei ſpe cies.ga ſicut dicit Mhi. p de aia. Accidẽtia ma- rimã ptem conferuntad cognoſ cendũ quod quid eſt. aliqua aqua artificialis eſtconueniens mate rria baptiſmi. Item aaua roſacea non eſt quid cõ⸗ poſitů ey elis· quia omne tale eſt magis groſſum qᷓ; quecũq; naturalis adua. 4qud autẽroſacea non eſt groſſioꝛ quacũq; naturali aq. reſtat ergo ꝙ ſit elm.⁊ conſtat ꝙ non eſt aliud ab elo aque.qᷓ idem quod pꝛius. Item Em Mhi. p de generatione. Wiſcibilia poſtq; ex eis conſtitutũ eſt mixtũ rur⸗ ſuspoſſnnt ſepari. Sed quod eſt in potẽtia natu⸗ re põtper artificiũ reduci ad actũ mediante ope⸗ e nature.ſᷣm quem modũ maleſici Pharaonis fecerunt dꝛacones ⁊ ranas.vt habitũ eſt in li ⁊. di. Vergo ꝑartificium poteſt fieri aqua eadẽ ſpe cie cum naturali.ſed oĩs talis eſt conueniẽs bap- riſmi materia. Lontra Phi.4 methau.circa fi nem. Ars debilioꝛ eſtq; natura. nec ſequitur eaʒ licet multũ elaboꝛet. ergo ꝑ artificiũ non põt fieri aqua eadem ſpecie cum naturali.ergo nulla artifi
ciat aaua eſt baptiſmi materia. Item Mhi. vbi
üj.
pꝛius. Sciãt arriices alchimie ſpecies reꝝ trãſ⸗ mutari non poſſe. ergo ꝑartem de re que eſt alte⸗ rius ipẽi cum aqua non põt fieri vera ſpẽs aque: Sed nihileſt materia baptiſini niſi vera aqua.pᷓ nulla aqua artificiateſt baptiſini materia. Rñ⸗ deoꝙ nulla artificialis aqua eſt baptiſini mate⸗ ria.quia xpũs non inſtituit baptiſmũ in aliqua ar tificiali aqua.ſed in naturali tiñ. quia baptiſinus inſtitutus fuit vt ſacfm neceſſitatis quantum ad omnes. Et ideoxpᷣus ipſum inſtituere uoluit ĩaqᷓ que faciliter poſſet haberi.⁊ cõiter ab omnibus. tam pauperibus q; diuitibus. quod non eſt verũ de aliqna aqua niſi naturali. Ad pꝛimũ in oppo ſituʒ dicendũ ꝙ minoꝛeſt falſa. fᷣm eniʒ. Dam̃.li ʒo.c.i. Natura ꝛei cognoſcitur per ſuaʒ actioneʒ naturaiẽ. naturalis aũt actio aque roſacee eſt alia ab actione naturałaque.naturalis.n.aqua effecti ue eſthumida.aqua veroroſacea coꝛpus exiccat. vnde ⁊ conſtringit in ſapoꝛe.etiam ⁊ odoꝛea na⸗ turali aqua diſtinguit᷑ ſua frigiditas ⁊ ꝑſpicuitas. quis hoc non ſempꝑ pcipiatur per ſenſum alteri? modi ſunt qᷓ; frigiditas ⁊ ꝑſpieuitas naturalaqᷓ. Ad ⁊m̃ dð ꝙ aqua roſacea eſt cõpoſita ex. ꝓ.cłis ⁊ eſt groſſioꝛ in ſubſtantia quacũq; naturali adua. ſi aũteiſetſepata ab omnibus ptibꝰ cuiuſliber al⸗
terius eliq;uis pp eius amixtionẽ cum aliquibns
ꝑtibus terrenil aliqua ſit groſſioꝛ aqua qᷓ; roſacea
Adm dð ꝙ ſi aliqd naturaliter reſoluitur in ela aut in alind miytũ trãſmutatur.opoꝛtet pꝛiꝰ oꝛdi-⸗ ne natureredire ad materiã.ßʒ Phi.ſniaʒ.g me taphi.talis aũt reſolutio non fit i mixto de quo fit
artificialis aqua per qð apparet ꝙ illa nð eſt i ſpe
cie naturalis aque.
rr vtꝝ aqua alij ele⸗ t K rno quer mento vel elemẽ⸗ tato mixta ſit conueniens materia baptiſ mi. Et vĩꝙ ſic. quia omne illud in quo eſt virtus naturalis aque eſt materia baptiſmi.ſed in quoli bet mixto eſt virtus naturalaque di.n. Phi. p· ð generatione ꝙ virtus miſcibiliũ ſaluatur in mix⸗ to.ergo aqua cuicũqʒ ſit mixta eſt conueniẽs ma⸗ teriabaptiſmi. Item vtſuꝑius habitũ eſt aqna que emanauit de latere xp̃i ſignificauit baptiſmũ Sed illa fuit mixta ſanguini. Dicitur. n. Jo. i9 ꝙ exiuit fanguis ⁊ aqua.ergo aqua alij rei mixta eſt conueniens materia baptiſmi. Item aqua per⸗ mixta eſt ſempꝑ partibus terrenis quapꝛopter di⸗ cit Phi.⁊.methauroꝝ.ꝙ oĩs vapoꝛ eſt duo va⸗ poꝛes.ergo nũq; fit baptiſinus niſi in aqua mixta Contra m Mhi. p de generatiõe. Eſſentiemi ſcibiliũ non remanent actu in mixto.ſed in poten tia. Sed non eſt conueniẽs materia baptiſini ni⸗ ſi aqua que eſt in actu.ergo aqua alij rei mixta nõ eſt baptiſmi materia. Item aqua paludoſa ſiue lutoſa non eſt conueniens baptiſmi materia cum non mundet ſed inquinet. Sed boc non viderur eſſe niſi pp mirtionẽ aque cũ terra.ergo aqua alij elemẽto mixta nõ eſt cõneniẽs baptiſini materia Rüdeog aquã alij rei admiſceri dupliciter põt intelligi. vnomõð vere? pꝛopꝛie ᷣm quẽ modũ ex miſcibilibns cõſtituit aligd vnñ peſſentiã.⁊ aqua ſic mixta nõ eſtmateria baptiſini.quia talis aqua nõ eſt aqua in actu.ſed in potẽtia. Alio mõ ipꝛo⸗ ꝛie ⁊ per quãdã apparentiã. m auẽ modũ— cẽ

ruꝝ illa quoꝝ minime partes fm ſenſuʒ ſunt iuxta ſe inuicẽ polite ⁊ actualiter alterate. ſaluis eoꝛuʒ eſſentijs. que mixtio hꝛopꝛie dꝛ confuſio.⁊ ĩ aqua
ſic mirtapõt fieribapꝰ. quia ſalua manetſpẽs aq.
⁊ið qᷓ;uis aqua maris alterataſit ꝑp admixtioneʒ groſſoꝝ vapoꝝ terreſtriuʒ aduſtoꝝ.que ꝑmixtõ ʒ mmiaʒ Phi.p methauroꝝ. eſt cauſa falſedinis in mari? aqua lixiuij ꝑſui collonẽ ꝑcieres? alique alie aque ppꝑ eoꝝ tranſitũ ꝑ venas ſulphureas.tñi gain eis falua manet ſpẽs aque in eis poteſt cele ꝛari baptiſmus. In vrina aũt.cũ ſit fanguinis
colatura ⁊ in ceruiſia debito modo cocta cum bha
„
beant vim nutriendi quã nõ habet ſimplex elem̃ tũqᷣm hi. c.⁊.de generatione· non manet ſalua ſpẽs aque.⁊ iõ non ſunt debita baptiſmi materia nec etiã ſaliua.extra de baptiſmo? eius effectu.
Mon vt apponeres. Ad pnin opp dõpptan to virtus miſcibiliũ dã ſaluari i mixto qa uneo ſũt
qualitates ꝑticipantes aliquã virtutem qualita-
tuʒ elementariũ.? aliquo modo eis confoꝛmes
non tñſunt eiuſdem ſpẽi cũillis. Adꝛ dð ꝙ aqᷓ
que exiuit de latere xp̃i qᷓ;uis ſimul cũ ea ſanguis
exierit. veram tñ habuit adud naturã ad pꝛoban⸗
dum xp̃m habuiſſe coꝛpus Verumnnon fantaſticũ vtponũt manichei. Adʒ dð ꝙ mixtõ aque cũ aliqub? ꝑtibus terrenis nõ eſt vera mixtõ.ſed cõ juſio.ſalua.n.manet ſpẽs elẽti vtriuſcʒ. Pumũ grgumentũ ad partcʒ aliam pꝛocedit de mirtiõe verc⁊ ꝓpꝛie dicta. Ad⁊n dð ꝙ in iutonon ma⸗
netſaluaſpẽs aque.⁊ iõ in luto nõ põt celebꝛari ba ptiſmus.aqua aũtpaludoſa materia bapriſmi eẽ põt.qa qᷓ;uis inquinetcoꝛpꝰaccidentaliter ppeiꝰ
ↄfuſionẽ cũ imunditijſ groſſis.tñ ĩ ea faluatur ſpe cies aque.cui ex ſui natura per ſe conuenit hũidi⸗ tas ad abluẽdũ.⁊ etiã aliquo mõ mãet in ea actu
ꝓpꝛietas ablutiua qð ideodico. ga ſi in aqua nul jomõ remaneat actu ꝓpꝛietas ablutiua vt in gla cie. grãdiue.⁊ niue qᷓ;diu ſic diſpoſita eſt non pot in ea celebꝛari baptiſinus. 1.
Aticulus quartus.
queritur de e Onſequenter pꝛincipali. Et circa hoc querũtur tria. Pꝛimo vtx de neceſſitate vnius actus baptiʒã⸗
iſit miniſtri vnitas. Vtx ablutõ nis ⁊ pꝛolatiouis verboꝝ fimltas. ʒ vtrũ aſper ſionis vel immerſionis trinitas. 4 ꝙnõ de neceiſi
Pumo oſtendo ixe vnact
baptiʒandi ſit miniſtri vnitas. qaſi duoꝝ
vnus ſit mãcus.⁊ alter mutꝰ.ſi mutus puerũ im
mergat? mãcus verba ꝓferat vẽ eſſe baptiſmus ga neut᷑ eoꝝ vtrũq; facere poſſet. vnde ꝓbabile vi ꝙãbo piit fuccurrer ſaluti puuli. Iteʒ ßʒPhi.
. phi. Wagis dependet motꝰ atermio ad que ; a termino a quo. Sʒ Vno Actu baptiʒãdi ples
piit baptiʒari. vt. n hã actuũ.ꝛ. Apli vna baptiza
uerunt die circiter tria milia.qð facere nõ potiu ſeẽtſipſe quẽliber imerſiſſent.ð ſilr vno actu bap⸗ tiʒandipnt ples baptiʒari. Vontra omne ple ge
minat ſuũ ſiglar.z cũ duo dicũt. nos baptiʒamus teſenſus eſt. Ego baptiʒo te.⁊ ego baptiʒote. qð
⁊cõtra foꝛmã. ga ꝑ iteratõnẽ expᷣmit plitas acruũ baptiʒãdiRñdeo ꝙ de neceſſitate vniꝰ actus ba priʒandi. ẽminiſtri vnitas ad vitanduʒ pccm̃ eꝝ ꝑre baptiʒantis. niſi foꝛte in caſuneceſſarij eſſent bies a puerũ abluendũ. nõ eit aũt de neceſſitate ad eificaciã racfi. modus.n. expᷣmendi baptiʒãdi actũ? ꝑſone miniſtri expꝛeſſio iunt de neceſſitate efficacie ſaci ſunt. n. ex traditiòe ecclie. vnde nõ vi efficacie ſacti repugnar Puex a plibus ſil abli. Ad pm dð ꝙ in cãu poſito puer de.l.cõi baptiʒa tus non eſſet quia quanuis de. l.omun derermi natus mõus cxpmendi baptiʒandi actũ nõ ſit de
necitateefſicacie facfi.tñ expÿmere actũ eẽ ab illo
aquo nõ eit derogat eificacie ſacfiſi aũt cẽt icãu ppoſito. ga baptiſinꝰẽ ablutio.ſi sille qui Verba pfert nõ abluit expᷣmcre acti baptiʒandi eſſe abil loaq nõ eſtſiue expmat in ſinglari ſuein plurali Ad vñ d ꝙ nõ pius ↄcludit niſig Vitas miſtri regrit de necitare ad efficaciã facfi. nõn. debent ples baptiʒari ſimulniti in cãu necitalis⸗ minus tñ indecẽs ẽ ples ſimui baptizari ab vno q; Vnuz aplibns. Ad arad ꝑteʒ aliã dð ꝙ maioꝛ nõẽ va depliÿme ꝑſone. ſʒ de pli be⁊tertic. Añ cũ dico noð baptiʒamꝰ nõẽſenſus ego baptio 7 ego bap tiʒoſed ego et ille baptiamus. Fan E cundo querit vnꝰactus bap
tiʒãdi ſit ablutõis⁊ꝓlatõiſ vᷣbox ſimltas.
Et viꝙ nõ.qꝛcñ actꝰ baptiʒãdiſit neceſſariu ad
„
falutẽ.mõus ↄferẽdi dʒ eẽ ccrtiſſimꝰ⁊ tutiſſimus
Sʒ̃ nð eẽt.ſi ad vnñ actũ baptiʒãdi de nccitate
regreret᷑ ablutõis⁊ platiõis vboꝝſimltas. dif ſicile eẽt ſemp ſil ichoa?e? ſimłtermiare.ð nòreg rit talis fimltas. Itẽ ex matia pus exñti? foꝛma põea itroducta põt vnñ ↄſtitui.& ſili ex ablutiòe pᷣ oꝛi ⁊ ꝓlatòe vboꝝ poſterioꝛi põt vnꝰ actꝰ baptiʒã di ↄſtitui. Cõtra ad vnitatẽ reimagis regrit᷑ ſua rũ pꝑtiuʒ ſimultas in re q in intẽtiõe. Sʒ ad vnñ baptiʒandi actũ de neceiſitate requirit᷑ ſimultas abiutionis ⁊ pꝛolationis verboxin baptiʒãtis in tentiòe.q mo foꝛtiꝰregrit᷑ eoꝝ realis imultas ĩ tpe. Rndeoꝙ vba? ablutionẽ ſimłeẽ tripliciter poteſt intelligi.ſ.aut per ralem eſſentiam vnius in alio.aut per eoꝛum coexiſtentiã in iutentione. aut in tempoꝛe.ſimultas ᷣm modũ pꝛimumn non regritur.ga nec poſſibilis eſt. quia ſic verba non
ſinit nata eſſe in ablutione. nec econuerſo· Sedſi multas modo? requiritur de neceſſitate expiici
te vel implicite inqᷓ;tũ neceſfariũ eſt ꝙ abluens ⁊
verba pꝛoferens intendat circa puerũ facere qð
facit eccleſia. Simultas autem modo tertio ali⸗ quo modorequiritur de neceſſitate etaliquomo do non Meceſſarium enim eſt ꝙ baptiʒans ſic abluat ⁊ verba pꝛoferat ꝙ ſecunduʒ conmnunem vſim illa duo videantur pertinere ad actũ vnu quod non eſſet verum ſi in mane ablueret.? in ſe ro verba pꝛoferret. vel econuerſo. non tamẽ eſt neceſſariuʒ ꝙ ſimul punctaliter vtrunq; incipiat ⁊terminei.ſed ſufficit ꝙ pꝛolatio verboꝛum in⸗
cipiatur antequam ablutio terminetur velecò⸗
nerſo. debet tamen baptiʒans iſta facere ſfimt
quanto magis poteſt bono modo. Erx dictis pʒ
ſolutio ad pꝛimuʒ. Adm dicendum.ꝙ non eit ſimile de conſtitutiõe ex partibus permanẽtibꝰ
ic tgani nn velypn N Kilus lmns am i neceſ b wimn v ½ ſsrim pesni ₰
rbon

1. en antt ⁊ſucceßinis. qꝛ in pmanentibus vna pars pꝛius hc factapot aliã expectare. nõſic aũti ſucceſſiuis. ab uua iutio dũt⁊ verboꝝ platioꝛes ſucceſſiu ſunt. Ad ün arvad partẽ aliã ſãtis pʒ qd dðꝑ ea q̃ dcã ſuntin N uwi coꝛpe qõnis ⁊ iferius magis explanabit cum due un ret᷑ vtrů ad integritatem baß̃ de neceſſitate redui e rat intentio baptiʒantis. S iunn ticiatimerſio vna. Et vñ ꝙ nõ de ↄſec. di. Wütn 4*. Moſtq; vos recte itio imerſi eſtis g accepiſtis iüct bapni in noie ſcẽ trinitaris. Item magiſter in ia leictic huius di.c.añ penul. Cõſtat bapriʒandos ttio de⸗ enn bere imergi. Vontra de ulie mag in ſa huius di.c.añ penut. Rephenlibile et. nun ſe nullatenus põt infantẽ in baptiſmate velter vl Fwutniti ſemelimergere. ſuffiẽ imerſio vna. Item eadeʒ Rnet di. ꝑp vitãdũ ſciſmatis ſcãdalũ vel heretici dog⸗ citus nuls matis vſuʒ ſimplãteneamꝰbaß merſionẽ. ð puer wohm nõ dʒ mergi niſiſemel. Rñdeo ad melius vide- onunii dumq̃ circũſtãt hãc qõnem. Mꝛio declarãdũ eſt ſe, Ucidith vtruß ſit neceſſariũ pueꝝ abſolui mergẽdo. Se⸗ oreob——— 1 põr. Tertio ꝙ nõ pᷣiudicar efficacie ſaci pueꝝi⸗ wincin mergereſemeltĩ. Quartogs modus dʒ obſer⸗ wnti nari in imergendo. Qnntũadp ſciẽdũ ꝙcirca ieberneeeeeeheine eſt abluere imergẽdo baptizãs ſi abluat no mer — dopeccat grauit᷑. niſi qů iminet neceſſitas q̃ põt i⸗ ü— minere vel pꝑ manuũ baptiʒãtis debilitatẽ. ſi ñ nit aliꝰgſupplere poſſit.⁊ velit acrũ baptizãdi fm ↄſuetudinẽ illius ecctie: vel ꝑꝑ pueri infirmitarẽ. nuruh vel qꝛ nõ eſt rorus natus.vei pp ſufficiẽris qᷓ;rira⸗ ennrſn tis aque penuriã. Abi aũt cõſuetudo eſt ecclie ab ahuie iuerenðimergẽdo. ibi ſic obſeruãdi eſt etiã abſqʒ vac bwth gliqua alia neceſſirate. Quãrũ ad ⁊ ſciẽdũ ꝙſi ugoi in rotů coꝛpus nõ poſſʒ ablui abluẽda eſt ꝑs p̃ncipa⸗ N. Sw lioꝛ vt caput ⁊ marie facies.qꝛ in ea vigẽr ſenſus. ui ims Añ repurat᷑ hois ſepultura vbi ſepulrũẽ caput.ff. dhl dereligioſis ⁊ ſumpribꝰ funeꝝ. I.cũĩ diuerſis.⁊ pꝰ nus um caput pectꝰ.qꝛ ſedes coꝛdis eſtqᷓñ ĩpectoꝛe ſi tñ nc ambe iſte ptes nõpñt ablui.magis abluẽda eſſet gcm w facies qᷓ; pectus.qꝛ ibi magis manifeſte ſũt opatõ n ne nes aie. Añ credo ꝙ ſi caput pueri baptiʒaret᷑ añ⸗ vi wunn hʒ moꝛtis pueri baptiʒatꝰeſt. ſi aũt manꝰ velpes n abluat᷑ añqᷓ;„ pars— alig di uxitn qiu cere ꝙ puer baptiʒatꝰeẽt qꝛ aĩa eit in q̃libʒ pꝑte cor pis tota. omuniꝰt̃ tenet᷑ ꝙ de.l.cõi nõ 2 bapti uniuns— in rali— bapriſini no vicem ſuppleat. Et iõ ſempꝑqñ ꝑiculũ moꝛtis imi mn——* due 45,— ſiue ſit 6 paꝝ ſiue ſit multũ. Quãtũ adʒ ſciendũ ꝙ imer⸗ cig— gẽdo ſemel velter buãda eſt ecclie ↄſuetudo. Añ uni i ↄſuetñ eſtimergere ter grauit pecat qĩmergit uu— etergrauttpPectimerg ma 4 ſemeltm̃. Sʒ non pph impedit ſac;i efficacia.qꝛ u ẽitribꝰmerſionibꝰpſonaꝝtrinitas.ita ĩ vna põt noo. mu diuinitatis vniras deſignari vt hr̃ de ↄſecra. di. w mn 4 detrina. Cõueniẽtioꝛtñ eſt ↄſuetudo de imer unwn gẽdoterpperßſſioꝛẽtrinitatis repftationẽ. ⁊tri- n Aui ſepultureyßi.cuiꝰ tvpuʒ expmit trina imerſio n Vthr cadẽ di. Poſtqᷓ; vo. Quztũ ad q̃rtum ſciẽ ml tnt dũ ꝙſacerdos dʒpueꝝ tenere ꝑ latera ĩ vſa facie un ad quã dʒ imergerepᷣmo ita ꝙ hẽat caput vſus oꝛi
enteʒ.ꝛverſus aglonẽ.ʒꝰverſus meridiẽ ad ſigni
ficandũ refoꝛmationẽ totius imaginis qͥ initiat ꝑ ſidẽ in rõnali qð ſignificat conuerſo capitis pueri ad oꝛiẽtẽ a qua parte eſt oꝛigo illumiatiõis medij ⁊ initiũ motus celi.ſiẽ a dextera eiꝰ. Etꝓmouer᷑ ꝑ ſpẽ in iraſcibili qð ſignificat ↄuerſio capitis pueri ad aglonẽ. vbi deſſe ꝑ quãdã ſilitudinẽ q̃ſi pes ce li.⁊ in Brepñtat ſoliditatẽ iraſcibiliꝰꝑſpẽ.Ibi etiã m Phi.⁊methauroꝝ eſt mare altiuſ.⁊ ſignificat iraſcibilis ꝑ ſpei eleuationẽ. Nõſinnat᷑ aũt pᷣdicta refoꝛmatio ꝑ caritatẽ in ↄcupiſcibili qð repiitat cõ uerſio capitis pueri ad meridiẽ vbieſt magnaca⸗ liditas. ⁊ ſupius celiᷣm Mhi.⁊ celi ⁊ mũdi. nul la aũt triũ ĩmerſionũ fieri debuit verſo capite pue ri ad occidẽtẽ.qꝛ ibi eſt luminis occaſus.⁊ ſiniſtra celi&m Phi.ꝛꝰde celo ⁊ mũdo. Ad argũta ad partẽ pꝛimã dõ ꝙ nõpcedũt ꝑcõparationẽ ad effi
caciã faci.ſed ad baptiʒãtem vbi eſt conſuetudo terimergẽdi.planũ eſt.n.ꝙ ſi ibi tĩ ſemel imerge ret grauit᷑ peccaret fic expꝛeſſum eſt inlra. Pꝛi⸗ mum armad partẽ aliã non plus ↄcludit niſi ꝙ ſal
na baß efficacia.⁊ ſine pecõ de ĩimergẽdo ter vł ſe
mel eſtↄſuetudo ecclie obſeruãda. vi magf in lra
huius di.c.pe. Ibi dũtaxat ſemel mergere lʒ. vbi
ſuetudo ecclie talis exiſtit. Ad ⁊ndð ꝙ ꝑſimplã nöõ itelligit vnã ſed vnifoꝛmẽ.m glo. ibidẽ volẽſ
dicere ꝙ baptiʒãtes in imergẽdo debẽtſe ↄfoꝛma
re cõſuetudini eccleſie.
OH nſequenter pꝛincipali. Et circa q̃runt᷑ tria. N vtrũ xpᷣs inſti erit bap̃ añ ſuã̃ paſſionẽ. Scðᷣo trů hoies fueft obligati ad ſuſceptõ nẽ baß aĩpaſionẽ. Tertio vtrũ hoies fuert obli gati ad ſuſceptionẽ bap̃ꝛſtati poſt xp̃i reſirrectiõeʒ VDe ròe ãt ceſſatõis circũciſiòõis ⁊ alioꝝ ſacoꝝle
galiũ.⁊ ðᷣtpe quo cẽſſauerũt dem̃ ẽ ſuꝑiꝰdi.j.q.vl.
B Oſ g ps nõiſtitue⸗ * Rimo oſtendo ritbap̃mn añ ſuaʒ paſſionẽ.qꝛ poſt reſurrectionẽ dix it. Eun
res docete omnes gentes babtizantes eoſ. In no mine piis ⁊ filij ⁊ ſpůs ſancti. In quibꝰ verbis vi⸗
det baptiſmũ inſtituiſſe:ergo nõ inſtituit ip̃m poſt
ſuam reſurrectioneʒ. Itẽ qᷓ;diu durat lex vna nõ
debet alia inſtitui que ſibiſuccedere debet. Sed virtus ſacfoꝝ legaliũ durauit vſq; adxp̃i paſſionẽ
vt ſuperius habituʒ eſt di.j.⁊ dicit magiſter in lit tera. ergo ante xp̃ipaſſionem nõ debuit baptiſmꝰ iſtitui. Itẽ extra ð baptiſio et eius effectu. Ma
ioꝛes.ð. dictũ eſt. Per ſacfin baptiſmi xp̃i ſangui ne rubꝛicati culpa remittitur ergo vim non ha
buit vſq; poſt xp̃i paſſionẽ. Sed ſtatim cum fuiti
ſtitutus habuit viam ſuam.ergo nõ fuit inſtitutuſ ſq; poſt xp̃i paſſionẽ. Lontra plus eſt inſtituere rem:facto qᷓ; verbo. Sed chꝛyſtus ante ſuaʒ pai
ſionem haptiʒatus fuit a Joãnevt habetur Wa thei iij ergo tunc fuit inſtitutus baptiſmus.
Item illo tempoꝛe fuit inſtitutus baptiſmus quo chꝛyſtus ipſum ſanctificauit. Sed chꝛyſtus
quando fuit baptiʒatus ſcificauit baptiſma m Dam. li 4.c.j. Unde etiam diẽ glo. ſuper illud

ſgatiañ xpᷣipaſſionẽ. Rñdeoꝙ añ xp̃i pa nõ erãt hoies obligati de neceſitate jalutis ad ba
Luce.ʒ. ieſu batiʒato. Quod baptiʒat dominus non mundari indigens. ſed tactu munde carnis aquas mundãs vt vimhabeãt abluendi. ergo añ paſſionẽ xps bap inſtiruit. Rñdeo ꝙ xp̃us baß facfmpᷣmo inſtituendũ inſinuauit. ⁊ inſtituit. ʒ in ſtitutũ obſeruaripᷣcepit Mꝛimñ fecit fcõ añ a o. baptiʒatus fuit? vᷣbo cuʒ Jo.ʒ dixit NMicodemo Miſi qs renatus fuerit exaqᷓ ⁊c. Scm fecit fcõ
qñ baptiʒauitꝑ diſcipulos ſuos q de mãdato eiul
baptiʒare cepert. Añ 3o.3Aenit ieſus ⁊ diſci⸗ puii eiꝰin iudeam terrã? illic demoꝛabat᷑ cũ eis ⁊
baptiʒabat. Et verbo qñ miſit diſcipulos ſuos bi nos.⁊ binos ad baptiʒandũ? pdicandũ. de qᷓ miſ
ſione hr Luce. io.ʒ feñz fuit ſigno.ſ.cũ de latere ypi fluxit aqua ð quo hr 3o. Et verbo añ poſt reſurrectionẽ diyit diſcipulis ſuis. Ite docete oẽs
gentes bapriʒãtes eos. In nomie piis ⁊ filij x.ſ.ſ. Math. vitimo. Araütxßi paſſionẽ baß̃mfuiſſe inſtitutuʒ dicit uꝰ li. de ſacra.parte6?.c. 4.
Ad pᷣmñ in opp pʒ ſolutio ex iam dictis. Ad
mndð ꝙ maior falſa eſt.ſic.n.diẽ Mu in p̃allegato. c.opoꝛtuit vt ⁊illa que fienda erãt nequaqᷓ; ſubi⸗
to velpᷣcipitãter. ſed paulatim? quaſi cũ quadaʒ
reuerentia dimitterẽt᷑ vt oñiderent᷑ bona fuiſſe in
„
tpefuo. Etſilt que incipiẽda erant nð ſubito ĩau⸗ ctoꝛitatẽ aſſumerent᷑ ſcũ moꝛa grauitate ĩchoa
rent᷑ ne velut aliena ⁊ pᷣter rem aliũde iductã ſubi to putarent᷑.⁊ iõ durante adhuc virtute circũciſio nis ↄueniẽs fuit baß̃ inſtitui. nõ tñ im pᷣcipi ob ſeruari ad neceſſitatẽ faluris. Adʒ dð ꝙ ʒuis maioꝛem vim habuit baptiſmus poſt x̃i paſſio⸗ nem qᷓ; ante.tñ añ paſſionẽ habebat efficaciaʒ ex
vitñ paſſiõis credite implicite? erplicite? quaſi
iam inchoate ippter eius ꝓpingtatẽ ⁊paſſurip̃⸗ ſentialitatẽ ⁊ aſſumptã penalitatẽ. Ad argumen
ta ad ꝑtem aliã dicẽdũ ꝙ qůñ xpᷣs baptiʒatus fuit a Jo. non inſtituit baß. fed inſtituẽdũ inſinuauiti aqua inq;tũ in aqua bapriʒarus. ⁊ in noie trinita- tis inqᷓ;tum in ſuo baptiſmo apparuit pꝰpr̃is i vo ce ⁊ in ꝑſona.filij in carne.⁊plona.ſ.ſ.in columbe
ſp̃e. nec tunc aliã vᷣtutẽ regnãndi ↄtulit às niſi ꝙ ertũc oꝛdinata fuit aqua àdh vt inea initirgeret
regnãtiõis ſacfm.ſi vñ hẽret᷑ illa aduã 3̃ coꝰxp̃i
tetigit deberet ßuari in maxima reuerẽtia vt reii quie ſciſſime ꝓpter mundiſſimã? ſanctiſimam;
carnẽ quam tetigit · fuerit obliga⸗ ti ad ſuſceptionẽ baptiſmi añ xp̃i paſſionẽ.
Et vñꝙ ſic. qꝛ añ ſuã paſſionẽ dixit illud vbu ſcri
prũ. Jo.ʒ · Niſi gð renatus fuerit ex auna ⁊ſ.ſ.nò
põtitroire regnũ dei. Itẽ Pu. de ſacra. Parte.
6*.c. 4. dicit ꝙ añ paſſionẽ ipſa circũciſio in ſtatu
ſuo ad remediuʒ ſuſcipiebat᷑.⁊ tamen etiam tun baptiſmns ſine periculo ſalutis non contemneba tur ab his quibus pᷣdicabat᷑. Cõtra Dam̃ li. 4 c.j. dicit ꝙxpᷣs i igauit nos ex ſcã 7 ingnara eius coſta fontẽ remiſſiõis.aquã qdem in regnãtioneʒ
„
ʒ ablutionẽ pcci ʒcoꝛuptionis.& nõ habuit effica
„
ciã baptiſmus quouſq; fiuxit illa aq̃ de latere xp̃i. gaii ad baptiſmi ſuſi ceptionẽ. nõ fuerũt boies ob i paſſioneʒ
Ecũdo quertur ʒrnn
ʒanteq; haberet efficaciã nõ fuerũt hoies obli⸗
ptiſmi ſuſ ceptionẽ. lex. n nð obligat quouſq; pm gata ſit. lex aůt de ſuſcipiẽdo vap xp̃iꝓpꝛie loquẽ doꝓmulgatano fuit añxp̃ipaſſionẽ. qꝛ ⁊ſi diſcipu ürti aipaſſionem de eins mãdato vapriʒauerit tñ ad non publicabãt illud vtneceſſariũ ad ſalu tem nec.n.cõgruũ fuiſſʒ vtſi reſpectu eiuſdẽ moꝛ vihoies de neceſſitate adfalute⸗ eẽnt obligati ad ſuſceptionẽ duoꝝ remedioꝝ quoꝝ quodlibʒ ꝑ ſe ſufficiebat ad curationẽ moꝛbi vſq; añt ad paſſio nem renebant᷑ iudei de neceſſitateſalutis ad cir⸗ cunciſionẽ.qꝛ vſq; tunc circũciſio in ſuo ſtatu fuit x vim purgãdi habuit. Adpm in opp dð ꝙ per illud vbum xpᷣs nõ impoſuitneceſſitatẽ ſuſeipien di bapn.ſed imponẽdam pᷣdixit.nõ. n. dixit g non eſtregnãtus ex aqua ⁊. Ac m. dð ꝙ alið ẽ bap cõtẽnere. aliud nõ ſuſi cipere.ſine.n. periculo ſalu⸗ tis nõ ↄtẽnebat qꝛ iam habebat vrutem iuſtificã⸗ di tñ ſine piculo vrntis ſalutis poterat non ſuſcipi ab illis etiã qbus pdicabat ꝓpter rõncm dictã in coꝛpoꝛe qõnis. Ad arnad partem aliã dõꝙ rea⸗
lis ſurus illius aque de latere xpᷣi nõ fuit cõ virtu
tis baß ſed ſignũ qð virtutẽ habebata fide paſſio nis illius de cuius latere kiuobat. maioꝛẽ tñ effica⸗ ciam habuit baptiſmus poſtqᷓ; paſſio illa fuit rea⸗ liter exhibita qᷓ; ante.„ —, ð vtrũ hoies fueri rtio queri ovligati adſuſceptò nem baptiſmi ſtati poſtxp̃i reſurrectionẽ.
3 ṽꝙ ſic. qꝛꝓmulgata lege obligant᷑ hoies ad eiꝰ obſeruationẽ.ſed xpᷣs cito poſt ſuã reſurrectioneẽʒ
——
vaptiſmũ ſuſcipiẽdũ pᷣcepit. cum dixit. Ite doce
te dẽs gẽtes xc Wath. vlꝰ. quod fuir eius ſ uſcep
2
tionẽꝓmulgare. S fuerũt extũc fuerũt hormies obli
gati id baptiſmi fuſceptionẽ. tem cincũciſio nõ pabuit eficaciã niſi vſq; ad paſſionẽ hᷣm Mu 4½
ji. deſacra.parte. b?c.4. B ſemp fuitneceſſarium
2
ad ſalutẽ aliqð rem oꝛiginale pccm̃.ð ſtati poſt paſſionẽ xp̃i fuerũt œẽs ſaltem iudei obligati ad ſu ſcipiẽdũ baptiſinũ xpᷣi.cũ extũc aliud remediũ effi cax ʒ oꝛiginale pecm̃ nõhaberẽt. Wõtra Jo.i. di cit Ipᷣs ſinõ veniſſem ⁊locutꝰeis nõ fuiſſem pccm̃
nõhaberẽr · ſed nõ ſtatim poſtxp̃i reſurectionem ſuit oĩbus ãnunciatũ pᷣceptũ deſuſcipiẽdo baptiſ⸗
muʒ. ergo nð oẽs juerũt obligati ſtarim poſtrp̃ire ſurectionem adſuſcipienduʒ bapm. Rñdeoꝙ nð oẽs poies fuerũt obligati ad ſuſceptionẽm ba⸗ priſmi.ſtatim poſt reſurrectionẽ. nuilus.n.tenet
de neceſſitate obſeruare legeʒ añẽ; ꝓmulgata ſit.
„
nec etiam poſt ꝓmulgationem quouſq; ſibi inno⸗
teſcit niſi defectus eius ſit in cauſa quare non ſta⸗
tim innotuit ſibi ꝓmulgatiolegis · lex autẽ dene⸗ ceſſitate ſuſcipiendi baptiſmum non ſtatim fuit pꝛomulgata poſt vp̃i reſurrectionem quia non ſta tim dixit illud verbum Math. vltimo. Item do cete omnes geutes baptiʒantes eoð xt. Illa etiaʒ mulgatio non ſtatim oninibus fuit nota. Et tñ nerunt multi quoꝛum defectus non fuit in cauſa
tardationis illius notitie. Sed poſtq; eius ꝓmul
gatio per vniuerſum oꝛbem fuit diffuſa ſᷣm illud bs. nomnem terram exiuit ſonus eoꝛum om⸗ nes fuerunt obligati ad baptiſmi ſuſceptionem. Adpᷣmumin oppoſitum patet ſolutio ex iam di ctis. Ad ſcm dicendum ꝙ poſt Chꝛiſti paſſio⸗
nem añ notitiam pꝛomulgationis de obſeruatiòe

apriſmi erat oꝛiginale pee e pecntũ zaſueen ett. zatutehteneeen puulis—— 2 e qcũq;h ap̃'nõ põt cã
i ſi aſ⸗ 1
iun m nit fides es Par mñ i tad— mad parm wW cunciſioſine.QAſicui uulos. velfi iuſ Scln en Wa iie ei uera⸗— näechcretatienn r uppie intẽti tiahuius ſa ſuffiẽtñf ſupp baptiʒat ñ udit inb dum aſ eimo fueriti gihi pple intẽt uius ſacfi iẽ tm̃ ppᷣ· ptiʒat dit in bapti aiſue ueri — ntẽtiob ſacfiſi fides e ſac ſirecip̃. in baptiſ aſuefact rt n — rum eſtinc aptizätis unt vbun seccle ꝙlacm? ip. Lötra mieife ctus. ð habi 5 velerwon ſed non die deiſaci 3 ꝛigiali můdant uſcipi iabui“ lus c mliſh aptilmn. expoſitũ c ſuffici NVe ũteffectũ pccõ. N s ꝑuuli gi c.j. di — qð fit in no ate ſpũs itũ eſtin q& ſiciat ad gatio.g ũb aptiſmi Rnñideo ꝙ igibap. 3—— mie xpi ſepar nqonib⸗ gre colt iſmi. Qꝛ ꝙ ꝑuulii ap ab qum eitv xpi vex S abat᷑.i Mec fomi o. pen 2 ꝛeffectꝰb tinb 0 — eſtin a tpe pꝛimiti bap̃m 1. abaptiſ— r mitis repſſi ene remiſſic ap. ſũ ap're iminn ſtin anibus itiue ec tradi ho— mate ecipiũt in ſio. de qbꝰ io.carac ürpccipu— xpᷣus a Jo. Lõmodi cleſie cuius intellig? ſcipe ⁊i in bapꝰqꝛai inferidi teris imp— ſun tuma baptiʒ ius dñ inſti us rõ reddi ⁊ in ꝑuuli qꝛ aia natael dicet᷑ Bañ pᷣiſio tmuitj er eee bi inſtitutio fcã dita pedire is nibilẽ a eſt pᷣdi Bañũt ꝑuuli —. t atbap̃mꝰ.⁊ ationẽ n. ʒaccipi quãdo in paruulis ecclienõ oꝝ ſuſi effect?n atonomi Iu ateriei inſtiturò. ſ uulis ſed enðeffcie ceptionẽ u⸗ b to nomie qrum ad in qua ſtiturò q; ulceptionẽ: er diui ciẽdo ali onẽ poſſiti ptiʒand trinitd. figurati. inſtituẽ b de tionẽ diſ iuĩa oꝛdi aliquã ut wi voies ir ſup le 0 Thriſtũ tis. hinc ar ionẽ ioꝛme Edus deꝰ liberali iſpoſuit.? i iatiõe eos qualitatẽ ign jw plenäli. trinitatem guůt aligꝙ inug⸗ ſitio dʒin infiuit. A leq pᷣncip ad bdicto — 6 ena 3 o.in ba fectu eliide S pal baptisat* Di ü rimun Sn— tutis:mi re nitate vᷣtuti ure rei andut NeM c dicẽ 4 eneeen eprinis. de⸗ eiſupad jirn- deva um.Sn es ecch argumẽti mikagẽst aũta jra li debap qᷓtů— uperi? paptit ie aliau ẽti vl i ges illinut auo Sn S Se——— npun ie— — moponit di es.? diui eipſoꝗᷓ acfmmſe. h acitr excüdi vt viſin tionẽ effe ſi⸗ Sn See wuuun iiainn. meän etea tes. Pu- n actei nrearie— we— raße. Se enl ae e clgtit ncibus ivi ecund diuerſi Errem. nien ilius exit tñ ide in actũ sfidei. ſe ege uninntiit deiminat ivi. Solh odeeſec Svteſeie dẽ tesad et ritrñceteri cũqpncipi edẽti: fi nat deilli ʒ queri ctu eius i ſuſci ẽdiqᷓ; ñin tatẽ adultã isparib cipir eſt per ci. Whi o deill sgjulcipii Pꝛima i Sin ſuſci- Echn nfun tã facili iꝰbapti per mn— acfm ibi nio deilli dren c e2 WM m ib dei nren Deck b U 6 nidit᷑i Illa ar cðorem 1. Mi 5 ccipi recipiunt Sʒ irecipiũ effecũ vi. niati Let. mitũ 8e.—— qui inn Pi tis. Scðᷣ Weei Solza ʒibi. ipiũt. ð re ei mediũ dr i. de bap 5 icuuſmõi mi usnn Driain.. oin paruui eeffect veri di unt ba ecipiũt ba dr ꝙfieti v 5 donati. de ſi Pꝛio aruulisib u ba 2 aptiſm aptiſin eracit nð ſtas gnificatiõe ibi en mi gultand ſunt—— aiin iquerit. ectu. S 5. illig ũt abſol aptizãdi nõrecipi tumnnm rca ha—— ueieebe ee pbo W —.— C n11 cu— vun n nerli erſitareſuſ 4— pnci 3 rie hee beeiuer bet 3 ne ree röipen timi— ſ ireet nnmnt⸗ bapti uartopp.Tertio Scwot i zvapti pbap ert ie cẽtpeer poſi⸗ S 3 S wnoeen cũdo vtri zantiecip uit. ucone m onü. ficrinò miẽ donat ſeneteen itet in ti— vtrũficti recipiãt. Pio vtrũ one nagf ilt tinõregipiũ onatio.ſ. plie eif nu meeeter Peogn e cſt n nem⸗ uſtificati— baptiſmi m Se vaß5 ſuſcipiũ niſine eh— 44 vaptiſmin Tertio ꝙ fictus bin recipiũt— zres ba vel ficte a 65 ee ſuſceprò e— aigd ne ciecr 3* Sl— ſpoti dß i. Rñ euen exter Rnceo nẽ vtſ— aligsi ſ. autr ri q; hẽ urieeehriiach tn imularſ cpcüres X. c̃tůſact tůnd intẽ ſe vell ecept re eeab⸗ C— 1,. S woſihe 15 adre-
nim tuc mi acfi cie bipolun aliquis itũiterius e S — ne
w viuheh nn me 0 imo oſte. ſectũ baptiim endo ꝙ li n vaptiſmiſm pmi v ninuheer edipou rnranen aunbtredu — qʒui p—— p— qꝛfact Aug. liꝰ iſtit. A pece iſen in zcò gli 2.2 e
Actu s actii to. ſpi iuoꝝ ſunti ſʒin ꝑuuli unt in patiẽ gnullaß patiet pᷣceiir di⸗ poſitꝰ enttale

ſed diuinum iudiciũ ꝑ alicuius reũelationis oꝛa⸗
culum ſip hocimploꝛandũ.qð eriã habet᷑ de ↄſe.
di. ſolet etiã. dð tñ videt᷑ tales nõ recipere ba⸗ ptiſini ſacfm. in quo concludit᷑ ꝙ nullum effectuʒ baptiſmi recipiunt qð certũ eſt. ſedii ille g bapti⸗ ʒat non intendit illam ablutionẽ facere vt ſacfʒ. ſed tĩ cã ludi ſi dicit glo.ſup allegatum decretũ. Sed vt dicit glo. ibidem ſi baptiʒans intendit baptizare qᷓlẽcunqʒ intẽtioneʒ baptiʒatus habeat recipeſſacm quod nõ eſt vexꝝ vt inferiꝰoſtendet᷑. 2. modo loquẽdo de fictis d ꝙrecipiũt baptiſmi ſac̃m. vñ non ſunt ampliꝰ baptiʒãdi. recipiũt.n. effectũſcfi idelebilẽ.i.caracterẽ gẽfacfm⁊ res.ſʒ effectũ geſt res ⁊nõſacm.i.gpaʒ remiſſiõis pccõ rũ durãte fictiõe nõ recipiũt. recedẽte ti fictiõe.qꝛ cdracterẽ imediata diſpoſitio ad graʒ baptiſmalẽ ẽ oꝛganiʒatio coꝛpis ad gie ſuſceptioneʒ recipiũt gram baptiſinalem ꝑquã remittunt᷑ pccã ſiẽ vide mus ꝙaer q;uis alid ad pñtiã lũinaris nð illumi net pp diſpoſitionẽ alicui ꝰobſtaculi.tiip̃o rems⸗ to qꝛrõe diaphãeitatisẽ receptiuus illumiatiõis ati illumiat᷑. remiſſionẽ tñ pene debite pccis p* receptionẽ ſaci cõmiſſis nõ recipiunt ex vi ſaci. Sacfmmn. n. baptiſmi ꝑſe reſpiẽ culpã pᷣcedeẽtẽ nõ ſe duẽtẽ. Vñ pecã moꝛtalia poſt receptionẽ ſaci cõ⸗ miſſa in eis non delent᷑ vtute ſacfi baptiſmi niſi ꝑ accñs qꝛ gp̃a baptiſmalis nõ põt ſtare cum aliquo oꝛtali pccõ. ⁊ iõ deleri nõ pnt moꝛtalia añ ſuſce⸗ ptionẽ ſaci cõmiſſa gn etiã deleant᷑ illa que ſuſce-
ptionẽ ſacfi ſunt ſecuta. Sʒ qꝛ vẽialia ſil ſtare pñt
ũgra.iõrecedẽte fictiõe ilia qᷓſ ecuta ſunt ſacfi ſu ſceptionẽ nõ delent᷑ ex vi facfi baptiſini qᷓuis de
leripoſſint ex vipnie. Ad pmin oppndð ꝙtelli-
ẽde vera receptiõe ſaci qð pʒ qꝛ ĩmediate ubiũgit᷑.ſic neq; eoꝝ baptiſina fpꝛobat᷑ gr̃aʒ tñ re miſſiõis pccõx ꝗeſteftectꝰbaptiſmi durãte ſictiõe nõrecipiũt. Ad ⁊mdðᷓ ꝙ maioreſt falſa ſi itelliga tur de effectu g eſt pcci remiſſio nec Valʒ ꝓbatio. q abſolutio aliquã indelebilẽ diſpõnẽ ad gr̃aʒ nõ impmit ſiẽ impmitjſactʒ baß. Ad.ʒm. dñt alig ꝙ ;uis pccm̃ moꝛtale repugnet geſi uſcepte. qꝛ cuʒ illa ſilſtare nõpõt tam̃ gre ſuſcipiẽde magis repu⸗ gnat fictio qᷓ; pcem̃ ſiẽ opacitas ſupueniẽs geri ma gis repugnat ſuſcipiẽdo lumiqᷓ; tenebꝛa: ſed hec olutio nõ eſt ↄneniẽs. fictio. n. pccien. dðg ſicad arm ꝙ pcem̃ moꝛtale actuale ipedit de lege cõi ef⸗ fectũ baß quoad remiſſionẽ culpe.⁊ ifuſioni ge ſi
—
nð aſſit vel pᷣceſerit aliq̃ diſplicẽtiapcciĩ fpali vł in gnãli. Mccm̃ aũt moꝛtale oꝛigiale non ita repu tio nec ſiẽ hituat
gnat infuſioni gre ſiẽ actualis ſic pactũꝓpꝛie volũtatis cãta. Arꝰ ad partẽ aliam nõpcedũt de reã eſtres ⁊ ſacfm.ſʒ dereq̃ nð ẽſa⸗ mCniuſinõi eſt g̃a baptiſmalis. 5 Krtio querit vtrñ iam inſtificati 0 teneant᷑ ad ſuſceptõ nem baptiſmi.⁊ vr̃ ꝙ nð. Math.ꝙ. Von eſt opus valentibꝰmedicus.ſed male hntibus. ꝗ cũ iam inſtiicatiſint valentes.⁊ baptiſinꝰſit me⸗ dicina nõ tenent᷑ ad ſuſceptionẽ baß. Itẽ nõ legi⸗ mnus in ſcriptura ꝙ beata virgo.apli ⁊ Jo. bapti⸗
ſta fuerũt baptiʒati. tñꝓbabile ẽ ꝙ ñ fuiſſent ba⸗
ptiʒatih in ſcriptura inueniretur. Itẽ babtizati
bap xpiañ paſſionẽ nõtenebant circuncidi qᷓ;uis ad circũciſio ſuã hr̃et efficaciã ⁊ in iuſtificando?
in obligãdo.ã ſimiti iuſtiſicatip circũciſiont᷑ non fuerũt poſtea obligati ad ſuſcipiẽdũ bapn xi nec añnec poſt paſſionẽ. Item nullus obligat᷑ adre⸗ cipiẽdũ bapin quo baptiſmus nullũ põt hĩe eſſe ctum.ſed tales ſunt iaʒ iuſtificati.ſm.n.qð põt ac cipi ex mia glo.ſux illud ad ro.ʒꝰ. Signaculum cir
ccũciſionis. circũciſio iam iuſtificato nullaʒ gr̃am
ↄferebat. ʒ videt᷑ a ſimili ꝙ nec baptiſ mus. 5 vi⸗ det᷑ ꝙ iuſtificati nõ tenent᷑ ad eiꝰſuſceptionẽ. xð tra Jo. ʒ. Niſi qs renatus fuerit ex aqua⁊ ſ.¶ non põt itroire in regnũ dei. Item Jo. baptiſta qᷓ;uis in vtero mris iuſtificatus fuerit.ti dixit xp̃ᷣo Ego ate debeo baptiʒari. vt habet᷑ Math.ʒꝰ. Coꝛne⸗ liũ ẽt iuſtificatũ Metrus baptiʒauit. vt h̃ actuuʒ. io. Nec añt nõ fuiſſent niſi iuſtificati tenerent᷑ ad baÿ ſuſceptionẽ. Rñdeo ꝙ iuſtificati ꝗ bapm nõ
ſuſceperũt tenent᷑ ad ſuſceptionẽ bap.cuius rõ eft
qꝛ qᷓuis aliqᷓ res inſtituat ꝑpꝑ ea q̃ accidũt vtĩplu⸗
ribꝰ.ſi tñ gnãlit lata eſt nõ tm̃ tenent᷑ad eiꝰ obſer⸗
uationẽ hntes illud ꝑp qð lata eſt ſed etiã nõ hteſ ᷓuis aũt lex de ſuſcipiẽdo bapmn fuerit iſtituta ꝓ⸗ pter hites oꝛigiale pccm̃.tii gnãlit lata eſt.⁊ iõad eiꝰobſeruationẽ tenent᷑ nõ tiñ illig nõ ſunt ab oꝛi⸗ ginali pccõ purgãdi.ſed ẽt illi qui vel ꝑ ſcificatio nem in vtero vel ꝑ bap flaminis ſunt a pccõ oꝛi
ginali purgati? iuſtificati. Mꝛeterea qᷓ;uis bap̃⸗
mꝰfuit pᷣncipli inſtitutus ad pcci oꝛiginalis purga tionem.⁊ ex ↄſequenti tñ fuit inſtitutus ad fideiiũ ab infideltbus diſtinctionẽ que fit ꝑ ſuſe ceptionem
baß qᷓ;tum ad iudicium ecche militantis.⁊ ppca acterem baptiſmalem qᷓᷓtum ad iudicium eccle
ſie triumphãtis.⁊ iõ iam inſtificatip viam aliã te
nent᷑ ad ſuſceptionẽ bap vtp ſuſceptionẽ exterio- ris ſacfi int᷑ fideles eſſe iudicent᷑ ab eccłia militan e ꝑcaracterẽ baptiſinalem quẽ nõ recipiũt iuſti
ficati in vtero velꝑhapflaminis ab eccliatriũ-
pPhante. Vñ Aug. li 4. de bapꝰʒ donatiſtas non multũ añ finem. Wemodzʒ in quolibʒ ꝓuectu inte rioꝛis hominis ſi foꝛte añ bapinvſq; ad ſpãlẽ itel⸗ lectũ pio coꝛdeꝓfecerit ↄtẽnereſ acf̃m.quod mini
ſtroꝝ opere coꝛpoꝛat adhibet᷑.⁊ infra ꝓpe finem
oquẽs de cõuerſione coꝛdis ⁊ bapꝰ aqie diẽ ꝙ cũ ex voluntate alteꝝ hoꝝ defueritreatum hominẽ
inuoluit. Ad pmin oppmndð ꝙ bapꝰnon t̃ ẽ me⸗ dicina ſed etiam ſignum diſtinctiuũ fidelium ab infidelibus. Pꝛeterea iam inſtificati adhuc hiit infirmitatem rõneſequele pcci ⁊ fomitis quaʒ in firmitatẽ minuit ſuſceptio ſacfi. Adꝛmn dʒ ꝙ ſiẽ
diẽ gla ſuper illud Jo.xiij. qui lotuseſt. his verbiſ
intelligimus baptizatos apoſtolos ⁊ ſi non lega⸗
mus vbi vel quando ſemp poteſt dici de beata Virgine ⁊ debeato Jo. baptiſta. Ad ʒmndð ꝓma ioꝛ eſt falſa niſi intelũigat᷑ de illis qui non erant de
populo rael quos uon obligabat pꝛeceptum de
ſuſceptione circunciſionis niſi foꝛte Chꝛiſtus il⸗ los qui ſuũ bapmnſuſcipiebantab obligatione cir⸗ cunciſionis abſolueret. Rõnabiliustamen crede dum eſt ꝙ cum nullo diſpenſaueritſi uper hoc cuʒ ipſemet qui cum nullo obligat᷑ voluerit circunci-
—
di. Ad 4n. dð ꝙ minoꝛ eſi falſa.iam.n.iuſtifica
tiſi poſtea baptiʒant᷑ qᷓ;uis nõ recipiãt effectũ baÿ
qẽpccipurgatiotñ recipiũt alios baptiſmi effectꝰ qui ſunt caracteris imßſſiofideli iidelibus diſictioge augmẽtatio. pent remiſſio.⁊fomiti

— S=—
nutimtseu esn — tda du. 1opn — c u cihni. enmedi wiin llj
min
maioꝛ reßſſio. Jam.n · iuſtificati pſanctificationẽ
in vtero· vłꝑ cõtritionẽ anteqᷓ; baptijarẽtur non pit caracterẽ.⁊ ſi ᷣm dei iudiciũ ſint diſtincti ab ĩ
idelibꝰnõtñ bm iudiciũ ecctie militãtis. Jultiica
tioẽt ꝑ ↄtritionẽ?ſi deleat culpaʒ nõtiſemp neq;
vtin plibꝰremittit totã penãactualibpccis debi tã.nec valet ꝓbatio mioꝛis. Vt d eñ de bap ⁊ eiꝰ eiec. Waicꝛes.i.caute. plus hodie baßmꝰↄfen wianis qᷓ; quòdã iudeis circũciſio ↄtuliſſet.
¶rticulus ſecundus.
ircaB q̃runt᷑.z. Pꝛio vtrũ W m̃ ⁊ ↄtritio ſint baptiſinata. Scðo tx bapᷣmꝰↄtritiõis ſeu pnie ſupple at in adultis vicẽ baptiſmi aque. Tertio vtrum baptiſmus ſanguinis vl martlrij ſuppleat viceʒ
vaptiſmi aque in ꝑuulis.
P md vmartyriũ ⁊ↄtritio R imo oñdo nõ ſint baptiſmata. alia.n.facfa no.I.nõ pturificᷓtur. nõ.n. ſůt plra gnã ſacerdotieꝝ ⁊ ſic de alijs:ða fili nec ſunt
Fmartiriũ ⁊ cõtritio nõ ſunt ſacf᷑a nol.qꝛ nõſigni ſicãt ex inſtirutiõe. nec ſcificant ex aliq̃ vbox bũdi
ctiõe q̃ tñ ↄueniñt ſacis no.l.vt ſupius viſuʒeſt.
Inð ſunt bapriſmata. Cõtra dam̃ lib. c.jenu merat octo baptiſmataiter q̃ noiat pniam ⁊ mar tyriũ. Rñdeo glarge loquendo de baptiſinate. dõ ꝙ q̃drupli põtaccipi. vno mõpſigno nr̃i bapti
ſini. alio mõp diſpõne ad nr̃m bapʒ. mpre cõ
—
ueniẽte cũ nio bap ĩcãndo pᷣncipalẽ eiꝰ effectũ
nö ꝓre ↄueniẽte ců nro bap qᷓ;tũ ad eiꝰeffectum riũ icðᷣariũ. Pꝛio mõ fuef̃t tria baptiſmata q̃ po nitdam̃.vbi.ð.ſ.paßᷣm diluuij qð ſignificauit no ſtrñ bapᷣmqᷓ;tũ ad ſaluationẽ ſpñalis vite ĩſalua-
tiõe bumãi gnĩs ſcãp archz. ⁊ð hpmapetri.ʒ. ⁊
trãſitꝰmaris rub:iꝗp̃ſignificauit nrʒ bapqᷓ;tũ acd liberationẽ aßuitute diaboli.ð p ad coĩ. I9. 5 ablutiões q̃ fiebãtilege ̃ pᷣfignrauertniʒ bapn 3 tñ ad ablutionẽpecdꝛũqᷓ fit ꝑxpᷣm. Scðo mõ ſue rũt.⁊ baßᷣataqᷓ ponitẽt dam̃.vbi pᷣus.ſ. bap̃mꝰ. Jo.q baptiſmꝰholes diſpoſuit ad ſuſceptionẽ nfi
baptiſmi.⁊ bapᷣmꝰauo xpᷣs baptiʒarꝰfuit ꝑquẽ oꝛ⸗ diata fuit aq̃ vt eẽt mã nr̃i baptiſmi. Tertiomõ
ſůt duo baptiſmata.ſ.pnia ⁊ martyriũ. ꝑ̃ remitti
tur pcem̃. Quarto mõ dicit bapᷣmꝰquo baptiʒati
fuett apli die pẽtecoſtes. de quo hr act.ſ. ꝓpꝛie ãt accipiẽdo baptiſma nõẽ niſi vnũ. Andè aplus ad ephe. 4'. Einꝰ dñs. vna fides. vnũ baptiſma.be- ne ſic loquẽdo martvriũ⁊ pnia nd ſũt baptiſmata. Ad pnin oppndð ꝙ alia ſcranõ ſunt tãte neceſſi
tatis ſiẽ baß̃mꝰ.⁊ iõ nõ opoꝛtuit ꝙ hr̃ent gliq̃ ſup⸗
pẽtia qm̃ ſuſceptionẽ ſci articulus neceſſitatis ex dudit. Ad ndð ꝙ pcedit de baptiſmo no.l.pꝛo
rie dcõ. Arn ad ptem aliã pcedit de baptiſma te còmuniter dicto. S
—
lesab iidolibꝰdiſtiguant ſ hec diſtictio ẽ ꝑcara
Onſequenter xĩclde
pira ðnã baptinatũ. Itẽ baßᷣrnꝰ eſtſacfm no..
ſinusctritio. ſeupnie ſuppleat in adultis vick baptil miaqᷓ. Et vrꝙnõ. Meceſfariũleſt adſalutẽ vtſide
5„7
eterẽ quẽ ↄtritioũ imp̃mit. ññ ohlervick vaptiſ mi. Irẽ œẽs res eiuſdẽ ſpẽipeundi modũ gnãnt᷑ · di tm cõmẽ.g.phi.gnãta ꝑputrefactionẽ ſ ſunt
eiuſdẽ ſpẽi cũgeneratiſꝑ. pagationẽ. za ſii omẽl res eiuidẽ ſpẽi regnãbiies ꝑ cundẽ modũ regnãnt᷑
cũʒᷓ nonfit dð nullũ regnãri ꝑb apnſequit ꝙ nnl⸗ lusfgnãtur ſine bap.· Lõtrãaug·li·4. debap ʒ donatũ nõ multũ lõge añ finẽ⁊ decyetoꝝ de cd⸗
ſe. di. 4“. baptiſmuſ. Img in lra huiꝰdi.c.ʒ. dicũt
ↄtritionẽ coꝛdis ſuppler vicẽ baptiſmi qñ baptiſ mi myſteriũ nõ ↄtemptus religiois ſed articulus
neceſitatis exciudit. Rdeo ꝙptritiohẽ ſuppie
.—
re vicẽ baptiſii dupli põt intelligi. ſ. aut qᷓ;tũ ad
pcciremiſſibeʒ tann oꝛigialis.ſ. q; actualis. aut; tum ad alios effctus bap iſmi. Mꝛio.mð ↄtritio ſeu pnia ſupplet vicẽ baptiſmi ſi deſderat᷑. ⁊ hiin poſſit. Vñ gio.ſup illud Jo. 3. Miſi gsrenatus fue rit.ſi ipedit voluntas ſufficit. ahn. hoĩ viatoꝛi hñti vfum li. ar. poſſÿ ʒᷣſuã volũtatẽ pᷣclu⸗ di via ſalutis qð falſiun eſt. Scðo mðↄtritio n5 ſupplet vicẽ baptiſmi. qꝛnec caractereʒ ipꝛimit nec ſemp.nec vt in plibus totã penãtxalẽ debitã ꝓactuaiipccõremittit fiẽt ců ↄtritõe adeſt baptiſ mifuſceptio gra ampltoꝛ dat᷑ ⁊ inclinatio fomitis magis minuit᷑. Adpnin opp dð ꝙ diſtinctioñi deitũ ab ĩfidelibꝰᷣm diuinũ iudiciũ ſemp eſt dene ceſſitate ſalutis· ſed nõ ʒ indiciũ militãtis ecclie qñ ſignũ diſtinctũnõ pot hri. Adndð ꝙ nðeſtſi mile de gnãtiõe ⁊ regnãtiõe. qꝛgnãtio ẽ obus n⸗ ture cuiꝰdetermiati⁊ limitati ſunt modi opandi. ſed regnãtio pᷣncipli ẽ opus deiq regnãre põt ho⸗ minẽ quocũq; mõſibi placuerit. Pꝛetereg q per ↄtritionẽ regnãtur aliquomòp bapm regnãtur in qtũ regnãtur in vtute deſiderij baptiſmi. Pꝛe⸗ terea dð ꝙmaieꝛar.ſᷣm aug. falſa ẽ. diẽ. n.ʒ li.de tri.c..ꝙ muita ſunt gialia q̃ coeñdo alia pariunt ulis. coeũtib parẽtiortafint: r vtrübapᷣmꝰſangnis 7) ntio quei t ſupple- at vicẽ baptiſmi aque in E 1
nõ de ↄſe. di. 4. Si baptiʒata.? innptũ abaug⸗ li. de bap? puuloꝝ qᷓſi eque diſtãter int mediu?
finẽ.ꝗ natus nõ fuerit nõ põt renaſci.exquo ↄuicit᷑ neminẽ in ſuo parẽte potuiſe renaſci cũ nondũ fit natus ſʒ nò cſſet vcx ſi martiriũ ſuppleret viceʒ paptiſimni qꝛ ↄtigere põt ꝙ ad ꝑſequẽdũ fidẽ tyrãnꝰ
2
occidat puerũ ĩ vtero mfis. ᷓ martyriũi puulisð
ſupplet vicẽ baptiſmi. Jtem ſimartvrium in par uulis ſuppleret vicem baptiſini. aut eſſet ꝑ modũ meriti aut ꝑmoelum ſacfi.non ÿᷣmo modo. quia nullus meret᷑ in patiende niſi inquantum volun tarie ſeu patienter ſuſtinet paſſionem.in paruulis utem non eſt vſus lib. arbi.nec ſco modoꝓpꝛie
enim loquẽdomartrrium noneſt ſacfm.ergonut iomodo ſupplet in puulis vicem baptiſmi. Ieʒ
continentia de qua dicit fapiens.eccle.xvj. ꝙ nð
eſt digna ponderatiocius. non ſupplet vicem ba⸗ ptiſmi. ergoaſimlinec martſrium. Lõtra augꝰ. iij. de tri.ca.vij.⁊ recitat magiſter in littera hu⸗
ius di.ca.ʒ. Quicunq; non perceptoregeneratio⸗ nis lauacro pꝛo chꝛiſti confeſſione moꝛiuntur tan tum eis valet ad dimittenda peccata quantum ſi abluerentur ſacre fonte baptiſnatis. Item ba
ptiſmus ſanguinis excellentioꝛ; baptiſnus añ

exeellenter pot ſupplere eius vick. Sed ſiut diẽ gio. ſup illudiudi.&. Humiliatuſc;eſt iſtl. bapriſ nus ſanguinisfolum eſt qð nos püriores reddit qʒ; aqu baptini. ð ercellent vicem baptiſmi ſup
iere pot. Rndeo ꝙ baptiſmusſ anguinis in pun ſis vicẽ ſupplet baptiſmi qᷓ;tũ ad pᷣncipaleʒ baptiſ mieffectumg eſt pcci remiſſio.ꝑ gam dei.q;tum gũt ad illud ẽffectum ꝗ eſtſacfm xres.ſ.caracterẽ non ſupplet vicem baptiſmiipᷣm caracterem impᷣ mendo qꝛ in ſic baptiʒaro loco caracteris in vita. eterna eit aureolamij. Rõ aũt quare ſupplet vi⸗ cem eiꝰq;tum ad pᷣncipalem effectũ ⁊ nð qᷓ;tuʒ ad aliñ eſt q: vterq; bap̃nꝰefficaciã hʒa merito paſ⸗ ſionis xpi cuiꝑ martyriũ magis confoꝛmat homo
reali i; ꝑbapmaque qᷓʒuis iſigno ſit econꝰ.loquen
o deſignoſignificãte cꝝ inftitutiõe. qꝛpp oibꝰ pẽ⸗ ſatis melioꝛeſt bap̃m Nanguinis qᷓ; aquẽ. Añ glo.
vbipus diẽ ꝙ bapᷣma aque acceptũ valde pauci
maculati vſqʒad exitũ vite cuſtodiunt hic vero qbapᷣmꝰeſt vitrapeccare kon põt. ⁊ par poſtpil⸗ ind bap̃ma pccã pᷣterita purgant᷑ ꝑ iſtud etiam fu⸗
tura pimunt᷑. Ad pmũin oppnðicũt qdaʒ ꝙ nul⸗
lo modop effuſionem ſanguinis nec ꝑ viã aliã de lege cõi.põtpueri vteromis a pccõ purgari. qꝛ aduc non h plene eſſe diſtinctu a cã ſui moꝛbi. Alijs aũt vr hec ſolo nõ valere důplici de cã. Vna eſt qꝛ etiã cum natus eſt. eſt aia coniuncta cauſeꝓ- xime fui moꝛbi.ſ.caꝛniifecte. Aliaeſt qꝛ infectõ carnis eſt er ſemine pris non mr̃is quod ꝓbantꝑ poc qð ſi adam nõ peccaſ poſtqᷓ; iam eua pecca⸗ uerat ꝓles eius pcem̃ oꝛiginale nõ ʒriſſet. ideo eil pie ⁊rõnabil v dð ad arm. ꝙ quãuis puer in vte
to mr̃is bap aque baptirinò poſſit qꝛ ibi ipʒ ſen
ſivilc facẽm ſuſcipe non põt.⁊ qꝛ ibi ecclie militan ti. inotus eſt. tñ qꝛ ad ipᷣm effuſio ſanguinis prin⸗ gere põt.⁊ deo notus eſtq pᷣncipli baptiʒatp effu⸗ ſionẽ ſangninis illatanꝓfide ab oꝛigiali peco pur garipot. vñ auctoꝛitas àug. itelligeda eſt de renã-
ci ꝑfuſceptionẽ baptiſmi aque. Adn dð.œ mã
trriũ in puulis ſupplet vicẽ baptiſini nð ex vi me⸗ riti ꝓpꝛij ſed ex vimeriti xp̃i cuius efficacia adeſt ſuſceptioni martvrij⁊ ita martjrium puulum iu
ſtificat tanqᷓ; ſacm qᷓ;tum ad ſact nõ ſit ex inſtitutiòe fignificatiuum.ſiẽ ſacfm ppꝛie dem̃. Adʒ dõꝙ illa. ↄtinentia de qua ibi loqt fapiens eſt ↄtinẽtia ab oĩ illicito includẽs iuſtifica rionẽ.vñ illa eſt effectus baptiſmi.
ticulus tertius.
„ Onſcque queritur de·ʒ⸗ NOnſequentertuntt
circaß querunt᷑.ʒ“. Pꝛimo vtri ef fectus baptiſinſit delectio ois clpe. Secundo vtrũ remiſſio totius pe⸗
ne pccõ debite. Tertio vtrůeffectus baptiſmie
„
quglis ſit in quolibet ſuſcipiẽte.
2 Runooſtendo? indeſt deſte
ois culpe qꝛ adultus accedẽs ad bapn.aut
penitet de ſuo pccõ. aut nõ peniter. Sip mð. nð delet᷑ eiꝰpcem̃ pbapm.ſed p pniam.ſi? modo. i
delet eius pcem̃ qꝛ fictus accedit. ergo in ſuſcipiẽ te bapn nõ delet vccm̃ ex vi baptiſmi. Item de
irealitatẽ.qᷓ;;uis
¶Arti.
yſe di. 4*. Ois giam.⁊ ſiunptũ eſt av aug de
pnianõ multum lõge polt pᷣncipiũ⁊ recitat magi ſa huius di.c.i. Dis ꝗ iam volũtatis ſue arbiter ↄſtitutus eſt cũ accedit ad facm fideliũ niſ penire at eñ veteris vite nouã inchoat nõ põt. Sed ois vere penitẽs iuſtus eſt. i ſuſcipiẽte vapmõ de⸗ bito nullũ pccm̃ põr delerip bap· qꝛ in tali ſuſci⸗ piẽte nullũ pccm̃ eſt. Itẽ qᷓ;din aĩa cauſa pcci qði taeſt.ẽ cõiuncta.ab illo ꝑbap purgarinò põt.q;
manẽte cã remaneteffectus ᷣm qð dicit auic.6ßꝰ.
meta.ſue.c.⁊.ſed caro coꝛꝛuptd cãẽ oꝛigialis pcci
——
ð homo ab illo ꝑ bapmnpurgariñ põt. Lõtra augꝰ in euchi.c.ꝛ6. ⁊ ej de ↄſe. di.. Apuulo. ⁊ fecitat magt in la huiꝰdi.c.j. Vult exp̃ſſe ꝙ bapmꝰdeleat dẽmpenã. Rñdeo ꝙ in mõ debito ſuſcip iẽte ba ptiſmuʒ effect? baptiſ mi eſt remiſſio ois culpe.ſit n. agens nõlem foꝛmã ſibi 5ꝛiã corꝛüpit inm
diſponẽs ad eãrelinqxnãlem aptitudinem in mã ad foꝛmã ſimilẽ foꝛme iam coꝛꝛupte.? deducit de eadẽ mã foꝛmã fibi ſimilẽ ⁊ diſpoſitiões ad eãred dẽtes mãm minus aptam velminus facilẽ ad It trãſinutet᷑ ad foꝛmã ſimilẽ coꝛꝛupte. ſic aliquo
modo ꝑ quãdã ſilitudinẽ agit dein aĩa ſuſcipiẽtis bapn.ipo bapm ſicur inſtrali agete mediãte coꝛ⸗ rumpit. n.foꝛmã ſibi priã I pcciñ moꝛtale taʒ oꝛi⸗ ginale q; actuale ſi ſunt in ſuſ cipiẽte bapn ⁊ pccm̃
veniale inquãtũ eſt diſpoſitio ad moꝛtale. niſi ſu⸗ ſcipiẽs bapinſit in actuali ꝓpoſito venialr peccan di vel in veniali pccõ iã cõmiſſo pſiſtẽdi.religt tñ in ſubiecto aliquã iclinationẽ ad peccãdũ.⁊ in illo ſubiecto impmit foꝛmã ſibi ſilem.ſ. gr̃am ⁊ diſpõ nẽ ad eã.ſ.caracterẽꝝ que incliatio ad peccãdũ di minuit᷑ nõ ti deſtruit᷑ totalr de. I.cõi. Adpmũ in oppn dð ꝙ pnia põt ↄſideraritripl.vno mõp in terioꝛiↄtritiõe foꝛmata gra.alio mõp ſacto pnie. ʒmðp diſplicẽtia pcciↄmiſſi ſine ꝓpoſito cõmit⸗ tedi q;uis adhuc infoꝛnii.j.⁊.x m loquẽdo de
„
pniĩa nòß̃exigit᷑ vtneceſſaria ad ſuſceptionẽ effe⸗ ctus baptiſmi.ſed fuffiẽ ꝙ accis ad bapſit peni tẽs pnia. ʒemõ deõ. ⁊ eſtneceſſ ariũ ad plenariã ſu⸗ ſceptionẽ effectꝰbaptiſmi ſi ille gẽ baptiʒatꝰ eſt a⸗ dultus.planũ eſt.n. ꝙ in ꝑuulonð regrit᷑ pnia nec foꝛmata nec infoꝛmis. dð ð ꝙ accñis ad bapn pe⸗ nitẽs pnia infoꝛmi nh accedit fictus.⁊ ꝙ ſua pnia foꝛmataẽꝑ ſuſceptionẽ baptiſini. Admdð ꝙ ꝓ cedit de pnia ſe extendẽte ad ifoꝛmẽ pniam. Ad ʒm̃ dð g in pocõ ꝙꝛiginali duoſũt. ſ.cõcupiſcẽtiaq z mãlis in oꝛigiali pccò. Et carẽtia oꝛiginalis iuſti tie debite hri.q̃ eſt foꝛmal oꝛigiale pccm̃ vt vide ri poteſt ex his que dicta ſunt liꝰ.⁊. Lõcupiſcẽtia ⁊carentia oꝛiginalis iuſtitie in anima ſunt ex coꝛ⸗ ruptione carnis. quia peam anima inclinat᷑ ad cõ cupiſcendum aduerſus ſpm̃? impedit᷑ in anima ſulceptio iuſtitie oꝛiginalis. debitum autem ha⸗ bendi iuſtitiam oꝛiginaleʒ non eſtex carne. ⁊ hoc remittitur ꝑ virtutem baptiſmi.ad quod ſequit᷑
Vearentia oꝛiginalis iuſtitie que erat peccatum ante baptiſinũ non eſtpoſt baptiſmum. quamuis
autem non tollat concupiſcentiam impediẽte car nis coꝛꝛuptione remanẽte tñ eam ita diminuitvt non dominetur aſe. Ecundo queritur vrxene
ſio totius pene pccõ debite. Et vñ̃ ꝙ nð. anſeimꝰ
S
S2 S.
S T.
S S28 822*
28 38
— 8 S8.
88
8S88

ÿᷣmoli u inoꝛdi Lur deus nt⸗ ut punitu m.er imitti ocxij. Si ah nitun ergo tit᷑.ſi j. Si wic mitt 1qu de.ſed pCcn ſeu tiſm iſmũ pccõ ve cm̃ relin nit ie ee ſeen 6 ön iegi r pteſt d itr 6. pſimti z. ul gnãti sp itemi nẽ.nõ ab au echſe ü re ei iſta mala ſe tateg S ug li S. t ſtrãdã qtia . k Wu kene re b. ut win d ie ꝓlerur ee e min aptiſi igin ominũ iaſ ena u ino pu nõ ra ꝑſon oluit ndp ef bi velad inn eer aſeci poc d 2 rapui naßi— ardẽ Firh en ie h en ebita 5 ebaſ enb 2 3 — beern eeen iſe 2. do i tin — p enuie S uut nehnnind apeci nuab em bapt nd unt᷑ ꝑ ia cepst mo nen poin A pfat ap en N u e un Seti uen Z S i are — i n baptie n nunit pccð quaſi ab ee ia. adba erea e 3. drnöto ol.. ne ne. 5 e v⸗ Wer unn Sn vur emirt i ue i iperiii i ſunt t iret. 5 e ſei ionẽ clauñ ade 3 it tis in 3 b e de e ee. ienpirn det otio a S vir uo⸗ ire eniſ —2 n e S wm diuinemt epo Ptü briglo ini Seſcbſue icere vatiſtütn vñeis iu nlani W meri ad ſi jan ſided g. am- uetudo e glo.i nö ſed añ gnöi deo ſchn b— et. ti mche am pa S6 Pr ⁊qu idice- iW ſ eſſica bapti Xeiꝰ fom che ſicit inffim tẽ ectꝰbaptil ſuſcipiẽte tur Jn 2 vbi Weh xit caciã reſu at ba cuiꝰcg ptic n ẽꝓf bapti aptiſn iẽte tü eff n pi tmg Baeen rection apti⸗ caput ceꝑs rat erẽtiũ ſmi ſmia fect?b nnde— erhs. regni yn c.N ctoꝛi anua euati ipaiio effectb cip eriꝰoñ Pſic. m rſitin S dea ndern ne 3p per vaptin eheeitt diias anãſ ʒtů a izeſe nreaua eeh ſed — iu pHrV öpor ner ötb n terãt cũ äciſi 2 iſmi ia 31. nib uali- eree. Snus eq Fuwit Zurn parad aia adiſi tiz iſi b am̃ tiſmii ptiſmi eſt i 3 nnm 7 aũt ctu iſi amſ 3 bapti Ai. iĩoi in 0d qꝛ etjuſci — S. ims oi lpen di oa— 4 arati 8. aañt chꝛür veeeſt hitũ ei ee vene.—— ee un m ad— cis— libe. Rũd ocet.ð iee. mſim ſceit imum— actudi. zete npaet i 0 a40 e pene eog bapti pba reut e i S —. crepe ler k tꝑal Teen ie nñ gre e p I—— m ig Wnoi—— zpol— e tiacoꝛ reeſene— is nul Sinba alin um pccm̃ — erea p uu Jchn inb tweip en dic adtti eſtpe mni.⁊ iin bap ſica—.— gt — ꝙnõ Sint ſ— pcaua bzb ecei 8 — recip n. d nalin effe onẽ itloc ion pi delet ſ adꝝ quim em ietieimos oꝛiginal Nati necqᷓ; dico debi⸗

Si.
mittit obligationẽ pene debite tam oꝛiginali quã
gctiiali.In vno ẽt aduito plura delʒ pccã qᷓ; ĩalio.
qꝛpluraiuenit. qꝛ ẽt adulti nõ equair ad ſuſceptio
nen ge ſe diſponũt ⁊ ab eadẽ virtute eſt effectus
maioꝛ in mã magis diſpoſita.iõ non oẽs adulti in bapꝰequalem gfam recipiũt.⁊ ex ↄſequẽti nec eqᷓ
lis fomitis repᷣiſionẽ.⁊ qꝛ vnicuiqʒ magis ꝓdeſtñi des ⁊ diſpolitio ꝓpꝛia qᷓ; aliena.ideo ceteris pari
bus maioꝛt᷑ gram̃ recipiũt adulti in baptiſmo quã paruuli. Adpnin oppdð ꝙ maioꝛ non eſt ve⸗ ra de cõferẽte miniſterialit.tota.n.virtus baptiſ
mi eſt a deo ꝗ pncipalit᷑ baptiʒat q qᷓ;tum eſt exꝑ-
teſua equali operat᷑ effectũ baptiſmi in omnibꝰ baptiʒatis qᷓ;tum eſt de. l.cõi ad maioꝛitatem añt velminoꝛitatẽ effectus ↄfert diſpoſitio ſuſcipien tis maioꝛ velminoꝛ. Ad?dð ꝙinocentia dicit carentiã mali culpe.⁊ iſta equalis eit in oĩbus ba⸗
ptiʒatis quãtum ad terminð ad auem. nõtñ qᷓ;t
ad terminuʒ a quo.qꝛ a pluribꝰmalis liberat᷑ per papmnvnus qᷓ; alius.qꝛ plura malaiueniri vno qᷓ;
in alio. Ad ʒpʒ ſolutio ex iam dictis in qõne.
Ar pn.ad partem aliã ad bene ↄcludit. Adꝛ*
dð qᷓ;uis ꝑbap nrep̃ſſio fomitis non ſit equalis in
adultis tñ in paruulis equalis eſt q;tumẽ ex parte Fe. qꝛ cqualẽ gam recipiũt.nec eſt ĩtelligẽdũ qn poſtea veniẽtes ad etatẽ adultã ⁊ in eqͥli gr̃a rema nentes ineqliter ↄcupiſcere poſſint. ſed hoc eſt rõ ne ↄplexiõis.quãuis. n.fleumatico? ſanguieo det᷑ equalis gra concupiſcentiã repꝛimẽs.tñ magis vi gebit concupiſcentia in fanguineo qᷓ; in fleumati⸗ coceteris paribus.—
Articulus quartus Onſequenter jrede: 4.
ca Bqͥrit᷑ de tribꝰcaſibꝰ. vnus eſt. In- nenit᷑ infantulus expoſitus ⁊ a quovł
agbus ſit expoſitus penitus ignoꝛat᷑ nec cũ eo ſignũ inuenit᷑ ſeuteſtimnꝙ baptiʒatꝰſit qucrit᷑ vtrů talis baptizãdus ſit abſolute vel ſub
conditiðe. Rñdeo ꝙ ralis baptʒãduseſt dec⸗
ſe. di.. Paruulos⁊ infra. Si nulla.qð recitat ẽt magiſter ilia di.6.c.ʒ* ⁊ qꝛ nð eſt certũ eñ non eſſe baptiʒatũ iõꝓpter reuerẽtiãſucfi.⁊ ad vitan⸗ dum p̃iudiciũ irregularitatis quã icurreret paruu lus ſi bis abſolute bapriʒarct.id baptiʒãdusẽ ſub ↄditiõe e de bap?.⁊ eiꝰeẽffec.c.ꝛ.vbi dr̃. de qbus dubiũẽ an ſi baptiʒati fuerint baptiʒent᷑ his vðᷣbis pᷣmiſſis. Si baptiʒatus es.nõ te baptiʒo ſed finõ dũ baptiʒatus es ego baptiʒote in nomine pris⁊
Ecundus caſus ſutne tens hr̃e aquã ad baptiʒãdũ pueꝝ quemti met cito moꝛituꝝ.mõq̃roſi intendens puidere a
luti pueri ꝓijciat eů in aquã intẽtiõe baptiʒandi.
ꝓfcrens vba in qbꝰoſiſtit foꝛnia.⁊ poſtea puer ali quo caſucuadatvtruʒ debeat rebaptiʒariyvel ſit baptiʒatus.⁊ poſſet videri aligbꝰꝙ ſic. qꝛ fuit de⸗ bita foꝛma⁊ debita materia.⁊ debita intẽtio. Et ego credo ꝙtalis baptiʒatꝰnon eſſet.qꝛ ꝓpꝛiamã baptiſii eſt ablutio in aqua.ꝗaůt aq abiuit᷑ p? aq̃
diu hõ parmlus
Arti.
ram in aduitis aũt delet oꝛiginale ⁊ actuale.⁊ re⸗ rooperit in toro velin parte.⁊ poſtea diſcooperi
tur. vñ ꝑp bapn pnrepſtat xpi ſepulturʒ.⁊ pp? reſurrectionẽ. quãuis aũt puer in caſu pᷣdicto per actů illiꝰgipſum piecitin aquã imergat᷑ noh tñ cit actus oꝛdinatꝰex ſui nã ad h vt puer abluat᷑. ſʒ ad B vt ſubmergat᷑.⁊ iõ ſi aliquo caſu.palios vel ꝑi lũ eundẽ pijciẽtẽ ſe in aquã poſt pueꝝ ad liberãdũ eũ puer erhat᷑ de aqua non ꝓpter hoc eſſet bapti⸗ ʒarus. qꝛ illa imerſio quãtũ fuit ex ſui nã non oꝛdi⸗ nabat᷑ ad eleuationem pueri de aqua.ſed ad ſub⸗ Welon. eſtaligs eriſes ſuꝑ nõpoõt attingere manu.nec vas hz cũ quo poſſit haurire ſed hʒ calatũ⁊ choꝛdã. md q̃ro ſiꝑ choꝛdã dimittat pneꝝ in calatoĩ aquã⁊ efhat ba⸗ ptiʒare intẽdens.⁊ vba in gbꝰſiſtit foꝛma baptiſ
mi expꝛimẽs vtrũ puer ſit baptiʒat?. Rñdeo.ꝙ
ſic důũmodo calatus ſit tal ꝙ aqᷓ ſubitraurit ad a
luẽdũ coꝛpus pueri.qꝛ ꝙ baptiʒãs tãgat illũ queʒ
baptiʒatimediate vel aligs alius nõ eſt de eſſẽtia baprimi.⁊ in pᷣdicto caſuẽ imerſio⁊ eleuatio de
aq⁊ẽ̃imerſio tatq̃ ex ſui nã non oꝛdinat᷑ ad pueri ſubmerſionẽ.ſʒ ad eiꝰde aqͥ eleuationẽ qð pʒ perhᷣ
qʒꝛ ille ꝗ eñ dimiſit ſempꝑ tenet eñ cũ choꝛda ad eie
nandũ.ſi tñ occurreret pdicta neceſſitas deberẽt pãni dimitti i aqᷓ ⁊ poſtea cÿctis deberet aqua expÿ mi ſup coꝛpus pueri ſub foꝛma vᷣboꝛum debita? ců intentione baptiʒandi. 1 Non ſpm. I.pgrar
c Irca littera m gratũ faciẽtẽ niſi pe niteat eũ vcteris vite ⁊c̃ h accipit᷑ pnia lã
ge.ſ. ꝓut ſe extẽdit ad ↄtritionẽ infoꝛmẽ qᷓ ab alig⸗ bꝰvocat attritio. Mõ hñs verã coꝛdis ꝓtritionẽ. Hic accipit᷑ va ↄtritio extẽſo noie vt pᷣus.vt indu at euʒ xpᷣm ſanctitas baptiſmi ip̃m baptiʒatũ idu atxpᷣmn. Redire dimiſſa peccata. Mõẽ itelligẽduʒ ꝙ nůq; pccm̃ dimiſſuʒ idẽ ibi numero redeat.qũò ãtredire dicat᷑ exponet᷑ intractatu depnia. Sʒ ñ Iniaʒ.ſ.qͥ dixcrat ſine baptiſmatei neceſſitate poſ⸗ ſe aliquẽ ſaluari. Mõ ſatis idoneũ poſui illiꝰlatro⸗ nis exẽplũ. ð ꝙ ille latro⁊ ſinõ fuerit martyr qᷓ;
tũad cãm.fuit tñ q;tũ ad volũtatẽ. Quẽ regnãtu- ns erãamiſi.nec tñ inh peccauit. ambꝛo.qꝛ nõ di
ſtulit eũ baptiʒare ꝑ negtaʒ ſed qꝛ ↄſuetudo ecclie tũc Bregrebar vt diu cathecumini ßuarent᷑.⁊ ſole bãt expectari ſolẽnitates ad baptiʒãdũ. vñ de cõ⸗ ſe.di.4 De cathecumis.c.enerabit. dr̃iſo
lEnitate paſcali? pẽtecoſte cathecumi baptiʒent. niſi air faciẽdũ ſit pp vrgẽtẽ neceſſitatẽ.melioꝛ eſt
ti ↄſuetudo ſtati baptiʒare pptres rõnes.ſ.ꝓppi⸗ culũ mõtis⁊ ppifeſtatiões demonũ ꝗpñitminus ĩ baptiʒatis qᷓ; nõ baptiʒatis ceteris pibꝰ.iEtqꝛ qᷓ; panmlus eſt. certũẽ in ipſo nõ poiſe eſſe ali ad qð ipediat baptiſmi effectũ. Etẽ baptiſinus ĩ 3q̃ͥ. i anguie ⁊ i pnia.qͥrit qs ſit melioꝛ oibꝰpẽſatis
Rñdeoꝙ iſti baptimi int ſe ſe hñt ſit᷑ excedẽtes xexceſſi. In inpmẽdo.n.caracterẽ baptiſmꝰ aque
alios duos excedit qꝛcaracterẽ nõ imÿmũt.⁊ in
ꝙpip̃m plibꝰpõt ſubueniri. Subuenit. n.adultis tpe in aũt unguis alios duos excedit in ũꝙ nð põt ingnari ſoꝛdibꝰſcðis. ñ nee ve nerãdus eſt inq;tũſcis vitranð ingnat᷑ ſoꝛdibꝰ

V.
ʒ ſtatim in vitãintroducit eternã. Baptiſmꝰautẽ pnie alijs duobꝰinferioꝛẽ in ᷣœnðſemptotã pe⸗ nij remittit. imo raro Paccidit ꝑ quẽlibʒ aũt alioꝝ remittit᷑ tota pena.tñ in ꝗ alios duos excellit ꝙ in bite vſuʒli. ar. nullus alioꝝ ſine illo ad ſalutẽ pꝛo deſt. oibꝰaũt pẽſaris ſi diſtiguat᷑ iterioꝛ deuotioꝰ ip̃ᷣam coꝛpis paſſionẽ vłablutionẽ in adultis.pla nũẽꝙipᷣa pnia in ↄpᷣhendo denotionẽ. qꝛ ſiñ iſta nõpfunt alia ad falutẽ ⁊ ip̃a ſiñ aliquo alioxicaſu nceitatis ꝓdeſt melioꝛẽ. Siãt ip̃a cõparet᷑ ad alia duo put fůt in puulis in qbꝰ nulia regrit᷑ pnia tunc dico ꝙ pnĩa põt eẽ ita ex ülis ĩ adultoq;uis ſuffici⸗ ens:ꝙ nõ recipit totã g̃am ſicut puus in bap ad velſanguis. Si aũt cõſideret᷑ pnĩaĩſuo fũmo.tẽ credo ſimpti ꝙ adultꝰꝑ baptiſmũ pnie qũ nð pot hre nec bapaq̃ͥ nec ſanguis maioꝛẽ recipit gram ᷓ punli ꝑ bapm aq̃ vel ſanguis. Et qꝛ ille baptiſ⸗
mus ſimptr ẽ melioꝛ ĩ quo pluſ dat᷑ ð gra.iõ ↄcedo
giterioꝛ deuotio ↄſideratai ſuo ſũmo melioꝛẽ qᷓ; baptiſmus aq̃ vłrãguis bᷣm qð diſtiguit᷑ ʒ eã⁊ p ipᷣaʒ baptiſmus ſãguisẽ melioꝛ. Si aũt baptiſmꝰ ſanguis ⁊ aq̃ ↄſiderent᷑ vt icludẽtes iterioꝛẽ deno tionẽ.tũc qlibet eoꝛũẽ melioꝛ q; ĩterioꝛ vᷣuotio tiñ ⁊ baptiſmꝰ ſanguis bap aq̃. Queris qd ſit maius: fides:an aqᷓ: nõ dubito qn rñdeat᷑ fides.ſig qð mi nus ẽſãctificare põt.nõ ne qð maiꝰẽ.i.fides. hoc ↄfirmat qð dem̃ẽ dep̃eminẽtia baptiſmi ↄtritiõiſ ſuꝑ bap aqᷓ. Ex illo tpe.i.poſtqᷓ; fuit iſtitutũ⁊ pꝛo mulgatũ qð ibi fuit pᷣdem̃ cũ diẽ ſaluatoꝛ niſiqs re
natus ⁊c̃. Baptiſmi tota ſaca iplent᷑ nõtñ qᷓ;tũ ad
ipꝛeſſionẽ caracteris. Suã potẽtiã ſacis nõalliga nit.ſ.ſic ĩtelligen ꝙ xꝑ aliã viã põt ſãctificare qᷓ; ꝑ ſcra. Mõpoſſe pdeiſẽ.ſ.manẽte fictiõe. Etno ſup⸗ plicio puniẽdos.hic appellat eternũ ſuppliciũ nõ penãſẽſus ſʒ carẽtiã viſiõis ði. ideliũ ↄſoꝛtio nõ fepant᷑ cñ oĩat ecctiaʒ fidelibꝰdefũctis qð nõẽ ſic iteiligẽdũ vtĩidigeãt ꝙp eis oꝛet᷑.ſʒ qꝛ oĩoes q̃pꝛo exñtibus ipuꝛgatoꝛioſũt ſuffragiapꝛo ilł ſũt gr̃aꝝ actiões. Mõ ꝑp virtutẽ.i.actũ virtutis.ſʒ fidei la⸗ cim.i.ꝓp ſuſceptionẽ baptiſmi ⁊ ipꝛeſſionẽ cara⸗ cteris. Suidã putãt gam opantẽ? cooꝑanteʒ?c. hec opinio ſimpir vera eſt.
hecſciẽdũ ⁊c. ſupius detmia⸗
nit mg̃ de bap qᷓ;tũ ad im ſacm m ſe.⁊ iquãtũ ad ſuſcipiẽtes. hic determiat de ip̃o qᷓtũ ad miſtroſ
⁊ diuidit᷑ ĩ ꝑtes tres. Mꝛimo oñdit
ꝙaptiſmꝰeq̃ ſcũs ẽ datꝰ a malo ſiẽ bono. Se⸗ cũdo reddit rõem.ibi. Quia miſteriũ ti. Tertio q̃rit q̃ ſit illa ptãs quã xp̃s dare potuit miniſtriſ. in bapꝰ⁊ in miſtrãdo⁊ noiuit ibi. Nic queritur.
—
Articuluspꝛimus.
ra hůc di.q̃rẽdũẽ pᷣnciplt ð.4. I rcd Podeptãte bapriʒandi.? de quodã effectu illiꝰptãtis qẽ̃ cara-
cteris ipꝛeſſio. Tertio ð collatiõe baptiſmi a ma
lo miſtro. Quarto ð collatiõe baptiſini a bono.
Circa pm q̃runt᷑.. Pq̃rit᷑ vtrů xpᷣs iquãtũ hõ poſſit pccã remitter ĩ bapꝰ.⁊ vtrũxp̃s miſtris ſa⸗ c̃oꝛñ ↄtulerit ptãtẽ coopandi ad emũdationem.
ili⸗ pois ptãtẽ hz dimittẽdipccã ⁊. Sup quẽ videris ſpm̃ deſcẽdẽtẽ⁊ manẽtẽſup euʒ
Tertio q̃ẽ illa ptãs baptiʒãdi quã xp̃s dare potu it miniſtrisſʒ noluit. Quãrto vtrũ xp̃s ↄferre po tuit ptãtẽcreãdi alicui creature. S Hin pxpᷣs iquãtũ hõ põ
R m0 oñdo pecã remitter᷑ iĩ bap⸗ math. dicit. Saluatoꝛ.vt aũt ſciatis qꝛ Item Jo.p
„
hicẽq baptiʒatĩſpũ.ſ.ſʒ.ſſ. deſcẽdit ſup xp̃ʒ iqᷓ;tũ
„
põẽ̃.⁊ baptiʒare iſpũ ſcõ ẽ remittere pccã. ðxpᷣs ĩ
bapꝰ poteſt pccata dimittere inquantum homo. Item maius eſt ex pellẽ diabolũqᷓ; eiꝰ effem̃. foꝛ
tioꝛ ẽ n.cauſa qᷓ; effcũs ſed peccatum eſt effectus diaboli. vñ ſap̃.⁊ d. Inuidia diaboli moꝛſ itrauit
ioꝛbẽterraꝝ. Lñ& xp̃s ĩquãtũ hõ ptãtẽ habuit de⸗
mões expellẽdi qð pʒ.qꝛ diſcipułſuis illã ðditmt
ro foꝛtiꝰpõt iquãtũ hõ expellẽ pcem̃. õtra augꝰ
oi.gʒ up Jo. vſus finẽ loquẽs de creariõe iuſtoꝛũ ʒ iuſtificatiõe ipioꝛũ diẽ ꝙ ſixtraqʒẽ eqlis potetie pec maioꝛis ẽ mißicoꝛdie. Sʒ xp̃s ĩqᷓ;tũ hõ nõ hʒ
potẽtiã creãdi.q nec iuſtiſicãdi. Itẽ augꝰli. gʒ. q. q.ᷓʒ Soli ðo ↄuenit illuminare aias ſ ʒiremiſſio nepccõx ibap illumiat᷑ aia. ð ſolus deꝰ põt pccã remittẽ. Rñdeo ꝙ largiſſime accipiẽdo nomẽre miſſiõis. remiſſio pccĩbap q̃drupli põt itelli eẽ
0
ab aliqꝰ.ſ.effectiue.mitoĩe. miſteialj· ⁊ h vlſacc⸗ iſtituẽdo vliſtitutũ admiſtrãdo. Mmõ ax iqᷓ;tũ
ẽhõ nõ põt eẽ remiſſio pccõꝝ.ſʒ ſic ẽ ab ip̃o ĩauãtũ
ẽ deꝰ. ⁊mõẽ ab eo iqᷓ;tũẽ hõ qꝛ iqᷓ;tũẽ hõ ꝑꝑ ſuã paſſionẽ meruit vtĩ bapꝰ remittant᷑ pce. ʒmõ ẽtẽ ab eo ĩqᷓ;tũ ẽ hð.qꝛ ĩqᷓ;tũ ẽ hõ miſteĩalr ſacfmi⸗ ſtituit iĩ quo remittũt᷑ pccã. Iÿp̃e.n.iqᷓ;tũ defuit iſti tutiõis pᷣncipałlcã. mõẽ remiſſio pccõxa mi⸗ niſtris ecclie.⁊ de tali remiſſiõe dixit xpᷣs diſcipul quoꝝ remiſeritis pccã remittunt eis. Jo.ꝛ0. Sed
ſic ĩpꝛopß̃e dã aligs remittẽ pccm̃. Ad pn ĩ oppoſi
tũ dð ꝙ illa auctoꝛitaſitelligit᷑ ð filio hoĩs rõe diui ne potẽtie vtpʒ ꝑglo.ibidẽ. Ad ⁊n dð ꝙ ibi dt̃ xpᷣs baptiʒare iq;tũ ðus q;uis.ſ.ſ.ſr ip̃m deſcẽde- rit ad oñdẽdũ ĩ eo plenitudinẽ ge ĩqᷓ;tũẽ hõ. Ad ʒm dð ꝙ demones expellebatiqᷓ;ᷓtũ deꝰ.⁊ pᷣterea pñana nã xp̃i magis erat capax ptãtis expellendi ðmonẽ a cõꝑe qᷓ; pccm̃ ab aia.qꝛ pnñ ᷓgrit ĩfinita
tẽ potẽtie ſʒ ⁊mn.eo ꝙ ꝛm fieriſi pot niſi ꝑ ge ifuſiõʒ
q̃ nõpducit᷑ ĩeẽniſipcreatiõem.nec pcem̃ ĩhoie ẽ effcũs diaboli ſʒ volũratis ꝓp̃e.nõ.n.ẽà ðᷣmõe ni ſi.ſuaden ziclinãdo. Ar. ad ꝑtem aliã ꝓcedunt
de remitten pcem̃ effectiue.
— vtrũxp̃ mi⸗ 1 Ecundo quel itur ſtris ſacoꝛũ tulerit ptãtẽ coopandi ad emũdationẽ in
teĩoꝛẽ. Et vĩ ꝙ ſic m phi.liꝰp de gñatiõe.q̃ cõi⸗
cãt ĩmã agũt ⁊ patiunt᷑ ab iuicẽ.ſʒ oẽs aie cõicãt in pᷣn· poſſibili qdẽ eis loco mãe.ðᷓ pñt agẽ ⁊ pati ad iuicẽ.g aĩa miſtri põt coopari ad emũdationẽ ite⸗ rioꝛẽ aie illiꝰcui ſcfm miſtrat. Itẽ coꝛpꝰ põt coo⸗ pari ad iterioꝛẽ coꝛꝑis emũdationẽ.ðᷓ a ſiti gia ad gie emũdatiõeʒ. Nõtra.oẽ qð ve coopat᷑ ad iteĩo rẽ aie emũdationẽ oʒꝙ tãgat eã.oʒ.n.ꝙ vᷣtꝰ agen⸗ tis ſiłſit cũ patiẽte ſʒ nulla ſubſtãtia creata ſil põt eẽ cũ aia.qꝛ vt dið ẽccliaſticis dogmatibꝰ.cꝰ.yo. labi m̃ti illi ſoli poſſible ẽ g eã creauit. ð nlla cre atura coopari põt ad aie emũdationẽ. Rñdeo ꝙ gliquẽ poſſe coopari ad emũdatiõeʒ iterioꝛẽ duplr c

1.
ßritelli. aut ipaʒ emũdationẽ iteioꝛẽ attigẽdo.aut
Quarto vtrũ caracter ꝑqðlibʒſac̃m ipꝛimat᷑.
nd eã aliquo mð diſponẽdo. Pꝛimomõxpᷣs nõ Rimo oſtendo gcbn—
ʒtulit ptãtẽ miſtris ſacfox coopãdi ad emũdatio⸗ c. aligd—— wnwie nẽ iterioꝛẽ. qꝛ illa fieri nõ pot niſi ꝑgraʒ q̃ nõꝓduci ℳ———— Suwi nrieẽ niſipcreationẽ. illa aũt creatura capar ẽ tres: porẽrie paſſioes⸗r irne·eirereenaſt dnüe potẽtie ꝑ quã poſſ⸗ attigẽ actũ creãdi ſiuepſe creã bus abſolutis? actib exceptis. ſ; cai acter nõ eſt nän go ſiue ereãtẽ adiimãdo ſiẽ vnꝰ inuataliũ ad nauẽ porẽtia aie. qꝛnð Ananece palio. að— iyi ei trahẽdũſiue iſtẽm cauſãtis eẽndo.vtꝰ.n. quã iſtẽm p oẽs paſſiões· nec ẽhitus.qꝛ i uh— recipit apᷣncipali motoꝛe ꝓpoꝛtionat rei fcẽ ⁊mõ pot cœrꝛnpꝛ hitus p— act——— ibee faciẽdi.ſʒcreata nõẽ capaꝝ vtutiſqᷓ ꝓpoꝛtioner di oñdet᷑ idelebilis eit. planũe— ilſegnbel ſtãtie nõ entis ad ens cũ ſit ifinita.⁊ nila creatura aligd abſolutũ in aid. Irẽ— 6— istos nn caparſit niſi vtutis finite finitũ aũt nõppoꝛtiona᷑⁵ a ad diiguencůfidelẽaoi igenun⸗ ifinito.ſcðo mõxp̃s ↄtulit miſtris ſcroꝝ ptãtẽ coo⸗ ſtiguit᷑ q;tũ ad iudiciũ ecclie militãtis Piu ptio icriusn pandi ad emũdationẽ iterioꝛẽ. qꝛ ptãtẽ hit ↄferẽ nẽſaci exteriꝰ.⁊ qᷓ;rñ 34 iudiciũ ecclie ti iiuu di ſctʒ quo ex iſtitutiõe diuina diſponit ſuſcipiens nſuſceptionꝭ gre ireriꝰ.nec ad diſponẽdũ a jaſimne gdſuiiterioꝛẽ emũdationẽ.ſiẽ agẽſnãlẽ iqᷓ;tũẽ dei qꝛ diau detie 3rihe— n iſ̃m diſponẽdo⁊ oꝛganiʒãdo coꝛpꝰdiſpoſitiecoo ẽauoeicapax? Weehenſe 5.— gpt pat᷑ ad aie ifuſionẽ.qᷓ;uis i multis ſit diſſiſe. Ad niſiex n⸗ ſua diſpoſita eẽt ad ſuſcipi——₰ aðl pn ioppn dõ ꝙ maioꝛitelligẽdaẽ ð mã iq̃fũr foꝛ qdeipticeps eenõpor. Necac— n u 4 nmi me gñabtes ⁊ coꝛꝛuptibiles ꝑ nãm qlis nòẽ actu⸗ ad ſufficiũt gre⁊ vtutes erun— n u 6 dieltn alitas ißiꝰaie. Adm dð ꝙñnõẽſie qꝛ foꝛms coꝛ⸗· ¶ Seẽt ponẽ caracterẽ in aia ſi diceret qd abſo 1 ahun poꝝ que mundant᷑ ſũt gnãbiles ⁊ coꝛꝛuptibiles ꝑ Jtẽſi caracter dicererqd abſi olmũcũ— po 66 min nãm excepta aia intellectiua que incoꝛꝛuptibilis necſbᷣanec qtitas ſeq̃ꝛ et ꝙ eẽti gnẽ qͥlitaris. h mn eſi nãliter ⁊ tñ eſt coꝛpoꝛis humani ſubſtantialis nõ eſt vex· qð pʒ diſcurrẽti ꝑſinglas ſpẽs. nò.n. —„ 36 ℳ 6 3 ti⸗ 18.7 C4—* 4) E ti0 uei t ar. nec in ſpẽ. qꝛ nõẽ nãlis potẽria vl impotẽtig pityunirti potuit miſtris ſed noluit. Rñdeo ꝙ ptãs neci tria, qꝛ nõifert paſſionẽ ſenſui nec 9ꝛit ex aliq̃ dayrms nd ibaptiʒãdo multipli diſtingui ↄſueuit. vnd poſſe paſſiõe. Ino ẽpaſſibil qliras. nec in 4 ſpẽ qꝛ illa cderi deyrln creare gram ꝑ quã aia můcat. ⁊ꝰ in coopando ad qᷓlitasẽ inq;tirate. caract᷑aũt noẽin Aliq̃ qtitate- giſcuuage eisgie creationẽ.ʒ? excellẽtie.ꝓ iuocatiõis.yꝰ in reſtat ð ꝙnõſit aligd abſolutũ. Ixẽ ſi vñ ſe hrecð cicnens ſtitutiõis.õꝰ miſterij exterioꝛis. Pꝛimaʒ ptãtem ſecratio ecclie ad eãira ↄſecratio hois 0 im.ſed juriit dii nulli darepotuit.potuit.n.dare talẽ ptãteʒ alicui poſecrationẽ ecclie nõ cãtur ĩea niſi q̃dã relatò 44 nurꝰ/tupeg vtplus de ga deꝰilli ↄferret quẽ baptiʒaret quã cutũ diuinũ. ð ſlr ꝑcõſecrationẽ hois iſuſceptiòe udiſuneiru alij baptiʒato ab alio. ſʒ hãc ptãtẽ excelientie daf ſacfi nõ cãtur in eoniſi qͥdãrelatio ad dei cultum. yrrſiiynnl⸗ noiuit ne ipes ſalutisi hoie poneret᷑.q̃rtã ſilr dat̃ õrra dam̃. lib. 4c.j. diẽ ꝙ ꝑ bap fi nobisre adliſcipidũs potuit. potuit. n.facẽ vt in noie petri vłpauli ve⸗ gnãtio ⁊ ſigillũ. ꝑ figillũ irelligẽs caracterẽ. ſʒ ſigil⸗ intidonei e rus celebraret᷑ baßᷣmꝰ.ſʒ noluit ne bapᷣmꝰ diuide iũẽ aligd abſolutũ. ð caract in diaẽ aligd abſolutũ. iuuigeic ret᷑.⁊ ne credipoſſʒ ꝙ ꝑ vtutẽ puri hœis iuocati ſu Itẽ dio.c.ꝛeccl. hierar. vltra mediũ di ꝙ adue iu ditßn ſcipiẽs ſacfm iteriꝰmũdaret᷑. qntã ſilr dare potuit niẽti ad bap donat aſũmo ſacerdore ſacrũ ſigna pooeducii potuit. n. facẽ vt aligs hõ ſuũ ppꝛiũ bap ninſtitue- culũ.ſʒp h nõ v poſſe itelligẽ niſi caracrerẽ. Sed tiacehuqu ret ad eiꝰſuſceptionẽ ⁊ ſuſcipiẽs diuia vtute mun ſacrů ſignaculũ nõ põt eẽ niſi qd abſolutũ:qꝛ ſacra- 3 tißahncpala daret᷑. ſed noluit ne auctoꝛitas fui baß minueret. re:relatiõis acrꝰeſſe nõpõt. d aut ſacfmaſacrau bapnhgin ſextã bʒ mgtʒ dare potuit.ſʒB ẽvex. vt pʒ ex qõe do.ꝗᷓcaractẽ aligdi aia abſolutũ. Itẽ m phi.. tonjjonpo ðcedẽti. Eñ in h cõit opiomgii non tenet᷑. Si.n. bhiinadalidubémotuenechmitatsshabre gneilanli veꝝ diceft mig difficile eẽtipꝛobare erroꝛẽ anic. nõpõtĩ aia cãri relatio ad fidei cultũ niſi mediãte tepnertſer ⁊ quoꝛũdã alioꝝ dicẽtiũ ꝙ ĩtelligẽtia creata aliam aliquo abſoluto ſuꝑ qð fundat᷑.ſʒ illð nõpoſſumus ſileni creauit in vtute cauſe ÿᷣme tanq; inſtim eiꝰque tñ ponẽ gam.qꝛ q;uis illa coꝛꝛnpat᷑ ꝑpoc̃ tñ ba tioadh— opinio eſterronea. remanet oꝛdiatꝰad fidei cultũ. Reſtatʒ ꝙ illðõà ina votd B 9 rto neritur vtx xpᷣs ↄferre Jolutuʒ ſuꝑ qð fundat᷑ oꝛdiatio illa ſit caract᷑. Ad iu orlc t q potuit ptãrem iſtã qõnẽ dicũt gdã ꝙ carack nõẽ aligd abſolutũ in duccitusy creãdi alicui creature.ſʒ qꝛ vitas huiꝰqõ aĩa.ſed ſola relatio oꝛdis ad aliquã ſacrã paſſiont utmine
( nis ſufficiẽter h ꝑ illã vtrũ aligd poſſit creari ab vractionẽ. Sʒ 5 Barguit᷑ ſic vᷣm cõmunẽ docto⸗ ize. 2nd gliauo pncipio crẽatoqᷓͥ detmiata eſt li.ꝛ.di.p. rũ theologie opionẽ.⁊ hm qð ex ſnia dio. põt trahi ſteeilogbey ẽtpeaq̃ dcãſũti⁊ q.di.pñris ⁊ id de iſta nůc ſup⸗ caractſicicar· iſxanir uſiguitaſſumilat ẽmn Jdijſicuder ſcdeo vt reperitio iutilis euitet᷑. ſicat. n. gr̃a gratũ faciẽtẽ.⁊ẽt giaʒ diſponit ad eiꝰ Krödeicn) ſuſceptionẽ. Vña doctoꝛibꝰdĩ ſac̃m abſolutiõis Miſhegi: ¶Articulus ſecũdus. iterioꝛis q̃ẽꝑ gam preſpectũ abſoltonis extioꝛis. käp gterun
. ſu
q̃rit᷑ deꝛ p̃nci⸗ cipit. Aſſimilatẽt aĩam deo gipᷣm imp̃mit. tñ ga nichgdn Onſequemter pali. Etcircaß ꝑipmẽ in gia ãdã ꝑticipario ðiuie prãtis alig ab il cihi. unn
q̃runt᷑. ꝓ. M vtrum caracter ſit ali aqᷓ eſty nãm ⁊ ab illa q̃ eſt p graʒ gratũ faciẽtem. hnine
ad abſolutũi aĩia. Scðo vtrůſiri aãe¶ Xñ qꝛcaract eſtqdã ſilirudo ge q̃ gra aiaʒ ðo aſſi inhue ſſentia. Tertio vrrũ poſſit deleri. miilat inqᷓ;tũ eſtſue imagis foꝛma.nõ ṽañt incõ Lujun⸗
*
Wun
65

gujuin Wric⸗
nu
v.
ueniẽs ponere ꝙ ſoli relatiõi iſta ↄueniãt ficut ali⸗ cui rei abſolute cũ relatione.aꝛ relatio q̃ ipoꝛtat᷑ ꝑ ſignñ.⁊ relatio qͥ eſt in diſpõne ad illud ad qð diſ⸗ ponit ⁊ relatioq̃ eſtint᷑ diſtictos.⁊ relo ſiliiudinis fundate eẽ vident᷑ ſup aligd abſolutũ. Mꝛeterea cũpſuſceptionẽ cuiuiiʒ ſacri cauſet᷑ in aia ſuſcipiẽ- tis aliqᷓ reto ad aliquã facrã paſionẽ vłactionẽ.in ſuſceptide cuiuſiʒ ſacfi impmet᷑ caract qð flaſuʒẽ. qꝛ ĩſuſceptiõe ſacfoꝝ alioꝝ a ſacfobaß?⁊ ↄfirmatò
nis ⁊ oꝛdis nõ impÿmit᷑ caract. vñs ꝙ nõ ſit ponen
dũ ꝙ caract᷑ in aia ſolã ipoꝛtʒ reloneʒ · Et qᷓuis pꝛe dicte rõnes foꝛtenõ multũ cogerẽt illũ q vellʒ de⸗
tů qꝛpᷣdcẽ rõnes pbabiles ſůt. Et dam̃.⁊ dio. eoꝝ
Icluſio ↄcoꝛdare ṽ. vt pʒĩcoꝝauctatibꝰallegatiſ ijoppon/ad ꝑtẽꝛm.xẽt coĩopioni doctoꝝ in theo⸗ logia.iõ ↄcedo ꝙ caract nõ ipoꝛtatſolã relonẽ.ſed
viqd abſolurũ.fuꝑ qð fundãt᷑ relonesqͥ ipoꝛtant᷑ ꝑſi: diſpoſitinũ: diſtictiuũ ⁊ aſſitatiuũ ſʒ qd ſit
ilud in ſpãli nõ intẽdo hᷣ oñdere niſi loquẽdo ð ca
raetere baptiſmali tñ. de quo d ꝙeſt qᷓdã q̃litas
ſpůatiaia diſtictiua illiꝰgſuſcepᷣ fidei ſacm ab il
lo ꝗ ſacm ſidei nõ ſuſcepᷣ.nõ dicohñtis hitum ſi dei a nõ habente.quia in habendo habitum fidei pnt ↄuenire hñs baptiſmalẽ caractereʒ ⁊ nõhñs. bapriʒatus.n. bap flamis hz hitũ fidei nõ tñ cara- cterẽ baptiſmalẽ. ñi potuit hre bap aq̃. Eſt etiã ſi gnificatiua gre tãq; ſilitudo eiꝰ. ñ qᷓʒuis fit res ſa ci exterioꝛis.ẽtñ facn g̃e. Eſtẽt ad gfam gratũ faciẽteʒ diſpofitiua.qᷓ;uis.n.aia ex nã ſua ſit apta nata recipe gr̃aʒ.tñ ex h nõſegt ꝙ ſit ad h diſpoſi⸗ ta diſpõne q̃ ſit idonca vt ſibi ga ĩfundat maxieꝓ pter ſui vnionẽ ad ifcãm carnẽ. Wulti.n.ſunt ad aligd ſuſcipiẽdũ apti nati.⁊ ẽtpotẽtes.qtñ ad hñ ſunt idonei. Per caracterẽ aũtẽ aia idonee diſpo ſita ad gr̃e ſuiceptionẽ.niſi aligd repugnãs gre ob ſiſtat. Vñ ⁊ pÿoꝛdie nature ifundit᷑ ĩ bapꝰq; gra ſup poſito ꝙ educat᷑ ĩeẽ ꝑcreationẽ.⁊ ſi ducit᷑ de potẽ tia aie ꝑ aliquã viĩ ſac̃is collataʒ ſit miſtris a deo tãqᷓ; a pᷣncipali agẽte adhuc pÿꝰoꝛdine nã̃e cauſat᷑ ꝑ bap qʒ ga ifundat᷑. Per pᷣdictã ẽtqͥlitatẽ.ẽ fomi tis rep̃ſſio.⁊ hõ potẽs ad ſuſcipiẽdũ alia ſact᷑a.ita ꝙ ſine illa nullũ aliud ſacfm poſſitſuſcipi. Nñ e ð bap⁊ eiꝰeffec. Aeniẽs. Si qs ipᷣſbyteꝝ oꝛdiatus dep̃hẽderit ſe nõ eẽ baptbaptiʒef ⁊ iteꝝ oꝛdiet᷑. Et quo ad b põt dici ꝙẽ q̃dã ſupnãlis potentia ad oium alioꝝ ſactoꝝ ſuſceptõnẽ Ad p in oppm dð ꝙ ilta auctoĩtas phi.itelligit de his q̃ ſũtĩ aĩa vel eẽ pñt ꝑ vᷣtutẽ nãe.caract᷑ aũt ẽ ſupnãlis potẽtia vt
viſuzẽ. Ad dð ꝙ gr̃a cũ ſit delebil in via⁊ po
ſit eẽ in iilo ꝗ bapn aq̃ nð ſuſcep̃ nõ eẽt ſufficiẽs ſi gnñ diſtictiuũ dedicati ad cultũ dei ꝑbap ſuſceptõ
nẽ a nõ dedicatop illũ modũ.oñſuʒẽẽt ꝙ nõẽ ideʒ
poſſe ſuſcipe graʒ ⁊ eẽ idonee diſpoſitũ ad eãdẽ.qᷓ; uis ẽt ꝑ g̃aʒ? vtutes poſſit hõ exire ĩ opa merito⸗
ria⁊ repmẽ icliationẽ fomitis ne dñet᷑.tñ ipſaʒ re⸗
pᷣhẽſionẽ cũ adiutoꝛio caracteris cetis pibꝰeffica- ciꝰfacẽ põt. Ad ʒndð.ꝙ cũ caract ſit qͥdã ſupnãliſ
potẽtia reducit᷑ ad ſcðaʒ ſpẽʒ q̃litatis q̃ẽ nãlis po
tẽtia vlipotẽtia aĩe ſi hitus vtutũ ifuſaꝝ reducũt᷑ ad pᷣmã ſpẽʒ qᷓlitatis in qͥ fũt vᷣtutcs acgſite. Vel põt dici ꝙ ſiẽ coꝛꝛuptibilia ⁊ icoꝛꝛuptibilia nõ ſunt ieodẽ gnẽ ᷣmphi.io.meta.⁊ multo foꝛtiꝰneci ea⸗ dẽ ſpẽ að ſitr q̃litates nãles vel acqſite nõ ſunt in
. eadẽ gnẽ cũ infufis.vñpðt diciꝙraracter q;uisñ ſit in aliqͥ ſpẽ q̃litatis nãlis. deqbꝰoduit᷑ phi.tñ in qᷓ;tum eſt fupnãlis potẽtia hʒ ſiitudinẽ cũ ſcha ſpẽ ⁊ inqᷓ;tũ eſt diſpõ ad gr̃aʒ hʒ aliquã ſilitudinẽ cũpÿ ma ſpẽ. ⁊ inqᷓ;tũ eſt qͥdã ſpũalis aie cõfiguratiorõe cuiꝰeſt ſignidiſtictiuũ hʒ aliquã ſititudinẽ cũ pẽ nec reputes abſurduin.qꝛ pfectiões iiferioꝛibꝰ multiplicate ſunt in rebꝰſuꝑioꝛibꝰꝑ modũ excellẽ⸗ tioꝛẽ.⁊ magis vnite. vñ in nã fũma oœẽs pfectiões aliaꝝ reꝝ ſunt excellẽtioꝛi mõ in ifinitũ.⁊ oẽs in ea real ſũme vnũ. Ad 4.dð ꝙ ſi int ↄſecrationẽ ecclie ⁊ ↄſecrationem hois ꝑ bapſit qliqͥlis ſilitu do qᷓ;ũ ad ea q̃ gerunt᷑ exteriꝰ.ſilitudo tñ eſt mul⸗ tiplex ⁊ magna qᷓ;tũ ad ea que fiunt in aia ſi uſeipiẽ tibus ſacfm interius.—
Ecundo querit ene v ꝙ ſic. potẽtia eſtimediate ieſſentia aie. ſʒ vt viſuʒ ẽ ex pᷣcedẽti qõne caract baÿ eſt ſupnã⸗ lis potẽtia.ꝗᷓ eſtimediate in gie eſſentia. Jtẽ ĩeo⸗ dẽ eſt diſpõ⁊ hitus.ſʒ gr̃aq̃ eſt hitꝰad quẽ diſponit caract eſt imediate in eſſentia aie ð ⁊ caract. Lð tra caract eſt q̃dã aie ↄfiguratio, ſʒ ↄfiguratio aie ñ eſt5m eſſentiã.ſʒ ᷣm potẽtias.qᷓ eſt imediate ĩali⸗ qua potẽtia aĩe fiẽi ſubiecto. Rñdeo ꝙ caracter eſtigie eſſentia ſʒ nõ imediate. imõ mediãte potẽ tia. B eſt dictũ ꝙ ẽ in aia ſub rõneqͥ potẽsẽ.qð iõ di co.qꝛ potẽtia aie vltra eſſentiã aie nihil ponit niſi relationẽ.vt planiꝰoñſuʒ eſtli.j. qð aũt caract.pꝰ ſit in potẽtia pʒꝑ B.qꝛ eſt ſuꝑnãlis potẽtia. ad qð ſegt̃ ꝙ ſit ꝑfectio nãlis potẽtie.ſiẽ videm? ꝙ graq̃ ẽ q̃dã accntal⁊ ſupnãlis eſſentiaẽ ꝑfectio imedia- te ipᷣiꝰeſſentie aie ĩeſſe. Scðoꝛmn opionẽ q̃ ponit graʒ differre realr a caritate ᷣm aligd abſolutum. Magis aũt dʒ poni iitellectuqᷓ; ĩ volũtate. qꝛeſt qᷓlitas diſtictiua baptiʒati a nõ baptiʒato ⁊ ſigniſi catiua gr̃e vt eſt fidei foꝛma.⁊ẽt eſt ad eã diſpoſi- tiua ⁊ ptãs ſuſcipiẽdi alia ſac̃a ſiẽ viſuʒẽ ex qõne pᷣcedẽti. Eſtẽtq̃litas illumiatiua.vñ ᷣm dio.ʒꝰ.c. eccł. hierar. Quãuis oĩa ſacfa illumiationẽ hẽant. tñ ſpãlit bapmꝰ illumiatio dr.qͥlitas aũt diftictiua ↄſecrati ad cultũ fideia nõ ↄſecrato.⁊ſignificatius gre vt eſt fidei foꝛma.⁊ ad eãdẽ diſpoſitiua rõna- bilit poni dʒ in illa potẽtia in q̃ eſt fides. hec aũtẽ
itellect?vti.ʒꝰ.li.onñſuʒ eſt.q̃litas eſt ẽt ſpũalit illuj
minatiua cũ iliumiatio ꝑtineat ad cognitionẽ.po ni dz in potẽtia cognitiua q̃ eſtitellectꝰ. Qualitas ẽtq̃ͥ eſt fundam̃tũ oinm hierar.opationũ ⁊ paſſio⸗ nñ in eccleſiaſtica hierar.rõnabilr poni dʒĩ illa po tẽtia in q̃ eſttotiꝰſpũalis edificij fundam̃tuʒ. aũt eſtitellectꝰ.In illo.n.eſt fides q̃ totiꝰẽ ſpũalis edi ſicij fundam̃tũ ꝓbabili qᷓ baptiſinalis cgract᷑ poni
dʒi potentiaitellectiua. Ad pnin oppndð ꝙꝑ ma ioꝛverg eſt de nãli potẽtia.ſupnãlis tñ eſt in nãli. Ad dð ꝙ carat᷑ẽ diſpoſitio ad gr̃am inq;tuʒ ꝑ ipſaʒ foꝛmat᷑ fides.⁊ iõ magis eſt in potẽtia in qᷓ ñ des eſt qᷓ; in volũtate iq̃ eſt gra hm dicentes gr̃aʒ realiter re abſoluta idẽ eſſe cũ caritate vel in eſſe⸗
tia in q̃ imediate eſt gra ᷣm aliques dicẽtes realit ßᷣm aligd abſolutũ differre gram a caritate.
vtrũ caract᷑ poſ⸗
t E rtio queritur ſit deleri. Et vi⸗
der ꝙ ſic ab eodẽ agente.ſ.deo⁊ ieodẽ ſu⸗
biecto.ſ.in itellectu eſt caracter ⁊ fides. ſed fides
E 2

eſt deievilis.& aſimili⁊ carrcter. Iteʒ glo.ſuper iilud pſal· E ubeſcãt? reuereant᷑. dicit ꝙ malitie araeterẽ ſeip̃dicatoꝛes ↄfundũt igne celeſti. a ſi mili vitaris fidei caracterẽ.faln doctoꝛes ⁊ pᷣdica toꝛes deſtruere pñt doctria fallaci. Itẽ diſpõ ad grum coꝛꝛũpi põt peaqᷓ diſponũt ad ʒrium gre. ſ vtſupius hitum eſt cgcteſt diſpõad gram· ð coꝛ rũpi põt ꝑmala opa q̃ diſponũt ad pᷣriu ge.i. ad pcem̃ moꝛtale. Lotra ſact̃a que nõ impꝛimũt ca⸗ racterẽ iterant᷑. qꝛeffectũ indelebilẽnon immũt vtpnĩa. euchariſtia. mimoniũ.? extrema vncto illa voq̃ imßmũt caracterẽ nõiterant᷑. ſ. baptiſin? 5 vmatio. eꝛdo. ʒ ṽꝙ impmãt aliquẽ effectũ ide ebilẽ. fedeffectꝰeoꝝ q eſt gra eſt delebilis.ergovĩ ꝙ alius effectus eox.ſ. caract indelebilis ſit· Itẽ ſm aug. li.⁊ ʒᷓ eplam pmeiani vltra men. ſacfo ſe
mel ſufcepto nůq; eos carebit. ſed nõphritelli gi de ſacfo exterioꝛi.qꝛ iluud trãſit. ð opʒ ꝙ itelliga tur de facto iterioꝛi q eſt caract᷑. ⁊ eſt indelebils- Ad iſtã qõnẽ dicũt alig ꝙimß̃ſſio caracterisẽp qpᷣdã aie rõnalis cificationẽ ꝓut ſcificatio dr debu tatio ad aliqd ſ cm̃. ad hãc aůt ſcification? no mã⸗ gis actiue opat᷑ aqᷓ iſicãda q; oleum velchꝛiſina ad ſun ſcifica ion ẽ.niſi ꝙ hd ſe ſubijcit tali ſcifica⸗ tiõi p cõſenſuʒ. nõ aũt res pᷣdicte. qꝛ liꝰ arꝰ. carẽt. ⁊õð qlitercũq; aia varict pꝓpꝛias opatiões nũq; cꝛratterẽ caract᷑ amittit ſiẽ chriſina vel oleñ nũẽ; ſciſicationẽ pdũt qᷓite cũq; trãſmutent᷑ dũmodo nõ S Sed hee rõ ſufficẽ nõ Vr. qꝛ er cõ fecratiõe o eichꝛiſmatis nõ cãtur in eis aligd ab⸗ ſolutũ.ſed qͥdã relatio ad detminatũ vſum funda ta ſup factũ eſſe ↄſecratiõis ex iſtirutiõe diuinavel eccłlica.caract᷑ aũt dicit aliqd abſolutũ in gia vtvi ſinn eſt. 2õ alijs vñaliarò ind elebilitatis caracte⸗ ris aſſignãda. Dicũt.n.ꝙqꝛ? carat nõ dat᷑ ad actũ icuins vᷣturis vcl ſcie nõ hʒ Zᷣriũ aliqð vitiũ vel ignoꝛãtiã ⁊ iòõp aliquẽ actũ itellect ſeu volũtatis coꝛꝛñpi nõ põt. Sed hec opinio adhuc plene nõð ſa
.
riſfacitcñ.nfupᷣdictũ ſit qð diſponit ad gr̃am vt
etſidei foꝛma? exↄſequẽti diſponit ad vtutis ac
tũ. Ideo põt alio mõ⁊ planꝰaſſignarirò idelebili tatis ſue. nulla.n.q̃litas ſimptr coꝛꝛũpit᷑ niſip coꝛ⸗
ruptionẽ ſubiecti vel diſ poſiriòis quã p̃ſupponiti
f biecto vel ꝑactionem ſui ʒrij vel qꝛ qen non Continuat eã in eſſe caracter aũt qᷓlitas ſimplex eſt cuius imediarũ ſubiectũ eſt intellectꝰ?qui incoꝛꝛu⸗ ptibilus eſt.⁊ nullam in ipſoitelleeru ßſupponit di ſpoſitionẽ coꝛꝛuptibilẽ. deꝰetiam q ipſum imßſſit ipſum nð vult deſtruere.ſʒ ad eiꝰpmanẽriã adeſt infiuẽtia dei ſine qua nulla crearura põt in eſ⸗ ſe manere. Mulla ẽt actio cuiuſcũq; potẽtie aie õ⸗ rat᷑ eidẽ. qꝛ ex nã ſua nõ detminat potẽtiã aliquã ad aliquẽ determiarũ actũ vel paſſionẽ. ſed ex oꝛ⸗ dinatiòe diuia. quãuis.n.ſignificare gramvt eſtfi dei foꝛma ⁊ diſtinguere dedicatũ ad cultũ deiañ dedicaro cõuemat ei ex nã ſus.aptitudinalirer. tñ qð actu ſit determinatꝰad talẽ actũ fignifican di⁊ diſtinguẽdi hoc nð eſt ex ſua nãſ ed ex oꝛdinatione
„
dinina.ſicur quamuis ſenſibilis ablutio ex nã ſua pabeat aptirudinẽ ad repñtandũ interioꝛẽ ablunõ nẽ⁊ ad diſtinguẽdũ interius ablutũ a non abluto. tñ ꝙ actu ſit dererminara ad ſic ſignificandũ ⁊ di⸗ ſtingnẽdũ. boc ſibi conuenit ex inſtitutionc diuina ſicut pʒ phu. pe liꝰ. de ſacra.p.y.c.⁊ Diſponere
regni ls ſignũ dicenet dipoſitio ad ilud munꝰ
Am.
etiã ad gramn vt eſtñidei foꝛma ⁊reÿᷣmere fomitẽ
ʒreddere hoiem potentem adſuſ cipiendũ alia ſa
cramenranõ ſibi ↄueniũr ex nã ſuaſed ex oꝛdiatio ne diuia.oꝛdinauit.n. deus vt hoi cuius itellectꝰ Bſignaculo ſignatus cſt gr̃am ↄferar diuina miſe⸗
ricoꝛdia.niſiĩ ſic ſignatoſit alad icõpoſſibile gre qð cõcupiſcẽuiã in corPꝛunat? qð ſuſcipe poiſit
aliaſaci.ſiẽ ſi rex oꝛdinaſſet ꝙ acũc; inneniref ſi⸗ gnatus alquo detminaro ſigno ab ipſo dato:ei ali
qð munus cõſerret. ꝓaduerſarios eiꝰ repᷣmeret
ipm potẽtẽ iudicaiet adſufeipiẽdũ nobilia officia
⁊prãs reßᷣmẽdi minicosI uos ⁊ ſuſripiẽcdi pdicta officia. Ex dictis pʒ ſolutio adp in opp
n. ex nã ſua deiminat iellectũ ad acrũ cuiꝰ rius põr cſſeĩ potẽuairellecpiua. Adndð ꝙ per caraeterẽ mulitieqapoc.Iʒ dr caract beſtie. itel- ligi pcem̃ moꝛtale cui ʒriat gra.caracteriaũt ba⸗ ptiſmal nipil põt eſſe ᷣriů in aia· qa diabolo ni-
₰
hilpot in aia impminec ꝑactiòes iius aie põt in
ſe cãri aligd priũ caracteri vtin qõne onſuʒ eſt. de
uset nõ vuitaiamſuo igno ſignatã ſigno oppoli⸗ to ↄſignare. dʒcũj d ꝙ diſoh adgraʒ cpꝛrüpi põt ꝑea q̃ diſponũr ad gre Zriũ ⁊c̃.dico ꝙœñn ẽ ve⸗ run de eo qð nò duſpoſuit ad gr̃am niſi ex diuma diatiõe.cinuſmodi diſpoſiio eſt caract.vtiqõ⸗ ne oñſumẽ. Põtẽt dici ꝙ aligd ex nã ſua diſpo- nit ad aliquã foꝛmã detminatã nec tñ coꝛꝛuptibi- le eſtp foꝛmã 5riã illifoꝛme. nec ꝑ diſpõnes ad eã diappaneitatis. n. eſt diſpo in aere ad luminis ſu 1 ceprionẽ.nec coꝛꝛũpit ꝑtenebraʒ nec ꝑ diſpõnes ad tenebꝛaſ.quãrũcũq; ſit.n.ſit aẽr nubiloſus.ma net in eo nãlis aptitudo ad luminis ſuſceptionem q̃ remotisipedumentis ⁊ lumiari pñte ſtati oꝛnat lnnine. vñ nõ miꝝ ñ talẽ dil põnem ſuꝑnãlẽ reſpe ctu gre põt deꝰinrellectuiimpꝛimere. hec autem dipoſitio cRcaracter.„ racip tr caraci ꝑ dð i M 410 quei bet ſacim makt. Et vr̃ ꝙ ſic m ſnĩam dio.⁊cexct. pierar. Laracter traditur baptiʒatoa dinina bea ritudie.ſʒ oĩa ſacia oꝛdinãtur ad diuinã beatitudi nẽ.ð vĩ ꝙ diuina btitudoqᷓ rõe ipꝛimit caractere baptiʒato eadẽ ròe ipᷣmat in cuiuſlibet ſact ſuſce⸗ ptiõe. Itẽ in quolibetſactoẽ aligd qð eſtſacm? nõres.⁊ aligd qð eſtres ⁊ nõ ſacfm.? aligd qð eſt res ⁊ ſacim. ſyillud qð eſt res ⁊ ſacm ẽ caracter. ſicut pʒ in bap· qꝛ caracterẽ res ablutõis erterio ris ⁊Eractʒ ge ꝑauãẽ ablutio interioꝛ. ð quodli⸗ betfactm caracterẽ ipꝛimit vt vẽ. Itẽ quodli⸗ bet ſacm deo ↄfñiguramur ⁊ ab ifidelubꝰ diſtigui⸗ mur.ſed diſtinctio ⁊ ↄfiguratio fiuntꝑ caracterẽ. qa vt viſuʒ ẽ caracter eſt ſignũ diſtinctiuũ ⁊ ↄfigu ratiuũ.ꝗᷓ qðlibet ſacm iÿmit cgracterè. CLontra xps fuit baptiʒatus. vt hẽrur Wath.ʒ 4e ſacer⸗ cos.iu illud pſal. Tn es ſacerdosi eternũ. ß ipᷣe nõ di caracterẽ hic.g baptiſmꝰ nec oꝛdo ipꝛimũt caracterẽ. Itẽ ſcra q̃ ipꝛimũt caracterẽ nd iterãt qcaracteridelebil ẽ. Sʒaliqᷓ ſcfa ſůt tterabilia.ð nõ oœia ipꝛimũt caracterẽ. Rñdeo ꝙ nõꝑ qðlibet ſcfm ipꝛimit caracter.nec etiã ꝑact? vtutũ.carg⸗ cter. n.ẽ ſignũ ſpirituale idelebile diſtictiuũ⁊ ſpũa usptãs idelebil depurata ad aliqð ſacfum. ⁊ hec cõrmuniaſũt cuilibet caracteri. Auia ſign ið oꝛdi
— — —
₰ 8 22 *
*
SS⸗
Sn ces. Etqꝛl hioꝛmute lign diin inkcban inimopp nelucfia diu nethoimad ſulceptnẽi ſacfavtraci verrisidt Nndög cunngu m̃giaſ — murpqð tſceipi Pꝛen
ſtöts
. — „

Ktuitpn neoiizel de Milgocpni⸗ Muʒnchipi edogrye Finnſi dium wccui wich udanilu dip inetj uuuyn eydipnes t naruumn updihij
n
usſſchunen nitetai vc nonſumreie Me e Moh
iwin Uwcm im. im hn nnauului
nauit ðs ꝙ nõ cõferret᷑ niſilaliauoſefibiliſigno.⁊ iõnõ ↄfert in actibus vᷣtutũ. Quia ſpũale iõ noluit
deus ꝙ ↄferret in ſctis carnalibus · i.ſacfis vete⸗ ris teſtamẽti. Quia idelebile iõ noluit deus v con
ferret᷑ in ſactis iterabilibꝰ vt dicũt qdã. Se Ihec rõñẽ eðneniẽs ñ.n.qꝛ ſacf̃m eſt iterabile.iõ nõim
ꝛimit caracterẽ.ſed qꝛ nõ ipꝛimitcaracteret᷑ ite- rabile. rõðq̃re q̃dam ſacramenta caractereʒ im pꝛimunt? quedaʒ nõ. vi mihi accipiẽda penes diuerſiratẽ prãtis ſpñalis deputate ad aliqð ſactʒ ʒ penes diuerſitatẽ diſtinctiõis.ptãs.n.ſpũalis 4 aliqð ſacf̃m deputata aut ẽ paſſiua qua ſ.põr pomo eẽ pticeps ſact᷑oꝝ ſpůaliũ i ſuſcipiẽdo. Aut ẽactiua. Er hoc dupl.q̃dã ad ducẽdũ ſaca ſpũa⸗ lia in notitiã alioꝝ⁊ maxime ifideliũ ꝑ fideixpᷣi cð ſtantẽ cõfeſſionẽ. Alia ad miniſtrãdũ ſcr̃a ſpũ alia credẽtibꝰ. Pꝛima ptãs datur in baptiſmo ꝑ qusʒ deputat᷑ homo ad hoc vt poſſit ſuſcipe alia ſact᷑a. Scða dat᷑ in ↄfirmatione. Tertia in oꝛdine ⁊ið
ſola iſta tria ſacfa ipꝛimũt caracterem ꝑalia.n.ſu
cfa eſt homo deputatus indelebiliter ad aliud ſa⸗ cf̃m ſpũale ſuſcipiendũ vel cõfitẽdũ vel miniſtrã⸗ dũ. Mer pᷣmã ptãtem diſtinguit᷑ totus exercit?ꝰmi litãtis ecclie ab exercitu cõtrario. Perſcðᷣam di⸗ ſtinguntur deputati ad certamẽ ſpũale ↄtra fideiꝑ ſecutoꝛes a cõi populo ſficut in exercitu oꝛdinato ad coꝛpoꝛale bellũ diſtingunt᷑ milites a peditibus Pertertiã diſtinguũtur duces ab alijs. oꝛdinati n.ad miniſtrãdũ ſacfa ðpntati ſũt vt ſint alioꝝ du ces. Et qꝛ hec tripleꝝ diſtinctio ſufficit in exercitu bñ oꝛdinato.iõ ex ꝑte qua caracter cõſideratur vt ſignũ diſtinctiuũ nõ fuit cõneniẽs ipᷣm ipꝛimi niſi in ſac̃o baptiſmi ⁊ cõfirmatiõis ⁊ oꝛdinis. Ad pᷣmũ in oppn dð.ꝙ caracter nõ ipꝛimit᷑i ſuſceptio ne ſacfi a diuina beatitudine.qꝛ illud ſacm oꝛdi⸗ net hoĩem ad diuinã beat itudinẽ tm̃.ſʒẽt vtper ſuſceptionẽ illiꝰſacfi ſuſcipiẽs habeat ptãtem alia ſacta veraciter ſuſcipiẽdi vel cõſtanter coꝛaʒ ad- uerſarijs fidẽ eõfitendi vel pꝛudẽter admiſtrandi Acd ꝛ dð ꝙ nõð opʒ ꝙ illud qðᷣẽ res ⁊ ſactʒ ſit ca⸗ cacter in quolibet ſact᷑o ſʒ ĩ impÿmẽtibꝰ caractereʒ tm̃.gd aũt ſit res ⁊ ſacf̃m in alijs ſactis oñdetur in tractãdo de quolibet eox. Ad ʒm dð ꝙ nõ diſtin guimur ꝑ qðlibet ſacf̃m tanqᷓ; exiſtẽtes in aliquo ſtatu fidei ſpãli g ſtatꝰfũt tres vt oñſũ ẽ in coꝛꝑe q̃ ſtiõis. Pꝛeterea ꝑ alia ſacfa nõ diſtinguimur di⸗ ſtinctiõe ⁊ cõfiguratiõe idelebili Fm quẽ modũ di ſtinguimur ⁊ ↄñiguramur ⁊ ꝑ baptiſmi cõ firmnatio nẽ? oꝛdinẽ. Ad pmad ptem aliã dð ꝙ xp̃us non fuit baptiʒatꝰ niſi baptiſmio Joãnisjqui nò ipꝛime bat caracterẽ. Siẽt fuiſſet baptiʒatus baptiſmo quẽ iſtituit nõ ſuſcepiſſet aia eiꝰ earacterẽ baptiſ⸗ mi.qꝛ vt viſũ ẽ caracterẽ q̃dã ptãs ad ſuſcipiẽdũ alia ſaca q̃ xpᷣm recipe nð decebat.qꝛ fuiſſet ſuper Ruũ.ip̃e.n.inquãtũ hõ accepit a deo i inſtãti cõce⸗ ptioniſſue oẽm plenitudinẽ ptãtis.cuiꝰfuit capar ad ſidẽ defendẽdũ ⁊ poſtmodũ ſacta iſtituẽdũ ⁊ eiſ efficatiã meritoꝛie dãdũ ⁊ cõferẽdũ.⁊ iõ nõ idiget caractere conĩrmatiõis nec oꝛdiſ.qꝛ ſine caractẽ paltioꝛi mõð ſacerdotij ptãtem. ⁊m bñ ↄcludit.
Articulus tertius. e ontor ãriturde ʒ ÿn Onſequenter dipali. Etẽirca
u hot qͥrũt᷑ quattuoꝛ. Pꝛimo vtx baptiſmꝰpoſſit tradi ab hoie malo. 2* vrꝝ ab angelo malo in ſpẽ hois apparẽte. ʒvtx malus hõ bapriʒãdo moꝛ⸗ taliter peccet. vtx illi grecipiũtſciẽter baptiſ mð ab hoie malo moꝛtaliter peccẽt.
Rrimo oſtendo ꝛtiinu⸗
mine malo.de ↄſecra.di.ʒ. Baptiſmuz.
ifra. ego dico.⁊ ſũptũẽ ab augꝰ.ſup Joannẽ tracta
tu.yqͥfi eque diſtãter inrermedii? finẽ. ⁊ recitat magiſter i littera huiꝰ di.c pJuſtos opoꝛtet eẽ ꝑ quos baptiʒaf.ergo nõ põt tradi baptiſmꝰ ab ho⸗ mine malo. Rẽ mẽbꝛñ moꝛtuũ nõ põt influere in qlia mẽbꝛa.ſʒ malus hõẽ̃ mẽbꝝ moꝛtuũ.ꝗᷓ ĩi ptifiu ere ĩ alia mẽbꝛa qð nõ eẽt vexꝝ ſi ab eo verꝰ poſſet tradi baptiſmus. Iteʒ ſi poſſet baptiſmus tradi ab hoie malo.tũc tĩ rẽcipet in baptiſmo baptiʒa tus a malo ſieut a bono.qꝛ vterq; reciꝑet totã vir tutẽ facii. ſed iuenit᷑ qñq; baptiſmꝰtraditꝰub hoie vono his efficatiã quã nõ hʒ traditus ab hoiema lo. ſicut patuit in ſãcto ſplueſtro gi baptiʒãdo con ſtãtinũ nõ tĩ eũ mũdauit ĩteriꝰſedẽt exteriꝰa coꝛ⸗ poꝛali lepꝛa.ð viꝙ nõ põt tradi verꝰ baptiſmꝰ ab hoie maio. Lötra de ↄſe.di.ꝙ. Si iter ⁊ recitat mgt ilittera huiꝰ di.cꝰ py. Mulio mõ malus ẽ ba. ptiſmꝰq ꝑmalũ dat᷑. Itẽ e.di. Baptiſmꝰ.infra. Lñ baptiʒat.⁊ ſũptũẽ ⁊b augꝰ.ſuꝑ Jo.tractatu.é?
löge an mediũ.dr̃ ꝙ nõ dat᷑ ipar baptiſmꝰꝓpreri⸗
pares miſtros.qð vexꝝ nõ eẽt ſi nõ poſſet tradi ab hoĩe malo. Rñdeo ꝙ ab hoie male verꝰpõt tra⸗ di baptimꝰ.ita ꝙ iquãtũ ad ea qͥ ſůt eẽntialia ſacf̃o nõ plus ꝓficit datus baptiʒato a bono miſtro qᷓ; malo.qꝛ baptiſmus nõ hʒ ſuã efficaciã a miſtro ſ a deo.⁊ iõ nõ opoꝛtet ꝙ ſit foꝛmatꝰ ſili foꝛma illiq̃ cõfert᷑ baptiʒato in baptiſmo. Nñ qᷓ;uis miniſter nõ ſit bonus tñ baptiʒatꝰbonitatẽ recipit ꝑ baptil mñ traditũ ab eo. Vñ de cõſe.di.pᷣdicta. Baptiſ⸗ mus.ifra.nõ timeo.⁊ ſũptũẽ ab augꝰ.ſuꝑ Jo.tra⸗ ctatu..vſus finẽ.⁊ recitat mgi lra huiꝰdi.c.pꝰ. Mõ timeo adulterũ ehꝛioſũ nõ homicidã qꝛ colũ⸗ bã attẽdo ꝑ quã mihi d̃.hic ẽ qui baptʒʒat. Ad pn in oppdð.ꝙ illa auctoꝛitas itelligẽdaẽ de de bito ↄgruitatis nõ nccĩtis. Adn dð ꝙ q;tuʒ ad hoc file ẽ de mẽbꝛo coꝛpoꝛis nãli moꝛtuo.⁊ de ho mine malo qʒꝛ ficut illð mẽbꝝ nõ põti alia mẽbꝛa influerei vtute ſua. Sic nec malus hõ. Sed mini ſtrãdo baptiſmũ nihil infiuit niſi miſterialiter qð nõ eft influere in vᷣtute ſua.deus.n.ẽꝗ totã vᷣtuteʒ ſacfi influit. Ad ʒm dð ꝙ quãtũ ad ipᷣm ſacʒ tñ valet baptiſinus traditꝰa malo ſicut a bono. Sʒ quãtum ad ſacfalia ſicut fũt oꝛatiões ⁊ huiuſimòi põt plus valere baptiſmus traditus a bono hoie qᷓ; a malo qᷓ;tum ad aliquos accñtales effectꝰquoſ nõ recipit eẽntialis vtus baptiſmi.ſicutẽ curatio alepꝛa⁊ hꝰmði.quos tñ effeetꝰ cõſ egtur raro. Ecundo querit Numaptt⸗ di ab angele malo in ſpẽ hominis appa⸗ rẽte. Rndeo ꝙ nõ qꝛ nullus baptiʒare põt niſi ſi bi ſit a deo poteſtas baptiʒãdi cõceſſa.hec aũt po⸗ teſtas nõ eſt conceſſa angelo malo.qꝛ nõ fuit con⸗ gruũ ꝓpter quinq; rõneſ. le.n.a quo eſtſacramẽ roꝛũ vtus.ſ.xpᷣus deus eſt ⁊ homo.⁊ iõ congruum Ait vt ptãtem baptiʒandi nõ concederet de lege 6 5

cõi niſ hominibꝰ qui ſibiſint ſimiles inaturahu mana.In ſcfis etiã eſt ſenſibile ſignũ ⁊ ſpũalis vir tus: ⁊ iõ nõ fuit ↄgruũ eẽ miniſtx ſacfoꝝ niſi hoĩeʒ
eit cõpoſitus ex natura ſenſibili⁊ ſpũali. Pꝛe terea cũ baptiſmus ſit ſacm neceſſitatis nec con
fertur niſi ilis qui pñt ꝑrinere ad eccleñã nuilitan xẽ nõ fuit cõgruũ eius qdminiſtrationẽ cõcedi illiſ quoꝝ cõis cõuerſatio nò eit cũ hoibus ſenſibiliter cognita:⁊ q nõptinẽt ad ecclenã militãtẽ. Eriſte tres cõgruitates ſe extẽdũt ad declarãdũ nð tãtu quare nõ fuit cõgruũ hãc prãtẽ angelo malo conce di.ſẽt nec angelo bono ð lege cõi. Mꝛetcrea ad baptiʒãdũ regritur itẽtio faciẽdi qð facit eccłia.ñ ẽaůt ꝓbabile ꝙ diabolus hoc vellet facere cuʒ ſit aduerſarius eccleſe ⁊ inimicus nie ſalutis. Mꝛe terea cõgruñ nõ eſtminiſt ſaci eſſe illũ qui nullã cõuentionẽ haber cũ xp̃o a quo virtutẽ hit ſacr̃a. Sed angelus malus nullã cõuentionẽ hẽt cũxpᷣo. Ande glo. ſuper.⁊“. ad coꝛ.6ꝰ.qne ẽ cõtẽtioxpᷣi ad velial. belial. inreꝛpꝛetat apoſtata:cũ quo xpᷣus nõ cõuenit qꝛ ille oĩa male xpᷣs añũt oĩia bene agit 215 nõ fuitcõgruũſibi cõcedi ptãtes baptiʒandi de le⸗
ge cõmuni. nec etiam de ſpãli mandato. rnr vtrum malus hõ Ertio queritir᷑ vaptizdomoꝛta
A liter peccet. Er videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ hõ quãtun- cunqʒ malns teneret᷑ puerũ baptiʒare in articulo neceſſitaris. Sed homo faciẽdo illud ad quod te net̃ nõ peccat moꝛtaliter ergo malus homo bapti ʒando nð peccat moꝛtaliter. Itẽ ſacerdos ex offi⸗ xio ſuo tenet᷑ pueros bapriʒa:ergo ſi malus ſacer
dos baptiʒãdo peccaret mottaliter cũ ſibi puer p⸗
ſentat᷑ ad baptiʒãdũnð poſſet vitarepeccatũmoꝛ tale qꝛ aut remieret facere qð ex officio ſuo facere
tenet᷑: aut faceret qð tenet᷑ nõ facere. Lõtrama
gis obtigãtur ad munditiã miniſtri ſacoꝝ no.l.qᷓ;
obligarẽtur miſtri ſacfoꝝ ve. l. Sedilli quiin ve. 1imũdifacatractabãt moꝛtaliter peccabãt. Anñ jienit.. Omnis hõ qui acceſſerit ð ſtirpe veſtra ad eaque cõſecrata ſunt? que obtulerũt filij iſrael dñio in quo eſt imunditia ꝑibit coꝛã dño. ergo mul to foꝛtius mali hoĩies bapriʒãdo moꝛtsliter pec⸗ cant. Jrẽ cõtaminare ſacfm eſt peccarũ moꝛtale red miůer malus baptiʒãdo quãtũ inſ eeſt cõtami natſactm.i.oñdit vile z ↄtaminatũ. Añ glo. ſup iiiud ieuit. ⁊. Mð cõtaminẽt nomẽ ſanctificatoꝝ mihi dicit nõ oñdant vile? contaminatũ viliter tractando.ergo malus homobaptiʒãdo moꝛtali⸗ rerpeccat. Rndeo malus hõ aut baptiʒat cũ ſo⸗ lennitate vt miſter eccleſie cui hoc cõpetit ex offi⸗ cio ⁊ ſic dico ꝙ moꝛtaliter peccat baptiʒando ſi peccatum ſuum moꝛrale recolitã nõ peniter· Añ enim dicitur in glo. ſuper illud leuit. ⁊7 Qui ac⸗ ceſſerit mundus ad mundã debet accedere:⁊ de conſe. di.. Baptiſmus infra. Ergoiuſtos opoꝛ
tet eſſe tanti iudicis miniſtrosſi miniſtrare iuſte woluerint. Aut baptiʒat ſine ſolennitare in articu
lo neceſſitatis:ſicut aliañ faciũt vetule:⁊ ſic ñ pec⸗ cat moꝛtaliter⁊ ſicpꝛocudit pmn. ar.ad partẽ pꝛi maz. Ad.n. dð ꝙ q;uis ſacerdos renuẽdopue⸗ rus baptiʒare moꝛtaliter peccarer.qꝛ per oꝛdina- riònẽ eccleſie ad baptiʒandũ tenet᷑ eſſe parat? t pꝛobari põt per illud qð habetur de cõſe. di. 4“. Dmnis pꝛefbyter.tñ ex boc nõ ſequit ꝙ nð poſſit
vitare peccatũ moꝛtale: aꝛ ipſe põt de ſuo peeca⸗ to penitere: ⁊ ſic poteſt ſine peccato baptiʒare. Atgumenta ad partẽ aliã pꝛocedũt de illo q bapti ʒat cum Rarto vt miniſter eccleñie. — T.„xf vtxrecipiẽtes ba A 10 quer ptiſmũñ ſciẽter ab ꝰpomine malo peccent moꝛtaliter. St Ni⸗ detur ꝙ ſic. de conſecra. di. quarta. Hi qui infrq. Quãuis ⁊ ſumptum eſtab aug. ad oꝛoſiuʒq.p9. quãuis vnñ ſit baptiſmũ herericox dui mnoie pa tris⁊ fili? ſpiritus.ſ.baptiʒãt? eccleſie catholic tij qui foꝛis eccleſiã bapiiʒant᷑ nõſumunt baptiſ. mũ ad ſalutẽ fad perniciẽð moꝛtalr peccãt. Irt qcooperant᷑ peccanti moꝛtaliter peccãt moꝛtatr. Sʒ gſciẽter ſuſcipiũt baptiſmũab hemine malo cooperantur peccanti moꝛtaliter:qꝛ ille in bapri⸗
ʒando moꝛtaliter peccat quod non faceret ſi nul⸗
jus ab eo baptiſmu fuſciperet: ergoſcienter ſuſ ci piens bapriſmũ ab homine malopecct moꝛtali- ter. Itẽicienter recipiens baptiſ mñ ab illog nõ vult baptiʒare niſi pꝛopter pꝛeciũ moꝛtaliter pec cat qꝛtalis cõmitteret ſymoniã ergo faltẽ in ali⸗ quo caſu recipiens baptiſmũ ab boie malo moꝛ⸗ taliter peccat. Võtra a bono dño liciũ eit recipe bonñ donũper malũ miniſtrũ. Sed vt dicitur de conſe.di.ꝗ. Romanus. romanus pontifex non
pominẽ iudicatqui baptiʒatſed ſpiritum dei ſub
miniſtrare grariã baptimi:licet paganus ſit qui baptiʒat. ergo gratiã baptiſini licitũ eſt recipere ꝑmiſteriũ hominiſmali. Itẽ edẽ di. Baptiſmꝰ ira. Wð exhoꝛꝛeat colũba miſteriũ malox.reſpici
gt dñi ptãtẽ quid tibi facir miniſter malus vbi bo
nusẽ dñs. ⁊ fůptũẽ ab aug ſup Jo.tractatu. y pa
*
rũ añ mediũ. Rñdeo ꝙ cũ baptiſmꝰſit ſacm ne
ceſſiratis ad ſalutẽ.in neceſſiratis articulo licituʒ
ẽißᷣm aquocũq; hoie reciꝑe quãtũcũqʒ malo cuiul cũq; ſit cõditiõis aut ſexus. exceptodutn eceſſita- tis articulorecipiẽs baptiſmũ ſeiẽter ab hoœĩe ina
o ßcioſo ab ecciia ſimpli vl ad tẽpus peccat moꝛ
raliter. qꝛ qᷓtů in ſe ẽ ↄtẽptibilẽ reddit fniaʒecclie qð ſciẽter ſine moꝛtali pccõ nõ põt fieri.ſi aũt acci
piaticiẽter ab hoie malo nõ pᷣcioſo ab ecclia ſim⸗
plr vlad tpᷣus nõ peceat.marxie ſi ſuſcipiãt a tali q ſibi ex officio cõterre renet᷑. Mullus.n.peccatire-
cipiẽdo qð ſibi ab alio debitũẽ. Arpmadꝑtem Fpmãpcedit ð malo hoie ab ecclia pᷣcioſo. Ad⁊
dð ꝙ minoꝛẽfalſa. qꝛ iſte petit qð ſibi debitũ eſt. lle aũt pot Breddere noòpeccãdo qꝛ põt penite⸗ rẽ. Añ petẽs baptiſmũ ip̃m nd iducit ad peccãdũ
Fßmagis ad penitẽdũ. Adʒ dð ꝙ baptiʒãdus
zutẽ puer aut adultꝰ. p moðille goffert puerũ ad
baptiſmũ. nullomð dʒ dare pciũ ſacerdoti vt ↄfe rat bap̃m ꝑuulo.ſʒ in illo caſu ipᷣemet dʒ puerũ ba
ptiʒare ſi pᷣſto nõ ſit aliꝰſacerdos q pueꝝ mð debi
to baptiʒare velit. qꝛtñ aq̃ ndẽ ſcrm icitum eſſet
emere aquã ſi ſacerdos aduã ſuã nollet dare gra⸗ tis nõ tñ aquã ſcificatã.nec opoꝛterct qꝛtalis aqᷓ
nõẽ de neceſſitate baptiſini. Si aũt nõ põt habe⸗ ri aquaſãctificata nec haberi põt gratis.dicũt qui
damꝓbabiliter ꝙ in illo caſu põt pꝛo ilia pecunia dari ab illo qui efjert pnerũ ſine vitioſymonie.qꝛ
talis redimit vexatiòem iuris pueri cuius in hoc caſu iure nature? diuino eſtilla aqua qᷓ;tũ ad ba⸗
ptiʒãdi vſůũ.⁊ hoe ↄcoꝛdat pietati ⁊ rõni. Si autẽ
nlicvn
nectſuaadl ttuilethoiici eſtbayccieb ſitatis ercepton ſiinahſicnicu ueiajluncnicu ſiunbaß alab
cnnn
ucftnilui ieligterceht
6. Nndon
eneceſitisſiba
enittteineſco bluczdentineſ ico a Aostj
eſſtans nij
ioyoluns
eeſſtats 76 — Mtausn ew
QEuc

occtreche — uspontiexnen nundait dpaguns ſt qu ectcer di. Bynin nimh uhi mis rh m in ſlucn ne mullo icwh ichmlottiui oit necc ei wa rspetcnwn niuu woblluch iiunu
— 6 — 1
vaptizàãdus ẽ adultꝰ⁊ nð ineiat ꝗ ipʒ velit baptiʒa
reſip̃eioſufficiat ſibi bapo flamis. Ar ad ꝑtẽ aliã pcedũt de ſuſcipiẽte baptm in articulo neceſſitatis vlaſacerdote ſuo malo ab ecclia n pc ioſo ſimpit nec adtempus.— 4 4 ſpnnpntor queri Pncipali Onſequenter axnnen ben 4 Pvtx nð hñs oꝛdineʒ poſſit baptiʒa re. 2vtrũ nð baptiʒati poſſint baptiʒal. ʒ vtꝝ ide hõ poſſit ſeipʒ baptizare. 4 vtxꝝ bonꝰãgelus poſ⸗
ſ. ꝙ nõ hñs oꝛdinẽ j ꝛdinẽ cõſe. di. 4“. Lõſtat bap ſolis ſacerdotibꝰeẽ
Itradir eiuſq;ʒ miſteriũ. Jtẽ q;ʒusſacfʒ penitẽtie ſit ſacfm neceſſitatis nõ tñ põt abſoluẽ nifi ſacerdos
ergoa ſili nec baptiʒare. Iteʒ ad ſolos p̃latos pti net in eccliaʒ militãtẽ itroducere vtab ea exclude re ſÿp bap itroducit᷑ baptiʒatꝰ in eccliaʒ militãtẽ fadſolos p̃latos ptier baptiar. Lõtra vthẽt᷑ Jo. diſcipuli xpi baptiʒabãt.⁊ tñ nõdũ accepãt clanes ecclie. oꝛdinati.n. fuerũt ſacerdotes i cena vtiferiꝰ oñdetur. Itẽ ð ↄſe. di. ꝙ Mulier.mulier quãuis docta ⁊ ſãcta virosi cõuẽtu docere ⁊ alios baptiʒar nõ pᷣſumat niſineceſſitate cogẽte.gĩcãu neceſitatis nõoꝛdiatꝰpõt baptiʒare. Rñdeò ꝙ qꝛ bapꝰẽ ſactʒ neceſſitatis ad ſalutẽ ptãſↄferẽdi verũ bapn ↄceſſa ẽ euilibet hoĩi caſuneceſſitatis.ſiẽ in rali caſu licituʒ eſt bapncelebꝛare ĩaqͥ nõ ſãctificata. Laſutñ necei ſitatis excepto nõ dʒ baptiʒare niſi facerdos. nec ni ſi in aqᷓ fãctificata.ſiti tũc nõ oꝛdinatꝰbaptiʒaretſi⸗ ue ĩaq̃ ſanctificata ſiue nõ ſanctificata veriʒ bapm ↄferret ſʒ moꝛtaliter peccaret.oꝛdo.n.miſtri ⁊ſãcti ficatio aq. alia ab illa quai actu baptiʒãdi ſãctificat᷑ piuuocatònẽtrinitatis nõ regrit᷑ regrũt᷑ ð neceſſita te ad eẽntiã baptiſmi nec ad bᷣt ille baptiʒat reci piat efficatiã ſaci. Ad pm arm.dð ꝙ illa Auctoꝛi⸗ tas itelligif᷑ excepto caſu neceſſitatis vt pʒ ꝑ liuʒ ibi deʒ. Ad ndð ꝙ ndẽ ſile.qꝛ ſactʒ penitẽtie nõẽtã⸗ te neceſſitatis ſ bapꝰ. põt. n. aduitꝰſaluarip vtutẽ penitẽtie ſine ſacfo penitẽtie ſi nõ poſſit talẽ iuenire pſacfz penitẽtie ſibi miſtrar poſſit ⁊ velit. Adʒm dð ꝙ maioꝛitelligẽdaẽ de itroductiòe in eccliaʒ ex officio.ad alios ti põt ptint ex ꝓmiſſiõe in caſu ne⸗ ceſſitatis. Argum̃ta ad ꝑtẽ aliã nihil plus ↄcludũt niſi ꝙnõ oꝛdiatus põt baptiʒare ſine pccõiarticulo neceſſitatis.⁊ ẽ verũẽt in ãqͥ ſcificataii alia hñ nõ poſſit. alias nõ.
re. Et vrꝙ nõ.qꝛ nõ oꝛdiati nõ pit alios oꝛ
diare. ga ſilinõ baptiʒati nõpnt alios baptiʒare.
Itẽ minꝰẽ ſacfm ſuſcipe qᷓ; ↄferre. qꝛ minꝰẽ pati q; agẽ. j nõ baptiʒati nõ pñt fuſciꝑe alia ſact᷑a vt ſu periꝰviſũ ẽ·qᷓ nullũ ſacfm pñt ↄferre. Itẽ ſine nãli potẽtia nullus põtĩ actiõᷣem nãleʒ. ʒᷓ añli ſine ſup⸗ nãli potẽtia. nullus põt in actiõem ſupnãlem.ſ 5 vt ſupius viſũ ẽ caracter baptiſimalisẽ ſupnãlis potẽ tia⁊ iuſtificatio ꝑ baptiſmũ ẽ ſupnãis actio. gnul⸗ lus fine caractere baptiſmali põt ali iuſtificare ꝑ baptiſmi admiſtratiõeʒ. Cõtra de conſe. di. 4. Romanꝰ ifra a quodã reputãtur baptiʒatia iudeo ſi baptiati fnerũt in noie ſfãetetrinitatis. Rẽ ec⸗ chia repiitat baptiʒatos illos q baptiʒatiſũt a paga
nis. vt habe? eodẽ caꝰ. añj auctoꝛitatẽ ballegataʒ. Rñdeo ꝙ ſiue baptiʒatꝰ hſiae ñ baptiʒatꝰ aliquẽ baptiʒeti foꝛma ecctie ⁊ intẽdẽs facerẽ qð faẽ ec⸗ clia ve bapriʒat.tñ ↄueniẽtiꝰẽ ꝙ baptiʒãdus baptiſ mũ recipiat a baptiʒaro q; a nõ bapriʒato. nec ali⸗ ter põt ſieri ſciẽter ſui pccò baptiʒãdi ſi adultꝰẽ niſi artirulus ꝓbabilnereſſitatis ꝑ eitiatiõem illiꝰalit fieri regrat. Adpꝰ in oppn ððᷓ ꝙ nõẽ ſile qꝛ ſucfʒ oꝛdis maioꝛis ẽ dignitatis qᷓ; baptiſmꝰ.nec ẽtãtẽ neceſſitatis.⁊ iõptãs oꝛdinẽ ↄferẽdi nõ ſicẽ ↄceſſa vłpniſſa qbuſcũq; hoibꝰſicut ptãs ↄferrẽdi bapiñ Ad ⁊n dð ꝙ ſicut nõ baptiʒati nõ pñc ſuſcipe alia ſacfa.ita nõ pñt alia ſacfa a baptiſmoↄferre. Ad 3 dð ꝙ caracter baptiſinalisẽ ſupnãlis potentia ad alia ſucfa ſiſcipiẽda. Et quo ad hẽ ſupnãlis po tẽtia paſſiuq. Et ego bñ cõcedo ꝙ ſine illo nuilũali ud ſacfm ſuſcipipõt.tñ nõẽ ſupnãt potẽtia ad ſacfʒ baptiſmi ↄferrẽdũ.⁊ iõ ſiũ illa aligs ſactʒ baptiſmi vferre poteſt. ice hõ poſſi rn nnnr vtx idẽ hõ poſt Ertio que: tur mnnhe Rndeoꝙnõ. Añ ſiẽ dr eið bapꝰ.⁊ eeffec. Debitũ irer baptiʒãtẽ ⁊ baptiʒatũ dʒ eẽ diſ cretio. ſiẽ ex vbis dñi colligit᷑ dicẽtis aplis. Ite baptiʒate oẽs gẽtes in noie pris⁊ filij ⁊ ſpũs ſãcti. Sn ibidẽ dicit iudeꝰ gſeipᷣm baptiʒaueratẽ ab glio bapti ʒandus vt oñdat ꝙaliꝰẽ ꝗ baptiʒat᷑.⁊ aliꝰẽg bapti zat. ad qð deſignãdũ.ip̃e Tpus nõ aſeipᷣoſʒa Joan⸗ ne voluit baptiʒari.⁊ ifra ſicut in carnali gnãtiõe qᷓ Ples ex viro ⁊ femia naſcit᷑. aliꝰẽ ꝗ carnahter gi⸗ gnit? gcarnalrgignit᷑. ſic iſacfali gnãtiòe q̃ ſobo⸗ les ex aqua? ſpũſãcto renaſcit᷑.alius debet eẽg ge
nerat ⁊ alius qui ſpñaliter eppen — 0 dirF vtx bonus angelꝰpo q B 410 ſit baptiʒare. Rñdeo ꝙ ð lege cõt nõ ↄuenit ãgelo baptiʒãdi ptã ſiẽ oñſũẽ.⁊ qðe articuli pᷣcedẽtis.qꝛtñ bonꝰange⸗ lus nũq; bapriʒaret niſi exſpãli mandato dñi. 15 fi certũ eẽt ꝙ bonꝰãgles aliquẽ baptiʒaſſet ille nõ eſ ſet baptiʒãdꝰ.⁊lñ baſilica quã ðᷣdicquit ſcũſ micha el imõte gargano nõ fuit poſtea ab hoie icats. pran Siquos baptiʒauit rca lutera m ebꝛiolus. ſiðe hei telligẽdũ de ebꝛioſo actu exiſtẽte i ebꝛieta- te ligãte ſiumplt rõnis vfũ. qꝛ talis nõ poſſet hfe itẽ tionẽ baptiʒdi.ſʒ ðᷣhſſueto ad ebꝛietatẽ.j tñ qñ ba ptiat exiſtẽre ebꝛio. vl nõ hñte ebꝛietatẽ qᷓ totalit ipediat rõnis vfũ. Sii hercſi quacũq;⁊c. expoſi⸗ tũẽĩ qõibus. M hoiem iudicat ꝗ baptiʒat.ſubmi- ſtrare.ſ.gram xßi iterꝰ.ñ ſegt. Sʒ ſpm̃ ði ⁊c̃.mu nus. n.eqᷓle in bonis ſiue q malis baptiʒarent᷑ ß in qõibusẽ expoſitũ.qð pillũ fluit puxẽ.i.qð fiuit per miſteriũ illiꝰ. Me buis ĩ ßuo ſpeʒ poneret.ſ.tanqᷓ; in remuneratoꝛe põt. n.hõ ſpẽ ponerei hole tanq́; in adiutoꝛe. Toreẽnt bap̃i quot ßui.ſ.denoĩatiõe eẽt ſciina in ecclia.Ita in miſteriohftitus mũda- re heffectiue itelligẽdo falſũẽ. Poſſet deꝰper ali⸗ quẽcãre. ſunpli faiſũẽ. vt onñſum eſti qoibꝰ⁊ opi no mgri in iſtopaſſu cõmumniternõ tenet. E C nhnc Ziccat ⁊c. Su⸗ 4 n0 qubus periꝰ deimina- mnt magiſter de baptiſmo qᷓ;tũ ad ipn c

ne
Di.
ſacim bmn ſe ⁊ qᷓtů ad ſuſ cipiẽtes.⁊ qᷓ;tů ad miſtros ⁊hic determinat de ip̃o q;tumn ad baptiʒãdi vſus ßmritũ ſolẽnẽ ecctie·? diuidit᷑ in ptes.. M de⸗ fermiat de eis q̃ͥ regrunt᷑ ex pte miſtri. 2 de eis q̃ regrunt᷑ ex pte ſuſcipiẽris·ibi. ẽtſciẽdũẽ. ʒð illiſ ᷓ regrũt᷑ ex pte ſackibiq̃riẽt. 4* de eis q̃ regrunt᷑ er ꝑre fackaiiuʒ. ibi Poꝛꝛocũctis. Et iſta vltis in duas. N determiatð iterrogatiòe⁊ rñſiõe piino rum. ⁊ de catheciſmo⁊ exoꝛcimo baptiʒãdoꝛum ibi. Illa aũt interrogatio. di.q̃rẽdũ eſt pᷣncipaliter ð rcA hanc 6. Pꝛimo ð his q̃ regrunt᷑ pte baptiʒãtis. 7 de his q̃ regrũt᷑ ex pte
vapriʒãdi. ʒde coactiõe nð baptiʒatoꝛũ ad bapm. ode ritu baptiſmi. I de ritu catheciſmi. 6ð ritu exoꝛciſmi. Circapmũ q̃runt᷑ tria. pꝰ vtx ĩ ba ptiʒãte regrat fideſad B vt poſſit vexꝝ bapnoferre. rx itẽtio. ʒ vtx irẽtio pureĩ habituſufficiat. Frimo oſtendo invann ßvt vex poſſit ↄferre b apn augꝰ ſup Jo. ola*.2hẽtur. i. q.i. Detrabe accedit vbũ ad ele⸗ mẽtů ⁊ ſit ſactm.⁊ paucis iterpoſitis ſequit. nðõ qa diſʒ qꝛ credit᷑.s regrit᷑ fides in baptizãte. Itẽ ma⸗ gis depẽder eẽ rei? eiꝰ vᷣtus a cã efficiẽte qᷓ; a ſubie cto.ſᷓ ad k vt recipiat᷑ vtus baptiſini regrit᷑ fides ibaptiʒãdo. multo foꝛtiꝰĩ bapriʒãte. Itẽ ĩ bapti ʒãdo pᷣncipalioꝛ ẽ baptiʒãs q; puulũ offerẽs.ſʒ ĩoffe ſẽte regrit fides qꝛ ꝓ ꝑuulornder. Lredo. Imulto foꝛtiꝰi bapriʒãte. Nõtra de ↄſe. di.4· Romanuf ĩ. Z quodaʒ. dicit NMicolaus papa de baprtiʒatis a quodã iudeo ꝙ ſi in noit ſcẽ trinitatis baptiʒati fũt rebaptiʒari nõ dit. Rñ deo ꝙ fides non regrit᷑ in baptiʒãte adb vt vex ↄterar bapn.nec ad ß vt il⸗ ieq baptiʒat recipiat vaptiſini effectũ. eriã illũ gẽ res ⁊ñ ſacm h Eiuſtificationẽ. qꝛ ſiẽ dr di. pᷣdicta Baptiſmꝰxſůũptũẽ ad aug tractatu.ʒ·ſup e fer ne eque diſtãter iter pᷣncipiũ? mediũ. baptiſin? tat tqᷓiisẽ ille ĩcuiꝰptãre dat nõqlis ẽ ille ꝑ cuiꝰ miſte riũ dat᷑. Et qꝛ baptiſinꝰa quocũq; miſtret᷑ in ptãte xi dat᷑. iõ bapriſinꝰab ifideli admiſtratꝰvuſ baptiſ nus ẽ ßuatis alijs q ad bap regrunt᷑ ⁊ niſi ſit ipe dimẽtũi illo ꝗ baptiʒat᷑ plene h ineo ſuuz effectũ. Acd pmin opp dð g B vbum. credit᷑. ibi nõ refert ad baptiʒãtẽ ſʒ ad eccliam militãtẽ. als dixiſſet nõ qꝛ dicit ᷓ qꝛcredidit. Ad dð ꝙ maioꝛ nõẽ va de efficiẽte myſterialr ſʒð efficiẽte pᷣncipli.ille aũt gfacfm admiſtat nõ ẽpncipalis cã effectꝰ baptiſ⸗ mi. ſʒ tm̃ miſterialis. Si tñifidelis recipiẽs baptiſ mñ itẽdit recipe dð ecclia itẽdit miſtrare.credẽſ ti in ꝑticulari gꝑ nihil ſit recipit caracterẽ baptiſmalẽ
(.
ſʒ nõ gam grarů faciẽteʒ. Acd Im dð ꝙ non regrit᷑ ſides pſonaus inofferẽribꝰpuulũ ad bapmſʒ ſufficit
ſides ecclie. Vñofferẽs puulũ ad bap nð rñderꝓ
plona ſua qñ dicir· redo. ſʒipſonapueri vrxſit ſen⸗ jus.credo. i.ſ acim baptiſmi pte ſũ recipere.
W Vtx in baptiʒã⸗
— Ecũco quenuut reregrat᷑ intẽtõ
Et vi g nõ qʒ ebꝛioſus põt baptizare. Añ
e5 Febꝛioſus nõpõt pr̃e itẽtionẽ faciẽdi qð facit ec⸗ cieſia.qꝛ tũc nð hz vſů li. arbi.nð Fregrit᷑ intẽtio in vaptiʒre. tẽ nõminus neceſſariaẽ fides qᷓ; iten eio. qꝛ ꝗ nihi credit facere nihilĩtẽdit facere.ſʒ vt
e. di. 4“. Baptiſmꝰ⁊ifra nõtimeo ebꝛioſuʒ.
pabitũ eſt in qõne ßᷣcedẽti in bapriʒãte nõ requirit᷑
ſides de neceſſitate. ergo necitentio. temiagen
te inſtrumẽtaliter ad ſui directione⸗ nõ regrit᷑ alia
intentio qᷓ; intentio pᷣncipalis agẽtis. Sed ille qui adminiſtrat baptiſmũeſt iſtrunentale agẽs ⁊ xp̃s
pncipale.&nd requirit alia intẽtio q; intentio xp̃i.
Woðtranigt in la hnius di.c.4ꝰ in ⁊ in alijs ſa cramẽtis. ůcut foꝛma eſt ſeruanda it⸗ intentio ce lebꝛzdiillud eſt hñda. Zte hn phi.⁊phieffectuſ
qui eueniũt pᷣter intentiones ſũt a caſ u.ſed effectuſ
vaptiſmi nõ ſũta caſu d: eueniũt vt in pluribuſ.ea n.que eueniunt a caſu eueniuntrar ßm phi. Vbi pꝛius.ergo ad effectũ baptiſmi regrit᷑ intentio ba⸗ btiʒãtis. Reſpõᷣdeog ad hoc t vus cõferat ba⸗ priimus.neceſſ vria eſt baptizãtis intetio. quando eni aliqua plura cõcurrimt ad vnñ effectũ opoꝛtet
galiquomodo vniant᷑· Adſi ciicationẽ auteʒ illi⸗ qui baptiʒal᷑ requirit᷑ ablurio exterioꝛ? vcxba que realiter vnira nð ſunt. reqitu etiam baptiʒans.?
ideo neceſſaria eſt itentio baptiʒãtis per quã ablu tio ⁊ verba itentionaliter coniungant᷑ irer ſe?cu illo qni baptiʒat ⁊ oĩa iſtã cuj fine qui eſt purgatio
illius qui bapriʒatur. Adp in oppm dð ꝙndeſt
idem dicere ebꝛioſũ?⁊ actu ebꝛiũ. Ebꝛioſus enim
—
eſt aſuetus ad ebꝛietarẽ.etiã ſi actunò ſit ebꝛius.?
ideo quãuis ebꝛius ebrictate totaliter vſum rõnil
tollente nõ poſſit habere itentionẽ faciendi qð faẽ
eccleſia.tamẽ ebꝛioſus pꝛo illotẽhoꝛ quo non eſt actu ebꝛius velſi eſt ebꝛius? nõ eſt ebꝛietas, tollẽs rõnis vſum totaliter poteſt pabere itentionẽ hãc.
d ſchm cñ dicit᷑ ꝙ aui nihil credit facere nihil intendit facere ⁊c̃. dico ꝙ aliquid põt credi ⁊ itẽdii vniuerfali quãuis nõ intendat᷑ nec credatur in par ticutari.ſicut ßm Mhi. ſeðo pꝛioꝛũ Aliquis poteſt
credere ꝙomnis mulia ſirſteri ⁊ tamẽp oteſt exi ſtimare ꝙhec mulla habeati vtero a ſimili dico
aliquo modo ꝙ quãuis infidelis in baptisando ni⸗ pil credat baptiſmũ vniuerſale nec itẽdat vt vale at in particulari imo cõtrarium tamẽ in hoc ꝙ cre dit facere ⁊ itendit qð facit cccleſia credit? inren-
dit aliquid facere in vniuerſali.⁊ hec irentio ſuffi cit. Ande bene dicũt dicentes ꝙ qᷓtum ad itentio nem baprizãtis ſufticit ꝙ irendat facere circa illuʒ
qui baptiʒat᷑ illud qð facit ecclia. Adʒdð ꝙ ma
ioꝛnd eſt vᷣaniſi de inſtĩo qð nõpõt hre ꝓpꝛiã inten tionem. de inſtr̃o aũt qð hre potan quẽadmodũ
ßuus eſt qui fm ſniam Phi.in libꝛo politicoꝑẽ oꝛ
ganũ vcl inftim aiatuni nõ eſt verũ.tale aũt inſtrʒ gdminiſtrat baptiſmum.
E e itr vmmſufficiat in — Ertio que nur baptiʒante inten⸗ tio pure in habitu. Et vigſic magis ſufficit inten
tio bona in habitu qᷓ; intentio mala in actu Sed aliqua mala intentio in actuſufficit. qꝛ t dicitur de conſecra. di. ꝙ“. Wð illud⁊ſůptũẽ ab Aug in epla ad Bonifaciũ ep̃in circa mediũ ⁊ recitat ma giter in la hnins di. ca penul. necte illud moueat qʒ quidam nòea fide ad vapriſiũ percipiendum puulos ferant. Vt g ſpirituali a n vitam regene
retur eternam. Sed quia eoſputant hoc remedio tempoꝛalẽ retinerc velrecipere ſanitateʒ.nð cni
pꝛopterea illi nõregencrant᷑· aꝛnonab iſtis hac in tentione offerunt᷑.g; multo foꝛtius bonaitentio ba
ptiʒantis pure in habitu ſufficit ad baptiſmum
tiniapchſj
aunin
iutecchern ix durite intui uſuſuctalq dntadtsttacu irimnoun wlüuemei btiiniröetuſe, U deſuo tineren reſſöeſſtften lituns aenʒ ſu Vyluspducitni

nnöſtebis witer vſun mi wiiuiendi cii ohor qonnt chchuets ul uderimnn i. arit lnen nporiii rninru m. Muspurt
tmtertn
nro aimiu did zdendow widt wvl utnhoc U ucdti
3
N.
eʒ vtus motina nð exequit᷑ metihoie niñ ad periñ volũtatis. Sʒ ho itinerãs nõſempẽin aetu nolẽdi itinerare. ga velle ſequit᷑ intelligere.⁊ planũ ẽꝙ nð ſemp actu cogitat de viaſua. intẽtio l hitu ſufficit ad ꝓductionẽ effcũs. Cõtra actoꝛ. b. Pncipi oꝝ diẽ. Paſioẽ effcũs illatõq; actiõis.ð ad effeũm ad quẽ cãndũ regrit᷑ intentio.nccia eſt inrẽtio queẽ
gctõ. Sʒ intẽtio pure in hitu nõẽ actio.ꝗᷓ nõ ſufficit
adß vt cauſet effcũs purgatidis in illo gbaptiʒat⸗ tẽ ſic ſe hẽt hitus ad hituatũ ſicut qualitas adqͥli ſicatũ. Sʒ qualificatus ꝑ ſuã qualitatẽ nũq; ꝓducit
effectũ niñ mediãte actiõeſi ueq̃litatis.q ſitr nec ha
vẽsintẽtionẽ baptiʒãdi in hitu põt ꝓducere aliquẽ
effectũniſ mediãte actu hitualis intẽtiõis Rnñðo ploquẽdo de itẽtiõe pure in hitu? in pticulari? in
—
vli ⁊in pᷣn ⁊ĩmedio?⁊ in fine nð ſufficit intẽtio pur
in hitu.qꝛ ex taliintẽtiõe nõ ꝓcederet aligs actus?
er ↄſcq̃ntinec effcũs.ſʒ loquẽdo de intẽtide pure in pitu reſpectu effcũs in ꝑticulari.exñte tñ in actu re⸗
ſpectu eſſcũs in vli. dico ꝙ ſufficit ad cõferendũ ve rů bapm⁊ efficaciã eiꝰilli g baptiʒat᷑.ẽt ſi nõ fuerit
in actu niſi in p̃n?.ga in vtute actualis intẽtiõis que
fuit in pᷣncñ alijs qͥ ad regrunt᷑.vʒ illud qð poſtea
ſequit᷑ aliter incertiſſimũ eẽt ꝗ Vere eẽnt bap tiʒati ⁊magnũ imineret ꝑiculũ baptiʒãtibus in baptiʒan do.ti ſi baptiʒãs nòẽ diligẽs in applicãdo intẽtiõcʒ ſuã hm ꝙ decẽt ad ip̃m actũa pccõnð excuſat᷑. Ad
pmn in oppn dð ꝙ bapriʒãs intẽdẽdo facere qð facit
eccleſiq nõ hʒ itẽtionẽ malã. ſʒ in ꝙ nõ intẽdit pu gationẽ a pccõ ſʒ tĩ ſanitatẽ coꝛpalẽ vel aligd aliud tpale hʒ intẽtionẽ malã.ſed intẽtio ſua quo ad.nec ad bapn ꝓficit. nec officit. Si aũt tiñ mõ nocet. ad
ulto aut nð intẽdenti ꝑ bapn ↄſeg niſit palẽ reʒ? ſic
cõferat᷑ ſactʒ qᷓ;tũ ad ipꝛeſſionẽ caracteris ſuppoſito
intẽdit ecctie recipꝑeſacks nò tñ ei ↄfert᷑ remiſſio
pocõꝝ durãte in tali intẽtiõe. Ad⁊ dð ꝙ volũtas ꝑactũ ſuñ facit aliquã ipꝛeſſionẽ in vᷣrute motiuã qᷓ durat ad tpᷣs ẽt actu volũtatisnð manẽte. qua expi- rãte virtꝰ motiua nõ exequeret᷑ motũ ãpliꝰniſi reno uaret᷑ ipiũ volũtatis. Freq̃nter tñ manet hõĩ actua
l volůtate itinerãdi qð ipᷣe non aduertit. ñ añ ex
foꝛti intẽtiõe ita ſe ↄuertit ad aliud ꝙ non actu cogi tat de ſuo itinere neci vli nec in pticulari ceſfamei pꝛeſſiõe q̃ fcã fuerat in virtute motiua ꝑ pꝛecedẽte Volñtatis actuʒ ftatiʒ ceſſat motꝰ. Arꝰ ad ꝑtẽ aliã
nõ plus ↄcludũt niſi ꝙ regrit᷑ intẽtio in actuĩ vli vł
in ꝑticulari.ſaltem in pꝛmncipio actus ⁊ eſt verũ.
¶Articulus fecundus.
qucrit᷑ de ꝛꝰp̃nci
Onſequenter gutritcßn
rũtur tria Pꝰ vtx puuli in vtero mat⸗
opoſſint baptiʒari. ⁊ vtxꝝ in adultis requirat᷑ vſus rõnis. ʒr vtx in adultis habẽtibus
vſuʒ rõnis qũ baptiʒãtur.requirat intentio ad hoc
vtrecipiant ſacramentum baptiſmi·
— 2 ꝙ paruuli in materno R 0 oñdo vtero poſſunt baptiʒa
rim aplmn ad Ro.. Potentius eſt donuʒ
dei q; Ade delictũ. Sedp delictũ Ade puer in vte ro pectato inficitur.ergo multo foꝛtius in vicro ꝑ
donñ dei quod datur in baptiſmoa peccato mãdat᷑
Item quãdin puer eſt in vtero eſt aligd ptinẽs ad
matrẽ ſicut fructus ad arboꝛeʒ quãdiu eſt in arboꝛe
ergo videt᷑ ꝙ cũ baptiʒatur mater pꝛegnãs ſit puer baptiʒatur. Item inſtituta de ingenuis cũ ancilla Fpgnãs mãumittit. puerẽt cũ m̃emãumittit ʒ a ſili cuʒ mlier p̃gnãs ꝑ bapn aßᷣuitutẽ pcci liberatur fe- tusillius liberationis ꝑticeps efficit᷑. Lontra ap? i. Coꝛ.ip.nñ pꝛius quòd ſpũale eſt q; quod aiale?;
Sed quouſq; puer naſcat de vteronon habet diſti cte eſfe ſuũ aiale.ergo nec ante pot per bap timũ re
cipere eſſe ſpũale. Item.liꝰ. pꝰ. deſũmo bono.
c.:4ꝰ. Pueri cũ matre baptiʒari nõp oſſunt.qꝛ qui adhuc natus ſᷣm Adam nð eſt.renaſcim xpᷣm non põt. Rñdeo ꝙ quãuis paruu li ĩmaterno vtero di uina virtute poſſunt fanctiſicari ßm queʒ modũ fuit ſanctiſicata beata virgo Jere.⁊ Jo. bap poſſũt etiaʒ baptiʒari baptiſmo ſanguinis cũ pꝛo fide interficiũ tur in inaternis vteris ẽtiã ſi nõ feratur intẽtio iter ſicientis nii ad interfectionẽ matris.tñ baptiſm
aque non poſſunt in maternis vteris baptiʒari qa
nõdũ noti ſunt militanti ecclie cuius membꝛa bõd vel mala ſacm adminiſtrat.nec poſſint eirca eos miniſterium exercere.opoꝛtet.n.ꝙ caroillius q ba⸗
ptiʒatur hm totum vel partẽ imediate abluatur. nde fi puer totaliter inuolutus in Vno coꝛioinad
immergeret᷑.ᷣm foꝛmã verboꝛũ debitain non pꝛo pter hoc baptiʒaret᷑. dicere aũt ꝙ ideo baptiʒari poſſunt qa adhuc non habẽt eſſe diſtinctũ a cã ſueĩ fectionis vt aliqui dicũt.ſuperius repꝛobatũ eſt di. 4* in illa qõne. vtruz baptiſmusſ Inguinis ſupple
at vicẽ baptiſmi aque in paruulis in ſolutiòe argu⸗
menti pꝛimi. Et adhuc repꝛobari potꝑ duas alias rõnes. ⁊ina eſt quia ex illo dicto ſequit᷑ ꝙ per nullaʒ viam poſſetaligs in vtero regenerari.alia eſt quia puulus exis in vtero matris iam hẽt diſtinctũ eſſe am̃̃e hʒ aiaʒ ĩq̃ẽ pœcm̃ oꝛigiale. Ad pnĩoppn dð ꝙ potẽtiꝰẽ donũ xp̃i qᷓ;tñ ad ſufficieniã qᷓ; delictuʒ· Ade.ñ tñ q;tũ ad efficatiã.nõ.n.gr̃a trãũt ĩi oẽs ſicut
clpa.ſʒ ẽ py idiſpoſitionẽ ſuſ cipiẽtiũ. punli autẽ in
mñ̃nis vteris vt iã̃ oñſuʒ ẽ nõ ſunt diſpoſiti ad ſuſci
piẽdũ donũ gre ꝑ bap̃i aq̃ miſteriũ. Ad mn dð ꝙ q
uis puer ᷣm coꝛpꝰ exñs im̃no vto ſit mri ↄctus. tñ oĩo diſtictꝰẽ ab ea ßʒ aĩaʒ rõnalẽ q̃ ſubiectũ ẽ pccĩ ʒ ſciſicatõis.⁊ iõ mutatiões fcẽ circa mñeʒ qᷓ;tuʒ ad cõpꝰ redũdare pñt ad cõpꝰꝓueri.vñ? ſibi in mf̃no vto ꝑ nutritionẽ mr̃is miſtrãt ncciacoꝛpalia vite.
qꝛẽt mãumiſſio reſpicit coꝛpꝰ.iõ mãumittit᷑ cũ ma
tre qᷓ;uis libera ↄcepit. Deiceps ſ ãcilla cã piat pu er naſcit᷑ liber qꝛ ñ dʒ calamitas mr̃is ei nocere gĩ
vto ẽ. Sʒ qꝛ ſciſicatòõ reſpicit aĩaʒ.iõ nõ oʒ ꝙ ſcifice
tur cũmfe. Et ſic pʒ ſolo adʒ. Arꝰad ptẽ aliãnð ꝓcedũt ð ſpalitate ⁊ regnãtiõe q̃ fit duobꝰ mðis pᷣ⸗ mis. S Apis de ſpũalitate q̃ͥ erit ꝑglioſã reſure⸗ x. de regn jtòe pcr bapm aque. 8—— vtx iadultiſregra 5.— cundo quer tur vſus rõis ad ſu fcipiẽdũ bap Et vãꝙ ſic. qꝛ mimoniũñ lit ſine ↄ ſeſuqeẽñ pot ſinc rõis vſu. Sʒ ꝑſuſceptioneʒ bap̃i aiaðſpſat ðᷣo.ð̊ ad Bregrit᷑ ròis vſus. Iteʒ magis põt ipediri vᷣtꝰ baßi ex pte ſuſczpiẽtis q; miſtri. quia malitia miſtri i ipedit effem̃ bapi vt oniſuʒẽ. Sʒre
grit᷑ rõis vſus ĩ baptiʒãte.q mlto foꝛtiꝰĩ ſuſcipiẽte.
Lõtrg.extra de bapꝰ ⁊ cius effců. maioꝛcs.aduiti doꝛmiẽtes.⁊ amẽtes pſit baptiʒari. Rñðo ꝙſicut
adſuſceptionẽ foꝛnie elaris in matia ẽ neccſſqria

—
coopatio ex pte matie.ſʒ tũ ẽ ex pte ſua ſufficit ꝙ ñ ſiti ea aligd ꝓhibẽs illiꝰ foꝛme ſuſceptionẽ. ſicut ad ſuſcipiẽdi ſactʒ baßi⁊ rẽ eius nõẽ nccĩa ꝑſe aliqua actio ex ꝑte ſuſcipiẽtis.ſʒ ſufficit ꝙĩ eo non ſit aligd ꝓhibẽs pᷣdcòx ſuſceptionẽ. ꝓhibẽs aũt nõẽ niſi pec catũ moꝛtale actuale.de quo hõ nõẽ ↄtritus nec at⸗ tritus.⁊ iõ ſi alig aduiti fiãt carẽtes vſu rõnis aũqᷓ; moꝛtaliter peccauerint ſi baptiʒantur recipiunt ſa cramentũ ⁊ rem ſacram̃ti. Si autẽ antequam fiãt furioſi vlobdoꝛmiãt moꝛtalt peccauerũt ↄmittẽdo vomittẽdo ⁊ nõ fueft ð illo pccõ nec ↄtriti nec atri tti ſi baptiʒant᷑ nõſuſcipiũt rẽ ſacfi.q;uis ſactʒ ſuſci ent ſi illo tpe quo furiã intrauerũtvt obdoꝛmierũt tentionẽ ſuſcipiẽdi ſacʒ actu vl hitu hẽbant.tñ qᷓ; tũcũqʒ ↄſtaret ꝙ talẽ itẽtionẽ hñiſſent ñ dʒ aliqs ba tiʒare doꝛmientẽ vt furioſuʒ hñtẽ lucida iterual⸗ ſa dů actuẽ in furia.ſʒ expectãdũ ẽ furioſi lucicũ iter nallũ ⁊ doꝛmiẽtis vigilia ⁊ ꝗ õꝛñ facit peccat. niſi
ßʒ ſuũ iudiciũ ꝓ babii imineat picnlũ ſi tales diffe
rat baptiʒare. qᷓ;tů aũt ad furioſuʒ nõ hñtẽ lucida in terualla nllaẽ dilatõ faciẽda. Ad pn dð.ꝙ nðẽ ſile de mimonio qð ʒhitur int aĩaʒ ⁊ deũꝑ ſuſceptionẽ bap̃i ⁊de m̃imonio qð ʒhitur int vix ⁊ mulicrẽ.a iꝛ nccĩus ẽↄſenſus pſe i pꝰ aũt nò ẽ niſi in adultis hñtibꝰvſuzʒ rõis. in illis.n.regrit᷑ ↄſẽſus actuvl hitu Ad?n dð ꝙ maioꝛẽ vera hñdo aſpectũ ad pcem̃ baptizãtis ⁊ ſuſcipiẽtis bapn ſʒ hñdo aſpectũ ad in tẽtionẽ nõ ẽ vex.ga intẽtio baptiʒãtis ꝑ ſe regrit᷑ ad eẽntiã ſaci eo md qꝰ ſupius onſuʒẽ.nõſic aũt intẽtõ ſuſcipiẽtis niſi ĩ adultis hñtibus vſuʒ rõis.i illis.n. requirit᷑ actu vl hitu ĩ ſpãli vel gnãli. Acd armn gd ptẽ aliã dð ꝙ ſicut ibidẽ dã doꝛmiẽtes amẽtes ſi puſ
——*—
qᷓ; amentiã incurrerẽt aut doꝛmitẽt ĩ dictiòe pſtite
rãt.qꝛi eis itelligit᷑ õdictòis ꝓpoſitũ ꝑdurare ſñi fu rint ſicimerſi caracterem nꝰ fuſcipint ſacramẽti.
Vtxi adultis hñtibus Ertio qucfit᷑ vnʒrdis qñ vaptiʒãt
regrat᷑ itẽtio ad h vt recipiãt ſactʒ bapi. St vñ ꝙ nð.ð ↄſe. di.“. Solet ẽti glo.dr. ꝙñſi baptiʒãſ tẽdit baptiʒare q̃lẽcũq; itẽtionẽ baptiʒatꝰ hẽat reci pit ſactʒ. Iẽ ad ſuſcipiẽdũ ſactʒ bap̃i non reqnt᷑ in ſuſcipiẽte aliqͥ diſpoſitio poſitiua ſʒ ſufficit ꝙ non ſit ico diſpoſitio repugnãs ſuſceptiõi ſacfi.alias.n.pã uuli nꝰ reciꝑent baßi ſacf̃ʒ. Sʒ in adultoq nõ ĩtẽdit recipe bap̃i ſacfʒ.nec tñ itẽdit nõ recipe nðẽ diſpoſi tio repugnãs ſuſceptiòi ſaci.ʒ ſi talis abluat᷑ ab itẽ⸗ dente ↄferre bap̃i ſactʒ recipit ſactʒ. Võtra magis depẽdet baß̃i ſactʒ aſuſcipiẽte qᷓ; a miſtrãte.qa effe ctus baßi ipedit᷑ ꝑp malitiã ſuſcipiẽtis.⁊ nõ ppma⸗ litiã mitrãtis.vt declaratũ ẽ di.pᷣcedẽti in ilia qõe. vtꝝ bapꝰ poſſit tradi ab hoie malo. Sʒ vt viſuz eſt iꝛ qðe pᷣcedẽtis articuliregrit᷑ intẽtio in baptiʒãte. z regrit᷑ in ſuſcipiẽte baprn. Rñdeo ꝙ q;usĩ adul- tis hitibꝰ vſuʒ rõis dñ exteriꝰ abluũt᷑ ſub foꝛma vᷣ⸗ boxꝝ debita ab itẽdẽte miſtrare bap̃i ſactʒ poſſet ðs cũ ſit op̃s ipꝛimere caracterẽ baptiſmalẽ ex ſpãli diſ pẽſatiòe. nulla exſite in eis intẽtione neqʒ actu neq; hitu ad ſuſcipiẽdũ ſactʒ.tñ de lege cõi ad ß vt cara⸗
cterẽ baptiſmalẽ recipiãt regrit᷑ in eis itentio actu
vl hitu ad ſuſcipiendũ ſactʒ ꝓ ſuſceptioneʒ.n.cara cteris baptiſmalis itrat hõ eccliaʒ militantem.ſeu aſcribit᷑ exercitui ecclie militãtis.ad aũt vt hõ in tet eccliaz militantẽ ⁊ aſcribit᷑ exercitui eiꝰ.regrit ciꝰ ſcnſus actu vlhitu ſiẽ in ſtatu in qꝰ ↄſentij poſ
ſit. ꝓbabile. n.ẽ ꝙ ad plus regrat᷑ ab illo ꝗ ↄſentire põt qᷓ; ab illo ꝗ ↄſentire nõð põt.ſicut videmꝰꝙiĩ ca
theciſmo ꝓ puulo rñdẽt piini.⁊ tñ ſic dicitmgfhui
di.c.vltio.ſi adultꝰẽ dʒ rñdere ꝓſe ipᷣo. ʒ ð ↄſe. di. 4“. Lů ꝓpuulis.⁊ fũptũẽ ab Aug. ꝓꝰ li de bap 5 donat. vᷣſus finẽ. ſi ꝓeo gd rñdere põt aliꝰrñdeat. nõ itidẽ valʒ. Exqᷓ regla iliud euãgelij dem̃ẽ qð oẽs cũ legit nãt monet. etatẽ hz ꝓ ſeloqᷓ̃tur. Et ſtatim poſt. nemo ex aqͥ ⁊ ſpũ ſcõ renaſcit᷑ niſivolẽs.qð nõ de puulis ſed ſciolis ⁊ adultis⁊ ſue volũtatis arbi⸗ tris itelligendũ ẽ. Ad ß aũt nõẽ nccia ſemp det̃mia ta itẽtio in actu.ga qiqʒ ſufficit intẽtõi hitu. Si.n. aliqs veꝝ cathecuminũ nõ actu cogitantẽ de ſuſce⸗ ptiòe ſacti baß̃i.ſʒ de re alia nudũ ablueret ſub foꝛ⸗ ma vboꝝ debita intẽdẽs ſic miſtrare baß̃i lactʒ ille cathecuminus recipct caracterẽ baptiſialeʒ q;uis n.intẽtio i hitu tĩ ñ ſufficiat ad cãndũ effem̃ põt tñ eẽ ſufficiẽs diſpoſitio ad ſuſcipiẽdũ.maioꝛ.n.actua litas regrit᷑ in agẽte qᷓ; in patiẽte cũres agatꝑſuam actualitatẽ ⁊ patiat᷑ ꝑſuã paſſibilitatẽ.qũq; ti inten
tio in actu determiate regrit᷑ ꝑ accñs.ſ.vład remo
uendũ ꝓhibẽs vel q nõ ↄſentire in actu ⁊ nõ ↄſenti re in hitu ſeſe cõicãtur.ſi.n.in accedẽte ad bapn eſt actu vcl hitu itẽtio nõ recipiẽdi ſact᷑ʒ bap̃i cuiuſmòi intẽtio ꝓhitet ſacfi ſuſceptionẽ nucciuʒẽ illã intẽtio nẽ expcili ꝑ pᷣꝛiã intẽtionẽ in actu ad vt ille recipi at ſacfʒ bapi. Si ẽt accedẽs ad bapm admoneat᷑ di ligẽter vt actu ↄſentiat regrit᷑ ꝙ ↄſentiat in actu ad B vt tũc recipiat verc ſaciʒ ga ſi tũc nð cõſentiret in actu tũc ẽt nõ ↄſentiret in hĩtu.hic.n.accipimꝰↄſen tire ĩ hĩtu in aliq; rẽ qñ hõ ſic diſpoſitusẽ ꝙ ſi actua liter ⁊ deliberate recogitat de illa re ꝙ actu ↄꝓſentit in illã. Ad pm in opp dð ꝙ illa glo.teneri non dʒ
Ad ꝛm dð ꝙ maioꝛ falſa eſt de adultis hitibꝰ vſu rõnis dũ bap Vãt. ſic pʒ ex dcis in coꝛpoꝛe qõnis.
Prticulustertius
q̃rit deʒpncipa H nſeq nen ter u. St c Bq̃rũ
tur tria. Pꝰ vtx inſideles adulti non
tiʒati ſint cogẽdi ad ſuſcipiẽdũj ba⸗
ptiſmũ 2vtxꝝ illig coacti ſuſcipiũt bapm recipiãt
caracterẽ bap̃i. ʒ vtx puuli iudeoꝝ ⁊ pagãoꝝ ſint
imitis parentibus baptiʒãdi.
baptiʒati ſunt cogen Ai ad ſuſcipiendũ bapn Luce.iꝗ.di. Exi in vias ⁊ epes ↄpcllere itrare vt in ipleat domꝰmea. Iteʒ
ug.i epla ad Vincẽtiũ lõge añ mediũ.mea pmitꝰ
nia nõ erat niſi ncminẽ eẽ cogẽdũ.⁊ paxꝝ poſt. Sed
hec opio meanec Sdicentiũ vbis ſʒ demõſtrãtiũ ſu pabat᷑ exẽplis ⁊ aliqᷓ;tulũ infra. terroꝛ legů in tĩ ꝓ⸗ tuit vt plures dicãt gras deo ꝗ vicula nia dirupit.⁊ nos ad pacis viculũ trãſtulit. Võ̃tra decretoꝝ di. 4. Qui incera.ꝗ inceraitẽtiõe ejneos xp̃iana reli giõe ad fidẽ cupiũt rectã adducere blãdimentis de bẽt nõ aſperitatibus ſtudere. Rñdeo hoĩes nõ ſůt cogẽdi ad aligd agendũ exteriꝰ.vel dð vł patiẽdũ.
ga ñ ꝓdeſt coactis nec eccłic i vtute alicuiꝰ bõi actꝰ
ad qucmcogi nõ poſſũt niſi ꝑpᷣdictã coactionẽ red- derẽtur ꝓnioꝛes ſiue pꝛõptioꝛes ad illũ bonñ actuʒ. al.n.ſupꝛadicta coactio penitꝰiutilis eſſet.ſʒ hoĩes cõfiteri oꝛc exteriꝰſe velle bapn ſacti ſuſcipe.⁊ ip̃aʒ
Rimo oñido ꝙ ifideles adulti nõ
ndicoi.— is elig nodee nßdeccaar
iclpotdiilu a deusp
t. vigoguni
ſigůi.q ni copul ninr qug n it?de tulbusin iintſruri wlnbtininc
cicoq
nnciyis Siſchuc iuinis aſociutl vhctoscttcor
tideivve nt nenamẽdÿb
ös diglleg iuinch rifumzyote

ulnn arhummi irathi rzua vclzẽljnt adhwilen duprainni gtnn — dihoinsipim eur mm uhshi'ſſu ncpe cis.
ider deh Wita wideesuin cpü dnn
— i
ablutionẽ exterioꝛẽ ſuſcipere nõ ꝓſunt eis nec ec⸗ cleſie niſi in virtute interioꝛis actꝰ volũtatis ad quẽ cogi nõ poſſunt.ꝙ aliter nõ pꝛoſit ſuſ cipiẽtibꝰ
lanñ eſt. ꝙ ẽt aliter nõ ꝓſit ecclie pʒ. qꝛ plus poſ⸗ unt nocere ecckie infideles occulti q; manifeſti. qꝛ ſub ſimulatiõe xp̃ianitatis verosxpᷣianos faci liuſſeducũt ⁊ puertũt.ꝑ coactionẽ ẽt ad pdictoſ ac
tus exterioꝛes nõ reddũt᷑ ꝓnioꝛes ad bonũ actuʒ
volũtatis interioꝛẽ ⁊ exterioꝛibus actibꝰ cõcoꝛdã teʒ. qꝛ ficut hõ naturali refugit coactionẽ ita nãtr refugit vel minus diligit rẽ ad quã videtſe cogi. AVñ decre. di.v.c.ſupꝛa allegato.poſtq; dictuʒẽ ꝙ nõ debent adduci ad fidẽ aſpitatibus ſubiũgit ne mentẽ eoꝝ ꝓcul pellat aduerſitas ᷓ infideles adulti nõ baptiʒati nõ ſunt cogẽdi ad ſuſcipiendũ bapm. Et h expꝛeſſe hẽtur decretoꝝ ſupꝛadcã di. De iudeis.vbi di de iudeis. pꝛecipit ſcã ſyno⸗ dus nemini deinceps ad credendũ vim inferre. ſunttñ cõpellendi a fidelibus ſi facultas aſſit vt fi des nõ ipediãt blaſfemijs vel malis ſuaſionibus
velaptis ꝑſecutiõibus. Et pp ſideles xp̃iʒ̃ ifide
les fꝛequẽter iuſta bella mouẽt nõ quidẽ vt eos ad crede ndũ cogãt. Ad pm in oppn dð ꝙ illa aucto ritas intellig nõ de cõpulſione de qua hic loqui⸗ mur.ſʒ de efficaci ad monitiõe ⁊ rõnali inductiõe
VAel põt dici ꝙ illa ↄpulſio accipit᷑ ꝓ illa ↄpulſio
ne qua deus ꝑaduerſitates aliquos pccõꝛes ↄuer
tit. Vñ glo.qui mũdi huiꝰ aduerſitatibus fracti
ad dei amoꝛẽ redeũt⁊ a pñtis vite deſiderijs coꝛ
rigũt᷑.qd niſi cõpulſi intrãt. Ad?n dð ꝙ ĩilla au⸗ ctoꝛitate Augꝰ logtur de hereticis g bapn ſuſce-
perũt.⁊ de talivus infidelibꝰaliter dðᷓ ẽga iſti cõ. pellẽdi ſunt ſer uare fidẽ quã in bapꝰ ſuſceperunt
vt declarabit᷑ inferiꝰ cũ q̃retur de hereticis.
—— Vtrũ illig coa⸗ Ecũdo queritur miq⸗
ptiſmñ recipiãtcaractert bap̃i. Et vẽ ꝙſic
Vdeeretoꝝ di. 45. de iudeis dĩꝙ g iaʒ pᷣdẽ adxpia nitateʒ coacti ſunt.ſicut fem̃ eſt tpibus religioſiſ⸗ ſimi pᷣncipis Si febuci.ga iã ↄftat eos ſacramen tis diuinis aſſociatoſ⁊ graʒ baß̃i ſuſcepiſſe ⁊ chꝛiſ
mate vnctos eẽ?⁊ coꝛpis dñi extitiſſe ꝑticipes.oʒ
etiã vt ficẽ quã vi vel nccitate ſuſceperũt tenere
cogant᷑ ne nomẽ dñi blaſfemetur.⁊ fideſ quã ſuſce
perũt vilac cõtẽptibilis hẽatur. Itẽ idẽ hãab In nocentio.ʒꝰ.ej̃ de bap ⁊ eius effcũ.maioꝛes.Iteʒ
q̃ritur vbi pᷣdem̃ decretũ allegat᷑. Wõtra ej.ec.
.. vbi pᷣus. di ꝙ ille ꝗ nũᷓ; ↄſentit ſedpenitꝰ cõ tradicit nec rẽ nec caracterẽſuſcipit ſacti. Rñðo
ꝙ duplexẽ coactio. quedã abſoluta quedã ↄditio- nalis. Qui pᷣmo mõ coacti exterioꝛẽ ablutionẽ ſu⸗
ſcipiũt q;tũcũq; abluẽs eos baptiʒare intẽdat?ß⸗ uet debitã foꝛmaʒ verboꝝ nec rẽ nec caracterem vaßi ſuſcipiũt?⁊ ſic intelligit᷑ auctoꝛitas decretaliſ
allegata ad pteʒ ſcᷣam. Aui aũt ⁊mnõ coacti bap
tiʒant᷑ ſi intendãt ꝙ circa eos fiattã exteriꝰ qᷓ; in⸗
terius illud qð circa illos ꝗ ſimpir ⁊ volũtarie ba
ptiſmũ ſuſcipiũt facit miniſterialiter ecclia vere
recipiũt bap̃i caracterẽ. Añ e in decretali?.j. pᷣal legatis.dĩ ꝙ is ꝗ terroꝛibus atq; ſupplicijs violẽ ter trahitur⁊ ne detrimentuz incurrat baßi ſuſci pit ſacfʒtalis ſicut⁊ is ꝗſicte accedit ad bapnn ca racterẽ ſuſcipit xp̃ianitatis ipꝛeſſuʒ.⁊ ipᷣe tanqᷓ; cõ ditionai volẽs ĩʒ abſolute nõ velit. cogẽdus eſt
deiqᷓ; honoꝛẽ yt
—„
ad obſertantiã fideixpᷣiane.qꝛ vt di in apparatu ibidẽ. volůtas ſicut coacta eſt volũtas.⁊ ſic intel⸗ ligũtur auctoꝛitates allegate ad pᷣmã ptẽ. Sitñ il le qſic cogitur nõ cõſentiat interiꝰꝙ aliqd fiat in eo niſi ſola lotio exterioꝛ nõ intendẽs nec in genẽ rali nec in ſpãli nec in actu nec in hitu.ſed actu re nuens vt interius fiat in eo illud ꝗcqd fit qð in il⸗ lis fit qui ſimplr ⁊ volũtarie? in fide ecelie bapnn recipiũt nõ credo ꝙ recipiat caracterẽ baptiſma⸗ leʒ. Quia tñ ecclia talẽ pᷣſumeret cõſenſiſſe interi us ꝑp cõſenſuʒ exterioꝛẽ talis cogi deberet ad fi⸗
eithlanc obſeruatione ind r vtrñ ꝑuuli iudeoꝝ 6) Ertio querit Ixtnonlurot⸗
tis ꝑentibus baptiʒandi. Etvĩ ꝙſñic. Wa gis ſubueniẽdũẽ hõi ʒᷓ piculũ moꝛtis ſpũalis qᷓ; 35 picnlũ moꝛtis coꝛpoꝛalis. Sʒ ſi aligs nõ ſubueni⸗ ret hõiſi poſſet 5 ꝑiculũ moꝛtis coꝛpoꝛalis pecca⸗ ret.cũ ð ꝑuuli iudeoꝝ ⁊ paganoꝝ ſint in ꝑiculo mð tis ſpñalis niſi inuitis pentibusbaptiʒentur vide tur ꝙ ſint inuitis parentibus baptiʒãdi vt ſic eis ſubueniatur 5 ꝑiculuʒ moꝛtis ſpũal. Itẽ ꝑuulus
ẽmagis ſub dñio deiqᷓ; pentũ carnaliũ.ð iuſtũ eſt
vt ſubtrahatur a ꝑentibus carnalibus vt ſuꝑioꝛi dño ꝑbap Mecret. Wõtra nemini faciẽdaẽ iiu⸗ ria ſÿ iudeis ⁊ paganis fieret iniuria ſi ꝑuuli eox paptiʒarẽtur ipis inuitis.qa qᷓ;diu carẽt vſu libeꝛi
arbi.funt quaſi ꝑentũ poſſeſſio ⁊ de iure ſub eoꝛuʒ cura.q nõ ſunt inuitis ꝑentibus baptiʒandi. Rñ⸗ deo ꝙ nõẽ cõſuetudo in ecclia nec eſſe dʒ vt ꝑuu⸗ li indeoꝝ⁊ paganoꝝ iuitis ꝑentibꝰ baptiʒent᷑. qa
aut baptiʒati reſtituerẽtur ꝑentibꝰ ad nutrienduʒ aut nõ.ſi ſic. ꝑentes eos inducerẽt ⁊ aſſuefacerent ad ſuos erroꝛes ⁊ ad fidei xp̃iane ↄtemptũ.ita vt poſtqᷓ; eẽnt adulti ↄtẽnerẽt fidei xp̃iane ſacm.qð ignorãtes ⁊ inuitis pentibus ſuſcepiſſent qð eſſet
adſaci fidei dehonoꝛationẽ. Si aũt nõ reſtituerẽ tur pentibꝰ eſſet piculũ ꝙ pentes clam eos iterfi⸗
cerẽt ne fierẽt xpᷣiãi. Et pꝛopterea fieret eis iiuria
ga ius hñti coꝛpibus eoꝝ qᷓ;diu vſili. ar. carent. poſtqᷓ; aũt vſuʒ hñt li. ar. incipiũt eſfe ſui.⁊ tũc poſ
ſunt ſi ↄſentiũt inuitis ꝑentibus baptiʒari. Adp
mñ in oppm dð ꝙ nõẽ alicui ſubueniendũʒ picu- lũ moꝛtis coꝛpalis ius.vt aũt viſuʒ ẽ ſi ꝑuuli iu⸗ deoꝝ ⁊ paganoꝝ baptizarent᷑ inuitis ꝑentibus ⁊
eis nõ reſtituerẽt h cẽtʒ ius.⁊ſi baptiʒati.eis re⸗ ſtituerent᷑ eẽt ad fidei dehonoꝛationẽ vt dictuʒ
eſt. Ad m poſſet dici fm aliquos ꝙx⁊ ſi eẽt cõſuẽ tudo in ecclia vt deo ↄſecrati nutrient᷑ de faculta tibus ecclie nec reſtituerẽtur ꝑentibꝰ tũc bonũ eſ⸗
ſet eos iuitis pentib? baptiʒare.⁊ꝑ bapm eos ſupi ꝛi dño ↄſecrare.ſʒ ↄſuetudo ecclie ñẽ talis. Ali
poõt dici ad arn ꝙ qᷓ;uis ꝑuuli magis ſint ſub dñio
dei qᷓ; pentũ carnaliũ. vult tiñ deus ꝙ pentibꝰ ma
neat ius ſalu qð hñt in coꝛpibꝰ ꝑuuloꝝ ſuoꝝ quo iure eius manẽte ſaluo baptiʒare eos ipis inuitis
magis eẽt vt in plibus ad dehonoꝛationẽ ſacfi fi atet ex dictis ĩ coꝛpoꝛe qõnis.
—*
Articulus quartus.
Onſequenter unkzen⸗ 3 Bquerunttria. P vtx bapꝰſit ite⸗ abilis. 2 vtx ille ꝗ bis baptizat᷑ ſit
N

irregnlaris. 3? vtx ↄſuetudo de expectãdo ʒꝓfer⸗ re bapn vſq; ad ſabbatum paſce vel pentecoſtes fuerit rationabilis.
qðẽ nobiliꝰẽ iterabile. Iẽ p̃ncipalioꝛ ef⸗
ectus baßi ẽ g̃ac; caracter.ð mltomagis bapꝰ? ð
betiterari pp Fe amiſſibilitatẽ q; nõiterari xp ca
racteris ideiebilitatẽ. Lõtra Nu ⁊ li de ſacra.
pte.õ.c.iʒꝰ. valde rõnabili diffinitiõe a ſcis piibꝰ inſtitutũ ẽ vt g ſemel baß̃i ſacmꝑcepiſſe cogno⸗ ſcit nulla rõne illud iterato accipiat. Item.. ne ſcm̃ baptiſma iteret᷑..p· Soꝝ ↄdẽnamꝰ erroꝛeʒ qaptoꝝ pᷣcepta calcãtes Ipiani nois ſacka ſoꝛtitos alio rurſus baptiſmate nõ purificãt ſʒ inceſtãt laua cri noĩe polluentes. Ricieo ꝙ bapꝰ nõẽ iterabi- lis.oꝛciauit. n. deus vt in eodẽ hoie nullũ effectũ pẽat nifi ſemel qð rõnale fuit ⁊ ↄgruñ pp.. P qamoꝛbus 3 quẽẽ p̃nciealr.ſ.oꝛiginale pcem̃ non põt eẽ in eodẽ hoie niſiſemel. ⁊qa ipꝛimit offe⸗ ctũ indelebilẽ.ſ.caracterẽ quo aia ſempẽ diſpoſi⸗ ta ad gre ſuſceptionẽ niſi cãuerit in ſeipſa aligd in cõpoſſibile gre qð eſtpccf̃ moꝛtale. 3 qd remit tit oẽm culpã ⁊ oẽm penã ⁊ iõ ji pluries poſſethãe ſu effectũ in hoĩe eẽt pccõꝛibus incitatiuũ delin⸗
quendi. 4qꝛ ſignificat rß̃i moꝛtẽꝗ nõc̃ moꝛtuꝰ
niſi ſemel. Ad pn in oppn dð ꝙ ſacfm euchari- ſtie circa eandẽ materiã ĩ numero nõẽ iterabile. Fadẽ.n.hoſtia nõẽ ↄſecrabił niſi ſemel. Et iõqᷓ; nis ſacfm enchariſtie ab eodẽ hoĩe pluries poſſit ſuſcipi nõ tñ ex hoc ſequit ꝙcirca eandẽ materiaʒ iterabirſit eẽntia ſacti.ꝗa ↄſiſtit in hoſtie cõſecra⸗ tiõe nõ ſuſceptiõe.eẽntia aũt bap̃i cõſiſtit in ablu⸗ tiõe ſub debita verboꝝ foꝛma? intẽtiõe. Ad ⁊n dð ꝙ ʒjuis gfa ſit p̃ncipalioꝛ qᷓ; caract km ſe⁊ ab⸗
ſolute.tñ ẽ̃ ita pꝛoßus effcũs baß̃i.p alia.n.ſaca
gra hẽtur.ſʒ ꝑ ſolũ ſactʒ bap̃i hi—
— f Vtxbaptizatuſ Ecundo quel E ſe baptiʒatũig⸗ rans poſtea faciẽs fe ſine cõditiòe baptiʒa
riſit irregularis. Et vĩ ꝙ nõ.ꝓ eodẽ facto illicito
magis dʒ puniri agẽs q; patiẽs. Sʒ nõ inuenitur in iure eanonico ꝙ baptiʒãs aliũ quẽ neſcit bapti⸗ ʒatũ ⁊ tamẽ baptiʒatusẽ ſit irregularis.ergo mul to minus baptiʒatus ſe neſciens baptiʒatum ſi
iterum baptiſmum recipit eſt irregularis. Iteʒ nullus dʒ eẽ irregular is ꝑ alienũ factũ ad qð ipᷣe
nõ coopat᷑ nec ↄhlio nec auxilionec fauoꝛe. Sß nõ eſſet verũſi baptiʒatus ſe baptiʒatũ neſctẽs fie ret irregularis.⁊ ſuſcipiẽdo bapnga petẽs baptiſ
mñ põt ab aliquo dõmiẽs baptiʒari. Añſi die cra
ſtina fieret irregularis ſuſcipiẽdo bap fieret irre ocaſiõe bap̃i facti ad qð nõ eſſet coopatus
idet᷑ ergo ꝙ talis nõ eſſet irregularis. Contra magis cauet᷑ ep̃is qᷓ;tũ ad ſtatuta ꝓquoꝝ trãſgreſ ſione inenrrit᷑ ſnia excõicationis aut ſuſpenſionis ip̃o ſcõqᷓ; inferioꝛibꝰ ejᷓ de ſen. excõi. Quia piculo ſuʒ. ſilr magis dʒ caueri irregularitati eox qᷓife riox. Sʒ.. Ne ſcm̃ baptiſaiteret᷑.l.i dã. Anti ſtitẽ ꝗ ſcitatẽ baptiſmatis illicita vſurpatiõe geia
uerit ſacerdotio indignũ eẽ cenſemꝰ.q̊ mlto foꝛtiꝰ
ſubditus in quo iterat᷑ bapꝰ eſt irregularis. Ad iſtõ qõneʒ dñtgdã ꝙꝛ⁊ ſuſtipiesbapf
S0 gbapꝰtiteravilis. m0O oñdo facʒ.n. euchariſtie
quis igno⸗
ret ſe ßzus fuiſſe baptiʒatũ irregularis eſt. Añ ðcõ
ſecr. di. ꝗ. Qui bis. Sui bis ignoꝛanter baptiʒati ſunt nõ indigẽt pꝛo eo penitere niſi ꝙ km canones oꝛdinari nõpñt niſi magna aliqua nccitas cogat. qʒ iõ additũ eſt qꝛ iminente nccitate cũ tali diſpẽ fanduʒ eſt. ſ.per ep̃m. ũ illotñq ſcienter ſe face⸗ ret rebaptiʒari*ð poſſet ep̃s diſpenſare. juit añt B ſtatutũ pp baptifmi reuerentia? in deteſtatões iniuriantiũ ſacko. Alij dñt ꝙ talis nõ cſſet irregu laris. ga qʒuis olim fuerit obuatũ in odiũreba ptiʒãtiũ.mõ tñ poſſunt ꝓmoneri. ignoꝛãtia ſci oĩo excuſat eos. Mij dñt pdictũ decretũ debere
intelligi ð ignoꝛãtia inris q̃ nõ excuſat. Et hec ſũ⸗
pta ſunt ey glo.ſup locũ pᷣdictũ. Sʒõ hanc opio⸗ nem ſcðᷣaʒ vi cẽ qð di in pꝛedicto decretoꝙ non indigẽt pꝛo eo penitere. dð nõ eẽt vexſi cuʒ igno
rantia iuris hiet ſciam facti. vt põt pꝛobaripꝑ ea
dicũt᷑ in cꝰ imediate ſequẽti. Qui vulttenereß mãopinionẽ q̃ magis v ↄſonare textui pot dicer Ad pm in oppn ꝙ maioꝛ intelligẽdaẽ de penaqi fiigitur ꝓ pccõ. irregularitas aũt in cau ſupꝛadcõ nõ infligit᷑ ſic ðo baptiʒato ꝓ ſua clpa.vt pʒꝑ tex⸗
tũ p̃allegati de eti.ſed ꝓ facki reuerẽtiq? vt ho
nes ſint diligẽtioꝛes in folicite cauẽdo ab hið que ſunt ĩiniuriã ſacfi.In talibꝰaũt penis qnc; nasið cauet᷑ ſupioꝛibus qᷓ; inferioꝛibus eo ꝙ irregnlari⸗ tas picuioſioꝛ eſt in eis. Adꝛ dð ꝙalnpunitur quis ppfactũ alienũ ad qð nihilẽ coopatꝰ. vthĩ q.p.c.i. Etpꝛeterea ꝑ bꝙ petijt baptiʒari cœœpa⸗ tus eſt ad ſchas baß̃i fuſceptionẽ.·;uis poſtbᷣ doꝛ⸗ miẽs fuerit baptiʒatus. Qui vulttenerẽ ꝑiẽ aliã põt dicere ad pn in oppm ꝙlexilla logtur ð rebg⸗ ptiʒãte ſciẽter vt pʒ ꝑ iam ſequentẽ. Et pꝛeterea nõ ſigat.nõ.n.prinet ad ipatoꝛẽ penã irregularita tis infligere.ſciẽter tñ rebaptiʒantẽ eẽ irregularẽ ſ publicũ eſt ꝓbaripõtꝑ illud að hef de apoſta tis. Exarũ Ad decretũ aũt qð adducit᷑ ꝓ opĩo
ne alia põt dicere ſicut dem̃ eſt in coꝛpe qõnis. V
intellig de illis qui cũ poſtea— vtx ↄſuetudo de ex⸗ Ertio quel u pectãdo cõferre bap tiſmũ vſqʒ ad ſabbatum paſce vel pẽteco ſtes fuerit rõnalis. Et vĩꝙ nõ̃.vt hituz eſt. baptiſ mus repñtat paſſionẽ xp̃i. magis debuit deter⸗ minari dies paſſiõis q; ſabbatũ. Itẽ ð cõſe. di.4. ũc;. nũqᷓ; aque bapi purgare pccã credẽtiũ poſ⸗ ſẽt niñ tactu dnici coꝛpis ſcificate fuiſſent. Sed xpũs baptiʒatus fuit in die epiphanie m ꝙtenet ecclia. vĩꝙ illa dies maxie determinari debuit ad cõferendũ baprn. Lõtra eccliaſtica ſtatuta nõ fiũt niſi in rõnali cã.ſed ecclia illos duos dies de termiauit ad ↄferendũ bapm.vt dicit magf in la puius di.c.4.⁊ hã de ↄſe.di.. Wõ rõe. Ita duo tꝑa.⁊.c.de cathecuminis.⁊.c.venerabitð illacõ ſuetudo fuit rõabilis. Rñdeog qᷓ;uis mõſit me lioꝛ cõſuetudo ſtatiʒ haptiʒare qᷓ; expectare pᷣdcã tẽpoꝛa pptres rõnes q̃ fuperius poſite ſunt di.4. Super expoſitione lirtere.tñpꝛo illo tẽpore quo hoc fuit inſtitutũ ⁊ obſeruatũ fuit rõnalis cõſuetu do.ſ.ppreuerentiãſacfi.ſptñ in neceſſitatis arti- culo licitũ fuit in alijs tpib ꝰ baptizare. Vñ ð ↄſe. di.ꝗ.de cathecuminis.i. Ni qui neceſſitate moꝛ tis.egritudu is. obſidiõis pſecu tiõis.naufragij
.
S8
88 S. S.

Snu uncun
n emi Kinſut mnni ucn Mcitn ſüuidnin sſeutit ſui Sÿu ceit minm ün. Quvn iMnnm nus uitin cuih
zn ctmiegl Lnen nchadui) dechctncech vlutn
—
vi.
vrgẽtur·oi tpe vebẽt baptiʒari.ſite etiãhi.c. ſeg.
Wagis aũt determiati fuerũt dies bdicti q; alij gaperimerſionẽ hõ ſignificat᷑ cõſepelirixpᷣoꝑ ele
coſtes receperũt diſcipuli ſpr ſcm̃ abũdantergẽ efficiens cã effectus bapᷣi. Adpꝰ in opp. dðᷓ ꝙœ
—
bapꝰ repñtat paſſionẽ xpi in ꝙ repũtatxpᷣi ſepul
turã. Et iõ ad ſollẽneʒ bapi celebrationẽ magis ð buit determinari dies ſepulture qᷓ; paſſiõis. maxi me ga in veſpere illius diei incipit ſollẽnitas re- ſurrectionis. Ad ꝛ⁊n dð ꝙ in die baptiſini bi P tanto dicunt᷑ aque vtutẽ accepiſſe ſanctificãdi qꝛ ex tůc determinate fuerũt ad hoc vt in tali mate⸗ ria inſtitueretur bapꝰ. irtus aũt baßi eſt effecti⸗ ue aſpũ.ſ.⁊ meritoꝛie a paſſione xp̃i.in effectu aũt pᷣncipalius eſt efficiẽs q; materia.⁊ iõ debuerunt determiari ad ſollẽnifſimã celebꝛationẽ bap̃i pꝛe dicti dies qᷓ; dies epiphanie.⁊ etiã ad excludẽdũ erroꝛẽ dicentiũ nõ debere bapriʒa niſi in illa die qua xp̃s baptiʒatus eſt. qui repᷣhendunt᷑ de conſe.
di. 4. Pꝛopꝛie.ĩ. Si quis.
( Vnſequemerte.
3 pꝛincipali. St circa hoc querũturtria. M vtrum puuli debeant cathetiʒari. 2 Vtruz
cathetiʒare ſit officium ſacerdotis.
N n nuli baptiʒã⸗ Runo o tendo debeãt ca
chetizari. fruſtra.n. adhibet᷑ iſtructò illi g
ſi ẽreceptibilis diſcipline. Sed pueri nõ ſunt re⸗
ceptibiles diſciplie.ꝗᷓ nõ debẽt cathetiʒari.cathe tizare. n. eſt inſtruere. Ntẽ hm Dio. de eccliaſti⸗ ca hierar.c.⁊. Ante mediũ pꝛofeſſio xp̃iane reli⸗ gionis requit᷑ catheciſmo.ſed illã puerpꝛofiteriñ
põt nec alius pꝛo co.qa nullus per votũ aleerius
obligatur. Tõtra eccłia baptiʒandos puulos ca thetiʒat. Rñdeo ꝙ puuli baptiʒandi debent ca⸗
thetiari.q;uis.n.catheciſmus pp adultos fuerit
inſtituſtus tñ pp expꝛeſſius exÿmenduʒ Vnitatem
baptiſmi ſunt etiã cathetiʒandi ꝑuuli.q;uis tunc nuilã poſſint appꝛehendere inſtructiõeʒ. Et ẽt pꝑ maioꝛẽ baptiſmi ſollẽnitatẽ.⁊ vt pꝛini qui reſpon
dẽt ꝓparuulo melius ſciãt ſup qbꝰ poſtea vᷣbeãt ĩ foꝛmarc puulũ. Et etiã vt ꝑuulus fidẽ ⁊ religioneʒ Fp̃ianã diligentiꝰ⁊ renerentius cuſtodiat.p hoc ꝙ
ſciat ſe eaʒ ſuiſſe pꝛofeſſuʒ ꝑaliũ in bap. Adp
in oppn pʒ ſolutio ex iam dictis. Ad ⁊n dð ꝙ qᷓ; nis puer tůc nõ poſſit ꝓfiteri tñ alius pꝛofitet᷑ pꝛo eo.⁊ q;tũ ad i lud ꝙ pñseſt. Añ cũ patrinus rñdet VCredo.in pſona ꝑuuli ſenſus eſt.i.ſacfa fidei pꝛe⸗ ſto ſumſuſcipere. Et qᷓ;tũ ad illud qð futurũ eſt vt ſit ſenſus qů veniã.⁊ adultã etatẽ actu credendo ſidei conſentiã. Ea añt que de neceſſitate ſunt põt patrinus pꝛo puulo pꝛomittere.⁊ per ſuã ꝓmiſio nẽ ip̃m obligare coopante ad hoc bono qð ꝑuulus — 6 ritr vtrů cathecil⸗ Ecũdo quei ttur mus ante bap⸗ mũ fieri debeat. Et vĩꝙ non. ga pᷣus opoꝛ tet puerũ generari qᷓ; poſſit inſtrui.q a ſili pᷣus dʒ
ationẽ de aqua reſurgere cũ xp̃o·in die etiã pẽte
regenerari q; cathetiʒari. Itẽ ſancta doctrina ñ dʒpꝛoponi imũdis. ñ Wath.. MNMoliteſcĩ da rẽ canibus. Sʒ illi qui cathetiʒatur pꝛoponit᷑ ſe doctrina.ã ÿᷣus dʒ můdari ꝑ bãpn qᷓ; cathetiʒet᷑. wõtra vt hi Wath. vltimo.cũ dis pᷣcepit diſci pulis ſuis ꝙ docerent oẽs gentes ⁊ baptiʒarẽt.p noiauit actũ docẽdi qᷓ; baptiʒandi. MRñdeo ꝙ ca theciſmus añ bapn debet fieri. ñ de ↄſe.di 4. An bapn.⁊ recitat magf in lia huius di. Ante ba ptiſmũ cathetiʒandi dʒ hoiem p̃ᷣuenire officiũ vt fidei ÿmũ cathecummus accipiat rudimentum. Itẽ in eodeʒ.c. xpᷣs pꝛius ceci nati oculos luto ex ſputo facto ſupliniuit.⁊ ſic ad aquas ſſloe miſit. qꝛ pꝛius dz baptiʒandus de fide incarnatiõis xp̃i inſtrui.⁊ ſic ad baptiſmũ credulus admitti vt ſci⸗ at cuius ge in eoeſt pticeps.⁊ cui iam debitoꝛfi⸗
at deinceps. Ad etiaʒ eſtrõ.qꝛ vt ex pꝛedicta
auctoꝛitale pʒꝑ catheciſmũ diſponit᷑ hõ vt ſit ma
gis idoneus ad baptiſmi ſuſceptionẽ. Sʒ diſpoſi
tiopᷣcedere debet illud ad að diſponit. Adp i oppn dð ꝙ non eſt ſile de gnãtione ⁊ regenatiõe. ga inſtructio non põt reddere generanduʒ magis idoneũ ad ß vt generet᷑. inſtrui.n.pᷣſupponit eſſe. ſed cathetiʒatio reddit hoĩem magis idonenʒ ad B vtgeneretur ꝑ bap. Ad dð.ꝙilla auctoꝛi tas intelligenda eſt de imundis ꝗ ꝑtinaciter fidei reſiſtũt.⁊ ꝗſcãm doetrinã quantũ pnt offuſcare in conſpectu audientiũ parati ſunt.nec eaʒ curãt au dire niſi vt ſupficialiter iuueniant calũniãdi oca⸗
ſionẽ. non eſt gᷓ intelligenda auetoꝛitas ð immun⸗
dis qui ad ſuſceptionẽ fidei ſe diſponunt vel diſ⸗
poni permittunt.
Ertio querit᷑ xnuʒ cuettzare
S ſit officiũ ſacerdo- tis. Rñdeo ꝙ cũ cathetiʒatio idem ſit ꝙ inſtructio large accipiendo cathetiʒationẽ diſtin gui põt de cathetiʒatione ſicut de inſtructione.
Triplex eſt aũt inſtructio. Aua ad conuerſioneʒ
infideliũ. Alia ad dignius ſuſcipiendũ baptiſmi ſacim que ex vſu a ꝓpꝛietate di cathetiʒatio. ʒ⸗ ad inſtruendũ baptiʒatũ.oẽs iſte inſtructiones qᷓ;
uis fieri poſſint ꝑſacerdotes.ti pᷣma marie eiscð
uenit. qa ad eoꝝ officiũ ptinet fidẽ pꝛcdicare iurta
illud aggei.⁊ interroga ſacerdotes.legẽ. ꝛꝰ etiã ᷓnis antigtus fieret ꝑ diacones añ adulti ad ba⸗ ptiſmũ veniebant⁊ magna inſtructiòe indigebãt ne ipedirent᷑ ſacerdotes a maioꝛibus circa qͥ erãt occupati.tñ ga gœquid pòt diaconus põtſacerdos
etiani talis cathetiʒatio ad facerdotẽptinet ⁊ ma
ximemõð.qa conſuetũ eſt. Vnde de cõſe.di.. Ca theciſmi baptiʒandoꝝ a ſacerdotibus vnius cu⸗ iuſq; ecclie poſſunt fieri.ſicut ĩ hac ſcã romana ec⸗ eleſia cui deo auctoꝛe miſteriũ exhibemꝰnji famn
latus ſollẽniter fieri ↄpꝛobantir. ʒꝑtinet ad pa
trinos in pticulari qᷓ;uis ꝑtineat ad platuʒ in cõi. Añ magr inlia hꝰdi.c.penul. Exigit᷑ a patrino di ligẽs circa eũ ꝓ quorñdet follicitudo.
Articmlus ſextus.
ueritur de 6⸗ Dnſequenter guenin ve: eirca boc queruntur tria. Pꝛimo Ntrum per exoꝛciſmũ ptãs diabolia

baptiando expellat᷑. quid illa ſignificent que
fiunt q baptiʒãdus exoꝛciʒatur. ʒd illa ſigniñ cẽt que fiũt in ſollẽnitate 2 m pexoꝛciſmuʒptãs ) Rimooficoxäbaate nõ expellitur. x exoꝛciſmũ nõ expellit᷑ ptãs diaboli a coꝛpoꝛe baptiʒandi.qꝛ nõ ſunt demoni⸗ aci:nec ab eoꝝ aia.quia ſupꝑ aiam diabolus nullaʒ habet poteſtateʒ.ergo nulio modo a baptiʒando
per exoꝛciſmum expellitur poteſtas diaboli
Item nõ expellitur effectus niſi expulſa cauſa. Sʒpccm̃ ẽtotacã quare diabolus hʒ ĩ noie ptãteʒ ð cũp exoꝛciſmũ ñ purget᷑ baptiʒãdusa pccõper ipᷣm nõ expellit᷑ ptãs diaboli a baptiʒãdo· Itẽ ſi ꝑexoꝛciſmũ ptãs diaboli a baptiʒãdo expellitur. authẽ ꝑnãlẽ exoꝛciſmi vᷣtutẽ.autꝑ diuinã inſtiim tionẽ. nõpꝰ mõ.qꝛ nãlis vtus ſenũbiliũ reꝝ nullã vĩ hie ſuꝑ ſpm̃ ſepatũ vᷣtutẽ. Nec ꝛ mõ. qꝛ cuʒ ſa⸗ cfm no.lẽ.ſit racre rei ſignũ.⁊ cã ex diuina inſtitu tiõe. iã exoꝛciſmꝰ nõ eſſet ſacfale.ſʒ ſactʒ qð ẽ fal⸗ ſuʒ.5 Augꝰ.io.ð ciuitate.c.⁊ꝛ. Vera pietate hoies dei aereã ptãteʒ inunicã Zꝛiãq; pietati exoꝛciʒan⸗ do eijciũt nõ placãdo.Itẽ de ↄſe. di.. Siue puu li ſiue iuuenes ad regeneratiòis veniũt ſactʒ. non ſontẽ vite pᷣus adeãt qᷓ; exoꝛciſmis ⁊ exſufflationi bus clericoꝝ ſpᷣs imũdus ab eis ab igat. Acd iſtã qõnẽ dixerũt alig ꝙ exoꝛciſii nãli vtute repellũt
ab illoq exoꝛciʒat᷑ diabolicã ptãteʒ: qð nitunt᷑ de⸗
clarare auctoꝛitate ⁊ rõe.vt.n.hãp re.c.ib. Da⸗ uid cythariʒãdo repᷣmebat ptãteʒ mali ſps avexa tiõe Saul. irtuoſioꝛ aũt ẽ vox plata ab hoie qᷓ; ſonꝰcythare. Rõne ẽt arguũt. ois effcũs pticipat aligd de vtute ſue cãe.cã aũt vocis hũane ẽ cõpo ſitũ ex coꝛpe in aia.ð in voce hois ẽ aliqd? de vtu te aie ⁊ coꝛꝑis. ñ vna ⁊ eadẽ vox ꝓlataãb Vno ẽ vtuoſioꝛ qᷓ; ꝓlata ab alio.cui atteſtat᷑ vᷣbũ. Mier. dicẽtis ĩ epla ad Panlinũ.c.ꝛ.ꝙ hz neſcio qd latẽ tis energie vine vocis actꝰ. dñt d ꝙ qᷓ;uis exoꝛciſ mus nõ poſſit arctare demõis ptãteʒ rõe coꝛpat tutis tm̃. põt tñ rõc vtutis aie ⁊ faciẽdo i baptiʒã⸗ do aliq; diſpoſitionẽ ꝑ quã magisẽ diſpoſitus ad patiendũ a demõe.⁊ ẽt directe agẽdo in ip̃ʒ demo nẽ nõ obſtãte ꝙ foꝛtioꝛ ſit nãłeiꝰ vtus qᷓ; nãlis vir tus aie. ficut. n. ignis q;uis ſit potẽtioꝛterra. tam̃ agẽs in eã debilitat ab eiꝰ vtute inqᷓ;tũ rõe ſue ma terie inferioꝛ foꝛmaẽterre.ſic demrõe ſui poſſi bilis põt pati a vtute vocis.q̃ẽ in eg ab actino ip̃i us aie.⁊ iõ⁊ ſi ꝑnãleʒ vtutẽ vocis nõ poſſit totair vici ptãs demõis pot debilitariꝑeã. Sʒ5 Bar⸗ guit᷑ ſic. aia exoꝛciʒãtis ꝑ nãleʒ vtutẽ nõ põt facere aliq; ipꝛeſſionẽ ĩ aia itellectiua ꝑuuli.nec in ſenſiti ug.qai articlo excõicato a dño Stephão piſienſi ep̃o ↄtinet᷑ ꝙ itelligẽtie ſupioꝛes ipᷣmũt iiferioꝛes ſicut vna aia itellectiua ipꝛimit in quã ⁊ ĩaĩaʒ ſen⸗ ſitinã. nec in coꝛpe. vt.n.oñſuʒ ẽ liꝰ⁊⸗. di.y.q.pe⸗
nul. Diabolus ꝑſuã vtutẽ nãleʒ nõ põt ĩimediate
trãſmutat iſtas res materiales niſi ad ſitũ ⁊ ad fõð mãartificialẽ.nõ põt ðᷓ exoꝛciſmꝰꝑ nãleʒ vtutẽ aĩe eroꝛciʒãtis aliqᷓ; diſ politionẽ cõre in ꝑuulo ꝑ quaʒ magis ſit indiſpoſitꝰ ad fuſcipiendũ demonis ac⸗ tionẽ. Etfi hec vtus nõ põt agere ĩ ꝑuulũ mlomi nus pot agere in demonẽ. Mꝛeterea exoꝛciſmuſ plus por rõe ſignificatõis qᷓ; rõe vocũ.ſignificatio n.ẽ dictõis.foꝛma ⁊ voꝝ materia.dictõ.n.ẽvoyſi
gniſicatiua.ſʒ ſigniſicatõ vocis nõ põt nãtr asere ialiũ niſi mediãte appꝛehẽſiõe illiꝰ Cůß puulus ſi gnificatiões vocũn app̃hẽdat voces exoꝛciʒãtes
nipil agere pñt nãlr in ꝑuulũ.nõ põt ẽt ſignificatio
vocũ nãtr mouere motiõe coactiua volũtatẽ app
pẽdentis. qꝛ ip̃aʒ nõ mouet niſi mediãte vico ni
tiua. qꝛ nõ pot cogere volũtatẽ· Et ex ↄñti nec vtu
—
tezʒ executiuã. ð ſignificatõ v ocũ q̃ dñt᷑ in exoꝛciʒã do nò pñtnãtr arctare demðis opatiuaʒ Pratem.
Ãz mihi dð ad qõneʒ ꝙꝑ exoꝛciſmũ nõ vᷣtute
nãlinec ſupnaturali in ipᷣoſic in ſubiectoexite 6 Itute diuina ſibi ex decreto diuine mie aſſiſtente
ptãs diaboli a baptiʒãdo expellit᷑.ſic intelligẽdo ꝙ arctat᷑ ptãs diaboli ꝑ ↄpatione ad illũ ne cetis pibus tm̃ poſſit de cetero illũ. Gtů poſſet ſi exoꝛ ciʒatusnò ẽt. maxie in ipediẽdo baptiʒandum ſuſceptiõe bap̃i⁊ eiꝰ effectus ⁊ id exoꝛciimꝰpᷣcedit
bap. Qñ tñ exaliqꝰ cãn baptiʒat᷑ aligsnò exoꝛci
ʒatus dʒ poſt bapn exoꝛciʒari fi ſupuiuat ph bap̃i ollẽnitãtẽ ⁊ ad kuandũ modũ baptiʒandi cõſueti
nifoꝛmitatẽ.⁊ ẽt qꝛ exoꝛciſmus nõ tm̃ añ bap.
ſʒ ẽt poſt bapn hʒ efficaciãi reßᷣmendo diabolicã ptãteʒ quã diabolus accepit ſuppoiemppccm
Sjñ de ↄſec.di.?. Sic noſtis. Et ſůptũẽ ab aus. poliꝰ. de ſymbolo.nð mtũpꝰpᷣn. nõcrearurain irantibꝰ exoꝛciʒat᷑ aut ex ſufat᷑.ſʒ ille ſub qꝰ ſunt q ſub pocõ naſcũtur. Quãuis añt ipuulo pꝰ bap ſit pecm̃.tñ ieo remãet hitualt fomespcci. Adp in oppn dõ. ꝙ quis diabolus ſup aiaʒ nullã hẽat
ptãteʒ imediatẽ violẽtandoeam.ti ꝑꝑpccſũ ma gnã ptãteʒ accipit ponẽdi mlta ipedimẽta 5 hois
falutẽ miſi a deo repmeret᷑ imediate vł mediãte miſterio ãgeloꝝ ſcõꝝ.ad repᷣſſionẽ aůt illiꝰ ptãtis
oꝛdiat᷑ exoꝛciſmꝰ. Adꝛndð.ꝙ qᷓ;uiſ ptãſ quã dia bolus hz ſup hoieʒ ſit ꝑꝑ pccm̃.tñ executio illiꝰpo teſtatis ẽ a demòe.⁊ itã vtus dina arctãdo ip̃ʒ de monẽ ꝓhibet mttas ipugnatiões q̃s diabolus fa⸗ ceret 5 hoĩem niſi repᷣmeret᷑ eiꝰprãs. pp ß oꝛdi⸗ natusẽ exoꝛciſinꝰ ad reÿᷣmendũ ptãteʒ ipugnãdi ab iterioꝛi ⁊ aqᷓ bñdicta ad repᷣmendũ ptãteʒ ipu⸗ gnãdi ab exterioꝛi. Ad ʒn pʒ ſolutò cx dictis i cõ poꝛe qõis.nõ.n.ꝑ exoꝛcimũ ꝓfert᷑ graſ remouẽ tur ipedimẽta ↄfecutiõis gre.⁊ iðnðeſt ſuctʒ ſʒ ſa⸗ cramẽtale. Ad illud qð de pꝰ regũ adducebatur ꝓ alia opionei coꝛꝑe qõis dicit glo.ibidẽ. Dauid icythara ſuamalignũ ſpm̃ cõpeſcuit. nõ ꝙ tanta vis eẽtchoꝛdaꝝ icythara.ſʒ in ſiᷓ crucis xp̃iqͥ ð lgno⁊ choꝛdaꝝ extẽſiõe gerebat q̃ iã tũc demões effugabat. Pot tñ ⁊ alr dici ꝙ ille malus ſps nõ erat pmiſſus vexare Saul vexatiõe deq̃ ibi loq tur ſcriptura.niſi excitando itẽperatũ? exceſſiuu melãcolie motũ.qm̃ vtus aie cõfoꝛtatap illaʒ ar⸗ mõiã qᷓ; faciebatĩ cythara ad h ſpãtr hñtẽ aſpectũ tẽpabat⁊ repmebat. Rnñðoẽt puꝝ valʒ qꝛſps cũ ſint incoꝛruptibiles ꝑſuas vᷣtutes non ſic poſſunt ſuas naturas in inuicẽ tranſinutare nec Eaꝝ natu rales vtutes ſicut generabilia ⁊ coꝛꝛuptibilia poſ ſunt ſuas naturas ⁊ eaꝝ vtutes mutuo mntar in nnprtnr duid illaſigni Rcũdo queritur jrnru& du añ baptiʒãdus exoꝛciʒatur? que ſit foꝛma exoꝛciſmi. Rñdeoßʒ Hug ꝛ. i.ð ſac. pte.b.c.ĩio. fõma exoꝛciſmi in hunc mõʒ pficit᷑. Signatur p baptiʒandus crucis ſignacuio ifronte.in pectoꝛe
Jen
S229 M
12
„
obladu ls ſwi nlgns cid zcjullus innẽſucinng imraduerſtst
miur
muuiarpol ſꝛhoumiion ipoundious iut indeüpicʒij utholicãremiſis hacʒſdeiriſone uns abluf no nghusehan n ſintium
cucog lit „ n netitodenteys itgieſu m

S
* 5
uſihbcienpn s Etſiptitt ip innnöcem
Hileſde itipuoph nſonespci 1 dosſipi mit nmniin nlyhuiniiis innnn nzütil vt n uitilh xooh nn
—
—
vi.
„
inoelis in naribus. in auribus in oꝛe vt totius
coꝛpoꝛis ſenſus hoc ſignaculo muniant᷑ cuius vtu te viafacfa ↄplentur ⁊ oia diaboli figmẽta fruſtrã
tur. poſten datur ſal bñdictũ in os eius vtſapiaꝰ
ditus fectoꝛe careat iniquitatis ⁊ vltra nõ putre ſcata vermibus vitiorum. Deide eruflaturma⸗ lignus ſpiritus vt ſpũs ſpiritu pellatur. poſtea tã gunt᷑ ei aures ⁊ nares cũ ſaliua vt tactu ſupne ſa piẽtie aures aperiãtur ad audiendũ vba dei⁊ na⸗ res ſitr ad diſcernendũ odoꝛẽ vite ⁊ moꝛtis. B eſt ſacfm apertiõis qð dñs ſignificauit qñ aures ⁊ os tetigitfurdi ⁊ muti dicẽs effecta qð ẽ adapire. vt habet Wath. 7. his cõpletis venit ſacerdos ad
fontẽ ⁊ cõſecrat᷑ fons in noie pꝛis ⁊ ſilij⁊ ſpũs ſci.
vt ſcitas ſacfi non exeo ꝗ miniſtratſed exeo g ſci⸗ ſicat ↄſtare ſciat᷑ tradit ẽt noue vite auditoꝛibus ſymbolũ fidei in quo aptice doctrine foꝛma conſi ſtit poſtremo oblatus ad bapn ꝑuulus ⁊ iterroga tus aſucerdote ſi abꝛenũtietſathane ⁊ oibus opi⸗ vus eius atq; oibus põpis eius ꝑ oꝛageſtantium. Rñdet hoc vbñ abrenũiio.vt qui aliena iniqui- tate obligatus eſt aliena fide ⁊ cõfeſſione ſoluatur Si aũt eſt adultus. Rñdet per ſe ip̃ʒ poſt abrenũ⸗ riationẽ factã inungit᷑ oleo ſacro in pectoꝛe vttẽ̃ mimiatur aduerſus hoſtẽ.ne ei deiceps imũda ⁊ noxia ꝑſuadere poſſit vngitur⁊ iter ſcapulas vbi vigoꝛpoꝛtaudi oneris eſt vt fottitudinẽ qccipiat ad poꝛtandũ onus dñi. deide interrogatus ſi cre⸗ dat in deũ pĩeʒ ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ ſem̃ vnã eſſe eccleſiã catholicã remiſionẽ pccõꝝx ⁊ vitã eternam. Sub hac gᷓ ſidei rñſione trina imerſione a ſoꝛdibus ve tuſtatis abluit᷑ nouũ indutus hoieʒ. In eccleſijs ãt in qbus eſt ↄjuetudo aliꝗ dõmittere eoꝝ que nar⸗ ratã ſunt i foꝛma exoꝛciſmi vel aliter oꝛdinareß⸗ uandẽ ↄſuetudo.ga ila nõ—— bap̃i F ad illa ſignificãt ᷓ Erto quert gnnueſrc que pꝰbapn celebꝛat. Rñdeo ꝙ bʒ Hug e.li.⁊.e.pte.c.ii.poſtqᷓ; baptiʒat? a fõte aſcẽdit ſa crochriſmate in frõte Vngit᷑ vt ſpĩ xp̃i ꝑticipan do merito deinceps xp̃ianus appeiletur cohis re Fni ⁊ glieſacr.vnctiõe effectus. Deide traditur xp̃iano veſtis candida vt qÿÿme natiuitatis deco
reri vetuſtatis pãnis offuſcauerat.hitu q̃genera⸗
tionis glie pᷣferat indumẽtũ. Tegit᷑ etiã eiꝰ cap̃ ſa cro velamine poſt vnctionẽ ſacraʒ vt intelligat ſe diademate regni ⁊ ſacerdotali dignitate potiri Ad vltimũ dat᷑ cereus accẽſus in manus eiꝰqua tenus iplere doceatur euangelicũ illud qð dicit᷑. MWath.y. Sic luceat lux vĩa coꝛã hoibus. vt vi deãt via opa bona ⁊ glificent piem vim g in celiſ eſt.nec eſt credendũ ꝙ catheciſmus ⁊ exoꝛciſmus q̃ fiunt añ baptilmũ ⁊ ea que fiũt pꝰbaptiſmũ ſint neceſſaria ad eſſentiã hap̃i.qꝛ ſine illis vere cõfer ripõt bapꝰ. Sʒ ptinent ad ſaci ſollẽnitatẽ ⁊ pec⸗
earetſacerdos omittẽs cãu neceſſitatis excepto
r Solis ſacerdotibꝰ e Irca luter AmM ec̃ettraditũ.fupple
cxoſſicio.ſi ſeruatur foꝛmaa xp̃o tradita. ſupple cũmateria ⁊ intẽtiõe debita.ſigna pcep̃.i.
caracterẽ baptiſmalẽ g eſt ſignũ gre.⁊ exterius ſa⸗
chm ſeruato caractere xp̃i.i.ſeruata foꝛma ⁊ intẽ tione p que caracter ipꝛimit᷑. Memo renaſcit᷑ niſi
hus naſcatur. intelligendũ eſt de renaſcẽdoꝑ ſa
ergo chꝛiſma neceſſariun eſt ad hoc
P⸗
eramẽtiſuſceptiontẽ. Agendũ eſt vt renaſcãturne peant.qꝛ in illocaſu ↄtẽnerẽt ſi remediũ non qͥre- rent. Videt᷑ tñ ſapiẽtibus ⁊ verũẽ ꝙ dicit hicma gr̃ vt ſi iocãtes itentionẽ baptiʒãdi nõ hit.alioqn ſi hiit intẽtionẽ baptiʒãdi⁊ illi gabluũtĩtentioneʒ actu vel hitui ſpãli vlin gnãli bapn ſuſcipiẽdi ba ptiſmꝰ eẽt qð expᷣſſuʒ eſt.i.q.i. Spũs ſeũs.j. Ecce qñ põpis. Mpa dĩ a põpen grece ꝙ eſt publice la tine oſtentari. Neophitꝰ dĩ a neos ꝙẽ non⁊ phi tos qð eſt fides quaſi nouus in fide. vla phitos ꝙ eſt q̃rere. quaſi nouus q̃ſitoꝛ. Añ bapn fit cacheciſ mus? exoꝛciſmus. Cõtra ꝗᷓ pus debuiſſet mag̃ determiare de his q; de bap Rñdeo ꝙ non ga catheciſmus ⁊ exoꝛciſmus ſůt ꝑp bapn.⁊ magf ſe cutus eſt oꝛdinem intentionis non executionis. 6 N ſac̃o ↄfirmatiõis ⁊c̃. Vnc de Sie determiauit magf de ſact᷑o bap̃i. hic determiat ð ſaco ↄfirmatiõis.⁊ diuidit᷑ in ꝑtes.y — P determiat de huiꝰ ſacti foꝛma. v demiſtro ibi. Qð ſacfʒ. ʒ.ð vᷣtute.ibi. Virt? aũt. ꝗ.de ↄparatiòe hꝰſaci ad bapn.ibi. Scito te. v deritu cõferẽdi facf̃m—— ſacfm. di..p̃ncipalrẽ queren Irca hanc qiꝰ bepuracter ſentia 2 de miſtrãte. ʒð ſuſcipiẽte. 4 de eſſcũ. v.de eius dignitate. 6. de mõ ↄferẽ⸗ di. 7. de tenẽte iltũ ꝗ cõfirmat᷑. De huiꝰſac̃ipᷣfi⸗ guratiòe hitũ eſt ſupꝛa di.pꝰ.q.ꝛ⁊ꝰ.ar.ʒ.in ſolutiõe argumẽti.ꝛ. De eiꝰetiã iſtitutõe hitũ eſt..di.⁊.q. 3· 4r. Prmi.⁊ iõ de iſtis nõ oʒ hic faceꝝe qõnes. m q̃rũt᷑ duo. P vtxꝝ chꝛiſma . rcq igdrit d tEc ſcificatũ ſit hꝰſacfi ðtermiatama Leria. 2 vtꝝ hec verba ſignote ſignocru cis.cõfimote chriſmate ſalutis in noie pꝛis⁊ ſi⸗ lij ⁊ ſpñs ſci.amẽ.ſint huiꝰſacti cõueniẽs foꝛma.
Articulus primus.
D m 6 ꝙ chꝛiſina ſaneti Runo oñdo ewan
ſacfi determiata materia. detminatio nmaterie ſacfi nõẽ niſi ab ĩſtituẽte.ſed xpᷣs q ſacf̃m iſtituit nò legit᷑ hꝰſacfi determiaſſe aliq; materiã.q̊ hꝰ ſacfi nullaẽ determiata matia
Itẽ aplii cõfirmãdo nõ vtebãt᷑ chꝛiſmateſʒ ma⸗
nuñ ipoſitiõe. vt hẽ actuũ gy.ſʒ nullũ ſactm ẽuiꝰð termiata matia cõferri põtſine materia ſua.qᷓ h?
ſacfinullaẽ determiata materia. Itẽ foꝛmaꝝ vł naturaliũ vłartificialiũ nõẽ determiata materia foꝛma.n.cuiuſlibet eli põt eſſe in cuiuſlibeteli ma
teria.qꝛ qðlibetẽ i quolibetĩ potẽtia.foꝛma etiaʒ ſtatue fieri põtĩ auro argẽto vłcupꝛo.ſʒ foꝛna ſa⸗ ckiẽ artificialis.q nullus ſactiẽ deterniiata mate ria. Wõtra ej̃ de ſacra vnctiõe.. Quia vo.dĩ de
baptiʒato ꝙpoſt bapn chꝛiſinate ſcõ vngat. ẽ mag ilr̃a hꝰ di.c.i dicit ꝙĩ cõferẽdo fucʒ epᷣs
illũ quẽ ↄfirmat ſacro ſignat chꝛiſinate. Itẽe de
vſe. Jterãdis.c. p dicit papa de illog qñ fuit ↄfir matus fuit p erroꝛẽ nõ chꝛiſmate ſʒ oieo delinit?
ꝙ caute ſupplendũẽ ꝙ incaute ſ acramentũ.

ñdeo ꝙ chriſma ſanctiſicatũ eſthuiꝰ ſacfi de⸗
terminatamateria.cũ.n.confirmatio ſit ſac̃ʒ vt ſupiꝰ habitũ eſt accedit verbũ ad e. ⁊ fit factʒ.j · vt noie eli intelligatur materia. opoꝛteret huius ſacfi aliquã eſſe materiã. Et qꝛ materia dz repn⸗ tare facti eifectũ.⁊ huius ſaci Vt poſtea videbit ſit determiatus effectus decuit hꝰ ſaci determi- natã eſſe materiã vt aũt hẽtur extra ð ſacr. vnctð ne. Quia non in fronte vngitur baptiʒatus vt li⸗ bere confiteatur ꝙ credit. qa credere creditur ad inſtitiã. oꝛe aut ↄfeſſio fit ad falutẽ. Et.i.ʒ per frõ⸗ tis di ꝙ ꝑ cõfirmationẽ ſpñs ſci datur augmẽluʒ? robur· hic aũt includũt interioꝛẽ ↄſcie nitoꝛẽꝑ pu ram ſidẽ. oleũ aũt cũ ſit pingue ⁊ cõuenientiſſimũ
ignis pabulũ?⁊ nitidũ ↄuenienter repñtat gr̃e pin
guedinẽ.caritatis feruorẽ ⁊ ſidei interioꝛẽ nitoꝛẽ. Balſamũ aũt cũ ſit maxie odoꝛiferũ? a coꝛꝛuptio ne pſeruatiuũ cõuenienter repñtat bonũ odoꝛem fame ſidei q diffunditur per confeſſionẽ oꝛis qua audientes pᷣſeruantur a coꝛꝛuptiõe erroꝛis. Et iõ
puius ſacki determinata materia eſtex ołlo ⁊ bal⸗
famo confecta. Et qꝛ pꝛopꝛietates olei pfectius inueniũtur in dleo oliue qᷓ; in alio. vñĩ ⁊ anthono⸗ maice olim di chꝛiſma ꝙ eſt huiuſmodi ſacki ðter minata materia debet eſſe ↄfectũ nõ ex quocũq; oleo ſed eꝝ oleo olinaꝝ? balſamo. Et ga hãc ma- teriã xpᷣs tactu mũdiſſime carnis ſue ñ ſcificauit ſcõ eam determinans ad hoc ſacfm ſicut fcõ de⸗
termiauit aquã ad baptiſmũ ⁊ panẽ? vinũ ad eu
chariſtie facm ſed inipiratione vel pꝛecepto. iõ eß̃i non valentes ſolo tactu ſuo hanc materiã con ſecrare eã conſecrant ꝑ benedictionẽ. Ad B etiã facit qꝛ hoc ſactm non eſt tante neceſſitatis vt ba ptiſmus. Et ga huius adminiſtratio eſt pſonis di
gnioꝛibus referuata. Adpm in opp dð ꝙ ſicut
di 3o. pent. Multa fecit Jeſus que nõ ſůt ſcripta
in ũꝰ hoc. Añ qᷓ;uis ſcriptũ non ſit credo ꝙ deter- minauit huius ſacfi materiã inſpiratione vel pꝛe cepto.q;ʒuis in cõfirmando non vteretur materia ga in ipᷣo eſt ⁊ erat plenitudo ptãtis. Ad m dicẽ
dũ ꝙ qꝛ ꝑ impoſitionẽ manuũ aploꝝ dabatur ſp̃s ſ.in ſiguo viſibili iõ ipñi ex inſpiratione ſpãli. illo ſigno vifibiliter loco materie vtebant᷑ in cõfirmã do. Auctoꝛitate tñ xõi tradiderũt ecckie modũ cð firmandi dů chꝛiſmate qʒuis nonineniat ſcriptũ. Sic. n. dicit. Dam̃.li. ꝙ.c. ꝓ. apli nõſcripta mł ta tradiderũt nobis. Adʒm.dõ ꝙ ea coꝛpa q̃ nõ tranſmutant᷑ in inuicẽ hñt foꝛmas indetermina- tas materijs. Ande foꝛma celi non poſſet eſſe in materia eli ncc foꝛma eli in materia celi.⁊ iõcum ſact̃a non tranſmutent in inuicẽ debẽt hĩe deter⸗ minatas materias. Pꝛeterea qᷓuis foꝛma arti⸗ ficialis bʒ ſe poſlit eife in diuerſis materijs.tñ foꝛ ma artificialis oꝛdinata ad aliquẽ determinatuʒ effectũ reauirit determiatã materiã. Ande terri oꝛdinata cõtra impugnationẽ que eſt per igneʒre quiritur materiã non cõbuſtibilẽ ſilr dico ꝙ cum
iſtud ſactʒ oꝛdinatũ ſit ad aliquẽ terminatũ effec-
tũ habere debuit determinataʒ materiam.
ſignote ſigno crucis confirmo te chꝛiſmate ſalutis in no
niens foꝛma.⁊ vi ꝙ nõ. verba ſuntad ſanctifican
cũdo queritur hrxbec veba
mine piis ⁊ filij ⁊ ſps ſci amẽ ſit huius ſacti cõue⸗
Arn.
dum materiã fed materia huius ſaci eſt ſanctifi- cata.ʒ confirmans nõ debet pꝛoferre alidua ver⸗
pba ſanctificationẽ impoꝛtantia. Itẽ circa foꝛmã
nonlicet aliquid imutare ſed nõ ofñ̃s vtunt᷑ eiſdẽ verbis. quidã.n.dicũt. Lonſigno te. Alij dicunt chꝛiſmate ſignificstionis. ſupꝛadcã verba non
—
ſunt ioꝛma huius ſacki.Itẽ baptiſmus magis re⸗
pꝛeſentat paſionẽxpiqᷓ; cõfirmatio ſed hapriʒan.
do non noiatur ſign crucis.ð multominꝰ noiari ð
bet in factocõfirmatiõis. Contrariũ tʒ ecclie con
fuetudo. Rideo ꝙ ſi loquamur de foꝛma ſacki ꝓ⸗ nie deãſic foꝛma cõfirmatiõis inq;tũ eſt Jactʒeſt aigd reſultans ex intẽtionali vnione chꝛiſmatis ⁊ ſupꝛa deõꝝx verboꝝ? huius totius ad ſanctificã
di actũ.⁊ hec eſt oꝛdinatio ad determinatũ ad ſan
ctiſicandi modũ ⁊ reſpectu huius foꝛme 499eg4 tů er chꝛiſmate ⁊ ſupꝛadictis verbis ꝝ intẽtione⸗ cõfirmatiõis in gñali vel in ſpãli implicite vel ex plicite eſt materia. Sicut aggregatü cx fũdamen totecto ⁊ pariete eſt materia reſpectu foꝛme do
mus que reſultat ex vnione foꝛme iſtoꝝ. Si gůt
loquamur de foꝛma ſecũdũ aliquã ſilitudinẽ quã pᷣncipalioꝛ pars totius integralis dĩ foꝛma totius vttectũ foꝛma domus ſic upꝛadcã vba ſunt foꝛ⸗ ma cõueniẽs huius ſacti.expꝛimũt.n. finẽ ad quẽ eſtlacẽm ſ.cõfeſſiõe crucis xbi in hoc að di ſigno te ſigno crucis.⁊ illud qðᷣẽ ſacm ⁊ nõres? ſacim cũ dã chꝛiſmate ⁊ illud qð eſt res⁊ſ acm.ſ.carac⸗ terẽ cõfirmatiõis.cũ dã cõfirmote.i.ſacfʒ cõfirma tiõis admiſtro.⁊ illud qð eſt res ⁊ nõ ſacʒ cũ dici⸗ ur. falutis.⁊ cãʒ ſcificantẽ cũ dicit᷑ in noĩie piis et filij ⁊ ſpᷣs ſci. Expꝛeſſio tñ ſigni crucis.q;ᷣuis fit de eſſentia foꝛme.nð tñ modus expmẽdi ꝑhoc vbuʒ ſigno.⁊ iõ nõ coꝛrũpunt eſſentiã ſaci dñtes ↄſig? ſir qᷓ;uis ſignificatio huius qðᷣẽ res ⁊ nõſ acfm ſit de eſſentia foꝛme nõ tñ modus exp̃mendi ꝑ vbuʒ ſalutis.⁊ iõ nd coꝛrũpunt eſſẽtiã facfi dñtes chꝛil⸗ mate fanctificationis ga ꝑſigniſficationẽ ſignifica tur ſalus. Adpn in oppin dð.ꝙ ſicut inſiim du⸗ plicẽ habet vᷣtutẽ. vnã ante vſuʒ aliã in Vſu quam recipit a motoꝛe ſed huius ſacti materia dupliceʒ pabet ſanctificationẽ.vnãq̃ in ea remanet etiam ſine vſu. Et aliã que nõ eſt in ea niſi in vſu Et hac
ſcificatiõe ſanctificat᷑ ꝑ hec verba que dicit epᷣus
in noie pãis ⁊ filij ⁊ſpus ſci.amen. Alia aũt fancti⸗ ficatur ꝑ verba que dicit epᷣus qñ cõficit chꝛiſma. Acd ꝛ patet ſolutio ex dictis in coꝛpoꝛe qõnis. Adʒm dð. ꝙ qÿuis baptiſmus magis repꝛeſẽtet paſſiõnẽ xpi qᷓ; cõfirmatio tñ ga confirmatio ſpali dat᷑ ad illius paſſionis exterioꝛẽ cõfeſſionẽ iõ in E ſacfo magis noiatur ſignuʒ crucis qᷓ; ĩ baptiſmo.
rticulus ſecundus.
ntor querit᷑ de? pÿᷣncipa c Onſequentei l. Et circa hoc que nt᷑ duo. pꝰ vtrů ſoli epi poſſit ↄfirmare
2vtx— poſſint S nõ ſoli epiſco⸗ mooſtendo pi poſſint confir mare di.9ß. Peruenit ⁊ recitat magfilit⸗ tera huius di.c.i.habef᷑ ꝙ Bꝛeg. ſcripſit Janua⸗ rio ep̃o ꝙ ad vitandũ ſcandalũ pꝛeſbyteri in fron
tibus baptizatos chꝛiſmate tãgerẽt ð alij q; ep̃i
„
nntitmi nneen heind azps n doeinechwe cedenn; vitwiſcm tẽ conceder tesipm cce dequuſ vere alinse chrihiſme mdjpmut dintiluſm
ſiriript
ötgee
eſerſn
inſeiot qin
hapend odpnoetſ ſindterodi
temqnimii

vsfinhocchi
ilcinsröti
chehnstluinlu
icimon ilij etnstyöſichü micdufnntß nini acjniiphrſ milri drs pi cestnöſm oluscinendp iſuiſwirt Wniſ wgnn minlü wnun
poſſuntↄirmare. Item glidet põt agere ſcðʒ foꝛ miquã hʒ. Sʒ aliqs nõ ep̃us habet caracterẽ con firm tiõis.gᷓ alij q; e pᷣi poſſunt cõfirmare.Itẽ ma ius eſt coꝛpus xß̃i cõſecrare qᷓ; ↄfirmare.ſÿ; quilibʒ ſacerdos põt ↄſecrare.ꝗ quilibet ſacerdos põt cõ⸗ firmare. Lontra extra de ſacra vnctiõe.ð. ꝑ fron tis. Lã ceteras vnctiões ſimplex ſacerdos vłlpꝛe ſbyter valeat exhibere hãc nõ niſi ſummus ſacer dos.i.epᷣs debet ↄferre.Iteʒ de ↄſe. di..pꝛeſby⸗
teri baptiʒatos infantes ſignare in frõtibus ſacro
chꝛiſmate nõp̃ſumãt. Itẽ aliquis nõſacerdos nð põt ex cõmiſſione pape ſact̃m euchariſtie cõficere Sᷓ multo foꝛtiꝰnee hoiem ꝓfirmare. Rñdeo ꝙ ſo li ep̃i ↄfirmare poſſunt ex oꝛdinaria ptãte. qa vt dr ertra de ſacra vnctione..ꝑfrontis.ð ſolis aplis
quoꝝ vicarij.i.ſucceſſoꝛes ſunt eßi legit᷑.ꝙ perma
nus ipoſitionẽ dabãt ſpm̃ ſcm̃. vt actuũ apłoꝛum lectio manifeſtat. quedãẽt glo.ſuꝑ illud Act.g. Imponebãt manus ſup illos dicit de Philippo q ſamarie euangeliʒabat.ꝙ ſi apls eſſʒ manus im ponere poſſet vt ſpm̃ ſem̃ acciperẽt.qð ſolis eß̃is licet. Simplex tñ ſacerdos cõfirmare poſſet ex do mini pape cõmiſſione vt bñpꝛobat᷑ per decretum ad hoc in pꝰ argumẽto huius qõnis allegatũ. Nuʒ eniʒ ptãs ↄferrendi ſac̃a pertineat ad veritatem doctrine cõtra quã ꝑp qðcũq; ſcandalũ nihil eſt cõ cedendũ nũq; Wꝛegꝰ conceſſiſſet ꝙ pꝛeſbyteri ad vitandũ ſcandalũ ↄfirmarent niſi in hoc ᷣm veri tatẽ concedere potuiſſet. Añ nõ bene dicũt dicen⸗ tes ip̃m cõceſſiſſe vt ſacerdotes chꝛiſmarẽt in frõ te quaſi vere ↄfirmarẽt ad vitandũ ſcandalũ.ſicut aln aliquis accepit panẽ benedictũ vt videat᷑ eu⸗ chariſtiã ſumere. Ex dictis pʒ ſolutio ad pn Ad 2m dðᷓ ꝙ maioꝛ vera nõ eſt niſi de actiõe ad quã oꝛ dinat᷑ illa foꝛma. Sed caracter ↄfirmatiõis nõ oꝛ⸗ dinat᷑ ad hoc vt eius ſubiectũ in aliquo poſſit ipꝛi mere ſilem caracterẽ. Sed ad hoc vt cõſtanter cõ fiteã ur xp̃i paſſionẽ. Acd ʒm dð ꝙ n valet ſicut nec iſtud maius eſt generare hominẽ qᷓ; aſinũ.ſed hð põtgenerare hoĩe.z aſinũ. aliqñ.n.ptãs oꝛdina tur ad etfectũ ſuperioꝛẽ qui nõ oꝛdinat᷑ ad effectuʒ inferioꝛẽ qñ inferioꝛẽ non p̃ſuponit ſupioꝛ. Duo
p ad ꝑtem aliã pꝛocedũt de oꝛdinaria ptãte. Ad
ʒmdʒᷓ ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ ptãſ ↄficiẽdi ſactʒ euchariſtie fundat᷑ ex oꝛdinatiõe diuina ſuꝑ caracterẽ ſacerdo talem qui nulli dari põt niſi fiat ſacerdos. Sed po teſtas ↄfirmandi fundat᷑ vt quidã dicũt ſup diſpo ſitionẽ vicarij xp̃i.qui ſicut diſpoſuit ꝙ oẽs ep̃i cõ⸗ firmare poſſunt.ita diſponerc poſſet vbi⁊ qñ exi⸗ geret rõ ꝙ ſacerdotes nõ ep̃i ↄfirmare poſſet qaſu per coꝛpus xp̃imyſticũ qð eſt ecclia.hʒ papapleni tudinẽ ptãtis qᷓ;uis per ↄpationẽ ad cõficiẽdũ coꝛ⸗ pus xp̃i vex ptãs pape nõ excedit ptãteʒ ſimpliciſ ſacerdotis. Videt᷑ tñ quibuſdã pꝛobabili ꝙ non ſacerdos etiã ex cõmiſſiõe pape ſacfm cõfirmatio nis cõferre nõ poſſet.gr̃a.n.deſcendit in coꝛpꝰmv ſticũ.cuiꝰ caput eſt xpᷣ per ip̃ius xp̃i meritũ. Et iõ oꝛdinauit xpᷣus vt ptãs ↄferendi facfm ꝓſirmatio nis eo ꝙ pꝑeins ſuſceptionẽ digne ip̃m ſuſpicienti
cpfertur abundãter augmentũgfe ad cõfitendũ cõ ſtãter crucifixionẽ vi coꝛpoꝛis xp̃i depẽdeat ex po
teſtate cõficiendi coꝛpus xp̃i verũ quã ptãteʒ non hʒ niſi ſacerdos. Nec te moueat ad diſcurrendum qð dictũ eſt. quia in ſacra ſcriptura non inuenitur
. „„„ 1 ——
expꝛeſſuʒ.quia ſicut dicit. Mam̃.li..c.. Apli multa non ſcriptatradiderũt nobis. vtrũ degradati Ecundo querit᷑ ꝓnboheon 4 mare. Et vĩꝙ ſic. a nullo potenti baptiʒar põt p hoĩem auferriptãs baptiʒandi.nec a poten ti cõficere ptãs ↄficiendi.ꝗᷓ a ſili vel a potenti con firm are ptãs ↄfirmandi.ð ep̃i per degradationeʒ ptãtem illã non amittũt. Itẽ qui põt aliꝗd pꝛiua tus aliqua ptãte ad tp̃s poſſet iliud idẽ pᷣuacus illa ptãte pꝛo ſp.ſʒ ep̃i ſuſpeni ꝗ ſunt pᷣuati ep̃ali ptãte ad tp̃us poſſunt ꝓfirmare ad tpᷣs.qᷓ;ᷓnis hoc facere nõ debeant.gᷓ illud idẽ pñt degradati qui epᷣali di⸗ gnitate ſimplt ſunt pᷣuati. Lõtra epᷣs degradatus nõeſt epᷣs.ſicut nec pᷣnceps iũ exheredatus eſt pᷣn ceps. Sʒ nullus niſi epᷣus ↄfirmare pot niſi ex pa⸗ pali cõmiſſione.; degradati ep̃i ↄfirmare nõ pit. Ac iſtã qõneʒ dixerut aliqui ꝙ cũ pcãs cõfirmãdi fundet᷑ ſup dignitatẽ q̃ epᷣo acgritur ex ſua ↄſecra- tiõe ⁊ illa dignitas ab eo auferri non poſſit per ho minẽ. qꝛ dignitatẽ aplatꝰ oẽs apli quoꝝ epi ſũt ſuc ceſſoꝛes ĩmediate acceperũt axp̃o.ep̃i degradati cõfirmare pñt qᷓ;uiſhoc facere nõ debeãt.qa eis ꝓ hibitus eſt ſimpli illius ptãtis vſus. Alij dicunt ꝙ ep̃i degradati ↄfirmare nõ poſſũt nec de iu᷑ nec de facto.qa vicario xp̃i conceſſa eſt axpᷣo poteſta- tis plenitudo oꝛdinãdi de coꝛpoꝛe xpi mſtico qð eſt ecclia ⁊ eius mẽbꝛis m qð exigit rò recta.ſuꝑ aũt ſuũ verũ coꝛpus nullã ſibi cõceſſit ptãtei nec ẽt ſuꝑ illos qui ſacm baptiſmi nõ ſuſceperũt qð ẽ ianuaqj intrat᷑ ĩ eccliaʒ militãteʒ ↄceſſit aliquã ptã teʒ directe. ñ apꝰ.i.ud Loꝛ.v. Vuid eſt mihi de his qui foꝛis ſunt iudicare.Ai glo.i. Quid mihi attinet iudicare de hisꝗ foꝛis ſunt.i.extra eccliaʒ ⁊parũ poſt ac ſi dicat.nõ attinet ad me in his iudi care.ſed de his ꝗ intus in ecclia ſunt pꝛofeſſione ⁊ noie nõne vos iudicatis vtiq; ⁊ paꝝ poſt. Sosq foꝛis ſunt deus tĩ iudicabit.nõ nobis ↄmiſit vt eos nũc iudicemꝰ.⁊ iõ ga poteſtas ep̃als directe reſpicit coꝛpus xp̃i myſticũ ⁊ eius mẽbꝛa.ptãs aũt cõficiendi ſacm euchariſtie directe reſpicit coꝛpꝰ xp̃i verũ ⁊ ptãs baptiʒandi nõ tñ reſpicit illũ ꝗ eſt ecclie mẽbꝛũ.ſed etiã illũ qui nec eſt nec fuit eccle ſie militãtis mẽbx. Vicarius xp̃i põt ab ep̃o aufer re ptãtem epiſcopalẽ nec tñ ab hoĩe poteſtatẽ bap⸗ tiʒandi nec a ſacerdote ptãtem ↄficiendi. Et ſic patet ſolutio ad pn in oppn. Ad ꝛm dð ꝙ diia eſt inter ſuſpenſionẽ ⁊ p̃uationeʒ.ga per puationẽ tol⸗ litur ptãs ſed ꝑ ſuſpenſionẽ pꝛohibetur ptãtis vſꝰ
xideo ſi ep̃us ſuſpenſus ↄfirmat.dico ꝙ vere con
firmatũ ẽ.ſed ſic ↄfirmãdo moꝛtaliter peccat.quia vtitur ptãte cu ius ſibi ꝓhibitꝰ eſt vſus. Qui autẽ tenẽt opionẽ aliaʒ qͥ vẽ rõnabilioꝛ. dñt ꝙ epᷣus de gradatus eit ep̃us.ſʒ ꝓhibitusẽ ſibi ptãtis vſus pꝛo ſemper.—
rticulustertius Onſequenter queri᷑ deʒ tn
2 cipali.⁊ circa q̃runt duo. P vtxꝝ per ſuſceptioneʒ ſacfi poſſit ipediri volũtatis abuſus. *vtxꝝ ifantiletas ⁊ femiens ſexus ⁊ buatio vſus lingue ipediãt ſuſceprionẽ
—

m ꝙꝑ Tuſceptionẽ huiꝰ Rimo oñdo ſacti non põt ipedir i vlitatis abuſ? abuti.n. volũtate ẽ referre aligd ad fineʒ idebitũ. Sʒ quocũq; fine aliquis velit ſu ſcipereß ſacfm vere ß ſacʒ fuſcipit. Sicut aliqs recipiẽs bapn ꝑꝑ aliað tpale remediũ ſicut pp finẽ nihilominus ſuſcipit ſackz bap̃i. ð volũtatis abu⸗ ſus ipedire nõ põt huiꝰ ſacfi ſuſceptionẽ. Itẽ pꝛiũ illiꝰad qð nõ põt coopari volũtã tis rectus vſus ñi põt coopari eius abuſus. Sʒ rectis vfus volũta⸗ tis nihil coopatur ad huiꝰſacfi ſ uſcept ionẽ. qꝛ pu⸗ er carẽs volůtatis vſu ↄfirmari põt. ad ipedien dũ huiꝰ ſacti ſuſceptionẽ nihil põt volũtatis abu⸗ ſus. 3.ꝗ intẽdir bᷣſactʒ nñqᷓ; ſuſcipe abutit᷑ volun tate. ſʒ intẽtio nũqᷓ; ſuſcipiendi B facf̃m ipedit ſa⸗ ci ſuſceptioneʒ iß̃a durãte.ð huiꝰſacfi ſuſceptioi pediri põt ꝑ volũtatis abuſuʒ;. Rnðo ſicut dicit Augꝰpoliꝰ de dortrinaxpᷣiania parũ poſt pᷣncipiuʒ Qſus volũtatis illicitus abuſus eſt.cũ ð ꝑ illicituʒ volũtatis vfuʒ qẽ in volẽdo qðᷣcũq; moꝛtale pec catũ ꝓhibeat᷑ hõ ſuſcipe rẽ huiꝰſaci.ſ.gr̃am gratũ facientẽ.⁊ ꝑ illicitũ volũtatis vſuʒq eſt intendere nũc ſuſcipe B factʒ ꝓhibeat᷑ hõ ſuſciꝑe illud qð in ſto ſaco eſt ſacẽm? res qð eſt caracter.p volũta⸗ tis abuſuʒ põt ꝓhiberi huiꝰſacti ſuſceptio non tĩ effectus iiliꝰg eſt res ⁊ nð ſacm. Adpin oppn dð ꝙ nõ tĩmodoabuti volũtateẽ velle aliqð bo nũ ꝑp finẽ indebitũ ſed etiã velle malũ vel nõ vel le bonñ qð hõ tenet᷑ velle: Qui aũt intẽdit nũc;
ſuſcipere fac̃m nõ vult qð dʒ velle.⁊ Nuit qð non
dʒ velle. Acd m dð ꝙ in illo g ſua volũtate poteſt ꝓti rõe ⁊ abuti coopatur ad hꝰ ſacti ſuſceptionẽ re etns voluntatis vfus velꝑſe vel ſalteʒ inq;tũ re mouet pꝛohibẽs.ſ.intentionẽ nð ſuſcipiẽdi ſactʒ. K vtx ſuſceptiõeʒ
ipedire ifantil etas vel femincus ſerus? uatio vſus lingue. Rñdeo cũ caracter cofirma⸗ tiõis ſit ſignñ diſtinctiu militũ ſpũaliũ deputato rũ ad ↄſtantẽ paſſiõis xp̃i ↄfeſſionẽ ⁊ hec militiaꝰ⸗ nenire poſſit nõ tĩ viris ſed ẽt mulieribꝰ. vt pd⸗ tuit in vᷣginibus ſacris que pꝛo ↄfeſſione fideixp̃i martyriũ ſuſceperũt. Poſſet ẽt ↄuenite infantibꝰ nõtñ in etate infantili ſᷓ ꝓ illa etate ad quã ꝓducẽ difunt. Mutiẽtp ſigna cõfiteri poſſunt crucẽxpi. õ huiꝰ ſacfiſuſceptionẽ nõĩpedit ifantiletas nec femieus ſexus.nec p̃uatio vſus lingue. Et qꝛ cer⸗ tů eſt ꝙ infantes nõ pñt hãe obicẽ fictiõis.iõcertiꝰ ẽꝙ ſuſcipiãt ſacfm ⁊rẽ ſacrã q; ille q ↄfirmat᷑ adul- tus. Quapp quo ad hmelius ẽpſacfn cito ↄferre baptiʒatis qᷓ; expectare adultam etatem.
—
Articulus quartus
——
cirea querunt᷑ duo. P vtx in col⸗ latiõe huiꝰſacfi caractẽrſuſcipiẽtiiʒ⸗ matur. 2* vtꝝ eidem g̃a gratum faciẽs. ꝓferat᷑.
ſaci nõipꝛimit᷑ cara
dentia eiuſdẽ ſpẽi nõ pñt ſil eſſe in eodẽ ſubiecto.
cundo querit pmꝰſacfi poſſit
Srin d ₰ Onſequenter huraſ
Rimo oſido ꝙ in collatiõe huius
cter ſuſcipiẽti.qꝛ aut eẽteiuſcẽ ſpẽi cũ cara e baptiſmali aut alteriꝰ nõp mõ.qꝛ duo acci-
nec ⁊ modo.qꝛ cũ duoꝝ accidentiũ ſÿe diuerſoꝛt vnñ non depẽdeat ab alio poſſetſ uſcipi ſacfm con firmatiõis nõ ſuſcepto bap qð falluʒẽ. Itẽ B ſa⸗
cm dat ad ſpãleʒ pugnã. ſed ila eſtcõis cibꝰ xp̃ia
nis cũcaracter ſit ignũ diſtictiuũ ig nõ impÿmit᷑ in B ſactm. Eontrariũtenet chis opinio ecclie? do ctoꝝ. Rñdeo ꝙ in collone hꝰ ſacti ipꝛimit᷑ caract᷑
fuſcipiẽti⁊ qꝛ hꝰirõſufticiẽter aducig eſt ſupiꝰ. di. F.q. 4. ar. ⁊.i nõ hic regeto. Adpr in opp dð
g ilie caracter eſt alteri? ſpẽi q; caracter baptiſina lis.qð pʒ aꝛ oꝛdinat᷑ ad ſpãleʒ effectũ. Et cũ argui
tur ꝙ duoꝝ accidentiũ ſ pe diuerſoꝝ vnũ nò depẽ det ab alio. dico ꝙ falſuʒ eſt maxie qñ vnũ eſt in po
tentia paſſiua ad alteriꝰſuſ ceptionẽ.vt aũt onſum
eſt ſupꝛa caracter baptiſ malisẽ ſupnaturalis potẽ
tia qua põt baptiʒatus alia ſuſcipe ſact᷑a. Ad
dð ꝙ pugna ſpũalis 5 aduerſarios ꝓpe ſalutis oĩ
bus ẽ cõis ⁊ pugna contra aduerſartos cõis fidei
eſt foꝛtioꝛibus ſpãlis.
6 z vtrũ ſuſcipiẽti E cũdo quei tur cõfirmatic ncm g̃a gratũ faciẽs ↄferat᷑. Et vẽꝙ ndò.qꝛ aut lla gra eſt eadẽ cũ gra bap tiſmali.aut non.ſi ſic. mutatio eẽt ad illud qð iã hĩtũ eit. ſi non. ðᷓ due gie gratũ facientes eſſent in hoĩe qð falſuʒ eſt.qꝛ oẽs ge gratũ faciẽtes eiuſdẽ ſpẽi in eodẽ ſubiecto eſſe nõ poſſunt. Itẽ gra gratů faciẽs eſt cõtra culpam.
Bſactmẽ ↄtrã penã 5 puſitanimitatẽ.ð in iſto ſacfo
nõ opoꝛtet ↄferri graʒ gratũ faciẽtẽ. Lõtrã extra
de ſacra vnctiõe.ð.pfrõtis. Per ↄfirmationẽ dat
wũs ſcũs ad augmentũ ⁊ robur. Sʒ ſyũs ſcũs non k
Ddat᷑ ſimpliciter hõi niſi ꝑgraʒ gratũ facienteʒ. ð ſu ſcipiẽti ↄfirmationẽ gra gratů faciẽs cðfert. Rn⸗ dco ꝙ ſuſcipiẽti ↄfirmationẽ gr gatü faciẽs ↄfer
tur p oia.n.ſacta no.l.ẽ cmundatio ab his qᷓ repu gnãt ſcitati vt oñdi põtꝑ ea q̃ ſupius dcã ſunt. di. 1.q. p'gr. 4. ꝑſacta aůt ipꝛimentia caracterẽ cſivl tra ð deputatio ad quedã officia ſpãlia ſcitatis vt pʒ ꝑ eaq̃ dcã ſunt ſupꝛa di. ʒq. 4. ar.⁊. cmũdatio aůt ab his qͥ ſcitati repugnãt fieri nõpõt niũ ꝑgñ
gratũ facientẽ. nec ſine ila ẽ aligs iceneus vt de⸗ putet᷑ ad ſcitatis officia. Et iõ cũ ꝑſuſceptionẽ ſa⸗
c̃i ↄfirmatiõis ipꝛimat ſuſcipienti caracter ꝑdueʒ
hõ deputat᷑ ad ſpãle offim ſcitatis duplici rõne in
fñditur gra gratũ faciens ſuſcipiẽti ↄfirmationem eo mõ qʒ ſuſcipi dʒ. Ad pn in opp dð ꝙ er gra q̃ infũdit᷑ ſuſcipiẽti ↄfirmationẽ? illã quã iã ſuſce⸗ perat ꝑ bapn ʒſtitut᷑ vna gra ꝑ eẽntiã ficut ex cõ⸗ plemẽto ⁊ ↄpleto ↄſtituit᷑ vnũ numerop eẽntiam. Ad ꝛmndð ꝙ g̃a gratũ faciẽs nõ eſt tĩpᷓ cuipõ ſed ẽtʒ penã derelictã ex cuipa ſeu diſponẽteʒ ad eaʒ. talis aũt pena eſt puſilanimitas.
ticulus quintus. qrit dese ᷓnci- O nſequenter pali⁊ circa qᷓ⸗
rũtur duo. Nꝰ vtx hꝰſacfi ſuſceptõ it nccĩa ad ſalutẽ. ⁊ vtzʒ hocſacfʒ ſit dignius ſacramento baptimi. S ꝙ ſuſceptõ huiꝰ Rrimo oſtendo ſact̃i ſit nccia ad ſalutẽ de ↄſec. di. I. Dẽs fideles. oẽs ꝑma⸗ ns ipoſitiões epoꝝ ſcm̃ ſpm̃ poſt bap accipe de
chetbitadon püdoh ſcmih
cöipitiß anöt adini
etdipne nieio u gſtin ſnn wit

lxl insheſüz mchzit
wiſich Mln 1ktyihrigu mil utnmii ickinn ju iulltz ctat ancodiſibit vctchmhn inii üſui. Limn spuimni vd. ᷓhisſin nbaſt ſuiniin ſpisdeiſm. di. uantic ſoulſluſcusn annidn nicopöwünhi uoW iöumt uy
ij. bẽt vt pleni xp̃iani inueniãtur. Sʒ hõi neciuʒẽ ad
ſalutẽ vt ſit plenus xp̃iaꝰ.ſuſceptio hꝰſactiẽ ne⸗ ceffaria ad ſalutẽ. Itẽ eadẽ di. Spũs ſcũs.victu
ris nccia ſunt ↄfirmatiõis auxilia. Itẽ interrain terdicta nõ debẽt ſacfa miſtrari niſi illaqͥ junt ne
ceſſitaris. Sʒ ej de ſen. exco.re.ſponſo.. Pꝛete⸗ rea dicit dis papa.dicit ꝙ ſicut in ciuitate interdi cta pit baptiʒari pueri ſic ⁊ ↄfirmari.ð ſuſceptio ↄirmatiõis nocia eſt ad ſalutẽ. Wõtra gfa gratuʒ faciens ſufficit ad falutẽ.ſʒ in bap' dat᷑ g̃a gratu faciẽs.ðᷓ bapꝰ ſine ↄfirmatiõe ſufficit ad ſalutem.
Itẽ 3 deↄſe.di. 4“ſpũs ſcũs regnãtio ꝑſe ſaluat mor in pace veri ſeculi recipiẽdos.ꝗ ad h nõẽ ne⸗ ceſſaria ↄfirmatõis ſuſceptõ. Rñdeo ꝙ ſuſceptio ſacfipfirmatiõis xuulis baptiʒatis nõ ẽ nccia ad falutẽ ſic intelligẽdo ꝙ ſine eius ſuſceptiòe ſaluari nõ poſſint. qꝛ vthĩ de ↄſe. di.4ꝰſpũs ſcũs.conti⸗ nuo tranſituris ſufficiũt regnãtiõis bñficia. Sic ẽt loquendo de neccio nõ eſt ꝑſe necta adultis huiꝰ
ſacfiſuſceptio q;uis eis ad maioꝛẽ victoꝛie ꝑfectõ
neʒ ſit nccla. n vbi pᷣus. victuris nccĩa ſunt con firmatiõis auxilia. ↄtẽptus huiꝰ ſaci adultis ne pe niteãt eſt dãnabilis. Tũc aũt ↄtẽptoꝛes reputari debẽt qi hita bona ⁊ ſufficiẽti oppoꝛtunitate ſuſci piẽdo h ſacf̃m ip̃m ſuſcipe renuũt aut notabiliter negligůt. Et ſic intelligi dʒ illud Huꝰ.⁊.liꝰ de ſac. Pte. 2. c.·timendũ ẽ his ꝗ ꝑ negligẽtiaʒ amittunt epi pñtiaʒ.⁊ nõſuſcipiũt manus ĩpoſitionẽ ne fte ꝑnea dãnẽtur.ſ.vbi penit?ꝰ peniteãt ga feſtinare ð buerũt dů potuerũt. Ad pn dð ꝙ illa auctoꝛitas ð plenitudine xp̃ianitatis itelligẽda nõ ẽ qᷓ;tů ad ne⸗ ceſſitatẽ.qꝛ ſic ſunt pleni xp̃ianiꝑ bapm.ſʒ qᷓ;tũ ad ſuprogationẽ.vel dic ꝙ h referendũẽ ad illos qni hſacfm ſuſcipe contẽnũt. Vñ eð mia exco.reſpõ⸗ ſo.ð. Pꝛeterea in glo.ſine ↄfirmatiõe nõ eſt plene xpᷣanus qui eã cõtẽnit. Ad ⁊m pʒ ſolutio ex dictis in qõne. Ad ʒ* dð ꝙ maioꝛ eſt falſa. Woꝛiẽtibꝰ eni ſi digne peniteãt põt dari euchariſtia.ej de pe. ⁊remiſſione.ꝙ in te.⁊ tpꝑe interdicti. Etð ſnia ex chicatiõis. Permittimꝰ.xmittimns eccliaꝝ mini ſtris ſemel in ebdomada tpe interdci nõ pulſatis cãpanis voce ſubmiſſa ianuis clauſis excõicatis ⁊ iterdictis excluſis miſſaꝝ ſollẽnia celebꝛare cã cõ⸗ ſiciendi coꝛpꝰ dii qð decedẽtibus in pnia nõ nega tur. Qualiter aũt ꝓceelãt arꝰ ad ꝑtem aliaʒ vide ri poteſt ex dictis in queſtione. vtxſacf̃m cõfir Ecundo querit᷑ xxhhn digni us ſaco baßi. Et vr̃ ꝙ ſic. mg;̃ in lia hꝰ di. cꝰ.⁊dicit de ↄfirmatione reſpectu baßi ꝙ maioꝛi veneratiõe tenẽda eſtſicut a maioꝛibus dat᷑. Itẽ de ↄſe. di.4 nouiſſime. Et recitat magt̃ in Iahꝰ di.c.⁊in vnctõe baptiſmatis di ſpñs deſcẽdere ad hĩtationẽ deo ↄſecrãdã. In hac etiã eiuſdẽ ſepti foꝛmẽ gaʒ cũ oœĩ plenitudinc ſcitatis ⁊ virtutis ve
nire in hoieʒ. Wõtra illud ſacfm eſt nobiliꝰqð hʒ
melioꝛt effem̃. Sʒ bapꝰeſt huiuſmõi.qꝛ ꝑ ip̃m re⸗ mittit᷑ ois pena ⁊ oĩs culpa nõ ſic añt ꝑ ↄrmatõit ſacfm.3 digniꝰ eſt ſacfʒ bap̃i qᷓ; ↄfirmatiõis. Rñ deo illudſaefm dignꝰeſt qð dignioꝛẽ hʒ effem̃. di Snitas aũt ſacfi marie ᷣm ſuã virtutẽ penſandaẽ. pcognitionẽ. ð dignitatis effectuũ deuenire poſſu mus in cognitionẽ dignitatis ſacoꝝ. Digniſſimꝰ
aůt eifcñs cuiuſlibet ſacfi eſi Fa.gf̃a añt tantoẽ di
V
Fnioꝛ qᷓ;toẽ maioꝛ.qꝛ qᷓᷓto eſt melioꝛ tãto eſt digui .⁊ q;to melioꝛ tãto maioꝛ.Et ecõtra qꝛᷣm Aug. de trinitate. e.8e. In hisqͥ nõ mole ſʒ vtute mag? ſunt.idẽ eſt maiꝰ eẽ ꝙ meliꝰeẽ.iliud ʒ ſacfm digni us eſt in cuiꝰ ſuſceptiòe maioꝛ gra ↄfert᷑.maioꝛãt cofert᷑ ſimpłr in ſuſceptiòe bapi qᷓ; ↄfirmatiòis.tñ qꝛ ꝑſuſceptionẽ baß̃i p eſſieit ho mẽbꝝ xpi ⁊ð eiꝰ regno qð eſt militãs ecclia vt.n.videmꝰreges ʒ rectũ rõis iudiciũ amplioꝛẽ gram faciũt ilſaꝑq ð de nouo regnare inc ipiũt q; aljs.tñ qꝛ expꝛeſſius bapꝰqᷓ; ↄfirmatio replitat moꝛtè xpi ꝑq; xpᷣs nobi graʒ meruit. digniꝰg ſacim ſimpli eit bapꝰqᷓ; ↄfir matio.qᷓ;uis hm qd ſit ecõuerſo.ga eius admiſtra tio reſeruata eſt dignioꝛibꝰperſonis ⁊ in dignioꝛi materia celebꝛat᷑. Quoꝝ rõ eit ga nòeſt tãte nccita tis ſicut bapꝰ. Et qꝛ ꝓximus ſinis ad quẽ dat᷑ nõ ẽ ita cõis ſicut ille ad queʒ dat bapꝰ. Etqꝛ chꝛiſma exp̃ſſius repnñtat huiꝰſacti effem̃ q; mius nobitma teria. Ex deis pʒ ſolo ad pn in oppmn. Ad ⁊m dð ꝙgfaↄfirmationis ſi accipiat᷑ pᷣciſe pꝛo illo gradu gie aſfadditur p ↄfirmationẽ gie baß̃i. Quiatñ ex illo ⁊ gra pᷣcedẽti fit vna gra ꝑ eẽntiã maioꝛ qᷓ; erat g̃a baßip ſe. pp hoc di.ſ.ſcũʒ in ↄfirmatide venij cum oĩplenitudine ſanctitatis in hominẽ. N
Articulusſextus.
queritur de.ßꝰ. e O nſeq nenter pncipali. Er cir ca q̃rũtur.ꝛ. P vtxh ſacm ñt ite rabile ꝛ* vtx inunctio fieri debeat in fronte. 5. ſirn ꝙ Bſacf̃m ſit iterabi . R imo oñdo le.medicia eſt itera- bilis q̃ eſt ʒ iterabilẽ moꝛbũ. Sʒ puſilanimitas 5 quã eſt ↄfirmatioẽ iterabilis moꝛbus.g iterabilis cõfirmatio. Itẽ B ſacf̃m non eſt dignius q́; ſacm Vnctiõis extreme.minꝰ.n.nobilis vtus eit foꝛtitu do qᷓ; ſpes.ut aũt ſupiꝰhabitũ ẽ di.ꝛꝰ.q.4.ar.pᷣmi. cxtrena vnctio eſt ad iuuãdũ actũ ſpei ⁊ ↄfirmatõ ad adiuuãdũ actũ foꝛtitudinis.ſextrema vnctio põt iterari.ð mito foꝛtiꝰ ↄfirmaiòõ. Lõtra de ↄſe. di. 4. der̃ eſt. nobis viſuʒ eſt eandẽ ↄirmatiõeʒ ſicut nec bap iterari mime debere. Rndeoꝙ ſa cramentũ ↄirmatiõis cũ effectũ ipꝛimat idelebiiẽ ſ.caracterẽ iterari nõ dʒ.licut dicir magf in lra hꝰ di.c.ꝛ. ñ bis ↄfirmatus ſciẽter irreglarisẽ. De bis ẽt ↄfirmato ignorãter dicas vt ſuꝑiꝰ dem̃ ẽ de bis ignoꝛãt baptiʒato.ↄfirmatũ ẽtrecõfirmãs ſciẽ ter ſi publicũ eſt. irregularis ẽ ncut ſuꝑius dem̃ eſt de bap. Ad pm in dppnn dð ꝙ qᷓʒuis puſillanitas in hoie ſit iterabilis.nõ tñ illa cuiꝰfuit cã oꝛiginale pccm̃. ʒ illã aũtẽ directe h ſacfʒ. Telpot dici ꝙ q5 uis ſit moꝛbꝰ iterabilis nõ ꝑꝑ heſt iterãda medici naq̃ interius ipꝛimit vtutẽ ſufficientẽ ʒ moꝛbů.ta lis aũt medicina eſt omne ſacfm ipmens caracte- r. Ad dð ꝙ maioꝛẽ falſanec valʒ eius ꝓbatõ qꝛ qᷓ;uis extremavnctioſit ꝑappꝛopꝛiationẽ ad iu nandũ actũ nobilioꝛis virtutiſq;ʒfirmatio.ti qꝛñ nñ coopat᷑ ad actũ ſpei q;tuʒ ↄfirmatio ad actum oꝛtitudinis nõ põt ↄcludi g ſit ↄfirmatiõe nobili oꝛimo adſenſũ videmꝰ ꝙ foꝛtioꝛi debilius adiu⸗ toꝛiũ dat. Pꝛeterea extremã vnctionẽ die eẽ in a diutoꝛiũ ſpei ⁊ ↄfirmatõnẽ in adiutoꝛiũ ²

—
nis vietũẽꝝappꝛobationeʒ nõp pbetateʒ. aliet
adiuuat quãlibet virtutem. ricti vtx iũctio chꝛi cundo querit vinprma tiðe fieri debeat in fꝛõte. Et vĩ ꝙ nõ ð ↄſe. . Spñsſcũs virmamur ad pusnã. apti⸗ tudo ad pugnandũ magis pẽdct ex bona diſpoſitõ ne coꝛdis qᷓ; capitis. Lh iocꝰ coꝛpis ſit q̃fiĩ pecto re magis dʒ vnctio fieri in pectoꝛeq;i frõte. Itẽ ẽ de ſacr. vnctõe.. ꝑfrõtis. dich: ↄfirmationẽ dat ſpñs ſcũs ad robur. Robur aũtẽ inneruis? oſſib? ü zm Ruic.⁊“.li de aialibꝰ.c.iꝰ. nerui oꝛiãtur acoꝛde ⁊nða capite magis d fieri vnctio ↄfirma tiõis in pectoꝛe qᷓ; ifronte. 5 ef deſacr. vnctione 8. ga voifrõte inũgit baptiʒatꝰ vt libere ↄſiteatur ꝙeredit. Rñdeo ꝙcñbſacfm oꝛdinet᷑ ad ↄſtant ⁊Rne erubeſcentia fidẽ ↄfitendũ maxie qtũ ad ar- riculũ moꝛtis xp̃i in cruce.⁊ ſigna.timoꝛis ⁊ erube
ſcẽtie marie appeãt in frõte pp ſui ꝓpinquitatẽ ad oꝛganũ imaginatiue. iõille qifirmat᷑ inůgit chꝛiſ mate in moð crucis ifrõte vt ſibi oñdat᷑ ꝙ ↄRteri cruceʒ xp̃i dʒ ſine erubeſcentia ⁊ timoꝛe. Et ſic ex dictis videri põt ꝙ.ñ cõcurrũt ad huiꝰ ſaci eſſen tiã ſ.ſcificatũ chꝛiſma.ſi upꝛadcs vboꝝ foꝛma epp⸗ te miſtri.dignitas põtificat.vel ↄmiſſio papal ſa⸗ cerd oti fcã.⁊ intẽtio debita. Er pte añt ſuſcipiẽtiſ regrit᷑ pars coꝛpis determiata.ſ.frõs qð aũt dicit magt̃ huiꝰ di.c.⁊. Bſ acim a ieiunis tĩ debere t4 dinð alr. niſi cogat nccitas.? illud ð ↄſec.di. 4 t ep̃i. nõ nifi ieiuni pꝑipoſitionẽ manuũ ſpm̃ ſcm̃ tradãt exceptis infirinis ⁊ moꝛte piclitãtibꝰnõꝑti
net ad ſacti eẽntiã.tñ peccat epũs faciẽs 5ꝛi illud ẽtqð di.e. di. At ieiuni.it iciuni ad firmatione; veniãt ꝑfcẽ etatis moneãt᷑ ꝑ ↄfeſſioneʒ facere pᷣus It referat᷑ ad ſacki necitatẽ hmn reuerentiã. Et 2 Bvtſuſcipiẽtes ſacm meliꝰ ſint diſp oſiti ad ſuſc piendũ ſacti rẽ.ſ.gram qð pʒꝑ ſam ſequẽtẽ. No tandũ ẽt ꝙ frõs ↄfirmnati dz ligari quoniq; deſicce⸗ xur. ne frõs inuncta aliq̃s ſoꝛdes ſubtrahat.⁊ ẽt; Mu'2.li' deſ acr. pte. 7c.vl. ↄfirmatũ decet nõ lauare caput vſqʒ ad.y. dies ꝑp.. dona pũs ſci. Etqꝛ ecclia.y dieb⸗ celebꝛat aduentũ ſpñs ſcii di ſciplos. Adp in oppn dð ꝙ q;uis aptitudo ad pugnã magis ſit eꝝ coꝛde qᷓ; capitẽ. cũ ſigna tioꝛis magis appeãt in frõte q; inpectoꝛe. Et pꝛererea aptioꝛẽ õ ad ↄſtãter ſtandũ in bello? vincenduʒ pbonã diſcretionẽ q̃ mltũ depẽdet ex bona oꝛgãd ſcapitis diſpoſitiõe q; pcaloꝛẽ⁊ ſpũs ꝗ ſunti coꝛ de. Vñ ꝓnerbioꝝ ⁊4 ců diſpoſitiòe init᷑ bellũ. vt diecct. ʒ?. Sapiẽtia hõis lucet i Vultu illiꝰ. Ad m dici põt ꝙ plus valʒ ad bellů ſapiẽtia ᷓ; coꝛpis or bur? robur ẽt mẽtis pls vĩ depẽdere bʒ aliquoſ eybona diſpoſitiõe capitis q; coꝛꝑis. ſʒ qcquid ſit deßtihcertũẽ ꝙ figna mentis robuſte magis ap pareant in fronte qᷓ; in ectoꝛe.
nſpauent qjrit de yßnei Onſequenter cipali.Etcirca t querũtur duo. pe vtꝝ ille g ↄfirmat
debeat teneri. ⁊ 4 quot? qualibet
vebeatteneri.
Cgrticulus feptimus.
mrimonia imp
ſrüs ad robur. u ſal. E ſirmet. Rñdeo in ſuſ cepdiõe ↄfirmatiõis roboꝛã⸗
devilitatis iu eo qtenet᷑. Sʒ in ſuſceptiòe
uiꝰ racti hð foꝛkiſicat᷑. ʒ nõ ẽ ↄueniẽs vt tũctenea
Zꝛiũtenet ↄſuetudo ecckie. Rñdeo cũ B ſa⸗
crm det᷑ ad robur eo ipᷣo ꝙ hõ ad ſucceſſionẽ eiꝰ ac cidit. oñcitꝙ ſufficiẽs robun ſtãdi ꝑ ſe hẽe nõpꝛeſu
mit.⁊ ið ad pᷣũgnificandũ inſtitutũ fuit vt ab alte ro teneret᷑ ſi ti aliqs ↄfirmat abſq; b ꝙ ab alio te⸗
neat ſacim ſuſcipit q;nis h fieri nõ debeat niline⸗ ceſſitas aliqᷓ B exigat. Ad ariopp
pſuſceptionẽ huiꝰſ acfi hõ fiat foꝛtis tñ accedittã⸗
quã debilis ⁊ hec itentio illa repꝛeſentat ·
a quot ⁊ q̃libet
cundo querit᷑ debeatteneriil
imo ediũt. Vñ de ↄſẽ. di.4“ No ples. nõ pies ad ſuſcipiendũ de bap infantez accedant q; vnꝰ ſiue vir ſiue mulier in cõfirmatiòe id ipfuʒ
fiat. tñ vbiẽ ↄſuetudo ꝙ ples teneãt nõ eſt ꝓhiben
dũ.gaß põt coopari ad amicitic nutrimentũ non gůt dʒ teneri ab illo non eſt ↄfirmatus. ſicut nee in bap dʒ hõ teneri ab illo qnon eſt vaptiʒatus ð ↄſec. di. in baptiʒãte ſi tñ ʒꝛi fiat qᷓ;uis fierinꝰ debeat caſu necemitatis excepto nihilominus ꝗx ille qui vaptiʒatur vel confirinatur vere ſuſcipit᷑ ſacfm non dʒ etiã teneri a monacho. niſi ſit mona cus. Vnde de conſec. di. 4“. Mon licet. nõlicet ab bati. vel monacho de baptiſmo ſuſciꝑe filios· nec cõmt̃es hĩe. ꝑ ſacʒ aũt ↄirmatõis 5hitſ pñalisco gnatio. ʒo. q. 4.. Sigs vnꝰtñ pᷣdcã ad ſacti neceſ
itarẽnõreferũt᷑. põtãt teneri vir muliere ⁊ eↄq; nis magna deceat vix à vilo teneri. In cãu ẽt ne⸗
ceſſitatispõt eneri ab illogipm teniti bapꝰ.ñ de ↄſec. di.4 In catheciſmo. in catheciſo? in bap ⁊ĩↄfirmatioe vnꝰpiinus fieri pot ſinccitas
cotit. nð ẽ tñ ↄuetudo 1omang. p ſinglos ſingli
ſit ad ß.ſ.vt cum pluribus amienteeraten 8 Frrettorgm virt?hoſackie dba⸗ ₰ ſca tteran tio ſpũs ſciadrobur
Lõtrai ſuſceptione euchariſtie dat ſpũs bur. Juxta illud pſ. al. Et pãis coꝛ hois cõ
tur aĩa ꝑ ſpm̃ ſcm̃ ad tolicrãtiã mali in ſuſceptiòe euchariſtie adſtãtiã bõi vel perp aia roboꝛatur iſide. pꝛ icharitate qð ꝑapꝓpatiòeʒ itelligẽdũẽ. Oſt facim baß̃i.⁊c. Supiꝰ deter t miauit mgrde ſaco baßi et ſacto ↄfirmatiõis. hic ðᷣtermiat de ſacfo euchariſtie. Et pꝰq ad eiꝰ eẽ. 2* q ad eiꝰ ſieri.di.iiꝰ.ibi. Si aũt q̃rit᷑ qᷓlis ſit. P'i.ʒ. p' deter miats Bſaco ßʒ ſe. ⁊pↄparatõnẽ ad ſuſcipientẽ di.. ibi. Et ſic due. oſidit vex coꝛpꝰxp̃i ↄint rifab pãis ſpe.i.ſub aecidẽtibus panis. di. ioibi. Sůt idẽ ali. P in. ʒ. P detminat de hꝰſacti dignitate. ⁊ de eiꝰ inſtitutione.ibi. Hocetiam Tertio de eiusitegritate· ivi. Mũquichbi. P in duas. ꝑꝰ oñdit hſachid ignitatẽ ꝑeiꝰ efficaciã pebügurz. ibi. Luifiura Ila pe iqᷓ̃ deter miat de eðiſitutide diuidit in das · H oñdit
n debeat teneri. Rimo oñdo Quia teneri ſignũ eſt
m dðꝙ q; u
cðfirmatur. Rñdeo ꝙ inituutũfutq yð teneret᷑ niſi ab vnoeog cognationes ſpũales
iinol. Rpü
cherogenci ð
ſentisco w
cʒnolw dicdsc ſuntſul pactſhis ci ꝙhpẽspiis teſub fom uuign půs ſmnch ſenin ſt atiec qͥp tviniẽſgn il conswiabſo cicineſigi růgimecce tisps wü iöchẽchisn fiadeimun ſcnolht
citer trralot
cies ſuntſuch
enhecn mici qict
erſismẽbus ſi ſoispßdeich möſuc nin ecckemiltins
ris ſen udiſen
jen hcnn feyiume nM

atinnuns in lounebyn titizüſuthut Bdurhwuihim mimur ti mummtoniit *—
i n ntulminct eirmieyt mwin ſein sſnpö ü
ratñ.
v5
vij.
hoꝛa ⁊ſubqᷓ foꝛmaxpᷣus blac⸗ mirmit. v quat ecclia ĩcelebꝛãdo hoꝛã illã pd cuſtodit. Jbiiõ eriã. lapsi q ðᷣtermiit de hſacti itegritate diuidit᷑
induas. P aſſignat ea ĩbꝰBſacʒ güiſſit. vex
planat eaã bꝛemni recolligit ibi. Snnt igitur. nicuus pꝛimus
di.q̃rẽdũẽ pᷣncipali ſfaci iſtitutõe. ⁊ ofectione. 3 de Nonm. Lircapnqͥrunt᷑ 4. P. vtE ſpᷣes panis? vini vſecrate ſint ſacfm no.l. 2* Vtx ſint vnñ ſactʒ. ʒ vtxkſacfʒ fuerit ↄueniẽt p̃figu⸗ 4* vtʒ ↄueniẽter iſtitutũ.. Pm aſtoen ꝙ ſpÿes panis ⁊ Runo oſtendo xare ſant ſacfʒ no:l. ga vt ſupiꝰ hiũẽ.ſactʒ eſt ex filitudine repitãs. Sʒ ſpẽs panis ⁊ vini ↄſecrate nõ hñt ſilitudinẽ cñ coꝛpe rpi⁊ ſanguie cũſpẽs ille
ſint acctia ⁊ accñs ſit aſi ubſtätia diſſile. nõ ſi ſa⸗ cra no.l. Rẽ pãis ẽ totũ homogeneuzʒ. coꝛpꝰ xpᷣiẽ
etherogeneũ. In ẽ ſpẽs pãis ex nãli ſilitudie rep⸗ ſentãs coꝛpꝰ xpi. Etex ↄiti necẽ eiꝰſacf᷑ʒ. Nẽ ſa crʒ no.l.illiꝰ rei cuiꝰẽ ñigmẽ cã. Sʒ pᷣdcẽ ſpẽs nõſt cã vi coꝛpis xp̃i.⁊ ſanguis. nec coꝛpis myſtici.ð nõ
ſantſatfno.i. Lotra de ↄſe. di.⁊ĩſacfoꝝ. dicũt
pᷣdcẽ ſpẽs eẽ ſactʒ. Itẽ. e. di. nõ oʒ. hi idẽ. Riðo ꝓſpẽs pãis ⁊ vini ꝑꝰ ↄſecrationẽ fcãmn a ſacerdo- te ſub foꝛma vᷣbon? intẽtiõe debitq· ſunt ſacf̃ʒ no.
l.quia ſignum ⁊ cauſa rei ſacre eſt ſacramẽtũ no.l. ſʒ pꝛedcẽ ſpẽs ſůt ignũ duplicis rei ſacre. ẽ.n.ſpẽſ pãis ſignũ coꝛpis rpᷣi vi.qð ẽ res ſacra ſub iᷣa ſpe ve ↄrẽta. Eſtẽt ſign coꝛꝑis xpᷣi myſtici qð ẽ res ſa⸗ cra.ſ.ſcã ecꝰ q̃ tñ nõẽ ſub ipᷣa ſpe reali ↄtẽta. Spẽſ ẽt viniẽ ſigm vi ſangnĩs xp̃i.gẽres ſacra?⁊ ſub ſpᷣe ßaci vacit ↄtẽta. qn uis ẽtß̃ſactz nõ it eã eẽnric coꝛpis xpi abſolute. iñẽ cã eẽntic eiuſ ſub illa ſpe⁊ cã eẽntie fãguiſ ſub ſpᷣe vini qᷓ;niſẽt ſit cã hoĩuʒ ip̃o
rů g funt ecclie m̃bꝛa.tñẽ iſtf̃alis cã fidei⁊ carita⸗ tis pã̃s vniũt᷑ ad vniꝰcoꝛpis myſtici ↄititutiõeʒ? iðcãẽ coꝛpis myſtici;ᷓtñ ad eiꝰ foꝛmã.qᷓ;uis nõ qᷓ; tñ ad eiꝰ materiã. Ex deis pʒ ꝙ pᷣdcẽ ſpẽs nõ tĩ ſi ſacfʒ no.l.ſᷣ⁊ ſacʒ inter qlia altiſſimũ ic;ñiſe va⸗ cirer ⁊ realit᷑ ↄtinẽt ſcitatis au ctoꝛẽ.⁊ pʒ ꝙ p̃dcẽ ſpe
cies ſunt ſactz tiũ ⁊ coꝛpus xpi vecrũ ſactz⁊ res. Res.f.reſpectu ſpẽi pãis.? ſacf̃m reſpectu coꝛpis myſtici.qꝛ ſicut coꝛpꝰ vpi ↄſtat ex puriſſimis? di⸗ nerſis mẽbꝛis. ſic coꝛpꝰ xp̃i myſticũ er diuerſis p⸗ ſonis ꝑ ñidẽ ⁊ charitatẽ purificatis. Baũt coꝛpꝰẽ ref nð ſactʒ.niſi velles dicere ꝙ coꝛpꝰ xp̃i myſticum ecckie militãris ſit ſacfʒ coꝛpis myſtici ecclie triũ⸗ phãtis. Et ſicut dem̃ ẽ de coꝛhe rp̃i p ↄpationẽ ad ipẽʒ pãis ſic inrelligas de ſanguie eiꝰ p ↄpationeʒ adipẽʒ vini. Ad pr in opp dð ꝙ accñs? ſiſit a ſabſãtia diſſile in eẽntia⁊ nãli aptitudie cẽndi. er ßtñ nõ ſeqt̃ qn in accidẽte poſſit eẽ nãlis aptitudo ad repñtandũ ſubſtãtiaʒ.alit. n. p accñtia nõ poſſet deutiri in cognitiõeʒ ſubſtãtie.⁊ nõtm̃ repñitãt ac⸗ cidetia fubſtãtiaʒ q; apta nata ſunt infoꝛmaꝛe. Sʒ ẽt illa cuiꝰ iſtaẽ Fepñtatiua. Et iõ qꝛſ ubſtãtia pãis repñtat coꝛpꝰxp̃iĩ eẽndo iq;tũ ↄſicit᷑ er pnriſſimis granis ſicnt coꝛpꝰxp̃i ↄſtat ex puriſſimis mẽbꝛis? n effectu iq;tů reficit coꝛpaliter ſicut coꝛpꝰxi reñ
cont
cit᷑ ſpñalt. iõſpẽs pãis repnñtat coꝛpꝰxp̃i. Etex pʒ ſoto ad ꝛm. Ad ʒn pʒ ſolo ex deð qbnus. „PEcüdc nr vx es panis
Ecüdo queruur?xn veerau
nt vnñ ſacfm. Et viꝙ nõ qꝛ ſaciʒ eiache
reiſignũ.ð pla ſacreret ſigna ſunt plura ſacra. Sʒ ſpẽs pans? ſpẽs Viu ſunt plura ſacre rei ñgua.
ſunt plura ſcfa. Itẽqᷓ;uis m Phi.p?. Perhier.
nom̃ ſit voxſignificatiua. tñ pleð voce vnũ ſigni ſicantes ſůnt piura noiu.vrẽſis⁊ gladiꝰ Zaſilic;⸗ nis ſpẽs panis ⁊ vini ſint ign cdẽ rei inq;tũ ſub q̃libet otinet᷑ totus xpᷣus tů ſunt plra ſacfà Ltr ſactʒ vnitatis marie debʒ ee Vnnt. Bſactʒe üi⸗ tatis ſactʒ q̃ẽ ꝑ fidẽ? charitalẽ in coꝛpe mitico· ßſaciʒẽ vinũ. Rñdeo ꝙ bdcẽ pehpanis ſunt v⸗ nů ſacfm vnitate integrarã ex plibꝰ relatis ad ali⸗
ad vnũ. referũt᷑.n · ad vnãre ignificatã nò ſub eiſ ↄtẽtã q̃ẽ coꝛpꝰ xpi myticũ⸗ ad vnã reʒ ſisnificat ⁊ ſub eis reatr ↄtẽtã.ſ.ad ipᷣm xpʒ· ¶ q;uis ſpes pa nis p repñtet coꝛpuſ⁊ ſpẽs vini ſangunẽ.qꝛ tam ſanguis ⁊ coꝛpꝰxp̃i.ſepꝑata no ſunt iter ſe. nec axpo iò ex ↄñti q̃libʒ dcãx ſpẽx repnñtat? ↄtinet.totũ referãt ẽt tanq; ſignũ. ⁊ cã ad vnã ſpũalẽ refectio- nẽ integrã q̃ẽ ad ulitud nẽ integre refectiõis cox⸗ poꝛalisqᷓ; ↄpꝛehẽdit cibũ⁊ potũ qꝛ ynſtit in potatò ne intellect?ꝑ fidei illuſtratione ⁊ in cibatioe effe⸗ ctus p charitatẽ. Ad cuꝰrefectõis itegritatẽ ſigni ficandã voluit vpᷣs in b ſacto ꝓtineriſub ſpe cibi? potus vt eẽt in ß iregra ſignificatio rei q; in ſuſci⸗ piẽte efficit. ex duabꝰ g ſpebꝰ ↄſtituit vnñ itegrũ ſi gnũ. Adp in oppn dð ꝙ qᷓ;uis ſpẽs panis ⁊ vi
niſint plraſigna. tñ cxhis itegrat vnů. Elũ ↄpletũ
ſignũ ad qð ſigniñicandũ dicit Vꝛeg.in q̃ca colle- cta. Perciãt in nobis dije tua ſacra qð ↄinet ad ſigniñcandũ pires ptes hꝰſacti. St in alia dieit vt Biuñ ſactʒ no ſit nobis reaꝰ ad penã ad ſignificã- dũ ꝙ ex iliis vnñ itegrũ ↄtitui ſignũ. Ad ⁊n dð q pires voccs idẽſ iguicãtes plura ſunt noĩa qa nois foꝛma nõẽ res fguificata. ſſign dè in piſi⸗ bus vocibꝰplurificat᷑ uis reſpũ vniꝰ rei nec ſůt oꝛdiate ad ſilſignificãdũ ulã reʒ qꝛ qlibʒꝑ ſe ↄple⸗ te fignificat eã. ali nõ poſſer vere dici ptra noia ſ ſpẽs panis ⁊ vim iſtitute ſunt ad ſilſignficãdũ tã⸗ 6 vnñ itegrũ ſignũ vnã reʒ nen contentã ⁊ vnaʒ tam ⁊ vnam effectam. vtx ß ſacfʒ fuerit ↄ
Ertio queri ueniẽter pᷣfiguratũ. Et viꝙ nð 5 Phi. ꝰ.phix. mutatiõis ẽmntatò.ð a ſili nec ſigniẽ ſignũ. Sʒ ſactʒ ẽ ſign S nõẽ p̃figuratũ. Irẽ q;to resẽ rarioꝛ tãto ceteris pibꝰẽ pcioſioꝛ. ñ glo.ſup illud pmi. Re.ʒ.c. Ser mo dñi erat pᷣcioſus.dicit qꝛ rarꝰ. Sʒ figura huiꝰ facki debuit eẽ mliũ pᷣcioſa. ʒ multũ rara. icõueni⸗ ens ð fuitißm multiplicii pᷣfigurari. Lontra hᷣſa cʒ ptefiguratũ fnitꝑ panẽ ⁊ Vinã qͥ obtulit Wel⸗ chiſedech Abꝛae.vt hi Beñ.i in glo.ibideʒ.⁊ ꝑaltgre qð edificauit Abꝛaã ad imolanduʒ aac. dea hi Beñ.⁊ Vñ glo.ibidẽ. Mec figura nri al⸗ tarisi q ↄſccrat coꝛpꝰxpi ⁊ ſanguis. Vũß iſte pꝛe figuratiòes ſcẽ fuerũt ꝑ ↄſiliũ ſpũs.ſ.g nihilicenue niẽs ↄſulit ↄueniẽter h ſacʒ p̃figuratũ fuit. Rñðo ꝙ adoñdendũ hoſaci dignitatẽ? vtiitatt ↄuci
ens fuñt ip̃m pꝛefigurari nõ tĩ vnaſigura ſʒ multi
plici.⁊ ẽt ꝑp eiꝰ diicultatẽ ad credendũ manudu

ei. Adpm in oppmn dð ꝙ quãuis imediate nonſit
mntatiõis mutatio.nec ſicut ſubiecti.nec ſicut ter mini. vt ibi Mhi. oñdit.tñ mutatio mediãte alio termiatur ad mutationẽ vt gnãtio mediãte geni⸗ toad geniti mutationẽ termiat᷑.a ſili dico ꝙ ſigni põt eẽ ſignũ inqᷓ;tũ ſignũ ſignificat reʒ abſolutã q̃ ſi gniſieat᷑.⁊ ſic iſtud ſacfʒ fuit pꝛefiguratum vel dð ⁊
melius ꝙ nõ ẽ ſile de mutatiõibus quas facit natn
ra.⁊ rõ actus.n.volũtatis imediate põt reſpicere actũ cognitiõis.⁊ iõ inſtitui potuit nõ tĩmõ ſignũ aliud ſignificans ſʒ etiã ſignificatio ĩimediate ſigni ſicãs aliã ſignificqtionẽ. d ⁊n dð ꝙ arm nõ pjus cõcludit niſi ꝙ nõ fuit ↄueniẽs eandẽ figurã pfibuſ vicibus reiterari ad pᷣfigurandũ hᷣ ſacm qᷓ; exige⸗ ret dignitas ⁊ arduitas ſacfi.hec aũt exigebãt vt p̃figurarent pluribus figuris qͥ ip̃m pꝛefigurarent ſub rõibꝰ diuerſis. Vñ ꝑ oblationẽ melchiſedech
fuit pꝛefiguratũ in q;tũ ad ſpẽs ſenſibiles panis ⁊ Vini qᷓtũ ad rẽ ↄtentã per eſuʒ paſcał agni qᷓ;tũ ad
reʒ in ſuſcipiẽte effectũ ꝑ mãna ꝑ qð etiã pꝛefigura tuz ſuit res ↄtẽta iqᷓ;tũ dulciter reſiciẽs ſnſcipiẽtẽ. Mgrto Vhlacm conueniẽter fue
rit inſtitutũ. Et vĩꝙ nõ.ga ni
hil ↄueniẽter inſtituit᷑ in cuiꝰcõſtitutiòe ali qd ʒ rðeʒ implicat᷑. Sʒin ↄſtitutiõe huiꝰſacfi mł⸗ ta ʒ rõem iplicata vident᷑.ſ.accñtia.ſine ſubiecto. ⁊ qð maius ↄtineat᷑ in mioꝛi ⁊ ꝙ vnus hõ ab hoie mãducet᷑ ⁊ mitta alia.ꝗ inconueniẽs eius inititutõ fuit. Itẽ B ſactʒ viaticũ di.gʒ ab illo tꝑe quo hoies fuerũt in via debuſſet h ſacfm inſtitui incõuenien terqᷓfuit inſtitutũ cũ eius inſtitutio nõfuerit tpe ↄ⸗ nuenieri. Itẽ Bſactʒẽ memoꝛiale paſſiõis xp̃i. Vin ſacfo inſtituto poſtea ſubiũxit xpᷣs. facite in meã
ↄmemoꝛationẽ. lu.⁊. nõ fuit cõueniẽs hᷣ ſactʒin ſtitui añ paſſionẽ. Woõtra ſicut gnãto neceſſarium
ẽ miniſtrarialimentũ ad ſuſtentationẽ vite⁊ aug⸗ mentũ.ſic regnãte ꝑ bapm ↄueniẽs fuit ſacf̃m inſti rui ad ↄſeruationẽ? augmẽtationẽ vite ſpũalis re cepte ꝑbaptale añt eſt facfm euchariſtie in quo cõtinet᷑ fons ſpũalis vire.ꝗᷓ ↄuenienter fuit iſtitu⸗ tuʒz. Rẽ Ip̃us hſacf̃m inſtituit cuiꝰ nulla actio po tuit niſi cõueniẽs eẽ. Rñdeo g ſicut aie vegeta⸗
tiueq̃ eñt foꝛmale pᷣncipiũ naturalis vite gnãbiliũ ⁊coꝛruptibiliũ deus indidit potẽtiaʒ gnãtiuã ꝑq;
res viuens efficit ⁊ augmentatiuã ꝑquã genitum augmentatur ⁊roboꝛat᷑.⁊ nutritiuã ꝑqᷓ; nutritur? in eſſe cõſeruat᷑ qᷓ;diu viuit. Añ ßᷣm fmiam phi.ꝛ top̃.aialia ſemp nutriunt᷑ aliquo mõ.aſili ↄueniẽs fuit deñ inter facfainſtituere tria per quoꝝ vnuʒ gia efficiatur viuens vita ſpũali? ſupernaturali.⁊ ßeſt ſacfm baßi.. Et ꝑ aliud in viuẽte ſpũaliter vi ta ſpũalis aug eat ⁊ roboꝛetur.⁊h eſt ↄfirmatiõis ſacr̃m. Et ꝑ aliud viuẽs ſpũaliterĩ vita ſpũali nu⸗ triatur? ꝑficiatur.⁊ hẽ ſacim euchariſtie. Quapp eius ſuſceptiõe indiget vinẽs vita ſpũali qͥ eſt vi⸗ ta g̃e qᷓ;din eſt in ſtatu in quo illã põt amittere. B eſttotorpe naturalis vite. Ad pmĩ oppm dð ꝙ mi noꝛẽ falſa.accidẽtia.n.eſſe ſine ſubiecto eomõ qꝰ
ſunt in B ſaco ⁊ maius cõtineri in minoꝛi eo mõ
quo coꝛpus xp̃i ↄtinet᷑ ſub ſp̃e panis ⁊ hoĩeʒ mãdu
cari co modo quoxp̃us aſumẽte ſacfm manducat᷑
Zaliaqͥ in ᷣſacto cõtra rõneʒ vident᷑.nõ ſunt bʒrei Veritatẽ ↄtra ròeʒ rectã.quãuis huiꝰ cognitio no⸗ ſtrã naturalẽ facuitatẽ tranſcendat ſicut inferius
pñalis declaravit᷑. Ad ꝛn dð ꝙ quãuis añ aduꝭ
tũxp̃i fuerũt hoies in via.tñ ante xpi aduentũ non fuit cõueniẽs h̊ ſacf̃m inſtitui ⁊ rõe rei ↄtente que eſtipſe xpũs qui nõ debuit realiter ↄtineri ſubipᷣe panis ⁊ vini anteq; eſſet de vᷣgine natus.⁊ rõe rei
ſignate nõ contẽte que eſt ſpũalis vnitas coꝛpoꝛis
myſtici qꝛ ante xpi aduentũ hoœles carnalius ſapie bãt qᷓ; poſt.tñ ſemp habuerũt adiutoꝛiũ cõueniens hm exigentiã tpis ⁊ ſtatus vt ſuꝑius oñſuʒ ẽ. Ad ʒm dð ꝙ qᷓuis ſacf̃m ſit memoꝛiale paſſiõis xp̃i. tñ fuit ipſuʒ inſtitui ante paſſioneʒ qᷓ; poſt vt ab eis recedẽs qᷓ;tũ ad eſſe coꝛpoꝛale viſibi iecum eis remitteret qᷓtũ ad eſſe ſacrale vt Bſa cramentũ inſtituendo facto diſcipulis oñderet ſu
am paſſionẽ de pꝛoximo iminere. cõuenientiꝰ etiã fuit ut inſtitueret᷑ poſt cenã q; ante. qꝛ ĩ paſſiõe ſua
q̃ tunc iminebat vetus ſacrificiũ erat terminandũ
⁊quia memoꝛiale datuʒ ab amicoamicis cum ab
eis coꝛpoꝛaliter ⁊ viſibiliter receditur. ſolet foꝛ- tius impꝛimi memoꝛijs amicoꝝ? diligentiꝰ et re
uerentius cuſtodiri— hrticulus ſecũdus
„. 1 querit dervpn Onſequenter uctihn boc querũtur quattnoꝛ. P vtx hoc
facm ante pꝛandiũ debeatcõfici. ⁊⸗ vtxꝝ deficiẽte vno ſacerdote in miſtrã
do miniſteriũ ꝑſacerdotẽ aliũ debeat ſuppleri. ʒ⸗
vtx hoc ſacfʒ a ieiunis ſolũ debeat ſumi.4 vtx licitũ ſit ſtatim comedeꝛe pꝰſuſ ne bꝰſ. 38i F ſcn ꝙ hoc ſacfm nõ de⸗ Rimno oñdo bearpüctte precc
poſt cenã. In opando.n.debemꝰ nos cõ⸗ foꝛmare xpo tanq; exẽplari.iuxta illud exodi.⁊. Inſpice ⁊ fac km exẽplarqð tibii mõte moſtratũ ẽ Sʒ xpũs hoc facfm poſt cenã ↄfecit. ⁊ a nobis dʒ
cõfici poſt cenã. Itẽ h facm ẽ memoꝛiale paſſio⸗
nis xp̃i.ſʒ expꝛeſſius repꝛeſentat eã ↄfectã poſt ce⸗ nã qᷓ; ãte pꝛandiũ qꝛ paſſio xp̃i quaſi ſtatim poſt ce nã icepit.gᷓ polt cenã dʒ ↄfici. Lõtra.y q.i?. Mi⸗ hil. nullus poſt cibũ potũq; quẽlibet minimũ ſum ptů miſſas facere pꝛeſumat.ſʒ hſacfm nõ dʒ ↄſici
niſi in miſſa.ðᷓ nõ dʒ ↄfici poſt cenõ ſʒ ante pꝛandiũ
Rñdeo ꝙ hſacfni nõ dʒ ↄfici poſtcenã ſʒ añ pꝛan diũ pꝑmaioꝛeʒ ſobꝛietatẽ miniſtri ⁊ maioꝛẽ reue⸗ rentiã ſacti ⁊ ejpꝛeſſioꝛẽ repñtationẽ paſſionis xp̃i q;uis. n.cito poſt cenãfuerit captus.ij iter tertiaʒ ⁊ſexrã fuit crucifixus. Ad p in oppn dð gi opã
do debemus nos ↄfirmare xp̃o in oꝑibus in qbus
a nobis voluit imitari nò in alijs.nõ.n.qꝛ am̃bu⸗ lauit ſup aquã debemꝰ conari vt ſupꝑ aquas ãbule mus. noluit aũt a nobis imitari in ↄſiciẽdo ſacfm euchariſtie poſt cenã qꝛ fuit rõ quare hoꝛg illa fuit inueniẽs h̊ ſacfm inſtituiqͥ nõ cõuenit ad vtano bis poſt cenã debeat ↄñici. Ad ⁊mn dð ꝙ minoꝛ eſt falſa vt pʒ ex dictis in coꝛpoꝛe queſtionis.
Ecundo querit xxencent miniſtrãdo miſteriũ ꝑſacerdotẽ aliũ debe
ret ſuppleri Et viꝙſic.y.q.i?. Mihil cẽſuimus ↄuenire vtcũa ſ acerdotibus miſſaꝝ tpe ſ acramy ſteria ↄſecrãtur ſi egritudinis accidit cuiuſlibʒ euẽ
tuſ quo ceptũ nequeãt ↄſecratiõis explermxſſeris

iaoisd nimnupiſ eunöitcüpoh müſun ia. Bw gi) munz wplsi
ſilicitũ eßᷣo velpꝛeſbvtero alteri ↄſecratiðeʒ exe⸗ qicepti oflicij. Lõtra myſteriũ vnitatis non vt deberepſici niſi ab vno.; ßfacim eſt myſterium ynitatis. z nõ vĩ pñci niſi ab vno. Ad iſtã qðneʒ dicũt alig ꝙſiſciat vbi ᷣmusſacerdos deſicit ali⸗ facerdos ibi dʒ inchoare ⁊totũ pficere. Si vero neſcit vbi deſierit.a capite dʒ inchoare. Sʒ cõtra eſto ꝙ certũ ſit ꝙ qñ deſijt iaʒ direrat hẽ.tũc ᷣm il ſũ opinionẽ dʒ alius ſacerdos dicere coꝛpꝰmeum ⁊vitra ꝓcedere qʒ abſurdũ eſt. ĩ ð mihi dõð ad qðeʒ ꝙ ñ neſciatur vbi hᷣmꝰ ſacerdos deſierit dʒ poſtia ců renerẽtia reſeruari. qa neſcit᷑ vtꝝ fit 2ſe⸗ crata velnõ.⁊ alia accepta hoſtia dʒ aliꝰ ſacerdos myſieriũ a capite inchoare. Si añt celti eſſet pꝛi⸗ mñſacerdotẽ añqᷓ; deſiceret ↄecraſſe coꝛpus?⁊ ſan guiẽʒ credo ꝙ ꝗlius ſacerdos poſſet vbi ille defi⸗ cit incipe ⁊ miſſaʒ pficere.nec opoꝛtet à capite in⸗ choare ⁊ ſic põt intellig decrerũ ad ꝑrẽ ÿᷣmaʒ alle⸗ gatũ. Si aut certũ eẽtpꝛimũ ↄſecraſſe coꝛpꝰ⁊ ſan⸗ guinẽ deberet alia hoſtia arcipi? totũ a capite in⸗ choari.qꝛ ↄſecratio coꝛpis ⁊ fanguinis ad vnũ pti netſaciʒ qð ab vno dʒ perfici ⁊ hoſtiaꝑpᷣmũ ſacer dotẽ ↄẽcrata cũſub ilia vere ſit coꝛpꝰxpi.cũ cõſe⸗ cratie coꝛpis ↄſecrationẽ ſanguinis non expectet vt inferiꝰ oñdetur deberet ſollẽniter reſeruari aut pP̃m ſacerdotẽ ſũi. Ad arn ad partẽ aliam dð ꝙ miſteriũ vnitatis marxie ↄſiſtit in ↄfectione coꝛpis ⁊ fanguis ⁊ nõ niſi ab vno dʒſieri. Sʒ ꝙ Vna mif
ſa a duobꝰ ſacerdotibus in caſunccitatis pficiatur nõ repugnat vnitati coꝛpis myſtici. vt.n.dãpꝛeal
legato decreto. Vñ ſimus oẽs vnñ in vp̃o. nihil cõ
trarium diuerſitas pſonaꝝ foꝛmat vbi efficaciã ꝓ ſperitatis—
F vtrũ Fſacf̃m ſoluʒ a
Ertio querit᷑ igiunis de beatſinni
Et viꝙ nõ de ↄſe.di.i?. ſact᷑a. Sacfa alta⸗
ris nõ niſi aieiunis hoibus celebꝛent᷑ exceptovno die. anninerſario quo cena deo celebꝛat᷑. ʒ ill odie
licet poſt cenaʒ ſumere ſacfm. Iteʒ nõeſt ↄſue⸗ tum ßſacfm ſumi aieiunis niſi pꝑ ſobꝛietateʒ ſiuñ tis⁊ renerentiã ſaci. Sʒ potus aque vel aliqd ſi⸗ mile nec eſt cõtra ſobꝛietatẽ ſuſcipiẽtis nec Sreue rentiã facti.ʒj ab aliquo nõ ieiuno põt ſumi. Con
tra de ↄſe. di.⁊. Liquido. ⁊ ſũptuʒ eſt ab Aug. liꝰ. i.ad inquiſitiões iannarij fere eque diſtanter iter mediũ⁊ ineʒ ⁊recitatmagt in lfahꝰ di.cꝰ· ʒ. Pla euit ſpñi ſcõ vt in honoꝛe tanti ſucfi pus in os xp̃ia ni dñſcũ coꝛpus intraret qᷓ; ertericibi.iõp vnuer ſum oꝛbẽ mos iſte ſeruatur. Rñdeo ꝙ coꝛpꝰ xp̃i nð debet ſumi niſi aieiunis ieiunio nature qð dici
tur ap̃uatione cuiuſlibet alimenti quo gs ieiunus
di quouſqʒ aliquẽ cibũ vel potũ ſumpſerit etiamſi
poſtea in die piuries comeſturus ſit ⁊ Binſtitutũẽ
⁊ↄuetũ pp reuerẽtiaʒ ſacti.In cãn tñ necitatis imi
nente mottis piculo põtb ſackm poſt cibos alios fumi. qꝛ etiã ſi facerdos ante miſſaʒ lauar os ſuum
obfacki reuerentiã? cãu aliqua gutta itrauerit ſto machũ nõ credo ꝙ ppß tenet᷑ dimittere miſſas ce⸗ ſebꝛare maxie in die ſollẽni. qꝛ B non v impedire dignãpꝛepararionẽ pꝛeſbyreri necʒ reuerentiam faci ⁊ de ſiibus ſie iudiciũ hẽatur· Nec eſt acge⸗ ſcendũ dicẽtibus ꝙ illi qpoſt dem̃ matutinũ in ſe⸗ ro bibit nõ eſtlicitũ ſequẽri die celebꝛare niſi ßus iteꝝ dicto matutin.ßᷓ.n.nõiuenit᷑ ſtatutũ ſufficit
„ ½
UU⸗
eniʒ ꝙ digeſtů ſit að ſumpſit in ſero añq; celebꝛet ſiue de nocte doꝛmierit ſiue nõ. Si aũt ð die ĩ mãe ita modicũ ſcienter accipiat ꝙ digeſtũſit plenarie añ hoꝛã tertie. non tñ dʒ celebꝛare. ga ſic obſeruat ↄſuetudo appꝛobata q̃ eſt optima legũ interps eꝝ de ↄſue. dilectus. Adp in oppm dð ꝙ illud decretũ abꝛogatũ eſtp alia capla⁊ per ↄtrariaʒ cõ ſuetudinẽ ᷣm apparatũ ibidẽ. Ac? dð ꝙ potus aque ſeiẽter fumptus ⁊ ſi nõↄtra ſumẽtis ſobꝛieta tẽ · eẽttñ cõtra eius dignã pꝛepationẽ? 3 facfi reue rentiãiõ. n. hoc ſacfm̃ añ omnẽ cibũ? potũ debet ſumi vt oñdaturqꝙ ſumẽs ſacim rei ↄtente in ſaco ſuꝑ oĩa dʒ vniri. Auctoꝛitas ad ꝑtẽ aliaʒ in telligi deber caſu neccſſitatis art 1+ icitũ ſit ſta Barto quertur ſcheden pon fumptionẽ huiꝰ ſacti. Et vã ꝙnd. de ↄſecr. di ꝛ“ Tanta. qui reſidua coꝛpoꝛis dii qͥ ĩſacrario ſunt relicta ↄſumũt nõ ſtatiʒ ad accipiendos om̃s cibos ↄueniãt. Jẽ. e.c.ſi mane dnica poꝛtio edi tur vſqʒ ad ſextaʒ ieiunent miniſtri qui eã ↄſump⸗ ſerũt. Et ſi tertia vei quarta hoꝛa acceperũt iein nẽt vſq; ad veſperũ. Lontrariũ tenet ↄſuetudo.
Rñdeẽo ꝙ poſtſumptionẽ ſacki euchariſtie ppre
uerentiã eius q̃ͥ ſibi eit exhibenda nõ tiñ ſimendo
ſed iã fumpto dʒſuſcipiens aliquãtulũ poſtea a ci⸗
bis alijs abſtinere ne ille ſacre ſpẽs q̃ͥ qᷓ;diu in foꝛ ma remanẽt pꝛopꝛia coꝛpꝰxp̃i ↄtinẽt cõmiſceãtur ců illis. qꝛ tã cito ille ſpẽs trãſnutãtur non oʒ diu ab alijs cibis abſtinere poſt huiꝰ ſacki ſumptionẽ.
Acd auctoꝛitates in oppn dð ꝙ intelligende funt de debito honeſtatis non neceſſitatis.
—
Articulus tertius.
O nſequenter pali. Ettirca ð q̃runt᷑ quattuoꝛ. M Vtx foꝛma ↄſe⸗ 6 cratiòis pãis ↄſiſtat in his vbis pꝛeci ſe. ben.n.coꝛpꝰmcũ. ⁊ vtꝝ foꝛma ꝓſecratiõis ſã guinis pᷣciſe ↄſiſtat in his vbis. hic eſteniʒ calix ſã⸗ guinis mei noni? etni teſtamẽti myſteriuʒ fideijq
E
pꝛo vobis ⁊ ꝓ multiꝰ effundet᷑ in remiſſionẽ pccõ
rũ. ʒꝰ vtx vtus trãſubſtantiatiua 5. reſpiciat ſa-
cerdotẽ q; vᷣba. uarto vtx vna foꝛma ſine alia mbabetahticnem.
p oſido Pfoꝛmapfecratiõis 6 Rmo oñdo panis nõ ꝓſiſtat pꝛe
ciſein vdis pᷣdeis.· iſacfis bapi ⁊ ↄfirmatiðis mini ſter logtur vbo pᷣme ꝑſone dicẽs. ego baptizo ⁊ cõ
firmo.g vĩ ꝙ in foꝛma hꝰ ſaci nð dʒ h̊ vbũ ẽ poni
cũñ ſit vᷣdñ tertie ꝑfone. Itẽꝑ foꝛmã ↄſecratiõispa
nis tranſubſtantiatur ſubſtantia panis in coꝛpus
chꝛiſti. ergo in foꝛna magis deber poni verbuʒ opatiuũ ſicut b vᷣbñ fit vel tranſubſtãtiat᷑ qᷓ; vvum
ſubſtãtiui cuiuſmõiẽ h vᷣbñ eſt. Itẽ coꝛpꝰ in quod
tranſubſtãtiat᷑ ſubſtantia pãis nõeſt coꝛpꝰſacerdo
„
tis ꝓferẽtiſ vba ſʒxpi. z magis eſt debita foꝛmah ẽ.n·coꝛpꝰ xp̃i. q; ẽ·n. coꝛpꝰ meñ. Rẽ nullus euõ geliſtarũ ponithane ↄiũctònẽ.n. Sʒ ißi ſufficiẽter narrauerũt veritatẽ de ſacfi foꝛma ergo hec con⸗ iunctio enim non eſt de foꝛmaconſecrationis pa nis. Itẽ ß pnomẽ h cũſit ꝓnomen demõſtratu
aut demõſtrat accſitia panis ant aut 4

cõſiſtit foꝛia ↄſecrationis panis.hec añ
coꝛpꝰ xÿ̃i.ſed ſiue demõſtret p inis accidẽtia: ſiue ub ſtĩtiaʒ falſa eſt ꝓpoſitio ga coꝛpꝰ xp̃i vere dici Inõ põt nec de accntibꝰ pãnis nec ð ſubſtãtia eius. Si ẽt demſtret coꝛpꝰ rpi falſa eſt ꝓpoſitio pp im plicationẽ falſaʒ ꝗa tũc iplicaret᷑ ſub ilpẽbus eſſe coꝛpꝰ xpi ſtati ibßo pꝛonoie noiato.⁊ eſt falſuʒ. qa nõ eſt ibi coꝛpꝰ xp̃i quouſqʒ oĩo ꝑfecta eſt.ꝗᷓ qœquid demõſtret illud ꝓnomẽ ſemꝑ oto falſa eſt.ſʒ oĩo fal fa nõ põt eſſe huiꝰſac̃i foꝛma.cũ ſit ſacm verita⸗ tis.q in pᷣdictis vᷣbis nõ ↄſiſtit foꝛm apſecrationis panis.Itẽ ᷣm phi.g metha.diffinitioni nihilpõt addi vel ab eaſubtrahi ſine mutatiòe ſpẽi ſicut nu
enero nulla vnitas põt addi aut ſubtrahi qn mute
tur ſpẽs numeri.ſʒ mn niaʒ phi.y⁊.g. metha. Ilud qð idicat diffinitõẽ fõma.ð foꝛme nibil põt addi aut ab ea ſubtrahi manẽte eadẽ pecie.ſʒ ver vis pꝛedcis Lncas addit qð pꝛo uobiſtradet᷑. nec tñ foꝛmã ↄſecrãtiõis panis mutat.ð in ſupꝛadictiſ vᷣbis p̃ciſe nõ ↄſiſtit foꝛma ↄſecratiõis pãis. Iteʒ ꝑ vtutẽ vᷣboꝝ q̃ xpᷣus inſtituit ad ↄſecrandũ paneʒ eſtcoꝛpꝰ xp̃i ſub ſpecie panis. Sʒ ꝑ vᷣtutẽ iſtoꝛũ vᷣ⸗ boꝝ beſt. n.coꝛꝑꝓꝰ meuʒ · nõ eſt coꝛpꝰxp̃i ſub ſpecie qa cã nõ eſt p ſueffectũ.ſʒ eſſe coꝛpꝰ xÿ̃i ſub ſpecie panis cã eſt veritatis pᷣdcõꝝx vboꝝ.ᷣm enim ſniaʒ phi. liꝰ. pᷣdicamẽtoꝝ.ex eo ꝙ res eſt. vitas in ꝓpo⸗ ſitiõe affirmatiua eſt.ʒ pᷣdcã vᷣba nõ ſunt illa qͥ xpᷣs inſtituit ad panẽ ↄſecrãdũ. Cõtra eð cele. miſſe Wñ marthe.. Ex eo.credimꝰqᷓ; fõꝛa vboꝝ ſicut in canone reꝑit᷑.⁊ a xp̃o apti.⁊ ab ip̃is eoꝝ accepe runt ſucceſſoꝛ es.ꝗᷓ in vbis pᷣdictis poſitis in canðe miſſe de quo ibi logt᷑.ↄſiſtit foꝛma quã xp̃s inſtitu⸗ it ad trãſubſtantiandũ panẽ in coꝛpus ſuũ. Itẽ cõ⸗ ſecratio panis fit ꝑ aliqᷓ̃ vba.ſed nõ inuenimꝰ alia vba ab iſtis ꝑ que poſſit ſubſtantiari panis in coꝛ⸗ pus xi ã in vbis ſupꝛadictis foꝛma ↄſecratiõis ↄ⸗ ſiſtit. e ßẽ coꝛpus meñ iſti rũctio eni nõ eſt de eẽntia foꝛme.ſʒ ponit᷑ ibi ad notandũ oꝛdinẽ ↄſecratiõis ad vſuʒ materie ↄfecrate q vſy nõẽẽt de eſſentia ſacfi.vᷣba ẽt q̃ in canõe miſſe pꝛe cedũt ⁊ ſequũtur nõ ſunt de eẽntia foꝛme. Vñ ſi ſa⸗ cerdos õmittere oĩa alia q̃ ſunt ĩ canðe⁊ in miſſa ⁊ diceret tim̃ iſta vba Beſt coꝛpꝰ meũ.ſuꝑmateriam debitã? cñ intentiõe debita vere ↄſecraret.tũ om
mittẽdo glia grauiter peccaret tãqᷓ; ↄtẽptoꝛ ecclie
oꝛdinatiõis ⁊ reuerẽtie ſacti.ea.n.q̃ in eanðe miſ⸗
e ancedũt pᷣdcã quattuoꝛ vᷣba ⁊ totů officiuʒ miſſe
ab ecclia oꝛdiatg ſunt ad reuerẽtiã huiꝰqltiſſimi ſa advritee eee nõ põt ſciẽter omitti maxie vbi eſt ãtiq̃ ↄſuetudo ꝙ ponat᷑. pᷣdcẽ aũt foꝛme ↄneniẽtia in ſolutione ar
gumẽtoꝝ patebit vbi tota difficultas tangit᷑ qõis
Ad p in oppm dð ꝙ ſacfm eſtſui inſtituroꝛis ſpãle memoꝛiale.i hẽt ſaco nihil facit miſter niſi vba ꝓferre. huiꝰ etiã ſacki excellẽtia inter alia ma ſupꝛa rõneʒhñanã. In ſaco añt bap̃i⁊ pfirma iõis miſter cũ platide vᷣboꝝ facit alig ptinẽs ad eẽntiaʒ ſacfi. vt baptiʒãs terioꝛẽ ablointionem ↄRirmãs in frote vnctionẽ hec ẽt ſacfa nð ſunt ita ſpãha memoꝛialia ſui inſtitutoꝛis.nec in tm̃ ſunt ſupꝛa hůanã rõem ſicut hᷣſacfm.⁊ iõ foꝛma huiꝰ ſa ꝙi ꝓfertur in ꝑſona xpi ꝑp qð ponit᷑ vbñ tertie pſo ne.ſed foꝛme baß̃i? ↄfirmatiðis aliquomõ pꝓfer
———˖˖ Iri. —*
xur in pſona miſtri.quapp ponũtur in eis vba ÿme pſone. Ad dð ꝙ coꝛpus xp̃i eſt in h ſaco. ſine memoꝛatiõe.⁊ iõ magis ponit᷑ ibi vbñ ſubſtãtiu quo ſigniticaturtrãſubſtantiatiõis terminꝰ qᷓ; opa tiuũ quo ſignificaret᷑ fieri trãſubſtantiatiòis.maxi me qꝛcũ coꝛpus xpi ibi nõ ſit niſi ꝑtranſmutatio⸗ nẽſubſtãtie panis in ip̃m expᷣmẽdo ip̃m ibi eſſe ſi gniſicatur b ꝑtranſubſtantiationeʒ eſſe fcmm. Ad ʒmn dð ꝙ miſter loqturin ꝑſona xpi.? ið ſicut xpᷣs añ factmn ß inſtituit dixit hec vba. eſt coꝛpus meuz. qð decẽtiꝰ fuitqᷓ; ĩ diriſſet ẽ cœꝛpꝰ xhi.ita ðᷣcẽtiꝰ ẽ vt foꝛma ſit kẽcoꝛpꝰmcũ q;ẽ coꝛpꝰrpi. nec ꝑn Bpoteſt dici ꝙ ſacerdos dicit falſũ ſicut nec Ange lus loq̃ns moyſi in pſona der falſuʒ dirit dicendo ego ſum deus Abrdam. Ad 4 pʒſoloex dictif inqõne. Ad 5m dicũtalig ꝙ illud ꝓnomẽ hullaʒ facit demõſtrationẽ qꝛ ſacerdos ꝓfert illa vba qna ſimaterialiter. q;ʒuis.n.pꝛoferatilla vᷣbaqͥ ſunt ſi⸗ gnificatiua nõ tñ figniſicatiue.qꝛ recitat ea ſicut a xpᷣo deã. qð pʒ per tam pᷣcedentẽ in cande. Sʒxhl ia verba ſignificatiue ꝓtulit demõſtrans ꝑ iliud ꝓnomẽſuũ coꝛpꝰ qð iam erat ſub ſpecie panis qũ illa vba dixit. qꝛ añc; illa vba diceret trãſubſtãtia nerat panẽ in coꝛpus ſuũ qð vẽ apparenter poſſi ꝓ bari ꝑoꝛdinẽ vboꝝ in euangelio⁊ in caneò mitie- vtrobiq;.n.pᷣponit᷑ vbis ſupꝛadictis B vbuz bñdi xit. Añ dicũt illi ꝙ vᷣba ſupꝛadicta iam pꝛeceſſerat benedictõ qua conſecrauerat cui opinioni concoꝛ dat dñs Innocentius papa liꝰ de officio miſſe pte. ʒco.bo.⁊.ix. Sed quãuis hec opinio in fuperfi cie multum videatur cõcoꝛdare his q̃ dicũt᷑ i euã gelio ⁊ in canone miſſe·tamen in rei veritate non concoꝛdat. Si enim chꝛiſtus anteqnã pꝛotulerit vba ſupꝛadicta confecit.hoc fint aut ſine verbis aut cum verbis. Mon pꝛimomodo. q na aliter ſi ne vbis conficere deberemꝰ. Mec ſecundo mð.ga cum illa verba neſciamus conficere non poſſemꝰ non enim dici poteſt ꝙ per verba ſupꝛadicta nos debere conficere inſtituerit⁊ per illa cõfecerit. qa ad hoc non habetur auctoꝛitas neq; ratio. immo magis contra rationem videtur ꝙ vnum ſacram̃ tum per duas foꝛmas verboꝛum fuiſſet confectᷓ per vnam ab auctoꝛe.⁊ peraliam a miniſtris. Re ſtat ergo ꝙ chꝛiſtus per ſupꝛadicta verba confecit ⁊tunc remanet eadem difficultas in videndo ꝙ demonſtranerit pꝛonomẽ quando chꝛiſtus confe cit. Ratio aũt qua aliqui nituntur pꝛedictã opi⸗ nionem impꝛobare dicentes.ꝙ ſi verba diceren- tur a miniſtro tanquã recitante verba ab alio deã per illa non poſſet confici.quia tunc nõ accederet ad materiam non eſt conueniens.qꝛ ſicut videmꝰ ꝙœhomo recitãdo verba chꝛiſti vt ab eo dicta mo uet coꝛda audientiũ ſic potuiſſet xpᷣs inſtituer ꝙ ſa
cerdoſrecitãdo vᷣba pᷣdcã a xpᷣo eẽ dcã. poſſet ſacer
dos ↄficere cuʒ ipſam narrationem intenderet ad materiamreferre. Alij dicuntad argumentuʒ ꝙ pꝛonomen demonſtratſignificatum perpaneʒ vt ſit ſenſus.hoc.i.ſignificatum per hanc hoſtiam eſt
coꝛpus meum.¶ Sed contra hocmodo non ſigni nicaretur coꝛpus chꝛiſti futurum vel eſfe ſub ſpe⸗
cie nec in ipſum aliquidtranſubſtantiari.⁊quia ſa cramenta debẽt ſignificare ſuum effectum pᷣdicta
opinioeſt inconueniens ⁊ maxime quia vã fauere erroꝛi qnoꝛũdã hereticoꝝ dicẽti coꝛpꝰxp̃i nõ eſſe

S ii. i.
eed nſurfoaltaris nili ſcntin ſigno. Mijdicürw ne vemõſtratiuoper iffud pnomen. hoe põrimelu d izn nomt demſtrat eoꝛpꝰxpi.vtↄcẽtũ ſub ſpẽ. vttſẽ gi aliquid pis vel de ꝓpinquo fturu ſuo hac ſpẽ. ßon ſus illud qðe. tẽtũſ bbacſ eſtcoꝛpꝰmcũ. hoc vm enun donAu pnomin no accidi? tepus nec d in nn eit verũ.qꝛ vt ißi dicũt ſigniſica iões oĩum partiũñ ci põ ꝙ reitringatur ꝑ voum pntis tẽpoꝛis ad ſup-
h, illius oꝛatiõis referũtur ad illud iſtãs quo platõ eiꝰ
ponẽdum t̃ ꝓaliquo qõᷣpnse.ſub uia ſpẽ cn ver- cõplet᷑ in quo iſtanti ſub illa ſpẽ eſt coꝛpꝰxp̃i.qꝛ pᷣdi⸗
buʒ futuri tempoꝛis reſtringere no poiſit termnũ
tẽpus referũturſignificatiões ꝑtiũ enũciatiõis ad qð referũturinq;tuʒ ſůt pres enũciatiõis.inqᷓ;tum Pinaduertit. ſʒ uta cõuertit᷑ in hãc. coꝛpꝰmeũ eſt qð ẽ ↄtẽruʒ ſub hac ſpẽ.ſʒ ↄſtat ꝙ in iſta demõſtra⸗
i. ctd oꝛatio in illo iſtãti eficit qðſigniſicat. Eſt eni adſupponeudum pre futura n cuuus ro eſt. qꝛ q;⸗ wihe i enãciatio nõ tĩ ſiguificatia.ſʒſibi etiã vtus aſiſtit uis res ſignficata per vᷣbum it ummediate vnita i n rei figniũcate oꝑatiua ꝙ aũt demõſtratio ip̃ius pꝛ rei ſigniſicare ꝑſuppoãtũ.tn ſigniicat ꝑ modũ di⸗
ſu nois ad illud iſtãs referri debeat ꝓpat᷑ ſic. ad iiud tãtis. jdꝰ aũt qð igniicat᷑ ꝑ mdu diſtantis non
reſtringit. qð ſigniicat᷑ per modũ indiſtãus reſtri git. Lum.n.dr homo eſt albus ite terminꝰ h non reſtringitur ad ſupponẽdup albis tĩ. ncut cum di homoalbus. Wũ ergo ſacerdos in ꝑfonaxpi ꝓferat
tio pnois refert᷑ ad vltimũ iſtãs platiõis eniitiatio hãc ppoſitiõem. hocẽ coꝛus meu.ſenſus eit aliꝗd inhi nis. ſili⁊ in ÿma. Sʒ ↄtra ſignificatio ooispla ſub hac ſpẽ pis vel de ppinquo kuturũ eſt coꝛpꝰme in te cõliſtit exſignificatiõibꝰptium eiꝰſucceſſiuepla un. St hoc ſimpli verũeſt. qꝛ;uis hec diſ iuetid Augntuit tarũ. ʒſignificariões ꝑtiũ ᷣcedũt cõpletã ſigniica rõne huiꝰptis aligd pñs ſub hac ſpẽ nõit vera.nni tucn tiõem odoĩs totius.cũ ſignificatò huiꝰpnois Bſit Imloquẽdi vfũ quo aligd ſtati couertẽdũ in rẽ altã udnitnt in demõſtrãdo ſtaticũ eſt cõplera eiꝰplãtio demõ dicit᷑ eẽ res illa vt aqᷓ ſtati ↄuertẽda in aere dicitur eibſeent ſtrat aligd pis vel futurũ de primo vt vtrũq; nõ ager. ⁊ humoꝛſtatim ↄuertẽdus in carne dicitur ca⸗ edeere niſi expectats ad demõſtrandũ iliud iſtans in uopple vo. tamẽ rõne alterius partis diſiunctiue ex vilò⸗ Srinrmi tur platiooionistotius. Nꝛeterca im pᷣdictã opi cutiõis vera eſt. Dꝛation enim aſſiut virtuſ ope noincnchni nionẽ coꝛpꝰxpi eẽ ſub ſpẽ panis eet cà veriratis in rans in fine ꝓpoſitionis rem ſigniticatam per eaʒ. uctsbiphh pdicta oione qð eẽ nõpõt. qꝛꝑ veritatẽ oꝛatiõis ÿᷓ Miſiunctiuò autem ſimpli eſt vera. ñ altera pars gumungui: dicte eſt coꝛpꝰxp̃i ſub illa ſpẽ ⁊ iterũ qᷓ;uis in eodeʒ eius vera eit.⁊ indiminita vel particularis fimpit —, inſtanti cõpleat oꝛoniſplatio vt ſit coꝛpꝰrpi ſub pa eſt vera · cuicũq; ſuppoſito per ſubſtãtiui cõueniat weonſn nis ſyẽ. rñpus cõpletur oꝛdie nãe oꝛatiòisplatio qᷓ; pꝛedicatũ. Adõn.dõ ꝙ phũs ibi logtur de addi nunnnign coꝛpꝰxpi fub illaſpẽ. Mꝛeterea rõ adductaꝓ ila rionerei eentialis nõ accideralis. Jilud autem qð nimmian opiniðe nõ valet. añ eniʒ aliqj oĩo explicitai ſui ſub lucas addit nõ eſt de eentia foꝛme. vt ex ſuperius iecto aliquã oꝛationẽ iplicat ip̃a iplicatio debet po dicris videri poteſt. Ad yn cum dicitur ꝙ coꝛ⸗ „ nierꝑte ſubiecti ꝓpoſitiõisi qui ↄuertitur. nde pus xÿ̃i eſt ſub ſpẽ panis cala eſt veritatis pꝛedi- nſt iſtius ꝓpoſitiõis illud qð ↄtinet᷑ ſub hac ſpẽ eſt coꝛ⸗ ctoꝛum verboꝛuz.⁊ ideo dico ꝙ nõð eſt vex.ſed coꝛ iuut in va pus meũnõ eſtiſta cõuerſa.coꝛpꝰmeñũ eſt illud qð pꝰrði ſtatim foꝛe ſub ſpecie panis cauſaeſtiliꝰve uuuf ↄtinetur ſub hac ſpẽ vt argumẽtuʒſupponat. ſedt; ritatis. quiaſenſus illioꝛatiõis eitillud qð ſtarim ſtndomd ilud quod ẽ coꝛpꝰmeñ continet᷑ ſub hac ſpẽ. Alij eſt ſub hac ſpẽ.eſt coꝛpꝰmeum.⁊ per veritatem hꝰ cenpoln dicũt ꝙ illudynomẽ demõſtrat nõſubſtãtiã panis oꝛationis coꝛpꝰxp̃i ſub illa ſpẽ eſt.poſtq; autem cõ⸗ wd determinate nec coꝛpꝰxpi determinate. ſed illud ſecratio factaeſiſi tunc dicatur hoc eit coꝛpus chꝛĩ wipuluchetct qð eſt cõmune manens in p̃ncipiotrãſmutationis ttiiintentione enunciãdi tm̃ huius oꝛationis veri wchr.M ⁊ in fine vt ſit ſẽſus cõtẽtũ ſub hacſpẽ nõ determi tas dependet ex exiſtentia coꝛpoꝛis chꝛiſti ſuv illa wiannl nãdo coꝛpꝰxp̃i nec ſubſtãtiã panis eſt cowmeum peier e uſat terminato verificet᷑. Si enim hec eſt vera.homo vtrfom mun p̃dicat. opoꝛret ꝙpaiſquo hoie detenninato veri Ecundo queitur conec
nis ſanguiniſxp̃i pꝛeciſe conſiſtat in hiſ ver bis. hic eſt. n. calix ſanguinis mei noui⁊ eterni te⸗ ſtamenti myſterium ſidei qui pꝛo vobis ⁊ ꝓmul⸗ tis effundet᷑ in remiſſibem peccatoꝛũ. Et vf ꝙnõ. quia nuilus euũgeliſtarũponittalẽ foꝛmaʒ. Lucas n.dicit. hic eſt calix noui teſtamẽti in meoò ſangui⸗ ne qp vobis fundetur. Et matheus dicit. hic ẽfj⸗ guis meus no.te. qui pmultis fundet in remiſio⸗ neʒ peccatoꝛũ. Ergo forma cõſecratiõis ſãguis nõ ↄliſtit ihis vbis ſupꝛadicris. Itẽ greci dicunt cõ ſicere ſub his vorbis hic eit ſañgus meus no. t.ꝓ Vobis?p multis effuſus in reniſſionẽ peccatoii ergoſi greci vere cõſecrãt. foꝛma conſecratiõisſj- Zuinis non cõſiſtit pꝛeciſe in verbis ſupꝛadictis. Zrem ſanguis pip omnibus etfuſus eſt. ergoma gis dʒ poni in eẽntia foꝛmepomnibus qᷓ; pmul⸗ tis. Item baptiſmusmagis oꝛdinatur ad remif ſionem peccatoꝛũ q; ſacfm euchariſtie. ſed in foꝛ⸗ mna baptiſini nõponitur hec determiatio ĩremin ſionẽ peccatoꝛũ.ergonec hic debʒ poni. ẽ calir
ficet᷑.ergo ſiiſtaindeterminatacõtentũ ſub har ſpẽ eſt coꝛpꝰmeñ eſt vera.opoꝛtet ꝙ veriſicet᷑ ꝓaliquo determinate cõtento. Tũc q̃ro qd eſt illud. Si di⸗ cas ꝙ panis hoc eẽ nð põt. Si dicas ꝙ coꝛpꝰxpi.tẽ ante cõpletã plationẽ enũtiatiõis tranſubſtãtiatio faeraẽ qð faiſũ ẽ. Aidet᷑ mihi dõ iſtud ꝓnomẽß facit demõſtratiõem ad itellectũ ⁊ ad ſeni ſimul. Sie itelligẽdo ꝙ demõſtrat aligd qð ẽ obiectũ itel lectus ⁊ aligd qð eſt obiectũ ſenſus pᷣmñ in recto. ſeðm in obliquo. vt ſir ſenſus..i.aligd ſub hacſpẽ fenſibili nõ reſtrigedo exiſtẽtiaʒ ſub hac ſẽſibili ſpẽ ad aliquã dererminataʒ tp̃is driam.ſignificatò.n. nois ſiue ſubſtãtiui ſiue adiectiui nõ reſtrigit᷑ ad ali uã tẽpoꝛis differentiã. ñ ᷣm donatũ tẽpus non eſt de Accidẽtibus nois.⁊ qꝛ ſuppoſitio nois fñda᷑
W ii
— fup eiꝰignificatiõem ita ꝙ nihil ſupponit niſi in ali quo ſaluat ſignificatũ ſuũ. et qðlibet tale ſuppoſitũ — ſt eius eſt. ideo per huncterminũ ſubſtãtia poteſtſup
„ poni ſubſtãtia qͥ eſt vel fuerit velerit. Num ergo ſʒ donatũideò dicaturꝓnomẽ qꝛponitur ꝓnomi

nðcoopantur ad trãſubſtãtiatiõᷣem vini in ſã gui⸗
nẽ.ergo nõ eſt de foꝛma per quãfit talis trãſubſtan riatio. Itẽ in foꝛma cõſecratiõis panis ſignificatur coꝛpꝰin recto.ergo a ſimili hic: dʒ ſignificari ſãguiſ in recto. Itẽ in nullo euãgelioꝛũ ponit᷑ hoc voc⸗ bulũ eterni. ergo nõ eſt de foꝛma cõſecratiðis vini 3* ſicut baptiimus ꝑ appꝛopꝛiatiõᷣem eſt ſacim fi- ei. ita hoc eſt ſactʒ caritatis ʒᷓ in foꝛma magis dʒ ponimiſteriũ caritatis qᷓ; fidei. Itẽ de foꝛma coſe- tratiõis panis nõ eſt qð ꝓ vobis tradet᷑.& a ſimili de foꝛmacõſecratiõis vini nõ eit qp vobis effun⸗ detur. Cõtra ſupꝛadicta vᷣbaĩ canone miſſe ſunt poſitapfoꝛma ʒfecratiõis vini. Ad iſtã qõnem dicũt dlig ꝙ ð foꝛma ↄſecratiõi viniñ ſũt oĩa vba ſupꝛadicta.qꝛ in illis ſolũ vbis cõſiſtit huiuſmodi foꝛmaꝑq̃ exßᷣmit trãſub ſtãtiatio vini in ſanguinẽ hoc aũt expᷣmit᷑ ſufficient᷑ per hec vba.hicẽ calix ſã ʒuinis mei. ñ dicũt ꝙin his vᷣbis pᷣciſe ↄſiſtit foꝛ ma ↄfecrariðis vini. Alijs videt᷑ aũt ꝙ cũ verba ſequt᷑tia vſq; ibi in remiſſionẽ pccõxꝝ.icluſiue non cðſtituãt nouã oꝛationẽ ſʒ ſũt detmiario pᷣdicati.qꝛ fůt de eẽntia foꝛme ↄſecratiõis vini.⁊ ita ßᷣm iſtos in his vᷣbis.hicẽ calix. vſq; ibiin remiſſionẽ pecca toꝝ icluſiue ↄſiſtit pᷣciſe eẽntia foꝛme cõſecrationis vini.ita ꝙ nõ licet addere vłminuere trãſponere vliterponere vgriare vlcoꝛꝛũpere vba niſi ſit᷑ ſu⸗ rius dictũẽ in foꝛma baptiſmi. Que aũt pᷣcedũt ꝑtinẽt vrad ſacki vfůſeu reuerẽtiã. Ea etiã qͥ ſequ tur ad reuerẽtiã ſacti oœꝛdinataſ ũt.huiꝰ aũt foꝛme cõgruitas ⁊ expoſitioi argumẽtoꝝ ſolutiõe patebit Adpnin oppndð ꝙ ſicut dicit Inno. er de cele. mil. Nũ marthe. muita tã de vᷣbis qʒ de factis dii cis inuenimꝰab euãgeliſtis omiſſa· que apli xlſup pieuiſſe vo vel factoerp̃ſſiſſe legunt᷑. Et itaẽt ipi
euãgeliſte mutuoiter ſe ſuppleniſſe legũt᷑ qͥ ab eoꝛũñ
aliqẽ vlaligbꝰſũt omifla. Eũ cũ tres euãgeliſte po ſuerũt. hoe eſt coꝛpꝰmcũ ſolus lucas adiecit ꝙ pꝛo vobistradet᷑ qð rẽferẽdũ eſtad ↄſecrationẽ panis Et cũ matheus ⁊ marcꝰdicãtꝓ multis. lucas dicit pꝛo Vopis. Watheus ʒůt in remiſſionẽ peccatoꝝ adiũxit hoc dem̃ẽ ad ↄſecratiõem vini. tx auteʒ p vᷣbaſilia ̃ dicũt euãgeliſte ve ecrat᷑ vinũ ſi di⸗ cerẽtur. dicũt alig ꝙnð. qꝛ nõ intendebãt pᷣſ criber ↄſecratiõis foꝛmã ſʒ narrare facti hiſtoꝛiã. Alijq bus ↄientio ↄtrariũ dicũt. aꝛ icẽ dicüt in nia cnm ſoꝛma ſupius dicta. ñ m iſtos pquãlibet foꝛmã traditã ab apiis vleuangeliſtis poſſet ↄiciq oẽs fůr eadẽ foꝛma qᷓ;tů ad ſẽtẽtiaʒ.algrecind ↄcerẽt qð falſũẽ.tñ no debemꝰicere niſi per vba ſupra⸗ dicta ꝓpter cõſuetudinẽ? traditionẽ ecclie. Etga petrus illãfoꝛmãromane ecclie tradidit cuiꝰtradi tiðem tenere ſecuriſſimũeſt. Ad⁊dðggrecicð iciũt in foꝛma auã eis tradidit paulus. q eadẽẽ in ſententia cũilla qnã nobistradidit petr. Ad ʒm dð ꝙ qᷓ;uis languis xp̃iꝑ oĩbus ſit effuſus qᷓ;tuʒ ad juficiẽtiam.nõtñ omnes recipiũt illius ſufficiẽtie efficatiãꝓpi eoꝛũ indiſpoſition.⁊ ad h̊ ſignificãdũ nð dicit ibip omnibꝰ.ſedꝓ multis. Et ne ſuſpica⸗
ripoſſet ꝙ iili multinõ referrẽtur niſi ad gẽtem iu⸗
deoꝛũ. ideo poſtq; dixit p vobis loquẽs diſcipulis juis qui erant de gente iudeoꝝ ſubiũxit ⁊ ꝓmultis .gencre gẽtiliůũ. Ad ndð ꝙ hie noponit᷑ remiſ ſio peccatoꝝ vt ꝓpꝛiꝰeffectus huiꝰſacfi.ſed vt effe stus paſſionis due expᷣmitur per ↄecrationẽ ſãgui
nis. Ad Sndð ꝙ qᷓuis calir nð eoopetur adtran-
ſubſtãtiariõem vini in fanguinẽ.tamẽ cõtinet ill
quod trãſubſtãtiatur. ⁊ poſtea illud in qð fit trãſub ſtantiatio. Et magis dicit᷑ calix ſanguinis qᷓ; ſãguiſ meus ·qꝛ ibi darur ſi ub ſpẽ potabili.ſanguis aũt de ſui rõne nõ dicit aliquid potabile? ideo debuir ibi ohomines vtunt᷑ ad potũ. Scien
gliquid poni qu io pit᷑ ↄtinens Pꝛ contento ſicut ſi di
dũ tñ ꝙ ibi acci pic ẽ ſeyphus vinl. Ad 6dð ꝙ quia po⸗
tus in vaſe cõtinetur. nõ ſic aũt panis. ideo in con i.⁊ hec fuit ra⸗
ſecratiõe fanguinis debuit vas Po tio ſignificãdi ſanguiuem in obliquo vt pater ex ſo lutionepꝛecedentis argumenti- Ad döꝙq⸗ uis hoc vocabulũ eterni anullo euãgeliſta ſit expᷣſ⸗ ſů.tamẽ habet᷑ exſnia vboꝛũ coꝛü· Znde Mno. de ceie mil. ũ marthe. nde nouũ.i. vtimũee de⸗ ſcrwbitur idẽ eternũ.i.ppetuũ cõpꝛobatur nouiſſi⸗ mũ.⁊ enihois teſtamẽtũ imobile ꝑſeuerat. qꝛ teſta toꝛis obituchfirmat. Ad gdð ꝙ caritas pꝛeſup ponit fdẽ ⁊ cſfectus caritatiseflectũ fidei. Etad ſignificãdũ magis dicit effectus mvſterium fidei qmyteriũ charitatis. Ad gdð ꝙ in conſecra⸗ tione coꝛpoꝛis nð ita expꝛimitu paſſio ſicnt in con ſecrarione ſanguinis.⁊ ideo in eius conſecratione nõ ita ponitur aliquid expꝛimens pamonẽ ſicut in ſanguinis cõſecratione. To enim ipᷣoꝙ ſanguiſcõ⸗ ſecratur pꝛo ſe oñditur fuiſſe effectus acoꝛpoce qð factum fuitper paſſonem. Secũdũ pꝛedicta ſic eypone oꝛationẽ. hic eſt calix ſanguinis mei.i. hic eſt ſanguis meus in cglice. Indè niatheus? nar cus dicũt. hic eſtſanguis meus noui teſtamẽti ſup ple dedicatio ßʒ glo. ſuper dicta verba mathei ve tus enim teſtamẽtum dedicatum fuit fanguie hr coꝛũ ⁊ vituloꝛuʒ. nouũ auteʒ teſtamẽtum ſangnine xpi myſteriũ fidei.i.habẽs ſecretã ⁊ abſconditã in telligẽtiam per ficẽ tenẽdam. Vñ Inno. er de cele
miſ. Vñ marthe.. Ex eo dicit᷑ mriteriũ fidei quo⸗
niam aliud ibi creditur qᷓ; cernat᷑.⁊ aliud cernitur q; credatur.cernitur.n. ſpẽs panis ⁊ vini.⁊ credit veritas carnis ⁊ ſanguinis xp̃iac virtꝰ vnitatis?⁊ charitatis. Quip vobis?P multis. hoc expoſitũ ẽ in ſolurione argumẽtoꝛũ in remiſſionem peccato⸗ rum.i.ad legẽ vel ꝓpter repꝛomiſſionẽ peccatoꝛ qꝛ vt dicit gio.ſuper illud vbumn ip oſſibile eſt fan⸗ guinẽ hyrcoꝛum peccata auferre.
Ero querit ſubſtãtiatiua pnci⸗
₰ palius reſpiciat ſacerdotẽ q; verba. Et vñ ꝙñð. qꝛ vtus trãſubſtãtiatiua pᷣncipaliꝰ reſpicit id qð eſ de eẽntia ſaci q; illud qð nõ eſt. Sed ver⸗ ba ſůt de eẽntia ſacfi.ſacerdos gũt nõ.qꝛ de eẽntia cõpoſiti nõ ſũt niſi materia? foꝛma.ſacerdos autẽ huſacti nõ eſt foꝛma nec mareria. ergo virtuſtrõ ſubſtãtiatiua magis pᷣncipalius reſ picit verba ᷓ; facerdotem. Item virtus ſanctificandi illuʒ qui baptiʒatur pᷣncipalius reſpicit verba qᷓ; baptiʒãtẽ nuila enim virtus adilluʒ effectũ oꝛdinata eſt ĩ ba ptiʒante. niſi per verba. ergo aſimili virtꝰtranſub ſtãtiariua in hoc ſacko pᷣncipaliuſ reſpicit verbaqᷓ; ſacerdotem. Contraper verbanõfit tranſubſtã⸗ tiatio niſiſint a ſacerdote ꝓlata.cũ ergo anima ſa⸗ cerdotis magis ſit capar virtutis q; vᷣba p̃ncipa⸗ lius reſpicit pꝛedicta Virtus ſacerdotẽ qᷓ; vba. Itẽ quãdo dñs operatur aliauẽ eectum mediante in
vtrum virtus tran
jnchi niuncdẽſ ctmiðhe punnnm paqurlic bietimloꝛs joto imtjyul mlcedot ulcoen ſchiitric ciqſucendos. usẽthne Aopopn gacheldcin untreach itegralisſitp Sjouvni relunoau vn innnlu nõnhnln uſeiuc N puoh mnoa Muktnu wenm.vnion. iednenunnt uſacfiẽrneccj menißaladein fectů. qent depmaei ilitutiupnc ditfchals,

„ ℳ
ſnumẽto auimato cuiſmodi eſt uꝰ tm phimpopo⸗ liticoꝝ.⁊ inaiato.vtus dñi p̃neipaliꝰ reſpicit initi aiatũ q; iaiatũ.ſʒĩtrãſubſtãtiatiõe ſacerdoſſe hʒ ſiẽ inſtim aiatum? vba ſicut iaiatuʒ. ergo vrus dñipn
cipali opantis reſpicit pucipaliꝰſucerdotẽ q; vba
Rñdeo qji plura inſtta p oꝛdinẽ ſe habẽtia ↄcur⸗ munt ad eũdẽ effectũ.vt manꝰ⁊ pẽna ad ſcribendũ vtus pᷣncipalis moꝛtis pᷣncipaliꝰ reſpicit illð iſtru⸗ mẽtum qðẽ ſibippinquiꝰ.⁊ mediante quo ad iſtru mẽtuʒ mouet᷑. ende vtus ſcribẽtis ᷣncipaliꝰreſpi cit manũqᷓ; pẽnaʒ. ad trãſubſtitiatiõeʒ aũt ↄcurrũt plura inſtrumẽta ꝑ oꝛdinem ſe hitia.ſ.ſacerdos⁊ vba quoꝝ ſacerdos eſt ꝓpingoꝛp̃ncipali agẽti.qꝛ ſi bi eſt ſimilioꝛ⁊ eiꝰrepſitat pfonaʒ.E ſtetiã ꝓlatiõiſ vboꝛũ cã. St iõ ↄcedẽdũ ꝙ vᷣtus trãſi ubſtantiatiua ſimpii pᷣncipaliuſ reſpicit facerdotẽ qᷓ; vba. MPꝛe terea ſacerdotẽ reſpicit ꝑmanẽter rõne caracteris qin ſacerdote pmaner. vᷣba aũt ſicut ſůt trãſeũtia reſpicit trãſeürer nõꝑaliquẽtrãſitũ ex pte vtutis ꝓ ut eſt in pᷣncipali agẽte.ſed eſt ꝑtrãſitũ ip̃oꝝ vᷣboꝛũ hm quẽ tñ pᷣdicta vtus reſpicit pᷣncipaliꝰvᷣba qᷓ; ſa⸗ cerdotẽ. inqᷓ;tũ vᷣba magiſ de ꝓpinqſe hit ad effe ctũ q; ſacerdos. Scðʒ quẽ modũ ẽt dici põt ꝙ vir tus ſcribẽris pᷣncipaliꝰreſpicit pennã q; manum. Adp in oppmndicũt qdã ꝙ ex pte ſacerdotis eſt ali ad qð eſt ð eẽntia ſacfi.ſ.itẽtio qua aliquo mõ vni⸗ untun ea ex gbꝰ integrat᷑ ſ. acfm.nõ.n.de rõne totiꝰ itegralis ſũt ꝑtes itegrales tĩ ſʒ eriã vnio earum. S ↄtra vnio ꝓtiũ aut eſt actio aut eſt paſſio aut relatio aut vnitas exptibus vnitis ↄſtituta. Sed intentioſacerdotis iẽ vnio.ʒemõ vel 4 mõ deã· nõ.n.eſt ↄſtituta exptibꝰſacti.nec relatio illaꝝ ꝑtiũ adſe inuicẽ. Reſtatgᷓ ꝙ ſit vnio actio. aut vnioq̃ẽ paſſio. ſÿ vnio actio⁊ vnio paſſio nõ ſůt de eẽntia totins itegrati ex ptibꝰvnitis qᷓ;uisterminẽtur ad Vnitarẽ totiꝰquare aliter nð differt ab ip̃o toto · ſᷓ rõne tm̃. vnio.n.paſſio ⁊ vnio actio vidẽtur pᷣce⸗ dere oꝛdine natire vnitatẽ totius ex ptibꝰ vnitis ↄſtitutã. Reſtatꝙʒ itẽt io ſacerdotis nõ ſit ð eẽn⸗ tia ſacki.ẽrñ neceſſaria ad ſacfi ↄfectiõem.frequẽ⸗ ter eniʒ aliqd eſt neceſſariũ ad cauſandũ aliquem effectũ.qð nõ eſt de eſſentia illiꝰ. Dicẽdum ergo ad arnꝙ maioꝛ eſt falſa ſiue itelligat᷑ de vtutetrã ſubſtãtiatiua pᷣncipal ſiue de trãfubſtãtiatiua ĩſtru mẽtalit.pᷣncipalis.n.vᷣtus opatiua pᷣncipaliꝰ reſpi cit cãm efficiẽtẽ ⁊ ĩſtrumẽtalẽ qᷓ; illud qðẽ de eẽn⸗ tia rei facte ꝑ illã vtutẽ pᷣncipaliꝰẽtreſpicit ſacerdo tẽqᷓ; vᷣbaptãs ſacerdoralis fũdata ſuꝑ caracterẽ ſa cerdoralẽ q̃ ẽ cã myſterialis ꝑquã a ſacerdote ʒici tur ſacfm qᷓ;uis ppꝛie loquẽdo nõ ſit de ſacfi eẽntia ſicut nec cã inſtrumẽtalis efficiẽs eit ð eẽntia rei fa cte. Adnpõt ſolui ꝑ interẽptionẽ maioꝛis vł pᷣt dici ꝙ nõẽ ſimile de baptiʒãte ⁊ cõficiẽte. qꝛ iↄfici ente hſacmẽſ pẽalis ptãs oꝛdinata ad ↄñciedn ₰. caracter.q̃ nõ requirit᷑ in baptiʒante.
a) MBarto queritur xtum vnaſ
habeat opatiõem. Et vr̃ꝙ nõ. ps toriꝰethe roge nei ſepata a ptibꝰalij nõ hʒ p̃ncipalẽ opatiõeʒ totius nec eius ptẽ. Sed hoc ſãcfmẽ totũ ẽthero⸗ geneñ.cuz ſit ex diuerſis partib?ꝰyſtitutũ. ergo neu nã pars huins ſaci ſine alia habet ſui ſcripncipa⸗ lem opatiõem nec eiꝰpartem qð nõ eſſet vexꝝſitrã ſubſtãtiaret᷑ panis in coꝛpus ante trãſubſtãtiatiõeʒ
marxime ſi cõſecratio ſanguinis nõ ſequeret᷑.
Vini in languinẽ. Itezʒ ſicut ſeabʒ effectꝰ/ad efe
etum · ita opatio ad operationẽ. ſedeffectuſ foꝛme
3—
cõſecratiõis panis nõeſt ſine effectu cõſecratiõis
Vini. qꝛcoꝛpuſnð eſt fine ſanguine. ergo nec opera
tio vniꝰfoꝛme eſt ſine operatiõe alterius. Lõtra niſi vna foꝛma haberet operatiõem ſuã ſine alia. falſuʒ dicererſacerdos dicẽdo hoc eſt coꝛpus ineñ gulnis noſequeret. Itez ante adorat ↄſecrata hoſtia qᷓ; dicat ſacerdos ʒbg per que trãſubſtantiat vinuʒ in ſanguinẽ. qð nõð ſu ſtineret eccleſia niſi vere trãſubſtantiaret᷑ paniſin coꝛpus ante trãſubſtãtiatiõem viniin ſanguinem. Mnñdeo ꝙ vna foꝛma ſine Alia ſuã habet operati- onẽ qꝛquelibet pᷣdicrarũ foꝛmarũ per ſe foꝛma.cõ pleta eſt. foꝛnia aũr cõpleta ſup completaʒ materi⸗ am cũ intentione miniſtri debita.coniplẽtaʒ habʒ operatibem. Ad pmum in oppmn dicẽdum ꝙ ma ioꝛ intelligenda eſt de toto etherogeneo qð ẽ Vnuz per naturalẽ cõtinuationem.hoc aũt ſacfm nõ ẽ tã le totum ſed aſſimilat᷑ toti etherogeneo.qðẽ vnuʒ per artificialem aggregationeʒ cuius quelibet ꝑs Liquã habetꝓpꝛiã operatiõem ex quibus omnibꝰ asgregatur operatio totiꝰ. Adſcðᷣm dicẽdum ꝙ coꝛpus xp̃i qᷓ;uis nõ ſit ſine ſuo ſ anguine ꝓpter natu raleʒ cõcomitãtiã. hoc tamẽ eſtper vim ſacfi.pꝛi⸗ mo⁊pꝑ ſe.qꝛ ex vi faci nõ eſt ſub foꝛma panis niſi coꝛpus qᷓ;uis alia ſit ibi per cõcomitãtiaʒ.imiliter ex viſacti pᷣmo ⁊ per ſe nõð eſt ſub ſpẽ vin niſi ſan⸗ guis qᷓ;uis ibi ſint coꝛpus⁊ anima per cõcomitan⸗ tiã. St ideo nõ oʒ ꝙ operatio vnius foꝛme coexpe ctetalterius foꝛme operationẽ. „ Ircg kitteram. Hec duo ſacramẽta de⸗ monſtrata ſunt ⁊c. Mota ꝙ ſãguis qui fluxit de latere xp̃i ſignificauit lacramẽ tum euchdriſtie inqᷓ;tum ibi eſt fanguis xpi ſub vi niſpẽ? ſacramentũ pnie inqᷓ;tũ eſt penal purgatio q qᷓ;uis in effuſiõe illius ſanguis coꝛpꝰxp̃i pehã nõ ſenſerit.qꝛ iã moꝛtuũ erat.tñ de lege cõi effuſioſã⸗ guinis penalitatem figniſicat foꝛma eſt quã iße ibi dem edidit dicens. hoc eſt coꝛpꝰmeuʒ.⁊ poſt. hic eſt ſanguis meꝰ. Hic nota ꝙ bʒ quoſdã magiſter nõintendit hic pꝛeciſe dicere foꝛmam cõſ ecratio⸗ nis vini. meliuſtamẽ eſt vt dicat᷑. qꝛ per hec vᷣbg. hic eſtfanguis meus.idẽ intelligitur. icutper iſta. hic eſt calix ſanguinis mei. Znde ſi illa ponerent᷑ loco iſtoꝛũ eadem eſſet virtus tamẽ fierins debet Ppter inſtitutiõem ecclie ⁊cõſuetudinẽ. Lũ. n.hec vbapferunt᷑. Hic nota ꝙ per foꝛmas pᷣdictas pñt dici cõſecrari ʒꝑ foꝛmã qᷓ dicit᷑
panis ⁊ vinũ inqᷓ;ti ſuperpanẽ. ſubſtantia panis trzſubſtantiatur in rẽ ſacrã que eſt coꝛpus xpi·⁊ per foꝛmã que dicit ſuꝑ Vinum.trãſubſtantiatur ſubſtantia viniin rem ſa- cram que eſt fãguis xp̃i poteſt etiam dicif pẽs con- ſecrari inqᷓ;tum perpꝛedictas foꝛmas efficiuntur cõtinentes reʒ ſacrã. vng coꝛpꝰ.alia ſanguinẽ. pñt etiã dici cõſecrari coꝛpus ⁊ funguis inqᷓ;tũ pertrã ſubſtãtiatiões que fiunt ꝑfoꝛmas pꝛedictas depn tantur ad nouum ſpecialem ſanctificandi moꝗj qusuis eniʒ rpus ſine ſacramẽto ſanctiſicet homi⸗ neieũ credẽtẽ.tůhfa aliomõ q; vtẽ ſub ſacteo. ga ßmo modo datxp̃s hominiſ anctitateʒ ꝓpter ſuaʒ oerationeʒ tãq; pp diſpoſitiõeʒ ↄgru. Sʒ 2mð vltra B dat ſibi ſanctitateʒ ratiõe rei ſuſcepte.⁊ qa mabippꝛie dicit ↄſecrari qð trãſmutat in reʒ ja⸗

eram qᷓ ilud quod depurat ad vſů facrũ ⁊ qðlibet iſtoꝝ magis diↄſecrari q; iliud qð efficit ↄtinẽſ tñ rẽ ſacrã.iõ ſubſtãtia pãis⁊ vini magis ꝓpꝛie dñ cõ ſecrariꝑ foꝛmas pᷣdicraſ qᷓ; coꝛpꝰ⁊ ſãgul. Ziſtaqᷓ; ſpẽs panis? vini. Reliqᷓ ðo ad laucẽ dei dicunt᷑· Mic nota ꝙ qᷓ;uis nõ ſint de eẽntia ſfacfi.tñ nõ dñt omitti ꝓpter oꝛdinationẽ? renerentiã ſaci · ꝑtñ qð diẽmg. hicẽ fãguis meus irelligũtur cõpꝛehẽ⸗ di oĩiamẽbꝛa.vba q̃ ſequũtur vſqʒ iñ remiſſionem peccatoꝝ icluſiue hm opinionẽ q ponit illã eẽ ð eẽn tia foꝛme.ſicut ex multis granis. Nora ꝙœ vua eſt multoꝝ granoꝝ adunatio. racemꝰvnũ granuz. bo⸗ trus ↄgregatio vuarũ glarea humoꝛ racemi vina eiñ foliicnlus in quoↄtinet᷑ glared. arillus eſt gra
nellů ꝙẽ iracemo qð alionoĩe di archinus.
₰ gent due ſüt res ſupius d T ſicut Föler
termiauit mag ð ſcio euchariſtie ſm ſe· hic detmiat ð ip̃o ĩcõpatiõe ad ſuſcipiẽtes. Et diuidi
ritres ptes. ode mõis mãdu eãdi coꝛpꝰrp̃i detmiat ðitatẽ· refellit quoꝛũdaʒ erroꝛẽ.ibi.Mec vᷣba. ũ
ʒexplanat quarũdã auctori ratũ dubiarũ intẽtiõem. ibi ᷣm hos duoð.
Ir ca panc di. q̃rẽda ſũt tria pᷣn
cipatr. Mdemã⸗ dncatiõe huiꝰſacfi ex pte rei mãduca⸗ te. 7 de mãducäribus. ʒode miſtran Xtib?. Circapniquerũt᷑ tria. P vrx ikfacto coꝛpꝰxpᷣi mãducet᷑ veraciter. ꝛ0tx vti⸗ lie. Tertio vtx omnis ipum mãducans ſacramẽ ta iter iᷣm manducet půaliter.
5 n ic win b ſacfo eoꝛpyrßi R uno oñdo nõ mãducat᷑ vera it math.iðe. Dẽ qð in os itrat in vẽtrẽ vadit vifeceſſũ emittit. Bañt nullo mõ põt ve dici de coꝛ poꝛe xpi. ð veracitẽr nõ mãducat᷑. Itẽ de ↄſe. di. 1Päta in glo. qᷓ; cito ſpẽs dẽtibꝰ terit᷑ tãcito icelũ capit᷑ ſupple coꝛpꝰxp̃i. Sʒ nihil ve manducat᷑ niſi faltẽ deſcẽdat in ſtomachũ. ergo coꝛpꝰxp̃i veracit nõ mãducat᷑ · Lõtra Jo. 6 diẽ ſaluatoꝛ. aromed veẽciꝰ. Sʒ fruſtraẽ civꝰniſi ve mãducet᷑ ʒco
ỹi ve mãducat᷑. Itẽ de ↄ e. di.2“ Ego berẽgariꝰdẽ verũ coꝛpꝰ⁊ fanguinẽ dñinfi ieſurpi in vitatẽ ima nibꝰſacerdotũtractari? frãgi⁊ fideliũ dẽtibꝰatteri Sʒ cibꝰqa dẽtibꝰ atterit ve mãducat᷑. coꝛpꝰxp̃i ve mãducat᷑. Rideog iſũptõne hunſ acfiẽ ãdã mãducatio carnalis qᷓ cõmeſiũ maſticat᷑?⁊ in ſtoma chñ trahit᷑ ⁊ poſtea digerit ⁊ vltioĩ ſubſtãtiã mãdu cãtis ↄuertit ⁊ ſic ve mãducat᷑ ila ſps ſub q̃ realt ↄtinet᷑ vᷣum coꝛpꝰxp̃i. Etẽ alia ſacfaliſ. q: coꝛpꝰve rů ſub ſpẽ reali ↄtentũ ſumit᷑.ſʒ ſic fũptũ coꝛpaliter nð maſticat᷑tñ niſi ſpẽs tã dinĩ oꝛe maſticent᷑ ꝙ x digeſtionẽ ibi factã coꝛꝛũpat᷑ in eis foꝛmapp̃a. ſed delcẽdat in ppꝛia foꝛmain ſtomachũ.coꝛpꝰxp̃iĩſto machũ deſcẽdit p deſcẽſũ ſpẽiſub q ↄtinet᷑ qᷓ;diu in
ea ſpẽ foꝛmaꝓpꝛiaſ auak. ſz ꝑ vtuteʒ mãducãtis ñ
vnitur mãducanti. ſed per ip̃m manducans vni
tur ſpũaliter xpocapitiſi digne manducat. Eſtibi ẽtmõducatioſi pñalis q̃ dĩ mãducari coꝛpꝰmvſticũ
ãnibil aliud? ʒ; ſpñaliter incoꝛparicoꝛpi myſtiro
pſidẽ? charitatẽ vłmagis incoꝛparip augmẽtum ſdei⁊ chariratis · que mãducatio nõ ↄuenit idigne aſcipiẽtivusſacfm. Vd pmarmad ptẽ pᷣmaʒ dð vcedit demãducatiòe crnali qu ſpẽs mãducat. Vig tñ negãt ſpẽs in ſtomachũ deſcẽdere. ſed hi dicũt rraſchſibil erpienriam. dllij ducit i emit tunt᷑ ꝑſudoꝛẽ nõ pſi eceſſum qͥ opinio tãgit in go. d ↄſe. vi.. Tätaſ vaticiaſ ũt. cũ. n. cib⸗ n5 emirrit pſeceſſũ. vr p ſit afonnappatrãſinutat idignũ ii vꝙaligd ipurũſi in illis fpẽbꝰ fuit p ſeceſſuemit tat. Adꝛndð ꝙilla glirelligẽda? tamdiu ſpẽſ maſticat᷑ ꝙ ꝑ digeſtionẽ q fit ĩ oꝛe no remanet iſua foꝛma ßm.n. Auic.li·io. de aialibꝰcꝰ. de digeſtio⸗ nibꝰ. Wẽbꝛanailingud zipalatoẽ eiuſdẽ nature ců interioꝛi ſtomachitunicã.⁊ ideo coicat cũ ea in ope. Parnad ꝑtẽ aliã aut itelligẽdũ eſt de mãcu catide ſpůali aut facfaliã ſpirituaii ſimul. Ad: dð ꝙ illa attritio ⁊fractio dʒ referriad ſpẽs no 4 verum coꝛpus xp̃i. Sed q ille berẽgarius fuerar infamatus ꝙ nõ credebat coꝛpusrp realiter coti⸗ neri ſub ſpẽ.ideo ad ſui purgationẽ per verba ex⸗ ceſſiua contrarium aſſcruit.——₰ Ecundo queritul u boe maducetur vtiliter. Et videt᷑ ꝙ non nihil irrònabile ⁊ inhum anũ eſt vtile.ſʒ conecdẽ hoiem ⁊ dům ſuñ irrõnabile viãct᷑ ⁊ inhumanũ.erge m qucare coꝛpus xß̃i nõ en mãducãtibus vtile. Itẽ Jo. be. Caro nõ pꝛodeſt quicq;. ergo ad nibil eſt vti ſe comedere xp̃icarnen. Contra ecciena ſtatuit ꝙ dẽs fideles ſaitẽ ſemel in aune ſuſcipiant coꝛpus xpᷣi. extra de pnia? remi. Omnis vtriuſq; ſexus. ꝙ nõ inſtitniſſet niſi talis manducatio vtilis eſſet Item Jo. 6. dicit ſaluatoꝛ qui mãducat meaʒ car nem ⁊ bibir meum ſanguincʒ habet vitaʒ etena. Rcſpõdeo pa dishe fuſcipienre hoc ſacramẽtuʒ xpᷣus mãducatur vtiliter. hec eni manducatio mã jn ℳ ducantireducit adncmoꝛiã paſonem xpi.ſiccm conũirmat. ſpẽ auget·ch aritatẽĩ iñft Sãt vi⸗ tãnratiẽ p̃ vnit mandicesſPügluter eter⸗
———————
—
ℳ
——
nã cſõ tiònẽ refic t. ipm roboꝛat ad operatio⸗ nem̃ boni ſuſtẽtat.contra aſuʒ pꝛoueniẽtem ex. ꝓ⸗
pꝛia infirmitate numnit. cotra demonis impulinm
——— ————
remitit ardoꝛẽ carnalis cõcupiſcentie· punhet ul⸗
———————
niale peccatum? di. declarabiti Etpoc facit mancucatioſ actali inqᷓ;tum in acramẽto eſt virtꝰoperatina ſpiritua- is manducationis in mãducante ſufficienter dil⸗ poſitio.⁊ pñt hi.iꝛ.effectus ſignificari per.iꝛ.fructꝰ ligni vite · de quo habet᷑ apoc. vlti.⁊ ad celerioreʒ iſtoꝛum memoꝛiaʒ in tribus vſibus collecti ſunt.
nflãmat memoꝛat ſuſtẽt at roboratauget. Moſtia
eficir vitam dat ⁊Vnit. Lõfirmatq; ſideʒ munit fõmitẽq; remittit. Ad pꝛimñ icppn dõ ꝙ illud argumencũ zocedit de manducatione carnali. Adndð ꝙ illa auctoꝛitas intelligenda eſt im intellectum eoꝛum qui putabant carnẽ xp̃i manducandam carnaliter eo modo quo alij cibi mandncantur.— rtinr vtx cĩs mãducãs — E rtio queriur coꝛpuſxp̃i ſaramẽ ralr mãducet ip̃ʒ ſpũalr. Rñdco ꝙ mãdu care coꝛpus xp̃i ſacfaliter dupli põt intelligi. ino
.
—

mnmmi in
ekentnisd
mõpꝛomãducare ip̃mp mãducatiõem ſpẽiq̃ eius ſacfm eſt ⁊ ſub qua realiter ↄtinet᷑ hm quẽ modum mãducat᷑ ab oĩ mãducãte ſpẽm pᷣdictã ſiue hoie ſi- ne bꝛuto nec tñ ex hoc ſegt᷑ ꝙ bꝛutũ ppꝛie loquẽdo ſumat coꝛpus xpi ſacfaliter. qꝛ qᷓ;uis ſumat id qðẽ ſacẽm ⁊ coꝛpus xpi ſub ipᷣo cõtẽtũ nõtñ ſumit ipᷣum ſacfm ſub rõne qua ſacimẽ.qꝛ nõ ſumit ipum ſub ròne qua eſt ignů vi coꝛꝑis vp̃irealiter ↄtinẽs ipm poc aůt aduerbiũ ſacfaliter magis ꝓpꝛle determi⸗ n itſũpriõem ꝑ ↄpationẽ ad ſumẽtẽ q; ad rẽ ſũptaʒ
Aliommãducare coꝛpꝰxpi ſacfaliter põt accipi
pmãducare ipᷣmꝑmiãducatiõem ſpẽi que eiꝰſcr̃ʒ
„ 3
et.⁊ ſub qua reati ↄrinetur cũ intẽtiõe gnãli vłſpã
li iylicita vel erplicita ſumẽdi ip̃mn ſub illa ſpẽ hm quẽ modũſũmi põt ſacfaliter ab oi hoie potẽti hre
intẽtionẽ pᷣdictã ſiue bono ſiue malo ſiue fideli ſiue
heretico. fʒ quocũq; modoꝝpᷣdicto? põt mãduca- riſacfaliter abſqʒß mãducet᷑ ſpũaliter mãducat eniipᷣm ſpũaliter.eſtipᷣm credẽ⁊ ꝑcharitatẽei vni
rix eiꝰcoꝛꝑi myſtico in coꝛPãri. Multi aũt coꝛpus xpi accipiũt ſub ſaco.? credẽdo ip̃m ibi eẽ qui tñ
ppter eoꝝ idiſpoſitiõem ei ſpůliter nõ vniunt᷑. nec
eius coꝛpi myſtico ꝑ charitatẽ ei incoꝛpantur. Alig ẽt ip̃m mãducãt ſj pãaliter. qipᷣm nõ mãducãt ſacfa liter. qꝛ multi credũtxpᷣm ſub ſpẽ ↄſecrata⁊ eiꝰ coꝛ poꝛi myſticoꝑ charitatẽ icoꝛꝑant᷑.qui tñ ſpẽm coꝛ⸗
pusxp̃i rinẽtẽ nõ mãducãt.qꝛ qᷓ;uis ſic ip̃m man⸗
ducare vtile ſit ad ſ. alutẽ. nõ tiẽ neceſſariũ nili ſelĩ
anno ſicut ſtatuit ecclia. vl in caſu grauis ifirmita⸗ tis in qᷓ cõmode põt hiſ. acm. Et ð hac ſpũali mã ducatiõe intelligit᷑ illud de ↄſec. di.⁊qð ẽt recitat mg. vt quid paras dentem? ventrem credere?
manducaſti. Articulus ſecũdus. „ntor queritur deꝛ⸗ B nſequenter incipali. Et circa querunt᷑ tria. M vtx exñs in
pecõ moꝛtali peccet moꝛtal ſuſcinien
doBſacm.⁊ vtxꝝ ↄtritus nõ ꝓfeſſus.
evtx ppter aligd qð ndẽpcem̃ tene atur hð abſtinere a ſuſcepriõe huius ſaci.
gexũfĩpccõmoꝛ Rimo oſtendon ñpeccat moꝛ⸗
N taliter ſuſcipiẽdo B ſac̃m. de ↄſe. di.⁊. Si
nðſfůr tãta pecã vr exchicet᷑ qsnõſe dʒ amedicina coꝛpis ⁊ ſanginis di ſepare. Sedp quolibet pccõ
moꝛtali nõ excõicat᷑ hõ neq; dʒ ercoicri ʒ tm̃ pꝛo moꝛtali cui annexa ẽ ↄtumacia.ii?q.ʒꝰ. Nemo eni
—„
glias.n.nõ pᷣcederet ãmonitio ercõicatiõeʒ. ʒ alig
ipccõ moꝛtali põt ſuſcipe ßſactʒ nõ peccãdo moꝛ talit. Itẽ ſuſcipiẽs hſacfm in pec veniali nõ pec⸗ cat veniat. qꝛ qðcũq; pcem̃ẽ obligatio ab aliqua lege. ſz inulla lege phibet hõ hſuſciꝑe ſactʒ pp pec catũ veniale tĩ.ã a ſili erñsi pcc moꝛtali ſuſcipi endo Pſacfm nõ peccat faciẽdo illud ad qð tenet᷑.
Sʒ glibet fidelis vtriuſq; ſexus tenet᷑ ſemel ĩ̃no Pſacfm ſuſcipe vt ſupiusẽ oñſuʒ. ſacerdos.n. poſt
q; ↄMecrauit tenet᷑ ip̃m ſuſcipe de ↄſe. di.⁊“. Rela⸗ tũ. Ergo in illo ſtatu exſisi pecõ moꝛtali nõ peccat mortalit ſuſcipiẽdo ſacẽm. Lõrrapma coꝛ ii. Qui mãducat ⁊ bibit idigne indiciũ ſivi mãducat bibit. Sed qaccidẽt cũ moꝛtalipccò qccẽdit in
digne· ð talis ſibi iudiciũ mãducat? bibit aðñ ei vum niſ pß icurreret moꝛtale pœcm̃. Irẽ auset
ſumere qᷓ; tãgere vłaſpicere.ſʒ vt hẽtur ꝛregů.6
Da pcuſſuſẽ qꝛ archã dñi titigit idigne bethſami
teẽt beuſ ifñt. quia archã dii aſpexerũt idigne vt
hotpre.6“.ergo multo foꝛtiꝰmoꝛtaliter peccat qui
coꝛpꝰ dñiſumit idigne. Rñdeo ꝙ ſicut dĩ de ꝓſe.
di. Mihil iſacriſcijs maicẽ põt. Scoꝛp⁊ ſan⸗ — vlla oblatio hat potẽtioꝛẽ.ſj hec oẽs p̃ceſſit
que pura ↄſcia dño offerẽdaꝰ? pura mente
b cibus venerida. Etih volés aece
ſumẽdaatq; ab Etio voles Ae. dere adũ facfm dʒ examiare ↄ cian ſã hm aplin
pᷣma ad coꝛ. ii. Etſi videat ſe eẽi echmotralelece
videt ſe nõ peniterẽ de peccato moꝛtali iã cõmil⸗
—
ſo veleẽ in ꝓpoſito aliud cõmittẽdi.⁊ ꝗ in tali ſtatu
B racm ſufeipit moꝛtali peccat. ꝓprer irreuerẽtiã
quã fecit facfo ⁊ rei ↄrẽte ſub ſacfo? rei ſignificate!
nõↄtente.⁊ẽt qꝛẽecckaſtici pᷣcepti trãſgrẽſſoꝛ. Ille ẽtq m rei viratẽ nõẽ in peco moꝛtali credit tñ eẽ.
ſi ců tali.ↄſcia h ſacfm ſuſcipit moꝛtalr peccat:qaẽ
—
reuerentie debite ſacto ↄtẽptoꝛ. Si autem no vi⸗ det ſe eẽ in moꝛtali peccato nech credit ⁊ tñ cit aut
B puenit ex õmiſſiõe debite diligẽtie in exauiinan do ↄſciam.⁊ tẽ dico ꝙ moꝛralr peccat. non tñ it⁊
grauiter ſiẽ pꝛius aut nd puenit ex omiſſiõe debite
diligẽtie quã tenet᷑ homo adhibere.ſed qꝛ hõ ð le ge cdi certus eſſe nõ põt virũ peniteat digne hm il
iud ecco. Nemo ſcit vtrů odio vel amoꝛe dign?
ſcit. ⁊ ſic accedẽs in peccato moꝛtali ad ſuſceptio-
nẽ huiuſ ſacfi nõ peccatmoꝛtali.ſ ed ↄſegtur remil ſionem latẽtis peccati. Aliter enim qncun hõ B
liter quod falſum ett.
ſacfm ſuſcipet exponeret ſe ꝑiculo peccandi moꝛta Ad pᷣmum in opp dð ꝙ ð
excõicatione que eſt excluſio a ſacfoꝛuʒ ſuſceptiòõe
dʒ illud decretum itelligi.⁊ quoad ß debet homo ſe repurare excòicatum qui ſci vel credit ſe eſſe in
peccato moꝛtali. Adꝛdð ꝙ ſuſcipiens ß ſacfm
in peccato veniali tm̃.ideo nõ peccat niſi ſit aliud
qʒð obſiſtat. qꝛ peccatum veniale ſe ↄpatitur cum
effecru buius lacti.⁊ quia de lege cõᷣmuni non põt
eſſe homo ſine peccato veniali niſ foꝛſitaʒ ad mo
dicum tẽpus.hõ aũt põt cauere a cõmiſſione pecca
ti moꝛtalis per totam vitaʒ · Adʒdð ꝙ ille qui
in peccato moꝛtãli cõicat in paſcate.⁊ ſacerdos pꝰ ↄſecrationem non peccaht. duiã cõicãt.ſed quia in
digni cõicant indigni cõione tenent᷑ eni cõicare di
gne. nec ꝓpter bꝑplexi ſunt. qꝛ cumn adiutoꝛio dei ſe poſſunt diſponere ꝑpniam vt ſint digni cõicare
Pꝛimũ argnnẽtum ad ꝑtem aliã bene ↄꝓcludit.
Ad ꝛmdð ꝙ exñs in peccato moꝛtali vidẽdo coꝛpꝰ
xp̃i non peccat aſpiciendo enim ip̃m nullã irreue⸗
rentiam faẽ ſacfo. bethſamite gůt ideoꝑcuſſi ſunt qꝛ vt dicunt qdam ⁊refert glo. ibidem. nulli lice⸗ bat videre archam detectam niſi pontiſici. Alpo teſt dici etiam hᷣm glo. ꝙ percuſi fũt eo ꝙ indigni
eẽnt vel indigne acceſiſſẽt vel nõ digne cuſtodiſſẽt
archam.rãgens aũt coꝛpꝰxß̃i in peccato moꝛtali ir
reuerentiã facitſacramento vtin caſu. duan do ſci licet hoc cum timoꝛe ⁊ reuerentia pꝛopter aliquã
neceſſariamcauſam. vt quando erigit hoſtiam ia centem in terra non exiſtente pꝛeſente alio dignie ri ad tangendum eam in quo calu laicus etiam h
facere poſſet. Oʒa autem percuſſus fuit. quia ar⸗
„
cham remerariẽtetigi imſeutentiam gioibiceʒ
—

ieie deo digne põt ſuſciꝑe hoc ſacm 3
vicitẽt ii alia go. ꝙ ſup humeros eſtꝑeuſſus an
hus hm legẽ archã ferre debuit.— —,— vtxꝝ cõtrit?ñ moꝛtalr ſuſcipiẽdo hoc ſacm. Et vãꝙ ñ.
6 p vamtritiõem hõ recõciliat᷑ deo añ confeſſio⸗ nẽ.gᷓ exxũc põt digne ſuſcipe Pſacm. Itẽ hõ nõ te net᷑ de neceſſitate cõſiteri niñ ſemel in anno.ſʒ ſibi licitũ ẽ pluries ĩ anno ſuſcipe Bſacm.ꝗᷓ aliq licite põtſuſcipe q;uis nõ cõfiteã. Lõtra Ricardus ð ptãte ligãdi⁊ ſoluẽdi cꝰ.ꝛiꝰ. Si añ ſacerdotis abſo jutiõem criminoſus ad cõmunionẽ coꝛpisxp̃i acce dat ꝓ certo iudiciũ ſibi mãducat ⁊ bibit.etiã ſi eu⸗ iã ante multũ peniteat. Rñdeo ꝙ ꝓtritꝰ nð ↄfeſ⸗ usitelligi p̃t duplr. Aut ð pccõ veniali.aut ð pccõ moꝛtali.pÿmo mõ ſuſcipiẽdo ſacm nõ peccat moꝛ⸗ ralit᷑. qꝛ de pccõ veniali nõ ẽ neceſſaria ↄfeſſio.niſi qñ nõ hʒ pecm̃ moꝛtale.tũc.n.cũ teneat᷑ ſelin ãno ↄſiteri.oʒ ꝙ de venialibꝰ ↄfiteat᷑. ꝛ*mõ diſtiguen⸗ dũẽ.qꝛ aut hʒ copiã cõfeſſoꝛis idonei.⁊ tẽpus ſuffi ciẽſad ↄfitẽdũ.⁊ loquelã liberã aut nõ. Pmõ dico ꝙ ſuſcipiẽdo B ſacfm nioꝛtali peccat.qꝛ ad ꝙ hõ ſit dignus Bſacf̃m ſuſcipe regrit᷑ ꝙ recõcilie᷑ deo ⁊ ecclie.qꝛ recõciliatio ẽ ꝑ ↄfeſſiõem? abſolutiõem. ſcðo mõ ſubdiſtinguẽdũ ẽ.qꝛ aut iminet ſcãdalum pſone ſue niſi cõicet.aut pplo aut iã icepit ſacti my ſteriũ ſi ſacerdos eſt. Et i quolibet iſtoꝝ triũ caſuuʒ ticitũ ẽ ſibi cdicare cũppoſito ↄfitẽdi. Si tñ ñ adeſt aliqs pᷣdictoꝝ triũ caſuũ tenet expectare quouſq; hʒ copiã ↄfeſſoꝛis. Ad pnin oppndð ꝙ ců illa re⸗ cõciliatiõe qᷓ hõ recõciliat᷑ deo ꝑ iterioꝛẽ ↄtritiõem regrit᷑ vtrecõciliet ecckie ſi põt añ huiꝰ ſac̃i ſſce ptiõem. Ad?ndð ꝙ q;uis hõ nõ teneat᷑ niſi ſelin anno oꝛdiarie ꝓfiteri.tñ pñt accidẽ caſus pp quos tenet᷑ pluries ↄſiteri iter quos vnꝰeſt plurficata ſu ſceptio huiꝰſacti.ſi ille ꝗ vult ſuſcipe recolat ſe cõ⸗ miſiſſe moꝛtale pccm̃ de quo nõ fuit ↄfeſſus ⁊ abſo lutus legitie. Auctoꝛitatiſricardi ad ꝑtẽ aliã ſatiſ atet expoſitio ex dictis in coꝛpoꝛe qᷓſtionis. vtrũ ꝓpter aligd „ Ertio queritur gnghrraig net hõ abſtinere a ſuſceptiòe huiꝰſacfi. Et vꝙ non qꝛſi aliud a pccõ dz ꝓhibere ſuſce⸗ tiõem huiꝰſaci eẽt imũdiria mẽſtruoꝝ aut ſemi nis fluxus qꝛ reputabãtur imũditie in lege.ſʒ men ſtrua nõphibẽt mulieres ab huiꝰſacti ſuſceptione di.S. Ad eiꝰ.⁊ a ſili nec ſemis fiuxns. ergo nita alia imũditia apccõ ꝓhibethuiꝰſactiſuſceptiõem. Itẽ recõciliatꝰdeo⁊ ecclie dignus eſt nſcipe k ſactʒ ñʒ imñũditie q̃ nõ ſũt peccata nõ ↄtrariant᷑ recõciliatiò ni pᷣdicte.ð nec ſuſceptiõem huiꝰſaci debẽt phibe re. Cõtra ↄcubitꝰↄiugalis ſii oĩ pccõ fieri põt vtiĩ feriꝰoñdet᷑.ſʒ ante euchariſtie ſuſceptiõeʒ aliquot diebꝰab vxoꝛibꝰ ꝓpꝛijs ẽ abſtinẽdũ. de ↄſe. di.⁊⸗ Dis hõ.ãẽ aligd aliud a pccõ ꝓhibẽs huiꝰſacfi ſu⸗ ſceptiõem. Rñdeo ꝙꝓpter aligd aliud qð nð eſt pccm̃ tenet᷑ aliaũ hð abſtinere aſuſceptiõe huiꝰ ſa⸗ criꝓpter oꝛdinationẽ ecclie q̃ ppter ſacfi reuerẽtiã qꝛdinauit hoiem aliqi debẽ abſtinẽ a ſuſceptiõe hꝰ ſacfiꝓpter aliqᷓ q̃ nõ ſũt pcrã̃ eo ꝙ ĩpediũt vł minu unt reuerẽtiã q̃ dʒ obbuari in ſuſceptiõe hꝰſacti cu⸗ iuſmðiẽ nocturnapollutioꝓueniẽs ex crapula vel imũda cogitatiõe q̃ p̃ceſſit in vigilia.qͥ crapula vel
Arti. 1 ethiüre moꝛtalia fuerit vlꝓbabile vel dubiũ vtꝝ fuerũt.tũc pollutio ex eis ꝓueniensphi bet de neceſſitate hacñſuſceptiõem.ſi aũt certuʒ eſt velꝓbabile ꝙ nõ fuerũt niſi pccã venialia.tunc illa poilutio nõphibet niſi de ↄgruitate. Si aũtꝓ⸗ ueniat ex natureè fupfinitate vel ifirmitare non cre
do ꝙ phibeat. Et hecꝓbari pñt ꝑ ea ꝗᷓ dicũtur di.
eſir̃ ꝓbabile ⁊ ꝑiculũ mouẽdi huiꝰſackiꝓhibet ueſulemt de ſibus ſile iudiciũ habeat᷑. Et põt diciqᷓ ꝑ quãdã appꝛopꝛiatiõem ꝙ pdicta mi⸗ nuũt reuerẽtiã que dʒ obſeruari in ſuſceptiòe hui ſacfi.rõne ſpẽi ↄſecrãte. Et qꝛ reuerẽtia q̃ debetur coꝛpi xhi exigit vt ip̃m ſ uſcipiens diligenter reco⸗ gitet qd acipit qð ifantes? furioſi facere nõ poſ⸗ ſimnt.ideo nõ debet dari ifantibꝰneq; illis qui fem per fuerunt furioſi. Si aũt furioſus anteq́; intia⸗ ret furi hoc ſacfm petijt in debito ſtatu. ibi po⸗ ſtea in furia põt dari. niſi ꝓbabiliter timeat᷑ g illð pijceret vlaliq; aliã irreuerentiã fackt fac̃o.⁊ pot dici ꝙ per appꝛopꝛiatiõem ꝙ hec impediunt reue rentiam q̃ dʒ obſeruari in ſuſceptiòe pꝰſacfirõne rei ↄtẽte. Et qꝛ cãppꝑ quã aligſ dʒ intdici vl ſuſpẽdi vł excdicari ſiue maioꝛi excòicatiòe ſiue mioꝛi de⸗ rogat realiter vlm iudiciũ foꝛi exterioꝛis vnitati eccle q̃ eſt coꝛpus xp̃imyſticũ að eſt res ꝑ hoc ſactʒ ſignificata.nò tñ ſub ſacro contenta.ideo iterdicti
ſuſpenſi ercõicati etiã iniuſte excludũtur a ſuſcepti one huius ſaci.pꝛedicte tamẽ pene ſũt nõ pceã;
nis pᷣdicras penas contẽnẽtes grauiter peccẽt. Ad pᷣmů in oppn dð ꝙ immũditia mẽſtruoꝝ nõꝓhibʒ mulierẽ cõicare.qꝛ eſt imunditia pure naturalis. Si aũt vt dicitur ibidẽ.ex veneratione magis ſu- ſcipe nõ pᷣſumit laudãda eſt.ſed ſi ꝑcipit nõ eſt iudi cãda. Sili mõ põt dici de illa infirmitate que leuit ivocatfluxus ſemis. Ad ꝛmn dð ꝙ qᷓ;uis recõci liatus deo⁊ ecclie ſit dignus ſimpli põt tamẽ con- tingere caſus in quo nõ dʒ hoc recipe ſacm ꝓpter eius reuerẽtiam. Vel põt dici ꝙ nõ eſt incõuenienſ ꝙ aliqs ſit dignus ſimpli ⁊ tamẽ indignus ꝰm qd. Acd uarm ad ꝑtẽ aliã dð ꝙ illud decretũ non loqui tur ð ðᷣbito neceſſitatis ſed ↄgruitatis.mulier tñ ð bitũ petenti reddere tenet᷑ bn glo.ibidem.
¶ Articulus tertius. queritur ð ter⸗ Onſequente tiopneipal. Et circa hoc q̃runtur tria. H vtxꝝ ſacer oſpeccet q ſ ciẽter dat hoc ſactʒ exñti ipccõ moꝛtali. ⁊ vtx peccct Pᷣ ſacto
dãdo hyſtrionibꝰ⁊ magis.ʒvtꝝ ſacerdos bſc̃m
dare debeat illis ꝗ de crimine ſũt eit
ꝙ ſacerdos pec⸗ R m0 oſtendo cat qui ſcienter dat ſacfm hoe exiſtenti in peccato moꝛtali Fuis lex dicat ꝙ petẽti debirũ ſit reddẽdum.tñ il le peccat qui gladiũ apud ſe depoſitum reddit pe⸗ tenti.ſi ſciat ꝙ petens illum eodẽ interficere ſe ꝓ⸗ ponat. ergo a ſimili q;uis ius canonicum dicat ꝙ ſacerdos ſuo ſubdito petenti miniſtret hoc ſacrq mentum peccat miniſtrãdo quãdoſcit illum Bpe⸗ tẽ in malũ ſuũ qð faẽ oĩs petens in peccato moꝛta li. Item vilioꝛres eſt peccaroꝛinqᷓ;tuʒ pccõꝛ qᷓ; lu tum.ſed ſiſacerdos ꝓijceret ſciẽter coꝛpꝰxp̃iĩ lutũ
ſißdecl. M ſiſchtunn ecimti ſunis diio he mipcu m nnſtticluch rn legun ſiqůſbipubuce ſnöpeicocdl nniiclehn hinů ci bare Wacüäc pesteſesye reteuchnitůr retſibipenia qii Lorg. Sairnun ſuriin ir aut ceannit cide oñſuñẽoccul os jbi didopect inbiioeckoe itipublico. yth nurpentipuduc zeündhʒlegiiu pijcerepoſitem erdos. Läpn eſt virtoſiusi
itů intalicaſu.
nie dictuqðo ujn tudsſemenÿm inilurerdosſci etnie aiooꝛ ieqs 4 t n iqnijn pict ut. Sjpercr Amehn ez riminii le in
uiu
mi

mn ↄtalr peccaret. z multo foꝛtiꝰmoꝛtalr peccat qñ pbit iʒ ĩoꝛe iluꝰaus ſcitiᷣe eẽĩ moꝛtalipecd. Itẽ moꝛtair peccat medicꝰqſciẽter daret medicinã ĩ firmoqᷓ eẽtirerficiẽdus.ꝗᷓ cũ grauioꝛſit moꝛs ſpũa lis q; coꝛpoꝛalis. multo foꝛtiſacerdos mottalirer peccat dãdo h ſacim illi quẽ ſcit eẽi pecò moꝛtali. qꝛ talrecipiẽdo ſactʒ moꝛtalr peccat. Lord de ↄſe. di.⁊'nõ phibeat diſpẽſatoꝛ nõphibeat diſpen- faroꝛ pigues terre.i.pccõꝛes m gio. ad menſã dñi miducare. Nẽ. i.q.i'. Epus. vpus qd fecit nobiſ qtraditoꝛẽ ſiũ tãta patiẽtia ꝑtulit vtei bmã cucha riſtiã ↄfectã m anibꝰſuis i oꝛe ſuo ↄmnadatã. ſicut ce teris aplis traderet.q̃ſi dicat inß ex nobis reliqt
rẽ6*q. iꝰ. Aduerſitas iſine di. ꝙ qᷓ;ᷓuis xpus ſci- ret iudã eẽ furẽ.tij ad pᷣdicãdũ eũ miſit ⁊ei euchari ſtiaʒ dedit. docẽsi ecclia tolerari malos. exẽplo
xpi licitũẽ ſacerdoti dar euchariſtiã illi quẽ ſcit eẽEĩ
pccõ moꝛtali. Rñdeo ꝙ ille quẽ ſacerdos ſcit eẽ ĩ pccõ moꝛtali.aut nõ petit euchariſtiã ſibi dari ⁊ rẽ jacerdos dido peccat.aut petit.⁊ tũc diſtingue qꝛ aun ſuũ pccm̃ moꝛtale eſt ocultũ aut manifeſtũ. Si
manifeſtũ tũc ſacerdos ſibi dãdo euchariſtiã pec⸗
caret.qꝛ legitiam ʒ ip̃m hʒ excuſatiõeʒ vłexceptio nẽ quã ſibi publice obijcere põt.⁊ accipio hic mãi⸗ feſtu nõp oĩ eoqðꝓbari põt. quod magis ꝓpe dr̃ manifeſtabile qᷓ; mãifeſtũ. ñ ſi ſacerdos ſciret pa rochianũ ſuũ eẽĩ crimie qð legitie ʒ ipᷣm poſſet ꝓ⸗ bare.ita ꝙ illud crimẽ neſcirẽt cũ ipo niſi duo vel tres teſtes p quos ꝓbare poſſet nõꝓpter ᷣ debe⸗ ret euchariſtiã negare illiĩ publico petẽti.qꝛ iã ifer ret ſibi penã añ crimis ꝓbationẽ qð fieri nõ dʒ.iiꝰ. q.t᷑ ia. Sox g. Sʒ accipiohic mãifeſtũ pꝛo notoꝛio Sit aũt pccim̃ notoꝛiũ vłpꝑ ſniam velꝑ cõfeſſionẽ factã in iure aut euidẽtiã reiq̃ tergi verſatiòs aliqᷓ celari nõ põt.ede cohi.cle.⁊ muli.cꝰ vlt. Si autẽ pcem̃ ſuũ ẽ occultũ aut perit ĩ occulto. Et tůc ſacer- dos ſibi dãdo peccaret.qꝛ hʒ p eũ legitiaʒ exceptio nẽ quã ſibi ĩ occłto obijcere pot.⁊ ip̃ᷣm dʒ monẽ ne petat ĩ publico. vt habet᷑ ð ↄſe. di.ſ cða. Neꝓhibe⸗ at. aur petit ĩ publico.⁊ tẽ ſacerdos ſibi da tenet᷑. qꝛ ʒ eñ nõ hʒ legitiam exceptioneʒ quã eiĩ publico obijcere poſſit extra de officio iudiciſoꝛdiarij. Si ſacerdos. Ad pn dð ꝙ nõ eſt ſile qꝛ ius naturale qð eſt virtuoſius iure poſitiuo.pᷣcipit nõ reddẽ de⸗ poſitũ in tali caſu.nõ eſtaũt ſic ĩꝓpoſito ĩimo ius na turale dictat qð occult?peccatoꝛ a pᷣlato ſuo nõ pu blicet᷑. Vñ nec xpᷣus publicauitpccm̃ iude quouſqʒ ip̃e iudas ſemetipᷣm manifeſtauit. Añ ej̃ de offi.iu di.oꝛ.ſi ſacerdos ſciat ꝓ certo aliquẽ eẽ̃ reũ alicuiꝰ cris vel cõfeſſus fuerit ⁊ emẽdare noluerit niſi iu⸗ diciario oꝛdie qs pbare poſſit eũ nò dʒ noiati argu⸗ ere. Ad mdð ꝙ nð ẽ ſile qꝛ lutũ coꝛpoꝛale poliuit illud qð in ip̃m pijcit᷑. Vñ ſpecies cõſecratas pol⸗ lueret. Sʒ peccatoꝛ recipiẽſ coꝛpꝰxp̃i nihil polluit niſi ſemetißm. Adʒndð ꝙñ ẽ ſile. qꝛ talẽ medici nã negare ifirmũ nõĩifamaret nec pplin ſcãdaliʒa- ret nec aliqð pᷣiudiciuʒ bono cõi faceft.qð fieret ſi iudici liceret punire vel aliũ diffamareꝓ ſua volũ tate iudiciario oꝛdie pᷣtermiſſo. Arꝰ ad ꝑreʒ aliã ꝓcedũt de pecõꝛe occultopetẽte ĩ manifeſto⁊ ca⸗ ueat ſacerdos ne ſic petẽti det hoſtiã nõ ↄſecratam ſilans ſibi dare coꝛpꝰxp̃i.qꝛ ſi hᷣ faceret grauiſſime peccaret. daret. n.ſibi ⁊ pplo occaſiõem idolatran di in quantuʒ iſe eſſet.
Ecundo queritur pet
Bſacf̃m hyſtriõibꝰ⁊ magis. Rndeo ꝙ ſo⸗ utio huiꝰqõnis ex ſolutiõe pᷣcedẽtis manifeſta eſt. tales.n. ducũt illicitã vitã. Añ de talibꝰ d de ↄſe. di.⁊. ꝛo dilectiõe.puto nec maieſtati diuie nec euãgelice diſcipline ↄgruere vt pudoꝛ⁊ honoꝛ ec⸗
clie tã turpi et infami cõtagiòe fẽdet᷑. nec tali-
bus nec cuicũqʒifami notoꝛio ⁊ manifeſto dãda ẽ euchariſtia. ᷣmẽt glo.ibidẽ.ſi tñ vt di ſcquẽti.cꝰta
les reuertãtur ad dñm eis gra vel recòõciliatio nõ
negetur.nõẽ tñ ſic itelligẽdũ gſtatiʒ debeat eis da ri euchariſtia.qꝛ ꝓpter reuerẽtiã ſacri.? Vt ꝓbetur eoꝝ cõuerſio nò ficta nõ dʒ eis dari xſq;p pactam
penitentiã niſi aligs articulus neceſſitatis velpie
tatig aliq aliter
5 Hiri vtx ſacerdos hoc lacim t J 780 qrt dare debeat illis ꝗ decri mine ſũt ſuſpecti. Et viꝙſic.⁊.q.i Mul⸗
ti.⁊ fũptũẽ ab augꝰli de penitẽtia lõge añ inẽo⸗
luit deus hoieʒ ab hoie iudicari arbitrio pieiiß Sʒ ſiſacerdos nõ daret euchariſtiã ſuſpectis ðet
mine ſicut alijs. iudicaret eos arbitrio ſuſpitiòis s vig eis vᷣbeat euchariſtiã dare ñ obſtãte ſuſpitõ ne. Itẽ 6*.q. pma. Oues. Dis ſuſpitio potiꝰeſt re pellẽda q; appꝛobãda vlrecipiẽda. Sʒ ſiſ acerdoſ pꝛo ſuſpitiõe dimirteret euchariſtiã dare ſuſ pectiſ ſuſpitionẽ nõ repelleret ſed appꝛobaret vłreciget
s videt᷑ ꝙ nò dʒ dimittere dare euchariſtiã alicui
ꝛo ſuſpitiõe. Wõtra.ʒ⁊.q.pᷣma. Dixit dñs. vbi⸗ cũq; eſt foꝛnicario vel foꝛnicatiõis ſuſpitio libere vxoꝛ dimittet᷑.ꝗᷓ a ſili vbicũq;ẽ ſuſpicio homo ꝑꝑ iliã ſicut ꝓpter factuʒ iuite repellit᷑.ergo ſicut ſaccr dos nõ debet dare cuchariſtiam pubiice crimino ſis.ita nec publice de crimine ſuſpectis. Reſpon deo ſicut dicit glo.ſuꝑ capitulũ vltimo allegatum. triplex eſt fuſpitio temeraria. ꝓbabilis violẽta. Suſpitio temeraria dicit᷑ que ex irrõnabili cã con ſurgit. cuiuſinõi eit illa quecõficta eſtrumoꝛibꝰmg ledicoꝛũ hominñ ⁊ obtrectatoꝛũ.iiꝰ.q.icia. Incun ctis ⁊ ꝓ tali ſuſpiciòe nõ debet ſacerdos dimitte⸗ re cuchariſtiam dare ſuſpecto. Pꝛobabilis ẽ que conſiſtit ex pꝛobabilibus ſignis.pꝛopter hanc ſuſpi tionem nõ debet etiã ſacerdos dimittere dare eu chariſtiam.ſcða.q.pᷣma. Deus mala audita nullũ audiẽtium moucãt nec paſſim dicta abſq; certa ꝓ
batione quiſq; vnqᷓ; credat. Sed ante audita dili
genter inquirat nec pꝛecipitãter quid aliquis agar ʒita nullũ ante veram iuſtãq; pꝛobationẽ iudicure aut dãnare debemus. Violẽra eſt que ſurgit ex ſu
*—
ſpitionibus violentis vt ſi inueniat᷑ ſuſpectus cuʒ
ſuſpecta nudus cum nuda.ſolus cum ſola in eodeʒ
lecto loco ⁊ temnpoꝛe ſuſpectis ⁊ contra tales ſuſpe ctos iudicãdum eſt ſicut iudicaretur de facto. n de ſicut publice criminoſo ſacerdos nõ debet dat̃ euchariſtiam.ita nec publice ſuſpecto de crimine modo ſuſpecto pꝛedicto. fm enim iura auattuoꝛ modis cõuincitur homo de crimine.ſ.inſtrumen⸗
tis aut teſtibus.facti euidentia.extra de cohi.cle.
muli. Tug. Et ſcha.q.pma. Scelus qð lotharius. aut iuris iterptatiõe.aut qñ qs ſepe citat ⁊ monet᷑ neq; ſe purgat nec cõpet.itia.q.y · De crimie vbi ſic dicit᷑. Quãtũ eſt cõfiteri de crimie eũ qui idulto ʒ totiens delegato iudicio purgandi ſe occaſione
X
— —

nð vtit᷑ aut violẽta ſuſpitiõe.ʒꝛꝰ.q.i. Dixit dñs.?
hoc no.⁊*.q. i. cop in glo. Aargumenta ad pteʒß
mãpcedũt ð ſuſpitiõe temeraria vlꝓbabili. Ar ad ptem aliã ꝓcedit de ſuſpitiõe violẽta.
a ſirt. vt quid paras den⸗ — luteram tẽ ⁊ vẽtrem ſupple qꝛ nõſufficit creder᷑ eni opʒ. In illo. n. fact᷑o⁊ coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ ſuũ cõmẽdauit nobis qð.⁊ fecit. nos ipos.i.cꝰſignificatũ fecit nos ipᷣos. ·coꝛ⸗ pus.n.xp̃i vexꝝ myſticũ.coꝛpꝰ.n. xpᷣi veꝝ iſuct᷑o ſi- gnũẽ coꝛpoꝛis myſtici. Añ põt dici qð li. qð ibi fat relationẽ ſimplicẽ.malus accipit ſacfs ⁊ nõrẽ. hoc nõ itelligit᷑ de re ↄtentaqͥ cſt coꝛpꝰxp̃i vex. ſed de re ſignificata ⁊ nõ ↄtenta aueẽ coꝛpꝰxp̃i mrſticũ q ad foꝛmale eius pᷣncipium að eſt gratia.
T nt italijxci upius determina⸗ nitmg de Pſacfobmſe.?ꝑ cõpationẽ ad ſuſcipiẽtẽ. hic oñdit vex coꝛpus xßi eẽſub ſpẽ panis. Et diuidi tur ꝑs iſta in tres ptes. Pꝛimomg ponir erroꝛẽ illoꝝ ꝗ negãt coꝛpꝰxp̃i eẽ fub ſpẽpanis ⁊ auctoꝛitates qᷓs illi gdcucebãt ꝓſe.
ꝛopõit eaꝝ ſolutiõeʒ q̃ ex eadẽ. ʒ ad ↄfirmationẽ Fvitatis de eẽntia vi coꝛpꝑis xp̃iſub ſpẽ ples adducit auctoꝛitates ibi. Hic? his. Media diuidit᷑ ĩ du⸗ as. M ſoluit auctoꝛitates q̃s heretici ddducebãt ꝓſe. ⁊ explanat quãdã auctoꝛitatẽ adductã i alia rů auctoꝛitatũ ſolutiõe ibi. Attende.
rticulus pꝛimus.
Ircq di. querẽdñẽ pᷣncipaliter de 7. Etpmo de ee coꝛpis xpiſub ſacfo. ꝛð mð eẽndi. ʒð ſub ftãtie panis cõuertibilitate. ð coꝛ pis xp̃i vtẽ ſub ſact̃o mobilitate ⁊ tã⸗ gibilitate. vᷣode cognoſcibilitate. 6 de mõ eẽntie ꝑtiũ coꝛpꝑis xp̃i ſub ꝓtibꝰilliꝰſpẽi. I de vᷣtute p quã coꝛpꝰxpiẽ ſub ſpẽ. Nirca pmnqͥrunt᷑ duo. D vtꝝ coꝛpꝰxßi ſit ſub ſpẽ ꝙ;tũ ad vam eiꝰ ſubſtãtiq. ⁊ vtx qᷓ;tů ad eiꝰverã ᷓtitatè.
ꝙ coꝛpꝰxp̃i nõe Rimo oſtendo ſrinan eiꝰ vgʒ ſubſtãtiã de ↄſe. di.⁊. Mõb mgf i ſahuiꝰ di. cp. Wõh coꝛpꝰ qð videtis mãducatu ri eſtis ⁊ vibituri illũ ſanguinẽ quẽ effuſuri ſũt qme ſcrucifigẽt. Sʒ ſi ye ibi eẽt ſubſtãtia coꝛpis xpᷣi mã
di.pᷣma ⁊ mg̃ in lia huiꝰdi.cpᷣmo. donec ſeculus ſiniat᷑ ſurſũẽ dñs.ſʒ ſi eẽt ſub ſpẽ eẽt ĩferiꝰ.ð nõ eſſ ibi. Itẽ math.ꝛ6 paupes ſemp hẽbitis vobiſcuʒ me aůt nõ ſẽp hẽbitis.ſʒ ſi ſubſtãtia eius ve eẽt ſub pẽ ſemppoſſemꝰeã habẽ. q nõẽ ibi. ẽ qð ẽ alicu vi vbi pus nõ fuit mutatũẽ ſ ꝑ vᷣbaq̃ diẽ ſacerdos ſubſtãtia coꝛpis xp̃i nõ mutat ð ſub illa ſpẽ ñẽ. Võ tra de ↄſe.di.⁊ panis ẽ in altari vbi acceſſerit ↄſe cratio.de pane fit xp̃i caro. Nẽ eadẽ di. Hocẽx re citat mig in la huiꝰdi.cꝰ⁊⸗. Dis res illaꝝ rerũ na⸗ turã ⁊ vitatẽ ĩ ſe ↄtinet ex ꝗbꝰ cõficit᷑.cõficit᷑ aũt ſa⸗
crificiũ ecclie duobꝰ.ſacfo⁊ re ſacfi.i.coꝛpexp̃i.eſt igit᷑ ibiſacm ⁊ res ſaci.i.coꝛpus xp̃i. Ad iſtã qͥſti
onẽ rñdeo.ꝙ ĩ ſacto altaris ſubſtãtia coꝛꝑis xp̃i ve.
ducaret᷑ a mãducãte ſpẽm.ð nõ eſt ibi. Itẽ eadem
⁊ realiter cõtinet᷑ ſub ſpẽ panis diuina.n. vrus 5 5ð
nihilo mũdũ creauit hoc iſtituere potuit ⁊ iſtituere volnit. 7qꝛ VL fecit⁊ Poc facere ↄgruũ fuit. q⁊ĩ poc mãifeſtat᷑ ſue potẽtie menſitas. hoc. neſttam
admirabile ꝙ trãſcẽdit oẽm facultatẽ nature? ſue pumilitatis ꝓfunditas in hoc ꝙ voluit ꝙ poſſemꝰ funʒ coꝛpus iacratiſſimũ noſtris manibus ↄAcła re ⁊ eiꝰineſtimabilis charitas ꝙ in hoc a nobis vi ſibiliter recedẽs nobiſcũ voluit verũ coꝛpus ſuu inuiſibiliter remanere.⁊ ꝑhor in volẽdo credere in humilitate exercitamur. ⁊ n virtute ſpei robo⸗ ramur.⁊ caritate ampliꝰ inflãmamur. Vummeð debẽt omnes catholici deteſtari⁊ ꝑſequi illũ peſ⸗ ſimñ erroꝛẽ ipioꝛũ qui dixerũt coꝛpus Ip nocotine rirealiter in facfo aitaris.ſʒ tãtũmodoibie? ſicuti ſigno. quẽ erroꝛẽ retractauit berẽgari rome cord cẽtum iʒ. epᷣis vt habet̃ de cõſe. di.⁊ Ego Berẽ⸗
gariꝰ. Zd pmnin oppoſitũ dð ꝙ ſoiuit᷑ ꝑlam ſequẽ tem.ſegtur.n.immediate ipmn qdẽ ⁊ nõipm.ipmi
uiſibiliter nõ ipᷣm viſibiliter ſupple mãducabitis. Sʒ juiſibiliter ſub ſpẽ panis ⁊ſanguinẽi uiſibiliter bibetis ſub ſpẽ vini. Adandð ꝙ ſoluiturẽt ꝑlit⸗ terã ſequẽteʒ imediate.n.ſegt.ſi ed tñ hic ẽt multuʒ eſt vitas. dñsglo. ibidẽ ip̃m veꝝ coꝛpꝰi foꝛma pa nis in altari ſurfũ ẽ. g viſibiliter. hic aũt nobiſcũeſt in facfo inuiſibiliter⁊ cũ hoc realiter. Adʒ dð
gibi voluit. dñs dicere ꝙ nð ſempꝑ ip̃m hrent ᷣm
copaleʒ pñtiã viſibiliter ſicut erat ↄuerſatus cũ eiſ Ad ndð ꝙ nõ opʒ maioꝛeʒ eẽ vam añaliqdeſt vbi pus nõ fuit ꝑtrãſubſtãtiatiòeʒ alteriꝰrei i ipm
phoc añt eſt coꝛpꝰxßi realiter in fact᷑o altqris vrin
feriꝰdeclarabit᷑· Nel põt dici ꝙ nõ opʒ ꝙ illud qðẽ alicubi vbipus nõ fuit.mutatũ ſit · niſi deſinat eſſe
bi pꝛius erat.coꝛpꝰañt xp̃i cũ icipit eẽ ſub ſpẽ ſub
qua ßus nõ erat nõ pp b deſinit eſſe vbi pus erat.
E n vtrũ coꝛpus Ecundo queritur unb e qᷓtũ ad eiꝰvᷣam q;titatẽ. Et vã ꝙ nõ. Vnaʒ titater eẽ maioꝛẽ alia.eſt ip̃m ↄtinere ⁊ exceder Scũqᷓ;titas coꝛpisxp̃i maioꝛ ſit qᷓ; quãtitas hoſtie ponere eã ſub quãtitare hoſtie vẽ cõtradictionẽ in
cludere. tẽ omne qᷓ;tum cõtentũ ab ꝗlio quanto
eſt in eo ſicut ĩloco⁊circũſcribit᷑ ab eodẽ. ſ coꝛpus xp̃i nõ eſtſub ſpecie localiter.qꝛ vt dicit᷑ de conſe.
di. ⁊“. Perſona coꝛpꝰin quo reſurrexit dñs vno lo⸗
co opoꝛtet eẽ.nec circunſcribit᷑ a ſpẽ.qꝛ qᷓ;titas ab alia eircũſcriptacõnẽſurat᷑ eideʒ.ð in ſfacfo altariſ nõ eſt ſubſtãtia coꝛpis xp̃i cũ ſuava qtitate. Item facilius eſt ſubſtãtium ſepari ab accidentibꝰqᷓ; ecõ nerſo.qꝛ accñ depẽdent a ſubſtãtia.cũ g in hoc ſa⸗ cro ſint accñpanis ſine fubſtãtia vt inferius decla rabitur. multo foꝛtius ibi dz eſſe ſubſtantia coꝛpis xßi ſine accidente.quãtitas añt accñs eſt. Lõtra
—
coꝛpus xßi in facto altaris eſt coꝛpus oꝛganicũ vi⸗ uens.ſedtale coꝛpus nõ põt eſſe ine qᷓ;titate. ergo coꝛpꝰxpᷣiẽ ſub ſpecie panis.cũ ſua naturaliq;titate
Itẽ qᷓuis eſſe ſubſtãtie nõ depẽdeat ex accñte. tñ
accñs eſt ſuũ bene eſſe.ſed coꝛpus xpi nuſqᷓ; vᷣbet eſſe ſine bene eſſe. ʒ coꝛpus vpi ndeſt ſub ſpecie pa nis ſine qtitate cũ inter alia accidentia ſit imme⸗ diatoꝛ ſubſtãtie. Rñdeo ꝙ coꝛpus xß̃i cũ ſua quã⸗ titate realiter cõtinet᷑ ſub ſpecie panis in facfo gl⸗ taris.nec tñ qᷓ;titas coꝛpis xpi circũſcribit᷑ ab illa pecie.pᷣmo ꝓbat᷑ ꝑcõciuſionẽ queſtiõis pᷣcedẽtis
zielſebihye ineſbſlulh ſ qᷓituchti vtañt olum cũſcribit aſpe woqonncti vinediute tij aretjnn bſinict ccburoſertſa identeremn
niozn inechec

L.
cñ.n. realiter ibi ſit fubſtãtia eoꝛpis xpᷣiq̃ ſua qᷓ;tita te naturalinõ ſepatur ſeqtur ip̃am qᷓ;titatẽ ibi eẽ.⁊ qꝛẽt coꝛpꝰ aie cõiunctũẽ.ibi etiã eſt aia.inde ſi ali quis cõſecraſſetitriduo moꝛtis xp̃i ſub ſactĩo fuiſſʒ coꝛpꝰſine aia.⁊ qꝛ iſta nð ſepantur a diuinitate ibi etiãẽ diuinitas. Sʒ ſubſtantia copisẽ ibi ÿmo⁊ꝑ ſe ⁊imediate.qꝛ ſubſtãtia pãis nò trãſubſtãtiat᷑ niſi in ſubſtãtiã coꝛꝑis. titas aũt⁊ anima? diuinitas ibi ſũt per cõcomitãtiã qᷓ;uis ſi diuinitas nõ eẽt ibi per cõcomitãtiã.tñ eẽt ibi tota ꝓprer ſimplicitateʒ ⁊imẽſitatẽ ſuã ꝑ que vbiq; rotaẽ ſub ſpẽ. qᷓſub ſpẽ panis totꝰeſtxpᷣus cũ ſua qᷓ;titate.ſimili ſub ſpecie vini. qꝛ qᷓ;uis ſubſtãtia vini nõ trãſubſtãtiet᷑ niſi in ſanguinẽ.tñ qꝛ ſanguis vnitꝰeſt coꝛꝑi⁊ coꝛpꝰſue qᷓ; titari ⁊ aĩe.⁊ coꝛpꝰ⁊ aia diuinitati.iõ coꝛpꝰ qᷓ;titas eiuſ aĩa dininitas ſũr ſub ſpẽ vini ꝑcõcomitãtiam ⁊ ita ſub ſpẽ vini totꝰeſt xpᷣus qð aũt qᷓ;titas coꝛpis xõi nõ circũſcribat᷑ a qᷓ;titate ſpẽi.declarat᷑ ſic quã tũ circũſcriptiue ↄtẽtuʒ ab aliquo qᷓ;to ei cõmẽſura tur.ita ꝙ ps rñdet pti.ſʒ;tiras coꝛpis vp̃i nꝰ ↄmẽ ſurat qᷓ;titati ſpẽi neq; ꝑſrñdet pti. imo vtiferiꝰoñ deturẽ ſub q̃libet ꝑte hoſtie tota.qᷓ;rũ.n. qð cõmẽ⸗ ſurat alij qᷓ;to applicat᷑ eipᷣmↄ ⁊pſe ⁊ imediate ꝑ ſuã qᷓ;ᷓtitatẽ. hic aũt eſtecõuerſo.qꝛ qᷓ;titas coꝛpoꝛiſ xßi eſt ſub ſpẽ per ſuã ſubſtãriã que ꝑſe pᷣmo ⁊ ime⸗ diate ſub illa ſpẽ ↄtinet᷑. Ad pninoppmn dð ꝙ pce dit de cõtinẽtia circũſcriptiua.ſic n.ponere maio rẽ qᷓ;titatẽcõtineri a minoꝛi ↄtradictionẽ includit Vt aũt oſiſum eſt in coꝛpoꝛe q̃ſtiõis.coꝛpꝰxp̃i nõ cir cũſcribit᷑ a ſpẽ. Ad ꝛndð ꝙ maioꝛ nð eſt va de qᷓ; to qð ↄtinet᷑ ſub alio qᷓ;ro rõne ſubſtãtie pᷣmo ⁊ꝑfe
⁊ imeditate.⁊ nðᷓ rõne ſue qᷓ;titatis niſi ꝑ cõcomitã
tiã ſicut eſt ĩppoſito. Ad ʒndð ꝙ qᷓ;uis deꝰpoſſet ſubſtãtiã coꝛpis vp̃i ab accidẽtibꝰſeparare.tñ nõ ð⸗ cebat ꝙ fieret ſicut decet accidẽtia panis ſepari a ſubſtãtia ſua.nõ.n.poſſet coꝛpꝰxp̃i ſepari ab omni accidente remanẽte vita. qꝛ aĩa non põt animare coꝛpꝰ niſi oꝛganicũ oꝛganiʒatũ aũt ſubſtãtie coꝛpis
xp̃i ſine qᷓ;titate eſſe nõ põt. Articulus ſecũdus.
querit deꝛopn⸗ H nſequenter eipali. Stiin⸗
hoc q̃rũt᷑ duo. Pvtx dei filiꝰpoſſit
facere coꝛpꝰſuñ in illa ſpecie. vt ĩloco
ſub qua ↄtinet᷑ in ſact̃o. ⁊vtxꝝ ip̃e por
ſitfacere coꝛpꝰ ſuũ in pluribꝰlocis ꝙ deꝰpõt facẽ coꝛ Rimo oſtendo zn ſiu eẽin illa ſpẽ vt in loco ſub qua cõtinet᷑ in ſac̃o. Dẽ
qð ↄtinet᷑ ab alio ita ꝙ neqʒ excedit nec excedit᷑ ẽĩ eo vtĩloco.ſʒ ſic ſe hʒ coꝛpꝰxpi ad pẽm ſub q̃ ↄtine
tur. ergoẽ in eo vtiloco. Itẽ oœẽ coꝛpꝰvelẽ locꝰvł̃ eſt in loco.ſʒ coꝛpꝰxp̃i vt cõtẽtũ ſub illa ſpẽ nõẽ lo⸗ cus.ergo ẽ ibi vt in ioco. Wõtra œẽ qðẽ in loco nõ põt deſinere eẽ in loco niſi mutet᷑.ed coꝛpꝰxp̃i põt deſinere eẽ ſub ſpecie abſq; hoc ꝙ mutet᷑ ſicut pʒ cum ſpẽs coꝛꝛũpitur ergo nõ eit in ea vt in loco.ſʒ v ꝙſi poſſibile fuiſſet F fieri ꝙ deꝰfeciſſet.qꝛ ma⸗ gis fuiſſet in hoc manifeſta potẽtia ſua.ꝗᷓ vĩ ꝙ face re nõpoſſit. Itẽſi coꝛpꝰxpi eẽt ibivt ĩiloco aut vtĩ
cði.aut in ꝓpꝛio.nõ pᷣmo mõ. qꝛ deꝰnon põt facere
ꝙ pua qᷓ;titas excedatmaioꝛẽ.locꝰaũt cõis excedit
locatũ.neq; ⁊mõ.qꝛ deꝰnõ põt facere ꝙ minoꝛqᷓ; titas ſit equalismaioꝛi.qᷓ;titas autẽ locati ⁊ lociꝓ pꝛj equãtur.ergo deꝰnd põt facere vt coꝛpꝰſuũ nit in illa ſpẽ vt in loco. Rñdeo coꝛpꝰxpᷣ nõ eẽ ſub il la ſpẽ vt in loco.vexeſt qꝛ coꝛpꝰocatũ eitĩ loco ra tiõe qᷓ;ritatis ÿᷣmo⁊ ꝑ ſe.corpꝰvero xp̃i ↄrinet᷑ ſub pᷣdicta ſpẽ rõne ſubſtãtie pᷣmo ⁊ꝑſe.vt in pᷣcedenti qõne hitũ eſt. ñ qᷓ;titas ibi nõeit niſi ex ↄſequen i ⁊ꝑcõcomitãtiaʒ ⁊ ꝑ aliud aſe.ſ.ꝑſubſtãtiã. ¶nde coꝛpꝰxp̃i ↄtinet᷑ ſub illa ſpẽ qͥſi mõ ↄtrario ei quo lo catů eſt in loco.ſed vt placet aliqbꝰdeꝰpoſſet facer vt ibi eẽt vt in loco.Innitentes ſcðe rõni facte ad ptem ᷣmã. Er qꝛ vĩeis ꝙhpoſſet deꝰfacere abſq; hoc ꝙcircũſcriberet᷑ ab ila ſpẽ qꝛ ſicut põt deꝰcon ſeruare cãm iluẽdo ad cauſe pmanẽtiã ⁊ nõ ad eiꝰ actionẽ.ita põ facere ꝙ hecſpẽs ſicut locꝰcoꝛpꝰſu um cõtineret.⁊ tñ reſpectu ip̃ius nõ haberet actio nẽ q̃ẽ circũſcriptio ita ꝙ in coꝛpe illo non cauſaret vbi qð 5m auctoꝛẽ ſex pᷣncipioꝛuʒ eſt circũſcriptio coꝛꝑis a loci circũſ eriptione pcedes. Sʒ hoc alijs nõ vẽrõnabile. qꝛ aliqð coꝛpꝰ eẽ in alio vriloco.ñ ẽ tm̃ ↄrineri ab illoß ei comẽſurari? ci cõfigurari ßᷣm locñ ſibi.coꝛpꝰañt xp̃i cõmẽſurari qᷓ;ᷓtitati modi ce ſpẽi.⁊ ei ↄfigurari v ĩcludere ↄtradictiõem q́;ti tate coꝛꝑis xpᷣi tora remanẽte.tñ coꝛpꝰxp̃i eſt in io⸗ co pẽi. vt in loco nõp ſe ſʒ ꝑ accñs inqᷓ;tũ ↄtinetur ſub ſpẽ qͥ ꝑ ſeẽ in loco ·ſicudaia ꝑaccisẽ in loco coꝛ poꝛis vt in loco inqᷓ;tũ eſt in coꝛꝑe qð ꝑ ſeeſt in lo⸗ co.ſʒ ſicut ex hoc nõ ſeqtur ꝙ ſit in coꝛpe vc in loco ita ex dictis nõ ſegrurꝙ coꝛpꝰxp̃i ſit ſub ſpẽ vtilo⸗ co. Ad pnin oppndð ꝙ nõð opʒ maioꝛẽ eẽ vamni ſi de eo qð ↄtinet᷑ in alio circũſcriptiue ⁊ dimẽno⸗ nabili. aia.n.eſt in coꝛꝑe vt in loco.⁊ tñ ipᷣm nõtrã ſcẽdit ſeu excedit ſubſtãtialiter cũ nòſit niſi vbi eſt coꝛpꝰvłꝑs coꝛpis.nec coꝛpꝰexcedit eã cũ ſit in q̃li⸗ bet ꝑte coꝛpis tota.coꝛpꝰaũt xp̃i nõ ↄtinet᷑ ſub illa ſpẽ circũſcriptie nec dimẽſionabilr. õt etiã di⸗ ci ꝙ mioꝛ argumẽtiẽ falſa. Vnã.n.qᷓ;titatẽ excede re aliã ẽ eam eẽ maioꝛẽ illa.⁊ certũ ẽ ꝙ qᷓ;titas coꝛ- poris maioꝛ eſt qᷓ; qᷓ;titas ſpẽi.⁊ nihilominꝰconti⸗ net᷑ ſub illaper modũ ꝗ ſupꝛadictꝰeſt. Ad⁊ndð ꝙ nõ plus cõcludit niſi ꝙ coꝛpꝰxpi eſt in loco ⁊ hoc ent verũ.qꝛ illud idẽ coꝛpꝰin numero qð ſub ſpecie cõ tinet᷑ in celo eſt vt in loco. Sed hec ſolutio magis eſt ad hominẽ qᷓ; ad rem.poſſet.n.deꝰtrãſubſtãtia re ſubſtãtiam panis in aliqðᷣcoꝛpꝰ nð pꝛiꝰexiſtens qð eſſet ſub illa ſpecie modo ſimili ſicut eſt coꝛpus xp̃i ſub illa. Etſi ita eſſet illud coꝛpꝰnò eſſet ſub illa ſpecie.nec alibi vt in loco. Dicendũ ergo ꝙ qᷓ;uis coꝛpꝰxp̃i ſitĩ celo.vtĩ celo tñ inq;tũ ẽ ſub ſacramẽ tali ſpecie.nec eſt locꝰnec in aliquo vt in locoꝑ ſe. ſed eſt in aliquo vt in ſigno ſignatũ vere ⁊ realiter continente.intelligenda eſt ergo maioꝛ argumẽti ad hoc vt ſit vera hm oꝛdinẽ quem deꝰin coꝛpoꝛi⸗ bꝰinſtituit ᷣm iegẽ communem.deus.n.crear poſ ſet vnum lapidẽ. vt infra ambitũ vltimiceli.nec ipᷣm celuʒ cõringẽtem ſicut poſſet facere aliud celũ nò cõtentuʒ ab iſto. nec iſtud cõtinẽs ſeu contingẽs ⁊ſi lapis ſic crearet᷑.nec eſſet locꝰneq; eẽt in loco. Pdrmad partem aliã quãuis cõcedi poſſet rõne pncipalis concluſionis.tanẽ maioꝛ falſa eſt. per ð ſtructionẽ.n.loci poſſet locatum deſinere eſſe in lo co vbi erat ſine ſui mutatiòe.ſic ⁊ coꝛpꝰxp̃i per coꝛ ruptionem ſpeciei deſinit eſſe in alio ibi erat ſine E

ſuimutatione. Iſuidei cundo queritur ꝓr facere
coꝛpꝰſuũ eẽ in pluribꝰlocis ſimul. Et vrꝙ
Vnð. qᷓ eẽ hic includit nõ eſſe alibi? ecõuerſo. ð vnñ coꝛpꝰſimul eſſe in pluribꝰ locis icludit cõtradictio
nẽ. deꝰaũt contradictoria ſimul eſſe vera facere ñ põt. Item eẽ in vno loco tĩ cõuenit coꝛꝑi eo ip̃o ꝙ limitatũ eſt. ſed deꝰnõ pᷣt facere qn coꝛpꝰ ſit limi tatũ. ergo nõ põt facere qn ſit in Vno loco tm̃. Itẽ anſet. monol.c.ꝛi. Vnũ totũ nð põt ſimul eẽĩ diuer ſis lociſ ſed coꝛpꝰeſtvnum rorum ergo ſimul non poteſt eſſe in diuerſis:ſʒ qð nõ eſt poſſibile eẽ non
eſt poſſibile fieri.⁊ að nõ eſt poſſibile fieri. deꝰ face
re nõpõt. Atẽ termini locati? loci ꝓpꝛij ſimul ſũt ſʒq̃cũq; ſũt ſimul cñ eodẽ in numero ſimul ſũt iter ſe ficutqͥcũq; vni ⁊ eidẽ ſůũt equalia.inter ſe fũt eq⸗
iia.ſi ergo deꝰfaceret vnũ coꝛpꝰin diuerſis locis ſi nmul eẽnt termini diſtãtiũ locoꝝ qð cõtradictioneʒ
0
icludit. Lõtra Hug. li · defacfis.pte.S“.cii dicit ꝙ deꝰpõt facerc vnñ coꝛpꝰin diuerſis locis.
Itẽ facit ꝙ ſimul ſit realiter cõtentum ſub ſpecie vůs diuerſis.ð a fimili põt facere ꝙ ſimul ſit cõtẽ⸗ tum ſubdiuerſiſrebꝰvt in diuerſis locis. Rñdeo coꝛpꝰxp̃i eẽ ſacfaliter in diuerſis altaribꝰimul.oĩ⸗ bus fidelibꝰcertũẽ.qꝛ ve ⁊ realit᷑ ↄtinet᷑ ſub diuer- ſis pẽbus q̃ ſfůt in diuerſis altaribꝰ. Ded vtx deꝰ ſacere poſſit ꝙ ſiml ſit in diuerſis rebꝰin qualibet. vt in locoꝓpꝛio. ſiue localiter dubiũ eſt. Dicũt.n. qdã ꝙ nõ.motiꝓhter rones ad ÿᷣmã ꝑtem iductaſ. mihi aũt videt᷑cõtrariũ.ſicut.n.imaginabilit᷑ vi⸗ det᷑ cẽ cõtra leg? coꝛpis ⁊ loci. vt vnnʒ coꝛpꝰnmul ſit in locis diuerſis etiam per diuinã potẽtiã ita vi detur eẽ imaginabili cõtra legem coꝛpis ⁊ loci vt res ſoliditates ſimul ſinx in eodem loco. Vnde oẽſ phi. hoc habueruntp imp oſſbili.⁊tamẽ videmus ꝙ due ſoliditates manẽtes diſtinete ꝑ diſtinctiõeʒ
ſubſtãtiarum coꝛpoꝛearuʒ quaꝝ ſũt ſoliditateſpoſ
ſunt eſſe in eodẽ locoꝓpꝛio ſimul per duninaʒ potẽ⸗
riam facit. n.coꝛpꝰeiſe gloꝛificatuʒ in eodem loco pꝛopꝛio cuʒ nõ gloꝛificato. eyo videt᷑ a ſimili ꝙ ſi⸗ mui poſſit fa ere vnuz coꝛpꝰin diuerſis locis. Pꝛe terea deꝰpoſſet trãſmutare dimẽſiones panis i di menſiones coꝛpoꝛis ſui.ſicut ſubſtantiam in ſubſtã
riam.nõn. minus diſtinguitur ſubſtantia panis à
ſubſtantia coꝛpoꝛis xpi ꝙ dimẽſiones a dimenſio⸗ nibus ſed ſihoc faceret coꝛpxpi eſſer vbi fuit pa⸗ nis nõ tamẽ facfaliter. ergo cũ iſta trãfmutatiòe ſi⸗
„
mulpoſſet facere in locis diuerſis ſicnpin diuerſis locis ſimul facit trãſubſtãtiatioem ſubſtãtie panis
in ſubſtantiã coꝛpoꝛis ſui poſſet facere coꝛpꝰ ſuum
ſimuleſſe in diuerſis locis nõ ſacfaliter. Mꝛere
rea ſicut deꝰtranſubſtãtiat ſ ubſtantiam panisicoꝛ pus ſuũ ⁊ poſſi ttranſmutare dimenſiões in dimẽ⸗ ſiones. itu poſſet diuerſas partes aeris quarũ que libet eſſet equalis dimenſionibꝰcoꝛpoꝛis xp̃i ſimul tranſmutare in coꝛpus xp̃i. ira ꝙ ſubſtantiami ſub ſtãtiam ⁊ dimẽſiones in dimenſiones. quodſi fa⸗ ceret coꝛpꝰxpᷣi ſimul eẽt in diuerſis ptibus aeris⁊ in locis. pꝛeterea effectũ quẽ de⸗ facit mediãte cã eficiẽte ſcða poſſet facereſine illa.qᷓ;uis autem trãſubſtantiatio ſubſtãtie panis in ſubſtanriaʒ coꝛ⸗ poꝛis xp̃i ſit ratio. vt ſub illa ſpecie fiat pñs coꝛpus
pi.nõtamẽ videt᷑ ratio vt ibi maneat.qꝛ tranſub
ſtitiatio cũ ſit mutatiò tranſit in pꝛeteritũ.coꝛpus aũt xpi ibi remanet. nõ eit ergo ratio foꝛmalis eẽn tie coꝛpoꝛis xp̃i ſub illiſ ſpeciebus.trãſubſtantiatio fabſtantie pamis in ipᷣm · ſed magis videtur redu- ci ad rõnem cãe efficientis pntie coꝛpoꝛis xp̃i ſub
illis ſpẽbus co modo quo mutatio ad cãm reducit᷑
effectiuam ergo ſine omni tranſmutatione. ðeus poſſet facere coꝛpꝰſuuʒſ imulſ ub ilis ſpẽbus. ergo aſiti⁊ in locis ip̃aꝝ ſpẽrũ etiã ſi ibi nõ eſſent ſpeci⸗ es. M 2* li. de ſactis pte.g C u dicẽtis. Mõ eſt mirum
i mirabilis mirabilia operat᷑. Quomodo inauis coꝛpꝰvnum eodem temboꝛe in diuerſis locis. ſi⸗
militer noli mirari qui locuʒ fecit? locũ in coꝛpo⸗
re⁊ coꝛpꝰin loco? qui fecit vt coꝛpus vnum in lo⸗ co vno eſſet. fecit ſicut voluit.⁊ ſi voluiſſ alter fa
cere potuiſſet.nã ⁊ qĩ vult aliter facit. Et ifra. Wo
gita faciẽtem ⁊ deſinet eſſe mirabile quicquid illð erit?ſi foꝛte eẽ mirabile nõ deſierit ramẽ icredi
vile nõ erit ſi factòſ oipotẽs cogitat᷑ nꝰ erit ipoſſibi le quicqd erit. Ad pm oppñdð ꝙ eẽ hic nðiclu ditnõ eſſe ahbi quãdo hoc fit ꝑ inãnitã potentiaʒ. Acd ꝛndð ꝙ eſſe in vno loco tiper finitã potẽtiã cõuenit coꝛpoꝛi eo ip̃o ꝙ limitatũ eſt. Vi ſicut non poteſt non eſſe limitatum ita non poteſt ſimul eſſe in pluribus locis per virtutem finiam. ſed ex b nõ ſegtur quin B poſſit fieriꝑ vtutem infintã. Ad qucroꝛitaẽ anſel· dð ꝙ vnũ totũ nõ poſſe ſimul eſſe
—
in diuertis locis. itelligẽdũ eſt per vrutẽ creatam.
—
Acd 4m dð ꝙ minoꝛ nõ eſt vera niſi quãdo illud
vnñ⁊ idẽ in numero eſt in vnoloco tm̃. nõ eniʒ oʒ
ꝙ ſpẽs ſub qbꝰẽ vnñ? idẽ coꝛpꝰxpᷣi ſiłſit inter ſe. 4nicuus ſechdus.
circa hoc q̃runt᷑ duo. MP vtruʒ deus poſſet ↄuertere ſubſtãtiã panis in qr
tatẽ coꝛpis ſui. ⁊ vtxꝝ poſſet tranſimu tare ſubſtãtiã pãis eãdẽ in numero in cœꝛpã pluna.
6 Runo oſtendo ꝙ deꝰ non poſſet
tranſmutare ſub⸗ ſtantiã panis in qᷓ;titatẽ coꝛpis ſui deꝰ non öſſet facere qᷓ;titatẽ maioꝛẽ ↄtineri totam per ſe. pmo⁊ imediate ſub minoꝛi. Sedſi de poſſet cõ uertere ſubſtãtiã panis in qᷓ;titatẽ coꝛpoꝛis ſui poſ ſer facere ꝙ qᷓ;titas coꝛꝑis ſui qͥ maioꝛ eſt qᷓ; qᷓ;titas boſtie cõtineretur totaꝑſe ⁊ pᷣmox imediate ſub ʒtitate hoſtie ſicut ſubſtantia coꝛpis cõtinetunſub ea ꝑ cõuerſionẽ ſubſtãtie panis in ip̃m ergo d eus ſubſtãtiam panis nõ poſſet cõuertere in qᷓ;titatem coꝛpiſſui. Itẽ boeꝰ.in li. de duabꝰnaturis? vnaꝑ ſona xpi longe añ mediũ.ſubſtantin coꝛpoꝛeai coꝛ⸗ poꝛeã ↄuerti nõ põt nec ecõuerſo.ſʒñi magis diſtãt ſubſtantia coꝛpoꝛea? incoꝛpoꝛea q; ſubſtãtia?⁊ ac⸗ cis ergoſubſtitia panis in qᷓ;titatem coꝛpoꝛis xp̃i cũſit accñs ↄuerti nõpõt. Cõtra vt oñſum eſtili pdeꝰpõt facere q̃cũꝙnõ includũt ↄtradictionem. fedſubſtãtiã panis cõuerti in qᷓ;titateʒ coꝛpispip diuinã potẽtiã nõ videt᷑ includere contradictionẽ ergo deꝰillam ↄuerſionem facere poſſet. Rñdeo ꝙ deꝰpoſſet ↄuertere fubſtãtiam panisin qᷓ;titatẽ Coꝛpis ſui ſi vellet ꝙ eni ſubſtãtia panis tranſmu⸗
eterea ad hãc opinionẽ eſt auct oꝛitas hu.
äritur detertõ MDnſequenter Newel. r
— *
„ 8

k.
tetur per diuinã potẽtium in ſubſtitiã coꝛpoꝛis rpi hoc nõ eſt ꝓpter conuenientiam ſubſtantie panis
tie ad ſubſtantiam coꝛpis xhi. quia in illanihil re· mãercde nʒ ſit trãſitꝰꝑaligd rõe. In illaãt ↄuerſio ne q̃ẽ rõne cõueniẽtie aligã cõe reinanet. vel ſaltẽ
fittrãſitꝰꝑ aliud cõe. Sʒ hẽp quãdã poſſibilitate ſen paſſiuã potẽtiã q̃ a creatoreẽi creatuàꝑquam
ipᷣa ita eſt obediens creatoꝛi vt de ip̃a per creato⸗ ris potẽtiam fieri poſſit quicauid placueritſue vo
luntati.nec opz apponere hanc contradictioneʒſi ʒtradictionẽ ñ icludit. qꝛ volũtati creatoꝛis place
re nõ põt facer aligd qð ʒtradictionẽ icludat eoꝙ nullo mõ rõnẽ poſſibilẽ hʒ.vt in li pyoñſuʒ eſt. hec gůt poſſibilitas nõ tm̃ eſt ſubſtãtia paniſad hoc vt poſibilitas ᷣm ſetota cõuertat in ſubſiãtiã coꝛpis xpiꝑ diuinã potẽtiã. ſʒ ẽt vt uertat icoꝛpis eiꝰqᷓ;ti
tatẽ· õcedẽdũ ergo ſicutſ ubſtãtia rrãſmurat᷑ in ſubſtriã. ita poſſetxpus ſi vellet trãſinutare ſpſtan
tiã panis vᷣnſe torã in qᷓtitatẽ coꝛpis ſui.⁊qᷓ;titatẽ iq;titarẽ. Adpnĩ oppndðꝙſi deꝰtranſmutaret ſubſtãtiã panis in qᷓtitate coꝛpis ſui.exh nõ ſeaue
ret ꝙtota qᷓ;titas coꝛpisxßi ↄtineret᷑ pſe⁊ pᷣmoi mediate ſub illa ſpẽ pãiſ.qꝛ au deꝰfaceret illa trãf
mutatiðõe nõ obſtãte ꝙ ſubflãtia coꝛpis ſui pſe⁊pᷣ⸗
mo ⁊ imediate ↄtineret᷑ ſub illa ſpẽ⁊ qᷓ;titas ſpſtã⸗ tig mediãte ſicut eſt mõdo.qut ip̃m coꝛpꝰillã ſpẽm
—
ercederet.nõ. n.ſicẽ poſſibile q;titatẽ maiorẽ totã tineri ſub mioꝛi.pᷣmo 7ꝑſe? imediateſb̃ qᷓ;titate minõꝛi. Ad ⁊mndð ꝙ aut illud vbñitelligẽduʒ ẽde naturali ↄuerſiõe. aut ſi extẽdit adſ upnaturalẽ itel ligẽdũ eſt de ↄuerſiõe in qua manet aligd cõe ſeui qua ẽ trãſitꝰꝑ aligd cõe nõ de illa in qua totũ ↄuerti tur in totũ nullo cõmuni manente. nr vtrũ deꝰ po
Rcundo queritur grnat ſubſtãtiã panis eandẽ in numero in coꝛpa plura. Et vĩ ꝙ nõ qᷓ;uis due ſubſtãtie ſine coꝛporee ſine icoꝛpoꝛee im diuerſũ modum exñdi poſſint ſił cẽ vt ſpũs ſepatus ⁊ aia in coꝛpoꝛe? coꝛpꝰglificatũ cũ nõ gtificato.tñ due ſubſtãtie ᷣm eũdem moduʒ cvidi ſireẽ nõ pñt. Vnde duo coꝛpa glificata ſimul eẽ nò pnt.nec duo coꝛpoꝛa nõ glificata. ſi ſpſtã
tia panis eadẽ in numero poſſet cõuerti in plã cœꝛ
poꝛa plura coꝛpoꝛd ſimul eẽ poſſent ſub illa ſpẽ fm eundem eñdi modũ.& talẽ deꝰↄuerſionẽ facerẽ nõ põt. Itẽ m Mhi. 4. phi. ꝙ quarõne duo coꝛpPoꝛd poſſent eſſe ſimul eadẽ rõne infinira. Sed deꝰ non poſſet facere ꝙ infinita coꝛpa ſimleẽnt ſub vna ſpẽ panis p ↄuerſiõᷣem ſubſtãtie panis inipᷣam ð nee poſſet facereꝙ ſubſtãtia panis cõuerteret᷑ in duo
boloiuenons ſmuletrſibpanischuers
qtitate. Lõtra res cõtẽta in loco quẽ totũ nõ re⸗ piet.nec aliquã eiꝰptẽ. nõphibet aliã rem ſimul cẽ cñ ea in eodẽ loco. Añ aꝛ angelus exñs ĩaliaua do⸗ mo nõ replet eã totã nec aliquã eiꝰptẽ.ideo nõ ꝓhi bet aliũ angelũ ſimul eẽ cũ eo in eadẽ domo. Sed coꝛpꝰxpi cõrẽtũ ſub ſpecie panis nõ replet eã totaʒ nec aliquã eiꝰpteʒ. ʒ nõꝓhibet aliud coꝛpꝰ eẽ cum ipᷣo ſub eadẽ.qua rõne ðᷓ põt ↄuerti in vnñ põt ↄuer ti in plura. Ad iſtã qõnẽ foꝛte alig dicerẽt ꝙ deus nõ poſſet trãſmutare ſubſtãtiõ panis eãdẽ in nume ro in coꝛpa plura.aꝛ hoc nõ poſſet facere Vnica c5 nerſione eoꝙ uerſiones plurificãtur peneſ termi noꝛů plurificatiõem. Nec pluribꝰconuerfionibus
ucceſſiue. qꝛ ſubſtãtia panis cõuerſa icoꝛpripo ſtea cõuerti nõ poſſet in coꝛpꝰ aliud. qꝛꝑpmã ↄuer
ſionẽ deſinit eẽ.⁊ illud qð nõẽin aliud cõuerti non
põr. Nerplibus cõuerſionibꝰſimul. qr ipoſſibile ẽ
eandẽ rem in numero ſimul mutari? 5 ie diher ſis mntatiòibꝰeiꝰden ſpẽiad diuerſos rerminos diſpatos. Alijs aũr vĩꝙ deꝰpoſſet eãdẽ ſubſtãtiã
panis in numero ſimulcõuerterein pluracoꝛpoꝛg quelibet. n. ps coꝛpis xpi tota eſt ſub qualibetpar⸗ te hoſtie. vt inferiꝰoñdet᷑ qð verũ nð eſſet niſi pys eadem ſubſtãtie panis cõuerteret᷑ in quãlibet pte coꝛpoꝛis xp̃i. Sed quarõne ſubſtãtia panis ᷣm eñ dem ſui partẽ ſimul põt conuerti in cqput coꝛpoꝛis xp̃i⁊ in pedes? in alia mẽbra.vã ꝙ poſſet cõuertiꝑ
diuinã potẽtiã ſi deo placeret in plura coꝛpoꝛaſi
mul. Qui vulttenerem hauc opinionẽ põt dice⸗ re ad pmin oppnꝙ ꝑ diuinaʒ porẽtiam duo coꝛho
poꝛa ꝰm eñdem modũ exñdi ſimul eẽ poſſent. n de de poſfet facere miraculoſe vt Vnũ coꝛpꝰgliſi⸗ catũ ſimul eſſet cũ alio gloꝛificato.⁊ vnñ nõ gloꝛifi
catũ cum alio nõ gloꝛificato. Ad mdð ꝙ qᷓ;uis de
usnö poſſit facere gifinita coꝛpai actu ſimul eẽnt ſub eadẽ ſpẽ panis pꝑ conuerſionẽ panis in ipd. ta⸗
mẽ poſſet facere ꝙ ſubſtãtia banis cõuerteret᷑ i plu ra coꝛpoꝛa. qꝛ infinitũ nõ põt ſimuleẽ in actu icrea tura. Ande cũ Phũs dicit ꝑ quarõne duo coꝛpo⸗ ra poſſent eẽ ſimłeadẽ rõe ifinita nõ accipit ifinita
„*
pꝛo infinito in actu.ſed voluit dicereꝙ nunq; tot
rẽnt ſimul in actu qn adhuc poſſent eẽplura. Ad ronẽ q̃ adducebat᷑ p alia opiõne in coꝛpoꝛe qõnis põt dici ꝙ deus eãàãdẽ ſubſtãtiã in numeropõt con⸗ uertere ſimul in coꝛꝑaplura. ſicut põt facere vnuʒ coꝛpꝰſimul eẽ in diuerſis locis.qᷓ;uis.n. eãclem reʒ trãſmutari in hoc coꝛpꝰ⁊ nõ trãſmutari in hoc coꝛ pus ſint cõtraditoꝛia.tamẽ eãdeʒ reʒ trãſmutariꝑ
diuinã potẽtiã in hoc coꝛpꝰ⁊ ſimul in qlind coꝛpus
nõ ↄtradicũt.tñ ſicut qᷓ;uis idem coꝛꝑꝰeẽ hic? non eſſe hic cõtradicãt.tãmẽ idẽ coꝛpꝰeſſe hic.⁊ ſimul per diuinã potẽtiam eſſe alibinõ cõtradicũt. Qui vult tenere pᷣmã opinionẽ p̃t dicere ad arn ad ꝑtẽ ſecũdam ꝙ qᷓuis angelus nõ repleatlocũtamẽĩ eo dẽ loco pᷣmo duo angeli ſimul eſſe nõ poſſunt⁊ pꝛe terea ſi detur ꝙ duo coꝛpoꝛa ſimul poſſint eſſe fub qᷓ;titare vniꝰ hoſtie eo mõ quo ibi eſt coꝛpꝰxp̃i.ta⸗ mẽ ſubſtãtia panis ꝰᷣm eãdem ſui partem in plura coꝛpoꝛa fimul cõuerti nõ poſſet. Adrõnem addu ctamꝓ ſecũda opinione in coꝛpe queſtiõiſpõt dici ꝙ nõ eſt ſimile de conuerſiõe ſubſtãtie panis ßʒ eã dem ſui partem in plura mẽbꝛa vniꝰ coꝛpoꝛis ⁊ in plura coꝛpoꝛa.qꝛ in plura membꝛa conuertit᷑ rõne vnius coꝛpoꝛis cuiꝰſunt pteſ.ſed nõ poteſt dari ali qd vnũ rõne cuiꝰſimul ↄuerteret᷑ in ꝑlura coꝛpoꝛa.
Articulus quartus.
1n rnr queritur de q̃r⸗ Onſequenter to bnipi St circa hocqueruntur duo. Pꝛimo vtrů corpꝰxp̃i vt contentum ſð ſpẽ ſa
cramentali poſſit moueii. ſcðᷣo vtrũ — p ꝙ corpꝰxp̃i vt cõ umooſtendo tentũ ſub ſpẽ ſa⸗ cramẽtali nõpoſſit moueri.quia aut poſſit
e

mouerip ſe. aut ꝑmotũhoſtie Nõpmo mð.qa o
q ꝑſe mouet᷑ elt in aliquo vt in loco.nec ⁊mð ga tůc ſimul poſſet moueri? geſcere ꝑ motũ hoſtie cõ ſecrate ⁊ alteriꝰgetem að ipoſſibile vẽ. Itẽ ſicut di cit phũs topicox. Impoſſibile ẽ ↄtraria ſimul ieẽ eidẽ. Sʒ ſi coꝛpꝰxpi poſſet moueri ꝑ motũ hoſtie. cũ vnamouet᷑ ſupiꝰ? alia iferiꝰↄtrarijs motibꝰmo ueret᷑.z nõ põt moueri ꝑ motũ hoſtie. multomi⸗ nus ꝓ ſe vt vi. Itẽ ſi moneret᷑ ꝑ motũhoſtie ver ſahoſtia verteret qð falſũẽ.ꝑmotũ einnð moue tur ⁊ minꝰ ꝑfe vt dem̃ẽ. Lõtra phũs ꝛ topi. mo uẽtibꝰ nobis neceſſariũ ⁊ q̃ in nobis ſunt oia ſimul moneri.ðᷓ cñ coꝛpꝰxi ve ⁊ realit cõtineat᷑ ſub ſpe⸗ cie ip̃a mota.opoꝛrʒ ipᷣm moueſ. Sʒ nihil mouet᷑ pmotů alteriꝰꝙ nõ poſſit moueripſe. qꝛ oœẽ taleper fe.eſt in potẽtia ad aliud.ʒ coꝛpꝰ xp̃i põt moueriꝑ ſe ⁊ motů hoſtie. Itẽ ipoſſibile ẽ ideʒ coꝛpꝰpſe mo neri ⁊ nõ moueri ſimul⁊ ᷣm idẽ. Sʒ coꝛpꝰxp̃i pſe põr moneri in celo. ʒ põt ꝑſe moueri in ſact᷑o aliter poſſet cõtingere ꝙ ſimul⁊ bm idẽ moueret᷑ ⁊ nõ mo ueret Rñdeo ꝙ coꝛpꝰxpi vt ↄtẽtũ eſt ſub ſpẽ ſact᷑a liper ſe moueri duplr põt itelti. Ano mõ de motu qnõ hʒ cõpatiõem ad extra. ſicut motꝰ vitalis ⁊ de ſectatiõis ⁊ in rali motu põt xpᷣus moueri etiã vt ẽ ſub ſpẽ ſactali. Alio mõ ð motug nõ cõuenit mobi liniſi ꝑcõpatiõem ad locũ cuiuſinõieſt motꝰlocaliſ ʒ tali motu ꝑſe moueri nõ põt vtẽ ſub ſpẽ ſacfali. qꝛ qᷓ;uis coꝛpꝰxp̃i nõ obſtãte ꝙ ſit cõtẽtũ ſub ſpẽ pa nis it in celo. vt in loco. tñ inqᷓ;tum ſub illa eſt.nec ibi nec alibiẽ ꝑſe vt in loco.nec per ſe hz aliqᷓ; ha⸗ bitudinẽ ad locũ.qꝛ tñẽ in locoperaccũs qꝛſpẽs in q̃ realr cõrinet᷑ iioco eſtpſe.iõper motũ hoſtie localr põt moueris ſic ve cõpꝰxß̃i eleuat᷑ cũ hoſtia eteuat᷑ ⁊ defert ad ifirmũ cũ ad ifirmũ hoſtia per ſa cer dotẽ defert. Ad pndð ꝙ nõ eſt incõueniẽs ꝙ aliqd ꝑ accis moueat᷑ ſimul? geſcat ſicut aĩaꝑ ac⸗ cñs mouet᷑ moto bꝛachio ⁊ ꝑaccñs geſcit geſcente pede. Sed B exẽplũ qdã nõ appꝛobãt. qꝛ qᷓ;uis aia ſit tota in q̃libet coꝛpis pte.tñ qꝛ nõ hʒ ſuũ ꝑfectuʒ eẽniſiĩtoro.iõ nõ mouet᷑ niſi p motũtotiꝰ.ſʒ coꝛpꝰ xpi ſub qͥlibet ſpẽ ſacti b ſuũ eẽſacfale ꝑfectũ.⁊ iõ adꝓpoſitũ ſufficiat ad pñs exẽpluʒ de ſedẽte in ca⸗ thẽdra in naui.qꝛ ꝑ motũ nauis mouck᷑. Ad ſcðʒ dõ ꝙ motꝰquo coꝛpꝰxp̃i mouet᷑ ſurſũ ꝑmotũ ſpeci eiↄtinẽtis.⁊ motꝰ qꝰmouet᷑ deoꝛſũ ꝑ motũ alteriꝰ ſpẽi nð ↄueniũt ſibi niſiꝑ accũs.nõẽ gůt incõueniẽſ ꝙ idẽ ſirad ptes oppoſitas ꝑ accis moueat᷑. vt ſi pomo exñs in equoĩ naui moueat᷑ motu equi ver ſus terminũ oppoitũ termino ad auẽ tẽdit nauis. Adʒmdð ꝙ quis mota hoſtia ꝑaccidẽs coꝛpꝰxpᷣi moueat᷑.tñ ip̃a vſa nõ vertit᷑.qꝛ q;uis ꝑtes oꝛdinẽ pabeãt in ip̃o coꝛpe abſolute.nõ tñꝑ cõparatiõem ad ſpẽm. Vnde dici nò pot ꝙ pedeſ habeat in vna ꝑre oſtie ⁊ caput in alia ⁊ ſic de alijs mẽbꝛis. ga dẽs ptes ſimui ſũt ſub qualibet pte hoſtie. vtiferiꝰ oñdetur. Ad pmad pteʒ aliã pʒ ſolutio ex dictis ĩ q̃ſtise. Ad mdð ꝙ aligd p ſe moueri. vt eſtiloco xilludidẽ nõp ſe moueri.vt eſt in aliquonõ vtin loco nõ cõtradicũt.qꝛ negatio ⁊ affiꝛmatio. uis
ſint ex eodem nõ tamẽ per comparatiõem ad eun
dem exñdimodum.
1* p̃i Ecundo queritur npi
ſacfali poſſitimediate rãgi. Et vig irm
7 . *
gis tãgunt ſe illa que ſimulſũt ʒſe tota.qᷓ; illa quo rñ vitia tãtuʒ fůt ſimul. Sʒ ſpẽſpanis ⁊ coꝛpꝰxß̃i ſi mulfũt m ſe tota.qꝛ coꝛpꝰxp̃i realiter cõtinet᷑ ſub ſpẽ. ergo ſpẽs ⁊ coꝛpꝰxp̃imagis tangũt ſe qᷓ; due ſo liditates quaꝝ vltima ſůt tãtũ ſimt. ẽſi deꝰ cre gret lapidẽ vnñ ifra vltimã ſupficiẽ celi viti. nec ip̃m tãgentẽ ille lapis nullã haberet hitudinẽ ad lo cã.tñ hoc nõ obſtãte ſi poſſet celũ pfoꝛari poſſet ꝓ⸗ tendi aliqua lancea viq; ad ip̃m quarãgeret᷑. ð aſi mili nð obſtãte ꝙ coꝛpꝰxp̃i vt cõtẽtũ ſub ſpẽ nullaʒ habeat hitudinẽ ad locũ tãgi põt ꝑ penetrationem ſpẽi. Itẽſi coꝛpꝰxpᷣi ↄſecratũ in cena reſeruatũ fuiſ ſet fub ſacto vſq; ad hoꝛãq̃ fuit clauis ꝑotatũ.ſen⸗ ſiſſet doloꝛẽ ex ila ꝑfoꝛatione cauſatũ.qꝛ ⁊ub illa ſpẽ fuiſſet moꝛtuũ qñ moꝛtuum fuit in cruce. Sed ſub illa ſpẽ pꝛedictũ doloꝛẽ nõſi enſiſſet niſi ab illis clauis ibidẽ ꝑfoꝛatũ fuiſſet. q inqᷓ;tũ eſt exũs ſub ſa⸗ cfali ſpẽ tãgi põt. Itẽ de nõ potuiſſet facere ꝙ coꝛ prp̃i moꝛtuũ fuiſſẽt in ſepulchꝛo? viuẽs ſub ſacia ii ipẽ.ðᷓ a ſimili nõ potuiſſet facere ꝙ tactũ fuiſſʒ in cruce qn etiaʒ fuiſſet tactũſub ſpẽ.ſi vſq; tũc ſub ſa crali ſpẽ fuiſſet rebuatuʒ. Cõtraſi coꝛpꝰxpi inqᷓ;tũ
„
eſt ſub ſactali ſpecie poſſet tãgi maxime poſſet tan
—
gi ab ipometxpᷣo. Sed ibixpᷣs cũ manu no potuii⸗
ſettãgere caputſuũ. vel aliã ꝑrem coꝛpis. qꝛ vt oñ
ſum eſt in qõne pᷣcedẽti nuliũ põr ibi habere motũ localem.ʒ nullo mõ põt ibi tangi. Itẽ ſi ibi poſſet tangi. ergo attingi poſſet a dẽribꝰ maſticãtiuʒ ſpẽs qð falſũ ẽſt. qꝛ tũc in cena qñ diſcipuli ſui mãduca⸗ uerũt ip̃m fub ſacfo qñ adhuc coꝛpꝰeiꝰerat paſſibi le doloꝛẽ ſenſiſſet qð tñ nõ eſt verũ. Rñdeo ꝙcoꝛ pus xpi vt cõtẽruʒ ſub ſpẽſacfali nonpòtimedi tañi ſb ãſpẽſůbſtãtia.n. coꝛpea intellecta p ter dimenſiões qᷓ;uis intelligatur vt extenſibilis.
ramẽ intelligit᷑ vt nõ extẽſa. Ande in nõ extendi af
ſimilat᷑ fubſtãtie pirituali create.in extenſibilita- te añt differt. qꝛ ſubſtãtia ſpiritualis extenſibiliſ ñ eſt. Wñ ergo coꝛpꝰxp̃i ſit ſub ſpecie ᷣmo ⁊ per ſe ra tione ſubſtãrie.⁊ dimẽſiones nd ſunt ibi. niſi ꝑ con comitãtiam.eſt enim ibi m modũ ſimilẽ illi mo⸗ do quo ſubſtantia ſpũalis creata ꝑ eẽntiam eſt ilo⸗
co.nec tamẽ inter iſtos duos modos exiſtendi eſt
oĩmoda ſilitudo.ſʒ ĩ Bꝙ ſiẽ ſubſtãtia ſpũalis creats
per eẽntiam pñs eſtin loco.nec tamẽ aloco tangit᷑ nec aligs homo qᷓ;tũcũ; penetret locũ põr eẽntiã eiꝰrangere. ſic coꝛpꝰxp̃i pñs eſt ſub ſpẽ. nec tamen ab ea tangit᷑.nec aliquis homo quandocũq; pene⸗ tretſpeciem coꝛpꝰxõi vt ibi eſt põr rangere. Adp mñ in oppmndð ꝙ maioꝛ nõ eſt vera.niſi de illis qᷓ ſimul ſůt hm coꝛpoꝛalis eẽntie modũ qᷓ;rũad vtrů q;extremũ.ſic gũt no cſt in ꝓpoſito vt viſũ eſt ĩ coꝛ poꝛeq̃ſtiõis. Adændð gexilla rõne ſequeret᷑ ꝑ it ie lapis nõ poſſet tãgi adq;cñq; ptem circũferẽtie illa lõcea dirigeret᷑? qᷓ;tůcũcʒ iõgitudo eiꝰ vltimã circũferẽtiã efcederet.ille eni lapis eẽt nuſq; er ex cõſequenti nõ eẽtꝓpinquioꝛ circũferentie q; cẽtro nec rẽotioꝛ ab vna pte circũferẽtie qᷓ; abalia. quia nullã penitꝰhabitudineʒ haberet ad quẽcunq; lo⸗ cum.⁊ ideo nulla eſſet ratio quare magis tangere tur alancea tranſmiſſa per poluʒ articũ qᷓ; trãſmiſ⸗ ſaper poluʒ antarticũ. nec intelligas ꝙ velim di⸗ cere ꝙ ſe nð habeat alio mõ coꝛpꝰxp̃iad ſpẽmqᷓ;il le lapis ſe haberet ad locũ. qꝛ de illo lapide nõ poſ ſet vere dici geſſetrealiter pñs ſub aliquibꝰaiijs

Aticinmn Atinnhstn —
bung. Nibhi iayuut — vic
axmn p
aulgn vtemiblis. nu ndeinnderenda
uhnen
uhrnts wblii iiuhnoi swimbni mmwümil usnnd tin bibaſnſlte scnmilu
bipi
6
dimẽſiõibus ſuis. Sʒ vere dĩ vex coꝛpꝰrp̃i eẽ rea lit᷑pñs ⁊ ↄtẽtuʒ ſub ſact̃ali ſpẽ. Adʒdð ꝙ ſi coꝛ⸗ pꝰxpi ſub ſacfo fuiſſet reßuatũ vſq; ad hoꝛãq fuit clauis pfoꝛatũ.⁊ poſtea in cruce moꝛtuum.dicoꝙ exñs ſub ſpecie ſacfali ſenſiſſet doloꝛẽ ex illa pfoꝛa⸗ tiõe cauſatũ ⁊ poſtea fuiſſet moꝛtuum.nec tñ vt ibi exñis fuiſſet ab illis clauis pfoꝛatũ.ſenſus.n.dolo⸗ ris ⁊ moꝛs coꝛꝑi cõueniũt abſolute nõ per cõpatio nẽ ad locũ.ſed aliqd ꝑfoꝛari clauis rei nõ ↄuenit ni ſi inqᷓ;tuʒ eſt hñs hitudinẽ ad locũ. Lũ.n.talis actõ ſit ꝑ motũ localẽ oʒ illud in qð talis actio trãſit eſſe alicubi vt in loco. Añ verſus Pixide ßuato pote⸗ ris copulare doloꝛẽ Innatũ.ſʒ nõ illarꝰcõuenit illi. Ad npʒ ſolutio ex iam dictis. Ad pnad ꝑteʒ aliã dicũt alig ꝙ qᷓ;uis ſᷣ ſacfo xpᷣð ñ poſſit tãgi ab alio pttñ tãgia ſe aliqꝰmõ ⁊ aliqꝰmõ ñ.qꝛ cũ coꝛpꝰ ſuů ſit dimẽſionatũ põt ducere manñ ab vna parte adaliã. hoc.n.poſſet facẽ vnꝰ hõſi eẽt nuſqᷓ; ſuppo ſito ꝙↄſeruaret᷑ in vita.nõ poſſet tamẽ manñũ elon gare a coꝛpore.⁊ poſtea cõiungẽ. qꝛ talis elonga⸗ tio ⁊ iteratacõiũctio includũt diſtãtiã. ⁊ ex cõſequẽ ti dimẽſionẽ inter extrema.ad qð ſegtur ꝙ manus ⁊coꝛpꝰapplicarẽtur dimẽſionibꝰvt ad locũ. qð coꝛ pi xpi vt eſt ſub ſacfali ſpẽ nõ ↄuenit. Alij dicunt ꝙhõſi nuſq; eẽt nõ poſſet ducere manũ ab vnapte coꝛꝑis ad aliã etiã tenẽdo eaʒ ſemp coꝛpi cõiunctã. qꝛpᷣmus locus vbi erat manꝰ reliqueret᷑ vacuuſ⁊ poneret᷑ vbi pᷣus nihl erar. Sed iſta ratio nihil va iet.qꝛ illa poſitiõe facta.manus nõ eẽt in loco. ⁊ ſic
nõ relinqueret᷑ aligs locus vacuꝰ.⁊ ſicut manꝰ iun cta pectoꝛi eẽt nõĩ loco ĩta iuncta vẽtri eẽtñ ĩloco.
Articulus quinus.
ſann queriturð 5o. Onſequenter gueiu St circa hoc queruntur duo. Pꝛimo vrx coꝛpꝰrpi ſub illa ſpẽ poſſit vide iwiſiõe itellectuali. Secũdo vtx aculo coꝛpoꝛali. Rimo oſtendo grarrhihſpe * ſioneitellectuali. Aiſio itellectualis nõẽſu pꝛa rõnem.ſʒ exñtia coꝛꝑis xp̃i ſub pᷣdicta ſpẽ eſt ſu ra rõnem.ꝗᷓ ibi nõ põtitellectualiter videri.Iteʒ itellectualis viſio reinõ pnitis ꝑeẽntiaʒẽ p ſpẽʒ.ſʒ acoꝛꝑe nullã habẽtẽ habitudinẽ ad locũ nõ põt res in loco exñs recipꝑe ſpẽm. Lñ ã quicũqʒ creatꝰintel leetus ſit in loco.⁊ coꝛpꝰrp̃i vt exñs ſub ſpẽñ habe at hitudinẽ ad reʒ aliquã vt ad locũ.nullus intelle tus põt ab illorecipe ſpẽm.⁊ ex cõſequẽti nullus in tellectꝰcreatꝰpõt ip̃m videre. Cõtra oĩs ĩtellectu alis cognitioẽ itellectualis viſio. Sed coꝛpꝰxÿi eẽ ſub ſaco ab itellectu cognoſcitur.aliter.n.hoc non poſſemus ſignificare. qð enim nõ poſſumꝰintellige re nõ poſſumꝰſignificare.ð coꝛpꝰrß̃i ſub ſacto ĩtelle ctualit᷑ videt᷑. Rñdeo ꝙ coꝛpꝰxpi ſuv ſacfo a nul⸗
lo intellectu niſi diuino videri põt ꝑnaturaʒ.cuiu
mᷣ eſt. ad hoc vt aligd poſſit viderinaturaf abin⸗ tellectu creato regritur ꝙ poſſit naturaliterfieri pᷣ ſensitellectui per eẽntiã velſpẽm intellectui ipm imediare repñtanteʒ.qꝛ itellectualis viſio nõ eſtqᷓ cunq; intellectualis cognitio.ſʒ imediata regrit᷑ẽt ꝙ ſi ita ꝓportionale naturali luinini inteliectꝰ vtñ
N. trãſcendat eiꝰfacultatẽ.coꝛpis añt xp̃i vt exñis ſub ſpẽ ſact̃i nõ põt naturalr fieri pñs ꝑ eẽntiam noſtro intellectui.nec p ſpẽm ip̃m imediate intellectui re pꝛeſentãrem.qꝛ a coꝛpoꝛe nõ exũte in re aliqua. vt in loco nec locũ aliquẽ tangente nõ põt naturaliter pecies deriuari ad rem exntem in ioco.Intellectꝰ añt noſter ab oculo coꝛꝑali nõ põt recipeie ſpecieʒ naturaliter nifi mediãte aliquo oꝛgano coꝛpoꝛeo. qð eſt in loco. Modus etiã exſtie coꝛpoꝛis xp̃i ſub ſac̃o tranſeẽdit facultatẽ naturalis lumis noſtri in tellectꝰ.⁊ iõ a noſtro itellectu coꝛpoꝛi vnito natura liter videri nõ põt. nec etiã ab intellectu aie ſepa rate.nec ab intellectu angelico.qꝛ qᷓ;uis ʒ aliquoſ ſpũs ſepatus pofſet qᷓ;tuʒ eſt ex vi nature ſue ſe fa⸗ cere pñtem coꝛpoꝛi exñti ſub ſacr̃o eo ꝙ ꝑ naturam nõ habet neceſſariã hitudinẽ ad locũ.ſ tĩ ꝑ oꝛdi⸗
nezʒ diui.tñ qꝛ ille modꝰexñdi trãſcẽdit facultatẽ
naturalis lumis cuiuſcũq; intellectꝰcreati.iõ ſi pñſ ei eẽt relictus ſuo lumini naturali illũ modũ exidi videre nõ poſſet.qᷓ;uis aũt excedat facultatẽ lumi nis naturalis.nõ tñ excedit facultatẽ luminis glo⸗ rie. nde credo ꝙ quicũqʒ intellectꝰbeatꝰ moduʒ
.————
ertie coꝛpis xpĩ ſub ſacfo⁊ oia q̃ſũt fidei videt cla
——————
re nõtantũ in verbo· ſed etiã illa viſione que dicit eẽ in ꝓpꝛio genere. Argumẽta ad ptem pmam ꝓp cedunt de viſione itellectuali ⁊ lumine naturali. Ad ar nad ptem aliã dð ꝙ maioꝛ eſt falſa cognitio enim inrellectualis enigmatica que eſt ꝑ fidem nõ eſt intellectualis viſio.nec etiã cognitio diſcurſiua viſio dici debet. Pꝛeterea coꝛpꝰxp̃i eẽ ſub ſacfo nõ naturaliter a nobis cognoſcit᷑.ſÿʒ ꝑ doctrinã ⁊ ſu pernaturalẽ illuſtratiõem. 2 npr vtrum coꝛpꝰ Ecundo queritur xnnc⸗ poſſit videri oculo coꝛpoꝛali. Et vãꝙ ſic fa cilius eſt videre corpꝰxp̃i ſub ſac̃o qᷓ; illud qð non eſt.ſed nos pnaturã poſſumus videre illud ꝙ non eſt.?iñ Auic. 6 naturaliũ li 40c.ꝛ. Poſſibile eſt deſcribi in ſenſu cõmuni vt audeat ⁊ videat colo res? ſonos qui nõ habent eẽ extra.ergo multofoꝛ tius poſſimus videre coꝛpꝰxpi ſub ſaco. Itẽ po tentioꝛ eſt virtꝰoculi gloꝛificati ad penetrãdum qᷓ; virtus corpoꝛis inaiati. Sed virtus lune que eſt coꝛpꝰinaiatum penetrat totã terram.aliter.n.ĩea dem hoꝛa in qua cauſat fluxuʒ maris in quarta fre ſibi ſuppoſita nõ cauſaret in quarta oppoſita. ergo multo foꝛtius virtus oculi gloꝛificati poteſtpene⸗ trare ſpẽm ⁊ attingere coꝛpꝰxp̃i. Item oculus coꝛ poꝛalis poreſt videre coꝛpus cuius ſpẽ infoꝛmari põt. Sed chriſtus inqᷓ;tů eſt deꝰpoteſtoculoſpeciẽ ipꝛimere coꝛpoꝛis ſui.vt eſt ſub faco.ſaltem mi raculoſe põt videri ab oculo coꝛporali. Wontra aur coꝛpus ⁊ſpecies viderẽtur ſub equali angelo. aut coꝛpꝰ ſub maioꝛi nõ ſub equali.qꝛtũc coꝛpꝰxßi ? ſpecies equarentir in magnitudine. qui.n. eqᷓ⸗ li angulo ⁊ equali diſtantia vidẽt᷑ equalia ſũt. Si
aũt coꝛpus chꝛiſti videret᷑ ſub msioꝛi angulo ma⸗
ioꝛ angulus cõtineret᷑ſp mioꝛi quod eſtipoſſibile. Itẽ potẽtioꝛ eſt intellectus nõ gloꝛificatꝰ; coꝛpa
lis oculus etiã gloꝛificatus. Sʒ intellectusp natu
rã nõ põt videre coꝛpuſchꝛiſti ub ſaco vt hitů eſt
in queſtiõe pꝛecedẽti.ergo multo minuſhoc poteſt
ẽt viſuſgloꝛificatꝰ. Rüdeogerũtia coꝛpoꝛisxᷓi viderinõ põt in ſacfooculocoꝛpoꝛalinaturali vᷣtu ———

—
Si. Arti.
virtute fack ſit coꝛp xp̃iſub qualibet pte hoſtie.i
.
te. nec virtute gloꝛie. nec etiã ꝑmiraeuluʒ. Pꝛi⸗ te ſfacfi ſit coꝛp xpllnod mi declaratur ſic. ad hoc t oculus coꝛpaiiſpoſſit Vtx ub quolibet indiuiſibili ibius hoſtie.
ond ꝙ coꝛpꝰ xp̃i nõſit pY Rimo oſtendo fur dulibet pte hoſtie. ptes coꝛpis xpi diſtincte fũt ⁊ oꝛ qiiute. Sʒ ſi oẽs eẽnt ſimul ſub qualibet pte hoſtie eẽnt inoꝛdinate ⁊ cõfuſe· ergo coꝛpꝰxpᷣi nð eſt totũ
ſab qualibetpte hoſtie. Ite intẽtio cõſecrõris non ie.ſʒ ad totã ſit. Sed in
narnã videre aliað coꝛpꝰrcgrit᷑ v ab ſio coꝛpo⸗ te poſſit vſq; ad oculũ p naturã deriuari ſimilitu⸗ do illiꝰcoꝛpis repñtans ip̃m oculo.talis aũt ſpẽs ð riuari nõ põt ꝑnãm niſi in coꝛpoꝛe exñte in loco et mediũ coꝛpale. Si. n. vt diẽ Phi.⁊ de aia vacu um eẽt inter celũ⁊ terrã nihil oĩo videremꝰ. Sed coꝛpꝰvt exñs ſub ſact᷑o nð eſt alicubi vt in loco. Et refert᷑ ad qlibet ptem hoſt to ed in ið ab ißo ad oculũ noſtꝝ nõ põt ſpecies naturaliter tẽtio ↄſecrãris reqritur ad hoc vt ibiſit coꝛp chri e ↄſecratiòis quis ſit totũl ß hoſtia
derinari. Qð etiã nec gloriã declarat᷑ ſic. Ad hoc ſti ergo virtute ↄec ꝙ 2 n.vt ocuius gloꝛificarꝰ videat oʒ ipme ifoꝛmatuz; nöõtñſub qualiber eiꝰparte. Item qᷓ;uis una8o re lie oculus coꝛꝑalis nõ luceat in qualibet ꝑre ſpecli fracti.nõ tñẽ tota in
ſpẽ viſibilis. Sʒ ꝑ virtutẽ gli 18 m Föt abſtrahere acoꝛpe xᷓi exitis ſub facramẽtoei
1 qualibet pte ſpeculi itegri.ergo 4 ſimili qᷓ;uis coꝛ⸗ pẽm.qꝛ lumẽ coꝛpale nd põt attingere remnõhñ· pus xpi ſit totů in
qualibet parte hoſtie fracte. non oſtie integre. Wötra Inno. de
tem exñtiã alieubi vt in dete d nau Pre habet coꝛpꝰxpi vt eſtſub ſacto. Quod etiã nec per offi. miſ. pteʒ· ¶g Reor ſtate vbipãis ẽ ↄſecꝛatꝰſub torã ſpẽ totũ coꝛperiſtu. ic
miraculũ.ðᷣclaratur ſic. Sicut.n. oculꝰcoꝛpalis ele bi btot⸗ tũ co?p exli nari nõ põt ꝑ qðcũqʒ miraculũ ad vidẽdũ exñtia; enimiraculoſe torũ coꝛpꝰ ſingulis ptib ↄtinet᷑. Et ſubſtãtiarũ ſpũaliũ. nec eſt poſſibile illã repſitari ex parũ poſt ſegtur. Qm̃ in quolcuc preſſpẽs diuica pꝛeſſe ꝑ qᷓ;cunq; ſpẽm coꝛpalem.ſic cum coꝛpꝰchꝛi tur ſub ſingulis ptibꝰ torꝰeſt xpᷣs. Jtẽ coꝛpꝰ eſt ibi P ſti ſit fub ſac̃o ad ſimilitudinẽ ſpũalis exntie in; hoc ꝙ panis trãſ ubſtãtiat᷑ in ip̃m. Sed q̃libet parf tum eſt ibi pᷣmo ⁊ per ſe rõne ſubſtantie.? qtitasñ panis eſt panis cũ ſit totũ homogeneũ.3 qͥlibet ps eſt ibi niſi ꝑcõcomitãtiaʒ dici põt ꝙ impoſſibile? panis trãſubſtãtiat᷑ in coꝛpꝰtotũ. ſed ſub q̃liberptẽ coꝛpalem oculũ per qðcunqʒmiraculum ad Bſubli ſpeciei erat pars ſubſtãtie panis.ergo poſt tã ub⸗ mari vt coꝛpꝰchꝛiſti qð eſt ſub ſac̃o videat. ipoſſi ſtãtiatiõem ſub qualibet ptẽ ſpẽi eſt coꝛpns totum. bile eſt etiam talẽ ſpẽm corꝑalem fieri que ſ it illiꝰ Rñdeo ꝙ coꝛpꝰxpi totũ eſtſp qualibet pre hoſtie exñtie expꝛeſſe reptatia.eiñ ſi alian appet ibi ſpe Si.n.ꝑs ⁊ nõtotũ eẽt ſub ꝑte ſequeret᷑ ꝙ coꝛpꝰxp̃i cies ꝑuuii vel fruſtrum carnis non credo ꝙ illð ſit cõmẽſuraret᷑ hoſtie.cõtentũ. n cuiꝰ vna pars ẽ ſub
coꝛpus chꝛiſti maioꝛes eniʒ ſunt dimenſiones coꝛ poꝛis chꝛiſtiq; ille que ibi apparẽt ⁊ſi apparet vE tibꝰcommenſu re ibi coꝛpꝰxp̃i nõ apparet vt ſub ſacfo. Ande cre⸗ no cõmẽſurat᷑.vt fuperiꝰhabitũ eſt. nec ex dictiſſe do ꝙ illa appentia puuli que ibi alia viſa eſtvr, atur coꝛpꝰxpi in ſacfo cõtineri ab infinitis. q qᷓuiſ ſcribit᷑ in imaginatiõc. velin ſenſu cði vidẽtis. vl cõtinuñ ſir diuiſibile in ptes ſine fine.tamẽ cũ ſunt fieſt realiter extra.nõ credoꝙ ille dimẽſiões fũdã in cõtinuo nõ habẽt actualẽ diſtincriõem inter ſe. tur in dimẽſiõibꝰſpẽi panis. qᷓuis tũc nõ appeant. nee ſunt actu plura ſed vnũ. nde nec dicimꝰaiaʒ nec růc debet fumi ab illo cui aphare· qin appa- eẽ inifinitis in actu q;uis ſit in qualibet pte coꝛp⸗ ret ſub ſpẽ ↄueniẽti pinnane refecriõi. Ad piop ris tota. Ad pmnĩ opindð ꝙ ptes coꝛꝑis xpᷣi habẽt pmdicẽdũ ꝙ nõp oſſumꝰ videre oculo copali illud es diſtinctũ ⁊ oꝛdinatũ in ſuo roto.ſᷓ nõꝑconpr ẽm cõtinentem. vndẽ ex hoc nõ ſeq⸗
ꝙ nõ eſt. ⁊iñilla viſio de quã loqtur Auic. nõẽ ve⸗ tionem ad ſp i ra viſio.ſʒ ſilitudo viſiõis qu accidit doꝛmiẽtibꝰ tur ꝙpartes coꝛp oꝛis ſint inoꝛdinate ⁊ confuſe.
rant᷑ continenti.coꝛpuſ aũt xpi ſpẽi
„
tiðis. ſeu erreductiõe ſpeciei viſibilis ab imatina nem ⁊ que tione ad ſenſũ cõem vbi eſt radix oĩuʒ ſenſu ũ par⸗ tem ſert᷑ ad quãliber ꝑtem panis. ticniariũ. Addð ꝙ oculus nõ videt nem virtutis viſibilis vſq; ad rẽ viſaʒ.ſꝑ plicatiõem ſpẽi viſibilis vſq; ad viſũ. Etpᷣtereaſi neam reflexã. mo mõ fieret vilio adhuc radij viſuales ꝓtendi cõtinua reflexio.i nõpoſſent vſq; ad coꝛpxp̃i vt exñs ſub facfo.kxil nil vnñ. Lů aureʒ ſpeculũ fractũ eſt la vᷣtus viſualis ꝓtẽdi non po dio cuiꝰſupñciesnð tãgit coꝛp xß̃i vt exĩis ſub Ja⸗ cro. Acd ʒmndð ꝙ ad vidẽdũ nõfufficit ꝙ oculus i cies que reflectebat᷑ a ſupe
foꝛmet᷑ ſ pẽ rei viſibil.ſʒ cũhoc regriturꝙ ſit viſibi oneʒ fpeculi diſtinguat᷑ in duas · ſed a qualibet ꝑte le pñs indetermiata diſtãtia ⁊ hitudine ad viſum eculi fracti ſit refexio noua. Si aũt coꝛpꝰxp̃i nõ Pꝛeterea nõ eſt creabilis aliqua coꝛpalis ſpecies eẽt ſub qualiber pte hoſtie ante fractiõem poſt fra
que poſſit coꝛpꝰxpᷣit eſt fub ſacto repñtare e pᷣſe ctiõem nõpoſſet eẽ fenſus ẽt nullo mðẽſublimabilis ad hoc vidẽduʒ illius. Ar?ad partem aliã conced ſicut nec ad vidẽdů erñtiaʒ wůaliũ rerũ. lent ad declaratiõem dõnis.
niculusſertus.
————
Pnſequenter gennde
1
determiato loco quã non tñin qualibet ꝑte h tra ðReoꝛ ſalua fidei maieſtateꝑ
Ina parte continentis? alie partes ſub alijs par⸗
ʒaliqñ vigilãtibꝰex exceſſu foꝛtificatiõis imagina Ad dð ꝙ cum intentio conſecrãtis fertur ad pa
libet pars panis ſir panis implicite ſal⸗ ad qi Adʒdðꝙ il⸗ pptenſio⸗ lud qð videt᷑ iu ſpecuio non eſt imago ſed ipᷣares. ß ꝑmulti Vnde homo reſpiciẽs in ſpeculoſeipᷣm videtꝑ li⸗ ⁊ quia ab vna ſuperficie continua fit
deo in ſpecuio integro nõ vider quia ſupficies ſer niſi mediãte me diſcõtinuara eſt fiunt diſtincte reflexiões.⁊ iõ vna
res videt᷑ plures res.nõ eſt ergo intelligẽdũ ꝙ ſpe⸗ rficiecõtinua per fracti
ſub qualibet virtute fractioniſ enda ſunt.? va
n rirur vtrũ coꝛpus Ecundo queritur n iperindiuiſibili ipius hoſtie Rñdeo ꝙ ñ S nec . arstẽp ʒhm ipum. b phiſi. Püctus non circa hot quẽrũtur duo, Piimo vtx eſtlineanec pars lineeſic 6 nee linea eſt ſup⸗
—

uynibis
mnin
nuiur mnhnitphu wirirmit int Edihnöeminte ſe
2
W
S
ſeies nec pars ſupſiciei.nec fuperſicies coꝛpꝰ nee pars coꝛpoꝛis. Lů ergo coꝛpꝰrp̃i ſub ſact̃o nõ ſit ni ſiin ipᷣa ſpe ⁊ ptibus eius nõ debet concedi g ſit in aliquo půcto nec inſuperficie nec in aliqͥ linea ip̃iꝰ
poſtie accipiendo pũctũ pꝛope ᷣm ꝙ eſtaligd fim
pliciter indiuiſibile.⁊ lineam ſm ꝙeſt longitudo ſine quacũq; latitudine.⁊ ſupficiem ᷣm ꝙpẽ latitu- do ſine quacũq; ſpiſſitudine. õcedendũ eſt tamẽ coꝛpus xßi eſſe ſub ſupficie ipiꝰ hoſtie inquãtuʒ ↄti netur ſub illa ſupſicie.ſed nõeſtideʒ eſſe in ſupſicie ⁊ ſub ſuperficie contineri niſi vocetur eſſe in ſuper ficie eiſe infra ambitũ ſupſiciei continẽtis.ſicut di cimus ꝙ ſpera ignisẽi ſpera lune.qꝛ ↄtinet᷑ ab ea.
rticulus ſeptimus. 1 querit᷑s. pᷣn 0 nſequentei cpali. ciic
Mhoc querũtur duo. P xtrũ virtute ſacramẽri ſacerdos poſſet quantãqᷓ;
materiã conuertere. ⁊ vtrũ vtute ſacramẽti poſ
ſet vnaʒ partẽ eiuſdem hoſtie ſine alia conſecrare hoſtia continua remanente. 3 0 virtute ſacra
Rimo oſtendo menti ſacerdos
poſſet quantãcũq; materiã cõuertere. Sa⸗ kerdos poteſt cõficere tĩ de pane quantũ requiri
vtur ad cõioneʒ fideliũ.nõ tantũ eoꝝ qui tũc cõicg
volũt ſed etiã eoꝝ ꝗ poſtea volent. Sed tm̃ po; mũdus durare ꝙ ad cõicandũ illos ꝗ cõicare vM
lunt 7 volent requireret᷑ de pane tĩ qᷓ;tũ mõ eſtĩ
mundo.ergo ſacerdos virtute ſaci poſſet conuer tere totũ panẽ mundi. Item ſi eſſet determinata ᷓᷓ;titas vltra quã non poſſet.cuʒ illa non ſit nobis certa.incertũ eſſet quãdo ſacerdos vere cõſecrar̃t qð falſuʒ eſt. Contra ſi poſſet qᷓ;tãcũq; materiam cõuertere tũc poſſet ſubſtantiã totius panis můdi
totius vini tollere.⁊ ſic facere ꝙ nõ effet in mun
do neqʒſubſtantia panis neq; ſubſtantia vini qð abſurdũ vã. Jtem nõ eſt ↄceſſa facerdotiptãs cõ⸗ ſecrandi niſi cõfoꝛmet intẽtionẽ ſuaʒ intentiõi iſti⸗
tuentis. Sed xp̃s inſtituẽs B ſacfm nõ inſtituit ip;
ad hoc vt eſſet cibus ventris ſed mentis.ergo fa⸗ cerdos nõ põt connertere panẽ vltra hoc qð requi ratur ad ſpũaleʒ fideliũ refectionẽ. Ad iſtã qõneʒ dicunt alig ꝙ cũ de integritate ſacfi ſit intẽtio im⸗ plicita vel explicita faciendi qð facit eccia.ſen il⸗ lud ꝙ ſacfm inſtituens intendebat ⁊ ecctia nõ iten dat tranfubſtantiationẽ panis niſi ad cõionẽ fide⸗ liũ.⁊ ad xpi paſſionẽ memoꝛandũ ſacerdos tiñ ⁊ ñ plus põt tranſubſtãtiare de pane qᷓ;tuʒ requirit ad
cõioneʒ fideliũ. Añ vbi eſſent tot fideies cõicandi
per vnuz ſacerdotẽ ꝙ totus panis de foꝛo adß re⸗ quireretur ille ſacerdos totũ panẽ de foꝛo ſił poſſʒ tranſubſtantiare.ſi etiã ſacerdos panẽ vellet tran
ſubſtantiare ad b tñ vt ip̃m vtꝓijceret in lutũ. vl
aiqʒ aliud dedecus fieret ſacfo.dicũt ꝙ talnõ trã ſubſtantiaret.qꝛ non eſt veriſſile xpᷣm dediſſe ptã⸗ tẽ ſacerdoti in pꝛeiudiciũ ⁊ irreuerẽtiaʒ ſacfi nec talẽ qualeʒ ſabiẽs dictaret non eẽ donandã nec di etandã. Sed cõtra h̃arguũt alij ſic. Si ſacerdos poſſettranſubſtantiare de pane tiñ ⁊ nonplus niſi quantũ requirit᷑ ad cõionẽ fideliũ. aut intelligit᷑ de oibus delibus.au de ſidelibꝰti quiꝑipmcõ
municandi ſunt illa die q̃ cõfecit. aut de illis ⁊ alijs ſil qui per ip̃m poſtea ſunt cõicandi.nõ pÿ mõ quia tůc exñs in ceclia ſua poſſet ſil cõficere panẽ ciuita⸗ tů multaꝝ qð irrationabile vẽ. nec ꝛꝰ modo.ga vt di de ↄſe.di.⁊. Pꝛeſpyter. Pꝛeſbyter euchariſtiã ſemp habeat paratã vt qũ quis intirmatus fnerit ſtati eñ cõicet.ne ſine cõione moꝛiatur.nec ʒꝰ mo⸗ do qꝛ cũ incertũſibi ſit quot ꝑipᷣm cõicandi ſint in certũ eſſet quantũ de pane cofcere poſſet. Pꝛete rea cũ vna hoſtia ſufficeret ad cõicandũ plures cũ ſub qualibet pte hoſtie ſit coꝛpus xp̃i totũ.ſin ðᷣpol ſet de pane conuertere niſi tm quantum ſufficit ad cõioneʒ illoꝝ quos hʒ cõicare nò poſſet ꝓ quoliber cõuertere hoſtiaʒ vnã qð flin eſt. Pꝛeterea ſi ab luẽs puerũ ſub foꝛma verboꝝ debita.⁊ intẽdenſfa cere qð facit ecclia.qᷓ;uis in ſpãli intẽdat ſacfi ðᷣde cus ⁊ credẽs dãnificare illũ quẽ baptiʒat ve cõfert baptiſmi ſacf̃m vt paret ex ſuꝑiꝰ dictis de baptiſ⸗ mo.ergo ſilr ſi ſacerdos ſuꝑ debitã materiã dicat verboꝛũ foꝛmã ad trãſubſtãtiã de inſtituta intẽdẽſ explicite vłiplicite per Bibi eẽ coꝛpꝰxp̃i q;uis vlte rius itendat ſacfi irreuerẽtiã ⁊ dedecus.nec inten⸗ dat illud ſacfm adminiſtrare fidelibus nihilomi⸗ nus vere cõficit vt ṽ. Ille.n.intẽtiões cõſequen⸗ res.ſ.itentio remẽoꝛãdi paſſionẽ xpi ⁊ cõicandi ſi⸗ deleſnõ ſũt neceſſaria ad eẽntiã facri. Aergo alij dð ꝙ ſacerdos tĩ põt de pane trãſubitãtiare qᷓ;tuʒ trãſubſtãtiare intẽdit.dů tů totũ illud piis ſit coꝛaʒ ipᷣo. exñs.n.in cãpis nò poſſet trãſubſtãtiare pane in ecclia qꝛ ad hoc nõſe extẽdit foꝛma ſact̃i.ꝙ patʒ ppnomẽ demõſtratiuũ fãciẽs aliquo imõ demmon⸗ tratiõem ad ſẽſũ que ẽ reſpectu rei pñtis ipi demõ ſtrãti. Qui vult tenere hãc opiõnem põt dicerc ad pun oppꝙ maioꝛ nõ eſt vera.qꝛ vnus ſacerdos nõ põttot ſpẽs panis demõſtrare pitiatr quod re⸗ greret᷑ ad cõicãdũ oẽs fideles. Ad ⁊mpʒ ſolutõ ex dictis qꝛ certũ eſt nobis ꝙ còſecrare poſſumus to⸗ tũ panẽ quẽ ſeſibilr demõſtrare pñtẽ poſſumus. Si aũt ſacerdos panẽ trãſubſtãtiet idiſcrete vel iten⸗ dẽs aliqð dedecus ſacfi virtutẽ ſacfi nõ ipedit ſed aĩam ſuã ledit ptãte ſibi data abutẽdo. Ad arad ptem aliã pʒ ſolutio ex dictiſ in opiõne. Aui vult tenere pꝛimã opiõem ꝑ ea que in ea narrata ſũt ſa⸗ tis ꝑʒ via ſoluẽdi argumẽta ad vtrãqʒ ꝑtem. 10 F vu virtute ſa⸗ — Ecundo querit qurirte⸗ dos poſſct vnam parteʒ eiuſdẽ hoſtie ſine alia conſecrare hoſtia continua remanente. Et vt ꝙ nõ. Sacerdos nõ põt cõſecrare panẽ qui nõ eſtĩ actu ſed in potktia tm.ſed partes hoſtie cõtinue ii ſunt in actu. Si. n. partes in cõtinuo eẽnt in actu quodlibʒ cohtinuũ actu eẽt plura tora.ergo nõ põt cõſecrare aliquã partẽ hoſtie niſi cõſecrãdo hoſtiã totã. Iteʒ tota ſubſtantia panis vnins hoſtie eſt ſub qualibʒ parte qᷓ;titatis illiꝰ hoſtie.qꝛ ſubſtãtia panis perſet᷑ inextenſa. Sʒ qð perſe eſt nõ extẽ⸗ ſuʒ nõ extendit per aliud accũs ſupueniẽs ei natu- ra poſterius eo:ſed cõſecrare hoſtiã eſi ſi ubſtantiaʒ anis ſub qᷓ;titate contentã in coꝛpꝰxpi cõuertere Sñ ſacerdos poſſet vnaz partẽ hoſtie ſine alia cõſe crare edẽ ſubſtantia pãnis cõuerteret᷑ ſilin coꝛpꝰ xpi ⁊ noↄuerteret᷑ qð contradictionem includit. Sedð fiſacerdos tenererjduas hoſtias ĩ manu ⁊ intenderet cõſecrare vnã ⁊ nõ aliam cõſecraret e 4

vnã ſinc alia.ð a ſimiliſi intendat ſecrare vnam ſreſſe poteſt cum alio coꝛpoꝛe · Reſpondeo ver⸗ 3 bu magiſtri intelligit aut de palpabilitate coꝛpis
teʒ hoſtie.⁊ non aliã cõſecraretur vna? non alia. iSrt anibile ui 3 Rideo ꝙ aut ſacerdos intẽderer cõ ſecrare vnã ꝓ illo ſtaru quo fuit coꝛꝛuptibile q;uis modo nò ſit ꝑteʒ hoſtie detmiate vt pote detmiateillãq̃ est ad tale necmn celo nec ſub ſacramento. Aut de palpabi
litate.q̃ voluutariẽ oſiditſe palpabilem ad oñden
dextã vłdekmiate illã qͥ eẽr ad ſiniſtrã. aut itẽderet l ditle h cõfecrar vnã medietatẽtii deferẽdoitẽtionẽ ſus dum veritaten coꝛpoꝛee nate que tamen palpabi deimiate ad vnã ſignatã. Pꝛio md credo ꝙpoflet litas ſibi conueni nõ poteſt vt eſtſubſacio. Zund
vtute ſacram̃ti cõſecrar vnã medictatẽ ſine alia. q autem verbum Bre ibi allegatum inrelligenduʒ
cũ ad cõſecrationẽ materie debite nõ tĩ regrat oꝛ eſt de palpabilitatẽ quẽ eſt per quatuo? qualitates
doĩ cõſecrãte ⁊ fõma vᷣbox ðᷣbita.ſʒ itẽtio faciendi pꝛimas que ſunt caliditas frigiditas hůiditas 7ſi fup illã mat᷑iã qð fac ecclia ñ opabũt᷑ vᷣba niſi ſuꝑ il citas. vel per qualitatẽ cauſatas eꝝ illis. Lelum
ũ medietatẽ hoſtie ad qᷓ; pciſe fert mõ fup̃dẽo itẽ enim quãuis materialiter ſit icoꝛꝛuptibile alioino tiocõſecrãtis· ⁊mõ dico ꝙnðcſecraft. vn prẽ palpabilitatis palpari poſſet ñ homoi coꝛpoꝛecoꝛ
alia.qꝛ vᷣtus ſãctñ plꝰ fſpiceret vnã ꝑtẽ qᷓ; alia. ꝛnptihili eſſet ita pꝛopEꝙ cum manu poſſet ipſum
Vũ aut ꝙtraq; medieras conſecraret᷑ aut nulla. Et tangere. Si. n. niteretur cum manu ipſum diuide
qꝛ nõ ṽꝙ vtraq; ↄſ ecraret᷑.qꝛ tunc ↄſecraret tota re.vel manum iutus ponẽrẽ ſentiret ꝙ cclum reſi
tam beh poſſet
poſtia. ⁊ egoponoꝙ ñ itẽdat ↄecraf totã hoſtiã. ſð ſteret ei. quia per nuilamcreatam Vu oſl medietarẽ tm. vñ ꝓbavile ꝙi cãup̃dẽ nulla ꝑs p; duidi. Sed pꝛopter hoc pꝛopꝛie lodn do nõ eſt dẽe hoſticpſecraret. reales. npatiões ũſuntciyca intelligendun ve palpabititãte. duanuhn vit ſingularia vagaſ circa ſingulria detmiata.⁊ iõ ꝙ palpabile dici. De pane fit xpi caro. non ed intelii ꝙitẽtio ad q; fegt realis opatõ aliqd determiatũ? gendũ ꝙ panisſit marer coꝛpis xpi. S; Pit iſti?
conuerfattonis terminꝰ a quo. Qucdam alie auc⸗
detmiate ippiciat. Adpĩoppn dð ꝙ qᷓ;uis pres rmi— ↄtinuiñ ſit actu rota.ſedi potẽtia.tñ fũt actu ꝑteſ? toꝛitates quẽ ſint in litera exponentur di ſequenti z fůt ĩ actu ꝑ actualitatẽ totiꝰ. Vñ ñẽ irelligẽdũ ꝙ pã in qõnibus qꝛ wi allegabuntur· hdeſn tes ↄtinui ſintĩ potẽtia.ſicut dicimꝰꝙ ĩ matia deriſ F x 5 ₰ nit eſt foꝛma ignis i potẽtia. exũtes.n.i ↄtinuo n Ai tatẽ hñt ꝑ qᷓ; ſunt actu ptes ⁊ i potẽtia tota. Vñꝑſo 5 gutem queritur ⁊c. Superius legtodic lũ diniſionẽ fiũt actu tota. Zd ꝛm dðᷓ ꝙ maioꝛẽ fla 6 determinauit migi de tous qic loquẽdo ð tota ſubã panis idiuiduali.qᷓ;uis ſub q̃li ſacram̃to euchariſtie quo ad eieſſe.b nncipüeſe vʒ pte oſtie ſaluet᷑ tota ſpẽs pãiseoꝙ q̃libʒ ps pa determiatð eoq ad eius fier Et di japinſon
nisẽ pãnis. Vñ aũt dicis ꝙ illð qð ẽ iextẽſũ ꝑ ſe nõ nuideruri ptes tres. Pꝛimo determi pinre. exxẽdit ꝑ aliqð accũs ſupneniẽs ei natura poſteriu nat mgf de cõfectõe. ꝛ ð cõſequitibus ad cõtec⸗ jnnribn eo. dico ꝙvuʒẽ ſicut p cãm efficiẽtẽ. Sʒ tñ bñ extẽ tionẽ di ſequẽti. ibi. Si autem queritur ð accntibꝰ poſbieniip⸗ dit ꝑ alð accñs ſicut ꝑ cãm fõmalẽ. Sicut.n. dici⸗ ʒo de ptãte cõficiẽtis di·i ibi. Solet etiã queri. imſenibl mus ꝙ hõ ſit albus ꝑalbedinẽ. ñ ſicut pcãm effice Primait. Pꝛimo detemint ð cõfectone qᷓ;tů nun Liin entã.ſ qꝛalbedoẽ fõma pq;ẽ albus ſic dicius ꝙ ſu ad actũ trãſnbitatiãdi. ⁊ q;tũ ad matiã.ibi. Sub inie pãẽ ertẽſa qᷓ;titarẽ ñ ſicut ꝑcãm efficiẽtẽ. ſʒ ſicutꝑ alia autem ſpecie. rimai duas. Pꝛimo veri mnipnisn foꝛmãp ẽ extẽſa.B. n. accñs cãtur ĩ ſubſtantia ꝑß tatẽ determinit· ⁊ falſas opiones repꝛobat ibi. inispern ꝙ extẽcẽs ꝑtes ſubẽ ſirexñtes explicat eĩ ſeiuiccm Quidam vero. Pꝛia i duas. Pꝛimo determinat tüepnsilt ip̃as acuati ñ diſtiguẽs. Aim ad ptẽ aliã ga cõclo gd ſciendũ.⁊ qůo loquẽdũ.ibi. Mec tñ cõcedũt. A inouicta nis ↄcedẽdũẽ qᷓ;uis illũ q velet tenere priũ ñ coge la psi qua repꝛobat opiones falſas diuidit᷑ iĩ duas. nömulicog ret. qꝛ duaꝝ hoſtiax q̃lzẽ actu vnñ totũ.nec actus⸗ Pꝛio eas recitat.⁊re ꝓbat ibi. Sʒ ꝙ nonit. Illa nucinein
litas pcᷓ vnaẽ in actu depẽder ab actualitatep 6 ps in qua determinat de cdfectione q;tum ad ina eien
tariã diuidit᷑ in duas. ꝛmno determinat ð his wpömn
aliaẽi actu. ptes añt ↄtinui nõſůr actutota ⁊NVnae
d ſacfi eẽ. 2 de eo ꝙ ꝑtinet ad bñ eſſe 1
actualitgS pq om̃s ptes ℳ n ai 2Mtſirbus vol „Arc Mõßcõpus ꝙ vide ibi. Adud vo⸗ ia inꝛ. M oñdit qirpus Vol R lrca litteram tie iccꝛpusi ub itanobis ſumi ſubulaſpe q ſub duplici ibt. inturie õcẽndi quẽ vidẽtis. In vnoloco eẽ oʒ. B Sʒq̃ ritur ſub duplici. Jila psq̃ icipit ibi- Aquã iöttrgmdi itelligeduẽ de mõ eẽndi qño cõꝛpus xp̃jẽ alicubilo vo diuidituri?. ß oñdit quare aduq vino debet inoſ oeucharcſtia ppto dʒ diſpẽſari
cair ⁊ ſuppoita diuina oꝛdinatione qᷓ oꝛdinauit illð appõi. quomod coꝛpñ elocair niſii vno locorm̃ waro vʒcarie ibi. Euehareſtia auog ⁊ ſanguis ſacfm eſt ſanguinis.i.ſpecies pãis ſub qᷓ irticuinsprimus. ↄtinet xpi caro ſacfmẽillinsanlð⁊ ſpẽs vini ſub Irca hanc diſtinctionem querendũ ꝗᷓↄtinetſãguis ſacfmẽ illiꝰ ſãguis. arne ⁊ ſãguie. FCA A eſtpꝛincipaliter de. i.ſpᷣe pãis ⁊ ſpᷣe vini. vtroq; iuiſibili xirelligibi ſpi imo de conuerſationc ſeu ð tranſubſtã rituali.ꝙ iõ dr̃.qꝛ ſub ſp̃e pãis ⁊ vini eſt coꝛpꝰxpi⁊? tiatione· ꝛo de materia. ʒ de aque appoſitione ſãguinis aliquomõad ſilitudinẽ exñtie rei ſpiritus cum Vino· 4* de ſacramenti huius diſpenſatio⸗ lis iq;tũẽ ibirðe ſubẽ pᷣmoxpſe⁊ riralnonniſip ne. xirca pꝛimus queruntur6. Pꝛime vtrũſubã cõcomitãtiã ⁊ẽt qꝛibi oculo coꝛpoꝛali videri non panis? vini conuertatur in eoꝛpus? ſanguinem it jidq põt coꝛpꝰxpi viſibile ⁊ palpabile. tra Wre. in Ipi. 0 vtrum tota ſubſtantig panis conuertaturi jntewöhi oml.ſuꝑ illð Jo.penl. Cũ eet ſero:ẽ. Coꝛꝛũpi necet totam ſubſtantia coꝛpis. ʒꝰ vtrum in iſta cõuer⸗ inter ſet palpat qðꝛ paipariũpörqðñcorrüpit. Neni ſirion znihiletur fubãpanis.“ vtrũilla cõuer be pilẽ paipavile qð aliquom ñ reſiſtat tãgẽti. Scd ſio iatiiſtäti. 5* vtrum illa conuerſio ſit mutʒ rii coꝛp x̃i cũſt giicatñ reſiſteret cuicũq;coꝛpiqꝛ tio. 6o vtrůſit mirabilioꝛ oibus alis mutatiõibꝰ

Lj.
0) Rmo oñdo ſhuetantincotp⸗ anguinẽ xpi. Dẽ qð ↄnertit in aligd pꝛe⸗
exñs ↄuertit in illud ibi pꝛeexiſtit. Añ nutrimẽtuʒ huertitur in coꝛpus in loco vbi eſt qñ nutrimẽtum eiaduenir. Sʒ ſi ſubã panis ↄuerteret᷑ in coꝛpꝰxp̃i cõnerteret in aligd pᷣexis in celo.ð ↄuerteret᷑ ĩ coꝛ⸗ pus xpi put eſt in celo.qð ipoſſibileẽ. qa nulla res nertit niſi vbi pñs ẽ.panis aũt in celopñs nò eſt Itẽ oĩs ſubã in quã alia ↄuertit auget᷑. Sʒ coꝛpuſ xpi n auget᷑. ð ſubã panis in ip̃m nõ vertit᷑. Neʒ pᷣdcã ↄuerñio nõẽ ↄueniẽs ſacfo nec inqᷓ;tů eſt ſigm qꝛ ſubã panis magis reptat coꝛpuspi qᷓ; accñtia eius. nec inqᷓ;tũ eſi cã. qꝛ cũ deus poſſetfacere vuũ coꝛpus in diuerfis locis vt ſupius hituʒ ẽ.⁊ vnuʒ coꝛpus cũ alio. poſſet facere coꝛpus xp̃i eẽ fub ſpe panis abſqʒ tranſubſtãtiatiòe panis in iß̃m.ð ſup⸗ flua eẽt ip̃a ↄuerſio. Itẽ talis ↄuerſio ꝓbari nõ po teſt ꝑrõnẽ neq; cognoſcit ꝑ experientiaʒ neq; pꝛo⸗ bari põt ꝑſacre ſcripture auctoꝛitatẽ.nec foꝛma ſa cramenti talẽ expᷣmit ↄuerſionẽ.gᷓ temcrariũ ẽ ta⸗ lem ponere ↄuerfionẽ. Contra Inno.de offõ miſ⸗ ſe. pte.ʒꝰ.c.ib ⁊.ĩ. dicit. ꝙ panis tranſit ĩ cãrneʒ Itẽ Hu. de ſacr.liꝰ.⁊pte gꝰ. c.ꝙ. Vera panis? vera vini ſubã in verũ coꝛpus?⁊ ſanguinẽ xp̃i ↄuer titur. Ad iſtaʒ qõnẽ vt refert dñs Inno.ic.pꝰ pꝛe allegato.dicũt quidã ꝙ ea rõne diĩ panis cõuerti in coꝛpus ꝙp̃i. qꝛ coꝛpus ſub eiſdẽ accũtibꝰ loco paniſ incipit eſſe.ſicut di a grãmaticis ꝙ a.mutat᷑ in e. cñ a pñti foꝛmat᷑ pꝛeteritũ.vt ago egi.qꝛ loco a po niture. Sed ↄtra ſic arguũt aliqui. Loꝛpus xp̃i ef ſicitur ſub ſac̃o abſqʒ ſui mutatiòõe. Sed eiß im poſſibile niſi ꝑ ↄuerſionẽ alicuius in ip̃m.qꝛ ali per ſunz fieri ſub ſact᷑oſe hãet.ali·nunc qᷓ; pꝛius qð eſt mutari. Cñ zↄuenientiꝰſit ſubãʒ panis in im con
nerti qᷓ; in aliqð aliud.ſequit᷑ ꝙ fiat ſub ſacfo ꝑcon
uerſionẽ panis in ip̃m. Alij dicũtꝙ manetſubſã tia panis.⁊ per virtutẽ diuinã cſficitur coꝛpꝰ pñs ſub ſpᷣe panis ſilcũ ip̃a ſubã panis. Sed ↄtra hãc opinionẽ eſt rõ adducta ʒ pꝛecedentẽ. Sed qꝛ illa
võ nõ multũ cogeret tenentes opionẽ ʒriã pꝛedcãʒ
qꝛ tuuc interimerẽt minoꝛẽ.⁊ dicerent foꝛte ꝙ quã nis coꝛpus incipiateſſe ſub ſpe ſub qua pꝛiꝰ ñ erat nõ ꝑppb mutatur qᷓ;uis nihil ↄuertatur in ip̃m.qꝛꝑ ð non deſinit eſſe vbi pꝛius erat. ⁊ ſi vocet᷑ muta ri nunc pꝰeſſe ſub ſpecie ſub qua pus nõ erat. tunc
æriã mutaret᷑ ſi fieret ibi per ↄuerſionẽ panis in ip̃;
Et iõ alr argucndũ. eſt cõtra opiniones pꝛedcãs. Pꝛimoſic de pane? vino dĩ in canone miſſe qð ſt coꝛpus ⁊ ſanguis.xp̃s etiã in inſtitutiõe huius acfi non dixit. Mic eſt coꝛpus meũ.ſed eſt coꝛpꝰ meuʒ. Pꝛeterea ſi ſubã panis remaneret vt dicit alia opinio.ſumẽs ſactm ieiunus nõ effet. qꝛ ſub ſtantiaʒ panis ſumeret.⁊ ſicut ꝑ ſtatutũecclie qðẽ vt nullus facerdos celebꝛet nifi ieiunus ⁊ ſic vni acerdoti nõ liceret bis ſumere hoc ſachm vna die qð falſuʒ eſt. qñq;.n.licite in die celebꝛat duaſmiſ as. Dicendũ ð ad qõneʒ ꝙ ſubã panis cõuertitur inſubãm coꝛpis xp̃i.⁊ ſubã vini in ſubãm ſanguiniſ B. n.tenet cõis theologoꝝ doctoꝝ opinio ⁊ meri⸗ to.qꝛ hoc ſacꝛatiſſime fideixpiane ↄcoꝛdat.⁊ ſacre ſcripture.⁊ ſnie ecclie. vt aqʒ ꝑ ea que ↄtra aliã opi nionẽ adducta ſunt. di etiã de ↄſecr.di.⁊; Panis 2k. ⁊ ſumptũ eſt ab Ambꝛo.liꝰ. de ſacra.ꝙ vbi ac⸗
Pꝰ
ceſferit ↄſecratio de pane ſit xp̃i caro. Pꝛeterea de ↄſecr. di. ⁊ Quia coꝛpus.⁊ ſumntũ eit ab Suſe bio emiſſeno. Juniſibilis ſacerdos iuiſibiles crea turas in ſubſtantiã coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ſui verbo
ſuoſecreta ptãte cõmutat.magt etiaʒ di.io. huius
quarti in fine dicit ſubſtantiã panis in coꝛpus Vi⸗ niq; ſubãm in ſanguinẽ cõuerti.⁊ʒ.c.iiꝰ.diẽ. ꝙ p ↄſecrationem non eſt ibi ſubſtãtia panis vel vini. Er dictis expꝛeſſe pʒ ſacrãſcripturã? eccliaʒ Am nſiñ ⁊ Euſebiũ Emiſſenũ.⁊ magfm niax. tener ſubãm panis in coꝛpus xp̃i.⁊ ſubſtantiã vini in ſan
guinẽtranſubſtantiari. Adpꝛimũ in opp cuʒ diĩ
ꝙ omne qð conuertitur in aliqð pꝛexis ↄuertitur in illud vbi pꝛimo p̃exiſtit ⁊c. dico ꝙ verũ eſt duã⸗ do illud quod conuertendũ eſt ↄiunctũ eſt reii quã ʒuertendũ eſt vt nutrimentũ coꝛpoꝛi. Sic aũt nõ eit in pꝛopoſito. vnde ſubſtantia panis non coer
titur in coꝛpus chꝛiſti niſi vbi pꝛius erat ubſtãtia
panis. Impoſſibile eſt. n.cſſe conuerſionẽ vbi non eñ illud quod conuertitur. Ad? dð ꝙ cuʒ dicit᷑ ꝙ omnis ſubſtantia in quã alia ↄuertitur dugetur.
ẽ. dico ꝙ non eſt verũ quando fit conuerſionõ Eᷣm
vnioneʒ.ſep ſm tranfubſtãtiationẽ qualisẽ pᷣdcã conuerſo.im enim Inno.de officio miſſe pate.ʒ⸗ c.ib. Si eni natura poteſt conuertere nutrimentũ in carneʒ aqſqʒ hoc ꝙ ibi ſit plus de eſſentia fõme carnis qᷓ; ante. vt dicunt alqui initentes Phi. di ceuti pumo de generatione ꝙ partes ſecundũ foꝛ⸗ mam manent.⁊ partes m materiam fluunt?re Ruunt. facile eſt credere ꝙ diuina potentia que in Kinita eſt poteſt ſubſtan:iam panis in ſubſtantiam coꝛpoꝛis chꝛiſti conuertere abſq; hoc ꝙ in coꝛpoꝛe chꝛiſti ſit plus de ſubſtantia vel de quantitate quã ante. Ad ʒm dicendũ ꝙ dato ꝙ deus poſſet face⸗ re coꝛpus xp̃i fimul in pluꝛibus locis ſine cõuerſio ne alicuius rei in ipſum:non tamen eſſet ita cõgru
um hoc fieri ſicut per conuerſionem ſubitantie pa
nis in ipſum.quia ſi ſuhſtantia panis remaneret. er hoc heretici faciliter ſuadere conarenrur.ibinõ eſſe coꝛpus chꝛiſti. Vnde cõis opiniolonge eſtre⸗ motioꝛ ab illo erroꝛc qᷓ; illa que dicit ſubſtantiã pa nis remanere. Ad 4n dicendtm ꝙ talis conuer ſio pꝛobari poteſtper rationem ſuper fidem funda tam vt viſum eſt.⁊ etiam per ſacramenta aucto- ritatem.quia foꝛma a chꝛiſto tradita hoc oſtendit Si enim ſub ſacramentoeſſet coꝛpus ſuum abſq; conuerſione panis in ipſum nõ dixiſſet. Nocẽ coꝛ⸗ pus meum.ſed hic eft coꝛpus meum.quia dicẽdo HMic eſt coꝛpus meum demonſtraretur ſubſtantia panis ſub ſpeciebus contenta — vtruz tota ſub Ecundo querit ſuene uertatur in totam ſubãm coꝛꝑis. SEt vĩꝙ non foꝛma ſubſtantialis panis nõ cõuertitur ĩma teriaʒ coꝛꝑis rp̃i.quia in illam conuertitur mate ria panis. nec in foꝛmã cũilla ſit aĩa intellectiua. nõ conuertitur in ſubſtantiam coꝛpoꝛis. Item ſe cundũ Phi.⁊methaphiſ.ᷣm antiquam tranſta- tionem materia de ſe.nec eſtq̃lis. nec eſt quauta. Sed ꝓnomẽ demõſtratiuũ nõð demonſtrat aligd niſi ſit quale vel quantũ. ergo non demonſtrat ma teriam ſed nihil cõuertitur niſi quod per hoc pꝛo⸗ nomen hoc demonſtratur.cũ materiaſit de eẽn⸗ tia panis. non conuertiaur tota ſubſtantia panis

in eoꝛpus xp̃i. Item pꝛopinquioꝛ eſt materia foꝛ⸗ me⁊ econuerſo·q; quantitas ipius ſubſtantie. Sʒ per tranſnbſtantiationẽ panis in ſubſtantiam coꝛ poꝛis eſt quantitas ſub ſacramẽtoper concomitã⸗ tiam.ergo multo foꝛtius ſufficit conuerſio ſolius matie vel foꝛme in ſolã materiã vel foꝛmã coꝛpis xpi. ad k vt oia aliaſint fub lacto. Jẽ illðẽ mate⸗ ria fubẽ coꝛꝑee qð. reciß foꝛmã ſubãlẽ coꝛpeã. ſʒ ctitas ẽ hꝰ vt oñdã. ʒ q;titas pãis ẽ materia eiꝰ. ſʒ qᷓ;titatas panis remãet pꝰↄſecrationẽ. cũ ma⸗ teriapãis ſit de eiꝰ ſubã.tota ſubã panis nõↄuerti tur in coꝛpꝰ xpi. ꝓbatio mioꝛis. Si foꝛma ſubãli coꝛpoꝛea pᷣꝰ recipet᷑ in nõ qᷓ;ton depẽderet eẽ ſub ſtãtiale cõpoſiti ã qᷓ;tiiate. qð falſuʒ ẽ.qa aliter ſið
us deſtrueret totã qᷓ;titatẽ mundi poſſet tota ſubã
můdi nãtj remanere in ſuo ſuvãli eẽ qð nõ vã vex Cõtra fᷣm Mhi. pᷣ.ce.⁊ mũ.cũ dico bcelũ.ſignifi co foꝛmã cũ mã.ð ß ꝓnomẽ demonſtrat poſitũ ex materia ⁊ foꝛma.ſʒ illnd ↄuerti qðph ꝓnomenß demõſtrat᷑.& tota fubã panis in ſubãʒ coꝛpoꝛisLpi ʒuertit. Jtẽ cũ ſpes ſit ſacm coꝛpis xptin ediate dʒ ip̃m repñtare. Sʒſi aliad remaneret ð ſubãpa nis illð imediatiꝰ repitaret qᷓ; xpi coꝛpꝰ. Inihilð ſubã panis dʒ remãere · ſʒ tota ↄuerti. Rñceo ꝙ tota jubã panis ↄuertit᷑ in ſubã coꝛpis xpiitã ꝙmn teria in materiã.⁊ foꝛma in foꝛmã. nõ in illã ꝑ quã coꝛpꝰhẽt ↄpletũ eẽ.qꝛ illa eſt aĩa intellectiua.ſedin foꝛmã coꝛpoꝛeã incõpletã ꝑ auã coꝛpꝰ hẽt incõple⸗ tů eẽ ẽt in gradu coꝛpeitatis q;uiſ aũt vᷣsiſtituere potuiſſet ꝙ coꝛpꝰſuũſieret pñs ſub ſacto ꝑ ↄuerſio nẽ ſolius foꝛme vel ſoliꝰ materie panis in iß̃m vt oñdebat in opponẽdo.vñ magis voluit inſtituere gſieret ꝑ ↄuerſionẽ totiꝰ ſubẽ panis· ¶ magis juit ↄgruũ ꝙ tota ſubã coꝛpis ibi itꝑ ↄuerſionẽ ma rerie ⁊ foꝛme paniſ.q; ꝙ foꝛma eẽt ibi pxpſe⁊ma teria ꝑ cõcomitãtiã vreconuerſo. Adpi opp pʒ ſolo ey deis in qõe. Adꝛ dð ꝙ ß ꝓnomẽß bñ demõſtrat illð de cuiꝰ eẽntia nõẽ q;titas nec qᷓlita dů tñ ſit inb qᷓ;titate vel ſub qualitate. Vñ t ſupi us viſus eſt.li.ß demõſtrat ſubãʒ ↄpoſitã pñteʒ. vł quaſi ſtatiʒ futuraʒ ſub hac ſenſibili qßtitate. Ad ʒm pʒ ſoto ex deis in qõne. Ad 4n dð ꝙ alig alñ exiſtimati ſunt qᷓ;titatẽ eẽ materiaʒ.ſʒ illa opioẽ 5 Phi. auctoꝛitatẽ. qpᷣ methaphi.bm nouã trãſla⸗ rionẽ dicit ꝙ ð ſe matiañẽ q̃lis nec qᷓ;ta. Quãtitas añt eſt q;ta. ẽẽtõ cðeʒ doctoꝝopionẽ. Et ẽt ʒᷓ expiẽ tiaʒ. qa hõ põt eypiriꝙ cũ aligd ↄdenſa mioꝛ effi⸗ citur qᷓ;titas eiꝰ manẽntetora materia q̃pᷣerat in co.qr m Phi.pᷣ phiſi. eẽntia materie cuiuſlibet reiẽ nãtr ĩcoꝛruptibilm ſe totã. ⁊ ßᷣʒ quãlʒ eiꝰ pteʒ Mꝛeterea matia ẽ de eẽntia ſubẽ coꝛpee. Subã aůt coꝛpea ↄꝰdẽſari põt manẽtetotã ſubã eiꝰ. Mꝛ
tereaerpithõ qᷓ;tiratẽ cẽ q;dãfoꝛmã. actnali n. vi fů mouʒ qᷓʒuis mediante coloꝛe. materie aũt talis
actionð põt ↄpetere. eſt.n. n pure paſſiuuꝝ.qᷓtñ eſt er ſe. Wõtra etiã pꝛedcãʒ opione arguit᷑ ꝑrõ⸗ neʒ. Ey materia? foꝛma ſubãli ↄſtituit᷑ vnũꝑ eẽn⸗ tiã. exqᷓ;titate ⁊ foꝛma ſubãlis nõ ↄſtituit᷑ vnuʒ
peẽ̃ntiaʒ.ẽ.n· quedã actualis naturacuip ſe ↄuẽit
eẽ inſpᷣe eadẽ qᷓuis ſit diuerſaꝝ ſubãxꝝ in ſpe differ entiũ cx tali añt natura ⁊ ſubãli foꝛma nõpõt ↄſti tui vnñ ꝑeẽntiã. Dicẽdũꝗᷓ ad armn ꝙ qᷓtitas non eſt materia.nec vt dñt aligẽ pᷣcedẽs oꝛdie nature oẽʒ foꝛmã ſubãlẽ in materia. b.n. reꝓbatũ eſtli⁊
yt ſit in ſubiecto.
Ani.
Sʒdaccis q imecigt⸗ int oia via accitia ines ſnbẽ coꝛꝑee.nec tñ ex Bfegtur ꝙ abſq; ea coꝛpꝰ að
eſt ſubã poſſet remanere in ſuo naturali eẽ. ꝙ ſic eſt oꝛdo nature a ſuo ↄditoꝛe inſtitutꝰ vt ſubã coꝛpe⸗ 4 ſuis ꝓpꝛijſ paſſiõibus ſepariñ poſſit. Etp̃terea uis quels qʒtitas pᷣſupponar innaterin aliquaʒ foꝛmã ſubãleʒ incõpletã. ſeu aliquẽ gradum foꝛme ſubãt incõpletũ tů ſemp vel qñq; cõpletiua foꝛma ſubſtantie coꝛpoꝛee pᷣſupponit oꝛdie nature in ma teria aliquaʒ dimenſionẽ ſaltẽ interminatã. cuius ↄplexio? terminatio pᷣſupponit oꝛdie natureima teria cõpletas foꝛmaʒ. Cõplera düt foꝛma deſtru⸗ cta vel epata ↄpoſitũ naturai reſoluit᷑ ad matiaʒ qa ſtabilitas exiſtẽdi eſt in cõpofito ꝑ ↄplementuz. am grm ad pteʒ aliaʒ. qᷓuis gra ↄcluliois poſſet cõ cedi.tñ foꝛma ſua nõ můltũ vahʒ qᷓ;uis.n. iſtitu⸗ tione ſpẽs panis imediate repſentet cor xpi. vt ſub ea ↄrent.· tñ ex naturaliſua aptitudine imedia tius repñtat ſubſtantiã panis. Suis no ſit conẽta fub ea.ꝗa qᷓ;nis int facto ſit ſine ſubiecto tñ in e remanetnaturalaptitudo ad eẽndũ cuʒ ſubã pais
vtrñ in iſta ↄuerſiõe Ertio querit znihiletur ſubã põis St vĩꝙ ſic. Alud de auo nihil remanct an nihilat eſt. Sʒ poſt ↄuerſionẽ ſubẽ panis in ſubãʒ coꝛpis xp̃i nihil de ſubã panis remãet. Sp ↄuerſio⸗ nẽ ãnihilatur. Ixẽ ſi vna õdictoꝛiaꝝ eſt vera.alta eſt falla.⁊ ecõuerſo. Sedꝑ ↄuerſioneʒ ſubẽ panis i ſubãm copis xp̃i hec eſt falia ſubſtantia paniðe ali gd.ð einſ dictoꝛia iſta.ſibãpanis eſt nihil vera eſt. wõtrari dicit jouꝰ.⁊.li· de ſacra, ꝑte S c .v.. Rñdeo ꝙ qᷓ;uis poſt ↄuerſionẽ ſnbẽ pa⸗ nis in ſubãm coꝛpis xp̃i nihil de ſubã panis rema⸗ neat.tñ qꝛ ſubã coꝛpis xpi inqᷓ;tũ ↄuerſa eſt ſubã pa nis in ip̃m aligd eſt. anihilata nõ eſt. qð.n.ãnihila tur nõ ↄuertit᷑ in aligd. nec tñ de ip̃a ali qd reman; ⁊ põt poni aliquale exemplũ q;uis ipluribꝰ diſſile poſſibilitas.n.ad foꝛmã ↄcreatãʒ materie. vel Em alios q̃ eſt ißa materia ↄuertit᷑ in ip̃aʒ foꝛmã qͥ m aliq nos noĩatpteʒ ſuvẽq̃ gnãtur.⁊ ᷣm alios totaʒ eẽnt ias nec poſt ↄuerſionẽ remanet nec tñ ãnihila xur. qꝛ ↄuerſa ẽ in foꝛmaʒ q̃ aligd eſt. Ad pniop⸗ poſitů cũ dĩ ꝙ illud de quo nihil remanʒ ãnihilatũ kſt.⁊c. dico ꝙ nõ eſt verũ ji in aligd aliud ↄuerſum eſt. Acd ꝛmn dð ꝙ ↄtradictoꝛia iſtiꝰſubã panisẽ ali ad.et hec ſubã panis non eſt aligd.ſʒ qᷓʒuis hec ſit vera ſubã panis poſtq; cõuerſaẽ in coꝛpus xp̃i nõ eſt aligd.tů ex bnðſegtur ꝙ ſitãnihilata. quiai ali
quid eſt Par ilaerſ
vtx illa ↄuerlio
Warto quertur fiat in iſtati. St
iꝙ nõ.qꝛ aut in eodẽ inſtanti in quo vlti
mo eſt ſubãpanis ſub dimẽſionibꝰ ſuis eſt ubeiſ⸗
deʒ coꝛpꝰxhi. ant in alio nõ in eodẽ. qꝛ cũ coꝛp⸗xpi ſit ibi ꝑouerſionẽ ſubã panis in ip̃m in eodeʒ inftã ti ſubã panis eſſet ⁊ nõeſſer ſub dimenſionibꝰſuis quod eitimpoſſibile. Si in alio. cum inter queli- bet duo inſtantia ſittempus medium vt demon ſratur 6. phiſi. onuerſio ſubſtantie panis incoꝛ pus erit in tempoꝛe. omnis eni conuer ſio eſtintẽ poꝛe inter cuius initiũ⁊ cõplementũẽtᷣs. Item ficut ſe hz fieri conuerſionis ad ſuum factum eſſe ita menſura vnius ad menſuram alteriꝰ. Sʒ ſcũʒ
r velmed chipbtacom brciſai usad toꝛe. Vñqᷓ tñqimit oꝛiẽtein oe decmẽl ſuntip veytpr ſitſunn⸗ ſorſbain paðiunen iyn imu ſihi potid ciretſucceſſo kpidẽwiſſene mediiniſit ucceſiontim virtutis. Ref
puswianni ipoſulec⸗
ienohẽuli
iſhni ſcut n.
ſucſẽini unnni ſb'hisäßc
isibipans
tiiwur iditcin
ſnnſne en
neceinme

eſe conuerſionis eſt terminus ſui fieri.ð menſira ſeieſſe ẽterminus mẽſure ip̃iꝰ fieri. Sed inſtans quod eſtmenſura ſci eſſe cõuerſiõis nõeſttermius nii tempoꝛis. ergo fieri connerſionisẽ in tẽpoꝛe. tẽ dů panis ↄuertit i coꝛpꝰx̃iñẽ ↄuerſus · qꝛ ſi⸗ cůt dipꝰ Perhier. qð ſit nõẽ. Sʒ ſi pãis ↄuertere turĩcoꝛpꝰxß̃i in iſtãti ñitↄuerteret᷑ ⁊ eẽt ↄuerſus.qᷓ nõ ↄuertit᷑ in iſtanti. Irẽ ipoſſibile ẽ trãſire diſtan ti niſi in tꝑe. m Mhi. ß. phi. Sʒ marxiaẽ diſtãtia inter ſubãʒ panis? coꝛp xhi. ʒ ipoſſibileẽ eãꝑcon nerſionẽ trãſire in coꝛpꝰxði.niſiĩtpe. Itẽ ↄuerſio q̃ fit ꝑ actionẽ ſucceſſiuã nõ fit iiſtãti. Sʒ hec ↄuer ſo fir p ꝓlationẽ foꝛme qͥ ſucceſſiua?. nõfitĩ inſtã ti. Wõtraſucceſſioĩ opeẽ ꝑp aliquãreſiſtentiã pa tiẽtis ad agẽs vt ꝓbari põ ꝑdcã Phi. 4 phifi. Sʒ nullaẽ reſiſtẽtia panis ad vtutẽ diuinã ꝑquam ſit ↄnerſio.q illa ↄuerſio ſucceſſiua nõ ẽ ad qð ſegt᷑ qð ſit in iſtanti. Itẽ hʒ ¶hi. liꝰ. pᷣdicam̃to. Subã nõ ſuſcipit magis ⁊ mius. Sʒ qð ſſuſcipit magis ⁊ mius nõ põt fncceſſiue acgri vł coꝛrũpi.ꝗᷓ ſubã panis nõ ↄuertit᷑ ſucceſſiue.ſequit᷑.ðꝙ in inſtanti. Rñdeo ꝙ illa ↄuerſiofit in iſtanti.oĩs.n.ſucceſſio in mutatiõe cãtur.vel ex refiſtẽtia mobilis ad mo toꝛeʒ. vel medij ad motoꝛẽ vłrõe vtriuſq;. vtac cipipõta comẽtatoꝛe ſup methaphi.⁊ puto ꝙ ſub reſiſtẽtia ip̃iꝰ medij debeat ↄpꝛehẽdi diuiſibili tas ſpatij p ↄꝑationẽ ad limitationẽ virtutis ĩmo roꝛe. Añ q;uis coꝛpale mediũ angelo non reſiſtat.
tñ qꝛ limitata virtutis ẽ nõ poſſet ſe tranſferre ab
oꝛiẽte in occidentẽ ꝑtranſeũco ſpaciuz ĩ inſtãti. vt declatrũẽlibꝛo p di.: Virtus aũt ↄuertẽs ſub⸗ ſtantiã pãis in coꝛpus x̃i nõẽlimitata.illa.n.con
nerſio fit p virtutẽ diuinã qᷓ infinita eſt.nec ſibi re
ſiſtit ſpᷣſtantia panis.qꝛ tota natura ſubẽ panis per
fecte fubditur diuine virtuti.nec ẽ aliqð mediu
——
pqð iſta ↄuerſio fiat. hic. n. nõhẽt locũpꝛop̃e loq̃n do niſi in mutatiõe locali.panẽ.n.nõ eẽ coꝛpꝰxpi nihil poſitiu dicit.⁊ tñ ſi eẽtmediũ nõ opteret ꝙ cãret ſucceſſionẽ in diuina opatõe. deus.n. vnum lapidẽ trãſferre poſſet ab oꝛiẽte in occidẽtẽ ꝑ totuʒ mediñ in iſtãti.nõ.n.oʒ ꝙ diniſiblitas medij cãet ſucceſſionẽ ĩ mutatiðe niſi cũ mutãs ſit limitate virtutis. Reſtat ð ꝙ deus põt ↄuertere panẽĩ coꝛ- pus vp̃i ↄnerſiõe nõ ſucceſſiua. ⁊ qꝛ ↄueniẽtiꝰẽ ex qꝰ eſt poſſibile eã fieri ſine ſucceſſione qᷓ; cũ ſucceſſiõe ↄcedendũẽ illã nð eſſe ſucceſſiuã ⁊ ex ↄůti eã fierii inſtanti.ſicut.n.mutatõ ſucceſſiuaẽ in tpe.ita non ſucceſſiuaẽ in iſtanti. Ad pmn in oppn vñit gdã ꝙĩ eodẽ inſtãti in quo vltio eſt ſubã panis ſub dimen ſionibꝰ ſuis ẽpꝰ coꝛpus xp̃i ſub eiſdẽ.nõ.n.cſticõne niẽs ſubãʒ panis eẽ in illo iſtanti inqᷓ;tũẽ finis tyis ßtiti.⁊ nõ eſſe in eodẽ iqᷓ;tũẽ initiũ tpis futuri. Sʒ 5 qꝛ Sdictoꝛia reali nõ poſſũt eẽ in eodẽ inſtanti. Alij dñt ꝙ in eodẽ inſtãti in quo vltio ẽſubã pãis fub dimẽſionibus ſuis nõ eſt coꝛpꝰxpᷣi ſub dimẽ ſionibꝰ eiſdẽ.ſʒ in aliquo qð eſt imediatũ illi· q;uis n.in tpe qðẽ in motu pÿmi mobilſicut in ſubõ qð ꝓ pꝛie eſt tpᷣs.nõ poſſit vnůñ iſtãs imediate ſe hĩe ad aliud inſtãs tñ nõ ſie eſt de inſtantibꝰq̃ ſunt termi⸗ ni ꝓpᷣamenſuraꝝ q̃ exrenſo noie tpis alñ dñt᷑ tpa Dicht 3 ꝙ vltimũ inſtãs m̃ße ꝓpe exñtie ſubẽ pa⸗ nis ſub dimẽſionibꝰſuis.⁊pn inſtans m̃ßeꝓp̃e eſ⸗ ſentie coꝛpis xpi ſub eiſdẽ ðimẽſionibꝰ ita ſe hit ꝙ int᷑ ea nihil eſtmediũ.coexiſtũt.n.ãbo vni inſtanti
ij.
̃ße cõis.ſicut.n.nõ ẽ ineðueniẽs pla pñeta q̃ ſunt
rermini lineaꝝ ↄueniẽtiũ in cẽtro ↄuenire in ip̃o cẽ tro ců tñ ſit indiuiſibile ſic nõ eſt incõueniẽs pla in ſtantia m̃ſuraꝝ ꝓp̃ax coexiſtere vni inſtanti m̃ßᷣe cõis. Alij dñt ꝙ nõẽ dare vltm inſtãs in quo vlti mo ſit ſubã panis ſub dimẽſionibꝰ ſuis q;uis pma
nentia ſint in ſuis tminis initialibꝰ.nulla tñ res ſi
ue pmanẽs ſiue ſucceſſiuaẽ in ſuo finalitmino.cui concoꝛdat qð dicit Phi.ðꝰ phiſicoꝝ.ſ.ꝙ inſtãs ẽ ſigm poſterioꝛis paſſiõis. Dðãꝙ in illo eodẽ inſtã ti in quo ꝰ nõẽ ſubã panis ſub dimẽſionibꝰſuis.ẽ coꝛpꝰſub eiſdẽ.⁊ nullã iplicat dictõnẽ. Ad? dð ꝙ imediatꝰ ſinis iſtiꝰ ↄuerſionis ẽ nücß̃ paneʒ in coꝛpꝰxp̃i ↄuerſuʒ eẽ⁊ b nõ differt apuerſiõe pa nis in coꝛpꝰxp̃i niſi ſola rõe.⁊ ego ↄcedoꝙ inſtans qðẽ vtriuſq; ̃a ẽt aliquo mõ differt rõne. Ac ʒ dʒ ꝙi hisq̃ fit in inſtãri ſil eſt fieri⁊ fem̃eẽ q;ᷓ uiſpꝰ oꝛdine natureſit fieri q; fem̃ cẽ. Phi.n.in v⸗ bo p̃allegato logtur de his q̃ fiunt ſucceſſiue. Ad nñ ſolutñ eſt ex dcis in qõe. Ad yn dð ꝙ illacõ⸗ nerſionõ fit ꝑnãleʒ vtuteʒ ꝓlationis vbox.ſʒ ꝑvᷣ⸗ tutẽ diuinã que vbis aſſiſtit ad efficiendũ ↄuerſio⸗ nẽ in illo iſtanti in q eſt ↄplem̃tũ ꝓlatiõis verboꝝ Quãuis aũt ar? ad ꝑtẽ aliaʒ debeãt ↄcedi rõe cõ⸗ clonis. ſʒ tñ ex vifoꝛme nõ ↄcludũt poſſʒ.n.deus ſi vellet pᷣ foꝛmazʒ ſubſtantialẽ panis cõuertere ĩ cõ pus xõi⁊ poſtea materiam vel econuerſo. 6 2
nit᷑ in ſuã materiã. nec ãnihilat᷑ vt viſuʒẽ nec eſt aqugmentatio.nec diminutio.neqʒ alteratõ. nec hʒ
locũ mutario. Lñg ᷣm Phi.liꝰ.pᷣdicam̃toꝝ nõ ſint
ples ſpᷣes mutatiõis vĩ ꝙ iſta ↄuerſio nõſit muta⸗ tio. Itẽ in di ↄuerſione q̃ eſt mutatio illud ĩqð ſit ↄuerſid dici põt fieri vel fem̃ eẽ ð eo qð in ip̃m cõ⸗ uertit᷑ vel ↄuerſuʒ eſt. Sʒ nõ põt ve dici coꝛpꝰ xp̃i Reri vel fem̃ eẽ de ſubã panis.q ſubã panis nõ con vertit᷑ in ip̃m ꝑmutationẽ. Itẽ mutatio aceñs eſt cẽ accñis vłeſt vel natuzʒ eſt eſſe in ſubiecto ſed hec ↄuerſioi eſtnec nata eſt eẽ in ſubõ aliquo.qꝛ tota ſubã panis in totãſubãʒ coꝛpis ↄuertit᷑.ð hec ↄuer ſionð eſt mutatio. Võtra iceptio rei⁊ defectio ſt mutatiões.ſʒ ꝑ iſtaʒ ↄuerſionẽ ſubã panis deſinit eẽ panis. ðhec ↄuerſioẽ cũ mutatõe. Sʒ nõ cũ alia mutatiõe qᷓ; ipᷣa ſit.eſtmutatio. Itẽ maioꝛẽ mu tatio rei q̃ ↄuertit᷑ in aliud ſᷣm ſe totã q; rei q̃ ↄuer⸗ tit᷑ in aliud im ſui ptẽ.ſʒ in iſta ↄuerſiõe ſubẽ panis ↄuertit᷑ ᷣm ſe totã.ꝗᷓ iſta ↄuerſio eſt maria mutatio Rũdeo ᷣm Phi..F·phiſi. Tres ſunt naturales mutatiões.ſ.ex nõ ſubiecto in ſubiectũ.i.ex ente ĩ potẽtiai ens actu ſimptr.⁊ hec ẽ gnãtio. Et exẽte in actu ſimpli in ens in potẽtia quaʒ dicit Phi. ex mbõ in nõ ſubiectũ.⁊ hecẽ coꝛruptio. Et ex ſubie⸗ cto in ſubiectũ.i.ex ente in actu in ens actu ſubq̃ↄ pꝛehẽdunt᷑ alteratio loci mutatio. dimiutio.⁊ aug mẽtũ qð fit ꝑ ↄuerſionẽ nutrimẽti in coꝛpus. Sict dico ꝙ extendẽdo nom̃ mutationis.ʒ.ſunt ſupna- turales mutatides. Vna de nullo mõ realr ente in ens ⁊ hec eſt creatio cui ↄut̃it rõ mutatiõis eomõ qð dem̃ eſt in li.⁊. di.p⁊ hec inter mutationes naturales magis aſſilatur gnãtiõi. Alia ex ente in nullo mð ens.⁊ hec di ↄuerſio ſeu adnichilatio q̃
Nn ritnr Vtxilla ↄuerſio Minto queritur rxtue vĩꝙ nð.qꝛ nõ eſtgnãtio qꝛ gnãtio nõtermi
nat ad pᷣexũsnec coꝛruptio.ſubã.n.panis nõ reſol

—— 5 2.——— „————
inter nãles mutatiões magis aſſitatur coꝛruptisi vat᷑ poſſibilitas ↄuerſiðis ſubẽ pãisi coꝛpꝰxp̃i. alia eſt ex ente in actn fʒſe totũ in aliud ens actuſi Sʒ ſiille nõ eẽnt mirabilioꝛes iſta ꝓbatio nõ va⸗ cut ẽ ↄuerſio ſubẽ panisiſubſtãtiã coꝛ is Chriſti leret. 3 mirabilioꝛ ẽ creatio.? ẽtfilij dei icarnatio n q̃ inter naturales mutatiões magis ſiatun muta hec mutatio. Rñdeoꝙ illaꝝ mutationũ.quaꝝ un riõi q̃ nutrimẽtũ mutat᷑ ĩ coꝛpꝰ.qð uutrimẽtũ ↄuer ẽeqlis mẽſa illa ſimpli mirabilioꝛ ẽ ĩcuiꝰ termino 6 ari ſb tit icoꝛpꝰ pᷣexs ĩactu.⁊ deſinit eſſe qð eratañ. In aquo miꝰẽ ð poſſibilitate ad termiuũ ad quẽ cred- mitis ti differũt ip̃e due mutatiões qꝛ ꝑtrãſitiõe tiõis aũt? incamatiðis ⁊iſtiꝰ mutatiõis ſunt men p nutrimẽtii coꝛpꝰplusẽ de ſubã in coꝛꝑẽ qᷓ; añ ·ſꝑꝝ ure eq̃les. quel.n. fcã fuitĩ inſtãti zitermio 4 g. ilcu trãſitiõeʒ ſubẽ pãis i coꝛpꝰxpᷣiñẽin eo plus ðſubãà creatiòis. q termiusẽ nõaligd. nõ& aliqua voſſibi deMo nec płð qᷓ;titate qᷓ; añ nutrimentũẽt⁊ ſi deſinat eẽ litas ad aliqd.ſicut. n. dicit Auic.p metha.c. deam ilð qðai erat qᷓ;tů ad fõmã. mãettii qᷓtũ admã Si ꝓpꝛietas fuerit aligd illð de quo illa di erit ali nern ß.n. regirẽ in oibus mutatiõibus nãlibꝰ ꝙ aliquid gd itermio aũt ad quẽ ipiꝰ incarnatiois q termius dic. manzche vtriq; termio mutatõis bʒ opionẽ qᷓ̃ po; fuit natura pñana fuit ſola poſſibilitas obedientie edi. o nit matiã eẽ de eẽntia ſubẽ qᷓ gnãt᷑. nec eaʒ eẽaligd advt vniret ꝑfone filij dei. in ſubãẽt paEꝑ ol ſicideuu uertibile ĩip̃aʒ. ſubã aũt panis pꝰↄuerſionẽ nõre ſibiiitas obie adß vt ↄuertat᷑ in coꝛp⸗ xbi.ſegłð ꝙ eein deul manet. nec q;tũ ad foꝛmã nec qᷓ;tũ ad materiã. ñ creatio ſit mirabilioꝛ qᷓ; incarnatõ filij dei. qᷓ cõ umit in hac mutatõe nõ man aligd vnnʒ in nũerocõe uerſio ſubẽ pãis ĩcoꝛꝰxpi.qꝛẽt icarnatiõe termius hylrint vtriq; termio mutatiõis. ᷓuis aũtihac mutatõe ad quẽ.ꝓlba ſilij ði magis excedit naturaʒ hum ijnclctu termius ad quẽ gẽ coꝛpꝰxpi nõ mutet᷑.tñ pãismu nãqᷓ; coꝛp⸗ xpi ſubãʒ panis mioꝛ fuit poſſibilitas zÿtln tat. Sicut.n. dicit Vꝛeg.ʒ moꝛq iter meræ finé inaturabũana ad vt vniret᷑ pſone filij dei vt na uſzhün mutari ex h alio ad alið ireẽ. In hac aũt ↄuerſione tura ſuppoſito qᷓ; iſubã panis ad k vt ↄuerteret᷑ i upet ſubã panis ex vno ad alið Vadit. q aſui natarece coꝛpꝰ xpi.⁊ i icarnatio ſimpli fuit mirabilioꝛ qᷓ; nſiſ dit pß qð ↄuertit᷑ in coꝛpꝰxp̃i. Adpmiopp dð zuerſio panis iicoꝛpꝰxpi. hec tñ alijs duabꝰ mira-—. ꝙ verbů Phi. nõ inteiligendũniſi de mutatiõ- bilioꝛẽ ßm gd iqᷓtů.ſ.termius ad quẽ ẽaligd pᷣeriſ— bus nãlib hec añt mutationõ eſtnãt. Ad 2 dð qð ꝑↄuerſionẽ ſubẽ panis ĩip̃m non augetur nec pnis ꝙ maioꝛ intelligẽd 4ẽð mutatõibꝰ naturalibꝰ. ⁊ti aliquo mõ mutat᷑. Adpi oppn dð ꝙ mioꝛẽ fta.— habʒ adhuc inſtãtiã. coꝛp n. nõpõt vere diciie⸗ in hac. n. ↄuerſiõeſubã panis mutat᷑⁊ duplici mu ri vlfactũ eẽ de illonutrimẽto qðiiðʒ ↄuertit. Si tatide m aliquos. qꝛ ⁊ deſinit eẽ illud qð añ erat ps aũt inuenias alicubi dem̃ panis fit coꝛpꝰ xi. vel ⁊qꝛ duertit᷑ in illud qð añ ↄuerſanð erat.qᷓ̃rũ pᷣma coꝛpꝰxßifit vel fem̃ eit de pãe velills qð fuit pãi Vuis nõſit coꝛrꝰ.ti magis aſſitat᷑ coꝛruptiõi.⁊⁊ rihn ẽcoꝛpꝰrpi erpõas. qꝛtales locutiões virtutehmo uis nõſit gnãtio.tñ magis aſſilat gnãtioni. Ael ſuier nis funtfle at ẽicudũt aidcdeytric ertrẽo pðmeliꝰ ꝙhmaaſſilar erpoliatiõi nnrimẽti? a tner mãere. Iſte aũt locutioe& paiðnn tit᷑ vei mutat᷑ foꝛma. ⁊ 2 Huerſioni nutrimẽti ĩcoꝛpꝰxp̃i.hec aũt veltrãſubſtãtiat vttrãſiti coꝛp rpi ſint ↄcecẽde mutatio fub aliqua noiataꝝ ĩar nõ ↄtinet᷑. vñ ar ic tãc; ſimplr ve. qꝛ nõnotãtremãere aligd cõe vtri pcedit ab iſufficiẽti. Adꝛ ndð ꝙ difficultas cre⸗ inneg qʒ extrẽo. ſᷓ tiñ̃ oꝛdinẽ terminiadterminũx muta dẽdi nõ tm̃ ↄtigit er maioai mirabilirate rei credi oe tionẽ vniꝰialiũ.xið vtplacʒ aligbꝰ. qhec pᷣpõ. ð teiÿ ẽer ptema.ʒẽt ex indiſpoſitõe credẽtis p icocnus nõ ſempꝑ tenet᷑ materialt. ſʒ alñ oꝛdiali· vtcü dið vſuz ⁊ ↄſuetudinẽ ʒꝛiã. qð ẽt dẽ repatio hois mirà tttdilincn mane fi meridies.iõ hec. depãe fit coꝛpxßidiſti bilidꝛqᷓ; eicitionõ ↄciuditicarnatõnẽ eẽ ſimplit niniſine guendaẽ. qſili· de· teneal oꝛdial veraẽſʒhnon miravilioꝛẽ creatiõe. qereſtauratio hoisẽr cũicar tblcn vaz qcoꝛp mßineciit de ſubãpiis ſcurdemate natiðeiclucitcreatonegfe. nðn boles tüadef rrih rianzẽt itp ſubãʒ pãis q̃ ↄuertit᷑ inim ſicutme catũ refoꝛmã in quoꝝaialibꝰgra non creatur. nicittuen ridies fit pꝰmãe. de quo di fieri. Adʒ⸗ dð giſta winücſic mutatio vltraterminũa quo. ⁊terminũ addueʒñ ¶xrticulus ſecundus. cibo ⁊pot dicit aliqd reale abſ nõ oʒ ꝙ ſit i— urerpotup termio a quo.⁊ p̃terea ſi eẽt accs deus poſſet fa⸗ tereius eẽ ſine ubiecto ita vt depẽderetaſolahĩ Onſequenter qrden kr . cipali. Et circa tur adſuln tudie terminoꝛum ⁊ a virtute diuina. kq̃rũt᷑ fex. P vtxh ſactʒ poſſit ↄfici in
ʒ poſſit pſici tent
— Exto querit vtrũbec mutatio ſit alia materia qᷓ;ð pãe⁊ vio. ⁊ vmñ irctur nutatiõibꝰ.⁊ viꝙ mirabilior vibꝰ alijs de alio pãe qᷓ de ꝑãe fcõ de faria triticea coagula- lecnpiln W mutatiõib.2 Vꝙ ſic. illa mutatio qᷓ nihil ta ꝑnãlẽ aquã. ʒ vtxꝝ de pãe fermẽtato. vmn cſenpri mntat ẽ ciꝰ glijs mirabilioꝛ· zhecẽhihac.n. nguis pollitoici deslio vioq; de vite. Jo ym nioſen mutat coꝛpꝰ xp̃inec ſubã pãis vt V qꝛnec loca de quolʒ vio vitis. 6ꝰ.quid dʒ facere ſacerd urſtnt liter mouet᷑· nec alterat nec augnitat᷑ nec minuit. poſtq; icepit canonẽ miſſe ppendat eſſe materi b nec gnãtur. nec coꝛrũpit᷑ qꝛ nec fſoluit᷑ in vnñ. nec indebitam miniſtratam W ic h döe anihilat᷑. vt ſupiꝰ hitũẽ.ʒ hec mutatio ẽ oibꝰ alijs Ri S ꝙßſact i nopoſ mirabilioꝛ. Itẽ hec mutatio mirabilioꝛẽ filij dei Kimo oñdo bõr. 8 6 wmnn icarnatiõe.ẽ. · dã credendũdifficilioꝛ.æii⁊ ptes eriaq; de pane⁊ vino. Materia hni⸗ ſacft deb⸗ mmn illãcredũt qᷓ; iſtã. Sʒicarnatio? mirabilioꝛ creatõ ſignificare coꝛpus ⁊ ſanguinemxp̃i—— ebʒ nstyn
vñ di ĩſcz ecctia· ꝙ deus hůane ſubẽ dignitatẽ F p
ne. vñ diiſcãe⸗ ꝙ deus hůane ſubẽ dignitatẽ ti.ſed hec magis conueniñt carni⁊ ſanguini dicnainb mirabili ↄdidit ⁊ mirabiliꝰ refoꝛmauit. ð hecmu niʒ⁊ vino. ſunt enim ſimilioꝛes coꝛpoꝛi? ſan Fpa cſnr tatiomirabilioꝛẽ icarnatiõe? creatiõe. Lõtrab chꝛiſti. ⁊ ſicut dicit Phi.⁊ de iü i.c. 4p ereationẽ filij dei natiuitatẽ de vine ꝓ ſacim cõſicipõt decarne⁊ ſanguie. Itẽſicut hoc iign bdie 5

T⸗ ſacfʒ fuit in lege nature ꝑ panẽ?⁊ vinũ ita in lege ſcripta ĩ qua magis claruit veritas fuit pꝛefiguratũ ꝑ eſuʒ agni paſcalis ⁊ libamẽta ſacrifi cioꝝ.ã ↄuenientiꝰ ſacfm ꝓfici põt de carnibus ⁊ materia libamentoꝝ qᷓ; de pane ⁊ vino. Item qꝛ
xõs ſe ↄparat pani. iõ hſacfm ↄſici põt de pane. er
goa ſiti cũſe ↄparet grano. vthẽ iꝛ pſici põt de grano.ſʒ granũ nõ eſt panis.coꝛpꝰs xpi cõfici pᷣt
de alia materia qᷓ; de pane.a ſili ſanguis de alia
materiaqᷓ; de vino. Lontrariũ dicit magt in Ira hꝰdi.c.y. Itẽ ð ↄſe. di.c.py hidẽ. Itẽ hi ideʒ e. di. Mon oʒ.?.c. ſe. Rñdeo ꝙb ſacfs nõ põt cõ⸗ ſici de alia materia qᷓ; de pane⁊ vino.ga xp̃s ̊ ſa- crm de tali materia ↄfecit.⁊ ↄficiendũ inſtituit.qð fuit ↄgruũ ⁊ ꝑp ſact̃i celebꝛationẽ.⁊ ſignificationẽ.
B. n.ſacfimn dʒ celebrari valde mũde.⁊ iõ ↄgruũẽ
ipm celebꝛari in pane ⁊ vinoq̃ mũdiꝰpnit tractari q; caro ⁊ ſunguis aialiũ vel alie materie ↄueniẽter
ad vſuʒ hñanñ.in Betiã ſacto ſignificantur qnqʒ.ſ.
res ↄtẽta ꝑ coꝛpus xßi q̃ eſt coꝛpus xp̃i vexꝝ.⁊ res ñi
ↄtenta ſed ſignificata ꝑcoꝛpus xp̃i vexꝝ.ſ.coꝛpꝰxp̃i
mſticũ.⁊ xpi paſſio ⁊ ſuſcipiẽtis h ſacfm ſpũal re fectio.? ſalus coꝛpis? aie ſi dij magi la huiꝰdi. c.panis aũt ⁊ vinñ rõe ſue ↄſtitutiõis cõucnien
tiſſime repñtãt coꝛpus xp̃iverũ? myſticũ.qa ſicut
panis ↄſtituit᷑ er pluribus granis. ⁊ vinũ ex pluri⸗ bus achiuis vel racemis ↄfluit. ſicut coꝛpꝰxp̃i ve
rũ ↄſtirutũ eſt ex pluribus mẽbꝛis ⁊ coꝛpꝰeius mꝝ
ſticũ ex plibus ꝑſonis.rõe ẽt ſue pꝛepatiõis ↄueniẽ tiſſime repñtat xp̃i paſſionẽ. qꝛ pãiſiclibão igne co quitur.⁊ vinũ toꝛculari cxpmit᷑.ſic aliquo mõ a ſi- mili coꝛpus xp̃ifuit igne paſſiõis quaſi decoctum ⁊ in cruce quaſi ĩ toꝛculari flurit ſangnis de illo coꝛ poꝛe.⁊ qꝛ tũc fuit ſanguis a coꝛpoꝛe diuiſus.iõĩ ſacto coꝛpus ⁊ ſanguis ↄficiũtur de matcrijs diſti⸗ ctis ⁊ diſtincte. Ratiõe gũt vſus panis ⁊ uinũ con uenientiſſime repñtant ſpũalẽ retectionẽ ſuſcipiẽ- tis ꝗ ſacf̃m.ſicut.n.dã in gloſa ſuper illud ÿᷣmoad Loꝝ.iiꝰ. Hoc facite.panis pᷣceteris cibis coꝛpus reficit ⁊ ſuſtentat.⁊ vinũ hoieʒ letificat. Añ panis
⁊ vinñ efficacẽ cõſtituũit coꝛpis refectionem queĩ
cibo ⁊ potu ↄſiſtit. Sili ſpũalis refectio aicitegra
tur ex potu per fidem in intellectu.⁊ ſpũali delecta
tione per charitatẽ in affectu.⁊ qꝛ hec refectio oꝛ⸗
diatur ad ſalutẽ coꝛꝑis ⁊ aie. iõ ex ↄniti panis⁊ vi
nñ repñtant vtrãq; ſalutẽ. Vñ vt di in glo. vbi pᷣ? ⁊ etiã recitatur in la huiꝰ di.c.yᷣv. Caro xp̃ipꝛo ſa lute coꝛpis.ſanguis vero ꝓ aia nr̃a ſumit᷑.⁊ effuſꝰ eſt ſicut pꝛefigurauit Moyſes dicẽs. Caro ꝓ coꝛ- poꝛe nr̃o offert᷑. ſanguis vᷣo pꝛo aia.⁊ hec eſtalia rõ quare ſacf̃m h in duplici materia celebꝛatur. Ad vn in opp'n dð ꝙ cũ iſta ↄuerſio fiat per virtutẽ di uinã cui oĩa poſſibilia eqᷓliter ſunt facilia eque faci liter ↄuertunt᷑ panis ⁊ vinũ in coꝛpus xÿp̃i ⁊ angui neʒ ·ſicut ↄuerterent᷑ caro ⁊ ſanguis aialiuʒ. Pꝛe terea panis ⁊ vinũ můũdius poſſunt tractari ⁊ plẽi us ſignificãt q̃ in Pᷣ ſacfo ſignificanda ſunt. Acdm dð ꝙqꝛ lex nature erat duratura.⁊ lex ſe cripta erat ceſſatura.iõ ſacfm qð eſtſacfm legis cuiñ ſucce⸗ dũt alia magis debuit inſtitui in materia q̃ fuit p̃⸗ figuratũ inlege nature qᷓ; in illaqᷓ fuit pꝛefiguratuʒ in lege ſcripta. Ad ʒm dð ꝙ de grano manẽte ſub foꝛma grani nõ põt coꝛpꝰxpi ↄſici.ſicut mag dicit in lra huiꝰ di.c.bꝰ neq; etiã de farina nõ coagula-
1.
ta.de ↄſe. di.ꝛ“. Sic in ſciſicando.nec ð paſta non
cocta. qꝛ in iſtis nõ ſoluat᷑ rõ panis. nec.n.ið ↄfici⸗ mus de pane. qꝛ xps ſe pani ↄpauit vt in ar ſuppo nebas.ſed quia de pane h ſaciʒ ↄficiẽdũ inſtituit.
vt hoc ſacm B cundo que poſſit confici de alio pane qᷓ; de pane ſcõ de farina triticea coagulata ꝑ naturaleʒ aquã. Et vãꝙ ſic.ñ debemꝰ diſtinguere vbi xp̃s inſtituendo b ſaerm nõ diſtin⸗ xit. Sed xp̃s nõ diſtinxit de quo pane. ergo coꝛpuf ſuũ de quolibet pane põt ↄici. Item cũ raro innje niatur panis de puro tritico.ſi non poſſet ↄfici de Aio freq̃ntiſſime incertus eſſet facerdos vtꝝ con ſiceret vel non qð eſt incòueniens. Rẽ xpᷣs nõ di ſtinxit cũ quo liquoꝛe panis ille deberet coaglari.ʒ põt ↄfici de pane quocũq; liquoꝛe coagulatus fuit. Lõtra magr in lra huiꝰ di.c.b. dicit ꝙ nõ põt ↄfi ci niſi de pane de frumento. Iteʒ ið hẽ de ↄſe.di. 1. In ſacfo. Rñdeo ꝙ coꝛpus xp̃i nõ põt cõfici de Aio pane q; de pane triticeo coagulato ꝑ naturalẽ
*
aquã. qꝛ xp̃sde tali pane? non de alio coꝛpus ſuuʒ
ↄfecit ⁊ ↄficien dů inſtituit.qð pʒ quia pãnis de fer mento anthonomaffice panis di. Eñ cũ dĩ ꝙ xp̃uſ accepit paneʒ de pane triticeo debet intelligi cui ↄcoꝛdat. qꝛ xp̃s grão triticeo ſe ↄpauit. vn Aug.ĩ glo.ſi illð Jo.iꝛꝰ. Miſi granũ frumẽti.cũ ſint muita
grana ſeminũ nu lli ſe ↄpat niſi frumento. mof
ceß ecclie ð F̊ ſolo grão ↄfici coꝛpꝰ dñi.magis autẽ fuit ↄgnn ip̃m iſtituere ↄſici ð tali pãe qᷓ; de alio. qa inter grana ↄueniẽtia refectõi hůane granũ frum̃⸗ tiẽ digniꝰ vtiliꝰ⁊ cõiꝰ. Quia ẽt aq̃ ẽ de ↄpoſitione pãis.? panis de q xpᷣs coꝛpꝰſuũ ↄfecit coaglatus fuit aqua naturali.iõ de pãe coaglato aqᷓ artificia- li.ſeu qꝰcũqʒ alio liquoꝛe q; ſit aqᷓ naturatnò põt cõ ſici coꝛpꝰxpi. Ad pm in oppmn dðᷓ ꝙ fcõ diſtinxit i hꝙ de tali pãe ↄfecit.⁊ vbo in hoc ꝙ ſe grão tritici ↄpauit. Ad dð ꝙ admixtio ejnei grani põt in⸗ telligi tripli. Ano mõ in tanta abũdãtia ꝙ trahat illud qð ibiẽ de tritico ad ſu naturã. Aliomõĩta li qᷓ;titate ꝓpoꝛtiõis ꝙ ex iltoſtituatur ꝑalteratio- neʒ ſpẽs media. Alio mõ in ita ꝑua qᷓtitate ꝙ tra⸗ hatur ad naturã triticeã. De pãe fcõ ex granis tri tici. ⁊alijs grãis admixtis p⁊ ꝛmõ non põt ↄnci coꝛpꝰ xp̃i.qꝛ talis panis nõ ẽ eiuſdẽ ſpẽi cũ illo pa neð q xpᷣs ↄfecit.talis aũt admirtio aliqemõ pac cidẽtia põt cognoſci.ſʒ de pane fcõ ex granistriti⸗ ci⁊ alijs granis admittis.mõ ʒꝰpõtↄſici.qꝛ talis pãis remanet in eadẽ ſpe cũilopãe de qꝰxps ↄfe⸗
cit. Si aũt q̃ras vtx de ſpelta poſſit coꝛpꝰxp̃i ↄſici
dñt alig ꝙ ſic. qꝛ ſpelta nõ differta tritico niſ acci dẽtibus. ed alijs viꝙ nð. ex tritico nůq; gnãtur ſpelta niſi foꝛte qiqʒ ꝑ degnãtionẽ pp matiã terre. ſ ſi ſpelta eẽt eiuſdẽ ſpẽi cũ tritico poſſet ex tritico naſci. Adʒndð ꝙ feõdiſtinxit nec opoꝛtebatalio mõ diſtingnere.ga cõis panis non niſi de naturali — aqua coagulat. S. Ertio querit᷑ xuxbtcfzpomcs⸗ ℳ 2 ze fei
Et vãꝙ nou. ga rpus ↄfecit de pane 3 habek Wath. 26. Ds confecitpᷣmdie aʒimo⸗ mũ. Sed tune in domibns iudeoꝝ non inuenieba tur ſermentũ vthi Ero.ir cũꝗᷓ non poſſitcorpus miↄficiuiſi de pane de quo con fecit ipſe chꝛiſus videtur ꝙ non poſſit conſici niſi de azimo. Itẽ ð

Itẽ ſub Lconepa aecckia ↄſicieba
Sed5 Wathe6
ſcha.miſit Pe ſcha vt mãducemꝰ. Exqbust pʒ ꝙ xpᷣs cõedit agnũ paſ chalẽ. u.⁊ lũa.i⸗ qᷓfuitſ ollẽnitas azim rirtʒ illud nũcroꝝ. 4. Meẽſe ßi.
gccepit panẽ? ʒ infra nõ differũt aʒim?⁊ rer tñ peccãt ↄficiẽteð de erine⸗ moofecit. Et q uSbi V ecdietradi
7
cipit obſeruari
ſicut di Inn.· de offõ miſſe ꝑte ſermenti totã maſſaʒ coꝛrũpit. vt
Adp in oppm dð ꝙ qᷓ;uis xp̃e rñ ↄici põt de fermẽtato. eiuſd
t de fermtato ß Si aimoꝝ acce
t⁊ Jo. dicẽs. Sũte⸗ pale nob pa⸗
5. die ſe ↄllẽnitas. Lüqᷓ ſʒ legẽ i4 lu
bicixit. ñ addit᷑ aʒimũ ułterm̃tatũ ferm̃tatus fubãli.graui fermẽtato.eo ꝙ xp̃ð ð aʒi ariꝰ ſic ꝓciendð idit.⁊ ſcõ romana ecc ſic obpᷣuat? ꝑꝛe⸗ Mäis. n. grun fuit Bſactz ð azi
coꝛruptionẽ ſiguificat teſtãte Aplo gait.
ſiue coꝛrũpẽs. ſ⸗ totiſincexatq; ſincerãsin B eſſe ſacto mõſtraret᷑ nõ fermẽtatũ ſʒ aʒimũ
fermẽtatus ⁊ aʒimꝰ quis ↄueniẽtiꝰ ſit ↄfici de azi⸗
illo pane de cuius cõfectõne eſt aliquid pꝛohibitũ atus offerri domino on poteſt confici coꝛpus xp̃i. ſed mo⁊ rõe fci⁊ rone myſteriſ. vt dicit nnodan 5 vrpabetur Leuiticiſecundo. Omnis oblatioqᷓ miſſe ꝑte; · 4. Ad? doð ꝙnõplus ↄcludit ni offertur domino abſq; fermento fiat. ergo vide ſi ꝙ ↄueniẽti⸗ fuit oꝛdinare ↄſici de azimo qð ð fer ꝙ coꝛpus chꝛiſti non poſſit ↄici de pane ferment mẽtato ⁊ B Vex eſt. Arm ad ptẽaliãnò plus ↄclu ũ nẽ dit niſi ꝙſi ſacerdos ↄlecret pan⸗ fermẽtatũ quod
ßeſt verũ.ſ ex ñ
to. 3 greci de panefermẽtato ↄſiciũt. Sʒ ecc Do ſacei negat qn ↄficiãt coꝛhus xp̃i. ð de pane fermentaro vere ↄuertitur in coꝛpus xpi·⁊ põt ↄfici. Ad iſtã qõneʒ dicũt greci ꝙ de pane er ſeqtur ꝙliceat nobis de fermẽtato ↄicere ppròes 1 mẽtato tĩ põt ↄfici coꝛpꝰ xpi. qꝛ vtißi dicũt Ep̃s dictas in coꝛpe qonis· aũt greci negal poſſe ↄñ⸗ + Q paſſus eſt lũa.i4“ vtlegis ipleret figura q̃. i4·lu ci de aʒimo in quꝰ errãt ↄtra xpianã ficiem. iò ſol. ſ napᷣmimẽſis agnũ paſcalẽ iuſſerat imolari. ꝙ xpßs nẽda ſunt argumẽta qbus h pꝛobare conãt᷑ d Poſr* 1 pnoſtens in prẽcẽte veſpe anticipauit agnũ paſca pnñ dʒ ꝙ paſcha. modis pot accipi f ſniaʒ Inn. ieʒ cormedere ⁊ tũclicite poterat eomedi fermẽta de officio miſſe·c.pꝛeallegato. Ano modopꝛo ſol rñ ⁊ ið dict rõʒ de pane fermntatd ↄfeciſſe erroꝛẽ lẽnitate diei aʒimoꝝdu erat i5.lund. Alio mõ fuũ multipli coloꝛart nitẽtes. Ano mõſic Jo. iʒ. ꝛ0 panibꝰ aʒimis.ʒ modo pꝛo die in cui feſtoĩ legit᷑. Epʒ illã cenã in qᷓ Bſacfm inſtituit feciſſe ců molabatur Wnus. Luce. Appꝛopinquabat di⸗ dilcipiis juis añ die feſtũ paſce. Sʒ dies feſtus pa c⸗ ſeſtus aʒimoꝝ in qua neceſſe erat occidi paſcha ſce fuit dies in au fuitlũa.iꝙ“ in cꝰ veſpa imola 4 mò pꝛo agno qui imolabat eodẽ.c.lenit aʒio⸗ batur paſchal agnꝰ. Itẽ Jo. ig. dide iudeisq du rim in aua neceſſe erar occidi paſcha. modo ꝓ rerũt rõm ad. Pilatũ. it nõ introirẽti pᷣtoꝛiũ vtñi hoꝛa imolationis agni. Math. ꝛ6. citis 47 poſt taminarẽt᷑.ſʒ mãducarẽtpaſcha. Sʒpaſcha erat biduũ paſcha fiet. pᷣ m accipit cũ dicit᷑ in 3o. Añ agnus paſ chalg cõedebat᷑ i4“ luna. Itez luce diẽ feſtuʒ paſce. St mõ cũ di. nõ intꝛoicũti pᷣto 23o. di ꝙ in dieqᷓ pe crucifirusẽ mulieres paueſt ri vtnd ↄtamiarent᷑. ſ manduearei paſcha. ⁊ ſic aomata. qð eis kʒlegẽ nõ licuiſſet in die feſto. Itẽ ſolutũẽ ßn⁊ 2m. Ad ʒin dð ꝙ ille mulieres qa au di Wathei.⁊6. ꝙſenioꝛes ppii diſpoſuerũt xpʒ oc dierãt xpᷣm moꝛiturũ dromndt& añ pꝛeparauerant. cidere nõin die feſto.ſʒ dies feſtus fnit. iv.luna. vtpʒꝑ illud quod dĩ Wath.26 5 Magdalena 6 mittesk ũguentũ in coꝛpꝰ meñ ad ſepelienduʒ me
0
fecit. ⁊ Jo.it die fepulture mee vnguẽtũ qðp̃ in
Sinite illã vt in ßuct illud. pꝰxp̃i aũt crucifixionè
erüt di⸗
ſcipli ad Jeſuʒ dicẽtes. Avi vis pemus tibi come— derepaſcha Ite Marci i4“M die aʒioꝝ quã ceperatol mauit.⁊ ſic intelligẽdũẽ qð dicit Lucaſ do paſcha imoiabat᷑ dicũt ei diſ cipli. Quo vis ea ꝙ renertẽtes pᷣparauerũt gromata? vnguẽta. nec mus? pemꝰtibi vt mãduces paſcha: Jtez Lucc ſicol umẽcdo peccauerũt.qa nõ erãt ſub lia.ſʒ ſub g* 2. Nenit dies aʒinoE inq neceſſe erat occidi pã Ad n dð ꝙ ſic dicit Iuno.i.c.ſ upꝛadcõ. Diſpõ ſacerdotũ diſ poſitõi dei pᷣualere nõ potuit q̃ diſpo
rus agnꝰ in dieb? imolaret᷑ paſchali⸗
ibꝰcnägeliſtisc ſuerat vt veri i4 ma ad velp bus. Et ſicut tvpicus agnꝰ.iqꝰ luna menſispini4 crucifixus fuce iudeis comedebat᷑ i nocte. ita VEx ag cadẽ hoꝛa dic menſiſpa diſcipuli comederũt. Zd nn dð ꝙ qᷓuis tp̃e Leo hereticos ebyonitas q dicebant lesà
nis pape Pꝑ
ſce dñi erit 7.i · d na ad velperũ nð debeat iueniri ferm̃ratũi domi lia debere buari cñ euãge· in àʒi0 cõficiendũ ꝑp bus indeoꝝ.ſ egt ꝙ xpᷣs nð ↄcit de pane ferm̃tato pceptũlegis. ceclias ↄilio ſpũs ſci iſtituerit adtpᷣð ſʒ ð aʒio.qa Feß illã cenã ↄfecit.ic agnpaſchalẽ ↄiciendũifermẽtato. par facit ꝓ grecis.i pᷣn n· comedit. Dickð ð ad qõnech coꝛpꝰxpᷣihici põt tora eechia ↄfecit in aʒimo.⁊ ſup ꝛadcã hereñ exter de ſcð de pane fermẽtato. Vñ greci Vele ficiunt minata ecctia occidentalis redijt ad ritũ pꝛiſtinuʒ n Anſel.i aʒio par poſt oꝛientalis autem non. acrificio de quò greci nobiſcũ nõ ↄſentiũt mu tis rnr vtx ſan is pœf rðibus catholicis vi qꝛ qð agũtnò ẽ ʒ fidẽ pianã. arO queritii ſit ↄfici Fueho cñ.n.legit᷑ de xp̃o qñ coꝛpPu fuñ de pane ↄfecit· a no q; de vite. Rñdcoqͥ non. qꝛ xpᷣs detali ü vio.⁊ nð de alio ↄfecit⁊ ↄſiciendũiſtituit. qð ꝓba
tur pß qð hoꝛa cene dirit. vt hi Wath. 26 1ö bi bã amodo ð geinie vitis vſq; idiẽ illũ cuʒ illud vobiſcũ bibã ĩ reg Pis mei.⁊ Luce.⁊ꝛ. Mõ biba de gnãtione Vitis h donec veiat regn dei.⁊ Jo· ißſe cõpat Viti. Cõgruẽtiꝰẽt fuit ſacfm inſtitui i vio de vite qᷓ;ð alio.dꝛ ẽ vinñ laudabiliꝰ⁊ ꝓ hũa
mo ʒſici qᷓʒ de ſermẽrato. q icut diẽ Anſel ĩ epla
de azimo. Nenain qBfactũ ẽ Bexigebat. qꝛieanöð na relectiõe efficatiꝰ⁊ dueniẽtiꝰ⁊ magis ↄuenit ſa
debebat cſſepanis fermẽtatus km legẽ. Pꝛetea ci ſigniſicatõi qᷓ; aliud vinuʒ. imo neq; aiꝰliquo: 3c. 4o. fernentü dici poteſt vinum niſi ßᷣm quid. ²
MWodicũ
znipi nto vtx ſanguisxßi urieerpen Rinto queritur yxner
libʒ vino vitis. ⁊ vĩ ꝙ nõ. qꝛ non oia vinã t einſdem ſpẽi. qð pꝛobaripoſſe vi pac citian ſpẽꝝ. Sed xp̃s cõfecit ð de quolibet
ecramꝰ Zfecerit de azio ẽſpẽi ſunt panis
funt eil effectus qͥ ſunt diuerſar ũ ſpeʒ. vino vnius ſpeciei · ð non põt confici
6*
geeheh nee4 eeeecece —
cele.q ney pce cns. J ymnůnit defran Sjiatlu diſiechcun un ncin vachueni Vumr folicis e ri. qqi iu tur vmümni bili. ſunguis
pti dt
nnõpoſſet
pbabih⸗py lngunp, igo bic
ſüeprh

nalutint nadipicu ſnt 1Mun wuycidutu nbcdi niniii 1hnniunpaſt Apndöyiltmlers iumtuiptyrut⸗ i i nu vndeſuunn itrninn nʒiſij imkithin mnt nnht ſumiwiln n Fwnni uunüd Fischel n uhen
L.
ino vitis. Itẽ nõ põt ↄfici de agreſta. vt cõit᷑te⸗
net᷑ agreſta aũtẽ vinũ de vite.non.n.vẽ differre a vin niſi icut icõpletũ a ↄpleto q̃ diia nõ diuerſifi cat ſpẽʒ. q nõ põt ↄhci de quolʒ vino vitis. Itẽ ra cemim turi intraſe ↄtinẽt vexꝝ vinũ.⁊tñ ſanguiſ xpi nõ põt ↄſici de vua. Vñ ð ↄſe. di.ꝛ. Didicimꝰ
Pphibet᷑ ſacerdos ↄiũgere vuas ĩſacrificio oblatio
nis. ð non põt ↄfici de quolʒ vino vitis. Lontra Inno. de oſicio miſſe ꝑteʒc.ꝛ4 Siue vinũ no
num qð di maſtũ. ſiue accidũ qð appellatur accep tuʒ in ſacrificiũ offerat᷑ ſacfm efficit᷑ ⁊ diuinitꝰcon
ſecratur. Sʒ acetũẽ vinã coꝛrutũ.ʒ multo foꝛtiꝰ còfici põt de quolʒ alio vino vitis. Rtẽ eodeʒ.c.i mediate añ verba pᷣdcã. Vitiũ vini nõ maculat m iditiã ſacfi.ꝗᷓ xpᷣi ſanguis ↄci põt de quolʒ vi⸗
no vitis qᷓ;tũcũq; vitioſo. Rñdeęo ꝙ ſicut de qꝰli
bet pane fcõ de farina triticea.⁊ naturali aqᷓ põt ↄ
ſici coꝛpus xpi niſi panis deuenerit ad tantã coꝛru ptionẽ ꝙ nꝰ remaneat in ſpe panis.ſic de quolibʒ
Vino vitis in quo ſaluat᷑ foꝛm ⁊ vini põt ↄfici ſan⸗
guis xp̃i.qꝛ nõ ẽ vinũ niſi vbi ſaluat᷑ foꝛmq vini.
iõ ſimplr ↄcedendũ ẽ ſanguinẽ xp̃ᷣꝛpoſſe ↄici de qꝰ libet vino vitis. Ad pn in oppn dð ꝙ oĩa vitis nina ſunt eiꝰdẽ ſpẽi.diia.n.eoꝝ q;ᷓm ad ſubtilitatẽ ⁊ groſſitiẽ. rubedinẽ ⁊ albedinẽ nõ variat ſpẽʒ. Si
aũt q̃dã vina hẽant quoſdã effectus in coꝛpe ſpẽ
dꝛites vtpote.ga quedã ſunt diuretica ſeu laxatia alia nõ. multũ ꝓuenit ex natnra terre ⁊ ifluentia celeſti.qð pʒ qꝛ ille vinee trãſplãtate in alia regio- ne ꝑ ꝓceſſuʒ tpis ꝓducũt vina nð hñtia ilos effe⸗ ctus. Adꝛn dð ꝙ agreſta nõẽi ſp̃e vini qð pʒ. ga vinñ nãle eſt calidũ effectiue.agreſta ãt frigida nec deffert a vin o.ſicut ĩcõpletũ a ↄpleto ĩ eadẽ ſpecie. Sʒ ſicut fanguis differt a carne.qͥ ↄſtat nõeſſe ĩiea
dẽ ſpe cũ earne. Sʒ ſicutꝑ ↄplemẽtũ digeſtiõis cõ⸗
uertit᷑ in camnẽ.ſic agreſta pↄplemẽtũ digeſtõis in Vua cõuertit᷑ in vinũ. Ad ʒndð ꝙ aliqui dñt ꝙ ſi Vna matura cõſecraret᷑.ꝙ ve hũoꝛ ↄtentus in illis
folliculis ↄuerteret᷑ ĩſanguinẽ.ſʒ tñ hoc nõ dʒ fie⸗ ri. qꝛ q ſi faceret grauiter peccaret.qꝛ q;ᷓdiu ↄtine
tur vinũ in folliculis nõ eſt ſub ſpe potabili ſʒ reſi bili.ſanguis aũt xpᷣi dʒ ↄfici de vino exñte ſub ſpe potabili. Et pꝛeterea vino ſic ſe hti aqua miſce⸗ ri nõ poſſet.⁊ exponũt allegatũ decretũ. Alij dñt ꝓbabiliꝰ ꝙ vinũ ñ expꝛeſſaʒ de vua nõ põt ↄuerti in ſanguinẽ p miniſteriũ ſacerdotis. Añ eodẽ ðᷣcre
to di. Eluas ſeoꝛſuʒ bñdicas ppls ꝗ petierit accipi at. vbi glo. bñdicas benedictiõe vulgari. non illa
ſpãli appꝛopꝛiata euchariſtie. Et.c.ſequẽti qð de erpꝛeſſo botro.i.de vuaꝝ granis ppls cõicat val⸗ de ẽ oĩo ↄfuſuʒ. Sʒ ſi neceſſe fuerit botrus in cali⸗ ce ↄpᷣmatur. Ep̃s etiã nõ ↄfecit ſuũ ſanguinẽ. niſi ð vino exſiti ſub ſp̃e potabili.qð pʒ ꝑ qð dixit diſci pulis. Bibite ex eo oẽs. Ad pi arm gd partẽ aliã dñt alig ꝙ põt ↄfici de aceto.cuiꝰ opiniõis fuit dñſ Inno. Alij dt ꝙ nõ. Wihi añt vñ diſtinguenduʒ. qꝛ acetũ põt accipi ꝓ vino vergente ad acidã qua litatẽ manẽte adhuc foꝛma ſubſtãtiali vini.de ta li põr cõfici.⁊ vᷣbũ dñi Inno. ita intellig. Alio mõ cõpleto aceto.⁊ de tali nõ põt ↄfici.qꝛ tale aeetum nõ eit ſub ſpe vini ſicut nec hõ moꝛtuus inſ pe hoiſ qõ pʒ ex duobus.qꝛ oẽ vere viñ effectiue catʒ eſt
cõpletũ aũt ace ĩ effectic frigidũ. Pꝛetereaſiẽ diẽ
phi.g meth. Si ex moꝛtuo fiat iterũ aial in mate⸗
1
ria opoꝛteret ÿᷣmo redire. deinde fit aial.⁊ fi ex ace to dʒ fieri vinũ oʒ pᷣmo redire in aquã. ⁊ deide fit vinũ. aũt verũ nõ eſſet ſi acetuʒ eẽt in ſÿe vini.⁊ iteꝝ Phi.añ vba p̃dcã dhcit ꝙ ace ũfit de vinopꝑ viã coꝛꝛuptionis.⁊ ſicut nox fit de die.⁊ ſicut moꝛ⸗ tuns ex viuente in quo ſatis dat intelligere illa nõ eſſe eiuſdẽ ſpẽi. Ad?n dð ꝙ ibi Inno. non logtur de vitioſitate nõ coꝛrũpente ſpẽm.ñ qa ĩimuſto ſaluatur ſpẽs vini. iõ de ipᷣo põt ↄici.am ſicdicit Inno. e.cꝰ.añ vba pꝛedcã. Diligeti ſtudio vinum optimãũ querendũ eſt vt in— 5— 7— rrn nnpr debeat facere ſa- Erxto quei it 3ar poſtq; ĩce⸗ pit canonẽ miſſe ꝑpendat eſſe materiã ide bitã miſtratã. Rĩdeo ꝙ ſi ppendat hoſtiã eſſe in⸗ debitã. aut h ꝑpendit añ ↄſecrationẽ.⁊ tũc dʒ acci pere hoſtiã debitã ⁊ canonẽ a capite inchoare. aut poſt ↄſecration anſũptionẽ ⁊ añ vini ↄſecrationẽ tũc dʒ accipe aliam hoſtiã ⁊ inciꝑe canonẽ a capite ⁊ illã ↄſecr⁊ alia hoſtia dʒ reuerẽter ſeruari.aut a clericis ſumi.aut a ſaterdote poſt coꝛpoꝛis ⁊ ſan guinis ſũptionẽ. nõ añ. ga poſt eius ſuſceptionẽ ie iunus nð eſſet. Si aũtperpẽdit poſt ſũptionẽ illiꝰ hoſtie ⁊ ẽt ſanguis.nõ debet illa die aliã hoſtiã cõ⸗ ſecrare.qꝛ ieiunus non eſt.⁊ vt dĩ de ↄſecra.di.⁊. Relatũ quotiẽs ſacerdos celebꝛat.totiẽs ꝑticipa- tiõis coꝛpis ⁊ ſãguis xp̃i ꝑticipẽ ſe vᷣbeat ſʒ dʒ ð ſua neglia penitt᷑ ⁊ cõfiteri. Si aũt ꝑpendit añ ſumptò neÿ ſanguis.vi aliquibus ꝙ ſanguinẽ nõ dʒ ſumer᷑ qꝛ ieunns nõ eſt. ſ; ſanguis reſeruari dz aut alicui ieiuno dari. Alijs aũt vĩ ꝛiũ qꝛ hic eſt càus ne⸗ ceſſarius in cãu nccitatis nõ iciunus põt cõicare.
Si aũt ꝓpẽdat in calice nõ miſtratã eã debitã ma
teriã. aut ̊ ꝑpe ndit añ ↄſecrationẽ panis.aut poſt ant añ ꝓlationẽ verboꝝ ꝗbus ↄſecrãdũẽ vinũ.aut
poſt ꝓlationẽ eoꝝ añ coꝛꝑis fũptioncʒ.aut poſt oia
pᷣdcà. P mõ dʒ miſtrare debitã materiã ⁊ iciꝑe canonẽ q capite.ſi aũt nõ poſſet hãe debitã materi am nõ dʒ viteriꝰꝓcedere.qꝛ vt dĩ de ↄſecr.di.ꝛꝰ. Lõpimus.aut integra ſacf᷑a ꝑcipiãt.ſ.ↄficientes. aut ab integris arceãtur.qꝛ diuiio vnꝰeiuſdẽ mi niſterij ſine grãdi ſacrilegio nõ pot peruenire. 20 mõ dʒ materiã debitã actipe ſi põt hii alia ſublata ß nõcredo ꝙ debeat canonẽa capite reincipe.qa iaʒ ↄlideratio panis pꝛeceſſit.ſʒ dʒ inciꝑe a verbo imediate ſeq̃nte pãis ↄſecrationẽ.ſi aũt hãi nõpõt m debita nõ pꝑh dʒ omittere coꝛpis ſũptionẽ.cõ tritꝰtñ cũ ꝓpoſito ↄfitẽdi de ſua neglia. ʒmõ dʒ accipe materiã debitaʒ alia reuerent᷑ in aiiqꝰ uaſe repoꝛtata.? reicipe ab illo loco. Sili mõ poſtea.⁊c ?pagere miſteꝛiũ vſq; in finẽ ⁊ tutũẽ ꝙ pꝰſũptionẽ coꝛpis ⁊ ſanguis aliã matiã ſumat añq́; accipiat vĩ nuz qð accipiat᷑ poſt ſangninis ſumptõnẽ. 4mð dʒ accipe debitã matiã.⁊ reicipe ab illo vbo. Sili mo niſi añ ſũpßit illã idebitã mãm icalice miſtratã
n G 6 0* 3 Onſequenter bali Zant
q̃rñtb. P vrꝝſit aqᷓ vio apponẽda vt mius vbeat appõið aq qᷓ; de vio. 3. Vtxꝝ illa aqᷓ ſiłↄ vio ↄuertat᷑ iſãguinẽ. 4 vtx ſi vinũ ſine aqj ↄſecraret᷑ ↄuerteret᷑ iſanguinẽ.

ð vtxcõmirtũ equalr er aqua ⁊ vino ↄuerteret in ſanguinẽ. 6 vtxꝝ ſi ſacerdos ſciret aquã fuiſſe poſirã in dolio vel barillo ſeu poto ex quo accipit vinũ conſecrandũ teneretur apponere aliã dquãʒ· ſt aqua non ſit
Rimo 0 ſtendo vino apponẽda H ꝛuðlegimus dñm appoſuiſſe aquã. 3tes cð pane cü quoↄſecrat᷑ coꝛpꝰ xp̃i ñ eſt miſcẽda alia matcria·da ſiinec cũ vino de quo pſecrat᷑ ſfanguiſ
Zeÿ̃ de cclebꝛatiõe miſſax.cꝰ.vl. hr̃ ꝙ aquaẽap⸗ ponenda. Itẽ ð ↄſe. di.ꝛ“c· p. Et. 4. caplis ſeq̃n
tibus. ⁊.c. Nñ oœẽ idẽ expꝛeſſe hi. Rideoꝙ ſic di
cũt iura pꝛealtata aq̃ vinoeſt apponẽda pp imita⸗
tionẽ feixp̃i⁊ obferuationẽ ↄ uetudinis?pꝛecepti eeckiaſtici⁊ ſignificationẽ myſterij. Sicut. n. dicit
Ban.li. 4*c.5 Eÿs calic accipiẽs ex vio? àd
tradidit eis Idiſcipiis di. Bibite erh oẽs. hic eſt
fanguis meus.⁊c. dicit ẽt magf in jra huiꝰ di.c.b
p̃s vinũ aqᷓ mixtũ dedit diſciptis. qð ex tribꝰ ꝓ⸗
dabilr pꝛobat. ⁊inũẽ qꝛ hoĩbus tẽpatis in illa ter
ra erat ↄſuetudo apponere aquã ĩ vino pp foꝛtitu⸗ dinẽ vini. Aliud qꝛ de latere ſuo cuʒ Veo pi ſan
guine vera aqua emanauit. Aliud qꝛ Petrus Vi
carius ꝗ pñs fuit iſtũ ritũ ſeruauit⁊ ecclie tradidit
Scã etiaʒ romana eccłia q̃ uoce dñi? ſaluatoꝛis
nr̃i Jeſu xp̃ipᷣmatuʒ obtinuit. vt hi decretoꝝ d.ꝛi
Quãuis.⁊ q̃ magr̃aẽ oĩnʒ eceliaæ. Vt hi.e.di. De⸗
niq;. hãc ↄſuetudinẽ obſeruat ⁊ obſerua pꝛecipit.
Bẽt ↄuẽit ſignificatiõi miſterij. Et qꝛſic di ð ↄſe. d.
2 ñ cẽ. cũĩcalice vio aqᷓ miſcet᷑. Epᷣo pptsadũat᷑
⁊credẽtiũ piebſ ci iquem credit copulat᷑? iũgit᷑.i.
copulãda ⁊ iũgẽda ſignat᷑ p fidẽ.⁊ dignã ſaci ſuſce
ptionẽ. qꝛ ᷣm að dicit in eodẽ decreto an vba alle gata. Videmus in aqua pplm intelligi.in vino on. di ſanguinẽ xpi. Itẽ recitat nr in lr̃a hꝰ di.c.pent
Ad pmn dð ꝙ dñs appoſuit aquã nõtñ tanqᷓ; ð ſa
crinccitate.ſʒ ↄgruitate. Ad m dð ꝙ ſigno mini ſterij nõ exigit vt aliudgranũ admiſceatur cũ fru
mẽto. icuteʒigit vt aquã appontun vmcfciʒ
rE vtx in ↄfectiõe Ecundo queri fanguis minus debeat apponi de adua q ð vino. Rñdo g ſc. tantum.n. debetapponi de cud? Vinoch qua poſſit trahi arl naturã vini. ppls.n.trahẽdꝰ eßad rpᷣm⁊ iõ multũ funt illi repꝛenhẽſibiles qui plus ponñt de aqua q; de vino.ẽ.n.pnicioſus ab⸗ hſus er de celebꝛatiòe miſſe. Pernicioſus. Alijẽt repꝛehẽdunt qpãnũlineũ muſto itinctũ ꝑrotũ ànũ ſeruãt. ⁊ in tpe iacriſicijaliquã preʒ eius iauũt.⁊ ſic
offerũt.de ↄfe. di. ⁊. Lũoœ&., 5 itte —— F vtx illa aqua ſil ĩ vi E 1) Ertio querit no ↄuertat᷑ in ſangui nẽ. Rñdeo ꝙ illa aqᷓ aut añ ↄſecrationẽ ſã guinis eſt ↄuerſa in vinũ.? ſic dico ꝙ totũ cõuerti- tur in ſan guinẽ. aut adhuc nð eſt in vmũ ↄuerſa.⁊ ſic dico ꝙ nõ ↄuerti᷑ in ſanguinẽ᷑ nõ.n. ↄuerti potĩ fanguinẽ niſi pus ↄuertatur in vinũ.⁊ ið dʒ aq̃ ap⸗ poni in tali ꝓpoꝛtiõe ꝙ ꝓbabile ſit ipᷣam eſſe ↄuer
fam in vini anteqᷓ; vinũ conſecraretur.
3
aqua ↄſecraret᷑
uerteret᷑ in fanguinẽ. Et vãꝙ. nõ. de ↄſe. di.⁊*. Sic in ſcificando.? mg in lea hunꝰdi.cꝰ. 6. Calix dñi nd eſtaqua ſola ⁊ vinũ ſoluʒ niſi vtrũq;
miſceat᷑.qũo neqʒ coꝛpuſ dñi põteẽ farina ſola niſi vtrũq; adunatũ fuerit.⁊ copulatũ.? panis vnius
ↄpage ſollidatũ. Itẽ Ipᷣs aut aquã poſuit aut nõ.ſi
nð.nec apponere debemus.ſi ſic · ð ſine aqua non
põt vinũ ↄuerti ſanguinẽ.ſicut nec alius panis 2 tritico in coꝛpꝰ. qꝛ detriticoʒfecit. Sed Zꝛiuʒ hẽ amago in lia puiꝰ di.c.penł. Rñdeo ꝙ ſi lacer⸗ dos cðſecret vinũ ſine aqua vere ↄuertit᷑ iſangii⸗ nẽ.nã in grecoꝝ ecclia di aquã nò apponere ſacfo vt dicit dñs Inno.ð officio miſſe pte. ʒ c.ꝛ6.7 ñ ecclia ipᷣos nõ negat ↄficere ſanguinẽ tpᷣi. Ille tam̃ vehemẽter ẽ coꝛripiendus? grauiter q ſine aq co⸗ ficit pp rões dictas in illa qone. Atrũ aqj appoœhen daſit dino nec eſt inrelligendũ vinũ ↄuertiin ſan- guinẽ inqᷓʒ;tũ dicit qd cõfuſuʒ er.. hũoꝛibus. Si qʒtů dicit hñoꝛeʒ ꝗ eſt vnus de· Z. Alij aũt ꝑ coco mitantiaʒ ibi ſunt. Añ e de.cele. mil. In quadam dĩꝙ Jo.euãgeliſta exp̃ſſit ex elis aquã? ex hũoꝛibꝰ ſanguinẽ. aqua que fluxit de latere xp̃i fun à ſim pliciter.?inũ.ſ· de. ꝗ ciis.⁊ fanguis fuit vnns ex 4. hñoꝛibus. ex quo arguimꝰ nõ niſi hũoꝛeʒ ſãgui⸗
neñ in vinũ ↄuerti.⁊ nõ niſi aquã naturalẽ vino 5
bere appom. Si tñ alia apponerẽtur qᷓ;uis grauit
peccaret apponẽs.ñ tñ ꝑp P eẽt irritũ factʒ cũ ſine
cuinſcũqʒ aqͥ appoſitiòe vinũ ↄſecratũ ↄuertatur i ſanguinẽ. vt ſuꝑius in cadẽ qðe dem̃ eſt. Adpni oppi dð ꝙ cũ dã. Calix dñi nõ eſt aqua ſola.aut vi nů ſolũ gloſãdũ ẽ ſic.i.nõ dʒ.qꝛ vt dicit dñs Inno. cꝰpꝛeallegato n di poſſe fieri qð ð iũ nõfit. Ad m dð. ꝙ xpᷣs aquã appoſuit nõ tĩ de ſact̃i neceſſi⸗ tate.ſʒ ↄgruitate. de pane aũttriticeo ſic ↄfecit ꝙ alio niodo nõ poſſe confici ſac̃m inſtituut
N Minto queruur ſhrnn v V uertat iſanguinẽ. Rñdeo ꝙ equalↄmix
tio ex aqua ⁊ vino dupli põt fieri. aut ſm mixtoꝝ equaiẽ qᷓ;titatẽ mol. aut m equalẽ ꝓpoꝛtionẽ vir
tutis. ſN mo aqua nõð ſolueret ſpẽʒ vini. Magil
n.eſt vinũ actiuum qᷓ; aq̃ nec generaretur nãturꝰ tertia ex duobus. nec cito poſſet vinũ aquã ↄuerte re in ſuã naturã. qʒuis ſatis citoalteraret ſe iexcel lẽtijs ſfuaꝝ qualitatũ accñtaliũ.⁊ ſic dicoꝙpel foꝛ mã conſecratiòis vini.ſola ſubſtantia vini trãſub ſtantiaretur in janguinẽ. ⁊ mõðgnãretur ex duo⸗ bus naturaʒ? q̃ nõ eſſet vinñ nec aqua.ſ nõ ſtatiʒ.
opationes..nature nõ ſunt in inſtanti. qᷓ;uis carũ
terminii inſtãti ſint. ⁊ iõ ita cito poſſet facerdos ↄ ficere poſt talẽ vini ⁊ aq̃ poſitioneʒ ꝙ illud qð fuit ibi vinũ cũ adhuc nõ eſſ tranſmutatũ ad ↄpoſitõ nẽ nate ttie.ↄuerteret᷑ in ſanguinẽ. Si tñ añqᷓ; ſa⸗ cerdos ꝓferret verba ecratiõis eẽt ex illis duo⸗ bus naturaʒ? ↄſtituta. exillanon poſſet cõfici ſan⸗ guis xpi. qꝛipẽs ↄponen ex abus ꝑeſſentiã conſti⸗
——
tuit᷑ vnñ in ↄpoſito nõ remanet ʒ ſuas eẽntias ni
„
ſifoꝛte valde diminute velhm ꝗd.qð dico ꝑꝑ opi nionẽ Ert dicũt eas manere incõpletas.
ponere. Rñdeoꝙ ſic. aquaeniʒ pꝰ.appoſita vio non apponitur ad ſignificandũ illud quod ſigniſi⸗ cat appoſitio aque cum vino offerendo. Ainde p
debet vinum incalicem poni? ſic vino iam depu
vtxñi ſacerdesſciret — 1 Ito quel aquam fniſſe poſitaʒ 7— in dolio.ſiue barillo vel poto de quo accipi
ur vinum conſecrandũ teneret᷑ aliam aquam ap
*vytop
ti dedert q psſi pu ingmdche ſiſtelb nr
1 unec půal ononſrau ſluco. vicr idemnonpdn ſihus ſcoſuc rag hile ſin uct gſiliſunpſ eſttotus eſt vmſoblace comediſetb rntcopont stfutnany
ſ walhser?
uiſin vemi doden Sete Npninopp poſumere ſzen hitcoꝛyusſa.e umereſich ſeihtellecusa ubſacjo ſ
uiund z
irmidug
Ecun
cioitt npcgin
edirt pal
i

v. tato ad offerendũper ſui poſitionẽ in calice⁊ intẽ tione facerdotis debet aqua apponi.
Irticulus quartus.
queri᷑ ð 4*. pn
O nſequenter cipali. Et circa hoc querũtur.b. M vtrũxpᷣs in ce⸗ na coꝛpus ſuum ſub ſacfo ſnceperit. 2* vtꝝ coꝛpꝰſuũ ſub ſacfo iude dederit. ʒo vtrũ ei dederit qij dedit eipanẽ intinctũ. 4 vtꝝ coꝛ⸗ pus ſunʒ paſſibile dederit. Vx hoſtia itincta ſangune debeat populo dari. 6· vtꝝ ſactʒ eucha riſtie ſub traq; pecie debeat populo miniſtrari
100 Pxs in cena coꝛp
umno ohdo jhbmce fůpne rit. qꝛ ñ potuit ipʒ ſumere ſacfaliter cũ.n.
a eiꝰ eſſet beata clare cõꝛpusſ uuʒ ſub ſacfo vide bat. neq; ſpůali.qꝛ in ip̃o gra augeri nõ poterat.cũ
ergo non ſit alius modus manducandi coꝛpus xp̃i ſub ſacfo.vẽ ꝙ nullo mõ coꝛpus ſuũſũpſerit. Iteʒ idem non põt manducare ſeim.qð verũ nõ eſſet ſi xpᷣus ſub ſact̃o coꝛpus ſuũ ſumere potuiſſet. Võ tra glo. ſup illud leuit.gꝰ. De ſanguine arieris rpᷣs ſanguinẽ accepit in cena.deinde diſ cipul dedit. aſili ſumnpſit coꝛpꝰ ſubutraqʒ.n.ſpe vtñ upius dem̃ eſttotus eſtrps. Rnñdeo ꝙxps in cena coꝛpus ſu⸗ um ſub ſacfo ſumpſit. Añ glo. ſuꝑillud ruth.ʒꝰ. ñ comediſſet boos. dicit de xp̃o. qui pueri cõicaue-
runt coꝛpoꝛi? ſanguini?⁊ ipfe pticipauit eiſdẽ. hoc
añt fecit non vt alquẽ effectũ ↄſequeret᷑ per ſacfʒ ſed vt alijs exmn daret ſumendi de qua comeſtiõe ſacti ſunt verſus. Rexſedet in cena cictus turba duodena. Se tenʒ in manibꝰſe cibat ipe cibus. Ad p in oppn dð ꝙ accipiẽdo ſumere ſacfalit᷑ pꝛo ſumere ſacfm ⁊ reʒ ſub eo ↄtentã.ſic facfatr ſũ⸗ pſit coꝛpus ſuũ. Si aũt accipiat᷑ ſumere: acfaliter Pſumere ſactz ⁊reʒ ↄtentã cũ quadã manducatio ne intellectus ad cognoſcendũ perfacfm rem ↄtẽ⸗ a ub lacfo.ſic coꝛpus ſuũ nõ fampſit ſacfaliter Ad ꝛ dð ꝙ idẽ nõ põt manducare ſi eißmꝑſeip̃ʒ ⁊phita ꝙ mãducatũ et manducis hẽant eundeʒ modũ eẽndi. Ep̃us aũt manducauit coꝛpus ſuum mediãte mãducatõe ſpẽi ↄtinentis?⁊ ip̃m vt man ducatũ.aliũů modũ habuit eſſendi qᷓ; manducans. —„ Vtrũ xp̃s i cena 8 Ecundo que coꝛpiin ſub ſacto iude dederit.⁊ viꝙ non. qꝛ xpᷣs ñ fe eit ↄtra hoc qð fieri mandauit.ſ. 5 vt hẽtur Math. 773pſe dixit. Nolite fanctũ dare canibus 3tez im Aug. li'. gʒn. g. q. ʒ. Deo auctoꝛe nð fit hõ de terioꝛ. ſʒ ſi xp̃s dediſſet coꝛpꝰſuũ iude feciſſet eñ ð terioꝛẽ.qꝛ cũ eẽt in pccõ moꝛtali ſumpſiſſet ip̃m in ſuũ malũ. Contra qñ dedit coꝛpꝰſuum diſciplis ſuis dixit. Manducate exß oẽs. Rideo ꝙ ſicut hʒ. i.q.p'. Ep̃s.?..q. ß? Ziduerſitas pꝛope finẽ xpᷣus in cena coꝛpus ſuũ fub factẽo dedit iude. vt B exꝰ doceret malos in ecctia tollerãdos.vt hi.. q. pꝰ. Aduerſitas.⁊ vt doceret ſacfa pccõꝛibꝰ ocul tis. nõ eſſe neganda maxie ſi petůt in publico.⁊ oc eulta pœcã qᷓ;diu occulta ſunt nen eſſe diuulganda. Ad pr in oppn dð ꝙ qᷓ;ʒuis eẽttunc malusĩ occt tonõtñ in manifeſto·⁊ iðxpᷣnoluit e in cõi dete Sere pꝑ rònes iam dictas. ⁊ ne ex facto dñi occaſio
( atpplo dari.
iui.
nẽ deſpatiõis accipere videret. Adæn dð ꝙœxßs dando iude coꝛpꝰ ſuũ nò fecit eů deterioꝛẽ.ſʒ iudæ male ſumens ſeipᷣm deterioꝛauit. xps aůt rem bo nam? bene iude dedit. 2 vt dederit in⸗ E l0 que 1 de coꝛpꝰſuũ qu dedit eipaneʒ intinctũ. Et vrg ſic. de ↄſe. di.⁊ Sicut iudas. Sicut iudas cui burellam tradidit xbᷣs non inalũ accipiendoſʒ male.loci pꝛebuit di bolo ·ſic indigne ꝗſq; ſumes coꝛpus xpi non efficit Vt qꝛ malus eſt. malũ ſit. ꝑ vt innui ꝙ tũc xps de dit iude coꝛpꝰ ſuũ qn bucellã ei dedit. xotraglo. ſuꝑ illð Jo. iꝛꝰ. Ille e cui intictuʒ panẽ.no vt quaz putãt tũc xp̃i coꝛpꝰ iudas acccpit. Sciendu.n. ẽ ꝙ iam dñs diſtribuerat oibus ſacim coꝛꝑis? ſangui nis inter quos? iudas fuit.deinde ꝑ buceliã intin ctam expinitur traditoꝛ nòtũ aꝑte. Rndeo ꝙ ſit dicit mãgt in lfa in fine. i xps dedit iude paneʒ intinctᷓ nõ accepit iudas cõpꝰ xpiſʒ tm̃ pane.ideʒ Huꝰ. 20. de ſacr. pte gꝰ.ce.4 d arm i opp? dð ꝙ illud decretũ no dicit ꝙ tůc iudas coꝛpus xp̃i ſumpſerit. ſed vult dicere ꝙ tunc illã buceilã male accepit ⁊ locũ diabolo pbuit.qꝛ qð xp̃s ad ſalutem iude fecerat ꝑ bucellaʒ poꝛrigendo vt vidensſe ð pꝛehẽſuʒ ab iniquo ꝓpoſito deſiſteret in malũ pꝛo pꝛiũ cõuertit. ga ex hmagis ſemetipʒ exaſp r vtx coꝛpꝰſuum q 7 10 ucrun paiſibile dede- rit. Et vĩ ꝙ nð.glo.ſuꝑ illð matb. iy. Trãſ figuratus eſt. dicit de xpo ꝙ illud coꝛpns qð hũit ꝑ naturã dedit diſciplis iuis in cena nò moꝛtale. nec coꝛruptible. Jtem hug'.li.de ſacr. pte.gꝰc.i⸗ Ego abſq; pꝛeiudicio veritatis magis ad ilið ac⸗ cedo. vt ilud impaſſibile ⁊ imoꝛtale q́;tů.I Ptinet d ſcific ationẽ ſacti.tradidiſſe dicat᷑. Lõtra dñs Inno. de ofſicio miſſe ꝑte.ʒꝰ.co.io. õtſalua ſide ↄcedi ꝙ tale coꝛpꝰ tũc deditq̃le tůc habuit videlʒ paſſibile. Rndeo ꝙ ſicut dicit magf in lra hꝰdi· cꝰ.b. Coꝛꝰtale tũc deditqle tũc habuit.i.mõtale ⁊paſſibile. nũc vo ſumit᷑ imoꝛtale ⁊ ipaſſibile nec tn vt dicit diis Inno.c pᷣallegato maioꝛẽ hʒ nůc efficaciã ficut nẽc maioꝛẽ potentiã.qð S paſſibilis edebat᷑.⁊ tñ nò ledebat᷑.nõ erat hüane nature ſed diuine potẽtie. q valebat gcgd oio volebat. q;ns aũt ſi fuiſſet reſernatũſub facfo Vſq; adtpᷣs cruciji xiõis ſue fuiſſet patſuʒ ſub ſacto x afflictiões ſibi il latas icruce.ti ſibi vt ſub ſacramento exiſtẽti nul Ia paſſio infiigi potuiſſʒ ab exterioꝛi.ciuꝰrò pʒꝑea q̃ ſuperiꝰ dcã funt de xpo in illa qõne vtʒ coꝛpꝰxp̃i vtↄcntũ ſub ſpe poſſet imediate tãgi. ⁊d pnin obp dð ꝙ ad iqð illa glo. hẽat veritatẽ ſit dʒ in⸗ telligi.. ꝙcoꝛpi xpi vt exitifub ſacfo nõ potuiſſet Aiqua paſſio ab cxterioꝛi inferri. Adm dð ſicut dicit dñs Inno. de officio miſſi e. pte.ʒ“ co.io. Qui dã opinati ſunt ꝙ ſinglas dotes xps ſigilatij accep Aĩqᷓ; reſurgẽs a moꝛtuis naturã gliſicati coꝛꝑis in⸗ duiſſetſ ubtilitatẽ cũ naſceret᷑ de vᷣgine claritatem cũ trãſfiguraret᷑ i mõte. agilitatẽ cũ icederet ſuper inar ipaſſibilitatẽ cũ mãducaret᷑ icena.⁊ p opiĩo⸗ nis vi hug fuiſſe.nõ tñ creco ꝙ ðbeath teneri.
n. pᷣdcã dotes fuerunt ſed dotibuð ſimilia.
Minto queritur
Rñdeo g nõ vt dit pa

. 3 2 rẽ ſigniſicatã ⁊ ↄtẽtã ibi. Poſt b ihun ha.ð ↄſe· di. v. Cñ o. Stmgfilfahꝰ di c· vlcui w Phnſen unterſper. 5 fta mhig rõeʒ tzgit hug. ⁊li.de ſacr. ꝑte.g.c. ꝓ dicensq Pin.3. bi. Soler. ʒ de ſignificatiõe ꝑtiũipᷣa njr dñõtraditoꝛſuo ad notãdũ eũ bucellã intinctã de Quid añt. Media in. ⁊. M cir⸗ ulð dit pluetuopʒ vtcoꝛprhrſicelesirinetũnꝰ a üſractinerccitat. opionesfallas. ⁊ obloncz iſtic cipiãt. nõẽtñ itelligẽdũ ꝙ xitinxerit illã buccella; 3— qꝛ coꝛp llaꝑs q̃ incipitibi oſt P ſrimio in ſanguie.ſʒ in iu iactucaꝝ agreſtiuʒ. cum quibus Eukin d ingrit aniß factoxp̃s imdletur. eitre enhnct eterucnte eofinerereeeeechneni
— ExtO querit᷑ de Er Pi Piechan qinuſceptionẽ huius ri ſub vtraq;ſp̃e. Et vĩ ꝙ ſic · Jo.ß. Niſi nis. det tuteſtbe r ſitihois. ⁊ biberitis eiꝰſàã ſacki.ibi. Si autem guinẽ nõ hẽbitis vitã in vobis.ſʒ cia nec ad vitã rticulus pꝛimus. itnip pñczunt pplomiſtrãdz Itẽ eccli ßccciru nnn niſtrareſub vtracz ſpe bſactz. zaſilibdʒſieriec. bãc di. querẽdũ ẽp̃ncipali ð i cieſia latinoꝝ. Metrus.n. imiſtratiõe hoſaci o Ircae Pde ſpẽx ſubſiſtentia zinhät diſcoꝛdauit a p Sn 2de eaꝝ paiſiòe. 3 de eaꝝ ioſbleg tudinẽ ʒꝛiã. Mñdeo ꝙ chiter nð dʒBſactz dari po M nc coꝛpali. 4· deeãx cüa liduoꝛep re puloſub vtrac fpe ꝑp piculũ effõis fañguis ret Mnx cœehxi nutriẽdi.? de eax opa inn tmaliquos pppicuiã erroꝛi. ne·ciſpplerrec e pñal er intatie huius ſacfi. Virca ſ lpoꝛhic retrnneẽtötäſub vrachföe maionibo tñiqbꝰ? tideſpüali.,6 de henibile ſitſieriacchtia ſine nütſc nent. hachpieulet pbaitticoſotn pebe n ſer häctolbecicsdants? vn ustti daripot. nõ tñ inioꝛẽ efficaciã recipiũt ili qvꝰ dat ſbiecton vrrũ in lac quspu ſub aitera:ſp̃e tm̃:qᷓ; illi qbꝰ datur ſub Vtra; e ꝙP ſint ſine ſubiecto. gipoſſivile ẽ fieri ac tnchueni ſub vtraq;totuseii rðs ůprio riſ trahocit Rumo oñdo ꝗcuaſneiudè zn Koſelö ad expiſioꝛẽ miſterijſignificationẽ. Ad p in op ſiile ẽ hitudinẽreu moduʒ fepari re gccitainð poſitũ dð ꝙ illa auctoitaetteligt de ſee elt inn quidã modi ſeu hitudies ſub tatiõe ſpũali. Adꝛ dð ꝙ nihi Vʒ. ed. e dMt niie ẽ accitia a ſubã. tẽ res ñ tius fi ea que fiunt in ecclia grecoꝛum Potethe accſitis.ſic vt pʒ ꝑphi · i· pᷣdicamẽtoꝝ gec in ſa. nueſtigari falubꝛit᷑ nõ põt.ß glioẽð rõe accſitis.ſic vt ppEpht efibt dit aqqil rC4 ne— inueſtigatõe curio⸗ gipoſſibilee accñs ſit in A e teh tenwios debtetrantendetetlden, beepi7 meihepht⸗Uceſtaſt eit gãktõe nõ fũdara ſuꝑ fidẽ. Sit igr fubã ilia ita busð 5 ns due cie jiſtã.i.pãis ĩ coꝛpꝰ.nec tñ ↄcedũt?⁊ bñ. qa Iuba pa⸗ Ite PoMbkeeE fi nohetciꝛ ac * pꝰxp̃ii ꝓpᷣaẽ.ſj h ꝓpa lubã pãistran⸗ iffinitiõe acctiũ. ipoſiibie elt acnnr remnit panis fit coꝛh ppit Ppc.13 le i mlatio ſübiecto. Wötra potẽtioꝛẽ diuina vtus in ſpando remrezl ſubãt᷑ vel ↄuertit᷑ ſeu trãſit in coꝛꝰxp̃i. Immolatio ſubie ſbãᷓ; n intellectꝰ. Sʒnos poſſumꝰitelli tus gccidenti 0. q8 ubã qᷓ; ñ intellectꝰ. Sʒ noð poiium i. nis hoꝛa ad vocẽ ſacerdotis celos apꝑiri.i.ꝑillõqõð accũs aſubã irepechſic . iia titatẽ ſine ſubã.qᷓ diuina vtus pot accnSAu—— Ibo ſacerdotis ↄſecrat᷑ aditũ ad celeſtiafiẽri vpa ger̃qᷓ; ſicii v naturã nõ põt accñs ſpa⸗ niqᷓtitatefd — epare. tẽ ſicut ꝑ naturã nop a— Z e fe b ita nec ſubã a ꝓpo accnteit 8 p p miſterioãgloꝝ choꝛos adeẽ·ſ.hoibꝰ ↄ ecrãtib/ſiue riaubꝰitan oaccidẽte.ſiẽ patuit in pal· tmocſt
li ñt e ſabſtãtiã fine ꝓpꝛio accidẽte.i patu 6— ſint boi ſiue mali.qꝛ aſſiſtũt ãgeli nõ pp hoieʒ Bpꝑ cereAbl⸗ ui nte qẽ c ppa paiio ßeßem. 0 uit ſolſine illumiatõe q̃ẽ ei Ppa paio. ban.. fuerẽtiã ſaci. Sũma.⁊ ima ſociari.i.panẽ? Jin ſiõe rpiiqtuti in Acd iſta qõeʒ dixe pinticiiſ . 2—— n eus põt accñs a ſubã ſeꝑare. ta enl icorpꝰ ſanguinẽ xpi ↄuerti. nũad ex viſihilib 6 ztes accntia nõ poſſe fieri ſine ſubſtãeo inqᷓuisit
tqʒ iuiſibilibꝰ fieri.i.ex fact̃o qð ẽ nobis viſibile. rũt qdã errãte⸗ deat iuman welacki. i.coꝛpejßi qðẽ nobis moiuiſibile. nec ꝙhiclucitpcictien bere ieäm inteli de vnitatepeentiã. ſ comðquo vnð dicñ 2accnib⸗ſhmnichneactůte. q abrcã v iinic tur ↄtinẽs ⁊ ↄtentũ. Vel põt ũc itelligi ꝙ ſubã pãi diuinã torã ſubã můdi ſine AccntC·d Ali cn wſnefi eris ſub accñtipꝰ viſibiivↄnertit incowerhis wadßleqre ghaſiilecer e tmiſericalo⸗ bãʒ můdi ↄpꝛehendipoſſe in vno pu cxitiegcci nobis mõẽ inuiſibile. In celo rapit miſterio ãglo te⁊ totã ſu e5 undqste⸗ tipchei 3 re ib jcoꝛꝰxð̃i to qð abſurdũ v eis. Sʒ hic erroꝛẽↄ ilud do e⸗ ſ vcizÿnz rũ.nõg pãis de altariicelũ.⁊ibiↄuerrat icoꝛxpi ctoqð cia de ſacto altãris.vt in ſeq̃nti gõne vi hoitions d. ſʒ rapi in celũ di ꝓ ↄuerti ĩcoꝛꝰxp̃i qð ẽĩcelo. Nec net ſcʒ ecclia d euis cõcedãt accntia poſſe ſepari denM de
ti 2 uis cõcedãt accñtia poſſe ſepari on itelligendũ.ꝙ hec ↄuerſio fiat ꝑ ãgelos.qꝛ totũ vi debit᷑. ilijaüt quis cõcedãt 3 exd tute Srn ↄuerſði pp eiꝰ dignitatẽãge a ſubã tñ ipa q;titatẽ ſubẽ negãt Le duczic
ute diuinafit 3 vcũqʒ vtutẽ.qꝛ ip̃i opinãtur qᷓ;titatẽ ↄtinus no R li aſſiſtũt Võfociãð coꝛpi xp̃i.i.trãſubſtãtiãdũ ĩ coꝛ ripqᷓ;cũq; vutẽ. hloh ſi m reiationẽſeurõnes vxnt mnen pwefhee diſenezhelee viet qtitas ſub mõ ſe h itin coꝛpoꝛis chꝛiſti conte dige hie prẽ eptẽ actualt nõ diftictas ita g quẽti ti S. UU. taf tina coꝛpeanihilaliudẽtʒipᷣos qᷓ; ſubã coꝛpes 4 os aũt q̃rat᷑ dc. Supiꝰ determia vthñs ptẽ ef ptẽ actuali no diſtinctas.? ↄtinud 5 4 dn nirmgde fucfieuchariſtiec tirasqᷓlitatis ẽiaqᷓtitas vths ptẽ erxrẽ actua vün
ſctðe hicdetermiatð itibus ad nõ diſtictas. ⁊ dit ꝙ qᷓ;uis natura nõpoſſit cãreq; nsd fectõe. hic determiat ð ↄñtibus ad nõ diſtictas.⁊ dn eetitte ſubẽ tñ ↄtinia eiyht
vfectionẽ. Etpquo ad ſpeʒñigi jtitatẽ qlitatis niſ mediãte qtitate ſubẽ tñ ↄtmun

. —
56 . =—
S—
5
qtitasqlitatis realr diuerfaeſt a ↄtinua quãtirate
ſubẽ ſicut q̃litas a ſubã.⁊ dicũt ꝗdã ꝙ ĩſaco altari
illaqᷓ;titas q̃ remanetẽ qᷓtitas q̃litatis. qꝛ vt iam dem̃ẽqᷓ;titas ſubẽ nõ põra ſubã ſepari. Sʒ hec opi nioẽ ʒ phi.gĩ pᷣdicam̃tis diſtiguit qᷓtitatẽ a ſubãꝛ q̃litatẽ. ẽẽt 5 coeʒ opioeʒ doctoꝝ.ẽtẽʒ expiẽtiã. qꝛ ch ſnbã cõpea dẽſat᷑ abſq; ↄuerſiõe alicuiꝰreii ip̃aʒ efficit mioꝛis qᷓ;titatis abſq; alicꝰ ſue ptis amiſſio ne.ẽẽt rõeʒ. qꝛĩ dinerſis ſubſtantijs dientibꝰſpe vipoſſe eẽ eadẽ qᷓ;titaſiſpᷣe.i.n.ẽ alia lõgitudoſeu latitudo vel ꝓfunditas ipugillo aeris qᷓ;ĩ pugillo aq̃. Qð ẽtr dicũt qᷓ;titatẽ qͥlitatis realr differre aqᷓ;⸗ titate ſubẽ.⁊ ip̃aʒ realr eẽ ideʒ cũ qjlitate.ẽ aucto ritateʒ ⁊ rõeʒ · dicit. n.phi.b phiſi. ꝙ qͥlitas non ẽqᷓ̃ta niſinaccñs.qð nõ eẽt verũ ſi ſibi qᷓ;titas pꝛo pꝛia deberet᷑. Her rõeʒ ẽt arguoſic. ipoſſibile eſt nãli coꝛpꝰ qð ẽ qᷓ;titas.ſimul eẽ cũ alio coꝛꝑe qð eſt ᷓtitas. ſʒ q̃litas ſilẽ cũ ſubã.ꝗ ex ꝑdcã opione ſegt Bipoſſibile ꝙ nãtr ſit ſunt ſoliditates due ⁊ẽt mito ples.ga q̃ rõe albedo hiet ſuã ꝓp̃aʒ qᷓtitatẽ eadeʒ rõe ſapoꝛ hiet ſuã ⁊ caliditas vi frigiditas ſuã. hů miditas ⁊ ſiccitas.⁊ ſic de alijs.⁊ ſic nõ tiñ ſit eẽnt
qᷓ;titas ſubẽ.⁊ qᷓtitas q̃litatis.ſʒ ẽt ſireẽnt nãtr ſoli
ditates pliuʒq̃litarũ.pʒ ã ꝙ pᷣdcã opinio mita ipli⸗ cat incõueniẽtia. Dõ ꝙ extendẽdo nom̃ accũtiſ ad om̃e illð qð necẽ ſubã nec ꝑs ſubẽ. quedaʒ ſunt accũtia q̃ nõ funt niſi reſpectꝰ.⁊ q̃dã de quoꝝ rõe ẽ res abſoluta ⁊ reſpect?ꝰ.ſicut ſimitas.⁊ q̃dã de quo rũ eẽntia nihil.ẽ niſi abſolutũ loq̃ndo de acciitibꝰ. pꝰ⁊⁊mõ accñtia fieri poſſe ſiñ fubã.ſi ipoꝛtãt re- ſpectꝰ imediate fũdatos ſuꝑ ſubãʒ ʒdictionẽ incln dit. ad qð ſegt᷑ ꝙ nõpoſſit fieri ſine ſubiecto ꝑ quã⸗ chq; potẽtiã.ſʒ accitia ʒ?mõ dcã ꝑ diuinã potẽtiã ſepari a ſubã nullã icludit ʒdictionẽ exntien.acci dentis due cãe ſunt.pꝰ·q̃ deusẽ.⁊ ꝛq̃ ẽ ſubã.ſed ſi cut diĩ cõmento ſup pᷣmã ꝓpoſitionẽ de cãis qñ re mouet᷑ cãꝛꝰ a cãto juo.nõ remouet᷑ pꝰ ab eo qm̃ cã pmaẽ vehemẽtioꝛis adherẽtie cũ re qᷓ cã ꝓpiqua nõ remanẽte ꝗᷓ ſubã pñt ꝑ diuinã virtutẽ reinanere eius accidentia abſoluta.q̃ ſunt qᷓ;titas ⁊ q̃litas ⁊ ẽt reſpectꝰ fũdati imediate ſupꝑ qᷓ;tiratẽ velqͥlitatẽ in qᷓ;titate fůdatã. Ad pᷣmũi oppidð ꝙ minoꝛeſt falſa niſi aceipiat modus jm ꝙ ↄpꝛebẽdit ſub ſe nõ tĩ modũ ſe hnñdi ad aliů ſedẽt diſpoſitõnẽ ſubẽ bʒ leißam. Ad n dð ꝙ aliudẽ eẽ actu ĩ ſubã⁊ eẽ aptũ natũ et in ſubã. pn nõptinet ad eẽntiã accñtiſ ſed ᷣm ·;uis aũt ðs faciat accſitia ſine ſubã. tñ qᷓ⸗ diu manẽt. ẽt remãet in eis nãlis aptitudo ad eẽn⸗ dũ ſubã. Ad ʒn dð ꝙ ipoſſibile ẽ accidens eẽ ſine eo aðẽ ſibi rõ erñdi ſicut cã pꝰtñpoſſibile ẽ ipʒ exi ſtere ſupnãlr ſine eo qðẽſibi cã exñdi vt cã ⁊ tat zůt cã exñtie accñitis ẽ ſubã cãta.⁊ i ſine illa põt eẽ̃ 2ccſis pcãʒ pᷣmã. Ad n dð ꝙ ᷣm ſniaʒ ↄmẽti ſi In ꝓpoſitionẽ de itelligetijs.quẽ libꝛũ aliqg vocãt de memoꝛia reꝝ difficitiũ duplexẽ diffinitio acci- dẽtis. Quedã idicãs nõ tĩ eiꝰ eẽntiã. ſʒẽt nãle eẽ. ?qꝛ nõẽ nãli ſine ſubã. iõ ſubã põit᷑ in tali diffinitõ nc accitis. Alia indicãs eẽ̃ntiã eiꝰtm̃.⁊ ihac non põit ſubã. q;uis aũt nõ ſit poſſibile fieri p diuinam potẽtiã accſis ſiñ his q̃ ſunt de ſua diffinitõe ßomð deã. oſſibile tñẽpez ipm ſpari ab aliqꝰqðẽ ð ſua diffinitõep mõ deã.ſ.a ſivã. Id rõeʒ quã pꝛoſe aducũt ʒꝛi opinãtes. dð ꝙ ßm aliqs nullũ eẽin coueniẽs deñpoſſe facere totã ſubãʒ můdifine qᷓ;ti
DP
tate. mirabiliꝰ.n.fecit qñ mũdũ de nihilo creauit
vl põtdici ꝙ aliq̃ꝝ ꝑtiũ mũdi eẽ ita a qᷓ;titate vᷣpẽ det ꝙ foꝛinã ↄpletã unire mediãte nõ mediãte q;;⸗ titate dictionẽ icludit.⁊ hi negãt hoieʒ ſine qᷓ;tita te poſſe fieri.qꝛ ĩↄpoſitiõe hoĩis nõ ẽ ꝓria mã ſubã coꝛpis tm̃.ſÿſubã qᷓ;ta⁊ oꝛganizata. Qnãuis aũt arꝰ ad pꝑtẽ aliã g pᷣncipalis ↄcluſiõis ↄcedi debeãt tñ ⁊nex vifoꝛme nõ mitũ cogit.illumiatõ.n. ſolis nõ eſt pꝛopa ſ olis paſſio.ſʒ opatio nõtm̃ depẽdẽs exſole ſʒ ex medio a luce aũt q̃ẽ ĩſole q̃litaſ abſoluta ñi fuit ſolĩ paſſione xp̃i pᷣuatꝰ.qð aũt tũc nõ irradia nithᷓ fuit. qꝛ ſicut dit Dionyſiꝰĩ epla ad apollopha nñ. Luna 3̃ naturã reuerſa fuit.? iterpoſuit ſeiter apectum intuẽtiũ ſolẽ.⁊ ẽt qꝛ tũc nõ affuit gnãlis ifuẽtia ÿme cãead b vt luxꝝ illa en.
—). vtx ihoc ſacfo Ecundo quent ct ooee int ſine ſubiecto. Et vĩg nõ.muertit᷑ ĩ ↄpoſitũ. qꝛ ex ea ↄpoſitũ gnãtur.illð aũt ex qꝰ aligd gnãt᷑ in illð ↄuertit. ſʒ h nõ obſtãte m remanzʒ id qð ante erat.qᷓ a ſili i obſtãte ꝙ ſubã pãiſ ↄuerſã ſit icoꝛ xp̃i remanerid qð erat. ð accitia pãis ⁊ viniſũrĩſubã pãis?⁊ vini pꝰ ↄſecrationẽ ſiẽ añ. Itẽ ᷣm phi.. methaphi. Ea q̃ ſunt i idẽ ſp̃e ẽt ſunt iterſe diuerſa ꝑmatiaʒ. Sʒ accñtia panis ⁊ vini ivno altari cũ alijs accitibꝰ in alie aitari ſunt eedẽ ſpe ⁊ ſunt iter
ſe diuerſa.ꝗ ſunt in m?. Itẽ nõẽ qᷓ;titas vel albe⸗
do vbi nihilẽ qᷓ;tũ vel albũ.ſʒ nihil ẽ qᷓ;tũ vel albũ niſi ubã.ꝗᷓ accñtia ĩ ſacfo altãris ſint ĩſubã. Iteʒ denſuʒ ẽ illð ĩ quo ſub ꝑua dimẽſiõe ẽ multũ ð jna⸗ teria qð dat phiꝰ.itellige ĩpᷣdicamẽtis dicẽs. ꝙ dẽ ſuʒ ẽ ĩ quo ꝑtes ſunt ꝓpinque.i raro aũteↄꝰ. Euzʒ res nõ poſſit feꝑari ab eo qðẽ de ſua rõe.⁊ raritas Vldẽſitas ſiti ſpe panis⁊ vini vẽ ꝙ ille ſpẽs ſint ĩ m'. Wõtra Inno.ð offi. miſ.pteʒ? cꝰ.g Añ ↄſe⸗ crationẽ accñs ẽ iſubiecto qm̃ exiſtit i qlio.ſʒ pꝰcõ ſecrationẽ accñsẽ ſine ſubiecto. qm̃ exiſtit ꝑſetrã ſit. n.ſubã.ſʒ remanẽt accñtia. Itẽ hi ð ſacra.liꝰ 2*.pte. g*.c.. Der vba ſi rificatiõis vera pãis.et vera vini ſubã ĩ verũ coꝛꝰ ⁊ ſanguinẽ xp̃i ↄuetit᷑ ſo la ſp̃e panis ⁊ vini remanẽte. Rñdeo ꝙſicut diẽ mgrilra qᷓi ĩpᷣn hꝰ di. In ð ſaco ſpẽs panis⁊ vini ſunt ſine ſubiecto.pꝰ ꝗdẽẽ ſubã.qð iõ dico ga alia accñtia a qᷓ;titate ſunt ĩqᷓ;titate ſicutĩſi ubiecto.ip̃a aũt qᷓ;titasĩ nullo pẽitꝰſubiecto ẽ.ñ.n.ẽ ſubã paniſ ⁊ vini quia vt ſuperius habitũ eſt ſubſtãtia panis ? Vinipꝰↄſecrationẽ nõ remanẽt nec ẽ icoꝛꝑe ⁊ ſã⸗ guie xp̃i ſicut ĩſubiecto.maioꝛis.n.qᷓ;titatisẽ coꝛꝰ xp̃i.coꝛpꝰxp̃iẽt ĩ hᷣ ſacf̃o nõ efficit᷑ de nouo alicuius accſitis ſubiectũ.qꝛ ſine mutatõe nõ potſet fieri necẽĩi aere ſicut ĩſubiecto.qꝛ tũc duricies ⁊ ſupoꝛ ?coloꝛ mediãte ipᷣa qᷓ;titate eẽnt accñtia ip̃ꝰ aerif qð falſuʒ ẽ. ã aũt ꝑ quaʒ qᷓ;titas põt manere ſine
ſubiecto ẽ. vt alig dicunt vᷣtus ſubẽ adꝑſe exñdũ
quã ðs dat titati cũ trãſubãt᷑ ſubã panis in coꝛpꝰ xbi. Sʒ 5Farguit᷑ ſic. Si ðs daret qᷓ;titati illã v tule hquã ſubãpſe eriſtat qᷓ;uis donatio illiꝰ vtn⸗ tis eẽt ſupnãlis.ti poſtq; illa vtus eẽt ei data nãle eẽt ſibi exiſtereꝑ ſe pꝑillaʒ tutẽ. ſicut qᷓ;uis dat vi ſuz ceconatoſit fuxnãle.tñpoſteanãle ẽ ſibi vider qtitas aũt panis i ſacfo altaris exiſtit ſupnãtr. nõ nãti. Mꝛeterea ytus fubẽꝑquã nãir exiſtit nõ vr m aligd abſolntũ ab ea differre. Dicoßᷓ ꝙ qᷓ;ti⸗ tas in ſco altaris exiſtit ꝑſe ſupnãſ nõ

—————
ereate q̃ in ea ſit ſʒ ti diuina vᷣtute vt pʒ ex qõne pᷣcedenti.ipᷣa aũt acciitia in h ſacteo eẽ ſine ſubã cõ⸗ ũẽ vt. ſimediatiꝰducat credentẽi coꝛpꝰxp̃i ve ã.xẽt qꝛ Pſac̃m cibꝰpñalisẽ⁊ potus. Adp'n in opp dð ꝙ materia tripir põt accipi. no mõpꝛo iimo actualitatis gradu ꝗ nec gnãtur nec coꝛrũpi⸗ tur.ſʒẽ fundam̃tũ gnãtiõis! coꝛruptiõis qð exiſtit iĩeẽ ꝑcreatòeʒ. Alio mõ ꝓ pꝛinc poſſibili pure ſi vi ànexo qð nõ eſt potẽtia p quã mꝰ põt recipe tm̃ ̃ ola rõe dꝛñt al ea qð uis ſir pure paſſiuũ tñẽ aligd trãſmutabile i ilã partẽ actualitatisqᷓẽ gnã bilis ⁊ coꝛruptibilis. itã ꝙ illa poſſibilitas ſit ipſa actualitas ⁊ actualitas cũ nãlr coꝛrũpit᷑ reſoluit᷑ in eã nõð tñ in eodẽ numero qð ſatiſ deciararũ ẽli.⁊. di. is? p?q.articuli.. Alio mopot accipipꝛo cð⸗ poſito ex ifimo actualitatis gradu.?pᷣdcõ p oſſibili pn?p modo ex ſola mꝰ nõ fit ↄpoſitũ. nec ẽt ex ſola m*mõ dez· ſed ex matia ʒomð deã inqᷓ;tuʒ illud pn npurũ poſſibile ſit ipᷣa foꝛma exqᷓ ⁊ iñimo actua⸗ jitatis gradu cõſtitut vnñpꝑ eẽutiã.⁊ ſic vnñ ↄuer tit᷑qð in aliud nõ remanet.ila.n. poſſib ilitas poſt fcã eſt foꝛma nõ remanet᷑id qð añ erat niſi ꝓ tã⸗ to aliquo mõ remanere dicat᷑.qꝛ illud ĩ qð trãſinu tataẽ põt ꝑ coꝛruptionẽ reſolui in ſileʒ poſſibilita- tez. Adn dð ꝙ intellcũs phi. fuit ꝙ in eades ſp̃e nõ poterãt multiplicari idiuidua nãtr ſine m?⁊ B vex eſt. abſq; tñ oim põtk fieri ꝑ diuinã potẽtiaʒ ᷓlibʒ. n. reſ ſoꝛmalrẽ vna numeropꝑ eẽntiã ſuã ſub rõe q̃ indiu iſibilis ĩ ples eẽntias tales ſeu inc;tuʒ x indiuiſibilis ſalua ſua integritate vt declaratũẽ ſio.2. di.ʒ?. ar.o. Ad ʒm dð.ꝙ minoꝛ eſt falſa. qᷓ; titas n.eſt q;ta. vere. n; d ſupficies alba. V etiaʒ veile Augꝰ. de tri.cꝰpo.qꝙ albedo poſſit deno minare ſeipᷣaʒ dic. n.ꝙ abſurdũẽ candidũ non eſſe cᷓdoꝛẽ. Zid m dð ꝙ m nð eſt de cẽnti denſira⸗ tis?⁊ raritatis qᷓuis ſint qᷓlitates quas natura cãre nõpot niſi partibꝰ matie ſupꝛadcò mõ ſe hñtibus ⁊ iõ ip̃as qualitates à materia ſepari ꝑ diuinã po⸗ tentiã nullam contradictionem includit.
rticulus ſecũdus.
q̃rit᷑ de ⁊ pnci⸗
O nſequenter pa. Etcircaß M q̃ruut. P vtx ſpᷣes panis poſſit tx See
ꝙ ſpᷣes pãis non po Runo oñdo ſit frãgi.qꝛ vbiẽ fra⸗ etio ivi eſt diuitio.ſed dimẽſiones ſeperate a materia nõpnit diuidi. ñ ᷣm phi. 4 phi.c de vacuo. Si in vacuo ᷣm ꝙ accipit᷑ pꝛo dimẽſioni⸗ vus fepatis poneret᷑ cubus opoꝛteret plures dim̃ ſones ſil ec.eo ꝙ Vacuũ no poſſet cedere.ʒcũiſpᷣe panis poſt ↄſecrationẽ ſint dimẽſiones ſepate non pñt frangi. Rtẽm boenplio detri. c.ʒ. foꝛma
q̃ eit ſine materid nõ põr eẽ ſabiectũ.ſʒ fractio ẽ qð dã accñs 3 nõ põt eẽ in ſpe panis cũ ſir foꝛma ſine materia Wontrarium dicitmginiah⸗ di. c*k tẽ Bpꝛobat experiẽtid. Rñdeo ꝙ ſpᷣes panis in ſaco aitaris põt frangi. cꝰ rõẽ qꝛ frangibilitas eſt in pane ròe alicꝰ q̃litaris fůdate in quãtitare vłrõ ne qᷓtitatis vel alicuiꝰ qualitatis ſil. ñ ð poſt ↄſe cratiõem remaneat panis qᷓ;titas.⁊ om̃s q̃litates
fundate in fubã panis qᷓ;titate mediãte ſegt᷑ ꝙ re⸗
⁊pꝑfoꝛationẽqᷓ
—
nẽx⁊co
maneti ſpe panis frangibilitas. Añ verc frãgitur ſpᷣes nð fantaſtice vt quidã dixeꝛũt.nec dʒ poni il
—
la fractõ eẽ in coꝛꝑe xp̃i tñ rep ſitatillã flageil ati õeʒ
ʒ fuit fagellatũ? pfoꝛatũ in paſſione Adpnin oppn dð ꝙ phi. ibi loquit᷑ de diumẽſ 9 nibꝰ ſeparis nõtm amateria.ſÿʒ ctiã à qualitatib- nãlib ⁊ ſenſibilibꝰſic autn funt ſepate dunẽſio- nes ſp̃eipanis inſacto.remanẽt;n. in eis natuna les qualitates ⁊ ſenſ ibiles. Adꝛ dð ꝙ boeꝰ.ibi loquit᷑ de foꝛmaãq̃ ꝑ ſuã natura eſt ſine materia. q titas aũt panis in ſacto nò eſt ſine materia na⸗
turam ſed ſuper naturam Ecundo queril᷑ poñit coꝛrũpi Et vĩꝙnð. hec eſt. n· diia irer znihilatio ruptionẽ.qꝛ nichilatio ẽreſolutioret in ni hilũ. coꝛruptio vero in ens ipotẽtia. i ʒ m phi. p. phi i qð reſoluit illud qð c oꝛrubit eſt matcria. vũ Fin ſpᷣe panisp? ↄſecrationeʒ ans ſit materiã nõ põt coꝛrũpi. Irẽm phi.p de gnãtiòe. Ou ptio vnꝰ eſt gnãtio alteriꝰ. Sʒ ex illã 1 pe nihil põt gnãri qꝛ ʒ phi.vbi 672 boeð duabꝰnatis? Vnd pſona xbi vltra mediũ.q̃ nõ cõicanꝭin matcrid no pñt tranſmutari in inuicẽ.illud aut in quonò E mna teria cũ nullo alio cõicat in materia. pes Panis coꝛripi nõ põt. Itẽ o& qð pot coꝛrũpi eit in poten⸗ tia.ſed m Aui.⁊ metha.⁊*. cꝰ. Alud ꝑqoese n potẽria eſt matia eiꝰ.ð cũ in ſpe pans poſt ↄſecra tionẽ nõ ſit materia nð pot coꝛrũpi. Itẽ in l.b. pn. cipioꝝ. joꝛmaẽ ſimplici?i uariabiſi eẽntia ↄſiſẽ Sʒ in ſpe panis pꝰꝓ ecrationẽ nõ eſt mſi foꝛm. ð coꝛrũpi n pot. Lõtra qᷓdiu manz pẽs icoꝛrupta fub ilia ↄtinet᷑ coꝛpꝰxp̃i. Sed aliqñ deſinit coꝛp?ꝰ xpi eẽ ſub illa.ðſpᷣes gin coꝛrũpit᷑. Nẽ ſi ſeruaret ꝑlongů tpᷣs putrefieret. putrefactio. n. eſ coꝛruptò Rñdeo ꝙfpᷣes panis põr coꝛrumpi? che alud gnãri.cuiꝰ poſſ bilitatẽ aſſignãt augſ c. Dicũt.n.
—
ꝙ ſicut miraculoſe ſi bãpãis ↄuertit i coꝛpꝰxpi.?ꝑ
„
ßcoꝛpꝰxpi efficit ſab pãisſ pe. ſic miraculoſe ſubã panis reuertit᷑ cũ coꝛpꝰ xpᷣi deſinit ſub ſpe panis.⁊
pec vifuiſſe opinio dñi Inno. vt pʒin u ſuoð offi.
miſ. pte.ʒ?.cꝰ. de fractione. Sʒ Shãc opinionem
ſic pot argui. Si ſubã panis redit aut illa eſt eadeʒ numnero cũ illaqᷓ fuit ↄuerſa in coꝛpꝰxp̃i.aut alia ij eadẽ gaſi aliqd ↄuerſuʒ eſt in aliud nõ põt redire niſi illud aliud ↄuertat᷑ in ipᷣm ſed ſubã coꝛpis xp̃i nũqᷓ; in ubãm panis ↄuertit S eadẽ ſubã panis in nnero q̃ ↄuerſa fuit in coꝛpꝰxpi nõredit. Sed ga foꝛte diceres. ꝙ nõ oʒ maioꝛẽ eẽ verã niſi dena
turali trãſmutatiòe ꝑ quã matia eius qð ↄuertit᷑ ef
ſicit᷑ de eẽntia illiꝰin qð auertit᷑.⁊ de naturali redi
tu.⁊ qꝛ ſubã panis nõ ↄuerriti coꝛpꝰ xpi trãſinuta-
tione nãli nec de eẽntia eiꝰ efficit᷑ ⁊ cũ etiã reditil⸗ la eadẽ ſubã ſub eiſdẽ accñtibus reditus naturalis nõ eſt iõ aliter arguo. Si ſubã paniſ rediret ſiue ea dem numero ſiue diuerſa· aut rediret añ coꝛruptõ
nẽ ſpᷣei panis. aut poſt. õ añ. qa vt tenʒ cõioꝛ opĩo
qpdiu mantt ſpẽs panis incoꝛrupta tãdiu ſub illa
eit coꝛpꝰ xp̃i. Sʒ quãdui ſub illã eſt coꝛpꝰxßi eſt ipßa
qtitas pãis ſine ſubiecto. vt oẽs doctoꝛes catho⸗
ici tenẽr. Si aũt dicas ꝙ redit poſt ſpẽi panis coꝛ
ruptiones.tůc reditꝰ eiꝰ nõ fuit neceſſariꝰ ad h vt
illa ſpᷣes poſſet coꝛrũpi.⁊ ex e aliud gnãri.ð nõ 05
ponerepp redire ſubům panis. Alij aũt poſſibi
diirtionẽſ jtimilose itdimch poſibileneti teninimog mtiaocleu trilogär dogſictm mubiisi crenionẽ: mutabiis tisgd tenj pt.
mn tſin⸗ ts rcii 1 iounb ibicpnm imuner nipnin iichtn kriahmqm ſefone acci materüct ſ ſubiecti act lſub illa ſe. Wondöo⸗ Fuheern
wſ

„
ktatẽ iliꝰpei coꝛruptiõis ⁊ gnãtiõis alteriꝰrei de illa. aſſignãt expte materie quaʒ ðs de nouo creat ſub accſitibꝰ illis. Sed qʒ iſti pꝛoſe auctoꝛitatẽ nõ adducũt. nõ oʒ multũ initi ilimõponẽdi. Alijdi cũt ꝙ remanz potẽtia materie ⁊hſufficit ad ðꝙil la ſpẽs poſſit coꝛrũpi.⁊ ex ea aliud gnãri. Sed qa iſti nõ declarãtq̃ ſit illa potẽtia materie. necꝑ quẽ moð ibi remaneat iſufficiẽter ⁊ obſcure dicũt. ñ Mmihi dð gin materia. fʒ ꝙ accipit᷑ ꝓfũdamẽto trãſmutatiõis nãt dupliciterẽ potẽtia. Anaꝑ quã põt recipe foꝛmã. nõtñ perillã põt foꝛma eduei de ea.nec ẽtrãſinutabili foꝛmã.⁊ hac ſola rõe differt amateria. Añi ſicut matia panis nõ remanet poſt Zſecrationẽ. ita nec iſta materie potẽtia. Alia q̃ ñẽ ißam realrẽ tñ aligd puꝝ poſſibile trãſmuta- bileĩfoꝛmã.⁊ eſt materie ↄcreatuʒ diſtiguibile ᷣm diſtinctionẽ ſper foꝛmax gnãbiliũ ⁊ cotruptibiliũ q̃ẽt hm illos q ſub foꝛma oẽm actualitatẽ ↄpꝛehen dũt dimꝰ⁊ hecẽt potẽtia nõ remãet.qꝛ cũ ſit puꝝ poſſibile necſit niſip actualitatẽ alienã nõremanẽ te in infimo gradu actualitatis geſtmꝰ cui illa po tentia ↄcreata ẽ remancre nõ põt.⁊ ſi remaneret ex illo gnãri nõ poſſet ↄpoſitũ. ſʒ nñ foꝛma. Añ v dð ꝙ ſicut materie ↄcreataẽ talis poſſibilitas trãſ mutabilisi foꝛmã.ita in trãſmutariõe ↄuertit᷑ per creationẽ accñtibꝰ remanẽtibus poſſibilitas trãſ⸗ mutabilis. nõ tiñ̃ in foꝛmã.ſʒẽt in infimũ actuali⸗ tatis gradũ.q̃ eſtm ᷓᷣm vnñ modũ accipiẽdi ma⸗ teriã.⁊ p talẽ poſſibilitaꝛẽ põt ex illa ſp̃e ↄpoſicũ er m*⁊ foꝛma gnãri.⁊ qᷓ;uis creatio illiꝰ poſſibilita- tis.⁊ eius ãnexio cũ accitibus panis ſint ſupꝑ natu rã. tñ ↄuerſio illiꝰpoſſibilitatis in actualitate que
ẽſubã ẽ ꝑ naturã ců coꝛrũpit᷑.ʒ illa accitia reſolut᷑
in materiã ex poſibilitate pᷣdcã fcã accipiẽdo ma⸗ teriã ꝓ infimo Actualitatis gradu.qð iõ dico qꝛ ʒ Vnã acceptionẽ materie pᷣdicta poſſibilitas dima teria ᷣm quẽ modũ ples phi. de mꝰ locuti ſunt. St ſic foꝛte accipiũt matiaʒ illi q dicũt pꝰtrãſmutatõ neʒ materiã creari ſub accitibꝰ.ſʒ tal materia per ſe ſubiecrũ accñtiũ eẽ nõ põt. nec Phibet coꝛpꝰxpᷓi eẽ ſub illa ſp̃e. Ex dcis pʒ ſolutio ad pin in oppm. Ad ꝛn dð ꝙ x ji iſta accntia ⁊ ſubã q̃ gnãtur ꝑ coꝛ ruptionẽ eoꝝ nõ cõicent in materia. cõicãt tñ ali⸗ quo mõ ipoſſibilitate inqᷓ;tũ ip̃a poſſibilitas pᷣdcã trãſinutabilis eſt in materiã auctoꝛitates tñ pᷣdcẽ intelligunt᷑ de cõi trãſmutatiõe. Adʒn dʒ ꝙ ver bñ Auic. intelligendũ eſt de m extenſe eiꝰ nole ad oœẽm poſſibilitatẽ. Ad 4n dð ꝙ iõ di foꝛma inua riabilis.qꝛ nõ ẽꝑſe variatiõis ſubiectũ. hic añt ꝑp variationẽ ↄpoſiti ex accite ⁊ poſſibilitate pꝛedi Articulus tertius.
4 Onſeq̃nter gtve⸗nßnepa
o 1 li. Etcircq Bq̃runt᷑
* vtrũſp̃es in ſacfo altaris por
ſit ſenſuʒ imutare. ꝛ*. vtꝝ poſſit ĩali⸗
— Pi coꝛpꝰ naturaliter agere. „ NPin ſido nõpſt ſeuſuʒ imu⸗ 3 B uno oñdo tare. dicit. n. pyr. p dece. ⁊ mñ · ꝙ pẽſenſibile nõ ẽ ſenſibile niſiꝑmate Iriã.iʒ illis accũtibus nõ ſubeſt materia. ʒ nðſůr ſẽ ſbilia. Iteʒ qᷓ;uis ſubã itelligat per ſpẽʒ intelligi vileʒ.tj pes intelligibilſine bza nobis ꝓ ſtatu
ij et iij
ti nõ intellig. a ſili qᷓuis ſubã coꝛpeaꝑ ſpẽʒ ſẽ⸗ ſoue ſentiat᷑.ti ſpẽs ſenſibilis ſine ſubã coꝛpoꝛea nõſentit. Adpriũẽ expꝰ. Rñdeo ꝙ ſp̃es ĩ ſact᷑o altaris pñt ſenſuʒ imutare.qᷓuis.n. res nõ ſit ſenſi bilis niſiꝑmateriã oꝛiginalr inq;tů accidẽtia ſenſi bilia nõ poſſint educiꝝ naturã niſi de potẽtia ma- terie. ti res nõẽſenſibilis ꝑmareriã foꝛmat. nec etiã per ſubãleʒ foꝛmã.ſ; ꝑaccitiaſenſibilia. ñ ðʒ auctoꝛeʒ li.· de oꝛtu ſciaꝝ. Subã ſolo intellectu co gnoſcibile. Añacciitia ſunt q̃ ꝑſe imutant ſenſum ſubã aũt nõẽ ſenſibilis niſi pꝑaccñs.⁊ iõ qᷓ;uis ꝑna⸗ turã nõpoſſent iſta accñtia eẽ ſine ſubã. tñ ip̃d eſſe ſine ſubã non aufert eis opationẽp ſe eis debitã.q̃ opatio eſtimutare ſenſuʒ. Ex deis pʒ Iolo ad pm in opp. Ad dð ꝙ nð eſt ſimile de foꝛma intel ligibili pↄpationẽ ad nim intellectũ.⁊ de ſenſbili popationẽ ad nfm ſenſuʒ. qꝛ ſubã directeẽ obiectũ intellectus nfi.ſpẽs añt intelligibil nõ niſiꝑ refle⸗ rionẽ. ſʒ ſubã nõ eſt obiectũ ſenſus nri niſiꝑ accis. ip̃m añt aceñs eſt obiectũ ꝑ ſe.ipᷣa tñ ſpẽs qͥ eſtfimi litudo in foꝛmãs ſenſnʒ nòſentit᷑ qᷓ;uis ꝑiÿm ſenſi bile ſentiatur— Ecundo querit᷑ agere. St vig nõ. accfitia nõ agũt niſii vir tute ſubẽ.ſj illis accñtibꝰnõ ſubeſt ſubã.ꝗͥ in nullũ coꝛpꝰ pñt nãl agere. Iteʒ agere pᷣſupponit eẽ. a ſili agere nãti pꝛeſupponit eẽ nãli.ſʒ accñtia nõ pñt nãleẽ ſine ſubã.ꝗᷓ neq;ʒ nãtr agere. Iteʒ oĩs actio
nãtreſt ꝑ nãlẽ ↄtactũ m phi.pꝰ de gnãtiõe.ſ zſpes
panis? vini in ſacfo altaris cũ ſint fepate a matia nullũ coꝛpꝰ nãti tangere pñt.ſʒ tĩmõ mathemati ce. d in nullum coꝛpꝰ nãtr agere pñit. Vontra phi. p de ce.⁊ mũ. Direiẽ virtus aut vt agat aut vt agat in ea. Sʒ ſpẽbꝰ in ſacfo altaris cñ ſint foꝛme magis ↄuenit. vt agãr in gliud qᷓ; vt agat in eas ſiue poſſit agi in eas ſiue nõ aget̃ pñt in alind. Itẽ experiẽtia docet ꝙ poſſunt ĩmutare coꝛpꝰ notabili in magna qᷓ;titate ſumpte. Rñdeo ꝙqᷓ;uis ſit mi raculũ accicẽtia in ſacfĩo altaris ꝑ ſe exiſtere. ti ꝙœ ſic ꝑſe exñtia openẽ᷑ in aliud nouũ miraculũ nõẽ.j cut cecũ natũ pꝰmiraculoſaʒ reſtitutionẽ viſus vi dere nouũ miraculũ nõẽ.ſʒ nãleẽ.nõn. intelligen dũ eſt fic accidẽtia opari in virtute ſubẽ ꝙ nccia ſit eis ad ſuaʒ opationẽ aliqᷓ vtus ſubẽ q̃ ñ ſit accidẽs ſuppoſita eoꝝ exiſtẽtia.ſʒ ꝓ tãto di. ꝙ nõ piit opa ri niſiſint. ⁊ nãti nõ pnt eẽ niſi ꝑfubãʒ. ⁊qꝛ ip̃a ac⸗ cicẽria ſt q̃dã vᷣtutes ſubẽ.⁊ iõ qᷓʒuis eoxꝝ exñtia ſi ue ſubã ſit ꝑ ſupnãleʒ potentiã.tñſi exñitia in aliud pñt nãli agere. Ad pnioppin pʒ ſolo ex iã deiſẽt adn. Ad m dð ꝙmioꝛẽ falſa.qᷓ;uis.n.tactꝰ di⸗ mẽſionũ ſepataꝝ anꝰ⁊ a q̃litatibꝰ nãiibꝰ actiuis ⁊paſſiuis nõ ſit nãlis. ñ actꝰ dimẽſionũ ſepataꝝa mn nd à nãli apritudie exidi in matia.nʒ anãli⸗ bus q̃litatibus actiuis? paſſiuis q̃les ſunt dim̃ſio nes banis ⁊ vini ĩſact᷑o ditaris eſt naturalis. Articulus quartus. q̃rit᷑ de 4 pꝛincipali. 0 nſeqnte St circahᷓq̃runtur ⁊⸗ P t wẽb?pᷣdcis poſſit aligd pmiſce
ri. 2 vtrũ habeãt vim nutriẽdi⸗
12) Rimo oſtẽdo ꝙ ſpẽbpdeis nõ poſſit
aligd pmiceri iʒphi. pde ge⸗
1

neratiðe. accñs nõ põt pmiſceri ſubẽ ſed ſpes vi
niin b ſacfo nõ eſtniſiaceñs lib⸗ aliꝰliquo ſubã ẽSᷣnultus aliꝰ liquoꝛ põr ſibi pmiſceri. Rẽ eox ꝓmiſcẽt fit ſupficies vna · ſed poſſibile eſt eandeʒ Fupſiciẽ eiſe ſine ſubiecto.⁊ cũ ſubiecto.cũð in liq re ſuꝑaddito maneat ſubiectũ. ipoſſibile ẽ illi ſpẽi liquoꝛẽ aliũ pmiſceri. Itẽ ᷣm phi.p de gnãtione· q̃libet pars mixti eſt mixta.ſed ipoſſibileẽ eadem pꝑrem mixti eſſe aligd enz fubiecto ⁊ ſine ſubiecto. ñzquãtitasliquoꝛis ſupacditi retieat ſuũ ſubie xrů nðtrãſubãturipoſſibile eſtſii aliũ liduoæc xmiſceri. Itẽ aquaã miſcet᷑ añ bñdicte · bidicta efficit. z ſiriter ſi alius liquo poſſit miſceri ſpẽi vi ni ↄueri in ſangine poſlʒ trãſubãriin ſanguinem xp̃i ine nona verboꝝplãtione.· qð falſum? Lon tra phi.p de gnãtiõe. Ea q̃ ſunt ſibi diuiſibikiaip- uaſuntbi miſcibilia ſʒ fpẽs vini eſt bñ diuiſibilis in parua.ð eſt bene alij liquor miſcibilis. Itẽ m Inno.de offi. miſ.pte.ʒ.c·⁊ Si poſt cõſeerarionẽ dlind vinũ mirtat in calick. illud nõ trãſit in fãgui⸗ nem. nec ſanguini cõmiſcer᷑.ſʒ accñtibꝰpᷣoꝛis vini. Rñdeo ꝙ fpẽi vini ↄuerſi in fanguinẽ ſi aliꝰ appo⸗ natur liquoꝛ. aut eſt vinũ. aut eſt liquoꝛ aliꝰ. Si vi nů. aut apponit᷑ in maioꝛi qᷓtitate. aut eqᷓli. aut mi noꝛi.ſed ſiue ſic.ſiue ſic apponat᷑· nũqᷓ; vere pmiſce tur. qꝛeaã funt einſdẽ ſpẽi. nõ put iſeiuicẽ agere? pati actiõe? paſſiõe q̃ reqrunt ad h vt ex plibꝰcõ⸗ ſtituat᷑ vnũ vex mirtũ. õ. n. dðẽ ꝙ q̃libʒ pars di mẽſionis vini appoſiti attigat qlibet pteʒ dimen ſionis ſpẽi viniiſt unguinẽ xßi iã ↄerſi. qa ſi hec el ſentnõ regrerẽt maioꝛẽ locũ q; añ. qð ꝑ expicntiaʒ
bari põt falſuʒ.⁊ið ᷣm aliquos qᷓ;tũcũq; ſupad⸗
Jat de vino ſempmanetſanguis xpind ſub ſpeb⸗ vini ſupadditi.ſed ſub ſ pẽbꝰ vini trãſubãti. qa nõ coꝛrũpũt᷑ nec eaꝝ fit ſubã vini ſupadditi ſubiectus ga ipoſfibile ẽ dnas ſoliditates eẽ nãli in eadẽ ꝑte nẽ. m alios tñ tm̃ poſſet fupaddi de vino qð nõ remaneret fanguis xßi ſub poꝛiſpe· qꝛ q;uis nõcoꝛ rũperet᷑ nec ex ea? vino ſupaddito aligd vere mix tůſtitueret᷑. tj diuideret᷑ iptes itapun in neu rafaluaret᷑ rõ ſacfi. Si aũt adcat aliꝰ liquoꝛ. aut addit in tali qᷓ;titate ꝙ vtus eiꝰplene dñet᷑ ſpeciei vini. aut eo' ita ꝙeoꝝ ʒtutes ꝓpoꝛtionãt ppoꝛtõ ne ↄneniẽtimutue actiõi? paſſiõi q̃ regrũt᷑ ad ve⸗ rãmirtionẽ. N mõ liquoꝛ ille additus ↄuerteret ſoeʒ viui in ſuã naturã quo ſcõ nõ cſſet ibi ſanguis Fpi.? md ſpẽs vini ↄuerteret liquoꝛẽ additũ ĩ vi ni naturã. nõ tiñimð in accñtia. q: in ſp̃e vini manʒ virrꝰſubẽ ad agendũ eo mõ quo ſupius oñſus eſt. nec tñ eẽtfanguis xi ſub accñtibꝰ vini gnãti. ex il⸗ oliquoꝛe:ſʒ eẽnt illa accñtia in ſuo ꝓp̃o ſubiecto. remanẽttñ fubſpᷣe vini pᷣoꝛis. ʒ mõer ſp̃e vini? iquoꝛe addito ʒſtirueret᷑ aliq n. ʒ q̃ nec eẽt eiuſ dẽ ſpẽi cũ vino. n cũ liquoꝛe addito.qa ãmixtũ ñ
ẽ eiuſdẽ ſp̃ei cũ aliquo miſcibiliũ. Vñ ſub ſp̃e illius narure.tèrtie nð eẽt fanguis xp̃i.nec ſub ſp̃e viniÿ oꝛis qꝛ non maneret. dimẽſio.n.mixti alia vã nu⸗ meroa dimẽſionbꝰ qᷓ fuerũt in miſcibilibꝰ.⁊ q̃lita tes actiue? paſſiuc. alie inſpe aqᷓlttatibꝰactiuis⁊ paſſi ais miſcibiliũ.nagnãtñ ſilitudinẽ hñt cũ il⸗ iis ⁊ hec ẽ vna de rõib q̃re phi. pr. de guãtiõe. di cit vturẽ miſcibiliũ manere imirto. Zid pm iop poſitũ dð ꝙ auetoꝛitas phi. intelligẽdaẽ de accñti bus ⁊ ſubãqᷓ illoꝝaccñtiuʒ eſtſubiectũ. Adn dð
ãndo de ieiunio ꝓc? bfolutõe ab
ꝙſicutnð zincueniẽs eãdẽ fupficiẽm vnã ſui ꝑ· e
tẽ eẽ albã ⁊maliã nigrã.ſicnðẽ incõueniẽs eãdẽ ſupſiciẽ. ᷣm vnã ſui ꝑtẽ nõ eẽ in ſubiecto ꝑ niracu
lů ⁊ hm aliã eẽ in ſubiecto·? ſic eſt cũ ſpẽi vini ap⸗
ponit᷑ vinũ nõ ↄñ ecratũ vłaq̃ in tali ꝓpoꝛtide ꝙ nõ coꝛrũpit ſpẽs ini nec ex ãbobus ↄſtituit aligd ve re mirtũ. Adʒn dð ꝙ ſier ſpe vini? alio liquoꝛe ↄſtituat᷑ aligd vere mirtũ. nõ ẽ aliqð acens ner Ps
„
eiꝰ ſine ſubiecto ſicut videri põt ex dictis in qõne.
Ad*dõ g ſicut refert Inno. ð ofi. mil. xteʒ⸗ cꝰ. gdã voluerũt ꝙpcractu ſacki vinũ qð ap⸗ ponit᷑ efficit᷑ ↄſecratũ? trãſit in ſanguinẽ. Sʒ ſicut
dicit ibidẽ aiſertiõi i oꝝ rõ minime ſuffragat᷑. nõ
n. vᷣtus trãſubã di data? ſpᷣei vini ↄſecrati. ſicut
dataẽ vel aſſiſtit vis. aq̃ añt vñdicte dataẽ vᷣtus
reddẽdi aquã ſibi mixtã vñdcãʒ qꝛ illa bñdictio eſt
accitalis⁊ e inſtitutiõe eccli cẽoꝛdinatũ ⁊ de tali bñdietõe loã̃ndo liquo? additꝰ ſpẽi vini ſi po⸗ ſiea poſſʒſepari repuraret bñdcũs pp eran rei ſacre. ⁊ mlio mais bñdcũs reputari dʒ manẽs cõ
fuſus cum ſpecie vini conſecrati · it vtx ſpes pdi Ecundo querit pẽ̃ant viʒ nutriẽ
— aiEt viꝙ nð. m phi.⁊· degnãtione Er
eiſdẽ ſumus ⁊ nutrimur. Sz no ſumꝰex accñtibus
Fnec nutrimur. Itẽ oœẽ qð ntrit ↄue rtit᷑ in nutritũ ßʒ accũtia ↄuerti nõ pijtin ſubãʒ. ð nuriri nõ poſſu⸗ mus ex illis ſpẽbꝰ ot qð nutrit ſoluit ieiuniũ ßſumptio ſpeꝝ nõ ſoluit ieiuniũ. alias. n. nũq; eẽt ſicitũ facerdoti duas miſſas in die celebꝛare. ð ille ſpẽs nõ nutriũt. Itẽ id qð nutrit expoliat᷑ foꝛma
ſua ꝑ vtutẽ nutriti? efficit eim ſub nutriti foꝛma
aiias.n.eẽnt duo coĩꝑã ſił⁊ eẽt nutritõ gnãtio. ni⸗
pilznõ põr nutrire qðnð hʒ matiã. Vũ ð pᷣdcis ſpe
ciebꝰ nõſubſitm nutrile nõ pñt. Lõtra qð põr in ebꝛiare põt nutrire.ſ ßʒ glo. ſup illð ad cor̃.p. C.
ii. Aliꝰ qdẽ ebꝛiꝰẽ. Aliq iebꝛiãtur ex vſu illaꝝ ſp̃e⸗
rũ. Itẽ expiri põt hõ ꝙ dẽpant famẽ? ſitim ſ talia pñt nutrire. Rñdeo ꝙ ſpẽs in ſaco altaris vim
bñtnutriendi abſq; nouo miracko quis 5ꝛiñ dixe⸗
rũt alig.nec tm̃ calefaciẽdo vłfouẽdo vᷣtuteʒ coꝛ⸗ poꝛis ſine aliq uerſiõe vt dixerũt alig.ſʒ ẽtp qð vere ↄuertũt᷑ ĩ ſubãʒ coꝛpis qð nutrit᷑.⁊ Bſiue fiat nutritò p að digeſte recipiũt᷑ in poꝛis coꝛpis ple nis humiditate ſubtili q ↄdẽſat ad vt ibi recipia tur nutrimẽtũ.⁊ ibi ↄuertit in cãrnẽ. efficit vnuz ↄtiuñ cũ carne nutriti. duth b qð merpoliat᷑ fõma ſua.⁊ efficit᷑ ſub pᷣerſit foꝛma nutriti.qᷓ;uis.n. pᷣdi⸗ ctis ſpẽbꝰ nõ ſubſit m?tñ ãnexaẽ illis poſſibilitas mertibilis nõ tĩ in ſuvõleʒ foꝛmã. ſẽt in materiã vt ſupiꝰ in eacẽ di. oñſuʒ.nec exiſtũt illa accñtia p illã poſibilitatẽ· qxpꝑſe ſubiectũ accidẽ eẽ ij põt vt dem̃ S.5 e. di.. q.ar.ꝛ. Sʒ ad exiſtẽtiã illiꝰpoſ ſibilitatis nccia ẽ actual exti illoꝝ accñqbꝰꝑ Itutẽ diuinã cõneya z.j.n· dici põt ꝙ ꝑ ꝓpaʒ actua litatẽ exiſtat cũnð ſit actual n.ſʒ vůrẽ potẽtial vt
upiꝰ dem̃ẽ. Adpmĩop. dõ ꝙex accſitiboſine no
uo miraculo nõpoſi em nutriri.niſi eis eẽt ãnera poſſibilitas trãſinutavitinmatiãafoꝛm. Ad? dð ꝙ accñtia ñ Anuertũt᷑ in ſubãʒ nutriti.ſʒ illa ſubã
iauã pᷣcã poſſibilitas ↄuertit᷑ · vñ⁊ illa poſſibilitaſ mediate ↄuertit in ſubãʒ nutriti. Zd ʒm dðg lo
dos a celebꝛido inaioꝛnõẽ va viſi de nutrimẽto
deoſi.m tramq let. ⁊cn tioſcelen polseßen ꝓchutut ynionis v untchuntun hlcimn pintis diſ . komiß Seůqyt t digne vt ipecd moꝛ ſicpzphhn copimm Ntnõtus tnitatmor ktalc

* „ * „ „
hunmin innmin axinmpb cbniliiüts mt U
N
—*——*
P.
S
V
pediũt ſaci effectũ.
cðlueto vel de nutrimẽto cuiꝰ exitianãeſt. Ad 4* videri põt gd dð ꝑeaq̃ deã ſuntin qõne. Enicuus qunus. nſeauenter riessetneipa O nſequenter li. St n⸗ rũt᷑.⁊. P vtxpꝑ hꝰ ſacfi ſuſceptõnẽ
pccã remittãt᷑. ⁊ vtx vᷣtuteſ augeãt
Fir ppꝑhꝰſaci ſuſceptõ Rimo oñdo nẽpccã nõ remitih.
gqr nõmoꝛtalia. cũ ſuſcipiẽsi pcœõ moꝛtali iudiciũ ſibi mãducet⁊ bibatm aph.p ad coĩ.ii.
Nec venialia.qꝛqᷓ rõeremitteret᷑ vnũ oĩa remit⸗ terẽt᷑ eadẽ rõe.⁊ ſic hõ poſt ſacfi ſuſceptioneʒ vere poſſet dicere ſeñ hie pccm̃ qðcũqʒ.qðẽ ʒ btñʒ Jo. pꝰca. ſua.c. p hõ ignoꝛat an amoꝛe vel odio digꝰ ſit ãphꝰſacki ſuſceptionẽ nõ remittũt᷑ pccã. Iteʒ aut hõ accedit ↄtrictus aut nõ.ſi ſic. anñqᷓ; ſacm re cipiat remiſſa ſunt ſibi ꝓccã virtute ↄtrictiõis.ſiñ recipiẽdo peccat.ꝗᷓꝑ ſuſceptionẽ hꝰſacfi nullo mð remittũt᷑ pccã. arp ð ſacfm non remittũt᷑ eaq̃i⸗ t ectũ.ſʒ qðᷣlibʒ pcem̃ ipedit hꝰfacfi effectũ. qꝛ pcem̃ moꝛtale ĩpẽdit gre ſuſceptionem. pccm̃ veniale minuit charitatis feruoꝛẽ.z ꝑ hꝰſa cri ſuſceptionẽ nulla remittũt᷑ pecã. Wõtra Inno. de offi.miſ. pte ʒ.c.vlt. Euchariſtia ſi digne ſũa⸗ tur a malo liberat ⁊ cõſeruat in bono.venialia de⸗ let. ⁊ cauet moꝛtalia. Itẽ gre. in collcta. Sit ablu tioſcelerũ.ſit foꝛtitudo fragiliũ. Rñdeo ꝙ pnci⸗ palis effectꝰ hꝰſaci eſt iaʒ vnitũ coꝛꝑi xp̃i myſtico ꝑ charitatẽ plus vnire ⁊ icoꝛpare.⁊ qꝛ augmentũ Vnionis venialia ipediũt aliquo mõ iqᷓ;tũ.ſ.minu unt charitatis feruoꝛẽ.iõ ex ↄfeq̃ntip ſuſceptioneʒ hꝰſacti venialia remittũt᷑. nec oʒ ꝙ diaſʒ m ſuſci pientis diſpõneʒ. aliañẽt remittũt᷑ moꝛtalia.cũ.ſ. exñs in pccõ moꝛtali nõ credit ſe hĩe pccm̃ moꝛta⸗ le. nõ qꝛomiſit diligentẽ ↄſcientie examinationeʒ Sed qꝛ nõpõt hõ de lege cõi certus eẽ vtʒ penite⸗ at digne. vt ſupius hitũẽ di. ꝗ iilla qõe. vtx exñf ipccò moꝛtali peccer moꝛtal ſuſcipiẽdo factʒ.⁊
ſic pʒ ꝙ q;uis pᷣncipalis effectꝰ hꝰ ſacti ſit vnitum
coꝛpi myſtico ãpliꝰ Vnire. ti aliqũ ꝑ charitatem vnit nõpus vntũ. Ad pn in oppni dð ꝙ quis ñj remittat moꝛtalia. cõiter tñ remittit in caſu pᷣdcõ Etẽt hõ aliqi magis diſpoſitꝰad vt ſibi remit tant q̃dã venialia qᷓ; alia. Ad ⁊mn dð ꝙ hõ aliquã- do accedit nð ↄtritꝰ ↄtritõe foꝛmara. ſʒ attritꝰ de aliquo moꝛtalipccõ.⁊ aniʒ illa attritõ poſt ſuſceptõ nẽ ſacki foꝛmatur.⁊ ſic qůʒ ꝑ ſuſceptioneʒ hꝰ ſacfi pccm̃ moꝛtale remittit᷑. lenialia aũt qꝛ ſimkłſtare pñt cũ gra remitti pnit ꝑ ſaci ſuſceptionẽ ſine aliqꝰ actuali motu pnie ſpãli.dũ tñ hõ actu illi pccõ non ihereat. nũqᷓ;. n. pcem̃ remittitur qᷓ;diu volũtas ei acrualr iheret. Ad ʒm dð ꝙ qᷓuis ꝑ hꝰſacfiſuſce⸗ ptionẽ nõ remittan᷑ ea.qtorair ꝓhbẽt ſacfi effe⸗ etů. remittũt᷑ tñ aliq̃ q̃ effectũ faci in aliquo minn unt. hi aũr ſunt pccã venialia.g.n.ſine oipccõ ve niali accederer. accederet melius diſpoſitus q; ac cedẽs cũveniali.⁊ ſic maio:ẽ ſacki effectũ ſuſciꝑet. (s— Ecundo quert᷑ n tionẽ hoſacfi. Rndeo ꝙ ſiep nutrimẽtuʒ coꝛpoꝛale reſtaurat᷑ depditũ.⁊ deducit᷑ indiuiduũ
ad;titatẽ pfectã.ſic ꝑ iſtud ſacm qðẽ nutrimẽtũ nie ſpñale reſtaurat᷑ iliud qð perdit anima per pec catum veniale in hoc ꝙ ꝑ huiu vſuſceptionẽ pccã venialia remittũt᷑.⁊ auget᷑ charitas in ſuſcipiente ⁊qꝛcharitas eſt aliaꝝ virtutũ foꝛma vt videri pᷣt exiiꝰ.ʒ. di.⁊ʒ? in illa qõe vtꝝ charitas.ſitfidei foꝛ ma.iõ ꝑaugmẽtũ charitatis aie vtutes augentur vel qᷓ;tũ ad eẽntiã.vel qᷓ;tũ ad pfectioꝛẽ modũ exi ſtẽdi in ſubiecto.vel qᷓ;tũ ad pfectionẽ actꝰ.ſeu qᷓ;⸗ tũ ad oĩa iſta ſirqð ꝓbabiliꝰ eſt. ñ Inno. de offi. miſ. pte ʒ.c.vlt. Per hꝰſacti vtutẽ vniuerſe vu tes augẽtur.⁊ omniũ grax fructus exuberant. Articulus e— 5 Srrqrit de.5. p̃ncipali O nſeqner t circa Bq̃runtur 2. P vtꝝ frequẽter ſit cõicandum. ⁊* gd ſignificẽt ille tres ꝑteſq̃ ñiuntð — ſpecie conſecrata. s1r ph ſi p nðẽ freq̃nter cõicã *) Rimo oñdo duʒ.qꝛ ecclia non ſta tuit cõicãdũ niſi ſemelin ãno.ſ.in paſchate e de peni.⁊ re. Dis vtriuſqʒ ſexus.ſʒ ſupponẽduʒ ẽꝙ eẽclia ſtatuit illð qð meliꝰeſt ſieri.qͥ nõẽ cõicã dũ niſi ſerin ãno. Itẽ ð ↄſe. di.ꝛ⸗. Seculares. Se culares g in natali dñi.paſcha.pẽtecoſteſ nõ cõica uerit catholici nõ credãt᷑ nec inter catholicos ha⸗ beãtur.ſʒ cõicare ter in ãno ndẽ cõicare freq̃nter. I nõẽ freq̃nter cõicqndũ. Cõtra eadẽ di. Si quo tiẽſcñc;ᷓ. Si quotiẽſcũqʒ effũdit᷑ fanguis xp̃i in re⸗ miſſionẽ pccõꝝ effũdit᷑ debeo ſempacciꝑeqſemꝑ peco.ã frequẽter dʒ hõ cõicare. Rẽ eadẽ di. Per acta cõſecratiõe oœẽs cõicẽt g noluerint eccłiaſticis carere limibꝰ. Sic.n.⁊ apli ſtatuerũt.⁊ ſcã roma⸗ na ecclia tenʒ cũð qualibʒ die coꝛpꝰxp̃i ſit ↄſecran dũqᷓliber die eſt cõicandũ. NRñdeo ꝙ ſicuti coꝛꝑe ſit q̃i cõtinna ð ꝑditio naruralis humiditatis. per actionem naturalis caloꝛis qua vᷣcocta.oʒ plurier cibũ ſumere ad reſtauratõnẽ deperditi.ne perditõ ↄtinua moꝛtẽ inducat.ſic cũ ex coꝛꝛuptiõe ↄcupiſcẽ tie in nobis.⁊ occupatiòe circa exterioꝛa fiat deꝑ⸗ ditio deuotiõis ⁊ charitatis feruoꝛis ðᷣbemꝰplies ſuſcipe B ſacfm.ꝑcuiꝰ ſuſceptionẽ cãtur in gia ſpũa le nutrimẽtũ.ne ꝑ nimiã depditionẽ.ſi nõ adeſſet reſtauratio hõpaulatiʒ ad moꝛtẽ ſpũalẽ deducere⸗ tur. In ſuſcipiẽdo tm̃ ſac̃m dʒ eẽ ðſideriũ ãplioꝛit diũctiõis cũ xp̃o.⁊ reuerẽtia ad ſacfm.Añ ſi hõ ex⸗ pimẽtali cognoſcit ꝙ ex freqͥnti ſuſceptiòõe hꝰſacti feruoꝛ charitatis auget᷑ in ipᷣ o⁊ reuerẽtia ad ſacm nõ minuit freq̃nt dʒ cõicare.nõtñ ĩ die pluſq; ſet Ar. de ↄſe. di.p Sufficit. Si aũt ſentiret ꝑ mlã freq̃ntationẽ minui reuerẽtiã ad hᷣſactʒ ⁊ feruoꝛeʒ nõmltũ augeri.iterdũ deberet abſtinere vt cũ ma ioꝛi reuerẽtia ⁊ deuotõe poſtmodũ accederet. Et iõ dĩ ð ↄſe.di.ꝛ. Quotidie.qꝰtidie euchariſtie cõi cationẽ accipe nʒ laudo.nʒ vitupo.⁊ infra. jaciat vnuſqſq; vt ᷣm fidẽ ſuã pie credit eẽ faciẽdũ. ß; tñ
N
ſic itelligas vt obßᷣuet ſtaturũ ecclie decõicãdo ſe melĩãnoad minꝰ. Alio aũt rpe nõ tenet᷑ hõ cõicat
denccitate niſi rõeofficij. qð dico ꝑp ſacerdotes ꝗ
cõicatenẽt᷑ quotiẽſcũq; ↄficiũt coꝛpꝰxp̃i.ð ↄſe. di.
. Relatũ. vłrõe piculi moꝛtis ſicut ft᷑ hoĩies igra
uibꝰ ifirmitatibꝰĩ qbꝰẽ notabile piculũ moꝛtis cõ
ſtitui.tales.n.petet᷑ ſacʒ tenẽt᷑ vſuʒ 4

hñtli. ar. Adpn dð ꝙ iſtud ſtatutũ nõ ꝓhibet an
ias plies hõ poſſit cõicare.ſʒ nõ obligat ad plus illos qnõ cðicãt niſi rõe ſui. excepto piculo moꝛtis gatũ lacerdotestenẽt᷑ celebrar miſſas pplo ⁊quo
tiẽſcũq; miſſas celebꝛãt totiẽs cõicaf debẽt. vthi·
tũẽ.iõ ſacerdotes plies ĩãno cõicar tenent᷑. Ad
m dð ꝙ decretũ illud non ꝓhibet qn plies poſſint
hoies cõicat. ſʒ nð oblaradplies cõican.nec mõ oblat ad totiẽs.qꝛ abꝛogatũ ẽ ꝑ illã decretalẽ. Di
vtriuſq;ſerꝰ. Ld pnad ptẽ aiã dð illã auctoꝛita
„
ẽ debereiteiligi vt ſemp accipe itelligat᷑ paccipe
„
quolibʒ ãno.vt intelligas ꝙibi accipit᷑ effuſio ſan guis xpi ꝓ ſignificatõe vłcðione effuſiõis ſanguis xp̃i.ſicut diẽ apparatꝰ ibidẽ. Ad ⁊n dõ ꝙ ĩip̃miti⸗ ua ecclia qů vigebat maioꝛ ðuotio·& paꝝ añ p̃ceſ ſerat xp̃i paſſio.⁊ erat ab iſidelibꝰ maioꝛ ipugnatio oꝛdiatũ fuit a fidelibꝰ vt fideles q̃libʒ die cõicarẽt
vtſeruẽtioꝛes eẽntiĩ deuotiõe.⁊ feruẽtioꝛes itribu klatiõe?.pillo tpe iteltr decretũ allegatuʒ.poſtmnõ minꝰ feruẽte charitate oꝛdiatũ fuit. vt ſaltẽ ter in ʒno cõicarent.vt pʒ in decreto illo ſupiꝰallegato. Seculares. Sʒ poſtmodũ oꝛdinatum eſt vt ſaltẽ
— ſemelin anno. ſin palq.
— n qrit᷑ qd ſignificẽt tres ptes Ecundo zittdelhelecrata nan
deoꝙ vt hi de ↄſeg. di. Trifoꝛme. ⁊ recitat ma giſter ĩliab⸗ di.c.ʒo. Pars in caliceʒ miſſa. coꝛpꝰ Fpiqð iã reſurrerit monſtrat qꝛ vt diẽ glo ibideʒ.
Jũctura coꝛpis xp̃i cũſanguie deſignar vnionẽ co:
poꝛis cũ aia ps comeſta mõſtrat coꝛpꝰ xp̃i ãbulans adhuc ſup terrã.i.bm glo ibidẽ deſignat coꝛpꝰ xp̃i in co ſtatu in quo fuit ante. paſſionem vel deſi gnat eccleſiã adhuc militãtẽ ꝑs in altari vſq; ad fi nẽ miſſe remanẽs demõſtrat coꝛpꝰin ſeplchꝛo ſiue corꝰ xßi vñ ſiue mixtũ. qꝛ vſcʒ in fineʒ ſeculi coꝛpa ſcõx in ſepulchꝛis erũt. Sʒ qꝛ vt dicit glo.ibidem podie nõ buat᷑ iſte modus· ſ.de ſeruãdo ꝑtẽ vnaʒ vſqʒ a ſinẽ miſſe iõ al põt aſſignari ptiũ pᷣdcãꝝ ſignificatio ᷣm Inno.de offi. milpte. ꝓ c.24.4 .⁊ hm hu.li deſacra. ꝑte xi vniuerſateccłie.ſ.caput cũalijs mẽbꝛis.⁊ ſunt hꝰ coꝛpoꝛis tres ptes. Vnaẽ ip̃m caput.ſ.xpᷣs.cap̃ n.⁊ caputẽ ⁊ ꝑs coꝛpis.altera ꝑs ſunt illi quoꝝ coꝛ
—„.
poꝛa regeſcũt in tumulis ⁊ aĩe regnãt cũ xpᷣœ.ʒ. ps
ſuntſci adhuc patiẽtes miſerias tpalis vite· due pᷣme ptes repñtant᷑ p.⁊. ptes hoſtie q̃ ſunt ej̃ calicẽ calix.n.repñtat paſſionẽ. Ile aũt due ptes ſunt ef
paſſionẽ. ⁊ qꝛ aie ſcẽ ſůt cũ capite ſuo iuncte. iõ ille due ptes ſunt ſir ⁊ maioꝛ repũtat caput· ⁊ mioꝛ ali 3
aʒ ꝑtẽ. ꝓs aũt miſſa in calicẽ q̃ repñtat paſſioneʒ ſi gniſicat illã ꝑtẽ coꝛpis ecclie q̃ adhuc patit᷑ miſeri as tempoꝛalis vite· Ircq a· In vitate mibus ſacerdotis tractari frangi. Non qꝛfrãgatur coꝛpꝰ xõi ſʒ qꝛ verũ coꝛ x̃i mãet ſub ptibꝰ fractis In ſacko ſic fit. i iſpe manz integertotꝰicoꝛdetuo. dꝛſides femp credit xpᷣm itegrũ· Quotidie imola⸗ tur. i.eiꝰ imoiatiorepſtat᷑ Peccamns quottidie pccis ſine qbꝰ moꝛtalifirmitas viuere nõ põt. hec itirmitas ⁊ ipoꝰ nð ex iſtitutiõe nature ſed per coꝛ⸗
nptionem cauſatam ex culpa.
S3 m.
⸗. „ 8 *
F riſti
„ ni
ig de ſacfo cuchariſtie qꝰ ad ct.⁊ de eꝰfectiõe. ⁊ de ʒſeq̃ntibꝰ ad ectionẽ. hic defmiar de ↄficiẽtis prãte „ V Et diuidit᷑i.ꝛ. ptes. D detminat asB qcʒ poſſit ↄcer. recapitulat ð tractatu eucha is kſiondit adfaciatoieʒ hiericu ii. Deh celeſti. Pi.z.— ʒde oꝛdie xitentione. ibi. In hꝰ autem miniſteri mnn Mrticulus pꝛimus.
——
c di. qrendũ eſt ncipli des.
8 Inrca vcr dopoſſit Bſackz ↄſici. ⁊ de ↄueniẽtia ↄſiciẽdiß ſacfm. 3 de pis qͥ rẽgrũt ad celebꝛatone miſſe. Iltra iiiila qͥ ſunt de eẽntia ſacfi. 4 de ped ce⸗ lebꝛantiũ omittentiũ illa d regrũt᷑ ad cele bꝛatioe miſſe q̃ tñ nõ regrũtur aceentiã ſacfi. I de hiſi. Lirca pᷣnq̃rũt᷑. 4· P vtꝝ glibʒ ſacerdos poſ⸗ itß ſacmn ↄñcere. txnd ſacerdos poſſit ß ſa⸗ c̃m ↄficere. ʒ5 vtx nð ſacerdos poſſit ß ſackm di ſpẽſare. 4 vtx licitũ ſit hõi ſuſcipere hoc ſactʒa publico peccato?ẽ i 8
n glibʒ lacerco
Rmmo oñdo por Blacfʒ ↄficer.ga iq̃libʒre. u pncipi deber actꝰ nobiliſſimꝰ. Sʒcõ ficeẽ coꝛpꝰ xpi actꝰẽ nobiliſſi im?.3 ↄuẽire nõ pot ni ſi pncipi ſacerdotũ. Itẽ p̃“.q. p. Wulti ſeculariũ expðit᷑ illud vᷣbũ Maia.? Maledcã bñdictõib? vis.⁊c. eſt his q̃ nunc in eis poſſidetis bñdictio nibꝰ ſeu qœqda vobis bñdicit᷑· ꝗ gœgd bñdicũr ſa- cerdotes mali maledicit deus. ſᷓ 6 facm ꝓñicinõ põt niſi bidictiõe dei. ʒ amaloſacerdote nõpdreð ſici. Itẽp?q. p?. Oð quidã.ʒ. Opponit᷑ ſuſpenſo vei dẽpoſito ſacerdote nulla rei relingtur ptãs ſa⸗ criſicãdi.ſʒ facerdos ſuſpẽſus vel depoſitus rem net ſacerdos.ga caracte ſacerdotal eſt idelebilis ð nõ ois ſacerdos põt B ſacf̃m ↄficere. Itẽ.24“.q.
pᷣma. Audiuim?. Si aũt. Quicũq; ab Vnitate ec
cleſie q̃ per Petrũ intellig fuerit alienus execrare põt ↄſecrare nõ valʒ.ſʒ facerdos alienꝰ ab vnita te ecclie remanet ſacerdos. qᷓ nõ ois ſacerdos põt ßſacfm ↄficere. Nẽ ſi quilibʒ ſacerdos poſſ hoc ſactm ↄſicere cũ virtus miſſe ↄſiſtat in ſacto eque bonñ eſſetſen vrile audii miſſaʒ a malo ſacerdote ſicut a bono.ſʒ hẽ falſuʒ. ceteris. n. pibꝰ meliꝰ ẽ au dire miſſas a bono ſacerdote. ð ſacerdotes maliñ pñt ↄficer ᷣſactʒ · Ttrai q.i. Qð ꝗdã · nlla oñdi tur cã cur ille ꝗip bap amitter ñ pᷣt iuſ dãdi amit ter poſſit. ꝗa ſilinla oñdit᷑ cã cur ille ꝗ ſacerdotalẽ oꝛdinẽ amitte p̃t ius ↄſecrãdi amitter poſſit.ſed nulꝰfacerdos p̃t amitter̃ oꝛdieʒſ acerdotalẽ.qꝛ ca ract idelebilẽ.ð qlibʒ ſacerdosß ſactʒ cõficer põt. vehiſreteörinredaitab?forspepa nir ⁊ ifra. Võſtat eã.i.ſac̃oꝝſ citatẽ ĩ ꝑuerſis hoibꝰ ⁊ſceleratis.ſiue ĩ his g intꝰ ſũt ſiue ihis q foꝛis ſũt ipollutã atqʒ; iniolabilẽ pmaner̃.ð qlʒſacerdos q̃liſ cũq; ſit põt ß ſactʒ ↄiccf̃. Ad iſtã qõeʒ dixerũt ali qui ꝙ excõicati vyð hiſi manifeſte notatii vidẽt᷑ ÿſacfʒ poſſe ↄſicere kʒ ſacerdotesfint. qꝛ ſacerdos offert facrificiuʒ ex pfona ecclie.⁊ huins opinionis videtur fuitſe magiſter vtpatetilittera huins di.
pitnioprimo. Similiter dicmnt de deßradatiꝰ.
pfmiat de vita miſtri.? de
ſeoiec dunsſuc cerdoed tde i Pſuim; necſuſpe cicatꝰ ſucmð eintins nepeci. vjeer qn mittitcun ciend ptis. üicoyſupm ciientefu pmnisico noppndöe moquoaßn ſupalios.h mniſrido usſpale yñ̃mid ſut eminn fmuiſemi htyſecruio vimtoti tacöz inec tluſ ſeec eccie.
t.Sacen
imiſit⸗
Msßſ
6.
dei ſi uu vein Reitäfnn uen nn

ſed iſtos nõ dicũt remaner᷑facerdotes.qꝛ ſiẽ epᷣnus illi potuit ↄferre oꝛdinem ſacerdotalem.ita poteſt
auferre. Pꝛeterea ſi remaneret ſacerdos non relinqueret᷑ ſeculari iudicio puniendus:ſÿʒ hec opi nio faiſa eſt. prãs n.cõſecrãdi coꝛpꝰxp̃i fundat᷑ ſuꝑ caracterẽ ſacerdotalẽ.vel eſt ip̃e caract.q adeʒ ab hoie ꝑhoiem auſerri nõ põt. idelebil.n. eſtnec co- guntroes adductep opioðe. Sacerdos.n. hereti cus eriã;dů ad hñc articulũſi itendit facẽ qð facit ecclia quo ad hoc offert ex ꝑſona ecclie.etiã ſi nihil irendat facere iparticulari. Sicut.n.bᷣm phi.⁊.po rũ. Aliꝗd põtſciri ĩ vniuerſali.⁊ ignoꝛarii particu lari.ſic dico ꝙ ſacerdos põt itẽdere conficere ĩ vni nerſali.ſ.inquãtũ itendit facere qð facit.eccleſia.⁊ nõitendere ĩ particulari iquãtã eſtimat eccliã iĩ hoc articulo eẽ.deceptã qð etiã dicũtð degrataris nõ valʒ. qꝛ ep̃s nõ eit efficiẽs cã ipꝛeſſiõis caracteris.
ß miſterial. deꝰ. n.ipfũ impᷣmit ꝑ miſteriũ epi queʒ deꝰnd iſtituit miſtrũ auferedi ſicut ↄferẽdi.qꝛ p ef
ſicaciã ↄſecrariõis dʒ eſſe ꝑpetuꝰoꝛdo. ð etiã di⸗ cunt degradatum relinqui iudicio ſeculari non co git. quia ſubeſſe iudicio ſeculari non eſt eſſentia- ſe oꝛdini.ſed clericis ↄuenit ex pᷣuilegio quo degra datus ſua culpap̃uat᷑. Dõhᷓ ad qõnẽ ꝙ quẽlibʒ ſa cerdoteʒ poſſe ſactm ↄſicere duplr põt itelligi.ſ. aut de iure aut de ſcõ. Mmõ non cis ſacerdos põt Bſac̃m ↄficere.qꝛ neq; irregularis.nec iterdictus nec ſuſpenſus ab executiõe eoꝝ q̃ ſũt oꝛdis. nec ex⸗
cõicatꝰ.nec ſiſmaticꝰ.nec hf̃ticꝰ. nec degradat?
ſac̃m ð iure põt ↄñcere.qꝛ cuili bʒ pᷣdcõꝛũ ꝓhibitꝰ eſt ptãtis ⁊ ſacerdotał vſus. Añ cõficiẽd o grauiſſi me peccãt. Scðᷣomõ glibet ſacerdos ſacim põt ↄñeere.qꝛ nullus ſacerdos qᷓ;tũcũq; fuerit nefari⸗ amittit caracterẽ ſacerdotalẽ ſuꝑ quẽ fundat᷑ cõfi⸗ ciendi ptãs. vel eſt ipᷣa ptãs ↄficiẽdi. Añ ſi glibʒ p dictoꝝ ſup mãʒ debitã dicat foꝛmã vᷣboꝝ debitam cñ itentiòe faciẽdi qð faciteccliavere ↄuertit᷑ ſubã
panis ĩ coꝛpꝰxp̃i.⁊ ſubã vini in ſãguineʒ. Ad pm
in oppmn dð ꝙ maioꝛitelligenda eſtð actu nobiliſſi mo quoa pncipe alicui ↄfert᷑ aliq̃ eminentia ſtatus ſup alios. ſʒ facerdos ↄficiendo ð ſacfm ⁊ fidelibꝰ miniſtrãdo nõ ↄſtituit aliaueʒ ialiq̃ eminentia ſta⸗ tus ſuꝑ alios.ſiẽ epᷣ ↄferendo alicui oꝛdineʒ vlali
quẽ ↄfirmãdo ꝓſtituit oꝛdinatũ? ↄfirmatũ in aliq
ſatu eminẽti ĩ eccłia qꝛoꝛdiati ſunt ſic duces. ⁊ cõ firmati ſiẽ milites.⁊ iõ tales actꝰreſeruant᷑ ep̃is.⁊ qꝛẽt ↄſecratio altariũ ⁊ bñdictio vᷣginũ nõ veniũt ĩ
vſum totiꝰppli.aliquaꝝ excellẽtiũ pſonaꝝ.iõta⸗
les actꝰnõ ↄueniũt niſi ep̃is.⁊ rõne oꝛdis epiſcopat Añ nec talia ſacerdotibꝰſimplicibꝰↄuenire pñt. et ð ↄſe. eccle. Aliqᷓ p eß̃m. in tex.⁊ ĩglo. Admdðᷓꝙ
illud vbñ itelligendũ eſt ð his g male bñdicũt inqᷓ;
tů mali ſunt.qꝛ inq;tũ.tales laudãt mala q̃ deꝰ vi⸗ tuperat. Sacerdotes ãt mali cõficiũt coꝛpꝰxp̃i nõ inqᷓ;tũ mali ſũt. ſʒ iqᷓ;tũ ſunt ſacerdotes.nec ſiẽ cãe fncipales.ſʒ ſiẽ miniſteriales. Añ a quocũq; ſacer dote ↄficiaf᷑ ↄficit᷑ pᷣncipali nõ bñdictiõe hoĩs. ſcd dei. Ad ʒ* dð ꝙ ſᷣm glo. ibidẽ ibi accipit᷑ ptãs ꝓ
execntie ptãtis.⁊ itelligẽdũ ẽ ꝙ tatexecutio nõ re
manet eis ð iure. Ad ꝓndð ꝙ iſtud vᷣbũ ↄſecrare nõ valet. itelligendũ eſt ð iure. ᷣm tñ glo.ibidẽ. tar ↄficit ſi foꝛmã obſeruet.qꝛ Boꝛdinis eſt quẽ retinet recedẽs ab vnitate ecctie. Ad.mdð ꝙ qᷓ;uis vir tus miſſe pᷣncipal ↄſiſtat in ſaco.⁊ qᷓᷓtũ ad equa liter eſt bona miſſa celebꝛata a malofacerdote ſiẽg
trum nöſacer⸗ Ecundo querit Ihol
bono.tñqᷓ;ᷓtum ad aliqᷓͥ ſecũdaria põt eſſe miſa bo
ni ſãcerdotis melioꝛ. qꝛ qᷓ;tum ad illa non folů hẽt efficaciã ex opere opato.ſed eriã ex fanctitate? de uotione opantis. ⁊ ideocereris paribꝰmeliꝰeſtau⸗ dire miſſam aono ſacerdote qᷓ; amalo.
cramẽtũ ↄficere· Et vñ ꝙ ſic. Duoꝝ actuuʒ quoꝝ vnus oꝛdinat᷑ ad aliũ.ille eſt nobilioꝛ ad quẽ gliꝰoꝛdinat.ſed ↄficere coꝛpꝰxp̃i oꝛdiat ad ſumere ʒ nobilius eſtſumere qᷓ; ↄficef.ſʒ non ſacerdos põt fumet̃.& multo foꝛtiꝰpot ↄſicẽ. Itẽ coꝛpꝰxpi ↄficit ĩ virtute dei. Sʒ bonus laicꝰplus pticipat de vᷣtute dei q; malus ſacerdos. multo foꝛtius pot ꝓficere q; malus ſacerdos. Lõtra ſolis aplis? alijs diſci pulis dixit xpᷣs in cena.h facite in meã ↄmemoꝛa⸗ tionẽ.ſʒ aptoꝝ ep̃i ſuntſucceſſoꝛes.alioꝝ diſcipulo rũp̃ſpyteri.di.ꝛiꝰ. In nono.ðᷓ ptãtẽ ↄficiẽdi nõ hẽnt niſi ep̃i ⁊ ſacerdotes iferioꝛes. Rñdeo ꝙ n ſacer dos nò põtb ſacfm ↄficere.ſiẽ.n.accipi pot ex ſnia diony.pꝰc.eccl. hierar.⁊ ber.ʒꝰ.li.ð ↄſide.cꝰ.Iʒ. Eccłaſtica hierar.imitari dʒ angelicã hierar. ſed m diony..c.angelice hierar. Angeli iferioꝛes reuelatiòes diuias ſeu illumiatiõeſrecipiùt mediã tibꝰſuꝑioꝛibus. ñ ⁊ ↄueniẽs fuit vt in ecclia hie⸗ rar.iferioꝛes reducerent in deũ mediãtibꝰſupioꝛi⸗ bus.⁊ qꝛ ſacim eucha.offert deo ad recõciliãdum nos ſibi vel ei foꝛtiꝰvniẽdũ.iõ ptãtẽ ↄficiendi coꝛꝰ xõi noluit deꝰdare niſi illis ꝗ eſſẽt ex officio media toꝛes iter ip̃m ⁊ pplin cuiuſinõi ſũtſacerdotes. Ad pn in oppndð ꝙ fůptio ſaci maioꝛ eſt in vtilitate qᷓ; ↄfectio.ſed iptãte eſt ecõuerſo.⁊ iõ nò opoꝛtet ꝙ q põt ſumere poſſit ↄñcẽ. Ad ꝛdð ꝙ bonus laicꝰ
plus pticipat ð dei vtute qᷓ;tũ ad eaqᷓ ꝑtinẽt ad foꝛ
malẽ bonitatẽ ſubiecti ppꝛijq; malꝰfacerdos ſʒ qᷓ; tñ ad ea que ꝑtinẽt ad poteſtatẽ plus participat de diuina virtute malus ſacerdos qᷓ; bonꝰaicꝰ.qꝛ tñ ſimpli meliuſ eſt eiſe ſãctũq; habere poteſtatẽ exer cẽdi officia ſancta.iõ ſimplicii plus ꝑticipat de dei
pbonitate bonꝰ laicus qᷓ;malus ſacerdos.
r vtrum nõ ſacerdos Ertio querit᷑ nu ſurim diſbe pẽſare. Et vñ̃ꝙ ſic. Legit᷑ ð beato laurẽtioq non erat niſi diaconꝰ ꝙ ſibi fuit cõmiſſa dominici coꝛpoꝛis diſpenſatio. Item.qʒꝰ. di.diaconi.ita p̃⸗ ſente pꝛeſbytero diaconus euchariſtiam coꝛpoꝛis chꝛiſti populo ſi neceſſitas cogit iuſſus eroget. er⸗ go faltem in caſu neceſſitatis nõ pꝛeſpyteri poſſũt hoc ſacm diſpenſare. Item eadẽ di. Diacones. dicitur de diaconibus ꝙ ſacfi coꝛpoꝛis erogationẽ ſub conſpectu epiſcopi ſen pᷣſpyteri niſi his abſen⸗ tibus ins nõ habeant exercẽdi.ergo ſalteʒ abſente epiſcopo ⁊ pᷣſbytero non pᷣſbyteri poſſunt hoc ſa⸗ cramentũ diſpenſare. Item laici in caſu poſſunt coꝛpꝰ xp̃i tangere.⁊ debẽt. vt ſi viderẽt ipſum ilu ro cecidiſfe.⁊ nõ eſſet alius ꝗ eleuaret.ergoaſimi li poſſunt coꝛpꝰxpi ad infirmos deferre.⁊ eis dare ſi non eſt aliusꝗ det. Wõtra de conſecra.di.pꝰ. In ſancta apoſtolica ſede ſtatutum eſt vt ſacra vaſa ñ ab alijs qᷓ; a ſacratis dominoq; dicatis homini⸗ bus contractentur.ergo multo minus licitum eſt hominibus non ſacratis hoc ſacramentum diſpẽ⸗ ſarc ſed laici non ſint ſacrati.g hoc nullo md licet eis. Itẽ di.“. Mõ opoꝛtet diacones panẽ dare i.coꝛpꝰdñi m glo.ã diaconi nõ poſſunt hoc ſacẽm

S————— ——=
———————————
hrG U Ape biu⸗ ſeun 7—
— 7. 417
ſcipere. qa pᷣdeis iterdcã e ſtatuto ecciie.qa ſũt extra vnitatẽ ecclie ĩq̃ ſaca
———————
diſpefare. Růñdeo ꝙ diſpẽfatio ho ſacki ex. officio
nõ cõuenit niſi p̃ſpyteris.cꝰrõ eſt. qa ipſe ſacerdos repñtat xpmq fuit mediatoꝛ dei ⁊ hominũ.diſpẽ⸗ ſatio aũt hꝰ ſaci eſt ad recõciliãdũ nos deo vel ei foꝛtiꝰ vniẽdũ.⁊ iõ ſoli facerdoti qẽ mediatoꝛ iter deũ ⁊ pplin. ʒuenit exofficio ſaciʒ diſpẽſare. eiñ
de ↄſe. di.⁊⸗ Peruenit. modis oĩb pᷣſpytp ſemet wrů ifirmũ cõicet.qð ſi alit fecerit gradꝰſui piculo ſubiacebit. diaconꝰ aũt ↄuenire põtĩ caſu.ſ.cũ ne⸗ cemitate cogẽte iubet᷑ eis ab ep̃o vłp̃ſbytero hot fact̃m diſpẽfare velpᷣſpyterolõge poſito. Sitñ ne ceſſitas vrget.⁊ hec patẽt ꝑ decreta ad pᷣmã ptẽ al legata. Laicis aũt diſpẽſatio huiꝰ ſacki ſiue abſẽte pᷣſytero ſiue pñte. ſiue iubẽte ſiue nõiubẽte nõch⸗ nenit. vĩñ de ↄſe. di.⁊. Peruenit · gdãpſpyteri in tm̃ pnipẽdiit viuina miniſteria vt laico aut feie ſa crũ coꝛpꝰ dñi tradãt ad deferẽdũifirmis? qbꝰꝓhi vet᷑ ne ſacrariũ igrediant᷑ neq; ad altare appropin quẽt ilłrancta ſcõꝝ cõmittunt᷑. qð qᷓ;tů ſit hoꝛibile. ʒtumq; deteſtabile omniũ religioſoꝝ aĩaduertit pꝛudẽtia.Igit iterdicit ꝑ oĩa ſynodꝰne talis teme⸗ raria pᷣſũptio vlteriꝰ fiat.cuiꝰ rõ aſſignari põt ⁊ ex pre reuerẽtie ſacti.qð tãgi nõ dʒ niſi amãib? ſacra tis ⁊ ex pte oꝛdinis mẽbꝛox ecclie. q exigit vt ſicut ab aia mediãte corde deriuant᷑ eiꝰ vᷣtutes ad alia mẽbꝛa.⁊ ſic diuine illuiationes mediãtibꝰ ſupioꝛi⸗ bus deriuant᷑ ad iferioꝛes.ita ſaca ſpũal vite de⸗ vẽt pploꝑ miniſiros ecclie diſpenſart. Ad prn dð ꝙ ʒᷓʒuis fuerit ſãguinis diſpẽſatoꝛ nõ tñ legit fuiſſe diſpẽſatoꝛ coꝛpis. Añ adhuci gligbꝰecclijs mini⸗ ſtris altaris ſanguis ꝑ diaconũ diſ pẽſat᷑ nõ tñ coꝛ⸗ pus.cuiꝰ rõ eſt ga diſpẽſans coꝛpꝰtãgit ip̃m qð nõ dʒ facere nõ hñs manꝰ ↄſecratas niſi ĩcaſibꝰ ſupꝛa dcis. ſed diſpẽſans ſãguinẽ nõ tãgit niſi vas. Ad alia.⁊ſeqñtia pʒ qd dici debeat ex deĩs ĩqõc. Ad 4. dð qꝙ nõ eſt ſile de diſpẽſatiõe huius ſaci ⁊ ele natiõe eiꝰ de luto ſi cecidit.qa receptio huiꝰ ſacfiñ eſt neceſſitatis.ſed ſibi reuerentia facere neceſſita⸗ tis eſt quã facit q eleuat ip̃m de luro. Marto Arit vtrülicitũſitboi Bfacm ſuſcipere a publico peccator̃. Rñdeo ꝙ a publico peccator hrtico. mo niaco. vlſciſmatico. vlexcõicato.nõ dʒ Bſacfm ſu ʒ eſt diſpẽſatio huiꝰ ſacti ex
ferunt᷑. nec etiã a publico foꝛnicator᷑. ga ꝑpꝑ huiꝰ ſa-
cri reuerẽtiã etiã illis iterdcã eſt huiꝰ ſact̃i diſpẽſa⸗ tio.maioꝛ tñ regrit᷑ manifeſtatio criminis foꝛnica tionis ad B vt euitet᷑ foꝛnicatoꝛ qᷓ; ſymonie. aut ſci ſnatis aut excðicatiõis.ad hoc vt caueãt hoĩes ſac̃m recipe ab eis.nð.n.dʒ vitare recipe ſacma foꝛnicario niſi ſit ↄuictꝰ⁊ cõdẽnatꝰꝑſniam velpↄ feſſionẽ feãmĩ iure vłꝑ rei euidẽtiã qͥ tãta eſt ꝙ nul la põt tergiuerſatiõe celari.e de cohĩ.cli.⁊ mu.c. ſt.cꝰ. Tra. ⁊ ſic itelligit᷑ illud decretũ di.ʒꝛ“. Nul⸗ ius. Mnllꝰ miſſã audiat pᷣbyteri quẽ ſcit ʒcubinã ĩ dubitãter hie hmn ꝙ vẽ ſentire glo · ibidẽ. Si gůt q̃· ras vtrñ licitũ fit hoi ſacm ſuſciꝑe a ſacerdote ð gradato dꝙ nð.nec etiã ab irregulari ſi fua irregu iaritas eſt notoꝛia.nec eriã a ſimplr ſuſpẽſoa ſacer dotali officioſi illa ſuſ pẽſio notoꝛia eſt.qa q ſciẽter a pᷣdcis ſuciperet ſacfm cõtemneretſniam ecclie quod facere non licet.— (¶Anticulus ſecundus.
0O
Anti.
Onſequenter pan Eckires „poc q̃runtur q̃tuoꝛ. P vtrũ licitũ ſit ples ſacerdotes ſuꝑeãdẽ hoſtiã vᷣbaↄ ecratiõis ꝓferre cũitentione ↄſecrau di. ⁊ vtrů liceat ſacerdoti abſtinereà celebrãdo ꝑtotũ tpᷣus vite ſue · ʒo quo tp̃re debeãt celebꝛari miſſe. q̃ere celebꝛant᷑tres miſſe i dñi natiuita⸗ te ⁊ quare nð celebꝛat miſſa in ꝑaſceue· 23 oſtendo ꝙ ñõ eſt licituʒ plures Kim facerdotes ſup eãdem hoſtiaʒ vba cõſecratiõis ꝓferre cũ intẽtiòe cõſecrã: Ai. ſupfiuũ eſt facẽꝑplura qð cõplere fieri pot ꝑvnð ed p vnñ ſacerdotẽ cõpiete pot hoſtia cõſecrari.ð
ſup eãdẽ hoſtiã vbaↄ ecrationisꝓferre. Itẽ pluri ficare foꝛmã ↄſecratiõis ſ up eãdeʒ hoſtiã pVni ſa⸗ cerdotẽ eit iniuriariſacfo eo ꝙ ſeinelpferre Mecra tionis foꝛmãſufficit. aſili plurificare ↄſecratiõis foꝛmãꝑ plures ſacerdotes eſt iniuriari ſacto · vel dicasq;re nõ. Itẽ difficile eſt ꝙ ſimul incipiãt ⁊ ſi
terminẽt niſi a caſu.fed in ↄplemẽto pᷣme ꝓlatiòis fit trãſubãtioĩ eodẽ inſtãti.ꝗ foꝛma ab alijs ꝓlataꝗ
fert ſup hoſtiã iã ↄſecratã qðẽ ſaco iniuriari 15
tra dñs Inno. de offi.miſ. ꝑte·ʒ. c ⁊0. Cõſueuerunt pᷣbytericardi. Romanũ eircũſtare põtificẽ⁊ cũeo piter celebꝛare.cũq; ↄſimatũẽſ acrificiũ de manu eiꝰcoionẽ accipe ſignificãtes aplos. qc dño piter diſcũbẽtes ſactʒ ð manu eiꝰeuchariſtie acceperũ.
ñdeo ꝙ ð lege cõi nð dʒ ſuꝑ eãdẽ hoſtias foꝛm ↄſecrationis niſi ab Vno ſacerdoteꝓferri·? ſemel tmñ. ex cãtů ſpãli licitũẽ qñq; eãa plibꝰ acerdotibꝰ pferre nõ ti a quols niſi fełti ᷣm.n. moꝛẽ q̃rũdas ecctiaꝝ ſacerdotes cũ oꝛdinãt᷑ epᷣo celebꝛãti cõcelẽ bꝛãt.cuiꝰrõnẽ aſſignãr alig. qꝛ ſic faciẽclorepntãt ꝙ qñ dñs B ſacf̃m iſtituit. ⁊ ptãtẽ ↄſecrãdi diſcipuł de dit. cenauerunt ců eo.⁊ ipe cũ eis. Sʒ hecròð nol mltũ ↄueniẽs.magis.n.qð dem̃ ẽ repntãt ð mann ep̃i cõicãdo qᷓ ip̃i ep̃o ↄcelebꝛõᷣdo. In B. n. ꝙ epᷣſcõi cat.⁊ ipſi de mann eius communicant repſitatu ꝙicena qñ xpᷣs Bſac̃m iſtiruit · hocſacramentum
ſñpſit.⁊ ipſi ðᷣman eiꝰſumpſerũt qñ ptãtẽ ↄſecran
di eis dedit. ʒð vr alijs dð ꝙ rõq̃re haliañſitẽ ad ſecuritatẽ.vt.ſ.ſi ep̃s nõ hret itẽtionẽ ↄſecrãdi.aut foꝛmã debitã nõ obſeruaret. ꝙ nihilominꝰeſſet ho
„——
ſtia ↄſecrata ꝑ aliũ.⁊ hi dicũt ꝙ cõcelebꝛãtes epᷣoñ
debẽt hr̃e itẽrionẽ ↄſecrãdi niſ ſub hac ↄditiõe.ſ.ſi eßs itẽtionẽ ↄſecrãdi rectã nõprr. aut foꝛmãrecta nðobſeruaret.ſit facerdos celebꝛãs ꝓbabilit time
retſe vᷣba ↄſecratiòis nõ diriſſe añq; holliãleuaret
nullã faceret ſ acſo iniuriã ſi vba ↄſecratiõis dicert
nõi ilz hoſtiã añ nõ ↄfecrauit. Alij dicũt ꝙycelebꝛan tes eßo illa vba nõ dñt dick itẽtiõe ↄſecrãdi. ſytm̃⸗ mõð illa vba mãlit recitare ad repñrãdũ ꝙ qů diſci pnia xpᷣo ptãtẽↄſecrãdi acceperũt hãc foꝛmã ↄſecrã di dedit eis. Si. n.vt dicũt iſti alij lacerdotes ab ep̃oilla vbapferrẽt itẽtiõe ↄſecrãdi ſiue abſolute.ſi ue fub ↄditiõe ſemp poſſʒ accidẽ icõueniẽs. Si. n. itẽtiõe ↄſecrãdi abſoiute eapferrẽt. aut fimłtermi⸗ narent illõ plationem cũep̃o · aut citius. auttardi- us. Si citius. añ eſſet hoſtia conſecrata qᷓ; epus;⸗
ba ↄſecratiõis finiret. ⁊ ſic verba epiſcopi nihilfa
cerent. Si tardius. ante eſſet hoſtiaperem cõſe
—
upſuñ eſt. ⁊ ex cõſeauẽti illicitũ plures ſacerdotes
tãdẽs abſolute ↄſecrare. ſʒ ſub hac ↄditiõe.ſ.ſi
n
abſolnd. dotal ſed audiẽdo) do. Löt citptii moꝛtion tiadboni net habita
usin
otalsp idipanic
fiipaſin
deius ti zud

P
erata; alij verva confeerationisnirent⁊ ſcad ſecrarionẽ alij abeßo nihu faterẽt. Si imul cũg jiber iloꝝ facir qð ꝑſe ſuficit ad ↄſecrãdũ nò eẽt rq̃re migis ↄſecratet᷑ ꝑ vnic;paliũ?ſi vca gaitẽtioregrir ad gfec ione ſuc oxð cñ ocs habe antitẽtionẽ faciedi vniſecrationẽndeſtniſi yna tñ ↄſecr ario adyuc nꝰ euadis vtitis vi· qup hoc
——
nõ appetrõ quò factũ cuiuſſibʒ ad cooꝑet᷑ cũ dici
nõ poſſit ꝙ qiʒ ſit hꝰpſecratiòis toĩd miniſterialcã nec ꝑs cãe. Simile icõuenis poſſʒ accidere ſi alij itẽderẽt ↄſecrare nꝰ abſolute.ſ ed ſub hac ↄditione ſ.ſi epᷣsitẽtion ↄſecrãdi haberet quia ſi epiſcopus intentionem conſecrãdi ii hẽret.tůc poſſÿ arg i Vr pꝛiꝰꝙ vᷣba ↄſecrãtiũ ſub ↄd tiõ ⁊ it᷑tideð dut ſiml ↄcurrerẽt. aut nõ. ⁊ tůc poſſʒ arguiq̃i mſili vt pᷣꝰ ñ ples ſint ep̃o ↄcelebꝛãtes Qui vult tenere hang vltimẽ opinionẽ põt dicẽ ꝙ ar ad ꝑtẽ pᷣmãnd pl ↄcludũt niji ꝙ alij faccrdotes ab ep̃o nõ debet dick Iia vᷣba itẽtione ↄſecrãdi.⁊ ᷣ veꝝ eit ᷣm iſtos. ñ dicunt᷑ nõ ↄcele bꝛare epo niſi ꝓ tãto ꝙ dicũt vᷣbaq̃ debẽt obuarii ↄſecrãdo.⁊ qͥre ea dicãt onñſũẽ.ſic ẽt põt inteiligi vů Juno. allegatũ adꝓtẽ ſchaʒ. Qui gůt vult tenẽ pᷣmã opinionẽ põt dicet᷑ ad ar adꝑ⸗ tẽ pᷣmã. Ad pᷣmũ ſic.qᷓ;uis ꝑ vnů ſacerdotẽ poſſit poſtia ↄuenient᷑ ↄſecrari tñ illa ſigni?q̃:eſt cũ ↄſecra tur ꝑples mõ ſupradcõ.nõẽ ita exp̃ſſa qũ ↄſecrat᷑ ꝑ vnñ. Ad.n dð ꝙ nõẽ ſile de purificatiòe foꝛme ſuꝑ eãdẽ hoſtiã ꝑ vnñ⁊ ples.qa nulla eẽt rõ ꝙpluri ſcaret᷑ ꝑ eũdẽ. Sed aliqᷓ rõẽ vt viſũ eſt vti aliquo cãu plificet᷑ ꝑples. Ad ʒdð ꝙ ſicut dicit dñs In no.ð offi.mil· cꝰ.pᷣa llegato ꝙ ſiue Vÿſiue poſteriꝰꝓ ferãt ſacerdotes tferri dʒ eoꝝ itẽtio ad iſtãs ꝓlatio nis eß̃i cui pncipali celebꝛãti ↄcelebꝛãt.⁊ tunc om nes ſimul— ——. tur utrũ liceat ſaẽ⸗ — cundo quer idori abſtiner a ce⸗ — lebꝛatiõe ꝑ totũ tpᷣus vite ſue ⁊ videt᷑ ꝙ ſic. Sicut ſacerdos hẽt poteſtatẽ ↄſecrãdi.ita hʒ ptãtẽ abſoluẽdi. Vtraq;.n.ptãs fũdat᷑ ſup caracterẽ ſac⸗ dotalẽ.ſed toto tpꝛe vite ſue licet ſibi abſtinere ab audiẽdo ↄfeſſiòis.⁊ abſoluẽdo..a ſili⁊ a celebꝛan do. Löõt ra luce.⁊ʒꝰ. hr ꝙ cum xpᷣs diſciputſuis de dit ptãtẽ ↄſecrãdi dirit eis. Moe facite ĩimeã cõme moꝛationẽ. Rñdeo oĩs accipiẽs poteſtatẽ oꝛdina tã ad bonñ vfů tenet᷑ ea vti loco⁊ tpᷣe debiro ⁊ ↄue niẽti habita oppoꝛtunitate.maxime cũ illius pote ſtatis vſꝰĩ vtẽte actũ melioꝛẽ nõ ĩpedit.ptãs aũt ſa cerdotalis ptãsẽ oꝛdiata ad optim vſũ.ſ.ad trãſub zndũ panẽi coꝛpꝰxpᷣi⁊ vinũ ĩſãguinẽ.⁊ ad rememo⸗ rãdũ paſſionẽ xp̃i.⁊ ad itercedẽdũ familiariꝰ⁊ effi⸗ cacius apud eũ ꝓ ſe ⁊ ꝓ ppło.neq; actũ melioꝛẽ ipe dit imo ad oẽs alios bonos act? coadiuuat.auget. n.illuminationẽ ĩitellectu.feruoꝛẽ charitatis ĩ affe ctu.⁊ iõ ſacerdos q hac ptãte loco⁊ tpᷣe debito⁊ ↄ⸗ ueniẽti hĩta oppoꝛtunitate ⁊ diſpõne n vult vti ſʒ notabiir negligit peccat.⁊ multũ dʒ tiere ne ſicut wneqᷓ; ꝗ abſeõdit pecuniã dii ſui ⁊ eã ocioſã dimi⸗ ſit a dñoniſi ſe coꝛigat iudicet᷑. Ad gr*n in oppꝰ põt dici ꝙ nõ eſt ſile qa ptãs abſoluẽdi directe iſpi cit coꝛpꝰxpᷣi myſticũ reſpectu cꝰfacerdos vtiſi põt ſua ptãte niſi ſup ipſfũ hẽat iuriſdictionẽ ſaltẽ ĩ foꝛo pnie. ſed miti ſutſacerdotes nullã iuriſdictionẽ hñ tes ſup aliquã ptẽ coꝛꝑis myſtici.⁊ iõtales toto tẽ⸗ poꝛe vite ſue licite pit ãbſtiner ab audiẽdo ↄfeſſio
nes. ⁊abſoluẽdo niji icaſu.cũ. aligs laboꝛaretier tremis nõ potẽs hr̃e ſuũ ſ acerdorẽ pochialẽ ncc ſu perioꝛẽ.⁊ pereret ab iſtoſactʒ pnie. tůc· n heccct niſi.ipſũ audire: abſolueret. In ulo.n.caſu qiibet ſacerdos pot abſoluere penitẽtẽ.accꝰ uůt ↄſecrãdi nbreſpicit directe nii coꝛpꝰxp̃i vexꝝ reipeccu cꝰg libet ſacerdos niſi bi ſit iterdcã officij executio po teit licite exercere ſue ptãts vfů.⁊ tenet᷑ eo modo quoſuperiꝰdem̃ eſt i qðe ⁊ ſic bů ↄcludit arn ad ꝑ⸗ temam. Ertio querit᷑ quotpe debeãt celebꝛari miſſe. Rñdeo ꝙ qa hoc ſacfm
) ptinet ad tpᷣs gie qu ꝑdiẽ ſigniſicat᷑.u ilð
apliad ro.iʒꝰ. Mor aũt pᷣceſſit. dies Aüt ahPhin⸗ nit.iõ cõiter loquẽdo miſſa dʒ celebꝛarii die artifi- ciaii.⁊ nõĩ nocte icipiẽꝰ diẽ artificialẽ non aba ſcẽſu ſolis ſuꝑ oꝛiʒõtẽ nr̃ʒ.ſed ab illãpte tpꝛið Pot pẽdi eẽ ſup oꝛiʒotẽ noſtrũ alid aeris illuſtratio ber aliquos radios folis qͥiliuſtrario eſt mãifeſtatio ſo lis orituri. In nocte tij natiuitatis dñi media no⸗ cte uel circa hoꝛã illã.⁊ ĩ nocte reſurrectionis circa pᷣncipiũ noctis celebrãter muſſe ꝑp pᷣuilegiũ⁊ ſolẽ⸗ nitatẽ illan nocti. ñ ð ↄſe. di.pᷣ Mocte. Nocte ficta natiuitatis dii miſſas celebꝛẽtpᷣbyteri:⁊ in fra. eað di. ſolẽt.ð. In ieiunis. i ſabatto ſcõ circa no ctis initiũ miſſaꝝ ſolẽnia ſũt celevꝛãda. Ila. n. hð diei artificiarqͥ eſt pꝰ nonãſabbati cõputat᷑ cn no⸗
cte pᷣcedẽte diẽ ſequẽtẽ. Añĩoĩone dĩ. Deꝰ ꝗ hanc
ſcratiſſimã noctẽ ⁊c.⁊ qᷓ;uis nõ ſit ncciuʒ tĩ expe ctare ad miſſã dicẽdã. tñ tůc hoꝛa pᷣdictã licite? c uenienrer dẽ. Cõiter tñ ſolẽnis miſſe cclebꝛaꝰ tꝛibꝰ poꝛis iſtituta eſt fieri.ſ.hoꝛa ʒ?.⁊.ʒꝰ.⁊ nona. Cele· bꝛatio.n.miſſe eſt mẽoꝛiale paſſiòis xp̃ig ᷣm aug. ʒe.li de ↄcoꝛdia euãgeliſtan circa mediũ. Lrucifi- rus fuit hoꝛa ʒꝰliguis iudeoꝝ. hoꝛa 6*. mãbꝰ mili tñ.⁊ hoꝛq.nona.epirauit. Lõſuetudo ti eſt vt nõ dicat᷑ hoꝛa.nona.niſiĩ diebꝰ ieiũioꝝ ⁊ maxime.añ oꝛdines celebꝛant᷑.miſſe aũt pᷣuate dici pit ab au⸗ roꝛa uſq; ad.ſextã ⁊ cõmunis ↄſuetudo ecclie ob⸗ ſeruat qð i diebꝰnõ ieiunioꝝ ſollẽnis miſſa celebre tur interrerriã? ſextã. 3
q̃ritq̃re celebꝛent᷑ tres miſſe MWa rto in dñi natiuitate.⁊qre non ce lcbꝛat᷑ miſſa i paraſceue. Rñdeo vt dẽ de
vcðſe. di.pꝛima. Mocre.In glo. Tres miſſe die nata
lis dii celebꝛ n. Vna ante diẽ q̃ ſignificattpᷣs ã⸗ te legẽ quando eramus in tenebꝛis. ſcõa cum die ſcit ⁊ ſignificat tempus ſub lege qnando nõdũ ple⸗ na dei agnitio habebat᷑. Tertia i die.ſ.plena.? fi gnificat tpᷣs gre quãdo iã plena cognitio habebat᷑. Similes rõnes ponit mgᷓ guido archidiaconus. Moꝛmeñ.in tractatu quẽ fecit de off cijs ecche. c.i⁊ꝰ. Superaddens ꝙ iõtres miſſe pᷣdictis tpᷣꝛi⸗
bus celebꝛantur.quia multi hoies triũ tpᷣꝛůũ p xp̃i
natiuitatẽ ſaluantur.¶ Rõ autẽ quare non celebꝛa⸗ tur in die ꝑaſceue eſt quia dupliciter repñtatur ab eccleſia paſſio chriſti. Uno modo inquantum fuit in chriſto ᷣm ſe ⁊ abſolute. Secundo modo inquã tum illius paſſionis effectus ſeu influentie ad nos perueninnt ſen in nos deſcendunt. ꝛimo modo repꝛeſenratur fe?6 ebdomade ſcẽ.⁊ modo alijs diebus in celebꝛatione miſſe.⁊ ideo volens ecclia mentes fideliũ occupari circapaſſionẽ dii nr̃i ieſu xp̃iput fuit ĩipſo fm ſe ⁊ abſolute vt moueant᷑ coꝛ

—
(
da eoꝝ ad cõpaſſionẽ.⁊ qꝛ ipſa dies in q̃ paſꝰ fuit ipſã paſſionẽ ſatis efficacit᷑ repitat.ſtatuit vt illa die nõ cõſecret᷑ coꝛpꝰ xp̃i.ſed qð ĩ pᷣcedẽti die cõſe⸗
cratũ eſt ⁊ reᷣuatũ ſumat᷑.ſãguistũ nõreßugfx ef fuſionis ꝑiculũ.qꝛ añt effectꝰ illiꝰpaſſionis feu ifiuẽ
tie ad nos ↄtinue ꝑueniũt.ſen ĩ nos deſcẽdũt.iõ ſta tuir ecclia vt excepta die pdcã quotidie in ecclijs
miſſa celebꝛet.
—
q̃rit᷑ de 3*.ÿᷣncipali. 1e Onſequenter repe . Pꝛimo vtrũliceat miſſã celebꝛare in loco nõfacꝰ. ꝛd.vtrũ ſr altar nõ lapideũ. ʒ.an in calice lapideo vel ligneo uel ereo. 4ꝰ vtrũ liceat celebꝛat̃ ſij igne.⁊ veſtibꝰ ab epᷣo bñdcĩs. ( PRimo oñdo ꝙ licitũ eſt celebꝛar̃i loco 3* nõ ſacro.licitũ.n.eſt deñ oꝛare
„
in ciloco ⁊ ſibi buire.ſed celebꝛare miſſã eſt feruire deo.g licitũ eſt eã celebꝛare ĩ oĩloco. Itẽ ſi cut hoc ſacfm nð eſt nccitis.ita nec ſacfm cõfirma tionis.ſec licitũ eſt fuc̃m cõfirmationis celebꝛare in loco nõ ſacro.ʒ a ſili ⁊ ſacf̃m altaris. Lõtra de cõſe.di.pꝛima. Sicut.nõ ĩ alijs qᷓ; dño ↄſecratis lo cis.i.itabernacut diuinis pᷣcibꝰ a põtificivꝰ delibn tis miſſas cãtare.⁊ ſacrificia offerrelʒ. Rñꝰꝙ cõi rer nõlʒ miſſã celebꝛare ĩ loco nõ ſacro.qa ſic ĩſtitu it ecclia.vt. pʒ i decreto allegato ad ptẽ.⁊mn.⁊.co.ſe quẽti. Pic ⁊.cꝰ.ſeqñti. vbi di. Muilꝰ.pᷣſbyt᷑ mil⸗ fas celebꝛare pᷣſumat niſi in ſacratis ab ep̃oiocis q ſui ꝑticeps decetero voluerit eẽ facerdotij. cꝰ inſti tutionis rõ fuit qꝛ ĩ ſaco altaris qð ĩ miſſa cõſecra tur ↄtinet᷑ ille ꝗ eſt ſũme ſãctꝰ⁊ totiꝰ nf̃e icitatis cã effectiue inqᷓ;tũ deꝰ.⁊ meritoꝛie inquãtũ hõ.i caſu tñ magne necitis ꝑmittũt iura celebꝛarii loco non ſacro.ſi tñ tabula ſit ↄſecrata ceteraq; ſãcta miſte⸗ ria ad illud officiũ ptinẽtia ibi affuerit ſicut cum ec cleſie pꝛime.fuerũt icẽſe ulcũ hoĩes ſůt iitinere cũ eccha.defuerit. de ↄſe. di.pꝛima. Lõcedimꝰ.qbus
caſibꝰexceptis nõ lʒ celebꝛare ĩ loco nõ ſacro niſi ðᷣ
ↄſẽſu ep̃i.de ↄſe. di.pꝛima. Wiſſaꝝ ꝗ tñ hoc ↄcede re nõ dʒ niſi aſſit ligitima⁊ rõabilis cã. Adpn in oppn dð.ꝙ qᷓ;uis licitũ ſit deo ĩoĩ loco ßuire.ĩi tñ h fuitio ſp̃ali að ẽ ĩ celebꝛatõe miſſe pp cãʒſupiꝰdcãʒ AVñ de ↄſe. di.pᷣ. Vnicuiq; fideliũ. Vniq; ſideluuʒ cui ĩ domo ſua oꝛatoꝛiũ k hr̃e ⁊ ibi oꝛare. miſſas ãt celebꝛare nõlʒ niſiĩ caſibꝰſupꝛadictis. Oꝛatoꝛiũ tñ ſacrũ alicui facere nõ licet niſi auctoꝛitate ep̃i.de ſe. di.pꝛima. NMemo pꝛimo. Ad m dð ꝙ nõ eſtſi⸗ mile.qa ſacim ↄfirmationis non ꝓtinet ip̃mxp̃m. Decretũ ad ptẽ aiiã itelli ſuppoſito ꝙ nð aſſit licen tia epᷣi.aut caſꝰ maxime neceſſitatis. Vñ poſt ver⸗ ba allegata imediate ſubiungit᷑ niſi ſũma coegerit neceſſitas.— q̃rit vtrüliceat miſſq cele ⸗ . cundo bꝛare ſup altare nõ lapideũ Mdeoꝙ qᷓ;nis añ tp̃us ſilueſtri celebꝛaret᷑ ſup al tare ligneũ qð cito poterat trãſferri.qꝛ pp pſecutio nẽ nõ erat fidelibꝰ certꝰlocꝰad manẽdũ.tñ poſtea ĩ ſtituit ecclia vt nð celebꝛaret᷑ niſi ſuꝑ altare lapide um. Añ de ↄſe. di.pꝛima. Altaria. Altaria ſi nõ ſůt lapidea chriſinatis unctiõe nõð ↄſecrent᷑.cꝰ rõ fuit qꝛ altare dʒ eẽ de materia forti qð ↄſecrari dʒ.⁊ iõ
Articuustertius. 0
ℳ 6
nð dʒ eẽ de terra· ⁊ gaĩ ecclia dʒ eſſe copia altariũ
vthoc myſteriũ freqñter. õ altare nõ dʒ eẽ de au⸗ ro uel de argẽto.ga facili nõ pñt hri.In veteri añt lege.ga nõ ſic multiplicabant᷑ alraria.nihil oberat
ſi de auro fierẽt. ↄueniẽtiꝰ aũt eſt ipſa fieri de lapi⸗ de qᷓ; de ligno pp ſignificationẽ. n de ↄſe. di· pꝛi⸗ ma. Aitaria. In glo.ſ illud vbũ.nõ ↄlecrent᷑. hẽ ga
xps petra di Itẽ qꝛ erexit iacob lapidẽ intitulum. vtrũ liceat miſſã Ertio queruur ceiebꝛare i calice
lapideo vłvitreo vlereo. Rñ ꝙ nð licet
in calice iapideo pp eiꝰ ineptitudinẽ. nec ligneopp
humoꝛis ibibitionẽ.nec vitro ppꝑ eiꝰfrãgibilitatẽ. nec ců calice de ere vłauricalco.qꝛ ob vini vtutẽ e ruginẽ colligeret.⁊ vomitũ ꝓuocare poſſʒ. ſed dz eẽ calix de auro vl de argẽto.⁊ ſi gs tã paupeſtꝙñ poſſit hre calicẽ aureñ vł argẽteũ hẽat ſtãgneũ. ñ de ↄſe. di pꝛima. At calix. Lalix dñi cũ patena.ſiñ ex auro oĩo ex argẽto fiat. Si qs aũt tã paup eſt ſal⸗ tẽvłſtãgneũ calicẽ hẽat. de ere aut de auricalco nõ fiat.qa ob vini vtutẽ eruginẽ piter qᷓ; vœmitũ ꝓuo cat.nullꝰãt ĩligneo.aut ĩ vitrẽo calice pᷣſumat miſ
nr vtrliceat cele Marto queritm bꝛa ſine igne? veſtibꝰ ab ep̃o bñdictis. Rñdeo ꝙ ſacer⸗ dos nõ dʒ celebꝛare ſine igne ꝑpꝑ ecclie ↄſtitutiont q̃ reßhẽdit celbꝛätes ſiñ igne. ejð celc.mil.c· VM. ⁊ ꝑp ipſiꝰ ignis ſignificationẽ ſignificat.n.dilectio nis feruoꝛẽ ꝑ quã xpᷣꝰ hoc ſacfm ʒſtituere voluit.⁊ ꝑquã deꝰ filiũ ſuũ ꝓ nobis paſſioni tradidit. Juf ülud.Jo.ʒo. Sic deꝰ dilexit můdũ vt filiũ ſuũ vni⸗ genitũ dãret.eiꝰẽt lunẽ? caloꝛ ſignificãt gſacr̃m opat᷑ icelebꝛãte digne ⁊ ſuſcipiẽte augmẽtũ illumi⸗ nationis ĩi itellectu.⁊ feruoꝛis charitatis ĩ affectu. nõ. dʒẽt ignis omitti pp eiꝰ pᷣfigurationeʒ. hoc.n.p figurarũ fuir ꝑ ignẽ. de quo dẽ.leuit.ß. Jgnis in alta riſupardebit.⁊ per ignẽ ꝗ vixit ſub aqᷓ. Fo. ãnis.vt
hiigio.ſuꝑ decretalẽ pᷣallegatã. Wð dz ẽt celebꝛare
ſacerdos iiñ veſtibꝰ ab ep̃o bñdictis ꝑpꝑ ecckie ↄſti⸗ tutionẽ.⁊ ꝑp veſtiũ ſigificationẽ.q̃ exponet᷑.4q. ſeqtis articuli ⁊ pp eax pᷣfigurationẽ q̃ pᷣceiſit in veſlibꝰlegaliũ facerdotũ. Qð aũt ſine veſtibus ab ep̃o bñdcis cełbꝛariñ debeat. hẽ expᷣſũðẽ ↄſe. dip ma. Veſtim̃ta. vbi ſic di. Veſtim̃ta ecclie qbꝰ dño miſtrat᷑ ſacrata debẽteẽ ⁊ honeſta qbꝰĩ alijs vſibꝰ nõ debẽt frui qᷓ;ecciaſticis ⁊ deo dignis officijs. ue aüt ⁊ quot ſint ille veſtes refert Inno.iliꝰ.ð offi.miſ.pte pᷣma.cꝰio.ſic dicẽſ. Sex ſũt.n.idumẽ ta cõia epis ⁊ pᷣſpyteris.vʒ. amictꝰ.alba.cingulũ. ſtola. mãipulꝰ.⁊ pleta. In mitis tñ locis iualuit cõ ſuetudo vt cigulis nõ bñdicat᷑.rõnabiliꝰ tam̃ eſſet ipfů benedici.ſpᷣalẽ. n. hʒ ſigificationẽ q̃ patcbit. q.articuli.ſequẽtis.ſʒ nõicludit neceiſitatẽ. Val⸗ ciatio.n.ſacerdotis ſpᷣalẽ ʒ ſignificationẽ. neq; ta mẽ ſutular᷑s bñdiqũ Articulus quartus
3 q̃rit᷑ de. 4 pᷣncipali. Et Onſeq̃nter circa b q̃runt᷑.ꝓ. Mꝛio trũ celebꝛãs i loco iterdicto ſit ir̃guiaris 2d.vtꝝ celebꝛãs ſup altar nõ ↄſecratũ aut fractũ ſit irreglris.ʒ vtx celbꝛãs ſiñ veſtibbñdcis ⁊ ad ce lebꝛãð vðputatis ſit irẽglaris. ꝙ gd ſigificẽt illaq̃ ĩg
peecchan ve eſetiu
t. Oei Faid . quil qꝛrccli lbn duobusc enomiter

weern
amuimn 1 uniwiiiim⸗ mcu ipiityln xtucpüugilun unc fignnc — n
8
runtur ad celebrationẽ miſſe vltra illa que requirũ tur ad eſſentiã ſacramenti. 3 — Rmo oducro utrũ celebrans ilo 31 coiterdcò ſit irregularis. Rñ deo ꝙ ſic ſi ſcienter faciat.⁊ locꝰ it interdi ctus a iudice.qð põt pꝛobari ꝑillud qð hẽ extra de cli.ex cõi. depo.uel iter dic. mi. Poitulaſti. vbi dĩ gtalesſũt ecckaſticis bñficijs ſpoliandi. erꝑ iliud qð hi extra de exceſ.pla. Tãta.iglo. vbt di. ꝙ talis quãtũ ad ſacfm ecckie excdicatꝰ reputat᷑ ⁊ ꝙeſtab officio ſuſpenſꝰ⁊ pꝛiuatꝰ. Velebꝛãs ñ in locondin terdicto ꝑſonis iterdictis no ꝑp hoc irregularis?. ga hoc inuenit i iure poſitũ ⁊ pene ãpuande nõſůt Mec etiã celebꝛans in loco interdcoa iure im.Nñ celebꝛãs ĩeccliaſaguinis aut ſeminis effuione pol uta etiã ĩi ſit publicũ ꝑ euidentiã ueiꝑ famã irregu laris nõ eſt. grauiter tn peccat hcut pꝛecepti ecclie tranſgreſſor.extra de conſecratòc eccleſiaſtica.ca. ylti. Si aũt illa poliuto occulta eſt tũc credo ꝙ ñia
hquisſecreto hoc ſciens ibidẽ celebꝛet no peccat.
ſalte ſi aliã eccieñã nõ hʒĩ ꝓmptu.ga pꝛo tai pol. u
te ecclia reconciliatõe no indiget de neceſſitate. arnextra de adulteris. Signincaiti.quãuis tutiꝰ eſſet eã facere ſecreto reconciliari.
10 querit᷑ vtrũ celebꝛãs ſuper cunoo altare nꝰ cõſecratũ aut fra⸗ ctũ ſit irregularis. Rñꝰ ꝙ nõ.quia irregu laritas eſt de iure poſitiuo.⁊ hoc nõ eſt in iure poſ tů. Scienter tñ celebꝛans ſuꝑ altare nò conſecratũ grauiter peccatetiã ſi hoc faciat ex ignorantia craſ ſa.quãuis minus grauiter qᷓ; ſi hoc faceret ſciẽter. qꝛ ecetia oꝛdinauit ſuꝑ altare conſecratũ debere ce lebꝛari.de cõſe.di.i?. Ecctie.⁊.cꝰ. CLoncedimus.⁊ duobus.c.ſequentibꝰ.ſuper alcare aute fratũ non enoꝛmiter licitũ eſt celebrare.nò tñ ſi fractũ enoꝛ⸗ miter eſſet.extra de conſe.eccle.uel altaris. Quod pri vtrů celebꝛans ſine E tio que vcſtibus bñdictis ⁊
ad celebꝛandũ deputaris ſit irregularis. Rñdeo ꝙ nd.ſiue hoc faciatſcienter ſine ignorã- ter.qa hoc nò inuemit in iure poſitũ.tñ ſcienter uel ex ignorantia craſſa ceiebꝛans aut ſine manipulo
benedicto aut ſine ſtola⁊ ſic de alijs grauiter pec-
cat. vbi tñ conſuetũ eſtcingulũ nõ benedici nõ cre do ꝙ peccat celebꝛãs cum cingulo— 6 Narrn nr ad ſignificent il Banto queruur hurtnnn
tur ad celebrationẽ miſſe.vltra illa que re⸗ uirunt᷑ ad eſſentiã ſacfi. Rñꝰ ꝙ illa que requrũ tur ad celebꝛationẽ miſſe repñtant nre redẽptiõis myſtermũ quodi incarnatione fuit inchoatũin nati nitate ⁊ pdicatione ꝓmotů in paſſione cõpletũi re ſurrectione declaratũ? iõ quedãiepntant ptinẽtia ad icarnationẽ. quedã ad natiuitatẽ.quedã ad xp̃i bᷣdicationẽ. quedã ptinentia ad paſſionẽ.quedã ad reſurrectionẽ. Sacerdotis aũt calciatio icarnatio nis eſt repñtatio. In ꝑſona.n.filij dei diĩpſalmo. In idumeã extendã calciamẽtũ.i.humanã naturẽ
— quã aſſumã. ⁊ijj ſacerdos cũ xpᷣm repñtet miſſã nõ
dʒ dicere diſcalciatꝰ. Amictꝰicapite repitat diui nitatẽ amictã humanitate.capnt.n.xp̃i deꝰeſt. Al ba nouitatẽ vite ſignificat quã xpᷣs habuit ⁊ docuit 7 tribuiti baptimo.ʒona ßi iuititiã. ii illud Ia.
ii. Erit iuſtitia cingulũ lãboꝝ eiꝰ. Wanipulꝰ poſi tus in icua ſignificat ꝙ xps ĩ via bꝛauiũ obincbat. per manipulu.n.brainũ deſignatur.iu᷑ illud pſal. Aenient cũ exultatione poꝛtãtes manipulos ſuos ꝑicuã vita pnsitelligit. Stolla qᷓ collo jacerdotis Incũbit obedientiã ngnificat quã xps ꝓpter ſalutẽ humani generis ſubijt factꝰ obediẽs ulq; ad moꝛ⸗ tẽ. Laſula q̃ alijs veſtimẽtis ſuꝑ ponit᷑ xpi charna tẽ kgnincat.q̃ oẽs alias virtutes excellit.Introirꝰ ſacerdotis ad altare aduentũ rp ſigniicat.⁊ irdi⸗ rus miſſe denderiũ aduentꝰ eiꝰſignificat.⁊ ibi mi ſa ſolẽni nõ dʒ itrare facerdos quouſq; iceptꝰſit in troitus miſſe.qꝛ añ fuit xpns deſideratꝰq; uemret. ⁊qꝛi aduẽtu xpi fuit tp̃us mißicordie.iõ polt introi tu jubiungit churieleyſon.qð interptat᷑ dñe milere re.qð nonies diĩ cõputãdo ter qð dixpcleyſon.ut ꝑ miſericoꝛdiã xpi.nouẽ aſſocicmur oꝛdinubꝰ angcio
rũ. Poſt hoc ſubiũgit᷑ gloꝛia i excelis deo ad repñi⸗
tandu hymnũ quẽ ãgeli paſtoꝛibꝰ nato dño cecine⸗ runt.quẽ ſacerdos ĩchoat.ga angelũ magn coũlij repñtai⁊ choꝛꝰ cõcinẽdo ꝓſequit. qaſubito fcã fu⸗ it cũ angelo multitudo militie celeſtis laudantiũ? dicentiu ⁊c.oĩones aũt q̃ ſubſcquunt᷑ repntant oꝛo nesqͥs xpus pꝰ ſuã natiuitatẽ fecit ꝓ ꝑplo. Epla qᷓ pᷣmittit᷑ euãgelo legẽ ſignificat que gram pcucur⸗ ritſeu pᷣcurſoꝛis xpi pdicationẽ. Graduale iamen tů penitentie ſigniſicat.ga Jo.penitẽtiã pᷣdicabat. Et ga poſt luctu ſequit᷑ coniolatio.iui iliud.math· F. Beatig iugẽt qm̃ ipi cõſolabunt᷑.iò poſt gradua le canit᷑ alleluya.qð ſignificat inerabile gaudiũ an geloꝝ ⁊ hominũi eterna felicitate ð eũ laudantiũ. Diaconus ſuſcipiẽs codicẽ euãgelii bñdictionẽ a ſacerdote poſtulat ad ſignificãdũ ꝙ nuilꝰ dʒ pᷣdica⸗ re niſi mittat᷑. Euãgelij.n.lectio pdicationẽ ſignifi cat⁊ dʒ legiiloco magis eminẽti q́; epla iut᷑ iud. Sup montẽ excelſũ aſcẽde tu ꝗ euageliʒas ſyon.? ad deſignandũ excellẽtiã legis gre ſupꝑ legẽ ſcriptã. ⁊ hʒ legens euãgeliũ faciẽ uerſã ad aglonẽ ad ſigni ficandu pᷣdicationẽ xp̃i eſſe ʒ illũ ꝗ diit. Ponã ſe⸗ dẽ meã ad aquilonẽ? ero ſilis altiſſimo. Et ꝗa coꝛ⸗ de credit᷑ ad uſtitiã oꝛe aũt cõfeſſio fit ad ſalutẽ.vt oñdat ecclia ꝙ ꝗ cuãgelij verbũ coꝛde recipit:mox poſt euãgeluũ fidei ſymbolũ oꝛe decãtat.quod tnſa cerdos icipit vt figniſicet ꝙ xp̃ᷣus oꝛe ꝓpꝛio xpᷣꝛanã fidẽ docuit. Offertoriũ qð cãtat ſigniſicat ſacerdo tẽ oblatuꝝ ſacriiciũ laudis.q anqᷓ; dicat oꝛemꝰ.pᷣ⸗ mittit dñs vobiſcũ.ad ſigniicandũ.qa niñ dñs iit nobiſcũ ad ſalutẽ nr̃am oꝛare nõ poſſumꝰ. Silẽti nũt qð ſeg repᷣſentat illud tpᷣus quo xp̃s nõ ãbulat palã iter iudeos cũ eũ iterficere cogitrẽt.gatñ ap Ppiquãte die paſſiõis ieſꝰiteꝝ ĩ publicũ ãbulauit. ad hoc ſignificãdũ exclamat ſacerdos ꝑ oœĩa ſecula ſeculoꝝpfatio aũt ẽ qͥdã grax actio ⁊ diuie ilaudis cõfeſſio repntãs illã graꝝ actõnẽ quã ſci reddũt xpᷣ in celo ⁊laudẽ qᷓ laudatꝰ fuit ĩ cõuiuis ĩ quo maria Vnxit eñ vnguẽto. Sãctꝰ repñtat laudẽ quã ſibi ce cineft pnerihebꝛeoꝝ diicai ramis palmaꝝ.ad ſi⸗ gnificãdũ aũt ꝙ pitradidit xpᷣʒ moꝛti ex dono.i.ex mera gra. Judas ꝓ munere pecunie.⁊ ꝙ ipſe xpᷣð fuit ſacrificiũ illibatũ ſacerdos facit tres cruces ſu per oblatã. vnã cũ dicit hec dona.aliam cum dicit hee munera aliã cũ dicit.hec ſcã ſacrificia illibata. ⁊ qꝛ illa uẽditio fuit maledicta.ꝓſcripta.irrõnabi⸗ lis.⁊ deteſtabilis. ad hoc ſignificandij dicx ſacer⸗

dosi canone. hãc oblationẽ facere digneris bñdi⸗ etã. aſcriptã. ratã. rõnablẽ.⁊ acceptabilẽ. De cõſe⸗ cratione coꝛpis ⁊ ſãguinis ſuperiꝰſatis dictũ eſt e⸗ leuatio coꝛꝑis xßi repñtat eleuationẽ xpi icruce. de miſſio depoſitionẽ eiꝰde cruce.poſitio ſuꝑ pallã in nolution? erꝰ in ſyndone mũda.palla enĩ ſyndonẽ
—
repñtat·⁊ iõ dãð cõſecratione diſtictione pꝛi Lon
ſuiro cõſtituimꝰut ſacrificiũ altaris nõĩſerico pan
no aut inticto gſq; celebrar pᷣſumat. Sedipuro li⸗ teo ab ep̃o ↄſecrato terreno.ſ.lino ꝓcreato atq; c0
terto ſiẽ coꝛpꝰ dii ni Jeſuxp̃i ĩſyndone linea mun
da ſepultũ fuit. cũ ãt ſacerdos dicit. Nobis quoq; pccõ̃ꝛibꝰ. repñtat cõtritionẽ⁊ cõfeſſionẽ latrõis al teꝝ icrepãtis ⁊ dicẽti. nos quidẽ digna fcis recipi mus ⁊c.⁊ miſericoꝛdiã petẽtis.etiã ꝙ cẽturio? qui cñ eo erãt reuertebant᷑ ꝑcutiẽtes pectoꝛa ſua.excla matio aũtſacerdotis uoce eleuata.pĩ nĩꝗ es in ce⸗ lis.ẽ reductio ad memoꝛiã illi? clamoꝛis quẽ emi ſit xp̃s ĩ hora moꝛtis dicẽs. piĩmanus tuas cõmẽ doſpm̃ meñũ. Altare crucẽ ſigificat.calix ſepulchrũ patena lapidẽ quo ſepulchrũ fuit clauſũ.cũ aũt diẽ ſacerdos.pax dñi ſit ſempꝑ nobiſcũ.inſinuat ꝙ una ſabbatoꝝ ſtetit Jeſꝰĩmedio diſcipuloꝝ? dixit eiſ. Pax nobis.⁊ quia tũc dedit eis ptãtem remittẽdi pccã.⁊ iõ choꝛus exclamat · Agnus dei gtollis pe. mun.⁊c.quod ter repetit᷑ ad ſignificãdũ ꝙ petim? nobis remitti pccã cogitatiõis locutiòis.⁊ opatio nis.ꝑ quoꝝ remiſſionẽ ueniemꝰ ad eternẽ pacẽ.re pñtatio ergo que eſt ꝑ cauſatũ. Agnꝰ dei ꝑtinet ad reſurrectionis gaudiũ.poſt cõio etiã aploxꝝ gaudiũ de xpi reſurrectione ſignificat. Ite miſſa eſt. repñ⸗ tat illud quod dem̃ eſt diſcipulis ſtati poſt aſcenſio nẽ xp̃i in celũ.ſ.hic Jeſꝰ eſt ꝗ aſſũptus eſta nobis in celũ ⁊c. Choxꝰ añt reſpõdens.deo gras. repñtat a⸗ ptos regreſſos i ieruſalẽ cũ gaudio magno unanimi ter ꝑſeuerãtes i oĩone.⁊ ꝙꝓp bñſicio redẽptiõis no⸗ ſtre·cuius myſteriũ ut dictũ eſt repñtatur in miſſa debemus eſſe in continua gratiaꝝ actione.
7 Articulus quintus.
O nſequ enter q̃ritur de.yᷣpꝛinci⸗
pali. Et circa hocq̃⸗
— wuntur. 4. Primo. vtrũ ois ifidelis ſit he reticus. ꝛ. vtrũ ſymoniaci ſint heretici. ʒ.vtrũ hereſis ſit maximũ oĩum pccõx. 4. vtrũ hereti⸗ ci ſint tollerandi. 1
5 Kimo oſtendo xieinfdeis
ſit hereticꝰ he — reſis idẽ eſt qð diuiſo. Sed ois ifedelis di niſus eſt a fide in qᷓ pꝛimo uniunt᷑ fideles.ergo ois itidelis eſt hereticꝰ. Itẽ ois ifidelis falſas opinio
nes gignit uel ſequit᷑.ſed ois talis eſt hereticus.er
go oĩs infidelis eſt hereticꝰ. Lõtra iudei ifideles fũt ⁊ pagani.nec tñ heretici dicunt. Rñdeo ꝙ nõ oĩs iſidelis eſt hereticꝰ. imo bereſis eſt ſpẽs ifideli⸗ tatis.ẽ.n.hereticꝰ ille g pꝛofite᷑ xpᷣm ⁊ eiꝰ dogma ta coꝛrũpit.⁊ ga nullus denoĩat ſimpli a diſpõne ſeu ichoatione.ſed ab hituſeu cõplemẽto. i nõ qui cũq; ꝓfitens xpᷣm ⁊ dogmata eiꝰi coꝛde ꝑuertens ꝓpꝛie uocat᷑ hereticꝰ.niſi ſit ãnexaptinacia. Adpÿ mũ in oppoſitñ dð ꝙ non ois diuiſioa fide hereſis ꝓpꝛie dẽ. vt patet ex deĩs in qõne. Adꝛm dð ꝙ mi noꝛfta eſt niſi intelligat de gignẽte nel ſequente fal
ras opiniões cirea ea que ſůt fidei⁊ cũ pertinacia.
tur utrũſymonia⸗
Ecundo querici ſint hrtici. Rñ deo ꝙ ſymoniaci nõſũt heretici ꝓpꝛie· ſed iperetici qůq; dicunt ꝑquãdã ſimilitudinẽ. quia
ita operant᷑ ac ñ cõtra ſidẽ ſentirẽt. dů pᷣcio ſpũalia
conant᷑ emere vel vẽdere. ac ſi eſtimarẽt dona ſpi ritus ſcipoſſe pecunia poſſideri. ⁊ ſic itelligi dʒ. ð di. i.q.uiti.c. ulti.patet ſymõiacos neluti pꝛimos ⁊p̃cipuos herericos ab oĩbus ri trũ h̃ſis ſit ma⸗ rtio queriiur jimũ ciumpccõꝝ gt viꝙnõ. 6.q.i. Quero vtrũ catholicum cũ peſſimis moꝛibꝰ alicui heretico ĩ cuiꝰ uita pᷣrer illud ꝙ hereticꝰ eſt nõ iueniunt hoĩes quod repꝛe⸗ hendãt pᷣponere debeamꝰnõ audeo pꝛecipita re ſẽ tentiã. eꝛgo ſaltẽ nõ eſt ðð ꝙ hereſis ſit maximum pccõx. Itẽ Phi. go. ethi.c.io. Meſſin eſt cõtrari- um optio.ſed charitas cui opponit᷑ ociiũ melior ẽ fide cui opponit᷑ pereſis. ut in. ʒ. li· oſtenſũ eſt. er⸗ go odiũ eſt peiꝰ hereſi. Itẽ illud nõ eſt marimumn pecm̃ quod minuit magnitudinẽ pcci. Sed infide litas ẽ huiuſmõi. Vñ apꝰ pꝛima thio. pꝛimo i confecutꝰſůũ.quia ignoꝛans feci.in ĩcredulitatẽ.er go cũ hiſis ſit icreduliras hereſis nõ eſtmaximum pccm̃. Contra tanto peccatum maus eſt quan⸗ to plura bona coꝛrũpit.ſed heꝛeſis plura bona coꝛ⸗ rũpit qᷓ; quodcũqʒ aliud pcem̃. quia fundamentũ totius edifici ſubuertit. ergo hereſis eſt maximũ pccm̃. MRnñdeo ꝙ nð eſt idẽ iudiciũ de ifidelitate⁊ pereſi. hercſis.n.ſup infidelitatẽ addit ꝑtinaciã? receſſũ a fide pꝛiꝰ recepta. Añ hereſis eſt ifidelita tis ſpẽs.⁊ qꝛ recedere cũ ꝑtinaciaa fide pꝛius rece pta vĩ ꝓcedere ex odio ueritatis redarguentis e que diligunt a fide ptinaciter recedentes? odium diuine veritatis maxumũ eſt oium pccòx.iõ here⸗ ſis nõrõe hꝰquod hʒ in itellectu.ſed rõne ſue radi cis que eſt in atfectu maximũ eſt oium pccõx. Infi⸗ delitas aũt qꝛ qñq; ꝓcedit ex ignoꝛãtia nõſenpeſt maxima oium pccõᷣx. Ad pꝛimũi oppoſitũ dð ꝙ quãuis illud ibi dimittat᷑ ſub duvio.tñ.iꝛ.q.i. Sci mus. hoc determinari vẽ.vt dicũt alig.ibi.n.dã. grauiꝰpuniunt᷑ qui uotũ fecerũt aut fidẽ ꝑceperũt ʒ notũ nõ pfec runt aut in mal finierunt uitã qᷓ; illi qui ſii uoto aut fide moꝛtui ſũt. ⁊ tñ bona egeft ope ra. vel põt dici ꝙ ibi accipit hereſisꝓ infidelitate.
⁊qꝛ nõ oœis ifideliras eſt marimũ pccox.iõ hoc ſub
dubio ibi dimittit᷑. Ad ꝛn dð ꝙ hereſis nõ maxi mñ di pccõxꝝ niſi rõe radicis ſue que eſt odiũueri⸗ tatis fidei qð odiũ opponit᷑ directe charitati. V ör dici ꝙ ꝓpoſitio Phi. itelligẽda eſtĩ his que nõ
unt adimiicẽ oꝛdinata i quibꝰ deſtructo unoalte⸗ non deſtruitur quia in oꝛdinatis adiuicem deſtu ctio pꝛioꝛis eſt peioꝛ ſiue ipſů ſit melius ſiue non. eo ꝙ ipſo deſtructo conſequentia deſtruũtur. Ad
ʒm ddð ꝙ infidelitas. Pauli fuit ex ignoꝛantia. non
F utrũ hrici fintt — utrũ hrtici ſint to⸗ .710 querit lerandi. Et videt᷑
— g ſic. Wath.iʒꝰprobibent᷑ adicgri ʒiza nia ante meſſe. Sed per ʒiʒania intelligunt᷑ hereri
ci m glo.⁊ etiam iudiciũ per meſſẽ.ergo heretici
ſunttolerandi. Item. ꝛ4q.ʒ. Notandum. ferẽ- diſunt mali non ãbticiendi. Itẽ tolerãdi ſunt illi
jedebitap ſiszdhdeic niſiuda inriſt purdohẽ ſialck pivioreh ioM de terſubi relinguẽc reuerter honiſ. M ſicubher unnõti lbonox. jütnůqᷓ uſc itiſuntco eera?.c.dei bonñ quoder o obßuanti nemꝰ hocho nus abhoſt imꝰ Alze lueldeid.
ininſu
wʒůuñpyi ästitici t Mdicetise Woritasitell
ictmor'm

ad mĩaʒ ſt feipiẽdi. Sʒ hrtici ſũt ad miſericoꝛdiã fcipiẽdi quotiẽſcũq; reuerti voluerit. ñ Math. is · dixit vpus. Metro dimittẽdũ eſſe pccõri feptua geſies ſepties.i.quotienſcũq; penitueꝛil. heftici fůttoleràãdi. Wõtra.⁊.q.ʒ. Secãde.ſecãde ſt pu tride carnes ⁊ ſcabioſa ouis ab aliis repellãda.ne tota domꝰ maſſa coꝛpꝰ⁊ pecoꝛa ardeãt.coꝛrũpãt᷑. putreſcãt ⁊ itereãt. Arriꝰi alexãdria una ſintilla fu it.ſed qm̃ nõ ſtati opp̃ſſꝰẽtotũ eiꝰ orbẽ flãma ppla taẽ. Itẽ ea.q.Ilð. Abiiciẽda ꝓrſꝰpeſtifera hec a facerdotali uigore ꝓiiciẽdaẽ qͥ ſibimetpccis alioꝝ pcẽdoñ pcit.s eccliañ dʒ tolerar hrticos ne eisꝑ cẽdo ñ ꝑcat ſibi. Rñdeo ꝙ de hereticis dep̃hẽſis mãifeſte ĩ hereſi p̃ uice faciẽdũ ẽ bᷣm ꝙ dĩ ef de he reticis.ad abolẽdã. vbi dĩ de quolʒ.tali ꝙ ſi fuerit clericꝰułreligioſꝰip̃o pꝰſpoliato oĩ officio⁊ bñſicio eccliaſtico ſectaris relinq;t᷑ arbitrio ptãtis aĩaduer ne debita puniẽdꝰniſi ↄtinuo pꝰrep̃hẽſionẽ erro ris ad fidei catholice vnitatẽ ſpõte recurrere⁊ er⸗ rorẽ ſuũ ad arbitriũ epi regiõis ⁊ publice ↄſẽßit ab iurare ⁊ ſatiſfactionẽ ↄgruã exhibere.laicus ãt niſi put deri ẽ abiurata hereſi? ſatiſfactiõe ex hita ꝓfe ſti ad fidẽ ↄfugerit oꝛthodoxã ſecularis iudicis ar⸗ bitrio relinqᷓt debitã recepturꝰ ꝓ q̃litate facinoꝛis vltionẽ de relapſis ãt poſt qᷓ; fuerint dep̃henſi ↄñ⸗ terſubiũgit ꝙ ſectari iudicio ſůj ulla pẽitꝰaudita ſũt relinquẽdi. Nꝰrõ duplexẽ.vna ga ſi quotienſcũq; reuerterent᷑ ↄſeruarent᷑ i thali uita⁊ alis tpᷣalibus boniſ.alii fecuriꝰin hereſi relaberent᷑. Alia eſt qa ſic ab hereticis faciliꝰpoſſet ifici młtitudo quotiẽſ
cũq; tñ reuerti uoluerit ab ecclia recipiunt᷑ ad pñi
am nõtñ ad cõſeruationẽ coꝛpoꝛal uite ⁊ alioꝝ tp̃a
liũ bonox. Aliter aũt dð eſt de ifidelibꝰ xpᷣianã
ſidẽ nũqᷓ; ſuſceperũt. li.n.⁊ ſi ad fidẽ ſint inducen di ñ tñ ſunt cogẽdi.uthĩ decretoꝝ di.. Qui ſin cera?⁊.c.de iudeis. Cuiꝰrõ duplex eſt. Ana ꝓpter bonũ quod ex hoc ꝓuenit.ſiẽ ex hoc ꝙ iudei ritꝰſu os obbuant.ĩ qbus olip̃figurabat᷑ vitas fidei quã te nemꝰ.hoc bonũ ꝓuenit ꝙ teſtimoniũ fidei nr̃e hẽ⸗ mus ab hoſtibꝰ ⁊ qᷓſiĩi figura nobis repñtant qð cre dimꝰ. Alia eſt pp uitationẽ maioꝛis mali ſiẽ ſcãda⸗ l uel deſidii.qð ꝓuenire poſſet niſi tollerarẽt᷑.uelĩ pedimẽti ſalutis eoꝝ g tollati pꝰ ea ↄuertunt᷑ ad fi⸗ dẽ. Adp̃ in oppn dð ꝙ Bitelligẽdũ eſt ꝓ illo tpᷣe quo ʒiʒãia ñ pnit eradicari ſiñ ꝑico notabili eradi catiòis tritici. Añ ibið di ne foꝛte colligentes ʒiʒa nia eradicetis cũ eis ſil⁊ triticũ. Ad ⁊m dð ꝙ illa auctoꝛitas itelligẽda eſt de illꝗ alios ñ ificiũt hr̃ſis
it eſt moꝛbꝰ maie ifectiuus vñ ⁊ lep̃ ↄpat᷑.uelð il
ð quoꝝ coꝛrectiòe ẽ ſpẽs.ð relapſis ãt pꝰ abiuratã hereñʒ pᷣſumit᷑ ꝙ nõ ſint ĩ fide ſtabiles.vñ ecclia ð iltũ ↄfidit iu illud ad Titũ.ʒ. hrticũ hoĩeʒ poſt pꝛi mãẽt haʒ coꝛrectionẽ deuita ſciẽs:qa ſubuerſꝰeſtq hꝰi eſt. Ad ʒn dð ꝙ illa auctoꝛitas itelligẽdaẽ de
pccõ ↄmiſſoĩ fr̃em qʒ ſempꝑ dimittẽdũ eſ a paſſo!
iuriã q;tů ad rãcoꝛẽſiue iiuriãs petat ſibi remitti ſi ue ñ. ſed nõ opoꝛtet ꝙ ſemp ſibirẽittatur pena quã merui tiã 8—
ofonẽ idicatiuã.eã tñ pᷣcem
tran 9 meliꝰ coꝛpe ⁊ ſãguine xpᷣi.hic ꝑſãguinẽ in telligit totũxpᷣm ſub ſpeuini.⁊ pcorpꝰtotum xpᷣm ſub ſpe panis.qa q;ʒuis ſubã panis nò cõnertat niſi
Irca kre myſlica ↄſecrat᷑. qꝛ qᷓ;ᷓuis ſiatp nyſticã uocat.qꝛ ꝑ eã nobis mlta bona ipe
in ſdubãm coꝛpis nec ſubã uini niſi ĩſãguinẽ.tñ ſub
utraq; ſpe toꝰeſtxp̃s ꝑcõcomitantiã ut ſupiꝰdecla
rarũ eſt. Excõicati uel ð heren mãifeſte notati non uidet᷑ b ſactʒ poſſe ↄficere.hoc falſů eſt niſi reſtriga tur ad poſſe de ume ut ĩqõibꝰ ſũ eſt.miſſa dã⁊c. miſſ btũs. etrꝰ apls pꝛimꝰ oium anthiochie di
celebraſſe ᷣm ꝙ dic. Huꝰ.⁊li. de ſacra.pte.gꝰ.c.
ul.⁊ ð cõſecratiòe diſtinctiõe p. Jacobus.di p. Ja cobus cui pꝛimũ crdita eſt hieroſolymitana ceclia
ut. Baſiliꝰceſariẽß ep̃s addidert nobis miſſe cele⸗
bꝛationẽ.i.oꝛdinẽ ceiebꝛãde miſſe ᷣm glo.ibidẽ.⁊
pꝰ alij alia addiderũt ad decoꝛẽ? ſolẽnitatẽ. ut hr̃c. di.iiꝰ eccliaſticaꝝ.di ãt miſſa hᷣm mgim eoꝙ cele
ſtis miſſus.i.ãgelus adueniat ad ↄſecrandũ. nõ ut ↄſecret.ſed ut facerdoti cõſecrãti aſſiſtat.vñ. li.cõ
ſccranð.dʒ legi iperſonalt nec itclligẽdũ ꝙ tm̃ mit
tat᷑ unus ãgelꝰ.ſed magna mltitudo angeloꝝ.di ẽt miſſa m. Mu.vbipꝛꝰeo ꝙ pplð fidelꝑ miniſteriũ ſacerdotis ꝗ mediatoꝛis uice fungit᷑ iter deũ ⁊? ho mines pᷣces ⁊ nota ⁊ oblatiòes deo mittit. vłmiſ⸗ ſa di.qaꝑ trãſubſtãtiationẽ ſube panis ⁊ vini ĩ coꝛ pusxpi ⁊ ſanguinẽ icipᷣ ſub vtraq; ſp̃e rotꝰ eſſe xp̃s
qͥſi de nouo eẽt miiſꝰ.Jube hecpferriꝑ manus?c.
hec.i.hoꝝ ſignificata.ſ.eccle mẽbꝛa.iube pferri in
ſublime altare tuũ.i.in eccliã triũphãtẽ.nũquid ſi
hoc myſteriũ hr̃ticus auſꝰfuerit uſfurpare ãgelñ de cełmittit deꝰ nõ ꝓpter coſecrãtẽ mittit.ti ꝑꝑ ſaci dignitatẽ.⁊ ſenſus.i.peruerſus aſſenſus fit crimẽ.
bapꝰĩ quo gr̃a inchoat᷑.⁊ de confirma pꝑ quã nutrit᷑ ⁊ cõſumat᷑. Mic determi
nat de pñia ꝑ quã aiſſa recuperat.⁊ diuidii ptes.ʒ. Pꝛimo agit ð pñia ßᷣm eſſe ſuũ. 2.de ptãte mini
Pꝛimai.4.pꝛimo ponitpnie notificationẽ. ꝛ*.
occõe huiꝰ oſtendit exoꝛtũ erroꝛẽ.ibi.his uerbis.
ʒ.ſubdit auctoꝛitatũ pꝛo erroꝛe adductaꝝ deter
minationẽ.ibi. Nis alijſqʒ. ſubiungit uerita
tis cohfimationẽ.ibi. Quod neropnia. rcg banc di. querenð de. IIn. pꝛinci- ½
rigine. mati actus penitentie ad habitũ cõparatione.. de eius efficatia quantũ ad remotionẽ mali. Zꝰ. quantũ ad collationẽ boni. 9ꝰ.de penitentie con tinuitate? iterabilitgte. Io.de eius cõparatione ad uirtutes alias.IIꝰ.de ſolẽni penitentia in ſpãli.
Circapꝛimũ queruntur.⁊ꝰ. Pꝛimo utrũ penitẽ
tia ſit uirtus. ⁊.utrũſit generalis uirtus.
F ſit uirtꝰ nullũfa⸗ Acfm eſtuirtus. pnia eſt unũde. y ſacfis. ñ irtꝰ. Itẽ nulla uirtus p̃ſuppðit eẽ in fuiſſe ma⸗
1p pñia?c. Supius de O ſt Hoc de— d
tione ꝑquã roboꝛat᷑.⁊ de euchariſtia
ſtroꝝpñiã iumngentiũ.di.Ig.ibi. Hic q̃ri ſolet. ʒ. de effectu remiſiõis a ꝑte ſuſcipientiũ.di.ꝛo.ibi. Scienð eſtẽt.pꝛima ĩ duas. H determinat de pñia in gñali. 2 de ꝑtibꝰ eius in ſpãli.di.6.ibi. In pfectione ãt.⁊ pꝛimai.ꝛ. Pꝛimo excludit erro rẽ dicentiũ ꝙ pñia nõ eſt iterabil. Verroꝛẽ dicen tiũ ꝙ pñia eſt diuiſibilis.di.ſe.ibi. Et ſicut pᷣdictis
P paliter. Primo de pnie gñe 25. Seiusſbe. 3. de eius ſubõ. 4“. de eiuso de penitentie foꝛmatione. 6ꝰ.de fo
Rimo oſtendo ꝓpentenia nð

lum in virtuoſo.vnde eriã Phi.4ꝰ ethi.c.vl.ne⸗
gat vecũdiã eẽ vᷣtutẽ.ſʒ pnia p̃ſuppõit fuiſſe pccm ĩ
pẽitẽte. g nõ eſt virtus. Itẽ ſcðʒ Phi.⁊ꝰ phiſico⸗ ra.virtusẽ diſpoſitio ꝑfci ad optimuʒ ſʒ pniañ eſt diſpoſitio ꝑfci. ſʒ ipfecti&ñ eſt vtus. Itẽ ßʒ Phi. ꝛethi.e.ʒo. Virtus eſt circa bonũ ⁊ difficile. Sʒ pnia ẽ circa pcem̃ ꝙ eſt malũ.ð nð eſt vᷣtus. õmgr̃ li.ꝛꝰ. di.ꝛ. Virtus eſt bona q̃liras mentis q̃ recte viuit᷑.⁊ qᷓ nullus male ⁊ illicite vtit᷑.ſʒ hoc cõuenit pnie. ẽ vtus. Itẽ m Phi.⁊ ethi.c.I. Virtusẽ pitus bonus ꝗ habẽtẽ ꝑficit.⁊ opus eiꝰ bonñ r̃ddit ſʒ talis eſt hitus pnie.ẽ vᷣtus. Rſideo ꝙ peniten tia.4.mõis põt accipi. Ano modo ꝓ remedio ꝰ moꝛtale pccm̃ actuaie ꝑ ſacerdoteſ miſtrato⁊ ſicẽ ſacfm ñ vtus.⁊ ſic ꝓcedebatpÿn armn ad pmã ꝑtẽ. Alio mõ pꝛo hibitu hũiliãte hoĩeʒ ad penitẽdum ſub debitis circunſtantijs? ſic eſt virtus vt con⸗ cludũt due rões ad pteʒ ſcðᷣaʒ. ʒ mõ ꝓ penitendi actu ⁊ ſic nõ ẽ virtus.ſʒ actus vᷣtutis. ꝰmodoꝓ doloꝛe ſenſibili ꝓ pccõ cõmiſſo.ꝗ ſi pꝛecedat actũ penitẽdi im ꝓmouzʒ ſeu irẽdit. Si aũt ſequatur tã ʒᷓ; cãtus er illo itẽtionẽ eius vel pfcõeʒ oñdit.⁊ ſic nõ ẽ vtus ſ; paſſio. Ad pÿnn pʒ rñſio ex dicis. Ad ⁊m dð ꝙ maioꝛẽ fla. Ad pꝛobationẽ eius dð ꝙ Mhi. nõ negat vᷣecũdiã eẽ vtutẽ ßᷓʒ ꝙ accipit᷑ ꝓ hibitu cã to exmultotiẽs vecũdari ſub debitis circũſtãtijs. ſʒ iq;naccipit᷑ ꝓ paſſione.ẽ tñ paſſio võa ĩqᷓ;tũ ꝓhi betpeccar̃. Sʒ qꝛ Phi. ṽ negaꝛe verecũdiã eſſe vᷣtutẽ ẽt ſʒ ꝙ accipit᷑ꝓ hitu.iõ pt᷑ dici ꝙ Phi.ibi lo quit᷑ ð vtute cniꝰactus nihil vitupabile pᷣſupðit eẽ vel fuiſſci vtuoſo.vłl nõ repugnat cuicũqʒ pfectio ni vtuoſi. Ad ʒm dð ꝙ pniaẽ diſpoſitio perfecti p fectione ſuffitientie.eſt.n.reſpectu pccĩ pᷣteriti non pñtis niſiĩ cõfideratione. Ad ndð ꝙ vtus cuʒ dñ eẽ circa bonũ ⁊ difficile h̊ intelligẽduʒ ẽ ð actu.i. ꝙ oĩs virtutis actus difficileſt ⁊ bonus qᷓuis autẽ
e——
ẽᷣpnie a— Ecundo queritur ʒpniſt Et vr̃ꝙ ſic. vᷣtus oppoſita oĩ vitio eſt gñar ßpniaẽ vtus oppoſira oĩ vitio.ẽ vtus general. Itẽ actus pnie q ẽ deteſtari pccm̃ cõuenit cuilibʒ v tuti qꝛ eiuſdem vxitis eſt intẽdere bonuʒ ⁊ deteſta ri malũ illi bono pᷣriũ.ſʒ ſpãl actus virtutis nõ con nenit cuilibʒ vᷣtuti.ð Pniandẽ vtus ſpalis. ſʒ ghal. Itẽ virus cuiꝰ actꝰeſt ciyca obiectuʒ cuiuſſibet tutis eſt gñalis.ſʒ pnia eſt hꝰi.gᷓ eſt vtus generalis Lõtra ytus cuiꝰ actus nõ eſt gnãlis nõ ẽſt virtus gñalis.ſʒ actus pnie g eſt deſtari pccm̃ iqᷓ;tũ eſt ex⸗ piabile ꝑ actũ penitẽtis virtus nõ eſt gnalis.nõ.n. cõuenit cuilibʒ vruti.ʒ pnia non eſtf vᷣtus gñalis.
tialiter.cʒliter.⁊ di poſitiue. Pꝰmõ eſt vtus ge neralis q̃ pᷣdicatur de qualibʒ vtute.nec eſt diſtinc ta ꝑ eẽntiã a vtute aliqua.⁊ mõ vtus gñalis nihil aliud dicit qᷓ; qᷓʒlibʒ vrntẽ mõ idetmĩato.ſiẽ genꝰ i poꝛtat qᷓ;libʒ ſpẽm mõ indetminato.⁊ ſic pnia nõẽ Virtus gñalis.ẽ. n.virtus ꝑ eẽntiam diſticta ab oœĩ alia virtute. ⁊ mõcharitas vtꝰ eſt gñalis ad oẽs alias virtutes iqᷓ;tũ habẽt cõpletuʒ eẽ virturis.qꝛ cõplectio cuiuſlibʒ hitus i cẽ vtutis eſt ꝓcharitateʒ ſiep cãʒ foꝛmalẽ. ʒ mõpnie vrusẽ galis. vt. n. inferius oñdet᷑ ꝑ pniaʒ diſponit᷑ hò ad ſnſceptionẽ
obiectũ pnie ſit peccatũ.ti pcci ðteſtatõ bona eſt ᷓ
aliax virtutũ. diſtincrõueʒãt eẽntie eius cognoſce re debemus per eius obiectũ qð quidã dicunt eſſe pcem̃ ſub rõne qua dei onẽſuũ. Sʒ cõtra ß argin tur ſic.ſiẽ charitatis eſt diligere deñ ita eſt eiꝰ odir offenſaʒ dei.eiuſcẽ.n. rònis eſt diligere aliquid?⁊ odii eꝰpᷓriũ.pccm̃ ð ſub rõneq dei ofenſiuũ nõ vr eẽ pnie obiectũ. Ar̃ð mihi dð ꝙpnie obiectũ ẽ ꝓ pꝛiũ actuale pccm̃ ſub rõe q̃ ẽ trãſgreſſio diuie legiſ vidicabilis ⁊ expiabil per actũ ipius peitetisꝰ qꝛ ſub hac rõe pcem̃ nullius alterius vtutis eit obiec tñ. ſequit᷑ ꝙ actus pnie ẽꝑ eẽntiaʒ diſtictus ab acti bus aliarũ vᷣtutũ ⁊ pnia a vtutibꝰ alijs. diſtictò.n. vtutuʒ inoteſcit nobis ꝑ actꝰ⁊ actus ꝑ obiecta. Acd pᷣmĩ opmn dð ꝙ maiðẽ falſa.vna.n.tus ab ali js ꝑ eẽntiã diſticra poteſt eẽ oppoſita cuilibʒ vitio ſub vna rõe que ĩ quolʒ vitio reperit᷑· charitas. n. opponit᷑ cuilibʒ pecð moꝛtali iqᷓ;tum quodlibʒ pc⸗ cm̃ eſt riũ ſůme bõitati.⁊ pnia cuilibʒ pcco inq́;tũ eſt ʒ iuſtitiã diuine legis ⁊ expiabile ꝑ actum peni⸗ tentis. Ad m dð ꝙ deteſtari pccm̃ ſi couemt cui- libet vtuti ſub ròe q̃ cõuenitpnie cuilibʒ.n.alij vir tuti cõuenit deteſtari pcem̃ inqᷓ;tũ eſt ʒriũ illi ſpãli
bono ad qð iclinat vtus pnia aůr ðᷣreſtat pcœm̃ ſub
ròe alia vtſupꝑiꝰ viſũ eſt. Adʒn dð ꝙ mað nd eſt vera niſi iteliigat᷑ ꝙ ſit circa obiectũ cuiuſlibet vir tutis ⁊ ſub illa ſpãli rõe ſub q̃ reſpicit᷑ a qualibʒ vir tute ſʒ penitẽtia nõẽ circa obiectũ cuiuſlibet vtu⸗ tis.ſub alia eni rõc deteſtat᷑ pnia imoderatã delec⸗ tationẽ qᷓ; tẽperãtia.⁊ ẽt imoderatũ timoꝛẽ qᷓʒ foꝛti tudo ⁊ ſic ð alijs. Argn ad ꝑtẽ ahã gra ꝑncipal cõ cluſionis põt cõcedi.
Articulus ſecundus. quert de ⁊ pꝛin Onſcqucnter qn Etdre querũtur duo. Pꝰ vtx pnia ſitvir
tutis vna ſpẽs ſpãliſſima. ⁊ꝰ vtx co⸗ tincatur ſub iuſtitia.
ſpãliſſima.qꝛ alterius ſpẽi eſt pccm̃ iſe ipm
coꝛdis oꝛis opis.diuerſaʒ ſũt ſpẽrũ.cum g oiĩa iſta
obiecta ſint pnie vf ꝙ puia diſtiguat ĩ ples ſpẽs.⁊
ſic nõẽ vtutis ſpẽs ſpãliima ſʒ ſubalterna. Item neciuʒ ⁊ nõ neciuz nõ ſũt eiuſð ſpẽi. Sʒ pnia ð mõð⸗ ralibusẽ neciañ aũt ð venialibus.qꝛ ſeʒ patiũt᷑ cũ gra gratũ faciente.ð plures fůt ſpẽs pnie. Itẽ ꝑ ra tõnẽ galẽ j põt cõſtitui ſpẽs ſpãliſſima.ſʒ hitus cð ſtituũt ĩ ſpẽ ꝑ foꝛmales ròes obiectoꝛuʒ.cũg pccm̃
* Vub rõe gali cuilibʒ pccõ obiectũ ſit pnie. pnia nð Rñdeo ꝙ virtutẽ eẽ gñalẽ põt itelligi tripir.ſ.eẽn⸗
eſt vtutis ſpẽs ſpãliſſima. Vontra qᷓ;uis fides ſit reſpectu płiũ credibiliũ tñ ẽ vtutis pẽs ſpãliſſima co ꝙ ppꝑ vnã vtutẽ credit oẽs alias.gᷓ a ſimiliqᷓ;uis pnia ſit reſpectu oiuʒ pccõꝛũ.tñ eſt vtutis ſpẽs ſpã iiſſima cũ oĩa pccã deteſtent᷑ ſub rõe vna. Rndo ꝙpniaẽ vtutis vna ſpẽs ſpãliſſima.ẽ.n.iſpcũ oĩuʒ pccõꝛũ ſub vna rõe cdi nð comitate qͥ ſit pᷣdicabii
ð quolibʒ pecõ vt eſt cõitas generis.ſed comitate
qua repit᷑ i quolbʒ pccõ tã q; aliqd diſtictũñ ᷣmrẽ ſ hm rõnẽ a q̃libʒ ſpe pecci.eiñq;uis qð̃libʒ ſpãle pcem̃ ſit pccm̃ ʒ iuſtitiã legis diuine expiabile per
actum penitẽtis.tam̃ hoc cum reduplicatõne non
Rumo Oſtendo ghnundehtu
pccm̃ i ꝓximũ.⁊ illa qᷓ; pccm̃ i den. Sili peccatũ
„
pẽi cůr cuſtas reldec lüe ceſi liünn gl in⸗ his crurde ᷣᷓſ rinaleme
ſitõna Vicilin alůp̃ae

—„= .—„ 3— 4 E— —— * 8
dunsyitiritii Nic uinizn pubicn upümwjrhi mntuci au adcininun rnwan
minnis.
ndu. FWü whhülm.*W
„„
xin)
ßdicatur de aliq̃ ſᷣe pecci. qꝛ fine reduplicatione acceptuʒ ↄſideratur vt genus cuiuſlibʒ pcci. ſʒ cuʒ reduplicatiõe accipit᷑ vt ys im rõeʒ diftincta aq̃li betpcci ſpe. exemplũ pᷣdicatoꝝ. aiai pᷣdicat᷑ ð qua libet ſpᷣe aialis nõ tñ aial inqᷓ;tů aial. hec.n.falſaẽ. hõẽ aialinqᷓ;tũ aĩal. qꝛpÿ ↄſiderat᷑ vtgenꝰ⁊ſic rea liter id eſtrũq̃libʒ ſpe rõe differẽs. ſed nõp̃dicatur deſpe inqᷓ;tũ rõe differẽs.ſʒ iqᷓ;tũ realr idẽ. cũ añũt accipit᷑ cũ reduplicatõe ↄſiderat᷑ inq;tũ rõe diffe⸗ res aſpe.⁊ iõ cũ pᷣdicat᷑ de ſpᷣe cũ ſui reduplicatiõe iplicat᷑ pꝛedicari de ea ꝑꝙ eſtům rõeʒ differens ab ea.aialßᷓ inqᷓ;rũ aial nõẽ genus.ſʒ inqᷓ;tũ ſignifi cat realr idẽ cũqᷓlʒ ſpe aialis inõtñ idetermiato. ſi cut s vides ꝙ ſcia de aiali inq;tuʒ aial ẽ vna ſpẽs ſciẽtie diſtincta a ſcia q̃ẽ de hoie inqᷓ;tũ hõ. ⁊ ſic de alijs.ſic pnia q̃ẽ de ꝓpꝛio peccõ actuali ſub rõneq ẽʒ iuſtitiã diuine legis expiabile ꝑ actũ penitẽtis ẽ vna ſp̃es virtutis ſpãliſſima. Zid pn in opp dð ꝙ nõ valet. qꝛ oia illa deteſtat᷑ pnia ſub vna rõ necõi. Ad ꝛ dð ꝙ maioꝛẽ falſa loq̃ndo de nccio ⁊nõ necio nõ abſolute.ſʒ ad ↄſeq̃ndũ remiſſionem
pcci.ſicut.n.charitas ipfecta ⁊ pfecta eiuſdeʒ ſunt
ſpẽi.cñ tñ pfecta nõ ſit ad iuſtificationẽ nccĩa? ipfe cta ſit ad B necĩa ſi nõ hã ꝑfecta.ita pnia pfecta q̃ẽ reſpectu moꝛtaliũ tĩ.⁊ ꝑfecta q̃ eſt reſpectu mõta liũ ⁊ venialiũ ſileiuſdẽ ſpẽi ſunt.qᷓ;uis ꝛ nõ ſit ne⸗ ceſſaria ad iuſtificationẽ. pnia aũtreſpectu venia liũ ⁊ nõ moꝛtaliũ virtus nõẽ̃. Ad ʒn dð ꝙœ ꝑrõnẽ gnãlẽ gnãlitate pᷣdicabilitatis ñ ↄſtituit᷑ ſpẽs ſpãliſ ſima nec ſicẽ gnãlis foꝛmalis rõ obiecti pnie.ſʒ dĩ gnãlis qꝛ ĩpccõ reperit᷑.exẽplũ qᷓ;uis rõ aialis pᷣdi⸗ cetur de rõe hoĩs ⁊ aſini.qꝛ pʒ Phi.4.methaph. rõ qᷓ; ſignificat nomẽẽ diffiniti o.hec aũtẽ va aial rõnale moꝛtale ẽ.ſubd aĩata ſenſibil.⁊ hec gial irrõ nabile rudibile ẽ ſubã aĩata ſenſibil.tam̃ diffinitio aialis nõ pᷣdicat᷑ de pꝛedictis diffinitiõibꝰ. Diffi⸗ nitõ. n.aĩalis inqᷓ;tũ aial ẽ ſubã aĩata ſenſibil tantũ Añ aial inqᷓ;tũ aĩal ↄſiderat᷑ vt ꝑs ſpẽi. Arn ad ptẽ aliã gr̃a ↄcluſionis concedatur.
Ecundo querit᷑ xrnpniaptinea
tur ſub iuſtitia. St vi ꝙ nõ.nulla vtus theologica cõtinet᷑ ſub iuſtitia.ſed pnia ẽ theologica virtus.pꝑ illã n.
pᷣncipaliter recõciliamur deo.qᷓ pnia nõ ↄtiner̃ ſub
iuſtitia. Itẽ oĩs vtus q̃ ↄtinetur ſub iuſtitia ẽ mo⸗ ralis.ſʒ pnia nõẽ̃ moꝛalis virtus.qꝛ bʒ phi.⁊ ethi c.vv.⁊.bo. virtus moꝛalis ↄſiſtit in medio. pnia ãt nõ.refugit. n.oẽ pccm̃ nõ qðdã ſic.⁊ quodã ñ.gᷓ pe⸗ nitẽtia nõ ↄtinet᷑ ſub iuſtitia. Itẽ iuſtitia virtꝰre⸗ ſpicit eqᷓlitatẽ inter extrema ſᷣm ſniaʒ phi.Ix. ethin.c.y. Sed pnia cũ ſit circa opatiões hois ad deũ nõ reſpicit eqᷓlitatẽ.qꝛ deo nõ poſſumꝰ repꝛen dere eqle pꝛo bñficio recepto.ᷣm Mhi.gꝰ ethim. c.vlt. nʒ equalẽ emẽdã ꝓ pccõ cõmiſſo.ꝗᷓ pnia non ↄtinet᷑ ſub iuſtitia. Cõtra glo.ſuꝑ illud pſał. Sa⸗
crificate ſacrificiũ inſtitie. qd iuſtius qᷓ; vt ꝗſq; ſuiſ
pccis potiꝰ qᷓ; alienis iraſcat᷑ ſeq; puniẽs ꝑ pniam fatilfationẽ deo offerat. quaſi dicat iuſtũ ẽ in quo erp̃lſe hĩꝙ actus pnie eſt actus iuſtitie. Itẽ glo.ſ illud Coꝝ.iiꝰ. Si noſmetipſos diiudicar eʒꝰ dicit nos met ipſos diiudicaremꝰpenitẽdo.penitere ðẽ ſe ip̃m diiudicare.ſʒ diiudicare ẽ actꝰ iuſtitie.& pe nitẽtia cõtinet᷑ ſub iuſtitia. Rñdeo ꝙ pniaʒ ↄtine
ri ſub iuſtitia triplr põt intelligi.ino mõ ſicut ꝑs
j.
integral ↄtinet᷑ fub toto integrali. Alio mõ ſicut ꝑi
ſubiectia ↄtinet᷑ ſub toto vniuerſali. ʒꝰmõ ſicut
ps potentiałↄtinet᷑ ſub toto coꝛrñdẽte potentiali. Pꝛimo m dicũt alig pniaʒ ↄtineri ſub iuſtitia.ad
integritatẽ.n.iuſtitie cõcurrũt due ptes.ſ.decliatõ
mali.⁊ opatio boni.ꝑ pniaʒ aũt ẽ declinatõ mali.ñ tm̃.n. ꝑ pniaʒ habilitat hõ ad declinãdũ malũ cul· pe.ſÿẽt ad faciendũ opa bona inqᷓ;tũ ſᷣm iuſtiriã di uine legis oꝛdiata ſunt ad expiationẽ culpe.pnia 8 nõ ↄtinet᷑ ſub iuſtitia mõ pᷣmo necẽtmõ? pꝛopꝛie loquẽdo de iuſtitia:qa pti ſubiectiue plene ↄuenit diffinitio totiꝰ.ſʒ pnie nõ plene ↄuenit plena rõ iu ſtitie ꝓp̃e dicte.qꝛ iuſtitia circa opationes qͥ ſũt ad alterũ obſernat rõem debiti ⁊ equalitatis.ſicut in ʒo li.oñſuʒ ẽ.q;ʒuis aũt ꝑpniaʒ reddat hõ deo debi⸗ tñ ex legis diuine neceſſitate. nõ ti põt reddere eqᷓ le.magnitudo.n.malitie culpe excedit magnitudi nẽ cuiuſcũq; emẽde quã penitẽſpot facere.qᷓ;uis ſi hõ faciat qð in ſe eſt mia dei quietet reſiduũ.ñ.n. exigit ab hoĩe vltra id qð põt.⁊ qᷓ;uis pñie nõ ↄue⸗ niat plena rõ iuſtitie. nõ tñ ꝑpꝑ beſt inferioꝛ virt? q; iuſtitia ꝓpꝛie dcã.q̃ ẽ ad ꝓximũ duplici ð cã. tñ qꝛ nobiliꝰẽ imediate oꝛdinari ad deũ qᷓ; ĩmediate ad ꝓximũ.tñ qꝛ nõ facere deo equale emẽdã nõ cõ uenit pñie. niſi ex ĩpotẽtia penitẽtis.nõ ex malitia Volũtatis qꝛ vere penitẽs vellet facere equalem emendã ſi poſſet. ʒ mõ pñia cõtinet᷑ ſub iuſtitia. ꝑs.n.potetiãlis diĩ qͥ pticipat aliq; virtutẽ totiꝰ.ſʒ nõ totã. pñia añt in B pticipat virtutẽ ⁊ modũ iuſti tie.qꝛ circa oꝑatiões qͥ ſunt ad alterũ.ſ.ad deũ ob⸗ ſeruat rõeʒ debiti ex legis neceſſitate.nõ tñ ꝑ pñiã reddit᷑ equale.qꝛ nõ eſt poſſibile. penitenti.qð aũt ſic ſub in ſtitia ↄtineat᷑ pʒꝑ illud qð di depe.di.ʒ⸗ c.pꝰ. Pñia ẽ quedã dolẽtis vindicta puniẽs in ſe gð dolet cõmifiſſe. Vindicare gũt male fem̃ puniẽ do ꝑtiet ad rõeʒ iuſtitie. Ad pĩ oppndð ꝙ pñia nõẽ virtus theologica.nð.n.hẽt deũ ꝓ obiecto.ſʒ culpã ſub rõe q̃ eſtſi kpi⸗ dicta.deuz aũt ꝓ fine ime⸗ diato. Añ cũ dicimꝰꝙ pñia recõciliat deo nõ tan⸗ gitur oꝛdo pñie ad deũ.ſicut ad obiectũ.ſʒ ſicur ad finẽ imedia tũ. Ad ⁊m dð ꝙ pfiia eſt virtus moꝛa lis.ſʒ quarũdaʒ virtutũ moꝛaliũ materia nõ ẽ vni uerſali vtuti ↄtraria.ſicut ſunt paſſiões delectabi les circa q̃s ẽ tẽperantia.⁊ terribiles circa quasẽ foꝛtitudo.ſʒ ᷣm exceſſuʒ.vel diminutionẽ.⁊ ſic di cũt alig reſpectu talis materie virtus moꝛalis ob ſeruat mediũ.⁊ circa matiaʒ reſecãdo ſupabũdan tiã.? circa reſecãdi modũ debitas circũſtãrias ob ſeruãdo.materia gũt pñie ᷣm qᷓ;libet ſui ꝑtẽ virtu tẽ coꝛrũpit. aut ad eiꝰ coꝛruptionẽ diſpõit.iõ pñia nõ obſeruat mediũ circa materiũ ſuaʒ ſʒ totaliter ip̃m excludit.⁊ circa excludẽti modũ obſeruat me diũ ꝑ ↄpationẽ ad rõnẽ rectã ſʒ cũ vᷣginitas q̃ ẽ nob virtus excludat oẽʒ declarationẽ venere.vĩ pꝛe dicta ſolo implicare vnũ falſuʒ.iplicãdo ꝙ q̃libet vᷣtus q̃ eſt circa delectatiões venereas.nõtñ obſer uat mediũ ꝑ cõpationẽ ad materiã. dic ðᷓ ꝙ verbñ Phi. nõ ſic eſt intelligẽdũ ꝙ ſemp verñ ſit virtutẽ obſeruare mediũ ꝑ ↄpationẽ ad materiã.ſʒ ſufficit aſiq; obſeruare quãtũ adcircũſtãtias ꝑ cõparatio⸗ nẽ ad rõeʒ rectã. Ad ʒm dð ꝙ ad partẽ potẽtialẽ iuſtitie non requiritur ẽqualitas.vtex dictis ĩqõe

x querit᷑ deʒꝰ.pncipa
4 O nfeq̃nter. Et eirca querũ⸗ tur duo. P.vtx pñia ſit in volũta⸗ te ſicut in ſubõ. 2.vtrũ ſit in m pñia nõſit in vol NRimo oñdo hnut in ſubiecto pnñia.n. ců ſit pars potẽtialis iuſtitie vi eſſe in eodẽ fubiecto in quoeſt iuſtitia. ſʒ iuſtitia eſtirõ ne.cñ actus eiꝰ ſit iudicare. qð ptiet ad rõeʒ.ð pñia eſt in rõne. Irẽ gaudiũ de bonoeſt in cõcupiſcibi
l.ꝗᷓ aſili doloꝛ eſt de malo.cũ& actꝰ pñie ſit dolere
de maloc alpe pñia eſt in cõcupiſcibili.cõcupiſcibi
lis aũt eſt potẽtia ꝑtis ſenſitiue. Item vindicare eſt actꝰ virtutis iraſcibilis. Ira. n. eſt appetit? vin
dicte.ſʒ pñia eſt vᷣtus vindicatiua pcci.ꝗ viĩꝙ ſit i iraſcibili.nõin volůtate. Lõtra Anſel.li de ve ritate.c.iꝛꝰ.Juſtitia eſt rectituto volñtatis.ſʒ pñia
ẽq̃dã iuſtitia. ʒ eſtin volũtate. ſʒ ꝙſit in q̃libetpo
tentia vĩ. qꝛ virtus non operatur niſi vbi eſt. ſed
„
penitentia operatur circ quanlibet potentiam.
quia quãlibet purgat ⁊ culp. ẽiqualibʒ potẽria Rñdeo ꝙ in illa potẽtia eſt habitus in quoẽ pꝛin
cipalis eius actus.ſʒ actus pñie eſtin voluntate.
actus.n.eius ẽ punire pꝛopꝛiuʒ pccm̃ inqᷓ;tũ eſt cõ tra iuſtitiã legis diuine ⁊ expiabile ꝑ actũ peniten tis. in punitiõe aũt peci pꝛincipatrẽ efficax peci di ſplicentia.diſplicere añtẽ actus eris in volũtate ſicut in ſubiecto penitentia ergo eſt in voluntate ſicut iu ſubiecto. Ad pnn in oppn dð ꝙ iuſtitia ñ eſt in rõe. ſʒ in volũtate. iudicare.n. pmodũ dictã tis ſeu cõſulẽtis nõ eſt actus inſtitie. ſʒ iudicare ꝑ modũ diſſiniẽtis ſeu mouẽtis ad dictamẽ ſnie iu⸗ ſte.⁊ ſic iudicare eſt actus volũtatis.ſʒ iudicare p mõ actus eſt rõnis. Ad ⁊ dð ꝙ gaudiũ ᷣm ꝙ eſt
paſſio appetitus ſenſibilis ẽ ĩ ↄcupiſcibili.q̃ẽĩpre
ſ enſitina ⁊ ſilr dolere de malo.ſʒ gaudere de bono inqᷓᷓtñ eſt im iuſtiriũ diuine legis actus? volunta tis·⁊ ſil dolere de pccõ inqᷓ;tñ eſt cõtra iuſtitiã le⸗
gis diuine. hic. n. doloꝛ eſt foꝛmali diſplicktiapcci jub rõne pᷣdicta.qᷓ;uis añq; ↄcomitantẽ hẽat ſenſi
bilẽ paſionẽ. Adʒn dð ꝙ vindicta ſeu eius ap
petitus inqᷓ;tñ dicit motũ appetitꝰſenſitiuiẽ in ira feibili fenſitina.tñ appetitus faciendi de pccõ vin dictã. ᷣm ꝙ eſt pñie act? dã volũtatis motus non iraſcibilis ſenſitiue. P ad parteʒ aliã bene con
clndit ad illud qð ꝓbabat ꝙ ẽ in qulibʒ vtute. dð
g vna virtꝰ exiſtens in volũtate ſicut in ſubõ põt purgare aliã potentiã apccõ. Añ charitas q̃ẽ̃ invo lñtate ſicur in ſubõ retificanclo volůtatẽ oẽs vires purgata pecõ. ñ.i. Pe.4. Charitas opit multi
tudinẽ pecõx. ſilr dicoꝙ virtus pñie remouendo
obſtaculũ pᷣcludẽs adirũ gre dei qua remittunt᷑ pec
cata diſponit oẽs potẽtias aie ad purgationẽ pcci.
Ecundo querit᷑ xtrůpirin
beatis.⁊ vi ꝙ ñ Mullus hitus moꝛalis ꝗ eſt in beatis ẽ bz
— nutisſ⸗ pñia eſt in dãnatis ßm illud iqð dĩ de eis ſaß.yv.ꝙ ſunt pñiaʒ agentes.ã pñia n eſt in beatiſ
Itẽ de pe. di.ʒ?.c· p Hñiaʒ verã agere eſt cõmiſ aplangere.? iterũ plãgenda decliare.ſ; in bearis 1õ ðluctus nec plãctꝰ. Apoc.⁊i.ð in beatis non ẽ
pñia. Item pñianð ei vbi nõ pothie actñ jum
nec vnc potuit. qibiſapftua eẽt.tʒinãgelis bea
ris non pẽtpñia aliquẽ actũ. qꝛ acrꝰeius penaẽnee
hie põt.qꝛ peccare non pit. nʒ hie potuit.qꝛ q;uis peccare nõ potuerũt. tñ ſi peccaſſent penitele non potuiſſent.ð faltẽ nõ eſt in ãgelis bearis. Itẽ quia
iſpes fides annerã hñt iperfectionẽ eẽntialẽ.iõñ
ſunt in beatis.ſʒ pñia ãnexaʒ hẽt iperfectionẽ eẽn⸗
tialẽ. qꝛ pꝛeſupponit in penitẽte pcem̃ fuiſſe. q non
eſ in bearis. Wötra ſ aß. pe·Juſtitia ꝑpetua eſt· ſʒ
pñia eſt iuſtitia queda.ð ppetua eſt. Itẽ q;uis bea tinihilpoſſint pati.tñ in eis eſt patienti hm illud pſal Patiẽtia panpeꝝ nõ peribit in fine. ð aſiliqᷓ; uis nõ poſſint dolere tñ in eis ẽpñia. Ad iſtã qõeʒ dicũt aliqui ꝙ btõꝝ adã ſunt qui nũqᷓ; peccauerunt
peccare ti potuerũt· ⁊fi peccaſſent in eis pccr re
mitti poruiſſʒ. Alij ſunt qnñqᷓ; peccauerũt.ſʒ pec⸗ care potuerũt.tñ ſi peccaſſent non potuiſſet in eis pcem̃ remitti.cuiuſimòi ſunt angeli ſci. Alij ſũt ꝗ beccart potuerũt⁊ peccauerũt· vt in btõ Metro⁊ in mitis ſcis pʒ ꝙ pecr̃ fuit in eis remiſſus Inß̃ mis eſt hitus pñie.qꝛ qʒuis in eis nũqᷓ; hůerit act tñ hĩe potuit.habitꝰ.n.infuſus nõ pᷣſupponit actũ. nec includit.ſʒ pꝛeſuppdit in ſubõ ſuo poſſibilitatẽ ad actũ poſſibilẽ elici ꝑ illũ eundẽ hituʒ in numẽro vłper aliũ eiꝰdẽ ſpẽi.;uis aũt ille icẽ hitus pniei numnerog in eis eſt nũq; in eis actũ hẽe porueritre ſpectu moꝛtalis pcci.qꝛ peccarẽ nõ potuiſſent mᷓ tali pecõ qn illũ hĩtũ coꝛrupiſſent.tñ ineis potuiſſʒ pie actũ fu reſpectu venialis peci.? aliꝰ hitꝰ pÿjie eiuſdẽ ſpẽi cñ iſto potuiſſet in eis hie actũ ſuũ etiaʒ
reſpectu moꝛtalis peci. In tertijs ẽt eſt hĩtus pñie
qꝛi eis ⁊ potuit hre actũ ſuũ? habuit.⁊ adhuc hẽt nõ actñ geſt de pecð dolere. ſᷓ g eſt gaudere de pec cati remiſſiõe.⁊ ſe velle nũq; peccaſſe ſi eſſet poſſi bile. In medijs vo nõ eſt vᷣtus yñie · qꝛ nũc; potniſ ſet hie actuʒ in eis.qꝛ qᷓ;uis peccare potuerit · tñ fi peccaſſent nůq; virtuoſe pẽitere potuiſſent. ſicut
pʒ in angel· ꝗ peccauerũt in xp̃o.ẽt qꝛ nñq; peccauit nec peccare potuit. nõ eſt pnñie vtus. vt. n.dictũ eſt
pitus pᷣſupponit eſſe vl fuiſſe in illo in quoẽ poſſi⸗ bitatẽ ad eiꝰactũ. Adp in oppm dð ꝙ virtꝰpe nitẽtie nõ eſt in dãnatis.qꝛ qᷓ;uis peniteãt de pccõ ſuo pp penã hoꝛribilẽ quã ʒ eo ſi uſtinẽt. tñ nõ peni tẽt de pccõ inqᷓ;tũ ẽ cõtra iuſtitiã legis diuine nec
ad k vt expiet᷑ in eis.vñ nõ penitẽt in ſpe venie.
Ad ꝛmn dð.ꝙ pñia in beatis nõ hẽt actũ quẽ hůit
in via q eñt de pccõ dolere · ʒ actũ duenientẽ fini.g eſt gaudere de remiſſiõe peccati. eiuſdẽn. vtutisẽ
de pecõ dolere.⁊ de. eiꝰremiſſione gaudere. ʒ? bñ cõciudit. Ad 4m dð ꝙ in pñia nõ ẽ aliqua eẽntiat iperfectiorepugnãs glie.ſicutẽ in fide ⁊ſpe.ſʒ actꝰ? eiꝰ quẽ hẽt in viatalẽʒ hẽt pfectionẽ ⁊ tũ ad illuʒ actũ nõ dico eã in pꝛima remanere. Ex dcis ſatis pʒ vᷣtutẽ pñie eſſe in ilrqui ſunt in purgatoꝛio.⁊; tů ad hituʒ ⁊ qᷓ;tũ ad actů qui eſt de pccõ dolere. ⁊ aliquo mõ qᷓ;tũ ad illũ qui eſt gaudere de remiſſio ne peccati.⁊ iõ de Enõ oʒ hie facere dõnem
Enicuns qurtus.
. xtrũpñia lit in nobis exacqui ſitiõe. ⁊ vtx concipiat extimoꝛe.
Intor quettte ci⸗ H nſeqnter pali.⁊circa
unin mn

xiiij.
.— ñiia nðẽ in nobis 1* Rimo oſido Segitene Mullũ pcem̃ neceſſariũ eſt ad illud quoacgritur virtꝰ. ſed pccm̃ eſt neceſſarium ad actũ pñie.ð virtus pñiie ñ acgrit᷑ ꝑſuos actus. ſed oĩs virtus que eſt in nobiſ ex acqſitione acgrit ꝑ actus.ð bñia no eſt in nobis exacgſitione. Nẽ Auic. ß. metaphſi. cʒ0 Cauſa dignioꝛeſt cãto.ſʒ actus pᷣcedẽs virtutẽ nõ eſt di⸗ gnioꝛ vtute. virtus pie nõ pot acri ꝑ actus. Itẽ Aug. de ñide ad e· paꝝ añ mediũ.h̊ diſpoſu it vt ſi quis bonitatẽ volũtatis pderet nũcᷓ; euʒ ſi⸗ ne diuino munere reparet. ſed perſententiam vo luntatis bonitas reperatur ðᷓ pñia eſtmunꝰ.qð no bis adeo infundit Contra pnia ↄtiet᷑ ſub inſtitia. ßʒ iuſtieia in nobis eſt ex acgſitione. vt in ʒꝰ.liꝰ. of ſuʒ eſt. ʒ ſilr ⁊ pñia. Itẽ ᷣm Phim.⁊ethico.c.pꝰ Temperata opantes efficimurtemperati.operã do foꝛtia foꝛtes.ꝗ ſitr ex multotiẽs penitere põt ac quiri in nobis pñie virtus. Rnñdeo ꝙ dupiex eſt pñia. vna habilitãs hoieʒ ad puniẽdũ pcecm̃ ꝓp̃uʒ in oꝛdine ad finẽ nd tranſcendentẽ noſtrã facuita⸗ tem nãlem. Alia in oꝛdine ad finẽ ſupꝛa noſtrã na⸗ turalẽ facultatẽ pñie pꝛimo md dicte innata ſunt nobis pꝛincip a.ſ.nãlis cognitio boni ⁊ dilectio.⁊ nãlis cognitio mali.⁊ eius deteſtatio.in quoꝝ vir tute per actus põt hitus pñie acgri. Mñia aũt.⁊. modo deãa nobis ẽt acgri põt pactus. vt alig dñt nõ tñ in virtute nãliuʒ pꝛincipioꝛũ.ſed ſupnãiium Tſupnãlem cognitionẽ.⁊ dilectõnẽ finis tranſcen⸗ dentis nam nlem facttatẽ.ſicut.n. in virtute pᷣn cipioꝝ nobis inditoꝝ poſſumus acgrere pñiaʒ in
oꝛdine ad ciuilitatẽ inferioꝛeʒ.ſic in virtute pꝛinci
pioꝝ ſupnãlium acquirere poſſumus pñiam in oꝛ dine ad ciuilitatẽ ſupioꝛẽ que ẽ vita eterna. Alijf añt vr̃ ꝙ hec pnia eit in nobis ꝑ ſolã infuſionẽ. qꝛ⁊ i aia ſit ipotẽtia ad recipiẽdũ talẽ habitũ. nõ eſt tñ
educibilis de potẽtia aie.⁊ iõ ꝑ quẽcũq; aliaʒ ſup-
nãlem habitũ aia ralẽ habitũ pñie cãre non põt.qꝛ ex duo de eius potẽria nõ eſt educibilis ip̃m cãret de nihilo.qð impoſſibile eſt. Adpm dð.ꝙ nulluʒ pccm̃ eſt neceſſariũ ad acquiſitionẽ virtutis tanq; actus duo Virtus acquirit᷑. nõ tñ eſt incõueniẽs ꝙ ad acquiſitionẽ pñie ÿᷣmo mõ dicte requirat᷑ pcem̃ tanqᷓ; materia.ſeu obiectũ illoꝝ actuũ ꝑquos acq- ratur pñia. Alig tñ dicũt ꝙ ex multotiẽs deteſtari pccm̃ repñtatũ cognitioni acquiri põt habitus qꝰ hõ ip̃m pꝛompte deteſtat᷑ ſi fuiſſet. cõmiſſuʒ. Ad mn. dð ꝙ etſi cã p̃ncipal ſit dignioꝛ cauſato.nð tam̃ oʒ hoc eſſe verũ de cã inſtrumẽtali.actus añt p̃ce⸗ dentes virtutẽ ſunt quaſi cã inſtfalis in acgſitione vtutis. opant᷑ n. i vtute pncipioꝝ a nob iditoꝝ.qᷓ̃ ſt nãlis cognitio.⁊bõix nãt cognꝰ ⁊ deteſtatio mali. que nobilioꝛa ſunt qᷓ; acquiſitav irtus.⁊ qᷓ; actus cedentes ex ea q;tũ ad iliud pꝛeciſe qð ſupꝛadictis pncipijs ſupaddunt.ſicut in ſpeculatiuis pꝛicipia. ⁊habitus pᷣncipioꝝ nobilioꝛa ſunt ↄcluſionibus ⁊ ſcia. Adʒm dð ꝙ pꝛoceditð penitẽtia habilitãte hoieʒ ad puniendũ pcem̃ in oꝛdine ad inem tran⸗ I cendentẽ noſtrã nãlem facultatẽ. qꝛ eſt vita eina. Armad bartẽ aliam pꝛocedũt de pñia habilitãte hoiem ad puniendũ pcem̃ in oꝛdine ad finẽ nõ trã⸗ ſcendentẽ nram nãlem facultatẽ. que pfiia aliq̃lis eſt diſpoſitòad illã piiaʒ. perquam a ðo nobis re⸗ mittuntur peccata.
ex timoꝛe St vĩꝙ non. Joꝛtioꝛ eſt motus amoꝛis qᷓ; timoꝛis.timoꝛ.n.oꝛitur ex amoꝛe.gᷓ cõ⸗ ceptio magis attribui dʒ amoꝛi qᷓ; timoꝛi. Item pnñia oꝛdinatur ad purificandũ coꝛ.qᷓ eius ↄcẽptio maxime dʒ attribui pꝛimo pncipio purificationis ßʒ illud non eſt timoꝛſed fide. iuxta illud act.iÿ.ji de purificans coꝛda eoꝝ.qᷓ pñia nou cõcipit᷑ ex tio- re ſed ex fide. Item ideʒ non ↄcipitur exꝝ ſeipſo.qꝛ ſicut dicit Augꝰ p.de trini.c.p. Nulla oĩo res eit que ſeip̃aʒ gignat vt ſit. ſed idẽẽ timoꝛ ⁊piiia vtri uſqʒ.n. eſt idem obm̃? ſub eadem ròne.ſ. pccm̃ in qᷓ;tů eſt dei offenfiuũ.⁊ idem actus.ſ.pccm̃ ſub pꝛe dicta rõe refugere.ꝗᷓ vñia non concipit᷑ ex timoꝛe. Contra ecctiaſtici pꝰ. Timoꝛ dii expellit pccm̃. ſed nõ niſi mediante pñia.ꝗ pnia cõcipit᷑ ex timoꝛe Jtem magt in lra huius di.c.p. Pñie virtusti moꝛe ↄcipitur. Rñdeo ꝙ pñiaʒ cõcipi dupli põt intelligi.aut ꝙ concipiat᷑ ᷣm ſeipam.⁊ ſic nõẽ ve- rů de illa que in nobis eſt per infuſionẽ.aut ᷣm ſuã difpoſitionẽ in nobis ⁊ ſic cocipit᷑.⁊ ex fide.⁊ ex ſpe ⁊aliquo amoꝛe.⁊ cx timoꝛe.qꝛ.n.illa diſpoſitio ex pte nr̃a eſt volũtaria.⁊ vniꝰ motus volũtatis poſ⸗ funt eſſe diuerſa motiua.iõ non ſempꝑ eſt vnus mo tus ↄcipiendi illã diſpoſitionẽ.qꝛ tñ de moꝛalibus iudicandũ eſt ꝰmß̃ að accidit vt in plibus ßʒ niaʒ Phi.pꝰ ethi.c.⁊.⁊ vt freqͥn tiꝰ mouent᷑ pccõꝛes ad pñiaʒ per timoꝛẽ qᷓ; ꝑ ſpem vel amoꝛẽ boni.id magis dã pñia cõcipi ex timoꝛe qᷓ; ſpe vel amoꝛe. Adp in opp dð ꝙ quãuis ſimplr amoꝛ boni ſit foꝛtioꝛ motus qᷓ; timoꝛ oppoſiti mali.ti exiſtensi pccõ qꝛ non ꝑcipit ſapoꝛẽ dulcedinis boni.iõ nõ ſic mouet᷑ ad deteſtationeʒ pcci ex qmoꝛe boni. ſicut ex timoꝛe mali.⁊ vt frequẽtius h videmus ꝙ pec⸗ catoꝛes magis hoꝛrẽt penaʒ gehenne q; denderãt vitã glie. Ad dð ꝙ fides puriſicat coꝛꝑ modũ oſtendentis tumẽda ⁊ amanda. Timoꝛẽt inqᷓ;tum ab ipſo inchoat᷑ motus volũtatis recedẽtis a pec⸗ cato ⁊ tendẽtis ad deũ. pñia vero inqᷓtũ impetrat charitatẽ.ꝑ quã foꝛmal purificat coꝛ.⁊ iõ q;uis pe nitẽtia cõcipiat᷑ ex fide non ꝑp hoc ſequitur qn etiã concipiat᷑ ex timoꝛe.⁊ magis qᷓ; ex fide.quiq eſt di ſpoſitio magis ꝓpinqua.qꝛ ex fide nõð ↄcipit᷑ pyia niſi inqᷓ;tů fides oñdit.timenda vel amãcda. Ad ʒn dð.ꝙ nõ eſt idem timoꝛ⁊ pñia nec vtriuſqʒ idẽ eſt toꝛmale obm̃ timoꝛis.n.ſeruilis obm̃ eſt pccm̃ inqᷓ;tuʒ meretur arduũ malũ pene.⁊ timoꝛis filiał inq;tũ eſt malũ ardiuũ contrariũ diuine reuerẽtie pñie añt inq;tum eſt ↄtrariũ iu ſtitie legis dinine.⁊ expiabile ꝑactum penitentis neqʒ tiñ̃ reſpici: pẽi tentia pecm̃ inqᷓ;tů eſt pᷣteritũ. ſed etiã ex conſequẽ ti inqᷓ;tuʒ eſt futuruʒ.quia nõ facit aliqs gratã ⁊ de bitã emendã illi quẽ offendit ſi cauere a faciende ſibi nouam iniuriam non pꝛoponit.
Ecundo querit᷑ xnpiaone
Articulus quintus
ℳ r ueritur de 5e.
4 Onſequenter gucnu den
ca hoc queruntur duo. P vtrũ pus
dine nature foꝛmet᷑ habitus pnie q;
eius ſubiectũ. ⁊ vtrũ pꝛius oꝛdine nature foꝛme tur actus penitentie qᷓ; habitus. 8 2

— 5 S cpus oꝛdine nature ꝛimũ dð ꝙ vnumaccidens eſſe in ſubð mediãte 3 Rimo oñdo nn habituſpe zu accidente duplt põt intelligi. ino modo itã nitẽtie qᷓ; eius fubiectuʒ. quia quandocũq; pꝛimo imediare ſuſcipiatur inalio accñte ſicui vnum accñs eſt in aliquo ſubiccto mediante acci- ſbð⸗ſic eſt coloꝛin coꝛpe mediãte ſuꝑficie. ſed ñ jh dente pꝛius oꝛdine nature infoꝛmat illud accidẽs ſic eſt charitas in voluntate mediãte pabitu pñie pe eins ſubiectũ. dlnde quia coloꝛ eſt in coꝛpe me⸗ Niio mõ galiud acefis reddat ſubm̃ magis coSu zhi diante ſupficie pꝛius oꝛdine nature infoꝛmat ſupꝑ⸗ um ſeu diſpoſitũ ad ſuſceptionẽ ipius. ſic ẽ chari- gcept iciẽ qᷓ coꝛpus fed habitus charitarisẽ in volũta tasin volůtate mediãte habitupnie· non ↄn zc iimt te mediante habitu penitẽtie. ʒ pꝛius oꝛdine na accñs qð ſc eſt in aliquo ſubõ mediãte alio acchte eani ture infoꝛmat habitü penitẽtie q; volũtateʒ queẽ ßus oꝛdine nature infoꝛmer illud accñs q; ſubĩ. acs pnie nbiectũ. Item ieut ſe habet lux coꝛpoꝛalis Ad m dð ꝙ maioꝛ eſt fta.non. n. per ſiles modũ ad coloꝛes ita gra que eſt inx ſpirirualis ad virtu- fonatcharitas alias virtutes ſicut lu coꝛpoꝛal tes.ſed lur coꝛpalis pus. ꝛdine nature foꝛmatco coloĩs.qð ſatiꝰ pʒe deis. qũo aũt luñ ſe heat 44 Prin loꝛesqᷓ; ſubiectuʒ coloꝛũ. ðilrlux ſpũalis qͥ eſt gẽa coldꝛe⸗ ie2 iz di. 4..arti.?. oluzẽ. ahn4 in ßus oꝛdine nature foꝛmatvirtutes qᷓ; virtutũfub ptem famnõpis ↄcluditniſi g habitus pñie nõ eſt lects Contra ĩmediatũ ſubiectũ habitꝰ põt age charitatis inediatũ ſubm̃.⁊ hocelt verũ.nõ·n · qẽ uhn iers ſrnlerhactuadaut eliciendiiue habi addilponit adaliq; foꝛmãp infoꝛmatilla fonm km oꝛhinat ſec habitus pnie non põt diligere deum neceſt imediatoꝛ ei. diſpoſitio.n. accñtalin mte⸗ 8 pp ſe⁊ſup omnia.quieſt actus ad quẽ eliciendum riaad ↄplementũ ſubãl foꝛmenopus oꝛdine ndtu t.
imedia enimediatum charitatis ſubiectũ.ſedũ pᷣus oꝛrdi tioꝛei. imoↄplementũ foꝛme ſubãlis longe eſt inti ne nature foꝛmaret᷑ charitatè c; ipſa voluntas eẽt mius ipſi materie q illa diſpoſitio accidenralis · inmediatũ charitatis ſubiectũ.g non infoꝛmatur Ecundo uer F vtx pus oꝛdine pᷣus oꝛdine nature qᷓ; eius ſubiectũ. quod eſt Volũ⸗ 0Q lW nature foꝛmet᷑ tas. Růcdeo ꝙ habitus pnie ꝑ infuſionẽ charita⸗ actus pnie q; habit?. Et viꝙ ſic. Aludpᷣus tis dupliciter foꝛmat᷑. quia per hoc habitus pnie a oꝛdine nature foꝛmat charitatẽ qð pus oꝛdine na⸗ deo de cõdigno acceptat᷑. ⁊ foꝛtio: efficitur. pdicta ture a ðo acceptat Fʒßoꝛdie natureaccepta᷑a 50 aůt acceptatio di ꝑquandam ſimilitudinem pnie actuspñie qᷓ; habitꝰ. qꝛ pñie hit? oꝛdinat᷑ ad actuʒ foꝛmatio. quia ſicut res ꝑſuam foꝛmam poteſt fa ſicur ad ꝓrimũ finẽ.⁊ deus pᷣus oꝛdine nãturẽ dc⸗ cere opera ꝑ que ſuum finem conſequit᷑.ita habi⸗ ceptat bonũ qðẽ fi nis qᷓ; bonñ qð ẽ ad finẽ. ꝗa bo⸗ tus pnie per acceptationem pᷣdictam conſequitur nũ qð eſt ad ſineʒ acceptat ꝑꝑ finẽ. ð pꝛiꝰ oꝛdine na ſinem ad quem oꝛdinat.qui eſt pducere penitentẽ ture foꝛmatur charitate actus pñie quaʒ habitus. ad vitam eternam. Quod aůt ꝑcharitatem habi Item duoꝝ foꝛmabiliũ illud pᷣus oꝛdine nature tus pnie foꝛtioꝛ efficiat᷑ vʒ · quiq duoꝛu concõcã fꝛmat᷑ pp qð foꝛmatur aliud.ſʒ hitus pñie foꝛmg tiun in actione quodlibet reddit᷑ foꝛtius ꝑ ſui con tur charitate ꝑp actũ.qu aetus meret᷑ de ↄgruo fõ iunctionem cum alio.ſed actus pnie? charitatis mationẽ habitꝰ.ðpus oꝛdine nature foꝛmat᷑ chari cõcoꝛdant.ð habitus pñie ex ſui ↄiunctðe cum ha⸗ rate actus pñie qᷓ; habitus. Lõtrd. triũ q̃ foꝛmãt
Sdinatur charitatis habitus. ð habitus pnie non re ſoꝛmat᷑ ſubãli foꝛma qᷓ; materid. noc ẽ
bitu charitatis foꝛtioꝛ redditur.⁊ qᷓ;uis aliquo mo ꝑ vnñ pꝛiꝰ oꝛdie nature foꝛmat illud qð eſt ꝑꝛopin do habitũ charitatis iuuet · non tñ pp hoc poteſt di quius p foꝛmato q; illud qðẽ ab eo remotiꝰ.ſ; Vo nobili ci ꝙ charitas ſic foꝛmetur ꝑ pñiaʒ ſicut econuerſo. lũtas ⁊ hitus pnie ⁊ eius actꝰ ſumt tria q̃ foꝛmãtur tentieh quia foꝛmatio habitus eſtꝑfoꝛmalem rõem obie pꝑ vnã charitatẽ.cñ 3ß foꝛmatũp eam ſit volũtas fomen cti. Foꝛmalis aũt rõ obiecti.charitatisẽ rò bonita⸗ ui eſt ꝓpinquioꝛ hitus pñie q eius actus cũ hituſ fomat tis ⁊i charitas foꝛmaliter eſt bona.⁊ habituspe ſit mecdius inter potẽtiaʒ ⁊ actum pᷣus oꝛdine natu crdenti nitẽtie eſt bonus bonitate acceptabili de cõdigno re foꝛmatur charitate habitus pnitentie q; actus cinsape pparticipationẽ bonitatis ipſius charitatis. Di- eius. Růdeohituʒ virtutis eẽ charitate foꝛma⸗ bhabin cozꝙ actipiendo foꝛmationẽ quolibet pᷣdictoꝛus tũeſ potẽtiã illo habitu hituataʒ poſſe moueri ꝑ enteni modoꝝ aliquo modo pus oꝛdine nature foꝛmatu ¶ Volůtatẽ charitate foꝛmata ad eliciendũ illiꝰba eninntb pabitns pßie q; eius ſubiectũ. ⁊ aliquo mõ ecõuner bitus actũ deo acceprabilẽ. ſeu acceptũ.cũð hitus titpenone ſo.⁊ pꝛincipalius. quod ſic pʒ. Illud di eſſepᷣus oꝛ⸗ pnie ſit in volũtate vt in ſubiecto hitũ pnie eſſe fõ vinusq; dine nature quod habet aliquã rõneʒ cauſalitatis matum charitate eſt iam voluntatẽ poſſe moue 7l reſpectuillius. deus aũt acceptatpenitentẽ ꝑp ha⸗ riaſe ip̃a ꝑcharitatẽ ad eliciendum habitus pnĩe ies bitum pñie.⁊ habitũ pppenitentẽ. tñ ipehomo actũ deo gcceptabilẽ.ſeu acceptũ.ex hoc.n. eſtihi dichnt pſe conſideratus creatura eſt dignioꝛ? plus prici tupenitentie moꝛalis bonitas deodcceptã que di el. pans de perfectione verſe bonitatis qᷓ; habitus citur aliquo modo pñie foꝛma. nõtñ vt credo ali⸗ iene pñie coniideratus ꝑſc.iõ magis acceptatun pabi- gquid abſolutũ addens ſuper penitenrie habitum. vn 2 tus pñie pp penitentẽ qᷓ; econuerſo.ſicut medicus ſed debitam habitualem relarioneʒ in vltimuʒ fi⸗ iunn magis acceptat medicinam ꝓpterhominẽ q; ecõ nem.actũ aũt hitus pñie charitate foꝛmari eſt ip̃ʒ ni nerfo. Pꝛeterea q;ʒuis foꝛtitudo que eſt in volũ gctũ per volũtatẽ referrimõ acceptabili deoin Il cihm tate per charitatẽ aliquomòꝰ dependeat ex foꝛtitu rimum finem. ex hoc. eniʒ eſt moꝛalis bonitas ðo punn dine que eſt in habitupjie ꝑcharitatem. tñß ma⸗ accepta in actuipſonon ſuper ipſum aliquid abſo tetn 8is dependet abalid. Er dicrispʒ ꝙ oibus penſa lutum addens.ſʒ tm̃ actualem relationem in vlti d hin tis foꝛmatio ſubiecti pñie per habitum charitatis mum finem.⁊ quia pꝛius oꝛdine nature eſtpoten⸗ ab— plus habet de pꝛioꝛitate bm oꝛdineʒ nature reſpe tiam pabituatam habitu penitentie poſſe moneri turſ
ctu fonmationis habituspie q; econuerſo. Ad ad eliciendum actuʒ penitentie deo acceptumq;

„„„
ipfum aetum elici.⁊ pꝛins oꝛdine nature eſt ipſuʒ qctum elici qᷓ; ipſum in vltimum fineʒ referri mo do ðo accepto ſequit᷑ ꝙ pꝛius oꝛdie nature foꝛmat᷑ per charitatem habitus piie q; actus elicitus ab ilo habitu. Ad pꝛimum in oppoſituʒ dõ ꝙ qᷓ;uis ðs pꝛiꝰßm rõnẽ itelligedi itẽdat acceptationẽ actꝰ ʒ hitus.ti qꝛ actus ẽlicitus ab habitu nõ eſt natꝰ acceptari in executione. ſicut nec foꝛmari niſi me⸗ diante acceptatione.⁊ foꝛmatione ſui hitus. iõĩer ecutione pꝛius oꝛdine nature acceptat᷑ habitus qᷓ; actus.nec mixꝝ. finis.n.qᷓuis oꝛ ſit in intentione. tñ econtrario eſt in executiõe. Adꝛ dð ꝙ quãuiſ actus mereaturð cõgruo foꝛmationẽ habitus.ex hti nõ ſegtur ꝙ pᷣus oꝛdine nature foꝛmet᷑ qᷓ; hitꝰ qꝛſicut actus pfectus nõẽ niſi ſit a virtutis habi⸗ tu pſcõ.ſic actus elicitꝰab habitꝰfoꝛmatꝰ nõẽ niſi ſitab habitu foꝛmato. Aſ in executione foꝛmatio habitus hẽt aliqᷓ; rõneʒ cãlitatis reſpectu foꝛma tionis actꝰ.q;uis ecõuerſo fit ĩ intẽtione foꝛmãtis
Articulus ſetrus.
„—— querit de6 Pn VOnſequenter un ih Bauerunt᷑ duo. ꝰ vtrũ alñ foꝛmet᷑ actus penitẽdi non elicitus ab aliquo pñie habiru. 2“ vtrũ actus penitendi foꝛmatus ſit nobilioꝛ qᷓ; eius 5 ꝙ nũqᷓ; foꝛmct᷑ actu * Rimo oñdo penitendi niſi elicitꝰ ab aliquo pñie habitu.qꝛ oĩs actus volun⸗ tatis foꝛmatus ab aliquo habitu vtuoſo elicitur. Dis.n.tałactus meritoꝛius eſt.⁊ oĩs actus meri⸗ toꝛius eſt actus alicuiꝰ virtutis.ſed actus penitẽ⸗ di foꝛmatus eſt actus voluntatis.q oĩis actus peni tendi foꝛmatꝰactꝰẽ alicuiꝰhabitus virtuoſi.⁊con ſtat ꝙ non alterius qᷓ; habitus pñie. Item quãto actus a charitate foꝛmatur immediatius tãto eſt nobilioꝛ. ſed ſi actus penitendi non elicitus apeni rentie habitu foꝛmaretur a charitate imediatius foꝛmaretur qᷓ; ille qui elicitur a pñie habitu. qꝛtar foꝛmatur ſuo habitu mediante vt viſum eſt in pꝛe cedenti qõne.ᷓ actus penitendi foꝛmatus non eli citus a penitentie habitu eſſet nobilioꝛ qᷓ; elicitus ab habitupnie qð eſt falſum. Contra aiñ pccõꝛꝑ penitentiã in bꝛeui tꝑe iuſtificatur. vt pʒ de digne penitentibus ĩiminente articulo moꝛtis.ſed in bꝛe ui tꝑe non acgritur habitus penitentie.nec aliqua virtus qð pꝛobari põt ex dictis phi.pꝰliꝰ ethi.c 9. li.2.ch. p.ᷓ alñ foꝛmatur actus penitẽdi nõ elicitus ab aliquo pnie habitu. Ad iſtam qõnem dicunt aliqui ꝙ nunqᷓ; foꝛmatur actus penitendi niſi elicitus ab aliquo habitu pnie acqſito vel infu ſo. ñ dicunt ꝙ pꝛimus penitẽdi actus illius qui penitet imminente moꝛtis articulo nunqᷓ; foꝛmat᷑ ſed talis infunditur pnie habitus a quo eſiciturno uuspenitendi actus.⁊ ille foꝛmat᷑. ⁊ alius deſinit eſſe ſed quia hec opinio nec auctoꝛitate. nec rõne pꝛobat. nec apparet rò quare pꝛimuʒ actum opoꝛ teat deſinere eſſe ⁊ alium ſubſtitui. jdeo vñ mihi dð ꝙaliq fœꝛmatur actus penitendi non elicitus ab aliquo pnie habitu.ſicut eniʒ habitus pnie cha ritate foꝛmatur per hoc ꝙ voluntas que in eiusi- mediatũ ſubm charitate foꝛmat᷑. ita actus penitẽ⸗
tů eſſe nobilioꝛẽ ſuo hitu.⁊ ſuũ hitũ oꝛdiari ad ip̃m
di a voluntate elicitus imediate aliquo pnie habi tu foꝛmatur per Bꝙ voluntas que eſt eius imme⸗ diatũ ſubm̃ charitate foꝛmatur.⁊ qᷓ;uis cõcedã ali quem actum penitendi charitate foꝛmabilẽ poſſe elici a voluntate non mediante aliquo pnie habi⸗ tu.ti non concedo nec debet concedi.talem actaʒ voſſe elici a voluntate ſine aliquo ſupernãli adiu⸗ toꝛio.vt declgratũ eſt.liꝰ.⁊ di.y.in illa qõe. vtx diabolus poſſit digne pẽitere. Ad pn i oppoſitũ dð ꝙ maioꝛ ñẽ vera.nec oʒ vomnis actꝰmerito⸗ rius ſit actus virtutiſſic intelligendo ꝙ ille idem i numero ſed elicitus a virtute.tů oʒ vel ꝙ it elici tus a virtute vel cõſonus virtuti.⁊ ꝙ fimuleiaÿ⸗ tute poſſit elici.cum autẽ voluntas eſt in actu pẽi⸗ tendi non elicito ab aliquo habitu pnie.⁊ durante iſto actu infundit᷑ habitus pnie cũ charitate q;uis iſte actus non poſſit dici elicitus ab illo habitu.cũ eſſet elicitus añ eius infuſioneʒ.tamen illi habitui eſt conſonus ⁊ alius actus iſti ſimilis ab illo habi⸗ tu põt elici. Ad dð ꝙ no noʒ vniuerſaliter ma ioꝛem eſſe verã.niſi intelligat᷑ ceteris paribus.In pꝛopoſito aũt nõ ſunt cetera paria.quia equali cha ritate perfectius foꝛmatur actus penitendi elicitꝰ ab habitu q; non elicitus ab habitu ſi ſit equalis conatus voluntatis in vtroq; actu.. 1† vix actus pnie 5 Bcundo quei foꝛmatus ſit no bilioꝛ qᷓ; eius habitus. Et vñ ꝙ nõ. quia cã nobilioꝛ eſt etfectu. Ande Augꝰli.gʒin qõnũ qõne ꝛ*. omne qð ſit ei a quo ſit par eſſe no põt. Sed ha bitus pnie eſt cauſa ſui actus.ᷓĩ co nobilioꝛ. Itẽ m phn.ʒ. topi. Bonum diuturnius magiſeſteli gendum eo quod minus eſt huius. Sed habitus pnie eit bonũ diuturnius qᷓ; eius actus.qꝛ habituſ manz ⁊ actus tranſit.g habitus nobilioꝛ eſt qᷓ; act? Itẽ illud bonñ nobilius eſt qð plus ⁊ pꝛicipaliui re munerat᷑ qᷓ; illud qð minus. Sed gr̃a que eſt habi⸗ tus pꝛincipalius ⁊ plus remunerat᷑ qᷓ; eius actus. Añ Zach. 4?dicit᷑ exequabitgr̃am gfe.i.g̃am pa trie ge vie. ergo nobilioꝛ eſt habitus gr̃e qᷓ; actus eiusergoa ſimili ⁊ habitus pñie q; eiꝰactꝰ. Nõ⸗ tra ᷣm phn.ʒo. topi. Alud quod eſt ſimilius melio ꝛi.ßᷣm optimũ qð eſt in eo eſt melius ſed actus vir tutis eſt imilioꝛ deo qui eſt optimus qᷓ habitus.⁊ attenditur iſta ſimilitudo qᷓ;tuʒ ad illud qð eſtĩ ðᷣo nobiliſſimũ qð eſt eſſe purũ actũ. ergoactꝰ virtutiſ nobilioꝛ eit q; habitus. Sed pnia eſt virtus.ergo actus eius nobilioꝛ eſt qᷓ; habit?. Rñdeo ꝙ act? pnie foꝛmatus eſt nobilioꝛ qᷓ; eius habitus. quod põt declarari auctoritate ⁊ exẽplari manuductiõe ⁊ rõe. Auctoꝛitate ſic m phn.io.cthi.c.bꝰ. jelici⸗ tas ciuilis nõ ↄſiſtit in virtute.ſʒ ᷣm eũdeʒ eo.liꝰ. c 9cõſiſtit in optia opatiõe ᷣm optimã virtutẽ cũ m eundẽ. li.iꝰ.c.bꝰ. pᷣdcã felicitas ſit finis ciuił vite. opatio virtutis nobilioꝛẽ ip̃a virtute.cũ hĩ tus pnie foꝛmate ſit vtus.actꝰ penitẽdi foꝛmatus nobilioꝛẽ ſuo hitu. Hoc idẽ oñdo exẽplari mãudu ctõe ſi ſe hẽt diſpoſitõ ad hitũ ita alique mõſe hẽt hitus ad actũ.qꝛ ſiẽ diſpõẽ qͥdã pᷣpatio coadiunãs ad ſuſceptionẽ hitꝰ ita hicꝰẽ qͥdã q̃litas diſponens potẽtiã? adiuuãs ad eliciẽdũ actũ pfectũ.⁊ mõ pfe cto.cũg videamꝰ hitũ nobilioꝛẽ diſpõne ⁊ diſpõ⸗ nẽ oꝛdinari ad ip̃m ↄcedi dʒ actũ penitẽdi foꝛma⸗

ic; ad aligq nobilieo. Aj ↄuenient᷑ viꝙ actepe
nitẽdi eſt finis pꝓximꝰ hitus pñie. Et cõſeqͥnt᷑ oñdo ꝓpoſitũꝑ rõneʒ· duoꝝ ꝑque recedit᷑ a malo culpe xaccedit᷑ ad fũmñ bonũ illðẽ nobili. ꝑqð magis 5
cedit᷑ a malo culpe ⁊ pfectius accedit᷑ ad ſummnus
bonũ.ſed ꝑ foꝛmatũ actũ vrutis magis recediturà malo culpe qᷓ; ꝑ vtutis hitũ. longius. n eſt a malo ceteris ꝑibus q longe eſt ab eo in actu q g nõ ẽ ab eo longe niſi in hitu·ꝑactuʒẽt ꝑfectius accedit᷑ ad ſummũ bonũ qᷓ;phitum. ñ beatitudo vera ma⸗ gis cõſiſtit in actu charitatis pfcẽ ⁊ in actu illiꝰ ha⸗ pitualis lumis ꝑ qð intellcũs eleuat᷑ ad videnduʒ clare deñqᷓ; in hitu chariratis ⁊ in illo hituali luie. eſt foꝛmatus actꝰ virtutis q; hitus cuʒ Shitus pnie foꝛmatꝰſit Jirtus. actus penitẽdi foꝛ hnatus eſt nobilioꝛ illohitu Adpn ioppn dðꝙ hitus pnie nõ eſt tota cã nec pᷣncipalioꝛ ꝑs cãe ip̃iꝰ actus penitẽdi.cãtur.n.actus penitẽdi a volũtate ʒ ab obiecto ⁊ ad ipm eliciendũ diſponit᷑ volũtas per habitũ pñie.⁊ ad ipandũvt ralis actus eliciat diſponit᷑ per charitatẽ. ita ꝙ in eliciendo pᷣncipali- oꝛ ez ſub deo eſt voluntas. in ſj pecificando obiectũ in diſponendo iperatiue charitas. in diſponendo ad eliciendũ pñie habitus.q;uis aũt cã ßncipal ſit effectu nobilioꝛ. nõ ti oʒ ꝙ diſpõ cãe ad pꝛõpte⁊ fa ciiter agendũ ſit nobilioꝛ actu.¶Ad ⁊n dð ꝙ ma⸗ ioꝛ inrelũgenda eſt cereris pibus.diuturnioꝛ. n.eſt lapis q equus nec tñ ꝑp ßmelioꝛ ẽAAd ʒm dð ꝙ quis equales in hitu luis glie ⁊ charitatis pꝛime equalr deũ videãt ⁊ ed fruãt᷑ ſuppoſita equalitate natural virtutis.tñ iſti hitus dant᷑ maioꝛes aie pp bona opa que fecit ex charitate q; ſi er hitu chari⸗ taris vie ila bona opa nõ fuiſſet vnde graria vie ⁊ bona opera n elicita cõpꝛehendũt᷑ noie gre in illo verbo.Exequabit gram gie.
Articulus ſeptimus. 2 pPUt querit᷑ de. Pnci⸗ H n ednter pali.⁊ circa B q̃rũt᷑ duo. vtx ber pniaʒ poſſit remitti aðcück peefieſ⁊ trü ber eam poſſit
remitti tota pena debira pcco.
Fimo oñdo gchienenet remitti qðcũq; pec⸗ N catũ.ills ꝑquod remittit᷑ ꝑecm̃ tante boni tatiſ dz eſſe auãta ẽ malitiai peccõ.ſʒ malitia pcci eſt infinita cum ſit 5 bonñ infinitũ.ſʒ bonitas pñie nñe eſtfinita.ð perpniaʒ ñ põt remitti pecm̃.¶jteʒ oĩs pniaaut eſt infoꝛmis aut foꝛmatalſʒ ꝑpniĩaʒ in foꝛmẽ cũ nõſit digna nõ põt remitti pecm̃.nec per foꝛmatã.qꝛ pꝛeſupponit remiſſionẽ pcci.ſicut itro ductio vniꝰ foꝛme pꝛeſupponit expulſionẽ foꝛme Frie. 3pnullã pnĩam remittit᷑ pcem̃ ¶Mötra Tze. ig. Si ipius egerit pniaz ab oibus pccis ſuis.ſeg⸗ tur. oiuʒ iniquitatũ eius quas opatus eſt nõ recoꝛ- daboꝛꝰ Item mg in lia huius di.c.penł. Laleſt erga hoies pietas dei.? parũ poſt ſegtur.ꝙ ſi ad ſů mum perueniat aliquis maloꝝ. ⁊ inde velit rener ti ad virtutis viam ſuſcipit?libenter amplectit᷑. qnRñdeo ꝙ pnia põt accipi ꝓ pnia infoꝛmi. aut fõ mata per gam. ⁊ vtroq; mõ põtaccipi ꝓhitu vel actu interioꝛi vel exterioꝛi dico ꝙ pniaʒ ifoꝛmeʒ ſiue accipiat᷑ ꝓ hitu ſiue ꝓ actu interioꝛi.ſiue exte rioꝛi. ſue ꝓ oibus ſimul non põt remitti pccm̃ niſi
—
ſoꝛmationẽ.⁊ ex cõſec̃nti pccõ&
diſpoſitiue inqᷓtũpipſ am diſponiturhõ ad ſuſci- piendũ gram deipen quã foꝛmaliter remittit᷑ pec⸗
cat.ſpecialius tñ diſponit ⁊ directius ad pccĩ re⸗
miſſionẽ qᷓ; quecũqʒ alia virtꝰ infoꝛmis. qꝛ oĩa pec cata in hoc cõueniũt ꝙ vnũaðᷣq; eſt auedã iiuſtiria Ziuſtitia legis diuine. ⁊? pnia ſpãlr ⁊ directe diſpo nit hoiem ad hoc Vt poſſit⁊ velit pꝛo illa iniuria debitam emendaʒ facere cu adiutoꝛio dei. Dũo
añtſe hẽat adremiſſionẽ culpe pni foꝛmata infe⸗ rius declarabit᷑i Adp in opp dð ꝙ quis boni
—„
tas pñie nie ſit finita. tñ virtus meritixhi ſine q̃ ꝑ pñiam nõ poſſemꝰ merer remiſſionẽ pcci aliquo mð eſtinſinita inq;tũ fuit meritũ illius qui bonità tem hẽt inlinitã. Ad dð ꝙ ⁊ſi pnia ifoꝛmis no ſit digna perſe.tů ipſa de congruo meretur ſuam remiſſionẽ q̃ duo rps meruit de condigno vnicnic peniret fidelit facienti qinleeſt. vrin.3 li· viſun— 2 Ecundò quel poſſitremitti to⸗ ta pena pccõ debita· Et vig nð · qꝛſap· ii 2 per que peccat quis ꝑ ß⁊ toꝛquet᷑.ð cũ nõ tin pEc⸗ eet᷑ coꝛde. ſed ⁊ oꝛe.⁊ coꝛpoꝛe· nũqᷓ; ñ põt hõ pẽi⸗ tere in coꝛde qn ſit debitoꝛ pene in coꝛ t q⸗ tũcũq; pfecte homo peniteat.tiĩ ↄſiteri tenet᷑ · ⁊ pe
—
nitentiã iniunctã faceres Jremꝑ pñiaʒ non põt re
mitti tota pena ꝑ pccm̃ contractã. multo minus
pena ſatiſfactoꝛia cũ ſit vtilioꝛ.i Montralatro per pniaʒ meruit torã remiſſionem pen epccis ſuis de bite. alr nondixiſſet ei xpᷣs. Hodie mecũ erisi pa⸗ radiſoi Item actus exterioꝛ acceprat᷑ ꝑp actũ ite- ricꝛem. Añ gio.ſupillud Bene. ꝓ⸗ Reſpexit ðs ad Abelmenñtẽ offerẽtis nõ obloʒ attẽdit. que pla⸗. cet ex mũditiaofſ erentis.c ſ per actũ exteriorem poſſit remitti tota penapecò debitã. multo foꝛtiꝰ ßpot fieri per actũpfie interioꝛeʒ A Rñdeo ꝙ nõ
eii dbifũ qn ꝑpniaʒ rõne ſui aetus interioꝛis? ex terioꝛis ſił poſſit remitti tota penã. pccõ debita · vel vt melius dicã exſolui.tãta etiã põt eſſe inten tio actus iterioꝛis ꝙ p eius perfectionẽ? doloꝛem ſenſibilẽ cãtuʒ ex ꝑfectioneactus meret᷑ penitẽs re miſſionẽ totius pene pcœõ debite. vel p equiualen tiaʒ ſoluit totã penã pecõ debitã. ita ꝙ ſi poſt cõple tñlius cõtritibis morũ decederet nullã penaʒ in purgatoꝛio ſuſtineret. haũt nõ cõuenit cuilʒ cõtſi⸗ ctioni.qꝛ nõ ſempꝑcũ remittit᷑ offenſa remittit᷑ fa⸗ tiſfactoꝛia emẽda Ad pin in opp· dð ꝙ cũp mẽ bꝛa non peccet niſ inſatr ita ꝙ f Anſel. ð ↄcep. virgia. cꝰ.4. Quicgdfaciũt totů imputãdũ ẽ vo⸗ luntati.illud fap̃.intelligf km cõgruitatem non neccitarẽ?Id ꝛn dʒ ꝙ poſt qᷓtãcũq; cõtricrð neʒ ncciaſit cõfo. ⁊ alicuiꝰ opis exterioꝛis exletio ſi faculras affuerit. hocẽ oblatõeʒ pᷣcepti· qꝛre⸗ cõciiari dʒ pecõ nõti hm iudiciũ dei.iʒẽt ʒ iu⸗ diciũ militãtis ecctie. Añ actus pẽitendi.nec pec catũ. nec penã remittitniſi ſit cũ ꝓpoſito cõfitẽdi. ixi ecclie ubeñdiſifacuitas affuerit. qꝛ Ar
-——
getus ille nõ eẽt ſufficiẽs. nʒ eẽr tritio. qi cõtritio
act penitẽdi foꝛmatꝰgia⸗ Adʒudð ꝙ pniae
remediũ directe ad purgationẽ pſoneñ natureni⸗ i inqᷓ;tũ purgatio ꝑſone meret᷑ purgationẽ coꝛrup
tiõis naturepoſt hãc vitã recipiẽdã. iſte aũtpeneq dicũt cbtraete directereſpiciit naturã. pena auts
fatiffactoꝛia directe reſpicitperonam.

a
uftriyrt
lrticulus octauus.
( Vnſequenter qualtvegn
auerũt᷑ duo.¶fc vtruʒ œẽs virtutes
miſſe per pniaʒ reſtituãt᷑..vtrum
dona opa moꝛtificata ꝑ hns
d Rimo oſido bniaʒ reſtituant᷑ n Ph. ethi.ch.ʒ0. Bignũ habitusẽ ſup-
ueniẽs voluptas in ope· ſeg muiti ſunt penitentẽs gnon delectant᷑ in actibus oiuʒ vtutũ.ſʒ actuſ eis
cõfoꝛmes cũ magno laboꝛe difficulrate opantur. ppñiaʒ non oẽs hitus vtutũ reſtituũt᷑. ẽ ipoſſi bile eſt ſil voluntatẽ inclinari ad aliqʒ bonuʒ⁊ad
mal illi oppoſitũ.ſed ꝑ virtutẽ volũtas inclinat᷑
ad bonñ.ꝗᷓ hiñis vtutẽ nò inglinat᷑ ad malũ illi bono
oppoſitũ. ſʒ multi ſuntpe tenres quoꝝ volũtasi cinat᷑ ad malũ oppoſitũ bono ad qð incliat aliqua vtus.gᷓ non oẽs virtutes ꝑ pniaʒ reſtituũt᷑. Itẽ il-
lud ꝑ qð virtutes reſtituũt᷑ eaxifuſioneʒ pᷣcedit. ſ
——
pa non pcedit vtutes alias.qꝛ oññs tutes ſint
infandũtur. z ꝑpniaʒ nõ cœẽs vtutes reſtituũt᷑.¶Mõ trapꝑ pniaʒ penitẽs iuſtificat᷑. ſed gnãt iuſtitia ꝑ 3
Aiquis in cõſpectu dei inſtus d ↄpꝛehẽdit oẽʒ vir
tutẽ.qꝛ innocens vita oẽʒ requirit vtutẽ.⁊ ſicut di cit glo. ſuꝑ illud pfal. jeci iudiciũ ⁊ iuſtitiã. hicẽ af ertio innocẽtis vite.qꝑ pniaʒ oẽs vtutes amiſſe reſtituũt᷑ tẽ glo. ſupiliud J. Iꝛ nõ adijctet vl⸗ tA. aia ñiperpniaʒ bſtinũ robur recepit vocabitur hitaculũ ſci⁊ fiet ternplũ dei. Pʒ pꝛiſtinũ robur nõ recipet aia per pniaʒ niſi ꝑeam oẽs vtutes amiſſe reſtituerent᷑.qꝛrobur aĩe ĩ vtute cõſiſtit. ꝗᷓ ꝑ pniaʒ oẽs vtutes amiſſe reſtituũt᷑. Rnñdeo dð ꝙꝑ pniĩaʒ
oẽs vtutes amiſſe reſtituũtur loquẽdo deillis vtu⸗
ibus q̃in hoie ſunt per infuſionẽ ſicut. n. oñſuʒ eſt
i 3 di.. Lharitas nõ põt eẽ in diacũ carentia
Aicꝰ vtutis neceſſarie ad rectitudinẽ ſpũat vite ſʒ ſicut hituʒ eſt ſupius in hac di.ꝑ pniaʒ remittun
tur oiapccã q̃remiſſio eſſe nõ põtſine charitate.ꝑ pnĩaʒ z reſtituit᷑ vᷣtus charitatis ad qð † egtur ꝙꝑ pniaʒ reſtituũt᷑ oẽs vᷣtutes Amiſſe neceſſarie ad re⸗ ctitudinẽ vite. vñ glo.ſi up illud Jſa. Iꝛ0. Solue vi cul colli tui captina ⁊c. dicit vt graui onere libera ta ⁊recipiẽs oꝛnamẽta ÿſtina ce eteſſe captiua.ſ oꝛnamẽta pſtina ſunt vtutes q̃ amiſ e erãt q̃ſůt ade namẽtaAd pm in opp dð ꝙ illud vᷣbij Phi. intelligf de hitu acgſito. his. n. hitů infuſuʒ PP ca⸗ rentiã acgſiti hitus multotiẽs opat᷑ bonũ cũ iaboĩ ⁊difficultate eo ꝙ potẽtia ad h̊ nõ eſt ꝑactus aſſue facta · poſſet ti infundi in tanta pfectione ꝙ abſq; acgſito hitu oparet᷑ bonũ ine difficultate. vel pot
mõ.cũ aũt ꝑ hitũ infuſuʒ inclinat᷑ ad bonñ ⁊ꝑ reli⸗ quids male ↄſuetudini q̃ ᷣceſſit inclinat᷑ admali oppoſirũ non incliat ad oppoſita per idẽ nec eodeʒ mõ. pᷣdicte tñ inciinatiões inqᷓ;tũ ſunt in eadẽ potẽ tia ſeſe remittũt. Ad ʒn dð ꝙ qᷓʒuis actus infuſe pnie vtutes alias nõpcedat.tj actus pnie acgſite
qð bonũa ad malũ oppoſitũ ndrñ ꝑideʒ nec eodẽ
vuj et vinj
vel actus penitẽdi ipß̃am pᷣcedens pᷣcedit oꝛdie du
rationis vel naturereſtitutionẽ amiſſaꝝ virtutuʒ
4 Prf vtx bona opera
7 Ecundo quer t moꝛtificata per ſeq̃ntẽ pniaʒ viuificent᷑. Et vi ꝙ non. Eze. igꝰ. Bi auertit ſe iuſtus a iuſtitia ſua.ſegrur. des
tiitie eius duas fecerat nõrecoꝛdabunt᷑. Sʒ ſiper ſeduentẽ pniaʒ viuificarent᷑ recoꝛdarẽt᷑.ʒꝑiequen
tem pniaʒ non viuificãtur.¶ Rẽ qð nõ eſt viuitica- ri nõpõt. ſʒ bona opa moꝛtificata nò ſunt. qꝛ prerie rũt. perſequentẽpᷣniaʒ Viuificari nõ pnt tẽ in quo coꝛrũpit vita coꝛrũpit᷑ nc vite.ſʒ illud ĩq coꝛrũpit᷑ pnn vite viuiicari nõpot. g bona opera moꝛtiſicata ꝑ ſequentẽ pniam viuificari non pit. Lontra glo. ſuꝑ illð joet. ⁊ Reddã vobis anos quos cõedit locuſta.dicit nõ patiar pire vbertateʒ quã ꝑturbationibꝰ pdidiſtis. Bʒper illaʒ Vberta- teʒ intelligt bonoꝝ operũ multitudo qͥ erat pditaꝑ turbatiõibus pccõꝝ.g opa talia per ſequentẽ pniaʒ reuiuſcüt. Rñdeo Bona opa viua dicũturqͥ fiũt ex radice ſpũalis vite q̃ eſt. ẽ charitas:ꝑꝑq̃ operãs
remuneràdusẽ in vita eterna.hectñ per equens
ccm̃ moꝛtale moꝛtificatur nõ per ſe nec abſolute ʒper accſis? in relatiòe ad pccõꝛeʒ.qꝛ durãte pec
cati moꝛtalis obſtaculo hõ ꝑringere no põt adeffi
caciaʒ illoꝝ operũ.qʒ cũ pccò moꝛtaliremunerar
nõ põt in vita eternãbona opa dicũt moꝛtuaqͥ nõ fiũt ex radice ſpñalis viteqᷓ? charitas ⁊ tiia fůt bo na opai moꝛtalipccõ fcã. dicog Popa bona moꝛti ficata per ſequentẽ pniaʒ Viuificãt inq;tũꝑeãtolli tur pcci obſtaculũ quo erat bõ indign⸗ cõſeg effica ciã illoꝝ opuzʒ in eterna vita.ſʒ opa moꝛtug nunq; viuificant᷑.qꝛ ꝑſe⁊ abſolute moꝛtua ſunt.qꝛ nõ p ceſſerũt ex radice ſpñat vite Ad pin opp* dð Pilla auctoꝛitas intelligenda ẽ de illappñiaʒ ad deũ nò reuertũt᷑i Ad ꝛnĩ dð ꝙ qᷓ;uis bona opamõ tificata pᷣterierũt manẽt tñ pnia in diuina accepta tiõe q̃ reputarione digna niſi fit ipedimẽtũ ex pte ii lius a quo talia oꝑa Pceſſerũt. d ʒm dð ꝙ in bo nis operibus q̃ moꝛtiſicata dit᷑ ndẽ coꝛruptũ pꝛin cipiũ vite per ſe⁊ abſolute.ſʒ ꝑ accũs in relone ad pecõꝛem pp pcciobſtaculũ.iliud ait accñs ppniaꝝ remouetur. Articnlus nonus.
. q̃rit᷑ de g?.pneipmi
e* Onſeq̃nter Trenc? 6 e
pccõꝑ pniaʒ remiſſio te
neat höäplius penitere//2 vtri pec catorxpniaʒ poſſit pluſq; ſemel reſurgere.
ꝙ de pecõꝑpniaʒ re
5 mo oñdo miſſotenet᷑ hõ ãpli⸗
peitere. Augꝰ.in liꝰ. de pnia nò mitũ longe
*
p pn⸗ dicit ꝙ q̃dz ẽpniacui⸗ actio ꝑ totã iſtã vitã
ʒ; in carne moꝛtali degimꝰ ꝑpetua iupplicationis ſubeũca ẽ hñilitate. ʒ de pccõ q́;ᷓtũcũq; remiſſo hõ tenet per totã vitã ſuãpenitere. Itẽ de pe.di.ʒ.j. pr.⁊ hi in lfa paꝝ vltra menpñtis diſtietiõis ði ð pecðꝛe ꝙ ſemp doleat ⁊ dolerẽ guudeat// Itẽ hõñ pot eẽ certus de lege cõi de remiſſiõe culpe ſue iu illud Ecckg. Nemoſcit Vx ddio an amoꝛe dignꝰ ſit. ſi nõ ſemp penitet periculo diſcris ſe erponit qðg vitatenet᷑? Ip recupationẽ ſanitatis nð dz vti hõ medicia ciratiuaſʒ ſanitatis ↄſeruatiua 84

iaẽ curatiua.ã nõ tenet᷑ hõ pẽi onẽ illiꝰi ¶Itẽ vera pñiar inocẽs pẽitẽre ionẽ de illis penitere ia põt accipi ꝓp ẽſacm.dico ð ꝙ de pccẽ
dopenitere ꝓe penitere de pcc ⁊qᷓ;tũ ad penã. B tñ dicit iterioꝛẽ
minẽ innocẽtẽ 6 pccõx remiſſionẽ
tꝰ vel ꝓpniaq̃ niaʒ dẽ X
actu virtutis nd ʒremiſſo ⁊ ᷓtũ loquẽdo de penit in cãu.ſ. qñ non ſiðe peci.aut qũ one recogitat.t
de pecõ ſuo eꝝ deteſtaritenet᷑.nõ · n. diuine amiciti perat illud qð i tinue tñ tenet᷑ hitu
cõ fuit inimicitie. enitere. qꝛñ põt dimittere nimoꝛtale. de hitu aũt czibꝰ ſupꝛadcis intelli vli. de ſatra. ꝑte.i.c·Z eniter̃.ſatiffacere po- ius eſt vt plus faci ligende ſunt due aucło ate. Ad ʒn dð ꝙ quia ſione pccĩ certitudine abilconiecture ad h
illud verbuʒ Mus. cũ dicit. Neceſſe hẽsi empp tes.nimis fa as q; minus. ritates ad pꝛimãpꝑt hõ nð põt cer ſciẽtie.iõ ſuff ꝙſe exponal di endi ſicut añqᷓ; hiet
Pili inõ intel
icit certitudo ꝓb ſcrimini ſi ita nõ vacat actui babilẽ cõiecturã de remiſſõ ahlaece pm ad pteʒ aliaʒ dð ꝙ vninnt᷑ in fuꝑioꝛi. dicina ſpũalis q; c nea aptitudo ad cu cõſeruandũ c; in vñnã enit᷑ in coꝛpalibus 4 de ⁊ cõbuatiõi recuperate duplr pot dici. Aut qui non
ere nõtenet᷑.ſʒ
aut g nd eſtino⸗ nitere tenet᷑ inte⸗ dcis ⁊b mõ pniapccõꝛeʒ red
qð in ſeẽ dole tů cauendi habẽ quẽter ea que ſepan ⁊ið qʒ ſuperioꝛẽm magis põt reperirii
coꝛpoꝛali.⁊ tñ añq; inu † rens ſanitati recupei
fuit.⁊ talis in pecõꝛeʒ innocen
ſic pnia nõð facit pecdꝛe sinocens pe
cens. ſʒtñ fuit. ⁊ rins in caſibus fupꝛã git innocentẽ. Ecundo el reſurgere. dere nõ põt P
vtxpccõꝛ ꝑpe⸗ nitentiaʒ poſſit Et vĩꝙ nõ q non nöp lus qᷓ; ſelper pnĩaʒ itẽs nõ põt a pnia cadere.qa nia quã ſequẽs cł
põr a vera pnia ca reſurgere. ſʒ Ver vthĩ de pe. di.
§. pꝰ. Inäis eſt p ceðꝛ per pñiaʒ
auctoꝛitatib?? exemplis. qð ⁊rõne declarat᷑. Hõ a vera vnia põt excidere ⁊ verã pniaʒ recuperare. ſ5 ʒapnĩd nůc; caret pecox remiſſione. ꝙ aũt hõ a verapnia poſſit excidere. Pot ꝓbariꝑ ſilem modũ q ſupiꝰ.li.ʒ di. ʒi. atũ ẽ ꝙ charitòs poſſit amit ti in nõ ↄfirmatis. ꝛetereaẽ in ſubiecto vertivi⸗ li f.in volũtate nec ↄtinuatioin futuꝝ ð eiꝰ eentia ẽ. Dð añt verã pnias poſſit recupare ꝓbo. qꝛ hõqᷓ; ciiu ẽ in vita põt facere. ð in ſeẽ vt ſibi detur 450 pnia vera. ſʒ oi facienti qð in feẽ deus dat pmn Verã. alr. n. nõ pulſaret boiem vr faceret qð in ſeẽ dꝛaũt Apoc.ʒꝰi ei⸗ ꝑſ ona. Ego ſto ad hoſtiũ? pul b ait verapnia nüq;careat heco remiſſibe vdaturſe. di depniadi.363ee ꝙfreãnter· ⁊ reci tat mag in lra hꝰ ei multũ pccã diſplicere qſemp vᷣſto elteã e⸗ iN nieri pccĩ remiſſibe. de⸗ nõ eẽtſemp pᷣſio pecã deſtruere qꝛhoꝝ verã pniaʒ q;rũeiſere⸗ mouet aſe oẽ qð reſiſtit deſtructiõi pcet ꝛeiea ad pᷣncipale ug.li. i retrac.c. ig de quocũhpei ſimo in hac vita ↄſtituro ne ẽ deſ pãdũ.ſᷓ ſi ꝑpniaʒ nõ poſſʒ hõ reſurger plus q; ſel· de peccãte mõAlr pnias eẽt ðſ pandũ. p pnia põt pccð eſurgere plqᷓ; ſei imo quotiẽſcũch ve peitueritꝰ Adp in bppi dð ꝙmioꝛẽfla. ac pꝓbationẽ dð ꝙꝑ pnia ſe quẽs clpa cõignat ianis dẽ. q: nõ fuerit va.ſʒ qꝛ i⸗ nufficiẽs ad vitã einã obtinẽdã vt carẽs fructu illi uspnie qᷓ; ñ ſegt᷑ cla c⸗ fruct?? vitatõ gehẽne ⁊ ade prõ glie. ⁊ ſic erpõit glo. ividẽ.? mg ilia nò mltuʒ ñ mediũ di.pñtis.· d⁊n dðꝙibin negat Apls pccdꝛẽ poſſe ppniaʒreßger pisqᷓ; el.ſʒ penitẽtẽ p relapfũuocaripoſſe. bapn. vñ gio. ibicẽ. Im oſſibileẽ eos motos ad pniaʒ apaccepũt ſetrur⸗ fus fnouari.i.7aptiari pꝰpniaʒ Adʒ dð ꝙ faci liraſ vẽie qᷓm̃ ad rẽiſſionẽ pene fatiſfactõie icẽtiuũ tribuit ðᷣliquẽdi.? ſic pccõꝛñ ↄ eqt᷑ facili veniã. qꝛ
ð iege cõi ðs ſẽp exigit ꝓ pccõ penã ſatiſfactoꝛiã. j qtů ad rẽiſſiõeʒ offẽſe tribuit icẽtiuũ ðliquẽdi. ſʒ magis cauẽdi peem̃ ex amoi.⁊ difficltas vẽie qᷓ;tů gd offenſaʒ occaſionẽ tribueret deſperationis ·
Swener— g q̃rit ð.io. Fncipali. Et c On eqnter cir Bq̃rũt᷑? d'vtx
pia ſit alijs vrutibꝰ hoꝛ oꝛiie·ſt vtrů ſit alijs vᷣtutibꝰ pꝛioꝛ—
B g ſit alijs vtutib p⸗
Runo oñdo dꝛoeigie. fůdam̃rũs ijs ptivꝰedificiji mñ oꝛigie. Pʒ apy· ad hebꝛe.6 diẽ pniaʒ eẽrũdam̃tũ.zẽ alijl vtutibꝰpꝛioꝛ oꝛigie⸗
on põt reſurgere 2— bꝛeos 6ꝰ. Impoſſi- jrẽ glo· ſ illð math.⁊ Mniaz agite. diꝗꝙ pñie v⸗ tuſẽ ꝑpñiaʒ pimer vetern poieʒꝰ tẽ ßoꝛdie na⸗
ſeqtur? ꝓlapſi ſi
bile eſt eos qſem Eſtüuſta. in tureẽrece
rurſus vocari a
ſtsatmioa qʒ qᷓ; acceſſus adtemminnʒ pñiaʒẽ receſſus a pech gẽtminaq x
tinũ tribuit delinquẽdi. ad quẽ. ſʒ p eſſus a tretribnere incẽtiuũ delin- ¶ als vtute⸗ ẽ acceſſus ad deũgẽtermin⸗ ad quẽ 4 ñiaẽ alijs vturib⸗ p̃oꝛ oꝛigie? Mõtra eoꝝqᷓ ſilſůt
ſine acilitas veniei Wñ ð deus nulli
t aũt ſi penitenti parceret plus qᷓ;
ſeł. remittit pecã ꝑ pnĩa plꝰ
epꝰalio. Sʒoẽs rutes ſil infůdũt᷑ ð
qſerijMötra mias nññẽ gꝛigie nfůdũt nüßheotige poraliaafRñdeoꝙ depiaꝛ alj
nð negat deus hõi quã pᷣcipi hõi ab hoie impendi
ſumꝰ log qᷓᷓtũ ad caꝝ eẽntias q̃ fůt hitꝰ
8N tꝙ hõ ꝑcat hõi quo vtutibꝰpo d cax eent cauerit.z dens pcit hõi quotiẽſ vel qᷓ;tũ ad eax actus. quolʒ iſtox mòx põt cõpera i virtus pñie tam infuſa q; acquiſita ad virtutes
cũq; penituer tẽ de pe. di.ʒ J. tẽ ꝙ frequen
ß̃s tot ſanaui
ico ergo ꝙ qᷓ;uis inter pabitum peniten
tdlandcs cecos⁊ aridosne alias. ¶Wicoer s ir ſe⁊ alias virtutesifuſas non ſit pꝛopꝛie lo
ñdeo ꝙ pccõꝛ per pñiaʒ põt tie infuſe e ina plirib? quendo oꝛdo oꝛiginis. quia adeo immediate tan
mel reſurgere ſieut pꝛoba

mmeſtearum oꝛigo⁊ ſimulomnes infundit᷑. tam̃ inqᷓtũ habitus pnie non eſt natus eſſe in anima ni ſihiduata fide⁊ ſpe. nec habitus charitatiꝰ niſi me diãte hitu pnie. falcẽ in ſubõ in quo pot hie pᷣncipa- leʒſuũ actũ. qnõ eitniſi reſpcũ moꝛtalis peci. ali- quo modo põt dici hitus infuſe pnie po oꝛigine hi tucharitatis ⁊ poſterioꝛ fide ⁊ ſpe· Plů añt ad actꝰ vtutũ magis ppꝛie attẽdit᷑ oꝛdo in oꝛiginẽ. actus n. pnie vtin plibus oꝛit ex actutimoꝛi q;cunq;tñ er actu amoꝛis.timoꝛaũt? amoꝛẽer actu fidei di⸗ ctzris timẽda⁊ amãda.⁊ io actus fidei? timoꝛis ßoꝛes ſunt oꝛigie Actu penitẽdi.⁊ aꝛẽt Virtus pnie pccm̃ deteſtat in ſpe venie. act/penitẽdi pᷣſuppòit uctũ ſperãdi qbuſdams vᷣtutibꝰeſt oꝛigine poſteri⸗
oꝛ.⁊ qbuſdã pᷣoꝛ. Ex deis ſatis pʒ ad dð eſt de cõpa
tiõe pnie acgſite ad alias virtutes acgſitas q;tum
tum nõ tĩ eſt alijs partibꝰpꝛius oꝛigine · ſʒ eaꝝ ẽt
firmatiuũfen fuſieratiuũ.⁊ iõ virtus aliañ dr fun⸗ damẽtum vel qꝛ oꝛigine poꝛ. velqꝛ dliaxꝝ firmati⸗ nã ſeu ſuſtentatiua ſub rõne vtriuſq;.dr etiam vir
tus ßoꝛ vel in doctrinaxp̃iane religiõis vl in erñ
tia edificij ſpũalis. hmo mõ pnia eſt alijs virtutibꝰ ßoꝛ. vñtã xps qᷓ; eiꝰ pᷣcurſoꝛ Joãles doctrinã xpia
kereligiõis a pnia iceperũt. Ethmõ dicit Apo· ad
Pebꝛe.pniam eſſe fundamẽtũ.ſʒ ròne poꝛitatis in exñtia edificij ſpũalis ⁊ ſuſtẽtatiõis ſides ponit᷑ fũ⸗ damẽtũ. ad Heb.ij. ⁊ pᷣma Coꝝ.ʒ. Rõne aũt ſir⸗ matiõis in aduerſis foꝛtitudo dr etiam fundamen tum.vñ ſuꝑ illud Luce.iꝛ. Me terreamini ab eisq occidũt coꝛpus diẽ glo.ꝙ foꝛtitudo eſt fundamẽtů fidei.rõne etiã firmatiis vtutũ in ꝓſpis humilitaſ diẽ fundamẽtũ. diñ Ber.⁊.de ↄſidera.ad Euge⸗ niũ.c.g. Bonus fundus humilitas.qꝛ etiã chari⸗ tas ÿoꝛẽ oꝛigine alijs virtutibꝰinqᷓ;tũ foꝛmate ſũt ⁊mie alie firmant᷑ ꝑ eam.iõẽt dr fundaritũ. vñ apls ad Ephe.ʒ In charitate radicati? fundati.
Ad mndð ꝙ illud vᷣbum dʒ itelligi de foꝛãta pnia
ifoꝛmis.n.nõ ꝑimit veterẽ hoiem niſi diſpoſitiue ⁊qꝛ pnia magis depximo diſponit ad foꝛmaʒ vir tutũ que eſt charitas qᷓ; aliquã alia vrusiõ pᷣus oꝛi gine dñ ſoꝛmari q; alie in via refoꝛmatiõis Ad ʒm. dð ꝙ qᷓuis in executiõe motus exrerioꝛis pᷣoꝛ ũt oꝛdie nãe receſſus a tmino a quo qᷓ; acceſſus ad kminũ ad quẽ.tñ in itentiòe eſteↄ.⁊ iõqꝛ iterioꝛes motus inq;tũ ſunt volũtarij ptinẽt ad itẽtionẽĩ eiſ pᷣus eſt oꝛdic nature acceſſus ad tminũ ad queʒ qᷓ; receſ.a imino a quo volũtas.n. a malorecedit pꝛo pter bonũ. d argun in oppn pʒ quid dð ex deis i aeone „S mn K vtrũ pnia ſit ali E cundo quern js vtutibꝰpoꝛ di gnitate. Et vr ꝙ ſic. cã pᷣoꝛ eſt dignitate cã⸗ to ſed pnia reſtituit vᷣtutes amiſſas vt ſupiꝰ oñſuʒ eſt. zc vᷣtutivꝰalijs dignioꝛ. ¶tẽ illa vᷣtus eſt alijs dignioꝛq̃ hʒ dignioꝛẽ actuʒ.ſʒ recõciliare deogeſt achꝰnobiliſfimꝰeſt actꝰpnie.ð eſt int oẽs vᷣtutes di⸗
niſſuma. Itẽ cõpoſitum dignius eſt q; ps.ſʒpnĩa
foꝛmata diẽ ↄpoſitũ ex hitu pnie ⁊ charitate. ð pnĩa
foꝛmata eſt charitate dignioꝛ ⁊ ex ↄti oĩbꝰ vᷣtutibꝰ
alijs. Mötra Augꝰ. 15. detri.c. I3. dit ð charitate ꝙ nullũẽ iſto dei dono excellẽtiꝰ.g pnia nõẽ digniõ charitate. Rideo illa vtus eſt digniõ qͥ digniꝰh obiectũ.⁊ ſub rõe dignioꝛi.⁊ qꝛ vtutes theolo.deñ
r.etx
hñt p obiecto. moꝛales ãt ñ.dignioꝛes ſũt theolo. vtutes q; moꝛales.cũ zpnia ſit vtꝰmoꝛais dꝛcſt
s potẽtial iuſtitie vt ſapiꝰonſuʒ eſt. ſegt ꝙ Vutes teolog. dignioꝛes fůr pnia. Inter aũt moꝛales v⸗ tutes illeſůt dignioꝛcs q magis ðᷣꝓpiquo deñ ſẽ fi nẽ reſpiciũt. he aũt ſůt latria? pnia. quaꝝ actꝰ ſunt circaqͥ directe ⁊ imediatẽ oꝛdinant᷑ ad duuinũ ho⸗ noꝛẽ.? iõ int vrutes moꝛales ſũt nobilioꝛes.?qꝛia tria pᷣncipaliꝰreſpicit tẽdẽtiãibonu. ⁊ cx ↄntireceſ⸗ ſum amalo.pnia aũt eↄ.iõ dignioꝛẽ latiid Gpnia vii vt onſuʒ eſtliꝰ.ʒ. di. Int oes vtutes moꝛalef latriaẽ vᷣtus nobilioꝛ Adpn dð ꝙ pnia no eit c⁊ reſtitutiõis vtutũ amiſſaꝝ niſi ſiẽ diſpoſitioqͥdãnò oʒ gůt diſpõnẽ eẽ nobilioꝛẽ habitu ad quẽ dipoit.
Ad m dʒ ꝙ recõciliare deo pti ad pniaʒ diſpo ſitiue ad ſidẽ ãt ⁊ ſpẽ ⁊charitatẽ pᷣncipali. Jaz“ dð ꝙ pnia foꝛmata nò ẽↄpoſitũ ex hitu pnie ⁊ chari tatis. ſic neq; mã foꝛmataẽ ↄpoſitũ ex In ⁊ foꝛma nec ſiẽ dʒ ↄcedi ꝙ mã foꝛmata ſit dig foꝛma.ſic nõ dʒcõcedi ꝙm ãffoꝛmataſit dignioꝛſua foꝛmaq; eſt charitas.
Articulus vndecimus.
ℳ ntor querit᷑ de.ij pᷣn O nſequenter cipali. Et Brunt᷑..¶fldꝛio vtrũ pnia ſolẽnis ſit iterabili.⁊ qbus ꝑſonis debeat iponi· Scðo que lünt illa que ad ritum illius pnie requirunt᷑.—
B primam aõnem dö geſtpniaſe
creta.publica?⁊ ſolẽnis
⁊ eſt oĩs ſolẽnis publica.ſed nõ ↄuertit᷑.ſo⸗
lenis aſit nõ irerat᷑ ne ex ſui iteratiòe vileſcat.?qꝛ rememoꝛatio eſt expulſiõis ᷣmoxꝝ parẽtũ de para⸗ diſo terreſtri qͥ ſemel tĩ fcã eſt.⁊ ic diẽ mgr in ſa vltra mempñtis di.h ꝓ grauioꝛibꝰ hoꝛꝛendiſq; ac manifeſtis delictis tĩ iponit. de hac dr decretoꝝ di.yo. Di qs poſt remiſſionẽ.ʒ. Pot ẽqͥdaʒ pnia q̃ ſolẽnis appeliat᷑ q̃ ſemel tm̃ i ecciia ↄcedit᷑. hec cli⸗ cis iponẽda nð eſt. vñ ea di. In capite.j hãc gũt. dẽ ꝙ hãc pniam nulli vnq; clicoꝝx agere ↄcedit᷑.atq; io huiuſcemẽõi penitẽtes ad clex admitti ꝓhibent᷑ qðᷣẽt ꝓbat ꝑ illud qð hr̃ ea.di. ↄfirmatũ.⁊ duobus captis ſe. niſi ſint clerici depoliti.tũc.n.eis põt ſolẽ nis pnia iponi.⁊ qꝛ h ſtatutũ eſt pp cticatus digni⸗
tatem.vr poſſe ↄcludi ꝙ nec laicus ꝑſonis ĩſignibꝰ
nec religioſis debẽt imponi pp ſtatuũ dignitatem.
Juuenibꝰ eriã nõ facilr iponẽda eſt pꝑ eratis fragi-
ſitatẽ.vt hr̃.e.di. Pẽitẽtes.pꝑſonis ãt alijs a pᷣdcis tam viris qᷓ; mulieribꝰpot imponi.
qõneʒ dõ ꝙ ſit᷑ h̃ di.
D ſecundam ſupꝛadcã.c. In capi⸗
te. In capite q̃drageſime. Dẽs penitẽtes g
publicã ſuſcipiũt aut ſuſceperũt pnĩam añ foꝛes ec⸗
clie ſe repiitẽt ep̃o ciuitatis ſacco induti.nudis pe⸗
dibꝰ.vltibꝰi terra demiſſis. reos ſe eẽ habitu ⁊ vł
tupreſtãtes.ibi adeſſe dñt decani. archidiacõi. ar· chip̃ſwri ꝑochiax.⁊ pᷣſvri pniuʒ geoxꝝ ↄuerſationeʒ diligeni iſpicer debẽt. poſt ĩeccliã eos itroducãt.
⁊ ců ciclero..pnie pſalmos itra põtifex ꝓſtratus
cum lachrymis eoꝝ abſolonem decantet. tůc ſer· gens ab oĩone iuxta qð canones iubens manꝰeisi ponat.aquam benedcãm ſuꝑ eos ſpargat cinerem

—
ÿus nrittat. deinde cilicio capita eoꝛuʒ cooperiat. ⁊cũgemitu ⁊ crebꝛis ſuſpirijs denunciet eis.ꝙ ſi Adam piectꝰeſt de paradiſo.ita ⁊ ipſi pꝛo pccis ab eccia abijciumf᷑.poſtea iubeat miniſtris vt eos et̃
ianuã ecclie expellãt.clerici veroꝓſequant᷑ eos cũñ
riſoꝛio.In ſudoꝛe vultus tui veſceris pane tuo ⁊c̃. vt vidẽtesſcãm eccliam facinoꝛibꝰſuis treme⸗ fcãm atqʒ cõmotã nõ ꝑuipẽdãt pniam.in ſacra aũt dii cena rurſus ab eoꝝ decanis ⁊ eoꝝpᷣſpyteris ec ckie liminibꝰrepñtent᷑.⁊ ſiẽ diẽ glo.ibidẽ ita fit quo libʒ ãno vt tali die mittant᷑ ĩ eccliam.⁊ lʒ ſtentĩec⸗ cłia nõ tñ coĩcabũt cũ alijs ĩ euchariſtia vłiĩ oſculo.
⁊ ſic erũt vſq; ad octauã paſce.⁊ tũc iteꝝ exhibũt ð ecclia ⁊ erũt e eccłiaʒ vſq; ad talẽ diẽ ſequẽtis an⸗
ni.⁊ fiet vſq; ad finẽ pnie.⁊ ſibñ penitẽt.ꝛ ãno vł ʒꝰ.põt eis reddi igreſſus ecckie.
2 Pnia eſtſcða tabula poſt E§ r lram naufragiũ. p ſilitudine;
dem̃ eſt? Pꝛia.n. tabula ĩ mari eſt nauis q̃
cũ aliqñ frangit᷑.ↄtingit qñq; ꝙ alig adherẽt alicu
tabule nauis ꝑ cuiꝰadiutoꝛiũ applicãt ad poꝛtũ ſa⸗ lutis.ſic dico ꝙ exñitibꝰin mari huiꝰmundi. baptiſ mus eſt ſiẽ pᷣma tabla.i.ſiẽ nauiſa cuiꝰgr̃a cũ hoies cadũt reſtat eis pnia tãqᷓ; tabula ꝛ?. cuʒ cuiꝰadiuto- rio deduci pnit ad poꝛtũ ſalutis.ↄſtrue.ꝗᷓ ſic. ꝙ pnĩa eſt tabula poſt naufragiũ ßaab illa q̃ eſt añ nautragi um.poſſʒ tñ dici baptiſmꝰpᷣma tabula poſt naufra⸗ giũ vocãdo pmnaufragiũ oꝛiginale pccm̃.eo ꝙ oꝛi ginale pcem̃ ⁊ eiꝰſequele ſunt q̃dã fractio ĩtegrita⸗
tis nãe quã in pᷣmis parentibꝰa ſua ↄditiõe habue
rat. ianis eſt. I.carẽs fructu illiꝰpnie ſupple. quã hʒ illa pnĩia auã ſequẽs culpa nõ inqnat.ð pnĩa pccõꝝ i.in qᷓ aliqs pſeuerat etiã ſi ad ſũmũ ꝗs ꝑueniat ma loꝝ.ſ.in compatione aliox. 2
Tſicut pᷣdcis xt. Bupius ercluſit
e mgf erroꝛẽ dicẽtiũ ꝙ pnia nõe iterabilis. Nic excludit erroꝛẽ dicẽ tiũ ꝙpnĩaẽ diuiſibil.⁊ diuidit᷑ ĩʒ.¶ſ emouz erroꝛẽ dicẽtium ꝙ pnia ð vno peccõ ſine altero valz tũc qñ agitu ⁊ er⸗ roꝛẽ dicẽtiũ ꝙ ⁊ſi tũc nõ valeat.tñ valʒ qj de pccõ alteroↄterit᷑.ibi Puibuſdã tñſʒeponit auctoꝛita⸗ tes qbꝰveritasↄfirmat᷑ ibi. Batis urbitroꝛ. ¶Mꝛi ma in duas Mꝛio detminat auctoꝛitatẽ ꝓphetie illi iducebãt ꝓſe¶ſxauctoꝛitates ſcõx.ibi. Iliar quoqʒ. Pin tres.fiponit dubitationẽ//⁊ ſopo nem ibi. Sʒ ð his ʒdubitgtionis oꝛte ex ſolone explanationẽ. ibi. Attẽde. ¶ la ps q̃ pi icip̃. Iliat quoq; diuidit᷑ in duas ptes/ Mrecitat auctoꝛita tes q̃sili errãtes pſe iducebãt ⁊ eoꝝ rõneʒ⁊ſp⸗ lungitßchx lolonet ibi. Pierider ibi incipit. tiũ ꝙ pnia de vno pcch ſine alio valʒ qñð alio cõ rit᷑. diuidit᷑ in tres ſipn oñdit ꝙ nni me ritũ vite eterne⁊ ꝙ valʒ ad remiſſionẽ pene ibi. oetiam ſubiungit confirmationẽ vtriuſqʒ
ibi. Er hisla pars que ibiincipit. Satis arbt
troꝛ.diuiditur in duas.
teſt diuidipnia ecũdo oñdit que ji—— ibi. Ey pᷣmiſis. aue ſit vera pnia
ꝛimooſtendit ꝙ nõ po
— ſit actus vtuti
ones ibi. Pi Mlaps que uibuſdã tñ. inq̃ remouet erroꝛẽ dicẽ
h
an
rticnuspꝛimus.
Ircq hanc di. querẽdũ eſt neipan TC de.yſMꝛmoð ſatiſ kachde
de oĩone.ide reſtitutione 3 cudo vtꝝ hõ poſſit ſatiſface deo pꝛo culpa.¶ Tertio vtrum ſatiſfactio debeat fieri ꝑ opa pcnalia. ¶ Ruarto vtrũ flagella que deꝰ imittit vei venire ꝓmittit ſup ꝑenitẽtes ſintx eis ſatiſfactoꝛia. Quinto vtꝝ t fieri ſatiſfactioꝑ
opa que fiũt ĩ moꝛtali pccõ. Hexto vtrʒ hõ poſſit
ſatiſfacere ð vnopccõ moꝛtali ſine alio. ¶ Septio vtx dens poſſit remittere pccm̃ ſine aliqua ſatiſfa
ctiõe⸗
Hetauo vtʒ enumerent᷑ ſufficient ꝑtes ſa⸗ tiſfactiõis.ſ.oĩo.ieiuniũ.⁊ elemoſyna.
„
.
Sed ſatiſfactio cũ ſit debita eſt iutilis. d. n. Luce.Iy. Dicite hui inutiles ſumus. qð debui- mus facere fecimus.ð ſatiſfacrio nõ eſt actus vtu⸗ tis Itẽ hi.⁊ ethi.c.ß. Virtus eſt hitus electinꝰ
Sʒfatiffactio qñq; nõ eſt electiua.ſic cũaligs 5ſuõ Volũtatẽ ſatiſfacẽ ↄpellit᷑.qᷓ ſariſfactio nõ eſt actus
vtutis? Lõtra Wꝛego. in q̃dã ometa ſuꝑ illud ma
the.6. Bi qs vult poſt me venire.diẽ ꝙ dñs noſter
Zria oppoſuit medicamẽta pccis vt lubꝛicis ↄtinẽ tiã.tenacibꝰ largitatẽ ⁊c.ð deſtructio peciẽ ꝑ vtutẽ vel pacꝰn vtutis ꝑſatiſfactionẽ aũt deſtruit᷑ pcem̃. ãcũ nõ ſit vᷣtus eſt actꝰvᷣtutis Rñdeo ꝙ qᷓ;uis ſa⸗
tis ſit manifeſtũ ſatiſfactionẽ eſſe actũ vᷣrutis.cum
ſit actus ie vtus eſt. vt ſupius oñſũ ẽ. tñ ⁊ al declarat᷑. Batiſfacrioẽ.n.ꝓ illata inturia volũta⸗
ria recõpẽſatio m iuſtitie eq̃litatẽ cũꝓpoſito nõc mittẽdinouã iniuriã ẽ qð iplicite drð pnia di.ʒ⸗.
—
§. j.Zrecitat᷑ eccliaſti⸗ cis dogmatibꝰppone.:ʒꝰ. Satiſfactio pnieẽ pccõ rics xcick nbt ccxtgheſtih udittidige n
recõpẽſationẽ.n.pᷣdcãm cãe pᷣdcõꝝ excidunt᷑.⁊ pp
poſitũ cauẽdi a furura iniuria pccõꝝ ſuggeſtiõibus
aditus nõ ĩdulget᷑. Sʒ facẽ recõpẽſationẽ ʒ eq̃lita tem iuſtitie actꝰeſt vtutis iuſtirie.vt videri põtex deĩs Phi..ethi.c.y.⁊ plibꝰalijs locis.gᷓ ſatiſfac⸗ tio ẽ actꝰ vᷣtutis.¶Ad pnin oppmndð ꝙ minoꝛ ẽ fal ſa. debitũ.n.meritoꝛiũ eſt inq;tũ ĩduit rõnẽ volun tarij.ſiẽ.n.hõ fac ð neceſſitate vtutẽ. Vñ illa aucto ritas itelligẽda eſt ð iutilitate oppoſita pfcõi.ſiẽ pʒ
——
er glo. ibidẽ.¶ Ad ꝛmndð ꝙ cũ aliqs 3 voœMũtatẽ ſnaʒ
ſatiſfacere cõpellit᷑ ſ eſt cõpulſio ſufficiẽs illa ſati
factio non hʒ rõnem vᷣtutis niſiꝑcomparationem ad indieẽ ꝗ ad ſatiſfactionẽ copellit. Iñ⁊ ſic cõpul ſus nõ ſatiſfacit deo. vtruz homo po cundoquer 6 ſit ded ſatiſface- repꝛo eulpal Et videt᷑ ꝙ non. Inſelmus.
pꝛimolibꝛo. Lur deus homo.ca.Iʒ. Pebet omnir qui peccat honoꝛem deo quẽ rapuit ſoluere. ⁊ hec
eſt ſatiſfactio. Bed homo non poteſt deo ſoluere debitum honoꝛem.quia in infinitum eſt honoran- dus. ergo homo non poteſt deoſatiſſacerejtem ſatiſfactio fieri non poteſt de eo quod ex alia cauſa eſt debirum. Bed ratione beneſicij a deo acce⸗ pri non eſt aliqua creatura que non debeat deo id
duod eſt m Vug lib. gʒqueſtionum.q.bg in
in gnãli. x de elia ʒeð ieimio. 45 ic 1 ircaß serue vtx ſatiſfactio ¶Becũdo v
imo oſtendo ꝙ ſatiſfactio nõ ſit act? vtutis. Actus vtutis eſt vtilis
niohg
genire hon
peeigen
pusiheon töpleröd tiui cittischi vitůs ſn ſitie ſtiael t pu eribenl ſinſc töspoſin
msdeodeb
nnsytibi elſuiiu ůoignd emottlet kztapp potuitniſiß udit An amſeno vithoiem. wöpon ialrslo iuſity ſpquzb kigitmo
Sſ
nürʒ⸗

xv.
ſne xetiã ᷣm Ver. de diligẽdo deñ.c.iõ. ð homo — de quo poſſit deo ſatiſfacere pꝛo pecõ cõmiſ
lepcem̃. Dʒ nullus purus hõ ſatiſfacere potuit. ꝓ pecõ oꝛiginali fm Anſel.⁊ liv. Mur dens homo. non muſtũ longe poſt ÿᷣncipiuʒ. ergo multominus põt ſariſfacer ꝓ actuali pccõ moꝛrali. Mõtra öpe. di.j. Si cui.j. Moc idẽ ſacriſiciũ exlege offert peni tens dů ſatiſfacrionẽ ecclie iudicio ſibiipolitã fcĩs erequit᷑. Bʒ talẽ ſatiſfactionẽ exeg põt hõ. ð põt ðo facere ſariſfactionẽ q̃ eſtſacrificiũ ʒ legẽ. talis aũt eſtſatiſfactio debita/ Itẽ qᷓ;to ille ð quẽ peccat eſt miſericoꝛdioꝛ tãto faciliꝰ ſatiſfieri ſibi põt. Hʒ de⸗ꝰ eſtmiſericoꝛdiſimꝰ.ꝗ hõ facilime põt ſatiſfacẽ ðᷣo. Rñdeo hoiem poſſe ſatiſfacẽ deo. dupli põt itelli gi. autchalteriꝰadiutoꝛio.aut fineMꝛiomð dico ꝙ hõ põt fatiſfacere deoĩ vtute.ſ.meritixpᷣi.cuius priceps eſthõ ꝑ verã fidẽ.ꝛ aũt mõ hõ ſatiſfacẽ nõ põt deo. Añ hm Augnin euch. verſus finem. Mec antiquoꝝ ꝗcũq; iuſtoꝝ pᷣter xp̃ifidẽ.ſalutẽ potuit i uenire.hõ.n.ꝑſe deo nõ põt eq̃le repẽdere.nec hoc ab eo exigere.ſed ſi fecerit famulando illud qð põt plus ab eo nõregreret᷑¶ Aapn in opp dð ꝙꝛ⁊ſi hõ ꝑſe nõ poſſit deo reddẽ devitũ honoꝛẽ m eq̃li⸗ tatẽ iuſtitie tñ xp̃imeritũ ⁊ diſpoſitio penitentis fa ciẽtis qð in ſe eſt ſimuliũcta deo reddũt honoꝛẽ de bitũ ⁊ ſunt debita ſatiſfactioꝓ pccõ m eqͥlitatẽ iu⸗ ftitie nõ cõpẽſantis meritũ penitẽtis. ſedᷣm ꝙiu⸗ ſtitia eſtↄdecẽtia diuie bõitatis.ſariſfactio aũt me rito xp̃i cõiũgit᷑ nõreatr.ſʒ ꝑ verã fidẽ ip̃iꝰpeniten⸗ tis.ꝑ quã eſt ꝑticeps illiꝰmeriti Ad ꝛndð ꝙ deuſ er liberalitate ſua nf̃e ifirmitati ↄdeſcẽdẽs hoicon
——
ſtituit mẽſurã eoꝝadq̃ ð neceſſitate tenet᷑ q̃ eſt ob
ſeruãtia pᷣceptoꝝ vt ð rliauo.i.de opibꝰ ſuꝑ erroga
tiõis poſſint ſatiſfacere ꝓpmiſſo. q̃ opa ⁊i debea⸗ mus deo debito ↄgruitatis. nõ̃ vult tñ tãq; nobis pcens vt ſibi debeant᷑ debitonecitis niſi rõne vo i. velſatiſfactiõis p pcœõ Adʒn dð ꝙ qᷓuis pec catũ oꝛiginale nõ ſit ita graue pſone ſi pccm̃ actua lemottale.tñgrauiꝰeſtnãe.qificit nõ tĩ ꝑſonã. ſʒ nãʒ.ita ꝙ ꝑpſonã mediãte nã.⁊ iõp illo ſatiſiacẽ ij potuit niſi ppõderãs totinãe humane. Quapp con cludit Anſel. li. Lur deꝰhõc..ꝙ illuʒ g ſatiffa⸗ cturuſeratꝓ pᷣmoꝝ parẽtũ pccõ.opoꝛtuit eẽ ꝑfectũ deũ?⁊ hoiem. purus, n. hõ toti humane nãe pᷣpõde⸗ rare nõ potuiſſʒ. Mõt tñ alr dici ad arn ꝙ ꝓ pgeð̃ oꝛiginaiixpᷣs ſolus iatiffecit. Iñanobis üſe rit᷑ ſatiſfactioꝓ oꝛiginalipccõ.ſʒ tĩ baptiſmi ſuſcẽ ptio p quaʒ hõ mo efficit᷑ pticeps meritixpiꝓac⸗ tuali gůt moꝛtali cũ ſatiſfactiõe meritixp̃i regrit᷑ ð ctionẽ
lege cõi aliq̃ ſatiſfatio penitẽtis nõ
„ meriti xpi.ſʒ qꝛ de vult?pp ſui honoꝛẽ ⁊ bonũ no⸗
ſrũ. vtꝓ his que voluntate ꝓpꝛia ↄmittimus vel omittimꝰ volůtãtẽ Ppꝛia ſatiſfacrionẽ zliquã facia mus. n armn. 4d partẽ ſcõam nõpcedit qꝛ maioꝛ nð eſt vera niſi ſuppoſitis ꝑtibꝰ oſſenſis. offenſa ãt 3 deñ eſtgrauiſſima.⁊ iõ hõ ꝑſe ſatiſfacẽ nõ põt ðᷣo. ſie poſſʒ bomini. uis deus ſit hoie incõꝑabiliter
E„
miſericoꝛdioꝛ. i nnpri vtrũ ſatiffactio ðᷣbe⸗
) Ertioquer at fieripopa penalia
Et vrꝙnð.qꝛ qᷓto opus ſit cũ maioꝛi chari tate. tãto eſt magis meritoꝛiũ.⁊ tñ minus penale. ßſi ſatiſfactio deberet feri p opa penalia.illud qð
nõhʒ 1 e pꝛopecò com ſo. jte grauius eſt pccm̃ moꝛtale actuale qᷓ; oꝛigia
diminueret penalitatẽ. diminueret ſatiſfactionẽ. s nõ dʒ fieriꝑ opa penalia.i Jtẽ phi.ꝛꝰ. ethi.ca.ʒ. Medicie ꝑ pria inate ſunt fieri.ſed q̃dã ſunt pccã penalia.ſiẽ triſtitia.ita gᷓ ſatiſfactioꝓ talubꝰpccis dʒ
eſſe ꝑ oꝑa deſiderabiiai Wontra depe. di.ʒ?.j
nia eſt quedam dolẽtis vindicta puniẽs iſe qð dolet cõmiſiſſe.ſed doloꝛ vindicte. punitio.res pe nales ſunt. ꝗ penitens ſatiſfacere dʒ ꝑ opa penalia. Rdeo ꝙ opus penale dupir por— aut ròõe generis opis. aur rõne opantis louuèẽdo de opepe⸗ dicto. Ariſfaciẽdum eſt pꝛo pccõ ꝑ oꝑa penalia.⁊ ꝑp emendatione culpe pterite⁊ pꝛe⸗ ſeruaionem afutura.culpe.n. debet᷑ pena.peneẽt ßᷣm phi. ethi.c.ʒ. medicine ſunt.ſ.nò tm̃ curati- ue.ſedetiã pᷣſeruatiue loquẽdo de opere penali.⁊. modo nõ oʒ.qꝛ frequẽter oꝑa qᷓ;tũ eit ex ſuo gencre penalia rõne feruentis charitatis in oꝑante ſuntei delectabilia.⁊ ſicꝓcedebatp ar.ad ꝑtem pmã. Admdð ꝙ qᷓ;uis aligbus pccis ſint annexe pene ſenſibiles.tñ inqᷓ;tũ ſunt act? volũtarij aliquã dele⸗
ctationẽ hñt. qꝛ ſic drpuer.Iʒ. Deſideriũ ſi cõplea
tur delectat giam. 0 MWarra nnorir vtx flagella q̃ imi B 4rto querit enn ꝑmittit ſuꝑ penitentes ſintꝓ eis ſatiffacto ria. Et vr̃ ꝙ nõ.iliud qð eſt ſatiſfactoꝛiũ ꝓ pccis nõ eſt deteſtãdũ nec reſpuendũ. ſʒ tꝑalia flagella ſunt deteſtãda ⁊ reſpuẽda. Añ augꝰ.To.liꝰ.cõfeſ.c.Iß?ꝰ. Ahe aduerſitatibꝰſeculi.ꝗᷓ pᷣdcã flagella nõ ſunt ꝓ ſuſtinẽtibꝰſatiſfactoꝛia? Itẽ ſatiſfacere nõ ↄuenit niſi illis ꝗ peccauerũt.ſed tꝑalia flagella qñiq; imit tunt᷑ hoĩbus nõ ꝑpꝑpccã.ſiẽ patuit in iob.ergo non ſunt ſatiſtactoꝛiaꝰMõtra eaq̃ caſtigant pccãſut ſa tiſfactoꝛia.ſed ſiẽ diẽ augꝰ.pꝰ de ciui.dei.c.ʒo. Nñ deus me aduerſis rebꝰ exagitat aut merita exami⸗ nat.aut pccã caſtigat.q talia flagella ſunt ſatiſfacto ria? Iẽ illud eſtſatiſfactoꝛiũ qð ad patientiaʒ eru dit bonos ⁊ faẽ eos deñũ frequentare intpellatiõib? crebꝛis.ſʒ ſiẽ diẽ augꝰ.p de ciui.c.g. Hagellum dei erudit bonos Et Ber. de diligẽdo ðo c.ꝛ. Exoccaſiòe frequẽtium neceſſitatum crebꝛis neceſſe eſt inipellatiõibus deñ ad hoie frequenta⸗ ri.g tꝑalia flagella ſatiſfactoꝛia ſunt ꝓ ſuſtinẽtibus ea.¶fRñdeo ꝙ ſuſtinẽs flagella ſibi imiſſa ꝑ opatio nem iuſtam cuiuſmodi ſunt oĩa illa que deus infli⸗ git ſiue ꝑ actionẽ iniuſtã cuiuſmodi ſunt aliqua que deꝰ frequent᷑ a pccõꝛibꝰinfligi iuſte ꝑmittit nõ ſatii facit ea ſuſtinẽdo ſub rõne qua patiẽs tm̃.qꝛ ſiẽ vo luntas ſuſtinẽtis nullo mð compat᷑ ad ea vt actiuũ pᷣncipiũ.oʒ aũt ꝙ meriti ſit actiuũ pᷣncipiũ volũtas illius ꝗ meret᷑. Inquãtũ tii volũtas ſuſtinẽtis ea pa tient ſuſtinet intentioſẽſẽmiſſiõis pene ſibi debi⸗ te pꝛo ſiis pcis ſint ſuſtinẽti fatiffactionis mã. ſ; foꝛmalr iba ſatiſfactio in actu voluntatis conſiſtit flagella tamẽ que ipſemet deus immittit maioꝛe; efficaciam habent inclinãdi voluntatem ad bonũ q; illa que non immittit. ſed imitti permittit? Ad pmum dicendũ ꝙ illud verbum aug. intelligendũ eſt per comparationem ad infirmos pꝛopter impa tientie periculum.qꝛ ſicut dicit pꝛimo de ci.ca.bo. In eadem afflictione mali deteſtantur ⁊ blaſphe⸗ mant. boni autem pꝛecantur ⁊ laudant/ Ad fecũ⸗ dum dicẽdum ꝙ ſicut idem opus quod in inocẽte non fuiſſ ſatiſfactoꝛiũ ẽ ĩ penitẽte ſatiſfactoꝛiũ.ita

icẽ agellum põt eſſe innocenti materia maioꝛis meriti? in penitente materia remiſſiõis pene pec cati¶ Argumẽta ad ptẽ aliãꝓcedũt ꝑ cõparationẽ ad illos qflagella illaſuſtinent— M nf. nr vtrũ poſſit fieri jati ta)— nto qruur factio ꝑ illa q̃ fiũt in moꝛtalipccõ. Et v ꝙſic. qꝛ aiiqᷓ ſunr opaqᷓ nõ ſunt ſatiſfactoꝛia niſi in vtute meriti xp̃i.ſʒillañ ſunt opa fcã in charitate aꝛſi filiꝰdei nunqᷓ; fuiſſʒ i⸗ carnatꝰ nec incarnãdus.tñ opa fcã in charitate eſ⸗ ſent fatiſfactoꝛiappccõ ꝑſone.ꝗᷓ opa fcã er charita⸗ tem ſunt illaq̃ ſunt ſatiſtactoꝛia.nõ niſii meritivir tute xp̃i.¶ Itẽ totũ vnñ opꝰeſt meritoꝛiũ i vtute bo ne itẽtiõis ꝑ quã fuit ichoatũ.ð ſiliter ſihõĩichoetſa tiffactionẽ ĩ charitate ⁊ peccet moꝛtalr aij cõplem̃⸗ tum ĩ vᷣtute pncipij totũ reſiduũ erit ſatiſfacroꝛius · Itẽ deꝰ pnioꝛ eſt ad miſerãdũ q; ad ↄdẽnãdũ. nullũ maiũ deꝰrelingt ĩpunitũ.ꝗ nec aliqð bonũ ir⸗ remuneratũ. Sʒ opafcã in pccõ moꝛtali nõ ſũtme ritoꝛia vite eterne.ꝗᷓne ſint irremunerata oʒ ꝙ ſint ſatiffactoꝛiaꝓpena debita culpe? Wõtra aplus p coꝝ.Iʒv. Si diſtribuero in cibos paupeꝝ oœẽs facul tates meas.⁊ ſi tradidero coꝛpꝰmeñ ita vt ardeaʒ charitatẽ aũt nõ habuero nihil mihiꝓdeſt. Item vtus ſatiſfactiõis eſt opire pccõꝛũ multitudinem. SBʒkẽppꝛiũ charitati. Añ.j. pe.ꝓ Charitas opit multitudinẽ pecõꝝ.ꝗ nullů opus fem̃ eᷓ charitateʒ eſt ſatiſfactoꝛiũ Annñdeo ꝙ nõ põt fieri ſatiſfactio p opaã̃ fiunt in moꝛtali pccõ. deꝰ.n.cũ bonoꝝnfo⸗ ruʒ nõ egeat opa hoĩs nõ acceptat tãqᷓ; remunera⸗ tiõe digna nec tãq; ſariſfactoꝛia niſi acceptet opan tem. iñ ge. 4. dr. Pꝛius reſpexit dñs ad abel.⁊ pꝰſubiungit᷑.⁊ ad munera eiꝰ. Bʒ deꝰ nõ acceptat poĩem exñtẽ in pccõ moꝛtali.qꝛ in illo ſtatu eſt ini⸗ micus dei.gᷓ opa exñtis ĩ moꝛtali pccõ nõ ſũt ðᷣo ac cepta tãqᷓ; ſatiffactoꝛia.ſed ſine illa acceptatiõe ſa⸗ tiſfactoꝛia eſſe nõ pñt. Ad pm ĩoppmdð ꝙ opa fcã in charitate nõ ſunt ſatiſfactoꝛia niſi in vtutemeri tixp̃i inũeretua ondintiðepiuiattens olſu⸗ mus cparitatẽ ꝑquã remittunt᷑ pccãſine Vruteme. riti iius.⁊ ſi ñiꝰdei nunq; icarnatus necicarnan-
————
dus fuiſſet. aliã viã oꝛdiaſſʒ de pauã penitentes a
deo reciperẽt charitateʒ ꝑquã remittunt᷑ pecã. vt n.diẽ augꝰ.Iʒ. ð tri.c.Io. Ilio mõ deꝰ nos liberare potuiſſʒ qᷓ; ꝑmoꝛtẽ xpi ſi voluiſſʒꝰ Adꝛmdðjꝙ opꝰ ichoatũ ex vᷣona itẽtiõe meritoꝛiũ eſtĩ vᷣtute illiꝰniſi iterrũpat᷑ ꝑ actũ Zriũ.ita vt illud qð ſequit᷑ non ↄti nuet᷑ cũ intẽtiõe p' nec hm actũ nec ᷣm hitũ.ſcã aũt tali interruptiòe illud qð ſeq̃ret᷑ actũ Zriũ non eſſet meritoꝛiũ i vᷣtute ÿᷣme itẽtiõis.ſatiſfactio aũtĩchoa ta in charitate ꝑ pccm̃ moꝛtale iterrũpit᷑ ita ꝙ illa opaq̃ ſequunt᷑ nõ ↄtinuant᷑ cũpÿ radice mactũnʒ Fm hitũ nec mediate nec imediate! Ad ʒn.dð ꝙ deꝰnullũ hoiem relingt irremuneratum qn aliquo mõ remuneret. Añ q;uis oꝑa fcã ĩpccõ moꝛtali nõ remunerent᷑ qᷓtũ ad meritũ vite eternenec qᷓ;tum ad remiſſionẽ ſeu diminurionẽ pene debitepccõ ʒ iuſtitiã legis dinie tñ remunerãt᷑.vel quo ad tpalia bona.vel inqᷓ;tũ diſponũt ad iclinãdũ aures diuie miſericoꝛdie ad opantẽ. hec tñ remuneratio nõeſt ex devitoſʒ exlibalitate diuine miſericoꝛdie Mð aũt reliqui dicũt ꝙppt illa operans ſi moꝛiat᷑ ſine penitentia minoꝛẽ penã ſuſtinebitiniferno. nec ſic dʒ itelligi ꝙ ꝑp illa minuat᷑ pena g pecis pꝛioꝛibus
de vna pte pene
nã ſimui. ða ſili põtſ atiſfacere de pena debita Vni
benspenãp
Arti.
debebat᷑. ſed qꝛiteriꝰqð faciũt. illa bon cauẽt ſibi amalis q̃ſi facerẽt ãplius punirent᷑.
nr vtruʒ homo poſſit Exto queritur xiere de vno
I pccõ moꝛtali ſine alio. Et v ꝙ ſic. Nõ põt ſatirfacere de vno ꝓccõ veniali ſine alio.ð aſili de vnopccõ moꝛtali ſine alio! Itẽ hõ pdr ſatiſfacere ſine alia.qꝛ nõ explet totaʒ ſuã pe⸗
nnn ptiſfactiõe de penaalij pœcõ vbita.¶Itẽ e plibus de cauſis põt ſoluere de bitũꝓ vna cã ndſoluẽdo debitũꝓ alia. ʒaſili hõ de oplnb culpis b J o na cuva nõ ſoluẽdo penãꝓ alia? oRhe ⸗ ſnpaneoꝛitatibꝰ ilog inia deſtruit᷑ aua euʒ qpluribus irretitꝰfuit aſſerit᷑ vniꝰdelicti penitẽtia eiuſdẽ veniã dño ↄlequi ſine alterius crimisbniã. Itẽ de pe.di.y.c. vlti. ⁊recitãt mg in lia huius di.c·pe. faifam pniam eſſeↄtat cum ſpretis plib de vno folo pnia agit᷑. aurcum ſic agit᷑ de Vno vt nð diſcedat᷑ ab alio Rñdeo ꝙ pecm̃ eſtiniuriach tra deñ que inqᷓ;tũ eſt ʒ equalitatẽ amicitie intho⸗ minẽ ⁊ deñ eſt dei offenſiua.? in;tu eqͥlitatẽ iuſti tie q̃ reſpicit debitũ necitis eſi punitiòe digna.⁊lo
—
quoꝛhec de eqᷓlitate nõ que ſit eq̃litas ſimpli. qꝛta
lis nõ põt eſſe int hoiem? deñ.ſedð eqᷓlitate ꝑcð⸗
pationẽ ad hoĩs facultatẽm. qi gůt lex diuia pcipit amicitiã hois ad deũ.iõ nõ põt eſſe eqlitas iuſtitie hois ad deñ ſine eqlitate amicitie ⁊ qꝛ eq̃litas am citie hoĩs ad deñẽ ꝑ charitateʒqͥ ſine aliqua ptute neceſfaria ad falutẽ eẽ nõ põt. i cq̃litas amicitien põt eſſe ſine eq̃litate iuſtitie. nõ eſt dð vt dicũta⸗ dam ꝙ hõſatiſfacẽ poſſit ꝓ culpa inq;tuz ẽ õcqᷓlita tẽ amicitie hois ad deũ ſine ſatiſfactõe ꝓed inqᷓᷓtů ẽʒ eqlitatẽ iuſtitie hois ad d eñ. dicoß ꝙ ſatiſfacei ꝓculpa inq;tũẽ 5 Vtrãq; eqᷓlitatẽ dupir põt itelligi
aut.ſ.ð illa pre ſatiſfactiõis q̃ↄſiſtit in actu aie inte
rioꝛi aut ð illa que ↄſiſtit in actu aie exterioii· ino mõ nõ pdt hõ fatiſfacere ð vna culpa moꝛtali ſine alia.qꝛ qᷓ;uis culpe nõ ſint connexe· in radiꝝ ſatiſfa- ctionis eſt vna.ſ.charitas q̃ cũ nullo pocd moꝛtali ſtare põt.⁊ gꝛ obligatio ad penã eternã nõ ↄpatitur ſe in hoie ců diuĩa amicitia. iõp charitatẽ illa obi gatio cõmutat᷑ ĩobligationẽ ad tpalẽ penã. ꝑ actůß penitẽdi iterioꝛẽ ꝑqueʒ remitti᷑ culpa? obligar penã eternã diſpoſitiue:? charitatẽp quamre⸗ mittunt᷑ foꝛmalr ⁊ ↄplectiue no pol ſatiiieri ð vno pœcõ moꝛtali ſine alio· nec qtũ ad offenſam. neʒ qᷓ; tñ ad obligationẽ ad penã eternã.⁊ ſic itelligi ðbẽt ea q̃ mag ad hãc partẽ allegat in a⸗ Loquendo autem de alia parte ſatiffactionis que directe re⸗ ſpicit ſolutionẽ tempoꝛalis pene. inquantũ per ac⸗ tum penitendi interioꝛem.⁊ charitatem. cðmutã⸗ taeſtobligatio ad penam eternã põt latiſfieri de pe na debita vni pccõ ſine alia.·ſicut ſatiſfieri poteſið vna parte pene ſine alia. vtoſtendebat᷑ in arguen⸗ do.cuius ratio eſt qꝛ obligatio ad talẽ penaʒ ñ mul ſtat cum charitate.⁊ iõ remanẽte debito penepꝛo vnopccõ acceptari põt ſolutio penep alio. ſitñal⸗ ſit ꝓpoſitũ ſatiffaciẽdi poſtea dẽ alio quod pꝛopo⸗ ſitum ſi mutetur ita vt pꝛo alia non velit poſtea ſa
riffacere.remanet tñpꝛecedens ſolutio acceptatã.
Adßmuz in oppñ dð ꝙ nõ eſt ſimile qꝛ nulũmð
tale pec m̃põtſe compaticum charirate ai nulluʒ
tr hjccb ſhluipo npumten ſtin ſuhcdign vezdeibiu ldemein ßiuriacdv veretpechin niſericdu. qad liʒ ſüinſin bigcipul Isÿmiuhi ᷓilaniui inmſin prybdasſ uniſne pcci iegoſpi iuuegerin mulhnn Narsſuij nullomdac ſtineißſöeg kdutðlm ſiyuienn inu

pcem̃remitti põt niſiꝑ charitatem.⁊ ideo ſi vnuʒ
remitti ſine alio ſimul poſſʒ homo eſſe dei a⸗ ⁊inimicꝰ.veniale aũt ſiml ↄpatit᷑ ſe cũ cha⸗ ritate.⁊ iõ põt acceptari pnia de vno ſine pnia de alio Ad n ſolutũ eſtin qõne? Ad ʒmn dõ ꝙ iuſti tia hois ad hoieʒ attẽdit᷑ circa extioꝛes opationes. ſed iuſtitia hois ad deñ p̃ncipaliꝰattẽdit᷑ circa act? intioꝛeſ⁊ iõ põt fuare hõ hoĩ equalitatẽ fᷣm iuſtitiã legis humane ᷣm vnãptẽ qᷓ;uis nõ ßuet m aliã. qꝛ nð eſt vna radix cois rõne cuiꝰ ſolones oiuʒ ðbito⸗ rů hoi ſint ↄnexe ſiẽ eſt vna radix..charitas iqcõ⸗ nectunt᷑ ſatiſtactiões oium que deo debent᷑ Ar. ad partẽ aliã pcedũt de ſatiſfactiõe qᷓ;tũ ad remiſ⸗ ſionem culpe?⁊ pene eterne.
Eptimo anerit᷑ vtrũ deꝰpoſſit fmit⸗
P tere pccm̃ ſine gliq; ſatiſfa-
ctiõe. Et vñ̃ꝙ nõ. Inſel.iꝰ.li. Cur deus hõ
c.Iꝛ. Si pccm̃ nõ punit᷑ ioꝛdiatũ dimittit᷑.ſed deuſ nihil ioꝛdiatũ põt dimittere.ꝗᷓ deꝰnõ põt ſine ſatiſ⸗ factiõe pccm̃ remittereItẽ eodeʒli.c.xo.In deo qðlibʒ ꝑuũ.incõueniẽs ſequit impoſſibilitas.ſʒ po ſtea.Iꝛ.c.diẽ ꝙ nõ decz deũ pcem̃ impunitũ dimit tere.ꝗᷓ deñ hᷣ facere eſtipoſſibile Itẽ eodẽ li.c.xꝛ. Liberioꝛ eſt iniuſtitia ſi ſola miſericoꝛdia dimittit᷑ 5 iuſtitia qð valde incõueniẽs ṽ. ſed ſi deꝰdimit terer pcem̃ ſine oĩſatiſfactiõe dimitteretipᷣm ſola miſericoꝛdia.ꝗᷓ hoc facere incõueniẽs eſt.i õtra apis ad Ti.ʒ. õ ex oꝑibꝰiuſtitie q̃ fecimus nos. ſed ᷣm ſuã miſericoꝛdiã ſaluos nos fec. Item ac.q. h̃ ꝙ cũ paulus eſſet in actu ꝑſequendi xp̃ianos de us ip̃m iuſtificauit./ Itẽ maloꝛ eſt miſericoꝛdia ði q; illa quã hoipcipit. ſed deꝰp̃cipit hoĩ dimitter of fenſam ſibi fcãm.etiã ſi iniuriãs nõ ſaciſfaciat. er⸗ go vr ꝙ b deus facẽ poſſit ⁊ deveat.Rñdeo ꝙ de
remiſſione pcci ↄtingit log dupl.aut de lege cõi.
aut ex p̃uilegio ſpãli. Pꝛĩo mõ hm oẽs nunqᷓ; dimit rit actuale pccm̃ moꝛtale ſine aliqua ſatiſfatiõe.qꝛ ſemp adß requirit᷑ actus penitẽdi in quo pncipali⸗ oꝛ pars ſatiſfactiõis ↄſiſtit.; modo dicũt etiã mul⸗ ti ꝙ nullo mõ actuale pecm̃ moꝛtale põt a deo ſine ſatiſfactiõe remitti.qꝛ deꝰpccm̃ tale dimitter nõ pot ſine ifuſiõe gre.⁊ qꝛhõ moꝛtali peccãdo oculuʒ aie clauſit.iõ lumẽ gr̃e ad aĩam itrare nð põt niſi a⸗ piat᷑ ꝑactũ penitẽdi.ſic nęq; lumẽ ſolis põt intrare domũ niſi apiat feneſtra.⁊ꝓ hac opione ṽeẽ nia augiſup Jo.omla.yꝛ*ſup illð Jo. 14. Maioꝛa ho rũ faciet.cũ ex ipio fit iuſtus.ſalutẽ opat᷑ xpᷣs in illo ſed nõ ſine illo. Bed B alig arguũt ſic. Dẽm ef ſm̃ quẽ facẽ põt deꝰmediãte cã efficiẽte.⁊facere
põt ſine opatiõe illiꝰ.ſed pꝛepatio ad gram quãiſe
facit peccatoꝛ penitẽdo ẽ pᷣncipalr adeo mediante opatiõe penitentisq̃ eſt cã ⁊. quapp diẽ aug. Iʒ. de tri.c. io.ꝙ merita ña dona dei ſunt.ʒ illã p̃paratio neʒ põt deꝰfacere in pccõꝛe nõ mediãte aliq actiõe ip̃ipechꝛis. vñ ſine pᷣiudicio mihi ṽ ꝙ qᷓuis hoĩ
qᷓdiu eſti actu pcciĩ moꝛtalpccm̃ nõ poſſit remitti
ni hoi obdoꝛmiẽti in pccõ moꝛtali deꝰpoſſʒ ſi vel⸗ let hitũ charitatis ifũdere ⁊ ſic pcem̃ dimittere.qc ad. n. eĩ peccatoꝛe doꝛmiẽte bonũ eſt excepta ðᷣfoꝛ⸗ mitate peci q̃ nihil aliudẽ qᷓ; carẽtia boni debiti in volũtate. Vt in.⁊.li.oñſum ẽ.nullũ bom ꝓhibʒ aiaʒ ſuſcipe charitatẽ.⁊ qᷓ;uis malus voluntatis actus quo pecõꝛ puar ſe bono vᷣbito ꝓhibeat qᷓdiu durat aiam ſiſcipe hitũ charitatis.tñ carentia boni debi
tiꝓhibere nõpõt aiam ſuſcipere pñtiam boni debi ti oppoſiti fi ſit agẽs greſtituat.ſi neq; carentia lu minis in aere põt ꝓhibere aerẽ a ſuſceptiõe lumis cũ ſol irradiat. al. n. pueri no reciperẽt debitã iuſti⸗ tiã q̃ añ bap carent.⁊ ſi ſic deus doꝛmiẽti pccã di mitteret nullã iniuſtitiã faceret vt in ſoloe arguñ toꝝ patebit.vtꝝ ãt vnqᷓ; ꝑtalẽ mondeꝰalicui pec⸗ carũ moꝛtale actuale dimiſerit nobis icercũ eit. ſ qð nð eſtð k qð deus fecit. ſed ð hqð facere poſſet. Ar. ad pteʒ pmã pcedũt ð remiſſiòe m legẽ ceʒ ⁊ ſuppoſito ꝙ in pccòꝛe neci alio ꝓ eo ect punitum pccm̃.aligd aũt facer᷑ ex pᷣuilegio ſpãli.⁊ raro: uſta ꝛdini nõ derogat. qñq; tñ qð coiter fcĩ ðᷣrogaret. vñ ni qñq; rex vt oñdat ſuã plenitudinẽ potentie? benignituteʒ mie vt magis timeat᷑? diligat᷑. pcit aliqñ hoĩ ſcelerato nõ ðrogat iuſto regimi regni ſui imoↄfert qic;. qð ti ſepe iterarũ derogaret. qic; ẽt iuite ⁊ in caſu põt pcere filio ſcelerato cuiꝰ pr vo lũtarie moꝛteʒ ſuſtinuitꝓ vtilitate regni.ſilit dico ꝙſi deꝰad oñdendũ oĩpotẽtiã ſuã ⁊ ſũmã bonitatiſ fue mibicoꝛdiã aliqñ dimitteret alicui ſine ſatiſfa- ctiòe pccm̃.nullã iniuſtitiã faceret.qꝛ ſic dic anſel. ꝓ ſol.io.c.loquẽs ad deũ.cũ punis malos iuſtũ eſt. qꝛ illoꝝ meritis ↄuenit.cũ vo ꝑcis malis iuſtũẽ. no qꝛ illoꝝ meritis ſj; qꝛ bonitati tue ↄdecẽs eſt. Etj facis qð decʒ te fũme bon.ſic itaq; ſine repugnan tia iuſte punis⁊ iuſte ꝑcis.nec ſic faciedo relique- ret pccm̃ totalr ipunitũ. qꝛ xpᷣs ji tĩꝓnfopccõoꝛi⸗ ginali ſʒ ẽtp pccis hoiuzʒ actualibꝰ⁊ pteritis ⁊ ſeq̃n tibꝰmoꝛtẽ ſuſtinuitꝰ Ad pnad ptem aliã dð ꝙœ ꝓce dit ð cã ſalutis nfe q̃ fuit incarnatio filij dei.⁊ eius moꝛs qͥ ſub merito nr̃o cadẽ nõ poterunt.⁊ ꝑꝑ ab augꝰ.iʒ.ð tri.c. I9.dr̃ Bũma graAd ꝛn dð ꝙ deꝰ
paulo imiſit graʒ gratis datã ꝑ quã a mala volũta⸗
te ceſſauit.⁊ ita ꝑfecte penituit ꝙ qᷓi ſtatiẽ ſecuta re milſio pccõꝝx. Kel põt dici ꝙ illa remiſſio nõ fuit 5ʒ legẽ cõeʒ.ſʒ ex p̃uilegioſpãli. Adʒndð ꝙ ſiẽ diẽ an ſel.j. li. Cur deꝰhð.c.Iꝛ.in h̊ ꝙ deꝰ nobis p̃cið pec⸗ cãtibꝰĩ nos dimittere offenſaʒ ẽt ſi nobis nõ ſatiſ⸗
faciãt.⁊ tñ ip̃e pccm̃ ſine aliqᷓ ſatiſfactiõe nõ dimit
tit ð lege cõi nulla eſt repugnãtia.qꝛ deꝰ h nobis ßᷣ⸗ cip vt nõpᷣſumamꝰað ſolius dei eſt. ad nullũ.n.p⸗ tinet vidcãʒ facere niſi ad illũ g dñs eſt oiuʒ nã cðj terrene ptãtes brecte faciũt ipe faẽ a quo ad h ip̃ʒ ſunt oꝛdinate. Ctquo rit vtrũ ſufficient enumerent᷑ 0)— ptes ſatiſfactiõis.ſ.oꝛo ieium. 7elia. Rideo g ſic.⁊ btã ex pte bonoꝝꝑ qᷓ ſatiſfacienneſt. ⁊ ex pte cãꝝ pcciq̃ ꝑ fatiſfactionẽ ꝓut nůc eſt poſſibile ſunt excidẽde.q; expte illoxꝝʒ quos pccm̃ cõmittit᷑.de bonis.n. ñis debemꝰſa⸗ tiſfaccre.? ᷣm phm̃.j.ethi.ca.io. Tria habemus bona ſcilicet bona foꝛtune que vocat bona exteri us? bon coꝛpoꝛis.⁊ bona aie. de bonis exterioꝛi- bus ſatifacimꝰp etiam ſub qua ↄpᷣhẽdit᷑ totum qð
expẽdit in ꝓximoꝝ vtilitatẽ.ð bonis coꝛꝑis ſatijfa
cimꝰꝑ ieiumnſub quo ↄp̃hendit gcꝑqd ptinet ad coꝛ- poꝛis afflictionẽ.ð bonis aie ſatiffacimus ꝑoĩonẽ ſubq̃ ↄpᷣhendit gcgd deo exhibet ꝑlatrie vtutem. Tresẽt m Jo.in.j. canonica ſua.c.⁊ſunt pccõꝛuʒ cauſe ↄcupiſcẽtia carnis q̃put poſſibile eſtercidit pleiuniũ.? cõcupiſcẽtia occuloꝝ 5 quam oꝛdinat᷑
etia.⁊ ſuperbia vite ʒ quam oꝛdinat oĩo. vt etiam habitů eſt li.⁊ↄtingit hoieʒ peccare ʒſe eipm. 5qð

oꝛdinat᷑ ieiun.⁊ in pximũ. qð oꝛdiat᷑ etia.⁊ĩ deñũ.
ðqð oꝛdiat᷑ oioq̃ ꝑappꝛopꝛiationẽ dcãſunt. he ſa⸗ tiſfactiõis ptes ponunt᷑ ð pnia di.ß.j.j.
Articulus ſecundus.
q̃rit deꝛ ÿnci⸗ Onſequenter ã Ercheat q̃runk.gM vtꝝ dare eliam ſit actꝰ vtutis/ ſhcðo vtx cadat ſub p̃cepto. E ertio vtrũ magis ſt ſatiſfactoꝛia int ptes fatiffactiõis.uarto vtxelie coꝛpales pᷣfe⸗ rende ſint fpñalibꝰetisA Quito vtx ð quolibet bo no ſir ełia facienda./ Hexto vtx licituʒ ſit cuilibʒ eliam facere.¶ BSepttmo vtxꝝ aligs poſſit facẽ eliã ſibi ipi.¶ Octauo vtx elia dãda ſit malis. Rimo oñdo ꝙ dare elã nõ ſit actvir O futis. dare eliã eſt actꝰmiĩe.ſed mĩa nõ eſt vᷣtꝰqꝛ ᷣm phm̃.⁊.ethi..c. nulla paſſio eſt vᷣtꝰ.⁊ ſiã diẽ dam̃.li.⁊.c.ꝛ. miaẽ ſpẽs tri ſtitie.triſtitia vo paſſio eſt. dare seiã nõ eſt act?v⸗ tutis./ſjtẽ circa exterioꝛa bona ð qbꝰit etia nõ ſůũt
niſi tres vtutes.ſ.libalitas. magnific??⁊ iuſtitig. vt
colligi põt ex vᷣbis phi.⁊.ethi.c. y. Sʒ dat eliãnon eſt actꝰlibalitatis.qꝛ libal nõ attẽdit idigẽtiã eiꝰcui dat.nec magniſicentie. qꝛ ʒ phi.ꝓ. ethi.c.;. Wa gnificentia ñ eſt niſi circamagnos ſumptus miſeri coꝛdia autem circa magnos? paruos nec iuſtitie qꝛ ſiẽ diẽ aug.I9.ð ci.c.⁊x.iuſtitia vᷣtꝰeſt q̃ ſua cuiq; diſtribuit.ſʒ mĩa dat illð qð eſt dãtis ppꝛiũñ illius cui dat᷑.&ᷓ dare eliã nulliꝰvtutis eſt actꝰ.ſſItẽ act?v tutis ſemp eſt rectꝰ. ſʒ datio chie põt eſſe ñ recta vt cũ fit ex vana glia.ᷓñ eſt actꝰ vtutis.¶õtra vt ſu piꝰ hitů eſt. xnia eſt vtꝰ⁊ ſariſfactio actꝰpnĩe.⁊ datõ etie ſpẽs ſatiffactiõis. er qbꝰſegt᷑ ꝙſit actꝰ vtutis. tẽ mia priat inidie.qꝛ ſiẽ diẽ dam̃.liꝰ.ꝛ. c.ꝛ. iui dia eit triſtitiai alienis boniſ.mia eſt triſtitia ĩ alie nis malis.cñ ʒ iuidia ſit vitiũ ⁊ pᷣriũ vitij ſit vtus. mĩa.eſt vtꝰ.ſʒ dare eliã eſt actꝰmie. ð eſt actꝰ vᷣtutiſ nRñcdeo ꝙ dare elã ſub circũſtãtijs vᷣbitis actꝰeſt vtutis vel vtp̃ncipij.ſ.cũ elicit a vtute.vel vt ter mi.ſ.cũ dat᷑ a ñ hñte hitũ vᷣtutis diſponente ſe.iñꝑ ßBad vᷣtutẽ dare. n.eliã ſub circũſtãtijs vbitis ſẽpẽ actꝰrectꝰ.actꝰaũt volũtariꝰrectꝰ.velelici᷑ꝝ vtutẽ vel diſponit ad vtutẽ. Ad pm in opp dð ꝙ mia põt accipip paſſiõe.⁊ ſie nõẽ virtꝰ. velꝑp hĩtu volñ taris quo abilitat᷑ ad ſ ubueniẽdũ pp deñ mibie idi ktis. ⁊ſic eſt vtꝰ· pemð ponit a dam̃. ſpẽs triſtitie. Ad mdð ꝙ dare eliã actꝰeſt libalitatis. qꝛ qᷓ;uis nõ ois libalitas artẽdat idigẽtiã illiꝰcui dat᷑.ñvna ſpẽs eiꝰhattẽdit.? illaẽ miã cuiꝰactꝰeſt eliã dat̃.⁊ ſic cũ libalitas ſit aliquo mõps potẽtial iuſtirie. da re etiã magis v ptinẽ adiuſtitiã qᷓ; ad aliquãalia qttuoꝛ cardialiũ vᷣtutũ.¶ Adʒmdð ꝙ dare eliã non eſt actꝰvtutis niſi cũ eſt ðᷣbito mõ circũſtãtiatꝰ?⁊ ſic nunqᷓ; niſi rectus. v vtx dare eliã ca 8. cundoq vert dat ſub pᷣcepto. Et vfꝙ nõ.licitũ ẽ vnicuiq; retier qð ſuũẽ Fhõ fat eliã ð ſuo.ã hoĩ nõ da elã licitũẽ.qð nõ eſ
ſet veꝝ ſi da eliã caderet ſub pᷣcepto.¶Itẽ ſi eẽtpᷣ
ceptũ reducerei ad vnũ ð decẽ pᷣceptis.nõ ad p̃ce⸗ pnnegatiuũ. qꝛ dar eliã aligd affirmatiuns eſi.nec
ad p̃ceptũ ad aliqð pᷣceptũ affir⸗
matiuũßme tabule. qꝛillaptinẽt ad vrutẽlatrie. vt
ilis.z. di.37. oñſuz ẽ. nec ad pᷣceptũ affirmatiuũ.e. tabule aꝛñ eſt niſi Vnñ.ſ.ðᷣ honoꝛatiòe paretũ.ð da
re eñã ñ cadit ſub pᷣcepto.tẽ ſi eſſet ſub pᷣcepto tũc
quotiẽſcũq; hñs hõ vltra id qð ſibincciuʒ eſt. ñda ret illud idigẽti petẽti moꝛtalr peccaret qð falſũẽ. ¶õtra illð cadit fub pᷣcepto ſine quo charitas eſſe nõpõt. ſᷓ ſiẽ diẽ Jo.i.j. cano.ſua.c.ʒ· ꝗ hůerit ſubãʒ pumũdi ⁊ viderit ffeʒ ſuũ nccitẽ hre. ⁊ clautit vi ſcera ſua ab eo qũo charitaſ ðimanʒi eo. q.d.ñ ma net.z dat eliãcaditſð pcepto. ¶ ẽ hm phi. Iethi. c.⁊iex dat pᷣcepta de actibꝰoiuʒ vtutũ.ſʒ vtip̃cecẽ
ti qõe hitũ ẽ da eliã eſt actꝰvᷣtutis.qẽ ſub p̃cepto.
ſRñꝙ dat eliã eſt ſub pᷣcepto legis nãe.⁊ legis di
nuie.? legis poſitiue.lex.n. nãlis pᷣciß pximñ ve dili
ger nõ timõ affectu. ſʒ ẽt effeũ. qñ eit verꝰaffect? niſi ſeqᷓt effectꝰſi poſſi.eſt qð idigẽtie fris ñſubueit nõ veracit ip̃ʒ diligit. qð Volẽs inuẽ btũs Jo. diẽ in jcano.ſua.c.ʒ. filioli ñ diligaꝰvbo neq; lisu tĩ. ß ope⁊ veritate. Lexẽt dinia p̃cipit. ꝛ vt h̃ ma the.. xp̃s ipꝛopabit repꝛobis maxime ðfcsmie opuʒ. In iu canõico pᷣcipit᷑. vñ decre. di.gb. fiem ntm diẽ ð quodã epᷣo largã manñ hẽat. nccitepã tiẽtibꝰoccurrat alienã inopiã ſuã credat. ſih nõ hʒ.ep̃i vacuũ nom̃ tenʒ.⁊.ſ.e.di. Nõ ſitis.· paſce. ſie dr᷑ quoſi paſcẽdo hoieſ buar poteris ſi ñ paueril occidiſti.⁊.7 q.I. Dis dr̃ꝙ g negãt miaʒ faciendã fugiẽtibꝰ⁊ necitẽ patiẽtibꝰip̃; xpᷣm negãt q eſt miĩa. ſʒ ců ſit pceptũ affirmatiuũ qᷓ;uis obliget femp.ũtñ ꝓſemp ſploco? tpe.ↄſiderãda. n.ẽ factas hñtis ⁊mßia idigẽtis.ſi.n. hõ hẽat aliad qðñ ſit neciuʒſu ſtẽtatiõi ſue nãe nec illoꝝ qbꝰtenet᷑ ꝓuidẽ ſi ſt vxoꝛ filij ui ⁊ ancille. ⁊ ſit tã nõbilnccitas ſeu idigen ex pte illiꝰcui dãdũ eſt ꝙ imineãt ꝓpbabi? ſig extreme nccitis. tůc hñs tenet᷑ er pᷣcepto ſbuenit idigenti.i
ẽt põ hẽat aligd fupfluñ j tiñ ſuſtẽtationi.nãe. ſʒẽt
ðᷣcentie ſui ſtatꝰtenet᷑ ð illo eliã facẽ idigẽtibꝰẽt ñiñ
iuenirent᷑ tales q̃ eẽnt ↄſtitutii nccite pᷣdcã.⁊ ſi pleſ
occurrãt idigẽtes qbꝰcibꝰſubuenit᷑ñp oſſit tenet᷑ ce teris pibꝰmagis idigẽtiſuenie Ad pnĩopprdo ꝙ ſupfiuũ ſuſtẽtatiõi tue nãe.⁊ſi ſit tuũ ꝓpꝛiũ qᷓ;tuʒ ad diſpẽſarõeʒ ſeu auctoꝛitateʒ admiſtrãdi. qᷓtůtñ ad vfů illoꝝ eit ĩ qbꝰvides ſigna ꝓbabilia iminẽne ceſſitatis extreme niſiſtueniat᷑ eiſdẽ.a ſili aliqꝰmd dico ð ſupfino pcẽtie tui ſtatꝰreſpcũ idigentiũ citrà pᷣdcãʒ necitẽ. Añʒ illos qð ſupfiuomðis pᷣdcis idi gẽtibſbuenir nolũt dr ðcre · di. ꝓZ. Piẽ eſ urienm pãisẽ quẽ tu ðtines. nudoꝝ veſtitũẽ qð tu reclu dis miſeroꝝ redẽptòẽ ⁊ abſolutio pecũig quã tuin tra ðᷣfodis.⁊ iBappet ꝙ eliã dar eo mõqꝰcaditſub pᷣcepto mltũpticipat ð rõe actꝰiuſtitie. Añ ⁊ gio.ſi
ilð math.· Cũ fa eliã. dr eliaẽ ꝑs iuſtitie.? qᷓ;uis hpᷣcepti trãſ greſſoꝛes ñ ſẽp puniãt᷑ lege hñana. pu
niunt᷑ tñ lege diuia.bʒ. n.ſniaʒ aug. Iꝰ.li.ð li. ar. lon ge añmer mia ipunitaiſtẽrelianũt᷑ lege hãand⸗ q̃ti inſte vidicãt᷑ lege diuia. Ad n dðꝙ h pcep reducit᷑ ad pᷣceptũ ð hõꝛatiõe parẽtũ ſp qꝰcõp̃hen⸗ dunt pcepta affirmatinað opibꝰpietarisꝰ fh. 3 dð ꝙ ñ dãs eliãi caſibꝰſũdcis moꝛralit᷑ peccat. al gĩt dare eliam eſt ↄſiliũ nõ pꝛecep. 1 1 vtxꝝ dare eliã ſit m rio quer gis ſatiſfactoꝛiuz int
phi.c.ʒ. loquens ð obſegis q̃ inpediunt᷑ pp deum
ptes ſatiſſactõis. Et vr ꝙñ. auic· Io. etã
nonll. viiemi inl unuintv g gwin olye q beim güs wlne nu niitonid ſijut abonit hdiii zůtſcjdeo bonuſina qumui dinmwan vnmnt joctielen ntills eſenſ wunnſen ihiit qu ünosin ſutimieeni. dignioꝛichd weclüßo ſinrengt nocalenc uinn roen

uiuthm tbihanin
u Su nhriiiin nnp nnn Anr Sin wiſlij mitin
w* „ „ *
n
xv.
diẽgerhis oivns obſequijs ilud eſt acceptabili⸗
ꝑas agẽs parat. q̃ſi ſit loquẽs in deo ⁊tẽdẽs inip̃ʒ
xad ipm factꝰqᷓi pñs ei.⁊ hecẽ oro.Itẽ cũꝑ ſatiſfa-
ctionẽ ſint cãe pccõꝛũ excidende.illud magis eſt ſa tiſfactoꝛiũ qð eſtõ peioꝛẽ radicẽ peci.ſʒ illa eſtſuꝑ⸗ bia vite 5 quã ẽ directe oĩo.jj œĩoẽ magis ſatifacto riaiter ſatiſfactiõis krese tẽ ſatiſfactio faciẽda ẽ popapenalia.ſʒ ieiu nmagis eſt penale q; donatio elie.ʒ magis eſt ſatiſfactoꝛiũ qᷓ; eiia. Mõtra illud magis eſt ſariſfactoꝛiũ cui maxie appꝛopat ſcripru ra pᷣriari pccis.ſʒ elia eſt huiuſmõi vñ eccli.ʒ ignẽ ardẽtẽ extiguit aqᷓ. ⁊ elia reſiſtit pccis.ꝗ elia eſtma⸗ xime ſariſfactoꝛia. Itẽ poſtq; thobi.Iꝛ.dcm̃ ẽ.bo naẽ oĩo cũ ieiu ⁊ elia.ð elia ſpã itſubiũgit᷑.qm̃ etia
amotte liberat.⁊ ip̃aẽq̃ purgat pccã ⁊ facit iuenir
vitã eternã. ß vł ꝙ ſit magis ſatiffactoꝛia elia qᷓ; ie innvel oĩo Ad iſtã qõnẽ dicũt qdã ꝙ in fatiſfactõ netriaſunt.ſ.vitatio culpe ad quã niaxie valʒ oĩo. ſolo pene ad quã maxie valʒ ieiun.augf̃tũ gre ad qð maxie valz elia. Et qꝛ augmẽtũ gre nobiiiꝰẽqᷓ; vitatio culpe.qꝛ nõ vitat malũ niſi pp bonũ.⁊ qð⸗ libet iſtoꝝ meliꝰẽ qᷓ; ſoto pene.iõ ĩter ꝑtes ſatiſfa⸗ ctiõis vtilioꝛẽ elia.⁊ oĩo tilioꝛ q; ieiu.quã ↄclu ſionẽ ↄcedo.¶ Alit᷑ tñ poſſuʒ eã declare.elia.n. vᷣbi ta itẽtione fcã̃ aliquomõ vtutẽ ↄrinet oĩonis ⁊ ieiu nij. qꝛ elia eñ cui dat᷑ obligat ad oꝛãdũ ⁊ ieiunãdũ ⁊ gia bona faciẽdũ ſi adeſtfacultasꝓ dãte.elia ẽt in qᷓ;tñ dat᷑ pp deñ eſtq̃i q̃dã oblatio deo fcã. oblatio añt fcã deo aliquã vihʒ oĩonis. inqᷓ;tũẽtexterioꝛa bona ſunt ad ſuſtẽtarionẽ coꝛpis. ſubtractio eoxpꝑ etiam aliquo mõ vtutẽ ↄtinet ieiunij. oĩo ſilr vᷣtute aliquo mo ↄtinet ieium.qꝛ in oꝛone aia regimi coꝛ⸗ pis minꝰintẽdit.⁊ ex ↄñti coꝛpꝰ vᷣbilitat.ſiẽ 5 vtuo ſioꝛ eſt aia itellectiua qᷓ; ſenſitiug.qꝛ ↄtinet ipᷣiꝰ vir tutẽ? plus.⁊ ſenſitiua q; negatiꝰ.qꝛ ↄtinet ciꝰ vtu⸗ teʒ ⁊ ampliꝰ.ſic magisẽ ſariſfactoꝛia elia qᷓ; oĩo. ⁊ oĩo qᷓ; ieiun.qᷓ;uis ciiañ tiñ excedat oĩonẽ ⁊ ieiun ieẽ moꝛis qᷓ;tũ aia itellectiua exceditſenſitiuã ⁊ ue geratiuãĩ eẽ nãe. ¶ Ad pmin oppndð ꝙ oĩo hm eſſẽ tiã dignioꝛẽ qᷓ; dõatio elie.ſʒ tñ qᷓ;tũ ad vſũ vtiliꝰẽ dare eliã q; oꝛg̃.⁊ ſic dʒ itelligi vũ auic. qꝛ ri oĩo ⁊ ieiuretrahũt a pccò nõ tĩ ꝑmoduʒ meriti.ſʒẽt ꝑmodũ ↄſuetudis prie.iõð illo ðᷣmonio qð erat de pntatũ ad iclinandũ hoies ad malã ↄſuetudinẽ. dr̃ math.I2.ꝙ eijci nõ põt niſi ꝑoãonẽ ⁊ ieiuniũ.¶d dð ꝙ 5 ſupbiã Vite ẽẽt elia.qꝛ vtſupiꝰhitũẽ ↄti⸗ net aliquã oĩois vᷣtutẽ.¶ Ad ʒmdð ꝙĩ fatiſfactione
plus attẽdẽdaẽ bonitas qᷓ; penalitas.etia aũt me⸗
ſioꝛẽ ieiuqᷓ;uis ieinnſit penaliꝰſimptr. qð iõ dico ꝙ aligbpenaliꝰeſt eliam dare q; ieiunare. arto querit᷑ vtrů elie coꝛpales pᷣfe⸗ rende ſint ſpũalibꝰeſis. Et v 9 ſic. math.⁊5. Epᷣs pᷣdicit omiſſiões oꝑum mie qͥ ipꝛopabunt᷑ repꝛobis ĩ iudicio.nõ fit metõ ni ſi ð omiſſiõibꝰeliaꝝ coꝛpaliũ. qð ñ fierer niſi coꝛpa- les eẽnt ſpñalibꝰpferẽde /tẽ coꝛpalelia pᷣferẽda koĩoni. ᷓð oĩone põt fieri eſta.g n. oꝛatꝓalio ſibi miaʒ ipẽdit. cũ Soĩo ſit res ſpñal elia coꝛpalp̃feren daẽ ſpũali.Montra ſpůs p̃lert coꝛpi.ã aſili ⁊ elia wñalis pᷣferẽda ẽ coꝛpali/ tẽ ðcre· di. 4⸗ Due elia coꝛdis multomaioꝛẽ qᷓ; etia coꝛpis /nRñꝙſt eliepure coꝛpales.vt cuʒ dat᷑ vel fit aligd coꝛꝑale ad ſubuctionẽ coꝛpalis idigẽtie primi q̃ſũtſ epteʒ. viſitare iirm. pota ſcietẽ. eibat eſuriẽtẽ reime
re icarceratũ. veſtire nudiꝭ recipe hoſpitẽ.ſepelire moꝛtuũ.q̃ B vſu ↄtinct᷑. Aiſito poto cibo redimo tego colligo cõdo.qͥdã ſũt pure ſpũales.ſ.cũ dat᷑ vf cũfit aligd ſpñale ad ſubuenn ſpũali idigẽtie. ꝓxi. ⁊ ſic hm augꝰ.euchi.ꝓo.c.ꝗ dimittit ex coꝛde ilia quo offenſus ẽ vl oꝛat vt ei dimittat᷑ eliã fac. Alie ſunt coꝛpales ròe dati vlfci.⁊ ſpũales rõne idigen tie. ad quã ſubleuãdã datũ vel fem̃ oꝛdiat᷑ vt cũ ali as vᷣbo iſtruit ignoꝛãtẽ. vł vbere caſtigat peccãteʒ vłpaliqð donu vel aligd aliud ſenſibile ↄſolat᷑ tri ſtẽ. Añ m aug. vbip̃us. Elia ẽ facẽ triſti ↄſolatio⸗ nẽ.oñdere errãti viã. dare ðliberãti ↄſiliũ.⁊ vberc emẽdare vel coercẽ peccãtẽ Alie ſut ſpũales rõe dati vel fci.⁊ coꝛpales ròne idigẽtie.ad cuiꝰubuẽ⸗ tionẽ oꝛdinat᷑ datũ vłfcm̃. vt cũaligs deñ oꝛat vt coꝛpali idigẽtie ꝓxi ſubueniat.⁊ oẽs ite etie qͥ ñ ſůt
purecoꝛpales reducunt᷑ ad.b.ſ.ad docẽ ignoꝛãtem
qð põt eẽ reſpcũ agibiliũ. vłl reſpcũ ſi peculabiliũ. ⁊ tat elia ẽ doctria.⁊ caſtigare ðliquentẽ.⁊ ↄſolari tri ſteʒ.⁊ remittẽ ðᷣlinquentibꝰin hoiem.⁊ ſuppoꝛtare alioꝝ ifirmitates.⁊p alije oꝛare.q̃ ↄtinent᷑. in hoc vſu. Lõſule caſtiga ſolar remitte fer oꝛa.elie ſpũa les. p⁊ ꝛmõ deẽ pferẽde ſunt ceteris ꝑibꝰcoꝛpali⸗ bꝰelis.qꝛ cũſatiſfucẽ ſit cãs pccõꝝ excidere ⁊ eoꝛñ ſuggeſtiõibꝰaditũ nõ idulger᷑.⁊ hec maxie pñt fieri ꝑ graʒ dei quã efficaciꝰmerent᷑ ſpũales elie qᷓ; coꝛ⸗ pales.qꝛ idigẽtie aie q̃ maioꝛẽq; idigentia coꝛpis ſubucniũt.magis ſũt cetis pibꝰſatiſfactoꝛie.qð iõ dico.qꝛ hõ ita exili poſſet oꝛare vel docẽ ad ſubue niẽdũ idigentie ſpũali ꝓxi.⁊ ita efficacit᷑ laboꝛa ad ſubueniẽdũ idigẽtie coꝛꝑali.vel idigẽtia ſpũateſſe põt tã ꝑua.coꝛparaũt tã magꝙ elia coꝛpat p̃ferret᷑ ſpñali.elie ãt ſpũales.ʒmõ deẽ nõ vident᷑ mihicõ palibꝰpᷣferẽde.qꝛ qᷓ;ʒuis oĩo ſit gd nobiliꝰq; cibꝰvel potꝰ.ti nõ ita oꝛdinat ad ſubueniẽdũ idigentie coꝛ pali. Ad pᷣferẽdũ ãt eliã vnã alij nõ tm̃ reſpiciẽdũ? ad idigẽtiã cui dʒ ſubueniri.⁊ ad fem̃ qð gd dʒ oꝛ diari.ſʒ ẽt ad ↄueniẽtiã. vniꝰad aliud.cjtꝝ aiteʒ etie ſpůales pꝰmõ deẽ pᷣferẽde ſint elis ſpũalibꝰ.⁊ mõ deis.videri põt ꝑ illud qð fupiꝰhitũ eſt. li.ʒc. ð ↄpatiðe vite ↄtẽplatiue ad actiuãt Ad pmin oppn dð ꝙ ibixp̃s fecit m̃tionẽ ſpãtr ð elis coꝛꝑalibꝰnon vt oñderet eas ſpũalibꝰpᷣferẽdas.ſʒ ne aliqs extia- re poſſʒ eas nõ eẽ neceſſurias adſaiutẽ.qfãdꝛnd; ꝙ añ elia iter ꝑtes ſatiſfactiõis pᷣfert᷑ oꝛoi nõ diſtin guit elia ab illa qͥ fieripõr ð oĩoe.⁊ ego ↄcedo ꝙ oĩo iq;tũ hõp eã ſubuenit idigẽtie aieſue⁊pxi magis ẽ ſatiſfactoꝛiq q; iq;tũ ꝑ eã vacat ↄtẽplatõis duſcedi qꝛ⁊ſi ⁊ mõſit dignioꝛ ieſſentia. petñ mõrõne vſus magisẽ mitoꝛia.neq; videat tibi diſtictio friuola qꝛ ſiteʒ diſtictioneʒ fucit aug. xjꝰ.ðᷣci.c. Iõ.vbirõe Vſus panẽ pᷣfert muri:⁊ nũmos pulicibiſq;uis ròe dignitatis en ſ FN qrit᷑ vtrum ð quolibʒ bono ſit B unto eſia facienda.inRñdeo bono⸗ rütria ſunt gnã. vtſ upius dem̃ eſt.ſ.aie.coꝛ poꝛis.⁊ bona exterioꝛa.de bonis aie põt fieri elĩa. vt cũ aliqs oꝛat. ꝓalio velpeccãti iſe parcit ex coꝛ- de. qð eſt maxiaelia. Añaugꝰ euchi. 4.c. Ea efia nihil eſt maius qᷓ ex coꝛde dimittimus qð in nos quiſq; peccauit. de bonis coꝛpoꝛis vt etiã cum ali quis ßuit infirmis. de exterioꝛibꝰãt bonis diſtiguẽ dũ eſt. ꝛ aut ſunt male acgſita.antbene. Si male. aut licitũ eſt ei gacgiuit ea retinere.aut nð. Siſic

——
—
———
1 1 6 33 1 1 11 1 1 1 zi 1 1 1 1 3 1 1 3 4 1 16 1 1 5 3 3 6 6 1 . 1 i 1 1 1 1 3¹ 1 1 33 * 4 1 3 16 1 1 1
—
de ilis põt fieri elia. vnð meretrix de pecunig 35 ꝑmeretriciũ acgſiuit põt eliaʒ fack.illud.n. qð ſic
acgrit licite retinere põt.qᷓ;uis.n. in eoꝙmeretri⸗
cat᷑ turpit᷑ agat⁊ ʒ legem dei.quaꝑp illud qð acci⸗ pit turpe lucx vocat.· ti in accipiẽdopecuniãp ꝙ dãnificata eſt ð legẽ dei.non facit. vñ. I4ꝰ d.y. Qui hẽtis.ð. Sed ß de pocð aliq̃ nõnunq; acgrunt᷑ q̃ pauperibꝰinſte erogant᷑. de acqſito tñ ꝑ meretri⸗ liñ nd fit ſacrificiũ vei oblatõ ad altare ꝑpſcãdal. ⁊reuerẽtiã ſacoꝝ.vñ deutronomn 24. Mõoffe⸗ res mercedẽ poſtribuli in domo dñi dei tui. Si ãt nõ eſtlicitũ ea retinere. aut illisà qbꝰaccepta ſunt ↄuenit ius repetẽdi q̃lia ſunt bona acgſita p ſurã. velfurtũ velrapinã. ⁊ de talibꝰnõ dʒ fieri elia.ſed reſtiturio.ei ð iureiurãdo. Eate. dñꝙ onus nonre mittit᷑. ſed auget᷑. cũ cuich in ꝓuide ſoluitur.qð alij
ex debito eſt pᷣſtãdũ. ſic ẽt iteilige qð dr̃p.q.j. Mõ
eſt. nõ eſt putãda eliaſi paupibꝰerogat᷑ Vel diſpen⸗ ſet᷑. qs er illicitis rebꝰacgrit᷑.⁊I 4*q. 7*. Wolite. qð ſumptũ eſt ab aug. in li. de vᷣbis diñi.ᷣmone. ʒð. añ meni. Molite veile elias fack de fenoꝛe ⁊ vſuriſ ⁊.j. c. Joꝛte phibet᷑ erß̃ſſe fierið rapina.vñ ibideʒ d Si totũ tribuat qð abſtulerat adcit potiꝰpcem̃ q; minuat. Aut nõ ↄpetit ius repetẽdi q̃le eſt bo⸗ nñ acgſitũ ꝑ ſlmoniã. qð bonille q acgſiuit retiner nõ põt. eĩ ðᷣſymo. Deaũt. qꝛ S legẽ accepit.necil leq dedit põt reperere. qꝛð iuſtitiã dedit. St talis pecunia erogãda eſt in eiis.⁊ ſic dat᷑ ſoli p̃lato. ita ꝙ ſi cõitas nõẽ in culpa dʒ dare ecclie in cuiꝰigno⸗
miniã data fuit. vt h̃.c. pᷣdcõ in tex.⁊ in glo. Siãt citasẽ in culpa pecuniã dʒ reſtituere alicui mona ſterio qð ille q dedit itrauit iaileuiationẽ monaſte rij ⁊ ſic itelligi põt illud qð d ei de ſymo. Veniẽs. Si añt nullũ monaſteriũ itrare noluerit alijs pau⸗ pivꝰ erogida eſt. De b aũt acgliris diſtiʒuẽdnʒ f.qꝛ aut ſunt nccĩa illiq acqſiuit ad ſuſtẽtationẽ na- ture aut nõ. Si ſic. de illis nð dʒ eliam facẽ.qꝛma
gis tenet᷑ ſibi fm charitatis legẽ qᷓ; alij niſi foꝛte in caſuĩ quo ſubtrahẽdo ſibi ipi dar ſone. de cuiꝰmoꝛte imineret nõbile detrimẽtũ rei.
pn.⁊ꝓfectui aiaꝝ.ſʒß facẽ nõ eſſer neceſſitatis ſed
pfectiõis. Si nõ·aut ſůt necĩa ſibi ad vᷣcẽtiã ſui ſta⸗
tus aut nõ· Si nõ.tenet᷑ de illis eliam facẽ paupi- pꝰnõ ↄſtituris ĩ piculo neceſſitatis extreme. Siſic nõ tenet᷑ ð illis facẽ eliam p quã redderet ſe ipotẽ⸗ tẽ ad viuẽdũ ᷣm decẽtiã ſui ſtatꝰniſi paupibꝰ in tã⸗
ta idigẽtia ↄſtitutis.cꝙ appareãt ſigna ꝓbabilia ex⸗
treme neceſſitatis q̃ſi pũtis vłð ꝓrimo iminẽtis. Wijsẽt paupibꝰtenet᷑ loco⁊ tpe fack elias nõ dero gãtes nõbilit mõ vinẽdi in decẽtiã ſui ſtatꝰ. Taliſ
eni decẽtia in idiuiſibili nõ conſiſtit.ſed magnã hʒ latitudinem.
tur vtrñlicitũſit cuili- . TtO queritu bet facẽ eliam. Et ꝙſic. aꝛ fack eliaʒ oibꝰpᷣceptũẽ.decreto⸗ rũ di.gb. Mò ſatis.ð.ſingul quoq;.⁊ ſumptũ eſt ab ãbꝛo. ſuplucã li.⁊. õᷣgeañ finẽ. Nẽ augꝰin quodaʒ ßmone diẽ ꝙ de diligẽdis inimicis nemo Vnqᷓ; ſe poterit excuſare. aꝛ de coꝛde hãc eliam iplere inbe mur. Cõtra eið decis. Tuanobis. nullilicitũ eſt. aliena cuic; ↄcedere pᷣter dñi volũtatẽ. ſʒ Vt dr ef ð ſta.mo. ũ ad monaſteriũ. Pꝛohibemꝰdiſticte i vtute obe.ſub obteſtatiõe diuini iudicij. ne qs mo
nachoꝝꝓpꝛiũ aliquo mõ poſſideat.ã monachi nð
i daret alicui ſolẽnip⸗
vittackelam. ili genalijſuvdir inejlliurꝝ miſſiõe nihil dare dʒ. ſ; Vrxoꝛ eſi ſub ptãte Viri · V
hr geñ.ʒ⸗⁊ fili in obediẽtia parentũ. vt h̃ ad phi.
6⁊ hui fubditi dñis. vt hr̃.j. petri. ⁊.3 vxoꝛibꝰ⁊ fi lijs ⁊ uis etias facere nõlʒ. Rñdeo ꝙ oꝛdo nãlis exigit vtiferioꝛaaſ upioꝛibꝰregulent᷑. ⁊ iõ illi q ſũt ſubaliena ptãte ↄſtitutið eis in abꝰalijs ſubijciunt᷑ oꝛdinare nõ debẽt alit q; ei⸗ fuerit a ſupioꝛibꝰcom
miſſum.⁊ qꝛ nullus iõ alij ẽ ſubditus qᷓ;tũ ad ĩterio
resitellect?⁊ volůratis actꝰniſiſi oli deo.iõ de illis bonis oꝛãdo ⁊ coꝛdi dimittẽdo oĩbꝰ eliam fack z. fedqꝛ monachus ppꝛiũ nõ hʒ io de bonis exterio- ribꝰnõ põt eliam jacẽ ſine licẽtiã avbatis expſſa vl ꝓbabilr pᷣſi umpta. niſi diſ pẽſatio aliduoꝰ bonoꝛuʒ monaſterij ſibi ſit ab abbatẽ cõmiſſatůc. n. ð illis
põt facere elias moderatas? rõnabiles fm Ppoꝛ⸗ tionẽ bonoꝝã̃ ſunt ſibi ad diſpẽſãdũ ↄmiſſa. Quia ẽt vir ẽ adminiſtratoꝛ bonoE tãqᷓ; caput mulieris. iõ nõ dʒ dare mulier elias ſine cõſenſu viri expſſo vel pᷣſuppoſito exceptis cõibꝰelis⁊ puis ꝑcoparã⸗ tionẽ. ad poſſeſſiões eoꝝ niſi pᷣter dotẽ q oꝛdinatur ad ſuſtẽtãdamrimonij onera hẽat res alias Velex pꝓpꝛio lucro vel ꝑaliũlicitũ modũ.tũc· n. ð illis ir⸗ regſito aſſenſu mariti põt facẽ elias moderataſ. ji lijẽt familias ꝓpꝛias poſſeſſiões nõ hñt necẽt bui. imo buiſunt poſſeſſio dñox.⁊ id facẽ elias nð dñt. niſi foꝛte alis modicas de qbꝰpit pᷣſumereꝙprt vel dño placeat. niſi aliauuoꝝ? bonoꝝ cẽt eis⸗ pfi⸗ vus vel dñis diſpẽſatio cõmiſſa. Dẽs tñ p̃dcã lici. te pñt ⁊ debẽt icaſu neceſſiratis extreme idigẽtibꝰ ſubuenire ẽt aſſenſuſupioꝝ nõ pito exßſe nec pᷣſum pte. Arꝰad ptẽ pmãpcedũt ð bonis aie ð qbꝰgſq; pʒ vſuß li. ar. nõ ym̃ licite põt. ſtenet eliam facei. Ad ar'ad partẽ aliã pʒ ſolo ex dcisin qõne. Eptimo querit᷑ vtrũ aligs poſſit eli. P moſynã facẽ ſibi ipl. Et vr
—
tex. ſ ma ricoꝛdie à tie vt ſupiꝰhitũ eſt. ʒ dare eliam nò pot eſſe actus
pois ad ſe ipm. Itẽ dare eliã effectꝰeſt charitatis
ſʒ m gre. in q̃dã omla. ſup illud luce.Io. Deſigna uit dis ⁊ alios ſeptuagitd duos. NMemo ad ſemet⸗ ipᷣmꝓpꝛie charitatẽ hre di: Snec aligs põt eliã fac ſwiipñ. Lõtra eccli.ʒo · Miſerere die tue placẽs deo.ſʒ dare elias opꝰeſt miſericoꝛdie. Rñceog peis ad ſeipᷣm nõ põt eẽ iuſtitia ꝓpꝛie? ſimpli deõ.
põꝑ inſtitiã ſimplr dcãm.illud qð nõẽſibi ſim⸗ pit debitũ tribuit illicui ſimpi eſt ðᷣbirũ. Impoſſi bile añtẽ ꝙ eidẽ hoi ſit aligd ſimplr vᷣbitũ.⁊ nonſit ei impli ðᷣbitů ſil. Añj dieppi. ðethi:cx Qõ nõt iniuſtitia ad q̃ipius ſimptr· aꝛ circahnõ eſt iuſtitia ſimpit dcã. Juſtitia tñ metaphoꝛice dcãd ẽaliq̃ps
otentialis vel imitatio iuſtitie ſimpli deẽ põt ee pois ad ſeip̃m.qꝛ aligd eſtnõ debitũ hoĩirõne vni⸗
tis qð vðᷣbitũ eſt ſibirõne alteriꝰpartis.ſicut ipera ke ðbirũ ẽ ie ⁊ ſubici ðᷣbitũ eſtcoꝛpoꝛi.? ideo cum pomopaiamcaſtigat coꝛpus facit actũiuſtitiem taphoꝛice deẽ.miĩa aũt non eſt iuſtitia ſimpliciter dez ſed vtſuperius viſum eſt continet ſub liberta te que eſt pars potentialis iuſtitie. Vnde nõeſtin⸗ cõueniens ꝙg actus eius qui eſt dare elemoſynã ſit pominis ad ſeip̃m quia aliquid põt eẽ ſuñ ᷣm Vn rõnem quo indiget Em aliam. nde cũ homo pe⸗ nitendo diſpoſitiue ſubuenit indigentie anime ſue
ꝙnð. qꝛiuſtitiaꝰ circa opatiões ãſũt ad 2 dare eliam ẽ actꝰmiſericoꝛdiẽ qᷓ eſt ꝑs iuſti⸗

illud qð pᷣncipalr pᷣſuppoſito adiutoꝛio dei ſu erat —— chectie ji foꝛmalr ſibi diſpoſitiue tri⸗ duit foꝛmali nõ.n. eſt iconueniẽs ꝙ idẽ hõ ſit agẽs ⁊recipiens idẽ ᷣm diuerſam velim aliã ⁊ aliã rõ⸗ nem. Ad p in opp pʒ ſolutio ex iaʒ dcis. Ad 1 dðg ÿbum gre itelligendũ eſt ð hoie g ſeipſum tm̃ diligit ⁊ nõ aliũ. Aexẽ.n.ꝙ talis ad ſeip̃m cha ritatẽ nõhʒ.ſed inoꝛdinatũ amoꝛẽ. Ctauo querit᷑ vtrũelia dandaſfit ma⸗ o)—* lis. Et vr ꝙ nõeccli.iꝛv. Meſu
ſcipias pccõꝛẽ. Item mphi.⁊.topi. Sp⸗ nendũ eſt inimicis bfacere. ⁊ ſiß vexꝝ eſt de inimi cis hominis multo foꝛtius ð inimicis dei. Sʒ ma
us hõ inimicus dei eſt. Wõtra math.. Bñjfaci⸗ te his goderũt vos.ſed oditoꝛes fratrũ ſunt mali. danda eſt elia hoibus malis. Riideo ꝙ in heie malo duo ↄſiderãdaſunt.ſ.nã.⁊ vitiũ.⁊ ſicut eius nã ita dʒ ex charitate diligi ꝙeiꝰvitiũ odiat᷑ vt ſu periꝰhitum eſt.ʒ. li. ſic ita dʒ ꝑeſiam ſubueniri idi⸗ gentie ſue nature vt ꝑ hoc ĩmalitia nõ foueat᷑. ñ I.7. Möois. ⁊ ſumptũ eſt ab aug in epla advi centũ.nõ multũ lõge poſt pᷣnn dñ̃ ꝙ vtilius eſuriẽ⸗ ti panis tollit᷑ ſi ðᷣ ciboſecurus iuſtitiaʒ negligatq; eſuriẽtipanis frãgat᷑ vt iniuſtitie feductꝰ acgeſcat nerrium huic að dr̃. go“. di. Non ſatis..paſce. qꝛibi logtur ð eſuriẽte ad moꝛtẽ. Ad pm in oppm dð ꝙilla auctoꝛitas itelligenda en de pccõꝛe.qꝛ ex elia ſibi facta abutit. Ad ꝛm dð ꝙilla auctoꝛitasi telligẽda eſt ð inimicis ſub rõne qua inimici ſimt. nonſubine qua hoies ſunt. non titeneoꝛ eis face re ſubuẽtionem qua ſint potẽtioꝛes ad exercẽdum malitiã contrame. 6
Articulus tertius.
Inf queritur ðʒ.ÿᷣn S Onſequenter cipali. Et circa ſ querunt᷑ 8 Drꝛio vtrũ abſtinentia Mit virtus. ⁊⸗vtrů ieiuniũ fit actꝰ ab⸗ — ſtinẽrie. ʒ vtꝝ ieiuni ſit ſub pᷣcepto. 4 vtx oẽs obligent᷑ ad obſeruãtiq huius pᷣcepti vtrũeſus carmũ frangat ieiuniũ. 6vtrũ gula frãgar ieiuniũ. ⁊vtrũ ebꝛietas. Sctauoqbʒtẽ- poꝛibus ieiunandum eſt. Rimo oſtendoꝙ abſtinẽtia nõ ſitvt⸗. q vtus hᷣm ſeẽ laudabil.ſed ſi⸗ cut dicit gre. ĩpaſtoꝛali.c.ꝗꝛ. abſtinẽtia nõ niſi ex alijs vtutibꝰ cõmẽdatur. nõẽ vtus. Item glo. ſuꝑ illud ro.I. Mõẽ regnüði eſca⁊ potꝰ. diẽ. ihox vſu nð acgritur regnũ ði.ſicut nec amittitut 1paꝝ poſt d. neciabſtinẽdo nec ĩmãducãdo eẽ in ſtitiã ſʒ qͥiiber vtↄẽ iuſtitia qᷓdã oꝛdiata ad acgren⸗ d regnũ ði. ð abſtinẽtia a cibo⁊ poru nõẽ vtꝰ. Cõð tra illud qð oppõitur vitioẽ vtus.ſʒ abſtinẽtia gu⸗ le oppõitur.q̃ẽ nagnů vitiũ.qꝛ ſicut dicit gre. ĩpa ſtoꝛꝗii.c.ꝛ. Vule 5ditos lururia ſegtur. g abſtin ẽ vrꝰ. Rüdeo ꝙ abſtinẽtia põt acci i hʒ ꝙ ipoꝛtat ſubtractionẽ cibi⁊ porꝰabſolute.⁊ mõ nõ dicit ð tutẽ nec actũ vᷣtutis. qꝛ põt fieri bi ⁊ male. Alio ino pot accipi fm ꝙ ipoꝛtat ſubtractionẽ cibi ⁊po⸗ tusreglatarõe⁊hmõẽ ytꝰ. qꝛp eã carnis vitiare pmunt᷑ vttñ nã coꝛꝑis nð deſtruaf᷑⁊ eſtvirtus ſpãt
abalijs diſticta. ſuũ.n. ẽ oꝛmale obiectũ qðẽ memn idelectatiõibꝰm guſtůpꝑcõpationẽ ad cibñ diſtin ⸗
ctũeſta foꝛmalibꝰobiectis aliaꝝ vᷣtutũ⁊ eſtps ſub iectiua rẽperãtie.ſiẽ declaratũeſtli?ʒ. Ad pmin op pndð ꝙ gre. n intẽdit negare abſtinẽtiã eẽ vᷣture. imo ibidẽ ẽt vᷣtutẽ eã dic. Sʒ qꝛ vng vtus adiuuat᷑ ex alia.iõ diẽ abſtinẽtiã nõ niſi ex alijs vᷣtutibꝰcom mẽdari. Wagisẽt di hð ea qᷓ; ð alijs. qꝛ vt ibidẽ diẽ ð reſpũ aliaꝝ pua vtus ẽ. Ad dʒꝙ illaglo. logt᷑ ð abſtinẽtia ꝓ ſubtractiòe cibi⁊ potꝰ abſoiute nõð abſtinen rõe moderata.qð pʒ qꝛi eadẽ glo.ſp iungit iuſtitiã eẽ ĩeq̃nimitate tolerãdi inopiã? inrẽ pantia nõ ſe coꝛꝛũpendiꝑ ſupabũdãtiã atq; oppoꝛ⸗ tune ſumẽdi vel noõſumendi. S 7 Ecundo querit un abſtinentie.
— St vf ꝙ nõ. qꝛ oĩs actꝰvᷣtutis eſt in opando. ß ieiudiẽ ceſſationẽ ab actu comedẽdi.ʒ nõẽ ac tus vtutis ⁊ ex ↄnti nec abſtinẽtie. Itẽ ois vᷣtus ẽ q̃litas vel actꝰ nentis.ſʒ coꝛpale ieiueſt acrꝰ coꝛ⸗ pis. nõẽ actus vᷣtutis abſtinẽrie. Lõtra Jx.⁊li. ð ſůmo bono.c.vlti. faciliꝰꝑieiumoĩo penctrat ce lum.ꝗᷓ ieiunareẽ bonꝰactꝰ⁊ meritoꝛius.ſʒ oĩs taliſ actusẽ actꝰ vᷣtutis.ꝗᷓ iciunaf eſt actꝰvtutis.ſed non eſt dare ꝙ ſit alteriꝰvtutis qᷓ; ſit abſtinẽtie.qꝛ vtri⸗ uſqʒẽ idẽ ohiectũ. Rñdeo ꝙ ieiumntripli põt acci⸗ pi.ſ.ꝓieiu nature.⁊ꝓiciuqð eit acxꝰ vtutistm̃.⁊ ꝓieiu ecclie. Mꝛio niõẽ quilʒ ieiunꝰ quolʒ die añ⸗
q; comedat.? tale ieiumnnò eſt actꝰvtutis abſtinen⸗
tie. nec alteriꝰ. ⁊ mõ ieiumeſt actꝰ vtutis abſtinẽ tie.ſic.n.ieiunareẽ refrenare delectatiòes guſtꝰ.ꝝ cõpationẽ ad cibũ. Em regulã ròis ſiue hõ pluries i die comedat ſiue nõ.ʒ moõ ieiuniſtitutũẽ ad ſatiſfa ciẽdũ ꝓpccis ad qð regrit᷑ ꝙ nõ ſolũ hõ abſtieat ab illis q̃ vᷣtus ꝓhibʒ.ſʒ ẽt ab illis qbꝰ glias poſſemus vti.ſaluavᷣtute.qꝛ gillicita ↄmiſit ſatiſfaciendo dʒ ab aligbꝰlicitis abſtinẽ.ita tñ ꝙ nõ coꝛꝛũpat᷑ mediũ qð obpuat a vtute. ñ ieinmecclie ⁊ actũ ytutis i poꝛtat ⁊ quãdã ſupaddit abſtinẽtiã ab illis q̃ nõcoꝛ rũpũt mediũ vrutis.⁊ qꝛ ieiumẽ reſpũ obiecti abſti nẽtie vt Viſuʒẽ.ↄcedẽdũ ẽ ꝙẽ vtꝰ abſtinẽtie. Ad pmĩ oppn dð ꝙ ieiunecclie noĩat actũ m quẽ hõĩ cibis ſumẽdis ſe regulat hʒ ecclie ſtatutũ qð̃ ẽ cõſo⸗ nñ dictami ytutis. Ad ⁊nidð ꝙ virtutiſ abſtinẽtie duplexẽ actꝰ.ſ.iterioꝛgeſt velle refrenare guſtũ a Slectatiõibꝰq̃ ſunt in cibo.⁊ actus extioꝛ geſt ipſ frenatio coꝛpoꝛalis.ÿmus eſt a vtute elicitꝰ. ſcus ab ea imperatus. ) Erto queriturx Aplis ro. I. Qui nõ mãducat mãducãteʒ ñ̃ indicet.ſʒ trãſgreſſoꝛ pᷣcepti bñẽ iudicãdus ßie⸗ iunare pᷣceptũ nõẽ̃. Itẽ iliud qð ad modicũ vtile ẽſub pᷣcepto poni nõ dʒ.ſʒ ſiẽ diẽ aplus pꝰad tyi. 4 Erercitatio coꝛꝑal ad inðachũ vtilẽ. Vuʒʒ ieiu ſit ̃dã SxEcitatio coꝛpal ſub pᷣcepto poniñ dz. Wõ tra augꝰ li.ð lioar.q̃ieq̃ diſtant int mediũ ⁊ finẽ. Tpantiaẽ cohibens appetitũ ab his rebꝰq̃ turpit appetunt᷑· cũ ieiumactꝰſit abſtinẽtie qͥ ſpẽsẽ tgan tie tpat appetitũ ab his rebꝰqͥ turpit᷑ appetunt᷑.ſed ſic appetitũtparepᷣceptuʒẽ. ieiunieſt ſub pᷣcepro. Rꝙ ieium̃ ſub pcepto ẽ tã ieium qð tĩ ẽ actꝰ vᷣ⸗ tutis.tñ ẽt ieiunecclie.qð ieiumeccũia iſtituitð cõ⸗ e. di. Quadrageſima.⁊c.ſequẽti.⁊hppq̃dru- plicẽ vtilitatẽ. vnaẽ qꝛ vitia cõpꝛimit. viñ ðᷣcreto rñ di.ʒñ. Sexto die dr de noe.ꝙ vbi malũ ebꝛie „

Bi. tatis agnouit inmẽtũ ſuũ. i.carnẽ m glo. ad reme⸗ i tpauit ſupple ꝑ abſtinẽtiã.⁊ ð ↄſe. di. p. Sit ti⸗ biieiunia. d ð ieiu·qð curat vulnera deliquẽtiuʒ Sileht di. g6“. git᷑ mentẽ ẽt eleuat ad ſpũaliũ co gnitionẽ. j daniel.. h. ꝙ poſte; dãiel oꝛauerat dñm in iein ſibi angelo reuelante miniſtroꝝ ſact᷑a cognoſcẽ meruit? Jido.ʒ?.li.ð ſũmo bono.c. vul. miſterioꝝceleſtiũ reuelant᷑ pieiu“ ieiunãtes ad vᷣtutẽ dilponunt᷑. Añ ðᷣcretoꝝ diſt. 3. Seto die. drꝙ cognitioifirmitatis in gibo fir fnitatis vᷣtus eit in ieiunio·⁊ apls⁊ coꝝ.iꝛ. Lñ in ſirmoꝛ tůc potẽs ſum.i.bm glo.cñ ifirmoꝛ extiꝰ tũc potẽs ſum.i.victoꝛ efficioꝛ.⁊ð ↄſe. di.. Sint tibi iein dr ꝙ curatos ſcificat ieiun.⁊ ð his tribus ditẽ᷑ gre. in pſatiòe ad deñ coꝛpali ieinꝰ vitia ↄpꝛimiſ. mẽtem eleuas. vtutẽ iargiris. Diſponit ẽt ad vin cendũ diabolũ.vñ math.Iq. oc genꝰnõ eijcit᷑ ni ſiꝑ oĩoneʒ ⁊ ieiun.⁊ Iſdo.⁊.li. ð ſůmo bono.c· V. Zeiunia foꝛtia tela ſunt aduerſus tẽtamẽta demo⸗ ñ̃ioꝝ.cito.n.ꝑ abſtinẽtiã deuincunt᷑.pᷣdcã at ieiu⸗ ueniut mnie inqᷓ;tũ pipᷣm coꝝꝰ aieſ ubiũgat. Ad m jn oppnñdð ꝙ cũ mãducare qñ alij nõ mãducãt poſſit eẽ ex bona cã vel mala.nõ dʒ hõ inipꝛetari in ptẽ peioꝛẽ· qꝛ ſic dit glo. ibidẽ ð manifeſtis nõ de octultis iudicãdũ eſt. manifeſta vo ſũt q̃ nõ pñt bo no gio fieri eð regntiuris. Eſtote miticoꝛdes dr 2 B loco nihil aliud nobis pᷣcipi exiſtimo niſi vt ea cã q̃ dubiũẽ quo aio fiãt ĩ melioꝛẽ pteʒ intpꝛetent᷑. Ad m dð ꝙ exercitatio coꝛpal ibi ab aplo d eſſe
ad modicũ vtilnð ſimpti ſʒ in ↄpatiõe ad pietatẽ.
Ai imediate ſubiũgit ꝙ pietas ad oĩavtilẽ. Ar** ad ptem aliã gra ↄcluñõis ↄcedẽdũ eſt. ꝓcedittũ ð ieiunio inq;tũ ẽ actus vtutis
“ pri vtx oẽs obligen Barto queruur tur ad obſeruatõ nẽ ieiunij· Et vr̃ꝙ ſic.ieium ponit᷑ ub pᷣce⸗ pto.ſʒ oẽs obligant ad obpuandũ ßcepta.3 oẽs ob igant᷑ ad obſeruandũ ieinmn. Itẽ oẽs obligant᷑ ad actꝰcardialiũ vᷣtutũ.ſʒieiuẽ actꝰ abſtinentie q̃ eſt ſpẽstpantie q̃ eſt cardial virt? oẽs obligant᷑ ad obp̃nationẽ ieiunij. cð regułiuris. Qð nõ eft. ſi gs ieiun fregerit egrotꝰ reus voti nõhr̃. Itẽ ieiu niñ inſtitutũ? ad ſatiſtaciẽdũ ꝓ pecis. ſed ceſſante cãceſſar effectꝰ illi qſatiffeceruntꝓ pccis ſuis ad einnnð tenent᷑. Rñdeoꝙ ieiu acceptũ nõhs ꝙ eſt actus vᷣtutis tm̃. ſ pciſe rõe huius qð ſupaddit ſtaturũ ecclie. nõ eſtð iure nãenec diuio.ſed ð iure pure poſitiuo.tali aũt iure pꝛohibent᷑ talia vel pᷣci⸗ piunt᷑ q̃ alias bñ vel male poſſent fieri.⁊ iõ legis la toꝛisidẽdo ius poſitiuũ nõ eſt intentio vel eẽ nõ dʒ obligare hoies ad obſeruationẽ illiꝰiuris hñtes legitimã cãm ⁊ rõnabilẽ nõ obſeruãdi illud. vñ et̃
ð obſer. iein. Lõciliũ. diẽ ꝙ legiñ ſubiacet nccitas.
Sůt aũt ptes ꝑſone hites cãm legittimã. q̃re me⸗
lius eſt eas nõ obligari ad ieiun qᷓ; obligari.ſ.pue-
rimulieres pᷣgãtes egrotãtes. nimiũ ſenes. cum graui laboꝛe victũ ncciuʒ lucrãtes.⁊ ad loca ſcã pe grinãtes.⁊ victum necſum hoſtiati mendicãtes. Pueripp · 4. rones· einaqꝛ eſt in eis caloꝛis ma itudo q̃ multũ cõſumit. Alia ſue humiditatis.q; uis multa ſit. ſpiſſitucis deſcũs pp qð faciliꝰ cõſů⸗
ptiviieſt. Alia qꝛ nutrimẽtũi eisẽ mã opatiõis du
plicis Itutis.ſ.nutritiue.⁊ augmẽtariue. ꝙ qꝛ nð
itai eis ſi inꝓuectis necia eſt compſſio vitioꝝ a
ruiſatiſtacẽ po
ſoꝛtat nã? vigoꝛa᷑.x iõin illis
Arti.
qumaxime ↄſtirutũ eſt ieiun. Wulieres pᷣgnãtes p duasrõnes · Ana eſtqꝛ vᷣbent accipe cibũ ñ n
pꝛoſeſʒpnutrimẽtofetus ia ẽqꝛ p̃ßnãtes ↄſue⸗ uerũt hre varia? ioꝛdinata vðᷣſideria ciboꝝ diuerſo rũ.⁊ qñq; itaitenſaꝙ niſi aliquomo poſſent appeti ẽ poſſʒ eſſe piculum ꝑiclitationis fetus. Egrotãtes aꝛ in eis nã devil eſt.⁊ iõ ſi daret᷑ eis yna vice ſimultotũ id ð eſtnccium ↄueniẽti ſuſtẽ tatibifuenature grauaret᷑⁊ ſi dat᷑ plibꝰ vicibꝰ con iirmitatibꝰ ĩ qbꝰꝓ
fert abſtinẽtia. ẽt ad ieiu ñ tenẽt᷑· a?? ſi ↄferat ab ſtinẽtia amſto cibo.nõ tñ ↄerteis totu qð acciꝑe debẽt ſumere ſit.ſed magis pliwꝰ vicibꝰ. St ꝓpte⸗ rea ppioꝛdinationẽ nãc qñq; vãlde paꝝ pñt accipe vna hoꝛa.⁊ fſiduũſ ufficiẽtie pnt acciꝑe alia hoꝛa. Nimiũ ſenes qꝛĩ eis caloꝛ⁊ vtus ðbilis eſt.⁊ auã
uis ſint ſicci ſiccitate humiditati nãli. Iu⸗ pabũdat tů in eis humi itas accicẽtaleꝝ idigeſtio ne cãta. Vñ ſi torꝰcibꝰqueʒ nà eo regritp die nãli ab eis ſumeret᷑ vna vice nimiũ obtůderet᷑ in eis? grauaret᷑ nãlis caloꝛ⁊ nõ poſſent cibũ ↄueniẽter di gerer. Cum graui laboꝛe victũ nccium lucrantes qꝛ in talibꝰmagna fit pñidi ↄſumptio. nec cu iein poſſent cõmode efficacit opari. Debẽttñſi aſſit fa tultas a ſuo facerdote perẽ diſpẽſasoem nò ieiunã⸗
di.⁊ ille dʒ eis ↄcedẽ. Aui tñ oparios ↄduck volũt
idiebꝰieiunabilibꝰ niſi ſub hac ↄditiõe ꝙ ñ ieiunẽt
apccõnõ excuſant᷑. Si aũt victũ nccium pit acq
re cũ laboꝛe quẽ ↄuenicnt exercẽ pñt cũ ieiu tun à
fractiõe ieiunij nõ excuſant᷑ · Adloca ſcã pegrinã
tes ſi ſit tal ꝑegrinatio q̃ cõmode differri nõ po it
vſq; poſt tpᷣs ieiunil velanticipare illud.⁊ tanti la voꝛis ꝙ cũ illo ↄmode ieiunare nõ poſſint. Victũ
neciun hoſtiati mẽdicãtes qñ ſittĩ hr̃e nõpñt de
etia hoꝛa comeſtiõis ꝙ ad victũ totiꝰdiei cõmode
nõſufficiat.veletiã qñ ex pᷣcedentiiedia debilitati
ieium ſufferre cõmode nõ pñt. Ad pᷣn in opp pʒ ſoto ex deis in qõne. Zd m dð ꝙ ieiuecckie ſuꝑ⸗ addit aliquã ſuperrogationẽ vltra illud að ſuftice⸗ ret ad actũ vᷣtutis ab ſtinẽtie.⁊ iõ nõ ſequit᷑ ꝙ qcũʒ tenet᷑ ad illud ieiu qðſi uffiẽ ad actũ vrutisteneat ad ieiumecctie. Ad⁊ armgd ptẽ aliã dð ꝙ ieiun
nõ tm̃ iſtitutũ eſt ad ſatiſtoetõeʒ ꝓpccis pᷣteritis ſ5
ẽt ad pᷣcauẽdũ a futuris.⁊ ið illi qꝓ pccis ſuis ſatiſ⸗ fecerit adhuc ad ieiun tenent᷑.—
—„ rrr vtx eſus carni frã⸗ q Minto qruu* gat ieiun. Et ṽꝙñ qʒieinm inſtitutũ eſt ad repmendũ carnalẽ ↄcupiſcentiã.& vinũ magis excitat ↄcupiſcẽtiã; eſus carniũ. in ilndꝓuer. ꝛ0. Luxurioſares eſt vi⸗ nñ.cñ ieiunãtibꝰ licitũ ſit vinũ biber̃. multo foꝛti usiicirꝰeſt eſus carniũ. Nẽ aligſũt cibimagis de lectãtes guſtũq; aliq̃ carnes groſſe.⁊ tñ illis ieiunã tibꝰ non intdicunt᷑ ʒneceſus carniũ groſſaꝝ. ʒi diebꝰ ſabbatoꝝ à cãnibꝰabſtine debemꝰ.ð ↄſe. di. F. Quia dies · multo foꝛtiꝰin diebꝰieiunabilibꝰ. Itẽðcrerox. di· ꝙ· Peniq;. Pareſtvrdhie die vůs a carne abſtinemꝰaialium ab oiꝰq̃ ſemetipſã attrapũt oꝛiginem carnis ieiunemus à lacte vide licer caſeo.⁊ ouis. Rñdeo g ieiunio ecclie ãnera eſiabſtinentia ab eſu carniũſipʒp decretum? al legatũ ad ptem ſcðam ꝙ eſus carniũ multũ cõmo⸗ uet carnis concupiſcentiã ad quã domãdã? refre⸗ nanqãlimpirinſitutũ eſrecclie ieiun Aap in
muicit
ſonsq
msi
iem
visyu
iſtos.
eſum
dißc
öhe
winn
MAMut
umini
Nn
iset e
izchtse
Selsple
dobn
iseiyſe
digyli bep

xv.
opp dicunt qdam geſus carniũ magis cõmoner ↄcupiſtentium qᷓ; vini porus.qꝛ cũ ad icitatõem ↄ cupiſcẽtie concurrãt.ʒ Labũdantia caloꝛis.ẽt ſpñ um.⁊ eminis.⁊ eſu carniũ multiplicat ſemẽ.qꝛ in ea multũ eit ð nutrimẽto.⁊ iõ ex eius eſu marie mł tiplicat᷑ ſupfiuitas tertie digeſtõis qͥ ſeminisẽ mã Vronſinneſt li. ⁊ Ex eſu veroſoꝝ mulriplicat᷑ abũ dantia groſſoꝝ ſpũum ex potu vini caloꝛis abũdã⸗ tia.⁊ millos abũditia ſeminis magis eſt incitati ua ↄcupiſcentie q; abundãtia caloꝛis marie cãtiex potu vini.qꝛ illa cito euaneſcit.⁊ caloꝛiſ emie ma⸗ net. S35 hargui põt ſic. In excitatiòe ↄcupiſcen rie cã eificiẽs eit caloꝛ ⁊ mãeſtſemẽ. magis aũt eſt cãreiefficiens q; mã.g potus vini magisẽc er citatiõis ↄcupiſcentieq́; eſus carniu.⁊ ſi dicis ꝙ ci to euaneſcit nõ obſtat qꝛ nõ ita cito euaneſcit ſicut potꝰiterat᷑. Irem adß arguũtꝑ expiẽtiã.q;uis. n. in mulieribꝰmagis abůdetſ uꝑfiuitas trie digeſtio nis q; in viris.nõ tñ feruetꝑ ſe in eis ita carnalcõ cupiſcentia pp debilitarẽ caloꝛis reſ pcũ caloꝛis vi rox.q;uis ꝑꝑ minoꝛẽ vſum rònis nò frenãtis con⸗
cupiſcẽtiãiterdũ magis ĩeis feruet qᷓ; in uiris. fleu
maticiẽt qᷓ;ns plus phabeãt ð ſupfluitate ttie dige⸗ ſtionis qᷓ; colerici.tñ qꝛ in colericis foꝛtioꝛ eſt cqioꝛ
magis feruet i eis appetitus carnalↄcupiſcẽtie q;
ifieumaricis. Suis fleumatici ppabũdõtiam ſ emi nis plus poſſent illũ actũ exerc q; colericim igit
iſtos. dð eſt arn ꝙ ecchia magis intdicit ieiunãtibꝰ
eſiun carniũ qᷓ; vini potũ duplici rõne. Vnaeſt qꝛ
difficiliꝰeſt abſtinere a potu vin qᷓ; ab eſu carniũ. ? iõſi ecclia iterdixiſʒ vini potum ples fuiſſent ex poſiti ꝑiculo trãſgreſſiõis q; ꝑ interdem̃ eſus carni um. aliaeſt ꝙ ieium frequent triſtitiã excitat.⁊ vi⸗ num letificat. iu᷑ illud pſal·⁊ vinů letificat coꝛ ho⸗ minis.⁊ iõↄgruẽtimime ieiunãtibꝰvſus vinipmiſ ſus eſt. Ad m dicendurm ꝙleges date funt pꝛo⸗ pler ea que vt in pluribus accidunt. vr in pluribꝰ. Aureʒ eſus carnium magis delectat carnis nãm. qᷓ; eſus piſciũ vel pulmẽtoꝝ. NPmad ptem aliã.. ð abſtinetia carniũ ĩ die ſab bati irelligẽduʒ.vbita lis eſt ↄſuetudo.aitr nõniſið ↄgruo. Ti glo. ibideʒ diẽ ꝙ ↄſiliũ eſt niñ vbi ↄſuetudo eſt ꝙabſtineãt tũc pᷣceptũ. Ad mdðᷓ ꝙ illud qð ibi dr de caſeo la- cte? ouis nõeſt nccium obſeruari niſ qdrageſima
li ieiunio niſi vbi ↄſuet uco eſt ab his abſtinere in
quolibet iciunio ecclie. Erto querit᷑ vrx gula frãgat ieiuw. ꝑt
r ꝙno. qꝛ qcqd frãgit ieiunium eſt pccm̃ moꝛtale.ſʒ ᷣm fniam augi ð bono ↄiugali.nõ lõge vltra mediũ. õ oĩs gula eſtpccm̃ moꝛtale.ꝗᷓ gula nõ frãgit ieim. 3tẽ decretoꝝ di. 4 Deniq; drð igurgitãtibꝰſ e· ꝙ cũ venia ſuo reliq̃n di ſunt. ĩgenio.ne foꝛte peioꝛes exiſtãt ſi q tali con- ſuetudie phibeant᷑.ꝗ rales e;ʒuis ſint gloſi moꝛtalt nopeccãt ⁊ ex ↄůti ieiumnõ frãgůt. Itez diſſolute ⁊ludẽ cũ iuuẽculis magis excitat carnalem cõ⸗ cupiſcentiã qᷓ; gula.ſed tales nõ frãgunt ieiunium. Snecguloſi. Contra. L.ð legib?. õ dubiuz in. l. no dubiũ eſti lege cõmittẽ eñ q vba legis amplexuſ 5legẽ nirit᷑ volůtatẽ. ſʒ ille gin diebꝰieiunabilibuſ ſemel t̃ comedit.⁊ tñ cũ vitio gule qᷓ;uis ßuet ſta tuti ſram. qꝛ nõ comedit niſiſ emel. nõ ßuat tñ ſtatu ti mẽtẽ q eſt vitiũ ↄcupiſcẽtie camis reßmere. g ta
lis frãgit ſtatutũ. Itẽ decretoꝝ di. 4I. Delitie.
viles cibi appetent᷑ accepti ipediũt ꝓfem̃ abſtinen tie. qð abſtinentie ꝓfem̃ impedit frãgit ieiuniũ. ð gula que eſt in auiditate fũptõis cibi frãgit ieium
Rndeo ꝙ triplex eſt ieiumn. nũ.[.ab inigtatibuſ
sbſtineret.? ab illicitis volũtatibꝰfeculiqð ẽ ꝑfem̃
ieiun.ð ↄſe.di.ᷣ. Jeiuniũ.⁊ h tetufrãgit ꝑ qðcũ⸗ q;moꝛtale pccĩ. Aliud qð eit actꝰvtutis abſtinen tie.ð quo dr.e.di. Sit tibi quotidiana. Sit tibiq tidiana ieiunij refectio ſacietate fugiẽs. Et B ieiu- nũ frangat ꝑgulãqͥ eſtmoꝛtale Pecin. Tertiũẽ ie⸗ iuniũ iſtitutũ av ecciia.⁊ hieiumntrãgit ꝑquãlʒ Sulã qͥ eit pecm̃ moꝛtale inq;tũ hieium icludit iliud qðẽ nccium ad actum vtutis abſtinẽtic. Sʒ qᷓ;tum ad
illud qð addit᷑ ex ſtatuto ecclie ſpãut frãgit ꝑ gulaʒ
qͥ eſti comedẽdo plus q́; ſemel.vel in comedendo
ctbos giterdicunt᷑ ieiunãtibꝰ⁊ in pueniẽdo nimis
nõbilit hoꝛã comededi ab ecclia ðtern iatã. ð ʒſe. di.j. Solẽt. Ad pm in oppndð ꝙ. modis ↄmit tit᷑ gula.vt hr ð ↄſe. di.y Auiq;. aliqn.n.ho idigen tia tempoꝛa pꝛeuenit.aliquando tempoꝛa non pꝛe uenit. ſed cibos lautioꝛes querit ideit pꝛeciolos. Aiaũ qͥ innẽda ſunt expetit accuratius.i. cũ nimia ſollicitudie ſperãdi. aliqũ ⁊ q̃utas cibox⁊ tpᷣus con grunt. ſʒ q́;titate intẽpata ſimnẽdi mẽſuã refectiõiſ excedit nõnunq́; abiectꝰeſt qð ðᷣſiderat.⁊ tñ ipᷣo eſu imenſi deñiderij dereriꝰpeccat.q modi ↄtinent h vſu. Pꝛope.laute. nimis ardeter ſtudioſe Quolz aũt pᷣd õx mnodoꝝ pot eẽ gula pccm̃ veniale.⁊ ſicx eã nõ frãgit᷑ ieiun.⁊ĩ quoiʒ pot eẽ tãtꝰexceſſus qðẽ pccm̃ moꝛtale.⁊ ſic ꝑ illã frangit teiunqð ẽ a vuijſ
bſtinẽ ⁊i aliquo cafu ieiumecclie.nec ẽitelligẽduʒ
ꝙdcm̃ ðᷣcretũ ĩ repᷣhẽdẽdo illos g lautioꝛes cibos
q̃runt itẽdat diuites artare ad cibos paupeꝝ.qꝛvt
dr decretoꝝ.di. 41. Mõ cogant᷑ nõ cogant dunutes
cibis paupeꝝ veici.vtãt᷑ ↄiuetudie ifumitatis ſue ſʒ doleãt ſe atr abſtinẽ nõpoſſe. Zd ꝛm dð ꝙ ßʒ gl. ibidẽ nõẽ dð ꝙ ignoſcat᷑ eis lz nõ puniant ꝑhoiem diſſimulãda.n.ſunt atpali iudice aliq crimia rõne ſcãdali vel ſciſmatis vitãdi.tñ ilud;uis antigt? diſſimularet ex cã pᷣdcã.hodie ti nõ diſſimulat᷑ jal tẽĩ clicis e ðᷣ vi.⁊ ho.cli. A crapla.⁊ merito nonẽ diſſimulãdũ.qꝛ taligurgitatio potus ⁊ cibi recte ʒ ria eſt cauſe ꝑꝑ quã iſtitutũẽ ieium. qꝛ carnalẽ ↄcu⸗ piſcẽtiã ercitat. decre.di.ꝓ4. c.j lẽtris igiuuies ad luxuriã facile puocat.⁊ paꝝ poſt. Vẽter⁊ genita lia ſibimet ipſis vicia ſunt vr ex vicinitate mẽbꝛo
rũↄfederatò itelligat vitioꝝ.d ent ẽt piguis craſſũ
ſenſum gnãr.ðᷣcre. di. ꝓ4. Woliceat.ʒ.ig. vtutẽẽt coꝛꝛũpit.vt ſupiꝰhitũ ẽ. d ʒndð ꝙ qᷓʒuis diſſolu te log ⁊ ludere cũ inuẽcul multũ icitet carnalẽ cõcu piſcetiã. h ti nõ eſt ꝑ illũ modũ ꝑquezʒ icitat gula qꝛ gula icitat multiplicãdo mãm luxurie.ſʒ ludẽ cũ in⸗ nẽcul⁊ dilſolute logicitat ꝑpntiã delectabil⁊ exci- tatoem imagiationis.ñ q;ʒuis deꝓpinquo diſpo nat ad frangendum vel frangat ieiumngnãle qð eſt à vitijs maxime moꝛtalibꝰabſiinere.nò tñ trangit ieiu ſpeciale. — pr v ebꝛieras Eptuno quert xnnene rgſic. decretoꝝ di.ꝙ. Deniqʒ. Uinum ita bibere ꝓmittit᷑ vt ebꝛietate oĩo fugiamꝰaliogn reſtat vt cia que coꝛpoꝛibꝰlibent ñii faciamꝰ. Xuʒ Sibiloquat ð obſernatiõe ieiuni vt erp̃ſſe pʒ ebꝛie tas frãgit ieinmn. Item magis eſtʒ cãm inſſituti⸗
.

—
ebꝛietas qᷓ; tꝑate in mane bibere vinũ.
cat respu.iõ etian ßʒ aliq̃s leges poſitiuas puniũ
feã ex ebꝛietate. ⁊ alig magis
nis ieiunij Sʒ vibẽtes vinũ in mane reputant᷑ a multis fran tur facientes turpi at gere iciun.ꝗᷓ malto foꝛtiusꝰ inebꝛiantes ſe hoꝛano ſi nõ eſſent eb?n vt nagið ſollicite caueãt ebꝛie⸗ ne. 5 illud qð excuſat pcem̃ nõ eſt cã pcci?⁊ ex ↄnti tatẽ. Añ phi.ʒethi..g; Ebꝛi⸗ duplices hẽbit icre⸗ nõ frãgit ieiu cũ fractio ieiunij ſit pccm̃.ſed ebꝛie patiões·7 credo ꝙ ebꝛꝰoccidẽs hoiem irreglaris ras excuſat pccm̃. Vñ augꝰ.x.li.ð fauſtum.lõge añ eſſet.⁊ qᷓ;uis ꝑfcẽ ebꝛiꝰnond culpã nd cõmittat. ꝗa mem. diẽ delolid. ꝙ culpandus eſt nõ rñ qᷓ;ᷓtum ille nouũ motũ.li. ar. nõ ʒ· n pomicidius qð cõmittit iceſtus.ſed qtũ illa meret᷑ eb ꝛietas.& ebꝛietas nõ culpã quã ↄmiſit iebꝛiãdo ſe aggr auat. q? illa volũ frãgit ieiun. Item illoxꝝ quoꝝ exceſſus pꝓhibitus taria ĩiebꝛiatio iputat᷑ ad culpã vt circũſtantiona eſt ieiunãtibꝰ.ꝓhibita eft etiã iterata ſumptioquã- tã oibꝰ ioꝛdinatiõibꝰq̃ ex illa ebꝛietate ꝓcedunt eo uis temperati.ſed iterata ſumptio vini non eſtp⸗· galiduo mõ voluntarie ſũt ꝑ volũtariã ebꝛierãtis hibita ieiunantibus poſſunt.n. biberẽ? in pꝛan⸗ cäm. Ad n dðꝙ bñ ↄcedẽdũeꝙ q;uis imodera⸗ dio ⁊ĩ collatiõe.ð vñ ꝙ exceſſus vini ieiunãtib? nõ ta ſumptio vini ꝓhibita ſit in q;tũ eſt 5 vt nomn ꝓhibet᷑. Rñdeoꝙ ebꝛietas dupir põt accipi. Ano eſtꝓhibita. p pᷣceprũ ecclie ð iemnãdo niſi iq;tũ in⸗ mòp.. ex imoderato cludit illud ieiuniqð eſt actus vtutis. 2 3 ni velalteriꝰ potus ine ꝛiãtis ſumptiõe cãta. Alio rnr qbus tpib iEiu⸗ modoꝓ imoderara ſumptiõe potus iebꝛãtis. pꝛi 60 Crauo quel itu nadũe Rñdeo mo mõ ebꝛietas pccm̃ nð ẽ.ſʒ paſſio penapoci. Añ ꝙ oẽs dies q̃drageſime exceptis dievꝰdñi⸗ nöfrangitẽt ieiumn qð eit abſtinẽtia apcci.⁊ modo cis ieiunãdi ſunt ita ꝙ ðq̃drageſimanõ remanent pccm̃ eſt? marie cauendũ. Añ frãgit ieiumn qð ẽ ab niſi.ʒ6. dies ieiunabiles.⁊ iõ vt ſacer numer?. ꝓ ſtinẽtiaa pccĩs. Jein aũt inqᷓtũ diẽ aliad ꝑſe dire dieꝝ adipleat᷑ quẽ ſaluato? noſter ſacro ſuo ieiuꝰ cõ actũ vtutis abſtinen⸗ ſecrauit.. dies poꝛis eb domade aa ſi e eiunij[öno
cte ⁊ imediare neceſſariũ ad rie nõ frãgit. q;uis frãgat illud qð eſt neceſſariũ ad actũ vᷣtutis ſ obꝛietatis. Sobꝛietas.n. alià vtus eſt ab abſtinẽtiaq ſpãlis difficultasẽ in moderãdo ð lectatiões guſtus ꝑ ↄpationẽ ad vinus· Alia ab illa qᷓ eſtimoderãdo delectatiões guſtus ꝑ ↄꝑationem gd civũ. Añ frequẽter jueniunt᷑ moderatii vinoꝗ ſunt imoderati i alio Jeium ẽt ſtarutũ ab eccla nõ trãgit. qꝛ eaiqus nõ pᷣõt accipi certamẽſura regla riter nõ cadũt iub determiatiòe legis latoꝛis. Añ ſub deten ſiatiõe pᷣcepti eccliaſtici de ieiu non ca- dit niſi femel comecẽi die nãli.⁊ hoꝛq detminata geſimali iciu. Malijs aũt nõphibent᷑ oua?lactici nia. p ioꝛdiatòem ri circa potũ põt hõ tm̃ exceder̃. ꝙ⁊ plus peccat q; ſi frãgeret icum t. Adp in oppn dðꝙ cbꝛietatẽ ⁊ cyceſſuʒiqᷓ;ᷓtitate cibi.⁊ cibi pᷣcioſitatẽ i comedèẽdo auiditãtẽ.⁊ in pparando cu rioſitatẽ debẽ fugere ieiunãtes. qꝛ qᷓ;uis ꝑ illa non frãgcrẽt ſtatutũ ccche ð ieintñꝑ illa frãgit ieinni⸗ um gnãle qðẽ abſtinẽtia apccis qð ieiunx⁊ ſiſemp ⁊ ap hoibꝰdebeat obſeruari.tñ cũ maioꝛi pfectòõe? ſollicitudie illi ieiunio iſiſtẽcũ ẽ illis tpibꝰ in qbus ſpãle ieiu ſtaturũ ab ecclia celebꝛat᷑. Ad mdð ꝙ
—
———
qßuis alig dicãt ꝙ bibẽ vmũimane ve ceruiſiã.⁊ comedere electuariaiſero delectariòis cã frangãt ieium.credo tů vᷣriũ ꝙ quis aliquo mò nutrianti tñ nõ eſt pᷣncipal vſus ex alfrãgeret ieiumn bibenſ vinũ vel ceruiſiã ĩ collatòe. q aiiqd habẽt ð nutri⸗ mẽto. Si tñ hõ imane ceruiſiã biberet nõ ad exti- guẽdã ſiti ßfanẽ ẽt iſero magnam accipet electua rioꝝ qᷓ;titatẽ ad ſubueniẽdũ fami.credo ꝙ talface retfraudẽ ſtaturo ⁊ ex ↄñti frãgeret.& legẽ frangit gin fraudẽ legis aligd faẽ. Loncedo tñ ꝙ ð bono⁊ equo cauẽdũẽ a poru vini? ceruiſie ⁊ ſiliũ in mane magis in mane q;i fero qꝛ potꝰ fũptus poſt pꝛãdi um⁊ ſiti ſubuenit? digeſtionẽ iuuat inqᷓ;rũ ꝑ poluʒ faciliꝰ⁊ ↄueniẽtiꝰdefert cibꝰad ſingula mẽbꝛa.ſum prus aũt ieiuſtemacho vtplimũnocʒ. Ad pmad ptẽ aliã dð ꝙ ebꝛictas inq;tñẽpaſſioerculat pcem̃ ſindicio dei.qꝛ oẽ pcem̃ actuale eſt exli. ar. cuiꝰvſñ nõ hñit pfecte ebꝛij.⁊ huic exp̃ſſe ↄcoꝛdat augꝰi au- ctoꝛitate pᷣallegata. qꝛ iñc ebꝛietate multð dõniſ
40. dieꝝ tollunt᷑ i. 4* feria q̃ a capite ieiun ſequẽs.⁊.6 fe.ẽt ſabbatũ.ð ↄſe. di.ꝰ·
tat᷑.?.y fe
Quadrageſuna. necl
mane.ð ↄſe. di. b.
eundieunzuententimemortge mę qtös ieiumaut.⁊
nem coꝛꝑisxpi.?
ſentis vite xucnit ad gliaʒ reſ urrectiõis.⁊ qiſic qᷓi
——
roliunꝰdecimã rotiꝰqui. in q ini.I. ve tũno.⁊ heme.tres dies ſunt ieiunaviles
ſ.fe*. 4.d.b.? faparũ. vecretoꝝ. di. 7o.c.j. ita ꝙil
eſtatc. au
„
litres dies veris ſolebãtdec rij. ⁊ tres dies eſtatisi.⁊ ebdomada Junij. 3 · auti⸗
niiʒ ebdomadal eptẽbꝛiſ.ʒ. hreisi 4 decẽbꝛis. di. 76.
ieium ſoluẽ fe?.y. vltie ſepti
Mõ liceat.⁊.c.ſ equẽti. Inſtitutũ
pperemur ad ſuſcepto
vt di r ad ſignificãdũ ꝙꝑ tribulatiõesp
———
*
ʒẽt q̃rtaãni.ſ. verè.
ipi pꝰebdomadamar
tbi ebdomada Cõſtituim?.ſed qᷓ;uis ſic fuerit ãti
qtꝰ.tñ B imurandum eſtpp illud quod habetur.E.
diſtinc. Statuimus. vbi dicitur ſic · vtieiu?..tpoꝛũl
Statuimus.
Soꝛdine celebꝛent᷑ · Mniciumi
initiũ q̃drageſie. mñ iebdomadapẽtecoſtes. 3
ieiu iſtitutai ürt pᷣdcãrũ qͥrta.
nẽ dñi ieiunabiles ſi unt. 571 vt diẽ glo. ibidẽ. nð peip vbitiẽ ↄſue ata illð ieium eſtꝑ equalẽtiã ſub pᷣce⸗
tudo appꝛob pto. Itẽ oeð N
* ſcalẽ ⁊ Joõms i
iein. Nõſiliũ. 3 igilien 4ti c tẽ marie vginis.⁊ Joãnis bap·⁊ ſcilau ſcõꝝ ieiunabiles ſunt.⁊ ſi ſolẽnitas cu⸗
aMũptiõis b rẽtij.⁊ oium
ius vigilia? ieiunabileueniat. fe.iſabba eſt. ei ð obſer.iei. Cõſilium.ð·ſi cõꝛũ.
dẽti ieiunãdũ Et ſi folẽnitas nec voto nec
ſtinẽtia dinẽ ecc
deuotionẽ abſtint voluerit. e ð obſer. ieiu. cari. Itẽ qꝛ ↄſuetudo appꝛobata obligat. vthr dẽ öſuetudo.? di.Ij. Eccliaſticaꝝ. ⁊ cn
cretoꝝ dij. ¶ pis.ſi in aliq r
eoꝙphylippi? n fra natalẽ dñi celebꝛant᷑.eĩ ð obſer.
n iſeptẽbꝛi⁊ ðcẽbꝛi moꝛe ſolito fiat. Et hec
ad expiãdũ pccã qcõmittimꝰinclʒ Itẽ tres dies rogationũan aſcẽſio⸗ di.ʒ. Rogatiões · ſed
6 ſuadet᷑. vbitñẽ ↄſue
igilie aploꝝx ieiunabiles ſũt phlip
i⁊ Jacobi.? Joãnis euange.? barãbe.exceptis ex
acobi ſolẽnitas ifra ſolẽnitatẽ pa
.
tẽ vigilie natiuitatiꝰ dii.pẽteco.⁊
4.iſabbato pᷣce⸗
natuitatis dii eueniat fe.b.illi qui
obſeruãtiareglari ſunt aſtricti ad ab m carniũ.tali die carnibꝰvtipñt fʒ Auetu- niegnãlis. nec in hi rephendendi ſuntg ob
—
Expli⸗
eligide vel dioceſi eſtaliuuod ieiu

Wutchi
rimn i nn
Lv.
uetũ qð tñnð eſt ᷣceprũpiusſcriptũ niilomin⸗ eſt ab exñtibꝰibidẽ. Itẽ diebꝰieiunioꝝ hoꝛa comeẽdi determinata ab ecclia eſt hoꝛa no na.qꝛ ſic obſeruauit diu ↄſuetudo. dñ cũ dyð ſe. di.j. Volent. qꝛ nullatenus ieiunare credẽdi ſuntq mãducant añq; veſptinũ celebꝛet᷑ offĩ.⁊.j F. In ie iunijs..tpoꝝ circa veſptinas hoꝛas ⁊c.ſub hoꝛa veſptina ↄp̃hendẽdũ eſttp̃s ab hoꝛa. incluſiue.⁊ Vltra. nec oʒ piſe accipe hoꝛã none. Si. n.pmodi cũtðᷣs añ hoꝛã none comedat᷑ nõ pph frangit iein⸗ niũ.⁊qʒuis higcomedũt ſtatipoſthoꝛã ſextaʒ. vel hoꝛa ſexta derogẽt in aliquo pfectioni ieiunij nõtñ ſunrtijjſreſſoꝛes huiꝰqðẽnccitatis ĩ ieiuꝰ. marxie qꝛiã inualuit Muetudo i multis locis comedẽ ſtati polt boram ſertã vel ipſu hoꝛa. ß. nõ. n.tãte neceii tatis eſti obſeruatiõe ieiunij hoꝛa pᷣdcã ſiẽ comme
—
dere ſemel t̃. Erticulus quartus.
querit᷑ de*ßn V Onſequenter gt cn B querunt᷑. g. Mvtrñ oꝛo ſitactꝰvo⸗ lũtaris. ⁊ vtrũ ſit actus vtutis latrie. ʒtr folus deꝰſit oꝛãdus. 4 vtrñ Liqd vðᷣtermiste petẽdũ ſit ĩ oĩone Fxtrũ oꝛandũ ſit vocalr. 6 vtx vocalis oĩo ſitratin factoꝛia ſine mẽtali. ⁊ vtrũ oĩo debito mõ fcã femp eraudiat᷑. g vtrũint alias oĩones oĩo dcãſit efficacioꝛ. Rimo oñdog oio ſit actꝰvoluntatis. p eius ẽoꝛat. cuiꝰeſt deſderarẽ q̃ in oĩoe petit᷑.ſʒ ðᷣñiderare actꝰ volũtatis. S7oꝛare. Itẽ eiæ& oꝛare cuiꝰẽ exaudiri.qꝛ oĩo oꝛdi nat᷑ ad exauditionẽſʒ volũtas ẽq̃ exaudit᷑ iupfal. Deſideriũ paupeꝝ eraudiuit dñs. oꝛar̃ẽ actꝰvo⸗ lũtatis. ʒ dam̃.li.ʒc.ꝛ. Doẽ aſcẽſi us itellectꝰ ad dim.gẽ actꝰ itellectꝰ. Itẽ dam̃.e c. Sio eſtpe titio decẽtiũ a deo ſʒ petẽ eñ log.logẽ actꝰitellectꝰ 5 oꝛare actꝰẽ itelleciꝰ. Rdeo ꝙ ꝙꝛare duplr põt 2ccipi. vnomõp deſiderio obtinẽdi Aiqd a deo qꝰ ðſiderãs oꝛdinet᷑ in ip̃m.⁊ſic oĩo ẽ qdã aſcẽſus aiĩe itellectiue ad deñ qẽ volũtatis vt eliciẽtis.⁊ itelle ctus vt dirigentis. Vñ glo.ſup illuc pfal. accedite ad deũ.diẽ fidẽ iherẽdo.⁊.⁊.pedibꝰgeie charitatis currẽdopin ptinʒ ad directionẽ itellect? ꝛm gd ſen ſuʒ affectꝰẽt ſic accipit᷑ oĩo ᷣm qð pꝛia ad thi.⁊di⸗ ſtiguit᷑. ʒ obſecrationẽ. poſtulationẽ ⁊ actionẽ gr̃ax ⁊ẽtiglo.ſupillð pfal. Dñe añ te ðſideriũ meũ. vbi dr̃.nũq; deſinit oꝛgre q nõ deſinit amare. Alio mõ oꝛare id ẽ qð pᷣdem̃ ðᷣſideriũ loquẽdo deo ꝓponere nõ ꝑmodũ idicatiuũ.ſʒ ſupplicatiu.⁊ ſic oꝛar̃ actꝰ eſt itellectꝰvt eliciẽtis ⁊ volũtatis vt mouentis. ⁊ kic logt᷑ Jydoꝛus de oĩoe.io. li. Ethimolo.qᷓi eq̃ di ſtant᷑ int memæfinẽ. vbi diẽ ꝙ oꝛareẽ dicẽ.⁊ aui.is. meta.c.ʒ.cũ diẽ ꝙ p oĩonẽhð eß loquẽs deo.⁊ phi. ſethi.c. penul. vbi diẽ ꝙ ad optia dep̃cat᷑ oĩo. Ar? adptẽ ßᷣmãpcedũt ð ozdepᷣmomõdez. Ad pnad ptẽ aliã dð ꝙ ibi accipit dam̃.itellectũ ꝓ aĩa itellec- tiuã d ↄphendit itellectũ ⁊ volũtatẽ. Adm dõꝙ petere ſẽ ⁊ oꝛare accipit᷑ mõ dupliciſ upꝛadcõ. ðᷣſi⸗ deriũ.n.obtinẽdi Aigd ab aliquo.ſi inoteſcit peti- rio q̃dam eſt. vñ cũ deꝰvideat deſideriũ nr̃uʒ cum ab ipſo aliquid obtinere deſideramus deſicerãdo
u.
aQn ſVtx oio ſit actus Ecundo quert᷑ urcfua vr̃ꝙ nð. oꝛarẽ actꝰpnie cũ ſit ꝑs jatij factòij ßʒ pnia alia vᷣtꝰẽ a latria.qꝛ pnia reddit deo debitũ ꝓↄmiſſo.⁊ latriap bñficio recepto.g oꝛar nò eſt ac tus latrie. Itẽ nullus acrꝰ inutireſt act? latrie.nec cuiuſq; alteriꝰvtutis.ſed orat deũẽ inutile.qꝛ ad oꝛat gcůʒ oꝛat vtille ꝗœꝛat ðᷣñideriũ ſuũ illi expᷣmar ⁊ vt ip̃m flectat.ſʒ deꝰſcit qd nohopꝰẽ.vt hrmat. 6. Mec fleti põt. qꝛ vt drpre. 15. Menitudie non fiectit· ð oꝛat nullioᷣtutisẽ. Itẽ latriaptinʒad Vi tã actiuã.qꝛ reducit᷑ ad iuſtitiã qevna..cardialiũ ⁊hm aum.iꝛ. ð tri.c.I4. Lardiales vtutes ptinent ad vitã actiuã. oꝛare ptinʒ ad vitã 2replarius. i kactꝰlatrie. Itẽ actꝰlatrieſũt ſub pcepto. ed act oꝛãdi nõ iuenit penitꝰ ſub pᷣcepto.g nõẽ act latrie. 5glo. ſupillud luce. I. Oʒ ſemp oꝛare. diẽ ꝙ hõ nð deſinit oꝛar niſi cũ deſinitiuſtꝰeſſe. ð oꝛare act? eſt iuſtitie ſed non viderur ita eſſe alicuius partis iuſtitie ſiẽ latrie g eſtactꝰeiꝰ. Item pſal. Birigat
oio meaſiẽ incẽſumiↄſpectu tuo.ſʒ offerre deo icẽ
ſũmãlem ad erreuerẽtiã eſtactꝰ latrie. ꝗᷓ multo foꝛ tius offerre deo icenſuʒ pñale qð ẽ oĩoẽ actꝰlatrie. Rideo ad vtutẽ latrie ptinʒ deo exhiber honoꝛẽ teſtificãtẽ ĩipᷣoſůmũ dñium.iq;tũ ipe ſ olusẽ crea- tiõis ⁊ ꝓſeruatiõis mũdipjnmn.põ aũt cũ oꝛidoali- qd petit a deo duoiip̃m oꝛdinet᷑ ſi ĩſuoꝝ bonoꝛuʒ pᷣncipalẽ auctoꝛẽ ſibi exhibʒ honoꝛẽpreſtãtẽ ĩ eoſũ⸗ mũ dniiuʒ Ai ſi quit᷑ ꝙ oĩoẽ actꝰvᷣtutis latrie. Ad pn in opp dð ꝙ otoẽactꝰpnie ⁊ latrie ſub rõne tñ alia ⁊ aliã. qꝛ inqᷓ;tũ hõ oꝛat deñ vrꝑh deo ſatiſfa- ciat ð pecõactꝰẽpnieiqᷓ;rũ añt oꝛat deñ vt ſibiex⸗ hibeat honoꝛẽ⁊ cognitionẽſ ũmi diijactꝰẽ latrie. necmix. einꝰ n.⁊ idẽ actꝰpliuʒẽ Vitioxꝝ inqᷓ;tũre⸗ fert᷑ ad finẽ aliũ.⁊ aliũ.ñ iʒ phi.ð ethi.c.. Ale qmechat᷑ lucrãdig auarusẽ.ꝗ aut pp ↄcupiſcẽtiaʒ luxurioſus.ẽ. Ac ⁊n dð ꝙ oꝛãf deũ nõẽ iutile fed marie vtile. nõ ad k vt diuia diſpẽſ. atio mutef᷑. ſʒ qꝛ ꝓt dit aug.j. li. ð pᷣdeſtiariõe ſcõx. vñ us ſinẽ. cuʒ deꝰvlt fieri qð nõ niſi Volẽtibhoibꝰ oʒ fieri iclinat eoꝝ coꝛda vt k velit.⁊ ẽt ſiẽ diẽꝛ li.longe poſt pᷣnmn valʒ ad ß vt oĩoenf̃a moueat a quo accipimꝰhec bñficia.⁊ ſiẽ ẽt dr̃ e.li.lõge añ finẽ. Foꝛtaſſe ſic pᷣde⸗ ſtiati ſunt alig vt nr̃is oĩonibꝰↄcedãt. ſub diuia.n. ꝓuiꝰ non tĩ caditg effectꝰ fiãt.ſʒẽt ex qbꝰcauſis. ⁊a quo oꝛdieꝓueniãt. Ad ʒmdðᷓ ꝙ quis vt plimũ Vtutes cardiales ꝑtineãt adactinã vitã. alig ti ac⸗ rus vtutũ g reducunt᷑ ad cardiales vt pres potẽti a les ptinẽt ad vitã ↄtẽplatiuã. d 4 ndð ꝙ mioꝛẽ falſa. dr̃.n. math.y. etite ⁊ dabit vobis.⁊ lu.j Dʒ ſeꝑ oꝛã. oʒ ãt ſonat nccitẽ. nee itelligẽduʒ ꝙ ho teneat ad oꝛãdũp ſẽp. pᷣceptũẽ.n. affirmatinũ qð⁊ ſiſemp obligetnõtñꝓ ſemp. MPnad ꝑtẽ aliã. quã uis gru p̃ncipatↄcluſiõis poſſit ↄcedi tůnõ ꝓcedit. glo.n.logt᷑ ð iuſto a iuſti?gnãli dcᷓ q̃ ↄpᷣhendit oẽʒ
Vtutẽ ncciam ad ſalutẽ.⁊ extẽdit nomen oĩonis ad
oẽm bonã opationẽ. vñ ĩmediate añ vba pdcã wiẽ gſemp oꝛat qſempagit bona. S
— Ertio ꝗit vtrũſolus deꝰſit oꝛandus. t. Stvr ꝙ ſic. Solus deꝰeſ latria colẽdus. vtiʒ li. oñſum eſt. ſʒ oꝛarẽactꝰla
trie. ſolus deꝰeſt oꝛãdus. Itẽ fruſtra oꝛamꝰillos anõ cognoſcũt oĩoes nr̃as. Sʒ ſiẽ diẽ augꝰi.j. li.de urapmoꝛtuis agẽda int mediũ ⁊ finẽ.ibifůt ſpũs
h 5

3. 4 3. ——
3
in iſta vira h
⁊gtia a ſolo deo dari pñt. tꝑa
hac vita agunt᷑.? bis tñ vidẽt eaq
defunctoꝝ vbi non vidẽt q̃cũq; agunt aut eueniũt
vtp ip̃ʒ eiꝰa eſt. qꝛil
dipletio ĩpetret᷑· ꝓ la bona q̃ pᷣncipal petẽ
ta vira hoibus. anie ſ cõꝛum non ſunt oꝛãde. Wötra iob.I. Ad aliquè ſcõx cõuertere. Rñdeo
vupli poꝛꝛigit᷑ alicui oio. aut rãq; ꝑ ipᷣm iplẽda au
emõ ſolus deꝰoꝛãdꝰ
da ſunti oĩone. ſ.gra lia ẽt bona eo mõð duo
—
3—
ĩ oĩone petẽda ſunt.ſ.inq;tũ nobis debuiũt ad acqſi
tionẽ vtutis a ſolo ded dari pñt
omõ ſci oꝛãdi ſůt.
—
—
qꝛa deo ipetrãt exauditionẽ oꝛoĩs nre.⁊ ſignifica tũẽ apoca.g. Vbi drœAcedis 10 nibꝰ ſcõx ð manu angeli coꝛã deo Ad 5 niopp
dð ꝙ oꝛãdo illi ſoli cuitũ latrie exhibem dimꝰ ipetrare q
trare qð petim?ꝰ.ſʒ
ꝙ aſcẽdit fumus icenſoꝝ ð oĩo
aquo iten
ð petimꝰa ſcis aũt nõ itendimꝰ ĩpe a deo ꝑ adiutꝰ eox.¶ Ad m dð
ꝙ q;uis aie ſcòx nãli cognitiõe nð cognoſcãt oĩa q
⁊ maie iterioꝛes motus coꝛdis. in decʒ eos ð nr̃is actibꝰcognoſce⸗
re de quoꝝ numero ſunt illi actus qbus eos hono⸗
—
ramus oꝛ
atis. fupfluũ eſta
and
NMaro
o.
h nõ debeat peter 5 aliqd deimiate petẽ neſciẽs qd opoꝛtedt ip̃m pete
747
5
re.ſʒ ſiẽ diẽ apls a
p̃ ꝙ xpᷣs docui te q̃ ↄtinent᷑ i nõ poſſimꝰ m
noĩoe
qrit᷑ vtx aligd detminate petẽ „ dũ ſit ĩ oĩone. Et vr ꝙ nõ. mat· 6. Scit pr̃ veſter ad opus ſit vob añqᷓ; pe⸗ ligd ab ipᷣo deimiate petẽ · cum niſi qð ſibi opꝰeſt. ¶ Ntẽ nullꝰdʒ
Te.ſ 4 ro.ð · Auid oꝛemꝰſiẽ oʒ neſcimꝰ zĩoĩone. nihil detrate debemꝰ petẽ⸗ʒ math,b. t diſcipulos ſuos petẽ aliqᷓ deimina
dñica.Rñdeo ꝙ q̃dã ſunt gb⸗
ale vti ſiẽ vᷣtutes.gr̃a ⁊ glia detmiate
⁊ talia detmiate petẽda ſunti oĩone. Quedã funt q
bus poſſum? te petẽdai oꝛ uidet iila ad ſal pñ vti nõ poſſin
nacceptãdonullo mõĩ
vtibene ⁊ male.⁊ illa nõ ſunt detmia one abſolute.I ʒ ſub ↄditiõe.ſ.ſi deꝰ p̃⸗ utẽ nr̃ am foꝛte vtilia Mla aũt qbus
„
oĩone petẽ
da unt. Adpmi oppmndð ꝙ ſiẽ diẽ augꝰ in eplaad ꝓbã. qi in me· Ale ar ʒuſq; peramꝰ.nõ volũtate ndn vuult ſibi ꝑ nr̃aʒ
petitionẽ inoteſcere qꝛ cãnð põt ignoꝛare ſed vlt exercerii oĩonibꝰdeſideriũ nruʒ. quo poſſumus ca
pere qð pᷣparat dar
ña qd oꝛemꝰ ſiẽ oʒ
.
₰
firmitatẽ nam fac
qnouit qd nobis neceſſuriũ ſit
——
e. ¶ Ad rin ðð ꝙ ꝗᷓuis er vtute neſciam? tñ.ſ.ſ.in adiuuati⸗
iẽdo nos pete qð oʒ. Vñ poſt vᷣ
ba p̃allegara ſtati ſubiũgit᷑. poſtulatꝓ nobis.i.po ſtulare nos docʒ? facit.
Muto q̃ruur vtrũ oꝛãdũ itvoe
lit. Et vr̃ ꝙ nõ. Pal
natoꝛn iath.6. Dꝛãtes nolite multũ loq ſ nultũ eſt oꝛãdũ. lñ augin epla ad ꝓbã. pan Vlta
mediũ. Mõ deſit multa ß̃catio.qᷓ nõẽ vocalr oꝛãdũ
tẽ eadẽ eplap
ax poſt auetoꝛitatẽ allegatã. Mui
œia ꝑ vᷣbñ cõᷣdidit humana vba nõ q̃rit. ¶ Wõtra ea⸗ qẽ epla ſtati poſt abcites vlti allegatã. Mobis vᷣba
nccta ſunt qb? moueamun⁊ iſpiciamꝰ qd petam?ꝰ
nð qbꝰdeñ feu docẽdũ ſeu flectẽdũ eſſe credamus.
ꝗñde
oꝙ duplexẽ oœĩo.q̃daʒ ccis..qͥp miniſtros
eccjiei pſona totiꝰ fideł᷑ ppli deo offert᷑.⁊ talis dʒ ĩ
noteſcer pplo ʒ ne poſſ ſuſpie
oĩois omiſſionẽ.⁊ ið tal oo dʒ eẽ vocal alia offert abpoieinq;tũẽ inglaris pſõaſ ſiue ꝙ alio ⁊ talẽ oĩonẽ qᷓ;uis non ſit ne
ceſariũ eſſe cñfenſibili voce niſi ad bhõ ſit obliga
ſinglaris.ſ. ue oꝛetꝓ ſe
—
oꝓ qno offert᷑ vt ercitet᷑ ad deuotionẽ ar
iin miniſtris ecclie illius devite
tus ex voto. añc; tñ expeditaã meritũ vtmentãti
— 3—
adiũgat᷑ vocal vtꝑ vocalẽ feruo? coꝛdis ãpliꝰexci⸗
tet᷑. ex q̃dã. n. nãli vnide aie ad coꝛꝰmotꝰcoꝛpis di-
uerſimode affectiõts aic ercirãt. Eraffectiões co⸗ ruz aie maxie ſiſit foꝛtes diuerſas mutat· de icoꝛ⸗ poꝛe excitãt. vñ aug in epla ad. ꝓbhã circ men per tertaiterualla hoꝛax? tẽpopet vbis rogamꝰ deñ. vt illis reꝝ ſignis nos ipo moncainꝰ qᷓ;tũcũq́;ĩ ßðſiderio ꝓfecerunꝰnobis ipi inoteſcanꝰ.⁊ ad ß
augẽdũ nos ip̃ol acrrꝰexcitemꝰc xpedit ẽt ad Pvt
ð ligua nr̃a deo ßuiamꝰ.ſi tñ incaſu vocaloĩo ᷓ̃mit
teretiterioꝛẽ feruoꝛẽ tůc nõ eſſet vocali oꝛãdũ ofo⸗ ne ſingtaruai ẽt prũpit hoi vocalẽ oꝛonẽ. ex excer
ſu feruoꝛis mẽtis.qꝛ ſiẽ diẽ augꝰad ꝓbã circ men.
Dignioꝛſ egt eſſectꝰquẽ feruẽtioꝛ pcedit affectus.
Rdp“⸗ inoppn dð ꝙ ſi diẽ augꝰadꝓbã paꝝ ante*
memn nð eſt oꝛãdũ in multilogo tãqᷓ; co fiat vt exau diamur quo loqᷓcioꝛes ſ um.7 eadẽ epla vlira me diũ. Wultũ loqẽ in oꝛã rẽ ncciaʒ! upfiuis age vbis ⁊ſic planũẽ ꝙ nõ eit vocali oꝛãcũ. Bic.n. pot erpo ni illud ſaluatoꝛis vᷣbñ. Et cũ diẽ augꝰmultũ c 0¹⁴ dũ itelligit ð pᷣdicatiõe mẽtali. vnde dic. Nò deſijt
mſtap̃catio i feruẽs pſeuerat intentio. Ad⁊ dð*
g illud itelligẽdũ eſt ð vbis bũanis i oĩone ſinglari qi ñ excitãt ſʒ minuũt feruoꝛe coꝛdis. S vx vocalor̃oſit fatiſ⸗
Et vr ꝙnð. decretoꝝ di· ʒg. Bedulo.⁊ ſů⸗ ptñẽ av aug ili ð cathetiʒdis rudibꝰqᷓi e diſtãt int pᷣn⁊ men d ſic. Nouerino cſſe voces ad au⸗
res dei niſi affectu ai.ſed nũcᷓ; voces ſunt ſatiſfac-
toꝛie niſi audiãt᷑ a ðᷣo. qnd eñ fatifactoꝛia vocis oꝛo ſine attẽtiõe itcriõiꝰ ẽ
ſ.di.. Nüc dr ꝙ ine intnnſſiòe vigilet li enſus. ſʒ oo nõẽ ſatifractoꝛi qẽ 5 Pccpt iuris canonici.g
vocal oĩo ndẽ ſatiſfactoꝛiaſiũ attẽriòe iterioꝛiqtẽ puꝰi.li.ð vtute oꝛãdi pa? poſt ÿᷣnn Bic ooniſcã
meditatioẽ nccia. Vr oio ꝑfecta oro eẽ nedat· ſicã meditatio aut nõ com tet᷑· aut pᷣcedat. Zulð qði⸗ pedit vocalẽ of nẽ u⸗ ẽnccius ad cfficaciã iuꝰ. ſʒ irerioꝛ attẽtio cã ipedit qðꝓboꝑ ſile.qꝛ ſi hoĩ ãbulã do vellet cogita ð quolʒ paſſu iſpõli.?⁊ cptharizãs
ðqᷓlibʒ pcuſſiòe cuiuſiidʒ choꝛde. iiie ipediret᷑i am
bulãcto⁊ iſte cithariʒòco· ga ſili ñi oꝛůs vellet co⸗ gitar iqͥlʒ voce ipediret᷑ in hoꝛas dicẽdo. q ad effi⸗ eaciã vocar ofois nõẽ necĩa attẽtio. ¶ Itẽ? topico rñ. ð poſſumꝰiteliigere pla ſimul.ſʒ oꝛãs vocalr dʒ cogitare ð deo.& nð tenet᷑ cogitare de ſua voca⸗ li oñoe.¶Rñdeoꝙ or̃oistriplex eſt efficacia.ſ.ime
—
rẽdo⁊ ſic eſtfatiſfactoꝛia⁊ ipetrãdo.⁊ i oꝛãtẽ ſpũa⸗
liter ⁊ exximentali reficiẽdo. ⁊ nullã iſtaꝝ efficacia rũhʒ vocaloro ſi eã nõ pᷣcedat aut cõcomitet᷑ ↄcoꝛſ
meditatio.ali. n nõ eſſet moꝛal.actꝰ.n.moꝛalexte rioꝛ nõ eſt niſi ꝑcõpatõcm ad actũ rõnis iterioꝛeʒ. Si añt aſſit itentio debita actual in n Vocalis ofonis ·qᷓ;uis poſtea nð cõcomitet᷑· tñ oro vocgłeſt meritoꝛia.? ipetratiua p vrutẽ p̃itentiòis.niſi po⸗ ſtea irerrũpat᷑ ꝑ irentionẽ õᷣriã.ſic aligs ex b ona itẽ⸗ tiõe inciß pegrinari. veleliam daretotus actus ſe quens meritoꝛiꝰeſt vᷣtute itentiòis pꝛie qᷓuisẽſſet ſmaitentio actualſ efficaciã ſpũalr reficiẽdi oꝛãte
—
nð hʒ Vocal oro niſi qᷓ;diue cõcomitgt᷑ itentio.⁊ ſic itelligit illud vů apli.pco.I. Pi otẽ lingua
*
rr nnpri XNocdt 1atil Erio qerit factoꝛia ſinE mentali.
ẽðoſec. di. Dn di. ꝙ tpe oĩois aius ñ cogitet ꝗẽqᷓ; qᷓ; illud ſolũ qð pᷣcat.⁊

uninwmns iitiſct“ mninuuinh Biusun — n pn
xv.
ũsmeꝰ.i.imaginatio mea oꝛat. mens aũt meaſi nefructu eſt. Beiẽdũ ti ꝙ tripli põt applicari iten tio vocali ofoi.ſ.aut applicãdo eã ad vᷣbaq̃ dñtur. autad illud qð petitaut ad illũ cui oro poꝛꝛigitur. ⁊quocũq; iſtoꝝ modoꝝ aſſit itentio nõ eit inefficax ad ſatiſtãciẽdũ vocal oro.ſʒ ba itentio melioꝛ eſtS pᷣma.⁊3.qᷓ; ba. Añ hu.ili.ð vtute oꝛãdi int᷑ pmn.⁊ men. ura oroẽ qñ ex abũdãtia ðᷣuotionis mens ita attẽdit᷑ vt cũ ſe ad deum poſtulatura cõuertit᷑ pᷣ amoꝛis eiꝰmagnitudieẽt peritiõis ſue obliuiſcat.
Adp in opp dð ꝙ illud decretũ itelligendũ eſt qñ vðᷣbita itẽtio nec pᷣcedit nec ↄcomitatur/ Adꝛm dð ꝙ illa vba magis ſut ↄſilij vᷣba qᷓ; pᷣcepti. Auc
toꝛitas hug. bi ↄcludit./ Adpm ad ꝑteʒ aliã dð ꝙ
nimia itentio ad vba ip̃aq̃ dñtur ẽt ipeditiua or̃o⸗ nis. Ai qñq; ex ↄirur hõ ꝙ qñ vult nimis in ꝑticu⸗ laricogitare ð vbis ſibi minꝰoccurrũt vᷣba dãda.⁊ ipediretẽt talitentio itentionẽ qͥ dʒ eſſe ad rẽ poſtu latã.⁊ ad illũ a quo poſtulat᷑.vñ fufficit ꝙ pꝛia iten tioſit tat ꝙ ſufficiat ad itegrã foꝛmationem vbox. Adꝛ dð ꝙ bi poſſumꝰtelligere plura ſimul qñ Vnũ oꝛdiatur ad aliud.ſic aũteſt in ꝓpoſito qꝛ vbo rũfoꝛmatio oꝛdiatur ad rem q̃ petit᷑.⁊ iſta duo ad illũ cui petitio poꝛꝛigit᷑. Eptimo queritur Sebi ꝑexaudiat᷑. Et vrꝙ nõ.trenoꝝ.ʒd ad de⸗
um. Oppoſuiſti tibi nubẽ ne trãſeat oro. Iteʒ ois
or̃o que exaudit᷑ ẽ meritoꝛia.ſed oro exitis i pccõ moꝛtali nõẽ meritoꝛia.qꝛ vtſuꝑius oñſum eſt bo⸗ na in pccõ moꝛtali fcã̃ meritoꝛiã nõ ſunt.gᷓ ofo exñ⸗ tis in pcœcõ moꝛtali nõ exaudit᷑.ontra math.
Dis g petit accip̃. Itẽ pſal. Aolũtatẽ timẽtiũ ſe fa
ciet.⁊ ðpᷣcationẽ eoꝝ exaudiet.ſʒ oĩoj fit ðᷣbitomò niſi fiat cũ timo dñi.qᷓ oĩs oĩo debito mõ fcã exau- dit. ¶kRñdeo ꝙ ois ofo fcã ðbito mõ exaudit᷑ non ſemp ſtati.ſʒ ꝓ illo tpe quo diuia mia exauditioneʒ Zwicit vtiliotẽ eẽ oibꝰpẽſatis. ñ augꝰomia.Toꝛñ ſup Jo.q̃dã nõ negant᷑.ſʒ vt ↄgruo debet᷑ tꝑe diffe runt᷑. ad b aũt ꝙ oĩo fiatmõ ðbito.. regrunt᷑.ſ. vt ille q petit petat hũitr ⁊ frequent᷑.⁊ bon itentione qð eſt pie petẽ.⁊ẽt ꝑſeuerãter/⁊ vtilia adſ aluteʒ⁊ poꝛãs ſit ↄſtãter fůdatꝰĩfide. Añ Jaco.j. Poſtulet iſide nihil heſitãs tal aũt oĩo ſemp exaudit inqᷓ;tũ hõ oꝛat p ſe.qᷓ;uis nõ ſempꝑ inqᷓ;tũ oꝛat Palijs, ñ augꝰomta.Toꝛꝰ.ſup Jo. Exaudiũt᷑ oẽs ſcip ſeipſis. nõ aũtꝓ alijs oibꝰexaudiunt᷑ Fxaudiũt᷑ tñ Vt dr̃.j. q.j. Ibi qᷓ;to dignioꝛes fuerit oꝛãtes ꝓ pplo tãtoſfa⸗ ciliꝰinccitibꝰꝓ qbꝰclamãt exaudiunt. Acd pmin oppndð ꝙ illud vᷣbũitelligit ð oĩoneqᷓ petebãt iu⸗ dei libari a tpali pſecutiõe qͥ oĩo non fuit exaudita. nõ.n.petebãt ncciuʒ ad ſalutẽ.ſʒ magis erat iutile aiaꝝ ſuaꝝ faluti. Ad ⁊m dʒ ꝙ nõẽ idẽ oĩonẽ exau diri⁊ eã meꝛiroꝛiã eſſe. qꝛ ðᷣbito debet᷑ merces hm iuſtitiã. ſʒ petirio orãtis exaudit᷑ ꝑgr̃am.⁊ iõ qᷓ;ʒuis oĩoes facte ĩ moꝛtali pccõñ ſint meritoꝛieꝓpꝛie lo quẽdo ð merito. exaudiunt᷑ tñ qᷓ;tũ ad illud qð ꝓſe perũt oꝛãtes ſi aſſint ↄditiões.ꝗ.q̃ fůt deẽ. jñ aug omla. 4 ſup Jo. reß̃hendẽs illud vbñ ceci illũi⸗
nati. Scimꝰaꝛpcchꝛes deꝰ nõ exaudit. diẽ ad ßiihn tus loqt̃. Bi.n. deꝰpccõꝛes nõ exaudiret fruſtra il⸗
lepublicanꝰ ulos i tra dãmittẽs ⁊ pectꝰſuũ ꝑcu- ties diceret. Diie xpitiꝰeſtomihipecõꝛi. Vr? ad pteʒ aliãꝓcedũt ð oĩoeĩ qua hõ petitꝓ ſe cũ.4. ↄdi
tiõibus ſupꝛadictis. rg1 tunr vtrüiter als oio o Crauo quer tur nes oĩo dñica ſit etficacioꝛ. Rñdeo ꝙ ſic.⁊ ß oñdit auctors dignitas. Apus.n.oꝛe ſuo imediate illã fec.⁊ diſci⸗ pulos docuit Vt hr math.6/⁊ ẽt oꝛois ſnioſa bꝛeui⸗ tas q̃ muliũ cõmẽdat oĩonẽ vocalẽ. j augꝰĩ epfa adꝓbã.paꝝ vltrame. Vfres ĩegppto crebꝛas hre oĩoes.⁊ eas tñ bꝛeuiſſimas/h et ondit petitoꝝ vtilitas.qꝛ oia q̃ deſiderat debemꝰ⁊ petẽĩ hac oĩo ne betunt᷑. Añ ſiẽ diẽ aug⸗ĩ epla ad ꝓbã vltra mem. Muelibʒ alia vᷣba dicamꝰoꝛãdo nihil aliud dicimꝰ q; qði ilta oĩoe dñica poſitũẽ.ſi recte ↄgruent oꝛa⸗ mus.⁊ eo oꝛdie poſira ſũt q ſũt ðᷣſiderãda⁊ petẽda In p̃ncipio.n.exbibet᷑ reuerẽtia illi cui poꝛꝛigẽda
ẽ oio cũ dr. Mr noſter ꝗes i celis i quo captat dꝛãs
beniuolẽtiã dei ⁊qꝛꝑ vðᷣũiderãduſẽ finis ⁊ petẽdui q; ea qͥ ſũt ad finẽ.iõ p ponunt᷑ petitões qͥ reſpiciũt finẽ.⁊reſpiciẽtes eaq̃ſůt ad finẽ. ibi.iat voœiuntaſ 2. Reſpiciẽtes aũt finẽ ſůt ſce p qͥẽ.⁊hciſicet᷑ no mẽ tuũ.petit᷑ vt nomẽ ði ab oibꝰhabeat᷑ vtſ cũʒ. p qð diẽ augꝰ.⁊li.ðᷓ ßmone ðiĩ mote.loõge poſt pᷣnm. ⁊iepla ad ꝓbã. pꝰmediũ.diẽ.cũ didicimꝰ. Scifice tur nomẽ tuũ. Mos aũt monemꝰðᷣſiderare ꝙ nomẽ eiꝰſemp ſãctũ ẽ.vt ẽt apud hoies ſãctũ habeat᷑. ẽ nõ ↄtẽnat᷑ að non deo ſÿ hoibꝰꝓdeſt. aut ꝓdeſſe dʒ. Inaq̃ eſt. Adueniat regnũ tuu.vt diẽ augꝰ. vbip̃⸗ us. ðᷣſideriũ nrm ad regnũ illud excitamꝰ vt nobis Veniat.atq; ĩeo regnar mereamur.vñ ꝑpmã peti⸗ rionẽ petimꝰvt deꝰab hoibꝰgtiſicet᷑ꝑ icdaʒ vt ad deiglium veniam?Metitionũ reſpicientiũ eaqᷓ ſunt ad finẽ. qͥdã ſũt reſpcũ boni.qͥdã ſunt reſpectu mali. Reſpcu boni.⁊ꝰ.ſunt/In p petit᷑ meritũ quo beatitudinẽ mereamur qð ʒliſtiti obediẽdo diuis mãdatis. Añ augꝰ.⁊v.li.ð ßmone dñiimõte—— poſt pᷣnn.cũ dr̃. Nat volũtas tua.recte itellig obe diatur p̃ceptis tuis. Hiẽ ĩ celo⁊ in tra.i.ſiẽ ab ange lis ita ab oibꝰ.⁊ in epla ad ꝓbã. pꝰmediũ.cum dici mꝰ. Jiatvolũtas tua ⁊c. Mobiſ ab illo pᷣcamur ipaʒ obedietiã vt ſic a nob fiat volũtas eiꝰquẽadmodũ fit ĩ celeſtibꝰab angelis eiꝰ.¶ In ß̃a petit illudqꝰtã⸗
q; inſtro poſſumꝰnos iuuare ad merẽdũ.⁊ heſt vi⸗
ctꝰquotidianus ad ſuſtẽtatõem neceſſariꝰ.vlvict? aie.i.euchariſtie ſacfm.vñ augꝰ.⁊li.ð mone diii i mõre lõge poſt ÿᷣnn. Panis quotidianꝰ.aut ꝓ his oibꝰdcũs eſt q̃ huꝰ vite nccitẽ ſuſtentãt, aut ꝓ facf̃o coꝛpis xpᷣi qð quotidie accipunꝰ.⁊iĩ epta adꝓbã pꝰ men eãdẽ ponit ſniam.¶ Petitionũ qͥ ſunt reſpcũ mali.vna eſtreſpcũ mali culpe.hec.ſ. Dimitte no bis debita nf̃a ſiẽ ⁊ nos dimittimꝰdebitoꝛibꝰnfis. vVñ augꝰ.⁊li.ð hmõe dñi ĩ mõte b lõge vltra pn debita pccã diẽ manifeſtũ eit.⁊ ĩ epla ad pbã vltra menpꝑillud. Biẽ ⁊ nos dimittimꝰ ðᷣebitoꝛibꝰnis admonemꝰvos ꝗd faciamꝰvt acciꝑe mereamur. ſremiſſionẽ pccdx nroꝝ. Alia eſtreſpcũ maliicli nãtis ad culpã q̃ eſt hec. Et nos iducas ĩ tẽtationẽ að nõſic intelligendum eſt vt nõ ꝑmittat nos ten⸗ tari. qꝛ qiqᷓ; tentatiõe homoꝓbat᷑ ad bonuz ſuum. de gbꝰtentatiõibꝰ d Jacobi.po. Gmne gaudium exiſtimate fres cariſſiini cum in tẽtationibꝰvariſ icideritis. ⁊ etiam humiliar ⁊ ad deũ recurrere qᷓſi ↄpellit. Quapp non remouit xpᷣs tẽtationẽ ab apo⸗ ſtolo qᷓ;cito apoſtolus remoueri eam petiuit. vt hr ad cor̃.Iꝛ. Bed pᷣdcã petitio ſic intelligenda eſt b 4

—
vt non deſerti diuino adiutoꝛio alicui tentatiõi vł Zſentiamus decepti.vłcedamꝰ afflicti ßm qð diẽ augꝰ in epla ad pbã poſt mediũ. in quo pʒꝙ nõ eſt idem tẽtari? in tentationẽ induci. ʒo reſpcũ.mali pene. hec.ſ. Sed libera nos a malo· in qua ſʒ aug- ad ppã. vbi pꝛius. Admonemꝰvos cogitareẽ nõdũ eſſe in eo bono vbinullũ paticmur maium. De ef ficacia pᷣdcẽ oĩonis loquẽs Jydo.in li. ð ſũmo bo⸗ no.e.⁊ꝛ. dit Symbolũ ſidelium ⁊ dñica oĩop tota lege puulis eccłie ad celoꝝ regna ſuffiẽ capeſcẽda. Et augꝰeuchi.c. 4o. De quotidianis ⁊ bꝛeuibꝰ le⸗ uibuſq; pccis ſine qbꝰ hec vita nõ ducit᷑ quotidia- na oio fideliũ ſatiſiac. eox. n.eſt dre. noſter.
lus quintus.. † querit᷑ de.. ᷣn 3 nſequenter cipali. Et circa Bquerunt᷑.g. P vtx reſtitutio ſit ps ſatiſfaetiõis. ⁊vtrñ dãniſicãs alium
n bonis aie vel in bonis coꝛpoꝛis te⸗ nrat᷑ ad reſtiution?. ʒvtrũ dãnificãs ali iniuſte in fama. vtr dãnificans aliuʒ iniuſte in alijs poſſeſſibibꝰexterioꝛibꝰ. Fvrrũ glibʒ in aliquoʒ ctu accipiẽs aligd vltra ſoꝛtem teneatur ad reſti rutionẽ iliꝰ. 6vtrũ homo teneaf ad reſtituendũ ea quc legi:ima mercatiòe lucratꝰeſt de bonis que ipſe vel eius pr̃ acgſierat ꝑ vſurã. vtrũ homo teneat reſtituere ea que iuenit foꝛtuna.§ vtrũ hõteneat᷑ reſtituere eaq lucratꝰẽ Eina ꝓhibitos
— P cpreſtitutio ſit ps
Rimo oſtendo A
omnis actꝰ vtutis põt eſſe ſatiſ factiõis.ſed reſtitutio eit actꝰ virtutis iuſtitie. qꝛ reſtiruẽdo red dit hõ debitũ ꝓximo.ð reſtitutio eſt pars ſatiſfactõ nis. Nẽ ſatiffatio fit ꝑ actñ Zꝛiũ pccõꝓ quo ſatiſ⸗ faciẽdñ eſt. ſed reſtituere eſt actꝰ priꝰ pecõ quo res aiiena accipit᷑ vel derinet᷑ iniuſte.ʒ reſtitutio eſt ſa tiſfactio ꝓ illo pccõ. Rẽreſtitutio eſt q̃daʒ recõpẽ⸗ fatio ꝓ iniuria vel dãno illato ſʒ nihil aliud regrit ad ſatiſfactionẽ.3 reſtitutioẽ aliqᷓ ſatiſfactio. Iteʒ ꝓim poſſibilitate faciẽdi illud qð ſi fuiſſʒ fcũʒ nulla fſſʒ fatiffactio iniũgẽda nõ eſt alicui pnĩa maioꝛ. ſed illiꝰraptoꝛis q potuit reſtituẽ in vita?⁊ noluit.ſi poſteai articulo moꝛtis vult⁊ nõ põt nõ dñt cci itereſſe ſepulture.qᷓ;ʒuis eis viaticũ nõ neget᷑.ef̃ de rapto. Sup eo.ð reſtirutio aliqᷓ ſatiſfactioẽ. Itẽ ñ. obſtãte ꝙ ↄtritio necia ſit ad ſ alutẽ illi q pccm̃ moꝛ tale ↄmiſit tñ eſt aliq́ ſatiſfactiõi ps.ã ſilr nõ obſtã te ꝙ reſtitutio ſit necĩa ad ſalutẽ eſt aliq̃ ſatiſfactio- nis ps. Lõtra ſatiffactiofit ad arbitriũ ſacerdoti nõ añt reſtiturio. Itẽ nõ tenet᷑ ſatiſfac niñi ille qui peccauit. ſʒ ad reſtirutionẽ tenet᷑ qñq; ille g nõ pec
cauit. Tñ.n dr̃ef̃ de vſina. Tna nos jilij ad reſti tuẽdas vſuras ea ſunt diſtricte cogẽdi qᷓ parentes ſi viuerẽt cogerent᷑. Idipᷣm 5 hdes eineos creda
mus eſſe exercẽdũ.⁊ tñ multi ſunt hides vſurario rũq nd fuerũt priceps pecieoxꝝãreſtitutio nõ ẽ ys ſatiſfatiðis. Rñdeoillud opus penale eſt ps ſa⸗ riſt ꝛetiðis pas 5m diuinã iuſtiriã foluit᷑ velremit- titur pars pene debite ꝓpccõ.im aũt anſel. ꝓ ſol. io.c. Juſtitiaĩ deo ſub duplici rõne ↄſiderat᷑. Vno modd dẽ iuſtitia dei ↄdecentia bonitatis eiꝰ. Alio modo rectitudo volũraris in volendo vnicuiq; re
„
tribuere im merita. Dico ð ꝙ reſtitutio eſt aliaua
parsſ ariftattionis ꝑ cõparationeʒ ad iuſtitiã pꝛĩio
mododcãm. Lõdecet. n. diuinã bonitatẽ vt homi nifacienti actũ quẽ deus pcipitn tĩ ſibi imputet actum illũ ad meritũ g̃e.ſ ed ẽrꝓ illo remittat ſibi aliquã ꝑtempeneꝙ pccò debite. Sicut videmus. reyliberal militi ſuo ſibi recdòciliato. obligato tñ ad auquã emẽdã pp aliað foꝛte factuʒ qð feẽ aliqũ remittitpartẽ emẽde ppꝰ ꝙ fidelr exib ʒ regi obſe quiũ qð als impẽdere tenebat᷑. Per cõparationes gñt ad iuſti iãſcõomõ dcãm reſtitutio nò eſt ps ſa tiffactiõis. Moõ.n. ᷣm rigoꝛei inſtitie põt ſatiifacẽ hõꝑ illud opus ad gð ſatiſffaciẽdũ erat obligatus. ẽt ſinð peccaſſʒ velſi totã penãp pccis debitã exo⸗ luiſſet. iñ anſel. p lib. Cur deus homo.cd.⁊. CcimM reddis aliquid dño etiam ſin peccaſti non devef poc computare p debito quod debes pꝛo pccò. ad plus enim tenet᷑ ille qui penam peco debitam non exoluit qᷓ; ille qui eã exoluit. dicẽdum ergoꝙ ſi pꝛo reſtitutione deꝰ?re ittat reſtituti aliuuan parte; pene peccatis ſuis debite iuſte facit. dui ſuam cd⸗ tederbonirates. ſi autẽ pꝛo reſtitutione non remit⸗ tat aliquã partem pene glias debite iuſte facit iu⸗ ſtitia compẽſante valoꝛem meritox.⁊ ab hac poſi
tione parum aut nihil diſcoꝛdare videt᷑ illa opinio
que ponit ꝙ reſti utio pað ent fatiſfactiòis magis ex miſericoꝛdia qᷓ; ex iuſt tia. quomodo autẽ ſe ha⸗ beat miſericoꝛdia ad inſtitiã quolʒ pꝛedictoꝛũ mno⸗ doꝛum dcãm declarabit᷑ inferius· q;uis aũt reſtitu tio per cõparationẽ ad iuſtiriã.⁊ modo dcãm non ſit pars fariſfactiõis.eſt tñ quoddã pꝛeambulũ ad ſatiſfac ionem.non.n.ſufficient᷑ poteſt homoſ atiſ facere pꝛo pccõ qᷓ;diu non vult rem alienam reſti⸗ tuere. vnde etiã qui nõ habet vnde reſtituat tene᷑ tamen habere voluntatẽ reſtituendi ſi poſ. Ad pmn inoppmn dð ꝙ qᷓ;uis Actus virtutis rõne alicu⸗ ius perfectiõis que nõ eſt neceſſaria ad virtutem poſſit eſſe ſatiſfactoꝛius. rancn rõne huius qð ſim plicit neceſſariũ eſtad ſalurẽ non eſt ſatiſfactoꝛius quãuis ſit meritoꝛius. Zid ꝛm dð ꝙ maioꝛ non eſt vera niſi de actu habẽte aliquã perfectionẽ ſuper⸗ errogationis auam non habʒ reſtitutio. Adʒ dicendũ ꝙ non quecũq; recompenſatio eſt fatiſfa- ctio.ſed ſolum illa ad quã non teneret᷑ homo ſinõ peccaſſʒ.ſed ſi ad innocentem deuoluta eſſet resa patre ſuo acquiſita per vſuram teneret᷑ de neceſſi tate ad illius rei reſtitutioneʒ. Ac quartũ dicẽdũ ꝙ illud fit ad terroꝛem alioꝛũ vt alijtimore huiuſ⸗ modipene ſatiſfaciant cũ poſſunt.ſiẽ diẽ glo.ibidẽ. hoc tamen intelligi debet de raptoꝛe publico. ⁊g efficaciter monitus ſe coꝛꝛigerẽ noluit. non autem de occulto nec de illoqui admonitus non fuit ifra eodeʒ.capi. In liis.⁊ extd de ſepultura parochia. Zid quintũ dicẽdum ꝙ loquendo de inſtitia dei. ſecũdo modo dcã non eſt iuſtũ cſſe contritionẽ par tem fatiſſactiõis accipiẽdo contritionem qᷓtuʒ ad illum gradum pꝛeciſe qui neceſſariꝰ eſt ad remiſſio nempcci.⁊ accipiẽdo fatiſfactionem reſpcũ pene tminande que adhuc debet᷑ pꝛo pccõ remiſſio.ſitñ pabeat contritio gdſ upererogationẽ inſtumẽ eti⸗ am fm inſtiriam ꝛ modo dcãin camròne ilius ſu verogatiõis eſſe ſatiſ factiõis ptẽ. Argum̃taadp⸗ te aʒ nõplus vident᷑ chcludele niſi ꝙnõt᷑ iuſtum reſtitutionẽ eñ ptẽ ſatiſfactiõis loq̃ndo de iuſtitia.
9
mö dez ·exßinñfeg anpoſſit eiſ iuðpꝰpatie
li ſicusſn ſobhu ſitin potali ichni ztulpw vtrjn wennb wines cprh Naiomod ſtriner: Liud c kinn forücpt pomoiiy tenei bon boueyn gn d ine

nricinin antmn
uutritguut
uninimin Muuri nn
nẽad iuſtitiã.ʒ qð accipit᷑ ꝓ ↄðcẽtia bõitatiſ diue.
F vtxꝝ dãnificans Ecundo querit᷑ v bh vel in bonis coꝛpis teneat᷑ ad reſtitutionẽ. Et vĩꝙ nõ.ff. de reg.iur. Wõſilij nõ fraudulẽti nut⸗ laoblatio.ẽ.ð. qui malũ cõſiliũ dando aliũ dãnifi⸗ rat in bonis aie vel coꝛpis non oblizat᷑ ad aliq; re⸗ ſtitutionẽ ſi bonñↄſiliũ dare credebat. Itẽ nullur obligarur ad ipoſſibile.ſed reſtituere bona aie vel bona coꝛpoꝛis vt vitã vł mẽbn nõeſt in nr̃a ptã⸗ te.gᷓ dãnificãs aliuʒ in bonis aie vel coꝛpoꝛis non tenet᷑ ad reſtitutionẽ. Item extra de iniurijs ⁊ dã no dato. c⸗· in. Si qs pꝛoximũ ſuũ pcuſerit iapide Vpugno.⁊ ille moꝛtuus nõ fuerit ſʒ iacuerit in le⸗ ctog ꝑcuſſit opas eius ⁊ ipenſas in inedicos reſti- tuat. hic nulla fit mẽtio reſtitutiõe boni coꝛꝑis.ſed tm̃mõ poſſeſſiõis. dãnificans aliũ in bonis coꝛ⸗ poꝛis nõtenet᷑ ad reſtitutionẽ. Contrag ſeducit vginem ⁊ doꝛmit cũ ea dãnificat eã in bonis aie et coꝛpis. Sʒ de ſic ſeducente eã di. Exo.⁊ꝛ.ꝙ dota bit eã ⁊ hẽbit eam vxoꝛeʒ.a ut reddet pecuniaʒ iu⸗ xta modũ dotis qᷓ; vgines accipe cõſueuerũt.ꝗᷓ pꝛo dãnificatione alteriꝰ in bõis coꝛpis ⁊ aie tenet᷑ hõ adaliqᷓ; reſtitutionẽ. Itẽ.;.q.iã. Ex merito. dete rioꝛes ſunt ꝗ vitã moꝛeſq; bonoꝝ coꝛrũpũt.qᷓ; hiq ſubſtãtiaſ alioꝝ pꝛediaq; diripiũt.ſʒ iſti tenẽt ad re ſtitutionẽ. ð mito foꝛtiꝰ ili. Rñdeo ꝙ nullus hð põt aliũ dãnificare in bonis aĩe niſi diſpoſitine f. incinãdo ip̃m vbo vel exẽplo ad aliqð malũ clpe ⁊ tał pꝛo reſtitutiõe tenet᷑ ꝓut põt illũ diſponẽ ad h Vt reſtituat ſibi bonũ aie equale.ſ.bono vᷣbo⁊ bo⸗ no exẽplo ip̃m ad bonñ inclinãdo⁊ p ip̃o oꝛando vel oĩones ꝓcurando.dãnificare añt aliũ in bonis coꝛpis põr hõſimplt vt occidendo vel mutilando velalio modo coꝛpus debilitãdo.⁊ qᷓ;uis non poſ⸗ ſit reſtituere vitã membꝛoꝝ.obligatur ti ad reſti⸗ tuendũ alia bona ꝓ illo dãno compenſata qualita- teleſi ⁊ quantitate dãni ⁊ poſſibilitate dãnificãtis Et hãc reſtitionẽ dʒ facere ad arbitriũ bonoꝝ vi⸗ rorũ.⁊ꝙ talis teneatur ad reſtitutionẽ pʒ. qꝛ qᷓ;to homo aliũ pls dãnificat.tãto magis ad reſtitutõeʒ tenet᷑. bona aũt coꝛpis excedunt bona erterioꝛa. ⁊ bona aie vtraq;. vt dĩ..q.pᷣ⸗. Sunt plimi. mitũ dãna moꝛñ ad dãnis rerũ tꝑali diſtãt. Ad pn in oppn dð ꝙ ſub conſilio frauduleto ↄpꝛehẽdit᷑ cõſi⸗ liũ malñ etiã datũ ex isnoꝛantia ſi homo debitã di ligentiã nõ adhibnit ad ſciendũ qꝛ negligẽtia craſ ſappꝛie dolusẽ. Armn ad h decre.di.i. Sepe. Ad ⁊w pʒ ſolutio ex dictis in qõne qᷓ;ʒuis.n.illa bona re ſtituere nõ poſſit. põt tñ aligd reſtituere loco eoꝛuʒ ꝗuis nõ eg naleat illis. Zd ʒn dðꝙ hoc qð dicit operas referri põt ad illud qð dandũẽ pꝛo coꝛpis leſione.⁊ hoc qð dicit ipenſas referendũ ẽ ad illud qð eſtreſtituendũ pꝛo dãno rerũ exterioꝝqð incur rit ex coꝛpoꝛis leſione. Velaliter põt dici⁊melins ꝙ illa auctoꝛitas loquitur de leſione coꝛpis q̃ reſti⸗ tuit permedicũ.nde ille qui dãnñ itulit ſoluẽdo expẽſas in medicos reſtituit dãnũ. Ir⸗ ad partẽ Aiun g cõcluſionis ↄcedi poſſunt.⁊tñ auctoꝛitar ielligẽ E kz alias ð itg alios dãniſicãt ibonofãe. Ertio querit᷑ vtx důn iſicãs aliñ ininſtei fama teneatur ad reſtitutionem. Et vĩꝙꝙ nõ.· qꝛ dãnificans aliũ in fama veꝝ crimẽ iponẽdo nõ ſeruato oꝛdine quẽ xpᷣs tradiditi euan
5
—
gelio de ffna coꝛrectiõe ininſte dãnificat.⁊ tñ talis dãniſicatio famã reſtituere nõ tenet᷑.qꝛ ſine mẽ⸗ dacio facere nõpoſſet. Itẽ plus tenet᷑ hõ diligere famãſuaʒ quã alienã.ſed poſſet contingere caſus qð nõ poſſetreſtituere illi famã cui falſuʒ crimeni poſuit · niſi infamãdo ſeipᷣm.g in illo caſu famam reſtituere non tenet᷑. Irẽ dui neg it vexꝝ crimenſi. biipoſitũ iniuſte intamat accuſantẽ vel denãtian reʒ: qꝛ accuſatoꝛ vel denũciatoꝛ fali criminis eſtĩ famis.qð ꝓbari põt ꝑ ca qͥ dicũt᷑ e de calũmatoꝛi bus.c.iꝰ.⁊.ꝛ⁊ ti non vĩꝙ talis teneat᷑ reſtituere famã accuſatoꝛi vel denũciatoꝛi.imo accuſatoꝛ vl denũciatoꝛ tenet᷑ eireſtituere. vt vẽ ex quo ꝓbare nõ poſſunt. q nõoĩs ifamãs aliũ iniuſte tenetur ad reſtitutionẽ. Cõtra.i.q.õ.c.pꝰ.⁊ ſumptuʒ eſtab Augꝰ.⁊.epla ad Wacedoniũ q̃i eaue diſtãter iter mediũ ⁊ fineʒ. Nõ remittit᷑ pœcĩ niſi reſtituat᷑ ab latũ ſi reſtitui põt. Rñdeo ꝙ reſtitutio actusẽ iu- ſtitie ↄmutatie. ad obbuãdũ aũt iuſtitiã oẽs tenet᷑. qlibʒ ꝗᷓ tenet᷑ ad reſtitutionẽ rei ablate iuſte ñ reſti tui põt. ⁊ ſi nõ põt reſtitui dʒ fieri reſtitutõĩequalẽ- tiſi poſſibile ẽ ef. Me lite pẽdẽte aligd inouet᷑. Ec⸗ ckia ſcẽ Marie.⁊.ſi ãt ñ põt reddi equalẽs tenetur ille q dãnñ itulit ſtituer̃ qð põt ad urbitriũ bonoꝝ viroꝝ qᷓ;ro famaẽres nobilioꝛ qᷓ; poſſeſſiões tãto magis tenet᷑ ad reſtitutionẽ ille g dãniſicat aliũ iiu ſte ĩ fama qᷓ; ille q dãnificauit aliũ i bõis exterioꝛibꝰ cetis pibꝰ. Dãnificat aũt aligs aliũ in ſua famatri pir. vno mõ vexꝝ crimẽ iponẽdo nõßuatis oꝛdine Imõ debitis ⁊ talnõ tenet᷑ ifamato ſtituer famaʒ dicẽdo ſe falſuʒ dixiſſe.tenet᷑ tñ alleniure ifamiaʒ. dicẽco ſe nõ bono mõð pceſſiſſe.qꝛ B eſt verũ.⁊ te⸗
net ei ad aliq; recõpẽſatiòeʒ ad arbitriũ bonoꝝ vi
ꝛoꝛum. Alio modo danificat aliquis aliũ in famg iniuſte falſum crimẽ in ponẽdo.⁊ talis tenet᷑ fide- liter facere poſſe ſuuʒ deſtruendo famã leſo.⁊ tenc tur dicere ſe falſuʒ diriſſe.ẽt ſi ex hoc reddatur infa mis.quia qᷓ;uis magis teneaturqs ſeruare famaʒ ſuaʒ qᷓ; alienã ceteris paribus.tamen magis tene tur reſtituerc alteri famam iuſte qᷓ; ſeruare fnmam ꝛopꝛiam iniuſte. quia tenetur bonum anime ſue pꝛeponere bonoſue fame.ʒꝰ modo dannificat qs alium iniuſte in fama indirecte falſum crimen ſibi imponẽdo.cũ.ſ.negat verum crimen ſibi ipoſituʒ ab alio.⁊ tałqᷓ;uis peccet qꝛmẽtit᷑.tñ poſtea nõte⸗ net᷑ tentione neceſſaria ad ſalutem alij reſtituere famam recognoſcendo crimen ſibi imp oſituʒ ve⸗ rum eſſe. vt dicunt quidaʒ ⁊ pꝛobabiliter quia cũ alius non ſeruauerit inſtitiaʒ in accuſando vel de nunciundo.⁊ pꝛopoſuit coꝛam iudice quod pꝛopo nendum non erat.⁊ quod pꝛobare non poterat vi eſſe de pꝛimaria cauſa⁊ pꝛincipalis infamationis ſue. Alij dicunt ꝙ tenetur.quod ſatis durum Vi- det᷑.qꝛ qcũq; crim̃ ſibi ipoſitũẽ tale ꝙ ſuſpẽdert᷑ Ifilij ſui exhidarẽt᷑ ji illð ycognoſceret᷑ publice.cer tũẽ tñ ꝙ tenet᷑pẽite de pccõ qð incurrit mẽtiẽdo — rlie patent Kee Marrq rit vtx dãnificãs aliñ iinſteĩ W 1710 poſſeſſiõibꝰextioꝛbꝰte neatur ad fſtitutõeʒ. Et vĩꝙ ñ.qꝛhõ ñ tenet᷑ reſtitue płs quã illud in quo alium danißicauit ſed quandoq; dannificatus tantũ diſtat ꝙ illud quod ſibi debet nõ poſſʒ ſibi mitti ſiñ maioꝛibꝰ expẽſis qᷓ; ſit debi⸗ tñ.ĩ iſto cãu ille g dãnñ itulit reſtituer nõ tenetm.

põreſtituet nõtenet᷑ nii feiatqureſtituer ve vomicidio. Sicut dignůʒ. le ant· Ale aut duin voꝛt ſeʒ frecnter ↄtingit. znõin oiczureſtituerte vrogans nindicevelabclioadaicz percineri net. Itẽ hõnõtenet᷑ aliquã reſtiturionẽ facere in ſcit illũ quitesininte getepraoene eelarſi n hiudiciũ boni cdis. qr m hi. ß ethi.c.p Bonñ enter. ch tſciatſe pol No piculo rñder wi cde p̃ponendãẽ bono ſingiris p ſone. 6 cãt in qu o Veritatẽ.extr dl——. u n„U Q3 it vãnificatꝰ ipugnaret bonũ cõe nõ eẽt ei dãnñ reſi· ¶ Auiſas. ⁊ pdicto uu u tuendũ Itẽ in guerris freq̃nter inferũt᷑ dãna inno reſtitutaerteaere iehenilt n — 8 3 nS tuñ ü 1e E alt. cẽtibus.⁊tñ ↄſuetũ ẽ ꝙ eis no reſtituũt᷑. Cñ 3ᷓ ↄſue endũ ꝙ ille greſtituere renet᷑ obligat pisicb
tudoſit optialegũ interpꝛes efde ↄuetudie. vum reſituit· ſciarzeitpo önili dift n ſe alegů inter vniſicãs reſttger nõte⸗ adreſtituendũq;cun põt bono moniſi diſerarð mjm dilectus. Ṽ ꝙ in iſto cãu dãnitic⸗ ꝛeſſa vel ꝓbabilr pᷣſumpta cui oy. q
net. Itẽ hõ pius tenet᷑ ſibi qᷓ; alij. ſʒ qñz ille q dan volũtate illius exPꝛen p nů t 1 panp ꝙ nõpẽt niſi nẽcia ad vitaʒ·ð reſtitutio faciendaẽ· qᷓ pꝛobat dijſcipd vutreſtituerenòtenet. Itẽ non ſolũilleganferr dereg. in. In oibus obligaionionoturrde— cioy alienũ.ſʒẽt quocũq; mõadiuuãs dãniſicat.edein nonponit vñti die debet· hoc idem. tium iurijs ⁊ dãno dato. Si ctpa.S. Sane. Ibi. n. diꝙg ſicut cõtra iaſtiriqʒ eſtreʒ alienã inuito⸗ 2 cipe ſiis occaſionẽ dãni dat dãnũ dediſſe vẽ. tñ ñ oes coad ita⁊ retinere..ſicut pꝛo ſemp tenet nõ à ip ninn juutes tenẽt reſtituer. qꝛ tñc reſtitutio ercederet pꝛoſemp tenet᷑ nõretinere Adp in—* nmiſ dãnñ. tẽ ipediẽs aliũ aoſecuride bficij ecctiaſti inillocãu ilud ab reſtitui debeten pau ſiujuſe ci. quo vignꝰ erat ꝓcurando illud ꝓ ſeipᷣo ꝗ nõẽ ira peribꝰ.niſi ille cui reſtituẽdũ c. vebe s eius ſit ßic dignꝰ dãnificat illů iniuſte. qꝛ reputat hẽi qðẽ ꝓpe adlocũ venturus· vel gligs er pte u ininfid pitũ eſſe. vñ in Phi.⁊ phi Illeq eſt ꝓpe magnñ receptuus. Acd dð g in illocãn ilu aðreſti⸗ üſdenzu bonñ.⁊ nõ obtinet infoꝛtũatꝰ dĩ.⁊ tñ ſic dãnificans tuendũ eſt erogari. dʒ pauperib auctoꝛitaiẽ oꝛdi gitdeis nõtenet᷑ ad reſtituendũ bñficiũ illiꝰquẽ ſic dãnifica narij qẽ paupũ pi. vbiↄſuetũẽ per oꝛdina iũ talia inigö nit. Itẽ g retrahit pſonã vtilẽ religõi ab ingreſſu fieri. qð iõ dicod per ius ſcriptũ no iter dz illi gre jriw eiꝰdẽ religionẽ dãnificat iniuſte.nec tñ ↄſuetũ eſt ꝙ ſtituere tenet in bdcõ cãu erogare paupib pſe ißz ponot ſ tales ad reſtirutionẽ ↄpellät. Itẽ mulier de adul ſihoc faciat fideliter? ð ↄſilio bonox. Adʒ dð ſuerni terio ſuſcipiẽs filiũ etheredat iniuſte verũberedẽ ꝙn illo cãu nõ dʒ dãnificato reſtitui.ſᷓ diligẽs dz ſrwdenec ⁊rñ ᷣm multos reſtitue nõ tenet᷑.ſi non fecit aĩo eſſe ille qui dãnu intulit vt apud ſe vel aliũ ſeruet. ſhecup erheredãdi ſʒ lururiãdi ti. Lõtra Rugꝰ.i“ ep“ Rideliter? ſecme reſtituendũ? vt dãnificato ſitni ad Macedoniũ qᷓſi eque diſtãter iter men ⁊fineʒ. hãdibus ſuis reſtituqꝭ qñ hoc fieri potit fine pᷣiudi hlquhn 4 S.i4*.q. 6*.c.pᷣ. Si res aliẽa px qᷓ; pccm̃ ẽcũ red cio bõi cðiðᷓ · Ad dð gilliꝗ in guerris ſcient incn di poſſit nõ reddit᷑ pnia nõ agit ſ ſitat᷑. Itẽ Exo. innocẽtibꝰ inferũt dãnũ tenetu uład reſtitutionẽ veUi Si nð vñerit fur qð ꝓ furto reddat venũdabi nöõ obſtãte ↄſuetudie cõtraris. q? t di decretoꝛuʒ. anẽn tur. Rñdeo ꝙ nð ti ille g executo eſt dãnificatõ di.g Mala ↄſuctu o. Walaↄſuerucone minuſ nininaſt 8 2— nis iniuſte. ſʒẽt oĩs q pticepsẽ in illo crie ad reſtitu q; pnicioſa coꝛruptelã ẽ abijciẽda. Ali aüt in Suer⸗ deonne (FE—. 5 tionẽ renet᷑.pticipare gůt in illo crie ↄtigit.9. mõis ris inocẽtes nò ſunt qhnti bellũ imuſũ fauẽt dire- njiningn 1½ qpis vſibꝰ ptinet. Juſſio. viliũ. ↄlenſul·palpo.re cte vrindirecte in plonis vlreb Ads doꝙ it gntlldnc curſus. Participãs mutꝰ. nõ obitã S.nö manite leg dãnũ intulitih aliauid vltranccitatẽ ſuſten nvinhi M.——— ſtãs. Ale. n.g iuberfieri pᷣncipalioꝛcã viqᷓ; exequẽſ tatiõis nature qᷓ;uis ſibi ncciuʒ ad victũm decẽ onhnm ẽn.c p' ⁊ſic dãp ppoſitiõe de cãis. Lãp'plus i tiã ſue pſonereſtituef tenet᷑ Md. n.eſt licitũ dealie igii den fuiti citũ qᷓʒ· Wõſulẽsẽt priceps cris eſtſi dãnii n vinere cũſecluribonoꝛe· ſi aür nõðł nili neeid dubinib rzs nõ fuiſſerairß facturꝰ. Arn aſili. e de mia er⸗ ad ſuſtentatione nature.tũc diſtinguẽdũẽ. autil utiiſ ci jnp in glo· õſentiesẽt cxſſe pfẽſu ine quo le dinũ palſus eſt nð indiget acſuſtenatient va eimſ dãnißicatõ nð fuiſſʒ fecuta.⁊q. p. Norũſit. ibi n. rure. eoꝙab eoſibiablatũeſt.? tñcille quibſtulit ihüun di ꝙ faciẽtẽ? ↄſentiẽtẽ par pẽa ↄſtringit. Palpo.i. reſtiruerene tenet᷑· qꝛ ex iurenature licitꝰẽ vnicui ochtn adulatð qñ ĩtĩ laudat? ſtrenuũ reputat rapiente; vſus poſſeſſibis necie ac ſubuentioneʒutr ſitiids vatiniuſte dãnificantẽ ⁊ ſibi familiarẽſe exhibet extrema n.nccitãs oid facit cðia.ft. de..redi l.2. itnſe gdi qð multũ ꝓbabilt p̃růitur perbmotꝰ fuit dãnifi⸗§. ů eadẽ.in textu.? in glo. Autindigetad ſulten ri cad dzſtificandi. qꝛtar adulatioẽ gdã ↄſenſus. tationẽ nature eoꝙ ab coablatũẽ. ⁊tůc fubdiſtin- nbei di. oʒ. Si inimicus ẽip̃e. Ale ẽt ad quẽẽ dãnificä guo. qꝛ aut pᷣꝰindiget illa re ad ſuſtẽtationẽ nature inin tiũ recurſus ſicut ad patrociniũ p̃ſtantem.ii.g.ʒ. ſue.q̃ fuit ncci aadſuſtẽtatione nake ulliꝰg abſtulit citnn ui ↄſentit ille ẽt giferendorecurſus dãnũaſſiſtit.at eodẽ tne viqfcũsẽ ictisẽs illare ad ſuſtẽratõ rkeſu coadinuãs dãnificãtẽ.⁊ xticipatin pᷣda.gatalma nẽſue nature. aut ille g abſtulit pfcũsẽ idigẽs illa initmr ximũßſtat fauoꝛẽ. ⁊3⸗ q. Viti· Sʒqᷓttuor. ⁊ efpho read ſutentationẽ ſue nature ᷓille aquoablataẽ iubien necio Sicut diãnã.i. Ali añt. Aleẽt qui vidẽs emörpoſʒ diciſine hindiciowille g abſtu mi ißde aiñ dãniſicari in iuſte ⁊ ſcit ꝙ vᷣbo ſuo ſiñ piculoſuo lit rẽ illãtenet reſtituere ilia quo abſiulit. qꝰ nũqᷓ; kithin facer põt vt ſubueiat᷑ iniuriãpatiẽti. ⁊ tacet. ñ ꝓ feã fuit res illiꝰg eñ abſtulit ſ; ſeꝑmãſit iſtiꝰ ð iure eh ner.⁊4 Erue coſq dicũtur ad mortẽ. ⁊g trahunt᷑ n.ſůiſtatuiqo7s megẽ mibineciaadſuſtẽ⸗ ru id ad interitũ liberarne ceſſes. le ẽt q nõ obſtat dã⸗ tationẽ nature. nð põtfieri altiꝰme õdicte. Si int nificãtibꝰ iniuſte cũ poſſit. ⁊ ſibi ex officio icumbat mõtůc ille q abſtulit reſtitue nõtenet᷑.qꝛab illotẽ n ⁊mãifeſta ſibi ſit iniuria. di.gb· Faciẽtiſ. Ipi.n.dz poꝛe quo facta eſt ſibi neceſſarig ad ſuſtẽtatiõeʒ n in ꝙ negligere cuʒ poſſit pturbare puerſos. nihil aliõð rture cũ tůc illa a qꝰ ablataẽ ñeſÿ nccia acſitũfuit N n ẽqᷓ; fauere. nec caret ſi crupulo cõceſſiõis occulte q ius in illa re illiq abſtulit.? io quis dänuz paſſus 6 h manifeſto facinoꝛi deſinit obuiare. Idem extra de veniat poſtea ad ſtatũ in quorès ſibi fuit ablata eſ t

—— upe
Khrlu u iuiiprn
mmunpuii
roininininn
xv
ſet ſibinccia ad ſuſtentationẽ nature.non ꝑp b hẽt
mnius ius in illa reqᷓ; ille ꝗ eaʒ abſtulit. niſi ille g
eãabſtulit deueniſſʒ ad ſtatũ in quoãpliꝰres illa ñ eẽt ſibi necia ad ſuſtentationẽ nature. Ad6 pʒ gd dð er dcis in qõne. Ad 7n dð ꝙ in illo cãu di ſtinguẽdũẽ.qꝛ aut ᷣ fecit itẽtione dãnificãdi aliuʒ aut ↄſulẽdi vtilitati ꝓpᷣe. mõ qᷓ;uis nõ tenea rur ad reſtituẽdũ valoꝛẽ bůficijeo ꝙ nõ eſt eqͥli va loꝛis hie bon iactu⁊ eẽ ꝓpe he marie qñpõt ipe diri.ti tenet᷑ dãnificato ad itereſſe ad arbitriũ bo nox.ꝛ aũt mõ nõ tenet᷑ ad aliq; reſtitutionẽſi illð bñſiciũ ꝓcurauit ſibi ꝑ viã licitã⁊ hoeſtã. exn ſip̃⸗ cido venas in fundo meo ꝑq̃s deriuabat᷑ aq̃ ad pu teũ alteriꝰ intẽtõe nocẽdi teneoꝛ ſibi ad reſtitutio- nẽ dãni. Si aũt hᷣ facio ſine fraude itendẽs cõſuler ꝓtilitati mee.vtpote qꝛ mihi eſt multũ vtile face re murã.⁊ nõ põt cõiter fieri fũdamẽtũ ſine pᷣdcãꝝ vẽaꝝ p̃ciſiõe nõ teneor ad aliq; reſtitutõnẽ.qꝛ tũc nõ dãnifico aliũ iniuſte.qꝛ ius hẽo faciẽdi vtilita⸗ tẽ meã in fũdo meo.ff.de no.ope.nun.l.ꝛ. ⁊ ſicut di.ff. de.reg.iur. Nemo dãnñ facit niſi g facit ilið qð facere i is nõhʒ. Ad gn dð ꝙ retrahẽs vtilẽ ꝑſonã religiõi ab ingreſſu eiuſdẽ intẽtiõe dãnifican direligionẽ tenet᷑ illi religiõi ad int᷑eſſe ad arbitriũ bonoxꝝſi at faciat i ꝑꝑ ß ſʒ vt ↄſulat vtilitati ſue ſiue tꝑali ſiue ſpũali nõ ſuggerẽs aliqd falſuʒ nec in raude nec tenet᷑ religiõi ad aliqᷓ; reſtitutionẽ.ſʒꝑ⸗ ſõe cuiꝰ ꝓfectũ ſpũalẽ ipediuit tenet᷑ in ſpũalibꝰ re ſtitutiõeʒ facere qᷓ; põt.⁊ ad hũc cãnʒ põt adduciil la.i.qͥ ad ↄfirmatònẽ ſolonis ĩmediate pᷣcedẽtiſad ductaẽ. Ad 9n dð ꝙ illa mulier. nõ excuſat qn te neat᷑ ad reſtitutionẽ pꝰmoꝛtẽ viri.niſi filiꝰ ꝑfuaſu a mfe noluerit hãditatẽ redder᷑.nõ tñ tener᷑ creder mfi niſi voſſet ſibi facere certã fidẽ ꝙñ ſuſcepit e de ſuo marito.qð tñ minꝰ difficile eẽt fieri niſi cer ta fides fieri poſſet añ geniturã illiꝰmaritũ caruiſſe genitalibꝰ mẽbꝛis. Mõ tenebit᷑.tñ ad reſtituẽdum totũ valoꝛẽ hiditatis.qꝛ qñ ſuſcepit filiũ de aduite rio mlta poterãt ipedire ne hrditas deuolueretur ad aliũ quẽ mulier dãnificauit.ſʒ tenebit᷑ ad itereẽ ad arbitriũ bonoꝝ.nec põt excufari pillã legẽ ſupꝛa Alatã in ſolone ar.7.qꝛpcidẽs venas curſus aq.ñ fecit niſi qð ſibi facere licuit hec aũt adultera fcm̃ illicitũ facit.⁊ ſicut dã.ff. de reg.iur. Mẽo ex ſuo de licto cõditionẽ põt facere melioꝛẽ. Ad ⁊m arm ad ptẽ aliã dð ꝙ dãniſicãs aliũ iniuſte in ſua libertate ſ.iniuſte ꝓcurãdo ip̃m redigi ĩſeruitutẽ tenet ſe fa cere uñ ꝓ eo.ſi nõ põt alr eñ reſtituer libertati.niſi foꝛte taleẽt ↄditio ꝑſone qͥ ad dãnũ itulit ꝙ notq⸗ bilr redũdaret in pᷣiudiciuʒ bõi cõis.i quo cãu non
renet᷑ facere ſe huũ.ſʒ tenet᷑ ad oẽ aliud itereſſe ad
arbitriũ bonoꝝ. qᷓ;tůcũq; aũt dãnificaret eũ in poſ⸗ ſeſſionibꝰ aiijs nũq; ꝓ reſtitutiõe tenet᷑ ſe vẽdere i
ſeruũ qꝛ vt dã.ff. dẽ reg.iur. Libertas ieſtimabilis
resẽ.xifra. Infinita eſt eſtiatio libertatis dð ᷓꝙil lalex Exo. ᷓuis obligaret iudeos ꝓ tpe illo.qꝛ pꝑ cõditiões iliiꝰ ppli data fuit eis lex illa tãq; vtilis tñ nos nõ obligat. qꝛ pᷣceptũ moꝛale ñ fuit.ſili· poſ⸗ ſet dici de illis iegibꝰ in abꝰ pᷣcipiebat᷑ reſtitutòõ ex cedere dannum. t
(a B mnto quia vt hitũ ẽ ſupius hõ te
net᷑ reſtituer acgſituʒ
p vſurã qͥrit vtx glibet in aliquo ʒctu accipiẽs al
qd vltra ſoꝛtẽ teneat ad reſtitutionẽ illiꝰ. Et viꝙ
ſic. iꝙq.ʒ? Aſuraẽ vbi ãplius regrit᷑ qᷓ; cũ datur infra.. Ecclie. Quicqd vltra ſoꝛtẽ exigit᷑ vſuraẽ.
Itẽ eadẽ cã.q.ʒ Pleriqʒ. Itẽ ej̃ de vſuris.c.pꝰ ⁊ſeq̃nti.⁊ c. Coſuluit. Woõtia no ois acceptio vl tra ſoꝛtẽ eſt dãniſicatio illiꝰa quo accipit.qꝛ qnʒ ac cipiẽs lucrat᷑ ad vſurã.gᷓ talis acceptio nò obligat ad reſtitutionẽ. Itẽ in nullo cãu licet alij ꝑticipat
ipccõ. Sʒ accipiẽs ad vſurã in cãu nccitatis non
peccat. Ad harm.⁊37. q.pꝰ. Quid culpat.ii peccat ẽt ille g vbariũ rogat ur mutuet paupi ſipᷣ faeit bõa itentide ad inſtantiã illiꝰpaupis. Lug iſtiſint ꝑtici pes illiꝰ vſure.qꝛ cooꝑant᷑ ad h ꝙ fiat.vã ꝙ in illo cãu dare aliqd ad vſurã nõſit pccmm. Rñdco ꝙ in Ictu acciꝑe aliqd vltra ſoꝛtẽ q́;tũ ad pñs ſufficit:q̃ druplr põt intelligi.ſ aut de ʒctu mutui aut locatò nis. aut vẽditiõis.aut ẽptiòis: Mꝰ mõ aligd acci⸗ pere vltra ſoꝛtẽ.aut rõne pene ↄuẽtional ꝑmiſſe a iure.ant liberal donatiõis.aut ròe intereſſc.auttã qᷓ; aligd excuſatũ. ꝓmutuo directe vel idirecte.ex⸗ plicite vl iplicite. D mõ accipiẽs aliqd vltra ſoꝛ tẽ nꝰ tenet᷑ ad reſtuntionẽ ñ pena nõ fuit appoſi- ra in fraudè vſuraꝝ ſʒ intẽtiõe artandi accipientẽ ad obſeruationẽ fidelitatis ꝓmiſſe.qꝛ vt dã.ff. de reg.iur. qð a quodã noie pene exactũẽ illud eidẽ re ſtituere nemo cogit᷑.⁊ mõ ẽtaccipiẽs vltra illud að mutuauit reſtituere nõtenet᷑.ſi.n.mutuo aligd alteri nõ in fraudẽ alicuiꝰ vſure.⁊ ille tanq;; gratu dat mibi plus ex ſua liberalitate nõ teneoꝛreſtitue re.qꝛ illud meũẽ iure liberal donatiòis.ʒꝰmõ rõ itereſſe licitũ ẽ ali qd accipe vltra ſoꝛtẽ pũibus mo dis. vno mo cũ fideiuſſoꝛ ꝓ defcũ debitoꝛis cõpul ſus ẽ creditoꝛi ſoluere capitale ⁊ vſurã.tũc.n.fide iuſſoꝛ dʒ accipe a debitoꝛe vtrũ.qꝛ ßuari dʒ idẽnis ẽ de fideiuſſoꝛibus. Wõſtitutꝰ. Alio mõ qn mutu- ans icurrit dãnũ ex h̊ ꝙ ille g accepit mutuũ i red- ditĩtermio aſſignato.e de fideiuſſoꝛibꝰ. Peruẽit Alio mõ cũ aliꝗd ipignerat᷑ꝓ dote marito.tũc ing ritus vltra capitale põt retinere fructꝰꝑceptos ad onus matrimonij ſuppoꝛtandũ.ef ðᷣ viuris. Salu bꝛiter. Alio modo cum vaſſallus ecclie impigne⸗ ratur ſibi feudum quod tenet ab ea.nec iteruʒ red dit ecclie ſeruitium quo ſibi tenet᷑ pꝛo feudo tunc enim ecclia poteſt retinere capitale cum fructibꝰ perceptis.? ita poſſet dominus tempoꝛalis.quia cum vſura it pꝛeter ius nature fm Phi.ÿᷣmo.po liti inter medium ⁊ finem.⁊ contra ius diuinum. Ande Luce. 6. Wutuũ date nihil inde ſperan tes.? extra de vſuris. onſuluit.ſi eſſet illud vſu⸗ ra non liccret nec ecclie.nec clericis.ꝙ auteʒĩ pꝛe dicto caſu liceat cum receptione capitalis retine⸗ re fructus perceptos. habet extra de vfiuris. Won queſtus. Alio mõcuʒ aliquis mutuat illi qui vio⸗ lent᷑ vel fraudulent᷑ fem fuam detinet.tunc enim mutuans reſtituere non tenet᷑ illud quod accepit ltramutuum. quiaſic non accipit alienum. ad ſeretrahit quod ñum eſt. extra de vſuris.c.pᷣmo. intextu? in glo. modo aliquid accipere vltra ſoꝛtẽ põt fieri ut iine pacto ⁊iſinnariõe intẽtionis pls hidi. aut cũpacto. Nmõiñ tenet᷑ reſtitue ac⸗ cipiẽs aligd vltra ſoꝛtẽ q;uis peccet ſi coꝛruptã ha buit intẽtionẽ plus ha bendi.coꝛrupta autẽ fuit in tentio ſi mutuauit pꝛincipaliter in ſpe lucri. non auteʒ ſi fecundario.extra ð vfuris õſuluit. i glo.
mõ nõlicet. q tũcẽ quaſi qðdã pacti itp̃tatiue

ꝛertz pᷣfůit mutuñ accipiẽs qð mutuans mutuat.
itẽtõe plus hñdi.⁊ ꝙ ſi nõ daret aligd vltra ſoꝛteẽm
ille alias nõ mutuaꝛet ſibi.vñſi aligd dat mutuãti liberalis donationꝰ eſt.ſʒ quaſi ſub cõditione coa⸗ cra. ʒo mõ cõtingit aligd accipe vltra ſoꝛteʒ qᷓ du
pliciter. Ano mõ qñ capitale? iucrũ ponit᷑ ſub cer
titudie ⁊ Alio modo qñ capitale poni tur ſub certi tudine iucruʒ in foꝛtuna. vt cum aligs mutuat ali
cui centũ fub tali pacto ꝙ hẽbit aliqᷓ; poꝛtionẽ lucri
ſi fuerit lucrũ capitali ſuo ſemp ſibi ſaluo qcqd ac⸗
cidat.ʒ mõ qñ lucrũ ponit᷑ ſub certitudine ⁊ capi⸗
tale in foꝛma. vt cũaligs eũti ad nũdinas. veli an gliã mutuat centũ pꝛo certa ſũma pecunie:recipiẽſ in ſe ꝑiculũ capitalis. niſi peatꝑ culpã vel negligẽ⸗
tiã mutuũ accipiẽtis. ꝓ mõð qñ vtrũq; ponitur ſub
dubio qð nõ vi notabilr magis in fauoꝛẽ dãtis q;
8 accipiẽtis. Pꝛimistribus mõis aliqs accipiẽs vl tra ſoꝛtẽtenet᷑ ad reſtitutionẽ.qꝛ Zᷣctus ſunt vſura- rij ſine ſiant directe vel indirecte. explicite vel im
piicite. ⁊qꝛ deʒ mõ nõ eſt ita claꝝ ſicut dc 6*22. iõ pꝛobo qð dom̃ eſtꝑ auctoꝛitatẽ. dẽ.n.e de vſur. Vauiganti. Mauigãti vel eñti ad nũdinas cerram
mutuãs pecunie qᷓ;titatẽ ꝓ eo qð ſuſi cipit in ſe peri
culũ recepturus aiigd vltraſoꝛtõ vſurariꝰ eſtcẽſẽ⸗ dus.qꝛ niſi fuerit cuipa negligentia illiꝰ ꝗ accipit raro accidit ꝙ pecũiaʒ qᷓ; mutuo accepit peat.vñ il
leg in caſu iſto dat mutuo pecuniã hʒ in fauoꝛt ſu⸗ uʒillud qð accidit fepe. nec hʒ cõtra ſe niſi illud qð
gẽcidit raro.nec obſtat illud qð dĩ caꝰ de nautico fenoꝛe.l.pᷣ?.ſ.taleʒ cõtractũ ad obſeruationẽ cõiuʒ vſurarũ liberũ eẽ.qꝛ etſi nð ſit cõis vſura tiñ vſura eſt. vñ glo.ſup illud cõium vſuraꝝ dicit.ſʒ non cen teſimaꝝ. 4ꝰ accipiens aliqd vltra ſoꝛtẽ reſtiruere nõtenet᷑. qꝛrõne veriſimi dubij cõtractus huiuſ⸗ mõi excuſat᷑ extra de vſuris. NMauigãti·y. Ale qꝰq; rõne dubij. huiꝰi eriã excuſat qmerces ſuas ven⸗ dit vt in certo termiĩo ãplius recipiat ꝓ eiſdem qᷓ valeãt tpe ʒctus.ſi tñ eas tpe õctus nõ fuerat ven dituru s. eodẽ.c.ð. vlti. Si añt alias rem illã tẽpo⸗ re õctus fuerat venditurus pꝛo mioꝛi.⁊ ex certaſci entia plus recipiat alio termio vſurariꝰ eſt cẽſcen
dus.⁊ ſic põt intelligi illud qð dãſupꝛa.e.c. In ciui
——
tate. In cõtractu aũt locatiðis licitũ eſt vltra rez
locatã aliquid accipe⁊ retinere ꝓ vſu rei locate.ẽt cũ locat᷑ res q nð peioꝛatur. vt pecũia.vel ſ cyphi. argentei ad honoꝛandũillũ q accepit.ſic.n. dar̃ pe cuniã nð eſt eaʒ mutare ſʒ locare.ff. ↄmo. l.cẽ. x. i. Won põt. Ibi.n.dĩ ꝙ nð põt ↄmodari illud qð vſu cõſũitur. niſi foꝛte qs ad põpã vel oſtentationẽ ac⸗ cipiat. In ʒctu ẽt venditoꝛis licitũẽ aliad accipe vitra ſoꝛtẽ. nõtñ vltra illud qð res valet qñ vẽdit eandẽ. n. rẽ vnotpe? in vna terra emit vnus pꝛo centũ q̃ alio tpe ⁊ in alia terra valet iꝛo. Rõe Ctiã emptiõis hiditatij recdditus vel ad vitã licitũ eſt
recipe pnentus qᷓ;uis excedãt ſoꝛtẽ ſi inẽptiõe ſer⸗
vatur cqualitas iuris nãlis ſineqᷓ̃ nullaẽptiolicita põt eſſe. ibq.ʒr. Si ſacerdotes declarare aũt per
quẽ modũ in p̃dcis ʒctibus ſernet᷑ equalitas.⁊ poſ
„
ſit emẽs lucrari pp plixitatẽ omitto.⁊ qꝛ eẽr digreſ ſio apᷣncipali ꝓpoſito.Rõ aũt qrpꝛore mutua ni- pilpõt exigi vltra ſoꝛtẽ.⁊ põt ꝓre locata.ẽqꝛ mu⸗
tuñ eſt ð iliis rebꝰ quaꝝ pᷣncipar vſus nõ põt ↄcedi
ſine re ið̃a eo ꝙ ille vſusẽ earũ cõſũptio ſicut pʒ in
eſibilibꝰ⁊ potabilibꝰ vel diſtractio vt pʒ in pecũia
ad Buncipal
ſinnentaẽ vt erpẽdatur in emptõe aliaꝝ rex.? pp cũtales res alijs cõcedũtur.tra
fert᷑ in illos eaꝝ dnuʒ· Vn mutuare eſt de meo tuũ facere. cũ ↄccdere pᷣncipalẽ vſuʒ taliũ reꝝ ſit ↄce⸗ dere res ipas · illeq vltra recõpenſationẽ rci exigit recòpenſationẽ ꝓ vſu egit ꝓ eadẽ. recõpenſatione
„
bis.aut recõpenſationẽ peo að nõ eſt qðẽ ʒ equa⸗
litatẽ iuris nẽlis. locatio aũt ẽ de rebus quaꝝ vſus
cdcedi põt ſine re · ¶CE vſus nõ eſt eaꝝ cõſumptð ñ põt dñium domꝰ vendi retento vſu? concedi
vſus retẽto dñi.? ið ille cui reſtituit domꝰ locata ſi vltraß erigit pᷣciũ ꝓ vſu nõ exigitx eadẽ re recõ penſationẽ bis nec recpẽſationẽ peo qð non eſt. Jura allegata ad ptẽ pmn intelligenda ſůt de re⸗ ceptiõe vitra ſoꝛtẽ ꝓ mutuo⸗ Adp ad ꝑreʒ ali dð ꝙ qᷓ;uis accipiẽs ad Vurddn⸗ lucretur ad ᷣqð induſtriã ſuam ⁊ labo?& vel foꝛtunã.tñ accipere
ab eo vltra ſoꝛtẽẽ ipm dãnificare ꝑ ſe. Ad mn dð
ꝙ accipiẽs ad vſurã in cãu nccitatiꝰ nõẽ pticeps illius peci.ſicut nec qcipiẽs i cau nccitatiſ iuramitũ ab idolarra.vt fuit declarati? ꝓbatũ in li 3 di. ʒo vñ nõ oʒ ꝙ ſemp recipiẽs peccet añ danðpec⸗ cat. nec obediẽs qñ fupioꝛ nequit᷑ iperat qn ꝓbabi le dubiũẽ vtm licitũ vrillicitũſit qð iperat᷑⁊ q· ßᷣ' Quid culpatur. vbi dẽꝙ qſiʒ foꝛtaſſe reñ facit regẽ iniqtas iperãdi. nnocetez aũt militeʒ oñdit oꝛdo ſeruiẽdi. Sili mõð dicoꝙ ũle nõ peccatq boa itentiõe ad inſtãtiã paupis rogat vſurariũ mutum dare paupi· qꝛ qᷓuis ſciat ꝙ vſurariꝰ reciꝑet vſirẽ ßtñ nõ intẽdit iſte. qꝛpotielletch mntuaret ſine ꝓſura.⁊ qᷓnis vellẽt oẽs cõ̃iter ad vſurã accipit tes.nõ tñ licitũ ẽ e cãuʒ nccitatis acẽipe ad vſinã qꝛ ꝓhibet pp dãnñ rei.p.⁊ ad reſtrictionẽ malo⸗ rũ.nec intelligo hic ꝑ nccitatẽ illã que extrema eſt. ſʒ q hõ notabili dãnificat᷑ vel notabilẽ penuriam pateretur ſi nõacciperet ad vſuran. to qritur vtrũ hõteneat ad reſtitu⸗ ENO endũ eaqᷓ legitima mercatione cratus eſt de bonis que ip̃e vłeius piac quiſierat per vſuraʒ. Et vꝙ ſic. Math. V. Wa
a arboꝛ malos fructus facit 3 ſimiliter de malo
lucro non poteſt pꝛouenire bonum lucrũ. Iteʒ ff. de regulis iuris ure naturali. Equum eſt neminẽ cum alterius detrimento vel iniuria fieri locuple⸗ ctioꝛem.ſed retinens illud quod reſtituere tenet illi cui tenetur facit detrimentum vel iniuriam contra ius nature eſt g de illo fiat locuplectioꝛ tem tenens rem aliquam impigneratamtene- tur eam reſtituere cum fructibus perceptis.ſi ſibi ſoluitur capitale pꝛo uo res fuit impignerata.ſi autem de fructibus ſoꝛrem receperit tenet᷑ pignuſ reſtituere fine alia ſolutione.excepto hoc quod ſ⸗ bi debetur pꝛo labdꝛibus ⁊ expenſis.extra de vſu ris.capꝰ. p⁊ ſequẽti. ergo a ſimiliſi ðᷣ eo qðmihi reſtituere debuiſti lucratus es deductis expenſis tuis.⁊ retento quod tibi pꝛo laboꝛe debetur. reſi⸗ duum.lucri cum hoc quod ante debebas reſtitue⸗ reteneris. Contra pꝛore ſterili nullus debet exi gere fructum.ſ ed pecuniam de ſe eſt res ſterilis. nullum enim poteſt parere fructum niſi per labo⸗ rem ⁊ ſollicitudinem vtentis· eyo lucrum de pe⸗ cunia tma exigere non debes ſi iillolucro non la boꝛaſti nec ſollicitus fuiſti. Acd iſtam queſtio⸗
nem dicunt aliqui ꝙ talis non tenetur reſti⸗
resöndw wade maneinch ʒinduſti cinueꝝ amale ileauha naisſ Kdin 9 Nndiy punohdef gaetſoti
u. ſrebehtig kẽʒcediur⸗
ui inuenit.
n nö vle ns qh Hcciqhe pupitrtal mneceiteit uigol.5
sdioin n ſintches ci
ir iuin inn du
6 S

tuere lucrũ pᷣdem̃. lucrũ tñ de re furtina vel rapta reſtituere tenet᷑· qꝛ Vſurariꝰ dñs reiẽ qᷓ; lucratꝰ eſt per vſurã. fur aũt nõẽ dis rei furate. necraptoꝛ ra pine. Sʒh quicũq;ẽ dñs alicuiꝰreiẽ dñs eiꝰ ali⸗ quo iure. nõ iniuriaſÿ rei acgſite per vſurã vſurari us nõẽ dñs aliquo iure.qꝛ nec iure ẽptiois. nec iui
liberalis donatiõis.nec iure locatiõis. Certũẽ.n.
ꝙ in locatione nõtrãſfert dñiuʒ reilocate. nec iure permutatiõis.⁊ ſic de alijs.nec iu mutui.dꝛacci- per plus ꝓ mutuo nõẽ ius ſʒ iniuria. vſurariꝰ nõ ẽ iure diuino nec iu canonico dñs rei q; acqſiutꝑ vſnrã. Ideo dñit aliyꝙ vſurariꝰnõ ſolũ tenet᷑ ad reſtituẽdũ vſurã.ſʒ ẽt qcœqd lucratus ẽ iuſta merca- tione de reacgſita ꝑ vſurã pꝛius tñ deductis labo⸗ ribꝰ⁊ expenſis. jur᷑ aũt vłraptoꝛð lucro iuſta mer catiõe acgſito nõ dʒ inde deducef nec laboꝛes nec expẽſas.qꝛ mitiꝰ eſt agẽdũ cũ vſurario qᷓ; cuʒ fure vel latrõe. Sʒ ð Beſt rõ fcã ad partẽſcðam. Ṽðᷓ mihi dð ad qõnẽ ꝙ reꝝ quedã ſuntqͥ hñt uſũfructũ cuiuſmõiſunt res quaꝝ vſus nõẽ eaꝝ cõſũptio ſeu diſtractio.⁊ſigsralẽ rẽ extoꝛſerit ꝑ vſurã nð ſolum tenet᷑ ad reſtituendũ ip̃am reʒ.ſʒ ẽt fructꝰ ꝑceptos deductis pꝰ ſuis laboꝛibꝰ⁊ expenſis.qꝛ tales fru⸗ ctus ſunt fructus reꝝ q̃ꝝ aliꝰ dñs eſt. Quedã aũtſt res q̃ nõ hñt vſuʒ fructũ pᷣncipli cuiuſmõiẽ pecũia lucrũ.n.de pecũia ꝓueniẽs nõ eſt fructus eiꝰ ſʒ hu mane induſtrie? laboꝛis.⁊ qꝛ hõ dñs ẽ ſui laboꝛis z induſtrie.lucrũ qð iuſta mercatiõe acqſiuit de pe cunia extoꝛtaꝑ vſurã nõ tenet᷑ reſtituere.qꝛ tñ pe⸗ cuniã alteriꝰpter eiꝰ abſolutq volũtatẽ detinuit.ſi ille cui faciẽda erat reſtitutõ ex h aliqð dãnũ incur⸗ rit alius ſibi tenet᷑ cũ reſtitutõe vſure ad reſtitutio nẽ dãni. Ad p in oppn pʒ ſolutio ex iam dictis. Ad ⁊n dð ꝙ iſte ð fructu rei alteriꝰ nõ ẽ fcũs locu plectio.ſʒ de fructu ſue iduſtrie ⁊ laboꝛis. Ad ʒm — ex deis in 4 im ãritt᷑ vtrũ hõ teneat᷑ ad re⸗ Eplimo ſtituendũ eaq̃ inuenit᷑ a foꝛ tuna. Et viꝙ nõ.Inſti.de diuiſione reꝝjᷓ. Fere beſtie igit. Qð nullusẽ.nãli rõne occupantis eẽ ↄceditur.ſʒ q̃ ſic inueniũt᷑ nulliꝰ ſunt. ſunt illiꝰ qui inuenit. Itẽ.i.q.;. Mõ ſane. dã ꝙ ſi a dño qun nõ vult oꝑario reddere mercedẽ ſuã accipiat oparius qð ſibi debet᷑ debitoꝛe iuito vel ignorãte nõ accipit qð erat illius.ſʒ ille g inuenit rẽ a foꝛtũa nõ accipit rẽ alicuiꝰ.ꝗᷓ illã iiurioſe non accepit.⁊ ex ↄñti nec eã reſtituertenet᷑. ʒ.ff. dẽ incẽdio.ruina. naufragio.l. Si ꝗs ex naufragio.x.l. Me qs exnau fragijs. d ꝙ g inuẽit res ꝑditas ꝑ naufragiuʒ reſti⸗ tuere tenet᷑. Rñdeo ꝙ qᷓ;ᷓtũ ad pñs ſufficit. Rerũ qdã ſunt cões oiuz iũ nãli.vt volucres non dõeſti ce.⁊ piſces maris.⁊ ſilia.Inſti. de diuiſiòe reruʒ.j. Et ꝗqdã.⁊.. jere beſtie igr.. Quedã ſunt vniuerſi tatis. vt illud qð ẽ citatis ĩ cõi vt theatra.ſtadia.⁊ ſilia.Inſti. de diuiſiõe reꝝ.. vniuerſitatis. Et q̃dã ſt ꝓpꝛie ſingloxꝝ. Si qs inueniat aliqᷓ; ð rebꝰpꝰmd dcis reſtituerenõtenet᷑.⁊ de tali re logẽ pᷣ auctoꝛi tas ad pᷣmã ptẽ. Si gs aũt res qͥ ſunt cditatis.ſi qs aũt res q̃ ſunt cõitatis aliquo cgſu iuenerit reſtitue re cõitatitenet᷑.ſilr rẽ q̃ẽ alicuiꝰſigturis ꝑſone.⁊ſic itelligt qð di.iꝙ.q.. Si qq inueniſti. Qbi dã ꝙ ſi ad iuẽiſti ⁊ nõ reddidiſti rapuiſti.⁊e.q.c.mſti. dẽ. Diſcãt b pccm̃ ſile eẽ rapine.ſi gs iuẽta nõ reddat ſſciat cuiꝰ fůt.⁊ ſi curůt ignoꝛet.tů retinere i põt
S
ßʒ dʒ facere qð iſe ẽ vt ſciat᷑ cuius ẽ.qꝛ vt dã. ff. de furtis.l.jalſus.h. Qui alienũ.g alienũ ꝗd iacẽs in t ra lucri faciẽdi cã ſuſtulit furti obſtrigit᷑ ſiue ſcit c? ſit. ſiue ignoꝛauerir.⁊ Erõnabile ẽ.qꝛ ex quo rẽ ſcit ſuã nõ eẽ ſupponer̃ dʒ eã de iñ ad aliũ ꝑrinere. Si aũt nõ põt iuenire cuiꝰ ſit.illi cui icũbit cura dere. pu.reſtituat. Adpni oppn ſolutuʒẽ. Ad m dð ꝙ opariꝰ debitũ accipiẽs clã vel ʒ dii volũtatẽ. ⁊ ſi reſtituer nõ teneat᷑. tñ peccat ꝑꝑ idebitũ accipiẽð modũ. Añ glo.ſup illud vᷣbũ allegati decre. Mõ in iurioſe aufert᷑. dicit ꝑiudicẽ. Ale aũt g rẽ inuẽtã ad retinendũ ꝓ ſe accipit nõ tiñ peccat.ſʒẽt reſtituere tenet᷑. qꝛ qð ſibi nõ debet᷑ ad opus ſuũ accepit niſi fuerit ð nůero reꝝ q̃ oibus ſũt cões qᷓ;tuʒ ad vſum. Etauo ãrũt. vtrũ boteneat reſtitner oh— ea q̃ lucratus ẽꝑ ludos ꝓhibi tos. Et vĩ ꝙ nõ. magis ẽ ꝓhibitũ meretri⸗ tiũ qᷓ; qcũq; ludi.ſʒ mulier nõ tenet reſtituere q̃lu⸗ crat᷑ de meretricio.vt ſuꝑius hitũẽ.ʒ nec hõ qð lu crat ꝑludos ꝓhibitos. Itẽ toꝛneamẽtũludus eſt ꝓhibitꝰ.⁊ pẽa grauiſ appoſita.ita ꝙ qᷓ;uiſtoꝛneãm̃ ti ſi fneritin ꝑiclo moꝛtis pnia nõ neget᷑ ſi petat.ca rere tñ dʒ ecctiaſtica ſepuitura ſi moꝛiat᷑.ibidẽ cñð toꝛneam̃tis.c.pꝰ. Et illi g lucrãtur itoꝛneam̃to 5ʒ
leges toꝛneam̃tis iſtituer nõ tenẽt᷑.ꝗᷓ a ſili neq; illi
qlucrant᷑ ꝑ alios ꝓhibitos ludos. 3 ñ põt ab alio repeti ßᷣm ius qð ille dare vlreſtituere nõ tenet᷑.; ßm cõſtitutionẽ grecã põt repeti vſq;.vᷣo.ãnos illð qð amittit᷑ in ludo aleaxꝝ.gᷓ ille ꝗ ꝑtalẽ ludũ lucrat᷑ reſtituertenet᷑. Itẽ ᷣm Phi.ethi.c. 4. Alea⸗
toꝛ illiberalẽ.ſʒ illiberalẽ ꝗ retiet dãda.ʒ illud qðᷣ
hõ lucrat᷑ ꝑ ludũ aleaꝝ nõẽ retinẽdũ ſʒ dãdũ. Ad iſtã qõnẽ dð ꝙ ꝗdã ludi ita ſunt ꝓhibiti ꝙ nõ p̃cipi iur ̃ſt itui qð hõ lucrat᷑ bʒ legẽ iliꝰludi.ſicut ſũt toꝛ neam̃ta.vñ illi g lucrant᷑ tali ludo qᷓ;uis peccẽt.ga faciũt 5 ꝓhibitiõeʒ ecclie.tñ reſtituer non tenẽtur. Sũt alij ludi ꝓhibiti ita ꝙẽt pᷣcipit᷑ reſtitui illð qð ludẽs tali ludo lucrat᷑ cuiuſmòi ẽ ludus aleaxꝝ.⁊ ta xillox. Et ꝙ tales ludi ſint ꝓhibiti hã decrc.di.ʒ. Eßis.7.ff. de aleatoꝛib?ꝰ.ꝑ totũ.⁊ in autẽ. de ſãctis epᷣis.. Interdicimꝰ.⁊ ej̃ de vi.⁊ ho.cli. Clici offi⸗ cia.i textu.⁊ in glo.nõ tñ eſt ꝓhibitũ ludere.non ex cupiditate.⁊ ꝓ cõi cõuiuio faciẽdo.qꝛ vt dãff. de aleatoꝛibꝰ.l. vtł.qð ĩ cõuiuio veſcẽdi cã põit᷑ in eã rẽ familia luder̃ ꝑinittat᷑. Qð aũt ludẽs reſtituere teneat᷑ qð lucrat᷑ in ludo aleaꝝ vltaxilloꝝ ʒ qð ꝓ⸗ hibitus.eſth decre.di.ʒy. Epsiglo.⁊.ff.ð aleuto ribus.l.vlt?.⁊ ej̃ de vi.⁊ ho.cti. Clici officia.i gl. qð alig ſic credũt eẽ intelligẽdũ.ſ.ꝙ ꝑiudicẽ ad re⸗ ſtituendũ põt de iuĩ cõpelli.ſi tñ ꝑ fniaʒ iudicis nð cõpellit. reſtituere nõ tenet᷑.qꝛ talis reſtitutio pꝛe⸗ cipitur in penam lucrantium tali ludo.nec iura ad hoc allegata dicunt ꝙ teneatur reſtituere ipſo iure ſed quod ab eo poteſt de iure repeti. Aliquis eniʒ
quandoq; aliquid licite retinet anteqᷓ; per ſnĩam
dimittire compellatur. quod tñ dimittere perſen uientiã inſte cõpellitur Slectio enim excõicati mi noꝛi excoicatione non eſt irrita ipſfo iure.⁊ tamen eſtirritanda.ertra de clerico excomunicato mini⸗ ſtrante. capitulo Sicelebꝛet. Interficiens eniʒ ho minem iniuſte poteſtper ſententiam iuſte pꝛiuari hereditate. ſed tamen ante ſententiam non te netur illam dimittere. Womunis tamen opi- nio que eſt ſecurioꝛ tenet ꝙ eo modo quo ludus

taxilloꝝ eſt xhibitus hõ tenet᷑ iÿo iure ad reſtituꝰ ãuz illud qð lucratus eſt per taleʒ ludũ.qꝛ nõ tãtũ phibet᷑ ille ludus.ſʒ etiã acgſitio lucriꝑ taleʒ ludũ qꝛtñ vt aliquib? ꝓbabiliter vẽ talis reſtirutio non eſt pᷣcepta ꝑ ius canonicũ.ſʒ tĩ ꝑ ius ciuile. non vẽ ꝙ ad hanc reſtitutionẽ ſint obligati de nccitate. ni⸗ ſi illi g de iure legibus ſubſunt ĩperialibus niſi ali⸗ vi ſit talis reſtitutõ ꝑcõſuetudinẽ appꝛobata. L̃ ztalijs ⁊ ꝓbabilitẽr ꝙ talis ꝛeſtitutio pᷣcipit᷑ ipli⸗ cite in iureẽ canꝰ?. qꝛleges iperiales nõ ↄtrarias iu⸗ ri diuino. nec abrogatas per ius canonicũ nec per aliquã ↄtrariã ↄſuetudinẽ rõnalẽ iura canonica ob ſeruãdas decernũt. decre. di. io.caplis.⁊.c. Quiſ aũt⁊ duobus.c.imediate ſeq̃ntibꝰ. Rõ aũt quare leges magis phibẽt ludũ aleaꝝ qᷓ; toꝛneamenti ẽ qꝛ in ludo toꝛniamẽti ſunt labores ꝗ carne mace⸗ rant ⁊retrahũt a turpitudine carnalis luxurie.⁊ in ilio ludo toꝛneantes adiſcũt artẽ militie in lucran do⁊ dirigũt ſe hũano ingenio qð exercitant᷑ ibidẽ.
⁊ etiã iuuãt ſe coꝛꝑis foꝛtitudine.nec lucrũ ſuuʒ to⸗
talr fortune cõmittũt.vñ ji illũ ludũ exerckt tẽpe⸗ rate ⁊ bona intẽtiõe.nec eẽt pꝛohibitus ꝑ eccliã nõ eſſet pcem̃ toꝛneare eo ꝙ ludus eſſet vtilis ꝓ de⸗ fenſione rei pu.vñ iure ciuili ꝓhibitus nõẽ.qð pʒ qꝛ. ff. de aleatoꝛibus.l. Solẽt. CLoncedũtur ludiĩi qbus exercet᷑ coꝛꝑalis virtꝰ.ſicut certare haſta vł currere vłſaltare.⁊ ſic de alijs.ſʒ iura canonica il hʒ ludũ ꝓhibẽt ppꝑ abuſuʒ ludentiũ.obligat tñ pꝛo hibitio oẽs quacũq; intẽtione toꝛneẽt. qꝛ ſtatutũ ẽ gnãle. Aſſuefactõ aũt ludi taxilloꝝ nutrit ociũ qðẽ fomẽtũ carnalis laſciuie.neq; ibi adiſcit᷑ aligd qð ſit vtile rei pu.neqʒ ibi exercet᷑ hũanũ ingeniũ. ſʒ totũ ↄmittit᷑ foꝛtune.⁊ iõ tã iure canonico qᷓ; ciuili ludis ille ꝓhibitus ẽ.ſʒ lncrãtes p talẽ iudũ nõob⸗ ligant᷑ de nccitate ad reſtituendũ niſi ꝑ ius ciuile. ludus aũt ſcacoꝝ ſine taxillis ꝓhibitus eẽ ñ vẽ. eo ꝙ ibi exercet᷑ hũanũ ingeniũ niſi foꝛte in cãu cũ bo mies agũt pniaʒ. Ad ar ad ptẽ pꝛimã dð ꝙ qᷓ;uiſ meritricia ⁊ toꝛkeamta ſit ꝓhibita tñ nullo iure ca nonico pᷣceptũ ẽ debere reſtitui ea q̃lucrãturꝝ illa ß iure ciuili pᷣceptũ ẽ reſtitui illud qð lucrat᷑ hõ per ludũ aleaꝝ⁊ taxilloꝝ. Ad pn ad ꝑtẽ aliã dð ꝙ pꝛo cedit de illis ꝗ ſubſunt legibꝰiperialibus. Zd m dõ ꝙ Mhi. ibi nõ. loqtur de illiberali illiberalitate q̃ coꝛrũpit vᷣrutẽ liberalitatis.ſʒ de illa q̃ derogat pſcõi eiuſdẽ. Vel dð ꝙ nõ oĩs illiberatretinet eaãᷓ de nccitate ſunt danda.qꝛ illiberalẽẽt ille g ffabũ⸗ dat in accipiẽdo. vłqturpiter accipit hʒ Phi.e.c. ois ãt gturpit᷑ iucrat᷑ tenet᷑ reſtituer qð ſic lucrat᷑. Ircg laʒ. Wõ p̃uẽiri ſniaʒ iudicis.huic nõ obſtat qð dã. Jo.ꝛ0. Quoꝝ rẽiſe
miantisẽ ſnia dei. tales poſtea nõ pũiri. itelligẽ dũ ẽ ſi pena ſe coꝛrexerũt.⁊ pẽa ſufficiẽs fuerit. Le⸗
uis culpa leui ſupplicio cõpenſat᷑. ʒ ille ꝗ de quo ibi loqt blaſphemauerat.blaſphẽia aũt n3 eiehe
clpa.ſʒ grauiſſima. Růdeo illð vᷣbũ nõ refert᷑ ad il lũq blaſ phẽauergt. ſʒ ad illũ ꝗ in ſabbato ligna col legerat.niſi extẽdat᷑ nomẽ blaſphẽie ad oẽ fem̃ ʒ le
gẽ. Et in mal foꝛte ẽt fit ita.⁊ bñ ponit᷑ foꝛte. qꝛ nõ
ẽ verũ ꝙ ĩ nõ hñte charitatẽ dimittat pcem̃ aliqð. debdeñnit. pſcispecr graunpRipechmot tali ⁊ neſcit. qꝛ ex fõte gre dei inſtillat. qꝛ ceſſar ab actupcci.qᷓuis adhuc nð ſit ↄtrictio vᷣa.ẽtñ quedã
ritis pccã ⁊c̃.qꝛ ſnĩia ſacerdotis debito mðõ
gra gratis data. Tarhoies opꝰ nõdiligeret deag femerationẽ ſupple vite eterne. Eſtumandũẽ tð taſſe tolerabiliꝰ ei futuꝝ iudn. Non qꝛpend pecis ſuis debita diminuat᷑. ſʒ qꝛ al demeruiſſet? moñ
demeret ibi.n.logt᷑ ̃a de repꝛobo faciẽte aliqbo
na opa imoꝛtalipecò. Bda in charitate fcã q̃ cditã tur moꝛtali cipa.nõ qꝛſil fiãt in charitate.⁊ ſi cõte tur moꝛtalis culpa. qꝛ charitas ⁊ moꝛtalcuipa ſil ñ cõpatiũt᷑ ſe.ſʒ qꝛ pᷣꝰ in charitate fcõ poſtea comita⸗ tur moꝛtatculpa.vñ ↄcomitari N ibi ꝓſeg accipi. Mnia va ad baptiſmi pu ritatẽ coat reducet ⁊bñ vicit cõat᷑. qꝛ q;uis ꝑpniaʒ voſſit ho pulgari aboi actuali pccõ. ñ ti põt fieri qnpccõ inorenta ami⸗ ſerit.ceteris aũt pibus nobiliꝰẽ ſempinocetẽ fuiſ⸗ ſe qᷓ; ali ñ.⁊ poſtea ſic ſ ciat ſe clpabili duꝝ defiet dãna tpis vel moꝛtẽ amici.? doloꝛẽ pcci nõ oñditi lachtymis. Lõtra milti ſunt ve penitites qrn plo ꝛare nõpñt. Rñdeo ibi aduerbiũ culpabilr non dĩad aetu culpe.ſʒ ad diſpõnẽ ad cupam.
—
fectõe aũt pnie Bupiꝰ deter⸗
aũt determiat de ptiꝰ eiꝰ in ſpãli. Etdi nuidit᷑ in.ꝛ. M determiat de illis ↄun⸗
ctiʒ⁊ abſolute. ⁊ determinat diuiſiʒ? cõꝑatiue.
di.ſequẽti. Nic oꝛit᷑ qõ. M in duas. deter⸗ miat de ptibꝰ pnie quaſi integrglibꝰ. ⁊ de ptib qjñ ſubiectinis. ibi. pᷣdictis vo. pᷣ in. ⁊. ð oñdit qůo va pnia ↄſiſtit ex ſuis ꝑtib? integralibꝰ. 20 qũo fla. ivi. Et ſic ſunt. Ala ps q̃ͥ ibi incipit. Pꝛedcis vo diuidit᷑ in.ꝛ. M diſtinguit triplicẽ dꝛaʒpnie. ⁊ detmiat de vna illaꝝ.ſ.de pnia venialiũ ibiq̃ ibi.
rticulus pᷣmus.
— di.q̃r äs8 n8 rca pãc di.q̃renãũ ẽ ÿᷣncipli ð.ð
„
deptibꝰpnie. 2 dcir
e. 4 de pnia moꝛtaliũ. v de pnia venialiũ. Lirca pꝛimũ q̃runt᷑.⁊. M vtrũ ↄpun ctio coꝛdis.⁊ ↄfeſſio oꝛis.⁊ ſatiſ factio opis ſit par tes pnie. ⁊ vtx abſolutio ſacerdotis ſit pncipali⸗
oꝛ ps ſaci pnie qᷓ; cõpunctio coꝛdis. 3 — ꝙ tria predcã nõ ſůt Rmmo oñdo ptes pnie. qꝛ nõ ſunt ptes pnieq̃ eſt vᷣtus cũ vᷣtus ſit foꝛma ſim⸗ pler nee pnie q̃ eſt ſacim.qꝛ aðcũq; ſacfm ꝓfertur qminiſtris ecclie.ſe ↄtrictio⁊ cõfeſſio nõ cõferunt a ſacerdote.ã nð ſunt ꝑtes pnie. Itẽ nõſunt ſubie ctiue ꝑtes pnie. aꝛ totũ pᷣdicat᷑ de qua ibʒꝑte ſub⸗
iecriua per ſe.ſʒ pnia nõpᷣdicat ð cõfeſiõe ꝑ ſe nec
ptes integrales. qꝛ totũ integrale nõ cõſtituitur er juis ꝑtibus niſi ſil exiſtãr. hec aũt tria nõ ſunt ſilcõ feſſio. n. ſequit᷑ ↄpůctionẽ.⁊ ſatiffactio vtrůq;. ð nõ ſunt ptes pnie. Iteʒ Lu. ʒ Facitefructus dignos pnie. ſʒ m mgfm in lra hꝰdi.c.⁊. Digni fructus pnie ſunt quibꝰ va ſatiſfactio explet᷑.cũ ðᷣ fr crꝰ nõ ſit ps rei cuiꝰẽ fruetꝰ· ſatiſfactionõ eſtps pnie 3 Eaq̃ regrũt᷑ ad pfectionẽrei ſũr pteſciꝰ.ſʒ ſẽ dicit mg ipñti di. ipᷣnꝰ. In pfectiõe. pnie.ʒ obſeruan daſt.i.ↄpũctio coꝛdis. ↄfeſſio oꝛis.ſatiſfactõ opis ſſtpteſpnie. Itẽ ptibꝰ mõbi rñdef debẽtpte me dicie.ↄ ð pteſpcciiitpccm̃icõðᷣ. ioꝛe.⁊ ioꝑe · vg
N Pel miauit mg̃ de pniai gnãli. ᷣ
cũſtãtijs pccõx. ʒ ð ipedimẽtis pnie
it ſil
E SS
—— * —
ſiſotinn ſitzigyoi iinn derzeſn uchu poswdc vecisn digyi püpſe. ceſh hꝛſuntp etſo huſ ſuhn⸗ gocm ſuruunesn
QEt
pior
vioſcihw
mumuten keshꝰſecji fůoliſtin blrihzn khiric⸗ klihi wiſpen

vj
pnia.cum ſit medicina partes hẽat iſtis coꝛrñden tes.he autẽ ſunt. compunctio.confeſſio.⁊ ſatiſfa⸗ ctio. Rnideo ꝙʒ pẽitentia quadrupli põt accipi.. ꝓ pñia qẽ virtꝰ vel ꝓactu tal vᷣtutis vel ꝓ paſſio neʒ ↄcomitãte actũ velpᷣeedẽte vel ſeqͥnte tãq; effcũs cãm. vel ꝓpnia q̃ eſt facfm. M mõtria pꝛe dicta nõ ſunt ꝑtes eiꝰ.qꝛ ſicẽ foꝛma fimplex vttã⸗ gebat in ar.⁊. mõſunt ptes pnie qͥſi ſubiectiue. qꝛ de q̃liber illaꝝ põt dici ꝙ ẽ uctus pnie nõ tñ ad ple nũ 1e pnie non ↄuenit eq̃l cuilʒ illaꝝ. qꝛ pᷣncipati ↄuẽit ↄpũctiõi cõdis cõ feiſiõi aũt⁊ ſatiſſcõi inqᷓ;tũ ꝓcedũt ex copũctõe intioꝛi.ʒꝰmõ nõſũt ꝑtes pnie ſj 4mð nt ꝑtes pñie integrales. Sacrm.n. pnie ſine tri⸗ buspacis nõ integratur.cũ.n.i ſacfo pnie ſit em̃da Volůtaria ꝑ viã iudicij volũtarie ſuſcepti regritur
ibi quedãciatio ad volũtarie ſubeũdũ illð iudici
1. ⁊ hecẽ coꝛdis ↄpũctio.⁊ coꝛã iudice vitatis cõ⸗ feſſio. ⁊ ᷣm arbitriuʒ iudicis ſatiſfactio velire vł ſalteʒi ꝓpoito.ſi in oꝑe exterioꝛi expleri non põt. Adpn in oppn dõ ꝙ nõ oʒ qðlʒ ſactʒ ßʒ tom qð ẽ de rõe ſacfi miſtrari ab alio.ſʒ ðᷣʒ aliqd eiꝰ. A ſacer
dote aũt admiſtrat᷑ abſolo.iſactis aut in qbus actꝰ
hois nõ eit ſacti materia ſicut ẽ in bap ⁊ ↄirmacõ ne oœẽs ꝑtes ſacfi miſtrant᷑ amiſtris ecctie. Adꝛ dð ꝙ pnia m ꝙ accipit᷑ ꝓactu pᷣdicat᷑ de qk iſtaꝝ ꝑriũ pſe. Añ pnie ſicſunt ptes qᷓñi ſubiectiue vt di ctů eſt.ſʒ de nulla iſtaꝝ ꝑſe pᷣdicat᷑ pnia q̃ eſtſacfm qꝛ ſunt ptes eiꝰitegrales qᷓ;uis nõ ſint ſil. qꝛ cũ non ʒ eẽ ſil oEs ꝑtes totiꝰĩitegral nõ hñtis eẽ pmanens ſ ſucceſſiuũ.tale aũt totuʒ integraleẽ ſucfm pñie. Adzn dð g ↄpũctio cõfeſſio⁊ ſatiſfactio ⁊ j ſint fruetꝰ pnie q̃ẽ ÿtus.qꝛ ꝑfructus intelligũt opa m gio. Math. Z. Arboꝛ bona fructꝰ bonos facit. tñ ſunt partes nõ pnie q̃ ẽ virtus ſed que eſt vtrů abſolo ſa⸗ Ecundo querit᷑ ꝓ
palioꝛ ꝑs ſaci pnie qᷓ; cõpũctio coꝛdis. Et
8
vĩꝙ ſic · in vno quoq; ↄpoſito pᷣncipalioꝛ eſtps foꝛ
maqᷓ; materia.ſʒ cõpũctio nñerat int ꝑres matia⸗ les hꝰſacfi.abſolo aũtẽ ꝑs foꝛmal. qꝛ foꝛme ſacfo⸗ rũ ↄſiſtũt in vᷣbis mi tri.qᷓ abſolo eſt pncipalioꝛ ps hꝰſackiq; ↄpũctio. Itẽſi abſolo nõ cẽt ᷣncipalioꝛ ꝑs hꝰſacti qᷓ; ↄpũctio cũ penitẽs ↄpũctionẽ a mini ſtro nõ ſuſcipiat.ſʒ tiñ abſolonẽ vius diceret peni⸗
rẽs nõ ſuſcipe ſact pnie a ſacerdote qᷓ; ſuſcipet qð falſuzẽ. Itẽ illa pspncipalioꝛẽ in ſacto qͥ magis
coopat ad effem̃ ſacti. Sʒ abſolutio magis coopat ad ſacti effem̃ g eſt pccõꝝ remiſſio. Añ hů Jo.ꝛ0 x?
dixit diſciplis ſuis· Quoꝝremiſeritis pecã remit tñ eis.ꝗᷓ abſolo eſtpᷣncipalioꝛ ps hꝰ ſacfi qᷓ; ↄpun⸗ ctio. Wõtra in artiſicialibꝰꝑs pᷣncipalioꝛ ẽ matia fdꝛma.qꝛ materiaẽ ſubã? foꝛmaẽ accũs. Sʒ ſa
6. cf̃mpnie eſt aðdã totů artificiale cuiꝰ ꝑteſmateria
les ſunt. půctio.ↄfeſſio.⁊ ſatiſſactio.ꝑs foꝛmalis
abſolo.ð pᷣncipalioꝛẽ in hſacfo cõpũctio qᷓ; abſolo. Nẽ in pñti di.c.i.inter ptes ſfaefi nõ nũerant᷑ niſi
ea qͥ ſunt expte penitẽtis· cñ ʒ ĩ cõueniẽs eẽt omit⸗ tere ptẽ maßis pncipalẽ. abſotoſacerdotis nõ ẽꝑs Pncipalioꝛ hoſacfi. Riceoin ſacfoillaꝑsẽpnci⸗ palioꝛ qͥ pncipaliꝰ coopat᷑ ad pᷣncipalẽ ſati eſſem̃. pncipalioꝛ aũt eſſcũs ſacfoꝝ nouelegis eſt ſcificare
q; ſcificationẽ ſignificare.illaʒ ps ſacfi pnieẽ pnci⸗ palioꝛ q̃ magis eꝝ viſacti coopat adremiſſionem
*
culpe ⁊pene eterne q̃remittãt ꝑ graʒ ſciſicantꝭ. cõ
pũctio aũt nõ tĩ cooꝑat ad reniſſionẽ culpe ex vi ſacfi.ſʒ ẽt inq;tũẽ actus vtutis vel efficax diſpõ ad vᷣturẽ.dicog ꝙſi cõpetur ↄpũctio cũ vtraq; vi ſua cõiuncti ad abſolonẽ pᷣncipuliꝰcoopat᷑ ad remiſſio nẽ culpe q; abſolo. Si aũt ↄſiderat᷑ illð ad qð opat᷑ ↄpũctio ex vi ſacfi tĩ.ſic dico ꝙnð ita cooꝑat᷑ p̃n⸗ cipali ad remiſſionẽ culpe ſic abſolutio ſacerdotis qꝛ cũ ſacerdos ſit vicariꝰxpᷣi pᷣncipaliꝰꝑpꝛius aſſi ſtit verbis ſuis in qbus abſolutio ↄñſtit vᷣtus ſciſi⸗ cans qᷓ; ꝑtibꝰ ſacfi q̃ ſunt ex pte penitentis.q;tũ ẽt ad actũ ſignificandi pᷣncipalioꝛẽ abſolo qᷓ; ↄpũctio qꝛſenſibiliꝰ⁊ magis ꝑſe ſigniſicat pcci remiſſioneʒ q; ipᷣa ↄpñctioq̃ illã ſenſibitr non ſignificatꝑ fe niſi ip̃i ʒpůcto. Aliys aũt— inq;tũ ma⸗ nifeſtat ĩↄfeſſiõe oꝛis ⁊ ſatiſfactiõe oꝑis.pdcãʒ ãt cõpationẽ nõ intelligas in efficiendo gram ſʒ i di⸗ ſponẽdo ad eiꝰ ſuſceptionẽ. Adpn arn dð ꝙ ab ſolutio nõ eſt foꝛma ſacfi pnie niſi hᷣm illũ inodum quo dicimꝰ ꝑteʒ pᷣncipalioꝛẽ totiꝰ integralis eẽ foꝛ mã ſicut dicũt hoies ꝙ tectũ eſt foꝛma domꝰ.ſʒ ſiẽ foꝛma i ꝓpꝛie accipit᷑. Sʒ dicoꝙ foꝛmahꝰſacfi eſt oꝛdo ad ſignificandũ diſpoſitiue ⁊ efficiẽdũ pccire miſſionẽ reſpectu cuiꝰ foꝛme.ↄpñctio.ↄfeſſio.⁊ ſa⸗ tiſ factio.abſolutio.materiales fũt. abſolonẽ tñ eẽ
Pncipalioꝛẽ ptẽ hꝰ ſacti ↄpũctiõe nõ ꝓpant argum̃
ta niſi ↄſiderata ↄpũctiòde qᷓ;tũ ad illã viʒ q;; hẽt rõe ſackit. Ad pn ad partẽ aliã dð ꝙ qᷓ;uis materia artificialiũ abſolute ſitres Pᷣncipalioꝛ qᷓ; foꝛma tñ ſub rõne rei q̃ artificialis ẽ pncipalioꝛ eſt foꝛmaar tificialis q; materia. Ad ⁊n dð ꝙ poſtea ꝑſe tra⸗ ctat magf de abſolutiõe inqᷓ;tũ tractat de clauibꝰ ecctie.⁊ B ſignũ ẽ ꝙ abſolutio eſt ꝑs huiꝰ ſaci pᷣnci palioꝛqᷓ; alie.
Articulus ſecundus. NW inter ritur deꝛ“.pncipali. VOnſeqᷓnter recnra duo. P vtrũ circũſtantia poſſit muta
reſpem pcci. ꝛ⁊ vtrũ poſſit venialemu
tare in moꝛtale in mo oſicdo ꝙcircũſtantia nõpoſ
2 Runo oñdo ſit mutareſp̃em pcci
d accidens nõ mutat ſpeciẽ rei.; quelibʒ circũſtãtiaẽ accñs act?ꝰ.ꝗᷓ ꝑ nullã circũſtãtiã põt tra hiad aliã ſp̃eʒ pcci. Itẽ actꝰrecipit ſpẽʒ ab obie⸗ cto. B circũſtãtia nõ mutat obiectũ.ꝗᷓ ꝑ circũſtãtiũ nõpõt actꝰ mutari in aliã ſpẽʒ pcci. Wõtra ʒ phi. J. Ethi.c. ꝓ. leqmechat ꝑp cõcupiſcẽtiã luxu- rioſis ẽ ꝗ aũt ꝑp lucrũ quarus. Sʒ luxuria ⁊ auari- tia funt pccãſpe diuerſa.ʒ cũ ꝑp qd ſit vna ðᷣcircũ ſtãtijs actuũ vtpʒ.ʒ. Ethi.c.ʒo. Anꝰactꝰtrahi põt ad aliã ſpẽʒ peci pp circũſtantiã. Itẽ furari rẽſacrð ⁊ furari rẽ nõ ſacrã ſunt diuerſeſ pᷣe pccõx.ſʒ ſacruʒ ⁊ non ſacrum ſuntactus circunſtantie.ergo ꝑcircũ ſtantiã põt mutari ſpẽs pcci. Rndeo actus volðj tatis p hoc foꝛmgliter eſt pccm̃ qꝛ caret debito oꝛ dine rõnis.⁊ perß foꝛmaliter eſt in p̃epcci eo mõ ſquo cõuenit pꝛiuatiõi eſſe in ſp̃e. qꝛ caret aliquo ſpãli debito oꝛdinerõnis. qñʒ g per aliquã eircun⸗ ſtantiã pꝛiua᷑ aliquoſpãli debito oꝛdinerõnis⁊ cõ ſtituitur actꝰꝑillã circũſtantiã ialiqᷓ̃ nouaſpe pcci.
Si ãtꝑ circũſtantiã nõ p̃uat᷑ actus aliquo ſpeciali

vebito oꝛdine rõis. ſʒ tñ per eam puatio debiti oꝛ dinis intẽdit᷑ nõ mutat᷑ ꝑ eã ſpẽs pcciſʒ pccm̃ in ea demſpe remanẽs aggrduat᷑. Qñ aũt ꝑ eaʒ nec act? ſpãli debito oꝛdine rõis pᷣuat᷑ nec puatio talis oꝛ⸗ dinis intendit᷑ tůc ꝑeã nd mutat᷑ ſpẽs pecinec ag⸗ grauat᷑ pecm̃. verbi g̃a.qꝛ ſpãlis oꝛdo rõnis ẽ de⸗ ſieratiue voltatis ad rẽ ſacrãſpe differens a de bito oꝛdine rõnis ipius volũtatis deliberatiue ad ẽ nõſacrã.iõ qꝛ ꝑ furtũ ſacre rei coꝛrũpit᷑ debitus oꝛdo rõnis ip̃ius volũtatis ad reʒ ſacrã ⁊ꝑ furtuʒ rei nõſacre coꝛrũpit᷑ debitus oꝛdo rõnis ip̃iꝰ volũ tatis ad rem nõ ſacrã. ideo ſacrilegiũ eſt alia ſpᷣes furtiq; acceptio rei aliene nò ſacre. Sed qꝛ ad eã⸗ dem rẽ in pua qᷓ;titate nð oꝛdinat᷑ volůtas debito oꝛdie rõnis dintis hm ſpẽz ab illo debito oꝛdie qꝰ oꝛdiat᷑ ad eandẽ rem ſub maioꝛi qᷓ;titate.iõ de ea⸗ dẽ pecunia furari paꝝ vel multum nd ſunt diuerſe ſpᷣes pcci.; ꝑ acceptionẽ in magna qᷓ;titate aggra uatur pccm̃.accipe aũt cũ manu dextera vel ſini⸗ ſtra.nec ſpẽm mutat. nec in eadem ſpᷣe aggrauat. d pm in opp dð ꝙ quis circũſtantia ſit acci⸗ dens eſſentie ipiꝰ actus.tñ qncũqʒ ꝑ ipᷣam cſtitui tur nona pcciſpes. ꝑtinet ad ſp̃eʒ illiꝰact? inqᷓ;tuʒ moꝛałeſt. Vñ ⁊ ſi ſit cireũſtãtia illiꝰ eẽntie actꝰ.nõ eſt tñ eius circũſtantia ſub rõnc qua tale pcem̃ eſt. Ad ꝛm̃ dʒ ꝙ etſi circũſtantia nõ muter obiectum actꝰ ßᷣm ſpẽm nature pot tñ mutare obiectũj actus ym ſpem moꝛis. verbi gra m ſpẽm nature idẽ ob iectũ ẽ adulterij ⁊ foꝛnicatiõis ſimplicis ⁊ ↄcubitꝰ ʒiugal. nõrñ fm ſpẽʒ moiĩs vxoꝛ tud.? Vroꝛ nõ tua pↄpationẽ ad actũ cõcubẽdi differũt in ſpᷣe moꝛis ⁊ß eſt ꝑ circũſtantiã nec intelligas ex pᷣdcis defoꝛ⸗ mitatẽ pcci eſſe in ſpe niſi per redutionẽ ad bonuʒ cuius eſt pꝛiuatio. N. 7 vtrñ circũſtãtia — cundo quel. poſſit mutar ve S niale pcem̃ in moꝛtale. Et vĩ ꝙ non. pccm̃ venale ⁊ moꝛtale differũt in infinitũ. Woꝛtali.n. debet᷑ pena eterna. veniali aũt pena finira. Sed eoꝝ q̃ differũt in infi itũ vnñ nõ põt mutarei ali⸗ ud.qꝛ talia genere differũt vel pluſq́; ʒ genꝰ⁊ dif⸗ ferentiũ ßʒ genus vnuz non põt mutari in aliud. 3 pcem̃ veniale per nullã circũſtantiã põt fieri moꝛ⸗ tale. Itẽ qᷓ;titas accñtis nð põt accedere qᷓ;titatẽ fubi.& circũſtanria cũ ſit accñs actus pccinõ põt ac ceder ꝑ qᷓ;ritatẽ eiꝰ.ſʒ excederet ſiꝑipᷣam veniale
poſſet ieri moꝛtale. ð veniale ꝑ circunſtantiã fieri
moꝛrale ẽ ipoſſibile. Lõtra Bernar. de pᷣcepto⁊
diſpẽſ atõe.c.⁊. aliqᷓ ſtultiloquia⁊ ocioſe dcã fcã⁊
cogitata ſunt pccã venialia.⁊ tñ cũ ꝑ cõtẽptũ ver⸗ ůt᷑ in vfuß ⁊ ↄſuetudinẽ crimialia reputant᷑. Sed ↄſuetudoẽ circũſtantia actꝰ ꝑcircũſtantiã pccm̃ veniale põt fieri moꝛtale. Itẽ magis diſtat pccm̃ moꝛtale ab actu ꝗ nõẽ pccm̃qᷓ; a veniali pccõ. Sʒ aliqs actꝰ q cũ aliquibꝰ circũiſtãtijs nõẽ pccm̃ cuʒ aiiqbus alijs circũſtãtijs eſt moꝛtale pccm̃.cogno⸗ ſcere.n.ſuã: põt eſſe fine moꝛtali.pccõ ⁊ tñ cogno⸗ ſcer nd uãẽ moꝛtale pccm̃· z mlito foꝛtiꝰ veniale ꝑ circũſtantiã põt fieri moꝛtale. Rñdeo ꝙ gõ põti⸗ telligi de eodẽ pccõ ĩ numero vel in ſpe. M mõ.ſ. dupiiciter. aut de eodẽ actu in eẽ nature Vel in eẽ
moꝛis. mõ dico eũdẽ actũ in nũerop poſſe ex
—
iſtere pcem̃ veniale ⁊ poſtea ꝑ aliquã circũſtantiã
upueniẽtẽ fieri mõtale.vt ludus cũ muliere cã gli
cuiꝰ cõplacẽtie vanetñnð turpis.ſipoſteaↄrinnet cã turpitudinis exercẽde. p fuit pcej Veniale eaẽ moꝛtale. tñ nõ ᷣm eãdẽ ſui ptẽ.⁊ mõ nõ ẽ poſ⸗
ſibile eundẽ actũ in nñũero pꝛimo eẽ pccm̃ veniale ⁊poſtea fieri moꝛtale. dꝛ actus nõ eſt ĩ eẽ moꝛis ni ſi inqᷓ;tũẽ a volũtatẽ? rõne. ñ nõ manẽte eadem
pitucine volũtatis ad actũ nõ hʒ ideʒ eſſe moꝛale
nero manẽte do eadẽ hitudie volůtaris⁊ rõis nd põt fieri moꝛtale · i pᷣmo fnit vemale. Si aũt intel ſigat᷑ qõ de eodẽ pccdin ſpᷣe. aut pot intelligi deeo dẽ actu in ſp̃e narure.aut de eodẽ actu in ſpe moꝛiſ
ðmõplanñ eſt eundẽ actů eſſe pcem̃ veniale⁊ꝑ
qiiẽ c ircũſtãtiã poſſe fieri moꝛtale cognoſcere. n. ſuã pꝛo carnali ſolatio eſt pcci veniale.cognoſce⸗ re gñt non ſuã pccm̃ eſt moꝛtale.?tů ſunt idẽ actuſ in ſpᷣe q;rũ ad eſſe narure.⁊ mo dicũt dui cundem actůin fpenõ poſſe eſſe veniale pccmꝑ aliq; cir⸗ cüſtantiã fieri moꝛtale. qꝛ debitus oꝛdo Volũratis ad finẽ. aliꝰ eſt in ſpᷣe a debito cꝛdine volũtatis ad eaq ſint ad finẽ. Sʒ quolibʒ moꝛtali pccõ coꝛrũpi tur debitus oꝛdo volůtatis ad finẽ. peco.n· ven li non coꝛrpit᷑ niſi oꝛdo volũtatis ad ea que ſunt ad finẽ. Etiõ pccr̃ veniale ⁊ moꝛtale nũq; ſunt in eadẽ ſpe moꝛis. Siꝑcircũſtantiã mutet᷑ vemale in moꝛtale. b eẽ non põt nifi per eã mutei ſpᷣes pcci Sʒ cõtrah ſic pot argui. Sicut.n.in amoꝛe debi⸗ to pꝛoximi includit᷑ amoꝛ de vt oñfuz eſi l..ita in debito oꝛdine ad pꝛoximũ includit᷑ debitus oꝛ⸗ do ad deñ ⁊ ecõuerſo. Añ q coꝛrũpit oꝛdinẽ ad pꝛo rimũ coꝛrũpit ex ↄñti oꝛdinẽ ad deũ. nõ diſtinguit veniale a moꝛtali pccò. ꝑ B ꝙ moꝛtale coꝛrũpat debitũ oꝛdinẽ ad deũ.⁊ veniale coꝛrũpat debium oꝛdinẽ ad pꝛoximũ.ſʒ pꝑbꝙ moꝛtale coꝛrũpit oꝛ⸗ dinẽ debitũ debito nccitatis ad ſalutẽ. veniale ãt pccm̃ coꝛrũpit oꝛdinẽ debit ũ debito cõgruitatis? diſponit ad coꝛruptònẽ alteriꝰ. hec aũt leſio pot ee ⁊ circa imediatũ oꝛdineʒ volũtdtiꝰ ad finẽ. vtpʒi ſurreptoĩo motu ãbiguitãtis ifide.⁊ circa imedia⸗ tů oꝛdinẽ volũtatis ãd ea que ſunt ad finẽ abſq; oꝛ dinis de nccitate debiti ðitructiõe. accipe.n. Vnã ſpicã bladi alterius vt in aliq̃ ꝑua qᷓ;titate nõ nota bilr iedẽte dñʒ rei pccm̃ moꝛtale non ẽ.q;ʒuis illud acceptũ ſit ſine dñi volũtate. Acciꝑe aũt in magna ᷓtitate notabilr diʒ rei ledẽte pcem̃ moꝛtale eſt. nec ti variat ſpes pcci. Sili inanis glia põt eẽ ita magna g pccm̃ moꝛtale eſt.⁊ ita pua ꝙ non eſt nil pcem̃ veniale.ſʒ magni? puu non variãt ſpeʒ pcci ti eſt idẽ acrus in ſpe nature. pʒ ã hm iſtos ꝙ duoꝝ
actuũ exñtiũ in eadẽ ſÿe tã nature q; moꝛis. vnus
põt eſſe pccm̃ veniale.⁊ aliꝰper aliqᷓ; circũſtantiʒ moꝛtale· Mon tñ eſt intelligendũ q mlta vcnialia equaleãt vni moꝛtali. qꝛ deoꝛdinatio vniꝰ pecca⸗ ti moꝛtalis plus põderat qᷓ; deoꝛdinatiòes centuʒ miliũ venialiũ ſit. Añ illud verbũ mgi ilia hꝰ di. co penl. vbi di de venialibus · ꝙ ſic collecta circa nos fuert ita nos grauabũt? oppꝛimẽt ſicut vnu aliqð grãde pecm̃. intelligẽduʒ eſt diſpoſitiue. Vel qꝛp mulriplicationẽ intãrũ põt intẽdi voluntas ꝙ gefcit in illa deoꝛdinatiòe ſicut in finẽ.ſʒ tũc nonẽ
ccm̃ veniale ſed moꝛtale. Adp dðgea q̃ dif ferũt in infinitũ in genere moꝛis bñ pñt cẽ eiuſdeʒ ſpei in eſſe nature. ⁊etiam fmaliquos in eẽ moꝛis ita ꝙ vnñ directe⁊ aliud per reduetionẽ. ñ q;uil pccm̃ qð ex ſuaſpe elt veniaie non poſſit eẽ in eadẽ

pecie cũ moꝛtali.tñ pcem̃ qð nõ eſt veniale niſi nit. Ar ad ptẽ pᷣmãpcedãt ð negociatiõe que ſiñ
. e n—— qeexſ— pccõexerceri nõpõt.⁊ ꝑmilitãtes deo— cle
tiõẽ. aut qꝛ obiectũnõ ẽplene idebitũ põt eẽꝑredu ricos? oẽs ſpãlit mãcipatoſ diuio cultui abintdcã ctionẽ ĩ eadẽ ſp̃e pcci.in q̃ẽ aliqð moꝛtale directe. eſt nõtm̃ illa negociatio q́ ſine pccõ exerceri nõ
ſunt ichoatiocoꝛꝛuptiõisẽi eadẽ ſpeciei qẽ coꝛꝛu- teſt vt vſura? alij ʒctus illiciti. Sed illa que vix ptũ eẽ. Ad ⁊ dʒ ꝙ nõ plus ↄcludit niſi ꝑ ꝑcircũ nepccõ exerceri pot.
ntiã nõ põt idẽ actꝰĩſpecie alij actui qẽ pecm̃ ve keurin e———— 2 Articulus quartus.
ad ptem aliãẽt nõ plus ↄcludũt niſi ꝑ p circũſtã ſahenact in aliã ſpẽm pccipot idẽ actus in ſpe O nſeq uenter— cie nature g ſine illa eſſet pecm̃ veniale eſſe ꝑillam e. 8, 6 cu c4 cm̃ moꝛtale. querunt᷑ duo. P vtrüg Alutẽ nccia ſit pnĩa ð pccis moꝛtalib baptiſmũ pꝛe (Articulus tertius. S cedẽtibꝰ. ꝛvtrũ de oibus moꝛtalibus ꝙad fulutẽ non ſit ne hoc querunt᷑ duo. Mꝰ trum ludi im mottalibꝰ bap p̃cedẽtibꝰglo.ſup Jo.ij.ſi
pediãt veram pniaʒ. 2vtrũ negocia⸗ ne pnia ſunt dona dei.dic ꝙ gra dei nõ regrit in ba
tais bar brinogemits Velplãctũ. Irẽ oꝛigiale pœem̃ moꝛ
oſtendoꝙ ludi nõipediũt verã tale eſt ĩ bapn pꝛecedit.nectið illopnii eſt nccia.
8 uno pniam.. Re.c.6.diẽ Dauid. Itẽ ſupius di. I.c.j. diẽ ng̃ ꝙ pnia eſt ſcða tabu ludã.⁊ vilioꝛ fiã pluſq; factꝰ ſum.⁊ tñ in ßↄ lapoſt naufragiũ. Sʒ ßatabula nõ dʒ brece pᷣmãd̃ mẽdat. Itẽ ſcõʒ Phi. 4. Echi. c.penul.iludis pᷣt eſtbapꝰ. nulla pnia ncœia eſtð moꝛtalb perdẽri⸗ ↄſiſtere vtus q̃. vocat᷑ entrapelia. Sʒ ea in qbus bus bapn. 5 Wath.ʒ?. dr de veniẽtibꝰ ad bapn vtus ↄliſtit verãpniam nõ ipediãt. 5ð pnia di. ʒ. Zoãnis g bapriʒabant᷑ ab eoĩ ioꝛdãe ↄfitẽtes pccã paꝝ poſtpᷣncipiũ.ↄtinue dolẽdũ eſt de pccõ.ſʒ ludi ua. Cõfeſſio aũtẽ ꝑs pnie vt ſupius viſuʒẽ. Iteʒ ipediũt doloꝛẽ.q verã ipediũt pniam. Itẽ gin actuũ ꝛ. Mniaʒ agite ⁊ baptiʒet᷑ vnuſqſq; vñm̃ la huiꝰdi.c.ꝛ. aueatſe a ludis⁊ a pectacuł ſecli vr ꝙ regrat pnia ĩ adultis de pcciſ moꝛtalbꝰbap
h q pfectã vult ↄſeg gr̃am remiſſiõis. Rñdeo ludo pᷣcedẽtibꝰ. Rñdeoꝙ pnia põt accipi vel inq;tuʒ amnnuxiv rũgdaʒſůt honeſti⁊ deuoti. vt cãtus eccaꝝ g ñiũt ent vtus. vl inq;rũẽ fuctm.⁊ mõ nõẽ nccia pnia de auiuiipmutin ad honoꝛẽ dei ⁊ ſchꝛũ ⁊ hi fñt laudãdi.⁊ tali ludo lu moꝛtalibꝰpᷣcedẽtibꝰbapn.pmõpor ↄſiderari iq;⸗ debat Dauid coꝛã archa domini. Quidã turpes: tů foꝛmata Zſic ẽtnõeſt ncciað pᷣcedẽtibꝰbapm. qꝛ mi“„p tales ludiſũt fugiẽdi. Er ð talibꝰ itelligit᷑ decretus cũtaipnia nõ poſſit ſimul eẽ cũ pccõ.nũq; ꝑactuaiẽ umiliu un alegatũ ad ptẽ ſcõam. Quidã ſũt oꝛdiati ad ñcrea ſi uſceptionẽ baptiſini remitteret᷑ pccm̃ actuale mõ ahwiuiſn tionẽ qbſ? male pñt fierið qb⸗ itelligenda ẽ Phi. tale: qꝛ aut ꝑpniam cẽt añ remiſſuʒ. aut ſuſcipiens minui auctoꝛiras allegata ad ꝑtẽ hrmã. Et ab his peniten bapi eſſet idiſpoſirꝰadremiſſiõis pechrũ moꝛtaii⸗ nWiſt tes vt freauẽtibſtinere vebent. his ti iterduʒcà um ſuſceptionẽ.vłiqᷓ;rũ eſt ifoꝛmis.i.qͥdã pcci ðᷣte⸗
recreatiõis půt vri. Sili mõ pt diſtigui ðſpecta-· ſtatio cãppoſito emẽdidi. uis nõ oĩoſufficiẽs ad culis. Qꝛ q̃dãſunt turpia a gqbꝰoio eſt abſtinẽdum. expulſionẽ pcci.⁊h̊ ad minꝰẽ nccĩa ð oibꝰpccis ac⸗ Quedã honeſta qbꝰvtilʒ. uedã leuia ſen vanad tualibꝰmoꝛtalibꝰpᷣcedẽtibꝰ bapm tãq; cã remouẽs abꝰcauẽdũ ẽñ ð nccĩte falutiſ. ſj ad maioꝛẽpnie pfe phibẽs ſuſceptionẽ diuie gre q̃ in bap dat illis i 94 ctionẽ. Exdcis parẽt ſoloes ad argad vtrãq; ptẽ. bremota ſũtipedimẽta Phibẽtia ſuſceprionẽ gre Ecu ndo qu erif᷑ vtr verã pnia; dei. Adpmin opp dð ꝙ illud vbñitellgit᷑ de ge 1be ipediat negocia mitu velplãctu extioꝛi.⁊yjñ poſt vᷣba allegata ſubiũ liothalis· St vfꝙnõ. h Lu.3 Joãnesmi git i eadeè glo. niſi ſolã fidẽ ⁊ coꝛdis ↄtritionẽ. extẽ- lites recipicbat ad pniam nec iuenimꝰ eis intdi- ddoibi nitionẽ nõ tĩ ad pniaʒ foꝛmatã ſʒẽtifoꝛ rerer militiã. Iẽiludabeſt vtilereipublicenon mẽ. Adan dð ꝙpnia ppe loquẽdo ñẽ ni ð pccs ipedit pniam.ſ; negociatio tpatẽ huiuſinõi. ᷓ nõ cqto exppꝛia volũtate penitẽtis. ꝓccĩ aũt oꝛiʒiale pedit pniam. Lõtra apꝰ.ꝛ ad Thi.⁊. Memomili nõeſtcãtũ in nobis exnra volũtatc. ee Shenites aürmi pmoꝝ parẽtũ cauſat in nobis mediãte ifcetiõe nãe lirat ðo. dʒ abſtiere atpalib⸗ neSocijs. Rñdeoꝙ quãpmi pntesiſe ipisĩ qbtotũ cratſit iradice ife Jeſtnegociatioã nuſio mo ererceri pöt ſinmoꝛ cerũtꝑ actũ ſue volütatis malũ. qꝛtñ pccm̃ oꝛigia tali pech.⁊ ab hac neceſſariũẽ abſtiner velepenitẽ le eſt quoddãmalũ ſepanãs a deo niſi remitat᷑ debʒ tes. Quedã vir põt exerceri ſine beco. notñ ẽipoſſi cuilʒ diſplicer. Ad 3n dð ꝙ pnia nõ d ßa tabulai bile ⁊ ab hac expedit abſtinẽ penitẽtes ꝑꝓp ſecurita qᷓtũ eſt habitus vłactus ifoꝛmis.ſʒ foꝛmata ⁊ ma Sn— de pnia di.ð 2 rime inq;tũ eſt ſaccm. ualitas. penitẽti vtiliꝰ eſt diſpẽdia pati qᷓ; picu 2
negociatiöis aſtrigi. qꝛ difficileẽint e— Ec undo querit— noeneniternen peciſt. becaütnegocia ſit penitentia de pccis omnibꝰ moꝛtalibus
ontaleit elicte·di.48. v5leaues.a cfe bapſcq̃ntibꝰ. Et vf ꝙ nõ. Augꝰ io. deciui deic ⁊c. Foꝛnicari. Alia Enegociatio pia. vt illa q̃ oꝛdia. Quod glibʒ prſus ignoꝛar amutc nullomð— tur ad ubueniẽdũ haupib⁊ pupill⁊ viduis.⁊ hec parirõnẽ nec odire. ʒ cũ pᷣdcã obligataſim riint
i

debet᷑ aliq̃ emẽda.ſÿpoi enda necia eſt pẽitẽtia ndum pcem̃ qᷓ; pnia.ergo cuʒ ha⸗ diſpoſitus ad ſu⸗
offẽſa. ðp duol debet᷑ aliaua em eſt gr̃a ad remitte bens pccm̃ ti V ſceptionem grEP ti veniale pcem reat. Item pa ſcopalẽ remittun Augmn in euchi.I40.
neceſſariã dup rum remiſſionẽ.aut ꝙ modo dico ꝙ del nialibꝰ implicite ve diu.n. volũtas inoꝛ ter eam inoꝛdinatã eſſe. A pccĩ neceſſariũ herere.nec tĩ dinatõem p̃teritã plicite vt illa de vel radix ſeu fun emẽdap q̃cũq; V x mõ nð eſt nccta hac vita qꝛ ſim ea volũtas dete tit. Et teſtat᷑ auctoꝛi ad partẽ ßam. ꝑ ac vita.ſ.aut rõne du mo dubitat vrrũ pccm̃ ſit ve eni ſi de illo nõ penitet ꝛſue ſalutis.au
ia pnia niſi de pecis que volu k. fed ſiẽ diẽ Phi. ʒethi.c.j. Mlud z nd eſt volunrariũ ſſis nõ eſt nccĩa pnia. ni.c.ʒ. ſi hõ glit fapit; d uelabit. aut ſupple idulgebit.ðᷓ ſi d reuelat illa ſine pnia idulgebit“5a 4. nihil mihiↄſci 5pecã moꝛtalia qᷓ cationẽ. Et ↄſtat ꝙ mu
ẽ gi.ſuꝑ illudpſal. 1 m. diẽ.i.mũdabo ↄ ctes.i.ꝑ ſingula pecã.ð. ¶Item Phi.ʒꝰ etl fed de oiqð puniẽd ratis pnianccĩa eſt. V alijs pccis moꝛ ant ſunt hñti no ad B vt remittant᷑ de lege ſpãli ſi ad cogitã tunitas ypoꝛrionata co qꝛ poſſʒ ↄtingẽ ꝙ pec recogitare de quo tunitatẽ humane fi Ignota aũt aut ſem̃.vt cũ pecõꝛ moꝛtale pccm̃.⁊tñe q;. Et quocũq; diſtignendũ eſt. ratis nõ eſt pniancci niteat in cõi inqᷓ;tũ p ignota ſunt ſibi igno ignoꝛare. vel craſſaqᷓ nõ tñ vult ita efficaciter ꝙput mittit fragilitas at. De moꝛtalib eſt pnia in ſp
¶ſteʒ nonẽnec ppꝛia cõmittun qð ſit ꝑignoꝛa ſ niale non lit in er infuſionem gre pot olũtas illi actualit᷑ inhe dcãm ⁊ bñdictionẽ epi ꝑ oĩonẽ diicamEm mitti pñt ſine oĩ pe⸗ ibꝰ pniam eſſe ſit nccia adeo⸗ ſaria ad ſalutẽſP· geſt de pccis ve zli vel in coi.qᷓ; tuai inheret.oppõ i ad remiſionẽ veniat᷑ tas deſinat ioꝛdinatiõi in ẽt regrit᷑ ꝙ inoꝛ⸗ t explicite vel im ende ſolutio
ebeat deꝰ ſibire eꝰoblita pccã nõ pls pᷣma Nox. ß iuſtificatꝰſuʒ.
us ſum.ſed nõ in hõ neſcit ſe hreĩ o remit la q̃ſcit ſe hr̃e. ð epccis venial tis? ignotisẽ pnia nccĩa. gulas noctes.l. ctiã meã eũdo p de ſingulpccis pn depccis igno ßfucfiẽ ð lege cõi actuair deteſte ſtatio ſit totius en damẽtũ totiꝰſ oluntaria inoꝛ de venialibus ſtare pñt cũ gr̃a in ſtat᷑ poſt moꝛtẽĩ pu ras mgi alle tñ ẽ necia pni bijꝓbabilis qñ vehen niale velmoꝛ it ſe diſcrimini tanqᷓ; trõne piculi qñ fectionẽ deoꝛdinatã venialẽ. vabili ↄiecturat ꝙ ciat trahat ip̃m in pccm̃ .ſ. hö nõð hz niſi pccm̃ ꝑſtatutũ ecclie. ccia pnia iterioꝛ.ſi lia eito ꝙ ð lis iter ſacerdoti nõ eſt ſtaru eniali explici
ſMRideo ꝙ pccã moꝛtalia notis nccia ẽpnia tm̃ in cõi ſʒẽt in libʒ in ſpãli ea aſſit oppð itati humane. að iõ di ꝛeſſʒ in tali pi lʒ in ſpãli.nonti agilitati ꝓpoꝛtionatam. qᷓ;tũ ad ius.non qᷓ;tũ ad qð ñ credit eſſe ſt. aut ſunt ignota qᷓ;tũ ad vtrũ doꝝ accipiat᷑ ignoꝛãtia ſpᷣ⸗ t.ĩ de pccis ſic igno ſufficit ꝙ ð illis pe ralibꝰ. Hi ãt
ta aut ignota.de
diatiõe deo debet. pocis pniaꝑ ſe in cuiꝰ vtute cuʒ gatoꝛio remit gata in p arti · a de illis ibac
ſcit fe feciſſe aligd
qꝛ autẽ inuicibi tñ ita in ipſo niſi ipam ppn tale aut ròhe eniale.tñ tenet᷑ ſemel in Sed hoc vltimũ nòcd⸗ n. homo hñs nõni iꝰnõ peniteat.tñ ſi
ti eccliaſtici traſ⸗ te⁊ ivliciteẽ ne qVel in alia ad ꝙ homo nullum pccm̃ q; Ex deis pʒ ꝗd dð ſit ad
g nõ plus ꝓbat niſi ꝙ ad pcci ſſionẽ nccĩa eſt pnia.⁊ hoc eſt veru ·
à dð ꝙ qʒuis ſit potentioꝛ gra tẽtius eſt ſimul vtrũq; ¶ſ Ad ttũtf eniale. niſi inqᷓ;tũ volũtatis ſeu feruoꝛem charita⸗
enitet ð oĩbꝰ moꝛ tig effectata q̃ eſt qñ hõ vult eſt qñ hõ ignoꝛãs vellet ſcire humana patit᷑ ſeup ð in ſe eſt ad b vt ſci ↄſtis duobꝰmõis ignoꝛatis nccĩa oꝛãs pplexus ẽ qꝛ põt vtſciat ꝙ ſi fecerit aut bit aut idulgebit. ¶Ad ꝛm dð ꝙ illud að fitp ignoꝛan⸗ ꝛtia affectata ve d ʒm pʒ ſolo ex deis i
velit facere q
li.nec tñ ſic ign
eſſoꝛ. de quols tñ ve ſſaria pnja in hac Nil vit m eternã. lpat eſſe cum glid. arm pᷣmũ.ðAdz⸗ venialisrem
ea manifeſta d pn in oppnpʒ ſolo er iã deis¶
tiã volñtariũ eſt. añẽ igno qñ eſt inuicibilis A Ad arad ꝑtem a liãpʒ
(Rrticulus quintus.
Onſequenter querunt᷑⁊.¶ vtx pnia de pccisve nialibꝰ ſit neceſſaria.¶⁊ vtrũ veniale
it remitti ſine moꝛtalit dtx alio poſſit fmittiĩ pᷣcedẽti di. ũhomo poſſit ſatiffacere ð vno io i ſotone ÿᷣm
2m dð ꝙ illa nõ remittũt pccmi V
querit᷑ de. Sᷣepÿn excitant motum.
cipali. Et circa Vtrũ vẽiale pee catum poſſit re⸗
moꝛtali. Et ṽ ꝙ ſic. pcem̃ moꝛ⸗
ne veniali.ergo aſ 4Item pecð venialin is.ſed penam tempa cato moꝛtali.ergo ꝛtali Wontraini
gr vnũ veniale ſin hitũ eſti illa.q. V pecð moꝛtali ſine al N Rimo oſten ci eo eſt nccĩa pnia qð ſimul ſtare nõ põt. cũ itti ñ põt ſine pnĩa.ſed nullũ peccatus 1 ſtare poteſt cum gloꝛia. nec remitti quia voluntas per vnum ðt niſi ppriũ motum libꝰ Item cuilibʒ offenſe da.ſʒ quodlʒ pcem̃ veniale eſt aliqᷓj
mili ⁊? venia õ debet pena m poteſt ho veniale põt ſi mico q;din eſt ur offenlſa nec magna nec moꝛtali eſt inimi nö remittitur venia⸗ tur moꝛtali pee niſi mediante
le ſine moꝛtali eternaſed tpal
ꝙ pnia de venia⸗ dt mo explere in pec
libꝰſit nccĩia. De
glia ⁊ꝙ rem veniale fimn poteſt ſ ine penitentia. motũ obliqᷓta rectificari non ãpnia de veni debet᷑ aliqͥ emẽ
o qÿ;diu eſt in pccõ mo q;diu ſic eſt ſib kñdeo graßzſe opponi iautem non opponitur ſuo oppoſito veniali peccato.
pus.ſed hom cus deo.erS
alibꝰeſt nccia
nu
k mil mit um lhi nnde
„ *
cninð qucl ſten pmoh yu npt
*
gj vipo iacw Fi pi Ve d o tů vy ſön cr nm Aim/ mesſn ligusn inqu duncch eanu Fſunte inqöni
nytyn pergc ſli deoi ſiſoſchl irduypl ſucſp Kiut

rvi.
tus poteſt eẽſine actu⁊ vnus aetus ſine alio. ideo
moꝛtale remitti poteſt ſine veniali? vnñ veniale
ſine alio. actus autemn gre veniali peccato oppoſi- tus ꝑquem veniale pccm̃ remittit no poteſt eſſe ſi
ne habicug e que peccato moꝛtalitʒſe opponitur vt dictumẽ.⁊ ideo ſine moꝛtali nõ poteſt veniale
remitti. nec poteſt dici ꝙ veniale poſſit remittiꝑ
pniamſine gratia. qꝛ talis penitẽti eſt ifoꝛmis nõ accepta deo illaacceptatòe qͥ reqitui ad remiſſio
nem peccatie/ Er dictis paterſ olo adp̃n in oppn Ad ꝛm dõ ꝙ penã tpalem expiatiuã cuiuſlibet pec
cati nõ poteſt explere ſine gra q;uis penam tpalem qua eſſet obligatus ad ſatiſfaciẽdum bomini pol⸗ ſet explere ſine gra.q;uis.n.homo frequẽter acce- pret opus cum tů nõ acceptet opantem.deus tam̃
— 4
nõ acceptat opa niſi acceptet opantem.⁊ nulla opa
tio poteſt eſſe culpe expiatiua niſi acceptet᷑ a deo. J rca Iam t ſiẽ dictuʒ eſt.tribꝰmo⸗ dis offendimus.hoc itel lige dictump quandam adaptationem ſeu appꝛop̃ationẽ nõ ꝑp̃ciſionẽ.qꝛ qᷓ;uis moꝛtale pccm̃ ↄpieri poſſit in actu coꝛdis.tñ ſatiſfactio nõ cõplet
c
iactu coꝛdis ſine ſi poſſit haberi. Andenũ atio pcciſine ꝓpoſito ↄfitendi ex
qᷓ ſuffiẽ ſola detel plicite vel implicite.putẽs.i.fetens. Kñ verſus. Nemo placer̃ puret cuius pᷣſentia putet.nõ.n.par dʒ eſſe fructꝰ. hoc itelligi dʒ de tẽtione neceſſitatis qui.n.minus peccauit non tenet᷑ de neceſſitate ad
tãtã ſatiſfactionẽ ſiẽ ille qui plus peccauit. oĩs iſta varietas ↄfitenda eſt ⁊ deflẽda. hoc exponẽdumẽ
ſ.ðᷣm ↄſilium nõ ſcðm pᷣceptum vt in ſequẽti diſti⸗ ctiõe patebit. vbi aget᷑ de ↄfeſſione. Omnis vir⸗ tus patit᷑ detrimẽtum ab vno vitio hoc planumẽ ſiderãti diligẽter quomodo vna virtus adiuuat aliam.falſas pnias dicimus que nõ ſcõᷣm auctoꝛi⸗ tates ſanctoꝝꝓ qualitare criminũ imponunt᷑.h in telligas nõ quo ad pnie qᷓ;titatẽ a canonibuſ taxatã ßm qualitatem ꝓdeſt eoxꝝ fides a qbus offerunt᷑.ñ
diẽ necĩa eſt.qꝛ ſuff cit ꝑuulo fides ecctie dumtñ il
leq ꝑuulũ baptiʒat intẽdar facere qð itendit ecclia
⁊ buet ecclie foꝛmã. q̃ ſi collecta ʒ nos fuerit.⁊c̃. B
in qõnibus expoſitum eſt.
Bi. rNij.
—. queſtio ⁊c. Buperius J Coꝛtur deteminatmgt de
ꝑtibus pnie in ſpãli coniũcti ⁊ abſolute Hic detminat de illis diuiſim ⁊ com- paratiue. Et diuidit᷑ ĩptes tres.iH. ingrit vtrum ad remiſſionẽ pcci ſufficiat ↄtritiovł pᷣerigat᷑ confeſſio= BHecundo vtrũ ſufficiat ↄfiteri foli deo ibi. Jam ſcðe queſtionis ʒan valeat cõ⸗ femſio fcã laico ibi Nunc ꝑꝛiuſq;. ¶ ĩ duas.M⸗ ponit duplicẽ opinionẽ Axdocet eligere vioꝛẽ ibi. AQuid ʒ ſuꝑ his. Mla ps que ibi ĩcipit. Jam ſcðe qõ⸗ nis diuidit᷑ in duas.ſPꝛimo ponit quoꝛũdaʒ opi ni onem falſam.¶ Becundo opinionẽ verã ibi. Pʒ ꝙ ſacerdotib? la ꝑs que ibi icipit Mũc puſqᷓ;. di nidit᷑ in duas ptes. Pꝛimo ponit triplicem que- ſtionis detminationem que eſt vtrum ſufficiat ↄfi teri laico¶ Becundo auctoꝛitas que videt᷑ dicere ꝙ nð opoꝛtet ↄfiteri ſacerdotibus detminationem ibi. Num igit. Et iſta in duas. ¶ꝛimo diẽ ꝙ con ſeiſio ſacerdotibus eſt facienda. Becundo ad gd
D
eſt neceſfaria ibi. Bi aũt querit᷑.
Articulus pꝛimus.
rea diſtictionẽ querẽdũ rcA h ane eſt de q̃ttuoꝛ pᷣncipa liter? Pde ꝓtritiòõe⁊ de necite cõ fitẽdiſʒð circunſtantibꝰ ↄfeſſionem. de iuſtificatiòe impijCircaÿᷣmũ querunt᷑ nouẽ. fqd eſt ↄtritio. ⁊tx attritio poſſit fieri ↄtritio.¶; vtx attrition faciẽtis qð in e eſt necium ſit fieriↄtritioneʒ Vx oꝛdie nãe ſit poꝛ ↄtritio qᷓ;pcci remiſſioi vtrũ ꝓqᷓtorũqʒ magnoò pccõ ſuſiciat qᷓ;tũcũqʒ pua ↄtritioð tx in qᷓ;tacũq; ꝑua ↄtritiõe ſit maioꝛ doloꝛqᷓ; mxim doloꝛꝓ amiſſiõe cuinſcũq; rei tpalis. vrü con tritio it cã efficiẽs remiſſiois pcci.g vtruʒ poſſit eiſe nimis magnꝰdoloꝛi ↄtritiõe ſ vtx idẽ motꝰ tritiõisp oſſit itendi ⁊remitti— Rimo oñdo Velrae aipt pꝛo pccis cũ ꝓpoſito ↄfitẽdi? ſatiſfaciẽdi. qꝛ cd⸗ tritio eſt acrũs virtutis paſſio hon eſt actus virtu- ris.ſʒ mareria.cum ergo doloꝛ ſit paſſio contritio ñẽ doloꝛſItẽ ↄtritio a ðo dat᷑.&nõ volũtarie aſſu mit᷑.¶ Itẽ volũtas ñ eſt ipoſ ibili. nullus.n. ipoſſi⸗ bilia eſigit. ſʒ pcem̃ fom̃ nõ fuiſſe fem̃ẽ ipoſſibile· ð nullus vult pccm̃ fem̃ ñ fuiſſe fem̃.ſʒ doloꝛ nð ẽ de factiõe rei quã hõ ñ vult fcãm ñ eſſe.ð ↄtritio nð ẽ doloꝛ de pccis. Itẽ ali in articulo moꝛtis aliqs ↄte
rit᷑ ſine memoꝛia ↄnitẽdiẽ añ iſtitutõem ↄfeſſio
„
nis erat ↄtritio.ꝗᷓ ꝓpoſitũ ↄfitẽdi nõẽ ð rõe ↄtritio⸗
nis ¶Itẽ Ji.ꝛli. de ſũmo bono.c.Iꝛ diẽ ꝙ ↄpũctio⸗ coꝛdis ẽ humilitas mẽtis cũ lachꝛymis exoꝛiẽs de recoꝛdatiõe pcci ⁊ tioꝛe iudicij. Pʒ hũilitaſ nõẽ do loꝛ. ð male dr ibi ꝙ ↄtritio ſit doloꝛ. Rũdeo ꝙ ſiẽ ĩmãlibꝰduꝝ drꝙ nõ cedit tactui.⁊ ʒ Phi.4me thau.Frãgi dr qð diuidit᷑ iĩ ptes magnas:⁊ ↄminui vel ↄteri qð redigit in ꝑtes puas:ita ꝑ qᷓ;dã ſilitu- dinẽ in ſpũalibꝰdr coꝛ hoĩs duꝝ qᷓ;diu diuie iſpira- tiõi ſe tãgẽti nõ cedit ſʒ obuiat pſiſtẽdoĩ affcũ pcci. frãgi vo dr̃ qñ a pccõ rececẽ icipit q;uis nondũple ne ad deñ ↄuerſuʒ ſit. Noteri vo qñ ĩ eototli vᷣſtrui⸗ tur affcũs pcci qð ẽ plene reſilire a pccõ hec aũt reſi litio qdã doloꝛ ẽñ paſſio appetitꝰ ſenſitiui fmꝙ do loꝛ accipit᷑ ꝓ diſplicẽtia voluntatis] Et ſic pʒ ſoto ad pᷣn·⁊ qꝛ hec diſplicẽtia q̃ ẽ genus ↄtritiõis ẽme ritoꝛia.⁊ nullũ bonũ ẽ meritoꝛiũ niſi ſit volůtariũ. iõ addit᷑ qð volũtarie aſſumptũ tãq; dr̃ia detmi⸗ nãs diſplicẽtiã ad genus moꝛis.⁊ qꝛ volũtaria diſ plicẽtia eſſet mala ſi eẽt de bono.iõ dr ꝓpccis. Et
ph illa diſplicẽtia deiminat᷑ ad bonůũ moꝛis.⁊ qꝛp
dcã diffinitio dat᷑ ð ↄtritiõe ñ vt eſt actꝰvᷣtutis ty ſʒꝓut eſt ps ſacfi.iò ſubiũgit᷑ cũ ꝓpoſito ꝓfitendi⁊ ſatiſfaciẽdi Ad p ſolutũẽ.¶ Ad ⁊ d ꝙſi ↄtri⸗ tio qᷓ;tũ ad fuã foꝛmã q̃ ẽ charitas ſit a deo tm̃.tam̃ eſſentia actꝰnõ tĩ eſt a deo.ſedẽt cũ a libero ar⸗ bi Adʒ dð qꝙ ſẽ dic̃ Phi.ʒethi.c.y.q;uis ele ctio nõ ſit ipoſſibiliũ volũtas tñ põt eſſe reſpcũ im poſſibiliũ.qᷓ;uis.n.electio fit actus volũtatis. vo⸗ luntas tñ etiam aliũ hʒ actum Ad 4 ndð ꝙ qñ in articulo moꝛtis homo vere ↄterit᷑ implicitehʒ ꝓp⸗ poſitũ ↄtendi. aꝛſi ſibi ad memoꝛiã reducerecõ fiteri velletſipoi Ad n dð ꝙ qᷓ;uis añ inſtitu- i2

tionem ↄfeſſionis eſſet ↄtritio inq;tũ eſt aetus vtn tis. nõ tñ inqᷓ;tum eſt pars ſacfi. Ad vltimũ dð ꝙ in B differt diffinitõ Jidoꝛia pᷣdcã.qꝛ pᷣma diffinit ↄtritionẽ qᷓtũ ad eſſe. hec aũt eſt ↄtritiõis diffinitõ q;tũ ad beneeſſe in q̃ deſcribit᷑ ꝑcompationem ad kminũ a quo cũ dr̃ cõpunctio.ſ.ʒ delectatõem que fuit in ↄuerſiõe.⁊ ꝑcõpatõem ad tminũ ad quẽ. cũ dñ humilitaſmẽtis inobediẽtiã que fuit ĩ auerſio ne.⁊ quo ad effcũm.cum d̃ cum lachꝛymis. ⁊ quo ad duplex motiuũ quoꝝ vnñ eſt offenſe ↄſideratio ̃ intelligit ipeci recoꝛdatiõe. Alteꝝ rimoꝛ pene gi telligit᷑ in timoꝛe indicij. 1 F vtrũ attritõ po E cundo q uerit ſit fieri cõtritio. Et ṽꝙ non. m Phi.g. Phi. A diuerſis motoꝛibꝰnõ eſt vnus motꝰ. Sed attritio oꝛit᷑ ex ti moꝛe pene.ↄtritio ex conſideratiõe diuĩe offenſe. ð motns attritiõis nõ põt fieri motꝰ ↄtritiõis. Iteʒ ipoſſibile eſt eñdem actũ in numero elici a gra ⁊ſi⸗ ne gr̃a. Sed attritio elicit᷑ a volũtate ſine gra.con
tritio vᷣo agr̃a.Sattritio nõ põt fieri ↄtritio. Itẽ in renſioꝛẽ ↄtritio qᷓ; attritio.qꝛ eſt a foꝛtioꝛi motoꝛe.
ſ idem act?volũtatis in numero nõ põt itendi. qꝛ
ßᷣm augm. gʒm.q.qõne.ʒꝛ. Eãdẽ rẽ nõ põt aliuſalio
plus itelligere. ã a ſili nec plus velle nec nolle.qat tritio nõ põt fieri ↄtritio. Itẽ ille actus g ſtati tran
ſit nõ põr pꝰ eſſe ifoꝛmis ⁊ poſt E foꝛmatꝰ.ſʒ act?vo
luntatis ſtati tranſit.qꝛ eit in iſtãti. ñ ᷣm Phi.Io ethi.c.. Delectatio in inſtãti eſt. cũ ꝗ̃attritio ſit actus ĩifoꝛmis ⁊ ↄtritio actꝰ foꝛmatus.attritio non põt fieri ↄtritio. Lõtra vnusẽ idẽ motꝰextioꝛ qpᷓ
mo eſt infoꝛmis poſtea pot foꝛmari.ꝗ a ſili idẽ mo tus intioꝛ.ð attritio põt foꝛmari? ſic fieri ↄtritio. Itẽ attritio nð opponit᷑ gpe.ſed diſponit ad eã.&
ꝑaduẽtũ gre nõtollit ſʒ pficit. artritio aũt cũ pficit p gr̃am ſit ↄtritio. Rñdeo ꝙ cõtritio dupłi põt ac
cipi. Ano mõp actu pnie elicito a vtute pnie chari
tate foꝛmata. Alio mõp foꝛmato actn penitẽdi eli
cito nõ mediãte aliquo habitu pnie. vel a pnĩa in⸗
foꝛmi que poſtea charitate foꝛmat᷑ illo actu adhuc durãte. mõ loq̃ndo de ↄtritiõe attririo non põt ſieri ↄtritio.qꝛ idẽ actus ĩ nůũero elici nõ põt a pnĩa infoꝛmi.⁊ poſt k elici a pnĩa foꝛmata. qꝛ voluntas mouens vt infoꝛmis.⁊ poſt hoc mouẽs vt foꝛma⸗ ta vicẽ tenet duoꝝ motoꝝ a qbꝰnõ põt eſſe idẽ mo
tus in numero vt cõeludebat p nargumad pᷣmã ptẽ
Pꝛeterea actꝰelicitꝰa pnia foꝛmnata eſt eodẽ oꝛdie nãe poſterioꝛ.actuſ autẽ elicitꝰa pnĩa ifoꝛmiẽ oꝛdi ne tꝑis vel nãe p̃uſq; pnĩa illa ſit foꝛmata.⁊mõ lo quẽdo de ↄtritiõe attritio fieri põt ↄtritio.qꝛ qᷓ;uis motus volũtatis ſit ſimpl ⁊ in inſtãti ⁊ q;ᷣtũ ad ſuũ eſſe:põt tñ tam diu manere idẽ in numero quouſq; pnia a q̃ elicitusẽ a charitate foꝛmat̃. ꝑ cuiꝰ foꝛma tionẽ actus ille efficit᷑ ↄtritio.qᷓ;nis elicitꝰ fuerit a pniĩa exñte infoꝛmi. Ad pn⁊ ⁊mĩ oppmn pʒ ſolo ex iam deis. Ad ʒm dð ꝙ ↄtritio pꝰmõ dcãẽ intẽſioꝛ qᷓ; attritio.qꝛ vt arguebat᷑ elicit᷑ a foꝛtioꝛi motoꝛe. ſed nð opʒ ꝙ ita ſit ð ↄtritiõe ⁊mõ deã qꝛ ↄtritio x attritio eliciunt᷑ a motoꝛe eq̃lis vtutis non. n.eli ciunt᷑ duabus vicibus ſed vna. ille tñj actus p ſui oꝛmationem intendit᷑. lñ illud qð dicebat᷑ in ar⸗ guendo eundẽ actum voluntatis ĩnumero nõ poſ fe intendi falſum eſt. vt oñſum eſt libꝛo ꝛ. di.ʒ;.ĩ ila queſtione vtrum in eodem malo volũtatis ac
tu km numerum poſſit eſſe intẽtio ⁊ remiſſio. ⁊ ibi erpõit illa auctoꝛiras Auginũc allegata. Ad 4 dðꝙ actus volũtaris qᷓ;uis ſit in inſtãti ſm ſuũ eſſe rñ non ſtatim tranſit. ſed aliq;diu põt manerevt di ctum fuit in qõne. Mon. n. eſt de genere ſucceſſiuo rum pſe quantũ ad ſuñ eſſe ſed pmanẽtiũ:alioquin ſuñ eſſe nõ eſſet in inſtãti. quomodo aũt volũtas de non voꝛẽte aligd pot fieri volẽs aliuditpe.⁊tñ ipße acus volẽti erit in inſtãti. declaratũẽ libꝛo.⁊.di.
ʒ.in illa qõne vtrũ malus act? volũtaris ſit ſucceſ
ſiua motio.
6
† vtrum attritionẽ fa⸗ ( F Ertio queſit᷑ cietisqð in ſeẽ necer
ſarium ſit fieri contritionẽ. St vñ ꝙ ſic. ſiẽ declaratum liʒ. Ep̃s meruit nobis de ↄdignoß̃ mam gr̃am.ſedſi nõ meruiſſet illã nõ ↄtritis non meruiſſet nobis pᷣmam gram. qꝛ ↄtritio eam inclu dit. ꝗ meruit de ↄdigno pᷣmã gram attritis facien- tibus qð in ſe eſt ex ncciate ð iuſtitie dat eis a deo gra.ſed attritio foꝛmatap gram ↄtritio eſt. Jtẽ?
Thimo.ʒ. Deus ſeip̃m negare nõ pot. ſed ſi exto
to coꝛde reuertẽtem ad ſe nõ reciperet ad gr̃amne garet ſe miſericoꝛdẽ eſſe in quo includeret᷑ negatò fui. ʒ oẽm attritionẽ faciẽtis qð in ſe eſt deus ð ne⸗ ceſſirate facit ↄtritionẽ eam foꝛmandoꝑ gram. 3 ſcðm Aſel.j.i. Cur deus homo. I9.c. Deus nulli quicẽᷓ dʒ.ſed ſifaciẽti að in ſe eſt deus de nccite fa ceret attritionẽ ↄtritionẽ tali deus deberet gram. ðattritionẽ faciẽtis qð in ſe eſt nõ eſt neceſſarium ſieri ↄtritionem. Item luto qᷓ;tũcũq; bene diſpoſi to nõ eſt necium inpᷣmi foꝛmãa figulo. Sʒ ſiẽ dicit Jai. b4. Et nũc dñe pater noſter es tu.nos vo lutũ
fictoꝛ noſter.gᷓ qᷓ;tũcũqʒ bene diſpoſitum nõ ẽ ne⸗
ceſſariũ a deo foꝛãri ꝑgram. Rñdeo ꝙ attritionẽ
fieri ↄtritionẽ ſm qð accipit ꝓactupnie elicitoa v
tute pnie charitate foꝛmata nõ eſt neceſſaiũ.ſʒ im poſſibile ſicut videri põt ex qõne pᷣcedẽti. Si autẽ accipiat᷑ ↄtritioꝓ actu pnie elicito a pnia infoꝛmiqᷓ poſtea charitate foꝛmat᷑ illo actu adhuc durãteſic
q;ʒuis attritionẽ ſit poſſibile fieri ↄtritionẽ nontñẽ
nccium. poſſibile. n. eſt ꝙ attritrio faciẽtis qð inſe eſt ᷣus oꝛdine nature deſinat eſſe qᷓ; deus talig infundat.qꝛ qñq; eam infundit ip̃i volũtati ↄnerſe ad aliquẽ aliũ bonuʒ actum q nõ eſt attritio niſi foꝛ
te implicite.ſed facienti qð inſe eſt nccium eſt ali
————
quo modo dariã deogram gratum faciẽtem non
necire coactionis nec necite ĩmutabilitatis abſolu
te. ſed nccite imutabilitatis ex huppoſitione oꝛdi⸗ natiõis ſueqͥ imutabiſ⁊ liberali oꝛdinauit ſe dam rum gfam oipenitenti qð in ſeeſt faciẽti. Adpm ⁊2n dð ꝙ nð plus cõcludũt niſi ꝙ penitẽti facienti
—
qð in ſe eſt deus dat gram ð necite imutabilitatis
nõ abſolute ßʒ er pᷣſuppoſitiõe oꝛdinatõis ſne. Ad pᷣn ad pteʒ aiiã dõ ꝙ aliquẽ alij eſſe debitoꝛẽ põt eſſe triplici de cã. Aut qꝛ aliud ſibi cõmiſſum eſtqᷓ⸗ re tenet᷑ debitoꝛ. Aut qꝛ delingt ʒ alium. Aut quia aliud alijpmiſt.ðᷣ mõ deus nulli debitoꝛ eſt. nec
ẽt ꝛ mõ.ſʒʒ mõ qꝛꝓmiſit ex mera liberalitate ſua ſe daruꝝ gam penitẽtibus faciẽtibus qð inſe eſt.
Añ manaſſes in ſua oĩone.⁊ pal· vlt. Tu dñe ʒ bo
nitatem tuã ꝓmiſiſti pniam remſſiiõis pccõꝛum.⁊ glo.ſup illud verbñ.qꝛ rectũ eſt verbum dñi. dicit ꝙ expmiſſonon ex commiſſo deus eſt nobis debi
—£

mwizenh ini Si Mſunmin nym kimn vuiymmntduf nicucitn nzintiwjuiti. u witujimi mihmui wübtiniwi usmh
Wtl „ wamn — —
rvij. denccitae mntapilitatisabſolute. p rto uerit᷑ vtrum oꝛdine nãe 4rOq pꝛioꝛ fit cõtritio qᷓ; pcci remiſſio. Et vñ ꝙ ſic. Aia ſuſcipit graʒ
mediãte actu penitẽdi.iu᷑ iliud ſap̃. ꝙdiſſimulans
pccã hoium ꝑ pniam.ð pꝛins oꝛdie nature attingit Fa actũqᷓ; ala.cũ actus pnie gra foꝛmatꝰ ſit ↄtri⸗ tio. ⁊ nõremittat᷑ pccm̃ quouſq; aĩa foꝛmat᷑ gra.pÿ⸗ us oꝛdie nature eſtcontritioq; pcciremiſſio. Iteʒ us oꝛdie nature eſt ↄtritio qᷓ; remiſſio veniałpec aſili pᷣoꝛ eſt oꝛdie narure qᷓ; remiſſio moꝛtalpcci. Itẽ actũ penitẽdi fieri ↄtritioneʒ nõ eſt aliud qᷓ; hi tum pnie charitate foꝛmari. Sed foꝛmatio vᷣtutuʒ oꝛdine nãe pᷣcedit remiſſionẽ pcci.qꝛꝑ charitatem remittunt᷑ pccã.iu.illud.j. Pe.ꝓ*. Charitas opit multitudinẽ pccõꝛum.ꝗᷓpoꝛ eſt oꝛdine nãe cõtritio qᷓ; pcci remiſſio. Wõtra ↄtritio eſt actus pnie elici rus a vtute pnie charitate foꝛmata.; poſterioꝛ eſt oꝛdine nãe qᷓ; foꝛmatio vᷣturis pnie. Sed foꝛmatio vtutũ aut eſt pccõx remiſſio aut eam includir.ʒ cõ⸗
—
tritio oꝛdine nãe eſt poſterioꝛ pccõꝛum remiſſione
Itẽ pus oꝛdine nãe foꝛmat᷑ aia ꝑgr̃am qᷓ actꝰpe⸗
nitẽdi. qꝛ actus nõ eſt natꝰge eſſe fubiectũ. Sedi
foꝛmatiõe aie ꝑ gram eſt remiſſiopccõꝝ.ꝗ foꝛmatõ actꝰpenitedi eſtpoſterioꝛ qᷓ; pccõx remiſſio. Iteʒ ſi oꝛdine nãe ↄtritio p̃cederet pecõꝛum remiſſionẽ penitẽs nõtm̃ meret᷑ remiſſionẽ pccõꝝ de cõgruo⸗ ſed ẽt de ↄdigno.qꝛ volũtarius actꝰcharitatè foꝛ⸗
matus eſt ð ↄdigno meritoꝛiꝰ ſed pccõꝛ ñ põt mere
ri de ↄdigno retniſſionẽ pcci.qꝛ de ↄdigno mereri nõ põt pᷣmam g̃am ꝑ quãremittit᷑ pccm̃& ↄtritio nõ eſt poꝛ oꝛdine nãe remiſſiõe pcci. Rndeo ꝙ cõ tritio Sm ꝙ eſt actꝰpenitẽdi elicitus a vtute penitẽ tie charitate foꝛmara.poſterioꝛ eſt oꝛdie nãe qᷓ; re⸗ miſſio moꝛtalis pcci.ſiẽ bene oñdit ßᷣnarm ad ꝑteʒ
ſcðam. Si aũt accipiat᷑ ↄtritrioꝓ actu penitẽdi eſi
cito a pniĩa infoꝛmi poſtea charitate foꝛmara illo a
ctu adbhuc durãre.tũc qdam dicũt ꝙ qᷓ;uis eſſe illiꝰ
actus q eſt mãlis ĩcontritiõe oꝛdine nature veltẽ⸗ poꝛis · aliqi poꝛ ſitremiſſiõe pcci.tñ inqᷓ;tũ foꝛmatꝰ eſt ↄtritio eſt oꝛdine nãe poſterioꝛ qᷓ; remiſſio pcci.
uis. n. infuſiõis gre ſint effcũs pcci remiſſio? ac⸗
tus penitẽdi foꝛmatio.tñ imediatioꝛ effcũs eius ẽ remiſſio pccĩq; foꝛmatio actꝰpenitẽdi ita ꝙ foꝛma tio actꝰpenitẽdi depẽdet ex gie ifuſiõe ⁊ pcci miſ⸗ ſione. Alij dicũt ꝙ ip̃e actꝰpenitẽdi elicit?a pnia infoꝛmi g poſtea foꝛmat᷑ nõ eſt poſterioꝛ oꝛdine na ture.qᷓ; pcci remiſſio etiã inqᷓ;tũ foꝛmatus eſt.i.in⸗ qtñ eſt ↄtritio.qꝛ dicũt ꝙ foꝛmatio actꝰ penitendi nõ eſt realr differrẽs ab infuſiõe gre.ſ 5 tm̃ hᷣm rõnẽ qꝛactũ penitẽdi eſſe foꝛmatũ nihil aliud eſtqᷓ; im eſſe actum foꝛmatiſubiecti.deꝰ n.acceptatactum pp fubm̃.ipſað infuſio ge ipi ſubiecto ⁊ eſt foꝛma tio ſubiecti? actus penitẽdi nõ caufans in actu pe nitendi foꝛmationẽ aliam neceſſariam ad rõnẽ cõ̃ trionis. qꝛqᷓ;uis p infuſionem gre qualificet᷑ actus penitendi pᷣexiſtens aliqua ſilitudine gie. que ſimi limdo põt aliquo modo dici illius actus foꝛma.nõ tñ bʒ pncipli ꝑ eam rõnem ↄtritiõis.ſed ꝑh ꝙ aĩa que eſt eius cã ⁊ ſubm̃ foꝛmataẽ.ißᷣatñ infuſio gre
inqᷓ;tum eſt foꝛmatioſubiecti diſfertaſe ipᷣa m rõ
nem inqᷓ;tum eſt foꝛmatio actus.ita ꝙ ßᷣus ᷓm rõ⸗
nem itelligẽdi eſt foꝛmatio ſubiecti qᷓ; actus. Vñ ſi
remiſſio pccieſtrealr ditſerrẽs ab infuſione gr̃e foꝛ
p⸗
matio actus penitẽdi imediatioꝛ eſt infuſioni gre qᷓ; remiſſio pcci ad qð ſequit᷑ ꝙ ſit oꝛdine nãe pꝛioꝛ
q; remiſſio pcci. Si aũt reatr idem eit gfe infuſio⁊ peci inqᷓ;tuʒ ad offenſam remiſſio p̃dicti gctus foꝛ⸗ matio non eſt pᷣoꝛ oꝛdie nãe qᷓ; pcci remiſſio. ſ; po⸗ ſterioꝛ.nõ dico oꝛdine nãe.qꝛ talis oꝛdo p̃oꝛitatis ⁊poſterioꝛitatis nõ eſtniſi inter reati diuerſa.ſʒ ʒ rõnem intelligẽdi.qꝛ m rõnem intelligendi pᷣoꝛẽ infuſio gre ſub rõne qua eſt remotio inimicitie qᷓ ſub rõne qua eſt reſtitutio amicitie. ſed ſub pꝛima rõne ẽremotio cuiuſlibʒ culpe.ſub ßᷣa.vel ſub vtra q; eſt pᷣdicti actus penitendi foꝛmatio. Qui vult tenerepmam opinionẽ põt dicere ad pᷣmnarn ꝙ aĩa non ſuſcipit gf̃am mediante actu penitendi tanqᷓ; diſpoſitione gre ſuſceptiua.ᷣm quem modum coꝛ⸗ pus ſuſcipit coloꝛem medianteſuperficie. alioqui ceſſante illo actu nõ remaneret gra in gia fed tanqᷓ; diſpoſitiõe de ↄgruo gre meritoꝛia.ſiẽ dicimus ꝙ homo coꝛonat᷑ mediãte ſuo laboꝛe qñ per ſtrenui- tatem laboꝛis aſſumit᷑ ad regiam maieſtatẽ. Ad m dð ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ veniale pccm̃ ſimul ſtat cũ
gra.non aũt moꝛrale.⁊ ideo motus ↄtritionis cuiꝰ
eſſe actus elicite a vtute foꝛmata põt eſſe cã remiſ ſionis pcci venialis.nõ ſic aũt põt eſſe cauſa remiſ⸗ ſiõis pccimoꝛtalis qᷓ;uis remiſſionis eius poſſit eẽ cã diſpoſitiua ↄtritio.⁊modo dcãrõne eſſentie ac⸗ tus.qa rõne eius pᷣcedit oꝛdine nãe pcc moꝛtalis
remiſſionem. Adz dð ꝙ maioꝛ falſa eſt.foꝛma
tio enim actus eliciti ab habitu alia eſt a foꝛmatio ne habitus? eam oꝛdine nature pᷣſupponens vt di cunt tenẽtes opinioneʒ pᷣmã. Vui vult tene opi nioncm ſcham põt dicere ꝙ pᷣmũ arm fem̃ ʒ eaʒ nõ ꝓcedit niſi de actu penitendi elicito a virtute pnie charitate foꝛmata. Ad ⁊m dð ꝙ maioꝛ eſt falſa.oꝛ do.n.nãe non eſt niſi inter ea que reali differũt.foꝛ mario aũt aie ꝑ gram.⁊ foꝛmatio actus reali idem ſunt m rõnem differentes. Ande int illa nonẽpo ritas nec poſterioꝛitas niſiſcm rõnem. Adʒm dð ꝙ qᷓ;uis homo mereri nõ poſſit pᷣmã gram ð cõ digno.tñ ꝑactum infoꝛmatũ ga ⁊ p̃cedentem oꝛ⸗ dine nãe remiſſionem pcci quã mereri põt quã ob⸗ tinet in eodẽ inſtanti quo actus penitendi gr̃a foꝛ⸗ mat᷑ uis foꝛmatio illius actus oꝛdine nãe ſit poꝛ. ſi realr differet᷑ gre ifuſio ⁊ pcciremiſſio.
Mimnto q̃ritur üpꝛo tocunq;
magnopccõ ſuffici⸗
at qᷓ;tacũqʒ parua ↄtritio.Et vrꝙ nð Aug. I. de ciui.c.ꝛ6. diẽ ꝙ in amiſſione rerum neceſſi eE xtti vrat doloꝛ;rũ peſerat amoꝛ. Si ſummum bonũ quodmottale pccm̃ amittit᷑ maximeẽ di⸗ ligendnm.ẽrgo videt᷑ ꝙ pꝛo quolibʒ moꝛtali pccõ maxima requirat᷑ contritio. Item anſel.ili. Lur
deus homo.verſus finem diẽ non fieri remiſſion
pccĩ niſi debito reddito quod debet᷑ ꝓ pccõ 5ʒ ma gnitudinem pcci.ſed hoc nõ eſſet verum.ſiꝓ qᷓ;to⸗ cunq; poco magnoſufficeret q;tacunq; parua con⸗ tritio. qꝛ tunc non eſſet neceſſaria maioꝛ emendaꝓ vnoSpꝛoalio. 3tẽ homo ſenſibilit doletp ami⸗ ſione boni tempoĩalis.ergo multo foꝛtius tenetur ſenſibilit dolere pꝛo amiſfione boni ſ pũalis quod perpccm̃ moꝛtaie amittit᷑.ſed qᷓ;tuncunᷓ; paruap
tritio non habet doloꝛem ſ enſibilem.ergo non ſuf
ſicit pꝛoaliduo moꝛtalipecõ. Spſal. Coꝛ contritũ rhumiliatum deus non deſpiciet. Item e dere⸗ 15
ℳt. 75—

gulis iuris.c.pꝰ. Omnis res per quaſcunq; cauſas
naſcit᷑ per eaſdem diſſoluit᷑.ſed per ᷓrũcunq; par uum velle deliberatiuũ ⁊ abſolutum põt homo in⸗
currere pcem̃ moꝛrale. ergo per qᷓ;tuncunq; paruũ motũ voluntatis deliberatiuũ in deteſtãdo pcem̃
pot homini remitti quodcũq; pcem̃ moꝛtale. Re
ſpondeo ꝙ cum ↄtritio dicat actum penitendi cha ritate foꝛmatuʒ ⁊qᷓ;tuncũq; modica charitas ſuf ſiciat ad remiſſionem qtoꝛũcunq; ⁊ quotoꝛũcunq; pccõꝛũ moꝛtalium qᷓ;tũcunq; paruaↄtricio ſufficit ꝓq;tocunq; magnopccõ. non ſic añt dicẽdum eſt de attritione.cuʒ.n.recogitant᷑ pccã in ſpeciali ne ceſfaria eſt maioꝛ attritiò de maioꝛipccð qᷓ; demi noꝛi.⁊ qᷓʒuis in penitendo de omnibus ſimul nõ ſit neceſſaria maioꝛ diſplicẽtia ſimul in actu · de Vno q de alio. neceſſaria tñ eſt in habitu. vñpꝛo qᷓ;tocũ q;magno pccõ qᷓ;tuncunq; parua attritò nõ foꝛma tur g̃a de lege cõmuni ꝑ quam gram fierer attritio ↄtritio ſi foꝛmaret. Adp in oppm dð ꝙ illa au⸗ ctoꝛitas intelligẽda eſt de diſplicẽtia que eſt in vo luntate cuius qᷓtitas ꝓ diſplicẽtia amiſſionis reia mare dʒ ꝓpoꝛtionari q;titati amoꝛis.talis aũt di⸗ ſplicentia ſaluat᷑ in qᷓ;tacũq; parua cõtritione. Ad ⁊n dð ꝙ qᷓ;tuncũq; parua ↄtritio concludit magni⸗ tudineʒ diſplicẽtie ꝓpoꝛtionatã magnitudini pcci.
—.
nõ ſic aũt qᷓ;ᷓtuncũq; parua attritio. qꝛ attritio cuiꝰ? magnitudo nõꝓpoꝛtionat᷑ co modo quo poſſibile eſt magnitudini adheſſionis que fiunt in peccãdo non fir ↄtritio de lege communi. Ad ʒm dð ꝙ ma gnitudo doloꝛis in contritione duplr poteſt intelli gi.ſ. vel in volunrate vel in ſenſualitate. Mꝛiomo do doloꝛ eſt diſplicentia peci que ſi ſit infoꝛmis eſt attritio.ſi foꝛmataſit eſt ↄtritio ſed nõfoꝛmat ðle⸗ ge cõmuni niſi ſit maxima in compatione alioꝛum doloꝝ.qꝛ qᷓ;to aliquid magis dʒ placere ranto eiuſ oppoſitum dz ei magis diſplicere. Sũmum auteʒ vonum a quo ſeparat᷑ homop pccri moꝛtale ma⸗ gis dʒ placere qᷓ; oia alia bona.? ideo maioꝛ dʒ eſſe diſplicentia de quocũq; moꝛrali pccõ q; de quocũ⸗ qʒ alio malo.maioꝛ tamẽ dʒ eſſe de vno pccõ q; de aiio.ꝛmodo doloꝛ eſt quedã paſſio ſenſualitatis cã ta ex diſplicentia pcci? hunc doloꝛem non opoꝛtet eſſe maximũ nec maioꝛem multis doloꝛibus cau⸗ fatis ex amiſſione aliquaꝝ rerum tpalium nõ mul⸗ tum magnarum.qꝛ vires inferioꝛes magis mouẽ tur de lege cõmuni ex app̃henſione ſuoꝝ obiectoꝝ ex redundantia virium ſuperioꝝ. vñ talis dolõ non ſemp eit in poreſtate hominis.⁊ iõ non requiri tur ad contritionis neceſſitatem.ſed ad eius pfe⸗ ctõem. Ad pn ad partem aliam dð ꝙ nunqẽ coꝛ ↄtritum de lege cõmuniniſi magnitudomotus de lideratiue voluntatis rñdeat magnirudini adhe⸗ fionis que fuit in pccõ. 8 la ibi d in glo.inſtantiam habet in aliquibus caſibꝰ. yñ non credo ꝙ ſit vlr vera niſi qñ natiuitas rei?⁊ diſſolutio equair ſubſunt ptãti illarum cauſaꝝ non ſic auteʒ eſt in ꝓpoſito.qꝛ liberũ arbitrium pſe ſuf⸗ ſcit adefficiendũ ſed nõ adꝓſiciendũ. imo neceſſa rins eſt adiutoꝛiũ hr̃e dei. Ey dictis patet folutio ad fextam gõneʒ.
Eptimo queritur gm chui⸗
ficiens remiſſionis peccati. Et videtur ꝙ . in habẽtibꝰ ſeper oꝛdinem · qui põt efficere ma
Aᷓ 2mn dõð ꝙʒ illa regula vt
tio ſit cauſa ef
Arti.
ius poteſt efficere minus · ſed remiſſio peccatit᷑ ac tus penitentie foꝛmatus ſe habens poꝛdinem. ⁊c̃ actus foꝛmatus nobilioꝛ q; peccati remiſſio. quia
deſtructio mali eit ppter poſitionẽ boni. ergo gpo⸗
reſt facere actum penitendi foꝛmatum põt facet̃ re miſſioneʒpeccati.ſed voluntas charitate foꝛma⸗ ta põt elicere actum penitendi qui eit contritio. er go mediante actu illo efficit remiſſionẽ pcci. Iteʒ in peccatoꝛe nõ exiſtete in actu peceati. peccatum nõeſt aliud qᷓ; carentiaſ atiffactionis ſeu recõcilia- tionis debite pꝛo actu peccati.ſed voluntas perà ctum contritiðis eſt cauſa efficiens remiſſiòis illiꝰ carentie.quia per contritionẽ eſt cauſa efficiẽs ſa⸗ tiffactionis devite.⁊ factio ſatiſfactionis eſt ðſtru⸗ ctio carẽtie eins. voluntas ꝑactum ↄtritions 6
cauſa eiticiens reniiſſionis pẽccati. Lontra gl.ſu
per ilud math.. Dimittuntur tibi peccata dicit ꝙfolus deus peccata dimitter? nouit. ſed cõtritõ
nẽ eſt deus ſed creatura.ʒ peccatũeffectine nonſe
mittit. Itẽ remittere peccaiũ quanti ad offenſaʒ nõ tantũ eſt remouere a peccatoꝛe defoꝛmitatem ꝓpter quam deo diſplicebar.ſed etiã ip̃aʒ dei diſ⸗ plicentiaʒ remouere. quia aia que ante peccatire⸗ miſfionẽ deo diſpli ebat.poſt eius remiſſionẽ deo nõ diſplicet.ſed nulla creatura rõt eſſe cauſa effici⸗
ens remotiõis diuine diſplicẽtie.ſicut nulla creatu
ra põt eſſe cã efficiẽs diuine placẽtie ſeu acceptatò nis. qꝛ placẽtia diuinaẽ actus volñtatis dei qui eſt
reaſ idẽ quod iᷣe. cũ ↄtritio ſit creaturanò põt e cã eſticiẽs remiiſionis pcci. Rñdeo ꝙ ↄtritio põt
accipi vel ꝓut eſt pars ſacfi pnie. vel ꝓutẽ actꝰ pe⸗ nitẽtie qẽ vtus.quomodo aũt ↄtritio inqᷓ;tũ ẽ pars ſaci pnie ſe habeat ad remiſſionẽ pcciiferius ðcla rabit᷑ ců q̃retur ð ptãte ⁊ Vſuclauiũ. Si aũt accipia tur inqᷓ;tũ ẽ actus pnie ꝗẽ virtus. ſic dico ꝙ aia ꝑↄ tritionẽ nonẽ cã cijiciẽs remiſſiõis moꝛtalis peci. moꝛtalia.n.pccã remitti nõpñt niſi ꝑgratie gratuʒ faciẽris infuſionẽ.⁊ iõ nulla res põt eſſe cã efficiẽs remiſſionis q̃ non põt eſſe cã efficiẽs infuſiõis g̃e gratum faciẽtis.aĩa añt ꝑ ↄtritionẽ nõ põt eſſe cã
ſiciẽs infuſiõis gr̃e gratum faciẽtis.qꝛ infuſio greẽ per creationẽ.⁊ anima creare non põt. motus etið
ↄtritionis vᷣfupponit oꝛdine nature infuſioneʒ Ir
„
tie. anima ergoꝑ contritionẽ non poteſteẽ cauſa ef
ficiẽs remiſfionis pcci moꝛtal· ſed ſicut ſolus deus eſt cã efficiẽs infuſionis grarie.ita ip̃e ſolus deus ẽ cã efficiẽs remiſſionis moꝛtalis pcci.animatiꝑↄ⸗ tritionẽ meretur de condigno moꝛtalis peccatire miſſionẽ ſi aliquis motus cõtritionis eam oꝛdins nature pᷣcedit. vt multi ꝓbabiliter dicunt. ſi auteʒ nullus pnie motus foꝛmatus oꝛdine nature pᷣcedit remiſſionẽ moꝛtalis peccati.tñ anima ꝑmotuʒ at tritionis de ↄgruomeretur remiſſionem moꝛtalis peccati. Aliter aũt vt volũt aliqui dð eſt ð remiſ ſõe peccati venialis ꝑ ↄtritionẽ q; dictũ eſtð fmii ſione moꝛtalis.anima.n.ꝑ contritioneʒ eſt ſub ðo cauſa efficiẽs remiſſionis venialis peccati.qð du⸗ pliciter declarãt.ſicut.n.moꝛtale peccatũ remitti⸗ tur qᷓ;tũ ad offenſam ꝑ gratie ifuſionẽ. ita peccatu
veniale remittitur ꝑptritiõis motů.ſʒ ſi eſſet poſ⸗ ſibile ꝙ aĩa eſſet cã eificiẽ᷑s infuſioniſ gratie ipᷣame diãtc infuſiõe ge poſſet eẽ cã efficiens remiſſionis moꝛtalis peci. cũg aia charitate foꝛmata ſit cãeffi ciẽs motus ↄtritiðis.qʒ ipᷣm elicit.vrꝙ aia chari-
„
doyihi dis chwi tieacd Fad mid veſ bieyn ſden fecril vnt ichi ins c licbatcu deofbinö diinavol mime.
iserch
hdeinin ſnins
güdip opse
üwutß
etpenitit in
n itnr
u hih Mue
ninun
ini en

xvij.
tate foꝛmata mediãte metu ↄtritionis ſit cauſa ef ficiens remiſſionis venialis pcci. Pꝛetereaipec katoꝛe j exũte in actu venialis pccĩ. pcciũi veniale nihil aliud eſt q; carẽtia ſatiſfactionis debite ꝓac⸗ tu venialis pcci inqᷓ;tũ pccm̃ veniale ẽ aliq̃ diſpo⸗ ſitio ad diuinã offenſaʒ ſeu obliquatioa diuia ami citia. deſtructio gũt carẽtie debite latiſtactionis eſt fatiſfactiõis poſitio.vel eſtp ſatiffactiõis poſitio⸗ nem..illa aũt ſariſfactio eſt motus ↄtritionis.velꝑ ipᷣm motũ cãta.cũß aĩa charitate foꝛmata ſit mot? ↄtritiõis efficiẽs cã. vt ſupius dem̃ eſt vñ ꝙ mediã te motu ↄtritiõis effectiue deſtruat veniale pecm̃. ſed qꝛ Fᷣnõ põt facere niſiĩ vᷣtute hitus charitatis cuius ſolus deus eſt efficiẽs cã.iõ aĩa charitate foꝛ mata pecm̃ veniale effectiue nõ remittit niſiĩ ſpã li vᷣtute dei.ita ꝙ deus eſt illius remiſſiõis pncipa lioꝛ ⁊ nihilominus imediatioꝛ efficiẽs cã. Alijs aũt vñ dð ꝙ qᷓ;uis aia charitate foꝛmata mereat᷑ pↄtri tionẽ remiſſionẽ venialis pcci.tñ illius remiſfiõis nõ dz dici efficiẽs cã ſaltẽ loquẽdo de cãpſe.qꝛmo tus ↄtritiõis nõ cſt cã efficiẽs remiſſiõis venialis peciꝑ Bſolũ ꝙ ↄtritio imediate eticit᷑ a voluntate charitate foꝛniata.ſed etiam ⁊ pᷣncipglius ꝑ Bꝙil la contritio eſt ipᷣius dei imediatus effectus· ad pᷣ dð ꝙ ʒjuis aia charitate foꝛmata poſſit eſſe efficiẽſ cã illins actꝰg foꝛmatus eſt.nõ tñ põt eſſe cã efficiẽſ charitatis ꝑ quam foꝛmat̃.actus añt ille rõne eſſe⸗ tie actus nõ eſt nobilioꝛ fmiſſiõne peci.ſʒẽ qͥdã con grua diſpoſitio ad eã. ſed rõne charitatis qua foꝛ⸗ mat᷑ dr ea nobilioꝛ. Ad 2m dð ꝙ gia ꝑↄtritionem nõ eſt cã efficiẽs ſatiſfactiõis ſen recõciliatiõis de⸗ bite ꝓ moꝛtali pccõ inqᷓ;tũ moꝛtale pecm̃ eſt offen⸗ ſaʒ deum.ſed ſic ſolus deꝰeſt illius ſatiſfactõis ſeu rechciliatiõis efficiẽs cã ꝑ gre inſuſionem. Ad m arnad ſcham pꝑtem põt dici ꝙ remouere diuinam diſplicẽtiã nõ eſt remouere aliquẽ actum diuie vo⸗
lũtatis.ſed remouere defectũ aie ꝑꝑ quem deo diſ
plicebat quo ðfectu remoto aia que añ diſplicebat deo ſibi nõ diſplicet non ꝑ aliquã mutationẽ fcãm i diuina voluntate ſed ꝑmutationeʒ fcãm exparte anime.* 4 vtruʒ poſſit eſſe 0 Cta uo queruur ſnenn doloꝛ in ↄtritiõe. Et ṽ ꝙ nõ. qꝛ doloꝛↄtri⸗ tiõis ex charitatiuo dei amoꝛe pcedit. ſed aĩa non põt deũ nimis charitatiue diliger᷑. ʒ nec pᷣt de eiꝰof fenſa nimis dolere· Itẽ ð pnia di.ʒ. Paꝝ poſtpÿᷣn cipiũ. d ð pẽitẽte ꝙ ſẽp doleat.⁊ nõ ſit ſatis ꝙ dole at. 5 apls ad ro.I?· diẽ̃ ꝙ exhibeatis coꝛvf̃a ho⸗ ſtiã viuẽtẽ.ſʒ tãtus poſſit eſſe ↄrritiõis doloꝛ ꝙ inifi ceret penitẽtẽ.ð tal doloꝛ nimis eſſet ⁊ irrõnabilis videret. Rñdeo ꝙĩ actu penitẽdi duplexẽ doloꝛ Vnꝰeſſentialpnie.⁊ h eſt in volũtate rõnali. Eſt.n. q̃dã volũtatis diſplicẽtia qᷓͥ ſibi diſplicet pcem̃ iqᷓ;⸗ tñ eſt trãſgreſſio legis diuie.⁊ qꝛ hec diſplicẽtia di⸗ recte cauſat᷑ ex charitatiua dei dilectiõe q̃ nimisi⸗ tendi nõ põt.iõ hec diſplicẽtia nõ põt eẽ nimis ma gna. Eſt aliꝰdoloꝛ non eſſentialis pnie. ⁊ß duplex. vVnus in coꝛpe quo homo coꝛpꝰſuũ affligit ꝓ pccis ſuis.⁊b doloꝛ bene poſſʒ eſſe nimis magnꝰ. qꝛcuʒ tali tpamẽto dʒ homo affligere coꝛpꝰ ſuũ vt noni⸗ terrimat ſubiecti nãm. ñ aplus ad ro.Iꝛꝰ. Rðna bile obſequiũ vfm. Eſtalius doloꝛiterioꝛ gẽ paſ⸗ ſio appetitus ſenſitiui. ⁊ hic duplex. qſqʒ·n.cãtur
U⸗ talis doloꝛ ex ↄſideratione amiſſionis euiuſdã ho⸗ neſtatis ſeu glie accñtalis ꝑpccm̃.ſicutẽ doloꝛ qiiʒ imulieribꝰex ꝙ amiſerũt ſui coꝛpis integritatẽ.t talis doloꝛ poſſetẽt eẽ nimis magnꝰ qñq; cãtur di recte ꝑ quandã redũdãtiã ex diſplicẽtia volũtatis q̃ñii diſplicet pccm̃ inqᷓ;tũ ẽ diuie legis trãſgreſſio Sicut adhuc dicũt qdã ꝙ doloꝛ poſſÿ eẽ nimis ma gnus.qꝛ pnĩa vtus moꝛal eſt ⁊ actꝰ vtutis moꝛalis coꝛꝛũpi põt ꝑ ſupabũdãtiã? ad effectũ. Alijs vr̃ꝙ h doloꝛ nõ poſſet eẽ nimis magnꝰ.qꝛſi nõ poſſʒ eſſe erceſſus in cã. nõ põt eſſe exceſſus i effectu. huiꝰ aũt doloꝛis cã eſt ſupꝛadcã diſplicẽtia pcciðᷣ qua ↄceſſũ eſt ꝙ nõ põt eſſe nimis magna.vñ ſi penitẽs ex ve hemẽtiſſimo ði amoꝛe.tã vehemẽter doleret ð ſuo pccõ.ꝙ ex hoc cãrerur appetitu ſenſitiuo tã vehe⸗ mẽs doloꝛ ꝙ coꝛꝛũperet armoniã coꝛpis neciaʒ ac vitã nõ eſſet exceſſus in genere moꝛis. nec pfectiõi pnie derogãs.ſed ↄcoꝛdãs niſi foꝛte hois voluntaſ directe ⁊ ex itentiõe ferret᷑ adpcurrãdũ talẽ paſſio nem ad h vt ipſe moꝛeret᷑. ⁊ ſic credo ꝙ itelligũt il⸗ lig dicũt ꝙ in doloꝛe.g eſt in appetitu ſenſitiuo põt eẽ exceſſus. Arꝰad ptem ÿᷣmã ꝓcedũt ð doloꝛe in volũtate rõnali g eſt diſplicẽtia volũtatis.qua ſibi diſplicet pccm̃ inq;tů eſttranſgreſſio legis diuine. Arnad partem ſcðᷣampcedit ð doloꝛe geſt afflie tiocoꝛpis.velð illo qẽ paſſio appetitꝰ ſenſitiui. Ono duerendũ eſſet vtrũ idẽ motus cõ tritiõis in numero poſſit itẽdi ⁊ re mitti. Sed qꝛ huiꝰqõnis ſolo exp̃ſſe haberi põt ex qbuſdã deis liꝰ.ꝛ. di.ʒ.in illa qõne vtrũi eo dem actu volũtatls ᷣm numeꝝ poſſit eſſe intenſio ⁊remiſſio.iõ hic de pertractatione huius q̃ſtionis ſuperſedeo.
n
Articulus ſecũdus.
querit᷑ ðᷣ 2.pnci c O nſeq nenter pali. Et a 6 q̃runt᷑ nouẽ. Pvtx hoies ð nccite te neãt᷑ ↄfiteri pecã ſua ſacerdoti. ⁊vtrũ ad h teneant᷑ ex iure diuio. ʒꝰvtruʒ te neant᷑ ad h ex iure nãe. ꝰvtrñ ad hoc oẽs teneã tur. vvtrũ ſacerdote abſite teneat᷑ penitẽs ei ↄfi⸗ teriꝑſcriptũ. 6vtrũ ↄfitẽs alicui ſacerdoti omiĩa pccã ſua ð qbꝰeſt memoꝛ.ſi diu poſt acceptã abſolu tionẽ recoꝛdet᷑ alicuiꝰmoꝛtalis pcci qð añ ſuã ↄfeſ⸗ ſionẽ ↄmiſerat teneat᷑ tẽtiõe necitis illud pcem̃ ↄñ teri illi eidẽſacerdoti. Ivtrũ poſſit diſpẽſari cuʒ aliquo vt nõ teneat᷑ ↄfiteri. gꝰvrrum confeſſione legitime facta ꝓpꝛio ſacerdoti reſpectu eoꝛũdẽ pec catoꝝ in numero nocium ſit iterari. vtrum pꝛo pꝛius ſacerdos poſſit de iure punire illũ ꝗ nõ ↄfitet᷑ ſemel in anno.— LPm: ꝙ nullus de neceiſitu Rimo oñdo te tenerur ꝓfiteripec⸗ cata ſua ſacerdoti. Mullus.n.tenet᷑ manife ſte in honeſta coꝛpoꝛis ſui.ergo multo minus ma⸗ nifeſtar tenet᷑ ihoneſta aie ſueẽ. Irẽ ð pnia. di.p⸗ p pe p̃ncipium. Et recitat magiſter in lia.c.ʒo.lachꝛ me lauant delictum quod voce pudoꝛ eſt confiteri ð ↄfeſſio nõ eſt neceſſaria ad remiſſionẽ pcci.⁊ſiſic rõnabile eſſer ꝙ hoies tenerent᷑ confiteri. Item ſi eſſet neceſſarium hoies confiteri ſacerdoti nð videret᷑ eſſe niſ ad taxandum emendam pcci.ſed
4

Si.
pomoſufficiẽter põttarare emẽdam pꝛo pech ſuo
2
vel gliquis diſcretus nõ ſacerdoſ.ð vr̃ ꝙ nõ eſt ne⸗
ceiariũ hoĩes ↄfiteri ſacerdoti. Lõtra boetius li.
pꝰ.de ↄſol. non multũ longe añ mediũ. Si opame dicãtis expectas opoꝛtet vt vulnus ðtegas. 3tez
ziulicia eſi ꝙ reus ſitiuder in cã ſua.ʒ opoꝛtet ꝙ pecõꝛ cũſit reus habeat aliũ hoĩeʒ iudic. ſʒiuder
nõdz in dicare ð ignotis.qᷓ nccium eſt ꝙpccõ?mã⸗ nitfeſtet iudici ſuã cãm. Rñdeo ꝙ oẽs ð neceſſita-
terenent᷑ ↄiteri pccã ſua facerdoti. qꝛxp̃s h pᷣcepit
impliciteifigura cũ dixit lepꝛoſo mundaro Vade oůde te ſacerdotibꝰ.math.g.⁊ẽt ſine figura. in bꝙ. nõð tm̃ ptãtẽ iudicãdi in foꝛo exterioꝛi ðᷣdit diſcipu lis accpiẽidã ab alijs mediãre petro cui eam ꝓmi⸗ ſit añ paſſionẽ.cũ ſibi dixit illud qð ſcriptũ ẽ.math. 160 Zibi dabo claues ⁊. ⁊ ðdit poſt reſurrectionẽ ců dixit ei. Paſce ⁊c. Jo.⁊.ſed ẽt vdit ptãtẽ iudicã di in foꝛo ↄſciẽtie nõ tiñ aplis quoꝝ ſunt ep̃i ſucceſ ſoꝛes ſedẽt alijs diſcipul quoꝝſunt ſucceſſoꝛes in⸗ ſerioꝛes facerdotes ⁊ illã ptãtẽ oĩbus imediate de dit ꝑfeip̃m cum poſt reſurrectionem dixit eis. Ac⸗ cipite ſpm̃ ſcũm· quoꝝ remiſeritis pecã remittunt᷑ eis.⁊ quoꝝ retinueritis retẽta ſunt. o.⁊0. qbus ãt
Zm.
nis oſtendens ſignificare voluit g lachryme occul
te ⁊ ſecreta confeſſio.ſicut que fit ſoli ſacerdoti la⸗
uant delictũ quod pudoꝛ eſt publice confteri. ⁊ qð poſt hoc dicit ſe lachrymas petri legiſſe nõ confeſ⸗
ſionem vel ſatiffactionem. ꝑhoc non excludit illa
multa.n. facta ſunt que ſcripta non ſunt. vel foꝛte nõdum facta erat inſtiturio ↄfeſſionis que modoẽ Adʒn dð ꝙ ille qnimis eſt familiaris vniparti index eire non dʒ in illa cauſa.extra ð officio ⁊ pote ſtate iudi.deleg. Inſinuante. ſicut dicit gl. ibidẽ Fmiliaritatis affectio veritatem impedireſoler. ſomo anẽ nimis eſt familiaris carni ſue ⁊ ideoñ eſt rõnabile ꝙ ſit iudeꝝ in illa cauſa in qua agenduʒ eſtð punitiõe carnis ſue quis illa punitò ſit ad ani me curationẽ. Mꝛetereã ↄfeſſio non folũ oꝛdinat ad tarationẽ emẽde imo ad aliquam relarationeʒ
—
pene virtute elauium ⁊ adſuſce tionem gre.⁊qꝛ
nullus hzʒ claues in foꝛo pnie niſi acerdos.ideo nõz
eſt neceſſarium cõfiteri non ſacerdoti. eriam cun haberinon põtſacerdos. vnde illud verbum ia⸗ giſtriin la.c.ð?. Si defuerit ſacerdos pꝛoximo vl focio faciẽda en confeſſio. exponendun eſt de con⸗ gruitate non de neceſſitate. Ey dictis in coꝛpoꝛe
dat ptãs iudicãdi ð aliqua cã implicite dat᷑ eis po queſtionis patet ſolutio exp? ſſe adqᷓſtionẽ ſecũdã.
teſtas cognoſcẽdið illa. nullus. n põt eſſe bonusð
pis que ignoꝛat ſacerdos aũt cognoſcere non põt ſuffieient᷑ foꝛe factaↄſcientie pccõꝛis niſi pccòꝛ ei2 ſcientiam ſuã ꝑↄfeſſionẽ apiat. Sed foꝛtẽ dices ꝙ er deis non ſequit᷑ ꝙ pocõꝛ teneat᷑ de nccite ʒſiteri facerdoti.ſed ꝙ ſi ↄitet᷑ facerdos põt ip̃n iudicare ð ↄfeſſis. ſed hec euaſio friuola eſt. nullus.n. eſt iu⸗ dermeusy quonon teneoꝛ facere niſi quantũ vð⸗ tocũs rpᷣus ſacerdores ↄſtituerit iudices alioꝝ in ſoꝛo ↄſcientie tenent᷑ pccõꝛes ð neceſſitate ſalutis ↄſiteri pccã ſua ſacerdoti.⁊ ið bene diẽſ aß puer. 23*c.ꝙ g avſconditſcelera ſua nð diiget Aucto⸗
ritas etiam aplica pᷣceptũ ꝓmulgauit. ñ Ja.ica
nonica ſua poſtqᷓ; dirit. infirmat᷑ qs er vobis indu⸗
eat pᷣſbyteros ccclie ⁊c̃.⁊ cito poſtſ ubiungit cõfite⸗
mini alterutrum pccã vr̃a ⁊ oꝛate p inuicẽ vt ſalue mini. in quo pʒ ꝙ intellexit ↄfeſſionẽ eſſe faciẽdam facerdotibꝰ⁊ eam eſſe neceiſariã ad ſalutem. ⁊ per hoc qð dixit vt ſaluemini qð nõtm̃ referẽdũẽ d h qð dixit. Qꝛateꝓ inuicẽ.ſed ẽt ad qð dixit ↄfitemi ni.quomõ añt oꝛare ſit neceſſariuʒ ad ſalntẽ põt vi deri ex his qͥ dcã ſunt ſupius de oĩone. di.I;. Pꝛe ceptũ ẽt ð ↄfitendo ſacerdoti.ecclia circunſtãtiauit tůndillů cui ↄfitendũ eſt·;th adthus ↄtẽdi.⁊ qᷓtñ ad moduʒ efð beni.⁊ remiſ. Sis vtriuſq; ſe⸗
us vbi ſic dicitur. Omnis vtriuſaue ſexus fide⸗
lis poſte; ad annos diſcretionis peruenit omnia
ſua pccã faltẽ ſemel in ãno fidelr ↄfiteat᷑ ꝓpꝛio ſuo ſacerdoti.⁊ iniunctã ſibi pniamꝓviribꝰſtudeat ad implere.ex pᷣdictis patet ꝑ ↄtritionẽ moꝛtale pccm̃
nðremitti ſne ↄfeſſione in re vel in ꝓpolito ewli⸗
—„—— k
cite velĩplicite.⁊ ſic dʒ itelligi illud qð drð penitẽ.
di.j.c. Si cui.ð.ex his.nullus añ ↄfeſſionẽ oꝛis ⁊ ſa
tiſfactionẽ opis pcci abolet culpam. Ad pn in op pnn dð ꝙ inhoneſta coꝛpoꝛis expedit
ſtare medico ad curationẽ ⁊ hac intẽtiõe manifeſtã da ſunt etiã inhoneſta anime ſacerdori tanqᷓ; me⸗ dico anime. Ad mn dð ꝙ ᷣm qð dicit magiſter in a huius di. c. vlti.illud vbum ad publicã pniaʒre ferendum eſt. ibi.n. Vtutes lachrymaꝝ;? confeſſio
——, vtrum homines te⸗ Ertio querit neantur confiteripec
cataſua ſacerdoti ex iure nature. Et videt ꝙſic. glo·ſuꝑ iliud geñ.ʒ. Adam vbi es. dic ꝙ ver
baſint increpantis ⁊ gd confeſſionẽ moutis vel
cogẽtis hᷣm aliã liaz nõ ignoꝛantis.ð in lege nature tenebantur homines ad confeſſionem. quod non eſſet verum ſi non eſſet de iure naturali. Item vt pabetur decretoꝝ di.j.circa pꝛincipium. Jus natu
rale eſt quod in lege ⁊ euangelio continetur:ſi edex
lege diuinatenetur homines peccata ſua confiteri ſacerdoti.vt declaratum eſt in queſtione pꝛecedẽ- ti. dicitur etiam leuit.Iß.ꝙ ſacerdos debeat confi teri omnes iniquitates filioꝝ iſ rael. quod non po⸗ terat facẽ niſi eas ſciret. necſcire porerat niſi ꝑeo⸗ rum confeſſionẽ. ergo ad confitẽduʒ peccatã facer doti tenẽturhomines de iure nature. Item coh⸗ feſſio non tantum eſt pars ſacramẽti.ſʒ actus vir⸗ tutis. actus aũt virtutum moꝛalium ſunt ð iuna ture.ʒ confiteri peccata ſacerdotiẽð iure nature.
ontra hup?li.ð ſacra. parte nona.capi.ſo. di⸗ cit ꝙ ſacramẽtumẽ er inſtitutione ſignificans- ſed quodẽ ex inſtitutione. non eſtð iure nature erhe ſacramẽtum nonẽ de iure nature. Sʒ confeſſio en pars ſaeramẽti pnie. ð nonẽ ð iu nature. Rñdeo duplexẽ confeſſio.I. mẽtalisq̃ fit ſoli ðᷣo. ⁊ hecẽ de iure nature. quedam vocalis que fit ſacerdoti.? pec nonẽ de iure nature. quia nihil eſtð iure natu re niſi illa pꝛima pꝛincipia agibilium quoꝛum Vẽ⸗ ritas vltro offert ſe naturali cognitioni pꝛatici in⸗ tellectus. vel ea que e eis per modum concluſio⸗ num immediate vel mediate ſequuntur ⁊ quia ex illis pꝛincipijs ſequitur per modum concluſio⸗ nis. ꝙ homo deo laudis confeſſionẽ exhibeat tam
coꝛde qᷓ; oꝛe.⁊ confeſſionẽ peccatoꝛum mentalem
per eoꝛum recognitionem? deteſtationem in coꝛ⸗
de ideo rales confeſiõᷣes ſunt de iure nature ſed
cõfiteri peccata ſacerdoti nõ eſt de pꝛimis pꝛinci⸗
pijs agibilium· quoꝛum veritas vltroſe offert na
turali cognitioni. nec ſequit᷑ ex pꝛimis pꝛincipijs
ceſo tiſn ſon osyi np denrtli ſiſonẽni tlitqaii pccrsr triinſe cerãoic
eůmẽtiri
ſteriluc m eeleo faslinc
epen nti⸗ſ

xvij iuris nãlis permↄdum concluſionis. nec imme⸗ 6 nec mediate.⁊ i cõcedendũẽ talẽ confeſſio nẽnð eſſe de iu nãe. Adpÿni oppn dʒ, ꝙ illa glo. logł de ↄfeſfi one facienda deo. Ad ⁊mn dð ꝙ lex diuinanõ tĩ ↄtinet legẽ nãe. ſʒſupadd t.vt fupiꝰ bitůẽ li. ʒy. di.ʒq.q.i?⁊iõ nõſequit᷑ ꝙſi aligd ñt de lege diuina ꝙ ſit de lege nñe. ð etiã dicebat in arꝰ de yfeſſione q̃ͥ fieb at in lege veteri.ſcienduʒ gilla erat gnãlis ⁊ indiſtincta. ãd quã tenebantut Aiquo md.ſ.ꝑðtermiatõeʒ ſacrificioꝝ.j illa cõ eſſiopecꝝ filioꝝ iſrael quam faciebat ſacerdos erat in gnãliti. Adʒ dõ ꝙꝛ ji talis cõ feſſio nõ it de iurenĩe abſolute.ti eſt de iure nãe ex ſuppo- tione diuinip̃cepti⁊ eccliaſtici.nãle. n. indicium rõis dictat debere fieri illud quod—*— 2 † vtx oẽs teneãt᷑ cõ Barto querit fiteripccãſua ſacẽ doti. Et viꝙ nõ · Ali nõtenent᷑ ↄfiteri qnõ tenent᷑ penitere.ſʒ hites ſola pccã venialia nõ te⸗ nent᷑ penitef in hac vira. qꝛ vt ſupiꝰhitũ eſtremit ti pit poſt hãc vitã.ꝗᷓ illi qui nõ hñt niſi pccã venia lia nõ tenent᷑ ↄfiteri. Itẽ hñtes pecã moꝛtalia nð tenent᷑ ↄfiteri de venialibus. Sʒ carentes pecca- to moꝛtali nõ tenẽt᷑ ad ↄfeſſionẽ alicuiꝰ qð nõ tenẽ tur ↄfiteri ſi hrentpcem̃ moꝛtale. ałpccm̃ moꝛtale ↄditionẽ pecõᷓꝛis faceret melioꝛẽ.ʒ illi ꝗ nõhñt ni⸗ ſi pecã venialia nõ tenẽt᷑ ↄfiteri. Iteʒ ede electõ ne. Innotuit. nõ hʒimperiũ pariparẽ.ꝗ ad pᷣcepcũ de ↄfitendocũ fuerit fem̃ ꝑ papã nõ tenent᷑ eiꝰjuc⸗ ceſſoꝛes. Neʒ nemo tenet᷑ ad impoſſibile. ſʒ mul tiſunt g nõ pñt log.qᷓ mlti ſunt g nõ tenent᷑ ad ↄfeſ ſionẽ. Iteʒ nemo tenet᷑ ↄfiteri duobus.ꝗᷓ cũ ſacer dos nõ intelligit linguã pccõꝛis nõtenet᷑ pccõꝛ ſibi ↄiteriꝑinterpꝛetẽ. qꝛ růc ↄfiteret᷑ duobꝰ. Itẽ illa
decretalis. Dis vtriuſq; ſerus.nõ obligat àd con feſſionẽ niſi fideles ãnos diſcretiõis hiites.ſ Fmkti
ti ſůt q añ ãnos illos peccãt.ꝗᷓ ifideles⁊ plures alij pccõꝛes nõtenẽt᷑ ad ↄfeſſionẽ. Iteʒ nullus dʒ mẽ⸗ tiri in ↄfeſſiõe. ſʒ poſſibile ẽ ꝙ aliqs veniens ad ſa⸗ cerdotẽ cui nõ eſt ↄfeſſus ãnoillo nullũ penitꝰ hẽar pccm̃.ðãno illoſibi ↄfiteri nð tenet᷑.alias opoꝛter̃t eñ mẽtiri in cõfeſſione. Cõtra vt hitũ etſ upiꝰ.cõ ſiteri ſacerdoti eſt ᷣceprũ dei.ſʒ ad pꝛeceptum dei om̃s tenent᷑ Iteʒ ↄfiteri ſ acerdoti pᷣcepti eſtapli ceſedis ſʒ ſicut dĩ decretoꝝ di. i9. Sic oœẽs apiice ſedis ſanctiones accipiẽde ſunt tanqᷓ; ip̃iꝰ diuina voce Petri firmate.ꝗ ideʒ vtpus. Rñdeo ꝙ re gulariter oẽs tam fideles qᷓ; infideles tenentur ad faciendũↄfeſſioneʒ facerdoti rp̃iano inqᷓ;tuʒ iſtud ßᷣceptů eſt ᷣceptũ deiꝗ plenitudinẽ ptãtis hẽt vir ſup om̃s.⁊ pᷣceptũ vli dedit.ſi aũt nð eſſet pᷣceptuʒ niſi ab eccłia ad eius obſeruationẽ nõ tenerẽt᷑ illi 9 ſacfm baptiſmi nũq; ſuſceperũt.qꝛ vt ſupiꝰoñſuʒ eſt. di.. p“q. ar. ꝛ. Vicario xpi nõ fuit ↄceſſa di⸗ recte ptãs ſuꝝ illos qui ſacfm baptiſmi nõ ſuſcepe runt qð eſt ianua qua intrat in eccliaʒ militantẽ ⁊ gã diuin pᷣceptů ců ſit rõnabiliſſimũ j obligat ad aliqd irrationabile.iõ ad obſeruationẽ huiꝰp̃cepti nõ tenẽtur hoies q hñit de nõ cõfitendo rõnabileʒ
cãmn⁊legitimã excuſationẽ.ſicut ſunt illi q nõ hñt
opiã facerdotis.nõ.n. dð vt quidã dicũt ꝙ tales denccitate teneant᷑ laicis cõiteri.cũ nõ ſit pᷣceptũ ↄteri nifiſacerdoti. Ad pn in oppm dð ꝙ qᷓ;uis
hõ non teneat᷑ penitere de venialibus eo ꝙ ſilſiat
prit cũgra⁊ poſt hãc vitã remitti.q pp nõfepant. nec a regno ecclie militãtis nec triũphantis.⁊ iðo
ſenõ indigent de nccitate officio ciauiũ quo aꝑia turregnũ.tn per acctis hõ tenet᷑ de illis penitere ⁊
ↄiteri ſicut declaratũẽ ſupiꝰ di.pᷣcedẽti.in illa qõᷣe
Atrũ neceſſaria ſit pnia de venialibus vbi dem̃ẽ
eoꝙ np obſeruationẽ ſtatuti ecciiaſtici hõ tenetur ven alia ↄteriſi nullũ hʒ moꝛtale ad cõfitenduʒ. alig dicunt ꝙ tałtũ tenet᷑ ad dicendũ ſacerdoti Ai quod pcem̃ in ſpãli.ſʒ tiñ̃ ad dicendũ ꝙ non credit ſe bie niſi venialia tiñ. Ad ⁊n dð ꝙ quãuis hñs moꝛtale pccm̃ nõ teneat᷑ de nccitate venialia ↄfi teri. ex hoc nõſequit᷑ ꝙ ꝑpccm̃ moꝛtale ſua cõditõ efficiatur melioꝛ. qꝛ muitopeiusẽ hie moꝛtale ⁊ teneri venialia ↄfiteri q; teneri cõfiteri venialia ⁊ nõhte moꝛtale. Ad ʒn dð ꝙ qᷓ;uis vnꝰpapa non hẽat iperiuʒ in ſucceſſoꝛeʒ.tñ deus hẽt imperiũ ſup eos g implicite pᷣcepit ↄfeiſionẽ eẽ faciendã ſi acer⸗ doti vt viſuʒ eſt. Et rõe hꝰ.papa tenet᷑ ad obbua⸗ tionẽ hꝰpᷣcepri de nccitate ad obuandũ aũt ip̃ʒ hʒ circũſtantiationẽ oꝛdiatã a ↄcilio gnãlitenet᷑ dẽ cõ gruitate.⁊q.pꝰ. Cõfidimꝰ.⁊ infra.e.q.uſtitie. Vbi di ſic. Juſtitie ac rõis oꝛdo ſtudet vt qꝛ ſuceeſ⸗ ſoꝛibꝰ deſiderat mãdata ſua ſeruarip̃ceſſoꝛis ſ uip cul dubio volũtatẽ ⁊ ſtaruta cnſtodiat. Ad nðᷓj cendů ꝙ ille ꝗ nõpõt log dʒ ↄnteri ſigno vel nutu eo mð quo põr. ꝛ6.q.p. Qui recedũt. Ili aũt glog põt ⁊ hʒ ſacerdore pite nõ ſufficit ↄfeſſio ꝑ ſcriptu rã feãʒ. qꝛ q;uis ſit ad mãifeſtandũ pccm̃.tñ qꝛẽ ꝑr ſacfi regrit᷑ determ atꝰ mãifeſtãdi mõus.ſ.ꝑ actũ quo pᷣcipue mãifeſtari ↄſueuit hoĩs cõſcia.⁊ pic eſt actꝰ ioqndi. vñ mng̃ ilra.cꝰ. 4*. diẽ ꝙ dñs docuit coꝛpali piitia pccã ↄſitẽda.nõꝑſcriptũ mãifeſtãda necẽt ꝑ nũciũ ᷣm mgfʒ ibidẽ. vtꝗ pꝑ ſe peccauit ꝑ ſe erubeſcat. Ad ymn dð ꝙillo cãu iterp̃s ⁊ ſacer dos ꝓ vna ꝑſona ↄputãt᷑.tñ vẽ aliqbꝰ ꝙ pccòꝛiillo cãu ↄfiteri nõ tenet᷑ niſi iqᷓ;tũ poſſʒ ſacerdoti oñide reꝑ ſigna. ↄfiteri.n.ꝑiterp̃tẽ nullo iure nec poſitio nec diuio ẽ ↄſtitutũ.⁊ cũ ↄfiteri ſit multũ difficile ñ videt᷑ tutũ pls artare ↄfeſſionẽ q; artet᷑ ꝑius diui nũ vłpoſitinũ. vt. n.dã puer.peni.g vehementer emungit elicitfanguinem. Ad õn dicendũꝙ de cretalis ſecundũ glo.ibidem per annos diſcretio- nis tempus intelligit quo homo eſt doli capax.qꝛ tune poteſtpeccare.quod magis accelerat in vno q in alid. quod autem in argumento tangebatunð infidelibus ſolutum eſt. Zc vltimum dicend
ꝙ taliſufficeret dicere ſe nullũ cõᷣmiſiſſe pecca quod ſciatpoſtauã legitime confeſſus eſ. delpo⸗ teit dici ꝙ talis non teneretur con fiteri.quiu care
re longo tempoꝛe omni peccaro tam veniali quaʒ
moꝛtali non poteſt homini conuenire nifier pꝛiui- legioſpeciali.⁊ ſtatuta non ſe extendunt niſ ad ea que euehiunt de lege communi.i9?.q.⁊⸗ Due.. lex. vbi dicitur. ꝙ qui lege pꝛiuata ducitur nulia ra tio exigit vt alege publica conſtringatur. Et ſimi- le habetur extra de regularibus. Licet
a) Minto q̃ritur vtrum—— eneat pẽitẽs ei ↄfiterip ſcriptũ Etvj ꝙ fic Qui obligaturad faciendum aliquid ſi non poteſt

— —
8
totũ cõplere.tů tenet᷑ facere ꝙ põt.ſʒ hoies obligã tur ad ↄfitendũ pccã ſuaſi acerdoti. ʒſi aliqñ B pfcœẽ& cõplere nð vñt tenẽtur facere deß qð pñt.ðᷓ ſi non hit pñtiaʒ facerdotis cui pccã ſua poſſint mãifeſta re ꝑ verbũ ſi pñt ſcribere renẽtur ea ſibi manifeſta rep ſcriptũ. Cõtra ſicut neceſſariũ eſt ↄfiteri vbo vei nutuſi aſſit facultas.ita neceſſariũ eſt ↄfireri ſa cerdoti ſi haberipõt.ſʒ ſi facerdos hii nõ poſſit ne ceſſariũ nõẽ ↄfiteriñ ſacerdoti · dicit. n.mig huiuſ di.cꝰ.ʒů nõ dico vt ↄfitearis pccãtuã cũ ſeruo tuo Saſilinð tenet᷑ ea hõ mãifeſtareſ acerdoti ſcripto ʒ;uis nõ poſſit vᷣbo. Rñdeo ꝙ ſacerdote abſenrẽ nõtenet᷑ penitẽs tẽtione neceſſitaris ei ↄfiteri pẽr ſcriptũ.qꝛ ad hoc nõ obligat᷑ hõ de iure nature· 44 vtſupius hitũ eſt ↄfiteri pccã ſua ſacerdoti nõẽpᷣ⸗ ceptuzʒ legis nature cuis aũt obliget hõ ad hoc ſi pʒſacerdotẽ pñtẽ er iure diuino? poſitino. non tñ üienio pᷣceptũ a iuꝛe diuino vel poſitiuo vt pſcrip tũ ea teneat᷑ mãifeſtare facerdoti cũ ip̃ʒ nõ põt ha bere pñtẽ.⁊ B eſt rõnabile.ſacf̃m.n.pnie non eſt iu dicio publico ſʒ ſecreto in quo iudicio ſacerdos tẽ net᷑ penitentẽ diligẽter examinare pcci⁊ pecõꝛis circunſtantias inquirendo vt pꝛudent intelligat q̃ ſe ei debeat pᷣbere ↄſiliũ? cuiuſmõi remediũ ad- pibere diuerſis experimẽtis vtendo ad ſananduʒ egrotũ extra de pE ·⁊ re. Ois vtriuſq; ſerus. Si ãt penitẽs teneret᷑ tẽtiõe neceſſitatis conſiteri ꝑſcri⸗ prũſuapccã ſacerdoti abſenti imineret piculus ne aut eẽt defectꝰ in pᷣdcã examiatione aut de pccõꝛ penitẽtis reuelatione.ſe.n.faciliter pit ꝑdi. aut ꝑ nũciũ malicioſe apiri aut ꝑ nũcij ignoꝛãtiã tradi il li cui nõ mittũtur q eas apiret. aut ſacerdoſ ſi ẽ ma licioſus poſſet pandere cõfeſſiõis verbũ ⁊ 5 peni⸗ tentẽ ꝑ manũ ſuã pꝛobare talia ꝓb atiõe pꝛobabili abſq; ꝙ in hois iudicio poſſet depꝛehendi? hec vltia rõẽt ↄcludit ꝙſacerdoti pñti penitẽs nec v bo nec nutu poſſet cõfiteri nõ teneret᷑ tentiõe neci⸗ tatis ↄfiteri ꝑſ criptũ. Vñ ſi B faceret nõ eſt nccita⸗ tisſʒ fuperogatiõis. Ad arm ĩ oppmn dð ꝙ freq̃nter ↄtingere põt ꝙ obligatus ad faciendũ aliqd ꝑ vnñ mõdũ nõ tenet᷑illud facere ſi modũ illũ obſeꝛuare nõ põt. Vñ iudeꝝ q;uis teneat᷑ erequi iuſte qð iuſtũ eſt. iu illud deutero.ib. Zuſte qð iuſtũẽ exeq̃ris · ſi tñ tenet᷑ exequi illud iuſtũ ſi exeq iuſto mõ non põt· Silr dico ꝙ quis hõ teneat᷑ ↄfiteri verbo vel nu⸗ tu ñ.tñ ð neceſſitate ↄfiteri añ ↄteri nõ poteſt ali⸗ quoꝛũ pꝛedictoꝛum modoꝛum 3 F vtxꝝ cõfitens alicui ſa Exto quent cerdoti oĩa pccã ſua ð — gbus eſtmemoz ſi din poſt acceptã abſolu⸗ tionẽ recoꝛdetur alicuiꝰ moꝛtalis peci qð añ ſuam ↄfeſſionẽ ↄmiſerat teneat᷑ tentione necitatis illud pccm̃ ↄiteri illi eidẽ facerdoti. Ad iſtã qõnẽ fõte dicerent qdã ꝙ ſic. qa foꝛte eiſ videret᷑ ꝙ ſicut pec catũ eſt diuidere ↄfeſſionẽ ſcienter ita aliquo mo⸗ do peccatũ eſt confeſſioneʒ diuiſaʒ ignoꝛãter nolle reunire poſt ignoꝛãtie remotõeʒ. Pꝛeterea ea que ptinẽt ad eundẽ foꝛ vident᷑ debere ptractariꝑ eñ⸗
qẽ iudicẽ ſub quoẽ indiciũ inchoatũ niſi ſit legitia cã excipiẽdi ↄrra iudicẽ illũ.⁊ cõmode poſſithãi; ʒſiteri pccm̃ oblitũ ptinet ad eundẽ fox in quo cõ⸗ feſſa ſunt alia pccã.qð patetphꝙ ſi aligs impetra nerit ßnilegiũ qð ſemel poſſit facere vniſacerdoti
quẽ eiegerit ſuã ↄfeſſionẽ gnãleʒ ſi poſt ſuã ↄfeſſio⸗
(Arti.
nẽ feãʒ recolat de aliauo qð tůc tradiderat obliuio
ni põt de illo eidẽ facerdoti ↄfiteri? abeodẽ abſol
ni. Vñ poſſet eis videriqð vccm tpe ↄfeſſiõiſ obli tũ ⁊ poſtea cognitũ eſt ad eundẽ ſacerdotẽ referren dũ. Mihi añt diſtin guendũ vĩꝙ aut tpe ↄfeſſiõis penitẽs adhibuit debitã diligenriaʒ pꝛont de legẽ cʒi hñana pmittit fragilitas vt. memoꝛi hẽatoĩ⸗ um pecõꝝ ſuoꝝ moꝛtaliũ aut fuit ignoꝛãs igndꝛan tia affectata vel craſſaſ ſcðᷣo mõ.credo ꝙ recta rõ exigit vt illnd icẽ pcem̃ ↄſiteat eidẽ ſacerdotiſiil⸗ lũ cõmode põt inuenire⁊ ho ſit ab illo ſacerdote in
terdcã poſtea abſoluẽ di ptãs aut pᷣdcm̃ pccm̃ ⁊ oĩa
alia pccã moꝛtalia poꝛi ſacerdoti ↄfeſſa ꝓut põtre colẽ ↄfiteat᷑ alteri ſacerdoti.ſi ÿᷣmo inð. nd credo ꝙ
Fpoꝛi ſacerdoti teneat᷑ tẽtiõe nccitatis ilið pccm̃ cõ
ſiteri.tenet tñ illð pcem̃ ↄiteri alij ſacerdotiq;uis eni de iſto fuerit abſolutus quantũ ad iudicium ec
cleſie triumphantis? militantis. quia ſacerdoſau
foluere poreſt de confeſſis? de pꝛedcõ modo obli tis.tamen quia abſolurioð oblitis ʒ intelligi ſub bac conditione. vt. ſcilicʒ quando reducta fuerint ad memoꝛiam dicant᷑ illiſ acerdoti in con feſſione qui ab illis poteſt abſoluere tenet᷑ illud cõfiteripꝰ eius remotam obliuionem. i ptuno ueritun vtrum poſſit dil⸗
O ſpenſari cuʒ aliquo Vthnon
ſatio ẽ quedã iuris intpꝛetatio in leuioꝛem par Sed papa interpꝛetari poteſt verba euangelij.*. q.4“. Pꝛeſul. ergonon obſtante ꝙ confiteri ſacer doti ſit pꝛeceptum euangelicum papa poteſt inil lo diſpenſare. cunq; papa quantã habuit beatus Metrus. ſʒ bea to Petro dictum eſt. quodcũq; ſolueris ſup terrẽ. x. Math. ib. ergo qui abſolutus eſt a pꝛecepto cð ſeiſiõis per papam a deo abſolutus eſt. Item lex non obligat añ ſui pꝛomulgationem.ſi ed ler de cen fitendo facerdoti pꝛomulgatã fnit per aplos vt ſu perius dem̃ eſt. cum ergo papa poſſit diſ penſare 5 canones apoſtoloꝝ. gꝛ·di. Pꝛeſpyter. videt᷑ ꝙ pa⸗ pa poſſit diſpenſare in pꝛecepto de confitendo ſa⸗
„ teneat᷑ confiteri. Et videtur ꝙ ſic. diſpen⸗
Item tantam poteſtateʒ habʒ qui
3 5
cerdoti. Item ſicut pᷣcepta noui teſtamenti ſunta*
deo.ita pꝛecepta vereris. ſed pꝛeceptũ eſt in vete riteſtamento decimas ſi oluere.in quo tamen pꝛe⸗ cepto papa diſpenſare põt. extra de decimis. Ex⸗ parte tua infra. ⁊cſequenti. ergo ſimiliter non ob ſtante ꝙ pꝛeceptum de confitendo ſacerdotiſit 6⸗ ceptum noui ſacramẽti papa in illo diſpenſare po teſt. Item.iʒ di. in pꝛincipio contra ius nature poteſt diſpenſ ari cauſa maioꝛis mali vitandi.ſed omne ius nature ius diuinum eſt. quãuis nen om⸗ ne quod eſt de iure diuino ſit de iure nature· er⸗ go in omnipꝛecehto diuopapa poteſt diſpenſa- re eauſa maioꝛis mali vitandi. Contra papa cõ tra euangelium diſpenſare non poteſt.⁊;q. pᷣms Sunt quidam.ſed confiteri ſacerdoti eſt pꝛeceptũ euangelicum vt ſuperius oſtenſum eſt. ergo papa in illo pꝛecepto diſpenſare non poteſt. Item aut pomopoteſt obſeruare illud pꝛeceptum aut non. ſi non. diſpenſari non indiget. ſi ſic rationabile eſt
ꝙſeruet. Sed em non eſt fid aſ⸗
ſpenſatio. ſed crudelis di tio ſecũdũ Berñ. libꝛotertio deconſideratione.capilo. i 4ꝰ ergo pa pa in pꝛecepto de conſitendo ſacerdoti diſpenſare
.
n jni
ih nm ihe
npoii
inisin
jeius ti opoilu n insdin uß ih ispyri ſiu ſicſun izipe wi ticblet jchuiwh vlryoſup N nnne ih wigadlu tipiurd re diuinoð pitespoſ pischghl zchio heiesten jusnunn neimbn imils udane liſndiyi liehbocgo iiſciunꝗ; Mogtchh Mtipoſe hnegicn ibieſſetcon
Un hechri bunu Antchitn ititi
litligre

xvij
poteſt. quia vt ibi di pana penitus ẽ diſpẽſatoꝛ nõ in deſtructionem. Rñdeocõ⸗ teri ſacerdotiẽ de iure diuino vt ſupinſ oñſuʒ eſt. Sʒ obſeruariõis eius circũſtãtiatio eſt de iure pu repoſitino· Lůꝗ̃papa ſit ſubditus iuri dino⁊ ſit q pꝛao ius pure poſitiuũ diſpẽſare nõpõ cũ aliquo nteneat viterifacerdoti. Sed ꝙ nð teneat cõ teri eo mõ quo determiatũ eſta cõcilio gnãli.in papa diſpenſare põt. gꝛ ili circũſtãtiatioeſtð iure Pure poſitiuo. Ad pn in oppn dð ꝙ diſpẽſatio ñ kiuris interpᷣtario. ſʒ aliqua eiꝰ relaratioſen rigo⸗ rris eius tẽperatio er Viqua rõnali cã. Adꝛm dð ꝙ per illud verbũ nõ fuit ꝓmiſſa Petro ptãs con tra ins dininũ vel nãe. Sʒ ſup oœẽ ins pure poſiti⸗ nuz. St ego ↄcedo ꝙ papa põt nouñ ius ↄſtituere ⁊ ius pure poſitiuũ mutare renonare ⁊ reuocat ſicut ſibi placet.qᷓ;uis k nõ deceat ipfiʒ facere ſine rõna bili cã.qꝛ ſicut dicit. Ber.li.ʒ?.de ↄſi.cꝰ.ii?. Inde⸗ cẽsẽpape volñtate p lege vti. Ad ʒm dð ꝙ quiſ —— ler nõ obliget ante ſui ꝓmulgationẽ.iñ robur ſunʒ nükotnn pᷣncipaliter hʒ ab inſtitnẽte.qᷓ;nis añt cõtra ſtatuta n aptoꝝ poſſit papa diſpẽſare nõtñ ʒ ſtatutũ diuinũ Un wmem. Ad 4. dð ꝙ mõ aliquo ðare decimasẽ de iure m nature. inq;tuʒ. ſ.p deciam intellig aliqua poꝛtio necia ad fuſtentationem miniſtroꝝ dei: inqᷓtũ etiã accipitur determinate pꝛo purte decima fuitð in re diuino qᷓ;tũ ad pplin iſrael. Sed q;tuʒ ad alios hiites poſſeſſiões tpales ẽ de iure poſitio erceptis trilchmpunn his cũ gbus diſpenſatũ eſt tacite vł exp̃ſſe.pemõ n accipiẽdo decimas papa diſpenſare non põt quin nnm hoies teneãtuy dare decimã.qꝛ non põt diſpenſar umnn ↄusnature.? aũt mõ diſpenſare põr.qꝛ etiã deci umipm me ſunt bona ecckie quoꝝ papa eft pᷣncipał diſpen cune ſatot. põt illis de abus rõerigit. vt.ſ.religioſis ⁊ uei nnpaupibus dare decimã qᷓ; alias tenerẽtur foluere. ne Ad 5 dö g in Bnon eſtaſſentiendũ Bratiano. e in hoc glo. ipſum repꝛehẽdit ibidẽ. Ad ꝛm. n vdiriadptẽ ſcðam qᷓ;uis cõcedi poſſit ga cõcluſiõis· ti ninõ cogit. qꝛ qᷓ;uis aliquis poſſit obſeruaf pꝛeceptũ ntanta ni poſet eſſe dificuitas⁊piculũin ꝰbſe ndorõne alianoꝛũ accidentiũ que poſſunt ſupuenire ibi eſſet conueniẽs ratio qritur vtx cõfeſſionẽ fcãm p⸗ E 1a 10 ßᷣo ſacerdoti reſpectu eorice Pecox in numero neceſſariũ ſit iterare Et wmn vig ſic. de pnia di. cꝰ.i.⁊ mgᷓ̃ di.p̃ſenti.cꝰ.y — Qui vult cõfiteri pccã vt inueniatg̃aʒ querat ſa- aj cerdotẽ ſciẽtẽ ligare ⁊ ſoluere. Sʒ qiiʒ ꝓpus ſacer⸗ dos neſcit ligare ⁊ ſoluere. pccã talia facerdoti 5 feſſa oʒiterũalij facerdoti ↄfiteri. Itẽ qñʒ accidit n gfeſſione fcã ꝓpꝛius ſacerdos videt aliqð pcem̃ de auonõ põt penitẽtẽ folnere. ſʒ ip̃m ud ſuperiorẽ remirit. ðin h caſu idẽ pœœm̃ innmeroiterũ ʒite — ritenet᷑. Itẽ medicus nõ tm̃ dʒ ſcire infirmitateʒ ſea que iifirmitatẽ aggranãt. Sʒ pccãp̃rerita ᷓ
uisremiſſa aggranãt ſeq̃ntia. ʒůlegreidiuatipec htinger põt penitẽs tracgt oblinionipniaʒ ñbii
%
cAtũ moꝛtale tenet᷑ iteꝝ ↄfiteri pecã bterita. Iteʒ
iunctãañ ei erpletionẽ. cñᷓteneat᷑ ſatirfacere de pech adarbitriifacerdotis ⁊lacerdesſt tarare pniaz inltenöpör niſ ſciateipz. vꝙiß càn tene⸗ n hö eadẽ pccã in nñeroiterũ ʒfiteri. Ite popa cãin moꝛtali pccõnðſit fatiffactio.ſʒ ↄfemo ẽ ꝑs atiſfactiðis depeni. di. x Sicui.i.ß idẽ.⁊ mag̃
tens iterũ dicere ſacerdoti.
pti. di.c. ofemio fcã in moꝛtali pecheſt de eir dẽ pccis in nůeroiteꝝ facienda. Itẽ ↄfeſſio dimi⸗
nuta nõ ipetrat gram.qñ.ſ.pccõꝛ ẽelat vni qð dit alij. de vn orß e vẽ ꝙ pccã ſic cõfeſſa iteꝝ ſint de neccitate ↄfitenda. Contra mg̃ ĩpñti di.c. 6.⁊ hi de pnia di.iꝰ menſurã.j. nõ ita. õ eſtne⸗ ceſſe vt q̃ ſemelſacerdoti cõfeſſi fuerimꝰdennoch ſiteamur. Rẽ nõẽ neccſſariũ iterare medicinaʒ ſi nõiteratur moꝛbus. Sʒ idẽ pccm̃ in nũero iterari nõ põt.qᷓ de eiſdem pccis in numero nõ eſt nccium iterare ↄfeſſionẽ. Rñdeoꝙ ve penitẽs ⁊ ↄfeſſus ⁊rite a ꝓßo ſacerdote abſolutus vel ab eo ꝗ põtq
cũq; ſit ille erpniam ſibi iniũctã in memoꝛiaʒ reti⸗
nẽs nõ tenet᷑ de neceſſitate eadẽ pccã in nñero ite- rũofiteri.ti ficut dicit igñ in la in hac di.c.4ꝰ. ⁊ eſt de pnia di.i. Mẽſurã.j. quẽ penitet.;ro plu⸗ ribuſ qs ↄfitet᷑ in ſpe vẽie turpitudinẽ crimis tãto faciliꝰ ↄſequet᷑ gr̃am remiſſiõis.nõ.n. rõnabile eſt vt ꝓ eadẽ cã neceſſariuʒ ſit hoĩeʒ bis iudicarii eo⸗ dem foꝛo. Ad pni oppn dð ꝙ ſacerdos g neſcit ligare nec ſoluere eo ꝙ foꝛte ẽ idiota vel totaliter ignoꝛãs nõð rite abſoluit.⁊ ille qui ſcit talẽ eſſe illuʒ ſacerdotẽ⁊ aliũ querere negligit vere penitẽs non eſt.?ñ poſt verba allegata ſubiungit ing;̃ in la ⁊ etiã decretũ ſic. nec cũ negligens circa ſe extiterit negligat᷑ ab illo ꝗ eũ miſericoꝛditer monet ⁊ petit ne àbo in foueã cadant quã ſtultus euitare noluit. Añ cõcedo ꝙ tali ſacerdoti ſcienter ↄfeſſus diſcre⸗ to ſacerdoti eadẽ pccã in numero ↄꝓfiteri tenetur. Ad ꝛ dð ꝙ in iſto cãu penitẽs idem pccm̃ in nu mero ↄfiteri tenet᷑ ſupioꝛi a qno põt abſolui. Alia aũt a qbus põt abſoluia ꝓpo ſacerdote.ſupioꝛi ite rare nõ tenet᷑ de neceſſitate.ſi oĩa integre dicit ꝓ⸗ pꝛio ſacerdoti in iſto cãu abſolutio ꝓpꝛij ſacerdotiſ ⁊ ſupioꝛis vnã cõplent ſufficientẽ abſolutionẽ.pꝛe cedere dʒ ti abſolutio ſuperioꝛis. Ad ʒn dʒð ꝙ ſi⸗ cut nõ oʒ medicũ coꝛpoꝛalẽ ſcire oĩa que aggrauãt
infirmitates niſi illa que ita notabilt aggrauant ꝙœ
poſſent obſiſtere curatiõi.⁊ ſic nõ eſt nccinʒ ad falu
tem oĩ intimare ſacerdoti in ↄfeſſione q̃ pᷣccm̃ ag
Frauãt. ſʒ ſolũ illa que aggrauãt notabili q̃ poſſent curatiõi obſiſtere. Sic añt aggrauant pccã p̃terita pᷣyofeſſa ⁊ remiſſa.in cãutii in quo nofabiir⁊ picu- loſa grauitas pcci exᷣmi nõpoſſet niſi dicendo ali qð pꝛius ꝓfeſſuʒ ⁊ remiſſuʒ illud pecm teneret᷑ pẽi ar bi ↄcludit. Adm dðꝙ quisↄfeſſio fcã in pccõ m ſcit ter nð valeat ad fmediũ niſi diſpoſitie.ti adᷓ va let g tał nõ eit pᷣcepti tranſgreſſoꝛ. eẽntiaʒ.n.actuð hrebloꝛũ non ſemp tenemur explere ex charitare ad vitandũ demeritũ qᷓ;uis ſine charitate actus ñ mereaturßmiũ. Vñ tai nõtenet᷑ de necitate eadẽ hecã in numero irerũ ↄfiteri ſacerdoti Alig añt di ct ↄriũ dñites etiã ꝙ tał moꝛtalt peccat.qꝛ qᷓ;tñ in ſe eſt facit irrenerentiã ſacfo qð nõ vieẽſine ſac̃i 2Eptu. Sʒ p̃ef de peni.⁊re. E rquadã. dĩ de ilt qui veniũt ad ↄfeſſionẽ ⁊ nõ penitẽt.ꝙ eoꝝ ↄfeſſio eſt admitenda? crebꝛis ⁊ ſalubꝛibus mẽðitisẽ pẽ̃ti rentia indickda. abſoluenditi nõ ſint. djñſi abſo lutionẽnõ recipiãt nõ cõtẽnit᷑ ſac̃m nec a ↄꝓfeſſoꝛe nec aↄfeſſo. Si añt ↄfitens in moꝛtali pccõ attrit? eſt depccõ ſuo. ita vtpꝛobabiliter poſſit pꝛeſumet
ſediſpoſitũñ peccat abſolutieʒ recipiẽdo. imo
freã̃nter in virtute cianiũpi uſceptiõeʒ abſolntòif

C——
„„
ſoꝛmatur tua attritio. Ad 6n. dð gilleqſ ciẽter diuidit ↄfeſſionẽ nõ eñt vere penirẽs. nec de conf tetur.⁊ iõ tał illa eadẽ pccã moꝛtalia in nũero tene tur vni ſacerdoti iterum confiteri- Hno q̃ritur vtx ſacerdos ꝓpus poſſit O de iurepunire ilũ gñð ↄfitet ſeli anno. Ad iſtã qõneʒ nihil aliud rñdeo niſi illð qð dĩ eñ de peni.⁊ re. is vtriuſq; ſerus vbi
di. ois vtriuſq; ſexus fidelpoſtq; ad annos diſcre⸗
tõis ꝑuenerit dia ſua ſolus pecã faltẽ ſemelinanno fideliter ↄfiteat᷑ ꝓpꝛio facerdoti.⁊ iniũctã ſibi pñiã ꝓ viribus ſtudeat adimplere. ſuſcipiẽs renerẽter ad minus in paſca euchariſtie facfm niſi foꝛte de pßjfacerdotis.ſilio ob aliquã rõnabilẽ cãm adtẽ pus ab eius. pceptiõe duxerit abſtinenduʒ.alioqn viuens ab ingreſſu ecelie arceatur ⁊ moꝛies eccle ſiaſtica careat ſepultura.
———
Erticulus tertins.
ℳ 5 q̃ritur deʒ. pncipali. * O nſeq̃nter St circa B queruntur nouẽ. ꝰ vtx penitẽs teneat ↄfiteri ꝓ
pꝛiofacerdoti. ⁊ vtxilli gↄfitẽt᷑ alicui
hñti ptãtem eß̃i teneant᷑ illo eodẽ anno ↄiteriſuo p̃ſbytero parochiali. ʒ. querit᷑ vtx ↄfeiſi nõ ſacẽ doti quẽ parochiatſacẽrdos poſſuit loco eius cre- dens eũ facerdotẽ eſſe teneant᷑ illa eadẽ pccã iterũ ʒfiteri poſte; ↄſtiterit illũ cui cõfeſi fuerit ſacerdo
dez nõ eſſe.? vtʒ hõteneat᷑ ↄfiteri oĩa pccã moꝛ
talia tam ſecreta qᷓ; publica. I vtxꝝ teneat᷑ ↄfite⸗ ri oẽs pcci circũſtantias. 6 vtx pccõ̃ꝛ ſtatitenea- tur ↄiteri hita oppoꝛtunitate ſacerdotis. q̃rit vtx mulier teneat᷑ ↄfiteri ſuo pᷣbytero parochiali pcem̃ qð cũ eo cõmiſit. g· vtx ↄfeſſioſ acfalis poſ ſit fieri pluribus ſacerdotibꝰſimul. q. vtꝝ ille. ib cõditiones q̃ a magiis aſſigant᷑ regrant᷑ ad ↄfeſſio nẽ q̃ his verſibꝰ cõtente ſunt. Bit ſimpler hůilis Zfeiſio pura fidelis. Atq;freq̃ns. nuda. diſcreta.li dẽs. verecũdſa. Integra ſecreta. lacheymabiliſac eelerata. Joꝛtis 7 accuſans? ſit varc parata. tx penitẽs te⸗ imo queritur neatur ↄfiteri ꝓ V pꝛioſacerdoti. Et vi ꝙñ.mag di. pfti. cꝰ. Qui oio ↄfitet᷑ ſacerdoti melioꝛi qᷓ; põt cõfiteat᷑
ſuus ꝓpꝛins nõtenet᷑ ſuo ꝓpꝛio ſacerdoti ↄfiteri. Itẽ Ber.ð pᷣcepto? diſpõne.c.ꝙ. Iniquũ ꝓcul
dubiofoꝛet ſi ſtatuta pꝛo ſola charitate 5 charitatẽ
tenerẽt᷑.ſʒ ſi penitẽs nõ poſſet ↄfiteri cuicũq; ſacer doti cui ʒfitendo vtiliꝰpꝛouideret aie ſue.pᷣceptũ de ↄfitendo ꝓpꝛio ſacerdoti qð pꝛo charitate inſti tutũ eſt teneret᷑ 5 charitatẽ qð irrationabile eſſet. Itẽ ſacerdos ꝓpꝛiꝰẽ aliqij indiſ cretꝰ nimiſ.aliqñ ſollicitãs ad malũ cõſitentẽ.ð ſaltẽ in iſto cãu nõte net penitẽs ↄfiteri ꝓpꝛioſacerdoti. Itẽ rõe deli⸗ cti dʒ hõ iudicari ab illo in cꝰ iuriſdictiõe deliquit e dẽ foꝛo cõpe. Moſtulaſti.⁊.ʒ.q.õꝰc.vlt. vbi di Ibi cã agat᷑ vbi crim̃ ↄmittit᷑·& ð pccõ qð gsↄmit tir ĩ aliena parochiai tenet᷑ ↄfiteri ꝓpᷣo ſacerdoti. tẽ eß̃i abbates exẽpti nõhñt ꝓpꝛios ſacerdoteſ
S tales nõ tenẽt᷑ ↄfiteri ꝓpꝛio ſacerdoti. Itẽ glibʒ ſacerdos ptãteʒ clauiũ imediate hʒ a xp̃o cũ xp̃us
dixit diſciplis illud vᷣbñ. Jo.ꝛ0. Accipite ſpm̃ ſe
qñ penitẽs põt innenire melioꝛẽ ſacerdoteʒ qᷓ; ſit
nõ tñ dixit aptis ſzẽt alijs diſcipris ʒ qibʒſ
cerdos quẽiibʒ ligare⁊ ſoluere in foꝛo pnie poteſt. Itẽ in cãu extreme nccitatis qlibʒ ſacerdos põt ho
minẽ abſoluere. 6“. q.6. Si p̃ſbyter.⁊.cꝰ.ſequ.t
efde furtis. Jures.ꝗ hõnðſemptenet᷑ ↄfiteri ꝓio
facerdoti. Võtra e de peni. ⁊ e · Dis vtriuſcʒſe nus pcipitur ↄfeſſio ꝓpꝛio facerdotifaciẽda.
ðfeſſio fcã coꝛã nõ ino iudice nõ valer in foꝛocõtẽ
tioſo. eñ de indicijs. At ſi clerici. ð a ſili ↄfeſſio ſc illi q ſuꝑ ↄfitentẽ nullã bzʒ iuriſdictonẽ nõ valetifo ro pnie. Itẽ de pnia. di.y ace
mo alteriꝰ parochianũ iudicare pᷣſumat. Rñdeo ꝙ facerdos ꝓpꝛi⸗ quadruplr põt accipi. Ano mõ
pbus eſt facerdos alicuiꝰhñs ſuꝑ ip̃m iuriſdictio⸗
nẽoꝛciariã in foꝛo pnie mõ tñ inferioꝛi.⁊ ſic eſtpꝛo pꝛiꝰ ſacerdos ille qcõiter vocat plbyter parochia ſis. Alio mõ hñs iuriſdictionẽ oꝛdiariãmõpnci⸗ pali.⁊ ſic ep̃s ẽ ꝓpꝛiꝰ ſacerdos oiuʒ exſitii iſuo epi ſcopatu vel mð pᷣncipaliſſio⁊ ſic papa ẽ ſacerdos
—
omniũ xp̃ianoꝝ. ʒmd habens iuriſdictionemð
legatam ab aliquo iſtoꝛum vel alegato dñi pape
4? modo habẽs iuriſdictiohem ex cõmuni cõcel ſione vel permiſſione iuris· ⁊ ſic ſunt pꝛopꝛij ſacer dotes illi quos epiſcopi?⁊ abbates exempti eligit in cõfeſſoꝛes talibus enim permittit ex iuechmu ni eligere ſibi diſcretũ ⁊ pꝛouidum cõfeſſoꝛ? ex de peni.⁊ re.cꝰ.ne pꝛo dilatione.ſic eniʒ etiãẽpꝛo⸗ prius ſacerdos pᷣbvter qcunq; illius quẽ auditc ſtituti in articulo neceſſitatis.ſi ꝓpꝛiũ ſacerdotem gliquo trium pꝛedictoꝛũ modoꝛum non poteſtha⸗ bere.vt patet ꝑ auctoꝛitates ad hec allegatasiar⸗ guendo.ß etiã 4 modo eſt ꝓpꝛius ſaceſdoſvag bundoꝝ ꝗcũq; pᷣſbvter parochial in cuiꝰparochi⸗ voluerit conſiteri.qꝛ taies nuſq; hñt domiciliũꝑ pꝛiũ.ff ad municipales.l. Labeo. Similiterdic de illis ꝗ domicilio relicto nauigãt vel iter fuciit querẽtes. qůoſe ↄferãt. fad municipales.. Eu d. Si qs domicilio.ſic ẽt eſt ꝓpꝛi⸗ ſacerdos pegrio rũ ad ſcã loca.qcũq; parochial pᷣſpyter cui Volue⸗ rint cõfiteri de ↄmiſſis poſtqᷓ; receſſerta iuriſdictò ne illiꝰ in cuiꝰptãte hůt domiciliũ. accipiẽdoãt ꝓ⸗ pꝛiů ſacerdotè ꝓſacerdote hte iuriſdictòẽnẽaliq. pᷣdcõx mõx nõ eſt facienda cõfeſſio ꝓß̃o ſacerdoti ad ß vt hõ nõ trãgrediat᷑ pceptũ.⁊ ʒↄſequat᷑ ↄeſſo nis effectũ. qꝛ ſicut ĩnãlibꝰ ad aliquẽ effectũ regt potẽtia actiua in agẽte.⁊ materia debitaĩ ſi uſcipi te ſic ad effectũ ligãdi ⁊ ſoluẽdi in foro ↄſcie regri ptãs clauiũ q̃ dat facerdoti ĩſua oꝛdiatiõe?⁊ maiid debita.i.ſubditꝰ?q hẽtur ex iuriſdictiõe aliquo pi dcõꝝ mõxꝝ. Sʒ accipiẽdo ꝓpꝛiũ ſacerdotẽ. p m vel.⁊0.quis ſit eis ↄfeſſio regti faciẽda. in multis rñ caſibꝰ nõ oʒ.vt oñſuʒ eſt. Ad pmin oppm. dõg illa auctoꝛitas intelligi dz in cãu in quo licitũ ẽali⸗ cui cõfeſſoꝛẽ.eligere. Ad mn dð ꝙ iura magisre⸗ ſpiciũt vtilitatẽ cõitatis qᷓ; vnius pſone. Stideo quis in caſu eſſet melius alicui confeſſoꝛem poſſe eligere pꝛo ſua voluntate quãteneriſuo oꝛdinãrio confiteri.tamen non etiam vtile pro cõmunitate ꝙcuilibet licitũ eſſet cõfeſſorẽ eligere. In cãu gůt in quo expedit alicui oꝛdinarius debet diſpenſare ſirequiratur.qð ſi voluerit. magis facit ſubditus ꝓtilitatem anime ſue pꝛopter bonum obediẽtie confitendo pꝛopꝛio ſacerdoti minus bono dum ta
men ſit ſufficiens quam confitendo alij melioꝛi
F. Sacerdos.ſ. ꝙ aũt. ne⸗
iriſn pnniti gonſewi ſemiym ſitcnieſ nerrton tero. er caNiet. geliah cisere iins en hr ſimis lbwache auiber jizitcnſ Jeß w ſidecaten Nluisſchät nicetecyi tjiulispoſi tem qult uccraonem sluem ſidela imni üspurch piütabe Kamapol tim to nicB inepe uu k ciin

Sm 1Sn o Wpi b z nlin nnmn p nrin bct
5 p
omit e nu m ales d cerd er
cmnſi Roi n
n⸗
. 3
o
**
Anet
pe vt poſſitalteriↄfiteri.etiã in tãli caſu talis licen
ꝙ ille auctoꝛitates nõft inteiligende in foꝛo pnie ſed ↄ entioſo. Ad npʒ ſolio quid dð ex dictis ĩ
gõne. Ad6n dðꝙ qᷓ;uis ptãteʒ clauiũ omnes di
alijapli mediante— nontm̃ requirit᷑ in confeſſore ptãs clauiuʒ ſed ẽt
d ar? ad partẽ aliã dʒ ꝙ cedũt in ſacerdotẽ reſpectu illius ſuper quẽ non hʒ iuriſdictionẽ aliquo pꝛedcõꝝ modoꝛum. — F vtrů illi qui con Ecundo querit᷑ zniuau benti ptã Conſiteri ſuo p̃ſpytero pochiali. Etvã ꝙ ſic.iiꝰ.q.i* Peruenit ſi ua vnicuiq; ep̃o iuriſdictõ Zpoteſtaf non ſeruat᷑ eccleſiaſticus oꝛdo confundit᷑.g ſiir ſi ſi ſeruat᷑ parochiali pꝛeſbytero. quantũcũq; 5 aligs
tero. tem m Ber.ʒoli. de conſi.cꝰ.iʒ. eccleſiani- ca Hier.eſt ad exemplar euangelice Mier.ſed ĩan gelica Hier. ilind qð conuenit angelis alicuius oꝛ⸗ dinis ex officio nunqᷓ; cõmittit᷑ a ngelo alterius oꝛ dinis.ergo ſilr non eſt hoc licitũ fieri in ecclefiaſti- ca Hier· Item ſacerdos non dz illi dare euchari- ſtiam cuius cõſcientiam ignoꝛat. cum ergo cuicũqʒ
anno duilibet tenet᷑ ſibi ſemel in anno confiteriq; tůcũq; ſit confeſſus epiſcopo vel eius penitentiq- rio. Itezʒᷓ rõneʒ eſt ſubtrahere alicui cognitionẽ rei de qua tenet᷑ reddere rationem ſed ſ acerdos
de ſuis ſubditis deo tenetur reddere rõnem.ergo
Nem quilibʒ tenet᷑ confiteri ſemel in anno ꝓp̃o
fiteat᷑ cum hoc ſemel in anno pbytero parochig- li. Contra maioꝛem poteſtatẽ hz epiſcopus uper ſubditos parochialiũ ſacerdotũ qᷓ ipi pᷣſpyteri. qꝛ eam recipiũt ab ep̃o.⁊ vt hẽtur pꝛima pꝛopoſitiõe de cãis.cauſa pꝛimaplus põt ſuper effectum.qᷓ;ꝛ cauſa.cum ergo illi qui confitentur alicni de licen⸗ tia ſui pᷣſpyreri parochialis non teneant᷑ anno illo ſibiↄfiteri multo minus illi qui confitemur alicui
centia eß̃i. Rideo eß̃us haber oꝛdinariam
chialtbus confiteri. ʒ vnñ eoden anno teneãtur ſuis ᷣſpyteris confiteriꝝ cãque poſtabſolutiones
¹0 incurrũt. opiniones ſunt. Er aliqui dicunt ꝙ non. dper plbteruʒ parochialẽ nõu itelligit᷑ curatꝰ inferioꝛ.ſʒ eriã epᷣus. di chᷣatus qñʒ dicitur paro- chia.⁊ ep̃us pᷣſ byter prochialis.qð pꝛobari poſſe videtur per illud aðd di extra de parochijs? aiiẽis parochianis. Mullus.⁊..d. nullus. 4.c. nullus imas.?.c. vlti. Ali dt per p̃ſpyterðj parochialeʒ non intelligi niſi inferioꝛẽ curatũ qꝛ verbq debent arcipi hᷣm ꝙ ſonãt in vſu cõi. MPꝛeterea papai pꝛi uilegio conceſſo minoꝛibus?⁊ pdicatoꝛibus ſuper confeſſionibus audiendis ⁊ herei nitanis ex puile gio ſpãli nouiter eminato oeclarando videt᷑ dice
7
rec in illo ſtatuto. Dis vtriuſaʒ ſerus.intelligitur
annoſuis pᷣfbyteris parochialibus cõfiter Put ſta tuit cõciliũ gnãle.cũ.n.dicendo bſbyteris excludit nõ pᷣſbyteros.? per hoc ꝙ dicit juis.exciudir ñ ha⸗ bentes iuriſe dictionẽ ſuꝑ eos.vi ꝙ per hoc qð diẽ parochialibus excludat epᷣos.alias illud verbum pdrochia ibus ibi poneref᷑ pꝛo nullo.vbicũqʒ eniʒ papa dicit aliquid per modũ declaratiõis iuris ſi bullar eſt. ad omnes ſe extẽdit. etiã ſi nõ ſit inſer⸗ tuʒ inter alias decretales. Luz ꝗᷓ ep̃us nõ ſitſup ſta tutũ coufeſſi ſibi vel alicui auctoꝛitate eius tenen- tur codẽ ãno ſuo curato inferioꝛi ſemel cõfiteri nõ ſic autem dicendum eſt de conſitentibus pape. vł habentibus eins auctoꝛitatem abſ. Qute.quia pa- pa eſt ſuper concilium Senerale. pꝰ tamen opinio rõnabilioꝛ videt᷑. Ad pꝛimũ in oppoſitũ dicenð Pcumn epiſcopus cõcedit alicui poteſtatẽ audiẽdi
ctio ſua.ſʒ ſ eruatur.quia datur ei cœadiutoꝛ ad exe cutionem officij quod ſibi incumbit ex ſua iuriſ- dictione que pꝛncipalius eſt epiſcopi qᷓ; illius. ſiẽ in angelicq hierar. dong oꝛd inum inferioꝛũ ercel- lentioꝛaſi unt inferioꝛibus. Idm dicendũ ꝙ non eſt ſimile.quia quilibet ãgelus ſufficit plene ad exe quendũ actus conueientes officio ſuo.nõ ſic añt ve poteſt dici de quolibʒ iferioꝛi curato. Pꝛetea iſta officia ĩ ecckia latẽt militãte fuert diſtit⸗ ecclia pᷣgnãte religionibꝰvtilibꝰad hꝰ officia exeq̃nda. Vñ poſtqᷓ; pꝛodierũt in lucẽ.conueniẽs fuit vt iſto rum officioꝝ aliquo modo.ſ⁊ cõmiſſione eẽnt par ticipes ſicut poſtumus partem Accipit bonorum que ante ſuam natiuitatem alijs filijs erant diuiſa ff. de liberis poſtumis.l.quod dicitur.⁊.cꝰ. de po- ſtumis.l.pꝰ ⁊.. quod cauſatum.⁊ inſti. de exhere-⸗ da.libe.ð. poſtumi. Ap ʒn dð ꝙ cognitio quã po⸗ teſt habere ſacerdos in foꝛo pnie de conſt cientia ſubditi ſui dependet a ſubditi volũtate.⁊ ideo de bet eum reputare idoneum ad ſuſcipiendũ eucha
ꝙille non diceret verum non renerctur ſibi cuchariſtiaʒ mi niſtrare niſi ille ſibi faceret ſufficientem fidem.nõ dico de hoc quod eſi Vele penitens. nec de hoc quod eſt vere confeſſus. qꝛ iſta non cadunt ſub batione.ſed de hoc quod eſt confeſſus ili qui iß̃m poterat abſoluere. niſi impedimentum fuerit ex parteſui ipſius confitentiſ· Id 4dicendum q ſacerdos non tenetur redder rõnt de his que ſip ditꝰſuusñfuelauitſibi niſi hex clpa ſua bceſſerit

5——
1
Ad vltm pʒ qd dð ſit er deis in bacqõe pcedẽti. utieadẽ ſp̃e ꝙactů e 4 jh Erti rit vtx ↄfeſſi nõ ſacerdoti quꝰ talis nõ eſſer ſẽpʒ zcle· n: acuge ilicit? por ferie iul ri0 pochialfucerdoſpoſuit locoer rta intẽtiõe⁊ deliberatide að eſt pccm̃merrale. vn redẽs eum cſſe ſacerdotemteneantur iliã Auiti exſurreptiõe fcũs moꝛtalisn ectnt Se eandem pccata iterum confiteri. poſtq ronſite cſätiafrenttte i ve rit eis illů cui cõfeſſi fuerunt nõ eẽſ acerdotẽ. Rñ niali qeſine illilla Beia wiu nteieiuſraenet ula eaepcci niloꝝinembote nuhereiererpeemeatitee itex pirerifacerdoti. qꝛ ſʒrei veriratẽð il n⸗ fir venialiapccàndſin⸗ ein ni ucẽcfeſſi nec lacfm pnie ſuſceperũt nʒ tñ udicã p accñs vr ſupius dente. dmn tuetc inblq difunt peccaſſe tãq; trãſgrelſoꝛes ſtatuti de ↄiten n requirũrun de u itſus do.qꝛ eos ignoꝛãtia inuincibilis ſen ꝓbahilis ex⸗ quis regrãtur ad con 1 iece 63 zücin cufauit. ⁊ dico ꝙ illa ↄfeſſioeis fuit meritoꝛia.non melins ſciri poſſit dicon tended ulac— hnt jatorſo tñ eis tã vtilis ceteris parivꝰ ac ſi ↄfeſſi ſacerdoti ⁊añ nõ. Sciendũ circũſtantia dilne dr Se imuyl riciet qꝛ nõ ſacerdos nõpõt ↄferrepeniteti ilö tra cſſentiq; actus insliduonm ſWihm⸗arnen unlcir vñficiu⸗ ꝙ facerdos ex vic lauium zminiſtrat. aut quantũa eſſentiã actu SAutit 00 i Rarto zritur vtx hoteneat᷑ cõfiteri aut quantũ ad cauſaʒ. S un Oin
qrtò ciapccã mortalia tãſecretaq; Taurpenn dũmẽſure⁊ talese cũſtanie jrng publica. Et vi ꝙnð· Mag ſupꝛa di.ib c. ⁊loeus veltanq; q alitas actus vtalia ſen iſuwin
. Contrietio eſt pecm̃ coꝛdis. ð de pecis coꝛdis eſt agendi modus.? m eſt cu cunſtantia afcm̃ plunun nð renent᷑ hoies ↄfiteri. ſ tiñ cõteri. Itẽ Zeſſioe eſt. mutilatio auie vellenisireſpeetu: n wiml
quã moꝛbꝰlatẽs in ſpe venie apit᷑ znõ tenemu triptrc;tůſ.ad cauſaʒ finalẽ? ſic accipit hic circũ⸗ agiun
ↄſiteri de patẽtibꝰpccis · tẽ eĩ de accuſationibꝰ ſtantia propter quid aut quant ad cauſaʒ mate 6 liyn Fuicẽtia. euicẽtia ꝓpetratiſi celeris nõ indiget cla rialem que eſt obiectũ uctus.⁊ ſic accipit hic cic; jiuls moꝛe acenfatoꝛis. ð de ſceleribus que euidenterg ſtantia circa quid. aut qᷓ;rñ adcãm efficienteʒ ⁊ß; tanu petrata ſũt nõ tenemur ↄſiteri. Lõtra dẽ quolib-; duplr Pm ꝙ duplex eſt cauſa efficiẽs.i Pncipalisex utuegu
pccõ moꝛtali tenemu integre penitere. Fintegra ple cuius accipit᷑ huius circũſtanti qs fecerit. in zhdenn pnianõ tĩ ↄpꝛehẽdit ↄtrictionẽ. ſẽt feſionem? rumẽtalis ex pte cuius accipit᷑ hic circunſtamia gicnode erterioꝛẽ ſatiſfactionẽ ſi ſit poſſibile. g de auolibet quo inſtro vei quibus auxilijs fecerit. nec eñt intel npectn moꝛtali pccõtenemur pfiteri. Rñcco ꝙ hõteneẽ᷑ ligendũ ꝙ pp quid? circa quid ſint circũſtantiem⸗ ſücip ↄiteri oia pecã moꝛtalia tʒſecreta qᷓ; publica. qgax quãtũer eis depẽdet eſſentia actus ßinq;tũſut inn
ſi ſecreta moꝛi debeãt interiꝰ ꝑↄtritdeʒ. deferri tñ quedã ↄditiones adetc. igůgerit t ura debẽc ad ſepeliendũ exterius p ↄfeſſionẽ. Etqnðõ rit tanq; circſtantia querit᷑ vtrũckeriens vſcfri ſuſficit aligd eſſe notũ indici nili ſit ei notũ ĩfoꝛma cus vel religioſus.⁊ añ q̃rit᷑ circ qd qͥrit Vt? ile zledin
indicij. qꝛ vt dĩ.ʒ?q. Judic. Inder dʒ iudicaẽ põquẽ pcuſfit eſſet platus velſubditus.⁊ ſicd ahl
ßm allegata.3 pecã publ ica uis ſint manifeſtafa has gůt octo circũſtantias ponit phi.ʒ ethi· cz⸗ 6 ecrdotiſicut põi. qꝛti nõſt ei manifeſta ſient vica 2quelibz ea aggrauare põt inoꝛdiatiõeʒ ichen ſoßſ
rio dei. oʒ eaↄfiteri. Et pꝛetered ſicut diẽmagdi. minal? qñq; venialiter. Ad pn in opp. dög tniyſe pñti.c. viti. ↄfeſſioẽ q̃dã punitiopcci. ⁊ꝑeã pccõꝛ illa auctoꝛitas intelligendaẽ qᷓ;tů ad ↄfeſſiòis per gonliſut
fit hñilioꝛ ⁊ cautioꝛ. Vñ nð eſt tm̃ ad notificanduʒ fectionẽ nõ qᷓ;tů ad fufficiẽtiã. Zd mn dð ꝙ nö; nigi
m dð ꝙ illud vbum cõfeſſoꝛeʒ ſcire totã peci qᷓ;titate⸗ ſʒſufficit ꝙſciat is⸗ ni
ẽ. In nõ oblig⸗
ↄfeſſoꝛi pccm̃. Ad pm in opp magii eſt intelligendũ ſᷣm duãn
dã appꝛopꝛiationẽ eius qᷓ;titatẽ notabilẽ ſeu crimialẽ. Inn jteritec Ad m dðᷓ. ꝙ qᷓtũcũq; moꝛbꝰ peci ſit patẽs hoib? do añt nos ad ↄlias circũſtantias cõfitẽdas parcit ſüteneht m deus noſtre infirmitati. veopitqh
in effectn tñ latẽs eſt erh⸗ in cz. A dõ eete ꝙ illa auctoꝛitas intelligẽda ẽ in foꝛo ↄtetilo vbi 7 vtx pccdꝛ ſiãti le nulie indicatur malũ de interioꝛi ope. nõĩ foꝛo pnie Vbi Ito quert tur cõfiteri hitata op ſt wn pꝛincipaliꝰ indicatur de intentione. 0 poꝛtunitate ſacerdotis. Et v ꝙſic·gpe cis vtrũ hð teneat᷑ ſus a ſerpente no ſtatiʒ queꝛit remediũ ↄtẽptoꝛ ei uint
Minto queritum pccicircũſtãtias ſue coꝛpalis ſalutis. ð ſiir gincicit ipeem mou, Muti cðfiteri. Et vĩ ꝙ ſic. Augꝰ in li. de pe⁊ eſt leſnõ qᷓeiti põr querirremediũ cõfeſioischten zuti 3
depe di.5“ in pncipio. ⁊ recitat mag̃ ſupiꝰ.di.iß. toꝛẽ ſie ſalutis ſpñalis. S cõtẽpnere ſuã ſalue; iin co ꝛdpoſtẽß narrate ſuntpccõx circũſtantie. ſegtur ſpñalẽ eſt pecin moꝛtale. ð pẽccatoꝛ ſtatim tehet ah ꝙ oĩs iſta varietas ↄſitendaẽ? deflenda.ð peci cir ʒſiteri habit oppoꝛtunitate ſacerdotis. Itẽ ſicul liln cõſtantie funt xñitende. Itẽ peci qᷓ;titas ſciri non ð iuſtitiã eſt ſe fepare a deo.ita ſepationẽ cõtinus zuuul Wiliſc
põt niſi ſcitis illis que illoꝝ aggraust ctitatẽ. S S hõpꝛo quolibʒrpe tenet nõ ſepare ſe a deo. 3p circũ ſtãtie aggrauãt pcemn vtfupius viſuʒ ẽ.ᷓqᷓ;ti quolibett e tenet᷑ ſcpationẽ remouere. cu srem uinu poſit ſine ↄfelſionetenet᷑ confiteri ꝓduz wu
„ —
tas pcciſciri nõ põt. eoꝛum circũſtantijs ignoꝛatis uerinò cñ ð ſacerdos qʒ eſt iuder debeat ſcire totaʒ qᷓ;tita tpe· Lõtra ilie qui nð facit qð de nccitateehet. 4 tem pcci oẽs pccõx circũſtantie ſibi ſunt ↄñtende. cere ꝓillotpe u tener ⁊põt moꝛtgli peccgt.&ñ ſiun Cõtra circũſtãtie pccõx půt eſſe infinite. Sʒ nul⸗ ccðꝛ ſtatim tenet᷑ de neceſſitate cõfitcri hitacõf gl lus obligat᷑ ad ʒfitendũ ea qᷓ in ifinitũ pñt ꝓcedere foꝛis oppoꝛtunitate q;diu differt nõ ceſſat nouum x¶¶ qꝛ de talibꝰnõẽ ars nʒſ cia. s nullus tenet᷑ oẽs cir⸗ peccatum commniteſe quod falſum eſt. Rñdeo iuni le qui cõmittit peccgtuʒ moꝛtale nõſtati tenet ſninin
cũſtantias pcci ↄfiteri- MRñdeo ꝙ circũſtantiemu catu⸗. tant aliañ ſpẽʒ pcci Vtſupiꝰ viſuʒẽ.⁊ tůc circũſtan ðneceſſitate confireri habita confeſſoꝛis oppou i ſaln iieſtↄfittnde qꝛ ſpẽs pcciↄftẽdaẽ·aiñita aggra nirate. ſeqruficit ꝑſemeiin annoſicnſtatuitcn n

e it en cü ſe mt vil 8 tun 1 8 ih c S jno
si
6 nert nhi i ensn
it rſ
t eth 1
u
ſeſſiöt *
eilium generale niſi in quattuoꝛ caſibus. VUnus eſtrõne ſicrunentiſcilicetquãdo vnit cõicare vel cclebꝛarẽ niſi foꝛte de pꝛopinquo expectet alium eui deuotiꝰ⁊ ſecurius ↄfiteat᷑ ſfic.n.erpectãs nullo iure qð ego ſciaʒ cõicare ꝓhibet᷑ ſi vere penitẽs ẽ. Alius.rõne picli vt añ eii in notabili iminẽti peri culomoꝛtis. Tertiusẽrõne ↄſcie.ſ.qñ ↄſcia ſibi di⸗ rtat ꝙ ſtatiʒ teneat cõfiteri de necitate. Quartus rõe dubij qñ.ſ. ꝓbabili videt ſe ãpliꝰ in ãno illo co piã ↄfeſſoꝛis hie nõ poſſe ꝗ ip̃m poſſet abſoluere. Auitus cãus addi põt qᷓ;tũ ad religioſos qui rõne ſtatutoꝝ ſuoꝝ ⁊ ſui ſtatꝰtenẽtur ↄfiteri frequẽtiꝰqᷓ; ſtatuat ↄciliũ gnãle. nec tñ ꝑp Bſequit᷑ ꝙ ſtatim te⸗ neunt᷑ cõiteri habita ↄfeſſoꝛis oppoꝛtunitate niſi aſſit dies quo ſcðʒ ſtatutũ religiõis ſue ↄſitcri tenẽ
tur. Dð aũtpeccatoꝛ nõ teneat᷑ regulariter ſtatim
ↄiteri pʒ. qꝛ ad h nõ obligat᷑ ex iure nature.qꝛ ↄãte ri ſacerdoti nõ eſt de iure nec abſ olute.nec ad hoc obligat᷑ diuina lege.qꝛ ſic xpᷣs ſacerdoti ↄfiteri pꝛe vepit implicite.nõ tñ pᷣcepit& ſtatiʒ fieri.nec ad obligãt᷑ iure poſitiuo.ſʒ tĩ ad ſemcliãno vt dictũ eſt. Ad pn in opp'n dð ꝙ cõtẽnere ſalutẽ ſ pũaleʒ Bpõt intelligi duplr.ſ.poſitiue ⁊ directe ꝑ aliqueʒ delberatine volũtatis motũ ⁊ heſt pccm̃ moꝛtale aut negatiue. Bẽ nõ querere ſalutẽ ſpñalẽ ſollicite. ⁊h nõ eſt pccm̃ moꝛtale.ſʒ circũſtantia pcciniſi in aliquo derermiato cãu in quo.ſi nõ quereret ſollici te peccaret moꝛtali omirtẽdo. Etpᷣterea actꝰpeni tẽdi cũꝓ poſito cũſitendi.qñ hõ tenet᷑ ⁊ ſatiſſacien diẽ remediũ ʒ pcem̃ moꝛtale. Ad mn dð ꝙ nõ ſe⸗ pare ſe a deoẽ in hois ptãte.ſʒ recõiungere ſe deo nõſic faciliꝰ eiʒ potuit feruare charitatẽ quaʒ hũit qᷓ; ſe diſponerè ad recuperandũ quod—
— Mpr ann vtx mlier te Eptimo queriturr— ſuo p̃bytero pochiali pcem̃ qð cũ eo cõmi⸗ it. St vẽ ꝙ ſic. de pe. di.ßꝰ.e.vlt. Placuit vt ðin ceps nulli ſfacerdoti liccat quẽlibʒ ↄmiſſum aiteri ſacerdoti ad penitẽtiã ſuſcipe ſine eiꝰↄſenſu cui ſe pus ↄmiſit. z pᷣdcã mlier pcem̃ pᷣdem̃ ſuo pochiali
ↄfiteri tenet᷑ niſi pochial cõſentiat ꝙ alteri ↄfiteat᷑.
tẽ tenet᷑ ſuo pochiali ↄfiteri oĩa pccã ſua de ꝗbꝰ ab eo põt abſolui. Sʒ ipe pochialis põ̃t abſoluere mulierẽ de pccõ qð cũ ea cõmiſit. qꝛ; in iure ꝓhi⸗ bitů nõ inuenit᷑. Wontra magis põt recuſari ppꝛi
us ſacerdos ꝑ malit iã qᷓ; per igno rãtiã.qꝛ malitia
piculoſioꝛẽ⁊ peioꝛ.ſ; ꝑignoꝛantiã põt recuſari.di. 67. Placuit. Lũr iſta inilier iam expraſit facerdo tis malitiã. vã ꝙ ip̃m recuſare põt.vt nõ ↄfiteatur
eidem. Rñdeo ꝙ aut mulier ꝓbabili cõiecturat
ꝙ ſi ad illũ ſacerdotẽ accederet.ꝙ ip̃e iterũ cã ſol⸗ licitaret aut ſẽtit ſe ita fragilẽ ꝙ ꝓbabili timet ne oquendo illi ſacerdoti iſtigaretur ſtimulo cõcupi⸗ ſcẽtie pp recoꝛdationẽ delectatiõis nepharie qᷓ cũ illo fuit delectata.⁊ in iſto fuit cãu. nõ tenet᷑ iſi cõ kreri. nec Bpccm̃ nec aliud.qꝛ ſi põt recuſari ſacer dos pp ignorantiaʒ.multo foꝛtiꝰ pp malitiã. picu⸗ loſiusẽ.n. penitẽti mulieri ſi facerdos conat᷑ eam ad pccĩ inducere q; ſi neſciat conſiulere ſibi.dʒ tñ petere licentiã aut facere peti ab illo facerdote vf aſupioꝛi vt alteri voſſit cõſiteri. qſi malitioſe dare licentiã recuſaretnð phiberet qn illa mulier pol ſt alteri ſacerdoti cõfiteri. Si aůt mulier pbabili⸗ credat g nec exꝑte facerdotis nec ex ꝑte ſui imine
— atpiculũ ſi ↄitetur eidẽ.tũc tenet illi cõiteri.ipᷣaʒ illud pccm̃ qð cũ eo cõmiſit.⁊ ip̃e de illo põt etiam abſoluere ſicut dicit alijs. Ad pm dðᷓ ꝙ poſt vba decreti allegata ſtati ſubiũgitur.niſip ignoꝛantiaʒ illiꝰcui penitẽs ↄfeſſus eſt. vt iã dem̃ eſt.ñ põt rè cuſari per ignoꝛãtiaʒ. pot recuſari ꝑ maliiã. Id 2n dð ꝙnõſemptenet᷑ penitẽs cõficeri paꝛochiali ſu de oibus pccis a qbꝰ ab eopht ab ſoln.ſi.n. al qs pochianus eſſet aliqd ma hinatꝰ latenter ſui ſacerdotis pſonã de qua machinatõe poſſet abillo ſacerdote abſolui.nõ teneret᷑ ↄfiteri ſibi ne ille ꝓ nocaret᷑ ad odiũ. Ex dcis pʒ quid dici debeat ad argumentum ad partem ſcham.
—
q̃ritur vtx ↄfeſſio ſacfalis po
ri a pluribꝰpenitẽtibꝰſil vniſ acerdoti.penitẽs.n. ſolus dʒ ↄfiteri pccã ſua.ej de peni.? re. Dis vtriꝰ q;ſerus. g a ſili cõfeſſio ſaẽalis nõ põt fieri plurib⸗ ſacerdotibus ſil. Itẽ non dʒ fieripplura qð eqͥ bñ põt fieri per vnñ. ſed vnus ſacerdos itubũ põtab⸗ ſoluere penitentẽ ſicut plures ſil.g cõfeſſio ſact᷑alis nõ dʒ ſieri plr bus ſacerdotibus ſit. Loõtra de pe. di.pꝰ. Wenſurã.j.nõ ſunt.qᷓ;to pribus cõfitebit᷑ĩ ſpe Venie turpitudinẽ crimis tãto faciiꝰ cõſeque tur graz remiſſionis. Rdeo ꝙ ſi penitẽs cõfitea tur pluribꝰ ſacerdotibꝰſil. ⁊ abfoluitur ab eis cre- do ꝙ recipit pñie ſacm.nðõ credo.n.ꝙ modus exß̃ mendipſonã abſoluentẽ vel aſolutiõis actũ in ſin⸗ gulari veli pli de neceſſitate regrat᷑ ad eẽntiã fact̃i credo tñ ꝙ nõ niſi penitẽs velit ↄfiteri duobꝰ ſimt vt certius ↄſiliũ hẽat ab ãbobus q; ab altero ſoluʒ Duo ſacerdotes audiẽtes ſimul vnñ penitentẽ in foꝛo pnie ⁊ ſil· abſluẽtes peccãt.qꝛ faciunt contra 2ſuetudinem ecclie ⁊ ſtatutuʒ.ſtatnit.n.vt in illo foꝛo ſolus ſoli ↄfiteat᷑. alij dicũt ꝙ ſac̃m pnie ſuſci⸗ pi nõ pt nec admiſtrari niſ in foꝛo ſ ecreto.qꝛ ibið occultis ↄſcie agit᷑. ſacerdos ẽt in illo foꝛoxpᷣm re⸗ pñtat. vnꝰ aũt eſt xp̃s. ñ dicũtꝙ ↄteri pluribus ſacerdotibꝰſilñ vĩ ↄfeſſio q̃ ſit ps ſacti. Qui vult tenere pꝛimã opinionẽ põt dicere ad mũ ꝙ ples ſimul cõfiteri vni magis eſt cõtra ſecretũ qð d 5 in foꝛo pnĩe obſeruari qᷓ; vnñ cõfiteri plibus ſacerdo tibus fimul.quia illi plures ſacerdotes ita obligã tur ad celandum pccã cõfeſſa ſicut vnus ſolus. Sʒ plium confitentiũ ſit non ita ſtricte obligatur vnꝰ? ad celandum peccata alioꝛum.plures tamen poſ- ſe confireri vni in articulo nereſſitatis f. quanco moꝛs ita immiet de pꝛopiquo ꝙ᷑ Vuus poſt aliuʒ confiteriõnPM lcitũ eitncc cuacuatſãcfi vir tutẽ. Adn dð ꝙ illud argin non plus pꝛobar ſii⸗ ſiꝙ plures ſacerdotes ſimni hoe faciendo pecccãt poreſt tamen dici ꝙ in caſuin quo viderent peni tentem hoc facere ex magno feruore ⁊ vtmagis tranquiliaret᷑ conſcia ſua pp collationem duoꝛum in conſulendo licitum eſſe eis ſimłipſum peniten tem audire ⁊ abſoluere. Qui vult tenere ſcham opinionem poteſt dicere ad argumentũ ad parteʒ ſecundam ꝙ illa auctoꝛitas intelligitur de confer ſione fcã pluribus non ſimul ſucceiſiue.
C tauo ſit fieri pluribus ſacerdotibus ſil· Pt vi ꝙ nõð. qꝛ cõfeſſio ſacfalis nõpot ſie
Ono queritur vtrum ille.iõ. conditio-
nes contente in verſibus ſupcri⸗ us poſitis regrãt᷑ ad ↄfeſſionẽ. Rñdeoq
ilurũ qdã requirãt ad ↄfeſſnẽ ðᷣnccitate.⁊ qꝗ⸗

.
——————————
———
oJ
3
re
1
———— *— * —
ð cõgruitate.ad qð videndũſufficit ad pᷣſens illas
cõditiões exponere. Lonfeſſio.n. dʒ eẽ ſimplex ita g nihil admiſceat᷑ cũ eis q̃ requirũtur ad pecõx qᷓ;
titarẽ. Dʒ etiã eſſe humiliſ. valde. n. humiliter dʒ ſehie cõfitenſ in vbo ⁊ ſigno.dʒ ẽt pura.i.cũ rEctã
intẽtione facta. Etſidelis.i. vẽra. vt nibil admi-
ſceatur de falſitate. Et frequẽs.freq̃nter.n.cõfite⸗
rriẽ vtile. Et nuda.i.nõ iuoluta verboꝝ obſcurita
te. Et diſcreta.i.qð maiusẽ ↄfiteat᷑ cũ ma ioꝛi põ⸗
dere. Et libẽs.i.facta nõ de neceſſitate ſed libera
volũtate. Et verecũda.qð nõẽ ſic intelligendũ ꝙ
debeat penitẽs verecũdari de ꝓfeſſiõis actu.ſʒ de pccis q̃ ↄfitetur.qð ẽ ↄtra quoſdã g in recitãdo pec cata ſua q̃ſi ſe iactare vidẽtur de alina ſeculi nani
tate. Et integra.i.fcã ſine celatione alicuiꝰpeccati qð ↄfitẽs tũc hẽat in memoꝛia. de quo alnõ fuerit
legitie ↄfeſſus.⁊ B ẽt diðᷣ diuidẽtes ↄfeſſionẽ pluri
bus ſacerdotibus dicendo ꝑteʒ vni ⁊ ꝑteʒ alij. Et
ſcereta. ga ibi agitur ð ſecretis ↄſcie. Et lachryma bilis lachꝛymis ꝓcedẽtibus ex peci doloꝛe. St ac
celeꝛata.młtuʒ.n.ẽ expediẽs pccõꝛi vt cito ↄfitea⸗
tur. qꝛ abyſſus abyſſuʒ inuocat.i.vnũ pœcm̃ ad ali
ud inclinat. Dʒ etiã eſſe foꝛtis.i.penitẽſdʒ eſſe ita
dſtantis animi in ↄfitendo vt pp verecũdiã nihil
ptinẽs ad ↄſcie ſue purgatõnẽ omittat. St accuſãs
i.penitẽſ ita dʒ accũſare ſe ip̃m vt in ſui excuſatiòõe
pcem̃ ſuñ in aliũ nõ retoꝛqᷓ;at. ſicut Adã dixit muli er quã dediſti mihi ſociã dedit mihi de ligno ⁊ co⸗
medi. vt hi geñ.ʒ. Dʒ etiã eſſe pata parere.peni- tens.n.dʒ eſſe patus parere.Bẽ obedire ſacerdoti
in ſuſceprione.⁊ explectiõe pnie quã rõnabil iniũ
git. Mis viſis ꝑ ea q̃ alibi de ↄfeſſſõe dicta ſunt. ⁊ adhuc dicẽda ſunt põt facili hõ videre q̃ iſtaꝝ cõ
ditionũ regrant᷑ ad ↄfeſſionẽ de nccitate.⁊ que de
congruitate. 3 ẽrticulus quartus.
——„ 6. 3. q̃ritur de 4 pncipali
Onſeq̃nter Srt cir* ß q̃rüt. 9. P vtrũ ↄuerſio volũtatis ad deñ regrat᷑ ad ij iuſtificationẽ. ꝛ* vtrũ ad regratur
gie infuſio. ʒ vtrũ p̃oꝛ ſit oꝛdie nature ad deñ cõ
nerſio qᷓ; apecõ auerſñio. ꝓꝰ Vtxꝝ p̃oꝛ ſit oꝛdie natn
re ge infuſio qᷓ; pecĩ remiſſio Ivtx pccõꝝ remiſ
nio ſit realiter idẽ qð bonoꝝ quoꝝ ſunt puatões re⸗
ſtitutio. 6 vtxꝝ iuſtificatioĩpijſit in inſtanti. vtx ipij iuſtificatio eẽntialiꝰ reſpiciat gr̃e infuſio⸗
nẽ qᷓ; pccõx remiſſionẽ. g Vtx oꝛdie nãe ſit vtra — poſterior. qꝰ vtxꝝ ipij iuſtificatio ſit miractoſa.
F ꝙ ad iuſtificationẽ ĩ Rmo oſido vij nõ regrat᷑ ↄuerſio volũtatis eiꝰ ad deñ de eccłiaſticiſdogma tibus.cꝰ.ꝛ0. di ſic initiũ ſaluris nr̃e deo miſerãte ⁊ inſpirãte hẽe nos credimꝰ.ita arbitriũ nr̃e natui
ſequar eẽ diuine inſpiratiõis libere ↄfitemur.ſʒ in nfa iuſtificatiõe eſt initiũ nñ̃e ſalutis.gᷓ iuſtificatio ĩ
pij pᷣcedit ↄuerſionẽ volũtatis ad deñ.qð nõ eſſet verũſ regreret᷑ ad iuſtiicatõnẽ. Itẽ vthiʒereg. c.ʒo. Deꝰ falomõi doꝛmiẽti infůdit ſapiaʒ ʒ a ſñi
pecõꝛi doꝛmiẽti põt ifũder graʒ.ſʒ gra ẽ iuſtitie foꝛ
ma. dſi aliqua ↄuerſione volũtatis ad deñ põti pins iaſtificari. Wotra be.li. de li. ar. vſus finẽ diẽ
de gr̃a dei ⁊ li. arꝰ.ꝙ totũ bonũ actuʒſingla opariõe
idiuiduo pagũt. Sʒ iuſtiſica:ioĩpijẽ bonus actꝰ.⸗
Arti.
ẽa gr̃a deit li. arꝰ.qð nõ eẽt verũſiad nõ regrere tur cõuerſio volũtatis ad deũ. Itẽ nõreſplẽdetſi⸗ militudo ſolis in ſpeculo niſi facies eiꝰ ↄuertat᷑ ad ſolẽ. ſſilr grad eſt q̃dã ſilitudo ſolis iuſtitie nõ re⸗
ſplẽdet in aia niſi facies eiꝰ ad deũ cõuerſa fueritꝝ Volũtatẽ. Wũg ſine gra nò poſſet iuſtificari impius ↄuerſio voltatis ad deñ regriturad iuſtificatiõeʒ Acd hãc qõneʒ pñt adduci argumẽta ex his q̃ deij ſunt. di.ipꝰ? in illa qõne.vtrũ deus poſſit remittei pecm̃ ſine aliqua ſatiſfactiõe. Rñdeo ꝙ ſicut ðᷣre miſſiõe pcci cõuẽit log duplicitèr.I. aut de lege.cõ⸗ muni. aut de puilegio ſpãli.ſic ẽt de iuſtificatione.
Et ſicut loquẽdo mõ ſcðo de remiſſiõe pcci. deus
poſſet remitterc pœcm̃ abſqʒ oi ſatiſfactõe.· icloq̃n do de iuſtificatide mõ.⁊. deus poſſet impi iuſti care ſine ↄuerſione volũtatis eiꝰad deũ ipẽdenteʒ Sʒ loq̃ndo de iuſtificatiòe de lege cõi ſic dicoadß ꝙ ũcut coꝛpus foꝛmat ꝑ giaʒ in eẽ nature qʒ coꝛp ꝑ naturã diſponi pus oꝛdie nature q;ifundaturꝗis acreatoꝛe.ſic ad ꝙ aia adulti foꝛmeturhiuſticg tionẽ in eẽ gye opoꝛtet pᷣcedere cõuerſioneim volñ tatis ad deuz tpe vel natura q̃ cõuerſione diſpona tur aia ad ſufceptionẽ gre qua foꝛmali iuſtiſicatur ⁊ſic ꝓcedũt ar? ad ꝑtẽſcðam. Ad pn in oppn dð ꝙ iblaccipit᷑ nitiũ falutis nõ ꝓ inſtificatiòe.ſʒ pꝛo aliqua diuina inſpiratione qua aia excitat᷑? adiu uatur ad cõuertẽdũ ſe ad deũ ꝑ volũtatẽ. dꝛn dð ꝙ nõ eſt ſile de g̃a q̃ pᷣncipali reſpicit affectů li vex q cogi nõ põt.⁊ deſapiẽtia q̃ reſpicit intellectũ q cogi pot. Et iõ magis regritur volũtaria diſpo tio ad fuſceptioneʒ gre q fapiẽtie. Vel põt dici g tůc Salomon recipit ſapiẽtiã nõ Vm legẽ còeʒ ſed ym legẽ ſpãleʒ ⁊ puilegiataʒ. Vel pt dici alr gad eius fuſceptionẽ ſe diſpoſuerat inuigilando.
* Vtrũ ad iuſtifa Ecundo quert Aunone gre infuſio. Et vĩ ꝙ nõ. ga qcd deꝰ pori⸗ ceiẽ mcdiãte cã.ꝛ? põt facere ſine ea.ð ſi deus põt piũ inſtiicar mediãte gr̃a.põt ẽt ſine gra. Nẽ Jo. 6o Memo vẽit ad me niſipi meus traxcrit cũ·tra ctus aũt motꝰviolẽtus eſt.ſed deus põt remouere volũtatẽ ad ſe violẽter ſine gra&ᷓ ad iuſtificationẽ impij nõ ẽ neceſſaria gr̃a. Wõtra nð expelli tene bꝛa coꝛpoꝛalis niſi ꝑ lumẽ coꝛpoꝛale.ꝗᷓ nectenẽbꝛ pcci expellit miſiꝑ graʒ que lumẽ ẽſpũale. ẽ oi aia aut eſt deo inimicg.aut amica.ſed amica non ẽ niſi per graʒ ð cũ deſinit eẽ inimicapꝑ iuſtificatio nẽ opoꝛtet ꝙ det᷑ ſibi gr̃a. Rñdeo ꝙ ſiẽ qñex Vno elemẽto fit aliud ↄcurrũt quartuoꝛ.ſ. vniul foꝛme coꝛruptio.⁊ alteriꝰ gnãtio.⁊ diſpò ad coꝛruptionẽ vniꝰ.⁊ diſpoſitio ad gnãtionẽ alteriꝰ.ſit cũ de im pio ſit iuſtus regrũt᷑ quattuoꝛ.ſ.ipicratis deſtructõ q̃ẽ culpe remiſſio⁊ ge infuſio.⁊ diſpoſitio ad de⸗ ſtructio nẽ ipietatis q̃ ẽ culpe deteſtatio.? diſpoſi⸗ tio ad ſuſceptionẽ gre.q̃ẽ li.arbitrij ad deñ còuer⸗ ſio.⁊ ſic pʒ ꝙ ge ifuſio requirit ad iuſtificationem ipij Ad pᷣn in oppm dð ꝙ illa ꝓpoſitio itelligẽda eſt deꝛꝰ cã efficiẽte.gra aũt ẽ inſtificationis cã to malis nõ efficiẽs.⁊ iõſicut deꝰ nõ põt facere aligd eẽ albñ ſine albedine.ſienec iuſũ ſine gfa. Adꝛ⸗ dð ꝙ illa auctoꝛitas logt̃ nõ de tractu violẽto · ſed accipit ibi tractus ꝑ volũtatis inclinationẽ⸗ ſniũ Aug. omlia.ꝛ6?ſup Jo. in expoſitiõe vbip̃dicti að pʒzꝑ ex pla q̃ ponit dicẽs ramũ viridẽ oñdis oui⸗
ſidadde vieii pims ſception idiho perꝛ qicutein orn utinin titeyu mpn Niqnn joittereſ nmoori iat alen ſhec dudin intentiöisn Aug'onh ſed volitat Nacceaere odecmen wyeapc
niitine
2
iemne ninieen vitmob jie uuu

—
5k
—
— —
S=
— —
——
—
— — —
o3
——
S
N
u t m pn nö dicn ei et n npoictu
nlitn
elſ
0 dicit no. u v jaqiu de
üde
R a. w r e pö
eeu
trahis illam. nuces puero demõſtrant᷑⁊ traihitur ita deus oñdit interius homini ea per que homo ad deuz inclinatur ⁊ hoc eſt ipſum trahi.
— Ert i o qu eritur vtrũpoꝛ ſit oꝛdie
t Y nãe ad deñ cõuer ſio qᷓ; a pccõ auẽſio. Et vĩ ꝙ ñ.pſal. Declia amalo⁊ fac bonũ.ꝗᷓ pꝛius eſt oꝛdine nãe declinatõ mali queẽ auerſioa pccõ qᷓ; opatio boni q̃ ẽad de⸗ uʒ ↄuerſio. Item in motu iocali pus eſt oꝛdie nãe receſſus atermino a quo qᷓ; acceſſus ad terminuʒ ad quẽ. q̃a ſili.ita eſtmotu aie. Sed auerſioq pccõ eſt reeeſſus a termino a quo.cõuerſio ad deñũẽ ac⸗ ceſſus ad rerminũ ad quem ergo pꝛioꝛ eſt oꝛdine nãe apccõ auerſio qᷓ; ad deuz conuerſio. Itẽ eccle ſiaſtic i p dilectio dei honotabilis ſapientia. ſed ibideʒ imediate ſubiũgit᷑ ꝙ initiũ ſapiẽtie ẽtimoꝛ dñi.qᷓ timoꝛ pᷣoꝛ eſt dilectione. Sed auerſioa pecõ
eſt ex timoꝛe · conuerſio ad deuz eꝝ dilectiõe Spoꝛ
eſt a pccõ auerſioqᷓ; ad deũ cõienio. Contra oꝛ⸗
dine hature poꝛ eſt ad creaturam cõuerſio qᷓ;ᷓa deo
auerſio.ſed ſicut dicitphi. ʒꝰ ethi.cꝰ.qᷣꝓm in gnã
tione eſt vltimũ in reſolutione.cũ gᷓ cõuerſio ad de
uʒ ſit deſtructio auerſiõis a deo.⁊ auerſio a pccõ ſit deſtructio cõuerſiõis ad pcem̃.pᷣoꝛẽ oꝛdie nãe con
uvẽſio ad deũ qᷓ; auerſio a pccõ. Iteʒ poꝛeſt oꝛdine
nãe infuſio gie qᷓ; remiſſio culpe qꝛculpa remittit
pg̃am.qᷓaſili conuerſio ad deñ q̃ diſpoſitio ad ſu⸗ ſteptionẽ gre. pᷣoꝛ eſt oꝛdie nãe qᷓ; a verſio a pccõ q ẽ diſpoſitio ad remiſſionẽclpe. Rñdeoauerſioq pccõ⁊ ↄuerſio ad deñ pñt cõſiderari inqᷓ;tũ ſunt ra dicate in vno motu li.ar. ſicut recemus a termino aquo? acceſſus ad rerminñ ad quẽ in vno motu. aut in inqᷓ;tñ ſunt duo li.ar. motus.ſ. deteſtatõ pec
cati?tendẽtia volũtatis in deñ ꝑ deſiderium vel
amoꝛẽ.p mõ in oꝛdie nãe p̃oꝛ eſt cõuerſio li·ar. 4
deñ q; auerſio eius a pecõ.qᷓ;uis in motu exterioꝛi pᷣoꝛ ſit receſſus qᷓ; acceſſus in executiõe in intentõ ne.n.motoꝛis poꝛ eſt acceſſus q; receſſus.vt. n. ac cedat ad terminũ ad quẽ recedit a termino a quo
⁊hec duo in motu li. ar. oꝛdinata ſunt 5ᷣm oꝛdineʒ
intentiõis nõ exterioꝛis motoꝛis.ſicutenim dicit Augꝰ omta.ꝛ6ꝰ.ſuꝑ Jo.ad deñ non motu coꝛpoꝛis ſed volũtate coꝛdis accedimus.ſʒ volũtate ad de uʒ accedere eſti ntẽdere ip̃m deũ. Scðᷣo m loqnẽ
do de conuerſione⁊ auerſiõe diſtinguenduʒ eſt de
auerſione a pccõ. qꝛ deteſtatio pcci aliq oꝛitur ex ſeruilitimoꝛe. ⁊hec eſt pᷣoꝛq; cõuerſio li. ar. ad deñ Aigñ ex amoꝛe dei vel deſiderio.⁊ hec ẽpoſterioꝛ oꝛdie nãe ↄuerſioneli. ar. ad deñ.ſic effectus poſte rioreſt eà. Adp in oppr dögille orco etti executiõe. tñ in intẽtiõe eſt ecõtrario.pus.n.intẽdi tur cõſecutio voni q; fuga mali.lñ vtli. ʒoñſinn
eſt. amoꝛ p̃oꝛ eſt odio ⁊ eius cã eſt. Ad m dð ꝙ ſo
lutũẽ er deis in qõne. Ad ʒm dð ꝙꝛ⁊ſitimoꝛſerui lis poꝛ ſit qᷓ; dilectõ dei.tñ timoꝛ filialis oꝛdine na
ture eſt poſterioꝛ. Et ego ↄcedo ꝙ auerſio a pccõ q̃
oꝛitur ex timoꝛe ſeruili poꝛẽ ↄuerſiõe ad deũ.nõtñ illa que oꝛitur ex timoꝛe ſlici.
N Marto auerit᷑ vrx ßoꝛ ſit oꝛdine nãe
I gre infuſio qᷓ; culpe remiſſio.
Et vĩꝙnð.us eſt oꝛdie nãe alicui remit
tere inimicitiã q; ipm recipe in amicitiaʒ. qꝛ ſicur
dicit phi· in pᷣdicamẽtis. pus eſt a quo nõ cõuertit
ↄſequentiã.ſed ad reciꝑe in amicitiã ſequit᷑ remit
dere inimicitiaʒ nõ econuerſo.ſʒ remittere culpas ẽ remittef inimicitiã. dare graʒẽ remittere ĩ ami⸗ citiã.ᷓ pꝰ oꝛdie nãe ẽ rẽiſioctpe qᷓ; ifuſio gre. Itẽ poſſibile ẽ eũdẽ ſieẽ deo amicũ ⁊ inimicũ.ʒſi ⸗ oꝛdie nãe eſſet infuſio gye qᷓ; remiſſio culpe.pᷣus òꝛ dine nãe eẽtpccõꝛ dei amicus qᷓ; deſineret eſſe ini micus.? ſic ſimul eſt amicus ⁊ inimicus.nð eſtʒ ÿ⸗ oꝛ infuſioge qᷓ; remiſſioclpe. Itẽitrãmutatiòe elemẽtoꝝ pus eſt oꝛdie nãe coꝛruptic vniꝰqᷓ; gnã⸗ tio alterius.ꝗa ſilipus eſt oꝛdine nãe coꝛruptio cł pe ꝑremiſſionẽ qᷓ; introductõ gre ꝑ infuonẽ. Itẽ poꝛ eſt oꝛdie nãe diſpoſitio qᷓ; hitus.ſʒ remiſſio cui pe diſpoſitio eſt ad infuſionẽ gre.gᷓ oꝛdine nãe p̃oꝛ eſt. Võtra pus eſt ↄtritio qᷓ; culpe remiſſio. qꝛẽ eꝰ cã. Sʒ gfa poꝛ eſt oꝛdie nãe cõtritiõe.qꝛ foꝛma p̃oꝛ eſt cõpoſito.qᷓ infuſio gre pꝛioꝛ eſt qᷓ; cuipe remiſſio Itẽ remiſſiopcci facit de pecòꝛe nõpccòꝛẽ nonp aliquã mutationẽ ex ꝑte dei.qẽꝑ aliqᷓ; mutationeʒ ex ꝑre vccõꝛis nõp mutationẽ pccõꝛis infoꝛmẽ.qꝛ nullus motus infoꝛmis merct᷑ de ↄdigno remiſſio nẽ peci.qᷓ remiſſio peci eſt ꝑ aliqᷓ; mutationẽ foꝛma
taʒꝑgre infuſionẽ. ſed cã poꝛ eſt effectu.gẽ poꝛ oꝛ⸗
dine nãe gfe infuſio qᷓ; cuipe remiſſio. Acd iſtã qõ nẽ dicũt qdã ꝙ infuſio gre poꝛ eſt qᷓ; remimo culpe ꝛdie nãe.qꝛ ſic eẽ pus.ẽ eẽ pus cãlitate.infuſio ãt gre cã foꝛmalis eſt remiſſionis culpe.remiſſio etiã culpe pᷣoꝛ eſt qᷓ; gre infuſio.inqᷓ;tũ hʒ rõnẽ cãlitatis materialis reſpectu ipius.nõ eſt.n.incõᷣuenẽs ꝙ duoꝝ vnũſit aiterius cã.⁊ ecõuerſo in diuerſo ge⸗ nere cãe. lñ phi.⁊phiſ. ſunt quedam ab inuiceʒ cauſevt doiere eſt cã boni habitus.⁊ dolenti.ſed nõ eodẽ modo.ſʒ h quidẽ ſicut finis.illud aũt ſicut pncipiũ vñ motus.ſʒ hec ſolutio falſuʒ ſupponit? nõ ſufficit.ſupponit.n.qð eſt cẽ p̃ꝰoꝛdie nã̃e ſit eẽ pus cãlitate quocũq; gñe cãe.qð nõ eſt vcrũ vtac⸗ cipit᷑ pꝛoeſſe pus oꝛigie. vñ cũ finiſdã p̃oꝛ oꝛdie na ture qᷓ; efficiẽs vt ſanitas qᷓ; exercitiũ. E nõ eſt vex niſi hin eſſe quod hʒ in intẽtione.⁊ ſic iam hʒ aliqꝰ mõ aliquã rõem efficientis cãe inqᷓ;tů p eins inten tionẽ mouet ſe efticiens ad opationẽ qua poſſit cõ ſequi finẽ illũ. Et p̃ᷣterea nof hic querimus de po ritate qua reducitur ad genus cãe efficientis.infu ſio.n.gre ⁊ remiſſio culpe actiões quedã ſunt. de⸗ ſtruere.n.pccm̃ eſt agere. Alij dicũt ꝙſicut deus ſine mutatione volũtatis ſue vult cẽ aliqd vel ſie ri hodie ⁊ aliud cras qð nõ voluit eẽ vel ficri heri. ſic ſine mutatiòe volũtatis ſue vult illũ ꝗ de pccõ ſuo ſufficienter penitet non eſſe obligatũ ad pena eternã.⁊ non eſſe ſibi imputandũ ad oſtenſaʒ qð ſi fecit qð eſt pcem̃ remittere qð ad offenſaʒ quẽ tum añq; peniteret reputabat inmicũ ⁊ volebat eñ eẽ obligatũ ad penã eternã.⁊ hi dicũt nõ eſſe remiſſio nẽpcciꝑ infuſionẽ alicuius habitꝰ in aia.ſʒ per gra tuitã dei volũtatẽ.⁊ h vocant gram ꝑquã remit- titur pccm̃.poſtea deus infundit ſibi hituʒ charita tis qua fit dignus ſpãliter amaria ðo ita vt ſibi ve lit vitaʒ eternã ⁊ qua poſſit digne deuz amare. St hi dicuut ꝙ pus oꝛdine nãe eſi pcci reiniſſio qᷓ; gr̃e ſeucharitatis infuſio.ſed quia li.pꝰ⁊ ⁊ ſi ufficiẽter
oñſuʒ eſt gr̃aʒ ſeu charitatẽ per quã remittit᷑ pœcm̃ eſſe aliquid poſitiuũ manens habitudinali in gia.
iõ pᷣdictã opinionẽ non appꝛ obo ſed repꝛobo ma
rime cũſit cõtra dcã ſcõx⁊ cõtra cõmunẽ opinio nẽ doctoꝝ in theologia. Alij dicũt ꝙ infuſio gfe

poꝛ eſt rõne ſue habitudinis ad illuma quo infun⸗
ditur. ſed poſterioꝛ remiſſione pccip cõparatione ad aiaʒ in qua fuſcipitur. Sʒ contra per gam eſſe
a deonõ expellit᷑ pccm̃ niſi mediante ſui ſuſceptòõe
in aia.ð ßᷣus oꝛdine nãe in aia ſuſcipit᷑ qð; pccm̃ re⸗
mittit ſieſt illius remiſſionis cã. Alij dñt ꝙ infu⸗
niog̃e oꝛdine nãe p̃oꝛ eſt qᷓ; remiſſio culpe. Etrẽif no culpe p̃oꝛ eſt qᷓ; eſſe iuſtũ per gram qð ſic decla⸗ rant.qᷓuis in mutatiõibus inſtãtaneis ſil ſit mura ri⁊mutatum eſſe.tñ oꝛdine nãe pꝛiꝰeſt mutari qᷓ; mutatũ eſſe. Añ inf ſiogre ßᷣoꝛẽ oꝛdine nature qᷓ; gf̃am in aia eſſe. ꝑ gam aũt eſſe in aĩanõ expellitur pccm̃.ſed pᷣſupponit eius expulſionẽ.ſʒ per ip̃aʒ in uſionẽ gre que eſt introitus.ergo in dtam expellit᷑ peccatum exemplum. Si illa virtus per quam
ignis coꝛrãpit foꝛmã aeris fieret materie deris f5ö
ma. pꝛius oꝛdine nature eſſet fieri illius foꝛme q; eoꝛruprio foꝛme aeris? poſterioꝛi facto eſſe. Sʒ contra Bſic põt argui.ſicut infuſio gre p̃oꝛ eſt oꝛdie
nãe qᷓ; ipᷣam eſſe in aia.ſic remiſſio pccipꝛioꝛẽ oꝛdi.
ne nãe qᷓ; ip̃m eſſe remiſſuʒ.ſi oꝛdie nature pꝛioꝛ eſt gpe infuſio q; culpe remiſſio.ſilr pᷣus erit oꝛdie nã̃e per gr̃am eẽ inſtũ qᷓ; pccm̃ eſſ remiſſuʒ. Etſic vt dem̃ ẽi opponẽdo pᷣus oꝛdine nãe erit pccõ⁊ ði amicus q ſit non inimicus. Alij dicũt ꝙ non eſt ibi aliqua pꝛioꝛitas oꝛdine nãe ſed tñmõ ᷓᷣm rõeʒ qꝛ ip̃a infuſio greẽ realiter ip̃a remiſſio culpe qᷓ;tũ ad offenſaʒ. nõ.n. põt dici ꝙ ſint due mutatiões di ſtincte ſicut gnãtio vniꝰ⁊ coꝛruptõ alterius. vt.n. fupius declararũ eſt li.⁊pcem̃ foꝛmali nulla eẽn tia eſt. ſa carentia ſiue abſentia boni debiti. Vñ q; nis ſit abſentia alicuiꝰ abſentie ⁊ in aliqꝰ hñte eẽn tias.rñ nulla eſſentia eſt. cũ qᷓ deſtructio ſeu coꝛrup rioſit ab ente in nõ ens. defoꝛmitateʒ pcci deſtrui nõ eſt alind realr qᷓ; bonñ cuiꝰ eſt pᷣnatio reſtitui. gůt bonñ reſtitnitur in infuſione gre. imo vt veriꝰ loquar eſt ip̃a g̃a que infundit᷑⁊ iliꝰboni reſtitutõ eſt ipᷣius gre infuſio.qꝛ tñ infuſio gre gratũ faciẽtis
ẽremiſſio peciꝑ qð aia deo diſplicebat ⁊ ẽq̃dã per
fectio aie ꝑ quã deo placet ⁊ pꝛius ꝑ rõem itclligen
di eſt aĩam nõ deo diſplicere qᷓ; ſibi placere.iõ ip̃iꝰ e infuſio pꝛioꝛ eſt ᷣm rõem intelligendi ſub rõne qua eſt pcci remiſſio qᷓ; ſub rõne qua p eã aia placʒ deo illa placentia qua eã reputat dignã vita etna. Mꝛeterea deſtructio nð entitatis boni debiti eſt facere nõ entit atẽ nð entiratis boni debiti. Sʒ nõ entitas nõ entitatis idẽ eſt qð entitas negatio.n. negationis realr affirmatio eſt.ð coꝛruptio coꝛru⸗ ptiõis boni fcẽ ꝑ pecm̃ nihil aliud eſt realr qᷓ; reſti⸗ tutio boni oppoſiti. qð eſt gra.ti ᷣm rõemitelligen di ip̃a infuſio gre pꝛioꝛ eſt fub rõe qᷓ eſt remiſſio ini
micitie q̃ erat ver culpã qᷓʒ ſub rõe qua eſt reſtitutõ
amicitie. Ad vn in oppn dð ꝙ maioꝛ eſt vera ꝑ cõpationẽ ad illũ qni remittit inimicitiã? recipit in amicitiã p murationẽ volũtatis ſue. Voluntas gůt dinina B facit nõ p volũtatis ſue mutationem. ſed phitus ge infuſionẽ. Ad ꝛmdð ꝙ hõ nõẽ ami cus dei niſi inqᷓ;tñ eſt gf̃a infoꝛmatus.⁊ ego bñ cõ cedo o ip̃m eſſe g̃a infoꝛmatũ eẽ pᷣſupponitpcem̃ remiſſuz cẽ pintroitũ gie in aĩam qð eſtp fieri gre ip̃ius. ⁊el põt dici ꝙ eodẽ inſtanti in quopꝰ eſt eẽ ge eſty non eſſe culpe.⁊ nullã includit incõpoſ ñbilitateʒ. Ad ʒmn dð ꝙ qᷓ;uis in trãſmuratiõe ele
nem quintam.
alterins gntio·tñ pꝛius eſt virtutis imiſſio ab agente in paſſuʒ qᷓ; ipius foꝛme coꝛruptiop foꝛmã eni quã ignis generat in materia aeris nõ coꝛrũpi⸗
tur foꝛna aeris.q;uis ſit finis coꝛruptiõis.ſʒ ꝑ vir
rutẽ ignis aerẽ attingentẽ. In iuſtificatiòe aũt ipij per imiſſionẽ gred poſtea infoꝛmat ſubiectũ eſt ex⸗
pulſio culpe.⁊ ſi in trãſiutarione elem̃toꝝ deſtrue retur foꝛma coꝛrũpentia ꝑ foꝛmã que in eiꝰmatia
generatur pꝛioꝛ eẽt oꝛdine nãc gnãtio vniꝰqᷓ; coꝛ- Ad 4n dð ꝙ mioꝛ eſt falſa.qᷓ;uiſ
ruptio alterius. A nioꝛ eſt fAlſa.q; remiſſio culpe ſit diſpoſitio ad eẽ ge in aĩn.differt
n. vt ſupius dem̃ eſt infuſio ge⁊ ip̃am eſſe in aiaſ
cutñeri⁊ factũ eſſe. Qui aũt vult tenerẽ vltimaʒ opinionẽ q̃ ponit reali idem cſſe infuſionẽ gratie ⁊ rẽmiſſionẽ culpe qᷓʒtũ ad offenſaʒ que ꝓbbilis eſ ⁊rõnabilis mihi vi ꝙ facilr poſſet euadere argu⸗ mẽta vt pʒ intuenti. Er deis patet qd dð ad qõ⸗
. E vtxꝝ iuſtificatio impij LO querit ſit in inſtantt ry.
ſil. vt dicit ppũs ꝛ⸗.toß.nð põt ðᷓ ſimul ferri adcõſi derandũ pecm̃ ⁊ deñ.ſʒ ad iuſtificationẽ ipij regri⸗ tur deteſtatio pcci.⁊ tendentia in deñ qͥ includunt cognitionẽ pcei⁊ dei.ð iuſtificatio ipij nð eſtiiſtan
ti. Itẽ nulla foꝛmaq̃ recipit magis ⁊ mius intro⸗
ducitur in iſtanti. Sʒ gr̃a recipit magis ⁊ mius.er
go nõ introducit᷑ in iſtanti. Võtra in eodẽ inſtãti ẽ in aere tenebꝛe expulſio? illumiatio eiꝰ.ʒᷓ aſillin inſtanti eſt tenebꝛe culpe remiſſio.⁊ ꝑgr̃am ilumi natio. Itẽ quedã ſunt mutatiões iniſtantip vtutẽ finitã. vt ſint ille mutatiõcs q̃ ſunt fines motuũð multo foꝛtius iuſtificatio ipijẽ in iſtãti cũ ſit ꝑ vᷣu⸗
tẽ infinitã. Rñdeo iuſtificatò ipij ↄſiderari põtqᷓ
tů ad motus diſponẽtes ad eã q ſunt deteſtatioc pe ⁊ ↄuerſio voluntatis ad deũ infoꝛmes. Vel q⸗ t ad ge infuſionẽ ⁊ pᷣdcõꝝ motuũ foꝛmationeʒ? culpe remiſſionẽ in qbus cõſiſtit iuſtificatiõis eẽn⸗ tia.pꝛima duo nõ ſemp in inſtanti vnoneci nterſe nec cũ iuſtificatiõis eẽntia.qn. n.tpe pᷣcedũt iuſtiſ cationẽ ip̃ᷣam.ſʒ ea in qbus ↄſiſtit iuſtificatiõis eẽn
tia ſempꝑ ſunt in eodẽ inſtãti. ad ꝙ foꝛma nõpoſ⸗
ſit in aliquo ſubiecto fieri in iſtãti requirunturtri ſimul.ſ.ꝙ ſit talis ꝙ recipiat magis ⁊ minus.⁊ ꝙ ſit limitatio virtutis in agente.⁊ idiſpoſitio ſeuꝰ traria diſpoſitio in ſuſcipiente. Quocũqʒ añt iſtoꝝ deficiente foꝛma põt introduci in iſtanti.?iññ ob⸗ ſtante limitatiõe virtutis in ſole ⁊ ꝙ lumen in me dio natũẽ magis ⁊ minus ſuſcipe.qꝛ tñ menn dia⸗ phamẽ in vltimata diſpoſitõe ad luminis ſuſcep⸗ tionẽ.iõ illuminat᷑ in iſtanti. Si añt foꝛma nõ reci
pit magis ⁊ minus planũ eſt ꝙ introducit in inſtã
ti. qꝛ nihil de ea hẽtur niſi totuʒ hẽatur. Di ctiam agens eit ininite virtutis qᷓuis ſubiectũ ſit indiſ poſitũ ⁊ foꝛma ſit nata recipere magis? minus p̃t
tñ eam illi ſubiecto imprimere in iſtanti. quiaiin
ſtanti poteſt remouere diſpoſitionẽ illi foꝛme con trariam ⁊ cauſare diſpoſitionem q̃ requitur ad il⸗ lius foꝛme ſuſceptionem. Lů ergo infundens gra ſit infinite virtutis nõ obſtante ꝙ gra in gia poſſit recipere magis ⁊ minus põt eam infundere in in
mentoꝝ pꝛius ſit oꝛdine nãe vniꝰfoꝛme coꝛruptõ ſtanti. quia magis cõgruum eñ eam in inſtanti.
nd. Mullus motus eſt in iſtanti.iʒ ad iuſtiſ cationẽ ipij regritur motus li. Ar.· g iuſtificatio nõt in inſtanti. Itẽ intellectus nõ põt intelligere plra

ln wweri gm nti ſ mo n 4 irp nn a mneſt ur bs. ican NW rne Anhicn n. on⸗
rvi.
xgamagis ↄgruñ eſt eã iniſtantt ifundi q; ruccem ne· iõſemp eã infundit in iſtanti.⁊ qꝛ foꝛmatio cõ⸗ nerſiõis ad deũ? deſtatiõis pᷣcci pᷣcedentiũ ge in fuſionẽ ẽ foꝛmatio gĩe cuiꝰſunt actꝰ. ga illos actus eſſe foꝛmatosẽ realr aĩam cuiꝰſunt actus eẽ fõma ta qᷓ;uis ſit ibi aliqua diĩa ᷣm rõnẽ.iõ iloꝝ motuuʒ foꝛmatio ett in eodẽ inſtãti in quoẽgie infuſio pꝛi uatio aũt remanere nõ põt foꝛme oppoſite infuſio nẽ.ſicut pʒ ꝙtenebꝛa nõ remanet pꝰifuſionẽ lumi nis. d in eodẽ inſtãtiẽ remiſſio culpe in quoẽ Fei fuſio. ꝑ B añt qð dixi ꝙ foꝛmatio actus⁊ foꝛmatio aie realr idem ſunt.nõ credas ꝙ veliʒ negare cãri inactus ſilitudinẽ hitus que aliquo miõ ſit eius foꝛ ma. ego.n.cõcedo ꝙ voluntas foꝛmata charitate actñ ſuũ qualificat aliquali ſilitudine ip̃ius chari- tatis. ſʒ volo dicere ꝙ per foꝛmaʒ volũtatis que ẽ charitas ꝑ quã aia eſt deo accepta.ipe actus ẽ deo acceptus.inagis ⁊ ppꝛius ᷣm rõem intelligendi 3 ꝑſititudinẽ illius foꝛme.q̃ͥ ſilitudoẽ in actu eodeʒ iſtanti in quo aia charitate foꝛmatur Si. n.illa ſi militudo eſſet in actu abſqʒ hoc ꝙ charitas eiſet in Jia. illeactus nõſic eẽt deo acceptus ꝙ eſſet meri⸗ toꝛius de cõdigno. Ad pn in oppmn dð ꝙ fallit in duobus. vnñ eſt qꝛ motus li.ar. nõ ẽ de eſſentia iu ſtificatiõis.ſed eius foꝛmatioqᷓ eſt in iſtanti vt vi⸗ ſum eſt.aliudẽ qꝛ motus li.ar. qᷓ;tũ ad id qð eſt de eẽntia eius in iſtantiẽ.velle.n.liberũ poſt conſilia rionẽ actusẽ eẽntia actus li.ar. ⁊ hoc in iſtantiẽẽt ſipᷣcedat ↄſiliatio in tpe. Adꝛm dð ꝙ vt ſuꝑius. dem̃ eſtli. ⁊.x. ʒy inteliectus põt ſimul intelligere plura ⁊ voluntas velle qñ vnñ oꝛdinatur ad aliud ſic añt eſt in pꝛopoſito. Lonſideratio.n.culpe ⁊ de teſtatio eius oꝛdinatur ad cõſiderationẽ dei. ⁊con uerſionẽ volũtatis ad deuʒ. Id ʒm pʒ ſolutio ex iam deis. Aliqui tñ aliter folaũt dicentes ꝙ foꝛma rů quedã recipiũt magis ⁊ minus⁊ pſui maioꝛem vel minoꝛẽ pmixtionẽ cũ ſuo ↄtrario.⁊ ꝑ maioꝛeʒ vel minoꝛẽ acceſſũ ad terminũ vt albedo. quedaʒ Atero inõtm̃. ſ.ꝑ minoꝛẽ vel maioꝛẽ acceſſum ad terminnʒ. vt lumen coꝛpoꝛale ⁊ lumẽ ſpñale qð eſt SA.quoꝝ neutꝝ ſecũ cõparit᷑ aligd de Zꝛio. Quedã ſunt q̃ non recipiũt magis ⁊ minus Vllo mõð pꝛime introducũtur ſucceſſiuẽ.ſcðe ⁊ tertie in iſtanti. Sʒ pec ſolutio ſupponit ꝙ deus nõ poſſet infũder gr̃aʒ ſucceſſiue eo ꝙ nã foꝛme h non patit᷑.qð multis du biũ.⁊ alijs falſuʒ vẽ. eo ꝙ gf̃a nð tm̃ recipit magis ⁊ minus qᷓ;tñ ad ſui eſſe in fubiecto. ſʒ etiaʒ plus ⁊ minus in eſſentia ſua.p B. n. hõẽ magis gratus ðo qꝛplus hʒ de eẽntia gfe eius.per quẽ aũt modum poſſit augerim eſſentãpʒ per eaq̃pꝰ li. deã ſunt de augmento charitatis. 8. imo dueritur vtrũ impij iuſtiſi 8£ ptimo catio eſſentialius reſpiciat — Ffe infuſionezʒ qᷓ; pccõꝝ remiſſioneʒ. Et v ꝙnon. mutatio eſſentialius reſpicit terminũ ſina⸗ lẽqᷓ; initialẽ. qꝛ terminus initialis eitterminꝰa qꝰ ⁊terminus finalis eſt terminus ad quẽ. ſicut dicit Phi. I phi. mutatio eẽntialius recipit terminuʒ ad quẽ q; terminũa quo. Sʒ in iuſticatione ipij terminus initialis eſt ge infuſio.⁊ terminus final culpe remiſſio. qa vt pᷣus viſum eſt. p̃oꝛ oꝛdie nãe eſt gre infuſioq; culpe remiſſio. ʒ iuſtificatõ impij eẽntialius reſpicit culpe remiſſionẽ qᷓ; ge infuſio⸗ nẽ. Jeʒ ſipolſet eẽ cupe remiſſioſine gie infuſio
1
ne hõ ine gre infuſione iuſtiſicaret᷑. Sʒ jipoſſet eẽ gie infuſioſine pcciremiſſione non pph hõ iuſtifi- caret᷑.ꝗᷓ eẽntialius dependet impij iuſtiſicatio a c pe remiſſione qᷓ; agre infuſione. Contra maiusẽ eẽ dei amicũ qᷓ; nõ eſſe eius inimicũ.qꝛ carentia in imicitie oꝛdinatur ad p̃ſentiam amicitie. Sed in fuſio g̃e ponit amicitiaʒ.remiſſio culpe tollit ini⸗ micitiã. ð pᷣncipalioꝛ eſt in iuſtificatione impijgfe infuſio qᷓ; culpe remiſſio.ſʒ totũ eſfentialius rei pi cit illã ꝑtem que in ſe eſt p̃ncipalioꝛ. Rñdeo ꝙ de eſſentia iuſtificatiõs impijẽ ge infuſio⁊ culpe re⸗ miſſio. eẽntialius ti refpicit gre infufionẽ qᷓ; culpe remiſſionẽ. qñ.n. de rõne alicniꝰtotius ſunt dueꝑ⸗ tes quaꝝ vna eſt alterius cã illa que eſt cã pncipa⸗
lioꝛ eft in illo toto⁊ eſſentialioꝛ illi qᷓʒ illa que eſt ef⸗ fectus. Sʒ vt viſum eſt ſuꝑiꝰifuſio geẽ cã remſ ſionis culpe fm opinionẽ dicentiũ ꝙreatr differit q̃ eit cõis opinio. Et iõ p̃ncipalioꝛ eſt in iuſtificatõe impij⁊ ipi eẽntialioꝛ qᷓ; culpe remiſſio. Ad pnĩ oppn dð ꝙ in iuſtificatione impij. gre ifuſio nd eſt terminus a no.qꝛ illud qð mutatur per mutatio⸗ nẽ recedit a termio a quo.hõ aũt cũ iuſtificatur nõ recedit a gre infuſione.ſili remiſio culpe nõ eſt ter minus a quo.qꝛ hõ cũ iuſtificatur nõ recedit culpe remiſſione. Sʒterminus a quo in iuſtificatiõe im pij eſt eẽ iniuſtũ ⁊ terminus ad quẽ eſt eſſe iuſtũ iu ftificari.n.eſt exi iuſto iuſtũ fieri ⁊ certũ eſt ꝙ iſta in ſtificatio eſſentialiꝰreſpicit iuſtũ quiẽ termi us ad quẽ. qᷓ; eẽ iniuſtũ g eſt termius a quo.peccat.ꝗᷓ arm in ſupponẽdo ꝙ in iuſtificatione impij terminus a quo eẽt gre ifuſio.⁊ termius ad quẽ cuipe remiſſio Ad ⁊ dð ꝙ ſi eẽt culpe remiſſio ſine ge infuſiõe hõ deſineret eẽt ininſtus.ſʒ non eſſet iuſtus qa non hiet foꝛmã iuſtitie. Et ſi poſſet eſſe gre infuſio ſine culpe remiſſiõe ſipoſſet eẽ homo iſtꝰ⁊ ꝑp pñtiaʒ culpe eẽt iniuſtus.⁊ñ poſitio nð tĩẽ ipoſſibilis ſʒ etiam incompoſſibilis.——— * querit᷑ vtrũ iuſtificatio impij Etauo ſriinhi neq nein fuſio ⁊ culpe remiſſio. Rñdeo in viq gnã⸗ tionis ptes oꝛdine nãe ſunt pꝛioꝛes toto.dñ Im Phi.y.metha.accidẽs oꝛdie nãe pus ẽtotocom poſito ex ſubſtantia ⁊ accñte vtmuſficũ muſicoho mine. In rõne añt iuſtificatiõis impijſe habeãt fi⸗ cut ꝑtes.⁊ ſub iuſtificatõe cõpꝛehẽditur gfe infuſio ⁊culpe remiſſio. vt iam dem̃ eſt.ita vt reſpectu in ſtiicatiõis impij ſe hẽant ſicut ptes ⁊ iuſtiãcatio i pijſicut totũpoſterioꝛ.ꝗᷓ oꝛdine nãe in via gnãtio⸗ nisẽ ipij iuſtificatio qᷓ; pᷣme gfe ĩfuſio⁊ cłpe rẽiſſio. Dno Aueritur vtrum inſtificatio impij ſit miraculoſa. Et vĩꝙ ſic.glo.ſu per illud Jo.iꝙ;. Maioꝛa eoꝝ faciet Wa· ius eſt ipios iuſtiicare qᷓ; iuſtos creare.ſʒm Aug. i·de ciuic.y. Alud eſt mirabilius qð ẽpotentius ã magnũ miraculũ impios iuſtificare. Itẽ non eſt minus reſuſcitare moꝛtuũ ſpũali qᷓ; reſuſcitamoꝛ tuũ coꝛpaliter. ſʒ reſuſcitatio coꝛpaliter moꝛtui eſt miraculoſa.ꝗ impij iuſtificatio cum ſit reſuſcitatio půslis eſt miraculoſa. 3 Augꝰ.io.de ciuit c. Quicqd mirabile fit in mundo pꝛofecto minus eſt q; totus hic můdus. Sʒ qᷓ;ʒuis creatio můdi fue rit ſupnaturalis non tñ dĩ fuiſſe miraculoſa.ꝗ qᷓ;uif iuſtificatio impij ſit ſupnaturalis nõ tñ eſt miracu-
0
n
loſa. Rideoꝙ vnolancatiapijſtiunam
2

lis non tñ eſt miraculoſa.vt inelndit arm ad ptem artificioſam pccõꝝ diſtinctionẽ. nec qðes ſubtiles.
ſcam.de rõne.n.miraculi pꝛopꝛie ſumptitria ſũt ciraillam materiã. Melioꝛi qᷓʒ põt cõfiteatur· hoc ſ. inũ eſt ꝙ fiat per actiuã pctenti ſ ne erpoſitũ eit ĩ qõnibus ſocio debetↄRiteri. nð de ne um 11 tis.qð oꝑe nãe fit. etſi qñʒ ſit mirabile eo ꝙ ignoꝛe ceſſitate vt dem̃ eſt. ſed cogruitate. obliuiſcs. 4 tur cã ðm Aug. ꝛi. de ciuc.ꝰ.tñ miraculũ nõ eſt. rris.ſ.pccõꝝx tuoꝛuꝑ ↄtenptũ.tůc eox recoꝛdabei is an Aliud eſt g in materia non iit aliqua diſpoſitioni x⁊. pccã ſua leuigare.i.leuia monſtrare. i iſolũ pura potentia obediẽtie ad hoc ꝙ in ip̃a vel ie de ipſa fiar illud opus qð eſt miraculũ. Tertiũẽ vt Di. TVil). wie ſit prer 3—
c.iʒ. ꝙ ſi ſolita eẽnt miracula non eẽnt.q;uis aũt ñ k 8 3 i. omne niirũ vel mirabile ſit miraculũ.tñ omnemi cq nert ſoler.xc. Zupius ðter elni raculũ ⁊ eſt mirabile.⁊ eſt mirũ.⁊ ꝑꝑ iſta tria dãꝙ minauit magl 5 pnia ize miraculũ eſt opꝰ arduñũ pᷣter curſuʒ nãe⁊ inſolituʒ. Em eſſe ſuuʒ. Hic dererminat de ptz⸗ cobo ² cũ ergo iuſtificatio ipij non ſit inſolita ⁊ de lege cõi te miniſtroꝛũ pniam imungentiũ· Et iicn requirat᷑ aliqua diſpoſitio in adulto qui iuſtificat᷑ diuiditur in duas partes. M deter pnn inſtificatio ipij que fit de lege cõi non eſt miraculo minat depᷣdicta ptãte. De illius ptãtis collatõ ti ſa.qᷓʒuis effectiue fiat per potentiã ſupnatural agẽ ne di. ſe. ibi. Poſtq; oñſuz eſt. M in. 4. p du n tis. Juſtificatio aũt ipij pᷣter lege cõem que fitſi dñſ rrit que ſit ptãs ecciie iligandos? ſoluẽdo. ⁊ gũo jun iuſtiticat adultũ aliquẽ qui pᷣus ſe non diſpoſiitmi ꝑeaʒ pccõꝛes ligat⁊ ſoluit ibi. Sʒ quẽritar. 3 di rutclu raculoſa.eſt. qꝛ in tali iuſtificatiõe ſunt oia illa tria ſtinguit diuerſos modos ligãdi ⁊ oluendi ibi. Mõ me que ad miracuiũ requirũtur. Ad pᷣmũĩ oppn dð aũt hoc. 4 oñdit quid eſt illud a quo ſolus deus fündt ᷓuis creatio aie ſit ſupnatural. qꝛ fit per poten- abſoluit ibi. Mic querit. M ntres. h pꝛoponit iurin tiã fupernaturalis agentis.tñ miraculoſañ eſtpꝛo õneʒ de ptãte ⁊ vſu clauiũ in gnãli. ⁊ oñdit qͥ ſit Ftui pꝛie loquendo de miraculo. Ejñ cũ.io.de cini.c.iꝛꝰ ptãs clauiũ ibi. Llaues iſte. ʒ gs ſit vſus eaꝝ ibi. n dicit Aug.ꝙ in miraculo qð ſit p hoieʒ magis mi⸗ Aſus vero. ꝛ⁊* pars pᷣncipalis diuiditur intres. iun raculũ eſt hõ.ibi accipit᷑ miracuiũ pꝛo mirabili.cũ ßtangit qnoꝛũdã ſniaʒ falſam. ⁊ lioꝝ ſniaʒ Ve ſ. añt dĩ ꝙ illud eſt mirabilius qð eſt potẽtius intelli rã ibi. Alij vero. ʒꝰ excludit erroꝛeʒ qui incidere F gendũ eſt ceteris pibus.⁊ pꝛeterea impiũ iuſtiica⁵ poſſet ibi. Nec ideo tñ.ʒ; p̃ncipalis diuidit᷑ ĩtres. ehc di nõ maius eſſe qᷓ;iuſtos creare quia ſit maioꝛis P oñdit qualiter ſocerdos ſoluit ⁊ ligat quo ad pen potẽtie. Añ glo.ſup illud Zo.i Maioꝛa hoꝝ fa⸗ cuipã. ⁊ qualiter quo ad penã penitentialẽ ⁊ iu⸗ 11 ciet. dicit ꝙ etſi vtrũq; ſit equalis potẽtie. hoc.i.i⸗ diciariã ibi. Ligant quoq;. ʒ qualiter deus cõfir i 1 pios iuſtificareẽ maioꝛis mie. Ad ⁊m dð ꝙ qᷓꝙuis matligantis vel abſoluentis niam ibi. Scðʒ hos vnñ nð ſit mioꝛis potẽtie qᷓ; aliud.qꝛ neurrũ eoꝛñ ligandi. zri ſieri põt niſi ꝑ diuinã potẽtiaʒ.tñ duo alia que reg⸗ Qrticulus pꝛimus mm runt᷑ ad miraculũ inueniũtur in reſurrectione moꝛ— nni paliter deiz. P
ciheboic
ni cðpaliter que nõ inueniunt᷑ in reſurrectiòe mð tui ſpũaliter loquẽdo de illa que fit de lege cõi.( t
rca iſam dicunt. n. quid ſine ↄſef ² de prãte clauij. ꝛ de vſu eaꝝ ifoꝛo — A ſiõe oꝛis ⁊lariffatiõe ope pnie. 3 de cauſa pꝛo qua ferenda eſt ris.i.ante confeſſionẽ ⁊ ſatiſfactionẽ. votũ excðicatiõis ſnia. 4 ð illis qui poſſunt excòicat
eni pꝛo opatione indicat᷑.I.in operibus vtutũ qᷓ;tũ Fo ð illis q pñt excõicari. 6 ð ꝑticipatòe cũ ex⸗ ad meritũ ſubſtantiale.nõ qᷓ;tũ ad qðlibet meritũ cõicatis. Ið pena excõicatoꝝ. g ð pẽ̃aiiuſte ex accñtale. nec tenet hoc ĩ opibus ſacoꝝ quoꝝ effica cõicat ꝗ ð illiſq pñt abſoluer ab excõicatòe. io cia nõ eſt ex nra volũtate. fed ex diuina inſtituriõe. õðillis qpñt abſoiui ab excõicatiõe. iiꝰ.ðᷓ ſubdirij plus. n.ceteris pibus recipit de gra volẽs ſuſcipe excdicatoꝝ ⁊ de cãibus in gbus icurrit hõ ercõica ſacm ⁊ ipſum ſuſcipiẽs qᷓ; ille g vult ⁊ñpõt. Me tionẽ ipᷣo iure. iꝛ.de qbuſdã dubitatiõibꝰ oꝛtum mo põt ↄfiteri niſi ſuſcitatus.hoc intelligendumẽ hñtibus ex aliqbus cãibus i gbus icurrit hõ excõi⸗ de meritoꝛia ↄfeſſione ⁊ de ſpũaliſuſcitatiõe. Pec cationẽ ip̃o iure. iʒꝰ· de gbuſdã cãibus ꝑtinẽtibꝰ catũ moꝛs aie eſt q̃ vtẽ vita coꝛpis.ita eius deus ad ptãteʒ abſoluendireligioſos ab ercõicatione.
vita eſt.ſed nõ eodem mõ.qꝛ aia eſt ip̃ius coꝛpoꝛiſ Lirca pm querũt᷑.. M vtx ecclie date ſint cla foꝛma vite.ſʒ vite aĩe deus non eſt foꝛmalis cãni ues regni celox. ⁊ vtxꝝ ſint date ad aperiẽdũtm̃. i in genere cãe exemplaris.ſed eſt cã efficiẽs ⁊ fina ʒoquot ⁊ q̃ ſunt ille claues. 4 vtxꝝ liceat ſacer⸗ lis. Miſi fuerit pcem̃ añ cõfeſſus.ſ.in volũtate vel dotibus vti clauibus pꝛo ſua volũtate. I vrruʒ
in ꝓpoſito.ʒ ſine cã dem̃ ẽ.qðcũqʒ ſolueris ⁊c.ſup penitẽs teneat᷑ tentione nccitatis recipe? explere
ple ſſufficit occulta coꝛdis cõfeſſio qꝰ ad deñ.cus pniam ſibi iniunctam a ſacerdote eni iraſcitur ſibi ꝗſqᷓ; ⁊ diſplicet ſupple ꝓpccõ ſuo mo oñdo gecclie non ſunt da⸗— hoc ſine dono ſci ſpũs nõ eſt ip̃i in ſe voiũtarie ex⸗ U te claues ga claues i cðicatiõis ſniaʒ ferunt.ſ.reputãdo ſe quaſi excõica autſunt ad claudendũ aut ad aperienduʒ. uc ed vt habet᷑ Apoc.ʒꝰ. Epũs apit? nemoclaudit. 6
tos pp vilitatẽ pcci fit veniale ꝑ confeſſionẽ.i.di⸗
gnñ venia.ꝓximo vel ſocio facienda eſt ↄfeſio nõ laudit⁊ nemo aperit.ð ecclie nõ ſunt date claues
de necitate ſec de ↄgruitate qi nõ põt haberi ſacẽ- Itẽ cuicũq; apitur celñ clauditi fernus.⁊ ecõuer uuin dos g illoꝝ crimia diiudicet.ſ.q;tũ ad genera pec ſoſed ecclie non ſunt date claues inferni.ſʒ eashz ſ
catoꝝ moꝛtaliũ ⁊ diſtantiã generis moꝛtalis vẽia ſolus xpᷣus.iuxta illud Apoc.i.habeo claues moꝛ i
is ingreſſo.⁊ in generali. nõeʒſacerdoteʒ ſire tisʒ infernið ecclie non ſunt dare claues regnicẽ ieh

c. 8 . En i6. Tibi daboclaues regni cel vt hetur Wath. e᷑sicatione abfoluendo ſed hict — gni celoꝝ.ꝗᷓ ecctia claues eendo. fec hic modus claud * accepit mediãte Petro! Rideoꝙ cl taperiendimagis reſpicit foꝝ cõtenti— 14 Jnneueneruaeoeu en geeihiteaetenpepeio 1 S iendäz claudendũ hoib iduã pniaʒ per quã aliquo mõ illi 1— it hõi perpccm̃ vel obligatõ emur quã nos adultos oʒ ſol i 8 nem ad penã pꝛo pecõ. ⁊apetitꝭn eobligatõ ceingredi valeamns. Adꝛn dðꝙ oiuere anic; Sit uſqʒ. E bcco.Zaperit ꝑ remotionẽ vtri amu. Ad 2n dð ꝙ malũ culpe afi. St hec ptãs triplex eſt. quedi deonon eſt qᷓ;ᷓuis pmittatur ab ip̃o.ſ 2in eſtin ſolo deo qui ſolng annecductoꝛitatis nea deoeſt. illa aũtceli iho ſed mal pe c unn ſtin eo qui folus aperit effe etine ꝑ infunol 4 deo eſt. illa aũt celi clauſio que eſt ⁊ claudir pmiſſiue bermi io⸗ ceie nð eſt culpa.ſʒ pclaues ec⸗ m auni negle. ⁊ claudit ꝑmiſſiue permittendo iuſto ind culpa.ſʒ pena oꝛdinata ad h cio hoiem ruerei ſteeede tulto indi⸗ cius⁊ expedi ee d 2pt dz nuere inpccm̃ ⁊ gfam nõ ꝓferendo.qu us7 ereditus aperiat᷑ hõi actũ. ñ ill är or que dicinalis eſt m Aeu eil ldpccãme „czt aexcellẽtie. ſ in xp̃o rõe hůane natire qcelũ— Seſt. Ad ad ptẽ aliam dð ꝙ qᷓʒui pmeritũ paſſionis ſue a n rur Acelü agit nes ecctie ſicr dð ꝙq;uis cla⸗ pn ecclie cᷣn nSſue.alia miniſterial..in plati icut? materiales ſint ad aperiẽdũ 1½ ieg celũ aperiũt pminieri rrpidtis claudendũ.tñ differ 61 4 in virt üt ꝑ miniſteriũ ſacoꝝ ꝗ opanti n dierunt. qꝛ materiales pᷣncipali utepaſſiõisxßi. Adpinco Lopantur ſunt ad claudendũ⁊ ſchari Sp 5 1n ſiraregni delo vti. Adh inoppn dð ꝙclau üepᷣncipaii nnlbario ad aperiẽcũ. ſʒ claues liciter põt accipi. ve ad aperiẽdũ.⁊ ſcðari I ngnenieepeebnerbere—e cninetnere werunen Sn miam difinitiuãin die luqten b⸗ reprobis per Ertio aueritur quot ⁊ que ſintillecla⸗ i citurinterʒ oiperentachnrelproillacheiun⸗ tadeffecius ⁊ ecelanes onelü uc 8 clauſura?n hen eiae Vna tñ in— ee ad illos effect⸗ di Prun meritũ igrß etua. qꝛ fuit apt i i eeecqie ſunt prãs iudicã⸗ eeeneenneeen anebeteeteebonee no nt ir. Alia clauſura erit perpetꝭ pit? nemo clau in cãe determinat ate diffiniẽdi . etua de qua di Wath ete, Pptãs dĩ clauis ſcie. u din—.⁊ de hac intellig qð dictũ tuscit nec actus ſciendi.qᷓ;uiſc — etua.⁊ hãc clanſirã dr pticularis nõ per re no debeat niſi hñs ſcie hitũ con pe niat petu⸗ clauſurã pñt plati ecctie minigere nientẽ ſeu ſufficientẽ ad——— Mt ire. Zcemnbüt Plati ecclie miniſterialit 2* diclauis porẽlie ctcCrectit ionẽ ptãtis illins u ensc Werire. Ad ⁊m dð ꝙ ecchia ali 3 2dãclauis potẽtie cuius es iferni inqᷓ;tũ ciaudit ncuo nõð habetcla- li actusẽ determiare cãm m Mõczhi ne iterni inqᷓ;tů claudit infernũ illis qp ligando velabſotuẽdo.⁊ iſta clauis eſt pncipali . t dici ꝙ ꝑcl qP oꝛdinatu ad iſtã. ptãs t li S 2. turinfernus ſicutein PPclaues ecclie apia in foꝛo ↄtenti aũt ligandi ⁊ ſoluendi mouendo gan eiũ.qa ecclia nõ apit infernũ ↄtentioſo ꝓpꝛie loquẽdo ciauis nõeſt. qura do gramq̃ hõi ciauditur ifer üre hanc ptãteʒ hñt qñʒ nõſ neſt. quia nendoadiliã rem out itur ifernus.nec diſpo ciarabitur ⁊qun 3 nö facerdotes vt inferius de u wiſu nez culpe qua ceiſl orions icurdiſponit ad remotõ 16 Purshdckdue claues diſli eʒ culpe qua celũ ciauditur ⁊ tad remotõ penes actus. vt oñſuʒ eſt·tñ in radice uantur ne. ci habericl ctur.? ira ꝓpꝛie nõ põt di⸗ Vt onluʒ eſt.tñ in radice vnaſ „ e 1 aues inferni ſi tm̃ inrer ſe.ſʒ etiã cũ nrs dce Vna unt. nõ e iſt verbo Apoc.iacciviar cut paradii. In illo tam̃ 13 eti cũ ptãte ↄficiendi.qꝛ iſt i.acci. tam teſtates fu Q ite tres po Ecu e btiteercelete. Anfcerdetentnttaractere.eiichat wn— cundo querit᷑ vreineeint vdeſpodeſefriptitioerhtelun Iene e 1 ũtm̃. Et vĩ ꝙ ſic. erien terie quã non— Ptea. 3 Pp de ectũ ms i pſibte eh enlic. t virtus ciauiũ ame inifdictibiealthilumedtãre iuriſctetide. ptisat . 5i. Sʒmeritũ paſſionieriSmne iuriſdictiõis accidit claui ꝓß Eptãs ãt fit ad aperiendũ tiñ.fᷓcla onis Tpioꝛdinatñ gclaues ecclie n ut. Ppe dce Bx pdeis —— ues date ſunt ad— P S Ecc ie ſunt aliqua poteſt ſ n ſt dũ. ita ꝙ nõad claudendũ. Itẽqᷓ;ui tAd aperiẽ facultatẽ nenn eitas ſup naturale 3l. uis hõ per lib tatẽ due pꝛincipiũ eſt aliquoꝛi 3 sr arbitriũ poſſit bifacere ⁊ male.tñ berlibeꝝ raliũ ſicutptã idioꝛũ actuũ ſupnatũ — er n deus non dedit Ptãtes naturales pᷣncipia ſů du m ip̃m hõi ad malefaciendũ.gᷓ a ſiii qᷓ;ui edit tatẽ naturale pia ſũt actuũ fact⸗ malefaciendũ. uis ſacerdo m non tranſcendenti us untbi⸗ claues poſſit celũ aperire⁊c enn. n rh deus eas Sieeee r. nõ tñ eſt dð VBa tO dueritur vtrũliceat ſacerdo- i. Lontra Wath. lũtate. Rñ tibus vti clauibꝰpꝛo ſua vo⸗ Rndeo ꝙ cũſacerdos opet ꝑiſtas
i. Tibi daboclaues regni — iceloꝝ.⁊ qðᷣcũqʒ ligaue ris fugterrãerit ligatũx in celis nelch ligaue claues inſtr— ceioꝝ. claues nð t dateimnt ad anient rgnñ li agẽte. ſiſacerdos vtatur iſtis ouet᷑ a pncipa ——* a— F 8 Vvtatur iſtis hß— ad claudendũ. Rẽclaues m⸗ ad apiendũſʒ etia; arbimndimittẽg recttetis clduibꝰym ppꝛi — materiales ſũt? dmittes rectitudinẽ motõis dini Phlü dendũ ⁊ apiendũ.ð a ſili cla aies lüt ad clau- nec ill motõis diuine. pe en ü. 6a nes ſpũales cñ ci ec ille circa quẽ opatur claui reci: peccat dicãtur ſcðm ſilitudinẽ materiales cũclaues tñpene fariffactoꝛie inflige mrecipit effectuʒ. qꝛ aterialiũ. Rñd ipene ſutiſfactoꝛie infligẽde ſi. d: ues qᷓ;uis dgte ſint p̃ncipaſt. Mndeo pcla pene ſatiſfactoꝛi ede ſunt vt medicine 1 teſintp ad apiendi tñ ert Ene ſatil factoꝛie determi date funt ad claudendus. pptiteeü⸗tñerñti ↄpetũt. iõ vari ate in canone nõ eibus cckaſii ecuz Pptãtez aſit clauiũi iõ variande ſunt hm ſacerdotis arbitn —— audere triplici— gulatũ diuina motiõe.ſiẽ vi ium modo iudicdo.f. dñ examinarpiiciter. ino determinatãi werſie idemus g medicinã — eẽapertũ vel elan—— mecicushmton—— atem variat ridoaliquã partẽ pene pccõ depite ⁊clanetne penſatis qͥpenſan infirmi.⁊ oibus ⁰ anda ſunt. nð— nitentẽ aliqua pena ſenſus l ebite. ⁊ claudit pe fequẽs ſec ſetenlnt. nõ in hᷓ ꝓpꝛiã vol — sligando quã equẽs ſed ſcientiã medicine.⁊ ſ— in hoc ſecuio velp us ligando quã explere oz d cinz rft cine.? ſit non d. oc lecuio vel purgatoꝛio aſiq; illi— o medicinã effic 5 dat aliquã⸗ ſus celi. ʒ'mðagen ci a2—— ef pp debilitatẽ nunepnn moꝛbũ curare ne⸗ ut excoicando⁊ ab exꝝ periculũ oꝛiatur. Sieſacerdo⸗tin ionedi
k 3

——
rectus non ſemp totã penã pecõ debitã iniũgit ne infirmus pp magnitudintẽ pene deſperet? eʒ fa⸗ cere negigat⁊ a veritate pnie recedat. necheſtin aliquod pᷣnidiciũ iuſtitie. qꝛ in purgatoꝛio erit ex⸗
pletioreſidui pene.
neceſſitatis recipe? erplere pniaʒ ſibi iniũ efam a facerdote. Et vĩꝙ nõ. qñʒ. n.ſacerdos poſ ſet ſibi iniungere pniam nimis graueʒ. vt familia ritatem cũ amicis interdi ere · veliniũßere pniaʒ periculoſaʒ.vt melancolico Pno ad deſpationem abſtinentiã a vino iniũgere.⁊?4 riſu⁊ ſolatio cũ ſo⸗
cijs abſtinere.ſʒ tales pnĩas nõ tenẽt᷑ penitẽs reci
pere.qꝛ eẽnt ſibi nociue.ã nõ ſemp tenet᷑ penitens recipere pniaʒ iniũctã a ſ. acerdote. Lõtra mas di.i6.c.ꝛ. dicit de penitẽte ponat ſe oĩo in iudicio⁊ ptãte ſacerdotis nihil ſui reſeruãs ſibi vt oĩa eoiu bente patus ſit facere ꝓ recipienda vita aie qͥ face ret ꝓ euitanda coꝛpis moꝛte. Rñdeo ꝙ ſacerdoſ aut iniũgit pniam rõnabilẽ? diſcrerã aurirratiða⸗ vilẽ ⁊ indiſ tretã. ſiꝛ modo penitẽs nõ tenet᷑ eã re
ciperc nec explere. qꝛ ſacerdos talẽ pnĩam iniũgẽ⸗
„ 4
do abutitur claue ſcie ⁊ potẽtie. Si pmo modo di
co ꝙ penitẽs tenet᷑ tentione neceſſitatiſeaʒ recipe
⁊ p viribus erplere.qꝛ taleʒ pniaʒ iniũgendo claui vis vtitur recte.quilibʒ añt tenet᷑ ſui iudicis iuã mniam obſeruare.ñ ſi penitẽs talẽ pnĩam ſciẽter
xex deliberatiõe ⁊ abſqʒ legitia cã omiſerit expler̃ moꝛtaliter peccat. Si tij penitẽs ſentiat pniam ſi⸗ binimis grauẽ.⁊ ad obſeruandũ piculoſaʒ ſua ifir
mitate peẽnſata.dʒ ad illũ eundũ ↄfeſſoꝛem vel ad aliũ.ſi ilũ nõ põt hãe humiliter recurrerẽ? alleuia tionẽ vel cõmutationẽ peterẽ.⁊ ↄfeſſoꝛ dʒ ↄcedere etiã ſi videat ꝙ pnia alleuiata non ſufficeret plena rie pro emẽda pcci. Sʒ ſi poſt eã expletã adhuc re maneret aligd in purgatoꝛio explendũ.tutius.n.ẽ
reſeruare penitentẽ in purgatoꝛio puniendũ qᷓ; ip̃;
eyponere periculocadendi inpcem̃ moꝛtale pphe nitentie tranſgreſſionẽ. ⁊ erpedit ꝙ ↄfeſſoꝛ hoc to⸗ tů penitenti erponat niſi in poN ideret ↄditioneʒ pꝛopter q; iudicʒ oibns penſatis magis eſſe tacen dũ qᷓ; erponendũ. Ad argumentũ in oppn pʒ ſolo ᷓtũ ad illud qð in ea tangit᷑ de pnia nimis graui. De interdcõne aũt hñdi cũ amicis familiaritateʒ Fciendũ ꝙ aut illi amici ſunt veri amici. hoc ẽ ami ci aie cuiuſmodi ſunt diligentes perſonã ſcõ amot ⁊ſcðᷣm dcñ. aut illi amici ſůũtveri inimici cuiuſimdi ſunt diligenres perſonã pp delectatõnẽ illicitã. vł pp aliam cãm in anime eius ßᷣindicium.⁊ ↄtra dei honoꝛeʒ. Si ſacerdos interdiceret familiaritateʒ cum amicis pꝛimo mð dictis abureret᷑ claue ſcie. nec credo ꝙ penitẽs illam pniam recipe teneretur
ſi aũr interdiceret penitenti familiaritatẽ cũ inimi
eis? mõð dictis.penitens eã recipe ⁊ obſeruare te
neret᷑ regurali. qð iõ dico. qꝛ omnes pticulares ca
ſus a ↄfeſſoꝛe pᷣuideri nõ pñt. Sciendũẽt ꝙ hõi ꝓ
no ad deſperationẽ ad quã diſhonit triſtitia nð dʒ ſacerdos iniũgere ea que augmentãt melancoliaʒ ʒtriſtitiã. Vñ talibus moderatũ vini vſuʒ.⁊ cũ ſã cris pſonis ⁊ honeſtis honeſtum ſolatiuʒ pꝛohibe re non debet.
„ S P
vtrů penitẽs te Minto queritur ihenen neaturtentiene facerdos parochialis teneat audire ↄfeſſiones pa
pccis a qbus non moꝛtaliter.
— P qucritur de 2p̃nci O nſeqmte h. Etcirca hoc quẽ runtur.. M vtrũſacerdos ꝑ ptãtẽ
clauiũ poſſit remittere pcĩ qᷓ;tuʒ ad naculã.⁊“ vtrũ qᷓ;ᷓtũ ad penã. ʒ vtx
rochianoꝝ ſuoꝝ quorien cũq; voluerint in eodeʒ
„
anno ꝓſiteri. 4 vtrũ claues reſpectu eiuſdeʒ pec
cati in numero pabeãt efficaciã pluſq; ſemel· Fᷣ.
vtrũ facerdos abſ oluendo aliauẽ de facro ab illis bus non põt eñ abſoluere de iure peccet
ꝙſacerdos pptãtem p Runo oñdo clauiũ pot remuttere pcem̃ qᷓ;tũ ad maculã. Jo.ꝛ0. Quoꝝ remiſe ritis pccã remittunt᷑ eis. ei vt ſupius hituʒẽ.
faca noue legis ↄferunt gratiaʒ.ſʒ ꝑgr̃oam remuti
—
tur maeula pcci.ʒ ſacerdotes per Plãtes clamũre mittere pt pcci maculã. ontr& ðpe. di. pi. Si cui.. Mij econtra.circa mediũ. ⁊recitat möri lia butꝰ di. e ꝓ· Sacerdos offici ſuũ exhibet? null ptãtis iura exercet.& in conulla eſtprãs remuttẽdi pccimaculã. Item de ↄſe· di. recitat ingin ß̃ahꝰdi.c.ꝓ. Nemotollit pccã niſi ſolus xp̃ qui eſt agnus tol ẽs pecã mũdi.ß ſacerdos nò hʒ ptãtẽ
„
vimittendi maculaʒ pcci. Rdeoꝙ qʒus ſacer⸗
dos abſoluendo remittere non poſſi pceim gui eiectiue ʒ qð diẽ magl in lia. qꝛſie ſołꝰ deꝰ pcem̃ dimitrit. tij miſterialiter⁊ inſtrum̃ralr iliqpatui tionẽ remonit obſtaculũgie wůs ſci:di poſiiuere mittit maculã pcci iqᷓ;tũ ſuo miniſterio aiſtit vn
tus diuina aue pccm̃ remittit. ⁊ qꝛ pcci maculaẽ diſpoſitio qua pot aia pati iʒne infern ali.q̃ quideʒ
non ẽ tm̃ ſitudo tpaliũ ad q̃ aia peccãdo ↄuertitur
ſed etiã pᷣncipaliusẽ puatio ſimiiitudinis ði a quo auertit. Ideo ſacerdos vtute clauiũ ad cterne pe⸗
neremiſfionẽ diſponit quã virtus diuina pᷣncipa liter ⁊ effecte remittit ſicut maculã pcci. Ad p ⁊ꝛm̃ dð ꝙ ꝓcedũt de remiſſione peci miniſteriali ⁊ diſpoſitiue. vt.n. ſupius dem̃ eſt. ſacka nouc legi
nðↄferůt geam effectiue ſ inſtrumẽratr ⁊ dipoi
*
tine. Argnmẽta ad ptẽ ſcðᷣam pcedunt deremii⸗ ſione macule peccati eſſectine
clauiũ poſſitremittere pcem̃ qᷓ;rů ad penaʒ
Et viĩꝙ nõð poſt abſolutionè adhuc remanet peni tens obligatus alicui pene.alt vt vi nõ eẽt ſibipe nitẽtia iniũgenda. ðꝑ virtutẽ abſolutiõis pena de
E—.—„——— 3 7 bita nõ remittitur. Irẽ cũ no ſit minus diſpoſit⸗
ad recipiẽdũ effectũ clauiũ ille qↄmiſit ꝑuñ pccm̃
qʒ ille g maius ↄmiſit.tm̃ remitteret᷑ de pena pec cato debitam noꝛi.qᷓ;tũ de vena debita maioꝛi.ſʒ poſſet ex vna pte pcem̃ eſſeita puũ.⁊ ex alia uama gnñ.ꝙ tota pena debita minoꝛt pecò nð eẽt maicʒ illa pars q̃ remittit᷑ de pena debita maioꝛi pecò Sillud minus pecm remaneret ipunitũ qðẽ icõue⸗ nies. Lontra de pe. di.? Si cm.. Alij econtra circa medium dominꝰpar ius ſoluendi eẽ voluit
xligandi ꝑ vtrũq; pari ↄditiõe pmiſit. ſ ſacerdos
pprãtes ciauii põt iigare penitenteʒ aliqua penit ðbereandẽptãtempot ipm abloluere ab obiigatõ
Ecundo queritur ꝓtunc;
—8 —
ecödebt iterdshe nußin jſrioprtit nin miin nnonnci ne redeieml nd mitbiörid nüwa pnnihech eyoſitemi lndebeohe vrig virn hedicp enen iißz mpch⸗ ivciſtbo imiiinn. iticu iängu llutkeiteis Moneretgen hrochinos Lönuſue ſonipochü nmec wcdepe

icniusptispene. Itẽ mng hui⸗ di.c.y dicit tuerit. Adpn dð g argnbñ pꝛoceditn quotiẽſcũ v oluũt cñ de penaſatiſ k aligd 9 pꝛochiani vellent ↄſiteri.⁊ ↄfeſſio eſſet eius ne⸗ dimittũt. Rndeo ꝙ ſacerdos ptãte clauiũ põt pe ceſſaria ad remiſſionẽ moꝛtalis pꝓcci.ſʒ hnõẽ vex. nitenti remittere gliquã ptẽ pene tpalis pecõ debi Ad remiſſionẽ.n. moꝛtalis culpe ſufficit contritio te.nõtm̃ illius quã ſibi iniunxit. fedetiãillius que cũ ꝓpoſito ↄfitendi illo tpe quo hõ ↄteri tenetur. in purgatoꝛio eſt explenda plus vel minus põt de Zcd? dð ꝙ minoꝛeſt falſa.qꝛꝑ ↄtritionẽ vt iaʒ iſta pena remittere. ᷣm ꝙ plus vel minus penitẽs dem̃ eſtcũ ꝓpoſito cõfitendi tẽpoꝛe debito remit- eſtbene diſpoſitus. Adpÿnin oppn d ꝙxſipoſt tit᷑ culpa.⁊ pterea vult frequẽter hõ ↄfiterig ꝓillo abſolutionẽ remaneatpenitẽs obligatus alicui pe tpe nõ indiget ad ſui iuſtificationẽ ſuſceptiòe facfi ne. ti nõ remaner obligatus tante ſicut ante ablo⸗ pnie. Ad argumẽta ad ptẽ gliaʒ dõ ꝙ ⁊ſip̃ſpyter lutionẽ ⁊ pᷣrerea ſi reuelatũeẽt ſacerdotiq tota pe pꝛochialis ad audiendũ ↄfeſſiones ꝑꝛochianoꝛum napccõ debita eſſer penitẽti remiſſa adhuc debe⸗ ſuoꝝ nõ obliget explicite per ſtatutũ ecctie niſi ſel retſacerdos penitenti inũgere aliquã pniam pꝛo inãno.tñꝑ iliud ſtatutũ obligat implicite ⁊ẽt iure cautelaõfutura. qꝛ vt dicrũ eſt.ð. di.iÿc. ʒᷣ. Sa nature⁊ dinino ad audiendũ eos quotiẽſcũq; tenẽ tiſfatiopnie nõti eſtpecõx cãs ercidere etiam tur deneceſſitute cõfiteri⁊ ſi multotiẽs occurrãti ean ſuggeſtionibus aditũnõ induigere. Adꝛndi eodem annocàus in abus ↄnteri de nccitatetenẽt᷑ cendũ m aliquos ꝙ remiſſio pene debite maioꝛi Mgrto Aueritur vtrũclaues reſpectu ⁊ minoꝛi pecõ eſt ᷣm ppoꝛtioneʒ.ita ꝙ ſi remittit eiuſdẽ pcciin numero pabeãt deeimdpars pene debite maioꝛi.remittit ðcima efficaciã pluſq; ſemel. Et viꝙ ſic. ð pe.di. e pene debite minoꝛi.ſed hoc nõ vi ſariſfacere argu i.mẽſurã.j. nõſi unt. qᷓ;topluribꝰ ↄfitebit᷑ qs in ſpe mento. gapma decima maioꝛ ſimpliciter eſt q; ſe ¶ venie turpitudineʒ criminis ·tãto faciliꝰↄſequet᷑ ennda. Etiö vidö Bnũq; pspene q̃ remittit ð ¶ gam remiſſionis. ißi.n.ſacerdotes plus iã pñt ꝓ⸗ tute cauii Vna vice eſttãtꝗ ſicut tota pena cuicũ- ficere · plus ↄfitentibꝰ parcere.qbus.n.remittũtre
4n qmontlipcch debita.i ait dicis ꝙ vna abſolu mittit deus. qð intelligi nõ vi niſi de remiſſione qͥ̃ riöe poſſit remitti tota pena debita vnipccõ vẽia ſit virtute clauiũ. Itẽ m ↄſuetudinẽ ecctie g plu⸗ li. nö habeo hoc Lincõneniẽti. xpᷣs n.ita pleneſa ries de eiſdẽ pccis in numero cõfitent᷑. pluries de [u5 tiſfecit ꝓpecis nris ꝙſi hůiliãtife ſubſacfoqð opa illis abſoluũtur. qð nõ fieret ſi abſolutioꝛꝰ recepta Ki tur in virtute meritixßi remittit᷑ alñ tota pena.nõ nullã efficaciã hiet reſpectu einſdẽ peciinnumero
i pp hoe dici põtpccm̃ ſine pena dimitti. ꝑqꝛtũc fieret iniuria ſacfo. Itẽ certũ eſt ꝙ cõfeſſio 6— rtio neri᷑ Vtruz ſacerdos pno iterata de eiſdẽ pccis in nũcẽro ꝓdeſt non tm̃ rõne () 9 chialis teneat᷑ audi hũiliatiõis? verecũdie.ga tũc tĩ Valeret iterata is poſiu ↄfeſſiones pꝛochianoꝝ ſuoꝝ quotienſcũqʒ lai co coꝛã quo magis erubeſceret Ptũ iterata ſacẽ t oluerir in eodẽ anno ↄfiteri. St vñ ꝙ ſic. quotie᷑ẽ doti að falſuʒ eſt. g ꝓdeſt per aliquã efficaciã claui e cüq; vult pccõꝛ a pccõ reeedere deus patus eſt eñ um. Irẽ qᷓ;uis ſaca veteris legis haberẽt effica- n d ad miam recipe.a ſili quotiẽſcũqʒ vult ↄfiteri ſa ciã ex vi meriti.ꝗa tñ nõ habebãt ex vi ſaci vocã u cerdos cũ ſit loco dei ihm audire tenet᷑.⁊ ſibiſ ac tur ab uplo ad Wal. 4 infirma? egena elementa
W dag pnicadminittrare. Nèfacerdos tenet faluteʒ aiẽ Sliclaues reſpectu ciuſdẽpcciin numeronõ habe o— ſubditi ſui cuilibʒ bono tẽpoꝛalip̃ponere. ſFñi ip̃m rẽt efficaciã niſi ſel.ſacfm pnie receptuʒ reſpectu noller audire quoriẽſcũq; vellet ↄfiterinõ pᷣpone eiuſdez peci in nũero eẽt inirmũ⁊ egenũ elemẽtũ. retlalutẽ aie eius iõ bono tpali. qꝛ faiuti aie iubdi- qð nõ videt᷑ dõ. Itẽ efficacia clauiũ nõ nñẽreſpe
ripᷣponerer geteʒ coꝛpis ꝓpꝛij.ð facerdos tenetur cturemiſſionis cuipe ⁊ pene. ſʒ etiã reſpectu diſpo
luos prorhianos audireiuotiẽſtüc voluerit ↄi· ¶ ſtiõisadgram.ſ q;din ſumus in via gfa in nobis teri. Wötra ſacerdos nõ tenet᷑ pluries audire con põt augeri.ðᷓ reſpectu eiuſdẽ pcci in numero clauer
eſſionẽ prochiãoꝝ ſuoꝝqᷓ; obliget᷑ ꝑſtatutũ ecctie pit hie efficaciã pluſq; ſel· imo quotiẽſcũqʒ homo ßper ſtatutũ ecclie nõ obligat᷑ niſi ad audiẽdũ eos ſacfim pnie diſpoſitus recepit. Cõtra ſi al qs eſſet ſerin anno ei de pe.⁊ re. Sis vrriuſc; jerus. vñ qnũc peccaſſet ⁊ abſolueret᷑ nullã recipereteffica gnðtenet eos audireniſiſemel in àno Růdeo kiã virtute clauiũ.ſʒ culpa totali remiſſa ⁊ qᷓ;tũ ad x opõt intelligi aut de tenrione neceſſitatis aut macnlã? qᷓtũ ad totã penaʒ nõ plus grauathoĩem de tentiõe ↄgruitatis.ſi pᷣ mo. nò credo ꝙ oꝛdina q; ſi nunq; fuiſſet feã. g reſpectutaliscu lpe claues rie facerdos teneat᷑ audire 2eſſiões prochianoꝛñ nullã penitus hit eficaciã.ſʒ ↄtigere põt ꝙ ꝓpter ſuoꝝ niſi cũ illitenent᷑ de neceſſitate cõfiteri. qðõẽ magnã diſ poſitionẽpenitẽtis remittit᷑ culpaqᷓ;tuʒ ſutẽ ſemel inãno. ⁊ qñſuntin infirnitate grani cõ admaculã⁊ totaʒ penã per ſuſceptioneʒ ſaci pnie ſtituti. vel iminet eis alio mõ piculuʒ mottis.ſi tñ emelsſaltem.nõ ſemp hit claues efficaciã reſpe re noluerit. tũc libere pnt ſubditi ali ſacerdotem qð hẽt efficaciã reſpectu duoꝝita ꝙ reſpcũ vnius
aire ⁊ eiↄfiteri. ⁊ille põt eos abſoluere niſi Ppus alio mediãte nõ põt hie efficaciã fuaʒ reſpcũ ſecun ſacerdos oxq eos audire noluit ad aliquẽ deter⸗ diſi nõhʒ reſpcũ ßᷣmi. Sed claues eſicaciã habẽt minatũ ſacerdotẽ eos miſerit. qa ſi audire nõ vult reſpcũ reiniſſiõis culpe? pene ⁊ collationis gratie enecad Aliquẽ ſacerdotẽ determinatũ mittere ita ꝙ pᷣncipalius reſpci remiſſionis cuipe ⁊pene.
i eos iplicite licenriar. vt illa vice ↄfiteant᷑ cuicũq; ⁊ſcðariorcipcũ collatiõis gre.q reſpcũ pccĩ remiſ⸗ „ ſacerdoti Voluerit. 1oquẽdo aũt de tentiõe ↄgrui⸗ ſi q;tũ ad maculã ⁊ totã penaʒ abſolutiò ⁊gcc epta ttis. dico ꝙ ſacerdos tenet᷑ eos audire quotiẽſcij nullã habet ex vi clauiũ efficaciã. Itẽ cũ per abſo kaunreeteenerenetleborare uttonstrtctanirentieteneeeerbe ntntiocbtanoxiiot incitdiocichho tocens poierheinntevelerbe avſolui
k 4

g eodẽ die remitteretur ſibi rota pena oĩbꝰ pecis ſuis debita.nulla.n. rõ eſt quare magis valeret ab ſolutio ⁊ iterata expectando nouũ deuotioniꝰmo tñ qᷓ iterata manente p̃oꝛis deuotionis motu ſi eſt
ita foꝛtis ſicut eſſet motus ſequẽs.? ita ſequeretur
ꝙ grauiſſimũ pecm̃ cuʒ modica penapoſſet dimit
„„
ti. Ad iſtam qõnem dicunt aliqui ꝙ claues reſpe
ctueinſdem peciin numeronðhiit efficaciaʒpluſ⸗ ʒ ſemel. baptiſmus.n.qui eſt medicina curatiua
directe oꝛiginalis pccĩſicut ſactʒ pnie actualipec cati non reiterat᷑.qꝛ pccm̃ oꝛiginale reiterare non
*
pot.ſi. n. poſſetiterari iteraret᷑? baptiſinus.? ſcho ſuſceptus efficaciã haberet. ſ idem pccm̃ actuale
in numero reiterari nõ põt. Vñ vĩ ꝙreſpectu eiuſ
dem in numero ſacfm pnie ex vi ſacfi non hʒ effi⸗
caciã niſi ſemel. Mꝛererea cũ quattuoꝛ ſint ſaca iterabilia.ſ.euchariſtia.pnia.extrẽa vnctio.?⸗
trimoniũ. videmus ꝙiĩſacto euchariſtie hec vba.
Moc eſt enim coꝛpus meñ.reſpectu eiuſdẽ hoſtie.
non hʒ efficaciã plus qᷓ; ſi emel. verba etiam qͥ ſunt
foꝛmã in facfo extreme vnctionis reſpcũ eiuſdem inſirmi eadẽ infirmitate.⁊ eodẽ ſtatu infirmitatis nanente interioꝛis ⁊ exterioꝛis: non hñt efficaciã
er viſacfi niſi ſemel. verba etiãq̃ ſunt foꝛma in ſa cro m̃imonij in eodẽ viro reſpcũ eiuſdẽ mulieris
⁊in eadem muliere reſpcũ eiuſdẽ viri non habẽt
efficaciã ex viſacti niſi ſemel. niſi ↄtingeret ꝙ Vnꝰ
moꝛeret᷑ ⁊ poſtea reſuſcitaret᷑.qꝛ per moꝛtẽ vincu
tum mimoniale ſoluit᷑. ⁊ a ſili ſacfmn pnie ex vicla ninm non bʒ efficaciã reſpcũ einſd peciin nume⸗ ro niſi ſemel. Mꝛeterea ei de ſen. ercõiſ. De ceto
de abſoluto in caſu neceſſitatis cui ſub iuram̃itoin inngit᷑ vt oppoꝛtunitate habita ſummũ pontificeʒ ſtatim adeat mandatũ eius ſuſcepturus dicit glo.
nõ dicit abſoendus.ga iam abſolutus eſt. qa obli
gatio ſemel extincta interiʒ non reuiuiſcit.de ↄſe.
—
di. 4. qris.⁊.24. q. 4. ſi illic. ⁊ de pe.di. 4. verſus
finẽ. ð vĩꝙꝙ ſi aliquis vere eſt abſolurus de aliquo
pecð ꝙ abſolntioreſpcũ eiuſdeʒ peci? ſuſcepta er viclauiũ nullã efficaciã hʒ. al videretur ꝙſumm?
pontifex illñ iterũ abſoluerʒ ab illo pccõ a quo fuit
abſolutus in caſu neceſſitaris ab illo qui ilũal ab⸗ oluere non potniſſet. Ad hoc etiã valẽt rõnes ad
ſcðam pteʒ inducte. Alij dicũt de qõne ↄtrari ini tentes rõibus factis ad pꝛimaʒ partẽ. Pꝛeterea ſicut fac̃m pnie eſt medicina pccm̃ actuale· itq bapriſmus contra pcem̃ oꝛiginale.ſed in illo in q⸗
eſt remiſſuʒ oꝛiginale per baptiſmum flammis ef⸗
ficaciã habet baptiſinus fluminis ex vi ſact̃i.ð ſilr vĩg in illo in quo eſt remiſſum pccm̃ actuale pꝑpe⸗
nitentie ſackm poſſint claues habere efficaciz reſ⸗ pectuptci eiuſdẽ in numero per ſacf̃m pnie? rece
ptñ. Pꝛererea añ confert᷑ alicui ſacfm. qꝛ neſcit᷑ vtrñ illi al fuerit collatũ vel non.confertur ſub cõ⸗
ditione dicẽdo.ſi tu nõ es baptiʒatus.ego.⁊c̃. Si
snon eſſet ſcðo cõferenda hõi abſolutio de eodeʒ pccõ in numero.niſi ga incertũ ẽ vtꝝ qñ precipit
abſolutionẽ eẽt in tali ſtatn ꝙ claues in eo efficaciã
habuerint. tůc ſacerdos abſoluendo⁊ deberet ap ponere ↄditionẽ dicendo.ſi pꝛima abſolutio nõ ha
bnit efficaciã in te ex vi clauiũ.ego abſoluo te.⁊c̃.
cũ ð ſuetudo ecclie nõ ſittalis. v ꝙ ſi pᷣma abſolu tio ſuũ habnit effectũ.ſcða tñ reſpcũ eiuſdẽ pcci in
numero efficaciã hz ex vi clauiuʒ vel remittendo
plus de pena ᷓ; erat remiſſum.vel ad augmentuʒ Fie diſponẽdo. Qui vult tenerepna opinionem põt dicere ad pn ꝙ illud decretum in quo dãꝙ ſa⸗
kerdotes plus poſſunt ꝓficere plus confitentibns.
parcere. intelligendũ eſt de bñficio oꝛdnis.quiavt
dicit glo.tantoplures obligat ad oꝛandũ pꝛoſeqᷓ;⸗ topiuribus ↄfitetur. Mꝛeterea qtoplus laboꝛat pbomo⁊ magis pꝛo ſuis pcci erubeſcit ⁊ foꝛtiꝰpe⸗ nitet. tanto ↄfeſſoꝛ ᷣm rectu iudiciũ rõnis minoꝛẽ pniam iniungere debet. pꝛoponere aũrpluribusð kodem pccõ ↄſiteri ar? eſt magnitudinis pnie. vł
põt exponiiliud decretũ de illo qui qũ pᷣmo confeſ
ſus eſt ·non fuit vere penitẽs qui pluribus ſacerdo tibus confitendo de ↄgruoſe diſponit vt deus in⸗ dlinet coꝛ eius ad veram pniam. Vr ſic glam obti neat remiſſionis.⁊ huic ↄſonat qð dii decreto.tã⸗ to faciius ↄfequitur gram remiſſiõis. Ad imdð ꝙ de eodem pccõ in numero pluries abſoluit᷑ ho⸗ mo. quia incertũ eſt vtrũ pᷣma abſolutio in eopůit
eſectum. nec ꝑp hoc debet inſca abſolurionech
ditionẽ ponerè explicitam vel actu explicite intel lectaʒ. quia in his que ita frequẽter ſunt in vſunð oʒ ↄditionẽ explicare nec de ed actualiter cogitare ʒſufficit illam babitualiter tenere.ſicut cũ hõado rat altiſſimũ altaris ſacfm non tenet᷑ actualiter co itare de iſta ↄditiõe ſi ſacerdos fecit. V dirit qð acere vei die debuit. ſed ſufficit ↄditionẽ hitualt in mente tenere. Ad ʒn dð ꝙ oĩo ſi acerdotis ce⸗ teris paribus efficacio eſt ad impetrandũgiaʒcð fitenti ꝑp dignitatẽ ſacerdotij.⁊ quia poõt oꝛare vt pſonacdis q; oio non ſacerdotis. Ad 4ndöpñ valet. quia fact̃a veteris legis non hẽbant effica⸗ ciaʒ ex vi ſacti nec bis nec ſemel.⁊ iõ dicta ſuntin firma vei egena elementa. Ad ymn dð ꝙ q;uisin nobis ſempꝑ poſſit augeri gra dů ſumus in via. non tñ ex hoc ſequitur ꝙ quotiẽſcũq; ho abſoluit᷑ dec dem pccõ in numero in eogra eꝝ vi clauiũ gugett qᷓ;uis iam iuſtificato ꝑ contritionẽ gr̃am ↄferat p vice.ſic at qᷓʒuis baptiſmus aque iam iuſtiſicuop baptiſmũ fimis gram ↄferat vna vice· ⁊ tůtece⸗ ptus graʒ nõ ↄfert. abſolutio tñ ex vi clauiũ cõfert
Faz penitẽti. nõ ti ſel. aꝛ ſactʒ pnieẽ iteradieq⸗
tienicũq; hõ peccat · ita ꝙ iteratio pcci vĩeẽð ite randi pnie ſactʒ. Ad pᷣmã rõneʒ poſitãĩ coꝛpl o nis ꝓꝛ? opinione dð ꝙ nõ plus ʒcludit niſi ꝙ il ſtificato ꝑ ↄtritionẽ ↄferri põt gra ex vi clauiũ ẽ verũ.necẽ ſite de iã iuſtiicato ꝑↄtritionẽq̃ ndle cipit pnie ſacʒ· ⁊ de illo ꝗ recipit.ad aliã rõej ſolu tůẽ ex dictis. Qui vult tenere ſcham opinione põt dicere adpᷣnpᷓ eã ꝙmaioꝛẽ dubid.⁊ nõ ꝓbi· elpot diciꝙ nõ eit ſite de illog nunqᷓ; peccãet ⁊de illo q peccat.qᷓ;uis pccm̃ eius totali remiſſiʒ ſit q;tů ad maculã ⁊ penã qꝛ deus efficaciã ↄ it clauibus non pꝛo illis qui mũdi viuerẽt per gian ꝛiuilegiatam ſicut pꝛo alijs. non poſſer aulem pomo viuere quin peccaret venialiter ſine ſpe⸗ ciali pꝛiuiiegio gratie. Adſcðm dicendum ꝙſ cramentum penitentie ex viclauiũ efticaciã qᷓtů ad collationem gratie haberet in illo cui remiſſij eſſet peccatum quantum ad maculam?toram pe nam ſi poſtea de illo confiteretur ⁊ abſolutionem reciperet. Vnde ſi detur ꝙ pꝛincipalius reſpici at remiſſionem culpe ⁊ pene quam collationeʒ gratie exhoc tamen non ſeauitur ꝙ non poſſit
ceſuit nitr wuttt ieliger

eie ein ti un npiapi hbn d
sin blo
Qa
wnvice i iii S chin
viij
habere efectum collationis gratie vbi non poteſt habere effectuʒ remiſſionis culpe ⁊pene pp remiſ ſiont᷑ iam factã. ſʒ bene ſequit᷑ ꝙ mmqᷓ; ↄfert g̃am ln retineatcupãvel aliquã penã ſi nõ eſt añ tota fa cra remiſſio. Ad ʒn dð ꝙſacim pnie reſpectu eiui dẽ pcei in numeròpluries receptũ nõ hʒ efficaciaʒ ex viclauiũ niſi obſernata reuerentia debita ſaco ad qð regritur ꝙreſpectu eiuſdẽ peci nõ iteret᷑ niſi adueniẽte nouo motu deuotionis vel noua erube⸗ ſcẽtia in penitẽte.⁊ ꝑhunc modũ ↄcedo ꝙ totiens poſſet recipi ꝙptalẽ receptionẽ remitteret᷑ tota pe napccõ debita. necꝓpter poſſet dici pcem̃ remit ti ſine pena.qꝛ xp̃s abũdãrer ſuſtinuit penã ꝓ pccis
nr̃is.⁊ prerea erubeſcẽtia ⁊ laboꝛ. ⁊ ſollicitu 1o hoiſ inpenitẽdo.⁊ ↄitendoẽ magna pena. Id pmam
ronem adductãppÿma opiniõe in ſoluẽdo dð ꝙ to⸗ ta rõq̃re baptiſmus non iterat᷑ nð eſt qꝛ oꝛiginale nõiteratur. ſedẽt qꝛipꝛimit effectũ idelebilẽ ſ. ca racterẽmediãte quo ſuſceptio exterioꝛis ſacfi diſ⸗ ponit aiam ad ſuſceptioneʒ remiſſionis pcci. Ad ſcðam rõnem dð ꝙ nõ eſt ſite de pnia ⁊ alijs tribꝰ. qꝛ vba que ſunt foꝛma in ſacfo euchariſtie. vna vi cE erplẽt reſpectu eiuſdẽ hoſtie totã ef icaciã ſuam ꝗeſt ↄuerſio ſubſtãtie panis in coꝛpꝰxp̃i. Verba ẽt qᷓ ſunt foꝛma in ſacf᷑o matrimonij reſpectu earũdẽ pſonaxꝝ in numero explẽt totã efjicaciã ſuã ſi.n.ſe⸗ cũdo reiterarẽt eadeʒ vᷣba non plus eſſent ↄiuges. q; añ. nõ ſic aũt ẽ de ſaco pnie. qᷓ;uis.n. pᷣma abſo⸗ lutio in hoie bene diſpoſita habeat totã efficaciam
ſuã qᷓ;ᷓtũ ad effectus eſſentiales qͥ ſunt culpe remi
ſio.pene eterne in tpalẽ ↄmutatio.aie ad deñ recõ⸗ ciliatio. nõ tñ ita eſt q;tũ ad effectus ſcharios. qꝛꝑ ipᷣm ſacf̃m receptũ ſ emel nõtm̃ remittitur ð pena. nec tĩ dat deus de g̃aſiõp im pluries receptuʒ. Adʒn dð ꝙ illa auctoꝛitas itelligẽda eſt de abfo lutiõe ab excõicatiõe q̃ non eſt ꝑ vim clauiũ niſi ex⸗ tendẽdo nomẽ clauis ad clauẽ iuriſdictiõis quam põt hr̃e etiã nõ ſacerdos.jij talis abſolutio ꝓpꝛie loquẽdo nõ eſt ſacf̃m nec pars ſacfi.. B 3 vtruʒ ſacerdos . into quer tur abſoluẽs aliquẽ de facto ab illis pecis a qbus non põteñ ab ſoluere ð iure peccet moꝛtaliter. Rñdeo ꝙ ſic ab ſoluẽs.aut facit ex ignoꝛãtia iuris.aut ſciens ius quo Pfacere nõ ſibi lʒ.ſiꝛmõ⁊ß facit ex delibera- iöe moꝛtalr peccat. ſciẽter.n.⁊ ex deliberatiõe con ceſſa ſibi ptãte abuti in pᷣiudiciũ gie alteriꝰeſt moꝛ⸗ taliter peccare. Sed ſic abſoluẽs potãte ſibi ↄceſſa abutit᷑ in p̃iudiciũ aie illiꝰquẽ ſic abſoluit.⁊ dat illi itelligere ꝙ abſolutꝰeſt. cum tñ non ſit. qᷓ;tů in ſe eſt ipᷣm ponit in erroꝛe. Eñ ſup ſic abſolnentẽ cadit il ia maledictio ſcripra de vtero.⁊ maledictus errare facit in itinere tec.ſi aũt h facit ex ignoꝛan
tia iuris ⁊ eſt illa ignoꝛãtia affectuta.adhuc moꝛta literpeccat.qᷓ; nõita grauiter ſiẽ ille qui facit ſciẽ ter.ſi aũt eſt ignoꝛãtia craſſu.adhuc credo ꝙ moꝛta
liter peccat.q;uis nõ ita grauiter. ſiẽ B faciẽs exigs⸗ rãrtia affectata.ſi acerdotibꝰ.n. officium ſuũ ignoꝛat nõk. ad ipſos.n. xtinet ſubditos ſuos in legeiſtrue
re. iuxta ilud Aggei. iterroga ſacerdotes legeʒ. ſi abſoluentes exponũtſe fimili maledictiõi i
li que venit ſupfilios helv.de gb?d̃j. re. ꝛ*.ꝙ erãt filij Bellialnen ctẽtes dim.neq; offñ ſacerdorum ad populũ. De ſicẽtabſoluẽte.⁊ abſoluto tali abſo
„ i
lutioni ĩnitenti niſi ꝑignoꝛantiam iuincibilem ſeu ꝓbabilẽ excuſent᷑ dici põrillud euangelij. Wathe. I. Si cecus cecũ ducatũ pᷣbeat ambo in foueaʒ ca dunt. nec ille ꝑ ignoꝛãtiã cxcuſat᷑ ꝗ magis ſollicitui eſt querere ↄſiiũ p emptione vniꝰequi vel vnius boue robe qᷓ;tũp aieſue ſalute.
Articulus tertius.
nter aueritde.ʒ. pn⸗ Onſequentet Bq̃runt᷑.. Pꝰvtx aligs debeat excòi cari. ⁊ vtx pꝛo ſolo pccõ moꝛtali⸗ ₰ tx vroꝛp pccõ mariti. 4⸗ vtx diis P pecõ ſubditoꝝ. vtx excoicatus iniuſte debe⸗ at excõicatus reputari. 2 P imo otendoꝙ nullus dʒ ercoicari. 6 q pexcðicationẽ tradit homo ſathane in interitũ carnis. vt hr̃.j. cox.yᷣoſz nullus dʒ tradi ſathane de quo nõ eſt deſperandũ. cũᷓ de venia deſpandun ſit in via ßm aug.j. li.re tracta.c.Ig. nullus dʒ excõicari. Itẽ in epla Jude dcũ Wichael archãgelus cũ diabolo diſputãs al tercaret᷑ de Woyſi coꝛpoꝛe. nõ eſt auſus iudiciũ.ĩ ferre blaſphemie.ſed dixit imperet tibi dñs.ſedec cleſia militãs dʒ ſe ↄfoꝛmare triũphanti.q nulli dʒ maledictionẽ excoĩcatiõis iferre. tẽ glid zhomo aut eſt iuſtus aut iiuſtus.ſi iuſtus ercoicuri non dʒ. nec iniuſtus.qꝛ medicina ſacfoꝛum idiget.g nulluf dʒ ercoĩicari. Cõtra vt hr.j. ad Woꝝ.. apoſtolus mandauit quẽdam.turpẽ foꝛnicatoꝛeʒ extra coĩo⸗ nem fidelium poni. Item pnceps debet vti gla- dio tempoꝛali ad coꝛꝛectõem maloꝛum.ergo aſi⸗ mili pꝛclatus debet vti gladioſ pñali ad coꝛꝛectio- nem maloꝝ.ſed gladiusſpiritualis eſt poteſtas ex cõᷣmunicandi. erge quãdoq; debet excõmunicare malos vt coꝛꝛigantur. Reſpondeo excõmunica⸗ tio eſt a cõmumiõe eccleſie f eparatio.ij.q.ʒ. Mihil. ſed quãdoq; debet homoa cõmunione eccleſie ſe⸗ parari.quia aliquando ſibi expedit. vt.ſ.erubeſcẽf ? fatigatus excitetur ⁊ inclinetur ad ſe coꝛꝛigẽduʒ per pniam.⁊ quia etiam permanente malitia com munioſacoꝛum non eſſet ſibi vtilis ſed nociua eſt etiam quandoq; vtile coitati fñdelium. vt.ſ.ex ti⸗ moꝛe pene illius alijpeccare timeant.⁊ ne peruer ſus alios inficere poſſit.:4. q.ʒ. Secãde. vbi dici- tur ſic. ſecãde ſunt putride carnes.⁊ ſcabioſa a cau lis ouis repellenda.ne tota domus maſſa coꝛpus 7pecoꝛa ardcat coꝛꝛumpatur putren cat? intereat. Aiquando ergo dʒ homo ercõmunicari. Ad 6* in oppn dð ꝙibi ðʒ accipi iteritus Pflageilatione tẽpoꝛali oꝛdinata ad coꝛꝛectionẽ Adꝛ dð ꝙ non Valet. qꝛ diabolus ẽ icoꝛꝛigibil· homo nõ.qᷓ;din eſt in via. Ad ʒm dðᷓ ꝙ ſicnt medicina indiſpoſitum
nõ viuat. ſed ſibi nocet q;uis ſir vtilis diſpoſito
ſic cœio ſacfoꝛum nõ iuuat idiſpoſirũ. ſed volẽti ſe diſponere vtilis eſt.
Ecundo queritur d municari pꝛo ſolo peccato moꝛtali. Et vi⸗ detur ꝙ nõ. qꝛ qñq; ercoĩcatur ĩnocẽs cum ꝓbarur
crimẽ cõtumacieʒ ipʒ in foꝛo iudicij nec rñ iudeꝝ
b faciẽs rephendit. qᷓ;ʒuis in fia ↄſcientia ſciat illã
mnnocentem.ᷓ aliquando dʒ homo excõmunicari

—————
— ⸗—— 4 2 ——————— S—. 2—
—
non pꝛopecð moꝛtali. Itẽ medicina nõ tm̃ eſt ad curãdũ moꝛbũ.ſed ad pᷣſcruãdũ a moꝛbo.cũ excoi catio ſit medicinal· vt habet᷑ ej de ſen. exco. um medicialis.ñ tinmõ dz ferri ad curãdũ pccm̃ moꝛ⸗ tale.ſedẽt pp piculũ moꝛtalis pcci. Cõtra ẽð ver boꝝ ſigni. Ex parte ĩ go. Memo excoicat᷑ niſi pꝛo moꝛtali.qꝛ aliter nõ põt coꝛꝛigi. Ntẽ.ij.q.ʒ. Memo
8—„
n. dr ꝙ anathema nõniſiꝓ moꝛtali dʒ iponi crimie ⁊ illis ꝗ alr nõ potuerit coꝛꝛigi. Rñdeo excõicatõ maioꝛẽ grauiſſima pena q; ecclia poſſit iferre. Añ diẽ decre.c.imediate pᷣallegato ꝙ anathemaẽeter ne moꝛtis dãnatio.⁊.⁊4. qʒ. Coꝛꝛipiant dr pex⸗ coĩcatiõe nulla maioꝛ eſt pena in ecctia. St iõ dicir glo.ibidẽ.nõ eſt ifligẽdap leuibꝰcriminibꝰ. ñ dð ꝙ iudex nullũ dʒ excoĩcare niſi ꝓ moꝛtali pccõ.nec
p quocũq; moꝛtali.ſedꝓ pccõ ↄtumacie velcui ↄ tumacia eſt ãnexa.ij q.ʒ. Abſit. qdruplr aũt homo
pccm̃ ↄtumacie icurit. aut qñ ſufficient᷑ vocatus ad iudiciũ nõ venit nec remanẽdihʒlegitimã cam
24.q.ʒ. De illicita. Aut veniẽs rñdere ↄtẽnit⁊ rò⸗
nem p̃tẽdere q̃re rñdere nõ dʒ. Aut añqᷓ; debeat di
ſcedit.ij. q.ʒ. certum eſt. Aut ſnie nõ obedit.ꝛ.q.6. Quiſqs ꝓbatus. Ile aũt q impedit autꝓcurat frau dulenter ne ad ipᷣm citatio pueniatp citato dʒ hi. le ẽt q veniens ſe non repñtat indici.ſed ſe occul tat reputãdus eſt q̃ſi non veniſſet Ad pm in oppn dð ꝙ ⁊ñi ille g excõicat᷑ in pᷣdicto caſu nõ ſit ĩ moꝛta li pccõ cum iudeꝝ fert niam ſiẽꝓ moꝛtali.qꝛ iudex in foꝛo ↄtentioſo nõ dʒ iudicare Fm ſniam ꝓpꝛie?
ſcie fed hm allegata.ʒ.q.. Judicet. vbi dr ꝙ bonꝰ
iudeꝝ nihil ex arbitrioſuò fa domeſtice ꝓpoſito volũtatis.ſed iuj leges ⁊ iuraꝓnñciat.⁊ parũ poſt.
ſiẽ audit ita iudicat. Ad m dð ꝙ leuioꝛi medicia
pᷣſeruandũ eſt a moꝛbo qʒ ſit illa q̃ requirit ad cura
tionẽ iam habiti moꝛbi.
„
faciat poterit excõicari.ð in caſupoterit vxoꝛ er⸗ coĩicarip pccõ mariti ꝗ bona ſua diſſipauit. Lon· tra.?4· q.ʒ.ð.ꝛ. Mpᷓp alicuiꝰpccõ tota familia excð municãda eſt. ð a ſili nec vxoꝛ. Rñdeo ꝙ excoĩca- tio nõ niſiꝓ moꝛtali dʒ iponicrimiĩe.⁊ illis g aliter
nõ poterũt coꝛꝛigi.ij. d.ʒ. nemoeß̃ox pccm̃ mari⸗ ri nõ ſit pcem̃ vroꝛis. Nonẽ excoĩcãda vxoꝛꝓ pec⸗ cato mariti.niſi eſſet pticeps criminis. ſed tũc non idap mariti pecõ.ſedꝓ ſuo. Silr dico ꝙ filiꝰnẽ excoicãdusp pccõ pr̃is.nec buus pꝛo pccõ dñi.ꝛ4. q.ʒ. Si. hereſ.ſ. e.c.ð. vtß vbi drꝙ illici
—
eſſet excõicã
te excoĩcat᷑ qs ꝓpccõ alteriꝰ. neqʒ aliqᷓ rõne nitun᷑ qꝓpccõ vnius i totã familiã ſnĩarn ferũt excoĩicatõ nis. Ad pm in oppn dð ꝙ nõ eſt ſile de iterdicto? excoĩcatiõe.lõge. n. maioꝛ pena eſt excõicatio qᷓ; in terdictio. excõicatiõe.n. nulla pena maioꝛeſt in ec⸗ cleſia.4.q.ʒ. Loꝛꝛipiãt. Ad? dð ꝙ iillo caſu ſi vxoꝛ monitã nolletſatiſfacere.ſi talis eſt ↄſuetudo
ðt ſatiſſacere debeat excoicarei ꝓ pccõꝓpꝛio.
.
—
coicariꝓ pccò mariti Et vrꝙ ſic. qꝛp eius pccõ dʒ interdici. sa ſili ⁊ excõicari. Item ſi vir impignerauit terrã.⁊ inſup debitis obligatꝰabſentetſ eð terra.⁊ aſſigna ta fuerit vxoꝛi aliq poꝛtio terre ꝓ ſuo victu pote⸗ rit ↄueniri acreditoꝛibꝰmariti.⁊ niſi ʒ poſſe ſati
ſte excõicariꝓ pccõ ſabditoꝝ ſuoꝛum. Et vñ̃ꝙ ſic.i.re.⁊ꝰ pᷣdcã
fuit p Samuelem futuna punitio. Nelv de pccõ fi⸗
lioꝝſuoꝝ.ða ſimili pr̃põt excoicari ꝓpccõ filiox.?
dñs pꝛo pccõſi ubditoꝝ ſuoꝝ. Itẽ trenoꝝ vltimo. xpᷣus dñs captus eſt inpecis nr̃is.að qͥdam glo. ex
ponit de Joſiarexs deo iuſte pumt᷑ pꝛo pccõ ꝑo⸗ puli.z a ſimili?pPeco populi iuſte excœicat. on
tra vt ſuꝑius hitumn eſt. nemop pccis alteriusẽ ex coœicandus. Rñdeo ꝙ pꝛoPeco populi dñs excoĩ cari nõ dʒ niſi ↄmittendo vel omittẽdo ſit pticcps pcci populi.ſi.n.pᷣnceps notabilr negligẽs 3 remiſ fus fuerit in regimie populi ſui. ita vt ꝑp eiꝰ negli⸗ gentiã ſen remiſſionem opulus labat᷑ in publica crimina.⁊ maxime 5 ecc iam.ſi ſufficiẽter ãmoni⸗ tus negligentiã ſuam nõ curauerit emendare iuſte poteſt excõicari.ſed tune non ercoicaret᷑ pꝛo ſubdi toꝝpccõ.ſed pꝛo ſuo. Ad pᷣn in oppndð ꝙ Mel
juit punitusꝓ pccõ ꝓpꝛio · ¶ filios ſuos niodo de⸗
bito nõ coꝛꝛexit. Vñ in eius redargutionẽ dixit ſibi
vir dei ex parte dñi. magiſ ponoꝛãſti filios tuos ᷓ;
me. vt habet.j. re.ꝛ. Zd n dðp imnaliduos 30 ſiasꝓ pccõ fuo xmiſſus fuir iterfici. qꝛno acgeuitb⸗ monibus. Mechao ex o? dei.vt habet᷑ palipo⸗ menon.z. el põt dici g illud vbum. Jere. adlit⸗ terã inteiligit᷑ de redẽptoꝛe nioqð veriſimiliusẽ· Añ glo. que illud vbum expohit de Joſia loqtur j indeoꝝ opinionẽ. Mõtẽt dici ad pᷣdicta duo arg ſimul ꝙ nõ eſt fimile de moꝛte coꝛpoꝛis? de pena ercois. qꝛ excoicatio directius eſt pena anie.eſt.n. ſpñalis pena.⁊4. q.ʒ. Si habes.
MBinto querturgehiedeb⸗
ar excõicatus reputari. Etvf ꝙ nð.⁊4.d.ʒ·
NErimen F. illicita.illicita excõmunicatio non ledit
eum qui notatur.ſed illum a quo notatui- ſed om⸗ nis ercõmunicatio iniuſta eſt illicita.ergo non le⸗ dit eum in quem fertur. Jtem.ij. q.ʒ. Lui illicita. Siſententia ininſta eſt tõãto curare eam non d ebʒ qᷓto apud dñm ⁊ eius ec leſiam neminem põt gra nare iniqua fentẽtia. ita ergo ea ſe nõ abſolui deſi⸗ deret qua ſe nullatenus pꝛoſpicit obligatũ. Con⸗ tra.ij. q.ʒ.c.j. Sententia paſtoꝛis ſiue iuſta ſiue in⸗ iuſta fuerit timẽda eſt. Item eadẽ queſtione ꝗ iu⸗ ſius eſt. dicitur. iniuſte ſentẽtie bomoparẽre debʒ ne ex fuperbia ligetur apꝛius ex puritate ↄſcientie abſolutus tenebarur. Reſpondeo ſicur dicitur.ij. q.ʒ. epiſcopus.j· Si ergo. fentẽtia aliauando inin ſta eſt ex animo pꝛoferentis. iuxtò vcro ex oꝛdine. ⁊ cauſa.aliquando eſt iuſtaex animo? cauſa. ſedñ ex oꝛdine.aliquando eſt iuſta ex animo ⁊ ex oꝛdine.
ſecd non ex cauſa.iniuſta eſt ex cauſa quando omni⸗
no nuilum delicrum ſubeſt in eo in quem fertur ex⸗ cõmunicatio quod ſit excõᷣmunicatione dignum. ex animo iniuſta eſt ſentẽtia quando non fert᷑ amo
re inſtitie.ſed liuoꝛe odij. vel pꝛecio.aut fauoꝛe ad
nerſarioꝛum er oꝛdine iniuſta eſt quando fertur in diciali oꝛdine non ſeruato.eadem.c ſeructur.. Item ſentẽtia in hi⸗ omnibꝰcaſibus ſentẽtia excò⸗
jnunicationis iniuſta timenda eſt ⁊tenenda quo⸗
uſqʒ peum geam tulit velp ſuperioꝛẽ fuerit reuo⸗ cara exceptis tribꝰcaſibus. vnus eſt qñ excomuni- cans non hʒ ptãtem excoĩcandi. Alius eſt qñ fert excoĩs ſnia poſt appellarioneʒlegitimam. extra de appel. ad nram pᷣſentiam.⁊ deſen. exco. perkud&⸗ ʒeſt q itollerabilis erroꝛ patetur ↄtinet᷑ in cauſa.
Ichiulese doföon chiglest Nilip enern cicjs d c jlc⸗ ngcin liÿwrli tubqvi ſludn jai pen hautch nonſitide nee gesßluie zmultosßſ tiſntlbdi ſuuusſ ardirrhl unninſ unist emin iigechit tſidiag nme
S. S S

opp dð ꝙ illud Sbumitelligendum eſtde leñone 2ceſſis ſimplicib? ſacerdotibꝰ. vela iure.velacon quo ad deũ?⁊ de illog excoicationẽ nõ cotenit. ⁊qñ ſuetudine. vel ab hoĩe. Ad 4ndð gqʒuis ſit ma excõicatio eſt iniuſta excã. Adꝛmdðꝙ illud ðcre ius iudicarei foꝛoↄſcie qᷓ;ĩ foꝛe exterioꝛi.nõ rñ tan tůitelligedũ eſ. vel de grauamie apud deñ. vel qi taſolle nitas cterioꝛregrit. regrit añt iilaſolẽnita itolerabiliſerroꝛ cõtinet᷑ in cã.⁊ ſi eſtcã iniuſta. nõ vt diligẽtiꝰa pᷣiudicio cuiuſcũq; ptis caneat᷑. Ar⸗ Jeloleriteror Juucwülenbabtbiden adptemaltunpeegirot ercòicationeqᷓtert ptite deret. itelligẽdũẽ qᷓ;tũ ad reatũn qᷓ;tũ ad ſui recon dꝛdinaria de urecõmuni. ciliationẽ cũ militãteeccia. ₰ B cundo ritur vtnum facerdos 4 86 q ſuſpenſus vel ex⸗ rticulus qurus. coicatus poſſit ercõmunicare. Et v ꝙ ſic. deretiner ptãtem ⁊ iuriſdictionẽ. Neʒ ↄficere põt O nſe uenter duerit ð. 4 n coꝛpꝰxßi qð maius eſt. Wötra.24. Jaudiuimus 1 cipali. Et circa ercdicatꝰte excicare nopotuit. Jẽ eadẽ qõe.mi⸗ Brunk.. Pytxſacerdos pochiat ramur ercdicati iudiceseſſe nõpit. ſed nullus ex oit excoicare ſubditos ſuos. vtz coicare pot nij iuder oꝛdinariꝰ. vł delegatus. g ex coicaꝰ vel ſuſpẽſus poſſit aliquẽ eꝝ coicatus excoicare nõpõt. Rideo ad excoicãdus coĩcare. ʒrvtx aligs non facerdos poſſit diquem x abſoluẽdũ requirit ptãs iuriſdictiõis libera. excõ coicile. 4 vtxiregularispoſſit aliquẽ excoĩ munitatꝰuut vi prãtẽ iuriſdictiõis hẽat. non ti hʒ care. 5 vtxiuder delegatus poſt reuocatione re eam liberã ſed ligatã. qꝛno hʒ execurionẽ. ⁊ i excð miſſionis ſibi facte poſſit añqᷓ; reuocatio cõmuio⸗ municare nõ põt nec abſoluefe de ſuſpẽſo aũt diſii nis ad eũ ꝑuenire potuerit aliquẽ ercoĩcare. guẽdũ eſt vt diſtiguit gl.?4.q.j. Audiuimꝰ. qꝛ aut — N imo oſñido ꝙ ſacerdotes pochia eſt ſuſpenſus ab officio.ſʒ nõab erecutiõe iuriſdic- 1— les poſſint excoicare riõis.aut ecõuerſ oaut ab vtroq;.pmodo nõ poſ⸗ — ſubditos ſuos.ꝛ. g.j. Mẽo. nemo ehus. e ſer celebꝛare diuina.⁊ tñ poſſet excoĩcare. ⁊ modo mo pᷣlbrter ercoicer aliquẽ ajiq; æc. zprbyteri hare non poſſer ercoicare ſed poſſet celebꝛare. ſedʒo mð chiales ercoicare pñt. Itẽ plebani pñt excoicaf᷑ ẽ ſuſpenſus neutrũ põt de iure. Ad pm ſolutũ eſt ex ð oftõ oꝛdiarij. Vů ab ecchia. ſʒ plebani funt paro dictis in qöne. Admdð ꝙ nõ eſtſile. qꝛ ↄicere ẽ chiales ſacerdotes.ʒ pochiales excoicat᷑ poſſunt. actus ptãtis fundate ſuꝑ caracterẽ ſacerdotalẽ fol⸗ ẽ illi pit excœĩcare g habẽt ptãtẽ indicãdi ĩ foꝛo nendi qper hoiem aufefri non põt. fed prãs ligãdi erterioꝛi. ſʒ Bpnr parochiales facerdotes eñ de in⸗ vltra hoc regrit iuriſdictionem q ꝑhoiem auferri dicijs cernimꝰ⁊.1. q.ʒ nullus eß̃oꝝ.⁊.c nulius põt vel ſuſpendi. eßᷣus. ðſacerdotes parochiaies excoicare pit. je——— rtio queritur vtrũnon ſacerdos magis ẽ iudicarein foꝛo cõſcie q; in foꝛo cxteriòꝛi 0 0 poſſit aliquẽ excoĩ- dppñt ſarerdotes parochiales ſic m. Won re. St vfꝙ nð. qꝛ non hʒ ptãtẽciauiũ.ſec tra. I6.q.⁊. viſis in fine. excoĩcgtio dñ mucro epi.g ligare ⁊ ſoluereẽactꝰprãtis cauiũ. cũ gᷓ ercoicatio Niblacercoresiferioresercoicarenöpñt. Rein ſitigatioqci n facerdos nõ põt excœicare. Iteʒ ij. q.. Peruenit. drꝙñi qs3 quẽliber clericũ c̃m nõſucerdos nõ põt ligare nec ſolnẽ in foꝛo pnie cuʒ hanncitchnriblus adeat. 3 pfcpinſeriorqᷓeßns Zadligicdn ſoan in foꝛo erterioꝛi regrat᷑ maio non ſit iuder ifoꝛo exterioꝛi ecchꝛaſtico.⁊er cöſeän olẽnitas q; ifoꝛo pnie. ⁊ excoicare ſit ligare in foꝛo licner ercoicarepoſſit. Rñdeo alig direrunt erterioet nõſacerdotes nõ pit excoicare. Lontra es plati eccliaꝝ de iure coĩ excõicare pnt. lʒ eß̃i ia; eiectꝰin ep̃m? ↄirmarꝰñq́; ſit facerdos põt ercoœi⸗ ʒ multos pᷣſcripferit.pᷣſbyteri aũt parochiales p̃la care.ſuſpẽdere. icerdicer᷑.e de electiõe. trãſmiſſa. ti ſunt ſubditoꝝ ſuoꝝ. Añ a iure ceĩ eycõicare pt ẽelectꝰin abbatẽ⁊ ↄfirmatꝰ eriã ſi nõſit ſacer⸗ ſubditos ſuos niſ inq;tũ ʒ eos eßipᷣ cripſerit. Alij dos põt excoicure monachos ſ uos.ſi eßsʒcũ hu⸗ añt direrũr ſolũ ep̃m nõ ßlatũ iferioꝛẽ eſſe iudicem militate ac deuotiõe ſicut ↄuenit reqſitꝰ.non vult oꝛdingriũ in foꝛo exterioꝛi.⁊ ᷣm h dð eſt implices eñ oꝛdiare nec bi dicer. Aſmadke de ſupplẽ. ne⸗ ſacerdotes nõ poſſe excõicare niſi in aliqbꝰcaſibus gligẽtiaßlatoꝝ. Staruimnꝰ. Rice bee rõne ↄſuetudinis appꝛobate. qð credo eſe vex. q tusẽ ptãtiſ iuriſdictiõis iexterioꝛi foꝛo. iñ oĩ hñti ille g excõicat dʒ iuriſdictionẽ hre in foꝛo exterioꝛi talẽ iuriſdictionẽ oꝛdinariã vel delegatã ineſt ptãf qſic d.·j. Nemo Mullus dʒ exchicare añccã excoicãdi. ptãrẽ aũt pᷣdicte iuriſdictiòis põt hrenð Pher. prer q; ecckiaſticicanonesßfieri inberent. ſcerdos.yideo Aigs nonſucerdos excoicat põt. ſj R aũt q̃re pñt excoicare rõne ↄſijetudinis eſt. qꝛ eut bene ꝓbant iura ad ptemſecũdam allegataʒ. Auetudo dat iuriſdictionẽ.g.q.ʒ. pdueſtus intertu Adpn jn oppndðᷓ gligare ⁊foluef in foꝛo extẽ ⁊iglo. ⁊ e de arbitris. dilecti. xõſuetũ eit aũt ꝙex rioꝛi non eſt actus poteſtatis clauium ꝓpꝛie loquẽ-
coicãt parochianos ſuos ↄmittẽtes furtũ vel rapi do declauium poreſtate quea domin datur in oꝛ nam ignãli. dicẽdo ſic. Excoico illũ qtalẽ rem fira dine ſacerdotali.ſed ſibi accidit. Vnde poteſtateʒ tus eſt vel raput. Abbates aũt potãte ordinaria clauium poſſunthabere ſacerdotes ſine poteſtate excoĩcare pñt ſubditos ſuos. qꝛ coxẽ oꝛdiariꝰiuðr inriſdictionis pꝛedicte ⁊ iuriſ dictio haberi ſine 5
ivtroq; foro. Pꝛioꝛesẽt excoicane pit et de ma dicta poteſtate.⁊ ideoaliqui ſuntſacerdoteſ qnon idriweci euihin ccclijs. Archidtconiẽts mà poſn excommunicare. ⁊ aliqui non ſacerdotes dato ẽi e de offõ archidiaconi. Archidia.in ter. qui poſſunt ercõmunicare. Ad m dicendũ ꝙ ad ꝛin go. vel de antiqua ⁊ appꝛobata ↄfuetuce. c actum ligandi⁊ foluendi in foꝛo penitentie requi- offi. archidiac.c. j Adtria ᷣmaad hrem mã dõ ritur poteſtas clauium que fundaturicuractere ſa

D———
6 1.
eerdotali quam impoſſibile eſthabere nõeſſe ſa eerdotem.
Vano queritur ʒmh
iuriſdictiòis. qꝛ oĩs hns ſup aliquẽ iuriſdictionem aliquo mõ qꝰad eip̃latꝰẽ.ſed excõicare pᷣſuppõit in excðicante iuriſdictionẽ ſup illũ auẽ excòicat.cũ ß irregularitas deijciat hoiem a ſtatu pᷣlatiõis. vt ꝓbari põt ꝑ illud qð haber eið etate.⁊ q̃li.oꝛdi. c.j Ide eiectiòe. cũ in cũctis vr ꝙ irregularis excõicat nõpõt. Itẽ ſuſpẽſus excõicare nõ põt.qðᷣ ꝓbop B. qꝛ nõ põteligere.efð ↄſue.cũ dilec.⁊ ð elec.cũ int. R.ſenioꝛẽ.ſʒ ois irreglaris eſt ſuſpẽſus.qᷓ irregula⸗ ris excõicar nõ põt. Itẽ ifames nullũ exõicã pñt. qꝛifamibꝰpfonis actꝰ legitimi ſunt penitꝰ iterdci.
armad eÿ deteſtibꝰ. Teſtm̃ in glo.⁊ ð exceſſibꝰp latoꝝ.iter dilectꝰ.⁊ ð pur.canonica.iter ſollicitudi
—
nes.i glo.ſʒ p̃latꝰgp ſuãculpã efficit᷑ irregularis in
.
famis eſt.6.d.j tra abbas excoĩcare põt.ſʒ rregiaris põt aſſiuni in abbatẽ tpe necitis. efð etate ⁊q̃li. oꝛdi. Tuã.qᷓ.irre gularis excõica põt. Itẽ ↄueniẽtiꝰeſt ꝙ clericꝰu⸗ regularis poſſit excõicãf qᷓ; laicꝰ ſed laicꝰ excõicar põt ex ſuꝑioꝛis ↄceſſiõe. 79. di. Si qs pecunia.qᷓ cli cus irregularis põt ercõicat᷑. Rñdeo ꝙ ðlatꝰ fcũs irregularis.aut factꝰẽ irregularis ſine cłpa ſua.aut ꝑ cuipã ſuã. Si pᷣmo mõ tał irregularitas nõ dʒ ip̃ʒ deijcere a ſue p̃latiõis ſtatu.eð eta.⁊qli.oꝛdi.c.j ĩ
glo·⁊ armad ß.j. de cle. egꝰc.illud. Afflictio.n.af-
fiictio addẽda nõ eſt. ⁊ p̃latꝰ ſic factꝰirregularis exe qui põt ea q̃ ſunt iuriſdictiõis. Añ excõicat põt.ſed nõ dʒ exeg ea q̃ ſuntoꝛdis. Añ nec celebꝛat̃. nec ab ſoluẽrei foꝛo pnie dʒ. nec alia ſacfa miniſtrare. a⸗ ptiſmo excepto.qð licitũ ẽ cuilibʒĩ caſu nccitis mi niſtrare baptizare tñ nõ dʒ ſollẽnit᷑.qꝛ ſic baptiʒare nõ ptinet niſi ad ſacerdotes potẽtes libere exequi ſacfoꝝ ãminiſtrationẽ. Si aũt factꝰ eſt irregularis ꝑculpã ſuãp tali irregularitate deij ci dʒ ap̃latiõis ſtatu. qꝛ ti av illo ſtatu nõẽ deiectꝰipſo iureañq; ði jciat᷑ ꝑſniam põt excõicare.cũ.n.ſuſpenſio ſit pena magna exrẽdẽda non ẽ niſi ad caſus expſſos in iure vel ad ſiles.nõ aũt iuenit᷑ in iu poſitũ tales eſſe ſu ſpẽſos ab his q̃ ſunt iuriſdictiõis.irreglaritas.n.ñ ṽſuſpẽdere irregularẽ niſi ab executiõe eoxꝝ ãſũt oꝛdinis niſi ſit cta ꝑralẽ caſum q pᷣuat᷑ irreglaris ßuilio clericali. velqꝰ factꝰẽ ifamis.clericꝰ. n. non oꝛdiatꝰ ſi ſit officiałexcoĩcat põt. pᷣlatꝰtñ irreglaris poſtqᷓ; a ſuo ſtatu deiectꝰ ẽ excõica non põt nec ab foluere. Ad pm dð gille decretales allegateirel⸗ ligẽde ſunt ð illo g factꝰeſt irregularis ꝑ culpã ſuaʒ. Ad ndð ꝙ ſuſpẽſus ab executiõe eoꝝ q̃ ſũt oꝛdis tm̃ excoĩicare põt. qꝛ põt exeq eaq̃ ſunt iuriſdictõis fed fuſpẽſus a iuriſdictiõe excoicare nõ põt. nec ẽt pᷣvedas dare. ef de ↄceſ. plby. ꝛ diuerſitatẽ.nð oiſ aũt irreglaris ſuſpenſus eſt ab executiõe eoxꝝ q̃ ſůt iuriſdictiõis.qᷓʒuis ois irregularis ſuſpenſus ſit ab executiõe eoꝝ q̃ ſunt oꝛdis. Vel põt dici m alios ꝙ maioꝛ argumẽtiitelligẽdaẽ de ſuſpẽſo ab hoie. ñ aiure tm̃. ⁊ ſic itelligunt᷑ decretales allegate adꝓ⸗ bationẽ eiꝰ.irregularis aũt ſuſpẽſus eſt q iure.rõãt
q̃re plus punit᷑ ſuſpẽſus ab hoie qᷓ; a iure tẽ. qꝙ⁊g
ↄtẽnit iudicis pᷣceptũ að ẽ factũ legis auctoꝛitate i
kt ris poſſitaliquẽ excoicare. Et vrꝙ nõ. lud qð deijcit hoĩ nem a ſtatu p̃latiõis ꝓhibet eñ poſſe exeg ea q̃ ſunt
Sis vo.ꝗᷓ nullů põt excoĩcare. Nõ
mul otẽnit legẽ alatam⁊ inaiatã. miniſter n. legis quodã mðler giata eſt. lex. aũt ſcripra eſt inaiata. ⁊ iõmitiꝰagit᷑ cñ lege qᷓ; cũ miſtrolegis.⁊ pᷣterea Vor viua efficaciꝰ mouet qᷓ; ſcripturatin. Adʒ dð ꝙ ifames excdicar pñt loauẽdo ð illis ꝗegerũt pniaʒ dęe culpap qua icurrerãt infamiã. minoꝛ argumẽti
ndẽ vir vera.factꝰ.n. irregularis qꝛ celebꝛauit ex⸗
coicatus ꝑ quãdã ignoꝛãtiã craſſaʒ vel qꝛ iuris pi⸗ tiaʒ nõ hẽbat nõ eſt ifamis poſtq; ab excoicatòe ab ſolutꝰeſt.ẽt irregularitate remanẽte ·ſi egit pniam de h qð celebꝛauit excoicarꝰ drn.&.d.. oi vo in glo.ꝙ ifamia ʒcta er ſnia excoicatiòis tollit ꝑabſo
jutionẽ.ſiteẽt hr̃..q.j c. in rextu⁊ ĩglo. Infamia
ẽt canonica quã icurrit pbꝙ celebꝛauit excoicatus tollit ꝑpnĩiam.6.q.j. illi q in tex. ⁊ expꝛeſſius iglo. Ad pmñ ad ꝑteʒ ſcham pot dici ꝙ illud qð ibi di
diſpẽfatiue itelligit᷑ ̃m qð dicit q̃dã glo.ibidẽ Ad
m̃ dð ꝙ illud qð in illo decrero dr de laico itelligẽ⸗ dñ eſt iſpãli caſu.ſ.ʒ iugſoꝛẽ aplice ſe. ed qt. ib. di. c.j. d.ꝙ de rebꝰeccliaſticis no legit aliqũ laicis di ſponẽdi attributa facultas.iõ alit᷑ dici põt hm glo. ibicẽ g illa vᷣba decreti liceãt cardialibꝰ alijs cle⸗ ricis timẽtibꝰdeũ ⁊ laicis iuaſoꝛẽ anathematijale ⁊humano auxilio ab aplica ſede pellere referenda
ſunt ſingula ſingulis.ſic liceat clericis anathemati
ʒare ⁊ alaicis humano auxilio ab apoſtolica ſede pellere. n vtx iudex dele⸗ q B mnto quer tur gatus poſtreuo⸗ cationẽ cõmiſſiõis ſibi facte poſſit añqᷓ; fuo⸗ catio cõmiſſionis ad eũ ꝑuenire poiuerit aliquẽ ex coicare. Rñdeo ꝙ ſic.qꝛ añqᷓ; ad eñ reuocatio cõ⸗ miſſiõis ꝑueniat manet penes cũ ptãs q̃ ſibi fuerat cõmiſſa.erðᷣꝓcur. Auditis. i glo.n.dr̃ꝙi iudicetẽ net qð facit. donec itelligit iuriſdictionẽ reuocatã.
⁊ urmnad hej de appel.· it debitꝰ honoꝛ. bi.n. dr gſi qs coꝛã idoneo iudice cõuenerit aduerſariuʒ? ille dicat ꝙ ad ſuꝑioꝛẽ iudicẽ nũciũ deſtiauerit. Aut
ſas ipetrauerit ab eocẽ nihilominꝰiudeꝝ ille incẽ põt pcedere añ qᷓ; ille le ðlegato fuerint aſſignate. Ttvt dicit q̃dã glo.ibidẽ ꝑ hãc ðᷣcretalẽ coꝛꝛecta ſt iſia iura.ð.e.t. meminimꝰ·⁊.c.ad hſicut ⁊.5.ð offõ dele. ců cã. aliqbꝰtñ vñ ꝙ illa iura cũ iſto cõcoꝛdari pnit ſi curialr exponãrur. Alij aũt ꝓbabil reſpon⸗ dẽt ad qõnẽ ꝑ diſtictionẽ dicẽtes ꝙ aut ille qreuo⸗ cat cõmiſſionẽ itẽdit ⁊ expᷣmit ꝙ ſit irritũ?⁊ inãe gc ad extũc ꝑ delegarũ fuerit attẽtarũ.aut non.ſimo mõ. non tenebit fnia lata poſteaa delegato.ſinõte nebit inia.vt.. in qõne dictũ eſt.
crriculus quintus.
⸗ querit᷑ de F. ÿn O nſequenter cipali. Et circs poc querunt᷑.y. Pvtrum ſuperioꝛ poſſit excdicari ab ißferioꝛi. ⁊ vprum excõicat?poſſit excõmunicari. ʒ vtx coitas poffit excõicari. vtrñ moꝛtuus poſſit ex coicari. vvtx habẽs puilegiũ ꝙ nõ poteſt excoica ri poſſit excoĩcari. imo oſtendo g ſupioꝛ põt excoicgri
1 ab iferioꝛi Apis ad Wal.j. Li⸗
. cet nos aut ãgelꝰð celo euãgeliʒetvob p̃ter qð euãgelizauim? vob anathẽa ſir. ſ aplus erat
diurco iu m lbi jte m kiitee kyitin viehw punchi abeßo nittie ſein eran ſlur⸗ Kuge — Snikt isiſ ecmze cöich. eeckaſicqn lrcdiczus potadhur qð vexre

X
inferioꝛ quolibet angelo. qꝛ de Jo. bap. dr Math. iʒ Inimicus homo hoe fecit. multitudo nõeſt ex heeebineceetwaret illo. 3 ſupio: coicanda nec hnceps populi. Item decre. di. 4 4 põt excõicari ab inferioꝛi. Itẽ capellanusgeſt ife Nõmeſſatiões.leuiſſimis ⁊ in ſtantiſſimis ãmoni⸗ nehohertöwobſolneteinopnietörücire.ß; nnhmnueenenein excoicatò nõeſtumo ili in foꝛo exterioꝛi vt vr̃. Wõtra vt bitũ eſt inß nitio leuiſſima.ſed pena graui ma. gmultitune
cedẽti qõne excõicare eſt acrꝰptãtis iuriſdictionis nöõ eſt excoicãda. Rnñdeo ꝙ coitatem n debe
—
—. — —
„8 7.
d iferioꝛ in fu ioꝛe talẽ ptãtẽ nõ bz. Rñdeo gcũ coicari certũ eſt.ej deſen. exco. Romana ecckia.j. F ra 2 Ppäreiuriſctieriisſipaliin ſupiorelt ilo. Nult. vbidſic. In vniueritatè velcollegiũ pferrt in B nullus eſt ſupioꝛ ſibi cqlnec ſuoſupioꝛi. nullus excoicatiõis ſniam penitus ꝓhibemꝰ volentes aia i pʒptãtem iuricdictiõis cuiꝰactꝰeſt ercõicare ſupſi rum Vitare piculum qð exinde ſeg poſ;.cũ nõ nun
bi equalẽ. nec ſupſuũ ſupioꝛẽ. ⁊ iõ q;uis homo poſ⸗ otingererinorioſ erti hiumniot ſnia irretiri. Sʒ ir facere qͥre debeat excʒicari.ti nullus pot ercod·¶ Vrumi ferat᷑ niatenea t· direrũt qdã ꝙ ſic. qꝛ ml? dreſibi eqlem. nec ſuũ ſupiorem. Adpinin opp ra phibitiões ſũtqͥ facta tenẽt. q;uif ʒphibitiõer dð ꝙ apls pillud vbũ non intẽdebat excoicareãge facies grautpeccet. Alij refptcre lum abſolute. nec ẽtſub hac ↄditiõe ſi euãgeliʒaret pa. ſedèt hncipal aditẽtionẽ yntruetioi g Zrium huic qð apls euangeliʒabat. qꝛ ageiuen koieriqa. deiegib1 certiod nci⸗
nonbeccauit peccarer nõſubeſſet foꝛo ecclie mili ferat in coitatẽnõ tenet.i n. teneret ꝑ hãc ↄſtitutõ litantisienccilliqu beccauerũt.ſcd intendebat nemnõ caueret᷑ aiaꝝ piculo ꝙ inſtitutio intrare in
dicere apoſtolus ꝙſi angelus euãgelizaret 5 illuc tendit. Ad ðnin oppindðᷓ ꝙ q;ʒuis beinceps ircn⸗ quod euãgelizauerat nõ crederetei.ſed maledice put coitatis.tñ magis põt caueri ꝑiculum ligatiõis rer. Eiñ ibi accipit᷑ anathemap pditione ſeu male inoxioꝝ.cũ ſolus pncepf excoicgt q;ſi excõiearetur
clictiõe. anathematiʒare. n. vñcnd idẽeſtqðma coitas. Ad md Puis poſſibiie eſt oẽs de vna ledicere.⁊ apoſtolo licuit maledicere angelò ſub il coĩtate ↄmiſiſſe crimẽp quo ferẽda eſi ercoteut la ↄditione quam appoſi it. qꝛ. ſiponat ꝑimpoſſi tñ̃ raroↄtingit. ad ea vo que frequẽter accicit bile ꝙ angelus bonus peccaret dignus eſſet male⸗ aptant. Adp in opprad ꝑtemn aliã d ⸗
dictiõe. Adꝛm dð ꝙ capellanꝰ q;ʒuis poſſit epiſco tũ ad qð diẽ pꝛincipẽ non eſſe excoicanqũ iteili
pum abſoluere pptãtem ex ↄmiſtione Aehtaz. v genda eit ſic ꝙ non dʒ excõmunicari niſi pꝛo grauiſ
nadaptireaceepta iobe ſimis cauſis. itetie ſuꝑioꝛ eſt ep̃o.qꝛ in tali foꝛo pecm̃ hoĩiem in vtrũ moꝛtu poſſit ³) Barto querit
— Zuir. 3ufoꝛorn exterioꝛi capellanus etiã excoĩicari. Et vñ̃ ꝙœ rmiſſiõe eßi ñon poſſetim iſcopum ligaf vł nõ.ej de ſnia exco. vñ medicinat dr̃ g excõ —— pocpoliterꝰmiſſione pape vel eiu mmicatio dz eẽ medicinat.ſʒ non põt eẽ mediciał legati.pccm̃.n. nõſic ↄitituit hoiem iferioꝛẽ in foꝛo moꝛtuo. moꝛtuꝰnò põt erchicari. Item.⁊. q.2
l ſit interioꝛi. Dinatisd nubnkiten 3ren ta
— 4„—.—.
ccoca tur Vtum ercõicatur musvłligat᷑. Lotra.?4. q.ꝛ. Sanepfert. byg he bi.d 4 cundo q ur Poliitexcqmũica retici?ſeiſmatici illi quoꝝ ſcripta hereſim ↄtinent i ſ ri. Et vñꝙ nð.apls.j. vof̃ qd ad nos de poſt moꝛtẽ ſůt excoĩcãdi. Itẽ ſi aliqgs mãdet alicui
— ⸗ rit his g f ꝛis ſunt iudicare. Sed ercðicatus tamẽeÿ ſubdito ſuo vt occidat clericũ Titiũ ⁊ moꝛiat anch uwilei eccliam.ð. ecclia nõpõt illũ iudicare. 7elnti nec mãdatariꝰexequ a mãd tü poſimnotentn iee een Scdicationẽ homo e coĩoneʒ mãdatariꝰmãdatũexegt᷑.mãdãs carere dʒ ccclia⸗ con Cccliaſticam eiſcit᷑. ſed eiectꝰnð pol eijei.ergo nec ſtica ſepultura.ſi efficacit᷑ nð reuocquit mãdatùre Sn ecöicatus ercicari. Lontra excõicatꝰ hnacä tegratr. ita ꝙad mãdatariũ fuocutio puenerit.ſʒ ñi ee Se ſenerco· xũpcz. deberet puariſepltura poccaſiòe illiꝰclerici occiſi n a vex nõ eſſetniſi ercõicatꝰadhuc pollz erchicari poſtmoꝛtẽ niſ pBicurterer ercoicationẽ iãrmoꝛtuꝰ
ilel
Mieoc erchicatus põt ercicariſẽ.n.xp̃ianus d viuens pꝛo hoc excõmunicationẽ non incurrit. ieeemeledeon cPakpe plus&löõgak. cum mortuns fuerit ante factum.ergoaliquis poſt non⸗ ⁊ſic deiceps. Sic hõ ppmã excoicationẽ a coione moꝛtem poteſt incurere echrnnig epot 1 u⸗ ecclieſ chatur:⁊ pſeguẽtes excoicatiões anipliꝰelõ tiam. Kñdeog ercʒmunicari pamimhornen
gat. Acd ßmin opp dð ꝙ apls ibi loquit᷑ de his alt moꝛteʒ. i. peretici ⁊ ſciſmatici.⁊ ui heretic; t ita foꝛis ſunt ꝙnunqᷓ; itrauerũt vtpaganit indeia nntteel4eleicnar vrorat. 2iec 1 ncq; ſucfm vaptiſinip að intrat in eccliaʒ fumpſe ſe ipſos voluntarie occidunt.⁊ʒ.ꝗ. yPlacuit.⁊ bi kunt ePusreiectnöpomſrchel vorei ercõmunicãtur. non quia illa ercõmunicatioſit il⸗ 1 e t ampliꝰelongari. lis pena vel nedicina.ſed in deteſtationem crimi 1 E ¹) Ertioquer It xr coitas poſſt er⸗ nisad teroꝛem alioꝛuʒ. nde huiuſinodi quo ad 2 io*) 1 coicari. St vñꝙ ſic. hoc eſt Aijs medicina.⁊ ſic patet folutio ad pꝛimũ m ʒ qſi caput põt excoĩcari. multo foꝛtius inoppoſitum. Adꝛpatetſolutio periliud quod
pus cucaput pᷣemineat coꝛpi. Sed ÿncepsgẽ ca⸗ in eodem decreto immediate ſubiũgitur. poſt ver put chitatis pot excoicari. d̃.n. decre.qõ. di· DVuo bum enim allegatum dicit᷑. verum. hoc non eſt 8. Zutüs Ambro· Theodoſi magnũ impatoꝛemex omnicrimine intelligendũ. ſunt. n. qucdam de g coicans ab ecclia excluſit. ꝗ muito foꝛtiꝰ coitas põt bus etiam poſſunt poit Inoꝛtem accufari quilibʒvf̃
ecbicari. Ireʒ tota coitas põr cſſe in cuſpapqer damnari veluti hereſis. Qd argumentum ſcdin ee 6 Jelſedauos attisere põt cã. attiger adpartem ſ cðam dicunt aliqui P vcrum conciu⸗ põt effecrꝰ. Scoĩtas põt ercoicari. Ixe põt iterdici. dit. Alij dicunt ꝙtalis ercommunicatus non eſt.
Sa ſimili excõicari. Lõtraglo.ſupillud Wathe. 1 tamen ſipeccatum ſuum fuitn otonum. ⁊ in ſi

———————.———
16 1 *
11 PvN——
kigna pnie nõ apparuerint non dʒ ſepeliriin rerr ſacra. qꝛ ſi ſigna pnie nõ oñdit pᷣſumit᷑ deceſſiſſe in ſue volũtatis dãnabili ꝑuerſione. 2 1 vrtnr vtrũhůs pꝛiuile () MBinto queritur giũ ꝙ ñ poſſit ex cðicari ab oꝛdinario poſſit ab eo excõicari. Růceo aut his tale pᷣuilegiũ allegat ip̃m in ſui fenſionẽ añq; ʒ ip̃m ferat᷑ nia. aut nõ · ſi pmõ non Valʒ ſnia ʒ ip̃m lata ab oꝛdiario.ſi ⁊mõ. aut illud 6 niiegiũ ẽ publicatũ· aut nõ.ſi eſt yublicatũ. nõtenet mia ʒ ipm ab oꝛdinario lata.ſi nõ eſtpublicatũ aut eſt notũ iudici. aut nõ.ſi norũ eſt iudici.credo ꝙ nõ valʒ ſnĩa ab ipo 5 ßuilegiatũ lata.arnad Befð ap⸗ pel. Si duobꝰ in tertu.? expᷣſſius in glo · ſi aũt noe tucici notũ. nec ßuilegiatus fuitilõgotenoꝛe libta tis illiꝰtũc tenet inia 5 eũ lara. armnad hĩ decretalii mediate allegata qð credoeẽ itelligẽdũ ſi iudeꝝ ife rendo fniam obſeruauerit foꝛmã iuris ⁊ ferar mniaʒ nõ ſub ↄditiõe. ſʒ abſolute.? ſi nõ ↄtinet᷑ in pᷣuilegio ꝙ diis papa oẽs ſnia ſiqͥ& in poſteꝝ ʒ ip̃m builegiuʒ ꝓmulgare ↄtigerit. extũc d ecreuit irritas? inanes ⁊eas penitus nõtenere.ſi ẽr pᷣuilegiatꝰ allegat pᷣui⸗ legiũ nõ publicannec iudici notũ. nec fuit ĩ lõgo te⸗ noꝛe libtatis illiꝰ.⁊ indici petẽti ÿuilegiũ ſibi oñdi. nõ vult pᷣuilegiũ oñderẽ nec ꝙlauſurã ↄtinẽtẽ ſuã li ptatẽ. tenebit ſnia ſi ferat᷑ ʒ eñũ.e de puil. Quia pſo ne.ð. Decreuimꝰ. Mec Pp oſtenſionẽ puilegij ſequẽ tes iuqicabit᷑ ſnia fuiſſe nulla. nec ẽt reuocãda.arm ad.ef̃ de nia? re indi. Suboꝛta. infine. vbi dñꝙ ſip̃nilegiũ añ ſniam no fuerit exhibitũ pᷣtextu p̃uile⸗ gij de nouo repri nðõ d ſnia reuocari ꝙ ẽitelligẽdũ niũ dñs papa aliter faceret ex. n
rticulus ſertus. 2 Onſequenter cipau. Eiehra
tzquerunk.. P vtrũ vticipãs cũ ex⸗ cõicato ſit excõicattꝰ. ⁊vtrñ pticipat cumercõicato ſemp ſit pccm̃ moꝛtale. ꝝvtrñ pticipãs ſcient cñ excõicatis a papa ſit ex⸗ cõicatꝰmaioꝛi excõicatiõe. ꝓvtxꝝ ſacerdos reci- piẽs oblatões ſuoꝝ parochianoꝝ excõicatoꝝ ſit ex tʒicatus. 5 vtx aligs ſolus ſciens aliquẽ excõica
tum teneat᷑ ip̃m vitare. ) Rim 0 oſtendo ꝙ pticipãs cũ excõica-
to nõ ſit excõicatꝰ. ij. qʒ. Qui⸗
cũq;cðicauerit. dehch cõicauerit vel oꝛaue⸗ rit cũ eũ ercõicato ſi laicus eſt excðicet ð vr̃ꝙ ipſo ſœð nõ ſit excõicatꝰ. Itẽ pticipãs cũ pccõꝛe nontñ in pccõ.nõ icurrit pccm̃.ð a ſili pticipãs cũ excðica toñ tñ in ſuo crimie. nõicurit excõicarionẽ. ea. g. Cũñ ercõicato.ſi qs cũ eo aut palã aut abſcõſe lo⸗ cutꝰ fuerir cõem cũ eo ſtarim excoicatõis trahat pe nä. Rñdeoꝙ duplex eſt excõicatio.ſ. maioꝛq̃ᷓ eſt aqᷓlibet licita coĩone.vel legitio actuſ eparatio.ij“. q.ʒ. Ad mẽfam.ð. Euidẽter.⁊.ʒ. q.ꝗ. Eugeltrudã. 4 erchicatio minoꝛqᷓ eſt a ſacfis ecclie tm̃ ercluſio. eið erceptiõibꝰa nobis·⁊ ðſnia ercõicationis. Si quẽ in textu. ⁊ iglo. Si añt aligs pricipet cũ excõica to excoĩcatiõe minoꝛi nõ pp B icurrit excõicatiõis niam. Si añt cũ cxcoicato excoicatiõe maioꝛi cuʒ pticipãtivꝰcũ eo obſeruata in iſta aggrauatiõe foꝛ⸗
.
mna iuris icurrit eycoicationẽ maioꝛẽ.ſi aũt nõẽex⸗
coicatus cũ pticipantivꝰ ſibi runc pticjpãs. aut pti cipat cũ eo in crimie. aut nõ.ſi ſic. eãdẽ icurrit ef deſen. exco · Nup.ſi nð.tůc non icurrit niſi excõi cationẽ minoꝛẽ. excipiunt᷑ tñ ſex genera ꝑſonax.ſ. vxoꝛ.filiꝰ.filia n emãcipati. uus ignoꝛans iliũ ex ccicatũ⁊ neceſſitatẽ patiẽs.ij.d.ʒ. m̃ multos.⁊ il le qſibi loqtuꝙ aie ſue vtilitate· e.. Anteceſſoꝛ Zñ vſus. Atile lex humile res ignoꝛata neceſſe. Mec anathema ꝗdẽ faciuntne poſſit obeſſe. Ad pmn in oppn dð ꝙ ils vᷣñ excoicet᷑ itelligit ð excoi- catiõe maioꝛi.?qᷓ;tũad ßẽ canon ferẽde ſnie nõ la te. Ad dðꝙ nonẽ ſile. qꝛ pcemno puata coio⸗
ne ſideluũ ſiẽ excoicatio maioꝛ. vtrůpticpaic 3 r vtr pticiparc Ecundo querit᷑ excoicato ſemꝑ ſit pcem̃ moꝛtale · Et vꝓꝙ ſic. e ð hisq̃ vi metus vẽ cã fůt facris canonibꝰ dr. ꝙppmetũ nõ dʒaligs cũ excoicato ↄmunicqre· cu Pnullometu debeat qs moꝛtale pecĩ icurrere. Itẽ excoicatio nes na nonẽ ferẽda niſi ꝓmoꝛtalipecð vrſuxiue hitũ eſt. Sedp pticipatiõe cũ excoicati⸗ ſunt boie maioꝛi excoicatiõe excoicãdi.ij. q.ʒ · Siẽ apli.7.cg ſe.⁊.c. ꝗcũqʒ. ãpticipare cũ excoĩcato ſempẽ pccm̃ moꝛtale. Itẽꝓ folo pccõ moꝛtali exclucẽdus ẽasà ſactis eccie· Sʒ ꝑ excoicationẽ minoꝛẽ quã phitꝑ ticipãs cũ ercoĩcato excludit᷑ qs a ſacfis ecckie. ₰ viſum ẽ ðtalis pticipatio ſempꝑẽpcem̃ moꝛtale 5 cũ aligs excoĩcat᷑ q;uis ſibi pᷣcipiat᷑ ne coicatiõiſei gerat.alijs pᷣcipinò ṽ ꝙ ſibinon pricipẽt.ſʒ ñmð pricipãtibꝰpenaĩponi.ʒ vr̃ꝙ qᷓuis pticipãs incur rat penã.ſ.excoicationẽ minoꝛẽ nõ.tñ moꝛtalẽ cu⸗ põ. Itẽ cũ m iura ſit nuiltitudini pcendũ.⁊ pauci fint gab oi pticipatiõe cũ ercoicatis abſtineãt. vil la ſnia ĩ benignioꝛẽ ptem iterp̃tãda.cũ exp̃ſſe nõin⸗ neniat᷑ ꝙ tales moꝛtali peccẽt. Rñdeo ꝙ ſi ſcieni 7ex deliberatiõe pticipãs ĩ crimie cũ excoicato aut cũ oibus pticipantibꝰ ſibi moꝛtat peccat. Si autẽ cũ illo qui non eſt excõmunicatus cum participan tibus ſibi pãrticipet aliauis non in crimie.ſed ta⸗ men participat ſcienter cum ipſo in diuinis.? etiã ſacramentis.tũc peccat moꝛtaliter. vnde publice excõmunicato intrãte eccleſiam omnes debẽt exi re.ꝛ4. q.j. Omnis qui.ſacerdos tñ ſi poſtq; cano⸗ nem inchoauit ſupueniat excõmunicatus non de⸗ betmiſſam imperfectã derelinquere.argumẽtum ad hoc.7.q.j. Nihil. qui auteʒ cum excõmunicato neutro pꝛedictoꝝ modoꝛum participat ſed tantu
„
inloquela comeſtionea imilibꝰmoꝛtaliternð pet
cꝗt. niſihoc faciater cõtemptu eccleſie vłiudicis. Adpnin oppꝰ dicendum gilla decretalis in⸗ telligitur de participantibus in crimine vel in di⸗ uinis departicipantibus cum illoqui cum ſuis ticipantibus eſt excõmunicatus p̃miſſa munitiõe ßm foꝛmam iuris. Ad?dð ꝙ homines nõ ſunt excõᷣmunicandi maioꝛi ercõmunicationepꝛopar ticipatione cuʒ eycõicato.nili poſtqᷓ; canonice mõi tinoiunt deſiſtere.⁊ ego ↄcedoꝙ extune ſi non de ſiſtunt ratione pertinãcie moꝛtalirer peccant tan⸗ quã eccleſie ↄtemptoꝛes. Adʒm dð ꝙ maioꝛeſt falſa. interdicti enim arcentur aſacramentis. vcñ quãcoq; interdicunt᷑ aliqui non pꝛo moꝛtali pccð
quoq ↄmiſerunt. i ticipãs — Prrir pri um parteiPs Ertio queritur enteneckicati

—
— apꝛpaſit ercõicatus maioꝛi excðicatiõe. Rñdeo i Paligs poteſt dici excõicatus a papu.vel qꝛexcõi Hn atus eſt a iure qð papa ↄdidit.? cuiꝰabſotonꝰ ſibi En ãliter reſeruauit. velꝑaliquã iniam 4Papa gnãli i terlatã. vel qꝛ eſt a papa excòicatus niatim pꝑtici- . Put pis cuʒ erchicaris appa. duobmodisnis ma- — ioꝛem ercõicationẽ nõicurrit. ſitrnec participans d in loquela⁊ comeſtiõe cũ ercðicato a papa noiatiʒ. 4ii Sed vtrũ ſciẽter cũ eo pticipãs in diuinis maioꝛẽ — ercõicati onẽ icurrat dubiũ eſt. qdaʒ.n. dicũt ꝙ ſic. — n.e de ſen. excõieatiõis. Significauit. Neri- os gſciẽter⁊ ſpõte ꝑticipaueit excoicatis a nobis „ xihos in officijs receperit eadẽ erchicatiõis ſnia * ich cum ißis nõ dubitamusiuolui. Alij dicũt Zrinʒ ² iih bene in glo. dicẽtes debereitelligi qᷓtũ ad puatõ — nem ſacroꝝ. vel foꝛte qꝛilli erãt ercõicati cũ oĩbus — Pticibantibꝰ eis. vel foꝛte pricipanerũr illis ex init rolcatis in eodẽ crimine. ⁊ið eadem ſnia cum ilus 1n uerũt ligati remitti debuerũt ad ſuũ excõicatoꝛẽ cu bſoluendi. Sedpma obinio ꝓbabilioꝛ eſt. qꝛ ma⸗ in Sis ↄcoꝛdat tertui decretalis.⁊ illãrenet dñs Mo⸗ okmi ſti. in appgratu...* — † vtx ſacerdos reci- 1 Rarto querit᷑ vcb oreei nnharochianoꝝ excõicatoꝝ ſit excõicatꝰ 6 scu Rñdeo ſacerdotẽ recipe oblatiões parochianoꝛuʒ d nmt ſuoꝝ excõicatoꝝ dupli põt intelligi. Vno mõ ita ꝙ ccich rñalijs fidelibꝰeas offerãt ſacerdoti adaltare. ⁊ o üth vio illicitũ eſt. lñi ſcrecipet cñercòicaus pticipa 5 ciyist ret? icurreret ercbicationẽ qͥ ʒhitur extali ꝑticipa- noti tiõe. Aliomõ ita ꝙ oblatiões ſibi debitas ab eis i d repetat vel recipiar.⁊ ſic recipiẽs ⁊ repetẽs ercõica 1 incä. tionẽ nõ curit. ab ercõicatis.n. exigi põt ⁊recipi d ÿſen ðab eis debel. eið ſen. exco. Si Vere.⁊ ↄueniri 1 oſilci Pt. q;uis alios ↄuenire nõ poſſint. vt diẽ glo. ſuꝑ . decretalẽ allegatã. 62— n. Si— n aliqs ſo⸗ nto dritur vtrum zu— * aliquẽ exchicatũ teneat᷑ ipᷣm vitare. Et vñ
ꝙſic. ß.q.ꝛ. Si iñ.ſi tm̃ ep̃us alieni ſceleris ſe con ſciũ nouerit q;diu ꝓbare nõ põt nil ꝓferat.x⁊.j.e.c. dꝙ ille qdiu nihil ꝓbare põt ep̃s in cœĩione oium pᷣterqᷓ; eiꝰg eñ re iudicarꝑmanebit. 5. ea. q.c. ſe⸗ quẽti d̃. Mlacuit. placuit vt ñ qñ epᷣs diẽ Aiqueʒ bi ſoli fuiſſe ↄfeſſum atqʒ ille neget nõputet ad in iuriãſuã ep̃s priner qʒ illiſoli nõ credit᷑ ⁊ ſi ſcrupu- loppꝛie ↄcientie ſe diẽ neganti nolle coĩcare qᷓ;diu excõicato nõ coicauerir ſuns ep̃s eide eßᷣo ab alijs nõ coĩcet᷑ ep̃is. vtmagis caueat eps ne dicat in ali quẽ qð alijs documẽtis ↄuincere non põt. Rñdeo galigs ſolus ſciẽs aliquẽ excoĩcati eum non tenet᷑ itare in publico. nec dʒ qꝛ crimẽ occultũ ab illo g ſolus ſcit nõ eſtpubliczdũ vñ necxp̃s malã volũta t Jude quã ſub certitudier ciebat noluit publicure ⁊cũß dirit Joãni ſibi in ſilẽtio dirit.tenet᷑ tij ip̃m p natĩ vitare niſi p ↄfeſſionẽ tĩ ſciuerit.⁊ het diſti ctioſutiſ hf. e de fen. erco. Cññab hoĩe. vbi ſic dr 2oione illius q ꝑſacrilega manuũ iniectiõe icleri cũin edict excoicatiõis icidi · denũciatꝰnon ſit. debes abſtiere niſi foꝛte iliud ribi ſoli paterer in q5 caſu ipᷣum ßuati t̃modo euitabis qᷓ;diu ab ecclia tolerat᷑.decretũ Alegatũ ad ꝑtem pᷣmã itelligi dʒ ð
euitatione ipuato allegatũ ad ßam ptem ð
Aiud Euitatione inpublico.
¶rticulus ſeptimus.
Nh r auerit de..ß Onſequenter B F̃runt.. Pvrx ercoicati oibꝰgcti bolegitis intpꝛiuati. ꝛ5 vtx eis ꝓint oioes ecckic. ʒvtx oẽs q moꝛiunt᷑ er coĩcatip̃uãdi ſint ectiaſtica ſi epltura. 4ꝰvtx excoi catis mioꝛi excoĩcatiõe tiñ̃ poſſint ð ie ↄferri ec⸗ cliatica bificia.⁊ vtꝝ bficiai tali ſtatu eis collata poſſint licite retinẽ. Foytꝝ ercoĩcatꝰ ſolẽnit bapti ʒãs vel ĩ foꝛo pnie abſ. olucs ſit — ꝙexcoicati ñ ſimt pua R imo oñdo ti oibꝰactibꝰ legitis excoicati ñ repellunt᷑ a defeẽſie ſuai iudicio Fð excep. Dilecti filij. Sʒ defendẽſei iudicio le⸗ gitimꝰactꝰẽ. Itẽ.ʒ.q. 7. Infamis. ſi huꝰ dů pura⸗ ret᷑ lib. ex ðlegatiõe ſi niaʒ dixit. Quãuis poſtea ißᷣni tutẽ deplſus ſit mia ab eo dcã rei iudicate firmita- tẽhzʒ. aſilið excoicatoglatent ercoicatꝰẽ qñſniaʒ diẽ ſiue ſit ↄdẽnatoꝛia ſiue abſolutoꝛia. Itẽ ẽð ſe⸗ ?reiudi. Ad pbãdũ.i texru⁊ i gl. Quicqd fac excoĩ catꝰdñ exõicatꝰñ credit᷑. Valz. Z excoicatio ab ec⸗ ckia fideliũ ſepat ij. q.ʒ. Audi. Sʒ ſepatꝰab ecctia nullũ põt actũ legitimũ exercẽ.qꝛ oĩs tałactꝰ regrit coicationẽ cũ aliqꝰmẽbꝛo ecclie. ðexcoicati ſt ab oĩ bactibꝰlegitis ſuſpẽſi. Rẽ vt ſupius hitũ ẽ ĩ eccle ſia nulla pena maioꝛẽ q; excoicatio. Sʒ B non eſſet vex ji eis alig actꝰlegitimi ↄuenirẽt.ꝗ ab oĩibꝰ acti bꝰlegitimis funt ſi uſpẽſ. Rideo ꝙ duplexẽ excoi- catio.ſ. minoꝛ ⁊ maioꝛ.excoicati mioꝛi excoicatiõe tiñnõ ſunt ab oibꝰactibꝰ legitimis ſuſpẽſi i.qꝛ talex coĩcatio nõ ſepat a coione fideliũ.ſʒ pceptiõe ſacfo rũ tm̃.tĩ nõ debẽt celebꝛare miſſaʒ.ſi tñ celebꝛant notã irreglaritatis nõ icurrũt.qᷓ;uis grauit peccẽt. peccãt ãʒferendo ecctiaſtica ſacfa.ſed ab eis colla ta vtutis non carẽt effcñj. cũ non videant᷑ a collatõ ne.ſed ꝑticipatiõe ſucf̃oꝝ q̃ in ſola ↄſiſtit ꝑceptione remoti.qᷓ;uis etiã non phibeant᷑ eligere vel ea que rõne iuriſdictionis ſibi ↄpetunt exercere.ſi tñ talis electꝰfuerit eius eſt electio irritãda ꝓ eo ꝙ ad fnſce ptionẽ eoꝝ eligit᷑ a quoꝝ ꝑceptione a ſcĩs piibusẽ puatus.⁊ hec oĩa pᷣdicta erp̃ſſe habent᷑ e de cleri⸗ co exco. Si celebꝛet. qᷓ;uis etiã dennnciare actus ſit legitimus.tñ excoĩcati minoꝛi excoĩcatione exꝑ ticipatione cũ excoicato non admittunt ad ip̃m ð⸗ nuncianaũ eſſe excoĩicatũ cum ipm debuerit euita⸗ re. extra deſen. exco. In p̃fen tia. Exccicati autem maioꝛi ercõmunicatione ab omnibꝰ actibus legi timis ſint ſuſpẽſi. qᷓdiu excõᷣmunicati creduntur. Velſi ſunt publice ercõmunicati qᷓ;uis tẽpoꝛe illo
dim.⁊ gibet eriminoſiæifamesaduerſi t libʒ admittunt᷑ ꝛ.q. 7. Pꝛeſumüt. nec pñt eligere

nec eligi eis etiã eccleſiaſtica beneficia conferri nõ debent? collata eis nõ pft retinere niſi er diſpen⸗ ſatiõe. ef de cli.exco. Moſtulaſti.nõ pñt etiã aliquẽ in iudicium ↄuenire. eñ de excep. Luʒ inter. in ſi. c. Dilecti filij. Adpᷣnin opp dð ꝙ defendere ſe nõtã v poſſe dici actus qᷓ; paſſio. Ael põt diciꝙi hoc excõicati fauoꝛnõ attẽdit.ſed egtas iudicãtis cũ non debeat claudicare iudicium ac ſatis vr̃ ab⸗ ſurdũ.ſi actoꝛe ipugnãte reo defenſionis copia de⸗ neget.qꝛ ſic muitotiẽs ↄdẽnaret᷑ abſoluendus ef̃̃ ð ecep. Num iter. Ad ⁊n dict gdamꝙ nõẽ ſimi
le de kuo⁊ excõicato.qꝛ uns in aiqbus caſibꝰ hʒꝑ ſonam ſtandii iudiꝰ ſed ercõicatus ĩnullo. Et pᷣte⸗ rea in pᷣdicto caſu ſnia vᷣui nõ teneret niſi eſſet a pn⸗ cipe ↄirmata.⁊ ſic foluit glo. ibideʒ. Sed hec mnia dura ṽ.ſi.n.omnes actꝰ legitimi duos aliqui exer cent dum eoxꝝ latet excõicatio eſſent irriti? inane] iudicãdi.poſtqᷓ; eius excõicatio eſſet detecta multi de ſtatu filo eſſent incerti. aꝛ alig ſunt lati. Aig hñ tes multa bñſicia eccliaſtica. qꝛ iatẽt᷑ ercõicato fue runt abſoluti. Et iõ eſt alioꝝ ſnia mitio?? rõnabili oꝛq dicũt ꝙ in tali caſu eoꝝ abſolutiões bñficioꝛ:u; collatiões tenẽt. qᷓ̃uis poſtea eoꝝ excõicatio fuerit detecta.er de excẽp. Erceptionem. in gloſa.? arm
ad hoc de iure patro. Lõſultatiõibus. nec obſtat il
iud qð de de ſen.⁊ re. indi.adꝓbandũ.qꝛ ibiloq tur decre. de publice excõicato tpe quo ſniaʒ tulit. Ex dictis pʒ ſolo ad ʒm. Sciẽdum tñ ꝙñi latent᷑ ercõicatus alicui electioni intereſſet ſipoſtea tñ añ electi ↄfirmationem detegeret᷑ eiꝰ excòicatio qᷓ;uiſ vphᷓ nõ irritaret᷑ electio ſielectus alias habeat ſuf⸗ ſiciẽtem numeꝝ vocuʒ.tñ vox ſua reputaret᷑ fuiſſe nulla. Vñſi necia fuit electio ad ſuffieiẽtẽ numerũ nõ repurabit᷑ legitime electus.
— ecclie. Et videt᷑ ꝙ ſic.ij q. ʒ. Etſi· qui pa⸗ tient fert iniuſtam miam celeſſẽ meret᷑ coꝛonam.
nõ eſt culpa.ſed pena. Sed penaqᷓ nõ eſt culpa non excludit fuffragiũ oĩonũ.ſed magis miamvr̃ incli⸗ nare. Item eis põt dari elemoſyna corpoꝛaliꝰ ij. q.ʒ. Qm̃ multos.ꝗ a ſimili ⁊elemoſyna ſpũal qð ñ eſſet vex niſi eis ꝓdeſſent oĩoes ecclie. 5. ij“.q.3. Nemo eß̃oxꝝ. anathema eſt ererne moꝛtis dãnatõ
Sʒtalibꝰnõpſunt oioes eccie Itẽ illis q nõ pñt apccis abſolui nõpſunt oĩoes ecclie. ſed excõicati
nð pñt abſolui apccis qᷣdiu ſunt excõicati.⁊. q.j. Quicũq;.ðtalibꝰnõpſünt oiones ecche. Mñdeo ꝙ excõicatis minoꝛi excòicatioe tĩ ꝓſunt oĩones
ecclie.ſind ſit aliud qð obſtat· qrtalisnõ ſeparat a cõione fideliũ ⁊ põt eſſe in nõ hůte ꝑpccm̃ moꝛtale.
De eycõicatis vo maioꝛi excðicatiõe diſtiguẽdum z.qꝛ aut fuerũt excõicatiꝝ iniuſta cã. aurp iuſta.ſip iniuſta. nõ excludunt᷑ pꝑ Ba ſuffragijs oꝛonũ ecclie qꝛ talis nõ eſt excõicatus qᷓ;tů ad eccłiam triũphan tem niſi ſit aliud qð obſtat. nec militãs eccłlia taleſ intencit a ſuffragijs oꝛonũ excludere Si aũt eſt ex⸗ rõicatusp iuſta cã aut penitet ⁊ diligẽtiſſime abſo⸗ fonẽ fuãꝓcurat.paratꝰfacere qcqd in ſe eſt.⁊ ꝓ illo
ſtatu valẽt ſibi oĩoes ecctie⁊ qꝛ extũc pcem̃ ſibire
miſſum eſt cuiꝰremiſſio abſoluit qᷓ;tũ ad iudicium
ecctie rriũphãtis.aut nõ penitet. ſed in ſua obſtina
tiõe ꝑſiſtit. ⁊ qᷓ;ᷓdiu in illo ſtatu eſt.qᷓ;uis aliquo mo
Ecundo quert nxee
Sed talibꝰꝓſunt oĩones ecclie. Irem ercõicatio
do ſibi poſſintꝓdeſſe oĩoes ccclie cum ꝑ oĩonesbo
noꝝ diuinamia N olunratẽ penitẽdi multis inſpira ueritſceleratis. tñ lõge minusꝓſunt eis q; aliſs· qꝛ
qᷓtũ expte idigni ſunt vt eis pſit. ecclia ẽt ad tales
ſuffragia oĩonñ ex irẽtiõe nõ ſic dirigit ſiẽ ad alios. ij. q.ʒ. Quicũq; intrd. Oꝛ0 aũt ceteris paribꝰmagis ꝓdeſtillis ad quos ſ pãlius? directiꝰ dirigit᷑ qᷓ; ali⸗ js. St iõ bñ dẽ ꝙ excdicto ẽ pen dãni ⁊ cereris pa ribplus põt diabolus ſuꝑ eü qᷓ; ſup nõ exchicatuʒ. Ethecẽ rõ quare ꝑ excõication? dr ercoicatus tra qi Satha. ñ Apo.j. Lor.y. Iudicaui huiuſmõi
poiem tradere Sathãe xc.⁊.ijqj. ʒ. Audi. Adÿ
pʒ ſoto ex dcis. Ad dð ꝙ qᷓ;uis excdicatio nðſit culpa ſed pena.tñ nõ niſip culpa moꝛtali dʒ infligi. Raʒmñ dõð ꝙ pſona ſingularis pòt oꝛarepꝑ exchica to vt deus eũ ad bonñ ſtarũ reducat. Et iõnõẽmi rum ſi ſibi põt dari elemoſIna coꝛpoꝛalis. eistam̃ nõdʒ dari eccliaſticum ſtipendiumn. Vt dicit glo. ſu pallegatum decretum · Ad ar adptem aliampʒ quid dð ex deĩs in coꝛpe qõnis.— 2* 6. rri vtrum oẽs qui rtn0 queruul moꝛiunt᷑ cati pᷣuandi ſint ecctiaſtica ſepultura. Rü“. ꝙ ſic maxime excõicati maioꝛi excoi catõe. qꝛ vtdf ij. q.ʒ. qcũq; intra. qbuſcũq; viuis nõ xcõicauimꝰ nec moꝛtuis cõicare debemꝰ.icẽ.⁊. q.⁊.decdio⸗ ne.⁊ ej de puile. ad k in glo.dr̃ ꝙ cõicãdo eis ĩ moꝛ te iciderũtĩ excõicationẽ.⁊ ſi tales ĩ cimiterio fue⸗
runt ſepulti ide debẽt eijci. Vt habet᷑. e.c.qð eſtin⸗ telligẽdũſi oſſa eoꝝ potuerit diſcerni ab oſſibꝰfide liũ. alias nõ.qꝛ minus malũ eſtvt ĩ cimitertio rema
neãt oſſa excõicatoꝝ qᷓ; ide eijciant᷑ oſſa alioꝝ nec poſt moꝛtẽ abſolui xcõicatiõe debẽtñii ſua obſtina tiõe pſtiterit vſqʒ ad moꝛtẽ icluſiue.? ſic itclligitur illud.4. q.⁊legat. vbi dr ꝙ xpᷣs in ligatione defů⸗ ctum nuſq; diyit eẽ ſoluẽdũ.ſi itan moꝛtẽ abſ olutõ nem deuote petijt⁊ eã hẽre n⸗ potnit. ſiB ↄſtiterit
poſt moꝛtẽ põt abſolui ab eadẽ qõne.nec qſqᷓ; mãi
—
feſte ẽt excdicatis maioꝛi excõicatiòe ʒctaꝑ partici
pationẽ cum notoꝛie excõicatis maioꝛi excõicatio
ne negãda eſt eccliaſtica ſepultur ßm Boffreð.?
Hoſti.⁊ Raimũdum qð ↄfrmãt ꝑillud qð habet
ſup.
“ rto aueritun vtrum ecõicg 2 AO Qel tur tis minoꝛi exci catiõe tiñ̃ poſſint ↄferri de iure eceliaſica
bñficia. Et vtrũ bñfici in tali ſtatu eis collata pol⸗ ſint licite retinere.⁊ oñdo ꝙnon.ef ðclerico. excõ. m. Sicelebꝛet. dr ꝙ talis nõ põt eligip eoꝙ ad ſu⸗ ſccprionẽ eoꝝcligit· a quoꝝ pcepriòeãſcispiibus ẽ puatus. ſed ad b dat᷑ clericò eccliaſticũ bñficium Itfacẽm oꝛdinis ſuſcipiat.⁊ miniſterſit in ãmini- ſtratiõe alioꝝ ſacfoꝝ.&ᷓ vr ꝙ minoꝛi excõicatiõe ex⸗ cõ̃icato.eccliaſticum bñficiũ ↄferri ð iure non poſ⸗ ſit. 3.e.ri. poſtulaſti. dr de illis ercõicatis qbꝰ ec⸗
„
ciaſiica bñſicia ↄferri nõ pnñt ꝙ cum eis cõicari nõ
dʒ ſed excõicatis minoꝛi excõicatione k cõicare.ð det ꝙ Bſoumitelligi debeatð exchicatis ercòi catione maioꝛi. Rñdeoꝙ due ſunt ſpẽs minoꝛis excõicationis. Vna que excludit a ſacramẽtis tm̃ q̃ vt frequentius ↄtrahitur a iure. ſ. per participatio nem cum excõicato excõicatione maioꝛi. extra de ſen. exco. Nnper. quandoq;infigitur ab bomine. per ſniam.S· d.j. c⸗ Alia eſt ſpẽs minoꝛis excois 8
i5
₰
intliinani I

—
S85.
38 SS S=
——
55P
55 57
öſi — u— itz nin
nmit uehn 4 r. 5 au woſſhi ti merom üor. Aobſ e. lliou M defl
v c
u Pin di m i„ min ſnu Pan⸗
Rriu
rviij.
menon contrahitur aiure. ſed inigit ab homine tm̃⁊ſepata coione fideliũ aliquoꝝ ⁊ nõ ſacoꝝ.V. q⁊ phiti.?.q. 4.inloco.x.Ig. di.placuit vt quotiẽſ cũq;.ĩ.⁊ʒ. di. quoꝛũdã.⁊.g. di. Si gs de alterius. Sed in iſtis iuribus multů extẽdit nomẽ ercðica⸗ tiõis. quacũq; aũt iſtaꝝminoꝝ ercoĩcationum cle⸗ ricus ſit excoœicatus.ſi in eo nõ eſt aliud qð obſtat ſi bipõt hm aliquoꝝ opinionẽ ecchaſticũ biificiũ con ferri. qð nõpelectionẽ habet᷑.⁊ illud põrlicite reti nere. qꝛ F nõiuenit᷑ in iure ꝓhibitũ.⁊ p̃terea illa iu⸗ ra q̃ phibẽt excoicatis eccliaſtica bñficia ↄferri ex⸗ pꝛeſſe loquunt᷑ de excoicatis excoicatione maioꝛi. nullã penitus mẽtionẽ faciẽtia. quo ad de excoi catis excoicatiõe minoꝛi.vtpatet in decre.alle. ad partẽſcõam.iter.⁊ in glo. ⁊ꝑiilud qð dr eið etate ⁊ quali.oꝛdi.cũ bone. Alijs aũt vr̃ dð ꝙ ſiẽ electõ excoĩcati minoꝛi excõicatiõe q̃ excludit a ſacfis nõ eſt irrita ipſo iure.ſʒ irritãda.ef de cleri. excõicato celebꝛãte.ſi celebꝛet.ſic quis collatio bñficij ecctia ſtici facta tali nõſit irrita ip̃o iure.tñ eſt irritãda. ſi Pbari põtiiure ꝙtꝑe collatõis ſibi facte erat excoi catus excoicatione minoꝛi.tal. n.collatio eſt alquo modoelectio.cñj. n.ep̃s dat alicui clerico aliquod
bñiciũ eccliaſticũ irer mltos eligit ipm ad illud bñ kieiũ. inusn. bꝛeuiter põt eligere aliquẽ de mltis
cũilli vni illa ptãs eſt ↄceſſa ſeu collata.⁊ vñꝙ ille qſciẽter tali ↄtulit ſit uatus ip̃o iure.hac vice illiꝰ bñſicij collatiõe.qꝛ ſciẽter eligentes tale ᷣnati ſunt iure eligẽdi hac vice er decleri exco.mi. Si cele⸗ dꝛet. in glo.⁊ arnad ß. ð. de electiõe. cñi cůctis.⁊c̃.
ſcriptũ eſt in fine. Qui vult tenere opimionẽ pꝛi⸗
mã põt dicere ad arn qd partẽ pᷣmã dicẽdo ꝙ nõẽ.
ſile de adeptiõe bificij eccliaſtici ꝑelectionẽ. ⁊ de adeptiõe ſimplicis bificij ecctiaſtici ꝑcollationẽ. i
pᷣma.n. adeptiõe eo ꝙ modus adipiſcẽdi ẽ ſolleniõ ⁊ bñficiũ ſic Adeptũ quo ad heſt digniꝰ⁊ honoꝛabi⸗ lius. iõ in adipiſcente requiritur dignitas maioꝛ⁊ idoneiras. Qui Vult tenere opinionẽ ſcham q̃ mi hi magis placer põt de ad arni gd ptem ſcðam.ꝙ illa decre.loquit᷑ tiñ̃ de illis excoicatis abus colla- rio bificij ecctiaſtici fcã nullaẽ ip̃o iure.⁊ ſoli tales ſint illi gſunt excoicati maioꝛi excoicatide. rnr vtrum excoicat
M nto quer itu maioꝛi excoicatõ ne ſollẽniter baptiʒãs ſt irregularis. Et vr ꝙnõ.ij. q.ʒ. Sigs ep̃s in ↄcilio. Si gs ep̃us in ↄci⸗
io ercoicatꝰ fuerit. ſiue pꝛeſbyter aut diaconꝰa ſuo
ep̃o.⁊ poſt ercoĩicationẽ bᷣſumpſerit facere oblatio- nem vel veſptinũ vel matutinũ ſacriſiciũ qᷓj in of⸗ ficio ſuo agere ſiẽ pus.nõ liceat ei.nec in alio ↄcilio ſpẽ recõciliatiõis hre. cũ ãß nõ fiatmẽtio niſi ð offõ ecckie.vñ ꝙãminiſtrãs ſacm baptiſini excõicatus iregularitatẽ nõicurrat. Võtra eacẽ qõne. Sig eß̃s dãnat᷑. Si gs eps dãnat᷑ aſynodo. velſi pᷣſpyt xel diaconꝰa fuo epᷣo⁊ auſi ſuerit aligd de miſterio † acrↄtigere. nullo mõ liceat eis nec iilla neciĩ alia
no ſpẽ reſtitutiõis. aut loci ſatiſfactiõis hre.ſed
ſolleniter bapriʒare eſtmiſteriũſacrũ. ð excoicatiii lud erercktes irregularitatẽ icurrit. Rñdeo ꝙ uis alig dixerit tales irregulares nõem e.⁊ illã penã nð ertẽdi niſi ad excoicatos celebꝛãtes ⁊ ecciiaʒ of
vij.
tione non hʒꝓbabilem ignoꝛãtiã.q̃ vt dr̃ef decle ri·ex. mi. aplice. excuſaticurrere irregularitatẽ qꝛ cũois excoicatus excõicatiõe maioꝛi iitſ uſpẽſus ab oĩ actu legitio. vt viſum ẽ. ↄſtat euʒ eẽ ſuſpẽſuʒ ab erecutòe facerdotalofficij. ãd acerdotale aũt offiñ ptinet ſollẽniter baptiʒare.cũ ðtrãſ gredi ſeu viola re ſaltẽ ſollẽniter ſuſpẽſñionẽ aſacerdotali ofj. ⁊ ab erecutiõe cuiuſlibet oꝛdinis ſaltẽ loquẽdo de oꝛdie ſacro irregularitatẽ iducat.vt hrej̃ deſi en.? re. iu⸗ di. cũ eterni.ↄcedẽdũ vfꝙ excoicatꝰ ollẽniter ba⸗ ptiʒãs ⁊ in foꝛopnie abſoluẽs ſit uregularis. Pꝛo hac ẽt ↄcluſione. vñ facere illud qð dr̃. di.ꝛg. pby⸗ tex. ⁊ ej̃ de cleri.ex.mi. Si gspᷓſpyter.⁊.j. de ſen. erco. Wũ medicinal. in gl.ſup illud. Irregularitateʒ nõ effugiẽt. vbi dr̃. ꝙ eſt Vex in quocũq; off diui no⁊ hoꝛis diuinis cantandis officiãdo eccliam. ⁊ ſacfis ↄferẽdis.ille etiã irregularis eſt qui exegtur offiñ̃ alicuiꝰoꝛdinis quẽ nõhʒac ſi illũ oꝛdinẽ habe rer⁊ eirõne oꝛdinis liceret.ef de cleri.nõ oꝛdi.mi. ꝑtotũ.ſi tñ excoicatꝰbaptiʒaretñ ſollẽnit vt facii vetule in caſu neceſſitatis.aut diceret epłlam aut euãgeliũnõ ſollẽniter. nõ pphirreglaris eſſet.⁊ vo coſollẽniter legere eplam legere eãin ecckia iveſti mẽtis ſubdiaconi ac ſiſ ubdiaconꝰeſſet. vr etiã ali qbus ⁊ ꝓbabili ꝙ ſi excoicatꝰei eccliaʒ dicat hoꝛas ſuasofficiãdo populũ in exercitu velĩ nani irregu- laritarem Shit· i ti dicat. hoꝛas ſuas.cũ vno ſocio vlpluribꝰnon tiñ officiãdo eccliam vel pplm irre⸗ gularitatẽ non Zhit. vñ tñ qbuſdã ꝙ dʒ ſuppꝛimere vba iſta. dñs vobiſcũ.⁊ loco huiꝰdicere.dñe exau- di oĩonẽ mcã.ſi tñ mẽſam bidicat nõ ppB irregula ris eſt.qꝛ vt d̃.eÿ̃ de ſen. er. Vñ medicinał in glo. nõvf ꝙ pena iſta ad h extẽdi debeat. Adarmiop pmdðꝙ ⁊ ji ibi nõ exÿmat᷑ aligd de adminiſtratiõe alioꝝ ſacfoꝝ a ſact᷑o qltaris.ti exmit᷑ in plibus alijs inribꝰall. Sed nũgd excoicatꝰſ ciẽter in foꝛo pnie abſoluẽs phit irregularitatẽ. valiqbus ꝙ ſic. qꝛ ſic abſoluere ptiet ad ſacerdotale off⁊ p̃terea excoĩcatus maioꝛi excoĩcatiõe ſciẽter adminiſtrãs ſacfm extreme vnctiõis irreglaritatẽ Zhit.⁊ ſic vñ dð de alijs ſacfis. Aij aũt dicũt ʒriũ.qꝛnõ iuenit᷑ in iure expſſum ꝙ excoicat?maioꝛi excoĩicatiõe ĩ fo ro pnie abſoluẽs Zhat p& irregularitatẽ.⁊ ſic dr̃. de pe. di.j. d. Penc. penelegũ iterpꝛetatide molliẽde ſunt potius qᷓ; nimis exaſperãde. Pꝛeterea tał ab ſolutio nõ fit cũ ſollẽnitate.⁊ vñ eis ꝙ trãſgredi nõ ſollẽniter ſuſpenſionẽ ab oꝛdinis erecutiòe irregu- laritatẽ non iducit.⁊ pp h dñt ꝙ nõ eſt ſimile de ad- miniſtrãte ſacfm ertreme vnctionis.⁊ de abſoluẽ⸗ te in foꝛo pnie. qꝛ facfm extreme vnctionis coiter adminiſtrat᷑ cũ aliqᷓ follẽnitate.⁊ i excoicatꝰſcient ip̃m admiſtrans eſt irregularis.
Articulus octauus.
† nrer auerit᷑ ð.g'. n e Onſequente: cipall. Eonn Bquerunt᷑.. Pvtx iniuſte excoicãs teneat᷑ excoicato ad itereſſe. vtxin urrataliquã ſuſpẽſionẽ. ʒvtx ep̃i er cœicãtes vel ſuſpẽdentes nõ inſ cripto ſniam ſuſpẽ ſionis icurrãt. 4 vtx ininſte excoicantes ſint di⸗ Supenaeterna. Fvtruʒ maioꝛi pena dignus ſit iniuſte excicãs pauperẽ qᷓ; iiuſte excoicãsdiuitẽ.

dictã penã niſi ferẽtibꝰ ſnĩam ↄdẽnatoꝛiam.qꝛ peri culoſioꝛ eſt pᷣcipitatioĩ ↄdẽnãdo qᷓ; in abſoluẽdo.iu dex tñ dʒ abſoluere ĩ ſcripto. ſi tñ nõiſcripto abſol
nar tenet abſolutio. Arm.ad.ꝛ4. q.ʒ. ↄperimꝰ in
emexco. Si cõcubine. nõpoterit abſolui niſi abil loa quo põt pncipalis abſolui.ei deſen. exco. Nun Sin ſca.· Excoicatus aũt excoĩicatiõe maioꝛi.autẽ
eycoicatus a iudice. aut a iure.ſi aiudice ab illoab
—„ ne ers ertu ⁊ ibidẽ exſſe hr̃ in glo.⁊ etiãꝓbat᷑ alit᷑. vr 6 6 NRimo 5 auerit᷑ vrmminiuſte— bitũ eſt.ſolo vbo excoĩicat᷑ qs. Sed cis resꝑ . mumicãs excoicato tenea᷑ adi n. Phabit turp eaſdem diſſoluit᷑ et deregn.„ tereſſe.— ee em diſoluit. e de u nificãs dãnñ reſtituere tenet᷑.aut tenet᷑ ad itereſſe. uis.c·E⸗— nine eres Qui auůt aliũ iniuſte excoicat ip̃m iniuſte dãnificart. N artO querit— an Añ dr e deſen. exco.cũ medicialis j. Si qs autẽ. eterna. Rñdeo ercoicatiopõteẽ iſim de illo qexcoicar idebite. ꝙ ſupioꝛ ad quẽ recurrit᷑ Fibe ei ſnnc ſniam ip̃am ſine difficultate relaxans laroꝛẽ excoi- iniuſta.aut ex aio ex—„ intn —. odio excoicat.aut ex oꝛdine. imo vtꝓpꝛi cato ad expẽſas.⁊ ad oẽ intereſſe condẽnet.⁊ alias ne vel ex odi eFc 6 ſfert E lim en* oꝛdinis coꝛꝛuptiòe eum.ſ.fert᷑ non buato„liht puniar aladuerſione ↄdisna vtpena doceteviſcàt oduar c ne aute defectu cauſe qñ. nõ lubcſte nt iudices q; graue ſit excoicationũſnias ſine maru iuris oꝛdine. dut ex de— diſtinctio ꝓdari öt 2 ſul 3 ritate debita e eadẽ in ſuſpẽſiõis epiicopusigio.⁊ c c zimdn xiterdicti nijs volumus obſeruari. lud qd haet. ſimilis diſtictio in teru c inicin xcõi⸗.ſi ð vbi exp̃ſſe hr ſimilis diſtictio in textu.⁊ inici cundo queritur— bus eeſonnodor iniuſte ercoicãs ſctẽter. cex in aliquẽ üiuſte icurrat aliquã ſuſpẽſionẽ. Rñ deliberatde mortaltpeceat: d. rininilter g n eðch iudicũ qdã ſunt ſupioꝛes vt eßi.⁊ ſupioꝛes uniter ledit. aꝛ leditipmini⸗ 6hr 6 2 ie facit. vtpatet ꝑ illud qð hr̃⁊.d.j. Nemo epi iuiin eox.qdam iferioꝛes.ſi iudices inferioꝛes.ſiue fint ecclie facit. erhſcop? ej delen.⁊ re. iudi. iniun oꝛdinarij ſiue delegati fumeꝓdigi. ꝓpꝛij pfecutõ̃ ¶ ſcopus.⁊.ii.q. ʒ. Si epiſcoh iitein inn honoꝛis.3 ſniam ⁊ʒ uſtitiam in grauamen partis Lücterni.? deſen. exco. Nů 5 L alteriꝰin iudicio ꝗcqd fecerũtꝑ gram aut ꝑ ſoꝛdes faciatexignoꝛantia eraſſa⁊ ſui M executiõe officijꝑ annũ nouerintſe ſuſpẽſos.ſcitu peccat.q;uis nõ ita grauitei—— S— ri ꝙ ſi ſuſpẽſione durãte dãnabili igeſſerit ſe diui ter. Si aũt hoc ateipanilien peccat nis officijs irregularitatis laqueoſe inuoluerit iux moꝛtalr.cum aũt pccm moꝛtã— iget acpenam n ta canonicas ſanctiões a quo nõ niſi ꝑfũmũ ponti. eternã patet ꝙ cũ iniuſte excoicas— vel hlh potnerint liberari.ef de ſen?⁊ re. iudi. Wñ eterni.ců rãtia craſſa moꝛtalr peccet. Vr demne oblig⸗ l iudex aliũ iiuſte excoicãs.ʒ ali jniam ꝓferatgra penam eternã. a qua tñ obligatioe liberaripoteſtp iseſc uiſſirmnã iiuſte.tali hoc cõtra cõſciẽtiã ſuã fecit. ipßo veram pniam.. i iure ſuſpẽſionẽ icurrit pᷣdcaʒ.qð nõẽ itelligẽdũ de into queritur vtx maioꝛi p 3 ju mia q̃ nõ eſt iniuſta niſi rõe itẽtiõis iudicis tm̃.ſiiu q dignus ſit inin⸗ mnit ſta ſir ex mõ ⁊ ex cã. Epiſcopi aũt ⁊ eoꝝ ſupioꝛes nõ ſte excoĩcãs pauperẽ Jiniuſte ercoicãs di. lmijn nc.qꝛ vt dicit᷑.extra de ſen. exco. Dꝛ biculolumeſt; ite Rdeo pſic ceteris pib qa q;to m ululin epiſcopis ⁊ eox ſupioꝛibꝰppter executionẽ epiſcoꝰ patiẽdũ pſone tanroceteris pib⸗ grauioꝛeſt 4 hn palis oficij. qð incumbit frequenter vt in aliquuo ieſioqᷓ ſidi ifert᷑· Ceteris aũt parib magis ei meit caſu interdicti vel ſuſpẽſionis incurrãt ſnĩiam ipſo tiẽdũ pauperi qᷓ; diuiti.qᷓ;uis neutro fit cõpatie inbin iure ꝓuida nos deliberatione duximus ſtatuendũ ßFiudiciũ iuſtitie. Pꝛeterea iura usg vt epiſcopi ⁊ ſupioꝛes ipᷣox qbus huiuſmodi inhe addere afflictionẽ afflicto qᷓ;ᷓ nò afflicto. Pauptas ultiiti ret officiũ nullius cõſtitutiõis occaſiõe ſnie ſen mã ñt q̃dam afflictio coꝛꝑisẽ ſeu multaꝝ aftiictionu uſmüſtnon dati ſuſpẽſionis. ſeu iterdicti nullatenus ſniam ißo coꝛpalium cã. poſſertñ diues eſſe pſonatanterene cln. binn iure icurrãt.niſi in ip̃a.ð pꝛelatis eiſdẽ exp̃ſſamen⸗ rentie ⁊ dignitatis ꝙ ex Elus iniuſta— pritaii tio habeatur. tot mala ⁊ ſcãdala ꝓuenirẽt. ꝙ multo grauiꝰ eitiiu ſtcictche — Ertio ueritur vtrum ep̃i excoĩicã exxcoicare iniuſte qᷓ; pauperẽ. M nninn 9 tes vel ſuſpẽdẽtes Miuinti nðin ſcripto Kaire Articnlus nonus. Rñdeo ꝙ nðicurrũt ipſo iure. e de ſen. exco. Qꝛ. ilmie piculoſum.iferioꝛ ti iudeꝝ ipſo iure icurrit ſuſpen⸗. Ont equenter.bh gunun ſionem ab igreſſu ecclie ꝑmẽſem.ſi ↄtigerit euz ſic W. i hcn ſuſpẽſum diuina officia exeg ſiẽ pus irregularitatẽ poc q̃runk. ð. M Vtx pochialis irnin nõ effugiet. iuxta canonicas ſanctiões.ſup qua cuʒ Mdos poſſit ſuũ ſubditũ abſolu ab exco inunni eo nõ nin ꝑromanñ põtificẽ poterit diſpẽſari.efde catiõe quã icurit pticipãdoĩcrimices nntaie ſen. ex. Lů medicinalis. Bañt ↄſtitutũẽ ad cauẽduʒ; eycoicato maioꝛi ercoicatiõe. vrꝝ oĩs fauẽs n j„ pᷣcipitationẽ in ferẽdo excõicatiõis ſniam. qꝛ cum coicato participet in crimiꝓduo eſtexcoicarꝰ. 3 Whe an excðicatio ſit medicinalis dů tñ is in quẽ lata fue vtx glibetſacergos polſitabſoluereaminorier hunn 6 rit nõↄtẽnat cautepuider dʒ ecchaſticus iudex. vt municatiõe. 4 vtx excoicat diol excoicati e ührni iea ferẽda oñdat e ꝓſequi qð corꝛigẽtis eſt⁊medẽ poſſit abſoluia pecis excoicatiðe manẽte. ʒ n it tis. vt hñ in decre. pᷣdicta.ſi tñ inia excoicatiõis ſu ille gicurrit excoicationẽi vnopatu poſtea poſſi ln ſpẽſionis. veliterdicti nõſit lata in ſcriptis. nihil-· abſoluiab alio ep̃oĩ cuus dioceſi moꝛalt. ſu ominus tenet vt diẽ glo.ſupꝛa decre. pᷣdicta. Scie D nmam qõnemrdetur. ꝙcüp⸗ ſuut ne dñ aũt ꝙ abſolnẽs ab excoicatiõe nð in ſcripto ſup̃⸗ Pn Licipãs excoœicatoincu in dictã penã nð icurrit. dicta.n.decf.nõ infligit ſup mine icurrat eãdẽ excoicationẽ cũ illo. ej de a

—
6ℳ„
ſolutduseſt. vel ab eius ſupiof. qꝛ Mequi ligat dʒ in eriminep quo ent excõicatus. Rñdeo ꝙ fauens
———
„*.„ än abſoluere.. d.j. Si petrus.ſi autẽ accedat ercot coicato.ut fauet ꝑfone.i i 6 catus ad ſupioꝛemp abſolutione habenda.q;ʒuis ſi pſone. pmn 2 e Anu abeoabſoluat᷑ abſolutꝰ ſit. ti ipioꝛ dʒipm remit“ put ei in crimie.illa pticipatiõeqᷓ icurrat eandẽ er 6 uu tere ad excicatoꝛẽ abſoluẽdũ. niſi ſitaliq cãlegiti coicationẽcũillo. jauere at crimini dupli põt in 1 inadre nõ ſir remittẽdus.ef de off. del. Pꝛudẽtiã telligi. aut paccñs.aut pſe.pẽmõ non cis fauẽs in 4ant 5. vltimo. Si atercoicatꝰ eſt a iure põt abſoiuiu crimie excoicato icurrit eãdẽ excoicationẽ cun ille — epmercepris caſibꝰquoꝝ abſolutionẽ dñs papa bi ga. Sialigs eſt excoicatus. qꝛ iniuſte inuadit Sin birerinnit. efð ſen. exco. Kupa nobiscaſus auteʒ Aicuiꝰpoſſeſſionẽ guerrãdo. Si alius ʒ illũ eunde⸗ . Vin 29 S ili pluresſunt. Pꝛimꝰqñ aligs iniecit. manus guerrat itentiòe recuperãdi aligd ſuũ qð ille detiet Sun ſe. wloletasiclericum Mreligioſumn.I7. q. 4. Sigs ininſtenõ icurrit eãdẽ excoicationẽ cũ alio guerra — 4 ſuadẽte. Secũdus qñaligs icẽdit eccliam ⁊ẽ de⸗ toꝛe. qʒuis ꝑaccñs ſibi faneat in guerra inqᷓ;tũ plut 4 Scht nucꝛatus. ej deſen. exco. Tua. Igi aligs frangit potledere ilů quẽ iuadir q; ſi iſte ʒ eũdẽ nõ guerra — eccliam ⁊ eſt denũciatus eodẽti. Loqueſti. Jq ret ſi añt fauet crimini ꝑſe. aut iſte fauoꝛ aligd cœo 1K. in ligs ſciẽtercoicarin diuinis ꝗicdronoiati apa patus eſt ad ppetrationẽ crimiſ.aurnò i nõ. nõ eſt 1 1nh hae.ti. Significauit. Veſt qñaligs falſ iicat ias pticepsi crimie illa pticipatiõe ꝑquãicurrit eade Sgi Apoſtolice ſediſe decri ftü. Dura. 6cũ qliquis ercoitatioci ercoicato. qð ꝓbat xillucqʒ dñ. erde exeoicatoercoicatide maioꝛiica ſen. exco. nup.in glo. vbi di ſup illud vbum decre. i u 3— 2blo— dis papaſibifferuauit. Z pᷣmo eiↄſiliũ impẽdẽdo.qꝙ alias nõ tenet᷑ qs de ↄſilio.ni ſu* uf.— plures caſus. Pꝛimus ẽqñaliqsẽ ñ ille alias nõ fuiſſetfacturus.ſi S dãdo ↄſiliũ qð nõ hei nia quotijqnnti intalin·cdlupõr penitẽs abſol oopat᷑ ad cminis ppetrationẽ nõ icutriteãde ex 1 Ion dice ſiue axkepundubcicereicae ſiue ſitain coicationẽ cũ criminoſo.vñ ꝙ ſimiłi poſſit dici de 1igt ſcimaticũnec&dotMetTacerdorẽ honbfticünec fauoꝛcſi at fauoꝛ coopatur d ppetrationẽ crimi 6..5. gnohim 17d.4. Slgs ſiadete. nis tüc ſimpli dõð ꝙ oĩis ſauẽs criminoſoĩcrimine nia* S— je&.⁊ef̃ de offi. oꝛdi.paſto⸗ Pricepse eriminis talipticipatiõt hduã eadẽ excoi 6Sben unſcablelulong etieeebiete eeibetgatchcnminefeneetepeeeeo aia deutonö.debentcimiteriũa alia cccie ni Mnis? fauere ipunitati iã ꝑpetrati.qꝛ fauẽtes
„—————*———— 5—„„—————„ ſuffragia denegarierdeſe ul.c. ti ↄſuerudotiẽ mõꝛ ipſo iure nõ ncrüt eãdẽ ercoĩcationẽ cũ cri
1u. in diuceibeinileis vrtalesincimitefjo nõ ſepeliã minoſo ſi nõ fauẽt illi ipunitati.niſi amof pſone cu nt— nushira lnia. dioce. veiſui oficial cuiꝰcõ ius ↄfuſionẽ euitare volũt excoicãdi tñ ſint.ſi poſt 5 an reri uetu misreſt· qrꝑ hãc viã facilipit ↄpclii here canonicã monitionẽ nð deſiſtũt. qñqʒ tñ rõne hoꝛꝛi b romn desad ſatiſtaciẽdũ. caſus eſt ſi aiiqs hoſtiarius bilitatis crimis fauentes eiꝰipunitati icurrũt ma⸗ b iorcſ alicui vtãtis pcuſſitcierici nõ ex odio velppoſito. ioꝛẽ excoĩcationẽ iß̃o iure. ñ pſtantes ĩeffectu fa⸗ ugsch ſeqtertuofficij u. ef deſen. erco S voalicuiꝰ. uoꝛẽ ipunitati criminis h reſis ip̃o iure maioꝛẽ in tcöya zali eutiẽs ſit mlr.e.ti. Wulieres. elſitſer currrůtercoicationẽ e debfticis. Ecoĩicamus . eret᷑.e.ti. R aregularis irregularẽ p⸗—— nt nt cuſſit niſi ſit enoꝛmis ceſuse.ti. Monachi.2( 10 quent᷑ oſtehenaceno⸗ onum chilloꝝ... peutiẽs ſit paup qñ pauptas eſt tãta notiercoicatõe. Et vñꝙſic. excoĩcatꝰtvna mu drceabaccecerẽnin mẽdicãdo ⁊ ve⸗ ecckiaẽ excoicatꝰquo ad oẽs.ii.q.ʒ.c.⁊ ßa ſiti vñ tn gn nede bis. Z ſiſener gab vnopöt abſolun poſſabſolui a quolibet. Itẽ n veiin mẽbꝛis deſtitur⸗ ita vt cõ duoꝝ ſacerdotum excoĩcatoꝝ minoꝛi excoicatiõe. — it. E.ti. Ea noſcit. g⸗ nꝰ põt aliũ abſoluere ab illa.ef deſen. exco. Duo u— i.c.i⸗ icante pubertatẽ ſue poſtpo bus collata. Sedglibet ſacerdos nõ ercoicat?ma„ 1— Snr h ſ babeat inimicitia gis vr poſſe abſoluere ab ercoĩcatiõe q; excoicatu cAhita S Alias iuſtas excu atibes.q̃re nõ põt ſe ãqlibet ſacerdos a minoꝛi ercoicatiõe põt abſolue 15 eciapoſtolicepñtare: e ti· Deceterg. 1oꝰin his fe. õna eß de pochi.x alienis pochi. Mullus eß̃ . coiter viuũt.i.ſub vno tecto doꝛmit⁊ in eadem nullusehs alteri⸗ vochianũ iudicare ßfimat. Sc
6—. 16 vcnhoeleun enãſieclares inrnijfueritgrans abſolutio a minoꝛi excoicatiõe quodd iudiciũ ẽ.q; — 6 ſenptne 1ute ette—— vt eh tleuereniorterchicarlonciig de 5 deſen.ex. pnenit. pᷣdictis pʒ in ahꝰer alieno eßatu eſt. Rideo ꝙexcoicatio minoꝛ du⸗ deen er puenit. Erſupdictis pʒ in qbꝰcaſibꝰp plerẽ.añq;.n ifiigit᷑ ab hoic Wi —— ehin abſolui potpticipãs cũ ercolet in crimie.⁊ĩ ẽt iam rn ipᷣo iurc.ii. Frteete⸗ erpeiat lacerdotẽnõcreco aliquem illadinfiigit ab poienõ põtabſun r ercoĩcans En nccitie harebercoleatiðeabloin poſſeniſ icaiu vel eiꝰſupioꝛ niſiin caſuneccſſiratis. Ab illaqᷓẽa — rehlilta iuratoꝛia cautiõe gꝙ an poterit pebit iure. dicũt qdã quẽlibet facerdotẽ niſi fuerit hereti
P hioiemädatogtm efcaſim necitisabſoluere ens velſcifmaricꝰvelma ꝛiercoſcatiße erii E unanrüeiigicdfiniadeere nuohn tuspoſſcabſoinere.⁊erapreis et n leeſ aberelnaereleeteie reeire nöð gitüuriſdictionẽ Sʒʒnullus põt relarari. qð i dce darinfitgt Aiiudicare licite niſi hñs ſup e rnllns en edieefſerucodnihnee dinans veideiegatjererßiſtperſnh Melienee — Ecundo querit᷑ vmum fauẽs er⸗ rareeſt. ið dicũt alij ꝙglibetfacerdos nõ heretic 3 zu coicato pticipet nec ſciſnaticꝰnec maioꝛi excoicatione excoicatus

iuriſdictionem hʒ ſuꝑ qudlibet xp̃ianum qᷓtñ ad p̃⸗ dicta. qꝛ cuilibet ſacerdoti licitum eſſet abſoluere quẽlibet.niſipꝑ ecchiam eſſent pᷣlatoꝝ eccliaſticoꝛũ iuriſdietiões limitate. nõiuenit᷑ aůt in iure iuiſdi ctio qᷓtũ ad ptãteʒ abſoluẽdi a venialibꝰ t a mioꝛi ercoicatiõe a iurẽ alicui ſacerdoti ab actibꝰlegiti⸗ mis nõſuſpẽſo ſubtracta. ñ ð peni.⁊ re. Dis Vtri
uſqʒ ſerus.ſup illud oĩa fua ſolus pecã diẽ glo.nõtñ
minat᷑ penitẽs ꝑ ſtatutũ ecctiaſticuʒ ad ↄfirendũ ꝓ pꝛio ſacerdoti qᷓ; alij Aſimili pot dici ð minoꝛi ex coicde cũʒhi poſſit vt ſupius pitum eſt abſcʒ pec moꝛtali. Rlij dicũt ʒrium qꝛ vt ißi dñt qᷓuisrp ptãtẽ abroiuẽdi ↄtulit aplis ⁊ alijs diſcipulp ſeiß imediate.tñ ptãtẽ iuriſdictiõiꝰ ↄtulit eis accipien dã mediãte Petro quẽ vicariũ ſuũ ĩ militãti eccle ſia ↄſtituit. ⁊ nullus ſacerdos hʒ aliquã iuriſdictio- nẽ ſup aliquẽ in foꝛo interioꝛi ſeu exterioꝛi niſiſit ſi
bi ↄmiſſaa ſucceſſoꝛe Petri imediate vel media-
te. multi aũt ſunt ſacerdotes qbus nulla penitus in
niſdicrio eſt ↄmiſſa. ð tales nec a mioꝛi excoĩcòe ab ſoluere pñt ⁊ p hac opiniõe vñ facer qð dr eÿð ſen. erco.nup.ð.in ſecũdo. vbi dr de illo q hit minoꝛẽ ercõem a iure? a ſuo ep̃o velꝓpꝛ ſacerdote pote rit abſolutiõis bñficiũ obtinere. vr. n. ꝙ dicẽs a ꝓ⸗
pꝛio ſacerdote negare intẽdat ꝙ nõ ab alio. Qui
vult tenere hãc opinionẽ q̃ magis placet põt dicer pÿn armnnõ valet. qꝛſi ego excoico ſubditũ meum ẽpoꝛtat ſecũ excoĩcatõeʒ ſuã quocũq; vadat.ſic ſi ip̃m abſoluo exñs in ꝓuicia mea ſi ſum legatus vel in dioceſi mea fiſuni ep̃s abſolutꝰ eſt quocunq; va dat. legatꝰtñ poſtq; exiuit termios legatiõis ſue ab oluere nõ poſſet illũ quẽ infra terminos legationiſ ne excoicauerat.nec eß̃s efſuã dioce. eris ſuſpen dere põtnec abſolue ab excoĩcatiõe in foꝛo ↄtentio ſo. qꝛ erſuã dioce. nõ dʒ exercere eã q̃ ſunt ep̃al iu⸗ riſdictiõisi foꝛo ↄtẽtiol o.poſſʒ tñ ↄmittere alicuii
ſua doc. vt abſoluat.⁊ hñtur pᷣdictq eÿ de offi. lega. Mouit. ptim itertu.? ptimi glo. Mõt tñ ſubditum ſuñ abſoluere in foꝛo pnie. nõ tm̃ a pccis.ſʒetiaʒ ab ercoicatiõe qnã tulit in eñũ·ẽt dictis ↄcoꝛdare við tun dis Moſti. iſumma tractatuð pnig. ᷓuis eniʒ abſoluẽdo ĩ foꝛo ↄtẽtioſop̃indicaret ep̃o.alij tñ ĩfo
—
ro pnie abſoluẽdo nullũ ſibi p̃iudiciũ fac̃. Vñ nõ v rð.qjre ibi ouẽ ſu liberare nõ poſſet. Ad⁊ dð œꝙ.
nð vaer. qꝛ minoꝛ exccicatio nðaufert ea q̃ iuriſ⸗ dietiõis ſunt. ñ ſacerdos excoĩcarus excoicatiõe minoꝛi ſuũſi ubditũ abſoluerpõt a ſimili viculo.vt Pyillã decreralt allegatã. Tenẽtes aũt opinionẽ giiã dicũt ad arnnad prem ſcõam ꝙilla decre nõſe extẽdit niſi ad illa de qbus neceſſarium eſt ſubire
iudiciũ ecckie militãtis. aũt nõẽ neceſſariũ qᷓ;tus
adpecã venialia ⁊ ercoicationẽ minoꝛẽq̃ eſt a iũ. Sed hi male dicũt.qꝛ cũ homo obligat᷑ ad ſuſcipi
endũ altiſſimũ enchari. fac̃m faltem ſemel in ãàno
Marto querit vtruʒ ſacerdos ſů⸗
pemn ꝗ nõ eſt ab excoicatiõe abſolutus.ſiue nõ.nõ
nit · de illo aüt ain penmnð ſtatꝙ n 24. g.j. qcũc; loquit᷑
tiõe ſacfoꝝ puatus E.
efſuũ ep̃atũ ↄmiſit.
ditũ ſuũ excoĩcatuʒ maioꝛi excoicatiõe poſſit abſoluerea pceis eeoicatiõe manẽte. Rñdeo ꝙ ſiue iſte excoĩcatꝰ
iit iuſte ſiue ininſte. dñ tñ teneat excoĩcatio ſine ſtet
—
pstafacerdote abſoluiapceis ſuiserehe manẽte: qð manifeſtũ eſt de illog iuſte eſt excoicatus? ſtat p eum ꝙ ab executiòe No ſoluit.qꝛ talis actu ẽi bec atomoꝛtali de quo nõ penitet. qꝛ fniam ecclieↄtẽ 1 üt q iniuſte eſt excoicatus aut iuſte. ſed ſoluit᷑. nð eſt ita clax.qꝛ ðcre. de illis g ſe ab vnitate fideivł pcietute Metri ſemetipſos ſegregauerũt. qaũtin⸗ leneſubntoene ventanpius ter iuſeetcoieatuselt lun afacit polſe fnũ vt ablol⸗ nat emetißᷣos nõ ſegregãt.ricredo Prales apceiſ
nðpoſſint abſoini abhoie. Fuis abſoinant ñ vere penitẽtiindiciodei· Vecretb.er ꝗlurnuind⸗ bptimalegůitenßs ſic obſeruat vrtales non ablol unnt. qꝛplumẽdů eſi vtinplurib⁊ꝙiuſte exccica tifuert ⁊ꝙ niſip eos ſtarer ab ercoĩcatiòe abſolue rent niſiiterdũteneant in ercvicatidepionsitem
pus ad grauius puniẽdũ aligð grãde ſcelus xuo extitit ercoicatus. cuʒðſ acerdos abſoluit in foꝛo
*
icuiꝰ dioc. moꝛat.
pnie aliquẽ. p vʒꝓponere avſolurionẽ ab ereoica- tione qᷓ a pecis. excoicarus ẽt minoꝛi excõne ñpol· ſet abſolui a pccis illa excone manẽte. aꝛ vthf̃. ex⸗ tra declerico excoĩicato mi.ſi celebꝛet.talis a ꝑcep
„ritir vtnmilegin⸗ veritur currit excõnemi vno ep̃atu poſtea poſſit abſolui ab alio eßo kñdeo ꝙ hec qõ intelligi põt.
ant de excõne q̃ eſt ab hoie. aut de illa q̃ eſt a iure.
de illaqᷓ eſtab hoie. dð ꝙ abſolui nõpõt. niſi abex⸗ coicatoꝛe. vel eiꝰ fucceſſoꝛe. vela ſupioꝛi. ſiue fue⸗
rit pãliter ʒ determinatã pl onã. ſiue gnãliter lata. ſi aůt itelligat᷑ de eycõnediute dð ꝙ de minoꝛi ex⸗
— 6
cẽðne ʒcta in vno eßᷣatupt excoicãtꝰ abſoluii alio epᷣatu. de maioꝛivo excðne dubiũ eſt. credo tñ ꝙ ſit
veꝝ ci.n.ep̃s alicuiꝰpoſſit ip̃m abloluere a pccisq̃
8
tert excõni qẽ a iure ſů illa ãẽab hoie.
erßmat. 4
F̃ſuũ babile vrꝙẽt ip̃m poſſit ab⸗ foluere ab excõne quã e ſuũ epᷣatũ Zrit. nõtñ. n· de⸗
nſnnontor auerit de io. in 8 Onſeq Uenter cipau. Etcijta poc q̃runt᷑.y. D tn excoicatus pol⸗ it abſolui iuit?. ⁊vtx abñs poſſit ab luipꝑlas. ʒ vtrum excoicutꝰplibus de cauſis abſoluat᷑ ſimpli ſi nò oẽs cãs excõnis ſue oytx abſolutꝰab officiali eß̃i excoĩcati
ſit ve abſolutꝰ. I vtrů excoicatꝰcui excoicato: di cit. renoco excõnẽ ſeu relaro quã inte tuli.⁊ nõ dit abſoluo.ſen abſoluimꝰ. ve ſit abſolutus.
oſtendo ꝙ excoicatꝰnõ põt ab⸗ K imo ſolui iuitus. nullus põt koſolu inuitusi foꝛo ↄſcie. a ſilinec ĩ foꝛo exterio⸗ endüaltiiimue ri Itẽ manẽte cã maneteffectꝰ. ſed cãqᷓ̃re excoics ⁊ipm reciper nõ debeat ercoicatus etiã excoicatio tio iñfligit eſt ↄrumacia.g illa manẽte nõ põt abſol neminoꝛi.neceſſariũ eſt tali vt abilla excoicatione ui. N—
Wötra multa bona pᷣſtant inuitis. vr ꝙ bi⸗ ciũ avſolutiõis pᷣſtari poſſit iuito- Jẽ ꝓnioꝛa ſunt
jura ad abſoluendũ qᷓ; ad ↄdẽnãdũ. fed inuitus põt excoicari.⁊ abſolui. Rñdeò ꝙ duplexẽ excoica⸗
tio.q̃dã aiudice. q̃dã a iure. M ſi iniuſta eſt tenek᷑
iudexrelaxareẽt excoicato inuito.ſi iuſta eſt· nõdʒ initũ ab illa abſoluere.rñ ſi abſoluitille Vere abſo⸗
lutus eſt. vt qdã dicũt.ſiẽ.n. ʒvoluntatẽ
ſuã potuit
— = —
ſij jurij
nijuht cchlnjt ennth t
*

5
—
— —
—
4
2
4
—
—
S.
——
—
—
2—
rvij.
iðm ercoicare. itað voluntatẽ uzpõtercoicatione retractare uis peccethoc faciẽdo nij foꝛte inca
ſu in quo videret ꝙ illa abſolutio eẽt magis medi
cinalis aie ↄtumacis qᷓ;ip̃a excoicatio. excoicatꝰãt excoĩcatiõe a iure initꝰabſolui nõ põt.⁊ hocẽ rõna⸗ bile. qꝛ cũ volũtarie fecerit illud cui excoicatio ãne xa eſt ip̃o iure aliquomõ er volũtate ſua excoicatꝰ eſt.⁊ iõ ſine ſua Volũtate ⁊ regſitiõe no põt abſolui. 24.d.². nec quiſq;.⁊.c.ſequẽ. Etar. ad e. de offi. iudi. del. Lñ cõtingat. in fi. ⁊ ff dereg. iur. dr ꝙiui to bñficiũ nõ dat᷑.tj negat ſe feciſſe factũ pꝛo quo dexcoicatus. vel ſe eẽ excoĩcatũp tali facto duʒ tñ petat ad cautelã abſolurionẽ.ſi abſoluit nõ dʒ dici abſolui inuitꝰ⁊ tenetabſolutio. Adpn dð ꝙ nõẽ ſimile qꝛ foꝛꝰpnie qᷓ;tů ad abſolutionẽ regrit pniaʒ eo ꝙabſolurio eſt expecis ꝗnꝰ niſi volũtate ↄmit nte vel omirtẽte fiũt. exchicatio aũta iudicẽ eſt. ʒ excoicati volůtatẽ. Acd n dðꝙ cã meritoꝛia in fictiõis eſt ↄtumacia.ſedcã efficiẽs eſtiudex. qiãt ad aliquẽ effectů ↄcurrũt due cauſe ꝑ mutationem effectus deſtrui. Ad padptem aliã dð ꝙ inuitiſ qiq; pit pᷣſtari ⁊ debent bñſficia q eis ꝓſunt.abſolu tio aũt ab excoicatiõe nð ꝓdeſtinuitis. pᷣtereañ fůt inuitis pſtãda bñficia in p̃iudiciũ alioꝝ. Sed ſiex⸗ coicatus maxime excoicatiõe iuris abſoluerer᷑ inui tus fieret pᷣiudiciũ bono coĩ.qꝛ excoĩcatio nõ tm̃ eſt pp vtilitatẽ illins in quẽ fert᷑. ſedẽt ꝑp vtilitatem Aioꝝ. qꝛ pena vniꝰmetusen multox. Ad ⁊m põt dici ꝙ pcedit de abſoluriõe ab excoicarione que ẽa iudice. Velpõt dici ꝙ inflictio iuſte excoĩcationis vrilis eſt. abſoluere añt inuit nulli eñ vtile nec ſi⸗ bi nec alijs. N vtrum ercoicat
Ecundo quertt᷑ abyopomt⸗ — teras abſolui. St vfꝙnõ. qꝛ abſens nõpõt abſolui in foꝛo pnie.ðᷓ a ſimili nec in foꝛo exterioꝛi.
tem ef de ſen exco. A nobis eſt. in fi. abſolutiõiſ foꝛma ßuetur vt fiat cij pniali pſalmo⁊ tãoĩone do
minica q; alia ↄſueta.ſed hec nð pñt obſeruari cir ca abſentẽ.ꝗᷓ abſens abſolui nõpõt. Lötra.ꝛ. q.j.
de manifeſta.dr̃ꝙ aplus excoicauit abſens ſed ſie der̃ de reg.iur.c.j. His res ꝑ quaſcũq; cãs naſcit᷑ Praſdẽ diſſoluik. põt abſolutabſens. Item eadẽ cã.q.. q;to h̃ de quodam ꝙ fuitꝑ eplain abſolu⸗
tus. Rdeoꝙ excoĩcatus abſens põt plras abſol
ni ſiẽ exp̃ſſe diẽ glo.ꝛ. q.j. de manifeſta.⁊ ſup decre-
nmn etiã vltimo allegatũ.⁊ ßẽ rõnabiie er quo ab⸗
ſens põt excoicari.⁊ ñ jia ad ercoĩcatum nõ ꝑueni⸗ at vſqʒ poſt moꝛtẽ abſoluentis.tñ abſolutus eſt ſie extũc. ꝙ ſi ſigillat᷑ ia excoĩcationis alicuiꝰ excoĩca⸗ tus eſt.qᷓ;uis nõ teneat᷑ ſe gercre ꝓ excoicato añ q poſſit ad eius notitiã puenire.taſn. erroꝛ facti non nocet· e de clerico exco.mi. Alð. Ad pᷣmin opp dð ꝙ nõ eſt ſimile. abſ QAutio.n.in foꝛo pnie eſtfoꝛ⸗ maſcfi.alia autem abſolutio non. Ad m dʒ ꝙññc ſieri dʒ ſẽ diẽ illa decre. ⁊ illud qð habetur.ð.e.ti. Lum deſideres.⁊ aliter faciẽs j non ſubſit neceſſi tas vel euidẽs vtilitas ali faciendi peccat. tñ hoc omittẽs vere nihilominus abſoluit. vñ glo. ſuper illam decretalem. Num deſideres.diẽ ꝙ iuramen tum nðeſt de ſubſtãtia abſolutiõis.ſed recipit᷑ po- tius ad cqutelam. ne de cetero talia pᷣſumat.qð ꝓ⸗
atper haliqui abſoiuunt ſineinramẽto ſep⸗
per eo.quod nõſiererſieret de ſubſtantia. Simie habet᷑ in illa decre. nobis in glo. dñs aũt Moſti. dic iuramẽtum eſſe de ſubſtãtia abſolinionis. Si aũt ille g abſoluit᷑ erat excoicatus a canone iniun- gendum ẽ ei ſub debito pᷣſtiti iuramenti. vtʒ illuʒ canonem ſcienter de cetero nõ Veniat.niſi foꝛte in caſibus exceptis a iure. dñ pcuſſoꝛi clerici iniungẽ dum eſt. ne de cetero in clericũ vel religioſam pfo nam maus inijciat violẽtas niſi ſe defendendo. aut de mandato p̃latoꝝ illius.vel niſij upeum pꝛe latiõis miniſteriũ aut magiſterium habeat. aut c ipſo in eadem ecclia ſocius eſſe noſ cat᷑.eÿ de ſent. exco. extenoꝛe. Excipiendi etiam ſunt omnes ca⸗ ſus in quibꝰinijciens manus violentas in clericũ nõ incurrit excoicationem. rõ autem qᷓre tale iura- meẽtum nõ incidit᷑ illis qui in eadẽ ecclia ſocij eſſe noſcunt᷑.i.illis ꝗ coiter viuũt ⁊ ſub Vno tecto doꝛ⸗ miunt ⁊ in eadẽ domo veſcũtur ẽt ſi int ſeculares eſt ꝑp piculum piurij. qꝛ bᷣſumit᷑ ꝙ facilius veniunt ad vba.⁊ inde ad factũ. videt᷑ etiam multis ꝙ pꝛo leui iniectiõe nõ eſt ſalte paſſim tale iuramẽtũ exi⸗ gendũ ꝑꝑ piculum piurij. qꝛ homines ⁊ maxie iuue nes aciliter recidiuant in leuẽ iniectõem. Alij ãt dicũt ꝙ etiam añ abſolutõem a leui iniectione pᷣdi ctum iuramẽtum eſt regulariter cxigẽdũ.qꝛ decre. allegate non ercipiũt leuẽ iniectionẽ. glo.ẽt ſuꝑ illa decre.ſup eo.diẽ ꝙ illa foꝛma quã habes.ð.e.ti.ex tenoꝛe. obſeruãda ẽin abſolutiòe cuiuſlibetꝗ inci⸗ dit in canonẽ. 3— F vtx excoĩcatus pluri 1 E oq nent᷑ d de cauſis abſol nuatur ſimpli ſi nõ omnes cãs excõicationis ſue exßmat. Rñdeo ꝙ ille aut eſt excoicatus a iu- dice aut a iure. Sia iudice.aut ab vno. aut q pluri bus. Siaplibus. niſ abſoluat᷑ a quolibet nõ ẽ ſim pli abſolutus niſi abſoluat᷑ aſi upioꝛi eoꝛum. Si ab Vnoaut vna excoicatiõe.aut a plibus.ſi pluribus nõ eſt ſimpir abſolutus niſi expmat᷑ cã cuiuſtibʒ ex coĩicatõis. Si vna.aut ille q abſoluit᷑ ſue excoichtõ niſtacet cauſas aliq̃s fraudulẽter ⁊ alias expmit. ⁊ talis abſolutio ſic accepta pſurreptionẽ vel fraudẽ inanis eſt. e de ſen. exco. Nuʒ pꝛo cã. aut eas tacet ignoꝛanter. qꝛ tũc nõ recolit· ⁊ tůc credo ꝙ ſi abſol⸗ uens hʒ intẽtionẽ ſimpit relaxãdi excoicationẽ quã tulit in eñ ſimpł abſolutus eſt. Si aũt nõ intendit eum abſoluere ab excoicatiõe nini ꝑPↄparationem ad cauſas q̃s ipſe erpmit. credo ꝙ abſolutus nõ eſt niſi foꝛte ſint cauſe tales ꝙ vna ſine alia nõ meret᷑ excoicationẽ. Ex dictis bʒ qd dð eſt de abſolutiõe excoicati a iure expluribus cauſis. /NMart Eritunr vtrum abſolu⸗ q Barto quei tur tus ab officiali eßi excõicati ſit vere abſolutus. Rn ꝙ dut ep̃s inſtituit illum officialem ſi uũ poſtq; erat iam excœĩcatus.aut nõ. Si pmo modo abſolutꝰab illo officiali vere nõ eſt abſolutus.qꝛ ep̃s excoicatꝰ maioꝛi excoicariõe de qua loquoꝛ ab omni actule⸗ girimo eſt ſuſ penſus.⁊ ideo excoicatus non potuit inſtituere officialem. Si autem inſtituit eum ante q; eſſet ercoĩcatus.tunc diſtiguo.qꝛ aut ceperatvti offõ ante qᷓ; eß̃s ercõᷣmunicaretur.aut non. Si ſic. tunc planum eſt ꝙabſolutus ab illo vere eſt abſo⸗ lutus. niſi ſit aliud ꝙobſiſtat. Si non. vt dicũt.ali
„
aui. abſolutus ab illo non eſt vere abſoutus auis 15

er quo nõ cepit vti off ante eßi excõᷣmunicationẽ
ſupueniente eßi excoicatione erpirat iuriſdictiod ili ab epᷣo fuerat ↄmiſſa.qð declarant ꝑ b. qꝛ ſiep̃s
ſihꝛadietamriſionem aliquiarguũt ßᷣmoſic dis
to ꝓmiſit aliquid alicui excoĩcato dare ↄſulimns ei
coꝛpalitẽr moꝛeret᷑. aut deponeret᷑ ante qᷓ; officiat
inciperet vti offõ ſuo iuriſdictio ab eß̃o ſibi ↄmiſ⸗
ſa expiraret.e de offo del. Licet in glo. Aſimilivo
lunt alig dicere de excoicatiõe ſupueniẽte.ſed opi⸗
nio iſtoꝝ nõ mihi placet.⁊ quod in ſua rõne addu⸗
cunt pꝛo ſimil nð eſt ſimile. ꝛ moꝛs aufert ptãtem ⁊ depoſitio aufert imppetunʒ ptãtis executionen
eycoicatio aũt nð.ſed fuſpẽdit eam ad tempus. Añ
mihi videt᷑ dð ꝙ poſſet ꝓcedere nõ obſtante illius
g ↄmiſit excoicatione ſ upueniẽte poſt ↄmiſſionem quis ſupueniat ante iceptòem executiõis ſui offi⸗ cij. qð ſi vexꝝ eſt abſolutus ab eo vert dʒ abſoluruſ revutari.⁊ hec que dicta ſunt poſſunt aliauo modo
ꝓbariꝑ ea que dicunt᷑ ef de offõ vicarij. Romaua in tertu.⁊ in glo. etiam fupꝛa de officio del. Licet.
in glo.
6) Minto queritur Vrneiet
G
cit reuoco excoicationẽ ſeu reiaro quaʒ inte ruli.⁊ non diẽ. abſoluo te ſeu abſoluimus.vere ſit abſolutus. Rñdeo ꝙ nõ eſt ſimile de abſolutione que ſit ex vi clani in foꝛo pnie. ⁊ de illa q̃ fit ex vi
iuriſdictiõis in foꝛo exterioꝛi.qꝛp eſt pars ſaci pe
nitẽtie.alia non.? iõ in pᷣma magis obſ eruãda ſunt
vba p̃ciſa qᷓ; in 1. ñ in pꝛima abſoluriõe dz dicet ſacerdos abſoluo.qᷓʒuis aũt ſit ↄgruũ obſeruare ĩ
ßa. nõ credo tñ ꝙ Bſit neceſſariũ. imoſufficerẽt ver
ba alia ſigniſicãtia tñ ercoicationis remotionẽ. yñ ſi diceret excoicatoꝛ.reuocd velrelaxo excoicatio⸗
nem quã in te tuli ille vere eſſet abſolutus niſi gli⸗
quid aliud eſſet obſiſtens.
Anticulus vndecimus.
obedire ſuis pᷣncipibꝰpublice maioꝛi
— nſpnneonter cerit de i. en Onſequenter cipali· Etcirca hoc q̃runt᷑.ð. Pvtx milites teneant᷑ excoicatõe excoicatis pꝛo graui ⁊ eno?
mi caſu poſtq; ſolẽniter denunciariſunt excoĩcati. ʒovtꝝ clerici teneant᷑ obedire ſuo epᷣo manifeſto
maioꝛi excoicatiõe ercoĩcato. ʒvtrum monachi
teneant᷑ obedire ſuo abbati excoicatò poſtqᷓ; ſollẽ⸗ niter denunciatus eſt excoicatus. 4Vtx vxoꝛte neat᷑ obedire marito excõᷣmunicato.
cõmunicationẽ.—
— if pritnr vtrum milites Rimo queritur unear obedire ſuis pᷣncipivꝰpublice maioꝛi ercoĩicatiõe ex coĩcatꝰꝙ graui ꝰ enoꝛmi caſu poſtqᷓ; ſ olẽniter denũ ciati ſunt excœicati. Rñdeo ꝙnð.I;. q.6ß. Mos ſã⸗ ctoꝝ ⁊c.imediate ſe. ⁊ e de penis. Vrauẽ.in rex. ⁊ in glo. excoicatio.n.publica qᷓ;ᷓdin illa eſt inodatꝰ
milites ſuos abſoluit a iuramt᷑to fidelitatis quote
neat obedire marito ercSmmun Vquiſunt illi caſus in quibus homo iure incurrit maioꝛẽ ex⸗
nebantur ei.i.effectũ illius obligatiõis ſuſpẽdit. ⁊
Bↄſtiturum eſt in deteſtatõem criminis.⁊ vt ma⸗
gis pᷣncipes timeant ↄrẽnere ecclia pᷣcepta. Siti dubium eſt vtꝝ pᷣnceps ſit excoicatus. vel nõ. obe dire renent᷑. qꝛ in dubijs ſupioꝛibus eſt obediẽdũ. 3.q.j. quid culpat᷑. in textu. ſed exbiſius in glo. Sʒ
ꝙ dʒ. Iteʒ h. ii. q 3. Julianus.⁊c. Impatoꝛes.j. 8
ʒulianus. vp̃iãi milites obediebãt Juliano ipera⸗ toꝛi ꝗ erat apoſtatd. Item e de ſen·exco. Si vef̃. pᷣnceps põt ſub prefamilias compᷣhendi. Sed fili
us⁊ kuus prifamilie ercoicato obedire tenent᷑.i
„
q.ʒ. qm̃ multos. Item ecclia ꝑ niam abſoluit mi
lites a iuramẽto ſidelitatis quo tenebant᷑ pncipib? ercoicatis. quod non faceret ↄt videiſi ab oc el
ſent ip o iure abſoluti. Ad ßᷣn gůt iſtoꝝ dici põt ꝙ nõð eſt t̃ fomẽtum excoicationis? excoicatoꝝ ſol
uere vecuniã debitam excoicatis qᷓ;tuʒ erat qñ mul
ti vaſali cos fequebant᷑ parati obedire eis. Alij gůt dicunt ꝙ excoĩcatis q;diu excoĩcati ſunt debi⸗
ta pecunia ſolui nõ debẽt. qꝛin obligatiòe. ſoluẽdi ſine iuramento tacite ſubitelligebat᷑ hec ↄditio.ſ.
ſitalis pmanſerit cui liceat coœicare. Arn.ad hoc. 2.q.2. We gs arbitret, dicũt 8 iſtic pecunia repo
ni dʒin ede facra.vt ibirecipiãt eã creditoꝛes poſt ; fuerit abſoluti. Ad dð ꝙilla duo detretàpo
tius narrãt factũ q; ius. qð fem̃ ecchia tũc diſſimula bat. ne Julianus ſuſcitaretſcãdaluʒ aduerſus xpia
nos. vel vt dicũt alij xp̃ani nõ obediebãt ei.niſi q;
agebãt fide vel defenſiõe prie.⁊ in illis caſibꝰ vt dicũt milites obedire debẽt excoiĩcato ßᷣncipi. non in fauoꝛẽ cxcoicati.ſed fidei velpfie. Adʒndðꝙ illnd vᷣbum itelligẽdũ eſtin illo caſu de quo ibiloq
tur decretal.⁊ in ſimilibꝰ. qꝛ qlias excoicati de ma
litia ſua repoꝛtaſſent lucrũ.? inocẽtes dãnũ. vt pʒ
diligẽter intuẽti totãſeriẽ decretat. Ad vltimum ců drꝙ ecctia tales v Inĩam abſoluit.⁊c. Dickdum
ꝙ eſt ad maioꝛẽ ↄfuſioneʒ pᷣncipis excoĩcati. 7qt añ ſniam alig de facto debitũfidelitatis ᷣuãt. V põt dici ᷣm aiios.ꝙ ali abſoluunt᷑ ꝑſniam qᷓ; ip̃oiu re.qꝛ cũ ꝑſniaʒ abſ oluunt᷑ ſimpir ⁊ abſolute ab ip̃o
„
iuramẽto fideiitatis remanẽt abſoluti ab illo iura⸗
mẽto.⁊ ab illa obligatiõe.eti poſtq; ᷣnceps fuerit
abſolutus ab exccicatiõe. ſed q;uis ipſoiure ſuſpẽ dat᷑ effectuſ obligatiõis ſupꝛadicte durãte pncipis excoĩatiõe.tů illa obligatio non tollit abſ olute. hiſi
ſoꝛte quo ad ſubditos illox q excoicati ſuntppœ
lapſi ſunt in hr̃ſim manifeſte. Ecundo queritur ncb⸗
dire ſuo epᷣo manifeſte maioꝛi execicatione
ercoicato. Rñdeo ꝙ nõ.I9. di. nulli. x.Iß· g. Vlti
ſane cuiꝰ rõ eit. qꝛ obedire eſt quoddã ccicare. ſe
clerici tenent᷑ euitare ſuũ ep̃m excoĩcatũ decrẽ· Ig·
di. miratꝰ. Pꝛeterea nullus teneret᷑ obedire ali⸗ cui q;diu ille non pot eſſe iudex ſuus vłofficiũ iudi
cis exercere. Sed ep̃s qᷓ;diu manifeſte ercoicatus
„
eſt ab executiðe officij iudicis ẽ ſuſpẽſus.
— rrdritur vtrum monachitene 40 Ertio qrtu auturobedire ſuoab⸗
bati ercõmunicato.poſtqᷓ; ſollẽniter denũ⸗
ciatus eſtexcõicatus. Et videt᷑ ꝙ ſic. qꝛ magis te⸗
netur homo pr̃i ſpũali qᷓ; carnali.ſed filius carnali
non emancipatus tenet᷑ obedire pri excoĩcato. e⸗
go multo foꝛtius mõachi ſio abbari excoicato. N ſerui tenent᷑ obedire dñis ſuis excoĩcaris.qꝛPo ũt
eis coicare licite. vt ſuperius viſum eſt.ſed monà
chiluntbuiabbatis. z gbbatiſuo eycoicato ovedi
jriucii ßideon nne ſipi inn⸗ buml chiim tujrs ſin nintit mniunß nicidetf tmwiſt min m. Uß ſMinn
.
Mn ihnn 5— inin iniin jtdnxils ſeliſtinn tijohi ßhüö ſcſiunm fiynm potdiden enin ntnich
6 mun Nichimn ulipaoee ſnnitir miituin
Im uin
win m ſitinin nn senln w

an. 5
2 5 i o ecsf d h
xviij.
tenent. Nẽmonachi nõſunt abſoluti ab obla ab⸗ batispfactum cuins ins nõtenent᷑ ſcire. ſed multi ſunt caſus ꝑ quos abbas põricurrere ercoĩcationẽ ipſo iure.quos tñ nõ oẽs tenent᷑ monachiſ cire.er⸗ go vrꝙ põt eſſe abbas eoꝝ ercoĩcatus in aliquoil loꝝ caſuũ.⁊ tñ mõachi ſibi tenebunt᷑ obedire. Lõ trag nõtenet᷑ coĩcare cũ aliquo nõtenet᷑ ſibi obedi re.ſed ſipioꝛibus excoicatis nõtenẽtur inferioꝛes excoicare.I6.q.vlti.ſane.⁊ Arm.ad B.ʒꝛ. di. nulluſ S mõachi ſuo abbati excoĩcato nõ tenẽtur obedi᷑. Rñdeo monachi non tenent᷑ obedire ſuo abbati manifeſte ſeu publice excoicato excoicatiõe maio⸗ ri.⁊.q.7. Sacerdotes.⁊ reliq in gio.qꝛ talis abbas nõ põt pcipere.pᷣcipere.n.inferioꝛibꝰactus eſt legi timus.excoicatus aũt maioꝛi excoĩcatiõe eit ab oĩ⸗ bus actibus legitimis ſuſpẽſus.tñ etiam qꝛ mona chi nõ tenet ei coĩicare.⁊ obedire eſt coĩcare illi cu⸗ ius pᷣceptis obedit᷑. Pꝛeterea abbas excoicatus nõ põt alteri ↄmittere vices ſuas.qᷓʒuis ſi alicui cõ miſerit añ excoicationẽ.ip̃o poſtea excoicationem icurrẽte ptãs qᷓ; ante ↄmiſerat nð expiret. Arm.a ſi mili.ef de offõ vicarij. Romana. Sedſic mona⸗ chi tenerent᷑ ſibi obedire añ q; de illis poſſʒ vicari um ſuũpſtituere.vñ videt᷑ ꝙ ñibi obedii nõ tenean tur. Adpin oppmndð ꝙ ſm aliquos maioꝛẽ fal⸗ ſu. volũtas.n.qᷓ homo obligat ſe pfi ſ pñali nð pᷣin⸗ dicat pᷣcepto diuĩo quo filiꝰ obligat᷑ pri carnali qð pᷣceptũ eſt honoꝛa prem.⁊c. Lei põt dici ꝙ filiꝰ car naleſt qͥdam poꝛtio pfis.⁊ poſſeiſio ſiẽ diẽ phꝰ.F. ethi.c.ii ⁊ ideo ſẽ excoicatus põt ſe iuuare de poſ ſeſſionibꝰſuis.ita fuit ↄueniẽs vta iure exciperet᷑ filiꝰ non emãcipatus ab illo pᷣcepto quo pceptum ẽ nõ coĩicare excoicatis.õ ſic aůt eſt monachus ip̃i us abbatis poꝛtio vel poſſeſſio. Adm dʒ ꝙ ßuus eſtpoſſeſſio dñi.vt diẽphũs vbi bus.qᷓ;uis non ſic poſſit dici de illis ꝗ ſubſunt dñis pollicite nõ deſpo tice. ſẽ ubſunt miiites ᷣncipibus ⁊alij multi. Sſt ẽt buusq̃ſi oꝛganũ aiatũ ipᷣus dii m philoſophuʒ ppoliticoꝝ.⁊ iõ ſiẽ excoicatus põt ſe iuuare de por ſeſſiõe ſua ⁊ vti oꝛganis ſuis.irq fuit rõnabile ꝙ iu⸗ rãpmitterẽt uos coĩcare diis excõicatis.nõ ſic ãt põt dici de monachis reſpectu abbatis. t põt di ci ꝙ cũ excoĩcatõ ſit vinculũſ pũale magis opponit᷑ auctoꝛitati pᷣcipiẽdi ſpũalibꝰ filijs.qᷓ; filijs carnali⸗ bus vel ßuis in tpalibꝰ. Adʒm dð ꝙ jm aliquos mõachi tenent᷑ obedire abbari excoĩcato qᷓ;uis ſci⸗ ant fem̃ꝓ quo eſt excoicatus qᷓ;diu ignoꝛãt ꝗd iuriſ q nõ tenent᷑ ſcire œẽs caſus ĩ qbꝰhomo icurrit ma ioꝛẽ excoĩcationẽ ip̃o iure ꝑꝑ eoꝝ multitudinẽ ⁊ ali quoꝝ ſubtilitatẽ.muiti.n.j int. Vtrum vxoꝛ tenea arto querit tur obedir marito ercoicato. Rñdeo ꝙ ſic. vt. n. hitumẽ ſuꝑi us. Vroꝛ cœĩcando marito excoicato nullã excoica⸗ tionẽ ex Põᷓhit. Aññ ſubeſt rõq̃re ab obia quã vxoꝛ dʒ marito ꝓp mariti excoĩicationẽ— Y r qui ſũt illi caſus into quentur in qbꝰipſo iurei urrit hõexcoicationẽ maioꝛẽ Nñdeo ꝙ illi icidũr in excoicationẽ maioꝛẽ a iure gincidũt in h̃ſim iam dãnatã.e de h̃ticis. Ad abolẽdã.⁊.ca. ercoicamus Iremg defendent vel receptãt hr̃ti cos.e.ti.ſi᷑ ait. x.c.excoĩicamus.j.credẽtes. Iteʒ qinnitunt᷑ alienatiõibꝰaſ ciſmaticis fcis.ef deſcir
maticis.c.j.⁊.Tꝗ. di. Mulli fas. Item ginijciunt manus violẽras in ciericũ. vel qᷓcũq; pſonam reli gioſam religiõis appꝛobate.ef̃ de ſen. exco. Mõ du biũ. Excipiunt᷑ tñ multi caſus. vmeſtſi pcutiens ignoꝛabat illů eſſe ciericũ nõtiñ ignoꝛãtia craſſa vl aſſectata.ſed ꝓbabili.ef̃ de ſen. ex. Si vo aliquis. Alius ſi ꝑcutiẽs clericũ nõ ꝑcutit ex odio vel inui dia velidignatiõe. ſed leuitãte iocofa.e.ti.c.j. Zli us ſi mag ſcholarẽ clericũituitu diſciplie vel coꝛ⸗ rectiõis ꝑcuſſerit.e.c. Aliꝰſi vim.vitpꝑate repei lat incõtinẽti.c.ti.ſi vo alicuiꝰ. Aliꝰ cum dis do⸗ mus clericũ vitupantẽ ipſum in domoſua nec vo lentẽ exire. qᷓ;uis ↄueniẽter monitũ expleuerit ð do mo. Si nõ eſtpñs pᷣlatus illius clici g ipſuʒ exir᷑ ↄ⸗ pleuerit? dñs domus modũñexcedãti erpelẽo. Sic. n. expellẽdoñ iuijcitẽ clericũ manꝰmiurioſas qꝛ vtit᷑ iure ſuo ſi d̃.ff. dere.iu. nemo dãnũ fac ni ſig id faẽ qð facere ius nõ hʒ. Aliꝰcũ a clerico vo lente aliquẽ pcutere cũ baculo aligs violẽter bacu lum ãmouer. qꝛ nõ ininriat᷑ illi moderate ipediẽdo ipᷣm ne alij faciat talẽ iniuriã. Alius cũ gs pcutit cericũ iueniẽdo ipᷣm cũ mfe ſua vel vroꝛe vel filia vel ſoꝛoꝛe turpiter agentẽ.eñ de ſen.ex. Si voali⸗ cuius.y.nec ille. Alius cũ alig rõne officij qð ĩec cleſia obtinẽt aut alij clerici ſenioꝛes ʒeio denotõis pueros vel adoleſcẽtes in minoꝛibꝰoꝛdinibꝰↄſtitu tos turbãtes diuinũ offĩ inijciũt de ecclia velmo derate ꝑcutiũt vt coꝛꝛigant᷑ ⁊ ab ipedimẽto diuini officij deſiſtãt.e.ti.cũ volũtate. Alius qñ alig ob⸗ tẽtup̃latiõis vłmagiſterij. ſubditos ⁊ ſcholarescõ rectiõis cã leuit᷑ ꝑcutiũt.e.c.vbipꝰ. Alius cũ diis aliquos clericos de familia ſug vłꝓpinquos infe⸗ rioꝝ graduũ moderate vt a ſuis vitijs coꝛꝛigant cutiũt.e.c. vbipꝰ. Aliꝰcũ clericusgq ꝑcutit᷑ eſt diſ⸗ poſitus ⁊ traditus curie ſeculari e de iudicijs. xũ nõ ab hoie. Alius qñ clericꝰg pcutitur ꝓrſus tran ſiuit ad actũ Zꝛium clericatui. vtpote.qꝛ factus eſt miles nec tõſuꝛam defert.qꝛ nec ad ßeſt cogẽdus e decle.ↄiug.vt ↄſultatiõi. Aliꝰqñ aligs etiaʒ lai cus clericum vl religioſum violẽter capit de man dato pᷣlatoꝝ ſuoꝝ.dum tñ violẽtia nõ ſe extẽdat no tabilr vltraqᷓ; regrat illoꝝ ꝗ capiunt᷑ defenſio vei rebellatio.e;̃ deſen.ex.vt fame.ʒ. laici. Nec obſtat illud qð dr̃.ð.e.ti. vniuerſitatis.qꝛ logtur in caſui quo monachus non ſubterfugiti egulareʒ diſcipli⸗ nam. nec abbatis ſui obiam.⁊ ſufficiẽter põtp ãab⸗ batem? alios monachos coꝛꝛigi. Alius qñ aliqs nõ ex deliberatiòe.ſed tiñ̃ ex ſutreptione ſociũ ſu clericum leuiter impellit.qᷓ;uis ſit turbatus moꝛta le.n.pccm̃ non ↄmittitur niſi ex deliberatione. vl poſt tempus ſufficiens humane fragilitati ad deli berandin.cũ factum eſt tale ꝙ homo non obſtan⸗ te humana infirmitate tenet᷑ de neceſſitate libera- re. vtꝑ deliberationem ab illo opere illicito perpe trando retrahatur. Mullus autem excoicaturq in⸗ re niſiꝓpter peccatum moꝛtale. cum.n.iura pꝛeci- piant vt a iudice nõ infligatur. niñ ꝓpter pecca moꝛtale.videtur ꝙ ↄditoꝛ iuris nõ voluit vt xcoĩ⸗ catio a iure incurreretur niſi ꝓpter pccm̃ moꝛtale. Alius qñ clericus ꝗ pcutitur imiſ cet ſe tyrãnidi t crudelitatibus.ſ.ſeditiõi⁊ guerram mouet. vel pu blice ⁊ atrociter delinquit.pabitu clericali ↄtẽpto. e de ſen. ex. Num nõ ab hoie. Alius qñ clericus
militaria arma gerit ⁊ tertio admonitus ꝑ dioce **
4

mmmm— ——m———————————————— ——————— ——*—.— —„—————— 2
„— Mi.
fauum ſe coꝛꝛigere noluit. e.ti. In audittia. Aliuſ qũ clericꝰnec in modo tõſure.nec in veſtimẽtoꝛuʒ
ſoꝛma. nec in qualitate negocioꝝ de clerico aligd
oñdit.ſi rertio admonitus ꝑ dioceſanũ ſe nõ coꝛꝛi⸗
git. e. c.ↄtingit.ꝛ“. Alius qñ clericus recipit admi
niſtratiões ſeculariũ ꝑſonaꝝ poſt inhibitionẽ publi
ce in ſynodo factãſub pena pᷣuilegijclericalis expꝛi
mẽdo ꝙ ꝗcunq; ʒ ſuam inbibitionẽ venerit ꝑipſũ nõ defendet᷑.talis.n.inhibitio ĩppoſito locotrine monitiõis ſuccedit.ſi.n.talis occõne ipius admini
ſtratiõis ꝓpter pecuniariã cãm depᷣhendat in frau de. indignů eſt eis ab ecctia ſubueniri ꝑquos ↄſtat
in ecclia ſcãdalũ geuerari.epne cleri. vłmona.ca.
. Alins eſt km dñm HMoſti. qñ clericus exercetſe cularia negocia diuinis officijs pᷣtermiſſis.ſi tertõ
monitus ꝑ dioceſanum ſe nõ coꝛꝛigat.e de vita.⁊ po.cle.c. vlti.ti textus pᷣdictus non exÿmit niſi ꝙ talis de ſuis facultatibꝰ ſtaturis.⁊ ð ↄſuerudinibꝰ prie ſubiaceat.qð im glo.ibidem nõ eſt itelligẽduʒ
de rebꝰecclie.qꝛ delictũ ꝑſone nõ dʒ in eccliam re⸗ dundare. Item gtales ipꝛeſione icludũt vel deri
nent.e.ti. nuper. Itẽg in clericos inijciũt manꝰte
merarias ⁊ ininrioſas qᷓ;uis nõ violẽtas. vñ cum clericus ꝗ iniuriatus eſt alicui fũmittit ſe volunta rie aliqbꝰꝑcuſſionibꝰ fuſtium ᷣm ꝙ laici in illa ter⸗ ra facẽre ↄſueucrũt pꝛo pace hñda ꝑcuſſoꝛes excoĩ
cati ſunt ejᷓ deſ en. exco.cõtingit.iꝰ.in tex. ⁊ in glo. Item g põt eos defendere a violẽtia.⁊ nõ defen⸗
dit ſi ſibi incũbat ex offõ.e.ti. quãte. Itẽ prãtes ſe culares iponẽtes clericis exactiões indebitas poſt
q; ↄpetẽter moniti nõ deſiſtunt.ej de imunitate ec
cleſie.nðõ minns. Itẽ ꝗ iuriſdictioneʒ pᷣlatoꝝ⁊ po⸗
teſtatem quã habent in ſuis hoĩbus euacuãt poſtqᷓ;
ↄpetent᷑ moniti nõ deſiſtũt.e.ti. vbipꝰ. Item ſuc ceſſoꝛes coꝝ niſ infra menſem erroꝛeʒ ſeu exceſſus pdeceſſoꝝ emẽdauerit.e.ti.aduerſus. Item g de cetero fecerint obſeruari ſtatuta.⁊ ↄſuetudines in ductas ʒ eccliaſticam libertatẽ e de ſen.ex. Moue rit fraternitas tua. Item g talia ſtatuta ifra duos
menſes de libꝛis ſuis non deleuerit.e.ti. vbi pᷣus. Jtem ꝗ de cetero huiuſmõi ſtatura fecerit. Iteʒ
q de cetero ea ſcripſerint. Item ptãtes ↄſules re⸗
ctoꝛes ↄſiliarij locoxꝝ vbi huiuſmodi ſtatutað ce⸗ rero edita fuerint. Itemq m talia ſtatuta velↄ⸗ ſuetudines tales de cetero iudicare pᷣſumpſerint.
Item g ſcribere pᷣſumpſerint ſic iudicata. Et iſti
gnq; caſus vltimo poſiti colligunt᷑ ex decretali vl
timo allegata ab illoloco. Iteʒ excoicamus.vſq;
in finem. Item incẽdiarij⁊ violatoꝛes eccliaꝝ.e. ti. ↄqueſti. Item qu paucioꝛibꝰ qᷓ; duabꝰpartibuſ cardi.in papam electꝰelectioni de ſe facte ↄſentit
⁊pꝛo papaſe gerit.ſi humiliter noluerit abſtinere.
erde ele. 1ʒ. Item lrarum domini pape falſatois ꝑ ſe vel palios.⁊ eoꝝ fautoꝛes ⁊ defenſoꝛes ef̃ de
crimine fü. Ad falſariox. Item ſcienter vtẽtes il lis falſitatis.e.ti.vbi pᷣus. Item deferẽtes arma
ferrũligna galeas naues ſarracenis. vel regimen nauiũ vel galeaꝝ ſuaꝝ exercentes.vel aliqð aliud
ſubſidium eis impẽdentes in diſpẽdiũ terre ſcẽ v
xp̃ianoꝝ.er de iudeis. Ita quoꝛũdam. Item reli⸗
gioſiꝓfeſſi·leges vel phiſicã audiẽtes.niſi.ſ.duoꝝ
mẽſium ſpaciũ deſtiterit. ad clauſtrum ſuũ redeun tes.eÿne.cle. vel mo.non magnoopere. Jtemp̃r
byteri⁊ quicũq;clerici ꝑſonatus hites leges vel
talem p̃cipimus a
phiſieam audiẽtes. nifi infra duos menſes deſtite
ſint.e.ti.ſup ſpecula. Item excoicato ꝑticipantẽs
in crimine ꝓ quo eſt ex coicatus maioꝛi excoĩcatiòe e de ſen. exco.nup? ·c. Siↄcubine. Remg xp̃ia⸗
nos faciunt ꝑ aſſaſſinos interfici vel mãdantfieri-
qʒuis ex b moꝛs non fucrit ſubſecuta. ⁊ receptato-
res⁊ fautoꝛes ⁊ occultatoꝛes dictoꝝ aſſaſſinoꝛum. eñ de homicidio. Pꝛo humani. Nem g xßianos
ꝓ honeſtac nauigio vectos capiũt aut ſpoliãt re⸗ bus ſuis aut naufragiũ paſſos rebus ſuis ſpoliant. niſi moniti fatiffaciant.e de raproꝛibꝰcaplo. Ex⸗
coicatiõi. Item religioſi nõ poꝛtãtes hitum ej do
mñ quem in domo poꝛtare debẽr. ef de cle. vłmo. Brauis. Itẽ docẽtes pᷣdictos vel in ſcholisreti nentes.e.ri.c.vbi pᷣus. Item noua thelonea pere
grinis ⁊ mercatoꝛibꝰ imponẽtes. ⁊4. d.ʒ. O quis rõipetas. Iteʒ ſoꝛtilegijs ⁊ diuinatioibus inrẽdẽ- tes cuʒ effectu·ꝛ6.q.y. Si gs ariolos. ⁊.c.ſequen.
⁊.c.non opoꝛtet.⁊ duobus capitut ſequentibus.ta men m aliquos iſti canones nõ lunt late ſnie.ſÿʒ fe
rendũ.qů videt᷑ ꝓbari poſſe ꝑb qð dr̃·e.. Soꝛtes
„
⁊.c. Si quis clericꝰ.⁊ maxime.c. Augurijs. in quo
ratum habens ꝙ aliquis noie ſuo in clericum vlre ligioſam ꝑſonam religionis appꝛobate manus in⸗ iecerit violentas.qᷓuis factum fuerit ipſo neſcien te nec volente.tunc quia in malefactis ratihabitõ retro trahitur.⁊ mandato comparatur.cxtrade re ſti.ſpot. cum ad ſedem.⁊ de ſrmonia.ſicut tuis in tex.⁊ in glo. Itẽ ꝗ habens in curia romana mm
queſtionis ſi dat aligd magnũ ſiue paruũ velpꝛo⸗
miſſionem aut ſpe de dãdo faciat dum pendet in curia ſuum negociũ terminandum.extra de vitã?
po.cle. viri eccleſiaſtici. Item abbꝛeuiatvꝛes? ali de familia notarioꝝ totius cancellarie pꝛo litteris
legendis nomine ſuo vel alieno aliquid exigentes vcipactum de recipiendo faciẽtes. vel ſuper hoc tactatum cum aliquo admittentes. vel petitio⸗ nem vel notam ad aliquid extoꝛquendum malitõ ſe detinentes e.ti. um inter ala. Item illi qi de curia pape ⁊ familia cum aliquo de curia eiuſ⸗ dem vel quocunq; extraneo cuiuſcunqʒ conditio⸗ nis exiſtat pꝛo ſui velalieni expeditione negocij ali quam fecerit pactionẽ de dando velfaciendo ali⸗ quid ſibi vel alij conſideratione ſui ſeu cuiuſcunq; perſone.e.c.vbi pꝛius. Nem ille qui de iam dic⸗ ta curia aliquid a quocunq; exegerit. aut qui dede rit aliquid exactoꝛi iuxta pꝛedictum modũ excõmu nicationis laqueo ſit aſtrictus. Item pꝛelatitam regulares qᷓ; alij clerici regni francie alij alios in cõ temptum publici beneficij quod toti clerico?um
collegio ita inuiolabiliter eſt indultum vt ei peni⸗
tus aliquoꝛum pactis vel conſenſibus nequeãt de rogari fuo relicto iudice ad publica iudicia trahe⸗ re pꝛeſumentes.e.titu.qᷓ; ſit graue. Item extoꝛ⸗
dquentes per vim velper metum reuocationes ab
ſolntiones excõis ſuſpẽſionis interdicti.q̃ tñ reuo⸗ catiões vel abſolutiones irrite ſunt ip̃o iure. extra de his que vi metus vecã fiunt. abſolutiõis. Itẽ grauantes ꝑſe vel ꝑ alios electoꝛes vłamicos eo rus eo ꝙ noiuerit eligere illos pꝛo qbus erãt roga⸗ ti vel iducti.e de elc.ſciãt. Itẽ pſone cõcedẽtes r pſalias cõtra pſonas eccłiaſticas vel bona eaꝝ. ii⸗ ũinframẽſem cõceſſõis reuocauerint vniuerſita
ↄuentu eccleſie ſeparàduʒ. Itẽ
lhuißpn muin ſuriin iidec tinwin it icd rhins bai ſsdond wunſt husn unr nm iurmn nhu fmniln imunſin n wu iihn. Köeritu tsnwänn Sſen

Mu N un ni mnt bes e cn
p erm m u mm m Anatn nmn jü wi
un mde
bb u veest cl e u ngen e e m gpen
xviüj
tes jo ſniaʒ interdicti quacũqʒ ʒꝛia ↄſuetudien ob ſtãte eñ de iniurijs. Et ſipignoꝛatiões. Iteʒ gcũq; peog in reges pᷣncipes barones nobiles balliuos vel quoſcũq; eoꝝ miniſtros aut quoſcũq; alios ex cðicatiõis ſuſpẽſionis ſen iterdictin nia fuerit pꝛo mulgata lñiaʒ alicui dederit occidẽdi capiẽdi.ſeu alias in ꝑſonis aut bonis ſuis. vel ſuoꝝ grauandi osg tales ſnias ꝓtulerit ſiue quoꝝſ unt occõe ꝓ⸗ ate. vel eaſcẽ lnias obſeruantes vel clicis excõi atis cõicare volẽtes. niſ ip̃aʒ re itegra reuocaue- rit lñiaʒ. velſi ad bonoꝝ captionẽ occõne ißiꝰ ſnie Peeſſuʒ ſit.niſi bona ip̃a fnerit infra octo dieꝝ ſpa ciů reſtituta.autſ. atiſfactio ꝓ ip̃iꝰ ipenſa.er deſen. erco. gcũq;p eo. Itẽ œEsꝗ auſi fuerit pᷣdcã lñia da vti vel aliqua pᷣmiſſoꝝ ad q̃ cõmittẽda licentiã dariꝓhibem. vel ↄmitterepſeipᷣos.e.ci.j. eadẽ duoq;. Itẽ ſinguli g regalẽ cuſtodiã ſeu guardiaʒ aduocatõis vłtitulũi ecctijs monaſterijs vel qui buſtibʒ alijs pijs locis de nouo Iſurpare conãtes bona eccliaꝝ moaſterioꝝ aut locoꝝ ip̃oꝝ vacãtiũ oecupare pᷣſumũt qᷓ;tecũq; dignitatis honoꝛe pꝛe⸗ fulgeãt. ef de eic.gjali. Itẽ clerici eccliarũ mona⸗ chi monaſterio ⁊ ꝑſone cetere locoꝝ eoꝛũdẽ q fie ri ꝓcurãt.e.ch.vbipÿꝰ. Itẽ teligioi religionũ mẽ⸗ dicantiũ abolitarũ deiceps aliquẽ ad ſi oꝛdinem
recipiẽtes vel locũ ſeu domũ de nono acgrẽtes vł loca acgſita abſq; lñia pape alienãtes. ef ð religio
ſis domibꝰ. Religionũ diuerſitatẽ. Ztẽ collegiuʒ vniuerſitas.vel ſingularis ꝑſona cuiuſ cũq; ſit di⸗ gnitatis aur ſtat? alienigenas ⁊ alias nõ oꝛiũdos ð terris eoꝝ publice pecuniã fenebꝛẽ exercẽtes aut ercere volẽtes. Ad huc domos in terris ſuis cõ ducere vel ↄductas hie vel alias inhitare permit tentes. niſi huiuſmõi oẽs vſurarios manifeſtos in fra tres mẽſes de terris ſuis expellãt nũqᷓ; tales ð⸗ ceteroadmiſſuri. Itẽillis ad fenus exercendum domos locãtes veſſub quocũqʒ alio titulo ↄcedẽ- tes.ita ꝙ ſi delinquẽtes fuerinti vtroqʒ; cãu pᷣdcõ. Perſone eccliaſtice maioꝛes vt eß̃i.⁊ fupioꝛes eo rů ſuſpẽſiõis. Minoꝛes vero ſi ſint pſone ſingula res excõicatiõis. Si aũt collegiũ ſeu alia vniuerſi tas interdicti ſiaʒ ip̃o fcõ ſe nouerit incurſuros. Silaici fuerintꝑ ſuos oꝛdinarios ab huiuſmodi exp̃ſſiʒ p̃uilegio cĩ ceſſante ꝑcenſurã eccliaſticã cõ peſcãtur.⁊ hi duo cãus hitur.ef̃ de vſuris.vſurg⸗ rum voꝛaginẽ. Jtẽg hactenusꝑ viʒ vel ꝑmetuʒ pſonas ecctiaſticas coegert ad ſupponẽdũ vłſub mittẽdũ ecclias ſeu bõa ecctiaſtica mobiliavłl imo bilia laicis niſi p mõitõeʒ ſubmiſſionẽ fmiſſa qᷓ ꝑ ivlmetũ exegerãt ꝑſõas ecclig ſticas ⁊ bõa ecclia
ſtica eis ſubmiſſa in ſua libertate totaliter dimit⸗
tant. Itẽ ilu g decetero pfonas ecckiaſticas ad ta tia faciẽda ↄpůlerit. Itẽ illi qex ↄtractibus huiu† mõi idudũ initis vel poſteriꝰ ineũdis illicite. vl⸗ tra illud qð de naturg ↄtractus eis pꝓmittit᷑ vſurpa uerit.ſi moniti ab huiuſinõi vſurpatiõe nõ deſtite
int. reſtinẽdoẽteaq̃ tait vfurpauerunt. ⁊ hitres
cãus vltio poſiti hñtur. ej de rebꝰeccte.ñj alie. hec cõſultiſſimo. Itẽ rcipiẽtes i romana curia laſab alioqᷓ; a papa vel Vicecãcellario.ef̃ de crimie falſi
Durs.in gio. Adhuc ſunt alij cãus ĩ quos icidẽtes icurrũt maioꝛeʒ excõicationẽ a iure quos ad vitã⸗
dũ ꝓlixitatẽ omitto.
—.
Tij. Articulus duodecimus
6Etor auerit de iꝛꝰ.ÿnci 6 On ſequẽter pali.⁊ circa q̃rũ⸗ tur. I. P vtxſacrilegi int excõica⸗ tiip̃oiure. ꝛ vtx violãs imunitateʒ ecckie ſit excõicatꝰip̃o iure. 3* vtx ipetrãs lraſdñi pape tacita yitate vel ſuggeſtaf litate ſit excõicatꝰ ipᷣo iure. 4? vtx iueniẽs traʒ dñi pape cuiꝰ effica- cia iã expirauit vtpore qꝛ fuit data adtpᷣs qð iam trãſijt ⁊ ludo:nõ itentione Vrẽdi:aliquã lram in eg male foꝛmatã refoꝛmet vel pũctũ faciat velꝑque cũq; aliũ modũ aligd in ea imutet ſit ccòicatꝰipo iure. Fo vtrũ aligs de nouo veniẽs ad ſudiũ poꝛ tãs arma añ qᷓ; ſciat ſi niaz 5 poꝛtantes arma ꝑ ep̃ʒ loci latam incurrat 8 3 ſce pſacrilegi ſint excòi Rum 001 ido cati ipᷣo iure.ii.q. 3* canonica. Eccliaꝝ dei violatoꝛes auctoꝛi tate ði ⁊ iudicioſci ſpñs q gremio ſcẽ mfis ecclie. 7aoꝛtõ totiusxp̃anitatis ciminaunꝰ. Sʒ ſacrile gi ſunt eccliaꝝ dei violatoꝛes. Nẽ.iy. q. 4 dẽs ecclie raptores atqʒ ſuaꝝ facultatũ alienatoꝛes ali minibꝰ eiuſdẽ mfis ecclie anathematiʒamꝰ. Itẽ ef̃ de ſen. exco.ↄqueſti memoꝛatos ſacrilegos nñ⸗ cietis⁊ faciatis ſiẽ excõicatoſ urctiꝰ euitari. Lon tra.iꝛ“. q.ꝛ?.indigne. Indigne ad altare diii pᷣpare ꝑmnitrit᷑ qres ecckiaſticas audet iuadere. autiiuſte poſſidere. aut iiuſta vłiniq defenſiõe ĩ eis ꝑ durat de qbꝰti tanta dʒ eẽ ꝓuiſio.vt vidictã admonitõ ßcedat qð nõ eẽt vexi eẽnt cõicati iᷣo ius. Itẽ 177.d. 4˙.Sigs domũ dei. Si qs domũ dei vio⸗ lauerit ⁊ aliqᷓ ſiñ lñia illius cui ↄmiſſa dignoſcit᷑.in abſtulerit.⁊ paucii iterpoſitis.ſegt.ꝙ ſi pꝰſaz⁊ ter tiã ↄuẽtionẽ coꝛã ep̃o ſatiſfacer ðtractauerit nemi ni fideliũ miſceat᷑.gᷓ tales nõ ſůt iß̃o iure excõicati ß excõicãdi. Rñdeo vt dã. ir. q. 4* quiſqs. Sa crilegiũ ↄmittit᷑ auferẽdo ſacrũ de ſacro.vel nõ ſa cũ de ſacro.ſiue ſacrũ de nõſacro.⁊ quocũq; iſtoꝝ mõx gs ↄmittat ſacrilegiũ nõ incurrit maibꝛẽ ex⸗ c̃icationẽ ip̃o iure.niſi; faciat cũ violatõe ecclie ſeu incẽdio.ef deſe en· ex. ↄdneſti.in glo. Qð bñj oſiẽ dũt iura allegata ad pteʒ faʒ. excõicãdi tñ ſunt ta- les. ſi monitiſatiſtacere ↄtẽpſerint. vi tñj Pbabili aliqbus ꝙ ip̃o iure minoꝛẽ excõicationẽ incurrunt i77q. 4“. Si quis domuʒ.ibi non di ꝙ donec in conuentu admonitꝰlegitime ſatiſ faciat ſciat ſe 5 munione pꝛiuatũ eſſe. Ex pᷣdictis patet ꝙ defloꝛzf monialẽ bñdictã qᷓ;uis auferat rẽſacrã.ſ. Vginitatẽ de mulief ſacra excõicationẽ nõ icurrit ip̃o iũ cõi. niſi eã ꝑ violentiã oppꝛimat. Siti ep̃s iↄſecrãdo miaʒ ercõis ferati oẽs ꝗcñ tali ſe carnalit copula bũt pꝰ eã carnaliter cogno cẽs excõicationẽ icur- rit. Ad pm in oppm dðᷓ ꝙ illud decretũ log ð vio latoꝛibus eccliaꝝ.que violatio fit cum effractiõe. Saerilegium aũt ſine pꝛedicta violatione poteſt cõmitti. Vd ꝛmn dicendũ ꝙ illud decretum intelli gendũ eſt de raptoꝛibusrerum ece Haſticarũ viclẽ tiam ecclie iferẽdo. Ad ʒm dʒ ꝙilla decre logt᷑ de ſacrilegis ꝗ cum ſacrilegio ecclias regni ep̃atui violenter ↄfregerint. vnde rõne effractionis fue⸗ runt ipſo iure excõmunicati.
Ecundo quer tur vnũ violzs
imnnmitatẽ

ecclefie ſit excõicatus iure. Et viderur ꝙſic ertra deſenten· erco. cũ ꝓ cã.videt᷑ dñs papa appꝛobat ꝙ archiep̃s lugduiſis qͥdã pp violationẽ imũitati ecctie fecit excicatũ publice nũciari. Lõtra.e ð imunitate eccliarũ. ũ ecclia di. in glo.ꝙ iudices cãs de ſanguis efuſiõe ⁊ coꝛpalipẽai ecclijs agitã⸗ tes nõſt excõicari ipᷣo iu. Sʒ poſt ad mõitõnẽ ſi ſe i coꝛrigũtſt excõicãdi.⁊ tñ vtĩ eadẽ decre. hiĩtex· tales faciũt ʒ imũitatẽ ecclie. Rñdeo ꝙnðẽ ide violare eccliaʒ ⁊ imunitatẽ ecclie.qꝛ eccłiaʒ viola reẽ ipᷣaʒ frãget vlicẽdere.violat imunitatẽ ecclie tfacereʒ ecckielibertatẽ violãs ecchiaʒ vt dietũẽ ercõicatiòe icurrit ipo iure cõi. violãs aũt imuni- tatẽ ecclie ipᷣo iure cõi excõicatꝰũẽ.ſʒ poſt monito nẽ ſufficientẽ ſi emẽdare ↄtẽpſerit.? excõicandus. Zi ertrahẽs hoieʒ violẽter de ecclia gad ipᷣam ꝓ refugio ↄfugerat epcõicat?ñẽ a int᷑ cõi.ſi B faciat ſi ne eßractide ecclie ⁊ reꝝ facraꝝ q̃ͥ ſůti ecctia.excõi cãdus tñ ẽ ſi poſt ſufficientẽ monitionẽ emẽdar no
lutẽit. niſi ille q ad eccliã ↄfugerat ſit publicuſlatro
vel nocturnꝰpopulatoꝛ agroꝝ q dů itinerafreqͥn⸗ tata vel publicas ſtratas obſidet aggreſſiõis inſi⸗ dijs ab ecclia ertrahi põt.ej̃ de imunit. ecclie. Int glia. Siẽt ſeruus fuerit gad eccliaʒ ↄfugerit poſt⸗ qᷓ; deipunitate ſua dñs eiꝰ clericis iuramẽtũ pᷣſtite rit ad ßuitiũ dñi ſui redire ↄpellit᷑. ẽt inuitꝰ.alioqn a dño poterit occupari. Vt hẽ ipᷣdicta decre ᷓ. Si vero. niſi er aligbꝰ circũſtãtijs veriſilr pᷣſumat᷑ ꝙ dñs nõ ßuaret iuram̃tũ.i quo cãu cũ iuramẽto erit ẽt alia cautòõ exigẽda. Ilũ ẽt q hoieʒĩ ecclia occidit ecclia nõ defendit. qꝛ vt di e de vſuris. Quiafru ſtra.fruſtra legis auxiliũ inuocatqcõmittit ĩlegeʒ. Nec defendit tm̃ ecctia xp̃ianũ ↄfugientẽ ad eã.ſʒ ẽt indeũ. dũmõ abſit ſimulatio · eĩ de imunitate ec clie. Itẽ aliaĩ glo.⁊. L. de his g ad eccleſiaʒ ↄfugi unt.l.i*. Sʒ vtrũ defenderet excõicatũ excòe ma⸗ ioꝛi apud aliquos dubiũẽ. magis tñ vi dð ꝙſic de inre.ↄſuetudo tñ regiõis appꝛobata qꝰ ad dʒ ob ſeruari.nec Iñ̃ defendit ↄfugientẽ ad ſe ecclia e crata.ſʒ ẽt nõ ↄſecrata in qᷓ diuia myſteria celebꝛãt᷑
ℳ„
qꝛ vt dĩ ej̃.de imunitate eccleſie. Ecclia.ecclia in
qua diuia myſteria celebꝛãt᷑.lʒ adhuc nõ extiterit
ↄſecrata nullo iure puilegiũ emũitatis adimit᷑.? 6 qꝛ obſequijs diuinis data nulliꝰẽ temerarijs auſi bus ꝓphanãda.nec B pᷣuilegiũ amittit ecchaẽt in terdicta.ſcᷣm dñʒ Hoſti.in ſũma.⁊ẽt ßʒ eũcẽ.ſiↄ fugiens ad eccliaʒ obuiet ſacerdoti poꝛtãti coꝛpuſ xp̃i⁊ ſibi adhereat defendi dʒ ab eccꝰ. qᷓ;uilin inre nõ ſit exp̃ᷣſſuʒ. ui ↄgruit illud qð di in euãgelio de muliere flur ſangnis paciẽte.q̃ dicit ð xp̃o. Sitã tñ tetigero fumbꝛiã veſtimẽti eiꝰ ſalua ero.qᷓ;uis gůt extrahẽtes violẽter hoieʒ de ecclia ad quã pꝛo refugio ↄfugerat nõ ſint excõicati a iure cõi vt vi⸗ ruʒẽ. Credotñ ꝙ in regno frãcie excõicati ſunt per ↄciliũ bituricẽ ſe. In eodẽ ẽt ↄcilio di de imunitate ecclie. Wñ nõnulli. Statuimꝰ inhibẽtes neg in fo⸗ ro eccłaſtico lirigãtes ſeu litigare volẽtes ĩ cauſis mere eccleſiaſticis ſeu ad foxꝝ eccliaſticũ de ãtiq̃ ⁊ appꝛobata ↄſuetudie ⁊ hactenus pacifice obſerua ta ptinere noſcũt᷑ ad deſiſtendũ ↄpellãt ꝑip̃oꝝ vel parentũ aut ↄſanguineoꝝ ſiue rexꝝ eoꝝ vel ꝑſonaꝝ puiuſmõi captionẽ vel modis alijs qbuſcũqʒ. Qui vero5 pᷣſůpſerit ex cõis ſnie půris auctoꝛitate cõci lijſe nouerint ſubiacere. Dicit᷑ ẽt in alia ↄſtitutio⸗
———
ne de penis · ꝙ ſi qs cuiuſcũqʒ ↄcitiõis aut ſtarus er
titerit nũcios ſen executoꝛes iudicũ.aut alias lr̃as
„
eoꝛñdẽ.actat iudicialia deferẽreſpac occðe vbera re capere detinere occultare carceri mãcipare mu tilare. aut qð grauiusẽ cenſcẽdũ interficere. las ve acta pᷣdicta pſonis memoꝛalis aufere.ſeu eas rũpere cãcellarẽ. aut alias ðſtruere quoquo modo vel ſic avlata celare pᷣſumpſerit.aut vt iſta fiãt ꝓ⸗ curauerint aut faciẽtibꝰ opẽ duxcrit adhibendũ ex cõicatiõis ſnie qᷓ; ex nũc in ip̃os ferimꝰ ſubiaceant ipᷣo fcõ.a q̃ niſi pus tã iudici cuiꝰ auctoꝛitatẽ ↄtem pſerit q; paſſio iniuriã? ceterisquo? intereritput exceſſus poſtulabit atrocitã⸗ ſatiſfecerit ↄpetẽter nullatenus abſoluãt᷑. Ad pn arn dð ꝙille nõ tĩ imunitatẽ ecctie violauerat. ſʒẽtinſ ucceſſoꝛẽi cõi doꝛmitoꝛio manꝰ iniecerat temere violẽtas ⁊ euʒ traxerat verberãdo ꝑ clauſtrũ. ñ q;uis ꝑꝑ ba iut
„
cõi icurrerit excõicationeʒ maioꝛẽ.tñ vt dicit glo.
ibidẽ ꝑp aliã cãm.ſ violationẽ ecclie non incidit
ipᷣo iure niſii excõicationẽ minoꝛẽ. Sʒ qꝛ nõ ſatiſ⸗ fecit poſttrinã admonitionẽ fuit ercdicadꝰ aſuop̃⸗ lato.⁊ i diĩ decre.ob duplicẽ cauſaʒ excõᷣmunica — it vtrũ ipetrãs lras dñi — uerit vtrüi dñi pa⸗ t Et tio— tacita veritate vel falſitate ſit excõicatꝰ ip̃o iure. Et vãꝙ ſic. Falfarij ſaꝝ dñi pane ſunt excdicati ipo iure· ede crimie falſi. Ad falſarioꝝ. Sʒ qꝛ Has ipetrat falſa
ſuggeſtiõe ſeu falſis pᷣcibus falſariꝰẽ.ꝛꝰ.q.⁊ dict
ti.ꝗ; excõicatꝰẽ ip̃o iure. Itẽ ej de crimie falſi. Ad faltarioꝝ. dĩ ꝙ laici g falſis lis vtũt ꝑ alios ipetra tistã din maneãt excõicatiõi ſubiecti donec ſatiſ⸗ faciãt ↄpetẽtur.qð? de his ꝗ falſas lras ipetrant ſtatuimus obſeruãdũ.ſʒ ĩpetrare las ſuggeſtione falſaẽ falſaʒ liaʒ ipetrare.qꝛ aliud ſignificat q; ſiti rei veritatè.ð ſic ipetrãs ẽ excõicatꝰ ip̃o iure. Lõ tra er de reſcriptis ſup liis. hãꝙqp malitiam vel fraudẽ ſas ĩpetrat tacita vitate ſuggeſia falſitate
lie idiſticte ñ valẽt pp fraudũ.tñ nð di ibiꝙ ſic im
petrãtes excõicationẽ ĩcurrãt Rñdeo ꝙ ĩpetrãs ſ̃as a dño papa tacita vitate vel ſuggeſta falſitate
ſiueß faciatipetrãs ſciẽter ñue ignoꝛãter. it ſitali vitas taceat᷑ vel talis falſitas ſuggerat᷑. qͥ veritate
manifeſtata vel qua falſitate ñ ſuggeſta dĩs papd
—
illasias nõ ↄcederet nõẽ excõicatꝰa iu cõi.necẽt
„„
ille q liis apticis vtit᷑ ſub alio noĩe ipetratis.⁊ qᷓ;⸗ uis tã iſti q;ᷓ illi digni ſint magna pena? fuſione. tñ nõ opoꝛtuit ins ↄcedere quo tales ip̃o fcõerchi⸗ cationẽ icurrerẽt.qꝛtalis fraus a pte aduerſavela iudice ð vtentes illis liis facili⁊ certitudiatr pꝛo bari põt.vᷣbi gra ſi talis ſaẽ ipetrata ſub noie. B. clici vel oꝛphani.vel cruce ſignati.⁊ ſic de alijs. Et nõ ita faciliter ⁊ certitudiair põt excipip vten
teʒ talibus l̃is oñden do ꝙ nonẽ clicus vel oœꝛpha
nus vel cruce ſignatꝰ.⁊ ſic de alijs. Ad pmn in op poſitũ dð ꝙ qᷓ;uis ſic ipetrãs falſariꝰſit extẽdendo falſarij nomẽ.nõẽ tñ falſariꝰ lraꝝ dñi pape.qꝛ vas las ipetrat q;uis falſa ſuggeſtiõe. Ad mn dð ꝙ les nec ipetrãt falſas las.vt dem̃ẽ · nec falſificatii vtuntur.excõmunicatio autem que fertur in falſa rios ertra de crimine falſi. Ad falſarioꝛum.ſertur ſuper falſarios quilas dñi pape falſificant aliquo mõꝝ exp̃ſſoꝝ.ð.e.ti.licʒ ad regimẽ.vel gliquo mõ ſili vel equalenti alicui mõx ibidem expꝛeſſoꝝ.
ir n iu ißutn in nmuut wönji s imtein triiilenð ingann viligil vſnn dunnin ſummim mph xunn
. Fn wſit
pehnhin lidemnnit isiuiim r hpilesd ſimcnnn uisdehuther mpnn mmt ei iwirini winenne ſugneihi
utt gu

ine— kat
ve welh ißo mktſij tch oin 50 hen 1 3 91 ci mniſi sMlio ſub oneri ſl axs ſpen re geh ud t q am Zai
ei iigt
t. So0 vhit iu mmi — ur Fulw iol a 4
u n
u1 h
3— 1 i 0 sSin
xvij
* dñipape cuiꝰ effi⸗ racia iam expirauit. vtpote qꝛ fuit dataad tpᷣs qð iam tranſijt. ⁊ ludo.nõ intẽtione vtẽdi lraʒ
aliquã in ea male foꝛmatã refoꝛmet vel pũctũ fa
ciat vel ꝑ auẽcũq; aliũ modũ aliqd in ea imutet ſit erchicatus ip̃o iure. Ad iſtã qõneʒ dicũt aliqui ꝙ talis nõẽ ercicatus ip̃o iure.qʒ illa excõicatio nð intellig niſi de lis qͥ alijs poſſunt vtiles eſſ.pꝛe⸗ dicta aũt lia quoad oẽm hominẽ eẽt iutilis. Sʒ
ʒſic põt argui qᷓ;nis illa la nõ ĩimutata. factaſit
ntiliſ.tñ praſurãſic imutari poſſet vt vtilis appa- reret.verbi g̃a ſi ibi erat ſcriptũ poſt triẽniũ mini me valituris ⁊ ptriẽnioponeret᷑ qnquẽniũ iã ap⸗ pareret vtilis q̃ añ era inutilis. xñ qͥcũqʒ imuta
tio ſiue pna ſiue magna circa liam dñi papeq̃ ꝑim
mutationẽ põt apparere vtilis pls q; enat. v vti lis cũ añ nõ eẽt ſit ꝓhibita ſub penq exðicatõis iã lare. vãꝙ imutãs aliquid circa liaʒ de quaẽ qõ ſit ercicatꝰ ipᷣo iure.qð mihi ↄcedendũ vẽ. vt.n. hã eĩ de crie falſi..in glo.ſup illud.p raſuraʒ tenueʒ. acũq; radit vel imutat re criprũ dñi pape excõica tus eſt⁊ falſariꝰ⁊ in Bnullã diſtinctionẽ adhibeo· nec moueat aliquẽ ad opinandũ ʒꝛiñ illud qð dici tur er de fide inſtroꝝ. Erlris. vbi dicit dñs papað qbuſdã liis q̃s ps aduerſa falſitatis arguebat.qꝛ i narratiòe facti abraſe erãt.ꝙ pꝑ abraſionẽ illã iudi carifalſenõ poſſunt. vt.n. habet᷑ et de crie falſ. ʒ. in glo. raſura illa facta fuit p eũꝗ Has ſcripſit.⁊ nõ perillũ g illis vtebat᷑.de lis tñ queꝑ nuliã raſurã poſſent appare vtiles. vtpote lia citatoꝛiq datg 4 ducentis ãnis vel trecẽtis alr eſſet iudicandũ. qꝛ ſi tota raderet᷑.⁊ de nouo ſcriberet᷑ nõ poſſet appa rere vtilis pp bullã qꝛ in creatõe cuiuſiibʒ noui pa peaiga bulã nom̃ bulla ponit᷑. qnerit᷑ vtrũ aliqs de nouo ve q Minto niens ad ſtudiũpoꝛtans arma ante q; ſciat ſniam contra poꝛtantes arma pep̃m loci latã incurrat excõicationẽ. Et vĩꝙ ſic. ef̃ de crimine falſi. Dum ſepe.in glo. Si fticatis lis aliauis ſimpliciter vtitur ignoꝛãter nõ excuſa tur. qꝛ ꝑ alios debet hoc inquirere.ʒ a ſili neſciẽs miam cõtra poꝛtãtes arma latã nõ excuſatur. qꝛ p alios debuit hoc inquirere. Itẽ ſi ſtatutũẽ in aliqᷓ ciuitate ꝙœ percutiẽs maioꝛẽ aliquaʒ determinatq pena puniat᷑. Si aliqs alienigena de nono ciuita- tẽ intrãs ⁊ ſtatutũ ignoꝛãs maioꝛẽ percutiat illað termiata pena puniet᷑ ſua ignoꝛantia nõ obſtante. Saſiti.⁊c. Lontraej de clerico ercõicato miſtrãte Aplice. qꝛtpe ſuſpẽſionis ignari celebꝛatis diuina
vos reddit. ignoꝛãtia ꝓbabilexcuſatos gaſii cõ
iſte ignarus ſnie late poꝛtet arma eũ reddit. igno⸗
rantia ꝓbabilis excuſatůũ. Rñdeo ꝙñ ille dequo
ẽ að nihil penitus audiuit de ſnia lata contra poꝛ- rantes arma. nec per famã. nec alr.non credo ꝙ ex cðicationẽ icurrat.qꝛ talis habet ꝓbabilẽ ignoꝛan tiam ⁊ tałignoꝛantia ercuſat vt habet᷑ĩ decre.vl. alt in tex.⁊ in glo. Pꝛeterea excõicationẽ q̃ͥ eſta in re nullius incurrit realt niſi per pcem̃ moꝛtale.nec iuderſniam ercõis ferre debet ↄtra aliquẽ niſi pp pcem̃ moꝛtale velpᷣſumptũ. nullus aũt diceretqꝙ de nouo Veniẽs ad ciuitatẽ ⁊ qnĩam ignoꝛãs igno⸗ ratia pꝛobabili poꝛtando arma moꝛtaliter pecca ret. niſi alias illa arma poꝛtare eiſʒ illimoꝛtale pec
catũ. pᷣſumendũ eſt. ergo ꝙ eßᷣus ferens ſniam con trapoꝛtantes armaper iilã non intendat inuolui niſi illos qui ſciunt ſniam aut eamignoꝛãtes igno rantia affectata veĩ craſſa ⁊ ſupia.ſiti clicus poſt⸗ q; diu manſiſſet in loco ſniam ignoꝛaret cõtra eum pᷣſumeret᷑ ꝙ ſua ignoꝛantia aut eſſet affectata vet craſſa. Adpꝰ in oppn dõð ꝙ illud qʒ eſt ailegatũ de glo· dictũ eſt arguendo. vnde parũ poſt in eadẽ glo.ſequit ꝙ ſi falſitas eſt ita latens.ꝙ non potuit uideri etiam a perito.ſi hñerit diligentiam quam potuit per ſe⁊ per alios nõ credo ipm teneri. Ad ²n dð ꝙ niñ pena deteꝛminata per iliud ſtatutum ita ſit temperata ꝙ ipᷣa vel equalis iuſte deberct ĩ ferri percutienti maioꝛẽ.etiã ſi ciuitas de hoc ſta⸗ tut non feciſſet iniuſte inferret᷑ illi de quo cõſtarʒ ꝙ tpe quo percuſſit maioꝛẽ habebat inuincibilem ſeu pꝛobabilẽ ignoꝛantiã de ſtatuto.recta.n.rõ di⸗ ctat ꝙ ceteris paribus maioꝛ pena iferri dʒ faciẽ ti contra ſtatutũ ſcien ter q; facienti contra ſtatutũ ignoꝛanter. Articulus Aecinertis. —— Ptr aueriturð iʒ?ÿn 4 On lequẽten cipali. Et— * qncrũtur de..caſibus quoꝝ pꝛimus talis eſt. Quidamn ſecularis iiecit ma ns violentas in clericum.⁊ non ab⸗ ſolutus excõicatiõe quam pp hoc incurrit intrauit religioneʒ.modo querit vrrũab excõᷣicatiõe pᷣdcã poſſet abſolui a pꝛelato illius monaſterij qð intra uit. Rñdeo ꝙ aut illa iniectio fuit difficii⁊ enoꝛ⸗ mis.aut non. Si ſic ab illo pᷣlaro non põt abſolui. e de ſen. exco. Vum illoꝝ.⁊ voco iniectionẽ diffi⸗ cilem ⁊ enoꝛmẽ ñ pꝛoceſſuʒ eſt ad mutilationẽ mẽ⸗ bꝛi.vel graue ſanguinis effuſionẽ. aut ſi illa iiectio fuit in epm.aut in abbarẽ.aut ſi facta eſt cũ notabi liſcandlo.cf.e.c. vbi pus. Dñs tñ Moſti.ĩ appa ratu magis ſpecificat pᷣdicta dicens.ꝙ di exceſſus difficił⁊ enoꝛmis.ſi oculs effodiat᷑.ſiue quodcũq; mẽbꝛñ magnũ vel ꝑuñ auferat᷑. vel inutile reddat᷑ ?ſiqs vulneret᷑ ſiue fuſtibus cedat᷑ ſine in theatro vel foꝛo.vłin ↄſpectu iudicis gs ꝑcutiatur.ſiue in ecclia.ſiue in cimiterio.vel doꝛmitoꝛio verberef ſiad grauẽ ſanguinis effuſionẽ.⁊ ex graui ictu pꝓce⸗ dẽtẽ pueniat᷑.ſiẽt ĩ ep̃ʒ. vlabbatẽ.ſiue ĩp̃oꝛẽ locum abbatis tenẽtẽ manꝰ violẽte inijciẽt. Idẽ iteiligas qcũq; iferioꝛ.⁊ ſubditꝰi ſunʒ ſuꝑioꝛẽ manꝰ inijcit violẽtas. Siãt j fuit iiectõ vifficil⁊ enoꝛmis.tñc diſtiguo. qꝛ aut ille greligiõcʒ itrauitadhucẽi ꝓba tiõe aut iã ẽ ꝓfeſſus. Sii ꝓbatðe ſic dñt ꝗdã pap̃⸗ lato illiꝰ mõaſterij ñ pᷣt abſolui.⁊ ß viſẽti di In⸗ no.⁊ ꝓhac opioneẽ appens rõ.qꝛ talpõt fligione; exire licite.⁊ ſic iſecto fmãeret abſolutꝰ.qꝛ obfoſe mel exticta iceꝝñ reuiuiſcit. Armn eÿð ſen. ex. De⸗ ceto.iter.⁊ ĩgl.ibidẽ exp̃ſſe hã. Sʒ dñs hoſtii ap⸗ paratu tenʒ· ꝙ tala ſuo plato abſoiui p̃t.qꝛ lia B ſo⸗ na vi.q̃ q ad bů diſtiguit iternoutiũ ⁊ ꝓfeſſuʒ Si ãt ꝓfeſſyc.oẽs ↄcoꝛdãt ꝙ a ſuo p̃lato pðt abſol⸗ ui.nec ſolũ ẽ ↄceſſuʒ abbatibꝰ.ſʒẽt ßʒ diʒ hoſti.i appatu ibidẽ.ↄceſſũ ẽ poꝛibꝰ⁊ alijſqbuſ cũq; reli gioſoꝝ p̃latis.exceptis tẽplarijs? hoſpitalarijſ.q: magros laicos hit iʒ diiʒ Inno.vñ poſtea fcã ẽ de cretalꝙ ꝑ pÿoꝛẽ ſuũ ꝗ facerdoſeẽ di hoſpitalarij ab⸗ ſoluãtur. vt habet᷑ ifra.e.canonica.⁊ vt dicit glo. ibidem. Idem credendum eſt de templarijs dim

„
(
—
tamen plimileʒ habeant poꝛeʒ. vt habẽt hoſpita⸗ larij. ad oẽs.n clauſtrales B bñficiũ extẽdit᷑ cũ ea⸗
cẽ ſubſit cã in oĩbus.⁊ ſiẽ diẽ diñs Moſti·ſatis pʒœ
vñs Inno. ſenſerit. ne gs atali vinculo abſolui va leat.niſi ab illo qui oꝛdinẽ pᷣſbyteratus hẽt. Si ãt platus nõ eſt ſacerdos.vel eſt excõicatus.vel mõ⸗ tuus vel atr qualitercũq; deficit vt abſoluere non poſſit ſemp eſt ad dioceſanũ ꝓpꝛiã recurrendũ.vt
ʒꝑillud.s.e.t. Wonachi. Et per illud qð habet fra.e.t.co. Wanonica.⁊ ſic religioſoꝝ puilegiuʒ ne ip̃os euagari opoꝛteat remanet ſemperſaluum.
Ecundus caſus rues nida
nus voiẽltas iniecit in aliũ religioſuʒ eiuſ⸗
pᷣlato poſſit ab illa excõicatiõe abſolui. Rñdeoꝙ aut illa iniectio fuit difficil.⁊ enoꝛmis.aut nõ. Si ſic. a pᷣlato illiꝰ monaſterij abſolui nõ põt. eð ſen. ex. Wñ illoꝝ. Si nõ.tũc ſubdiſtinguendũ eſt.qꝛ aut illa iniectio fuit facta in clauſtro pꝛopo. vel infra ſepta domꝰ.aut ẽ. Si in clauſtro vel infra ſepta domus.tunc ap̃lato pꝛop̃o põt abſolui.e de ſen. ex. Wonachi.⁊.cꝰ. Cum illoꝝ. Si ef̃.tůũc mihi vẽ ſubdiſtinguendũ.qꝛ aut illa iniectio fuit facta cum ſcãdalo.aut nõ. Si ſic.nõ credo ꝙ a p̃lato illiꝰmo⸗ naſterij poſſit ab olui.qꝛ rõne ſcandali iam eſt dif⸗ ſicil⁊ enoꝛmis iniectio. Ar.ad ß.e deſen. ex. Cñ illoꝝ. Si aũt nõ fuit facta cũ ſcandalo vtpote quia vVnus aliuʒ. percuſſit nullo alio b vidẽte.tũc vide tur multis ⁊ ꝓbabiliter ꝙ a p̃lato ſuo poſſit abſot⸗ ni. Arm ad B ẽ de ſen. ex. Nanonica.ibi.n.dã quã docũq; ſe percuſſerint.⁊ nõ addit᷑ ĩclauſtro.qꝛ tal
iniectõ grauioꝛ nõ vĩqᷓ; ñi infra ſepta domus facta
fuiſſet. Sʒ 5 hoc eſt dñs Hoſti.in expoſitiõe illius decre. Wũñ illoꝝ.allegãs p ſeꝙ in eadẽ decre.dã ſi ſe in clauſtro pcuſſerint in quo vñ dare intelligi.qꝛ ſi ẽ ſepta domus ſe pcutiũt per p̃latũ ꝓpꝛiũ abſolui nõ poſſunt.ſʒ m eundẽ dñm hoſti.ẽ ad pꝛopuz dio ceſanũ recurendũ. Armn ad ßeÿ̃ ð p̃uil. Nũñ capella.
gioſus iniecit manꝰ violentas in religioſuʒ alterius clauſtrimõ q̃ritur vtrũ a p̃lato ꝓpꝛio poſſit abſolui. Rñdeo ꝙ
Ertuns caſus talis eſt. Quidã reli
aut fuit inietõ difficilis ⁊ enoꝛmis.⁊ tunc dico ꝙa
ppꝛio p̃lato abſolui nõ põt. Si aůt nõ fuit difficiliſ ⁊enoꝛmis.aut fuit facta in clanuſtro ꝓpꝛio.velifra ſepta domus.aut nõ. Si ſic. ꝑp̃latũ ꝓpꝛiũ ⁊ p̃laruʒ eius ꝗ paſſus eſt iniuriã põt ⁊ dʒ abſolui.eᷣ de ſen · ex. Vů illoꝝ.qð ᷣm dñm Poſti.ibidẽ ſie dʒ intelli⸗ gi ꝙ platus illius ꝗ percuſſit iuramentũ recipiet ⁊ abſoluet ⁊ ſaltẽ ſemel ꝑcutiet vt ſeruet᷑ foꝛma ↄſue ta. Pꝛelatus vero percuſſi ip̃m pcurſſoꝛẽ verbe⸗ rabit. qꝛ p̃lato pcuſſi ſatiſfieri dʒ de iniuria ſuo ſub dito irrogata ⁊ monaſteriũ ꝓcuſſoꝛis pꝛo ꝑcuſſoꝛe ſatiſfacere nõ tenet᷑. qꝛ delictũ ꝓſone nõ dʒ indetr mentũ monaſterij redũdare.e de excepti. Cñ ve⸗ nerabilis.ð. Intelleximus.ſi tñ vnus illoꝝ pᷣlatoꝝ ſuã vicem alij cõmittere vellet facere poſſet. ⁊ cõgruũ videret᷑. Si aũt nõ fuit infra ſepta domus
tunc dicas ſicut dictum eſt in caſu poꝛi.
— rn taliseſi. Quidam 0 Ba rtus caſus religioſus manus violẽtas iniecit in clicũ fecularẽ.mõ quare
vtrũ a ſuo blato ab excõicatione quã pp pꝛedcãʒ in
dem religionis ⁊ monaſterij.· mõ querit᷑ vtxa ſuo
ieetionẽ incurrit poſſit abſolui. Rñdeo ꝙ ſine il·
la iniectio manus violẽta fuerit difficilis ⁊ enoꝛ⸗ mis.ſiue nõ. nõ niſiꝑſedẽ ap. vt ſcandalũ euitetur
abſolutiõis graʒ poterit ꝓmereri.extra de ſen· ex.
Wũ illoꝝ.nec ↄtra eſt qð infra.e.t. de monialibꝰ dĩꝙ ſi in ſe innicẽ. vel ↄuerſos.vel cõuerſas ſuas manus iniecerint temere violentas ꝑ epm in cuiꝰ
dioceſi monaſteriũ fuit abſoluant. qꝛ vt dĩ in glo.
ep̃s illas abſoluit auctoꝛitate pape.ſibi per hãc de cre.indulta tanq; delegatꝰ ad ß⁊ ſic abſoluit oẽs tã exẽptas.qᷓ; nõ exemptas. ⁊ ſicut diẽ dñs Moſti in expoſitiõe eiuſdẽ decre.ex b qð ſpãliter ↄcedit monialibus.vĩ b monachis denegatũ. Aliqui tñ dñt ꝙ ſireligioſus in clicũ ſecularẽ eiuſdẽ monaſte rij manus iniccerit violentas.? iniectiofuerit le⸗ nis ꝙ ab ep̃o loci poteſt abſolui. Ar nad h. extrað ſen. ex. Ex tenore. in fine. audiui etiã aliquos dicẽ tes.ꝙ ſiue clericus percuſſus ſit clicus monaſteri
ſiue nõ. Si iniectio fuit leuis.⁊ exinde nonẽoꝛtuʒ ſcandalũ ab ep̃o loci põt abſolui. qð ꝓbat᷑ perßᷣqð dicitur in illa decre. Lñ illoꝝ. Rð qua retigioſus percuciẽs ſecularẽ nõ niſi ꝑſedẽ ap. debet abſolui
aſſignat᷑.ſ.vt ſcãdalũ euitet᷑. Sʒ illi qui tenẽt pteʒ ↄtrariã dñt ꝙ etſi ex non ſit oꝛtũ aliqð ſcandaium rñ factũ. ex ſe aptũ natũ eſt vt in plibus ſcandaluʒ gñare.⁊ iõ nð ſic põt abſolui ſicut ſi ꝑcuſſiſſet.antẽ religionis ingreſſuʒ. factũ.n.maioꝛis ſcandaliẽvt religioſus percutiat cticũ ſecularẽ q; ſi ſecularis ſe cularem percutiat.
iecit in clicũ. ⁊ añqᷓ; abſolueret᷑ ab excdica
Mnrnc caſus talisen. Quidaʒrel⸗ q MW intus gioſus manus violentasin
tione quã ꝑꝑ pꝛedictã iniectionẽ incurrit oꝛdines
ſuſcepit.⁊ ſic irregularis factus eſt.mõ querit᷑ vtꝝ per ſuuʒ pᷣlatũ poſſit cũ eo ſuper illa irregularitate diſpenſari. Rñdeo ꝙ aut ille qñ ſe oꝛdinari pemi ſit non habebat facti memoꝛiã. vel neſciebat ꝙp illo facto eẽt excõicatus.qꝛ ius poſitm̃ ignoꝛabqt aut hẽbat memoꝛiã facti.⁊ notitiã iuris. Si aiteʒ erat memoꝛ facti.⁊ ſciebat ſe ꝓ illo facto eẽ excõ catũ.platus ſuus ſuꝑ pꝛedcã irregularitate cuʒe diſpenſare non põt.ej̃ de ſen.ex. Wum illoꝝ.in tex. ? in glo.⁊ hoc ſiue iniectio ꝓ qua fuit excõicatꝰfue rit difficilis ⁊ enoꝛmis.ſiue nõ.⁊ ſiue pꝛedictaʒ ex cõicationẽ ⁊ irreglaritatẽ incurrit an qᷓ; intraretre ligionẽ.ſiue poſt religiõis ingreſſuʒ. Si aůt qñ fec ſe oꝛdinari facti memoꝛiã vel iuris pitiãnon habe bat. tůc diſtinguendũ ẽ. qꝛ aut iniectio pet quaʒ ſu⸗ pꝛadictaʒ excõicationẽ icurrit fuit difficilis ⁊ enoꝛ mis.aut nõ. Si ſic.ad B dico ꝙ p̃latus ſuus ſuper
pꝛedictã irregularitatẽ diſpenſare nõ põt.vt hẽt᷑·
e.tiꝰ.qa maioꝛa intelligũt᷑ illis pꝛohibita quibus vetita ſunt minoꝛa.pꝛelatus aũt ſuus a tali excoi⸗ catiõe ip̃m abſoluere nõ potuiſſet.⁊ queoã glo.ſup decre.pᷣdicta dicit ꝙ minoꝛa vocãt abſolutioneʒ · ⁊ maioꝛa diſpenſarionẽ.cuiꝰcredo eẽ rõneʒ.qꝛqᷓ⸗ uis excõicatio qᷓ;diu durat ſit pena grauioꝛqᷓ; irre⸗ gularitas.tñ irregularitas eſt pena diuturnioꝛ.ſi gũt nõ fuit difficilis ⁊ enoꝛmis.tunc adhuc videt᷑ aliquibus ſubdiſtinguendum.quia aut pꝛedictam irregnlaritatem incurrit ante ingreſſum monaſte rij. aut poſt. Si ante tunc ſuus pꝛelatus cum eo poteſt diſpenſare poſt iniũctã regularẽ penitẽtiam ⁊pactam.monaſterij vtilitate penſata. vthabet᷑
i iſn
it
puün hinin de iiniu aui
u

—
—
— —=
—
Enn
——— oPb S£
iqh
tih i ai n ſeni
eQit m vioin bl maben n nta se queri gln i anp j. ſciedr s aign c Mctoc 1v Z xter Wi i
in5riũ.⁊ ſoluit ibi. Pꝛemiſſe vero. c Inrca hanc di qpᷣncipaliterde 4.
3
cꝰ ſepe dicto. Si aurem ipfaʒ cõtraxerit poſt reli⸗ gionis ingreſſum.tůc dicunt quidam ꝙ pꝛelatus
us cum eo diſpenſare non poteſt. quã opinioneʒ
dñs. Inno.appꝛobare Vẽ.nõ. n.ſegt̃ ꝙ ſi dñs papã
5cedit alicui ptãteʒ abſoluẽdi aliquẽ ab excõicatõe
ꝙpph ille poſſit cũ illo diſpenſare ſup irreglarita-
ẽ quõ incurrit ꝑ qð excõicatus celebꝛauit. Sed dis Moſti. in apparatu ſup pᷣdictũ capłin tenet ꝙœ in cãu pᷣdcõÿlatus põt diſpẽſare.qꝛ tex.pᷣdci capłi cðcedere vi ei⁊ptãteʒ abſoluẽdi⁊ diſpẽſandiniſi iſte religioſus adultus fuerit ⁊ diſcretus vt violẽt Zobliuionẽ vel ignoꝛãtiaʒ pᷣſumat᷑. qð referenduʒ
ẽᷣad foꝛũ iudicij. qꝛ in foꝛo pnie ſibi credi dʒñi affir
met ſe hñiſſe ignoꝛãtiã facti vel iuris qñ oꝛdiatus uit. St hoc appꝛobare vĩ dñs Moſti. in apparatu
ſuꝑc ſupꝛadicto.
ſacedotes herẽtici ñ hñt
ius exequẽdi vſuʒ ptãtis clauiũ.qᷓ;uis cum
fuerit. heretici ipᷣam ptãteʒ mn id qð ẽnõmittãt.
Mulliꝰ ptãtis inra exercet. intellig de ptãte per modũ actoꝛis nõ p modũ miſterij veliſtñ.nõ niiꝑ ſe velpſcõs. iteiligendũ ẽ de collone idonea ad
quã ↄcurrit meritũ miſtri volẽs dĩe. ꝙ ↄueniẽtius
ẽ ſaca gre admiſtrari ꝑbonos Spmalos. pꝰactũ pcciita polluta remanet aia ſiẽ fuit in ip̃o actu pcci
Bað di. ita nõẽ nota eqᷓlitatis.peius.neſt cũ hitu
pccihie actũ hitũ tm̃.ſʒ eſt nota ſilitudis. qꝛ vt dẽ in ja etiã pꝰactũ peccãti ala lõge eſta deo ꝑdiſ⸗ ſilitudinẽq̃ ineſt aie expccõ. que diſſimilitudo ma cnla aiepõt dici. Oſtcð; oñlitz eſt. ⁊c. Supiꝰ derermi
nauit mag de miſtroꝝ penitẽ⸗
atr demi. nã iniũgentiũ ptãte. Mic derminat ð
illiꝰ prãtis colioe.⁊ diuidit᷑ in ptes.ʒ.
In pᷣma pte pᷣncipali ð coltoe clauis
ſrientie. In?“ pꝛincipaliter de collatione clauis
pone ibi. Lũq; iam. In ʒ. de illoꝝ qbus vtraq; clauis ↄfert q̃litate ibi. Qualẽ gũt eſſe. Media. diuidit᷑ in.ʒ. tangit quoꝛũdã opinionẽ ftam.
2alioꝝ opinionẽ verã ibi. Alijs aũt. ʒ.oppðit ꝛemiſſe vero.
4 M de clauiumcollòe. ⁊ de ff̃ne coꝛrectiòs necitate ⁊ tentione.
ʒ de mõ ꝓcedẽdi in ffna coꝛrectõe. ꝰde fis accuſari defenſiõe. Circa pn q̃rũt᷑.ʒ;. Pꝰ vtrũ claues fuerit collate ſacerdotibus. veteris.l. 20. txſint collate vibꝰ ſacerdotibꝰno.. ʒꝰ. vtxꝝ qui
libʒſacerdoſpoſſit vfũ clauiũ ipſonã qᷓ;iʒ exerce²r.
claues fuerir colla⸗
n Rimo oñd te ſacerdotibꝰ ve l. A qꝛptãtem habebãt ſup pplin nõ tpalẽ.quia
rũc nõ fuiſſet differẽs a ptãte pꝛincipũ.ꝗᷓ pñaleʒ.⁊
talis eſt ptãs clauiũ. Itẽ ĩ no.l.alig nõ facerdotis
hiit claues. qꝛ alig nõ ſacerdotes poſſunt excõica. FBmagis decuit vt eas hẽrentſacerdotes in ve.l. nõſacerdotesi no.ʒᷓ hũerũt. Itẽ abbatiſſe hñt iuriſdictionẽ⁊ cohibitionẽ ſuaꝝ monialiũ. extra ð maioꝛitate.⁊ obeð. dilecta in xp̃o. ãhitclaues. ſʒ magis decuit vt eas haberẽt facerdotes ĩ vt.l.qᷓᷓ
mulieres in no.. Vontra claues ſunt ad aperien
telaudendi regni celoꝝ ſʒañißiaduenti non poterat apiri.ſᷓ clauſuʒ manebatpp pccm̃ ßᷣmoꝛuʒ parẽtũ.ð facerdotes ve.i.claues nõ hẽbant. Itez
per claues hñt ſacerdotes ptãteʒ remittendi ßeck tem remittẽdi pccã. qꝛ ꝑſacfaqͥ miniſteriatr mini ſrabãt non ꝓferebat᷑ gr̃a ex vi ſacfoꝝ.ꝗᷓ claues non hẽbãt. Rñdeo ꝙ ptãſſacerdotũ ve.l.erat ßᷣcipue
reſpcũ clauſionis ⁊ aptiõis legalis templi hœibus iudicando eos eſſe mũdos velimudos imũditijs legalibꝰ.⁊ reſpcũ oblonis facriſicioꝝ.⁊ ſacfoꝝ lega lů.⁊můũdatiõis irregularitatũ legaliũ.ptãs aũtcia
uiũ eſt reſpcũ apertiòis ⁊ clauſiõis hoibus regnice loꝛñ.⁊ admiſtratiõis ſacfoꝝ ſpũaliũ.⁊ remiſſionis pceõx. cũ g templũ legale eẽt figura ecclie non t̃ militantis.ſʒ etiã triũphantis.⁊ſacrificia legalia fi gure ſacfo eccliaſticoꝝ.⁊ mñdatio irregularitatuʒ legaliũ figura remiſſiõis pccõꝝ.ſacerdotes vel.ii habuerũt claues pꝛoße loquẽdo.ſʒ ſignũ clauium. Zl pn in oppm dð ꝙ ſacerdotes hẽbant ptãtem
8 ſpñalẽ oꝛdinatã.tñ ad legale templũ.ſʒ ptãs clauiũ
dinecte reſpicit hoies ꝑↄparationẽ.ad regnũ celo rũ. Ad dð ꝙ ꝓpe loquẽdo de clauibꝰ. nõ ſacer dotes nõ hñt claues.qꝛ pꝛopꝛie loquẽdo reſpiciũt foꝛũinter hoiem ⁊ deñ. eſſe aũt arbitꝝ ſeu media- toꝛtinter hoiem ⁊ deñ ſolis ſacerdotibus cõpetit ex oõ.nõ ſacerdotes tñ alig bñ hñt clauẽ iuriſdi-
tiõismue foꝝ reſpicit inter hoiem.⁊ hoiem.inter
quoset᷑ mediatoꝛẽ vel arbitx põt ↄuenire non ſa⸗
cendoti.⁊ qꝛ hec clauis p⁊ pncipaſ nõ reſpicit ec
cłiann triñphantẽ.ſʒ vnitateʒ ecctie militantis. ex vntitriũphãtis inqᷓ;rũ ꝑ vnitatẽ milirantis ꝑuenit᷑ ad triũphantẽ.iõ nõ dʒ dici clauis ſimpli.talis ãt cauis crxcõicare.⁊ ab excõicatõe abſoluere actꝰfũt 2id 3n dð ꝙ abbatiſſe nõ poſſunt ſuas moniales bñdicere.nec eaꝝ ↄfemiones audite.nec euangeli iegere.nec publice pꝛedicare.necillis claues eccle
ie ſunt ↄmiſſe. eÿ de pe.⁊ re. Moua.nec eas ab ex⸗
cõicariõe abſoluere.nec excõicare.extra deſ en. ex. De monialibꝰ.pñt tñ eas ⁊ clericos ſue iuriſdictõ ni ſubõs ſuſpendere ab offõ ⁊ biificio. ne crimina remaneat ipunita.extra de maioꝛira.⁊ obeð. Dile cta ĩxp̃o.in tex.⁊ exp̃ſſiuſ in glo.tałañt ptãs magis decet eas in no.l.qᷓ; ptãs clauiũ decuiſſet ſacerdo⸗ res iu ve. I. Scienð.tñ ꝙ dñs Moſti. diẽ in appa ratu ꝙ abbatiſſa ad minꝰ ab offõſuſpẽdere nõpõt. qꝛ noie cenſere ecclie ↄtiet᷑ quã abbatiſſa exercei nõ põt.⁊ vẽ ꝙ ſi papa voluiſſet vbi in decre.po⸗
nit monita. poſuiſſet ſuſpenſionem.
Ecundo queritur xnzclues
ſint colate oi buſſacerdotibꝰno.l. Et viꝙ nõ.qꝛ. Jo. ⁊0.
dictũ fuit diſciplis.⁊ di illis q oꝛdinãt᷑.accipite ſpi
ritũ ſcm̃.ꝗᷓ nulli cipiũt claues cũ ſint ptãsremittẽ di pecã. niſi ꝗ̃am ſpñs ſci cipiũt. Itẽ ym Aug. li de bap ↄtra dona.quaſi mediolocoiter me diũ⁊ fi.⁊ recitat mag huius di.cꝰ.⁊. Remiſſiont
pccõx vel perſe ip̃m faẽ deꝰ.velꝑ colũbe mẽbꝛa. ßertes in pccõmoꝛtali nõ ſunt mẽbꝛa colũbe.gᷓji habent claues cum ſint ptãs remittendi pcccata. Item ligatus vinculo excõicationis ecckie nõ po teſt abſoluere.ergo multo foꝛtius. nec exiſtens in peccato moꝛtali cum ſit ligatus vinculo excõmu⸗ nicationis diuine que maioꝛeſt. Contra ma⸗

gifter huiꝰ di.c.ʒ cõcedit cunctis facerdotibus
dariclauẽ ptãtis ligãdi⁊ ſoluẽdi. Iteʒ aliter non
poſſet hõ ſcire vtꝝ eſſet legitie abſulutus.qꝛ ñ põt eſſe certꝰ de ſcitate miſtri.oẽs ð facerdotes tã bõi qᷓ; mali hñt claueſ. Rñdeo ꝙ qᷓ;uis mag ſenſerit non oẽs ſacerdotes hie clauẽ ſcie. vtpʒ ꝛ.c. di. iſtius. Eriſtimauit.n.claues ſcie eẽ ſcie hitũ.ĩqo nðẽ ei ↄſentiẽdũ.vtpʒ er ſupioꝛibus dictis. cõce dendnʒẽ claues eẽ coliatas oĩbꝰ ſacerdotibꝰno.. tã clauẽ ſcie qᷓ; ptãtis.qᷓ;tũ.n.ad illud qð dñt abſo lutũ. ille ⁊ ptãs ↄficiẽdi ſunt vnñ. Nſacerdotał card cter. vt ſupiꝰẽ dictũ ſupaddũt tñ diuerſos reſpcũs
ad diuerſos actꝰ⁊ effcũs.ñ cũ oĩbꝰſacerdotibus
no..collatꝰſit facerdotałcargcter oibꝰ eis claues collate ſunt. Adpn in oppn dð ꝙiillis vᷣbis det miant᷑ ea q̃ regrũt᷑ non tĩ ad vſuʒ clauiũ.ſʒ ̃t ad idoneñ vſuʒ.qꝛ itẽtio ẽ oꝛdinẽ ↄferẽtis. vt ille cu
ↄferũrur claues eaꝝ vſuʒ idonee exequat᷑. Ad:
dõ viſũ ꝙibilogk A gyð rẽſſiõe pccõꝝ ꝑidoneñ
er pte miniſtri.qð pʒ qꝛimediate añ pba pᷣdcã dic̃. ꝙſacfm gre dat deusẽtp malos. Ad ʒm dðpñ ẽ ſite. qꝛ ecclia excõicãdo ſubtrahit. nõ dico ptãteʒ
nõ excõicat hoieʒ.ſed homo ſeipſum.
ſed executionẽ ptãtis quã ↄtulit. deꝰ vo nõ.ipe n
ipſonã quãlibʒ exercere. Et vĩꝙ ſic. qꝛ ꝗ
ſacetdos legałpoterat exercere officiũ mũdatiõis
reſpcũ cuiuſtibʒ lepꝛoſi. Itẽ clauis xp̃i erat idiffe- rẽs reſpcñ oĩuʒ.ſʒ oĩs alia clauis deſcendit ab illa.
Lõtra ẽ de pꝛochijs. Mullus epßᷣus. Nullus eß̃s alreriꝰ pꝛochianũ indicare pᷣſũat. Rñdeo ꝙ actio nõ tiñ regrit potẽtiã aq̃ ſit. ſᷓ ſubm̃ debituʒ in quo recipiat᷑. Vñ ad ligare.⁊ ſoluere nõ tĩ regritur po teſtas clauiũ a q̃ funt iſti actus.ſʒ ẽt mꝰ debita in q̃ recipiũt᷑.nõ ẽ añt materia debita qᷓ;tũ ad iſtos actꝰ reſpcũ clanes hñtis niſi ꝑſõe ſup qs hñs claues hʒ aliquã iuriſdictionẽ.nõ oĩs aũt ſacerdos hʒ iuriſdi ctionẽ ſup quẽlibʒ.qꝛ iuriſdictiões i ecclia diſtiete ſunt aliquò mõ ad inſtar diſtinctiðis q̃ eit in ccclia
triũphãte. vt ſicut ibi ſub r?pncipe ſunt angli. q rũ qdã ſunt ſupioꝛes.qdã medij. qdã iferioꝛes. n
eqᷓjis eſt oinʒ ptãs ſic in eeclia militãte ſub virario xßi ſunt priarche.archiep̃i.ei.⁊ ſub illis inferio⸗ res facerdntes.⁊ ẽ eoꝝ ptãs diſtincta ᷣm oꝛdinatõ
nẽ vicarij xp̃i.⁊ iõ ẽ ↄcedendũ ꝙ non ois ſacerdos
põt vſuʒ clauiũ in pſonã qlibʒ exercere. Ad pmĩ oppn dð ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ ptãs illa erat ſolũ ad vnũ pplim.⁊ ad vnñ tẽplũ.⁊ ið nõ erat tanta neceſſitas diſti tiõis illiꝰ ptãtis.ſiẽ prãtis eccliaſtice q̃ reſpi⸗ cit pplin ꝑ totũ oꝛbẽ diffuſuʒ.⁊ pᷣterea ecchia erpꝛer ſius repñtat eccliaʒ triũphãteʒ qᷓ;ᷓ repitaret ſyna⸗ goga. Ad n dð ꝙ ea q̃ nð diſtinguũt᷑ in ſuꝑioꝛibꝰ nõ diſtingnñt᷑ in iferioꝛibꝰ.claues añt ſacerdotum ſunt ſub xß̃i claue.qꝛ illa ẽ clauis excellentie.vtſu
perius viſuʒ eſt.
rticulus ſecdus
li.⁊ circa q̃rñt᷑ʒ⸗ N P tx coꝛrectõffna ſit ſub pᷣcepto v vtxꝝ eris in pccõ moꝛtaliteneatur
coꝛrigere alios pccòꝛes. ʒo vtꝝ infe⸗ 2
rioꝛesteneantur coꝛrigere ſuperioꝛes.
Ertio queritur xeeas
Onſequẽterſverjnca.
mo oſſco ꝙ rectio fina non ſit % im o oñdo ſub pᷣcepto.ᷣm enim Angp de ciui.c.io. Aliqũ a coꝛripiẽdis
fibus deſiſtůt hoies. vlpp laboꝛẽ. vel verecũdiã vel euitationẽ nocumentitpalis.qᷓ;uis diſpliceat eis malũ eoꝝ.nec tñ icidũt in illã dãnationeʒ.qᷓ̃p
pãc vitã talibꝰ pᷣparat᷑·ſʒ ſi coꝛrectio fina eẽt pᷣcep tũ deſiſtẽtes ab ea ad vitandũ incõmodũ tpale in currerẽt dãnationis demeritũ.ᷓ tal coꝛrectionõẽ rub pᷣcepto. Itẽ nẽo ex pᷣceptoobligat᷑ ad coꝛrigẽ dũ aliũ niſi hẽat curã eius.ſʒ ſoli ſupioꝛes hñt infe rioꝝcurã. faltẽ qᷓtũ ad alios non eſt ſub p̃cepto
Itẽ ců aſſidue occurãt coꝛrigẽdi opoꝛteret pꝛeter miſſis alijs negocijs alioꝝ coꝛrectioni Vacare.qð
falſũẽ. Itẽ ecctiaſtici.y· Cõſidera opa deixnẽo
poſſit cotrigere quẽ ille deſp exerit.ſʒ deꝰ nð p̃cipit
alieni ipoſibile. ſaltẽ ſunt alig ad quoꝝ coꝛrectio nẽalij nõtenẽt᷑. Cõtra Math.ig· Sipeccaueit inte frat tuus coꝛripe eũ· ⁊c. Itẽ gio.ſupꝑlocũpᷣdem Ita peccatꝗ ffem ſuũ videt peccare. ⁊ tacet·ſicm qpeccãti nõ indulget. ſ;pᷣceptũ ẽ indulgere peccau ti. zp̃ceprũẽ coꝛrigere frem. Rñdeo ꝙ ſicut cœꝛ poꝛis nãlis patiẽti vno mẽbꝛo ↄpatiũt᷑ alia. ⁊ſibi inuicẽ ſubueniũt ad bonã ↄſiſtẽtiã coꝛpisi copara
tiõe ad foꝛmã nãlis vite.ſic ex neceſſitate diuiniß
cepti mẽbꝛa coꝛpis myſtici qð ẽ ecclia tenẽt᷑ biin
nicẽ ſfubuenire ad ↄſeruãdũ bonã vnitatẽ.⁊ diſpo⸗ ſitionẽ ecclieĩ ↄpatiõe ad foꝛmã ſpũalis vite queẽ gia ſpñs.ſ. Vñ nõ tiñ̃ ſibi iuicẽ ſubuenire tenẽt. qᷓ; tñ ad idigentias coꝛpales.ſʒ multo magis qᷓ;tů ad ſpñales.oꝛqdo. deliqnẽtibꝰpcẽdo.ad bonñ monẽ⸗
do.⁊ deliquẽtes coꝛrigẽdo. qꝛ tñ coꝛrigere pᷣceprů
affirmatiuũẽ. reducit᷑ n:ad pᷣnp̃ceptũ. ſcde tabule ad qð 7ducũt᷑ oiq pᷣcepta ð bñfaciẽ pris.iõ etſi o ligetfemp. nõ tñ ʒ ſẽp.ſʒ ꝓ loco⁊ tpẽ.qñ vʒ ſperat coꝛrectionec ẽ qiiꝰg coꝛrectionẽ ill faciat viface re debeatex officio. Ad pm in oppn dð ꝙ deſiſte
re a coꝛrectiòe f̃na põt ↄigere triplicit᷑. Eino mð meritoꝛie qñ hõ iõ deſiſtit coꝛrigere.qꝛ tũc Ipð ho
ẽ.nec locus. Alio mõ pnicioſe qũ.ſ.hõ ꝓbabilice
dit ⁊ ſperat ꝙ ſuo vᷣbopoſſit ffema pccõ retrahere ⁊B omittit facere pp aliqð cõmodũ tpale.tüc. n.
dinẽ charitatis puertit plus diligẽs bon tpaleq; giaʒ ꝓximi.⁊ honoꝛẽ dei.ʒmõpõt omitti 4 aliq
hec omiſſio nõ ſit pcem̃ niſi veniale.qũ.ſ.ppalꝰ tpᷣale cõmodũ hñdũ. vlicõmodũ vitãdũ efficit hõ tardioꝛ:vłpigrioꝛ.vel minꝰ diligẽs circa ꝓrio?i coꝛrectionẽ.nõ tñ ĩtiñ̃ qn ſi ↄſtaret ſibi ꝙ poſſet ip
9 pecð moꝛali retrabere nõ omitteret pp icõmo 6 dů tpᷣale.⁊ hʒ mõ itelligt auctoꝛitaſ Augi.ad pmnà
ptẽ allegatã. Ad ꝛn dð ꝙ duplerẽ cura.q̃dãq̃ pli
net ad offj̃.⁊ hec ji ptiet niſi ad platũ.⁊ q̃dã ptien adzelũ.⁊ ſic ql prius dʒ he curã alteriꝰ. Ettᷣʒiſ
duplicẽ cnrãẽ duplex coꝛrectio.q̃dã q̃ẽ actꝰiuſtitie vidicatie.q̃ ẽ coherſio a malop iflictionẽ iuſte pe⸗ ne.⁊ hec ñ ꝑtiet niſi ad ſupioꝛefreſpcũ iferioꝝ.quo rũ hñt curã ex offõ. Aliaẽ actꝰ dilectõis.q̃ ẽ p ami⸗
cabilẽ iſtructiõeʒ. bõi exhoꝛtationẽ.⁊ mali ip̃hẽſio
nẽ.⁊ hec reſpicit eurã ʒeli.⁊ ad hãc tenet᷑ glʒ reſpe
ctu cuiuſlibʒ ſicut quilibet reſpectu cuiuſlibet de
bet habere dilectionẽ. Adʒm dicendum ꝙ cũſit pᷣceptũaffirmatiuũ ñobligat niſi ꝓ loco⁊ txe ·?ma gis tenet᷑ qs vacare ſui ip̃iꝰ coꝛrec:iõi qᷓ; pꝛorimi.
quzuis pꝛo loco⁊ tempoꝛe vocare debeat vtriq;.
—c— S ———i
ihtön Fist mint vniſ nicn hjnt h⸗ inm hii ijc juum Nnmi lſutpo
lusfiene ſwitigtan
ſriniltn jnisny uſihenn
rjiitn
pune vinij
mehhet nih
lin
irligde tün
igent
hite tü
um; h ut ſ i

——
=
—
— —
oWAb
—
— SSS5
—
— £
⸗ — * = 5
—
* S2
—
—
—.
—
„ — —
012 S8*
——
— —
40420
d 4dðꝙga nefeimns gſintrepꝛobati vrz⸗ deſtiniti. nec quos deꝰcoꝛrigẽdos pᷣuidit. ⁊ quos
nõ.ið oibus debemꝰcoꝛrectionẽ ipendere ſub ſpe
aurilij diuini.qꝛſi deus nõ auxiliaret᷑ nullũ coꝛrige
re poſſemus.ſicut bene dicit auctoꝛitas allegata
Ecundo queritur ynberiein
pccð moꝛtali
teneat᷑ alios pccõꝛes coꝛrigere.⁊ vĩ ꝙſic. Peccatũ nullũ abſoiuit a pᷣcepto diuino. ſʒ coꝛre- ctio frna cadit fub diuinop̃cepto.vt oñſuʒ eſt.ꝗᷓ ad ilã ipendẽdi tenet᷑ pccðꝛ. Itẽqᷓ;to hõẽ in maioꝛi piculo.tanto magis tenet᷑ facere bona p q̃ ad libe
rationẽ a piculo diſponat᷑.ſʒ exiſtẽs in moꝛtali pec
catoẽ in maximo pꝑicto.ꝗᷓ marie tenet᷑ elam ipẽde⸗ re prio. qꝛ vt di Thob. iꝛꝰelaa moꝛte liberat. cñ ʒ coꝛrectio ff̃na ſit elia maria exñs in pccõ moꝛta⸗ litenet᷑ ad illã prio ipẽdendã. Cõtra glo.ſuꝑ illð pſalt. Peccatoꝛi aũt dixit deꝰ.⁊c. Laucẽ q̃rit deus. ſ ne turpis putet ſibi hãc iperari ꝓhibet. ne ligua pᷣſumat laudare cui obuiat ↄſcia. Sʒ coꝛrigere fra trẽ ẽ laus dei.qpccõᷓꝛes nõ debẽt cotrigere fratres em de pe. di. 6.c.pe. Sacerdos. Et recitat mgt in l̃a huiꝰ di.cꝰ. vlt. In eſt potẽtiſfimñ crim̃ ſacerdotũ⁊ deteſtabile q nð pus ſe iudicãt qᷓ; alios ligãt. q a ſili illicrimen incurrũt ꝗnõ pusſe iudicãt qᷓ; alios coꝛrigit. Rñdeo ꝙ pccòt aut ẽ occultus. autẽ manifeſtus. Coꝛrectio ẽt aut eſt in occito.aut in mãifeſto. Peccõꝛi criminoſo manifeſtojj lʒ fra⸗ trẽ coꝛrigere in publico manifeſte.ſ.pp ſcãdaiuʒ.⁊ qꝛ cũtalis coꝛrectio ſit cũ aſſumptõe vbi dei nõ dʒ pp dignitatẽ manifeſte aſſumi pos mãife ſte pollu tũ. ne verbũ dei in oꝛe ſuo vilefcereti cõſpectu ho minũ. Añ glo. ſup illud pſat. Qnaretu enarras iu⸗ ſtitias meas.i.q̃re cõi ßmone ad pplʒ ꝓfers aligd de med maieſtate.⁊ parũ pꝰſuꝑ iilud. Per os tuũ nõ ſcã vba os pollutũ pᷣſimat doceñ. Si gůt pccõꝛ occultus ffem coꝛrigitin occulto. aut in mãifeſto ſi factũ exigit. aut ſi manifeſtus coꝛri gitĩ occulto.ſi F faciat hũiliter ſuã pꝛauitatẽ Ppꝛiã recogitãs ⁊ ſe⸗ iðʒ mius reputãs.qꝛ nõ vult᷑ laboꝛare vt ſibi der
„
inſtitia ⁊ remoueat᷑ ſua iniuſtitia.q; iniuſtitiãĩ alio
rep̃hẽdit nõ peccat.qꝛ credo ꝙ bifaciat.⁊ loco⁊ tẽ
poꝛe tenet᷑ facere. Ad pn d ꝙ pcem̃ nõabſoluit hoĩem a pᷣcepto. nec pꝑ hõ ꝑplexꝰẽ.qꝛſi vult fa⸗ cere qð in ſe ẽ.deꝰpatꝰeſt ſibi remittei pœcm̃. 2m arn bñ ↄcludit de pccõꝛe occulto. Id pnadpteʒ aliã dõ ꝙ illagl.pfat. itelligẽdaẽ ð crimioſo mife⸗ ſto ⁊ ð coꝛrectõe mãfeſta. Ad mdʒð ꝙ illa auctoꝛi tas itellig de ligatiõe qᷓ̃ eſtp ſacfm pnie qð admi⸗ niſtrãco peccat crioſus ſacerdos. Nullus. n. dʒ ad miniſtrare ecckiaſtica ſacfa exñis in moꝛtali pccõ. ercepto ſacramento baptiſmi in caſu neceſſitatis ñ credo.n.ꝙ crimioſus peccaret ii puerũ baptiʒa⸗ reti nn ſiñ eſſet aliꝰg ihzbapetzarpolſᷓ. vtx iferioꝛes teneã⸗ Ertio quer 1 ſupio?s — St viꝙ nõ. ga Dioꝰ iepla ad Vẽophilũpᷣ⸗ hẽdit eũ. qꝛ coꝛrigebat facerdotẽ ſfioꝛẽſ e. Añdih ñi Dophilo iuſtiẽ coꝛriger. Itẽ p*.q.p Mtti ſe⸗ ctariũ. mlti ſeculariũ dů plus vitã ſacerdotũ qᷓ; ſuã diſcutiũt in mamↄtẽptõis diuinoꝝ ſacfoꝝ crim̃ in currũt.g; vĩꝙ illicitũ eſt ſubditis ſacerdotum ipßos coꝛigere ſacerdotes. Itẽ?q. 7. Paulꝰ diẽ. Se motẽ ne icrepaueris.ſʒhec regla tũe in eo obpᷣuan
1j.
daẽ. ců culpa ſenioꝛis ſuo exenõ trahit ad interitũ coꝛda iunioꝛũ.ꝗ ſaltẽ in cãu illo nõ ẽ licicũ inferioꝛi bus coꝛrigere ſupioꝛes. Jtẽ. e.q. Paulus Petrũ paulus petrũrepꝛehẽdit. qð nõ auderet. niſi le no iparẽ ſciret. icludit ꝙ inferioꝛ ſuꝑioꝛẽ rep̃hẽdere nõdʒ. Wõtra.i.e.q. Siẽ inqt. Siẽ ingt laudabile diſcretũq; ẽ reuerẽtiã ⁊ honòꝛẽ poꝛibꝰ exhibef.ita rectitudinis ⁊ deitimoꝛisẽ.ſi qͥ in eis indigẽt coꝛ⸗ rectõne nulia diſſimulatiõe poltponere. ne totũ.ꝙœ abſit. coꝛpus moꝛbꝰ iuadat.ſi langoꝛ nõ fuerit cura tus in capite. Itẽ Vꝛego.ĩpaſto.ꝛ.c.⁊ E.ii*.q.ʒ*⸗ Prꝛecipue. Scire pꝛelati debẽt qꝛſi puerſa nunq́; ppetrãt tot moꝛtibꝰ digni ſunt quot ⁊ ad ſubditos ſuos pditiõis exꝰ trãſmittũt. n neceſſe eẽ vt tãto ſe cautiꝰa culpa cuſtodiãt.qᷓ;to ꝑpꝛaua qͥ faciũt nõ ſoli moꝛiũtur.marie gᷓ coꝛrectiòõe idigẽt.gᷓ ii ñ aſſut ſupioꝛes coꝛrigẽtes coꝛrigi pnt ⁊ debẽt ꝑ iferioꝛes. Rñdeo ꝙ coꝛrectiòe q̃ͥ ẽ actus vindicatiue iuſti- tie inferioꝛes coꝛrigere nõ debẽt ſi upioꝛes.niſi ma nifeſte errarẽt iide tũc. n.ſiñ adeentſ upioꝛes vi dicãtes. vel nolẽt. ꝑ inferioꝛes poſſent puniri. ga hereſis reddit herẽticũ.oĩ catholico ifetioꝛẽ non ti in foꝛo interioꝛi.ſʒẽt exterioꝛi.ſ; loqndo de coꝛ rectiòe q̃ eſt actꝰ ʒeli eliciti ex dilectiòe.inferioꝛes tenẽt᷑? debẽt ſupioꝛes coꝛrigere loco ⁊ tꝑe ꝓpccis mox patẽtibꝰ. nõ arrogant᷑. nec iperioſe.ſÿ reuerẽ ter cũ hũilitate. lñ Wꝛeg. in paſto.c.ꝛ. Admonẽ di ſunt ſubditi.ne pᷣpoſitoꝝ ſuoꝝ vitã remere iudi cẽt. Si ꝗd eos foꝛtaſſe agere rep̃hẽſibili vidẽt.ne Vñ mala redarguũt.inde ꝑ elatiõis ipulſuʒ i ꝓfun⸗ dioꝛa mnergãt᷑ àmonẽdi ẽt ſunt ne dů culpas pᷣpoſi toꝝ ↄſiderãt ʒ eos audacioꝛes fiãt.ſ; ſiq̃ valdenit eoꝝpꝛaua apud ſemetip̃os dliudicẽt.vt tñ diuino tioꝛe ↄtricti ferre ſub eis iugũ reuerẽtie ñ recuſent Adp'ni oppm dðꝙ Dion. rep̃hẽdebat Demo philũ de ꝙ facerdotẽ coꝛripiebat iiuſte.qꝛ ipſum coꝛrigebat puniẽdo. Ad dʒ ꝙ in illa auctoꝛita te rep̃hẽdit᷑.ſ. vitã ꝓp̃am negligere qᷓ;tũ ad moꝛeſ ? vitã ſupioꝝ nimis curioſe diſcutere⁊ ex h ſaca ꝑ eos miſtrata ↄtẽnere.⁊ hec iuſte repꝛeheſbilia ſi ſʒ nõ icidendo ĩ aliqð iſtoꝝ põt iferioꝛ ſi uꝑioꝛẽ coꝛ- rigere loco⁊ tpe.⁊ mõð̃bitis. Adʒm dðj ꝙ aucto ritatẽ expõit lra q̃ imediate ſegt᷑.qͥ eſt hec. bi aũt ſenioꝛ iuuenibus exẽplũ ad iteritũ pᷣbʒ ibi diſtincta increpatiõe fñiendus ẽ. nã ſcriptũẽ. Ja. 42. Laqug iunenũ vos oẽs. Ad m dð ꝙreñſtere coꝛã oibꝰ in facie ſuo ſuꝑioꝛiiferioꝛẽ nõ decet.⁊ i5 B Pauluſ nõ feciſſʒ. niſi aliquo mõ par fiiſ 5 Petro q́;tñ ad fidei defenſionẽ. fed in occulto zmonuiſſet eñ rene
rent.nec eſt intel igendũ ꝙ Pauluſ fuerit par Pe
*.
tro in officio ecctiẽ dignitatis. Solus.n. Petrus inter aplos gerebat pꝛimatũ vt dicit tex. ibidem. Vel põt dici ad arm ꝙ pꝛopter iminens periculũ
candali contra fidẽ inferio: publice arguere põt
ſuperioꝛem.⁊ hec fuit rõ quare
aulus publice. Petrum redarguit.ſicutpatet
al.2 Articulus tertius.
ter auerit᷑ de ʒ.pnci — O neqnter pali. Ercircabqͥ ð; r.3 p vtruʒ ſecreta ammonitio debeat pꝛecedere publicam denun⸗ etationem. 2 vtrum teſtium indu⸗
ctõ debeat pꝛecedere publicam denimtiationem

i.
3 vtx iuder ꝓ ſola fama nullo exñte accuſatoꝛe debeat ex offõ ſuo pꝛocedere ad itih P ma orn ꝙ ſecreta mõitõ ñ ð⸗ Rumo oñdo cernubt⸗ pnũciatiõeʒ. Brauioꝛ. n.ẽ accuſatòõ qᷓ; ð nů ciatio.ſʒ ad publicã accuſationẽ põt alius pcedere nõ p̃cedente ſecreta ãmonitiõe.qꝛ ſicut dĩ. eÿðᷣ ac⸗ cuſatiõibus. Qualr ⁊ qũ.ꝛv.d. Debet.accuſationẽ
—
monitio nõ dʒ pᷣcedere denũciationẽ. Item reli gioſi tenẽt᷑ ſuis pᷣlatis obedire.ſʒ qũʒ pᷣcipiũt ſubdi tis ſuis dĩ e vitateʒ de delicto alicuiꝰ fris quẽ non monuerũt.q in illo cãu tenẽt᷑ denũtiare delictũ fra tris nõ pᷣcedente monitiõe. Itẽ vt hẽtur Bene. ʒ. Joſeph accuſauit fres ſuos apud piem decri minẽ peſſimo.nec inuenit᷑ ꝙ ſecreta monitio pᷣceſ ſerit. Contra WMath.igꝰ. Si peccauerit in te fra ter tuꝰ coꝛripe euz inter te ⁊ ip̃m ſolũ.;ᷓ mõitioſe⸗
creta dʒ pᷣcedere denũtiatiõeʒ. Itẽ e de accuſatõ
nibus. Sual.⁊ qñ.⁊j. Debet. Denũciationẽ dz pᷣcedere charitatiua monitio. Rñdeo ꝙ pccm̃ ꝓ
ximi aut ẽ publicũ.aut ſecretũ. Si publicũ.non eſt
neceſſarium ſecretam monitionem pꝛecedere de nunciationem.quia ſicut dicitur extra de pe.⁊ re. cꝰ.ꝓo. Manifeſta pecã nõ ſunt occulta coꝛrectione purgãda.ſʒ manifeſte. vt eius pena alij terreãtur. Tñ apls pꝰ Thimo.. Meccãtes coꝛã oibꝰ gxgue vt ceteri timoꝛẽ hẽant.qꝛ pẽ̃a taliũ dʒ eẽ exn alio⸗
rñ. Si aũt eſtſecretũ diſtinguendũ ẽ.qꝛ aut tarda-
tio denũciatiõis eius ꝓbabilr videret᷑ in notabi⸗ le nocumentũ ꝓximox coꝛpoꝛale ſeu ſpũale. vt ſi aliqs tractaret occulte qũo ciuitas hoſtibus trade ret᷑.vel occulte hoĩes auerteret a moꝛibus. vela fide. aut nõ imineret tale piculũ. Si ſic feſtinandũ eẽt ꝓcedere ad denũciationẽ.necẽ neceſſariũ expe ctare quouſq; pᷣcedat ſecreta monitio.qꝛ magis ca nendũ ẽ detrimẽto bõi coꝛpal⁊ ſpũalrci pu.q; fa⸗ me ip̃ius peccõꝛis. Si aũt pccm̃ eſt occultũ nʒ pꝛo tardatiõe denũciatiõis iminet tale piculuʒ adhuc
diſtinguẽdũ eſt.qꝛ aut ꝓbabiltr credit᷑ p ↄditioneʒ
⁊ ſigna pccõꝛiſ.⁊ alia que ꝓbabili pñt ðᷣgenerare ꝙ
ho circa eũ ꝑſecretã monitionẽ non ꝓficeret.ſʒ ille
magis exaſparet᷑ʒ coꝛrigentẽ ⁊ pᷣmonit?ꝰ ſubterfu- gere q̃reret vt coꝛrigi nõ poſſʒ.⁊ tũc non dʒ ſecreta monitio pᷣcedere denũciationẽ.⁊ ſic intellig illnd ſap̃. ꝓuer.v. Voli arguere deriſoꝛtẽ.ne oderitte. aut ſpatur ꝙ ſecreta monitio ꝓficeret circa ip̃ʒ. qðᷣ ſemꝑ credẽdũ ẽ niſi ꝑ ſigna ꝓbabilia ꝛiũ videar᷑.
⁊ tůc dico ꝙ ex pᷣcepto diuino dʒ ſecreta mõitio pu
blicã pᷣcedete denũciationẽ.nõtñ neceſſariũ ẽ ꝙ pᷣ⸗ cedat denuciationẽ ſecretaʒ.q̃ fit ſoli pᷣlato. marie qñ denũciãs ad k ↄpellit᷑ per ſui pᷣlati obediẽtiã. ⁊
ſi ad ſecretã mõitionẽ fr̃ſe coꝛrigit. debeo deſiſter
a publica denũciatiõe. Et ſic intelligi dʒ illðᷣ.ꝛ⁊.q.
p*. Sipeccauerit. vbi di. Wos nõ ꝓdim?ꝰ.ſʒ in ſe⸗
creto cõripimꝰ. Vbi ↄtingit malũ.ibi malũ moꝛia tur ⁊ illð qð dẽ eað ca.q.. Accuſatio. vbi di. ꝙ ſi alig facerdores añ ſecretã monitioneʒlacerare. gccuſare.vel ifeſtare pᷣſumpſerit excõicent᷑. Si.n. poſſuʒ ſine detrimẽto ſpũalis boni illiꝰ quẽ coꝛri⸗ go ⁊ cðitatis cuſtodire famã fris.teneoꝛ ex pᷣcepto dei famã ip̃iꝰ nõ ledere.qꝛ pᷣcioſius qdẽ inter tpa⸗ lia.⁊ multũ vtile ad ſpñalia.qa multi apccõ timoi tfamie retrahũt᷑.⁊ hoies qũ ſe infamatos ↄſiderãt
. debet legitia inſcriprio.nõ dicit àmonitõ
magis ſine freno peccãt. Añglo· ſup illud Math.
ig. Coꝛripe eñ interte⁊ im ſolũ. ne publice coꝛ⸗
reptus vecũdiã pdar. qua pdita inpccremaneat.
no tñ ꝑp fiis coꝛrectionẽ fcãm ꝑſecretã monitiõeʒ teneoꝛ deſiſtere a ſecreta denũciatione p̃lato fien⸗
da. qꝛ valʒ adpᷣcauendũ fti arecidiuo nec eſt in fa⸗
me fis piudiciũ ·ſitareſtplatꝰ qualis eẽdʒ Sitñ
ſigna vaide ꝓbabilia.⁊pſumptiões valde vio⸗ ꝙ ex illa denũciatioe freʒ coꝛrectũ
ifamare vellet.tůc crimẽ occultũ fr̃is iã veraciter
let⸗ne eraciter coꝛrecti ſibi denũciari nõ deberet. Adp iopp.
dð ꝙ ñ valʒ. qꝛ effcũs accuſatiõis.cũð crimie cri⸗ minalr agitẽ accuſati depoſitio.ſi gccuſatio fuerit
legitime pꝛobata. ej de accuſationibus. Suphis.
ic aũt efſcũs nõ hier ꝑ ſecretã àmonitionẽ. ſʒef⸗ denejationis ẽuliꝰ cui denũciat᷑ coꝛrectio e.c. Abißꝰ. Mic aůt effcũs hẽtur freq̃nter pamõi tionẽ ſecretã. Ad n dð ꝙ circaregiares ꝑſõas j eſttãta neceſitas hñc oꝛdinẽ obſeruãdi. ſicur circa fechares. qꝛ reglares cũcã regrit faciliꝰ? liberius a ſuis pñt admiſtratiõibus ãmoueri· ef de accuſatio nibꝰ· Quair ⁊ qñ.⁊.i fine. Adʒn dð ꝙ qut Joſeph fres ſuos pᷣmonuit q;uis nõ legatur. aut crimẽ fuit publicũ ſup qð denũciauit eoſ pãi.qði Bpz. qꝛplu⸗ raliter dicitur. Accuſauit fratres.
ꝛaut pcem̃ ẽ publicũ aut ſecretũ. Si ſecretũ.nõſi inducẽdi teſtes.qꝛĩ ſecreto nihil põt ꝓbari. Si pu blicũ adhuc nõ oʒ.qꝛ circa crimina publica nõ o; ꝛdinẽ iudiciariũ obſeruari.⁊ꝰ.q.pꝰ. Pꝛohibẽtur. ifine. Itẽ diẽ Aug. in reglaſua ꝙ delictũ fris pᷣus dʒ oñdi p̃poſito q; teſtibꝰ. ſʒ die p̃latoẽ die ecelie cũ ſit caput.ã teſtiũ inductio nõ dʒ pᷣcedere public denũciationẽ. Cõtra Wath.ig. Site nõ audie rit adhibe tecũ vnñ vel duos. Rnñdeoꝙ teſtium inductio dʒ pᷣcedere publicã denũciationẽ.niſiica
ſibus in qbꝰñ oʒſecretã ãmõitionẽ pᷣcedere. ꝗ ſunt
exp̃ii ĩ qõe pᷣcedẽti. Nõuẽiẽsn. modus eũdiab ex trẽo ĩextremũẽtrãſire ꝑme.⁊ iõa coꝛrectiòe ſe⸗ creta ad denũciationẽ publicã.q̃ ſunt qͥſi duo extre ma ↄneniẽt᷑ trãſit᷑ ꝑ inductõnẽ paucoꝝ teſtiũ qpol
ſint ⁊ vellit ꝓdeſſe.⁊ nõ obeẽ.ſicut.n.ſubitemuta
tiões i hũano coꝛpe coꝛꝑales gñant moꝛbosſ cöm Mippocratẽ ĩã̃pho.ſic fubite mutatiões circaillũ q coꝛrigẽdusẽ facili pñt gnãre moꝛbos mentales. vt moꝛbůipatiẽtie vel deſpatiõis. vłnimie delſo latõis. Et pᷣterea ſemppcendũẽ fame fris ſi poſſi bileẽ ſine pᷣiudicio ſpũal boni ſui ⁊ cðitatis.minuð aũt ledit᷑ fama fris ſi coꝛrigat ꝑ duos velptres. qᷓ
—
ſip denũcigtionẽ factã ecclie. Adpmĩoppn dõ ꝙ teſtiũ inductio de quaẽ hic ᷣmo fit triplici dẽcà AVna ẽ ad efficacius oñdendũ fri ſuũ pccm̃.⁊ reuo cãdũ ip̃m ab eo. Alia ad efficaciꝰ ipᷣm ↄuincẽdũ ſi
alias iteraret᷑ pcem̃.ʒꝰẽ vt frater coꝛrigẽs poſſitp
vare ꝙ fecit að inſeẽ.qꝛ ille qnõ pᷣmonnit freʒre⸗
pellit᷑ a denũciatiõe. ef de accuſatiõibꝰ. Lñ dilec. ⁊
iõ dʒ ꝓbare ꝙ ip̃m pᷣmõuit. ej de iuð. Mouit ille. Ad m dð ꝙ oſidere ffis delictũ p̃lato ʒ ꝙẽq̃dã
ſingfaris pſona q̃ põt ⁊ dʒ velle magis ꝓdeẽ q; alij
—
dʒ pᷣcedere oñſionẽ illius delicti alijs teſtibꝰ ſʒ oñ⸗ dere p̃lato tanqᷓ; eccłie.i.ſicut in loco iudicis reſi⸗ denti. dʒ ſeg teſtiũ inductionẽst.
v teſtiů indu⸗ Ecundo querit a vebeatue cedere publicã denũciationẽ. Et viꝙñõ.
ileha vipn wi inhtn iideiun noſtinn pſiu tinim 4 pihit ſinicu uninin itnir wicm im viade vm ſinui umiin ijiwi in hmind
„
jinnn
ninß
Mihbd
üipu
auintin is nuh
itnſn latichiln nm ſilnmp

— ——— ———
*— 6 — S—
„ 2
„ o
7
—
.
nt un d; 50½
— p ritur vtr index ꝓſola fa 4 E rtio q le ma nullo exite accuſato-
re debeat ex officio ſuo pꝛocedere ad ingſi
tionẽ. Et vĩꝙ nõ̃.eÿ de accuſatiõibꝰ c.pe Si legi timus nõ fuerit accuſatoꝛ nõ fatiget᷑ accuſatꝰ ergo multo foꝛtius ſi nullusẽ accuſatoꝛ hõ fatigariñ dʒ Rẽ ñẽ facitr ꝓcedẽdũ ad illud Pquo hõ repellit᷑
b honoꝛibꝰobtinẽdis.ſ zeo ip̃oꝙ igrit᷑ ʒ aliquẽ ð
cieille auẽ igrit añ plenã faeti diſcuſſionẽ aq po
noꝛẽ pmouerinõ dz · e de accuſutiõibꝰ. Dipotẽs deus. cũ qᷓ fama qſq; leuit inſurgat. nõ ſp dʒ index ad ingſitionẽ ꝓcedere.ſi nõ fuerit accuſatot. Iteʒ
et᷑ de accuſarionibꝰ. Quatr. ⁊ qi.ꝛiquiſitionẽcla
moſa iſinuatio dʒ pue ire.ſ nõ eſtclamoſa iſinua- dioſiñ oĩ accuſatoꝛe.ʒ iuder nõ dʒ ad ingſitionẽ ꝓ⸗ cedere ꝓ fama.ſi nullꝰ fuit accuſatoꝛ. Itẽ. 47. 4“. Mullus itroducat᷑. diꝙ accuſatoꝛes.⁊ iudices nõ idẽ ſint.ſʒſi iudex ꝓſola fama pcederet ad ing⸗ ſrionẽ ipe eẽt accufatoꝛ⁊ iuder. ʒ ꝓ ſola famaadi-
Clamoꝛ ſodomoꝝ? Somorreoꝝ multiplicatꝰeſt.⁊
pocm̃ eoꝝ aggrauatũ eſt. nimis deſcẽdʒ ⁊ videbo
vtrũ clamoꝛẽꝗ venit ad me ope ꝓpleuerit.g ſili fa maq exite dʒ pᷣlatus ingrendo deſcẽdere vtxꝝ ita ſit
Rndeo ꝙ mala fama qq;ẽa certo motoꝛe.qũqʒ ab icerto. de ↄſe. di. ꝓ Scũz ẽ.ñ hʒ oꝛtů ab icer to motoꝛe.ſi ad aures ß̃lati deuenerit ꝑ clamoſaʒ
iſinuationẽ ⁊ ex eaſ cãdalũ in pplo gier ꝓcedere dz
ad ingſitionẽ qᷓ;uis nullus itgſe offerat ad accufã 5 fem̃ vel famã. Sciendũ tij ꝙ malã famã nõ fa⸗ oiut dicta paucoꝝ talẽ.vt ꝑp illã p̃latus ꝓcedere ð beat ad ingſitionẽ. ẽ de accuſatiõibꝰ Ingſitionis glo. vbi di. Dicta paucoꝝ nõ ifamãt. Tñ Plat?pp h nõ mouebit᷑ ad ingrendũ. fama. n. dʒ eſſe ꝑ viilã ſiue prochiã.ad ß vt fiat ingſitio vt hẽ in eadẽ glo. 2.2 q.pꝰ. Deus oipotẽs.⁊ cũ ꝓcedit ad ingrend ingri nõ dʒ ſup his de qbus infamia non bceſerit. Si aũt oꝛtũ hʒ a certo motoꝛe vel g certis motoꝛi bus.aut ſunt inimici ⁊ maliuoli Aut nõ.ſʒ ſunt ho⸗ neſti ⁊ puidi. Si nõ inimici.dʒ ꝓcedere p̃latus ad ingſitionẽ.ſi inimici vel maliuoli. aut nõ ↄſtat ita eẽ ſub certitndine.ſʒ ſolũ ꝑ pᷣſumptiões nõ violen tas.⁊ tũc ẽt pᷣlatꝰad ingſitionẽ ꝓcedere dʒ. Si gůt AMatitaeſſe. vel p legitimʒ Pbationẽ. veleoꝝpꝛo paʒ ↄfeſſionẽ. veipꝑ violẽtas pᷣſumptiones. ⁊ infa⸗ matus alfuerit boni nois?perſona notabil. nõcre do ꝙ p̃latus ꝓcedere debeat ad inaſitionẽ.efðcg⸗ nonica purgatiõe. ñ iuuẽtute. Et de accuſationi bus. Quali.⁊ qñ.⁊. Quidãtñ dñt ꝙ vñcũq; fuerit eroꝛta mala fama ꝓcedendũ ẽ ad ingſitionẽ. ⁊ infa
mato canonica purgatio idicenda ꝑp ſcandalũ ef
de purgatione canoni. Accedẽs.⁊ de accuſatiõibꝰ
„
Quatr.⁊ qñ.ꝛv in glo.ſʒ credo eẽ intelligendũ qñ
illi a qbus fama oꝛtũ habuerit. nõ ꝓbãtur ſufficiẽt᷑
eẽ maliuoli vel inimici. Ad ßᷣnin oppmn dʒ ꝙ ad coꝛrectionẽ fris ꝓcedi põtꝑaccuſationẽ. vel denũ ciationẽ.ef de accuſatiõibꝰ. Super his.⁊ ingſitio⸗ n. Mos tres modos ſit hẽs ef deaccuſationibus Qnali ⁊ qñ ⁊.j Dʒ ꝓcederẽ aũtad coꝛrectionem fris in modũ accuſationis platꝰ nõ dʒ ſi legitimus non fuerit accuſatoꝛ. ⁊ ſic intelligi dʒ auctoꝛitas
Ad dõð ꝙpp famã leuẽ iſi urgentẽ a maliuolis. vel inimicis ꝓcedi nõ dʒad ingſitionẽ. vt dem̃ ẽ. n velpſona nõſit boni nois. fama añt oꝛtũ hijs a
ꝓuidis ⁊ honeſtis viris nõ ⁊res leuis.ſʒ muleum grauis. Ad zm dð ꝙ mioꝛẽ falſa. pnt. n· eẽ multi camoſe iſinuãtes. q tñ ſe j offeft ad ꝓbandũ fœm̃ vel famã. Ad 4mndðᷓ ꝙvt dĩ ej̃ de accuſ. Qualt 7qñj.ꝛ. nõ idẽ eſt actoꝛ.⁊ iudeꝝ cũ denũciãtefama vel referẽte clamoꝛe officiũ ſuũ iudexꝝ exegtur·tũc eni fama eſt quaſi loco accuſatoꝛis.
Erticulus quartus „ querit᷑ de 4* pnci⸗ Onſcq̃nter aunkde he
rũtur.ʒ“. P vtrů accuſatꝰpoſſit in valiqno cãu repeliere accuſatoꝛem. 20
0
vtrů recuſare iudicẽ. 3vtx— teſtes. S W ſicO ꝙ in nuilo cãu accuſa P Rimo oñdo tus põt accuſatoꝛẽ re
pellere.qꝛ q;to accuſat᷑ de crie grauioꝛi.tã⸗
todʒ hie liberioꝛẽ defenſionẽ. In crialin.cãreqn
tur canonice? diſtrictiſſime ꝓbationes. F. q. vit. Epiphaniũ. Sʒ cũ hõ accuſat᷑ de crie hereſis non põt repeller accuſatoꝛẽ.qꝛ in accuſatiòe tałcris g⸗ libet crimioſi⁊ ifames admittunt᷑ 2q. 7. Pꝛeſu⸗ mũt. ꝗ multo foꝛtiꝰ in nullo alio caſu accuſatꝰ põt accuſatoꝛẽ repellere. Itẽ accuſatio nocʒ niſi ac⸗ cuſanti ſi nõ ꝓbat᷑.ꝗq̃liſcũq; ſit accuſans nullũ pꝛe iudiciũ fit accuſato. Wõtra mulieres ipuberes et paupes.? piures alij ab accuſatiõe repellũt᷑ ꝛ.q.i. Pꝛohibẽt. Rñdeo ꝙ accuſutꝰpõt repellere accu ſatoꝛẽ.vel rõe mõi accuſandi. vtpote ſi accuſat de crie abſens ꝑſras.qꝛ de crie nõ põt qs accuſari per ſcripta.nec abſens.ꝛ. q.. Per ſcripta.⁊.ʒ7q.ꝗ? Abſente. Aut qꝛ nõ vlt iſ cribere.qꝛ ſicut dʒ eÿ de accuſatiõibus. Qualr⁊ qi.⁊⸗ Accuſationẽ ꝓceder dʒ legitia inſcriptio. el ꝑp ↄditiões Accuſantis. qꝛ multi ſunt gad accuſandũtʒ iura nõ admittunt᷑ ſ.heretici.pagani.apoſtate.⁊ alij infideles ꝛ. q.i. Pagani. Itẽ crioſ i.6.q.i. Qui crimen. Itẽ ↄſpi⸗ ratoĩs.ʒ. q.4. Lõſpiratoꝛes. Itẽ iceſtuoſi.ʒ.q.4. Löſanguineoꝝ. Itẽ illig ſunt male opionis.ʒ.q. L. Suſpectos. Itẽ litigioſi ⁊ calũpniatoꝛes 3. q. F. Mulius. Itẽ ifamestʒ.q. 4. lii. 24. q.1. finimꝰ Itẽ ercðicati. vt fupiꝰoſſuʒ E. Nẽ inimici ef̃ de accuſ. Wñ opoꝛteat.⁊ 3.d. J. Detractoꝛes Itẽ mulieres ipuberes.⁊ paupes.ꝛ.q.i. Pꝛohibt tur. Itẽ ſoꝛtilegi.⁊ diuinatoꝛes.ʒ.q.. Lonſtitui⸗ mus. Itẽ g ſacerdotes fieri nequeũt. ſacerdores gccuſarenõpñt.⁊.q.. Jpfi apli. Itẽ ep̃m laici paf lim accuſare nõpñt. ⁊.qᷓ.7.c.po Itẽ nec laici par ſim pñt accuſare clicos.⁊.q.. Mullꝰlaicꝰ Item gccuſatꝰ reaccuſare nõ põt. niji pꝰpurgatio pꝛecef ſerit.⁊ niſiaccuſet demaioꝛi crie.ʒ. q.ii“. Megãda p*⁊.⁊0. Cõtra talẽ.n. eſſet ñumptio ꝙaccuſarʒ ex odio. Itẽ accuſatoꝛ dʒ eẽliber genere nõßuus ⁊ d. 7. Duerẽdũ. Itẽ g nõ exzelo.ſed odio accuſant vel denũciãt ñ ſt auciẽdi er deacc. Lñ opoꝛteat.
nis. Itẽ gtulit teffioniũʒ aliquẽ in cã crialiũ põt Vt dñt alig ipʒ accuſa de cadẽ cã.qꝛ iã eẽt accuſa- roꝛſuſpectꝰ. e de accu. Lñ.p. mãconella. tñp̃ſpyt bõus nõtm̃ fuit repulſus ab accur atiõe.p.qꝛfuiſſ;
adduct?ꝓ teſte ʒ ipʒ. ſʒ qꝛ erar ff..laici gip̃ʒ.p.pÿᷣ
accuſauerat.⁊ qꝛ ff.p.ipʒ. B. ᷓten de cã ↄMili accu⸗ m

———— —z———————˖—
ſauerar pp qð pᷣpter bonꝰpᷣſfůebat iimicꝰ dcĩ. p. ⁊ iõ fnit repuiſus ab accuſatione eiꝰqᷓ;uis accuſaret ißʒ de ſpmonia q̃ẽ crimẽ exceptũ. ⁊ de quo p̃ictul pſrtererat ifamatꝰ. qð pʒ pß ꝙ ſibi purgatio fuit idicta. ⁊ qᷓuis pᷣdcã vera ſint. vr inplibus.ti mul ti de pᷣnoiatis admittũtur ad accuſ andũ in aliqb? cãibus.vtpote ſi ſuã vłſuoꝝ iuiuriã ꝓſequũt᷑ ⁊.d. p. ꝓhibet᷑.. Ni tñ. vrꝑp magnã cris labẽ ⁊ꝑicn⸗ iũ..q.ʒ. NPꝛeſumũt.i fi. Er in aliqbꝰ alijs cãibus vaiz. Adpm ioppm dð ꝙ nõ Valet nʒ. n crim̃ ẽ ita piculoſuʒ ꝙ ad eius deß̃hẽſionẽples Fi ineniẽ deſẽ qᷓ; 5 cria alia.maxie q ẽ crimẽnot itr ifecti uun.ſicutẽ hereſis.q;uns tñ ad accuſãdũ de illocri⸗ mine⁊ alijs cribus exceptis.ſicut ſicrimẽ ſymõie
—
5 ifamatũ.ej de ſvmonia. Tãtaẽ labes.i glo. Ini⸗
mici vero in nullo cãu admittũt᷑ ef de accu. Eum p. mãconella.iglo. Adn dð ꝙ maioꝛẽ falſa. eo. n.ipᷣo ꝙ aligs de crie accuſat᷑ coꝛã iudice⁊ admit⸗ notat᷑ accuſatꝰ.⁊ gra⸗ natur eiꝰ opio.ita vt iteriad honoꝛes nõ debeat ꝓ moueri e de accu. Sipotẽs dens.in tex.? in glo.
⸗
titur accuſatoꝛ.iã aliquo mõ
giꝰ. di. Tantis Daniel.
—
ↄparationẽ ad aliquã cãm. Si aũt ſimplrẽ incõu niens ab officio ſimpl remonẽdus ẽ. Si aüt qᷓt adaliquã cãm.⁊ adaliquã pſonã pillacã abillap⸗ ſona recuſari põt. Eſt incueniẽs qñʒ pp defectuʒ rõnis. vt vpetuo furioſus velpp ſexũi. vt femie vł ↄditionẽ. vt ſerni. vel etatẽ vt ipuberes velpp au ditus ðfectũ.vt furdus. vłloqle. vtmutꝰ. vlppð̃⸗ fectũ või nõis. vt infamis. De oĩbꝰ iſtiſhi.ʒ. q.⁊. Infamis. Añ ſi aligs taliũ aſſignaret᷑ alicui ꝓiudi cereꝰ illðrecuſare poſſet. Si ẽt accuſatoꝛęi iuder eẽt. qꝛ idẽ nõ dzʒ eẽ accuſatoꝛ ⁊ iudex.⁊.ꝗ.p Wti. tẽ ſi merito ſuſpectꝰẽ ei.e de ap. Cñ ſpãli. Su⸗ pectꝰ aũt põt eẽ mltis de cãis.ſ.ſiẽ eiꝰ inimicus Sñinimicus iuderreicẽnõ dʒ·.d.pcr. vlt. Atẽ ſiẽ de terra aduerfgrijnimis ei familiaris·e. At ite. nðʒaccedesdeoffiu. del·nñninte. tſihzcàm ↄſilem cñ aduerfario. efde inð. Cãʒ . tẽſi ↄſanguineus aduerſarij. ei de appel· Votrẽmo. Rẽñ judergranateꝗᷓãd6· Sisop⸗
dici ↄueniẽtes ·
Ertoqᷓ Sn
⁊leſe maieſtatis admittãt crioſi ⁊ ifames.ñ tñniſi
N— vtrũ accuſa⸗ Ecundo queritur vapolꝛi quo cãu recuſare iudick. Et vĩꝙ nõ. Phi. go.ethi.cꝰ.vlt. Mõẽ poſſibile filio abnegare piĩem ßʒ index alicuiꝰpiãẽ eiꝰ.q̃ nullilʒ iudicem recuſare. tẽ ei de vi.⁊hone.cli. Aa. Ackicis? pᷣſpyteriſ ꝗᷓ; foꝛnicarijſ q;ᷣdin ab ecclia tolerãt᷑.nec hñt eui dentiaʒ opis.licite diuina myſteria andiãt᷑.⁊ alia recipiãt ur ſact᷑a eccliaſtica.ſʒ oẽm quẽ ecckia iudi⸗ cẽ ↄſtituit tolerat. eccliaʒ facit gcũq; iudicẽ ſuũ recuſat. Cõtra.ʒ.q.. Qð ſuſpecti.liceat ei g ſu⸗ ſpectũ ſibi iudicẽ putat añ qᷓ; lis inchoet᷑ eñ recuſa re vt ad aliũ recurrat. Nã quodãmõ nãle ẽ ſuſpe- ctoꝝ iudicũ ĩſidias declina.⁊ inimicoꝝ iudiciũ re fugere velle. Itẽ pax vltra. Si manifeſta fũt cri⸗ mina alicuiꝰ.tñ accufatiõe inimici ↄdẽnãdus nõ ẽ Sa ſiti nec jn ia iudicis inimici.ð ẽt manifeſte crio ſus iudicẽ ſibi inimicũ recuſare põt. Rñdeo ꝙ in aliqbus cãibꝰ licitũẽ iudicẽ recuſare. Rðabile.n. ẽrẽ nð ↄueniẽtẽ ad aliquẽ actũ ab illo actu repeller ꝑ viã licitã. añq; añt accidit ꝙ ille ꝙ ponit᷑ loco iu⸗ dicis ad actũ iudicãdi ſimpłr icõueniẽsẽ.vel per
Arti
ꝛeſſus. Vñ ⁊ Paulus cũgrauaret᷑ a indice. Ceſa⸗
rẽ appellauit. vt pi act.⁊. Sitñ iudices dati ſuut de aſſenſſu vtriuſq; ꝑris nõ pñt recuſari.ef de cã P pe.⁊ poſß. ñ oliʒ. Si añt alig recuſat iudicẽ ex cã iniu
—
tiã deferit. iã piem ſe nõ oñdit. ⁊ põt recutari. Ad dð ꝙ nõẽ ſile.qꝛ hõ in recipiẽdo lacfa a foꝛnicario qᷓʒdiu tolerat ab ecclia.nec facti euidẽtiã hz ĩ nullo ſibi piudicat.ſʒfreq̃nter hõ ſibi p̃iudicaret ſi nůc iudicẽ ꝑ viaʒlicitã recuſaret. Hritur trũ accuſatꝰ poſſit i aicä eipetra reſtes. Rñdeog ſic. Teſtes. n.adducunt᷑ ad ↄfirmationẽ vitatis icertẽ iudici iqᷓ;tũ iudexẽ. iõ 3 hos adductos i teſtioniũ de abꝰẽ ꝓbabile im inra ꝙ de facili declinarẽt a vitate põtercipe reus ad ſuã deſenſionẽ.⁊ iõ exciꝑe potꝰ quoſdã ppnoti bilẽ itellectꝰ defectũ quo facilii iudicarẽt vitati. ſicur ſunt furioſi ⁊ mẽtecapti.ʒ. d. 7. ifameſ.. Trig Itẽ mioꝛes.iꝗ · ãnis pit repelli a teſtionioẽti cã ciuili. 4. q.ʒ.cᷣpr. In criali. Minoꝛ. ⁊0 ãniſ. 4. d. ʒ.tẽ in teitioniũ. Itẽ pot exciꝑe 3 quoſdã ppno kaðilẽ malitiã volũtãtis qua facili hoies deſerunt vitarẽ.⁊ iõ repellũt᷑ ateſtionio de crĩe ↄuicti.eñ de teſtibꝰ. Teſtioniũ i glo. Etifames · qꝛ ſi bonz vita defuerit fið carebũt. e de ver. ſigni. joiſi. Nẽ fecularis põt excipe ʒillũ.q ↄitet᷑. ſe eiuſdẽciisſo ciũ eẽ.ef de ↄfeſÿ. c.p. Teſteſtij pñt eẽ ſocij erimi nis cũ agit᷑ ĩ modũ ingſitiòis. ꝛ lʒ nõ faciãt plen ꝓbationẽ. faciũt tñp̃l ñptionẽ.efð teſti. Qmite· Iin glo. Recipiũtẽt ſocij. crimis ad detegencð⸗ ſpirationẽ. e ð teſti. cogẽdis. enerabil.i ter. S; expᷣſſiꝰ in glo.⁊ ẽt ad detegen crimẽ leſe maiei tis. er de ↄfeſ.cꝰ. pꝰ. pp ẽt malitiã hereticꝰ ʒ catho licũ teſtificari n dʒ.⁊.q.y. Si hereticꝰ.⁊ qꝛ hoies ex odio nimio ⁊ amnoꝛe ⁊timnoꝛe.? nũeꝝ ſuſceptõe facilr a vitare declinãt. iõ inimicia teſtionio pex⸗ ceptionẽ pñt repelli.ʒ.q.. Accuſatoꝛes.i teſtes. tẽ domeſtici? famiiiares. efde teſti. In liis. N ꝓducti de domoactoꝛis vłaccuſatoꝛis.ʒ. q.ÿ. Ac cuſatoꝛes. Jtẽ põt excipi 5 pieʒ ne ſit teſti ꝓfiio xeↄ. 4. q.ʒ. Itẽicriali. vt tñ diẽ glo. ibidẽ porte ſtari ꝓ etate vcognitiõeffilij. põt etiã teſtarig e⸗ in eãreligiõis.ꝛ0.q.ʒ. Pñs Itez qꝛ ßui metu důo rũ ſuppᷣmũt ÿitateʒ. iõp exceptioneʒ. pñtipelli. e de ver.ſig. Foꝛus.tñ vt di.4.q.ʒ.j. Reʒĩ crimili Serui rñfo tũc credendũ eſt cũ alia pꝓbatio ad eru qiendũ vitateʒ nõ eſt. di etiã.i.e. Serui. ꝙ bui W p dño.nʒ aduerſus dñz. ſʒ ꝓ fcõ ſuo iterrogari pht vt qñ ꝑ eos di aligd ↄmodatũ. vel depoſitũ. vtdi cit glo· ibidẽ. Itẽ qꝛ ꝓbabileẽ ꝙ nimia pauptate laboꝛãtes faci ꝑp reuelatõnẽ ſue coꝛpalis iopie 4 vitate decliarent ʒ eos ercipipõt. 4.q.ʒ. Aẽtelun qðnõ eſtitelligenmn de illis pauꝑibus ꝗ volũtaſi ꝑ deñ ſtatũ paupratis aſſi umpſerũt.qʒ iſti deillici ta acceptione muneꝝ minime ſunt ſuſpecti. pp deũ oia relinquerũt q̃ habebãt ⁊ hĩe poterãt. q nimia mutabilitas ꝓhibet firmã adherenti cum pitate. iõ 5 feminas põt excipi vt nð ſint teſtes in criaii cã.qꝛ variũ⁊ mutabile ſepe inducit femins. ejde ver.ñg. joꝛus. ti vt di.j.qz. Ereoiho⸗
velmõ iniuſtoẽ puniẽdus..q. p. Dim. Adp in oppn dðg diuiuderh⸗ ditiões in
⁊facit að facere dʒ · tůc aſſimilatur pii.nec recuſari dz ſʒ qñ non ẽ talis vt iudex eẽ de⸗ beat. vel iuſti
iniu iig ienu im insmi Uſiuot NRü djhin cheder vnſm detu ſesh. dhei nu Amwu lir ün ſMbn⸗ iqlmibe igcinti Fiß gde ſihichiza 0 Min hnivdjj dndnn,
ni
inmzj

ac S Ne qut it oni ie tit nnin ev Bru . me. dſi. Qi m xetehe nn elen u cn 5 0. mo ie nte 1
— 1h
wi ei e ci 2e t 0
Wulier fm leges ſi nð ſit odennata de adulterio põt teſtariĩ oĩ cã. niſi in vltimis volũtatibꝰ.ſʒm
canones in nullo crimie põt teſtari niſi in exceptit
ſʒ in ciuilibus cãis põt teſtari. Silr admittit᷑ in te
ſtimoniũ cũ ciuiliter agit᷑ decrimie. eẽtʒ clericos de adulterio infamatos cũ in modum ingſitionis
ſeu exceptiõis agit᷑. eñ de teſti. Qm̃.in ter.⁊ expꝛeſ⸗ ſius inglo.⁊.c. Tã lris. Meritoẽtʒ illos põt exci
pigſilem cãm hñt cñ aduerſario.ej de exceptioni
bus. Vũ ecclia.tales.n.ſuſpecti eẽnt. qꝛteſtifican-
do ꝓ cã illiꝰ ſuã cãm magis redderẽt apparenteʒ.
iles ẽt pſone ʒclicos icriali cã adteſtiicandi re cipi nõ debẽt.ʒ.q.p?.. Quod añt. dã niſiĩ exceptis crib⸗ſi de illisclici fuerint ifamati. Et nota ꝙali quãdo aligs admittit᷑ ad accuſandũꝗ nõ admitte- retur ad teſtificandũ.aꝛ qñqʒ in aliquo caſu põt ac⸗ cuſare ille cuius actoꝛ repeliit᷑.ei de his q mfoniũ Accuſare pit.cꝰ.vft. in tex. ⁊ in glo. Sʒ talis ad te
ſtificandũ nõ admitteret᷑· eÿð teſti. Licer ex quadã
Cuiꝰ rõ eſt. qꝛ vt di eÿ de his q mr̃imoniũ accuſar pñt. cꝰ.vlt. in glo. Per dictuʒ accuſatoꝛis nulla fit ↄdẽnatie niſi aſſint legitimi teſtes.ſʒ ad dictũ teſti umqsↄdẽnatur. Itẽ nota ꝙaliqñ põt aligs denũ ciare.⁊ nõ põt accufare.ej de deſponſatiõe ipube.
Acd diſſoluendũ.⁊ de iure iurãdo quẽadmoduʒ. Vlt. Teſtẽ aũt pꝛoductũ ⁊ ad teſtificandũ admiſſu
dʒ iudex interrogare de. io.ſ.de cauſis.ꝑſonis.lo⸗ co. tpe. de auditu. viſu. ſcia. ⁊ certitudie. credulita te ⁊ fama.ef deteſti. ñ cãm in tex.⁊ in glo.⁊ de⸗
bent ↄcoꝛdare teſtes in his q̃ in B verſiculo ↄtine᷑
Resꝑſona·locus.gradus.ſint ↄſona tp̃s. Qð aũt debeãt ↄcoꝛdare in re ⁊ ꝑſona ꝓbat̃ ꝑhꝙñi nõ con coꝛdarẽt eẽnt teſtes ſingiares.⁊ tales 5ᷣm iura non
Pbant. er de elec. um dilectus.⁊ de ꝓbationibꝰ.
Licet. Qðẽt in loco. ꝓbat᷑ per illud qð dã Banier iʒ. de illis ſenibꝰ quoꝝ vnus dixit vidiſſe iuuenẽ cũ Suſanna ſub cynno.⁊ alius ſub pino. Oð etiaʒ in gradu ců teſtificant᷑ de parentela ꝓbaturpꝑ illud qðdẽ.ʒq.6. De parẽtela.ꝛ. Oð etiãi tpe pbat᷑ ꝑillud qð di.z. d 2. Mihilominus. Ircg litrerʒ. Alterũiſtart clauiũ.i.ſciaʒ 42 diſcernẽdi nõ hñt œẽs facerdotes Mic nõ eſt tenẽda magfi opio. vt dem̃ eſi i qõnibus. Woyſen ⁊ Aaron ſacerdotes. Woyſes ſacerdos dĩ nõ offõ oꝛdinis.ſʒ ptãte ſibi cõmiſfu a deo qua Aaron ↄſecrauit. cũ eẽt põtifex ãni illi? p⸗ phetauit. q;uis. n.intentio Lavphe mala fuerit tñ locutio vera fuit.⁊ a ſpñ ſcõ mouẽte linguã nõ intẽ tionẽ peruerſaʒ. Judicãs aliũ g eſtin iudicãdus cõ dẽnat ſeip̃m. Sihreferat ad iudiciũ quo facerdoſ
iudicat penitentẽ in foꝛo pnie. Planũ eſt. Sacer-
dos.n.criminoſus ſacfm pnie miniſtrando grauit᷑ peccat. Si añt referatur verbũ ad iudiciũ exteriꝰ
nõſic eſt dð vli.qꝛ iudex hñs crimẽ occultũ indã⸗ do iuſtã ſniaʒ ð aliquẽ nõ ↄdẽntaſ eip̃m. nõ tñ mox
reſtituit in ptãtem p̃ſtinã.ſ.qᷓ;tñ ad officij executio
nẽ. ⁊ẽt ap pniaʒ non ſtatiʒ remouentur deiege cõi
ſequelepeccati.*
. ſi eſt etiã.⁊c. Supius de⸗ T iendũ terminauit mag ðpe⸗ nitẽtia km eſſe ſuũ.⁊ de ptãte miniſtro m pniam inigentiũ. Mic determiat
deeffectu remiſſionis ex ꝑte ſuſcipientiũ.⁊ dinidi tur in. ʒ. D agit de mõ remiſſionis moꝛtaliũ 2“ venialiũ di.ſequẽti. ʒꝰ de reditu dimiſſoꝝ di.⁊ꝛ. Min.ꝛ. M agit de remiſſione pccõx. de ef̃⸗ fecturemiſſionis moꝛtaliũ quo ad deñ. ⁊quoad eccliã ibi. Solet etiã queri. Min.ʒ. Magit ð remiſſione pccõꝝ quo ad illos qui infine incipiunt penitere. ⁊quo ad illos g añ finẽ incipiũt.ſ non pficiũt ibi. Si vero queritur. ʒquo ad ilos ꝗ in iuncta ſed nõ ↄdignã pniam pficiũt ibi. Si veroqᷓ ritur de illo. Illa Ps qͥ ibi incipit. Solet ẽt queri. diuidit᷑ in. 4. M agit de effectu remiſſiõis pccõ rũ quo ad ſatiſfactionis ipoſitionẽ. ⁊ quo ad ab⸗ ſolutionẽ ibi. Sciendũ eſt. ʒꝰ. quo ad abſoluentis ptãteʒ ibi.Mõtñ dʒ. 4 quò ad abſolutiõis ſuſce ptionẽ ibi. Si aũt queritur. egie hncipalter — E Panr di.querẽdũ ẽ p̃ncipali & rca hanco M de pnia illoꝛuz in articulo moꝛtis icipiũt penitere. 205 pena purgatoꝛij. ʒv.de valoꝛis idulgentiaꝝ qᷓ;ti⸗ tate. 4. de his quibꝰ valet. v de bis qpnñt eas dare. Lirca pᷣmũ querũt᷑.ʒꝰ. ꝰ vtrũ aligs iar⸗ ticulo moꝛtis p penitens poſſit digne penitere. * vtrũ tali debeat ſacerdos aliquã ſatifactionẽ imponere. ʒꝰ vtrũ alius poſſit pꝛo alio ſatiſ facer̃.
ſico aliquis in articulo Rumo ondo moꝛtis pmo penitẽs nõ põt digne penitere. Aug.in li de lapſu
idiſermone. ⁊4. verſus finẽ. ⁊E de pe. di. 7. qqᷓ. Et recitat magf in lra huiꝰ di.c.po Sivis
agere pniam qñ iam peccare nõ potes.pccã te di⸗
miſerũt. nõ tu illa. Sed nemo pot digne penitere niſi dimittat pccã. Itẽ de pñijs di..j. doc aũt.
⁊recitat magf in lra huiuſ di.c.j. Nullus expectet
añ peccare nõ põt. arbitrij.n.querit deus libertatẽ
Vr delere poſſit cõmiſſa.nõ neceſſitatẽ. vñ Sibilo.
auat᷑ de illis qui in articulo moꝛtis penitent.viꝙœ eoxpnia non ſt libera.ſʒ neceſſaria.⁊ꝙ homoper Eam non ↄſequat᷑ pccõꝝ remiſſionẽ. Kötra. Sacri ficiũ veſpertinũ in lege erat acceptabilius. vt pʒ leuit. 6.⁊ recitat magt in lra huiꝰ di.c.j.ſed pnia ſerotia ſignificata eſt ꝑſacrificiũ veſpertinũ vʒ gl. ſup illudpſal. Eleuatio manuũ meaꝝ ſacrificium veſpertinũ.ꝗᷓ pnia ĩ fine vite dignioꝛ ẽqᷓ; alia pnia Acd iſtã qðneʒ fueft vel ſunt quidã heretici dicẽ⸗ tes hoiem non poſſe digne penitere poſtq; eſt in le
cto moꝛtis.ſi añ pniam nõ incepit.ſʒ hec opinio eſt
ꝑnicioſa hereſis cõtra ſacrã ſcripturaʒ.latron.cui
dirit Ipᷣs. Modie mecñ eris in parudiſo. vt habet᷑
Luce. ⁊ʒ erat in cruce ſicut in lecto moꝛtis qñ pe⸗
nituit.⁊ẽt eſt hereſis illa ʒ rõnẽ.qꝛ qᷓ;diu hõẽĩ hac
vita vſum retinẽs li.ar. ſicut põt ſe a deo auerter ex defectibilitate ꝓpꝛia.ita põt ſe ad deũ cõuerter digne cũ auxilio diuine ge. Dicendõ Sad qõnẽ ꝙ homo in articulo moꝛtis qᷓ;diu vſuʒ retinet li.ar. pot penitere digne.tůc.n.eſtpnia digna cũ penitẽ efficaciter dolet de pᷣteritis.⁊ Pponit cauere amðõ
ralibus futuris.⁊ piteri vere. ⁊ fatiffacerepꝛo po
ſe.⁊ ꝙ ad hec oia ÿncipaliter moueat᷑ per amoꝛe bonitatis diuine. Hos aũt oẽs motus mentis põt
habere ille qui in hoꝛa moꝛtis incipit penitere.qᷓ; uis ſit dificile.⁊ qñ hoc accidit eſt ipãle bñiciũ di uine miſericoꝛdie.⁊ ſic pꝛocedũt arꝰ ad partẽ pmã concludũt.n.bene g eſt periculũ in expectando. ⁊

difficulras habendi veram pniaʒilli qui vſq; tũc noluit penitere. Ad armad ꝑtem aʒ dð ꝙ q;uis ↄtingere poſſit qůqʒ. ꝙ pnia tarde icepta melioꝛ ſit
aliqua alia pnia feſtina.tñ ſimptr melius eſt peni
tere cito qᷓ; tarde.tñ qꝛ eſt ſecurius.tum qꝛ talis pe
nitẽtia ceteris paribus plus habet de rõne volun
tarij. Alñ per ſacrificiũ veſpertinũ nõ ſignificabat pnia tarde incepta.ſed cito incepta. vſq; tamẽ in ne perſeuerans.
queritur vtrum penitenti cerdos aliquã ſatiffactionẽiponere. Rñ⸗ deo ꝙ nõ.qꝛ nõ eſt in ſtatu in quo poſſit facere pe⸗
nitentiã exterioꝛẽ.ſʒ interioꝛẽ tiñ. dʒ tñ ſibi penam pccõ debitã maniſeſtare dicendo. Si eſſes ſanus
tantã pniam deberes facere.⁊ dz iſta intimatio fie ripmodũ cuiuſdã ↄſolatiõs reducẽdo ſibi ad me⸗ moꝛiã magnitudinẽ diuine miſerioꝛdie remitten⸗ tis pccã per ſolã penitentiã interioꝛi.qᷓ;uis hõ non poſſit erterioꝛẽ facere.talis n.pene manifeſtatio excludit deſperationẽ.⁊ ꝓmouet pnĩam interrio- rẽ. Huic ↄcoꝛdat qð dã.ꝛ6. q.7.c.j. ⁊ recitat mag
in lra huins di.c.ꝰ. Abifirmis in piculo moꝛtis
poſitis pura eſt ingrenda ↄfeſſio pccõꝝ.non tñ ĩpo nenda eſt illis qᷓ;titas pnie · ſed innoteſcẽda.
ritur vtrũ aliꝰpoſfet fatiſ * E rrio que facere pꝛo alio. Et vẽ ꝙ ñ
— 2. Lox.. Dẽs vos manifeſtari oʒ añ tri⸗ bunal xp̃i vt recipiat vnuſqſqʒ pꝛop̃a coꝛpoꝛis ꝓut
geſſit ſiue bonñ ſiue malũ. Itẽ pſal. Ad deñ.tu red des vnicuiq; iuxta opa ſua. Itẽ pᷓncipalioꝛ ps ſa⸗
tiſfactiẽ is ẽ in ↄtritione.ſʒ nullus põt ꝓ alio ↄteri.
qꝛ tunc peccatoꝛ adultus faluari poſſet ſine pꝛoß̃a
cõtritione.q nullus põt pꝛo alio ſatiffacere. Item nullus põt alteri mereri pᷣmiñ vite eterne. ꝗ̃a ſili
nec remiſſionẽ debite pene. Iẽ ſi aliꝰ obligat ſe ad ſatiſſaciendũ ꝓ alio.non pp ſtatim euolat aliꝰ
⁊ tñ vĩ ꝙ euolaretſi ſatiffactio alterius pꝛo ip̃o ſuf
ficeret. Lontra Val. 6. Alter alterius onerg poꝛ
tate.⁊ ſic adiplebitis legẽxp̃i. Itẽ.ꝛ6.q.y.c.pꝰ· di ꝙ ſi infirmus migrauerit oĩonibus amicoꝝ? elaꝝ largitionibus pondus pnie ſubleuãdũ eſt. Itẽ xp̃s
ſatiſfecit ꝓpecis niis.cũqᷓ uos ſimus coꝛpis myſti
ci xp̃i mẽbꝛa.vã ꝙ poſſumus ⁊ debemꝰ nõtñ ſatiſ⸗ facere pꝛo nobis.ſʒ ẽtꝓ alijs. Rñdeo ſatiffactioẽ pp dno.ſ.ad faciendũ emendã ꝓ pecõ.⁊ vt ſit me dicamentũ ʒ ſeauelas pcci.q̃ duo includũtur in de ſcriptione ſatiſtactiõis ſupius poſita que eſt pccõꝝx cauſas eycidere. ⁊eius aditiũ nõ indulgere. Quãtũ ad effectũ ᷣm.vnns nõpõt ſatiſfacere ꝓalio quia
caro vnius nõ domat᷑ ꝑieiuniñ alteriꝰ.nec ꝑelam
⁊ oĩoneʒ vnius. alter ad bõa ſilia aſſueſcit. niſi per accidẽs inq;tũ aligs ꝑbona opaqᷓjacit. alio põt ſibimereri de ↄgruo augmentũgfe qua faciliꝰ aſ⸗ fueſcit ad bonů faciendũ.⁊ malũ vitãdũ.ſʒ hec fub nentio nõ eſt ꝑ modũ ſatiſfactiõis.ſʒ meriti. Quan rñ aũt ad pᷣmñ effectũ. vnus põt ꝓ alio ſatiſfacere vtroq; erñte in charitate.⁊ debitoꝛe pſe fatiſfacei
non potẽte in hac vita.⁊ obſeruata debita ꝓpoꝛtõ
ne pene. Opus.n.factũ a nõ exñte in charitate nõ eſt fatiſfactoꝛiũ paliquo.ẽt qᷓ;diu nõ eſi in charita te opus factũ ab illo nõẽ ſatiffactoꝛiũ.qꝛ ſoliſ ami cis dei bona facta ex charitate cõicari pit qᷓ;tuʒ eſt
er debito.ꝗ etiã ſatiſſacereipõt pſeißᷣm in hac vita
Ecund O in articko moꝛtis debeat ſa
ꝓnð vult vere penitẽs nõẽ.⁊ iõ opus qð aligs fat
ꝓ iſto nõ ſariſfacit ꝓpena iſtiꝰ q;uis ſeipʒ poſſit iu uare p modũ meriti de cõgruo.⁊ qꝛ ceteris ꝑibus magis ſatiſfactoꝛiũ ẽ pꝛopenitẽte opus factum ab ip̃omet qᷓ; ab alio· ſicur efficacius ceteris pibꝰme⸗ retur hõ ſibi qᷓ; alij. iõ ꝓpoꝛtionalr dʒ eẽ maioꝛ pe na in ſariſfaciẽte ꝓ alio qᷓ; illa qᷓ ſufficeret alij.ſi fa⸗ tiſfaceret ꝓ ſeip̃o · charitas tñ ſatiſfacientis ꝓ alio
in tĩ poſſet excedere charitatẽ illiꝰ ꝓano ſatiſfa⸗ cit. ꝙ non opoꝛteret ip̃m ad ſatiſfaciendũ pꝛo alio
ſoluere penã maioꝛẽ q; alius ſoluiſſetſi ſatiffeciſſet p ſeiß̃o. qꝛ tamto magis opus eſtſ atiſfactoꝛiũ cete
ris pibꝰqᷓ;to ex maioꝛi charitate ꝓcedit. Adpᷣn
⁊ꝛmioppin dð ꝙ ꝓpa opa hois dicunt duplr. aut vere.ſ.illa q̃ ipß̃emet facit. aut interpᷣrariuc.ſ.illaqͥ facit aliꝰ ꝓ aiio. Vel pot dici ꝙ intelligendũ en ð opibus oꝛdinatis ad pᷣmiũ ſubſtantiale.qð vnuſñ pot alij mereri etiã de opꝑibus qbus hõ meret᷑ dan natic nẽ eternã quã vnus alij mereri nò pot. Ad ʒ dð ꝙ hic loquimur de ſatiſfactiõt hm ꝙ diſtin⸗ guit᷑ ð ↄtritionẽ q̃ ↄtritio eſt neceſſaria ad remiſſio nẽ offenſe. Ad.4n dð ꝙ nõ ẽ ſile aꝛ pᷣmiů vite et ne menſurat᷑ ᷣm qtitatẽ charitatis.? actũ volũta tis interioꝛũ elicitoꝝ ex charitate.qͥ nullus purus
põ alij potuit vnq; de ↄdignomereripp excellen⸗
tiaʒ amicitie diuine.ſʒ ſolutio pene nõ eſtrestanti p̃tij. ⁊ iõ ↄceſſuʒẽ vt vnus ꝑ alio ſoluere nd potẽti poſſit ſoluere. exmn. Si hõ eit alieuiꝰ inimicus.⁊ dʒ eidẽ.ioo.groſſos.talis põt illud debitũ ꝓ eo ſoluet qui ip̃m non poſſet amicũ eius facere vel amicitij augere. el põt dici ad arn ⁊ clariꝰ.ꝙ ſi homonð
põt mereri pꝑ ſe pᷣmiñ vite eterne. merituʒ xſbi
ſubuenit mediãte ſacti baptiſmi ſuſceptiòe. vtpʒ in puulis. Si põt mereri.qð põt ois hñs vſuml.
gr. cũ adiutoꝛio dei.tũc.n.nõ eſt rõnabile ꝙ alius
poſſit ſibi mereri ip̃o nolẽte.ſicur nec alius ſatiſfu⸗ cere põt pꝛo alio potẽte vel ſariſfacer nolẽte. Vd Fm. dð ꝙ ſi vnus obligat ſe ad ſatiſfaciẽdũ ꝓ alio non ſtatiʒ eſt pp hoc debita pena ſolura.⁊ iõ aliꝰnõ euolabit quouſq; pena ſoluta fucrit. Si gůt quera vtrũ iſte ſatiſfaciendo ꝓ alioẽt ſatiſfaciat ꝓ ſeijo vẽ aligbus ꝙ nõ.qꝛ tũc tanta pena q̃ neceſſariacẽt ꝓ vno ſufficeret pꝛo duobus.⁊ pari rõne ꝓ tribus vel quattuoꝛ.⁊ ſic deiceps qð eſſet ʒ iuſtitiã.tů iſe ſatiſfaciendo ꝓ alio meret᷑ ſibi augmentũ ſubſtan⸗ tialis pᷣmij. qð multo plus valet qᷓ; remiſſio pene. Et ſi dicas ꝙ hõ non poſſet mereri ꝓ alio qn pnci palius mereat᷑ ꝓſe quomõ põt ſatiſfacere pꝛoalio qn ẽt ſatiſfaciat ꝓſe. Rñdeo ꝙ pᷣmiũ ſubſtãtialet bonñ cõe ꝙ per cõicationẽ nõ minuit᷑.ſed remiſſio pene bonñ ꝓpꝛiũ eſt.bonũ aũt ꝓpꝛiũ pluribꝰ cõica rñ minus cuilibʒ efficitur. Wihi aũt vñ ꝙquis il⸗ le qui ſatiſfacit ꝑ alio illud opus nõ ſit er debitoſa tiſfactoꝛiũ ꝓſeip̃o.eſttñ fʒ aligd ꝓ ſeip̃o ſatiſfacto riũ per diuinã miſericoꝛdiã.vel hm alios qᷓ;nis no ſit ſariſfactoꝛiũ pꝛo ſeip̃o per modum ſolutionis ꝑ quẽ modũẽ ſatiſfactoꝛiũ ꝓalio.ẽ tñ ſatiſfactoꝛiuj pꝛoſeipᷣo per modũ meriti de congruo.
iculus ſecũdus S nſ Stor aueritur de.? Pn Onſequẽter cipali. Et cinca h querũt᷑.ʒ. P vtrũ pena purggtoꝛij
itgrauioꝛ qualibʒ tpali pena. 7 vfx
—
wunl wi ſuen nuhht z nenm ſtiht u itn niun inc im uis ſuuyn ip pm icl w wl ſl mn iet
ku dy m n vnn miii nnc trcnyin ndeu einsn nöm püioc iiny orutq nin uysce abrini enin thnn vühcii
weinjan
ſwytthe ehe ini tus n
u in
Shan inuh ſunt 0)
izin C B

n.
fatiſfactoꝛia. ʒꝰ vtrũpmiſteriũ demonñ infligal᷑.
Rimo oſido ꝓpena purgatoꝛij ñ
tempoꝛalipena.ᷣm Phi.⁊ deaia. Actus
aia ⁊ coꝛpoꝛe eſt magis diſpoſitũ ad patiendum qᷓ; aia ſeperata. magis affligitur homo a nociuo in hoc mundoqᷓ; aia in purgatoꝛio. Item ignis con flagrationis qui pꝛecedet iudiciũ purgabit quos inueniet purgandos.ſʒ eins duratio longe erit mi noꝛqᷓ; duratio ignis purgatoꝛij.ð virtus ſua iaffli gendo erit maioꝛ.aut aliqui ſine fufficienti ounitõ ne tranlrent. Itẽ aie in purgatoꝛio cũ cognoſcãt ſe ⁊ habitus qui ſunt in ſe.in fe vident habitũ cha ritatis.⁊ ſe vidẽt in ſtatu in quo illũ perdere ñpñt sſe uident a diuina amicitiaſ eperari non poſſe.⁊ ex cõſequenti certe ſunt ꝙ habebũt vitã eternã. ſ 5 cũ tali certitudine nõ vĩ poſſe eẽ tanta pena ſi põt eẽ cumtalis certitudinis carentia.gᷓ in hac vitã in qua hoies nõ ſunt certi de hñda vita eterna põt eẽ maioꝛpena qᷓ; purgatoꝛia. Contra maßf inĩa hꝰ di.c. pꝰ·⁊ eſt de pe.di. yʒ. Moc aũt. dicit de igne purgatoꝛio.ꝙ ꝛ⁊ ſi eternus nõð ſit mirotñ mõ grauiſ k. excellit.n. omnez penã q vnqᷓ; paſſus eſt aliquiſ in hac vita.nũq; in carne tanta inuenta eſt pena lʒ mirgbilia inartvres paſſi ſinttoꝛmẽta. Itẽ Aga⸗ zel. 3.li. phiſi. c.40. drrit de purgatoꝛia pena.ꝙ eſt cruciatus in effabilis. ſed omnis pena huius vite ẽ effabilis. ergo grauioꝛ eſt pena.purgatoꝛij quali betalia tempoꝛali pena Rñdeoꝙ pena caufatur duplr.ſ.ex abſentia boni amati.⁊ pñtia mali oditi 7vroq; mõ pena purgatoꝛij maioꝛ eſt qualibʒ pe na tẽpoꝛali.aie.n.in purgatoꝛio quia motusearuʒ nõretardatur mole coꝛpis vehemẽtiſſime deſide rãt eũ deo pfecta fruitione ↄiũgi.⁊ iõ erhuiꝰfruitõ nis cõiũctionis abſentiã vehemẽtiſſime affligun- tur. maxie cũ tps videãt adueniſſe quo cũ deo pfe cte eẽnt ↄiũcte.ſi dñ erant in coꝛpoꝛibus penã ſuis pecis debitã pſoluiſſent. qꝛẽt pena nõ tiñ eſt leſio. ſʒleſionis appꝛehenſio.vel extali appꝛehẽſiõe cã⸗ ta.iõ tanto ceteris pibus penaẽ maioꝛ. qᷓ;to appꝛe hẽſio leſiõis eſt foꝛtioꝛ.gĩe aũt in purgatoꝛio foꝛtio ꝛis ſunt app̃henſiõis q; dñ erãt in coꝛpoꝛibꝰ.⁊jñ ji cut dicit Agazel.y.li.phi.c. 4 In ß můdo aia nõ ſentit cruciatũ ſuum.qm̃ PE occupationẽ ſui circg coꝛpus eſt. Sicut ꝗ occupatus in bello vel in peri culo nõ pcipit laboꝛẽ ſuũ.⁊ iõñ inferẽs leſionẽ eſſ equale inferẽtibꝰleſionẽ in ßᷣ mũdo adhuc pena ſẽ ſus in purgatoꝛio lõge eẽt maioꝛ q̃libʒ pena in hoc mũdo.cũ ð ignis affligẽs aias i purgatoꝛio magis ſit actiuus igne ño.qui tñ inter alia elemẽta maxi me eſt afflictiuus · nuili dubiñ põt eſſe gn pena pur gatoꝛij ſit longe grauioꝛ qᷓ; aliqua pena in můdo. Hic aũr ſupponimꝰ aĩam poſſe pati coꝛpoꝛali igne að⁊ pquẽ modãiferiꝰ declarabit᷑ deo dãte ců de pena dãnatoꝝ aget᷑. Adpm in opprn dð ꝙ ſola le⸗ ſio non ſufficit ad penã ſenſi us.ſʒ requiritur leſiõis apphenſioq̃ maioꝛ eſt in aĩa ſeperataqᷓ; coꝛruptibi li coꝛpoꝛi cõiuncta.⁊p̃terea qᷓ;uis ↄiunetum ſit ma gis diſpoſitũ ad patiendũ paſſione abijciẽte a ſub ſtantia.nõ tñ er hſequit᷑ ꝙ ſit magis diſpoſituʒ ad paciendũ fimptr.⁊ pᷣterea vt dictũ eſt inferẽs paſ⸗ ſionẽ aiabus in purgatoꝛio magis actiuũ eſt qᷓ; qð⸗ cũc inferenspurgationẽ in můdo. Zrm 2m. vi
ſit grauioꝛ qualibet
actiuoꝝ ſunt in patiente ⁊ diſpoſitio.ſʒ ↄiunctũ er
bñ ↄcludere. bꝛeuitas.n.punitiõis illoꝝ qper iliuʒ ignẽ purgabũt᷑ recõpenſabit᷑ per intẽſionẽ acerbi- tatis. Ad ʒm dð ꝙ qʒuis aĩe in purgatoꝛio certe ſint de habenda vita eternaqᷓ certitudine ↄſ olant tñ ex foꝛti app̃henſione dãni ex dilatione vehemð tiſſime affliguntur..
vtx pẽa pur⸗
Ecundo queritur ʒxxxevn⸗ tiſfactoꝛia. Et vñꝙ nõ. Mulla pena eſti atif
factoꝛia niſi volũtarie aſſumpta.vłtollerata.ſʒ pe
na quã ſuſtinẽt aĩe in purgatoꝛio nõ eſt ab eis volũů tarie aſſimpta neq; tollerata.qꝛ ab illa deſiderãt liberari. ᷓ nõ eſt pꝛo eis ſatiſ factoꝛia. Itẽ ſatiſſa- cere eſtmereri remiſſionẽ pene.ſʒ aie ĩ purgaroꝛio
ſunt extra ſtarũ merendi.ꝗ ſunt extra ſtatuʒ fatiſ fa ciendi. Contra pena debita nõ remittit᷑ ſine ati⸗
quaſatiſtactione.ſʒ ſi nullus ſat iſfaceret pꝛo illis q
ſunt in purgatoꝛio in hac vita.tñꝑ illã Penã ad vi timũ liberarent᷑ ab obligatione pene pccò debite. Silla pena eñt ſatiſfactoꝛia. Itẽ oĩs pena patient ab exite in charitate tollerara eſt ſatiſfactoꝛia.ſed Aie in purgatoꝛio ſunt in charitate.⁊ patient᷑ ilã ſu ſtinẽt penã. ßeſt ꝓ eis ſatiſfactoꝛia. Rñdeoꝙ de⸗ bitoꝛ a ſuo debito põt dupłr liberari. Vno mõð cuʒ ſoluit debitũ. Alio mõ cũ creditoꝛ accipit illud qð ſibi debitũ eſt debitoꝛe irregito. Ad ſilitudinem mõi pᷣmi liberat᷑ homo a pena pccõ debita illã ero luendo per penã volũtarie aſſumptã.⁊ eſt ſatiſta cere plene ⁊ ꝓpe. Ad ſilitudinẽ mõi ſecũdi liberan tur aie decedentes ců gr̃a ab obligatione pene pec catis debite ꝑpenã qã in purgatoꝛio ſuſtinẽt pa tientur.talis tñ pena nõita ꝓpꝛie dici põt ſatii fa⸗ ctoꝛia. ſicur illa que volũtarie eſt aſſumpta.⁊ iõpa rũ de pena quã homo volũtarie aſſumit in mun- do liberat eũ a magna poꝛtione illius pene q̃ẽipur gatoꝛio. Ad pin dõ ꝙeſt volũtarie tollerata.quia ſciũt eaʒ eſſe iuſtã. ⁊ qꝛ plus volũt illã penã ſuſtine re qᷓ; ppetuo dei viſione carere. ad quã ſciũtſe nõ poſſe ptingere manente in eis obligatiõe ad penã
dꝛm.dð ꝙ aie in purgatoꝛio qᷓ;uis ſ intextra fla tů merendi augmẽtuʒ gre. nõtñ ſ unt extra ſtatum merendiliberationẽ ab obligatiõe pene. accipien do mereri ꝓ patient᷑ ſuſtinere penã p quã liberant᷑ ab obligarionepᷣdicta. Ad ar? ad pteʒ ßam dð ꝙ bñ ↄcludũt ꝙ illa pena inqᷓ;tũ en ab eis patient᷑ tal lerata aliquo mõ rõneʒ ſatiſfactiõis hʒ inqᷓ;tũ per eam liberãtur ab obligatione pene debite pꝛo pec catis.⁊ hoc eſt verum.
Prtio aueritur vtri pena purgatoꝛj ) rtio per miſteriũ demonũ infiigatur
Et viꝙ ſic. ↄuenientius eſt bonus hoĩes affligi ꝑ malos angelos qᷓ; bonos per honosſ ʒ bo nus angelus fecit emarceſcere neruũ femoꝛis. cob. vt hi Veñ.ʒꝛ?.ʒ videtur ꝙœmali angeli affli⸗ gãt aĩas ſin purgatoꝛio. Itẽ mali ãgeli affligůt bo nos hoies in hac vita.vt pʒ Job. ⁊ gaſiti affligłt animas in purgatoꝛio. Itẽ mag di. 47*.c. vſti. dicit ꝙ habebũt toꝛtoꝛes in pena quos habuerunt mncentoꝛes in culpa. Vontra. nõ decet illũ qui de aliquo iuſte triumphauit poſtea pñiri per ip̃m.ſed aie que ſint in purgatoꝛio iuftitie adherendo dia⸗ bolum vicerũt.ꝗᷓ non eſſet ↄueniens ꝙ punirẽtur miniſterio eoꝛum. Item illam penam demones ſciunt indubitanterẽſſe ad vtilitatẽ eoꝛu ʒqui pu

—— —
„—
———
niuntur.ſed demones non querunt vtilitatẽ ani⸗
marũ.ſʒ dãnũ gᷓ videt᷑ ꝙ anime in purgatoꝛio non
puniũtur miniſterio demonũ. Rñdeo ꝙ qᷓ;uiſbo
ni angeli ⁊ mali aſſiſtant moꝛientibꝰ boni ad adiu uandũ.mali ad nocendũã pñt. ⁊ ad videndũ ſi ali quid habent in eis. Añ ⁊ legituri vita beati War tini. demonẽ dũ moꝛiebat᷑ aſtitiſſe.⁊ qᷓ;uiſꝑ bonoð deducãtur ad locũ penalẽ foꝛte ↄcomitãtibus mã lis libent᷑ aſpiciẽtibus penas eoꝝ; qᷓ;uis nihil vide ant in eis ſe poſſe hie.tñ in loco penali non puniũt᷑
miniſterio demonñ.vt bene oñdunt rõnes ad par
rem ßam adducte. nec miniſterio bonoꝛũ ãgeloꝛũ. ſed ſola diuina iuſtitia ignem purgatoꝛiũ ſicut in⸗ ſtrumentũ applicante ad pnnitionẽ ea rũ. Adp
in oppm dð ꝙ magis eſt ↄueniens bonos hoies in hac vita affligi a bonis angelis.qñq; ad cautelam
contra aliqð futurũ malũ.ſicut angelus fecit emar ceſcere neruũ femoꝛis Jacob ad pꝛecauendũ moti
bus ↄcupiſcentie qᷓ; in alia vita bonoſaffiigiama lis quos vicerũt. Ad ⁊mn dð ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ in hac
vita durantpugna inter malũ angeluʒ?⁊ bonũ ho⸗ minẽ.⁊ exercitant᷑ boni hoĩes per angelos malos
Ad ʒm dð ꝙ illud verbũ magfi intelligendũẽ de
dãnatis ⁊ pꝛo tempoꝛe ante iudicium (Zrticulustertius
„ pari. ⁊ circa ß que⸗
runt᷑.ʒ. P vtrũ indulgẽtie q̃s dat
ecclia aligd valeant. 2* vtrũ tantuʒ
valeant qᷓ;tũ ſonant. ʒ. vtrũ valeant aliquibus poſt hanc vitam.—
5 nihil valeant. quiai⸗ utilis eſtfimoniaca donatio.ſʒ in iſtis idul gentijs dantur ſpũalia ꝓ tpalibꝰ. vt ꝓ ecctijs ⁊ ho ſpitalibus ↄſtruendis.dare aũt ſpũale ꝓ tempoꝛa
Nem iuferioꝛ nõ põt abſoluere a pena impoſita aſuperioꝛi.ſʒ deus cũ per cõtritionẽ penitentis re mittit ei culpam.⁊ obligationeʒ peneeterne. obli gat ip̃m ad aliquã tpaleʒ penã.ð illa per ingulgen⸗ tias datas a p̃latis eccłlie non põt remitti. Lõtra ecclia errare non põt. Añ Luce.⁊x.dicit dñs Me⸗ tro. Ego rogaui ꝓ te vt non deficiat fides tua. Vñ 3tota ecctia affirinet tales indulgentias valere ↄ cedendũ eſt ꝙ valent. Acd iſtã qõnẽ dixerũt qdaʒ iſtas indulgentias velere in foꝛo eccłie remittẽdò penas taxatas a iure vel a iudice.non tñ aligd re⸗ mittendo de pena a deo taxata. Sed contra m illam opinionẽ.indulgentie ſimpl magiſ nocerẽt
ð; valerent.qꝛ abſoluendo a penis ſatiffactoꝛijs:
ad penas pungatoꝛij q̃ ſunt grauioꝛes tranſmitte⸗ rent. iõ ſimpli dõð eſt ꝙ indulgentie ſi dantur ab il⸗ loqvõt eas dare.⁊ ex rõnabili cã.ſ.ꝓ vtilitate ec⸗ clie valẽt diſpoſitis facientibus illud qð ↄtinetur in foꝛma indulgentie.ꝑ eas.n.remittitur aliqᷓ poꝛ⸗
tio pene a deo taxate. hoc aũt facere põt eccłia. qa
Bfacit ex diuina auctoꝛitate.theſauꝝ eni meritoꝝ ſ.xp̃i⁊ martvrũ ⁊pfeſſoꝛũ ⁊ virginũ recõmendauit ecckie diſpenſandũ cũ ecclie in p̃latis tradidit cla- nes regni celoꝝ.meritũ.n.paſſiõis xp̃i ſufficiẽs fu
it ꝓſolutione oiuʒ penarũ nfis peccatis debitarũ
X
Rimo oñdo⁊ indulgẽtie pᷣdicte
li ſymoniachũ eſt.qᷓ tales indulgentie inutiles fũr.
Anti.
volnit tñ ad bonñ nñ̃m nos adultos ꝑ aliqua obſe
quia penalia fieri pticipes illius meriti. Adpi oppñ dð ꝙ nõ dant᷑ ſñalia ꝓtp̃alibus niſi paccñſ cũ.n.dantur indulgẽtie ꝓ ecclijs vel hoſpitalibus cõſtruendis nõ dantur vt in illis tpᷣalibus ſiſtatur ſed ꝑp vtilitateʒ pñaleʒ cõſequentẽ. Ande nõ dã⸗ tur ꝓ tpaliv us niſi inqᷓ;tũ oꝛdinantur ad ſpũalia.
Ad dð ꝙ inſerioꝛ bene põt abſoluere a pena i
poſita a ſupẽrioꝛi auctoꝛitate ip̃iꝰ. Vel põt dici ꝙ
p̃latus dans indulgentias a penis a deo taxatis ñ abſoluit.ſʒ de theſauro ecclie illas ſoluit. Sacer⸗
dos aůt in foꝛo pnie pꝑ virtuteʒ ſaci poteſtate clau
um a deo ſibi data partẽ pnie a ðg taxate remittit. cun queritur dtrum in dulgen cu O tie tantum valeant quãtus
ſonant. Et videtur ꝙ nð.quia tunc tĩ va⸗
erent danti vnñ denarium q;tů danti.ioo.libꝛas
⁊ venienti viſitare locũ ſᷣm deꝓpe ſicut de longe. cũ in idulgẽtijs ↄtineat᷑ qcũq; dederit eliaʒ ſuaʒ ꝓ tali facto. vel viſitauerit talẽ locũ ſcm̃ habebit tĩ deindulgentia. Itẽ cũ danti eliam ꝓtalicõↄce⸗ ditur ʒ? pars remiſſiõis pene ſue.tůc dando vnñ denariũ.⁊ alia vice aliũ. ⁊ʒ vice aliũ liberaretur atota pena pccis ſuis debira.qð v abſurdũ. Wõ tra Job.iʒꝰ Mũad deus indiget nro mendacio.q. d. nõð ꝓ quacũqʒ vtilitate nõ dʒ homo mentiri. tiñ valent induigentie qᷓ;tũ ecclia diciteas Vale⸗ re. Id iſtã qõnẽ dicũt qdã ꝙ tm̃ valẽt qᷓ;tů ſonãt
miſſiõnẽ pene vniꝰãni.ſicut ille qui plus dat. nec pp ſequitur ꝙ tm̃ remittatur vni de penaa deo taxata qᷓ;tũ alij. qꝛ pena vniꝰ õni in hac vitaſ tn
valet ilii qui eam facit ex minoꝛi charitatis feruo
re·⁊ remiſſaʒ ſicut illi qui eã facit ex maioꝛi? aſpaʒ
Nñ aũt dĩ in foꝛma indulgentie qhẽlibʒ dantẽ eliã
ſuã pꝛo tali facto remiſſionẽ hie pene vnius anni. ſicut intelligendũ eſt ꝙ habeat remiſſione tãte pe⸗ ne a deo tayate.qᷓ;ta remitteret᷑ ei ꝓ pnĩa vniꝰ ãni quã faceretĩ hac vita. Cum gilli qui plus dat? ex maioꝛi feruoꝛe rñdeat annꝰ efficacioꝛis pniĩe qᷓ; illi
qui minus plus ſibi remittit᷑ de pena a deo taxata
q; alij. ⁊ tñ cuilibet valet vnñ ãnuz pnie in hac vi⸗ ta. Zlijs vã dð ad queſtionẽ ꝙ cuilibet danti eli ſuam datur remiiio intẽſiõis pene ãni vnius. nõ tamen eqnalr.ſed ille qui plus dat cereris paribꝰ pius obtiner de intẽſiõis remiſſione.ita ꝙ ſi ponã tur duo in oibus pares obligati ad moꝛãdũ ꝑãnũ
vnum in purgatoꝛio. Si pꝛo indulgentia vniꝰni
vnus dat denariũ vnñ.⁊ alius decem quilibet ꝑ rotum ãnñ illum in purgatoꝛio minus pũietur.ſ ille qui dedit decem minus q ille qui nõ deditni⸗ ſi vnum.ita ꝙ erit alleuiatio pene hm datoꝛum ꝓ poꝛtionẽ. Sed contra hoc eſt. quia tũc per indul gentias non remitteretur pene quantitas exrenſi ua.ſed intenſiua.⁊ iõ mihi videtur dð ad queſtio nem ꝙ quantum ad remiſſionem extẽſionis pene pares ſunt.ille qui minus dat.⁊ illeq plus.ſi B cõ⸗ tinetur in foꝛma indulgentie. Sed quantuʒ adre⸗ miſſionem intẽſiõis pene.⁊ quãtuʒ ad ſui diſpoſi⸗ tionem ad recipiendum augmentum gratie impa res ſunt quia de iſtis vᷣuobus plus cõſequitur ille qui plus dat.niſi in caſu in qꝰ minul datů eſſet ma
ius per comparationem ad dantem qᷓ; maꝰ datõ
ta ꝙ qñʒ duoꝝ equalr diuitũ quoꝝ vnꝰ dat vnñ denariũ.alius decẽ.ille qui minus dat obtinetre⸗

ice nn etn wi
ech sn
min n ch sſen tern rapi ei eli en sann ap
u tu nici
ꝑcõperationẽ ad danteʒ. ſicut patet in pauperculã de qua dicit dñs. Mar. iꝛ ꝙ plus miſcerat in ga⸗ ʒophilatuʒ qᷓ; oẽs alij.⁊ m vias tactas patẽt ſolu tiones ad argumenta.——
q leant aligbꝰ poſt hãc vitã Et vĩꝙ ſic. qꝛ oẽs aie ſancte. aut funt de ec
t
cleſia trinmphãte. aut militãte. Sed aie exñtes in
purgaroꝛio ſcẽ ſunr. necſunt de ecclia triũphante. qꝛ in illa nulla eſt pena.ꝗᷓ ſunt de ecclia militãte. ſ ibus hñtibus gram in ecclia militãte pꝛoſunt in⸗
ulgentie.ꝗᷓ ꝓſunt illis qui ſunt ĩpurgatoꝛio. Itẽ
meritũ ecclie qð ꝑ idulgentias diſpẽfat᷑ maiuſẽ qᷓ;
meritũ vniꝰ ſingularis ꝑſone.ſʒ meritũ ſingularis
ſone ſuffragatur exñtibus in purgatoꝛio.gᷓ multo
oꝛtius illis valẽt indulgẽtie. Itẽ indulgẽtie pꝛo⸗ ſuntillis g faciũt illud qð infoꝛina induigẽtie ↄtie tur. ſʒ exites in purgatoꝛio oꝛãt ꝓ vtilitate ecclie. Pdua dãtur indulgẽtie. pſunt illis. Cõ̃traðᷣ pe. di. p. Si cui.y. Aiij. eß. Vs par ius ſoluẽdi vo· luit eẽ? ligãdi.ſʒ plati ecctie nopñt ligare illos qui ſunt in purgatoꝛio.ꝗᷓ nec pñt eos ſoluere ꝙ verum nõ eẽtñ illis ꝓdeſſent indulgẽtie. Rñdeo ꝙ ĩdul- gẽtie nõ ꝓſunt illis qui nõ ſunt de iuriſdictiòe illiꝰ q eas ↄceſſit. ef de.pe.⁊ re. Qð añt nec illis anõ fa ciũt illud ꝓ quo dãtur idulgẽtie q;uis hẽant volũ⸗ tatẽ faciẽdi.qᷓ;uis.n.qᷓ;tũ ad pᷣmiũ eẽtiale nð potẽ⸗ ti opari volũtas reputet᷑ ꝓ feõ. nõ oʒ h eẽ̃ vex qᷓ;tũ ad qðlibʒ pᷣmiuz accñtale. Añ nec facto reputat᷑ tũ ad remiſſionẽ peneꝑ indulgẽtias obtinende. Ali g ſunt ĩ purgatoꝛio nõ ſub iuriſ dictiõe pᷣlatoꝛũ ecctie.qð ſatis dat intelligi cum dixit dĩs Petro. Aðcũq; ſolueris ſuꝑ terrã.addendo.n. Supꝑ terrã vẽ referre collationẽ huiꝰ ptãtis tĩ ſug viuentes hac vita moꝛtali.nõ poſunt ẽt facere ſaitẽ de lege cõi illud qð ↄtinet᷑ in foꝛma idulgẽtie.qꝛ⁊ ſi oꝛãti⸗ bus ꝓaliquo ÿncipe.vel aliquo ſpãli negocio ec⸗ clie ↄcedant᷑ induigẽtie.ti illi qui ſunt in purgato⸗ rio B neſciũt niſi ex ſpãli reuelatione.⁊ ſi ſcirent q⸗ uis oꝛarẽt.nõ tñ eſſet eis penalis oĩo ſicutẽ exñti⸗ bus in moꝛtali vita. Añ exñtibꝰ in purgatoꝛio nõ Pſunt indulgẽtie directe.idirecte tñ eis ꝓſunt iqᷓ;⸗ tũ exñtes in hac vita faciũt ꝓ eis illud qð ↄtinetur in foꝛma indulgentie. maxie ſi det᷑ indulgentia ſub hac foꝛma. Quicũq; fecerit hoc vel illu ſibi ꝓ ſe. vel ꝓ pie ſuo defũcto. vel alia pſona in purgãtoꝛio exfite damꝰtot dies indulgẽtie.ſʒ fic ſchm quoſdã adhuc nõ ꝓſunt eis niſi ꝑmodũ ſuffragij. qꝛ nõ per modũ auctoꝛitatis quã platus hẽat ſi upꝑ eos.⁊ ad ẽt vt ſic valeant eis coopat᷑ foꝛma indulgentie pᷣ dcã. qꝛ alias vt vĩ qbuſdã hõ nõ poſſet fructũ ſuein dulgẽtie ĩaliũ tranfferre.qꝛ eius nõẽ applicare ad aliquã intentionẽ ecclie.ꝑ quã cõicant᷑ merita ec⸗
clie. ex quibꝰ valẽt indulgẽtie. Adpÿn dð gillig
ſunt in purgatoꝛio eũ ecclia militãte aliquo modo cõicant in penaſcũ triphante in ipoſſibilitate pec candicũ vtraq; in charitate.⁊ iõ qꝛ ↄiũcti ſůnt cuʒ militãte ecclia ꝑ charitatẽ ⁊ maxie auxilio indigẽt q nõ ſunt in ſtatu in quo pñt penã aſſumere voiun tari. ꝑ quã citiꝰadmitterent ad viſionẽ beatã.iõ ecctia põt eos iuuare cõicãdo eis merita viuoxꝝ.ñ tñꝑ modũ auctoꝛitatis per quã directe iuuãt᷑ illi gq bus directe pꝛoſunt indulgentie. Ad ꝛm dð ꝙ nõ plus ↄcludit niſi g idulgẽtie pñt ꝓdeſſe ꝑmodũ ſuf
iij.
fragijↄcurrẽte ad k volũtate indulgentias danris cũ volũtate recipiẽtis. Acd ʒm folutũ eſt ex dictii in qõne. Et pꝛeterea p̃ter facere illud qð in idulgẽ tia ↄtinct᷑. regrit᷑ ꝙ faciẽs ſit de iuriſdictõe dantis indulgentiaʒ. Ad arn ad ptẽ aliã dõ ꝙ nõplus cõ cludit. niſi ꝙ indulgẽtie nõ ꝓſunt eis directe. Ber B nõ ſegtus an eis pñt ꝓdeife ꝑmodũ ſ uffragij. vt oñſuʒ ẽ. Aligtñ dit ꝙ ſicut ſunt medijinter eccliaʒ triumphantẽ ⁊ militantẽ.ꝙ ita p̃lati ecclie medio mõ ſe hñt ad eos.qꝛ illos de miiitãte eccłia pñt li⸗ gare ⁊ ſoluere.illos de triũphante.nec ligare nec wluere. illos de purgatoꝛio nõ pñt ligare.pñt tam̃ eos ſoluere cõicando eis ſuffragia⁊ indulgẽtias ↄ⸗ cedendo.ſi tñ viui ꝓ eis faciãt qð in foꝛma indul⸗ gent ie continetur. — Articulus e zn 12 querit de. ꝓꝰ. pᷣn⸗ Onſeq ucter cipali. Et circa 5 querũtz“. pꝰ vtrũ valeãt exitibꝰin pœcõ moꝛtali. ⁊. vtrũ religioſis. ʒ⸗ vtrum pꝛelatis qui eas ↄcedũt. ꝙ valeãt exñtibus in p Runo oñdo pccõ moꝛtali qꝛ maiꝰ eſt alicui gram ipetrare qᷓ; remiſſionẽ pene ↄcedere. ſʒ vir ſcũs aliqi meretur pccõᷣꝛi gr̃am multo foꝛtiꝰ platus põt ſibi ꝑtẽ pene remittere cõ⸗ cedẽdo induigentià. Wõtra intẽtio pncipis ſapiẽ tis nõ eſt vt theſaurus fausꝑ ſuũ miſtrů diſpẽſet ſuis inimicis.cñ ꝗᷓ diſpenſatio fcã pꝑmiſtros eccie diſcoꝛdãs ab intẽtione dei ſit inutilis.⁊ magis de beat dici diſſipatio qᷓ; diſpẽſatio nõ Pſuut indulgẽ tie exñitibus in moꝛtãli pccõ.cũ tales dei jint iimi ci. Rñdeo ꝙ nõ põt fieri remiſſiopene manente culpa.⁊ iõ cũ per indulgentias nõ remittat᷑ culpa exñtibus in moꝛtali pccõ nõ remittit᷑ eis p indulgẽ tias aligd de pena. Si tñ aligs exñs ĩ moꝛtali pec cato facit illud qð ↄtinet᷑ in foꝛma indulgẽtie pꝛu⸗ dent facit.qꝛ bona facta ĩpccõ moꝛtali aliquo mo dopccõꝛeʒ diſponũt de ↄgruo ad pniaʒ ⁊ illame⸗ diãte ad ſuſceptiõeʒ rem iſſiõis pccõxꝑ diuinã mi ſericoꝛdiã. Ad armi oppn dð ꝙ nõ valʒ. qꝛ illaĩi⸗ petratio gre ẽ ꝑ meritũ ↄgrui.ſʒ fatiſfactio de pena fit ꝑ meritũ ↄdigni. Vñ exti in charitate facienti qðꝓtiet᷑ ĩ foꝛma idulgentie debet᷑ rẽiſſio pene. que in foꝛma indulgentie eſt conceſſa. Ecundo queritur xfiuue gioſis. Rñ ꝙ ſic. ſi faciũt illud ꝓ qꝰ dãt᷑ĩ dulgẽtie.⁊; facef pñt. qꝛ q;uis ñ hẽant Ppuʒ necꝓ Volũtate ſua poſſint clauſtrů exire ad viſitindinn qlia locaſcã.ſupioꝛ tñ põt eis daÿlicẽtiã aliqgd dãdi ⁊loca ſancta „ q̃rit᷑ vtx idulgẽtie valeãt platis E rtio ꝗeas ↄcedũt. Et vã ꝙ nllꝰ hʒ ptãtẽ abſoluẽdi feip̃ʒ.ſʒ ñi dãtibꝰ idulgẽtiaſꝓder ſent ille idulgẽtie ad rẽiſſionẽ pene dãtefeaſſ eip̃ol poſſet apẽa abſoluef. Nõtra ſiñ ꝓdeẽnt eis beioꝛiſ eẽnt ↄditiõis q; alij. qð icõueniẽsẽ. Rñꝙ plat⸗ ſibiipiñ põt idulgẽtias darpꝰ.⁊ p̃ncipalr⁊ directe ßidulgẽtia alijs data ipe ẽt fub eade foꝛ⸗ vti põt. ⁊ ſic ſibi.ialijs ꝓdeſt ad alicmꝰptis pene rẽiſſionẽ Adari oppn dðꝙ qᷓ;nis platꝰñ poſſit ſeiß̃ʒ ab ſoluef directe. põt tñ idirecte inqᷓ;tũ alij põt ↄcede re ptãtem per quã ab illo poteſt abſolui. m4

1
icuns quintus. Hnſecn qrit᷑ de?.p̃nci⸗ O nſequenter hal. Et circa
qrunt᷑.z. D vtrũ malus eßus poſſit dare indul gentias. 2* vtrñaligs ñ ep̃s. ʒ⸗ vtx glibʒ platus umo oñcdo ꝙ malus ep̃s iõ põt dar indulgẽtias.qꝛ nullus ſapiens dñs ↄmittit inimico ſuo prãteʒ diſpẽſandi ſuũ tbeſaurũ.ſʒ malus epᷣs ẽ inimicus dei.cũ& deꝰ ſit fapiẽtiſſimꝰ dñs malo ep̃o talẽ ptãteʒ ñ ↄmiſit.
Itẽ maiꝰẽ idulgentiã dare qᷓ; recipere. ſʒ malus
epᷣs manẽs malus nõ põt ĩdulgentiã recipe.ðᷓ nec
—
dar̃. Lõtra maiꝰẽ abſoluere in foꝛo pnie ſeu ↄſcie
cũ ꝑtalẽ abſolutionẽ nõ tĩ remittat aligd de pẽa. Fẽt qñq; remittit᷑ culpa.ſ.cũ abſoluẽdus ẽ attrituſ nõ ↄtritꝰ qᷓ; idulgẽtias dare ꝑ q̃s nõ mittit᷑ niſi pe na.ſʒ malus ep̃s põt abſoluere i foꝛo pnie. ꝗᷓ multo foꝛtiꝰ idulgẽtias dare. Rñ ꝙ malus ep̃s poõt in⸗ dulgẽtias dare.qꝛ nõ facit idulgẽtias ð ꝓpß̃o meri⸗ to quo pᷣuat᷑ ꝑ moꝛtale pccm̃.ſʒ de theſauro ecclie cuiꝰpccm̃ ſibi nõ abſtulit diſpẽſationẽ. Adpÿm in oppin dð ꝙ maioꝛẽ va q iimicꝰ põt theſauꝝ diſ⸗ penſare p̃ter dñi itẽtionẽ.malus aũt ep̃s pᷣteriten⸗ tionẽ dei ſpñũale theſauꝝ ecclie diſpẽſare nõ põt Vñ ſi nõ ↄcoꝛdat diuine itẽtiõi ſua diſpẽſatio nul⸗ laẽ. Vñ nec bonꝰ.nec maluſidulgẽtias ↄceder põt niſi ex rònabili cã. Ad ⁊m dð ꝙ qᷓ;uis idulgẽtiã da
re maiꝰ ſit qᷓ; recipe maioꝛitatè auctoꝛitatiſ.eꝰ tiñ
ẽ loq̃ndo de maioꝛitate vtilitatis.pccm̃ vᷣo moꝛta le faciliꝰ ĩpedit vtilitatẽ eeitiit⸗
=rnnio ãrit᷑ vtx aligs ñ ep̃s poſſit:
cundo idulgẽtias dar̃. Et viꝙñ.
ãd abfolutionẽ i foꝛo pnie. ſʒ nullꝰnõ ſacerdos põt abſolueÿi foꝛo pnie. ð nec idulgẽtias dat. Lõ⸗ tra electii eßᷣos ⁊ ↄfirmati pñt dare idulgẽtias.q;⸗ uis adhuc nõ ſint ſacerdotes. Rñꝰ ſiẽ fuꝑiꝰ dem̃ ẽ.nõ ſacerdotibꝰ ↄpeter̃ põt ptãs iuriſdictiõis.cuʒ ; dare idulgẽtias ↄpetat alicui ꝑ ptãteʒ iuriſdictõ⸗ nis aligs nõð ſacerdos pᷣt ↄcedere idulgẽtias. Ad arm in oppn dð ꝙ oĩbꝰ pẽſatis ſimpli dignioꝛẽ ab ſolu ð ifoꝛo pnie qᷓ; illa q̃ fit ꝑↄceſſionẽ idulgẽtie.qꝛ ꝑ illã nõ rm̃ remittit᷑ ps pene.ſʒ ẽt culpa.ſi añ nõ eſt remiſſa.⁊ ille diſpoſit? ẽ ꝗ recipit abſolutionẽ. Vñ hec ptãs reſpicit oꝛdinẽ ⁊ iuriſdictionẽ ĩ foꝛo pnie remiſſio aũt culpe maioꝛẽ qᷓ; remiſſio pene. nec tñ ↄcedendũẽ ꝙ ſep plus remittat᷑ de pẽ̃aꝑidulgẽtiaſ ꝙ ꝑ abſolutõeʒ ĩ foꝛo pnie. qꝛ freq̃nt᷑ẽ ecõtrario. Ertio queritur vtrũ pᷣlatꝰpoſſit idul N gentias dare. Et viꝙ ſic.qꝛg libzʒ p̃latꝰ põt ↄcedere pticipationẽ bonoꝝ ↄgregatiõis ſue.ꝗᷓ a ſili põt eiꝰ merita ꝑidulgẽtiam alijs cõicare. Cõtra ſolis epᷣis pmittit᷑ a iure idul gẽtias dare. vł electis in ep̃os. Rñꝰꝙ illi ſoli poſ t idulgẽtias dare qb? diſpẽſatio theſauri ecckie ↄ miſſaẽ.⁊ ʒ mẽſurã ↄmiſſiõis ſue. ⁊ qꝛ vicurio xp̃i cõmiſſaẽ plenitudo ptãtis a xp̃o. ede pe.⁊ re. Nñ ex eo.iõ dare põt idulgẽtias ꝑ eccliaʒ totã militãtẽ tãtas qᷓ;ras ſibi placuerit. dů tñ aſſit rõnabilis cã. Alij añr tm̃ ht de hac ptãte.qᷓ;tñ eis a vicgrio xp̃i ↄceſſuʒ ẽ ip̃e aũt ꝑ ius cõe nõↄceſſit niſ ep̃is.vel
electis i ep̃os ⁊ ſuis legatis.⁊ i nulli alij indulgen. tias pñt dare niſi ex ſpãli ↄmiſſione.nec pñjt legati
qꝛ ꝑidulgẽtias tm̃ remittit᷑ de pen a.vłplꝰ
datidulgẽtialniſii ꝓuicia ſua nec eßi niſi iſuo epᷣàs
tu. archieß̃i tñ pñt eas darei ep̃atibꝰ ſuffraganeo⸗
rũ ſuoꝝ.ej de pe.⁊ re. Mo. iſti ti iĩ dedicatione ba
ſilice.ſine dedicet᷑ ab vno ep̃o.ſiue a plibꝰ. non de bẽt extẽder idulgẽtiã vltraãnũ. neq;i ãniuerſario dedicatiois vltra. 4o. dies.ef de pe.⁊ re. Luʒ ex eo.limitata.n.ẽ eis ptãs a papa ne ꝑ imoderatas
ↄceſſiones claues ecclie ↄtẽnerẽt᷑.⁊ pẽitẽtialis ſa· tiffactio eneruaret᷑ e. Abipᷣus. Ad arni oppn dð ꝙ nõẽ ſile.qꝛ ↄreſſio pticipatiõis bonoꝝ fit per
mutuã charitatẽ.ſʒ donatioidulgẽtie ꝑ auctoꝛitatẽ vñ glʒ pot alteri pticipationẽ ſuoꝝ bonoꝝ ↄceder ſᷓnd idulgẽtiã date debitoꝛũ ſuoꝝ. Atrũ aũt qlʒ ſacerdos penitentẽ iarticlo mortis poſſit abſolue
re ab cipccõ.⁊ oĩexcõicatiõe ſuꝑiꝰ viſuʒẽ. Ztruʒ
aũt ille iuſtꝰ q añ moꝛtẽ fecit totã pniam ſibia ſact dote iniũctã minoꝛẽ debito peaipurgatoꝛio pu⸗
erpdnẽ poteris inuenire. cg am. nð pfumimꝰ. qꝛ bñhic exit. ã dĩ ad notãdũ difficultatẽ hñdiↄꝰ NMignã pniaz illi ꝗ vſq; ad artic uluʒ moꝛtis diſtulit peniter᷑. Peccare nð potes. hitelli ð pccis ĩopibꝰ exterioꝛibꝰqᷓ hõ nõ põt facerei articlomoꝛ tis iſtãte. Quacũqʒ die iuocet᷑ deꝰ aſſit. nõ itelt
de iuocatiõe q̃ ẽ extioꝛe pene pᷣncipali.ſʒ ex amoꝛe
iuſtitie arbitrij. Queritlibertatẽ E iõ dic. qꝛ q;uisi illo q expectauit pẽiter qꝰ vſq; moꝛs inſtat. rema⸗ neat arbitrij libertas tamen ineſt ſibi ad peniten dum vere maxima difficultas. Quedam peccata moꝛtalia in pnia fiunt venialia.hoc ideo dictum eſt. quia homo de illis per pniam obtinet veniam
ñi non ſufficit dolõ interioꝛ ſimul cum peng iniun- cta addet deus penam. Contra ſi ſacerdos iniũ
git penitenti penam maioꝛeʒ debito. penitens ñ
poteſt tenetur ſoluere illam.ergo a ſimili ſi iniun-
git minoꝛem debito penitens debet eſſe ſimpli citer quietatus ſi voluit eam. Reſpondeo ꝙ ſi ſa cerdos iniungit penam non recompenſantem pe nã a deo taxatã fin iudiciũ ſue iuſtitie tẽperatũ dul
cedine miſericoꝛdie penitens reſiduum exſoluet
poſt hanc vitam.Si autem iniungit penam recõ⸗ penſantem quãuis abſolute ſit minoꝛ quaʒ illa ad quam obligatur in purgatoꝛio.non ſimpli getatur penitẽs ſi exoluit eã.necẽ icõuenienſ.vt ſupiꝰdem̃ ẽ ꝙ mioꝛ penai hac vita recõpẽſceti diuinaaccep tatiõe maioꝛẽ penãĩalia vita. Ad armn dð ꝙqᷓuiſ
ille cui iiunctaẽ pena maioꝛ debitoteneat᷑ ad eam
explẽdã ĩ foꝛo ecclie.i foꝛo tñ dei nõ tenet᷑ niſ ad? dignã. Vñ ſi moꝛiat᷑ expleta ↄdigna ad reſiduũ nõ tenet᷑. Teſtionia eis fideliũ ↄſtan tiũ ꝓdeẽ debent ⁊quis loqᷓt᷑ in plurali.tñ vni ſoli credit᷑ in hac m
qꝛß nð cedit ĩpᷣiudiciũ alicniꝰ.ꝛ6bꝰ.q.b. His g in in firmitate.in glo.iarmn ad ß.de ↄſec. di. 4. Wñ itaq; nõ dʒ p̃ſpyter.logt de publice pẽitẽte.qꝛ pniaʒ ab
eßo imũctã nõ põt ſine eop̃ſbyter relaxare niſii ar
tieulonccitatis. Puellaꝝ tñ ↄſecratio ↄſulto ep̃oꝑ pᷣſpyterũ fieri valet. Bitelligẽdũẽ ᷣm antiquã ↄſue tudineʒ aliquaꝝ eccliarũ qͥ̃ modo non tenetur,
—
am aueri.⁊c. Supi? de — Oler etiam termiauit magf de mõ rẽiſſõis moꝛtaliũ. Pic ðtermiatð
mi niru i wioihüo iwuim ſtwhn
6 1 mi ici mn nphn wrin eu füspnſt ürun isemilne mhu ulöyni di usdicjcy unn Mienum inun

— — mn did St E fac—n nuil 3 ehh Im un nn iipen 2 n
uh dim
imt m mla na
dehl rien Zn wit Whrin su ei
tẽs eam ſuſtinet patiẽturpꝑ eã totalipurgat᷑.
diuie iuſtitie.nõ tñ eterna pena.ſed
deſcẽſu ĩifernũ. ſʒ ch
modo remiſſiðis venialiũ.⁊ diuidit᷑i.ꝛ. pter⸗ minat de remiſſiõe venialiũ poſt hãc vitã. ꝛ0. de eoꝛum remiſſiòõe ĩ hac vita ibi. Poſth?. P.4 P ondit ꝙ quedã pccãpoſtht vitã remittũtur. 2ꝙ gdã citiꝰ.qdã tardi purgãtur ibi. In illo añt. z oñditqͥ ſůt iſa pccãq̃i purgatoꝛio purgãtur ibi. Mic obijci᷑. ꝗoñdit ꝙ hec purgatio nõtm̃ qᷓ;tuʒ ad penã.ſedẽt qᷓ;tñ ad culpã itelligit᷑ ibi. Sʒ foꝛte⸗ pars pncipat dinidit in. ꝛ. termi liↄfõne. ꝛde ſigilli ↄfõnis obſeruatiõe ibi. Caue- at aũt. Pꝛia i.⁊. Mondit q̃ꝓfitẽda ſunt. ⁊*que ↄfitẽda nò ſunt ibi. Sicut añt.
ausnn
ncipalr. Pðpur
gatoꝛio. dehisq̃ ibipurgãtur. 5* 4 de ſigilii ↄfõnis obſer atöe. F5 obſeruariõe ſecreti erpte venitẽtis. Lirca pmq̃runt᷑.. M vtrum ſit cõ⸗ ſonum diuie iuſtitie aliq̃s aias cñ charirate a coꝛpi bus recedẽtes i purgatoꝛio puniri. ⁊vtx ð purga toꝛioalialio citiꝰliberet᷑. 3 vtꝝ ad purgationem diaꝝ ſit aligs locꝰ ſpãlit deputatꝰ. 45 vtxille locꝰ ſit totũ ſpaciũ vſq; ad oꝛbẽlune. 3 — c ne ↄonñ diuine 8 Rmo oñdo iuſtitie aliquã aiama coꝛꝑe i charitate recedẽteʒ ĩ purgatoꝛio pu⸗
6 niri. Apoc. i di. de illisg moꝛiũtur ĩ dño. Quod
do iã diẽ ſpñs vtregeſcãta laboꝛibusſuis. qð
. vexꝝ nõ eẽt ſi ↄſonũ eẽt diuie inſtitie aĩas taliũĩ pur
gatoꝛio puniri. Itẽ aie maloꝝ ſtari deſcẽdũt ad in fernũpꝑ diuinã iuſtitiã. ꝙ ñil ↄſonũẽ diuine iuſtitie. Vt aie bonoꝝ ſine aliq̃ pena ſtatim aſcẽdãt ĩcelum. Itẽ nõ eſt aliqð pcer̃ tãgraue ⁊ grãde ꝙ ꝑpenas hiflictas nõ poſſit totali ihac vit expiari.ſ tiñ pa⸗ tiẽtur ſuſtineat᷑.ſʒ moꝛs eſ maria penaxꝝ. ãſipeni⸗ Lon tra magt̃ in pᷣcedẽti di.c. j.⁊ eſt ð pnia di..c. Hoc aũt pᷣus purgãdus eſt igne purgatiõis gi dliud ſecu lum diſtulit fructũ ↄuerſiõis. Itẽ magfilittera hu ius di.c.j. exp̃ſſe ponit quaſdã aias poſt hãc vitã in purgatoꝛio puniri. Rideo Piaꝝ decedẽtiuma coꝛpoꝛibusi charitate.q̃dam ihac vita totã penã debitã erpleuerũt. ⁊ tales punirii purgatoꝛio eẽt vſonũ diuine iuſtitie. v tales ſtati cñ unt a coꝛpa
libꝰ ſepate admittũt᷑ ad eterne vite Viſionẽ ⁊ frui⸗
tionẽ. Alie ſunt q̃ totã penã ſibi debitã ihac vitg ji expleuerũt.⁊ tales puniripoſt hãc Vitam ↄſonñ eſt
. purgatoꝛia. ex quo.n.cũ charitare recedit eas eternaliter puniri nõ eẽt diuie inſtitie 2onñ. qꝛ digne ſůt vita eterna Iqꝛ adhuc ad aliquã penʒ obligate ſunt diuie iuſti- tie.ↄſonñ E vt pus illã ſuſtineãt q; gaudii eterne vi te recipiãt.cñ illo.n. audio nõ põt ſtare obligatiõ ad aliqu penã. I pn in oppin dʒ g illa auctoꝛi
tas itelligẽda ẽ qut ð illisg totã pniam ſuã ĩpac vi⸗—
ts expleuerũt. amt de alijs poſtq; a pena purgatoꝛia libate ſunt. Adn dʒᷓ ꝙnðẽſie. qꝛ pœcm̃ moꝛta⸗ le nõ ↄpatit᷑ ſecũ Aliqð meritũ quo ftardet᷑ aia a ſuo
ſ charitas ſecũ ↄpatit᷑ aliqð retar⸗ datiuũ aſckſiõis alei paradiſuʒ. qꝛ ſecũ ↄpatitur ve nialẽ culpã.⁊ obligationẽ ad aliuuã penàã. Adʒm
Mderermiat ð gnã
. di.eſt q̃rẽdũ de. ᷣ⸗ Inrca hanc vicl
dõ ꝙ pena moꝛtis nãlis.ciſit debitaꝓpecõ oꝛigia li. non ſatiſfacitp pena debita pecõactuali.quãuis penamoꝛtis violẽterillate quã hõ patiẽt᷑ ⁊ ex cha⸗ ritate ſuſtinetꝓ deo totaliterſ. atiſfacere vtrũ ð purgato cundo queri᷑ nahgaro liberet᷑. Et vÿ̃ ꝙ nõ. qꝛ hm illã Ppoꝛtionẽ qᷓ culpa excedit culpaʒ. vna pena purgatoꝛij ercedit aliã ĩ acẽ̃bitate.gᷓ ad Fꝙ pene ſint iuſte oʒ ꝙ ſint eqᷓ lesi duratõe. tẽ qᷓ;uis pᷣmia ĩpadiſo ſint ieqᷓliaĩi tẽſiõᷣe.tñ eq̃nturĩ duratiõe. Sil pene iferni ineq- les ſunti itẽſiõe. eq̃les tñ iduratõe.g a ſiti pene pur gatoꝛij q;uis ſint eqles iitẽſiõe.debẽ eẽ cqlesi du ratiõe. Lõtra Agazʒel.lie. phiſ.c. 4. loquẽs de penis aiaꝝ poſt hãc vitã diẽ. ꝙcitiꝰ vl tardiꝰpena remouet᷑ ᷣm ꝙ diſpõnes ꝑp qs puniunt᷑ ſunt foꝛtef vel debiles.⁊cũi eodeʒ loco añ vᷣba pᷣdicta ponat pends aliqᷓ̃ꝝ aiaꝝ nõ finiẽdas. Vr ꝙ vbapᷣdcã de pe nis purgatoꝛij itelligãtur. Rñdeo ꝙ duo ↄſiderã- tur ipccõ.ſ.magnitudo ⁊radicatio. dñtg alig ꝙ ma gnitudini offenle rñdet itẽſio cerbitatipene.⁊ ra dicatiõi pcci pene duratio.iõĩpurgatoꝛiò nõ tm̃ ſt pene ineqͥles iitẽñõe. ſedẽtĩ duratiõe. Sʒʒ hunc modũ ſolnẽdi ſic põt argin. Poſſibile e Vt minoꝛi pccõ hõ foꝛtiꝰ⁊ diutiꝰadhereatqᷓ; maioꝛi.⁊ ſic ↄtin ger poſſʒ vt penitẽs diutiꝰcarerẽt viſiõe diuia pꝛo pccõ minoꝛi q; pmaioꝛi ñ 6 carẽtia viſionis dei ad tp̃s ſit maioꝛ pena qᷓ; pena ignis adtpᷣs. ſiẽ ſim- pli maioꝛẽ vbiẽ ſiñ fine. vtĩ dãnatis qᷓ; pena igni eterni.poſſet ↄingere vt ſimpłi magis puniretur penitẽs in purgatoꝛioꝓpeccato minoꝛi q́; ꝓmaio ri. qð irrõnabiieẽ. idetur mihi dð ꝙ oĩbꝰpenſa
„——
tioe. Snñ magt in puti di.c⁊ Poſt hãc vitã icredi- bile nõ eſt nõnullos fideles Pignem quẽdam pur⸗ gatoꝛiũ qᷓ;to magis minus ve bona peñtia dilexe- Nunt.rãto tardius citiuſqʒſ aluari. Qðẽt innit apls pᷣmo Lor̃.ʒ. cõpando purgãda ligno. feno. ſtipule. d nõeque dinremanẽt in igne. vid n cẽdũ ꝙ hm illã ppoꝛtionẽ qua cuipa ercedit cinpa in grauitate penſatis oibus que cuipam ggrauãt. Fauitas pene conſtituta ex bene intenſionex durg tone ſimul excediti pln gatoꝛio pene alterius gra⸗ uitatem. Adꝛm dʒ ꝙnðeſſi mnile. qꝛ charitas bo nop.⁊ culpa dumnatoꝛum nunq; delebunt᷑. ⁊idẽo pmia bonoꝛum.⁊ pena dãnatoꝛum non finientur. ſed diſpoſitiopp quam anim puniunt in purgato rio nòeſt in eis imolabit radicata.nec equalr ⁊15 citius a qbuſdã qᷓ; ab alijs remouet᷑. Arm ad pteʒ aliã gr̃q concluſionis poteſt concedi.qᷓ;uis Agazel
r r Vad purgatõeʒ aia E lio qtur ntaligs teue — tatus ſpätr. Rnideo ſiẽ pʒpea qj dcã ſunt. li.ʒ. di. ꝛꝛ. grricu.⁊.in infernoſ unt quattuoꝛ loca ſe hñtia im ſupins ⁊ inferiꝰ In illo loco maximeinfi⸗ mo ſunt dãnatiꝓ pccõ actũali. In ilogẽ imediate ſu illũ ſunt dãnuti ꝓſolo pccoꝛiginali.In locog

—
3
———
„
iuder iuſte extoꝛquetab eo poteſt dici ſoluere illa penam. vel ſatiſfacere. Sed hec opinioeſtʒ com⸗ munẽ docroꝝ opinionẽ.⁊ẽt ʒ rõnẽ. qꝛ cũ de⸗ penaʒ non acceptet. niſi acceptet ſuſtinẽtẽ penam.ſiẽ nec opa bona. niſi opantem Acceptet. qÿ;diu patiẽs pe nam deoacceptꝰnõẽ.pena ſua nõẽ deo accepta.tã q; ſibi ſatiſfactoꝛia/ qꝛ nõ ẽſibi acceptaꝑ ↄpationẽ ad ſuſtinẽtẽ.q;uis ſibi ſit accepta ꝑↄpationẽ ad ſe⸗
ip̃m iuſte eã pccõꝛiifligente doſub rõneq̃ iuſta ẽ.⁊ qᷓ;di ẽ digna acceptari a iudice in pte ſemp pccõꝛ remane in oppcum dñg ſiẽ ſe hʒ ad penã.⁊c.dico ꝙ veꝝ ẽꝑ VeEp accñs.⁊ ego bene ↄce
Bẽ dicruꝙ accepta eſt u pena illiꝰq peccauit i Vt ſatiſfactõia itotonec t debitoꝛ pene. Ad pm culpa ſe.nõ tñ oʒ hocſ empꝑ eẽ do penã eternã nõ de⸗
ad culpã.ita pena
beripccõ veniali ꝑſe. Ad ꝛidðᷓ ꝙ ſiẽ in hac vita
ſine acceptiõe ꝑſonep equal Vnus qᷓ; aliꝰppter dinerſa
ia vita fieri põt.qꝛ aia cũ chari
niali purgari põt. recedẽs
ligant᷑ pecã venialia.
ipccõ diutius punitur m ↄditionẽ ſubiecti.ſic ĩ
tate recedẽs a ve
vo ſine nõ N49 r vtrũꝑlignũ. fe⸗ a) Sarto queritur nũ. ⁊fipulãitel⸗
Fri ui di. c.. plignũ. fenũ.⁊ ſtip
lia pccã ꝑ quãq;ã ſititudinẽ.qꝛ cto cũ charitate extia pñt pi k ignẽ charitatis dilectiõis ſtipula ↄſumunt᷑ ꝑignẽ.⁊qꝛ
Rniꝙ ßm ſiaʒ ma⸗
ulã itelligunt᷑ vẽia
Venialia ĩ eodẽ ſubie gnẽ purgatoꝛij ⁊ſpũa ↄſumi.ſiẽ lignũ. fenñ ⁊ tardiꝰ ↄſuniit᷑ lignñ 3
fenũ.⁊ fenũ qᷓ; ſtipuia.ið ꝑlignũ ſignificant᷑ venig⸗ lia grauioꝛa.ꝓfenũ media.ꝑſtipuiã minoꝛa.huic ↄ coꝛdat glo.pꝰ. Wor̃.ʒð.ſup illud vbñ. lignũ. fenñ. ſti⸗ bulã. dicẽs. ⁊ ignñ.fenijſtipulã edificant ꝗ ⁊ ſi alie
na nõ rapiũt.rebꝰti iirmitati
ne.ſuppie obliq̃ inherẽt ꝗ dos.diutius vt lignũ. vei
mũ vt ſtipula.ignẽ ſuſtinebũt
ↄceſſis aliq dilectio
ſcðm ſuos amãdi hᷣmo⸗ minꝰ. vt fenũ. vel mini⸗
nũt ſalui erũt ꝑ fundamẽtũ.ꝗ vᷣo
ſupediticãt.ſec deſtruñt func
⁊ghec deo non ppo
hec deo ßponũt ñ
amẽtuʒ.
(articulus tertius.
*
nt pccã veniali ſit ſacfm. ʒvtxm
turpꝑ illã ↄfõnem. vtxp pccã que non fecit.
Rimo oñdo
0 nſequenter pali. Et ritc 6 ãrunt᷑. 4. Pvtxpoiõnẽ gnqlẽ dele⸗
3„— 8—— 4. 2vtx illa cõfeſſio Ertio q̃ritu r tnumpofönem gnã
oꝛralia oblita ðleã
eccet ↄfitens ↄꝓfitendo
tritionẽ. Itẽ qiqʒ aliqua becã ven ialia ꝑ gnãlem
Atritionẽ nõ remittunt᷑. vtſu Volũtas hitualit᷑. ſed ad rem
nt illa in qbremanet iſſionẽ venialiũ plus
Valetgnãlis ↄtritio qᷓ gnãlis ↄfeſſio. ꝗᷓ ſunt aliqua
pecã Venialia q̃ pgnãiẽ ↄfõne 3o. inp cano. c. j. Si dixeri
in nõremittunt᷑. Itẽ mꝙ
pccm̃ non hẽmus
nos ißos ſeducimus.⁊ Veritas in nobis nõẽ cũß
ãꝑ eã venialia nõ remittu
mittunt᷑ venialia mltom
inꝰmo
nt̃. Lõtraſiꝑ eñ non re
ꝛtalia. ꝗᷓ fruſtra fie
ret cum ꝑeam nullum peem̃ remitteret. Itempo tentioꝛ v ad remiſionem pccõꝝ venialium gnã⸗ lis ↄfeſſio qᷓ; aſpñio aque benedicte. vel ep̃alis bñ⸗ dictio.ſed pccã venalia dñtur remittiꝑ af pñoneʒ aque benedcẽ. de ↄſecf.di.ʒ. Aquã.⁊ epalem bñdi ctionem. Añ decle.di.ꝛg. Mꝛeſ bytex.bñdictio ſa cerdotis ſcificatiõis traditio eſt. ꝗ multo foꝛtius Snãlẽ ↄfõnem. Rdeo g duplexẽ gnãlis ꝓfeſſio. qdam ſacfalis que ſt ſ. acerdoti in occulto.qͥdam ji ſacfalisq fit in ᷣma⁊ ↄpletoꝛio in publico. Pꝛima eſt cum hõ de pccis venialibꝰ ſacerdoti ↄfitet᷑ioc⸗ culto de generibꝰ ſinguloꝝ.⁊ nõ de ſingulgeneruʒ. ⁊ꝑhanc remittunt᷑ venialia.⁊ ꝑmodũ meriti iq; tum ercitat motum voluntatis.⁊ feruoꝛem chari- taris ꝑ que ſit venialiũ remiſſio.⁊ ex vi ſacfi.ſ.per abſolutionẽ ſacerdotis.ꝑ aliam aũt nõ fit venialiũ remiſſio ex vi ſaci.ſedtimò ꝑ moduz meriti. qð pᷣncipati ↄſiſtit in ↄtritiõe ad quã hndam iuuat᷑ ho⸗ mop ↄfõnem gnãiem ⁊ oĩonem ſacerdotalem.Rõ aũt quare ad remionẽ venialiũ nõ eſt neceſſaria Aritioſpãlis.nec ↄfeſſio eſt. qꝛ nõ auertũt a deo ⁊ ſimul ſtant cum charitate. að de moꝛtalibꝰ dici nõ põt. Adpm in oppm dðᷓ ꝙ nõ plus cõcludit niſi ꝙ pncipaliꝰ remittunt᷑ ꝑ ↄtritionẽq; ꝑgnãlẽ ↄfõnẽ.⁊ ꝙ ſine gnãli vel ſpõli ↄtritiõe remitti nò pit ꝑ gnã lem ↄfonem.⁊h eſt vex gnãlis tñ ↄfeſſio iuuat ad illã ↄtritionẽ hñdam ⁊ ad augendũ iam habitam. Acd ꝛmn dð ꝙ illa pccã venialiu in qbus volũtas re manet hitualiter nõ cõphendunt᷑ ſub gnãli ↄtritio he.? iõpꝑ illam.neq; ꝑgnãlem ↄfõnem remittunt. ſed tm̃ illa q̃ volũtati diſ plicerẽt ſi ad memoꝛiqj ho minis in ſpali reducerent᷑. Ad 3 dð ꝙ nõ fuit in tentio beati Jo.negare hoiem poſſe eſſe ine omni peccato ꝑaliquod momẽtum tempoꝛis.ſed quod iſta vita ſine pccõ tranſigi non poteſt.nec homo ſi- ne aliquo peccato diu manere lege ↄmuni. Pn armn ad partem aliã qᷓʒuis gratia ↄcluſionis poſſit cõcedi.tamẽ ex vi foꝛme non concludit.qꝛ ſi faciẽ cõfeſſionem generalẽ de nullo peccato veniali con tereret᷑. nec in genergli.nec in ſpãli adhuc cõfeſſio gnãlis non fieret fruſtra.;uisper eam nulluz pec- catum remitteretur. qꝛ aliquam diſpoſitionẽ face- ret in hoie ad cõtritõem. Exdictis pʒ ſolutõ adqͥ ſtionem ſcõam.
m deleantur moꝛta talia oblita. Et vf̃ꝙ nõ.qꝛ hõ de ſua negli- gẽtia nõ debet cõmodũ repoꝛtare ſedſ ihõ purga⸗ retur a peccatis ꝑſuam negligẽtiam oblitis ꝑgnã⸗ lem cõfeſſionem de ſua negligẽtia cõmodum fpoꝛ taret.qꝛ ſi eſſet eoꝛum memꝛ teneretur illa confi- teri in ſpãli.ergo nõ remittũtur ꝑ cõfeſſionem ge⸗ neralem. Itempꝑ ea non remirtuntur peccata per ignoꝛãtiam cõmiſſa. vt patet in fidelibus.ergoaſi
—
milinec oblita. Cõtra ad quoxꝝ pccõꝝ remiſſionẽ
nõ eſt neceſſaria ↄtritio ãlis ſufficit ↄfeſſio gene⸗ ralis.ſed ad remiſſionẽ moꝛtalium oblitoꝝ nõẽ ne ceſſaria ↄtritio ſpãlisg ad hocſufficit cuz cõtritiõe ↄeſſio generalis. Rñdeo ꝙ ꝑↄꝓfeſſionẽ generale;ʒ cũ generali ↄtritiõe remittũtur moꝛtalia oblita.de us.n. ab homine nõ requirit vltra illud quod põt. de oblitis auteʒ qᷓ;diu oblitaſ unt homo in ſpeciali nõ poteſt cõteri.neq; ↄireriteneturti hõ facer qð inſe eſt m ꝙ humans patitur fragilitas vt oĩa ſua

—
pecã moꝛtalia ad memoꝛiã in ſpãli reuocet.? ſi de oblitis poſtea memoꝛ fuerit tenet᷑ poſteai ſpãli cõ teri. ⁊ ↄteri. nec itelligẽdum ẽꝙ ad remiſionem moꝛtaliũ oblitoꝝ ſufficiat gnãlis ↄfeſſio nõ ſacfaliſ ſi hõ habeat copiã ſacerdotis ⁊ facltatẽ ↄfitẽdi.q bis habitis teneẽ demoꝛtalibus oblitis gnãlit ↄñ teri.⁊ a ſacerdote recipe abſolutionẽ· Adpn ioh pn dð ꝙ ſi hõꝑ ſuam negliaʒ aliaua pccã moꝛtalia
tradit obliuiõi non repoꝛtat eꝝ
ßcõmoð.qꝛ illa ne⸗
glia ſibiiputat᷑ ipccm̃.⁊ ſi de illis in ſpãli cõfiteret
„
facilius obtineret remiſſionẽ.⁊ maioꝛis partis pe ne relaxationẽ. Adn dð ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ magis e inuicibilignorantia ſciqᷓ; ignoꝛãtia iuris qꝛaligd iuris põt hõ ab alio regrerẽ.qð ð ſuo fcõſecreto nõ põt. vtraqʒ tñ ignoꝛãtiaſi ſimpłr iuicibileẽt hoĩem
spccõ torgt excuſaret.
/NM vritnr vtrũ peccet ↄfi⸗ VBanto queritur xnpcope cata q̃ nð fecit. Et vñ ꝙ nõ · decre· di. 5. Ad
„
eius. Bonaꝝ mẽriñ eſt ibi cuipas ſuas cognoſcer̃. vbi culpa nõ eſt. Item ſine pccõ põt bõ ſatiſface ꝓ pccõ qð nõ fecit. vt ſupius hitũ eſt.ð a ſili ⁊ ↄfite⸗ łi de pccõ qð nð fecit. õtrariuʒ renet mag huiꝰ
di.c.pent. rẽ Augꝰ. p'.li. ð ci.c.ꝛi.
Fti teſtimonij
nõ minꝰreus ẽ ꝗ de ſeip̃o falſuʒ fateret᷑ q; ſi aduer
ſus primũ faceret. qð nõ fecit dupli peccat.tũ qꝛ ↄſciam ſuãi Fᷣſacer
Rñiꝰ ꝙ ↄſitẽs ſe feciſſe pcem̃
doti nõ manifeſtat. ſed magis occultat.tñqꝛ mẽtit᷑ að ſñii pecõeẽñ põt. Añ magt huiꝰdi.c.penl.⁊̃.⁊ꝛ. q.⁊. Lů hñilitatis. Vů hůilitatiſ cã mẽtiriſ.ſi ñ eras
pccõ̃ꝛ añqᷓ; mẽtireris mẽtiẽdo efficeris qð euitãue
— 6—
ras. Adpin oppndð ꝙ ibi dʒ accipi cognoſcẽꝓ foꝛmidare.iu illud Job.. Verebar oĩa opa mea.
Ad ⁊m dð ꝙ nõẽ ſile.qꝛ Jatiſfacẽ.ꝓpccõ alterins
ẽ ↄſonñ charitati. ſʒ ꝙ hõↄfitea ſe feciſſe pccm̃ qð nõ fecit eſt Zꝛiũ veritati. 6 n
Erticulus quartus.
ntor ã̃rit᷑ de.. pᷣnci H nſequenter pali. Et circa
runt᷑. 4. Pvtx ſigillũ ↄfõnis ſit de
inre nãe. ⁊vtxi aliq cgſuliceat ſacer doti ↄfõnem reuelar. ʒ vtx aliꝰ a ↄfõ
re audiẽs a ppoſito vła caſu pccã ↄfitẽris ignoꝛan⸗
tis ꝙ pccã ſua aliꝰa ↄfꝛe audiat teneat᷑ illa celare. vtxꝝ ſub ſgillo ↄfõnis cadat ꝑſona cũ qua peni
tens pfitet᷑ ſe peccaſſe. ꝙ ſigillũ ↄfõnis ñ Runo oſtendo ſit de iure nature
qʒ nulliꝰlnia lieitũẽ facẽʒ ius nature.ſedſa cerdos ð lnĩa ↄfitẽtis põt pcem̃ ſuũ alijs manifeſta-
re.ðſigill ↄfonis ñ eſtð iure nãe. Itẽ qð tenet᷑ hõ
ceiare ð iu nãe. nulloalio mð põtlicitereuelat. ſec ſi hõ ſciat ꝑaliã viã illud qð ſcit ꝑↄfonẽ põt illud li cite reuelare.ʒ celare pccm̃ ↄſitẽtis nõẽ ð iure nãe.
Itẽ ↄfiteriſ acerdoti nõẽ de iure nãe.vt ſuꝑius hĩ tũẽ ʒ a ſili neq; ſacerdos obligat ð iure nãe ad celã qũ vecã ↄfitẽtis. Lõtrað iure nãeẽ hoiem in du⸗ bijs agibilibꝰↄſiliũ regre a pꝛudẽtioꝛe.⁊ vulnera- tũ 3 vuinera ſua medelã q̃rer.ſʒ hoibꝰ faciẽdiſp⸗ traheret᷑ fiducia.ſi illi a qbꝰregrit᷑ ↄſiliuʒ ⁊ medela
nõtenerent᷑ abſqʒ dei pᷣcepto extriſeco ſibi renelata
celare. talis celatio eſt ð iure nature. Rẽ vitare
⁊pfonis ſigillũ.
Fraudem.⁊ ßuare fidelitatẽ ſunt de iure nature. ſed
ſiẽ diẽ fap̃· i puer.c.ii. Qui ambulat fraudulẽterre nrlat arcana.q aũt fidels eſt celat amici ↄmiſſuʒ. 3 cela nõ t̃ pccã ↄfitẽtis.ſed q̃cũq; in ſecreto ð ſuo ↄſenſu ſibi ſunt ded eſtð ure nãe. Rdeo ꝙ ſigillũ
fonis ẽ de iure nãe.qð ad pñs declarari põt dupli
ci ròne. eadẽ pſona ꝰm nãm vere affirmare pdt ali
ad in pfona aiterꝰloquẽs að vere negat. loquẽs i ſonaꝓpꝛia. Añ angelus loquẽs. Morñ in ꝑſonz dei vere dixit. Ego ſum důs deꝰtuus ꝗ eduxit teð terra Egrpti. Exo.ꝛ0.að vere negaſſet in pſonap pꝛie loquẽs. ð a ſimili homo repñtans dei ſonan in foꝛo ↄfeſſiõis vcre aliqd põt aftirmat᷑.qð ef foꝝ ↄfõnis añ loquit᷑ vt ꝑſonanꝓpꝛiã gelens verene gat. vex ð die negãdo ſ eaudiuiſſe. vl ſcire q̃ ad no titiam eius nò deuenerũt.niſi inqᷓ;tum ipñtabatp ſonam dei. z eÿfoꝝ ↄfnis dicẽdo ſeilla audiuiſſe. velſcir mentit᷑.ſed vitar mẽdaciũ ẽ de iure nãe.
puare illud licitũ að ꝓmittittacite velerpſſe. ſʒeo ip̃o ꝙ penitẽs ſolus ſac erdoti ſoli fuelatſua pccãſu⸗ cerdote ↄſentiente. vt audiat tãcite ꝓmittitſe illa celatuꝝ.ðᷓ ad illa celãda obligat᷑ de iunatuſe. Ad pᷣn in opp dð ꝙ acerdos ð lnia ꝓfitẽtis por licite pcem̃ ſibi ↄfeſſum alij fuelarg ſi neceſſariꝰeſt vel vtilis ad pficiẽdũ q̃ fquirunt᷑ ad illũ foꝝ· qꝛ qᷓdiu ß pendet adhuc gerit pſonam Vlcãri dei. ſed deli cẽtia cõſitẽtis reuelar alij ꝑſone nõlʒ. niſi ille qcon feſſus eſt hoc iteꝝ diceret ↄfeſſoꝛi ef ↄfonem. ß q⸗ tůcũq; penitẽs hanc licẽtiã det ↄfeſſoꝛi. ↄfeſſoꝛtñð
vet vaide vita ſcãdalum.ſ.ne fractoꝛ ſigilli repu-
tet.⁊ qꝛſi dicat ſe lniatũa penitẽte ꝙ de peccantis
eius poſſʒ log.⁊ penitẽs negat ↄfhꝛi incũbit ꝓbare
ꝙ pᷣdcãm lniam a penitẽte habuit quam ſi ꝓdarnd poſſʒ tãqᷓ; fuelatoꝛↄfõnis punirek. Adꝛ dicẽduʒ ꝙ maioꝛ vera eſtſineſ ciat alio modo.aliter.ndqᷓ uis ſciẽs vt homo illud qð ſibi fuit dem̃ in ofönep pter vitationẽ ſcãdali debeat de hoc tacc̃ niſipꝛo neceſſitate vel vtilitate. nunq; tamen debet dicer ſe audiuiſſe illud in confeſſione. Ad.ʒm dicẽdum ꝙ non eſt ſimile. quandoq;. n. requirer conſiliũ ab gliquo eſt voluntarium.quod tñ celare illiaquo requiſitum eſt neceſſariũ ꝓpter fidelitatis obſeru tionẽ? fraudis euitationem. N vtrum in aliquo E cundo que caſu liceat ſacer 2 dotiↄfõnem reuelar. Et videt᷑ ꝙſic. Ber. ðßce.⁊ dil.c.ꝗ Iniauũꝓculdubio foꝛetſi ſatutp foia charitate ʒ charitateʒ tenerent᷑. cumscelatio ↄfõnis inſtituta ſit. ſola charitate.ſi aliq eſſetyni
le aie ↄfitẽtis vt er ↄfeſſio fuelaret iniquuʒ et ſ
celaret. Item ſacerdos ad celõdum ↄõnemtens
2—
tur ex pᷣcepto ccclie.ſi papa pᷣciperetſibi 5üap
pᷣcepto abſoluerct. Item nuilus obligatad mui⸗
dum.ergo in caſu vbi ſacerdos compelleret dicer
vtrum de aliqua ꝑſona ſibi ↄfeſſa audiuiſſet aliqð crumen. vel nonteneret᷑ dicer ſeu audiuiſſe. qne⸗ gando mẽtiret᷑. Itẽ qua rõne ↄfeſſoꝛ põt ſibiↄfe 0 poſt foꝝ ↄfõnis verecũdiã facerp his q̃ audiuita ipo in ↄfeſſione. parirõne poteſt eiꝰↄfõnẽ Fuelai.
feſſoꝛ eum quẽ in ↄfõne ꝑcipit excoĩcatũ ſolus vi⸗
tartenet᷑.ei ðᷣ ſen. exco. Nñ nõ ab hoie. platus ẽt p fõnẽ ſciens ſuũ ſubditum aliquo offõ vti male. põt
ipᷣm ab illo offõ remouere.qꝛ ali ↄfeſſio pꝛeindica
de iure nãe eſt hoiem q
8— S
— —

uni tu
wui ſn nid ii umſ1 l
spnr i Laot Süu ü W m n ich z mA
n
r
064+ ſact S*
„
m
ret bono an me ↄitentis.ergo aſimili ↄfeſſoꝛ in ea ſupõtↄfhnem reuelare. tem ji duo cũtes cũ ſuoſa cerdote oꝛdinaſſet ipm occiderei nemoꝛe.ꝑqð cf
ſent trãſitũ facturi.⁊ pax añ nemoꝛis itroitũ vnus
pnin ductſacerdoti iↄfõe reuclaret licirũ cſſet ſa
cerdori ſe ſubtrahere ab itroitu nemoꝛis.qꝛ aliter coꝛpali moꝛti ſe exponeret.⁊ alij oppoꝛtunitatẽ da ret crimẽ ↄmnittẽdi.ſʒ ſubrrahẽdo ſe ſibi ↄfeſſu ſuo ſocio reuelaret.g ĩcaſu ʒ reuelare ↄfõem. Jeʒ nõ eſtꝓditoꝛ cri nis.qui ip̃m reuelatilliq vult ꝓdeſſe ⁊nõ obeſſe. ꝗᷓ penelatiõe ↄfönis facta tali reuelãs nõ põt argui de crimis ꝓditiòõe. Coõtra erð be. ⁊ re. Dis vtriuſq; ſexus. Vui pecm̃ in pniali iudicio ſi⸗ bi detectũ vſ umpſerit reuelare. nõ ſol⸗ aſacerdota lioffõ deponẽdũ decernimꝰ veꝝ etiaʒ ad agẽdum pniam iarctũ monaſteriũ detrudẽdũ. Item magi ſter huiꝰdi.c.vlti. Vaucat ſacerdos.nepcciñ peni tẽtiũ alijs pdat. alioqui deponat᷑. Ite depe. di.6* Sacerdos.⁊ recitat maiteri ra hinꝰdi.c. vlt. d de reuelãte pccã ſibiiↄfõne detecra.ꝙ deponatur. 7 oibus diebꝰvite ſueignominioſus peregrinädo Pgat. Rnñdeo ꝙ in nullo caſu lʒ ſacerd ↄti reuelare ↄfõem.ſiue ↄfitẽs beniteat ſiue nð.ſiue ↄfiteat᷑ pec- catũ iam ope ꝑpetratũ ſiue ppetrãdũ.ſiue ſit pœcm̃ imoꝛibus.ſiue in fide. ⁊ji pꝛobãda eſt ſnia in h v ſiↄtẽta. Eit hereſis crimẽ. qð nec ↄfeſſio clat.tñ ↄfeſſoꝛcũ maxia diligenria dʒ pᷣcauere ꝓpoſſe ne pcem̃ ↄpetrãdũ ſibi ĩↄfne derectũ ope ꝑpetretur marime ſieſtpcem̃ oꝛdinatũ ad coꝛꝛuptionẽ alioꝝ in fide.obſeruata ti dij cretiòe. vt nullo mõpdat il lũ g ſibi ↄfeſſus eſt.nec diquã malã ſuſpitionè de il lo aggnzret in coꝛdibꝰalioꝝ. Si. n.licitũ eſſetrene⸗ lare ↄfõem vit redderet᷑ i reputatiòe ppli.⁊ ppts a re ſibi necia ad ſalutẽ retraheret᷑.via ẽt fraudibus awiref᷑· aꝛ cũ mliũ credat᷑ hoiĩ ſua ↄfone mii mali
eipfõne iuſtos oñderẽt. vt a faceſdote laudarent᷑
vt ſit poſſent poſtea pmoneri ⁊honoꝛari.foꝛus ẽt pnie cũ foꝛo exterioꝛi ↄfumnderet reuelãs ẽt mẽtire tur. vt in pᷣccdẽti qõne onſinn eſt. celatio ẽt ↄfõnis ð iure nature. nõeẽt. qð i pᷣcedẽti qõne ipꝛobatum ẽ·tůc ẽr illud qð gereret᷑ exteriꝰnõeẽt ſignum eiꝰqð gerit iteriꝰqð tñ in ſacfis eẽ dʒ · deꝰ.n.pecm̃ ꝓfiten tis celat nõcelatiõe oppoñtaiin plici notirie.ſʒ no titie oꝛdinate ad dãnãidũ ↄſitẽtẽ ꝓ illo pccõ. hec tñ vltima rõpſe ſufficiẽs eẽt.qꝛ nòꝓbat opoꝛtere ce⸗ lari niſ pecã ↄitẽtis. vere peniter. niſi dicat ꝙ ⁊ ſi deꝰpecã ↄfitẽtis nõ penitẽtis mõ ſupꝛadicto non cciet. qꝛ tñ illa ↄfeſſio diſpõit ad ↄtritõeʒ ex ↄiti di onit ad pecõꝝxĩ ↄſpectu dei celationẽ. Adpnin oppndð ꝙ ⁊ ſi aliqũ eẽt vrile ↄitẽti vt ſua ↄfeſſio renelaret᷑.tñ nůq; põt eẽ vrile coĩ vtilitati cuiꝰ bo⸗ nũ jncipaliꝰreſpicit charitas q; ſingularitas pſe. Ad ⁊m dð ꝙ ſacerdos nõ tiñ tenet᷑ ad celãdi ↄfõ
nẽ de pᷣcepto ecclie.ſʒ ẽt de iure natuf̃.x dinio. Pa
p aũt ⁊ ſi ſit ſup oẽ ius pure poſitiuũ. non tñ eſt? up
oe ius nature.nec ſup ius diuinũ. jñ ſi accideret iſte caſus ꝙ facerdos pft aliqð moꝛtale pcem̃ ð q⸗ nð po ſʒ ↄfiteri qn reuclaret ili cui ↄiteret᷑ ↄfõneʒ ſibi fcãm. nõ deberetillud pcem̃ ↄfiteri. durite. n. tali caſu ſuffceret ſibi de illo pccõ ↄfiteri cũ volũta te ↄitẽdiilludqi b facẽ poterit ſine fuelatiõe illiuſ one q̃ ſibi ↄfeipuẽ.xſine quocũq; pᷣindicio ſigilliↄ fönis. foꝛtioꝛi.n. vinculo ligat᷑ ↄfeſſoꝛ ad celãdũ qᷓ venitens ad ↄñtẽdum. Rd ʒn dðgpin illocaſu ſa
„„„5 li. —
cerdos tenet᷑ dicereſe nůq; audiuiſre ⁊ vex dice⸗ ret. vr pʒ ex pᷣcedẽti qõne. necẽ dð vt dicue ada ꝙ ſacerdos iterrogatꝰnũqᷓ; Aiquã ꝑtem debcut dicer ſuac. qꝛ poſſÿ caſus Niger in quoꝑ ſuã aciurmi tem vlfugã rndẽdi.malam ſuſpitionẽ gnarec ĩcoꝛ dibꝰregretiũ de illog ſibiin ↄfone ſua erimia dete⸗ xiſet· Ad ndð ꝙ minoꝛetf la.neqʒ b diẽ dect. allegata.qð pʒ. Ecce ira a coionc iliꝰ qPſacrilega manuũ iniectiõe iclicũ ĩ edictũ excvicatiõis icidit lʒ denũciatꝰnò ſit debes abſtinẽ niſi foꝛte illudti- bi ſoli pateret.inquo caſu hm puati numnodo eui-
—
tabis. ho aũt bi põt ſcire ſolus crimè Ateriꝰ abſ ꝙ ſibi dem̃ ſitiↄfõne. Pꝛelatꝰẽt remouedo b of fõ ſuũ ſubdirũ quẽ ꝑ ſuã ↄõhẽſcrt malt vti ſuo offõ ⁊ſi faciat vtilitateʒ iluꝰ.tñ faẽ ʒ vtilicatẽ cdilatis. ꝛ ali ꝑrelationẽ remoti ab ofſciẽces ꝙp ſua cõᷓ fone a juo offh remotus eſt. ꝓnoꝛes reddcnt᷑ ad vt nõↄfiteant᷑ m vitatẽ ⁊ ulie idèẽ minꝰↄfone reue⸗ rebit᷑.⁊ pnioꝛ crir ad pccoꝝ ſuoꝝ celatione.ſi tums poſi ſupioꝛillũ ab ofõremouere abſqʒh qyille. vł dcũq; aluus ſuſpicaripoſſʒ ip̃ᷣmꝓ hisq̃ diritiↄfone ab ulo offoeẽ remotũ eẽt liciti ſupioꝛ. vt dut ulig ipm ab offofmouer̃. Ad ʒmdʒ piulo caſu ſacer? dos poſſʒ renuer̃ itrare nemꝰcũ illis ↄfõnẽ nõ ſuelã do. htẽdẽdo aliquã neceſſariãcãm ſ tñ poſſit po⸗ ninliqs caſus i quo opoꝛteat aut ſacerdote moꝛte ſubue aut ↄfnẽ fuelat᷑. tener ſubir moꝛtẽ. ne reue⸗ letↄfõne. Qd gndð ꝙ alia ſpẽs crisẽ fuclatò ↄo⸗ nis q; pditio cris. qð pʒ. qꝛ pot eẽ aliqs cris ꝓditoꝛ no cxiſtẽs ↄfõnis reueſatoꝛ. vt ille folus vidèẽs ximũ ſuũ crimẽ ↄmittẽ ⁊ poſtea illð publicat ad eiꝰ ↄfuſionem.
les aꝓpoſito vla cg 5 pccã ↄfitẽtis ignoꝛãtis ꝙpcca ſua alius Adiat teneat᷑ illa celai. St vrꝙ n.qꝛ eÿðpe. tre. Dis vtriuſqʒ ſexus. Tibi dat pceptũð celãdo pceã ↄꝓfitẽtis nõ ſit mẽtio.niſi ð1 locifeãt ↄfo. Itẽ iũc neſcit ꝑſacfalẽ ↄfonẽ. qꝛ ſifeã ↄfõe ꝓfo⸗ moꝛe⸗ ret᷑ an penitẽtis abſ olutionẽ aliꝰg eã Audiuit a caſi ipᷣin abſoluere nõ poſſ;.gᷓ nõ vÿ̃rò q̃re ad celãdũ te- neat. Lõtra ßuus aſcultãs a caſu vel appoſito ſe⸗ cretü qð ſecrete ſecretat in curia di ſu.⁊ poſtea il lud reuelãs foꝛiſeci 5 nñ
Ertio q̃ritur quln alia ↄföre au
ſed ſacfm pnie en quoddã ſecretũ quod ſecrete tra ctaf in curiaſ ũmi. Regis.qꝛ tractat᷑ coꝛaʒ illo qui rep̃ſentat ꝑſonam eius. quilibet aũt homoßuꝰ dei eſt. qcũqʒ homoaſ cultans a caſn ſeu aPpoſito illð qð in foꝛo pnie tractat᷑ poſtea alijs reuelat crimen ↄtra dñm. ⁊5 totam curiam triũphãtem.⁊ militã- tem ↄmittit:obligat ergand celandum. Rñdeo Palius a ↄfeſſoꝛe audiẽs q ppeſito vel a caſu pccã
ↄſitẽtis ignoꝛãris ꝙpecã ſuã alius a ʒfeſſoꝛc audi- A tenet᷑ illa celare ex pꝛecepto iuris nature.⁊ iurir poſitiui. ⁊ uris diuint. Mꝛimũ declaroſic. Matu rale iudicium rònis dictat ꝙœ homo dʒ facere alij að deberet velle ab illo ſibi fieri in caſu conſimili. vt habet᷑ decre. di.j. c.j. ſcd glibet homo debʒ vel le. vt ſi vel a caſu vel a ꝓpoſito alius a confeſſoꝛe audiut peccata eius diiʒ confiteretur ꝙ cclet ea.qꝛ quilber debet celare pꝛo obſeruatione pꝛopꝛie fa⸗ meq;tum ergoglibet peccata prim audies.dñ ↄſitetur teneturillacelare nue illa audierit a ꝓpo⸗

ſito vel a caſu.ndeclaroſic. Luc.ß. Mꝛout vltis vt faciãt vobis hoies.⁊ vos facite illis ſili · dr etiã math. Igꝰ. Si peccauerit in te frater tuus. vade? coꝛꝛipe eñ iter te ⁊ ip̃m ſoluʒ ·ſite audierit lucratus eris fr̃em tuũ.ſed qiibʒ dʒ velle vt alius celet ſua pccã. hõẽt dum ↄfitet coꝛigit ſe aut ad coꝛꝛectionẽ fe diſponit. ð hõ ꝗcũcq; it ille pccã illiꝰ vltra reuelãſ
„
directe faẽ ʒ illud ius diuinũ.qð allegatũẽ Lnc.6.
xʒ illud qð allegatũ eſt. Math. Ig declaro ſic ej de accuſa· Quali ⁊ qñ.⁊ denũciationẽ dʒ pᷣcedẽ charitatiua monitio.fruſtra aũt pᷣcederet ſi coꝛꝛec⸗ tusꝑ charitatiuã monitionẽ.⁊ ſecretã poſtea publi cariiicite poſſj. cũ ego hõꝑyfõnem ſecreto coꝛꝛiga tur.aut ad coꝛꝛectionẽ diſponat᷑· nulli qualitercun pccã eiꝰaudiatlicitũ eſt illa renelare.niſi ex exp̃ ſo eiꝰ ↄſenſu. Mꝛeterea illud pᷣceptũ datũ de celã⸗ do pccã ↄfitẽtis.ej de pe.? re. Dis vtriuſq; ſexus. datũ eſt in fauoꝛẽ ↄfõnis ⁊ ↄfitẽtiũ.ſʒ ſi igerẽti ſe ſuꝑ ↄfitẽtẽ a ꝓpoſito vla caſu.⁊ ſic eiꝰpccʒ audiẽti lice⸗ ret reuelare illa. eſſet in piudiciũ⁊ 5 fauoꝛ ↄfiten tis ⁊ ↄfitẽtiũ. ⁊ qꝛ tẽ licite poſſʒↄfitẽs ꝑſua ↄfeſſiõe ĩ famari.vñ; ꝙ qᷓuis illõ pᷣceptũ pæ⁊ directe? expli cite liget ↄfõꝛem.tñ ex ↄñti? iplicite ligat quẽcũq; tůc pccã ʒfitẽtis audiẽtẽ. ⁊ ea ꝑ viã aliã neſciẽtem. Ex dictis pʒ ſolo ad pn in oppn. Ad m dñit ali⸗ qui ꝙ ſi ſunt ĩ vna pochia duoſacerdotes.ita ꝙ qlʒ iſolidũ ſi vnꝰ a caſu.ſen a ꝓpoſito audiat ↄfõnezʒ ali cuiꝰ ꝑochiani ſui ↄſitẽtis focioſuo poſſʒ illũ abſolne re qᷓʒuis ille nõitenderet ↄfiteri ei. cuiꝰrõ eſtqꝛ illi duo nõ niſi vnã ꝑſonã repũtãt.⁊ offĩ eoꝝẽ vnum
Viñ ⁊ in foꝛo ↄtẽtioſo ſi ſunt duo iudices oꝛdinarij
ita ꝙ qlibʒ inſolidũ vnꝰꝑacta alteriꝰꝓcedẽ põt ad rei ↄdẽnationẽ ſeu abſolutionẽ put ilia actg regrũt ſed hec opinio non mihi placet. nec rõ cogẽ vr̃. Ad ſact̃m.n.pnie eſt ncciaitẽtio.⁊ ex pte abſoluentis.?
0
ex pte ↄfitentis.cũ ð ↄfitens vni nullo modo itẽdat
alij conſiteri alius nullo modo poteſt eum abſolue
re vłligare pꝛo ↄfeſſione fcã alteri. Pꝛeterea iu⸗ dex de iure nõ põt dare ſniam diffinitiuã ĩ iudicio S reum vlpꝛoreop ↄfõne rei.que nõ fuit fcã coꝛaʒ co vt coꝛã iudice.ſed ↄfeſſio quã ſacit penitẽsĩ fo⸗ ro pnie ſacerdoti cui ↄfitet᷑ nõ ſit coꝛã faccrdote la⸗ tẽter aſcultãte. vt coꝛã iudice in foꝛo illo. dato etiã ꝙ glibet illoꝝſit curatꝰillius inſolidum.ðᷓ ille ſolus cui penitẽs ↄfeſſus eſt põt ipᷣmꝙ illa ofone in illo fo ro igare ⁊ ſoluer. Ad illud aũt qð adducebat᷑ pꝛo alia opiniõe dð.ꝙ nõ eſt ſimile de foꝛo ↄtentioſo ⁊ ſoꝛo pnie. qꝛ in foꝛo ↄtentioſo vniudicum ↄfõneʒ coꝛã eo fcãm.⁊ acta ſua pot collego ſuo manifeſtar̃. xille alius ꝑ acta alia põt pcedere.ac ſi fuiſſent co⸗
ram eo ⁊ ab eo fcã.ſed in foꝛo pnie ille cui peniten!
ꝓſitet᷑ nõ põt illã ↄfõnem vollego ſuo manifeſtare.
nec alius latẽter anſcultãdo cognouit vt iudex.⁊ iõ qꝛ ille nõ dʒ iudicare de cãg nõ eſt de ea inſtructꝰ vt iudex.ideo alius ab illo cui factaẽ ↄfeſſio ↄfiten tem nõ põt in illo foꝛo nec abſoluere nec ligar. Añ
pʒ ꝙ nõ ſic reputãrurꝓ vnapſona in fdꝛo pnie ſiẽ in foꝛo ↄtentioſo. 4 art eritur vtrũ ſub ſigillo 2 Barto queritur ↄfonis cadat ꝑ⸗ ona cum qua penitens ↄſitetur ſe peccaſſe. Et vñ ꝙ nõð qꝛ illa vſona nõ eſt pcem̃.nec circũſtan- tia pcci.ſed nihil aliud vr̃ cadere ſub ↄfeſſiõis ſigil lo. Item nihil cadit ſub ↄfõnis ſigillo niſiꝑ auod
ↄſitens poſſʒ pdi. ſed añc; pollẽthomo loqui alijs depccis pſone cum quapenitẽs ↄfeſſus eſt ſe pec⸗
caſfe abſq; ꝓditiõe ↄitentis. Item hoꝛatpis?lo⸗ cus nihil faciẽtes ad expſionẽ pcciũ cadũt ſub ſigil lo ↄfonis.ð a ſimili nec pſona cumꝗᷓ penitẽs ↄfitet ſe peccaſſe nihil faciẽs adexpſſionẽ pcci. Jtemyõ qre ↄfeſſoꝛ tenetur celare ↄfitẽtis pcem̃eſt. qꝛ pᷣſu⸗ mit᷑ ꝙ deus ipᷣm celat remittẽdo.ſi ed pccm̃ ꝑſone acculare in ↄtõne non ſic pᷣſumitur eſſe remiſſim. ð nec ↄfeſſoꝛ oblatur ad ip̃ius celationẽ. Item nihil
act ſub ſigillo ↄõnis niſi qð ſectat adiudicium
illius foꝛi.fed ꝑlona cũ qua penites ↄſitet ſe peccgſ ſe nõ ſpectat ad iudiciũ ip̃ius ↄfeſſoꝛis.ð non cadit
ſub ſigillo ↄfonis. Item genus eſt magis intimuʒ
rei q; circũſtantia.ſed genus pcci nõ cadit ſub ſigil⸗ lo ↄfõnis.qꝛ licitum eſt ↄfõꝛi dicere talis ꝑſona cõ⸗
ſeſſa eſt mihi de oibus pecis ſuis.ð multominusꝑ
ſona cum qua penitens ↄfitetur ſe peccaſſe. cuʒ nõ
ſit niſi pcci circunſtantia cadit ſub ſigillo eſſiõis.
Item magis rõnabile eſtpecã ↄfeſſa cadere ſub ſi gillo ↄfeſſionis qᷓ; pſonam cum dud penitẽs ↄntet fe peccaſſe. ſed ↄfeſſoꝛ de illis peccatis coꝛam alijs poteſt loqui non referendo ea ad penitẽtem · ergo multo foꝛtius de pccis ꝑſone eunduã penitens ↄ⸗ fitetur ſe peccaſſe. Rem ſigillum ↄfeſſionis non debet eſſe in impedimẽtum obſeruantie diſcipli⸗ ne.ſed ſi ꝑſona cum quapenitens ↄfitetur ſe peccaſ ſecaderetſub ſigillo cõfeiſionis. b eſſet in impedi mentum obſeruantie diſcipline. qꝛ tunc no poſſet coꝛꝛigi mala ꝑſona accuſata in ↄfeſſione. eio non cadit fub ſigillo ↄfeiionis. Wontraerpte ↄeſſoꝛiſ tarn p̃ncipalis q; acceſſoꝛius tenentur ↄfeſſionẽce⸗ lare. vtpʒ cum facerdos audit pfeſſionem ꝑ inter⸗ pᷣrem. aſimili ita dʒ eſſe exparte ↄfitentis ꝙ tam pſona pᷣncipalis qᷓ; acceſſoꝛia dʒ celari. Item pui⸗ legia pᷣncipum largiſſime ſunt interpꝛetãda. extra de donationibus. Lum dilecti. ⁊ de verbi ſigni. Olim.⁊.ffde titu.pn. l.vltima. ergo illa ↄſtitutio domini pape. Omnis vtriuſq; ſexus.cũ facta fue rit in fauoꝛem penitentium pꝛo eis eſt largiſſime interp̃tanda.ſed non interpꝛetareti largiſſimeg
negaret cadere ſub ſigillo ↄfeſſionis ꝑſonam cum
qua penitens ↄfitetur ſe peccaſſe. cum frequenter
accidat ꝙ penitens nullomodo vellet illius perſo ne pꝛopalationem. ergo videtur ſub ſigillo ↄfeſſio nis cadere. Nem qui dicit ſe ſcire vel audiuſſe qliquod crimeñ de perſona aliqua ſine dicat illud accuſando ſeu denũciando.puniendus eſtſi pꝛoba re non poteſt quod aſſerit. extra de calũniantibus.
Lum dilectus.ſed aſſerens ſe crimen audiuiſſe de
perſona cum qua penitens ↄfeſſus eſtſe peccaſſe i alio modo non audiuit qᷓ; ꝑ ↄfeſſionem non poteſt
illudꝓbare. quia ſi vocarerſibi ↄfeſſum in teſtimo nium iam ꝓderet ip̃m.ðtalis puniẽdus eſt. ergotéẽ netur celare crimen pſone cum qug penitẽs ↄitet
ſepeccaſſe i modo aiioneſcitillud. Reſponde g accipiendo cadere ſub ſigillo ↄfeſſiõis pꝛoeo qð eſi non licere reuelare.perſona cum qus penitenꝰ
fitetur ſe peccaſſe cadit ſub ſigillo ↄfeſſionis.?pꝛi
mo declarandum eſt galiqũ ita eſt.?· ꝙ ſ emp. quomõ. ndeclaroſic. cũ pnia ſit ſacm ſacerdos
teneturcelare omne illud qð neceſſariũeſt ad inte⸗
gritatẽ ſacfi.ſed penitẽs aliañ nõ poſſʒ ſufficienter
† ſuuʒ pcem̃ expꝛimere niſi notificando ꝑſonaʒ cum
——
lu ni n vin ſiln nunnn
iMani usu ſ vd W zi. cih win ſi. zbl jſin niu ciua mmi inin tomſhe Aniu ſrde ut cuisy cuſh pnol i h hiben pu uiiſ xhibzn Munt
ilint
1

² —
asoEn
—
qnapeccauit.ſ.cũ cognouit filiaʒ fuam ⁊ nunqᷓ; ha buit niſi vnaʒ. Pꝛeterea ſacerdos tenet celar oẽ illud ſibi dom̃ in cõfõne. quo cõfitẽs poſſʒ ꝓdi. vel mala ſuſpitio ð illo aggnãri in coꝛdibus alioꝝ.ſʒ qñ ꝙʒ detegẽdo pſonam cuʒ qua penitẽs cõfitet᷑ ſe pec caſe ꝓderet᷑ cõfitẽs. qꝛ ſi ðtegeret᷑ filia concubuiſſe cũ ſuo pie ꝓderet᷑ pr̃ qui cõfeſſus ẽ ſe e cõcubuiſſe cũ ca. Similr ſi ðᷣtegeret᷑ ꝑfonaqᷓ̃ nunq; peccauit illo pccõ niſi cũ ila ꝑſonaq̃ p̃am accuſauit in cõfeſſiõe ſtatim cognoſceretſe et accuſatã ab ula·⁊ foꝛte vi ce verſa 5 illa ꝑſona q̃ſe accuſauit aggnãret malã opinionẽ in co:dibus mitoꝝ.In pdictisg caſibus pſona cũ qua penitẽs cõfitet ſe peccaſſe cadit ſub ſi Lillo cõfeſſiõis. ꝛm. arti.declaro.ſic. nõẽ licitũ fa⸗
cer aligd qð ſit occaſio retrahẽdi hoies a re ſibi ad
ſalutẽ necia.ſi põt hri cuuuſmõiẽ cõfeſſio. Sfuelatõ — ců qua penitẽs cõᷣfitet ſe peccaſſe.eſſet occa⸗ io retrahẽdi hoies a cõfeſſiõe.qꝛ nõ tĩ retrahere tur homo are aliqua ꝑꝑ timoꝛẽ ieſionis fameꝓpe. ß ẽt ꝑſone cõiuncte ſibi vinculo amicitie. cinꝰrim̃ reuelari timeret ſi videret reuelari licere crimẽ ꝑ⸗ ſone. cum q pẽitẽs confitet᷑ ſe peccaſſe. Pꝛetereaſi ralis reuelatio licita eẽt minus ſacm pnie in reue⸗ rẽriahretur.qð ex magnã p̃cioſitatẽ hʒ ꝙ totum qð ibidẽ ſacerdoti dſibi nõ tãqᷓ; homini tali.ſʒtã⸗ qᷓ; vicẽ gerẽti dei dr̃. quã vicẽ c f foxꝝ confõnis non gerit. Pꝛeterea egtas iuris naturałexigit vt ilið qð alicu dico tãq; dei vicẽ gerẽti. ipe ð hoc nõ loq̃ tur ſine mea volũtate inqᷓ;tů gerit ꝑfonam ꝓpꝛiam ñ. ꝛeterea ſi talis fuelatio licita eẽt.via frau⸗ dibꝰeſſet apta ad tpalem exaltationẽ impioꝝ. ⁊ de pᷣſſionẽ iuſtoꝝ.cuius declaratio pʒ ex dictis in qõ⸗ ne pᷣccdẽti. Mꝛeterea dicẽs ei fox cofõnis ſe au⸗ diuiſſe crimẽ de ꝑſona ſibi in cõfõne accuſata.cuiꝰ crimẽ mõ alio nð audiuit mẽtiret᷑ qðꝓbari põtper modum ſimilẽ quo in pᷣcedẽti qõne ꝓbatũ ẽ reuelã⸗ tẽ crimẽ ſbi cõfeſſi. qð alio mõ neſclebat mentiri. Auantũ adʒm. arti.ſciẽdũ ꝙ pccã ipſius pẽitẽtis in relatiõe adipᷣmcadũt ſub ſigillo cõtõnis de ne- geſſitare⁊ abſolure. pꝰ⁊ directe⁊ explicice. ⁊ ex oĩibꝰ cauſis. pſona aũt cumq penitens ↄfitet᷑ ſe peccaſſe cadit ſub ſigillo cõfõnis de neceſſitate⁊ abſolute.jñ
pᷣmo· ſed ex ↄñti.⁊ idirecte.⁊ implicite.nec ex oĩbꝰ
cauſis. ſed exaligbꝰ. pccã gũt ipius penitẽtis nõre Ego audiui tale qd.að mñ nõ andinit niſi in ↄfõne. cadũt ſub ſigillo ↄfonis de neceſſitate.nõ tñ abſolu te. ſᷓ ſub ↄditiõe.ſ. ñ ex platiõe vᷣboꝝ taliũ poiſʒ ꝑſe vlx accis direete. vt indirecte aliqᷓ verecũdia vl ↄfulio. vlſuſpitio mala. vlaliqð aliud nocumẽtuʒ illig ↄfeſſus eſtꝓuenire.ea aũt qͥ penitẽs interſerit in ſua ↄrõne qͥ nõ fůt pecã. neqʒ circũſtãtie pcci.nec
potẽs deducẽ in manifeſtationẽ ↄfitẽtis. vtpote ſi
iterſerat in ſua ↄfõne ꝙ in tali terra ſunt bona bla⸗ da. vłaliquod ſile. non cadũt ſub ſigillo ↄfõnis. ni⸗
i de ↄgruirate ſi in dicẽdo illa nõ dat itelligẽ ↄfeſſo riꝙtalia velit celari. Añ ↄꝓfeſſoꝛ dicẽs ſe tale quid
audiuiſſe. mẽdax nõ eſt. qꝛ ꝑↄparationẽ ad ea nõre
pſitauit pſonã dei.ſi ed hois. Ad pm in oppnn dð ꝙ minoꝛẽfta.qũcũqʒ ꝑ illud qð necẽ pccm̃ nec circũ
ria pcci poſſʒ ꝓdi ↄfitẽs. vel aliqᷓ malã opinio vł uſpicio de ip̃ꝙ hri. vłquodcũq; nocumẽrũ ꝓnenit ſibi. vliße. vlalius aↄfeſſiõe retrahi.vlfactʒ pnie inminoꝛireuerẽtia hri. Ad dʒ ꝙ maioꝛẽfla.
ſiẽ pʒ er dictis in qſtione.⁊ in ſolutione pᷣcedentis- ar. Minoꝛẽt iplibus fla eſt. raro.n.põl ↄtinger ꝙœ
reuelãdo pccã ꝑſone. que penitẽs ꝓfeſſus eit ſe cũu
la ymiſiſſe. quin ex hpoſ; ꝑmitas reductiões ⁊ cõ
iecturatiòes qliq̃ mala ſuſpicio de ↄfitẽte hr̃i. Ad 30 dõ g maioꝛ eitfta qñ fuelatio tpis⁊ loci põt co⸗ oꝑari ad aggnãndã aliquam malã ſuſpicionem.vł ovinionẽ de illo g ↄꝓfeſſus eit ꝙ frequẽcer poſſʒ acci der. Si.n.canonicus ſciẽs famulũ ſuũ ⁊ nuliũ aliũ itaſſe cameram ſuam hoꝛa none.⁊ illa hoꝛx fura- ret᷑ dii ſciphũ.poſt mitos aũt dies dns perpendat ſuũ ſciphũ eſſe ꝑditum ſi ↄfeſſoꝛ latronis illiꝰ vſqʒ ad vnũ ãnum vl duos diceret ſcipnũ tal dii acce ptũ fuuſe tali die hoꝛa none.ſtatun poſſʒ dns ſuſpi cari ſciphum fuiſſe acceptũ a famulo ſuo tali die. Pꝛeterea eſtoꝙ locus ⁊ tenipus necꝑfona cum qua penitens ↄfitetur ſe peccuſſe poſſent auqd coo ꝑariad detectionem ꝓfitenris.tamẽ ꝑſona aliquo modo caderet ſub ſigillo magis qᷓ; tempus ⁊ locꝰ. qꝛ nò tmodo reputat homo ſibi noceri cum noce turi ꝑ ꝓpꝛia.ſed ẽt cum notet ꝓpe ab ip̃o dilecte. Ad n dð pilla rò quã tu allegas non cſt tota rõ celatiõis.qꝛẽt ſi ↄſtaret ↄfoꝛi ꝙ ille ꝗ ↄſitet᷑ nò peni teret.⁊ ex ↄñti ꝙ deꝰſibi non indulgeret.tñ ↄfeſſoꝛ talia pccã ſibi ↄfeſſa celare tenet᷑.non o 5. n. ꝙœ qcqd cadit ſub ſigillo ↄfõniscadat ſub eo ex oibꝰcaufis ex qbus cadũt ſuv ↄfeſſionis ſigillo pꝓccã vere peni tétis. Ad.. dð ꝙ cũ dr ꝙ nihil cadit ſub ſigillo cõ
tonis niſi qð ſpectat ad iudiciũ illius foꝛi. ⁊c dico
ꝙ vexeſt pꝰ⁊ꝑſe.põt tñ cadere iubſ igillo ex ↄñti⁊ indirecte.ſiẽ pʒ ex dictis in coꝛꝑe qõnis.põt ẽt dici ad minoꝛẽ ꝙ ꝑſona cum qua penitẽs ↄnitet᷑ ſe pec⸗ caſſe pot coꝛꝛigi ꝑiudicium foꝛi ↄfnis.ex ↄſequen ti⁊ ꝑaccidẽs inq́;tum ꝓfeſſoꝛ iudicãs penitentem iniungit ſibi ꝙa tali ꝑſona caueat.⁊ monet vt eaʒ ſi põt ad ↄfeſſionẽ inducat. Adòm dʒ ꝙ ↄfõ ꝓpꝛie nõ eſt niſi depccis.⁊ iõ ↄfeſſoꝛ dicẽs aliquẽ ſbi eẽ ↄfelſum de ſuis pccis nihil ponit in palã quod eẽt occultũ.maxime cum dicat beatus Jo. in pma ca⸗ no.ſua.c.j. Si dixerimus qm̃ pccm̃ non habemus nos ip̃os ſeducimus.⁊ veritas in nobis nõẽ. Sed ſiↄfeſſoꝛ dicerer aliquẽ ſibi eẽ ↄfeſſum degraubus pccis. vl de magna pccõꝛũ muitirudie. ⁊ ſic de ſili bus reuelatoꝛ ↄfõnis eſſet. Ad ymndð ꝙ minoꝛeſt fta.qñ ꝑ locurionem de pccis ↄfeſſis põt deueniri directe vl indirecte ꝑ ſe vel per accidens. vel per quẽcunq; alium modum in aliquam cognitionẽm vel ſuſpitionẽ.vlopinionẽ.vl dubitationẽ de ↄfeſ ſo. vłinqᷓ;tum ꝑhᷣ põt ſibi ꝑuenire detrimẽtum in aia vlcoꝛpoꝛe. vł in poſſeſfronibus.vłin fama. vt in amicis. vl inqᷓ;tũ per põt aliquod ſcandalum in pplogenerari.vłↄfeſſio magis odioſa. vłminꝰ dilecta.vl magis oneroſa. velminus p̃cioſa repu tari.raro. autem vł nunqᷓ; põt ↄtingere quinex re- latione peccatoꝝ in ↄfeſſione auditoꝝ ꝑ viam aliã non ſcitoꝝ poſſit ↄtingere aliquod de inconuenien tibus pdictis. qᷓ;uis fõꝛte quãdoqʒ de illis nulium ↄtingat. Ad gmndð ꝙ minoꝛ eſt falſa. immo ſiper fona cum qua penitẽs ↄfitet᷑ ſe peccaſſe non cadeft
ſub ↄfeſſionis ſigillo multuz eſſet in pᷣiudicium ob⸗
ſeruantie diſcipine. qꝛ ex multa incõueniẽtia fre quenter deciderent. que obſeruationeʒ diſcipline mitum impedirẽt.ſiẽ videri põt ex rònibus dictis
in qõne. nec valet eius pꝛobatio.quia ad hoc non

eſt confeſſio oꝛdinata.vt pp dicta in ↄfeſſione aliqᷓ; petſona ĩ foꝛo exterioꝛi coꝛꝛipiat᷑.ſedi foꝛopnie
Gniculus quintus.
nſyn querit᷑ de.Ipn⸗ O nſequenter cipali. Et circa B querunt᷑. 4. PMvtrũ ille cui ↄfeſſoꝛ reuelauit ↄfeſſionẽ alicuiꝰteneat᷑ celat illam. ⁊vtrum penitens teneat᷑ celar̃ pſonã cũqᷓ peccauit. ʒꝰvtrum penitẽs teneat᷑ cela re pniam ſibi iniũctã a ↄfoꝛe. que ſit diia inter
E———„
—
nem alicuiꝰtenet᷑ iilã celare ſiſciat ꝙ illeq ß̃ ſibi dixit neſciebat illnd niſi ꝑↄfeſſionẽ. qcqd. n. hõ ſcit ꝑſact̃alẽ ↄfeſſionẽ.ſiue imediate ſiue media
te celare tenet᷑ qᷓ;uis ad celãdũ foꝛtius obliget᷑ ille
qBſcit ꝑ confeſſionem immediate ille qui hoc ſcit
per confeſſionem mediate.ſed ille cui ↄfeſſoꝛ reue
lauit ↄfeſſionẽ ſcit pccã pẽitẽtis ꝑ ↄfeſſionẽ media- te.ille celare tenet᷑. Pꝛeterea ꝗ iuuat adꝓmonẽ dum crimẽ qð alius ichoauit pticipat cũ eoĩ crimi ne.ſed iſte ꝗ ↄfeſſionẽ reuelat diffamatõem penitẽ tis ĩchoat.ille cui cõfeſſio reuelata eſt.ſi vlteriꝰeaʒ manifeſtat ditfamationẽ ꝓmouet penitẽtis.talis ð pticeps eſſet in crimie cũ illo gſibi reuelanit pem tẽtis cõfeſſionẽ.tenet᷑ ð eam celare.qꝛ tenet᷑ nõ pti
cipare ĩcrimine. Pꝛeterea reuelãs alicui cõfeſſio
nem dat de facto illi ptãtem vt log poſſit alijs de
pccis penitẽtis cuiꝰ cõfeſſionẽ reuelauit.qᷓ;uis tñ il
lam ptãtem cõtulerit de facto.eã tñ de iure ↄferre
nð potuit.ſed nulli licirũ eſt vti ptãte ſibi conceſſa
ab aliquo de facto ꝗ eam ſibi dare nõ potuit ð iure. ð illi cui illa cõfeſſio reuelata eſt illicitũẽ vlteriꝰlog de illa cõfeſſione. Vñ p̃laro pᷣcipiẽti ſibi vt dicat ei
ñiſcit aliqð malũ de illa pſona cuiꝰcõfeſſio ſibi reue
lata eſt. nõ dʒ ſibi dicere illud qð ſibi dictũ eſt acõ⸗ feſſionis reuelatoꝛe. — ſec qõnem rñdeo ꝙ exp̃ 4 D ſecunda m ſio pierttſ ſaria ad expſſionẽ vccõꝛũ.aut nõ. Siſic. te⸗ netur eam expßmere cõfeſſoꝛi. Vñ mulieri cũq̃ con⸗ cubuit frat eiꝰnõ ſufficeret dicẽ ꝙ vnus vir concu⸗
puit cũ ea.ſʒ deberet expᷣmẽ ꝙ ille ẽ frat᷑ eiꝰ.⁊ ſi non
hẽat niſi vnñ fr̃eʒ.tũc ſcit ſacerdos qsẽ ille.⁊ ſiẽ re ligioſus dʒ expmẽ ꝙ ẽ religioſus.⁊ ſi eſt laicꝰ⁊ẽ cõ⸗ ingat? dʒ exßmẽ ꝙ eſt ↄingatꝰ.⁊ ſic de glijs. Si aũt exp̃io pꝑſone nõ eſt neceſſaria ad exp̃ionẽ qᷓ;titatiſ peci.tũc diſtiguo.qꝛ aut ẽ vtilis ad coꝛꝛectionẽ illiꝰ velp̃ſeruationẽ a reciduo.aut nõ. Si ſic.tũc credo ꝙ penitẽs bñ facit.ſi er ↄfeſſionẽ diẽ alicui ꝑſone q̃ illi pecõꝛi poſſit ⁊ velit ꝓdeſſe.⁊ nõ obeſſe. ſ ꝓilla cã noia re ip̃m ĩ cõfeſſiõe ñ expedit nec oʒ. qꝛptalẽ noiationẽ cõfeſſoꝛ nõ poſſÿꝓcedere ad coꝛꝛectionẽ illiꝰ. Si añt illa noĩatio nõ eſt vtił ad illius coꝛꝛec⸗ tionẽ.tũc ſubdiſtiguo.qꝛ aut põt eſſe vtilis ad pſer⸗ nandũ penitẽtẽ a recidiuo.aut nõ. Si ſic tũc bonñ eſt.⁊ expedit penitẽti ꝙ illã ꝑſonã exp̃mat cõfeſſoꝛi põt. n.cõtingẽ ꝙ cõfeſſoꝛ ꝑ cognitionẽ ꝑſone ſeiret
iniũgere penitẽti pniam talẽ.⁊ talia dare documẽ
ta.⁊ tales facere monitiões ꝑ que melius.⁊ ſecreti
us penitẽs poterit hſeruariarecidiuo. Si añtnoĩn
6 qõᷣnem rñdeo.ꝙ ille cui D pumam ↄfeſſoꝛ reuelauit ↄfeſſio
tio pfone nõ eſt vtilis ad magnitudis peci exp̃ſſio⸗ nem.nec ad eius coꝛꝛectõem.nec ad pᷣſeruandum areciduo penitentẽ.tunc credo ꝙ penitens teneat᷑ illam ꝑſonã celar.qlib.n.tenet᷑ nõ aggnãre malaʒ opinionẽ deꝓximoſuo in coꝛde alterius ſine rõna⸗ aönemrideo g aut peni 8 pfic aut peni D tertiam tens manifeſtãdo—
5 ſibi iniũctã a cõfeſſoꝛe facef̃t pᷣiudiciũ fame ꝓpꝛie abſq; aliq̃ vtilitate.aut faceret piudiciũ con feſſoꝛi. qꝛ foꝛte talẽ iniũrit pniam ꝓã̃ ji ſciret᷑ eam iniũxiſſe icurreret alicuiꝰ velaliquoꝝ maliuolẽtiaʒ vtpote.qꝛ iniũxit mulieri vt obſtineat a familiari- tate alicuiꝰviri.cuiꝰ familiaritas erat ſue catitati pieuloſa. vłimũxit aligd aliud pꝛo quo algoffẽde- rẽtur ↄtra cõfeſſoꝛẽ ſi hoc ſcirẽt aut penitẽs manife
ſtando ſuã pniam. nec fameꝓpꝛie. nec ↄfeſſoꝛi nec alicui pᷣiudiciũ gnãret. In caſu ÿᷣmo pẽitẽs tenet
ſuã pniam cela. qlibʒ. n. tenetur ſuã famã ſciẽteri ledẽ nne aliqᷓ vtilitate.iuj illud ſap· eccli.4I Lu⸗ ram habe ð bono noie. In ꝛ· ẽt caſu tenet᷑ eamce⸗
lar̃.ſi.n.illud qð ↄfeſſoꝛ ſibi iniũgit. ſeu ↄſulit bona
ſide pſalute aic ſue.⁊ ſecieto alij reuelaret in ↄfeſſo
ris piudiciũ crimẽ ꝓditiõis icurreret ⁊ ſigilli ſecre-
ti fractionẽ. In ʒꝰ. aũt caſu eam nõtenct᷑ celai. nec tenet᷑ dicer̃.ſð k irrep̃hẽſibili põt facẽ qð iſtoꝛum duoꝝ ſibi melius placuerit. 6 agiu. ʒet B quartam ſionis.⁊ ſigilluʒ ſecreti
accipiẽdo ſigillũ ſecretii gnãli ſehñt ſiẽ ſupi inferiꝰ. Sigillũ. n. ↄfeſſiõis eſtſigillũ ſecreti.ſj nõ
oẽ ſigillũ ſecretiẽ ſig llů ↄfeſſiõis.cñ.n. vnꝰ ab alo petit cõſiliũ.⁊ ð illa bona fide ſibi cõſulit recommẽ
dans ſibi vtcelet.vłxſonam:q̃ h̊ cõſuluit nõ no⸗ minet.ille ꝗ cõſiliũ petiuit obigat᷑ ad celãdũ ꝑ ſigil lum ſecreti. qð tñ nõẽ ſigillũ cõfeſſiõis.⁊ q;uis frã⸗ gẽs quolibʒ ſigilloꝝ iſtoꝝ moꝛtalr peccet. ⁊crimẽ ꝓditiõis icurrat.rñ multo grauiꝰpeccat frãgẽs ſigil lũ ↄfõis qᷓ; ſigillũ ſecreti frãgẽs.qð ẽ diſtictũ ð ſigil⸗ lũ ↄfõnis. necẽ exiſtimãdũ ꝙ hõ uelãs illud qð di⸗ ctů ẽ ſibi ſoli vnq; frãgat ſigil ũſecreti. niſi illeq ſibi dixerit adiũxerit. Ego trado tibi Bſub ſecreto.
⁊ aliꝰ ſic ̃cipit.qꝛ ſi hõ ab alio ↄſiliũ petit ⁊ illa bõà
fide ſibi ↄſulit in fecreto qᷓ;uis ↄſulẽs non aduertat dicẽ illi ꝙ ſibi nõ ↄſuleret niſi ↄſiliũ f̃eipiat in ſecre to.tñ ille cui ↄſiliũ datũẽ ſi videat mãm talẽ ꝙer F̃uelatiõe pſone ↄſalẽtis. ꝑſona ↄſulẽs notabile ðtri mẽtũ icurreret⁊ fuellet.crimẽ ꝓditiõis icurrit.⁊ ſe creti ſigillũ frãgit.qꝛ mã⁊ nã negocij ñᷣquirũtꝙ ille cui fidele cõſiliũ datũẽ ꝑſonã cõſulẽtẽ in caſu pᷣdcõ ſub ſecreto tenẽ dʒ. minus tñ peccãt ceteris pari bꝰq; ſi.cõſulẽs expᷣſſe ſibi ſub ſecrero tradidiſſʒ.⁊ il le ad tenẽdũ hoc ſub ſecreto ſe exp̃ſſe obligaſſʒ. ille
ẽt a quo petitũẽ cõſiliũ hoc qð ſibi ꝓpoſuit cõſilius
petẽs ſub ſecreto tener dz.
rea ram qᷓ;tũ ad malos.⁊ renume ratiõis. ſupple q;tů ad bonos.nõ redarguo qꝛ foꝛſitã vex ẽ.nõ ponit᷑ ibi foꝛſirã. vtſit nõ dubi⸗ tatiõis ð exñria purgatoꝛij.ſʒ vtrũ ð illo igne intel⸗
ligat illud vbñ Aplipß wõ.ʒ0.qʒ dicit ð illis gedi
ſicãt lignũ. fenũ.⁊ ſtipulã. niſi aliqͥſint frequẽter ite rata.hoc nõ dicit᷑.qꝛ venialia frequẽter iterata cõ⸗
iterii Weciali ſit nceium.ſÿqꝛẽ magis ſecu; oib
Ad diẽ dãnatiõis.ſupple
—
—
nint * ipl 50
i iiphn un⸗ hinti

inumeroredeũt. Ite ꝑ ſubtractio ẽl
nertant. Itẽ pccm̃ remitti nihil ali Adeo nõ iputari.ſʒ
poi remittitp
m.
diehus viteſue ignominioſus pegrinido pgat.q;
bilat. q ipoſibileę g idẽ pecm̃ inumero reuertat᷑. nis hec pnia reuelatoꝛibꝰfõn antigrus cũ depõ Itẽ nullũ ſucceſſiuũ coꝛꝛuptũ põt redij idẽiĩ nume nemiũgeretmõtloco pegriatiõis uliin erctum alias 5dictoꝛiapoſſenteẽ ſit vera.ſj pcœcm̃ẽ de monaſteriũ ad agẽdã pniam detrudunt᷑.ef de pe. gnẽ ſucceſſiuoꝝ. ZMiſtit. n. in actu volũtatis qſuccer re. Dis vtriuſq; ſerus. ſiuusẽ.q̃ coꝛꝛuptũ icẽi numero redirñ põt. Riñ⸗ D xxij deo ꝙ pccm̃ dimiſſũ ſiue oꝛgiale.ſiue actuale moꝛ 7„
multis ⁊c̃. Supius ðter⸗ B mqʒ minauit magf de pniaſe cundũ eſſe ſu.⁊ ꝑrãtẽ miniſtroꝝ pniaʒ iniũgẽtiũ.⁊ de mõ remiſſõis moꝛtali mõ remiſſiõis venialiũ. Hic ðter in partes.ꝛ. ꝑpniam dimiſſa. ad ſit ſacfm.⁊ ꝗd resipnia ibi. Poit pdcã. M* qönẽ. ⁊ponit minꝰverã opionẽ opionẽ verioꝛẽ ibi. Sed qꝛ ab⸗ Pponit opionem opionẽ cfʒ ibi.
⁊ de minat dereditu dimiſjoꝝ. Et diudit Pingrit vE redeãtpccã pᷣꝰ
in.z. Ppponit ibi. Cuiꝰgõnis. ſonũ. ⁊pᷣncipat diuiciit in.2. dñtiñ ꝙ pnia exterioꝛ eſt iterioꝛis ſacfm. 2 dñitium œpnia iterioꝛ⁊ exterioꝛſunt vnñ ſa Auidam añt dicñt.
Articuluspꝛimus.
.
*
hone di.ꝗrẽdie ßn ipalit cV Inca hanc viq Aeknepal
ci red
pcœcõꝛñ dimiſſoꝝ. ⁊depnia vtẽ ſacfʒ
Eir Wꝛio vtx pccã dimiſſu poſſint redire eadẽ ĩnumero qᷓtñ ad culp tx oia pccã dimiſſaꝑfequens
Ignẽ q;tũad culpã.
vtxꝝ igratitudo ſit ſpãle pœcm̃. F. vtꝝx maioꝛ it ĩgratitudo in caſu ab inocẽ
Circa pm q̃runt᷑.V.
am. ⁊vtꝝ œia
motale pcem̃ redeãt eadẽ ſpẽ v 3 ytx q;tñ ad penã. 4⸗
tia qᷓ; in caſu a vera pnia.
* Rimo oſtendo ꝑneccata dimif
2 ſa poſſint redire adẽ in numero qᷓ;tũ ad culpã. Augꝰ.j.li. ð bap.ʒ dõatiſtas vltra mediũ. Redire dimiſſ⸗ pec cata vbi fina charitas nõẽ aptiſſime dis docet de illo ßᷣuo quẽ cũ ineniſſʒ debitòꝛẽ decẽ miliũ talẽtoꝝ depcãti oia dimiſit. Jile aũt eruũ ſuũ ꝗ ei vᷣbebat cktũ denarios cũ mifertꝰnõ uiſſz. iufſit eñ dñs red
der q̃ei dimiſerat. i
pe.di. 4*. c. Löſiderãdũ. Si nõ er coꝛde dimit timꝰqð in nos deliquit᷑.illud rurſus exigit᷑ qð iã no
bisꝑpniam dimiſſũ eẽ gaudebamꝰ. Itẽꝑ graz ſe
redit eadẽtenebꝛai nũeroq̃ erãtĩme ifuſionc. qꝛ tenebꝛa ẽ carẽtia luis ihñ dinẽ ad luis ſuſ ccptionẽ.ſʒ poſt ſptra
dio añ lumis te nãlẽ aptitu
tudo ad iumẽ.cũ S pccm̃ ſit tenebꝛa.⁊ gra ſpñale lu mẽ.vñ ꝙ cũ pſequẽs moꝛtale pocm̃ gra coꝛꝛũpit᷑ te nebꝛe pccõxqͥ pus fuerãt dimiſſe eedẽ inumerore ud vñeẽ q;ʒip idẽ fcm̃ inumero pties põt ipu- tari⁊ nõ hntari. xtpʒ. ho. n. qiciniuriã ſibi feam 0i emẽdãpmiſſã.⁊ iteꝝ iputat ꝑp ſoln tiõis ꝓmiſſi carẽtiã.ꝗ icẽ pccm̃ ĩnumero redir põt rũ ad culpã. Lõtre
——
nihulatũ eit nõreduci᷑. ſed inc
cũpcem̃ remittit anni
Itẽ magt̃ila hui⸗ di.c.j. 2E 5
moꝛtale pccm̃ peccãs a deo auertit᷑.
Pꝰ.
tale ſiue veniale.idẽ in numnero redit᷑ nõ põt qᷓʒtuʒ ad culpã.qꝛ ſiẽ declarabit in tractatu dei ne. nulla res põt redi eadẽ ĩnumeroniſi potẽtiã.ſʒ pccm̃ reuerti nõ põt idẽ in numero quo ad culpã ꝑ opatõem diuine potẽtie. q: um eſtli.ꝛ. Pccm̃ nõẽa deo. nec eẽ põt. Quappvt dic Augꝰ. li. 3ʒ. q. q.ʒ. Deo auctoꝛe nõ fit hõ dete⸗ rioꝛ. reſtat ꝙ cũ pccĩ ꝑeiꝰremiſſ ionẽ coꝛꝛũpatur redire qᷓ;tů ad culpã nõ põt idẽ in nůero. Ad duo pma in oppndðᷓ ꝙp tãto in his auc
eſurectò ꝑdiuinaz
vt ſuꝑiꝰ oſtẽ
toꝛitatibꝰ pꝓccã
dicũturredif. qꝛ ꝑ ea ſequẽs culpa aggrguat᷑. ſi.n.
mibipeccãtiʒ te idulxiſti.⁊ poſtea itepõ̃te pecco,
Ad;ʒ
er iſtud pccĩ grauiꝰreddit᷑.
dð ꝙ nõ eſi
ſile. qꝛ vt ſuꝑius hitum ẽ bona merita jn charitate
cã ꝑſequãs moꝛtale pccm̃ nõ moꝛtificant᷑ pfe⁊ ab ſolute.ſed ꝑ accñs.⁊ ĩrelatiõe ad poœchꝛt. qꝛ durãte pcci moꝛtalobſtaculo hõ ꝑtiger nõ põt ad efficaciã
illoꝝ.⁊ iõ illoꝑpniam ãmoto hõre eadẽ merita inumero q feciti char. remittunt᷑ ꝑſe⁊ abſolte corrũpũt mõ quo co ioẽ. puatiões aũt diſtiguunt ꝑhitus tõĩ aereẽ alia.⁊ alia carẽtia luis ĩ nu
pi ↄuenire pot puatiõi. Ad
reſpectu alteriꝰ ⁊ alteriꝰuis i num
reſtituit ꝙ bonnõẽ icẽ numer
ſteareſtitutũ. hõãtꝑſue Volũtatiſmuta uerſa. remittẽ pot ãiuriã ſibi fcãm.⁊ it
iniuriam.
M Ecundo quertur
quẽs moꝛtale pccm̃ redeãt ea
Friadeipz Et vr gſic. Eze. ſe iuſtus a iuſtitia ſua.⁊ fecerit ini eiꝰq̃s fecerat nò recoꝛdabũt᷑ q5
munerat pp illa ritate.ſʒ pccã cũ
226
ꝙ tenebꝛa ß̃ua oppoſitos. ⁊ meroßm
ꝙ eſt
ero. Ad.S*dð ꝙœ ꝑPpccm̃ a deo nõiputat᷑ bonũ cuiꝰeratpuatõ
o pus coꝛꝛuptũ.⁊ po⸗ tionẽ ad di
. itex reputa nihil opando vel coꝛꝛumpẽdo in illo gſib
i intulit
oia pccz
dimiſſa per ſe
dẽ ſpẽ vł gnẽ
ze.13. dg ſiauerterit qratc oœEs iuſtitie Vex nõ eẽt niſi oĩa
mala illis iuſtitijs oppoſita ſibi iteꝝ ad culpã iputa rent᷑. Itẽ Jacobi.ꝛ. Vin torq legẽ huauerit. offẽdat
añt i vno. factusẽ oiuʒ reꝰ
Itẽ gfa ẽ imediata cã
remiſſõis pccõxꝝ.ſʒ remotg cã remouet effectꝰ
cũppccm̃ moꝛtale ſeqͥns gra coꝛꝛũpat᷑.remo miſſio pccõꝝ pᷣoxꝝ. redeũt vel eade ĩnun
ſpe. Itẽ oꝛigiale ſiieiſ pe reuertit᷑.qꝛ obl gatioad ⁊rẽria viſiõis deire
penã oꝛigiali debitã.q̃ penaẽc uertit ꝑſeq̃ns moꝛtale pccm̃ Safili eadẽ i ſpẽ reuertũt᷑. ſunt diuerſa gnã pccõ
bolita. vt ſt oia iliaiterq̃ẽ virtꝰmedi nẽ vniꝰnd fuertunt cia cAto duo ↄnderãt᷑.ſ.ↄuerſio ad creatu
4deo. In auerſiõe gnãli cia pccã moꝛ
.„
Lõtra diuerſe ſun gꝑ Vnũ pccm̃ nõ macule oiuz pccõꝝ dimiſſoꝝ. Itẽ vnñ ducit altex.ʒʒ erpellit. ſʒ multa pccã it
A.
1
uet᷑ re
ero. vel
nõ re
er ſe ſüt op⸗
irt Sy ↄmiſio ßꝰdimiſſa. Rñdeogpi ec
3 4 auerſio * talia ↄueniñt. quis icã auerſõis ⁊ igradu ditferãt.⁊ i
le pccr at iõpꝑ ip̃m illud 1duo oia pccã moꝛtalia ↄuenũt renei
ſeat ꝙ reuertant ſpẽs olum pccòꝝdi auerſionẽ a dopccã iſpẽ nõrepom
tit ßerbnö miſſoꝝ.aꝛ per int.ſi nec mot⸗

.—.
pſui receſſum aterminoa quo· cũ motꝰ ſpẽ drütes poſſint hie tminũ eũdẽ in ſpẽ. vt bʒ cũ duoꝝ alboꝝ Vnñ denigrat᷑. aliud rubiſicat᷑.ſʒ qꝛ dick res co ptas reuerti.qꝛ eoꝝ genꝰi aliquo idiuiduo Fuertit᷑. nõ eit eas reuerti niũ tm ad.iò ſimpli dð ꝙp ſeq̃nſ pccm̃ moꝛtale nõ reuertunt᷑ ciapccãß dimiſſa ea⸗ dẽĩ ſpẽ.ſiẽ nec ꝑ quẽcũq; receſſũ humox debitaꝓp poꝛtiõe reuertunt᷑ oẽs ifirmitates pus curãte. Zd P*mn in oppm dð ꝙ ꝑillas auctoꝛitates n plus pr̃ niñ ꝙ ꝑmoꝛtale pcem̃ ſeauẽs pniam verãhoin currit auerſionẽ a deo.i quo oœĩa pocã moꝛtalia rot ſue diffoꝛmitatis tãq; ĩ gener gnãliſſimo ↄueniũt. Adʒnicũ dr ꝙ remota cã remouet effectꝰ. xc. di⸗ coqꝙ vexꝝeſt de cãq̃ nõ tĩ regrit᷑ ad effect?ꝓductõ nem.ſẽt ad eiꝰↄſeruationẽ. ſʒ q;ʒuis gia regrat ad pccõx deſtructionẽ. nõtñ eſtncciaad illiꝰ deſtructõ nis ↄeruationẽ. niſ ſub rõneq̃ foœꝛmatae.⁊ ego bñ concedo ꝙ ꝑ ſequẽs pccm̃ moꝛtale pᷣcedẽs carẽtia pccõꝝifoꝛmis remanet. Ad ꝓdð ꝙmioꝛ ẽfta ⁊ ad eiꝰꝓbationẽ dõ ꝙ nd reuertit᷑ obligatio ad ca⸗ rẽtiã viſiõis ði lub rõne q oꝛigiali tm̃ ẽ debita qꝛta lis carẽtia eſt ſine remoꝛſu ⁊ ſenſibili pena.ſʒ reuer tit᷑ ſub rõne qua eſt debita actuali moꝛtali.q̃ ẽ cũ re moꝛſu ⁊ alia pena ſenſibili adiũcta.. —— Iri vtrũ oĩa pccã remiſſa G( t 8. Ertio qritur ꝑſequẽs moꝛtale pec catũ redeãt qᷓ;ᷓtũ ad penã. Et vꝙ ſic. dicit Rabanꝰ ꝰm ꝙ recitatmagr iſa huiꝰdi.c.j. ⁊ eſt d pnia di. 4.verſus pᷣnmn.ꝙ ille q nõ vult fribꝰ remit teñ. nõ ſoiũ pccãq̃ poſt bapn egit reputabunt᷑ ei ad penã.ſed ẽt pccã oꝛigialiaq̃ in bapei dimiſſa ſunt. tẽ ꝗ ↄtritus poſtea ↄſiteri ↄtẽnit poſt pccõꝝ ſmi ndnẽ q fuit eꝝ vi ↄtritiõis ꝑꝓtẽptũ ↄfönis iterum moꝛtale pccm̃ icurrit. i quo ſi moꝛiat᷑.aut pccã pᷣus dimiſſa remanebũt iſufficiẽter punita ꝙ eẽt 3 iuſti tiã. aut p illis in iferno puniret᷑ qð nð eſſet veꝝ. niſi pſequẽs moꝛtalia pccã pᷣus dimiſſa qᷓ;tũ ad penaʒ reuerterent᷑. Itẽ. Iꝛ.q.ꝛ. Ep̃s q mãcipiũ. huus ma⸗ numiſſus pp igratitudineʒ iteꝝ pene ßuitutis iuſte ubiſcit. g a ſiti hõ a buitute pccip dei miſericoꝛdiã liberatꝰꝑ igratitudinẽ pene pᷣcedẽtis ßuitutis iteꝝ ſubijcit. Wõtra de pe.di.4.vſus finẽ. diuĩa clemẽ tia dimiſſa pccãi vltionẽ viteriꝰredire nõpatitur. Itẽ pena nõ debet᷑ niſi culpe.ſʒ pccã nõ reuertunt᷑ ÿtů ad culpã. ð nec qᷓ;tũ ad penã. Rñcdeo pena q̃ añ debebat᷑ xpccis ꝑpniam dimiſſis.aut ẽ tota ex pleta añ ſequẽs moꝛtale pccm̃.aut nõ. Si ſic. dico ꝙ ꝑſequẽs moꝛtale pœcm̃ pccã pꝰ dimiſſanð rede- unt qᷓʒtů ad penã. niũ inqᷓ;tũ aggrauãt ſeq̃ns pœcm̃. pp quã aggrauationẽ ſibi pena maioꝛ debet᷑: Si nõ tůc dico ꝙ remanet obligatꝰ ad ſolutõeʒ reſidui pe ne.⁊ſiĩ ilo pccõ moꝛtali moꝛiat᷑ ꝓ pccis illis quo ad culpã. nõ tñ quo ad penãpꝰdimiſſis iiferno pẽa eterna puniet᷑.ſ.ꝑaccñs.qꝛ ipccõ moꝛtali nulla pe⸗ naẽ ſariſfactoꝛia in ↄſpectu dei ⁊ iõ q;tũcũq; punia tur ſemp remanebit ad penã obligatꝰtñ illa pẽami nus erit itenſa q; ſi illapccã nõ fuiſſent ei dimiſſ. Zd pmin oppni dð ꝙ illa auctoꝛitas itelligit᷑ quo ad aggrauatõem culpe. ⁊ quo ad ſiitudinẽ pene in gnẽ nonin ſpẽ. Ad mpʒ ſolutio ex dictis ĩqõne. 2Zd 3n dð ꝙ nõplus ↄcludit niſi ꝙꝑ ſens pccm̃ moꝛtale iteꝝ i fuitutẽ reducit᷑.⁊ B eſt vex.nð tñ re⸗ ducit᷑ i illã eñdẽ in q̃ eratꝑ illa pecãq̃ ſibi fuerũt di⸗ miſſa.nec in tãram ſicut ji illa pccã ſibi nunqᷓ; fuiſ⸗
lent dimiſſa· 3 tnr vtrũigratitudo Ba rto queritu ſit ſpãle pccĩ. — Et vr̃ ꝙ nõ. Spãle pccm̃ nõ iuenit᷑ ĩquoli
bet pccõ.ſi ed ꝑ quodcũq; pecm̃ ho deo igratꝰeſt. qᷓi
gratitudo ſpãle pccm̃ nõẽ. Itẽ Sene.ʒ li. ð bůfi⸗ cus. Ingratꝰeſt qbñficiũ ſe rẽcepiſſe negat. igratus q diimulat. igratꝰeſt qnõ redcit. igratiſſimꝰ oiuʒ q oblitus eſt.ð igrarituco nõ eſt vna ſpẽs pcci. Nð tra qʒuis hõꝑquodcũqʒ moꝛtale pccij icurrat vi⸗ riů iobediẽtie. qꝛ nunqᷓ; hõ moꝛtali peccꝗt. niſi fa. ciendo 5 aliquod diuinũ pᷣceptũ.ti iobedientia eſt
põle pccm̃. ð a ſili quis hõpeccãdo quocũqʒ pccõ
põ it igratꝰdeo. igratitudo t eſt ſpãle pccm̃. Rñ deo ꝙĩgratitudo eſt ſpõle pccm̃.qð patet⁊ ex parte obiecti. ⁊ hitus oppoſiti. hz. n. ſpãle obiectũ. qð eſt biſiciũ ſub rõne qͥ nõrecognitũ eſt. hitus ẽt ĩgrati⸗ rudini oppoſitꝰque eſt gra. eſt qdã ſpãlis vtus pars potẽtialiuſtitie exñs. vti.ʒ.li.oñjſum eſt. Ad pni oppmdð ꝙ vnñ ſpole pccm̃mãliter bi põt ↄcomi⸗ tari qðcũq; pccm̃.⁊ ſic igratirudo⁊ inobia ↄcomitã tur qðcũq; pccm̃ moꝛtale. Adꝛ dð pillanõenu merãtur ſicut ingratitudinis ſpẽs. ſed ſi ingratitu
dinis nr vtrũ maioꝛſiti nto queritun gratitudoin ca⸗
ſu ab inocẽtia qᷓ;ĩcaſu a va pnia. Et vrꝙ ſic qꝛ qᷓto gradus altioꝛ tãro caſus grauioꝛ ceteris pi- vꝰ.jÿ ſtatꝰinocẽtie ceteris ꝑibꝰaltioꝛ eſtqᷓ; ſtatꝰpnie ð ab inocẽtia eſt grauioꝛ caſus.ſʒ igrauioꝛi caſuẽin gratitudo maioꝛ.ð maioꝛẽ igratitudo ĩ caſu abino cẽtia qᷓ; a va pnia. Itẽ Addã peccando magis fuit deoigratꝰqᷓ; qcũqʒ aliꝰ hõ peccãs eociẽ gne pcci. ſed Adã peccãdo cecidit ab inocẽtia.ð mgioꝛ eſtigrati tudoi caſu ab inocẽtia qᷓ; a va pnia. Wõtra vtſupi us hitũeſt pccm̃ ſeq̃ns verã pniam aggrauat᷑ ppec cata pᷣꝰ ꝑ pniam dimiſſa.ſed pccm̃ quo cadit hab inocẽtiu ꝑ nullũ aliud pccm̃ pᷣcedẽs aggrauat᷑ Sgfa uioꝛẽ igratitudo ĩcaſu a pnia qᷓ; ab inocẽtia. Item magis igratus eſt peccãs Zillũ q plus ei dimiſerat vt ꝓbari põtꝑ illud qð diẽ ſaluaro? Luce.J. appꝛo vãdo ſniam Smonis dicentis ꝙ plus diligit cui plus donatũ eſt. ſʒ penitẽti plus dimiſſů eſt q;ino⸗ cẽti.ʒ maioꝛẽ igratitudinem icurrit peccãdoqᷓ;ino cẽs. Rñdeo grax actio reſpieẽ dʒ.⁊ qᷓʒtitarẽ dõi. modũ gratuite dõatiõis.reſpiciẽdo ad qᷓ;titatẽ do nimagis igratꝰ eſt inocẽs peccãdo qᷓ; penitẽs.qꝛ ce teris paribꝰmaiꝰdonũẽ ᷣuare hoiem vt nõ peccet q; illi q peccauit idulger. ceteris.n.pibꝰnobilioꝛ ei ſtatus inocẽtie qᷓ; pnie.ſʒ ↄſiderãdo modũgratuite doatidis. magis eſtigratꝰpenitẽs cñpeccatq; ino⸗ cens.qꝛ qᷓ;to aligs magis ẽ elõgatꝰa debito recipiẽ di bñficiũ.tãro cũ bñficiũ ſibi ↄfertur eſt modus do natiõis magis gratuit? maßis aũt elõgatura rect ptiðe ge qᷓ;tů eſt ex pte ſua ille ꝗ peccauit q; ille qui nòa gie ↄſeruatiõe. oibꝰ tñ pẽſatis ſi ↄpẽſet᷑ aßhrã uarioq̃ eſtĩſeq̃nti pecõ pppᷣcedentia iã dimiſſam ioꝛ eſtigratitudo cader a vᷣa pnĩaqᷓ; ab inocẽtiaqᷓ; nis pccjñ quo cadit hõ ab inocentia ſit grauiꝰcete ris pibꝰqᷓ; illud qcadit a pnĩa agraugriõe ꝑ pccãß cedentiacircũſcripta. Ad pᷣnĩ oppmad pmãpãr⸗ tem dõ ꝙ bñ ↄcludit. qꝛceteris pibus maioꝛ eſt in⸗ gratitudo in calu ab inocẽtia. qᷓ; i caſua vera pni
„
aggranatiõe pccõxꝝ bcedentiũ circũſcripta.& ſup⸗

*„
wr Re 2 Feneainl ſeun i pnie. nõtĩ tale digni penitente adhue g& un PAdenede gnioꝛeffſtatuein adhucq; . F* m„ eſtitut de inocẽti tus inoc uc q 10— onöej 5 ulto magi e. Adm cẽtia tꝑe entie tů ad eiꝰfo nocẽti gis pe 12mpʒ ſoluti nature i abſoluti formar Znont i cetie tpe ccauerit ʒſolutio ex dicti inſtitu⸗ olutionẽ rõ am quã ali idönn ₰. nõbiltate int vee aniis— Blachw⸗ ſacerq nij P as ad pcem̃ atus illius ẽ genꝰpcci atuin e emẽtũ qðcũc ble drres bul⸗ſacfi otiſ e— ree iunengeinlto hna— Leeiiu gbt——— nlti i 2i it de caſua Pmgrm totiꝰ h itpꝓ ſoluti ici ſcificari iliatio pñ ⁊ſic exteri mã o apccãqᷓ haſtat ar ad pt umane na olution cariqᷓ;t pnt dici mã terioꝛ ꝓf in i pechirrärd⸗ antee na reten atꝰe rãt dimi cũ a nſcbam dög vſu elem uhn œnõð cieceblunn deaebp n Ecund m ꝑſacerdori a — uenee— ö hulocki. Et vfnd.n ur uꝝ miſio 31 epit ↄtinui oni datũ ihñti eq no ei cui pcci.imo mai atiſfacti 5. ac ꝑſit re — 5 uitatẽ b idatũ qlem icui ſetali oma ction ʒ eſt ñignũ res vim terruptã atẽ bonitati eſtq; penitẽ charitatẽ e tal nagis eſt ſignũ õ eſtñ gnů ſue rei k ptã. Vñpi onitatisſ penitẽti.c itatẽ Ala feciſſe.ꝗ ſignũ exñti ignum uerei pun. ie veq; penitẽ qaðo Itẽ res ſ e.ᷓ remm neeinöt — adſeiᷣam ãplus dili bolãqᷓ̃ voluit di abuit i io pccip̃cedi egtur ſact inõ eſt tẽs di — velgliã iligẽ.nõ i uit dñs in rauni pᷣcedit exteri acfm ſt res huiꝰ? cat nnsi interruptiõ aliã eqᷓi itend declarat a pnia erñ lit exterioꝛẽ vt effectꝰcã niꝰſacfi. Ment Gun n eratfacta en ciabn ein ſienneee Arti reirenne niin ieneeeesilliſa⸗ icin 1. culus ſecũ d imone. Ei gnific. oꝛdinat᷑ ſa⸗ us ſecũdus eo ſiẽreci ne.ð illa andã? effi nat. ſed pni tuoci in— cfm recitat mag̃i remiſſi 3 iciẽdã phia — O mtm̃. ſ.exti agilra.i ioẽres ſacfi actualis qnenter n utieeeei birſoehee nunti Anti 2vt tx pni pali.⁊ circa hᷣ q̃ re veli ũpccõꝝ ie extioꝛi acf 1u. viituie. ⸗ pen ntre irac— iremme vinetahen iee en ni 1 idñ fuiti nũſact uiusia o tm̃ pᷣdictã neetfte eneai ie extioꝛiĩ de t inſti fm. 4* vfrß 4 n pdictãremi c. quis ↄiñ iquo mõ i — imo oñco vd menunplitnnn üicraeiicoenn⸗ huun nn NO P eini iqᷓ ſigna alij ſignifi Oiin u n pninns elieumeff erterioꝛ pni leinibo. Eitẽti Zaiſei ppoſi⸗ —— E aeeee Fefnrat wne otectviuenne ſewereattatepniewer ipe vu ecõ nia ſit enãce ed potiꝰi gurat.ſʒ euã ꝛad illã ſignificã iio.?⁊ ⁊nõ ſac iam er uerfo.ſi enãgelicũ tiꝰiteri ſʒ exterioꝛi pnĩa oꝛdi ificãdũ ꝙ ſit re acfm.ſ.z ee nerſo e Riteriõ licũ ſac ioꝛ exteri rioꝛi pnia oꝛdinat᷑. Añ ñ.⁊ ali es vtriuſq; pn ec o. pnf iõ pni cf̃m ſepiꝰpᷣ erioꝛis ei interioꝛẽ jic An vt ſui quo mõ efti uſq; pnie ipu ud e naſepipeect erbeedi tſuicʒ efficiẽd vnh ag in l oꝛ ñẽ ſac pcedit e uitrem q;; veliplici ã exterioꝛii 5 ſempꝑßſt ü vtr 2 cM Sacf in lra„ qcrn. rterio qᷓ 0 1 P lcite. 101ir P up 205 deſt m M quã inui mãle eſems ug P 1 is.hec d 0 pccm̃ militate f. Pin opp PPoſit nia duã inniſibilẽgr emẽtum li.ð ſacra.ꝑte uo ar em̃ oꝛdi acta ⁊ador dð o explic —— n teeee iuirieu Aeeie un 1eſt. nöõẽſ U. ſcific ioꝛ nõẽ mã Sali anũẽ iip̃o deſiner ipenitẽt na urM Iſeſepebn eſtꝑ vvñ quomõ elenncnel ete pccã fui — ce ꝑ vbñ vt ſupi m. em. Adn exp̃ſſe ſigni e. De ab ãfuiſ⸗ o iß erteriora bapꝰflumi otrariũ te upius hi liů ſempß dð ꝙœ ð ſignific e abſolutiõ -— iterioꝛẽ is ad b enet magf i pi- ꝑpſup pð lege coir at pccõꝝ utiõe r mis. pni 1oꝛẽ. ſʒ bap apm̃ flami gp̃ in la. poſito pponite coĩ remi 6ꝝ remiſſi r a ext᷑ bapꝰflumi 1fiamis. ſi ra. explici exterioꝛẽ pni iſſio vcc iſſio mpe oi nitetia exteri ioꝛſacfmẽi umis ſac icpnia vtrealiter ite vł impli epniam i pecox ac ius ſacf rioꝛ ſac; ẽ iterioꝛi fm eſt baß 4 ſio pꝛ er hitam qñ plicite.⁊ m in re vi ctua nitſuh e us ſacfi.exti fm eſtite ioꝛis. Ridec apfi pʒ. pß m qñiq;.I9 vel in ei e a ninöſi ꝙſuperiꝰ cauſet᷑ a perterioꝛẽ pni⸗ g.cch grp 1qtũ act? pnia ſigmeſ 218. 7 iteri o ꝙ pe⸗ õſit ob riꝰdc actuali ꝛe pni rãt.q̃ ſi penitẽti gneſt iteri terioꝛes ẽ rem ſtaculũ neſt ꝙpi als pcci 135 B— ſiifoꝛmis ẽtis exti ⸗ realiter pirnerPrepeni tenorpnineit ieltiterioꝛie valigm ehitn tent pnia infoꝛis gup i tie placerdotis mi nõſit odllahm inti qmõ E oꝛmis ue foꝛ is miſterials ſtaculũ ntioꝛẽ exci t jat̃. pniaʒ exteri a90 ſacfi mat᷑.pnia aũti ialẽ abſ. ũ ex ꝑte erci 10 Une P ʒ exterio⸗ — folut ippoſito ↄi erioꝛitelliai nẽ a deo n⸗ ſcß qꝛ vbiſi um pnia ſi olute eſt tm̃ oiungi telligi d 4 deo effe acfm.qꝛ vni unt duer ſacfm.: ia ſit v m magm tm̃ actꝰvt ngit pnie exti ʒ eẽ re ſini ⁊vnita ue res.⁊ duc m. Et vf̃ nuzʒ „„ mact vtutis. 2 ertioꝛi nõt Shuiuſ gni. vel sſaci nõ 7duo ſi vfꝙ non⸗ e ſu— Adpmn nð m 1 5— ex parte rei no pöt igna nõ on. uãgelicã nõ ioꝛ eſtitelli dp̃n in oppm pab- penitẽtis ↄf erei.ſedi eſſe nifi õ eſt vnñ d'ri e nelirãnõfuerüt. fact igecaðinohpdöcht ſedinbſurrilipel— . k· diei ꝙ pnĩ t.ſacfm qñ að ſacfis illi ꝙ m. ibiẽtſu io⁊ ſatiſf ſacfo ſunt ex parte — cut in qõ ꝙ pnia extioꝛ aũt pni is illiſqͥ añ aliũ remi nt due e arte — r ne oñ oꝛ aliqi ie fuit añ 3 emiſſio.g res.ſ.pnia i ⁊ſace ura ſign dcfa 5 cãta qᷓ;tũ oñſum eſt. qᷓ; iquo mõ añ. q̃ non ſi o.Spni J.pnia interi rdotis 2 tũ ad illud qð q;uisẽ õ eſt c̃ iteri Moõt non luntſi ia nõ eſt vnð̃ terioꝛ abſol — le eſtiertioꝛi ud qð sẽt al iterioꝛi nõſunt ſrnnl. nõpſti ioꝛi pni eſtex iquo mõ f isſi o tſimul.ge õ ↄſtituit᷑ ali e een quah, Admdð pnia reſpec ꝑte penitẽti õ ſit ab Cõtra ſi S ex illi uit᷑ aligd vnñ Item ex ei — nareſpectu ab tẽtis. qð qᷓ e aſipnia nõ e ex eiſ 1. infacopnieleviems tu abſolutiõi dð qjſi mã pluraeſſ anõeſſe 1ſtituit᷑ alic 5Ptes pnie nagf in lra nõe istacerdotis cfm. entſacke vnſac aliqui bnie c 3 ijs ſacfis ſi epiꝰpᷣced a nõ eſt icõu rdotis ſm.ſed nõ fa c acfm id vn * 8 0„„ 8. 11 ⸗ dʒ dj 3 J. MRñ ſed pl um. oc põt dici ꝙ ſepe ↄtingi at ſacf̃m uenien bilitatis ʒ diciꝙñ kñdeo ꝙ pni ura. tu mitatẽ a pnia iteri git ꝙœre qᷓ; ecõu ꝙp tei nec ↄtin* italiqd ꝙ pnia e tunc cipitꝑei tũ ad ill itſacfm ſicandũ ata expl atis.neqʒ vnitate in ⁊ hñiliation fir pccõx. õ efficiend Aiquid nita- ationeʒ ↄcurrũt ad in Adpmi iendũ qð id vnñ ſigni e. e— integri ino m—— eſtrer— ight vnum ſac aci.pniaz raſi* Ac Pn gn miſſiõis actu 4
n2

eatoꝝ ficut refert magt in ia. nec obſtat vnitati ſa cf̃iꝙ ſint ibi due res.qñ eſt vna alteriꝰſactʒ.qð pʒ qꝛ caracter bapriſmaleſtres abſolutiõis eterioꝛiſ ⁊ ſacfm oꝛiginal pcci.⁊ tñ bapꝰeſt vnũ ſac̃m. Sili coꝛpꝰrp̃i vexꝝ eſt res ſub ſpẽ panis verẽ ↄtẽta.⁊ per eã ſigniſicata.⁊ eſt facm coꝛpis myſtici.⁊ tñ ſac̃m euchariſtie eſt vnñ ſactm. Zid? cñ dr ꝙ ex eisqͥ nõ ſunt ſil nõ ↄſtituit᷑ aligd vnñ.⁊c. dico ꝙ vex eſti ꝑmanẽtibꝰ.⁊ loquẽdoð vnirate ↄtinuitatis vleſſẽ tiali infucceſſiuis. tñ loquẽdo de vnitate itegrata er pluribꝰrelatis ad vnũ ſignificãdũ⁊ efriciẽdũj nõ eſt vex. Sacim aũt pnie ↄiſtit in qͥdam ſucceſſiõe x eſt vnum vnitate pᷣdicta. 6 — vrũ pnia ſit ab iſti⸗ Ranto querit tutiõe. Et vñ̃ꝙ nð. qꝛ qʒ eſta nãnðẽ ab iſtitutiõe· niſi dicat᷑ eẽ ab iſtitutiõe nãe. ſed ſacfm pnie eſt a nã. nãlis.n.rð dictat pecõꝛẽ deber penitẽ de ſius pccis.qᷓ nõ eſt ab tſtitutibe. ẽ ſact᷑a q̃ ſunt ab iſtitutiõe nõ fuerũtiĩ lege nãe.ſed ſiẽ diẽmagt in la huiꝰdi.c.vlti. Sa⸗
cr̃m̃ pnie fuit añ tpᷣs gre ẽt a pᷣmoꝛdio generis hũa ℳ
ni.ᷓ nõ eſt ab inſtitutiõe. Lõtra Hugßli. ð ſacf. pte.9.c.ꝛ. ponit in diffinitiòe ſacfi qð eſt er iſtitutio ne ſignificãs. ſʒ q̃lʒ vars diffinitiõis dr̃ de quolibʒ ↄtento ſub diffinito.ð de quolʒ ſacf̃o vere dꝙ eſt ex iſtitutiòe ſignificans. Rñdeo ꝙ pnia dupli põt accipi.ſ.ꝓ vtute vel actu vtutis. velꝓſ ac̃o.pꝰm pnia eſt de lege nãe. nãle.n.indiciũ rõis dictat pec⸗ eatoꝛẽ debere penitere de ſuis pecis.⁊ tali pnia hĩ tuari.⁊ſic nõ eſt ex iſtitutiõe.⁊ mõnð eſt de lege n ture.ſed ab iſtitutiõe diuina. declaratũ eſt.n. fupi? di. 17. q.⁊. ar.⁊. ꝙ ↄfiteri pccã ſacerdoti nõ eſt de iu re nature.⁊ ex ↄiti.ꝙ neq; ↄtritio vt iũcta cũꝓpoſi to ſic ↄfitendi eſt de lege nature. Ad arꝰ ad pteʒ p mã dð g pcedũt de pnia inqᷓᷓtũ eſt vrꝰvłactus vir tutis t Armad partem aiiã pcedit de pnia inqᷓ; tum eſt ſac̃m.— vtrũ ſacm im Minto queritur mediate a Ep̃o fuerit iſtitutũ.⁊qñ. Rñcdeo ꝙ immediate fuit a Epo iſtitutũ.añ. n. paſſionẽ iſtituit. ſacm qᷓ; tñ ad iterioꝛẽ ↄtritionẽ penitẽtis ⁊ oꝑis ſatiſfactio⸗ nem. cñ dixit. Mon veni vocarè iuſtos.ſʒ pccõꝛes ad pniam. Luce..⁊ꝑ alia vba qbꝰ ad pniam inui⸗ tabat maie cum dixit. Miſi pniam pabueritis oẽſ ſimul pibitis. Luce.Iʒ. ↄfõnem at implicite i exꝰ cñ dixit lepꝛoſo mundãto. Vade oñde teſ acerdoti vꝰ. vtſcriptũ eſt. Mathe.g. abſolutionẽ aũt in mi⸗ ſterio cũ Laʒaro reſuſcitato dixit. Soluite euʒ. Jo. iis.ſed expᷣſſe ptãtem abſoluẽdi nõ dedit vſq; poſt reſurrectòõeʒ. cñ dixit eis. vthr Jo.ꝛ0. Accipite ſpi ritũ ſcm̃. quoꝝ remiſeritis pccã remittũt᷑ eis ⁊ quo rum retinueritis retẽta ſunt. ptãtem añt iuriſdictõ nis ſup torã ecctiam ꝓmiſirſe datuꝝ Metro cũ di⸗ xit ei.vthr̃ Wath.T6. Tibi dabo claues regni ce⸗ loꝝ.⁊ quodcũq; ligaueris.xc̃.ñ tñ tũc dedit. Vñ de cretũ Anacleti. di.ꝛi.in nouo teſtõ erponẽdum eſt ð pmiſſiõe ßin glo.ibidẽ.nec tñ tůc t̃ ꝓmiſir ſe da tuꝝ ptãtẽ inriſdietiõis.ſedẽt prãtẽ abſoluẽdi ⁊ ligã di in foꝛo pnie. quã poſt reſurrectionẽ cũ alijs diſci pulis accepit. ſed ptãs iuriſdictiõis ſup totã eccliã ſibi foli fuit dataꝓ ſe ⁊ ſucceſſoꝛibꝰeiꝰ.cuʒ xp̃s poſt ſuã reſurrectionẽ diritei. Paſce oues meas.Jo.ꝛi⸗ að põt ꝓbari ꝑillud qðhr̃.ÿo.di. Cõſiderãdũ.⁊.c.
Fidelioꝛ. ⁊e de elec · Significaſti. 5
—
amn Pecã oꝛiginalia.nõ ſigni Irca ia m cat hpcem̃ plurali. qꝛ in eodẽ hoie ſunt plura.ſʒ qꝛ mul netfectu inqᷓ;iũ coꝛꝛũpit diuerlas vires aie mox oium ꝓſterneret in via vitioꝝ.i.citon:ſi peni
teat. qꝛ pceiñ qð ꝑpniam nõ diluit mox ſuo podet ad aliud trahit. ita reus ⁊ pecꝛ cõſtituit᷑ vtañ fue⸗ rat iſilt. ſed nõ tiñ. vel refert ad reatũpene dã⸗ ni. honſenfus. Quidam dicüt pniam exterior?⁊i terioꝛem eẽ ſacfm.nec duoſ acfa.ſed vnũr:⁊ iſti be
— ⁊vera.
or pꝛemiſſa. ꝛc· Superiꝰ det M minauit magr de bap.75 firmatiõe. ⁊ euchꝰ. ⁊pnia. Nic deter⸗ minat ð extrema vnctiòe⁊ diuiditi.ꝛ. 2. Pꝛioð eiꝰiſtirutiõe. ⁊ de iterarione ibi. Qucrũt. Min.ʒ. Pdetermiat ð eiꝰmã. ⁊ de eiinſtitutoꝛe ibi. Moc ſacm. 3 de iſtitutionis cã ibi.In quo oſtendit᷑.
¶Articuluspꝛimus.
di.q̃rẽdũẽ pᷣncipalit Ii c2 hanc de.ꝛ. Pede ip̃o ſa⸗ cro vnctiõis extreme. ⁊de eiꝰadmi⸗ ſtratiõe. wirca pn querunt᷑.6. Piio — tx extrema vnctio ſit ſacfm. ⁊ q fuit inſtitutũ. ʒ vtꝝ mã huiꝰ ſacfi ſit oleũ ð oliuis peß̃m ↄſecratũ. 4 vtxꝝ hui⸗ ſaci ſit aliq̃ determi nata vᷣboꝝ foꝛma..vtx effectꝰ huiꝰſacii ſit infr⸗
mitatis coꝛpalis alleuiatio. 6 vtx venialiũ pecò
rum remiſſio.
carhecumini.ſʒ vnctio cathecumioꝝ nð eſt ſacm. Zaſil nec vnctio infirmox. Itẽ ip̃m oleũp eß̃mↄ ſecratũ eſt facm.qꝛ ſiẽ diẽ Muꝰ.j.ii.de ſacra.pte.g c. Sacf̃m eſt mãle elemẽtũ.ſed ip̃m oleũ nõẽ ip vnctio.cũ vnñ ſit ſubã.⁊ aliud accidẽs. gipſa vn⸗ ctio nõ eſt ſacfm. Item in vna colloe ſaci vb nõ repetunt᷑.ſʒ in vna colloe extreme vnctiõis plies vba repetunt᷑.ſ.i vnctiõe cuiꝰʒ mẽbꝛi.ð tal vnctio nõ eſt ſacfm. Itẽ ſac̃m vna colioe nõ confertk᷑ niſi ab vno miniſtfo.ſʒ extrema vnctio cõfert᷑ plibꝰ
facerdotibꝰ. Ejñ dr Ja.. Inducat pᷣſpryteros. dtal
nctio nð eſt facẽm. Wõtra mag diẽ in lia huius
di.c.j. ꝙ eſt ſacm. Itẽ Mug.ꝛ. li. ð facra.pte.Iÿ· c.⁊ dicit ideẽ. Rñdẽo ꝙ extrema vnctio eſtſ acim ʒlud. n. qð eſtſacre rei ſignũ⁊ cãp ſe oꝛdiata adef⸗ ſiciẽdum rem ſacrã.nõ tiñ̃ eſt ſactm.ſed eſti acʒ no ne.l.vt ſupius hitum eſt.ſed extrema vnctio ſignũ eſt ꝑſe ⁊ cã ſpũalis vnctionis interioꝛis que eſtres ſacra. qꝛ facrãs.⁊ iõ ertrema vnctio ſactz eſtnoue 1. Adÿmn in oppn dõð ꝙ nõeſt ſile de vnctione ca⸗ thecuminoꝝ? infirmoꝝ.qꝛilla non oꝛdinat᷑ per ſe ad remiſſionem pecõꝛum.ſedꝝ aliud. ſ. per bapm. hec vo pſe oꝛdinat ad interioꝛẽ vnctionẽ ſignificã quo ſact̃a ſunt ſuoꝝ effectu
—
dum ⁊ cauſãdũ eo m quo lacra fec cj. Ad mndð ꝙ ipſum oleũ ꝑep̃m cõſecratũnð dr
facfm niñ pᷣdicationeq̃ eſtp eům. aꝛ eſt huius ſaci
ꝙ extrema vnctõ Runo oſtendo nõ ſit ſacfm.qꝛ ſit ifirmi inungunt᷑ oleo ꝑ epᷣm zſecrato · ſic?

HMiij. Pꝰ. n* mẽlisrã. fed ipſa vnctiop eſſentiamẽ ſacfm Ler apud oes· ſed foꝛma vboꝝ puius ſacfi non eſt eade veſun m aunait ug auriteligit ðanolivʒſenibil ſigno anud omnes· qdam. n·eccieſie vtunt᷑ forma indi⸗ wn aut m pdicationẽcãlem. Adʒ dðpſicut plres catiua.qͥdam foꝛma deßcariua.ʒ iſtius ſaci nonẽ un vnctiões cõſtiruũt vnã integrã vnctionez. ita vba determinata foꝛma v x. Lõtra. Romana ecclia vlu S ã̃ dicunt᷑ in vnctiõe cuinſtibet mẽbꝛi ↄMituũt vnã vtit in hlacfo derermiarq vboꝝ foꝛma. queẽ hec. ch itegrã bonplarion aueeſt integraſacfifomn0⸗ Mer iſtam ſcãm nncrionẽ⁊ ſuãpijſſimã miſericoꝛ i mðduo vba dicunt᷑ foꝛmaſucramnẽti.nec repetunt diam pcatribi dis qcgd culox vitio deligſti. ſed n vVbapenitus eadẽ. qꝛ in vnetioeocculoꝝ di. qð per cñ iniungunt᷑ aures dieit· vitioguriũ.cũnares dici ün n occulos.in vnctiõe auriũ dicit. ꝑ auref.⁊ ſic Salij tur. vitio nariũ.qñ os dicit᷑. vitio ligue Vloꝛis. qñi wuit uis glia vba repetant᷑ eadẽ. Ad mdðᷓꝙ Jaco. uus vicit. vitio tactꝰ qñpedes dicit. Vitio in⸗ vir— ibi poſuit ptarep ingulari. xnꝰ n. pficitfacramẽti ceſſus.qñ lumbi dñ. Vitio lũboꝝſi eu carnis vitio. ⁊ 2 añ deſice Et. alius deberet ſupplẽ nõ fem̃ iterare; fieri—. 1— M. dOo Qupronnnn eẽt a etermiata mã̃.⁊ eminatg foꝛ 1 n⸗ n 2 P Ecundo querendum twmefn natun cõpoſitũ. al nõ. Cumh eacfin ſit deter mnm fuerit iſtitutũ. niſi qꝛſupius di.⁊* in illa.q. velnun efmabalietacfisrdificri.oʒhẽat teuch' vtrů oĩa ſacfa no.. uerit iſtituta a deo immediate determinatã mãm⁊ ð̃rerminatã foꝛmã.ẽt accipiẽ mm x hufficient pʒ gei dõ ad
c gõnem.· Stiõ de eiſolu do foꝛmãtm ꝙpquandã ſimilitudinẽ pncipalioꝛ
86 ps mere— m dar— Oritur vtruz mã huius ſacfi quã ſititudinẽ vᷣba unt foꝛme in ſacfis. nod aũt —— rtio qritur it oleũ de oliuis per Ppꝛie foꝛma ſir ibi videripõtꝑ ilud qð fupius di⸗ — cnſecrati. St vfꝙ nõ. hſacfn en ncer cuniinilla gönevtrunoꝛdinatioadſi- iratis. dic n. magt huiꝰdi. ce:ſier⸗tẽptu vrne“ cãdumſit foꝛma baßᷓ⁊ eſt cõueniẽtioꝛ foꝛma deÿᷓ⸗ — gligẽtia ſacfm p̃termitat piculoſum eſt? dãnabile catiua q; icicatiua qð innuit beatus jai cano.ſua ℳ ſedturfm neceſjitatis dʒ celebꝛari in mã valde coĩ c.I dicẽs. nfirmat᷑ qs ex Vobie iducatpᷣf byteros quapropter baptiſ mꝰcelebꝛari põtĩ q̃lʒ nãli aqua. ecckie. ⁊ oꝛẽntſñup eñ vngentes eñ oleoinnoie dñi. ne di vi ʒcũ oleũ de oliuis peÿm Mecratũ ſit mã nõ multũ Adpmin oppm dð ꝙſi non ſit ſcripta foꝛma öter cois.ſed ſpãlis nõeſt huiꝰſacfim Itẽ ſacerdos minata erp̃ſſe ti poſuit eam beatus Zaco. iplicite i implerpotſciſcaremãm bapj. qð eſt maius facfm vbis pᷣdcis quã beatus Petrus explicite credit᷑ ro rap extrema vnctio.ꝗ multo foꝛtimãm extremãvn mane ecclie tradidiſſe.ſicut⁊ plura glia que, expli- mol Wn ctiõis. z nõ oʒ ꝙ ſit pep̃m ↄſecrata. Contramag cite in ſcripturaſacraſcripta nõſunt. Adꝛ ndög ul Wri hurdi.c.j. diẽ ꝙhec vnctio fit oleo ꝑ epm ↄſecra⸗ intalique ecclie vtẽtes foꝛma idicatiua pie cre- uhe ſden to.ſed cũ dÿ oleum ſimplici noieiteſiigit orci Soli dẽdum eſt ꝙ modus cnẽdipmodũim atiuum ſect'h iiſti uis qꝛ anthonomaſiace dñoleñ vt ſuꝑius hitũ eſt. Sterminate velidicatiui nõ ſit de nccite acfiſicut 6en un di. Z. Rndeo ꝙœmã dʒ ereſpõdere pncipali ene ſupius dem̃ fuit ð modo emendiactum baptiʒã 6 W viſacfi effect⸗nũtpnẽipalis hun nch eſt. pccõꝛũ di quẽ ßreciexßᷣmũt hoc vᷣbo. Baptiʒet᷑. Roma⸗ g wnan a5läcurstioimmecateirodueẽꝰ hecr na ecclia hoc vᷣbo Baptizo. doß äm a5obſteradfupeminẽtemſunitute vite eterne. ad into querit᷑ vtrumefſectushu u en vnus igreſſumfufficit ↄſciapura ⁊ qꝛ oleñ multuz ius ſacfi ſit venia- Me Heſſt valet ad nrationẽ plage. vt innuit. l. pevbi dr̃.— lium pecðꝛum remiſſio. Et videt᷑ ꝙ nõ. qꝛ ou icin Plaga tumẽs.qe nõ eſt circũligata. ñec curata me vbi ſufficit vnñ remediũ nõ debent poni plura. . K dicamine. nec fota oleo.⁊marimeoleumde olinit d remiſſionẽ venialium ſufficit ſola pnĩa interi o7 in quo pfectiꝰinueniunt᷑ ꝓpꝛietaret oie Finalio quã fucilinspoſſimt babere inirmiq́; ſani.infirm wü So ¹ oleo.iõ mã huiusſaci eſtoieum ðᷣolinis ⁊qꝛ bal⸗ tas.n iclinat ad deteſtãdum vanitatẽmũdi galið — mnepitatbonsfamiiondemirnnnenhe nutteänonenecirimiſrmisag vemalieis Keln moad ſignificãdũ ꝙ ad igreciiẽdum ſanitateʒ vite miſtionem. Item ſacfm ad illud finalit oꝛdinat᷑p em ic eterne ſufficeret ſine fama huritasoſcie. ⁊ nitoꝛg hneruodpneipalt adminiſtraf. ſed nõ admiſtrat mi in poleunn deſignar. ei delacra vnctiðe. cj Slen. n knhererveniaiunrenniſtonem nret nuch edch lucet in aq̃. ⁊ ad ſignificãdum illiꝰſanitatis ſi emi coꝛpis ſanationẽ. qꝛ ſani magis implicant᷑ veniali n neriam dʒeſſeoſecratũp Acerdorſupeminẽtis di busq; iirmi. ⁊tñ noadminiſtrat fanis. ſed ifirmis wor Sineclecdheinoppobbiſem neelüremilſonöeſthulacfiefertwtatnie nim Vi el erctis ablolureſẽ baptiſn ᷓuis morta e Pncihalis. Lötra aco. ʒ. Moſq; dem̃ eſt vngen .— obmnerotebenbtermitteret. citemneren. tes euroleo. ꝛc· paucis iterpoſitis ſruit. Etſiipec m auxciclacfmeccliepccmẽ ale Ademds catisſit punſtrenkei: Zditamgönem dixerunt — Pnðeſtile. qerßᷣsgeſtmarim? in dignitate ractu quidãg hoc ſacf̃m nõↄfert᷑ʒ pccã venialia· ſ ed5 wt— mũdiſime carnis ſueqñ⸗ 30. baptiʒatus fuitvim ſequelasrelictas tam roꝛiginaliq; er aetualibns zell m tenuhtuliraas inrelligedoiz. vtfupinsert pccis. Sec hanc opinionẽ eſt auctoꝛiras bear? ch itum eſtin tractatu de baptiſmo.⁊ iõ non indiget Jacobi pallegata. Dicẽdũ ergo ad qõnem ginß peßmſciticari. Etp̃tereafacfʒ baptimnte ſacfʒ ne lacotriaſimt. · vnumnqʒ eſtſacfmuñ qðeſ vn — ceſſitatis abſolute. nõ ſic añt bſachmn. ctio e Aiud quodẽres? facfm. Tpuasal⸗. S Silitaliquade⸗ vnertonedequaalacritate xrhabek efdeac d— rerminara vboꝛum foꝛma. Ft ṽꝙ non. q Lncrione.c.j. intelligit illud qð dicit Joan. aptus. nainenifeins ſornn⸗ determinta abinſtitutoꝛe. Anetio quã accepiſiis maneatin vobis. ⁊ eſtfac luct— Item determiatafoꝛma voꝛum lacfi eſteadem pᷣncipalremiſſionis venialium pechꝛum. qſi di ipn 2 2

nam remiſſio venialium nõ tiñ lis nõ ſit toralis effectus ßncipalis.põttů eins eſſe gne ſumat p eam remiſſio venialium nõ tññ̃ ſigni·. gis medici ſcarur. ſed eriam cauſat. Unde in decretalipdieti eiectus lecũdarins.⁊ maieihne ch coꝛpalis 6 dicitur. vnctioiuiſibilisiterioꝛnõſolumeſt ſignus alis effectus. dplus x 2 3 coꝛ⸗ 1 ſed etiam facfm · qꝛſi digne ſumat᷑ velagit vel au pus ſupanimã.? uis aſugn Vniſacfo vueshn t —— cipales effectus. Vnũ pᷣncipalem ſpũalem.⁊ alium. et abſc dubioqð deſignar ſicpʒꝙreiniſſio ve pales el. Anpnea ßacfm qᷓʒuis ſit vnñ t hialium eſt inß ſaco pnciparres a ndẽ ſactʒ coꝛpoꝛalẽ eſſet incõuenies rnn xaliũchꝛpa 6 pn in oppn dicũr aiq g q;uis pniaiterior a fmir hie duos eſfectꝰ. vnſpüalem Aiũ Se ita 6 nont venialiũſufſiciat. tñpp ſtun inimi anðpõe gipüaiemprio⁊ hncipali ecũdario cð . wecte remedio vti ie nnregi S enis eſt. vt pʒ ex lubioi e ni 5Bel ꝙ frequẽter inũgunt᷑ in rmi in tali ſtatu ꝙ————* irerius bert. 3 S. S 3 xrticulus ſecũdus. 6 tur d ꝙ ſiẽ ꝑſfac̃m pnie ex vi ſacfi oꝛmat à Pos infoꝛmis.ſic ex vi huiꝰ ſacfi ↄfoꝛtal mens 44 NOnſe equenter eneß mi habẽdũ ſufficientiã pnie venialia delẽtis. que qñ⸗ S du q; añ ſacti ſuſceprionẽ tam debilis eſt vt nõ ſuffici— runt᷑.6. Pvpx hoe— itco— at ad plenã venialiũ remiſſionẽ. ꝑhuiusẽt ſacki ſu erianö eß̃o.7 S⸗— 0 1 ſceptionẽ pspene puenialib⸗ debiteremitpitſi di⸗ debeat canferrialiqbus ſanis. 1 gne ſuſcipiat᷑. Ad ndi ꝙ nõ datur ifirmjs tiñ. qꝛ vtrũ oibus infirmis. ʒvtruʒ ſold inſtfa ſen⸗ uim ſit pᷣncipalr oꝛdinatũ ad coꝛpoꝛalis infirmitatis al ſuum debeant inungi. ßvtrum hoc ſacfm itera⸗ wu leuiationẽ.ſed ppqꝛ appꝛopinquat egreſſui iqauo büeit.— mig venialia pfecte poſſunt curari abſq; Bꝙ eis hõ ite. Rimo oſido öſnn pollit⸗ ödhl minlecr. nmeſeehſe ſe p eenanen vtrum eſectus huiꝰ ſa ſ Phiſi. In bie an F üm „ Exto qrturqᷓ ſit infirmitatis coꝛ⸗ opꝰ. nobiliꝰ ð eſt vtimã diſpoſita 3; ipᷣaʒ diſponet. Gir 6— palis alleuiatõ. Et videt ꝙ nõ. qꝛfacta no · ců ↄſecratio olei ſit mãe huiꝰ ſaci diſpoſitio. ⁊ vn cM efficiũt að figurãt ſi ſuſcipiant᷑ digne.ſed huius ſa ctio iirmoꝝ ſit eiꝰvſus nobili⸗ eit iirmos vngere ken ci ſuſceptio quantũcũq; ſuſcipiat᷑ digne nõ liberat oleo ↄſecrato q; ip̃m ↄſecrare. I ʒ oleñ nõ põt ↄſecra pii cviter av inirmitateicirabilipnãm· deffectus eis rianöcho. nec aligs iilo oleo vngianðepᷣo. J ic 1 nöõ eſt alleuiatio coꝛpalis iſirm̃itatis. Itẽ viri quã ſiẽ nõ ep̃ð nõ pòt Aecra ſacfi ↄirmatidis maz ita töd 1 to ſunt ꝑiectoꝛes tãto magis deſiderãt diſſolui.? eſ nec ↄfirmaf̃. ða ſili ſiẽ nõ põt mãʒ hui ſaci ↄſecrai qu 1 ſe cũxpᷣo.ſiẽ pʒ ꝑ Mau.ad Phylip. pꝰ. Sed huius ita nec eaifirmos Vngere. Lotra Ja. 5. Infirmat un 1 ſacti effectus nõ eſt deſideriũ pfectoꝝ. ð eſfecius gsinobis iducat pᷣſbros ecchie.⁊ oꝛẽt ſuꝑeũ vnge⸗ ni einon eſtiſirmitatis coꝛpalis alleuiatio. Itẽme getes cũ oleoĩ noie dii. Itẽ decre. di.b pᷣbros. ilj . dicine ſpũalis nõ eſt effectꝰcoꝛpalis. ſedßtacẽmi Sʒiſtud dr ꝙ oleoſcificato pmitti᷑ pᷣbyteris vn Mni ut ⁊alia eſt medicia ſpñalis.q effectus eius nõ eſt gere ifirmos. Rñdeo ꝙhſacfm a nõepo põr ↄfer ninin alleuiatio ifirmitatis coꝛpoꝛalis. Cõtra War.ß6. ri. ⁊ bpp ſtatũ ifirmoꝝ andplit ep̃os adire. Eñ di. nni d̃. de diſcipulis xpᷣiꝙ vngebãt oleo multos egros pᷣacã. Vud dr ꝙ id circop̃ſpyteris ↄceſſuʒ eſt vnge ſlins 1 ⁊ ſanabant᷑· ſed intelligit᷑ de vnctione que eſt ſa⸗ E iirinos ſcificato oleo· d ep̃i occupatiõipꝰalijs i. 1 er̃m. Vñ glo.ibidẽ.pʒ ab aplis hunc moꝛẽ tradituʒ pediti ad dẽs lãgutdos enöpfit. Adp iopp 4 1 eſſe vtenergumni? alij egroti vngãtur oleo a põtifi dð ꝙꝛſi vnger̃ifirnos ſit ſimpir nobiliꝰᷓ; oleiſciñ An ce ſecrato. ð effectus huiꝰ ſacki eſt alleniatio infir⸗ catio.cũ eiꝰſcificatio ſit ꝑp V um.tñ ꝑpncciteʒma ni mitatis corpulis. Item Jaco. I. Poſtqᷓ; dieti et gis pceſſuʒ eſtpꝛeſbiis noepis oleo ſeificato Vne wlnt vngentes eñ oleo iñ noie dñi imediate ſubiũgit᷑⁊ q; oieñſcicarè. facilr.n. põt oleũ ſciſicatũ ab cpo ni 1 oio ſidei ſaluabitifirmũ? alleuiabit euʒ dñs. Rñ des pochias epᷣatꝰ hii.nd fic aũt epᷣs põt pñs eẽcui nu deo alleuiatio coꝛpalisifirmitatisẽ buins ſachi libetifirmo. Ad vñ dð ꝙ nõẽ ſite. qꝛiↄfirmatione tini effe ctus nõ pꝛicipalis. quapp neq; erpᷣmit᷑ i foꝛma ſpñs.ſ. datur ad roburx hlenitudinẽ gre·riõðmen⸗ ini 3 ſaci ſʒſecũdariꝰxideonũq; cãtur nßjac̃mniſits 3 eiadminiſrarioreſeruat ehis in qbus cſptàs cunz 1 gepedit neipali effectui. eſtremiſſio venialiůã plenioꝛ q;in facerdotibꝰiferioꝛibꝰ zine pechx.ſed ſi digne ſuſcipiat ſemp cauſat iſtũ ſecun Ecundo neri vtrũ poſſit ↄfer⸗ linß 6 ½ dariů effectũ.qñ expedit effectuiᷣncipali. Adp q 11 ria nðpꝛeſblte⸗ ſul in opp dð ꝙſecũdarius eſſect? huius ſacti non eſt 2 ro. Et vf ꝙſic. qꝛ melioꝛ eſt oĩo boni laici iu cnilibet ifirmitati total ãmotio.ẽt ſi hoc exxediret maliſacerdoris.ſed ſacfm efficaciã hʒ ex oꝛo⸗ 5 n 3 effectuincipali.ſed alleuiatioquã duplr cãt. no ne. Vñ foꝛma eiꝰeſt depꝛecatiua.ꝗ magis põt ↄte u modo mediãte ope nature inqᷓ;tũmentis alacritaſ ria bonolaico q; a ſacerdote minꝰ bono· Jẽma umet iterioꝛ naturaliterꝑ quãdam redũdãtiam opatu ius eſtbaptiʒare qᷓ; h ſacm ↄferre.ſʒ nõpꝛeſpłte u ad coꝛpis melioꝝt diſpoſitionẽ vel male diſpõnis piit baptiʒare.q Bſacfm ↄferre. Lõtra vrſupiu ſicu einsmitigarionẽ. alio mopure ſupnaturalit᷑. ⁊hůc viſum eſt efectꝰhuius facki eſt venialiumpecdꝛu dait effectũ ſempↄſecturre ſpectu cuiuſcũq; infirmita⸗ remiſſio.ſed nõpꝛeſpyteri nõ pñt miniſteriali pec wn tis. qñ erpedit effectui pᷣncipali? digne ſuſcipitur. cata remittere. q;ʒuis ſcihoies oꝛãdopnt adiunare tn d 3 dõꝙ euadere ab iirmitatenõeſtʒ deſide pecõꝛes ad ipetrationeʒ miſericoꝛdie.ð nõ pꝛeſbii ihn riü viroꝝ pfectoꝝ añ credũthot expedire ad ſalu non pñt ſac̃m ↄferre. Rũdeo ꝙ hoc ſacm con⸗ 6, tem aiaꝝ ſuax. Eñ dicit beatus Warti. Dñe ſi ad ferri nõ põta nð pꝛeſpris. Soli. n· pꝛeſpiter pp ſà iiioi 1 huc populo tuo ſum neceſſarius nõ recuſo laboꝛeʒ. cfoꝝ ecctiaſticoꝝ dignitateʒ tituti ſunt admiſtr dän 3¹ ßiat volũtas tua. Adʒn dð ꝙ ⁊ſi medieina ſpũa toꝛeſ eoꝝ. Unde illð qð legit de ſanct Benouefa u

coꝛgalis magis dãda eſt iirmi
ꝙ oleo vngebat inſirmos.⁊ fanabantur miracnlo⸗
fum fuit nõ facfale. Adpÿn in oppn dð ꝙ qᷓuis 3
uata oĩo ſacerdotis minus boni nõſit ita efficax fiẽ
oio laici melioꝛis.tñ oĩo eius inqᷓ;tũ eius ꝑſona eſt
publicaeſt efficacioꝛ.qꝛ efficaciã hʒex Vimeriti to tius ecctie. oio aũt inqᷓ;tů eit foꝛma huiꝰſaci cõue nit pꝛeſbytero inqᷓ;tũ pma publicaeſt. Adꝛ dð ꝙ qᷓ;us bapꝰ ſit nobilius ſfacm qᷓ extrema vnctio tñ qꝛẽ ſaciʒ ſimpl nccium.iõ glibet homo iʒ ad miniſtrare põt qᷓ;uis a ſolis ſacerdoribꝰadminiſtra ri debeat caſu neceſſitatis excepto.h aũt ſacm nõ ſic necium eſt. Etp̃terea ad ſacm baß̃ nõ eſt necia mãꝑ epm ʒſecrata.ſi ad ſacẽm quã tractare non decet nõ ſacerdotẽ.ſiẽ decet 2 O qritur vtrum ꝓferri debeat ** Er tio qritur aliquibie ſanis. Et vłꝙ ſic. Hoc ſacf̃m ↄferri dz ↄſtitutis ĩ ꝑi⸗ culo moꝛtis. ſed multi lani flequẽter funt in ꝑiculo mortis. ſ.in bello.⁊ in mari. ⁊ qdã ſub certitudine moꝛtẽ expectãtes.vt ad moꝛtẽ dãnati.g; talibꝰ ſa⸗ nis dʒ hſacfm ↄferri. Wõtra Beatus Ico.in ca⸗
no. ſua.c..nõ fecit mẽtionẽ deↄferẽdoß facfm ni ifirmis. Rñdeo ꝙ cũ eſfectꝰ pncipalis huius ſa
cfi ſit venialiũ remiſſio nõ quecũq;.ſedplena? pfe cta de ꝓximoĩtroducẽs ad icoꝛꝛuptibilẽfanitatẽ vi teeterne.q̃ remiſſio de lege cõi ſanis ↄuenire non pot · iõ nulli ſano dʒ ſacfm ↄferri.nec infirmo niſi ſic aggrauato xpbabile ſit ipm eſſe in piculo moꝛ⸗ tis deprimo iminẽtis. qꝛtij defectꝰnature exfenio quaſi qͥdam infirmitas eſt. iõct ſenibus ex defectu nature ſolo ↄſtitutis in ꝑiculo moꝛtis deꝓrimo im minẽtis ſacfm ↄferri dz. Tdßnin oppn dðᷓ ꝙ
ptiõe radicabilis hũidi ⁊ caloꝛis nãlis defectuqð piculũ ſanis hoibꝰnõ ĩminet.. Vtrũ debeat cõ⸗ ) Marto queritur ferioibus inir mis. Et vr̃ꝙ ſic. m phi.⁊.topicoꝝ. ð nul lo addito dicis.ſimpl dicis. Sed BeatꝰJjaco.ca no.ſua.c.y.diẽ ſacm debere ↄferri ifirmis nullã reſtrictionẽ apponẽdo.ꝗ vñ fuiſſe intẽtio ſua ꝙ da⸗ ri debeat oibꝰinfirmis. Nẽplanũ eſt ꝙ debeat da ri oibus ifirmis ex ifirmitate ſua in moꝛtis piculoↄ ſtitutis⁊ iirmis de qbꝰnon deſperat᷑. qꝛ medicina S de gbꝰ nõ deſpat᷑
—
illis de gbꝰdeſperat᷑. ꝗE ſacfm dãdũ eſt hoibus irmis. Lötra dec.g di. Jlud dr ꝙ hec vnctõ nõpenitẽtibꝰfundi nõpõt.ſed nqᷓ penitẽtiũ qdam
ſunt iirmi. ð hoc ſacfm nð oĩbꝰifirmis ↄferri debʒ. Rñdeo ꝙ h ſacfm ꝓferri nõ dz niſi non hñtib? ob
ſtacul impediẽs fachi effectũ. ⁊ htibꝰdenotioneʒ xreuerẽtiã ad ſacfm.⁊ hñtibꝰvel pe potẽtibus de
coĩlege veniale pecm̃.⁊ qꝛ in nõ penitentibꝰ eſt ob aculũʒ effom̃ ſacfi.⁊ in pfeuerãter furioſis nõ eſt Ddeuotio. necreuerẽria adſacfm.⁊ in puulis non eſt Veniale pccm̃.iõſacfm ꝓferri nõ dz impenitenti bus.nec kleuerzter furioſis. nec ꝑpuuis. Adp̃nin opp dõ ꝙq;uis determiatio verbi ʒaco.ñj ſit ſcri ptd.tñ ex vſu ecctie quẽ beatꝰ etrus itroduxit eſt ſufficiẽterhita. Adꝛdʒð ꝙ ſien cẽt dãda medi- cina coꝛpalisiirmo de cuꝰ infirmitatis coꝛpalis ſunatione xalleuiatiõe deſparet᷑.ſic nõ eſſet dãduʒ
⸗
hoe ſacf̃m alicuiſið ſue irmitatis ſpũalis ſanatio ne deſperaret. Rõ aũtqre nõ dʒ dari leuẽ ifirmi⸗ tatẽ coꝛpoꝛglem habentibus patet ex dictis in coꝛ
poꝛe queſtiõis.— rnr vtrñ ſola iſtra ſẽ⸗ 9 into quer tur ſuũ debeãt inũgi
St vrꝙ nð.qꝛ vt ſupius hituʒ eſt lipe.Zia ẽinqᷓlibet pre coꝛpis tota.ſʒ nullũ pccm̃ eſt in coꝛpe niſi ꝑaiam.ꝗᷓ cũ hec vnctio fiat ad remiſſionẽ pecõ rũ venialiũ fieri dʒ inqᷓlibʒpte coꝛpis. Itẽ vt h̃. Math. 1. De coꝛde quot exeũt cogitatiões ma⸗
e.ſed ſedes coꝛdis eſtin pectoꝛe. ð dʒ fieri inunctõ
in pecroꝛe. Itẽ ceci nati nunqᷓ; peccauerũt ꝑ viſuʒ in eis oculinõ debẽt inũgi. Wõtra vſus ecckie b ꝙ oia oꝛgana deſeruiẽtia ſenſitiue gnãrine? ꝓgreſ⸗ ſiue inũgãtur ⁊ nulla alia. Rñdeo ꝙ ſola inſtia de ſeruiẽtia ſenſitiue gnãtiue ⁊ꝓgreſfiue? nõ alie coꝛ⸗ pis partes debẽt inũgi.⁊ qm̃ ſunt ane iſtra deſer⸗ uientia ſenſibus pticularibꝰ.ſ.occuli.aures nares. os. manus.⁊ lũbi.gnãtiue ðſeruiãt.⁊ pedes ꝓgreſ⸗ ſiue.iõ ᷣm moꝛẽromane ecclie. iſte. 7. Ptes coꝛpo- ris. ⁊ nõ alie inůgunt᷑. Zd ÿm in oppᷣñ dʒ ꝙ qᷓ;uis gia hm eſſentiami ſit in qᷓlibet pte coꝛpis tota.nõ tñ brn cuiuſlibet potẽtie ſue vfum.⁊i nõ debẽt inũgi oẽs ꝑtes coꝛꝑis.ſed ille Sterminateq̃ dicte ſt. Iid ⁊mn dð ꝙ coꝛde dicũtur exire cogitatiões malepp Binſiuẽtia aie deriuatur ad alia mẽbꝛa mediãtt coꝛde.qᷓʒuis.n.ſit in q̃libet pte coꝛpis tota ꝑ eſſetiã tñ coꝛrecipit imediate eiꝰinfluẽtiã q̃pꝛopter motꝰ Auic. ad dð li⸗.ʒ. ð aialib?ꝙ aĩa occultat᷑ in coꝛde. ⁊ qꝛpccã Venialia.vt frequẽtius ʒhůtur ex occaſio nibꝰacceptis ꝑ ptes illas ðtermiatasq̃ ſupᷣdicte ſt. iõ magis iungũtur qᷓ; pecrꝰ. Ad ʒmdð ꝙ ⁊ſi ceci na
ti nñq; peccauerũt ꝑactũ vidẽdi.tñ peccare potue
rant mutilati.⁊ ideoloca pᷣdictoꝛum mẽbꝛoꝛum ð⸗ bent inungi. tzn 5— tur vtrum B ſacfm ite 7 Sto quer uur rabile ſit. Et vr̃ꝙ̃ nõ. Dignioꝛ eſt vnctio hois qᷓ; altaris ſed Vnctio.altaris iterari nõ dʒefde ↄſecra.ecctie.vł Altaris.c.j. nec vnctiohois. Itẽ alia ſacfa q̃ ↄſi⸗ ſtũt in vnetiõe nõ iterantur. vtʒfirmatio ⁊oꝛdo ² aſilinec iſtud. Lõtra u. ⁊li.de ſacra.parte i cʒ· Si vnctio iterarinõpõt nec oão teraripõt. ſʒ oiterari põt.ꝗ̃ ⁊ vnctio. Itẽ mag huiꝰdi c.vlt. ↄſentit ꝙ hſacfm iterabile 5. Rndeo Pſacfm aliquo mõiterabile eſt. aliquo mõnð̃. circa.n.eũdẽ ifimũ eadẽ iirmitatei nuneroreſpectu eiuſdem i ſirmitatis ſtatus iterari nõ dʒ.qꝛ quodlʒ ſacm cir cmãm ꝓpꝛiã vna vice ſoꝛtitur torũ ſin effectũ. ſi nõ ſit idiſpoſitio ĩſuſcipiẽte ⁊ i eadẽ hoſtia bis jj ↄecratur.qꝛĩp̃ma ↄſecratiõe efficitur coꝛpꝰxp̃i ve rũ ſub vna ſpẽ. nec idẽ pinges bis deſpõſant ð bap tiſino. ↄfirmnatiõe oꝛdiẽ claxꝝ eſtiſ olo ſacfo pnie du biũ eſt. að gcẽ dicũt reſpectu eoꝛůce pccõꝛñ ĩnume riteratũqᷓlibet vice hre aliquẽ efjectũ. qꝛtij ideʒ hõ in numeropõt pluries iirmari. ⁊ĩ eacẽ ifirmita
eicẽ heminipluries ↄferri. velp diuerſis ifirmita ibus.velp eiuſdem ifirmitatis dinerſis ſtatibus n4

auẽ cſt it
fupꝛadieris nec te moueat. qð dietuʒ eſt. ſac̃m en⸗ chariſtie vna vice circa eãdem mãm totũ ſuũ ſoꝛti
rieffectũ.qꝛ ab eodẽ hoie ẽ pluries ſuſcipiendũ. In
eius.n.ſuſceptiòe non cõſiſtit illius ſacfi eſſ entia.? iõ q;uis pluries ſuſcipiat᷑⁊ in eodẽ ſuſcipiẽte pluri- es hẽat effectũ.tñ eſſentia ſacti circa eãcẽ nãʒ non iterat ⁊ iteratũ nõ hẽrereffectũ. Adpn dð ꝙ ratio quat vnctio altaris vel ecctie ↄſecratio nð iterat᷑ẽ qꝛ ip̃a ↄſecratio ⁊ vnctio vna vice collate habẽt to tum ſuñ effectũ.g eſt eſſe dedicatũ ad diuinũ cultuʒ ⁊ſimili rõne ẽt ↄfecratio materieↄfirmatiõis ⁊ m terie huius acfi nõiterat᷑. Thriſma.n. vna ↄſẽcra tiõe pfecte oꝛdinat ad vſů illi⸗ ſaci.ſilr dico de cõ⸗ ſecratione olei reſpectu vſus huius ſacfi.⁊qꝛ circa eũdẽ ifirmũ eadẽ ifirmitate reſpectueiuſdẽ ifirmi⸗ tatis ſtatus ſacfm totũ ſuñ ſoꝛtit effectũ. ſi nõſit aligs defectꝰex pte ſuſcipiẽtis.ideoᷣmodo ñ ite ratur.qꝛtñ moꝛbꝰʒ queʒ eſt pluries põt reuerti. iõ circa eůdẽ hoĩiem põt plůries iterari.qꝛ ſic circa eũ dẽ hoiem pluries effectũ põt hr̃e. Ad ⁊n dð ꝙ nõ eſtſiſe. qꝛ ↄfirmatio ⁊ oꝛdoĩpꝛimũt caracterẽ. quiẽ idelebilis effectus.nec moꝛbꝰ quẽ pᷣncipalit᷑ ſunt in eodem homie iteratur.hoc aũt ſacfm effectũ in delebilẽ in ſuſcipiente non imp̃mit. ⁊ iõ moꝛbus 5 eratur. 5 rra uo capita regũ ⁊ põtifi⸗ Irca lram cẽ inũgunt᷑. Wõtra e de facra vnctõe.c.j.ð. Hoc vnguẽto. Mꝛicepſ nõ vngit᷑ in capite.ſed i bꝛachio ſiue humero ſiue armoĩ qbus pᷣncipatus cõgrue deſignat. Rñdeo vbñ magiſtri itelligẽdũ eſt ðᷣ vnctõe Regů in vete rilege. nõ in nona.ſic. n.dr in decretali pᷣdicta. Nꝛĩ cipis vnctio a capite ad bꝛachiũ eſttranſlata. Toꝛ pus xß̃i nõ põt ↄſici niſi de pane ecrato. qð nõð eſt itelligẽdũ de ↄſecratiõe pᷣcedẽte ipᷣam ↄfectionem ſedð ↄſecratiòe q̃ in ipᷣa ↄfectiõe ↄſiſtir. q̃ eſt ꝑhec vba. Hoc. eſt. n.coꝛpus meñ. niſi foꝛte magiſter cõ ſecrationẽ vocet ibi oꝛdinatõem panis de frumẽ⸗ to.ad vt ſit huiꝰ ſacti mã quã oꝛdinationẽxpᷣs in
ſtituit ſuo facto. ad cuiuſmõi ſimilitudinẽ dñ aquas
ſecraſſe qñ fuit baptizatus. eo ꝙ illo facto aduam oꝛdinauit ad B vt eẽt mã ſacfi baptiſmi. ————— 3
de ſacto baptiſmi.cõfirmatõis eucha riſtie. pnie.⁊ extreme vnctiõis. Hic ð terminat ð ſact̃o oꝛdinis.⁊ diuidit᷑i.ꝛ. Pdetẽrminat de oꝛdinñ diſtictiõe. ⁊0 ð collatõ ne di. ſequenti ibi Solet queri. Pi.z. Pꝛimo ð diſpoſitiõe ad oꝛdinem.ſ.de tonſura. ⁊de ipſis oꝛdinibus ibi. Moſtiarius. ʒ de officijs ⁊ dignita tibus que oꝛdines conſequũtur ibi. Sunt⁊ alia. WMedia diniditur in.. Pꝛimo determinat de poſtiarijs. ⁊de lectoꝛibꝰibi. Secundus. ʒ. de exoꝛciſtis ibi. Tertius. 4*ð accolitis ibi. Quarto loco. vð ſubdiaconis ibi. Quintus. 6ꝰde diaco nis ibi. Diaconoꝝ. depᷣſbyteriſ ibi. Septimꝰ. Ila pars que incipit ibi. Sunt⁊ alia diuidit᷑ in. trẽs. M ðterminat ð dignitate ep̃ali. ð gradi bus dignitatis illius ibi. Oꝛdo aũt. ʒyð qbuſdaʒ
Hnr ↄſiderationẽ ⁊c. Supiuf BMnc ad determinauit magiſter
(Arti. officijs minoꝛibus ibi. Aaces⁊ vimẽtis. N Irca hanc di. querẽdum eſtin
cipalr de.. Mꝛio detöſurg. ꝛð ↄditiòe poꝛtãdi tõlurã. ʒode oꝛdine. 4 ðoꝛdinis effectu. —— Weßatu. Wircaß qrüt.ʒ. P vtrñ tðfura ſit ad oꝛdinũ ſuſceprionẽ diſpoſitio cõgrua. vtx ſit oꝛdo. ʒ' vtx ſibi abꝛenũciatio tempora lium ſic annexa.. ꝙ tonſura non ſi t Ruo oſtendo ad oꝛdinuʒ ſuſce- ptionem diſpoſitio cõgrua. magis eſt ↄgrua diſpoſitio ad oꝛdini ſuſceptionẽ diſpoſitòaie q; cõ poꝛis.ſed indiſpoſitus in aia ſiẽ pccðꝛ põt ſuſcipere oꝛdines.z in coꝛꝑe nulla requirit᷑ diſpoſitioad eo rum ſuſceptionem. Itẽ eſſentialiꝰoꝛdinat oꝛdop̃ oꝛ ad ſequẽtẽ quã tõſura ad aliquẽ oꝛdinem. ſp̃ter
spꝛimus.
miſſo oꝛdine p̃oꝛi põt ſuſcipi ſequẽs oꝛdo.e decle⸗
rico ꝑ ſaltum ꝓmo.c. Vnico. ergo rõſurg non regrit᷑ ad oꝛdinũ ſuſceptionẽ. Irẽ ſicut dicir mag̃ huius di.c.j. Tõſure eccliaſtice vſus a NMazareis exoꝛtus ṽ. ſed vth numeroꝝ. 6?. Maʒareoꝝ radebat᷑ to⸗ tů capur.qꝛ ibi d̃ ꝙ radebat᷑ caput eox nullareſtri ctiõe appoſita.ð tõſura feã eom quoiticlericisñ eſt diſpoſitio ad ſuſceptionẽ oꝛdinũ.ſʒ deberet to⸗ tů capur eoxꝝ radi. Lõtra m mag̃m huiꝰdi.c.p. SDẽs oꝛdiati dicti ſunt electi.nõpõt. ã aligs eẽ oꝛdi natus niſi ſit clericꝰ.cũ ꝗᷓ nullus ſit clericꝰniſi tõſura
tus.rõfuia eſt diſpoſitio ad oꝛdinũ ſuſceptionem.
Itẽ ↄſuetudo appꝛobatap lege hdaeſt· ſedbʒap pꝛobatã ↄſuetudinẽ ecclie hoiẽs tõſurãtur añq; or⸗ dinent᷑.ꝗ tõſura diſpoſitio eſt ad oꝛdinũ ſuſceprio- nem. Rũdeo ꝙ duplexẽ diſpoſitio ad alid ſiſci.
piẽdũ.q̃dam neceſſitatis.qͥdã ↄgruitatis. P mð
tðſfura nõ cſt diſpoſitio ad oꝛdinũ ſuſceptionẽ. qꝛ ſi
nõ tõſuratꝰoꝛdinaret᷑ vere recipet oꝛdinis ſacfm. qÿuis ipſfe ſciẽter ſic oꝛdinẽ recipiẽs.? oꝛdinatoꝛtà
lem ſciẽter oꝛdinãſgrauiter peccgrẽt. qꝛ oꝛdiarinð dʒ niſ clericꝰ. ⁊ ſine tõſura ciericꝰnõ eſt. arn⸗ ad dec;.⁊ʒ. di. Pſalmiſta.d. Vlerici.ꝛmõ loauẽdo di
co ꝙ tõſura fcãĩi ſummitate capitis ad modũ ſper
cũ reſecatiòe capilloꝝ iferioꝝ ita vt nõpoſſirtegei ꝗiqð oꝛganũ ſenſuũ eſt diſpoſitio ad oꝛdinũ ſuſcep
tionẽ. in eis.n · vr di mag huiꝰdi.c. j. dʒ denuda⸗
ri capitis ſũmitas vt eoxꝝ mens libera ad deñ mõ⸗ ſtret᷑· ſũmitas. n.capitis repñtat eminẽtiõ mẽtis ⁊ pnudatio capiris mẽtis reuelationẽ.clericus.n.ſe cretoꝝ dei ignarus eſſe nò dʒ. iõẽt in modũ ſper̃ d
fieri.qꝛ vt diẽ mag.e.c.ꝑ tõſuram ſignificãtur eſie iparte ſoꝛtis miniſterijdei eui uire regnareẽ.mi⸗ niſtri.n.ecclie reges eſſe debẽt ſic irelligẽdo ytſe⸗ alios regãt.qð ꝓbat mag̃ꝑ illud qð diẽ beat⸗ Pe⸗ trus in pꝰca.ſua.ca.⁊os eſtis genus electũ resi le ſacerdotiũ. debẽtẽt reſecari capilliiferiꝰ. ita vtů operiãt aliqð oꝛganũſenſuũ ad ſignificãdũ vtvitia ꝑ oꝛgana ſenſuũ pululãtia pᷣcidant᷑.⁊ ꝙ ad audiẽdũ xiteliigendũ vᷣbů dei aſupfluitate rextpalium im⸗ pediri nõ debẽt.ꝙ aũt in inodũ ſpere radi debeant pabetur decre. di.⁊ʒ. Mꝛohibere.ꝙ añt reſecari dẽ beãt inferius capilli modo ſupꝛa dicto habetur e dem di. Woliceat.⁊. cõgruñ eſt a ſtatu laicoꝛum
vec drwi ceſchl zinn ſeſm m ni MMt qſinc Nunim ioue c uwnit citich ſiniuni hebgütoi womidiʒi milnz, chnſtnin Ineins: ion ihitſi wötnt ciiuin iunni hoſiſt nncnch na tgen
mil n
ldide ſi unn miita biinn ſ

mun
m. ndſtatũ oꝛdinato — 4.* inato ad 17—„ 1 recipeꝛe dipoſtion ʒnlenid volẽtes růẽ vt dicã nð man bi 8 n qðẽ i ↄueniẽsetrãſire pmediã diſbõᷣ¶ veteris. ᷓclici veteris ʒ tenent clici noui.te.qð; tä e að ẽt nos docet naturanõtrãſmu ipönt ndirit dñs. vt hi neron lerũt ſortẽ ppãei in vna foꝛma in aliã niſi aliqinnrans materiã uv poſſidebiti nüerox. ig!. In terra eoꝛñ nihil Außi Acd pm in oppn dð qua mediãte diſpoſitõne debitis nec hẽbitis. ꝑtẽ itẽr eos.e ni ꝙ pccõꝛ ſciẽter recipiẽ reditas tua in medio filioꝝ S. ego ps? he⸗ gamnid„ nẽ grauiter peccat ⁊talẽ ſcient T epiẽs oꝛdi. B 10 10 Jrael nec liitũ sR . ⁊ talẽ ſcient᷑ oꝛdinãſ. cis noui te. ꝓpuʒ hãe. Cõ Ael. S neclicitũ ẽcti idd t de nõ tonſurato.tj ſic Ordinäl.? ſie ↄceſſi eePPuze. Lötrap.q.ꝛ. Vlericoſ. Wie — o. ut ſi pccõꝛ oꝛdiat᷑ oꝛdiatus ricos illos ↄuen icoſ. Nle ita ſi nõ tonſuratꝰ oꝛdiat oꝛdiat᷑ oꝛdiatus ẽ os ↄuenit ecckie ſtipendijs ſuſtẽtari abn 15 oꝛdiatur oꝛdiatꝰt. Adm parentũ⁊ ꝓpinquoꝝ b aetari abus 1 poꝛ oꝛdo ita eſt diſpõ diat. Ad mn dðᷓ PpPindquoꝝ bona nulia ſuffrag. endo freptoſequẽ iſpõ ad ſequẽtẽ ꝙ qᷓ;uis p̃oꝛi nõ bonis parẽtũ ⁊ ꝓpinqu ltagant᷑. gautẽ 0 w vepto ſequẽs poſſit ſuſcipi nõ mñ poꝛi nõ ſu d ku 7.Ppindquoꝝ? opib? ſuſtentari pi ſurtiecues honit ſuſcipi. nõtiñne pechtãe qd paupeꝝẽ accipiũt facrilegiũ pf bnt. i nocög 3 cipiẽtis q; ↄferentis niſi foꝛte oerpte ckicis licitũẽ hĩe vpuʒ giũ ꝓfecto ↄmittunt.g — tiã excuſet᷑.ſili mõ di oꝛte p ꝓbabilẽ ignoꝛã ciicis licitũ ẽ he ꝓp̃uʒ.ſi bona eccłie nõ hij crpnon † ALdsmdʒcßli dico de nõ tõſurat iꝛ.q.p*. Lerte ego. ⁊ſůpeñẽab nö hit. Iteʒ non i dð ꝙfilitudo o ꝗ oꝛdiatur. d.b Lerre ego. ⁊ſũpũ ab Aug. in 5 nuſi 3 attenii ꝙitudo tonſure. Maʒ atur. ne. Qui volũt hie aliqð ꝓpuʒ qbꝰnð 1uodãmo ₰i ttendit qᷓ;tũ ad genꝰ nõᷓ qti Sareox? clicoꝝ ei ze aliqð ꝓpuz gbꝰnõ ſufficit deꝰ⁊ — Fr modũ Tõſi gen nõ qᷓ;tů ad tõſionis ſpẽm vf ecclia eiꝰmaneãt vbi volůt. nõ eis cli e. epation officii at totalẽ ẽ hie ꝓpuz. Rñ?(2—bRrez[ iemeeeeaiLöeon electiont? ae gdwitent nchne iei ioſäc S piſeq ꝓpꝛocedũt de dilpon Ad duoãar ad ptẽ bam dð Buz e de ſtatu mona.Lñ ad monaſte hie pꝛo c.eng t enegruitatis. dod tur. Probibemꝰ diſtrictei Jrvedere Lei S endgnereee eeee vſus1 lt rẽſigm rei ſacre vt vis t c ſic abbasg ideat. ⁊. i.. Mꝛioꝛ ãt nec eriſtim — vt viſũẽ.ſʒ eẽſignirei abbas ꝙ ſup hñda ꝓpÿ QAtneceriſtimet . Mz en re eſtrò ſacti. ẽſactm I nð alline ʒeẽ ſignrei ſa diſi PPnda Ppßetate poſſit cũ al 5 elacki. Eſacfm. ʒ nõ alliud q; oꝛco. ipẽfare. q qbdicatio ꝓpetatis ſiẽcuttec nöaco dach n abſq; ſacfo oꝛdinis nõſtitu chodo. Itez tatis adeoẽ icatio. ꝓp̃etatis ſiẽ cuſtodi ₰ — tis eccliaice ſud anliltuit gs in gradu digni atis adeoẽ ãnera reglẽ monachgli. vt äcom mptich ice ſuꝑ alios fideles † gnita mus põtif 5 onachali.vt 3e hecſ on oꝛd Jinee turtonſuratꝰ in gradu ali Bp tonſurã ↄſtitut teẽtur poit niaz idulgere illis aũtq n ce ſup laicos.g quo dignitatis ecckaſti- tuf regularẽ vitã licitũ ẽ hie ꝓpñ.p⸗ q nõ ꝓfi⸗ —** hirurinerede⸗ vonnn 3 1enehrdtebenceeeee ie Romane. ſ; tonſu em ↄſuetudinẽ eccle Vel qðcũq; de ꝓpo hit heredi 3 ulusſ 2h ni clleorne. ſ; touſura abſcʒ celebꝛatiõe mi ecle juerit derelteu nn ahit heredibus fuisſiv ſibilit ↄferk c nðz q; celebꝛatiõe miſſe ir ent dereliquãt. in qꝰ exp̃ſſe pʒ ꝙ nõ tm̃ ilc 00 doun Acpnn hheltbilit ↄferf.q nõẽoꝛdo. Rñ⸗ ei nõ hñit niſ 3 r1 ie p Pnotim illiclicig pe loquẽdo: oEodo. Rñ ꝙtonſura pꝛ ohntniſi tonſurã.ſʒ ẽt e legel ſi on eſt odo. ſʒ diſpõ ad oꝛdis ſuſ apꝛo gistñ decetꝙ de 2 Pilicite pir hie ꝓpũ. ma⸗ 1 cm̃ eſt. oꝛdo. n.ſ. ceptio pßo minus ſint ſolli Odo. n. HAcfin ẽ vt oñdit᷑ ⁊ tõſura ſa Sriberat⸗ baupibctias dinbblicie Paliñ abrenũciatiot
viesti wrai ciʒ ñẽſic̃.n.catheci
c·n. catheciſinus nõẽ ꝙᷓ rei ſac;
ado ſiſcey dicte: e cireiſacfaſ qlurenõe
aſ unmedlantebap c e erande Spb dö ghiti eohurln adiſ Iiſtis oꝛdiato itutii ſa
4 7 aſ 35* i ñ ſira ipoit Algt ãte oꝛdine. lñ aſi ſit qd ſacf̃ale. nõtñ efac e8 Adtenet eo mõ qꝰ ſupi ece res puidef
„ 5 ni 36— iſi 5 2„—— nd tñẽ ſigmn rei ſacrãtisquã tenäseurei ſa gatiſt. nec val piꝰ dem̃ẽ.cuiꝰrõẽ.qꝛ ecciie obli cip init ölurat er vitöſinatiis ſarereſfictt hchalig bns intelig lẽt reuertiad ſectares actꝰ⁊ de por gin ßeloquẽdonð eſtfacfm. u i tõſura pꝝ ſtituti„— decheß.6 liceat 1E. 18. 6—. k Piertédatur ᷓdiu ecclie deſennit t S e niſi ae ſi pauꝑ
nomẽ dignitatis maioꝛẽ —— ꝛẽ falſa.qꝛ ſic t d tas illa in qͥ ↄfert᷑ ſpñalis ptã llen tĩ di digni rt ſpñalis ptãs i oꝛdie digni ẽplus tenet᷑ ſibi ecclia qᷓ ꝛdie ad ſacfm eu ener ſibi eccliaq; alteri 7 paupi.q;ʒuis ẽt oꝛd 4
„ pl hariſtie ↄñciendũ ⁊ di isi toaie c ↄRciendũ? diſpenſandũq̃ dignitasẽi natis in ſacris nõ hiti 1 eeiene oienl alaee ſeueinpenhinbne bniuficiesadnecet⸗ ner* mißo E· vt ep̃atus.⁊ diſpõ ad oꝛdinẽ. vt ronſur t ne puidefter au Pz dignitatẽ ſtat? vel
1 n ciũ ãnexũ oꝛdini.vt pfalmiſtatꝰ tonſura.⁊ offi⸗ eneat᷑ oꝛdiatoꝛ vłeiꝰſ velpſo⸗ — ſoquẽqoẽ oici t pſalmiſtatꝰq oꝛdo nõ ð Wũ ßʒ aplʒ.tñ hitibꝰ yñ ucceſſoꝛ. ef „. oquẽdoẽ officiũ annexũ oꝛdi oꝛdo nõẽ.ſʒ ꝓpe aplz. tñ hñtibꝰ ꝓpuz ſufficiẽ eS Pb. — ie erũ oꝛdini lectoꝛis.qꝛ nãe.⁊ dignitatẽ ſtatꝰ ⁊ vf ies ad neceſſitate
— e uit intellectũ ſẽ cantats·dꝛ lecto: g.ꝛ Bore Puicer nõten mc ctů ⁊ quia pᷣmůregrit diſii ʒ cantãdo excitat aff. Paſtoꝛ ecctie.vbi di. hi otenent. p⸗ nue ſolus oſlctn ioduenti iõ oꝛdinat᷑ hõ ad ſ pritaſenbit Aug. poſtmodũ ti Ad m dʒ ꝙ qᷓ;ui
— ifaciat. excitatioaũ teegoſ poltmodũ tñ mutauit. iꝛ d mueitreielũfaciat.· ercitatioaũt affectꝰb itpet jichnin erte egoſuz Zutele. d.i. wẽ⸗ 5— Uñp 3 q; ꝑcauſatum. cticũ niſi q mecũ vellet— oꝛdinare uc icioten nechiñimpꝛoptie digni lenecteillirallerecicati eetn * S Ertio que rinur vtrtonſuretpatiũ ecere S e.
200,— ge Abrenunciatio ſit an— diuinũ cultã debebãt ubuse 2 StNi oſit annexa ebãt in npgnod l ſtabꝛenũciatiotyans ¶ Ppꝛias poſſemiones ci iur* motari tihẽdant ſi*, ee puideride ieie C— uſc vbi di de eß̃o vt duoꝝ alt rtra de pᷣben. Noliceat Articulus ſecundu Onſeenterſeer
4 ꝑtonſurã fiat hõ clericus tõſin uere poſſint. g cuʒ Onſt or qrit * tioõãnera. Itẽ lericus tõſire taliũ abrenũcia⸗ nſequẽter riturde 2 Pncipa pſih— Voiuerit.? de ꝓpo viuere icgkpa Ppum vel— nõ bñſiciauneci 5 reeg bax poſt. Pa⸗ vtxchci vx e poꝛtaftõſurã.
Sät Sami.teneãt poꝛtare e 3

ʒ⸗ vtrñ bigami non teneanturponre em. 5 N m i pclericinõ bñficidti
Rimo oñdo nec in ſacris ↄſtituti nöðtenent᷑ poꝛtaretõlurs. xqpot renũtiai ßuilegioclericalinꝰ tenet᷑ poꝛtare tõſurã ppqᷓ; pꝛi
nilegiatꝰẽ.ſʒ pᷣdciclericipnt renũciare p̃uilegio cle
ricaii.quilʒ n.renũciare valet ei qð ꝓ ſe noſcituri
troductũ. extra de regularibꝰ. Statuim?s pᷣdcicle
rici nõ tenent᷑ poꝛtare clericalẽ tonſurã. tẽ extra ne clerici velmonaciſecularibꝰ negocijs ſe imiſce ant. Sacerdotivꝰ. indignũ eſt eis ab ecclia ſubue niri ꝑ quos ↄſtat in ecctia ſcandalũ gnãri.ſʒ illi gbꝰ
nõ dʒ ecclia ſubuenire nõ vidẽt᷑ teneri ad poꝛtãdũ
clericalẽ tonſurã. qꝛſi eã poꝛtarẽt eẽt in ecclia op⸗ pꝛobriũ.ñ honorẽ.g clerici ꝑ quos ſcandalũ in ec⸗
cleſia gnãtur nõ tenent᷑ poꝛtare ckicalẽ tonſuram.
Contra decre. di.ꝛʒ?· Clerici. clericig comã nu⸗ triũt ab archidiaconoẽt ſi nolũt inuiti detõdeant᷑
Itẽ extra de vi. ⁊ho.cie. Siqs. Sigserclerici— 2. Lene At mo ſurã nõ poꝛtare. Rñ ꝙclici bi⸗
cõmã relarauerit anathema ſit. Rñdeoꝙ clerici
de qbusẽ qõ aut publice exercẽt actus repugnãtei
ſtatui claricali.aut nõ.ſi ſic.q;uis exercendo actus tales peccẽtnõ poꝛtando tñ tõſurã clericalẽ nð pec cãt imo magis eã poꝛtãdo peccarẽt.? tales ſi tertõ
moniti ab ilo ad queʒ ſpectat ſe ipßos emẽdare ↄ
trẽpſerit pᷣuilegio clericali erficiant᷑ exoꝛtes · ertra
de ſen. ex. Cõtingit.⁊. qꝛ vtibidẽ dz puilegiũ me⸗ retur amittereq pmiſſa ſibi abutit᷑ ptãte. ac fruſtra legis aux inuocatq mittitĩ legẽ. Si aũt nõexer cent actus repugnantes ſtatui clericali.ſʒ tanqᷓ;cle rici puilegio clericali vtuntur peccãt nõ faciẽdo ſi pi radi tonſurã loco ⁊ tꝑe ſicut decet· ⁊ ad eõ poꝛtã dũ cõpelli pñt ⁊ debent.⁊ ſic intelligenda ſunt iura
allegata ad ptẽ ßam. Ad pmn in oppo dõꝙmio ẽfaifa niſi. n.cleri ci pᷣdci velt ad bigamiãſe trãſ
ſerre quo facto tonſurã poꝛtare nõ tenent᷑. ſñ poꝛ
tare.vt patebit. vel glias faciant aligd ꝓ quopᷣuẽ
turpuilegio clericali. illi puilegio renũciare nõ pñt
ecñ nõ ſit ß bñſiciuʒ ꝑſ onale. ſʒ potius toti collegio ecckiaſtico publice ſint indultũ. ej de foꝛo compe.
Si diligẽti eſt ẽthec libertas clicis indulta ꝓ cle⸗
rcoꝝ tutela.⁊ laicoꝝ violẽtia coercẽda.ej̃ de ſen.
exco. Lõtingit. ins añt ad ʒꝛiũ allegatũ itelligẽdũ ẽ deÿuilegio idulto infauoꝛẽ pſoneti Ad n dð
ꝙcleriei fcandalũ gnãntes in eccltia ad coꝛrectõnẽ dpellendi ſumt.⁊ ex ↄti ad poꝛtãdũ tonſurã clerica iẽ cogendi niſi foꝛte tale facinus ↄmiſerint ꝓ quo
d Vtruz clerici (— Ecundo queritu voꝛatinõtñ vigami teneãt᷑ poꝛtare tonlurã. t vẽꝙñ. ede cticis cõin. Joãnes dicit dñs pgpa declico
tõfuratione ſua ep̃s nõ moleſtet. dũmõ nullũ pcipi
erito debeãt pᷣuari clericali pꝛiuilegio·
at bñficiũ eccliaſticũ rõne cuiꝰteneat᷑ deferre clica
tonſurã. Itẽ.e.t. Ex pte dicit dñs papa regine angloꝝ de clicis vroꝛatis equanimiter duximus tolie rãdũ.ſi a talibꝰ iuſtitias debitas velut ab ali js vroꝛatis exigas ⁊ ſeruitia ↄſuera. Tales ñ gau dent puilegio clicali.ſʒ non gaudentes pᷣuilegio cłi
cali tonſurã clicalẽ nõ tenẽt᷑ poꝛtare. Itẽ. e·t. c. t ↄſultatiõi.miles tue dioce. qcũ in minoꝛi ↄſtitutu
erat etate tonſurã tĩ ⁊clicalẽ coꝛonã aſſumpſit nõ eſt cogẽdus deferre hitů clicalẽ.ð a ſili nec tõſurã.
otra tales gaudẽt ßuilegioclicali.ſicut de facto ⁊vſuetudine videmus.ð tonſurð clicaleʒ poꝛtare tenent᷑. Itẽ ef de Vita? hone.clicox. Llericus ſi tonfura. lericus ſi tonſura dimiſſaaccepit vxoꝛẽ paucis interpoſitis ſeqtur. Tondeat᷑. necĩ vita ſua tonſurã ſui dimittere audeat. Rꝑelici de g
busẽ qõ aut vtit᷑ pnileglo clicali.aut nõ. Si ſic te
net᷑ poꝛtare clicalẽ tonſurã. Si nõ aut hẽ vt euitẽt eccliaſiicũ iudiciũ qð ꝑp ſuñ ðlictũ foꝛmidãt exiſti mãtes enadere faciliꝰ in curia laici.aut Enõẽpꝛo⸗ pter aliqð delicrũ ꝓ quo foꝛmidẽt iudiciũ eccliaſti cũ.ſʒ qꝛ volũt ſe penitꝰ ad actꝰ laicales tranſferre vtpote ꝗ volůt fieri milites.vel alia ſeculariane- gocia exercere. P mõ ↄp elli pñt 7d ebẽt vt tonſu raʒferãt ⁊ iudiciũ eccliaſtich ſubeã t. mõ credoꝙ ↄpelliñ debẽt tõſurã poꝛtale clicalẽ. ⁊ ſc intelligi debẽt iura allegata ad ptẽ pᷣmã. Meillis añtg vo⸗ lit vti pnilegio clicali ꝓcedũt ar adptẽam. querit᷑ v trũ bigami teneᷓt᷑ ton
gamiaut ſunt religioſi.aut ſunt ſeculares. Si ſeckares.dico ꝙ tenent᷑ tonſurã clicalẽ nò poꝛ⸗ tare. decre. di.4Si quis clericus vidua; aut ßaʒ ducẽs vxoꝛẽ oœĩs eccriaſtice dignitatis pᷣuilegio mor denudet᷑. Et erð bigamis gitercatiõiſ. Biga mos oi ßuilegio clicali declaramus eẽ denudatos ⁊ coertioni foꝛiſeckaris adiectos ↄſuetudine 5ꝛia nõ obſtãte. ipᷣos quoq; ſub anathemate phibem⸗ deferre toniurã vel hitũ clericalẽ. Si at ſunt reli
gioſi ſic ẽt dñt qdã ꝙ tenẽtur eã nõ poꝛtare. Mi⸗
tutio gnãli latqeſt q;uis ꝓ religioſis nõ fuerit lata Añ ſic videmꝰꝙ ↄſtitutio toꝛneamenta phibens oẽs ligat qjcũq; intẽtione toꝛneẽt.⁊ qᷓ;tũcũq; ſobꝛie ppßꝙ gnãlr lata eſt. qᷓ;uiſpꝑ aburẽtes fuerit facta
„
ñc a ſiti vi iſtis ꝙ in ꝓpoſito ſit dð. Egoaũt credo
plicitũ eſt bigamis religioſis tonſuraʒ qᷓ; añ biga
miã recepunt.⁊ maie añ editionẽ ↄſtitutionis p
dictei reiigiõe poꝛtare· ¶M ſeries textus ↄſtitutiõis iliiꝰ oñdit q;uis iplicite ipᷣos in hac ꝓhibitõe ñiclu di.qꝛ Brelatinũ ip̃os relerttm̃ illos de qbus ime⸗ diate locutꝰeſt añ illos.ſ.q adiecti ſunt coertiõi fo riſectaris.qð ad religioſos bigamos planũẽñ ex⸗ tendi.nec valet ſile qð alij iducebãt.qꝛ exſerieter
tus decretalis illiꝰqᷓ toꝛneamẽta phibent᷑ pʒ ↄſti⸗
tutioneʒ gnãli eẽ latã.? nullã ꝑſ onã ab eo excluſaʒ. rticulus tertins.
n 3 querit dez n O nſequenter cipali.Etcirca
poc queruntur.ʒ?. p? vtrũoꝛdoſit i
ecctia. 2 vtrum oꝛdoſit ſacẽm · vtrum ſint.y.oꝛdines t
dominium ⁊ ſeruitus. ſed inter delesm la debet eſſe ſeruitus. Vnde apoſtoluſad Bal. Vos in libertatem vocati eſtis fratres.ergo in es cleſia non eſt oꝛdo. Item vbioꝛdo ibi diſtinctio ſed vt dicitur ad Epheſ.ꝙ. Nos debemus eſe polliciti ſeruare vnitatem ſpiritus.erg inter nos non debet eſſe oꝛdo. Wontra Sxo..Inſpice? fac fecundum exemplar. quod tibi in monte mon ſtratum eſt.ſed illud exemplar eſt ecchia triũphãs
5 Pi i goꝛdonon eſtinec 02) Runo oñdo cleſia. vbi oꝛdo ibi
in n zn ficid gi ſiian iühit itßy uenni jerinn wil'hi tnrnn hjabun ſiſuba niirinh vißh Fiüoiho ſingau indlhow mi A wisſol nioeseh vbejnii teetbt mnt m hngi dMmmnn mln inuin utuhnj uhmit mujin ion ienma ukdiſtni

enkton 1 aſtice 2n
dm
deckr— ſid ni mehn icerc 2. itn
notom. wat Wien ſoitdi paitt olistor ed dos m heu onr heg
duhſch
m
.70.
0o2
q̃eſtin mõte ſcõ dei.cñ g in illa fit oꝛdo debet etiã eſſe in eccleſia miliranti. Item apoſtolus ad Ro. iʒ Que a deo ſunt oꝛdinata ſunt. ſed eccieſia eſ deo.ð in ip̃a ẽ oꝛdo. Rñꝙ deꝰnð tĩẽ ens. ſẽ oiuʒ alioꝝ entiũ cã effectia ⁊ gubernatia.⁊ iõ vt er pᷣſſiꝰ repñtaret᷑ i creaturis ſud ròe q̃ẽ cã effectiua ⁊ Subernari na.nõ tm̃ cõicauit eis pticipatõnẽ ſii eẽ ras efficiẽdo.ſʒẽt aliq; pticipationẽ ròis cãe qbuſ⸗ daʒ ↄferẽdo ſup alias ptãtẽ qᷓii ſitreſpcũ nãliũ actu
nz iuẽit᷑ ĩ creaturis iſenſibilibꝰ ſic. n. ſupioꝛa coꝛpa ptãtẽ ht up coꝛpa inferioꝛa. Si aũt ſit reſpcũ ac⸗
tuñ agẽdoꝝ ex iperio volũtatis ⁊ iudicio rõis.ſicẽ icreaturis hñtibꝰ itellectñ.⁊ volůtatẽ ⁊ pꝰ⁊pncipa liter in eccꝰ triũphãte.⁊ ſcario ĩ militãte ad exem plar illiꝰ. ñ. Ber. ʒ? de ↄſide. c iʒ de Fordie di
cit. nec vilẽ reputes foꝛmã hãcqͥ iterra ẽ. exẽplar bʒi celoꝛiterra.nõẽ huipẽdẽduʒ ꝙ ⁊ deũ hʒ acto- rẽ.⁊ de celo ducit oꝛiginẽ. Si aůt hec ptãs in ecc
militãte ſit reſpcũ tpᷣaiiũ masgis dz dici pᷣncipatus vel dñiũ q; oꝛdo. ila aũtq̃ẽ reſpcũ ſpñaliũ.maxie
dʒ dici oꝛdo.qꝛ oꝛdotpaliũ ſeg dʒ oꝛdinẽ ſpũaliũ ⁊
bʒ ip̃ʒ dirigi.⁊ ad ipm reduci. Eſt ẽt alia rõq̃re di uina diſpð oꝛdinẽ eẽ in ecc? voluit q̃ plane põit᷑ de cre. di. 9. Ad h. Ad B diſpõnis puiſio grachꝰdi⸗ uerſos ⁊ oꝛdier ꝓſtituit eẽ diſſictof vt důñ reuerẽtia mioꝛes exhiberẽt potioꝛibꝰ⁊ potioꝛes mioꝛibꝰ di
lectõeʒipẽderẽt. ⁊ va ↄcoꝛdia ieret.⁊ ex dinerſita- te ↄtectio.⁊ rõe officioꝝ gerert admiſtratõſingloxꝝ n Vniuerſitas alig potar rõneſubſiſtere. niſi hriuſ
— magnꝰeã eeeee Editu
m dona gr̃egratis date. q̃ẽ ptãs ad alqð oficið dephtata.⁊ talnob ſub certitudie notaẽ. q;uis nõ ſitga gratũ faciẽs. Adpiopp'n dð ꝙ ſubiectõ
nõ repugnat libertati niſi cũ aliqs dñat᷑ ad ſui vtili
tatẽ vtẽs ſubiectis nõ ad Vtilitatẽ eoꝝ.ptãs añt q̃ Einecc ad hẽ vt p̃latꝰ vtat᷑ ſubiectis ad eoꝝ vtili
tatẽ ⁊ dei honoꝛẽ. Tel põt diciꝙ ibi apls loꝗde
libertate ſpñs q̃ uituti nõ oppõit coꝛpali. Ad ⁊m dð ꝙ vnitas ſpũs i vinclo pacis q̃ ẽ vnitas ↄcoꝛ⸗ die nõ opponit᷑ diſtictiõi officioꝝ.ſʒ ↄcoꝛdat.qꝛ per talẽ diſtitionẽ pᷣdcã vnitas eficaciꝰ iecccuſtodit᷑.
Ecundo querit᷑ ⁊iterer⸗
Wordoenönßinhoivo inzgüe in gelis nõẽſacf̃m.ꝗᷓa ſili nec in hoibꝰ. Itẽ cuiuſlibʒ
cfi ẽaliq̃ determiata materia. qðp inductione põt. ꝓbari. oꝛdinũ nõẽ determiatã aliq̃ materia
Soꝛdonõẽ ſacfmn. Itẽ iẽſacfm.aut vnij. aut plu
ra. ð vnñ qꝛñ oꝛdo eẽt facñmples oꝛdies eſſent plura ſacka. Mec plura.qꝛ tũc eẽnt plura ſacfa qᷓð; 2. qð falſuʒ eſt. Wõtra illud marie vꝛ ſacʒ ꝑqð fa
cramtẽta alia diſpẽſant᷑.ſʒ tale qdẽ oꝛdo.gẽ facfm.
Itè magf hꝰdi.c.ʒr. oꝛdoẽ qðdã ſignacui. i.qð dãſactm quo ſpñalisptãs tradit oꝛciato. ñ pñat ptãs eſtres ſacra.⁊ ſignaculũ quo tradit᷑ẽ ſignilliꝰ wũß ſacfm ſit rei ſacre ſign.ſegt᷑ ꝙ oꝛdo ſitfacim.
Rũ ꝙoꝛdo duplt põt accipi velꝓ rituſen figno
quo traditur ptãs oꝛdiato. vel ꝓ ipᷣa ptãte tradita
Pmõ oꝛdo ẽ ſacfm tiñ.ꝛmõẽſacfm treſres ſ.
reſpcũ ſigni pᷣdei.⁊ ſaciʒ rei.i.ge gratũ faciẽtiſ.ſeu
auginenti eiuſdẽq digne oꝛdinẽ inſcipiẽti ↄfertur vtinferiꝰpatebit. Zid ÿm in opp dð ꝙ nõẽ ſie. q ptãs angtoꝝ nõ dal in aliquojenſibili ñge ſicut ioꝝ vtãs g in ecc?ad diuini miſteriũoꝛdinantur.
Ad* dðꝙ oꝛdis determiata eſtm“ nõti vna cõis cuilʒ oꝛdini.ſʒ in diuerſis oꝛdinibꝰ diuerſa. ſicut oẽs oꝛdines vnñ ſunt ſacfm.ſic materie ſin⸗ goꝝ oꝛdinũ vnã ↄpletã mnateriã huiꝰ ſacfi ↄſtituũt q̃ aũt ſit materia in quolibʒ oꝛdine in ſequẽti arti- culo dicetur. Ad ʒ dð ꝙᷓ eſt vnuz facfm vnita⸗ te integra ex pluribꝰ ptibus oꝛdinatis ad vnaʒ.qꝛ alij.&. oꝛdines oꝛdinãtur ad oꝛdinẽ pᷣrbyreratꝰ gE ptãsↄficiendi coꝛpus xp̃i verũ.⁊ ſicpʒ ꝙ q;uis oꝛ do ſit ſacfm nõ pp hoc ſegturꝙ ples oꝛdines plura ſint ſacramenta..— ritur vtrñ ſint. y.oꝛdine
k E mmO que tm̃. Et viꝙñ. decre. di.
— ꝛi“. Cleroſ.⁊ ſumptũ eſt ab I. li. y. ethi. c.iꝛ?. Mouẽ ſunt oꝛdines ſeu gradus in ecclia. ho⸗ ſtiuriꝰ. pſalmiſta. lectoꝛ. exoꝛciſta. accolit? ſubdia-
cõus. diaconus.pſbyter ep̃s. Itẽ vt ſuperiꝰ habi tů eſt ecctiaſtica hierar.eſt ad exẽplar angelice. ßi angelis ſunt. 9. oꝛdines.a ſiti..ſunt in ecclia mi litäte. Itẽ in pmitiua ecctia nõ fuerũt oꝛdines ni⸗ ſipſbyteratus.⁊ diaconatus cñ ãſacfa ſint a deoĩ ſtitutanõ ab hoibꝰ. vi ꝙ nõ fint płes oꝛdies q; illi dua. nð.n.legimus deum poſtea alios inſtituiſſe. Lötra magt hꝰ di.c.po. Deptẽ ſunt ſpũaliů offi⸗ cioꝝ gradus ſiue oꝛdines. ſicut e ſcõꝝ pim dictis aptetradit᷑.⁊ capitis nfi.ſ.Jeſuxßi exꝰ monſtrat g oiuz officia in ſemetip̃o exhibuit ⁊ coꝛꝑi ſuo qð eſt ecclĩa eoſdẽ oꝛdines obſeruandos religt. Rñdeo 9 ptãs oꝛdinis miſtr oꝝ ecche cũ ſint mediatoꝛes inter nos ⁊ deñ oꝛdinãt᷑ ad w niendũ nos cũ deo. ã̃ vnio marie ſit ꝑeuchariſtie ſacfm in quo xpᷣus a nobis ſumitur. ñ ⁊ marie di ſacrʒ vnionis ad ℳ Vnionẽ regrit᷑ ap pximatioxp̃i ad nos.⁊ nii ad ip̃ʒ
pmfit ꝑſacti ↄfectionẽ. ⁊n ꝑdignã eiꝰſimption Inp'actu deſeruiũt tres oꝛdines.ſ.diaconatꝰ ſub
diaconatꝰ.⁊ pſpyteratꝰ. Subdiaconatꝰaũt mate⸗ riã ſacfi accipit a pplo.⁊ offert diacono.⁊ digconꝰ accipit a ſubdiacono.⁊ offert pᷣrbytero.⁊ pᷣſpytera diacono ⁊ offert deo ipßᷣam ↄſecrãdo. In. 2*. actu de ſeruiũt quattuoꝛ oꝛdines mioꝛes diſponimur.n. ad dignã ſaci ſuſceptionẽ.⁊ ꝑ rẽotionẽ ꝓhibentis ? collationẽ diſpõnis ↄferentis. ꝓhibẽs añt qᷓᷓtum in ſe ẽ.eſt hõmalus ad cuiꝰexcluſionẽ oꝛdinat᷑ ho⸗ ſtiariꝰ.⁊ etiã malus angelus.ad cuiꝰ expulſionẽ oꝛ dinat᷑ exoꝛciſta.diſpõ aũt ↄferens. aut diſponit ad ſluminandũ intellectũ ad qð oꝛdinat᷑ lectoꝛ.auti fiamãdũ effectũ ad qð oꝛdinatur accolit? cereos ad exeitationẽ deuotionis depoꝛtãs. hi tñ oꝛdines
uis ſint ſacfm vnñ vnitatepdicta. nõtñpnitirer eita neceſſariã ↄnexionẽ qn ð fcõ poſſit ſuſcipi po
ſterioꝛ poꝛi nõ ſuſcepto.er de clerico ꝑ ſaltũ ꝓrno⸗
to. vbi papa quendãg diaconatus oꝛdineptermif oꝛdinẽ pᷣſbyteratus ſuſceperat. mãdat in diaco⸗ nů oꝛdinari.ſʒ nõ oꝛdinẽ pbyteratus reiterari 5
iprn de miſericoꝛdiapmittere miniſtrare in oꝛdie facerdotis.⁊ dicit de materia.qꝛ ad ß regrebatur diſpẽſatio.g.n.ꝑ faltũ pꝛomouet᷑ nõ tĩ peccatſic oꝛdinẽ ſuſcipiẽs.ſʒ etiã executionẽ illiꝰ oꝛdis de in re nõhʒ. Adpmin oppn dõ ꝙ ibi Iſy. logturð oꝛ dine dicto cõiter non Ppꝛie. pꝛopꝛie.n. loquendo
pſalmiſtatus oꝛdo nõ eſt. vtinperiꝰ viſum eſt.ner
etiã epatus. ſed eſt nomen dignitatis oꝛdinem p̃⸗ ſupponentis vt oſtenditur. Ad ꝛm.dicẽdij ꝙ nõ
ẽſimile. qꝛ oꝛdines diſtinguũtur ᷣm exigentiã hie

1 1
rarchiax.que ſunt tres. quaxꝝ quelʒregrit·ʒ· oꝛdi⸗ nes ad diſtineta officia oꝛdinatos.ſʒ oꝛdies ecclia
ſtici accipiũtur in cõparatiõe ad vnũ. ad coꝛpus
xõi ↄficiendũ. ad qð.. oꝛdines ſufficiũt.? iõ nõ oʒ tot eiſe oꝛdines in ecctiaſtica hierarchia quoti an
„
gelica. Ad ꝛm dð in pᷣmitiua ecclia. dꝛ paucio⸗
res erãt fideles nõ fuit neceſſaria tanta multiplica tio miniſtroꝝ ſicut mõ.⁊ ideo illo inſpirãte qoium
ꝛdinñ officia inſemetipᷣo erhibuit. ecclia voluit miniſtros multiplicare nõ denoio oꝛdines iſtitu᷑
do.qꝛ oẽs a xp̃o fuerunt inſti tuti.ſed alios.y.oꝛdi nesferendo. Onſequenter pᷣncipali.⁊ circa kquerunt᷑.z3“. oꝛdinatiõe ↄferatur.
„ ₰
2 Vtrũ cgracter
in quolibʒ oꝛdine impmatur. in quo actu oꝛdi
„
nationis impꝛimatur. S P F ꝙxgr̃a gratũ faciens m0 oñdo in oꝛdinatione con
N
ad ad illuminanð. purganð. ⁊ ꝑficienð.ſʒ iſtos acr⸗ exercẽt in ecclia triũphante ſupioꝛes in inferioꝛeſ
nine nona collatiõe gratie gratũ facientis.ergo ſili
ter in ecclia militante illuminatur.purgatur? per ſicitur homo per ſacm oꝛdinis abſq; ſuſceptione Item cñ ſacfm oꝛdinis ſit directe ↄtra ðᷣfem̃ ignoꝛantie. vt ſupius viſum eſt
gre gratum facientis.
di.⁊. magis vẽ per ip̃m ↄferi ſcia q; gra.ſed freqn ter homo oꝛdinatur cui cũ oꝛdine non ʒfertur ſcia
qð pʒ gr poſt oꝛdinis ſuſceptionẽ nõ vi ſapientio?
; añ. ð ſiir frequẽter hõ oꝛdinatur.cui cumoꝛ dine granon ↄfertur Item nullũ ſacm ſium p̃ſuppit
effem̃. ſʒ oꝛdinari nõ dʒ niſi habens gram gratũ fa cientẽ.qꝛ vt hã decre. di.⁊ʒ. Tales. Tales ad mi-
niſteriũ eligant᷑ qui digne poſſint faca dñica ptra⸗
ctare. qð ſine g̃a gratũ faciente eſſe non põr.ᷓ gea
gratum faciens nõ eſt ſacti oꝛdinis eſfectus. Võ⸗
tra vt ſupius habitum eſt. ſacfa no.l.efficiũt qðfi gurãt. ſʒ oꝛdo eſtſachm no. l. efficit qð figurat.ſed
ſigurat gram gratũ facientẽ.qꝛ omne ſacfm no.l.?
jniſibilis ge viſibil foꝛma. idigne ſuſcipiẽte cau
ſat inſtraliter ⁊ diſpoſitiue gram gratuz facienteʒ.
Ad iſtã qðneʒ dixerũt qdã gram gratũ faciente; dari in oꝛdinatiõe tanq; neceſſariũ ad actusipius oꝛdinis. dicebãt.n.ſacerdotẽ malũ ↄficere nõ po
ſe. ſʒ hec opio eſt erronea? ſupius ipꝛobata di.iʒ“. Alij dicũt nõ eſſe neceſſariã aliaʒ oꝛdinationẽ· ni ſi gpe gratũ faciẽtis collationẽ.qꝛꝗ maioꝛem eam
hʒin altioꝛi gradũ eſt.⁊ maioꝛem ptãteʒ hʒ.qꝛ deo
pꝓpinquioꝛ eſt. Añ dñt ita poſſe ↄficere bonñ laicñ ſicut ſacerdotẽ.ſʒ hec opio heretica eſt.⁊ ſupiꝰipꝛo bata di.iʒ?.qᷓ;uis. n.melioꝛ laicus ſit in altioꝛi gra
du bonitatis? ſcitaris qᷓ; minus bonus ſacerdos. ñ tñ eſt in altioꝛi gradu ptãtis qᷓ;tũ ad actũ eccłiaſti
to g̃a gratũ faciens ſi ſuſcipiat oꝛdinẽ digne · ſicut
n.natura nõ tm̃ dat ſuo effectui illud qðneceſſariũ
eſt ad executionẽ ſui nãlis actus.ſʒẽt illud qð reg⸗ ritur ad idoneã actus executionẽ. ñ non tm̃ dat
pedes ⁊tibias adãulandũ. ẽt decentẽ iloxmẽ
D vtrũg̃a faciẽs in
ert᷑. qꝛ oꝛdo tas in ecctia triũphãte q; militãte eſt
bꝛoꝝ diſpoſitionẽ niſi a cãu pter intentionẽ nature
qñqʒ ʒꝛiũ accidat ꝑp iobedientiã materie. ppali- ꝙ dens ꝗ pncipalis ẽcã cuiuſlibeteffectus ſacinð tñ̃ ipꝛimit ptãteʒ oꝛdinato neceſſariaʒ ad excquẽ⸗
dũ actuʒ oꝛdinis.ſʒ ẽt diſpõneʒ ↄuenientẽ? idone⸗
am ad dignã illiꝰ actus executionẽ.nõẽ aũt dignꝰ exeq oꝛdinis actus qnoh bʒ gam gratũ facienteʒ ſicut.n.nõeſt dignus miſtrare regi terreno illegẽ eius inimicus.ſic nõ eſt idoneus miniſtrareregi eternog eit eins inimicus. Añtalis ſe ingerẽs di⸗
uino miſterio pᷣter neceſſitatis articulũ non placat deñ.ſʒ offendit. nõ põt tñ occurrere neceſſitatis ar
ticulus.qn ſacerdos ſe ſciẽs in pccõ moꝛtali ↄici ens coꝛpus dñicũ incurrat nouum pccm mottale. Adpm in opp dʒ gangelis ñ eſt neceſſaria no ue gye collatio ad idoneaʒ ſuoꝝ actuũ executioneʒ
qꝛtĩ hñt de gra ꝙ deo ↄiũcti ſunt pclarã viſione;
⁊plectãfruitionẽ· Anñ ad illoꝝ illuminationẽ ⁊per fectionẽ ⁊ purgationẽ. de qbꝰloquit᷑ Dion. Suf ficit diuinoꝝ ſecretoꝝ reuelatio. Añ diẽ Dio. ÿV. cꝰangelice hiergr. ꝙ purgatio. illuiatio. pfectio. eſt diuine ſcie aſſumptio.qð in.⁊ ·li · expoſituʒ eſt. Ad ꝛm dð ꝙ ſemp digne ſuſcipienti oꝛdinẽ ↄfert aliqua illuminatio ↄtra ignoꝛantiã d eſt in hoierõ ne oꝛiginalis peci tiñ. q;uis nõ ſempappareatief fectu talẽ hoieʒ illuminationẽ recepiſſe.illatñilu minatio totã ignoꝛantiã illã nd tollit. ſed minuit. Ad ʒm dð ꝙ oꝛdinis ſuſceptio pᷣſuppẽit de ↄgi tate gram gratñ facientẽ in ſuſcipiete. noõtndehe ceſfitate. qꝛ ſine illa põt fuſcipi q;niſ nõ digne.nij foꝛte cũ hõ ↄſciam ſuã eraminãs nõ credit ſeeẽ in moꝛtali pccõ.⁊ tñ ẽ.qꝛ ſua pnia foꝛmata nõẽ·pot qñq; ↄtingere ꝙ ꝑ ſuſceptionẽ facfi ſua attritõft⸗ tritio. dico gᷓ ꝙ ſacm nõ cauſat gram inqᷓʒtů her⸗ gitur ad eiꝰ dignã ſuſceptionẽ.ſʒ inqᷓ;ruʒ regitad
„
gr̃am oꝛdo ſuſcipit᷑ augmẽtũ gre datur. nr vtrů caract Ecundo queritur jo dine ißᷣmatur. Et vã ꝙ nõ · gacaracterẽ ſi. gnaculũ pperuñ in aia.q nõ dʒ caracter ipᷣmigie hi ñ̃ ad ppetuũ actũ.ſ; actꝰ oꝛdinũñſt ppetui. zioꝛdi natõe nullꝰcaract ipi aie ipmit. Rẽſiimerete⸗ ractiqꝰlibʒ oꝛdie. aut ipmeret᷑ iquolʒoꝛdie idẽut idiuerſiſ oꝛdivꝰ diuerſi. õ idẽ iqlʒoꝛdie. qꝛipol
actus oꝛdinis idoneã executionẽ. Vñ cuz ab hite
ruptõe. Nec dinerſi in diuerſiſ.· qꝛaut differrentſo lo nñero.aut ſpe. Si ſolo nũero.tũc ples q̃litates eiꝰdẽ fpei eẽnt ſlieodẽ ſubiecto. qð fallũẽ. Sidiſ
kerrẽtſpe ipoſſibile eẽter illit vnũfactʒ ↄſtitui. It
v nullůſaciʒ qð ẽð iterabilẽ moꝛbñipᷣmit caraci. ß facfz oꝛdis ẽ ʒ iterabilẽ moꝛbũ.ignoꝛꝗtia.n. 3q;ᷓe. ẽ iterabilmoꝛbꝰ zp ſactʒ oꝛdis nulh ißmit carge
Itẽ caracterẽ ſignũ idelebile. ſʒ ſuſcepti mioꝛib
oꝛdibꝰ tm̃ kʒ redit ad actꝰ ſcłi.ſi ad mrimoniũ. ce hierar. Vñ⁊ ſacerdos minus ſcũs foꝛmali ſan⸗ ctioꝛẽ ptãtiue qᷓ; laicus eo melioꝛ. Dicendũ ad qõnẽ ꝙ in collatiõe cuiuſlibet oꝛdinis ↄfert᷑ oꝛdina
illiſjißᷣmit᷑ caract. Wõtra vtſfius viſũẽ di.] abpnn diſtiguit᷑ totꝰexercitꝰmilitãtiſecctie abexer
cituʒꝛio. ꝑↄfirmatiõeʒ diſtiguũt᷑ depntatiad ſp⸗
le certam̃ ʒ fidei ꝑſecutoĩs cõi pplo. xſacʒ oꝛdi
diſtiguũt᷑ duces ab alijſ. cũðᷓ caract ißmatiĩ bap
iↄfirmatõe mlto foꝛtiꝰĩp̃mit᷑ ĩoꝛdie quolʒ · vt M
Itʒ caractẽ ſigm ↄfigurãs nos xꝰ.ſʒ ſicut dicit md
S
giſter hꝰ di.c.i. Chꝛiſtusiſem etiß o officia oium 3 A
ſibile ẽ eãdẽ rẽ nůero plies ipᷣmi. niſi itueniẽte co ineknn
unun
vjiciil iioſte cuylus diucn uhinn tiinm⸗ jnlyau t i iuioet iuityt
d
iſlty. onin ctertindel non
*

riiij
oꝛdinũ erhibuit. ãin q iolʒoꝛdie ipmit᷑ caract᷑quo ↄſiguratur ei. Rñdeo ꝙ i quolibʒ oꝛdie caracter ipÿmit᷑.oẽ.n.ſactʒ nd iterabiie aliquẽ effectũ indele bilẽ ipᷣmit.ſʒ nulius oꝛdoẽ iterabil.; quilibʒ oꝛdo aliquẽ eſſectũ idelebilẽ ipmit. nõ gram gratũ faciẽ⸗ teʒ · qꝛ illã amittere pot ꝗ oꝛdinẽ ñ uſcepit.reſtat er⸗ 8o ꝙ ille effectus idelebirquẽ unp̃mit ĩt caracter cũꝑ iðᷣm ſacfm aliũ effectuʒ indelebilẽ nõ inuenia mus aie impᷣmi. nec te moieat ꝙ ptãs oꝛdinũ ali⸗ Auoꝝ nõ vi eſſe niſi reſpectu coꝛpoꝛaliũ actuuʒ vt prãs hoſtiarij? accoliti m.n.rei veritatẽ illi coꝛ- poꝛales actus ad actus ſpñales oꝛd inati ſunt. vt ð poꝛtatio cereoꝝ ad inflãmãdum affectũ.⁊ excluſio maloꝝ hoiuʒ ab ecclia.ad remouendũ illud quod Phibet aie ꝓfem̃. Ad pn in oppm dð ꝙ caracte- ris oꝛdis duplex eſtactus. nus eſtactus miſterij ad illuʒ oꝛdinẽ ptinentis.⁊ hic nõ eſi ppetuus.ſed bñ pſeuerantibꝰ vſqʒ in ſinẽ. pᷣmiũ eſt eiꝰ ppetuuʒ Alꝰeſt actus diſtinguẽc pic erit ppetuus.ꝑ ip̃ʒ eni caracterẽ videtur ad quod miniſteriuʒ habẽs caracterem fuerit oꝛdinatus. Admdðᷓ ꝙi diuer ſis oꝛdinibus ipmunt᷑ caracteres diuerſi.nõ tantũ numero. ſÿſpᷣe.⁊ q;uis ex differentibꝰ ſpᷣe nõpoſſit ↄſtitui vnñp eẽntiaʒ. põt tñ ex illis itegrari vnum Vnitate q̊ h ſacfm dem̃ eſt ſupius eẽ vnũ. Atxaũt Verũit ptresqͥlitates ſolo nůero differẽtes ſileſſe nd poſſe. nð oʒ determiare ad ar.ſolutionẽ. Aliqui ti dicũt illud hůe in tantiã. qꝛ dñt in eadeʒ ꝑte me⸗ dij poſſe eſſe plura luiaſ ße nõ diia manẽtia tñ diſti cta ꝑ ſuas oꝛigines. qð ↄfirmatur ꝑ Diony.i.li. de di. no.c.ꝛ. Ad ʒm dð ꝙ ſicut dñt alij ⁊ ſi ignoꝛan tia ſit iterabilis.dõ tñ illa cuiꝰfolũ pccm̃ oꝛiginale cã fuit. ↄtra hãc aũt eſt oꝛdinis ſacf̃m vel põt dici ßᷣm alios ꝙ oꝛdo dat᷑ nõ in remediũ vniꝰꝑſone.ſ; totiꝰecclie.⁊ñ ꝙ dů duri ↄtra ignoꝛantiã nõ eſt ita intelligendũ ꝙ ꝑſuſceptioneʒ oꝛdinis expellat᷑ ig? rantia a ſuſcipiẽte.ſʒ qꝛ ſuſcipiẽs oꝛdinẽ ꝑficit᷑ ad expellendũ ignoꝛantiã a plebe. hoc tñ ẽ ʒ opinionẽ dicentiũ œẽ ſacfm eſſe medicinã ʒ aliquẽ moꝛbum in ſuſcipiẽte. Ad n dð ꝙ qᷓ;uis ↄſtitutus in mi⸗ noꝛibꝰ oꝛdinibꝰtm̃ poſſit Sere matrimoniũ. cara- ctertñ nõ delet᷑. Vñ ſi moꝛtua Vxoꝛe velit vlteriꝰ ꝓmoueri oꝛdo quẽ pᷣꝰſi uſcepat ſibi iterũ nõ ↄfert᷑. r duerit in quo actu cuiuſſibʒ oꝛ †— dinationis ipꝛimat᷑ caracter. —— Etpꝰ viꝙ in oꝛdiatiõe hoſtigrijnõ ipmat᷑ caracter nec in clauiũ ecclie traditiõe. neci oꝛdia tione lectoꝛis.neq; in traditiõe codicis diuinaruʒ lectionũ. nee i oꝛdinatiõe exoꝛciſte.nec i traditiõe libꝛi exoꝛciſinoꝝ.qꝛ effectus cõis ẽꝑcãm cõem.ſ ₰ cãracterẽ cõis pᷣdictis oꝛdibus.ãnõ impmit ĩaliqᷓ̃ pdictanꝝ traditionũ.cñ nuila ſit cã cõis tribꝰ pᷣdcis oꝛdinibus. Itẽ vig in oꝛdinatiõe accoliti nõ im⸗ pᷣmatnr in traditiõe cãdelabꝛi cũ cereo.qꝛ ꝑactum archidiaconi earacter nõ ipꝛimit ſʒ ſicut dicit ma Siſterbdi.c.ye. Eteſt decre. di.⁊3“ Accolit⸗ Mi cũ edocti fuerit ab eßᷣo quair in ſiuò officio agere ð⸗ beant ab archidiacono accipiũt cãdelabꝛũ cuʒ ce⸗ red.⁊ vrceolũ vacuũ.ꝗ in tali traditione nò ipᷣmit᷑ caracter. Itẽ vig in oꝛdiatiõe ſubdiacõi nõ ipꝛi⸗
mat᷑ caracter in traditiõe patene ⁊ calicis vacui.
qꝛin oꝛdinatiõe ſacerdotis tradit illi q oꝛdinatur calir cũ vino.? patena cũ hoſtia.ſi ʒ in traditione calicis vacui cgracter merct᷑.mlto foꝛtiꝰin tra⸗
dirione ealicis eñ vino⁊ patene cũ hoſtia ißmeret
qð falſuʒ ẽ.qꝛ in oꝛdine ſacerdoti in ipoſitione ma nuũipᷣmitur. Itẽ ꝙ in oꝛdinatiõe diaconi nõ imp mat carater.in traditiõe cextꝰ euangelij vi ꝙ ſicut diẽ mag̃ hꝰ di.c.. Mic oꝛdo ab aplis eſt celebꝛa tus.qñ vt legit᷑ in actibꝰaploꝝ.ſeptẽ viros plenol půſcõad b officiũ elegerit.?oone pᷣmiſſa manuſ eis ipoſuerũt.ꝗᷓ vĩ ꝙ cũ oꝛdinãt᷑ ꝑ ipoſitioneʒ ma⸗ nuũ ab ep̃oeis ipᷣmatur caracter. Itẽ vẽꝙ in oꝛ⸗ dinatione ſacerdotis nõ ipᷣmat᷑ carãct cũ ſibi ep̃us tradit calicẽ cũ vino.⁊ patenã cuʒ hoſtijs. qꝛ ſiẽ di magf hꝰ di.c.gꝰ. Mic ců oꝛdinatur inũgunt᷑ eima nus vt intelligat ſe accepiſſe gram ↄſecrãdi.ʒ inũ⸗ ctio manuũ marie repñtat ÿncipalẽ actũ.ad quẽ ſa cerdotiũ oꝛdinat᷑.ſʒ in tali igno ↄfert caracter illi us oꝛdis. caracter ſacerdotalis ipmit᷑ pmanunʒ inũctionẽ. Rñdeo B Pgnãli regula hñdũ eſt.ꝙ in ſuſceptione illiꝰerterioꝛis ſigni ipꝛimit᷑ caracteri quolibʒ oꝛdine in quo ſigno p̃ncipalis ptãs quã re ſpicit ille oꝛdo ſignificat exp̃ſſius.ad quã erpꝛeſſo nẽ ↄcurrt alicuiꝰ inſti traditio.⁊ vᷣbi exp̃ſo.quo vbo exp̃ſſius determiatur inſtii ſignificatio.⁊ quia Pncipalis ptãs quã reſpicit oꝛdo hoſtiarij exp̃ſſius ſignificat᷑ in clauiuʒ ecclie datione qᷓ; ĩ aliquo alio qð circa ip̃m fiat⁊ ptãs lectiõis ꝑꝙ ab ep̃otradi tur ſibi codex diuinaꝝ lectionũ/⁊ ptãs exoꝛciſte ꝑ ꝙ de manu eß̃i accipit libꝝ exoꝛciſmoꝝ⁊ ptãs ac⸗ coliti p ̃ ꝙ accipit cãdelabꝝ cñ cereo.⁊ ptãs ſub⸗ diaconi ꝑßꝙ accipit de manu ep̃i patenã ⁊ calicẽ Vacuũ.iõ ĩ pꝛedcis cũ foꝛmis determiatis verbo rũ caracteres pᷣdictoꝝ oꝛdinũ impᷣmunt᷑. ñ auteʒ ꝑpdicta pᷣncipales ptãtes oꝛdiniũ bᷣdictoꝝ expſiꝰ ſign ificẽtur.q; ꝑ alia pʒ diligenter ↄſiderãti dicta magfi in lra. ꝗa actus ad quos deputãt᷑ pᷣdci oꝛdi- nes explicat diligẽter. In oꝛdie gůt diaconatꝰ diit Alig caracterẽ imÿmi ꝑmãnuũ ep̃i impoſitionem moti nõtm̃ per iliud qð in arguendo dictũ eſt. ſed qa nanus eſt oꝛganũ oꝛganoꝝ in quo pᷣncipaliuſre ſidetptãs opandi.⁊ in iſto oꝛdine ↄfert excellẽs po teſtas ſub ſacerdotio. Sed ß non vñ rõnabile.qa ep̃us nõ tmõ iponit manusilli quẽ oꝛdinati dia conũ.ſʒ etiã illi quẽ oꝛdinat in ſacerdotẽ.ꝑ illud ãt qð eſt cõe duobus oꝛdinibus nõ vi in vño illoruʒ oꝛdinum caracter impᷣmi. Videtur ergo mihi di cendũ ꝙ poteſtas diaconi media eſt inter ptãtem ſubdiaconi⁊ ſacerdotis.ſubdiaconus autem hẽt poteſtatem tangẽdi vgſa miniſterij.ſacerdos con ſecrandi coꝛpus ⁊lunguineʒxp̃i diaconus ⁊ ſi non habet poteſtatem tangendi coꝛpꝰxp̃i.habettamẽ poteſtatem poꝛtandi coꝛpus in patena ⁊ diſ penſa di ſanguinem in calice.⁊ in hoceſt pꝛincipalis eiꝰ poteſtas.⁊ ideo in ſua oꝛdinatione erpꝛimi nõ pof ſet pertraditionem vaſoꝛũ tuntũ.nec per datiõeʒ materie. nec decenseſſet vt ſibi traderentur va⸗ ſa cum ſanguine ⁊ coꝛpoꝛe.cum ſacerdoti qui ſupꝑi oꝛ eſt non tradant᷑ ſanguis ⁊ coꝛpus.ſed vinum 4 hoſtia.⁊ ideo poteſtas diaconi expꝛimi non poteſt quantũ ad ſuum pᷣncipalem actum. niſi pereiꝰ ex- pꝛeſſionem quantũ ad actnʒſſcharium qui eſtlege- re euangelium.⁊ ideo ſibi caracter impꝛimit᷑.cum ſibi ab ep̃o traditur textus euangelioꝛum. In oꝛdi ne duteʒ facerdotij dicunt aliqui caracterein imß̃⸗ mi cum ſibi epᷣus manus imponit dicens. Accipi te ſpiritum ſanctũ.xc.quia dicůttunc xpᷣm dediſſe

diſcipulis ptãtem ſacerdotalẽ.qñ poſtſua reſurre ctionẽ dixit eis. Accipite ſpim̃ ſcm̃. quoꝝ remiſce⸗ ritis pccã ⁊c Wihi aũt vi dð ꝙ illi q oꝛdinatur in facerdotẽ caracter ipꝛimit᷑ cũ ab ep̃o accipit cã⸗ licẽ.cũ vio.⁊ patenã cũ hoſtijs.pᷣncipalis.n.actus ptãtis ſacerdotalis reſpicit coꝛpus xp̃i verũ.⁊ ſe⸗ cũdarius coꝛpus xp̃i myſticũ.pᷣncipalis.n.actuse trãſubſtantiare panẽ in coꝛpus xp̃i.⁊ vinũ eius ſan guinẽ.⁊ actus ſcðᷣarius eſt ligare ⁊ ſoluere ſideles vt ſiẽ diſponãt᷑ ad dignã cõpiſxpiſ uſceptõez. qᷓʒuiſ magis expmat᷑ hec ptãs qᷓ;tũ ad ſcðariũ actuʒ ꝑ manuũ epi ipoſitionẽ ſuꝑ caput illius q oꝛdinat᷑ cũ pꝛolatiõe vboꝝ. Accipite.⁊c.tñ quãtũ ad actũ hn⸗ cipalẽ magis exßmitur ꝑhoc qð ſibi daturcalix cũ vino.⁊ patena cũ hoſtijs. ñ dicit mag ilĩa ꝙ iõ hec ſibi dant᷑ vt ꝑhoc ſciat ſe ptãteʒaccepiſſe deo placabiles hoſtias offerendi. Ad rõneʒ aũt quaʒ alij ꝑ ſe allegãt dð ꝙ qᷓ;uis xp̃s poſt reſurrectioneʒ dederit diſciplis ſuis oꝛdinationẽſeu relationem ſacerdotalis ptãtis ad ſcðᷣariũ actũ. tñ in cena qñ poſttrãſubſtantiationẽ panis in coꝛpꝰ ſuũ dixit di⸗ ſcip ulis ſuis. Moc facite in meã ↄmemoꝛationeʒ dedit eis ptãteʒ facerdotalẽ qᷓ;tũ ad actũ eiꝰ pÿnci⸗ palẽ. Ad pm in oppn dõð ꝙ caracter nð eſt cõis il lis oꝛdinibꝰ cõitate ſpẽi.ſʒ gñis.⁊ iõ nõ eſt incõue⸗ niens ꝙ in diuerſis oꝛdinibusipꝛimat ꝑactus ſp̃e dintes. Ad ⁊mn dð gꝙ in traditione miſtri ab oꝛdi natoꝛie fit caracteris ĩpꝛeſſio. ſʒ intraditione q̃ fit ab archidiacono ſit ptãtis collate expᷣſſio. Vel põt dici ꝙ in mioꝛibꝰ oꝛdinibꝰ hoc eſt ſingulare. vt p? q eß̃s docuit ordinãdos qualiter ĩ officio ſuo ager debeãt ab archidiacono ð mãdato ⁊ volũtate ep̃i accipiũt inſtrʒ ĩ cuiꝰacceptiõe caracter ipꝛimit᷑.qꝛ illa inſtr̃i traditio ÿᷣncipaliꝰ eſt ab ep̃o qᷓ; ab archi⸗ diacono. Adʒmpʒ ſolo ex deis. Ad 4dð ꝙñ cut in pᷣmitiua ecclia apli iſpiratiõe.ſ.ſ.ↄfirmabãt pmanuñ ipoſitionẽ.⁊ tñ mõ tradit᷑ facfm ↄfirma⸗ tionis ꝑ chꝛiſmatis in fronte inũctionẽ.ſic eadem inſpiratiõe oꝛdinabãt tũc diacones ꝑmanuñ ipoſi tionẽ cũ oĩone. nec ex hoc ſegtur ꝙ mõꝑ ipoſitionẽ manuñ ep̃i:fiat talis ptãs collatio. Zdn dð ꝙ
ep̃us in oꝛdinũ collatiõe nõ tm̃ tradit oꝛdis ptãteʒ
ßetiã eos p̃parat ad eius ſuſceptionẽ eos inſtruẽ⸗
„
do de officio ſuo.⁊ circa cos aliquid opando.q̃ pꝛe paratio in tribꝰ ↄſiſtit..in bñdictõne. ⁊ manꝰ ipo ſitiõe.⁊ inũctione.ꝑ bñdictionẽ oꝛdinãdis diuinis obſegis mãcipat᷑.ꝑ manus ipõnẽ g̃a danda ſigni ficat᷑· q̃ ſint apti ad dignã ſui officij executionẽ.rõa bilius. n.eſt die gr̃aʒ dari in illo actuĩ quo caracter ipꝛimit᷑.g eſt diſpõ ad gram q; ĩ actu alio. Vñ non appꝛobo ſniam dicentiũ in manus ipoſitiõe g̃am dari.nec caracterẽ ipᷣmi iunctõe ad aliqð ſactʒ tra ctandũ oꝛdinari ſignificãt᷑. Vñ illoꝝ tm̃ ꝗ oꝛdinãt᷑ in ſacerdotes mamꝰ iniũgũt᷑. Ex deĩs pʒ ꝙ hec vn⸗ ctio nõ ita repñtat in ſpãli pᷣncipalẽ actũ ptãtis ſa⸗ cerdotalis ſicut traditio cglicis cũ vino.⁊ patene cũ hoſtijs.qꝛ tñ certũ nõ eſt in quo actu caracteres ipꝛimant᷑.iõ ſi in oꝛdiatiõe alicuiꝰ ↄſtiterit aliquid eſſe omiſſuʒ illud poſtea eſtſupplendũ ſine reitera
tione alioꝝ.——
.——— —
6„ zor q̃ritur de? pncipa Onſequẽter iErcicane qu
30 vtrů ſuß ſacerdotalẽ oꝛdinẽ ſint aliqᷓ ptãsi eccliq. 2 vtxꝝ ep̃atus ſit oꝛdo. ʒ vtx oiuz ep̃oꝝ ſit aliquis ſuperioꝛ in ecclia.
21 n ꝙ ð.ſacerdotalẽ oꝛdi Rimo oñdo ghuenotecꝛet ecclia.qꝛ in cena oœẽs diſcipli immediatea
xpo acceperũt ſacerdotalẽ ptãteʒ qᷓᷣrũ ad eiꝰ pnci⸗
palẽ actũ.⁊ pꝰ reſurrectionẽ qᷓ;tů ad ſcðᷣariũ.ð ſacẽ dotalis ptãs qᷓ;tů ad vtrũq; actũ ſuũ nullã ptãtẽ hʒ
ʒ ſe niſi diuinà. Itẽ ſacerdos gerit ꝑſonã xp̃i. gſe
ꝓ nobis pii hoſtiã obtulit. ſʒ nullus eſt maioꝛin ec
eieſia illogcaput ecclie repſtat.ð in ecc nullus eſt
maioꝛ ſacerdote. Cõtra mag huiꝰ di.c.ð dicit de oꝛdine pᷣſyteratus ꝙ a filijs Varon fůpſit exoꝛ diuʒ.ſʒ filij Aaron fuerũt mioꝛes ſacerdotes. Aa⸗ ron fũmꝰ pontifex.ðð.ptãteʒ pᷣſ byteriẽ prãs pon⸗ tificis. Itẽ m magm eo.c· Aices aploꝝ iecclia gerũt põtifices. o. añt diſciploꝝ vices gerũtplbr teri.ſᷓ apii maioꝛes fuerũt qʒ alij diſeipli. ʒ maio⸗ ris ptãtis ſunt ep̃i qᷓ; pᷣſbrteri. Rñ ꝙptãte ſacer dotalis oꝛdis reſpcũ ſui actus pᷣncipalis geſt tran ſubũtantiare panẽ in coꝛpꝰ xõi verũ. vinũieiꝰ ſan reſpectu actus ſui ſecundarij auieſtigãdo⁊Jolu⸗ do diſponere fideles ad dignaʒ coꝛpoꝛSpi ſuſce⸗ ptionem eſt poreſtas epßi ſoperioꝛ. indirecte tamẽ quia ſcðᷣm diſpoſitionem vicarij chꝛiſti mediante quoa xpo deriuatur in alios iuriſdictiõis poeſtas ſic oꝛdinatum eſt vt paucioꝛes? i paucioꝛibus cã⸗ ſibus ſint ſub iuriſdictioneſacerdotum.tamifoꝛ exterioꝛi.qᷓ; in foꝛo penitentie qᷓ; ſub iuriſdictione ep̃oꝝ. Vnde ſunt multi ſacerdotes nullam P nirꝰ uper aliquam iuriſdictionem habentes ercepto caſu neceſſitatis.⁊ ideo quia actus poteſtaris ieg ritur debitam materiam in quam trãſeat.? debi⸗ ta materia reſpectu actus ligandi ⁊ ſoluendi nõſt niſi homines ſuper quos aliquã iuriſi dictionẽ ha⸗ bet ſaltem in foꝛo penitentie habens ligandi ⁊ſol nendi poteſtatem.ideo nec rot. nec in tot caſibus poſſint ligare ⁊ ſoluere pꝛeſbyteri ſicut ep̃i. Ad pm in oppin dð ꝙ poteſtatẽ ligandi ⁊ ſoluẽdi in fo⸗ ro penitentie acceperunt tar apoſtoli q; alij diſci puli a chꝛiſto ĩimediate. Vnde poteſtatem abſoluẽ di in foꝛo penitentie quantũ eſt ex pte habentis e non poteſt eßus minuere.quia ſic equalis eſtin o ſacerdote.vt concludebat argumentũex pte tamẽ materie fuper quam maioꝛem habet poteſtatem ep̃s qᷓ; ſimplex ſacerdos potuit rõnabilr actus illiꝰ poteſtatis quantũ ad fimplices ſacerdotes reſtrin gi.⁊quantũad ep̃os ampiiari. Adm dicendum ꝙ quilibet miniſter ecclie quantũ ad aliquid gerit figuram xp̃i. quia vt ſuperius habitum eſtrbusoꝛ dinum oium officiai ſemetipſo exhibuit· ſicut mã giſter exemplificat in littera.tamen ille eſt ſuperi- oꝛ qui m maioꝛem perfectioneʒ repꝛeſentat Ipn facerdofaũtxp̃ʒ repñtat in hoc ꝙ per ſeiᷣmaliq miniſterium ipieuerit. ep̃us auteʒ etiam in hocꝙ alios miniſtros inſtituit ⁊ eccleñiam fundauit. ñ ad epᷣm pertinet alios oꝛdinare ad diuinum cultů Duapꝛopter ſponſus ecclie dicitur ad ſimilitudi⸗ nem xpi.
Ecundo querit᷑ xnunthn
umn inijtin dinnch mo jusc i m win Vn wdö liuis pön vint ℳ% y Mn huh⸗ nn u nin tjüwün Umn rinzh ſſnoip euſſc enei iu⸗ upei nchon tuſmns ſushin lunui t ißit

iſc Hnin my ahosi Antt ucot in m
welu hrmn
renn imt naac tein in qu— hgun dicu cic
—
St vĩꝙ ſic. ab Iñi.li. 2ethi.c.i ⁊ magohdi. c.vlt. Ep̃atus dẽ oꝛdo. Itẽ Dio.cꝰ.F eccliaſtice hierarchie aſſignat tres oꝛdines.ſ.eßatum. ſacer dotiuʒ ⁊ diacõatũ. diaconũ vocãs miſtrũ. Itẽ oĩſ ſpñalis ptãs eſtptãs oꝛdis vłiuriſdictiõis.ſʒ epᷣa lis ptãs nõẽ ptãs iuriſdictiõis.qꝛ nõ põt ↄmittifi ſcerdoti.ſẽ ptãs oꝛdinis. Contra non iunt niſi
ſeptẽ oꝛdines in ecckia.qð nõ eſſet verũ ſi epᷣus eẽt
oꝛdo. Aẽ ſacri oꝛdies nõ ↄferũt᷑ niſi diebꝰ7abba⸗ torũ.ſʒ vt hã di.7 ꝙ die oꝛdinatiões ep̃oꝝ cele⸗ ꝛãtur die dñico.ꝑ ſacerdotes.n.ibi intelligũt ep̃i hʒ glo., ep̃atꝰ nõẽ ſacer oꝛdo.⁊ ↄſtat ꝙ nõẽ oꝛdo ñ ſacer.qͥ nõ ent oꝛdo. Rñꝰꝙ oꝛdo duplnpᷣt accipi. Ano mõ ꝓ gradu ptãtis oꝛdiate mediate vł ime⸗ diate ad ↄſecrationẽ coꝛꝑis vłſãguiſ xp̃i. Alio mõ P quolz gradu ptãtis reſpcũ quarũlibʒ actionũ ſa⸗ crax. Pꝛimo mõ oꝛdo eſt jactʒ.⁊ ſic ep̃atus nõ eſt oꝛdo. nec caracterẽ ipꝛimii ꝓpꝛie ioq̃ndo ð ca ractere.vt quidã dñt.⁊ pꝛetereq vnꝰoꝛdo nõ ðpẽ det a pᷣcedenti qᷓ;tũ ad neceſſitatẽ ſaci qʒuis ſeq̃nſ de iure recipi nõ debeat p̃oꝛi pꝛetermiſſo.ſʒ ſi non eſbyter oꝛdinaretur in eßʒ nihil eẽt factũ.⁊ꝰ mð ep̃atus eſt oꝛdo nõ ſacfm.ſʒ acfale.⁊ hoc mõ ep̃a⸗ tus ab Iſi. ⁊ Dio.⁊ a mag̃o dĩ oꝛdo.⁊ ſic pʒ rnſio ad duopꝰ gr. Ad ʒm dʒᷓ ꝙ ptãs ep̃alis nõ tiñ ẽ po teſtas iuriſdictiõis.ſʒ ptãs oꝛdis ꝗ tñ nõ eſt ſacm Argumẽta ad partẽ pam ꝓcedũt de oꝛdie pꝛimo mõ dcð.vẽ tñ aliquibꝰꝙ ep̃atus magis ſit oꝛdo qᷓ; Aliquis oꝛdo pter pᷣſpyteratũ.qꝛ põt qð nullas aliꝰ põt. nec de feõ. nec de iure.⁊ hiẽt dñt ꝙ caracterẽ ipꝛimit. vnde ↄſecratio ep̃alis iterari non põt 5 ritur vtrũ oĩium ep̃oꝝ ſit t£ rtio 9 e aliqs in ecctia ſ upfe Et vrPnon. qꝛñi aliqs eẽt.ille eẽt papa.ſʒ pa⸗ pa non eſt omniũ ſuperioꝛ. qꝛ vt dã ad ebꝛe.. Abſq; nulla ʒdictiòõe minoꝛ q maioꝛe bñdicit᷑. jed dñs papa ↄſecrat᷑ ab hoſtiẽ. ep̃o.ꝗᷓ hoſtien. ẽ eo ma ioꝛ. Item imperatoꝛ hʒ ius? ptãteʒ eligendi põ⸗ tificẽ ⁊ oꝛdinãdi aplicaʒ ſedeʒ.vt h decre. di.6*. Adrianus papa Ro. papa non eſt iperatoꝛe ſupe
rioꝛ.qᷓ nec in alijs ep̃is.vt vi. Itẽ vt hi eadẽ di.ĩ Wnodo. Papa Leo Ottoni pꝰregi Teotonicoꝛuʒ
eiuſqʒ ſucceſſoꝛibꝰ ↄceſſit facultatẽ eligendi ſuccef
ſoꝛẽ.⁊ ſedis aplice oꝛdinandi pontific.ʒ idẽ qð ßꝰ
Item eß̃i ſuntſucceſſoꝛes aptoꝝ.ſʒ iter aptos nul lus fuit fup alios. qꝛ omnes ſuã ptãteʒ imediatea
o acceperũt.ꝗᷓ nullus ep̃ns oĩbus alijs ſupioꝛ eſ
Nem Mopſes g fuitpnceps ſupioꝛ fuit qᷓ; Liarõ
gerat ſummus põtifex iudeoꝝ.ꝗ dignioꝛ eit pᷣnci patus q; epãtus.ſed nullus p̃ᷣnceps eſt oibus eß̃is
ſuperioꝛ.ꝗᷓ multo foꝛtius nullus ep̃ᷣus. Võtra eÿð
maioꝛita.⁊ obe. Solite. ↄparat᷑ mains luminare
potãti ſpũñali.⁊ maxie ptãti pape.⁊ minus lumina re ptãti tpãli.ð ſicut maius iuminare.qð ẽ ſolẽ œĩi bus alijs ſtellis potẽtioꝛ.ita ptãs papalis eſt oĩbꝰ alijs ptãtibus in eccliaſ upioꝛ. Iteʒ..q.ʒ. Lõque ſtus.. Sola. Sola romana ecciia fua auctoꝛitate Valler iudicare de oibus. De ea nulii iudicare per mittit᷑. Rndeo ꝙ oĩuzʒ epᷣoꝝeſi aligs in ecclia ſu⸗ perioꝛ.qui ſub xp̃o totius eccłe caput eſt. cuiꝰrõ ẽ In omnire vna ex diuerſis rebus integrata oʒ eſſe Aiad pꝛeeminẽs quo diuerſe ptes teneãt in vnuʒ ſicut eſt aĩa in hñano coꝛpoꝛe.⁊ coꝛpus ſupꝑ ↄtrarie tateʒ eleuatũ. qð eſt celũ in machina mñdi.p virtu tem.n.celeſteʒ cõciliantur elementa que Zꝛin ſunt.
vñ ců ecckia ſit vnuʒ coꝛpus xßi myſticũ ex diuer⸗ ſis ſtatibus ⁊ mẽbꝛis ↄſtitutũ ad obpᷣuationẽ huiuſ Vnitatis oʒ eſſe vnũ caput oĩnʒ ſtatuũ eccie.⁊ mẽ bꝛox vniuerſali regimine regitiuũ.ſub quo diuer⸗ fi ſtatus ecclie ⁊ mẽbꝛa diuerſa ↄueniãt im debit ꝓpoꝛtionẽ in vnñ. vt ſic ↄfoꝛmet᷑ ecclia militans ſuo exẽplari in celo. ñ Ber.ʒ.li. de ↄſi.c.iʒꝰ. ſicut Seraphin? Cherubin. ac ceteri oꝛdinãt᷑ fub vno capite deo.ita hic ſub vno ſummo pontifice pᷣma tes vel pꝛiarche. archiep̃i.ep̃i.pꝛeſbyteri.vel ab- bates.⁊ reliqui in hũc modũ. le aũt epũsꝗ pꝛceſt toti ecctie eſtepũs Romanus. Añ.9.q.ʒ. Euncta. Lũcta per mũdũ nouit ecclia ꝙ ſacro ſcã romana ecclia fas de oibus hʒ iudicãdi.neq; cuiqʒ de eins licet iudicare iudicio.⁊ ſicut di decre.di.ꝛiꝰ.qᷓ;uis in illis ſynoditis ↄſtitutis.ſupple tñ ceteris ecclijf pꝛelata eſt.ſʒ euãgelica voce dñi.⁊ ſaluatoꝛis nri Jeſn chꝛiſli pmatũ obtinuit. Ad pnin oppm dʒ ꝙſicut videmꝰ in nãlibus vnñ eſſe virtuoſiꝰ alio fimplr.⁊ tñ hᷣm quid eſt ecõtrario.ignis.n.ſimplrẽ
Virtuoſioꝛ terra.⁊ tñ inquãtũ eſt in potẽtiarõe ſue
marterie ẽ inferioꝛ terra inq;tũ eſt actu per ſuaʒ foꝛ mazʒ. alias.n. agens in terra nõ pateret᷑ ab eg. Aſi⸗ mili dico ꝙ qᷓ;uis papa ſit ſimpir ſupioꝛ oĩbus alij eß̃is.tij iq;tũẽ in potentia ad recipiendũ ↄſecratõ⸗ nẽañq; eã hẽat eſtinferioꝛ ep̃o hoſtienſiq iã actu 2 ſecratꝰẽ.nõ ſic aũt poſſet dici de facerdote reſpcũ epiſcopi.qꝛ ptãs ſacerdotis excedit᷑ a ptãte epiſco pi quaſi a ptãte alterius generis.ſed poteſtas epi⸗ ſcopi a poteſtate pape.quaſi a poteſtate einſdẽ ge⸗ neris.quia omneʒ actum hierarchitũ.queʒ põt fa
cere papa in miniſtratione ſacramẽtoꝝ poteſt face
re epiſcopus.quia quantũ ad ea que ſunt epiſcopa lis oꝛdinis omnes ſunt equales. Acd ꝛm dicendũ ꝙ poteſtati date imperatoꝛi in oꝛdinando apoſto⸗ licam ſedem reſignauit Lodoicus imperatoꝛ.vt habetur. 6ʒ. di. Ego Lodoicus. Otto etiam reſi⸗ gnauit illi poteſtati ſibi confirmate per Leonẽ pa⸗ pam eadem di. Tibi.⁊ de vtriuſqʒ reſignatione ſi
mul habetur.c.ſequenti.ð. Ex his. vbiſic dicitur.
Er his conſtitutionibus ⁊ pacto Lodoici impera-
toꝛis depꝛehenditur imperatoꝛes illis renũciaſſe
puilegijs que de electione ſummi põtificis Adria nus papa Carolo imperatoꝛi ⁊ ad imitationem eius Leo papa Ottoni pꝛimo regi teotonicoꝛũ fe⸗ cerat.? merito reſignare debuerunt.tamẽ quia ta lis poteſtas eis non conueniebat. ſicut nec decet coꝛpus habere poteſtatem in oꝛdinatione anime. ſedeconuerſo. tum quia eccleſia neceſſitate con pulſa. ⁊ a perſecutoꝛibus oppꝛeſſa talem poteſta- tem eis conceſſerat. vt eccleſie ſubuenirent. quod
Alias facere tenebantur.⁊ ſic patet folutio ad ter-
tium. Ad. 4 dicendum ꝙ minon eſt falſa. Pe⸗ trus enim ſinmus fuit inter alios apoſtoloſ.quia quãuis poteſtatem clauium omnes immediate re ccperint a chꝛiſto,tamen poteſtatem iuriſdictiõis acceherunt mediante Petro. vt patet ex fuperio ribus dictis.⁊ quia iuridictio miniſtrat materiã qne eſt ſubditus habentis iuriſe dictionem.quere⸗ quirit᷑ ad hocꝙ poteſtas clauium exeat in actum
ideo vſus illius poteſtatis quem omnes imme-
diate acceperunt.a chꝛiſto indirecte dependebat a Metro.ſic dico de poteſtate epiſcopoꝛum ꝓ cõ⸗
parationem ad papã. Ad ym. dicendũꝙ MWor⸗
ſes nõtĩ fuit ᷣnceps.ſed ſacerdos iuxta illð pſfal.

— * M.—
ſes ⁊ Aaroni ſacerdotibꝰ eius.⁊ decre di. ſcã. in glo. ñ Woyſes expᷣſſiꝰ? q; Aa⸗ ron ſigurauitxpᷣm g fuit ſũmus rex.⁊ ſũmns ponti fer.⁊ er ↄñti vicariũ eius iterris in quo ſimul ſub xp̃o eſt vtrac; poteſtas.
Ircq m Wathias electꝰẽſoꝛte. hoc
e fem̃ fuit ↄſilio ſpñs ſci. Ai noẽtr hendũ ad ↄfeqñtiã. vfus.n. ſoꝛtis in electõ
nibꝰ ꝓpetua phibitiõe dãnatꝰ eſt.e de ſoꝛtilegis
Eecla nia. Scia dʒeẽ inſtructꝰ. nõt̃ itelligẽdũ ꝙ ſeiar theologiã. ſufficit.n.ꝙ ſciat diſtincte leger· ⁊ ſenſuʒ grãmaticalẽ intelliger᷑. Canðes duos tm̃ oꝛ cines facros appellari cenſcẽt. Hic intelligendũẽ ßmñ canðes ãtiquos.qꝛ mõ ſubdiaconatꝰẽ ſacer oꝛ do.⁊ ſibi votũ ↄtinẽtie ãn exů eſt. Ordo epᷣox. qua liter ep̃atꝰ oꝛdo dici debeatĩ qõibꝰ dom̃ eſt. Rõa⸗ nus. Anthio chenꝰ. Alexãdrinꝰ. Cötra ðcre. di- * Sacroſcã. di ꝙpßmaſedesẽ romana ecclia. ⁊· Alerandrina.ʒ?. Anthiochena. Rñ?ꝙ aliqñ Ale randrina fuit ſcða ſedes.ſʒ poſtea Cõſtantinopoli
tana fcã eſt.ꝛ“eo ꝙ ſit noua Roma. ea. di. Lõſtãti
nopolitane.⁊ñ hic eſt oꝛdo ſediũ. P Romana-
2. Cõſtãtinopolitana.ʒ. Alexãdrina.?. Anthio
chena. Mieroſolimitana eadẽ di. Renouãtes Põt dici ꝙ mag in lr̃a noĩat Anthiochenaʒ poſt Romanã qꝛĩ Znthiochena pꝰ nomẽ xp̃ianoꝝ eſt eroꝛtũ eað di. Sacro ſcã.q;uis oẽs añ fideles dice rent᷑ diſcipuli vel fratres.t dicit glo. ibidem.
4
Olet aneri. c Superi⸗ determia nit mag̃ de oꝛdinũ diſtictõe
in tres P determiat de ptãte ↄfe⸗
Srentis. ꝛ de vitio collatiõis.ibi De ſymoniacis
ʒo. de ipedimentis ſuſceptionis ibi. Sacri. PNin
tres. Pmouet qõneʒ ſi heretici poſſint tradere ſacroſoꝛdies.⁊ arguit ad ꝑtẽ negatiuã. ꝛ? ad affir
matiuã ibi.E cõtra. ʒ ſoluit onidẽdo circaß opi nionũ diue rſitateʒ ibi. Hec añt. Ala ps q̃ ibi inci pit. De ſymoniacis.diuidit᷑ in trẽs ptes. M oñ
dit ſymonie grauitatẽ. ⁊ eiꝰ inexenſabilitateʒ ibi
Si vero ʒſymoniacoꝝ punitioneʒ ibi. Smo
—
—,—
iculuspꝛimus
di.qu
niaci aũt.
Irca teſtate ↄferentis oꝛdies. 2. devitio col ariõis ibi. Symonia. ʒ. de cãibuꝰ in qbus ↄmit tit᷑ frmonia. 4ꝰ de pure nãlibꝰ defectibꝰ ipediẽ tibus oꝛdis ſuſceptioneʒ. de ipedimentisq̃ ꝓ neniri pñt ex nã ⁊ ex volũtate. 6 de ipedimentis pueniẽtibus ey ifamia. Circa pm querũtur tria. Pꝰ vtr ſolus ep̃s poſſit oꝛdnies ↄferre. ⁊0vtx ebs hereticus. ʒꝰ.vtrũ ep̃us en NPn ſi0 pplbyter nõ ep̃s pol Rmo oñdo ſit vcnare cũ ſa⸗ cerdos oꝛdigt᷑ nð ſolus eßs ei manꝰiponit. ẽt oẽs pᷣſpyteri gunt pñtes. decre.di.ꝛʒ. Mꝛe⸗ ſter. ð nõ ſolũ epßs ip̃m oꝛdinat. Item qᷓ ad ſol eß̃m ptinẽtnõ epᷣo cõmitti nõ pñt. ſʒ minoꝛes oꝛdi nes qñq; ↄferũt᷑ ex ↄmiſſione a nõep̃is.eñ de oꝛdia tis ab ep̃o g renũciauit.c.ꝓꝰ. ã ↄferre. ſaitẽ mino⸗ res oꝛdies ad ſolũ epᷣm nõptinet. Itẽ magiſexcel
ces ecckiaſtici exercit
Pic determiat de collatiõe.⁊ diuidi᷑
erenqũ eſt ßnei⸗ ane palr de.6. Mꝰ de po
titpſvyter diaconũ qᷓ; eß̃s epᷣm.ſʒ vnus ep̃us põt ali ↄſecrare. ʒ pꝛeſbyter pᷣt diaconũ oꝛdiare. Võ tra Iñi.li.iq.ethimo.c.iꝛ.dicit de põtifice ꝙ iße ef
ſicit ſacerdotes atq; leuitas.ip̃e oẽs oꝛdineſecclia
ſticos diſpõit.ðᷓ oꝛdines ↄferre ad nullů aliũ ꝑtiet.
Itẽ ſolus eß̃s põt vᷣgines ↄſecrare.ꝛ6. q.b. Si iu⸗ bet⁊ altare ↄſecrare. eadẽ.q.miniſtrat. Sʒ maius ẽ ↄferre oꝛdies qᷓ; altare ↄſecrare. vel vᷣgines ãſo
s ep̃s põt oꝛdines oferre. R' ptãs ↄferẽdi oꝛ⸗
dines alicui põt ↄuenire duplr.ſ. vel er oꝛdinaria ptãte. vel ex gnãii ſeu ſpãli ↄmiſſiõe.? mdminois oꝛdies ↄferrè pñt qñq; nõ epᷣis ↄuẽire. Vt oñdeba- tur in arguẽdo· Pꝰ mõptãs ↄferendi quẽcũq; oꝛ⸗ dinẽ cõuenit ſolis ep̃is.cuiꝰ cã eſt iſtitutio diuina cuis inſtitutiõis fuit rõ ↄgrua.qꝛ ſicut ad ſolũ pnci- pẽ ptinet.nõ tĩ oꝛdinare viros bellatoꝛes in exer citu.ſʒẽtexercit? duces.ſic ad ep̃os qſunt in ecclia
Fncipes nõ tiñ prinet hoies oꝛdinarè ad certandũ
ʒſidei ꝑſecutoꝛes audacter ↄfitẽdo xpi fidẽ. qð fit pſac̃m ↄfirmatiõis. ẽt ad ip̃os ſolos ꝑtinet du⸗
ↄſtituere. qð faciũt ſaciʒ oꝛ⸗ dinis ↄferẽdo. vt.n. ſupius dem̃ eſt di.. Oꝛdina⸗
ti ad miſtrandũ ſact᷑a ad b ſunt deputati vt ſint du
ces alioꝝ. Ad pn in opp dõð ꝙ in manuũ ipoſitõ
ne nõ ↄfert᷑ oꝛdo 5ᷓʒ quoꝛũdã opioneʒ. Velpdt dici
ßᷣm alios ꝙ ipoſitio manuũ epi eſt ad oꝛdinẽ ↄferẽ· dũ.ſʒ ipoſitio manuũ ſacerdotũ aſſiſtentiũẽ adcð⸗ coꝛdiã ⁊ cõionẽ ecctiaſticã ſignificandã. Ad mpʒ ſolutio ex deis in qõne. Adʒm.dð ꝙ qᷓ;uis pꝛeſbꝭ ter magis excellat diaconũ in oꝛdine qᷓ; epᷣs ep̃ʒcõ ſecrãdũ.tñ in dignitateẽ ecõtrario.ↄſecrãdus.n epᷣm ſidũ hʒ dignitatẽ epᷣaleʒ.qᷓ;uis aũt hec hẽatq̃ iuriſdictionis funt poſt ſuã confirmationem.
F vtrũ ep̃s he⸗ Ecun do 9 ueruur reticus poſſit oꝛdies ↄferre. Et vi ꝙ nõ.ĩ oꝛdinãdo deuſ agit p̃ncipatr.⁊ oꝛdinãs iſtfatr.ſʒ inſtim nõ agit ni⸗
ipiictũ pᷣncipali motoꝛi.ꝗ nec ep̃s oꝛdinat niſiin
„
oꝛdinãdo ſit deo piũctus.ſʒ ep̃iheretici in oꝛdinʒ
do deo nõ ſůt ↄiũcti.qꝛ vt hãpꝰ.q.p. Odit. Odit
dnñs ſacrificia hereticòꝝ. ⁊ a ſe pijcit. ð vex oꝛdint cõðferre ñpſit. Itẽ eadẽ qõe. Si quia ſmoniacis qui ſcienter ſea ſymoniacis conſecrari immo exe
crari permiſerit eoꝛum ↄſecrationem oio irritam
eẽ decernim?ꝰ.ʒᷓ mlto foꝛtiꝰ irrita ẽ oꝛdinatiocolla
ta ab hereticis. Itẽ maiꝰ eſt ſactʒ oꝛdinis ↄferre q; recipe.ſʒ heretici nõ pñt recipe oꝛdinis ſactz. ð nec ↄferre. Wõtra Aug.ꝛ.li.5 eplazʒ parmeniani vltra mediũ. dicit de hereticis ꝙ ñẽ hit in baptiſ⸗ mo ꝙꝑ eos dari poſſit.ſic in oꝛdinatiõe iuſ vtrũq;
dãdi ad pniciẽ ſus qᷓdiu charitatẽ nõ hit vnitati
Itẽ ſacerdos hereticus põt coꝛpꝰxp̃i ↄſecrare. a ſiſi epᷣus herericus põt oꝛdines ꝓferre. eß̃i heretici. aut fuerũt oꝛdinati⁊ ↄſecratii foꝛm ecclie. aut nõ. Si ñ veriep̃i nõ ſunt. ⁊ exↄñti nec oꝛdines ↄferre pñt. Si ſic. veri ep̃iſunt.ſ ſui offi⸗ cij erecutionẽ nõ hñt. qꝛ vt faꝑius hitů eſt. oẽs he⸗ retici ip̃o iure ſunt maioꝛi excõicatiõe excdicgti·i oẽs ſic excõicati ſunt fuſpenſi ab oibus actibꝰlegi⸗ timis.⁊ iõ epiheretici executionẽ oꝛdinis ↄfere nõ pñt. qꝛ eã nõ hñt. qꝛ qð nõ hʒ aligs dare nõpõt. p*q.. Diambertũ.⁊ extra de oꝛdinatis abeho grenũciauit.e.j. inglo. Verũti oꝛdinẽ ↄferitſich debita intentiõe foꝛmã eccte ſeruãt. decre. di·i
Rñdeo ꝙ
—
dnð ſw iohe sſe döſ pötit ini
pini
gwun ſn 2 ceh Po ji dein is
Fi ſnit ſn Mh ist iujitu icjun hnu ümm püngn ſlün ſiciſhg iu ii 6 imunt ſtjn hnee

Scðm. Si aũt foꝛmã eectie nðſ 5 ↄferũt.qᷓ;tũc qmoꝛtali peccãt. po iure ſuſpenſi. ſi nõſint deo ↄi picit epᷣm inqᷓ;tũ ei iſunrÿm gd.ſ. inqᷓ; foꝛmã ecẽlie in oꝛ eſunt. Ad ꝛm. d erecutionẽ. A
ãt cũ debitai qñq; ſuſpendat. Quitenẽt hãc ßa ũqʒ tñ ſeruent mihi vẽ rõnabilio foꝛmã ecclie ĩoꝛdinãd cutione ſui officij ſunt i oppm dð ꝙ ep̃i heretic tẽ.q̃ ↄiũctior pſona.tñ deoↄiũct a deo in obſernãdo do.qꝛ quo ad Bmiſtri eccli lis ↄſecratio dñ irri dð ꝙ ſicut heretici
eum apli quoꝝ ſunt eßi ſucceſſoꝛes imed dinã axp̃o. ita ep̃us qᷓ;tũ ad dignitatẽ ep̃alẽ ſu öpta tezq̃illaſibi poſſit auferre nõ hʒ niſi diui
tel a de. qꝛ effectu
Adpmnin ſue ptãtis penit⸗puatur im ꝙ pʒ ꝑtextũ ſequẽtem
ũctipern ñm go. ibidẽ ↄfertoꝛdinẽ. ſnð oꝛdinis execu⸗ t ſin tionẽ. Ad ⁊m dðᷓ ꝙ ſicut dignitatẽ aplatus omner
d ʒm. n. executio a ſuperioꝛi in iuriſdictiõe depẽdeat ptã
dinẽ ↄferre pit d Zñ qᷓ;uis heretic oꝛdinẽ recipiat
nõ tiĩ de iure.ſicx recipe. dinat᷑ in foꝛma eccie veri piendo moꝛtaliter pecca uʒ eßus degradatus dines ↄferre. St vi ꝙ 5. Opponit᷑ aũt. De⸗ dies nõ hẽt. Itẽ pnceps iu⸗ ep̃s iuſte ðᷣgra⸗ Sↄferre. ꝗᷓ nec tonſurã ↄferre. rqri.ᷓ aſili non ſuꝑius oñſuʒẽ. pi coꝛpus ꝓſe⸗ dines ↄferre. oĩ dignitate puati.cuʒ
tꝰep̃s ptãteʒ la aptandi nõ am Pnceps.añ no eps nõ põt oꝛdine Itẽ non põt verã
dʒiteruʒ tonſu ine. Wotra vt egradatus põt
ſte depoſit? datus ẽ ep̃s.ſʒ eß̃s degradat qꝛtonſuratus ab e põt ↄferre verũ oꝛd di.iʒ“. Sacerdos d
non de iure. qd qð per hoieʒ au⸗ fem̃ eſſe ↄſecrationis etũ eſtvtille g ſic ↄſe iſtã qõnẽ dixerũt ali
ati heretici poſſint oꝛ
hi degradatiq
ferri nõpõt. fundata.n
hẽat prãteʒ. Ad ep̃i ſuſpẽſi excõic
eß̃ tñ nõpñte penſi ab offici vñ non remanẽte poſſit a ſacerdote oꝙ Nulli ↄceſſit xp̃uatalem ignitate coꝛpo
dati ñtiñ ſt ſu liati epᷣali dig per hoĩem auferri nõ tẽdi coꝛpus xp̃i verũ ptãteʒ. qꝛ nec decebat ꝛis ſui.qꝛ tñ dignitas ſticũ.ſup qð ↄceſſit vi epalis totaliter Sz 5 hſic p̃t argi ecrata nũq́; ↄſecrat deſtruãtur.ꝗᷓ multo foꝛtiꝰ ne ſit a deo pncipal. qᷓ;uis ab h terea epᷣus greſignauit loco exeg non debeatofficium eß erũ oꝛdinẽ ↄfert q;uis non ej̃ de oꝛdi.ab ep̃o ꝗ renunci ibi dicit gio. Reſignatio nõ oꝛdinis executionẽ.ſ ʒ degr liatus dignitate ep̃aii qᷓ; ij ſit ab executide illius digni vẽꝙep̃us degradatusp feõ.qᷓ;uis nõ d nẽↄcedũt dicẽ taliter ſpoliari gnitatis ablat dignitatis illi
pꝛo magna d ep̃alis reſpici o ſuo ptãtem p auferri auctoꝛi
tati.q;uis tat tñ ſi oꝛdinat executionem
abſtulit iſti oꝛdinẽ õeſt magis ſpo⸗ quis turpiori modo latis ſuſpẽſus qᷓ; dinẽ ↄferre ð ij hãc ↄcluſio itare ep̃ali to degradatio non eſt di⸗ pẽſio ab executione ie in glo.ibi.n. di ꝙ᷑ gnů eſt interioꝛis vntõ mitti nõ pot lʒ executio
ef de ↄſe. ecct nctio exterioꝛ ſi de.q̃ ꝑpetuaẽ ⁊ 4
te.ſ.a ptãte pape q̃ ẽoibus alijs ptãtibus ſ upioꝛ in iuriſdictiõe. vt ſupiꝰ dem̃ẽ.ſʒ p̃ncipatꝰterrenꝰde pẽdet a ptãte capitis ecclie.⁊ p̃ncipatꝰ iferioꝛ.⁊ a ſupioꝛi iõ ab iferioꝛi põt pÿncipatꝰau ferri ꝑp̃ncipẽ ſupioꝛẽ. ⁊ pᷣncipe fupioꝛi ꝑ vicariũ xp̃i cũ iuſta cã
iten m opinioneʒ qᷓ otatenerilioꝛ pñt dãe ad pmꝙ degradatꝰ i q? ab exe di ptãtẽ largiẽdi ſacros oꝛdines nõ h
late acceperũt pꝛa je ptã nã. q;uis
2rönabilißtegrit. Adʒi dð ꝙ tonſuratꝰ ab e
nõ dʒ iterũ tõſurari.ſedtũ dʒ puniri. ui tenent opinionẽ pÿmã pñt die ad pni in oppm ſicut dem̃ ẽ in coꝛꝑe qõnis. Acd ꝛm̃ dðᷓ ꝙ heretici ip̃o iure nõ ſunt puati oĩ dignitate. niſi qtũ ad executionẽ.jñ nagis dñt dici ab oĩ dignitate ſuſpẽſi qᷓ; ßuati.per miam tñ ſunt pᷣuandi. Acd ʒn dð ꝙ ſicut a deo de⸗ cretũẽ vt ille circa quẽ fit tãlis ↄſecratio hẽat talẽ ptãteʒ.ita decretũ eſt. vt ille qui degradat᷑ careat illa ptãte. Adpmnqʒð arguebat in coꝛpoꝛe qõnis hãc opinionẽ ſolui põt ꝑinteremptionẽ maioꝛis. papa.n. poſſet ab aitari⁊ calice auferre ↄſecratio- nẽ abſqʒ illoꝝ deſtructione. Id ꝛm.ẽt dð ꝙꝑ reſi gnationẽ nõ põtſe epß̃us ßuare oibus qbus poſſet p̃ narip degradationẽ. q;uis. n. iuriſdictioſiue oꝛdia ria ãue delegara ſola volũtate ⁊ vbo poſſit ↄferri. tñↄſecratio ep̃alis dignitatis ſola volũtate ⁊ vᷣbo nõↄfert᷑. imo fcõ opus eſt. ef de ↄſec. ecclie. Aqua in glo.aſili dico ꝙ qᷓʒuis ſ ola voiũtate ⁊ vᷣbo poſſit eßi ab his q̃ͥ ſunt iuriſdictiõis ßuari.tñ ſola volun tate? vᷣbo nõpit puari dignitate ep̃ali. 5
rticulus ſecundus.
ter querit de ꝛopncibe
O ſeq hter li. Et circalꝭ— turʒ P vtrũ ſpmonia ſit ſtudioſa olütas vendendi velemendialiod ſpũale vcl ãnexũ ſpũali. ꝛ0 vrri ſrmonia ↄuenien ter noiet. 3 vtrñ ſymsiaciſint irregulares. Atx Wnaicitpitcüdetz —. ſcO pſrmonia nð en ſtu R mO oñdo dioſa volũtas emen di vel vendẽdiqd ſj pũale.vel ſpñali znexũ ga volũtas ſtudioſa reſpcũ mali dʒ malitia.ſʒ non ſemp ↄmittit hõ ſpmoniã ex malitia.ſʒ qñq; cxiſir mitate vel ignoꝛãtia.g male ponit in diffinitione ſymonie ſtudioſa.voluntas. Nẽ ſpũalia ñ pnñt pe⸗ Aniaholſtderi. ein vrhiacn.g5 Symötin e volẽti enere donũ ſpũs.ſ. dirit Petrus. Pecũia tnatecũſit in pditie. qm̃ donñ deieriſtinbi pe- cunia poſſideri. cũg vthã ʒrethi.c.Iœ Slectio nõ ſit ipoſſibiliũ. ⁊ ſtucioſa volũtas ſit cij electiòe.ma le dĩꝙ ſymoniaſit ſtudioſa volũtas vendẽdi vel
emendi ſpũalia. Cõtra.pꝰ q.p⸗ Qui ſtudʒ. pdcã oꝙœꝓpetẽſ ẽ pᷣdcã
diffinitio iplicite ↄtinet. Rñde deſcriptio ſpmonie ↄtinet.n.pncipalẽ actũ in hqð dã volũtas ſtudioſa.i.actꝰ Volũtatis ců effectu m glo. ibidẽ.⁊ actum xterioꝛẽ.ſ.venditionem⁊em
6

ptionẽ? obiectũ.qðẽ ſpñale velãnerũ wñali. Ad
njn oppm dð ꝙ ſtudioſa volũtas di volũtas ad
effectũ deducta. qꝛ qᷓ;uis ſymonia mẽtalis ſit pec⸗ catũ.tñ nõ obligat ad renũciarionẽ vel reſtitutõeʒ reiacgſite.er̃ de vmonia. Wandato nr̃o.põt etiã dici ꝙ qꝛ ꝑfecrio pcci eſt in electõe.qᷓʒuis quq; ad
inclinet᷑ hõ ex ignorantia vel infirmitate.iõ dãſy⸗ monia eſſe ſtudioſa voluntas.Vt intelligat᷑ eẽ vo⸗ lůtas nõ ſubꝛeptoꝛia.ſʒ eligẽs. Acd.mdð ꝙ aligd
ſpñale dĩ duplr. Ano. mope eẽntiã ſiẽ gr̃a? virtu tes.⁊ reſpũ taliũ nõ põt eſſe ↄtractus vẽditiõis vłF emptiõi 5 ldil ßacfa ſunt ſpñali inqᷓ;tũ ſunt cã iſtr̃aliterdiſponens ad gr̃am? vtutes. iſta inqᷓ;tũ ſunt quedã res coꝛ⸗ poꝛales vendi pnit de ſcõ̃.q;uis vendi nd poſſint de iure ⁊ ſic accipiũtur ſpũaiiai diffinitiõe ſymõie.
S. Tlio mõ cauſaliter vel diſpoſitiue.⁊ ſic
cundo queritin
„„ 5 S ) minet᷑. St viꝙ nõ.qꝛ vtht. act. g· Smð
nagns noluit vender ſpñalia.ſed emere. Sed vt pi. 4*. Re. c.yo. Byeziſpñalia vẽdidit Naaman ſyro. à nõ magis dʒ dici frmonia qᷓ; grezia. Lon tra ſymonia cõiter noĩat᷑ in iure. Rñdeo ꝙ ↄueni entius noĩatur ſymonia qᷓ; gvezia.qꝛ vitiñ ẽptiõis ʒ venditionis qᷓ;tũ ad volũtates fuerunt in ſmo⸗ ne mago. Ad.n.noluit emere pecuniã donũ.ſ.ſ. vt poſtea alijs venderet · ſi tñ diſtincte ⁊ ꝑ appꝛo⸗ pꝛiationẽ loqui volumꝰ poſſumus vocareſ pñalia vendẽtes gyezitas.? ementes ſymoniacoſ. Et ſic patet quid dicendum eſt ad argumenta. queritur vtrũ ſymoniaci ſint ir
0 Ertio regulares. Et vẽ ꝙ ñ. Darepe⸗
euniã pſacfis ſine pacto. ⁊poſt ſaci ſuſce⸗ ptionẽ non facit hoĩeʒ irregtareʒ.ſʒ B faciens eſt ſy mõiacus Byeʒi.n.pecuniã a Naaman accepit. ñ ex pacto.⁊ poſtq; curatus fuerat. nõ oĩs ſymõia⸗ cus eſt irregularis. Itẽ vt hituzʒ ẽ li.⁊. Jgnoꝛãtia inuincibilis totalr crcuſat.ſʒ põt accidere ꝙ aliqs
oꝛdinet᷑ vel bñficiũ eccliaſticũ ↄſequat per ſymo⸗
niã ip̃o dehñte ignoꝛantiã innineibilẽ. vtcñ ali- qs clã dat pecuniã oꝛdinãti vel hlato. Vr oꝛdinem vel bñficiũ ↄferat alij ignoꝛanti. talis nõ efficitur
irregularis. Lötra decre.di.ʒʒ. Waritũ. Inter
non pꝛomonẽdos nñeratur illeq ꝑemptioẽ ad imi tarionẽ Symdis magi pecuniã obtulerit· Rñðo ꝙ ſymoniacus.ſiue ſit frmoniacus pp oꝛdinis ſu⸗
ſceptionẽ ſymoniace ſine pp bůficij ecckiaſtici ↄſe⸗
cutionẽ irregularis eſt. qꝛ tales iura decernũt ſine diſpẽſationẽ ꝓmoueri ad oꝛdies non poſſe. qð cre doeẽ intelligendũ.ſitalis ſimõia cõmiſſa fuit ip̃o ſciente.qꝛ ſi ip̃o ignoꝛãte inuicibili ignoꝛantia fuit data pecunia vt oꝛdiaretur vel bñficiũ ecckiaſticũ ↄſequeret᷑. qᷓ;uis ſtatiʒ poſtqᷓ; huiꝰ rei notiriã hũe⸗ rit teneat᷑ renũciare bñficio ſic aſſecuto.⁊ deſiſtere ab ãminiſtratione oꝛdinis ſic ſuſcepti quouſq; cuʒ
eo fuerit diſpenſatũ.irregularitatẽ tñ non incurrit
pꝛo bñficij tali aſſecutione.qᷓ;uis ᷣm ꝗd eã incurre rit ꝓ tali oꝛdinis ſnſceptiõe. inqᷓ;tů inillo nõ dʒ mi uiſtrare ſine diſpenſ atiõe. nõ tñ eſt irregularis ſim pir. qꝛ abſqʒ oi diſpenſ atiõe ĩ oꝛdinibꝰ añ legitime ſuſceptis miſtrare põt.⁊ eo ip̃o qð diſpenſatũẽ cuʒ
eo in oꝛdie quẽ ſic fuſcepit.põt abſqʒ alia diſpenſa
tione ad vlterioꝛes oꝛdies ꝓmoueri. Sciendũ tñ ꝙ grauioꝛẽ ſymonia in oꝛdie qᷓ; in ↄfecutiðe bññi⸗
eij ecckiaſtici. Añ cũillis gœꝛdinemſ cienttymõia
ce iuſcepunt. maxie ſi ↄmiſſafuit ſmonia.⁊ expte
Oꝛdinari ⁊ oꝛdinatoꝛis. vel pñtatoꝛis. non eſt ↄſue
tñ diſpenſariẽt in religiõe.e de ſymonia. Epxtue. ⁊ců ſfmoniacis gbuſcũʒ gſciẽter ſpũale vł ſpũali ãnexũ ſymoniace ſuſceperũt.ſolus papa dicit. põt diſpenſare. vel ip̃e cuiß ↄmiſerit. qð põt ꝓbari ꝑ illð qð di.p'.q. pꝰ. Erga. vbi ipe pabacos oĩo dã nat ac deponendos auctoꝛitate aplica ſancitur. ni ſi violẽter attractꝰ fuerit.⁊ e de frmonia. Mobis fuit.in tertu.⁊ in glo. Vdpn in opp d ꝙ We
ziaccipiendo pecuniã a Naaman triplex incurrit
pccm̃.qx mentitꝰ eſt ⁊ famã důi ſui leſit. q;tũ in ſe fuit.⁊ qꝛ directe ⁊ e intẽtiõe pecuniã ꝓ bnficio ſpi ritus ſci q;uis iam exhibito exegit. aliud.n.eſt pꝛo bñficio iam recepto liberalr dare pecun. no ſicut pꝛeciũ.ſʒ loco actionis giax að licitũ ẽ· ⁊ aliud pe⸗ cuniã exigere ſicutpᷣcium qð fecit Vreʒi. Ad.⁊n dð ꝙ ignoꝛantia inuincibilis qᷓ;diu durata toto ex cuſat ignoꝛantẽ.ſʒ poſtqᷓ; ceſſat hõ tenet᷑ qᷓʒtů in ſe
eſt malũ coꝛrigere qð ignoꝛauerat.? iõ ille pꝛo quo
ignoꝛante data fuit pecunia Vt eligeret ad aliquã
dignitatẽ vel oꝛdiarct᷑.vel bñficiũ ecckiaſticũ ſibi
ↄferret᷑. poſtqᷓ; venit ad notitiã fci tenet᷑ bñficium qð ſic aſecutus eſtreſignare. ⁊ ab executiõe oꝛdis ſic fufcepti deſiſtere. niſi pecunia data fuiſſet ifrau dẽ.⁊ in nalũ illius. e de ſymonia. Nobis fuit. ib n.cãu pecunia ab alio data ip̃e penitus ignoꝛõte nõ nocet.niſi ex poſt fcõ ↄfentiat. alioqn cotingere poſſet ꝙ alicuiꝰ fem̃ infidias inimico parãtis ei dã noſuʒ exiſteret cui penitꝰ diſ pliceret. ⁊aligs ð frau de ſua cõmodũ repoꝛtaret. ej deſ Umðia. Diẽ tuis
„ querit᷑ deʒo. pᷣncip Onſequẽtel li⁊ circa B eri trũ ſfmonia cõmittat in ẽptið del venditione ſactoꝝ. 2. vtrů in em⸗ ptione vel venditiòe quorũcũq; ñaliũ. ʒ yt inẽptione vel venditione ſpũalibus annexo.
ꝙ in ẽptione vłM⸗
Rmo oñdo ditione ſacfox noch
mittit᷑ ſymonia.qꝛ qᷓuis tpale nõ poſſit eẽ
pciuʒ ſpñaliũ. tñ vnũ ſpñale põt eſſe pciã alterius viꝙnõẽ illicitũ emere vnñ ſacim pꝑ aliud. Iẽ miſfa ÿncipalr ↄliſtit in altiſſin⸗ euchariſtieſacfo 6 icih darc aligdtpale ꝓcelebꝛationemiſſe. y n. hie de pben. Sisnificatũ ẽ. qdam canonic ſa cerdoti cuidã vnã pᷣbendãiecclia dederũt vt mn ſaʒ quotidie de beata virgie celebꝛaret.⸗ papã l lã pactõem vfirmauit. tẽ ełctõ ad ep̃atũresẽip rirualis.⁊ ipᷣe epᷣatus gdſ acfale.ſʒ vt hie de ekc. vt pᷣterite. di papa. Statuim? vt expẽſe neceſſa rie q̃s caplin cõſtantinopolitanũ vel eius nůcij va cãte ſede pꝛoelectiõis negocio fecerit. ð bõiſ peidt chatus fiãt totali vel reddãtur. Itẽ mr̃imoniue ſacim.ſ pꝛo mr̃imonio licite dat pecũia ex vacto tẽ abſolutio ſacale qðdã eſt. ſʒ officiales cõiter ẽcuniã accipiũt vt ab excõicatiõe abſoluãt. Rez ep̃atus ſacfale qd eſt. ſelecto in epᷣm licet darepe cuniã aduerſario ſuo vt abipedimẽto ſue electõis deſiſtat. Item ſaca oꝛdinant᷑ ad remiſſionẽ pec r.ſ; remũſio pccòꝝ põt emi iuxtaillud Van·
*
wit ih wijii ſsn üMn Fuhe ſ ünen dels uni i elnu qynhjpe liledit Uütoi Fwe nenzipi enlui ſzii pirinẽin brni⸗ mii ſulnn junng lnftlic Kahpen kouitg ſeptn
tn

en muavt ur. peani Sc dataipi Mennu Ain diphc mi tede
m
„cue ncdh lcio; wi oic lü Mſu l M
3
4½
HV.
Pecãtuaelemoſſnis redime. ʒ multo foꝛtiꝰſackʒ oꝛdiatuʒ ad pccðꝝ remiſſionẽ emi põt. Itẽ ſimo nochus roget ſucerdotẽ vt baptiʒet puniũ iminẽ⸗ te moꝛtis articulo nullo alio eriſtente g ipm bapti ʒare poſſit.⁊ ſacerdos nolit ipᷣm baptiʒare niſi ꝓ pecunia.tũc aut monachus pmittet puerũ dãnari qð nullomõ pmittendũẽ ſibi poſit ſi uccurri aut aſacerdote emet ſacẽm baptiſini.i caſuã ſacfʒ ba⸗ ptiſmi licite põt emi. Contra.p?.q.p. Baptiʒã⸗ dis.⁊.c.ſequẽti hi ʒꝛiñ. Itẽ eÿ de ſymonia. Si g Siquis oꝛdinauerit ſen àd oꝛdinẽ pñitauerit aliq; Pmiſſionẽ᷑ vel turamentuʒ ab ipo recipiẽs.qꝛ ſuꝑ Puiſione ſua nõ ingetet eundẽ. oꝛdiatoꝛa collatiõe pñtatoꝛ vo ab executiõe oꝛdinũ Ptriẽniũ.⁊ oꝛding
tus ab oꝛdie ſic ſuſcepto donec diſpenſationem ſu
per hoc ꝑfedẽaplicã obrinere mererit. nouerit ſe ſuſpenſos. multo foꝛtiꝰ illicitũ eſt oꝛdinẽ vel qð cũq;ʒ aliud faefm emere vel Vendere. Rñdeo ꝙœ in emptiõe vl vẽditione ſacfo ecctie cõmittit ſr⸗ monid. cuꝰrõtripler eſt. qꝛcõr⸗rõnem gre eſt ipam vendi velemi. ñ de röne ſua ei ꝙ gratis det᷑. ſacfa aũt ſunt inſtẽa diſponẽtia ad gram.⁊ iõ q vendit ea vel emit eis iniuriat᷑. Alia tõ eſt qꝛcã diſpoſitiua cuiꝰ effectuſmenſi urari non põt aliqua re tpᷣali excedit pᷣciũ cuiuſcũq; reitpalis.⁊ iõ cuʒ ꝓ ſactis pecunia daturreſ inappꝛeciabilſub tpalipᷣ⸗ cioponit᷑.ſacfa.n. ſi unt cãe inſtfales diſponẽtes ad Srun que iapp̃ciabilis eſt ʒ?. ẽ qꝛ hoies nõfůt diji ſacox.ſʒ miſtri.res aũt eminð dʒ niſi a dño nec eã vendere dʒ niſi dñs vel miſter auctoꝛitate dñi deus aũt hoihꝰnõ dedit ptãteʒ ſacfa vendẽdi quã
uis miſtris ecclie ptãteʒ dederit ea adminiſtrãdi.
⁊ 1õ gcũq; emit ſacfm einit reʒ ab illo ꝗ eius dñs j eſt.⁊ qui eã vendere nõpõt.⁊ iõ merito illicitaẽ 7 execrabilis talis emptio vel venditõ. Adpmin opp dʒ g cũſubſtantia ſpũalis⁊ eius actus⁊ ha bitus nõ ſint accepta deo niſi pgr̃am. nulluz aliud wũale donũ a gr̃a põt eſſe ſufficiens pᷣciuʒ ge.jj aplð ad Ro.iiꝰ. Si gra dei iaʒ nõ ex opibꝰ. alioqn gru iam nõeſt ga.ſed qᷓ;uis hecſ olutio verũ conti neat. tñ ar ñ ſatiſfacit. qꝛ vnñ ſacfm poſſet eẽ eiuſ dem ſacfi in ſpe pᷣciũ ſi eſſentres vendibiles. Vñ niſi aliud obſtaret poſſẽt duo aduiti baptizãdi hãc pactionẽ interſe facere. Dꝛomittotibig baptiʒa- bo te talipacto ꝙ poſtea baptiʒabis me. qð tñ fa⸗ cere licitũ non eſß.qꝛ in talibꝰois pactio vel cõuẽ tio ceſſare dʒ. e de ymonia. Tua nobis. Dicen dũ ꝗᷓ ad armn ꝙ dañ̃ aligd ſpũale P ſaco ex pacto q; uis nõ ſit illicitũ ex tot cauſis ex quot illicirũ eſt da recxpactopecuniã ꝓ talibus.tñ illicitũ eſt duabuſ de cauſis.tů qꝛ emit᷑ res a nõ dño.tů qʒ eſtʒ rõneʒ gre vt vendat᷑ pꝛo quocũqʒ bcio. die tñ oꝛabo pꝛo vobis.⁊ rogo vos ꝙ ꝓ me oꝛetis.⁊ ſilia in nulio ẽ repꝛehẽſibileh.n.nõẽ vendere nec emere ſpũale P ſpũali.qꝛ hec nulla pactio eſt. Ad m dð ꝙ nõẽ licitũ ex paeto aliad dare tãq; peiũ miſſe. ſitñ ſact los nõbzſinnprꝰxqbꝰmiſſaʒ teneat eroffcioce lebꝛare. nec ẽt aliñð põtaccipe pecũiã ꝓſů jaboꝛe ad ſuſtẽrationẽ vite necẽ ðcretał altata ʒpdcã. qꝛ ibi nõ fuit aliqͥ pactio.ſʒ illi pᷣpẽde fuit ãnexũ illud officiũ cãtãdi miffaʒ taiẽ. ⁊d ʒn dð ꝙ aliud eſt ex pẽſas accipe neceſſirias ꝓ laboꝛe. qð ẽ ad ꝓcuran dũ negociũ electiõis.⁊ aliud peeũiaʒ acciꝑe ꝓ ip̃a electòe. Pꝛimũ.n.lʒ maxie cũ accipiũt᷑ nõ expactd
1
ß exiuris auctoꝛitate quo ſtatutũ? vt accipi poſſit
Ad dð ꝑmfimoniũ nõ tĩ ẽ ſacfmſ ʒẽt natu re officiũ. ñ ex illa pte q̃ẽ ſacfm in diſpẽſatõe mi niſtrox ecclie ↄñſtẽs nõ cadit ſub vẽditõe. ⁊jñ ax bidictiõe nubentiũ pecũiã exactã accipit ſymoniã ↄmittit. ʒ ꝓmfimonio inq́;tũẽ nãe offcii lʒ pᷣciuʒ dare ⁊ acciꝑe ⁊ ↄditionẽ iterponere de re tꝑali ac- cipienda vlł dãda ſicut ꝓ alijs ciuilibꝰ⁊ coꝛꝑalib? oſficijs. Ad m.dð ꝙ ꝓ exhibitõe abſolõis peen⸗ niã acciꝑe nõlʒ tãq; abi Qlutiõis pᷣciũ.ſʒ illi gabſol uit᷑ iniũgi põt ſolutio pecunie in penã pcci.tenetur tñ cauere abſoluẽs ne in h magis itendat deſeruii cupiditati qᷓ; coꝛrectiõi. Ad on dð ꝙ ſi illi electo nõ eſt acgſitũ ius ꝑ illã electionẽ nõ lʒ dare pecũiaʒ aduerſario vt deſiſtat. Si aũtẽ ei ius acgſitũ licet ei dare pecuniã aduerſarionõ ꝓelectòe.qꝛ iã debi to mõelectꝰeſt.ſʒ ꝓ redẽptiõe vexatiõis ſue iiuſte. eĩ de ſpmonia. Vilectꝰ filꝰ. R. Ad mn dð.ꝙ ibi Accipit᷑ redimere ꝑquãdã ſilitudinẽ.q: Ppꝛie redè ptio nõ eſt.ſʒ iõ redẽptio dã.qꝛ ſicut ꝑ dationẽ p̃cij hõretrahit ad ſe alienatã hereditatè.ſic h dando elias pauꝑibus ꝓamoꝛe ði diſpoſitiue adſe retra⸗ hit diuinã amicitiã ⁊ ius pticipatiõis vite eterne. 4qua ꝑ ſuapccã fuerat alienatus. Ad 3dð ꝙ in illo cãu nð ſuficeret die ꝙ monachꝰ emeret aquaʒ
aſacerdote ⁊ puerũ baptiʒaret cũmonachus ipm
nõ poſſit imergere. Sigᷓ ponat᷑ cãus in iſto diſtin⸗ ctu. aut ꝙ puer moꝛiat᷑ ſine baptiſmo.aut ꝙſacer- doti det᷑ pecunia ꝓ ſaco magis dʒ eligere mona⸗ chus ÿmũ q; ꝛm. qꝛ ſᷣm apln ad Ro. 3ꝰ. õ facien da ſunt mala vt veniãt bõa. Alig tñ dñt ꝙ ĩiſto ca ſupoſſet dari pecũia.ita tñ ꝙ dans nõ itenderet eã dare ꝓ ſacfo.; ꝓ vitanda dãnatiõe pueri.⁊ ad re- mouendũ iſaniã ſacerdotis. Secus qůt eſt de alijs ſacfis qͥ ſine piculo dãnatiõis ex 42 poſſint differri Vtrü ↄmittatur Ecundo querit ptione vel vẽditiõe quorũciqʒ ſpũaliũ. Et vẽꝙ nõ.ꝓ eccliaꝝ ↄſecratiõe põt epᷣus Pcuratõnẽ erigere.ej de ſrmonia. Nñ ſit Romang.ſʒ eccliaꝝ ↄſecratio res ſpñalis ẽ. Itẽ totů officiũ ecctiaſticũ ad ſpñaleẽ.ſʒ frequẽter accipiũt᷑ certi reddit?ꝓ an niuerſario celebꝛando. Itẽ viſitatio ⁊ coꝛrectio res ſpũales ſunt.ſʒ ꝓ viſitatione p̃lati accipiũtpꝛo curationes. Itẽ doctrinaẽꝗd ſpũale.ſʒ magfi ar⸗ tiũ pecuniã accipiũt ꝓ ſua doctrina. Itẽ iudiciuʒ ↄſiliũ.teſtioniũ ſunt bona ſpũalia.ſʒ pꝛo his põt ac cipi pecunia. Itẽ religioſus ſtat? qðᷣdã bonũj ſpũa leẽ.ſʒ iqbuſdã monaſierijs exigũtur quedã ab his q ſunt ibi recipiẽdi. Itẽ pᷣdicatio bonñ ſpñale ent. ſꝓ illa pñt accipi ſtipẽdia tpalia. Vñ Apꝰpꝰ. Loꝛ. q. Si nos uobis ſpũalia ſeminamꝰ non magnũ eſt ſicarnalia vrametamꝰ. Itẽ oĩo marxie ſpũateſt. ſj ſci viri dant elcmoſynaspaupibus vt oꝛent ꝓ eiſ. Itẽ ꝓphetiu res ſpůalis eſt.⁊ tñ pꝛophetis affere bãt dona. li vt habet᷑ʒ Re. i4. Txoꝛ Jerobo⸗ am attulit ad heliã ꝓphetã.io. panes Zcruſtulam. 2 vas mellis qñ venitq̃rere ab eorñſiʒ dñi. Lõ tra.pꝰ.q.pꝰ. Quicgd. Quicqd inuiſibilis gie ↄſola tione tribuit᷑ nůc; q̃ſtibus vel qbuſſibʒ pᷣmijs ve⸗
nũdaripenit?dʒ. dicente dño. Quod gratis acce-
piſtis gratis date. Itẽ ef de magfis ne aligd exi- Santp e. Plicentia docendi nullus pᷣcium exigat vel ſub pᷣtextu alicuiꝰ ↄuẽtudinis ab eis quos do⸗

eet aligd querat. qui añt contra hoc venire p̃ſum⸗ peelt eccliaſtico fiat beneſicio alienus. In ca.
ꝑ iueſtigationẽ ⁊ docrinã pumanãacquirunt᷑. do
re.cum doctoꝛ nð hẽtaliqʒ ſtipendiũ ab ecclia q docereteneat᷑. Si aũthabet ſalariũ ab ecctia icur rit vitium ſymonie. vel quaſi vitiuʒ ſymonie.ſi ꝓ
ktimediate ſequẽti di. Mꝛohibeas ne ꝓlicẽtia do cendi exigat᷑ aliqd.aut etiã ꝓmittat᷑. Lũß hec licẽ tia nõ ſit aligd ſpñale niſiꝑ cõparationẽ ad ſp̃in hu manũ. multo foꝛtiꝰ illicitũ eſt emere vel vendere
qᷓcũq; alia ſpũalia. Rñdeo ꝙ aligd ſpñale duplici ter põt dici.ſ.velp ↄparationẽ ad ſpm̃ ſem̃ vel ad
ſpm̃ hũanũ. No mõaliqua dñt᷑ ſpũaliap eẽntiã · vt grax vtutes.⁊ hec nec de iurenec de facto vendi pñt. Quedã per cãm inſtraleʒ vt ſcia.⁊ hec de ſcõ
vendipñt. nõtñ de iure. vtin pᷣcedentiqõe hitum eſt. Suedã qi pereffectũ. vrin eaq̃ alicui er aliquo
ſpñali dono vel officio cõueniũt.et hecẽt vẽdi de iure nõ pñt.qᷓ;uis alñ aligd poffit accipi pꝛo laboꝛe
in ſuſtentationẽ vite ſpñaliũẽt ꝑ ↄparationem ad
ſor̃ humanũ. Quedã ſunt ſpũalia percm yt do⸗ ctrina.quedã per eſſentiaʒ. vt ſcie philoſophice qᷓ
—
etrina pdictaꝝ ſcientiaꝝ põt vendi de facto? ðin
doctrina ſua pᷣciũ exigat a cticis eiuſdem ecclie.et it.q. Aurß. Itẽ ius pr̃onatusẽ ãnexũ ſpũalibꝰ
apauperibus. vñcũqʒ ſint. e de magfis · ne aligd
erigant. Quia nonnulluſ. in tex. ⁊ in glo. dñt t alig ꝙ nõ ꝓhibetur exigere a diuitibus.vt v dre glo.
ibidẽ.qð credo debere intelligi non de diuitibus
einſdẽecclie. ſ; alreriꝰ.nʒ etiã ab illis deberet exi⸗ gere niſi exlicita cauſaeſſet fcũs paup. vel de de⸗ biris obligatꝰ pᷣdcẽ eriã ſcie nec de iure nec facto
vendi pñt. Vñ ꝓuer.iy. Quid ꝓdeſt he diuitias
ſulto cũſanientiã emere nð poſſit. Adpmiopp?
dð ꝙ pꝛoↄſecratione ecclie nõ dʒ epᷣus pꝛocuratio
nẽ exigere.ſʒ tanqᷓ; debirã pꝛo ſuo laboꝛe hm deter
minationẽ eeclie. Ad ⁊m dð ꝙ pꝛoãniuerſario ce
lebꝛando nõlʒ facere pactũ de pecunia danda.ſiti ex deuotione dat᷑ ecclie eccliatenet᷑ ꝓillis celebꝛa re ꝓ quibus dat᷑ ᷣm quod pꝛo recepto bñficio ſe v det magis oblatã. Adʒnidð ꝙ ꝓcoꝛrectioneſeu E reo ius pmogeniture.nʒ a deo de B rephenſusẽ. It
coꝛpoꝛałiaboꝛ ãnexus eſtſ pñalibus officijs.ſed vt ſupius hituʒ eſt aliqñlʒ
viſitatòe nõlʒ pecuniã ãccipe tanqᷓ; eaꝝ pᷣciuʒ. ᷓtã qᷓ; debitã ad fuſtentationeʒ ex oꝛdinationc ecclie· Zd n ſolutũ eſt exdictis in qõne. Adʒ dðᷣꝙ
indicinð eitiicituʒ vendere iudiciũ.qꝛ adtenet ex officio ſuo.nec teſtioniũ.qꝛ glʒ interrogatus lo⸗
co⁊ tpe tenetur vitati teſtioniuʒ phiber. eiñ tales pᷣdicta vendẽtes grauiter peccãr. ⁊ ſi talia reſpici- unt ſpuãleʒ cãm ſymoniaci ſunt.ſ; aduocatus ven
dere põtpatrociniuʒ.⁊ iuris pitus ſuuʒ ↄſiliuʒ· qñ g iudice vela curia nõ recipiunt ſalariuʒ y quo ad
iſta exhibenda abſqʒ nouo pᷣcio teneãt᷑. nec põt di⸗ ci ꝙ iſti vẽdãt iuſtiam leritatẽ.ſʒ laboꝛẽ ſuuʒ.⁊ ſu
amiſollicitudinẽ. Ad 6 dð ꝙ qñ poſſeſſiones ali
cuiꝰloei religioſi non ſufficiunt ad ſuſtentandum
pſes qᷓ; ibi ſunt. volẽti ſeruire deo cuʒ illis licitum en intimare ſine pacto.qð niſi afferret vñ viueret ipe ⁊ alij penuriã paterent᷑.ꝑ quõ pofſent aliqmõ diuino officio impediri.ſi aũt monaſteriũ abnn⸗ dat B volẽti intrare die non lʒ. Ad Im dð ꝙnul⸗
lomõ licitũ eſtpᷣdicare ꝓpecunia.ita vt ſit pᷣdica⸗
tiõis pᷣciũ.licitũ eſt tñ pᷣdicare ꝓ pecunia. ira vt ſit res pᷣdicata. dñ tñ in hfinis pᷣdicatiõis nõ ponatur vt eñ hõ pᷣdicat diuitibus vt dent pecuniaʒ paupi vbus vel ad aliquod opus pium. Ad g dð ꝙ
—
tendit n
o7o
implr fupnatural eſt q;tů ad eẽntiã. ⁊qᷓtũ ad eãm vñ nullo imõ pꝛo ea aliad ex pacto dari dʒ. vñillig dant pecuniã paupibus oionẽnõ emũt.ſʒ gios pau perũ alliciũt ad oꝛandũ ꝓſe eos ſibi debitoꝛes ↄ
ſtituũt. clici aũt dñtes pſalteria pꝛo moꝛtuis ſi pe-
cuniaʒ accipiũt ꝓ ſuo laboꝛe npeccãt. ſi indigent zad Fatnon teneätur. Ad9 dð ꝙ talia afferri
poterant pꝛophetis licite nõ tanqᷓ; pᷣciũ ꝓphetie. ſʒ ad coꝝ fuſtentationẽ vt ſpũalibus Vacarẽt libe⸗ rius.nõ tñ eratlicitũ pactũ aliqð interuenire. Ad ꝛn ad bam ptez dð ꝙ uis exigere aligd pꝛo dãdo
licentiã docendi ſit iliicituʒ. vt bñ oñdunt iura ad
Ballegata.tñ ꝓpꝛie loquẽdo ſymonia nõ. vñ glo. ibidem non dicit ꝙ ſitſ moniacũ.ſʒ quaſi ſymoia cuʒ. ⁊ dñs Moſti. dicit in ſumma ꝙ nðeſtſmonia cũ·ſ crimen cõcuſſionis.eſt aũt crimen cõcuſſiõis
c aiiquis pᷣtextu oſicij ſui ab inuitoaligd extoꝛqᷓt
qð nõ dʒ.ꝛ.q.pꝰ. Wilitare. cñ 6 ſymoniacũ diex it iomen ſymonie ad ſtmoniã ꝓpꝛie dictaʒ. — Ertio queritur vtrũ ↄmittat ſrmonia . 5)— i in emptione vel venditõe ſpũa
ibus annerox. Et vig nð · qꝛ vaſa ecclie
funt půalibus ãnexa.⁊ tñ ꝑ liberatiòe captiuoꝝ? ſubuentione ð inopiã miſeroꝝ vendi pñt⁊ debẽt.
S ₰—
⁊tñ põt vendicũ villa vel caſtro·tranſſit ncñtzi venditione niſi excipiat᷑·eĩ de iure patronat Erx
lis.⁊.cꝰ. Lum ᷣm. Itẽ decime ſuntſ pũalibus an
nexe.ſʒ ſicut dĩej deiocato.⁊ ↄducto. A fa. Varũ decimaꝝ pꝛouẽtus illis libere locare poteritis cuʒ
gbus ecclie vie ↄditionẽ poteritis facere melioꝛẽ ſʒ qð põt locari.põt vendi. Itẽ ius ſepultine ſpũz
lbus eſt annex eſt. n. ius cõpetens ecc. 5 q. P. Ecclias.ſ; vt hi Beñ.ꝛʒ. Abꝛaaʒ emitab Emoꝛ ſpelũcaʒ dupi cẽ in ſepulturã. nec de Brepꝛehẽſus eſt. Itẽ ius p geniture antiquitꝰ erat ſpũalibus annej. qꝛ vr hi ſup illud Beñ.ig At vo Wel⸗ chiſedech rex ſalẽ in glo.aiunt hebꝛei omnes pno
genitos a Noe vſq; ad Aaron vontifices fuiſſe.⁊ tñ vt hĩ Veñ.ꝛ.c. Jacob emit ah Eſau fratre ſuo
homini ſuũ laboꝛẽ vẽdere Pontra eñ de iure pionatus.de iure? de ſymõia
Querelã diꝙ annexũ ſpũali nec emi.nec vẽdi põt
de iure.⁊ idẽ expꝛeſſe dit gloſe ſup decretalẽ vtrã⸗ qʒ. Itẽ emere decimas vel vendere ſimoniacũ ẽp⸗q. p. ꝛeſbyter. ſʒ decime ſunt ſpůalibꝰàne xe.qꝛ debentur clericis ꝓ cultu diuind.e de deci⸗ mis. Tua nobis.ðᷓ a ſili vĩ ꝙ alia ſpũalibus ãnerd
vendere vel emere ſymoniacũ eſt. Rñdeo ſunt
ſupius viſuz eſt quedã ſunl ſpũalia per ↄparioneʒ ad ſpm̃ ſcm̃.quedãp ↄpationẽ ad ſpim̃ humanum.
pũaliuʒ pꝰ mõ dictoꝝ.quedaʒ ſunt ſpñalia cãliter
vtſactã. quedã eẽntialiter vt vᷣtures ⁊ gr. quedaʒ quaſi effectiue. vt ea que illie alicui ↄueniũtex ali⸗ quo ſpũali dono vel oſficio.vt pꝛophetare? dun num feruitius celebꝛare. Annexa ſpiritualibꝰqᷓ de ſcõ vendi pñt multa ſunt. Añ omnia pñalibꝰãne xa qᷓ de facto vendi pñt. aut ſunt annexa ſacfis Vt Vaſa ſacra.in qbusſ piritualia miniſtrant᷑ hech vendere non hito reſpectu ad ↄſ ecrationẽ. itatum̃
vt pſone ſequlari non vendant᷑ niſi ßus redaetòi maſſam it d.ꝛuruz · Ali vo ecetie in eadem
—

—
oꝛma vendipit. aur ſunt ãnexa ſpãalibꝰ q̃ alicui
er aliquo ſpñali dono vel officio ↄueniũt.⁊ß tripli
I velantececẽt. vt ius pionatus qʒ eſtptãs clicũ
pnñtandi adofficia eccliaſtica.⁊ iſtud vendere non ſin ãli. ef de iure patronatꝰ. De iure. ſʒ tranſit
cũ vniuerſitate vendita in vti niſi excipiat᷑ e.t.c.
Ex lris.vel ↄſequẽter vt ceptio decimaꝝ qͥ cticis
debet᷑ ꝑꝑ diuinũ cultũ.⁊ vendere lʒ. ita tñ ꝙ ĩm ius pcipiendi decimas non vendat.aliud.n.ẽ fru ctus vendere ꝑp neceſſitatẽ ecciie. aliud ius ꝑcipi endi.h.n.nullò inõ vendi dʒ.e de loca.⁊ conduc. Ara vel ↄcomittant᷑. vt laboꝛ ãnexus ſpũalibꝰof⸗ ficijs. ⁊ tale ãnexũ locari põt.ſi alias nõ tenet᷑ adex
equendã illa officia ſicut pʒ in ckco legẽte pſalteri
un ꝓ defüctis.⁊ ſic de alijs. De ãnexis vo ſpũali⸗ bus ꝑↄparationẽ ad ſpm̃ hñanũ dici põt ꝙ annexa doctrine phiſice. vtſunt ſchole.libꝛi. ⁊ ↄſitia vẽdi prt q;tũ eſt de cõi iure.niſ ecctia doctoꝛi ꝑp inſtru ctionẽ clericoꝝ talia miniſtraret.tũc.n.ꝓ pᷣdictiſñ liceret ei pciuʒ aliqð exigere. Ad tria pein oppm patẽt ſotones ex dictis in qõne. Ad m dicẽð ꝙ
Abraãemit terrã non ↄecratam.⁊ facere licet.
Ad dð ꝙ ius pmogeniture debebat᷑ Jacob ex
dinina oꝛdinatiõe. ⁊ iðnõ ita dici põt ius ilð emnf
teri.ſicut ĩnoua.qꝛ ſicutſ acerdotiũ ve. l.magiſ dʒ dici fuiſſe figura ſacerdotij q; ſacerdotiũ.ita magiſ dʒ dici fuiſſe figura ſpñalofficij q; ſpñale officium Ad vltimũ dð g laboꝛ coꝛpaiis ãnexus ſpñalibꝰ
„
vendi põt eomõ quo ſupius dictů eſt.nõtñ illeq ẽ
inmiſtratione ſaefoꝝ. Acd ar?ad ptem aliã pʒ ꝗd dð er dcis in qõne. Etnotandũ ad maioꝛẽ epia nationẽ pᷣdcõx ꝙ non t̃ ↄmittit ſrmonia cum ꝓ ſpũalibus vel ãnexis eiſdem datnr ex pacto pecu
nia.ſÿ etiã cum ex pacto datur munus qðcũq;.ſiue
ſit munus ab obſequio.qð eſt ſeruitus indebite ĩ
henla. ſue munusdiingua. quodẽfauo ꝓ q.p⸗
Dꝛdinationes ⁊ expᷣſſius.co. imediate ſeqͥnti ſi tñ
ſine pacto ex libertate munus Aiquod bifcõꝛi dat᷑᷑
poſt bificiuʒ iã receptũ Accipi põt.e.q. Quicgd.ſi ẽtſine Aiquo pacto aligs ßuit alij ille qui ſeruitiuʒ recipit ſi im remunerat aliquod biiiciũ eccliaſti
cũↄferendo. ſi tñ al dignus ſit. non peccat niſi n⸗ cipalẽ aſpectũ hẽat ad ſeruitium qð ab ipᷣo recipit. clericus etiã ſeruiens epiſcopo in ſpe future remn
neratiõis ſymoniã nõ ↄmittit ſi ſine oĩ pactiõe vt
„
ↄditione ſeruiat. dñmõ pᷣncipatt hac intentiõe nõ
ſerniat. nec ep̃s directe ꝓ hocſ eruitio pᷣbendaʒ ei
aſſignet.e de ſymonia. Cñ eẽnt. in glo. Si aũt ſer
uiat p̃ncipal intentiõe obtinendi bi ficiũ aliquod ecclaſticũ. nullo tñ pacto penitꝰ iterueniẽte. quis grauiter peccet ⁊ ſymoniaʒ incurrãt mentalẽti nõ
incurrit illã ſymoniã q̃ obligat ad reſignationẽ bñ ſicijeccliaſtici qð ſymoniace adeptũ eſt. qð põt ꝓ⸗ baria ſimili ꝑiliud qð habetur.efde ſymðia. Wz dato veſtro—
Articulus quartus.
ntor querit᷑ ð 4 p̃ncipa
Onſeq̃nter li. St circab querũ
. turz“. M vtrũ ſexus muliebꝛis ipe
diat oꝛdinis ſuſceptionem. ꝛ⸗ vtruʒ in fantilis etas. ʒ
.
vtrum defectus natalium.
d Rimo oñdo glerus mutepꝛisñ
8 ipedit oꝛdinis ſuſce⸗ ptionẽ. Chꝛiſtus eſt q pᷣncipali oꝛdinat. ſʒ ſicut di ad Val. ʒ. In rpᷣo Jeſu nõeſtmaſ culus nʒ femina.ꝗᷓ ita põt oꝛdinari femina.ſicut maſculus. Item decre. di.ʒꝛ“. Pꝛeſbyter.⁊ c. WMulieres. fit mẽtio de pᷣſbr̃a.⁊ 27.q. p* di Diaconiſſaʒ non debere añ ãnos.o.oꝛdinari.5 mulieres ſ uſciper pnñt oꝛdines diaconatꝰ⁊ pſbyteri. Iteʒ mulieres pnit hie actũ ꝓphetãdi. ñ Luce.. Brat Anna Pp phetiſſa. a ſili pit oꝛdinari. Võtra decreto. di. 23*. Sacratas. Sacratas deo feminas vel mona⸗ chas ſacra vaſa. velſacras pallas penes vos ↄtin gere.⁊ incenſuz circa altarig deferreꝑlatum eſt ad aplicã ſedem.qͥ oĩa repꝛehenſione⁊ vituperatiõe plena eſſe nulli recte ſapientiũ dubiñ eſt. Sz illud qð ipedit ↄtactũſacfoꝝ.ipedit oꝛdinis ſuſceptiõeʒ
S
ð ſerus muliebꝛis impedit oꝛdinis ſuſceptionem. Item clici debẽt tonſurari.vtſi upius habitũ eſt. ſʒ vt dicit Apꝰp. Loꝝ.i. Turpeẽ mulieri tõde ri.⁊ parũ poſt. Si comã nutriat gloꝛiaet illi.cuʒ; nõ debeant oꝛdiari niſi clici mulier nõ dʒ oꝛdina⸗ ri. Rñdeo ꝙ ſexus muliebꝛis ipedit ſuſceptionẽ oꝛdinis de iure.qꝛnõ dʒ oꝛdinari.⁊ẽt de facto qꝛſi
circa mulierẽ fierent erterius oĩa q̃ fiunt ciyca illof
qoꝛdinant᷑ oꝛdinẽ nõ ſuſcipet. cuiꝰ rõẽ. Sacfa vi hnit ex ſua inſtirutione. xÿs aũt ſacũm inſtituit cõ ferri maſculis tmñ̃.nõ mulieribus. Cuiꝰ inſtitutõis duplex fuit rõ ↄgrua. Vnaqꝛ oꝛdini ↄwetit officiuʒ doctrine inqᷓ;tũ oĩs oꝛdo oꝛdinat᷑ ad pᷣſbyteratuʒ cui officiũ Zuenit. i6“q. p*. Adijcimus.ꝙẽt con neniat oꝛdini diaconatus dĩ decre. di.⁊ Perle⸗ ctis.?.ꝛdi. In ſcã.qð ſic dz intelligi.vt ſacerda tis ſit pᷣncipali officiũ ⁊ diaconi ex delegatiõe. ve hᷣm glo.ibidẽ.pᷣdicationẽ Vocat lectionẽ euangeli- cã. docere aũt publice mulieri nõ ↄuenit pꝑ debil tatem intellectꝰ⁊ mutabilitatẽ atfectus.quos de⸗ fectus de cõi lege notabiliꝰ patiunt᷑ qᷓ; viri decet n. doctoꝛẽ hẽe viuacẽ inteliectũĩ pitatis cognitõ ?ſtabilẽ affectũ in ꝑñiſtendo ĩei? ↄfemionẽ. Aliarõ eſt aꝛ oꝛdo oꝛdinatũ ↄſtituit in aliquogradu eminẽ tie.að aliquo mõ ſignificari dʒ ex eminenti natura illius ꝗ oꝛdinat᷑.mulier vo in reſ pcũ viri ſtatũ ſub iectiõis hʒ. qð ẽt nature cõſonuz eſt. qꝛ muliebꝛis ſexus nãl iperfectus eſt in reſpectu ſexus virilis. Mas duas ratõnes extrahere poſſimus ex dictis aplip. Thimo.ꝛ.dñtis. Wulier in ſilẽtio diſcat olſubieetide. docere aũtmujierinonpmitto. n
dnariin virũ. Acd pm in oppi dʒ cũ di ꝙ in xp̃o
non eſt maſculus neq; femina. dico ꝙꝑ ↄpationeʒ ad xpᷣm.qᷓ;uis non ſit dĩg inter maſcuiũ ⁊ femi naz quo ad merituʒ.eſttů quo adofficiũ. Adm dðᷓ ꝙ ibi vocant᷑ pᷣſbytere vidue ſenioꝛes. nõ mulieres oꝛdinate. imo de illis q̃ ibi vocant᷑ bb̃e. dicit idẽ canõ.ꝙ illas tanqᷓ; oꝛdiatas in ecclia ↄſtitui nõ de⸗ bere decernimus. ꝑdiaconiſſaʒ aũt iteltr abbatiſ⸗ ſafm glo.ibidẽ. Melius eſt tñ ꝓt dicamus ꝙ dia- coniſſe dicebant᷑ qbus fiebat aliqua bñdictio adje gendũ omt. in matutino. vt dicit alia glo ibidez. Adʒ dð ꝙn eſt ſile. qꝛ ꝑ ꝓphetiã non datmu⸗ lieri ptãs aliqua ſupꝑ virũ oꝛdinatus aũt ẽĩ aliqud gradu eminẽtie ſup nõ oꝛdinatos Viros.vñ q;uis nirepugnet mulierieẽ abbatiſſam uper mulieres adcoercendum eas pꝛopter periculum cohabita 0 3

n † vtrũ infantilis cundo querit eras ĩpediat oꝛ⸗ S dis ſuſceptionẽ. Et vĩꝙ ſic. decre. di.· Subdiaconus nõ minot.ꝛ0.ãnox oꝛdinet.⁊.c·ſe quẽti. Placuit. vt dã vt an.⁊· ànos diaconinòo dinent᷑ nec vgines ↄſecrẽt᷑. ⁊lectoꝛes ꝓplin nõ ſa⸗ lutent. Irẽ ſm P h. ðſöno⁊ Vigilia. Cuiusẽ po eius eſt actus.ſed actus oꝛdis nõ põt ↄuenirei fami. z nec ptãs. Itẽ ↄtinẽtia annexa eſt oꝛdiniſa cyo.ſʒ infantes nõ pñt ad ↄtinentiã oblari. qꝛ ad nullus niſi voluntarie obligatur. nõ pnt reciperẽ oꝛdinẽ ſacrũ. Itẽ ſicut foꝛma nd recipit᷑ niſi ima teria diſpoſita. ũc nec oꝛdo niſi in aig diſpoſita. ſed diſpõ in aia ad recipiendũ oꝛdinẽ eſt ↄſenſus.ð in⸗ fantes oꝛdinẽ nõ pit recipere cũ ↄſentire nõ poſſit Vöõtra oꝛdinatus in minoꝛibus oꝛdinibus infra
znos diſcretiõis poſtea nõ reoꝛdinat᷑ eið clerico
pſal. pmoto. quod verũ nõ eẽt niſi oꝛdinẽ vex ſu⸗ ſcepiſſent. Itẽ pueri pñt recipe alia ſacta ipꝛimen tia caracterẽ. vt bapmn⁊ ↄfirmatõnẽ· ða ſili ⁊ iſtud cũ caracterẽ ipꝛimat. Rñdeo ꝙ ifantiłetas impe dit rõis vſuʒ.⁊ iõ ipedit oia illa ſacra que de neceſ ſitate regrunt actũ rõis in ſuſcipiẽte ſactʒ cuiuſmo di ſunt pñia.⁊ mr̃imoniũ. Sacf̃m añt oꝛdinis non regrit ad B vt ſuſcipiatur actũ rõis in ſuſ cipiẽte.qꝛ in collatõe ip̃ius ſaci in ſuſcipiẽte recipit᷑ quedam
infuſaptãs qᷓ oꝛdie nature⁊ tpᷣis põt pᷣcedere actũ ⁊ iõ quis nõ poſſit reciꝑe ſacim pnie ⁊ mfimonij. põt tñ recipe oꝛdinis ſacᷣm de fcõ. In minoꝛibus tñ oꝛdinibus requirit᷑ diſcretionis vſus.i ſuſcipiẽ te nõ de neceſſitate pᷣcepti.ſʒ de honeſtate ppreue rentiã ſacfi.ſʒ ad ſuſceptionẽ maioꝝ oꝛdinũ requi- ritur vſus rõis. nõ tĩ de honeſtate.ſʒ etiam de ne
neſſitate p̃cepti tñ ꝑp vorñ ↄtinẽtie ãnexũ.tũ quia
eis ↄmittit᷑ ptãs tãta ꝙ nõ dʒ dari niſi illia quo cũ
reuerentia ⁊ deuotiõne ſuſcipit᷑. Ad pm in oppn dð ꝙñ oẽ quod eſt de neceſſitate pᷣcepti eſt de ne⸗ ceſſitate ſacti. Ad ꝛm.dð ꝙ quis eiuſdem ſit po⸗ cuius eſt actus.tñ poꝰ.pᷣcedere põt actũ nõ tantuʒ oꝛdine nãe.ſʒ etiã tpe. Ad ʒm dð ꝙ ↄtinẽtia bʒ ali quos nõ eſt znexa oꝛdini ſacꝛo niſi quo ad illos qui ip̃m volũtarie ſuſcipiũt.qᷓ;uis alig dicant ʒrium. A 4n dð ꝙ ad B vt foꝛma ſuſi cipiat᷑ in mꝰ ſuffi⸗ cit ex pte materie.ꝙ in ea nõ ſit aliquid repugnans foꝛme introducende. In puu aũt ania nihil repu⸗ gnãs eſt ſuſceptioni caracteris oꝛdinis.vẽtñ mul⸗ tis ⁊ ꝓbabilr.ꝙ in adultis requirit᷑ ſuſcipiẽdi iten⸗ tio erplicite vel implicite.in ſpũali vel in gnãli.⁊ quis ad ſuſceptionẽ foꝛme elemẽtaris ſufficiat ex pte materie qð in ea nõſit aligd repugnãs illi foꝛ⸗ me. nõ tñ eſt verũ de q̃cũq; alia foꝛma.ad ſuſcep tionẽ.n.intellectiue regritur in materia aliqna diſ
poſitio poſitiua.vt in li.⁊oñſum eſt. Prinn ritur vtrũ defectus nata E rtlo que liũ ĩipediat oꝛdinis ſuſcep tiont᷑. Et viꝙ ſic. de vrero.⁊ʒ. Mon ingre diet᷑ mãcer. B eſt de ſcoꝛto natus in ecctiam domi ni vſq; ad decimã gnãtionẽ.ſÿʒ qð impedit ingreſ⸗ ſizin eccliaʒ.multo foꝛtius ipedit oꝛdis ſuſceptio⸗ ne Itẽ decre di.pb. in pᷣncipio Pꝛeſbr̃oꝝ filij ad ſacra officia nõ ſunt admittẽdi. Itẽ ej̃ de filijs pᷣ⸗ yteroꝝ nõ oꝛdinãdis.c.pꝰ.ꝛohibẽt filij pᷣſpy⸗
eroꝝxceteri er foꝛnicatiòe nati ad ſacros oꝛdies
tiõis viroꝛũ. tñ abſonñ eẽt vteẽtabbatiſſa viroꝝ.
ymoueri. Lõrraflieinc;tũadea qreſpiciũtæiaz
cũ eã non hẽat a carnali pie nõ dʒ poꝛtare iigetatẽ piis. ñ Eʒechi. ig· jilius nõ poꝛrabit iniquiratẽ piis.g foꝛnicatio pris ⁊ mris nòipedit in pꝛole fœꝛ nicatoꝛum oꝛdis ſuſceptionẽ. Item decre. di.ðb. Satis peruerſuʒ.⁊ cõtra ecckiaſticã ꝓbat eſſe cen⸗ ſuram.vt fruſtra quorũdã voluptatibꝰ cõmodis ſuis qs ÿnetur.ſʒ ſi nati de foꝛnicatione nõ poſſent oꝛdies fuſciꝑe pᷣuarent᷑· ſ uis cõmodis pꝛopterilli- citãparentuʒ volubtate g V ꝙ defcũs nataliũ non ipediat oꝛdis ſuſceptionẽ. Itẽ vnicuiq; magiſdʒ obeſſe culpa ꝓp̃a c; aliena.ſʒ foꝛnicatoꝛ poſt pactã pniam pot licite ꝓmoueri.ꝗᷓ multo foꝛtius ille gẽ de foꝛnicatiõe natus ⁊ nðõẽ foꝛnicatoꝛ. Rñdcoꝙ deſectus nataliũ nõ ĩpedit alicuiꝰ oꝛdis ſuſceptio⸗
nẽ de fcõ.al.n.ꝑ diſpenſationẽ ñ pmitterẽtur mi⸗
niſtrare. niſi iterũ oꝛdiarẽtur. impedit tñ oꝛdis ſu⸗ ſceptionẽ de iure.iura. n. tales ꝓhibẽt oꝛdiari. tuʒ pp faci reuerẽtiaʒ. tů qꝛ ille ꝗoꝛdiatur ↄſtituit iali quo eminẽti gradu.q̃ eminẽtia nõ ↄuenit illegitie natis.eo ꝙ eoꝝ claritas rõe turpitudis ſue oꝛigis i ↄſpcũ hoiuʒ offuſcattũ ꝑp deteſtationẽ cris paren tů·tñ qꝛ rales plus qᷓ; alij vtiplibus ſolẽt eẽ male moꝛigerati.eo ꝙ a parẽtibꝰ nð ita ſollicite ſicut le⸗ gitime nati inſtruũt᷑. ꝑ diſpẽſationẽ tñ niſipine in cõtinẽtie imitatoꝛes fuerit pñt licite pꝛomoueri.? tãto eſt difficilioꝛ diſpenſatio qᷓ;to turpioꝛ eſt eoꝛi oꝛigo.⁊ cũ talibus vt poſſit obtinere dignitates: ꝑſonatus.⁊ alia bñjficia curã gĩaxꝝ hñtia diſpẽlatio ab aptica ſede regrit᷑.ej de filijs bᷣſpyterox non oꝛ dinãdis.c.j. ⁊.c. vlt. Er ſi religõnẽ itrauerit.qᷓ;ʒuiſ poſtq; ĩ religione ꝓfeſſi ſunt poſſint ſine ſpãli diſpẽ
fatiõt ad oꝛdies cẽs ꝓmoueri.⁊ hi in gio. ſupde⸗
cretalẽ pᷣdictã.⁊ pñt tales in religione audire Zel⸗ ſiones ex ↄmiſſiõe.ñ tñ poſſet aliqs ralcuratus põi in parrochia nõ obſtãte ꝙ abbas ſuus põt ip̃m ij zmonere. Ar?ad partẽ pmã ꝓcedũt de oꝛdis ſi⸗
ſceptionẽ de inre. Ad pm ad ꝑtẽ aliã dð ꝙ irregu
laritas nõ ſemp eſt vẽa iniquitati debita. cñgñzer actu vtutis hõ fiat irreglaris.vt pʒ cuʒ iuder ʒelo
inſtitie falpẽdit latronẽ· ⁊ iõ qᷓ;uis nati deillegiio thoꝛo ſint irregtares.nõ pp ſeauit᷑ ꝙpoꝛtẽtpaẽ⸗
tñüigtates. Ad dð ꝙim glo · ibidẽ. itudeai tellit᷑ de iã ꝓmoto.tal·n. pp delictũ glteriꝰ ſeduẽs ſuã ꝓmotiònẽ nõ pᷣnat᷑ iureſuo. Adʒn dð g eaqᷓ
cõmittũt᷑ ꝑactũ volũtariũ poſtea ꝑ actũꝛiũ cũ dei
adiutoꝛio pñit purgari.nõ ſic aũt defcũs gexna ſůt q;uis deus ſi vellet oꝛdinẽ nãe mutare poſſʒ. ⁊ iõ cũ defcũs natali ſit ꝓueniẽs ex nãli oꝛigie nõpm⸗ gaturꝑ actũ patientis illuʒ defem̃. Vel põt diciꝙ ÿuis vnicuiq; pius obſit culpa ꝓp̃a q; alien duo ad meritũ ⁊ ꝑↄpationẽ ad deũ.nð opoꝛtettñb ve⸗ rñ eſſe quo ad offem̃.⁊ quo ad hoium fox.
Articulus quintus.
querit deſ nei Onſequẽter gitvcnrihoe querũtur tria. Pvtrũ ßuitus impt iat oꝛdinis ſuſceptionẽ. ⁊ vtrüno⸗ tabilis deſcũs alicuiꝰmẽbꝛi. ʒꝰ vtrũ homicidiũ.
m geruitus nõ ipedi 2 Rimo oñdo Scis ſuſcepriont ad
arʒ In xßo Jeſunðeſt ſeruusnechliber. it⸗ põt oꝛdiari ſ eruus ſicut liber. Itẽ oia alia ſci ita
„—
eim hurſ⸗ kynin rins inn iſm Nüg uht pnic Minn hhe d itd Mum iens ginet tuitn uh inn Nusijn

xxv..
põt oꝛdiari ſeruus ſicut liber. Itẽ dia alia ſaca ies oecultũ ⁊ eps eñ oꝛdinare teneret. Ar? ad parteʒ pntrecipe ſerui ſicutliberi. ga ſi⁊ ijud. Itẽ he aliam pꝛocedunt de oꝛdinis ſuſceptione delure. ioꝛeſtſeruitus diaboli qᷓ; ſeruit?hois. qꝛ ſeruitus— cundo ueritur vtrů notabit hois eſtmeritoꝛia ſipatiẽter toleret᷑. iʒ ſeruus dia 46—— q ðfcũs alicui? boli põt oꝛdiari.qꝛ qlibʒ exis in pccõ moꝛtali dia⸗ membꝛiipediat oꝛdis ſ uſceptioneʒ. Et vẽ boli ſeruus eſt.ꝗᷓ mito foꝛtiꝰſeruus hois. Lontra ꝙ nõ. Afflicto nõð dʒ addi afflictio. ʒ ppdefcmmmẽ decre.di.I. Mulli. Mulli de ſeruili ↄditione ad pꝛi geſt quedã afflictio nõ dʒ impediri hõab oꝛdi- ſacros oꝛdies ꝓmoucãtur. niſi ßus alppꝛijs dñis nis uſceptiõe. Itẽ ad oꝛdis ſuſ ceptionẽ magis re legitimã libertatẽ ↄſequãtur. Itẽ eÿ de ſeruis nõ grit᷑ integritas diſcretionis q; coꝛꝑis.ſʒ Aiduipo oꝛdinãdis. De ſeruoxꝝ. De ſerioꝝ oꝛdiatione ſta⸗ ſunt oꝛdinari añ ãnos diſcretiõis.⸗ nõð ipediuntur tutũẽ vt nullus ep̃oꝝ deinceps adſacros oꝛdines b oꝛdinis ſuſceptiõe pp defcm̃ notabilẽ membꝛi. DrPmonereßſumät. 3te decre. di4“.Sigs. pötraet derotpe vitiatis. Erpoſuiſti.dẽ de mu Si oblatus eſttributoſeruili.velaliqua ↄditio tilato manu ꝙ nõ põt ad ſacros oꝛdies ꝓmoueri. ne vel pãocinio cuiuſlibet dñi nõ ẽ oꝛdinãdꝰclicuſ Rñdeoꝙ defectuũ in mẽbꝛis qdã ſunt ita notabi
———*„—
niſi Pbate vite fuerit ⁊ pioni ↄfeſſus acceſſerit. ſ leſꝙ ipediũt officij executõnẽ.vbigfa abſciſſiopol nullꝰ põtrecipe quẽcũq; oꝛdinẽ qn ſit clicus. ſer licis.⁊ ſic de ſitibus.⁊ hec ꝓhibẽt oꝛdis ſuſceptio- uitus ipedit cuiuſcũqʒ oꝛdis ſuſceptionẽ. Rñcdeo nẽde iure qdã offuſcãt notabitr ꝑſone claritatẽ. vt
ꝙꝑ ſeruitus nõ ipedit qlicuiꝰ oꝛdis ſuſccptionẽð fa sbſciſſio naſi.⁊ ſic de ſilibus.⁊ talesẽt defcũs ipe⸗
ann ccto. ſi.n.oꝛdinet᷑ vere oꝛdinẽſuſcepit.tñ ipedit cu diũt oꝛdinis ſuſceptionẽ de iure. iura.n.talesꝓhi röet e iuſlibʒ oꝛdis ſuſceptionẽ deiure. Jura.n.tales phi bent oꝛdinari pꝑ ſacfi reuerẽtiã ⁊ dignitatẽ. jnde öppde bẽt oꝛdiari. niſi pus ſintredditi libertati. vlniſi ſit¶ Leuit.ꝛi. di. Homo qhabnerit maculã nõ offeret unwi ih de ↄſenſu dñoꝝ.ſi.n.dñi ↄſentiãt ip̃o fcõ efficiũtur panes deo ſuo. nec accedet ad miniſteriũ eiꝰĩ quo ind'n h tiberi.⁊ ↄſentire pᷣſumũt᷑. nii ſiſe iät? poſſint recla juit figuratũ. qð nõtnñimð in hoibus ꝓmouẽdis ad vijr met. decre. di.y.Si ßuus ſciẽte. in ſuſceptione ſuccrdotiũ no.. attendẽcũ ẽ ꝙ careãt macfaaie.ſʒ ſeitp ln n. oꝛdis mancipat hõ diuinis officijs.⁊qꝛferuus kt ꝙ careãt notabilimacla corhotð. due derogare — ſui ptãteʒ nõ hẽt. cñ ſit dñiſ ui.qꝛ ſicut diẽ hꝰ.po. poſſet illi reuerentieqͥ debei oꝛdini.vñ hiĩs oculũ politi.cʒ. Seruus eſtres aiata poſſeſſa. nõpõtſe erutũ.ſiue ſit ꝑculpã ſuã ſiue nò. Phibetnr oꝛdiari
dareſeruitio eccliaſtico. qꝛnulius põt dare qð ſuů 5 di. Si euãgelica. defertus aůt mẽbꝛoꝝ nota- nõeſt. hec rõrãgit implicite decre· di. 4*.c.po. bilẽ defoꝛmitatẽ in facie vel imanibꝰnögeneran vbi di. Debet eſſeimunis ab alijs ꝗ diuine mili⸗ tes ſi nõ eſt introducta er culpa ꝓp̃a nullã ĩducunt tie eſt aggregandus. vta caſtris dijiis qbusnom irregularitatẽ. Si.e. di. Sunucus. Eunucusſi per eins aſcribit nullius neceſitatis vinculis abſtra imidias hoinz fcůs eſt. velſiin pfecutiõe cius ſunt hatur. ſi aũt ſeruns de fcõ ordietur dio ſuo neſcien ãputata virilia.velſi itanatꝰẽ ⁊ẽ dignus. fiat eps te ꝙ ordinet᷑.⁊ oꝛdiqtoꝛe ⁊pſitaroꝛe ignoꝛantibus ⁊.c. ſequẽti. Si qs. Si qs ꝓ egritudine nãlia ame ꝙ ſit ſeruus tũc ſi nõẽ ↄſtitut?niſi in mioꝛibꝰ oꝛdi dicis ſecta hñerit. Silr⁊ quia barbaris aut a dii nibus reuocatur in ſeruitutẽ⁊ dño reddit᷑. decre. ſuis caſtrati fuerint ⁊ moꝛibꝰ digni iueniũtur. hos di.4. Mulli.⁊.c. Ex ãtiquis. diaconꝰ aũt dabit canõ pmittit ad clerũ. xmoueri.ſi aũt ſe ſpte non Vicariũ quẽ ſiſibi dare nõ potuerit dño reddetur. iteruẽiẽte iuſta cã mutilat a ſuſceptiõe oꝛdinũ jpel eade di· Er antigs. Sili mõ dð eſt der ubdiacono lendusẽ. U qui adreßmendũcarnis tẽptationeʒ Pnũc. qꝛ mõſacẽr oꝛdoeſt. e? de ßuis nõ oꝛcinãciſ ſibi abſcidũt virilia irregulares ſunt.ea. di. Si 93 Miramur fiaũtſeruusſitfeüsfacerdosineode; ln hetiuſtãcm caſtratiðs ſuc. q virtutecar graduheclijſolaamiſſione multatꝰ remaneat de nit ⸗ chusnãdũe. e. di. i. gſe.e. ẽt di. dicit cre. di. Srantigs. ſi vero pecultũ nò pabeat nuiptẽ. dẽ quiptẽ cuiuſlʒ digiti ſüi volẽs abſcidit kuiat dño. nõti in ſeruitijs ihoneſis qͥſuñ oꝛdinẽ hůc ad clex cãones nõ admittit.ſicpʒꝙpluraſt dedeceant. ſʒ in ßuitijs honeſtis. e. di. Frequẽs ſi vitia mẽbꝛoꝝ que ſi ex culpa vitiati Pueniãt irre- aüt ſeruus oꝛdinet᷑ dio ignorãte feu ↄtradicẽte ⁊ gularitatẽ inducũt. ⁊ ſi ſine ſua cuipã ꝓuemãt i5
oꝛdinatoꝛe ſeu hrtatoꝛe ſciẽtibus g ſit ſeruus.ille irregularẽ nõ reddũt.⁊ plura qͥ ex quacũqʒ. ꝓuenis- qhoe ſciuit duo mancipia dño dattenet᷑.e. di. Si tia cã vitiatũ irregularẽ efficiũt. Nuilũtñ pdcõruʒ ſeruus abſente. ſi aũt nõ habuerit vij hanc faciat vitioꝝ impedit oꝛdis ſuſceptionẽ de fcõ.ſ.n.cir? ftiſtactionẽ dño reddetur ſeruꝰordiatꝰſi ißemet ca irregularẽfiant ea que fieri debẽt circa illũꝗoꝛ⸗ 3 vel alius ipᷣm nõ redimerit.ſi tñ ſacerdos eſt dio dinat᷑ vere ſuſcipit oꝛdineʒ. quẽ ſiẽſuſcipere nõ de ſit cm ſeruiet in ſeruitijs honeſtis. vt dem̃ẽ.põt aũt dis buit. ita nec ſuſceptũ dʒ excqui. Ad pn in opp add e ſeruũ oꝛdinatũ ip̃o 1noräte repetere infra ãnuʒ a dð. ꝙ qñq; affligit᷑ aligs ſine culpa ſua.⁊ ti nõſine quoa— tpe ſcie ſue.e.di. Si ſeruus ſciẽte. in tex.⁊ in glo. iuſta cã. loquẽdo de tpaliafflictõe.⁊ſiij afflicto ad Adp dicendum ꝙ illa aucroꝛitas Apliinteii di põt tpalafflictio ex iuſta cã. Zd ñ. dð ꝙẽuis als genda eſt qꝰ ad meritũ.nõ quo adofficiũ. Adz. an ãnos diſcritiõis poſſit aligs ſuſciꝑe oꝛdineʒ de . 1 dð ꝙ nõ eſt ſite. qꝛ ↄferendo alia ſacfa ſeruis nullůũ ſcõ. non ti de iure. ſ. fit pᷣiudiciũ dñis ſuis.qꝛ dignitatẽ illoꝝ ſacfoꝝ⁊ re Pyti O auerit᷑ vtrũhomicidiũ impedi m ninſeſeruare⁊ dũis ſuis ferure. Ad r)* at oꝛdinis ſuſceptionẽ. Et v i kernaarenusboienonpöraſetd K n· Ero. zr· die 1Moſes leuitis. xõfec nib E deponi ꝓſua voltate.ſʒ ſeruus diabolipõrfierii gismanus viah ccje dño vnug e— 15 ber qñ vult deoadiuuãte. põtẽt diciꝙ clicꝰ qdiu fre ſuo.vt det Nobis bñdictio.ſ. 5ſ icut diẽmagfin ii0 Ainbechmoꝛralioꝛcinarinõ dʒ.⁊quif nerertal Fcedenti di. c. Oꝛdo diaconatꝰ atribn Zeui cilt— ꝛdinar etpeccaret niſi in cãu in auopccĩſuũ es nomẽtrapit. vig diaconibusl occidere hoies

erinſtu cñ·ſicut licuit leuitis. Nem.o.di. decre. Buia te. dã de illo q captꝰ a ſaracenis videbat᷑ ho mines iterfeciſſe. qð qꝛ nõ ſua ſpõte illð feciſſe co noſfeit᷑.ide canonice nullomõ iudicabit᷑.qᷓ non oẽ pomicidiũ ipedit oꝛdis ſuſceptionẽ. Rẽ ꝑactu v tutis nulli debet᷑ pena.ſʒ qñʒ hõi occidendo aliuʒ exercet actũ virtutis iuſtitie. vt cũ iuder ſuſpẽdit atronẽ ð ꝓtalihomicidio nõ incurrit irregulari⸗ tatis penã. Itẽ pꝛo eo quod hõ tenet᷑ facere de ne ceſſitate ſalutis nullo mð repellẽdus eſt a ſuſi ceptõ ne oꝛdinis.ſʒ hõ in hac neceſſitate cõſtitutus ꝙ oʒ iÿm occidere vel occidi.tenet᷑ de neceſſitate occi dere ſi põt. qꝛ pᷣceptuʒ charitatis ẽ magis diligere ſe qᷓ; ꝓrimũ.ð tale homicidiũ nõ ĩpedit oꝛdinis ſu ſceptionẽ. Itẽ homo agens ʒ latronẽ coꝛaʒ iudice ſecari de crimie. nõ tñ crimialr. ſ ciuiliter non ef ßicit᷑ irregularis.ſi iudex ſectaris pp talẽ querelam ad durioꝛẽ penã pꝛocedat vtpote ad penã moꝛtis eÿ de bomicidio. Poſtulaſti. in tex.⁊ in glo. ſʒ per iſtã qui querimoniã depoſuit ille occidit᷑.ð non oẽ pomicidiũ ipedit oꝛdinis ſuſceptionẽ. Rẽhõali⸗ qñ occidit hoĩem cãu.ſʒ caſuale homicidiũ nõ red dit hoĩem irregularẽ.qꝛ vt dĩ er̃ de homicidio.e. vſt. Qui œẽs caſus foꝛtuitos q pᷣuideri nõ pñt. foꝛſi tan nõp̃uidit nõ dʒ ꝑp pomicidiũ ſic caſu cõmiſſũ quo adofficiũ vel bificiũ ĩpediri. Itẽ carentibus vfu li. ar. nihil iputatur.qð faciunt ᷣm. Ber.li.de libe.ar. añ mediũ.ð ſi puer vel hõ in actu furie. vł doꝛmiens. vel ebꝛius interficiũt hominẽ nõ pp h irregulares ſunt. Lontra.iß*.q. ꝑ· Siqs inſani ens · que mẽte alienara fiunt. ⁊i nõ imputãt᷑ ad pe. nã.tñ ſi acri muneris executionẽ impediuit.tales 6 unt irreglares.⁊ nulto foꝛtius qcũq; alij homici⸗ de. Rñdeo ꝙ qnoddãẽ homicidiũ ſimpl volun tariũ. quodds ſimplr nõ volůtariũ.⁊ quoddã fim⸗ pli iuolũrariũ.⁊ quoddã ptiʒ volũtariũ.⁊ priʒ iuo⸗ juntariũ. Homicidiũ ſimpti volũtarium impedit cuiuſlʒ oꝛdis ſi uſceptionẽ de iure. Jura. n.tales pꝛo bihent pmoueri.? ßus ꝓmotos in ſuſceptis oꝛdi⸗ nibus miniſtrare. Fo. di. Wiroꝛ⁊.cꝰ· ſequenti cu- ius ꝓhibitiõis põt aſſignari triplex ratio ↄgruita⸗ tis. qꝛ voluit dens vt Dauid qui multũ ſanguinẽ effuderat edificaret ſibi domũ. ſʒ Salomon filius eiꝰ. vt habet᷑.⁊. Re.. vbi dicit gl. Vir fãguinũ
remplũ dei ediſicare ꝓhibet᷑. Alia eſt qꝛ ſacerdos
repñtat xpᷣm qui fuit umme mitis? eſt cniꝰ man⸗ ſuetudinẽ que marxie apparuit in hoc ꝙœ moꝛi volu
it ꝙ nr̃a redẽptione reducit ad memoꝛiã officium miſſe. homicidiũ aũt repñtatio ẽ crudelitatis. Vñ acerdos inqᷓ;tũ homicida magis repꝛeſentat iter fectoꝛes xp̃i q; xpᷣm. Alia rõ eſt pp deteſtationẽ ef⸗ uſionis fanguinis ⁊ eius hoꝛꝛoꝛẽ pp que ꝓhibuit dñs Moe ⁊ ſlijs eius vt carnẽ cũſanguine. nõco⸗ mederẽt. vt hẽ Veñ.. Momicidiũ nõ volũta⸗ riũ eſt cũ aliqs carẽs Vſu rõis occidit hoĩem.in ta⸗ i.n. nõ eſt volũtariũ nec inuolũtariũ ꝓp̃e loquẽdo ⁊ Aẽ homicidã ſiper culpã ſuã nõ incidit in defem̃ vſus rõis.alig nõ reputant irregularẽ. quod pbãt per illud að di.i q. p“ Aliquos. vbi dĩ de carẽte vſu rõis q hoiem occidit quõ reus ↄſtituit᷑ qui ne⸗ ſcit qd fecerit.⁊ illud cam. Si gs inſaniẽſ.exponũt deilloqper culpã ſuã vſu rõnis pᷣuatus eſt. Alij tñ dñt tales eẽ irregulares qᷓ;uis nõ ſint rei.qꝛ nõ im⸗ putatureis adculpã. nee ad aliã penã qᷓ;tũ ad irre⸗
——— ——. 4„
gularitatẽ. Womicidiũ autẽ inuolũtariũ eſt cũ quit oiẽs nõ occidere. occidere cõpellitur. vt ſiacci⸗
piatur manus eius violenter cuʒ gladio.⁊ hõ mo⸗
—
ueat bꝛachiũ eius per violẽtiaʒ. velſi contra volẽ tem ipm occidere vertit gladiũ ne ille cũ cultello
poſſit iᷣm percutere.? ille ex ira irruat in eius gla⸗ dium ⁊ percutiat eñ · ⁊ tale homicidiũ irreglarita⸗ tẽ non inducit. qꝛ pꝛop̃e loquendo talis homicida
noneſt.cũ in occidendo nõſit cauſa agẽs ſʒ patiẽs
qui. n. bꝛachiuʒ mouit violenter occidit.⁊ irruenſ
in gladiũ ſeipᷣm occidit. Sitr cñ aliquis inciditar
boꝛẽ.⁊ gliquis ſub ip̃a veniens oppꝛimat᷑ ab arbo
re cadente ſuccidens arboꝛeʒ irregularis non eſt. ſi qðtuʒ in ſe fuit volentẽ tranſire ſub arboꝛe ſuffici
enter pᷣmonuit.; o. di.decre. Hiqui arboꝛem. Et
duobus caplis ſequentibus. Momicidiũpartim voiuntariũ ⁊ ptim inuolũtariũ eſt· cũ quis poſitꝰ? in neceſſitate vt occidarur vel occidat.occidit. qꝛ abſolute non vuit occidere. vlt tñ occidere ne oc. cidatur ⁊ talis irregularisẽ.vᷣo.di.decre. Dehis clericis pꝛo quibus.⁊.cꝰ. De his clericis quiĩ obſi dionis.ed cum talibus faciliter debet diſpenſari Illi etiã qui non voluntate.ſed caſu hominẽ occi⸗ qunt ſi debitam diligentiam non adhibuerũt cd⸗ mittunt homicidium partim voluntariũ inqᷓtuʒ voluntarie omiſerunt debitam diligentiam adhi
bere.⁊ partim non volũtariũ inquantuʒ abſolute
occidere non volebant.⁊ talis irregularis eſt. So. di. decre. De his clericis qui in.d. Si auteʒ · ⁊.c
Fos vero.⁊.c. Llerico.nec tĩ reputandus eſt ir· regularis qui occidit. ſed etiam qui hoiem muti⸗
lat membꝛo. di.I*co. vlt.talis. n. conditioni dei eſt inimicus.eadeʒ di. Si quis abſciderit. non tñ
ita grauis eſt irreglaritas ceteris paribus.ſicutil la que per homicidium eſt contracta. Zd pmin oppnñ eſt dð ꝙ nõ eſt ſimile de clericis veteris le⸗ gis⁊ noue.lex.n. vetus penam ſanguinis inflige⸗ bat. quia erat lextimoꝛis. non autem lex noud qꝛ eſt ler amoꝛis. Ad ꝛn dð ꝙ ſᷣm glo · ibidem illud verbum debet intelligi m rigoꝛem canonicum
quia talis miſericoꝛditertoleratur.in quo notatur
talis indigere diſpenſatione. qᷓ;uis cumeo facilit debeat diſpenſari. Velpnteſt dicig ille hoe fece⸗ rat in euitabili neceſſitare.⁊ cum moderamine in culpate tutele.ſic autem hominem occidenꝭnec peccatum necirregularitateʒ incurrit. Ldʒn di cẽdũ ꝙ pꝛo actu virtutis incurri põt hec pena.qẽ irregularitas.quia per actũ virtutis poteſt homo facere factum crudelitatem repꝛeſentans· ꝓquã repꝛeſentatione eſtmagis ineptus ad repꝛeſentã⸗ dum manſuetudinẽ. xp̃i. Ad 4m dʒð. ꝙ in cau p⸗
dicto homo non tenet᷑ ð neceſſitate occidere· dus
uispoſſit tenetur ti ſe defendere cum moderami ne inculpate tutele.⁊ ſi ex hoc moꝛs alterius ſequa
tur nõ imputatur eiad peccatũ.nec ad irregulari tatis penam ·ſi tamẽ ipſum percutiat vt occidat?
moꝛs ſequatur quãuis aliter ſe liberare nenpollet
irregularis eſt.ſed cum eo debet faciliter diſpen ſari Vnde dicitur extrade homicidio Interfeci ſii. ſipꝛeſbyter fine odioliberandoſe? ſua fu⸗ rem vel latronem interfecerit non deponatur⸗
tamen quandiu viuit penitentiam agat · in quo
datur intelligi ipſim eſſe irregularem. non ta⸗ mẽ irregularitatem raui. quod autem dictum
i w n niu n ſdeit ſinoil imtſt ſipeth qerin zum tnh nm polht iiiui guhuh ſeunt. mdteyn zundw usiube i iigin wiſt ſüfn ſit ciyni ſchi bn nn niin fimn inidipi nhn ſemcim licim gluüneh rü inſc Aa Ihecpin tnitilu upi iin

ceren nst con
inebin
eſthomo teneturſe defendere non eſt intelligen mn cum volẽs occidere pſequit᷑ in iß̃o ſidem vel
bonos moꝛes.tũc.n.melius facit moꝛtem patient᷑ pxßo ſuſtinẽdo qᷓ;ſ e defendẽdo. vtpbat᷑ exẽplo. ſ. Mauricij ſocioꝛũq; eius. Ad ᷓmdðᷓ ꝙœß intelligi tur ſi iuder ip̃ʒgrauius puniat q; nã querimon ie re
quirat. Si. n. hõ ꝓponeret ꝑ hũc modũ. Ego ↄque
roꝛ de iſto.qꝛ occidit patrẽ meñũ. nõ tñ peto vtmo⸗
riat᷑.ſʒ vt mihi de pecunia ſatiſfaciat.⁊ iuder que⸗
rimoniapbata im ſuſpẽderet deponẽs querimo- niam eſſet irregularis.qꝛ ſi ille duriꝰ punitus ſit qᷓ;
nã petitiõis requirat.nõ tñ duriuſpunitus eſt qᷓ; nã
querimomieregrerer.ſiti aligs rẽ ſuam reperens Alatrone coꝛã iudice ſeculariqᷓ; atr rehabere nõpo
terat nõ iponẽs illi latrociniũ.ſed tm̃ affirmãs ⁊ ꝓ
bans rem ſuã illã eſſe ñ poſtea iuder ingrat ⁊ ineni⸗
at ꝙ ille ꝗ rem detinebat furtiue eã accepat⁊ eum
ſuſpẽdat.ille g rem ſuã repetiuit irregularis nõ eſt. qꝛ iudeꝝ ad plus pceſſit ex officio ſuo qᷓ; nã querio⸗ nie regreret. Ad omdð ꝙ hitelligẽdum eſt qñ ho
mo dat opamrei licite.⁊ adhibet oẽm diligentiaʒ quam dʒ vtpiculum homicidij euitet᷑. Vñ decre⸗ tais illaloquit᷑ de quodã p̃ſpyteroq quẽdaʒ aduo⸗
cauit ĩ adiutoꝛiũ ad edificatõeʒ ecclie.⁊ cñ pᷣſbyt᷑ qꝰ
dã lignũ diſſolueret ille hõ cũ ligno iuitĩ terrã ⁊mð
tuul fuit.ꝗ pᷣſbyter alta voce itavt oẽs itelligẽ pote
rãt ᷣmonuit circũſtãtes vt oẽs ſibi cauerẽt. vn me
rrito talñ fuit irreglaris.ſili mõ nec ſacerdos plſãs cãpanã ad miſſã.ſi cãpana cadat ſup aliquẽ eunteʒ ſub cãpãili.ef̃ de homicidio. Joãnes ſacerdos. Si
mili nec aligs ludẽs ců alio hñte culteliũ ad latus. ⁊ ipᷣm pijciẽs ad terrã cadẽs ſuꝑ eum impigatĩ cul tellũ illiꝰ.⁊ ex hoc moꝛiat᷑ ille ꝗ cultellũ poꝛtabat ñ
eſt irregularis.ef̃ð homicidio. Latoꝛ pnitinz. Ad
vltimñ dð ꝙ illud vbum itelligẽduʒ ẽ ð iputatione quo ad culpam ⁊ penã que nõ debet̃ niji culpe qͥlis
pena nõ eſt irregularitas.vt ſupius dem̃.ẽ. Audi
ui tĩ quẽdã magf̃m dicẽtẽ etiã ebꝛiũ occidetẽ irre⸗ gularẽ nõ eſſe. q;uis illud homicidiũ fuerit volũta⸗ riů in ſua cã. qꝛ ſuus potꝰexceſſiuus non oꝛdinabat᷑ ad homicidiũ.⁊ dñ fecit fem̃ vſuli.ar. carebat. Sz 5 hãc opionem eſt directe decretũ ad ꝑtem ßam ai legatũ.⁊ illud qð di Phꝰ.z. ethi.c.g. ꝙ ebꝛijs ðᷣbeẽ tur duplices icrepatiòes.dñs eſt.n.eius qð eſt non
„„
(Articulus fextus. nſp. tor q̃rit᷑ de. 6 pnci c Onſequenter pali Etcikah ärunk.z“. Pꝛio vtrñ ifames ifamia iuris ciuilis repellẽdi ſintẽt poſt Pac⸗ tãpniam ab oꝛdinũ ſuſceptiõe. ꝛtx ifames ifamia iuris canonici. ʒ vtx infamesifa
miafacti.
F mon ꝙifames infamia iu P Rimo oñdo ris ciuilis nõ ſint fpel ledi ab oꝛdinũ ſuſceptiõe.qꝛ ad iudicẽ tpalẽ nõ ptinet ſtatuer penã eccliaſticã. repelli ab oꝛdi⸗
nñ ſuſceptiõe eſt pena ecckiaſtica. ꝙ ꝑpifamiã iuris
ciuilis nullus repellẽdus ẽ ab oꝛdinð ſuſceptione.
tem ↄdẽnatꝰð furtoẽifamis ifami iuris ciuil Añ dr̃. f. de furtis.l.nõ põt. õ põt pᷣſes ꝓuicie et⸗ icere vt furti dãnatũ nõ ſequat᷑ ifamia.ſed ſitalis emẽdet᷑ ⁊ fiat bonus homo.nð vfrõ q̃re repellen-
aus ſit ab oꝛdinum ſuſceptiõe. Cõtra et᷑ de teſti.
Teſtim in glo. dr ð his gↄdẽnatiſunt. de furto⁊
nilibus.qꝛ lʒ aias ꝑpniam ſaluare poſſumꝰifamiã.
ti abolere nõ poſſumus. ⁊ſic pnĩa non ꝓdeſt eis qᷓ tum ad.qꝛ actꝰ legirimi ſuntifamibꝰnterdicti.
Itẽ·. q.ʒ. Euphemiũ.. Hic aũt colligit. dñ gilis
Belaſij? Stephani.qᷓ;c; aias ꝑpniam ſaluar pof
ſimus.ifamiã ti abolere nõ poſſumꝰ.⁊ ſub note p⸗
petue ifamie ad hniam ſuſcipimꝰ. ðillis itelligit g
bus ꝑ ciuilem iudicẽ ifamia irrogat᷑.ex arguo vt
Pus. Rſideo ꝙ ſẽ famaẽ illeſe dignitatis ſtatꝰvi⸗
ta⁊ moꝛibus ↄpꝛobatus.ſic ifamiã eſt qᷓ;tum ad vi
tam ⁊ moꝛes leſe dignitatis ſtatꝰ. ⁊ ſi ſic effectꝰiu-
ris dr ifamia iuris ſiue ʒhat̃ ip̃o fcõ ſiue irrogetur
p ſniam. Quo viſoſciẽdũ ꝙ qdam ſunt infames 5ʒ canones q nõ ſintifames m leges.⁊ alig ifames m leges ꝗ nõ ſunt infames m canones. 6.q. pmna
Des vero in glo.ſed vtipluribꝰ. Dẽs ifames m leges ſunt ifames m canones. ñ in pᷣdcõ.c.dĩ tex.ſic. Dẽs infames eſſe dicimꝰquos leges ſeculi ifames appellãt. dico ergo ꝙ ĩfames ifamia iuris ciuilis hoc vltimo modo ſiue eroge per mniam ſi⸗ ue ↄtrahatur ipſo facto. niſi reſtituti fuerint in inte grum ab illo qui poteſt ſunt ipſo iure pꝛiuati actibꝰ legitimis. vnde repellendi ſunt non tm̃ ab oꝛdinũ
uſceptione.ſed ab accuſatiõe ⁊ teſtificgtione etiaʒ
poſtperactam pniaʒ de illo crimine ꝓ quo fci ſunt
ifames.cuius ratio eſt.qꝛ ea ꝓpter que iura ciuilia
Icguonica concoꝛditer iudicãt aliquẽ eſſe ifamem reddunt eum oppꝛobꝛioſum in vilem ⁊ reputatiõe hoium qᷓ;uis egerit pniam.⁊ ſic dicirur extra de ex ceſ.pꝛela. Inter dilectos.ꝑſonis vilibus?idignis poꝛte dignitatis patere non debent. quandoq; ta- mẽppter criminis enoꝛmitatem.vt eſtcrimen ſy monie. ⁊ alia crimia excepta criminoſi teſtes reci- piunt᷑ de egtate. vñ cũ ð illo crie ciuili agit᷑ nõ reci
piuntur tamen ſimpliciter. ſed cum alijsq̃minicu-
lis.⁊ cum ꝑſona cohtra duam inducuntur eſt male fame. ertrã de ſymonia. Per tuas. Adpm in op⸗ p dð ꝙpcedit de infamibus ifamia iuris ciuilis
tm̃. Adꝛn dð ꝙ minoꝛ eſt falſa vt pater ex dictis i coꝛpoꝛe queſtiõis. Ad pᷣn ad ꝑtem aliã dʒ ꝙ non
eſt intelligendũ per illam glo.ꝙ papa nõ poſſit ffa⸗ matum clericun reſtituere famne.qꝛ cõtrariumn h expꝛeſſe.⁊.q.ʒ. Euphemiũ. Minc colligit᷑. ibi enĩ dr ꝙ hic colligit᷑ clericoꝝ ifamiã ꝑ Romanũ põtifi
cem aboleri poſſe. Poteſt etiã vt volunt aliqui⁊
Pbabiiiter abolere infamiã laicoꝝ etiã p ciuileʒ iu dicẽ irrogatã. Vnde illud Verbum. Aias ꝑpniam ſaluare poſſimus.infamiã tñ abolere nõ poſſumꝰ. ſic exponẽdum eſt. Mõ poſſumus.ſ perpniam.pof ſumus tñ ꝑ reſtitutionẽ in itegrũ. ⁊ hane erpoſitio⸗ nem tangit glo. ibidem ꝙ aũt pnceps poſſita laic pᷣdictamifamiãtollere preſtitutionẽ in itegruʒ ha⸗ beseadẽ.. Vi queʒ penituerit.ʒ. Notãdũquoq;.
circa finẽ.⁊ ibidẽ etiã habes reſtituẽdi foꝛmãq̃ eſt
hec. Reſtituo te in itegrũ honoꝛibus.⁊ oꝛdini tuo.
onnibus ceteris.
C Ecundo querit᷑ xminames
iaiurisca nonici repellẽdi ſintẽt poſtpactã pniam ab
tdinum ſuſceptiõe. Et videt ꝙœ nõ. eð teſtipus. Mon dzin glo. dñ ꝙteſtimonium.in criminali ac-
cuſatio.⁊ oꝛdinum ſuſceptio paripaſſu incedunt.

ſed infames ifamia canonica poſt paetã pniaʒ pñt
reſtificari in criali⁊ accuſare. qðᷣ ꝓbo.qꝛ vthr̃. ß. d. j. Dẽs vo.in glo. Infamia canonica abolet᷑ ꝑpniaʒ ð tales poſt pactã pniam nðſunt repellẽdi ab oꝛdi⸗
nũ ſuſceptiòe. Itẽ ea.q.Illi g. vbi dr̃ de ralibꝰꝙĩ
ſamia ſunt notati añq; facerdotali auctoꝛitate ſant tur. ṽ ꝙ poſt pniam ceſſanr eſſe ifames.⁊ ſi ſic. ñ ſunt aſuſceptiõe oꝛdinũ repellẽdi. Wõtra ifamis pp piurium ifamisẽifamia iuris canonici.⁊ tamẽ
emẽdatꝰ de tali crie nõ admittit᷑ ad teſtim necin
cã crimiali necicã ciuili.e de teſtibꝰ. Teſtimoniũ. irex.⁊ in glo.ð nec admittẽdusẽ ad oꝛdinũ ſuſcep⸗
tõem.qꝛ vt di ſuꝑ idem can.i glo. In nullo dʒ Va
ciliare opĩo oꝛdinãdi. Iteʒ ifamis ifamia iuris ca nonici q;uis emẽdatꝰnò recipit᷑ ad teſtificãduʒ ĩ cã criali.ſed vt ſupiꝰdem̃ eſt. Teſtimoniũin crimiali.
⁊ accuſatio.⁊ oꝛdinñ ſuſceptio pari paſſu icedũt.ðĩ
famis ifamia iuris canonici repellẽdus eſtẽt poſt pactã pnĩam ab oꝛdinũ ſuſceptione. Rñdeo ꝙ ifa mesifamia iuris canonici.ꝗtñ nõ ſunt ifames ifa⸗ mia inris ciuilis aut Zxerũt illã ipſo iure.aut eis eſt pſnĩam diffinitinã irrogata a iudice. Si.ꝛ.mð. nõ tredo ꝙ ꝑpnĩamn aboleat᷑ ifamia.ita vt ð iure poſ⸗ ſint oꝛdinari.ſed oʒ eam aboleriꝑ reſtirutõemi ite grum ab illo q põt.ſi aũt ifames illã ifamiã icurre rũt ip̃o iure. aut eam icurrerũt pꝑ aliað illoꝝ pccõᷣꝝ moꝛtaliũ quoꝝ nullũ iducit depoſitõem.aut ꝑaliqð illoꝝ qiducũr depõneʒ. nec tñ ꝑp illa icurrit ifamia ym iura ciuilia. Qð aũt diſtictio ſit rõabilis vr̃. qꝛ ꝑquodiʒ pcem̃ moꝛtale icurrit᷑ aliqua ifamia fm ca nones.6.q.j. Dẽs vo.i glo.⁊.c.ſcquẽti.itex.tñj non
oẽp cciñ̃ moꝛtale qð hõ cõmittit poſt ſuiꝓmotõem iducit iam ꝓmoti depoſitõem. vrtenet? ꝓbat dñſ
Moſiiẽ. iſũma.c. de accu. vbi declaratqs ſit effcũs accuſatiõis.nõ cœẽ ẽt moꝛtale pccm̃ qð hᷣm canones iducit depoſitõem eſt tale ꝙ ꝑip̃m Shatur ciuilis i
famia.qð patet ſi diligẽter cõſiderẽtur cria ꝑqphi tur ciuilis ifamia q̃ ponit᷑.ff. De his q notãtur ifa⸗
mia.⁊ crimia q̃ ᷣm canðes ðᷣpoſitõem iducũt.quo⸗ rum multa refert dñs Moſtiẽ. ĩtitulo ſupꝛadcõ.dñt zaliqui ꝙ illi gifamiã ᷣm canones icurrũt ipſo iu ꝑaliqð pecõxꝝ illoꝝ moꝛtaliũ.quoꝝ nullũ ĩiducit de⸗ põem nõ ſunt poſt pactã pniam verã? legitime ʒ iura ꝓbatã repellẽdi ab oꝛdinũ ſuſi ceptiõe. nec etiã ab accnſatiõe ⁊ teſtificatiõe.neci ciuili neqʒ in cria li. qꝛ quaſi iã noui hoĩes effci funt. Alig tñ dñt ta- les eſſe repelleẽdos ab oꝛdinũ fuſceptiõe.accuſatio ne.⁊teſtificatiõe ĩ criali cã.qᷓ;uis nõĩ ciuili vel cria
li.cũ ciuili agit᷑ ⁊ de talibꝰcriminibꝰagit᷑ dñt debe
re itelligi.qꝛ d̃ in illa decretali. Teſtimn.qð decla rãt pk.cꝙ poſtq; dirit. Si vᷣo ſit emẽdatꝰde crie.ſta tiʒ ſubiũgit. Et eñ nõ comitet᷑ ifamia.⁊ hi dñt infa miã q̃ totali· ꝑ pniam abolet᷑ eſſe illã q̃ Zhitur tm̃ ꝑ
crimẽ oecultũ. de quo nulla eſtifamia fci.nec ꝓbari
põt.ſed B alijs nõ ṽ. qꝛ ab illis pccis de qbꝰiogtur
illa decretalis. Teſtimexcipit piuriũ qð ẽtale cri
mẽ qð iducit depõem.? pᷣterea iura dñt ⁊ doctoꝛeſ iuris ꝙ pniap quã abolet᷑ ifamia quã iura dñt ꝓpe nitẽtiã aboleri ꝓbãda eſtpſacerdotẽ. Ala aũt que ẽ rãtũ de occulto crimie ꝓbatiõe nõ idiget. Vñ illud vbũ. Et eũ nõ comitet᷑ ifamia.itelligẽdũ eſtᷣm eoſ de ifamia ciuili.vel deĩfamia facti. Ali aũt ꝗ ipſo
iurèẽ ᷣm canones icurrũt ĩfamiã ꝑ aliqð illoꝝ crimi
nũ que depõemiducunt.p que tñ nõ ʒhit᷑ infamia
ßm iura einilia qᷓuis eoꝝ ifamia ꝑpniam 7ᷣmouea⸗
tur quo adᷣꝙ pñt admitti ad actuſãdũ⁊ teſtificã.
dum icã ciuiliauti criali.cum ciuili agit᷑ nõ tñ ad
ß debẽt admitti ĩcã criali.cum crialiter agit᷑.e de teſti. Teſtmn. necẽt ad oꝛdinũ ſuſceptionẽ.nõ.n. decet vtq ab accuſatiõe ⁊ teſtificatiõe tali repellit᷑
ad oꝛdinũ ſuſceptõeʒ admittat᷑. cũ dignioꝛ? hono⸗ rrabilioꝛ actꝰſit oꝛdines ſuſcipere ⁊ ieis ſubmiſtrar
ß accufare vel teſtificari. Añ oꝛdinãdi ſine qjcũqʒ
nota ifamie debẽt eſſe. Adpᷣnin oppn dõ pinfa mia canonica de qua d̃. ß.q.j. Dẽs vo · in glo.⁊.c.
ſequẽti.in tex.⁊igio.að abolet᷑ ꝑ pniam icurriturꝑ aliqð moꝛtale pccm̃ de duo nò eſt pccõꝛ ꝑ ſniam c dẽnatꝰ.nec iducit depõem. aut ſi depoem inducit. rñ occuitũ eſt. ita vt ꝰ pccõꝛem ꝓbari nõpoſſit. nec
ð hocẽ oꝛta ʒ pccõꝛem aliqua ifamia facti.⁊ ꝙtaliſ
crimioſus actibus legitimis reſtitua?ꝑpniam. ha⸗ bes exp̃ſſum ẽ de teinpoꝛibꝰoꝛdinãdoꝝ.cap.vlti.
Ex dictis pʒ qd dici debeat ad?. Adpÿnadꝑ⸗
tem ßar dicẽdimn ꝙ emendatus ð crimine ſi eun
poſt pnĩam comitet᷑ ifamia non eſt recipiendus in teſtem.nec in cauſa crimiali.necin ciuili.ſed quiꝑ iurat ſciẽrer ⁊ ex ðliberatione infamiseſt infamia
iuris.extra de teſti. Teſtimonium iglo.ʒ. C.ᷣtrã⸗ factionibus. Si quis maioꝛ.⁊.b.q.j. Infames.ta lis autem ifamie nota nõ aboletur per pniam. ⁊h rationabile eſt.cum.n.vt dicit Apoſtolus.ad He⸗ bꝛe. b. Omnis ↄtrouerſie hoium finis ad cõfirma⸗ tionem ſit iuramẽtũ. periuro poꝛte dignitatis clau di debent quouſq; ab illo qui poteſt in itegrũ fuerit reſtitutus.⁊ pꝛeterea de illo qui conuictus ẽ ſemel ſcienter periuraſſe pꝛeſumitur ꝙ alia vicẽ faciliter piuraret.tñ ꝓpter lubꝛicitatẽ ligue.tũ qꝛ pᷣſumit icd ſtãs in veritatis ꝓfeſſiõe.
— oc vtrũ infamis in Erno quert
dus ab oꝛdinum ſuſceptiõe. Et videt ꝙñ. quia illud quod nõ ꝓhibet officij executionem.on videt᷑ ꝓhibere oꝛdinis ſuſceptòõem.ſed infamiaf cti nõphibet officij pꝛelationis executõeʒ. quodp⸗
bo quia vt dr̃ extra de teſtibus. Non debet in go.
Lum aliquis eſt accuſatus de crimine ſtatim gra
uata eſt opinio eius.⁊ tamẽ vt poſteai eadem glo.
di. Pendente accuſatione remanet in oſficio ſuo. ⁊ interim ſubditi ei obedire tenentur. Ethoc ideʒ pabet᷑ ertra de accuſationibus. Olim.ergoifamia ſcĩ non videt ꝓhibere oꝛdinis ſuſ ceptionẽ. Ntem infamis nõ eſtipſo facto ſuſpẽſus ab officij execu⸗ tione· extra de purgatione canonica. Inter ſollici⸗ tudines. vbi di · ꝙeccleſiaſtica ↄſtitutiotales avof ſicio docet fuſpẽdendos. ergoa ſimili tales nõ ſůt ipſo ſcõ illegitimi ad oꝛdinum ſuſceptionem. R pꝛopter infamiam facti nullus dʒ perpetuo reper⸗ liab oꝛdinum ſuſceptione.ſed ſi ꝓpter infamiãfa⸗ cti aliquis eſſet repellendus ab oꝛdinum ſuſceptio ne eſſet perpetuo repellẽdus.qꝛ vt dr̃ extra de pur gatione canonica. Extuarum.in glo. Infamiaʒfn⸗ cti omnino remouere folius dei eſt. ergo infamis infamia facti tantum nõ eſtrepellendus ab oꝛdinð ſuſceptiõe. Wõtraaccnſatus decrimine. qꝛpẽden te fu accuſatiõe grauata eſt eiꝰopio repellẽduꝰ:
ꝓmotiõe ſua accuſatiõe durãte.extra de gœcuſatio
nibus. Omnipotẽs deus.in tex.⁊ in glo. zperinfa miam facti repellẽdus eſt hõab oꝛdinũ ſuſceptiot·
kni ſtiu dimu ſüi ſu e Ph mii ſüi ei
n ihoincd deſciti
ebin
nih en ſicun lüseſte lnmint lioeci

Ixv
tem e de teſti. Non dʒ. accuſati niſ pus ſe ꝓba
nerint inocentes ab accufatiõe⁊ ſuſceptiõe oꝛdinũ repellant᷑.hoc aũt nõ eſt niſi qꝛ an ſuã purgationem ſunt infames ifamia facti.ꝗ ꝓpter infamiã facti re pelledus eſt homo ab oꝛdinũn uſceptiõe. Itẽ ſi ali quis ↄdẽnatus eſt ð crimie 7appellet. pẽdente ap⸗ pellatiõe nõ recipetur ad teſtificãdũin caſu crimia⸗ li.ef̃ð teſti. Mõ ðʒ. in glo. hoc gůt nõ vñ eſſe niſi ꝓ⸗ pter ifamiã facti. ſed d eadẽ glo. Teſtimoniũ.i cri minali accuſatio ⁊ oꝛdinũ ſuſ ceptio pari paſſu ince dũt. ergo ifamatus ifamia factieſt ab oꝛdinũ ſuſce ptiõe repellẽdus. Rñdeo ꝙifames infamia facti unt ifames quoꝝ apud muitos bonos ⁊graues ſu per aliquo crimie vel plibꝰgrauata eſt opinio.infa miũ aũt nõ faciũt dicta paucoꝝ nec multaꝝ leuiũ ꝑ ſonaꝝ dum tñ apud bonos ⁊ graues leſa opinio nõ exiſtat. dicog ꝙ qᷓ;uis ifamibꝰinfamia iuris ſiue ſit irrogataꝑ ſniam diffinitiuã. ſiue õcta ꝑaliquod illo ruʒ criminũppter q̃ͥ iura ciuilia ⁊ canonica ↄcordit᷑ decernũt.⁊ ꝓnũciant hoĩem eſſe ifamẽ ipſo fcõ actꝰ? legitimi ſint ip̃o iure iterdicti.tj ifamibꝰ infamia facti actus legitimi nõ lunt iterdictiio iure. vt pʒ ꝑiuraallegatai duobꝰpÿmis argumẽtis ad ꝑtẽ pꝛi⸗ mã.⁊ẽt ꝑ illud qð h̃ er ð purgatiõe cano. Si ꝗspᷣ⸗ Tbyter.nõ eſt. n.tã grauis ifamia fci ſiẽ ifamia iurif ⁊pterea qñq; infamãtur alig ifamiafci ſiner ua cul pa.qꝛ tñ illa ifamia Aiquã facit bᷣſumprionẽ ʒ infa⸗ matũ.iõ illis actus legitimi ſunt iterdicti quouſq; ſuãifamiã aboleueritp canonicã burgationẽ. la. eniitamia fci q̃ magis ꝓpꝛie dr ifamatio.⁊ ꝑquam magis ꝓp̃e d hõ ifamatus q; ifamis abolet᷑ purga tiõe qᷓ;tů iuris eſt.i.q.. De crimie.⁊ eð purga⸗ tiõe cano. Extuaꝝ. Vñ poſt talẽ purgationẽ nõ fũt repellẽdi ab oꝛdinũ ſuſceptiõe qᷓ;uis frequẽter non
obſtãte canonica purgatiõe remaneat fama eiꝰeſa
in hoium opiniõe ſeu reputatiõe. Duo pma arg⸗ ad ptẽ pᷣmã nõ plus ↄcludũt niſi ꝙ ifamibꝰinfamia
citm̃ actꝰlegitiminð ſunt iterdicti ipſo iure.⁊ eſt
ↄceſſum. Vñ ſi tales oꝛdinarent᷑ nõ eſſent ſuſpenſi ipᷣo iure ab executiõe ſuoꝝ oꝛdinũ.gra tñ foꝛnſe nõ
multũ cogerent.qꝛ multa ipediũt ꝓmouẽdum qͥ nõ
deiſciũt iã ꝓmotũ. Ad ʒm cñj dyꝙ ifamiã fcĩ remo
nere ſolius dei eſt ⁊c iteiligẽdũẽp ↄpationẽ ad ho⸗ minũ opinionẽ ſeu reputationẽ.qꝛ q;tů ad ius per
tinet remouet᷑ p canonicã purgationẽ. ita vrꝓpter pᷣdictã ifamiã a nullo actu legitimo ſit repellẽdus. Ar. ad ꝑtem hᷣam ↄcludũt ꝙ hõ ꝑp ifamiã ſci fpel lẽdus eſt ab oꝛdinũ ſuſe ceptiõe quouſq; ſe canonice purgauerit. qð ↄcedo.qꝛ talibꝰactlegitimi iterdei unt. accuſatitñ ð crimine pẽdẽte ſua accuſatiõe.⁊ illi g de crie ↄdẽnati ſunt? ab iniqua mnia appellaue rint pedẽte ſuaappellatiõe nõ ſunt repellẽdi ab ac⸗ cuſatiõe ⁊ teſtiicatiõe ĩcã ciuili vel crimiali cũ ciui liter agit. Si de crimie ð quo ſunt ccuſati emẽda ti ſunt. eÿð teſti. mõ dʒ in tex.ſʒ expᷣſſius in glo. Ali ẽt quoꝝ grauata eſt opioꝓ eop añq;ꝑ exceptioneʒ fuerũta teſtiicãdo repui nõ funt repellendi ab ac cuſariõe velteſtificatiõeĩ cã ciuili v el criali cũ ciui lit agit᷑ ſið crie ſunt emẽdati.ð.e.ti. Teſtimm tex. ⁊iglo.ſatis ufficiẽter pñtꝓbare ſe emẽdatos ꝑſa⸗ cerdotẽ ſuũ q ð ipſis dʒ teſtimn phibere.vt drigl. p̃dcã.⁊ armadßinfra ð ſymonia. Memo. qð nõ ere do ſic debere itelligi ꝙfacerdos etiductꝰ in teſtẽ ⁊
regſitus ab illo gſe vultꝓbare ð crie fidetr emẽda-
les pactum fecerit illi
umðbeat dicere ꝙralis ſpið ilo crimieſideliter
ↄleſſus eſt hniam egit. ſʒ põt? dʒ dicere ꝙ credit pabilẽ deilo crimine. Irca Iram Sps degradatꝰnõ hʒ ptã 16„ rcA lrai lElargiẽdi ſacros oꝛdiner ad añt ð h tenẽdũ ſirĩ qonibꝰderñ eſt Eoꝛñ ↄſecratio oĩio irrita eſt. hᷣdrð illis g ſe ſeiẽter ⁊ vo⸗ lůtarie fecerũt oꝛdiari aſ moniacis.quoꝝ oꝛdiatõ irita eſt qᷓ;tũ ad executionẽ. qꝛ ð Muetudine cũtali bnõ diſpẽſat. maxie ſi cũ ẽſymonia er pte illiꝰ?
oꝛdinat. Mota vſus in qbꝰorinẽtur caſus qdãig
bꝰðᷣpſuetudie nõ diſpẽſat᷑. Sine bis oꝛdo dat᷑ ſeu bapꝰrepetat᷑. Velſi pᷣſtet᷑ vt vtrũq; ſpmon operet᷑. Seu ꝙ ytatur fidei ſtatus oꝛdo petat᷑ Tt diſpẽſet ſpes irritapꝛſus habet᷑. Quiſqs hoꝝ alteꝝ vẽditſi
ne quo alteꝝ nõ habet᷑ neutrũ inuẽditũ derelingt.
Lõtrai qõnibꝰviſum eſtius pronatꝰ nõ dʒ vẽdi. ⁊ni trãſit cũ vẽdit villa vel caſtrũ niſi ercipiatur.
Rdeo. verbum magfi nõ eſtitelligendum ð vẽ ditiõe tempoꝛalinm cquibus trãſitaliquid ſpña libus ãnexum. vt ius pronatus. Sed ð vẽditione tempoꝛaliũ que oꝛdinãtur adſpũalia⁊ ea ↄſequunt᷑ qð pʒ qꝛ verbiun magiſtri jumptum eit ex decreto Maſcalis pape.j. q.ʒ. Siqs obiecerit. vbi pᷣdictꝰ papa loquit᷑ contra illos ꝗ emunt redditus ecclie. qui deiure conſequũtur iũium.ſen debẽtur illi qui oꝛdinatur illi ecclie in pᷣlatum. necius percipiendi illos redditus alij de iure põt deuenire qᷓ; pꝛelato. aias expoſitiones verbi pᷣdicti inuenies in glo.ſu perallegatum decretũ. Mota hicꝙ ins patrona- tus trãffert venditiõe.vt ſi uperius habitũ eſti qõ⸗ nibus ⁊ ſuccemõe.extra de iure parronatꝰ.c.j.⁊ c. In qbuſdam.⁊ pmutatiõe.iõ. q. vlti. NMeminiregũ ? dohatione. de conſenſu eß̃i facta. eð iure patro⸗ na. Mullus. nde verſus. ʒura patronatus tranſi re facit nouus heres. Res permutata.donatõ. vẽ ditioq;.ſymoniacos damnatos ac deponendos. ⁊c. Huic pene nõ ſubduntur qui pactionem reuo- cant efficaciter ⁊ fideliter re integra.quia qᷓ;uis ta- itũ.⁊ in hoc peccauerit. tñ ñ pceditur a pactieffectum.nec etiam ille vt ſymo⸗ niacus irregulariratem incurritſm iudiciũ conſciẽ tie.ꝙ qᷓ;uis pactum feceritpatri bꝛo dando beneßi
cio eccleſiaſtico filio hoc pactum ignoꝛanti. vel adiuuando ipſum velſibi conferatur.?poſtea pa⸗
ctum obliuionitradens dat illi eidem iliud benefi ciumn pure inruitu pieratis vel ipſum adiuuet vt feratur eidem. niſ ex poſt facto illud quod ĩpacto
fuerat poſitum ſcienter recipiat. quia talis ᷣm di⸗ uinum iudicium interpꝛetatiue receſſit a pactore
integra.nec ille tãqᷓ; Imoniacus irregularitatẽ in⸗
currit. qui patri alicuius alericixmittitgdiuuare fi
lium ſuũ ji ipſe pater deſiſtat a cõᷣmittẽdo aliquod pactũ quod cõmitte itẽdebat.nec clericus ꝑ adiu- toꝛium tale beneficiũ aſſecutus tenet᷑ ad illius be⸗ neſicij reſignationẽ poſtqᷓ; ſibi ↄſtiterit ſe per ſupꝛa dictum modum beneſicium aſſecutũ pdicta enim pactio quam ille qui ipſfum acinuit fecit cum eius batnenon videturillicita fuiſſecum etiãpꝛelaroi citum ſir alicui dicere. Pꝛomitto tibiꝙegotibiꝓ uidebo de beneſicio competenti.ſi mala opera ðe clinando.⁊ bona opera faciendo te beneſicio eccle aſtico reddideris dignumtalisenim cõditio ent

————
ad honoꝛem ⁊ reuerentiã dei.nec ꝑtaleʒ ↄditionẽ
obligat᷑ ſuſcepturus bſificiũ ad aliqð ad qð alias
nõ eſſet obligat?.vñꝑ ſupꝛadictã ꝓmiſſionẽ p̃latuſ nõ tñ obligat ſuſceptuꝝ bñficiũ quẽ iducit ad facien dũ illud qð tenet᷑ facere ꝑlegẽ diuinã. A ꝓpꝛio gra du decidãt. ß dñ de ſymoniacis ſymoniace oꝛdina tis vel oꝛdinatoꝛibꝰq ᷣm canones aꝓpꝛio graduð cidũt.ſ.q;tů ad exeeutionẽ qʒuis hm rem retineant
caracterẽ ⁊ gradũ. Subdiaconꝰnõoꝛdinat᷑ añ. I4.
znos. Poc dr̃ hm antiq iura.qꝛ mõ nõ dʒ oꝛdinari
añꝛ0.decre. V di. Subdiaconꝰnec pᷣſłter añ.
ʒo. Bmõ nõ tenet᷑. põt. n. oꝛdinaris ſpter·⁊ · ànox efð elec. Dů inĩↄctis.d. Nerioꝛa. Eß̃itñ nõ ꝓmoue
re debẽt niſi trigeſimũ ãnum ↄpleuerit. vth̃ in de
——————
a ſacka.xc̃. Supius ðter Vmalia minauit magt ð bap. ⸗firmatiõe euch pnĩa.extrema Vnctio ne.⁊ oꝛdine. Mic detminat de mimo nio. ⁊ diuidit᷑ in ptes.. Pdeimia⸗ nit de m̃imonio quo ad cãm foꝛmalẽ. 20. quo ad
efficiẽtẽ di.ſeq̃nti ibi. Poſt. ʒꝰ.quo ad finaleʒ ᷓ oſtBð bonis.
ʒſiſtit ĩ bonis mr̃imonij. ʒi. di.ibi. M 4*. quo ad cãm mãlẽ. ᷓ eſt de pſonis 5hẽtibꝰ. di. 34. ibi. Nũc ſupeſt. Pintres. Pagit᷑ ð matri monij iſtituriõe. ꝛ0.ð eius honeſtate ibi. Fuerunt. ʒ.ð eius ſignificatiõe ibi. Tñ igit. ¶Articuluspꝛimus.
„———
—————
trimonij iſtitutiõe. ⁊ð eiꝰ honeſtate. te. Circa pÿn querunt᷑.ʒ. Piio vtrũ
mrimoniũ ſit de iure nãe. ⁊ vtx füerit iſtitutũañ pccm̃. ʒꝰ vtx inſtitutũ a deo imediate.
iure nãe. Qð ẽ a volũ tab itellectu. Etphꝰ.ꝛ.phiſi. itellectũ diſtinguit ʒ
tate nõ ẽ a nã. qꝛ qð ẽ a volũtate aliquo m
nãm.ſed mr̃imoniũ nõẽ ſine ↄſ enſu volũtatis. Iñ eſtð iure nãe. Itẽ Tullius circa pᷣncipiũ rhetoꝛice
diẽ ꝙ fuit quoddã tp̃si quo nemo nuptias legirius
nec certos gſq; aſpexerat liberos. ſʒ vt d ðcre. di. Fcirca pᷣncipiũ. jus nãle cepit ab exoꝛdio rõnalis creature.nec variat᷑ tꝑe. m̃imoniñ cũ ſit legitia
ziunctio maris⁊ femine. nõ eſt ð iure nãe. Itẽ di.
Z.in pᷣnꝰ. Matut᷑ iure oĩa ſunt coia oibꝰ. ſʒ pmfimo
niũẽ appꝛopꝛiatio mulieris ad vix.⁊ ecõuerſo. ðᷣñ
eſt de iure nãe. Cõtra Mhꝰ.p politi.c.j. diẽ ma⸗
ſculũ ⁊ feminã nõ ſine iuicẽ poſſibiles eſſe gnãtiõis
ga. ⁊ nð eſt ex electiõe ſed ſiẽi alijs aialibꝰ⁊ plan⸗ tis nãle appetere q̃le ip̃ʒ.tale ðlinq̃re altex. Iteʒ.
ff. ð iuſtiria ⁊ iure.l.j.ð. Jus nãle eſt qð nã oĩa gialia
docuit. ⁊ paꝝ poſt. Hinc ðᷣſcẽdit maris atqʒ femie
ↄiugatio qᷓ; nos mr̃imoniũ appellamꝰ. Rñdeoꝙ
aligd dr eſſe ð iure nãe dupli. Ano mõ illud qð cã⸗ tur er nãlinccite nõ coopante volůtate nij ilius g nãm iſtituit.⁊ ſic dicimꝰꝙ ð iure nãe ignis eſt aſcẽ⸗ dere ſurſum.⁊ſic mr̃5imoniũ non eſt ð iure nature.
di. querẽòũ enpnci⸗ Irca hanc pit. Phn⸗
ʒð eiꝰoblatiõe. 4de eins qddita
Alio mõ dñ̃ eẽ de iure nature illud ad qð nã iclinat
ʒuis pli.ar· pficiat fᷣm quẽ modũ acꝰvirtutũ dicũ
tur ð iure nãe.⁊ ſic mr̃imoniũ eſt de iure nãe.qꝛad
ipᷣmiclinat nã generis⁊ ſpẽi pↄpationẽ ad Pncipa⸗
leeifinẽ. geſt bonũplis.⁊ ꝑↄpationẽ ad ſecũdariũ qeſt mutuũ obſequm in rebꝰdomeſticis. Qð autẽ
nãgeneris ad aiiquo mõiclinet ðclaroſic. Pꝛo⸗
creatio filioꝝ coĩs oibꝰaialibꝰq;uis ad h̊ nõiciiner vno mõĩ oibꝰ.qꝛ q̃dã ſunt aialia quoꝝ filij nati ſta⸗
tipñt ſibi victũ ſuſficient᷑ q̃rere. vel ad quoꝝ ſuſtẽ⸗
tationẽſufficit materꝑ ſe · ⁊ qᷓuis in iſtis nã icinet ad coitũ.nõ eſi tñ in iſtis detminatio maſculi ad fe minã. In illis añti qbꝰfilij indigẽt ſuſtẽtatiõe vtri⸗
uſq; parẽtis vſq; ad pau cũ tp̃s eſt ꝑ nãm ðtermia⸗ ta ↄiunctio maſcuii ad femitnã vſq; ad paucũtẽpꝰ. vtpʒ in qbuſdã auibꝰ. jilij aũt hoiumidigent cura vtriuſq; parẽtis vſqʒ ad magnũ tpᷣs.⁊ ið in hoœibul nã incliat ad ðterminatã ↄiunctioneʒ maris⁊ feie
vſqʒ ad magnñ tps. qꝛ tñ ex nõpoſſet ↄcludiꝙnã
generis iclinaret ad iſ epabilẽ ↄiũctionẽ ꝑtotã vitã iõ nã generis nõ ita pfecte iclinat ad mfimoniũ ſñẽ nã ſpẽi q̃ ↄuenit hoĩ ſub rõneqᷓ eſt hõ.ꝙ aũt ad hoc iclinet nã ſpẽi ⁊ pfectius qᷓ; natura generis· ðclaro ſic. us nãture dem̃ a nã humane ſpẽiẽ qð rònãlis
hois ↄſtituit.nã̃lis aũt hois rõ nõ tĩ dictat filioxꝝpꝝ
creationẽ.ſʒ ẽt educatõem ⁊ iſtructionẽ. vñßʒph S·ethi.c.ii. jilij habẽt aparẽtibꝰeſſe. nutrimẽtum. ⁊ diſciplinã. diſciplia aũt parẽtũ vt in plibꝰindigẽt ſilij ꝑtotã parẽtũ vitam.nõ poſſent aũt ↄmode filij ſic inſtrui niſi certos haberẽt parẽtes. ⁊niſi eſſerin
diſtolubilis obligatio viri ad mulierẽ. Si. n. eſſet parẽtes certi.nõ tñ obligati ad inuicẽ per totamvi
tam nõ eſſet eoꝝ tam ꝑfecta ⁊ diligens ſollicituco circaꝓlis educationẽ? iſtructionẽ. vñ videmusꝙ nati de foꝛnicatiõe qᷓ;uis certos habeant parentes ti ab eis vt plurimum negligunt᷑.⁊ ideo naturali
ratio dictat debere eſſe obligationem determina⸗ ri viri ad determinatam mulierem idiſſolubiliter ꝑtoram vitam que obligatio eſt ꝑ matrimonium. ꝙ aũtad mr̃imonium incliner natura ꝑ compard⸗ tionẽ ad ſecũdarium eius fineʒ g eſtmutuũ obſegũ manifeſtari põt ſic. homimes in defectibus ⁊ perfe ctionibus ſe habent inter ſe ſicut excedẽtes? exeel
ſi.⁊ ideo dictat naturale rõnis iudicium deber ho
mines ſimul cohabitare vt mutuo ſibi inuicẽ ſup⸗
pleant defectus.quapꝛopter dicit Phꝰ. p polit.c. ⁊. ꝙ eox que natura ciuitas eſt.⁊ ꝙ homo naturdct
uile animal eſt. St infra. e.c.dicit ꝙꝑ nãm elt im⸗ petus in hoibus ad talem cœitatẽ.que dicta cõcoꝛ⸗
dant aplo dicẽti ad Val.b. Alter alteriꝰ onera poꝛ
tate. Sili modo dici poteſt ꝙ cũin rebꝰdomeſticiſ
quedam magis conueniant viroqᷓ; muheri.? que dam mulieriqᷓ; viro. naturalis rõ dictat. nontan
tum cohabitationem viri ⁊ mulieris i vna domno vt ſuos defectꝰmutuo ſuppleant.ſed etiam coba⸗ bitationem per rotam vitam indiſſolubilem Vt li⸗
ↄiugale. Adß in oppn dð g illud ar nõplusco cludit niſi ꝙmr̃imoniũ nõ eſttotalr a naturd. hoc eſt verum quia per libenꝝ arbitrinm.perficitul. Vt enim inferius declarabitur ad hoc requiritur mu⸗ tuus conſenſus libere voluntatis. Ad dicen⸗
dum ꝙ qᷓuis ius nature quantuʒ ad pꝛima ſua pᷣn⸗ cipia ⁊pximas ↄcluſiões oibus habẽtibus vſum.
bẽtiꝰ⁊ ñdeliꝰſibi iuicẽ ſubueniãt. vñph⸗ ʒ. ethi.c. iꝛ. Viro ⁊ vxoꝛi aicitia v bʒ nãm exiſter. hõ.n. nãle
jigin ihzal ſiüo widn zmi wi Ws welz itſt in
cie j Wyi iinn jümnyj viniii hiitii ſinimi dim n müſtt hdeheri diyhean Nitne
i
ſi au gunt tmuit
beEitiie* S — —

— d a l egsunt u0h bliguno mli mulerc Anſolu ioct mim
dmen moc wfnche 1 nerſtſit in crön——
k. ar. notů ſit.tñ qᷓ;tũ adↄcluſiões remotas in mul- tis vibus offuſcatũ fuit. ⁊ adhuc eſt mrimoniũ gñt
m ꝙẽ viri ⁊ mulieris ↄiunctio idiuiduã vite con ſueudinẽ retinẽs ẽ de remotis ↄcluſiõibꝰiuris na⸗ ture. Adʒ dð ꝙ illud vbñ itelligẽdũ eſt de poſſer ſõibus oꝛdiatis ad vſum viri ⁊mulieris.⁊ ð coĩta te qᷓ;tũ ad vſum nõ qᷓ;tů ad ꝓpꝛietarẽ referendo ad
tpᷣs nature lapfe.⁊ ꝙ Bð mulieribꝰitelligi nõ debe
atpʒ· qꝛ hꝰ.⁊ politi.c.j. qʒuis ↄcedat poſſeſſiõer
debereeſſe coẽs qᷓ;tũ ad vſum. hᷣtñ de mulieribus negat ri dicktibus. Imponens ꝙ manifeſte opa vtutis tpantie interiniũt.
tutũ añ pcem̃. Et vñ̃ꝙ nõ. Aludqðẽ de iu nãe alia iſtitutiõe nõ idiget. ſʒ mrimoniũ eſt de iu
nãe. v ipᷣcedẽti qõne hitũ eij.j fuit iſtitutũ. Rẽ
nõ dʒ iſtitui medicia p illo ſtatu in quo nõẽ moꝛbꝰ.
ſaſ pocm̃ nullus erat moꝛbꝰ.gᷓ cũ quodlʒ ſacm ſit
medicia ʒ moꝛbũ nullũ ſacfm fuitĩſtituti añ pccm̃
ötra Hug li deſacra. pte.ii.c.j. diẽ ꝙ ſoluʒ
—
iugij ſacfin ẽt añ pcem̃ legit iſtitutũ. nð tñ ad me
diã. ſ ad offiñ. Itẽ idẽ diẽ magf in la huiꝰdi.c.j. Rñdeo ꝙ ᷣm aiiquos qͥdruplex põt ↄſiderari iſti
tutiomſimonij Auedã ꝙꝛdiata ad pcreationẽ pli
mutuñ ſolatiũ.⁊ dr eſſe in of̃jñ.⁊ ſic fuit ĩſtitutũ
añ pecm̃. Quedã in remediũ 2cupie 5 ↄcupiam q̃ẽ
3 Vulnus pcci.⁊ ſic põt dici fuiſſe iſtiturũ poſt pecm̃
tꝑe legis nãe. Quedã qᷓ;tñ ad determiatðeʒ ꝑſona⸗
⁊ ſic põt dici fuiſſe iſtitutumilege Wof. Ouc
dam qᷓ;ů ad repñtatõem miſteri ↄiũctiõisxp̃i ⁊ ec
clie.⁊ ſic põt dici fuiſſe iſtitutũ inoua lege. ſʒ qꝛ tñ Woyſi tres vltime iſtitutiões i Fueniãt q̃ fũt ire mediũ.⁊ ẽt ſua ĩſtiturio ſiue añ pcœcm̃ ſiue poſt fuit ſi
gnñ ↄiunctiõisxp̃i⁊ ecclie.meiiꝰeſt vt dicamꝰ5ᷣm
ſmiam magfi in lra.vt añ pccm̃ fuerit iſtitutũ ĩ offññ
poſt pccm̃ añt nõ tm̃ in ofj̃.ſ zẽt inremediũ. ⁊ga rõne ſacfiẽ ꝙ ſit ignũ⁊ remediũ.iõ non ita ꝓpꝛie dr̃ ꝙ mimoniũ inqᷓ;tũẽ ſacm fuerit inſtitutũ ante pecm̃ ſiẽ poſtpccm̃. Adpÿm in opp dð ꝙ ea q̃ſunt ð iure nãe aliqñ idigẽt iſtitutõe ðtermiante. vłmo tam ↄcluſionem manifeſtius exß̃mente.⁊ ſic matri moniũ fuit iſtitutum.iſtitutio.n. ſua manifeſtabat bdebere fieri ⁊ qlit debeat fieri defminat. Adam dð ꝙ tꝑe quo nõ erat moꝛbꝰnõ fuit iſtitutũmf̃imo⸗ niũ ſub rõneqᷓ medicina.nec ſub rõne quaſ acmp pꝛie ioquẽdo.vtpʒ ex deis.*
2 F vtrũ mfimoniñ fue Ertio querit ritiſituũa deoim — mediate. Et vrꝙ ñ Beñ.⁊c. diẽ Adã. Hoc nũc os ex oſſibꝰmeis.⁊ caro de carne mea. Etpaꝝ poſt. Ouãobꝛẽ relinquet hõ prem ſuũ⁊ mf̃em.⁊ad
*
mr̃imoniů iſtitutũ dicẽte dño. Wath. io. Nõlegi⸗ ſtis.qꝛ gfe hoies ab initio maſ culũ ⁊ feminam fee eo57 dirit. Pꝛopt reliquet hõpf̃eʒ ⁊ mr̃em 7ad
herebit vrxoꝛi ſue.ʒ deꝰmſimoniũ iſituit hoie me⸗
herebit vxoꝛi ſue.⁊ erũt duoĩ carne vna.ſed tẽ fuit
diäte. Rẽ circa ea q̃ deus imediate iſtituit nullap
pominem ſieri põt mutatio ſedper hominem mui tiplex fit mutatio circa mrimonium ergo non fuit
adeo imediate iſtitutũ.ʒ omne qða deo mediãte hoie iſtituit᷑ p hoiem põt deſtitui qð pʒ.qꝛcanones 3 nõhñtes vim niſi exiure poſitiuo ecclia põt deſti- tuere qᷓ;uis a deo mediãte ecctia fuerit inſtituti.qꝛ
bene ſentiebant.ſit pʒ per lram ibidem.
6.(.
hnðpörmẽimoniiſepare dite rpo. Wat.ie. ð deꝰiunxit hõ nõ ſeparʒ.ꝗᷓ fuit a deo ĩimediate
iſtitutũ. Rñdeoꝙ deꝰmfimoniũ iſtituẽdũ pdixit. cũ dixit vt hr̃. Beſi. Mõ eſt bonũ hoieʒ eẽ ſoluʒ.
faciamus ei adiutoꝛiũ ſile ſibi mr̃imoniũ fcõ inſti- tuit ivlicite cum de coſta Ade doꝛmiẽtis foꝛmauit
mulierẽ ⁊ adduxit eã ad Addã. vth̃e.c. Et ipſuz
mfimonũ vbo bñdixit.ců dixit. Veñ.j. Wreſcite ⁊ muitiplicamini ⁊ replete terrã.⁊ſ ubijcite eaʒ. Tñ
Augꝰ. iq. de ci.c.⁊ꝛ. Mos nullo mð dubitamꝰm
bnñdictionẽ dei creſcite ⁊ multiplicami⁊ ſplete ter rã. donũ eſſe nuptiaꝝ qs deꝰañ pccm̃ hoĩs ab initõ
2Mituit ereãdo maſculũ⁊ feminã. Addã añt deo in wirãte iſtitutionẽ m̃imonijſpecificauit⁊ explicuit
cũ dixit.vt hr Vei.ꝛ. Hoc nũc os er oſſibꝰmeis.⁊ caro de carne mea.⁊ paꝝ poſt. Qũobꝛẽ relinquet
hõ pfem ſuñ ⁊ mfeʒ.⁊ adherebit vxoꝛi ſue?⁊erunt
duo in carne vna.quibus verbis tria bona matri
monij explicuit.ſ. bonum inſeparabilitatis. cuʒ di cit. Pꝛoprer hoc relinquet homopfem ⁊ mrem
ideſt cohabitatõem pris ⁊ mfis ⁊ bonum ſidei. cũ
diẽ. Et aciherebit vroꝛiſue non aliene.ſupple⁊ bo num pꝛolis. Cum diẽ. Erũt duo in carne vna.ſup⸗
ple vnius pueripꝛocreanda. juit autem cõueniẽs mfimonium inſtitui per deñ? hominem diuinit?
inſpiratum.vt cauſa reſponderet effectui. inmfi monioenim eſt virtus ſpũalis in ſignificando ⁊ ef ficiendo.⁊ aliquid camale⁊ humanuzʒ ſ. obligatio
ad carnalem actum. Mec dcã ſunt de inſtitutione
infimonij inq;tum fuit in officium. Item inqᷓ;tuʒ etiam fuit in remediuʒ fuit inſtitutũ a deo poſt pec catum inplicite. cum dixit mulieri. In doloꝛe pari es filios.⁊ ſub viri poteſtate eris.⁊ ipſe dominabi
7. Ex quibus verbis ⁊ſi equẽtibus ſimul in vnm collectis videri põt deum inſinuaſſe eoxꝝ copulam
„
iam nð eſſe in officiũ tãtum.ſedetiaʒ in remediuʒ. expꝛeſſius autem hoc inſtituit deus.cum poſt diln
uium dixit. Noe filijs ſuis. Wreſcite⁊ multiplica tuni? repleteterram. vt hr Veñ. 9. Mnitiplica- tio. nin hominũ chiunctione maris ⁊fenineper ſicif. cum autem xps dixit. Wath.Ig. Quod deuf coniunxit homo nõð ſeparet.⁊ infra. Quicũq; dimi
rit vroꝛem ſuã nin ob foꝛnicationẽ ⁊ aliam dure*
rit mechat᷑.non per illa verba matrimoniuz inſti- tuit. q;uis quidam dicãt ꝙ᷑ tunc ipſum inſtituit in⸗
tum eſt repꝛeſentatiuũ cõiunctiõisxp̃i⁊ eccleſie.
ſed per illa verba oſtendit mãtrimonium iãdudũ
inſtitutuz eſſe. ⁊ ſeparari non poſſe.⁊ hoc dixit adi
ſtruẽduʒ illos qui deinſ eparabilitatemr̃imonijnð
dð ꝙ non plus cõcludit niſi ꝙmfimonium aliquo
modo fuit iſtitutũ a deo ĩmediate aliquo modoab
homine diuinitus inſpirato⁊ hoc eſt verum. Ad n dð ꝙ mutatioper hominẽ hon poteſt fieri circa mfimonium quoad ea que diuinã inſtitutio deter
minauit. ſed quo ad eaque indcterminata reliquit
ber eccleſiam detenninanda. Ad armgq partem
aliã dicendũ ꝙ illud quod inſtituit᷑ ab hoie tantum
Voiem deſtitui põt.ſ ed mr̃imonũ ⁊ſi fuerit in ⸗
peroierm deſtitui nimonü?ſi fue ſtitutũ aliquo modo ab homie. non tñtm̃.qꝛ a deo fuit inſtitutuʒ imediate. homo ẽt hoc inſtituit exp̃⸗
cepto dei ſibi factoſcã infpiratione.⁊ ideoj dens
non inſtituiſſet matrimoniuʒ niſi mediãte homie

neneetdici mimonis sncivan eſre inſti nðpeccaſſent mi hoies coitus eoꝝ bonꝰ eſſeta re yi * rabil. ſʒ—— m rrienrerß bitꝰoiugalnò eſt meritoꝛiꝰ. Itẽ m Mh. ethi. —— 5 Srit de. 2*. pnet usoiugain eſt difficil.ſʒ delectabil.ð nõ eſt vtuo O nſeq uenter ju rcneaß e ſulins eſt actꝰmeritoꝛiꝰniſi ſit vtuoſus.Itẽ n q̃runt᷑.ʒ. Pvtrũ actus mr̃imonijqð dimittere illud qðẽ meritoꝛiũ nõ eſt— jnl tadccpulꝭ camalẽ ſtlicius. ꝛ vtx laudabile?vimitreremiimoniihneeugl⸗ — ritoꝛius. ʒvtʒ in ſuſceptione m̃i lem vr vidualẽ. ð act inrimoni 3. Emcritorius. ibli monij gra conferat᷑. 8. Itẽ. 32 q.⁊. Lonubia.——— ui id ꝙ actus mrimonialiũ noõtñ illorpe quoiugaesaot gerun plitia.ſ.ſ. da imn 5 Rimo Ondò non ſit licitus. nõ eſt vit.ſʒ mulus actꝰẽmer itori niſi ppñtiã.ſ. ſ. Con ei icitũ hoiſe ßuare vſurõnis. nec ſimplicit tragẽrꝰvtutisẽmeritott ſciz nec ad tẽpus. ſed in actu cõiugali puat hõ vfi rðis bitũ facit actũ iuſtitie qrcit nclu Ziñ ppꝰ.y li. ethi. c.g. diẽ de venere ꝑfurat in· ¶ ↄcubitus ↄiugat põr eẽmeritoꝛi sct Pce nim tellectũ ſpiſſe ſapiẽtis.gᷓ ille actꝰeit illicitꝰ. Itẽ oĩis dẽès ex volürate deliberatiusã: ut chun rone. dutp⸗ n actꝰẽillieirquẽ deneceſitate ↄcomitat pecf̃. ſed terrõnẽ. Sʒtmrõnẽ eſt vtuo 3. ierrnt niom actũ ↄiugalẽ de nccite cõcomitat᷑ ſaltẽ veniale pec tioſus. Añ Dama. li..cVlt.—— qðm n catũ.qꝛ vt dic̃ Augꝰ.i.ð ciui.c.4 MWonullů vitiñ nãmẽ in vtute ſum declinãtes ex coq ſ nãm liuin eſtcũ caro cõcupiſcit aãuerſusſpĩ. In actu vo illo ex vᷣtute ad id að p̃ter nãm eſt in mali- ibi ſempꝑ caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃. ißmẽt ſempcꝰ tia ſumꝰ.⁊ vocat ibi F nãle ronis comitat᷑ tẽtatio.q̃ eſt ex carne.deq̃ dimagr̃li⁊ ad vᷣtutẽ.cũ ðᷓ ↄcubit ↄiugalpoſſit ꝓce kerdelibe⸗ müts di.ꝛi⸗. ꝙ nõ ſit ſine pecõ.ð actus ↄiugalis ẽillicit?. rariua volũtate abſq; ꝙ— qꝛvthr inp min Itẽ nihil idiget excuſatiõe niſi pccm̃.ſ actꝰiugaliſ cedẽti qõne.qʒ licite pot fier etuoſus.⁊ x ſ lidt idiget excuſariꝑ bona ↄiugij im magm huiꝰ di.c. ↄiti meritoꝛiꝰ. Rñdeog ↄcubit?mfimonialaur iichls j. ð actus ↄiugalis eſtpcem̃. Wõtra m Aug.iꝙ. it directe? tm̃ cã reddẽdi debitũ. aut pereãdi libe ſrßn de ciui.c.ig. õcubitꝰↄiugalis ꝗ m mfimonialiũ eos educãdos ad cultũ diuinũ.? ſic eſt act vtutis. nino firpt⸗ tabulaꝝit cã ꝓcreãdoꝝ liberoꝝ licitusẽ? ⁊ex ↄſeq̃nti meritoꝛiꝰſi ꝓbãt ar adptem faʒ aut itii oneſtus. Irẽ obligatio ad actũ gnon eſt licitꝰeſt no delectationẽ carnis. ſcuppremediũcaral nn pccm̃.ſʒ in m̃imonio ẽ obtatio ad ↄingalẽ cõcubi⸗ piſ⸗ cẽtie. ſiſtẽdo tñ itra limites mimonil quo ad 3 wr tũ.cũ znubere nõ ſit pcem̃ dñte aplo.j. Tox.. Si ꝙ hõnð vellet hfacer cũ nõ ſua.nec ponẽdo ibivb jejn nupſerit vᷣgo nõ peccauit. ↄcubitꝰiugalis fieripõt timũſinẽ. ⁊ vtꝝ ↄcubitꝰhac de cã fact mn pÿb licite. Rũdeo ſiẽ ſuperiꝰhitum eſt. ad mr̃imoniu; ſieri ſine oĩpecð · aut ſemp ſit pccm̃ veniale iferið⸗ inunun iclinat.nõtm̃ nã generis.ſʒ ẽt nã ſpẽi nõ tĩ ꝑ ↄpatõ clarabit᷑. Si aũt volũtas ẽlimites mrimon fera ujÿ un nem ad ſecũdariũeiꝰ finẽ q eſt mutuũ obſeduiũ ſeu tur. vtpote qꝛ talem actũ vellet exercerẽ cu mulie gjipni mutua ſubuẽtio ĩ rebꝰdomeſticis.ſedẽtꝑ ↄpationẽ reẽt ſi yõ eſſet ſua.tunc eſt moꝛtale pccm̃. Ldh nin ad pncipalẽ eiꝰ finẽ g eſt ꝓcreario liberoꝝ.cũ aũt nã in oppn dð ꝙ ſi mi hoĩes nõ peccaſſent qlib⸗ cA znij lis rõ a deo ſiriſtituta qᷓ;uisĩ aliquo ꝑpecm̃ ſit offu tus eoxfuiſſʒ remunerabilis.⁊ ſic intelligit mag uinüch ſcata ipoſſibile ẽ ip̃ᷣam icliare ad aliqð qð ſit ᷣm ſe⸗ m atno ſic. qꝛ aligs eſt remunerabilis.⁊ aliqsi uinſt ipſů.⁊ vlrillicitũ· ita vt in eo menlicitũ iuenirinõð Zd dð ꝙactus ↄiugalis licitus? bene oꝛdins tenin poſſit. Pꝛeterea a deo mr̃imoniũẽ iſtitutũ vt vi tus qᷓuis habeat delectationẽ anexã ex parte ope onennin jum ẽ.deꝰañt nihil iſtituit in quo implicet᷑ oblo ad rantis. hʒtñ difficultatem ex pte ſui.qꝛ in delecta⸗ quwin aligd illicitũ. cũgĩ mñ̃imonio ſit oblo ad cõiugales tionibus m ractum valde difficile eſt— ttijn ↄcubitũ altero ↄiugũ B petẽte loco ⁊ tpe debitis ac dium. Ad;ʒ dð ꝙ laudabile eſt dimirtter v emihi tus ↄiugal fieripõriicite. Adpn in oppncũdrp meritoꝛium ꝓmagis meritoꝛio·?;uis alis act iuſjn nð eſt licitũ hoi ſe pᷣuare vſu rõis ⁊c̃.dico ꝙ ĩmo ali⸗ ↄiugalis ſit meritoꝛus. in obſeruatiocaſtitatis vi cninn q. qji.ſ.illa puatioẽqᷓ momẽtanea ⁊ pᷣoꝛdinataa ginalis vlvidualis magis eſt merito:i. Ad, pinnn rõne ad magn ſpũale bonũ.⁊ exauctoꝛitate diuina dð ꝙ ſm glo. ibicẽꝓtanto dr̃ in illo actupñtia. ſ. jmtipi I talẽ pᷣuatio vſus rõnis in hoiĩe ꝑ ↄiugalẽ ↄcubitũ nõ dari.qꝛ tũc nõ dat quo ad actũ faciẽdi miracula ititnnn pure ⁊ directe oꝛdiatũ ad reddẽdũ debitũ vel adꝓ velꝓphetãdi.qꝛ in illo actueſt gdã ſtupoꝛ mẽtis. nſne creationẽ liberoꝝ ad diuinũ culrum. Adm dðꝙ hõtotus carneus efficii. ticheim minoꝛ eſt fla.illa. n. rebellio viriũ iferiox 5 rõnẽ vi Ertio qritur vtrũ iſuſceptiõe mi tiũ quoddãẽ inqᷓ;tũẽ decliatio apmaiſtitutiõe nãe 4t moniſgrapferat. Et ſp bona mr̃imonij caret rõne culpe. Vtrũ aũt ten ṽ ꝙ nõ.pſuſceptionẽ cuiuſiʒ facfi cnʒ quo
tario q̃ eſi ex carne poſſit eẽ ſine pocõ determiatũi· confert᷑ ga minuit᷑ moꝛbus ʒ quem ent. ſed Sms neniẽs.li?.ꝛ. di.ꝛi. Ad ʒ.dðꝓtãto dr̃ carnal ↄcn cupia õ quam eſtmimonium ꝑipᷣm nonminut. bitus excuſari ꝑ bona m̃imonij. qꝛ ef mr̃imoniu; ſed auget᷑· ſic.n. diẽ phꝰ.ʒ. ethi.cap. vlti. Loncubi femp eſtpccm̃⁊ imfimoniofieripõtſine pccõ. ñ ¶ operatio auget conatuni. ergo videt ꝙgranon cõ⸗ idẽ actus ĩim̃imonio nõ eſt ßus pcem̃.⁊ poſteritñ fert᷑ in mimoniũ. Itẽ ꝑ ſuſceptioneʒ cuinſt ſacfi pccm̃ ꝑ bona ↄiugij. quoↄfert᷑ g̃a cònfigurat᷑ hõ aliquo modo 7o — Ecundo quer Vractmfimo ꝓ illo ſtatu quo paſſus eſt pꝛo nobis.ali. n.— —— 9 E nialis ſitmerito eerent᷑ fucfa habere efficgciam apaſſione eius· ʒ rius. Et vñꝙ nõ. mag huiꝰdi.c.j. dicitꝙ m̃imonium innullo rep̃ſentat xpi paſſionẽ.cuʒ in
Scce
—
————————

—
——
i veli vnm tclmot Mcai
icsnör win
mfimonio ſit delectatio.paſſioxði marie fueritaf- nictiua. ð videt᷑ ꝙnõↄferat gra in mfimonio. Itẽ omne ſacfm iquo ↄfert᷑ gr̃a ʒaliquẽ moꝛbũ dʒ ſiſci
pi ab oibus pricipãtibus illũ moꝛbũ. ſed oẽs in ſta⸗ tunature labſe hñt de lege coĩ moꝛbů carnalis ↄcu piſcẽrie.ðᷓ ſi in ſaco mrimonij ↄferet ga5 carnalẽ ↄcupiſcktiã oẽs viri⁊ mulieres deberẽt mimoniũ
here qð falſum eſt. Wõtra vt ſupꝑius eſt hitũ ĩ dift
finitiõe ſcri ponit ꝙ eit ex ſciſicatiõe ↄtinẽs aliquaʒ iuiſibilẽ⁊ ſpãlem gram.ſed qͥlibetpars diffinitõis uenit cuilibʒ pti ſubiectiue ↄtẽte ſub diffinito. cũ Smtimoniũ ſit ſacfm no.l.vt oñdet᷑ in eiꝰſuſceptòõ
ne ↄfert gra vt vr̃. Itẽ ſacfa no.l.efficiũt ꝙ figurãt
ſed qðlʒ facfm figurat graʒ. qꝛ vt ſuꝑius hirumẽ ſa
efm eſt iuiſibilis gre iuiſibit forma. in ſuſi ceptiõe mfimonij cũ ſit ſacfm no.l.ↄfert gr̃a. Ridco ꝙ 5
hẽtibꝰmr̃imoniũ digne ↄfert gra gratů faciẽs non
tmñ̃ gratis data.vt ꝗdã dicere volũt.ſiẽ. n. nã nulli
ↄfert potẽtiã qn ẽt ↄferat ſipõt diſpõnẽ neceſſariaʒ ad idoneã executionẽ actꝰillius potẽtie.ſic ipſe deꝰ ↄferẽdoalicui aliquã ptãtẽ ꝑſacri ſuſceptionẽ ſiml ↄfert diſpoſitionẽ neceſſariã ad idoneã executionẽ actus ptãtis illius.p facim aũt mf̃imonij dat ex di uina iſtitutionemfimoniũ ʒhentibꝰptãs vt vnus vtat᷑ alio ad ꝓcreationẽꝓlis ⁊ ad ↄcupiſcẽtie reme diũ. cuius ptãtis actus exeqnõ pit idonee ⁊ digne ſine gragratum faciẽte. Ad pn in oppn dð ꝙ per mrimoniũ reßᷣmit ↄcupiſcẽtiã in ſua radice ꝑ gr̃oaʒ q̃ ↄfert imr̃imonio. exeludit ẽt turpitudo q̃ iñ mñi monio eſſeti carnali copla.⁊ ꝑ illũ acrũ ab alijs coꝛ ruptelis retrahit᷑.pꝑ qð dicit apts.j Lor̃. 7. Me⸗ lius eſt nubere qᷓ; vri. Dicẽdũ g ad auctoꝛitatẽ phẽ ꝙ qᷓ;uis oꝑatio ↄcupiſcẽtie ſi non eſt rõne oꝛdinata Ageat conatũ.tñ qñ eſt oꝛdiata rõne repmit eiꝰer⸗ ceſſuʒ. qꝛ actus diſponũt ad ſiles hitus. Adm dð
ꝙ qᷓ;uis ꝑ mrimoniũ nõ ↄfoꝛment᷑ ʒhentes paſſiõi
xp̃i q;tũ ad penã.ↄfoꝛmant᷑ tñ ei qᷓ;tũ ad illiꝰ paſſio nis cãm q̃ fuit ex parte patiẽtis que cã fuit charitaſ qꝛ pp nimiã charitatẽ ſuã qͥ dilerit nos pati voluit vt eccliam ſibi aſſumeret in ſponſam.quã charita
tem repñtat honeſta dilectio nubẽtium.illitñqad
onera mr̃imðij aſpiciũt foꝛte dicerẽt ꝙ qᷓ;tů ad ali⸗ qua repnitat paſſiõis xp̃i penã.multe.n.ſunt tribla⸗ tiões ĩmfimonio. ñ Apls.j. Võ.. Tribulatõeʒ carnis hẽbũt huiuſmõi. Ac ʒmdð ꝙ arin hñ ↄclu⸗ deret ſi ʒ ↄcupiſcẽtiã nõ poſſet alia medicina effi⸗ cacioꝛ iueniri. vacare aũt opibꝰ ſpũalibꝰ.⁊ carnẽ ꝓ
pniam macerare. multo ſuht efficucioꝛa remedia 5 moꝛbũ ↄcuptſcẽtie quã mfimoniũ. quomodo aũt
licitũ ſit dare pecuniãp mr̃imonio ʒhendo cuʒ ſit
ſacf̃m ↄferens gram ſuperius expoſ itum eſt. vbiq̃
ſitũ eſt de ſymonia.
. ——— —.
rticulus tertius.
cipali. Et circa
querunt᷑.ʒ. Pꝛio vtx coplamfimo nialis fuerit ĩ p̃cepto añ pccm̃. 20 vtꝝ oſt pccm̃. ʒꝰvtx oẽs obligent᷑ ad illð
pᷣceptum.—
— ꝙ copula mfimo . Rimo oſtendo nialnõ fuitipᷣcep to añ pecm̃. Dama.li.⁊.c.vlti. diẽ depᷣmo
hoie ꝙ ſciẽs pᷣcognitoꝛ deꝰꝙĩtrãſgreſſionẽ fieret.⁊ ſub coꝛꝛuptiõe caderet fecit ex ip̃o feminã aurilia- trick ſibi ipſi fin ip̃m.⁊ ſile diẽ. libe.. c.xõ.ᷓ vf̃ ꝙ copula mfimonial nũq; fuiſſʒ ſi nõ fuiſſʒ pccm̃. non fuit ʒ ſub p̃ceptop ſtatu añpccm̃. Itẽ m ð aia. Wtiplicatio ĩdiuduoꝝ in eadẽ ſpẽ ẽ ppcõ ſeruationẽ ſpẽi.ſʒ añ pccm̃ ſpẽs poterat ↄſeruari in Vno idiuiduo.qꝛ nð erat necitis coꝛꝛuptiõis ſubi. 6 copla mf̃imonialnõ fuitipᷣceptopſtatu añ pccm̃ Lõtra magt̃ huiꝰdi.c.⁊. diẽ ꝙ pᷣma inſtitutio mi⸗ monij hůit pᷣceptũ. Rñdeo ꝙ deꝰ hoĩ añ pcem̃tri plex dedit pᷣceptũ. nũ diſciplie ptinẽs ad pfectuʒ gre.cũ dixit vt hi Veñ.⁊.de ligno ſcie boni⁊ mali ne comedas. Alteꝝ ptinẽs ad ↄſeruationẽ nãe.cuʒ dixit eodẽ.c. De oĩ ligno paradiſi comede. Alterã ptinẽs ad multiplicationẽ idiuiduoꝝ ſpẽi humane pp ipletionẽ numerielectoꝝ.cũ vt hi Beñ. pꝰdixit Nreſcite ⁊ muitiplicamini?⁊ replete terrã. qꝛtñ fuit pᷣceptũ affirmariuũ.nõ obligabat niiploco⁊ tpe.⁊ iõ nõ fuerũt trãſgreſſoꝛes pᷣcepti iſtiꝰ q;ʒuis nũqᷓ; in paradiſo fuerũt carnalr copulati.rõ aũtq̃re nõ co⸗ ierũt põt aſſignari triplex. vna qꝛ ſatis cito poſt foꝛ mationẽ mulieris fcãẽ illa trãſgrem̃io ꝑpquam de padiſo ciecti ſunt. Aliaqꝛ ðtermiatõeʒ tpis qꝰcoi iciperẽt expectabãt ab auctoꝛitate diuia.ʒeqꝛ non⸗ dũ erat ĩ eis ſupfluitas cibiʒꝰ.digeſtiõe digeſti.qᷓ ẽ mã ſemis. vt inliꝰ.ꝛ.oñſur eſt. Pꝛime due rõnes tãgunt ab Aug.9. ſup Venñ. lõge poſt pncipium. Adpn in oppm dð ꝙœh opinio nõẽtenẽda Dama ſceni. diẽ. n. Augꝰ.I4. de ci.c.⁊ʒ. Quiſqs. Diẽho mines nõ fuiſſe coituros nec generaturos niſi pec caſſent. qd aliud diẽ niſi ꝑp nuneroſitateʒ ſcõx ne ceſſariũ hois fuiſſe pcem̃.q.d. debere incõuẽniẽf eſt. Ad 2 dð ꝙ ibi phꝰnõ tãgit totã cãʒ multipli catiõis indiuiduoꝝ i cadẽ ſpẽ.ſʒ ꝑtem alterã.aut p⸗ tẽ q̃ eſt ipletio nñeri electoꝝ nõ tãgit. qꝛ ad ꝓpoſitõ
ſuũ nõ ptinebãr vel foꝛte qꝛ eã ignoꝛabat.
Inr vtx copla ma SA cundo nei umn mimoalſue rit ſub pᷣcepto poſt pcem̃. Et vñ ꝙ nõ. nõ.n. icitũ alicui vouere aligd ʒ pᷣceptũ.ſ 5glo. ſup il⸗ lud Luce. pꝰ. Qm̃ viꝝ non cognoſco dicit ecce tã git ꝙ ipſa vouerat caſtitatem.ꝗᷓ copula mfimonia lis non erat ſub pᷣcepto. Item magiſter huius di. c.⁊. dicit ꝙ. ⁊0 inſtitutio mimonijhabuit indulgẽ tiam.ſed quod indulget᷑ non pꝛecipit᷑. Wontra ſi⸗ cutpᷣmis parentibus ante pcem̃ dem̃ eſi. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terram.ita hoc ideʒ di ctum eſt Noe ⁊ filijs eius poſt diliũ. vt habetur Beneſis.9. Item magis fuit neceſſarium matri monium poſtpccm̃ qᷓ; ante. qꝛ ante pcem̃ non fuit niſi in officium.poſtpccm̃ vero ⁊ in officiũ ⁊ in re- mediũ.ergo cum fuerit in pᷣcepto ante pccm̃.mul⸗ to foꝛtius poſt peccatũ. Rñdeoqꝙ matrimonium poſt pcem̃ fuit in officium ⁊ in remediũ. Duo adÿ mum fuit in pꝛecepto etiam poſt peccatum quouſ- q; facta fuit ſufficiẽs multiplicatio hoium ad cult diuinum.⁊ ꝙ tot fuerũt vacãtes illi operi ꝙmeliu erat aliquos manerein caſtitate virginali vel vi⸗ duai qᷓ; omnes copule matrimonigli intendere. Quoad.⁊n. autem nunqᷓ; fuit in pᷣcepto.qꝛ moꝛbũ carnalis concupiſcẽtie efficacius poſſunthoies tẽ perai per excrcitiũmediationũ affectionũſ pũaliũ. ⁊ ðguſtationũ celeſtiũ.⁊ macerationuʒ coꝛpoxqᷓ;ꝑ

mrimonialem cõcubitũ.ſiẽ.n.dicit Ber. in ep ad ꝓpꝛios parentes. guſtato ſpũ neceſſe eſt decipere carnẽ.affectãti celeſtia terrena nõ ſapiũt.eternis ĩ⸗ hiãti faſtidio ſunt trãſitoꝛia. Adpÿmin oppn dð ꝙ tꝑe vᷣginis Marie iam erar fcã ſufficiẽs multibli⸗ catio hoium ad dininũ cultũ.⁊ iõ iam copula mñ̃i⸗ monialnon erat ſub pᷣcepto. Añ nec Joãnes bapti ſta Zxit mr̃imoniuʒ. Vel põt dici p̃uilegiate ꝑſone. vt beata vᷣgo. Joãnes baptã erãt ð illo pᷣcepto ꝑ di⸗ ninã diſpẽſationẽ ſecretã exẽpte. Ad mn pʒ ſolurio
ex dictis in qõne. Duo ar?ad ptem aliã ꝓcedunt
ð m̃imomio inqᷓ;tũẽ in offim̃ ⁊ pꝛo illotꝑe quo erat modicus numerus hoium colẽtiũ deũ.
—,— rr vtrum modo obligen
₰. Ertio qriur tur hoies ad illud pᷣce
ptũ. Et vr̃ꝙ ſic.pᷣceptũ að eſt ð iure nature
ſemp durat.ſʒ vtſupius viſum eſt mrimoniũeſt 5
iure nature.&p̃ceptuʒ ð mimonio 5hendo adhuc
durat. Item p̃ceptũ durat quouſq; reuocat᷑.ſʒ nuſ
qᷓ; in ſacra ſcriptura jnenimꝰhuiꝰ p̃cepti reuocatio nem. Itẽ pᷣceptũ qð dedit deꝰ hoĩ ad ↄſeruationẽ indiuidui que eſt ꝑactũ nutritiue adhuc durat.g a ſimili pᷣceptũ qð dedit deus hoi ad ↄſeruationẽ ſpe cieiq̃ eſt ꝑ actũ gnãtiue adhuc obligat. Võtra ↄſi⸗ lium nõ pᷣriat᷑ pᷣcepto.ſed vᷣginitas Zriat᷑ cople mf̃i moniali quã tñ ↄſulit apls pꝰ. Lor̃.7.ꝗᷓ copula mfi⸗ monialis mõ nõ eſt ſub pᷣcepto. Rẽ laudant᷑ hoieſ caſtitatẽ huãtes.ðᷣ quo tñ laudari nõ deberẽt ſi ad⸗ huc eẽt mñitnoniałcopula ſub pᷣcepto. Rñdeoꝙ pᷣceprũ illud fuit affirmatiuuʒ. pᷣcepta.n.affirmati⸗ na nõ obligãtꝓ ſemp.ſedp loco⁊ tpe ↄueniẽtibꝰ.⁊ iõ qᷓ;din fuit modicꝰnumerus hoium deñũ colẽtiuʒ illud pᷣceptũ obligauit q̃ cã modo ceſſat. qꝛ magna ẽ muitiplicatio hoĩum deñ colẽtiũ.⁊ tot ſunt vacã⸗ tes copule m̃imoniali.ꝙ expediẽs ẽ vr multi ma⸗ neãt in ↄtinẽtia viduali? vᷣginali. Vñ Augꝰ.li. de bono ↄiugali añ men.ita iã le ſe hʒ genus humanũ vt alijs qſe nõ ↄtinẽt nõ ſolũ ꝑ nuptias occupatis. ſed multis ẽt ꝑ illicitos ↄcubitus luxuriãtibꝰ bono creatoꝛe ð maiis faciẽte. qð bonñ eſt vt nõ deſit nu meroſitas plis ⁊ abũdãtia ſucceſſiõis. vñſcẽ amici tie ↄquirant᷑. Ad ßn in oppn dð ꝙ nãle iudicium rõnis q̃dã dictat vt ſemp faciẽda. ⁊ ſic copula mfi monialis nõ eſt ð dictamie nãlis rõnis. q̃dã dictat vt faciẽdaꝓ loco ⁊tpe.⁊ ſie mimonius eſt ð dicta⸗ minerõnis nãlis. Ad ʒm dð ꝙ iſtud pᷣceprũĩᷣſa⸗ tis reuocatũ eſt ꝙ apls ↄtinẽtiã vᷣginalem pᷣfert co⸗ pule ↄiugali. vt pʒ.j. Lor̃.y.⁊ ꝑꝙ iam ceſſat cã ꝓ
qua datũ fuit illud pᷣceptũ. Adʒm dð ꝙ ↄſeruatio
indiuidui nõ põt ſuppleriꝑ aliũ qᷓ; ꝑ ipfũmet idiui- duũ.ſed ↄſeruatio ſpẽi ſupplet᷑ ꝑ multos.qᷓ;uis alij maneãt in ↄtinentia viduali vel vᷣginali.ſi tñ redi geret᷑ mñũdus ad ita puuʒ numeꝝ hoium ꝙ qbuſdã caſtitatẽ ßuantibꝰalij nõ ſufficerẽt ad ſufficiẽtẽ mul tiplicationẽ hoĩum ad cultũ diuinũ.tũc mr̃imonia lis copula oĩbus illi actui vacare potentibꝰeſſet pᷣ⸗ ceptũ.tñ iam tot credunt᷑ ſaluari.⁊ ita ſunt hoĩes ꝑ mundũ multiplicati ꝙ ſiẽ dicit Augꝰ de bono ↄiu⸗ gali añ memn.ſi omnes vellẽt ↄtinere ab omni ↄcu⸗ bitu de coꝛde puro ⁊ ↄſcientia bona⁊ fide nõßcta. multo cirius ciuitas ði compleret᷑ ⁊ gcceleraretur
terminus ſeculi.
trimonij.
*— q̃rit᷑ de.4. 6 101 O nſequenter pali. Et e q̃runt᷑.ʒ. Mvtrũ m̃imoniũ ñt inge nere relatiõis. ⁊vtxꝝ ſit ſacm nouele is. ʒvtxↄcubitus ſit ð itegritate ma
Rimo oſido ꝓmfimoniũnon ſti
67 genere relationisim phm.y phiſi.in ad alid nõ eſt motꝰſ.ime
qiate. ed ↄſenſus legitimaꝝ pſonax vbað p̃ſen⸗
ti exp̃ſſus termiatur ad mimoniũ inediate.g mñi moniũ nð eſtrelatio. Itẽ iter vnũ vix? vnã vo⸗ rem nõẽ niſi vnũ mr̃imoniũ.ſʒ relatio viri ad vxo rẽ nõ eſt relatio vxoꝛis ad viꝝ. ð mimomũ nõẽre latio. Wõtra magr di.ſeq̃nti.c.ꝛ. Mrimoniuʒ eſt maritalis ↄiũctio viri? mulieris iter legitimasp ſonas idiuiduã vite ↄſi uetudinẽ retinẽs. ſʒß nõpõt itelligið ↄiunctiõeq̃ eſt actio.qꝛ tũc iter doꝛmiẽtes nõ eẽt mrimoniũ.itelligit᷑ de ↄiunctiõe q̃ẽ rela tio cãta ꝑ ↄiunctionẽ q̃ eſtactio. Rñdeoꝙmfimn duplt pot accipi. Ano mõp eo aðimfimonio ẽ ſa c̃m tiñ. Alio mõp eo qð in mronioẽres?⁊ ſacfm. Mꝰ. dupl.ſ.autp ſignis ſ ẽſibilibꝰmutuũ volũtariſ ↄſenſñ expᷣmẽtibꝰ⁊ ſic nð eſt relatio. vba.n. ſubrõe q ſunt ſoni ſunt in gnẽ q̃litatis.autꝓ ſignificatiõe il loꝝ ſignoꝝ.⁊ ſic dico ꝙ eſt relatioſignificata ꝑmõʒ
actiõis.ꝛmõ ẽt duplłr põtaccipi. nomõpmuuo
ↄſenſu volũtatis viri ⁊ vxoꝛis? ſic no eſt relatio. ſʒ actio. Alio mõp mutua oblone vtriuſq; ad red⸗ dẽdũ debitũ ⁊ nõ ad ĩpediẽdũ ꝓcreationẽ ꝓlis.q̃ob ligatio cãtur int᷑ legitias ꝑſonas ꝑ mutuñ ↄſenſuʒp vba ð pñti exp̃fuʒ.⁊ ſic mimoniũẽ relatio.⁊qꝛ ꝑ⸗ ꝛie loq̃ndo hec oblo veriꝰdr̃ mr̃imoniũ qᷓ; aliqðᷓ dictoꝝ. qꝛ alia aut ſunt m̃imonij ſign.aut cã.iðch cedẽdũ eit mrimoniũ eẽ in genẽ relatiõis. Jdÿn in oppm dꝙĩ ad aliꝗd nõ eſt motꝰĩmediateiẽ.di co ꝙ vexꝝ eſt de motu ꝓpꝛie dicto g eſt actꝰ entis in poꝰm ꝙ huiuſmõi.ſic aũt nõẽ motꝰvolũtatis ↄſẽ⸗ ſus. vñ diẽ phꝰ.ʒꝰ.ð aia. De actu anie. ꝙeſtaltera ſpes motꝰ.vñ ꝑↄſenſum voluntatis imedigtepõt cãri obto hoĩs ad deũñ. Ad dð ꝙ mrimnnðg cipit᷑ꝓ altera iſtaꝝ relonũ tĩ.ſʒ ꝓ vtraq;ſil.⁊iõin ter viꝝ ⁊ vxoꝛẽ nò eſt niſi vnñ mimn.hm quẽmo dum dicimꝰꝙ iter duos vicinos nõ eſt niſ vnayi cinitas.qᷓ;uis relo Joãnis ad Wariã ſit aliaab ils q̃ eſt Wartini ad Joãnem.qꝛ vicinitas eſt nomen illaꝝ duaꝝ relonũ ſil. q̃ ſunt inter duos vicinos.
Ecundo querit zrxw;
vꝙ nõ. qꝛ in oĩ ſacfo no.l.eſt aligã ſenſibi lepimã.⁊ aliqᷓ vᷣba qᷓſiꝓ foꝛma.ſʒ nõſic eſtiimiimo nio.ſi. n.vbað pnñti mituñ ↄſenſũ expᷣmẽtiaſuntqᷓi foꝛma.nulla eſt ibi mã.ſi ſũt mã. nullaeſt ibi foꝛm qꝛ ᷣm phn.ꝛ. phiſi. mã ⁊ foꝛma nunqᷓ; coicidũt· ð m̃imoniũ nõ eſt ſactʒ no.l. Itẽ fuit iſtitutũ an no. l.ꝗᷓ nõ eſtſacm no. l.qꝛ oĩa ſacfa no.Iino.iſtitur ſunt. Itẽ ſacm no.l.efficit qð figurat.ſedᷣmab. ad ephe..⁊ magf̃m ilra huiꝰdi. c. 4. Wiim ſi⸗ gnificat ↄiunctionẽ xp̃i⁊ eccłie quã tñ nõ efficit.&ñ eſtſacfm no.l. Item nullus homo pot aliqð ſachz no.l.recipere aſeipſo.nullus.n. põtↄfirmare ſeiß vel baptiʒare.⁊ ſic de alijs ſed vir⁊ mulier ꝑle⸗ ipſos poſſunt ʒᷣhere mimonium.qꝛ ſi5hunt pᷣclu eſt q;uis ſic facere nõ debeãt. ꝗᷓ nõ eſtſacẽm no.l.
zict ſlin jileh lch wlt ichin hußi d win eon ei cha teät Nle ſmn innj mſn inh ſ it tiben hirin u diſi ſun her litul inihn inni ſiſnil
S
iün iinin in
n kümn
ni

— ſgusſcſ enöche Mqlat ſ eogcin n ir
— 2
icking Sri nöe int uppied eſt czitnõ wwt
vq neiſic ei ſipim mutuũ— niiſi— niſt⸗ q— lefic. miteh nl
mimò jedei 5“
ſuſcipereb ſucfm.qꝛ vnusalij ſtrat ⁊alius aliã. vñ nullus eandẽ ꝑtẽſ. acri cipita ſeip
—
Ntra apls ad ephe.ʒ. dicit demtimonio· Sacfʒ
hoc magnũ eſt. dico aũt in xp̃o.⁊ĩecctia.ſed ßnon
poſſʒ dici de aliquo ſacfo qð nõ eẽt no.l. Itẽ vt ſu perius habitũ eſt. lacfa ve.l.nõ ↄferebãt gr̃am.⸗ ed cm mrimonij ↄfertgfaʒ. vt in hac di. hitũ eſt.ẽ ſucfm no. I. Rñdeo ꝙ ſacfʒ aliqð põt dici no. l. du plr. Enomõ.qꝛ pᷣmoiĩno.l.iſtitutũ fuit.ſiẽ bapꝰ⁊ cõ
irmatio.⁊ ſic ð alijs. Et ſic mfimoniũ nõ eſt facf̃m no.. fuit. n. iſtitutuʒ añ no.l. Aliomõqꝛ qᷓ;uis fue⸗ rrit iſtitutũ añ no.l.tũc nõ hñs vim ↄferẽdi gr̃am in no. nõẽ enacuatũ. ſʒ ↄfirmatũ.⁊ fem̃ gre cãtiuũ. ⁊
—
ſic ſacf̃m eſtno.l. Añ.n.no.l.fuit iſtitutũ. ⁊ tũc gr̃as
gratum faciẽtẽ nõ ↄferebat.⁊i no.l. nõeſt euacuatũ ſed appꝛ obatũ ⁊ ↄfirmatũ.⁊ fem̃ gre cãtiuũ i quo ſa
cro eſtſacfm tm̃ exp̃ſſio ↄſenſuũꝑ vba de pñti. res
⁊ ſacfm. vnio ↄſenjuũ.⁊ obligatio mutua.ðqᷓ ſupiꝰ dem̃ eſtẽ ꝙ ꝑmutuũ ↄſenſump vᷣba de pñti exp̃ſſuʒ eſt cãta. Mec.n. eſtres reſpectu ſignificktiõis exte⸗ rioꝛis que ẽ ꝑſenſibilia ſigna ⁊ eſt ſacim duplicis rei.ſ.charitatis quã ſignificat ⁊ diſpoſitiue efficit⁊
Vnionilxp̃i ⁊ ecctie quã ſignificat.ſed nõ efficit. ip̃a
ãt charitas eſtres tm. Apßnioppmdð ꝙ eſſentia
huius ſacfi ↄſiſtit in ſenſibili actiõe ſuſ cipiẽtium ſa cm. vñ vᷣbũßᷣmoplatũ ab altero eoꝝ hʒ rõnẽ ma
terie.⁊ vbũ ßᷣoꝓlatũ ab alio rõnem hʒ quaſi foꝛme
eomð quo vᷣbaſunt foꝛmain ſaco.ſiẽ. n.cñ vbum accedit ad elin fit ſacm.vtſ upius habitum eſt.ſic
cũ ad vᷣbũ illius ꝗ pᷣmo dicit. Accipio te ĩ vxoꝛẽ.qc cedit vᷣbñ alterius dicẽtis. Et ego accipio teĩ virũ Vel ecõuerſo.fit ſacfm.⁊ ita pʒ ꝙ ibi nonẽ idẽ mã.⁊ foꝛma. nec eſt ð necite ſacfi ꝙ vᷣbñ viri pᷣcedat ver
bum nlieris necʒecõuerſo.· qꝛ qðcunq; illoꝝpce⸗ dat nihil obeſt ſacfo. nec dð eſt ꝙ bñidictio ſacerdo
tis ſir foꝛma huiꝰ facfi.illa. nent qd ſacale.nõ ꝗd ꝑ tinẽs ad eſſentiã ſacñi. Ad ⁊ ſolutũ eſt ex dictisi qõne. Ad ʒmdð ꝙ nõ oʒ qðlibet ſacfm no.l.effice re quãlibet rem quã figurat.ſ ʒ illã quã pᷣmo ſigurat B aũt ſacfm p̃mo figurat charitatẽ quã ↄiuges ðbe⸗
renr ſe ſe muruo diligere dilectiõefancta.⁊ hãc reʒ Ddiſpoſitiue efficit. Ad 4 dð ꝙ eit ſingulare in Bſacſo qð nõ põt ſuſcipia g ſint plures. vñ nõð eſt in cõueniẽs ꝙa ſeip̃is poffint
ſcipi ab vna pſona tĩ.ſed oʒqꝙ
miniſtrat preʒ vnã.
ſed ab alio.pᷣma.n.ꝓferẽs vᷣbñ ptinẽs ad ſ aci eſſẽ⸗
riã miniſtrat alij ſacfimãm.⁊ pfona bo ꝓferẽs alið erbũ ꝑtinẽs ad eiuſdẽ ſacfi eſſentiam miſtrat p̃o⸗
riqhi foꝛmã ſacfi.
— O Gritur vtrñ ↄcubitusſit deĩ⸗ r Ertio q̃ritur tegritate mfimonij Er vñꝙ ſic. Dẽ illud ð itegritate ſacfiqðer
ÿmit in iſtitutiõe eiꝰ.ſed cũ deꝰmediãte Adã mfi⸗
moniũ inſtituit fuir exp̃ſſa carnał copula.cñ dictuʒ
fuit. Srũt duo in carne Vna.ꝗᷓ carnałcopulaẽ de in
tegritate mfimonij. Itẽ mag huiꝰdi.c. 4.75.24
d.⁊. Wõ eſt dubiũ. Mõẽ dubiũ illã mulierẽ nõptine
read mfimn. cñ qᷓ docet᷑ nõ fuiſſe cõmirto ſi extus.
Zremhmapnad ephe. 5. nifimoniũẽ ſac̃m xp̃ix ecclie. ſed ſicut dicit magt vbi pus.⁊ ẽ.27. q.2. Cñ cietas. nuptie pter ↄmirtionẽ ſexũ nõßt iſe xp̃i ⁊ecclie ſacfin. ð carndt copula eſt de mrimonijite- gritate. Lötra.iter Mariã? Joſeph fuit vex ma trimoniũ.? ti iter eos nũq; fuit carnał copta. Itẽ
d eſiciẽte aliquo qð eſ ð integritate ſacti.ſac̃m eſt
minus ſcm̃.ſed ficut dicit magt huiꝰdi.c.4.matri moniũ ĩ quo nũq; fuit carnałcopula.nõ iõ eſt minꝰ ſcm̃. ð nõ eſtð eius itegritate. Rĩdeo ꝙœ m̃im dupli põt ↄſiderari.aut q;tñ ad eiꝰpfectionẽ pmazʒ q̃ eſt pfectio eſſentialis.⁊ ſic carnał copula nõ eſt ð eius itegritate.ſi ed ſine illa eſt mrimoniũ ratũ. aut qᷓ;tũ ad ꝑfectionẽ bam q̃ eñt pfectio aliquo mõ accñ
talis.? ſic carnałcopula eſt de eius itegritate. per
illã. n.efficit᷑ m̃imoniũ ↄſumatũ. ſẽ dicit ꝙpuer ꝑ eideductionẽ ad q;titatẽ pfectã eſicit᷑ vir ↄſuma tus.q cũ puer exſis hẽbat totã ſuã ꝑfectõem in eſſe
Pmoq̃ reſpicit hois eſſentiam. Zd pnin oppfndð
ꝙ Adam tetigit nõ tm̃ qð eſt ð integritate mr̃imo nijrati. ſedẽt ↄſumati. Acd ⁊ndð ꝙ illa auctoꝛita itelligit de mrimonio ↄſumato. vel ibi accipit᷑ nõ
⸗
fuiſſe ꝓ nõ eſſe potuiſſe pp.ſ.mulieris artationẽſic
ponũt qdã. vt recitat gio.ibidẽ. Adʒm dð ꝙ qᷓ
uis mfimoniũ abſq; carnali copula ſiti acfm vnio nisxpi. ⁊ ecclie q̃ eſtp charitatem.nõ tñ figurat illã ̃ eſti nãe ↄfoꝛmirate.ſʒ mr̃imoniũ ↄſumatũ vtrã
vnionẽfigurat m að diẽ magi in a.
ri Koitus eoꝝ bonꝰeſſet⁊re Irca ̃a m munerabilis.ſupple vlr.
ſed poſt pcem̃ nð ſic. Indulgẽtiaq: melioꝛg
nõ eligit remediũ hʒ nð pmiũ. hporitelligi demfẽ
monio inq;tũ idultũ eſt cã foꝛnicatõis Vitãde vſq; quo fã eſtmultiplicatio. Moſtqᷓ; ſcõm idulgẽtiam — mrimoniũ ʒᷣerũ fuit. q;uis. n.inqᷓ;tũ m̃imoniũẽ in remediũ ↄcupiſcẽtie nũc; habuit pᷣceptũ.ſed indut gẽtiã. inqᷓ;tů añt in of̃ñ. aliqñ habuit p̃ceptuʒ. mð rñppmnultiplicatõem hoĩum ſufficiẽter iã fem̃ non pᷣcipit᷑ ſed idulget᷑.ẽt inqᷓ;tů eſt in offm̃.⁊c ꝑmiſſio ĩ nouo teſtõ de minoꝛibꝰ bonis ⁊ minoꝛibꝰmalis.ſ 5 pᷣma ꝓpꝛie drↄceſſio.⁊ alia ꝑmiſſio. De minoꝛibꝰ bonis eſt ↄiugiũ. intelligẽdũ eſt de bonis illis que ↄferũt gr̃am gratũ faciẽtẽ. Mõ meret᷑ palmam. nee upple accñtalẽ puilegiatã q̃ẽ aureola. Aliaſi ufficiẽ
ter ſunt expoſita in gõnibꝰ.. 5 Si rvi.
„ n Oſt hoc Aduertẽdũ.xc. Superi⸗ Pdeterminauit mag de
mimonio qᷓ;tũ ad eiꝰcãm foꝛmalcm. Mic determiatð ip̃o qᷓtñ ad eiꝰcãm et iẽtè.i. de ſenſu. Etpde iß̃o qᷓtum ad eiꝰeffectũ. ꝛ0 qᷓ;tũ ad eiꝰdefcm̃ di.ʒ9.ibi. Oʒ nüt. N in duas. M detminat ÿncipir de effcũ ſenſus exp̃ſſi ꝑ vba de pñti. ꝛp̃efſcñ ↄſenſus exp
ſip vba de futuro.di.ſequẽti ibi. Hic q̃ri dz. P*.
i3. Pdetermiat vitarẽ. ⁊ recrat quoꝛũci alſã opionem ibi. Quidãtñ. ʒ⸗ ſubdit auctoꝛitatuʒ p eis adductaꝝ ſolurionẽ ibi. His aũt ita rñdemus. Mi.4. Moridit qd eſtmfim. ꝛd ẽefficies mimibi. Efficiẽs gũt. ʒ ꝓpbat ꝙ cõfenſus facit miimmibi. Qð aũt ↄſenſus. oñdit q icipit eẽ mfimoniũibi. Qðᷓ.n.lla pars q̃ ibi icipit. Mis ãt itarñdemꝰ.diuidit᷑ in. I. Soluẽs.n ibi auctoꝛita- tes prias ꝑ diſtictionẽ diſpẽſatiõis. e. pſequit᷑ Wũmẽbꝛũ. aliud ibi. ocat᷑ẽt. z*reddit rõeʒ q̃re ſpſe ꝑ vᷣba defuturo non ſtatiʒ traduntur ibi. De nuptialibꝰ. oñdit que ſpõſa debeat dici vi dua moꝛtuo ſpõſo ibi. Et ſciendũ. p oñditꝙ m aliquã ſignificationẽ ſponſus ducens alteriꝰſpon⸗ ſam põt ad ſacros oꝛdines pꝛomoueri.ibi. Secun
pP

imnhoc, Articulus pꝛimus. Lane di. querẽdũ eſt vnci⸗ Irca han palr de. 4. P de cãmfimonij effectiua. ⁊decã diſſo⸗ luriua. ʒ.ð ſpõſalibꝰq̃ fũt ad miimo niñ diſpoſitiua. 40.ð bigamia. Lirca pnvtrůq̃runt᷑. ꝙ. Mꝛio vtx ↄueniẽter noiet᷑ m̃i
moniů noie ↄingij ⁊ nuptiaꝝ⁊ mimonij. ⁊ vtri ad ʒhẽdũ mrimoniũ neceſſariꝰſit verus viri⁊ mu lieris ↄſenſus. ʒ? vtꝝ ſufficiat ↄſenſus tacit?. 4 ad ↄſulẽdũ eſt alteri ↄiugũ cui alter affirmat ꝙ nun incüplenitnecfenit nonißaieris R imo on 0 goib⸗ icõueniẽt᷑ noœĩe⸗ tur. Võingiũ.n.dr a ↄiunctiõe. ſʒ ↄiũctõ ge⸗ nus eſt ad ↄiũctionẽ m̃imonij. cũs genꝰnõ ducat i diſictã cognitionẽ ſpẽi.⁊ res ꝑſuũ nomẽ debeat di ſtincte ſignificari iconueniẽter dr ↄiugiũ · Itẽ ym phn. 4 meta.rõ quã ſignificat nomen ẽ diffinitio. difjinitio idicat eſſentiã rei. cũ ð nubere nõꝑtineat ad mimonij eſſentiã led cãm.⁊ nuptie dicãt᷑ anu⸗ vẽdoĩcueniẽt noiant᷑ noĩe nuptiaꝝ. Itẽa dignio ri vnũqðq; denoĩandũ eſt. ſj in ꝓcreationeplis di Fßnius p̃ncipiũ eſt prqᷓ; mat. ð mrimoniũ ↄueniẽtiꝰ dpr̃imoniũ. Lõtrai vſu coitribꝰpᷣdictis noibus noiat. Rñdeo ꝙ circa mr̃imoniũ tria ↄſiderãda ſunt.ſ.cã. eſſentia.⁊ effectꝰrõne pᷣmi dicunt᷑ nuptie anube. vñ.li 9 ethimolo.c.vlti. Muptie dicũ tur eo ꝙ ibi nubẽtiũ capita velent᷑. rõne eſſentie dr̃ diugiũ · rõne effectꝰg eſtples dr mrimn qᷓſi matris muniũ.i.offm̃.eoꝙ mf̃i marie incũbit offiñ nutriẽ deplis. velq̃ſi mrem muniẽs.qꝛ ꝑipſumꝓle muni tur. vel q̃ſimr̃em mouẽs ne dereliquat vix. Ad pn in oppdð ꝙ ſiẽ accñti coĩ. qꝛpʒ plus de rõe ac cidẽtis qᷓ; ppꝛiũ appꝛopꝛiat᷑ nomẽ accitis. ſic qꝛ in mr̃imonioẽ maxia ↄiũctio.qꝛ eſt ibi ↄiũctio coꝛpo⸗ rũ⁊ aĩox.iõ ↄueniẽter noĩarur noie ↄiugij a ↄiũctio ne dem̃.qᷓ;uis iueniat᷑ diuncrioirebꝰalijs. Ad? dð ꝙ q;uis nomẽ iponat᷑ ad ſignificãdũ eſſentiã rei rñ frequẽter ĩponit ab accñte rei.qꝛ ꝑ nomẽ res ino teſcit. ⁊ ſi diẽ phꝰ p ð gia. accñtia maximã ꝑtẽ ↄfe rũt ad cognoſcẽdũ ꝗcqdẽ.ita dico ꝙ põt nomẽ rei ueniẽteriponi ad ſignificãdã rei eſſentiã. qꝛ m viſui coopat᷑ ad rei cognitõem. Adʒmdð ꝙq;uiſ it vir p̃ncipaliꝰ pncipiũ in plis gnã̃tiõe qᷓ; mulier. rñ ĩ nutritiõeẽ ecõuerſo.qꝛ dñ eſtĩ vẽtre mr̃is nutri xrur mẽſtruoſãguĩe mris ſue.⁊ poſte; natꝰ ẽ nutrit᷑ lacte mfis.⁊ poſtᷓ; ablactatꝰ eſt adhuc ꝑ magm tẽ⸗ pus magis icũbit offm̃ nutriẽdi ip̃m mñi qᷓ; pri.ecõ uerſo qꝛ iacgſitiõe pofſeiſiõis pᷣncipalioꝛẽ prqᷓ; m̃ ideo dfpfimonium prif vtrũ ad Zhẽduʒ cundo querit mfimoniũ ncci riꝰſit verus viri? mulieris ↄſenſus. Et vr ꝙ nõ. qꝛ cñ nñq; poſſit ↄſtare de vero ↄſenſu nunᷓ; poſſẽt hoies eẽ certi vtrũ eẽnt in vo mf̃imonio qð vicõueniẽs. Iteʒ mag huiꝰdi.c.⁊ diẽ̃ ꝙ ſi ver⁊ mulier vᷣbis explicãt qð tñ coꝛde nõ volũt ſi nõ ſit ibi coactio vel dolus mimoniũ Shũt.ſʒ nðõ ẽ verꝰ ↄſenſus ſi vbo explicẽt qð coꝛde nõ volũt. Itẽ ad eaqᷓ ſunt ab iſtitutiõe diuia nõregrit᷑ ↄſenſus volũ⸗ tatis hñane.ſʒ m̃im vt ſupiꝰviſumẽ ab iſtitutõe
diuinaẽ adß nõregrit᷑ ↄſenſus volũtatis huma ne. Lõtraad verã eollationẽ ſaci regrit᷑ vaitẽtio ferẽdi.ꝗ ſilr ad ve Shendũ ſacfm mrimonij regrit᷑
Fa itẽtio Shendi. Itẽ erð ſpõſalibꝰ. Tua nosifi.
ine ↄſenju cetera nequeũt fedus pficer ↄiugale. ſed nõ eſt ↄſenſus niſi ſit verꝰ.ðᷓ ad Bregrit᷑ verꝰↄſen⸗ ſus. Rñg ad vt ve 5hat̃ in foꝛo ↄſcie ⁊ dei qui coꝛdiũ nouit occulta regrit᷑ verus ↄſenſus interioꝛ uis nòſufficeret ſine iſtitutie diuid· q cuʒ vir⁊ mulier plenarie ſubſint dñio dei nõ liceret vnitril ferre coꝛpꝰ ſuũĩptãtẽ alteriꝰniſi ↄcurrẽte ad h̊ dñi volũtate ⁊ auctoꝛitate.tñ qᷓ;tũ ad iudiciũ ecclie mi
itãtis q̃ ᷣm exterioꝛa iudicgt ſi dicãtur vba q̃ ↄſen
ſum iterioꝛẽ erß̃mũt.q;uis ᷣm rei vitatẽ nõ aſſit in dicabit mr̃im*.niſi ſignis euidẽribꝰꝓbari potue⸗ rit nũqᷓ; iterioꝛẽ ↄſenſů affuiſſ e.qð ꝓbare nimis eẽt difficile.nec ad pñs occurrit mibi quõſit poſſibi- le. Ldp̃min oppdð ꝙ uis nõpoſſit ↄſtare cer⸗ ta ſcia ð o ↄſenſu.ð B ti põt ↄſtare pꝓpbabilẽ ↄiec⸗
turã.⁊ Bſuffiẽ.ſic.n. diẽ phꝰ. pᷣmno etico.c.⸗ diſcipli
natieſtitm̃ certitudinẽ ingrer im vnũaðq;genus iqᷓ;tů rei nã ſufficit. Ad⁊ndð ꝙ vᷣbñ magfiitelligẽ dũ ẽ qᷓtũ ad iudiciũ ecclieqͥ ꝑ exteriꝛe exp̃ſſionem ↄſenſus pᷣſumitĩterioꝛẽ ↄſenſũ affuiſſe. Adʒn dð
ꝙ adea q̃ ſunt ab iſtitutiõe diuia redrit enſus vo lůtatis hůanei qbꝰdeꝰ iſtituit vtregrat᷑ · deꝰautẽ in ſttuẽdo mrimm̃ iplicite iſtituit vt regrat. adviri
⁊mulieris ↄſenſus ⁊ Bfuit rõnabile cũi mrimonio
ſit aligd carnale ⁊ humanũ. Ertio querit ſus racitꝰ. Et vr ꝙ ſic. eð ſpõſalibꝰ. Tue finitati. mñimoniũĩ vᷣitate ʒhit᷑ ꝑ legitimi viri? mulieris ſenſuʒ. ſʒ neceſiariaſtq;tũ ad eccliam vᷣba ↄſenli exßᷣmẽtid ð pñri.ʒ vᷣba nõ regrunt᷑ ad R vti foꝛo ði mtimm ʒhat᷑.ſʒ tm̃ ad k vt ab ecclia pctũ mfim iudicet. Itẽ. ʒꝛ. q.ꝛ. Md oiĩs. ʒ. Lñ dritex.⁊igoi dec.pᷣdca igl. Si parẽtes Zhãtꝓ filijs pñtibꝰ?ſciẽ ribꝰ ſuffiẽ eoꝝ taciturnitas. Rẽ ↄſenſus tacitꝰfa adtteriũ dñte dño. Wath.. Quicũq; videritinu iierẽ ad ↄcupiſcẽdã iq mecatꝰeſt eã ĩ coꝛde ſuo.Saſi mili ↄſfenſus tacitꝰpõt facẽ mr̃imn. Wõtra ↄſenſul tacitꝰalicuiꝰ nõ dat ius alijĩreſua.ſʒꝑ mf̃im peẽt vir ptãtẽ ĩ coꝛpe mulieris ⁊ ecõuerſo m apnpᷣmo Woꝝ. 7. ð ad mr̃imphẽdũ nõſuffiẽ ↄſenſus nò ex⸗ p̃ſſus. Itẽ mag huiꝰdi.c.⁊. diẽ ð viro⁊ muliereg ſi ↄſentiãt mẽte.⁊ nõ expᷣmãt vbis vel alijs certis ſignis tal ↄſenſus mr̃imn nõ efficit. Rÿ ꝙadð⸗ pẽdũ mfimnnregrit᷑ ↄſenſus mutuꝰp vbað pñti v ꝑalia ſignainò potẽtibꝰloq. ⁊ dico ꝙꝑ aliq ſignã · qꝛ mutipnñt here mr̃im.eð ſpõſa. Tue fratnitã ti. Interẽt abñtes ⁊ ꝗ ſe nunqᷓ; viderũt põt 5ᷣhim moniũ ꝑpcuratoꝛẽ ⁊ ſras ↄſenſus mutuos expmen tes duz dñ fama vłauditu vfaliquo mõſe nouerit ʒo.q.y. Mec illudi glo.⁊ʒꝛ. q.ꝛ. Mõ ois.. Lñ dicit in glo. Rõãt q̃re regrit᷑ exp̃ſſio mutui ↄſenlus ali qð ſenſibile ſignẽ.qꝛ ſicẽ iſtitutũ.cuiꝰiſtitutois fuit rõpgrua.qꝛ matrimmẽſacramẽtũ.⁊ ð rõeſaci Evt ſupiꝰ viſumẽ. Sðĩ eoſit aliqð fenſibile ſigmn.aliãẽt rõem aſſignãt alig. qꝛipᷣctu matrimonij glz donat galij ptãtẽ copis ſui qᷓ;tũ ad ↄiugulẽ actũ· ddalio auti nõ ꝑſicit᷑ niſ ↄcurrẽte ↄſenſu donatoꝛis? doatalij. donatariꝰautẽ ↄſentire nõ põtĩ donatõem.niſi po⸗ natoꝛ voluntatẽ ſuã ſibi exp̃mat. qð ſine ſigno ſent
† vtx ad ʒhẽdũ mñi⸗
monũſufficiat ↄſen
ſn min ubi jeti tit ſt terett e nön nih ipii un
j zuyl zniho ni MWdl ſnd gin ih
ji ſeu ſnn di u Mnl iiciñ diua tiiib gt cnſi

vij.
bili facerenõ põt. Ad pmin oppn dʒ ꝙ qᷓ;uis ver ba ſint neceſſaria qᷓ;tuʒ ad eccliaʒ.nihilominꝰſunt etiã necia ad b vt ĩiudicio dei matrimʒhat᷑. vñ yba decretalitelligẽda ſunt P appꝛop̃atõem eoꝙi iudicio dei p̃ncipaiioꝛ eſt oſenſ us iterioꝛ qᷓ; exp̃ſſio ciꝰextioꝛ. In iudicio autẽ ecctie milirãtis eſt eʒrio. Ad dð ꝙ dicunt glig piĩcaſu pdcõ ſufficit ↄſen ſus ſine vbis illoꝝ ꝗ phünt.qꝛ vᷣba parentuʒ ⁊ taci- turnitas filioꝝ pitiuʒ ⁊ vᷣba itelligentinʒ equalent ſenſibili ſigno erpßmentiiterioꝛeʒ ↄſ enſuʒ. maxime qñ er aliqꝰ geſtu ãnuunt.⁊ ex verecundia log omit tũt.ſi aũt vda dicerent᷑ ꝑ alios qᷓ; ꝑ parẽtes nõ ſuffi ceret taciturnitas pᷣdcã. plus.n.in ß Valẽt vba pa⸗ rẽtũ eo ꝙfilij ſunt aligd ſubẽ eox. Alij gloſas pᷣdic⸗ rus negãt. nec.n.er tertu ex duo accipiunt᷑ sm reivi tatẽ pfit bẽri. Ad ʒmndð ꝙ nð eſt ſite qꝛ pecm̃ ↄmit ti potĩ ſola volůtate.ſed ad ſacf̃m regrit᷑ ſenũbile ſignum ex piuina iſtitutiõe.— — B F ad ouldüẽ alte⸗ Ato 9 uerit riↄiugũ cui alt᷑ af⸗
Nngei irmat ꝙnñc;i eñ ↄſenſit nec ↄfentit. jſi dar*dö deo ꝙ ↄſulẽdũ eſt ei ꝑh̃nð credat. qꝛ alteri ↄiu ccheäp= Bumi crederetenek. efß pbatiõibꝰ. Per tuas ni inis icignis iuf legitias ſanctiones. vł qð ſua giqʒ amöe du it Voce dilucide pteſtatꝰeſt ĩeñcarum ꝓß̃o valeat te ihtuu Kimonioifirmare.ſi ut temerarie credat ꝙ alter cteiun 2iunx vex dicat durãte iſta credulitate nð k ei cuʒ hfutröt o carnalr ↄmiſceri.nec ad petitõem ꝓpꝛiã. qꝛcrẽ mni ditcꝙ nõ ſit eiꝰoiunx nec ad petitõem aiteriꝰ. qꝛ ſibi ipiudicat qᷓ;diu airmat ſe ↄiugẽ nõ eẽ ſi añt po⸗ Me rin ſtea affirmat ſe mẽtitũ eẽ ⁊petat debitũ.ſi altercõ⸗ cöpä ni nrremaneat ip̃ſtina crudelitate pplexusẽ qᷓ;diu
durat illa credulitas.qꝛ ilia credulitate manẽte nõ
p— redit alteꝝ ſuũ ↄiugẽ ere. vij ſi redderet debitũ mad S Aciam faceret.qꝛ nec debitũ credit eſſe imo idebi⸗ nõregn 2b dã·ſi aũt nõ redditẽt peccat.qꝛ uiſalter ↄinnxi di 6vtabe ci cẽdo ſe nõ eſſe viugẽ piudicaret ſibi quo ad ptãtem
exigẽdi vᷣbitã qᷓ;diu B nõ neuocabat. tii poſtq; reuo- cat credo ꝙexpirat illud bᷣiudiciuʒ. qꝛ reuocatio cõ coꝛdat vᷣbis abꝰin ʒctu expſit ſi unz ↄſenſuz ð pñti.
¶rticulus ſecundus.
11 q̃rit ð.ꝛ. pᷣncipa Onſeq nenter li. Er circah qᷓ⸗ runt᷑ 4. Pꝛio vtx mfimmn ↄuma tuʒ poſſit diſſoluiꝑ mutunz diſſenſum. ꝛvtꝝ ꝑreligiõis igreſſi uz. vtruz
italiuʒ. vtxp igreſſuʒ
religiõis i poſſit diſſolui matrimonium ↄſumatuz. — Pm ſi0 g matrimõiũ nð u⸗ R m0 oñdo matuʒ poſſit diſſolut Pnutuuz diſſenſuʒ. efð reguliuris. Dis ref Dis res ꝑq̃ſcunq; naſcit᷑ cãs ꝑ eaſdẽ diſſoluit᷑ ſed matrimõiuʒ naſcit᷑ ꝑ mutuuz voluntatis ↄſenſuʒ. diſſoluit᷑ ꝑ mutuuʒ voluntatis diſſenſi uz. Itẽ de ſtructa cã deſtruit᷑ effect?.qꝛ ſicut diẽ Aui6. meta. ſue.c.j. Cãtuʒ eget datoꝛe ſui eẽ ſemp ⁊iceſſant᷑ q⸗ din habuit eẽ. Et.c.ſe. dit PVnaqueq; cãẽ ſilcum cãto. ſʒ mutuꝰpſeẽſ usqẽ matrimðij cã deſtruit ꝑ diſ ſenſuz. ꝑ mutuz diſſeſuʒ miimmn diſſoluit. ẽ de ſtructo fundamẽto religiõis deſtruit᷑ religio.qʒ mfi moniũcõp̃hẽdit duas religiões ſimul fundatas ſu⸗ Pmutuũ ↄſenſuʒ.vt oñſum eſt. zꝑ deſtructõem cõ·
—
U-
ſenſus deſtr uit mfimoniũ. wõtra.ʒꝛ. q.. 1icite. qͥ ſeparat᷑ a viro nñqᷓ; carebit ↄiugij faco ẽt ſi non recõciliet᷑ iro. aũt veꝝ nõeſſet ſi diſſenſus mi⸗ moniũ diſſolueret. Itẽ eñ de reguliuris. Dis res diẽ glo. ꝙœ mfimn ſolò diſſenſu nò diſſoluit. Rñ⸗ ꝙ mrimoniñ diſſi olui dupl põt itelligi.aut qᷓ;tũ ad thox aut qᷓ;tũ ad vinculũ. M mõ diſſolui põt per mutuũ diſſenſum.ſi.n. ãbo diſſentiũt a carnali co⸗ pula pft ↄcoꝛditer facere ↄtinẽtie Votuʒ quo facto vnꝰalij nõ tenet᷑ obedire qᷓ;tů ad carnalẽ copulã.⁊? mõmfimoniũ diſſolui nõpõt ꝑ mutuũ diſſenſum. cuiꝰrð eſt. qꝛ mutuns ↄſenfus nõ eſt totamfimonij cʒ ſed ad Pncipali ↄcurrit ĩtitutio diuia. vt ſupe riꝰoñſumẽ.⁊ qꝛ deꝰoꝛdinauit vt poſt mutuũ ↄſenfů vinculũ illud nõ maneat fubiectũ volũtati eoꝝ. 15 qᷓ;tũ ad viculũ diſſolui nð põt ꝑ mutuñ diſſenſ inmn. Ap ßnĩ oppnpʒ ſolutio ex ium dictis. qꝛ ↄſenſus mutuus non eſt tota cʒ. qð ſi eſſetꝑ mutuũ diſſenfũ poſſet diſſolui. Adꝛm dʒ ꝙ illud vbů itelligẽdũ ẽ de cãqͥ nõtm̃ẽ effectiua.ſed ẽt cõn eruatiua effectꝰ. talaũt cã mr̃imõij nõẽ Zhẽtiũ mutuꝰoſ enſus. Id 3 dðꝙ mfimoniũ fundat ſuꝑ factũ eẽ mutii ↄſen ſus⁊ ſubiectiõe ↄiugũ iſtitutiõi diuine. xmutuũ n. enſum dñ eſt ifieri ſiũr diuges. dum factꝰeſt ſunt ↄiuges. nõẽ aũt poſſibile ferj eẽ ↄſenſuʒ deſtrui.im poſſibile ẽẽt ↄiuges nõ eẽ ſubiectos iſtitutiõi diuie. qð ⁊ſiꝑ ipoſſibile ⁊ icõpoſſibile poneremꝰ cõiuges deſiner ec ſub diuina ptãte ꝑ mutuũ diſſenſuʒ poſ⸗ ſent vinculũ diſſoluere. S undo anerr vtxmfimmj Ecundo queritur zxmimn ſit diſſoluiꝑ religiõis igreſſuʒ. E t vñ̃ꝙ nð. qꝛmim Zcto ſtati alter ↄiugũ tenet᷑ alteri petenti redir ðᷣbitñ. qꝛ ſiẽ dr̃.ff.ð reguł iu. In oibꝰ. In oibuf oblonibꝰin qbꝰdies nõ ponit᷑ pnti die debet᷑. fedß nõeẽt veꝝſimfim nnõ ↄſumatũ ſolui poſſʒ ꝑreli⸗ giõis ĩgreſſũ. qꝛ ↄiũx eractꝰ obijcẽ poſſʒ petẽti ſevel le religionẽ ĩtrare.ꝗᷓ nõ ſoluit᷑ tale mfunmnp religio nis igreſſũ. Itẽ altero itrãte religionẽ.aut alter ſta ri põt Shet̃.aut nõ. Si nõ.nõ eſtſolutũ m̃imm. Si ſic. cũ ille gĩtrauit religionẽ poſſit añ uãpfeſſioneʒ redire ad feculũ ↄtigẽ poſſʒ ꝙ vna eſſetſ põſa duoꝝ ſil in ſeculo remanẽtiũ qð falrumn ẽ. Iteʒ aut illeq remãſit ĩſeculopõr here mimng alteriꝰpfeſſid nẽ.aut nõ. Si ſic tũc ſe olueret᷑ mr̃imm nulla interue niẽte moꝛte nec coꝛpali.nec ſpñali qꝛ itrãsreligio- nẽ nõ moꝛit ſpñalr ſeculo Vſq; ad ſuã ꝓfemionẽ. Si nõ.tůc ille g religionẽ itrauit poſſÿ parũ añ ſi uäpfef ſionẽ aliã religionẽ itrare.⁊ poſtea aiiã. ⁊ ſic remg nens iſeculo fine cuipa ſua defraudaret᷑ multo tpe ſuo iure.qð ẽ incõueniẽs. Löõtra magf huiꝰdi.cg. 6. 7 eſt.7. g.ꝛ. Deſ põſataʒ. Deſpõſatã puellam nõ Parentibus alij virotradef tñ ʒ mõaſterinʒ ſibi eligẽ. qð verum nõeſſet niſi ilja obligatio ſolui pof ſet ꝑreligiõis igreſſum. Itẽ efð ↄuerſione ↄiugus. Verum poſt Zenſumlegitimũ depñti licitum Eai teri alteroetiam repugnante elige emonaſteriuz. 1haEpoſt. důmodocgrnalis cõmirtionon interue nerk inter eos ⁊ alteri remanentiſi commonitus 2tinentiam ſeruare voluerit licitun eſtad ecũda Vola tranſire. Rñdeo ꝙ in mfimonio non conſu mato adhuc non eũ niſi coninntio ſpñalis.⁊ ideoꝑ moꝛtem q̃ homo ſpñalit᷑ſeculo moꝛit põt ſoluin te qua moꝛitꝑꝙin religiðe pfitet᷑.⁊ hec rõ tãgit᷑.

d
—
—
nali eſt copula ↄſumatũ ei ð ↄuerſiõe ↄiug. phco. Adpn in oppd iugũ ꝓponat ſe velle religionẽ itrare eſt idulta in re dilatio duoꝝ mẽſiũ ad reddẽdũ debitũ.eñ ð con.
iglo.x.ð. ti. ꝓri.c. Statuimꝰin glo.
ei de ʒuerſione ↄing. dexꝝ vbi d ꝙg cum nonfuiſ⸗ fent vna caro ſinui effecti ſatis põt vnꝰad deũtra
ſire. ⁊ alter iſeculoremaner̃. Nuic ↄcoꝛdat ſignifi⸗ catio pᷣdicti mr̃imonijquo nõ ſignificat vnio hüa⸗ ne nature ad ꝑſonã filij dei q̃ eſt idiſſoluvil. ſʒ ſigni⸗ ſicat diſſolubiiẽ vnionẽ q̃ eititer deũ? aiamꝝ cha⸗ ritatẽ vie.nec iiud vbñ ſaluatoꝛis ſcriptũ. Math.
i9. ölʒ viro niſi ob cim foꝛnicatiõiꝰ Vroꝛ ſuaʒ vimitter̃.itelligẽdũẽ niñ de his quo? mün car⸗ xpPu⸗ ind giilla oblone ſialter cð
ner. iug. Ex publico.ĩcaſutñ ↄmirtit arbitrio iu⸗
dicis. vtrũplus vel min⸗tus idulgeat ad ꝓfiten⸗ dũ. vt diẽ gio.ibidẽ. Ad: dð ꝙ remanẽs iſecu⸗
lopõt õhere mimmañ pfeſſionẽ alteriꝰin religiõe.
qꝛ tůc pᷣmo ille gẽĩ religiõe moꝛit᷑ ſpñali mundo⁊
iðtůcÿmo vicuiũ mr̃imonij ſoluit. Ad ʒmndð ꝙil
le ꝗ remanet iſeculo nõ pdt mr̃im phere añꝓfeſ⸗ nonẽ illiꝰg religionẽ itrauit.⁊ ſið fcð Sheret.qi aliꝰ añ ſuãꝓfeſſionẽ de religionẽ exiret ei eẽt reſtituen- dus ad ſubueniẽdũ rñ remanẽtiĩ ſeculo ne ſuo iure
„
fraudulẽter pᷣuet᷑ iudeꝝ illi q itrauit religionẽ pᷣfiger
dʒ terminũ ꝑemptoꝛiũ ifra quẽ ꝓfiteat aut ↄſumet mimalioqn ipᷣm eycõicet. vthi in pᷣdcã decre. .— vtrũ mr̃imn non ↄſu Ertio qritur natů poſſit dijoluiꝝ abſciſſionẽ genitaliũ. Et vr ꝙ non.ʒꝛ. d.7. Hiqmim.drꝙ ↄiugiũ illoꝝ q poſt ↄiugiũ mein vꝛistrũcant᷑. aut à barbaris exſi ecti fuerũt ꝓp hanc eĩni ſolui nõ põt. Lõtra.ʒʒ.q.j.c.j. inglo. Quecũ ſit ĩpotẽtia.ſ.coeñdi ſi m̃im p̃ceſſit illaʒ ita ꝙ eſfectiſint vna caro pp nullã cãm upueniẽtẽ pñt ſe parari.in quo vf dare itelligi ꝙ nõ ſint effecti vna caroꝙ ꝑp ſupueniẽtẽ ꝑpetus iporẽtiã cocũdi ſr ſe pari. Ad iſtã qõnem dit qdã ꝙ mfim nõↄſuma tũ põt diſſolui ꝑ abſciſſionẽ genitaliũ. qð declarant auctoꝛitate rõne.⁊ exẽplo. Auctoꝛitate.ſic.ʒʒ.q.i. c.j. Lõiugiũ. õingiũ ↄfiteãtur offio.ſ.caris 5ʒ glo.
ſ vt dĩpaꝝ pꝰe.c.añqᷓ; cõſitẽtur ipoſſibilitas offi⸗
cij ſoluit vinculũ cõingij. Rõne ſic. mr̃imonij nõ chſumati folntio ꝑ religionis igreſſuʒ nõ ẽꝑ ius pu⸗ re poſitiuũ.qꝛ mr̃imnẽ de iure nature ⁊ diuio. Jus gñt qð nõ hʒ vim niſi ex poſitiõe nihil põt 3 ius na⸗ ture vel diuinũ. diẽ ẽt důs Math.i9. Qð deꝰ cõiũ⸗ xithõ nõſeparet.reſtat ꝗ ꝙ mf̃imonijnõ cõſumati rolutio ꝑ religionis igreſſuʒ ſit ꝑ qð ius nature et
diuinũ dictat cõiũctionẽ q̃ tĩ ẽ ſpũalis q̃lisẽ cõiun tio mr̃imonij nõ cõſumati debere ſolui ꝑ alteriꝰcð⸗ ingis vel ãboꝝ moꝛtẽ ſpñalẽ qad carnales actus matrimonijq moꝛte moꝛit vir velmulier qñi reli giõe Pfitẽtur. ſʒ ille qtrũcat᷑ genitalibꝰ mẽbꝛis mo rit᷑ q ad carnaies mrimonij actꝰcũ ð vbiẽ ſilis cã debeat eẽ filis effectꝰ. vã ꝙ trũcatõ mẽbꝛoꝝ genita iũ cõp̃hẽdẽde teſticulos ⁊ virgã ſit ſufficiẽs cã ſol⸗ uendi mr̃immn nõcſumnatũ. nõ ſic gůt ẽ dð ᷣm li⸗ quos de trũcatiõe teſticuloꝝ virga remanẽt⸗ſitñ exigi poſſit. vñ. ʒij. q.7. Hig mrim? in glo. dẽ de ſpadone ꝙ ſi bz virgã erecrã ſiue reſoluit ſpma ſiue nõ. g ibi ſit m̃imn. Mã talis ſatiſfacit mulieri.ſiẽ mulier ſatiſfacit viroſiue reſoluatſ pma ſiue nõ. ne q;regrit᷑ ꝙſempim̃imonio ſitſpes filioꝝ. qꝛ ſuffi
cit ꝙnðeuitẽt ꝓlẽ. Pꝛineipale aũt ꝓpofitũ dñdůt
er qꝛ ſi mulier poſttpᷣs determinarũa iure ifraqð
vir ⁊ mulier bona fide operã dederunt carnali opi
oñdat ꝑ aſpectũ coꝛpoꝛis ſe incognitã cẽ a viropõt ßm foꝛmnã iuris ab coſeparari ppipotẽtiam coeñdi er pte viri. vt inferiꝰ oldet᷑. neq; oportebit ibam ꝓbare ꝙ illa ipotẽtiu coeũdi pceiſerit mr̃irn ratů ga ſili ad ꝙ trũcatõ genitaliũ ſit ſufficiẽs cã diſſol nendi cõiugiũ nõ oʒ ꝙ pᷣcedat mim ratũ.ſʒ ſuffit
ꝙp̃cedat matrimonij cõſumationem. Alij aũt di
cit ʒꝛiũ.qꝛmtimn vt ipſi dit nõ inuenit᷑i iure poſ ſe diſſolui qᷓ;tũ ad vinculũ niſi ꝑmoꝛtẽ coꝛpaẽ ſiẽ
mimn chſumatũ aut ꝑ ꝓfeſſionẽ inreligione. ſiet mr̃imn nõ cõſumatũ. NMec ponẽdũẽ ꝓ cã.ꝙ tatred
dit᷑ ipotẽs de iure ad mr̃imõiales actꝰ.ſʒ qꝛ ſic ſta⸗ tutũẽ in fanoꝛẽ religiõis. Qui vulttenere pmã opi nionẽ pot dicere ad pᷣmũ ꝙ illð decretũ itelligẽdu ẽ demfimonio cõſumato· qð ſ ic ꝓbo.ʒʒ.q.j.c.j. xi glo. hãꝙ ille auctoꝛitates ibi Bratianus addut ad ꝓvãdũ ꝙ ꝑp ipoſſibilitatẽ reddẽdi debitũ ſupue niẽtẽ miimꝰ mulier a viroſuo ſepararinð poſſit ſo phiſtice a Bratiano ĩducũtur· ¶ de cõſumato mi monio iteiligũtur. et pʒ. qꝛ poſtq; eas idurit Vra tianus rñdet eis ꝙ itelligẽde ſũt de mfim còſuma to oſiõ. qð itelligẽdũẽ ð officio carnis ʒ glo. Qui vult tenẽ aliã opinionẽ q̃ mihi vẽ ſecurioꝛ põt die ad arn ad ptẽ ſchaʒ. ꝙiilla glo.ſupplẽdũẽ maie ſic majie ſi effecti fuerir vna caro. Ad auẽtẽ aũt ſalua toꝛis. Quos deꝰ cõiũxir hõð ñ ſepꝑet.q̃ ꝓ alia opinio ne adducebat᷑ põt dici.ꝙ itelligedaẽ de mrimꝰ cõ ⸗ ſũato. vñ iteltr fup illð. uos de⸗ cõiũxit. dit faci⸗ do vnã carnẽ. veiſi itelligat ẽt de nõ còſũatoitelli⸗ gẽda ẽ de hoie opante ptãte hũana.cũ aüt fũmpõ⸗ tifex ſtatuit mrin nõ cõſũatũ ſolui ꝑalteriꝰconiu gů. vłãboꝝ ꝓfeſſionẽi religiõe. ñ ftatuit ptite hů mana.ſʒ diuia ſibi a xpᷣo data inqᷓ;tuʒ ẽ vicariꝰei. Iñ itelligi ſup illð. H nõ ſeparet.ſʒ de 5 N ar vtrũ ꝑt̃ligiõis igre (N 4rt0 q turn ů poſſit diſſolui ma imoniã cõᷣſumatũ. Et vi ꝙ lic. qꝛſi ſti pꝰmr̃inimn ʒctum vir mulieri carnalr copulet. iyſi qᷓtũ põt renuẽte· ⁊ſe velle religionẽ itrare allegite nibilominus cõſũatuʒẽ mr̃imn.ð ſi p mrimncò⸗ ſfñatuʒ miier iuito viro nõ poſſet religionẽ itrareß⸗ uaret᷑i vita. ⁊ ſine culpa ſuuſuo iure. qð icuenies vi. Itez lex diuia magis dz fauere religiõi q; hũa na. Sʒ lex humana ↄcedit gra religiõis ↄiugia de⸗ pẽ ſoluiĩ autẽtica de nuptij g.. Diſtrabunt.8 mul⸗ to foꝛtiꝰ ↄcedit lex diuina. Iteʒ viculuʒ minꝰ ſol uit᷑ ꝑmaiꝰ. vñ de religiõe larioꝛilicituʒ ẽtröſiread artioꝛeʒ.ſ maiꝰẽ viculuʒ religiõs qᷓ; mimonij· illð eſt fpñale.iſtud carnale. ãꝑigreſſuʒ religiõis ſol uit᷑ vinculuʒ mimonij ↄſumati. Võtrg. 2h 6 P ad Coxꝝ. dicit ↄiugatis. Molite fraudari iuicᷓ niſi foꝛte ex ↄſenſu adtp̃s. vt vacetis ooni. i50 licet alteꝝ ſubtrahere ſe ab altero niſi er cõſenſunꝰ ſoluit miimn cõſůatuʒ preligiõis igrelliz. ʒn⸗ ſoluit᷑ ꝑ alterius cõinguʒ coꝛpale⸗ motꝛteʒ. qꝛſi reſu ſcitaret᷑ alt cõiunx teneret᷑ ip̃m rẽcipe. iurta ilð ad Mebf.ij. Acceperũt mulieres ex reſurrectiõem tnos ſuos ·ʒ multomin ſoiuit ꝑ ꝓfeſſionẽi reih⸗ ne. Rñ⸗ꝙ miimnn ↄſumatum ullomõ pöt ſolui qᷓtuʒ ad Shc niſipalteriꝰcõiugus coꝛpoꝛdlem 3*
moꝛtem · iam. n. ſunt facti vna caro pcarem cð
ſis ſi 6 clljn ſenmi diiic um hot pä. wly itne posy i anyj iin
n lic
neh h

mirtionẽ. ⁊ iðpmoꝛtẽ qus hõ ſpũali moꝛit᷑ mundo ꝑpfeſſionẽi religione ſolui jpõt. qꝛ iã nõ ẽ ↄiũctio püalis tĩ.ſÿẽt camalis.vñ ʒ magtʒ pᷣcedẽtis di. cꝰvlt. Hoc mfrim figurat vnionẽ nãe hũanei ꝑſo nafilij dei. q idiſſolubiliſẽ. ex mutuo ti ↄſeſi diffoi uipõt quãtũ ad thoxꝝ ꝑreligionis igreſſů. alto ẽt re manẽte iſcloſi nõ ſit fuſpectꝰ de ichtinẽtia.ita tñ ꝙ otũ caſtitatis emittat añq; alt ꝓfiteat.ej de ↄuer i. oiug. Lů ſis. Siãt mulierẽ itã iuuenis g de ipſa poſſet oꝛiri ſuſpitio ſi remaneret i ſcto vir ꝓfiteriii dʒ niſi ipſa religionẽ itret qᷓ;tũcũqʒ remanẽs i ſecto velit caſtitarẽ vouere.vt hẽi decretali pdicta.⁊.j. e.ti. Ex ꝑte abbatisĩ textu.⁊ĩ glo.ſi tij vir ð licẽtia Vroꝛis caſtitatẽ nõ vouẽris ꝓfemionẽ ĩ religiõe fe⸗ cerit.⁊ poſtea ad ipſã fuerit reuocatꝰ eo ꝙ qñ pꝛedi ctã dedit licẽtiã credebat ſe poſſe ĩ feculo remane qtius ignoꝛabat.al.n. cõpuiſa fuiſſʒ religionẽ itrar emoꝛtua tenet᷑ ad religionẽ reuerti.vñ dã ĩ decr. Sdicta gea ſublarade medio votũ ſine falutis ſue piculo nõpotuit violare. Si aũrt ʒ volũtatẽ vroꝛis pfeſſionẽ i religione faciat ꝓfitẽdo peccat ⁊ ad mu lierẽ reuocabit᷑ ad eius petitõeʒ. nec eg moꝛtua co⸗ get ad religionẽ reuerti.vlteriꝰti nõ poteritvxoꝛẽ accipe ꝓmiſit.n.ſe ñ exigẽ debitũ qðĩ eiꝰptãte erat ⁊ið q ad votũ tenuit.n reddere aũt nð eratieiꝰ Fi mulieris ptãte. ẽ de ↄuerſi. ↄiug. Quidã itrauit Sili dico de muliere itrãte religionẽ ʒ volũtatẽ vi ri.vñ de muliere qͥ credẽs vix moꝛtuũ hitũ religio nis aſſũpſit ⁊ ꝓfeſſionẽ fecit ⁊ poſtea reuerſo viro fuit ad eũ reuocata.di e de ↄuerſi. ↄiug. Placet.ꝙ uis moꝛtuo viro ↄſultiꝰſit ei ⁊ ↄgruẽtiꝰd ſalutẽ vt ad monaſteriũ redeat.tñ ſi ad iduci nõ potit. dñs papa ipſã iuirã credit i cogẽdã.⁊ ſic ĩ eadẽ dec. dẽ. lʒ votũ eiꝰvſqʒqᷓ; ñ tenueriteatenus tamen fuit obligatoꝛium quatenus ſe potuitobligare. pꝛomi- fit enim intrãdo mõaſteriũ ſe j exacturam carnis debirũ:qð erat iptãte ipñꝰ. Ex quo pʒ ꝙ qᷓ;uis reuo cata teneret᷑ debitũ petẽti reddere.ſibi tñ petere ñ licebat.vñ vlteriꝰ nõ põt vixꝝ ducere.vt hãĩ decr. pᷣdicta. Ad pni oppmndð ꝙ muiier cognita a viro mõ ſupꝛadicto ñ põt poſtea viro Sdicẽte religioneʒ ĩtrare.qꝛ ꝑʒᷓctũmimoniũ iã trãſlata crat ptãs coꝛ poꝛis vniialiũ. quãuis ad hec nõplene. xi copu⸗ la mõ ſupꝛadicto extoꝛta nõ põt dici fuiſſe oĩno vi- olẽta. vñ ⁊ſi iſta pᷣuet᷑ iure ſuo ſine culpaſ ua. non tñ ſine rõnabili cã. Ad ꝛm. dõ ꝙ nõ eſt ſile de lege hu mana? diuia. qꝛ lex humana pſideratmfimi inqᷓ; tũẽ aligd carnale. lex autem diuina inquãtũenſ pi⸗ rituale facfm indiuiſibilẽ vnionẽ humane nãe ad pſonã filij dei ſignificãs.⁊ iõ dãĩlia. c.7.2. 27. q. Sũt g dicũt ꝙ ⁊hi lex humana gra Fligionis ↄiugia ſupple ↄſimata ſolui debere ↄceſſit.ti lex diuina p hibuit. Ad.ʒmn dð ꝙmagioꝛitelligẽdaẽ de vinci⸗ lis eiuſdẽ generis icõpoſſipilibꝰviculũ aũt religiõiſ ⁊mfimõij eiuſdẽ gñis ñſt. lpõt dici qvirx jnuli ermrim ↄtrabẽdo trãfferũt iſe iuicẽ ſuoꝝ coꝛpoꝝꝑ ptãteʒ quãtũ ad actũ ↄiugalẽ. Lõtra rõnem aũtẽ ꝙ höõ rẽ alteriꝰ alteri poſſit obligare.ſʒ hõ ꝓfitẽdo ĩ re ligione tradit coꝛpꝰſuũ ĩptãteʒ religionis.⁊ iõ neu tx viculoꝝ pᷣdictoꝝ ꝑ aliud põt ſolus. Ad d partẽ ſcaʒ dð ꝙñſ alter ↄiunx moꝛtuus reſiſci⸗ taret᷑ aliꝰ nõ teneret᷑ ipſuʒ reciꝑe.qꝛ per moꝛtẽ vin culů ſuit ſolutũ.vñ apis pᷣmo Lox. 7. Wulier alli gata ẽ legi qᷓ;to tꝑe vir ei viuit.ꝙ ſi doꝛmierit vir
1
eiꝰliberataẽ a lege viri.qðs di ꝙ mulieres accepe rũt de reſurrectòe moꝛtuos ſuos aut ꝑ moꝛtuos nõ itelligũt᷑ ibi mariti eaxꝝ.ſʒ filij vłalij amici quos re
cupauert aut ſi itelligit᷑ ꝙ; accepeft maritos ſi uos B fuit ꝑ nouũ ↄſenſum⁊ nouũ matrimoniũ.
—
1ſpn1 queriturð.ʒↄ ÿÿn O nſequemer cipali. Et circa hocq̃runt᷑.. P vtz ſponſalia poſſint ptrahi añ ſeptẽnium. 2. quot modis ſpölalia ↄtrabunt᷑. ʒvtx ſpõſalia pubiice ʒtracta oã amicis nõtñi facieeccieſie poiſint ſolui ꝑmu⸗ tuũ diſſenſuʒ pᷣter iudiciũ ecctie. quot modis diſſoluuntur.* ꝙ ſwonſalia ꝓñt ↄtra Rimo oñdo hi ante ſeptẽnium.qꝛ ſpõſalia pñt ↄtrahi perparẽtes.ʒꝛ.q.ꝛ. NMon dis.. cũ di. Honoꝛant᷑ parentes Rebecce muneri bus. cõſulit puella nõ de ſponſalibꝰ. la.n. iudiciũ expectat parẽtum. Sʒ ʒctus ꝗ per auos põt fieri requirit diſcretõem in illis de qbꝰagit᷑ g ſ ponſalia pfit ante ſeptẽniũ ↄtrabi. Item̃ Mrego. dial.i.4 reſert de quodã puero gnquẽnij blaſphemãte ꝙ in gremio piis fuit a demonibꝰ extinctꝰ⁊ adifernum tractꝰ.ſʒ nullus retrahitur ad ifernum niſi ꝑp moꝛ⸗ tale peccarũ.ꝗᷓ añ ſeptẽniũ põt puer moꝛtaliter pec care. multo foꝛtiꝰꝗᷓ ſpõſalia Shere. Wötra magt.j di. ʒb. c. Vlt. ⁊ẽ.zo. q⁊. i ncipio.ſpõfalia añ feptẽni umShinõpñt. Rnꝙ ſpõfalia ↄtrahi nõ pñt ante ſeptẽniũ.qꝛ ad hoc regrit᷑ ↄſenſus ꝗ nõ põt iterueni e niſi ab alterutra parte illud itelligat᷑ qð inter eos agit᷑ ꝙ etatis pueroꝝ añ ſeptẽniũ infrmitas nõ di⸗ mittit.ʒo.q.ꝛ.ß. Spõſalia. Id pᷣmuz ĩoppn dð ꝙ ſpõſaliu q̃ ↄtrahunt᷑ per parentes efficaciã nõ hit ſi illi de qbus agit᷑ nõ ↄſentiunt.vñ illud vbũ decreti ulit puella.nõ de ſpõſalibꝰ. dʒ itelligi cũ aduer- biotm̃. qꝛẽt fuit regiita de pfectõe. ⁊ ſic exponit gl. ibidẽ.⁊ ↄcoꝛdatſacre ſcriprure Veni.ʒꝛ. vbi di. iocemꝰpuellã⁊ q̃ramꝰ ipſiꝰ volũtatem.tñ vt dic glo.iĩ pᷣdicto decre.ſi nõ ʒdicit ↄſentire vꝛ ſ. qꝰad foꝝ ecclie. Ad.:m. dð ꝙ p̃ter folitũ vfñ nãe eratac celeratꝰ vſus li.ar.i puero illo. Jura aũt aptãtur ad eaã̃ vtipluribꝰaccidũt. np
alia contrah Lur. Rñ ꝙ ſpõſalia fm ꝙ ppꝛie accipiũt᷑.ſ. pſpõſione futuri mf̃imonij pñt ʒpi vł abſolute vł
L Ecundo querturquotmsisſps
S ſub ↄditõe. Pmõ..modis.f nuca ꝓmiſſione.
t cũ vir diẽ. Accipiã te ĩmeã.⁊ mulier. Accipiã te meũ. Alio mõ datis arris ſpõſalitijs. vt pecunia kaliq huiuſmõi. Alio mõ annulſi ubarratiõe. Alio mõiteruẽiẽtc iuramẽto. Alio mõ fidei datõe. Si aũt ſpõſalia hant᷑ ſub ↄditõe.aut honeſtaẽ ↄditio. vt ſi vir dicat. Accipiã te ĩ meã ſi placet parẽtibus meis.⁊ tũc ſtãte ↄditòe tenẽt ſpõſalia.ali nõ er deↄ ditõibꝰi diſpoſatõe appoſitis. De iilis.aut ẽ ↄditõ iponeſta.ñ ti ʒ bona mr̃imonij. vr ſi dicat vir. e piãte imeãñ factis meis ↄſẽtias. ⁊ pec ↄditio hẽ Pnõ appoſita? tenẽt ſpõfalia.ac ſi facta eẽnt abſo⸗ lute.e.ti.c.i.vt exponit glo.ibidẽ.⁊ ẽt.c.vlt. Siãt ẽpditio p bona mfimonij. vt ſi dicat vir. Accipiã te imeãſi venena ſterilitatis ꝓcuraueris.tunc ſpõ p5

falia non tenent. ↄditio.n. Zctũ coꝛꝛůpit qñẽ ʒᷣnatu
rã ipſius.e.ti.c.vlti.
. or vtxſ õſalia publi — Eertio quer 1 ce cl coꝛ amicis
†
. nð tñĩ facie eccleſie poſſint ſolui ꝑmutuum diſſẽſ tm̃ pᷣter iudiciũ ecclie. Rñ ꝙ nd · tales. n. ʒctꝰ ex quo ſunt notoꝛij ſeu manifeſti· ita Vt legitie ꝓbari poſſint coꝛã ecckiaſtico iudice ad iudiciũ ec⸗ cleſie referendi ſunt ſiue fci fuerint ipñtia miniſtro rũ eccleſiaſticoꝝ.ſiue non.
E quot modis ſpõſa
arto querit᷑ kadioiuũt᷑. Ri
— lia ₰ g ſpofalia diſſoluũturi decẽ caſiꝰ. Anꝰ añalter religionẽ igredit᷑.qꝛ ꝑhoc ſolueret᷑ mimo
niũ nõ ↄſumatũ.vt viſũẽ. Scðs añ phit cũ aliaꝑ
vba depſiti.er de ſpõſalibꝰ. Si iter.cuiꝰrõẽ.qꝛ per
ſpſalia nõ trãffert᷑ coꝛpꝰ vniiĩptãtẽ alteriꝰ.ſ fitꝓ
miſio de trãfferẽdo.p mr̃im naũt trãſfert ptãs coꝛ
poꝛis vniꝰĩ aliũ.⁊ ſialigd ꝓmiſſ alicui. poſtea der alij tʒ donatio qᷓ;uis donãs ſicpeccet.?i duob? pᷣdi ctis caſibꝰ ſoluunt᷑ ſpõſalia ipſo iure. Tertiꝰ eſt qñ trãſfert ſe ad regioneʒ aliã? ↄueniẽtitpe expectatꝰ ⁊ debitomõ regſitꝰ nõ reuertit᷑.ef de ſpõſalibꝰ. De illis. Suart? qñ alter ĩcurrit lepꝛã vel paraleſim velaliã enoꝛmẽ leſionẽ.e de iureiu. Quẽadmodũ 5. Dð ſi.itextu.⁊ in glo. Quint? qñ alter eoꝝ foꝛni cat. Sertꝰſi ſupuenit affinitas vel cognatio ſpũa lis.ei de ↄſanguinitate ⁊ affinitate. Supꝑ eo. Se⸗ primꝰ qñ alter alteꝝ abſoluit ne foꝛte deteriꝰide ⁊ tingat ſi talẽ ducat quã odio habeat. eÿ de ſ ponſaii bus. Pꝛeterea.j. Si autem octauus qñ minoꝛ ad legitimam etatẽ veniens diſſentit. Monus ſi p⸗ betur fama de impedimẽto inter eos vel ſcanda⸗ lum de eoꝝ coniunctõe. extra de ſponſalibus. Vuʒ
inrua. Decimus vt aliqui dicũt ſi ſponſalibꝰ ſu⸗ perueniat ſimplex cõtinentie votũ q? Vt videtur
eis ſicut votum ſolẽniʒatũ ꝑ pꝛofeſſionẽ in religio⸗ ne ſoluit mr̃imn nð ↄſumatum.ita votum ↄtinẽtie ſimplex ſpõſalia ſoluit.⁊ in his.g.caſibus non ſunt ſolueda ſpõſalia niſi iudicio eccleſie.qð vex eſt ſiſt publice contracta.ſi autẽ vir ⁊ mulier inter ſe ſpon falia ſecreto cõtrarerunt nõ videorõnem qugre ſi⸗ ne iudicio eccleſie non poſſint diſſalui in pꝛedic
caſibus.cuʒ ſecreta non ſubſint iudicio militantis
eccleſie. niñ quo ad foꝛum penirentie. St norãduʒ ꝙ ſponſalia ↄtracta pꝛomiſſione iuramento firma ta non ſoluunt ſponſalia nuda pꝛomiſſione ʒcta.
¶niculus quartus.
querit᷑ð.. ßncipa O nſeq̃nter li.⁊ circa 6 qrut 83
txilla irregularitas tollat᷑ p baptiſ⸗ mů. ʒv vtx ʒhens nõ de iure.ſʒ de facto cum coꝛ⸗ rupta ab alio viro ſit irregularis. 4 vrꝝ cũ biga mis poſſit ꝑ ſummũ põtificẽ diſpẽſari. ſiO ꝙ bigami nõſůt irre⸗
mo oñdo gulares.qꝛ B eẽt aut ppſignũ icõtinẽtie. aut pp defẽctũitegritatis iſighi ficatõe ex parte ſacramẽti.i ꝑꝑ pᷣmũ.qꝛ maiꝰſignũ
ppBeſt irregularis.nec ppm.ga ſicut mim ʒſũ
ꝰ vtꝝ bigami ſint irregulares.
icõtinẽtie ẽ fuiſſc foꝛnicatũ cũ multis q; cognouiſſe affectu ↄingali multas.ſʒ ꝗ cũ multis foꝛnicatꝰẽ. ñ
matũ ſignificat idiuiſibilẽ vnionẽ vniꝰ nãe humãe
cũ vna ꝑſona diuina.ita mr̃imn nõ ↄſumatũ ſigni ficat vnionẽ vniꝰ ecclie cũ vno ſpõſo.ſ.xpᷣo. Sʒ il⸗ le ꝗ hũit plures vroꝛes vgines? nullã cognouit nõ ẽ irregularis.ꝗ ſilr nec ille q habuitplures ⁊ vtran q; cognouit. Itẽ ſicut ſe hʒ Vna vtus ad aliam.ita vnũ fact̃m ad aliud.ſʒ vna vᷣtus nõ ipedit alteriꝰſu ſceptõeʒ. ð neq; ppſac mrimonij pluries iterat ipedit᷑ hõa fuſceptõe ſacfi oꝛdinis. Itẽ faltẽ oñdo ꝙ ducẽs viduã nõ ppb ſit irregularis. qꝛ plus nocʒ vnicuie; coꝛꝛuptio ꝓpꝛia qᷓʒ allena.ſʒ ſi hõ pꝛius foꝛnicatõem coꝛꝛuptus poſtea cõtrabit mf̃imoni cũ virgine nõ eſſicit irregularis.; multo foꝛtiꝰ net
ducẽs coꝛꝛuptã. Itẽ illeg nubet vgini ab alioviro relicte nõ ẽ irregularis.ej de bigamis nð oꝛdinãdiſ
Debitũ.ſʒ in hoc ſacoẽ defect⸗ ſignificatõis.quia vna ſcã aia quã repñtat virgo ducta nõ põt eẽ ſpo⸗ ſa niſi vnius.ſ.xp̃i.ergo defectus ſigniticationis in ſacramẽto mimonij nõ ↄſumati non cauſat irregu laritatẽ. ergo a ſimili nec defectꝰ ñgnificatiõisiſa⸗ cramento matrimonijↄſumati. Voõtra decre. di. 4. Pꝛecipimus pꝛobantur bigami oꝛdinari. Itẽ extra de bigamis nõ oꝛdinandis.c. Bigamipeni
tentes velrepudiataꝝ mariti ad facerdotiunnõ aſcendät. Rñtriplex eſt mr̃imonij ſignificatio.
vna eſtſignificatio diuiſibilis vnionis queẽ inter
aiam ⁊ deum ꝑcharitatẽ vie. Aliaẽ ſignificatioin⸗
diuiſibilis vnionis inter humanã naturãs filij dei ꝑſonam.ʒ.eſtſignificatio vnonið indiuiſibilis ini
eccleſiani ⁊ xpᷣm.ſicut inter ſponſum?ſ ponſaʒ. vn
de apts.ꝛ. Coꝝ. iiꝰ. Deſpondi vos vni viro virgi
nem caſtam exhibere xpᷣo.eccleſia.n.nunquã defi
ciet ſʒ femper xpᷣo Vnita manebit. quanuis non ſic
poſſet dici de qualibet aia ꝑ charitatẽ vie xpᷣo vni
ta. Pꝛima vnioſignificatur per matrimomumnꝰ ↄſumatum. Due.⁊.per matrimonium ↄſumatum non ꝙ ipſe carnalis cõcubitus has duas ſ igniſicet vniones.ſʒ conſumatio matrimonijq̃ eſtper actũ illum.hec pꝛedicta trahuntur ex dictis.extra de bi
gamis non oꝛdi. Debitũ. ex tex.⁊ glo. cũ ergo vni
ſoli diuine pſone ſit vnita vna ſola humana hatu⸗ ra? vni chtiſto vna tantum eccleſid. conſumatio matrimonij cum pluribus? ducere ab alio coꝛꝛup⸗
tam deficiunt a ſigniſicationibus pꝛedictis.dꝛ pꝛi
mo modo due fuerunt vnius.⁊modo vna duoꝛi cum ergo ille qui oꝛdinatur ad miniſtrandum dlij facramenta non debeat in ſacramento pati defe⸗ ctum.ideo oꝛdinatum eſt vt ille qui matrimonu conſumauit cum pluribꝰ vel cũ coꝛꝛupta ab alovi ro ad oꝛdines non pꝛomoueatur.⁊ hoc accipitur ex dictis extra de bigamis nð oꝛdi. Debitů.? notq ꝙ ↄtrahitur irregularitas bigamiei pluribꝰ caſibꝰ
Anus eſi quando quis diuerſis tpibus hʒplues
legitimas vxoꝛes ⁊ cognoſcit ambas.⁊ heceſt bi⸗
gamia pꝛopꝛie dicta. Alius quando diuerſis tpi bus habetplures. vnam de iure. alteram de facto ⁊ cognoſcit ambas. Alius cum ſimul habʒplures
vnam de iure. alteraʒ de facto.⁊ cognoſcit ambas Alius quando contrahit cum vidua.⁊ ab altelo marito cognita.⁊ eã cognouit. Aliꝰ qů ʒᷣhit? nn
mi ↄſüat cũcoꝛꝛupta ab alio ſiueſciatilleq ʒit ſiue non. Aliꝰqñ ppꝛiã vroꝛẽ cognoſcit poſiqᷓ ab
alio cognitaẽ.ſiue tpe auo eã cognoſcitſi ciat ezeſſc
ab alio cognitaʒ.ſie ñ.⁊ oẽs huiufmõi trahipit
ſů
min ju ln win ſſun buluSit wuit cMn viwröß ſmicho tdetiſ

camrpn
raupch unm
xxvij
dictis. eñ de biga.nõ oꝛ. ſup eoin gl. Ale iregi⸗ ris ẽꝗpꝰſollẽne votůptinẽtie ʒhit mrimn de cõ kue ců vidua.ſiue cñ vgie. ⁊ eã cognoſcit. cñ de iu nõpoſſit. ej de biga. nõ oꝛdi. Nup.⁊.c. ylt.⁊.c.ſupꝑ co. iglo. ⁊.2. q.pꝰ. Quotquot.ſʒ tarnõẽ irregtarii ꝑp defcm̃ ſignificatiõis in facfoců ibi ſacf̃m nõ ſit qꝛ ſic ſtatutũẽ eo ꝙ ʒ talẽ pᷣſũit᷑ de icõtinẽtia ihe renti.⁊ ẽt vr ſacfʒ oꝛdisĩ maioꝛi reuerẽtia hẽatur ⁊ihis ſex cãibꝰẽ bigamia iterp̃tatie dcã. Ad p* ioppm dð ꝙ m̃imoniũ ñ ↄſumatũ ſignificat vnio⸗ nẽ aie cũxpo ꝑcharitatẽ vie.⁊ pleſaie ſic vniñt x* ſ nõ ñgnificat vnionẽ vniꝰ ecctie cũx⸗ fcãʒ ꝑ aſſũ⸗ ptionẽ hñane nãe a diuinaꝑ⸗ ß.n. ſignificat ꝑ mfi⸗ moniũ ↄſumatũ. Adm dð.ꝙ ſactʒ non repugnat ſuſceptiõi oꝛdis.ſʒ defect? integritatis in ſua ñgni ſicatiõe. Ad ʒn dð ꝙ qᷓʒuis qᷓ;tũad cpã ⁊ penã ð⸗ bitã ctpe plus noceat Vnicuiq; coꝛruptio ꝓpꝛia qᷓ aliena.tñ q;tũ ad penã irreglaritatis nõ ẽ ſic ĩ ꝓpo ſito.cuiꝰrõẽ m quoſdã. qꝛ ecc? nůq; fuit adultero iũcta.nec niſi vni ſpõſo:ſ ʒſpõſus ecctie aliq hũit ſrnagogã q̃ſi ↄcubinã.⁊ i ↄſumatiomf̃imonij cuʒ muliere pus coꝛrupta ab alio magis ẽʒ ſignificatò nẽq̃ dʒ eẽ iſacfo qᷓ; cũ vir pᷣus coꝛruptꝰ ↄſũat mi⸗ moniũ cũ muliere nõ pus cotrupta.ſʒ hec rõ nulla ẽ.qꝛ ſicut fuit vna fides antiquoꝝ ⁊ modernoꝝ.vt i.ʒli. oñſuʒẽ. ita⁊ vna ecctia. vñ ſcipzes g xpi p⸗ ceſſerũt aduẽtũ iã ꝑtiebãt advitatẽ ecclie. vñ illoꝝ collatio nõ dʒ dici fuiſſe ↄcubina.ſ ſpöſa. Uñz in Pphetijs ſpõſa vocat᷑. Pꝛeterea ſi eẽt veꝝ qð illi dñt copula foꝛnicaria eẽt ſactʒ vniõis Vnagoge deo.qðẽ abſurdũ. Dicẽdũg alt ꝙ motꝰ nõ diſtin guũt᷑ hʒ ſpẽʒ ꝑↄpationẽ ad terminũ a quo.ſ; ad quẽ vñↄſumatio mrimonijiqᷓ;tũẽ cũ nõ pus coꝛrupta quis ſit ab illo ꝗ pus carnẽſuã diuiſit ꝑ foꝛnicatio nẽ cũ alia nõ ſic deficit ab integritate ſignificatõis Vniꝰpiũctiõis int xnʒ eccliã.ſic ↄſumatio mf̃imo nijqẽ a viro nõ pus coꝛrupto cuʒ mliere coꝛrupta ab alio. Silr dico ꝙ ſimlier eẽt oꝛdis ſuſceptiua ir regiaris fieret ꝑↄfumationẽ mr̃imonij cũ viro pꝰ coꝛrupto cũ alia.nõ aũtꝑ ↄſumationẽ mfimonij cũ Viro nõ p̃us coꝛrupto.qᷓ;uis ipᷣa pus fuiſſʒ ab alio ꝑ foꝛnicationẽ coꝛrupta. Ad vitimũ dð ꝙ grauioꝛ ẽ defcũs ſigniſicatiõis ĩ mimonio ↄũato qᷓ; nõð cõ ſumato. plus. n.põderãdi ſunt defcũsi rebꝰiã ↄſu matis q; in his qͥ nõdũ ꝑuenerũt ad ſuã ↄũatiõeʒ. Ecu ndo q̃rit᷑ vtx irreglaritas biga — mie tollat᷑ ꝑ bapm. Ad iſtã qõnẽ direrũt gdã inter quos fuit Hierony mus ꝙ ille ꝗ añ bapmn hůit plres vroꝛesꝑ bapn ſe q̃ntc ab irregtaritate purgat᷑. vt hiſi up illð i“. Thi. 2. Aniꝰ vroꝛis viꝝ. ⁊ẽt decre.di.ꝛb7 Vniꝰ vxoꝛiſ quoꝝ rõẽ.qꝛ cũ bapꝰtollat oẽm clpaʒ ⁊ oẽm penaʒ nõ vt rõq̃re nõtollat irregularitatẽ. Alugꝰãt⁊ cõis opio doctoꝝ tenẽt ʒꝛiũ.qꝛ qᷓ;uis ꝑ bapn tollat᷑ oĩs cpa⁊ ois pena ꝓ actuali pccõ debita.ex ̃tñ nõ ſe quur ꝙ tollat irreglaritatẽ bigamie. qꝛ non debet᷑ hõi ꝓpccõſʒ ꝓ defectu ſacti mrimonij ĩ ſignifican do. decre. di6. Acutiꝰibi.n. diꝙ acutiꝰitelligũt gnʒ eũ qcathecuminꝰ hůit alterã oꝛdinãdũ cẽſue⸗
——
rũt.qꝛ de ſacfo agit᷑ nõ de pccõ. ex h vt dñt qdã vẽ
8.
ꝓbabilrpoſſe ↄcludi ꝙ baptiſmꝰ tollat dẽm irr
Staritatẽ ꝓneniẽtẽ ex pccõ nõ aliã. Sʒ ʒ h arguitur qꝛſi eẽt vex toltet ilãq̃ ꝓuenit ex inifectiòe hõiſ iiuſta.⁊ nõillãq̃ puenit ex interfectione hois iuſta.
jiij
qð rationabile non videtur 6 ½ r ꝑ ritur vtx ʒhẽs nõ de inre
t B r t 10 que ß de fc cum coꝛrupta ab
. alio viro ſit irreglaris. Et vĩ ꝙ nõ. qꝛ ſile ẽ qᷓ;tũ ad irreglaritatè 3here cũ vidua.⁊ cũ duabus Vxoꝛibꝰ. Sʒ nõ iuenit in inre erpſſuʒ ꝙ hens cuʒ duabꝰ de fcõ ⁊ ãbas cognoſcẽs ſit irregtaris.q nec
ille laicus g Shit cũ vidua de ſcõ nõ de iure. Iteʒ
ſipctus de fcõĩduceret irregtaritatẽ.tũc ille q he ret cũ aliqᷓ vxoꝛe viuẽtc adhuc eiꝰ marito irregula ris eẽt.qð nõ iuenit᷑ de iure exp̃ſſuʒ. Itẽ talis nõẽ irreglaris niſi ſit bigamꝰ. Sʒ bigamꝰnõ eſt gi vi⸗ tate nullã hñit vxoꝛẽ.⁊ opioniẽ vitas bferenda. ⁊ põttrahi harn ex qbuſdã deĩs.erde biga.nõ oꝛdi. Mup. wöt? ff. ad.l. Coꝛneliã ð ſiccarijſ dimif Qui
hoieʒ nõ occidit.ſʒ vulnerauit vt occidat ꝓ hõici
daẽ dãnandus.qa ñili gqᷓ;tů ĩſeẽ ʒpit cũ vidua.qᷓ; nis iſte ʒctꝰnõ ſoꝛtiat᷑ effectũ.tñ ita bigamꝰrcputã dusẽ quo ad penã ac ſi ʒctꝰ de iui effectuʒ hñiſſet. Rñ ꝙ tatirregtarisẽ ii ilũ pᷣctũ ↄſecutãẽ carna lis copla.nõ qꝛirei vitate ſit bigamꝰ.ſʒ ꝑp affecti itẽtionis cũ ope ſubſecuto.ẽð biga. nõoꝛ· Mup.7 qꝛ vtĩ eadẽ decre.dr̃ i glo. In maleſicijs voluntas ſpectat᷑ nõ exitus.qð ẽinteiligẽdũ de volũtate ma nifeſtaĩ ope oꝛdiato ad exitũ.ſicut pcuterc hominẽ cũ cultello oꝛdiat᷑ ad homicidiũ.qʒuis non ois qui ſic ꝑcutit᷑ occidat᷑. Ad pmi oppñ dʒ ꝙ iuenit᷑ ĩiu reĩ ſili ꝙ õhẽs cũ duabꝰ de facto ⁊ ãbas cognoſcẽs ẽ irregtaris.certũ ẽ qð inenit᷑ expᷣſſuʒ ꝙ ʒhẽs cum Vna de iure? alia de facto.⁊ ãbas cognoſcẽs ẽ ir⸗ regularis.að vexꝝ nõ eẽt niſi Sctus de facto qꝰ ad ĩcurrẽdũ irregtaritatis penã põderaret vt ʒctus ð iure. Ad ⁊m dicendũ ꝙ ille qui contrahit cum ali qua viuente eius marito.⁊ eam cognoſcit irregu- laris eſt.quia qᷓ;uis non ſit bigamus in rei vitate. tamen quo ad penam irregularitatis iter bigamoſ pꝛopter ſimilitudinem reputandus eſt.vt.n.dici- tur extra de biga. non oꝛdi. Muper in glo.aliquan- do pꝛopter ſimilitudinem facti aliquiſnumeratur inter eos.de quoꝛum numero non eſt. Ad ʒn dðÿ ꝙ in aliquibus caſibus veritati pꝛefertur opinio. vt habetur in glo.ſuper decretalem pꝛedictam qð nõẽ ſicitelligendũ.qꝛ nũq; ſimpli opio vitati pᷣferẽ daſit.ſʒ n ꝗd.ſ.quo ad malefuacientium penam. grtO dueritur vtrum cum bigami q2 poſſit per ſummuʒ pontificeʒ diſpenſari. Et videtur ꝙ nõ.extrã de biga. non oꝛdi.ſuper eo. In bigamis contra apoſtolum diſpenſare nonlicet. Item quod bona ratione cõ ſtitutum eſt. diſſolui:non eit velle dei. Sed biga- mos non eſſe oꝛdinandos. bona ratione conſtitu⸗ tum eſt. ergo hoc diſſolui non eſt velle ði. Sed cõ tra velle dei papa diſpenſare non poteſt. Won- tradecre. di.34“. Si ſubdiaconus neceſſitate exi- gente bigamus vſque ad ſubdiaconatũ poſſit pꝛo⸗ moueri. Itẽ. cꝰſequẽti. Lectoꝛ. ſi vidus altiꝰ vxo ris accepiti lectoꝛatu pmãeat.aut ſi nccitas fuerit ſubdiaconus fiat. Rñdeo ꝙq;uis papa nõ poſſit diſpẽſare 5 lus nãe. necʒ ius diuinum.qꝛſuaptãs vtroh; iureẽ iferioꝛ.⁊ vtrũqʒ ſupponit tanq; ñda mentũ.tñ qꝛ eſt ſucceſſoꝛ Petri qpnceps fuit apto rũ equalẽ ptãtẽ hñs htãti Petri.imo vt ꝓpꝛius lo quar eandẽ. ⁊ inferioꝛnõ poſſit obligare ſupioꝛeʒ nec parp arẽ. Papa de plenitudie ptãtis diſpẽſa⸗

puiſſe. Wacharius interxp
põt ʒſtatuta aplox quorũcũq;.ſitñ vim nõ hẽant er iure nãe vel diuino. decre. di.gꝛ⸗. Pꝛeſbyter cũ Sbigamũnõ oꝛdiari aplicũ ſit pᷣceptũ. cũ bigamis vñs papa diſpẽſare põt.tñ qꝛ nõ decer Bfacürfieri pp reuerẽtiã aploxꝝ.iõ cũ bigamis dñs papanõ di⸗ jpenſat niſi exigente neceſſitate. Alig tñ dicũt ꝙ in diaconatu ⁊p̃ſbyteratu cũ bigamis dñs papa dil⸗ ⸗ pẽſare non põt.qðtñiñ credo.vt hã decre.di.ʒ⸗ Lectoꝛ in gio. Luciꝰ diſpẽſauit cu Panoꝛmitano archieß̃o ꝗ fuit bigamus. Adpmiopp dðPib aeccipit᷑. ʒ. ꝓnõ decet.ſitr exponẽdũẽ ilud qð dii⸗ fra. e.ti. Wup.ſ.ꝙ cũ bigamis non liceat diſpẽſari. dꝛ dõ ꝙ vrgẽte nẽceſſitate ⁊ magna eccleſie vtilitate nõ eẽt ʒ velle dei bigamũ oꝛciari· Alu⸗ ctoꝛitateſad partẽ aliã itelligůt᷑ de plẽitidie ptãtis Irca lam. Si verbis erplicãr dð tali * E coꝛde nõ volũt.⁊c. itelligendũẽ tũ ad iudiciũ ecclie ꝑ verba ſignificatia pñtẽ ⁊ interioꝛẽ ↄſenſuʒ.pᷣſumit ↄſenſuz iterioꝛẽ af iheremitas pᷣcipuus. NMota ꝙ illi heremite monachi erãt.al ñ ſolus ui xiſſet in heremo nõ ppk ſolutũ fuiſſe mrim. Ta⸗ jibꝰſpõſis lʒ ſine cõi ↄfenſu ↄtinẽtiã ꝓſfiteri? mona ſteriũ eligere.qᷓ;uis B dicat᷑ de ſ põſis g nõdũ ſunt ↄ iuges tñ hẽt verũẽ de ſpõſis q ↄiuges ſunt añ mñ̃i monij ↄſumationẽ. Vidue maritꝰ.q̃ ſupple cogni⸗ ta fuit ab alio eque ſicut bigamꝰ ſacerdosſieri ꝓhi bet᷑. ſupple ſi cuʒ illa m̃imoniũ ↄſumauit. Si vo talis ſpoſa inter ⁊ ſpõſuʒ eiꝰↄſenſus de pñti inter⸗ ceſſiſſet eo moꝛtuo vidua remãſiſſet cui copnlat? vlteriꝰ ad ſacros oꝛdies ñaccederet. Binteltidʒ ſi ñtm̃ fuit coguita a viro ßo.ſʒ ẽta pꝰ alnõ eẽt verũ qð hie diẽ magt að pʒꝑ illud qð hã.eÿ de biga.non oꝛ. Debitũ ⁊ decre.ði.ʒ. Pꝛeſpyteri.ʒ. lidua. c. imediate ſeq̃nti. Si gs aiij ſe copulauerit etiã ſicgrnis cõmixtio illic ſequat᷑ ad pᷣoꝛẽ copulã reuo cãduſeſt. B expᷣſſuʒ eſt ef deſpò. duoꝛum. Licet. „r1 dʒ. ⁊t̃. Supiꝰ determina 6 quert uit magt pᷣncipali de et⸗ fectu ↄſenſus exp̃ſſi ꝑ vᷣba de pti. hic ð effectu ↄſenſus exp̃ᷣſi ꝑ vba de futuro.⁊ diuidit᷑ i.ʒ. oñdit ꝙ ↄfenſus de futuro inimo niũ nð eſficit. ⁊ opponit in Zꝛiũ?⁊ ſoluit ibi. Mꝛe⸗ miſſe aũt ʒ ingrit cuiꝰ rei ſit ille cõſenſus qmatri moniũ facit ibi. Hic queritur.
Ir di. querẽdũ ẽ pᷣncipalt Ii 64 hanc de duobꝰ. de cõ⸗ M ſenſu de futuro. ⁊ de conſenſu de pñti. Pirca pᷣm q̃runt. 4. P vtrů expᷣſſus ↄſenſusð
uturo ꝑſe mr̃imoniũ efficere poſſit. ⁊ vtrũcum carnali copula ſeq̃nte accecẽte ↄſenſu de pñti.per batñ de pñti nõ expᷣſſo. ʒ Vtꝝ ſufficiat ad mñi⸗
moniũ ſolus ↄſenſus de futuro cuʒ carnali copula ſequẽte. 4 vtx pꝰ carnalẽ copulã ſolũ ↄſenſuʒ ð uturo ſequẽtẽ mr̃imoniũ aliud cõtrahi poſſit
Rimo oſido ꝙ ↄſenſus de futuro
pſemr̃imoniũ effice
pñs.ʒ a ſili ↄſenſus de futuro efficit mr̃imouiũ fu⸗
p d p ibi
ſu
re põt.qꝛ ↄſenſus de pñti efficit mimoniũ
turũ. Itẽ oẽ vinculũ inter viꝝ ⁊ muliereʒ foꝛtius
ſpõfalibus eſtmfimoniũ. ſp ſimplick ꝓmiſſioneʒ Zhnnt᷑ ſpoſalia.cũß ꝓmiſſio iuramẽtofirmata eff ciat foꝛtiꝰ vinculũ qᷓ; ꝓmiſſio ſimplex.tal ꝓmiſſio efficit mrimoniũ. Itẽ vinculũ indiſſolubile inter virũ ⁊ mulierẽ quo ad mutuã trãſſationẽ ptõtiſch poꝝ ſuoꝝ ʒᷣctũmfimoniũẽ. ð ꝓmiſſio ðtali trãſ⸗ latiõe cauſat vinculũ diſſolubile inter eos qꝛ iple⸗ rio vmiſſiõis eſt de iure nãe. qð aũtẽ de iure natu-
9
re ᷣlui nõ põt.ð ↄſenſus de futuroefficit mfimõiũ
Lõtra inag di. pᷣcedẽti.c.x. Sfficiẽs mrimonij cã eſt ↄſenſus.nõ qlib ʒ.ſʒ ꝑ verba exp̃ſſus necð fu⸗
turoſ de pñti. zↄlenlus de futuroẽt iuram̃toafir matus miimoniũ nõ facit. Atẽ mag hꝰdi.c.j. ꝓ⸗
bat ꝙ ↄſenſus de futuroẽt iuram̃to firmatꝰ matri
moniũ nõ facit. Nñ ꝙ ↄſenſum de futuro virz mulier ꝓmittũt ſe mutuo aſſumef i mr̃imoniũ.tð ctus mmonij ẽ adipletio ꝓmiſſiõis illiꝰ. vincu⸗ lů aũt ʒctũ ꝑ ꝓmiſſionẽ nõẽ ꝓmiſſiõis ipletio.qꝛi lud vinculũ? obligatio ad iplendũ ꝓmiſſuʒ. oblo aũt ad aliqd iplendũ nò eſt ipᷣa adipletio. vinculuʒ aůt ʒcruʒ ꝑoſenſuʒ expᷣſſuʒꝑ verba de futuropſen põtefficere mrimoniũ. Adp in oppnn dð ꝙ cõ⸗
ſenſus de futuro duplr põt intelli. Anomõ ꝓpſen
ſi de futuro reſpcũ m̃imonij futuri.⁊ ſic pꝛocedit
arm.qꝛ ſicut ↄſenſus podiernꝰꝑ vᷣba de pñti expꝛeſ ſus podie facit mẽimoniũ.ſic ↄſenſus craſtinusg tůc ꝑ vᷣba de pñti exßᷣmnet᷑ cras faciet mrimonium Alio mõ ꝙ ↄfenſu de pñti reſpcũ mr̃imonij futuri. ⁊ſic nõ valʒ ꝓceſſus argumẽti qꝛcõſenſus de pñti attigit imediate mimoniũ qð etficit feu vnit. eiß cut cã effectui.nõ ſic aũt põt dici de ↄſenſu de pit reſpcũ mr̃imonij futuri. Adꝛ dð̃ꝙ firma pꝛo⸗ miſſiõis ꝑ iuram̃tũ nð mutat genus viculi.ſʒ ideʒ
„
genꝰ vinculi foꝛtificat. vñinter ſpõl alia q̃daʒſunt alia alijs foꝛtiotia. Adʒ dðcꝙ ipletio ꝓmiſſi nõẽð iure nãe qñ remittit᷑ ab illocuifeãẽ vlaim.
vtx exßſſul? Bcundo queritur xneit turo cũ carnali copulaſi eq̃nte accedẽte ſen pñti.per vᷣba ti de pñti nò exp̃ſſoefficigt mii. moniũ. Et vĩ ꝙ nõßʒ magf̃m di. pᷣcedẽti. fficits cã mrimonijẽ ſolus ↄſenſus ꝑVba de pñti exp̃ſſus ſʒ ꝑhpotheſim p̃dictus ↄſenſus de pñti nõexÿmi tur ꝑ vᷣba de pnti. ſʒtĩꝑ carnalẽ copulã? vbaðſy turo q̃ pᷣceſſerũt. ʒ dia ilia ſilnð efficiũt mrimonii tẽ ſoius ↄſenſus ð pñti ſi ꝑ vᷣbalalia ſigna nõ er pᷣmit᷑ eẽ pñsm̃immñefficit. qᷓ;uilſ equãt ſpoſalig Fʒ carnal copla adueniẽsð vo miimꝰ nõ efficit mii moniuʒ.ſʒ fem̃ mãim ↄſ umat.carnalcopulaſe quẽs ſpõſalia miimn nõefficit ʒÿuis accedat ↄſen ſus de pñti ꝑ vᷣba ð pñti nõ expſſus. Lõt ois car⸗ nalcopla efmim fcãẽ moꝛtalepccm̃. Sʒ carn lis copla cuʒ ↄditiõibꝰ pᷣdcis nõẽ moꝛtale pcci.ð carnat coplãa cuz alijs pᷣdcis ↄditiõibꝰ verũ efficit mimm. Rñ g ſit ex iſtitutiõe ſufficit adpᷣhẽdum miimm ↄſfẽſus ð pñti p vᷣba łaliaſig expᷣſſꝰ.ſic exi ſtitutõe fuffiẽ ad Shẽdũ mmn iter legitias pſona conſenſus in matrimonium pꝛeſens expꝛeſſus per carnalem copulam in relone ad verba due còſen⸗ ſum de futuro pꝛius expꝛeſſerãt. quanuis neutii p̃dcõx pſe ſufficeret ad pᷣdci ↄſenſus expᷣſſioneʒ eꝗ mõ quoqgrit᷑ ad cãndũ m̃imoniũ. Ad pmiopp dõ ꝙ quannis conſenſus ille non expꝛimatur pe verba de pꝛeſenti expꝛimiturtamen per aliquo
m nn kim Kim tjhyn i) pe i Lnot iyt eiln uij ſtüierſt 0iß 5 n Mniu . 0
au hßin lühu nc

*
5—
72
S
5
2.
½ uun An
viij
analens er vi inſtiturõnis mr̃imonij. Ad n d pin cãu pᷣdcõ carnalcopula cũ ↄſenſu de pũtii mri moniũ ⁊ ꝑ verba de futuro que pꝛeceſſerant matri
monium ⁊ efficit ⁊ conſumat.
ErtiO Aueritur vtrũſufficiat ad matri moniũ ſolus ʒſenſus de futuro eũ carnali copula ſequente. Et vñ̃ ꝙ ſic. qꝛ
iudiciũ ecctie iuſtuʒ ẽ.ſʒ in pᷣdcõ cãu ecclia iudicat
eEmfimoniũ niſi aliudipedimẽtũ obſtiterit. Iteʒ maiusẽ exßᷣmere ↄſenſuʒ vbo⁊ feõ q; vbotm̃. Sʒ in pᷣdcõ cãu ꝑſone ſuũ ↄſenſuʒ exßᷣmũt vᷣbo⁊ fcõ
veriusẽ ibi m̃imoniũ qᷓ; inter ꝑſonas ſuuʒ ↄſi enſũ expmentes ꝑ verba de piti carnali copula nõ ſeq̃n te. Wõtra vbi dolus adeſt ⁊ ↄſenſus abeſt nõ pot fedus pfici ↄiugale.e deſpõ. Tua nos ⁊ ↄſtat hoc
intelli debere de ↄſenſu de pñti.ꝗ ad ʒhendũ mfi⸗
moniũ nõ ſufficit ſolũ ↄſenſus de futuro cũ carnali copla ſequẽte. Rñ ꝙ in cãup̃dcõ eẽt mr̃imonium
erũt de futuro⁊ copulã carnalẽ ſequẽtẽ pꝛe⸗ ſumit ↄſenſuʒ depniti affuiſſe. ⁊ ipᷣos ſe mutuoma trimoniali affectu cognouiſſe.tñ nõ eẽt ibi mfimo niũ verũ. nec ᷣm iudiciũ dei.qꝛ mrimoniũ hᷣm rei itatẽ ſine reali ↄſenſu de pñtihinõpõt. Adp in opp dð ꝙ in pᷣdcõ cãu iudiciũ ecciie iuſtũ eſta iuſtia iudicanris.qꝛ iuſtů eſt vt iudiczs q nð nouit occulta coꝛdiũ iudicervʒ eaq̃ exteriꝰpatẽt.ille aũt iudex cui di. Tu ſolus noſti coꝛda filioꝝ hoiuʒ põt iudicare hm certitudinẽ de interioꝛi ↄfenſu. Ad ⁊n dð ꝙ qᷓ;tũcũq; exp̃matur ↄſenſus ſi nõ adẽ int᷑iꝰ
Fne bmiudiciũ ecclie eo ꝙ ecclia ꝑ verba
nõẽmfimoniũ hʒ iudiciũ ði.qᷓ;uis talisg ſic carna
ẽcopulã extoꝛũt teneat᷑ implere qð vbo ꝓmiſit.
qnerit᷑ vtrũ poſt carnalẽ copu — N 1 to lã ſolũ ↄſenſuʒ de fututo ſeq̃n⸗
emimf Ant
tẽ aliud mmoniũ Zhi poſſit. Et vã ꝙ non.
extra de ſpon. Is qui fidem. Is qui fidem dedit
m.mulieri ſuper matrimonio contrahendo cgr⸗
nali copula ſubſecuta.⁊ ſi in facie eccleſie deduca
taliam? cognoſcat ad pꝛimaʒ redire tenetur ga Bpſumptũ pᷣ mfimoniũ videat᷑ 5 pᷣſumptioneʒ tihnõẽ ꝓbatioadmittẽda. Itẽ ecclia põt facer aliq̃s ꝑſonas illegirias ad ʒᷣheñdũ iter fe. cũg ecc⸗ Phibeat illũ q poſt fidẽ datã de ʒhendo mulieri? poſtea carnal cognouit eãdẽ alij nubere illa viuẽ⸗ te. vẽꝙ talſit illegitimꝰad ʒhẽdũ cũ alia. Iteʒ ſi
alig õhit ſpõſalia cũ aliqͥ q;uis nłlaſint. ꝓhẽtñ du
cere aliquã ↄfanguineã iltiꝰ in vroꝛẽ.ej de ſpõ. Ad
audiẽtiã.ãa ſili mr̃imin qð hʒrei vitatẽ nullũ ẽ põt
reddere ꝑſonã illegitimã ad Shendũ cũ alia. Wö⸗
tra ↄſenſus verus p̃ualet ſumpto ↄſenſui Sed
cũ aligs poſt ꝓmiſſionẽ factã mulieri de ducendo
eã in vrxoꝛẽ poſtea carnalr cognoſcit eã nõ affectu maritali. ſ foꝛnicario nõẽ ↄjenſus niſi pᷣſumptus
ð ſi poſtea ↄſentiat ĩaliã ↄſenſu ð pñti ꝑvbað pñti
eßſſoxe verũ mfimoniũ ʒhit᷑ Ad iſtã qoneʒ
Ddixerũt alig ꝙ qᷓ;uis ÿᷣmũ mrimoniũnõ fuerit vex
Bplinptũ. ti ex ↄſtitutiõe ecclie in ſic ʒpentibus— gñair ipedimẽtũ ne cñ Aijs Zherepoſſint.⁊ ſi virõ
hir cũ alia pꝰ viuente vłmulier cũ alio pi viro vi entetalig int̃imðia tãqᷓ; nulla ſunt dirimẽda.vñ ef deſpò. s. q. di demfimonio Sctopoſtmfimo⸗ niũ pᷣunptũ ꝙ nec verũ.nec aliqð cenſet m̃5imo
niũ. q;uis hoc opinio ſit ꝓpabilis ti nõ eſt vera
nee cõit tenet᷑ a doetoꝛibus.qꝛ pᷣnmfim cñ non
ſuerit verũtz pᷣfñptũñ generat generatniſi ĩſic eð⸗ tragẽtibꝰ vex ipedimẽtũ ʒᷣhẽdiců alijs pmnois ſed pᷣſũptũ.? qꝛ ecc iudicat de interioꝛibus ꝑ exterio
res pᷣſũptiões.ſʒ mr̃imoniũ quis eẽt verũ bʒ iudi⸗
ciũ dei tñ dirrimeret᷑ ꝑ iudicin ecclie ⁊ ad ßoꝛẽ co⸗ pulã ↄpeltũt᷑ reuerti⁊ ꝑ cccliaſticã cẽſurã.tñ qꝛ m rei vtatẽ ↄiuges nõ fuerũt.⁊ vera ſunt m̃imonia q̃ Zrerũt cũ alijs. us dʒ pmittere ſe glibʒ excõica- ri⁊ qᷓ;cũq; penã aliã ſubire qᷓ; carnalt copulet᷑ poꝛi ſilr dico de muliere reſpcũ viri nec ppBtałpplerꝰ eſt. qꝛ ĩß cãu nõ obediẽdo ecctie nõ peccat ſ fuſti⸗ nẽtia excõis hac de cã meritoꝛia ſibi vã. ꝓ cxcõica to tñ ſe gerere dʒ.⁊ a ſuſceptione eucbariſtie maxie in loco vbi fem̃ ſuũ notũ ẽ dʒ ꝑp ſcandalũ abſtiner
Ad pn in oppn dð ꝙ illuc verbũ decretal.ſ. qð ad pᷣmã rediretenet᷑.⁊ illud aliud qð fuit allatuʒ ꝓ pma opinione.ſ.ꝙmr̃imoniũ ↄtractũ poſt pᷣſũptus niẽ vex.itelligenda ſunt m iudiciũ ecctie. Ad 205 dð ꝙ ecclia alie aligd ꝓhibet fieri decernẽdo im
plicite vłexplicite irritũ ⁊ ĩane fem̃ ʒ hãc ꝓhibitõ
nẽ.⁊ ſic nõ xhibet Zhi mf̃imoniũ poſt mf̃imoniuʒ Sñptů. að pm rei vitatẽ nullãẽ. Alio mõ ꝓhibet Aigd fieri nõ decernẽdo explicite vłiplicite irritũ
Vel iane ſi ʒriũ fiat ⁊ qᷓ;uis faciẽs ʒᷓ talẽ Phibitiõeʒ
peccet.tñ fem̃ tenet niſi ſit aliud qð obſiſtat.⁊ hoc mõ ecclia ꝓhibet 5ᷣhi mr̃imn durãte alio mfimo⸗ nio p̃ſũpto qð ᷣm rei vitatẽẽ nuliũ. Ael põt dici pecc nõ phibet pᷣhi m mñ̃imoniũ niſi pᷣfupponẽ do er pᷣſũptiõe ꝙ pᷣmů ſit verũ.⁊ iõ ÿᷣm miim quã uis reali ſit verũ ßʒ dei iudiciũ.tñ ṽʒ iudiciũ ecclie eſt nullũ.⁊ ita eo mõẽ nullũ quo ab ecc? fuit pꝓhibi tũ. Ad ʒ dð ꝙ q;uis 5hens ſpõſalia cũ aliq̃ que
rei vitatẽ nulla ſunt eo ꝙ illã in vroꝛẽ nõ põtha bere.non poſſit poſtea ẽt pꝰ moꝛtẽ illiꝰaliquaʒ ſibi attinẽtẽ infra gradũ ꝓhibitũ ducerei vxoꝛẽ. tñ p⸗ mf̃impᷣlũutũ qð ſʒ rei vitatẽ nullũẽ.aliuc matri moniũ ↄctũ cũ aliqua nõ attinẽte pᷣoꝛi tenet ßʒ iudi
ciũ dei.qꝛ qðĩ pᷣdcã decretali dem̃ eſt oꝛdiatũ ẽ ab
4
ecc pppublice honeſtaris iuſtitiaʒ. vt dicit Appa tus ibidẽ.⁊ ẽ ſtatutũ nõ tm̃ ꝓhibẽs ne fiat.ſʒ ẽt de⸗ cermnẽs irritũ ⁊ iane ſi contruriũ fiat.
————.
Articulus ſecundus.—
querit᷑ de 2. pnci D nſequen tei pali.⁊ circa qͥrũt qttuoꝛ. Pꝰ vtꝝ mutuꝰ ʒſẽſuſ ð trãſatõ ne prãtis coꝛpoꝝ ad tp̃s faciat mfimin ꝛ vtxꝝ mutuꝰↄſẽſus ſub ↄditõe faciat mfimm. ʒ0 vtxↄſẽſus clãdeſtius efficiat mr̃imn. 4⸗vtxꝝ ſus icarnalẽ coplaʒ neceſſariꝰit ad ʒᷣhẽdũ mimnm Ro odog ↄſẽſus mutuꝰ ðtrãfla-
B tioe plãtis coꝛpoꝝ ad tp̃s faci at inrimn. Dis carnalↄcubitꝰcᷓmfimn ẽ
illicitꝰ. ſ carnalↄcubitꝰcũ ↄcu bĩa qᷓ;uis ſit illicit?
hti aliã vroꝛẽ· ijlicitꝰẽ alij vroꝛ ñhiti.di.n·x.
vðocu.l.j. Mẽini licẽtia ↄcedat ↄſtãte mr̃imꝰ ↄcubi
ãpenes ſe hic.i qꝰ vi daf itelti ꝙ ñ ↄſtãte mim?
tallicẽtiapr ↄcedi.z vʒ ꝙ ʒcubiatꝰſit m̃im ſed
ↄſtat ꝙ ñẽ niſi ad tpᷣs. Itẽ apt aliqᷓ; rẽ ↄceder ſim
pr võtẽt ↄcedere ad tp̃s.ſʒ vir⁊ mlier pnñtſibimn ruoↄceder᷑ ſimpli ptãtẽ cõpoꝝ ſuoꝝ. hãc ↄceſſoeʒ
pnt facer adtps.ſᷓtalceſioefficit matrimoniã Itẽ ſiẽ ſe bʒ ↄſcnſus ſimptr ad mf̃imoniñ ſimpi. ita ↄſenſus ad tpᷣs ad mim d tß̃s.ſiẽmutuns

i
enſus ſimplr efficit mimoniũ ſimplr. ita mutu⸗ ↄſenſus ad ts efficit mãimoniũ ad tpᷣs. Lõtra e de ↄditiõibus i deſpõ.appo.c.vlt. dĩ ſi alter dicdt altẽri. õtraho tecũ donec iueniã aliã honoꝛe vel facultate melioꝛẽ.talis cõtractꝰ caret effectu · hoc aũt nõ eſt niſi qꝛtalis ʒctus ẽ ad tpᷣs. Irẽ m inã⸗ giſtrũ ſupius di.ꝛ. c.j. Wfimoniuz indiuiduã vi te ↄſuetudinẽ retinet. ſʒʒctꝰ ad tps ẽ diuiſibilis· ð taliſ õctꝰ nõ põt eẽ miimoniuʒ. Rñ ꝙ nõ põt ꝰhi mẽimoniuʒ ad tpᷣs.ſeruꝰ.n.alicniꝰ dñi hatis ſuper ipᷣm plenitudinẽ ptãtis nõ põt ſine ↄceſſiõe dñi il⸗ lius? auctoꝛitate ↄcedere al ij qualẽcũq; ptãteʒ in coꝛpꝰ ſuuʒ.ſʒ qlibet hõẽ feruꝰ dei ꝗ hʒ ſuꝑ auẽlibet hoiem oĩimodã plenitudinẽ ꝑtãtis.ðᷓ nullus virpt ↄcedere mulieri.nec eↄꝰ aliqᷓ; ptãteʒ in coꝛpus ſu⸗ um niſi ex ↄceſſione dei explicita vl iplicita. dẽus autẽ nõ tm̃ nõ ↄcedit.ſʒẽt ꝓhibet fieri inter viruʒ ⁊ mulierẽ mutuã ↄceſſionẽ ptãtis ſuoꝝ coꝛpoꝝ qᷓ;⸗ tuʒ ad ↄcubituʒ carnalẽ ad tpᷣus qð pʒ Wathe.i9. vbi di. Quod deus cõiunxit hõ ñ ſeperet. Tripler autẽẽ ↄgrua rõ qᷓre deus B voluit fieri. Anaẽ qꝛ ßeſſet 5 bonuʒ ꝓpliſ.coptati.n.ad tpᷣs ñ eẽnt ita ſol⸗ liciti vt in plibꝰ de ſue ꝓlis diſcipiina ⁊ educatiõe religioſa ſicut copulatifimpſr. Aliaẽ qꝛ hoceſſet 5 bonñũ honeſte dilectiõis qͥ dʒ eſſe inter ↄiuges.qꝛ foꝛte qᷓ;uis copulati ad tp̃s plus diligerẽt ſe pp de lectabile ᷣm carnẽ q; copulati ſimplr cuʒ dilectiõe
q̃ eſt pp honeſtũ copulati ſimpli magis diligunt ſe
vt in plibus qᷓ; ſi eẽnt copulati ad tpᷣs. plus.n. dili git vnuſqſq; vt in pluribꝰ rẽ q̃ ſua eſt ſimpir q; ſiũ eẽt ſna niſi ad tp̃s. Tertia rõ eſtqꝛ in copula ad tẽ pus nõ ſaluaret᷑ rõ ſacti.qꝛ talis copula cũ eſſet di⸗ niſibilis nõ ſignificaret indiuiſibilitatẽ hñane nãe a ꝑſona filij dei.nec indiuiſibilem vnioneʒ ecclie cum hꝛiſto. Ad pn in oppn dð ꝙ dicta lex cõcu⸗ binatũ non concedit.ſed homini nõ vroꝛatopmit tit tanqᷓ; lege hũana non puniendo.nec ex ſegtur ꝙ puniri nondebeatlegediuina.qꝛ ſicut die Aug. i.de li. arbi.longe añ mediũ. Lex hũana multa im punita relingt que ꝑ diuinã pꝛouidentiã vindican tur? recte. Adꝛ⁊m dð ꝙ maioꝛẽ vera qñ poteſtas ſupioꝛis dñi ita concedit ſeu permittit fieri conceſ ſionẽ rei ad tp̃s.ſicut permittit ea fieri ſimpliciter quod in pꝛopoſito nõ eſt verũ.vt viſum eſt in coꝛ poꝛe queſtionis. Ad ʒm dicendũ ꝙ maioꝛ falſa ẽ ſicut patet ex dictis in coꝛpoꝛe queſtionis.
Ecundo queritur xtumnutu
11—„„„„„——„ conditionalis faciat matrimoniũ re nõ exi
ſtente poſita ſub cõditione. Et videtur ꝙſic. extra
de condi.in deſponſa.appo.c.j. Quicũq;ſub cõdi tionis nomine aliquã deſponſauerit ⁊ eã relinque re voluerit. dicimus ꝙ frangatur cõditio ⁊ deſpõ ſatio irrefragabilr teneat᷑.ergo ſiue exiſtat cõditio ſiue non tenet deſponſatio.multo foꝛtius ergo ma trimoniũ. Item ſi aliqs iurauerit mulieriſe eam ducturũ in vxoꝛem.ſi tm̃ ſibi donauerit.ſ.io. vel 20. marcas.ſi conditio nõ exiſtat ⁊ interueniat con ſenſus de pñti.aut carnalis fequatur copula eãte⸗ netur accipere in vxoꝛem extra.e.ti. De illis ergo a ſili matrimoniũ tenet.q;uis res appoſita ſub cõ ditione nõexiſtat. Wontra.e.ti.ſuꝑ eo.dicitur de
illo qui cõſenſit in quandã muliereʒ ſi pater eiꝰſuũ pꝛeſtaret aſſenſum ꝙ niſi volũtas patris poſtmo⸗
—
(Ani.
qũ intercedat.nequaqᷓ cogendus ẽ ad m̃imonii cõtrahendũ.ſʒ ſi ſponſalia ſub conditione contra eta non tenent re poſita ſub condition e non exiſtẽ te.a ſimili nec mr̃imoniũ. MRñdeo ꝙ conditionũ
appoſitarũ in contractu matrimonij quedam ſunt
contra mr̃imonij ſubſtanriã. vt ſi alter dicat alteri Contraho tecũſi generationẽ pꝛolis euites. qð eſt cõtra bonñ pꝛolis. vel donec inueniã aliam hono⸗ re vel facultate melioꝛẽ qð eſt cõtra ſignificationẽ ſaci.aut ſi adulterandã te tradas quod eſt contra bonñ fidei.⁊ ſub talibus cõditionibus nullũ matri moniũ eſt.vt hẽ ej̃ de cõdi.in deſpõſatione. appo. c.vlti. Quedã ſunt nõ cõtra ſubſtantiã mf̃imonij. ⁊iſtaꝝ qͥdã ſunt turves aut ipoſſibiles. ⁊ mfimõiũ Ictũ ſub talibus cõditionibus tenet quia ꝓñ adie ctis hñtur.vt dĩ in ðᷣcretali pᷣdicta.quedã ſunt ho⸗ neſte ⁊ poſſibiles.⁊ iſtaꝝ quedã ſunt de pterito.vt
ſi dicat᷑. Cõtraho tecũ ſi maritus tuus moꝛtuꝰeſt.
quedã de piti.vt ſi dicat᷑. Wõtraho recũſirues vᷣ go.⁊ ſub iſtis conditiõibus vel ſiibus mr̃imoniũ cõtractũ tenet exñtibus rebus in conditionibꝰ ap⸗ poſitiſ alr nõ.⁊ ſic intelligit᷑ auctoꝛitas ad pꝑteʒ ßaʒ allegata.qᷓʒuis illa videatur deſ pöſalibus loqquẽ qã funt cõditiones de futuro.vt ſi dicat᷑. Cõtraho
tecũ ſi patri tuo vel patri meo placuerit.⁊ tũc iudi
candus eſt ſicut de ſpõſalibꝰſub cõditiõe cõtractiſ qꝛ vt dĩej̃ de cõdi. in deſpõ.appo. Sup eo. Muinſ modi conſenſus nõ eſt de pꝛeſenti habẽdus ʒ per verba de pñti euidẽtius expᷣmatur.qꝛ in alienogr
bitrio nõ hito ſed hñdo cõſiſtit. Ad pr dð gila decretalis intelligit᷑ de cõditione turpi no extes
naturam mrimonij vt dicit Appatus ibidẽ. Ad 2m dð ꝙ qᷓuis pꝛimo appoſita ſit conditio de fut⸗ roſi poſtea conſentiat de preſenti.aut carnalis co pula ſubſequatur conditionenon replicata rece dit a conditione pꝛiꝰ appoſita.? ſimpli itelligicʒ ſentire. vt dicit Appatus ibidem.
„
⸗—r ritur vtrum cõſenisc 7 Ertio que geunus effcltman
monium. Et videtur ꝙ nd. ʒo.q.j. Aliter dicitur de clandeſtinis matrimonijs ꝙ non ſunt coniugia ſed adulteria vel concubinia.vel ſtupi aut foꝛnicationes potius quã legirima coniugia.
Item quia eccleſia pꝛohibet conſanguineos ma trimonialiter copulari.ideo mutuus eoꝛum cõſen
ſus matrimoniuʒ non efficit. ſed eccleſia pꝛobibʒ matrimonia clandeſtina eadem.q.nullus.⁊ extrã de clande. di ſpon. Lum inhibitio· ergo conſenſus clandeſtinus matrimonium non efficit. Iteʒ car nalis concubitus inter coniuges eſt licitus. ſed ſi aliqui clandeſtine m̃imoniũ cõtraht nõlʒ eosſil carnaliter copulari.quia ſcandaliʒaret pplm. erßo viꝙtale mrimoniũ eſt nullũ. Contra.ʒo..ᷓ Ju⸗ dicantem.dĩ de illis qui clandeſtine conſenlerunt ꝙ reatũ adulterij vterq; incurrit dum ro;eoE
vinente alij ſe copularit. ſed hoc non eſſet verum niſi per mutuum confenfum clandeſtinuʒ cõtraxi
ſet mimonium verũ.gᷓ talis cõſenſus verũ efticit mr̃imoniũ. Itẽ ſitales trãſferrent ſe ad regionez longinquam vbi non eſt conſuetudo monitiones ʒ ſollennitates in matrimonijs adhiberi.licitum
eſſet eos ibi carnaliter copulari.ſed nunquam
nalis copula extra matrimonũ eſtlicita ergocẽ⸗ deſtinns conſenſus verũefficit mr̃imoniũ · Rn K
dini inmi jßii ziiuielt deit 2 vii töei ſtrei
iujn nn
i M S Ni
riib i dinblei coline bücmm ifng ßüimei hnb ihiudei lßjnnn einhe litnnlie urſ, kußpyd. Mu
ee
=.— — — —

.
emimn clãdeſtinũ ditriplr. ita pt diei ð clãde⸗ iopſelu. Ano mõdẽmf̃imoniũ clãdeſtinũ quod hitur ſine pitia teſtiũ er de ciãde.deſpõ. Qð nob Alio mõ qð ʒhitur nõ adhibitis ſollẽnitati bꝰↄſue ris qᷓuis 3ct fuerit in pñtia teſtium. ʒo. q. y. Aft Tertio mõ qũfit ſine pᷣmiſſa denũciatiõe.e de clã de. deſpõ. Lũ inhitio.⁊ quolibʒ iſtoxꝑ modoꝝ ſi 47. fuit mutu⸗ ↄſenſusp vᷣba de piti expꝛeſſus Verũẽ mfimon ßʒ deix ↄcie iudiciũ illð tñ qð itaẽ clãde ſtinũ qð nõ fuit ĩpiitia teſtiũjj iudicabit᷑ verũ mfi⸗ moniũ ab ccc.qᷓ iudicat fʒ allara. vñ ii aligs iſtoꝝ cũ alia pſonaifacie ecclieʒheret pᷣcipet eiꝑ ecciã cohabitatio cũ ea.⁊ ꝓhiberet ei acceſſus ad ÿmaʒ cui ti pᷣcepto obedire nõ deberet qᷓ;tů ad redditio nẽcarnalis debiti.qꝛ magis obediẽduʒ eſt indicio dei ⁊ ↄſcie q; iudicis eccliaſtici ꝗ5ʒ pᷣſũptiones iu⸗ dicat.iĩgbꝰti poſſet obedire ecciiẽ abſq; peccõ obe diretenet᷑ ſicut in ſubueniẽdo illi mulicrii neceſſa rrijs ſi indiget.⁊ ipe illi⁊ alij ſuſticere poſſet. Ad pin oppn dð ꝙ ſicut dicit mag̃ hꝰ di.c.⁊. iliud
nðẽ ita itelligem ꝙ nõ ſit legiptimũ ↄiugiũ.ſʒ qꝛnõ
—
hʒ decoꝛẽ⁊ debitã honeſtatẽ. Vel põt dici ꝙ illud decretũitelligẽdũ ẽ declãdeſtino ↄſenſu non exp̃ſ⸗ ipñtia teſtiũ.q ↄſenſus nõ efficit mr̃imoni 63 5 üptionẽ.⁊ iõ carnalis ↄcubitꝰ taliuʒ ab ecc? illici- tus iudicat᷑. Ad ⁊n dð ꝙ ñẽ ſile de vtraq; ꝓhibi tde. qꝛ ita ꝓhibʒ ↄſanguineos copulari ꝙ ꝑſonas ĩ tEdit reddef illegitias ad ʒᷣhendũ ñſic aũt ꝓhibʒ ckdeſtia mf̃imonia. Adʒm.dð ꝙ qᷓ;uis carnatcõ cubitꝰ in m̃imonio ſit licit? reglarit᷑ tñ ꝑaccidens aliqꝰloco ⁊ aliqꝰtpe põt eẽ illicitꝰ. vt pp ſcãdaluʒ pyli ſicut dem̃ ẽ.vfpp ecclie ꝓhitionẽ q̃ alicubi ꝓ⸗ hibz ↄiuges carnalr copulari añqᷓ; adhibeat᷑ mfi⸗ monio ſollẽnitas ↄſueta quã tñ Phibitionẽ gdã di cũt eẽ nõ reſpcũ actꝰ debiti reddedi.ſ ʒ reſpcũ act? petẽdi. vñ peccaret exigẽs.⁊ nõpeccaret reddẽs. „— arto ãrit vtrũↄſenſusi carnalẽ co pulã ſit neceſſariꝰad mñ̃imo⸗
— niũ ᷣhẽdũ. St vĩ ꝙ ſic. iq.q.j. Sũt ꝗdã. uo nẽtibꝰ ſupple vginitatẽ nõ ſolũ nubere. fedẽt velle dãnabileẽ.ſʒ B verñ nõ eẽt niſi ↄſenſus in carnaleʒ copulã neceſſariꝰeẽt ad mr̃imn phẽdũ. Itẽ ad 3 hẽdũ mfim nneceſſariꝰẽ ↄſenſus ĩea ppq̃ẽ mfim inſtitutũ. Szmfimmn nõ tĩmõiſtitutũẽ in officiuʒ ßẽt in remediũ.ᷓ ad im ᷣhendũ neceſariꝰẽ con ſenſus in illõ ꝑ qðhi remediũʒ carnalẽ ↄcupiſcen tiaʒ·illuc aut remediũ ẽcarnal copula. Itẽ adʒᷓ⸗ hẽdũ mf̃im neceſſariꝰẽ ↄſenſus ĩ illuc qð ſi exclu dat̃ ipctumr̃imm nullũẽ. Sʒ ſi vir? mulier Zhe⸗ ẽt appoſita hac ↄditiõe ꝙ vnꝰalij nũc; debitum redderet nullũ eẽt mr̃imoniũ.g ad ʒhẽdũ mf̃imo⸗ nineceſſariꝰẽ ↄſenſusi redditionẽ debiti. Lon⸗ tramagt hꝰ di.c.vIt. Lõſenſus cohitatiõis vlcar nalis copule nõ facit ↄiugiũ.ſʒ ↄſe bo⸗ ietatis vbis Em pñstpᷣs erpſſus Itẽ beata vgo verũ mimoniũ ʒxit ců Joſepb. nõt in carnalẽ co pulã ↄſenſit. qꝛ ſemp vgo pfcã nõ tiñ̃ coꝛpe ſʒ ẽtmẽ tepnſit. ð ↄſenſusi carnalẽ copulã ñẽ neceſſariꝰ dmfinoniũ Shendũ. Rñꝙ mf̃imoniũ Shendũ nöẽ neceſſariꝰ ↄſenſus explicite i illud qð nõ eſ de mfimonij eentia.copula aũt carnalisẽ huiuſi möõi. oſtqᷓ;.n. alig m̃imoniũ ʒtraxerũt ſi poſtea perpe oↄtinerẽt nihilominus eiſ inter eos veri mfi⸗ mnoiũ.ſicut patuit ĩ mr̃imonio int vginẽ Mariã
S
oluntatis.
fenſus chiugalfo
2
oſeph. ad ʒhendũ zmfimoniũnðẽ neceſrurius
ↄſenſus in carnalẽ copulã explicite. qꝛ tñ in eẽntia
mrimonijptinet᷑ carnalis copulañ cut vſus iptãte oꝛdiata ad vſuz nõ de neceſſitate: 5 Voluntarie.iõ
aliq m iplicite regrit᷑ ↄſenſus in carnalẽ copulaʒ
d Shendu mfrimoniũ. iq;tũ ad h̊ neceſſariꝰe ↄſen
ſus mutus in trãſlationẽ coꝛꝑis ꝓpij in ptãteʒ alte rins ↄiugis qᷓ;tũ ad cõcubitũ ↄiugalẽ.ſ; nõẽ Aen
tire in carnalẽ copulã neq; explicite nʒ iplicite ab
ſolute.ſʒ iplicite ⁊ ſub ↄditiòe.ſ.ſi alter ↄiunx vti ſi
bipceſſu voluerit poteſtate. Acd pm in oppn dʒ ꝙ ille q vouit ÿginitatẽ volẽdo nubere. vult ſe ob ligare obligationi incõpeſſibili voto ſuo ſi alt᷑ con
iunx voluerit.⁊ iõ moꝛtat peccat.ga q;tů in eeſt
ult ſe expõere neceſſitati vẽiẽdi ʒ votũ fuũ ñ alt
Voluerit.? q;ʒuis qð dem̃ẽ regulariterſit verũ er
inſpiratione tñſpᷣus ſci vgo que vouit vᷣginitatem
ſine pccõ nubere põt.ſiẽ patuit in vgine gloſaq̃ añ⸗ q; nuberet certificata fuit ꝑ reuelationẽ ſpũs ſci ꝙ
oſeph ab ca nů; debitũ exigeret.⁊ iõ Shendocũ
eo nõ expoſuit ſe alicui ꝑiculo veniẽdi 5 votũ quo
vginitatẽ vouerat cñ eẽt ce certiicata ꝙ Joſeph
nõ vreret᷑ ptãte ſibi ↄceſſã. Ad ꝛn dð ꝙ nð plus
pdudit niſi neceſſuriꝰẽpſenſus in carnalẽ copu- ã iplicite ⁊ ſub cõditiõe.ſ.ſi alter Aür ptãte ſibi cõ
ceſſa vti voluerit. Ad ʒm dð ꝙ ñi alig ↄtrahũt in
nuick ſub hac ↄditiõe.ꝙ nũq; ſibi innicẽ reddẽt vᷣbi
tũ. ip̃i nõ tm̃ excludunt carnalẽ copulã.ſʒ ẽt mutuã
trãſſationẽ coꝛpoꝝ ſuoꝝ in alteriꝰptãteʒ qᷓ;tũ ad ↄ cubitũ ↄiugalẽ.⁊ ego biñj cõcedo ꝙ ↄſenſus in taleʒ
trãſlationẽ regrit᷑ ad mr̃imoniũ ↄtrahẽdum. Ad
arad pteʒ aliã pʒ d dici debeat exiã dcis qũo
mfimoniuʒ abſqʒ pᷣiudicio virginitatis eiuſdem. Irca itterã mrimohiuz nõ ſanxit ↄſen
S ſus gi occulto fuir. i. nõ oñdit ſem̃
qᷓ;tum ad foꝛenſe iudicium ecclie.
autẽ ↄſenſuʒ ⁊c. Supe Poꝛtet rius determiauit ma de ↄſenſumimonijq́ᷓ;tuʒ ad eius ef⸗ ectuz. Hic determiat de ip̃o qᷓ;tum ad eiꝰ deffectũ. Etßꝰ quo ad defem̃ cðo quo ad defem̃ itẽtiõis. di.ſe.
ibi. Mec ſolũ. Pitres. Poñdit ꝙ coactio ex-
2
cludit mrimoniuʒ. Scðo oñdit ꝙ Menſus ſeq̃ns ratificat ibi. Vexꝝ tñg inuiti. Tertio ꝙ ſuſicit qñ
conſenſus tacitus ibi.wonſentire autem. Sun riculuspꝛimus.*
4 C di· querenduʒ eſtÿn Irca hanc cipalit de duohue de ↄenſus contrahẽtiũ coatiõe. Secnido de talis contractus ratißi öez. Lircapmuʒqrunt᷑ quattuor. PM vtx ↄenſus coactio ꝑmetuʒ ipediat mfimo niuʒ Scðo vtrum impediat ſponfalia iuramen
ko.firmata. Tertio vtrum perfona conſ entiens in aliam ſibi non conſentientem poſſit illa viuen-
te contrahere matrimonium. uarto vtrum pa
rentes iberos ſuos poſſint cogeread matrimom um contrahendum.

1 ſ ⸗— —
.————————
N Rmo ſd ꝙ cõſẽſus cogetio x ¹) mo oñdo metũ nõ ipediatmi moni. Quod uihilẽ mr̃imoniũ ndipedit. ſʒ nullaẽ ↄſenſus coactõ.qꝛ ↄſenſus eſt actus liberi
arbitrij. qð nõ põt cogi. vt in⁊ li.oſtenſuʒ ẽ. ðcꝙa⸗
₰
——
cõt ↄſenſꝰm̃immñ ipedit. Itẽ oĩs vir autẽ ↄtãs aur incöſtãs.ſʒ coactio ꝑmetũ cadẽs ſolũ in Viris
incðſtãtibus iñim ipedit. in virũ aũt ↄſtantem
nulla coactio ꝑ metũ cadit. ſicut. n· dicit phũs.ʒñ.
ethi.c.qꝰ. Joꝛtis ipauidusẽ. ð nulla coactioꝑ me⸗ tñ mñimoniũ ipedit. Itẽ coactio ↄſenſus ꝑmetus nõ eſt niſi vehemẽs iductio.qꝛiterio?es actus libe
riarbi.ſufficiẽter cogi nõ vñt. ʒ ſicut vehem̃ter
põt hõ inclinari ꝑ metů ad ↄſentiendũ.ita ꝑ blãdi-
tias. cũ ð vebemẽs ↄſenſus inductõꝑ blanditias nõ ipediat mf̃imoniũ. V ſitr ꝙ nec illa q̃ ẽpꝑmetuʒ
tẽ coactio ↄſenſus queẽ p metũ nõ ipedit ſuſce- piionẽ ſacfi baptiſmi.ða ſii nec ſuſceptioneʒ ſacfi
mfimonij. Wõtra magt in la ĩpᷣncipio di.pñtis.
Dʒ ↄſenſůʒ ʒiugalẽ liberũ eẽ a coactiõe. coactꝰn. ↄſenſus ꝗ nec ↄſenſus appellari dʒ ↄugiü no facit tẽ e de ſpõ. Wñ locũ.cũ locũñ hẽat ſenſus vbi metus vel coactio intercedit. neceſſe ẽ vt ibi ↄſen ſus vtriuſqʒ regrit coactiõis m repellat᷑. Itẽ fa⸗ norabilioꝛ eſt ſtatus religiõis qᷓ; mr̃imonij. Sʒ ꝓ⸗ femio fcã in religiõe ꝑↄſenſuʒ metu moꝛtis coactũ nõ tenet. vñ talis reuerti põt ad ſeculũ.ej de his q̃ vi metuſue cã ſiũt.c.j. ð multo fortius ʒᷣctus mf̃i⸗ monij p ↄſeuſuʒ metu moꝛtis coactũſi tenet. Ad iſtã qõeʒ dicũt alig ꝙ coactio ꝑmetũẽt cadentem in virũ ↄſtantẽ mrimoniũ nõ ipedit ᷣm iudiciũ ði ⁊ ↄſcie.ſi aſſit ↄſenſus interioꝛ nõ tm̃ acverbapꝛo ferenda.ſʒ ẽt ad ipᷣm m̃imoniũ pᷣhendũ. qꝛ ad hoc vt iterius ↄſentiat in mmoniũ locũ nõ hʒ coactio pmetũ.qꝛ in k ꝙ ↄſentit in ꝓlationẽ vbox ſignifi⸗ cantiũ interioꝛẽ ↄſenſũ euadit piculũ qð metuit cũ illi quos timet ñ poſſint de ſuo interioꝛi ↄſ enſu in⸗ dicare.ᷣm tñ iudiciũ ecclie mr̃imoniũ nõ ẽ.qꝛ talẽ ßᷣſumit nõ ↄſenſiſſe.ſʒ tm̃ in ꝓlationẽ vboꝝ ad pe⸗ riculũ qð metuit euadendũ.ſʒ hec opinio peccst in duobus. M in B qð dicit ꝙ reſpcũ interioꝛis cõ ſenſus in mimoniũ locũ nõ hʒ coactõ ꝑmetuʒ ca dentẽ in ↄſtantẽ virũ.qꝛ expᷣmere ↄſenſuz interio⸗ rẽ in mr̃imn.ſi ið aſſir mentiri eſt. oẽ aũt menda- ciũ pcem̃ eſt. ſʒ ꝗ virũ ↄſtantẽ ꝑ quẽ itelligo vᷣtuo⸗ ſuʒ vehemẽrer iducit ꝑ grauẽ metũ ad dicendũali qd qð ſiue pccõ dicere non põt niſi deis corrideat ↄſenſus interioꝛ.ex ↄñti tũ vehemẽter induxit ad ita ↄſentiendũ interius ſicnt expᷣmit exteriꝰ. Se cũdo peccat opinio in B qð dicit eccliam pᷣſumere talẽ interius nõ ↄſenſiſſe in m̃imoniũ.qꝛ ecclia nõ dʒ pᷣſumere aliquẽ neccare in aliquo fcõ niſi p ꝓba tiões legitias vel pᷣſumpriões h ecclie ↄſtiterit. cũ ð erpᷣmere erterius ſe ↄſentire ĩm̃imoniũ ſit pec⸗ catũ ſi nõ aſſit ↄſenſus interioꝛ ecclia nð dʒ pᷣſume re talẽ interiꝰnõ ↄſenũſſe. niſi foꝛte h eipſtaret per aliquã ptãteʒ quã coactus ſecreto feciſſʒ. in pñtia tñ teſtiũ de qbus ↄfidebat dicẽs. Mꝛoteſtoꝛcoꝛam vobis ꝙ verba qͥ modo dicã. dicã tĩ ad eusdẽdũ moꝛtis piculũ. qꝛ nuilo modoↄſentio iteriꝰnec cõ ſentiã. Arð alr dð ad qõnẽ.ſ.ꝙ duplexẽ metꝰqui dã nõ cadens in ↄꝓſtantẽ virũ.⁊ coactio cõſenſus ꝑ ralẽ metũ nõ ĩpedit mimoniũ.nec qᷓtũ ad iudiciũ ði.nec q;tũ ad iudiciũ eccile.ar. ad hoc ei de ſpõ.
—
eniẽs. Scho eſtẽt qdã metus cadẽs in ↄſtanteʒ vixꝝi.in virũ virtuoſuʒ ſicutẽ metus moꝛtis vei
enoꝛmis leſiõis coꝛpiſ vłſeruitutis vlſtupꝛi vłali
oꝝ aliquoꝛuʒ grauiũ maloꝝ exp̃ſſoꝝi iure qũ talia
mala intẽtant᷑ ab illo de quo pᷣſumit ꝓbabilj vir ↄſtans ꝙ ille talia velit⁊ poſſit ſibi inferre niſi ſibi entiat.? coactiò Menſus ꝑtalẽ metũ mr̃imoniuʒ
pedit ẽt iq;tũ ad indiciũ dei⁊ q;tũ ad iudicinʒec
cieſie.ef de ſpõ. Veniẽs.⁊.⁊.c. Lõſultatiõi.j. Sůe.
ẽr ſi aſſit ↄſenſus iterioꝛ in mimonium ⁊ quanuis
eniʒ conſenſus interioꝛ in mr̃imoniũ ſufticiẽter co ginõ poſſit. tñ per pᷣdictũ metũ tã vehemẽterindu citur ꝙ nullů in illò diminuit᷑ de rðe volũtarij.⁊ iõ nec deus nec ecclia voluerũt hoieʒ per talẽ ↄſenſů eſſe ligatũ mulieri cuius ratio eſt duplex. vna eſt. gamimoniũ ſigniſicat ↄiũctionẽ xp̃i⁊ecckieqᷓ ftp ſiberũ amoꝛẽ.alia eſt ne talia mr̃imonia malos exi tus haberent. qꝛ quod aligs nõ diligit facile ↄtẽnit
o.q.ʒ? Mꝛeſens põt ẽt dicibʒ aliquos g eccleſig
aliquo moò iplicite ↄſtituit. vt perſona modop̃dch
coacta ſit illegitia durãte pᷣdcã coactiõe ad ↄtrahẽ
dũ cũ illa ad quã ducendã cogit. ſicut.n. eccjia põt reddere ꝑſonas aliquas illegitias ad õᷣendũ iter ſe pꝛo quocũqʒ tpe· ita põt reddere aliquã pſonãil legitiaʒ ad ʒᷣhendũ cũ aliqua ꝑſona determiata p aliquotpe.⁊ ſub aliqua cõditi one. quã pꝛo gliquo tꝑe ⁊ ceſſante illa ↄditione reputat legitimãadʒ⸗ pendũ cuʒ illa eadeʒ ꝑſona. Adp ioppmn dõg qᷓʒuis ↄſenſus nõ poſſit cogi.tñ ꝑ aliqueʒ metũpõt tã vehemẽter induci ꝙ derogat illi libertati quqʒ deus eſſe vult in ↄſenſu ad E vt ſit cã efficiẽs mñ⸗ monij Ad ꝛm dð ꝙ qᷓᷓuis vir ↄſtans mediusẽini virũ ꝑtinacẽ ⁊ in ↄſtantẽ. ptinay. n. vix ꝓ quocũq tioꝛe recedit a ꝓpoſito ſuo. incõſtãs ferc ꝓquolbʒ tioꝛe leuiter recedit a ꝓpoſito ſuo. Võſtãs añtqñq; recedit a ꝓpoſito ſno. ꝓtimoꝛe.⁊ qñq; nð. qꝛtõpe⸗ rat paſſionẽ tioꝛis im rectũ indiciũ rõnis. ⁊i q tioꝛ oꝛitur eꝝ foꝛti exiſtimatiõe alicuiꝰ hoꝛribilma li qð non põt hõ euadere niſi ſubeũdo aliqð mau minꝰ penale qð tñ abſolute nollet ſubire ſubijtij qꝛ ſic eſſe faciendũ docet ratio recta.ꝙ tioꝛe aute⸗ oꝛiente.ſiue ex leui ſiue ex foꝛti exiſtimatione mio ris mali.ũqᷓ; inqᷓ;tũ vᷣtnoſus entit ſubire mainl malũ.ſic& pʒ ꝙ phũs in auctoꝛitate allegata nõin⸗ tendit dicere ꝙ vir foꝛtiſ nũqᷓ; rimeat. qð pʒ qꝛ eo. c.diẽ poſtea de magno terribili.ꝙ h ẽ teribile ci poini hñti intellectũ. ⁊ parũ poſt diẽ. ꝙ foꝛtis inſtu pefactibilis eſt vt hõ.timebit aũt vt oz vtrõſu⸗ ſtinebit boni gra. Ad ʒm dõ ꝙ nõ eſtſite de indu⸗ ctione ↄſenſus ꝑ blãditias ⁊ ꝑ foꝛtẽ metů inductio n.q̃ eſt ꝑtimoꝛẽ aliqualr minuit de rõne volunta rij. pax.n. intenſe voluimꝰq̃ ertimoꝛe volumus. ßinductioq eſtp blanditias intendit ↄenũ. vñ phñs.ʒethi.c.⁊ꝰ. diẽ ꝙ opationes que fit e tio mirte ſunt. qꝛ aliquo modo ſunt voltarie. alq modo iuolũtarie.vt declarat ibidẽ.⁊ poſtea erli.
c.ꝗ. dicit. ꝙ foꝛſitan nõ bũ dicit᷑ inuolũtariaeled
pp ↄcupiſcentiã. ⁊ eodẽ li. c.vlt. dicil: ꝙ volõlan magis aſſimilat᷑ intẽperãtia qᷓ; rimoꝛ.? ꝙ maßist voluntaruz qð firꝑ intẽperantiaʒ qᷓ; pertimotem.
Ad ñ dð ꝙ non eit ſite. quia intentio ſulcipien
—
tis bapriſmũ non eitcã efficiens ſaci baptiimi.
cut conſenſus eſt cauſa efficiens mimonij.? pꝛete
rea per ſuſceptionẽ baptilini in nulloefficit conoi
ſuin deun ſzde deim ideh mohl hſin drin ni ncel dl mi zuni euee idin tin ſh iti izw Syni dlig ſeh in hn N 3 Mn liyonn fiyin julut imi Neicin tuina ſitQc lizt nin hihgpt wlhi

tioſuſcipiẽtis peioꝛ. ſ ſimplrmelior.ꝑʒ̃ctũ anteʒ mfimonij efficit ↄditio ʒhentiñ minꝰ bona qᷓ;tuʒ ad aliq̃. qꝛefficit magiſ oneroſa.ꝑ hᷣ tñ nõ efficitur mala malockpe. Ar adptẽ ali ꝓcedũt coactiõe ↄMenſus ꝑ metũ cadentẽ in conſtantem Ecundo querit diat ſpoſalia iuramẽto firmata. Et vĩ ꝙ ſic JFortioꝛẽ obligatio ꝑ enſuʒ depnti q; ꝑↄſenlum de futuro. Sʒ pdicta coactio ipedit oblonẽ ꝑↄſen ſuʒ depñti.? multo foꝛtiꝰipedit ilãqᷓ̃ eſt ꝑ ↄſẽſuʒ defutüro.talis arẽ obligatioĩʒetuſpõſaiũ tẽ e de hiſq̃ vi metuſuecãfiũt. 2ibbas in glo. Mri moniũõctũ pmetũ nõtenet. nec obligatꝰẽ q faẽ ẽtſiiurat. ha ſili necſpõlaliapmerũ õcta ẽt ſi firmẽ tur iuramẽtotenẽt. Itẽ ꝗcoactꝰ uãec cliaʒ peni⸗ tus abinrat.illi debẽt cñ itegritate vniuerſa reſii- tui. eo.c. ĩ textu. Sʒ ſitale iuramentuʒobligat nõ deberet ſibi reſtitui ʒ nullũ iuramẽtũ að metu ex toꝛtñẽ obligat. Lõtra nðeſt neceſſaria abſolutio iuramẽto qð apo iure nõ obligat. Sʒ a iuramẽto extoꝛto coactiõeq̃ẽper metũ neceſſaria eſt abſold ef de iure iur. Verũ vbi di ꝙromani põtiſiceſ ta les a iuramẽti neribꝰ abſoluerũt.g tale inramentũ nõẽ̃iß̃o iure nullũ.ſʒẽ obligatoꝛiij. Itẽ renũciatõ electiõis facta p metũ ſi ſitiuramẽtò firmataẽ ob⸗ ligatoꝛia.ef de his q̃ vi metuſue cã fiũt. Ad aures Sʒ mioꝛ ↄſenſus regrjt ad ſponfalia 5hẽda q; ad obligariones alias. qð Pʒ gaſeptẽnes poſſunt he
ligatiões ſint inepti.g vĩ ꝙ Sctus ſponſaliũ factus Pↄſenſuʒ metu coactũ teneatſi iuramẽto firmetur Itẽ. 22“. g. 4. Inter cetera dãde quodaʒ ꝗ timoꝛe hecis ipulſus ſue cõcubine iuramẽto firmauit ip̃aʒ ſuſcipere in 2iugeʒ. qð qꝛ quãp̃us habuerat nõ eſt pccm̃ in ↄiugẽ ſuſcipe.mĩimoniũ ſic in deo firma- m̃:eſt ſtabile.ꝗᷓ ſpõſalia facta per metũ ⁊ iuramẽto ſirmata renẽt. Ad iſtã qõnẽ dit qdã ꝙ ſpõſalia ꝑ metũ cadentẽ ĩↄſtantẽ virũ ʒcta⁊ iuramẽto firma ta tenẽt? obligãt hentẽ in foꝛo ↄſcĩe qð ſic decla⸗ rõt. Quocũq; metuhõ ſ ciẽter iuret falſum piurat. qðlibʒ aũt ꝑiuriũ ſcient Zmiſſuʒ pcem̃ moꝛtale eſt. nullus metus ercuſat ſciẽter piuranteʒ a moꝛtali pecõ.ſʒ qꝑiuramentũ ꝓmiſit je ducturũ aliquã in Voꝛẽ. ſi qð iurauit nõ iplet ꝑiurat.ad qð ſequitur ꝓmoꝛtalr peccat. glibʒ obligat ad Vitandũ mõ tale pccm̃.ꝗᷓ g coactusꝑ metũ cadẽteʒ in ↄſtantem virũ iurauit ſe aliqᷓ; ducturũ in vroꝛẽ iplere tenet᷑ quo ad foꝛũ ↄſcie qð iurauit. in foꝛotñ exterioꝛi nõ reputaret᷑ obligatꝰeo ꝙ ecc?pᷣſumeret ↄſenſuz in⸗ terioꝛẽ nõaffuiſſe. qꝛ hicmodus midendi videt᷑ poſſe ipꝛobariꝑ ea qͥ in pᷣcedenti qõneĩ repꝛobatio nẽpme opiniõis dcãſunt. 5 dicũt alij ꝙ ſpõſalia pᷣdictomõhcta nõtenẽt ip iure. nec in foꝛo exte- rioꝛi. nec in foꝛo ↄſcie.qꝛ nec deus nec ecclia tale iuramentũ voluerũt obligatoꝛiũ eẽ ren bcũ eoꝝig bus maxia requirit᷑ libertas de quoꝝ numeroẽ cõ tractꝰſpõſaliũ.⁊ in religiõe ꝓfeſſio.vñ ꝓfeſſioĩ re ligiõe facta ppmetũ moꝛtis pſitentẽ non obligat. ef de his q̃ vi metufue cã fiunt.c.i.⁊.iÿ.q.j. Non eſt. dãꝙ volũtariũ ſibi militẽ eligit xp̃s. Quite⸗ nere vult pmã opinionẽpõt dicere ad duo pÿᷣma procedũt de obligatiðe iioꝛo exterioꝛi. Ac zmd ꝙmioꝛẽ falſa.quedã n. ſunt ꝓmiſſiones facte per
pibi nõi
P
metũ cadentẽi ↄſtantẽ virð q̃ nõſuntnulle ißo iui q̃tñreſcindende ſuntꝑactionẽſiſ unt ꝑfecte vtpo te qꝛpꝰſtipulationẽ feã numeratio ẽ. Si aũt ſunti ꝑfecte vt pura ſtivulationẽ numeratio nõ eſt ſequu tareſcindi pit ꝑexceptionẽ.ff. de eo qð metus cã geſtũẽ.l. Metũ aũt pnteʒ. j. Sed ꝙ p̃toꝛ.vt tñ ibi dẽdẽ in negoeijs pfectis interdũ ↄpetit exceptio. ⁊in iperfcis qñq; ãctio q;uis frequẽtiꝰ⁊ ↄueniẽti? pfecta reſcindatur ꝑ actionẽ.?iperfcã ꝑexceptõeʒ
Qui vult tenere opionẽ ßam pot die ad pmũ ad pteʒ bam ꝙq̃dã ſunt ꝓmiſſiones qͥ fcẽꝑ metũ cadẽ teʒ in ↄſtantẽ virũ ipᷣ oiure n valẽt. vt ꝓm iioð ducẽdo aliquã in vxoꝛẽ velĩ Vixei de ſpõ. vñ lo⸗ cũ.⁊ ꝓmiſſio dotis.ff. de eoqð metꝰcã geſtumẽ.l. Si mulier.j. Si dos. vbi dĩ ꝙſi doſꝑmetũ pmit tarur ñnaſcit᷑ ohligatio. Iteʒin rebꝰ ecctie ẽ pãle ꝙ nõ tenettraditio vel ꝓiniiſio vliuramẽtũ fem̃ pmetũ de rebꝰecclie.er de iure inr. i. Peruenit.
3tẽ votů fem̃ ꝑmetũ nõ tenet. e de his qͥ vime⸗ tuſue cã iiũt. c.j. qꝛ votũ ẽ res voti.⁊ non pᷣcepti.⁊ liberũ ẽ arbitrũ i vouẽdo. qꝛ volũtariũ militẽ ſibi eligit xpᷣs.iʒ.q.j. Nõ eſt. Itẽ iuriſdictie extoꝛta ꝑ metũnõtenet.ff. de iudicijs.l.⁊*. Itẽ auctoꝛitas turoꝛis pmerũ extoꝛta nuliaẽ.ff. de ãuctoꝛitate tu toꝛis.l.i.ß. vlt.⁊ Bhẽ ej̃ de his q̃ vi metuſue cã fiũt Abbas. in glo. Iteʒ vt Volũt qdã. ꝓnũciatio ſcie exmetu nõtenet.ii*.q.ʒꝰ. Iniuſtũ.tů vt diẽ gio.ibi deʒ talis ſnia tenet niũ elidat ꝑexceptioneʒ. Que- dã aũt ſunt q̃ꝑmetũ feã vel pmiſſa non ſunt nulla ipᷣo iure.ſʒ tenẽt quouſ q; ſubuenit᷑ metu paſſo au⸗ ctoꝛitate ſuꝑioꝛis qui officio eiꝰ iploꝛato ẽt ꝓbato metu dʒ d ꝓmiſſiõe ꝑmetũ extoꝛta illũ qui Pmiſit abſoluere.⁊ ſi aliqua ꝑpᷣdictũ metũ tradidit vel re ſignauit dʒ facere ſibi reſtitui.decretałaũt allatai arguẽdo nõlogtur de iuramẽto permetuzʒ extoꝛto qð nullũ eſt ip̃o iure.ſʒ de iuram̃to fcõ circa talem materiaʒ qð ip̃o iure tenebat.⁊ iõ ille ꝙ ſic iurauit abſolutione idigebat.⁊ ſili mð intellige qð hz.ʒ.eo deʒti. Si vᷣo. Ad m dit alig ꝙ ſeptennes ita ex foꝛti ↄſenſu pit Zhere põſalia ſicut aduiti pñtĩ ali os ʒctus ↄſentire ꝑp nãleʒ incliationeʒ ad illũ Ictũ
—
ãↄſenſuʒ facit foꝛtioꝛeʒ. Aliter põt dici ⁊ meliꝰꝙ
—
non eſt ſile de ſpõſalib Zctis inter ſeptennes ⁊ int adultoſ. qꝛ.n. Pma ſponialia facit pnt folui i ſuffi cit ibi modicus ↄenſus.ſÿ ʒcta inter adultos non diſoluũtur altero ʒdicẽte. niſi in caſiibꝰ determia tis a iure.iõ regrit ibi plenioꝛ ↄſenſus. Ad ʒm dß
iteruenit iuſtus metꝰ poſſit cadere in cõ ſtantẽ vixꝝ. ga nõ erat.ꝓbabile ꝙ illi g neceſſe mia- bãtur eã iferre poſſent ⁊ vellent. Zel dicas ꝓutcõ ſueuit exponi ꝙ illud verbũ mrimoniũ ſic firmuʒ ⁊ſtabile nõ ponitur pceptiue ʒcõſultiue.velfoꝛte metus non fuit ſufficienter pꝛòbatuſ ⁊ hñt᷑ he ſoln tiones.e de his q̃ vi metuſue cã fiũt. Abbas. igl. Ael põt dici g illud decretum loquitur in eo caſi qñ poſt coactionẽ cõmixtus eſt ei carmaliter. vt hi
ibidem in glo.
in aliã ſibi nõ conſeutienteʒ pof ſitilla Niuente contraheremfimonituz. Et vꝙnonhm phüz. Fmetha. Aliq ita ſe duohñt
Ertio queritur vtrũ ꝑſona cõfentiens † 6₰—
ꝙ vnuz refertur reatrad aliud.⁊ non ep.vtpʒ in
ſcia⁊ ſcibili.ʒ aſii cuʒ mfimoniũſit reiatio quedã vt ſuperius oñſum eſi.põt vir realr mfimꝰcopult q

1 ½4 nſ
ri eum muliere conſentiendo in ipᷣam. Ma nõcon⸗
tentiẽte in ipm ad að ſegtur ꝙ ill viuẽte cũ alia 5 pere nõ põt. Itẽ hᷣm iudiciuʒ ecclie mimoniũ ex
altera pte põt eſſe folidũ.⁊ ex altera nulluʒ ð a ſimi
ti ita põt eiſe verũ in foꝛo ↄſeie ꝑpſenſumexpãrte
vna nõ erñte ↄſenſu ex pte alia. ꝓbatio aſſumpte.
Si mulier in iudicio ↄfitet᷑ ſe cõſi enſiſſe ꝑ verba ð pñti in Wartinũ.? Wartinns in eã Wartino
negãte.⁊ muliere nõ potẽte pꝛobare qð pꝛopoſuit Martino nõ inter dicct lictia pẽdicũalia ed nulieri ꝓhibebit ne viuẽte Wartino Zhat eum alio.qꝛ ↄfirenti in indicio ʒſeipᷣm creditn. Irez ſialiqs donat alij reʒ aliquã illo alio nihil dãtẽ ſibi ti datů acceprãte tenet donatio ·ʒ ſilt ſi vir cõſen
titdo in mulierẽ dõar eiptãteʒ coꝛxis ſuiilla nõcõ
fentiente ꝙ vir hẽatptãteʒ aliquã in coꝛpus ſuuʒ. acceptãte ti ptãteʒ ſibi datã a iure tenet donatio ð vir ille nõ poterit pᷣhere cñ alia 3 voluntatẽ illiꝰ. Cõtra.vir cõſentiẽs i muliereʒ vreↄ nõ ꝓhibe rur ʒhere cũalia.niſi inqᷓ;tũ ↄſenſus ille facit mi⸗ moniũ. Sedñ ↄſenſus ſit ex vnaptẽ.? uõ ex alia ñ põt mr̃imn pꝛoficere.e de ſpõ. Tua nos.ʒ ↄſenti ens in nõ cõſentientẽ ſibi põt cũ alio vł alia ʒhere mimm illo vel illa viuẽte. Itẽ inter cõiugesẽ q̃· qã.relatio eqpantie. qꝛ ᷣm aplm.i.cox. 7. Muli⸗ er fui coꝛꝑis nõ hʒ ptãteʒſ; vir· ſilr vir ſui coꝛpis ptãteʒ nõ hẽt.ſʒ mulier. Sʒrelatio equiperãtie nũ qᷓ eſt int aliquã duo niſi ſit mutua.z mrimonialis obligatio nũq; eſt in viro reſpcũ mulieris. niſi ſit ⁊t in muliere reſpcũ viri. Rñ ꝙ pſona nõ cõſen⸗ tiens in coꝛde aut exteriꝰ ſignificat ſe ↄſentire.aut nõ. Si nõ.nõ eſt mr̃imm necßʒ iudiciũ dei.nec pᷓʒ iudiciũ ecctie.vñ non obſtante ↄſenſuex altera ꝑte licebit cuilibʒ cũ alia ꝑſona Shere. deꝰ. n. g mr̃imo niñ iſtituit nõ vult vinculuʒ mrimonale poſſe Zhi niſi cũ murua obligatione ꝝ eõſenſuʒ mutu cauſa ta. Si añt nõ ↄſentiens in coꝛde ſigniſicarx vba ð pitiſe·cõlentirẽ eſtmimm ſumprũ. vi pſona à Sſenſit dʒ putare vexꝝ mfimin eſſeʒctũ.ẽtſi aliapꝑ ſonapoſttpis ireruallũ notabile iuret ſe nůq; aen ſiſſe in coꝛde.qꝛ ſiẽ di eĩð ꝓba. Per tuas. Nimiſi dign eſt iurtalegitimas fanctiones. vt qð ſua af qʒ voce dilucide ꝓteſtatꝰ e ſt. in eü caſus ꝓpꝛio v lear teſtim infirrare. vñnð credoꝙ inhcaſuſit li citũ pione ã ↄſenſit cñ alia zhere illa viuẽte. qꝛſi ʒ peret ſe ꝓbabili piculo adulterij exponeret ſitñ ñ ↄſentiẽs ꝗ verbis ſignificat ſe ↄſentire i cõtinenti reuocetpᷣſumi põt ꝙ ex erroꝛe pᷣmũ dem̃ pꝛotulerit ⁊ tůc ꝑſona q̃ ↄſentit ſtare poterit verbis ſcðo pla tis. Arm adÿ.eÿ deteſtibꝰ cogendis. Mꝛeterea. inß caſu credo ꝙ ꝑſone que cõſenſit licitũẽ cũ alia Shere ßoꝛi viuente.ſi aãt pſona q̃ in coꝛde nð cõſẽ ſit ⁊ cõfenſuʒ vᷣbis ſignificauit poſtea in coꝛde con⸗ ſenriat durante ↄſenſu alteriꝰ efficit᷑ mim vex. gatůc ex vtraq; pte aſſunt oiaq̃ ad veruʒ mrim⸗ requirũt. Ad pr in opp dõð ꝙnð valet illa cõſe quẽtia ſic eſt in aliquibꝰrelatiuis. ergo itain qbuſ dicat mf̃imm eſſe folidũ ex vna pte ⁊ nullũ ex alia ſed aliaũ iudicat verũ eſſe m̃immn ßᷣm ↄfeſſionem partis alterius.⁊ iõ perſone ↄitenti ſe eſſe in legi⸗ timo mr̃imonio ꝓhibet aliud ʒher̃. Adʒm dð 3 nõ eit ſite. qꝛ dñs ſupioꝛaliquax rerũ ↄcedit valet donationẽ q;uis accipiẽs nonredonet.iʒ donatio
nemptãtis in coꝛpus ꝓßuʒ qᷓ;tñ ad carnalẽ cõcubi tuʒ nð pmittit valere niũ acceptãs.ſiteʒ prãtem in coꝛpus ꝓpꝛiũ donet illi.aꝛ ſi ſecus fieret eẽt cõtra tria bona mr̃imonij dↄßn carnalẽ excuſant ↄcu⸗ bitũ. ⁊ qñq;meritoꝛiũ reddũt. Adar ad ptẽ aliã dð ꝙ qᷓuis bñ cõclucãt nonhi miimn verũ ſine ↄſenfu mutuo. nð ti in ꝛc ſʒ in coꝛde.ex Btñ non ſeqtur ꝙ conſentiẽs in nõ ↄſentientẽ ſibi in coꝛde. verbo tů ſignificantẽ ſe ↄſentire poſſit cũalia xõa illa viuẽte 5ᷣhere ꝑꝑ roneʒ que in coꝛpoꝛe queſtõis dicta eſ. gueritn vtri pautes nt VBarto liberos ſuos cogef ad Sn niů contrahendũ. Et vꝙ ſic.ff. de ſpon.I. Sed que patris. di de filia. ꝙ tůr ſolũ diſſentiẽdia patre licentia ↄcedit᷑ ſi indignũ moꝛibꝰ vel turpeʒ ſpõſuʒ ei pater eligat. Item eÿ de ſpon. ipuberum Tua. Moteũt filiũ nõdũ adultũ enius voluntas di ſcerni non põt pater cui vult mrimonio tradere.⁊ poſtq; filiu ꝑnenerit ad pfectã etatẽ oio debet hoc adimplere. It pater ſpñalis.ſ.papa põt filios co gere ad ʒheudũ mr̃imonium ſi pñale. põt. n. cogere elericos ad recipiendũ ep̃atus.g aſil parẽtes car nales pñt cogere filios ad phenduz mfimoniũ car nale. Contra.iy.q.ꝛ. Sufficiat. diꝙ ſi ſolus ↄſen ſus defnerit cetera etiã cũ ip̃o coitu celebꝛata fw⸗ ſtrantur. yarentes iuitos filios nuptui tradereñ pñt. ẽ eÿ deſ põ. ipu.c.i.dicit᷑ ꝙ ſi filiꝰ adultꝰali quo mõ non conſentit. xi nõpõtipm facemimo niñ Shere. Rñꝰ ꝙ ppꝑonus infimoniſ?di ſignij⸗ cat liberã coniũctonẽ xõi ⁊ ecclie parẽtes nonplt inuitos filios velfilias cogere ad mim oniũ hen dũ niſi foꝛte accideret cãus in quo ſine pᷣcepto pů⸗ ternomimoniũ õhere tenerent᷑. vñ illud verbij apli ad Coll·ʒr. jllij obedite parentibus veꝛoii intellr ſimplr vniuerſalr · ſed de oibus pertinẽtibꝰ ad ptãtem pĩnã.ſi tñ illi de quoꝝ coniũctioneagi non ſint ſui iuris ſuſſicit conſenſus tacitꝰcherſo eorũ conſenſu in quoꝝ ſunt ptãte.ſi aũt ſunt ſii iu⸗ ris requirit᷑ illoꝝ expꝛeſſus cõſenſus. Ad pni op poſitũ dð ꝙ qᷓuis m iura ciuilia ira ſit de filia al tñeſt ᷣm canones.ei de ſpon. ipu.c.i.in glo. m dð ꝙ illud verbũ inteiligendũ eſt vli caſn ind filins ſine pᷣcepto pĩno illã eandẽ ducere teneretur vel deñlio qui añ ãnos pubertatis erat doli capar ⁊ ↄſenſerat.vel illud verbus dʒ intelligi de debito poneſtatis non neceſſitatis fni glo· ibidẽ. Adʒ dð ꝙ non eſt veriſile. qꝛ dñs papã maioꝛẽ ptãtem pʒ ſuper membꝛa ecclie q; parentes carmales ſun ſiiios ſuos carnales.⁊ pꝛetered contrahẽs miimno niũ ſpũale eſicitmeiioꝛis conditionis q;cõtrapẽſ mrimoniũ carnale.nec eſt dõ ꝙ důs papano pol⸗ ſit cogere perſonã idoneaʒ ad recipiendũ epᷣatum ſed ghoc poſſit indubitanter eſt aſſerendum. *5n
werit deꝛ Onſequenter qrgh P vtrũm
c hoc querunt᷑ quattuoꝛ. Vnn trimoniũ contractum perconlenlun metn coactũ ratificet᷑ per ſequentè co ſenſuʒtacitũ. Scðo vtruʒ per carnalẽ copulaʒſe quentem. Tertio vtrum ratiſicet ſ ſirmei viur

i.
mentũ. Quarto vtrãilleg iurauit aliauã ducere in vroꝛẽ poſſit religionẽ intrare matrimonio non
pꝛiuscõtracto⸗
mo oſido ꝙœnõ ratiſica᷑ ꝑ ſeq̃n Rmo oñdo tẽ ↄſenſů tacitũ.ſi ali dua duo regrunt᷑ pꝛo cã vniꝰ effectus non cauſant effectũ niſi ſircõiuncta.ſi.n. duo hoies reg runt᷑ ad vnũ nauis tractũ nũq; eãtraherẽt diuiſiʒ
cũs ad 5ᷣhendũ mf̃imn requirat᷑ cõſenſus de pñti
interioꝛ? eiꝰ expᷣſſio exterioꝛ nõ efficiẽt mr̃imoniũ diuiſiʒ.ꝗᷓ ſequẽs tacitus cõſenſus cũ expꝛeſſie ex⸗ terioꝛi qͥ pꝛeceſſit nõ efficiũt mimm. Item qð ni hil eſt nõratificat᷑.ſÿ mr̃imoniũ pctũ ꝑ cõſenſũ coa ctũ nullũ eſt. ꝑ ſeqͥntẽ ↄſenſuʒ tacitũ non ratificat᷑ wõtraſi exiſtens in etate debita ʒhitcũ ꝑſona nõ fufficiẽtis etatis adm̃immn qᷓ;uiſmf̃imoniũ nõ de ſit. ratiſicat tñ poſt ↄſenſuʒ iluꝰqui fuerat minoꝛis etatis cũ ad annos nubiles ꝑuenerit.ei de deſpõ. ipu. De illis q̃ a ſii q;uimimnpᷓctũꝑ ↄſenſũ coa ctũ nullũ ſit. tñ ꝑ ſcquentẽ ↄſenſim liberũ q;uis ta⸗ citũ põt ratificari. Rñdeo ꝙ mfimnpᷓctuʒ ꝑcon enſuʒ coactũ metu cadentẽ in ↄſtantẽ virũ.aut eſt õctuz ꝑ coactioneʒ ↄſenſus viri vel mulieris tm̃. Aut vtriuſq; ſi ſipꝰ mõ ille glibere ↄſenſit ligatus eſt. alr nõ.ſi tñ poſtea tacite ↄſentiat?libere ꝑſona ligata in ↄſenſu pᷣſtino F ſiſtente vex effici᷑ mr̃imo niũ.⁊ tũc vterq; ligatꝰ eſt. qa qᷓ;uis tacitꝰcõſenſus
ꝑſe nõſufficeret.tñ ſufficit cũ expᷣſione exterioꝛiqᷓ;
pᷣceſſir.ſi aũt xſona ligata reſiluit a ↄſenſu añ ſeq̃n⸗ teʒ ↄſenſuʒ alteriꝰ.tunc diſtingno.qꝛ aut ʒxit mfi⸗ moniũ aliud.⁊ tũc dico ꝙ illud ßʒ m̃imoniũ tenet uis peccauerit Zhendoſi congruo tpe nõ expeca uit liberũ ↄſenſuʒ alteriꝰtacitum vel expꝛeſſũ.aut nõõ̃traxit aliud mimoniũ.⁊ tũc m iudiciũ ecclie pᷣſumet᷑ in codẽ ↄſenſu ꝑmanere.qꝛ qᷓͥ in aliqueʒ ſe⸗ melſenſerit ampliꝰ nõ poterit diſſentire.ſi aiius nõ negauerit ſuũ pᷣſtare ↄſenſuʒ. ej̃ de ſpõ.ipn. De illis. ᷣm tñ iudiciũ dei nõ eitm̃imm ver.qꝛ talis nõ põt eſſe ſine cõcurſu mutui ↄſenſus inrerioꝛis ſi
aũt vtraq; perſona fuit coacta tũc ad kꝙ ſit verũ
mfimoniũ requirit nouus ↄſenſus ex vtraqʒ par⸗ te.ſʒ nõ noua exterioꝛ expᷣſſio. Ad pmn in oppmn dð ꝙ maioꝛ nð eſt vlt veraſi intelligat de ſimuitate ↄ iũctiõis ᷣm eſſentias.plureſ.n. gutte regrũturꝓ cã Vniꝰ cauatiõis.nec tů oœẽs ſilm eẽntias qñ cauſat cauario.ſʒ vna canſat vtute pᷣcedentiũ qᷓ;tuʒ quelʒ aliqᷓ; facit diſpoſitionẽ aliquali. dicoaſiiꝙ ſeq̃ns ↄſenſus tacitus cũ vtute expᷣſſionis qͥ pᷣceſſit efficit intimn. Ad n dð ꝙ ꝓpe loquẽdo meliꝰdi illud
mimoniũ ꝑſeq̃ntẽ tacitũ ↄſenſuʒ ꝑfici q; ratiſicariĩ
⁊ↄſenſus coactus qↄſenſus fuit q;uis nõ ratꝰꝑſe⸗ auentem conſenſumtacitum ratificari.
Ecundo queruur ipen⸗ tez. Rii ꝙ mulierꝗ̃ Zrit per ↄſfenſum coactũ metu cadentẽ in mulierẽↄſtantẽ. ſi poſteaↄ illo cũ quo ʒrit carnali copłatur. aut adcogit per im abſolutã. aut pſufficientẽ metů.aut ꝑleuẽ.pᷣ⸗ mis duobꝰ modis nõ ratificat᷑ pᷣdem̃ mrimnm. nec
qtũ ad iudiciũ foꝛi.nec qᷓ;tů ad iudiciuʒ poliꝑ co
pulã carnalẽ. ſed ʒ?mõ ratificatur ꝑ eã qᷓ;tũ ad iudi ciũ foꝛi ſiue interius ↄſentiat ſiue nõ.qꝛex quo ad B inducit᷑ ꝑ leuẽ metũ aut hita ptãte reclinãdi per mittit ſe cognoſcipᷣl umt᷑ interiꝰↄſentire.ſi tñite⸗
rius nõpſentiat in mr̃imoniũ nõ efficit mimoniũ Verum hm indicium poli.
lenſuz metucoactũ rãtiſicetur ſi firmet᷑ꝑiuramentũ. Ad dit quidã ꝙ ſic
ũ fi m3 6 5 75 S tiO Auerit᷑ vtrũ mf̃immn ʒᷓctũ per cõ
ſaltẽ in foꝛo ↄꝓſcie. qñjqʒ.n. Ictus q nò tenerſi nen P
iuramentũ firmet᷑ vel ꝑinterpoſitionẽ fidei vali⸗ dus efſicit ſi firmet᷑ per alterũ illoꝝ.ẽ de his qͥ vi metuſue cã fiũt. Ad aures. vbi di ꝙ renũciatio ele ctiõis facta ad terroꝛẽ laicoꝝ nõtenet niſi iuramẽ to vel fide iterpoſita firmet. Alij dñt 7ꝓbabilr ꝙœ mfimoniũ pᷣctů coactiòe ꝑ metũ cadeniè in ↄſtãteʒ virũ firmatũ ꝑiuramentũ nõ tenet nec in foꝛo exti oꝛi nec in foꝛo ↄſcie. qꝛ aut illo iuramẽto iurat᷑ ali-
ad bterttũ. aur aligd pnñs.aut aligd futurũ.ſipꝰmð
planũẽ ꝙ nõpõt rãtiicaremimoniũ qð alias cẽt nullũ.qꝛ ſi coactus iurat ꝙ vere ↄſenſerit tale iura
meẽtũ nõ põt facere ↄſenſuʒ iã pᷣterituʒ eẽ validũ.ſi
annõ vaiuit.ſiſco mõẽtratiticare nõpõt. qꝛſicõ trahẽdo iuret qð in rei veritate ↄſentit interius in coꝛde.⁊ nõ ↄſentiat piurus eſt ꝑiuriuʒ aũt mf̃imm
ratificare nõ põt. ſi aũt vere ↄfentit qᷓʒuis verũ iu- ret.tñ illud inramentũ mfimn nõ ratificat.qꝛ rale
iuramentũ eſt aſſertoꝛiũ. vñ illo nõ fit niſi teitifica tio de pñtia interioꝛis ↄſenſus.vñ ſi interioꝛ ↄſen⸗ ſus de ſeẽ innalidus ⁊ iefficax ad mf̃im ʒhendus teſtiſicatio pñtie tal ↄſenſus nihil facit acd mñmm̃ ſi aũt iuretur gligd de futuro ſic. Juro tibi ꝙ ↄſen⸗
tiaʒ in te.planũ ẽ ꝙ tale iuramentũ nõ põt ratiſica
—
re ↄctuz ꝑ verba de ꝑñti ꝗ pᷣceſſit. qꝛ tal iuramẽto nõ firmat᷑niſi ꝓmiſſio de ↄhendo. Atrũ añũt taliſ Pmiſſio inramẽto firmata teneat.viſuʒ eſt qõeta artili pᷣcedentis. Ettenẽtes hãc ßaʒ opinioneʒ ad decretalẽ allatã ꝓ alia opione dñt ꝙ non eſtñ ile. ga maioꝛ libertas regrit᷑ in Zhendo mf̃imm q; ĩ renũ ciandoelectiõi.vñ eeo.ti. Abbas.iuglo.dãꝙma trimoniuz ctuʒ ꝑmetũ nòtenet nec obligatꝰeſt g
Bfacitẽt ſi iurat.qꝛ mr̃imonia libera eẽ debẽt.gai
uite nuptie difficiles exitꝰↄſueuerũt hãe.⁊ parum
poſt dã ꝙ vbi metus vłcoactio intercedit. conſen
ſus liber dici non poteſt.
0 MBartoq̃ritur ucauiirau
rẽ poſſitreligionẽ intrape mf̃imonio nõ p
cto. Er viꝙ nõ. qꝛ nullus põt facere gn periuriũ
ſit pccm̃.cuʒ ſit cõtraÿm p̃ceptuʒ ÿᷣme tabule. ſʒñi talis itraret religionẽ nõ pus cto miimonio perim rat.ꝗᷓſi talis itraret religionẽ mimonio nð pus cõ tractopeccaret. Cõtraſi ʒheret aut intẽderet er plicite vel iplicite ſe obligare ad carnalẽ copulam ſialt ↄiũx exigeret.aut nõ. Siſic. intenderet ſe ob ligare ſialter cõiunx vellet ad illud qð ſibi viã pꝛe cluderet ad maiꝰ bonuʒ.ad talẽ gutẽ obligationeʒ nullustenet᷑. Si vero ↄctus ille nullus eſſet.qꝛ ad
g vinculuʒ mf̃imonij Zhatur requirit ꝙ vterq;
ↄiuguʒ explicite veliplicite ↄſentiat in carnalẽ co⸗
pulã ſub hac conditiòe.ſi alt ↄiunx eã exigeret er⸗ go vẽꝙ ille licite põt religionẽ intrare nòʒcto mi
monio. Rdeo vt hi ef de ſpo. Lõmiſſuʒ.tutius
eſeei religiõe iuramẽti ſeruata pus õhere.⁊ poſtea
ſi eligerit ad religionẽ migrare.qð nõ ſic eit intei⸗
ligendũ fm quoſdã g Bſt tutiꝰᷣm veritatẽ.iʒ quo
ad opionẽ. ne de fcõ dicat᷑ iſte ↄtra ſuũ iuranientũj
veniſſe. qunð vi infringere iuramentũ g iliud cð⸗ d 2

mutat in meliꝰej de imeiurãdo. Peruenit ſcõo.
vñ ſi vult ½ abſqʒ pccõ religionẽ intrare mimo
nio nõ ʒcto. Alij dñt ʒꝛiũ.qt põr vtrũq; facer̃. qꝛ añ ↄſumationẽ mr̃imonij cuilibʒ cõiugũ altero in⸗ nito licitũ eſtreligionẽ intrare. nõ tenent᷑ tñ 5here niſi in loco tuto vbi ad carnalẽ copulã cogi nò poſ⸗ ſint v aũt mihi magis ad herendũ opinioni pme maxie qꝛ ſic Shens m̃imn non pᷓheret illa intentò
ne qua ſe ʒcturũ iurauit nec ſub illa quamulierre cepit iuramẽtuʒ. vñ ſi Zheret cũ ea añ redditione
debiti religionẽ intrare intendẽs eam deluderet. Qui vult tenere ÿmã opinionẽ põt die ꝙ taliſin
trãs religionẽ nõ ʒcto pᷣus mr̃imonio nõperiurat.
qꝛ iuramentũ nõ infringit gillud in meliꝰ cõmutat vtpʒ perdecre.allatã ꝓpᷣma opinione. dẽti gio. ꝙnõ di deiurare g ex iuſta cã deſerit iuramentuʒ. Arm ad hoc.⁊.q.i. Beatus.⁊ ej̃ de voto ⁊ votire demp. Scripture. Qui vult tenere ham opinio⸗ nẽ põt die ad arn ad ꝑteʒ ßam ꝙ vt di. ej de won. Wõmiſſuʒ.in textu.ſed ejp̃ſſius in glo. qꝛ licertaliſ gerat in coꝛde virginitatẽ ↄſentire pot in mrimo⸗ niũ ⁊ B rõabile ẽ.qꝛ talis ↄſentit iplicite ĩ carnalẽ
copulã.ſi alter ↄiunx exigerit ſi nõ fecerit illud per quod a tali debito abſoluat᷑.qᷓ;uis B firmit᷑ inten-
dat facere. „ rca lam Tm̃ in domino nubat.i.cũ ſideli.nõ cũ ifideli.ſi piis volunta rinõ repugnat ↄſentire intelli.ſitñ interi? nõ ↄſentir nõ eſt m̃imoniũ ʒ rei veritatẽ ẽtñ mf̃i moniuz pᷣſumptũſi illa nõ erat ſuiiuris
Bi. xxx.
fectũ ex parte voluntatis. Nic deter⸗
tionis.⁊ diuidit᷑ ĩtres. Pꝛimo determiat mag̃ de defectu intentiõis ꝑ erroꝛẽ cauſato. Scðo de cõiugio inter Wariã ⁊ Joſeph.ibip̃miſſis. Ter⸗ rio de cauſis cõtrahendi mrimoniũ.ibi. Expoſito Media diuiditur in duas. P derminatð vir ginitate Warie ⁊ Joſeph. Scðoð ip̃oꝝ cõiugio ibi. Inter quos. Illa nars que ibi incipit. Expoſi to.diuiditur in duas. Pꝛimo determiat de cãis Shendi mr̃imoniũ in cõi. Scðo de cãis Sctꝰmf̃i monij intcr Mariã ⁊ Joſephi ſpãli.ibi. Habuit t
rticulus pꝛimus
———
— 12
Irca hanc dierenaepeinci
vfectũ cauſatũper erroꝛẽ. Scðo de ali quibus tangẽtibꝰcõiugiũ Warie⁊ Joſeph. Ter tiode cãis ʒhendimfimoniũ. Lircaᷣmũ querũ tur duo. M vtr aliquis erroꝛipediat mr̃imoni uʒ. Scðᷣo vtrũ ſolus erroꝛ reſpectupſone vłcon ditionis eiꝰ cũ qua Zhitur impediatmimonium. . Oſicdo Pnullus erroꝛ ipedi Rmo oſido at mfimoniuʒ.dꝛni- hil impeditmrimoniũ niſi ſit ↄtraaiiquod aliud palio putart m Augn Euchtridion. ic.
N
nõeſt cõtraaliað de bonis mr̃imonij. vt pʒiduck- ti.ꝗᷓ nõ ĩpedit mr̃imoniũ. Iteʒſi aliquis baptiʒat
ſon coactioẽ.æ. Supiꝰ . Ec ſi olum Seenanlh de ↄſenſu mr̃imon iali qᷓ;tů ad eius de
minat qᷓ;tũ ad eius defectũ ex ꝑte iten
S paliter detrib'. Pꝛi mo de ipedimẽto mĩimonij ꝑp intẽtiòiſ
Vnñũ quẽ putat eẽ aliũ. vel feruũ quẽ putat eije libe
rũ vere baptiʒat. za ſiliſi mulier ʒhit cũ vno queʒ putat aliũ velcũ ſeruo quẽ putat liberũ verã phit mñmoniß. Itẽ nõ obſtante erroꝛe pſone fuit iter
Jacob ⁊ 1aʒ mrimoniũ. vt hẽ Veñ.⁊9. ſyſi aligs
̃crroꝛ ipediret mimoniũ. mayie faceret erroꝛ re
ſpcũ ꝑiõe. nullus erroꝛ ipedit. Item qᷓ;uis aac
bñdicendo Jacob crederet bñdicere Eſau. valuit
tñ bñdictio Jacob.vt.n.hã geſi.⁊. dicit Iaac. bj⸗
dixi ei⁊ erit bñdictus.ð a ſiti qᷓ;us 5hat mulierch
vno quẽ credit aliũ. verũ eſt mr̃imoninʒ.ſʒ ſitalis erroꝛ nõ ipedit. multo foꝛtius nullus aliꝰ. Contra ſi aliqgs ꝓmittit ſe venditurũ mihi auruʒ ⁊ ꝓ auro
aſſert niihi auricalcũnõ tener õctus qꝛ nõꝓſenſiin
ẽptiõe auricalchi.ſ auri.erroꝛ. n.circa materiam excludit ↄſfenſuʒ · ſicut dicit maghꝰ di.c.j. ⁊eſt.ꝛ.
q.añ mediũ.cũ ðpſone 3hẽtes ſint materiamri monij erroꝛ reſpeũpſone cũ quaʒhiturixeditmi moniũ. tẽ fm phin.ʒ ethi.c.ʒ. Omnegeſtpp
ignorantiã nõ eſt volũtariũ.ſed quod fitp emoꝛeʒ ſit per ignoꝛãtiaʒ.ꝗ eſt nõ volũtariuʒ.ſed cõſenſus
actus eſt votũtariꝰ.ꝗᷓ erroꝛ reſpcũ ꝑſone circa quaʒ
errat᷑ ipedit errãtis ↄſenſuʒ.? ex ↄñtimjumonum qꝛ qð ipedit cauſaʒ ipedit effectũ. MRñ mꝙ dit
magt hꝰ di.c.j.⁊ẽ.ꝛ9.q.j.ß. j· alius eſt erroꝛ ꝑſone.
aliꝰ foꝛtune. aiiꝰↄditiõis.aliꝰq̃litatis. vbigfa· mu lier volẽs ʒhere errat circa ꝑſonã cuʒ qua ʒhit qñ
putat ipm eẽ illũ ꝗ nõ ẽ.vt ſi putet ip̃ᷣm eẽ Titiuʒ:
eſt Martin?. errãt circa eiꝰ foꝛtunã ſi purat eẽ di⸗
uitẽ eñũ ⁊ ẽ paup.errat circa eius cõditionẽ ſi putat
cñ eẽ liberũ ⁊ ſeruꝰẽ.errat circa eiꝰqjlitatẽ ſi putat eñ eſſe bonũ.⁊ ẽ malus. Pꝛimus erroꝛ ipeditmi⸗ momũ.qꝛ ipedit ↄſenſuʒ ex ꝑte errãtis reſpcũ ꝑſo⸗ ne cũ qua Zhit.cũ.n. Berta ↄtrahit cũ Titionõpu tãs illũ eẽ Titiũ ſʒ MWartinũ nõð ↄſentit in Titium ß in Martinũ.qꝛ ſicut Fᷣm Aug.io.de tri.c.j. Mon
pit amari niſi cognita.ſic. n.pot eſſe ↄſenſusinꝑ
ſonã nõ cognitã qũo aũt erroꝛ cõditiõis impediat mr̃imoniũ declarãdũẽ inferiꝰ.di.ʒ6 Vtrũ aũt er roꝛ foꝛtune ⁊ q̃litatis m̃imoniũ ipediant velñ de clarabit᷑ iſeq̃nti qõe. Ad pn in oppn dõꝙ erroꝛ pſone eſt cõtra eẽntiã mr̃imonij iq;tũ ipedit eiꝰef
ſiciẽteʒ cãm q̃ eſt mutuꝰ cõſenſus. Adꝛn dð ꝙœñnõ
eſt ſite.qꝛ in ſuſceptiõe bapriſmi efficit ſimplr me lioꝛ cõditõ ſuſcipiẽtis.nõ aũt efficit ſimplr melio? conditio mf̃imoniũ ʒhentis.⁊ iõregrit᷑ ſpãlioꝛ in
tẽtio ⁊ ↄſenſus liberioꝛ in m̃imoniũ ʒhente qᷓ; in baptiʒãte. Ad ʒm dõð.ꝙ ſicut dicit mag in lia h
di.c.j. qᷓ;ᷓuis ↄcubitũ Jacob cñ ⁊ ya nõp̃ceſſerit. cõ ſenſus tñ eſt lubſecutus.⁊ ſicut dicit᷑.ꝛ) q.j· duaſi ſtatiʒ poſt mediũ.Jacob ⁊ Lyã nõ fecit cõiuges p⸗ cedens ↄſenſus ſʒ ubſequẽs. Adndöꝙnðeſt nile.qꝛ illa bñdictio fuit opus dei.circa qð non pot
cadere erroꝛ.ſʒ ↄſenſusẽ actꝰ hois circa quẽ erro
cadere põt. Pꝛeterea illa bñdictõ debebat Jacob
ex oꝛdinatiohe diuina qð poſt factũ Naac per reue
lationẽ intelligens bñdictionẽ confirmauit dices. benedixi ei?⁊ erit benedictus.
— jonis eius cñ reſpectuperſone velchdi⸗ tionis eins cñ qua ptrapitur impediatm
moniũ. Et vi ꝙ nõ. qꝛ ois erroꝛ reſpectu alicius
Ecundo dueritur vtrum ſohero:

* 4 ½ ———
—
de boniamrimonijipedit mfimoniã.ſʒ erroꝛſte-
rilitatis eſt reſpcũ alicuisqð eſtʒ bonũ pꝛolis. ʒer
roꝛ ſterilitatis ipedit mfimoniũ. Itẽ mag hꝰdi. c.i· Siqs feminã nobilẽ in ↄiugiũ petat ⁊ ꝓ ea alia
ignobilis tradat᷑ ei.nõẽinter eos ↄingiũ.jed erro:
ignobilitatis ↄpᷣhenditur ſub erroꝛe foꝛtune velq̃ litatis.ꝗ nõ ſolus erro: pſone vel ↄditõis impedit
mfimm. Itẽ ois erroꝛ qui ipedit volũrari ipedit mfimn.ſʒ ßʒ phm 5ethi.c. ʒ. Ignoꝛantia cuiuf
kvet circũſtãrie tollit Volũtariũ.ã erroꝛ reſpcũ cu- iuſcũqʒ circũſtantie ipedit mrimoniũ. Itẽ ſi aligs
Zhit cũ cfanguinea quã putat Straneã ipedit᷑ ma
trimoniũ.ſʒ erroꝛ reſpectu anguinitatis nõ ẽ er⸗ roꝛ reſpectu ꝑſone nec reſpci ↄditiõiſ.gᷓ alijs erroꝛ ab illis impedit mimoniũ. Lõtra mag̃hꝰdi.c. i2hi. ꝛ9. q. i“ añ mediũ. Erroꝛ foꝛtune ⁊ qualita- tis cõiugij ↄſen uʒ nõ excludit.erroꝛ vero ↄditiõis
diugalẽ ↄſenſũ eudcuat. erroꝛ quoq; pſone ↄiugalẽ
— 2
Zſenſuz nõ admittit. Wů S ois erroꝛ ad vnuz ð illiſ
uattuoꝛreducat. ſolus erroꝛ perſone vel ↄditõis mrimoniuz ipedit. Rñdeo p inter hñtes vſum
liberi.ar. nulius alius erroꝛqᷓ; pſone vel cõditiõis mmoniuʒ ipedit.qꝛ nullus erroꝛ mfimoniuz ipe dit niſi ſit repſectu aicuiꝰeoꝝ que ſunt miimonio eẽntialia. Sʒ ſolus erroꝛ perſone vel ↄditiõis eſt reſpectu eoꝝ q̃ funt mfimonio eẽntialia.erroꝛ eni
pſoneẽ reſpectu hꝰquodẽ materiale in mr̃imõio pſone. n. ʒhenterſunt mfimonij materia.erroꝛ ve ro ↄditiõis eſt reſpectu hꝰ qð eſt foꝛmale ĩ mrimo⸗ nio qð eſt obligatioꝑ torã vitã ad reddendũ debi⸗ tuʒ cũ ab altero ↄiuge exigat cui obligatõi opponi tur cõditio buitutis.qꝛ ſeruns cuz ſit poſſeſſio dñi ſui põt occupari p dñim frequẽter circq opa qͥ nõ pa tiunt᷑ ip̃m reddere debituʒ petenti ſi ʒxit pᷣter licẽ tiã dñi fui. Alie ẽt rõnes inferiꝰ dicentur Erroꝛ aũt foꝛtune vłqlitatis nõẽniſi reſpectu eoꝝ q̃ ſunt accidentalia mfim · diuitie.n.⁊ pauptas pulchꝛi- tudo ⁊ turpitudo bõi mof̃s?⁊ mali mfimonio ſunt Acidentalia.⁊ iõ erroꝛcirca talia mfmnoniũ non ĩ pedit. Ad pm in oppo dðᷓ ꝙ bonñ ꝓlis m ꝙeit qd eẽntiale m̃imꝰ nð en generatio ꝓiis.ſed obli⸗ gatio ad eius ſuſceptionẽ? religioſaʒ educationeʒ ſi genita fuerit. ʒ hoc aůt nõ eſt ſterilitas. Ad ꝛ dð ꝙ aliañ errat ʒhens circa ſubiectũ nobilitatis aliqi circa nobilitatẽ ſubiecti nõ circa ſubiectum. modo eſt erroꝛ pſone vt cũ intẽdit õhere cuʒ flig regis ⁊loco illius ſibi pñtatur filia vnius ciuii ctoꝛitas magf̃i. Scðo mõ eſt erroꝛ q̃litatis nec ĩ⸗ pedit ntimoniũ. vt ſi quis ↄſentiatin perſonã ñbi notã. qꝛ credit eã nobilẽ ⁊ tñ nõẽ. Ad ʒm dʒ ꝙ qᷓ;⸗ uis erroꝛ cuiuſſibet circũſtantie ipediat ᷣm ꝗd vo luntariũ. erroꝛtñ cuiuſibʒ citcunſtantie non impe dit ſimpliciter volũtariũ. Id 4*. dð ꝙ quedam ſunt impedimenta mfimonij ſiue reſpectueoꝝ ſit erroꝛ.ſiue nõ. vt cõſunguinitas ⁊ plura alia de qui bus dicet᷑ iferiꝰ.⁊ talia nõ cõpꝛehẽduntur ſub ipe⸗ dimẽto erroꝛis. quedã ſunt que nõ ipediunt.niſi p erroꝛt adiunctũ.ſicut diuerſitas ꝑſone ⁊ ↄditio ſer uituris.⁊ hec tiñ̃ ↄpꝛehẽdũt᷑ ſub ipedimẽto erroꝛii
Articulus ſecũdus.
⁊ iõ talis erroꝛ impedit mfimoniũ.⁊ ſic intelti au-
. — 1 queritur deꝛpn⸗ 6 Onſequẽter cipali.⁊ circa hoc
querũtur dno. Pꝛimo vtrũ beata v 80 virginitatẽ uouerit. 2 Verü inter
—
ipaz ⁊ Joſeph imnimoniũ pfem̃ fucrit
8 e monn ꝙ beata vᷣgo vᷣginita P5 Rumo ondo tem nõ uouerit. ðᷣuto 8. Mõ erit apud te ſteriis vtriuſqʒ ſexꝰ taʒ in hoibus q; ĩgregibꝰtuiſ fed beata vgo nihil vo⸗ uit qð eẽt ʒꝛũ legi.cũ 6 vginitas includat ſterilita- tẽ vginitatẽ non vount. Jtẽ Wa h.ÿmo di ꝙ Jo ſeph non cognoſcebat eã donec pareret filiũ fuum pmogẽitũ.ꝗᷓ vñꝙ poſt artũ Chꝛiſti Joſeph cogno uit eã qð nõfuiſſet ſi virginitacẽ vouiſſet. qꝛ nũq; peccauit. Jtẽ Jo.⁊ di de Thꝛiſto qui deſc endit Lhaphartaũ ipe ⁊ mater eius⁊ fratres eius ⁊ oi⸗ ſcipuli eius.ʒᷓ xpus fratres habuit carnales.qꝛ ali⸗
ker nonpone et᷑ copula inter fratres ⁊ diſcipulos
Hoc gůt non fuiſſer ſi beata virgo vᷣginitatẽ ſerus ſet· cũã ꝗxquid vouerit feruau erit virginirateʒ nõ Vouit. Itẽ Luceꝛ?. dicit mater eius ad illũ Ecce pẽtuus ⁊ ego dolentes qucrebamꝰ te.g Joſeph fu⸗ it pater hꝛiſti ꝙ non eiſet verũ.ſi beata virgo vᷣ⸗ ginitateʒ ſeruaſſet. Wontra ſuper illð Luce.ÿmo. Virũ nõ cognoſco. dicit glo. interlinearis. ecce tã⸗ git ꝙ ipᷣa vouẽit caſtitatẽ. Itẽ magr hꝰ di. c.ꝛ. ⁊ ð cretũ.⁊.q.ꝛ. Beata Waria. dñt ꝙ beata Waria Ppoſuit ſe ſeruaturã votũ vginitatis i coꝛde.ſʒ ip̃ʒ votũ non expꝛeſſit. poſtea ſilcũ viro labijs expſſit ⁊ vterq; in virginitate ꝑmanſit. Rñ ſicut dicit Anſel.in libꝛo ð ↄceptu vᷣginali c. ig. Decebat vt illius hoĩs ↄceptio de matre puriſſima fieret.nẽpe decẽs erat vt ea puritate q̃ maioꝛſi ubdeo negt in⸗ telligi virgo illa niteret.⁊ infra de qᷓ ſpũs ſcũs vo lebat ⁊ operaturus erat vr ↄciperet᷑⁊ naſcerer ille de quoiße ꝓcedebat.ſʒ ceteris pibus purioꝛ⁊ ma gis nitẽs eſt vgini ũ dicataqᷓ; illa que ö. vt inferi o nõtm̃ vᷣginitateʒ ſeruauit ſʒ ſe ſeruaturã ẽt vouit ſub hac ↄditione. niſi deus alr oꝛdiaret ʒ quod dicit magr in lf̃a hꝰ di.c.⁊.⁊ hec ↄditio fuitiã honeſta. qꝛẽtſi nõfiiſſet oppoſira debuiſſet tñ eſſe ſubinteiiccta. Admũ in oppn d ꝙ in auctoꝛitate illa Accipit᷑ ſteriliiꝓ il la que vacabat cõcubitui chiugali.nec tñ cõcipie⸗ bat. Vel põt dici ꝙ beata vñgo fuit cõfininʒ vete⸗ ris legis ⁊ noue ſicut aurora nociis pᷣcedẽtis ⁊ diei ſequẽtis.⁊iõ fecit votñ cõſonũ legi noue. nec tñ cõ⸗ trari legi veteriinqᷓ;tũ cõditionẽ appoſuit. Zd 2m x. zm dʒ g exillis verbis oꝛtum hůit viliſſima hereſis laudianoꝝ dicentiũ beatã virgineʒ poſt NChꝛiſti partũ a Joſ eph cognitã.ſed illa hereñs eſt oioirrõnabil⁊ pirecte ⁊ manifeſte cõtra catholi⸗ cã fidẽ.ꝙꝙ ſit irrõnabilpatet ꝑea q̃ dicta ſunt in coꝛ poꝛe qõnis. Etp̃terea irrõnabiliſſimũ ẽ opiari er quo fuit coꝛpale templũ filij dei? pfectũ ſpñũaſe hitaculũ ſpũs ſci vacaret opibus carnis quod in fi guraelegant᷑ deſignat᷑ in Eʒechiel c. 44 cum di. Moꝛta hec clauſa erit.⁊ nõ aperiet᷑.⁊ vir nð trã ſiet ꝑ eã.qm̃ dis deus iſrael ingreſſus en ꝑeã.erit P clauſa p̃ncipipoꝛta ẽ maria deus iſrgel Khꝛiſtuf clauſura virgit tatis. ÿᷣnceps Joſ eph. Dicẽd Sad auctoꝛitates ꝙ ibiſcri ptura vocat ÿmogeni⸗ tumnõ poſiq; alius ſʒ añqᷓ; nullus ſii dener ibi ac cipitur. ſicut ců di in pᷣſal. Sede q dextriſmeis. de d 5

nec ponã inimicos tuos.ſca.pe.tuo.per nõ intel ligitur ꝙ poſtea nò ſedeat.ſʒ ꝙ vſq;tũc? poſtea.ſi militer cũ dãnõ cognoſcebat eã donec peperit 7c. intelligendũ ẽ ꝙ nd cognonit eam ante kec poſtea. In alia. n. auctoꝛitate vocant fresñilli gſunt de eodẽ vtero nati.ſʒ cõſanguinei germani. vñ Pau lus ad Bat. is.dicit aliũ aũt apioꝝ vidi neminʒ niſi Jacobũ fr̃em dñi.⁊ ↄſtat ꝙ ille Jacobus fuit cõ ſanguineus germanus Jeſu hꝛiſti filiꝰ.ſ.materte re ſue. Chꝛiitũ aũt nõ pñiſſe fies filios miis ſue p tet in ð ꝙ vt hi o. io. Moꝛiẽs matrẽ ſuãrechmẽ dauit Joãni euangeliſte loco filij. cñ tñ ñ eẽt eiꝰ fili
us.ſʒ nepos. qð nõſeciſſet ſi alios filios pᷣter Chꝛi
ſůhiſſet. Id 4n dõ ꝙibinoiatus ẽ oſepb pt Thꝛiſti putatiue kʒ glo. interlineare ibidẽ.cui ↄcoꝛ dat illud ꝙ dicit Luce.ʒ Ipſe Jeſus erar icipiens qᷓſi annoꝝ.ʒo. vt putabat᷑ ñiius Joſeph.
⁊ Joſeph fuerit pfem̃ mãi⸗ N moniũ. Et viꝙ nõ.nonẽ pfem̃ mim q ẽʒleßẽ.ſʒ illud mr̃imoniũ fuit ʒlegeʒ. qꝛ vt dã nu⸗ meroꝝ vltio femine maritos de eadẽ tribu accipi ent. Jeſeph añt fuit de tribu Juda.? Waria de ge nere ſacerdotali.ꝗᷓ inter eos nõ fuit m̃im pfem̃. Itẽ nð eſt mr̃imoniũ pſom̃ qð phitur ex irrõnabili cã ſed illud m̃imoniũ fuir ʒctũ ex irrõnabili cã. qꝛ xt dicit mag circa finẽ hꝰ di. Sctuzʒ fuit vt partus diabolo celaretur. que cã nõ Vñ fuiſſe rõnabilis. qꝛ qᷓuis diaboius nõ poſſit noſce eaã ſunt in mente. nõlatẽt tñ euʒ ea que ſunt in coꝛpe. ð nõ fuit matri moniũ pfem̃ ẽadpfem̃ mrimoniũ regrit᷑ ↄſẽſ? in carnalẽ copulã.qꝛ ad hᷣ regrit᷑ obligatio ad red dendũ debitũ cũ ab altero ↄiuge exigit᷑.ſʒ beata v⸗ go in carnalẽ copulã nõ ꝓſenſit. qꝛ vt hitũ ẽ in qõe pᷣcedenti vouerat virginitatẽ.⁊ ↄſtat ꝙ votñ ſuuʒ
nõ violauit. ð inter ip̃am ⁊ Joſeph ꝑfcm̃ mr̃imoni
uʒ nõ fuit. Itẽ poſt ꝑfem̃ miimoniũ nõ licet ſi põſo ſpõſaʒ dimittere. ſʒ Joſeph q;uis eẽt iuſtus voluit occulie dimittere Wariã. vt hi Wath. i. inter eos nõ fuit ꝑfem̃ cõiugiũ. Wontra magf bꝰdi.c. ʒo dicit.⁊ hi.. q.ꝛ. Inſtitutum. iuxtapsc di inter Wariã ⁊ Joſeph pfer̃ fuit ↄiugiũ. ẽpfem̃ẽcõ ingiũ qñ ↄiuges nõ tĩ ↄſentiũt in maritalẽ ſocieta teʒ in copulã carnalẽ& ſicutdicit magf in a huiꝰ
di.cꝰ.ꝛ.⁊ hã.27. q.“. Lũ ðᷓ beata vgo ↄſenſit in ma
ritalẽ focietatẽ ⁊ in copulã carnalẽ.q inter ipᷣam et
Joſeph pfem̃ fuit ↄiugiũ. Rñdeo ꝙ perfectio rei
duplex eſt. qdã in eẽpÿ. quedã ineẽ pꝛimai hoe ↄſiſtit ꝙ res hẽt oiaqᷓ ptinẽt ad eins eẽntiã ⁊ cõſi⸗ ſtit in quibuſdã pfcõibus nõ prinẽtibꝰ ad eẽntiam modo fuitpfem̃ inter Mariã⁊ Joſeph. nõð.⁊. qꝛnõ ita pfecta ſignificauit indiuiſſibilẽ vnionem hꝛiſti ⁊ ecclie ⁊ bñũane nãe cũ diuina ꝑſona. ſicut mimoniũ cõſumatũ. vñ dicit mag hꝰ di. c.ʒ. ꝙ fuit ꝑrem̃. nõ in ſignificgtiõe. qꝛ vt infra dicit e. c* mrimm ↄfumatũpfectiꝰ vnionẽ Chꝛiſti? ecckieñ gurat. Adpnnioppm dð ꝙ Maria ⁊ Joſeph fue⸗ rũt de eadẽ tribu.qꝛ qᷓ;uis ip̃a fuerit dẽ genere ſa⸗ cerdotali ex ꝑte mfis. fuit tñ de tribu Juda ex pte
pꝛis. Chꝛiſtus.n. fuit de tribn Zuda. vñ Apꝰ.. ci
cit leo de tribu iuda. Ad ⁊ dð ꝙ mioꝛẽ falſa.cõ⸗ tractũ eni ſuit ex rõnabili.cã.ſ.vt ꝑtus diaboloce⸗ laretur. vt ⁊ Joſeph mfifilio obfequeret᷑ q̃ cauſe tãgunt a mag̃o circa finẽ hꝰ di.⁊ ab oꝛigene ĩ qua
Ecun do qnerit᷑ vtrũ inter Waria
zam omel ſuꝑ ilus at. i.· Cñ eẽt ðſpõſata re.
⁊vt Joſeph eẽt teſtis caſtitatis eiꝰeã defe ndẽs ab infam̃iaſuſpitionis. quã etiũ cãm tangit mag vbi
ßus.⁊ Ambꝛoſius in omelia quadaʒ ſuꝝ illud Lu⸗ ce.i. Miſſusẽ angelus. ⁊ẽtne vginibus ſiniſtra opione viuentivꝰ relinquẽtur excuſatiõis velamẽ
ſimater dñi viſa fuiſſet infamata.ſicut dicit Am⸗
bꝛoſius vbi pᷣus. Adillud Sqð diꝙ diabolonon
latent ea quẽ ſunt in coꝛpe dicoꝙ imo añq; cũ ap⸗ propinquare nõ põt diabolus aũt virini appꝛopi
quare nõ poteratp vrurẽ ſciratis illiꝰ. ⁊ iõſcire nõ potuit vtrũ vᷣgo cõcepiſſet cũ eaʒ mãritũ hẽre vi⸗ deret. Zd ʒn dð ꝙ ad pᷣmãmf̃imonijpfectioneʒ nð requirit ʒfenſus in carnalẽ copulã niſi implici. te⁊ ſubcõditiõe·ii alter ↄix eaʒ exegerit· ⁊ſi de⸗ debitũ reddenãi nõ relaxauerit.? ſic beata virgo
in carnalẽ copulã conſenſit. nec in B piculo ſe expo
ſuit.nec ſuo voto in aliquo derogauit.qꝛ diuinai⸗
ſpiratiõe certificara fuit ꝙ Joſeph ab ea nñqᷓ; exige
ret carnalẽ copulã. ⁊ꝙ ſi ʒoſ eph exigeret deus eaʒ adebito abſolueret reddendi.? ſic intellrauctoꝛi ras altata ⁊ ad ſcðaʒ ptẽ. qð pʒ ꝙ poſtq; dictũẽcõ⸗ ſenſit in carnalẽ copulã.ſtati ſubiũgit᷑.nõ ilũ appẽ⸗ tẽdo.ſed diuine iſpirat ioni in vtroq; obediendo. Acd n dð ꝙ Joſeph nũqᷓ; voluit e dimittere quo ad ſepationẽ vincli.ſʒ alii timuit ſiml cñ ea
manere foꝛte gliqua ſuſpitiõe motꝰ quẽ timoꝛeʒ⁊ quã ſuſpitionẽ admonitione angeli depoſuit.
(niculus tertius
3 1 q̃rit deʒꝰ pnci O nſequenter pali. Etcircab q̃runt᷑.ꝛv. vtrů ex cñ ihoneſtapoſ . vtꝝ tale mimn ſit bonum.
2
ſit Zhi mr̃i
W nulla ↄiũctio ꝓcedẽs ex ihoneſta cã ẽ a deo Foẽmfimmẽ q de o. xñ Wath. ig· Qð deus ziun xit hõ jj ſepet.&mr̃im n phin põt ex inhoneſtac. Itẽ in admiſtratiõe cuiuſibʒ ſaci regrit᷑ ecckiei⸗ tẽtio.ſʒ ðpẽs mfimm ex iponẽſta cãñſeruat ecclie itẽtionẽ.ð nõ põt ʒhi ex ihoneſta cã. Cõtra vt hi Veñ.ꝛ9. Jacob Zxit cũ Rachele qꝛ diligebateãpꝑ eiꝰ pulchꝛitudinẽ.ſʒ dilecrio mulieriſpp eiꝰplchꝛi tudinẽ ẽ inhoneſta cã Shendimt̃im. gꝛexibone ſta cã põt zhi. Rñꝰ cã finatõhendi mrimoniũ du plexẽ. quedãp ſe. ſ. illa pp quã mrimoniũſuit inſti tutũ q̃ duplexẽ.pᷣ ꝓłꝓcatõ.ꝛ foꝛnicatiois euita⸗ tio.ſiẽ dicit min pvl.c.ʒ.⁊ he cãe ſemp ſuntbõe ſte. dã ꝑaccidẽs.exitentiõe Zhentis. mltiplex ẽ. q̃dã. n. ſunt honeſte. q̃dã ihoneſte.⁊ iſte non hlit nñerũ determiatũ.qꝛ ſicut dicit phũs.x· ppi cãe
ꝑaccñs ſunt idiinite/dicoð g loquendode canſa
per ſe.ex cã inponeſta nõ põt cõtrahimfimon· põt tñ ex cauſaꝑ accidens.cãe.n.per accñs in eile⸗ ctu nõ faciũt effentialẽ tranſinutation niſi mediã te aliqua caufa per ſe. Adpn in opp dð ꝙ decð iunctione matrimoniali ex inhoneſta cauſa poſſu⸗
mus loqui duptr. aut rõne actiõis ʒpentis. autrõe
vincli ex illa actiõe ꝓueniẽtis quod vinculum eſt matrimonium. 3n ipa aũt actione duo ſunt.I.
tia actiõis.⁊ defoꝛmitas eius.eẽntia a deo eſt. de foꝛmitas aůtñ. ⁊ qꝛ ex illa actione ſubrõne quã⸗⸗
g ex ihoneſta cõ non Rimo oñdo poſſit Shi mr̃imoniũ
kum
mijh ani iichoh iei.S nnij wigt püm ſni bin v ſicn Aniui zuüche nich zeh n poeu dhil bigni igil
linih⸗ vnim zinmr hiini ni cichng liclen eiun. Auzr lei tie defieſ remi urg mir Alutz ſutnzn Niuint vgn nininn
0
vin l
eig
Wwſcit ſn

idoee u p m ccdts eri zci
Wah. de zon bo
ſentia ẽ nõſub rõne q̃ defoꝛmis eãt᷑ mr̃imonij uin ⸗ culũ. qꝛ ſicut dicit Dionyſius. 4.c.de. di.no. lon ge ultra mediũ. Walũ nõ opat᷑ niſi in virtute boni iõmfimoniale vinculũ ex iila actiõe cauſatũ a deo et Adꝛ dð ꝙ nð eſt neccia intẽtio ecclie in pãli ſ ſufficit in gnãli. q;uis aũt ʒᷣhens mf̃imn ex inho neſta cã nõ obßᷣuet ecclie intẽtionẽ in ſpãli. obßᷣuat eãtñ in gnãli in hoc ꝙ ĩtẽdit veꝝ cõtrahẽ mr̃imm.
mi Ecundo queritur vnn⸗ cõtractũ ſit bonů. Et vñ̃ꝙ non. Phũs.⁊ topin.quoꝝ gnãtiones male.⁊ ipſa mala.ſʒ matri
monijptracti ex ihoneſta cã eſt gnãtio mala. ip̃m
eſtmalũ. Itẽ Boeꝰ.⁊v.lio.topi cꝰfinis. bonꝰ eſt. ipſũ quoq; bonñ eſt.ð a ſili cꝰfinis malꝰeſt ipfuʒ ma lů eſt. Sed mr̃imonij ↄtracti ex ihoneſta cãẽfinis malus.ꝗ ip̃m eſt malũ. Wõtra mag hꝰdi.cꝰ. ulti⸗ mo dicit glicet fine nõ bono ↄtrahat᷑ coniugiũ qñ wẽs ↄtrabẽtis monet animũ.cõiugiũ tñ bonũẽ.qꝛ
vita mala vel intẽtio alicuiꝰ pueria nõ cõtaminãt ſacm. Rñ gipſũ mfimmn exihoneſta cã ↄtractũ eſt bonũ.qꝛ mala actio cõtrahẽtis nõcãt m̃imoni
Ae vinculũ rõne ſue deformitatis rõne cꝰ eſt mala
Bpſuã eſſentiã rõne cꝰeſt bona.⁊ iõ ficut bõa ẽples
pfoꝛnicationẽ genita. qꝛ nõ generat᷑ ꝑ deformitatẽ
actiõis ſꝑ eiꝰeſſentiã ſic bonñ eſt mimm exinho
neſta cã ↄtracrũ.puerſitas.n.in actiõe Shentis de⸗ honeſtat ↄtrahentẽ nõmfimmn. Adpn in oppom
dðꝙ illð vbů phi itellignẽðᷓ gnãtiõe q̃ſubrõeq ma
laẽ geniri cã. Ad m dð ꝙ iſiud vbů Boecij intel⸗ lignẽ ð fine ꝑ ſe. mr̃imonij ãt ꝑſeſepẽ bonꝰ. N— 11 m ſi diabolus trãſfigu⸗
* J 704 litter m rans ſe in angelũ iu⸗ cis credat bonus nõ eſt ꝑiculoſus. qð intel
ligendũ eſtñi credẽs vltra nõ ꝓcedat qꝛ ille eſt er
ror nõ iuris.ſed facti.ſʒ ſi vltra ꝓcederet adorãdo
ipſum vt pote ſi ille diceret ſe eſe Chꝛiſtů caderet
in idolatriã. niñ ipſũ adoꝛaret ſub hac cõditione ſi eſt Chꝛiſtus.nõ in hereticoꝝ ſectã ſʒ in itegritatẽ fi
dei quã ille hereticus ſe mẽtiebat᷑ hre. upple dice
ret᷑ ↄſentire. qð vex eſt ſi illi heretico dicẽti ſe eſſe Augn. ille fidelis aſſentiret in gnãli dicẽs ſe aſſen tire de fide ſicurille.ſi aũr ille hereticus qliq pᷣdica ret ↄtra fidẽ? alius illi pdicationi aſſentiret nõ ex⸗ cuſaret᷑ ab erroꝛe. ⁊ marie ſi pᷣdicaret ʒaliquẽ illoꝝ artrculoꝝ quos glibet fidelis vſum.hñs li.ar.tene tur credere explicite.ne vt adultera dãnaret᷑.ſicut n. dr̃ Leuit.⁊I. Sacerdotis filia ſi depꝛehẽſa fue rit in ſtupꝛo.⁊ violauerit nomẽ pfis ſui fãmis exu- ret᷑. beata ãt virgo vt ſupiꝰ viſůẽ ex alterq pte erat de genere ſacerdotali.⁊ iõ ſi indei vidiſſẽt eã pꝛe⸗ Fnãtẽ ⁊ nõð maritatã voluiſſent eã cõdẽnare creden tes ꝙ ex foꝛnicatione vel adulterio concepiſſet.
Oſt hoc debono coniusijxc. Su periꝰdetminauit mg̃de
miimꝰ quo ad cãʒ formalẽ⁊ efficientẽ Mic detminat de ipſo quo ad finalẽ q̃ tbõis mrimonijↄliſtit. ⁊ diuidit᷑ itres. Pdermi nat de tribꝰ bon is cõingij cõiter. ꝛ5. de bono fidei ĩauocũc; ↄiugio ſpãlit de ſe ibi. Sciẽdũẽẽt · ʒde bono fideiĩ cõiugio patrũ antiquoꝝ ſpãliſſime di.
35* ibi. Auerit hᷣ deantigs. P id uas. Po de
P terminat qͥ ⁊ quot ſit ↄiugij bona. Seðoq̃li excu- ſant cõenbitũcõiugalẽibi. wñ igf. Mitres. P⸗ oſicdit ꝙtria ſůt cõiugij bona. ⁊0 oñdit ꝙ ĩtẽtio vi⸗ tãde ꝓlis iʒhendom immn excludit ibi. Qui vero veneha. ʒoſidit icident᷑ qñ iudicãdi ſfũt homici⸗ de ꝗ ꝓcurãt aboꝛſů.⁊ qñ nõ ibi. Hic q̃ri ſolet. Illa pars q̃ibi incipit. Nñ igit. diuidi᷑ ĩtres ꝑtes. M oñdit qů hec bona excuſãt ↄiugalẽ ↄcubitũ.⁊ qñ nõ ꝛopponit ĩpᷣriũ ibi. Sʒ ſi cõcubitꝰ. ʒↄ oñdit qũo ambo cõiuges ſe hñt ad actñ illũ ibi. Sciendũ etiã itres. P opponit ꝑ auctoꝛitatẽ. 2pꝑ rõnem
Bregoꝛij ductoꝛitatẽ ibi. Si foꝛte. ʒo.ponit au⸗
ctoꝛitatis Bꝛe. determinarionẽ ibi. oc autem. Articulus pꝛimus.* rca bc di. querẽdũ eſt pᷣncipalr de tri e bus. ꝛimo de böis mr̃im ex⸗ cuſantibꝰ. 20.de eoꝝ hitudine ad mim ʒ de mõ excuſandi ꝑ illã cõiugalẽ cõcubitũ. Vir ca pmũ querunt᷑ tria. Pꝛimo vtꝝ debeãt eſe ali Aua bona matrimoniũ excuſantia. 20 que ⁊ quot ſun. qð eſt pꝛincipalius inter illa. 6 mooſton g non debeante Rimo oſtendo gnendevemct moniũ excuſantia. Nes bona excuſatõe nõ indiget.ſʒmf̃imm eſt res bona.⁊ iquãtũ ẽ in ofjm̃. ?ᷣinquãtũ ẽĩ remediũ. ergo bonis excuſantibꝰ non idiget. Itẽ ſicut ↄſeruatio idiuiduiqᷓ eſt ꝑactũ nu⸗ tritiue ẽ de itẽtiõe nature.ita ↄſeruatio ſpecieiq̃? ꝑactũ gñatiue. ſj actus nutritiue bono excuſante jñ idiget.ergo a ſili nec ↄcubit? mimonigiis geſtac- tus generatiue. Itez nõ minoꝛeʒ iacturã pati᷑ hõ quãtũ ad rõnis vſuʒ ĩ doꝛmiendo qᷓ; ĩ actu carnalis cople.ſʒ doꝛmitio nõ idiget aliquo bono excuſante
ergo nec actus carnalis copłle. Wõtra magt̃in pn⸗
cipio ho di. tria ſunt pn cipat bona ↄiugij.⁊ iira ea⸗ dẽ di.c. 4. dicit ꝙ cũ hec triaĩaliq ↄiugio ſimul cõcurrũt valẽt ad excuſationẽ coitꝰcarna Rñ. recta rõ docet nõ eẽ aligd faciendũ ab hoĩe de quo patiat iacturã niſi ꝓ recõpẽſ atiõe eq̃lis boni vłma ioꝛis.ſʒ ĩ ↄtrahẽdo mf̃im hõ obligat ſe ſaltẽ iplici te ad carnalẽ copulã.⁊ niſi cõiunxexactꝰ religionẽi fra tẽpus debitũ itrauerit.i carnaliãt copla fub cõ̃⸗ ditiõe.ſ.ſi alter cõiunꝝ exegerit. rõ iacturã patit᷑ qᷓ; tũ ad ſui vfů. qꝛ ĩ illo actu ipedit᷑ vſus rõis. vñph⸗ 2li.ethmn. co.go dicit de venert ꝙ furat itellectũ ſpilſe ſapiẽtis. hõßĩhẽdo m̃imi obligat ſe ſaltẽ iplicite? ſub ↄditiõiꝰ pᷣdictis ad patiẽdũ iacturã qᷓtũ ad vſů rõis. exñtes ẽtĩmjim iacturã patiunt᷑ ꝑp ſollicitudinẽ ⁊ carnis tribulationẽ. vñ apꝰ.icꝙœ rũ. dicit de illis q tribulationẽ carnis hẽbijt hꝰ. i.⁊ i debuerũt eſſe bona pᷣdictas iacturas recõpen ſantia. ⁊ hec ſunt illa q̃ cõtubitũ mf̃imonialẽ excu- ſant. Admũ in oppm dð ꝙmfim ſine pᷣdictis bonis nõ eſſet res bona.vñ ꝓ tãto ipſũ excuſare di cunt᷑ qꝛ ꝑip̃ᷣaẽ res bona. Id ⁊m dð ꝙhõꝑactũ nu tritiue non patit᷑ iacturas ſiles illisqͥs patit᷑ ꝑactũ gnãtiue.nõ.n.ſicifecta eſt nutritiuaignãtiua Ad ʒpõt dici ꝑmaioꝛẽ falſa.nõ. n. idẽẽ pati iactur quantũ ad rõnis uſum ⁊ ipediri in vfu rõnis. quis enin doꝛmiens ipediat᷑ in vſu rõnis nõtñ patitur damumſi moderate dormiatqᷓ;tum ad rationis vſum immo poſtſonũ moderatũ homo potentior eſt quãrũ ad rõnis vſuʒ. nõſic at põt dicide ↄiug li ↄcubitu.nõ tm̃.n. hõp illů actũ ipedit ĩrõnis vn

S—————˖—˖—
ßẽt dãnñ patit᷑ quãtũ ad rõnis vſum. vñ illũ actuʒ frequẽtãtes efficiunt᷑ debilioꝛes ad clare vidẽduʒ ea que ſunt ſecũdũ iudiciũ rõnis.⁊ merito.qꝛ ipedi mẽtũ qð hõ tũc patit᷑ꝓuenit ex repugnãtia ⁊ iobedi entia ſenſualitatis ð rõneʒ.⁊ ex dominio eiꝰſup eã durãte illo actu vñ illud impedimẽtũẽ vitioſũ.ſed qñ cãtur ꝑpiugalẽ actũ pꝑ aliað bonũ mr̃imonij fa ctũẽ nõ vitioſuʒ ᷣm ꝙ vitiũ accipit᷑ ꝓ culpa.ſʒ hʒ ꝙ accipit᷑ ꝓ quodã receſſu ſeu ꝓq̃dã obligatõe a pᷣma rectitudine nature.ipedimẽtũ aũt vſus rõnisĩ doꝛ miẽdo ꝓuenit ex laſſitudine naturaliũ viriũ ⁊ fenſi rtiuariũ.põt ẽt dici ad minoꝛẽ ꝙ doꝛmitio hzʒ bona excuſantia ipedimẽtũ vſꝰrõis iſono q̃ bona ſuntvi goꝛatio vſus rationis poſt ſom num. ⁊ coꝛpoꝛalis foꝛtificatio ⁊ nature ſuſtentatio. quia ſine ſomno nãhñana x ſtatu iſto ſuſtẽtari nõ poſſet. que⁊ quot ſũt Ecundo querutur gunbo — na. Rñꝰꝙ ſic bonitas creature duplex eſt dã eſſentialis ⁊ quedã accidentalis.ſic mimonij quoddã ẽ bonñ eẽtiale qði tria diuidit᷑.ſ. ifidẽ. ꝓle ⁊ facf̃m.quoddã accidẽtale.⁊ illudẽ multiplex? in diffinitũ ſicut pax ⁊ multa alia q̃ ex mr̃imonijs ali aqbuſpueniũt.numerus aũt bonoꝝ eẽntialiũ in mr̃i monio põt accipi. aut ex pte cauſe m̃imonij. aut ef fectus. aut narure ipſiꝰ boni. M mõ ſic vt ſupe⸗ rius viſuʒẽ ad mr̃imn iclinat nã? ſic reſpicit bonũ plis.⁊ rõ̃cta.⁊ ſic reſpicit bonñ fidei.ẽ ẽt a iure di uino qʒ ipſũ ad aliqð ſignificãdũ iſtituit.⁊ ſic hʒ bo nũ ſacti. ⁊ mõſic ĩ m̃imonio ſũt tria.ↄſiderar vʒ vinculũ ⁊ vſůñ vinculi.⁊ fructũ ad quẽ oꝛdinat᷑ vſus rõne pÿmi. bonũ mr̃imonijĩ ſacramẽtũ.qꝰ ad ⁊m bo nũ fidei.quo ad ʒm ꝓlis. ʒꝰ mõ ſic ʒ phʒ.g ethn. capitu.⁊. bonũ diuiditur in delectabile vtile? ho⸗ neſtũ delectabile eſt bonumfidei.vtile bonũ ꝓlis. honeſtuʒ bonñ ſacramenti q̃ ppꝑ apꝛop̃atiõeʒ dicta ſunt. qꝛ ĩquolibet triũ pᷣdictoꝝ põt iueniri aliqmõ — vtilis ⁊ honeſti. — Prr TF vtxꝝ bonñ ſacfi ſit p̃n 0 Ertio quer it cipaliꝰ int᷑ illa. Et v — nõ. qꝛ finis ẽ pᷣncipaliſſimũ ĩ vno quoq;. ß bonñ ꝓlis ẽ finis ꝑp quẽ ĩſtitutũ fuit m̃i mmn.ꝗ ho nñ plis pᷣncipaliꝰẽ in numero qᷓ; bonñ ſacfi. Itẽ il lud ẽ pᷣncipaliusĩ vnaquaq;re qð magis ptinet ad eiꝰ eẽntiã.ſʒ bonñſidei ẽ huiuſmodi.qꝛ mim ni⸗ hilaliud vẽeẽ niſi mutua obligatioad reddẽdũ de⸗ bitũ exigẽti qᷓ̃ obligatio ad bonum ſidei ꝑtinere vẽ. 3 bonñ ſidei pᷣncipaliꝰẽ inm̃imqᷓ; bonum ſaci. Itẽ rei nãli eẽntialius ẽ illud qð i eareſpicit eẽ na⸗ tre qᷓ illud quod reſpicit eſſe gratie ſed vt ſuperi us habitum eſt m̃imonium ẽ res nãlis.⁊ bonũ ꝓ· lis ⁊ bonñ fidei ip̃m reſpiciũt iquãtũ ẽ quoddã offi⸗ ſiciũ nãe. bonñ aũt ſacfi inq;tum ẽ ſacf̃m gfe.ꝗᷓ bo⸗ nñ ꝓlis ⁊ bonũ fidei eẽnrialioꝛa ſunt mr̃imꝰ qᷓ; bo⸗ nũ ſacti.⁊ ex ↄequẽti ĩm̃imonio pᷓncipalioꝛaſunt. Võtra illudẽ pᷣncipaliꝰĩre qð in eiꝰ diffinirõe po⸗ nitqᷓ; illud qð nõ.ſ; iſeparabilitasẽ huiuſmodi.vt pʒ.. di.ꝛ.c.j. cũ ꝗᷓ bonñ ſacfi ſit ĩm̃imꝰrõne iſepa
bilitatis. bonũ ſacki pncipaliſſimũẽ imt̃imꝰ. Iteʒ
illud bonñ pᷣncipaliꝰẽ ĩ mr̃im ſine quomf̃imm eſſe nõpõt.q; ilind ſine qmimn eẽ poteſt. ſʒ ſicdt diẽ mag huiꝰ di.c.j. mimoniñ põt eẽ ſine bono fidei⁊ plis.⁊ non ſine bono ſacfi.ergo in matrimonio bo num ſacramenti eſt pꝛincipalius qᷓ; bonum fidei⁊
Ani.
plis. Rñ ꝙ ſimplr⁊ oibꝰpẽſatis iter bonũ mii⸗
monij bonñ facti pncipaliꝰẽ.tũ qꝛ digniꝰ tũ qꝛ mi
monio eſſentialiꝰ. ꝙãt ſit digniꝰpʒ.qꝛ bonuũ ſidei
⁊ bonũ ꝓlis ptinẽt ad mr̃imm iquãtuʒẽ qðᷣdã offm
nature bonũſ ackiiquãtũ ẽ ſacẽm g̃e. dignioꝛ ãt eſt g̃a qᷓ; natura ꝙ nõ ſit matimonio eẽntiaiiꝰ. pʒ quia
ptinet ad mrimn rõne iſepabilitaris ʒ Augn..
iiſup Beñi.longe añ mediuʒ.⁊ recitat mag hꝰ di.
co.Ið iſeꝑabilitas ãt eẽntialioꝛẽ mr̃imõio qᷓ; bonñ plis ⁊ bonñ fidei. poſtq;.n. mrirn ʒcrů. eſt pñtab
ipſo ſeparari bonũ plis ⁊ bonñ fidei viculomfimo
niali remanẽte.ſi eni ↄiuges venena ſterilitatis ꝓ
curẽtẽt ex pacto inter ſe. nõ pp hoc ſoluit mimn
us ʒctũ. qᷓ;uis ſi tale pactũ iterueniſſet ĩhendont lum̃ fuiſſet mr̃imn cũẽt ob cãm foꝛnicatõis ↄiugef ſeparent᷑ adhuc remanet miimoij vinculũ. nec tñ inter eos remanet mutua obligatio ad exhibendũ ſibi mutuo vfuʒſui coꝛpoꝛis.⁊ſi hoc alter eoꝝ erige
ret. inſeparabilitas vo ita mfimonio adheret vtſi
ne illa eiſe nõ poſſit. Ad pꝛimum in oppoſituʒ dů
g ſinis matrimonij inquãtũ eſt quoddam officuʒ nature eſt bonum pꝛolis? bonum fidei.ſed inquan
tum eſtſacramentum gratie pꝛincipalioꝛ finis einl
eſt bonum ſacramenti. Ad ſecundum dicendum
ꝙ minoꝛ falſa eſt. illa eniʒ mutua.obligatio tolli po
teſt ob canfam foꝛnicationis vinculo tamen matri
monij remanente. vnde cum ſumatur matrimoni um ſub ratione qua res?⁊ plenum ſacramentumin ſignificando videtur eſſentialiter eſſe quoddaʒvi culum vnionis inter virum ⁊ mulierem per mum um conſenſiun expꝛeſſum per verba de pꝛeſentivl per alia ſigna in non potentibus loqui ⁊ copulum carnalem ſequentem cantum per quod neuter eo⸗ rum poteſt alij matrimonialiter copularialterovi uente indiſſolubilem vnionem nature humine c perſona filij dei ex inſtitutiõe ſignificans. Zater tium dicendum ↄ matrimonium non tantum ei res nature ſed etiam gratie⁊ quãuis eſſentialius pertineant ad matrimonium bonum pꝛolis? bo⸗ num fidei inquantum eſt quoddam officium nat re qᷓ; bonum ſacramenti.tamen eſt econuerſoiqu tum eſt ſacramentum gratie.⁊ quia omnibus pen⸗ fatis pꝛincipalioꝛ eſt gratia qᷓ; natura ideo omni penſatis illud bonum eſt eſſentialius matrimoni quod ipſum eſſentialius reſpicit inquantum et ſacramentum gratie quam iliud quod ipſum eſſen tialius reſpicit inquantum eſt officium nature Viclusſecmdus. In ter q̃rit᷑? pᷣncipali. ( c Onſeq̃n ca q̃runt᷑ tria. Pvtꝝ ad zhẽdũ mr̃imn necüuz ſit pᷣdẽabõaeti ʒpẽtiũitẽtõe. ꝛ vtʒ ad eẽ m̃imðij ſit neciumila eẽĩ obligatõe. ʒvtx ad ↄbuatõeʒmfimdijneciu⸗ ſit illa eẽ ĩ m̃imðij executõe Rmmo oñdoꝙ ad ʒᷣhendi mim ne ciuʒ ſit illa tria bõa eel ʒhẽtiũ itẽtione. qꝛ ad ʒhendũ mr̃imoniũ necius? ↄſẽſus ĩ eaq̃ ſunt de eſſentia matrimonii ſed pꝛedi cta bona ſunt eẽntialia mf̃imõio.ð ad pᷣhẽdũ mnneciuʒẽ ʒhẽtes ↄſetire i illa.ñ poſſi Etäti ill?ſ tire niſi eenrĩ eoꝝ itẽtõe. Itẽ illaitẽtioẽ neceſſari
ad matrimonium contrahendum cuius oppolitu
impedit matrimn ʒᷓcrum.ſed ſihentes inten.
aßereß bonum pꝛoiis vel fidei velſaci nõ ðnun
2— — *— B— —

mpꝛohs? mgr ienzt t ſoꝛncanon x h n. vnde m equurest nin
denrce
eprin rrn nnonpotet rintni niin am gune 27 — Arun mmel bemt mem u ancit mmn cpu Pn mci nnut n 2 in vad ₰
6
—
dicẽdũẽ ad?m. Ad dit de b
cẽtis huiꝰ di.c.j. ʒhi diugiũ ab aliqbꝰ.ꝙ hec tria bo
mfimmn. xñ de peurãtibꝰ venen ſterilitatis dicit
magf huiꝰ di.c.⁊.ꝙ ſi ab initio talis fueritj ſibi po
nublũ. ſʒꝑ ſtupx potiꝰ ↄueneft.ð ad ʒhẽdũ mfimm
Veꝝ neciuʒ ẽ pdicta tria bona eẽi ʒhẽtiũ intẽtione Wötra.hö pot mrimoniuzʒ 3here ců illa quã ſcit nõ poſſe parere.ſʒſic contrahens nõpoteſt habere bo
num ꝓlis i intẽtõe. zillud bonũ nõẽneciuʒ eẽin in
tetione. Shẽris mfimm. Itẽ vir põt cũ můliereve rũmfim n phere q;uis itẽdat aliz mulierẽ adulterã
do cognoſcere.ſʒ talis nõ nñ nõhʒi intẽtiõe bonu
ſidei.ſʒ ẽt hʒ ĩitẽtiõe oppn.ꝗᷓ bonũ ſidei nõẽ necinʒ
——
et in itẽtõe ʒhẽris veꝝ mimm. xñ ꝙ 5dicta bo
na et ipᷣhẽtiũ itẽtiõeduplicitpõt itelligi.aut in pa⸗ bitu? iplicite. autĩ actu Zexplicite. dico g ꝙ nõ põt
3hi mfimonium niſi bonũ ſuci ſit in itẽtõe Zhenti-
um altero pᷣdictoꝝ modoꝝ.qꝛ oʒ ꝙ ʒhentes ↄſenti
anti vinculi iſeparabilitatẽ rõne cuiẽ imf̃imonio
bonũſicramenti.ilo etiam modo neceſſarium eſt bonum ſidei eſſe in intentione ontrahentiunn ali- Auon aliquo mönð.in bono.n. fidei ↄſiderant᷑
duo vnũ.ſ.eẽntiale qðẽ nð negare vſum ſui coꝛpo⸗
ris ſi cõiunx aliꝰ petat alteꝝ 4ccidẽtale ſeu acceſſo- rium.ſ.nõ exhibere alti q; fuo ↄugi Vſuʒ coꝛpoꝛis ſui. rõne pmi neciuʒẽ bonũſideieẽi Shentiũ intẽti one ad minꝰhabituatr ⁊ iplicite. rõne ãt altius non necium ẽad 3hẽdũ mrimm. bonũẽt ꝓlis triplr põt accipi.ſ.aut p pꝛolis ſuſ ceptõe ⁊ educatõe abſolute Aut Iub ↄditòe ſi deꝰeã dederit.ſeu ꝓnð Pcurando aliquod unpedimentumpꝛolis. Peimo modo nõ etneccſſarium bonum pꝛolis eẽi 3hentiuminten
piicite. ſʒꝛ mõꝛʒnecius ẽim eẽ ĩhentiũ intẽtt one ad minꝰ habituali⁊ iplicite. vñ ñi Zhentes itẽ
derẽt nõſuſcipere ꝓlẽ nec educere ſi deꝰ eam daret
—
Vel venena ſterilitatis pꝛocura re ne pꝛoles veni⸗ ret. nrimonũ ſic ctum ei nullũ loauẽdo añt ð eẽ
in Ihen iũ itentiõe actualr ⁊ explicite.ſic ad ʒhẽdñ
mrim*nõẽ necium aliqð pꝛedictoꝝ modoꝝ eẽ in
Zhentiũ intẽtõe. ſufficit.n. ꝙin 3hendo intẽdant il lud quod inter ʒhentes reduirit᷑ ad mf̃imonium. Ad pꝛimum in oppoſitum dð ꝙ pꝛocedit de iten
tõe in habitu? implicite.⁊ de bono plis.ſed ꝙ acci
pit pꝛo eius ſuſceptione ⁊ religioſa educatione ſub
2
condirione.ſi deꝰ eam dederit. vel ꝓ non p
Pocurä do aliauid in pꝛeiudicium generatòis pꝛolis ⁊ de
eo qð eſt eſſentiale in bonoſidei duodẽ non negare vſũ coꝛpodis ſui alt᷑i ↄiugi hoc exigẽti.⁊ ſimili mõ pꝛimũ ad partẽ aliã dð ꝙœpce⸗ o ꝓlis m ꝙ accipit᷑ꝓ plis ſuſceptòe ⁊ re ligioſa educatõe abſoiute.⁊ ſic iteili illð vbñ magf̃i dicẽtis huiꝰ di. c.j. ꝙ bonũ ꝓlis nð oibꝰ adeſt ↄiugi bꝰ. Adm dð ꝙ ꝓcedit de eo ꝙ ĩbono fideiẽ acci- dẽtale ſeu acceſfoꝛiũ.⁊ ſic iteilt iuud vbů magfi. di⸗ na nòcõicãt᷑. deeſt.n.fides Vbi vir cũ alia vel mu⸗
ier cũ glio coit. ₰
Ecundo queritur vrxaaesmi
monij neciuz n.mrimꝰẽ obligano ad iſepabilitatẽ itag ↄiuges
ſitilabona es iobligatbe. Ri⸗plic. Inei
— ab illa ſe nutuoabſoluere nõ pñt vita coꝛpali durã
te.ſi ti ſitm̃im Mumatũ uish poſſint añ mf̃i⸗ monij ↄſumatõe; preligisisigreſſüẽẽti oĩ mrin de necite obligatio ad plſuf ccptõeʒ ⁊ religioſã edu
oEpcubitꝰ nõ cã reddẽdi debiti nec
coꝛpoꝛis mulieris dicit Ap? rů proꝛeßʒ nãʒ nũq;ẽ pcim. Itẽ bonů exgne nõ ef⸗ icit malũ niſ ex mala itẽtõe velpp idebitã circun
crezſ ples aſuerit.x opligatioaaigelobſerua⸗
tðeʒ nõ tĩ qᷓ;tũ ad illud qð ẽ bonu fidei eẽntiale qð ẽnõ negare vſů coꝛpis ſuialti ↄiugi hexigẽti.ſ etiã ;tũ ad illud qð ẽacceſſoꝛiũ vel acciitale aðẽ nõ c cedere vfũ coꝛpis ſui alti qᷓ; ſuo diugi. qñqʒ. n.ctꝰ
abſq; ꝙ irritꝰſit ʒctꝰ.⁊ i qᷓ;uis ſine ꝓlis ſuſceptõ ne? fidei obbuatõe poſſit remahere mfimm xñ ob⸗ ligatio ad Plis ſuſceptõeʒ ſi venerit ⁊ ad fidei obßᷣ⸗ natõeʒ ita ſteẽntiales mf̃imꝰꝙ ab illis ſepari i põt niſi ab obligatõe reddẽdi debitũ mtuo ſe abſoluãt ꝑↄtinẽtie votů er vtriuſq; vel niſi iterueniat eparatio qᷓ;tũ ad thoꝝ ob S 2 eri vad ↄſeruatiõem F Ertio quer mrimoij neciuz ſt ij bona eẽ i mr̃imonij executõe. Rñꝰꝙ nõ iepabilitas.n.ñ reſpicit ꝑſe.⁊ pᷣmfimðiales actꝰ Fßmfimõij eẽntiã. bonũ ar plis? fidei reſpiciũt mfi moniales actꝰi gbꝰꝓſiſtit executio mrimonij.nõãt
ẽneciuʒ ꝙ ꝑactꝰ mfimoniales Pueniat bonũplis. i m̃im cũ muliere ſteriii ꝓuenire nõ põt.⁊ tñ cũñ
iculi mf̃imõij alteꝝ ↄiugẽ ↄcedẽ vfũ coꝛpis ſui a teri ↄiugi ß exigẽti vt negare alti q; ſuo ↄiugi vnde
ila põ̃t maneremfimn necẽt neciuʒ ẽ ad ↄßᷣuatõ;
magf huidi.c·. Mzet vinculũ ↄiugale int ↄinges—
aſe diſcedẽtes adheferint. e Onſequenter queriturde
M Pncipali Etcirca Fq̃rũt᷑tria. Pviꝝ
ꝑbona mfimonij ita poſſʒ excuiari car natↄcubitꝰ ↄiugũ vt nullũ penitꝰ ſit pem̃. ꝛ⸗ vtʒx Plis ꝓcrean de ſep ſit pcm̃. ʒ vtx ſeꝑ ſit pcm̃ moꝛtalc.ſʒ qꝛſo⸗ lutio qõis pme niticiẽt pʒpꝑillã qõnẽ ſupꝑiꝰfcãʒ. di.
vtꝝ actꝰmfimõijqᷓ;tů ad copulã curnalẽ ſit li
citꝰ⁊ maxie ꝑ qõeʒ imediate ſeqͥntẽ q̃ ẽvtꝝ actꝰm̃i monialis ſit meritoꝛiꝰ.ið de hae qõne vĩ mihi hic ẽtũ alijſu erſedẽdun 2
10 r V ↄcubit?oiu⸗ Scundo quent᷑ ü nõ cᷣreaqe di debitũ nec Plis pcreãde ſepſt pem̃. Et vnð. vtit re ad inẽ ꝑpquẽẽ in hoc penitꝰ nul lů cõmittit pem̃.ſʒ vt hi pᷣcedenti di.c.vitimo cau ſa finalis mrimonij poſtpem̃ ẽ cuitario fornicatõis 5 carnalis ↄcubitꝰ pp foꝛnicatõeʒ vitandã nullj nitꝰẽ pcm̃. Itẽ qui vtit᷑ re ſua oꝛdinatei Bnullum
penitꝰ cõmittit pem̃ ſʒ qui cognoſcit Vroꝛẽ ſuam 5
naturalẽ vſuʒ vtit᷑ oꝛdinate.qꝛ vir hʒ ptãt
it Apꝰ.. coꝝ. 7.6 ↄcubi
ic
ſtãtiã. ſʒ ↄcubitꝰ ↄiugis bonũẽ gle. cũg ↄcnbeẽsp pt᷑ foꝛnicatòeʒ vitãdã bonã hẽat itẽtõeʒ ſi ↄcubat id co⁊tꝑe ⁊ mõ debiris cũ ſua ↄiuge ille ↄcubitꝰnuilð ẽ pem̃. Nẽ p̃ncipaliꝰ bonũmfimonijẽ bonů ſacfi. ſis bonñ plis vel fidei ita poſſůt excuſare cõcubiti
puugů vr nullpenitusſit peccatuʒ. multo foꝛtius
hoc ꝑſe põt bonũ ſacfi. Lõtra Auguꝰ in li. de bo⸗
no ↄiugali lõge poſt p̃ncipiũ?recitat magf̃ huiꝰdi. c.. ↄiugalis ↄꝰcubitꝰgenerandi gr̃a nõhz culpz.cð cupiſcktie veroſatiandeſed tamen ců ↄiuge ppter
obligat ʒhẽtẽ ad aligd a q actuati diſſetit dij 5hit 5

venialem habet culpam rritiue vltra illud quod ationem indiuidui p
ſt nẽceſſariũ t.ergo a ſimili
ꝙ bda mr̃unon timr̃imonio. bo
tract?ꝑobligatio bligatõeʒ ad illa àt
ↄſeruatòeʒ ſpe at. N ſo excuſãt ea qͥ ſun fidei conſiderari poi
nñaüt ꝓlis ⁊ fidei conſidera hẽtiũ.aut i naturq
initẽtiòe ↄtra
put ſunti intẽtõe ↄ etiu ₰ ddũt ↄctũ mimo
ſidei ⁊ bonñũ plis excuſãt co xbonoꝝ timo ita pfecte excu ꝑꝰſit pcm̃.⁊ẽt reddit ip ſe nð ſufficit ad excuſã bitũ vt tener co onec directe m is ⁊ fidei m id qð ſunt tnimonij vſum nò eẽntiaʒ ctu mrimonij ĩ obligatõne.⁊ iõ ſufficiat ad B vt mr̃imonia nõ tñ ſufficit ꝑ ſe ad excuſanduʒ ſicut bonũ ꝓlis⁊ fidei. Ali lle moderate delectari ĩi delectatio.n.coꝛ⸗ 4 ctu eiꝰnõ eẽt vir
neat itẽtõeʒ ĩ ſat illũ ↄcubitũ vt ſũ meritoꝛiũ bonů dũab oipcò ↄi bonñ ſacfi noh vſum ſʒ eẽntiã. pmo? directe reſpi niſi ꝓut icludunt᷑i ᷓuis bonñ ſaciꝑ poneſta remaneãt. vfñ mr̃imõij ab oĩ pcõ qañt 5 hoc ſic ar facto honeſto nu poꝛalis nõẽ ſcðʒ tus modificãs eã. lectatõis que ſunt bonñ ſaci inquãtũ gali honeſtat actũ. ↄcubitꝰ cũ ꝓpꝛia?
ſlũ penitꝰẽ pem̃ ſe mala.alr reſpe virtus aũt tẽperãtieẽ re ſcðʒ tactũ ⁊ guſtũ.ſʒ vt ipſi dicũt ẽi intẽtõe vtetium ↄcubitu ↄiu⸗ decre. di.ʒꝛ. Michena. eſt aũt bonñ ſacti nquãtũ hñtĩ intẽ nõ ↄcuberẽt niſi eẽt sq̃ẽ ibipꝑ ſacki bohum. s cauſas ẽ iſtitutũ non x. ſmimonium — eʒ.ſedẽt ad vitã dꝛeterea ſi aligs patiẽs infirmi⸗ vel de difficili põt c li ↄcubitu ꝑpꝑ ſalutẽ care nõ videt᷑. aditionẽ debiti. nicatõeʒ hẽat ti vt hi Roʒ. repꝛo ciamꝰ mala vt veniant bona. ſcere ꝓpꝛiam vxoꝛẽ cã usẽ malũ.neco 5ö) cõᷣm iperiũ ſed ſcðm in⸗ icẽ ad ppoſitũ.qihoc vi ſit pᷣceptũ. Mꝛererea ſimediũ dicit ꝙillũ ↄcu ipetrãt ignoſci ſi tñ non oꝛa que debẽt œꝛatõi ſed p̃niam qꝛ ſicẽt foꝛnicatio cipiat ignoſci ꝓ eo quodẽ nõ lcu Qui vulttenere pmam opinio⸗ õioꝛ⁊ magis ↄſonaverbis auguſtini? ma nlr̃a põt dicere ad pᷣn in oppoſitũ ꝙœ ꝗʒ qu inſtituta eſt m impium aut iã ↄceſſionis que ẽ deminori bo⸗ vti vero eg ad finẽ ad quẽ iſti- m idulgentiam pmſſionis q̃ ẽ de minoꝛi eſt ſaltẽ veniale.talis veroẽ vſus carna
ingie caſtitas?
3 vel habitualit poneſtas m̃imonij iter eo eeterea ſi aligd ꝑppure abutit eoeo võit᷑ ꝑꝑ aliquã illa nõtmẽ iſtitutũ ppp dũ foꝛnicatoeʒ·
ꝛolis generato
urari niſiiterue oꝛis cognoſcit tñ ille ↄcubitꝰ nð eſt Pꝛeterea Apꝰ. vnuſqſq; ſuaʒ
pꝓpꝛiã vxoꝛẽ pec ccãprolis nec ppr . cox.7. dici
tande nullũ penit ſiea dicit. hoc aũt dicon dulgẽtiã. immo magS N diet dicer ꝙlicitũẽ quãuis liꝰ de bono ↄingali a birũ nuptie nõ cogů
ita ſit nimiꝰ vtĩiped nð videt᷑ log de ignoſci. p ignoſcit S videt᷑ ꝙ
—
vtit᷑repp inẽ ad quẽ i ſecũdm idulgent no in hoc nõ peccat. vti v
lis copule que fit eauſa ineotinentie vitande ſecun dũ magiſtx ſuperius. di.6.c. ⁊. Ad n dð,ꝙ vir q vtit᷑ vxoꝛe ſua cã incdtinẽtie vitandeiſeipſo. qᷓuis vtat᷑ ea oꝛdinate ctü ad naturã generis ſi coßno⸗ ſcit eam ſecundum nãlẽ vſum. non tit tñ earecte ſcðm iudieiũ ronisd dictat ipᷣm non debere ea vti niſi pp bonuz ꝓlis vel bonũ fidei.vri añt vxoꝛe ad vitadũ icõtinẽtiã ieaẽ ea vtipp bonñ fidei ẽt ſi mu lier non petat expᷣſſe ſ tacitetmn⁊ ꝑ quãdã iuitatõeʒ Adʒn dð ꝙ ↄcubitus dui fit cãiↄtinentie vitãdei ſeipſo tiñ efficit malus px omiſſionem finis debiti quiẽ bonñ ꝓlis vel bonñ ſidei.? hm phm.ʒ.ethin. e.ʒ.cuius gratia ẽ vndde pᷣncipalibus circũſtantij did 4npʒſolutio e dictisicoꝛpoꝛe qõnis. Qui aðt tenẽt opinionẽ ʒꝛiam dicũt ad pᷣn in oppmn ꝙſg tiare cõcupiſcẽtiam? velle moderate delectari nõ ſunt idẽ. pot etiã dici ꝙ Auguſtinꝰ in illo verba? ſi milibꝰ aecipit cipã ꝓ vitio aðẽ q̃dã ðcliatio a pᷣma rectitudine nature q̃nõſempẽ clpa ꝓpꝛie dictavt in.⁊. oñſumẽ ⁊ illã obligatõe Aug. dicit venial inqnãtũ deꝰ ꝑp honeſtatẽ ſacti nõ ĩputat eã adaliqᷓ; culpã ꝓpꝛie ðictã. Ad im dicũt ꝙ maioꝛẽ falſ. nõ eni peccat hõ quotienſcũq; accipit cibum pp dele⸗ ctationem Sois. t rr truʒ concubitus nõ Ertio quert cã reddẽdi ðbitũnet prolis pꝛocreande ſemper ſit peccatuʒ moꝛ tale. Et videtur ꝙ ſic. magiſter huius di.ca.4.⁊ ẽ 3. q. 4. Oꝛigo. Adulter eſt amatoꝛ ardentio: pꝛo ⸗ pꝛie vxoꝛis.cum ergo adulterium ſit peccatuʒ mor tale ⁊ cognoſcens vxoꝛem non cauſa boni pꝛolisvl ſidei ſit eius amatoꝛ ardentio? talis moꝛtaliter pet cat. Item magiſter eo.capi.? eſt etiam decre. que ſtione pꝛedicta. Libero?um voluptates que deme retricum capiuntur amplexibus in vxoꝛe ſunt dů⸗ nate.ſed tales ſunt voluptates que capiunturinv⸗ xoꝛe non cauſa boni prolis nec fidei. eigo tales jue nunt damnate. Irem cõcubitus coniugalis nõ dit ßerret a foꝛnicatoꝛioſi per aliquod bõum matrimo nij non excuſaretur ſed concubitus qui fit non cau ſa boni pꝛolis nec boni fidei per nullů bouũ mfimo niſſexcuſatur· quis quamuis bonuz ſacramentim trimonium honeſtet. tamen per ſe non ſufficit ad
excuſandum coniugalem concubitum eigo concu bitus cum pꝛopꝛia vroꝛe non cauſu boni pꝛolis nec fidei eſt peccatum moꝛtale ſicut concubitus foꝛni⸗ carius. ontra vti cibo ſuo pꝛopter delectation non ſemper eſt peccarum mottale. ergo ſimilirer vti cum pꝛopꝛia Vxoꝛe pꝛoprer delectationem o ſemper eſt peccatum moꝛtale. Item magiſter bu⸗ iuſ diſtinctionis capitulo.ʒ.dicit de concubitu qun ſit libidinis voluptate cum vroꝛe gꝑpꝛopter nub⸗ tias accepit veniaʒ. ſed hoc non diceretur de mot tali peccato.quamuis accipiat veniam pꝛopterpe nitentiam. Ergo talis concubitus non iemper eſt peccatum mortale. Reſ pondeo gintentiocoh⸗ cubentis cum pꝛopꝛia vxore non pꝛopter bonum pꝛolis nec fdei aut exit fineſ matrimonij ita gvel jet facere etiam ſinon eſſet vroꝛ ſua.? talis concu⸗ vitus femper eſtpeccatum moꝛtale. ⁊ ſiccum Mo⸗
re concubens dicitur ardentioꝛ amatoꝛ vroꝛisp⸗ pꝛie. talium etiaʒ concubituũ voluptates ſiles ſůt ulis que capiunt de meretricũ amplexib? gut ſiſtit actu vel habiruitra cõfines matrimonij. itag non
etue
—

—
ri
vellet ↄcũbere cũ ea ſi nõeſſet vrxoꝛ ppria talis ↄcubitus nõẽ petm̃ moꝛtale.excuſat᷑.n. a pcõ moꝛ⸗ talippm̃imonij honeſtatẽ q̃ marieĩ eo ẽ rõne iſe⸗ parabilitatis ꝑ auãẽ ĩi eoſacti bonũ. Ex dictis pa tẽt ſolutões ad duo pᷣma argumẽta. Zidʒn dʒ ꝙ qᷓuis bonũ ſacfiꝑſe j ſufficiar ad excuſãdũ carnalẽ ↄcubitũ ab oĩpcõ.ſufficit tñ ad excuſãdũ a moꝛtali peccato.qꝛ qᷓ;uis ñ reſpiciat carnalẽ ↄcubitũ. ÿmo ⁊ directe reſpicit tñ ſecũdario ⁊ idirecte ĩquãtũ ho⸗ neſtar eẽntiã mf̃imonij rõne cuiꝰ honeſtatis tałcõ⸗
cubitꝰ põt excuſari apeõ moꝛtali. Ir cq if̃am haliter voſepararineq e ũt dñ viuũt.ſupple ſiẽ ma rim*ↄſumatũ.alias poſſẽt ꝑ religionis in greſſuʒ ſactʒ fidei.i.caractareʒqẽ res ⁊ ſacfm. imo ſirmiꝰerit. q;ᷓtũ ad amoꝛẽſpũdlẽ ĩ dño. vel põt di ci ꝙ nõ logt᷑ hic mag de ↄtinẽtia a ÿma carnali co pula qua mf̃moniñ cõſumat᷑ ſed de ↄtinentia a ſe quẽtibꝰſi coniũr nõ eẽt adultera nõ foꝛet.tñ eẽt foꝛ nicaria. piuges dicunt᷑ ꝗ ſoliꝰ ↄcubitus cã ↄueniũt dñ tñ aſfectu mimoniali copulẽtur.ſi tñ ꝓiis gña⸗ tionẽ aliquo dolo malo nõ vitẽt.ſ. ↄſentiẽdo ĩ taleʒ dolũ. dũ Zhit mimn.qꝛ ſi talis doluſpoſt mr̃imnĩ ʒctũ ſuperueniret viculũ mr̃imoniale nõ ſolueret. ſi ambo tales ſũt ↄiuges nõ ſunt. hoc ẽ nõ faciũt ac⸗ tus debitos ↄingio.ſi ambo nõ ſůt tales.aut illa eſt meretrix mariti.⁊æc.i.ad modũ meretricis ſe hñs. Sapiẽs iudicio amat ↄiugẽ nõ effectu.ſaffrenato. Mihilẽ fediꝰ vxoꝛẽ amareqᷓ;ſi adulterã.qð nõ ẽ ſic irelligẽdũ ꝙ nõ ſit alið pctijñ grauiꝰ illo.iʒ vult di⸗ cer ꝙ ẽvalde fedũ. Incõtinẽtie malũ ẽ ꝙ vir cogno ſcit vxoꝛẽ vltra neceſſitatẽ ꝓcreãdi liberos.logt᷑ ð ctu cognoſcẽdi exigẽdo debituʒ nõ reddẽdo. Ipſe ſolus nuptialisẽ.ſ.pncipali.qꝛ ad pcreatõeʒ libero rũp̃ncipali oꝛdinatꝰẽ ↄcubitꝰ nuptialis. Voluptas ipſa ſine culpa eẽ nullatenꝰpõt. hoc noie cnlpe iteili git feditatẽ vitioſam q̃ĩ nobis eſt eꝝ culpapꝛimoꝝ
parentum.
iendum g een
giſter de tribꝰbonis ↄiugij. Hic deter minat de bono fidei ĩ quocũq; ↄiugio ſpãliter.⁊ diuidit᷑ ĩ duas partẽs. D determinat mag de necite reddẽdi debitũ. ꝛde tpe exigẽdi ibi. Srlicz. Pꝛimai duas. oñdit ꝙ nõ pot vnꝰ ↄiũr ſine licẽtia alteriꝰ vouere. 20qᷓ⸗ ritvtx datã licẽtiã poſſit reuocare ibi ſi uero glibʒ. Pꝛimai duas. P oñdit ꝙ vnꝰcõiunxtenet᷑ al teri debirũreddere. ⁊ auctoꝛitatibꝰ ꝓbat ꝙ vnus ſine alteriꝰↄſenſu nõ põt ↄtinere ibi. ð vero. J la ps q̃ ibi icipit. Et licʒ diuidit᷑ itres. ꝙ aliqj ẽceſſaudũ a debiti exactõe. ꝛv.igrit anceſſandũ ſit aliqũa redditõe ibi. Ali aũt. ʒ oñdit qñ ceſſandũ it a nuptiaꝝ eelebꝛatòe ibi. Mec fot.
Articuluspꝛimus.
di. qrit pncipalr de qᷓ Ica hanc tuoꝛ. M ð carnalð⸗ biti redditõe.⁊ exactòe. ⁊delicẽtia ↄ
tinẽdi. ʒ ð tpe reddẽdi carnale debi
tů vel exigẽdi. Q detpꝑe nuptias celebꝛãdi. Cir
*
p
ea ᷣmũq̃rũt᷑ duo. vtxꝝ ſit neceſſitatis debituʒ reddere. ⁊ vtxaliqñ c aer. 5 ſir ꝙreddere debitñ nẽ R imo oñdo ſit neceſſitatis.qſciẽt᷑ fddit ſe ipotẽtẽ ad 7ᷣddẽdũ illud ad qð 7ddẽ dũ ð necite tẽet mõralr peccat.ſʒ maritꝰꝑieiiamt ta ⁊ vigiliaſ⁊ alios laboꝛeſaliqũ fddit ſe ipotẽtẽ ad fddẽdũ vxori carnale vðᷣbitũ.⁊ ti ſic ꝓðᷣo ieinnãs ñ peccat.d reddere ðᷣbitũũ ẽ necitis. Itẽ mag hui⸗ di.c. 4. ⁊k.ʒʒ. q. 4. Sciatis. Sciatis ꝙ ꝗcũq; vxo⸗ ꝛi debitũ reddit vacare nõ põt oꝛoni.nec carnes a gni edere.ſʒ nullꝰ excludit᷑ aꝑceptõe coꝛpoꝛis.xp̃i. qꝛ facit illud qð facereẽ necitis. ð reddere debitũũ ẽnecitis. õtra.j.coꝝ.7. ⁊ixoꝛi.vir vᷣbitũ reddat. ſilr ⁊ aũt vxoꝛ viro. obſeruatio aũt aplici pᷣcepti ne ceſſitatisẽ. Rñ ꝙredẽ debituʒẽ necitis.qꝛ ſicut dicit apꝰ.j. coꝝ.7. Wulier ſui coꝛpoꝛis ptãtẽ nõhʒ ſʒ vir.ſilr aũt ⁊ vir coꝛꝑis ſ uiptãtẽ nõ hʒ ſʒ mulier. ß necitis ẽ nõ negare hoi vñů licitũ rei qͥ de iure ẽĩ ptãte ſua.In caſu tñ ĩ quo vir nõ poſſet vxoꝛi debi⸗ tũ reddere ſalua icolumitate coꝛꝑis ꝓpꝛij debitum reddere nõ teneret᷑.qꝛ noluit deꝰ vix obligari mu⸗ lieri in his que ſunt cõtra rectam inciinationẽ natu re.recta gůt inclinatio nature iſtius hominis ꝑÿus ẽ ad actũ nutritiue quo cõſeruat᷑ ꝓpꝛium indiuidu- um qᷓ; ad actum generatiue ꝗ oꝛdinatur ad ↄſerua- tõeʒ ſpeciei.natura pᷣus ſumit de nutrimẽto qð ne⸗ ceſſariumẽ indiuiduo ⁊ ſupfluum reſeruat ad actũ generatiõe? iõ homo non tenet᷑ ad actum genera⸗ tiue in notabile pᷣiudicium incolumitatis coꝛpoꝛis ꝓpꝛij. Ad prmum in oppoſitum dð ꝙ maioꝛ ve⸗ ra ẽ de illo quiſe reddit impotentem modo illicito ſed ille qui ſe reddit impotentem ieiunado ⁊ oꝛan⸗ do iutentione bona reddit ſe impotenteʒ modo li⸗ cito.ſi tamen rationabile fuerit obſequium ſuum. ſicut enim ieiunando nõreddit ſe totaliter impotẽ tem ad reddendum debitum quanuis minus po⸗ tentem ſe reddat. Adʒ dð ꝙ minoꝛ eſt falſa. ali quando.n.aliquid excludit a perceptione coꝛpoꝛis Chꝛiſti ad tempus.non qꝛ ſit peccatum.ſed pꝛop⸗ ter ſacramenti reuerentiã.
Ecundo queritur xnumaliau
do ſit neceſſi⸗ tatis debitũ exigere. E videt᷑ ꝙ ſic. debitũ eſſet ſi non exigatur debʒ offerfi ergo quanuis mu lier non petat a viro carnale debituʒ vir tamen te netur offerre ſibi. Item ſi infirmus medicinam ſa lubꝛem non petat.tamen ſibi debet a medico dart ergo cum redditiocarnalis debiti ſit remedinʒ cõ⸗ ta periculum incontinentie debʒ a viro reddi mu lieri etiam non petenti.ſed offerre non petenti eſt exigere. Contra ſi exigere aliquando eſſet neceſſi tatis vir exactioni renunciare non poſſet. ſed vir ſe obligare poteſt ad non exigendum.ergo exigere non eſtneceſſitatis. Reſpondeo quanuis neceſi⸗ tatis ſit debitum reddere non tantum petenti ex⸗ pꝛeſſe.ſed etiam petenti per aliqua ſigna per que ↄ iecturat alt ↄiũr ſuũ ↄiugẽ affectare ſibi carnale de⸗ bitũ fddi.tñ exigẽ ꝓpᷣe loq̃ndo ð actõe nũ qᷓ; ẽ necitiſ mllꝰ.n.tenet᷑ vti iure ſuo qd ꝓſe tm̃ itroducri ẽ.ef de reglaribꝰ. Ad aplicã. Nec aligs a ſuo vᷣbitoꝛe ſu debitũ repetẽ ↄpellit. nec debitũ offerre ſiẽ tale debituʒ quod non debetur.ſi non petatur expꝛeſſe veltacite cuiuſmodi eſt carnale debitum. Et ſir

——————
niſi deſideret.
E
t ↄtinẽtiã vo
patet ſolutio ad pꝛimum in oppoſitum. Ad ꝛn. dõ ꝙ medicus nõ dʒ dare medicinã ifirmo niſi ali qbus ſignis appareat ipſuʒ medicina idigere. ⁊ e⸗ go ↄcedo ꝙ qñ vir ꝑ aliqͥ ſigna pꝛobabilia perpẽdit vroꝛẽ ſuã deſiderare debitũ iliud carnale ſibi red⸗ ditenet᷑ ſibi reddere. aliter nõ. qʒ illud remedium ẽtale ꝙ ad foꝛnicatõeʒ vitãdã ilia mulier nõ idiget
Grticulus ſecundus.
—
„ pᷣncipali. Er circa hoc q̃rũt᷑ duo. Mri
o vtx vnꝰiũx ſine licẽtia alteriꝰpoſ uere. 2*. vtꝝ datã licẽtiã poſſit ille g dedit reuocare.
tinẽtiã vouere. Qꝛ nullip legẽ diuinã pᷣclu dit᷑ via ꝓficiẽdi ĩ meliꝰ.ſʒ ſi ↄiũx nõ poſſet vouere ↄtinẽtiã fine licẽtia alteriꝰ vnꝰ ↄiũx poſſet viã alij p̃cludere ꝓficiẽdi ĩ meliꝰ. qꝛ meliꝰẽ eẽ icõtinẽtẽ q vti carnaliↄcubitu.ꝗᷓ vnꝰ ↄiũxſine licẽtia alteriꝰpo teſt ↄtinẽtiã vouere. Itẽ vir. ſine licẽtia vrxoꝛis po teſt crucẽ accipe.ef de voto ⁊ voti redẽptione. Ex multa.ð. qð aũt. Sʒ licitũẽ᷑ votũ crucis ĩ votũ reli⸗
ionis mutare.ʒ virſinelicẽtia vxoꝛis põt ꝓfiteri cõtinẽtiãi religione. Võtra Apꝰj.coꝝ.y. Molite
raudariiuicẽ niſi foꝛte ex ↄſeniu ad tpᷣs. vtvacetiſ
oioni. Rñ. vouere volũtatis ẽ.vñ de his tĩ põt eẽ q̃ nr̃e ſubiacẽt volũtati. vñ magf ĩ la huiꝰdi.c.⁊.
xẽ.ʒʒ. q.. Ana.⁊ ſũptũẽ ab Augu i epta ad Armẽ
tariũ verſus finẽ. Nõ exigit deꝰ ſi qs ex alieno no⸗ uerit aligd. ſʒ potiꝰglienũ vſurpare vetat.⁊ qꝛ red dere debitũ ẽ neceſſitatis nõ volũtatis.iõ vnꝰↄiũx
Fine alteriꝰlicẽtia vouere nõ põt debitũ petẽti non
reddere.hoc.n.eẽt votũ facere de alieno.ſ qꝛ exi- gerei volũtate exigẽtis.iõ ÿᷣm aliquos vnꝰ ↄiunxſi ne alteriꝰ licẽtia vouere põt vt nũqᷓ; exigat. Alij
aũt dicũt ↄtrariũ qꝛ ex hoc vt ipſi dicũt alteri ↄiugi redderet᷑ mr̃im nimis oneroſum.qꝛ ſempꝑ opoꝛte ret ipſũ ↄfuſionẽ petẽdi debitũ ſubire.irratõnabile aũtẽ vt vnꝰ ↄiũx ſipe alteriꝰlicẽtia poſſit emittere votũ ĩ ipſiꝰ pᷣiudiciũ.ſʒ pᷣma opinioẽ ſecurioꝛ⁊ cõi⸗
ꝛ. nõ. n.ex hoc ꝙ alter ↄiunx vouet nõ exigere red
dit mimin alteri ↄiugi magis oneroſũ.ſʒ inagis le ue. qꝛ reddere debitũ mulrotiẽsẽ penale?⁊ quo ad reddẽdũ debitũ ille g vouit remanet i huitute ⁊ ali
usliber efficit. Adp̃n i oppn dð ꝙ viã ꝓſficiẽdii meliꝰ qᷓ;tũ ad mutatõeʒ ſtatꝰ pᷣcludit hõ ſibi ꝑↄſu⸗ matõeʒ mr̃imonij niſi alter ↄiũx voluerit.qꝛ ſic in meliꝰ ꝓſficere eẽti pᷣiudiciũ alteriꝰ ↄiugis.ſʒ nec ꝑꝑ hoc pᷣciuſaẽ ſibi via ꝓſficiẽdi ĩ meliꝰĩ ſuo ↄiugio re⸗ manẽti. Ad ⁊n dð ꝙ ↄiugato cruce ſignato nõ licʒ
votũ crucis i votñ religionis ↄmurare.qꝛ nð ſic ẽ p
iudiciale vxoꝛi votũ pᷣmñ ſicut ⁊m̃.qꝛ vix cruce ſi⸗ gnatũ põt ſeq ſi vult. ⁊ ſi nõ vult nõ ppꝑ hoc obligat᷑ ad ppetuã ↄtinẽtiã. qꝛ maritꝰ põtreuerti.⁊ ſi moꝛit᷑
põt aliũ vix ducere.nð ſic at poſſet dici de ißſa ſi
Vir eiꝰꝓfiteret᷑ in religione.
— vtx iunx dar Ecundo quentur zxxd uẽdi ↄtinẽtiã poſſit illã poſtea renocare. Et
Onſequenter queriturd?
ꝙ vnꝰ piunx ſine Rimo oſtendo alteriꝰlicẽtia põt
viĩꝙ ſic. magt huiꝰ di.e.⁊.⁊ glo. i numeroꝝ.ʒo.⁊ eſt
35.q.. Mauifeft dicitꝙ fivirpus ꝓmifẽritmu- lieri votů abſtinẽtie facere ⁊ poſtea ꝓhibuit qᷓ;uis
peccet ꝓhibẽdo ꝙ ↄceſſerat.nõtñ faciat mulier qð
vouerat. a ſili ita põt dici de voro ↄtinẽtie. Itẽ ſilaicꝰ deiicẽtia⁊ pmiſſione vxoꝛis ꝓfeſſionẽ fece riti religionẽ niſi vxoꝛ ad religionẽ trãſierit. aut p⸗ peruã caſtitatẽ ꝓmiſerit vir põt⁊ dz ð monaſterio reuocari.ei de ↄuerſione ↄiugatoꝝ.c.j. Võtra.ʒʒ.
q.ᷓ. Qui vxoꝛẽ ſuam. Qui vroꝛẽ ſuã velare pmiſe
rit aliã nõ accipiat. ſʒſilr ↄuertat. Rñ g ſi diunx dat alteri ↄiugi licẽtiã ↄtinẽtiã vouẽdi. aut dat ezi facie eccleſie ⁊ coꝛã ſuo oꝛdinario.⁊ ſic datã reuocq
re nõ põt.aut i pᷣuato.⁊ tũc añqᷓ; voueat licẽtiãreuo
care põt. ius.n. B iõ ↄcedit. qꝛ taleslicktie clã facte ſunt piculoſe.⁊ qꝛ licẽtiatꝰ añ votũ nõ ẽ nouo vicu⸗
lo obiigat? melius ẽ ꝙ reuertat ad coniugẽ q; con⸗
iunyi foꝛnicatõis piculo remaneret.ſʒ vt multi di⸗ cũt poſt voti remiſſionẽipletõeʒ voti ꝓhibere non põt. nec i ſibi tenet᷑ mulier obedire.qꝛ iã alio vin culo ligata ẽꝝ⁊ de licẽtia mariti.ꝗ B potuit ↄcedere. ⁊ huic ſentẽtie ↄſentit mag huiꝰ di.c.⁊.⁊ decre.ʒʒ. q.. Wanifeſtũ.ð. ex pᷣmiſſis. vbi di de piugib'g cũ qlʒ eoꝝ alteꝝ a ſuo iure abſoluerit ad pᷣteritãler⸗ uitutẽ ip̃ʒ reuocare nõ pot᷑it. Alij dñt ꝙ niſi licktiet ab alterò ↄiuge auẽtate dioceſani epi.⁊ niſilicẽtiũs monaſteriũ itrauerit vel votũ caſtitatis emittat in ſcło remanẽs.⁊ talis ſit etatis ꝙ ð ipſa ꝓbabili oꝛi⸗ ri nõ poſſit ſuſpitio.iura decernũttalẽ iicẽtii adpe titõeʒ eiuſdẽ ↄiugis g eã dedit qᷓ;tũĩ ſe fuit irritun⸗ dã.⁊ qᷓʒuis ↄiũx peccet petẽdo.tñ ad eiꝰpetitõem
ille ꝗ religionẽ itrauerat põt ⁊ dʒ de monaſterio re⸗
uocari.⁊ ꝙ hac opione vẽ exp̃ſſe eẽ decretqlalluai
opponẽdo.⁊ glo.ibidẽ. Adp̃nĩ oppn dðg nẽſ
mile de voto ꝓtinẽtie ⁊ abſtinẽtie.q⁊ vt dii.jÿdi.
itextu ⁊ ĩglo.i debito ↄiugij eque mulier hz ptãteʒ
viri ſicut ⁊ vir mlieris.ĩ ceteris vo virẽ caputmu lieris ⁊ mulier coꝛpꝰ viri.⁊ iõ mulier votů ↄtinẽtie qð emiſit de licẽtia viri poterit obſeruare? vᷣbebit quis vir poſtea Sdicat.ſʒ votů abſtinẽtie qᷓ;uis vi ro ꝑmittẽte poſſit ꝓmittere.ipſo tñ ꝓhibẽte ꝓmiſ ſa nõ valebitipler᷑.q;uis vir peccet ꝓhibẽdo argn ad B.ꝛʒ. q.j. Quidculpat᷑.vbi dĩ g foꝛtaſſe aliqe uʒ facit regẽ inigras iperãdi. inocẽtẽ aũt militẽ oſtẽ dit oꝛdo pᷣuiẽdi. Ad m dð ꝙ ibi log de illog deli cẽtia vxoꝛis ignoꝛãte ep̃o ireligionẽ ꝓfiter.⁊ tal re vocari põt ſcðʒ foꝝ iudicij. qꝛ talis licẽtia mõ debi
to data non fuit nec accepta.vel qꝛ pꝛedicta licen⸗
tia pꝛobari ſufficienter non potuit. quia vt volunt aliqui ſi pꝛobari potuiſſet.mulier debuiſſet compel li religionem intrare ſi erat iuuenis ad hoc agů⸗ mentum.ʒʒ. q.. Qui vxoꝛem. vel tantumcaſtità
tem vouere ſi erat ſenex. Qui vult tenere opinio⸗
nem ſecundam poteſt dicere ad decretum allegã tum in contrarium ꝙ illud verbum.ſimpliciter co nertatur.ſic intelligendum eſt.ſcilicet niñ malit ſu⸗
um coniugem reuocare.ſic ſoluunt quidam vt Ie
fert glo. ibidem. Vel poteſt dici ⁊ melius gideo di citur.ſimpliciter conuertatur.quia renocandope cat quis ad eiꝰpetitõeʒ aliꝰ dẽat x indicẽ reuocali qꝛ iura exrõnabili cã decernũt talẽ licẽtiã ad peti
nẽ ↄiugis alteriꝰ irritandã.qꝛ niſi Pfieret multap⸗
cula imminere poſſent coniugi in ſeculoremanẽti.
Ai ſu ioßü nah cc int Lin pt horli it mnbl ihe zhhüo miwin w eni (Meng tn ſwod ſul polli ſlee nn myti nn un u j nßph wupht tvini crshen ſylud cigalc d

Articulus tertius. 4 s ror queritur deʒ?. pnci⸗ Onſequenteraun tcirca hoc que runt᷑ duo. M vtrũ tp̃e ſacro liceat debitũ redde re vel exigere. ꝛ vtrů hoc liceat nõ obſtãte ꝙ mu lier ſit pꝛegnans. e Rimo oſtendo ꝙ tpᷣe ſacro non liceat 3 debitum reddere.nec exigere magt hꝰ di.ʒ c.ʒʒ“. q. 4. Quotienſcunq;. Quotienſcũq; vel dies natiuitatis dñi vel reliq; feſtiuitates aduenerint nõ ſolũ a cõcubinarũ cõſoꝛ tio ſʒẽt a ꝓpꝛijs vxoꝛibus licet abſtinere. Item mag᷑ eo.cꝰ.⁊ eſt decretoꝝ.q.pᷣdictã. Chꝛiſtiano li cet. cũ vxoꝛe ſua licʒ aliqũ ↄuenire aliqi non. ppꝓ ceſſionis.n.dies ⁊ ieiunioꝝ aliqũ cõuenire nõlicet Lõtra pſal. Beatig faciũt iudiciũ ⁊ iuſticiãĩ oĩtẽ poꝛe.ſed reddere debitũ petẽti eſt opus iuſtitie 5 hoc licitũ eſt oĩ tẽpoꝛe. Rñꝰ.ecclia nihil põt cõtra ius nature.⁊ iõ qꝛ reddere debitũ petẽti eſt de iure nature.iõecclig hoc nõ ꝓhibetneqʒ diſſuadet quo cũq; tpᷣe.nõ itẽditẽt filijs ſuis laqueũ ponere. ⁊ iõ q ꝓhibere eractionẽ debiti ſacro tße eſſet quodã- modo ↄiugatis laqueũ ponere eo ꝙ carnis coꝛꝛu- ptio nõ tm̃ mouet ↄcupiam tpᷣe nõ facroſ ʒẽt ſacro eractionẽ debiti tẽpore ſacro nõ Phibet.ſʒ diſſua- det eog vacare opibꝰ carnis. multũ ipedit elena⸗ tionẽ mentis ad celeſtia cui maxime mens tẽpoꝛe ſacro dz intendere. nõ ſic tñ dõ eſt de loco ſacro qꝛ faciliꝰ mutari põt locus qᷓ; tẽpus. ⁊ p̃terea locꝰita Pollui põt ꝙĩ diget recõciliatiõe. vñ in loco ſacro nõlicet carnale debitũ exigere nec reddere ſitñꝑ longum tẽpus eſſent violẽter recluſi in loco ſacro. ṽ ꝙ tũc licitũ eſſet eis in illoloco cxigere ⁊ redde re.itali.n.caſu nõ vñ̃ illa ꝓhibitio debere itelligi ꝙ nõ eſt ponẽdus laquens aĩabus pp imunditiam loci. Ad pᷣmũ in oppn dõ ꝙ monitioẽ de non exi gendo nõ ꝓhibitio. Ad ꝛm dð ꝙlicere nõ eſt ibi nota ꝓhibitionis ſed diſſuaſiõis.qð pʒ qꝛimedia- te ſubiũgit᷑.qꝛa licitis abſtinẽdũ eſt ac tẽpus ut fa⸗ cilins ipetrari poſſit qð poſtulat᷑. huic ↄcoꝛdat glo. ſup lllud.Iꝰ.ad coꝝ..vt vacetis oĩoni.in qua di cit᷑ ꝙ qlicitis abſtinendũ eſt. vt facilius ad̃ effectũ deducqtur oꝛatio.* — pritnr vtrum liceat 8 Ecundo quertureaderevlert gere debitũ tẽpoꝛe ipꝛcgnationis. Et vñꝙ nõ. magthꝰdi.c.ʒr. ⁊ ẽ.ʒʒ7. q.ꝗ. Si cauſa. Ipſa ra tio cõceptus ⁊ partus iuxta legẽ ceſſare vfñ carnis his debere tẽpoꝛibꝰ demõſtrant. Itẽ decre.di.. Ad eꝰ. Ad eꝰↄcubitũ vir ſuus accedere nõ dʒ quo uſq; qgignit ablactet. Wõtra qᷓ;diu mulier pot in pꝛegnari ſibi põt debitũ reddi. ⁊ab ea erigi niſi ali ud obſtet.ſʒ mulier pregnãs põt adhuc aliũ fetũ cõ cipere. ficut dicit Auic.li.9. de aialibꝰ.cꝰ. de foꝛ⸗ matione einbꝛionis in ſpeciali.ꝗᷓ mulieri pꝛegnãti poteſt debitũ reddi⁊ ab ea exigi. Rñꝰ. ꝙ ſine pe⸗ riculo oboꝛſus vir põt carnalit copulari fue vxoꝛi pꝛegnãti? ſibi tenetur debitũ reddere ⁊ ab ea põt exigere ſine peccato mortali.qꝛ cõcubitus mr̃imo⸗ nialis nõ tantũ eſt in offĩ.ſed etiã ĩ remediũ.? mu lier pꝛegnãs frequẽter plns appetit cõcubitũ qᷓ; qñ nöeſt pꝛegnans. ſi aũt nõ põt cũ ea carnaliter copu lari ſine ꝑiculo aboꝛſus.tunc non debet ſibi reddi debitũ nec ab ea exigi. qꝛmfimmnÿncipaliꝰoꝛdina tñ eſt ad pꝛolẽ pꝛocreandã qᷓ; inremediũ. Adpꝛi⸗
iij
müin oppoſitũ dicendũ.ꝙ illa auctoꝛitas magii
telligit᷑ de debito honeſtatis non neceſfitutis ⁊ de exigendo nõ de reddendo. Ad m. dʒ ꝙ illud de⸗ cretũ nõ loquit᷑ de pꝛegnãte ſed de muliere q̃ iã pe perit ⁊ nondũ eſt purificata. deq̃ qd dicendũ ſit vi debit᷑ in ſequẽti qõne. Argumentũ ad partẽ a liã parũ valet.qꝛ parũj cõcludit. ⁊ p̃terea raro accidii Vt mulier impꝛegnet᷑ ſup ipregnationẽ. ⁊ qñ acet dit. aboꝛtit᷑.vt ĩplibꝰʒ qð dicit Auic.ibidem. Articulus Waner In ter querit᷑ de quntopnci⸗ nfeqn pali.⁊ circa hoc runkbe⸗ P vtrũ tẽpoꝛe mẽſtruoꝝ liceat debitũ reddere vel exigere. ꝛ0 vtrũ cõiunx ſanus teneat᷑ coningi Kun debitum reddere. zün Pin tẽpoꝛe meẽſtruo . m0 oſtendo rũ nõlicet debitũ reddere uel exigere. Leuit.⁊0. Qui coœierit cũmuliere in flurumenſtruo.⁊ reuelaueritturpitu dinẽ eius ipſaq; aperuerit fontẽ ſanguinis ſui inter ficient᷑ ambo. Itẽ glo.ſuꝑ illud Ja.54. q̃ſi pãnus menſtruate. dicit ꝙtp̃e menſtruoꝝ uiri debent ab Vroꝛibꝰ abſtinere. tũc enim cõcipiunt᷑ mẽbris dã nati.claudi.lepꝛoſi.⁊ huiuſmodi. Vt quia parẽtes nõ erubuerũt ſic miſceri in cõclaui eoꝝ peccata pa teãt cũctis ⁊ apte redarguant᷑ in paruulis. Lõtra muliertẽpore mẽſtruoꝝ magis appetit carnalẽ cõ cubitũ qᷓ; alio tẽpoꝛe pp cõmotionẽq̃ eſttunc circa ptes venereas. tũc magis idiger remedio cõtra cõcupiſcẽtiã q; alio tẽpoꝛe.ſÿ uir debet eius pericu
lo pᷣcauere.gᷓ tũc debet ſibi debitũ reddere. Item lex ſcripta nõ p̃indicat iuri nature.ſed debitũ red- dere eſt de iurè nature.ꝗᷓ ler ſcripta nõ intẽdit ꝓhi⸗ bere reddere debitũ tpᷣe menſtruoꝝ.ſed exigere. Acd iſtã qõnẽ dicũt qdã ꝙ tẽpoꝛe menſtruoꝝ nõ eſt licitũ debitñ exigere.ſʒ eſt licitũ reddere.pin enim qꝛ eſt in volũtate cõiugis lex ꝓhibet nõ ꝛmn qꝛ eſt de lege nature.⁊ ſic dicũt debere itelligi auctoꝛitates ad pᷣmã partẽ allare. Alij dicũtꝙ ñi illa paſſio acci- dit naturatr.ſ.ſemel in menſe determinato tẽpoꝛe tũc nõlicet exigere nec reddere.qð videt᷑ expꝛimi in auctoꝛitarep allata ad partẽ pꝛimã que vtrũq; p̃cipiebat interfici. cuius rõ eſt qꝛꝑꝑ maximã coꝛ⸗ ruptionẽqͥ tunc eſt in coꝛpoꝛe äſie quã oſtẽdit eax fetoꝛ illotpe ⁊ ifectio ſpeculi ꝑaſpectũcaꝝ. vt dicit phũs de ſõno⁊ vigilia. Semẽ viri qð tñc in ea recipit᷑ aliquã icurritinfectionẽ⁊ illud qð mini⸗ ſtrat mulier eſtimundũ.⁊ iò ex tali cõcubitu geniti vt in pluribꝰ efficiunt᷑ lepꝛoſi vel alijs grauiꝰcoꝛ ruptionibꝰ inficiunt᷑.ſicut dicit glo.ailata ad ptẽp̃⸗ mã.talꝗᷓ cõcubitusẽ in p̃iudiciũ pꝛolis.nõli cet aũt hoĩ vti cõcubltu cõiugaliĩ remediũ qũẽ in Plis no. tabile? ꝓbabile piudiciũ. qꝛ p̃ncipaliꝰoꝛdinat ad Plem ꝓcreandã; ad remediũ.ſi aũt mulier natu raliter patiat᷑ ſicut ſunt aliq; queq̃ſi cõtinue patiũ tur ſanguinis fluxũ.tũc licʒ exigere⁊ reddere.?tůc mulier ↄcipere non põt vt dicũt qdam.qꝛ vt dicit Auic.. de aialibꝰ.co. de foꝛmatione embꝛiõis in wãli. Saguis mẽſtru diuidit ſeiipᷣgnata;ʒtres ꝑres.ſ.ĩcibũpueri.⁊ alia pars aſcendit ad mamil- kas.⁊3 psẽ ſupfluitas q̃ geſcit itus vſqʒ adtpᷣs g tus ⁊ eiſcit᷑ mulieriqᷓ pepit ſi ẽ puriſicataab illcoꝛ⸗ ruptiõibus ⁊ cõmotiõibꝰ q̃ ſi in mulieribꝰaliquo tpe pꝰ partũ reddẽdũẽ debitũ ſi petat q;uis nõdã aduenerit tpᷣs purificatiõis ſue ab ecc⸗ determina r

3 1 1
3 1
.—
. 6—
ð ſʒ añ ils ßab erigedo avſtinẽ dʒſaltẽ debito
gruitatis. Qð ãtdẽi dec.di.y.ad eiꝰ.ſ.ꝙ virñ acce qar ad vroꝛẽ añqᷓ; puer ablactet᷑.abrogatũẽ᷑. vlina gisẽmöõirio qᷓ; pᷣceptũ. Adpar 3 hãc vltimã opionẽ pʒ ſolutio ex dẽis. Ad ⁊ dð ꝙcarnalↄcu⸗ bitꝰ nũq;ᷓẽ debitꝰ. nec de iure nãe añẽ ĩnðbile piu⸗ — dicium pꝛolis. 8— eneikts rit᷑ vtx ↄiũx ſanꝰteneat᷑ . E cundo imi lepꝛoſo debitũ reãdẽ. ñg nõẽ idẽ q̃rere vtx teneat᷑ debitũ reddere ⁊ vtꝝteneat᷑ ei cohitare.cohitare.n. magisẽ ↄñiliũ ᷓ; pᷣceptũ pp niculũ ifectõis. vñ qð di ef ð ↄiugiole pꝛoſoꝝ.c.j.ſ.⁊ vxoꝛes viros · ⁊ viri vrxoꝛes ſeãnt q iepꝛemoꝛbñ icurrũt. ⁊ eis ↄingaliaffectõe miſtrent exhoꝛtatioẽ ñ pᷣceptũ. Vt pʒ ꝑlr̃as imediare ſeq̃ntẽ. ßreddere debitũẽ. vñ dẽ eo.ri. Am̃· ꝙ ſi vtx ſiue vxoꝛẽlepꝛoſũ fieri ↄtigerit.?⁊ ifirmꝰ a ſano carnale debirů exigat giali pᷣcepto apli qð exigit᷑ ẽ ſoluẽdũ cui pᷣcepto nuila i caſu exceptio iuenił.⁊ ið vt diẽ glo.ibidẽ. Mos ex ſẽſu nio excipenò debemꝰired- qẽdo.n. debitũ nõ ſicẽ ꝑiculũ de ifectõe ſiĩↄmanẽ do aſſidue.qꝛ actꝰ ille cito trãſit. ⁊ qᷓ;uis ex tali ↄcu⸗ pitu ꝓles gẽita ifectõeʒ lepꝛe vt ĩ plibꝰnõ euadat. marie viro erñte lepꝛoſo tpe ↄcubitꝰtñ magiſpõde rãdũ ẽ ↄtinuñ foꝛnicatõis ꝑiculũ qᷓ; ꝓl ifectio maxi me cñ meliꝰ ſit ꝓli eẽ lepꝛoſũ qᷓ; ſi nũq; exiuiiʒ ĩeẽ. vñ magis eẽt ãpłbonũ ſi lepꝛoſi nũqᷓ; gůarẽt qᷓ; ſip les nů; naſceret᷑ ex eis. nõ ſie ãt põt dici de mẽſtru ata.qꝛ ⁊ſi nõ cõcipiat illo tꝑe ↄcipe põt tꝑe alio.⁊qᷓ; uis nõ ſit 5 bonũ ꝓłſi ↄcipiat lepꝛoſa qᷓ; ſana.qũ ſa na nõ põt ↄcipi.tů ẽ 5 bonũꝓt cognoſcẽ mulierẽ illo tpe qꝰnõ põtꝓles ↄcipi ſana.qñ cito poſtpõt cogno ſci tali tpe ꝙ fana põt ꝓles ↄcipi furioſoẽt hñti luci dũñ intuailũ reddẽdũ ẽ debitũ iillo intuallo.qꝛ tũc ſi ne piculo ꝓpe pſone põt reddi ↄiugi ẽt gẽ idiota ſe hñs quo ad diſcretõeʒ ad mõʒ pueri reddẽdũ ẽ. qꝛ tali ẽt ſine piculo ꝓpße pſone põt reddi.furioſo ãt ac tu exñti ĩ fuͤria nõtenet᷑ alt diũx debituʒ reddere.qꝛ nec ꝓ illo tꝑe debitũ
rticulus quintus.
S
—
mrim nʒxtũ tꝑe phito ab eccla ſit ſepãdũ
) as citpe. mr̃imn ců ſit ſactʒ ce
tribꝰ ebdomadibꝰ añ feſtiuitatẽ ſci Jo. baptiſte nõi mediate pᷣcedẽtibꝰ feſtñ pᷣdem̃.ſʒ icipiẽdo a ʒ die
apparatꝰ ibidẽ.⁊ ab aduẽtu dñi vſq; ad epiphaniã nuptias celebꝛare. Rñꝙ aliq̃ tpa ſt ĩ qbꝰ nõẽ lici tñ nuptias celebꝛare q̃ detminataſtĩ arꝰad ptẽ ſecũ dã qꝛi illis tpibꝰ vᷣbẽt fideles plꝰ qᷓ alterotpe ſpũa libꝰitẽdere. marie qꝛi tribꝰ feſtiuitatbꝰmaxis q̃ ↄti gñt tpibꝰ illis ↄſueuert cõicare fideles.ꝑ ſolẽnẽ aũt nuptiaꝝ celebꝛatõeʒ pp feſta qͥ ibi fiũt animi multũ aſpũalibꝰretrahũt᷑.illis tñ tpibꝰvt qdã dicũt licitũ
e niſi ʒdicat piie ↄſuetudo mrim* manifeſte Zher
it ð. gncipali ecir e Onſeq̃nter ca q̃rũt᷑.ꝛ. Pꝰvtx licitũ ſit celebꝛare nuptias oitpe. ⁊vtx — imo oñdo ꝙ licitũẽ celebꝛare nupti
lebꝛari põt tꝑe ſacro.⁊ ↄſtat ꝙ celebꝛari põt tpe nð ſacro.cũ ðᷓ oẽ tp̃s ſit ſacꝝ vel nõ ſaeꝝ licitũ eſt mfimn citpe celebꝛare. Itẽ añcũq; licitꝰẽ effcũs licitaẽ cã. ſÿ reddirio carnãlis debitiq̃ẽ effectꝰ cele bꝛatõis nuptiaꝝ licitaẽ oœĩtpe.ã⁊ celebꝛatio nuptia rñ. Lõtradit mag huiꝰdi.c. vlt.⁊ẽ.ʒʒ.q.4. Mon oʒ.⁊ nõ oʒ a ſeptuageſima vſq; ad octauaʒ paſce⁊
pſimplicẽ aloꝝ ↄſiſů ſine ſolẽni bñdictõe ⁊ traduct
one ad cohitãdi. e de ferijs. Capellanꝰ.ſʒ expſſiu iglo.cui nõ ↄcoꝛdãt. Voff.⁊ Rar.qꝛ ſic mimn ʒᷓ⸗ pere nõ ita ꝓhibʒ auuʒ ſpũalibꝰ itẽdẽ ſicut celebꝛa⸗ tio nuptiaꝝq̃ ſolẽnẽ bñdictõeʒ ↄpᷣhẽdit ⁊ traductio
nẽ ad cohitãdũ. Moſtiẽſis ãt ſẽtire viĩſũma ꝙtã
ſẽſus qᷓ ſolẽnitas ſup̃dictis diebꝰinidicũt᷑. dicit.n.
ſic. Ego puto ꝙ hodie ⁊ ↄſẽſus⁊ ſolẽnitas iterdics tur. nã illis dieb? nõ iterponit eccꝰ auctoꝛitatẽ ſuaʒ
ſicut de fcõ ſeruare videmꝰ.nec ſine auctoꝛitate ec ctieẽ mr̃imm Shẽdũ alias penã hʒ⁊ clãdeſtinũiudi cat᷑.lʒ mfimn teneatſi õhat. Adpᷣioppmn dðꝙ celebꝛatio nuptiaꝝ nõ ꝓhibet᷑ fieri tpibꝰ illis rõne facfi.ſʒ rõe feſtitatũ ſectariũ q̃ ibi fiũt. Adꝛn dðꝙ
illa gaudia ſclaria q icelebꝛatõemuptiaꝝ erercẽ᷑ ð ſꝑſe cã redditõis debiti. ꝗ valde ꝑaccñs⁊ freqn
ter licitꝰ eſt effectus ⁊ cã ꝑ ee Pcu nAq̃rit᷑ vtx mr̃im n pct phibi E N cundon tpe ab eccꝰſit ſtparii. vigſic. dieit mgi hꝰ di. c. V. ⁊c.ʒʒ. q. 4. ñ oʒ v. ctalemimmn ſeget. Wötra ej deniimʒin tèrdictũ ecclie Scto. Exlis.dĩ de quodã qʒ̃xitõ i⸗ terdictum ecclie ꝙ licet contra interdictum eccle ſie ad ſecunda vota tranſire non debuerit. Non ẽtñ ↄueniẽs vt ob id ſolũ ſact᷑ʒ ↄiugij diſſoluatur. Rñꝰꝙ mf̃imm ſic ʒctũ ꝑpb ſepari nõ dʒ qadvicu lũ.nec qꝰ ad thoꝝ⁊ cohitatõeʒ ſimptr.ſʒ ad tpsipe nã eoꝝ eo ꝙ p̃ceptũ eccle ↄtẽpſerũt ef demf̃im c toʒ iterdietũ.ecclie.c.j. ⁊ ð tali ſepatõe irelir aucto⸗ ritas allegata ad pᷣmam partem auctoꝛitas autem allegata ad partem ſcðaʒð ꝑpetua ſeparatiõe iteli gẽdaẽ.ſup̃dicta.n.ecckie ꝓhibitio nõẽcũ ſtatuto ir ritante.illud ꝙiĩ ʒꝛium agit. — rca faʒ magis ẽ coꝛtigẽda temeritas q; pſoluẽda ꝓmiſſio.temeraruzʒẽ eni vouẽ iliud qð vouẽti nðlʒ iplẽ.h canꝓ⸗ ße ad miſtros ecclie ꝑtiere vẽ. qꝛ miſtri eccleybili citũ ẽ eos hẽre vxoꝛẽs vtĩ oꝛiẽte. qᷓ;uis teneitperẽ ti debitũ reddẽ.tñ pp fact̃i reuerẽtiã debẽtpoſteaꝝ aliquãtulũ tpis ab officio abſtinere.
ien W b de antiqs ⁊c̃. Supiꝰdet 2 eritur miauit mag ð bono ſfidei iquocũq; ↄiugio ſpãlr. Pic detmiat ð bo no ſidei iĩ ↄiugio pamꝝ itiquoꝝ ſpãliſſime. ⁊ diuidit᷑ ĩ duas ptes. M dermiat de ↄiugio patꝭ antiquoꝝ ai legẽ. ꝛ de tpe legis. ibi ſʒnũq;. itres. ꝰ ponit patx antiquoꝝ g ſimtpabuerunt ples vxoꝛes ercuſatõeʒ. ꝛ· ipſoꝝ ↄmẽdatiõeʒ ibi. Qð vᷣo. ʒ ſoluit ʒꝛiã obiectòeʒ ibi. Si qs oppodt Ila ps q̃ icipit. Sʒ nũgd diuidit᷑ iĩ duas. Per⸗ cuſat ilos ꝗ ples vxoꝛes ſit hñer̃t tpe legis. 1poit ↄmẽdatõeʒ vᷣgitatis tꝑe euãgelij ibi. Welioꝛẽ at⸗ „ Irca hãc ði.q̃rẽdũẽ peipalr ð q̃tuot. b 4 de plitate vxox.?de ↄcubituz de libello repudij. 4“ de vᷣgitate· Lirc ßᷣmñ q̃runt᷑ duo. P vtx hĩe ples vxoꝛes ſirtõle gẽnãe. 2tx aliq fuerit licitũ ex diſpenſatõe. — imo oñdo ꝙ hãe ples vxoꝛes ſrůſi * ʒlegẽ nãe. diẽ.n. mg̃hdi. cj. xẽ. ʒꝛ. q. 4. obijciũt. Obijciũt᷑ Jacob qͥtuot võres ꝙ qñ mos erat pom̃ ñ erat.ſʒ nitaↄſuetudo vuletʒ legẽ nãlẽ. qꝛ vt di dec. di. g. iſi. Nöluetude nãliuri poſtyonit. zhie ples vxotes ſinoẽð leg

co. h„
epheetcn
ie: teugli de bonoↄingalipon meqi tre
„
citat magf̃ hꝰdi.c.j. diẽ de iuſtiſantiqsq plibꝰfeis
Vrebant᷑ ꝙ hõ nãʒ nõ faciebãt. Itẽ iſtitutuʒ de iure
nãli qð nãlis rõ itẽr hoĩes ↄMtituit illud apð oẽs pod
pulosneq cuſtodit᷑. ſ nõhie ples vroꝛes ſirnõ cu⸗ ſtodit᷑ eq̃li apud oẽs pplos.g Bnõẽ Mitutuʒ rõenã li.⁊ ſi ſic. hĩe ples vxoꝛes ſil nõẽ legẽ nʒ̃lẽ. wõtra
ſup illud Veñ. J. Lamech accepit vroꝛes duas.di Sitlterliearisgo· Meimꝰðnʒ moꝛẽ adulterunn cõmittẽs. Itẽ illudẽ nãle reiqð ſibi ↄuenita ſua 5
ma iſtitutõe.ſʒ eẽvnã vniꝰↄuenit mfimꝰañ ua pma iſtiturõe. vtpʒ Beñ.ꝛvbid. Adherebit vrõi ſue ⁊erũt duo icarnevna.ʒ vnũ viꝝ hie pleſyroꝛeſẽʒ nãʒ mf̃imõij.ſʒ mr̃imieʒ lege nẽg he ples vxoꝛeſ ſilö legẽnãeẽ. Riogipoie ⁊ẽ nã gis q̃ ẽ aĩal. et nãſpẽiq̃ẽ hð.ſʒ i hoie lex nãe dupir d. j vel a nã gis.⁊ ſic vt diſtitutũ de iure nãli. Jus nãle eit qð nã oia aialia docuit. velanã ſpẽi.⁊ ſic lex nãlisẽ 3 nãlis rõ pꝛacticg obſeruãdum iagibilibꝰ ʒſtituit.
Hõ. n. reponit ĩſpẽ hoĩs paiaʒ rõnalẽ loquẽdode ege nãe p̃ꝰmöõdicta habere ples vroꝛes ſitnonẽ5
legẽ nãe.ſʒ loq̃ndo de lege nãe ꝛmöõ dicta hie ples
vroꝛes ſilẽ legẽ nãe. nꝗlis. n. rð dictat eqͥlẽ deber
ehobliatplib⸗mulieribꝰ icut vn ſoli⁊ ſicutvna
ſbi. Ex iure ẽtmfimoniali tenet᷑ vir vxoꝛi petẽtið bitů reddere qð obſeruare nð poſ. qñ ples ſirß̃pe
terẽt.dictatẽt rõ nãlis viꝝ debt̃ ad hoc tẽdere vt ĩ
domo ſua ſit pax quã multuʒ ipediret vxoʒ plitas.
„—
oꝙ vir nõ pom; cuilz ad Votũ ſatiſfacere.⁊ ſuſpi- curet᷑ vna aiiã voſſe plus diligi ſe.⁊ certarẽt ʒvi
rũ? ad iuicẽ. cõicãtes. ni eodẽ otjõ facitt ſilrirant. Vuãuis aũt ex dietis oniſuʒ ſit hẽre ples Voꝛes ſit e3legẽ nãe. nõtñẽiteltudũꝙſit directe ÿmpnci
piũ legis nãe. nec aliq; de ↄcluſionibꝰ ita ꝓpings
ſtatiitellectui ꝑuia.ſʒ pſtudiũ ſen ꝑ diuinã illuſtra- tionẽ cognoſcit᷑ eã er ßᷣpᷣncipio legis nã e deriuari Adp in oppm dõ ꝙñ erat crimẽ qñ mos erat.qꝛ illa ↄſuetudo erat roboꝛata diſpẽſatõe diuina.aliaf ↄſuetudo nõ valuiſſʒ.ꝙãt deꝰi hoc potuerit diſpẽ- ſareð legẽ nature ĩſeqᷓ̃nti qõne dicet᷑. Admdð ꝙ illudvᷣbñ itellr de nã gñis. vel dicit. qꝛ b fiebat er diſpẽſatõe ↄditoꝛis nãe. Ad zm dð ꝙ loqf᷑ auctoꝛi
*
ras illa de ymo p̃ncipio ↄſtituto a nãli rõne.⁊ de cõ
cluſionibꝰ ita ꝓpigs illi pncipio ꝙ fere vltroſe offe rũt itellectui.lex.n. nãlis q;tů ad fuas ↄcluſiones re
motas. q;uis vt ipluribꝰ vnifoꝛmi ter ſe hẽat.tñ ßʒ diuerſitatẽ tẽpoꝝ locoꝝ ⁊ negocioꝝ ad caſus diuer ſoſ diuerſimode applicãt᷑.⁊h ꝑp nãʒ materie agibi liũ q̃ tantã hʒ differẽtiã vt videãt᷑ ſola lege eẽ poſi⸗
. natura vero nõ.vt dicit phsÿmo ethim.c.⁊.
rn Crr vtx hie ples 6 Scundo quer iur dꝛes iqn fuit licitũ ex diſpẽſatõe. Et vñꝙ nõ. qꝛ Zle⸗
—„
genze. nõ põt diſpẽſare. nechõnec deꝰ cnʒ ler nãe
V
ſatõe licuit vnz mulierẽ hie ples viros. ſ nec vnů vix bfe ples vxoꝛes. Itẽ ſient mfim nẽioffiñ̃.ita ẽiremediũ.ſʒ nůq; fuit din pẽſatũ cũ aliquo vt licitũ ectei hie ples vroꝛes ppremediũ.ga ſili nec pp of
iciũ. Irẽ nõẽ faciẽda diſpeſatio pp augmẽtũmio-
ris bonii detrimẽtũ maioris.ſʒ bonðj ſacfi ↄñidei ſt maioꝛa bong mfimonijqᷓ; bon pli Voꝛes ſiłſit 5 bonñ fidei⁊ bonñ ſacfi nõ debuit hↄ cedi ad augmẽtãdũ bonñ plis. Lõtra magf hoꝰdj c.?. Sãcti pies añ legẽ iine pcõ pfes hñerũt vxoꝛes BßBnõ eẽtvex. niſi cũ eis fuiſſʒ diſpẽſati. Itẽ glo. ſuꝑ illud deutero.i. Mõ hẽbit plimas vxoies.⁊ re citat mag̃ h di.c.ʒ. Dauid ples vroꝛes hũit.nec pceptũ prerijt. ſʒ oĩs faciẽs pᷣceptũ ſine diſpẽſatio
₰„
ples bie licẽt. Rꝙ aliqñ fuit vrois licitũ ples bie ex diſpẽſatõe. deꝰ.n.ʒ ills pᷣceptů legis nature ð nõ hñdo ples vxoꝛes ſilpõt diſpẽſare.⁊ ↄgrna fuit rõ diſpẽſandi quo ad ſcõs pies añ legẽ·⁊ ſub lege.poſ⸗ ſibilitas.n.diſpẽſatõis pʒ er qꝛ qᷓ;uis ↄcluſiones deriuate expᷣ pncipio legis nãe. vt ĩ plibꝰ vnifoꝛ⸗ mit᷑ſe hẽant.tñ aliqñ pdccſis i caſu ſt variabiles 6ʒ
ſniaʒ phi.; ethimc.it. qð̃ẽt ibidẽ oñdit phs ꝑ ſile
inãlibꝰ dicẽs ꝙ nñj ðrtera melioꝛẽ. qᷓ;uis ↄtigat am bo dextros fieri pᷣceptũãt legis nãeð nõ hñdo ples Vroꝛes pÿn p̃ceptũ legis nãenec ẽ de ↄcluſionibꝰp⸗ ximis q̃ fere vltro ſe offert itellectui Fẽↄcluſio de riuata ex pᷣp̃ncipio legis nãe ꝑmultas ↄcluſiones
medias. vtip̃cedeti qõe dem̃ẽ.⁊ iõ q;uis vri plibꝰ
vnifoꝛmit᷑ ſit obſeruãda h tñ oppoꝛtunitatẽ tẽpoꝝ
—
7 pſonaꝝ potuit variari abſq; pᷣiudicio pmi pᷣncipij
legis nãe. ſʒ talẽ oppoꝛtunita ẽ defmiare nõ ptinet
ad quẽlʒ ßʒ ad ↄꝰditoꝛẽ legis ne.⁊ iõĩ illo pᷣcepto ſo⸗
ꝓliſmultiplicatio ad cultũ dei educãde.qꝛ tũc erat paucitas fideliũ ⁊ qꝛ Fpᷣceptũ nð erat nij legis nãe q̃ ſcripta ẽĩ coꝛde.i ſufficit diſj pẽſatio fez ꝑ iſpirati ont᷑ iternãqᷓ facta fuit piiarchis⁊ Ppphis expiicite. ſ mioribꝰiplicite.qꝛ eox exẽplo ex eadẽ cz licebat eosples hie. Ex dictis pʒ ſolutio ad pᷣmargmio poſitũ. Ad m dðᷓ ꝙ q;uis magis ſufficiat vnamu lier plibꝰ viris q; eↄ ad remgciũ.nð tñ ad offĩ ꝓ⸗ creatõis filioꝝ.qꝛ magis fecũdare põt vnꝰples vnafecũdaria pluribꝰ. Acd ʒn dʒ ꝙ diſpefatio dʒ fieriipᷣcepto ꝓp cõe bonũ mnagis pppuatũ. ſʒ re⸗
men reſpicit bonũ pſonale.⁊ offjñj gñandi ꝓlẽ ad
cultũ dei reſpicit bonũ cõe. vñ ⁊mfimmnpncipaliꝰi ſtitutũ ẽ pp offiñ qᷓᷓ ppPremediũ. Ad 4mdʒ q q mltũ augm̃tat᷑ minꝰ bonũ⁊ augm̃tũẽ multũnecius ⁊par detrahit᷑ maioꝛi bono nõẽicõuenẽs fieri dij pẽſatõeʒ ĩ augmẽtũ mioꝛis boni cũ aliqᷓ diminutðe
maioꝛis.ſic gůt fuiti ꝓpoſito.i ilo.n. mf̃imꝰ redqe bat᷑ debitũ vxoꝛi.qᷓ;uis nð ita ſtricteſeruaret᷑ ſẽĩ
nnogamia. nõ totatj ibi ẽttollebat bonñ ſaci.qꝛ
pplalitatẽ vxoꝝ ſignificabat᷑ diuerſitas graduñ in ecc militãte ⁊ triũphãte ⁊ cecliaʒ eẽ adiuuãdãer ſonis diuerſaꝝ naröuʒ. ZAligẽt drqꝙ bonũ ꝓliſqð ẽſuſceptio lis educãte ad cultů diuinñ mapbonũ ẽ; bonñfidei qðẽ vnñ de bon is m̃imõij⁊ qᷓ; bo⸗ nñſ. acfi.illud.n.bonñ icludit fidẽ ad deñ qᷓ maioꝛt
ð ſides ad hoieʒ bonum etiam ſacramenti.noneſt maius bonum inter bona matrimöijratione ſigni⸗ ficatõis.tm̃.ſʒqꝛ iſtrutalr cauſar gfaʒ. vñj qꝛĩ ve teri lege graʒ nð ↄferebat ex vi ſacfinõ vẽꝙ añ no⸗ nã legẽ bonũ ſacti eiſ maiꝰint᷑bona mfimðijq;uia
r

jnoualege mai ſit iter illa iquãr iſtralr ↄfert graz.
xſi deꝰer ſpãli cã diſpenſaret mõ vt aligs ples ha⸗
peret vxoꝛes bonũ mrimðij iſt̃aliter cãndo gram nõ ꝑp hoc minueret᷑.ſi aũt bonã ſact̃t velles exten⸗ dere ad bonñ ſignificatũ ꝑ ſactʒ ſic manifeſtũ eſt ꝙ etiãilege veteri bonñ ſaci erat maiꝰbonũ qᷓ; aliað aliud bonũ mr̃imonij. qꝛ etiãĩi veteri lege ſignifica bat vnioneʒ xßi⁊ ecclie ⁊ etiã futurã vnionez hũa⸗ ne nãe cũ pſõafilij dei anã ĩnoua lege ↄſumatũ mĩi moniuʒ ſignificat iã factã.
Vnſequenter queritur?
pᷣncipali.⁊ circa b q̃runt᷑ 2. P* vtx ↄcubitꝰↄcubinariꝰ ſit õ legeʒ nãe. 2 txſine pcò moꝛtali poſſit ieri ex diſ⸗ penſatione..— 2 ſte ꝙ ↄcubitꝰↄcubia R mo oſtendo nnõſitð legẽna ture. Alud ad qð icliat nã nõ eſtð legeʒ näe. ſad ↄcubitũ ↄcubiariũ freq̃nter iclinat nã.& nõ ẽ legeʒ nature. Neʒↄcubitꝰqnõ eſt 5 bonuz ꝓlis nec 5 vonñ ſidei nõ eſtp legeʒ nãe.ſʒ aligs ↄcubit? ↄcu binariꝰpðr eſſe huiuſmõi.qñq;.n.ꝓles ſuſcepta dẽ ↄcubina valde amãter ſuſcipit᷑ ⁊ diligenriſſime ad diuinũ cultũ educat᷑. pfit etiã ſibi ſeruare fidem vt vir alij nõ comiſceat᷑ qᷓ; ſue ↄcubie. nec ↄcubiã alij viro.⁊ alter alteri petenti vſũ coꝛpis ſui nõ negaf· ðpõt eſſe ↄcubitꝰ ↄcubiariꝰ nõ ʒ̃legeʒ nãe. Wõtra pʒnpᷣceptũ ſce tabule phibet oĩs ↄcubitꝰ e fed? mrimonij. ſʒvt oñſũ. eſtilꝰ.ʒ. Dia pᷣcepta decalogi ſeð dictamie legis nze.ð ois ↄcubit⸗ int᷑ nõ ↄinges eſt 5 legeʒ nãe. Rñ ꝙocubit? ↄcubinariꝰ ſeu foꝛ⸗ nicariꝰeſtõlege nãleʒ nõ a nã gñis ſʒ ſpeciei.nãlis n.rõ dictat carnaleʒ ↄcubitũ nõ debere fieri ĩ p̃iu⸗ diciũ boni ꝓlis nec hoieʒ ſe pᷣuare etiã ad modicũ tß̃s vſu rõnis niſi ſit bonũ aliud recõpẽſans.ſʒ ↄcu bitus ↄcubinariꝰſeu foꝛnicariꝰẽ ĩnotabile ßᷣiudici uʒ boni xlis.ſic.n. diẽ Augꝰ..ſr Veñ.añ mediuʒ. Bonñ plis ẽ Mamg ſuſcipiat᷑. benigne nutriat᷑. ⁊religioſe cducet᷑. q bonovti plibꝰ caret ꝓles ge⸗ nita pↄcubitũ ↄcnbinariũ ſeu foꝛnicariũ. qꝛvr ipli bus a parꝭ nribꝰ minꝰ diligut᷑ qᷓ; de legitimo thoꝛo gẽiti.⁊ parẽtes circa eox diſciplinã ⁊ nutritõeʒ neg ligẽtes ſunt. In ↄcubituẽt ↄcubinario ſeu foꝛnica rio nõẽ bonů rechpẽſans bonũ vſus rõnis quo ᷣm Augm. i. de ciui.e. ib. ſe p̃uat põ ad tpᷣs ꝑ carnalẽ ↄcubitũ. qꝛ ibi nõẽ bonũ ſaci nec fidei.nec bonũꝓ üis uripiivꝰ n m ãt ius ſcriptũ ſʒ eriã nãleporiis aptat᷑ ad ea q̃ freq̃nt᷑ q; ad ea q̃praro eueniũt.ff. de legibꝰ. Wã ad ea. Ad pᷣm in oppn dð ꝙ pcedit de iure nzli anã generis vel põt dici ꝙ ad talẽ ↄcubi⸗ tũẽ iclinatio pp coꝛꝛnptoeʒ nature.pp.n.pnitioſas naturas hoies hit icliatões inãles fʒ phʒ.. ethi c.ð.vñſi nã humanaiſuaitegritate remãſiſſet nun q ad ↄcubirũ ↄcubinariũ ſeu foꝛnicatoꝛi ĩclina. Zd m dðẽ ꝙ qᷓ;uis alig foꝛnicãtes ſufficiẽter ꝓ⸗ uideantpli ᷓt ad e qreſpiciũtbonũplis. ⁊ q;iit iↄcubẽdo hãc itẽtõeʒ habuerit. hoc tñ eox ↄcubitũ nõ excuſat an ſit5 legẽ nature.qm̃ vt iã dictuʒ ẽ qð cadit fublegis determinatõe iudicat᷑ fin illud qði plibꝰ accidir.nõ m illud qð raro ⁊ ĩaliquo caſu ac⸗ cidere põt. 37 1 i
——— ———
er diſpẽſatòe licitũ fuit ſilhie ples vroꝛes. itaex di ſpẽſatde licitũfuit vti ↄcubinarioↄcubitu. Irem mimmẽ viculů idiſſolubile.ſʒ vt hẽ Veñ. ꝛi. Per admonitõeʒ Sarre ⁊ dinu mãdatũ Abꝛaã ſepauit Agar aſe.q nõ fuit eiꝰ vxoꝛ.? i de eoꝙ cũ ea ↄcu⸗ puit nð reßᷣpedit. Jẽ Oſeeß̃ dietũẽ ꝙ faerẽrf- tios foꝛnitatõis. Võtra ↄcubitꝰ ↄcubinariꝰſeufoꝛ nicariꝰ ĩpoꝛtat actũ ↄuolutũ.ci deoꝛdinarde.ſʒ deꝰ diſpẽſare non põt vt aliq̃ deoꝛdinarioſit licita.ꝗᷓ ex diſpẽlatòe fieri nõ põr talis ↄeubitꝰ an ſit peimoꝛ tale. Itẽ ↄcubitꝰ cubinarius ẽ vnñ de pᷣncipijs
—
legis nature.ẽ.n.õ bonũ plis qẽ pᷣncipalis finis cõ
cubitꝰ carnalis ᷣm nãle iudiciũ rõnis.finis ãt vᷣnci⸗
NM n ãrit᷑ vtx ↄcuvitꝰibinari? Ecundo poſſit ex diſpẽſatõe ficri ſine * vcð moꝛtali. Et viꝙ ſic. ſicutↄcubirꝰ ↄcubi nariꝰẽ legẽ nature. ita ples vroꝛes ſirhẽre. ʒ ſicut
piũẽi moꝛalibꝰ. Sʒð ÿncipialegis nãture diſpẽſa
re nõ põt nec hõ nec deꝰ. z nũq; ex diſpẽſatõe potu⸗ it eẽ licit? ↄcubitꝰↄcubinariis. Ad iſtã qõnẽ dicũt
—
alig ꝙ nũq; potuit diſpẽſare ĩ ↄcubituↄcubiurio qan ſeꝑ fuerit pcm̃ moꝛtale qꝛ oĩs act? tollẽs debitũ oꝛ
qinẽ primi ad pximũ nõ põt fieri ſine moꝛtali pcõ
—
ꝑqᷓcůq; diſ pẽſatõem.ſ cubicꝰↄcubinariꝰẽ huinſ
inði.toilit.n. debitũ oꝛdinẽ parẽrũ ad ꝓlẽ. Scõ⸗
tra rõnẽ hãc põt ſic argui.ſi aliqs actꝰ vtiplibꝰtol⸗
lit debitũ oꝛdinẽ ꝓrimi ad primũ.ita tñ ꝙĩ aliquo
caſu ⁊ raro põt debitů oꝛdinẽ nõ tollere q;ʒuis diſpẽ
ri ſine moꝛtali pcõ.tñ diſpẽſari põt ꝑ ↄditoꝛeʒlegis
—
vti caſuĩ quo nõtollit debitũ oꝛdinẽ ꝓximi ad pri
mũ nõ ſit pcm̃ moꝛtale.ↄcubit? aũi ubinartẽhu
inſmõi.qᷓ;uis.n. vrĩ plibꝰ tollat debitũ oꝛdinẽ pac
tũ ad piẽ.tñ põt ↄtigere ꝙ põ coeat cũ muliere cum q̃ nõẽ mr̃imoniali ↄiũct?? mulier cũ viro pp bonů plis ⁊ ꝙ ꝓlẽ amant᷑ fuſcipiãt ⁊ benigne nurrit?t iigioſe ed ucẽt.g vĩ ꝙ ſi nò obſtaret gliud qᷓ; rò ſupid dicta ↄcubitꝰ ↄcubinariꝰi caſu pᷣdicto poſꝑ diſyẽ ſatõeʒ ↄditoꝛis legis naturẽ nõ cẽ pem̃ moꝛt.lc. M
ſarinõ poſſir vt vl talis accꝰſit licit? vel poſſitie
Smihi dicẽdũ ꝙ rò q̃re ↄcubitꝰ ocubinariꝰ ſeu fo
nicariꝰ nõ põt fieri ſine pcò moꝛrali. p diſpẽſatõem quãcũq;ẽ.qꝛĩ nullo caſupõt fieri bñ neq; abſq; coh ruptõe debiti oꝛdinis ad deũ.talis.n.viri ↄcubit. ſẽꝑẽ cũ nõſua qᷓ;rñ ad talẽ vfů. nec ſimplr necad tẽ pus. qcũq; aũt vtit᷑ re nõſua qᷓ;rũ ad vfñ nec ſimpli cit ernec ad tpᷣs coꝛꝛũpit debitũ oꝛdinẽ ad dñʒ rei· ⁊ qꝛmulier nõẽ ſui ipñꝰ. ſẽ dei. vir carnalr copu⸗ ãs ſe cũ muliere nõ ſua qᷓ;ᷓtũ ad talẽ vfñ debitũ oꝛdi nẽ ad ðñ cõꝛũpit ðᷣs ãt facẽ ñi p̃tvr getꝰcõꝛũpẽs ol⸗ tñ oꝛdinẽ ad ipʒ ſineſicut videmꝰꝙð lege nature cere tãqᷓ; dñs ſupioꝛ hñs ſup vix mulierẽ plenitu dinẽ ptãtis ꝙ licitũ cẽt viro? mulieri ↄcedere ſibi mutuo ptãtẽ coꝛpoꝝ ſuoꝝ ad tps.qᷓ;uis hoc eisliei tñ eẽ nõ poſſ; niſi ꝑauctoꝛitatẽ diuinã. V oñf äẽſ u⸗ pius iilla qðe. vtx poſſ tShimfimmadtps. ↄcubi
——
uſãt taliũ nõ eiſʒ ↄcubinariꝰ nec foꝛnicariꝰ qꝛ non
cẽt cũnõſua. neccũñ ſuo. Adpnĩiopprd alio mðẽ ð legẽ nature ↄcubitꝰↄcubinarius q; hie ples vxoꝛes ſil qꝛi nullo caſu põt fieri ↄcubitꝰ ↄcubina⸗ riꝰ qn ſit pᷣlegẽ nature. qꝛ ſẽp coꝛꝛũpit vðᷣbitů oꝛdinẽ ad deñ.ſᷓ potuit eẽcaſus⁊ fuit iꝗꝰ aliquos he plef proꝛes ſil nõ fuit ð legẽ nature qᷓʒuis.ſit 5 lege natu
re vtiplibꝰ.ſicutvidemꝰʒlegẽ nẽẽvtiplib dpo
ſitũ petẽti ñ reddẽ.vt tñ ñ reddẽi illo caſuiqꝑ illð
— beyitupolſydeſiru ſepn. nð ciſetð legt nanreß
imt tein ſüiui Wis wouis Ai m Miſſ. Mnn
Mdin Uwir⸗
uuti
minn

ſſeput? b ⸗ inboblm E
nwitiuß
ö%
masieſmeam. Adꝛndðg ggarfuit eoninneta Abꝛae idiſſolubili vinculo tũadmutuaʒ ptãtem
hẽbat auctoꝛitatẽ matriſfa.i regimine domus? fa milie· nec ples ſua ſuccedere debebati hereditate quo ad hoc erat ancilla. nec licitũ fuiſſet Abꝛae eaʒ aſe eijcere ꝑꝑ monitõem Sarre niſi ſuꝑ hoc diui⸗ nũ habuiſſet mandatũ. voluit aũt deꝰeds ſeparari non quãtum ad vinculum.ſed quantum Ad coha- bitationem ⁊ thoꝛum.ad ſigniſicandum illud my ſteriũ qð explicat Apoſtolus ad Bal. 4.cum dicit Abꝛaam duos filios habuit ⁊c. Adʒ dð ꝙ den nõ diſpẽſauit cũ Oſee vt foꝛnicarct᷑.ſ zmãdauit vt gcciperet mulierẽ us foꝛnicariã. ⁊ poc mãdando fecit illã eſſe ꝓpbe vroꝛem L ↄſ eutiente. 3 querit deʒꝰ pncipali. Onſeq̃nter dun geꝛr hu au Vrx fuerit nũq; licituʒ vxoꝛeʒ repudiare.
„.
dd, ſi vir poterat repudiatã ſibi rec ciliare.
Rimo oſtendo palquanao fue
icitũ vxoꝛem re⸗ pudiare. Deutero.ꝛ4. Si Accepit hõ vxo⸗
habuerit eã ⁊ nð iuenerit gaʒ añ oculos eius x
pter aliquã feditatẽ ſcribet libelium repudij.⁊da⸗ bit ĩ manuilliꝰ⁊ dimittet eã de domo ſua. Item WMalach.⁊v. Axoꝛem adoleſcẽtie tue noli deſpice re.cũ odio habueris eã dimitte. Item illud ẽ lici⸗ tũ qð niſi fieret multa dãng huenirent.ſʒ ſicut dicit Auic. io. metaphiſice.c.pent. Sinõ licerʒ viro ali qi dimittere vxoꝛẽ muita dãna ꝓuenirent. potef̃t
enitalis nature eẽ ↄiuges vt quo magis coguntur
ſimul manere magis odiũtſſe.⁊ poterit ec aligd in ter eos qð abhoꝛꝛeãt nã.⁊ hec cõpellet eos queret alia cõiugia.ꝗᷓ aliqi licitũ ẽ vxoꝛẽ dimittere. Con tra eq̃lisẽ obligatio iter ↄiuges quãtũ ad vſum coꝛ poꝝ ſuoꝝ.ſʒ nunq; licuit mulieri repudiare viꝝ. nec viro repudiare vroꝛẽ. Itẽ Math. i9. Quos ð us ↄiunxit. homo nonſ eparet.ſed viros ↄiuges de us conlũxit. ð nõ pñt ꝑhoiemſ eparari. Itẽ nũquaʒ fuit licitů illud qð euãgeliũ repꝛobauit † ʒ repudiuʒ Voꝛis veritasi euãgelid repꝛobauit. extra de di⸗ noꝛtijs. Vaudemꝰ.gtale repudiũ nũq; licitũ fuit. Acd iſtã qõnẽ cõit᷑ dã ꝙ nunq; fuit licituʒ repudiare Vroꝛẽ. vnde ſalugto? Math.i9. dicit Woyſen h ꝑnniſiſſe ad duritiã coꝛdis iudeoꝝ ⁊ ipm non licere dimitti. niſi ob foꝛnicatõeʒ. nec n hoc intelligit᷑ eã poſſe dimitti qᷓ;tů ad vinciulũ.q pPʒ. qꝛ immediate ſubiũgit᷑.ꝙ ſi aliã duxerit mechat᷑.ſupple repudia- ta viuẽte.ſʒ itelligit illã dimiſſionẽ poſſe fieri qtuʒ ad cohabitatõeʒ ⁊ thoꝝ.ẽt Apꝰ.j. coꝝ. 7. dicit his g mfimonio iuncti ſunt. Principio non ego ſʒ dñs Vxoꝛẽ a viro nõ diſcedere ꝙñi diſceſſerit manere ĩ nuptã. ⁊ paꝝ poſt dixit ꝙ vir vxoꝛẽ nõ dimittat. ꝛeterea ſi licitũ fuiſ vroꝛẽ repudiare. repudi- ata nubẽdo alij nõ eet ꝑp hoc bolluta ⁊ abominabi lis facta corã diño. Seij deutero.ꝛ4.di ꝙ repudia- taqͥ alium viꝝ duxerit polluta ⁊ abominabilis fa⸗ caẽ coꝛã dño. Pꝛeterea glo. ſup illud Wath.ig. Moyſes ad duritiã coꝛdis vĩi pmiſit.xc.dicit non deꝰ. ⁊ glo. marginalis dicit ꝙ ↄſliũ fuit hois nõ dei iperiũ⁊ mag hui⸗ di. c.ꝛ. dicit ꝙ hoc fuita Moy⸗ ſepmiſſum nõ vt ↄcederet᷑ diſcidiuʒ.ſʒ vt tolleret᷑ homicidiũpmiſitfieri malane ſiereut peioꝛa. ad ẽtẽ rõ.qꝛiſeparabilitasẽ de mfimonij eẽntia vt ſu
V
rorepudiare vroꝛt.qʒuis. n. põ ſeparare non poſſit periusẽ oñſuʒz. Alij dicũt ꝙ tꝑe legis licitũ fuit vi quod deus coniuxit. deus tamẽ quos coniunxit po teſt diſiũgere. vnde ſuper iliud Wath.ig. quos ðs 2iunxit h non ſeparet dicit glo.interlinearis. ſed deus. Lex aũt Woyſi lex fuit diuina. qꝛ a deo. per Woyſen data. qð ergodeus cõceiſit WMoyſes fi⸗ lijs iſrael ĩlege ↄceſſit. deuſↄceſſit. ⸗ auctoꝛitate d i uina licebat eis repudiare vroꝛes fuas dato libel⸗ lo repudij.ᷣm ꝙ ↄtinebat᷑ in lege. Mꝛeterea qᷓ;uiſ lex humana aliqua recte mittat q̃ recte ꝑ diuinaʒ Puidẽtiam vindicant᷑. ichueniẽs tñ vr dicere ꝙlej diuina permiſſioneʒ aliquoꝝ maloꝝ expꝛimat. nec tñ illa iudicet mala eẽ.aliogn eẽt occaũo directa ho minibꝰ cõmittẽdi pem̃. in iege añt nuſquã ondit re pudiũ vxoꝛis diuina iuſticia puniẽdum. Quivult renere pmam opinione q̃ẽ cõioꝛ ⁊ ſecurioꝛ põt dãe ad pn in oppnꝙ Worſes hoc pmittẽdo nò dei iu ſtitiã demõſtrauit. ſʒ in peccatoꝛe minuit culpã m E dicit magt huiꝰdi.c.⁊.⁊ glo. ſupillud Wath.i9. Acd duritiã coꝛdis veſtri pmiſit. qͥ dicit ꝙ᷑ maluit Worſes idulgere diuoꝛtiũ q ðſiderio ſecũdaꝝ nu ptiaꝝ fieri homicidiũ vl pdurare odiũ. Ad ꝛmn dð ꝙibi ꝓpheta logt᷑ ꝑmiſſiue nõ ipatiue.q.d. xmittit᷑ tibi eã dimittere abſq; tempoꝛali punitòe cxercen⸗ da ꝑ iudicẽtpalem. Ad ʒm dʒ pilarõ nllaẽ.ſi.n. hm aplin nõ fůt faciẽda mala vt veniãt bona. nec ſunt faciẽda mala vt vitent᷑ peioꝛa.qꝛ ꝑaliam viã vitari poſſũt.⁊ ſnia Auic.i illo loco ẽ repꝛobanda. Ad illud ꝙ ĩ coꝛpoꝛe qõnis dicebat᷑ꝓ ha opinione dð gibidẽ oſtẽdit᷑ repudiũ eſſe pmiſſiun. nõ ſicutli citũ. tãquã minꝰmalũ phꝙ ilia fpudiabat᷑ Malij nubebatmãito viuẽte iudica batf᷑ polluta ⁊ abomig bilis coꝛã dño.ſʒ talis nõ fuiſʒ iudicata ſi ꝑ repudi ationẽ ſolueret᷑ vinculũ iter ipſam⁊ vix poꝛem. Qui. n. vult tenere opinionè aliampõt die ad pᷣm argn ↄtra eã ꝙ qᷓ;uis delege cõiſit eq̃lis ptãs inter Ziugeʒ q;tum ad vſum copoꝝ ſuoꝝ m Zlug 22 i*.5 Jauſtum int pncipiũ ⁊ meci. tñ diuina aucto ritas ali potuit oꝛdinare ex ſpãli cã qᷓ;tũ ad ppłin iu deoꝝ ꝑꝑ duritiã coꝛdis eoꝝ.nec.n.fuit ſitis rõ per⸗ mittẽdi mulierẽ repudiare Vix ſicur eↄ?.qꝛ non ita fuiſſent auſe viros occidere ſi ociſſent eos. ſicut eↄ.⁊ qꝛ nimis facilis ẽ ad iracẽdũ ⁊ ad ↄcupiſcen⸗ dũ ⁊ parui ſenſus⁊ deceptabilis magne voluptatiſ Fᷣm Auic.io.metaphiſice. c.Pent. Ad 2m dÿ gillð diuoꝛtiũ fiebat nõauctoꝛitate humanaſ 5 diuna. Ad ʒn dð ꝙ veritas ieuãgelio illud repꝛobauittã
qᷓ; malũtꝑelegis euãgelicenõ tpe legis vetcris.cui
ↄcoꝛdare vẽꝙ ibidẽ repꝛobat aliã vxoꝛẽ accipe pꝛi ma vinẽte. qð tñ ↄſtat licitum fuiſſe antiqs pribus ex diuina diſpẽſatiõe. Auctoꝛitateſ euãgelij⁊ apli Ppma opinione. ⁊ auctoꝛitates alie itelligi pñt pꝛo tpe legis euãgelice. Zid illud aũt qð diꝙ repudia
ta alij nubẽs erat abominabilis coꝛã dño ⁊ polluta dð ꝙ hoe dictũẽ de illa 3 nupſit alij⁊ ab illo etiã re
pudiars fuit. vñ abominabilis? polluta dicebat᷑. nõqʒ alij nupſiſſet.ſʒ qꝛ bis repudiata.ex.n. pᷣſu⸗ mebatur ↄtra eãmalum.—— Vtx vir pote
— Ecundo quer urterhorr bi recõciliare. Rgſic anc; mutier ʒhe ret ſcðas nuptias.nõ pofi. ꝙ ſtatuti fuitipenã inu- lieris qͥ a duiteriũ cõᷣmiſit. qꝛ ſemp mãſit vinculus

ↄiugale int᷑ ipſaʒ? poꝛẽ ⁊ ĩpenã viri eoꝙ repudian do eã dedit ibi occaſionẽ adulterãdi dãdo operaʒ licite rei ᷣm diuinũ iudicium.q̃ pꝛopter ad repꝛel ſionẽ temerarie iracundie viroꝛum impellẽtis eoſ ad repudiãdũ vxoꝛes.pꝛeceptum fuit ꝙ repudiãs daret vxoꝛi libellum repudij. vnde Augꝰp'.li“. de ſermone dñi in monte ante mediuʒ.nõq p ꝛecepit dare libellum repudij. Bpꝛecepit vt vxoꝛ dimittà tur.ſʒꝗ dimiſerit ingr. derilli libellũ repudij vtte⸗ merariam iracũdiam pijciẽtis vroꝛem libelli co⸗
giratio temperaret.qs dimittendi queſiuit moꝛa5
ũgnificauit quãtũpotuit duris hominibus ſe nolle diſidium. N Onſequẽter queritur d 4 ÿncipali. ⁊ circa hoc q̃runtur duo. P vtxꝝ virginitas ſit virtus. ⁊
3
ꝙ virginitas nõſit v⸗
( ethi.c.g. ꝙ virrus ẽ habitus electiuꝰimme dietateexiſtens. Sʒ virginitas exiſtitĩ extremo. 5 nõ eſt vᷣtus. Itẽ nullus habitus Vno tpe vitioſus i alio tpe ẽ virtuoſus.qꝛ una foꝛma nõ mutat᷑ in foꝛ⸗ mam ſibi Sꝛiam. Sʒ habitus virginitatis aliquo tꝑe fuit vitioſus.ſ.illo tpe duo dñs pᷣcepit viris? mulieribus creſcere? multiplicari ⁊ replere terraʒ Inullo tpe habitus vginitatis põt eẽ vtuoſus. Itẽ
nulla vtuf amittit᷑ niſi ꝑpcm̃.qꝛ nð amittit᷑ nii pꝑa
tñ repugnãtẽ vtuti.oĩs aũt talis actꝰpeccatũẽ.ſed vginitas amittit ſine pcð· qꝛſicut diẽ Aplsp̃.coꝝ. Si nupſerit virgo nõpeccauit. S vginitas nõ eſt Itus. Lõtra oñdo ꝙ virginitas nd tĩ ſit virtus. ſed etiã vtus diſtincta a caſtitate ↄiugali.ſicut.n.ſe pabẽt datões ⁊ ſpũs ad liberalitatẽ ſic delectatões veneree ad caſtitatẽ ↄiugalẽ Sʒ ßᷣmphʒ..li.ethi. c.I. Lirca magnas datões⁊ ſũptus ẽ vtꝰ magniſi⸗ centie q̃ͥ alia virtusẽ a liberalitate.qͥẽ circa medio
cres dationeſ⁊ fũptꝰ. ſili circa illud qð reſpectuð
—
ectationũ venereaꝝ maximũ qð eſt abſtinẽtia ab
omni delectatõe venerea.eſt alia vtꝰ ab illa q̃ẽ cir
„ 2.„
ca illð qð reſpectu delectationũ venereax ẽ medio
cre.qð eſt abſtinere ab oi delectatione venerea illi cita.ſʒ pᷣmumẽp virginitatẽ.ſcðᷣm per caſtitatẽ cõ ingalem.ᷓ vᷣginirasẽ alia virtꝰ a caſtitate ↄiugali.
Itẽ ᷣm phmn.⁊ ethi.c. ʒ. virtus ſempẽ circa diffi⸗ cie ã vbiẽ ſpãlis rõ difficultatis reſpectu huꝰ eſt
ſpãlis rõ vtutis. Sʒ in abſtinẽdo ab oi deletatione
penerea tam licitaq; illicita ẽ ſpãlis difficultas q̃ nõẽ in abſtinẽdo ab omni delectatõe venerea illi⸗ cita.cũ pᷣma abſtinẽtia ſit ꝑvirginiratẽ.⁊ ꝑ caſtita tẽ ↄiugaiẽ videt᷑ ꝙ virginitas ſit ſpãlis virtus aca ſtitate ↄingalipeẽntiã diſtincta. Rñꝰ ꝙ virginitaſ põt accipi ipꝛopꝛie.ſ. ꝓ negatõe actualis ↄcupiſcen tie cuiuſiibʒ veneree delectatõis cũ carnis itegrita te.⁊ ſic q̃libʒ mulier naſcit᷑ vgo.ſʒ ſic vᷣginitas ndẽ vtus.carnalis. n. itegritas nõẽ vtus necẽpars cẽn tie vᷣrutis.tota.n.eẽntia virtutis cuiuſtʒ ĩaĩa ẽ m
Aug“n. 5. de ciui. c i.⁊ ð bono ↄiugali dãcirca me ãiũ ꝙ ↄtinẽtia nõ corpoꝛis ſʒ animiẽ virtꝰ pdicta
vtrum ſit maioꝛis meriti quam caſti-
mo oñdo tus. dicit.n.phus.—
ęt negatio actualil ↄcupiſcẽtie nnll eẽnti dicit. ciſ gůt vtus aliq̃ eẽntia ẽ. Alio mõ põt accipi virgini tas ꝓ habitu quo niſi aſſit carnalis neceſſitas vacã dicarnali copule determinat᷑ volũtas ad pmpte?
facitr reſpuẽcũ oẽm venereã delectatõeʒ nò tĩ illi
citã.ſʒẽtliciti vtmẽsliberi vac ſpůlid· qſicut apis.j.cox. 7. Mulierinnupra? go rogitarq̃vüi fůt vt ſit coꝛpe ſcã ⁊ſpñ.⁊ ſic virginitas ẽ virtꝰ.ſic eniẽ habitꝰ bonꝰ hůtẽ pficies? opꝰ eiꝰ bonũ reddẽi
ẽ n. abitꝰ rõni ↄſentaneꝰ. nec tñ ẽ virtꝰꝑ eẽntiam
diſticta a ↄiugali caſtitate. vtrãq;.n. volũtatẽ det⸗
minat ad illud qð dictat rò rectã circa voluntates venereas obſeruãdũ. S pfectiꝰad detminatvo lũtatẽ vᷣginitatis qᷓ; ↄiugalis caſtitas vñviginitas vltra ↄiugalẽ caſtitatẽ addit pfectðis ſtatũ. vñ dif⸗ ferre vident᷑ ſicut vtus ipfectaq ꝑeſſentiam nð di ſtingůt᷑ er pᷣdeis videri põt itegritatẽ carnis nòpti nere ad vritis vᷣginitatis cẽntiã. nec ipſã eẽ aliqõ eiꝰ aecidẽs ſibi iherẽs cũ vᷣginitas ſit ĩaia vt dem̃ẽ ſʒẽ quoddã oꝛnamẽtũ⁊ decoꝛ eiꝰ accidẽtalis extri⸗ ſecꝰaſſiſtẽs. ⁊ iõ pdi põt carnis itegritas abſq; di⸗ minutõe vᷣtutis vᷣginitalis.Nt p i vᷣginibꝰꝑ violẽ⸗ tiã carne coꝛꝛuptis m Augm.p de ciui.c.iy. ⁊ ig⸗ vbi dit exp̃ſfe ꝙ ſi violẽter oppᷣſſis ꝑirʒ pudicitigũ
eiß vᷣrus animi.⁊ ifra. nec ipſi coꝛpoꝛi aufert ſcitatẽ violẽtia libidinis aliene qᷓ; ſeruat ꝑſeuerãtia ↄtinẽ
tie ſue. ſile hẽ. ʒꝛ. q.ᷓinc. Tolerabiliꝰ. ⁊.c. ma gis. Ad pn joppmn dð ꝙ mediũ i quo cõſiſtit vtus
accipit᷑ ꝑcõparatõeʒ ad dictamẽ rõnis recte.vnde phs poſtqᷓ; dixit ꝙ virtꝰ ẽ habitꝰ electinꝰ immedie tate ↄſiſt?s. imediate ſi ubiñgit quo ad nos deimia⸗ ta rõe.⁊ vt vtiq; ſapiẽs detminabit. accipit᷑ autẽ 6
mediũ nõ ſẽpi cõparatõe ad mãʒ vᷣtutis.ſʒ qñq; i?
paratõe ad circũſtãtias.að pʒ dic n.phs..cthi.c.
4. ꝙ magnanimꝰ magnitudine qdẽ extremusẽ.eo
zt qð vt oʒ meliꝰ. Bmõ virginitas reſpcũ delecta⸗
tionũ venereaꝝ ĩ medio ↄſiſti qꝛ abſtinet ab cide lectatõe venerea.⁊ ſic tʒ extremũ q ad mãm. tztñ
mediũ quo ad circũſtãtias.a: Fobſernatp tpequo B expedit obſeruare ßẽprpeq nð pᷣcipit᷑ nec adeo ↄulit᷑ vacare carnali copuie.⁊ẽr obſeruat ßppt gð
oʒ.ſ.vt mẽsliberiꝰ vacʒ ſpñalibꝰ.⁊ ſic de circũſtã⸗
tijs aljs dici põt qᷓsĩ abſtinẽtia ab omni delectatõe venerea dictat eẽ obſeruandas rò recta. Adꝛm.
dů ꝙꝙ minoꝛẽ falfa.qᷓ;uis.n.aliquo tpe fuiſſ vitio⸗
ſũabitinere ab oi carnali copula. ſ. qñcarnaliſcopu la erat in pꝛecepto pꝛopter fideliũ multiplicatõem ti ex b nõſegt ꝙ habitꝰ vᷣginitatis tůc fuiſſʒ vitio⸗ ſus.qꝛ tũc ꝓillotpe detminabit volũratẽ ad ↄiugã ẽ ↄcubitũ ꝑp bonũ ꝓlis ſiẽ nõ exñte pᷣdcãnecite det minat volũtatem ad œẽʒ delectatõeʒ venereã rel⸗ puẽdũ. Ad ʒn dð ꝙ quis ſinepcõ vginis polſit ĩ⸗ tegritas carnaliſ amitti.nõ tñ habitꝰvginitatis · u diit alig ꝙ ſtatꝰ pfectõis ſue quẽ ipoꝛtat Iginitasvl tra caſtitatẽ ↄiugalẽ ſine pcõ põt qmitti.ſiẽ v dem ꝙ ꝑminꝰcalidũ remittit᷑ caloꝛ in magis calido?p bonos actꝰ remiſſioꝛes.ti illis bonis actibꝰpquos gliatus ẽ vtutis habitꝰ remitrit᷑ ipſe habirꝰeoꝙha bitꝰ ꝓpõtionat᷑ actibꝰ.ſilr ꝑ actũ ↄingalẽ qẽ bonus quis minori bonitate q; abſtint᷑ ab omnivenere delectatõe remittit᷑ illa ꝑfectio quã habit? vginita tis ſupaddit habitui ↄiugalis caſtitatis. Mõt vñali ter dici? meliꝰ ꝙ ſi mõ neceſſitas iminc vacãdi
copule carnali ꝑ diuinũ pᷣceptũ explicit ẽ antig“ꝰ
miiu min
gein ut nnl maf ſinnin jni ſwinißo i. i vow riiſtiut tühür nmui uri hichſi wiim iſi ſſin
.
n

ereyf Hnetic d
p*dögmec
widt n vsdeim nn e ns qp;. numdm n m vnt a edoih n ictzmem pn nus n5 n tbip6 Auw 2*
li⸗ de bono ↄingali lõge añ finẽ dit
vuep bane neceſſitatem pure vacaretcarna-
li copule firmit· xponens hac neceſſitate tranlacta ab omni delectãtõe venerea abſtinere ĩeo vᷣginita tis habit nec coꝛꝛũperet᷑ nec minueret᷑.⁊ꝑ ↄnis nõ caderet ab illoſtatumẽtis queʒ vᷣginitas ſupaddit caſtitari ↄingali.q;uis caderʒ aſtatu itegritatis car nis.⁊ iſta adhuc vere vgo mẽte diceret᷑. m ꝙ vgo di abhabitu vginitatis. tij vfum cõcʒq non vocot vᷣginẽ mnẽte nij illã q̃ i carnalẽ copulã nůq; coſenſit Vere vgo dici nõpoſſʒ. Adpÿn ad ꝑtẽ aliã põt dici
ꝙirecte ſe hñdo circã magnas datões? ſũptꝰẽ ſpã
lis rò difficulratiſ Alia ab ilaqͥ eſtirecte ſe ndo eir
ca cões datõeſ⁊ ſůptꝰ. qꝛ magne datões ſiñt ꝑſoniſ
nõ cõibꝰſʒ iignibꝰ⁊ ſumpto magis fiũt circa resqᷓ- ſialteriꝰgeneris moꝛalr⁊ Aiaꝝ ↄditionũ q; ſunt rer cões.q;uis ãt ĩ abſtinẽdo ab oi delectatõe venerea
tã licita q; illicita ſit maioꝛ difficultas qᷓ; ĩabſtinen-
do abillicitatm̃. tñilla difficuitas nõẽ alteriꝰ ſpã⸗ lis rõnis ab iſta.ſʒ tĩ differẽs ab ea ßʒ magis⁊ mi
nus.qͥ diia nõ diuerſificat ſpẽim ⁊ ſic pʒ ſolutio ad
ſecundum.
—
0ꝛis meriti qᷓ; caſtitas ↄiu⸗ galis. Et viꝙ nõ. magt huiꝰ di.c.ꝛ.⁊ Augꝰ
8e an Rne dit᷑ ꝙ caſtitas virgi nalis nò pfert᷑ meritò ↄiugali caſtitati Abꝛae. Nẽ
Itutes q; m. Sʒ růc nõ fuiſſʒ vginalis caſtitas ⁊
ſnã remãſiſtatu itegritatis ſue pfectiõis juiñẽt
tñ fuiſſʒ ↄingalis.ʒ viꝙ minoꝛis meriti ſit ↄiugaliſ
8
vginalis. Jtẽ maioꝛisẽ meriti qð omnitꝑe põt eẽ licitũ ⁊ meritoꝛiũ qᷓ; qð nõ.ſ ʒ caſtitas ↄingalis oĩ
tpe fuit licita? meritoꝛia. aliquo añt tpe caſtitasv ginalis fuit illicita. ʒ magisẽ mẽitoꝛia vidualis q; virginalis. Wõtra apls.j. coꝛ.. dicit ꝙ mulier be
arioꝛ erit ſi ꝑmãſerit ᷣm ↄſiliũ ſiũ ß ẽ ĩ virginitate
ſinupſerit. Nẽ maiotis meriti ẽ ytus pfectioꝛ qᷓ; minꝰꝑfecta. Sʒ vt pʒ erqõne pcedẽti.vᷣginitas pfectioꝛẽ vtꝰq; ↄingalis caſtitas.ʒ ẽ maioꝛis meri ti. Riꝙnõẽ icẽ q̃rere vtꝝ maioꝛis meriti ſit ha bitꝰ vgiaiis qᷓ; caſtitas diugalis.⁊ vtꝝx maioꝛis me riti ſit ſtatus ab omni venerea delectatõe abſtinẽ⸗ tiũ q; ſtatꝰ ↄiugatoꝝ. Silr. n ↄcedoꝙ habitꝰ vᷣgini
„
tatis maioꝛis ẽ meriti q;ᷓ habitꝰↄtinẽtie ↄiugais.
qꝛ habitꝰ yginitatisẽ habitꝰ caſtitatis pfectsha⸗
bitus caſtitatis ↄiugalis ẽ habitꝰ caſtitatis ipfectꝰ.
ſempãtẽ maioꝛis meriti.vtꝰpfecta q; ipfectã. ſtatꝰ P
aũt ab omni venerea delectatòe ↄrmẽtiũ⁊ ſtatꝰ?cõ iugatoꝛũ referri pñt ad idẽ tpᷣus vel ad diuerſatpu.
Sipmð. aut ad tps legis ſcripte. ⁊ ſic maioꝛiſme riti fuit ſtatꝰ ↄiugalis qᷓ; ab omni Venerea delecta-
hibebat᷑ pp mliiplicatõeʒ fideliũ.itpe aũt legis eiã
gelice. qꝛẽ tps multiplicarõis fideliũ pgñatõeʒ ſpñ alẽ maioꝛis meritiẽ ſtatꝰabſtinẽriũ ab omni vene⸗ rea delectatõc.q; ſtatꝰↄiugatoꝝ.ſi autẽ bdicti duo ſtatꝰfferãt᷑ ac diuerſutpa. vtſtatus ↄiugatoꝝ ad tẽ pus legis ſcripte.⁊ ſtatꝰab omni venerea delecta⸗ tõe ad tps legis euãgelice.ſic quolʒ ſtatu ↄſiderato
iſuo optimo· vnalti nõp̃fert᷑. vñ Aug⸗ iliꝰ de bo⸗
no ↄiu. lõge añ finẽ. ⁊ recitat mag̃ huiꝰ di.c.ꝛ. õ ipar meritũ ↄtinẽtiei Joãneg nullas exptꝰẽ nupti⸗ a6.71Abraän filios genuit. Acd pꝛimioppm dð ꝙ
raltiras diugalis Abrae nõfuit caiitasipfectaqi telir noie ↄiugalis caſtitatis qᷓ; diſtignimꝰacaſtita-
riturvtx Iginitas ſitma⸗ Ecundo rvx vn
pene ibi. Aludẽt.
P
te vginali.ſicnt vᷣtutẽ ipfectãa pfecta.ſʒ fuit caſtitar
pfecta qͥ dicit totã eẽtiã habitꝰ vginitatis.qᷓ;uis nõ dicat᷑ vginitas ᷣm cõeʒ vfñiilogi carnaiẽ enſit copulã q;uis ex diuinò p̃cepto. Ad mdʒ ꝙ ſi ſta⸗ tus inocẽtie remãſiſſʒ caſtitas ↄiugalis pfecta fuiſſʒ caſtitas.⁊ ꝑfectioꝛ qᷓ; fuiſſʒ caſtitas vᷣginalis.qꝛ tũc nulla difficultas fuiſſʒ i ſcruãdo vᷣginalẽ caſtitateʒ. ſmð nõẽ ſic. Adʒmdðꝙ caſtitas vᷣginalis qᷓ;tuʒ Ad id qð noĩat eẽntiã pfecti habitꝰ caſtitatis nunqᷓ; fuit illicita.qꝛ ſic nůqᷓ; ʒꝛiabat ↄcubitꝰ ↄiugalis fac- tus ex diuino pᷣcepto.ſʒ ꝓduratio Ppoſiti de nõ cõ⸗ ſentiẽdo ĩ carnalẽ copuiã aliquo tpe fůuit illicitũ. ⁊ il lo tpe magis fuit meritoꝛiꝰ ſtat? ↄiugatoꝝ qᷓ; ſtatus
ab oi venerea delectatõe abſtinẽtiũ·qᷓ;uis iſto tpe
ſit eↄꝰ. vñ maioꝛ argumẽti vitarẽ nõ hʒ niſ itelliga
tur cetis paribus.
Ca itt n In lege maledicta Irca litteram — dietõ erat penenð culpe· quodãmõ.n.erat ifamis apud hoies nec ʒ pᷣceptũ.ſ. alicuiꝰlegis ſcri pteĩ codice. fuiſſʒ tñ ʒ pᷣceptũ legis nãe.niſi euʒ eis fuiſſʒ diſpẽſatũ. Publicimũeris gra puatã culpã pᷣ⸗
ceſſit. alleuiãdo.n.nõ totalr culpã excuſãdo ambas
ihabitu. habitꝰ n. vginitatis im illud qð ẽ cũ nõ di cat abſolute niſi caſtitatẽ pfectã.ĩ Abꝛaã erat.q;uis ↄiugio vteret᷑ ſic. n. habitꝰ vᷣginitatis⁊ caſiitatis 3 iugalis.ꝓut fuitĩ Abꝛaã nõ differebãt ßm aligd ab ſolntũſjĩ relatõe. vt videri põterdeisi qõe. Dẽs retroſcõs eiuſdẽ fuiſſe meriti cui⸗ nũc xp̃iani ſunt.
hoc itellndũẽ de idẽptate Ppoꝛtõis nõ eq̃litatis qð
rů ad cõeʒ ſtatũ illoꝝ? iſtoꝝq aduẽtũ xp̃i ſecuti ſunt Mõ põt caro añ coꝛꝛũpi niſi mes añ fuerit coꝛꝛupta hoe itelindũẽ de coꝛꝛuptõe vitioſa. ſanctiꝰẽ moꝛi fame qᷓ; idoloticis veſti. hoc veꝝ ẽĩcaſu duplici.ſ. vel ꝑp ↄſciẽtiã mãducãtis qñ ad Veneratiõeʒ idoli ↄcedit. vel pp ↄſciẽtiã aſtãtiũ qñ ide ſcãdaliʒãt᷑. ga idoloticũ ẽ aligd idolo ↄſecratũ.ſi aũt fidelis eñri-
ens iueuiat idoloticũ ⁊ comedat nõ ĩ Veneratione
idoli nec ſint pñtes alig gide ſcãd aizẽt. nõpeccat. B ne ſupereſt 1. Superiꝰ ðt
minauit magt demfim quo adãʒ foꝛmalẽ? efficiẽ tẽ.⁊ finalẽ. Mic detminatð eoquo ad c mfimoniale. B eſt detminare de p ſonis Shẽtibꝰ:⁊ dinidit᷑ i partes duas. Pdermi nat de pſonis nõ oio illegitimis ad ʒheqũ. 2de oino illegitimis di. ʒ7. ibi. Sůt igit. Pitres. Pdeiminatpncipalt de ipedimẽtis añtibꝰ mſi
moniũ phẽdũ. de ſupuentẽtibꝰpoſimfim i
ctũ di.ſeqͥnti ibi. Hocẽt notãdũ. ʒde icidẽtibus iactu ʒhẽdi di. ʒ6. ibi. Mũc de ↄditòe. P'i duas
P detminat de qbuſdã ipedimẽtis q̃ dirimunt mrim. 2 de guſdãqᷓ nõ dirimũt ibi Behis ẽt
Pitres. P detminat de ip edimẽto frigidi- tatis. 3 de ipedimẽto maleſicij ibi. De maleicij aũt. ʒ de ipedimẽto furie ibi.Jurioſi quoqʒ. N⸗
l ks q̃ibi icipit De his diuidit ĩduas. P det⸗
minar de ipechimẽtoculpe iceſtꝰ. ꝛ de ipedimẽto
us uartus.
iſtã Li.q̃rẽdũẽ ÿncipaliter de. 4.
. I 04 Mde ipedimẽtis mfimonij ige 7 4

gerali. 2de nãli impedim̃to impotentie coeundi ʒo de ipotẽtia coeũdi ꝑ maleficium. 4 de qbuſ dã ipedimẽtis reſpicientibꝰ libeꝝ arbitriũ. Lir⸗ ca pᷣm q̃runt᷑ duo. Mꝰ vtx ſint aliq ipedimẽtama trimonij. ꝛ*qᷓ ⁊ quot ſt illa. 3 „* ꝙ nõ ſin? aliqͥ ipe 10 oſtendo dimẽta mrimõij. NM mr̃imn ẽ.n.ᷣmediũ ʒ moꝛbñ ↄcupiſcie.ſed mõbꝰↄcupiſcie trãũt ad oẽſnllo ipedim̃to obſtãte. viſilr ꝙ nullũ dẽat eẽ mr̃imõij ipedim̃tũ. an libe re poſſit oibꝰ ↄuenire. Itẽ diuina operatio nulluʒ põt ipedimẽtũ hie. Sʒ ʒctus mr̃imonijẽ diuia opa tio iuxta illud Wath.i9. Quos deꝰ ↄiũrxit hõ nõ ſe⸗ paret. ʒ nullů põt hie ipedimẽtũ. Võtra mag hu
lus di.c.j. aſſignat mrimonij ipedimẽta pla. Rñ
gm̃imonij ſunt aliqᷓ ipedimẽta.ois.n.res ſtans
ex aliqbꝰcãis q̃ impediunt᷑ hʒ impedimẽta.ſʒ cau- ſe mmonij qůq; ipediunt᷑.cã.n.eiꝰ efficiens qͥ eſt muruus ↄſenſus qñq; ipedtt᷑.ſ.ꝑ erroꝛẽ ⁊ coactiõeʒ cã.n.eiꝰ finalis qͥ ẽ generatio ꝓiis ad cultũ dei qñ⸗ q; ipedit᷑ ꝑcoeñdi ipotẽtiã⁊ modis alijs.cãẽt mã⸗ lis iprdimẽtñ recipit ꝑ ↄſanguinitateʒ. ⁊ẽt modis alijs.cãẽt eiꝰ foꝛmalis qͥẽ ifeparabilitas ipedit᷑.ſ.ꝑ ſacxꝝ oꝛdinẽ ⁊ ꝑvotũ ſolẽne ⁊ pꝑligamẽ mimonij al teriꝰ. Ad pᷣnioppmn dð ꝙ remediũ moꝛbů ↄcu⸗ piſ.ẽtie nõẽ mr̃imoniũ tĩ.ſʒẽ aliud remedium no biliꝰ.ſ.caſtitatis vᷣtus ſeu ↄrinẽtie. Adꝛdð ꝙn tractꝰmr̃imonij nõ im̃ eſtoperatio diuina ſʒ ẽt hu mana.⁊ expte q̃ humana ẽ recipitipedimẽtũ.
nnorirnr ⁊ quot ſunt Ecundo queritur ehnn trimonij. Rñꝰ ꝙ ipedimẽta mr̃imonij fůt ꝛ.tmñ. quoꝝ tria accipiunt᷑ ex parte cãe efficientiſq̃ ẽliber mutuꝰ ↄſenſus ꝑ vᷣba de pñri exÿſſus q̃ ſunt erroꝛ pſone ⁊ ↄditiõis buitutis ⁊ coactio.ʒꝰ ex par te canfefinalis q̃ẽ generatio ꝓlis educãde ad cultũ diuinũ ⁊ remedinm ↄcupiſcẽtie.ʒ generatiõem ꝓ⸗ lis eſt iporẽtia coeundi.ↄtra educatõeʒ ꝓlis ad cul tũ dei ẽ diſparitas cultus.ʒ remediũ ↄcupiſcentie ẽ crimen quo reddit ſe hõ indignum remedio ↄcu⸗ piſcẽtie ꝑmr̃imn.per cõparationem ad cãm mate rialẽ ſunt tria.nã eniʒ ĩ ↄcubitu ↄingali abhoꝛꝛet ni miam ꝓpinquitatẽ inter pſonas.⁊ iõ nimia ꝓpin⸗ gtas inter perſonas mf̃imoniũ impedit. heeauteʒ ꝛopinquitas tripexẽ.ſ.ꝑcognationẽ. peraffinita tem.⁊ per publice honeſtatis iuſticiã ꝓpter quam hõ nõ poteſt ↄtrahere cñ ↄſanguinea iiiꝰcũ qua cõ⸗ traxit ſpõſalia.ẽt ſi ſpõſalia non valuerunt de iure. e de ſpſalibus. Ad audientiam.ꝑ cõparationem ad cãm.foꝛmalem q̃ eſt vinculiiſeparabilitas ac⸗ cipiunt᷑ tria.ſ.oꝛdo facer. votũ ſolẽne.⁊ alteriꝰma
tur his verſibus.
Erroꝛ. ↄditio. votum. cognatio.crimen. Nultus Diſpitas. ins. oꝛdo.ligamen. honeſtas.
Siſis affinis.ſi foꝛte coire nequibis. ec ſociando vetant. nubiaiunctaretractant.
— — ———— —
¶De ipegimento coactõis in ſpãli dieri eſt diꝛ.
⁊de ipedimento erroꝛis di.ʒo. de alijs autemiſu⸗
is locis in ſpeciali dicetur.
talibꝰ puatũ eẽ. vel pſũpte qñ.ſ.cohitauerũtp tri
trimoniiligamen. hecipedimẽta.iꝛ.cõpꝛehendun
VOnſequẽter queritur de ⁊ pncipali. ⁊ circa q̃runt duo. P vtx frigiditas ex ꝑre viri ipediat ma⸗
monium. 2 vtruz artatio ex parte
—„„„ Q ꝙ frigiditas ex p
Rimo oſtendon Vi nõ ipediat mfimoniũ qꝛ impotentiarei que nõ regrit ad mimoniũ nõĩpedit mimomñ. Sʒ coitꝰnonre
grit ad mfimoniũ. ð ipotẽtia coeũdi frigiditateʒ
nõipedit miimoniũ. Itẽ in ſenibꝰẽ frigiditasper etatẽ ⁊ tñ pñt ↄrrahere matrimonũ. õtraeĩde
pot reddere debitũ nõ eſt aptus ↄiugio.ſic g ipotẽ⸗
tes ſůt minime apti ad ʒᷣhendum mfimonia repu tätur. Rii ꝙ frigiditas viri aut ſupuenit mf̃mo nio iã legitime ↄꝓtracto ſiue ↄumato.ſiue nõ ↄſima
to.⁊ talis frigictas mr̃imomũ nõ ipedit fm cõem
opinionẽ.qᷓuis alig dicãt ꝙ ſiẽ ppetua? autecedit
miimonij ↄſum atðeʒ pꝑ illã ſi vbartpotuerit. po⸗ tuit mr̃imoniũ dirimi.aut pᷣcedit funonium cõ⸗ tractũ.⁊ tũc dico ꝙ ſiẽ tpaliſ cui põt gdiberi reme
n nõ dirimit mrim ſiᷣat᷑ tñma lefaẽ hõ ʒhẽdo qᷓ;diuẽ i illo ſtatu niſi magnanecita
vel vtiſitas ꝗ regrat.ſi ãt ẽ ꝑpetuaita ꝙ adhiberi
nõpõt mediũ.nẽcꝑ nãʒ. nec ꝑ artẽ ipedit m̃imn 3heců ⁊ dirimit i ↄhaf de facto. efð frigidis?m⸗ jeficiatis.c.j. cuiꝰrõẽ.qꝛĩi Zctumfimonij pᷣhẽtesi⸗ plicite obligãt ſe ad ſibi reddẽdũ mutuo debitiʒ ſi
petat᷑. nvllꝰaũt ſe obligare põt ad ipoflibile. hec ãt
frigidi:as ꝓbaripot vere. v cũ vir ꝑteſtes ſufici entes ꝓbat ſe anteqᷓ; m̃im Sheret mẽbꝛis geni⸗
niũ.⁊ bona fide opi carnali opã dederũt.necij mu lierẽ cognita a viro.ej de frigi.⁊ maleficiatis. 1au
dabilẽ.⁊ tũc aut vterq; ꝓclamat ad iudiciũs ꝓjte
tur ipedimẽtũ.⁊ iũc pp piculũ colluſiðis vtercz iu
rabit ꝙ bona fide officio carnali opã dedeft.necco
ire potuerũt.iurabũt ẽt cũ eis de credulitateſepteʒ pſone ꝓpiq; vel vicine bone fame eoꝝ pſonas: ſu tñ cognoſcẽtes.ej de frigidis⁊ maleſiciatiſ. Lauda pilẽ.⁊.c. Le.ſi aũt mulier ꝓuocat ad ſeptõeʒ dicẽs ſe a viro nõ eẽ cognitã. viro ʒᷣꝛiñ aſſerẽte· ereditvi ro.qꝛ caput eẽ mulieris.ejeo.ti.c.j. Ala aũt. qð ẽ
irelligẽdũ niſ mulier ꝑ aſpectũ coꝛpis ꝓpꝛijvelitꝑ
bare viꝝ eẽ mẽtitũ.ſj aũt vir dicit ſenõcognouiſſe Vxoꝛẽ.⁊ perit ab ea ſeparari ⁊ vroꝛe pdickie. nòcre dit ſibi ſoli.ſʒ ſibi icũbit ꝓbatio.ſʒ qůo Bpoſſitpba
re nð video niſi ꝓbãdo ſe eẽ pᷣuarũ genitalib'mem
bris antequam matrimonium contraheret vel ni ſi foꝛte ſi vxoꝛẽ accepit virginem pereret eam face re iſpici. ⁊ ſi integra inueniretur. videtur virſuum pꝛopoſitum pꝛobaſſe.niſi foꝛte mulierreplicaret? tra virum ꝙ bona fide non dedit opam officio car
„
nali. ſeparatione vero facta datur mlieri licentia
contrahendi.extra eo.titu.⁊ eo.capi.⁊cgpit. LMu⸗
dabilem.frigidus auteʒ ſine ſpe coningij permane
bit. ꝙ ſi cum alia ↄtraxerit⁊ eam cognouerit cohet
ad pꝛimaʒ redire ef̃eo.ti.c.j.⁊.c. Laudabileʒ. cuꝰ
ratio eſt. qͥꝛ tůc conſtabit eccieſiam fuiſſe deceptað
in iudicãdo impedimentum perpetuũ qð erat pa
ie. Zd mum in opp dð ꝙ qᷓ;uis actus coeundi ſit neceſſarius ad matrimoniaſe vinculum · tamen
—
frigidis t maleſiciatis. Qð ſedẽ. Sicut puerqnon
E—— t
——
—˙———
——— S
b
—

potẽtiaẽ necia.⁊ iõ qᷓᷣnis carẽtia aetꝰipediat mfi·
moniũ. tñ defectꝰ potẽtie pᷣcedẽs ipedit ꝑp ròeʒ di ctãin qòe. Adꝛn dðᷓ ꝙ frigiditas ſeniũ iuuari po teit aliquo biicio.iſenibꝰẽt apparet defectuſ.vñ cũ eis ʒᷣhens nõ de. ipit.ſicut ꝰhens cũ alijs. dicũt mñ aiig wñi eẽt frigiditas talis rõeſe enectutis ꝙ nul lomõ poſſer iuuari.nec per artẽ necꝑnãm. dicen- dũ eẽt ſicut de frigiditate nãli. qꝛ talis ʒhendo ob igaret ſe ad impoſſibile. 3 Ecu ndo ãrit᷑ vtꝝ artatõ expte mlie 3— Tis ipediarmfim n. Rng aut illaartatio talisẽ ꝙ ſibi põt ſubuenir
Velp cõſoꝛtiũ viri velꝑnaturʒ. velper artẽ ciru- gie ſine ꝑiculo.⁊ tũc mfin nõ ipedit q;uis male fa⸗ ciat mulier ʒhendo qᷓdiu ẽin tali ſtaru aut nullo mõ põt apponi remediũ.⁊ tũc ſi talis artatiò ſuꝑ- nenit mimoniolegitie ʒcto ſiue ↄſumato ſiue non ↄſumato mr̃immn nõ dirimit m cõeʒ opionẽ.q;uii aliqui dicãt ꝙ ſi eſt petua? añicedit mrimonijcõ rũationẽ ꝑp illã ſilegitie pꝛobari potuerit. poterit mim“ dirimi.ſi aũt añcedit mim ʒctũ ipedit mfimn phendũ.⁊ ſi de fcõ Zhatur poterit dirimi ꝑiudiciũ ꝓbato legitie ipedimẽto. vñ illud qð hẽt cde frigidis ⁊ maleſiciatis. i cõſultatiomi vbi diꝙecclia romana ↄſueuit i ↄſilibꝰ iudicare vt q̃ tãqᷓ; vxoꝛes hẽri nõ pñt. vt ſoꝛoꝛes hẽant᷑. Hlium ẽnñp̃ceptũ 5ʒgl. ibicẽ feperatiõe vero facta dabit᷑ licẽtia viro ʒᷣhendi cũ alia e. eo.ti.c. Exijis. mu⸗ kier tñ dʒ ſine ↄiugio ꝑpmanere. Si aũt poſtea Zxe⸗ rit c altero ⁊ cognoſcat᷑ ab eodẽ. ⁊ ꝑvfñ ſeq̃ntijſit ſeã cognoſcibilis a ÿmo dʒ ei reddi.ef de frigidis ?maleſiciatis Fraternitatis. Si aũt ꝑ vſuʒ ſequen tis nõ ſit facta cognoſcibil a pꝛimo. aut ſiẽ.nõ tñ ſi ne graui periculo mulieris qð aecidere põt ppieqᷓ⸗ itatẽ mẽbꝛoꝝ vel aliqua alia de cã nõ redderetur ridẽ. nec ſic dã mulier eſſe inepta ad mfimoniũ pp frigiditatẽ ſicut pp artationẽ.qꝛ mulier icõcubituẽ patiẽs.vñ ad reddendũ debitũ viro ſ ufficit ꝙ pa⸗ tiatur viri actionẽ in nãli mẽbꝛo. hoc gůt eius fri⸗
Siditas non impedit. Articulus tertius. 8
Onſequenter queritur vs
pncipali.⁊ circa ̃rũt duo. H vt
maeficiuʒ ipediatm̃imm. 2 vtxſe⸗ perati ppmaleficiũ ſi p⸗ Fimo⸗
q alia mf̃im nia ʒrerunt carnali ſe cognoſcãt intad pꝛimũ ma trimonium reuocandi.*„ mo oſir ꝙ male ciů non ipedit
Runo oñdo mr̃imom. qꝛ nullũ ĩpedi mentũ dirimit m̃immn. niſi iit perpetuũ/ ſed nullũ maleſiciũ ẽ ppetuũ.qꝛ põt ſolui vel ꝑip̃ʒ ma leſiciũ vel ꝑ alterũ velper pniaʒ⁊ ↄuerſionẽ ad de uz. velper exoꝛciſmos ecclie ⁊ jones ſcõꝝ.qᷓ male ſiciũ nõẽ ipedimentũ dirimens mfimm. tẽ nul⸗ lũ impedimẽtuʒ dirimit mrimm niſ bᷣcedat.er de frigidis ⁊ maleñciatis. E xifis.in glo. Sʒ nõ vide tur qůũo ſciri poſſit vtꝝ maleficiuʒ pᷣcedat mf̃immn
vel ↄſequat᷑. cũcã mf̃imonij ſit fauoꝛabilis nõẽ aliquod mimm dirimendi pp maleficiũ. Lõtra dicitmagilra huiꝰ di.c.ꝛ.xc. ʒʒůq.i. Si ꝑ ſoꝛtia⸗ nias.g ſmaleſiciatiſatiarinõpotuerintſtpari va
lebät.„ ſi⸗ ꝙ maleficis aut eſ tpale aut ppetuns
ratũ.ſed nõↄſumati.⁊ ſicẽt dit aliqu dirimi mf̃i⸗ monñhctũ. di. n. 33 q.i.c.i.ꝙ ↄiugiũ ↄfirmat᷑ of⸗ icio.carnali.vt dicit glo.⁊ parũ poſt di ꝙ anc; 3 finnet᷑ ipoſibilitas officij ſoluit vinculũ ↄingn. aut ſequit᷑ mmoniũ ↄſum atũ. ⁊ tůc vinculn m mo⸗ niale nõ dirimit.cõis opinio ẽttenet ꝙ ſi certũ eẽt
geſſetſecutij mf̃imonũ ratũ. non ti ↄſumatũ non
pp boc dirimeret᷑ vinculũmfimonij. i ſcparando ũt maleficos ſili mõ pcedendũ eſtſicutin ſepara tiõe pp frigiditatẽ. ercepto ꝙ frigido nõ dat᷑ licen⸗
riãzhendi cũ altera. qꝛfrigiditas eipeditrü vIe. — maleficiato dat᷑.qꝛ maleficiũ eſt ipedumẽtũ par-
ticnlare. Acd pn in oppin dð ꝙ mioꝛẽ falſa aliqñ
niẽ maleſiciũ qð durat pertotã vitam.qꝛ ſihʒre mediũ nõ eſt homini notũ. vel nõ eſt lici ũ.iůc aůũt
pᷣſumit᷑ ꝑpetuũ qñ pertriẽniũ ↄiuges cohitauerunt ⁊bona fide operã carnali copule dederũr.⁊ ſe cog⸗ ſeerenõ potuerũt. Adꝛindð uis vixpdſt ici ri vrrũpcedat mf̃imoniũ ratũ velſequat᷑ ti faci⸗ lefciri põt vtrũ pᷣcedat inrimnonũↄſumatũ. ⁊ hoc ſufficit ᷣʒ Aiquos.qaſipᷣcedit ↄ ũatũq;uis ſcqᷓ;t ra- tũ dirimit ip̃ʒ. Iilpõt dici pĩ fauoꝛẽ giteriꝰ matri monij vtilioꝛis pᷣſumit᷑. ꝙ fi pᷣcedat matrimoniuʒ conſumatum ꝙ pꝛeceſſit ratum.
E Ecundo vtx ſepatipp malefici
ſi pꝰq; alia mrmõia Zxe růt carnalr ſe cognoſcãt ſnt ãd pnmfimm reuocãdi. Et vi ꝙœñ.33. q.i. Sipꝑ ſoꝛtiarias.di ðſe ꝑatis pp maleſiciũ.epfi poſtq; alias nuptias expe- tierir iliis i carne vilẽtibꝰ qbꝰiũcti fuerit poꝛibus qsreliq̃rãtẽtſi poſi bilitas ↄcubendi eis reddita fueritrecõciliari negbũr. Itẽ cĩs carnalcopnla ef̃ mfimmẽ moꝛtale pecm̃. Sʒ ſ epatip maleficiũ car nalr cognoſcẽdo pſonas cũ qbꝰpoſtẽa mfim Zre rint moꝛtalrñ peccãt.ꝗᷓ iter eos ẽlegitimũ mimm Sz mf̃imõia legitia ⁊ ↄfũata nullo mõ ſolui pit. ꝙ Rſepatis reddat᷑ potẽtia mutuo ſe cognoſcendi ni hilominꝰfcõciliari negbũt. Iẽ ſipꝰpᷣdcãʒ ſi epatõ nẽ vir cipiat aliquẽ oꝛdieʒ ꝙcx⁊ boſteg imliereʒ aqᷓ ſepatꝰ fuerat carnait cognoſcat.ſi pp reuocꝗ bit᷑ ad actꝰ mfimõialeſcũ pᷣdcã mlier exereẽdoſ.ẽt ad petitõeʒ mlieris.qð pt ꝓbarip ſile aliq mõ. qꝛ ſi vir añ ↄſũatiõeʒ mfrimõij ſcipiat oꝛdicʒ ſacꝝ ig? rãte vxoꝛe ñ reſtituet᷑ ẽt Joꝛi perẽti.ſʒ ↄpellct᷑ reii gionẽ itrare. Sʒ vnũmfimjẽ minꝰ foꝛte ipedi- mẽtũ altiꝰm̃imõijqᷓ; ſuſceptõ oꝛdis ſacri.ʒ ſepati ꝑp maleficiũ ſi poſiq; alia mimõia Zxerit carnalr ſe cognoſcãt ñ ſũt adpᷣmnmfim reuocãdi. wõt*.ʒʒ. q.i. Qð aũt. dãðᷓſ epatis pp frigiditatẽ.ꝙ ñ frigico reddat᷑ potẽtia coeũdi ad pngiugiñ cogct᷑ reuerti. Sſilr dʒ dici de ꝑpmaleſiciũ ſeparis. Rñg taler fñtadpᷣn mf̃i reuocãdi.qꝛ inia diuoꝛtij ſuꝑ eos la ta fuit perroꝛẽ.qꝛ ipedimẽtũ qð fuit iuciicatũ ꝑpe⸗ tuũ ßʒ pᷣſũptiõeʒ. nõ fuit ppetuñ ßʒ vitatẽ.⁊ tale im pedũtũ ñ dirijnit mf̃ñniſi ßʒ rei vᷣitatẽ talc ipe⸗ dim̃tũſit ppetuũ. Ad pnioppn dð ꝙillud deere tů fuit Vuari Remen archießi qð icãu p̃dcò te⸗
net. vñ diẽ glo. ibicẽ hie poti dicẽdusẽ ignarꝰꝙ
Wuarꝰ.ꝛmagt hꝰ di.c.⁊. diẽ gꝙ illud magis itelu eſtex rigoꝛe q; ex canonica equitate. v dg

rerũt nõ fuerũt legitiaʒ iuciei
pere půt ſʒ ſiʒetů fueritnð ſeꝑaret.& Fuisfuriai
pediat ʒᷣhendũ nõ ñ dirimit Sctũ. Vontra furia
ʒ iudicũ ecclie.tñĩ ilł
rercẽdo excuſant᷑ a pccõꝑn ſpoſtqᷓ; ſciũt maleficzũ ceſſaſ lis cũ qbꝰ ſecũdo ʒxerũta Adʒ dð ꝙ maioꝛ eſt rroꝛẽ inq;tũ extiabatur rpetuũ nõ erat. vñp iudiciũ dei veri ↄiuges dinẽ facꝝ vroꝛi pᷣiudicare nõ eccauit.qꝛꝑ ignoꝛãtiam Sʒ vtx ſuſci- udicauerit. quo ad ebirũ exigere dubiũ eſt. eñ liceat. q;ʒuis redder te diniẽ ãnexũ tenuit q;tum ri. q;uis nõ quo ad illud iptãte aũt viriẽ exigere pꝰ viri erati mlieri do oꝛdinẽ ſacrũ nec Bqn liceat ſibi pe noꝛãtia iuicibit dicio excuſauit. niſi.n. lũ mr̃imonij iter ip; ſuſcepiſſet vñ nec ad vo⸗ ebat. niſi cũ hac ↄditio viratẽ ab illo ↄiugio li cebat᷑ ad ꝓbandũ ma iẽ ſile. qꝛ ille qañ ↄſuma⸗ dinẽ ſuſcepit pot religionẽ
z ꝓfeſſionẽ ſoluit᷑ fm rei mulierẽ. ſed
gijſcarnalẽ copu
ſcopulãt᷑ cũ ill nõ excuſant᷑.
maoꝛtali pcco falfa.qꝛ fepatio fuit fcã maleficiũ ppetuũ qðpe miimm ſempꝑ mãſer Vñ vir ſuſcipiẽdo oꝛ potuit. fuſcipiẽdo iuincibilẽ ſeu ꝓbabi piẽdo illũ oꝛdinẽ ſacrũñbip vt ſibi nõ liceat ab vxoꝛ
V.n.aliqbꝰ ꝙ ſibi exige neat᷑.qꝛ votũ ad illud qð er qð erat in ptãt
ẽ fuit ercuſat
ũ ad reddẽdũ debirũ coꝛ e. Alij dit ꝙ ille ſuſcipiẽ mulieri nec ſibi pᷣiu tenti redder debitũ⁊ exiger abił eũ ab vtroq; piu extimaſſet ſolutũ fuiſſi mulierẽ ſacrũ oꝛdinẽ nð tũ ↄtinẽtie ſe obligare intẽ
berat? Acd ſile aũt qð addu ioꝛẽ argumẽti dñt alig pñẽ tionẽ mrimonij intrare ⁊ in ea pfiteri p vitatẽ vincul ille q poſt ſuſception gnouit veremr̃im ſibi religionẽ intrar5 voli ſi ille g añ ↄſumatiõeʒ mimon pit ñ vult religionẽ
dicat quo ad
ale iteripᷣm? ẽ oꝛdis ſacfi vxoꝛ ſumauit. vñ poſtea nò licet vroꝛis ſ; ꝗd dices monijfacrũ oꝛdinẽ ſuſce
intrare. ⁊ mulier petit a iudice Fimonij ↄſumati iquos ꝙille tenet᷑ religionẽ ꝑ iudicẽ ↄpelli ñad E ſibi pʒ via ꝑquãp⸗ qꝛ ãnexũẽ oꝛdini ſacrot nẽs tenet᷑ facere illucq
ſumatiõeʒ. qerq“ ite ſeruare votũ ↄtinẽtie. enet᷑ illũ eliger.qlibʒ. n. vo Aꝙſi ille ſuſcipiẽdo oꝛdinem fimm int ipᷣm ⁊ mulierẽ poſſe
iuris nõ tenet᷑ rel 7 umationcz niſi mulicr ꝰſit votũ ꝓfeſſiõis in votů ↄtinẽtie tm̃. durũ videret᷑
Bnũq; ſe itẽderit obligaf ili tñ nõ licebit debitum reñ eſtĩſua poteſtate.
i eo ꝙ erar ignarꝰ ſʒ dʒ ↄpelli adm velit grinere.cũ religiõe ⁊ arctiꝰ dr̃e ꝙ ad teneret᷑. cũa nec explicite nec iplicite ab vroꝛe exigere.qꝛ
Onſequẽter
qrit de 4 pncipa lie circa q̃rũtur duo. P vtrů furia ipediat mfimo⸗ vtx iceſtꝰcũpfãguinea vroꝛis ſic ꝙ furia nõ ipedit ma trimoni.qꝛmr̃im edimẽtũ ppetuũ. ſʒ de
irimit᷑ niſiꝑpip 8 ri nõ põt vtx ſit pp
mit mimm. Itẽ dicit mag Nec furioſus. Nec furioſus nec furioſamim5ᷓ⸗
vſuʒ.ſʒ erroꝛ pſone? ↄditiõis ſeruirutis ip ediunt min ʒhendũ? dirimũt pctũ. ʒ furia multo ſ tius. MRñ⸗ gaut furia ſegt miim ſiue ratuʒ ſiue ↄſimatũ.⁊tale mr̃im nd dirimit. ʒꝛ... Ji qui mtimmn ⁊ illud decretũ recitat magi hꝰ di.c· ʒ· aut añcedit mr̃im.⁊ tñc furiol us aut nöbz ucidain⸗ ter ualla. aut hʒ · ſi nõ· nullũẽ miim utohatu. d entirenò põt.⁊ miim ʒhi nõpðt ſine mutuocð fenſu libere volůtatis · ſi pʒlucida iterualia.aut cõ trahit illo tpe quo nõhʒ lucidũ interuallũ·⁊ tůc dõ idẽ ꝙ pᷣns. aut phit itpe quohʒ incidũ iternaluʒ.⁊ tůc mimm tenet.qꝛ in illo interuallo ↄſentire põt. Zd pnj oppn dʒ ꝙalindẽ ð ipeditoqoppõi uʒ.mn gůt ʒciũ miimm reddit nulluʒ ſi aſſitiilo tge quo ʒhit᷑ inimn.qꝛ res nõð pot in eiſe ꝓdi᷑. niſip fuã cãmefficiẽte. Ad n dð ꝙ illud qð diñ hetuz ſnerit nõ ſeꝑẽtur. ſic dʒ erponi. ſieti fuerit añ fu⸗ růntepent vꝛopter firtaimleauenum:3 ngi Ecundo nea vxoꝛis ipediat mr̃imo
niũ. Et vĩ ꝙ nõ · qꝛ maiꝰpccm̃ẽ cognol cct angnineã ꝓßaz q; vroꝛis cercris pibꝰ. ſʒ iceſtus cũ ↄſanguiea ppa nõ ipedit mf̃im⸗ Rneciceſiꝰ. ců ↄſanguien vxoꝛis. Itẽ iceſꝰñ pdit iter. iꝛ. ipedi tamt̃imonij. Wõtr 34. q.⁊. i lectũ. di de quadaʒ q̃ſe ſuppoſuit maritoſue ſoꝛoꝛis quã ille cognouit credẽs eẽ vroꝛẽ ſuã ↄueniẽtẽ gi eternũ ↄiugio pꝛi uet᷑. Itẽ zꝛ.q. 7. Suedã? fie · Quedãoffeſuivi⸗ ri doꝛininit decretũẽ vt adulteri nunq; ↄiugio co pulẽt᷑. Rñ ꝙ iceſtã cñ ↄſanguiea vxoꝛis ipedi mrim duplr põt itelti.ſ.aut de mrin 1 iã Sctoaut de ʒhẽdo pꝰ moꝛtẽ vrxoꝛis. mõ dico gicefus pᷣccũs ñſoinit viculũ mr̃imonij. t iceſtuoſuſqmit tit ius perẽdi debitũ ab vxoꝛe attinẽte illicũq̃ ie ſtũ ↄmiſit. e ð eo q cognouit ↄfanguineam vxoꝛs ſuec.i.ẽt ab vxoꝛe nõ attinẽte illi ↄ q̃ ↄmiſit iceſtũ co tic. Trãſmiſſe. tenet᷑ tñ redder debituʒ vroꝛi petẽti. vt h eo.c.pꝰmoꝛtẽ tñ vxoꝛis ĩlʒ ſibi aliud mrim Shere. vt hi eo.ti.c.i.⁊.c. Trãſmiſſe. qðẽ itelligm niſi cũ quo fuit diſpẽſatũ. diſpẽſaret tñ cu; eis ſi eẽnt iuuenes. eo.ti.c· i.iglo⁊ arngd h. ʒ · d. . In adoleſcẽtia.ſi tñ abſq; diſpẽſatiõe ʒrerit tcne bitmimm qꝛñẽ ꝓhibitio cũſtatuto irritãte ſifem̃ ſuerit ʒꝛiũ.tij ab illa vxoꝛe nõlicebitſibi debitum
peter̃.tenebit᷑ tñ redder.⁊ꝓbat x illud qð dr eo. ti. Trãſmiſſe.? mð.ſ.de m̃im ʒhẽdo. dico ꝙnà trimn poſtea zctůnullũẽ ⁊ adulteriũ ↄmittit.ĩic⸗ ſus rõe affinitatis.vñſepãdi ſůt iudicioecclie · et mulier poteſt nubere. vir autem quantũ eſt de ri goꝛe iuris nubere non poteſt. Ad pm in oppoſitũ dicendum ꝙquãuis mains peccatum ſitcognoſte re confanguineam pꝛopꝛium qᷓ; vroꝛis. non tam⸗
tantum iniuriatur vxoꝛi maritus perpꝛimũ ince⸗ ſtum ſic ut per ſecuudum.nec pꝛopter pꝛimum ice ſtum contrahit affinitatem cum vroꝛe· ſed connra hit eam pꝛopter inceſtum ſecundum.⁊ ideo non
ſic pꝛiuatur iure petendi debitum ab vxoꝛe cogno ſeendo conſanguincam pꝛopꝛiã. ſicut cognoſcendo cõſanguineã voꝛis. Zidn dg 6 ipedimẽtũnõ

xrrv.
nñerat iter alia. qꝛ nõ dirimit vinculuʒ m̃imonij tã pctuʒ. nec facit ꝑſonas totalr illegitias ad aliud mfimmhendũ. põt tñ diei ꝙ aliquo mõ ᷓducitur ad ipedim̃ ũ affitatis.⁊ furiq ad ipedim̃tũ erroꝛis ₰ rcg lraʒ?it pmaneãt.ſ.ſiẽ frater ⁊ ſo⸗ roꝛ.⁊ nubere ñ pñt.ſ.cñ effectu car nal cople.de qbus ſcriptũẽ.ſ.i legibuſ hũa nis.maneãt vterq; inupti.ſ.qu nõ tmꝰẽ frigiditas ex pte viri.ſʒ ẽt tãta artatio ex ꝑte mulieris ꝙ nul⸗ li viro cẽt apta. Wolit᷑.moliriẽ ců difficultãte co nari.⁊ di a mole. Tũc hi g iurauerãt ꝑiurij rei crie teneãt᷑. h intelli de viro ⁊ muliereñ de pꝓpiqs ꝗ nð zurauerũt niſi de credulitate In veritate viri cõſi⸗ ſtat.ſ.niſi mulier ꝑaſpectũ coꝛꝑis ſui ꝓbare volue rit vixꝝ eſſe mẽtitũ.x ecõciliari negbũt.expone ſiẽ ſtatiʒ exponit magĩlta vbi dicit ꝙ h̃ nõ ẽ tenẽdũ Vt dictũ ẽĩ qõnibꝰ. Meutruʒ ex ipis. hẽat.ſ. qᷓ;nad eius erigendi carnale debitũſi incẽſtꝰ ſecutꝰẽ mʒ̃i
—
moniũ cũ altera. Si aũt añceſſit cũ nulla põtʒher mrimoniale vinculũ.logt᷑.n.de illo q doꝛmiuit cũ duabꝰſoꝛoꝛibꝰ. nec lʒ ꝓße vxoꝛi reader debitũ 5 ñ tenet᷑ niſi vir iceſtũ ↄmiſerit de cõſenſu Vxoꝛis. nubat in dño.ſ.pꝰ moꝛtẽ mariti.vt magt q̃ſi ſtatiʒ pꝰ erponit in lra.i adulterio.ſ. inceſtuoſo.vt expo⸗ nitglo.ſup illud decretũ. Nã ꝙ alij adulterij ʒher pñt hẽs.ʒi.q.i.c.ꝛ. Quicũq; excepta foꝛnicationis cã. ꝙ pyſumationẽ mr̃imonij nõſit ſepatio. niſiſit isalteriꝰpenã. ↄiũr añt piurari nõ dʒ niſi ꝓ ſua clpa 71õ quis marit?magis eẽt grauatꝰſi Vxoꝛ ſua fie⸗ ret lepꝛoſa et feda.tñ nõſic fepari poſf ab ea qᷓ;tuʒ ad thoxꝝ ꝑp illã feditatẽ.ſicuti ꝑp illã foꝛnicationẽ. Di. vxv. prija m notãdũ ẽ.⁊c̃. Supiꝰ h O Cetid n determiiuitmaßihn cipali de ipedimẽtis añcedẽtibꝰ mi⸗ monũ hendũ. Hic determiat de ipe dimẽtis füpueniẽtib?pꝰmf̃imoniũ iã ʒctũ.⁊ diti⸗ dit iuptes tres. M oñdit ꝙ ꝑp adulteriũ kʒ vnũ cõiugẽ alterũ dimittere. ꝛ⁊ ingrit an liceat dimit tenti cij alio vel alia m̃imonia ʒhere ibi. Si quis añt. ʒan adulter cũ adultera poſſint poſt moꝛtẽ
——
maritimf̃in phere ibi. Soletẽt qri. Pꝰ in duas
Poſdit ꝙ pp adulteriũ põt vnꝰ ↄiũx aliuʒ dit⸗ tere. ⁊ oñdit ꝙ ille g dimittit dʒ ab aduiterio li⸗ ber e ibi. Si vo querit᷑. Ala.q̃ ibi incipit. Sigs. diuidit᷑ ĩ duas. P onñdit ꝙ dimittẽs dʒ cõtinere vłdimiſſã ſibi reconciliare. adducit auctoꝛita tesq̃ ſonare vident᷑ ꝙ dimittẽti nõlʒ dimiffaʒ ſibi recdciliare ibi. Dicit ti. t iſtaĩ duas. P pdcãſ auctoꝛitates adducit. ⁊ eas expõit ibi. Sʒpoia.
Alaluepimus 65.
Fr di. q̃rendũ ẽ pncipalt
J re4 h anc detribꝰ. M de ↄiu⸗ gůſepatiõe pp adulreriũ. ꝛ de qbuſdaʒ
cãibus circs illã materiã. ʒo de ↄiun⸗
ctox ↄiũctiõe pꝰ aduiteriũ. Circa pi q̃runtur..
M vtxliceat viro vxoꝛẽ pꝑeiꝰadulteriũ dimit⸗ tere. 1 vtx teneat᷑ Bfacere. ʒo vtrũ poſſit eam dimittere ſine iudicio eccłie. vtꝝ vir ⁊ vxoꝛ ſint ᷓtũ adeqlis ↄditiõis. ᷓ vtꝝ grauiꝰ pccm̃
ſit violare alienũ thoꝝ q; cognoſcerẽ monialem benedictam. 2
p⸗
— P m a do ꝙ tʒ viro vroꝛẽ ꝑp eiꝰ p Rimo oñ gtzn dimittere. qu
to cãẽ foꝛtioꝛ tãto ad eã efficaciꝰ fequit᷑ ef̃⸗ fectus. Sʒ foꝛtiꝰẽ adulteriũ qi eit ĩ vtroq; ↄiuge q; qñeſt in altero t̃.ſʒſiẽi vtroqʒñ pppõt vnꝰ aliũ dimittere.ſicut diẽ Augꝰ.pli. de ſermðe dni imõte vltra mediũ.⁊ recitat magf hꝰdi.c.ꝛ. zmt⸗ to minus põt vnꝰ ↄiũr gliũ dimittere ꝑꝑ eiadui- teriũ t. Iẽ magis ẽ ʒ bonũ mfimonipccĩ cõ⸗ tra naturã qᷓ; adulteriũ.ſʒ nõ inenimꝰꝙ ppccm̃ʒ naturã vnꝰ ꝓiũx poſſit alterũ dimittere.ʒ inlio mi nus pp adulteriũ. Cõt Mach.y. Qu dimiſerit Vxoꝛeʒ ſuã excepta cã foꝛnicutòõis facit eã mechari erceptio foꝛnicatiõis oñdit eã pp foꝛnicationẽ poſ⸗ ſe ditti. Rñ ꝙ ſepari virũ ab vxoꝛe duplr pot in telligi.aut qᷓ;n ad vin ulũ.aut qᷓ;tñ ad cohita ionẽ 7thox. M mõ nõ põt vir ſepari ab vxoꝛe pp ad⸗
ulteriũ.ſʒ ⁊ mõ in penã mulieris qͥ idẽ fregit.t in
fauorẽ viri g fidẽ ſeruauit. excipiũt᷑ tñ.y.clſus in qbꝰi lʒ viꝝ vxoꝛẽ dimittere pꝑ adultẽriũ. Tinus ẽſi ipe fuerit foꝛnicatꝰ.ʒꝛ.q.ò.c.i.ciuꝰrõẽ.qꝛ vt dꝛ ibidẽ ñ vf ꝙ pari crimie ifectꝰaliũ de eodẽ punire poſſit.ſupple accuſando. Scðs ſi vrxoꝛ vi oppᷣſſa fuerit.vt.ð.e.q.. Ita ne.cꝰrõẽ qꝛ vt di. 34. q.i.c. i.nullo mõ ad oppꝛobꝛiũ male volũtatis traha tur qð ↄditio nccitatis extoꝛſit. Tertius ſi credebat maritũ moꝛtuũ.ʒ4.q.ꝛ. Cñ ꝑ bellicã.qꝛ talꝑ igno⸗ rãtiã ꝓbabilẽ excuſat᷑. Quartꝰſi alt ſub ſ pemari⸗ ti cognouit eã.ʒ4.q.⁊. In lectũ. ẽt ꝑ ignoꝛãtiã ex⸗ cuſat᷑. Quitꝰ ſi maritꝰtradidit eã adulterãdã pᷣſer tiʒ iuitã.eĩ de eog cognouit ↄſanguimneã vroꝛitſue Diſcretionẽ. qꝛi illo cãu illud adulteriũ magis im putat᷑ viro qᷓ; mulieri. Sextꝰſi maritꝰpꝰ adulte riũ cognouiteã ⁊ tolerauit.arin.ð.ʒꝛ. q. Si quis Vroꝛẽ. cuiꝰ rõẽ.qꝛ crimẽ ꝑ recõciliatiòeʒ diſſi zam pliꝰ obijci nõ dʒ niſi recidiuũſeqt. Septimꝰeſt ſi mfimonio iifidelitate vtriꝰq; ↄcto vir dedit vxo ꝛi libellũ repudij⁊ vxoꝛ alteri nupſerit.tũc enim ſi vterq; ↄuertat᷑ ad fidẽ vir tenet᷑ eã recipe.ej̃ de di noꝛtijs. Vaudemꝰ. cuiꝰrò ẽ. qꝛ cũ ðdit ſibi libeii repudij qð facer̃illieitũ ẽ ßʒ inudiciũ dei iterp̃tatiue tradidit eã adulterãdã. Aliq addũt caſuʒ octauũ .ſi vir abſtinẽdo 5 volũtatẽ vxoꝛis ei occaſioneʒ adulterãdi dedit.ꝛy.q.ꝛ. Si tu. vbi di. Situ abſti nẽs ſine volũtate vxoꝛis tribuss ei licẽtiã foꝛnicã- di.i.occaſiõeʒ ßʒ glo.⁊ pcem̃ illiꝰtue.iputabit᷑ abſti nẽtie. Alij tñ dit ꝙñ pp h excuſaret᷑ adulterã: mu lier. qn vir poſſer eã pillud adulteriũ ditter mꝙ diẽ glo.ibidẽ. Adÿ ioppn dð ꝙ adultiũ ĩ vtro⸗ iuge ſẽ foꝛtioꝛ cã diuoꝛtij q; in alto tm̃ ſiẽ pʒ rõeʒ deʒĩ qðe.q;uis pluſſitð pccõ qñẽi vtroq; qᷓʒ ialtotm. Ad n dʒ ꝙ ẽt pp pccm̃ nãʒ poſſʒ ꝓct di ad diuoꝛtiũ.ſʒñ fit ita niẽtio de ipᷣo.tã qꝛẽ paſ⸗ ſio inoĩabil. tñ qꝛ rariꝰaccidit.tũ qꝛ non ita cauſat incertitudiem pꝛolis.
6— cundo q̃rit vtx virteneat᷑ vxoꝛẽ
ditter pp aditiũ.⁊ vi ꝙ ſic.
„decre. di.gʒ. Cõſetire. wõſẽtit vi crrãti qad reſe⸗
cãda q̃ͥ chꝛigi debẽt ñ occurrit. Sʒ diſſio Vroꝛiſpp adyltiũ ẽ ad coꝛꝛigẽdã adulterã.g ſi vir eã ñ dittit ſibiↄſetit. að illicitũ ẽ. Itẽ Chꝛiſoꝰſ Wath dit xrecitat mgr̃hꝰdi.c..⁊ẽ.ʒꝛ. q.i. Siẽ crudeł Si cut crudelis⁊ iniquꝰẽ gcaſtã dit tit. ſic fatuꝰ⁊ iin⸗ ſusẽ g retiet meretricẽ. Cõtra Wath ig⸗dipß

S— S
peccaueritite ſ tuꝰ dimitte ei ſeptuageſies ſepti⸗ es.cũ d̊ mtier adulterãdopeccet in vix ſuũ nð te⸗ net ez ditter. ſᷓ magil dʒ ſibi pcere quotiſeñq;pec cauerit. Rñꝰ ditter vxoꝛẽ yp adulteriũ oꝛdiat᷑ ad
corectionẽ adulter᷑.aut ʒ mlier q̃ adulterataẽ coꝛ⸗
ꝛectaẽ. aut parata ſe coꝛꝛige.aut ꝓbabili pᷣfůi᷑ in
„—
coꝛꝛigibil.ſi coꝛꝛecta ẽ ñ tenet dimitter eã. qꝛ nõẽ
nccĩa pena coꝛꝛigẽs vbi coꝛꝛectio iaʒ pᷣceſſit. ſurñ parata ẽ ſe coꝛꝛigere vt iuſtũ ẽũñ tenet᷑ ditter eã. qꝛ niẽ nccinʒ appõere penã grauioꝛẽ ad coꝛꝛigendũ ð lictũ qð mitioꝛi mõ põt expiari.ſi aũt ꝓbabil pᷣſu mit icoꝛꝛigibil. tůc credo ꝙ cã dittefteneat᷑. ne ſuo crimini videat᷑ ↄſentir᷑. dũ coꝛꝛectiõeʒ debitã non appðit.tůc aũt pᷣrůit icoꝛꝛigibiłqñ ptiaci aĩo ſe coꝛ⸗ ꝛiger̃ renuit.aut qñi coꝛꝛectioeʒ ꝓmittẽs ex ↄſuetu⸗
die relabit᷑. vñ die mag hodi.c. ʒ. dlir dʒ reciper peccatricẽ q̃ pnĩaʒ egit. ſÿñ ſepe.i.ñ nimiſfreq̃nter
ultra illud qð ſapiẽs determiaret eã eẽcipiẽdã
Acd pmn ioppin dð ꝙ ꝓceditide illa qᷓ ſe coꝛꝛiger ñ vult.iã.n. coꝛꝛetꝰ penã coꝛꝛigẽte ñ idiget. Ad 2 vð ꝙ illa auctoꝛitas xalie q̃s allat mag ad illã ꝑtẽ pdi.c.. itelligẽde ſunt de illa q̃ ꝓbabilr pᷣſ umit᷑ icoꝛꝛigibil. Ad armn ad ꝑteʒ aliaʒ dð ꝙ vxoꝛ adui terãs ĩ tĩ peccatĩ viꝝ.ſʒ ẽt in ſe ip̃aʒ?⁊ in deñ.⁊ i5 vir nõ põt totali penã dimitter niſi ſeq̃t᷑ emẽdatõ.
— Erno q̃rit᷑ vtx poſſiteã dimitter ſiñ iudi
cioecckie.⁊ vi ꝙſic. Wath.p dĩ
g Joſeph. cũ eẽt vir iuſtus noluit ꝓpalare cõ ingẽ fuã.ſʒ voluit occulte ditter eã.qꝛ eã ipᷣgnatam videbat.; ñ ẽ ʒ iuſtitiã ditter vxoꝛẽ abſq; iudicio ecctie. Jtẽ.⁊. q.g. Qui crim̃. Qui crim̃ obijcit ſcri bat ſe ꝓbatuꝝ.ꝗ crim̃ nõ ꝓbauerit qð obiecit pe⸗ nã quã itulit ip̃e patiat᷑. ð ſi vir accuſat Vvxoꝛẽ ſuã 5 adulterio ſiue ꝓbet ſiue ñ.hʒ itẽtũ ſuũ.qꝛ ſi ꝓbʒ ſe⸗ ꝑabit᷑ ab ea.⁊ ſi nõ ꝓbʒ ip̃a ſepabit᷑ ab eo. 3tareau⸗
fañẽ in iudiciũ deducẽda. Itẽ ſi vir pꝰ foꝛnicatio
nẽ vroꝛis ſibi debitũ reddat.ſibi ipi piudicat. ita vt ꝑp illã foꝛnicationẽñ poſſit dittere vxoꝛẽ. ð ne⸗
gatio debiti q̃ẽ ſepa qᷓ;nad thoꝝ põt pᷣceder eccle
iudiciũ. Wõtra.⁊.q.i. MWlti. Mullꝰ dʒ eẽ ſilaccuſa toꝛ⁊ iudex.ſʒ ſi vir ꝓpo arbitrio poſſʒ ditter᷑ vxo⸗ rẽ.adulterã idẽ eẽt accuſatoꝛ ⁊ index.ꝗᷓ ji põr ditter eã ꝓßo arbitrio.ſʒ ecchie iudicio. Rni g vix dit⸗ tere vxoꝛẽ pp adulteriũ intelli põt duplr. aut ᷓᷓtuʒ ad thoꝝ tm̃.aut qᷓ;ÿ ad thoꝝ ⁊ cohitationẽ ſil M mõ põt vir ditter vxoꝛẽ ꝓp̃o arbitrio ſtatiʒ cñ ſcit ip̃ᷣaʒ adulteraſſe.nec debitũ tenet᷑ redder᷑ exigenti niſiꝑ eccłiaʒ ↄpulſus.ſʒ ſic reddẽdo j pᷣiudicaret ſi vi qn poſſit ager ad diuoꝛtiũ.maxie ſi ꝓteſtationeʒ pᷣmitti.ꝙ ad illã copulã accedit ñi vt velit cedere iuri ſuo.ſʒ tm̃ ne ſit iobediẽs ecclie tñ vi aligbꝰ ꝙ erqꝰ ꝓponit 5 vxoꝛt crim̃ quo vult ager̃ ad diuoꝛ⸗ tiũ. ꝙ eccꝰñ dʒ ſibi pᷣcipe. vt carnalr copulet᷑ cũ ea quouſq; cognouerit de cã? diffinierit.ſiãt loqmur de ſepatõe inõ bo.tũc diſtiguo.qꝛ aut iter vix⁊ mu lirẽ ẽ mr̃imciãdeſtinũ tm̃. aut ʒctũ ĩ facie ecclie. vłfaltẽ coꝛã teſtibꝰ.pꝰ mõ p̃t ditter vxoꝛẽ arbitrio ppo.qꝛ latẽtia ñi oʒ deduci ad iudiciũ ecclie. niſi in foꝛo pnie.ꝛmð ñ lʒ ſibi eã ditter ſine iudicõ ecclie
xſi alr dittat dʒ ↄpelli ad hitãdũ.niſi vir icõrinẽti
poſſʒ adulteriũ ʒ vxoꝛẽ᷑ ꝓbare cum.n. dñs ↄcẽſſit vxoꝛẽ ꝑp foꝛnicationeʒ poſſe ditti ius ꝓmulgauit ßʒ ꝙſnia dʒĩ indicio ferri.⁊ qꝛſniaẽ applicatio iu-
ris ad pticulare fem̃.iõñ bů důt dicẽtei ꝙ ſine iudi
E—
eio ecclie poſſit vxoꝛ ditri.eo ꝙ dñs eã poſſe ditti niauit. Jdpni opp dð ꝙ Joſeph nolebat vir⸗
ginẽ ditter tãqᷓ; ſuſpectã de foꝛnicatiõe.ſʒqꝛtiebat
cñ ea mãere ob reuerẽtiã ſcitatis eiꝰ.⁊ pᷣterea tunc ex accufatiõe adulterij ꝓcedebat᷑.ñ tm̃ ad diuioꝛtiũ ſʒad lapidarionẽ adultef. nũc aũt ñẽ ſic. Joſeph ãt ſi opiatꝰfuiſſet ipᷣaʒ adulteraſſe q;uis ab ea fepari voluiſſʒ noluiſſʒ.ti eã lapidari. Zid⁊ dðꝙſi vir accuſat vxoꝛẽ de foꝛnicatiòe coꝛã iudice ſpũali agẽ do ad ſepationẽ tñ.ñi dʒ fieri iſcriptõ ſiue obligatõ ad legẽ taliõis.qꝛ ſic vir ſiue ꝓber ſiueñcõſeqͥret ſuũ itentñ. vt arguebat᷑.· ſi añt accuſat eã coꝛ iudi ce ſeculari ad punitionẽ crimis dʒ pᷣceder iſcriptõ ꝑ quã ad legẽ taliõis ſe obliget ſi i ꝓbatide deſiciat Adʒn. ſoiutum eſt ex dicris in dõne.
ditiõis. Et vi ꝙ nõ.qʒꝛ illi nõ ſunteqᷓlis cõ ditiõis quoꝝ vnꝰliberiꝰ accuſat aliũ qᷓ; eↄ. Sʒſi diẽ mag hꝰdi.c.i.xẽ.ʒꝛ.q.ᷓ. Chꝛiſtiana. Virolſu⸗ osð adulterio mulieres ñ facile accuſant. viri aũt liberiꝰ vxoꝛes ſuas adulteras apud ſacerdotes de ferre ↄſueuerũt. Itẽ ilege veteriñ ſic erat licituʒ mulieri repudiarẽ viꝝ ſiẽ eↄ. Auic.ẽt. 4. meth. di cit ꝙ ñ dʒ eẽ eq̃ͥlis ptãs ĩ muliere diſcedẽdi a viro ſicut eↄ?cũßᷓ ſepatio pp adulteriũ ſit q̃ſi quoddaʒ repudiũ. vir ⁊ mulier ñ debet eẽ quo ad heqᷓlis c⸗ dictiõis. Itẽ ſupioꝛ ⁊iferioꝛ nõ ſunt eqͥlis ↄditõis imutua coꝛꝛectiòe. ſʒ virẽ ſupioꝛ muliere.qꝛſicut .i.coꝛ. iiꝰ. lir ẽ̃ caput mulieris.cũ ð ſepatõ oꝛdi net᷑ ad coꝛꝛectiõeʒ delinq̃ntis vir? mulier quoad B nõſunt eqᷓlis ↄdiriõis. Wõtra mag hꝰ di. c.i.ʒẽ ʒꝛ. q.y. Pꝛecepit. apud nos qð nõlʒ feminis nõ ʒ viris.⁊ eadẽ ßᷣuit? pari ↄditiõe cẽſet. Itẽ eadẽ. q Thꝛiſtiana.⁊ recitat mag̃ hꝰ di.c.i. Chꝛiſtiana ſe ligio adultiũ ĩ vtroq; ſexu pari rõ ↄdẽnat. Rj ꝙĩiſepatiõe duo ↄſiderãt᷑.ſ.ipᷣa diſſio ↄiugis. ⁊ accu fatio q̃ẽ via ad hãc diſſionẽ.qᷓtũ ad pᷣn vir?muli er iudicãt᷑ ad paria.qꝛ ſicut vir põt dittere vroꝛeʒ ꝑ adulteriũ.ita eↄ.qᷓ;uis ad ß indicẽt᷑ ex icquali cz necẽʒ iuſtitiã. qꝛ mioꝛð illcãis ſufficit ad ili effectů ſiẽ videmꝰꝙ duo latròes quoꝝ vnꝰ plul fu ratꝰ ẽ qᷓ aliꝰiudicãt᷑ ad ſuſpẽdiũ.⁊ ita ad eq̃lẽ peni er iequali cã. qꝛ ille gminꝰ furatꝰ fuit meruit hanc penã. Quãtũ ad ꝛm vir ⁊ mulier nð ſũt eqjlisↄdi⸗ tiõis. fauoꝛabiliꝰ.n.recipit᷑ actõ viriʒ muliereʒ; eↄꝰ tů qꝛ virẽ caput mulieris.tů qꝛ mulieradulte rãs magis ↄfůdit viꝝ qᷓ; vir adulterãs mulierẽ· ᷣ qꝛ adulteriũ mulieris magis ledit m̃im qꝛ eau faticertitudinẽ plis.⁊ iõ qᷓ;uis foꝛnicatio ſimple; grauioꝛ ſit in viro qᷓ; ĩmuliere eo gieomagis V⸗ get vfus rõis quo efficaciꝰ frenari põr ↄcupiſcẽti tñ oibꝰpẽſatis adulteriũ grauꝰẽĩ muliereq; vilo ꝑp rões i dictas. iqᷓ;tũ tñ vir ẽ rectoꝛmulieris à5 grauat᷑ ſʒ qd adulteriũ i viro plus q; jmliere. i nð tm̃ põderat qᷓ;tũ põderauit maioꝛ leſio miimo⸗ nij⁊ maioꝛ confuſio viri per aduelterium mullie⸗ ris. Ad pꝛimum ⁊ tertium dicendũ ꝙ pꝛocedunt de inequalitate conditionis quantum ad accuſatò nẽ. Acd ſecundũ dicenduʒ ꝙ non eſtſinile de re⸗ pudio.de xepudio in lege veteri.⁊ de diuoꝛtio in lege noua pꝛopter foꝛnicationem.quia repudiũ p⸗ mittebatur ad vitandũ homicidiũ de quo nõert
— q̃rit᷑ vtx vir?⁊ vxotñnt q;tum 6) W 2710 adſepationẽ pp adulteriũ eqᷓ
tiñ piculum ex parte mulieris ſicut ex pare Vni⸗
wi cin vii inn hurſ nni/
iic
„
Glied
u ijhr ſmi hi vöü in ſu

——
—
—. —
½ — —
Vmhetziſt Lius uun
Vlibzↄ
G
£ põt alterũ dimittere ꝓpter adulteriũ.
eſt. vñ Aug' ili. de ſcã viduitate lõge añ mediuʒ. Plãe ñ dubitaueri die lapſaʒ aĩaʒ a caſtitate ſãcti oꝛe q̃ vouet᷑ deo adulteris eſſe peioꝛeʒ. cuiꝰrõ eſt. qꝛ in cognoſcendo monialeʒ bidcãʒ fit piudicium ⁊ iniuſtitia collegio⁊ violat᷑ caſtitas firmata voto quo erat ſpõſa dei? defloꝛat᷑ virgo. qꝛ ſole vᷣgin es debent bñdici.⁊ dehonoꝛat᷑ bñdicꝰ. In vioſatiõe Vo alieui thoꝛi verũ eſt ꝙ fit pᷣiudiciũ ⁊ ĩiuſtitia vi⸗ ro.cũð foꝛnica? vtrobiqʒ ſir cõiſ.⁊ iiuria qͥ fit mari toĩ violatiõe thoꝛi ſui.nõᷓ tiñ põderet quãtuʒ alia ñ̃ deã ſunt in violatiõe bñdicte monialis graui us pccm̃ eſt oibus penſatis ⁊ ceteris pibus monialeʒ bñdictã cognoſcere qᷓ; alienũ thoꝝ violare ⁊ dico ceteris pibꝰ. qꝛ tĩ ſcandalũ ⁊ tĩ dãnñ rei publice poſſʒ ꝓbabili iminere ex violatiõe thoꝛi alieni qð
grauis eſſet tũc alienũ thoꝝ violare qᷓ; monialem
cognoſccre bñd
rticulus ſecũdus. 5 querit᷑ de ꝛpnci⸗ On eq ueter pali.⁊ circa ß q̃rũ turqnq;. M vtx vxoꝛ adulterãs de E icẽtia viri i tñ ab eo coacta poſſit ab eo q;tñ ad thoꝝ⁊ cohitationẽ ditti. ꝛ5 vtruʒ vir Iroꝛẽ ſuã quã nõdũ cognouit tradẽs adulterãdam cõſanguineo ꝓÿo iuitã poſſit poſtea ʒ illiꝰ volũtatẽ religiòeʒ ingredi. ʒ? vtx poſſit poſtea ab ea debi⸗ tũpetere. 4 qͥrit᷑ vtx poſſit vroꝛ ab eo debitum pctere ſi fuerit tradita adulterãda cuʒ ↄſunguineo mariti. vtꝝ ↄcubitꝰ ſoluti cñ ↄiugata a marito
nõdũ cognita ſit adulterium.
pn muʒ. Rn ꝙœ vxoꝛ adulterãs de
licentia mariti ſi ab eoñ cõpelli⸗ tur nec ꝑmetũ. nec alio mõ ꝑptale adulte⸗ riũ põt qᷓ;tũ ad thoꝝ ⁊ cohĩtat ionẽ a viro ꝑ iudici ecclie dimitti.ar ad. ef de eog cognouit cõſan⸗ guineã vroꝛis ſue. Diſcretionẽ. vbi dã ꝙ vir vxo ri adulteriũ nõ põt obijcere g eã adulterãdã tradi⸗ dit. pſertiʒ inuitã. pß.n. ꝙ dicit. Preſi ertiʒ iuiraʒ. Vi dare intelligi ꝙ ſi ad h nõ fuiſſet traditq inuita. ꝙ vir illud adulteriũ ſibi obijcere poſſʒ. qꝛ ſiẽ dã in glo. ibidẽ in caſibus.ꝙ ſine pccõ moꝛtãli cõmitti ñ prt mandatũ nõ obligat. vñ ſicut dicit illa eadem glo. pß qð oñdit. pᷣſertiʒ innitã: vʒ rñdere tacite qõ
ni.⁊ 5ʒ eãdẽ glo. accipit᷑ ibidẽ pſertij. ꝓ tantum.
duʒ dð ꝙ jᷣm aliquos ꝙ talif A D ſecun poſſet religionẽ intrare ↄtra
Volũtateʒ vxoꝛis.qꝛ nõdũ ſunt effecti vna Alij aũt qbus ↄſẽtio magis aſpiciẽtes ad iu ris nãlis egtatẽ.⁊ ad viri iniqgtatẽ.⁊ ad vxoꝛis ↄfu ſionẽ quã paſſaẽ inuita.⁊ ↄſiderãtes ꝙ coꝛꝛuptiõis
—
Vroꝛis virẽ pᷣncipalis cã ꝗ ipᷣam coegit ad illã coꝛ
ruptionẽ paciendũ dñt ꝙ p illã coꝛꝛuptionẽ acquiſi
uit vxoꝛ tantãptãteʒ ĩ coꝛpꝰ viri.vt ʒ eiꝰ volũtatẽ
kel igionẽ nõ poſſit igredi.vñ eÿ de eo ꝗcognouit 5
fanguineã vxoꝛis ſue. Diſeretionẽ. df̃ de quadaʒ
muliere q̃ nõdũ a viro cognita ab eo füittradita in uita ↄfanguineo viri ꝗcñ ip̃a iuita ↄcubuit.⁊ qᷓ; ci to fuit reddita libertati fugijt ab eo.⁊ ſe prioꝛi vi⸗ ro reſtitui poſtulauit ꝙ ſi monita vt ↄtinentiũ ßuet
Auctoꝛitates agpt gli n ylus eludunt niſꝙ
up ritur vtx grauius pccm̃ unto que ſit violare alienũ thoꝝ q; cognoſcere monia lẽ bñdictã. Rñdeo g nð.imo cognoſcere mõialeʒ bñdictã maiꝰpcem̃& cepto ⁊ ipᷣo ad h̊ eaʒ cogẽte.vñ nõ minꝰ vñ ſibi pᷣiu
*
Metiij
ad induci ñ potue rit. vir ßoꝛ cogat rediꝰ ad ip̃aʒ ⁊maritali eam affectione tractare. D ter tiuʒ dð ꝙnõẽlicitũtali ab vroꝛe illa petere debitũ ꝑp ʒctã affini tarẽ iter ip̃ʒ ⁊ vxoꝛẽ ſuã de ſua volũtate ⁊ p
dicare illa affinitas qᷓ; ſi ↄcubuiſſʒ cũ cõfanguine a vroꝛis ſue.qꝛ nec h faciendotĩ pᷣiudiciũ vroꝛi fe ciſſet q;tũ ſibi fecit ip̃aʒ inuitã ꝓpo ↄſanguineo tra dendo adulterandam. D qugr um dð ꝙ aut illa mlier fuita 3 8. pſanguineo mariti cognita ꝑ L coactionẽ abſolutã q̃ ẽ ꝑ metũ cad entẽĩ cõ⸗ ſtantẽ viꝝ. aut ꝑ illaʒ qͥ eit ꝑmetũ leuẽ que niec coa ctio dici dʒ. Sipmo mõ. nullů fem̃ ẽ pᷣiudiciũ mu⸗ lieriẽt ſiſic fuiſſet opp̃ſſa nõ de viri volũtate.qꝛ ſi cut dĩ e de eog cognouit ↄſanguineã vroꝛis ſue Diſcretionẽ. Afinitas qͥ poſt ʒctů legitie mr̃immn inter viꝝ ⁊ vxoꝛẽ iniqͥ Zhitur.ei nõ dʒ officere que hinigtatis pticeps nõ extitit. cñſuo iure nõ debe at ſine ſua culpa pᷣuari.ſi aũt nõ fuit coacta niſi cos ctiõe ꝑmetũ cadente in ↄſtantẽ viꝝ moꝛtaii pecca uit pmittendo ſe a ↄſanguineo ſui mariti cognoſci ⁊ inceſtũ cõmiſit. credo tñ ꝙ ĩ deteſtationẽ inigta- tis viri ꝗ ip̃am ad cõmittẽdũ aduiteriũ iceſtuoſuʒ p dem̃ metñ coegit mulieri nõẽ ĩterdictũ a viroðᷣ⸗ bitũ petere.⁊ vir petẽti tenet᷑ reddere.ſi aũt ñ fuit iducta niſi ꝑleuẽ metũ credo ꝙ ſibi nõẽ licitũ debi tũ petere.?⁊ ſi petat vir nõtenet᷑ reddere.qꝛ põt ei
—
illud adulteriũ obijcere. arm in glo.ſup decre.pᷣdi⸗ ctũ vbi dĩ ꝙ ſi vir occaſionẽ adulterandi dediſſet vxdꝛi.nihilominus impuraret᷑ ei.ſ. vroꝛi. D un tum dð ꝙ ↄcubitꝰſolnti cũcõ * q gata a marito nõdũ cogni tat adulteriũ. cuꝰ rõ ẽ.qꝛ qᷓ;uiſ nõdũ ſintef fecki vna caro.tñj veri ↄiuges ſunt⁊ inter ip̃os eſt mfimn ratũ. vñ glo. ſup decre.ſepe allatam. dicit ꝙ adulteriũ cõmittit cñ ſpõſa nõdũ a viro cognita
— She. „drit dez pnci⸗ O equente pali.⁊ 8 hoc querũt.y. ⸗ n diuoꝛtiũ con ür innocens alterk᷑nnbere poſſit. 20. vtx ↄiuges pꝰ diuoꝛtiũ poſſint recõciliari. 3 vtx adulter q machinatꝰẽ ĩmoꝛteʒ viri adultere poſ⸗ ſit eã ducere in vroꝛẽ. 4 vtx adulter dãs fidem adultere de Shendo cum ip̃a viuẽte marito poſſit ip̃aʒ poſt moꝛtẽ mariti ducereĩ vroꝛẽ. ᷓ de quo dam wat caſu circa hanc materigm.— Pim ſio ꝙ pꝰdiuoꝛtiũ ↄiũx in Rimo oñdo nocẽs ateri iubere poſſit Math. i9. Quicũq; dimiſerit vxoꝛẽ uãniſi ob foꝛnicationẽ.⁊ aliaʒ durerit mechat᷑. 6 q eã dimitiit ꝑp foꝛnicationẽ ducẽdo aliã non me- chat. Ntẽ mlier nð tenet᷑ viro.nec eↄniſi ad req dendũ debitũ ⁊ ſilcohitandũ. Sʒ ab vtroqʒ iſtoꝝx abſoluit᷑ ↄiũr innocẽs p dinoꝛtiũ.qᷓĩ nulloremanet alligatꝰ alteri. nõẽðᷓ cã q̃re alteri nubere nð poſſit. Wõtra apls.i.coꝛ.. His q matrinonium iuncti ſunt pꝛecipio non ego ſed dominus vxoꝛema vi ro non diſcedere.ꝙ ſi diſceſſerit manere innuptã. Reſpõdeo ꝙ poſt dinoꝛtinm alter coniunx inno cens Atero ↄiuge vinente nubere nõ põ̃t alteri. qꝛ nullů ipedim̃tũ ſupueniẽs mrimonio ↄſumato põt

——
Hi.—
ſolnere mr̃imoniale viculũ inter ↄiuges qᷓ;din vi⸗
uñt. vñ apls.pꝰ.coꝛ.. Mulier alligata eſtlegiq;
to tpe vir eiꝰ viuit.ↄiunx aũt nocens pp eãdeʒ cãʒ
alij nubere nõ põt. etiã qꝛ nõ ↄgruit. ſi.n.alij poſſet nubere multis eſſet occ aſio adulterãdi vt ſe tranf
ferre poſſent ad magis deſiderata ↄnubia.ex iam dictis pʒ ꝙ aligs ꝗ nũq; ſe inrendebat obligaread ppetuã ʒtinentiã. põt ꝑaccidens obligari ad ↄtinẽ tiã ꝑ vitã totã alteriꝰ ꝑſone.nec mirũ. qꝛ ſi vxoꝛin curreret aliquã infirmitateʒ icurabileʒ q̃ nõ poſſet
cõpati carnaleʒ copulã maritus obligaret ꝑaccñis ad ↄtinentiã ptotã vitãilliꝰ. Adp̃n in opp dõ ꝙilla erceptio.niſi ob cãʒ foꝛnicatiðis.nõ refertur
niñi ad dimiſſioneʒ vxoꝛis.⁊ ið argn ꝓcedebat ex malo intellectn. Ad ⁊m dð ꝙ juis nõ teneat᷑ ad
reddẽdũ debitũ vel cohitandũ adhuc maner iter
eos quoddã vinculũ quo glibet ita obligatur alij
t non S Fie . q̃rit vtx ↄiuges poſt diuòꝛ 2 Ecundo cium poſſint reconciliari.
Rig ſient ↄiũx inocẽs nõpõt licite retinef vro rẽ adulterã ĩcorꝛigibilẽ/põt tñ licite retinere coꝛꝛe
ctã vel ſe coꝛꝛiger paratã.ſic dico ꝙ ſi pꝰ diuoꝛtiuʒ
ẽ coꝛꝛecta vłſe ꝑata coꝛꝛigẽ põt eãlicite recõcilia⸗
re ᷣm aplin.i.cor.. Qui p̃cipit mulierẽ diſceden⸗
tẽ a viro mãere inuptã.aut viro.ſ.recõciliari.? qꝛ
viro poſſe dimittere vxoꝛẽ adulterã itroductũ ẽ in
fauoꝛẽ inocẽtis viri⁊ penã adultere.iõviro dimit
tẽdi adulterã vroꝛẽ ñ fit p̃iudiciũ qn poſſit ip̃ᷣaʒ coꝛ rectã ad ſe reuocare ifra biẽniuʒ.ẽt ſi ip̃ᷣa noluerit.
e de ↄuerſiðe ↄiug. Vaudemꝰ.i glo. Si tñ monit?
ipᷣaʒ coꝛreetã noluerit reciꝑe ifra biẽniũ.⁊ trãſacto iilo biẽnio mlier religionẽ itranerit. vir nõ poterit illã ad ſe reuocare.arm ad ß.c.pᷣdcõ.necẽt ſi añ per biẽniũ votů caſtitatis emiſerit de licẽtia mariti.i
nocẽs aũt ſtatiʒ poſt diuoꝛtiũ altero ĩuito põt reli- gionẽ itra eo.ti. Cõſtitutꝰ.cꝰ rõ ẽ.qꝛ adultera nul⸗
lũ hʒ ius re petẽdi.eũ ⁊ ſic dð ẽ de muliere innocen
te que viruʒ ſuuʒ dimiſit propter adulterium.
O ãrit᷑ vtx adulter g machiat eſt in moꝛtẽ viri adultere poſſit eã duce — re in vroꝛẽ. Et vĩꝙ ſic. Dauid ↄmiſit ad⸗ ulteriũ cũ Berſabee vxoꝛe Arie.⁊ poſtea machia⸗ tusẽĩ moꝛtẽ Vrie aot hiet eã vxoꝛem. quam poſt
moꝛtem Arie duxit in vxoꝛem ⁊ fuit legitima eiꝰ
uxoꝛ. vthabet᷑.⁊ Regů.c.iiꝰ. Itẽ machiariiĩ moꝛ teʒ mariti adultere nõ nůũerat iter duodeciʒ ĩpedi⸗ mẽra mrimonij. qꝛ crimẽ qð ẽ vnñ de illis ipedim̃ tis ẽ occiſio vxoꝛis ꝓp̃e vel ꝓpꝛijmariti. Contra riũ hꝰ hẽ.ʒi.q.i. lud vo.ð. Mic ſubaudiẽdus eſt.⁊
recitat᷑ a magr̃o hꝰ di.c. vlt. Rñdeo adulter qui machiatꝰẽ in moꝛtẽ. viri adultere non poteſt eam
ducere in vroꝛem⁊ ſi de facto duxerit ſepandi ſůt cuiꝰ rõ triple xẽ.vna criminis enoꝛmitas. alia qa
adulter peccauit imf̃imoniũ iterficiẽs legitimum
roꝛis virũ.tertia ne adulteri pp adulteraꝝ amo⸗ rẽ cẽnt pꝛoni ad iterficiendũ maritos eaꝝ. vt eas hent vxoꝛes. vñ hm aliquos ſi adulter interficit maritũ adultere nõ ea itentiõe vt hẽ̃at eã vxoꝛẽ.ſʒ ex alia cã vel occaſiõe.⁊ poſtea Zhat cũ ea nõ eiſet mfimoniũ dirimẽdũ. et de ↄuerſiõe ifideliũ. lauda bilẽ.⁊ de eog duxit ĩmt̃immn quã polluitꝑ adulte- riũ. Sup eo.i glo. vxoꝛẽt ꝓcurãs maritũ mterfici x ifidelẽ cũ quo adulterata ẽ. g poſt per eius ſtu diũ ad fidẽ ↄuertat nõ põt ců illo ʒbere.ſʒ ſi Zhunt
luit per adulterium.
8— 0
dirimẽdũ ẽ mrim· qꝛtali dãno tale lucruʒ eccha
ↄpenſare nõ̃ vult. ẽ de ↄuerſiõe ifideliũ.laudabilẽ
Adpmioppn dð.ꝙ ſ di.ʒi. q.i. Si qug.j. Sed obijciturĩ veteriteſtamẽto mlta pmittebãt᷑ ꝑp in
firmitateʒ q̃ in euõgelij pfectiõe elliminata ſunt.q dã pmittẽbãtur cã ifirmitatis? ſacti futuroꝝ.ſic Berſabee ꝓmiſſa eſt ducii vroꝛẽ. Adꝛn dð ꝑ ß ipedimẽtũ reducit᷑ ad ipedimetũ criminis.
artQ querit᷑ vtrũ adulter dãs ſideʒ 4) MWanrto queiere zhendoc
nente marito poſſit eã poſt moꝛtẽ maritidn cere in vxoꝛẽ. Rñdeo ꝙ ſi adulter dat fideʒ adul
tere de 5hẽdo vłcũ ip̃a Zᷣhit ignoꝛãs ꝙ illa mariti
hẽat põt cũ ipᷣa ʒhere poſt moꝛtẽ mariti ·ſic dicoð muliere Zhẽte ců viro quẽ ignoꝛabat vxoꝛeʒ hẽre. e de eog duxit imr̃imoniũ quã polluit ꝑ adulteri uʒ. Veniẽs.ſi aũt ſciat ipam hĩe maritũ tpe quoc
trahit cũ ea.vel dat ſibi fideʒ de Zᷣhendo poſt eius moꝛtẽ nõ poterit eã ducere in vxoꝛẽ.⁊ ſi poſt moꝛ⸗ tẽ mariti eã duyerit de fcõ ſeꝑandi ſunt. ʒi.q.i.Re latũ.⁊ extra eo.ti.vt ſupꝛa. Si ꝗs Vxoꝛẽ cuiꝰrõ eſt ne adulter ⁊ adultera ꝓni eẽnt ad iterficiendũ ma
ritũ adultere. vt poſtea poſſent mr̃imonialtr copu lari.⁊ icẽ intelligas ſi ꝓmiſſio firmata fuerit iura- mẽto ſine ſidei datiõe. qꝛ quo ad iterpoſitio fdei ⁊p̃ſtatio iuramẽti equalẽt.er de his que vi metul ne cã fiũt. Ad aures. Sʒ pone ꝙ adulter nudã pꝛo miſſionẽ faciat adultere de Zᷣhẽdo poſt moꝛtẽma⸗ riti. nñqd moꝛtuo eiꝰmarito tenebit mimoniin ter eos ſi Zhatur? Quidã dñt ꝙ ſic.qꝛ vt diejðſpõ ſalibus. Luʒ apud. Lñꝓhibitoꝛiũ ſit edictũ de ma trimonio ʒpendo. qcũq; nõ ꝓhibet ꝑↄſequttiãad mittit᷑.nõ inuenit᷑ aũt in iure ꝓhibitũ viruʒ ðhere mñimoniũ cũ adultera poſt moꝛtẽ mariti ni vi⸗ uẽte marito fidẽ dederit vliuran entů feceritðʒ⸗ hendo. vel niſi alter eoꝝ in moꝛre mariti ob hma chinatꝰfuerit. Alij dñt Zꝛiñ.qꝛ ſpõſalia nuda pꝛo⸗ miſſione vhi pñt. nec ſoluũt᷑ ꝑſpõſalia fidevliura mẽto firmata. vñ cũ adulterio nuda ꝓmiſſioðcð trahendo vẽ cauſare illud idẽ piculũ ꝓ quofuit ꝓ⸗ pibitio feã.ſi aũt vir dat mulieri fidẽ de 5ᷣhẽdo vi nẽte illiꝰ marito qnã nec añ nec poſt viuẽte ſuoma rito cognouit ſi poſt illiꝰmoꝛtẽ eaʒ duxerit in vro⸗ rẽ nõ ſunt ſepandi.ſilr dico de muiiereq̃ idem de⸗ dit de Shendo viro viuẽte legitia vroꝛe eiꝰtalem tñ ꝓmiſſionẽ faciendo.vel de factopÿhendo graui ter peccant.ej de eo qui duxit in mimn quaʒ pol n Siquis.
M into ponit᷑ caſus talis. qdʒ Titiu noie ſollicitauit Tebergꝰ Vro
rẽ ꝓrimi ſui q̃ rñdit ſuſtiebo qð petis ſi Berte mu⸗
lieri q̃ familiaris? ꝓxima? ꝓpinqua cõſanguinea
erat ipᷣi Teberge ꝓmittas ꝑfñidẽ ꝙ poſtmoꝛtẽ ma riti mei accipies in vroꝛẽ ilã de quaipatibi con ſolet. vel dicet. intẽdens Teberga? ꝓbabili cſe⸗ dens ꝙ ipᷣa eẽt illa deq Berta ↄſuleret.cui Titins ↄſenſit ⁊ Berte mõ pᷣdicto fidẽ dedit. ⁊ſic Teber⸗
ga ſuſtinuit ſe ab illo carnalr cognoſei.poſimoduj
moꝛtuo marito Teberge Berta ↄſuluit Titio vel
dirit g accipet Tebergã in vxoꝛ. qð⁊ fem̃eſt. m
q̃rit᷑ vtx mr̃imm illud teneat vłſintſ epandi. Ri ꝙillud mrimn nullũẽ.qꝛ Tebergaſciès padulter
dãs ſideʒ adultere de Zᷣhendo cũ ea poſt moꝛtẽmà
———
riti. poſſea ipᷣaʒ hieñ põt fraudulẽt᷑uaſit itio. x Berte faceretp fidẽ ilã ꝓmiſſionẽ quã fecitiper
isu ün dn iii
mh

r.
intẽdẽs ꝙ qꝛ Berta di ligebat eã ↄſuleret Titio illud qð poſtea ↄſuluit. Fraus aũt ⁊ dolus nulli dʒ pocinari.e de imũitate ecclie. Aduerſus.j. Lete rj. Si gũt Teberga ꝓmiſſionẽ ſupꝛadcãʒ a Titio Berte fcãm fieri Pcurãs.ſʒ ſupꝛadictã fraudẽ non tendẽs.ſʒ itendẽs ꝙ Titiꝰ quẽ diligebat vtiius ⁊ honoꝛabiliꝰ vxoꝛaret᷑ ſi teneret᷑ vxoꝛẽ acciꝑe ðᷣ cõ⸗ nilio Berte qᷓ; ſiñ.⁊ cũ ß itẽdẽs Pꝓhibere elõgatõnẽ Titija ſua mala familiaritate viuente marito ſuo uẽ nõ diligebat.⁊ pcuiꝰmoꝛtẽ ſolatioſioꝛem ſibi hie ſperabat.tenet mfimnꝙ poſt mõtẽ mariti ſui inter ip̃aʒ ⁊ Titiũ fuit õctũ.non obſtãte ꝙ a pᷣdicta erta fuerit pᷣdcõ Titio noĩata vt eaʒ duceret in Voꝛẽ.⁊ nõ obſtãte ꝙ qñ ſupꝛadcãʒ ꝓriſfionẽ fieri Pcurauit intẽdebatper facere mdlam familiari- tatem inter ipſam ⁊ ip̃m Titium firmioꝛem. „— ĩaʒ. Mihil inigusẽ ⁊e. hypbolice rca niausere. brppolic e logt᷑ ad oñdẽdũ magnitudinẽ of⸗ Afenſe.łihil iniqus.i.magis rõeʒ iuſti⸗ tie qᷓ; qñ accuſaroꝛ reꝰẽi eoĩquo vit aliũ ↄcẽnare Wů tãto grauiꝰeoſpũiri opõtuerit. itelligm ẽ qᷓ;tũ dillud qð ſpectatad pccm̃ luxmie.ſʒ q;tum ad in iuſtitiã quã addit aduiteriũ ſuꝑ foꝛnicationẽ.⁊ q⸗ tů ad mfimonij leſionẽ plus vz mulier peccare pꝑ rõnes in qõnibꝰ dictas.Iniqus eſt retinere mere- tricẽ.ſ.q̃ penitere nõ Vult. patronus eſt turpitudis g celat crimẽ vxoꝛis dico ꝙ verũ eſti eclat crimẽ Vxoꝛisi hiudiciũ coꝛꝛectiõis. nõ tñ ñi celatĩ ſuppoꝛ tationem̃ infirmitatis. Rr. de cõditiõe ⁊c. Supius de B ne termaut mag̃ de ibeeine tis ſupueniẽtibꝰpoſt mrimoni iã cõ tractũ. Mic determiat de incidẽtibus ipedim̃itis i actu Zhẽdi.⁊ didit i ptes.ꝛ. deter miatð ipedim̃to ßuiliſ ↄditõiſ. 2ð ipedim̃tiſpue rilis etatis ibi. Hocẽt ſciẽdũẽ. P'in tres. oñdit ꝙ erroꝛ ↄditionis fuiripedit mfrimm. 2 in⸗ grit vtx int᷑ᷣuũ ⁊ ãcillã poſſit ʒhi mimn ibi. Que ritẽt. 3 oſidit ꝙ ßuitꝰ fupueniẽs jj diſſoluit mii⸗ moniů ibi. lud etiã. Ariculusßmus. rca hãc di.q̃rit pncipali ð ſex. p*
de mfimonio ʒᷣcto iterliberũ⁊
icillã. ꝛ de tal mfimonij ratificatiõe
Zde talmfimonij ſi ratificatũij fuerit ſepatiõe. 4⸗ de mf̃imonioʒcto iter ꝰuũ⁊ ãcillaʒ. Fdeßuitute ſupueniẽte mfimonio. 6ꝰde ipedi mento pueritetatis. Wirca ÿmũ q̃rũtur duo Vtrũ iterlibeꝝ⁊ ãcillã quã creditliberã poſſit Shi mfrim. rrterraii ſi doiter libeꝝ ⁊ zcillam
Rim 0On guzerediiiberʒ porn
„ mfimn. eioꝛ ẽ ↄditio lepꝛe qᷓ; nitutif. S erroꝛlepꝛe ñipe it mf̃immiter fanñ xlepꝛoſum.g nec iter libeꝝ ⁊ ãcillã. Itẽ peioꝛ ẽſi eruitꝰ ſpũalis q̃ hõẽ ſeruꝰ diaboli qᷓ; coꝛpalis.ſʒ iter libeꝝ a ſeruitu te ſpũali ⁊ ſeruã ſeruitute ſpũali.p̃t ʒhi mr̃imoniũ Ignoꝛãtia ßuitutis j obſtãte.ð mlto foꝛtiꝰ int᷑liberũ ſeruã buitute coꝛpali. Wõtrariũ h.eĩ de ↄiugio Fuop. WPꝛopoſuit.⁊.c. Adnfaʒ. Rñdeo ꝙ interli berũ zcillã quã creciti räte illa creduli te nõpõt ʒhi mf̃imm eneat. ꝙẽt cũ illa ʒheret ſi eẽtãcilla. qꝛ taliemwoꝛe ledit õhẽs leſone
P⸗
nimis enoꝛmii bonis miimonij.ledit᷑.n. in bono Plis. in ꝙ eã nõ hẽbit ĩ ſua ptãte.⁊ ĩ bono fidei.qꝛ mulier ñpoterit ei debitũ redder liber. qꝛ foꝛte il⸗ lo tꝑe quo vir vellʒ ab ea debitũ pecere dñs ſuus poſſet eã ĩ aliquo nẽgocio occupã.⁊ ĩ bono ſacfi.i.
icohitatiõis iſepabiitate.qꝛ dñs ãcille poſſet eam
Vẽdẽ.⁊ iõ egtate nãli Puiſuʒ ẽ talẽ erroꝛẽ mfimm ipeire. Si aůt ſeruꝰʒhit cũ ãcilla qᷓ; credit liberã vliber cũ libera quã credit ãcillã velſeruꝰcũ libe ra quã credit ãcillã tenet mfimm.qꝛ erroꝛ eqlis cõ diriis vlmelioꝛis ñledit Zhentẽ. Zid njopp⸗ dðꝙ qᷓ;uis lepꝛa ſit perioꝛ ↄditio ſimpli q; ſeruit⸗ ñtñita ledit bonũ idei imtimonio nec copitatòis iepabilitatẽ. q qᷓ;uis ſanꝰ nõ teneat᷑ de ncitate ſit
hitare cñlepꝛoſo tñ tenet manere ita ꝓpe ꝙ neuter
luo debito defraudet᷑. Adꝛm dʒ ꝙ;uis ſeruituſ pũalpeioꝛſit ip̃i ſeruo qᷓ; coꝛpalis.tñ non ita ledit
iberum in bonis matrimonij.
q̃ritur vtxiterlibex ãcil. Ecundo lã q; ſeit ãcillzpoſſitõhima nimonũ.⁊ viꝙ nõ.qꝛ iter ꝑſonas legitias
d5hendũiter ſe Zhit᷑ miimmp mutui ↄſenſuz ꝑ
vba de pñti expᷣſſuʒ. ſʒ erroꝛ ↄditõis i tollit ↄſenſð in ꝑſona.cũg mutuꝰↄſenſus ꝑ vᷣba de pñti exp̃ſſus nõ cauſat mrimmn iter libeꝝ ⁊ zcillã quã credit libe rã. ãcilla nõẽ pſong legitia ad ʒhend cumn libero. ẽliber eque ledit ĩbõis mfimonijſi Zhat cũ an cilla ſciẽter. ſicut ſiphat ignoꝛãter.ſicutꝭ ꝑp leſiõeʒ ĩbonis m̃imonijñ tenet mf̃imi cñ ea ʒctũ igno⸗ rõter.ita nec ʒctů cũ ea ſciẽter. Lõtra.ej̃ de cõiu- gio ſeruoꝝ. Pꝛopoſuit. dñ de illo qõᷣxit cũ zcilla 3 credebat liberã. ꝙ ſi poſtqᷓ; audiuit illã eẽ zcillã co- guit eã carnali cõpeilat eã ſi vroꝛẽ maritali affe⸗ ctiõe ptracta. qð ñ eẽt iuſtũ niſi ibercñ ea quã ſcit ãcillã mr̃imm poſſet 3here. Rñoꝙ qꝛ cũerroꝛ de terioꝛis ↄditiõis ⁊ ſi nõtollat ↄſenſuʒ in pſonaʒ.tñ mltũ minuit.⁊ qꝛẽtrõnabileẽ Vtdeceptiſiura ſub
ueniãt.e de reꝝ ꝑmnutatiõe. ñ vniuerſoꝝ.⁊ ð do
nat. int᷑ maxie qn ẽ deceptio in re Fraui.⁊ iõ nãli eg tate ĩ iu ſtatutũ ẽ ꝓſonã ßuił ↄditõis eẽ illegitiaʒ ad Shendũ cũ ꝑſona libera.q;din ꝑſona libera aliaʒ li- berã eẽ credit.ñẽ aũt ſtatutũ illã eẽ illegitiaʒ ad ʒ⸗ hendũ cũ libera cui notaẽ 7 ↄditò.qꝛ tũc nõẽ deceptio nec ↄſenſus dij inutio.ſicutẽ ĩ cafu p̃dcõ.⁊ iõ renet mrimmpᷓctů intillas. Ad In io poſitũ dð ꝙ durãte erroꝛe ex pte liberiãcilja nõ eſt pſona legitia ad ʒhendũcũ libero nõ ſic aũt eſt qñ nota E ſua ſeruił ↄditio. Adꝛm dð; ꝙœñ valʒ. quia ĩ vno cãu icurrit leñionẽ ꝑerroꝛẽ.in alio añt ſciẽter illa aũt leſio inqᷓ;tũ leſio ñ ipedit mf̃imn.ſʒ iq́;tñẽ talis leſio quã liber incirit per erroꝛem. Erticulus ſecundus t66 eN— q̃rit de ꝛ0 pßnci⸗ YOnſequenter pali. ⁊circahc qrük duo. P vtx mfimnliberi cuʒ eilla quã credebat liberaʒ ratificet Carnalẽ coplã ſeq̃ntẽ.* vtx ꝑãcille mãumiſſiõeʒ Dpn mũ rideo ꝙ aut copnla carnaliꝭ ſeqtu certã cognitionẽ ſeruir cõ ditiõis altiꝰ ↄiugis.aut ꝓbabilẽ ůũptiõeʒ aut leuẽ ſuſpitionẽ.aut iſta oĩa anced it. ſiãt iſta oig acedit nõ ratificat mimm pᷣdcm̃.qꝛ adhuc liber. ↄmiſcet᷑ ei ex p̃oꝛi ↄſenſu q fuit millus.ſi añt ſegtur leuẽ ſuſpitionẽ tñ.ſic ẽtnð ratiſicatmrimm pᷣdem̃ titubãs.n.ꝓignoꝛte hidusẽ.eð dingio ſernoꝝ.

Pꝛopoſuit. i glo.ſi aũt ſegk ꝓbabilẽ ß̃ſumptioneʒ diſtinctã.tũc diſtinguo quia aut illa earnalis cõ⸗ ũctõ fcã ẽ ad pᷣceptũ ecclie· aut ĩ.ſi nõ tũc diſtiuo qꝛaut fcãẽ affcũ mr̃imoniali autf oꝛnicario.ſipꝛi⸗ momõ.tunc dico ꝙ ratificat m̃imonium pꝛopter cõfenſuʒ pnñteʒ de nouoq etias ſine carnali copula ců verbis de pñti que pᷣceſſerũt mr̃imoniũ ratifica ret niſi alter ↄiunx ꝗeſt ſeruilis ↄditiõis. pus ſuo ʒſenſaßſtino reccſiſet. añt fcãeſt aſſectu foꝛnica tio miimonii nõ ratificatur in cõſpeũ dei. q;ᷣuis ra tů pᷣſumeret᷑ ᷣm iudiciũ ecclie eoꝙ pᷣſũeret iterio⸗ rẽ ↄſenſuʒ de nouo affuiſſe. ſi aũt liber eum ancilla carnalr coplatꝰẽ per ↄpulſionẽ ecclie dñt aliq ꝙ il⸗ a copula ſibinõ p̃iudicaret. ſÿnõ vi mihi ꝙ veruʒ dicant.qꝛ ſi carnalt ↄmiſceret᷑ cũ ea affectu matri⸗ moniali ratificaret᷑ mr̃imoniũ ꝑꝑ nou ↄſenſuʒ ef de pingio feruox. Mꝛopoſuit. ſi gůt affectu foꝛnica rio moꝛtalit peccaret. Si aũt illa copula ſegtur cer tam cognitionẽ in libero de ſeruitute alterius.tũc ym omnes ſiue cõmiſceat᷑ cũ ea per cõpulſionẽ ec cſie aut ſine illa.ſemp mrimonuiũ ratificãt ĩ cõſpe ctu dei.ſi illa cõmixtio fiat afictu matrimoniali.ſi gůt affectu foꝛnicario q;uis nð rarificaret ĩ conſpe ctu dei.ratificaret tamẽ ᷣm iudiciũ eccleſie ꝓpter cauſam ſuperius dictam. rit᷑ vtrũ mr̃im nrati⸗ KP Ecundo que ficetur ꝑ ancille ma⸗ umiſſionẽ. Rñdeo aur liber illã manumiſſionẽ ignoꝛat credens tñ eã eſſe liberã ſicut tꝑe ʒcti m̃i⸗ monij credebat.aut ſcit eã manumiſſaʒ poſt ↄctuʒ mrimoniũ.⁊ eã fuiſſe ſeruã tꝑe mrimonij Scti. Si pᷣmo modo carnalis copula ſequẽs manumiſſionẽ pᷣdictũ mrimoniũ nõ ratificat.qꝛ adhuc liber cõmi ſcẽtur ei ex pᷣoꝛi ↄſenſu g nullus fuit ej̃ de coniugio ſeruoꝛũ. Ad noſtrã. iglo. Si ſcðo mõ.aut ↄmiſcet᷑ affectu m̃imoniali aut foꝛnicario.ſi pᷣmo mõ effi⸗ citur mfimoniũ ratũ nõ pp ↄſenſuʒ qui pᷣceſſerat? nullus fuit.ſʒ ppↄſenſuʒ nouũ quicũ verbis dep̃⸗ ſenti que pᷣceiſerãt efficit mimoniũ.ſi aũt illa cð⸗ mixtio fiat affectu foꝛnicgrio. tůc;uið nõ ſit matri moniũ in ↄſpectu deieſſet tñ ts indiciuʒ ecclie.eo g pᷣſumerer affuiſſe interioꝛẽ cõſenſuʒ.ſi tñ tpe con tracti m̃imonij dñs ancille eaʒ tanq; liberã viro libero tradidiſſ in vxoꝛẽ eo ipᷣo inteiligeret ei de diſſe libertatẽ. e de ↄiugio ſeruoꝝ.Ad noſtrã. igi. xiðtũc verũ ʒheret᷑ inter eos mr̃imoniũ.ꝛ9. d.?. Si quis ingenitus in glo.
„
— 2„ queritur deʒ? pᷣn * Onſequẽter cipali.? circu hoc
auerũtur duo. P vtx liber volens cũancilla manere quã tpe pctus crede pat eſe liberã poſſit ab ancilla dimitti. 2 vtxꝝ li⸗ ber qui ʒrit cũãcilla quã credebat liberã poſſit lici te ab ea alr qᷓ;p iudicẽ ecclie feparari. im ſ ꝙ liber volẽs cũ ãcil Runo oñdo lamanere ibe tpe 5ctus credebatliberã nõ põt ab illa dimit⸗ ti.er de eo g duxit in mimoniũ qnã polluit p adul teriũ.c.i.dicit᷑ de quodã qui hůs vxoꝛẽ legitimam aliã huiꝰ rei inſciã ſibi copulauit.⁊ pᷣma moꝛtua ni titur diſcedere aſcha að niſ mulier diuõtiũ petat ad petitionẽ viri nð ſunt aliquatenus ſeparãdiqð verũ nõ eſſe nifi mr̃imoniuz tenere poſſet exparte
vng ⁊non ex parte altera. eigoa ſili quãuis matri
moniũ cõtractů inter liberũ ancillã quãtpe õctus credebat liberã nen teneat ex pte liberi.tenet tam̃ expte ancille. qᷓ;uis ergo cognita ſub feruili cõditõ ne mulieris poſſet dimitti alibero. liber tñ cõtra
ꝛopꝛiã volütatẽ ab ancillã dimitti non pot. Itẽ
extra de deſpõſatione ipuberũ. De illis. di de duo bus qui añ annos aptos mrimnonijs ſpõſalia ᷣhůt ꝙ mulier poſtquaʒ ad annos nubiles attingit.⁊iĩ
eñ qui nõduʒ ad annos aptos mr̃imonijs venerat entit. amplius hon poterit diſſentire. niſi alins
poſtqᷓ; ad legitimã etatẽ ꝑuenerit in eam ſunʒ nega nerit pꝛeſtare cõ
ſenſuʒ. ergo põt tenere mimoniũ
e xpꝑte vna? nõ exparte aiia.⁊ tunc argue vt ps. Lonn.⁊. q.ꝛ. Si quis ingenuus. in glo.· dicitur ⁊ ſilibera ʒxit cũ eo auẽ credebat liberũ comperta cõditione feruitutis. neuter coget᷑ ſtare cuʒ altero quãtũ ad vinculũ mr̃imonj· Rñdeo ꝙ inter libe rũ? ancillã quã ipe rpe contractus credebat liberẽ nullů fuit miimoniũ in rei veritate. qꝛ uil value rit cõſenſus ex pte ancille. n on valuit tñ ex pte libe ri. ad. n. vt valeat mr̃imoniſctus requitit mu⸗ tuns cõſenſus ⁊ ideo manifeſta ↄditione ſeritu⸗ tis in ancilla. ancilla nõ cogit᷑ ſtare cũ libero qtn eſt er vi mimonij. vñſi õheret mrimoniu cũ alio teneret mr̃imoniũ. rõne tifidei ꝓmiſſebene tene tur ei. qꝛ quilibet tenetur ſeruare qð libere pꝛomit tit. maxie ſi fide vel iuramento firmetur. ſi tñ obt nati poſſitſine detrimẽto ſalutis. Ad pm ioppn dð ꝙ ſicut dicit glo.ibidẽ ſup illud verbð. Miſimu lier diuoꝛtiũ petat.vir ↄpellitur remanere cum eà ita vt de nouo ↄfentiat in eãſiiðᷣa velit pp doluzʒ: culpã iðius viri.⁊ nõ eↄnõqmimoniũ fuiſſeti ter eos. vñ ſi vir añ nouũ conſenſuz in eam pᷣheret cũ alia ʒctꝰteneret. Ad⁊n dðꝙ ſic dicit gi. ibic verũẽ ꝙ multi ʒctus ex vna ꝑte pñt tenere ⁊ exa tera nõ. vt ſi pupillus Zhit cũ maioꝛe ſine tutoꝛis auctoꝛitate.ſʒ ſecus eſt in mrimonio.qʒ illud vicu lů non põt cõſtare niñ cx duobꝰↄſenſibꝰ. nec obſtat qð in hac decretali di. ꝙ ille qui pꝰ venit ad ãuos nubiles aliũ tenet᷑ erpectare.nõ rõne mfimonij ß rõne ſue ꝓmiſſiõis. Vñ ſi Zherer cũ alia mr̃imon teneret etiã ſi ĩ ꝓmiſſide cũ be tenei . C querit᷑ vtx liber q 5̃rit cum E cun do ancilla quã credebatiiberã poſſit licite ab ea aliter q; ꝑ iudiciu ecclie ſepari. Rñdeo ꝙ aut Zrerũti facie ecckie aut ho. tñ ʒrerũt coꝛã teſtibus per quos Sctus põtpꝛobari aut ita feerete g nullomõpõt ꝓbari. Si Zrerütb mõ per iudiciũ ecckie ſunt ſeꝑandi. quis in rei Fitate mimniũ fuit nullũ.tñ ecclie dʒ cõſtare dei⸗ pedimẽto quo in foꝛma iudicij cognitio ſententiã bit mr̃imoniũ nullũ fuiſſe.vñ nemo ꝓꝛ tůcũq; pu blica cã põt ab vroꝛe ſua ſepari ſine indicio ecclie eide diuoꝛtijs. Moꝛꝛo. Si aür prerũt ſcbo mpdo ẽtꝑ iudiciũ ecclie fepandi ſunt.qꝛ cãe 5ctun m monialiũqᷓ pꝛobari pfit in iudicio eccliaſtico ad il diciũ ecclie debẽt referri.alias multe fraudẽs po fent cõmittere in dimittendo vxoꝛes ꝓptias fal⸗ ſo eis obijciẽtes notas ſeruilis cõditiõis. Siaue Zxerũt mõtertio. tũc diſtiguo.qꝛ au famaeſt eos Friſſe aut nð. ſi fama eſt. ad hec vfpꝛobabil poll dici ꝙ nõ niſi ꝑiudiciũ eccliaſticũ devẽt ſepari vitandũ ſcandalũ.ſi aũt de hoc nulla penitusẽfa⸗ ma.nõ video quare nõð poſſit eã ꝓpꝛia auctoꝛitatẽ dimittere ſicertus eſt de eius ſ eruilicgnditione
pin iun jiy jnil jsji gnin io iniicn ſerl. gie wun pi (the 1 wn nn n in tiinn Musin inn htid QMi bin ißdj tdiy⸗ iuie ſiu 1 Rinß lighn weitt ſh

. ₰ nerit de 4*pnci⸗ Onſeq̃nter pait ectnc
duo. Pvtx ferui⁊ ãcille poſſit inter ſe mr̃imonia Shere ſine ↄſenſu dñoꝝ ſuoꝛum vtx dñs poſſit vẽder alterũ eoꝝ in partibꝰ q;⸗ tñcũq; remotis.—— 5 erui? ancille non Rimo oñdo e mfimõia Shere ſine ↄſenſu dñoꝝ.qꝛ nemo pðt dare alicui qð ẽalteriꝰſine Mẽſuilliꝰcuiꝰẽ.⸗ 3 6ʒ phñʒ ppoli.c.ʒ. Seruꝰẽ cĩd dñi. nõ põt darẽ mulieri prãteʒ coꝛpis ſui ſine ↄſeſu dñi. Itẽ fauoꝛabilioꝛ ẽ religioĩs igreſſus qᷓ; mfimonij õctus. Sʒ ſeruꝰ nõ põt ſine ↄfenſn dñi ſui Pfiteri in religione.g multo oꝛtiꝰ mrimm ʒhere. Lõtra ef de ↄiug. ſer.c.i.di
ꝙliinter feruos dis ʒdicentibꝰ⁊ inuntis mfimo niaõcta ſuerit nullarõn Ric n
e ſunt diſſi luenda pp hoc. zeilla.ſʒ ẽt cũ libera. nec
poli.i.c.ꝙ illud qð p natura qð aut põt hic coꝛꝑ puide re eſt ſeruũ natura põt gᷓ eſt hec. aꝛmf̃iminõ tiñ ẽ de iure nãli a natura ſpe ciei.ſʒ ẽta naturg generis. Zeſt nlis mfimonij fi io ſpẽi. qᷓ ſeruitꝰſit de iu dictat quoſdaʒ ?oſdã ſeruos pp melioꝛẽ doms ⁊ ciuitatis diſpoſitionẽ tj ñ dictataliquoſpber̃ er eſeruos alijs in hiſque nccia ſunt ad indiuiduivr ſpẽi ↄſernationẽ.† ʒqtũ ad alia ſeruitia que nãlibꝰ opibus ſupaddũtũr. ⁊ ið nullus hõ alij ita ſubijcit᷑ quin ip̃o inuito poſſit facere ea q̃ ncciaſ unt ad ↄſer uationẽ ſui ⁊ ſpẽi.tñ vt di e de ↄiugio ſeruoꝝ c.i. Auãuis ſerui poſſint mfimm ʒhert dñis iuitiſ de⸗ bita tñ ⁊ ↄſueta ſeruitia nõ debẽt minus ab eis pꝛo pꝛijs diis erhiberi. Adpmin oppn dõ ꝙ ſeruus ẽ dñi nõ qᷓ;tů ad opa nãlia quoꝝ finis ẽ ↄſeruatio ĩ dinidui.nec qᷓ;tũ ad illa quoꝝ finiſeſtↄſeruatõ ſpẽi B qᷓ;tů ad opa mãualia ſeu artificialia nã̃libꝰñpad dita. Admdõ ꝙ uis fauoꝛabil ioꝛ ſit religiõis igreius qᷓ; mimonij cõtractus.tñ ꝓfeſſio ſerui in religiõe magis ß̃iudicaret diño.qꝛ qui ꝓſfitet᷑ ĩ reli⸗ gione ſubdit ſe ptãti plati ſui. ᷓ;tũ ad opa volũtq· ria in qui i dñis ſi— ubditi.“ querit vtꝝ dñs poſſit ven⸗ Bcundo dere feruũ ↄiugatũiptidur qᷓ;tũcñqʒ remotis. Rñ ꝙ ſerui aut Shunt de licentia ⁊ ↄſenſu dñoꝝ.aut nõ. Siſic. dñs jj põt vẽdere ſeruũ in aliqð piudiciũm̃imonij nec aligd ſibi pꝛecipere in
mrimmnj
iij et v
ſernos ſuos ↄiugatos vendere volũt. cogipñt⁊ð⸗ bẽt ꝙ talr de venditiõe nõ oꝛd inẽt ꝙ faciãt onera
0
rep̃cio iuſto. ſicut.n. ad ius diii nõ ꝑrinet poſſe ꝓhibere ſeruoſſuos 5heremfimm.ſic ad ius dñj nõ ptinet poſſe vendereſ eruũ ſuuz talit᷑ Vttotalr ipediat ab officio b qð mf̃imẽ iſtitutũ.
rticulus quintus
Eter aueritur deIe pꝛin Onſequẽter cipali.⁊ circa b rũt᷑ duo. M vtrũ ↄlugñ liberoꝝ vir fi ne ↄſenſu vroꝛis poſſit je facere ſeruuz.
⁊*cuius parẽtis ↄditionẽ debet partus ſequi. P rimo ꝰidog vir ine ↄſenſu vxo⸗ 5 is nõ põtſe facere ſeruum. aß̃* 2.· di ꝙ vir nõ hʒ ptãteʒ ſui coꝛ
poꝛis.ſed mulier.gᷓ ſine ↄſenſu mulieriſnõ põt coꝛ
pus ſuuʒ tradere ĩalteriꝰ ptãteʒ.⁊ ex ↄſequenti nec
ſefacerẽ ßuũ.qꝛ ſeruusẽ in dñi ptãte. Nẽ mulier ſine ↄſenſu virinõ põt ſe facere ſeruam. aſili nec virſe facere ſeruuʒ ſine ↄſenſu Vxoꝛis. Lötra ſer uuſ nolẽte dño põt vroꝛẽ ducere.ga ſiſiliber nolen te vrore põtſe in ſeruũ vendere. R ꝙ virſine ↄſenſu vxoꝛis põt ſe facere ſeruũ.qꝛ q;uis vir ſiti Voꝛis ptãte qᷓ;tñ ad redditionẽ carnalis debiti in oibus tñ alijs jui iuris ſt. ⁊ ioſine cõſenſu vroꝛis põtſe in ſeruũ vẽdere faluo iure Voꝛis qᷓ;tũ ad de bitũ carnale. nectalis venditio mfim diſſoluit. nec quo ad vinculũ.qꝛ ſupuenit mumnonio legitie ʒcto. nec quo ad thoꝝ.qꝛ talis ſeruitꝰvt dictuʒ eſt Acaſita ẽſt ſaluo iure vxoꝛiſ vn dno illi ſeruo aligd Scipiẽte ⁊ vroꝛe ab eodẽ? cocẽtpe debitũ petẽte magis dʒ obedire vxoꝛi qᷓ; dño. Adpm in oppi⸗ pʒ ſolutio ex dictis in qõnc. Ad m dõ ꝙ nõE ſile qꝛ;uis quo ad carnale Sbitũ vir ⁊ vxoꝛad paria iudicẽt᷑.tñ ñ quo ad alia ſicut quo ad regimẽ domꝰ Vel familie vel diſpẽſationẽ bonoꝝ.imo vir eſt ca
Put vxoꝛis.
NE ueritur cuiꝰparẽtis ↄdi- cundo tionẽ debeat ſequi partus
St vig nõ debeatſ eqꝓqitionẽ mfis qꝛ ſi⸗ cnt ex deteſtãdo ↄnubio alicuiꝰ ʒftituti ĩſacris cuʒ ingenua fuerit filij ꝓcreati ili ecclie decꝰfacerdoò tis velmiſtri ignominia nati ſunt. erũt ſerui iureꝑ enni.iðq.vlti.vñ mulieres partus nõſemp ſegẽ ↄditionẽ mfis. Itẽ phñs.iy de gialibus. viirn dat foꝛmã⁊ p̃ncipiũ inotꝰ⁊ temina dat coꝛpus ⁊ma- teriã.⁊.ĩ. Vir eſt ſicut monẽs.⁊ femina ſicut pati⸗ ens.ßʒ res magis depẽdet a foꝛmali p̃ncipio⁊ acti uo qᷓ; a materiali ⁊paſſiuo.gᷓ pꝛoles inaßis dʒ ſeg ↄditionẽ piis qᷓ; miis. Itẽ pm phñm. phi. Irs imitat᷑ naturã.ſʒ ĩ nãlibis ↄditiouibꝰ ꝓles magis feqturpiem qᷓ mfem.s ſili in libertate ⁊ſeruitute q̃ ſunt quaſi ↄditiões artificiales inqᷓ;tũ ſunt inſti⸗ tuteꝑrõem ⁊ volũtatẽ. Lontra ej de natis exli⸗ bero ventre.e.vnico.jndecẽſe ſſecredimꝰvt pꝛo genitiær libera ad feruitutẽ retrahãtur.ꝗᷓ partꝰ ſeg tur ventrẽ quo ad cõditions libertatis.ꝗᷓ a ſili quo additionẽ ſeruitutis. Itẽ ſi aliquis ſeminatiter ramea. meus eſt fructꝰ. ga ſiliſi aligs ſemiat ĩan cilla mea meus erit fructus illius ſemis qð nõ eẽt verũ niſ partꝰſequeret ↄditionẽ mñis.

ruitutis ⁊ libertatis bartus Et huic ↄcoꝛdat lex diuina gnatur cõiter. 3.mñ̃ aũt p̃ncipiũ at coꝛpus.⁊ ið pereditate magis tin libertate ⁊ ſerui⸗
Sʒhãc rõneʒ non tus ſit vilis con
tionibꝰ vo pã ſequit᷑ mr̃eʒ.
ctiua. Mꝛeterea ſi ditate.ita ſuccedũt mihi dð ꝙ ratio r quo ad liberta ethi.c.g. Ma⸗
cut filij ſuccedũt pii Ihereditate matrũ ſuaꝝ. 3 quare partusꝰ tẽ ⁊ ſeruitutẽẽ. tres ſunt magis rũt in generatiõe eo
oꝛes ſunt g ſunt ibꝰ. in generatione. iꝰfubſtãtie coꝛpis ſunt ↄditiones qͥ̃
tinitendũ eſt certo attribuãt pꝛoli ↄditiòes pã ⁊g in eius generatòe etudine tñ ſpõli aliau ẽteʒ deterioꝛis ↄditio actũ m̃imn piſi i aũt vterq; parens ſunt diuerſoꝝ dñoxꝝ fit di⸗ ſi plures ſunt. ⁊ſi vnus oles remanebit recom Adpm in oppr dðꝙ ſi nõð ſit iſto iure v d fuitipãlr ſtatutus
Ad alia pʒ ſolutio
Watres mi tcoꝛpꝰ magisẽt conueniẽtiꝰẽt eſt vtis renris ißam magis plus laboꝛauit. de
ue ſitpĩ ſiue m unz vendidit vroꝛe Vo ſeruilis eſt cõ uerſio liberoꝝ eſt tm̃ ille dñs pen pẽſabit alij dño pᷣciũ iu o.ibidẽ cũ ecclia tẽt dici ꝙ illu
dit illud ius. Mo in deteſtationẽ tal ex dictis in qon
ticulus ſextus.
ſequenter queriturs Et circa Bquerũt᷑ duo M tas ipediat mr̃imonium etate contracta pofint
Ntxpuerilis e ſalia i legitima
Rmo oñdo F 5 pꝑ ipotẽtiaʒ co
es coire Shere pfit. nec pp neri iueniãt᷑ diſcreti lis etas nõ ſemp ipedit ipedit mimn ẽ ipedimentũ pꝑp ontra. er de frigi qui n5 põt red Rñ ꝙ ſicut dicit mas i4. ãnos? puele añ. iꝛ.
puerilis etas nõi⸗ pedit m̃imoniũ. gã eũdi.qꝛſenes non poten deſfectũ diſcretiõis. ꝗa oꝛes aligbus ſenibus. mrimm. Jẽ nullũ fit ꝑpetuũ. Sʒ pue etuñ.ꝗᷓ nõ ipedit ma dis ⁊ maleficiatis. dere debitum nõð cſt
rrilis etas nõ trimoniũ. C
aptus cõiugio. ʒleges mr̃i
veat vt in plibns.qꝛ tñ aliañ ſufficiẽs diſcretio tẽ⸗ pus illud anticipat.⁊ ctiã coeũdi potẽtia að ex eui- dentia facti pʒañ infra illud tpᷣs carnalr copulant᷑. ſi aliꝗ tales mim pxerit nſunt ſepandi.vthr̃ ef de deſpõ ipu. Ad pin in opp dð ꝙin ſenibꝰ vr in plibus nõ eſt ita defectus diſcretiõis ſicut ĩpue ris ſitñ in ſene eſſer defectus diſcretiõis q̃ requiri tur ad plenñ cõſenſuʒ · dico ꝙii poſſet ʒhere ipo⸗ tẽtie ẽt coeundi in ſene magis ſubneniri põt paliqᷓ media qᷓ; ipotẽtie coeũdii puero qᷓ;diu puerẽ Ad m dð ꝙ maioꝛũẽ Verd deipedumẽto qð oppoit᷑ cãe efficienti mr̃imonij.3, Sen us. — querit vtx ſpſalia in legi⸗ Ecun O timactate ʒcta poſſint v folui ꝑmutuð diſſenſuʒ. Sʒqꝛ hꝰqõniſſo lutio ſatis pʒ ex ſuꝑius dictis.⁊.di. in illa queſtio ne. Quot modis ſpoſalia diſſoluũt᷑.iõhic de ſolòe qõnis huius mihi videt᷑ ſuperſedendũ. rcg ſam quibuſdãtũ v⁊bů. Dñille c1 nõð ex ↄſenſu cdiugis ſe ſferuũ fece⸗ rit. Sʒſi aliquis de ↄſenſu vxoꝛis ſe faciat ſeruñ efficit᷑ ne vroꝛ ei⸗ ancilla ipſo facto? Riꝙ nõ.ſʒptãs quã in virũ hẽbat diminuit᷑.qꝛ důspõt ipᷣm occupare illotpe quo mulier vellet debitum ſibireddi.niſi foꝛnicatiõiꝰ pbabile piculũ imine⸗ ret. ſi añ pᷣdicta tp̃a copulã inierit. i mim Zreiit ſepari poſſunt. niſi ance carnal ſe cognoſcãt. qui tũc malitia ſupplet etatem.
M n c isit t. Supi determimit
mag̃ de pſonis no Ol illegi timis ad hendũ. Hic determiat de pſonis ille gitis oio. Et diuidit iptes W duas. P derermiat de ipedimẽtis qᷓ faciũt perſonã illegitimã ad ʒhendũ cũqͥcũq; b fona. 2 de ipedimẽtis que faciũt pſonã ilegti ad ʒhendũ nõ cũ quacũq; ꝑſona ſed cũ Au. di. ibi. Woſt hoc de diſpari cultu. P indus. M determinat de ĩpedimẽtis gꝛtů hitiber cð ſtitutione eccliaſtica. zð hñtibꝰ oꝛtů ex lege di na di.ſeq̃nti ibi. Wñc deuoto. P' in duss. derermiat de ipedimẽto oꝛdinis. ꝛ de ipedim
to cris ibi. His adijciendum.
di. querẽdu ẽ d du⸗ Irca hanc hes Ppe
m̃ẽto oꝛdi. ⁊ deipedijtocris. capm querũtur?. N vtx oꝛdoib diat mimm. ⁊? vtrũ mr̃im impediat Rimooſtendoxꝭn e
„ pfecriõis maioꝛis modernã erc' qᷓ; fuerit ßmitiug ſ ed in pᷣmitiug ecclia oꝛdo non ipediebal S* cõcedit
coputã inie imnfim. vt. n· hẽturp adthimo.ʒ. Vp cöcec 3 oꝛdo ipedit
ſiañ pᷣdicta tp̃a copul⸗ eſpõ.ipu. Anobis. diciturg epm eſſe vnius vxoꝛis vixꝝ.ð nec mo
rint ſepari pnit.
iſi hẽat Vo⸗
t.⁊ꝙſi ante miimn. Jẽ oꝛdo nõ ipedit m̃imn nili he ini ſit tale
añ nubiles ãnos ↄingalẽ ↄſenſuʒ nõ hñ
nerinadle tñptinẽtie ʒnexũ.ſʒ nõẽ cõueniẽs ꝙc
epent᷑. cnꝰröé otñzner. mobꝰcõcupie ita vigetĩoadin
i añ pᷣdcã tp̃a vir ⁊ mulier hñt ñ illã di icut in alijs. ʒ vñ ꝙ oꝛdonðipediat miun atali.ſ oꝛdoi
illud tpᷣs mr̃in
ſimul eſſe noluerint ſepen
ſretionẽ 3 requiri᷑ ad ↄplem̃tũ illiꝰ ↄfẽſusanccia icẽeſt oꝛdo in ecchiaoꝛiẽt rius eſt ad mri gii illa tpa non eccꝰ oꝛiẽtali nõ ipedit mim qꝛ Vt
hñt potentiã co
nphenduz. ⁊ẽt qꝛ eundi.qᷓ;uis aůt ſtatus nãe ſic le
ali ⁊ occid dĩ decre. du.
ſndiaconi
ſepba zi“ Aliter. eoꝝ ſacerdotes diacdi atc

mfimonio copnlãt᷑. necĩ occidentali. Cõt⸗ ðcre.
di.ʒꝛ.⁊ citat mag hꝰdi.c.i. Placuit. placuit ep̃oſ
pbyteros. diacões ſubdiacones im poꝝ inſtituta
ẽt abſtinere ab Vroꝛibꝰ.i. nõ õhere. vt dicit ibideʒ glo. Rẽ decre. di.ꝛg. Nullũ Muh facere ſubdiq
nũeß̃ipᷣſumãt niſi aſecaſie victurũpꝛomiſerit. ð ſubdiaconatus hẽt voti cõtinẽtie ãnerũ ſed vo
rcðtinẽtie ipedit m̃imin. 1ſubdiacõᷣat?. Rñ⸗ oꝛdinũ quidã ſunt ſacri vt pᷣſbyteratꝰ di acõatus ⁊
ubiaconatus. Alij ſunt nõ ſacri.ſ.oꝛdo hoſtiarioꝝ
lectoꝝ. exoꝛciſtaꝝ⁊ accolitox. tres ÿmi. ĩpediunt mfimoniũ ʒᷣhendũ.⁊ dirimũt iã ʒctuz. tũ ꝑp ecelie ſtatutũ.tñ pp votñ cõtinẽtie inexũ.ẽtſi ad cõtinen tiã ſe obligare nõĩtẽditille qui oꝛdinẽ ſuſcepit. duʒ tñ ſit hñs vſuʒ liberi arbitrij. Alij aũt nõ ipediunt mfrinzhẽdi nec dirimit ʒctũ. decr di.ʒꝛ“. Seria tiz.⁊ recitat mag hꝰ di.c.i.rõnabile aũt⁊ cõueniẽf ẽ vt illis oꝛdibus g ſuntſacri votũ ↄtinẽtie ſit ãne rũ.qꝛ i illis oꝛdibꝰcõſtituti ſunt miſtri quo ad cõfc
crionẽ? diſpenſationẽ diuinoꝝ ſacfoꝝ ad qð miſte
riũ requirit᷑ a ꝑte coꝛpoꝛis puritas actiõis.⁊ ex pte aie libertas cõtemplatiõis. carnaraũt cõcubitꝰ cõ̃ pus mactut ⁊ cõtẽplationẽ ipedit. Sůtẽt miſtri ec ctie quo ad diſpenſationẽ reꝝ eccliaſticaꝝ. ad qð miſteriũ requirit᷑ diligetia in diſpẽſando.⁊ caurel la in cõſeruàdo.mim aũt ipedit diligẽtiã. qꝛ oc aupatcircd. Ppꝛia.⁊ occupati circa ꝓpꝛia minus diligẽtes ſunt circa cõia.ipedit etiã cautellã i con⸗ ſeruãdo.qꝛ in ßᷣuatos vſus vxoꝛis⁊ filioꝝ frequẽt᷑ bona pauperũ expẽderẽt. Ad pin oppn dð ꝙÿß mitiua ecclia paucioꝛes hẽbat miſtros q; modo.⸗ Vn oppoꝛtebat ꝙ acciperet miniſtros quales po terat hie. ⁊ p̃terẽa tũc mñdius vtebant᷑ ſuo ↄiugio q; vt ant᷑ modo. Ldmdʒ ꝙ minoꝛẽ falſa.qᷓ;uiſ n· heant moꝛbẽ cõcupiſcentie ali ðpnñt hie remedi
umqᷓ; mfimm.I.abſtinentiã. ojonẽ? deuotionem
q̃ remedia magis eis cõueniũr mfimn. Adʒm dð ꝙ mioꝛeſt falſa.qð pʒ per illud qð dĩ decre. di. 32*. Si qs. vbi dicit ſexta ſynodus. Si gs eoꝛuʒꝗ ad clerũ accedũt voluerinr iure nuptiali mtiericò pulari añ oꝛdinẽ ſubdiaconatus faciãt: vi illuc að dẽ. di.ʒi.ꝙ eoꝝſ. acerdotes diaconi⁊ ſubdiaco ni mfimonio copulant᷑.ſic exponendũ eſt.i.copula to vtunt᷑ ᷣm quod diẽ 2 5
Indo erit vtrũmf̃imoniũ ipe⸗ Ecundo diat oꝛdieʒ. Et viꝙ ſc. ʒ
p tů opponit᷑ oꝛdo mfimonio tm̃ mfim oꝛ dini. ꝗᷓ ſicut oꝛdo ipedit miimoniũ.ita mfimoniuʒ oꝛdinẽ. Itẽ decretoꝝ di.⁊ diaconus.j. Hac au ctoꝛitate.dat᷑ intelli ꝙ illiq vxoꝛeſhñt vel accipe Volũt nec diaconinec ſacerdotes fieri pñt niſi cõ⸗ tinentiã pꝛofiteant᷑. Cõtra decretoꝝ di.ʒi. In ce⸗ n. Lonſiliũ ad ſuaſionẽ famitij cõfeſoꝛis noluit Phihere ep̃os pꝛeſpyteros diaconos ſubdiaconoſ doꝛmire cũ cõiugibꝰ quas an ↄſecrationẽ duxerũt. Rñ ꝙ in ecclia oꝛientali vir exis in mrimonio nõtñ bigamꝰpõt oẽs oꝛdines recipe.⁊ in ſuſceptiſ miniſtrare.qꝛ nolnerũt ſicut occidentales ↄtinẽtiã ꝓfiteri. In eccig Vero occidẽtali ſuſcipere pñt oꝛ dinis ptãteʒ ⁊ executionẽ de ↄſenſu vxoꝛis.qꝛ con ſentiẽs inteili pꝛofiteri ↄrinẽtiaʒ. decretoꝝ di..
Epus. vrore aůt neſciente aut ʒdicẽtepeẽcat eßs
2ingatũ oꝛdinãdo.⁊ cõiugatꝰ oꝛdinẽ ſuſcipiẽdo.ſi u⸗ ſeipit tñ oꝛdis ptãteʒ. nõßrñ ipmi ſuſcepto oꝛdie
preheſa ꝙ uit eis hu lapidare.ſʒ licitũ eñ facere qð lex pcipit.ꝗᷓ licet vi
punienda. Zdʒi dʒ
miniſtrare.qð põt ꝓbaripꝑillud qð dã in.c.imedia
te pᷣdicto. Ad pmin oppn dð ꝙ ſaeer oꝛdd impe dit cõtractũ mr̃imm rõe cõſtirutiõis ecclie que per ſonã in ſacro oꝛdine ↄſtitutã facit illegitiaʒ ad 5hẽ dũ. non ſic gůt facit cõiugatũ illegitimũ ad oꝛdinẽ ſuſcipiendũ. Ad ⁊mn dʒj ꝙ illa auctoꝛitas refertur ad ecchã occidentalẽ inqᷓ;tũ ↄiugatus de iure oꝛdi
nari nõpõt.niſi ip̃e ⁊ vxoꝛ ſua cõtinẽtiaʒ pꝛofitean
tur. In oꝛientali aũt ecclia nõ eſt. ſic. qꝛ ili m̃imo⸗ nio iãeto licite poſſunt vti. Arin ad partẽ ſecun
dam ꝓcedit de cõiugatis in ecclia oꝛiẽtali.
Artitulus ſecundus
antror querit᷑ deꝛ* pᷣncipa⸗ [6* Onſequẽter dtherthnche⸗ ur duo. P vtrũ liceat viro vxoꝛẽ ſuã Pp adulteriũ occidere. ⁊ vrrũ vroꝛici- diũ 22 mo oidoplʒ viro ſuã vxoꝛeʒ pp Rr mo aduteriꝭ dericere vt. n. di Jo. g. Judei dixerũt ð muliere iadulterioð Poyſes in lege mãdauit eis huiuſinõi
ro vxoꝛẽ ꝑꝑ adulteriũ occidere. Itẽ cuilibet aliuʒ coꝛꝛigerelicet⁊ ei iuſtã penã infligere.ſʒ virolʒ vro rem coꝛꝛigere ⁊ dʒ. 7. d.i. Sicutalteriꝰ.g licet ſibi iuſtãpenã vxoꝛi infigere pꝛo adulterio. Ila aũt ᷣm
legẽẽ lapidatio. 3tẽ magfhꝰ di. c.ꝛ. ⁊5.3. q.ꝛ. In
terfectoꝛes. Interfectoꝛes ſuaꝝ cðiugũ ſine iucẽ
cũ nõ addi adulteraꝝ vel aligd huiuſmõi ꝗd aliud
hñdi ſuut q; homicide:ᷓ vi ꝙioccidit adulteraʒ ſine indicio ꝙ nõreputat᷑ homicida. Lõtra magf
co.c.⁊ E eadẽ.qInter hec.ſancta dei ecclia mũda
nis nũq; cõſtringit᷑ legibus.gladiũ nõ hẽt niſi ſpũa lẽ.q ÿm iura canonica mulier pp adulteriũ occidi ñ dʒ. Itẽ Jo. g. Adulterã dñs nõ p̃cepit occidere. 6 eãa lapidatiõe abſoluit qð nõ feciſfet.ſi pp adulte- riuʒ occidi debuiſſer. Rñdeo ꝙ Vxoꝛt occider pꝑ adulteriũ B dupli põtintelli.aut.ſ. qꝛ ip̃ᷣam cõuictã ? cõdẽnataʒ ꝑ iudiciũ vir pcurat a iudice occidi.⁊ hoc mõ viro licitũẽ amoꝛt iuſtitie nõð libidine vin
„
dicte. tñ fieri nõ licetin indicio ecckiaſtico.ſʒ ciui
li vbi ler tal poſita ẽꝑ illũ qechn ponere de iure po
tuit aut qui eã occidit extra iudiciũ.⁊ h nůc; facer
licuit m legẽ diuinã.ſʒ in aliquo cãu ꝑmittit᷑ ſecũ- dů legẽ hũanã.ʒʒ.q.ꝛ. Inter hec inglo.argmet adß K. ad legẽ Juliã. de adultcrijs.I. Vracus.ſʒ illa lex logtur qᷓ;tů adpene interficientis mitigationem
Ad pÿn dõ.ꝙ illud pᷣceptũ veteris legis in nous lege mitigatũ ẽ.vñ ⁊ Thꝛiſtus ad nouã legẽ aſpici
3 ensillã adulterãa lapidatiõe abſoluit. Zc 2m. d ꝙ nõkʒ virũ vxoꝛẽ cꝛlgere quacũq; coꝛꝛectiõe ñʒ
leui⁊ tẽpata. delictũ.n.vxoꝛis taʒ grauẽ penã poſ⸗ ſet exigere ꝙ nõ liceret viro auctoꝛitate ꝓha eã ſuf ficienter coꝛꝛigere.ſ ð eẽt ꝑ iudiciũ coꝛꝛigenda ſeu ꝙ cũin auctoꝛitate dã cñ nʒ ddit adulteraꝝ.ſupplendũ eſt. maxie m glo. ibi⸗ S · qꝛ grauioꝛes ſunt homicide g ſine cã vxoꝛes ſuas interficiũt.qᷓ; qui eas interſiciũt ꝓ aduiterio dO uerit᷑ vtx vxoꝛicidiũ ipe·
7 Scu ndo diat mfimoniũ. Et vi ꝙ ſic 35 d.7. Interfectoꝛes. diꝙ

——— 2* ——.—— 6
ſnaꝝ ↄiugů penitꝰ ↄiugiuʒ denegat᷑. Itẽ ſapiẽ · i
der qu peccat qs P hec ⁊toꝛqͥtur.ſ zoccidẽs vxo rẽ peccat ꝰ mt̃imn enoꝛmiter ipin diſſoluendo. ð dʒ punirii mfimonio. vt. nõ poſſit õᷣhere min. Vöõtra magis peccatq occidit mẽem qᷓ; ꝗ occidit yroꝛẽ. qꝛ ſicut oñſuʒ eſt.li.ʒ. di. ꝛ9. Dlus tenet᷑ ho diligere mreʒ qᷓ; vxoꝛẽ.ſʒ micidiũnq ipedit m̃in
multo foꝛtius nʒ vrxoꝛicidiũ. Rñ ꝙ ſi vir occi⸗ dat vroꝛẽ pp eiꝰaduiteriũ. aur alias pp odiũ qᷓuis er ſtaturo ecclie interdicat ſibi mrimoniũpᷣhere·ſi
tñ Shit nõ eſtm̃imn dirimendũ. cñ adoleſcẽtibꝰ
ñ̃ pp foꝛnicatiõis ꝑiculũ diſpenlandũ? vt licite ⸗ pãt.ʒʒ. q.⁊. Interfectoꝛes. Si aũt occidat vxoꝛem ꝓp̃aʒ hac intẽtione Vt Zhat cũ illa quã viuẽte vxo
7e polluit ꝑ adulteriũ nõ tĩ nõ ʒ ſibi here cũ illa.
Fů ʒhit miimnẽ. dirimendũ. e de eo qni duxit ĩ
mimm quã polluit per adulteriũ. Suꝑ eo.m ex⸗ poſitionẽ glo.ibidẽ.⁊.c. Signiſicaſti.ſi tñ Zhit cuʒ aliqua alia qᷓ; cũ adultera nõẽ dirimẽdũ.peccat tñ ZShendo cõtra eccłie ſtatutũ niſ cũ eo fuerit pᷣus di ſpenſatũ. Ad pn in opp dð ꝙ ſemp interfectoꝛi bus ↄiugũ denegat ↄiugiũ.nõ rñ ſeinp mrimn diri mendũ ẽ ſi cõtrahãt.qᷓ;uis.n.quolibʒ vxoꝛicidiuʒ ipediat m̃im phendũ. nõtñ ſemp dirimit m̃im iã ʒctũ.vtpʒ ex deis in qõne. Ad ⁊mn dð ꝙ nð ſeg
tur ꝙſi debeat puniriimf̃imonioꝙſempinfim⸗ qð ʒhit debeat dirimi.in—— ille
cui ʒhere ſine diſpenſatiõe phibet᷑. Ad argn ad ꝑtẽ aliã dð ꝙ qᷓuiſ m̃icidiũ ſit grauiꝰ pccm̃ qᷓ; vxo ricidiũ.nõtñ ita eſt mr̃imm. ⁊ pᷣtereã aliaña iure minoꝛi pccõ maioꝛ pena ifligit᷑ ꝑp maioꝛeʒ ꝓnita⸗ teʒ ad illud qð foꝛtioꝛi indiget repꝛeſſiuos. —Ircg am Aroꝛẽ virginẽ durcere erclia c romana pmittit. Noc intelligẽdũ Meſt ſub cõditiõe.ſi volũt de cetero ad ſacroſ oꝛdies ꝓmone ri.alias eſt.eis licitũ ducere viduã gladiũ nõ hẽt niſi ſpũalẽ. Lõtra. Luce..dicitur Ecce gladij duo hic. Ad ille dixit eis. Satis eſt. teʒ Ber. 4li. de cõſideratiõe ad Eugec. ß. Ec cleſiẽ eſt gladiꝰſpũalis ⁊ materiat. Rñ ꝙ vtrũq; gladiũ hẽt ecclia.ſed ſicut dicit Ber. vbi pus ma⸗
terialisẽ exercendus ꝓ ecclia militis manu ad nu
tñ ſacerdotis? iuſſuʒ iperatoꝛis. ſpũalis veroẽ ab ecctia erercendus. nagaũt n loquitur niſi de gla dio ab ecclia extrahendo. n
—.
Mnc de voto ⁊. Supiꝰ deter⸗ miauit mag de ipedimẽtis
—— ðteriat ð ipedim̃tiſ oꝛtñ hñtibꝰex lege
diuina.ſ.de ipedim̃tro voti.⁊ didit᷑i duas. Pꝛi⸗ mo determinat de ipedimẽto voti. ⁊ deipedim̃ to alterius ↄiugij ibi. Vũ vir. Mꝛia intres. M⸗
oñdit quid ſit votũ. 2 quale votũ ĩpedit m̃im
ibi. Sciẽduʒ vero. ʒꝰ determiat de pnia poſt vo⸗
tũ nubentiũ ibi. Nõ igit᷑. Illa pars que ibi icipit. Nñ vir. diuidit᷑ in tres. ¶M oñdit ꝙm̃imn p̃ce⸗
dẽs ipedit ſequẽs. ⁊ oñdit quid ſit facienduʒ ñip
ignoꝛantias vtriuſq; ʒhat᷑ ibi. Hic querit᷑. ʒo on⸗ ditquid ſit agendũ i ʒᷣhaturꝑfraudẽ alterius ibi.
Sed ſi gs. ¶nicuuspimus.
oꝛtũ hñtibꝰ er ↄſtitutiõe eccłiaſticahic
„Frraßp di.querẽdũ eſt de dec Irca hanc M de fine voti. 2* de foꝛma. ʒ? de materia. 4 deefficiẽ
e votũ. 5 de effectu votii obligando.
o de effectu eius in reddẽdo opus meritoꝛium. . de effectu eius i ipediendomfun. gd vo toꝛñ cõmutatiõe. de votoꝝ diſpenſatio. io⸗ deſcandalo. Circapꝛimũ auerũt᷑tria. M vtrũ teneat votũ de re bona ſcm̃ xp finẽ mal. vtrũ teneat de re bona fem̃ pp bonũtpᷣal ti. 3o vtrũ aliquis poſſit aliquid vouere p i6 indifferentẽ. N m ꝙ teneat votuʒ dere
Runo oñdo bona fem̃ꝑp finẽ ma
luz. qꝛ m magr fup di. ʒo·c. vltio. Woniu
giũ ʒctũ ſine non bonotenet. ðà ſili votů factũ fi⸗ ne nõ bonotenet ſi ſit de materia bona. ẽ ꝓmif ſio fucuraꝝ nnptiaꝝ ſcã ſub cõdiide turpi nòexñte cõtranãm mimonij tenet. ei deõditionbus ap põitis in deſpõ.c.i.hn glo.⁊.c.vltio in textu.cuʒ fauorabilioꝛ ſit ꝓmiſſio fcã deoqᷓ; mulieri.vitene reſeſt de re bona.qᷓ;uis fcã ſit ſub cõditiõelꝓfine
turpi. Lõtra magis depẽdet votũ afine ſuo q;a fua materia.qꝛ ᷣm phũʒ·⁊ metaph. Finisẽcãcãꝝ
ſʒ votů fem̃ de materid mala pp finẽ bonũ nõ tenʒ „t inferius oñdet᷑.ʒ multo foꝛtiꝰ non tenet demã teria bona fem̃ ꝑp finẽ malũ. Rñ ꝙ Vouẽsſefa⸗ cturũ aliquid qð abſolute ẽbonũ.nõtñper B inten dens niſi finẽ malũ peccat grauiter? nõ tenʒ votů
x talis aut intẽdit ꝑillud votũ ſe poſſe ↄſequifinẽ
iliũ aut nõ. Si nð.iam nõ obligat ſe ꝑp finẽ ilũ.q ſicut dicit phũs.ʒ.li.ethi.c.y. Electio nõẽ ipoſſi⸗
viliũ. a ſiii. nec ẽ alicuiꝰ poſſibilis ad ↄſeduẽdum
qð hõſcitſe ↄſequi nõ poſſe p illnd. Si ſic. erat.qꝛ
pm Augli.ʒmn.q.q.3. Imvoſſibileẽ g deo vo
lente hõ fiat deterioꝛ.ðtẽrioꝛ aũt eſſicit hõpercõ⸗ ſecutionẽ finis moli.erroꝛ aũt circa pᷣncipale moti mʒ alicuiꝰ facti ipedit ↄſenſuz in ip̃m fem̃.vñſigi quis ſe facit oꝛdiari ab illo quẽ credit oꝛdinẽ poſſe cõferre ⁊ nõ põt. vtpote qꝛ credit eũ epᷣm eẽ⸗ nöẽ ſi vouit caſtitatẽ.qꝛ credit ſe reciꝑe ſacrũ oꝛdineʒ· qð niſi crederet.caſtitatẽ nõ vouẽrit.talis nõ ↄſen tit abſolute in caſtitatis votũ. vñ poſtq; ſibinotuʒ eſtꝙ ille i5m oꝛdiare nõ potuit nõ obligat votocã ſitaris.ſʒ poſſet licitemimn ʒhere. Mꝛeterea votů feĩ de re malaẽ irritũ.ſʒ bonũ opus relatuʒ ad finẽ malũ eſt foꝛmalr malũ.ᷓ nõ tenet votů de vono pp finẽ malũ. ad ẽt multũ facit rõad ſecun dã pteʒ inducta. Adpn in opp dðg nõẽ ſileq iliũfinẽ nõ bonů de quo ibi logt᷑ põt hõ ↄegp Vro
rẽ cui mr̃imonial copulat᷑.ſ.ibidinoſaʒ delectàto
nẽ.ſʒ per deñ hõ nõ põt ↄſequi finẽ malũ vt oñſum eſt. Et pꝛetcreanõ obſiãte illo malofine ↄſemtitim plicite in illud qð eẽntiale ẽ mrimonio. Ad? di
cendũ ꝙʒ nõ eit ſile vlr de ↄditionib? appolitis in
ꝓmiſſione de mr̃imonio Zhendo? ialus ꝓmiſſio⸗ nibus. qð pʒ qꝛpꝛomiſſio futuraꝝ nuptias ſcã ſub cõdicione ipoſſibili tenet.qꝛ illa ꝓ nõ adiectahin fauoꝛẽ mrimonij. ſʒ in alijs ʒctibꝰ tal ꝓmiſſionoy
tenʒ.ej de ↄditiõibus in deſ põſatiõe appoſitis.
vlti. in glo·⁊ ſic intellig illudqð di Inſtitura de in utili ſtipulatiõe.. Si ipoſſibil· vbi di. ꝙ ſi ipoſſibi lis cõditio obligatiõibꝰadijciat᷑ nihil valz·⁊ c di
ꝙ fauoꝛabilioꝛ eſt ꝓmiſſio deo fcã q; mulieri. VeM ende ꝓmiſnõe ſců deomõlicito⁊honeſtorne
ehn pr inn inn ſiji kn ſn i zu ſi. iM ſuin eit ſöt 65 i uſ ih tü mni juit dien
6
Awr vu wWhe his zant h uilſe ihg nüh unſh it iy * Müz q irn Blu ſünai ini

½ lerei 8 ——
Vo„
i
q pmiſionẽ mʒꝛio factz deus q bonox nfox nsð
egernõacceptat. Mõtẽt diciꝙ pᷣncipalt itendere
finẽ malũẽ nãm obligationis deo faciende. dueritur vtrũreneat votuʒ — cundo de re bona factũ pp bonum
bonũ tp̃aleẽ bonoꝝ ſpũaliũ finis malus.qꝛ eſt eoꝝ
finis idebitꝰ.ꝗᷓ nõ tenʒ votũ de re bona fem̃ ꝑpbo⸗ Itẽ nõ tenʒ votũ qð deus non acce⸗
nů tp̃ale tm̃. ptat. ſʒ nullũ opꝰ acceptãt qð ſit pp bonũ tp̃ale tm̃. d nõ cceptat opus niſi relatũ ad ñinẽ debitů. nõ tenʒ votů de materia bona fom̃ pp bonũ tp̃ale tm̃
Wõtra curatõ hoĩis ꝗ coꝛpoꝛali ifirmitate tm̃. non eit niñ bonñ tp̃ale. ſed votũ de bona materia fem̃
0 recuperãda coꝛpis ſanitate tm̃ tenet. 6 votuʒ
tenz de bona materia fem̃ pp bonũtpaletiñ. Rñ
deo ꝙ vouẽs pp bonũ tpᷣale tm̃ aſſequẽdũ vel con ſeruandũ iplicat ↄditionẽ in mẽte hãc.ſſi illud bo
nñtpᷣale aſſequat᷑.qꝛ ſi ſe obligare itenderet.ẽtſi il
lud bonũ tpᷣale nõ aſſequeret᷑nõ voueret pꝑ bonũ
tiale ñ.ſicg vouẽs aut aſſegtur illud bonũ tpᷣale ppað ⁊ nõ pp aliud vouit. ⁊tůc tenʒ votũ. aut nõ
aſſequit᷑.⁊ tũc nõ tenʒ in cõñ pectu dei.qꝛ vt inferiꝰ tione. Ad pm in oppm dð ꝙ uis minus bonũñ ſit finis debitus maioꝛis boni.qꝛ nũq; eſt finis eiꝰ
ondet᷑ · votũ ſub ↄditide fem̃ nõtenʒ niſi exite 2di
qð vere poſſet ici eẽ malũ. viñ vouẽs bonũ ſpũa⸗ le pp bonũ tpᷣale tm. vouet ꝑꝑ illud qð eſt bonũ qᷓ; reſpectu ſui voti ñ eſt finis kſe nec debitus neci⸗ tis. Ad ⁊n dʒ ꝙ qᷓ;uis deus nõ acceptet opus qð fit pꝑ bonũ tpale tm̃ reputãdo ipſuʒ dignn z remu⸗ neratiõe in vita eterua.tñ placetſibi ꝙœ teneat ob ligatio ſibi fcã vt poſtea ꝑintentionẽ illius q fecit ad fineʒ melioꝛem oꝛdinetur
— 5 Ertio qucrit᷑ Vtrũ aliquis poſſit aligd
Vouere pp finẽ idifferẽtẽ. Ri⸗ Ligd põt intelligi indifferẽs dupii ad pñs. Ano mõ quoad acquiitionẽ Lite eterne. Aliomõ pcõpationẽ ad hoĩs voluntatẽ. mõgligs põt Vouere aligd ꝑꝑ finẽ indifferent Vt pʒ cũ aliquis Vouet aliquid pp cõſecutionẽ alicuiꝰdõi tpᷣalis qð nõplus eſt vtile vouẽti ad acgſitionẽ vite eterne qᷓ carentia eiꝰ⁊ tenet rale votũſi ↄſequat᷑ illud bo nũ tpale pp cuius ↄſecutionẽ vouit. ꝛmõ nullus xõt aliquid vouere nec de iure nec ð facto pp finẽ indifferentẽ. Impoſſibile eſt.n. ꝙ aligs intendat ſe obligare ad aligd pp ↄſecutionẽ alicuiꝰrei adcu ius adeptionẽ vei nò adeptionẽ voluntas indiffe renter ſe hʒ.qui.n.vouet ad ß vt aliquã rẽ ↄſ equa tur. pncipalius vult illã reʒ ↄſequi qᷓ; vouere.ſi nö vult vouere niſi ꝑp ↄſecutionẽ ulius.qꝛ m phũm iopoſterioꝝ. ud pp qð amamꝰ aiiquid magis amamꝰq; illudqð ppiÿm amamus.qui pp ali⸗ quid ↄſequendũ voietillud dertermiate vuit ſed ad illud qð b vult determinate voluntas eins in
differens nõẽ. vñ viꝙ vouere aliquid ꝑp ↄſecutõ
neʒ alicuiꝰ rei ad euius ↄſ ecutionẽ vel eius oppo ſitũ inciifferenter ſehʒvolůras vonẽtis contrad⸗ tionem includit. 5
thale tiñ̃.⁊ viꝙ nõ.qꝛ vt hitũ eſtin qõepᷣce dẽri nõtenʒ votñ de re bong fem̃ ꝑp finẽ malũ. ſed
ue
1aioꝛ alicui ex itentiðõe illiꝰꝗ p̃ncipalt inſtituit oꝛdinẽ in bonis nõ ti ꝑp hocſegtur ꝙñi ſtatuat᷑ finis eiꝰ ex mala in tentiõe vouẽtis qð eſt ip̃m eſſe finẽ eius ꝑ accidẽs
debitus.ſed ſtatuit᷑ finis iu inala intentiõe vouen
equenter queritur de
Pncipali. ⁊circałʒ querũturtria. P* — trũ foꝛma voti includat ꝙ fiat deo xtrö in ipſu incindat firmatio de· liberata. ʒꝰ vtrũ votů de no Vouẽdo aligd ſine ex pᷣſſiõe ei?qð vouet᷑ vᷣbo vłſcripto it obligatoꝛiũ. Rrim 0 oñdo ꝙ in foꝛma voti nõ in⸗ („— cludit᷑ ꝙ fiat deo.qꝛ licite untſcis vota. Itẽ hoiĩ fit iuramẽtũ.ꝗᷓa ſii hoĩ põt fieri votũ. Itẽ vouere ẽſ ponte ꝓmittere ſed hoĩ põt fieri ſpõtanea ꝓmiſſio. ⁊ votũ. Pon trahodi. c. i. di in diffinitione votiꝙ deo? de his q̃ dei ſunt fieri dʒ. ſed qcquid eſt in ditfinitiõe reiꝑ tinet ad aliquã eiꝰcãm.ꝙ aũt fiat deoß nõ ꝑtier adc cãm voti materialẽ nec ad eficientẽ nec ad finalẽ ptinet.qꝛ ad finalẽ ꝑtiet ꝙ fiat pp deũ.ßᷓ pertiet ad cãmn voti foꝛmalẽ. Itẽ vouere eſtactus latrie ad eandẽ.n. vᷣtuteʒ ꝑtinẽre videmur Vollere⁊ dẽuo⸗ tuʒ eẽ.ſʒ aerlatrie nõ poſſint exhiberi niſi ſoliðo. ã̃ votñ nõ põt fieri niſ ſoli deo. Rñdeo h qñ vo uet ſe aliqð bonũ facturũ obligat ſe ip̃ʒ ad illud bo nů faciendũ. obligario aũt rei fcã illicuinõ põt cõ⸗ uenire de iure ptãs in reʒ illã nuilaẽ de iure.qꝛ tar
nõ põt reciꝑe talẽ obligationeʒ.⁊ ad ꝙ obligatio cãteneat de iure.oppoꝛtet ꝙille cui fit reci piar eã. nulli aũt alij adeo poteſt de iure cõuenire ptãs ſup totũ hoieʒ niſi deo.qᷓ;uis.n hoĩ poſſit con
nenire ptãs ſuper corpus hois nõtiſupaiaʒ. vnde
Wath. io. Molite tiere eos ꝗoccidũt coꝛpus.aiaʒ añt occidere nõpñt.ſʒ potiꝰ eũ timete q põt coꝛpꝰ ⁊aiaʒ ꝑdere in gehennã.⁊ i ho nulli alij a deo põt de iurẽ obligare ſe ip̃m totũ.⁊ ex cõſ cquẽti nec fa⸗
cerẽ votũ ꝓpᷣe loquẽdo de voto. qr tñſalus totius
hois multuʒ ꝓmouet᷑ pꝑ oĩones ſcõx.⁊ illud aliquo mõ q;uis nõ plene poffumus qð oꝛando impetrat
Valemꝰ.⁊ ſancti oꝛare pit ꝓ hoie.⁊ ſi rõnabile eis V ab oꝛando deſiſtere.iõ feĩs aliquo mõ conuenit ptãs ſuper hoieʒ totũ.qᷓ;uis nõ ſimpli.⁊ iõ põt eis fieri votũ aliqꝰmõ.nõ tñ plene hñs rõeʒ voti pec cqtoꝛi aũt nullo mõ põt de iure ↄuenire ptãs ſuper hoieʒ niſi qᷓtũ ad coꝛpus.iõ qᷓ;uis hõ poſſit ſibi ali ad.ꝓmittere nõ tñ vouere. niji pꝛoßyſime votu accipiẽdo. Adpmin oppmnd ꝙ Vota que fiũt ſ
ctis nõ plene hiit rõeʒ voti ꝑopationeʒ ad ſcm̃ ſed
ad deñ.qui.n.vouet ſcõ Jacobo eius eccliaʒ viſi⸗ tare.locutio ſiue mẽt alis ſiue vocalis qua ðicit ſe Viſitaturũ eccliã ſci Jacobi fit ſcõ Jacobo.ſed opli gatio ad iplendũ qð dã pꝛopꝛie ⁊ ſunplr loquẽdo ji fit niſideo.vñ qð ẽ materi ale in ilo voto ſit ſãcto ⁊qð eſt foꝛmale fit in deo. Idm dð ꝙ nð eſt ſite ꝙ iurare eſt deũteſteʒ addu cerei teſtioniũ verita tis hõañt põr deñteſſẽ adducere hoi.ſed hõ vouen doobligat ſe totñ illi cui vonet. qð non põt facere
nili deo. Adʒn dð ꝙ q;uis oẽ Votũ ſit ſpontanea
pmiſſio. nõtñ ois otanea ꝓmiſſioeſt votů.ſʒ tm
illa qua homo ad tenendũ pmniſſuʒ obligat ſe totũ 7talis pꝛomiſſio de iure fieri nõ põtmiſi deo. Ar guenta ad parteʒ ſcðaʒ pcedũt de voto pꝛopꝛie ⁊ſimpli deð.tale. n. non põtfieri niſi deo qꝛteſtifi cut᷑ ĩeo cui fit eẽ ſũmã maieſtatẽiß ꝙvouẽs obli⸗ gat illi ſe totũ.⁊ iõ tale votů facerẽ actus latrie.

C.
mn
nn auerit vtyñi foꝛma voti in E cu ndo cludat᷑ firmatio deliberata J xvĩꝙ nõ.qꝛ votůẽ pꝓmiſſio volũtaria ſed ta volũtarie facit hõ que nõ facit deliberate⸗ votů fieri põt abſq; deliberatie. Ir multa af⸗ ſirmat hõ iuramẽto ſine deliberatione. 34 ſili mł⸗
ta põt hõ firmare voto abſq; deliberatiõe. Con⸗
tra in ptãte hõis eſt vonere velnon vouere.qꝛ Vt diĩ e de voto ⁊ voti redẽptione. Licet · Vninerſis
iberũ eſt arbitriũ in vonẽdo. ſed motꝰvolũtaris deliberatine nõ funt in hoiĩs ptãte. ð de rone voliẽ
pres ꝓm ſſa firmet᷑ cũ deliberatiõe. Rñ ꝙ vo⸗ tñdia volendo. vñ ſicut in nobis eſt dupler velle .plenñ qð eſt velle deliberatiuũ.⁊ ſemiplenũ að eſt velle er ſurreptiõe.ſic dico ꝙ eſt duplex votum . votñ qð hẽt plenã rõeʒ voti? denE talis vo⸗ ti eſt ꝙ ſit fem̃ ex deliberatione.? eſt votũ qð non
peẽt plenã rõeʒ voti. ⁊ de rõe voti tal non eſtꝙ fiar
cñ delibe ratꝛðe.tale.n.fieri pot er ſurreptiõe.⁊ qꝛ⁊ plenã rõeʒ voti nð hʒ.ideo non obligat de neceſſi tate. ſʒ tm ex quadã ↄgruitate.⁊ iõ vẽireʒ tale Vo⸗ tũ etiã ꝓpꝛia anctoꝛitate nonẽ pccm̃ moꝛtale. vti ferius dicet᷑. Arꝰ ad partẽ pꝛimã ꝓcedãt deuoto nõ hñte plenã rõneʒ voti? de velle qð nõ hʒplenã rðeʒ actus volendi.⁊ de iuramẽto ĩ hite pienã rõ neʒ iuramenti. iuramentũ.n.ex ſi urreptiõe fem̃ cõ⸗ pletã rõneʒ iuramẽti nõhʒ. Arm ad pteʒ aliã pꝛo cedit de vdto hite plenã fõᷣeʒ voti.nẽc intelligas p̃dcã ꝙ veliʒ dicere ip̃m actuʒ volendi volũtatis deliberatiuẽ eẽ de eẽntia voti ſi accipiat᷑ votũ pꝛo obligationc q̃ manet poſtqᷓ; trãſit actꝰ.ſʒ de rõe vo ti acceptiẽ ip̃m eſſe fem̃ ꝑ talẽ actũ.ille tñ actꝰↄue⸗ nient᷑ dĩ votũ ſᷣm aliam ſignificationẽ voti.
———Ertio querit᷑ vtrũ votũ de nõ vonen⸗ 6) do aliquid ſine exp̃ſſione eiꝰ qð
vouet᷑ vᷣbo vłſcripto ſit obligatoꝛiũ. Rñ
deo ꝙ cũ bonũ ſit ⁊ expediẽs hre ð voto fcõ certaʒ cogni tionẽ ⁊ cauere in vouendo pᷣcipitationẽ ⁊ ꝑ Noti exp̃ſſionẽ vbo vel ſcripto hẽatur de Voto fcõ certioꝛ cognitio vt pᷣcaueat᷑ in vonendo p̃cipitatõ viĩ ꝙ votũ de nõ vouẽdo aliquid ſine eiꝰ exp̃ſſione qð vouet᷑ verbo velſcripto ſit obligatoꝛiũ ita ꝙ ſi poſtea voueat ⁊ votñ ſuuʒ aliquo pᷣdcõꝛuʒ mõꝝ ſi poteſt nõ expꝛimat peccat vt trãſ greſſoꝛ poꝛis vo⸗ ti. vãtñ nihilemimis ꝙ votů illud reneat ſi aliaſ li cit eſt⁊ honeſtů. qꝛ cũ vouere ſit bonũ? a ſpñ ſcõ cõſulatur per pfalmiſtã dicentẽ. Vouete ⁊ reddite dño deo vĩo. votů de nõ vouendo nõð obligat. vñ cũ aliqs vouet ſe nũqᷓ; voto aligd ꝓmiſſurũ niſi vᷣ⸗ vo vei ſcripto nõ obligat᷑ ver had nõ vouendũ. ſʒ obligatur ad expᷣm̃dũ votů ſuũ verbo vel ſcripto ſi ip̃m vouere contigerit.
6
bono vtili ad ſalutẽ. ʒo Vtruin ex nuda ꝓmiſſiõe Rimoo 10 dere inutili ad 106 ſtenco ſalutẽ poſſit fieri votũ interficere.n.filiũ innocentẽ nõẽ vti le ad faluẽ:ſed vt habet᷑ Judi.iiꝰ. Jepte iterfecit
—
¶ricuiustertius . O nſequẽter queritur deʒ ꝰp̃nci⸗
S pali. Etccaß que⸗ runt᷑tria. M vtrñ votũ de eo poſſit fie ri qð ent inntile ad ſalutẽ. 2? vtrnʒ de oĩ
„
4.
ſiliaʒ fuaʒ ſicut vouerat. ⁊tñ ad Hebii. numerat inter illos qui ꝑfideʒ vicerũt regna.ð vi ꝙ Votnʒ fieri poſſit de re inutili ad ſalutẽ. Itẽ ↄſcia põt ob ligare hoieʒ ad reʒ inutilẽ ad ſalutẽ.qꝛ faciẽs p con ſciaʒ ſiue ſit erronea ſiue nò peccat.ſed non magis
obligat cõſcia q; vorũ. ð vorũfieri pot de re iutili
ad ſalutẽ. Contrd.⁊c q. 47. Et eſt ſunptũ ab J. iſynõis.li.ꝛ.c.ib. In mal· In mal. ꝓmiſſis reſcide ſidẽ.⁊ in turpi voto muta decretũ.qð icaute voui ſti ne facias.ſʒ qcũqʒ vouet aligd inutile ad ſalutẽ incaute vouet. ð nõ põt de iure fieri votuʒ derei⸗ utili ad ſalutẽ. Rñdeo ꝙ poſſe facere votũ dere in utili ac falnteʒ dupliciter poteſt intelligi aut defa cto aut de iure. M mõ põr ho facẽ votů ð re iuti liad ſalutẽ ⁊ de malo culpe. Wulti. n. fatui qjʒ vo uẽt nõ tm̃ inutilia ſed ẽt nociua ad ſaluteʒ. ⁊ mo⸗ do diſtinguendũ eſt de iutili ad falutẽ. qꝛ quoddaʒ eſt iutile ⁊ nociuũ.vt malũculpe.quoddã inutilen tij uociuũ.⁊ illud qð eft idifferẽs de pᷣmo inutiliad ſalutẽ nõ põt fieri notũ de iure. qʒ deus reſpuit obli gationẽſibi oblatã ʒ ſeißmn · de ⁊ ẽr inutili non põt ſiieri uotũ de iure ſub rõe dua indifferẽs ẽ.qꝛ ð ob⸗ lone obligatiõis q̃ nõ eſt ad honoꝛẽ dei nec util ad ſaluteʒ offerẽtis nõ curat.? iõ talis obligatio nõ te net ip̃o iure.⁊ dixi ſub rõe qua indifferẽs eſt. qꝛ ſiẽ tale indifferẽs ꝙ per aliquã circ ſtantiã in ↄpatio⸗ ne ad uouentẽ cõferens ſit ad ſaluteʒ ſic de illo põt ſieri uotũ.qᷓ;uis rõne gñis ſit iudifferẽs. Ad pni oppm dð ꝙ uotũ Jepte nõ fuit obligatoꝛiũ niſi gdi molandũ aial occurrẽs imolatitiũ.⁊ quo ad h juit licituʒ ⁊ placẽs qð oñdit uictoꝛia ſubſecuta.vñioc cidendo filiaʒ ſuaʒ fuit fatuꝰ⁊ ipius. nec obſtat ga nmeratꝰẽ in cathalogo ſcõꝝ.qꝛ deilla ipietatepe nituit. Ad n dð ꝙ ↄſcianð põt hoieʒ obligaread faciẽdũ aliquid iutile ad ſalutẽ. Lõſcia.n. errone nõ obligat ad faciendũ illud qð dictat.ſʒ ho obli⸗ gatur ad deponendũ erroꝛẽ ut clarius in li ꝛ. expo ſitů eſt. Vel põt dici ꝙ quis ↄſcia erronea obüget ſic intelligendo ꝙ faciẽs ↄtra peccat. tů qꝛ illa obli gatio nociua eſt. cũ diuina lege hd ad ʒꝛiů obliget. deꝰ.n.obligationeʒ.q̃ eſtp ↄſciam erroneam non acceptat . querit᷑ utrũ uotũ poſſit fie⸗ Ecundo ri de oĩ bono utiliad ſalutẽ Stũ ꝙ nõ. qꝛ bonũ neciiũ ad ſajẽ utileẽ ad falutẽ. ſed de tali bono nõ põt fieri uotũ · qꝛ uoti eſi ſpontanea pꝛomiſſionis teſtificatio· ſicut dieit Mugꝰ.olio. de ſacra.pte.i⁊ꝰ.c.ʒ. Spontanedqute ꝓmiſſio nonẽ de bono neceſſario.ꝗᷓ nòpõt fieriuo tum de omni bonoutili ad ſalutem. em duoꝛ bonoꝛum unnmmelius alioutrũc eſtutilead ſa⸗ lutem.ſed de minoꝛi bono non poteſt fieri notumn quia m theologos notum eſt conceptiomelioris pꝛopoſiti animi deliberatione firmata. ergononð omni bono utili ad ſalutem poteſt fieriuotum. c0 tra de bono neceſſario ad ſaluteʒ põt fieri uotũ nt enirm habetur Benñ.g Jacob uouit ꝙ dominus eſſet ſibi in deum. de bono etiam utili non tamen neceſſario ad ſalutem poteſt fieri uotum. ſed om⸗ ne bonum utile adfalutem ueleſt neceſſqrium uel non neceſſarium.ergo de omni bono utili ad ſalu tem poteſtfieri uotus. Reſpondeo ſicut dicit m giſter huius diſtinc.caploſcðᷣo votoꝛum aliude
cðe. aliud ſingulars.cde eſt id quod dẽs in baptil
— S———
hWhi jij ſut ni wn d twi pöf p in ℳ ſui (e ſh
iiſ
nyl
80 i Mnit mi ey pöci Nt
llt
iij

iare diabolo⁊ põ di. 4. P⁊ tale votũ utẽ ibi.tiidiminutiue ĩ votũ ꝓpꝛieẽ qd volũtariũ. ꝓcedit.?⁊ reſpectu eiꝰ pmittit ſe ſeruatuꝝ aliq
mo faciunt enʒ ſpondent renunc pis eiꝰ.de qno hi de ↄſecra. ſit de his qͥ ſunt necia ad ſal nenit᷑ rõ voti.qꝛ ctu pᷣncipij a quo ſingulare ẽ c ali bonũ ad qð alias nõ tenet᷑ rale votũ nõ põt fieri de dehis duobꝰvotis di Vvouẽtes nõ de bemꝰ.ſʒ poſteᷓ; re ↄſtrigimur.ſie ꝗ pʒ ut ſe extẽdit ad
bono neceſſari J. Sũt qͥdam qᷓ etiã ſi vouerimꝰnõ de⸗ Pmittimꝰ neceſſario redde ꝙ accipiẽdo votũ large. votũ ſingulare ⁊ cde. de oĩ bono vtili adſ. Autẽ.ſʒ votñ ſin hʒ rõnẽ voti nõ põt fieri de bono vt pᷣnĩoppmn dð.ꝙ illud urg cto. Votũ tñ de bono necio ceſſit ate abſoluta.qꝛ talis nõ cadit ceſſitate ad ſalutẽ.ſpõ cipiũ a quo egredit᷑ lũtatẽ q;uis reſpectu abſolute ſʒ inquãtũ ẽ 2m dð ꝙ qᷓ;uis de mi cũ excluſione maioꝛ fieri votũ ſimplicit᷑. teſt diffinitio voti ꝓpꝛie dei tali perrogatiue boni ꝓmiſſio deo liberatõe firmata.q ad dẽiam uoti qð duo dem̃ ẽꝙ ibiñ iuenit᷑ p Ppoſitũ nõp actu aũt ẽ reſpcũ futuri dicit᷑ ad dãiam ꝓ dem̃ ẽ ꝙ nõ hʒ rõnem uoti bonũ ſinẽ. dem̃ ẽ ad excludẽ iũ tm̃.qᷓ;uis ſint fe ſunt uota utſuꝑiꝰ ta.ad dãiam notoꝝ que fiũ rõnem uoti nõ hñt ut oſiſu pintentionem obligandiſe adi dicentes ex nuda pꝛomiſſione tiue facta ꝓmittẽtẽ nõ obligari nõ firmat ꝓmiſſionẽ. to tã publico qᷓ; ꝑiterioꝛẽ locu mo ſe obligare d ẽ ↄceptio melioꝛ mataẽ diffinitio voti taciti cutòeʒ tm̃. diffinitio vero v iraouenit voto ꝑ ſenſibilẽ lo lẽni ſiue pꝛiuato. re explicabit᷑.
Ertio queritur vtrũ
bemus.q̃dãq̃ ni
põt fierivotuʒ gulare qð ꝓpe ili necio ad ja⸗ pcedit devo nõdico de ne ſub voto.ſʒ ne⸗ taneñ ẽꝑ cõparatõem ad p̃n⸗ ẽꝑcõparatõeʒ ad rõneʒ ⁊ vo reiqͥ ꝓmittit᷑ it neceſſariũ nõ reineceſſarie ad ſaluteʒ. Ad poſſin fieri votuʒ minoꝛi bono põt s de vtocolligi po s. uotũ ẽ ꝓpoſiti ſu fcã pp bonũ finẽ exð ogatiue boni.dem̃ ẽ eſſario ad ſalutẽ de uoti.⁊ accipit᷑ ibi ille pñs eſt. ꝓmiſſio re ꝓpoſita. deo feã. mini fcẽ deqͥ ſupius
noꝛi bono nõ is boni tñ de
ede bono nec
dũ uota feã pp ſinẽ ma⸗ q ꝓpꝛie loquẽdo non ? di er deliberatõe firma t ex ſurreptõe qͥ plenam Alig aũt ſupaddũt mplendum ꝓmiſſũ quamuis delibera pacã aũt diffinitio ßuato ſiue ꝑpvocẽ ſeſibilẽ ʒtm̃.ſola. n iterioꝛi locutõ eo. Ila aůt diffinitiovo ꝛis ꝓpoſiti animi deliber að fit. deo piterioꝛẽ lo oti quã ponit mag̃ in E locutðeʒ expꝛeſſo.ſie ſo⸗ que difrinitio in expoſitione litte⸗
ã de re bona q̃p
oꝛiat obligatio. Rñ qñ dĩq̃ nõẽ firm ⁊ qq; ex ꝓmiſſi ꝓmittẽs obligare ſe itẽdat miſſio que nõ nec ꝓmittẽs
ſioꝙ nuda ꝓmiſſio ali⸗ ara fidei iterpoſitõe nec aoꝛiri põt obligatio.ſ.ſi Si ãt accipi ẽ firmata fidei intpõe nec obligare ſe itẽdit ad illud e ſic nuda nõ orit i foꝛo ↄſciẽtie. ipletio neceſſaria ſit ad facere qð di eñ de voto ⁊vo di de quodã moꝛtis pauoꝛe
t gdã dicũt obl Autẽ. ꝓqᷓ opinione vñ ti redẽptòe. Lrax. vbi
pkerrito ꝗ dixit. õð diu hic moꝛaboꝛ. ꝓponens in aiog religionis habitũ eẽt aliqñ ſuſcepturꝰ.ꝙ ſi plꝰ nõẽ ĩvoto ꝓceſſum.trãſgreſſoꝛ iudicari ñ poterit n nõ pleat qð dixit.⁊ ĩglo.ibidẽ di ꝙ nõ diyit hoc ani moobligãdi.⁊ nemo ſe obligat niſi gaiuʒ hʒ obligã diſe. ad hẽt facit qð dã.ff. de actõibꝰ⁊ obligatõibꝰ l. Obligationũ. q;uis. n. ex iure nature obliget pꝛo⸗ mittẽs ad iplẽdũ ꝙ ꝓmittit.illa tñ obligatio non ẽ neceſſitas. kiſi fic ſe obligare itenderit. ſʒ honeſta⸗ tis ⁊ ↄgruitatis.⁊ iõ ↄueniẽs nõ peccat moꝛtalr. ſ venialr. nec mireris qꝛ ſicutĩlege ſcripta ↄpᷣhẽdũt᷑ aliqͥ tanqᷓ; ad ſalutẽ nõ neceſſaria ſed expediẽtia.ſic in lege nature ↄp̃hẽdunt᷑ qͥdã obligãtia de neceſſita te⁊ q̃dã obligãtia de ↄgruitate⁊ honeſtate.⁊ Brõa⸗ bile vt.qꝛ multi ex deliberatõe aliqᷓ bona dicunt ſe facturos ꝗ h non dicerẽt ji per hoc crederẽt ſe obli gatos ad faciẽdũ tanqᷓ; neceſſariũ ad falutẽ. Alig aũt dicũt ꝙ nuda ꝓmiſſio ex deliberatòe facta pꝛo⸗ mittẽtẽ obligat obligatõe neceſſaria ad faciẽduʒ ꝙ Pmittit ſivult ↄſeg ſalutẽ.iꝛ. q.⁊. Quicũqʒ ſuftragio ?eadẽ.q.v. Qui Joãnes.x.ꝛ2. q. F. Juramẽti.⁊.. q.j. Hoc vero.⁊.ff. de actõibꝰ⁊ obligatõibꝰ.l. Ob⸗ ligationũ.ĩ glo.q̃ diſtingnit int obligatõneʒ ciuilẽ ⁊ nãlẽ. ⁊ hi dicũt ĩ diffinitõe voti illã particulã nõ eẽ. ponẽdã.ſ.ꝑ intẽtõeʒ obligãdi ſe ad implẽdũ ꝓmiſſũ qꝛ hoc iplicat᷑ in ꝓmiſſione ex deliberatõe.firmata ;uis ꝓmittẽs ſe obligare obligatõe neceſſaria ex- plicita non intendat 5
¶rticulus quartus. Onſeq̃nter queritur
pali. Et circa q̃runt᷑ tria. P Vtruʒ religioſus poſſit aligd vouere ſine licẽ tia ſui p̃lati. ꝛ0 vtx qlibʒ nõ fligioſus poſſit vouere. ʒ txꝝ abbas poſſit retractare vo⸗ tũ qð fec ſubdit?ſuꝰ de licẽtia ſua. Pm 5 ꝙ religioſus põt ali⸗ Rimo oñdo qd vouere ſine licẽtia ſui plati.qꝛois hñs vfů liberi arbitrij põt fa cere vorũ de illis bonis reſpeetu quoꝝẽ ſui iuris. ſʒ glʒreligioſus qᷓ;tũ ad multa ſui iuris ẽ.qꝛ ſicut di cit Ber.liꝰ de pᷣcepto ⁊ diſpẽutõe. c.S· Quiſqs pꝛo feſſus ĩ quo vis gie nec vltra obediẽtie legẽ cogen dus nec citraẽ ihibẽdus qᷓ; ſua ipſiꝰvidet᷑ cõplecti ꝓfeſſio. ergo de multis võlfacere votũ. Itẽ q; uʒ ad motꝰ animi iterioꝛes hõ non ſ ubijcit᷑ niſi deo ſi cut ſibi ſoli ↄuenit noſcere coꝛda fiioꝝ hoiuʒ vt di cit᷑.⁊ paralip.6.ſed de illis bonis rõne quoꝝ hõ nõ ẽᷣſubiectꝰ niſi deo. pot glibʒ hñs uſum liberi arbi- trij facere deo uotũ.ʒ religioſus ſine licktia ſui pᷣla ti põt facere deo notum de ſuis cogitatõibꝰ⁊ affe⸗ ctibus. Itezʒ obligatio facta inferioꝛi non pꝛeiudi cat ſuperioꝛi.ergo obligatio quam religioſus facit pꝛelato ſuo non ſibi pꝛeiudicat quin ſe poſſit obliga redeo. Lontra. 20. q. 4. Wonachuʒ non licet uo uere ſine conſenſu abbatis ſui ſi autem uouerit frã gendum erit. Item qui nihil inſi e retinuit ſimilit de nullo bono ſui ipſius poteſtuonere. ſed religio⸗ ſus pꝛofirendo nihil retinet ſibi in ſe. quia corpus ⁊ diſpoſitionem uoluntatis ſue tranſfert in poteſta tem pꝛelatiper notũ obediẽtie. ergode nullo bon⸗

Di.
qð ſit in ipſo pqt votũfacere. Ad iſtã qõnẽ dit ali qꝙ qᷓ;uis religioſus nõteneat ad obediẽdũi oĩbus eriicitis q̃ platꝰ ſibi velletipare.tñi his i qbꝰpᷣlato fubiectꝰẽ tenet᷑ eidẽ obedire ꝓquolztpe duo ibii
erat᷑ ⁊ ið nullũ ẽ tßs ei vacãð quo aiigd poſſit face ſe vltra illudad qð tenet᷑ ex ſuapfeſſione.⁊ ið nibů
vltra hoc.lʒ ſibi vouere.qꝛ nullus dʒ Vouere aligd
niſi poſſit eligere tpᷣs ĩ quo illud poſſit iplere ſ; hec rõ nð viĩ cogere.qꝛ multa poſſet vouere religioſus quoꝝ adipletio executõem operis cuiuſcũq; qð p̃la tus põt ſibi pᷣcipere nõ ipediret. ſ; ꝓmouẽret. vtn diceie verbũ ocioſum.nð cogitare aligd vane· ð ſi aliud nõ obſtaret qᷓ;ᷓ rò pᷣdicta religioſus poſſ; voue re ſine licẽtia pᷣlati ſe nũqᷓ; dictuꝝ ex deliberatõe v⸗ bñ ocioſuʒ.nec vauũ aliqd cogitatux.abſtinẽtia.n. puiꝰ vtilisẽ ad ſalutẽ. nõtñ necia.qꝛ nõ ſemꝑẽmo? tale pcm̃ facere ʒꝛiũ. Mꝛetereapᷣdictarõne nõob ſtãte poſſet religioſus vouere ſeq̃l die dictux ali⸗ quã ſpãlẽ oĩnẽ qñ vacaret ſibitpᷣs quo nꝰ eẽt occu⸗ patꝰ de pᷣcepto p̃lari. velĩopibq̃i ſua ꝓfeſſione in tiudunt᷑ iõ videt᷑ alijs dð ꝙ rõ qͥre religioſus nihil Vouere põt.ẽ qꝛ pẽſata humana ifirmitate ⁊ religi⸗ onis onere nõ poſß ſe ad aligd vltra ſuã pfeſſionẽ obligare qð poſſ; iplere ſine qͥlicũq; pᷣiudicio velpᷣ iudicij piculo obſeruatõis cuiuſlʒ eoꝝ ad q̃ ex ſua ꝓ feſſione tenet᷑ ⁊ abſqʒ; piculo reddẽdiſe iterdũ one⸗ roſũ p̃lato ſuo.vclalicui ſiue aliqbꝰfratx ſuoꝝ ꝑp ſo licitudines ⁊ modos ſingulares.q̃ iterdũ hẽrent il⸗ li g eẽnt ad plura q; alij obligati. Mꝛeterea tõte al titudinis ẽ religionis votũ ꝙ oœĩa aliai ip̃ʒcõmuta⸗ ri pñt/ vt iferiꝰ oñdet᷑. Et iõ eccꝰ ↄſiderãs huꝰvoti altitudinẽ ⁊ humane nãe ifirmitatẽ voluit auctoꝛi⸗ tate diuina voto religionis nullũ poſſe votůſ upad di ꝑp piculũ trãſgreſſionis vitãdũ.q̃ ẽt de cã iura cõ ſentire vident᷑ ꝙ vota q̃ fecit hõ añ ſui ꝓfeſſionẽ i religione q̃ platꝰ ipſuʒ recipiẽs ignoꝛauit. põt poſt⸗ q5 votñ ſibi fuit renocare. qð ꝓbat᷑ ꝑhocꝙ religio ſuſplus ẽ ſub p̃lato qᷓ; vxoꝛ ſub viro.ſʒ ſicut di.ʒʒ. q. F. Loluit ſi adhuc inupte mulieri ↄceſſerat pivota
pſoluer. ſi añqᷓ; pſoluerit nupſerit.? viro eiꝰ hoc co
gnitũ nõ placnerit non ꝑſoluat.? hoc oĩno ſine pcõ. er arguit glo.abbatẽ poſſe reuocare votũ mona⸗ chi qð añ monachatũ emiſit. Alig tñ dicũt mona chũñ nõ poſſe vouere eẽ itelligẽdũ de voto abſtinen
tie ꝑ qð alij ſcãdaliʒant᷑ ſicut dicit glo.ſup illud de⸗
cre.ꝛ0.q. 4. Monachũ ita põt itelligi de oibꝰĩqbꝰ p̃lato ſuo ſubiectꝰẽ. Adpn⁊ ⁊min oppn dð ẽꝙxñ det᷑ religioſũ eẽ ſui iuriſ reſpectu aliquoꝝ que licite põt facere vel nõ facere.ex hoctñ non ſeqt᷑ ꝙ ſit ſui iuris ad illa vouẽdũ.licitũ.n.ẽ religioſo multa face re q̃ nõẽ licitũ ñibi vouere ꝑp rõnes dictas ĩ coꝛpe qõnis. Ad ʒm dð qð obligatio fcã p̃latoẽ de volũ tate ⁊ m legẽ ſupioꝛis.ſ.dei.⁊ iõ qꝛ deꝰ nõ põteſſe ʒꝛins ſibi ipñ vuit illã obligatõeʒ ipleri nec vult ali
qd eẽ licitũ ipᷣiudiciũ illiꝰmaioꝛ aũt ꝓpoſitio argu⸗
mẽti itelligẽdaẽ de obligatiõe fcã iferioꝛi.nõ devo lãtate.nec ᷣm legẽ ſupioꝛis.
Ecün pſind pri vtx glibʒ nõ cundo queruur religioſus pof ſit voncre. Rüi ꝙ vouere põt ꝗlʒ habens vſuz liberi arbitrij cui vouere nõ ꝓhibet᷑.carẽsh.
vẽt᷑ vouẽre. vouere nõ pñt ea q̃ vouere ꝓhibent᷑.
ſulibẽriarbitrij ouere nõ põt.qꝛ nõ põt ↄſentire efde religioſis.⁊ trãſ.ad reli. Sicut tenoꝛ.ꝗ ẽt ꝓhi
nð. n.acceptat deus oblonẽ ʒ ſuũ p̃ceptũ vel ecclie
factã. mlti aũt ſi qphibẽt᷑ vouer̃. Ep̃s.n.ꝓhibet᷑ fa cere votũ ſine licẽtia dũi pape quo vinculũ iter ip⸗ ſum? eccliaʒ ſuã diſſoluat. extra de renũci. Miſi ců pᷣdẽ. Mõ pot ẽt ſine licentia dñi pape gnñali vel ſpãli votñ ꝑegrinatõis emitterẽ ꝑdud ipſu oʒ diu a ſua
eccꝰabſẽtari.e de vo.⁊vo. re. Wagne.clericꝰẽtſe
cularis ſub ep̃o aliquo hñs bñfiiciũ debẽs reũdẽtiã
—
nõ põt ſine licẽtia epi votů pegrinatõislõge emit⸗
tere eo.ti. vbißus.⁊ de ↄſecra.di.I. õ oʒ pottñ
emittere votũ de itrãdo religionẽ ſine licẽtia ep̃i.ib q.ꝛ. Due ⁊ de accipiẽdo crucẽ ef de votoVoti re. Ermulta qꝛ ad hoc licktiati vidẽt᷑ ꝑpapã galit il li g pñt eẽ vtiles terre ſancte. de religioſis aũt dem̃ ẽ. jiliuſfa. ẽt q ſubeſt pii in his q̃ ad regimẽ domꝰ⸗ familie ꝑtinẽt nõ põt de illis votů facere ſeu depti nẽtibꝰ aã illã ſine piis auctoꝛitate. Seruꝰẽt nõpõt vouere aligd eoꝝ que ipſuʒ ipediãt a ßuitio dñi ſui ſine dñi voiñtate. decre.di.y. Ex antigs.⁊.c. Si ſeruus ſciẽte.qꝛẽt vir ⁊ vxoꝛ ſibi ſunt mutuo debi⸗
toꝛes in reddẽdo debitũ carnale qlibʒ eox phibet
de nõ reddẽdo vouere ſine licẽtia alteriꝰ. vtſupiu
oſſum ẽ.ſʒ qꝛi diſpẽſatõe domꝰ⁊ regimine familie
mulier ẽ ſubiecta viro.nð ecõuerſo.iõ de ptinẽtibꝰ
ad illã mulier nõ põt votuʒ emittere ſine iicẽtia vi
ri.ʒʒ. q.. Wanifeſtũ ẽ.2. c. Voluit. vir tñ de talib? põt facere votů ſine conſenſu vxoꝛis. qꝛ ad hoc eſt
ſui iuris.
— r vtx abbas poſit ( Ertio queritur—
qð fecit ſubditꝰ ſuꝰ de licẽtia ſus. Rñ ꝙ abbas dãs licẽtiã ſuvdito ſuo vouẽdi ſi eãreuocut añqq; ille ſubditꝰ faciat illud votũ.⁊ poſt illõ reuoca tõem voueat votñ irritũẽ.ſi aũt votñ fecerit qñ re uocatõem licẽtie votñ tenʒ quouſqʒ cũ eo fuerit dil pẽſatũ. Sʒ nñqd ille idẽ abbas cũ eo poterit diſpẽ fare vĩ qbuſdã ꝙ nð. qꝛ cũ ſubdito ſuo licẽtii dede⸗ rit faciẽdi illud votñ pᷣiudicauit ſibi vt in ilo dipẽ ſar nð poſſit. Alij dicũt ꝙ ſicut ex rõnabili cã eum licẽtiare potuit vt vouere ita ex rõabili cauſa ſi oe⸗ currit poterit poſtea diſpẽſare ĩillo voto.qðꝓbãta ſili. qꝛĩ voto fcõ de licẽtia ſummi pðtificis.ille icẽ ſmumꝰ põtifex põt poſtea diſpẽſare.ſʒ nõ vẽſile bo⸗ nñ. qꝛ ſummꝰpotifex ſub deo bʒ ſup œẽs plenitudi⸗ nẽ ptãtis. non ſic aũt abbas ſuper monachos ſuos. tamen tutius eſſet conſilium ꝙ monachus de Vo⸗ to ſic facto faceret ſe abſolui per ſummum pontifi⸗
cem.?ſi religioſus ille plures pꝛelatoſpabeat in ſua religione peroꝛdinem ſehabentes itacunc qd põt iferioꝛ põt ſupioꝛ.⁊ plꝰſi vouitð licẽtiaiferi
oꝛif ab illo voto põt q ſupioꝛi abſoluiſʒ ðvoto facto
de licentiaſuperioꝛis abſolui nõ põtab iferion.
Eniemus quintus. Mnſequenter querimt
mrur tria. Pꝛimo vtrum omn votum licitum ſit obligatoꝛium.
Secundo vtx magis obliget votum qᷓ;uramẽ tum. Tertio vtꝝ votñ ſub ↄditõe factum due c
7
de quinto pꝛincipali. Et circa hoclau᷑
ditio nõ ipletur ꝑculpã vonentis ſit obligarotium.
i
dum niinn im vi vien iſiin iun poh ſn 6 m jin ſhum linn hi iui

eienze e tule iabb Sn n qꝛcũlbd ket
vtů pudicaui
ditꝙ icu voucint Sn k it addisſi à — nle—
1 2 Rimo oſtendo g nðᷣomne votñ
licitũ ſit obligato
riũ. qꝛ licitũ eſt virgini vouere virgnirateʒ
ñi poſt votũ coꝛꝛũpat᷑ amplius nõ põt votũ ſuum ſeruare.qꝛ impoſſibile ẽ ꝙ iteꝝ ſit virgo.cũ g nullꝰ obliget᷑ ad impoſſibile vĩiꝙ aliquod votů licitum poſſit deſinere obligatoꝛiũ eẽ. Itẽ vot de intran do religionẽẽ licitũ.ſʒ põt ↄtingere ꝙilla religionõ Nellet eũ recipere ꝗ vouit ĩtrare.ꝗ videt ꝙ talis ex ſuo voto nõobligat᷑. Irẽſi aliquis vouit religionẽ itrare.⁊ añq; irret in eÿʒ eligat᷑ nõ tenet᷑ religonẽ in trare.qꝛ ſi eẽti religione ꝓ eſſus poſſʒ pp ep̃atuʒ re
ligionẽ dimittere.ig.q.j·c. ilico.talis ex ſuo vo
tononobligat. Wötra. deutero.⁊3. Wů votũ vone ris dio deo tuo nõ tardabis reddere.qꝛ regret illð dns deus tuꝰ. Itẽ extra de voto ⁊ voti redẽp. Li⸗ cet. dicit᷑ ꝙ vſq; adeo ſolutio neceſſaria ẽ poſt vo⸗ tũ vt ſine ꝓpꝛie falutis diſpẽdio alicui nõliceatre- ſilire. Rn ꝙ oĩs ꝓmiſſiolicite facta cũ intẽtòe ob ligãdiſe.⁊ ex deliberatõeſ acceptet᷑ ab eocui it ob ligat ꝓmittentem. non tm̃ ex pꝛecepto legis diuine ed etiam ex pꝛece pto legis nature.ſed votum lici tum eſt licita pꝛomiſſio facta deo ex deliberatiõe ⁊ cũ itentõe obligãdiſ e.oẽm aũt ꝓmiſſionẽ talẽ deuf recipit.⁊ iõ dð ꝙ oẽ votñ licitũ obligat vouẽteʒ ad illuc qð vouit adiplẽdũ niſi iq̃tuoꝛ caſibꝰ. Tjnus Spp ipotẽtiãiplẽdi. 20 pp auctoꝛitatẽ ſupioꝛis diſ⸗ pẽſantis. ʒꝰẽ pp defectũ ↄditõis appoſite. vel de fectũ cauſe pᷣncipatr mouentis. Regulare.nẽ ꝙ vo tů ſub oditõe fem̃ nõ obligat niſi ↄditõe extãie. 4* caſusẽ qñ illud q tpe ſci voti fuit licitũ poſtea ſit il licitũ. Ad pÿᷣn in oppmdʒ ꝙ ſiẽ vouens aligd qð li citumẽ tꝑe voti fcĩ nõ tenet illud iplere ſi poſtea fi
tillicitũ ex aliquo accidẽte.ſic vouẽs aligd poſſibi
le tpe voti fcĩ nõ tenet᷑ illud adiplere ſi poſtea fiat ĩ poſſibile. vᷣgo ãt vonẽs vᷣginitatẽ vouet illuc qð ẽ poſſibile tꝑe voti fci.ſʒ poſtq; coꝛꝛupta ẽ ipſſoibile kipſã buare ꝙ pmiſit. tenet᷑ tñ ad iliud qð põt.ſ.ↄti nẽtiã ſeruare.⁊ aliquã recõpẽſatõeʒ facere. de qð ꝑſuã culpã icidit i impotẽtiã obſeruandi qð ꝓmiſe rat.ſʒ ſi aliquis eficeret᷑ ipotẽs ad ſoluẽdũ qð ꝓmi⸗
ſit nõ tñ ex culpa ſua nð obligaret᷑ ad aliq; recòpẽſa töez. Ad?n dð ꝙ ille g vouet ſe itratuꝝ religionẽ
Aut detminat itẽtòeʒ ſuã ad vnã religionẽ.tm̃ aut j ſſic. nõ tenet᷑ intrare gliquã religionẽ ſi illa religio q; determinate vouit intrare eů nõ vult reci pe. qꝛ ilã itrare ſibi fem̃ẽ impoſſibile.⁊ ad nullã aliã obli gauit ſe ſi nõ. rener ſe tot religionibꝰofferre ꝙ vnã iueniat ſi põt.q̃ ip̃ʒ velit recipe niſi ſit talis deqᷓ ꝓ⸗ babilit credit᷑ ꝙ ſi de illa cogitaſſet nullo mõ ↄſen⸗ ſiſſet itrare illã. Adʒm dð ꝙmaioꝛẽ falſa.ſicut ex hſſe pʒ eł de voto⁊ voti redẽptõe ꝑ tuas. nec valʒ eiꝰ ꝓbatio qꝛ trãſgreſſoꝛ Voti ẽ ĩ moꝛtali pcõ.⁊ elẽ ctio talis ẽ irritãda.ad ſacfoꝝ adminiſtratõem eli⸗ git᷑ a quoꝝ pceptõe tempoꝛe electõis erat ßuarus. Pꝛeterea ꝓfeſſus ireligione ep̃atũrecipiẽs non defraudat reiigionẽ ſicut ille ꝗ vouit intrare. ⁊ añ⸗ q; intret epᷣatů recipit.qꝛ ꝓfeiſus ab oꝛdine nõ re⸗ cedit. oʒ. n. ip̃m ferre habitů religionis ſue eñðvi⸗ ta? honeſta clericoꝝ. lerici officia.nõ debẽt ẽt a poꝛi ꝓpoſiro diſcedere.is.q.j. De monachis. qð i telligẽdũẽ bin glo. ibidẽ qᷓ;tñ ad ea q̃ ſůtde fuba mo nachatꝰ cuiuſmodi ſunt habitũ religionis poꝛtare. ↄtinẽtiã ſeruare. ꝓpꝛiũ nò hẽre.vñ nõ ſůt diuitia
V. dñi.ſʒ diſpeſatoꝛes.q;uistñ feũs ep̃s habitij debe at retinere · põt deſuꝑ ferre habitũĩ quo maßis ↄue niat eis iter quosẽ.iõ.q.y. Noua igio.ſed nõ eſt faciẽdũ niſi ad tp̃s.⁊ ex cã.e ð vita⁊ honeſtate cle ricoꝝ.c.deꝰẽt nõ dʒ ep̃atũ reciꝑe ſine p̃lati ſui licẽ⸗ tia.ig.q.⁊. Quãſiti tex.⁊iĩ glo. Ecundo queruur vtrum magis obliget votũ qᷓ; iuramẽtuʒ. Et vz ꝙ nõ.qꝛ piuriũẽ ʒ ꝛmn p̃ceptũ pᷣme tabule.tranſgreſſio votiʒ pᷣceptũ.ymn.fecũde tabule.cũ ꝗᷓ dignioꝛa ſint pᷣcepta pꝛime tabule q; ſche.grauioꝛ ẽ tranſgreſſio iuramnẽti q; voti. qð nõ eẽt veꝝ niſ magis obliga⸗ reriuramẽrũ. Aẽ Apꝰad hebꝛe. ß. Dis ↄtrouerfie hoiuʒ finis ad ↄfirmatõeʒẽ iuramẽtũ.ſʒ ilnd iquo ↄſitit finis ↄfirmatõis oĩs ↄtrouerſie inaxime vi⸗ det obligatoꝛiũ.ʒiuramẽtũ magisẽ obligatoꝛiũ qᷓ; votũ. võtra foꝛtioꝛ ẽ obligatio qͥ nõ fit niſi deoq; ilaqᷓ interdũ fit homini.ſʒ ꝓpꝛie loq̃ndo votũ nõ it niſi deo. iuramẽtũaũt iterdũ fit hõ. multo foꝛ⸗ tioꝛẽ obligatio votiq; iuramẽti. Ad iſtã qõnẽ di⸗ cũt qdã ꝙ foꝛtioꝛẽ obſigatio voti qᷓ; iuramenti.ga obligatio voti cãt᷑ ex libero ↄſenſu volũtatis hois ⁊fidelitate quã dʒ hõ deo obligatio aũt iuramẽti ex libero ↄſenſu hominis ⁊ reuerentia qᷓ; dʒ deo inqᷓ;⸗
tũẽ vitas pᷣma.ifidelitas aũt ſerui ad dijʒ grauiꝰꝗd
ẽ q̃cũq; alia irreuerẽtia quã ſe eruꝰ poſſʒ facere dio. Alij dicũt ꝙ diſtinguẽdũẽ de iuramẽto.qꝛ aut fit homini aut deo.pÿꝰmodo nõ ita firmit᷑ obligat ſicut Votũ. vt ↄcludit rõ ad ſcðᷣaʒ ptẽ.ſcðo mõð magiſ ob ligat qᷓ; votñ ceteris paribꝰ.qꝛ ꝗcũqʒ ex deliberati one iurat deo bonñ aliqð ſe factuꝝ deo aligd ꝓmit tit? itẽwõeʒ obligãdi ſe hʒ.⁊ ad foꝛtioꝛẽ ↄfirmatöeʒ deñ iqᷓ;tũẽ pᷣma vitas iteſtimoniũ hniꝰ Plniſſionis adducit.cũ j votũ nõ ipoꝛtet niſ ꝓmiſftonẽ factaʒ deo ex deliberatõe cũ itẽtõe obligãdi ſe. vñ ꝙ ĩiura mẽto ↄpᷣhendatur tota ratio obligationis que eſt i Voto.⁊ ſuperadditur adductio pꝛime veritatis in teſtimonium ad maioꝛeʒ pꝛomiſſionis confirmati onem. Qui vult tenere pmam opinionem poteſt dicere ad pꝛmnm in opp.ꝙ ⁊ſi tranſ greſſio voti ſit contra quintum pꝛeceptum ſcðe tabuleinquan- tunm coꝛꝛnnpit vcritatem pꝛomiſſionis eſttumen cum hoc contra ſecundum pꝛeeuptum ſecunde ta- bule. vel contra pꝛimum inquantum Vouere eſt ac tus latrie. Ad ꝛm dð ꝙ illud argumẽtũ non plus 5 cludit niſi ꝙ maioꝛ obſigatio quaʒ homopoſſit ho mini facere eſtper iuramentum.ſed hoc non ſequi tur quin maioꝛſit illa obligatio que fit deo ꝑ votñ. Qui vult tenere ſcðaʒ opimonem facitt põt ſoluer̃ argnad oppm ex deis ĩ opinione.
Ertio queritur vtrũ votuʒ
ſub ↄditione fem̃ que ↄditio nõ implet᷑ per culpã vouentis ſit obligatoꝛium. Et videt᷑ ꝙ nõ er de ↄditionibus appoſitis in deſpõſatione vel aliſſ ↄtractibus. Llex in glo. donatio fub ↄditionc facta non tʒ niſi adueniente conditione ſiue ea impleta. ſed non eſtminus foꝛtis contractus donatio q5 ꝓ⸗ miſio. ergo nulla pꝛomiſſio facta ſub conditione tenetur niſi. conditione adueniente vel implẽta. votuimn autem eſt ꝓmiſſio quedam vtſuperius W ſum eſt. Item qui deo vouet aliquod peciale ob⸗ ſequm ſi ipſum pꝛeſeruat ab aliquo peccato de quo

1
.„ — .
tentarur non tenet votum ſi deus ipſuʒ abilopec
cato nõp̃ſeruat.ſʒ ſi vouẽs ab illo peccato nõ p̃ſer⸗
uat hocẽ per culpã ꝓpꝛiã. qꝛ ſi vellet dey eſſʒ para- tus eñ ab illo pcõpᷣſeruare.ʒ votũ ſub ↄditõe fcm̃q̃ ↄditionõ iplet᷑ ꝑ culpã vouẽtis nõẽ obligatoꝛium. Wõtra.ꝓmiſſio que nõ tenʒ reuocatòe nõ indiget ßʒ ꝓmiſfio facta ſub ↄditõe nõ exiſtẽte reuocatõein ipſo iure. Winoꝛ ꝓbat᷑ a ſimili per dona tionem fcãm ſub conditòe ðe aua dñ e eo· ti.⁊.eœ. c.itex.qꝛ reuocari nõ põt niſi foꝛte tali ↄditõe ſic fa
alicui pãocinari nõ debẽt, ej de imunita ecckie. Ad
uerſus.ð. Leteꝝ.ſʒ ille ꝑ chiꝰculpã ſtat ne conditio
dit.ã nõ pp hoc ab obligatõeliberat᷑ alias.n. fraul pocinaret᷑ eidẽ. Rñ ꝙ votů ſub ↄditõe factũ que ↄditio nõ implet᷑ ꝑ culpam vouẽtis.ẽ obligatoꝛiuʒ qð pʒ rõne ⁊ auctoꝛitate.rõne ſic. qᷓ;ᷣtum ad firma⸗
quã appoſuit ĩ ſuo voto ipleat᷑ fraudulent᷑ hoc ipe⸗
tionem ꝓmifſionis ſub ↄditione facte equalent.ſ. ꝙꝙille cui facta ẽ ꝓmiſſio ↄditõeʒ adimpleat quã ꝓ mittẽs appoſuit.⁊ ꝙ illa ↄditio remittat᷑ a ꝓmittẽ⸗
te.qꝛ ſiue adimpleat᷑ ↄditio.ſiue a ꝓmittẽte remit⸗
tat᷑. ſine tollat᷑ tʒ ꝓmiſſio.ſʒ ſi ꝓmittẽsſciẽter.? ex deliberatõe ipedit.⁊ eſt in culpa.nec ille cui fecit ꝓ miſſione cõditõeʒ adimpleat quã ꝓmittẽs appðit.
⁊ꝙ illa.ↄditio remittat a ꝓmittẽte. qꝛ ſiue adiplea
tur ↄditio.ſiue a ꝓmittente remittat᷑ ſeu tollat᷑ te- net ꝓmiſſio. idẽ eſtper equalẽtiã ac ſi ipſam remit teret cũ eam velit non adipleri ⁊ conat᷑ vtnõiplea tur.cum. ꝓmiſſio ſua tenerʒſi ↄditio ſua implere tur. nihilominꝰẽt tʒ qñ ꝑculpã eius ſtat ꝙ non im⸗ pleat᷑. Auctoꝛitate ſic. extra de ſpõſalibꝰ. Sicut ex
ĩis.dĩ de quodã ꝗ quãdam mulierẽ ſe ducum iↄiu
gẽ infra tminũ aſſignatũ iuramento firmauit.necꝑ vin ſtetit. ſed per mulierem quominꝰint᷑ eos mfi⸗ monialis ſolẽnitas añ elapſũ tminñ aſſignatũ ſit ſe
cuta ꝙ viro nõẽ ĩputãdũ.immo ꝓcompletaẽ hẽEn ioꝛem conſequitur miſericoꝛdiam ſi de pecctohe
da ↄditio. Idẽ& eſt quantum ad equiualentiam ad
poc vt teneat ꝓmiſſio ↄditõeʒ appoſitã adipli⁊nð
ſtare per illum ꝗeam adimplere dʒ quominus im pleatur.ſed quãdo pꝛomittens impedit eiꝰ imple⸗
tionẽ. ilo g debebat implere exiſtente parato ad i⸗ plẽdum ꝑ ꝓmittẽtem.⁊ non ꝑalium ſtat ne ipleat᷑
p impleta ergo hẽudac. Ad pᷣmum in oppoſituʒ dv ꝙ vt viſum ẽĩ coꝛpoꝛe qõnis qũ nõ ſtat ꝑ illũ q
dʒ adimplere ↄditõem quominus ↄditio impleat᷑.
ſed ſtat per illů cui dʒ adimpleri.idẽ iudicandum ẽ
ac ſi ↄditio eſſʒ impleta. Adꝛ dð ꝙ maioꝛ vera
ẽſiilie ꝗ vouit facit ita ꝙ in ſe eſtvt pꝛeſerueturab itlo pcõ ſicut feciſſʒ ſi votum nõ emiſiſſʒvel ſicut in tẽdebat facere quando votum emiſit.ſed fi ille qui
Vouit hac itentione ſe pꝛecipitat in pcm̃vt nõ tene at votũ að fecit. nihilominꝰtʒ votum.alias.n.ſra us piocinaret᷑ eidem. Argumẽta ad ſecũdã partẽ
gra pꝛincipalis cõcluſionis poſſunt ↄcedi.poteſt ta
mẽ dici ꝙ minoꝛ argumẽti pꝛimi falſaẽ.⁊ ad eiuſꝓ
bationẽ dicendũ ꝙ ſicut dicit᷑ in glo. ſupillo capto. differẽtia ẽ ĩter donatõeʒ ſub ↄditõe.⁊ donationeʒ factam ſub modo. Ila que ſit ſub modo ſic fit. do
notibi k. vt ſingulãnis tale qd facias. dõatiovd ſp̃ ↄditõe ſic fit donotibi ſi b fecẽis.viñvſus. Scito ꝙ
vt modusẽ ſi ↄditio. qꝛ cã.⁊ ſic dĩ ibideʒ. donatio facta ſub modo etiam ſi modus non obſeruetur re
nocatione indiget.⁊ de tali donatione intelligen⸗
da eſt decretatlis pꝛedicta. vnde im go ibiacciyt tur conditio pꝛo modo. 8
rticulus ſextus.
Mnſequenter quertur de ſexto pᷣncipali. Et circa hoc querũ⸗ tur tria. Pꝛimo Vtrum expediat ho ini vouere. Secundo vtruzʒ ſit ma
cta ꝙea ceſſante debeat reuocari. Nẽ fra ⁊ dolu gis meritoꝛium idem bonum opus cimn võtoq;ſi
ne voto. Tertio vtx expediat iuuenes inducere ad hocvt obligẽt— N P ſi0 ꝙ nõ expedit homini Rimo oñdo Vouere.qꝛ non eype⸗ git homini ſe pᷣuare magno dei dono. ſli⸗ bertas hois eſt magnum dei donü duã in pte pᷣuat ſe hõꝑ votum.ð non expedit homini vouere. J non expedit hominiſe periculo exponete. ſed vo⸗ uens erponit ſe periculoalicuiꝰtranſgreſſioniscui nõ erat expoſitꝰ aũ votũ.ꝗᷓ nõ expedit ei vouere. Itẽ nð expedit pomini fãcere aliquid qð ſuuma
grauet pcm̃ ſipeccat.ſed ſi religioſuſpeccat grauiꝰ
ẽ ſuũ pem̃ qᷓ; eſſ in ſecnlari.aꝛſicut dicit Anſel. inli
bꝛo de ſimiiitudine vltra mediũ.in.c. de imiliu
dine.int monachũpeccãtẽ ⁊ laicum ſi penitere vo uerit maioꝛi dãnationi ſubiacebit monach ð nð erpedit vonere rcligionis igreſſum.⁊ multo foꝛtiꝰ nec aliud quodcũq; bonũ. Item nulluſ dʒ aliquid facere quod augeat in ipſo ↄcupiſcentiam mali.ß vouere bonũẽ duiuſmõi.qꝛ ſicut dicit glo. ſuperii lud Ro. ſeptimo. Peccatum occaſione acceptã p
mandatum quod ↄcuſpiſcitur dulcius fit duz vel
tur. ergo nulius debet aliquod bonum Vouere ne ex hoc reddatur pꝛonioꝛ ad malum contrarum. Lontrapſal. Aouete ⁊ reddite domino deo Ve⸗
ſtro⁊t̃. Iteʒ homini expedit facereillud quodma
niteat.ſed ᷣm Anſel. vbi pꝛius.ſi religioſuspeccg ⁊ de peccato peniteat maioꝛem conſequitur miſe⸗ ricoꝛdiam quam penitens in ſeculo. ergo eypedit pomini vouere. Reſpondeo ꝙ vouens aut Vo⸗ net bona quoꝛum obſeruatio videturpꝛobabiien pꝛopoꝛtionata infirmitati ſue ſpirituali· aut iſnpꝛ poꝛtionata.pꝛimo modo vouere eredit homint. quia per hoc firmat amplius voluntatem ſuam in bono.⁊ pꝛo magna parte excludit ſe ubertatem- malefaciendi.⁊ facit actum virtutis latrie. ideo Vouendo meretur. Secundo modonon expedit pomini vouere nec licet.tale enim votum non ha beret diſcretionem conuenientem. cum per hoc voueus magis videretur ſe illaqueare quam du⸗ gere ſecuritatem de ſua ſalute. quilibet tamen re⸗ putare debet obſeruationem voti religioniꝰ pꝛo⸗ poꝛtionatam eſſe ſue infirmitati ſpirimali niſi per certam experientiam ſibi de contrario conltaer. pꝛopter enim cuſtodiam que magis adhibetur re⸗ ligioſis quam ſecularivuſ.⁊ pꝛopter bona exempla q̃ vidẽt freq̃ntiꝰ⁊ bona vᷣbad freq̃ntiꝰaudiũt.?ph
maioꝛes ↄfolatões ſpñales q̃s ex dinia benignilate
„
ob fauoꝛẽ reiigiõis.? ex ſcã ſocietatecipiòt. bjn
tio aliquoꝝ bonoꝝ ꝓpõtõataẽ alicui eritiirelie⸗
q eidẽ ppoꝛtõata nõ eẽt inſcloremanẽti. Vdpm⸗
in oppoſitum dicendum g ſicut dicit Z ſel.in l
di ni rjl in ine
ut
ſm w Sh mi N Im hi iit pini jwit oi ii ihoni ſeiv iuh hn hie iti oſ'
vir
ihie

xxvi
vꝛo de libero arbitrio parũ poſt pꝛincipium.pote⸗
ſtas peccãdi nõẽ libertas nec pars libertatis. im-
mo vt paxꝝ poſtea dicit. Liberioꝛ eſt volũtas que a rectitudine declinare negtqᷓ; que illã poteſt deſere re.homo aũt ꝑ votũ nõ minuitĩ ſe libertatẽ facien di bonũ ſʒ auget.ſʒ minuit ptãtẽ faciẽdi malum. Ad ⁊mn dð ꝙ vouens diſcrete non exponit ſe pe⸗ riculo trãſgreſſionis niſi per accidẽs.ſʒ perſe ma⸗ ioꝛẽ ſecuritatẽ obtinet ꝑ uotum adiplẽdi diuina p̃⸗ cepta vt videri pòt ex his que in qone dicta ſunt. Ad ʒm dð ꝙ maioꝛ non ẽ vera qů ex hoc quo ag⸗ ßrauat᷑ trãſgreſſio peccãtis auget᷑ meritũ benefaci entis ⁊ quo deus miſericoꝛdius ſuſcipit penitentẽ Vt aũt ĩſequẽti qõne oñdet᷑.bonuʒ opus magis eſt meritoꝛiũ cũ voto qᷓ; ſine uoto.religioſus etiam ð pcõ penitẽs muioꝛẽ ↄſegt᷑ miſericoꝛdiam qᷓ;ᷓ ſecula riſ.ſicut dicit Anſel.in libꝛo de ſilitudine vitra ine dium. Religioſo eniʒ dicit deus.cñ voluero de te vindictam accipiã vt de mco.vt dicit Anſel. vbi pus. Ad 4 dð ꝙ illa auctoꝛitas itelligẽda ẽ ubi charitas deeſt. ñ qᷓſi ſtatim poſt pᷣdicta vᷣba ſub⸗ dit ex phibitòe. vbi charitas deficit deſideriũ ma li creſcit. quo aucto dulcius fit quod S — vtꝝ ſit magi Ecundo queruur maon opꝰ bonũ cũ voto qᷓ ſine voto. Et vĩ ꝙ nõ. minus meritoꝛiũ ẽ bonũ opꝰ fem̃ ex neceſſitate. qᷓ; ſine neceſſitate vñ minus meritoꝛia ẽ obÿuatio pᷣce ptoꝝ qᷓ; ↄſilioꝝſʒ opꝰqð fit ex voto ſit ex necite. qð ſit ſine voto nõñit ex necite. minus meritoꝛiũ eſt fem̃ cũ voto qᷓ; ſine voto. Itẽ minꝰẽ meritoꝛium opꝰ bonã fem̃ cũ triſticia q; cũ hylaritate.qꝛ ſic di⸗ ccit Apꝰ.ꝛ.coꝝ.. Hylarẽ datoꝛem diligit deꝰ.ſʒ ſiẽ dicit phᷣs..metaphi. Qð ſit ex neceſſitate fit cum triſticia.ð minꝰmeritoꝛiũ ẽ opꝰfactũ ex neceſſita- te qᷓ; ſine necemitate.qð aũt fit ex voto ſit ex neceſ⸗
ſitate. Itẽ qᷓ;to bonum opꝰẽ minꝰdifficile tãtomi
Ertio queritur xrx epediar iu⸗
nus ẽ mieritoꝛiũ.qꝛ ſicut dicitꝓhs.ꝛ.ethi.c.ʒ. Cir⸗
ca difficiliꝰ ſemp fit ars ⁊ virtꝰ.ſed minꝰ difficileẽ
ſeruarc ꝓtinẽti am in religione qᷓ; in ſeculo.qꝛ mul⸗ to difficiliꝰẽ hẽnti oppoꝛtunitatẽ ĩcõtinẽtie ↄtiner q; nõ hẽnti ſeculares aůt magis habent illã oppoꝛ tunitatẽ qᷓ; religioſi. minꝰ mcritoꝛiaẽ obſeruatio dtinẽtie religioſoꝝ qᷓ; ſctariũ. Võtra Augꝰĩ epla ad Armẽtariũ verſus finẽ dicit armẽtario qui votuʒ ↄtinẽtie fecerat.Modo.qð abſit.tãto mißioꝛ eris ñi fidẽ deofregeris q;to beatioꝛ ſiꝑſolueris.ᷓ ſicut peioꝛẽ opatio maliʒ vorum qᷓ; nõʒᷓ votum.ſicme lioꝛ ẽ̃ opatio boni cũ voto q; fine voto. Itẽ glo.ſu per illud pſal. ⁊louete.⁊ reddite.dicit ꝙ vouere ↄ⸗ ſulit᷑ volůtati.ſed ↄſiliũ ẽ de melioꝛi bono.qᷓ meliꝰ ẽ bonũ factũ cũ voto qᷓ; ſine voto. Rñ ꝙ magis meritoꝛiũ ẽ idẽ bonů opꝰ factũ cũ voto qᷓ; ſine vo⸗ to.qð ꝓbo ròne triplici? vna ſilitudine. Pꝛima ẽ hec.opꝰ iferioꝛis virtutis magis ẽ meritoꝛiumi⸗ peratũ a ſuperioꝛi virtute qᷓ; nõ ipatũ.ſʒ latria ſupi virtꝰẽ qᷓ; abſtinẽtia ⁊ opꝰabſtinẽtie ad qð mouet᷑ oð ex voroẽ iperatũ. ab ea vouere eniʒ actꝰlatrie ẽ.z magis meritoꝛiũ ẽ opꝰ abſtinẽtie ad qð mouet᷑ hõ ex voto qᷓ; ſine voto. ꝛ⁊? rõ ẽ hec.quãro opꝰ ꝓce dit a volũtate magis firmata in bono tãto ẽ virtu oſiꝰ.⁊ exↄſequẽti magis ẽ meritoꝛiũ.ad operari.n. virtuoſe regrit firmit᷑ ⁊ imobilr oꝑariᷣm phm.ꝛ. ethi.c..ſʒ cetis pibꝰvolũtas firmioꝛeſti bono cñ
6
voto qᷓ; ſine voto ʒꝰrõ hecẽ. Deꝰcũ acceptet opꝰ
pꝑp operãtẽ tãto magis acceptat opꝰqᷓ;toẽ.ab hoie
ad ſeruitium ſuum ſpecialius dedicato.ſed cete⸗ ris paribus ho ſpiritualiuſ dedicat᷑ ad feruitiũ dei ꝑ votũ qᷓ; ſine voto. Ad idẽ eſt et filitudo qᷓ; põit Anſel. ili de ſumilitudimbꝰ vltra mediũi q̃ cõpat ſecularẽ faciẽtẽ bonũ opꝰilli g de fructu arboꝛiſſue donat dño qᷓ;tũ vult.⁊ religioſũ illi dño dat totaʒ arboꝛem cum fru ctu.dicẽs ꝙ ſiẽ obiegum illiꝰqui dat dño totã arboꝛẽ cum fructu magis eſt accep⸗ tũ dũo qᷓ; obſequium alteriꝰ ſic ſeruuium religoſi magis eit deo acceptũ qᷓ; hoĩs ſecularis. Ad pnĩ oppn dð ꝙ maoꝛ verq ẽſi itelligat de neceſſitate coactõis.ſʒ ſiĩtelligat de neceſſitate falutis que eſt neceſſitas ↄditionata m qᷓ; dicimꝰaliquid necſſa⸗ riũ ad ↄſequẽdũ finẽ q̃ neceiitas kbertatẽ nõ exclu dit nõ ẽ vex.vnde ⁊ obſeruatio pᷣceptoꝝ magis ẽ meritoꝛia qᷓ; obſeruatio ʒſilioꝝ accipiẽdo ↄſilia rõ ne hor um pciſe qͥ addũt ſuꝑ pᷣcepta.q́;ʒuis ſit eↄ?5ᷓʒ qð accipiunt᷑ ↄſiliaꝓ icluſione pᷣceptox. Adꝛndð ꝙ ibi logt᷑ phᷣs de neceſſitate violẽtie. nõ de neceſ⸗ ſirate quã ĩcurrit hõ ex voto.talis.n.neceſſitas nõ
dʒ parere triſticiã. nec ꝛia libertas gratulatiõem. n Augꝰiepta ad Armẽtariũ ⁊ Paulinaʒ verſus
finẽ. jelix ẽ neceſſitas q̃ ĩ melioꝛa cõpellit.⁊ paꝝañ Nõẽ gratulãda libertas q̃ͥ fit vt nõ ðbeat᷑ qð lucro reddit. Ad ʒn dð ꝙ difficultas alicuius boni oꝑiſ Pueniẽs ex volũtate operãtis nõ auget meritũ q́;⸗
uis illa augeat que ex voluntate operantis non Puenit.⁊ iõ qᷓ;uis remanẽtii ſeculo exvolũtate pro pꝛia difficiliꝰ.ſit ſeruare ↄtinẽtiam qᷓ; exiſtenti ĩ re ligione ceteris paribꝰ.ex hoc tñ non ſegt᷑ ꝙ ilia ob⸗ ſeruatio ſit ſecluari magis meritoꝛia qᷓ; religioſo.i⸗ mo esouerſo.qꝛ facilitas bene operandi pꝛoueni- ens bona ex diſpoſitione voluntatis operãtis me⸗ ritum auget.
uenes inducer ad hocvt obligẽt ſe ad igreſſũ religiõis. Rſi? ꝙſic.ſi amnt debite conditiones ex parte iunenis ⁊ ex parte conditionis:⁊ ex parte obligationis.qui enim vult inducere aliquem iuuenem ad obliga⸗ tionem pꝛedictã debet diligenter coſiderare ꝙiu⸗ nenis Iecundum iura debitam pꝛo ingreſſu religio nis habeat etatem.que etaadminus complecti- tur tempus.i4.annorum.extra de regularibus. Signiſiicatum? capit. pꝛimo in gio.⁊ quia pꝛout patitur etas illa in pꝛopoſitis ſuis licitis ⁊ hone⸗ ſtis habear ſtabilitatem.⁊ quod ad conſideranduʒ quid illa obligatio ponderet habeat diſcretionem ſufficientem.in inductione etiam debet eſſe dili⸗ gens aſperitatisreligionis ad cuius obligationem inducitur explicatio.⁊ omnis ſuggeſtionis faiſita- tis excluſio.nec debet eſſe nimis impoꝛtuna perſu
aſio.aſperitatis enim religionis celatio ⁊ faiſita-
tis ſuggeſtio operantur deceptionem.deceptio au tem ratione ignorantie dimimuit de ratione volun tarij. tunc autem eſt nimis impoꝛtuna perſuaſio quando fit cum rerum tempoꝛaiium pꝛomiſſione vel cum indebita comminutione vel cum nimia kollicitudine. debet autem inducens atali impoꝛ- tuna perſuaſione cauer᷑.quia talis perſuaſio operat᷑ ĩiuuene.ſeu ipfũ iclinat ad obligãdũ ſe ex ſurreptòe ⁊ pdicta obligatio fieri nõ dʒ niſi ex plea voltate ⁊

—
deliberatõe.ex parte etiam obligationistria ſt ob feruãda.ſ.ut fiat pꝛeuia deliberatiõe ⁊ ſtabilitatis poſiti eraminatòe.⁊ ꝙ fiat cũ diſcretõe vt..ſe ob igãs obliget ſe ad igrediẽdũ religioneʒ vt eã expe⸗ riat᷑. vt ſi deꝰ dederit ſibi gaʒ remanẽdi? religiõi placuerit remãeat.ſi aũt religioni nõ placuerit.aut
ſi ꝓpoſitũ ifra annũ mutatuʒ fuerit libere põt cxire
abſq; hoc ꝙ teneat᷑ aliã religionẽ ĩtrare. dʒ ẽt obßᷣ⸗ nari ꝙ fiat cũ ðᷣuotõe ⁊ debẽt obbuari pᷣdicta.qꝛ ob⸗ ligatòes facte ſine deliberatõe ⁊ diſcretõe ⁊ ðᷣuotio ne freq̃nter malos exit? hñt.
(Articulus feptimus· Onſequenter queritur
de..pᷣncipali. Et circa hoc q̃rũt᷑ tria. P vtx m̃imonium ʒctũ poſt votũ 3 ↄtinẽtie ſimplex ſit dirimẽdũ. 2 vtx ʒctũ poſt votũ ſolẽne. ʒꝰ vtx alt᷑ ſolẽniʒet᷑ votñ qᷓ; ꝑ religionis ingreſſuʒ vel facri oꝛdinis ſuſceptõeʒ. Rumo oſtẽdo ꝙ mrimoniũ ʒctuʒ poſt votũ ↄtinẽtieſip lex ſit dirimẽ
dũ. foꝛtiꝰẽ.n.viculũ voti ſimplicis q; mñi⸗ moniũ.qꝛ p̃n obligat deo.⁊mn homini.ſʒ votũ ſim⸗ plex ↄtinẽtie ſupueniẽs mr̃imꝰ nõ tʒ.qᷓ multo foꝛtiꝰ nõ tʒm̃im ʒctum poſt ſimplex ↄtinẽtie votũ. Itẽ irritãdus ẽ ʒctus ĩ quo iplicat᷑ obligatio ad moꝛta⸗
le pcm̃.ſ; in Zctu mrimouij õcti poſt ſimplex ↄtinẽ⸗
tie votũ icludit᷑.obligatio ad moꝛtale pcm̃.qꝛ icln⸗
dit᷑ obligatio ad carnalẽ copulã q̃ẽ ʒ ↄtinẽtie votñ
5talis ʒctusẽ irritandus. Itẽ ᷣm magiſtx hꝰ di.c. 1. rõ q̃re ñ ſůt ſeparãdi pᷣhẽtes mr̃imm poſt ſimpler ↄtinẽtie votũẽ.qꝛ ꝓbari nõ põr. ſʒ multa ſũt vota ſimplicia que pꝛobari poſſunt.ergo ſunt multa ſim plicia vota pp que mr̃imonia ſequẽtia dirimenda ſfüt. Lõtra de Shẽtibus poſt ſimplex ↄtinẽtie vo⸗ tñ dĩ decre.di.⁊q. Quidã.⁊ ſumptũ ẽ ab Angꝰinli. de bono ↄiugali.qꝙ grauit᷑ peccãt g tales diuidũt.
Itẽ e. Qui clerici vcl vouentes. Weminimꝰ d?
ꝙ ſi aliqs ſe ad religionẽ trãſituꝝ ꝓmiſit ſi nõ habi tũ ſuſcepit nec ꝓfeſſionẽ ſʒ votů ſolũmõ fecit. licet poſtea mrimoniũ ↄtraxerit.nõ eſt cogẽdus ad reli⸗ gionẽ trãſire ⁊ mrimonij votũ reſcindere. Itẽ vr
ꝙ põt. Zhere abſq; pcqqꝛ ʒhens nõ peccat ſinõ in⸗
tẽdit aliad ipoſſibile voto ſuo aut obligat ſe ad illð ßiShẽdo nõ obligat ſe ad aligd incõpoſſibile voto ſuo.qꝛ ſtatim poſt mr̃im ctum põtreligionẽ itra
——
re.qᷓ;uis ẽtĩ Sᷣhendo hoc itẽdat.nihilominꝰtʒ vctꝰ
vt ſupꝛa viſũẽ.ꝗᷓ abſq; peccato põt ʒhere mmm.
Rñꝰ ꝙ ſicut dẽ ef. Qui clerici vel vouẽtes. Cõſu⸗ luit.⁊.c. R urſus votů ſimplexipedit mr̃imm ʒpẽ⸗ dũ. qꝛ ctu mr̃imonij icludit᷑ ſub ↄditiõe obligatio
ad aliqdrepugnãs ſimplici ↄtinẽtie voto.qꝛ ibi in⸗
cludit᷑ obligatio ad reddẽdũ carnale debitũ ji alter ↄiũx exigere voluerit.⁊ iõhens poſt ſimplex ↄrinẽ tie votũ ĩplieite obligat ſe ad frãgẽdũ votñ ſuum ſi voluerit alt ↄiunx qð ſine peccato moꝛtali põt fie⸗ ri. Rõ añũt qre.nõ dirimit iã ʒctũ.ẽ qꝛ votñ. ↄtinen tie fimpler nõẽ niſi ꝓmiſſio ſui ipſiꝰ ad ꝓtinentia
deo obſeruãdũ. ꝓmiſſio añt alicuiꝰrei nõð tranſferẽ rẽ ꝓmiſſi in dñiů illiꝰcui ꝓmittit᷑.⁊ iõ poſt ꝓmiſſio nẽ ante traditõeʒ rei ꝓmiſſe ꝓmittẽs remanet do⸗ minꝰrei.⁊ iõſi cã donet alij tʒ donatio qᷓnis aliqᷓ;
fatitfactionem teneatur facere ſeu recompenatio
nẽ illi cui rẽ ipſaʒ añ ꝓmiſerat.⁊ iõ poſt ſimplex cõ
tinẽtie votũ ſi homo dat mulieri? ep ptãtẽ coꝛpo-
ris ſui ꝑmr̃im ctum tʒ donatio.ſʒ deo tenet᷑ ad
emẽdã ꝓ fractõe ꝓmiſſionis. Ad pᷣnin oppm dʒ ꝙ nõ valet. qꝛ res ui donata alij pmitti nõ dʒ. ⁊ſip mittat᷑ nõ tenet ꝓmiſſio.ſʒ qᷓ;uis res vni ꝓmiſſa a teri dari nõ debeat.ſi tñ det᷑ valer donatio.vt vi⸗ ſũẽ̃ ĩqõne. Ad dð ꝙ quis ille q ̃xit poſtiim- plex votũ ↄtinẽtie in ↄſumãdo mfimoniũ moꝛtali⸗ rer peccet.qꝛ poſt Zctũ mr̃imoniũ licitũ ẽſibi nõ ch ſumare ipſum ſi vultreligionẽ itrare. tñ poſtmfi⸗ moniũ ↄſumatũ nõ peccat reddẽdo debitũ ſuo ↄiu gi.qꝛ tũc poteſtaſ eoꝛpoꝛis ſui plene trãſlataẽ iſiu ↄiugẽ qᷓ;tũ ad carnale debirũ.qꝛ tñ hãc trãſlatiõem fecit ꝑculpã ſuã dʒ cum doloꝛe debitum reddere. tenetur nunq; exigere. Adʒ dð ꝙillarõ quam aſſignat magt nõ ẽ ſufficiẽs.qꝛ q;ᷣuis ꝓbaripoſſit. j pꝛopter hoc ſeparandi ſunt.ſed Mugo. dicit ꝙgi n io caſu ẽ mr̃imoniñ poſt votñ perpetue ↄtinẽtie q⸗ ad deñ.vt recitat᷑ extra Aui clerici vel vouentes. Rurſuſ.in glo.ſed Jo. dicit Zꝛiũ.vt hẽ ibidẽ.ſʒ hu goni nõ ẽ aſſentiẽdũ ĩ hac parte. Ad ʒmn ad ſcham partem dicendum ꝙ contrahens poſt votum con⸗ tinentie ſimplex niſi certificatus ſit per ſpirituʒ ſan ctuʒ. ꝙ deus ſic oꝛdinabit ꝙ nũquam ſequetur car⸗ nalis copula peccat.qꝛ alias iura pꝛohibent tales contrahere etiam ſi ille qui voluit intendat religi⸗ onem intrare ante matrimonij conſumationem.⁊ hoc pꝛohibitum eſt ad vitandum periculum frae⸗ tionis voti.periculum enim eſſet ne per contracti illum mutaretur pꝛopoſitum quod ante habebat ad vitandum confuſionem alterius coniugis. qui quodammodo confunderet᷑ ſi alt ↄiunx mfimnci eo renueret cõſumare.
Ecundo queritur vtrum
matrimonium contractum poſt votumſo⸗
lẽne continentie ſit dirimendum. Etvideturꝙnõ
extra qui clerici vel vouentes. Rurſus diciturꝙ ſimpler votum apud deum non minus obligat q; ſolẽne.ſed matrimonium contractum poſtſimplex continentie votum non eſt dirimendum.vtpatet ex pꝛecedenti queſtione.ergo a ſimili nec contrac⸗ tum poſt ſolẽne cotinentie votum. Nem ſolemni
tas voti non magis roboꝛat votumqᷓ; iurament
ſed matrimonium contractum poſt ſimplex votuʒ
iuramento confirmatum non eſt dirimendum.er⸗
go nec contractum poſt ſolemne continentie vo⸗ tum. Nem in contractu matrimonij nihil impli⸗ catur repngnans ſolemnicontinentie voto. qui non implicatur obligario ad carnalem copulaʒ c poſtcontractum matrimonium poſſit alter coniu⸗ gum altero inuto renuere matrimonij conſuma- tionem ſi religionem intrare voluerit. ergo nulla videtur ratio quare non ſit verum matrimoniale vinculum quod contrahitur poſt ſolenne continẽ tie votum. Contra.decretorum. di.⁊y. Pꝛeſbi⸗ teris. Matrimonia contracta a pꝛeſpyteris. dia⸗
conibus.ſubdiaconibus.monachis iudicantur de
bere diſiungi. Item extra quiclerici vel vonen⸗ tes. Inſinuante. dicitur de nobili muliere que Vo⸗ tum caſtitatisemiſerat.⁊ ĩhabitu religionis bien nio remanſerat.⁊ poſtmodum matrimonim coh⸗
ſ ſwef ſsi in tiht öyn ſiöd ſi jůn m u wit ſuh iym mi ift üſen uit ſn ni iin del wn Aini
jum ſni ium uſtn hi Pem wicnn van weg gun ſchn Win Mm
ſe

b qu
F ij
trarerat ꝙadreſumendũrcligiõis hituʒ? uãdũſqð Vouerat eratp cenſurã ecliaſticã coercenda. Mn⸗ deoꝙmrimoniũ ↄtractũ poſt ſolenne cõtinẽtie vo tuʒ dirimendũ ẽ.qꝛ ꝑ rale votũ hõ non t̃ ꝓmittit ↄrinentiã. ſʒẽt alij dat dñz ſupſe ißm. vt ipſũ poſſit cogere ad Pmiſſaʒtinẽtiã obuãdã. vt pʒ qꝛ vt hẽ turet. Quiclericii vonẽtes. Rurſusi glo. n ſolẽni ʒal votũ ↄtinẽtie niſi ꝑſuſceptieʒ oꝛdis ſacri aut ꝑmiſſionẽ factã ĩreligiõe modo debito.aut ꝑſu⸗ ſceptũreligionis hitũ 4pſitenribꝰdari ↄſueuit:niſi foꝛte ſit alicubi ↄſuetũ lileʒ hitũ dari nouitijs ⁊ ꝓfe ſis.ſÿh modꝰ videt᷑ eẽniñ q̃daʒ ꝓfeſſio tacita vel pũpta. moꝛariẽt vltra annũ in religiõe ſine ꝓteſta tioõ ðᷣñ ꝓfitẽdo ẽq̃daʒpᷣ ũpta ꝓfeſſio e de regulis Expte in textu⁊ glo. Quilibʒ aũt pᷣdictoꝝ mõꝝ vo uẽs dat alteri ptãteʒ ſuꝑ feißʒ ad cogẽdũ ip̃ʒ; ad ↄti netie ꝓmiſſe obßuatiõeʒ:gãt ðdit alicui advſiʒ vñ n pot eandẽ rẽ alij dare ad viuʒ ʒriũ.⁊ qꝛiʒctum̃i monijↄiuges mutuo ſibi cõcedũtptãteʒ ſuoꝛuʒ coꝛ poꝝ oꝛdinatã ad vfů ↄtinẽtie pᷣriũ iõ non tenet mfi moniuz contractuʒ pꝰſollenne ↄtinẽtie votũ Ad pnin oppſituʒ dicencũ pilluci vbũ ſic intelligẽdũ ẽꝙ vtriuſqʒ fractio ẽ eccatũ moꝛtale maiꝰtñ pec⸗ catũ ẽ fractio vniꝰq́; iractio alterius hm glo.ibidẽ. Ad m dicẽdũ ꝙ q;uis roboꝛatio voti ꝑiuramen tñ foꝛtioꝛ ſit qᷓ;tñ ad uligd qᷓ; roboꝛatio qͥ ẽ ꝑſolẽni⸗ tatẽ.tii qᷓ;ᷓtũ ad ipedimẽtuʒ mf̃imonijeſt eq&. qꝛ ad
ti ſimplicis iuram̃to factaʒ. Ad ʒm dʒ ꝙ ĩmim? delege cõi icludit᷑ aligd repugnãs cuilibʒ ↄtinẽtie Noto· di q;uis glibet ↄiũxaltoiuito poſſit renuere ↄſñatiõeʒ mrimõijſi vit religiõeʒ itrare.tñ ad vt
dẽdo carnale debitũ exigat ſʒ hecſ olutioſii vialig
votũ facere nõ folle Votũ eſſe ſollẽne nnizariqᷓ; perre- ꝙ Ppꝛie loquendo dife cũ? votñ ſolen m ipublico factũ le poteſt dici qð in ſe hẽt a enire ⁊per qð ſtate.? tale e ẽ ſuſcipiẽs ↄſtituitmini iendũ.⁊ ponit᷑ alit q; ãte eẽt ſollẽne ẽtſi p⸗ cretoꝓfeſſioẽt in eã põt recipere ĩſe icũ debet venire. etiã ſi in manu eiꝰ lto.qꝛ talẽ opoꝛtet lauſtro ců alijs ſui latũ cogi põt.nec tñ ſollẽniʒari põt. iſtiguit ab hitu no ſi inqᷓ;tũ talis hitu „Auare ãttale vo⸗ iã Sctu.in qõe cedenti dictum n oppoſitũ dð ꝙ ßᷣm glo.ibidem onacha nec ꝓpꝛietatẽ hůit.ſÿvſů xrex duas möõaſterio cõtuierat ctum? veſtitũ habere.⁊ĩ manere pemittebat᷑ eide
¶ticuns octauns.
vti veſtibus monachalibus⸗ niʒat votũ.⁊ tamen videre ſi mulieris votũ gliter ligionis ingeſſuʒ. Rñd rentiaẽ inter võtum publi libet votuʒ multis coꝛa dici põt:ſed nõ quodlib eni dicituꝛ votuʒ ſollẽne niſi nexũ vtĩpublicũ debear v nitur ſub alteriꝰhoĩs pote ſuſceptione ſacri oꝛdis pq ſter eccleſie deo publice ßu ate vnde tale votũ ab eß̃o ſuſcipiet in ſe ta in manu eius qui et annexũ quoĩpubl ſſio ſollẽniʒat votũ põt recipere fieret in occu ecularem vitaʒ dimittere ⁊ inc oꝛdinis cõuerſa
dictũ oꝛdinẽ religione fac
ri.? adho c perßᷓ quo pᷣdictoꝝ mõx vo n.hitus ꝓfeſſoꝝ vbid votũ nõ dĩ ſollẽniʒare ni ptio ẽ quedã p̃ſũpta ꝓfeſſio tůdirimat m̃im eſt. Acd argumm illa mulier fuit m fructũ infraſcrip ? de illis rebus vi que ſua fuerat re
querit᷑ de octauo ÿn cipali.Et circa] ʒ poſſit cõmuta⸗
nſequenter
Nrunturtrig.
Shat vnñ mrim n. opoꝛtet bonũ ñdeieẽi Zhentiu; itetionẽ explicite iplicite. bonũ t fidei ↄſiſtit ĩ red(( r
bus ſutticiens.qꝛ vt oñſuʒ eſfſi pꝛa vcx mr̃imoniũ ʒhi põt q;uis alter ↄtrahentiũ lvterq; intẽdat reli geʒ intrare añ mfimoniij ↄſ umatõeʒ. dñ tñ ĩmẽte quilibʒ teneat explicite el iplicite ꝙniſi religionẽ vellet intrgre alteri cõiugi petẽtivñũ ſui coꝛpoꝛis j negaret ſed debitũ redderet. Ideoaliter dð ad ar Junentũ ꝙœ mfimin ʒᷓctũ poſtſ ollẽne continẽtievo tũ eſt dirimẽdũ imo vt ꝓpꝛiꝰ loquar ip ſoiureẽ nul uʒ qꝛ iura nõ tm̃ ꝓhibent tales pſonasphere:ſʒ eti am decernũt ⁊ ↄſtituũt eas illegitias ad— r Ur Vtum aliter ſollẽ⸗ S Ertio queritur nʒetut Vvotum q; preligiõis ingreſſũ vel ſaci oꝛdinis ſuſce ptiöem. Et vigꝙ ſic. ef qui clerici vel vouentes. Inſinuante. dicitur de quadã muliere q̃ votuʒ caſti tatis emiſit in manibus cuiuſdã de fratribus ſãcti Auguſtini eo tenoꝛe addito vtin domo ſua cũ ſua ſubſtãtia remaneret.⁊ ſic ĩ eiuſdẽ hĩtu oꝛdinis pmã ſit biẽnio.⁊ poſtea de parẽtũ ↄſilio. P. Wichgelis fuit mrimonialit copulata.ꝙ ad reſumẽdũ male di miſſuʒ religiõis hitů erat ꝑcenſurã ecclaſtic coer- cenda ꝙ verũ nõ eẽt niſi inſer ſuñ votũ ſollẽne.⁊ tñ nõ fuit monacha.qꝛ vt hẽtur ej̃ de ſtatu mong chox. Wũ ad mõaſteriũ abdicatio Ppꝛietatis adeo eſt anneraregale monachali. vt ↄtra eã nec ſũmus põtifex voſſit licentiam indulgere· galiterq;ꝑ ꝓfer ſionem in religione põt votuʒ ſollẽniʒari. Lõtra. 77.d.i*. Wulieris in gio. dicitur ꝙĩ ꝓpꝛia domo
i. 2*vtmqðlibet votñ ligonis. ʒvtx vouen intrat cũ intentione exeundi impl
v Rimo oſtendo
vltimo. Anim ſiquis vouerit ſanctu nec melius malo nec peius b ſtes.y. Quodcunq; voueris in libꝛo de pꝛecepto⁊ diſpo. monaſteri nec retineri quisr recipi ſine ↄſenſu abbaris ſui e Vna religione nõ poteſt in vot cõmutari. Vontra extra de i nit.ꝛ. Pꝛopoſitum ant pꝛomi in melius illud cõmutauit. Vori de redemptiõe. Wagn mutari poteſt in o cut dicit. Ber. ꝓcul dubio foꝛ tatem tenerent᷑. pꝛo charitate. contua charit ceret illud comm teſt in bonum meli ri opoꝛtet auctoꝛit iudex in ſua cauſa. le potek inperpe
ri ĩ votuʒ re⸗ gionẽ? poſtes t votũ ſuum. ꝙ nullũ votuʒ por ſit ↄmutari. Teuit molari poteſt dño. ntari nõ poterit.j. Jtem eccleſig-
s intrare reli
gulariter poteſtnec 80 votũ factum in um religiõis alteriꝰ ure iurando. ſſum non infring Item extra deuo
Rideopi . Iniquum ntate chari⸗ tcxcharitate? nere non debet
Votũ aũt fieri debe V Eius obligatio te
nmelius votu us cõmutari.non ta ate vouentis:qꝛ ſed auctoꝛitatei tuam religionis
nullus debet eẽ uris votum tpa ſeruantiam cõ

i.
— 2 wti—
nutari vt oñdet᷑ in queſtione ſequẽti.?Votua ml⸗ xioꝛis religiõis in arctioꝛẽ e de regul. Sane Votd autem peregrinationis abſtinẽtie ⁊ huiuſmodi cð nutaripoſſunt auctoꝛitate epiſ copi.iura enim hoc poſſe ab ep̃is nõ excludũt: argumentum ad hocef de voto ⁊ voti redẽptione.cꝰ pꝛio in textu.? in glo( vota aũt continentie aur religionis aut tranſ mari num auctoꝛitate epiſcopi cõm̃utari nõpoſſunt. vt patebit cũ queret᷑ de diipenſatione in votis. in cð
„
mutando autern diligentius cõſiderari debʒ perſo neq̃litas ⁊ cõmutatiõis cauſa ſcilicʒ anex infirmi⸗ rare ſeu affluenria diuiciaruʒ aut alia ꝓbabili cauſa re ↄpeuſa io melioꝛ fueri? deq magis acceptaej de noto ⁊ voti redẽptione.cꝰ· i. Acd pn in opp dð ꝙ illa auctoꝛitas ſic intelligi debʒ.ſ.ꝙ illud mu rari nõ poterat auctoꝛitate vouentis. Ad.mn. dð ꝙ votů intelligit᷑ reddi ſiue reddatur ĩi ſe ſiue ĩ eaui ualenti per cõparationem ad reʒ publicam vł per onam que vouerat. Ad.ʒm. dicendumꝙ illud v bum. Ber. intelligẽdũ eſtð ↄſenſu petito ſiue obtie atur ſine nõ qꝛ ſiẽ dicitur e de regularibꝰ. Licz.tal poſtqᷓ; a pᷣlato ſuo tranſeũdi licẽciaʒ poſtulauerit ex Puatalege que publice pꝛeindicat abſolutus libere põt ſanctioꝛis vite pꝛopoſitum adiplere nõ obſtan
„
te pꝛoterua indiſcreti contraditione pꝛelati. vñ iu⸗ ra que contrariuʒ vidẽtur dicere intelligenda fůt de illo quicã leuitatis⁊ nõpetitalicẽtia trãſit ſi eti
am ſetranſtulerit licentia nõ petita.nõ tẽtur reuer tiad bonñ inferius qð reliquit. vnde de tali dicit. Ber. libꝛo de pꝛecepto ⁊ diſpo.cꝰ.ʒb. ꝙ ñi melius uenerit ⁊ elegerit in eo monaſterio ad qð tranſit cõ ſilio meo non egredietur ad inferius bonũ Aꝛreli⸗ qucrat ⁊ tranſicrat pꝛo melioꝛi. ncceſt cõtrãriũ bis
ꝛedicta ſunt. qꝛ multaꝓhibẽt᷑ fieri que fcã tenẽt. — r tur vtrum quodli⸗ 8 Ecundo queriperuoun cõmu⸗ taripoſſit in vorũreligiõis. Rñdeoꝙo ns facere ꝓfeſſionem in religiõe ſi actualiter ſeu
pabitualiter vult remanere obligatꝰ ad vota que ecerat in ſcto nõ cõmutantur in Votuʒ religionis tñ poſtq; deuenerit hoc ad notitiã p̃lati poterit ip̃ ab illis votis abſoluere maximeſi ignoꝛabat ipſ ñ eẽ ligatum illis vgtis tpe profeſſionis. Si aũt ac tualiter ſeu hitualiter intendit illis votis amplius nõ teneri: ſed ſoli voto religionis ſue ab illis abſol uitur per religionis vorũ pꝛopter voti religionis altitudinẽ ⁊ perfectionem.extra de voto⁊ voti re dẽptione. Scripture ibi eniʒ dicitur ꝙ reus fracti woti aliq̃tenus non hẽtur qui tempoꝛale obſegũ in perpetuã noſciter religionis obßᷣuantiaʒ cõmutare Inde ſicut dicitur de peni.di.iꝰ. Wenſurã.. His auctoꝛitatibꝰ non eſt neceſſaria certa ſatiſfactiope
..„
cati cuius totuʒ vite tempus obedientie ipẽditur
ſui cõditoꝛis · his etiã ſatis ↄcoꝛdat. Ber. in libꝛo de pꝛecepto⁊ diſpo.c· ꝓ. dicens de vita religio ſoꝝ.ꝙ pᷣmiuʒ vniuerſis generibus vite hũane pꝛo feſſoꝛes ⁊ armatoꝛes ſuos ãgelis ſimiles diſſimiles hoibus facit. imo diuinaʒin bomine refoꝛmat ima ginem configurans nos xpᷣœad iſtar baptiſini ſi tñ rex vnus veliperatoꝛ vouit ꝙ uſq; ad triẽniuʒ vł ſeptẽnium militabit in terra fancta⁊ tenebit ſecuʒ
duo veltria milia militũ. vel unus alius dux vłco
mes exiſtens duxtotius exercitus eruce ſignatoꝛũ
⁊ de cuius abſentia deſolarctur vellet religionem
intrare in hoe eaſu videretur mihi ſummus ponti fer conſulendus certuʒ tñ eſt ꝙ perſona mediocriſ vototranſmarino abſolueretur per religionis in greſſum ⁊ pꝛofeſſionem in ean.. —rr pritnr Vtrum vouensi⸗ rtio queruur trare religioneʒ⁊ poſtea intrat cum intentione exenndiipleat uotum ſuuʒ. Et videtur ꝙ ſic vouens nõ obligat. adplus in conſpectu dei qᷓ; ſe obligare intendat. ſ ouens intrare religionem non intendit ſe obligz ad non habendus pꝛopoſitum exreundi qñ imrabit ſed tñmõ ad intrẽdum.ergo intrãs cuʒ pꝛopoſito exeundi iplet ſuum votum. Item qui ꝓmittit ali cui centuin libꝛas ⁊ poſtea ſoluit intendẽstñꝙ po⸗ ſiea auferet eas ſibiñi poterit nihilonimꝰ ipletpꝛ miſſum ergoa ſimili qui pꝛomittit religioneʒ intra re ⁊ poſtea intrat intendens per exitum irritareil lum introitum nihilominus uidetur implere ꝓmi ſum. Item ſi talis nõ implet votum ſuum cumnð intrandoñ ipleret perplexus eſt. qð falſum eſt nul li enim via laluris pᷣcluditur. Contra cuiuſlibʒvo tiliciti honeſti impletio ẽ meritoꝛia.ſed vouerei⸗ trare religionẽ eſt votñ licitum⁊ honeſtuʒ qui hoe vouere poteſt. ergo eius impletio ẽ meritoꝛia.ſedi trans religionẽ cum pꝛopoſito exeundiſic inrido non merererur.ergo votũ fuum nðaciplet. Item qui pꝛomittit ſe facere aliað bonũ? facit malumi implet pꝛomiſſuʒ:ſed qui vouet intrare religioneʒ vouet facere bonum.⁊ qui itrat eã cũ pꝛopoſitoet enndi facit malũ qꝛſ cienrer facit fem̃ ad quod vi⸗ det ſequi religionis ſcandalũ ⁊ nullũ aie ſuepꝛoleñ ergo ſic intrando nõ implet votuʒ. Reſpondeoꝙ ille qui vouet intrare religionem.aut accualiter p ponit in religionem remanere.ita tñ ꝙ illud pꝛopo ſitum non cadit ſub voto· ed ipſuʒ cõcomitatur ti tuz aut actualiter pꝛoponit eaʒ experirivtſiſbipla cueritremãeat.?⁊ ſi ſibi diſplicuerit exeat aut ð mi ſo iſtoꝛum actualiter cogitat.ſed tĩmõhoe volet qꝛ ſibi videtur aie ſue bonuʒ. Aut dum uouet intra re actualiter hẽt ꝓpoſitũ exeundi poſtq; intrauerit Sipꝛimo modo uouit aut quãdo intrathẽt pꝛopo ſitum abſolute exeundi? nunq;dandi opela vtnu tetur pꝛopoſitũ ſuũ. aut hẽt pꝛopolitũ exeũdi tñ cij
oluntate dandi operãvtmuteturſuum pꝛopoſii
Dꝰ.modo intrans non implet vot ſunzi m di⸗ uinum iuicium.qꝛtalis habetpꝛopoſitum exeun di ef malignitate. in his aũt que dẽo offerũturſeu redduntur vðᷣs plus põderat intentionem q facu Si ⁊modo videtur mihig implet votumn. ¶p poſitũ exeundi nõ habet abſolute nec ex malignitã teſʒ magis ex ifirmitate.ſiti modo poteſt diceſiue nouerit intrare modo ſecundo.ſiue tertio. Si aut vouerit intrare hñs pꝛopoſitũ actuale exeun dip
intrauerit:hoc poteſt intelligi tripliciter eino wodo ita ꝙ vouet intrare vt exeat. Aiomo 10 ita ꝙ vouet introitum ⁊ exitum. Tertio modoitã ꝙ non vouet niſi introitum? votum concomilit ereuntipꝛopoſitum.⁊ quocunq; iſtoꝛum triuʒ mo doꝛum voneat peccat? non ten votum: quia eit temerarium intrare enim pꝛopt exitum xt pꝛopt ſinem eſt intrare pp finem malum vMaũt ſuperius viſumẽ nontens votum fem̃ de re bonapꝛopt ne malum vouere enim copulatiue⁊ introitum— nn temerarium eſt quia hoc cðiunctum pꝛopfa⸗

—
„———
—
8 S 35 B2
—. pnponen p — 3 üeen e
dnd perinm—
tusbi — —
xxxii
terãptẽ ẽ malũ vouereẽt introitũ cõcomitante pꝛo
poitoereũdiẽ temerariũ. qꝛ qᷓ;uis intrare de ſe ſit
vonñ.ti cũ tali comite nõ eit bonñ. vñ ſi aligs quii Vouit religionem intrare intret religionẽ ↄcomitã
te Ppoſito exeundi peccatplanũ eſtʒ ꝙ Vouens in trarereligionẽ eo mõ quo tenʒ votum. Votuz nõi⸗ plet ᷣm diuinum iudiciuʒ:ncc abſoiuit᷑ ab obligati one facta deo.ſi intrat cũ pꝛopoſito exeũdi abſoiute Icũ voluntate nõ dandi opaʒ vt ſuũ mutet᷑ ꝓpoſi⸗ tum. Adpo in oppn dð. ꝙ vouens intrar? reli- gionẽ ad hoc vt votů teneat. opoꝛtʒ ꝙ intendat in⸗ troirũ vt aliquid bonuʒ. vi aũt oñſum ẽ intrare cũ Ppoſito exeñdi nõẽ bonuʒ.ſicg intrans j iplet illð quod itendebat vouere. vouẽs. n. religiouè intra adᷓ vt teneat votuʒ ant erplicite aut iplicite ſe ob ligare intẽdit ad intrãdũ nõcñ Ppoſito exeundi ab ſolute. Ad ſecundũ dð ꝙ nõ eit ſimile de obligati one facta deo⁊ homini. qꝛ obligatio facta homini
bus opationibus ad alteruʒ. vñ hec iuſtitia nõ ↄſi⸗ derat qua intentione debitoꝛſ oluat pecuniam de bitam creditoꝛi ſed ꝙfoluat eaʒ totã loco ⁊ tꝑe de⸗ bitis.⁊ ideo g hoĩpꝛomiſit centum libꝛas quacun q; intẽtione ſibi ſoluat eas abſolutꝰ eſt ab obligatio
ne facta ſibi iuſtitia aũt due reſpicit coĩcationem ĩ⸗
ter deum?⁊ hominem eo mõ quo inter eos eſt iuſti tia principalius attendit intẽtioneʒ q; operatiõeʒ exerioꝛem.⁊ ideo qꝛ intrans religionẽ cũ abſolutò opoſito exeundi introitũ defoꝛmat per malami
tentioneʒ nõ abſoluit᷑ ab obligatione fubrõeqᷓẽ ðo facta. Adʒn dð ꝙ qᷓdiu durãt in eo abſolutum ꝓ poſitum exeun di pñte tmio vel iam lapſo quo itra re per votũ ſuũ tẽtur ꝓplexꝰeſt.nec ꝑp hoc via ſa-
lutis ſibipꝛecluditur.qꝛ in ptãte ſna eſi cuʒ dei ad-
iutoꝛio illud malũ pꝛopoſitum mouere. Articulus nonus
3 querituide ↄo.p̃nci⸗ Onſequenter uente⸗ 55. 5 runt᷑ tria N vtrum œẽ votů ſit diſpenſabile. ⸗
vtrumn ſolus papa poſſit diſpẽſarei votis. ʒ5 vtx Votum de nunqᷓ; petendo a dño papa diſpenſatõeʒ in aliquo voto ſit obligatoꝛium. 3* n œẽ votũ ſitdi p) Rmmo oſtendo penſabile qꝛ ſoluei
Pmiſſuʒ ẽ de inre nate.ſʒ ea que ſůt de iure nãe ſůt indiſpenſabilia.ʒ nullũ vorů eſt diſpẽſabile Item qui nd facit qð ꝓmittit mẽtit᷑:ſÿʒ nuliꝰ põt in mendacio diſpẽſare:qꝛ ſiẽ diẽ phũs. 4ethim.co i4.. ꝙ mẽdaciũ tʒ ſeißʒ puñẽ⁊ fugiendũ.cũg oẽ vo tů ſit ꝓmiſſio nuliñ votůẽ diſ pẽſabile. tẽ eccſiaſt. 26. Dis põderationõẽ digna ↄtinẽtis aĩe:ſʒ in nul⸗ 10 voto qð nullã recipit recõpẽſatiõeʒ diſpẽſari põt ãnõ oẽ votũ eſt diſpẽſabile. Iteʒ eÿ̃ de ſtatu mõã⸗ choꝝ. Lũ ad monaſtẽiũ abrenũciatio ꝓßetatis ita
Sannerareglemonachali. vtnech ilifũmꝰponti
fex valeat diſpẽſare ꝗᷓi oẽ votũ ẽ diſpẽſabile. Iteʒ nuliũ votũẽ diſpẽſabile qðĩ meliꝰ ↄmutari nõ põt ſ votũ religiõisĩ meliꝰↄmutarii põt cũ oĩa vota Aiaiip̃ʒpñ̃t ↄmutari.vt ex ßᷣcedẽti qõe pʒgᷓ non oẽ votũ diſpẽſabile ẽ. Itẽ cũpꝰmfim aj ↄſüatiõeʒ alt᷑ ↄiũx altero iuito poſſitĩ religione ꝓfiteri⁊ alius poſtea 5hereſi diſpenſaripoſſetcũ religioſo vt re⸗
5
viiij
uerteret᷑ adſclʒ poſſet ꝑhoieʒ inter crñtes in ſecto
viculũ mf̃moniale růpi quodẽʒ illud. Wath. ig. Q deꝰ piunxit hõñ ſperet. znð oẽ Votũ diſpẽſa bi leẽ. Lõtra religioſi aſumũt᷑ ad ſtatũ hlatiõis. qð
nõ fieret niſi votũ religiõis diſpenſabile eẽt ſʒ reli-
gionis votů eſt pfectiſſimũ.ʒ o votũ aliud ẽ diſpe ſabile. Itẽ m phũʒ.ili. ethi.c'.i. Amabile eſt bonum vni ſoli melius vo⁊ dinius genti? ciuitati bus.ſed votũ continẽtie vni ſoli bonuʒẽ.bonũ vo pacis coĩs bonum eſt genti ⁊ ciuitatibus.ꝗᷓ ꝓ bono pacis cois diſpenſari põt in votoptinẽtie. rilto foꝛ tius ᷓ in quodlibet alio voto. Ad iſtã qonẽ dicũt aliqui ꝙ diſpenſatio põt accipi duplicit.&no mõ P iuris relarationẽ. Alio modo pro iuris declarati modo nullum votů diipẽſabile ᷓ· qꝛ ꝑ vo tum factum deo ab illo geſtlibere ptãtisi vouẽdo ouensremaneat obligatus hocẽ de jure diuino. papa aũt ius dinum relaxare nõ põt.ꝛ modo aliqᷓ; ſunt diſpenſabilia.qꝛ papa põt interp̃tari? declara reius diuinũ t aliqua nõ ſunt diſpenſabilia. Jlaãt que ſunt diſpenſabilia ſunt illa que pñt in melius cõmutari. Que aũt nõſunt diſpenſabilia ſunt illa qᷓ dignam recõpenſationẽ hñe nð poſſunt vt votů ↄti nentie? religionis. Sed ʒ hanc opinioneʒ ſic pot Argui. Wagis poteſt papa ſuper quẽlib in his que ſunt fuꝑ rogatiõis p̃latꝰ religioſus ſu per ſubditos ſuos in his que nõ ſunt ð neceſſitate ſue ꝓfeſſionis.qꝛ in papaẽ ſub deoplenitudo ptã⸗ tis.ſed vt ſupꝛa oñſum eſt platus reiigioſus põt di ſpenſare in votis ſubditoꝝ ſuoꝝ:ſi qua ſuper addũt ſue xfeſſioni gᷓ multo foꝛtius papa diſpeuſare põt ĩ oĩbu votis que ſunt nð reſpectu eoꝛum que ſunt neceſſaria ad falutem reſpectu quoꝝ ẽ votuʒ quod mittit᷑ in bapriſmo ſed reſpectu eox que ſunt ero⸗
garionis. Vider s mihi dð ad qõnẽ ꝙ œE votus qð;
—
eſt de his que ſunt ſuper erogðis diſpẽſabile eſi. q⁊
diſpenſationis in quolibet tali Voto põt iuenirirõ nabilis cauſa.ſ. Ppꝛofectus maioꝛis boni vel vitarõ mali ſiue per comparationẽ ad rem publicã. ſine ꝑ comparationem ad vouentẽ refoꝛmatõ eniʒ pacis inter regna magis eſt bonuʒ coitati qᷓ; ↄtinẽtia vni us perſone. In tali eniʒ caſu ſ perſona q̃ ↄtinentiã Vouerat nubat per obediẽtiam dji pape. ſua obe⸗ dientia magis meritoria eſttſibiq; ↄtinentia qᷓ;tů ad pꝛemiũ ſubſtãriale. Nitatioẽt cois malivt vita tio diſcoꝛdie int regna que ſt in pãce.⁊ vitatiõ p̃?õ babilistranſgreſionis voti:ſi Pbabilitas ſit vehe mens poſſunt eſſe rõnabilis cã diſpenſandi in quo cunqʒ uper erogõis voto alit enim non video qui obligatio pꝛo eharitare feã quãdoq; charitatem militarʒ. Et ſi dicis hoc ꝙ non eſſet per ſer ʒper ac cñs.ſ. pp infirmitatem perſone. hoc non obſtat re⸗-
— 3
7
cra. n. rõ dictare videt᷑ gidnem eſſe loco dei in ec⸗— conii
ceſia qui pericuſis cõnitatũ ⁊pfonaꝝ penſatis iãr mitatibus? vtilitatibus ⁊ damnis poſſit rõnabi-
lit obuiare ⁊ dico rõnabilit᷑. quia vbi nõ eſt diſpẽ⸗
ſandi rõnabilis cã ſi dij penſaret᷑n eẽt diſpẽſatio ſ 5 diſpatio ßʒ. Ber.ʒ? de conſideratiõe ad cugeniũ 23*. c*. Ad pꝛimum in oppn dð ꝙ qᷓuis manente obligationem de iure nature ſit ſoluere tamen ipſa obligatio non fuit de iure nature abſolure.ſed fub hacconditione. ſcilicet quonſ Bper ſuperioꝛem ex cauſarationabili fueritreiaxatã. nrurale enim iu dicium rationis dicat Pber aliquem ſuperioꝛem

.!.. 1 3— ℳ„ 5 8 4 85*—1 r . is obligatio relarari poſſiter rõnabili cz. qꝛ ad pPt niũ eis fuerit ſplit omiſſumerceptie ßtatiere 4 tno 4a obi 4teʒcurrit murabircãqẽ volõ ugioſoꝝ quipipenſare hin in votis ſubditoꝝ ſuo⸗ n eeöſüplotſoluedo gbligatbeznhil fi rum. Zdpmiß opp öwiuremrot erätit
ʒ ius nãe mai eu oi voto diſereto voiuntas ſup 1oi deo. boi. de pmis iuramis dðẽ
ioꝛs intelugat᷑ vlfupponit᷑ execpta. Adm dð ꝙ ſicut de votis. ñſicãt de alijs. qꝛñ ſic ẽ epᷣs mediuſ
gnðſoluit qð ꝓmiſit mẽtitur ſi nbi nõ remittatur inter hoieʒ ⁊ hoieʒ ſ cut int᷑ hoœieʒ ⁊ deũ papa tñ gſt
blig tio⁊ ſoluere voſſit. ſʒ obligatõe remſaimè gẽsbzplenitudies potãtiſ põti illis iuranitis diſpẽ titur ſi nõſoluit. qꝛtũc debitoꝛãplius nõẽ · Adʒ fare qů hoc regrit cois eccie vtilitas iuram̃tũ gutẽ
—
dð ꝙ bʒ glo illapõderatio deq̃ ibi ſerivtura loquit᷑ illud de q ibi decre. logt᷑ fœm̃ fuerat hoi.l.filiohe
5—
opus eſi mũdi⁊ ſapie ſecularis⁊ per ↄtinentẽ aiaʒ retici imꝑatoꝛis b glo. ibidẽ · Ad n argn dð gil intelit aia xpᷣo deſpoſarainſ pũali ſcientia:⁊ hʒ hãc lud argumentu pꝛocedit de diſpẽſatione in obliga epoſitiõeʒ aucteꝛitas nõ ẽ ð dcãʒ ſolutionẽ ·ſi. n.n tiòe qj eſt a iuren de illa que cauſat᷑ ex pꝛopꝛia volũ
teiligeret᷑ ꝙ in nullo actu eẽt maioꝛ ratio meriri tate cuumie obligatio ꝑuoruimn cauſata. Ad itel in obßuatide ↄtinẽtie falſus eẽtitellectꝰqꝛ inſuſtinẽ lectũtũ minoꝛi ſciendũ ꝙ uið ſolꝰ papa poſſitch
„
do martyriũ eſtmeritũ vñ⁊ aureola martE nobi⸗ ſiituere ius canonicũ qð vl obligat epi cum c
ioꝛeſtq; vᷣginũ. Ad 4 dð ꝙ ꝙuis fũmꝰ potifex pellans⁊ canonicis ſuis piit ↄMutuere iuſicpᷣatb nõpoſſit facere ꝙ ſit monachꝰabſq; renun latöe p nuis vrdieit. Bof.⁊ hi e de ſnia ex coĩs. Auobis. ——
puietatis: qꝛ hoc eſſer facere ʒdictoꝛia ſil.tñ ꝑot de i.ingloſa ⁊ tale ius poteſt per aluum q; per papam õnabilis aſuerit declarari ſeuinterpꝛetari? etiam relaxari.
. ſor ſc2— eceteieen usen L dð ꝙ ⁊ ſi votů religiòis nõ poſſit ↄmutari— rrOc— Viruʒ demn 5 in meliꝰ bonũ pꝛiuatũ. põt tñ ↄmutarii meli⸗ vonũ 3 10 quertur q peiendoa dio
cðe talis ẽt ↄditõis poſſet eẽ ile ꝗ vouit ꝙ iliud vo— papa diſpenſ ationẽ in aliqꝰ votolit oblga
tus poſſet ↄmutariĩaliud bonũ magis expediẽs ſi⸗ toꝛiuʒ. Etvꝛ ꝙ hc qꝛ volu de re licitaẽ obligaton
bi.qᷓuis nõ poſſit ↄmutani magis cõueniẽs ſimpli fed nũc petere a dño Papã diſpẽſationeʒi alquo
cit. Ad om.dð ꝙ ſicut ñ eſticõueniẽs ꝙ ſi aliqs re voto ẽlicituʒ q;uis dno pape diſpenſanti recalcita
ſuſcitaret a moꝛte coꝛpoꝛali aliqui eẽntũ ↄiuges; e eſſet illicitũ ᷓ votu ſupꝛadictu eſt obligatoꝛiuʒ
nis añ faerũt ↄinges ·ita ſi aliqs ab illa moꝛte qᷓ d Jte iuram niũ deñ petendo llð qð alias repetere moꝛiꝑ igreſſuʒ religiõis reſuſcitaret᷑ ꝑß ꝙ de mõa Lẽt licituʒ eit oblgatoꝛi. vbißla repeicie vſuras cho fierʒ ñ mõachꝰ aucroꝛitatè ſumi põtificis non licitũ eñt ⁊ tů iuram̃tũ de nò repetẽdo, obligatoꝛiʒ
eẽt incdueniẽs ꝙ aliaui eẽnt nð ↄiuges g añ ↄiuges eſt e de iureiurando. Debito?cs x. c*. ſequẽti.i.c.
fuerũt nõcarnalr copuati. i argm adſechdãp d naʒ.⁊·za ſili uis petere a dno papa duenſi
tẽñ bñ ↄcludit g. n. religioſus poſſit ſieri epᷣus et tionẽ i votis ſit licitũ. tñ votñ de nůq́; petendo el
qꝛdiſpeſet c coin votoreligioms· d vtſumn oñ opligatoꝛiuʒ. Lõtra nullũ votuz lem̃i pꝛeiudici
ſuʒ ẽ rẽanet ad ſubſtanrialia fue religiòis obligatꝰ. dñi pape eſt obligatoꝛiũ ß ſupꝛadictũ votuz eẽtiß
ʒuis.n. abſoluat ab obedientia illa q̃ añ ſuo p̃lato iudiciũ dÿi pape· qñʒ.n. expedit g dñs papã diſpẽ tenebat᷑.tamen illam debetſummo baise ret in votis? qůq;
—— nnpri tur Vtx ſolꝰ papa bligare aũt ſe ad ñ vetẽe iclinãduʒ giuz dipahe
cundo Aen poſſitin votis di ad faciendũ qð eſt erpediẽs ⁊ honoꝛiſicũ ecclie eẽt
. ſpẽſare. Stviꝙſicqt ð iure argui ñpõt. qꝛ in pᷣindiciũ reuerẽrie que debet᷑ eidẽ votů dehů⸗
papa nõregrit diſpẽſatðe⸗ ſiilia obligatõe ĩqpeðʒ qᷓ;petendoab eo diſpefationeʒ in aliq volo nöeſt
põt diſpẽſari.ic h er ð elec. Venerabilẽ it gliasrõ obligatoꝛium · R ꝙ pꝛedictũ votũ nõ eſt vir obli
nes qᷓs ſůmus põtifeꝝalicgat ad caſſatiõeʒ electõiſ gatoꝛium qꝛ materiavoti obligatoꝛij nõtm̃ dz eſſe
phipphi q fuerat eiectꝰin ipatoꝛẽ vnaẽ qꝛvenit 5 ũicita.ſʒ eriã vtilis ad ſalutẽ. queds.nlicita ſuntq
„
pů pᷣiuramẽtu ſup quo nec ↄſiliũ ledis aplice reg nõſunt vtilia ad ſal tẽ ſ ſůt indiſferentia. Vñaplẽ uit. cũ ſup iuramentoromand eccliapus ↄſuli de· ¶. ad coꝛ ð. Sia mihi licẽt.ſʒ nõ via erpediũt nn buiſſpãſ opapa diſpẽſ at in iuramto.ſʒñ minꝰ obli qᷓ; petere diſpenſationẽ a dño papanòeſt vtile ali⸗ gat votũ q umramentũ. ſolꝰ papa põt diſpẽſare in quid ad ſalutem · no qũqʒ multũ expedit peteſe voto. Item diſpẽlatio aut ẽ iuris declaratõ autre 215 nũqᷓ; petere ab eo diſpenſationẽ pᷣdictãnẽ ↄuc⸗
„
relaxatio ſed ſolus papa poteſt ius declarare autre niens materia voti. Mꝛeterea votů de nõ petẽdo
larares ſolꝰpapa põt diſpẽlare i voro. Lontra in illud qð eſſet vrile aie vouentis ſeſt obligaroꝛium
multis voris diſpẽlant epi:⁊ñẽ pꝛeſimẽdũ g ßfa Fqñq; vrile ẽ aie illius q vouit vt viſpenſer inilo cerẽt ſi nuhali a pãpa poſ⸗ ialiqꝰ voto diſpẽſare oto· qꝛ qñq;ʒ votũẽ illiq vouit nimis graue ad Rꝰꝙ in votis maioꝛibꝰ cuiuſinẽi ſi votũ ↄtinetie ſeruandum itaꝙ pbabiitertimʒ traſgreſſionsh
religiõis ⁊ crucis ſolꝰ papa diſpẽſare põt.qꝛi votiſ culum.ð votũ de nũc; petendo a dño papa diſpen
iſtienð ẽ diſpẽandũ niſ xꝑ cdeʒ eccvtilitatẽ vel ſarionezin aliquo voto nõẽ vir obl
isn 6 igatonũ mcaſu
aliquã magnã neceſſitatẽ⁊iðipoñ diſpẽſatio meri tñ̃iuriliꝰ quo eẽt aie vouentis tale diſpenſatiòezn
toreßuari debuit illi ad quẽ grinʒ rotius Ininerfa petere q; petere obligar eẽtad nopeten ůqſial lis ecclie cura. In oibꝰ aũt alijs votis q̃ reſpectup qs vouet aliquid quod invno caſu põt eſſe vtile dictoꝝ dicũt᷑ vota minoꝛa cuiufmõifũt votaabſti ialutem? in alio caſu.iurile obligatur ad obſeruã⸗ nẽtie ⁊ peg matiðs ad ſemi. acobůt ſila pñt epdi tionẽ votoiillo caſu in qʒẽ vtile ad ſalutem. us ſpẽſare et de voxuoredẽp. c.i. vhidig diſpẽſats non in ilo calu in quoẽ ad faluiẽ iutilenilifuerum in votis pegrinationis pẽdet ex eiꝰꝗ pꝛeſidʒ arbꝰ tentio vouẽtis.ꝙ ſinõ obligat in omni calu ꝙobli⸗
haue 6ʒgio. ⁊ dñm. Hoſti. itelligit᷑ nõñ papa ſed getur in nullo. Adpꝛimumin oppi dicendumnq
epus jnferioees ait eßis inuilo voto dipenſa materia votinð tantuʒ debet eſſelicita.·ed etiam

vtilis ad ſalutẽ vtin coꝛpoꝛe queſtionis dictum eſt
Adꝛ dð qð nõ eſt ſite qꝛ illð iuramentũ ſit hõini
nec fit de indifferenti illi cui ſit iurmẽtum.ſʒ de re
quã acceperat. votũ aũt pꝛedictũ fit deo.nec fit de re quã dens acceptat.qꝛ nõẽ vtilis ad ſaluteʒ ſed?
differenter ſʒ hʒ linutiliſ?.⁊ quis pdicta ſufficiant ad ſolutionẽ argumẽti.tñ ad itellectũ decretalium
allegataꝝ ĩ arꝰ dð ꝙ ille qui iurauitũ repetere vſu
ras actionem hzð illum cui iurauit. vt eñ liberet g iuramento ef̃ de iureiuran?. Debitoꝛes i glo.⁊ ſupᷓ
eo.ti.c.i.ĩ.devſuris. Tuas.⁊ ji iurabit ꝙ nõ ingeta
bit illũ de relaxando iuram̃tũ. tñ põt hoc denuncia reecclieẽt ſi iuraſſet ſe nõ denũciatuꝝ.qꝛ tale iura⸗ mentuzʒ illicitũ eẽt.eñ ðe iuran. Acd nr̃aʒ.æ.in glo.qꝛ
F————
ſeruare rale iuram̃tũ eẽt ʒ charitatẽ c vſurariꝰte⸗
neatur ipſo iure dino ⁊ poſitiuo reſtituere vſuras. ẽt ſi nũq; per ſniaʒ hũani iudicij cõpelleret᷑ adreſti- tuendã. vñ ſitm̃ ab eo pñt iuſte repeti.ſʒẽtſi nunq; repetant᷑ reſtituer teneret᷑ ſi põt.⁊ ſi nõ põt tencre᷑
hie voluntatẽ reſtituẽdi.qꝛ aliter ſalnari nõ põt.
articulus decimus
— fnr queritur de vltio pᷣn 6 E nſequenten cipali.? cicaß cnh tria. P vtrũ ſcandalũ ſit dem̃ vłfer̃ minꝰrectũ pᷣbens alreri occaſiðeʒ ruine. ⁊ vtx aliq̃ bona ſint pp ſcandalũ vitandũ omittẽda.ʒꝰ vtx ſi aligs hoꝛ rens cõmittere aliqð fem̃ ſcãdali magni qð nunqᷓ; intẽdit ↄmittere voueat ſi illud cõ̃mittit ſe itrare oꝛdinẽ ciſtertiẽſiuʒ quẽ nõ vult ſ; hoꝛꝛet intrare.⁊
poſtea ᷣdem̃ cõmittit teneat᷑ pᷣdictã religiõeʒ itra
Pcandalũ n ſit di ) Rimo oſtendo
— crũtfem̃ minꝰre⸗ etũ pᷣbens alteri oecaſideʒ ruie.i. Pe.ꝛ. d de xp̃oꝙ tactꝰelapis offenſiõis ⁊ petra ſcãdali his ꝗ offẽdũt vonec eredũri q⁊ b ſt ⁊xpᷣs nipil fec vłdixit minꝰ rectũ. Item.
mine. Itẽ hoies qʒ icandaliʒãt᷑ ex bonoð ſcanda tũñ eſt ſẽꝑ dem̃ vl fem̃ minꝰ rectũ. Itẽ nullů dictũ vlfem̃ minꝰ rectũẽ neceſſariũ.ſʒ vthr̃. Wa ig. nc ceſſe eſt vt veniãt ſcãdala. ðſcãcalũñẽ dor̃l fem̃ minus rectũ. õtraglc. ſupillð Wat.ig.ſimanus tua vlpes tuꝰ ſcãdeſiʒatte S dcõ vlfcõ minꝰ recto occaſionẽ dat ruie. Itẽ glo· ſup illðõ nůũe roꝝʒ? vlciſcere pꝰ filios iſylſcãdaluʒẽ vbi rectez⸗
bnianti ðcepto ad peccãdũ ſubijcit vrtal deceptio
ñi põt eẽ niſi ꝑ fem̃ vł vᷣbuʒ minꝰrectũ. Rſcanda li dẽaſcãdalon grece qð ẽ offẽdiculũ oſfenſio vel fuia velipactio pedũ.tranſlatũẽ ãta coꝛpalibꝰad ſpñalia.⁊ ſiẽ in coꝛpalibꝰ accipt᷑ acti.ſ. ꝓ appõe offẽ dicli ĩ via ad ut ãbulãs ipigat kruat? paſſio.ſ.ꝓĩ paſſiõe łruina ipigẽtis uel ruẽris ſicĩ vig moꝝ acci pit᷑ ſcandalũ actiue ⁊ paſiue. pmðẽ ſcãdaliʒãtis ac tio.ſ.dem̃ vłfem̃ minꝰ rectũ alti pᷣbẽs occaſionẽ ru ine⁊ mðẽ ſcãdaliʒãti paſſio ip̃a.ſ.ruia occaſiona· ta ex deð vł fcõminꝰrecto. Adpm in opp dðꝙ ĩvᷣbo iſto xp̃s ñ dĩ fuiſſe ſcadalũ ſʒ petra quãſcãdalj ẽ fecutũñ a petra datũ.ſʒ amalhoibꝰ de gbus ð lo
acceptũ vñ fuerũt ſcidaliʒat: ſcandalizantes qꝛ ſii ip̃is occaſiõeʒ ruie pᷣbuer̃t. Adꝛm dð ꝙ qᷓuis ypᷣs nõ ruerit necruere poſſit:tñ. Petrꝰ qᷓ;tů i ſe fu it dedit ſibi occaſionẽ ruine iq;m ſibi ſubdeati ſub ire paſſionẽ qua ſubire dina volũtas ipabat. Ad. ʒndð ꝙ bonũ opꝰ nũqᷓ; pᷣber alij occaſionẽ ruine qᷓ
ath.ið· diẽ ſalnatoꝛ petro. Scãdalũmihi es.ſʒ Me.xpᷣo nihil p̃buit occaſiõeʒ
1
uis qñʒ hoies maliviſo ope bono ſibi ipiſpᷣbeãt oe caſionẽ ruine. Ad 4n dõ ꝙ qᷓuis nullũ dem̃ łfcm̃ minꝰ rectuʒ ſit neciuʒ neceſſitate abſolutai pticula ri eſtti neciuʒ neceſſitate ↄditionata ⁊ĩ vir ⁊ ſic ſcã daluz neceſſeriũẽ neceſitate ↄditionata vñitelligẽ dũſf illð necſſeẽ vt veniãt ſcãdala. dic vt ꝗ ꝓbati ſunt melioꝛes fiant. ẽ ẽt neciuʒ ĩ vli ſiẽ pem̃ veniale ẽ neciuz in vliñ tñĩ ꝑriculari.ut ĩ⁊li⸗ oñſuʒ eſtſcã dalũ.n.ñſẽpꝑ eſt pem̃ moꝛtale ſʒ qñʒ veniale. vñ ⁊
mina poſita idiffitõe ſcandalilarge accipit᷑.ſ.ꝓru
ina ldiſpẽſatõe ad ruinã. vñ ⁊ ĩgreco ſcãdaluʒ ĩ tñ ſigniſicat ruĩaʒ ſʒẽt ĩpactiõeʒ pedũ q̃ ad ruinã eſt di ſpolitio qᷓ;uis ñ neceſſaria ñ.n.oĩs qui ipigit pedibꝰ ruit.qꝛ tñ pᷣncipaliꝰiuenit᷑ rõ ſcãdalii ſcãdalo ꝙ eſt pem̃ moꝛtale iõ glo.ſr illðõ. Wath.ig.q ſcãdaliʒaue rit vnñ de his puſilis qĩ me crdũt epedit ei ut ſu⸗ ſpẽdatur mola aſinaria i collo eiꝰ⁊ demergat᷑ ĩ ꝓfů dũ maris diẽ mlto meliꝰẽ ꝓ culpa bꝛeuẽ ſuſciꝑe pe nã q; eterniſßuari cruciatibꝰqð ð ſcãdalo qðẽvẽia le pem̃ itelligi ñ põt. Irgꝰ ad ꝑteʒ aliã ꝓcedũt de ſcandalo actiuo qᷓ;uis ĩeiꝰdeſcriptione expꝛimatur
paſſiuum ſcandalum in obliquo. ue ßs Pn tur vtrum aliq̃ bõa Fr. Ecundoqueri ſint ꝑp ſcãcalũ vitð dum omittẽdat ṽ ꝙ ñ. in moꝛalibus bo⸗ nũ pꝛincipalibꝰẽ q; vᷣum.ſʒſiẽ diẽglo.fr̃illð. Wa. ig. qui ſcãdaliʒauerit ⁊c̃. ꝓſcandalo vitatis reliqui nõ dʒ ⁊ ej de regu.iuris Aui ſcãdaliʒauerit vtilius ſcãdalũ naſci permittit᷑ qᷓ; veritas reliqᷓtur.ᷓ mlto minꝰ dimittẽdũ eſt bonũ pp vitandũ ſcãdalũ. Itẽ 6ʒ apn. Ro.3 nõ ſunt facienda mala vt veniãt bo na.ã a ſili nõ ſũt omittenda bona vt veniant mala Itẽ ftaliquod bonñũ deberet dimitti pp ſcandalum
vitandũ hoc maie eẽt tpale bonuʒ ſed tpalia bona
nõ ſunt omittenda ꝓpter vitandũ ſcandalũ.vñ glo ꝛioſus martyr beatꝰ. Thomas nõ omiſit repetere tpalia bonaad vitandũ ſcãdalnʒ regis angt.ð vñꝙ nullũ bonñ ſit oĩtrẽdũ ꝑp vitandũ ſcãdalũ. Cõtra pp ſcandalũ qñʒ ẽ omittẽduʒ qð de iure eẽt faciẽdũ dec. di.yiꝰ aliq;tos ſʒ qð de iure faciendũẽ bonuʒ ẽᷓ aliq eſt omittẽdũ bonñ ꝓpter ſcãdalũ vitandi Itẽ apꝰ. i coꝛin.g.ſi eſca ſcandaliʒat ffem meuʒ nõ manducabo carnem ineinũß ſaltẽ bonũtpale citte dum ẽad vitãdũ ſcandalũ. Rꝙ qõ rõnãbilit itel ligi nõ põt deſcandalo actiuo.qꝛ ꝑomiſſionẽ boni
nõ vitathoc in ſe ip̃o vᷣbuʒ vel fem̃ minus rectum
qꝛ nec opatio boniẽ in opante occaſio dicti velfci minus recti eſ intelligenda de jcandalo paſſiuo ſub hoc ſenſu.ſ.vtꝝ aliquis teneat᷑ omittere bonð
opꝰ ne pxim?ſtandaliʒat᷑. Ad cꝰ vitatis intelligẽ
tiaʒ ſciendũ ꝙ bonoꝝ operuʒ quedam ſunt neceſia⸗ riaad ſalutem ⁊ opa pꝛeceptoꝛum q̃daʒ ſuperogati onis vt opera conſilioruʒ quedã ſunt idifferẽtia eꝝ genere vt comedere carnes bibere vinum tpalia modo licito acgrere acgſita cuſtodire debita fpete re ⁊ ſic de alijs. Scandalum eni pꝛoximi poteſt in ipſo eſu xamalicia vel infirmirate vel ignoꝛãtia o pera neceſſaria ad ſalutem nõſunt emitiẽda ad vi sandum pꝛoximi ſcandaluʒ ex q̃cunq; radice ꝓue⸗ niat qꝛ nullus dʒ omittere ſalutem gopꝛiam advi tandũ ꝓximi dãnationẽ.qꝛ magis tenetur quilibet diligere ſeipſim qᷓ; alteꝝ bʒ qꝛdineʒ charitatis nul lum etiam opꝰbonũ omittẽ dum eſtad vitandum ſcandaluʒ pꝛoximi ꝓueniens ex malilia ne per hoc 3

volentibus malitioſe impedire opera bona? exer cere mala daret᷑ occaſio malignãdi:opera vero ſu- pererogationis qᷓ;uis nõ ſint ſimpli ⁊ ex toto omit tenda ꝑp quodcũqʒ primi ſcandalũ tñ quãdoq; ad tp̃s ſunt itermittẽda ad vitandũſcãdaluʒ ꝓucniẽs er infirmitate vel ignoꝛãtia quouſqʒ.ſ.adhibeatur ſufficiens diligẽtia ad hoc vt ignoꝛãs inſtruat᷑ ⁊ in firmꝰ aliquo mõ cõfoꝛtet᷑.vt nõ de bono ope ſcãda lũ ſibi ſumat:nec hac de cã bonũ ſupererogationis itermittẽs ad tßs merito ſuo p̃iudicat: qꝛ ſic opus ſuperogationisitermittere meretur eqᷓle ᷣmiñ pᷣ⸗ mio debito operi ſuperogatiõis qð omittit vł ma ius.qꝛ talis omiſſio nihil diminuit de ꝑfectiõe cha ritatis.ſʒ magis diſponit ad augmẽtũ.opa voĩidif ferentia ex gne quoꝝ omiſſio nulli alij pᷣiudicat niſi opandi ẽt itpalibꝰtm̃ omittenda ſunt ad vitãdum ſcãdalũ ꝓxi pꝛoueniẽs ex infirmitate vel ignoꝛãtia qñ ꝓbabiliter apparetꝙ niſi opꝰ tale omittat᷑ ꝓxi⸗ mꝰſcandaliʒabii ⁊ ſi ꝓbabile ẽ ꝙ ſcãdaliʒet᷑ moꝛta liter. rũc omiſſio illiꝰ oꝑisẽ ĩ pᷣcepto ſi aũt ꝓbabile eſt ꝙ nõſcãdaliʒet᷑ niſi venialit᷑ tũc omiſſio illiꝰ oꝑ⸗ is eſt ĩ ↄcllio poſtq; tñ ꝓxio ẽ oñſuʒ ꝙ ex tali ope ſcã daliʒariñ debet⁊ debito mõ ſuaſũ vt nõſcãdaliʒet᷑ nõ tenet᷑ hõ omittcre illð opꝰꝑꝑ ꝓximi ſcandalum vitãdũ qꝛ ſi poſt talẽ inſtructionẽ? ſuaſionẽ ſcãdali ʒetur iã ꝓpꝛie illõ ſcãdalũ nõtaʒ ꝓueniret ex ifirmi tate vłignoꝛantia qᷓ; ex maliria ⁊ ſicut ſupiꝰ dem̃ ẽ nullũ opꝰad vitandũ ſcandalũ ꝓximi ex malitia ꝓ neniensẽ oittenduʒ. Ad pmn qᷓ in oppn dð ꝙ ꝓce⸗ dit de vcritate cuiꝰlocutio vłopatio neceſſuria eſt ad ſalutẽ. Ad? dðꝙ nõ eſt ſile qꝛ opatio malick pe nõ põt eẽ̃ bona.ſʒ omiſſio boni ſuperogatõis vel indifferentis in aliquo caſu põt eẽ bona vt ineqõne viſuʒ ẽ. Ad ʒn dð ꝙ omiſſio repetõiſtpᷣaliũ bono rũ que repetebat btůs. Thomas nõ tm̃ fuiſſet inpᷣ⸗ iudiciũ ſuũ ſʒ etiã ecclie cuius erat paſtoꝛ⁊ cniꝰ bo
nox erat ãminiſtratoꝛ ſcadalũ ẽt regis angł ꝓuenie
bat ex malitia.qꝛ ſufficient᷑ gloꝛioſus martvr diligẽ tiaʒ appoſuit ad odocẽdũ illũ regẽ ⁊ ſuadendũ ei ut
nð deberet ſcandaliʒari. Ad pmn ad ptẽ aliam dð
ꝙ aliqñ aliquid de iure eẽt faciendũ ſi nõ ſeq̃ret᷑ ſcã dalũ qð de iure eſt omittendũ ſi ad hoc ſcãdalũ ſeg ꝓbabilitpᷣſumat᷑. Ad ꝛn dð g ibi apꝰlogt de oiſſi one cibi ſnſpecti vñ iud caplm incipit de his que idolis imolantur a comeſtiõe aũt talis cibi hõtene tim abſtinere añ ꝓbabiliter pᷣſumit. qꝛ ꝓximꝰ ſius ſuſpicat᷑ ꝙ illud cibum comedat ad venerationeʒ idoli etiã teneret᷑ hõ abſtinere a cibo liciro ad tpᷣs
rentibus in queſtione dictumeſt. — rtio queritur vtruzʒ ſi aligs hoꝛ⸗
rens cõmittef ali⸗
ꝛopter ſcãdalũ pꝛorimi ſicut de bonis alijs idiffe⸗
quid factũ ſcandali magni qð nũq; intendit
cðmittere voueat ſi illud cõmittat ſe intrare religi
oneʒ ciſtertiẽſiũ quã nõ vult ſed hoꝛꝛet intrare ⁊ po
ſtea ſupꝛadem̃ fcm̃ cõmittit teneatur pᷣdictam reli
gionẽ intrare. Et vĩꝙ nõ qꝛmagis obligat vouẽs ad iplendũ votñ:ſi ↄſeqᷓt᷑ illũ finẽ ꝑpp quẽ vouitqᷓ; ſi
— 8
it Mi ſub qᷓ vouit? quã euenire vo lebat cũ vouit ſʒ We
finẽ.ſ.vt nõ cõmitteret illð ſcãdalũ qðᷣ hoꝛ⁊ebat ⁊ turpẽ ↄditionẽ quã in ſuo voto poſuit euenire vole bart. cũ ð ſi illud ſcandalũ nõ cõmiſiſſetillã religiõeʒ nõ teneret᷑ ingredi multo minꝰtenerur ad hoc pꝛo
ille q votů ſupꝛadem̃ fecit pꝑ hñt
pteripletionẽ cõditionis fcẽ. Item vonẽs ſub ali
0
qua turpi ↄditione quã deſiderat ipleritante illa⸗ ditiõe obligal᷑ ad faciendũ qð vouitð ꝑlocija prijt ouens aligd ſub aliqᷓ turpi conditiõe quaʒ nollet euenire tãte illa cõditiõe nõ obligatur ad faciendů
qð vouit. Item ot votuʒẽ reſpectu alicuiꝰ voliti ròne appoſite ↄditionis.ſʒ in pꝛedcõ voto illud q;
vouit nõ fuit volitũ rõe ſui nec ide ↄditionis appo ſite qꝛ cõditio volita nõ fuit cũ vouẽs qñ vouit nol let eã euenireꝭ pᷣdcm̃ votum nullũ fuit. Võtraoẽ
votũ ſub ↄditiõe fom̃ tenet tante cõditione · ʒ iſe
vouit itrare pᷣdictã religionẽ ſi pdictũ fem̃ ꝓmitte ret cũ ʒ qñ iliud ſcandalũ cõmiſit ipleta fuerit ↄdi⸗ rio ſub qua pꝛedem̃ religiõeʒ intrare pꝛomiſit eam
intrare tenet. R? ꝙſi ipleat᷑ cõditio ille g fecitvo
tũ fupꝛadem̃ pꝛedictã religionem intrare tenet᷑: q Votuʒ ſub cõditione fem̃ de re bona? ꝑp bonũ ſint quẽ vouens intendit conſequi executionẽ illiꝰboni qð vouit eſt obligatomn tãte appoſita cõditiõe ⁊ hoc ſiue illa ↄditio ſit bona ſiue mala ſiue vouẽsillãma lam ↄditionẽ velit ĩpleri.vt cũ ꝗs Vouens cõcube re cũ muliere. vouens coꝛam ea religionẽ itrare.ſi igit᷑ cõſenſerit in illo malo facto ſiue velit eã ipleri vtĩ ꝓpoſita qõe qᷓ;uis.n. ↄditio nõ ſit ſolita avouẽ te dů vouet necẽt velit abſolute religionẽ intrare imo hoꝛet.tamen poteſt ſub alterius conditione nõ tamen eſt iconueniens ꝙ duoꝝ quoꝛũ neutrum eſt volitũ abſolute. vnũ ſit volit in aliquarelatõe ad aliud. Ad p in oppm dð ꝙ dupler eſt finis vo⸗ ti vnius quẽ intẽdit vouẽs aſſeg mediante execu⸗ tione ſui voti qui finis ĩ voto ꝓpoſitoẽ expiatiope catoꝝ quã vouens intẽdit cõſeq p executionẽ voti que eſt religionẽ bona itentiõe ingredi. Alius jinis ẽ quẽ vouens itendit ꝑ ſuã obligatiòeʒ imediatecʒ ſeg.qui finis in ꝓpoſito votoẽ p̃ſeruatioa cõmiſi one facti ſcandali magni de pꝰ fine nõ põt inteligi niaioꝛ argumenti qꝛ cõſecutio illiꝰpᷣſupponitipleti oneʒ voti.ſʒ loquẽdo de fine.⁊.dico maioꝛt eẽ fal ſam qñʒ tůille finis eſt cõditio appoſita ſiue bonaſi ue mala. Ad.⁊ndð ꝙ nõ valet ↄñtie foꝛmaſed ſi deber argni ſi aliquis vouet aliqd ſub aliqtunpicõ ditione quã ipleri nõ deſiderat illa extãte obligatð vouẽs aligd ſub turpi ↄditione quã iplerinõ ðſide rat ſi illa ↄditio nõ implet nð obligat. Ad. ʒn dð ꝙ qᷓuis vouens nõ voluerit abſolute illud qð vo⸗
nit necẽt ißaʒ cõditionẽ: tñ voluit illð qð vouit ſ
ↄditione. ⁊ ꝓtantopoteſt dici gillud voluitrõe c ditiõis ⁊ hoc latis in coꝛpoꝛe qõnis dedi g xte pꝛiuatuz eſt in abſcõ
red literam dito factum hic pe
ttum in abſcondito intelligas quod ine
ſollennitate factum eſt. ⁊ ĩĩ factum ſit cum multis
teſtibus follenne in conſpectueccleſie factum. hic per factum in conſpectueccleſie intelligas votum cuʒ feiñ ſollennitate. perſuſceptionẽ ſacri oꝛdis vel pꝛofeſſionem in religione ſen per aſſumptioneʒ hà bitus pꝛofeſſoꝛum vbi diſtinguitur ab habitu yo⸗ nitioꝛum. Sollenne violare peccatum? ſcandalũ non eit intelligendum ꝙ ſemper ſint duo peccata· quia ſcandalum non ſemper eſt ſpeciale peccatum ſed frequenter eſt circunſtantiapeccatum aggl uans. Pꝛobari non poteſt quod occulte actumeſt. iſta nõ eſtſufficiens ratio quare contrahentes polt ſimplex votum continentie non ſunt ſperandi. q .
*

PNo„
mvii„
ſipꝛobari poſſer non pꝛopter hoc dirimeretur ma
trimoniũ iã ↄtractũ.ſÿ ꝓhiberent᷑ cõtrahere quib?
ſſolum nubereſʒ etiam velle damnabile eſt qᷓ;uis hoc dicatur hic de illis qui ſollẽniter cõtinentiam Venerunt·tamen hoc etiã verum eſt de illis qui fe cerunt ſimplex continentie Votuz qᷓ;uis tales volẽ donubere minus peccentqᷓ; alij. Eas arcendasre dire ad pꝛopoſitum hoc intelligenduʒ eſt de illisg
fecerunt ſollẽne ↄtinentie votnʒ ſedi penis. tenet
locũ.ſ.qᷓ;tnm ad lapidationis penã iveteri lege lex enip⁊ pncipalit pᷣcipiebat lapidari blaſ phemãteʒ deum dequo hi. Leuit.ꝛ4 deinde adlteꝝ vł ad ui teram.de qꝰhĩ de vtero.⁊ꝛ. Hoc execrabiliter ſit ĩ meretrice ⁊ execrabiliꝰ ſit in vxoꝛe: qꝛ quo ad vfñ ʒ naturam nõ eſt vxoꝛ viro cõceſſa.⁊ magis tenet᷑ vir cauere maluʒ vxoꝛis qᷓ; alterius muleris.⁊ 15 cũ ad vſum contra naturã nulla mulier viro ſit cõ⸗ ceſſa plus peccat vir in vtendo 5 naturaʒ vroꝛe ꝓ pꝛia qᷓ; meretrice. Incipit excuſari per obedientiaʒ hoc quod dici ibi magf nõtenetur.qꝛ ex quo ſcit ſu am legitimã vxoꝛẽ viue e qᷓ;uis hoc apð eccliaʒp- bari ñ poſſit potiꝰdʒ cxcoĩs ſniaʒ hũilit᷑ ſuſtinere 3 carnalit᷑ cognoſcere illaʒ quã bʒ de fœõ qᷓ;tuncũq; ila exigerit.er de nia ex comunis. Inquiſitioni.
Di. xxxvui) Oſt hoc de diharieu-
?cetera.
Superiꝰdeterminauit ma giſter de ipedimẽtis qͥ faci- unt perſonam illegitimam ad cõtrahẽdũ cũ qͥcũqʒ ꝑſo⸗ na. Mie determinat de ipedimẽtis q̃ faciunt per⸗
ſonam illegitimã ad cõtrahendũ nõ ẽ quacũq; ꝑſo-
naß cũaliqua.⁊ diuidit᷑ inꝑtes q̃tuoꝛ. Pꝛino 5 terminat de ipedimẽto diſparis cultus.ꝛde impe dimẽto cõſanguinitatis di.ſeq̃nti.ibi. Mñc ſugeſt. ʒ de ipedimẽto affinitatis. di. i. Nunc de affini tate. 4 de ipeditmento cognitionis ſpũal⁊ legal di. ꝓꝛibi. De pentaliũ. P in.. ſedetermi nat hãcqõeʒ. vtx fidelis cũ infideli poſſit ʒhere. 20 an duoꝝ infideliũ ↄiugatoꝛuz alter ↄuerſus ad fidẽ poſſit ñ ↄuerſi dimitter ibi. Põttñ. an ↄuerſus poſſit aliud mfimncᷓrahere.ibi hic querit. 4“ Vtrum inter ifideles ſit cõiugiũ legitimũ ibi. Sunt ti. d in duas. Pꝛimo determinat vitatẽ. 20 ſoluit riam obiectionẽ ibi. Hic aüt. Ala psq̃ ibi incipit. põt aũt diuidit᷑ in duas. Pooñdit ꝙ duo rum infideliũ cõiugatoꝝ ↄuerſus ad fidem põt dit⸗ terenõ cõuerſum. ꝛ ingrit vtx ppaliud vitiũ poſ ſit cõiunx dimitti ibi. Si ãt. Ala psque ibi incipit Mic q̃ritur diuiditur in duas M oñdit ꝙ fidelir dimittẽs nõ ↄuerſum volentẽ tñ cohabitare nõ põt Aliud matrim contrahere alio viuente.⁊ oſten⸗ dit ꝙ ſi nõ ↄuerſus jjvuit cohitar ↄcõuerſo ↄuerſus põtaliud mr̃imm ʒhere ibi Sed ecõuerſo. Alaꝑ Sdue ibi incipit ſuntti didituri duas. Po femo net falſitateʒ. ⁊cõirmat vitatẽ ibi· Copia igitur. grticulus bee 5 — di.queredũẽ p̃ncip aliter Lef. I rea hanc de duobꝰ. M de inſide liũ gius.ꝛ de ipſoꝝ diuoꝛtio. wirca pnque runt᷑tria. Pꝛimo vrx fidelis cum infideli poſſit ʒ here. Scðo Vx interinñideles poffit eſſe matrimo
7
nium legitimum tertio vtrum tale matrimonium excuſet eoꝛum carnalem ꝙ fidelis põt he⸗ Runo o tendo recum eaelt Joſeph cum Egrptia ʒxit vt hi geñ. 41 7 Moyſes cũ. ethyopiſſa. de quo hr numeroꝝ. iꝛ?. nec tñ pdicti fideles ꝓ illis mimonijs rephenũ ſt in ſcriptura. Nempeioꝛ eſt apoſtarans afide qᷓ; il le qui nunq; fidem ſuſcepit. ur hẽ.ꝛ. Pe..ſʒ ii tiec lisõhit cum illog apoſtatauit a fide no dirimit᷑ mii moniuz. multo foꝛtiꝰ pot eſſe mrunn inter fideiẽ ⁊illum qui nũqᷓ; ſuſcepit ide. xotra. Eſdre.i.cẽ.qð 2.i4*. hf ꝙ pꝛeeipit. Eſ dras filijſ irael dimittcie Voꝛes alienigenas quas in mfimm duxerãt. Iteʒ Vthr de vtero.y.pcepit důs ſilijs iſrłꝙ cũa mot reis canãeis pharreis eneis? hiebuſeis nõ ſocia⸗ rent ↄiugia. Item nõ ẽ cõicãndũ cũ infidelibus.ꝛ⸗ Jo.ʒ. nec aue eis dixeritis.i zcoluges ſimt cõicant S ſidelis nõ debet matrimmpere cuʒifideii. R*. ꝙ añ legẽ ſcriptã licebat fideli Shere cũ infideli.qꝛ nulla lege phibebat᷑ ur bů oñdit pmnargi ad ꝑtem pᷣmã. tpe vo legis ſcripte ꝓhibitů fuit filijs iſrõᷣhe recũ cannaneis pꝑ eoꝝ ꝑuerſitatẽ ⁊ obſtinationem ⁊ ne ↄiunrifidelis puerteret ideleʒ. nõ aũt pꝛopitũ fuit õhere cũ alijs intidelibꝰ vi. Heſter ↄtraxit cuʒ aſſuero vthr̃. Heſter.⁊mõ aũti lʒ alicui fidel3⸗ here cũ infidelig fidei ſaciʒ nõſuſcẽpit vt oñdũt an ctoꝛitates qnag adducit nagf hꝰ. di ce.i.vñ ſið fa cto Zhat mrimn dirimẽdũẽ cuiꝰ rõeʒ aſignant ali qui.qm̃ in tali m̃imõio⁊ lieẽr bonñ fidei ad hoieʒ ñitñ ad deũex ꝑte ↄiugis ifidelis nec cẽt ibiẽt bonů Pl. aꝛ inflets conaret educare pꝛolem nò ad cul- tum dei ſed ad ʒrium ſed hec ratio eſt inſuffeiens qꝛ hec omnia dici poſſent de matrimonio ʒtracto inter fidelẽ ⁊ hereticum qui ſuſcepit fidenſacramẽ⸗ tum? tamen qᷓ;uis fidelis contrahens cum hereti copeccet matrimonium ti Sctum nõeſt dirimen⸗ dũ. Dicendũ& ꝙ ratio q̃rñ tenʒmimn ↄtractum inter fidelem? infidelem g ſacramentuʒ baptiſini non ſuſcepit eſt:qꝛ iura reudunt fidelem eẽ perſ öaz illegitimam ad contrahendũ cum infideli pꝛedcò vnde dicitur.?.q.i. Sic enim ultra mediuʒ.ꝙ nõ niſi eiuſdem relgionis⁊ fidei mdeant copulataↄ iugia.ſimile hẽ.e.q. Caue. huius aũt conſtitutioni fuit ratio congrua.qꝛ nõ deceret chiſtꝛianuʒ cõtrq herematrimonium in quo nõ eſſet ratioſacfi.ſeqi pꝛedicto matrimanio rõ ſacfi non eſſet qꝛ nõ poſ; hie ſacramenti rõeʒ ex parte colugis vnius ⁊nñ hfe ex parte alterius.i le aut qui ſacʒ baptiſmi nõſu⸗ ſcepit nulluʒ aliũſacfm ſuſcipere poteſt vt ſuperiuſ oñſũ eſt quaꝑꝝ nõteneret mrimoniuz cõtractũ iter baptiʒatũ? ñ baptiʒatũ:etiamſſijoẽs articlos fidei crederet dicitur eniʒ.⁊g.q.i. Laue.⁊ ſumptũ eſt ab Amb in libꝛo de patriarchis ſi chꝛiſtiana ſit ideſt cathetiʒata ſecundum glo.nõ eſt ſatis niſi ambo in iciati int ſacramento baptiſmatis. Ad pꝛimum in oppoſitum dð ꝙ patet folutio ex dictis in qõe. Ad.⁊n dð ꝙ non redditur fidelis perſona illegitia ad contrahendum cũ infideli pꝛopter infidelitatis hercatum qtunc magis eſſer perfòa illegirima ad contrabendum cũ heretico.⁊ eſfet perſõa legitima ad contrahendum cũ infideli non haptizato quod ſalſum eſt ſed eſt rõ qꝛ non ſuſcepit facim baptiſmi quod oium alioꝛum ſacramentoꝛnʒ ianua eit. Arm t

——
— 6 .
ad pteʒ aliã ga ßnciparconcluſionis pit ↄcedi. qꝛ ti tertiũ ↄcludit ꝙ nullomõ ſit coĩcandũ cũ infideli busnõ dð ꝙ ecchla ꝓhibet fideles coicarecu infide
1¹ Mꝛo pꝰcã inhibet coionẽ fideliuʒ cñ quibuſcũq; in idelibus ſiue paganis ſiue iudeis ſiue pherericis ſi⸗ ue apoſtatis.ſʒ in hoc diſtiguendũẽ hʒ diuerſas co⸗
ditiões ꝑfonaꝝ ⁊ negocioꝝ⁊ tpoxꝝ qꝛ ſi fideles ſint
ſirmi⁊ docti in fide ita ꝙ ex eox coione cũ infideli⸗
hus magis ꝓbabiliter poſſit ſpari infideliuʒ coꝛe⸗ ctio qᷓ; fideliũ pnerſiolicitũẽ eis coĩcare cũ infideli
bus paganis vel iudeis maxie ſi vꝛgeat neceſſitas
ſãtfideies ſint ſimplices velifirmiin fide itavt ꝓ
habiliter timeri poſſit de eox peruerſe iõ ꝓhibẽdi
nnt coicare cũ infidelibus qbuſcũq; marie nẽ ma⸗
gnã famiiiaritarẽ hẽant cñ eis vel ne coicktcueis:
jiſi in neceſſitate.vñ glo. ſupꝑ illð ſcðe eple.Jo. noli
te eñ recipe in domũ.dicit ne dũ hoſpitales eẽ veli
tis ꝑmala eoꝝ colloqa vri boni moꝛes coꝛꝛũpant᷑: ſideles aũt ꝓhibẽt᷑ coĩcare cũ hereticis ⁊ apoſtatis
marxime ipena eox.vñ⁊ tales infideles excoicat:
eccha.qꝛ cuʒ receperint fidei ſacfm eccia ñ tĩ hʒ
iudicre eos iudiciotpaii.ſʒẽt ſpñali.⁊ talibꝰ nõ de
ber dici aue. vñ glo.ſup illud ſcðe. Jo.neq; aue.⁊c.
dicit ꝙ videtur ſignuʒ conſenſus erroꝛis hoc n.di
„
mneer nobis placent. Ecundo querutur hu x deles poſſit S— eſſe mim legitimũ. Et vĩ ꝙ nõqꝛ mñi? egitimũ indiſſolubile ẽ dr̃ n. Mat.iq. quos deꝰcõ iunrit hõ nð ſeper:ſed mrimn infideliũ diſſolubile eſt per cõuerſionẽ alterius ad fidẽ altero femanen te in ifidelitate vt inferius oñdetur.g inter ifideleſ mr̃imn legitin eẽ nõ põt. tẽ m̃imin pᷣctum inti ſideles magisẽ pᷓ bomn plis ⁊fidei qᷓ; Ictů inter fide delem? inter infidelem ſed contrarium inter fide lem ⁊ et infidelem nõ põt eſſe legitim.ᷓ młto mi niter iſideles põt eẽ legitimũ. Lõtra magiſter hꝰ di.c vlti.dicit ꝙ copula maritalis que iterẽ infide les coniugium eſt legitimum. Reſpondeo hmꝙ babetur.⁊g.q.i. Si quiſiudaice.j. Item illð quod dam eſt— legitimumn ⁊ noñ ratum.quod dam ratum ⁊ nõegitimum quoddam legitimum ratum. Legitimum ⁊ nõ ratumẽ qð legali inſtitu-
hus ꝑp cautelãfideliũ.⁊ qñʒẽt in penã infidelium.
⁊nõlegitimũẽ mr̃in ʒctuʒinter fideles ꝗ ſactʒ ba ptiſmi ſuſceperũt cõtẽpris ſollẽnitatibꝰ que debẽt adhiberi m ↄſuetudineʒ ecclie ⁊ prie moꝛẽ vtma
reʒ adhiberi dʒ legitimuʒ ⁊ ratũẽ Sctů inter fideleſ gſactʒ baptiſmi fuſcepet ⁊ nõſůtpꝑſone illegitime
cie⁊ moꝛẽpf̃ie adhibueft. Dico 3g iter ifideles ñ põt eẽ mr̃immn ratũ qꝛvt oñſum eſtĩarguẽdo tale mrimnſepabile eſt ꝑalterius conuerſiõeʒ ad fideʒ altero in iſidelitate remanẽte ſed int eos põt eẽ mã trimõius legitimũ qꝛ nec lege nature nec legg dina
nẽecclie qꝛ ſʒ apn icoꝛin. 5. ecclia ñ iudicat de his que foꝛis ſũt.qᷓ;ᷓnis aũt illð m̃imn nõ ſit ſactʒ ců ſit
Stin amñ̃ nãe z quoddã fedus ſocietatis hũane. Ad pr in oppn dð ꝙ maioꝛẽ vera ni intelligat:
trimõiuʒ clõdeſtinũ. Ratũẽ qð inſepabile eſt. Ale⸗ gitimũ ẽ ꝑp ↄtẽptũ ſollẽnitatis q̃ ßʒ legẽ ⁊ piie mo⸗
ad ʒhendũ ⁊ ſollẽnitates debitas ʒ ↄſtitutiõem ec
„
tiõe vl ꝓuincie moꝛibꝰ ʒhit᷑ qð tñ ſepableẽ. Ratũů
ꝓhibent᷑ mrimöialiter coplari necꝑ aliqᷓ; ↄſtitutio
ſepabile.qꝛ nullũ ſacfm añ baptiſmũ ſuſcipi põt.tñ
perſona contrahere.
——.—
0 N— —
de mimlegitimo ⁊ rato Ael pðt dici ꝙ cũillðm trimõiuʒ ſepatur ꝑↄnerſionẽ alteriꝰ ad fidẽ nõſepa tur ab hoie ſʒ a deo. deusãt ſepare pot quos ↄiũxit q;uishoc nõ poſſit hõ. Ad ⁊ dð ꝙ nõ valet qꝛ ec clia põt fidelẽ reddereillegitimũ ad ꝰhendũcũini deli qꝛ de quolibet fideli iudicare põt.ſʒillos g ni q ſactum fidei ſuſcperũt nò udicat.? ideo iñdele reddere illegitios ad 5ᷣhẽdũ iter ſe ad iða iptinz. vtxmfimetuʒit Ertio quò iun ifideleſ e rũ carnalẽ ↄcubitũ. St vr ꝙñqꝛvtbi.ꝛʒ. q. i* Sic. n. ꝓpe Pncipiũ ⁊ fcitat magẽ. ilia.cꝰ. pit j
ẽ vera pudicitiai fidelis ců ifideli cõiuge;tale mi
moõiuʒ ñ excuſat carnalẽ ↄcubitũ. Itẽ carnalcõcu⸗ birꝰ ñj excuſat᷑ niſi per bona mrinoi duẽ ſiſt imfi⸗ ifideliuʒ ibi.n.nõẽ bonũ ſacfi. qꝛ ẽ ſepabile: nec ꝑl qꝛ nõ educit᷑ ad clcũ ði:ne fidei qꝛ nõſernat᷑ ĩeofi des hoipp deñũ:z taleʒ mficarnalẽ ↄcubitünõer cuſat. Võtra ↄiunx infidelis ſuo cõiugi ifideli tene
tur carnaliter cohitare ſi exigat.ſed faciẽs illud ad
2
qð tenet᷑ a pccõ excuſat ð pmfi infideliũ põtexeu ſuri carnal cõcubitꝰ apcò. R ꝙ bona mimõijfn ꝙ ſtin mmðio excuſant ↄiugiũ carnale ↄchbituʒ: qꝛimfim fideliũ ſũt ↄplete.⁊ i5 55ꝙ ſũt i intẽtide uguʒ carnlr ↄcubentiũ itã cõplete excuſit ilun actũ ꝙ ẽt ip̃ʒ reddũt meritoꝛiũ in mf̃im aůt infie liũ funt icõpleteqꝛibi nõ eſt bonñ ſacfi niſi bʒgdꝛſi ſit ibi fides ad hoieʒ ñ refert oꝛdinate in deü. q;nis ẽt ſit ibi ꝓlis ſuſceptio nõ tñ ẽeiꝰ educatiogòcutũ diuinũ· iõpꝛedcã bõaßʒ ꝙ ſũti mr̃im infdelum ip̃oꝝ carnalẽ ↄcubitũ ñ pñt reddere meritoꝛiiðm nexcuſant a pcõ. Et ad hꝰ vᷣitatẽ explanatõem v lẽt aliq̃qᷓ dcã ſuntli.⁊di. 4iꝰ inillaqõe. vtxois tio ſine fide rectificãte ſit pcm̃ ad pninoppndõẽ ſicut hi.ꝛ6.q.iꝰ. Om̃is.. Ex his vhi di. dindẽ ve ra pudicitia hoĩis ifidelis ẽt cũ ↄiuge ſuanegat pudi
citia eẽ vera qᷓ;tñ ad effem̃ ⁊ ad pᷣmiũ vʒeterneſ⸗
lutis:ſed ex hoe nõ ſeqt᷑ ꝙ ille concubitus ſempſit
peccatũ. Adnpʒ ſolutio ex deis in queſion.
* n querit᷑ deꝛ pnei 6 D nſequenter vaterc X rüturtria. P vtx ↄuerſus ad ſictent atur ab ifideli ↄiuge diſcedere.ſcho vtx poſſit pᷣpe re ců alia ꝑꝰ ↄiugẽ infideli uiuẽte. itio vtx viunr infidelis añideli dimiſſꝰ poſſit illo viuẽte cum lia
1 4 0 uerſus adſi mo oſtendo ꝗhhunctpi deli ↄinge diſceder. Apꝰ.i.ad coꝛi. 7. Siq
ſi vroꝛẽ hʒ iñidelẽ ⁊ hec ↄſẽſit hitare cillo ſ dimit
tarillam:?ſi q̃ mulr hz vixiſidelẽ ⁊ß entit hiti ců illaũ dimittat vix. tẽ peioꝛẽ ille giavit inhe
ſiʒqᷓ ille gnq; fidẽ ſuſceß̃. vt hi..e. 6 ürt delis ñ tenet᷑ diſcedere a ſuo ↄinge labẽte i hert qꝛnullum ipedimitũ ſupuẽiẽs mið rato ⁊ ſůato l nit ipʒ ð mito minꝰ ↄnerſus ad fidẽ tenet dimiltet ſuã ↄingẽ q̃ nũq; fideʒ ſuſcepit. It virpp ſus nerũões ad fidẽ nihiltenet ſacerẽi pᷣindiciũ a u
prß ſivir ↄuerſus ad ficẽ tẽret᷑ dimittere Ve ſicdelẽ eẽtĩpᷣiudiciũ aĩe ꝓlqꝛ pꝛoles rẽaneret p. 4
nenhene dimitere vroꝛkindeiẽ. Lõtraiidehu
nes mñezʒ ifidelẽ cũ ples ſeq̃t᷑ vẽtrẽ:ð cõuerſus
—

b
q1is.
doiidclsi 5 nriadcſah*
n A
ii
eitum ẽhie plres vroꝛes · qꝛ hnð vi er ꝓpitũ neci iu nãe necdino.⁊ ſtatuta ecclie cũ ñiiudicẽt ð hiſq̃ foꝛis ſunt ad ifideles nõſe extẽdũt.ſi g ↄuerſus ad ſicẽ nõ teneret᷑ ab iſideli diſceder poi et xp̃ianꝰ ſił plres vroꝛes hie.qð falſuʒẽ. Nẽ.⁊g. q.i? Judei.nõ põtifidelis in eiꝰꝑmanere ↄiãctone q̃ iã in xp̃ianã trãllata ẽ fidẽ.ꝗ ↄuerſus ad fideʒ tenet᷑ diſcedere a ↄiugei infidelitate remanẽte. Itẽ nõ minꝰperi⸗ culũẽcũ infideli remanereqᷓ; cũ ẽo Zhere. ſzpꝑ pe riculũ ↄuerſiòis ꝓhibet᷑ fidelis ʒᷣher cũ iſdeſi. a ſili ꝓhitũẽ ip̃m remanere cũ iſideli. Rñ⸗ ꝙ de di⸗ ſceſſiõe fidełↄiugis ab infideli alt iudicãduʒ ẽ pꝛo
tpᷣe pᷣmitiue ecclie alr ꝓtpe Woſtantiniiperatoꝛis
ttp̃ibus illis ꝓpings. aliter ꝓmoderno tꝑe. pꝰ. n. tpe paſſiʒ ↄuertebãt᷑ ad ãdẽ iudei⁊ gẽtiles.⁊ iõ tũc ↄꝛũx fidelis poterat hie ſpẽ ꝓbabilẽ de ↄnerſiõe cõ iugis ifidelisẽt ſi ↄuerſionẽnõ ꝓmitteret ꝓqꝰ tp̃e dicit apꝰ.i.coꝛ. Zſciſicatusẽ vir infidetp mulie⸗ rẽ fidelẽ⁊ ſciſicataẽ mulier ifidelis ꝑ virũũdeiẽ. ⁊ Pillo tpe itellignẽ ↄliliũ aplig diẽ.ꝙ ↄiũx ↄuerfus ad ſide nõ dimittat ifidelẽ. Alio aũttpe mãgis fci obſtinati indei⁊ gẽtiles adhuc ſatis facilr ↄuerte⸗ bãt ad ficẽ.⁊ iõ ꝓillotꝑe erat ↄſiliũ ꝙ ↄuerſus ad fi dẽ cohitaft cũ ↄinge ifideli gentili.⁊ ꝓhitũ ꝙ nõ co bitaret cñ indea veliudeo. ne ꝑiÿm vel ipᷣaʒ con⸗ uerteret᷑ fidel. Modernis aũt tpᷣibꝰ taʒ iudei quã Ftiles ꝓ maioꝛi pte qᷓi obſtinati vident᷑.iõ ꝓhitů eſt ne ↄuerſus ad fidẽ cohitet cũ ↄiuge iideli tã gẽ⸗ tili qᷓ; iudea vel iudeo ſi diligẽter ⁊ fufficiẽter mõi tus vt ↄuertat᷑ cõuerti noluerit.ſi aũt ↄuerti volue rit. aut h vult ⁊ ꝓmittit vel offert añc; pꝰ ↄuerſio⸗ nẽ ſui ↄiugis exercuerit aliquẽ actũ fidei ʒꝛuuʒ. aur ꝑ p'mõ ↄiũr cõuerſus nõtenet᷑ ab eo diſcedei.ſʒ ſuuʒ ↄiugẽ maritali affectiõe tractare.non.n ſivi põt obijcere ſpñalẽ foꝛnicationẽ quã ãbo piter exer
cuerũt.⁊ mõẽ in ptãte ↄiugis fidelis ab iideli di
ſedere vel nõ·qᷓ;tũ ad cohitationẽ ⁊ thoxꝝ.nõ tam̃ ꝗ adwinculimtmonialruptionẽ vt patebit in qõeſe. Ad p pʒ ſolutio ex dictis Z 2m dðᷓ œ lapſus in hereſiʒ aut reuertit᷑ ad ficẽ. aut in fua he⸗ lo diſcedere q; nad cohitationẽ⁊ thoꝝ ppfubuer⸗ ſiis ꝑiculũ.⁊ ne pionus illiꝰ turpitudis videatur pmõ aut ↄiüx ficelis vutitrare religionẽ ant nõð ſi vult intrare religionẽ põt iuito ↄinge ad fideʒ re⸗ uerſoſi ab eo fuerat iudicio eccke ſepata e de cõ⸗ uerſi. infidel. Wulier.ſi gũt nõ vulr religionẽ itra
re tenet᷑ reuerti ad ↄiugẽ reuerſuʒ ad fidẽ. vt h in
glo.c.pᷣdcõ.ſecus aür eſti carnali foꝛnicatione.qꝛſi maritꝰ cognoſceret vroꝛẽ poſt carnalẽ foꝛnicatio- nẽ poſtea ad oꝛdies Pmoueri nõ poſ;. cognoſcere añt eã pꝰſpũalẽ foꝛnicationẽ talẽ ꝓmotioneʒnõim pedit. Pꝛeterea in foꝛnicatiõe carnali aĩa ⁊ coꝛ⸗ pus poluũtur. in ſpũali votm̃ aia. Mꝛetereai car⸗ nali foꝛnicatiõe nõ tm̃ fir in aĩa ꝙ marito diſ plice⸗
at. ſẽt in coꝛꝑe. nõ ſic aůt in foꝛnicatõe ſpñali.⁊ be
rões hůt᷑ in gio.ſ f. c.pᷣdcõ. Lauf̃.tñ dicit eaʒ non co gendãrecire. vt hi in glo.e de diuoꝛtio ſup illud. cqᷓ;to.cũ diſtinctõe illiꝰ decre.ʒ.eo.ti. de ilia. vbi dã ꝙſi eõſoꝛtiuʒ viri ſine iudicio ecclie declauit ei
cũ reuerſus fuerit ẽ reddẽda.ſi vo iudicõ ecclie ab
eoreceſſit adreciyiendũ eũnullaten⸗ dicimꝰ com pellendã. tñcertũ eſtꝙ inrer eos Vinculũ mñ̃imo viale nõ ſoluit.qꝛ inrer eos fuit rat. Id ʒm dðg
1.
in Beãu pᷣdcõ ples aſſignari dʒ pii in fauoꝛem ſdei xp̃iane. er de ↄuer. ifide. Ex liis. Ad pn ad ptem Aiã dð ꝙ iure nãe ꝓhitũ eſt ſithie pires vroꝛes vt ſupiꝰ hitũ eſt. ⁊ q;uis ifideles nõ fubſint iuri poſiti
uo ecclie. ſubſunt tñ iuri nature.⁊ legi diuine.⁊ iðo
qi infidet hñs plures vroꝛes nõ tenebat᷑ poſi ſui 5 nerſioneʒ ad fidẽ diſcedere ab iicleli nõtñjlicebat ſibi in cõſpectu dei retinere niñ illã quã pe duxcrat in vxoꝛẽ.qꝛ nec añ ſui ↄuerſionẽ B ſibi licebat Idi⸗ cẽte iunate. Ad alia duo bz ad ſit dð 4 S s — 1. querit᷑ vix ↄuerſus ad fidẽ E cundo poſſit Zhere cũ alia pſonaꝰ inge infideli viuẽte. Rnñg cõiũx infidel
aut vult cohitare cñ ↄuerſo ad fideʒ ſine ↄtumelia creatoꝛis? ſcandalo ipiꝰↄuerſi.au᷑ nõ. Pmõ jj licet cõuerſo here cũ alia pſona iñdel ↄinge viuẽ te.ꝛ9. d.?. Si ifidelis.j hic diſtinguendũ.cuiꝰ rõẽ ꝙiß̃ caſunõeſt ſolutũ inter eos mr̃imoniale vicu lã. qꝛ quo ad hifidelis ↄiũx nõ iniuriat᷑ mf̃imonio. nec mfimonijↄditoꝛi nec marito. Si vo non vult cohitgre ſoluit᷑ mimoniale vinculũ inter eos.qꝛ ĩ iuriat᷑ mf̃imonio.⁊ tũc ↄuerſus põt aliaʒ ducere et ſic intelligi põt illud verbũ apli.i.coꝛ.⁊ ſi ifidelis diſcedit diſcedat.nõ.n.ßuituti ſubiectꝰẽ fi aut ſo⸗ roꝛ in hꝰi diẽt.⁊.q.⁊. Si ifidelis.y hic diſtinguen dũ ꝙ deſcendentẽ ſeg nõ oʒ.⁊ ea viuẽte aliã ducer
licet.vex h nõ niſi de his itelligendũẽ g in ifideli⸗
tate coplati ſunt.ſi aũt vult cõhitare.i ti ſine blal phemiaxp̃iane fidei adhuc in B caſu ſoluit᷑ viculũ mr̃imoniale inter eos ꝗ directe iniuriant᷑ cõditoꝛi mr̃imonij in qno caſu intelli illud qð di in.c.ſi upꝛa ckcto ꝙ ↄtumelia creatoꝛis ſoluit ius mrimonij. ⁊ tũc fidelpõt aliud mr̃im here. Si aũt vult cohĩ tare ſine blaſphemia fideixpᷣiane nõtñſine ſcãda- lo ↄingis fidelis.qꝛ conat᷑ ip̃mn puertere. adhuc ĩi caſu cõerſus põt aliud mimmʒhere.qꝛfolut eſt vinculũ mrimonij pꝛimiꝑhꝙ infidełiniurat᷑ enz miter fideli ↄiugi.pp tñ cas pᷣcãs nõ ſolueret᷑ m̃i monigle vinculũ qð eẽt ratů.ſʒ inter ifideles nõ ent mfim ratũ. vt ſupiꝰ hituʒ ẽ.⁊ hi.ꝛg. q.i⸗ circa pᷣn⸗
—
cipi. ex pᷣcis pʒ ꝙ eoip̃o ꝙ alter iſideliu piugum
ↄuertit᷑ ad fidẽ altero in ifidelitate remanẽte j ſol⸗ nitur inter eos vinculũ nfimoniale. phꝙ nõ eſt ratũ ẽ diſſolubile ⁊ ꝑpᷣdcãm ↄuerſionẽ diſponitur ad diſſolutionẽ.ſʒ ilidelẽ nolle cohitare fideli.autñ ſine blaſphemia fideixßiane. aut nõſine ſcãdalo ji delis cõiugis pᷣdem̃ vinculũ diſſoluit. nec oʒillam diſſolurionẽ fierip iudiciũ ecclie cũ ecclia de iſide- linõindicet. ꝛg.q.⁊ſiifidel. in glo. Zlijaũttenen tes 5ꝛiũ dicũt ꝙſi infidelis nõ dult ↄpere ꝙ ecclia ſniare põt? dʒ. Aligtñ dñt ꝙ nõ ſoiuit᷑ viculũj mii⸗ monij inter eos quouſqʒ ↄuerſus ʒhit aliud mim qꝛſi infidelis pꝰ ilas blafphemias ↄuerteret᷑ ad ji
e añc; ↄuerſus aliuqmfimniriſſʒ nõ poſſet pmo
ↄuerſus aliud mf̃im contrahere. ſed mihiẽ diffi cile videreſi vinculum pꝛimi matrimonij non eſt p ſolutũ qũo ſequẽſmf̃immſit legitimũ.vnde mi hi vi dicendũ ꝙ añq; contrahaturꝛ matrimõiuʒ ſoluit᷑ pᷣ. vt dr in ſupꝛadicto.c.in glo.⁊ tñ ſi ante ʒctũ mfimonij ſcõi. alius cõiunx cõuerteret᷑ nõ li⸗ ceret illi qui pᷣmo cõuerſusẽ ꝛm mfimn ʒhere vi⸗ uente alia. nõ qꝛ per conuerſionẽalteri⸗ reſtituere tur viculũ mr̃imonij pꝛimi quaſi ure poſtliminij. vt quidã dicũt. q ad cinduʒ matrimonij vincui

„ n—„ p———————————— —.—————‧———— K 2* 2— 6.—.—*— 5.——— ⸗ — reeeh ere—.— 2——————.———————————— —— 5 S———————— iicctcee.ee——————— ——— 2——————— ⸗ S——— E„„—————————————
mutuꝰregrit᷑ ↄſenſus.ſʒczret᷑ quoddã ipedimẽtũ quoalius alio viuẽte cũ alia ꝑfoua m̃im 5here piberet᷑.⁊g. q.ꝛ. Siiufidelis in gl. ibi cũ di ꝙre⸗
——
ituit᷑ vinculũ mr̃imõij.ſʒ exponẽdũ ẽ vt ita dixi.
erit t ien inſidel fideli — Ertio x iunx inſidela
dimiſſuſmõ debito poſſit illo vi
uẽte. cũ alia pſona pᷣhere. Et vãꝙſic. qꝛ in⸗
ter eos nõ eſtm̃imoniale vinculũ.alias fidelis nð poſſet ʒhere infideli viuẽte. ifidelis aũt nõ alliga⸗ tus miimonio põt ʒhere. Itẽ nullus ↄiugum pot alterũ innitũ obligare ad ppetuã cõtinẽtiã. ſʒ ſi infi delis nõ põt ʒᷣhere altero ↄiuge viuente ↄiũx fidel poſſet infideiẽ obligare ad ↄtinentiã per totã vita ip̃ius fidelis.qꝛ vt hitũ eſt in qõne pᷣcedenti poſtq; infidelis nõ vult remanere cñ fideli.aut ſi vult nõ rñ ſine blaſphemia xpi aut ſcandalo fidel iß̃e ſidet põt aliud mr̃imm ʒjhere ip̃a viutte.ð poſtqᷓ; fidelis mfimn ʒxit. vĩ ꝙ infidel poſſit Shere Cötra.?. q.ꝛ. Si infidelis.ↄtumelia creatoꝛis ſoluit iu mf̃i monij circa eñ grelingt. in quo v dare intelligi.ꝙ cñ infidcł'nð vült mõ debito cohitare cñ fideli nõ
ſoluit᷑ ius mr̃imonij niſi quo ad fideleʒ.ꝗᷓ qᷓ;uiſſide
lis Zhere poſſit.nõ tñ ifidelis. Itẽ vt hitũẽ fidelis volens cohitare ců ifideli mõ debito cohĩtare vo⸗ lẽti nõ põt aliud m̃im here ifideli viuẽte ergo mlto minꝰ infidel dimittẽs fidelẽ cohitare volẽtẽ põt aliud mr̃im nphere fideli viuẽte. Circa hanc
qðnẽ fuerũt opiones diuerſe vt accipi põt ex dictiſ
9. q.ꝛ. Si ifidelis in glo. gdã. n. opinati ſunt ifide- l poſſe aliud mr̃im here nõtñ aſiq; fideliſaliud mrimn hat vel ſollẽne votũ ↄtinẽtie faciat.ſʒ qꝛ
poſtq; fidelis Zxit vel ſollẽnit᷑ vouit nõ remanet ß·
bi aliqð ius in ↄiuge itideli. vñ v ifideł nullo iure
remanere obligatꝰ ad nõ hendũ.qꝛ ex quo ſolutũ
viculũ mr̃imoniale inter ip̃ʒ ⁊ fidelẽ. nec remãet ſideli ius aliqð ſuꝑ ifidelẽ.ius nãe nõ ꝓhibet infide lẽ ʒhere.nec ius diuinũ ꝙſcia nec ſtatutũ ecclie.qꝛ ſtatuta ecclie nõ ligãt ifideles ꝗ nũq; ſuſceperũt ſa⸗
cfm baptiſini. Alij dñt ꝙ ĩficelis manẽs in ifide
litate nüq; põt õᷣhere in vita alteriꝰnec pꝰ vitã qꝛ qᷓ;uis inter ip̃m ⁊ ſidelẽ ſit ſolutũm̃imoniale vin⸗
culũ qᷓ;tũ ad eẽntiã. remanertñ qᷓ;tũ ad obligatiõis
effectů in iñideli ꝑp culpãſuã nec ex hſequit ꝙ obli⸗ get᷑ ad ꝑpetuã cõtientiã.· qꝛ ſi ↄuertat᷑ ad idẽ phere põt poſiq; aliꝰ mf̃imn ʒxit vel ſollenniter vouir.
Er deis pʒ ſolutio ad ar? ad ptẽ ᷣmã. Qui vult
tenere aliã opionẽ dicere põt ad pn ar 5 eã vr di cit quedã glo.ibidẽ ꝙ.ſ.nõẽ intelligendũ gnẽtſol⸗ nat᷑ ius mimonij circa fidelẽ relinquẽtẽ.ſʒ iõ de re linquẽte decretũ nõ logtur. qꝛ eeccliaʒẽ.⁊ ecclia nð iudicat de his q̃ foꝛis ſunt. Ad dð ꝙ nðẽſi⸗ mile. qꝛ qᷓ;din ifideliſvult mõ debito cohitare cũ ſi deli nõ ẽ folutũ mr̃imoniale vinculũ quo ad eẽn⸗ tiam.⁊ ið fidelis ʒhere nõ põt.ſʒ poſtq; iſidelis di⸗ miſit fidelẽ vel debito mõ nð vult cohitare euʒ eo ſoluit᷑ vinculũ mr̃imoniale quo ad eẽntiã.⁊ qꝛ m̃i moniũ claudicare nõpõt.iõ poſtqᷓ; fidelis Zxit. infi delis Shere põt. nõ tñ añ. qꝛ añq; fidelis Zhat vłſo lẽniter voueat iſi delis ſemp manet obligatꝰ fideli ᷓuis nõ ecõuerſo. ⁊ quo ad ß bñdicit. qð ⁊ſi mf̃im claudicare nõ poſſit qᷓ;tũ ad eẽntiaʒ claudicare nõ põr qᷓ;tũ ad obligatiõis effem̃. Atꝝ aũt pp qðᷣcũq; moꝛtale pccm̃ vroꝛpoſſit a viꝛo dimitti vel econ nerſo ſoluet᷑ in lia exponendo.
rca Ham caue ne gẽtilẽ vel iudeã vel
e 1 alienigenã.i.hereticã ⁊c.· B intelli⸗ git᷑ de heretica nõ baptiʒata.vel dic ꝙẽꝓ pibitio nõ tñ cũ ſtatuto irtitãte ſi ꝛiuʒ fiat quo ad ipᷣam hereticã. Ego dico ꝙ dñs.i. ego dico cõſilẽ⸗ do. nõ dñs pᷣcipiẽdo. Mõ eſt putanduʒ m̃imnqð ej decretũ dei fem̃ ẽ.ibi accipit᷑ ef ꝓcõtra. Necve ra eius pudicitia cũ cõiuge dici põt. in qðnibꝰ in ſolutiõe argumẽtoꝝ expoſitũ eſt. Ob quaſſibʒcõcu pias q̃ aĩaʒ a lege dei oberrare faciunt ⁊ pernitioſe coꝛũpi põt ſine crie.⁊ vir vxoꝛẽ ſuam dimitterea proꝛ virũ. Acd cuiꝰintelligentiã notandũ ꝙtriplex ð foꝛnicatio.ſ.ꝓßᷣe deã vt foꝛnicatio carnalis. ⁊ fœꝛ nicatio cõiter deã vt idolatria ⁊ quelʒ noxiaſupſti- tio. qꝛ tał aia fidẽ frangit deo cui eã obſeruat debe bat ſicut vero ſpoſo.ẽẽt foꝛnicatõ cõiſſie deʒ.ſ.q̃ʒ crimiofa ↄcupia de quibꝰ duabꝰ.ſ. vltimiſfoꝛnica tionibꝰ. hã ab Aug.li. p de ſermone dei in monte puz poſt mediũ.⁊ ⁊g..i· olatria· qũoaũtpppꝛi
„
mnã foꝛnicationẽ liceat vifo vxoꝛẽ dimittere⁊e
ſupins dem̃ eſt. di.ʒ. pp foꝛnicationẽ verocbit di ctů que pᷣceſſit mr̃im in vtroq; ↄiuge. qũo poſſit ille qui ↄuertit᷑ ad fidẽ infidelẽ dimittere · hacdi. iã expoſitũ ẽ.ſi aũt duoꝝ ↄiugu fideli alter labatur
in ifidelitareʒ põtdimitti a fideli.ſ.quo ad cohita⸗
tionẽ tpᷣalẽ vſq; quo coꝛꝛigat᷑. ꝓp foꝛnicationẽ ve⸗ ro cõiſtie dictã redũdãteʒ in alteriꝰ ↄiugis ſcanda⸗ lů pᷣt dimitti ad tpᷣs a ↄinge innockte.?tũc eã nõdi mittit vt ſcoꝛtũ.iʒ vt aſep̃cidat ſcãdalũ quo ceſſi te dʒ fierirecõciliarõ. Siãbo crediderit ꝑp cogni tionẽ dei ↄfirmet᷑ cõiugiũ · itellr qñ vterq; diugõ ifideliũ ſil ↄuertit᷑. vel añqᷓ; ille g pꝰↄuerſus ẽ ʒhat aliud m̃imm. Mõ hʒ illud tripler bonũ að excuſat coitũ ⁊ merer᷑ pᷣmiũ. hꝰ expoſitioĩ qõibus patet.
M nc ſuper eſtz. Superiꝰ dter
minauit mag de ipedimen to diſparis cultus. Mic determiatð ipedimẽto ↄſanguinitatis. Et diditur iptes. 4. P oñdit in quotogradu? ſanguitatiſpõt Zhi mfin. ꝛpõit diuerſos modoſ ↄpñctiõis iloꝝ graduñ ibi. Qũoãt. ʒſnbdit rõez diuerſe aſſignatiðis illoꝝ ibi. Q aũt Anid ↄſigui⸗
——————
nitas linea 5. gradus. 4 opðit õ pꝛedicta xol⸗
uitibi. His añt.
I rcq hc di. ad maioꝛẽ declarationt qõnũ q̃ ꝓponũt᷑ narrãda ſunt à dam.ſ.quid ſit ↄſanguinitas.qd ſit lineq ad ſit gradus.? ponẽde ſẽtres regle. Lõ
rãguitas ẽ viculũ perſonaꝝ ab eodẽ ſtipite deſcẽdẽ
tiũ carnali ꝓpagatiõe Ictů ſtipes autẽ vocatur ꝝ
aqua deſcendũt.lineaẽ oꝛdinata collectioperſona
rũ ↄfanguinitate ↄiunctarũ ab eodẽ ſtipite deſcen dentiũ dinerſos gradus habẽs. Eſt aũt qͥdaz linea aſcendentiũ. quedã deſcendẽtiuʒ. quedã tranſuer⸗ ſaliuʒ. Scðʒ lieaʒ aſcendẽteʒ ↄputãtur gradus ita .pi⁊ m̃. auus? auia.ꝓauꝰ⁊ ꝓauia.atauus?ntà
uia. Scðʒlineã deſcendentẽ ↄputant.ſic flius?f⸗ lia. nepos ⁊ neptis · pꝛonepos ⁊ pꝛoneptis. atne⸗ pos atnepris. Scðᷣm lineam tranſuerſalem com⸗ putantur ſic duo fratres.filij duoꝝ fratr. ⁊ nepo⸗
tes duoꝝ fratrũ.pꝛonepotes duoꝛũ fratrũ. Vra⸗
N

—
dus ẽhitudo diſtantiũ pſonaꝝ qua cognoſcit quo-
„
tagnatiõis diſtantia. due pſõe differt iterſe. ⁊ hec
realʒᷓctiointeriurac gradus. Tene g ꝓ regla ꝙ ʒhẽtes ſine diſpẽſatiõe
Dilictio gradꝰẽ ßʒ iura canonicanò ciuilia. vñ ſiẽ
—
canõcs f̃ ⁊ſoꝛòꝛ faciũt Vnũ gradũ ſic ðm iura ci
.—
nuilia faciũt duos. Eoꝙ illa hitudo q̃ ẽ fris ad ſoꝛoꝛẽ
nõẽilla eadẽ q̃ẽ foꝛoꝛis ad feʒ. vñbʒ Auic. ʒ me⸗ tha. c. io. finitas q̃ẽ in vno ffe reſpcũ alteriꝰ
nõica ⁊ ciuilia ĩ deſcriptiòe
in gradu ↄſanguitatis Phibito nulla longigtate ðf⸗
endit ãnoꝝ qꝛ diu 6 itpecm̃ ſʒa get. tãtoq; ſüt grauioꝛa crimia qᷓ;to diutiꝰ ifelicem
diuturnitaſtpiſi miuit pcem̃ ßau
Laʒ detinẽt alligataʒ ej de ↄfñg. ⁊ afi.nõ dʒ. Alia
breglag tãtogradupſone deſcẽdẽtes a ſtipite di⸗
erſe qᷓ;toa ſtipite diſtãt gradus.tñ ĩde vtuo- ſiẽ in liea deſcẽdete tranſuerſali vbi gra filiꝰa pꝛe diſtatipꝰ gradu.duof fes int᷑ ſe attinẽt ſibi ĩpꝰ gradu. ⁊ tñplus attiẽs filiꝰpii q; fr fi ſürfilius ſiij attiet auo in ꝛ0 ilij duoꝝ frũʒ attinẽt ſibiiꝛ⸗ gradu.⁊ ti fili? filij attiet magis auo ſuo q; filij duo rů frůz inter ſe. vides 3ꝙ icdẽ gradus ↄſanguiratis iliea deſcedẽteẽ foꝛti vinculũqᷓ;in liea trãſuerſa- li. ʒregtaẽ ꝙ qñ pſone ieqͥlit diſtãt aſtipite verbi Zla vng inq̃rto gradu alia inꝛ? gradu Zanguita⸗ tis iter illas ꝑſ ons dʒ ↄputari ßʒ gradũ magis re- motũa ſtipite.e de Mangui.⁊ affini.c.vlti. ꝰ t rõẽ qꝛ rõ ↄſanguitatisi liea trãſuerſali oꝛtũ hʒ ab il aq̃ẽad ſtipitẽ. vñphꝰg i.c.iꝛ. oĩo cognata zi⸗ vitia depẽdere Nexpina.⁊i o viliea trãuerſali nõ põt eẽ alij Ppigoꝛ q́; ſtipiti. Nota ẽt ꝙ ↄueniẽ⸗ tius důt gpiez? mfeʒaſſignãt trũcũ qᷓ; Mdoꝛus ꝗ frẽʒn ſoꝛoꝛc trũcũpõit. vth.olib. erhioligiaꝝ.c. 2.2 recitat magfijra añ meqᷓiñ hꝰ di. vñ illig ðm gnationẽ Iið ſůt ĩgradu tʒ ali ſint in“.
tätiter
—
nicunspiimus
di. querũt. ß. Po vtru k Ir 02 conſanguinitas ſiraliqð vicu-
lö. 2 vt; hſtetmrim ipedimẽrum. 3½
ipediat infim vltra gradũ. 4 4 vtxaligs poſſit tm̃ diſtarea ſtipite ꝙ poſſʒ li⸗ citeðhereci co. ytxiñdeles betes in gradu hirolepãdi int poſtch ↄuertũẽ adiidẽ. 6o ytxi liga ↄciliũ gůalei quoreſtricta fuit linea Mingui
nitatis vſi;ad 4n gradũ prerũt in Fradu F?v6
potueftpꝰpdem̃ ↄciliũ ĩſuo cõiugio remãef̃.
Rmo ofido gↄſanguitas non ſit m0 oñdo ꝓn viculũ rõe aĩe nõẽ aliqð vinculũ
Nanguitatis iter hoĩes
qoẽs aie rõnales ꝓducũt icẽp creationẽ. nec rõe
„
coꝛpis. qꝛ ĩhis q̃ͥ reſpiciũt coꝛpꝰ cõicant hoies cuʒ
bꝛuris iterq̃ nõẽ vinculũaliqð anguitatis.ʒ itei hoies nõẽ aliqð ↄſanguitatis vinculũ. Itẽ aliqui hoies nõ magis cõmunicãt inter ſeĩ eẽntia ſpẽi qᷓ alij hoies neci eẽntia materiali accidẽtali.tñ qñqʒ colligant᷑ interſe nõ deſcendẽtes ab eodẽ ſtipite qᷓ; alig q ab eodẽ ſtipite deſcẽdũt.g iter deſcẽdentes ab eodẽ ſtipite nõ ẽ Vinculũ ↄſanguitatis. Itez ſi
vinculũ ↄſanguitaris eẽt inter hoiesꝑ eoꝝ deſcen⸗
ſuʒ ab eodẽ ſtipite ꝑcãnalẽ Ppagatõnẽ.tůc tiñ̃ ſe ex
tenderet chlanguinitatis ienlůqᷓtñ erſe extẽdit
carnalis nal ppagationẽ de oẽs ettſunguitatis vinculũ. qð falſůp õtrãani iriae vineulinter hoies. ſphꝰ. ʒ.ethi.e it inter Alias ſpẽs micitie ponit amicitiã ↄun galiað vineulpſanguinitatisẽ interhoies 3tẽ weriẽtia docet illos g ab eode ſtipite deſcendeft magis colligari interſe affectione nãli q alios ce teris ꝑibus.g erpientia docet inter hoies es aliqð vinculũ ↄſanguinitatis.
digeſtus eſt materia ꝓria femin nguini Einter ↄſanguineos cuiuſdã nãlis amicitie cã. ⁊gꝛ niis amicitiae foꝛmgle vincnũrnqie iloꝝ quet
Vel fructuq; in ſtipite vel rad
Poies oẽs xpᷣo ercepto ꝑcar- cẽdeft ab Adam.giter hoies guineoꝛuʒ.
S. cthi.c.iꝛ. Sis amicitia ialiqua coĩcatiõe ʒiſtit.
⁊ ois cõicatio alicuiꝰamicitie cã eſt ita ꝙ hm diffe⸗
rentias cõicationũſũt amicitiaꝝ differẽtie hʒ phi.
bipus. xõſanguinitas añtꝰ qdaʒ nãlis cõicutio in ſanguine. qð ið di qꝛ fanguis vltima digeſtione
aſeminis. ↄſanguinitasᷓ
—
ẽ iõ dipᷣdicatiõe cãligↄangninitasẽ vinculun
i. vinculi cãſʒ qꝛ panguinitas nõ cauſat pꝛedictã
nãleʒ amicitiã niſi mediãte cognitiõe cõicatiõis ĩ
ſanguine que cognitio infufficienter inuenit niſi in
hoibus. q;uis in bꝛutis multis ſit impfcẽ aliqua co gnitio pᷣdcẽ cðicationis inter ketez? imediatã ei? Pleʒ. vñ⁊ videmus ipos hie aliquã ſilitudinẽ nãt
micitie ad inuick.iõ ꝓpꝛie loquẽdo nõẽ vinculuʒ
Zlanguinitatis niſ inier hoies qᷓ;uis inten gliqᷓ bꝛn ta it hʒ ad. Ex dictispʒ folutio adpnargmioppn Adm dð g qᷓ;uis ↄſanguinei nõ magis cõicẽt in
terſer in cẽnriã weẽiq; alij necẽti eẽnria materia li.tñ magis ↄueniũt in vᷣtute nãli. ſʒ nõẽneceſſariũ
ꝙœmið chicent ĩi vᷣtute nãli abſolure.qꝛ qñqʒ aliq nõcõſanguinei ſimilioꝛes ſunt in nãli virtute abſo lute qᷓ; alig Manguinci.ſemp tñ ↄſ Anguinei magis cõueniũt in vtute nãli a virtute ſtipitis deriuata. Adʒ dicũt alig ꝙ tůc deſicit vanguinitas qið ſcendẽtes ab codẽ ſtipite deſinũt e ſites in nõli vᷣ⸗ tute ſuo ſtipiti qð dñt neceſſariũfiẽri.qꝛ illa aſſimi latio paulatiue vadit diminuẽdo. qð pʒqꝛ nãlis v tus vt eſt deriuata a ſtipite nõ eſt ita foꝛtis ſicutin ſipite. icut necin ramis arboꝛis eſt nãlis virtus quã recipiũt aradice⁊ ſtipite ₰ dice ⁊ ſtipite inqᷓ;tñ eã a ſtipite põt ex alia cãꝙ aliqua nãlis vt itiramis etu eNe q;uis in filio põt eẽ foꝛtioꝛ naturalis virtus q;ipie. hoctñ nõ ex nãli vᷣtute piis tm̃.ſʒ ex aliqᷓ alia co pãte c Iſiↄtingeret
o ſtipite deſcendentes ina Sis eſſent conſanguinei interſe qᷓ alij inter ſe ab Alig ſtipite deſcendentes tum iltis q; iilis exiſtenti bus in eodem gradu ad ſuum ſtipitem. eniens videtir. eo dicunt alij ꝙ tan tendit conlanguinitas quantum natura gatio ab eodem ſtipite.⁊ ꝙ omnes homines hſit nſenliauamconfanguinitateminauantun 27 dem ſtipiteper naturalẽ pꝛopagationẽ deſcẽdũtet

2
ets cõranguinitas dliguamrationẽpabet vemt
inqᷓ;tũ icer homines ghune deſcenſi um efficaciter recogitãt⁊ in qbus nõẽnãlis affeetio h exceſſinaʒ
maitiã depꝛauata cauſataliqð viculũ amicitie nz
üis qᷓ;uis vᷣbilr. vñ Augꝰ.iꝛ. de ei.c.⁊ꝛi. diẽ ꝙ iõ de⸗
noluit oẽs hoies ab vno deſcender vt eo mõ V
—
pemẽtiꝰ ↄmẽdaretur hõi ipi⸗ focietatis vnitas Vi
cuũc; cõcoꝛdie. ⁊nõtm̃ interſe nãe ſilitudine. ve rũẽtcognatiðis affectn boies necterẽtur. non dis
ꝓpe ↄſanguinitas
qꝛper nimiã elõgatõnẽ a ſtipite nãlif amicitia fere
—
deficere.ſʒpꝛotãto deſicere dĩ
toratr euaneſcit quã mr̃imoniale vinculuʒ aliduo modor tfugientem.
3 cundo querit᷑ vtrũ angninitasp
ſtetmrimonio ipedimentũ
Et vi ꝙ nõ. qligati viculo nãlis amicitie
Vfacilius qᷓ; alij in amicitia perſeuerãt. ſʒ inter cõiu
ges marie vtiliſẽ pſeuerantia amicitie. ð cõſangui
nei aprioꝛes ſunt vtmfimonialr copulentur inter
ſeq; einci. Itẽ nð ĩipedit mfin qð nulli bonomfi⸗
monijp̃ꝛiat. ſᷓ conſunguinitas non Fꝛiat alicui bo
no m̃imonij. qꝛ ita pñt ſeruare fidẽ ſiẽ efnei ⁊ itaẽt
2
pꝛocreare ꝓlẽ. ð anguitas mrimmn nõ ipedit. Itẽ Euaimediate fumpta fuit de Adã.⁊ tñ illa ꝓpig⸗
tas nõ ipediuit mñimmn iter eos.ᷓ multo foꝛtiꝰnul
laalia carnal ꝓpigtas mr̃im ipedit. Wõtra Leui · is. ois hõ ad ppinquãſui ſanguis ñ accedat. Iteʒ
Brego. ad Ziug ſex.⁊ recitat mag̃
ne duoꝝ fiuʒ germanoꝝ ſue dnar ſoꝛoꝛñ filiꝰ⁊ fi lia miſ ceant᷑ experimẽto didicit ex taliↄiugig ſobo ſẽ nõ poſſe ſuccreſcere.ſj ilð qð ipedit fobolè ſucce
ebm angloꝝ ⁊hi.ʒ. q.. auedã in lia pꝰmediũ hꝰ di. dicit ꝙœ ſi⸗
dentẽ dʒ ipedire mr̃imn qꝛ eſtꝰ Vnũ bonũ matrẽ
„„
monij.ꝗᷓ aliaua ↄlanguinitas mim ipedit. Rñ⸗
„—
galiqua ↄſanguinitas ipedit mimn ex dictamie
iuris nãe.aliqua ex dictamie legis diuine. aliqus ꝑſtatutũ eeclie. Mꝛoyter dictamẽ legis nãe ipedi
kurmiimfilie cũpie. velfilij cũ m̃e.vñ ⁊ in lege
nãe demie.vthi Veñ. reiinquerhopieʒ? ine⸗ xadherebit vrxoꝛi ſue. ius. n nãle dictat maioꝛẽ re nerẽtiã deberi pentibus qᷓcðiugibꝰ.⁊ dierat nðſic debere tractari turpiter pentes ſicut ſe ʒctãt cõiu⸗
es magistñẽ ʒius nãe mim filicũmfe qᷓlilij
cũ pĩe.qꝛ vxoꝛ dʒ
eſſe viro fubiecra.ʒ gũt ius natu
reẽ vt filiꝰteneat m̃em ſubiectã. vñ ⁊ quedã aĩa⸗
ſia bꝛura abhoꝛꝛẽt coi cũmfel ua qᷓ;diu cognoſcũt eã eſſe fuã mreʒ aðpzperili 1d qð narrat phꝰ.gð gialibꝰ de camelloꝗcũ ſaltaſſet fupmeʒ fuãcoon⸗
F—
poltq; recognonit ea eẽmfe ſuã interfecitige⸗ miatoꝛẽ. narratẽt de equo ibidẽ q cñ ſaltaſſʒ ſuper
mrez ſuã? recognouit eã poſtq; diſcoopiebat᷑ fugi it⁊ piecit ſe de alto⁊ moꝛtuus ẽ. Ex. dictamie le gis diuine ꝓhibent᷑ mimoniali copulari ↄſangui 6
nei in p
Sgradu ⁊2 ex Vnapte tm̃. vtpʒ Leui. is
cuiꝰ rõẽ ne ſi poſſuʒ m̃imonialr coplari daret incẽ
tiuũ luxurie co ꝙ tales pſone frequẽter folẽt ĩ cadẽ
domopitare. Per ſtatutũecclie ꝓhibẽtmfimo⸗ nialt coplari ↄſanguineiẽr iʒ⁊gradu. qꝛſcʒ
tunc cõlueuit inter hoies ſaris durare amicitia pp
gſanguitatis viculũ nãe.ſʒ poſt illũ graduʒ cõcedit eas poſſe copulari ad amicitiã quaſi fugientẽ reuo
— E
eandã vr ſic charitas inter heies dilatet᷑ eo ꝙ ↄiũx
E
aptnauneosludiugisritiatieicti dhni oppn dð ꝙ ſiẽ vna cõicatõ qñq;ipedit ali ita umi
eiti fundataſup vnã cõicationtvñ amiritis con nitatis magisẽ ipeditiuaqᷓ; ꝓmotiua ami ʒ eſſe inter ↄiuses ph rõneʒ cicatiõis ſup quã fundataẽ. Ad dð ꝙ Zind Hriet᷑ alicui vo⸗ imonio extoto ↄiũctio ↄſanguineoꝝ Zꝛiatur tñ decẽti obſeruãtiõi? aliquatt honeſtati bonoꝛuʒ Adʒm dð ꝙ Eua nõjuit ↄſanguinea Ade. eſcendit pnuralem ꝓpagationem. rtio querit᷑ vrxſanguinitas ipedi-
viꝙ ſic. e de hſan. 7 aſti· ꝙ dilectio ctus erñtiũ in. 6.gtadu ponit ſub indulgẽtia· qð nõeẽt niſi ↄanguinitas vitra. n gradũ de iurech nnimfimmnipedirt. Itẽ magf cirea pneipiũh
gradũ ita euaneſcit? quaſi fugit ꝙ ex tũc licitũeſe moniale viculũ reuocari. Eydictis
oad oia in opp allegata. B querit᷑ vtꝝ aligs tĩpoſ di
trahere cũ eo. Rñdeo ꝙ nð.qur nilis di onãlis gñatiõis dʒ procederenð retro⸗ ccdere qð aliqno inõ fieret. ſi aligs vel aliqua ↄiů⸗ geret᷑ ſuo ſtipiti in carnalgñatiõis ope nãlr? ma⸗
euerentiaàdʒ hõ illi ao eendifumpſitiri;
* M into querit᷑ vtx ifideles zhentesi ʒuertũt aqfidẽ. Rñdeo ꝙ ſi prerit in
adu ꝓhibito ab ecckiatm̃chſtatutate min cieſie nõ ſe extẽdant ad infideles qnũq; ſacramen⸗ rů baptiſmi ſuſceperũl· tic dicog legitimmi fuit. inter eos ʒctů.⁊ iõp? eoꝝnerſionẽ ad ſidẽ ſi di efde ↄſan. ⁊ affini. de ifideibus ₰ rto guert vtx illi gañ heilũ genera
itatis vſq; ad 4. gradu contrarerunt 2 uvel6. vel. petnn poſi pꝛedicrũ nſuo coningio remanere. Nñdeoꝙ traxerũt erant pſone illegitime d cõ⸗ trapẽdũ inter ſe. ⁊ ideointereos nuliů fuit ʒctum mimoniũ. nec xreuocationẽ illoꝝ ſtarutoꝛum* erunt illa mr̃imðia ↄfirmata. Atitutões mim⸗ itam̃imonia non trahuntur · decle⸗
extra de conſanguini.? affinit vioñ debet⸗vidt⸗ citur deceterolibere cohlentur.& quod dat ilet
¶Arti. 5
at mrimn vlra. 4n gradũ. Et
ſanguineiin. y · grad n velinfta copla⸗ Itẽ idẽ hẽ.3 q.ʒtpgenie.?. ſe.t.c. i nulli.q̃ iura recitat magi in lia ſatið cito pꝰpᷣncipi⸗ iſ tra ecclia libere ʒiũgit mrimõia vura. ꝙ m guinitatis. M ꝙhlangninitas noni ſ m ltra 4*n. adũ.iura.n. Zꝛiũ dicen⸗ ini fuerũt iↄeilio generali. vthʒ pillðqð i piej de ↄſan. ⁊ affini. nðdʒ vbi diꝙ ꝓhitio decon iiit iugio antigtus fuara difi icttates frequeter iduce⸗ uilg bar. ⁊ aliqñ pariebat ꝑiculũ aid?· ⁊ iõ hec ꝓhibitio pü m.gradũ reſtrictq eſtcui mrimoniocon tahn gruit. vt ibidẽ dã qꝛ icoꝛꝑe hois ſunt quatruoꝛ bu⸗ n moꝛes.q ↄſtant ex qjttuo? elemẽtis. põtẽt horeno⸗ ven ratiõis hec aſſignari rd.q i pprefrigerchant m tis vinculij amicitie inter Nanguintoð vitra. 4 ha
4rto ſtare a ſtipite ꝙlicite poſſjců
—
Fuis mediate; debearziſrchig:
gradn ꝓhivitoſintſepandip⸗
ibiro aiurẽnãe vel diuinomfimonium in nullů fuit inte eos.oẽs. n ſubſůt leginãe ⁊ legi di⸗ nuh
nh nertůt ad idẽſepaudiſun· Sit n
te in quoreſtrietafiitlinẽayſmn
„
antetriẽnium. ⁊3. q.. de inceſli?

6 5 1*
uism gl ibid⸗ ꝙ per iſtio kitutionẽ ßdicta m
monianõ fuerit ↄfirmata.vñ ſic cõiuncti ſepari po
ruerütſi voluerũt nec debuerũtſil cohitare ca na⸗ liter niſi illi g de nouo ↄtrareft exp̃ſſe ł tacite.⁊ di⸗ cotacite qr ſipꝰ publicationẽ reſtrictõis linee cõſã Fuinitatis vſq; ad n.gradũ ſirſteterũt ſciẽteritel lgãt ratificaſſe munmn.nd tñ per hoc fuit ratifica- tũ quo ad deũ niſi de nouo interuenerit mutuꝰin- terioꝛↄſenſus.nec fuit neceſſaria noua expꝛeſſioꝑ verba.qꝛ cuʒ interioꝛi ↄſenſu expᷣſſio ↄſenfus.qñ ð rerunt vᷣfacto ſufficit ob m̃imonij fauoꝛẽ. extra ð conſanggi. Mon. debet inglo. N Iſce fam ſi a fribus ſumpſit initiũ nũe 4 randi ita.ſ.ꝙ faciãt pꝛimũ gradũ nõ ſtipitẽ.ſicut ſex etatibus mñdi generatõ ⁊ hoĩs ſtatus finitur. Ite ſex etates mũdiʒ Augm li.ʒʒ. qõnũ. q.Ss?ſic diſtiguũt. Pab Zidãvſq; ad Moe. 2 a Moe vſcʒ ad Abꝛaã. ʒ ab Abꝛam Vſqʒad Dauid. 4 a Dauid vſq; ad trãſmigra⸗
tionẽi babyloniã. V a tranſmigrationei babylo⸗
niã vſq; ad aduẽtũxpᷣi dñi. 6 ab aduẽtu dñi vſq; ſinẽ ſecli laboꝛãriuʒ cñ qua currit. V alteriꝰſe⸗ culi.ſ.geſcentiũ.⁊ in iudicio ĩicipiet g erit reſur gentiũ. ſex etates hois ðʒ Augꝰi.vbi pꝛiꝰ ſunt ifan⸗ tia pueritia adoleſentiã iuuẽtus grauitas ſenectuſ quaꝝ tpᷣa ſic diſtinguunt᷑.ifantia vſqʒad.ꝝ.annos. pueriria vſq; ad.iꝗ. annoſadoleſcẽtia viq; ad.⁊ annos iuetus vſq; ad. yo. ãnos. grauitas vſqʒ ad bo· annos.ſenectus a.ßo. vſq; ad inem.
M nc de affinitate ⁊c̃. Superi? *determinauit magt̃ de ipe⸗ dimento ↄſanguinitatis. Mic deter miat de ipedimẽto affinitatis. Et di niditur in ꝑtes duas. M determinat de ipedim̃ to affinitatis. ⁊ de ſepatiõe miimonij inter ↄſan nigneos vł affineſõcti ibi. Et ſciendũ. pmai.ʒ. M oñdit quid ſit affinitas ⁊ uſq; ad quẽ graduʒ ipediat mimoniũ. ⁊ oppðit i5ꝛiũ ibi. Sʒalij.ʒð oñdit q; durat affiniratis vinculuʒ ibi Alud etiã Ila pars q̃ ibi incipit. Et ſciẽdũ. diuidit᷑ inʒ. p⸗ agit de ſepabilitate mrimonij in Phibiro graduↄ anguinitatis velaffinitatiscti. ꝛ de quibuſdã pccis qbus affinitatis iura voliãtur ibi. ic dicen dũ. de qubuſdã noibus que ex gradibus affini tatis ſumuntur ibi. Attendendũ eſt.
Erticulus pꝛimus.
E
5
— rra Pane di.querendũẽ pᷣncipalit
Irca hanc de duobus. Pweat fnitatis. ⁊de impedimẽto ꝓueniente ex
ea. Circa pn querũt᷑.4. P vtrũꝑ quãlibʒcar⸗ naleʒ copulã cõtrahat᷑ affinitas. ꝛ0 vtrũ ꝑmfim j cõſumatũ. ʒ vtrũꝑſponſalia. 4ꝰ vtx affinitas cauſetur ex affinitate.
Rmmo oñdo ꝙper quãlibʒ carna⸗
* leʒ coplã nõ ↄhat᷑ affi tas qi affitasẽ victũ idiſſolubile it̃ ꝙvno Acðingů defuncto nõ ꝑp hoc delet᷑ affinitas ſuoꝛnʒ ſanguineoꝝ cñ altero cõiuge.ʒ.q.vlti. Fnitatis coplacaml foꝛnicaria indiſſolubilt non ↄiungit
vix per taleʒ copulãaffinitaſ nõ debet contrahi
Ickper carnal copulã ertramf̃imm non ↄtrahit᷑ irfeguliitas vtſupiꝰ vifũẽ. ga ſiti nec affftaſ. Itẽ
37. q.ʒ Extraoꝛdiaria di iic efoꝛdiaria pollutõ nõ
—
niſii nãlbꝰ admiſſa.j v miim impedire qð ve
rũ nõ eſſet ſi ꝑ carnalẽ copulã illicitã ʒheret᷑ affitul Ptra eadẽ cã.q.vlti. Fraternitatis.di de viro⁊ muliere ſi vna caro fiũt qũo põt aligs eoꝝ ꝓpiqus Vni ptinere niſipertine at alteri mime poſſe feri credendũ eſt.ſʒ ſicut dicit apꝰ.i.coꝛ. 6ᷣꝰ q adhẽret meretrici vnñ coꝛpus efficitur.qᷓ per copulã fœꝛni⸗ cariaʒ affinitas ʒhit᷑. mlio foꝛtiꝰ ꝑ ↄiugalẽ. Itẽ eadẽcã.q.ʒ.ſi gs. Si hõ foꝛnicatus fuerit cũ můlie re⁊fr̃ eius neſciẽs eandẽ duxerit vxoꝛẽ.ſegt mu lier ad moꝛtẽ peniteat.⁊ſine ſpe ↄiugij maneat.qÿ nõ diceret᷑ niſi ꝑfoꝛnicatiõeʒ mulieris cũ f̃e fuiſſi ʒcta affinitas iter ip̃aʒ ⁊ foꝛnicatoꝛis fratrẽ. Rñ affinitasẽ pꝛopiquitas ex carnali cõmiſtione me⸗ diante ↄſanguitate ꝓueniẽs oi carẽs parẽtela.⁊ qꝛ carnatↄmiſtio eſt nð tiñ̃ in cõcubitu mr̃imõiali.; ẽt ſoꝛnicario.iõ gñalr dð ꝙꝑ oœẽʒ carnalẽ copulaʒ ꝑ quã vir ⁊ mulier ditur efici vna caro affinitas cõ trahit᷑.⁊qꝛ ꝑ cãnalẽ pollutionẽ factã nõĩ vaſe nãtr ad illũ vſuʒ oꝛdiato.ſed ef vłꝑ fractiõeʒ clauſtroꝝ ſineſemis effuſione nðõ efficiũtur vir?⁊ mulier vna cgro iõ yer tales actus affinitas nõ ʒhit᷑.ʒ5.q. ʒ. Sxtraoꝛdinaria.in tex. ⁊ in glo. exp̃iuſ.nẽc obſtat illud qð dẽ e de ſpõ. Juuenis qꝛ iila decretalis lo⸗ quit᷑ de illo qui attenrauit in nãlibus ⁊ maritali af⸗ fectu.vt dicit glo.ibidẽ vẽt qꝛ vſqᷓ; nõ erat plane certũ vtrũ extra vas nãle ſeminaiſet vel intus vt ẽtla ſonare vi. Adpÿ in oppn dõ ꝙ nd valet qꝛ frequẽter ex actu tranſitoꝛio cauſatur diuturnꝰ ef fectus. Ad ⁊n dð ꝙ carnalis copula nõ cauſat ir⸗ regularitatẽ niſ inq́;tũ inducit ſacfi effectũ. autẽ pᷣruppõit aliað eſſe ſacfi qði foꝛnicaria copula nul luʒ ẽ. ⁊ iõnʒ ſacfi defectus.ꝑ foꝛnicariã aũt copulã Vir ⁊ mulier efficiũt᷑ vna caro q̃ mediãte affinitas Zhirur. Ad zn dð ꝙ ibi nõ vocat eoꝛdiaria pol- lutio carnalis ↄcubitus foꝛnicariꝰſʒ pollutio facta circu nãlia ⁊ nõ itra.ita qð nõ attingũt᷑ clauſtra pu- doꝛis kʒ ꝙ exponit glo. ibidẽ. —N qritur vtx pmr̃im nõ con — Scundo ueiime ncon ꝙ nõ.qꝛ gffinitas eſt ꝓpinqtaſex carnali cõ miſtione ꝓueniẽs vt ſuꝑius dem̃ eſt. ßimf̃im? nõ ↄMumato nulla fcã eſt carnalis ↄmiſtio.ð ꝑ tale mi moniũ nõhit᷑ affinitas. Itẽ.ʒg. viti. Fnita⸗
rtis · di de cõiugibus ꝙ ſi vna caro fiunt nõ põt eſſe
g aligs ſit pꝛopinquus vni eoꝝ qn ꝑtineat alteriĩ quo vi dare intelligi affinitatẽ nõ ʒdi per cõingiũ niſi mediãte ↄmiſtiõe carnali. Cõtra eadeʒ cã.q. 3· de ꝓpings equali vir ↄiũgaturin mr̃imonio eis q ſibi cõſanguinei ſũt ⁊ vxoꝛes ſue ↄſanguineis pꝰ moꝛt ſue vrxoꝛis.ſʒ ꝑ mf̃im nõ ↄſumatũ iaʒ funt vr? Vxoꝛ.ᷓ per tãle mf̃imnaffinitas cõtrapitur
Itẽ e de ↄſanguinitate ⁊ affinitate.c.i. Eque. vt
canones dicũt abſtinendũẽ a ↄſanguineis vxoꝛis
* ppꝛijs. ex hoc argue vt pꝛius. Rñdeo ꝙ affini⸗ tas pot accipi ꝓpꝛie ⁊ cõiter. ÿmomõ nõ cõtrahit᷑ niſi mediante curnali cõmiſtõe.⁊mõ contrahitur non tĩ per mfimmnõ ↄſimatũ.ſʒ etiã per ſpſalia vt poſtea oñdet᷑.pm̃imm.n Zimati cõtrahitur Aiqua ꝓpꝛinquitas cum conſanguineis coniugis
impediens mfimðiũ. vnde in effectu impediendi

miimn cõuenit cũ affinitate ꝓpꝛie dcã. Ar?ad tem pꝛimã ꝓcedũt de affinitate ꝓprie dicta. Ar?
ad parteʒ aiiã de affinitate dicta cõiter.
— qucrit᷑ vtrũ cõtrahat᷑ per ſ põr 4 02 Ertio lia. Et vĩꝙ nõ.ej̃ de deſpõ · ipu.
Kas. di de quodã qui cũ quadãpuella in cu nabulſpõſalia Zxit ⁊ poſtea mr̃eʒ eius duxiti vxo⸗ ꝛc ꝙ põt remanere cũ vxore.qð nõ eſſet veruʒ ſi ex
pꝛedictis ſpõſalibus fuiſſet ʒcta affinitas. Itẽ nõ vaffinitas hi niſi mediãte mfimonio vel carnã li copula.ſʒ ſpõſalia nõ ſunt niſi ſpõſio futnri matri monij. ð per illa nõ vi cauſari affinitas. Võtra e de ſpõ. Juuenis dĩ de quodã qui quandã puellam duxit nõdũ ſeptẽneʒ cũ qua attẽtauit qð foꝛſan cõ⸗
plere nõ potuit.⁊ poſtmodũ duxit ↄſobꝛinã illiꝰ ꝙœ diuidẽdus eſt ab eadẽ. qð verũ nõ eſſet niſi ꝑſpon ſalia ẽt añ ſeptẽniũ ʒ heret᷑ affinitas. Rñ ꝙ ſpon
ſaliũ quedã ſunt q̃ tenẽt de iure⁊ talia ſponſalia æſi noð in ducãt affinitatẽ ꝓpꝛiedcãʒ. inducũt tñ aligd
afinitati ſite quo ad effectũ ipediẽdi mr̃imn eoꝙ ſponſalia ſunt ad mr̃im oꝛdinata.quedã ſunt q̃ ð iure nõ tenẽt ꝑpꝑ ipedimẽtũ ↄſanguinitatis vcl affi nitatis. quedã pꝑ defcctũ vſus rõis.pꝰ ſpõſalia ⁊ſi nõ inducãt atfinitatẽ ꝓp̃e dcãʒ. inducũt tñ ipedim̃
tũ mimonij ſicut affinitas ꝑꝑ publice honeſtatis
iuſtitiã e de ſpõ. Ad audiendã.in textu.⁊ in glo.eſt aũt publice honeſtatis iuſtitia ꝓpinquitas ex ſpõ⸗
ſalibus ꝓueniẽs robur trahẽs ab inſtitutiõe ecctie
ꝑp eius honeſtatẽ.⁊ qꝛ ſimul cã eſt in ſpõſalibꝰq̃ de
ure nõ tenẽt ex cã pᷣdcã.iõ publice honeſtatis iuſti
tia requirit vt talia ſpõſalia m̃im ipediãt. Spõ ſalia aũt q̃ͥ de iure nð tenẽt ꝑp defem̃ vſus rõjs nul laʒ affinitatẽ inducũt nec aliꝗd ſile affinitati.qꝛ ta⸗ lia ſpõſalia nõ tm̃ nõ tenẽt.ſʒ nec modicã apparen tiã hñt vt tenere debeãt.⁊ iõ nec dici põtꝙ mñf̃in
ipediat pꝑ publice honeſtatis iuſtitiã ⁊ de talibus
logtur decre. allegata ad pteʒ pÿᷣmã. Ad: dð ꝙ ꝓcedit de affinitate ꝓpꝛie deã. Ad arnad ptem
aliã dð ꝙ illapuella aiiquid hẽbat de vſu rõis.⁊ il⸗ lud qð iuuenis attẽtauit.attentauit affectu marita
li ⁊ in vaſe nãli.⁊ iõ non eſt ſile de iſtis ſpſalibus
⁊de illis de qbus logt᷑ decre.ad ptẽ pᷣmã allatam. Farto Zu vtruz affinitas cauſet᷑
xaffinitate. Etvẽꝙ ſic.ʒ.q.
ʒ. Lontradicimꝰ relictã ↄſanguineoꝝ vxo⸗
ris ſue nullus ducat vxoꝛẽ.ꝗ nõ tiñ̃ ſunt viro affies
vxoꝛis ſue ↄſanguinei.ſʒ etiã ille mulieres que ſũt
eis mrimoniair coplate. Itẽ eadẽ.q. Poꝛꝛo.duo ruʒ ↄſobꝛinoꝝ cõiuges.qᷓ;uis tp̃ibus diuerſis viro vni alterã poſt obitũ alterius nubere publice hõe⸗ ſtatis inſtitia dicit.qð tñ nõ eẽ̃t veruʒ niſi ex vno gie affinitatis aliud cauſaret᷑. Võtra ⁊ ⁊ 3nn ge⸗ nus afinitatis reuocata ſunt ita ꝙ ſolũ remãet pin affinitatis genus.eÿð ↄſanguinitate.nõ dʒ.ſʒ ſi af⸗
finitas caularet᷑ ex affinitate.adhuc remãerẽt duo
affinitatis gña.ðᷓ affinitas ex affinit ate non cãtur. Rñdeo ꝙ antigtus erãtaffinitaristria genera ſiẽ
hiʒ;. q.ʒ. Lontradicimꝰ. Mm genus affinitatis qð adhuc manet cauſat᷑ ex carnali commiſtiõe ſeu
matrimonio mediãte ↄſanguinitate. Aliud oꝛie⸗ batur cx carnali ↄmiſtione cũ mimonio median⸗
te.affinitate. ʒm vero mediãtibus duobus ᷣmis
generibus vbigfa. A. maritus. B. vyoꝛ. C. cõſan⸗ guineus.vxoꝛis. L.ẽ affiuis. A.pꝰ genere afinita
tis⁊ ſi. D mimõialr copulet᷑ ipi. C.attinevatißi A. in ʒ.gůe affitatis ⁊ ſi. N coplabat᷑ ipi. D. atti nebat ipi. A.i.ʒ gña aff itariſ.ſʒ mõſolũ fmãet pin affitatis genꝰ.nec vt dĩ e de ↄlãguitate. Mõ dʒ. j dʒ repꝛehẽſibile iudicari ſi ſecundũ varietateʒ tẽ⸗ poꝝ ſtatuta quandoq; varient᷑ humana pꝛeſertim
cum vrgens neceſſitas id expoſcit. reuocationem
autẽ pꝛedictoꝝ generum vrgens neceſſitas ⁊ eui⸗ dens vtilitas expoſcebat. quia vt in eadem dec. dicitur pꝛohibitio de ↄiugio in ⁊ ⁊ʒ affinitatiſge nere mie 5hendo difficultatem frequeni iducebat ⁊ aliquãdopariebat periculũ animarũ. Ex dictis
pʒreiponſio ad argumentũ in oppoſitum.quiaila
decre. per pꝛedictam decre.abꝛogatã ſunt.
rticulus fecundus.
Onſeq̃nter queritur der⸗ pali. Et circa hoc querũt᷑. ꝗ. Nvtx affinitas impediat mrimoniũ. ⁊ vtx poſſit pꝛeſcribi ʒ ꝓhibitionẽ de hẽdo cũaffine. ʒ vtrũ nati de tai mimonio ſint illegi
timi. 4* vᷣtrũ ad accuſandũ ipedimentum cõſan
affinitatis ſint admitẽditam eytn⸗ neiqᷓ; conſanguinei. Rno oñdo gaitaenpa⸗ d at mrimoni· qꝛ eſſe ctus nõ ĩpedit cauſam.ſʒ affinitaſcauſatur ex mr̃imonio.ergo nõ impedit mr̃imonium. vir qui carnair cognoſcit mulierem magis viat⸗ tinere illi qᷓ; ↄfanguineus ſuus.quia ille qui cogno uniteam attinet ñbi imediate. conſanguineus ſins eo mediante.ſed virpoteſt õᷣhere cũ muliere qus carnal cognouit. ergo multo foꝛtius conſanguine us fnus. Contra.ʒ.q.ʒ. de pꝛopinquiſ equaliter vir coniungatur in mr̃imonio eis qui ſibiconlin guinei ſunt ⁊ vxoꝛis ſue conſanguineis poſt moꝛtẽ jue vxoꝛiſ.ergo affinitas ita vi mr̃imonium impe dire ſicut conſanguinitas. Rcleo ꝙ affinitasipe⸗ dit mr̃imonium in aliquo gradu ð iure diuino. ius enim diuinum ꝓhibet.vt hã Leuit. ig filiuʒ nòco⸗ trahere cũ vxoꝛe piis.nepotẽ cũ vxoꝛepatrui · pꝛeʒ cũ vxoꝛe filij in aliquo gradu de iu poſitiuo. vñ de iure poſitiuo nõ lʒ ↄhere cumaffine infraquartum grad.ef de ↄſangui.⁊ affini. õ dz. vbi dĩ ꝓhibi⸗ tio copule ↄiugal quartũ ↄſanguinitatis ⁊ affinitã⸗ tis gradũ decetero nõ excedat. qm̃ i vlterioꝛibus gradibꝰiã nõ põt abſq; graui diſpendio hi ꝓbitio Falr obſerugri. Ad pin opp? dõ. ꝙ gfnitaſñ ipeditmr̃im n ex quo cãt᷑iʒ aliud. Adꝛ dð ꝑci nullus ſit ſibi cõfanguineꝰ⁊ affitas Zhal mediane ↄſanguitate p carnalẽ copulã ſeu mim muliern efficit affinis viro ꝗ cognoſcit eã.ſʒ eiꝰ ↄſanguine⸗ is ⁊ ſi dicas ſaltẽmagis vi attinẽ ſibi alteroenẽ⸗ re artinẽtie.⁊ ex ↄñti minꝰ vĩ poſſe m̃imonial ptari viro q; ↄfangnineo eiꝰ. dico ꝙ nõ valz · qic mfimoniũ ad pꝛocreationẽ ꝓlis oꝛdietur-? pꝛolis ꝓcreatioi poiit eẽ ſine carnali copulaipſamfim non repugnat. vnde ipᷣm impedire non debet.
vtrum poſſit Ecundo queritur ucot pꝛohibitionem de contrahendo cum affi⸗ ne. Et videtur g ſic. gacõtraius pure poſitiuu
ſio i ſe i 1 j⸗ n6h miſ
piw
ſ im ihte in iin ſnh p we b din wyi ih hun Mre üyr hih bn ln hon dein tid tpie higi end wer

1
poteſt currere pꝛeſcriptio. ſed pꝛeſcriptõ de ʒhen do cñ affine eſt de iure pure poſitiuo. ʒ ißᷣam põt valere pᷣſcriptio. Jtẽ ꝑceptio decimaꝝ? oblatio⸗ nñ ẽ aligd ſpñali ãnexũ vſus mulieris vẽ eſſe quid camale tm̃. ſed cõtra ius ꝑcipiendi decimas ⁊ ob⸗ lationes valʒ pᷣſcriptio quadragenaria.ei de pᷣſcri ptione. de quarta ꝗᷓ multo foꝛtiꝰpõt pᷣſcribiʒ ulud us qð ꝓhibet phere cũaffine. Contra eo.ti.vigi lant. dicit dñs papa de pᷣſcriptione ꝙ nobistãĩre bus cognitis qᷓ; in latentibꝰ placnit nõ hĩe vigoꝛẽ. 3 viꝙ ppſcriptionẽ nullꝰpoſſit iuſte aligd obtiner Rñdeoꝙ q;uis 5 ius nãe vel diuinũ nulla poſſit valere pᷣſcriptio.qñʒ ti valʒ cõtra ius pure poñti⸗ uñ niſ ſittale de quò cauet᷑ in iure. vt ip̃m pſcri⸗ bi nõ poſſit. ad hec tñ vt p̃ſcriptio ſit vglida necer ſariaſunt tria. vnů eſt ꝙpoſſeſſoꝛ iuſto titulo icipi- at poſſidere.i6.ꝗ.ꝛ. Biiectõ.ð. õr. vbi di ꝙ qui nullo titulo poſſidere icipit pᷣſcribere nõ põt.aliud ẽꝙſit bone fidei poſſeſſoꝛ. hoc eſt ꝙ credat ſe inſte poſſidere.qꝛ ſicut dã ej̃ de p̃ſ criptiõe.vigilãti.nul⸗ la antiqua dierũ poſſeſſio iuuat aliqueʒ male fidei poſeſſoꝛẽ niſi reſpuerit yoſtq; vouerit ſe aliẽa pof ſidere.ʒn eſt ꝙ poſideatꝑtotũtpᷣs determinatum a iure abſq; interruptionẽ.illudtñ tps determinat᷑ bꝛeuius vellõgius hm ↄditones reꝝ qͥpoſſidentur ꝛilloꝝ 5 quos pᷣſcribit᷑.ſi añt p̃ſeribẽs ius acquirit in re q̃ a pncipio de iure ſua nõ erat.locũ tñ ipꝛopo ſito non hʒ. qꝛ pꝛohibitio de nõ hendo cuʒ affine qtũ ad aliquos gradus eſt de iure dinino vt pʒ er pᷣcedenti qõne. lud etiã ius poſitiuũ qð ialijſ gra dibus Shere pꝛohibʒ. tale eſt ꝙ de ip̃o caueturi iu re vt 3 ip̃n pꝛeſcriptio valere non poſſit. ei de cõ ſangui.⁊ affini. Mõ dʒ. in fine. cauſa ẽtqͥre iura vo⸗ luerũt pꝛeſcriptionẽ habere vigoꝛeʒ ipꝛopoſito ef ſe non põt. qꝛ vt di extra de pꝛeſcriptione. vigilã⸗ ti. Spheſinus legis latoꝛ ſolum ꝑp vitandam mi⸗ ſeroꝛũ ſegnitiem ⁊ longi tẽpoꝛis erroꝛẽ? ↄfuſioneʒ pꝛins tricenali vel quadrigenali pꝛeſcriptionẽ vi⸗ goꝛe legis impoſuit. vnde cõſuetudo quantũlibet longa non poteſt perſonas illegitimas ad cõtrahẽ⸗ dum facerelegitimas.ef de cõfangui.⁊ affi. ꝙfuꝑ in textu.⁊ in glo. pᷣterea cũ mr̃imninõ tm̃ ſit de iui voſitiuo. ſedẽt de iure nature ⁊ diuino. vtfuperiꝰ oñſum eſtper nullã pꝛeſcription fieri põt vt mimn ſit verũ qð apᷣncipio nulluʒ fuit. Ad p in pe pʒ ſolutio ex iam dictis. Ad ꝛm dð ꝙ carnalis vfur mulieris e mf̃imn eſtʒ ius nã̃e.⁊ iõlocum nõ hʒ ibi p̃ſcriptio. ip̃m etiã mr̃imm eſt de iure nature? diuino.⁊ iõ nec pᷣſcriptio facere põt vt valeat mfi moniũ qð a pncipio nullũ fuit. vel efficaciter nullũ qð a pncipio fuit vex.ejᷓ de ↄſangui.⁊ affini. Non Dzptim in textu.? ꝑtim ingio Ad intellectũ autẽ decre.allegate in arguendo ſciendũ ꝙ decre. non dicit ꝙ valeat p̃ſcriptioʒ ins ſoluendi decias.qꝛʒ hoc ius nulla pᷣſcriptio valere põt vt dicit cõciliuʒ bytnricenſe qð tenuit dñs Symon cardinalis tñc legatus in regno francie.⁊ hoc eſt rõale. qꝛ debitũ
ſoluendi decias non eſt tĩ de iure poſitino.ſʒ etiã
de iure diuino ʒ qð pᷣſcribi non põt.ſʒ pᷣdcã decre: b dixit ꝙ clericus põtpſcribereʒ epᷣm ſuus iusꝑ- ripiendi quartã decie ⁊ oblatiões defunctõꝝ Mi qui aũt dicũt ꝙ qᷓ;uis nõ valeat pᷣſcriptioʒ ius ſol⸗ nendi decias im ꝙ decima accipit᷑ pꝛo alia poꝛtio nenecia ad ſuſtentationẽ miniſtroꝝ ecclie. qꝛ ſicẽ
ll⸗
de iure nãe ⁊ diuino quo ad oẽs.tñ ᷣm ꝙœ decia ac⸗ cipitur pꝛo tali parte deciata põt pᷣſcribiʒ iuſſoluẽ di deeiaſ. qꝛ ſic ſoluere ðcimã nõ eit ð iure nãe. nec de iure diuino niſi quo ad filios ifrael.⁊ ẽ arm pꝛo iſta opione.qꝛ in maioꝛi ꝑte italie nõ ſoluũtur deci⸗ me. nec tñ ecclia pꝛocedit ʒ eos ↄpellendo eos ad ſolutioneʒ. Ad ar ad pteʒ aliaʒ dð ꝙ illud vᷣbuʒ Fm glo.ibidem inteltr in male fidei poſſeſſoꝛe qui blrribere nõ poteſt ſiue verus dñs ſciat rem illam ad ſe ꝑtinere ſiue ignoꝛet.nec dĩ male fidei poſſeſ⸗ ſoꝛ qui poſt cõplerã pᷣſcriptionẽ pꝛimorecognoſcit ꝙ res qñ eaʒ inceperit poſſidere ſua nõ erat de iure
q m glo.ſup decretalẽ pᷣdictã cõpleta pᷣſcriptione
iam poſſeſſoꝛ tutus eſt. m vtrũq; ius qð pʒẽtꝑ il⸗
lud qð bẽin.c. immediate ſeq̃nti. vñ illud verbuʒ illiꝰ decre.vigilanti.nulla ãtiqua diexꝝ poſſeſſio iu nat aliquẽ male fidei poſſeſſoꝛẽ niſi fſpuerit poſtq;
ſe nouerit aliena poſſidere intelligendũẽ ſi añ ↄple
tãp̃ſcriptionẽ habuerit malã ſidẽ vt dicit gl.ibidẽ
— vtrũ nati de m̃i ti0 quel tur cõtracto it᷑ affines vel cõſanguineos ſint illegitimi. Rñꝰꝙ ñi
cnt di. ef qui filij ſint legiti. Tãta i glo. qdã ſunt filij legiti.? nãles. ꝗdã legiti ⁊ nõ nãles.ꝗdã nãles ⁊ nõ
legiti.qdã nec nãles nec legitimi. Tegitimi 7 nã⸗ les ſunt g naſcunt᷑ ex legitio mr̃im ſeuin eocõcipi unt᷑ ſine añ baptiſmũ ſiue poſt.⁊gꝰ.q.i? nũgd.⁊ hoc
ue mr̃im ſit legitimũ hʒ rem? veritatẽ. vel ſm Ecclie appꝛobationẽ ſiue ab initio. ſiue ex poſt fcõ⁊
Zhentiũ reputationẽ vel vtrũq; vel altiꝰ ej̃.ꝗ filij ſunt legiti Tãta in glo.ſi verodliqs clandeſtia m̃i monia vel interdcã inire pᷣſũpſerit in graduꝓhibi to ẽignoꝛanter ſoboles de tali ↄiũctione ſuicepta pꝛoꝛſus illegitia cẽſeat᷑ de pentũ ignoꝛãtia nullum hitura ſubſidiũ cũ illi talr ꝰᷣhendo nõ expteſſciẽtie vel ſalteʒ affectatoꝛes ignoꝛantie videãt᷑.ei declã
deſtina deſpõ. Vum inhibitio..ſi gs.pari mõ etiã
tũ ſcientes legitimũ pᷣter oẽ iterccm̃ẽt in cõf pectu ecclie here pᷣfũpſerũt.e.c. vbi pus.j.ꝑi.mꝰ. Le⸗ giti? nõ nãles ſůt adoptiui ſiue abꝛogati de quibꝰ pĩej̃ de cogna.leg.e.vnico. Maturales ⁊ nõ legi⸗ timi ſunt nati ex ↄcubinis in domo. Mð legitimi nec naturales ſunt nati ex agulterio.extra qui filij ſunt legitimi. Tanta. Siii dico de illis qui naſcun tur ex inceſtu. Alegitimi enim qui naſcũtur ex co pula nõlegitia dicũt᷑ ẽt nõ naturales. nõ a nãgene⸗
ꝓles illegitima cẽſeatnr.ſi ambo parẽtes ipedimẽ
ris. ſʒ a nã ſpei. ꝓ tãto qꝛ naturale iudiciũ rõis ma- nifeſte tali copule Zꝛiũ eſt. nec pp iſtaʒ rõem natus
de cõcubina in domo indubitatoafiectu retẽta i. exconcubina que in domotenetur quaſi loco vxo⸗ ris dicitur non naturalis.quia qᷓ;uis talis copula
ſit contrangturale rationis indicium.non tamcn ita manifeſte ſicut alia.⁊ pꝛopter hoc q;ʒuis ab eis
ercludatur ratio legitimitatis. non tamen ab eis excluditur vocabulum naturalitatis. Et dictis pa tet g er copulatis in facie eccleñe ⁊ ſine contradi- ctione in gradu cõſanguinitatis vel affinitatis p. hibito vtroq; eoꝛum vel altero impedimentum noꝛante conceptus diffinitiuam ſententiam di-
uoꝛtij quanuis poſt eam ex Vtero natus legitimus
eſt? ſuccedere debet in paterna hereditate.extra gilij intlegiti. cũ inter.i textu.ʒiglo.ſiiſ ſi aiiquis
hnñfvxoꝛẽ legitiaʒ villa viuẽte aliã duẽ ifacie eccli?

——— ũ——ÜÜñᷓZYᷓ, —* —
trimouio agitur ſiue fre
⁊ lint ʒditiõe illius ipedimẽti ignoꝛãtiafiliꝰ ex tali
exceptiouẽ parentes nipdiffinitiuãecclie fuiazſe gent.ej coti. er tendi. Legitimãtur üt illegitiun
du moniũ qůſ·ſolutus generãs fiiũ ð ſolita poſtmo⸗ dũ in facie ecclie cũ ea ʒxit.eieo.·ti.c.i.hic aũt legi timãdi modus nõſe extẽdit ad natos ex adulterio
mis hm̃ iura canonica pᷣmusẽ pſequẽſmr̃i
ẽ.eo.ti.tãta. Scðs modusẽ per diſpẽſationem
dñi pape.⁊ hic modus legitimòdi põt ſe extender
ad quoſcũq; illegitios ⁊ ad oẽs illegitios actꝰ in to ta ecc“. Scðm aũt iura ciuilia legitimant᷑.6. mo⸗
dis. Pꝛimꝰ eſt qñ pi filiũ nãleʒ ex ↄcubina ſuſce- ptuʒ nõ ſpuriũ tradidit curie ciuitatis ſue velme⸗ tropolitane.⁊ fit officialisi illa curia qð ↄtingit ꝑ
curie honoꝛẽ. qñ pi filiaʒ nãleʒ inungit officia⸗
li curie ciuitatisſue vel metropot. ʒ? qñ ipß̃emer nãlis filins offert ſe curie deficiente ꝓle legirima. nãalias ñ liceret ſibiſeofferre. 40 dñ deficiẽtep ielegitia iba ↄcubina offert ꝑ filio ſuo legitimãdo pces impatoꝛi.⁊ ĩperatoꝛ eas ſuſcipit. vꝰqů pi in
teſtamẽto ſolẽniter ꝑfecto vocat eũ legitimũ filiuʒ ſunʒ. 6ꝰqñ ĩteſtamẽto publica manu ↄfecto vel manu ꝓpa hite ſubſcriptionẽ triũ teſtinʒ fide dig rum vocat eum legitimũ. Mgrto Auerit vtrum ad accuſanduʒ impedimẽtũ ↄſanguinitatis
(* vel affinitatis ſint admittendi tã ejnei qð
anguinei. Rideoꝙ parentes eoxꝝ de quoꝝ ma
—
ratioꝛes qbus notũ ſit vtrũ ſit ibi ipedimẽtũ cõſan guinitatis vel affinitatiſpñt ipedim̃tũ accuſa.ʒ.
q.b. Cõſanguineos.⁊ recitat mag hꝰ di.c.vlti. ſi
ãt ſint ↄſanguiei fupſtites ⁊ tacẽt.tũc eÿnei pellũt᷑
abaccuſatiòe tanqᷓ; ſuſpecti ꝙ ex malitia accuſent niſi ꝑſanguineos ꝓbare voluerit qð accuſãt. qð ꝓbatur ꝑ illud qð hẽ.c.Sdcõ.rõnabile.n.ẽ vt ad ac
cuſandũ ipedimẽsa pᷣdcã magis recipiant᷑ ↄſangui neiqᷓ; efnei.qm̃ vnuſaſqʒ ſuã genealogiã Tüteſti bus et cartis.tů etiã ex recitatione maioꝝſcire la⸗
boꝛã̃t ⁊ meliꝰ recipi debẽt ad accuſandũ ꝗ meliꝰ i⸗
pedimẽtũ nouerint.ẽ. Qui m̃imn accuſare poſ⸗ ſunt.vĩ tñ ſi qs eſt achquẽ puenerit noticia denun⸗ ciatiõis.qñ bani ᷣm ↄſuerudinẽ in eccła fiũt ⁊ racu it.poſtea ↄtra mr̃imn accuſare nõ põt.ſed tãqᷓ; ſu⸗
ſpectus repellendus eſt. niſi pꝛopꝛio firinauerit iu⸗
ramẽto qð poſtea didicerit q̃ obiecit.⁊ qð ad ex
malitia nõpꝛocedit.e.ti.cũ in tua.qꝛ tunc ẽt ſi didi ciſſet ab illis qui denũciatiõis tpe ſiluerunt claudi
nõ debẽt eidẽ aditus accuſãdi.qm̃ ⁊ ſi ab huiꝰmõi ipet itione culpa de ſilentio tali ᷣcta illos exclude ret.ille tñ ãàmouerinequiret cũ culpabilis nonexi ſtat eodẽ.c.vbi pᷣus.nec oppoꝛtet accuſatorẽ ſe ad
talionẽ obligare.talis.n.obligatio locũ habet quã
co accuſatur pſona de crimine vt puniat᷑.hic qutẽ
non accularur perſona. ed factumillegitimum.
Ircg ſam vſe; in. y generatiõis gra dü hic abꝛogãtũeſt relictã cõſan⸗ guineor vroꝛe vroꝛis ſue ⁊c. etiã abꝛoga tuʒ eſt.ſʒ neq; alterius ↄiunctiõis foboles placeraf finitatis pᷣoꝛis iuriſt rãſire ↄſoꝛtiũ. etiã abꝛogatũ eſt ſi duo viri vel tres cõſanguiuitatẽ iurciurando
ſrmauerint zc. De mõpꝛocedẽdi ad atcuationẽ
meret᷑ ꝙ queret mi
S7 cognati vtriuſq; ſexus ſunt ſupſtites aut nõ.ſi nõ tũc ãtiqoꝛes efanei ⁊ ve
mr̃imonij ꝑp ipedimentũ ↄfanguinitatis vel affi⸗ nitatis tenʒ ſicut in qõnibus dictũ eſt. Accuſa ãt mfimmn ppꝑpccm̃ foꝛnicatõis alterius cõiugis non põt niſi alter cõiunx accuſare aũt ꝙ mfimn nõ eſt
Sctů nõ pot pi velmẽ niſipt illius q eſt honoꝛe ⁊ di uitijs inferioꝛ.qꝛ de tali pᷣſumitur ꝙ nolletm̃imo
niů ſepariſi in rei veritate eẽt Sctũ.ſʒ pã illius geſt
diuitijs ⁊ dignitate ſuperioꝛ hi ſuſpectus.qꝛ pꝛeſu
—
ſet ciugi equali ſibi in dignitate? vjuitijs ↄiůcta
Stupꝛů ꝓpꝛie eſt vginis illicita defloꝛatio. Adul⸗ teriũ alieni thoꝛi violatio. NMotaꝙ ſimpliciter?
oibus penſatis grauius eſt adulteriũqᷓ; ſtupꝛuʒ. qa adulter peccat pccõ luxurie⁊ iniuſtitie magis etiã
ledit rẽ publicã adulteriũ qᷓ; ſtupꝛũ ſcõᷣm quid.tñt
ecõuerſo. qꝛ ꝑ ſtupꝛũ aufert᷑ bonů aliað irrecuper bile.ſ.vᷣginitatis integritas.
naron taliũ graduũct. Su paren perius determigit
determinat de ipedimẽto cognatiõis ſpñalis ⁊ legalis ⁊ diuidit in ꝑtel duaſ P determinat de pᷣdictis ipedimẽtis. ⁊ deſe cũdis nuptijs ibi. Sciendũ eſt. Pĩduas. N determiat de ipedim̃ntiſcognatiõis ſpñaliſ⁊ lega lis pᷣncipali reipectu mr̃imonij ʒcri. ⁊ pᷣncipait reſpectu Zhendi ibi. Qð aũt. Mintres. ꝛio oñdit qd ſit cognatio ſpñalis ⁊ qual Zhat᷑. ⁊ qu liter ſe hẽt ad mr̃imn ibi. Spirituales. ʒroppbit in ʒꝛiũ ibi. His aũt. Ila pars que incipit. Quod aũt. diuidit᷑ in duas. M dererminat de ipedimẽ to ſpñalis fraternitatis. ⁊ de ipedimẽto ↄmater nitatis ibi. Soletẽt. Pinduas. Moñditg lij ſpñales aut legales cũ nãlibus filijs nõ pñtõhei Scðo oñdit de qbus nãlibus filijs Bſit intelligẽ
dũ ibi. Hoc aũt. Illa pars q̃ incipit. Solet etiaʒ.
diuidit᷑ in duas. M inauirit an vir cuʒ cõmate vroꝛis ſue poſſit Shere. ⁊ an vir? vrxoꝛ ſimulde
beãt pueꝝ ð ſacro fonte recipere ibi. Soletẽtqͥri.
Crticuluspꝛimus.
ognatiõe půali. Scho de legali. ʒ.
de nuptijs ſecũdis. Circa pꝛimũ querũ turtria. Mꝰ vtrũ cognatio ſpũalis ipediat mam
moniũ. ꝛ* ex qbus cauſis Zhit᷑. ʒ inter quasper
ſonas contrahitur. vcogatotins 1 P ſin gcognatio ſplalis Runo oñdoennnu nõ ipedit mr̃im qð ſimul ſtarepõtcũmà trimonio.ſʒ cognatio ſpũaiiſeſthuinſmoi. ſicut.. dĩ ej de cognatiòe ſpñali.ſi vir. Si vir vel mulier ſciẽter vel ignoꝛãter filiũ ſuũ de ſacrofõte ſuſcepe rint non ſunt ab inuicem ſepandi.⁊ tñ intereoð co gnatio ſpũalis ʒcta eſt.ergo cognatio ſpũalis m⸗ moniuz non impedit. Item cognatioſpůalis nul
li bonomimonij opponit᷑.· ergo ipſum non ipedit
Contra.e de cognatione ſpũali. Veniens. dicit ſiconſtiterit. B. muliereʒ. V. viri filium de ſacro fonte leuaſſe añqᷓ; cam deſponſaſſet vxoꝛcm inter
magñ de ipedimento ffinitatis. Mic
Lan di. querendiʒeſt ſnci
ſſl
win i lob woih hiie nu ln nrn iit
in iom
mon iin in va ſenen ſen mit ſin ſee tio j
iſe

xlij
eos diuoꝛtiũ appellatione poſtpoſita celebꝛetis.&
cognatio ſpũal nõ tiñ ipedit mimn ᷣhenduʒ.ſʒẽt dirimit ʒctũ ſi ip̃ᷣa mr̃imoniũ pᷣceſſit. Rñðᷣo ſicut põ percarnalẽ generationẽ accepir eẽ nãe ita ꝑ re⸗ generationẽ ſpũalẽ accepit cẽ gr̃e. Et ſicut per gña tionẽ carnalẽ hit generatꝰ cñ pentibus quoddaʒ vinculũ aqð vinculũ eſt cognatio carnalis.ita ꝑre⸗ generationẽ ſpũalẽ Zhit quoddã vinculũ cũ dante ſacfm regeneratiõis g eſt ſpũalis pã ꝑſonã dei repᷣ ſentãs ⁊ cũ tenẽtibus ip̃m dũñ ſuſcipit ſacf̃m.g rep⸗ ſentãt mr̃em ſpũalẽ.ſ.eccliaʒ ⁊ illud vinculũ eſt co gnatio ſpñalis.vñ ſpũalis cognatioẽ ꝓximitas q̃· dã pſonax pueniẽs ex datiõe ſac̃i veltentione ad illud.⁊ hec ꝓximitas ſi pᷣcedit Zctuʒ mimonij ipe dit Zhenduz? dirimit ſi poſtea Zhatur de fcõ.ſicut pʒ ꝑ decre.allegatã ad ꝑteʒ ſcaʒ. Ad pm ĩ oppm dð ꝙ ſpũalis cognatio ſuperueniẽſ non opponitur m̃imonio iã pcto qᷓ;tũ ad eiſentiam.qꝛ vt ſupꝑius viſuz eſt nullũ imped imentũ ſupueniẽs m̃imðõio rato ſoluit ip̃m qᷓ;tů ad viculũ excepta moꝛte ſpũa⸗ li vel carnali.qũqʒ tñ ipedit qᷓ;tũ ad debiti exactio nẽ.⁊ qſiq; nõ.ſi aũt alter cõiugũ ſuſcipit alteriꝰ cð iugis filiũ ſeu baptiʒat ipᷣm in articulo neceſſitatis ptalẽ cognatõnẽ ſpũalẽ nihil pᷣiudicat᷑ ſibi qᷓ;tũ ad exactionẽ debitiſeu redditionẽ. Ideo dico ſi ex ig? rantia hoc fecerit etiã pᷣter caſuʒ neceſſitatis.ei de cognatione ſpũali. Si vir.ſi aũt excertaſcia fece rit ſibi vĩ pᷣiudicare qᷓ;tũ ad exactionẽ debiti quod vẽ poſſe pꝛobari ꝑ hoc qð dĩ in decretalipᷣdicta.in ſine. ꝙ eis ſua fraus võ dʒ piocinari. Ad m dð ꝙ̃ cognatio ſpũalis oppõitur eẽntie mr̃imonij ex ꝑte materie.qꝛ ꝑſonas reddit illegitias ad Shendum inter ſe ꝓpter ſtatutum ecclie. Pch ndo queritur vtxꝝ in ſolo baptiſ — mo Shatur cognatio ſpñat
St vi ꝙ ſic.ꝑſolaʒ generationẽ carnalẽ cõ⸗ trahit᷑ cognatio carnalis.ð a ſili ꝑ ſolã regeneratio nẽ ſpũalẽ ↄtrahit᷑ cognatio ſpñalis.ſʒ ſolũ facf̃m ba ptiſni eſt ſacm regeneratiõis ſpũat.vñ ⁊ ab apto ad Titũ.ʒ. vocatur lauacrũ regeneratiõis.ꝗᷓ in ſo⸗ lo baptiſino Zhitur cognatio ſpñalis.Itẽ in baptiſ mo ʒhit᷑ cognatio ſpũalis aut qꝛ ibi gra ↄfert᷑. aut qꝛ ibi caracter ipꝛimit᷑. aut qꝛ neceſſariũ eſt ad hoc vt aliqð aliud fac̃m ſuſcipiat᷑.nõ pꝰ mõ.qꝛ tunc in ſaco quolibet cognatio ſpñalis heret᷑.qð falſuʒẽ nec ⁊ mõ. qꝛrũcin ſacfo oꝛdis pᷣheret᷑.qðẽt falſum eſt. 3 inz mõ.ſʒ illud ẽ ꝓp̃uz ipi baptiſmo.ꝗᷓ cogna tio ſpñatpᷣhit᷑ in ſolo baptiſmo. Wõtra.ʒo.q.iꝰoẽſ ⁊recitat magt in la hꝰ di.c.i. Dẽs quos in pñia ſu
ſcepimꝰ ita nri ſpñales ſunt filij vt ip̃i quos vłno⸗
bis ſuſcipientibꝰ.velſubtrine merſionis vocabu⸗ lo mergentibꝰ ũda ſacri baptiſmatis regenerauit. Itẽ mag hꝰ di.c.i. Spũales filij funt quos de ſa cro fonte leuamus vel in cathetiʒatione vel in cõ⸗ firmatiõe tenemꝰ. Rñdeo in carnali generatiõe pquaʒ ʒhitur carnalis cognatio.tria ſunt.ſ.ad illã generationẽ diſpõ queẽ in ſeminũ cõmixtõe.⁊ ip̃a generatioq̃ eſtin fetus aiatione.⁊ hꝰgenerationis manifeſtatio q̃ eſt ꝑ natiuitatẽ ex vtero.ſic in rege neratione ſpũali tria ↄſideranda ſunt.ſ.diſpõ ad re Senerationẽ q̃ eſt ꝑcatheciſmũ.⁊ ip̃a ſpũalis rege⸗ neratio qͥ ẽ ꝑ baptiſmũ.⁊ ip̃ius manifeſtatioq̃ eſt p cõfirmatiõis ſacfm ꝑ að hõ fidelis ad vubli fiði cðfeſſionẽ exponit in baptiſmo ⁊ cõfirmatide ʒhit
d
DP*
ita foꝛte vinculũ cognatiõis ſpñalis qð ipedit m̃i moniũ ʒhendũ.⁊ſi poſtea de feõ Zhat᷑ dirimit con tractũ.ſʒ qꝛ in catheciſmo nð ẽ niſi quedã diſpoſi⸗ tio ad regenerationẽ.⁊ vẽ ſe hãe ad eaʒ ñt᷑ ſpſalia ad mr̃imn.ideo ibi Zhitur ſpũalis cognatio ita ð bilis ꝙ vir ipedit m̃im Shendũ.⁊ ſi poſtea ʒᷣha tur nullo mõ pp hoc eſt dirimendũ.e de cognatio ne ſpñali. Cõtracto.⁊ foꝛte hꝰrõp̃ncipalis ẽ.qꝛ va cognatio ſpũalis nõ phitur ĩ catheciſimo.ſʒ aliqua debilis ſilitudo eius.ſicut.n.añ baptiſmũ nullũ ali ud ſac̃m ſuſcipi põt.ita nec va cognatio ſpũalis. Acd pm in oppnĩ dð ꝙ ſicut in generatiõe carnali ↄſiderat᷑.⁊ natiuitas in vtero.⁊ ex vtero.ſic in ge neratione ſpñali baptiſmus ⁊ ↄfirmatioꝑquãẽ re generatiõis in lucẽ ꝓductio. Ad ꝛmn dð ꝙ cogna- tio ſpñalis Zᷣhitur ppſacfalẽ gr̃nʒ regenerantẽ qͥ da tur in ſolo baptiſmo vłin 7ᷣgenerationẽ manifeſtã teʒ q̃ datur in ↄfirmatione. Adpÿn ad ptem aliaʒ ö ꝙ ßᷣmn quandã glo.ibidẽ.illa ſilitudo attenditu q;tů ad illos ꝗ dant ⁊ ſuſcipiũt ſac̃m.ſicut.n.inter baptiʒantẽ ⁊ baptiʒatũ phitur cognatio ſpũal.itaĩ ter manifeſtantẽ pnie ſacm ⁊ ſuſcipientẽ.vñ ſi ſa- cerdos poſſet ducere vxoꝛẽ.nõð tñ illã ducere poſſʒ cui miſtranit pnie ſactm.ſʒ qᷓ;tũ ad cauſalitatẽ cõ⸗ pĩnitatis ⁊ finitatis ſpũalis nõ eſtſie. clpõt di⸗ ci ꝙ ⁊ſi ꝑſactʒ pnie ʒᷣhat᷑ famliaritas ſpñaliſ.nõ tñ
cognatio ſaltẽ que poſſit mimoniũ ipedire.viden
tur.n.baptiſmꝰ⁊ pnia differre in ſpũalibus ſiẽ gña tio ⁊ reſurrectio in coꝛꝑalibus. ꝑ bap.n.aia rege⸗ neratur.⁊ per ſactʒ pnie reſuſcitat᷑. vñ licut nõ ʒhe rct᷑ cognatio carnalis inter reſuſcitatũ ⁊ illũ ad cu ius pᷣcus deus eũ reſuſcitat.ita nec inter ſactʒ pnie miniſtrantẽ ⁊ ſuſcipientẽ. Ad ⁊npʒ quid ſit dð ex dictis in qõẽne.
— Ertio querit᷑ inter quas ꝑſonas cogna
tio ſpũalis pᷣhaf. Rñdeo ꝙ co⸗
t
O gnatiõis ſpñalis tres ſunt ſpẽs.piĩnitas.cõ pĩnitas. ff̃nitas.p Shitur inter regenerãtẽ ⁊ rege⸗ neratũ.⁊ ſicut in generatione carnali.duo ſũt.ſ.pt ⁊ mÿ̃ſic in ſpũali adminiſtrãs ſac̃m ẽpi.qꝛ ꝑſonã repñtat dei.tenenteſaũt illũ g regenerat᷑ ſunt ſicut mater.qꝛ repñtãt perſonã ecclie.⁊ iõ inter regene⸗
—
ratũ ⁊ danteʒ ſacf̃m hitur pipra⸗ ſpñalis.ſilriter euz ⁊ ip̃m tenentẽ ſi tñ ſacf̃m miniſtrãs vel tenenf illuʒ qui regenerat᷑ baptizati ſunt. aliter nõ.qꝛ oim ſacoxꝝ? cognationũ ſpũaliũ que ꝑ ſact᷑a Zhunt᷑ ba⸗ ptiſmus eft fundamentũ. Wõpinitas ʒhit᷑ iter re generantẽ ⁊ generantẽ.tã. n.ſacfm miniſtrãs qᷓ; te nentes illuʒ qui regenerat᷑ efficiunt᷑ cõpatres vel cõmatres pentũ carnaliũ illiꝰqui regenerat᷑.⁊ qñʒ tranſit hec ſpẽs cognationis ad vnuz cõiuguʒ aliò mediante.aliqũ nõ.ſi.n.alter coniuguʒ inter quos cõſumatuʒ eſt mr̃imn ſuſcipit filiũ alicui?de ſacro fonte veltenet in confirmatione alter cõiunꝝ effi citur cõpẽ parentuʒ carnaliũ regenerati.eiðᷣ cogna tione ſpũali. Wartinus.⁊.ʒo.q.. Si quis vnus Cuius ratio eſt quia vt ibi dicitur vir ⁊ mulier ef⸗
fecti funt vna caro per mr̃imoniuʒ ↄſumatuʒ. Si
autem aliqui efficiuntur vna caroper foꝛnicariaʒ copulam non pꝛopter hoc tranſit cõpaternitas ab
vno in alium.quia per rem pure carnalẽ nõ cõtra
hitur ſpũalis cognatio. Si tamen aliquis ſuſcepe⸗
rit de ſacro fonte filium alterius cõiugũ iter quo
conſumatum eſt matrimonium ſiue fuerit natus n

—————
ante ↄſumat ionẽ mr̃imonij ſiue poſt ð aliapſona de cõiuge non efficitur cõpater niſi illius coniu
gis cuius eſt filius.ʒo.q.. Qui ſpũaleʒ. in glo · cu- ius ratio ẽ. qꝛ⁊ſi qᷓ;ᷓtũ ad cõtrahenduʒ cõpaternita tem cõiuges inter quos cõſumatum eſt mrimdiuʒ
cõicent ſibi ſuas actiões.nõ tamen ſuaſ paſſiones
aꝛ hoc induceret nimium onus ⁊periculoſum mf̃i mohio. vel dic vt dicit ẽt glo.ibidẽ.qꝛ ille cõiunx 9 nõ eſt pueri pẽ carnal.neqʒ ſpũalper ſe nec ꝑactũ
roꝛis nõ põtꝑ regenerationẽ illiꝰfieri ↄpater re⸗
generantis.ſi añũt vir vel vroꝛ añ pᷣctũ mf̃imoniũ vel añ ↄſumationẽ m̃imonij õcti leuauerit filium alicuiꝰ de ſacro fonte. vel tenuerit in ↄfirmatione nõ ppb ad alterũ cõiugeʒ tranſit cõpẽnitas.ſiue in hoc caſu poſſʒ vnus vir hĩe duas cõmatresi vxo⸗ res vnã poſt alteriꝰmoꝛtẽ.ʒo.q.4.pꝰ vxoꝛis. ⁊ B ſue inter pᷣdcõs ↄiuges ſequat᷑ carnalcopula ſiue
nõ.qꝛ pꝑ vnionẽ carnis ad vnionẽ ſpũs pꝛeceden
tẽ nõ ptranſit᷑.vt hã.e.c.⁊ ſic pʒ diſtinctio Bratiãi
uã ponit. e.c..notandũ nullã eſſe.vtẽt dicit glo. ibidẽ. dicir. n.ſic Bratianus ꝙ ille ꝓhibet᷑ ↄmatri
voꝛis ſue m̃imonio coplari ꝗ vxoꝛi ſue debituʒ reddidit poſtq; illiꝰcõmater extitit. ille vero ꝑmit ritur mimonio copulari cuiꝰ vxoꝛ alicuiꝰↄm̃ ef kicitur.⁊ pꝰBa viro ſuo nõ cognoſcitur. Vnitaſ vᷣo vhitur inter regeneratũ ⁊ carnales filios regenerã tis.ʒo.q.z. putandũ.⁊.c.ſe.⁊ ej̃ de cognati.ſpñali. Ex ſis.⁊ B ſiue carnales filij nati ſint añ ʒctã ↄpat nitatẽ inter ſuos ꝑentes carnales ⁊ ꝑẽtes carnales regenerati ſiue poſt.e.ti.tua nos. jilij autẽ ꝑquoꝝ neutrũ ad ↄpinitatẽ ꝑuentũẽ inter ſe pñt libere ma trimoniali copulari. niſi cõſuetudo metrqpolitãe ecclie vel aliaꝝ circũpoſitaꝝ dicat.eĩ.de cogna.
ſpñali.ſuꝑ eo.⁊ ſiue dicti filij nati fuerit añ ↄpini tatẽ ſiue poſt. extra.e.t.c.i.⁊.ʒo.q.ʒ.nõ oʒ.j.filij.⁊ c.ſuper qbus. Paterẽt ſpñallicite ducet᷑ põr ĩ vxo rẽ carnaleʒ ſoꝛoꝛẽ ſilij ſui ſpũalis..q.pꝰſuſceptuʒ F Si qs.?.c.ſy. ex dcis pʒ eſſe abꝛogatuʒ illud qð dã.ʒo.q.ʒ. pꝰſujceptũ. vſq; ibi. qꝛ leges.ðã.n.ibi ꝙ᷑ qui ex cõpie vel cõmfe nati fuerint mr̃imonio cõ⸗ ißgi nõ pnñt. qð ex deis patet eſſe falſum. 1 Anijculus ſecundus V Onſequenter queritur de Pncipali. Et circa querũt᷑ tria. ⸗ Vtrñ adoptio ſit alicuiꝰ cxtranee perſo ne in filiũ vel nepotẽ vel deinceps legitia aſj ũptio 2 vtrũ ipediat mr̃imm. ʒo— quos pᷓhitur. Nn 6 ꝙ adoptio nð eſt ali⸗ p) Rmo oñdo cuiꝰ pſone extranee t. qꝛ vt hi Heſter.⁊v. Mardoche heſter. que fuerat filia fris ſui adoptauit in filiã. tẽ mu⸗ lier põt aliquẽ aſſumere in domoſna ⁊ ip̃mlocofi⸗ lij nutrire.⁊ tñ adoptare nõ põt. Itẽ arrogatio nõ ẽadoptio.ſʒ arrogatio eſt alicuiꝰin filiũ vel nepo⸗ tẽ. aur deiceps legitia aſſumptio.ꝗ adoptatio nõẽ hꝰ. Cõtra adoptare ſicut dicit Papias eſt aliquẽ in filiũ recipe.ſʒq̃ rõne põt aligs recipi in filij eadẽ rõe in nepotẽ.⁊ ſic deinceps? ꝓſtat ꝙ nõ dʒ ſieri niſi legitie.ʒ adoptio ẽ pſone ejnee in filiuʒ vel ne⸗ poteʒ. vel deiceps legitia aſſumptio. Rñ⸗ ꝙ ado
ptioẽ voluntariꝰmotus quo de nõfiliofit filiꝰnon
nãlis.ſicut generatio nãlis eſtnãlis mutatio quas nõ filio fit filius nãlis.⁊ q;uis iſta filiatio alqꝰ m nãlem imitet᷑. nõ tñ attingit. qꝛ ſicut dicit phůſ.4⸗ methaurox. Ars debilioꝛẽ qᷓ; natura.necſ equitur i. attingit eam. licet multũ elaboꝛet.⁊ itelligas pꝑfiliũ vel nepotẽ in diffinitiõe adoptionis inrelit ſilius ⁊ filia. nepos? neptis. qꝛtã maſculus q; feiz pñt adoprari. Adpr in oppn dð ꝙpperſonãei neaʒ intellig oĩs qui nõẽ in ptãte adoptãtiſ ſiueſt de eius cognatiõe carnali ſiue nõ. Adꝛn dʒjꝙnʒ quilʒ põt adoptare.ſʒ tm̃ ille cui a lege pmittit q
nec quilʒ ẽt põt gñare. Vñ nota ꝙ mulier adoptare nõ põt niſi in ſolatinʒ amiſſoꝝ liberoꝝ beia brinc
pe ↄcedat᷑.necẽt filiuffamil. nec etiã ille ꝗ non põt generare vt ſpado vel caſtratus.nec mioꝛſ exagin taãnis. niſi ex aliqua neceſſaria cã. qꝛ añ tßs ili dʒ vacare generationi naturali ſi vult hiefilij o ẽt ꝙ adoptans plena pubertate pᷣcedat adoptat. i.ig.annis. ita ꝙ poſſet ip̃ʒ nãlr generaſſe dic ad foꝛmã argumẽti ꝙ nõ eſt idẽ aliquẽ ĩ domoſuqnu⸗ trire ſiẽ filij nutriũtur.⁊ aliquẽ in filium adoptae. Ad ʒmn dð ꝙ tam arrogatio qᷓ; adoptio ſpãli dei ſůt ſpẽs adoptiõis gnñali deẽ.⁊ differũtin. ꝗ. ꝙ arrogatur qui eſtſui iuris. adoptat qui eit aueni qꝛ arrogatus tranſit in ptãtẽ arrogãtis. adopta tus nõtranſit in ptãteʒ adoptãtis. ʒyqꝛ arrogitð ſi fit niſi auctoꝛitate pᷣncipis.adoptatioãt fitp quẽ libet m agatũ.⁊ he tres drñtie accipi pñt ex his q dñtur inſtituta de adopti..i.⁊.ʒ.⁊. cõicti ap illud qð dej de cogna.legali.c.vnico.inglo.
drñt.qꝛ arrogatus hʒ de neceſſitate legitimãinbo
nis arrogatoꝛis.vñ ſiue eũ emãcipet ſiue decedgt dʒ ei relinquerc legitimã ſuã. Adoptatꝰyonõhʒ legit imã in bonis adoptantis. vññ tenet᷑ ei aliqq relinq̃re.ſi tñ ab inteſtato moꝛiat᷑ ſuccedit eiadop tatus.⁊ nota ꝙ qꝛ pᷣdcẽ due ſpẽs ſunt ad optionis Fal. arrogatio qũqʒ in iure d adoptatio.vtiſtitu⸗ ta de adopti.in pᷣncipio vbi dẽ nõ ſolũ nãles liberi ßʒ ea q̃ͥ diximus in ptãte nr̃a ſunt. verumetiam hi
quos adoptamus. it leai querit᷑ vtx cognatio leg⸗
S Ecundo impediat m̃im. Et viꝙg maioꝛ vᷣovi eẽ cognatio legalfilij adopti
ui ad fili adoptiuã qᷓ; ad nãlem.ſʒ flius alicuiꝰad
optiuꝰ põt 5here cũ eiuſdẽ filia adoptiua.qꝛnõiue nit ꝓhibitũ ej de cogna.legali.c.vnicoĩgio. qm⸗ to foꝛtiꝰ cũ eiuſdẽ filia nãli. Itẽ vt ſupiꝰ hitũẽ ado
ptatꝰ nõ trãſit in ptãteʒ adopcãtis.ꝗᷓ nõ cohitat cã
eꝰnꝗlibꝰ filijs nullagᷓ v rõ q inter ipᷣos nõ poſſt mf̃inphi. Itẽ filiꝰ illegitius nõẽ iptãtepii.vthĩ in c. pᷣdcõ in glo. q vi ꝙ põt ʒᷣhere cuʒ pfis ſu flia adoptiua. Võtra.e de cogna.legali. c. vnico. Si
ꝗᷓ pp adoptionẽ mihi ſoꝛoꝛ eſſe ceperitqᷓ;diu durat
adoptio inter me ⁊ ip̃aʒ nuprie ↄniſtere ñpñt. J ʒo.q.ʒ.c.i. Inter eos ꝗ nã̃.⁊ eos ꝗ adoptibe filij fůt
venerande leges ròe m̃iꝰ ʒhi nõ pmittunt. Rñ P
ꝙ ſic dicũt iura ad ptẽ ßaʒ allegata.⁊ magt hꝰdi.c·
. legalcognatio ipedit m̃imn.qꝛ ſicut ↄſanguinei⸗
affines.ita ⁊ adoptini ſolent cñ nãlibꝰfilijs fami⸗
liariter cõuerſari? arrogati cũ nã̃libus in eadeʒ fa
milia manere.⁊ iõ lex tales a ↄiugio excludit ne ſi ter ſe Zhere poſſẽt. daretur oppoꝛtunitas ⁊ incenti
uñ luxurie. qdã tñ ppetuo ꝓhibent᷑ coplari.quidaʒ vero ad tpᷣs.ſ.durãte adoptione vt patebit ĩaðe
——

F
4 . —
**
—————————— E—
*v—**
—
deni vomsdzdenet
omrlrom bn
ack due oicnured b mnpm
cundoe* cund ½ dwißun en. eco iu nih. 3 — Snß vr
n
1
ſe qꝛti mr̃im ců ſit fac̃m ecclie legibꝰ ſeckarib⸗ nõ ſubiacet. pᷣdcã legis ꝓhibitio nõ eẽt efficar niſi canoniʒata eẽt. Ad pn in oppn dð ꝙ nõẽ ſile fili us.n.cãrnalis magis attiuet pii qᷓ; adoptiuus.⁊ qꝛ attinẽtiaẽ iter filios ꝑ cõgationẽ ad pieʒ filia adop tina magis attinet nãli filio qᷓ; filio adoptiuo. Ad ꝛm dð ꝙ vt tangit᷑ i eadẽ glo.opiĩo quoꝛũdã fuit ꝙ ñi
lius adoptiuꝰ coplari põt nãli filie adoptãtiſ. Alij
dñt ⁊ verius ꝙ nõ. adoptiõe durãte.qꝛ licet adop⸗ tatus nõ trãſeat in ptãtẽ adoptãtis. acgrunt᷑ tñ eiq̃ dʒ iura ex adoptiõe queꝑ emãcipationẽ diſſoluũ ⁊ꝓhac opione facit decfe.ᷣdcã q̃ indiſtincte log⸗ tur de adoptione nõ diſtinguẽdo iter arrogatum? adoptatũ. Adʒ dð ꝙ nullũ cõcludit iconueniẽs m dñm Inno.⁊ Moſti. Ber.qꝛ intertales nulla 5 hit legalis cognatio.nõ poſſet tñ nãlis filius etiaʒ illegitimus mf̃imonialt coplari ſpñali filie patriſ ſui.foꝛtioꝛ ẽ nõ ſpũalis cognatio q; legalis.
7 Ertio auerit inter quos3hiturlegalil
10 cog'tio. Rndeo gex adoptatò ne triplex ꝑuenit ſpẽs legal cognatiõis vna iter adoptatũ ⁊ adoptãtẽ. alia iter liberos adopti- nos ⁊ nãles? liberos liberoꝝ nãliũ.ʒꝰ qͥ eſt qᷓi legal affinitas inrer adoptatũ ⁊ vxoꝛem adoptãtis int adoptantẽ aũt ⁊ carnales ꝑentes adoptati nulia 5 hitur legal cognatio.ga tales ſil cohitãt. ⁊ ipedit q̃ libet ſpẽs legalis cognationis m̃im hendũ ⁊ſi poſtea Zᷣhitur de ſcõ dirimit ctũ.p tñ ſpẽs ⁊ʒꝑ⸗ petuo ipediũt ꝑp reuerentiã quã ſemp dʒ adoptatꝰ pĩi adoptiuo ⁊ eiꝰ vxoꝛi.ſʒꝛ· ipedit ad tps.ſ.durã⸗ te adoptione. q̃pp voluert aliqui dicere gꝑ ſi ado⸗ ptiuꝰ Zhit cũ fiia legitia nãli ſui pãis adoptiui non diſſoluit mimn eo ꝙ illud ipedimentũẽ tß̃ale Vt recitat glo.ſuꝑ illã decre. de cognatiõe legali. Sed Bnõ eſt verũ.qꝛ qᷓ;uis illud ipedimẽtũ ſit tp̃ale hm ſe.tñ inducit effectũ ꝑpetuũ? põitur exemplũiglo. pᷣdcã. iſte nõ põt mõppere cũ illa q̃ virũ hʒ.⁊ ñðhe ret dirimeret᷑ mim.⁊ tñ viro ſuo moꝛtuo põt ʒᷓ⸗ pere cũ illa.in quo pʒ ꝙ tpᷣale ipedimẽtũ ſimpir di rimit mr̃imn qð fuit ʒctũ ip̃o durante. ex deis pʒ qꝛ nõẽ idem adoptio ⁊ legalis cognarõ.ſÿ differũ
ſicut cã ⁊ effectu irticulus tertius.
pali. Et circa querũt᷑ tria. Mtx cðe nuptie ſint licite. ⁊ vtx ſint ho⸗ neſte. ʒ vtrum hẽant rõeʒſacti.
6 Hnn g ſcðe nuptie nõ ſint y Runo oñdo
Wath. dicit⁊ recitat dem̃ ſuũ.ʒi.q.i.hac rõeꝙ ſcðenuptie kʒweritatis rõeʒ ſunt vere foꝛni- catio. Itẽqð nõ põt fieri ſine pecò
gamiã. imo nectrigamia licere. J.6.⁊ etiã ltra.qũo ⁊ ßo marito nu Rñdeo ꝙ be nup⸗
tie ſunt licite. qꝛ ꝑmotte alteriꝰ ↄiugũ toilit᷑ alteri impedimentũ pᷣmi mrimonij. vñ apꝰ. i.ad coꝛ.7. dicit de muliere ꝙñi doꝛmierit vir eius liberataẽ
—
Onſeqmer quentur
quidã volũtitelligere. Ifti
ſicite. Chꝛyſo. ſuper
nõ eſt icitũ.ſec
a lege cui vult nubat tiñ in dño.⁊ q;uis nubat ifra tpᷣs iuctus qð eſt vniꝰ anni ſpatium.vt hã eÿ de ſe cũdis nuptijs. Cũ ᷣm apn.ti per licentiã ⁊ auctoꝛi tareʒ apli eius infamia ãbolet᷑.e.t.ſuꝑ illa.qꝛĩ his ſec lares leges nõ dedignãtur ſacros canoneſ imi⸗ tari er.e.t.cũ hᷣm apn. Ad pn in oppnn dð ꝙ illud vbñ Chꝛyſo.ſic dʒ exponi vere foꝛnicatioẽ.i.ſignꝰ
icõtinẽtie. vel intelligi dʒ qũ nõ conſtat ſufficiẽter
de moꝛte p̃oꝛis ↄiugis. Ad ⁊mn dð ꝙ bigamus di
indigere pnia.i.vẽ indigere ꝑꝑ ſignũ incõtinentie. cu ndo q̃rit vtrũ be nuptie ſint ho neſte. Et vig nõ. qð caret glia in pñti nõ vẽ honeſtũ.ſʒ ſicut di in fine di. ſcðe nuptie carẽt gtia pñti. Itẽ hꝰ di.c.vlt. pꝛeſpytcrũ in nuptijs bigami pꝛãdere nõ cõuenit. ſʒ illud nõ eit honeſtů in cniꝰ ſollẽnitate nõ ↄuenit eſſe perſonas honeſtas. Wõtra nihil inhoneſtum celebꝛaretur in facie ecctie.ſcðᷣe aũt nuptie in facie ecclie celebꝛant᷑. Rñdeo ꝙ ße nuprie boneſte ſũt
nõ tñ ita honeſte ceteꝛis ꝑibus ſicut pᷣme ꝑpſignuʒ alicuiꝰ pꝛonitatis ad incòtinẽtiaʒ. vñ aliqua bñdi
ctõe carẽt qua nò carẽt pÿᷣme.e de ſcðis nuptijs.c. i.capeltuʒ.quã bñdictiòeʒ cũ ſcðᷣa ↄſtiterit celebꝛal ſe ab officio bñficioqʒ ſuſpenſuʒ cũ lraꝝ tuaꝝ teſtio⸗ nio ad ſedẽ aplicaʒ nullatenus deſtinare poſtpoas zinfra.e.c. Llir aũt di. Virãt ⁊ mulier ad bigamiã tranſiens nõ dʒ a pᷣſbytero bñdici.qꝛ cuʒ alia vice
bidci ſint eoꝝ bůdcõ iterari nõ dʒ.iſta tñ bñdictio
cũ aligs ſcðam ducit vginẽ iterat᷑ ðʒ ↄſuetudinem quorũdã locoꝝ.⁊ hoc ſi papa ſciat talẽ ↄuetudinẽ ⁊ nõ ↄdicat.alias nò licet vt dicit glo.in.e.c. Ad pm in opp dð g nõ dit᷑ carere glia.i.honoꝛe abſo lute.ʒ in reſpcũpꝛimax. Ad? dð ꝙ ᷣm magm hꝰ di.c.vlt. illuc vᷣbñ intelligi põt de bigamo qui pᷣme vxoꝛi inſidiatus putat᷑ deſiderio ſecunde. Prtio querit᷑ vtx ſcðe nuptie hẽant rõ neʒ ſacfi. Rñdeo ꝙ ſic quantũ
ad oĩa q̃ ſunt ð eẽntia? neceſſitate ſacti.ali
qua tñ accidentalia deſunt.ſ.ꝑfeetio ſignificatiòis vñ nõ reddũt hoieʒ ineptũ ad ſuſceptionẽ oꝛdis qꝛ nõſit ſacf̃m ßʒ ꝑpaliquẽ defcm̃ in ſignificatiõe que rñ nõ ꝑtinet ad eẽntiã? neceſſitatẽ ſacfi.ſʒ ad deeo rẽ ⁊ accidentalẽ perfectionem. „ Iſc. Quolipnia ſuſcipimꝰ.ita ñi ſpũales ſunt filij xc. Silitudo attẽ dit᷑ in gñe nõ in ſpe.⁊ſi ne ſpe ↄiugij mane⸗ ant.tñ ſi Zhit tenet m̃im.qꝛ tale iterdem̃.x⁊ſiipe
tñ dirimit iã ʒctũ. B autẽ bñdũt mimonio ↄiugi illa.ꝑ quẽ velꝑ quã ʒcta
nõ pñt. itellr cũi
ẽↄpinitas.ſi gs ſi nfis filiã. filiã. ſ.nãlẽ ꝑquã ndẽ ʒcta ↄm̃nitaſ foꝛtuitu. Idẽ eẽt ſi ex certa ſcia
̃ↄm̃ ei erat cũqᷓ ið fuerat vna caro eſſcũs.i.que erat ↄmt vxoꝛis effecta poſtmfi⸗:
effec üatũ pꝰ vxo⸗ 7 cũ ↄmfe vxoꝛis cõiugio copulari nulla rõ velauctoꝛitas ꝓhibere vi.ßᷓ intelit᷑ de illa q̃ eftcã
vxoꝛis añqᷓ; vir ⁊ vxoꝛ effci fuiſſet vna caro
Auctoꝛitas Micolai de illo agit q vxoꝛiſue debi⸗
tuʒreddidit poſtq; ↄm eiꝰ ertitit. hec ſolntionul laẽ. qʒ ſiue pꝰʒᷣctã ↄninitatẽ ꝑactũ vroꝛi rcddat ei debitũ ſiue nõ. nihilominus trãſit ad ipʒ ↄpr̃ni⸗
tas.ſi yxoꝛ ſua ↄmf̃nitate Zxit pꝰ mr̃i Aumatuʒ ⁊ñ trãſit. ſiañ ↄſumationeʒ mrimonij vroꝛ ↄmini tateʒ Zxit. vñ vbapᷣdcã ſunt vᷣba. Pani.ʒo · q.4.

—————————————— —
————
pꝰ vroꝛis.j notandũ. vbi põit diſtinctionẽ quam bit coꝛpꝰap reßrectiond. Ad iſtãqõeʒ direft alig diri⁊ oñdi in qõnibo nullã eẽ decernimus. vt vrer ¶ 2inzñ iteꝝ vniri coꝛxibꝰ. qꝛ cũ coꝛpibꝰ moꝛiũt. ſed ſił ad hec aſpirare nõp̃ſumat. hec ꝓhibitioẽ hbo 5hẽqð diẽſ Auato Wath. io. Molite timere eos noſtatis nõ neceſſitatis. q iterpentes ſpñales ei; goctidãr coꝛpꝰ. aiaʒãt ñpñt occidere. Dꝛetere dem pueri nulla Zhitur cognatò ſpñalij reʒ qꝛtñ ¶ aiaʒ rõnalẽ eẽ nãl imoꝛtalẽ ꝓbatũẽ ſupiꝰ li⁊.di. ulgus iterdũ ex errore poſſet eſtiare.iõ hoeſtus io. Alij dixert gias a coꝛpibꝰſepari⁊ eas manert ẽ vt vir⁊ vroꝛ ſilaſpirare nõ pᷣſumãt ad ſimul ſu⸗ icoꝛꝛuptibiles.ſʒ nůq; coꝛpibꝰreuniri cuiꝰ opionis ſcipiendũ puerũ in baptiſmopiackare.ſ.expiari di fuiſſe vi aliquo tpᷣe. Poꝛphiriꝰ.ð quo refert Aug Fnũ. Alia dubia poſſent eẽ ĩ lra.qͥ expoſira ſt iqõe io. de ci.c.ꝛ9. ꝙ crebꝛop̃cipiebat o coꝛpꝰ eẽ fugi (Di. xl. ꝗ vr aia poſſit cñ deobrã fmãere. Sʒp hãccpi nionẽẽ.qꝛ aĩa nataẽ vt ſit PS ſpẽ ↄpoſite ex coꝛpali O ſtr em de ↄditiõe reſurrectõ ⁊ſpůnli nã ꝑs ãr hʒ de lege cõi ipfem̃ eẽ ejto t ich EinO niscẽ. Supiꝰ deter ueniẽs aũtẽ. vt tã nobilfã ppetuo careat nãii pfe minauit magf de ſciicationeq recipi tõe ſui eẽ. Alij dixert aias reunirii coꝛꝑibꝰẽt be⸗ tur inſacfoꝝ ſuſceptiõe. Mic deter- ſtiax. vñ Aug. io. de ci.c.ʒo. Platonẽ aias hoium minat de ↄplemẽto ſcificatiõis qð re pꝰmoꝛtẽ ſolui vſq; ad coꝛpa beſtiaxſtripiſecer ipiẽt electiĩ reſurrectiõe.⁊ didit᷑ ĩ ꝑtes. 4. Pð tiſſimñẽ. Sʒð hãc opionẽẽ ſi um̃ ſacra ſcriptun ermiat de reſurectiõe moꝛtuoꝝ. ⁊? de ſtatu eoꝛñ ¶ ßẽt philoſophia.vñ? Phꝰ p de aiaredarguitpi añreſurrectionẽ di. 4. ibi. Mꝛeterea ſeiendũ eſt ctagoꝛicas fablas dñtes quãlʒ aĩaʒ qðlʒ coꝛp pol ʒ de iudicio reſurgentiũ di. 47.ibi. Solet ẽt q̃ri ſeigredi.qꝛ vt ibidẽ dicit.vi vnũqðq; coꝛpꝰ hẽre 4 deremũeratione iudicatoꝝ di. 49 ibi. Poſt ſpẽʒ⁊ foꝛmã ꝓpaʒ. ⁊ bo de aia diẽ ꝙñ ↄtigit aiaʒac⸗ reſinegtionẽ vo. Mi dugs. I öteriat deodi. cipe aðlz coꝛ.ꝛ vnuſgſcq; aptus narꝰẽeẽ in pja rionibꝰ reſurrectionis. ꝛ de ↄdirionibꝰreſurgẽs mã. D ⸗ᷓad qonẽ ꝙ aie hoiuʒ iteꝝ hůanis coꝛpi tiũ di. ꝛ.ibi. Volet aũt pi duaſ Ppcedit veri bus vniẽt᷑. qꝛ cũ aia nataſit cẽ hũani coꝛpis foꝛma tateʒ narrãdo. ⁊ icidentes dubitatiòes ſoluẽdo. fõma hẽat nãlẽ icliatõeʒ ad mãʒ. ai nãlẽ icliatõeʒ ibi Hicq̃rit. Pi.ʒ. P oñdit reſurectionẽ futurã hʒ ad ꝑficiẽdũ hñanũ coꝛpꝰ.⁊ regẽdũ. ſnllanãli: eiꝰ cãm ibi. Vã. n. ʒo eiꝰhoꝛã ibi. Wedia aũt cſiatõẽ fruſtra. qꝛ vt di.ʒ. ð aia. nã nihilfaẽ fruſn nocte. Ala ps q̃ incipit ibi. Mic q̃rit᷑.diuidit᷑ i. 4. pẽt de ce.⁊ mñ.dã ꝙ nãñ fat aliqð fom̃ vanũ.⁊ ſi bʒ. 4. dubitatiões qᷓs ſolnit. Pꝰẽ vtxꝝ electis að ß vexẽð nã nãta.mito foꝛtiꝰhẽ vexꝝ de nãnãnte rit memoꝛia pcedẽtiũ maloꝝ ſicut bonoꝝ. ⁊ vtx ßede iſtitutoꝛe create nãe·ꝗ tñ ip̃aʒñ nãlr necðne illi quos rõs iueniet viuos moꝛituri ſint vfnõ ibi. ceſſitate.ſᷓ libera volũtate iſtituit. fruſraãtt vie
———————— —
ueri ſolet. ʒ qño itelli xõᷣs iudiaturus viuos eẽtĩaia ſepata pᷣdcã icliatio· i nũq; cẽrhũanocoi àmötuoſibi. Hisãt. 4vrx oœſregẽtcũcnzmẽ itx vniẽd. q;uin.nãrappetitꝰbtitudisi dinans bꝛoꝝ coꝛpis haniitegritare ibi. Lñq; ex pᷣdeis. mãſurꝰ ſit ꝑpetuo icõpletꝰ nec tñẽ fruira. qꝛẽ ad (Articiiuspꝛimus. maioꝛẽiigtãtis iqᷓ obſtiatiſt pũitiõeʒ.⁊ phad dine Irca zcdi.rendãẽpncipalr de.y. iuſtitie mãifeſtatiòeʒ.iiſic tñpoſſʒ dici dicimione P de reſurrectiõis fururitio giaxꝝ ad coꝛpa.ſi iteꝝ nůc; eẽnt coꝛpibꝰ vniẽde nð ne. dehisgreſingt. 3. decãefecti n. t diciꝙ petua ßuatio ↄplenitũ uliiclutðtsel 3 na reſitrrectõis. 4 ð tpe quo fiet reſur ſet ꝑp aiaꝝ obſtiatiõeʒ i pccõ· qꝛ hec cã extẽdi ĩ poſ rectio. F de reſurrectiõis termio a quo. 6ðᷣre- ſet ad aias btãs.⁊ tñ ↄueniẽs ẽ vt ſilis eſ̃cñs ſilis ligendim. 70 de cognitiõe ↄſcientiax inreſur ſitcã. Pꝛeterearegrit vninerſi pfectõ. depfcõ⸗ rectide. Lirca pmñq̃runt᷑ tria. P vtxaie vni ne.e?.n. triplerfbã.f.pure coꝛpal. ⁊ pure pñal· i ent itexꝝ coꝛpibꝰ. ꝛ0 vtrũ eiſcẽ coꝛpibꝰi numero. ex coꝛꝑali.⁊ ex ſpñali ↄpoſita.vñ hac pre ſue pfœõis 6 tx ꝑillã vnion reßger idem põin numero. caret vniuerſũ ppetuo.ſi aie acoꝛpib⸗ ſeparẽ nůq; Rim 0 oñdo ꝙgie nõ vnif iterũ coꝛ coꝛpibꝰiteꝝ vnirẽt᷑.ſʒ ñ pñt vniri alijs coꝛpibꝰqᷓ; poib. Reg i“. Oesmo hũanis. vt oñſuʒ ẽ.nec potes hãc rõeʒ effuger dicẽ mi dilabimuriterrãqͥ nõreuer doq coꝛpa celeſtia aiata ft.⁊ ita ſi nůq; aiereunirẽ tunf. 3 po moꝛteaie ad coꝛpa nõreuertẽt᷑. Itẽ ec tur hñanis corpibꝰ ñcareret vninerſiſua pfcõe. ꝛ 6 cleſiaſtes. ʒ vnꝰẽ iteritꝰ hoĩs ⁊ iumẽtoꝝ⁊ eq̃ vtri yt ſupiꝰ oñſũẽ li.⁊.di.iꝗ. Coꝛpa celeſtia iſt alata. uſqʒ ↄditõ.ſ. aie iumẽtoꝝ coꝛpivꝰiterũn Vnien?s Adpni oppn dð ꝙ ĩ ẽ ſilicudo.qꝛ ſiẽ aq̃ dilabũ nec aie hoiuz. Itẽ dllgazel. 5. meth.c. 4. diẽ ꝙ aia rrni reuertũt᷑ quonſq; fuerit ad mare.ſic aie ſepĩ dꝰ erps ſciaꝝ ⁊ ſoꝛdidaꝑp cõſecutionẽ volupratu; tur a coꝛpibꝰ.nec ad ea de lege cõi vſqʒ adgñalẽ re 4 cuciat᷑. qꝛ amiſſuʒẽ inſim.ſ. coꝛpꝰſine quo ñ põt ſurrectiõeʒ reuertẽt᷑. Ad ⁊ dð ꝙ in li.illo. Salo⸗ Zleg ill ꝛd ad qð eñ renocat ↄcupia.⁊ diẽ ibidẽ ꝙœßᷓ; mon loqf moꝛe ↄcionatoꝛis. vñ diẽ ↄcionãdo nõ ẽmxia bena eterna. ſʒ hᷣnð eẽtſi itex coꝛpi vniret᷑ diffiniẽdo vrqᷓ;n ad illud qð apparet exterioꝛi ſẽ⸗ 3e Aug io. de ci.c. zo· Aia dataẽ coꝛpi vr hona ſin. Qd ʒn dh pibi ſnia agazʒei nõẽ tenẽda. d 3 facerer. B pymoꝛtẽ ẽ tpᷣs vacidi bõis opibꝰ coꝛ⸗ 4 dð ꝙ ſigia dars ſit coꝛꝑi vt bñ opet᷑ ꝑipᷣm · iſa poralib⸗ nec ſpñalibꝰ.ꝗ iutile eẽt vt ie reunirent tñ ẽ tota cã. ſʒẽt vt hẽat pfem̃ eẽndi mʒ l exigẽ 1 cfib wötranſel li. wur deb.parũpꝰ pn tiãſue nãe. ⁊et vtremũerèt᷑ iiᷣo. ut ↄpletũ ſitũi⸗ ibiũ diẽ ꝙni pm⸗hõ nñqᷓ; peccaſſʒ nñq; moꝛeret. uerſũ. Pꝛcterea aieelectoꝝ aliqᷓ bõa opa faciẽtper Nñ apte futura reſurrectio mruo Pbat. qppeſi coꝛpaq̃ ti ĩ hẽbũt rõeʒ meriti ſʒ accitalpᷣmij. vti hõpfcẽ reſtamãcꝰẽ.ral dʒ reſtiruiqᷓis futurꝰerat. ferꝰondel.⁊nie dãnatoꝝ ãpliꝰĩ coꝛpibꝰ affligent 6
ſi nõpeccaſſʒ. ſᷓ nõ poſſʒ eẽ reßrectõ nij aie iterum coꝛꝑibꝰ vnirẽt᷑.Itẽ Auic. 9.meth.c. y. diẽ g aia hẽ
q̃rit vtꝝ aie vniẽt᷑ eiſdẽ coꝛ
Ecu ndo pibꝰiniero a gbꝰſepate fit 114
—————

möez. ictipo 3
upumo w
rñt. Et vĩ ꝙ nõ.qꝛ ʒ ſniaʒ Piatõisithĩeo.qð bõn
re iũctũ ẽ diſolui noẽ velle dei.ga fili qð bona rõ ne diſiunctũẽ iterũ ↄiũgi nõẽ veile dei. aie ꝑmõ tẽ bõa rõne a ſuis coꝛꝑibꝰ diſiũgũt.qꝛ ꝑ dinã Iniaʒ
vt hi geñ.ʒ. ꝗᷓ eas iteꝝ ↄiũgi eiſdẽ coꝛꝑibꝰndẽ vel
le dei. Itẽ Job.i.qũo ſi recedãt aq̃ de mari? flu nius vacueſcũs areſcat.ſic hõ cũ doꝛmieritñ res⸗ get.ſʒ fluniꝰ vacuefcũs ⁊ aridus nũqᷓ; iterũ ĩplet ea cẽ aq in nũero.gᷓ ſilr aia a coꝛꝑe recedẽs per moꝛcẽ nd reſumet idẽcoꝛpꝰ innũero. Itẽ coꝛpa hũana ꝑ putrefactionẽreſoluũt vſq; ad mãʒ pᷣmã. ſʒ qͥlubet pſmãe pᷣme idifferẽter reſpicit qᷓ;lʒ aiaʒ.qᷓ nllaẽ rò
uare gia magis iteꝝ vniat᷑ coꝛꝑi ſcõ depteʒ ma⸗ terie quã intoꝛmauit quaʒ coꝛꝑi facto de alia. Itẽ
in reſurrectiõe aia ↄueniẽt vniet᷑ illi coꝛpoꝛi cuꝰa
pᷣncipio creatiõis ſue potuiſſet eẽ veniẽs foꝛma.ſ;
aliq̃ qie aliqᷓ̃ coꝛpa ꝑficiũt q̃ͥ a pᷣncipio ſue creatiòis potuiſſent eẽ alioꝝ coꝛpoꝝ hůanoꝝ ↄueuiẽtes foꝛ⸗ me ſi fuiſſent coꝛpibꝰq̃ ꝑficiũt oĩo ſilia excepta ſola dia nůerali. illcoꝛpibꝰ ↄueniẽter poterũt vniri in reſurrectõe. Itẽ Auic.ʒ.meth.c.. qð annihila⸗ tũẽ ñ reducit᷑.ſʒ foꝛme coꝛpoꝝ hñanoꝝ ad vltimũ ʒnihilãt qꝛad vltimũ de illis coꝛꝑibꝰ nihil rema netniſi mã pꝰ ð ille foꝛme eedẽi nůero nũq; fuertẽ tur. ⁊ ex ↄti nec eadẽ ĩ nůero coꝛpa aie.qᷓ eiſdẽ coꝛ pibꝰ in nñero nõ reunient᷑. Itẽ ſi figulus vas luteʒ
redigit in maſſaʒ.ex eodẽ luto nñq; facit idẽ vas in
numero.qᷓ;uis faciat ſite illi.qꝛ figura eadè ĩnume ronðreuertit᷑. ſilr cũ coꝛpꝰ hũanũ reſoluit᷑ in ma⸗ teriã pmã.qᷓ;uis ex illa poſſit etfici coꝛpꝰſile. ÿᷣmo tñ ið iĩ nůmeronõreuertit. Võtra Boetiꝰ de fide xpiana verſus finẽ dicit nõ ſolũ aĩas nõ ꝑire ñ ip̃a quoq; coꝛpa q̃ moꝛtis aduentꝰreſoluerat in ſtatuʒ pſtinũ futura btitudie repari. Itẽ Job.i.In nouiſ nmo die de terra ſurrecturus iuʒ.⁊ rurſuʒ circũda boꝛ pelle mea.⁊ ĩcarne mea videbo deñ ſaluatoꝛẽ meũ.ꝗᷓ aie reſumẽt eaſdẽ carnes ⁊ eaſdẽ pelles⁊ a ſili eadẽ oſſa. Itẽ Eʒe.ʒ7. ego apiãtumuloñ vr̃of ⁊ educã vos deſeplchꝛis vis.g illa eadẽ coꝛpoꝛa in nũero q̃ ſepulta fuerũt ſuis aiabꝰ reunient᷑.⁊ Ad iſtã qõeʒ dixerũt qdã hũanas aias nõi ſua coꝛpoꝛa q̃dimiſerũt.ſʒ in alianoua coꝛꝑa redire ſcm ꝙ re fert Aug io.ð ci.c.ʒo. Sʒ cõtra.nõ ẽ dubiũ quin ↄueniẽs ſit ai as iteꝝ vniri hũanis coꝛpibꝰqᷓ aĩaue rũt q; alijs ſi poſſibile ẽ.ſʒ ſi poſſibileẽ eas iterum vniri illis eiſdẽ ĩnũeroqᷓ aiauerũr.ðᷓ ilis⁊ nõ alijs
vniẽtur.ꝙ aũt B ſitpoſſibile declaro ſic. Equaliter
ſubiacet potẽtie ↄditoꝛis materia poſtq; ĩ ea reſolu tãẽ coꝛpꝰ hñanũ ſicut añqᷓ; de ea fieret; ſicutð ea potuit coꝛpꝰ fieri ita de ea poſtqᷓ; ĩ eaʒ reſolutũ ẽ
coꝛpꝰ põt ꝑ ↄditoꝛis potẽtiã illud idẽ corpꝰin nůe⸗
ro fieri.nec obſtat ꝙ illud tpᷣs qð fuit añ ſii coꝛꝛup tioneʒ nõ põt idẽ in nũero reduci.qꝛ ip̃m tpᷣs nec qñ ex ip̃o derelictũ ſint de eẽntia rei. Dicenduʒ ad qõeʒ ꝙ aie Vnient᷑ eiſdẽ coꝛꝑibꝰin nũero ag⸗ bus ſeꝑate fuerũt.aie.n.ſepate ielinãt᷑ nãtr⁊ deter miate ad illa coꝛpꝑa q̃ aiauerũt.qᷓ;uis.n.a pꝛincipio creatiòis aia q̃ ẽ hꝰcoꝛꝑis foꝛma potuiſſʒ fuiſſe cõ⸗ neniẽs foꝛma alteriꝰcoꝛpis ſilis.tñ ex ſui vnione ad hcoꝛpꝰad ip̃m determiate nãleʒ Zhit amicitiã Ex.ſi ponant᷑ due puelle in oibꝰ ſites excepto ꝙ nũero differũt qᷓ;uis a pᷣncipio indifferẽs eẽt viro ducere qᷓ;libʒ iſtaꝝ.tů vna ducta nõ eſt indifferens ad vtrãq;.⁊ ſi ãbe reſurgerent in coꝛꝛuptibili ſtatu
iterũ nupture magis incliaret᷑ ad illã cuʒ qua fami
liaritatẽ ↄtraxerat.⁊ huic ↄcoꝛdat Auic.b.nãliũ vt J.c.z · dicẽs ſic. In ſbã aie q̃ incipit eẽ cũ aiiquo coꝛ poꝛe ineſt ex pᷣmis pᷣncipijs attectio incliatiois nãt ad occupanaũ ſe circa illud ⁊ ad regendũ iliud ⁊p uidẽdũ ei.⁊ adherendũ ei.⁊ ꝑ hec oia fit eꝰꝓpꝛia zalienat ab oibus alijs coꝛꝑibus.ſʒ certũ eſt ꝙ per btitudinẽ ↄpletã termiabitur oĩs aie appetitꝰ ta na turalis q́; alꝰ.qꝛ ſicut diẽ Aug.iʒ. de tri.c.y. Btůs nõẽ niſi g hʒ oia q vult⁊ nihu male vult.g aie bte Vnient᷑ eidẽ coꝛꝑibꝰ in nũeroa ꝗbus ſepate fuert. qrẽt vt oñſuʒ eſt in pᷣcedenti qòe dens in creatura nõ poſuit aliquẽ nãleʒ appetituʒ fruitra nec vane.
fruitra aũt ⁊ vane eẽt in aia ſeꝑata nãlis appeticus
ad coꝛpꝰſi ei reunirii poſſet cug hic nãl appetitꝰ ſit etiã in aiabus dãnatoꝝ ad illa eadeʒ coꝛꝑai nu⸗ mero qͥ aiauerũt.vt ex dictis accipi pot ilus eiſdẽ coꝛpoꝛbꝰ in nůũero vnient. Pꝛeterea rectitudo dine iuſtitie exigit vt ꝗ ꝑticiperſũt. ĩ demeritovel merito ꝑticipes ſint in pena vlpᷣmio.ſʒ aia? coꝛ⸗ pus cui eſt vnita ſunul ꝑticipãti demerito vlme⸗ rito.ð rectitudo diuine iuſtitie exigit ꝙ ſilſint ꝑti⸗ cipes in pena vel pᷣmio.qð verũ no eẽt niſi aic ren nirent᷑ eiſdẽ coꝛpoꝛibꝰ in nůero in gbus demerue⸗ rũt vel meruerut. Ad p in opp dð ꝙ aia ꝑmõ tẽ bona roe ſe iũgitur a coꝛpo? vſʒ ad die iudicij ⁊
inreriʒ nò eſt velie dei ipam còiũgi.ſʒ tũc bõa ròe
iterũ ↄiungerent. Ad ꝛ dð ꝙ ſilitudo eſt q;tů ad aligd.⁊ qᷓ;tũ ad aliꝗqd nõ.tu aut arguis ac ſi per oia eẽt ſile.ſile eſt quo ad hoc ꝙ ſicut alueuſfluuij non humectat niſiper aquã.ſic coꝛpus nõ recuperabit Vitale humidũ quouſq; iterũ vegetct᷑ per aiaʒ.¶ᷓ
t ibidẽ di. nõ erit quouſq; atteret᷑ celũ.i.geſcat
qð erit in die iudicij. quo ad Bãtẽ diſſilitudo.qꝛ qᷓ; uis aqᷓ reuertat᷑ ad eũdẽ alueũ in nũero tñ aqua no reuertit eadẽ in nũero.aia aũt eadẽ ĩ nũero reuerti tur ad idẽ coꝛpꝰ in nũero. Adʒ⁊ 4npʒ ſolutio eʒ dris in ſolutõe qõis. Ad n dð ꝙ illud vbũ in⸗ telligendũ ẽ per naturã.ſi.n.liq̃ ſbã ãnihilaret di uina potẽtiaeãdẽ ĩ nũero reducere poſſj. vñ Aug. ꝛ. de ci.c.⁊0. dicit de carne hũana.ꝙ ſi oibꝰperiij modis ne vlla eiꝰ materics i ullis nãe latebꝛs re⸗ mãſiſʒ. vñ vellet eã reꝑaret oipotẽs.qð rònabile ẽ.qꝛ ex quo reʒ aliquã crtauit de nihilo nulla ẽ rò
q ipᷣam redactã in nihilũ iteꝝ eãdũ in nũero redu
cere nõ poſſÿ.cũ hic dictionẽ nullã icludat.minoꝛ ẽt argumãti ẽ falſa.q;uis.n.poſſibilitas in qua for⸗ maqͥ coꝛꝛũpit reſoluit᷑ nõ dicat aliq́; actualitatẽ.j tñẽ nihil.ſʒ aliqd trãſmutabile in actualitatẽq̃ en foꝛma.vt oñſuʒ ẽli.ꝛ.di.iꝰ. Acd õmn dð ꝙ no ẽſile de illogꝗ opat᷑ ꝑlimitatã potentiã.⁊ de ilio gẽ ifini⸗
te potẽtie. Vel põt dici hm aliquos ꝙ ſi figulus oĩo
reducat illiꝰ maſſe eaſdẽ ꝑtes in nũero ad ſitũ quẽ pus hñerũt.eadẽ figura vaſis reuertit᷑.⁊ vas ideʒ
nüero vt de eiſdẽ aſſeribꝰ eodẽ mõ ↄpoſitis vt p⸗ us.iterũ fit eadem archa in numero.
querit᷑ vtrũ per reunionẽ aie ad
t N Erno idẽ coꝛpꝰ in nũero reſurget ideʒ homo in numero. Et vã ꝙ ñ. Apꝰ.i.coꝛ.ij. declarat hoieʒ reſurrecturũ pꝰmoꝛtẽ per ſilitudinẽ grano qð ÿmo moꝛit᷑ poſtea viuificat᷑ dicens. Oð
tu ſeminas nõ viuificatur niſi pꝛius moꝛiat᷑.ſʒ nõ
eſt idẽ granũ in numero qð pᷣmomoꝛit ⁊ poſtea vi
nificat.q nec eſt idem homo qun moꝛit ⁊ ille qpꝑ re
u 5

reſurreetionẽ vinificabitur. Itẽ ᷣm ph. ⁊ de ge
neratione. quoꝝ non eſt incoꝛꝛuptibilis ſubſtantia mota.ſʒ coꝛꝛuptibitneceſſe ſpe reiterari.nũero ãt nõ.ſÿ ſpã hõis ꝓ ſtatu pñti eſt coꝛꝛnptibilis mota. s q;uis poſſit reuerti eadẽ ſe.nõti nũero. Nẽnð põt reſurgere idẽ hõ in nũero niſi eẽnti haũana ea⸗ gẽ in nůeroreuertat᷑. ſ ꝑ iteratã vnionẽ eiuſdẽ aie in nñero ad idẽ coꝛpꝰin nñero.eadẽ eẽntiaĩ nũero nõ reuertit᷑. qꝛ aĩa ⁊ coꝛpꝰ nõ ↄſtituũt hũanã eẽntiã nin ↄiũctã.ſʒ ↄiũctio eadẽ in nũero reuerti nõ põt. qꝛtrãſijt in pᷣteritũ. ʒ ꝑiteratã vnionẽ eiꝰdẽ aie ad ideʒ coꝛpꝰ in nũero idem ho in nüero nõ reſurget.
Itẽ qᷓ;to mutatiões magis appꝛopinquãt.ad vni
tateʒ tanto ⁊termini eaꝝ magis adVnitatẽ appꝛo pinduãt. ſʒ due generatiões in eadẽ ſpemagis ap⸗ pꝛopinquãt ad vnitatẽ qᷓ; generatõ? reſurreetõ cũ reſurrectio ſit ſuꝑ nãlis vt oñdet᷑.cũ g duas gene⸗ rationes ipoſſibile ſit termiari ad eüdeʒ hoiem in nũero. ipoſſibile eſt reſurrectionẽ termiari ad illuʒ eundẽ hoieʒ in nũero ad quẽ termiata fuit genera⸗ tio. Wõtra Apꝰ.i.coꝛ.iꝑ reſurrectionẽ xp̃i ꝓbat alioꝝ hoiuz reſurrectionẽ futuram.ſʒ xps reſurexit idẽ in nũero.s ⁊glibʒ alius hõ. Itẽ Job.i9.dã rur⸗ ſus circundaboꝛ pelle mea? in carne meg videbo deñ ſaluatoꝛẽ meũ.quẽ viſurus ſuʒ ego ip̃e ⁊ nõ ali us.ð in eadẽ carne idẽ hõ reſurger. Ad iſtã qõneʒ dixerũt quidã ꝙ ꝑiteratã vnionẽ eiuſdẽ gie in nůe ro ad ideʒ coꝛpꝰ in nůũero nõ reſurger idẽ hõ in nůũe ro.q;uis reſtituat᷑ idẽ ↄpoſitũ ĩ nũero.qꝛ ex vnide gie ad coꝛpꝰ reſultat quedã foꝛma totius q̃ ẽ hũani
tas q̃ ꝑ ſepationẽ aie a coꝛpoꝛe coꝛꝛũpit᷑.⁊ ꝑiteratã
Vnionẽ eadẽ in nůero nõ reducit᷑.ſʒ reſultat alia in eadẽ ſp̃e.ipoſſibile ẽ aũt ꝙ ſit idẽ hõ in numero miſi pẽat eandẽ hũanitateʒ in nũero. Sʒð hãc opio⸗ nẽ arguit᷑ ſic. Damaſ.li.ꝗ.c.ig. Reſurrectio ẽ co⸗ pulatiorurſus aie⁊ coꝛpis.⁊⁊ eius qð diſſolutum ẽ⁊cecidit alis reſurrectio.ꝗᷓ idẽ illud.in nůero re⸗ ſurget qð moꝛit᷑.ſʒ nõ tm̃ moꝛit᷑ coꝛpꝰꝑ ſepationeʒ gie ab eo.ſʒẽt hõ gᷓ n tm̃ reſurger illud idẽ coꝛpus in nůũero qð moꝛtuñ eſt.ſʒẽt ille idẽ hõ in nũero qui moꝛtuus ẽ. Pꝛeterea diuina puidentia oẽs hõi⸗ nes oꝛdinat in ſuũ finẽ.qꝛ vt oñſuʒ ẽ li.i.di.ʒ.cun cta ſubiacẽt diuine pꝛouidẽtie.electos.n.oꝛdinat in vltimñ finẽ rõe final bonitatis eis debitũ illam bonitatẽ ⁊ illũ finẽ eis ↄferendo repꝛobos vero oꝛ dinat in vltimũ finẽ eis debitũ rõne fiuał malitie nõ illã malitiã eis ↄferendo.qꝛ malitia nõẽ a deo. ß iuſte pmittẽdo eos decedere in malitia ⁊ illů fi⸗ nẽ eis iuſte infligendo.ille.n.finis ẽ vltima pena. Fß hoies nõ cõſequẽtur vltimũ finẽ ſuũ in hac moꝛ⸗ tali vita.qꝛ ſicut dicit Aug.io.de ci.c.i. Alud eſt fi nis bõi.pp qð appetẽda ſunt cetera.ip̃m aũt ꝑp ſe ip̃m.⁊ illud ẽ finis mali pp qð vitãda ſunt cetera ip̃ʒ aũt pp ſe ip̃ʒ.⁊ parũ pꝰ.fines iſti ſunt ſũmũ bo⸗ nũ?⁊ ſũmũ malũ.q̃ ſunt.ſ.pfecta cõſecutio ſũmi bõi ⁊ ppetua obligatio ad ꝑfectã eiꝰ carentiã.hoĩies ãt in hac moꝛtali vita.nec ꝑſcẽ ↄſequijt᷑ adeptionem ſũmi boni nec ꝑfecte eiꝰ adeptðe pᷣuãtur.põ ẽt non cõſequit᷑ finẽ ſuuʒ ĩ mozte.qꝛ ᷣm phi.⁊.ꝓhi.moꝛs nõð eſt hõi finis ꝑp quẽ feũs ẽ.imo ᷓᷣm ipᷣm hoc dice reẽ deriſoꝛiũ. hoies ðᷓ ↄſequẽt᷑ ſuũ vltimũ finẽ poſt moꝛtẽ. nõ ↄſequẽtur aũt finẽ ſuũ q;diu nõ ſunt.õi⸗ nes aũt ꝗ moꝛtui ſunt nũqᷓ; erũt hoies niſi reſurgãt nec ſunt entes;vłeiſtentes qᷓʒuis aia⁊ pᷣmamatia
neselecti. ꝛ“ vtrum omnes aduiti dannati.ʒ
qᷓ funr ptes hois maneãt.ð de necitate ſegtur ꝙ ii idẽ hoies in numeroq moꝛtui ſunt reſurgẽt.aliter nũcᷓ; ↄſeq̃rẽt᷑ vltimũ ſuũ finẽ. Dicẽdũ ð ad qõneʒ
ꝙ qᷓ;uis aia ⁊ coꝛpꝰhñanñ nõ ↄſtituũt hoieʒ niſi cõ⸗
iunct?.tñ nec ip̃a ↄiũctio actiua.neeip̃a ↄiũctio qᷓ eſt paſſio ſunt de hois eẽntia.qᷓ;uis ſint via in eẽn
tia.ſic generatio.actio. ⁊ generatio paſſio inq;tum ſunt quaſi via in genitũ nõſunt de geniti eiſentia. vnio.n.ᷣm ꝙẽ nomen relationis ſeu relationũ cã
te vel cauſataꝝ ex ↄiũctiõe aie ad coꝛpꝰ ðn ẽð eẽn
tia hoĩs.⁊ iõ qᷓ;uis pᷣdcã trãſeant in breritũ⁊ eadẽ in numero nõ redeãt nihilp̃iudicat materiali idẽ ptitati ip̃iꝰhois.cũ ẽt gia rõnalis ſir ipᷣins hois ſpe cifica foꝛma ⁊ ſpecificũ hũani coꝛpoꝛis cplemen⸗ tuʒ. vt oñſuʒ eſt li.⁊.di.iy. Ex vnione ipiusadſu uʒ coꝛpꝰ nõ reſultat aliqua foꝛma reſpcũ cuiꝰcõpo ſituʒ ex aĩa ⁊ coꝛpoꝛe hẽat quañ rõneʒ materie qꝛ tuncẽ pari rõne ex vnione illiꝰfoꝛme ↄ cõpoſito re⸗ ſultaret foꝛma alia.⁊ ſic ðiceps.ſʒ illõ qð ex vnide ne anime ad coꝛpus cãtur eſt ipſa homis eſſentia complectẽs coꝛpus ⁊ aĩam.cui cõcoꝛdat Auic.y⸗
meth.c.j. dicens ꝙ gditas ↄpoſitoxẽ illud quo eſt quicgd eſt foꝛma exñte cõiuncta materie.? in⸗
fra dicit ꝙ gdditas eſt ipſa compoſitio cõplectẽs materiaʒ⁊ foꝛmã.ibi noĩe compoſitiõis intelligẽs ↄpoſitam̃ eſfentiã. cum ergo de eſſentia hois non ſit niſ coꝛpus ⁊ anima eꝝ iterata vnione eiuſdem gie in numero ad idem coꝛpus in numero. on tm̃
cauſatur ideʒ cõpoſituʒ in numero.ſed etiũ eadem
eſſentia humana in numeroq̃ in abſtractiõe ſigni⸗
ficata dĩ hnmanitas ⁊ ſignificatur per moduʒ fo
me.conſiderata auteʒ incõtractione ⁊ vt in ſe exi. ſtens noiar ipſum ſuppoſituʒ auod eſt homo. Zd pm in oppn dicenduʒ ꝙ apꝰper illã ſimilitudineʒ non intendit oñdere reſurrectionẽ eiuſdem innu⸗ mero.ſʒ eã añꝑreſurrectiõeʒ xp̃i ꝓbarã ſupponenſ itẽdit declarare ꝙ coꝛpꝰñ reßget qͥle moꝛit. ⁊ ꝑbi tẽdat.pʒ qꝛ mediate añ illud verbũ. Inſipiẽstu qð ſeminas ⁊c. di dicet aligs qũo reßgẽt moꝛtui? aut q̃li coꝛꝑe vẽiẽt? vult ð ðicer vt yʒ ꝑ Kãʒ ſequẽtezꝙ ſicut ilið gran qð ſeiat᷑ putreſcit. ⁊ tñ granũ qðide ſurgit. deꝰ diſpõit ſicut vult. ita coꝛpꝰ hũanu dðꝑ
gñationẽ ſeia᷑.⁊ poſtea ꝑ moꝛtẽ putreſcit deꝰreſu⸗
ſcitabit ⁊ ſihi dabit q̃litates alias qᷓ; hůit qifuitſe miatũ. Ad ꝛn dð ꝙ ibi phi.logt᷑ de reiteratioeq fit ꝑmotũ vel mutatiõeʒ nãlẽ.reſurrectio güt erit ſupnãlis. Ad ʒn dð pʒ ſolutio ex deis igõe. 4c m̃ dð ꝙ maioꝛñ hʒ vitatẽ niſi itelligat᷑ ceiis pib hic aůt ñ ſt cetera pia. qꝛ maioꝛis vtutisẽ ſupnãlis ꝓductõ hois qᷓ; ei gñatio nãlis.ců illa ſit ꝑ vtuteʒ ifinitã imediate tm̃. alia gũt mediãte agente finit vtutis. Alpõt dici ꝙ reſurrectio hois magis apæ pinquat ad vnitatẽ cñ gñatiõe eiuſdẽ rõe rermin aquo ⁊ añ quẽ qᷓ; alia gatio qᷓ;uis minꝰ rõe efficiẽ tis ⁊ mõ ꝓducẽdi.termius aũt a quo⁊ ad quẽ n gis de ꝓpe vidẽt᷑ reſpicer mutatdis eẽntiã q;mu⸗
tans ⁊ q̃litas mutatiõis.
(nquenr
dqerunturtria. P vtriß reſurgent omn
—
tr parunli qui cũſolo oꝛiginali pcc deceſſerit·
wi i junin
n inn
Vgin uc in vetüh oide usg we tün tinʒ 6uu

Lri ſido gnõreſurgẽt electi ) Rrimo oñdo gnsrennget ete
Liberioꝛẽ aia ad cõ
* tẽplandũ ðũ exuta a coꝛꝑe qᷓ; coꝛpi iũcta.ſʒ nihil dʒ fieri q aie electoꝝ ſint minꝰlibẽ ad ↄtẽplã
dã deum g electoꝝ aie nõ coꝛꝑibꝰ unirent᷑ iteꝝ.Itẽ
nõ dʒ ꝑticiparei pᷣmio qð pſtat ipedimini merito. Scoꝛpꝰp̃ſtat ipedim gie in merito qꝛ ſiẽ dã. Bał.
5 caro ↄcupiſcit aduerius ſpũʒñi dʒ pticipare cũ aia in pᷣmiopticiparet aũt ſi iteʒ gie Vnirẽt᷑ electe. Wöõtra.ꝛ. Wathe. V. Rex mñdi defunctos nosp ſuis legibꝰin eternẽ vite reßrectiõe ſuſcitabit.ſed oẽs electi moꝛiũt᷑ in obſeruatione dine legis.g oẽs electi reſuſcitabũt᷑. Rꝰ.ꝙ œẽselecti ren urgẽt qꝛ ad Ainaur pncaltreirrerio vt hoies ↄſequantur vltinzʒ finẽ ſunʒ vltius aũt finis elcõꝝ eſt pfcã eoꝛuʒ ↄiũctio cũ ſũmo bono quo fine cõplet᷑ oĩs appetitꝰ rox hunc añt finẽ cõpletiꝰ cõſeq̃ntur electi ꝑ reßre⸗ ctionẽ eoꝝ qꝛ ſicut dicit. Aug.iꝛꝰ.ſupergenñ. vᷣſus ſi nenn ieſt aie quidã nãt appetitꝰ coꝛpꝰ ad miniſtran di quo appetitu retardat quodãmõ ne tota intẽtõe
pgati illud ſũmũ celũ qᷓdiu ii fubẽ coꝛpꝰcuiꝰadmi
ſtratiõe appetirꝰ ille cõgeſcat. Ad pnin oppmn d ꝙmaioꝛ nõ eſt vera de coꝛpe gloꝛificato q̃le hẽbũt
electi in reſurrectiõe.ſʒ vera eſt de coꝛpe tali quale
hʒmõ. Ad m. dð ꝙ in coꝛpe nf̃o ſunt duo.ſ.nã?
hoc nõp̃ſtat ipedimin merito⁊ vitioſitas q̃ pꝛeſtat ipedimẽtũ merito. ⁊ ið in electis non reſurget viti oſitas coꝛpoꝛis ſed natura. 3 Ecundo queritur et nati. Etvi ꝙ nõpſar mõren urgent ipij in iu dicio. Itẽ aia hñana nũq; fuiſſet a coꝛꝑe jeꝑãta ni ſi pꝛiꝰ fuiffetſ epata a deo excepta aia xpi g a ſili nõ debẽt aie jepatẽ coꝛpibꝰreũiri niſi pꝛiꝰ vniant deo ß aie dãnatoꝛuʒ nũqᷓ; vniẽt deo.ꝗjnec coꝛpibus ſu⸗ is. Wõtra apꝰ.icox.iÿ. Dẽs quidẽ reßgemꝰſñ oẽs imutabimur.g oẽs rebgẽt tã electi qᷓ repꝛobi. R. ꝙ cœẽs adulti dãnati rebgent cꝰrõ eſt vt eoꝝ dã nario cõpleat᷑. vt ſicut in aĩa ſimt⁊i coꝛꝑe demeru erũt ita ſirinvtroqʒ pũiant᷑ ß diuina iuſtitia exigẽte ⁊etiã ꝑp cõeʒ reſurrectõis cãʒ q̃ ſupiꝰdcã ẽ ne aliq⸗ opã dei ppetuo rẽaneant iperfcãtẽ ne nãlis appeti tus quẽ aiabꝰididit ad ſua coꝛpa eẽt fruſtra. Ad pm in opp dð ꝙ illud vbñ pſal. intelligit᷑ vł de finali ſpñali resꝛectõe in pñti iudicio miĩe· in hoc.n.iudi- cio nõ rebgent repꝛobi gi auctoꝛitate Alegata ꝑipi os intelligũt᷑ vlitellr de glioſa reßᷣrectõe. Ad ꝛñ dʒ ꝙ nõẽ fitqꝛſi aĩeñ fuiſſet ſepate a deo puniri nõ de berẽt ⁊ ex ↄñti nec acoꝛpibꝰ ſuis ſepari cũea nq̃liter appetãt aie añt repꝛoboꝝ ſuis coꝛpibꝰ reunirent᷑ ii Pꝑ eaꝝ cõſolatõeʒ:ſʒ ad jue dãnationis tur vtx puuli g cũſo⸗ t Ertio quentur looꝛiginalipccõ ð ceſſerũt reßgẽt. Et vig nõ bm. Aug. iʒꝰ. de. tri.ciõ. Woꝛs ðbet᷑ hoi pp pccm̃ oꝛigiale ſʒĩ puu lis ðᷣcedẽtibꝰcũpccõ oꝛigiali ſepꝑ manebit ipſum oꝛi ginale. q⁊ iß̃a moꝛs nůc;ʒ reßgent. Itẽ reß̃rectio erit pp plenã retributionẽ meritoꝝ ⁊ demeritoꝛuʒ F puli tã purgatig pccõ oꝛiginali q; illi g in pccõ oꝛi ginali decedũt nõ meruerũt nec demerueft:ꝗᷓ nec il linec iſti regent. Võtra. o.y*moꝛtui audiẽt vo cẽ filij dei ⁊ ꝗ audient Vinent. ſʒ vt drpx pꝰ.oẽs g i monumẽtis ſunt audicntvocẽ filij dei. oes gĩmo umentis ſunt rebgent. R.g paruuli g cum ſolo
1)
1* quod cde eſt oibus in eadẽt ße nãle eſtſʒ reſur⸗
M oꝛiginali pecð deceſſerũt reßgẽt pp cãʒ retrectioni oĩbꝰhoibꝰ cõeʒ que ſupius in pluribꝰiocis tacta eſt ⁊ẽt ꝑp cãʒ ſpũalẽ Pbecõ. n. oꝛiginali obligat hõ ad penaz dãni pccm̃ aũt oꝛigiale Zhit aia perſui vnio nẽ cũ infcã carne. vt declaratũ eſt li⁊x⁊i cõueni ens eſt vt aie puuloꝝ carentiã vifionis dei ppetuo patiant᷑ ſuis coꝛpibꝰ vnite Pduoꝝ ↄtagionẽ icurre- ret obligationẽ adtalẽ penã. Adpmin oppm dõg uis oꝛiginale ſit cã moꝛtis meritoꝛia nõ eſttñ cã pmanſionis imoꝛte coꝛpali. Ad n dðg q;uis in guulis nõſit aerꝰ merendi vłdemerẽdi in illis tñĩ quibꝰ remiſſũ eſt pccm̃ oꝛiginale eſt radix merendi gragratů faciens ⁊ in illis in quibꝰnõ eſt remiſſũ eſt radix ðᷣmerendi.ſ.hitu alijs cõcupiſcẽtia⁊ ideo reſurgenttam iſti qᷓ; illi.
Articulus tertius.
ruuturtria. Pꝰ vtx in reßrectiõe nã erit
cauſa efficiens 7foꝛmationis coꝛꝑx hũa
noxꝝ.⁊. vtx erit cã efficiens vniõis aie adſuuʒ coꝛ
pus ad eius ſuſceptionẽ diſpoſitum.ʒ Vtrum vox tube erit erit cauia efficiens Vtriuſq.
Rrimo oſtendog in rebrectionẽ erit
cauſa efficiens refoꝛmationiſ
coꝛpnm hlianoꝛum. ᷣm. Damaſ.liꝰ. ʒo. co.
gere cõe erit oibus hoibus. erit illis nõle. Jtem ßʒ phi. i.phi.ex equo fieri põt canis.ſ.mediantibꝰ muitis tranſinutationibꝰ nãlibus.ꝗa ſili ex pulue- ribus iſtsus coꝛpoꝛis põt iteꝝ refoꝛmari hoc idem coꝛpꝰ mediantibꝰmultis tranſi nntationibus nãli bus. Itẽ ſicut ſe hʒ reſolutio ad ſuũ terminũ ita cõ poſitio ad ſuũ ſʒ ꝑ nõlem reſolutioneʒ coꝛpoꝛis hñg ni ſit reſolutio ad illud idẽ in numero de quo illud coꝛpus fuerat fem̃.ſ.ad materiã pꝛimaʒ.ꝗᷓ per nãlẽ cðpoſitionẽ põt fieri reuerſio ad illuckicẽ coꝛpus in nũero qð de illa materia fuerat fem̃. Item illa foꝛ ma coꝛpoꝛis hñani icõpleta que educit de potẽtia materie qñcoꝛrũpitur in eãdeʒ poſſibilitatẽ de qua fcã eſt reuertit᷑ ßʒ iephioio fit ex aliquo ſi eſt coꝛꝛuptibile reſoluit᷑ in illud Equo fit.ꝗ manet eadẽ poſibilitas que pꝛio in foꝛmã pꝛedcãʒ fuerat tranſinutata iteruʒ in eãdẽ foꝛmã põt naturaliter tranſmutaricoꝛpoꝛãg in reß̃rcctione per naturam poterunt eadẽ in nũero refoꝛmari.Itẽ ſicut ſe habʒ ars ad artificiatũ.ita natura ad naturatũ.ſʒ per ar⸗ tẽ põt reduci artificiatũ in nñero idẽ artificiato p̃? coꝛꝛupto· vt pʒ cñ ex eiſdem aſſeibꝰiteꝝ ſit ea ð ar.
cha in nůerogᷓ ſilr per nãm poteſt reduci idẽ in nñe
ro coꝛpus humanũ qð pꝛius fuerat coꝛꝛuptuʒ. Iteʒ natura poteſt reducere eandem partemterre nu⸗ mero quia poteſt terram incluſam in aiiquo vaſe
Conuertere in aquam.⁊ iteꝝ illam aquam in terrã
Sa ſili poteſt reduci idem corpus humanum in nu mero. Lontraindiuidua einſdem fpecieinon.
ducuptur per naturales mutatões diuerſas ſpecie vndè m cõmẽtatoꝛem ſi up.g*.phi. mures geniti ꝑ putrefcõenẽ ⁊ Ppagationeʒ nõ ſunt eius ſpẽi.ſed hominis reſurrectio erit mutatio diuerſa in ſpecie ageneratione ſua naturali ergo nõ erit mutatio nʒ lis: Itẽ ſi coꝛpoꝛa in reſurrectione eadem i nũero refoꝛmarenturper naturam hoc poſſet per natura

ationem cognoſci fed hot ſcit. ſedſide m. Aug matõis nã nð erit qõeʒ dixerũt adã ꝙ cũ gia nãlia celeſtiũ diſponãt qñ oẽs ꝑ creatiõis locũ tũc oĩa gña in nũeroqᷓ tũc fuerũt reuert ſalẽ q̃ ſicut dicit. Auic. infuſaĩſbã celoꝝ gubernãs N Rla aũr celi diſ rů ab illo iſtanti quo e cipiendo a quo inox redibũt o ro q̃ erãt in illo in oꝛientẽ moue gradũ gradus aũtſu in quolz ſunt.ʒ0. grã trigintã ſex milia. hi onẽ coꝛpus pcr nãʒ? generãt vnꝰ pꝰaliũ.itare opio eſt heretica ⁊ẽt ꝰ phi. a puatione in
li ĩdibũt ad p bilia ⁊ coꝛꝛuptibilia eadẽ Et:⁊ hoc per nãz vniuer
6o methe.ſuẽ c.. E Virtus iuerſalitatẽ gñatõu lem̃to.ʒ6miliũ àno m̃tum ſil dñt ꝙi mẽto in ine. ʒ6 miliũ uptibilia eadẽ ĩ nũe ſpaab occidente entũ annis ꝑvnũ qꝛ.iꝛ.ſunt ſigna? dus centies aůt trecẽti. bo.ſũt dicunt tũc futurã refoꝛmati⸗ ludit ꝙ ſicut hoĩes pgent vnꝰ pꝰaliũ. Sʒ hec iipᷣdicam̃toꝝ dicẽteʒ ꝙ ſſus ꝑ nãʒ. ᷓ ʒ eundeʒ nãz nð põt hũanũc 5ð vuz nõ eẽt ſi poſſer cũ eiꝰplẽaria refoꝛmatõ pᷣ d qõeʒ ꝙ pᷣdcã ffoꝛmatio ñ illa q̃ gnant᷑ ꝑꝓpagatõeʒ ſemine vñ dicit neceſfeẽ Illa ãt refoꝛmatio ria eoꝝ vel ptueribꝰ nõ mediãte xhñanoꝝ nõ põt cãri ſe celeſtiũ trẽt regrit᷑ lis in ſpẽ.vñ turpiter pa poſſe naturaliter ſollã influẽtiã coꝛpꝝ celeſtiũ. Mꝛ⸗ de gatiõe foꝛmã coꝛꝛuptã narurã oreducere.cꝰ rõ eſt limitatio v⸗ itur nõ reſoluit᷑ in eã az fuerat tranſmuta⸗ ma aůt coꝛꝑis icõpleta de diſponẽs ad ſuſcep
cũq; tpis mom ia gniabilia? coꝛ nom̃to.octaua. n. k ꝓpꝛio motu in nt trecẽti.bo.
hitũ ñ eſtregre p eleucoꝝ moꝛs eſt pᷣuatiop pꝰ regredi de moꝛte à ꝑnã plenarie foꝛmari ſcludat giatiõem.dððᷓa erit ꝑnãʒ.qꝛ Fʒ phi. ⁊phi ꝑnãm niſi ex nõ ſtatĩ aialia.
ſemẽ fieri pmũ ſʒ coꝛpx erit ex mate ſemie ꝑpꝑ.n. nobilitatẽ coꝛꝑ mẽ de quo fient ꝑ vtut ad B vtus ꝑticularis gñãtis ſi errauerũt dicent ꝓduci de terrap terea ʒ phm̃. nõ põt eãdẽ innũer tutis ſue.⁊ qꝛ foꝛma depoſſibilitatẽ nũer ta ſed in aliõ inn potẽtia materiee tionẽ intellectiue coꝛpa eadẽ in nũct foꝛmatio ñ erit ꝑ natur potẽtiã. Adpn in opp de eo qð eſt cõe oĩibꝰ in ea efoꝛmatio.n.coꝛpx nõ erir ex Voluntatis dine. poſſit gari alið coꝛp⸗ multis nõ tñ ex hoc ſe tionibꝰ multis
es hũana coꝛ
ꝰeducta ip̃aʒ cadeʒ in nũero reuert o nõ refoꝛmarẽt᷑ pᷣdcã ð coꝛꝑx re ãſʒ imediate tm̃ per dinam ni dð. ꝙ illud vbñ intelligit dẽ ſpe ex neceſſitate? lẽp neceſſitate.ſʒ ꝑipiuʒ Ad ⁊m dð ꝙ qᷓ;uis ex vno coꝛꝑe mediãtibꝰ trãſmutationibꝰ quit᷑ ꝙ mediantibꝰtrãſmuta eꝰ materia ideʒ coꝛpꝰin nũe Mꝛeterea ex equo nõ pot fiericanis ni t̃ caro eg in ſemen canis pᷣdcã aũt re ʒ erit ex eoꝝ materia vl pulueribus nertat in ſemẽ vt ſupiꝰ dem̃ẽ. Acd ſile qꝛ materia in quã vltioẽ reſolu⸗ lincoꝛꝛuptibilis m phi.i.phi. tie loquendo nõ reuertit᷑ eadaʒ in nůꝝro per ſo ertit᷑ niſi ꝙ pꝛiꝰ fuit coꝛuptuʒ ſed ſicut foꝛma que coꝛꝛumpitur eadeʒ in numero er naruram nõ reuertitur ſic per eius reſolutionẽ m non reuertitur eadeʒ poſſibilitas numero in ipſam fuerat tranſmutata. Ad ndicendum ꝙ illud verbum phi. intelligitur
ſipᷣmo cduertã foꝛmatio coꝛpu
Im dð ꝙ nõ eſt
reſoiutionẽ qꝛ nõ reu
impoſſibilitate in numero que
de ipſa materia que eſtpꝛimum fundamentum de quoalia fiunr velſi inrelligitur de poſſibilitate. rũc poc pnomẽ illud oñdit ndidem inñeroſedſite. Ad Im dicũtalig g maioꝛ eſt fallaq diificiliꝰ eſtreuer ti idem nãtuʒ q; ideʒ artificiatũ. Aliſidicunt ꝙmi⸗ nor eſt falſa. qꝛ no reuertit᷑ foꝛma artificialis eadeʒ innumero · Ad pr dðg pᷣmiſſa eſtfallautpʒinbis que de ſuntin qoe. Poleſtetiãdici aliter ãd argu mentũ ꝙ nð eſt ſile de reductione eiuſdẽpartisei⸗ ne in nnmero⁊ reductioe eiuſdem coꝛpoꝛis hůani in numero. qꝛ coꝛpus humanum pꝛoduci naturalit nõ poteſt niſi er ſemie qðperſ olan infiuentiaʒ celi cauſari nõ põt quis. n · naturaliter infiuẽtia coꝛymʒ celeſtium ad cuiuſiʒ generationeʒ neceſſaria ſit di cente phõ.⁊phi. ꝙ homo Inar hoieʒ ex materig. ⁊ ſol perſe tñ ad gatioe eoꝝ que narurliter ꝓqu cunt᷑ ʒ ꝓpagationeʒ eoxEno ſufficit. naturale etuʒ in diduoꝝ quẽ perꝓpagatione generant᷑ ſic oꝛdinat ⁊ pꝛopoꝛtionate ſunt conditoꝛe nature quodeſti poſſibile per naturam totã materiam dẽ qus ſacp eſt vnus homo iterum in Vn alia mulieretivno alio viro conuerti in ſemine ſine alidus commeſi dne alterius materie ſi enim per totam vitamii non nutrientur niſi carnbus qlioꝛum hoium ðquo libet bomine quem comederent conuertereturali quid in ſbãʒ comedẽtiuʒ itã gſemen in eis qutie⸗ ret de partẽ materie huius hominis comeſtitju qut de pulueribus partis materit plurium homin omeſtoꝛum aſili dico de omnibus anmalibysq per ppagationem generantur vnde umpi: de generatione.ſ.ꝙ natura non reducit ideminm mero in his q̃ pꝛoducunt᷑ ꝑꝓpagatlonem inſtun nõ añt in alijs hẽr vt aliquid pꝛobabiliter viun neſcio ſi ve põt habere inſtant am.ſi enialiquipot rio terreconclufa in vaſe aliquo conuertereu i aquam ⁊iteꝝ illa aqua in terrano videtur qune eſlet eadem trrra in numero. Mꝛeteregexilicꝭ dem parte materie dẽ dud modo gatus eſt pugl lus ignis per naturale agenð fuiſſetpꝛius genitus item pugillus ignis in numero ſipus fuiſſeſidiq; plicatum idem naturale agẽs.ðaſimili poſtqᷓ;iſ pugullus erit per ſui coꝛꝛuptionem reſolutus nc⸗ dem partem materie de dua genitus eſtregene⸗ bitur poſtea de illa eadem parte materte idempu gillus ignis in numero quãàdo illiparti mateſicut rum applicabitur idem naturale agens ⁊hdicas agenð natura non gentratniſ meciant ua iin entia ⁊ eadem eius influentiain numero nunqᷓi nertetur hoc non obſtat quia ſaltem reuertiur ſi⸗ milis. de illaautem eadem parte materie de e per hunc ignẽ genitus eſt iſte pugilus ine fuiſet genitus idem pugillus ignis in numero. üite parti materie fuiſſet applicatus quns ignisiom bus ſit ercepta dra materiali uli igni per du dictus pugillus fuit genitus Arg? ad parlemn gratia concluſionis cõcedenda ſunt verbute mẽtatoꝛis ſʒ. Aug. nõ eſt verũ dieit..z cꝰ.g. ꝙmuſta ſũnt aialia q̃ cœeundo alaparinnt ilanuilius coeuntibus. pentibus citc cundo queritur qluu vniðis aie ad ſuũ corpꝰad eiꝰſul cepreze poſitũ. Et vñ ꝙ ſic qꝛ ill mutatio eſt naturꝭ minatur ad getem naturalẽ.ſed anime Po
——
——

ni
ſuis coꝛpoꝛibus reunite in illis coꝛpoꝛibus nʒliter requieſcent.ergo illis reunirent per nãm. tem minus eſt pꝛincipia alicꝰco npoſiti iã exntia vᷣnire 2 lterhncipioꝝ pducere⁊ alteri vnire ßꝑnãʒ pꝓ ducitur foꝛma vite⁊ vnitur materie vt pʒ ĩgñone aialinʒ ꝗᷓ multo foꝛtiꝰcoꝛpꝰhũanij Zaiaz itellectiuã poterit vnire nz. Itẽ ſepatio aie coꝛꝑe ẽpꝑ coꝛꝛu ptionẽ nãlis diſpoſiciõis in coꝛpe neciaẽ ad hocvt
ffoꝛmet᷑ꝑ aiaʒ erit ſufficiẽs cã ad hoc vt iteꝝ ꝑ aiaʒ infoꝛmet᷑. õtra vthitum eſtupiꝰreßrectiòis eſi irerata coplatio aie ⁊ coꝛpis kz. Dyom. 6e. cõ de di.no. Reßrectioniss ſi up nãʒ. ꝗ vnionis pᷣdcẽ nãñ erit efficiens cã. Itẽ in pꝛimapoĩs foꝛmatõe nãj eſt vniõis aie ad coꝛpꝰefficiẽs cã:ꝗᷓa ſiti nec in eiuf refoꝛmatione. Itẽ ſuꝑ nãm eſt adeptioglie.ſʒ talir adep io nõ eſt maioꝛis difficultaris q; vnio aie ad coꝛpꝰ ßᷓʒ magf̃ʒ li*.*. di.i? cpelt. qui dicit ꝙ per pᷣdcãʒ vnionẽpõt hõ ſcire dec nõ eſſe ipoſſibile rõ
nalẽ creaturã ſublimare ad ſue glie participationẽ
ð vnio aie ad coꝛpꝰeſt ⸗ nãm. Acd iſtã qõem dixe-
runt alig vt ad hoc coꝛpꝰinfoꝛmet aia.ſufficit ꝙ cõ
0 üad ſuſcipienduʒ aiaʒ ⁊ nã lis inclinatioaie adipʒ⁊ ꝙ ſit pfis cuilʒ ꝑti ip̃iꝰcoꝛ poris ſʒ certũ eſt ꝙ coꝛꝑi ſuo refoꝛmato gia poterit epñtẽ erhibere.ſi ðs nõ mitat tm̃ꝰ vni pꝑti eꝰfed
ʒ hoc ſic põt argui 5 ſhiazʒ phi.⁊0.phi. q;uis efficiẽ coĩcidat cũ foꝛma in idsꝝ ße nõtñ in idẽ nñero.cñ 6 gia ſit hois foꝛma ⁊ ꝑ vnionẽ e? cũ coꝛꝑe ↄſtituatur hõip̃a nõ crit hꝰ vniðis efriciẽs cã. Pꝛeta ßʒ. Aug. li“. gʒm.q. q.ꝛ*. Auic:6. methe. ci.ʒẽ. cã efficieris dignioꝛeſt cauſato cũ ʒ ꝑs nõſit dignioꝛ ſuo toto.⁊ hõ ſit qðᷣdã totũ ꝑ vnionẽ gie ad coꝛpꝰↄſtitutũ cuiꝰ aiaẽ ps ip̃anõ erit vni⸗ Vniõis cã efficiẽs. Iſis v dð ad qðeʒ ꝙ nã nõ erit iterate vniõis aic ad cõ pus efficiẽs cã qꝛ cũ nã nõ poſſit aie dare eẽndi initi um nõ põt ſibi dare eẽndi ↄplementũ. aĩa añt ↄple⸗ mentũ. in nãlis eſſe hʒ ex vnide ad coꝛpꝰ qꝛ ois ps ↄpletiꝰ hʒ eſſe in totoqᷓ; a toto ſepata nec ex hoc fe⸗ quitur ꝙ iterata aie vñio ad ſuñ coꝛpus diſpoſitu futura ſit ʒ nãm cũ Vtriuſqʒ ad aliqd nq̃lis ſit inclia tio. ð nim vnde. Dyo.&ců de qi no loq̃ns de rebrectione dicit eã eẽ reʒ vetuſtati Inãm viſam ſi bi aũt ⁊ vitati ſup naʒ que 5ʒ nos ẽnã foꝛtiſſima di uine vite ex pte 3 nae erit diſpoſitio ad illã vniðeʒ ſedimediate efficietur oip otentẽ dei vtuteʒ. Qui tenent opionẽ pꝛimã poſſet dicere pn peſi ʒ eam að. Dyo. dicir reßrectionẽ eẽð nãm quo ad refoꝛ⸗ mationẽ einſdẽ coꝛꝑis in nñero q̃ necia eſt de reßre ctione. Ad ꝛm dð ꝙ nõ eſt ſile qꝛ in pꝰhois fo:ma tiõe ſit ꝓdit aia in eẽ⁊ facta eſt actu coꝛꝑis foꝛma.⁊ ideo opoꝛtuit ꝙ ab eadẽ vtute eẽt vnio eiꝰad coꝛpꝰ ⁊ erꝰpꝛoductio ante añt iteratã eiꝰ vnionẽ ip̃a eſti actuqꝛ nõ deſijt eſſe. Ad* dõ ꝙ magfibi logtur de p/ vnione aie ad coꝛpcũꝗᷓ incipit ſiraccipit eſſe ⁊ nãlem inclinatiõeʒ ad coꝛpꝰq̃ nõ potuit ſibi dare ereata nã ß hoc mð pꝛeexiſtũt vnioni future. Ad il- lud quod p? arguebat in coꝛpe qõis ʒ hãc opionem ⁊ pꝛo illa põt dici ꝙ ÿbum phi. inteili gendũ ẽ ð foꝛ ma coꝛꝛuptibi. Id⁊m dʒ villud vbů. Aug.intel⸗
„*„ ₰.
¹0
ligendũ eſt de cz efficienteꝗᷓ efficit remtʒſetotã ita
—.¹
vt ſit cã efficiẽs:nõ tiñ cluncriõis ptiũ. jʒ ẽt ipfurũ ptium q;uis ãt aia reſumẽdo coꝛpꝰ ſuñ futura ſit cã efficiens iterate vnionis ſui cũ coꝛpe q̃ necia eſtad
—
hoc vt er illis ↄſtituatur hõ nonti erit cã efficiens hois ßz ſe tot
üdꝛ no erit cã ſui ipſiꝰ nec coꝛpis. ⁊ i5 ſi cõcedẽdũ ſit ꝙ aia nobilioꝛ eſt q; erit illa vnionõ tiẽ cõcedendũ ꝙ erit nobitioꝛ q; hõp ſtatu illo. Ad 3. dö ꝙ dicebat ꝙ nãnõporeſt illirei dare eẽndi
—
abſolute:ſʒ nõ de illo qð cõuenit illi rei ex ſui vniõe cũ alio. Qui vult tenere aliã opionẽ põt dicere ad. pn in oppin ꝙ mutationqᷓ ãdaʒ ſũt violente ⁊ tmi⸗ nant ad quietẽ violentã:vt pʒ cũ pijcit lapis ſupꝛa trabẽ. Quẽdã aũt ſunt nꝗles ⁊ terminãt ad getẽ nã
lem ut pʒ in nãli motu lapidis deoꝛſuʒ. Quedaʒ ſ
—
quaꝝ pꝛincipałcã effectiua nõ eſt necia qᷓ;uis ad diſponat⁊ cooperet᷑⁊ terminetur ad detem nãlem Vt pʒ cũ homo foꝛtit᷑ impellendo lapidẽ deoꝛſum facit ip̃m velociꝰ⁊ foꝛti deſcẽdere ⁊ foꝛtioꝛẽ ipꝛeſ
ẽponere dicog iterata Vnio gie ad ſuũ coꝛpꝰ diſpo ſitũ q;uis futura ſit bercim ſupnãleʒ. tñ qꝛ ad hoc diſponet nã aie ⁊ coꝛpis terminabit᷑ ad nãiẽ getem Ad? dð ꝙ maioꝛ ñẽ va niſi inrelligatur ceteris
eiꝰeẽnia ab eẽntia cOꝛpis q; qͥlibʒ alia foꝛma ab ef ſentia Ine materie.⁊ tñ fůt optie ꝓpoꝛtionata ad vt ex eis cõſtituat᷑ ꝑ eẽntiaʒ vnñ̃ Ad. ʒn dõ ꝙ ali qã multe cauſe cõcurrunt adʒſtructionẽ quaꝝ umꝰ ꝰcꝰ. de. di.no. Vonum eſt ex Vna tota cã malum ex multis particularibꝰ deffecti bus. —, VE Voxtube erit t E Ftio q ueritur cã efficies ffoꝛma tionis coꝛꝑx ⁊ vnionis animaxꝝ adilla. Et Viꝙ nõ qꝛ voxtube nõ erit apax virtutis infinite. erit. n. creatura ſed tã refoꝛmao corpum q; aiarũ Vnio ad illa erit per vtuteʒ infinitaʒ. Itẽ moꝛtui jj audient vocem tubegᷓ fonus ille nõ operabitur: ad eoꝛum reſurrectionem. Zrẽ rpi reſurrectioerit cauſq efficiẽs reſurrectiõs nfe dicit.n. gloſa ſuper ro. g. qui ſuſcitauit. Jeſ um hec eſt caufa quareſu
defectꝰſ ufficit ad ↄſtructionẽ. qꝛ ſicut dicit. Dyo.
diuinã virtꝰ ſpiritualis reſufcitãs ſic vocitube aſſi
ſtet virtus diuina coꝛpoꝛaliter reſuſcitans ⁊ ſic itei ligendum eſt illud verbuʒ apoſtoli pꝛio coꝝ.iÿ.C net tuba ⁊ moꝛtui reſ urgent ncoꝛꝛupti.erit aute

———————
*
—˙— —.—
vor tube voxieſu xp̃i ᷓpꝛecivietmoꝛrosrefel
qð pʒ ꝑ illð að 1.3o.7 Mortuiaudiẽt, vock filij
dei:⁊ qaudierit vinent:? ꝑus pꝰ œẽs quiimonum̃ tisfũt audiẽt vocẽ filij dei. ſine p̃indicio Vr mihi
g nð erit icẽ voꝝ tube ⁊Vol archãgeli.ſʒ illa tria d
dicit apꝰ iẽ.ad theß. ꝙ· in viſu ⸗ in voce archãde li.⁊ in tua dei ſic diſtigunt᷑: d p'xßs in ſuo deſcen ſu iubebit pulueres ſeu partesq̃ſcũqʒ corp? recol⸗ ligi moꝛtuo? ꝑmiſter* angelox.? hoc notst cũ. di ciet᷑. Deſcendeti iuſſu. ⁊p̃cibiet exilis pluerib? recollectis coꝛꝑa refoꝛmari.⁊ refoꝛmAtis aias Vni ri que duo fiẽt ꝑ vtutẽ dinaʒ. iſtð pᷣceptũ notat cuʒ dr? in tuba dei ʒo archãgeli g fuerũt cuſtodes ꝓ uinciaꝝ in ꝓuinciis auds cuſtodierũt clamabũt foꝛ tit ⁊ ſenſibiliter ſono articulo⁊ mediãte aliq̃ſẽſibi⸗ licreatura foꝛmato ꝙ oꝛð coꝛã iudice ↄpareant coꝛ ꝑaliter diffinitiuã fnias ⁊ irreuocabilẽ audituri.? il ja vox notat᷑ c di⁊ in Voce archangeli. Adp' in oppr dð ꝙ ꝓcedit dẽ cz efficientie pᷣncipali · Ad m dð ꝙ ꝛ⁊ ſi coꝛꝑa moꝛtud ji ſint in vocẽ illã auditu⸗ ra tñ aie intellectuali vᷣtute app̃hẽdẽt eã. Pöõt ãt di ci gefficacia vocis illiꝰ cᷓtũ ad coꝛpuʒ refoꝛmatio neʒ nð erit ꝑhoc qð audiet᷑.ſed p B qð ꝓferet᷑. eo ꝙ eiꝰꝓlatiõi dina ytus aſſiſtet aliqꝰ mõ a ſili ſicut aſſi ſtit vᷣbis q̃ͥ dicit baptizans ꝑuulũ qᷓ;uis ꝑuulꝰ quod drñ app̃hẽdat. Ad.ʒn dð ꝙ reßrectio xpi q;ʒuiſ ſit nre reßrectiõis exãplaris cã nõ tñ tñ erit efticiens niſi foꝛte ꝓtanto dicgt᷑ ad im efficientẽ reduci.qꝛ ðs oꝛdinquerat nullũ reßgere ante reßrectiõeʒ illiui ñ illa glo.ſic dʒ exponi ꝙ eadeʒ.cã qi ſuſcitauit ie ſum vpʒ ſuſcitabit⁊ nos. meritis. Jeſuxpi Ar ad dũt de cã efficiẽtie inſtrumẽtali.
ptem aliã pꝛocedũt dẽe
s quartus · 13
. tr duerit de. 4. nci⸗ O e quenter pali. Et circapoc ᷓ runt ria. P vtx œẽs moꝛiẽtur. · Vtx
ia coꝛꝑa moꝛtuoꝝ incinerabũt.ʒ?. vtx in nxpluerivꝰit alqs nãlis apperit/ad aie ſuſ cepthes g nõ oẽs moꝛiẽ Rumo oſtendo diiimbolo ꝙxpᷣl venturꝰ eſtiudicare viuos? moꝛtuos.ðᷓ ali qui iudicabũt᷑ aui nñũqᷓ; moꝛient᷑. Item. Hier. ad marcellã dicit ⁊ recitat m h di.c. quoſdam in fine ſcti adueniẽte xp̃on morituros · os receptos⁊ iimoꝛtalitatẽ repẽte mutãdos. Item Aug. li de baptiſinopuuloꝛum. nõ multuʒ longe añ finẽ. qbuſdã in fine largiet᷑ vt moꝛtẽ iſtaʒ repẽti na cõmütatione ñ ſentiůt. Wõtra ad heb. ſtatu tů eſt hoibus ſemelmoꝛi ſʒ oẽs obligãt᷑ ad ſtatutu qñeycipiũt cñ ð ſcriptura nuit excipiat ab illo ſta tuto.ð oẽs moꝛientn Zid iſtã qõeʒ dixerunt qdã
vtrecitat. Benãdiꝰ. I. conde eccliaſticis dosma
tibus.ꝙ illi q viuii aduẽtu dñi iueniendi ſunt ſine moꝛte media trõſterẽt᷑i imoꝛtalitatẽ.⁊ hꝰ eis repu tabit᷑ ꝓ reßᷣrectione ex moꝛtuis ꝙ moꝛtalitatẽ pñtiſ vite imutatiõe deponet. ⁊ hi dicũt nõ oiu rebrecti dnẽ futur eẽ a moꝛte ꝓpꝛie deã iſtis.n.nð viglebat᷑ alqua rõ ꝙ hoies moꝛiãt quaſi ſtarĩ reßᷣrecturi ſed hec opio V e ſacraʒ ſcripturaʒ.qꝛ vt hẽt᷑. Ben. ʒo. Dicit dñs ad. Adam puluis es⁊i puluerẽ reuẽ- deris. Wũ. n. in ipocet tota hñana nã ſicut in ſtipite vr iſta ſnia cecidiſſe ſup oẽs qui ᷣm legez nãe ab eo erãt deſcenſuri ſicut ꝙẽs inipoſ ũt coꝛꝛupti.cui ↄcoꝛ dat apius adro. dicens ſicut per vnũ hoieʒ pccm̃
„
intrauit.⁊ꝑ pccm̃ moꝛs ·ita in oẽs hoies moꝛs per trãlijt in q oẽs peccauerũt. Mꝛeterea ro.6ꝰ.ſtpẽ⸗ dia pccimoꝛsẽ ſed oẽs deſcẽdentes ab. Adam m legẽ ꝓpagatiòis nãlis peein oꝛignalẽ hůt oẽs mo⸗ rient᷑. Preterea cuꝰ ſit rebrectio niũ a moꝛte eoip ſo ꝙ dicius oœẽs holeð reßrecturos iplicamꝰ omnes moꝛtuos vł moꝛituros. Vn nulla penitꝰ eſt qõq̃q̃ri tur vtxrebrectio oiuʒ eriã moꝛte. Dñduz ad qõeʒ ꝙ œEs qui nõ ſůt moꝛnn moꝛiẽt. ⁊ hoc ↄcoꝛdat facre kcriprure vt viſuʒ eſt nec ẽ irròabile vt moꝛi antur alig qſi ſtatim reßᷣrectum. ßʒ rõabile vt ſoluãt debituʒ oꝛigialis pcci. Zd prmn opp dð ꝙpꝑvi uos intelligũt ilu qui nõdũ moꝛtuiſt. tñpoſtea mo rient. Zid m dð ꝙ pꝛ tãto. Mioroꝰ. dicit illos nõ
moꝛituros.qꝛ raptim moꝛient᷑? quaſi ſtati reigẽt Apot dici. Miero illius opionis funffe. nectũißʒ hereſiʒ icurrifſe. aꝛ vt di· ⁊ cꝰ.de eccleſiaſticis do gmatitibꝰ.h credere nõ eſt hereticũ. niſ excontẽ tionc bereticũ fiat. Adʒ dðꝙ iud retractar. Aug. libro ſecundoretuzc 3. cv oia cõpoꝛ motuotꝰ Ecundo incinerabũtur· Et vrꝙ non hilud in qð coꝛꝑa reſoluẽt᷑ erit terminꝰ a quoreß rectionis eoxꝝ ſed reſurrectio oĩuʒ coꝛꝑum nõ erita cineribꝰqꝛ reßᷣrectio xpi que fuit exẽpiar nie rebre⸗ ctionis nõ fuit a cineribꝰʒ nõ oia coꝛpa moꝛtuol incinerabunt. Item coꝛd moꝛtnoꝝ nõ incinera⸗ buntur ſubito ſed illi qui iaduentu xpi iuenient v ui.quaſi ſtatipꝰſuaʒ moꝛtem reßgent.ð coꝛpailloꝝ
„
nö tncinerabũtur. Jem reßrectionis termin ad
quẽ nõ erit idẽ in oĩbus. ꝙ ſicut dicitapꝰ· i· ad cox jv. Dẽs quicẽ relurgemꝰ. ſʒ nõ oẽs imutabimur.ʒ aſili terminꝰ reſurrectionis a quò nõ erit idẽ in i⸗ vus.ſʒ quoꝛnundã reſurrectio erit a cineribus.? quo rũdã nõ erit. Lontrd Danielis. iꝛ inli. de hisq doꝛmiũt in puluere terre euigilabũt alijin vitãci⸗ nam? alij in obpꝛobꝛiũ.ſʒ ꝑ multos intelligũt cĩs ßʒ interlinearẽ. ð oium coꝛpoꝛa reducent ipuluereʒ Itẽ. Job.iz. Wemoꝛia nid cõpabitur cineri. R ꝙ oĩa coꝛpoꝛa icincrabunt᷑ excepto coꝛꝑe xxi? co⸗
.
poꝛe miis ſue que incinerata nofuerũt qð de cdꝛM xꝑi certiſſimũ eſt. ⁊ decoꝛ miis ſue credere pilm eſt ſicut.n.culpa oꝛiginalis in aia inducit debitum fepationis aia a ſuo cœꝛpe Ph ſepationẽ ſu a deo cuipã. ita vitiũ fomisin eurne inducit debilict neratiõis eiuſ dẽ vñ ſicut oẽs ex debitoppIp moꝛ tui ſunt vel moꝛient᷑.ita oĩbus coꝛpoꝛib⸗ puanist„
ter coꝛpꝰxpᷣi⁊mfis
nris ſue incineratio debet· ri brã virgo pcciũ oꝛ nale Srerit· quappineãlun bitů mojedit
ñ fonies in eanũq; actuz habuit. iꝑ ſcdas ſcificationẽ totaliter fuit ſublarus ab ea di dem̃ eſt de incineratione coꝛpx coĩ curſui nat 900 dat qui eſt oĩa gñabilia? coꝛꝛuptibilia reſoluirei illud de quo fcã ſunt. hũana verocoꝛh derenuf cta ſunt vt pꝛobari poteſt per illud quod pigenels .ʒo. Der hoc quod dr. Job. io. Womento que
—
B 7.„ ſogñcut lutum feceri ineed vcro in que coo refoluuntur humana dñtur ciheres ppantiquãcon
ſuerudinem quandomotuo? coꝛpoꝛa combureb
tur. Ad pꝛimũ in oppm dð ꝙreſ rectio chꝛiſi it exemplar reſi urrectionis nre q5 ad e? eſſemiamn nõ qᷓ;tum ad eius aia accñtia. Adſcöm dð poꝛã eoꝛum quiin aduentu xp̃i inenieni viniii rabuntur ꝑ ignẽ q pꝛocedet faciem iudicis. Adʒ
——— 2 „—————— 4 —
i lb ſl rde viü

w„„
xliij
dõ ꝙ nð oʒ ꝙ oĩa ↄueniũt in termioa quo ↄueniant in termio ad quẽ.ab albedie põt eſſe vna mutatio in rubedinem.⁊ alia in nigredinem. Ertio af vtxin pulueribꝰ coꝛpuʒ moꝛ⸗ t)—ie tuoꝝ ſit algs appetitus nãlis ad aie ſuſceptionẽ. Et vĩꝙ ſic bʒ mniaʒ phi.iꝰ. phi. materia appetit foꝛmã ſiẽ feia appetit maſcu lã⁊ turpe bonũ ſʒilli pulueresin quos hũana coꝛꝑa reſoluunt᷑ ſãt maãteria aiaxꝝg in eisẽ nãlis appetitꝰ ad ſuſceptionẽ eaꝝ. Itẽ mioꝛẽ ꝑfcõeʒ recipit ma teria coꝛpis hũaniꝑ alam qᷓ; eↄñ ð cũ aia ſeꝑata nã leʒ hẽat iclinatiõeʒ ad coꝛpꝰ mnitto foꝛtiꝰilli ptueres qui ſunt matia coꝛpuʒ hũanoꝝ nãlẽ inclinationem hẽnt ad aiaʒ. Itẽ in illis pulueribꝰeet nãlis incli natio adaiaʒ determinatã:tůc exillis pulueribꝰcoꝛ pus refoꝛmatũ ita eẽt feibile ab vna aia ſic ab alia ⁊tůc nõ eẽt rõreddendi ꝓpꝛia cœpa giabus qͥ ipſa pꝛius aĩaueft qð falſuʒ eſt. Contra Aui.i. liꝰ phi c.⁊excludit a materia reſpectu foꝛme deſideriu tã aĩale qᷓ; nãle.ſʒ inclinatio nãlis ẽ quoddã ðſideri um nãleg in materia coꝛpoꝝ hũanoꝝ.nõ remanet ad aĩaʒ aliqᷓ inclinatio naturalis. Iteʒ cui libet icli nationi nãlirñdet aliquid ages nãle qꝛ nã nõ defiẽ in necſſarijs vñ dicit phñs.⁊⸗ ce.⁊. mũ.ꝙ aio extra rõeʒ eſt vt nã poſuerit ftellas mobiles ⁊ nõ p̃para- nerit eis in ſtrumentũ motꝰqꝛnã nõ poſuit aliquid
vanã? ſine cã⁊ßꝑ nullũagens nãle poſſunt pulue
res coꝛpoꝛum pñanoꝝ eidẽaie iterato ↄiũgi g in eiſ nõ eſt aliaua nãlis inclinatio ad ip̃aʒ aiaʒ. R nã inclinatio materie ad foꝛmã nõẽ nini quedã nãlis aptitudo ad recipiendũ foꝛmã. nõ. n.põt ibi inclia- tio nãt que cum hoc ſit aialis nec nãle eo modo qꝰĩ lapidem ẽ ad fedendum deoꝛſum ſicut expꝛeſe diẽ Auic. in loco pꝛeallegato qꝛ in materia cx ſe ipſa nõ eſt aliquod actiuuʒ pꝛincipiũ motꝰad ipſã foꝛmam Vnde illud qð eſt tranſimnutans mater nð pertinʒ ad eius nãm pꝛedictã aũt aptitudo ma- terie ad foꝛmã aut eſt remotq aut pꝛopiq. Si remo ta.ſic in pulueribus coꝛpoꝝ humanoꝝ⁊ in materia cuiuſlibʒ gñahs ⁊ coꝛꝛuptiõi vel eſt nãlis aptitudo adſuſceptionem aie rõatqꝛ materia er ſin naturaẽ diſponibilis ꝑ ↄueniẽs agẽs nãle ad rõalis aĩe ſuſ ce ptionem ſi ꝓpinq̃ſic dico ꝙ in pllueribꝰ hũanoꝛuʒ coꝛpoꝝ nõ eſt aptitudo ad rõalis aie ſuſceptionem nec determinate nec idetermiate.qꝛ plures illi nõ lint diſpoſiti illa diſpoſitiõeq regritur in matia ad õal aie ſi ionẽ qꝛtaz in matia nãlis aptitudo — ã ꝓpꝛie nõ d nqlis inclinatio ad il lõ eo ꝙ ꝓpꝛie loqu ldr̃ad aligd iclinari nꝗt niſi hẽat aliquã inchoationẽ ipiſeu nãlẽ diſpoſitio nẽ determinantã ad ip̃ʒ. Nälis. n. inclinatio vaga nõ eſt cũ nã oꝑetur pp finẽ detminatũ ßʒ doctrinam phi.⁊.phi.⁊ ið Phꝛie loquẽdo dici nõd gĩpulueri bꝰcoꝛpꝓꝝ hũanoꝝ ſit nãlis inclinatio ad ſuſceptio⸗ nẽ aie rõatnec ðᷣterminate nec idetminate.illi tam̃ dinari ſunt ex dina Pnidentia ad vt ẽcorpai nũerojfoꝛniẽt᷑ aianda ilłeiſdeʒ aialibꝰ in nũero quibꝰ ßus aiara fuerũt refoꝛmatis tñ illis coꝛpalibꝰeritin eis iclinatio ex ſua nã ad gie Ppe ſuſceptionẽ. Ad pnin oppn dð ꝙ ſbi phi.log tur de abpetitußʒ ꝙ accipit᷑ Pnãli aptitudie rẽota vel ꝓpinꝗ ad aliquã foꝛmã ʒ rẽotañ eſt icliatio nãr Inpdictis ãtpulneribꝰnõ aptitudo ꝓpinq ad rõ nalis aie ſuſceptionẽ.ſed rẽota. Ad 2m dðꝙg nõẽ
ſile qꝛ aia ſepataa coĩpe rẽanet inde eade nʒᷓ quam hẽbat cũcoꝛpi eſſet ↄiuncta coꝛpꝰãt nõ ſic Ad.ʒm ꝙ nõ vʒ duplici de cã.tũ qꝛ illiplures ex dina ꝓui⸗ dẽtia oꝛdinata ſt ad hoc vt exeius eadẽ coꝛpai nũe ro refoꝛment᷑ tũ qꝛ aĩa nãlẽ inclinatiòeʒ hʒ ad illos plueres detminate q;uis nõ ed. Ai. ad ptẽ ſcdaʒ uis gra p̃ncipalↄcluſiõis poſſint ↄcedi tñ indigẽt olutiõe cũ.n.dã in pꝰꝙ oĩs nãlis iclinatio ẽ deſide riuz nãe dico.ꝙ nõ eſt vexꝝ bʒ ꝙ nãlis inclinatio ac cipit᷑ ꝓ nãli diſpoſitiõe ad foꝛmã ſʒ vex eſt 5ʒ acci⸗ pitur ꝓ actu g eſtqͥdaʒ tẽden tia ad aligd ficutẽi la- pide ad motů deoꝛſuʒ q;uis violent᷑ſ upertrabẽ ge
ſcat. Ad ꝛm dð ꝙ mãioꝛnð ẽ vera.qũ incliatio nã lis eſt ad aligd qð non infra facuitatẽ nãe aia ãt nõ eſt ifra facuſtatẽ nãe.qꝛ ſub deo eſt nãe ſinis.⁊ ẽtqᷓ; uis in coꝛpibus refoꝛmatis erit ad aĩas ꝓpꝛias in clinatio nãlis. qᷓ;uis ſupnaturałreſtitutanõ tñ per nãle agẽs illa coꝛpa illis aiabus iteꝝ vnientur. vt multi pꝛobabilter dicunt. Vrticulusquintus. queritur de.5.pꝛĩ nfeq uenter cipali. Et circaq̃ runt᷑ tria. Pꝰ vtx oẽs hoies ſilreßgent. 2. vtx reßretio cõlibʒ erit in iſtanti. 3* vtrũ reßgent in eiſqẽ locis in quibꝰ fuerũt ſepulti. Rimo oñdog nõoẽs ſitreßgẽt apꝰ.i. p ad Theſälo. 4. Woꝛtui gixp̃o unt reßgẽt ßꝰ. deinde nos ꝗ Viuimꝰ. Iteʒ
apoc. ro. cetimoꝛtuoꝝ ſi vinent donec ↄſumẽt᷑ mũ eãnig aliqd pꝰmille jnos reßgẽt poſt alios. Itẽ
hoies nõ ſi foꝛmãt᷑ gᷓ a fili nec ſit refoꝛmabunt᷑.Itẽ coꝛpa oꝛdiant᷑ ad aias.ſʒ reßrectio aĩaꝝ nõẽ ſil nʒ coꝛpx. Lõtra apꝰad heb.ii dicit de ꝓbatis teſti mõio fidei ꝙ nõ acceperũt repꝛomiſſionẽ.ſ.fßrectt onis vt ñ ſine nobis ↄſumarẽt: Ztẽ pad coꝛi.i.
Sicut in · Adã oẽs moꝛiuut᷑ ita Fin xpᷣo œẽs viuiſi cabnnt᷑ ſʒ neceſſitatẽ moꝛiendi oẽs in adã icurrimꝰ 6 cẽs ſit ꝑ chꝛiſtũ reßgemꝰ. Itẽ ea q̃ fiũt in mom̃to ſil fiunt iʒ ſiẽ dẽ apꝰ.e.c. Dẽs reßgemꝰin mom̃to
oes ſit reßgemꝰ. R?ꝙ illi quiĩ aduentu iudicis iue
nient᷑ moꝛtui oẽs ſilreßgent. gẽsẽt illi q innenient᷑ Viui ſit moꝛiẽt᷑ ⁊ ſilreßgẽt ſ ö cẽs illi q inuenient᷑ moꝛtui añ reßgẽt qᷓ; illig viui ineniẽt᷑. ⁊ huic mate- rie cõcoꝛdat gio.ſup illud pma adtheß.. Mötui qinxß̃o ſunt reßgent pmi nõ.n. vf mibi h intelligẽ dũ de pꝛimitate dignitatis qꝛ muiti de eis quii ad uentu iudicis inuenientur viui erunt maioꝛis me⸗ riti qᷓ; multi de illis qui tunc inuenientur moꝛtui. ecclia.n.eſt vt S acies oꝛdinata in qua in pn cipio ⁊fine ponuntur foꝛtioꝛes ſec hP paru moꝛaʒ inter reſurrectionẽ illoꝝ⁊ iſtoꝛum quãdoq́; ditur tam illi qᷓ; iſti ſireſurrecturi ꝙ aũt inter reſurrecti ionẽilloꝝ ⁊ iſtoꝛum parua ſit moꝛ patet ſic. qꝛ m glo. ſuperillud.i.coʒ.i. Omnes quidẽ reſurgemꝰ Zhm. Aug. 20. de.ci.c.ꝛ0. li qui viui inuenientur in aduentuxpi in paruoſ patio paſſuri ſunt moꝛteʒ ⁊ecepturi immoꝛtaliratẽ. illi autẽ qui inuenient᷑. moꝛtui ſitreſurgent qñ illiqui inueniẽt᷑ viui moꝛiẽ rur· alig tñ dicunt ꝙ pmo reßgent electi ꝗ añ ceſſati onẽ motꝰ celi erũt moꝛtui quos dñt apm voluiſſeſi gnificare cñdic. i· adtheß.4. ꝙ moꝛtuii xpᷣo gẽt Pmi. repꝛobos n.moꝛtuos ĩj diẽ moꝛtuos in xp̃of tm̃ electos deinde reßgent alij elcti qui moꝛientui ꝓpterceſſationem motus celi quaſi ſtatim ⁊ cite

preſurgent. ðinde oꝛs repꝛobi ſil. ad ſigniſicãdu n.ꝙ electi ivẽtiſtie vẽiũt ad iudiciũ? repꝛobi iuiti oꝛdiauit ðᷣs ꝙ citiꝰaliq;tulũreßgent elciq; repꝛobi qꝛñ moꝛa modicqvalde erit it tßᷣrectiõeʒ vtrerũc; It illa moꝛa ꝑp ſui bꝛeuitatẽ dicat᷑ ab apꝰ.i.coꝝ.is mom̃tũ ſʒ glo. ibidẽ iõ dicũt᷑ oẽĩ ſil̃ß̃recturi.? me uꝰtiẽ ⁊ ſecuriꝰ dicere ꝙñſiue electig i aduẽtu iudi- cis inẽiẽ᷑ moꝛtui.⁊ illi ꝗtũc iueniẽt᷑ viui ſitſit reßre cturiita ꝙ illi gtune inuenient᷑ viui moꝛiãt᷑ antet ſurrectionẽ alioꝝ ⁊ purgent᷑ ſi qd in aliqbus illoꝛ erat purgandũ.⁊ ſtatipoſt cum qlijs ſil reſurgãt. ſi⸗ ue inter reßrectionẽ iſtoꝝ ⁊ illoꝝ ſit fuła valde mo dica moꝛa.ita vt ab apꝰ dicat᷑ mom̃tũ qð tñ inter 7 ſurrectionẽ elcõꝝ re ꝓboꝛũ nullꝰerit tpis oꝛdo Vð gruitas ãt q hoies reſurgũt vnꝰ poſt aliũ ſiẽ vnus poſt aliũ moꝛinnt᷑ triplex eſt. Tna vt in coi gaudio Sium maius ſit gaudium ſinguloꝝ vt dicit glo. ſuꝑ ilud ad heb.ii· deo ꝓ novis aligd melius puiden te. Aliaẽvt ſci pp nãie deſideriũ reſumẽdi coꝛpoꝛ ſua efficaciꝰ oꝛẽõt pꝛo nob qꝛ ſtati cũ ĩplebit nůerꝰel cõꝝ eritreßrectio moꝛtuox.ʒ ex electis hoĩbus ⁊ à geiis vna cõſtituetur ſupna citas ãgeli aũt ↄplemẽ tñ ſui accidẽtalis pᷣmij ñ habebũt quouſqʒ miſtrat ðſicrint qꝛ in miſtrando ſempꝑmerent᷑ augmẽtum accidentale pᷣmij miſtrabũt ãt qᷓ;diu erit generatio poiuʒ ⁊ coꝛꝛuptio.⁊ iõ durãte hoĩiu gſione ⁊ coꝛꝛup
tione nonẽ eoꝝ reſurrectio de lege coĩ ne añ ange
los recipiant ſui accidẽtatpᷣmij ↄplementũ. Ad pn
„
in oop pʒ ſolurio ex deis.ßʒ. n. Aug. ꝛ0. de.ci.dei.
c.ꝛ0.p hoc quod apꝰ. Deide nosg viuimꝰ intelli-
git perſonas illoꝝ quos iudexi ſuo aduentu Vuos inueniet ꝗ vt dixi paꝝ poſt illos qtunc tentet moꝛ tui reſurgent. Acd ꝛn dð ꝙ bʒ Aug.⁊0. de.ci. ði— . Ibi accipiũtur mille annip oibꝰãnis hꝰſcli vf⸗ q; ad cꝰtpis ſinem repꝛobi nð viuent vita coꝛpali nec vnc; viuẽt vita ge eleeti aũt moꝛtuiꝑ totum illud tpᷣs vinẽt visa gre⁊ glie ĩ aia ⁊ poſt illud tẽpus viuent glioſi in aia? in coꝛpe. Ad ʒn dð ꝙ nõẽſi te qꝛ poſtpᷣmos pentesalioꝝ hoiuʒ foꝛmatio xp̃o ex cepto eſt ꝑ nãm que nõ põt vnum ꝓducere niſi me diante alio:eoꝝ ãt refoꝛmatio erit per dinaz poten tiã que põt vnů refoxnaꝛe nð mediante alio. Mꝛe terea nõð ſic eſt ↄueniens oẽshoies eſſe ſili ſtatu coꝛ ruptionis ſicut œẽs ſimulrepari in fine ſtat⸗ coꝛꝛup tibit. Ad qm dð ꝙ nõ eſt ſile qꝛ reßrectio giarumn reſpicit merita que ſibi inuicẽ ſuccedunt reßrectio coꝛpoꝝ oꝛdinat᷑ ad retributiõeʒ vltimatã quã oEs ſimul recipiẽt. Arꝰ ad ptẽ aliam gra pᷣncipalis cõ⸗ cluſionis pht ↄcedi tñ perillud mom̃tuʒ de quo log tur apꝰ intelligit᷑ anguſuſſimũtpis ſj patiũ ĩ quomo ra eſt bꝛenis ßʒ glo ibidẽ.⁊ iõ vbum illud nõcogit ꝙ in eodes inſtanti reßgant illi g in aduẽtu iudicis in uenientur moꝛtui. queritur vtx reßrectio cuiꝰ Ecundo libʒ erit ĩ iſtanti. E vñ̃ꝙ ñnð . Eze.37. vni dñs ſibi oñdit inuiſiõe reſurre ctionẽ futurã dr ꝙ acceſſerũt oſſa ad oſſa vnñaðq; ad iuncturã ſuã.⁊ ſuꝑ ea nerui? carnes aſcẽderunt
⁊ extẽta eſt in eis cutis deſup⁊ ſpũʒ nõ hẽhãt.ð coꝛ
poꝝ reformariopꝛecedit tꝑe ipſoꝝ ikataʒ actionem Itẽ ois effcũs eit ſucceſſurꝰ cꝰcaufa eſt ſucceſſiua ſʒ voxtube que erit cã rebrectõis erit ucceſfiua. 3? ipſa reßrectio. Itẽ oĩs mutatio vel eſt motꝰ vel ſi nis motꝰſʒ reßrectio nõ eſt alicꝰ morꝰßᷓ erit motus
ßbʒphi. 4. phi. ois motus eſt tpe.ð reßrectio at
intpe.. Woòtra rebrectio eritp infinjtã potentiaʒ ſʒ infinita potentia põr opariinõtpeßreſurrectio 0 terit eſſe in nõ tpe.cũ ð ↄuenientiꝰ ſit eã futurã eẽin inſtãti e; in tpe ipſa erit in iſtãti. R ꝙ in rebrectõe ↄſiderãda ſunt tria.ſ.pᷣparatio ad coꝛꝑxꝝ refoꝛmati onẽ ⁊ coꝛpum refoꝛmatio.⁊ coꝛx refoꝛmatoꝝ cuʒ ſuis aĩabus ꝓpꝛijs iterata vnio pmũ fiat creata vᷣ⸗
tute qꝛ pulueꝝ collectioſet miſterio angelico vœx
tube procedet a xpᷣo inqᷓ;ẽ hõ q;ʒuis ab ipſoine deꝰſit ſpũalẽ vᷣtutẽ ſupnaturalẽ hitaturà iſeſetin tpe. Alia dno erůt ꝑ ytutẽ dinaʒ.⁊ fient ieocẽ iſtiti oꝛdie tñ nãe vnio aiaꝝ ad coꝛꝑã ſequi ißoꝝ iſoꝛma tionẽ que ẽdiſpõ ad aiaꝝ ſuſceptòes. Zdpioppn dʒ ꝙ ꝓphetanarrarenð potuitiinſtantigiitanti futuꝝ eſt vñ ea q̃ dicit ibi no notãt oꝛdinẽ tꝑis ſed nãe. Adꝛm dð ꝙ nõ oʒ cauſe ſucceſſiue effem̃ eſſe ſucceiſů qñ nõ opatur niſi in ſuo vltio iſtanti. ſicco⸗ opabit᷑ vox tube ad reßrectionẽ moꝛtuoꝝ ſicut við mꝰgeffectꝰ vox ſacimtaliũ in vltio iſtanti eoꝛuʒ Ad:⁊mn dð ꝙ maioꝛẽ va de naturali mutatiõe. Re ßrectio aũt erit fupn atural mutatio in naturali etiã nntatiõe hʒ maioꝛ inſtantiã. vtpʒi illũinatiõe me dij que ꝑſemõ eſt alicꝰ motꝰ finis dꝛ in eodem iſtti in quo ſoluit fuit foꝛmatꝰmediuʒ ilũinauit. er dei in qõe pʒ quõ ꝓcedat argn adpãrtem ſecundam.
äritur vtꝝ reßgẽt in eiſdẽ locis At Ei tio in qbꝰ fuerũt ſepulti. Etv œꝑñ
qꝛẽßrectio erit a moꝛte ß mors magis de ꝓpere ſpicit locũ moꝛtis qᷓʒ ſepultuie: 5 reßgẽt in locisin qvꝰ deceſſerũt. Iteʒ phi. iꝰce.⁊ mũdi. ili coꝛpa ↄpoſita ſunter. ꝓ·eleitiss reſoluũt in. 4. eleĩta:qꝛ vt hi.ʒo. phi. De coꝛꝛuptibile reloluitur jillð er quo fit. ſʒ poiſibile ẽ ꝙ illa elem̃taadaliaio ca trãfferant᷑.z reßget alibi q; in locoſ epulture. It poſſibile eſt ꝙ capnt ſepeliat᷑ in vno lococoꝛi alio
joco.totũ aliud coꝛpꝰ in.ʒquo fcõ nõ eẽt poſſibile
vt reßgat in locoſepltureꝙ reßgendo ſimł ekt ind nerſis iocis. Võtra Eʒe.ʒ. Ego apertã tunlo vros ⁊ educã vos de ſeplehꝛis veſtris populeme Item. Mat.⁊ monuſitq apta ſunt ⁊ multac⸗ poꝛaſcõꝝ que donnierãt reſurrexeft ereunes de mõuments.⁊c. ʒbi dicit glo. ꝙ monuid aꝑta ſñt in typñ rebrectionis furure.ð refrectio muotn eritimonmnentis. Rg moꝛtui reſurgẽt in illis locis in gbꝰtpe reßrectionis erit pꝑs pncipalioꝛ cꝙ poꝛis ſiie.ibia ÿncipio fucrint ſeplta coꝝ coꝛpaſi⸗ ue nõ.ſi ãt illo tpe contingat alicꝰ coꝛꝑis ptes equt pᷣncipales eẽ in pluribꝰ locis vtpote. medietàs capitis.⁊ medietas coꝛꝑiðꝰ medietas oiuʒ Atiorů mẽbꝛoꝝ in vno loco:⁊ alie medietates in dlio.? it eque diſtãtes aloco moꝛtis? loco indicij. tůc c nõ ſit rõqᷓf magis reßgatĩ vno loco iſtojnz qialio Dicẽdũ.n. ẽ ꝙ rõnabiliꝰẽ ꝙ reſ urgatiillölocoi 4 deꝰeñ reſurgere voluerit vñ nõ ẽ dð ꝙ deus volct iſtuʒ in hoc loco reſurgere.qꝛ rõnabilius eſt. ſ ediõ rõnabiliꝰẽ ꝙ dei volũt as ipabit. eo.n. ipo len rönabile. qꝛ deꝰ vlt illud fieri. Adpmiopp de reſirrectioi tĩ erit a moꝛte. ſedẽt ab incineratò⸗ ſcierati aũt magiſ de ꝓpe reſpicit locũ ſepulture 3 locũ moꝛtis ⁊ pᷣterea vt iam dixi reſurgent vbi pe pncipalioꝛ ſui coꝛpis erit tpe reñ urrectiõs. 20: dðꝙ ſicut coꝛpꝰpoſepltũĩ vno locoſi poi cah.lo, znos. vl.ꝛ0. ſepeliretur in alio reſurgefti? ninp
S. —

wolintii ſ
t ade
3 2
3 3 ℳ 2„
ſedico coꝛpa ãvẽit⸗folutaſtielemita qᷓtranata
ſad loca alia ita ꝙ de ipis nihilẽi locis i gbꝰfueft Teplta reßgẽt vbi plus iueniet de marie q̃ fuit cõpũ hdcõx.ille. n. locꝰ ꝓillo tpe erit eis loco ſepfture:
Adzndp xm quoſdã fcãdiniſõe p̃dcã aiie ꝓtes
tp̃e reßrectõis ↄgregabũt iloco vbi tũc erit coꝛ. qꝛ pꝛio foꝛmat᷑ coꝛ it alia mẽbꝛaßʒphi. iʒ de aiab
ſẽ dic Auic. ʒ⸗ lio. de aialibꝰcd 5 ʒ pnmẽbꝛoꝝivi
taꝛẽt ppncipiũ võax? neruoꝝ:⁊ ab ipo tãqᷓ; a ÿn cipiopꝰ deriuat᷑ꝑtotũ coꝛ ꝰinfiuẽtia aie vitalium
moiuũ cãtiua.qꝛabipſop eſt oꝛigo ſpũuz g ſũt di⸗
latiui influẽtie ipñꝰ aie circa coꝛ. ⁊ alia mẽbꝛa ↄgre
gant̃ ſiẽ circa cẽtrũ⁊ eſtillud qð vltio moꝛit᷑ĩ hoie. Alij dñt ꝙ hõ reßget Vbitũc erit caput.qꝛ vt h̃. ff.
dereli.? ſuß̃. fun. i.cũĩ dinerſis ibi eſt hois ſſepultu
bi eſt caput eiꝰſepultũ. Ambꝰct in glo. ſup illð
plal· Aide hũilitatẽ meã⁊ eripe me. dicit ꝙ caß to rũ coꝛpꝰ dirigit ⁊ſenſibus iplet.⁊ibi expᷣſſe vr ſibi attribuef pᷣmatũ inter os ptes totiꝰcoꝛpis. ꝛe tea coꝛpꝰhñanũñ rebget niſi ꝑp aiaʒ rõnalẽ.g reßre etio hois erit vbi ꝑs coꝛpis erit q̃ magis de ꝓpiqꝰ reſpicit opioneſ aie rõalß aũtẽ caput qꝛĩ capite ſůt ſenſus tã interioꝛes q; exterioꝛe q maxie deßᷣuiunt
ohatiõnibꝰrõalis aie. ⁊ ſi.n. tactus ſit qᷓ̃ totuʒ coꝛꝰ
diffuſus. dꝛigoti eius pꝛoxima eſta càpite.
3 nicuusſertus—— rit de.6 p̃ncipa nſequenter li.⁊ circa jee tria. N vtxꝝ retrectio eritin vitio inſtãti pis. 2 vtxꝝ erit in nocte. 3*. vtx notuʒ ſit angelſub certitudine qᷓ;tum tẽpus eſtvſq; ad in ſtanſ reſurrectionis. imo ↄñdoꝙreßrectio nõ eriti vitio P iſtitpis. aꝛ nñq; erittpis vl⸗ timũ iſtas. vt. n. dr 4? phi. motꝰ nò põt eẽ ſinetꝑe.ſed iemp erit aligs mot⸗ veli padiſoł ifer
noſnõpotit eẽ reßrectio ĩ vltio iſtantitpis. Itẽ vt reßgent ÿoꝛes qᷓ; ili qtunc ĩineniẽt viui.ſʒ in vltio ĩ ſtanti tpis ñp̃t eẽpus⁊ poſteriꝰ.ꝗᷓ tilli vr iſti reßgẽt ꝗñ vltm iſtãs tpis vel pꝰ. Lõtraßʒ ſniaʒ phi.ꝛ. de gñatiõe motꝰ coꝛpuʒ celeſtiũẽ in his iferioꝛibus cã nãtgnationis⁊ coꝛꝛuptõis ᷓ qᷓ;diu durabit erit ĩ his iferioꝛibꝰ gſatio? coꝛꝛuptio ſʒ durãte gatione coꝛꝛuptiõe nõ erit reßrectio gů erit vſq; ad iſtanſ quoceſſabit ille motꝰãt erit lt inſtästpis. R⸗ ꝙreßrectio viuʒ illoꝝg in aduẽtuxi iueniẽt᷑ möõtui eriti vltio iſtantitpis ꝓpe deiqð ceſſabit ceſſante erit ãpliꝰ ts. n. ꝓhe dem̃ nõ eſt niſiĩmotupmi mo bil ſicut in ſpd vt pʒ pphi.⁊ꝰ. de gñone ↄueniẽt᷑ ãtĩ eiꝰ vltio ĩſtanti erit reßᷣrectio moꝛtuoꝝ vt ſtatꝰ coꝛ ruptibilitatis ⁊ motꝰceli gũi ↄuenit ſileẽ deſinãt Sſtatꝰ icoꝛꝛuptibilitatis⁊ ges celiq̃ͥ ſibi ↄuenit ſiłi⸗ eipiant. liãtg in aduẽtu jp̃i ineniẽt viui q̃ñ ſtatiʒ pceſſatiõeʒ niotꝰceli moꝛiẽt.⁊ pũ pꝰ reßgent. vt ĩ
inoꝛait᷑ media purgẽt eici qpurgabile aligd hẽbũt
nec inireris qpꝰvitiuʒ inſtans tpis.ꝓp̃e dei pono moꝛã hiite pᷣꝰ⁊ poſteriꝰ.qꝛ pillð ijſtã rẽanebit tpᷣs
— derqð ↄſegt quẽlʒ motũ ðʒ quẽ mõʒ logt̃. Au. detße. ſrgen. ge añ mediũ cũ dicit ꝙœtpᷣs cepit
acreatura. ꝙðcreature motꝰ ex alio dalið ʒſeqnti⸗
brcbus quid ãt ñ ttp̃spꝛopꝛie deſñ ⁊ coĩt. oñſuʒ ẽ
dion.z6 co.
—
Iindo E vtxresrectio erit inoetei Ecundò xentee — dia nocte clãoꝛẽ fcũs ecceſpõſꝰvẽit exite ob nãei. tẽ luce.ixꝰ.in pabola ↄpat aduentꝰ xpi ad in
diaer dictiapʒ ſolutio ad argimenta.
diciũ aduẽtui furis ad domũ ſʒ fures de nocte coit
veniũt gxps ad iudiciũ uẽiet ð nocteiſuoãt aduen tu eritreßrectio moꝛtuoꝝ. Lõtra fßrectio xp̃i fuit exẽplar retrectiõis nreß xps noreßrexit de nocte ß ipncipio diei.vt hitũẽ li 3ꝰ. di. iꝛ. zreßrectõ moꝛ tuoꝝ ñerit de nocte. Rꝰꝙ motꝰ cei ceſſabit circa
ſolis oꝛtũ lũa exñte ĩoccidẽte qꝛ ĩtali diſpoſitõe ſol
⁊luna credũt᷑ creari fuiſſe.⁊ qꝛ in illo iſtãti ĩ quo ceſ ſabit mocꝰ celi ↄueniẽs reßrectio moꝛtuoꝝ exceptif paucis ꝗ in aduẽtu iudicis iueniẽt᷑ viui iõ cõceden dũ ẽ ꝙ coĩs reßrectio moꝛtoꝝ ñ eriti nocte qꝛtñ exñ
tib?ꝰi oꝛientẽ citiꝰ diesẽ qᷓ; exitipꝰin occidẽte ⁊m
tuoꝝ qdã reßgẽt in oꝛiẽte ⁊gdã in occidẽte:iõ qdã? ßgẽt de nocteꝑ compatiõeʒad locũ in quo rer urgẽt tiper. Lomparationem t ad locum vbitenedit᷑ iudiciũ eriti oꝛtu ſolis añqᷓ; aligs resgat. Ad pmin oppn dð ꝙ ßʒ glo. ibicẽ d̃ille ciamoꝛ media nocte
qꝛ nullo ſepantevelſ. ciente. Ad⁊n dð ꝙ ꝓtanto cõ
ꝑat᷑ aduentui furis aduentꝰindicis qꝛ ſicutfur ve⸗ nit hoꝛaq̃ nõ purat᷑ vẽturꝰſic erit de aduẽtu xp̃i ad iudiciũ: vñ ibidẽ drq̃ hoꝛa nõ putatis filiꝰ hois ve niet. q añt dñt reßrectionẽ futuraʒ de nocte hoc iõ dñt qꝛ eritĩ cõfin io noctis pᷣcedẽtia.⁊ diei ſeq̃ntis q̃ veſperã nõ hẽbit vl pp rões dcãsiſ olutòe algm. — TtiO tx hoibꝰ langelis notũ ſit ſp̃ — ertitudine qᷓ;ntpᷣsẽ vſq;ad in⸗ ſtãs reßrectionis. Rꝙ vᷣtute nãli.nec hoi bꝰnec angelis põt eẽ ſub certitudie notũ qꝛ ges ce liex cã nãli nõ eritſʒ volũtaria.imo celũ qᷓ;n ẽde ſe cũ ſit figure rotunde neq; graue neq; leue:⁊eꝰmo tus ſit circnlaris nec ex moiuſ uo aliq; ꝑfœõnẽ nãleʒ acgrat ĩſe aptũ eſtq;me ex pte ſuaſine, fine moneri. qꝛ tñ mouer᷑ a moꝛte Volũtario.ꝗẽ itelligẽtia vt hi
tñeſtliꝰ.⁊d. di.i“ qj gdem itelligẽtia mouʒ bʒ ipi creatoꝛis? ceſſabit mouere ad ipuz eiuſdẽ ges celi
ex Voluntate dina depẽdet quãcx puris nãlibꝰ neʒ
qͥrentibꝰ reuelare noluit imoeis rñdit vrh̃ actu um pꝰ M eſt vfʒ noſ ce tpa vel mom̃ta qᷓ̃ pr poſuit in ſua ptãte. qꝛ vi diẽglo. ibidẽ hoc noſce poibus j expeditʒ ita viuantqͥſi quotidie indicandi dicitẽt glo.ſ illõ. Luc.iꝛ.q̃ hoꝛa nõ putatis: vltiaʒ hoꝛaʒ ſeꝑ ignoꝛari Voluit deꝰ vtſ ẽpſit ſuſpecta? ad eã ſ
ppemur. Atx ãt hoc btis angel ſub certitudie ꝑre⸗
helationẽ norũ ſit qbuſdã vf ꝙ nõ dicit᷑.n. Wath. 24 De die illa ⁊ hoꝛa nemo ſit. nʒ angeli celoxꝝ ni
ſi pf ſolus. ibi dicit glo ꝙ nulli ſcõꝝ angeloꝝ.cõcef ſit ðs notiã h diei. Ijlij ãt dñt ꝙh inteiligendũẽ ð notitiaqᷓ resi Ppo gne cognoſ cunt.qꝛ in vbo vidẽt hoc ſub certitudine qꝛ pꝛobabile eſt ipᷣos in vᷣbo vj
dzre nõ tm̃ qð ſpectat ad eox gloꝛiã eſſentialẽ.ſʒ ẽt
qðſ pectatad accidentalẽ. v Vtait. Aug. euchiri oucrunt angeli ſci de deo docti cuiꝰ
Veritatis eterma ↄtemplatione beati ſunt qᷓ;ti nůũe
riſuvplementũ degne hũano integritas illius ciui
tatis expectet. er hac tamen auctoꝛitate nõ habet
xſciant ſub certitudine quando ille numerꝰiplebi 1

—
——
———
——
tur.ſed tantum ꝓnumnerun electoꝛũſciant Articnlus vltimus
nfequenter uivetat
ärunturtria. P tzph reſurrectionẽ
cognoſcet qlʒ hõpccã que fecit.⁊.vtrum
qlibet ptoerit legere in alteriꝰcõſcientia gia meritã ⁊ demerita ꝓpᷣaↄ aliena poterũt ab aliqꝰ ſil videri Runo oſtendo ꝙ pꝰ reſurrectionẽ non (* 1 10 cognoſcet quilibet hõ oĩa pecã que fecit. In iudicio pᷣponñt reo ſua crina.
niſi vt ſibi detur ðefenſionis locus ß in extremoin dicio nõ erit locus defenſiõis malis cũgeis redu- eere ad memoꝛiaʒ oiapccã ſua eẽt ſua ip̃is pponere vig eis ad memoꝛiã nõ reducẽt᷑. Itẽ quto hõ ꝑfcõ rẽ hʒ charitatẽ tãto magis dolet ðe his ꝓ quibꝰ co gnoſcet ſe deñ off endiſſe.ſʒ ſi in rebrectione pfcõꝛeʒ pẽbũt charitatẽ q; habuerũt in hac vita ðᷓ ſi cogno icerent ea ꝓ quibꝰ aliqi deñ offenderũt vehemen
ter dolerẽi að ipoſſibile dꝛ vt. hr̃ apoc.⁊i. Doloꝛi erit vltra ð electi nõ cognoſcẽt pccã aue alidi hñe
runt. Iteʒ repꝛobi nõ co noſcẽt bona que aliai fe ceft qꝛ de illis gauderẽt. ð à ſili nec electi cognoſcẽt pccã que aliqã pabuerunt ne de ip̃is dolerẽt. Lon tra rõabile eſt vtaccuſ antes. defendentes teſtificã tes cognoſcãt ea que vſant᷑ i indicio ſʒ m apn ro. in iudicio cogitatiões erunt accuſantes aut defẽ dentes.ↄſcia vnicuiq; redderet teſtim n:cuʒ oia tã
vona qᷓ; mala hoium jacta in illo iudiciovſabuntur
oĩahominis facta tam bona q;mala ſimul ad me⸗ moꝛiaʒ reducentur. Iteʒ. Aug 0. de. ci'c.ig. Que dam eit itelligentia diuina qua ſiet vtvnicuiq;opa ſua vel bona vel mala.cunctã in memoꝛia reuocẽ⸗ tur ⁊ mentis intuitu mira celeritate cernant᷑ vtac cnſer vel excuſet luaʒ ↄſciam. R· ꝙin iudicio co gnoſcet quilʒ hõ omnia pccã que fecit. dictat.n. re cta rõ ꝙ in iudiciqtã illi contra quẽ datur ſnĩa qᷓ; il li ꝓ quo dat᷑ manileſtari ðbeat cã ſnie. vt nõ tm̃ aſ ſiſtentibꝰ appareat rectitudo ſnĩe iudicis.ſed ẽt ilt ʒquos pꝛoſertur? illis ꝓ quibus pꝛofert᷑. vtẽt iſti maioꝛem rõnẽ hẽant iuſtitiaʒ diligendi.⁊ alijs non detur occaſio contra ſhiam murmurãdi,? iõ in ex⸗ tremo iudicio mali coͤgnoſcent eà P qbꝰdãnabunt᷑ ⁊ boni ea ꝓ quibꝰ pꝛemiabũt᷑.eſt etiã ſpecialis rõqᷓ re mali cognoſcẽt ſua mala qꝛ.ſ. ex illa cognitione
in hac vita añ erant capaces doloꝛis. Adʒn.dõ ꝙ mali cognoſckt bon que aliqñ fecerunt.nec.ex
ampliꝰ aftigentur ⁊ boniſua malap̃terita:qꝛ exco
gnitione remiſſionis eoꝝ amplꝰcõſolabuntur? di naz miam collaudabũt. nde. Vreg. 4. li moꝛa tiuʒvᷣſus fineʒ exponẽs illud pſat. Mias dñi in eteꝛ nuin canrabo ⁊c. qůo mias dñiin et ernũ cãtar qui ſe miſeꝝ fuiſſe ignoꝛat ⁊ſi miſerie trãſacte nõ mẽi⸗ nit.· vñ largienti miĩe laudes reddit. Adpnioppn dð ꝙ maioꝛ eſt falſa:nõtm̃.n. vt det᷑ reo defenſiðiſ locus ꝓponũt ſibi in iudicio cria ſuaſi ed etiã alia ð cã quei coꝛpe qõis eſt dicra. Ad pm dð ꝙ ſicut diẽ Bre. vbipplerũc; icolumitatis tpe ad memoꝛiã doloꝛes pᷣterito ſine doloꝛe reducimꝰ.⁊ quo nos e gros fuiſſe recolimꝰ eo nos icolũes plꝰamamꝰ exit Fin illabtitudine culpe mẽoꝛiañ̃ mentẽ polluat ß que nos letitie altiꝰ aſtringat.põtẽt aliter dici ꝙ cñactꝰ actiuoꝝſit in patiẽte diſpoſito:⁊ electi eo ꝙ totaliter erũt pfci ꝑ gliaʒ erũt totaliter ĩdiſpoſiti ad ſuſceptiõẽ doioꝛis diſplicentia quã hẽbuat d eſuis
pecis nullů poterit in eis cãre doloꝛẽ ſicut voterat
—
ila cognitione cõfolabũt. ſed ampli/affiigentma⸗ gnus.n. doloꝛẽ ci põ cognoſcit ſe mita pdidiſſe. vñ
—
dicit. Boetius.⁊.li dẽ cõl olatione.cꝰ.y.ꝙ in oĩ
aduerſitate foꝛtune ifeliciſiimũgenus eſt ifoꝛtunij
fuiſſe felick· Vel põt diciꝙ repꝛobip⸗ reſurrectõe;
ita perfecti erunt in pend poſſeſſi ꝙ oĩo erũt idiſpo
ſiti ad gaudij ſuſ ceptionẽ.? ideo dato ꝙ tũc eis pla
ceant bonaq ne aliqũ fecerunt qꝛſciens ſe minꝰpu
E
nitos qᷓ; ſi ea nð feciſſent illa complacentia nullum
poterit in eisgandium generare.
—
Ecundo queritur peule
in alterius cõſcientia. Et vñ ꝙnd puerb.ii
ei ⁊ omnes boni amici eins ſunt. ʒin reſurrectiõe celabit oiapccã eox. em ſolatium eſtmiſerisſo cios haber̃ in miſeria.ſed peccati eſt maxia mißia
Feſſent ſolatium repꝛobis · ſi in reßrectiõe viderẽt peccata alioꝛum · Item clario? eſt angeloꝝ cogni
tioqᷓ; hůanaſed vtdñſum eſtli 2. angeli nõpoſſüt
legere in cõſciẽtij s noſtris nõ.n.poſſunt videreco
gitationes nras. ð nec in rebrectione vnꝰhõ potẽit
iegere in alteriꝰ conſ cientia. Itẽ mag huius di.c.
4. nõ irrõnabilit puniri pot pecã hicp pniaʒ tecta deleta ẽt illic tegi alijs cõtra glo ſnperillud.i. co 4. ſuper ilud. Manifeſtabit cõcilia cordiũ geſta? cogitata bona vel mala tũc erunt aperta⁊ qꝛ tune erunt oĩa nota oibus poterunt de ſe iudicare? de alijs. Item glo. ſup illð apoc.ꝛ0. Libꝛi aperti ſunt dicit ꝙ perlidꝛos poterãt intellii conſcientie ſin⸗ guloꝛum que apte oibus erũt. NRꝰ.ꝙ in iudicioqli vetp diuinã vtutem poteritlegerei cuuſſibet col⸗ ſcientia oĩa bona⁊ mala que nũqᷓ; fecit ut oꝛð vide zt ꝙ in cuiuſlibet dãnatione ⁊ pᷣmiatione de⸗ iuſte põderabit bona? mala eoꝝ que nũqᷓ; fecerunt. V ſic oĩbus appareat diuine iuſtitie rectitudoetiami
cuiuſlibet dãnatione pmiatione? magnitudo lib
„ 5
tatis dine in bonox ſuoꝝ coitione oibus qᷓ;tumin
ipſo fuit? magnitudo mie in hoc ꝙʒ electos ſuosa
pccõ purgauit. Adp in oppm dð ꝙ illa auctoꝛital intelligendaeſt qñ manifehatio cõmiſſi eẽt aq ami ci coniuſionẽ ſed manifeſtatio pccõꝛum quã aliqũ habuerunt electi non erit ad confuſionẽ eojuʒ imo omnes boni illa videntes pꝛo eotum remiſione. diuinam miſericoꝛdiam laudabunt? ipſos electol
qꝛper miſericoꝛdiam viriliter! urrexerunt? pele
*
uerauerauerunt · Adſecundum dicenduʒ ginrẽ pꝛobis ex aliquo quod ipſfe videant nullum tů po terit ſolatiũ generari d? toraliter indiſpoſiti adſo⸗
latij ſuſceptionem immoe vifione peccatoꝛumꝑ
penitentiam in electis deleroꝝ affligenturrecoq.
tantes ꝙ illa pccʒ ſuaſi volniſſent delerẽ h pem tantiam potuiſſent cũ adiutoꝛio det· Adʒ doꝙ
iliud argi bene pꝛocedit de cognitione naturalis
illa cognitio qua quilibet cognoſcer in iudicioalte
„—
rius conſcientiã naturalis nò eit ſed hoc fiet ſube
naturalit᷑ ꝑ vᷣtutẽ dinã. Ad 4m dð ꝙautibiſt⸗ tiẽdũ mag̃o.aut intelligit ꝙ tegent᷑ quo diam non quo ad notitiam. ameri⸗ — vtrum oia mel⸗
Ertio queritur ta? demeritapio
Qui fidelis eſt celat amici cõmiſſuʒ ſed deus fidelt
ad verecũ
pꝛia ⁊ aliena poterũit ab Aiauo ſil vider.
—
— —
=
— —

Reſpondeo ꝙ a beatis quia videbunt in verbo qꝛ inconueniens eſt ponere vacuũ: nõ reſurgent poterunt omnia peccata ſimul in vno intuitu vide Vontra magiſter pᷣcedeti di.c.vitio dicit ꝙ hoĩes rinõaũt a pꝛobis q ꝛut oñſũ eſt li.⁊. ⁊ʒ0. intellectꝰ reſurgent ſine diminutione mẽbꝛoꝝ oĩa hũani coꝛ⸗ naturali virtute nõ põt plura ſimul intelligere di· poꝛis hituri mẽbꝛa. Rꝙ onmnia mẽbꝛa coꝛpoꝛis ſtincte ⁊ plene qᷓ;uis pla cognoſe cere poſſit jub rõne reſ urgent. vnde glo.ſuper illud.i.coꝝ.iꝰ. Woꝛtui Vna · ia tñpᷣdicta cognoſcẽt repꝛobi in valde puo reſurgent incoꝛꝛupti dicit.iſine aliqua diminutõe tempoe duod notat per hoc qð dicit. Augꝰ.⁊0 de membꝛoꝝ cuius duplex eſtratio vna pfectio natu ci.c.i4.ꝙ mentis intuitu mira celeritate cernent᷑. re.alia rectitudo dine iuſtitie que exigit vt omnia marxime ad hoc cooperante dina Virtute vt repꝛo membꝛa coꝛpoꝛis eo ꝙ ab aia fuerunt perfecta cuʒ bi amplius confundant᷑. De libꝛo vite hic nihii eapuniantur autpꝛemient᷑: Adpmin oppoſitum tanso qꝛ de illolibꝛo.ʒ. di. ʒi.ſatis dictumeſt. dð ꝙ maioꝛeſt faiſa qꝛ ⁊ſi non poſſint vfum̃ haber — quo ad vſum actuum bʒ quem eſt agere tamen ſũt
rticulus pꝛimus. NV Ircg litteram cuius yrute ercitabuntur neceſſaria ad perfectam integritatem nature⁊ eti W moꝛtui hic in qõibus expoſituʒeſt ampatientur paſſiones doloꝛis in inferno vel de⸗ poreſttamen nõ incongrue inteliigi.⁊c. Ilia lectationes honeſtas in paradiſo. Ad ſcõm dõꝙ tamen opinio ꝓbabilioꝛ eſt q̃ dicit ꝙ reſurrectio ji inteſtina nõ reſurgent vacua ſed plena nõ ſoꝛdibuſ et diliculo. eccata hic per pniaʒ tecta? deleta ilt' ſed plena aere vel puris humoꝛibus. etiaʒtegi alijs hoc expoſtũ eſti qõnibus in ſolutõe Ecundo e ritur vtrum omnes euiuſdam argumẽti hoꝝ qð verius ſit nõ eſt hüani—— 0q humoꝛes coꝛpoꝛis re iudicij difinire. Wꝛimatamen opinioẽ ꝓbabilio? ſurgent. Et vf ꝙ non quia non ſunt de ſub⸗ — xluiii ſtantia eoꝛhoꝛis.ſed ſint immediatuʒ nutrimentũ — membꝛoꝝ ſcbʒ phi. i.de ſomno? vigilia. ſed nihil 3 Glent Auteʒ nnulli.⁊c. Superi reſurget in coꝛpoꝛeniſi qð eſt de ſubſtantia eius qꝛ us determinauit magiſt alia nüq; fuerunt ab aia perfecta ergo humoꝛes nõ — de conditionibus reßrectioniſ. Hic reſurgent. Item tunc non erit neceſſariꝰuſus nu determinar de cõditionibꝰreſurgen triendiſed vriam dictum eſt humoꝛes nõſuntniſi tiuʒ ⁊ diuiditur in partes. 4. Prio coꝛpoꝛis nutrimentum:ergo ſi reſurgent eiſent ſu — determinat de cõditionibꝰ reſurgẽ perflui. Contra in fucramento altaris ſubſtantia tinz in gñali. Scbo.inſpãli de cõditionibꝰ bono⸗ ¶ Vini conuertitur iu ſanguinẽ corpoꝛisxp̃i.ergo in ruz ibi. Hic añt. ʒ in ſpali de cõditionibus nebꝛo chꝛiſti coꝛpoꝛereſurrexit fanguis ergo 4 ſimiliĩ coꝛ boꝛuz ibi. De repꝛobis. 4*.ſpãliter de cõditioni poꝛibus alioꝛum cum reſurrectio chꝛiſti fuerit ne bus aboꝛtiuoꝝ ⁊ monſtruoꝛum ibi. Alud etiã. P reſurrectionis exemplar. Reſpondeo ꝙ pꝛopꝛie in dugs. P determiat de reßgentiũ ſtatura? eta loquendo differentia eſt inter humoꝛes? humidi te. ꝛ de integritate ibi. Mö. n. Illa pars que ici- tates:humoꝛ enim dicitur pꝛout continetur in ma pit ibi. De repꝛobis diuidituri duas Mꝛimo det gnis venis. humiditas auteʒ eſt extra magnas ve minat de cõditionibꝰrepꝛoboꝝer pte coꝛpis. 2. nas.⁊ hec eſt humiditas ſcðᷣm. Auic. io de anima⸗ ex ꝑte aie ibi. Queriẽ̃t. P in duas. Pꝛimo det bus capitulo de humoꝛibus⁊ humiditatibus triuʒ minat de coꝛpuʒ repꝛoboꝛum defoꝛmitate. ꝛ0 dei modoꝛum. Vna illaruz eſt humiditas que diſpar coꝛꝛuptibilirate ibi. Si vero. Jla ps qᷓ incipit ibi gitur per mẽbꝛa ſicut ros.⁊ heceſt in foꝛaminibus Aueriẽt diuiditur in duas. P determiat ðcru⸗ paruaruz venarum que miſeraice pñt dici ſen capi ciatu demonũ.⁊ de cruciatu iax. Lum autem. lares ſecunda humiditas eſt illa que eſtpropinqua Inrca hanc diſinctionẽ querendũen coagulationi: ⁊ incipit dealbari.⁊ non peruenit ad de duobus p̃ncipatr.pꝛio complemẽtum. ʒ? eſt illa que iam eſt dealbata ha de chditiõibꝰ reßgentium in gali. deg bens vltimam perfectiõem Auam natura intẽdit buſdã ptinẽ̃tibus ad cõditionẽ maloꝝ in ſpãli. De in humoꝛem quia iam eſt incorꝛupta membꝛis.⁊ cõditionibꝰ aũr bonoꝝin ſpõli dicet᷑ di.4. Lirca pertinet ad mẽbꝛi completionem pp quod ab aliq pnqueruntur.io. DP VE oia mẽbꝛa coꝛpis reſur bus dicitur tenella ps ſeu molis ſubſtantie mẽbꝛi? gent. ꝛ* vtx oœẽs hñoꝛes.ʒ vtruz capilli⁊ vngu pꝛima humiditas vocatur ros.⁊ autẽ cambiũ. ʒ⸗ es. 4 vtrum totuz qð eſt de vitate humane nãe glutem. Dico ergo ꝙ humoꝛes qui ſunt ſanguis. relurget in eo in quo eſt. I vtx ex natura cuiuſiʒ colera fleuma.meiancolia reſurgent ſicut habetur mẽbꝛi reinregrabit᷑ ideʒ mẽbꝛuʒ in nũero. b⸗ Vt exſententia. Aug. i.li. retrac.c. i6. ⁊ li·ſcðo.c.ʒ. c⸗ coꝛpoꝛa reſurgentium reßgent cñ defoꝛmitatibus ratio eſt.quia illi humoꝛes ſunt in coꝛpoꝛe non tan ſuis. y vtmilla coꝛpoꝛa erunt calida vel frigida tum? reſtaurandi 3 vtx dẽsreſurgent in eadẽ erate. g. vtrum oœs deperditum.ſed etiam quia eoꝛum debita pꝛppoꝛ eßgẽt in eadẽ ſtatura.io.vtx oẽs reigẽtiſeſuvirili tio iuuat ad debitam membꝛoxꝝ operationẽ.⁊ ròne Rimo Oſido ꝓnõ œid mẽbꝛa coꝛp ſie foꝛme.⁊ quia in eius eſt aliqua infiuentia viri 15. is reſurgent.q illa m̃ um iplius anime q;uis ab ipſa animaper eſentiaʒ bꝛa coꝛpoꝛis ſunt fruſtra que nullũ vſuʒ pñt non perficiantur:ſunt etiam ad virtutis naturalis habere.ſʒ in reßrectione mẽbꝛa generatio deſeruiẽ oſtenſionem ⁊ ad coꝛpoꝛis maioꝛem decoꝛeʒ. ⁊ ad tia ⁊ expulſioni ſupfluitatũ:nullum tunc vſuʒ habẽ eiũs ſecundariam pfectionem.⁊ ideo reſurgent in — ð in operatione dei nipii ſit fruſtra mẽ⸗ tirate que conuenit decoꝛi coꝛpoꝛis non enim e ꝛ4 talia nõ reſurgent.Itẽ ſi inteſtina reſurgent aut ſtimandum eſt ꝙ opoꝛtet reſurgere quicquid de hu reſurgẽt plena aut vaca nõ plena.qꝛ illle iuperfiui moꝛibus per minutionem emiſimus humiditas tates quaꝝ ſunt contentiua nõ reſurgẽt. nec vacua autem illa que dicitur ros.⁊ illa que dicitur cambj
*

..— n— 2. —— S 4 S—*— — 2—— 2— 2————.— 4.-——*— 2
„ „
um nõreſugent aꝛ ſůt ĩ viatrãſeundi de foꝛmahn
micditatis in foꝛmam mẽbꝛi. quia tũc pates cẽsi ſuis foꝛmis ſtabilientur. ʒ vero humiditas dne
di giutẽ reurget cñ mẽbꝛis eoꝙiñperrineradipſo rum ↄplexionem humiditates vo ſupfiue idiuiduo ſunt trium mõꝝ. uedam quã nã intẽdit abiſcer ab indiuiduotũq́; nocitiua ſibi.ſicut vꝛina⁊ ſudo: ⁊ſimilia. Quedã quã natura intendit fepare abi diuiduoper actũgũatiue ad ſeruationẽ ſpẽi in aiio
indiuiduo vt eſt femen. Quedã duaʒ naturd oꝛdi
*
nat ad nutrimentũnalterius indiuidui cuiumodiẽ lac quo nutritur puer poſt natiuitatẽ ex Vtero? mẽ
ſrunʒ quo nutritur iam ptus in vtero? tales humi
ditates nõ reſurgent eoꝙ nð ſunt ad coꝛpis in diui
dui in quo ſunt ad decoꝛem. nEc ad perfectõeʒ eiuſ
⁊ q nõ pertinẽt niſi ad ſtatum homis coꝛꝛuptibile Ad pn in oppn dð ꝙ qᷓ;uis n ſiut plene de ſubſtã⸗ tia coꝛpoꝛis eo ꝙ a foꝛmacoꝛpoꝛis cõpletiua ꝝ eẽn tiam nõ infoꝛmẽtur tñ cõferuntad ſecundariã coꝛ⸗
poꝛis perfcõneʒ ⁊ decoꝛem. Ad n dðꝙ qᷓᷓuis nõ refurgent pꝛopier neceiſitatẽ nutrienditñreſurgẽt ꝓpter alias cãs que in coꝛpoꝛeſqõnis— ſunt. vtx capilli? ungu 4) rtio quertur es reſurgent. R? in coꝛpoꝛe quedam ſi unt de pꝛicipali intẽtõe nature vt ea que ſunt neceſſaria ad nature operati onem. Quedam autem ſüt de ſecundaria nat ure intentione vt ea que ſunt ad pꝛedictoꝛum conſer uationem ⁊ decoꝛem vt videbimꝰ folia in arboꝛi bus. vnde ⁊ dicit phũs.ſcðᷣo de gia ꝙ folium coꝛti cis eſt cooperimentũ coꝛtex aũt fructꝰ.ſic in huma no coꝛpoꝛe ſunt capilli? vngues:pili añt barbe Em Aung.. de. ci.c·24. nõ ſunt ꝓ iuuamẽto.ſʒ peo vi⸗ rili oꝛnamẽto.⁊ qʒ in hoĩe nõ tĩ reſurget illud qð eſt de pꝛim aria eius pfectione ⁊ pꝛima nature in tentione ſed ẽt illud quod eſt de ſ ecundaria eius ꝑ fectione.⁊ ſecundaria nature operationis intẽtiõe ⁊ ideo vngues pili barbe ⁊ capilli reſurgent. Vnde MWath. io. veſtrkcapilli capitis oẽs numerati ſunt ⁊Luc.ꝛiꝰ. Capillus de capitc vr̃onð peribit. reſur gent tñ vngues pillibarbe.⁊ capilli in illa quantita te que magis erit ad oꝛnamẽtũ coꝛpoꝛis? decoꝛeʒ vñ nõ eſt intelligeuduʒ ꝙ reſurgat gcad per tonſu⸗ ram ⁊ raſuraʒ dẽ pꝛelictis ãmotũ eſtqꝛ ſicut dicit Aug. euchiridion..⁊.c.⁊ recitat magr h?ꝰ di.c.⁊. In decoꝝ aliquid nð erit:nec tamẽ intelligendum.
tñ ꝙ reſurgant ꝓpter eoꝛum que ſunt de p intẽtõe
1
nature ↄſeruationẽ.qꝛ coꝛpoꝛa reſurgent incoꝛꝛup q queritur vtruz totum illud qð arto fuit de veritate alicꝰ nãe hũa⸗ nereſurgat in ipſo. Et vꝙ non impoſſibi
quod eſt de veritate humane nãe in hoĩe vno põt ſieri de veritate hũane nature in alio per actũ nu⸗ tritiue qꝛ pom̃bile eſt vnñ hoieʒ nutriri de cãnibꝰ humanis ſed caro que fit de nutrimento efficit de Vitate hane nãe qꝛ ab aia humana ifoꝛmat᷑ ꝗᷓ nõ re
ſurgent in quolʒ qcgd in eo fuit de vitate hñane nãe
Itẽ vt oñſum eltii.⁊⁊ di. ʒo. ſemen eſt de ſupfiuo alimenti.ʒꝰ. de digeſtione digeſti.z ſi vnus hõ nu⸗ triarur carnibꝰhñanis in illo ghabitur ſemen carni
bus aliorum hoiuz er quo ſemine aliꝰpoterit gene
rari.cũ zcaro genẽrata exſemine maie ſit de vita
tibilia.ſʒ oꝛnatũ ⁊ decoꝛẽ ⁊ ſcðariã nãe pfcõnem
le eſt ꝙ idem relurgat in hoibus diuerſis. ſed illnd
te humane nãe ipſius genitiilludicẽinnumero 5
pꝛimo eſt de veritate bumanenature vnofieri po
teſt de veritate humane nature inalio per actũ gña
tiue pꝛeſuppoſito actu nutritiue:s nõ reſurgẽtiquo libet hoĩie ꝗcqd in iplo de vᷣitate humane. autidem
„
in numero reſurget1 diuerſis hoibꝰ.quod eſtipo
ſibile idẽ matcria eſt de vitate hũane nature.qꝛeſt
de eſſentia compoſiti ᷣm. Auic.ð.methe.e.y.ſed
in gñalibus ⁊ coꝛꝛuptibilibꝰ poſſibile eſt eandẽ ma teriam in nñero pꝛimo eſſe partẽ vni cõpoſiti ⁊po⸗ ſtea partẽ alterius qᷓ tota marerid. Vnius hñanicoꝛ
poꝛis fieriꝰpoteſt materiaalterius? tunc arguovt pꝛiꝰ.ſ.ꝙ na reſurget in quol qcqd in ipſo fuit de yn
tate hum ne nãe aut ꝙ idem numero reſurgetidi
uerſis quod eſt impoſſibile. Item caro quefi de nutrimento deperditur cõtinue ⁊ per nutrimẽtum
cõtinue reſtauratur.ſed vtraq; fuit de veritatehu mane nature qꝛ vtraq; fuit ab aia ifoꝛmata ergoſi totum quod fuit in aliquo de veritate humanena ture reſurgeret in eodem coꝛpꝰ regeret minusde pꝛeſſum aut immoderate magnü quoꝛum vtrũq;t incdueniens. Item coſta ade qua Sua foꝛmatafu it pꝛimo fuit in Adam de veritate humane nãe po ſten in. Ena ergo aut Suañ reſurget aut ñ reſurget in Adam quicqd fuit in eo de veritate humaneng ture qꝛidem in numero nõreſurget in diuerſis. Lõ tra Au.⁊ꝛ. de.ci.c. io. nihil quod naturaliter ierat perituꝝ cuicũq; coꝛpoꝛi exiſtim andum et ſed quic quid eſt de veritatè humane nature in aliquo ſbi naturaliter ↄenit ergo de hoc illi perituꝝ eſt. tez ſi nõ reßget in coꝛpoꝛẽ qcqd fuerit de veritate hũ ne nãe in eo nõ reſurget iñtegrus. ſed ſicut dicitma giſter huiꝰ di.c.ʒ. Reintegrabitur nãlis ſbã coꝛyis ergoĩ quoliber reſurget gcqd fuerit de veritate hu
maue nature ĩ eo. Rem ratiõabilius eſt ꝙreßgati
quolʒ quicauid fuerit de veritate humauenieieo ʒ oẽs eius capilli ſed vt pꝛehibitũ eſt capill deca⸗
0
pite ñ peribit.ð reſ urgeret quotibet gcauid de ve⸗
ritate humane naturei ipſo fuit. Rꝰ ſicut oſtẽſum
eilibꝛo ſcho. di. ʒo.nõ tiñ in hoc homie eſt de veri rate hůane nature eius caro generata ex ſemie ſed etiam caro que fit de nutrimento.qꝛ vtraq; eſt de eſſentia humane nature in ipſo q;uis modo differẽ ti qꝛ pꝛima caro pᷣncipaliꝰ eſt de vitate hñane natu re q; alia vt ibidẽ ſatis aperte declaratum eſtdico ergoꝙ qcquid eſt de veritate humane nature mo. pꝛimo ĩ quolibeti eodemreſurget qᷓ;tum ad foꝛmã nõ oportet tñquod totum reſurgat quanti ad ma teriam ſed ſuſicit ꝙ reſurgat quantum ad aliqui eius partem ſi de alia parte fuit homo glius ene ratus deus.n.vł per multi tudinem illiꝰnãe nate rie vel aliunde vel de nihilo ſicut ei placuerit tan⸗ tum ſupplebit de materia quanta fuit ilapars de qua fuit homo generatus nec pꝛeiudicabit idẽpti tati eiuſdem coꝛporis in numero cum videamus eundem hominem habere coꝛpus idemin nume⸗ ro in iuuentute ⁊ ſenectute nõ obſtante gpartes ſ materiam fluunt ⁊ alie ſubſtituunt᷑.i ecũdum ſnia phi.libꝛo.i.de generatione. Si autem loquant᷑ eo quod eſt de veritate humane nature modo ſecũ do cuins modi eſt caro facta de nutrimento:ſic eli
am dico ꝙ non opoꝛtet ꝙ totum illud quod fuit de veritatehumane nature refurgat quantum à ma
teriam quia talis materia cominue deperdiuli
————
h lib nn i puc ſch ſi

xliiij
per nutrimentum reſtauratur.⁊ ſic ſitotum reſur⸗ geretreſurgeret coꝛpus nimis deß̃ſſuʒ aut ĩimode⸗ rate magnũ. vt oſtendebat quartũ arßumn ad pꝛi mã ptem. Sed vtmntota illa caro refurgat qᷓ;tum ad formã dubiũ eſt pp diuerſos mõs ponẽdi carneʒ fieri de nutrimẽto ſi.n.ꝓ tãto caro dicat᷑ fieri denu trimẽto.qꝛ matia nutrim̃ti expoliat᷑ oi forma ſua.⁊ ſit ſub forma nutriti pꝛeexiſtẽte abſqʒhoc ꝙ aliqua forma educat᷑ de potentia materienutrimẽti.tunc planñ eſt ꝙ per nutritionẽ nihil accreuit eẽntie foꝛ me cãnis qr tota eẽntia formecãnis.forme dico e ducte de potẽtia matie qͥ nůqᷓ; fuit in hoĩe a pᷣncipio ſue repoſſitionis in ſpe vſqʒ in ſinẽ vite ſne edueta fuit de ſeie.⁊ ſic oʒ dicere ꝙ tota caro que nũqᷓ; fuit hois in eo reßget q;tũ ad foꝛmaʒ ſi aũt ponat᷑ aliq̃ pars foꝛme carnis icõplete educi de materia nutri m̃ti.⁊ carnipᷣexũti vniri.⁊per aiaʒ intellectiuã pñ⸗ citunc oʒ dicere ꝙ nõ tm̃ fuit caro nutrim̃talis 35 tñ ad eius materiã ſedẽt qᷓ;n ad foꝛmã.⁊ ꝙ̃ſi cõti nue per nutrimentũ illð depditũ reſtaurat᷑: ⁊ ßʒ hoc nõ eſt dð ꝙ tota caronutrimẽtalis reſ urgati quolʒ qᷓn ad foꝛmãĩicõpletã:ſicut nec qᷓ;m ad materiam Alij aũt dicunt g materia ſit totaſubſtãtia rei gña· bilis ⁊ coꝛꝛuptibilis ⁊ illa iteꝝ reſoluit in materiaʒ ita ꝙ materia nõ eſt de eſſentia ſubſtantie in quam trõſmutatur eẽntia.⁊ ita nihil põt eſſe de eſſetia ſp̃
ſtantie vnius idiuidui qð fuit de eſſentia ſubſtãtie
alterius ⁊ pᷣm iſtos ſubſtantia gñabilis ⁊ coꝛꝛuptibi lis ꝓ tanto dicit᷑ cõpoſita ex materia⁊ foꝛrma qꝛ ip
ſa ſubſtantia eſt reſolubiliſin eã:⁊ qᷓ;uis hec opinio
videatur eſſe phi.i.phi.dicentẽ materiã eẽ igña⸗ bilẽ ⁊ ĩcoꝛꝛuptibilẽ.⁊ contꝛa hoc qð coiter dñ ⁊ tene tur ꝙ ſubſtantie gñabiles ⁊ coꝛꝛuptibiles cõpoſite ſunt ex materia ⁊ foꝛma ita ꝙ materia eſt de eſſẽtia eius tñ eſt valde cõſona reſurrectioni eiuſdẽ hois ĩ nunero qᷓ;tum ad totum illud qð fuit de eiꝰ eẽntia Alij añt facilius ⁊ clarius ſe expedientes de pꝛinci pali aõne dicunt ꝙ ſicut reſurtectio nõ erit per nãʒ ſed per dinã pꝛouidẽtiaʒ ⁊ potentiã ſic ipſe ðs ſup⸗ nãliter ꝓhibetne aliquid de carne radicali.hoc eſt de carne feã ð ſemie cõnertat᷑in ſemen ⁊ ið q;uis ca ro radicalis vnius poſſit eſſe nutrimẽtum aiterius nõtamen de illa põt alius homo generari.⁊ iõ con cedunt ꝙ tota caro radicalis vnius cuiuſqʒ qʒmnac totam foꝛmã ⁊ totã materiaʒ reſurget in eonec pꝛe indicat vnitati materiali illius ꝗ de ean utritus fu erat. qꝛ caro nutrimẽtalis fluit ⁊refluit abſq; p̃iudi cio idẽptitatis in numero illius qui nutritur. Acd pmn iu oppn dð ꝙſi gliquis carnibus humanis nu triatur illa caro reddetur illi hoi in quo caro hñana pꝛimitus eſſe cepit ⁊ deus illi qui de illis carnibus nutritus fuerat reſtituet acquid de pꝰſua carne de
perditũ fuerat. vnde. Aug.⁊ꝛ: de.ci.c.ꝛo.loquens de illo qui fame cõfectꝰ atq; cõpulſus veſcitur ca⸗ daueribꝰ hoium dicit. Reddet᷑ caro illa homini in quo eſſe caro hũana pꝛimitꝰcepit⁊ infra ſua vero illi eui fames exinanierat ab eog põt etiam ex alla ta reuocare reddere.q;uis ⁊ ſi oibus perijſſetmõis ne nulla eius materies in vllis nature latebꝛis re⸗ manſiſſet: vnde vellenſeã reꝑare oipotẽs. Ad facilius eſt ſoluere ſcõᷣm opionẽ tertiã qꝛ ᷣm eaʒq; uiſcaro radicalis poſſit comedi nõ tamen põt inſe men conuerti dina ꝓuidentia exibente. Vel poteſt dicifm opinionẽ aliam ꝙ ſi quis nutriretur carni
P
vbus humanis quibꝰſtatim cũ reponit᷑ inſpe.ita vt
nullo alio nutrimento vteret᷑.qᷓ;uis ſemen in eoto taliter fieret de carne radicali alioꝝ hoium adhuc homies comeſti ⁊ hoies ex eoꝝ carnibus gniati idẽ in numero reſurgerent.qꝛ de quolʒ coꝛpoꝛe homi⸗ nuʒ comeſtoꝝ pars cõuerteretur inſpãm comeden tis per actũ nutritiue.⁊ ſic totuʒ nõ poſſet in ſemen
cõuerti.ꝑs ꝗᷓ materie coꝛꝑis comeſti de qua fuitali
us homo genitus in illo reſurget qꝛ aliter idẽ in nu
meroreſurgere nõ poſſet.ꝑs aũr alia que in Ibãʒ co
medentis per actũ nutritiue eſſet conuerſa in ÿᷣmo reſurgeret.qꝛ in ipſo hũit eẽntialioꝛeʒ oꝛdinẽ ad re ſurrectiòem ti qꝛ pÿᷣmo ab aia illius fuit infoꝛmata ⁊perfectius qꝛ vt hituzʒ eſtli.ſe cðo. Laro factað nu trimento.ſeu materia nutrimenti nõ ita pfecte nec ita pꝛincipaliter perficitur ab aĩa:ſicut caro factað ſemine. Alud aũt qð deerit de parte matie illið cn⸗ ius carnibus alius homo fuit gñatus.dens aliunð ſupplebit:vt in coꝛpoꝛe qõis dictuʒ eſt: Adʒn dð g impoſſibile eſt totam materiã neceſſariam ad re poſitionẽ hoĩs in ſpᷣe que dicitur naturaliſ fieri ma teriam radicalẽ carnis hoĩis alterius.qꝛ hoc nõ poſ ſetfieri niſi mediante ſemine natura autem per ac tum nutritiue pꝛins connertit parteʒ de nutrimẽto in ſbãm nutriti ⁊ poſt Balia pars reponat᷑ vt de illa fiat ſemen oꝛdinatuʒ ad ↄſeruatõeʒ ſpẽi per gñoneʒ alteriꝰ indiuidui. Ad mn pʒ quid ſit d ex dictis in qõne. Ad mn dð ꝙ illa coſta nõ fnit in Adam ð Veritate humane nature neceſſarie ad repoſitionẽ eius in hois ſpe. ſed fuir oꝛdinata ad multiplicatio nem ſpẽi per eiꝰſupnãlem tranſmutatõeʒ in mulie reʒ vnde materia illius coſte in Eua reßget ⁊ noni Adæm. Scðm autẽ argnmenta ad ꝑteʒ ſecundaʒ que oſtendere vident᷑ ꝙ idẽ homo in nũeroreßget qᷓn ad totã foꝛmã.⁊ qᷓ;n ad totam radicalem eius materiã que pᷣceſſit repoſitionẽ eius in ſp̃e ſcða opi nio que poſita eſt in coꝛpoꝛe qõnis videt᷑ vioꝛ qᷓ; ma qꝛ ᷣm pꝛimaz aliquis reſurgeret nõ idẽ in nůe⸗ ro qᷓ; ad materiam niſi ſicur ꝑs ⁊ totuʒ quenecto taliter idem ſunt in numero diuerſavttrahi poteſt ex his que videt᷑ dicere phũs pꝛimo li.phi.ponen do tñ ꝙ materia nõ ſit de eſſentia cõpoſiti vt tactũ eſt ceſſant multe difficultates que tacte ſunt. N into aueritu Vrrum er mareria cu 19 iuſtz membꝛi reintegrabit᷑ idẽ — mẽbꝛum in numero. Et vrg ſic. Eʒe.ʒ. dicitur. Acceſſerunt oſſa ad oſſa vnũqðq; ad iin ⸗ cturam ſuam ergo in reſurrectione ad refoꝛmatio nẽ cuiuſtʒ membꝛi redibit eadem materia in nũe⸗ ro de qua pꝛius fuerat factum mẽbꝛum.Item mẽ⸗ brum nõhnis materiam eandem in nnmero quam pꝛius habuit nõ eſtidem membꝛum in numero qꝛ
materiaeſt de eſſẽtia compoſiti. ergoſi mem bꝛum
ñ refoꝛmetur ex eadem materia in numero de qua pꝛius foꝛmatum fuerat nõ reſuꝛgeret membꝛum. idem in numero:⁊ ex cõſequenticum coꝛpus ſit cõ poſitum ex membꝛis.⁊ compoſitum nõpoſſit ideʒ
in numero redire.niſi ꝑtes redeant eedemi nume
ro nõreſurgeret idem coꝛpus in numero quod.fal
um eſt. Contra aug. euchiridion. vᷣo.co.⁊ recitat maßiſter huius di. cꝰ ⁊d. Terrena materies que di ſcedente anima ſit cadauer.non ita reſ urrectione reparabitur vt ea qae dilabuntur qᷓ;uis ad coꝛpus
redeant vnde dilapſa ſunt ad eaſdem qꝰqʒ coꝛpoꝛif
F 3

partes vbi fuerunt redire neceſſe ſit. Item accñs nõ variat eſſentiam rei ſʒ ſitus materie in coꝛpoꝛ accedẽs videt᷑ ſubſtãtie coꝛpis.ãſiĩ reſurrectõe va riat᷑ ñ ꝓpter hoc erit alai nũeroſ ubã ipſiꝰcoꝛpoꝛiſ Rꝙi materia mẽbꝛi eſt cõſiderare ilið qð eſt de neceſſitate ad debitã mẽbꝛↄſiſtentiã:⁊ illõ qð ibi? de ſupfluitate cõtingit. n.qñʒ mẽbꝛum. plus hre de materia qᷓ; ↄueniẽs ſitfoꝛmẽ eiꝰpn redibit ad icẽ membꝝiĩ numero qꝛ refoꝛmario dʒ rñdere foꝛma⸗ tioniſi tñ aliter fierʒ nihilominꝰ vr qbuſdã ꝙ poſſʒ idẽ coꝛpꝰ in numeroreſurgere. ex quo rediret toti? eadeʒ materiai numero ⁊ eadẽ foꝛmai nũero que ſunteſſentiales ptes cõpoſiti qð cõſentire v. Aug. 2. de.ci.c.io. vt pʒ per exem qð ibidẽ ponit de va ſe facto de limo ⁊ poſtea in eundẽ limũ redacto.? ð eodẽ limo iteꝝ repato vᷣbi dicit ꝙ ad hoc ꝙ redeat idem in numero nõ oʒ ꝙilla ps materie que ßᷣꝰ ẽat in fundo iteꝝ ponat᷑ in fũdo nec illa que fuit in anſa iteꝝ ponat᷑ in anſa.ſed ſufficit ꝙ totũ repetur deto to ⁊ euchiri.Si.ceſile dicit de ſtatua redacta ĩ maſſã ⁊ iteꝝ de eadẽ maſſa repata illud aũt qðẽ deſupflui tate ad idẽ mẽbx in numnero nõ redibit.ſed ad alið mẽbꝝ ſi in illo fuit defectus materie ſi aũtjcuilʒ mẽ bꝛo eſſet ſupfluuʒ.⁊ toti coꝛpoꝛi illud nõð reſurgeret qꝛ talis ſupfiuitas er erroꝛe accidit ⁊ defectu natui Arꝰ ad ptẽ pꝛimaʒ pꝛocedunt de materia cõueniẽ⸗ te foꝛme mẽbꝛi ⁊ bone ↄſiſtentie eius. Auctoꝛitas. Aug. ad ptẽ ſcðᷣaʒ allegata pꝛocedit de materia ſu⸗ ꝑflua foꝛme mẽbꝛi.quod patet qꝛ ĩmediate ſic fub iungitur.aliogn ſi capillis redit qð taʒ crebꝛa tõſu⸗ ra deſtruxit ſi vnguibꝰꝙ totiens deßpſſit exectio im moderata ⁊ indecẽs cogitantibʒ refurrectionẽ car nis ⁊ iõ nõ credentibꝰoccurrit ĩfirmitas. Ad dð ꝙ qᷓ;uis ſitus ptiuz in loco eẽntie corpis ſit accñta- lis tñ ſitus eaꝝ in totoipſi toti eſt eſſentialis. Vel põt dici ᷣm alios ꝙ arm nõplꝰcõcludit. niſi g ad re integrationẽ eiuſdẽ coꝛpoꝛis in nůero eaſdẽ parteſ materie ad eaſdẽ pres coꝛpoꝛis redire in quibus p us fuerãt nõ eſt neseſſariuʒ qð concedũt ſed ex hoe nõ ſequit᷑ ꝙ nõ ſit cõgruuʒ ⁊ hi ẽt dicunt ad ꝛmñ arm ad partẽ pᷣmã ꝙ pꝛobari ṽ hoc eſſe neceſſariuʒ ꝙœñ pꝛocedit qꝛ partes eẽntiales que ſunt materia⁊ fõ ma totius pᷣncipalius ⁊ ĩimediatiꝰ reſpiciũt cõpoſi ti eẽntiam qᷓ; ptes qᷓ;tiatiue ⁊ integrales ⁊ iõ ad ß vt idẽ coꝛpus in nũero ̃ſurgat ſufficeret ꝙ pᷣncipia eſſentialia que ſunt materia ⁊ foꝛma totiꝰ reuertan tur eadeʒ in nũeroẽt ſi eedẽ ꝑptes materie ad eaſdẽ ptes coꝛꝑis itegrales in qbꝰpꝰfuerant ñ reuertent᷑.
mitatibus ſuis. Et ṽ ꝙ ſic. Cicatrices ſůt
defoꝛmitates in coꝛpoꝛe ſed coꝛpꝰxpi reſurrexit cũ cicatricibus.vt põt accipi ex his q̃ habent᷑.Jo.ꝛ0⸗ ergo multo foꝛtius alia coꝛpoꝛa reſurgent cũ ſuns ð foꝛmitatbus. Itẽ quoꝛũdaʒ coꝛpuʒ ſunt aliqueð
foꝛmitates naturales.ſed m. Aug.⁊ꝛ. de ci.c.iꝙ.
Mihil qð nãliter inerat alicui coꝛpꝑi eſt illi pariturũ
ergo quoꝛundã coꝛpoꝛa reſurgent cum aliquibus ð
foꝛmitatibus ſius. Contra apꝰ pꝛimo coꝛintios decimoquinto. Moꝛtui reſurgent incoꝛꝛupti ergð reſurgent ſine defoꝛmirate pꝛoueniente ex diminu tione ergo a ſimili ſins defoꝛmitatibus alijs. Itẽ Auguſti. euchi.y⁊.c.⁊ recitat magiſter huius di. c.ʒ7. Reſurgent coꝛpoꝛa ſanctoꝛum ſine vllo vitio
vtx corpoꝛa reßgen rto quertur tiũreßgent cñ defoꝛ
—
ſed defoꝛmitas vitium eſt ergo reſurgent ſine vlla
defoꝛmitate. ergo a ſimilix coꝛpoꝛa damnatoꝛum quia ſicut cum coꝛpoꝛibusſanctoꝛuʒ comunicabũt
in natura ita comunicare debebunt in diſpoſitioni bus coꝛpoꝛalibus eis conuenientibꝰ ſecundum oꝛ
dinẽ nature. Reſpondeo ſicut accipi poteſt ex jen tentia. Aug..⁊ꝛ. de.ci.c.i9. Omnis defoꝛmitasre
ducitur vel ad illam que eſt ex parte coloꝛis vel ad illam que eſtex parte figure vei ad illam que expte diminutionis partium vład illam que eſt ex parte
ſuperabundantie.dico ergo ꝙ quocunq; pꝛedicto
rum modoꝝ de foꝛmitate accepta coꝛpoꝛa electoꝝ ſine omni defoꝛmitate reſurgent qꝛ omnis defoꝛ⸗ mitas ad aliquid vitiũ nature pertinet ſ;ßʒ. Aug. eodem.c.vbi pus.⁊ euchiri.y?.c. Loꝛpoꝛaſancto rum reſurgent ſine vllo vitioſeruata itegritatena ture coꝛpoꝛa aũt dãnatoꝝ reſurgent ſine defoꝛmi⸗ tate que ex parte diminutionis ꝑtiũ qꝛ indiſtincte dicit apꝰ ꝙ moꝛtui reſurgent incoꝛꝛupti ſed vtꝝ re ßgent ſine defoꝛmitatibus alijs dubium eſt:⁊ dt quidã nõ imo manebunt ĩeis defoꝛmitates ad mz ioꝛem ↄfuſionẽ eoꝝ. Alij dñt ꝙ reſurgent ſine illi qꝛ in reparatione coꝛpoꝛis reſurgentis magis attẽ ditur nature perfectio qᷓ; cõditio que fuit pꝛiꝰ hoc tñ Auꝰ euchi.ð..c.⁊ recitat magiſter in lia huius di.c..indetermiatũ relinqt dicens ꝙ nos fatiga nð dʒ eoꝛum incerta hĩtudo vel pulchꝛitudo quoꝝ erit certa.⁊ ſẽpiterna dãnatio. Adp in oppn. dð ꝙ ßᷣm. Aug.⁊ꝛ. de.ci.c.ꝛo.cicatrices in coꝛpoꝛi⸗ vus martyrum nòerit defoꝛmitas. Adindõꝙð foꝛmitates pꝛedicte inſunt ex debilitate ſeu vitio nature. vbum añt. Aug. intelligitur ð hoe quod nã liter ineſtim debitum. rectum oꝛdinẽ nature viz in pꝛincipio illius.c.dicit ita nihil periturum eſſe de coꝛpoꝛe vt defoꝛme nihil ſit in coꝛpore. Adp ad partem ſecundam poteſt diciſ ecundum illosg tenent coꝛpora damnatoꝛum reſurrectura cũ alijs defoꝛmitatibus ab illa que ex partium diminutio ne.quod nõ eſt ſimile de illa ⁊ de alijs. quiaillams gis contrariatnr integritati nature qᷓ; alie. Adi⸗ fatis patet qd ſit dõ in queſtione. quia reſurrectio nõ tantuʒ eſ futura pꝛopter reintegratiõʒ natneſj etiã pꝑ perfectioꝛem retributionem? meritoꝛum ⁊ denerit oꝛum. õ q;uis coꝛpoꝛa electoꝛumre pꝛoboꝛum ſint reſurrectura comunicãtia innarã non tamen in qualitatibus ſuperadditis quia qua litates in quibus reſurgent coꝛpoꝛa damnatoꝛu erunt ad eoꝛuʒ ampliorẽ confuſionem.⁊ ille in ab reßgẽt coꝛpa eicõꝝ erunt ad eoꝝ amplioꝛẽ hoholt. Eptimo queriturvtrum illa corpotã P erunt calida velfrigid. Et videtur ꝙ nec calida neq; frigida. quia fm phm̃ ꝛ degeneratiõe. Calidiras.frigiditas. nmi qitas.⁊ ſiccitas ſunt qualitates pꝛime ⁊ cauſa alia⸗ rum qualitatum.inter quas phũs ibidem enume⸗ rat grauitatem ⁊ leuitatem ſed põita cauſa pohitur effectus cum ergoſcðᷣm. Aug.ꝛꝛ.de ci.cꝰ.ii. Acoꝛ
poꝛibus electoꝛum auferetur grauitas ex quopot
urgui a ſimiliꝙa coꝛpoꝛibus damnatoꝛum etiã au
feretur leuitas:videtur ꝙ nec corpoꝛa electoꝛũ hec
coꝛpoꝛa damnatoꝛumn erunt calida vel frigida. Itẽ coꝛpoꝛa electoꝛum ⁊ damnatoꝛum reſurgenticot⸗ ruptibilia vt inferius oſtẽdetur. ſed omne commbo⸗ ſitum ex qualitatibus contrarijs pꝛimis que ſunt.
z z ſun w n ſi Nu ih ptbl ueni — ne jn ſin weht

us c.dictuan) ndum potei die 3 sdauec
medellai
ni
caliditas. frigiditas. humiditas. ſiccitas: eſtcoꝛꝛn
ptibile. qꝛ cãnt in cõpoſito mutuaʒ actionẽ ⁊ paſſio
nẽðtales qualitates in coꝛpoꝛibꝰnõ reſurgẽt. Itẽ m. Aug.ꝛ2 de ci.cꝰ.ii. Matura coꝛꝑuʒ electoꝝire ßrectione fiet cõueniẽs celo ſec natura locati i põt ſieri cõueniẽs loco niſi fiat ↄformis eidẽ cũg sʒ do ctriaʒphi p celi mundi. Lelñ iit eleuatũ ſp oẽʒʒrie tatẽ ſegk. ꝙpꝛedcẽ.ꝗ.q̃litates cũſint ʒrie nõ eftſal tẽ in coꝛpoꝛibus electoꝝ. Wõtra vbi eſt effcũs ⁊ cã ſed coloꝛcũ ſit de nũero ſcdaꝝ qualitatũ cãt ex qttu oꝛq̃litatibꝰpꝛimis.vñ exeeſſus frigiditatis cãt al⸗ bedinẽ:exceſſus coloꝛis nigredinẽ fed coꝛpoꝛa reß- Sent coloꝛata ſicut expꝛeſſe dicit. Aug. de coꝛpibuſ electoꝝ.??. de.ci.cꝰ.iꝗ. ſegtur tuoꝛqͥlkitatibuspᷣmis. Itẽ phi.ꝛ⸗
pus xpi poſt fſurrectionẽ fuittangibile.vñj luc.ꝛ24.
habetur ꝙ dicit diſcipulus. Malpate ⁊ videte.qꝛ
pñs carnẽ ⁊ oſſa nõ hʒ.ſicut me videtis hr̃e.g; cũ ñ ſit ponere poſteriꝰſiue pꝛius in coꝛpoꝛc xp̃i poſt reß rectionẽ fuerunt. 4: qualitates pꝛimeg aſiũ in reß rectione cõi erunt coꝛpoꝛibꝰalioʒ. R ꝙ in coꝛpo ribus reſurgentiũ tã electoꝝ q; repꝛoboꝛum erunt
caliditas.frigiditas hnmiditas.⁊ ſiccitas ßʒꝙ ne
ceſſarie ſunt ad hũanã cõplerionem. dicit. n Zui. io. li· de gialibu c.de cõplexione in vli. ꝙ cõplexio eſt res accidens ex Zriaruʒ qualitatum operatone certũ eſt aũt ꝙ coꝛpoꝛa eßgent cõplexionata. Dꝛe
terea nã offiuʒ eſt ꝙ magis ſint ſicea q́; natura car⸗
niũ hũidioꝛ q; natura oiiuʒ:⁊ nã coꝛdis calidioꝛ qᷓ; nã cerebꝛi:⁊ nã cerebri hñidioꝛ.q nã mẽbꝛoꝝ exigit ꝙ coꝛpoꝛa reſurgant in qᷓlitatibꝰ ſupꝛadictis.nõ tñ dico ꝙ ille q̃ttuoꝛ qualitates ſint eiemẽtares.ſʒ ali quo mõ ſunt illis ſiles ⁊ 5ᷣm ꝙ cõpetit hũane cõple xioni ilaꝝ vtute participantes diffoꝛmit᷑ tñ reßgẽt
in coꝛpoꝛibus electoꝝ ⁊ repꝛoboꝝ qꝛ in coꝛpoꝛibuſ
repꝛoboꝝ.⁊ ſi nõ poterunt actioneʒ ⁊ paſſionẽ cãre ꝛdinatas ad vite corpalis coꝛruptionẽ poterũt tñ
in eis cãre actionẽ? paſſionẽ oꝛdinatas ad afflicti
onẽ. vt inferius oñdetur neutx aũt iſtoꝛum poteft i coꝛpoꝛibus electoꝝ. Ad pn in oppi dð q;ʒuis ÿme q̃ttuoꝛ qualitates tangibiliũ ſint in coꝛꝑe cã graui⸗
ttis. i talẽ effectũ deus ſepare põt a tali cã. vᷣtml
tipliciter Aug. in codẽ.c.oñdit per quẽ gůt mõʒ au
feretur grauitas a coꝛꝑibus electoꝝ inferius oñde
tur cũ de dote aglitatis queret᷑. Ad ꝛm dð ꝙille q̃li tates in coꝛpoꝛibus nõcauſabunt mutuã actionem
⁊paſſionẽ oꝛdinaras ad coꝛꝑuʒ reſolutionẽ vt infe
riuis oñdetur:cũ queret᷑ de dore ipoſſibilitatir Ad 3 dõ ꝙnð oʒ locatũ confoꝛmariioco:neʒ in nãne n qualitatibꝰlocꝰ.n.ignis eſtcõcauuʒ oꝛbis jie
?tamen ignis in oꝛbe lune nõ ↄueniunt in nã neq;
in qualitate. Ignis. n.eſt leuis ⁊ oꝛbis luneẽ nʒ gra uis neqᷓ; leuis oʒ tamen locatũ cõmenſurari imedi ato eius loco.qðʒᷓ dicit. Aug.ꝙ coꝛꝑa electoꝝ fient ↄuenietia celo nõeſt intelligẽdũ ꝙ ſint celeſtis nãe qꝛ tunc in ſp̃e eadẽ nõ retgerent ß qꝛ reßgẽt incoꝛꝛu pribilia⁊ paſſibilia ⁊ ſine grauitate:⁊ ideo erũt cõ ulenientia ad hitandũ in celo: Argumenta ad pteʒ daiam gratia concluſionis poſſunt concedi pꝛimuʒ temen paꝝ valet qr caliditas.⁊ hñiditas ſicitas.⁊ frigiditas aphi. r de generatione nõ dicuntur pn q̃litates. niſi ĩgenere qualitatũ tangibiliũ coloꝛ gñt nõ eſt de genere qualitatũ tangibilium.
ꝙ reſurgent cũq̃t Odit ePhi.? de gſia.. ſupꝛa diete qlitares funt pꝛimeqᷓitates rangibiiiũ ſʒcoꝛ
Ctauo aueritur vtruzocsreſurgentin 3
eadem etate. Et videt᷑ ꝙ nòqꝛ etas aut accipit᷑ pꝛo toto tꝑe quo homo vi⸗ it. aut pꝛo vtute ſeu ſtatu quẽ ialiquo tpe habneit ſed pꝛimo monõreſurgent oœẽs in eade etare qꝛ nõ oẽs qualitꝑe vixerunt.nec mo.⁊qꝛ nõ oẽs reſur gẽt in equali vtute ꝗ̊ nõ omnes reſurgent in eadeʒ etate. Item a reßgentibus nihil auferct qð incis fuerat dignitatis. ſiẽ dr prouerbi. i6. Loꝛona di gnitatis ſenectus.ꝗᷓ ſenes reſurget in ſen iietate ſʒ iuuenes non reſurgent in ſenili etate ergo non om nes reſurgontin eadeʒ etate. Lontra glo.uperi lud ad epheſios.quarto in menſura etaus picnuu dinispi.⁊ recitat magiſter in lrahꝰ di.c.i. Sẽs i eadem etate reſurgent in qua xpus moꝛtuꝰeſt⁊ re⸗
iruexit cuiuſcũq; etatis moꝛtu fuerit. Rꝙ etaf
dupliciter põt accipi. Uno modo pꝛo toto tp̃e quo
Vixit ho vel quo flurit abiſtantiſue foꝛmationi vf q; ad inſtans ſue reformatiòis.⁊ ſc nõ omnes i ea-
dem etate reſurgent. Alio nõpro ſtatu coꝑis? v tutis qui ex ãnis in hñano coꝛꝑe reliquitur hʒ que
modum accipiendi etate dicimus ꝙ Adani factꝰ fuit in etate virili.⁊ ſic dico ꝙ oœẽs in eadẽ etate reß
gent qꝛ oẽs reſurgent in ſtatu coꝛpis⁊ nãlis vtutis
quẽ hiruri erant i tm̃ vixiſſent vel hũerunt qui tĩ Vixerunt g eſt in tpe ad qð terminat᷑ mot?ꝰ perficiẽ-
diur circit de lege coi eſt ilind tps quo xpᷣs mortuꝰ? elt vnde Aug.. de ci.c.iy. qð cõmemorauit apꝰ.
De menſura etatis plenitudinis xp̃i ſic accipiamꝰ dictũ nec vltra nec infra inuenilẽ etatis formã reß⸗ gant corpa mortuoꝝ ſed in ea etate ⁊ robore vſqʒ quã ieſum xp̃ʒ perueniſſe cognouimꝰ.ꝑp.n. perfe⸗ ctionẽ nature decet vt reſurgant in optio ſtatu cor-
poris quẽ hũerunt velſi tĩ vixiſent erãt naturali
ter hituri.ille aũt ſtatusẽ in termino motꝰ Pꝓficien di. Ad pnin oppm dð ꝙ nõ oẽs reſurgent in equa li vtute nec naturali neq; ſupernãl.ſed oẽs reßgẽt in naturali vtute quã quilʒ erat naturgliter hituruf
interiomotꝰ ſui ꝑfectꝰ. qr de legeillð tps fere ideʒ
eſt quantũ ad oẽs ideo oes dicunt᷑ reſurrecturii ca dem etate ⁊ dixi fere:qr tempus mẽſurans motũ profectus in oibus nõ cqualis pñctaliter. Ad rm dð ꝙ ſenectus dr corona dignitatis nõ pꝑ cõditio nem corporis qr tunc eſt in defectu ſed propter ſa- ſapientiam que in eis preſumit᷑ maior ppPmultam experientiã⁊ tẽporis q;titatẽ: quapꝑp dicitur Jor In antiquis eſt fapientia. ODnO Neritur vtrum oẽs reſurgenti ea n dem ſtatura. Rg nõ quilʒ.n.reß get in illa qᷓ;titate ⁊ ſtatura q̃vnicuiq; idiui uo debebatur in termino motus perficiendi m naturalem virtutẽ coloris extendentis humidum Zhumidi ſuſcipiens extenſione natura nõ errante vel per aliquid inaturale accedens impedita. arꝑ reſurectionem nõ reducet᷑ tmõ idem in ſpe ſed etiã ĩnumero⁊ ⁊ rõale eſt vt nõtm̃ reſ urgat in ſta- tura que debetur ſpẽi ſʒ etiam in illa que debet idi uiduo modo predicto. ſi autem per errorem natu- revelnimiãſ upabundantiaʒ materie eſſet idebitꝰ q;titatis exceſſus vel diminutioſeu defectus diui na potentia ſupplebit vel reſecabit.⁊ predictis cõ cordat. Aug.ꝛꝛ0.de ci·co.iſ. dicens ꝙ ſuã gſqʒ reci piet mẽſuraʒ quã vel hũit in iuuẽtute.ẽt ſiſenexeſt mortuus ſi ante eſt defunctus quod etiam recitat
—

1
m
nagiſter buius diſtictõᷣniſ capitulopꝛimo. Ecim 0 queritur vtxꝝ oẽs reſurgẽt inſe xu virili. Et vãꝙ ſic. hoẽsreß ent ſine defectu ⁊ deformitate nãe. ſʒ ſexꝰ femine 5s eſt ex dekectu nãe:⁊ prereiꝰ itentõeʒ. ſicut. diẽ pi. iõ. de aĩalibꝰ feminaẽ qᷓſi mas occaſionatꝰ.&ſe xus fẽineus nòrebget Itẽ ſexus femieus nõẽ ne⸗
reſfarius niſi ꝓ vita ali ſed hoies nõ reßgent in vi⸗
ta aiali. aꝛ ſi ap ait. i.cœx. ij· ſemi natũ corpꝰale. ſurgʒ corp?ſñale.ʒ ſexꝰ femineus non reßget. Lõ tra Auꝰ.ꝛꝛ. de ci.c.i. dicit mihi melius ſane vidẽ tur ꝗ vtrũq; ſexũ reſurrectu eẽ nõ dubitant. Ad
iſtaʒ deʒ dixerunt alig ꝙ oẽs reſurgent in ſexu vi⸗
rili. vñ Zuꝰ.c.pᷣallegato. nõnulli pp qð dem̃ eſt do⸗ nec occurramus oẽs in viꝝ pfectũgiunt oẽð in vn rili ſexu reßrecturos. um̃ deus fecit folũ vi ex lio. teminã er viro.ſʒhanc opinionẽibidẽ Auꝰ redar⸗ guit ⁊ merito qꝛ erroned ẽ. Dð ẽsꝙ ñ cœEs reßgẽt ĩ fexu virili. ſʒ viriĩſeru vili.⁊ feie iſeru feio. qꝛ hoc exigit nã inciuidui⁊ ↄgruit perfectiòi ſpẽi ⁊ erit oc caio laudãdi fapiẽtiã dei.nõ. n. oĩuʒ idiuiduoꝝ nã eũdẽ exigit ſexũ.ſʒ nã quoꝛũdã exigit maſculinuʒ.⁊ quoꝛũdã nã femineũ.q̃pꝛopter diẽ Augꝰ.⁊ꝛ. ð ci.c. i7.ꝙ nõ ẽ vitiũ ſexus femineꝰ.ſʒ nã ꝑ ſexũ aut diuer
ſitarẽ còplent diuerſi gradus ↄuenientes pfcõi ſpẽi
ꝛeterẽa ſicut dicit. Aug. eo.c.mẽbꝛa femiea nõ crunt accormodata veteri vſui ſʒ nouo decoꝛi quo nð alliciat aſpiciẽtis cõcupiſcẽtia q̃ nulla eritſ dei laudetur ſapia atq; clemẽtia. qꝛqð nð erat fecit ⁊ li berauit a coꝛꝛuptione qð fecit. Si aũt in aliqb? eſt
vterqʒſexus ineqᷓliter reſurgẽt in ſexu ꝗ pꝛicipalioꝛ
eſt in eis. Si ãt eqliter.qð difficile eſt reſurgẽt ĩ ſe ru virili co ꝙ fexus eſt abſolute dignioꝛ in vłroq;. n.ſexu nullius reſurget. qꝛ hecẽ difoꝛmitas aceñs ex erroꝛe nãe. Adpin oppm dð ꝙ quis mulier getur pᷣter intẽtionẽ nãe pticularis.eſt tñ de intẽ⸗ tione nãe vlis que vtrũq; ſexũ regrit ad pfectioneʒ bũane ſpẽi nec erjt pꝰ reſurrecrionẽ in iloſeru cõfu ſio.qꝛ ſicut dicit Aug. in.c.pᷣallegato nõ erit ibi libi do que eſt cõfuſionis cã. nã pus q; peccaſſent nudi trãt ⁊ nõ cõfũdebant᷑ vir ⁊ femina.vñnec pꝰreſur⸗ rectionẽ opꝰ erit veſtibꝰ ꝓtegmentoſʒ erũtamicti lumine ſicut veſtimeto. Ad n dð ꝙ maioꝛẽ fal ſa.ſicut patet ex dictis in queſtione.
(rticulus Kau.— „ dueritur ðꝛ? pnci⸗ B nſequemer pali.⁊ circa. q⸗ runt᷑. io. P vtx ſit infernꝰ. 2 vtruʒſit ßira. ʒ?vtx ſit ignis coꝛpoꝛeꝰ. vtx it eiuſdẽ ſpẽi cũ igne elementari. Sᷣ vtn ſit ꝑpe⸗ ruus. 6* vtm coꝛpoꝛa dãnatoꝝ ab illo igne calefi- ent. Vvtnper ilũ ignẽ coꝛꝛũpent᷑ vł cõſumẽtur. g vimn per agẽs intrinſecũ nãliter coꝛꝛůpent᷑. 9.
tm ſpũð fepari ab illo igne cruciabunt᷑. ioꝰ.vtn damnati criciabũtur perpetuoatribusalijs elem̃ tis ab igne.— S Rumo oñdo ꝙ nðſit infernꝰ. qꝛ ifernꝰ i nominat cruciatũ eternũvc lo v cñ eius ſʒ nõ eſt alqs cruciatꝰeternꝰ:qꝛvt dẽ MWath. 7. Qua mẽſura mẽſi fueritis remetiet᷑ vo vis ſ mẽſurs pecinò eſt infinita cñ ſit a vrtute fini⸗ ta. nec cruciatꝰꝓpccò eſtifinitꝰʒ infernꝰ nðẽ. Irẽ Jaco.⁊. Wia ſupexaltat indiciũ ſʒ ñi ꝓmalo actu
tranſitoꝛio hõ eruciaret᷑ in eternũ iudiciũ ſupexaits ret mĩaʒ.ð res ſignificata perh nomẽ infernꝰnðeſt
Itẽ oĩs cruciatus ſi iuſtꝰ eſt.aut eſt ad coꝛꝛectione
cruciatoꝝ ſeu ad ꝓmotionẽ boni eox · aut ad exem plar alioꝝ.ſʒ cruciatꝰ eternus nõ eſſet ad coꝛꝛectio nẽ cruciatoꝝ:nec ad pmotõeʒ boni eox nec ad exn alioꝝ. qꝛ talis cruciatꝰnõeſt manifeſtus ergo nullꝰ eſ iuiꝰ cruciarꝰ eternꝰ.̃ nec vłꝙ iniuſtus. Item phi. iece.⁊ mũ. Mos vidẽus res accidẽtales conij pi velocirer ⁊ finiri.ſ ed cruciat? accñtalis eſt rõali creature ʒ nullꝰcruciatꝰ eſt erernꝰ. ⁊ ſic nõ eſtifermꝰ Cõtra ßʒ. Aug.⁊iꝰde.ci.c'.iꝛ Dignus eſt cruciatu
eterno qui in fe voluntarie coꝛꝛũpit bonũ maximõ
qð in eopoſſꝭ eẽ etnũ ſʒ oĩs peccãs moꝛtaliter inſe graʒ dei coꝛꝛůpit vłraliqᷓ; hab ulitatẽ ad gp̃aʒ pꝰ coꝛ⸗ ruptionẽ ge.gra ãt ẽ maius bonuʒ quod fit in hoie S ois exiens ſtatuʒ merendiin moꝛtali peccato di⸗ gnus eſt cruciatu eterno ſed deus redde vnicuiq; ymn opera ſuas concedenduʒ eſt eſſe infernum.tẽ malo culpe infinito debetur cruciatus eternus ſed oœẽ peccatum moꝛtale eſt malum culpe infinituʒ qꝛ
nõ tm̃ menſuratur actus ſi cðm potentiã a quaegre
ditur:ſed etiam ſcðᷣm magnitudineʒ obiectioẽ n.
eccatum moꝛtale directe eſt còtrabonitatẽ dei q̃ inſinita entð oẽs moꝛientes in peccato moꝛtal ei⸗ naliter cruciabuntur ſed infernus eſt truciatus ei⸗ nus vel locus eius vt dictum eſt. Rꝰꝙ infernus vno mõ nominat cruciatũ eternũ: alio modolocuʒ
illius cruciatꝰ.⁊ vtroq; modo loquendo de infer⸗
no dico ꝙ infernus eſt. Ad cuius intelligentiam pꝛimo declarandũ eſt aliquãàs animas cruciaripꝰ receiinn a coꝛpoꝛe.⁊?.ꝙ aliqui eternaliter cruciin nr. tertio ꝙ aliquis eſt locus in quo eſt ille erucia⸗ rus. Pꝛimum pꝛobo ſic. deus eſt ſumme iuſtus. ſed ſumma iuſtitia exigit vt ille qui magis peccat magis puniatur.ſed in hac vita videmus multos bonos in magnis calamitatibus vitam coꝛpoꝛalẽ finire ⁊ multos ſceleratos in magnis pꝛoſperitati bus tempoꝛalibus opoꝛtet ð ſcðm uuſtitium vt ili in vita alia pꝛemiẽtur. ⁊ iſti puniantur.vt pꝛem rñdeat merito⁊ penã demerito. vñ Auic.& met phe.c.yeſt ꝓmiſſio que appꝛehenditur intellectu ⁊ argumentatione demonſtratiua.? pꝛophia hoc pbat:⁊ hecẽ felicitas ⁊ miſeria animar poſtq; ſůt erute coꝛpoꝛibus ſuis. 2 articulum ꝓbo ſic. Ali qui exeunt ſtatum merendi in peccMto moꝛtali ius malitia voluntarie obſtinantur itag digne penile re nõ poſſůt ſed in malo actu volũtatis perſ euerit que patẽt per ea que dictg ſunt li.⁊.di.y. Mill qðe vtrum diabolus poſſit digne penitere.i inillà vtx ſẽperſit in actu culpe:ſʒ q;diu peccãtot nõ vit de pecõ digne penitere:ſʒ ꝑmanet in gctu voluntã tis male dz ſcðʒ rectitudieʒ eius pena durares loꝝ angeloꝝ ⁊ ciuʒ hoium in pccõ moꝛtali deceden tium eſt cruciatꝰeternus. ʒn armn declarol rituʒ opponitur merito. ⁊p̃miuʒ qð reddirurp rito pene que infligitur ꝓ demerito. ðcu ſit locusꝰ terminatus in quo electipꝛo bono merito etemat ter pᷣmiabuntur qui locus ẽceluʒ empireun eſtſili ter qliquis locus determinatus in quo repꝛobipi demeritoeternalitercruciabuntur: ⁊ ille locuẽ ci infernus. Ad pꝛedicta autem pꝛobanda ſunt au nheiutes muite in ſaer feriptura. ⁊ auctoꝛirite⸗ ſanctoꝝ quarũ ad pꝛeſens allegentur due · dicitu
,

y„
eniz in pſonaxp̃ꝛapoc.pᷣ Mẽo claues moꝛtis ⁊ifer ni. dicit᷑ etiaʒ apoc.ꝛ0.ꝙ moꝛs ⁊ infernus dederũt moꝛtuos ſuos qui in ipſis erant.⁊ iudicatuʒ eſt de ſinglis hᷣm opera ip̃oꝝ. Augꝰ etiã in pꝛimo libꝛo re trac.c.y.dicit ꝙ inferi ſunt in hoc můũdo Ad pn in opp dð ꝙ minoꝛ eſt falſa.nec valler eius ꝓba⸗ tio.qꝛ ⁊ſi pccm̃ ſit menſure finite per ↄpationeʒ ad potentiã a qua egreditur.ẽ tñ infinite menſure per ↄpationem ad ſummaʒ bonitateʒ ↄtra quãẽ. el põt dici ꝙ ſicut pccm̃ dãnatoꝝ eſt finitũ intenſiue. ita pena finita eit intenſiue.⁊ ſicut eſt infinite men⸗ ſure quo ad durationẽ.qꝛ nũq; finietur.ſic ⁊ pena eſt infinite menſure.qꝛ nñũq; finiet. Adꝛm dgi crnciatu perpetuo repꝛoboꝝẽ miſericoꝛdiu ſuper eraltat iudicium ga ſicut dicit Aug.ꝛi.de ci.c.⁊4. qᷓuis ille cruciatus nunq; finiet.tamen ibi deus ↄ tinet menſurationes ſuas.qꝛ nõ cruciãtur tãta pe⸗ narũ atrocitate qᷓ;ta digni ſunt. Adʒn dð ꝙ cru⸗ ciatus ille nobis eſt manifeſtus per fidem ⁊ jacraʒ ſcripturã.qᷓ;uis ip̃ᷣm non videamus oclo coꝛpoꝛa⸗ li.vñ dico ꝙ cruciatus ille ad hoc oꝛdiatur vt bõi apeecato caueant.⁊ mali ante moꝛtem peniteant ⁊ Vt diuina iuſtitia manifeſtetur.⁊ aliquod accũta le bonoꝝ gaudium.qꝛ ſicut dicit pᷣ̃s. Letabit᷑ iuſtꝰ cum viderit vindictã.inq;tum illa vindictaẽ in⸗ ſta. Ad 4n dð ꝙ illud vᷣbñ phi intelligendũẽ ᷣm naturam.cruciatus aũt eternus.⁊ per diuinã iuſti- tiam infligitnr.⁊ per diuinã potentiã ꝑpetuabitur Ecundo queritur vtrus infernus ſit ſubterra. Et vĩꝙ non. ſap̃.
iiꝰ. per que peccat gs per hec⁊ toꝛquet.ᷓ a ili vbi peccat qs ibi⁊ torquet᷑.ſed mali peccant ſr terram.qᷓ ſuper terrã eſt locus cruciatꝰeoꝝ. Nem coꝛꝑa oiuʒ hoium facta ſunt.⁊ fiunt de materia pᷣ⸗ creata.ga cum ᷣm phũz.i.phi.materia ſit ingene⸗ rabilis ⁊ incoꝛꝛuptibilis nõ pluseſt de materia qᷓ; fuerit a pᷣncipio mũdi.ſʒ in reſurrectiõe in coꝛpibꝰ oium hominũ reſurget tora materia que fuit de er ſentia eoꝝ.ð terra vt vi in tm̃ minoꝛabit᷑ ꝙ nulla cauitas ifra eam yoſſet cõtinere muititudinẽ coꝛ poꝛum dãnatoꝝ.qꝛ plres dãnabunt᷑.qᷓ; faluabunt᷑ ſᷣm ſnĩam ſaluatoꝛis. Wath.y. Itẽ inconueniẽs eſſet infernũ eſſe in loco illo.vel ꝓpe vbi eſt nobi⸗ liſima celi influentia.ſʒ nobiliſſima celi influentia eſt in centro.ga a qualibet parte celi influcntia de riuatur per radios ꝑpẽdiculares ad centrũ.foꝛtioꝛ aũt eſt ꝑpendicularis radius qᷓ alij cuius ſignũ eſt. ga ad ſuꝑficiem ſcði diaphoni nõ frangitur.ſed ſiĩ fernus eſſet ſub terra eſſet in centro vel ꝓpe cẽtrũ ꝗnon eſt ſubterra. Contra glo.ſuꝑ illud Jſa.iꝙv. Infernus ſubtus cõturbatus eſt. dicit ꝙ infernus eſtſub terra Itẽ Aug.ꝛ. li. rettac.c.ꝛ. retractans illud qð de inferno dixerat ſuꝑgen.iꝛ. dicit de ĩfer⸗ nis. magis mihi videoꝛ dicere debuiſſe ꝙ ſub ter⸗ ris ſint q; rõem reddere cur ſub terra eẽ credantur ſue dicant quaſi nõita ſit. Rñdeo ꝙ infernus ẽ ſub terra.qð ſic declaro ſicut dicit Vug. i9.di.c.iʒ. Dꝛdo eſt pariũ diſpiũq; rerũ ſua cuiq; iocu tribuẽs diſpõ.ſʒ ſicut dicit..de ci.c.9. Deus nihil inoꝛdi natũ relingt.g; deus vnicuiq; reilocũ ↄuenientem tribuit. loea aũt nõ ſunt rebꝰcõuenientia.niſicõue niãt earũ ponderibꝰ.vnicuiq; ergo rei trubit locũ cõuenientẽ ſuo ponderi.ſʒ ſicut dicit Aug. iz. cõfe. longe poſtpᷣncipiũ. Wondus meũ amoꝛmeꝰ.⁊.ii.
iuxta illud pſfal. deꝰ meus pp
de ci.c.ꝛg.ita coꝛpus pondereſicut aĩus amoꝛe fer tur quocũq; fert᷑. qð ꝗᷓ eſt põdus in coꝛpoꝛibꝰ hocẽ amoꝛ in creaturis rõabilibꝰ.ſicut ergo deꝰ oꝛdiat coꝛꝑa in ſuis locis ᷣm exigentiã ſuoꝝ nãliũ põderũ ſic oꝛdiat crcaturas rõales in locis im exigentiaʒ ſuoꝝ amoꝝ. ⁊ iõ ſicut electi ſunt incelo.quia in ſuo amoꝛe celeſtia terrenis p̃poſuerũt.ita repꝛobi per diuinã iuſtitiaʒ ſunt? erunt in loco infimo.gaĩ ſuo amoꝛe infima ⁊ terrena ſupioꝛibus ⁊ celeſtivꝰ pᷣpo ſuerunt.locus aũt ifimus eſtin medio terre.ꝗa lo⸗ cus omniũufimꝰ eſt in centro.vñ glo.ſup illud Jo. ne.ꝛ. Pꝛoieciſti me in pꝛofundũ in coꝛde maris di cit. ꝙſicut coꝛ eſt in medio gialis.ſic infernꝰin me dio terre eẽ ꝓhibet᷑ mediũ aũt terre cuʒ ſit centro ſub terra eſt. Ad p̃n in oppn dð ꝙ cõuenientius eſt hominem puniri per que peccat.⁊ non vbipec cat qᷓ; ecõuerſo.q;uis vtrũq; ſimul ſit ↄuen ientiu qñ vnñ alij nõ pᷣiudicat.ſicut ẽ in punitiõe ßʒ iudi- ciũ ecclie militantis.vbi ſimul põt hõ puniri per q̃ peccauit.⁊ vbi peccat abſq; ꝙ vnůũ alij pꝛeiudi cet.qa adhuc hoies qᷓ;diu funt in via ſunt ĩ motu ad ſua loca.res aũt non eſt in ſuo leco qui ſibi debe tur finaliter quãdiu eſt in motu.ſed creatura r õa⸗
bilis repꝛoba poſt hant vitam non ita ↄueniẽter
puniret᷑ ꝑque peccauit ſupꝑ terrã.ſirut ſub terra.qꝛ peccauerũt per amoꝛẽ terenoꝝ in h aũt puniuntur per terrã. qꝛ icarcerant᷑ ſub terra.⁊ ᷣm hũc mõʒ ñ punirent᷑ ꝑterrã ſi infernus i eſſet ſub terra. Ad ⁊m dð ꝙ ꝑp hoc armn quidã dicere voluerũt ꝙ totꝰ aer iſte nubiloſus vſq; ad illam pteʒ ad quã aſcen derũt aque diiuuij inflãmabit᷑.⁊ erit pars inferni. Vñ? demones iam in iſto aere ihabitant. Alij di cũtꝙ alia tria elemẽta cõuertent᷑ in ignẽ iuxta illð . Pet.z. Elementa caloꝛe ſoluent᷑.⁊ hi dñt ꝙ to
t erit infernus vſq; ad oꝛbẽ lune. Sʒ vtraqʒ pᷣdi
ctarũ opi.falſa.ẽ ᷣm. n.mag̃m infra.di. 4g. c. vłt Impij in inferno nõ hẽbũt lumẽ ſolis nec june.ſed ᷣm opi.pᷣmã pꝑs inferni vtroq; lumine illuminare tur.⁊ bᷣm bᷣam totꝰ infernus.vpẽt inferius oñdet᷑. 4. elemẽta in ſuis eẽntijs remãnebũt. Jðo dð ad arn ꝙʒ dãnati in inferno ita cõpmẽt᷑ ꝙ cõtineri po⸗ terũt in ↄcauitate terre.vñ ſʒ quoſdã erũt ita com pꝛeiſi in quadã rotũditate ꝙ erũt quañ quedã rora
ln ne illos vt rotam ad quã ↄplionẽ fignificandũ põt aptariiilud quoddi- cit pᷣs.ſicut oues in iferno poſiti funt.ones.n.foꝛ- titer cõpꝛimũt ſei ouili ꝑꝑfrigus i hyeme ⁊ in eſſa
te in vmbꝛa adfugiendu eſtũ. Ael põt dici ꝙ ſi 5
cauitas q̃ mõ eſt ſub terra nõ ſufficiat dens terraʒ augebit vel de nihilo.ſicut de nihilo eam creauit Veltotam parfem aeris quã occupauerũt aque di luuij cõuertet in terrã.nec pꝛopter hoc erit vacuũ ga rarefiet terra⁊ aqua.⁊ aeris pars reſidua.quod tñ di in argumento ꝙ xp̃ns dicit ꝙ plures erũt dã⸗ nati qᷓ; ſaluati.dicunt aliqui ꝙ xpᷣs hoc nõ dixit. yᷣ⸗ ba.n. ſua ſunt hec. Intrate per anguſtam poꝛtã. ga lata poꝛta ⁊ ſpaciola eſt via que ducit ad perditio nem.⁊ multi ſunt qui intratper eam quoniã angu ſta eſt poꝛtaattk via que ducit ad vitam.⁊ pau⸗ i ſunt ꝗ inuemimteam qᷓ;uis ex his verbis hẽgt᷑
expꝛeſſe ꝙ txe quod pꝛeceſſit redẽptoꝛis aduentũ plures erant mali qᷓ; boni.⁊ qᷓuis itaſit.tñ erpᷣſſe ꝑ
B nõhi qð in arꝰ dicebat.poſfet. n. deꝰtantã gram
facere hominibus qui naſcituriſuntg tot de illis

S2— 2— —,———————— S——=
——
faluarentur.⁊ tamen pauci de illis damnarentur ꝙ añ finem mũdi cẽnt plures illi qui ſaluabũt᷑ q; il li qui damnabũtur.⁊ vt dicunt aliqui foꝛte ita fiet vt ſicut plures angeli ſaluati ſunt qᷓ; dãnati ſic pleſ poies erũt ſaluati q; dãnati.⁊ ad cõãrm tionẽ ſue opionis ſic arguũt ßʒ btĩ Dionli.de ãgelica Mie rar.c.iꝗ. Multitudo ſcõꝝ angeloꝝ excedit multi- tudineʒ materiaiuʒ reꝝ.ſʒ quot ſunt angeli ſcĩ tot erũt hoies bri.ꝗ numerus ſaluandoꝝ excedit oẽm nunerʒreꝝ materialiũ.ſʒ ndẽpꝛobabile ꝙ tãta ſit multitudo hoiuʒ dãnatoꝝ.qꝛ tan a hominũ multi
tudo nõ poſſet ufra cõcauitatẽ terre compᷣhendi.
Pꝛeterea ſʒ Anſel.li.ꝛ.cur denhõ·c. ib. Maioꝛ eſt numerus hominũ electoꝝ qᷓ; fuerit nůeruſ oim hoiuʒ g fuerũt moꝛtui añ xp̃ʒ. ⁊ qtpe moꝛtis ſue ui nebãt. dicit.n.ſic.ꝙ nõ tot pñtes eius moꝛti eẽ po tuerunt quot ad ſupne ciuitatis cõſtructionẽ neceſ farij ſunt.etiã ſi oẽð ꝗ ciuſdeʒ moꝛtis tꝑe vbicũq; erant moꝛtui ad illã redẽptionẽ admitterẽt ſ nõ eſt ꝓbabile ꝙ tanta ſit multitudo hominũ dãnato rũ.qꝛ vĩ ꝙtot coꝛpa hominũ nõ pñt intra cõcauita tem terre ↄpꝛchendi. Pꝛetercaincbueniens vt ꝙ aliqs nãus appetitus vniꝰ ſpẽi fruſtraret᷑ perpe tuo in maioꝛi pte indinidueꝝ ſuoꝝ. Dʒ p̃dcã opi nio vẽeſſe ↄtrã ſacrã ſcripturaʒ.dã. n. Wath ·⁊ꝛ.ꝙ multi ſunt vocati pauci vero electi.⁊ ẽt ↄtra Aug. dicit. n.ꝛo.de ci.c.ꝛi.ꝙ plures hoĩes erũt ĩpeniſqᷓ; in gla. dicit ẽt infra li.ꝛi.c.iiꝰ.ꝙ multopłes ſunt in vniuerſa gñis hñani maſſa damnata qᷓ; in luce. Ad ea aũt que adducta ſunt ꝙopione Zꝛia pnt fa cilr ſolui.põt.n. dici ad pᷣn ꝙ nõ ſequitur. plres ſũt angeli ſaluati q; dãnari.d piures hoies erunt ſalua ti q; dãnati.qꝛ angeli fuerũt ꝓcreati abſqʒ vllap⸗ nitate ad malũ ⁊ cũ aliqua incliatione ad bonũ.ho mines aũt deſcendẽtes ab Adã ßm nãleʒ lcgẽ pꝛo pagatiõis naſcũtur in pccõ.⁊ cũhĩtuali ꝓnitẽte ad malũ. Ad illud aũt qð dicebat᷑ ꝙ tot erũt homies
ſaluati quot ſunt angeliſci. dñt aliꝗ ꝙ falſuʒ eſt. nõ
eniʒ tot erũt.niſi tos quot ſunt ãgeli q ceciderũt.qꝛ de hoibus electis repabit᷑ angelica ruina. Vel põt dici⁊melius ꝙ in cõcauitateterre poterit cõphen di maioꝛ multitudo hominũ dãnatoꝝ qᷓ; ſit multi tudo angloꝝ ſcõx. Et pᷣterea ſi q;titas terre q̃ mõẽ nð ſufficeret. deus eannaugere poſſʒ. ꝑ pot ſolui ad illud qð dicebat᷑ ꝙ tanramu ltitudo hoiuʒ q;ta fnit multitudo oĩuz illoꝝ q moꝛtẽ xp̃i pᷣceſſerunt.⁊ g tpe moꝛtis eiꝰ viuentes fuerũt nõ poſſʒ ↄpꝛehen di infra cõcauitatem terre. Ad illud aũt qð dice bat᷑ de fruſtratðe nõlis appetitus dð ꝙ qᷓ;uis ſit im poſſibile maioꝛẽ pteʒ indiuiduoꝝ ſpẽi fru ſtrari ꝑpetuo aliquo ſuo nãli appetitu loquendo de fruſtratione ꝓueniẽte ex aliquo nãli accñte ⁊ erro⸗ re nature.Pᷣ tñ eſt poſſibile loquẽdo de fruſtratiõe pueniente ex volũtate creata demerente ⁊ oꝛdi ne diuine iuſtitie illã penaʒ infligente Ad ndð ꝙ minoꝛ eſt falſa.nobilioꝛ eſt influẽtia celi ſimplt ̃ eſt in circũferentia qᷓ; in cẽtro ⁊ ſupterraʒ qᷓ; ſub terra ꝑↄpationt ad hitationẽ hoiuʒ.quis ſub ter⸗ ra vei pꝛope centrũ ſit nobilioꝛ influentia ᷣm quid tũ ad metalloꝛum* querit᷑ vtrũ ibi ſit ignis c oꝛpo⸗ Ertio reus. Et viꝙ nõ. Aug.iꝛ. ſbe geñ. vſus fineʒ eſt pꝛoꝛſus inferoꝝ ſubã ſʒ eaʒ ſpñalẽ arbitroꝛ eſſe nõ coꝛpalẽ. Itẽ Dama.li
—
G
—
. quaſi in fine dicir de illo igne ꝙ nõ eſt materiar q̃lis eſt apud nos.ſʒ qnalis ſit nouit deꝰ ſed ſi eẽt coꝛpalis eſſet material· Lõtra Aug.⁊i. de ci.c · io. Bhẽna illa qð etiã ſtagnũ ignis? ſulphuris dem̃ ẽ coꝛpoꝛeus ignis erit? crucibit coꝛpã dãnatoꝛũ.
Itẽ Bꝛe. 4.ii. dial· parü Au medi. ignẽ gchenne coꝛꝑeñ eſſe nõambigo. Rñ⸗ anorũdaʒẽ opiniop ille ignis nõ eſt coꝛpoꝛeus. ſʒ eſt queda ſpũalis pe⸗ na q̃ pꝑſuũ acumen metaphoꝛcte diignis.quia vt ipi důt cũ diuina poletiã repꝛobos poſſit cruciare ſufficienter ſpũali pena ſupfiuu ſuiſſ i inferno po
ner coꝛpoꝛeũ ignẽ ad cruciatũ eox.⁊ ud adducũt
illud qð hĩ Lnc.i6. de diuite ꝗ diccbat unguã ſuaʒ cruciari in flãma.cũ.n.ↄſtet aidʒ inꝰ diuuis liguã coꝛꝑalẽ nõ hñiſſe vã ꝙ ficut ſcriprura ibi de lingua logtur metaphoꝛice aligd ſpũale vocãs linguã ita aliquaʒ penã metaphoꝛice vockt gne· Vn Au?.i. de ci.c.io.dicit talẽ fuiſſe illã flãmaʒ quales oculi quos eleuauit.⁊ Laʒarũ vidit qualis lingua cuius pũoꝛẽ exiguũ deiiderauit infundi qualis digitꝰ La ʒari de quo illud ficri ſibi poſtulauit vbi tñ erant ñne coꝛpoꝛibꝰ aie.⁊ imediate cõcludit ꝙ fuit incor poꝛaliſ. Sʒ opinio pdicta falſaẽ.⁊ ↄtra ſcripturã ̃ diſtinguit inter ignẽ?ſ pũalꝰ dãnatoꝝ penã que vocatur noie vᷣmis. dã.n.eccł.7.ꝙ vidicta carnis ipij ignis ⁊ vᷣmis.⁊ Judich. vlti. d de dãnatis. ꝙ
„
deus in die iudicij viſitabit illos. dabit.n.igneʒ? ymes in carnes eoꝝ. do.etiã p.li. deſũmo bo no.c.ꝛ9. Duplex dãn aroꝝ penaẽ in gehena quoꝝ ⁊mentẽ vrit triſtitia⁊ coꝛpꝰ flãma. Dicendũcr⸗ go ad qõeʒ ꝙ igniſ in inferno coꝛpoꝛ eꝰ oꝛdiatur ad reꝓbos cruciandũ.qᷓ;uis.n.deus poſſʒ ñi vellʒ eol punire pena ſpũali tm.tñ ↄgrue voluit eoð puni pena ſpũali ⁊ coꝛpali. vt ſicut dicit Iſydo. poli. de fummo bono.c.⁊9. Sui mẽte tractãuerũt qðperfe cerũt coꝛpe ſimuł⁊ aio puniãt᷑ ⁊ coꝛꝑe.að nõẽ ſci⸗ telligendũ vt pena coꝛpalignis ſe nõ extendat ad giam̃ etiã imediate cũ mõ aie repꝛobe illo igne cu cient᷑. demones g ſunt ſpñs ſic ilo igne poſt iudici uʒ cruciabũt᷑.ſʒ ga pena ſpũalispncipaliꝰaiamſe ſpicit.⁊ pena iʒnis pᷣncipaliꝰ reſpicit coꝛpuſ. pena rñ ſpñalis redũdabit in coꝛpꝰ.⁊ pena coꝛpiſin ai NMec obſtat illnd qð allegatũ ẽ ꝓ opinione alia · q nõ ſeqtur.ibi eſt fãma ſpũalis de qua loquebat᷑ di ues eo ꝙ magis ea cruciabat᷑ qᷓ; coꝛpoꝛali.qa vlin ferius oñdet᷑ acerbioꝛ eſt pena vermis qᷓ; ignis 3 ibi nõẽ ignis coꝛpalis.vñ ⁊ ip̃e Angꝰeodẽ.c.poſt verba pᷣdicta.in inferno ponit ignẽ coꝛpoꝛeñ· ¶ V hãpᷣmoli.de mirabilibus ſacre ſcripture. c⁊ ppd⸗ ratus eſt in perfectiõe creaturaꝝ omniu· eſtiß cõditione reꝝ.ſʒ vtn h fuit pma die quaãgelifue⸗ rũt creati.aut. 6 die qua cr?atꝰẽ hõ apud aliquos dubiũ eſt. ꝓbabilius tñ vĩ⁊ magis auctoꝛitalſ co ſonũꝙ ho fuit b die. d pm in oppn dð gꝙ ill vbñ intelligi põt deipꝛeſſione penaii ſcã in aiã.qᷓ uis.n.ignis coꝛpoꝛeus affligat aiam.afflictio tñil la ſpñalis eſt. Ad ⁊ dð ꝙ illũ ignẽ dicit nõ eẽma
——
terialẽ nõ ſimpl.ſʒ qualis eſt apud nos. ganõ indi get fomẽtis materialibus eo modo quo ille inis qui apud nos eſt.— rinr vtrum ignis! Ma rto quertur nlehreu
de ſpẽi cũ igne elem̃tarii. Et vĩg nõ · phů
Jtoß. on ẽtm̃ vna ſpᷣes ignis dinerſuʒẽ·n. cm
*

mu taopumit 2 rpencotpignt e edut cimdaic nebaſnſisſici Benhi 4
narni
bohimarluxſe ignislureſt igniselemetaris ignis aũt gehẽne magis vieſſe ignis carbo.ſin er ſtignis lur nõ diceretur infernuſ terra tenebꝛoſa ergo differtſpe ab igne elementari. Jreʒ nzlis 10
cus ignis elemẽtaris eſt circferentia.ſʒ nãłlocus
igniſ infernalisẽ ſub terra.gaſi eſſet ibi violẽterñ eſſet ibi ꝑpetuo. hm. n.phm̃. pᷣmo celi⁊ mũdi. Rer accñtalis velociter finitur.gᷓ non eſi eiuſcẽ ſpᷣei cũ igne elementari. Itẽ Dama.li.ʒ. c.iᷓ. quoꝝ natu⸗
ra eadẽ hoꝛ actio eadẽ.ſed actio ignis elemẽtarif
eſt alterius nãe qᷓ; actio ignis infernal.qꝛ ignis ele mẽtaris ↄſumptiuꝰeſt extranee materie.ignis gũt ifernalis nõ qꝛ ad vltimũ totã ↄſumeret terrã. ñ eſt einſdẽ ſpẽi cñ igne elemẽtari. Lötra Aug. 27. q.adoꝛo.dicit ignem ꝗẽ quartũ elin eſſe in terra.
Itẽ m Augm eadẽ qõe. Aque q̃ ſup celos ſunt cũ
iſtis ags eiuſdẽ ſpẽi ſunt ᷓa ſili ignis ꝗſupꝑ terrã eſt eiuſdẽ ſpẽi eſt cũ illo igne qſub terra eſt. Itẽ phũs pꝛiotop̃. Dis aqua oĩ aque eadẽ ſÿe dĩ ergo ſili oĩs ignis oĩ igni. Rñdeo ꝙ ignis gehẽne qᷓ;tũ ad illð qð in eo de eſſentia ignis eiuſdẽ ſpẽi eſt cũ elemẽ tari igne materia tñ quo ad diſpõneʒ vĩ diuerſa rõ ne cuiꝰ ſibi ↄpetit aliqua dinerfa actio que igni ele mentari nõ ↄuenit. Ignis. n.in aliena materia mul tũ diuerſificat᷑ in opibus ſuis.m exigentiã diſpõif materie. qð apte pʒ in fulgure vbi ignis aſpectrum hẽt ad diuerſas maͤteriasm dinerſitatẽ materie ⁊celeſtis influentie in mã incoꝛpoꝛate vñ aliqñ ñ ledit mãm mollẽ.⁊ diffoluit durã aliqñ calefacit ⁊ nõ comburit. Alig tñ opinantur ꝙ in inferno ſit ignis in materia pꝛopꝛia.qᷓ;nis ibi nõ luceat velĩ⸗ ꝑfecte.qð iõ dixi.qꝛ ſicut dicit ydo. pᷣmo libꝛo ð ſũmo bono.c.ꝛ9. Rle igniſ ad aligd hʒ lumen.⁊ ad aligd non habet. Ignis enim ex duplici cauſa non lucet.I.qꝛ aut ninis rarus.⁊hac de cã nõ lucet᷑ in wera ſua. aut qꝛ circũfuſus.autcircũdatꝰ freſribꝰ fumis ⁊ vapoꝛibus groſſis ⁊ turbidis.⁊ hac de cã
nõ lucet. aut modicũ lucet in inferno. pꝰtñ opio vi detur verioꝛ. Alij dñt ꝙ ignis inferniẽ ignis car bo.vñ ſicut ignis carbo nõ eſt coꝛꝑoꝛeus ignis. qa duo coꝛpa ſimul nãtr eſſenõ pñt. nʒ foꝛma ſubſtan- tialignis. qꝛ due foꝛme ſpecifice in eadẽ pte mate rie ſimul eẽ nõ pñt.ſʒ eſt aliqua foꝛma accijtatmul tů participãs de vᷣtute ſubãli foꝛme ignis.ſic dicũt g ignis inferni eſt quedã foꝛma accſtalis multum ꝑticinãs de vtute foꝛme ignis inaffligendo acute.
Sʒhis dictis occurrit difficultas qꝛ carbo põt gare igneʒ flãmaq̃ flammna verusẽi gnis. ß; hnõ multũ cogit.qꝛñ ignis põt ꝑticipare virtutẽ ignis in gnãndo igne nõgeneratiõe Vniuoca.ſʒ equiuo⸗ ca, videmꝰ.n.igneʒ gñari ꝑmotũ. Ad pnĩoppm dð ꝙ ignis carbo flãma⁊ luxſpe nõ differũt quo ad illud qð in eis eſt de eẽntia ignis.ſʒ quo ad diſpõer materie.ignis.n.lux.i.in ſua puritate.ſicutẽ in ſpe ra ſua.;uis ſit cõſtitutus exeẽntia materie cõis tů ad eẽntiaʒ oibus gñalibus ⁊ coꝛꝛuptibilibꝰ. ⁊ ex foꝛma ignis tñ illa materia di Pꝓpꝛia ignis qᷓ;tũ eſt ſub diſpõnibꝰ cõuenientibꝰpijritati ignis? ab ex⸗ traneis diſpõnibus qᷓ;rů poſſibileẽ denudata. di citur aũt eẽ in extranea materia inqᷓ;tum eſtĩ eẽn⸗ tia materie in qua ſunt extranee diſpõnes.⁊ que ſi ſint in eadẽ materia igneitateʒ cõpatientes. nõ tñ ſunt eius puritati cõueniẽtes.⁊ ſic inqᷓ;tũ ẽ in ma⸗ teria cñ diſpõnibus mult terreſtribꝰ. dʒ ignis car
D
bo inqᷓtñ eſt in eac diſpõnibus aereis loquendo
de aere cõmixto cũ vapoꝛibꝰ terreſtribus ⁊ aqueis ſic eſt ignis flãma.vñ dicit phůs ꝛde gniatione. ꝙœ ignis flãmaẽ fumus ardẽs. vñ pᷣncipalius ⁊ ꝑ pus Nignis de igne in ſperaſuaq; de igne flãma·⁊ per pus de igne flãma q; de igne in carbõe.⁊ ꝓtãto foꝛ te dicit phñs ꝙ differũt pe. Ad npatebit ſolu⸗ tio in qðe ſeq̃nti. Ad z dð ꝙ illa diuerſitas actõ nisẽ pp diuerſirateʒ? diſpõnẽ materie ifuentiece
leſtis illi materie icoꝛpate. vt dem̃ ẽ in coꝛpoꝛe.q
Arꝰad pteʒ aliã gra pᷣncipalis cõcluſiõis pnñt cõce di. qd tñ de illis aquis q̃ ſuꝑ celos ſunt tenẽduʒ ſit
5 Minto rit᷑ vtx igniſ ifernal ſit pp e⸗
tuꝰ Et vi ꝙ ñ. qꝛ coꝛruptibile
⁊icoꝛꝛuptibilen ſt eiꝰdeʒ ſpẽi.qꝛ ᷣm phm̃ io. meth. Loꝛruptible⁊ icoꝛruptibile differt 5ʒ gñs ſ igniſelem̃tariſẽ coꝛruptibil. cñ gignis infer nalis ſit eiuſdem ſpẽi cũ eo vtpʒ in qõne pᷣcedenti nõ eſt incoꝛruptibil.ꝗᷓ nec perpetuus. Item igniſ nõ põt perpetuari in alienamareria.niñ nbi admi niſtret materia ſine fine. qꝛ vt di Puerb. zo. Ignis nũq; dicit ſufficit. ſed texra aqua? aer finita ſunt. ignis infernalis cũ ſit in aliena materia nõ ꝑpetua bitur. Lötra Wath.. le ignis di eternus.qð nõ eſt intelligendũ a pte ãte.ſʒa ꝑte poſt. Ad iſtã
qõem direrũt quidã ignẽ illũ ꝑpetuari ibi per nãm
ga ille ignis eſt ibi in ſua mã pꝛopꝛia? influẽtia ce⸗ leſtis. ga ad centrũ terre ĩmittit᷑ a quolibʒ puncto celi ppendicularis radius eſt ibi in illa ꝓpoꝛtione in qua eſt ↄſeruatiua ignis in mareria pꝛopꝛia ſicut in cipcũferentia. Quantũ.n.tali infiuentie per elò⸗ gatiðnẽ a celo detrahitur tm̃ per foꝛtitudinẽradio rũppendiculariũ a, quolibet puncto celi imiſſoꝛuʒ ad centrum recõpenſatur ſed hec opinio fantaſti⸗ ca eſt? friuola.cũ.n.celeſtis influẽtia quã requirit ignis in ſua mareria ꝓpꝛia repugnans ſit Ppoꝛtio ni illius influentie quã requirit pura terra nõ eſſet naturale terre tendere ad centrũ.ſʒ magis centrũ reſurgere.nec eſſet ita pura terra verſ us centrum ſicut in ſuperficie quod falſum eſt. Alij autem te⸗ nentes illum ignem eſſe in aliena materia dicunt ipſum in illo loco perpetuarjper naturam.ſed alio modoqᷓ; pꝛimi.dicunt eniniꝙ cõtinue depaſcit ſu aʒ materiam.ſi ed quia in illo loco eſt celeſtis infiuẽ tia conuertens cõtinue aquaʒ in terram⁊ ptem ge ris.⁊ etiã interdũ partem illius ignis.ideo ꝑpẽtus ri poteſt. quia ſicut ex vna parte fua materia cõſu⸗ miturita per infiuentiaʒ pꝛedictã ꝓpoꝛtiona li re generatur. Sei hec opinio non ſufficit. ga cũp⸗ iudicium ceſſatura ſit generatio⁊ coꝛruptio in ele mentis. ſicut in hoĩbus quibus pꝛo ſtatu coꝛrupti bili deſeruit non aſſignat rõnem perpetuationis ij lius ignis poſt iudicium. Ego autem dico illum ignem in aliena materia eſe ⁊ipſum perpetuo du raturum.ad quod credendum nititur Aug. mann ducere homines referendo muita mirabilia quo- rum cauſa occulta eſt. vrpater.ꝛi.de ci.c.4.y.⁊.6. ſed hoc erit per potentiam ſ upernaturalem. ſicut enim per virtutem ſupernaturalem affligit ſpũm ſic per virtutem ſupernaturalem ei⸗ duratioꝓpe- tuabit ꝗ exigẽte oꝛdie die iuſtitie.ſi tñ dicat᷑ ꝙ de⸗ apncipio ibi poſuit mãʒ talis diſpõnis. ⁊ in ipſa talem infinentiam ceii vtardere poſſit vel igni

pſtare fom̃tũ.⁊ nõ ↄſumi aratione recedere nõ vñ. ⁊ Augꝰ.cõcoꝛdare viin caplis ſupradictis marxie
qr poſt iudiciũ ceſſabir mutua gnãtio⁊ corruptio
elemẽtoꝝ? mixtox.? ita ille ignis a nullo alio po⸗
terit coꝛrũpi.nec aſe ipſo.ga nullũ elemẽtuʒ hziſe
cauſam coꝛruptiõis ſue manẽte pᷣme cãe ifiueutia
gñali. Ad p in opp dð ꝙ maior intelligẽda eſt de icorruptibili m curſuʒ nature qui nobis notus eſt. ignis aũtifernarnõ eſt icorruptibil ᷣm ordineʒ nature nobis mãifeſtuʒ.ſʒ aut ᷣm ordinem nature nobis occultum.aut hm ordinem die iuſtitie· aut Fm vrrũq;. nec eiʒ diſcredẽduʒ eſt eim imateria il lius ignis naturalẽ vᷣtuteʒ poſuiſſe quã ignoꝛamuſ cuʒtot effectus videamus manifeſtos. quoꝝ cãs q̃ſi penitus ignoꝛamꝰ quoꝝ mltos refert Aug ⁊i. de ci. in plibus locis. Ad ⁊ ſolui põt in pꝛedcõ Er dictis añt in hac qõe pʒ ſolutio ad mgrm ſcm̃ ad pꝛimã ꝑteʒ qõnis pꝛecedentis.
———
Exto querit᷑ vtx coꝛꝑa dãnatoꝝ abil⸗ lo igne calefiẽt. Et vĩ ꝙ ñ.ßʒ ph. 28. phi. Sinõ eſſet cõtinuus motus pꝛimi mobil qð mouet pm mouens nihil poſſet generari velcoꝛrũpi.nec augmẽtari velalterari.ſʒ poſtre⸗ ſirrectionẽ ceſſabit motis pꝛimi mobilis. vt infe rius oñdet᷑. tunc coꝛpa dãnatoꝝ ab illo igne non poterãt calefieri.cũ caleſieri ſit alterari. Itẽ cale⸗ factio via eſt ad generationẽ vniꝰ.⁊ coꝛruptioneʒ aiterius alteratio. n. fʒ qualitates actiuas? paſſi- uas diſpõ eſt ad gñationẽ? coꝛruptionẽ.ſʒ poſt iu⸗ diciũ ceſſabit generatio? coꝛruptio.ꝗᷓ nulla erit al⸗ teratio ᷣm qualitates actiuas ⁊ paſſiuas. Nõtra Aug. ir. de ci.c.. dicit ꝙ nihil eſt igne vrente mo leſtius.ꝗᷓ ignis moleſtat coꝛpus calefaciẽdo.ſycoꝛ⸗ poꝛa dãnatoꝝ ab igne infernali moleſtabunt᷑ ᷓ ab ilo igne caletient. Ad iſtam qõeʒ dñt quidam ꝙ coꝛꝑa dãnatoꝝ ab igne infernall nõ calefiẽt.⁊ tñ eo cruciabunt᷑.paſſiuũ.n.põt dupliciter recipe foꝛmã agentis aut mãtr. aut ĩmaterialiter.ſeu intentiõa liter. ʒ quẽ moditrecipit ſenſus foꝛmã ſenſibilvñ phi.⁊ de aia oʒ de oĩ ſenſu acciꝑe vlr. am̃ẽ ſuſce- priuus ſpẽx ſenſibiliũ ſine materia coꝛpus hums⸗ nuʒ.pᷣmomõ recipiẽs foꝛmã ignis ab eo calefit.ſʒ ⁊mõ recipiens nõ calefit ab eo qᷓuis tactus ſenti⸗ at caliditatẽ ſicut viſis nõ coloꝛãt᷑. ⁊ ſentit coloꝛez poc aũt ⁊ mõ coꝛpa dãnatoꝝ in ſe recipient foꝛmã ignis infernalis. Mõ pᷣmomõ.cũ.n.celũ ſit pn. al⸗ reransꝑ ſuuzʒ localẽ motuʒ ⁊ oĩa alia agentia?ꝰivᷣ⸗ tute ip̃ius agant quaſi ab ip̃o mota ceſſante motn celi nullũ coꝛpus poterit aliud ꝑ alterationẽ aliquã trãſmutare a ſua naturali ꝓpꝛietate remanere tñ poterit paſſio aiat⁊ intenttonalis.⁊ ideo qᷓ;uis ille ignis nõ ſit calefacturus coꝛpoꝛa dãnatoꝝ affligẽt tñ ab eo.qꝛ ſicut obiecti ꝓpoꝛtiõati ſenſui ꝓpoꝛtio nata receptio delectat ſenſum ſic impꝛopoꝛtiona
ta contriſtat ignis añt infernalis eſt obiectum ex⸗
cellẽs ſuꝑ tactum coꝛpoꝝ dãnatoꝝ.? receptio ſue ſiritudinis in tactuẽ ipꝛopoꝛtionalr vincens im ⁊ ið in coꝛpoꝛibꝰeoꝝ erit vehemẽtiſſimꝰ doloꝛ in ſenſu tactus exceſſiuũſentiendo caloꝛeʒ.⁊ huic opi nioni ↄcoꝛdare vẽ illud verbũ Aug.ꝛi.de ci.c.ʒ. qð etiã recitat mag̃ hꝰ di.c.v.ſ.ꝙ ß erit tũc in coꝛ poꝛibus dãnatoꝝ.að nunc eẽſcimꝰ in aĩs hominũ certũ aũt eſt ꝙ ſi hõ mõ ponat᷑ in igne aĩa dolet.⁊ñ
calefit. Sed ʒß arguũt aliqui ꝑ illud qð dã Job.
4. de quolibʒ dãnato.ꝙ ad nimiũ caloꝛẽ trãſiet ab aquis niuiũ. ignis pᷣncipaliꝰ reibiceret aiaʒ qᷓ; coꝛpus do. ãt
po.li.de fũmo bono.c.ꝛ9afflictionẽ ignis ÿncipa-
Pꝛeterea bm̃ illaʒ opioneʒ pena
jius attribuit coꝛpi.ſicut aliã penaʒ pᷣncipal.ꝰ? men ti. q̃libet tñ pena in totò redũdabit ↄpoſitũ. Mꝛe terea m Dama.li.⁊.c.⁊ꝛ Impoſſibile eſtſubãʒ ex prẽ eſſe naturali oꝑatiõe.ðᷓ poſtqᷓ; celũ geſcit adhuc pẽbit naturalẽ opationẽ. niſ ea vtus diuina. vel ĩ diſpõ ſuſcipientis ipediat.coꝛpa aut dãnatoxnon erunt indiſpoſita ad ſuſcipiẽdũ erceſſinã calefaetõ nẽ. nõ.n. hẽbũt ipaſſibilitatis dole· Ideo dñt alig g coꝛpa dãnatoꝝ ab illo igne calefient vehemẽter ga cũ iiia coꝛpoꝛa ſint ex quattuoꝛ elis compoſita. nec fient ĩpaiſibilia.nõ tĩ caliditatẽſentiẽtia. ſẽt caliditaris fuſeepria. nʒtñ ꝑ illũ ignẽ ↄſumẽt᷑. vtð clarabitur in qõe ſequènti. Qui Vult tenere hãc ſcðam opinioneʒ põt dicere ad pmum.ꝙintentio philoſophi nõ fuit. vel eſſe debuitꝙ ſi celuʒ ſtaret g ignis nullã actionẽ poſſet habere vñ a dño Ste phano pꝑiſienſe ep̃o excõicatus eſt iſte articulus. gſicelũ ſtaret ꝙ ignis in ſtupam non ageret.ſʒ ſic dʒ verbum eius intelligi g ji celũ ſtaret nõ eẽt al⸗ teratio ſeu viciſſitudo diuerſarũ alterationum ꝓ⸗ nenientium a naturali pᷣncipio extrinſeco. Vnde il la calefactio quaʒ faciet natural ignis i coꝛpozibuſ dãnatoꝛum in pꝛincipio perpetuabitur niſi ꝑ vir⸗ tutem ſupnaturalẽ fiat ibi alteratio caliditariſa fri giditatis de quo queretur inferius. Ad dðꝙ ilam calefactionẽ non ſequitur aliaua ſubẽ coꝛpo ꝛis coꝛruptio. cuius ratio in ſequenti queſtione dicetur. Qui vult aliam tenere opinionem faci liter poteſt dicere ad armn in contrgrium· q ignis nõ tantuʒ affligit calefaciendo.ſedetiã ſenſũtactꝰ
vltraqᷓ; exigat tactus ꝓpoꝛtio immutãdo ſicut.n.
ſentit oculus coloꝛem ⁊ non coloꝛatur.ſic coꝛpoꝛa dãnatoꝛum ſentient ſeſu tactus intempatum cã loꝛem. quapp dicunt᷑ tranſferenda ad cgloꝛẽ nimi um.⁊ tamen non calefient. non.n.eſt idem ſentir caloꝛem ⁊ calefieri cumlignum calefieri videamꝰ ⁊ non ſentire caloꝛem..
Eptimo queritur vtrum coꝛpoꝛa dã —— natoꝛum per illum ißnẽco⸗
2 ſumentur vel coꝛũpentur. Et videtu ꝙ ſie. Auꝰ.in li. de natura boni parum poſt pᷣncipin dicit ꝙ repꝛobi quia volentes coꝛruptiſunti pceil iuiticoꝛrũpẽt᷑ ẽtivẽis. Iteʒ Aug euchi. c.j· ꝙn lobonopßᷣuat nõnocet. nocẽtãt qdimẽdo bonũ.ſʒ ignisifernatnocebit coꝛpibꝰ dãnatoꝝ ʒ ↄtiue adi⸗ mit ð ſubã eox.g ad vltimũ totatr ↄſumẽt᷑. I ß phm̃. ß.top̃. Dis paſſio magis fcã abijcita ſubã ßcoꝛpa dãnatoꝝ ab illo igne patiẽt᷑ foꝛtiſſima paſ ſiðe. g ↄrinue abijciet aligd ab eox ſubã. ſic adul timũ ↄſumẽt᷑. Itẽ ex vehem̃tia doloꝛis aliaũ coꝛ poꝛa coꝛrũpũt᷑. vñ vt hẽ poli.macha.c.b. Anthio⸗ cus lãguoꝛẽ ð qꝰ moꝛtuꝰẽicidit pᷣtriſtitiã.ſʒ coꝛpd dãnatoꝝꝑ illũ ignẽ vehem̃tiſſime affligẽt· ðꝑ ilã afflictionẽ coꝛrũpẽt᷑. Lõtra de quolʒ dãnato dici rur Job.ꝛ0. Luẽt. oĩa q̃ fecit.nectũ ↄñ umẽt. Nem apoc.9.de damnatiſ.dici᷑ ꝙ deſiderabunt mol. ⁊fugiet moꝛs abeis. Reſpondeo ꝙ coꝛpoĩ dã⸗ natoꝛuʒ non conſumentur per ilum ignem.cuiu ratio eñ ſcðᷣm aliquos.quia non recibient foꝛmaʒ iüius ignis. niſi intentionaliter. ſen immatn⸗
m
il w l1

——
drdrn n Srtuns ſporn n vcooemtnend 8 ſnnent ſeſutacn nnacuccnu. nd
₰ 6 . * 1„ * * *„ ⁴1
*
alirer. ſent reciratuʒ eſtin qõneprecedenti. vnde ab illoigne non patietur niſi paſſione animali.ſm qð ſenſus patit᷑ a ſenſibili mmis excellenti vñ cq
oẽ ignis ſentiẽt⁊ nõ calefiẽt. nõ pꝓſumit᷑ aũt coꝛpꝰ abigne. niſi eius foꝛmã materialt recipiat. ⁊ ab eq materiali patiat. Sed hec rõ nõ eſtↄueniens.tij
qꝛ falſo velipꝛobabili fudamẽto initil. vtpzʒer pᷣ⸗ cedẽti qõe. tñ qꝛ ſi iliud eſſet verũ qð ſupponũt ad huc nõſufficeret ad oñdẽdũ illa coꝛpa ab illo igne
nõ coꝛꝛũpi.qꝛſicut dicit phi.ꝛ.de aia. Excellentie
ſenſibiliũ coꝛꝛũpũt ſenſus.ſʒ certũ eſtꝙ ignis infer
nalis eſtſupercellẽs ſenſibile.gᷓ niſi aliud obſtaret
q; tetigerit illa opio coꝛꝛũperet tactũ in coꝛpoꝛibꝰ dãnatoꝝ.⁊ er ↄti vitã. aꝛ ſicut dic t phi.ʒ de gia Impoſſibile eſt aial ſine tactu eẽ.⁊ paxpꝰꝙ ſine ta
tu. nec vnñ aliũ cõtingit he ſenſuʒ. Jõ vĩ mihi
dð af illa coꝛꝑa nõ ↄſument᷑ ab ilio ignẽ ptiʒẽ ex ꝑ⸗
te diſpoſitionis materie iq̃ icoꝛpoꝛatꝰeſ ignis ille ⁊ ptiʒ ex ꝑte diſpõnis illoꝝcoꝛpoꝝ quã acipiẽt in reſurrectione pᷣncipali aũt ex oꝛdie diuine iuſtitie Aiqᷓ.n.foꝛna ppꝑ diſpõnẽ ertranee mãe cui coꝛpo tur duerſificat᷑ in ſua actiõe.qðpʒ.qꝛ ignis ful⸗
guris qñʒ incoꝛpoꝛat᷑ ĩmã talis diſpõiſ ꝙ calefacit
⁊nõcõburit. ⁊ qñʒ facit vtrũq;.⁊ qñʒ nð ledit mãz mollẽ.⁊ diſſoluit durã. qñʒ eↄ.lumen ẽt ſolis icoꝛ⸗ 3
patuʒ lune recipienti ip̃ʒ aſole ꝑp diſpõeʒ lune cui icoꝛboꝛatur aliuz hʒ effectũ in iſtis inferioꝛibs qᷓ; hʒlumen imediate imiſſuʒ aſole. qꝛ imiſſuʒ a luna
ſic dico poſſibile eſſe vt ꝑp diſpõeʒ mãe. ⁊ aliquã celeſteʒ ifluentiã ſibi ĩcoꝛpoꝛatã ignis ifernalis hie pot actionẽ calefaciendi.⁊ affligendi.⁊ nõ ↄſumen di. Ex parteẽt diſpõnis quã accipient illa coꝛpa in reſuerectiõe põt eẽ.ptiʒ q nõ cõfumẽt᷑ ab igne.
ð Ang. nitit᷑ declarareꝑ T dicit. n.ꝛi. deci.c.ꝛ eẽ aialia ꝓfcõ coꝛꝛupi ibiia qͥ tñ in medijs ignibuſ
Viuũt. nõnullũ ẽt genus Vermiũ in aquaꝝ calidaꝝ
ſcaturigine repꝑiri.quarũ feruoꝛẽ nemo ĩpune ↄtra
ctat illos ſine vlla ſui leſione ibi eẽ.dicitẽt eo.liꝰ. c·4. qð ſcripſerũt qui naturas ajaliuʒ curioſius in dagarũt ꝙ ſalamandra in ignibꝰ viuit. qð ſiue ve⸗
rñſiſiue nõ. ꝙ ideo dico. qꝛ ßðʒ philoſophũ in l.ð Ppꝛietatibas elemẽtoꝝ. Mullů aial in igne viuere
põr ſupple diu. certũ eſt tñ pilos eiꝰ ab illo igne nõ ↄumi qð ego ip̃e exptus ſum. Ex quibꝰpʒ in coꝛpe ex elemẽtis cõpðito talẽ eſſe poſſe diſpõneʒ vt ab
igne nõↄſumat᷑.vñ cõcludit Aug. in. c. vltio alſto nõ eſſe icredibile vt hoiuʒ coꝛpa ſempiterno ſup-
plicio punitoꝝ.⁊ in igne aiaʒ nõ amittãt.⁊ſine de⸗ trimento ardeant. ⁊ ſine interitu doleãt. hẽbit n. tũc iſta carnis ſubſtãtia qualiratẽ ab illo iditã g taʒ
miras⁊ varias naturas tot rebus indidit quaſvi
demus. vt eas qꝛ multe ſunt nõmiremur. Erxp
te tñ oꝛdiſ diuine iuſtitie ſumi dʒ rõ pncipal. ille. n.
oꝛdo exigit illa coꝛpa in eternis ſupplicijs foꝛe per manſura.⁊ iõ aſſiſtente dei infiuentia gnali ad ßvt
ignis infernalis illa coꝛꝑa foꝛtiter calefaciat ⁊ afii
ga nõ adeſttñ ad hoc vt cõſumat. ſicut aũt creat᷑a nohotinanere in eẽ ſuo. niſi pᷣſupoſita influẽtia ði Fiali. bmꝙ dicit Aug. 4.ſ npgeñ.⁊ẽtcõmentatoꝛ
up pꝛimã ꝓpoſitionẽ de cauß.ſic dico ꝙ actiouem
a hie nõpõt. nii illa infiuentia aſſiſtẽte. ſicutpa nitin paſſione Jeſuxbi. qj fucrit tenebꝛe ſuꝑ vni
——
ꝑp vtuteʒ ꝓpꝛiã ipᷣiꝰ lune q̃ ců ip̃o imittit᷑.⁊ in cuiꝰ vtute opatur humectat.imiſſuʒ aũt a ſole deſiccat
ute afficiũtur.ſeu bi
uerſaʒ terrã.nõ ſup terrã indeoꝝ t̃. vt aliquiſen⸗
ſerunt.? male. Eciypſis aũt ſolis quo ad vniuerſũ
oꝛbẽ nõ potuiſſet eiſe ꝑ ſolã iuterpoſitionẽ lune. vñ cũ iterpoſitione lune fuit alia cã.ſ.qꝛ inłluentia ge⸗
neralis cãe me.tũc nõ affuit ſoli ad rradiandim
ſicut hec influentia adeſſe põt ad hoc vt res ſ it? non opetur.ita alqñ adeſt ad hoc vt ctcatura hẽat
Vnã ſu actioneʒ.⁊ nõjaliaʒ.⁊ hec eſt pᷣncipalrò qt ignis infernalis calefaciet dãnatoꝝ coꝛpa.⁊ affli
get. nec tñ ↄſiunet. Adpn in oppn dʒ ꝙ illud v⸗ buz Aug intelligendũẽ nõ de ſubſtantiali coꝛꝛup⸗ tiõe. ſʒ de coꝛꝛuptione getis.qð pʒ.qa hoc dixit de
ſpiritibus quos certũ eſt nõ poſſe fubſtantiai coꝛ⸗
rũpi. Ad ꝛn dð ꝙ ignis ille coꝛpibꝰ dãnatoꝝ no⸗ cebit nõ adimendo eoꝝ ſubſtantiã.ſʒ diſpõnem qᷓ̃ regritur ad delectatiõis getẽ. Ad ʒm dðᷓ. ꝙ illud verbñ intelligi dz de paſſione nãli m curſum nãe nobis manifeſtuʒ. Ad 4n dð ꝙ ex vchementia doloꝛis nũqᷓ; coꝛpus coꝛꝛũpit᷑ niſi inqᷓ;tũ ex illo do⸗ loꝛe in aiafit ipꝛeſſio in coꝛpus qua coꝛꝛũpit᷑ ipius coꝛpis diſpõ nãlis. ᷣm.n. Zjng.ꝛiꝰ de ci.c.ʒ. Doloꝛ
pſe⁊ imediate nõ opponit᷑ vite.qꝛ vt ibidẽ dicit.
certũ eſt viuere oœẽ qð dolet doloꝛẽq; omneʒ. niſii
re vinẽte eſſe nõ poſſe. vt aũt ex ſupiui dictis pʒ in
coꝛpibus dãnatoꝝ nõ poterit fieri ipꝛeſio qua coꝛ rũpat᷑ in eis nãlis diſpõ neceſſaria ad conſeruatio
nem coꝛpoꝛalis vite. Cta u0 dusrit᷑ vtrũcoꝛpa dãnatoꝝ p ()— agens intrinſecũ nãli coꝛrum
pent. Rñdeo ꝙ nð vt dictũẽ in qõe pᷣce⸗
denti. ga nõ aderit gnalis influenria cãe pme. ad h
vt nãlis calo? cõſumat humidũ radicale in quorq clicatur.per cuiꝰcõſumptionẽ caloꝛ natura is exti⸗ Suit᷑ ⁊ cãtur moꝛs. Et ideo dico ꝙ in coꝛpibus dã natoꝝ caloꝛ nãlis humidũ radicale ñ ↄſumet. nec coꝛꝛũpet in eis illa diſpõq̃ neceſſaria eſt ad coꝛpa lẽ vitã. Et ꝑhoc pʒ ſolutio ad illã qõᷣem qua ſolet
queri vtx coꝛpa dãnatoꝝ iterũ nãl moꝛient᷑ quia
planum eſt ꝙ non..
6 H nO Auerit᷑ vrꝝ ſpñs ſepati igne coꝛpo 2 reo cruciabũt᷑. Er viꝙ nõ Aug. i. ſup geñ.lõge añ finẽ dicit ꝙ non ſunt cor⸗ a.ſed ſilia corporibus qbus aĩe corꝑibus ex * i.ſeumae. cũ ⁊ ip̃e corporibus ſuis ſimiles ſibimet appareãt.ſunt tů ⁊ vera leti tia.⁊ vera moleſtia facta de ſubſtãtia ſpñali. Iteʒ eodẽ l bro nõ multũ añ mediũ. Omni modo pᷣſan tior eſt qui facit ea re de qua aliquid facit nec vl⸗ lo modo ſpiritu preſtantius eſt corpus immo per
porali
ſpicuo modo— corpore.ergo ſpiritus ſepa- ratus non poteſt ab igne corporeo cruciari. Iteʒ Boecius in libro de duabus naturis.⁊ vna perſo na chꝛiſti parum vltra medium. Ala ſola que ha-
bent vnius materie cõmune ſubſtantiu poſſunt
in ſe facere? pati. ſed ſpirituum ⁊ corporum non eſt vnius materie cõmune ſu bſtantiuum. ergo im
poſſibile eſt ſpiritus ſeparatos igne corporeo cru⸗
ciari. Item ſcõᷣm phi.i.de Feneratione. Omne orhoreum agens agit per contactuʒ. ſed igniſcor dorei? wpiritus ſeparati non poteſt eiſe coñtactus aAiquis.quia ſecundum phũʒ.vphi. Illa ſe tangũt quorum vltima ſunt ſimul. In ſpiritu autẽ non eſt aſſignare primuz medium?vltimuz. ipoſſibile eſt ſpům ſepatum igne coꝛpoꝛeo cruciari. Itẽ om
-

5
ne quod pari᷑ recipit aligdab agente· ſed quicgd recipitur a coꝛpoꝛe inſepato ſpñ recipit᷑ intekligibi liter ⁊ imaterialr.di.n.in cõmento ſuper octauam
ꝓpoſitionem de cauſis. ꝙres coꝛpee ſenſibiles ſ ⁊ intelligentia intelligibiles.⁊ ſuꝑ decimãpꝛopoſi
tionẽ dẽ cauſis etiaʒ dã g recipienſrecipit. ᷣm mo dũ ſunʒ nõ hm modũreirecepte· cũð foꝛme rerum in ſpũ inrelligibitr ⁊ imateriali exñtes ſint pertintẽ᷑ tes ad eius ſeðariaʒ perfectionẽ nõ ad cruciatum. ſñs ſepatus igne coꝛpoꝛeo cruciari nõ põt· Iteʒ pm phm̃ pꝰ de generatone.c.de facere? pati. vn faciens aſſimilat ſibi patiẽs.ſ; ignis coꝛpoꝛeus ñ põt ſibi aſſimilare ſpñ ſ epatuʒ. ʒ ſpũs non põt pati zb ipſo. Wontra vt in li.oñſum eſt. mali angeli ſunt icoꝛpoꝛei.ſpũs.n.ſunt. ſʒ illi cruciabunt᷑ igne coꝛpoꝛeo. di.n. Math.⁊. Ite maledicti in ignem eternũ qui pꝛeparatus eſt a diabolo ⁊ angelis eius tẽ Breg. 4. li. dialogoꝝ parus añ medium. Si diabolus eiuſq; angeli cũ ſint in coꝛpoꝛei coꝛpoꝛeo igne ſunt cruciandi.qd mirũſi aie ẽt añqᷓ; recipiãt coꝛpoꝛa poſſint coꝛpoꝛea ſentire toꝛmẽta? Itẽ eo. libꝛo parũ añ auctoꝛitatẽ p̃all.ſi viuentis hois icoꝛ poꝛeusſpũs reneturi coꝛpoĩ cur ñ poſſit moꝛtẽ cũĩ coꝛpoꝛeꝰſit ſpũſẽrcoꝛpoꝛeo igne teneat᷑:ab illoa quo põt detineri ſpũs poteſtcruciari. ᷓ ſpñs ſepatꝰ ab igne coꝛpoꝛeo põt cruciari. Ad iſtã qõeʒ dixe⸗
runt qnidam ſpũs jepatos non affligi niſiper pᷣus
tionẽ deſiderati boni ex qua uatione tãqᷓ; quodaʒ
malo pꝛeſenti in cis vehemẽs triſtitia generatur.
Ande algazel.5. li.phi. c. 4. dicit de aia que in coꝛ poꝛe fuit amatriy coꝛpoꝛaliũ voluptatuʒ gilla di⸗
ſpoſitio ꝑp vſuʒ ĩpꝛimirur in ea⁊ inheret vehem̃
ter deſideriũ eius ad illã. poſtea veroper moem
inſtrumemto rei deſiderate amiſſo remanet deſi deriũ eius ⁊ amoꝛ⁊ hic eſt eruciatus ineffabilis.
Sed ꝙ hec rõnon ſufficiat pʒ per auctoꝛitates al legatas. ad ptem ham.⁊ per illud ꝙ dicit Auꝰꝛi.ð ci.c.io. dicit. n.ſpũs incoꝛpoꝛeos poſſe pena coꝛpa
lis ignis affligi.⁊ xarũ poſt dicit de demonibus ꝙ
ardedũt.ſed eis nulla ſunt coꝛpoꝛa ſpũs demonuʒ imo ſpñs demones licet incoꝛpoꝛei coꝛpoꝛeis igni bus cruciandi. Alij dicũt ſpũs ſeparatos cruciari
in igne coꝛpoꝛeo inquantũ vidẽt ĩm pᷣparatũ ad poc vt eo crucient᷑ ingoꝛpoꝛibꝰ ſuis ſicut latro ſu⸗
ſpendendus in vno patibulo ipſum videndo cru⸗
ciat᷑ anteqᷓ; ſuſpendatur in eo.ſed hec reſponſionõ
ſufficit.qꝛ nullo modo poteſt ad malos angeloſap
plicari qui tamen illo igne in perpetuum crncia
bunt᷑. Alij dñt ꝙ cruciant᷑ igne coꝛpoꝛeo inqᷓ;tum
intellectui eoꝝ impꝛimit᷑ ſuper excellẽs illiꝰ ignis ſimilitudo. Sed hec reſponſio ion ſatiſfacit. qga
m phũm tertio de aĩa. Non ſic excellentia inteili
gibilis ledit intellectuʒ ſicut excellentia ſenſibilis ſenſum.qꝛ poſt excellens ſenſibile ſenſus impedit᷑
inſentiendo.ſed intellectus poſt excellens intelli- gibile non minus intelligit infima.ſed etiam ma⸗ gis. qꝛſenſus appꝛehẽdit per oꝛganñ coꝛpoꝛeũ ĩtel iectus aũt non. Pꝛeterea dici non poteſt ꝙ ignis
quiſqʒſit impꝛopoꝛtionale obiectũ inrellectui cus poſſit intelligere.⁊ illud qð eſt igne ſupius ⁊ inferi
us. Alij dicunt ꝙ ſpũſſepati igne coꝛpoꝛeo cruciã
ßer Bꝛeg. dicentẽ· 4 li.dial. non multum añme ⸗
ꝗium. Teneripignein wñm dicimus vt intõmẽ· to ignis ſit videndo atqʒ ſentiendo ignemnãq;eo
ip̃o patitur qꝛ videt.? di cõcremari ſe aſpicit cre⸗
matur. Ad hoc etiam adducunt auctoꝛitatẽ ma npmam. Pretered huic cõcoꝛdare videtur. qꝛ dicit Auic.g. meth.c. vlt. lo
Aug. adductam ad prem pᷣmam.
quens de diſpoſitione animarum humanarũ cuʒ ſunt exute a coꝛpoꝛibus ſuis. dicit. n. ſ ic. Anie ma le vident penam quam imaginauerãt in hoc mñ⸗ do ⁊affliguntur ea.foꝛma eni imaginata noneſt debilioꝛ fenſibili.ſed maioꝛ impꝛeſſione ⁊ clarita-
te.ſicut videmus in ſõnis. foꝛtaſſe enim fomnia⸗
tum magis eſt pꝛo modulo ſuoq; ſenſibile.tũc qᷓ;⸗
to magis illud quod eſt in alio ſeculo foꝛtius eſtq;
quod eſt in ſomnis pꝛopter paucitatem impedien
tium ⁊ expoliationem anime ⁊claritatem recipiẽ⸗
tis. Sed hec opinio inconueniens videt᷑ ⁊ in pꝛo⸗
babilis.quia ᷣm hoc ſpũs non paterentu ab igne Pꝛeterea
non eſt pꝛobabile ꝙ mali ſpũs qui ſubtilitate inge⸗ nij vigent illum ignem extimarent ſue nature cõ⸗ trarium ⁊ leſiuumi. niſi ita eſſet in re. ꝙ ſpiritus patiuntur ab isne coꝛpoꝛeo.non per p⸗
coꝛpoꝛeo.ſed aſua falſa ertimatione.
tutem nature illius ignis abſolute · ſed inquantuʒ eſt inſtrumentum diuine iuſtitie videmus enim res multas habere actiones in virtute pꝛincipa agentis que eis non competerent abſolute. verbi gratia.caloꝛ naturalis in virtute anime conuertit nutrimentum in carnem.lumen ſolare aluna rece
ptum ⁊ cum virtute lune ab ea
poſſibilem.coꝛpoꝛa celeſtia cum inanimata ſint. vt in ⁊ libro oſtenſum eſt. tamen in virtute intel ligentiarum motricum generant in his inferioꝛi⸗
bus vitam.vt patet in generaris per putrefactio⸗
tur. non inquãtũ ip̃m appꝛehẽdunt appꝛehenſione
ſimplici.ſed cũ firma extimatione.qꝛ eſt cõtrariu᷑ ſue nature.qᷓ;nis extimatio falſañit. qð confirmant
—
„ 2
nem.ſecuris in virtute motoꝛis ſcindit arboꝛem.
Tenendo ergo ꝙ affligat ſpiritus inquantun eſt inſtrumentum diuine iuſtitie adhuc vlterius per⸗
quirendum eſt magis in ſpeciali per quem moduʒ
Dicunt ergo aliqui ꝙ ſupernaturalr impꝛeſſa eſt igni infernali quedam ſpiritualis virtus perduaʒ piritus affligitur naturali virtute ignis ad hocn cooperante nec diſponẽte.quia vt dicũt nonẽ po
E
ſibile vt aliqua virtus naturalis cooperetun inſu⸗
pernaturali aetiõe cũ ad eamꝑ ſe nullo mõneccõ
7
plete.nec ĩcomplete poſiit attingere. ꝓ tanto ßil⸗ e ignis affligere ſpũs di.qꝛ ſupnaturalis virtꝰeri
ſtens in ip̃o ñcut in ſubõ ilios ãffligit. ſicutaliqus ſubã ſupnãit dealbatapoſſet dici viſuʒ diſgregale Sʒ hec opio vi in tribꝰ deficere. Vnuʒ eſtphm eã ignisñ affligit illos ſpũs vt inſtrumẽtũ quiao; piinſtrumẽto ſit aliaua naturalis aptitudoadilã actiõem ad quam applicãtur a virtute motoꝛis vt pʒĩſecuri reſpectu actus ſcidẽdi.⁊ĩ malco ſe· ſpectu actus conterendi. Aliud eſt ꝙ non videru pꝛobabile virtutem ſpirirualem eſſe imediateire
coꝛpali.ſicut ĩ ſubõ · ita vt ſit ibi manens ⁊ non in
fieri. ſicut ponit opinio pꝛedicta. Aliud quia vi demus naturale. lumen rationis per quod ſolun
intellectus nullo modo poteſt attingere ad viſio
nem dei cooperari cum lumine gloꝛie ad ilam
Alij dicunt
ne ab ea deriuatum in vir⸗ tute lune generat humiditateʒ · fantaſina in virm te luminis intellectus agentis mouet intellectum

nmali que a deo non eſt mediante finita virtute.
ß t̃modo imediate vt creare nõ poteſt coopari pirtus naturalis.quia nec ad hoc põt vllo modo
attinger ẽt virtus ſupernãlis finita. Ṽ mihi dicẽdũ ꝙ igniſ ifernalis. non obſtante ꝙœ ſir coꝛpo⸗ reus ſpũs ſeꝑatos affligit inq;tũ eſt diuine iuſtitie inſtm.qꝛ eos affligit afflictione ad quaʒ diſponit vᷣtus nãlis ignis illiꝰ. nec tñ qualẽcũq; afflictionẽ põt cauſare in illis ſpiritibus niſi in virtute increa
te inſtitie pᷣncipal illos ſpũs punientis mouẽtis⁊ dirigẽtis illũ igneʒ ad illoꝝ ſpũuz cruciatuʒ. In illo
igne enĩ eſtnãlis aptitudo vt eius ſpẽs recipiatur-
in intellectuſpũs ſepati ſʒ ꝙ per talẽ mo in illoi⸗ tellectu ĩpꝛimat ⁊ cũ vehemẽtia tali ꝙ ita ad ſe re
uocetſeu cõuertat intẽtionẽ ip̃ius ſpũs ꝙ ꝑpßitano
tabili ĩpediat᷑ in aliaꝝ cõſideratiõe cõtra ſuã volũ
tateʒ ꝙ tale impedimentũ ſibi ſit pꝛo graui onere
Beſt per virtutẽ iuſtitie icreate.in illo etiã igne eſt aptitudo nãlis.vt in ip̃o ſit ſpũs ſepatus.ſicutilo co diffiniriue.ſed ꝙ ſpũm ſepatuʒ derineat contra
volũtatẽ ſuaʒ hoc ei ↄuenit ĩ virtute iuſtitie icrea
te.illa.n. inuolũtaria detentio eſt ipſi repꝛobo ſpũi ineffabilis cruciatus.qᷓ;uis etiã ille ignis ſua vir⸗ tute nãli tiñ̃ nõ poſſet in ſpũ ſeꝑato cãre diſpoſitõ
nẽ repugnantẽ illi diſpõni que ↄuẽit eſſentie ſpũs
ßᷣm debitũ ſtatũ ſue nature.tñ in eius cãtiõe coopa
tur virtuti increate iuſtitie.inq;tũ eſt inſtẽm ciꝰi 2 cut videmus.ꝙ qᷓ;uis fantaſnã per ſe nd poſſit ali
qd educere de potentia intellectus poſſibilis. vel ipm mouere motu intellectiõis. alterũ tñ eoꝝ põt i Virtute intellectus agẽtis.ip̃e.n.intellectus per ſu uʒ actiuũ mouet ſe ip̃ᷣm vt eſt poſſibilis mediante fantaſmate tanqᷓ; inſtrumentali agente.ex appꝛe⸗ henſiõe aũt pᷣdicte diſpoſitionis q̃ cõtraria eſt bo⸗ no ſtatui nature generatur in ip̃o repꝛobo ſpũ cru-
ciatus experimentalis.vñ Breg. 4li.dialogoꝛũ
parũ añ mediũ.dicit ꝙ anima nõ ſolũ vidẽdo.ſed etiã experiendo incendiũ patit᷑ per pccm̃ aũt eſt in ſpũ diſpoſirio vt igni infernali modo pᷣdicto patiẽ co ſubdatur. ñ BWeg. li. nono moꝛa.verſus finẽ dicit. Sicut vno ſole omnes tangimur. nec tam̃ ſub eo vno oꝛdine omnes eſtuamus.qꝛ iuxta qua
litatẽ coꝛpis ſentit᷑ etiã yondus caloꝛis ſic dãnatiſ ⁊ vna eſt gehennaq̃ afficit.⁊ tñ non vna qualitate oẽs cõburit.qꝛ qð hic agit diſpar valitudo coꝛpo⸗ rũ h illic exhibʒ diſpar cã meritoꝝ.dicit etiã Aug ꝛi.de ci.c.ib.ip̃m eternũ ignẽ pꝛo diuerſitate meri toꝛũ.qᷓ;uis maloꝝ alijs leuioꝛẽ.⁊ alijs futuruʒ eſſe
grauioꝛẽ.ſiue ip̃ius nis arqʒ ardoꝛ ꝓpena dignacꝰ?
cũq; variet᷑.ſiue ipᷣe equali· ardeat.ſed non equali moleſtig ſentiat᷑. Ad pn in opp dð ꝙ aut Aug.
ibi loquit᷑ ingrendo non ðᷣtmiando.aut loquit᷑ de affligente ꝓximo qð eſt appꝛehenſio ignis. vt no⸗ ciui.q;uis ignis coꝛpoꝛeus cxtra ſpm̃ exñs ſit rẽo⸗ tũ affligens. Ad 2 dð ꝙ qᷓ;uis natura ſpũs ſit no
bilioꝛ quocũqᷓ; coꝛpo. tñ ſpũs pccõꝛ inferioꝛ ẽ illo igne. non ſimpliciter. ſʒ inq́;tů eſt inſtim diuine in ſtirie. Ael põt dici ꝙ qᷓ;uis pᷣncipiũ agẽs pᷣncipali
ter opoꝛteat eſſe nobilius paciẽte.nõ tñ opoꝛtet
eſſe verũ de inſtr̃ali agente.non.n.fantaſina nobi
lius eſt intellectu poſſibili.nec coꝛpus celi nobili⸗ us aliua ſubſtantia viuente.qꝛßᷣʒ Aug.ii.deci.c. uatruoreiemẽtis. Reſpondeog damnatiñ m̃ affigẽt abigne.ſʒẽt ab alijs eſis. vt bij oñdut
i6. In his que a deo facta ſunt pᷣponũt᷑ viuentia nõ
viuentibꝰ oꝛdie nãe. Adzm dð illa auctoꝛitas in
telligenda eſt de illa actione ꝑ quã patiẽs tranſmn tatur in nãm agentis.⁊ ſic intelligendũ eſt etiã að dicit phi.i.de generatiõe. vbi dicit ſimilẽ Iniam
illi que ↄtinet᷑ in auctoꝛirate all. Velpõt dici ꝙ lo⸗ quit᷑ de nãli actione ⁊ paſſione. Ad 4n dð ꝙ iter
ſpm̃ repꝛobũ ⁊ignẽ infernaleʒ eſt maioꝛ appꝛoxia
tio q; illa que eſt inter coꝛꝑa per cõtactuʒ.inq;tum ſpũs ſimulẽ cũ ſubſtantia illiꝰ ignis.⁊ quãlibʒ eius ptem tangit ᷣm ſe totũ.ſimplex.n.ſe tangẽs Emſe totũ tangit bᷣm phñʒ.b.phi.ſimilitudoẽt illiꝰignis
in ißo ſpñ impꝛeſſa eſt vt in ſubõ mediante qua ab illo igne affigit. Ad mn dð ꝙ foꝛme reruʒ in ſpůũñ imaterialr exñtes ſunt ſpectãtes ad eius ſcõaꝛiaʒ pfectionẽ nõ ad cruciatũ eius. Dico ꝙ falſuʒ ẽ quã do ſupnaturali virtute tali ipꝛeſſione impᷣmnntur ꝙ in eſſentia ſpũs ipᷣius cauſant diſpoſitionẽ repu- gnanteʒ diſpoſitioni ↄueniẽti bono ſtatui ſue natu re ⁊ intellectũ eius ipedit in aliaꝝ rerũ ↄſideratiõe ſic añtẽ in ꝓpoſito.vt dictũẽ in qõe. Ad6 d. ꝙ ßm aliquos ꝙ illa auctoꝛitas nõ eſt intelligenda de inſtrumentali agente.ſed de pꝛincipali.diuina aũt iuſtitia que ẽ cã pꝛincipalis in ſpũ puniẽdo ip̃ʒ
puniendo ſibi aſſimilat.nõ aſſimilatione vniuo⸗
ca ſᷣmn quem modum ignisaſſimilat ſibi materias de qua generat ignem ſed aſſimilatione analoga
que in quadam imitatione conſiſtit. Em quemmo
dum homo alium puniens aſſimilat ip̃ʒ illi foꝛme
quam habet in mente ſua tanqᷓ; exemplarpunitio
nis illius.certum eſt aurem ꝙ punitio repꝛoboꝛuʒ; cum ſit iuſta iuſtitiam imitat᷑ eternam.⁊ exempiar ſuum habet in mente diuina. Vel poteſt dici bꝛe⸗
uius?⁊ apertius ꝙ maioꝛ intelligenda eſt de actiòe
que inpaſſo cauſat paſſionem.que eſt ſalus.q̃ actõ eſt conſtructiua.talis autem non eſt illa actio qua diuina iuſtitia vt pꝛincipale agens mediante igne
vyt inſtrumento agit in ſpiritum danaatum.
queritur vtruʒ dãnati cru⸗ Ecundo ciabuntur perpetuo a tribꝰ alijs elementis ab igne. Et videt᷑ ꝙ nõ qa ſi puniuntur ab omnibus elementis.aut ſunt in in ferno confuſa.aut oꝛdinata.non confuſa.quia im- pedirent ſeſe in actionibul ſuis.cum inter ſe habe
ant qualitates contrarias.nec oꝛdinata.qꝛ vt di⸗
citur Job.io.ibi nullus eſt oꝛds.ergo non cruciant᷑ ab alijs elementis ab igne. Item ab illis non af⸗ fligunt᷑ ſimul quia habent actiões contrarias.⁊ↄ traria non poſſunt ſimul eſſe in eodem.ſaltẽ in cõ⸗ plementis ſuis.nec alternatim.quia afflictio per igneʒ conſolatoꝛium eſt tranſferriĩ aquã ergo a ſo⸗
lo igne affligunt᷑. Wöõtra ſapi.ꝰ. Pugnabit cũ illo
omnis oꝛbis terrãrum contra ĩſenſatos.ſed ſicut dicit Wartianus. Hic mundus coꝛꝛuptibilis cõ⸗ ſtat ex quattuoꝛ elementis in modum ſpere globa tus.ergo repꝛobi qui ſignificantur per inſenſatos q quattuoꝛ elementis cruciabunt᷑. Itẽ pars ignis ſulphur? ſpiritus pꝛocellarum pars calicis eoꝛuʒ. ergo affliguntur igne ⁊ terra fetida que ſignificatꝝ ſuſphur.⁊ aere pꝛocelloſo qui dicitur ſpiritus tem peſtatis ſecundum Aug.iꝛ.ſuper geñ. iõge poſtÿn cipium. dicitur ctium ſapi.ð.qꝙ cãdeſceti iilos aq̃
maris.⁊ flnmjna concurrent duriter.perteſtimo
nium ergo ſacre ſcripture videtur ꝙ affligantur

aittoꝛitates inducte cuiꝰ ↄgrua rõ eſt. vt. n.hẽtur ſapi.iiꝰ. Mer q̃ peccat quis.ꝑ hec⁊ toꝛquet᷑. hoies Nero repbiper. eia peccauerũt inquãtũ ꝓecca⸗ erũt in coꝛpoꝛibꝰ cõpoſitis ex.. elis ⁊ inqᷓ;tũ ĩoꝛ
inate dilexerũt ela ⁊ elemẽta.nʒ ſolũ hᷣm aliquos puniẽt᷑ ab elis.ſʒ ẽt coꝛpoꝛũ celeſtiũ influẽtia pũiet eos.iuſtũ.n.eſt. vt qꝛ rebelles fuerũt creatoꝛi ꝙ oĩſ creaturaptrariet᷑ eis ĩ vltiõe.iuxta illud ſaß.y. Ar mabit creaturã ad vltionẽ inimicoꝝ.qꝛ tñ ignis?
aqua ex ſui nã magis ſunt afflictiua qᷓ; aer? terra
iõ magis ſit mẽtio in cruciatu eoꝝ de igne⁊ aqua.
qᷓ; terra ⁊ aere. qꝛ ignis magisẽ actiuꝰq; aqua.iõ ſub noie ignis doꝰ cõpꝛehẽdit oẽʒ penã quã a reb? coꝛpoꝛeis patiẽtur.vt cũ dicit Math.⁊. Ite ma
ledicti in ignem eternũ. Qꝛ aũt illi qui ſunt in pur⸗
gatoꝛio puniũtur vt purgẽtur.⁊ ignis hʒ nãm.pur gatiuã.iõ vĩ aliquibꝰ ꝙ aie ĩ purgatoꝛio a nllo alio eto niſi ab igne pumũt. Adp in opp dð ꝙ ela ibi ſunt in quadã ↄfuſione. nec tñ vnũ alteriꝰremit tit virtutẽ eo ꝙ agũt inq;n inſtia diuine iuſtitie q̃ ad agendũ in repꝛobos ⁊ nõ in ſe ip̃a monẽtur? de termiant᷑.ſi tñ dicat᷑ ꝙ ibi funt oꝛdiata põt dici ad illud Job. Mõ eſt ibi oꝛdo.ꝙ B interllin coꝛpoꝛibꝰ dãnatoꝝ. ñ Bꝛeg. 9.di.moꝛa.vſus finẽ exponẽs illud verbũ dicit.ꝙ ip̃a ſupplicia que oꝛdiant᷑ ꝑiu⸗ ſtitiã inueniũt᷑ oꝛdiata in coꝛpoꝛibꝰ dãnatoꝝ nõſũt infra Vel certe abeſſe ſimplicijs oꝛdo dĩ.qꝛ qui⸗
buſſʒ rebꝰ in penã ſurgentibꝰ ꝓpꝛia qͥlitas ñ ſerua
tur.qð inferius in eodẽ li.in piibꝰ inducendo de⸗ clarat. Ad ⁊mn dñt quidã ꝙ ab oĩbus elis ſiłaffiignn tur.qꝛ ſicut foꝛme eoꝝ imateriali recepte in ſpũ ñ ſunt ↄtrarie.ſic nec actiones eaxꝝ.ſili dñt in ſenſu. ſimt.n.in viſuẽ ſilitudo albedis ⁊ nigredinis ⁊ ac⸗ tiones eaꝝ.a ſili dñt ꝙ ita põt eſſe in actu ſʒ B alijs nõplacet.qꝛ q;uis ſilitudies ʒꝛioꝝ in inteliectu nõ int cõtrarie.nõ tñ ita perfcẽ mouet itellectꝰa plu⸗ ribus ſimul.vt ab vna tĩ ſilitudines ẽt cõtrarioꝝ recepte in eadẽ ꝑte pupille ſeſe in actiõe ſua ipedi- unt.vt pʒ cũ peꝝ; vitreũ coloꝛatũ coloꝛe rubeo reſ⸗ picit᷑ aliquid albuʒ.vẽ.n.tũc quaſi qðdam aliquo mõ ↄfuſuʒ ex vtroqʒ.⁊ multo foꝛtiꝰ foꝛma calidi ⁊ frigidi ſilin tactu receptiõe ſeſe in ſuis actionibus ipedirẽt cũ tactus.ſit ſenſus longe minus ſpũal q; viſus. Mꝛeterea di Job.⁊4. de quolibet dãnato. ꝙ ad nimiũ caloꝛẽ trãſiet ab aquis niuiũ.qð verbũ onare vẽ dãnatos puniri a frigido ⁊ calido alter⸗
natiʒ. nec tñ erit. aliqua mitigatio vnius peraliud
qꝛ ꝑ virtutẽ diuiñ ſupnaturair fiet.vt in eodẽ in⸗
ſtanti ceſſet rota afflictio q̃ fuit a calido⁊ introdu⸗
catur cõpleta afflictio a frigido, ita vt nec ſucceſ⸗ ſue vna recedente alia fucceſſiie adueniret rcq am Anuſaſq; ſuã menſurs reci- piet coꝛpis.⁊c̃. hoci qõnibꝰexpoſi tñ eſt. Ili aie in pũcto tpꝛis redit que iliam pmutus.vthõ fieret creſcenet viueret aĩauit. huiꝰ expoſitio pʒ ꝑea que ĩ 4“.q.hꝰdi. dicta ſunt. Noꝛ poꝛa hominũ vel demonũ. hic dicit Auꝰ.ſᷣm opio nẽ platonicoꝝ qui poſuerũt demones eẽ qͥdã aialia gerei coꝛpoꝛis ſicut pʒ.g. de ci.c.ꝛ6. vbi Auꝰ reci⸗ rar vᷣba Apuleiplatonici. Ignis eternꝰcuiuſmõtſit ⁊ in q̃ můdivel reꝝ ꝑte futurus ſit hoĩuʒ ſcire arbi⸗ troꝛ neminẽ ⁊c. hoc itelligendũẽ deloco eius ꝓpo qꝛ locũ eiꝰcðeʒ ſcimꝰ.ex ſcriptura.n.hẽmꝰg ẽ ſub terra. Aiam ſilitudinẽ coꝛpoꝛis hie nõẽ intelligen
dum: ꝙſit ad ſinilitudinẽ coꝛpoꝛis figurata.ſʒꝙl ſuo intellectu hẽt ſpẽʒ coꝛpis repñtatiuaʒ.nec iſis
affectibuſ.ſ.ſpe triſtitia gaudio ac metu carere. qʒ nõẽ itelligendũ ſcðᷣm ꝙ ſunt paſſiones ſenſitiui ap
petitus.cũ ille nõſit in ſpũ ſeparato.vt inferiꝰ oñ
detur.ſʒ hm ꝙ ſunt intellectuales affectiones ſen paſſiones ſi aboꝛtiui fetus ⁊ mõſtraretgent. Rijñ ꝙ que fuerãt aĩata aig rõnali reſurgẽt ⁊ q̃ nõ.nõß
ẽ niamgrihꝰ di.c.vlt. ⁊ Aug. euchꝛi.g. c.
6
P eterea ſciendũẽ ⁊c. Superi
us determinauitmg dereſurrectiõe moꝛtuox. Mic deter minat de ſtatu eoꝝ añ reſurrectionem diuidit᷑ in duas ptes. determi nat de ſtatu aiaꝝ exñtiũ in purgatoꝛio. ꝛ de ſtau aiaꝝ exñtiũ in iferno di.ꝓb.ibi. Sʒq̃ritur. Pi duas. P deteriat de ſufragijs ecclie militantis de ſuffragijs triũphantis ibi. Sʒiterũ. P
4. P oñdit diuerſos eſſe ſtatus aiaꝝ poſtmoꝛti
in quo ſtatu pñtiuuari ſuffragijs. ⁊ in quoũibi. NMec negandũ. ʒ? oñdit ꝑ que iuuant᷑.⁊ perq̃ñibi
De põpis. Quarto qᷓ;tũ iuuãt᷑ ꝑſuffragiaq̃ peis
fiũt ibi Solet. Illa ꝑs que ibi incipit. Sʒiterum diuidit᷑ in duas. Mꝛiĩo oñdit ſuffragia ecclie tri phãtis, ft viuis ibi. Foꝛte.
—
Ircg hanc di. querendũẽp̃ncipals . Mio de aiaꝝ receptaculis Scðo de ſufiragijs ecclie militantia. Tertio de illis ꝗ poſſunt facereteſtam̃ tũ. Quarto de qbuſdã circũſtãtijs obſeruãdis in cõdendo teſtamentũ. Quito de executiõibꝰteſtõ ruʒ. Sexto de ſepulchꝛis. Septio de ſuffragijs ecckie triũphõtis. Circa pᷣmñ querũtur. 4. Pꝛi mo vtrũ aiax poſt ſui ſeꝑationeʒ a ſuis coꝛpoꝛibus ſint aliqᷓ coꝛpoꝛalia ſceptacula. Scðo q̃ ⁊quotſi illa. Tertio vtm exeãt aliqñ de recepraculis ſuis Quarto vtrũ coꝛpalia receptacula aiaꝝi aliquo augeãt earũ delectationẽ vel P 5 ꝙ aie ñ hñt aliqua cò Rim 0 0 ſido poꝛalia receptacula. Auꝰ.iꝛ.ſuꝑ geñ. vſus finẽ dicit. aiaʒ cun de coꝛpe exierit ad loca coꝛꝑalia nõ ferri.⁊ parũ poſt dicit ꝙ vẽ eẽ in locis nõ coꝛꝑalibꝰ.ſʒ coꝛpaliũſimi libus ſiue in requie.ſiue in doloꝛibꝰ. Itẽ ſpũs nõ magis ↄueniũt cũ vno loco coꝛpali qᷓ; cũ alio.qꝛa loco coꝛpali nõ dependẽt.ꝗᷓ ñj eẽt rõ q magis eẽnt ĩ vno coꝛpali receptaculoqᷓ; in alio. Lõtra magt hꝰ di.c.i.⁊ glo.ſuꝑ illud.i.adtheß.ſił rapiemu cñ illis in nubibꝰ.dit ꝙ oẽs nĩe cũ de h ſeculo exi⸗ erit diuerſas hñt receptatiões. Itẽ Bꝛeg. 4· lib. dialo.parũ añ mediũ refert quẽcã virũ fem̃ retuliſ
ſeꝙ vidit Theodoꝛicũ poſt moꝛtẽ inter Joãnẽ
vã? Symacũpatritiũ diſcictũ atq; diſcalciatũ i⸗ ductũ in vulcani ollã iactari.codẽẽtli.intermedi uʒ⁊ finẽ refert Bermanũ capuanum epᷣmiueniſſ Maſcaſiuʒ diaconẽg erat defunctus ſtantẽ tobſe duẽtẽ in balneis.ð anime poſt moꝛtẽ coꝛpoꝛaliaye
ceptaculahit. Rdeo ꝙaie poſt moꝛtẽſuntiai⸗
quibus coꝛpalibꝰ receptaculis.vt.n. declaratum
pdeſſe aligbus defũctis. Scðoq̃literpꝛ
———
—
—————
ihe
ſu
N

dis
wicwpuuni&n idceauy t
is. Ur podinſcha n
eſti. i di. ʒ7. angeli qu iſunt ſpñs ſun tin aliquibꝰ coꝛpalibꝰlocis nõcircũſcriptiue. ſed diffinitiue.& ſil aĩa ſepat nõ obſtãte ꝙ fit ñũs. Ad pÿnĩopp
dð ꝙibi Auꝰlogtur de loco circũſcribẽte. qð pʒq?
poſtqᷓ; dixit aĩaʒ ad loca coꝛpalia nõ ferri niſi cũ ali quo coꝛpe ſtatiʒ ſubiũgit vlnõ localiter ferri. Ad ⁊n dð ꝙ q;uis dia ſeꝑata nõ magis cõuẽiat cũ vno loco qᷓ; cũ alio rõne ſue eſſẽtie cũ ex loco natura eiꝰ non depẽdeat.tñ ꝑp opationes quas in loco debet exercere vel circa kam dʒ exerceri magis ſibi con uenit vnuſlocus qᷓ; aliꝰ nõ ꝙ veliʒ dicere ſuaʒ paſ ſionẽ vel opationẽ eẽ foꝛmalẽ rõem vel effectiuaʒ
ue exñtie in loco.ſʒ ſimultas exñtie ſue cũ coꝛpali toco vel cñ re exñte in loco eſt foꝛmalis rõ ſue ap⸗ plicationis ad locũ ſicut de ſpñ angelico declaratũ ẽli. i di.ʒ2. iilla qõ̃e vtrũ angelus ſit nuſqᷓ;. Ecundo ãriturã⁊ quotſũt illarece- ptacula. Rñdeo ꝙ q̃dã re
ceptacula coꝛpoꝛalia deputant᷑ giabꝰ de le
ge cõi.q̃dã ex lege ſpãli.pᷣma añ xÿi aduentũ erant
4.⁊ oĩa ſub terra.q̃dãĩ infimo deputata aĩabus dã natis ꝓ actuali pccõ moꝛtali⁊ ꝓ oꝛiginali cũ aliqꝰ Veniali.aĩa.n.decedẽs cũ oꝛiginali pecõ q;ʒuis nõ hẽat actuale pecm̃ niſi veniale tñ puniet᷑ eternalt penaſenſus ⁊ in eodẽ loco cũ illis ꝗ puniũt᷑ ꝓ pccõ moꝛtali punit᷑ tñ multo remiſſiuſ.quo aũt veniale puniat pena eterna declaratũ eſt ſupꝛa di.ꝛi. Su pꝛa pᷣdictũ recepraculũ aliud eſt in quo ſunt aie pꝛo ſolo pccõ oꝛiginali dãnate q̃ nõ puniãt᷑ pena ſenſus ſʒ ſola pena dãni. vt oñſuʒẽ li.⁊ꝰ. Supꝛa qð alið eſt in quo purgãt᷑ aie q̃ deceſſert cũ charitate ſupꝛa að ẽ quartũ in quo regeſcebãt aĩe decedẽteſcũ cha ritate q̃ niłpurgabile ſecũ poꝛtabãt vel q̃ poꝛtaue rãt·⁊ purgate erãt. quod receptaculũ añxpi aduen tñ ſinꝰ Abꝛae dicebat᷑.qʒ.n. Abꝛaã pᷣmus ab ifide libꝰſeſe ſepauit ⁊ fidei fignaculũ diiictiuũ accepit iõ locus regeiq̃ debet᷑ aie ꝑp fidẽ charitate foꝛma tã ſinus Abꝛae dcũsẽ.pꝰ ẽtxp̃i aduentũ ſunt.4.re ceptacula aĩaxꝝ cadẽ q̃ pꝰ quarto excepto ĩ quo mðõ nulla aia recipit᷑.qꝛ decedẽtes cũ charitate nilpoꝛ tãtes purgabile cũ nullũ hẽant retardatiuũ ſtatim aſcendũt in celũ ẽpreiũ qð ẽ receptaculũ bonoꝝ ſiẽ ignis purus nihil his retardatiuũ ſtati aſcẽdit ſur ſuʒ Dececẽtes gůt ſine charitate cũ actuali pec cato ſtati deſcendũt ad locũ inimũ.ſicut grauia nõ hñtia aligd qᷣ ꝓhibeat eoꝝ deſcenſuʒ ſtati deſcen dũt ad locũ infimũ. Decedẽteſaũt ſine charitate cũ ſolo oꝛigiali pccõ ſtati deſcẽdũt ad locũ ꝗ ↄſequẽ ter ẽ ð illũ. Decedẽtes aũt cũ charitate aliqð pur
gabile ſecũ poꝛtãtes deſcendiũtad locũtertiũ poſt
erpletã pniaz ſtãti aſcẽſure in ẽpireũ celũ qmõ ſinꝰ Abꝛae dã. vñ pʒ ꝙ nõ eũdẽ locũ intelligius mõ per ſinũ Abꝛae cũ rogamus aias deferri in ip̃m cũ illo gaĩxp̃i aduentũ ſinus Abꝛae dicebat᷑.diuerſe añt mõſiones in celo diuerſa receptacla coꝛpalia ñ dñ tur. ſʒ diuerſi gradus pᷣmioꝝ.imo totũ celũ ẽpireũ vnũ direceptaculũ.reeeptacula aũt qᷓ ex lege ſpãli aligbꝰ aiabꝰaſſignant᷑ idetermiata ſunt quo ad nof uedã n. aie ex aligbꝰſpãlibꝰ cãis i locis purgã⸗ tur in qbus deliq̃rũt. vt dem̃ eſt ð di.ꝛi.vbi de pur gatoꝛio plura dicta ſunt. ⁊ẽt li.ʒ. di.aʒ Ertio ãrit᷑ vtrů aie aliqñ exeãt ð rece 1, ptaculis ſuis q̃ͥ hnt poſt moꝛteʒ
Et viꝙ nð. Job. 7. qui deſcẽderit ad infe⸗
P*
rosñ afeendet. Itẽ Augꝰ li.de cura pꝛo moꝛtuis
agẽda vltra medijũ. Si in rebꝰ viuẽtiũ intↄreẽnt aie moꝛtuoꝝ me piamat᷑ nulla nocte deſereret que me mari terraqʒ ſecutaẽ vt mecũ viueret.ſʒ ſi ex⸗ irẽt aliqũ de recepraculis ſuis aliqũ itereẽnt rebꝰ viuentiũ. Wõtra math.iy. Woyſes legit᷑ appa⸗ ruiſſe cũ Melia ꝑ.qp Aug. ꝓbat li.pdcõ inter medi
uz? finẽ ad viuos aliquos initti ex moꝛtuis. Iteʒ
Hiero.ʒ vigilantiũ dicit aias ſcõꝝ poſſe cũ voluẽ rint ſuis tumulis eẽ pñtes. Rñdeo aliqi aĩas exi re dereceptaculis ſuis dupliciter põt iteiti.vłꝑ di uinã potentiã velꝑ nãm ꝓp̃aʒ · ÿmo mõð inferno ⁊de celo exeũt alique aie nõ iberpetup. ſʒ ad tpũs. nec delege cõi.ſʒ ex aliqua ſpãli cã.ſic ẽt de purga- toꝛio aliqͥ exeũt ad modicũ tpᷓs añ ↄpletiõeʒ pene ſue pꝰcuiꝰↄpletionẽ ide exeũt illuc ampliꝰ nõ re⸗ uerſure. in iudicio aũt oẽs tã exntes in celoqᷓ; in in ferno exhibũt bʒ cõeʒ legẽ diuine iuſtitie ad eadeʒ iterũ loca cũ ſuis coꝛpibꝰreuerſure.⁊ in eis iperpe tuũ remãſure.ꝑ nãm aũt ꝓp̃am mille aĩe de ſuiſre ceptaculis poſſunt exire vt qdã dñt dictũ ſuũ ꝓfir⸗ mantes auctoꝛitate ⁊ rõe. Dicit.n. Augꝰ.de cura ꝓ moꝛtuis agẽda int᷑ mediũ ⁊ fine gdefunctiꝑ nãʒ ppaʒ viuoꝝ rebꝰ inteneſſe nõ poſſunt. rõneſic. ᷣm phi.i.de aia potẽtie qͥ ſunt ↄiũcte nõ ſũt ſepabiles oẽs aũt dñt᷑ ↄiůcte eſſe qͥ oꝑãt mediãte oꝛgano coꝛ poꝛeo.huiuſmõi añẽ in hoie potẽtia motiua ᷣm lo cũ.aie ᷓ ſepate nõ hñt potẽtiã qua de loco ad locuʒ voſſint ſe mquere. Sʒ õa dño Stephano ꝑiſieñ- ep̃o excõicatꝰẽ. hic articulꝰ ꝙ aia hũana nuilo mð ẽ mobilßʒlocũ nec ꝑſe nec ꝑ accñs.⁊ ſi põat᷑ alicu biꝑ ſubãʒ ſuaʒ nũqᷓ; mouebit᷑ de vbi ad vbi. Di ceꝝdũðᷓ ꝙ de ſuis receptaculis exire poſſent ille q̃ vellẽt ꝑ ſuã ꝓp̃aʒ virtutẽ niſi ꝓhiberẽt᷑ a vtute ſu⸗ perioꝛi.ſʒ de lege cõi exire ꝓhibẽt ille q̃ ſunt ĩpur⸗ gatoꝛio añ ↄpletã pniaʒ.⁊ ille q̃ͥ ſunt in iferno ante indiciũ. Ale aũt q̃ fůt ĩ celo exire nolũt vſq; ad tpᷣs reſũptionis coꝛpoꝝ ſuoꝝ.niſi alique videãt aliq Bplacere deo ex aliqua ſpãli cã, vñ vẽ aligbꝰꝙ œẽ̃s deſcẽderũt de celo in obitu btẽ Marie vginis ꝑꝑ eiꝰ reuerentiã.⁊ cuʒ ea iteꝝ aſcẽderſit in celum.ab Augðᷓ dñtur aie nõ poſſe intereſſe rebꝰ viuoꝝ per ꝓp̃as oaturã. qꝛ eaꝝ virtꝰ nõ põr pᷣriare ſupioꝛi vir turi qua ꝓhibẽt᷑. Ex dciapʒ ſolutõ ad ar?i oppm arto q̃rit᷑ vtrũ coꝛpalia receptacu- la aĩoꝝ in aliquo augeãt earuʒ
— delectationẽ vel afflictionẽ. Et vãꝙ non· qꝛ in ãgelis miſtrãtibus minueret᷑ delectatio⁊ in aiabꝰq̃ aliqñ exeunt de inferno minueret᷑ affiictio qð falſuʒẽ. Itẽ locus purgatoꝛij deputatꝰẽ giabꝰ ad purgationẽſʒ ille aĩe que ibi ſunt deſiderãt pur gari. ꝗ locus ille in nullo auget eaꝝ afflictõnẽ. Võ tra ſi receptacula aiaꝝ coꝛpoꝛal a in nullo augerẽt eax delectationẽ vel afflictionẽ inutilit eſſent eis deputata determinata loca? fruſtra qð falſum eſt. Rñdeoꝙ receprcaula coꝛꝑalia aiaꝝ in aliquoau genteaꝝ delectationẽ vel affiictionẽ.celũ.n.empi reũ qᷓ;uis in nullo augeat aiaꝝ btãrũ delectationeʒ eẽntialẽ in aliqnotñ auget in eis delectationẽacci
NMentalẽ inquãtũ ille aĩe iocũ illũ pluſq; alia diligũt
pñtia aũt rei dilecte aliquã cauſat delectationem. Ratio aũt quare locũ illũ plus ceteris diligũttri plex eſt. Vna qʒꝛ locũ iſlũ ſciuntſibi eſſe deputatũ adeo queʒ ſumme diligũt. Alia qꝛi illopp excef

—
———
——.————
——
——.——————————————.**—.——.— 3 .
—
——
————
E l⸗
rů nobilitatis tue nãe fup alia cðpa exhnq;ᷓĩ alijs locis refulgere tãq; in efectu dilinã bonitatẽ ↄpi
ciũt. ʒꝰ qtillius loci ſublimitas lũinoſitas⁊ imo⸗ vilitas ſuã ſpũalẽ ſublimitatẽ expreſſius? lũinoſita tẽ ⁊ getis perpetuitatẽ expᷣſſius qᷓ; qͥlitates locoꝛuʒ
alioꝝ repꝛeſentat. vnꝰ aſq; aũt cereris ꝑibus plus viligit locũ qmagis eſt repñtatiuns ſue nobilitatiſ
quã diligit.receptaculũ ẽt dãnatoꝝi aliquo auget
eoꝝ afllictionẽ.qꝛ locũ illũ odiũt triplici de cauſa.
„
Ana eſt qꝛ ſciũt illũ ſibi eſſe deputatũ a diuinaiu ſticia quã odiũt Alia qꝛ illius loci vilitaſẽ ſue ob ligatiois ad penã ppetuã rememoꝛatiua ſeu repꝛe⸗ ſentatiua. ʒ? qꝛ eſt otentinꝰ igniſ iiliꝰ quo affligãt receptaculũ aũt aĩaꝝ q̃ purgãt᷑ in aliquo?t auget
afflictionẽ. nõ qꝛ ip̃m odiãt volãtate deliberatiua
ců ſint in charitate ⁊ ſciant illũ locũ.ſibi eſſe amg
rnʒ ad tpᷣs ad eaꝝ purgationẽ?⁊ diuina iuſticia qᷓ;
diiigũt.ſʒ qꝛ ip̃m nãli motu volũtatis refugiũt ſub
rõe qua ſuã obligationẽ ad penã qᷓuis adtp̃aneam—
repᷣſentat ⁊ ſub rõe qua ignẽ ↄtiner quo affliguntur
Ad pᷣ in oppmn dð ꝙ nõ valʒ. qꝛ⁊ angeli miſtran
tes ſclũt ſe cũ eis placuerit ad celũ ẽpireũ reuerſu⸗ ros.⁊ in miſtrãdo nobis delectãt᷑. aie aũt qᷓ ad rp̃s exeũt de inferno ſciũt ſe adipᷣm cito reuerſuras et
7
piillo modico tꝑe quo a turpi loco exeũt equalẽpe jia eis a diuina iuſticia.recõpenſat᷑. Ada pʒ ſo⸗
lutio ex dictis in qõne. Articulus ſecundus.
Onſeq̃nter queritur de
determiate pꝛo vno ꝓſint oibus exñtibꝰ in purgatoꝛio. ʒ vtx magis ꝓſit illi pꝛo quo der᷑⸗ minate fiunt qᷓ; alijs. ꝓꝰvtx defunctis ꝓſint ſuf fragia fcã a viuis exñtibus in pccõmoꝛtali.
pꝛoſint defunctis. dĩ
ſequũtur illos. ð nõ iuuãt alienis opibus. Irẽ ecc 9. dã de moꝛtuis.ꝙ nõ hñt ꝑtem in oꝑe að ſfub ſole
gerit᷑. ð idẽ qð pus. Itẽ opa viuoꝝ malañ pñt eis nocere.ꝗᷓ a ſili nec opa bõa iuuare. Itẽ ſiſuffragia
viuoꝝ ꝓdeſſent eis cuʒ pena purgatoꝛij ſit finita. poſſent totalr ꝑſuffragia viuoꝝ ab oĩ pena liberari
⁊ ſic pecm̃ poſſet remanere ĩpunitũ qð diuinã iuſti
ciã nõ decʒm Anſel:i. li:cur dehõ añmen. L tra.⁊ li. mach.iꝛ.c. dã ꝙ ſcã ⁊ ſalubꝛiſ eſt cogitatio p defunctis exoꝛare vt a pccis ſoluũt᷑. Itẽ Aug⸗
eEuchi.6.c.⁊ recitat magr. hꝰ di.c.⁊.nõ ẽ negandũ
defũctoꝝ aias pietate ſuoꝝ viuentiũ releuari cũ ꝓ illis ſacrificiũ meciatoꝛis offert᷑ vel elie ſi in ec clia fiant. Rñdeo ꝙ aiaꝝ quedã ſunt btẽ iaʒĩ celo Quedã ſunt ↄdẽnate ꝓ pccõ oꝛigiali?⁊ actuali ſolo ̃ ſunt in ifetno. Quedã ſunt in charitate ſuã explẽ⸗ tes pniaʒ in purgatoꝛio. Beatis nõ ꝓſunt viuoꝛuʒ
uffragia qꝛ nõ indigẽt. vñ Aug. euchi.c.pᷣdicto.⁊ mag̃ vbi pus dixit ꝙ ſatrificia.ſiue altaris.ſiue qᷓ⸗
rũcũq; elarũ ꝓ defunctis valde bonis graꝝ actõeſ⸗ ſunt. dãnatis vo etiã pꝛo ſolo oꝛigiali pccõ nõ ꝓſũt ga nõ cõicãt nobiſcũin vinculo charitati medãte
quo bono cicant᷑ ad inuicẽ. vñ tales ſecũ nõ poꝛ⸗ tauerũt radicẽ meritiqͥ talia opa ſi pꝛo eis fierent
circa querũt᷑.. Mꝛio vtꝰn ſuffragiau uoꝝ ꝓſint defũctis. ⁊ vtx ſuffragiacã
F ſuragia viuoꝛũñ n eni de moꝛtuis in dño apoc.i.ꝙ oꝑa eoꝝ
eis pꝛodeſſe poſſent. ⁊ ſicut dicit Aug. euchi. pᷣdcõ c.hic om̃e meritũ ↄpatur quo poſſit poſt hãc vitaʒ gſpiaʒ releuari. vñ eodẽ.c. dicit ꝙ talia opa? ſi ꝓ Valde malis nullaiſint adiumẽta moꝛtuoꝝ. qualeſ⸗ cũq; tñ ſunt ↄſolationes Viuoꝛũ. Vñ d refert.Jo.
dama.in quodã bmone Traianũ fuiſſe liberatũ de inferno ad pᷣces Bꝛego.ſic dʒ intelligi ꝙ reuocatꝰ
fuit ad coꝛpalẽ vitaʒ in quaꝑ bona opa poſteame⸗ ruit vitã eternã. aiabus aũt exiſtentibꝰ in purgato
rio ꝓſunt viuoꝝ ſuffragia nõad au gmentũ gratie
gratuʒ facientis ſʒ ad pene eox mitigationeʒ⁊ ab⸗
bꝛeuiationẽ. qꝛ vt dicit Augꝰ·c. dcõ. cũ viuerẽti hac vita meruerũt vt B ſibi poſtea poſſet pꝛodeſſe
neck vt dicit Augꝰ ibidem aduerſat᷑ illi apliceſẽ⸗
tentie qua dem̃ eſt. om̃s ſtabius añ tribunalxß̃i vt recipiat vel referat vnuſaſq; bʒ ea q̃ per coꝛpꝰ geſ⸗ ſit. ſiue bonñ ſiue fuerit malũ· qꝛ B ſibi meritũ gſq; cũ in coꝛꝑe viueret ↄpauit vt ei poſſint iſta ꝓdeſſe Ac pᷣn in oppmn dð ꝙ ſuffragia viuoꝝ q̃ fiunt pꝛo exiſtentibus in purgatoꝛio dituropa eox inqᷓ;tum in hac vita meruerũt vt eis pꝛodeſſẽt ſipꝛoeis fie rent. Ad n dð ꝙ pꝛo tanto moꝛtui dicũt᷑ nõhiep tẽ in opere qʒ ſub ſole gerit᷑. qꝛ tali opi nd coopant hit tñ ptẽ ĩ fructu oꝑiſpp rõeʒ ſupꝛadictã. Adʒ dð ꝙ nõeſt ſimile qꝛ nð ſic eſt vnũ cde vinculũ cõi catiõis maloꝝ ſicut bonoꝝ að vinculũ eſt charita dens ẽt ꝓnioꝛ eſt ad miſerandũ qᷓ; ad ↄdẽnandum
Ad.n. dõ ꝙg nõeſt inconueniẽs ꝙ ꝑ aliq̃ ſuffra⸗ gia viuoꝝ poſſit defunctus totali liberari ab alij
pena cuierat obligatus. nec iõpccm̃ remanetipu⸗
nitũ. qꝛ punit᷑ pena viuoꝝ ſatiſtacientiũ ꝓ defůcto cũ.n.oñſuʒ ſit ſupꝛa.di. vnñ viuũ latiffacere ꝓ aliquo viuoq ꝓſe ip̃o cõmode ſatiſfacere nõ põt. rõnabileẽ vt etiã latiſfacere poſſint ꝓ exſtibus in purgatoꝛio qpꝛo! e ipſis ſatiſ facere nõ pñt niſipe⸗ nã patiendo ⁊ eam inqᷓ;tũ iuſta eſt acceptãdo ⁊ pa tienter ſuſtinendo.⁊ nobiſcũ charitate ↄiũctiſun.
. querit᷑ vtrũ ſuffragia ðter⸗ Ecundo minate facta ꝓ vno ꝓlint oibus exñtibus in purgatoꝛio Et vꝙ noh
viui magis ↄueniũt cũ viuis qᷓ; cũ moꝛtuis.j ſuf⸗
fragia viuoꝝ facta determinate ꝓ aliquo derũcto ñ pſunt oĩbꝰ viuis.qʒ mulro foꝛtiꝰnõ ꝓſuntoibus miꝛtuis exñtibꝰĩ purgatoꝛio. Itẽ in tpalibꝰ intẽ⸗ dens ſatiſtacere determiate ꝓ debito vniꝰ ſatiſfa ciendo ꝓ illo nõ minuit debitũ alioꝝ.ðᷓ aſili viuu faciens fuffragia vt ſatiſfaciat ꝓ pena debita dei⸗ minata alicu defuncto ſatiſfaciendo ꝓ illo penãs nò dinnit alion. Wõtra in coꝛꝑe nãli remediũ ad
pibitũ vni mẽbꝛo viuo redũdati oĩa membꝛ V
ug.vñ apꝰ.i.coꝛ.iꝛ.ſi gloꝛiat᷑ vnũ mẽbꝛuʒcongau⸗ dent oĩamembꝛa.s aſili in coꝛpe mxſtico ecceſie ſuffragia facta pꝛo vno exte in purgatoꝛio cumn ſit mẽbꝛuʒ viuẽs ꝑcharitatẽ ꝓdeſt oibus alijs exñli⸗ bus in purgatoꝛio. Itẽ in ecclia militãte?triuln⸗ phante puiuſſibet bonus redũdat quodã mõiom̃s alios.cñ ꝗᷓ cõgregatio exñtiũ in purgatoꝛio ſit quã⸗ ſi media inter eccliaʒ militantẽ in terris? trium⸗ phantẽ in celis? medium pꝑricipare debeat nalu⸗ ram extremoꝝ ſuffragia q̃ funt determinatẽ ꝓali quo exite in purgatoꝛio redũdant in omnes Alios Rñdeo ad cãnduz penã ↄeurrit virtus agentiſ? diſpõ patientis.qꝛ ᷣmphũm.⁊. de aia. actus acti uoꝝ ſůt in patiente diſpoſito. põt ðᷓ dimiui alicui
———
——————

6—
tena vldiminutionẽ vᷣtutis ex parte agentis vel ꝑ diminutionem diſpoſitionis ad patiendum ex
pte ſuſtinẽtis.ſic⁊ paugmẽtationẽcuiuſtibʒ iſtoꝛuʒ
pẽa põt augeri.vñ inequait diſpõiti ad patienduʒ
ab equali vtute iequalr patiũt᷑ vñ hm ſi niaz Zuic.
6. nãliũli. 4.c.vlt. multũ diſpoſitꝰ ad triſtitiam er
modica cã foꝛtirer triſtat᷑ qð aũt dictũẽ videmꝰ
ier· pena.n. magnũ onus poꝛtantis diminii põt
Vel ꝑdiminutionẽ grauitatis oneris Velꝑ aliquã ↄfortationẽ virtutis illiꝰg poꝛtãt onus qᷓ minuit᷑ in ipᷣo diſpõ ad patiẽdũ ab onere.ſic dico ꝙ iſto du
plici mõ ↄtingit intelligere diminui penã exitiaʒ
in purgatoꝛio. Quãtũ ad diminutionẽ pene modo
pᷣmoſuffragia facta deteriate ꝓ vnotm̃ alijs non Pſt. qꝛ ſic vtus eoꝝ nõ attingit nii ilũ ad quẽ ter⸗ minãt᷑ ⁊ quaſi applicat᷑ ꝑ ĩtẽtionẽ agẽtis.ᷓ modo ⁊ fcã ꝓ vno ꝓſunt alijs. qꝛ mia dei ꝓuidẽète ſuffra
gia fcã ꝓ quocũc; in purgatoꝛio oibůs. alijs inno
teſcũr.⁊ aꝛ ſeſe diligůt excharitate necſibi inuiceʒ iuidẽt in aliquo oẽs gaudẽt de illi? leu ne ꝓ quo fcã ſunt ſuffragia. quodiʒ aũrgaudiũred-
„ *
dit gaudentẽ minus diſpoſirũ ad penã ↄtriſtrantẽ qꝛ ᷣm ſniaʒ phi. 7.ethi.c.vlti. cuicũq;ʒ triſtitie repu
gnat hm foꝛmã gniĩs qͥcũq; delectatio.⁊ ið mitigat
e3. ⁊pt cẽita foꝛtis ꝙ totatr expellit. ſʒpᷣder̃ gau⸗
diũ in ꝓpðito nõ eſt m̃ ꝙ penã eoꝝ totalt expeltat
nec foꝛte abbꝛeuiat.ſʒ intẽſioneʒ eiꝰ mitigat. Ad
pin oppm dð ꝙ ſuffragia facta P vno moꝛtuo jj Plunt oibꝰ viuis ẽt exñtibꝰ in chaͤritate qᷓ;tũ ad re⸗ miſſionẽ pene quocũq; pdcõx modoꝝ.qꝛnõcibus viuis B innoteſ cit. tñ ilis qbus innoteſcit pꝛodeſt mõ ſcðo quo ad mitigationẽ pene quãhit i hac vi ta. qꝛ exũtes in charitate gaudẽt de Vtilitate mem bꝛoꝝ ſuoꝝ.qᷓ;tũ tñ ad meritũ pſint facienti.facer eni.ꝓ defunctis ſuffragia opꝰ eſt vtutis.⁊ iõ facien ti meritoꝛiũ ẽ.⁊ in augmẽtů ſui hmij in vita eter⸗ na. nõꝓſunt tñ eis ꝑ modũ ſolutionis debiti ad re miſſionẽ pene cui iã erat obligatus.qꝛ opus oꝛdig tũ ad remiſſionẽ pene vniꝰ nð ſufficit ad remiſſio- nẽ pene duoꝝ.ꝓfũt tñ ei ad remiſſioneʒ aliq; pene pmodũ meriti de ↄgruo eſt qð alij vicunt ꝙ quo ad ꝓſũt ei ex gra.nõð ex debito.⁊ ſicut oꝑa fcã̃ pꝛo Vno exñte in purgatoꝛio mediãte illo Pſunt oibus
alijs quo ad aliq; mitigationẽ pene hin ſupꝛadcim̃;
mocũ ſic ꝑh̊ ꝙ faciẽti ꝓſunt ad meritũ ex ↄñti ꝓſũt
——
oibꝰ electis ad ſalutẽ q;tuʒ ad aicuiꝰpᷣmij aceital
augmẽtũ. qꝛ in vita eterna glibet de alteriꝰ felici- tate gaudebit. Er pᷣterea cũ deus ꝓꝑ bonos in mul
tis pcit malis. vt pʒ geñ.ig.planũ eſt ꝙ Pp merita aliquoꝝ bonoꝝ muita bona dert alijs bonis. Ad ⁊n dð ꝙ ꝓcedit de diminntòe pene mõpmo. nõð ꝛ0 qꝛ debitoꝛes tpaliũ nõ ſunt vno cõi vincło colliga ti quo vniꝰ abſolutio a ſuo debito redundeti aliuʒ ʒ modũ quo dleuiacio vniꝰ exñtis ĩpurgatoꝛio ali quo mõ redũdati alios. Argumẽta ad ptẽ aliam nõ plus ↄcludũt niſi ꝙ ſ uffragia ſpãlr fcã ꝓ vnoali quo modo redũdant in alios.⁊h ẽ vex ᷣm aliquẽ modũ ꝗ ſuꝑius dictuʒ eſi.
tiO auerit vtx ſufſragia ꝓplibofcã
pſint cuilʒ qᷓ;tů ſi fierẽt ꝓillo olo. Et viꝙ ſic. qꝛ ſinõn gilꝓdeſſent ali
eui ꝓquo ſpãti ſũt q; alijs.ſʒ vʒ falſuʒ. qꝛcũ plra
Rant ſiffragia ꝓ diuitibꝰqᷓ; paupibꝰ melioꝛis eſ⸗ ſet cõditiõis diuites q; paupes qð ẽʒ illud math.
pene alleuiatio
libz ſolueret illud ad qð ſibi tenet᷑.
ᷓ btipaupes ſpñ qm̃ ip̃oxꝝẽ regnum celox. Item Mieroꝰ dicit.⁊ẽ de ↄſe.di.j nomediocriter. ꝙ; cñ Poctis aiabꝰ pſalimus vel miſſa di nibil mius q; ꝓVno quolʒ ipoxꝝ diceret᷑ accipit. Itẽ bona glo rie plribus cõicatañ minuũt kinglis ꝗᷓ a ſimili nec bonagre. ſuffragia añt bona gre ſunt. Cotra.iy. ꝓp⸗ poſitiõᷣe de cauſis.oĩs virths vnitaẽ pls q; virtus mltiplicata.i.ẽ vehem̃tioꝛis vrutiſ.vt pʒĩↄiũcto. 5 ſuffragiũ pluribus cõicatũ minoꝛis ẽ virtutis re- ſpectu cuiuilʒ q; ſi ad vnñ ſolũ eẽt Vhitũ. Ieſi ſuf fragia fcã ꝓ pluribꝰtm̃ valerẽt cuils illoꝝ q; ſipꝛo illo ſolo eſſet fcã.tũc ille g tenet᷑ die vnã mitam p vno? Palio aliã ſufficienter ſolueret ðᷣbitũ ſi vnñ miſſaʒ diceret ꝓdnobꝰqð falſuʒ eſt. Ad iſtã qõeʒ dirit pᷣpoſitiuꝰ⁊ ſui ſequẽtes ꝑ luffragia feã ꝓplu⸗ ribus tm̃ ꝓſunt cuilʒ quãtũſi ãerent ꝙ illo ſoloniſi ꝙ ſibi maioꝛ reuerẽtia fieret.ſi icut accenſa candela ꝓ pluribus? lectio lecta. ꝓ plribus tim̃ quèlʒ iuuãt qtů vnũ iuuarẽtſi pꝛo eoſolo cãdela accẽderetur vel lectio legeret᷑.ſicut.n.exũs ſpũs in qualʒ parte ſui loci cuilʒ tñ pñs ẽ totus.ſic ſpũalc bonũj plurib?
cõicatũ a quolʒ totũ hẽ. alias.n. recipienti multos ad pticipationẽ ſuoꝝ bonoꝝ ſua bonaopa minꝰeſ⸗ ſent Niliq. qð falſuʒ ẽxũ taiis receptio opꝰſit cha
ritatis. Alij dñt Zꝛiuʒ qꝛſi ita eẽt vt dicit opinio pdcã ille g pꝛo vno defuncto tenet᷑ dicere miſſam vnã.⁊ vnà ꝑ alio.ſi diceret vnã ꝓalijs duobꝰcui Preterea bo nů finitũ að ſufficit ad plenariaʒ liberationẽ vniuſ
aie de purgatoꝛio ſufficeret ad liberationem oium
aiaꝝ ad equaleʒ penã obligatax. PSꝛeterea còſue tudo ecclie eẽt inutilis q̃ ſuftragia aliqñ fucit ꝓ ſpã libus ꝑfonis q̃ oĩa falſa ſuut. Tenẽdo hãc opinio⸗ nẽ dð ẽ ad pᷣꝰ in opp ꝙ ſuffragia Pſunt defůctis Pmop viſatiſfactiõis? ↄſolatiois.eo ꝙꝑ cha⸗ ritatẽ cõeʒ qlʒ de bono alteriꝰↄſolat᷑. vmo mõ ſuf⸗ fragia fcã ſpãl ꝓ vno tm.magis ꝓſůtſibi qᷓ; alijs. imoalijs nõ ꝓſůt de lege cõi mõꝛadhuc magil P ſůt illi q; aln. ſi charitatẽ hʒ eq̃k. qꝛ cetis pibꝰ ma⸗ gis gaudct ꝗlʒ de bono ſuoqᷓ; alteriꝰ. tñ tãtã põt ali us charitatẽ hẽe ꝙ plus ↄſolat᷑ de ſuffragio qð ſit ꝓ
alioq́; ille x quo fit. qð ð arguis.ꝙ meloꝛis ↄditio nis eẽnt diuites q; paupes cũpluraſi uffragia fiant
g eis dico ꝙ nõ icõnenẽs paupes ſimplreẽ me⸗ lioꝛis ↄditiõis q; dites q;uiſ dites in E melioꝛis cõ
ditiõis ſint iuxta illud ꝓuer. iʒ. redemptio gie viri
diuitie ſue.qᷓ;uis ðʒ gloſaʒ ibi ꝑdiuitias bona opa
intelligät. Adn dð ꝙ Verbů Hieronymi dʒ itel
ligi de valoĩ ꝑ viã ↄſolatiõis vt dñt qdaʒ.ſʒ tñ ad- huc ñ vẽ verũ gꝛ pls gaudet glʒ ð bono ꝓpoqᷓ; alio rů. dic ꝗᷓ ꝙ referẽ do aiioꝝ opionẽ ibi logt᷑ ieroꝰ. Ad zn dð ꝙ nõẽ ſile qꝛ gla reſ picit vnũ bonũ oĩ⸗ bus cõe ⁊pñs ſʒ ſutfragiũ gre reſpicit reatũ pene in inglis diuerſuʒ. Ad ex qͥ ꝓ opione pyadducebã tur dõ.qꝙ nõ valẽt qꝛ lumẽ cadeic⁊ Vox doctoꝛiſſe cõicãt ꝑ nature ncitateʒ ſʒ ſuffragin cõicãt᷑ ꝑſuffra⸗
gtis itẽtionẽ. Ad illð et qð tactũ fuit ĩ qoe.ſ.ꝙ r⸗
cipiẽti mitos ad ꝑticipationẽ bonoꝝ ſuoꝝ ſua bõa Opa minꝰ eẽnt ſibi vtilia dð ꝙ nõſcꝗt᷑.qꝛ plꝰ ꝓfert ibiillud opꝰcharitatis in bona ſua cõicando qᷓ; ſi bi detrahat.ẽt quo ad pene ſue remiſionẽ defru⸗ ctu bonoꝝ ſuoꝝ cõicatoꝝ ⁊bonaẽt ſic cõicata faciẽ ti es in nullo ſunt minus vtilia.ſed magis quo ad augmentum pꝛemij in vita eterna.

arto ᷓritur vtꝝ defüctis ꝓſint ſuf⸗
pccõ moꝛtali. Et vẽꝙ nõ. Jo..dĩ ꝙ pccõ⸗ res deus nõ audit. Itẽ opꝰ moꝛtu nõ ꝓdeſt ſcd opus fem̃ ab exte in pecð moꝛtali eſt opus moꝛtu uʒ. vt ſupiꝰ oñſuʒ eſt. ð ill ꝓ quibꝰſit nõ ꝓdeſt. Icẽ opꝰ vniuſcuiuſq; magiſ valet faciẽtiq; alij. ſÿ opuſ qð facit hõ in pecõ moꝛtali nõ valʒ ſibi.ã mlto mi⸗ nus valʒ alij. Lõtra nllꝰſcit de alio nec ẽt ðᷣ ſeip̃o
vtxꝝſit in charitate.qꝛ vt di eccł.o.nemo ſcit vtx; eb e 1P clerie funt bona pauperũ quoꝝ epi ſunt diſpenſato
dignus odio an amoꝛeſit. ð ſi nõ ꝓdeſſent ſuffragia facta niſi ab ilłq ſunt in charitate neſcirẽthoĩes añ valerẽt ſuffragia lnõ.⁊ ſic retraberẽt᷑ hoieſa ſuffra gijs ꝓcreandis. tẽ vt ſi upiꝰoñſuʒ ẽ.malitia ſacer doris virtuteʒ miſſe non minuit. Reſpondeo g malus faciẽs ali bona opa ꝓ defũctis aut facit ea
ſicut auctõ aut ſicut miſter. ÿᷣmo mõ nõ ꝓſunt defũ
ctis ẽt ſi ea faciat mediãte bono miſtro niſi aliqi ꝑ
accñs inq;tũ pauges boni vlſancti ꝓ elemoſvnis receptis ab illo malo excitãt᷑ ad oꝛandũ ꝓilt defũ⸗
ctis ꝓqbus ille malus elemoſynas ilł dedit.ſi aũt
faciat ea vrmiſter diſtiguendũ ẽ. qꝛ aut facit ea vt miſter publicus dei ⁊ ecclie.ſicut ſacerdos ꝗ cele⸗
bꝛat miſſaʒ velexegas moꝛuoxꝝ. aut facit eaxt mi
niſter aliciiꝰ ßuate pſone. in pmõ dicoꝙ ůt de functis. qꝛ mãlitia miſtri nõ tollit efficaciã opis bo niactoꝛis. vt ſupiꝰ oñſuʒ eſtcũ tractarẽt᷑ de ſacram̃ tis.ſiãt faceit ea vt miſter puate ꝑſone. aut illa ꝑ qñ fibip̃cipit tale opꝰ fieri? qñ fem̃ ẽ.lerati chari⸗ tate. aut nõß̃ mõ dico ꝙ ꝓſunt ip̃is defũctis pꝛo
qbus fiũt ⁊ B ſiue ille q mandanit fieri migrauit de
—
pac vita ſiue nõ qꝛ opus pᷣncipalr ipiꝰ eſt. q ipm
ſieri mãdauit.ſi añt pſonaq̃ fieri demãdauit ergti moꝛtali pccõ.auth erat q mandauit fieri aut. qñ
opꝰ executioni demãdatũ ẽ. Si pᷣ mõ dico ꝙilla
opa nõ ꝓſunt defũctis ꝓ qbꝰ fiũt qᷓ;uis ſint ĩ chari⸗ tãte ꝓ iilo tpe quo ſuuʒ mãdatũ executiõi demãda tur niñi tũc ilud interiſieri mãdet aut demãdatio- nẽ fcãʒ de nouo accgptet.qꝛ opꝰ ip̃iꝰ nõ eſt niſi inqᷓ; tũ ad illud fieri mãdat vel acceptat.ſiãt erat ĩpec⸗ cato moꝛtali qñ demãdat᷑ opꝰ bonũ executioni.ſed Fti charitate qñ pᷣcepit fieri.dico ꝙ tũc opa pꝛo unr defüctis ꝓ gbꝰfiũt. aꝛ marieſũta p̃cipiente rõ ne illiꝰ actus volũtatisquã hũit qů ea fieri pᷣcepit. Adpn in oppm dð ꝙ verbů illud fuit verbũ illu miati ceci axp̃o.qð verbũrepꝛehẽdit Aug. ſup 3o. omel. 4 4. vitra mediũ dicks. Adhuc iunctus loꝗ tur.ſi.n. deus pccõꝛes nõ exaudiret fruſtra ille pu⸗ blicanꝰ oculos in terra dimittẽs? pectus ſuũ ꝑcu⸗ tiẽs dicerer. dñe ꝓpitiꝰ eſtomihi pccõꝛi.tñ illa ex⸗ aquditio nõ fit qꝛ pccõꝛ dignꝰſit. ſʒ ef abũdantia di- uine mĩe quoad ſubueniendũ tñ defůctis de lege cõi nõ exaudit᷑. niſi ſicut eſtiqõᷣe dem̃. Ad m dð ꝙ qñ eſt opꝰ bonũ a bono dño qʒuis ſit ꝑmalũ miſtrůũ nð eſt moꝛtuũ. Adʒ* dð ꝙ nõplus concludit niſi ꝙ nõ valʒalijs añ facit opꝰ illud vt actoꝛ ſibi.tñ ſi facit aliquo md vals. vt pʒpauctoꝛitarẽ Aug.iſ o⸗ lutiõe argumẽti pᷣmiquis ſibi ñ valeat ex ↄdigno. nec ad vt illi opi debeat᷑ ſpãle pᷣmiũ in vita et̃na Adpn ad pteʒ aliã dð ꝙ quis nõ ſit certũ qñ ſuf⸗ fragia pſonaiia valeãt. vel nõ.nõ pph debẽt hoies
retrahia ꝓcurandis ſuffragijs.certũ ẽtũ ꝙſẽp va
let miſſa⁊ alia bona aue facit hõ vt miſter ecclie? ſic pʒ ſolutio ad ⁊
fragia fcã a vinis exntibus in
E
circab q̃rũtur.. Mꝛio vtn ep̃s poſſit
vtꝝ ſeruus. 4 vtx fatuus. neſee
Ku i ꝙ ep̃s põt facere te⸗ 5 Runo oñdo ſtamentũ. qꝛ ↄueniẽs ẽ bona pauperũ errogart paupib?.ſʒ bõa ee
res.io.q.⁊.epᷣs.ð eß̃s de ill bõis põt facere teſtům
paupibus. ẽ de illis bõis ð qbꝰeßi in ifirmitate
ↄſtituti poſſunt facere elias vident᷑ poſſe facerete
ſtamẽtů.ſʒ eß̃i de ſuis mobilibꝰẽt ꝑ eccliã acgſiris poſſunt facere eliaʒẽt in egritudie conſtituti e de teſis.ad B. vĩ ꝙ de illis poſſũt facere teſti. Lõ tra.iꝛ.q.i. Ep̃i qcad de puiſione ecelie ſue fuerit ſi ue de grẽgibꝰ ſiue de frugibꝰ ſiue de oblonibꝰoiai
—
iure ecclie reſeruare cẽſuimꝰ. Rñdeog ep̃us aut
pʒvonaã ſibi ꝓueniũt ex hereditate vel artificio aut doctrina añ qᷓ; eẽt ep̃s. aut nõ hʒ niſi redditus ecctiaſticos⁊ mobilia q̃ ſibi ex illis redditibꝰ ꝓue⸗
nerũt de pᷣmis bõis.qꝛ illoꝝ ꝓpꝛietas ẽ ſua põt li⸗ cite facer teſtĩ.ef̃ de teſtis.qꝛ nos.⁊.c.relatũ.⁊.ñ ceterũ.⁊.iꝛ·q.i.eßi.ſitj ep̃s cccliaʒ leſerit dãnũ ec⸗ cleſie dʒ de rebꝰ hꝰmõi reſarciri.⁊ de reſiduoſi qd fuerit teſtari põt vt dem̃ẽ. De redditib?ãt ecelia
ſticis ⁊ de movilibꝰẽt q̃ ex illis redditibꝰ ꝓueneft
„—
de his q̃ ituitu ſeu ↄſideratiòe ecclie receperũt nõ
poffůt facer teſnñ.e de teſtis. ad bẽt?.c.ſequenti ʒ.c. relatũ.a.⁊.. lz. necẽt de his ej poſt ſui ↄſecratõ nẽ acgſierũt.qꝛ talia debẽt ↄſeruari eidẽ ecclie. ei eo.ti.c.i.cuiꝰrõ ẽ.qꝛ illoꝝ bonox ꝓpetas non ẽ ſua ſʒ illoꝝ tm̃ ſunt diſpẽſatores.?⁊ admiſtratoꝛes in vi taſua.quis tñ de rebꝰ ecclie nõ poſſint aliqd doha re iure teſti poſſunt tñ donare de mobilibꝰcã elie
ſiue ſint ſani ſiue in egritudie ↄſtituti etiã moꝛtali.
7
cd pn in oppn dð ꝙ nõẽidẽ diſpẽſare ⁊teltari. vñ ep̃is pmittit᷑ de illis bonis eliaʒ facere.⁊ note⸗ ſtam̃tũ.ef de teſtiſ.ad hteſtatoꝛt opoꝛtet. n.eẽ dñʒ reꝝ de qbus facit teſtm̃.ſʒ diſpẽſatoꝛẽ nõ oʒ eẽ dñʒ rei de qua re facit eliaʒ. vñ ef eo.ti.qꝛ nos diiglo. chici de rebꝰ ecclie nuliũ poſſunt facer teſtm̃ cũ eo rũ ꝓpßᷣetas nõ ſit ſua cũ ſolũ vſuʒ hñt. ſʒ tm̃ victu? veſtitu ↄtenti eẽ dit. qðẽ inrelligendũ pẽſato ſta⸗ tu.⁊ dignirate ꝑſõe⁊ totũ reſiduũẽ loco⁊tpe pãu⸗ pibus erogãdũ. Ad⁊ dð ꝙgmaioꝛẽ falſa. vñ ᷓ· bo.ti. ad ß. dã ꝙ clerici de mobilibꝰq̃p ecckiam ſüt adepti de iure teſtari nõ pit. viuẽtes tñ ⁊ ſui cõpo⸗ tes moderate valẽt de bõis ipis nõrõe teſti ßʒ elie ituitu errogare ĩegritudine ↄitituti. Sʒ cũ videa mus ſaltẽ ĩꝓuincijs multis ꝙ ſacerdotes ñ hñtes aliqᷓ mobilia niſi ila qͥ ꝓuenerũt eis de ſuisreddi tibus eccliaſticis legãt ꝓ lalute aĩaꝝ ſuaꝝ de mo⸗ vilibꝰ fuis locis religioſis⁊ paupibꝰ alijð·⸗ tenent talia legata.⁊ ab illqbus legata fũt iuſte pñt ab ere cutoꝛibꝰ repeti poſt moꝛreʒ illiꝰg legauit. Quer quo iure teneat oꝛdiatio taliſ. Non. n. vig teneat iure teſſi vt vĩ poſſe ꝓbarip decr.ſup allã. niſi foꝛ⸗ te ex ʒꝛia ↄfuetudie ãrrogate ſint. nʒ valʒ iure dõq
tionis inter viuos. qꝛille qlegauitpõt reuocale P diu viuit. qð non poſſet.ſi eẽt donatio inter viuos
nec iure donationis cã moꝛtis qꝛ vt hi. f. de do⸗
Onſeq̃nter queritur de
acere teſtamẽtũ. ⁊ vtxreligioſus. 3

qiticscui;j r dmärdrnt
d'ialsmi; M e Mdne u 5
ti— dgbididi M
LMbukuriq uwbihdiptu 13
k 1
xlv
natiðibus cã moꝛtis.l.marceliꝰ. Paulꝰ.· Silew eẽ de tali donatiõe ⁊ de teſtõ nec inre oꝛdiatiõiſ vl time volũtatis. qꝛ vĩeẽ ſile de illa de teſtõ. Rñ deo ꝙ tenei oꝛdiatio ſupꝛadicta iure pie ⁊ vltie vo luntatis.? nõ iure teſti.qꝛiſtitutio heredis funda⸗
mentũẽtotiꝰ teſti.clerici aũt cñ nõ ſint ſupꝛadcò?ũ
bonoꝝ dñi ſʒ admiſtratoꝛes illoꝝ bonoꝝ heredem iſtituere nõ pñt.ſʒ qꝛ illa bona debẽt pauꝑibꝰ diſtri buiꝑadmiſtratoꝛes illos ⁊ ẽt alijſq eiſdẽ admiſtr toꝛibꝰ honeſta exhibuerũt obſega.õ rõaleẽ ꝙ de illis bonis pᷣdcis ꝑſonis delegare valeãt ⁊ ꝙ talia legata teneãt iure vltie volũtatis.dico ꝗᷓ ꝙ non eſt idẽ ius teſti? ius vltie volũtatis ⁊ ius donationis cã mottis.· qᷓ;uis inter ſe hñt magnã ſimilitudineʒ vt. n.ff. de dona.cãmoꝛ. l.i.moꝛtis cã donatioẽ ců as hĩe vult ſe magis qᷓ; eñ cui donat magiſq; eum rui donat qᷓ; heredem. 6 querit᷑ vtr religioſus poſ⸗ Ecundo ſit facere teſtm̃. Et vĩ ꝙ ſic i9. d.. platũ.ſ. ecõtra. dĩ ꝙ Pauluſ prmus heremita in teſtõ colobiñ ſuũ Atthanaſio alexãdri no epo religt.tunicã vᷣo btõ Antonio. Cõtra illiq nihil hit ꝓpꝛiñ ñ pñt facere teſtm̃ ſʒ religioſi nihů habent ꝓpꝛiũ ej de ſtatu monach.cũ ad monaſte riũ. vbi dĩ ꝓhibemꝰ diſtricte in vᷣtute obedientie ſub obteſtatiõe diuini iudicij ne qs monachoꝝ ꝓ⸗ pꝛiũ aliquo mõ poſſideat.ʒ religioñ non pñt facere teſt. Rñdeo ꝙ religioſi cũ ꝓpuʒ nõ hẽantteſtm̃ facere nõpnt.vñ.iꝗ.q.ʒ. Quidigrẽdientibꝰmona⸗ eriũ ↄuertendi gfa vſteriꝰ nulla ſit teſtandi ſnia. Fvtres eoꝝ eiuſdẽ monaſterij ſunt apta legn dif ſinitiõe decretũẽ.ad etiã facit qð hã.c.ſequenti. Ad arn in oppn dʒ ꝙ qᷓᷓuis Paulus pᷣmꝰ here⸗ mita fuerit reiigioſiſirnꝰſcitãte ñ erat tñ ĩreligio⸗ nis ſtatu. vñ nõ eſt ſile de heremitis.⁊ de illis ꝗſũt in ſtatu religiõis vt expreſſe dã e.ce. . T Ertio querit᷑ vtx ſeruus poſſit facere
V teſtm̃.⁊ v ꝙ ſic vxoꝛ poteſt face — re teſtm̃ ef̃ de teſtis. Judicãte ſʒ vxoꝛẽ ſer⸗ ua mariti.vt.n.hĩ geñ.ʒ. dñs dixis mulieri ſub vi ri ptãte eris.⁊ ip̃e dñabit᷑ tui.ð ſeruus põt face te ſtamẽtũ. Cõtrariũ hẽ.iʒ. q.⁊. lud. Rñdeo ꝙ buꝰ nõ põt facere teſtm̃.qꝛ illi g nõ ſũt ſui iũ.ſʒalieno iuri ſubiecti ſunt ius faciẽdi teſtm̃ nõ hñt qbus nõ ẽpmiſſuʒ facere teſtm̃i pᷣncipio.ſʒ ſeruꝰ⁊ dia q̃ ßui ſunt. ſũt dñi poſſeſſio 5ʒ phm̃.i.l.politicoꝝ. di etiã iʒ. q.⁊.illud in glo. pecuiiũ qð ßuus hzʒ dñiẽ.vñ cuʒ Pppuz nõ hẽatteltm̃ facere nõ põt. Fliꝰ familiaſẽt keſtari nõp̃t. ẽx ſi pĩ ꝑmittat niſi ſit miles qð pecn lio caſtrenſi vel q̃ſi caſtrenſi teſtari põt.iſtituta titn lo añ dicto.⁊ di filiꝰ familias oĩis ꝗ naſcit᷑ ex legitio mfimonio.⁊ nõdũ eſt emãcipatus. Diĩ aũt peculiũ raſtrẽſe qð milites i caſtriſ.i.militãdo acgrũt.⁊ qð occðe ſue militie eis dat᷑.ff. de caſtrenſi peculio qᷓ ꝑtotũ.ſʒ hodie pauci iueniũt᷑ tales milites.qꝛ non eruãt ↄditiões quas illi ſeruabãt. Quaſi caſtrenſe ẽ̃ qð filius familias de ſcia ſua acgrit ſicut illud qð pn aduocationẽ ſuaʒ pcipit de publico.⁊ ſicutiiiiud uð mag liberaliũ artiũ ꝑcipit de publico velmedi ens vel aliꝰ gcũq; q publica reſpicit ſalaria. N.ð in offõſo teſtõ.l.vnit.de talibus.n.ꝓmittit᷑ filio fa. fa ccere elemoſrnas⁊ ↄdere teſtm̃.qꝛĩ peculio tali pã nibil iuris hẽt. Ad arni oppmndð ꝙ vxoꝛ pꝛopꝛie loquẽdonõ eſt ua mariti q;uis vir ſi caput eiꝰĩ re
toꝛis ergo quodlibet teſta
w„%„ nj⸗
gendoſaze ſegdhniſnatotrdiſpẽlatoponori.n epör inteltigiillud verbũ velibꝛogeñ allegatum
vir. n. dominat᷑ mulieri polititie nõ diſpotice. vñ ⁊pꝑtem hẽt in bonis cõibus ſibi ⁊ marito de q̃ ꝑte poteſt facere teſtamentum.
Narto auerit᷑ vt fatuns poſſit fa⸗ B 4 rt 0 cereteſt. Rideo ꝙ diſtin⸗ guendũ eſt de fatuo. quidã.n.dicũtur fatui
nõqꝛ vfuliberi ar. careãt.ſed qꝛ neſciũt ita decent
inter hoĩes cõuerſari ſicut ſuuʒ ſtatuʒ deceret. vlij qꝛres ſuas ꝓdigaliter diſſipant. Alij qꝛ vſu liberi
ar·careãt fatuus tertio modo dictus reſtm̃ facere nõpõt. extra de ſuceeſſoꝛibns ab inteſtato.cñ dile⸗
ctus.⁊ Inſtituta quibus nõ eſt permiſſuʒ facere te⸗ ſtamentũ.j. furioſi. Illum.n.qui facit teſtamentuʒ opoꝛtet eſſe cõpotẽ mentis ſue pꝛo illo tꝑe quo fat teſtm̃ fatuus aũtfecũdomodo dictus ſi pꝛo ſua ꝓ
digalitate eſt ſibi ſuoꝝ bonoꝝ adminiſtratio inter dicta teſtm̃ facere nondebet.ſed illud quod antea
feceratq; interdictio eibonoꝝ fiat ratum eſt. inſti. titulo ſupꝛadicto.j. Item pꝛodigus. fatuus aũt pꝛi mo modo dictusteſtamentũ facere põt.multi eni ſunt qui qᷓ;uis neſciant decenter inter hoies cõuer ſari ſecundũ ꝙ ſtarũ eoꝝ deceret qui tñ ſua bona tẽ poꝛaliadene ſciunt ſeruare ⁊ moderate diſtribuct̃.
⁊ vtilitatem anime ſue pꝛocurare..
4rticulus auams. Te
n Sro querit᷑ de. 4. Pn⸗
V Onſeqnẽter cipali. tcincab queruntur. 4. Pꝛimo vtrum aliqð
teſtamentuʒ ſit ifringẽdũ. Secũdo
vtruʒ perſone religioſe poſſit aliquid in tèſtamento dimitti. Tertio vtruʒ teſtamentũ
aleat quod non eſt factum in pꝛeſentia pꝛopꝛij ſa
cerdotis qui poſſit haberi vel fuperioꝛis vtofficia lis vel epiſcopi. Quarto vtrum ſit aliqua deter⸗ minata foꝛmã ſub qua opoꝛteat fieri teſtamentum ud hoc vtſit validum.„ 32— m aſt ꝙ nullum teſta⸗ R m0 oſtendò en eſt infrin gendũ. Voluntas teſtatoꝛis debet per oia adimpleri extra de teſtamentis. Judicante. Sed teſtamentum continet Voluntateʒ teſta tamentum debetper om nia adimpleri. Iteʒ. i6.q.i.conſideratio. conſide ratio eccleſiaſtice vtilitatis hoc poſtulat ex iuſta diſpenſutione teſtatoꝛis ſeruandi arbitriuʒ. cuʒ ð ſecundi philoſophum.⁊ꝰ.topicoꝝ. quod niilo ad⸗
dito dicitur ſimpliciter diciintelligatur. videtur ꝙ Vniuerſaliten ſeruandum ſit teſtatoꝛis arbitriũ VWontra eadem.q.admonere. Admonere te vo⸗
lumus ne pie defunctoꝛum voluntates. quod ab⸗
ſit tua remiſſione caſſentur. vbi dicit glo. ꝙ ſecus
iſunt iniuſte ergo teſtamenta iniuſta funt infrin⸗ genda. Rndeo aut teſtamentuz eſt rõnabilr fem̃
*
ita ꝙ non ſit contra equitatem nãlis vĩ. nec diui⸗
ni nec poſitiui.⁊ tunc dico ꝙ nullo modoeſt infrin gendum.⁊ ſic pꝛocedunt iura allegata ad partem Pꝛimam. aut eſt factum cõtra equitatem iuris nã⸗
lis ſeu contraius diuinum velpoſitinum.⁊ tũe nð eſt adimplendum.ſedquod eſtibi ſuperfuumn ẽre
terminare non eſtpꝛeſentis negocij. Scio tamen
V5

—
ꝙ teſtatoꝛ exheredans Inos heredes qui exhe⸗ redari non meruerunt dans totum alijs vel le⸗ gitimam poꝛtionem que debetur heredibus facir contta equitatem iuris naturalis.etiam ſi det ec⸗ cleſieiy.q.vlt. quicũqʒ. Quicũq; vult exhereda- to filio heredem facere eccliam querat alterum q ſuſcipiat non Auguſtinum. Et parum poſt. quidaʒ cum filios non haberet nec ſperaret res ſuas om⸗ nes retẽto ſibi vſufructu donauit ecclie. nati ſunt ſilij illi. reddidit epᷣus omnia ea que ille donaue⸗ rat.in poteſtate habebat epiſcopus non reddere. ſed iure foꝛi non iure poli.Scce videtur hic expᷣl⸗ ſe dicere ꝙ epiſcopus non poterat illa retinere iu- re poli. ideſtquadam naturali equitate. V die glo.
ibidem.⁊ ſic eſtius intelligendum ad partem ſecũ
damlegaram r vmnt perſone Ecũdo queritur veugte poit aliquid in teſtamento dimitti. Reſpon⸗
deo ꝙlegatum factum ſingulari perſone exiſtenti
in reugione tenet.ſed cum talis perſona pꝛopꝛiuʒ pabere non poſſir nec aliquid dare vel accipere ſi ne ſupcrioris lnia. vt habetur. iꝛ.q.i.c. non dicgtiſ ſibi non acquiritur ius in illo legato ſed monaſte- rio.ſi eſt monaſteriun tale ꝙ licite poſſit ↄoſſidet qliquid in communi. vnde monaſteriũ habet ius in repetendo illud legatum.que enim dantur mo⸗ nacho vel ad ipſum aliquo iuſto titulo deuoluunt
quaſi per totum. — Ertio ãritur vtx valeat teſtamentũ
quod non eſt factuz in pꝛeſentia pꝛopꝛij ſacerdotis ſi poſſit haberi velſupe riois.vt officialis vel epiſcopi. Et videturx nõ extra de teſtamentis.c. Num eſſet. Teſtamenta qᷓ parrochiani coꝛã pꝛeſvtero ſuo ⁊ tribus vel dua bus alijs perſonis idoneis in extrema fecerint vo luntate firma decernimus permanere eigoper
monaſterio acquiruntur.ig.q.vlt. Si qua mulier
contrariũ videtur ꝙ ſi non ſintfaca coꝛam ſuo pꝛe
ſbytero ꝙ firma wndebeant permanere. Von⸗ tra eodem titulo Relatum.diciturtteſtamentum
debere indicari irumſi factum eſt cœꝛã duobus legitimis teſtibus.nec fit in aliquo mẽtio de ſacer
dote.ergo nõ oʒ ꝙ fiat in pꝛeſentia ſacerdotis nec alicuius ſuperioꝛis. Rñdo ꝙg Pm ius cõmune nõ eſt neceſſariũ ad hoc vt teneat teſtamentũ ꝙ fiati
pñria ſacerdotis vel alicuius ſuperioꝛis.ſed ſuffi-
cit ᷣm ius canonicũ ꝙ fiat coꝛum duobus veltribꝰ teſtibus legitimis.quo ad ea q̃ relinquũtur ecclie vel alijs pijs locis.vt pʒ per decre. ad parteʒ ßam allegatã. vnde quo ad iegata intuitu pietatis ad h vt teftamentũ ſit firmũ nò requiritur illa ſolẽnitas quã in tenis leges hñane vite obſeruandaʒ decer⸗ nũt ej ð teſtis. Wũ eẽt. itextu.⁊i gl. vn diẽ ibidẽgl. ihis q̃ pietatis cã reliquũt᷑ mius ſollẽnis volũtus ſuficit. qꝛ tñ vt heo.ti. Rainutiꝰ in diſpõe vel executione teſti qñq; cõſuetudoterraꝝ vei ciuita- tuʒ pualʒ iuri.iõ vbi eſt ↄſuetudo appꝛobata teſta- mẽta fieri inpñtia pꝛochialis facerdotis vel ſupe rioꝛis neceſſariũ ẽ ad b vtteneat teſtm̃ obpuari
ſi eiꝰpñtia cõmoð poſſit hi. Si q̃ ãt cditateſſtatà
ta faciãt vt i valeat reſtm̃ factů intuitu pietatis ⁊ pijs locis ⁊ paupibus pſonis cœꝛãſacerdote ⁊ duo vus veltribꝰ teſtibus idoneis niſiẽt ſint ibi. 4.
ðde ſcabinis ville vel iudicib?pᷣncipales ꝑ quos tale ſtatutũ fem̃ eſt niſi ſufficiẽter moniti reſpiſcãt
ercdicandi ſunt. e eodẽ ti. Lũ eſſeſ. vbi di ð teſtis
factis coꝛñ duabus veltribus perſõis idoneis cð
ſacerdote ꝙ talia teſtamenta firma decernimꝰper manere ſub intimatiòe anathematis. pꝛohibẽtes
nequis huiuſmodi audeat reſcindere teſtamenta.
In conſilio etiã Bturicen.qð tenuit dñs Srmõ tunc legatus in regno Ir ancie de teſtis ſic dicitur ꝙ ad pᷣumptionis quoꝛũdã conatus dãnabiles re pꝛimendos qui teſtamenta vel alias voluntates
quòcũqʒ nomine cenſeantur licet iuſte ſint ſcãiu⸗
xta canònicas ſanctioneſtanq; legitimaſ añ dimit tat.ſed pꝛo eo repꝛobãt.⁊ impugnãt ꝙ ſcabini aut ſeculares iudices pñtes nd fuerũt qů teſtatoꝛ ſuuʒ condidit teſtamentum aut aliam vltimam volun tatẽ duximus ſtatuendũ ꝙ ipſi cuiuſcũq; cõditiõis vel dignitatis extiterint ꝗ infra.3. dies poſtq; ſu·
per hoc ↄpetenter moniti fuerint ab ipedimẽtohꝰ
nõ duxerit deſiſtendũ anathẽatis innodãtes viculo ipᷣos aſtringi volumꝰ ipſo facto. Ad arg ioppn dðꝙ illud qð ibi di de faciendo teſtĩ coꝛã pᷣſpyte⸗
ro nò ponit᷑ tãq; neciuʒ ſʒ ↄgruuʒ að pʒ per decte.
ſequẽteʒ in q̃ de pᷣbtero nulla fit mentio ſedtð tribus vel duobꝰ legitis teſtibus. Vel pot dicig illa decre. põt intelli vbi ↄſuetudo terre talis eſi. Warto aueritur xtrum ſi aliqua de⸗
termiata foꝛma ſub qua opoꝛ v teat fieri teſt̃ ad hoc vt ſit validũ. Riñ⸗
tum ad ea que ituitu pietaiis legant pauperibus? ecchijs ⁊ alijs pijs locis ꝙ aſſint.ʒ.vel.⁊ legitimi teſtes teſtificantes vltimã volũtatẽ defancti tal fuiſſe.⁊ ipſum tẽpoꝛe illo compotem fuiſſe ſuemẽ⸗ tis.⁊ hoc ſiue verba teſtatoꝛis fuerint ſcripta ſie non. quãnis ad maioꝛem certitudinem tutius ſi. ꝙteſtatoꝛ vltimam ſuam voluntatem faciat ſcri⸗ bi⁊ ſigillo autentico roboꝛari.⁊ ꝙ non ſint neceſſa ria verba pꝛeciſaſub quibus verbis factum vale
at⁊ non aliter patet. dicitur enim extra de teſam tis. Cum tibi. ꝙ qui extremã voluntatem inalte
rius diſpoſitione dimittit non Videtur decedef inteſiatus.ſed m glo.ibidem hoc eſt de benignita
te canonica. Quia tñ fraudes cõualeſcuntimido
⁊ defuncti in hoc mundo paucos vel nullos verol habent amicos.⁊ heredes pꝛoni ſunt ad impedi? dum ne vlcime voluntates moꝛientium executio ni demandentur.ideo teſtamentum ſeu oꝛdinitio vltime voluntatis fieri debet certioꝛi ⁊ firmioꝛi modo qᷓ; poſſit fieri. Et nota g icaute faciuntte ſtatoꝛes qui ſunt contenti ſigilio⁊ teſtumonijs ext cutoꝛum ſuoꝛũ qñ ſunt pauci.quia heredes excipẽ re poſſuntʒ teſtimonium eius qui eſſet inſtitutus ad agendum in repetendo bona teſtatoꝛis. qui ið non dʒ eſſe actoꝛ ⁊ teſtis in eadem cauſa. Alij tam
exccuioꝛes niſ alia rationabili cauſa impediatnꝰ
ſunta ferendo teſtimonio repellendi. Arꝰn ad hoc ej de teſtibus. Inſuper.ibi enm dñs papa p?o vel fratribus ſancte trinitatis ſic dicit. Statuimꝰ vt liceat vobis in cauſa eccleſie vcſtre fere tefti nium dũmodo vnus vel duo ex vobis ad agẽdð ⁊reſpondendum inſtituant᷑ quoꝛum teſtimonium
in cauſis in quibꝰ actoꝛes ſunt inſtituri non debẽ
admitti.ſimile habet᷑ infra eo.ti. Vñ nñciꝰ.iꝗ
²
deò ꝙ non ·ſufficit eniſcðᷣm iura canonica ſaltezq;
lit ſihh wi ſ nu Me ich cun M nin ſt ai E

—
a. Super pꝛudentia cuius ratio eſt vt dieit glo.
ibidẽ.qꝛ cõ ecclie nõ eer cã ſinguloꝝ vl põt di 4
ciꝙ hot inſtitucũ eſt in uoꝛẽ piaꝝ cix Ex his ar⸗ gue a ſili ad ꝓpoſitũ excuſatio.n.pie vltie volunta tis defůcti eſt pia cã necẽ ꝓpꝛie cã executoꝝ ſʒ de⸗ fücti. Qð ẽt teſtatoꝛ poſſit heredibꝰiponere penãſi Zuenire pᷣſũpſerint oꝛdinatõi ſue vlrie voluntatis. hr ei de teſtiñ. Renardꝰ dũ tñ nõſit turpe vlihone ſtũ qð pᷣcipit teſtatoꝛ. Mota ꝙ ẽt legatũi teſtõ ab he rede põt peti ſi nõ ſint alij executoꝛes: vt h in c.p̃ dicto ⁊ ſicut d ef̃ de teſta: Si heres. Si heres iuſ fateſtõꝛis nõ adipleuerit ab epo loci illius oĩs reſ q̃ ei relicta eſt canonice interdicatur cũ fructibꝰ⁊ ce teris emolumentis.vt vota defuncti ipleantur.
nicuus quintus. Snſequenter cipali ⁊cẽðᷣq̃růt.
.vrn religioſi poſſint eẽ executoꝛer eſtamentox. 7 vtin religioſi exẽpti poſ ſint ab oꝛdinarijs ↄueniri rõe executionis. ʒ⸗ vtn executoꝛes teſtõꝝʒ tẽant᷑ ifra ãnũ illã executõeʒ ipler 4· vtrum dilatio execntioniſ in aliquo pꝛeiudicet anime teſtatoꝛis. * Rim 0 oſtendo ꝙ religioſi nõ pñt ec ex ecutoꝛes teſtõꝝ. Religioſus ſi⸗ nelicentia p̃lati ſui ſe obligare nõ põt: ſj qui recipit executionẽ teſti ſe obligat ad exeq̃nduʒ. ð religioſi executoꝛes teſtõꝝ fierinõ pfit. Item.ꝛ?. tad. Thim.r: Mẽo deo militãs ſe iplicat ſctaribꝰ negocijs:⁊ decre.di.ſʒ. Qui in religione ſctarit᷑ v i nůt nõ fugiũt ſclʒ ſʒ mutant᷑. Sʒ oʒ executoꝛes teſtõ ruʒ ſe mlis negocijs ſcłaribꝰiplicare religioſi nõ pſit eẽ executoꝛes teſtõx. Itẽ ẽñ clerici vłmõachi Sacerdotibꝰ clicis tuis ãnũcies publice ne miſtri laicoꝝ fiãt necĩ rebꝰ eoꝝ pcuratoꝛes exiſtãt ſʒ teſti executoꝛ eſtqᷓi rex moꝛtui ꝓcuratoꝛ.ꝗᷓ vf̃ ꝙ nẽc cũ⸗ cus nec religioſus pᷣt eẽ teſti executoꝛ. Tõtra mlti ligioſi executoꝛes ſf? eccliaſcit ⁊ ñ repᷣhẽdit execũ toꝛes fieripũt. Rꝙreligioſꝰautẽlicentiatꝰa fuo ſupioꝛi vt poſſit fieri executor teſti. aut nõſi pꝰmõ. dico ꝙ põt fieri executoꝛ vt ĩ pluribusẽ vtile aĩe te ſtõꝛis. qꝛ in exectõe mãe attẽdẽdaẽ fidelitas qᷓ ꝑfe⸗ ctiꝰ in religioſis qᷓ; in ſctaribꝰ dʒvigere ſi aũtno eſt
licẽtiatꝰ.tunc dico ꝙ ſi intret jn executione alicuiuf
teſtamenti vt executoꝛ peccat qꝛ facit quod facere non poteſt de iure vt bene concludebar pꝛima ra⸗ tio ad pꝛimam partem. Facit etiam pꝛeiudicium animeteſtatoꝛis.quia talis a volentibus umpedire poſſet ĩ iudicio ꝑ exceptiõeʒ repelli tãqᷓ; ille ĩqueʒ ñ cadebat exequendi ptãs pꝛopter hoc caute facerẽt religioſi qui de licentia ſui ſuperioꝛis fiunt executo res etiam ſi acciperent ſuper hoc litteram ſui ſupe
rioꝛis vt poſſit facere fidem ꝙ licentiati ſunt ſi con
trarium obijceretur eis ab iliis qui valent executi onem impedire. Ex dictis patet ſolutio ad pꝛimuʒ in oppoſitum. Ad ſecundum dicendum ꝙ eſſe exe
cutoꝛem nõ computatur inter ſecularianẽgocia qꝛ
opus eſt pietatis oꝛdinatur enim ad adiuũandum animas defunctoꝛum ſecularia autem negocia 3 religioſis interdicuntur habes expꝛeſſe extra ne cti
ci velmonachi.c.i. Ad tertium dicendum ꝙ ma
gna differentia eſt inter curatoꝛem ⁊ executoꝛem.
pꝛocuratoꝛ enim eſt qui negocia aliena mandato ii
bi a domino facto gerenda graruto ſuſcipit. ⁊ in iu dicio adminiſtrta negocia plura vnum vnde pꝛo curatoꝛes lunt qui res dominoꝛum viuoꝛum ad- miniſtrant ad tempoꝛalem eoꝛum vtilitatem.exe executoꝛes
marum
autem moꝛtuoꝛum diſtribuũt ad ani⸗
vtilitatem. 3
queritur vtn religioſi exem Ecundo pti poſſint ab oꝛdinarijs cõ⸗ eniri ratione excuſationis. Reſpondeo aut illi re ligioſi exempti non habent niſi exemptionem cõ⸗ munem.aut vltra hoc habent exemptionem ſpeci alem ſeu ſpeciale pꝛiuilegium ꝙ conueniri non pol ſint ab oꝛdinarijs ratione delicti necratòne contra ctus nec ratione rei de qua agitur. Si non babent niſi exemptionem communem:dico ꝙ poſſunt cõ
ueniri ab oꝛdinarils ratione executionis ſi de illa ñ
faciunt quod facere debent.quia ſic exempti con⸗ ueniri poſſunt ab oꝛdinarijs locoꝛum ratione deli cti ſiue contractus aut rei de qua inter ipſos agit. extra de exceſ.pꝛiuil. Volentes. Si autem vltra ex emptionem communem pꝛiuilegium habent ꝙ ꝑ decre.immediate allegatum nulium pꝛeiudicium fiat libertati eoꝛum. Zdec dicunt aliqui ꝙ ratio ne executionis poſſent conueniri coꝛam oꝛdinarijſ locoꝛum quia non poſſunt de iure recipere executi onemniſi de licentia ſupcrioꝛum ſuoꝛum.⁊ cum ſu perioꝛes licẽtiant eos ipſo facto vidẽt᷑ eos quo ad illud negocium ſubmittere poteſtati oꝛdinarioꝛuʒ cum de iure communi pertineat ad oꝛdinarios ſoi licitudo ⁊ cura vt pie vitime voluntates defuncto rum fideliter executioni demandentur ⁊ implean⸗ turextra de teſtamentis. Mos quidem vbi dicitur ꝙ ſecindum pijſſimas leges diiatas defunctoꝛum pias voluntates epiſcopali decens eſt ſtudio adi plere. Sed hec opinio non mihi placet.pari enĩ ratione dici poſſet ꝙñi ſuperiores darent eis licen tiam faciendi aliquem contractum in loco nõ exẽ⸗ to ꝙ ipſo facto quo ad hoc ſubmitteret eos pote⸗ ſtati oꝛdinarij loci quod tamen ion eſt verum.qꝛ iam poſitum eſt ꝙ vltra communem exemptioneʒ pꝛiuilegium habent ꝙ conueniri coꝛam oꝛdinarijs non poſſunt:nec ratione delicti nec ratione contra ctus nec ratione rei de qua cgntra ipſos agitur. — Ertio querit᷑ vt executoꝛes teſtõꝛuʒ 1) teneant᷑ infra annum executòeʒ — cöplere. R ꝙ aut teſtatoꝛ tempus deter⸗
2
minat infra qð vult teſtm̃ eſſe ↄpletũ.aut nõſi ſic. ñ
tenentur executoꝛes tentione neceſſitatis vſq; ad illud tpᷣs teſtamentum cõplere niſi viderent citius erplendo ſe poſſeßacere aie defuncti voluntati vti liratem maioꝛẽ tunc.n.⁊ ſi in foꝛo iudicij cõpeili ĩ poſſent ad citius iplendum.tamen ad hoc conſciẽ tia deberet eos compellere qꝛ ſupponenduʒ eſt ꝙꝑ
voluntas defecti fuit vt illo modo ⁊ illo tempoꝛe
teſtamentum implerent quo eſſet expedientiꝰ aie
ſue ſi aũt nõ determinat tempus infra quod velit
teſtamentũ impleri.tunc diſtinguo.qꝛ aut executo res habent libere bona de quibus poſſunt ſtatim tegamentũ implere aut nõ habent ſi habẽt dico ꝙœ implere tenentur qᷓ; citius poſſunt. quia debitoꝛes ſuntillius quibus legata facta ſunt ⁊ ſicut dicitur. ſf. dereg. iur. n omnibus obligationibus in quibꝰ dies non ponitur pꝛeſenti die debetur. Miererea

e———————=——
. 6 314 1 63 3 1 3 1 wit. 3 3 1 3 1 2 1 ſ 2 1 3 4 3
diſtribuere qᷓ; citius poſſunt.
———
—.— ⸗ † 5 (B——————
qᷓto eitiꝰteſim̃ iplerurtãto citiꝰ aia defuneti aleuia tur vt patebir ĩ ſeq̃ti qõe. vñ illi executoꝛes q pene
ſe hẽnt ipꝛomptu? libere bona de gbꝰ citopũt tẽ ſtamentũ iplere ⁊ ꝑ logůtpᷣs tardãt uã executione ↄpler̃. necatoꝛibꝰ egẽtiũↄpant᷑.iʒ. q.ꝛ. Qui obloes.
Aui obfoes defunctoꝝ aut negãt ecclis. aut difiici le reddunt tãq; egẽtiũ necatoꝛes excõicent᷑? glo
ibidẽ hoc nõ iteii de oblatõibꝰ voluntarijs ſʒ ð ilł
bonis qͥ relicta ſůt ecclijs. c.ſeqͥti d ꝗ oblatioes de
ſunctoꝝ retinẽt⁊ illig ecclijs tradere demoꝛãt᷑ vtĩ
ſideles ſunt ab ecclia abijciẽdi executoꝛes ẽti illa
vonaretinẽt ꝓſe ipis ſũt ſicut fures ⁊ raptoꝛes Eo· c.Vñ ⁊ velut necatoꝛes pauꝑuʒ ab ecclijs debẽt ex
cludi quouſqʒ reddãt eadẽ.q. Vlerici.? ſacrilegiuʒ
cõmittũt.iy.q.. Sacrilegiũ. vñ ſi executoꝛes ifra
annũ ſalteʒ àmonitõe ep̃i pias voluntales defůcto
rů nõ iplent cũ poſſent ſi vellẽt ꝑ ep̃ʒ debent ipelli. ej de teſtis. Wos qdẽ.⁊.c. Tua nobis in glo.⁊.c. 30 annes in textu. Si executoꝛes nõ hẽant bonaipꝛò⸗ ptu de qbꝰ poſſit ifra ãnñ teſtm̃ iplere:non credog pp hoc deuoluat᷑ poſt annũ ptãs eox ad ep̃m tenen kur tñ facere qð in ſe eſt vt bona hẽant: ⁊ hita vᷣbẽt Zarto querit᷑ vtxꝝ dilatio executiõis
in aliquo pᷣiudicet ade teſtato⸗ ris. Et vr̃ ꝙ nõ.ꝛ. q.⁊. nec gſq; de eo gĩ di uino eſt iudicio ↄſtitutꝰ nobis fas nõ eſt aliud ðcer⸗ nere pᷣter illð in quo e dies ſupᷣmꝰinuenit qᷓ teſta⸗ toꝛ ſiue ſui executoꝛes exeq̃ntur oꝛdinatiõeʒ ſue vl⸗ tie voluntatis ſiue ñ nõ ꝑp hẽbit niſi bonũ lmaluʒ
qð ſibi debebat᷑ ꝓ illo ſtatu in qꝰ eñ ſuß̃mꝰ dies. i.
dies moꝛtis iuenit. Itẽſi bonꝰhõ nuttat elaʒ ꝑ ſuũ ßuieniẽ cuidã paupꝑi.ſi buiẽs ille eã nõ dederjt.ſʒ eã
ex malignitate ĩ aquã piecerit ſeu ſibi retinkerit ñ
phoc minuit᷑ meritũ illiꝰꝗ elemoſynã dari p̃cepit
ma ſili ꝑp malitiã executoꝝ nõ minuit meritũ teſta
toꝛis ꝗ bona ſua pᷣcepit ꝑ eos paupibꝰ diſtribui 5 ſi ue executoꝛes diſtribuãt ſiue nõſiue diſtribuere rar dẽt nõ ꝑp hoc peiꝰ vłmeliꝰ aĩa teſtatoꝛis hẽbit. Nð
tra oꝑatio extcridꝛ vitra bonitateʒ actus iterioꝛis
Valet ad aliað accidentale ᷣmiũ vt ſuꝑiꝰviſum eſt Saſili executio vltie ⁊ pie voluntatis teſtato vltra
vonã voluntatẽ quã hůit ĩ pᷣcipiẽdo ſibi aligd ꝓdẽ
ad aie ſue alleuiatiqnẽ.q ð nõ exequũt᷑ aut exeg tar dãt aie teſtaroꝛis piidicãt. R ꝙ dilatioexecutõis in aliq piudicat aie teſtatoꝛis:cꝰ duplexẽ rõ. Vna
qꝛ qᷓ;to citius ecclie ⁊ paupes qbus legar̃ eſt cipi
unt illud qð teſtatoꝛ eis legauit tãto feruẽtius eſtci tius oꝛãt ꝓ aia defuncti ⁊ oꝛare tenẽt᷑:⁊ qᷓ;ro tardiꝰ
recipiunt qð eis legatũ ẽ tãto tepidioꝛes ſůt ad oꝛã
dũ ⁊ magis tardant oꝛare ꝓaia ðefuncti: accelera- tio ãt feruẽtiũ oꝛõnũ ꝓ aia defuncti multũ valet ad eiꝰ alleuationẽ ⁊ celerioꝛẽ expedirionẽ. Alia rò eſt
qſiẽ defücti ĩ charitate aliqd purgabile ſecũ poꝛtã
tes ĩ hac vita meruerũt vt elimoſyneſi ꝓ eis dent᷑
eis ꝓſunt nõ ad augmẽtũ gre ſʒ alleuationẽ⁊ abbꝛe niationẽ ſue pene ⁊ iõ qᷓ;to teſim̃ ſuũ citiꝰ executiõi
demãdat᷑ tanto citiꝰ alleuiat᷑.q;to tardiꝰ executio
ſuiteſti ↄplet᷑ tanto tardiꝰceteris ꝑibꝰ incipit alle⸗
niari⁊ tardiꝰliberat᷑:ſi tñ legata ſua nůũqᷓ; ſoluerent᷑
nec foꝛte facta iua q̃ pᷣcepit emãdariꝑ executoꝛes e
mendarent᷑.nec debita ſua qͥ ſolui pᷣcepitꝑ executo res ſoluerent᷑ nõ tñ ꝑꝑ hoc ꝑpetuo remanereti pẽa
ᷓuis pp hoc multo tardius liberaret᷑ apena. Eꝝ di
tẽ eo deli.i
etis pyq; grauiſſime peccãt:⁊ magnã ꝓditionẽ ⁊ i egaiitatẽ faciunt executoꝛes ꝗ executiòes teſiðꝛu ſi ↄmiſſas nõ cõplent q citius piit oppoꝛtunitate hita ↄpetẽti. Adon in opp dð ꝙ illð vᷣ itellr de quodã heretico quin ſua hereñ deceſſerat ⁊tg
li moꝛtuo ⁊ cuicũq; inpccò moꝛtali decedẽti nihil ꝓdeſt qð poſtea P eis ſiat. vñ vſurarij gĩ ↄdẽdote
iñ pᷣcipiut vt ſin executoꝛes reſtituãtpmoꝛtẽſuã illis a qbꝰ acceperũt vſuras? nolunt ꝙ fiat reſtitu⸗
tio qᷓ; diu viuunt: ʒ intendũt illa bona retinereið inſirmitare euadũt nõ ꝓdeſt ad ſalutẽ aie ſue tem̃ qð faciunt qꝛtalesi moꝛtali peco decedũt:q;uis in peioꝛi ſtatu moꝛerent᷑ ſi nolent ꝙ ẽt pꝰ moꝛtẽ ſuam reſtiruerẽt᷑. Ad ⁊n dð ꝙ;uis ñ minuaturineri
mittentis qᷓᷣtum ad ipetrationeʒ gratie tamenmi
nuitur qᷓ;tum ad remiſſionẽ pene maxime qꝛñ ile pauper elemoſynam recepiſſet feruẽtiꝰoꝛaretꝓeo
riculus ſextus. 5 3 6. Oniequenter pa⁊ dcjcnt
quattuoꝛ. P vtx moꝛxuis ꝓficiat ſepul turacoꝛpuʒ ſuoꝝ. ⁊ vt ꝓficiat viuisſe pultura moꝛtuoꝝ. ʒꝰ vtrů licitũ ſit cuilʒ eligere ſe ulturaʒ in quocũq; loco ſacro voluerit. ꝙ v ũeraliã illiꝰ q eligit alibi qᷓ; in ſua pꝛochia ſepeliri debeãt eẽ ſue ꝑꝛochialis eccle illiꝰ in qua ſepeli᷑. umo oſtendo ꝙ moꝛtuis nõ ꝓſiciat K ſepultura ſuoꝝ coꝛpum. Uul de cura ꝓ moꝛtuis agẽda nõ multũpꝰßnci⸗ iuʒ. Curatio funeris cõditio:ſepulture pdpe exeq grũ magis ſunt viuoꝝ ſolatia qᷓ ſubſidia moꝛtuoꝝ qᷓi in medio loco ini p̃ncipiũs mediů di de coꝛpibus martyxꝝ quoꝛũdã expoitis cãidꝰ g nõob aliud credẽdũ eſſe dinitꝰ fuiſſe ꝑmiſſũniũ vt
diſcerent xp̃ianiin ↄfidendo xpᷣuʒ dů ↄtẽnůthůc vi
tã multo magis ↄtẽnere ſepulchꝛũ ſʒ qð ꝓdeſt ↄ⸗
nijnõ dʒ. Lõtra nõẽ ꝓbabile ꝙ fruſtra fuerit delo⸗
tioſcõꝝ; hoium ſʒ in lacra repit᷑ ſcripturade ſcispfi bus ꝙ ſoliciti fuerunt de locoſepuiture ſue vt pzin Beñ. de Abꝛaã. Jacob.⁊ Joleph. Ala ãt ſolicitudo fruſtra fuiſſet niſi ſepttura ꝓdeẽt vt vr̃. ẽ ipijs nocet ſepeliri in locoſacro.iʒ.q.⁊. Quibꝰ⁊c.ſednti
Sp ðriu ꝓdeſtpijs. R ꝙ moꝛtuis in charitgtede
cedentibus aligd purgabile ſecuʒ deferentib ꝓd ſepultura coꝛꝑum ſuoꝝ nõ per ſe ßßꝑ accidẽsiqᷓ;tuʒ
— inſpicientes ſepulturã memoꝛiãretinent defun⸗
ctoxꝝ ⁊ ꝓ eis oꝛẽt vñ. Aug. li · de curap mõtuis a da inter ÿᷣnn ⁊ mediũ. Monumentũ eoꝙmontt mentẽ.i.admoneat nũeupat᷑: ſʒ vltra hoc ꝓdẽ ſep tura in loco ſacro.iqᷓ;tuʒ ſepeliens moꝛtuũ Aicui ſci procinio ↄmittit eiuſdẽ pᷣcibus credendũ eſt
inuari.⁊ qꝛ ceteris ꝑibus ex dina oꝛdinatõe phãs ecclia ſpãliter oꝛatꝓ illis in loco ſacroſũtſe
pulti⁊ qꝛiilig iocoilli deßniũt tenent᷑ ceteris pib ꝓillis freq̃ntius? ſpãlius oꝛare:⁊ his concordat·
Aug'li pꝛedicto ꝑuʒ anj auctoꝛitatẽ allegatã. vbi di
cit de ſepultura? his q̃ ft ĩſepulturis. qradb va⸗ lẽt moꝛtuisvt dũ viui recolũt vbi ſunt poſita eoꝛn quos diligãt coꝛpoꝛa eiſdeʒſcis illos tãq; patrons ſuſceptos apud dñm adiuuando⁊ oꝛando:com
dant luminaria etiam panni ⁊ alij ſumptus g fit
inſepulturis moꝛtuis pꝛodeſſe poſſũt ꝑaccns t

per talia hoieſ excitant᷑ ad ↄpati⸗di.⁊ ꝑ ↄñs ad oꝛã
dum ꝓ eis? inqᷓ;tũ pauperesẽt fructũ capiunt⁊? ec
cleſia ꝑp deũ honoꝛat᷑⁊ ſic. Tho.iꝛ. Sepultura int
—
ceteras elas computat᷑ eꝝ deis pʒ facili via ſoluen di arg? ad vtrãq; pteʒ.pꝰ n.auctoꝛitas. Au.ad ꝑtẽ
pꝛimã allata intelinda eſt de pꝛofectuꝑſe. Ad?
dðꝙ nõ eſt intelligendũ ꝙ ſepulchꝛũ ↄtẽni debeat abſolute ſʒ ꝙ pp timoꝛẽ carendi ſepltura nõ debent xp̃iani in xp̃i cõfeſſionetrepidare. Ad pn ad ptem
.
ſieriſecũdumn qð rectars dictat omnibus debitis
circunſtantijs obſeruatis.
queritur vtꝝ licitũ ſit cuilʒ elige reſepulturã in quocũqʒ ſacrolo⸗ co voluerit. Et vi ꝙ ſic e de ſepui.c.i. Nul
li negamꝰ ꝓp̃aʒ eligere ſepulturã ⁊ ẽt alienã dñs. n. ⁊ magt̃ alienã eligit vt ꝓpꝛiã. Itẽ.iʒ. q.ꝛ. Ebꝛon.i
nine vbi ꝗſqʒ tumulãdus ſit legibꝰ exp̃ſſuʒ nõẽ ⁊iõĩ
aliã dð ꝙ ſci patres fuerunt ſoliciti de ſepltura coꝛ
poꝝ ſuoꝝ ſciẽtes ꝙ eis poterat ꝑaccñs ꝓdeſſe ⁊ ẽt alijs vt oñdet᷑ in qðe ſequẽti. Ad⁊n dð ꝙ ipio ñino cet ſepeliri in loco ſacro niſi iq;tũ hãc ſepulturã fibi idignã pp hũanaʒ gloꝛiã ꝓcurauit. vñ ex arguendo nõ cõcludit᷑ ꝙ ſepuitura coꝛpuʒ pijs aiabꝰpꝛoſit ꝑ ſe nec eis nocet qcqd hoies inimici faciũt de coꝛꝑibꝰ eoꝝ vt exp̃ſſe dicir. Augꝰ.pꝰ. de.ci.c.iʒ. ꝓbans ꝑ illud ſaluatoꝛis: Nolite timere eos q occidũt coꝛpꝰ poſt hoc nõ hñt amplius quid faciant. Ecũdo querit᷑ vtmn ꝓſficiat viuis ſepł⸗ — tura moꝛtuoꝝ. Et vĩ ꝙ nõ. fa⸗ cere opus quod alij ẽ iutile per accidẽtes ñ eſtm̃ritoꝛuʒ facienti.qꝛ opꝰ malũ qñʒ per accñs ꝓ dẽ.ſed ſepultura coꝛpꝑuz nõ pꝛodẽ aĩabꝰniſi ꝑacciis yt in pꝛecendẽti qõe dictũ eſt.ꝗͥ viuis ſepelientibꝰ nõ ꝓdeſtſepultura moꝛtuoꝝ. Itẽ facere ſũptus in opus minus vtile g fieri poſſent in magis vtile fa⸗ cienti nõ ꝓdeſt ſʒ expẽſe fiũt in ſeplturis moꝛtuoꝛũ poſſent fieri in opꝰ vtiliꝰ.ſ.ſi paupbiꝰ darẽt᷑ ᷓ vñ̃ ꝙœ talia facere facientibꝰnõ ꝓdeſt. õtra. Aug.liꝰ.de
cura pꝛo moꝛtuis agenda lõge pꝰpmn. Thobias ſe⸗
peliendo maꝛtuos deũ ꝓmeruiſſe teſte angelo cõ
mẽdat᷑.vt hr̃. Thob.iꝛ. Rꝰ ꝙ ſepltura coꝛꝑuʒ ꝓdẽ viuis ſepelientibꝰ⁊ alijs qꝛ tale opus fidem reſur rectionis aſtruit. vt dicit. Aug. li. pᷣallegato paruʒ poſt locũ pᷣdictũ.hoĩies ad faciẽdum ẽt elas excitat vñ. Aug. p de ci.c.i4.dicit ꝙ in hoc ſalubꝛiter di⸗
ſcitur qᷓ;ta poſſit eſſe remũeratio ꝓ elis quas viuẽ
tibꝰ ⁊ ſentientibꝰ exhibemꝰſi nec hoc apud deum
perit ꝙ ex animis hoium mẽbꝛis officij diligentie
qð pſoluitur ſubuenit.ẽt in aliquo aĩabꝰ defunctoꝝ ſcðm modum g in pᷣcedenti qõe dictus eſt certũ eſt aũt ꝙ facere opus quod fidẽ reßrectionis aſtruit ⁊
largitionẽ eccłaꝝ cõmendat ⁊ aĩabus defunctoꝛn
ſubnenit facientibus pꝛodeſt. Sepelientes ẽt fune ra ſuis coꝛpoꝛibꝰ⁊ alioꝝ viuoꝝ ꝓſunt inqᷓ;tũ pᷣßᷣuãt gereʒ ab infectione cadaueꝝ q̃ viuoꝝ coꝛpoꝛa poſ⸗ ſent ifici.⁊ cũ bona ſit intentione opꝰẽ mie:⁊ exↄ
ſeqti aiabus B facientium pꝛodeſt. Adpnĩ oppm dð ꝙ opus pꝛodeſſe alij ꝑaccidẽs dupliciter pᷣt in⸗ telli:aut qꝛ eſt pure paſſiua occaſio vtilitatis illius qꝛ exſe magis ordinat᷑ ad deffectũ q;ᷣuis hõ ex bo⸗ nitate ſua in illius vtilitate eliciat ⁊ tale opꝰ facien ti nõpꝛodeſt ſed obeſt. Alio mõ qꝛ qᷓ;uis nõ ſit ꝑ ſe cã vtilitatis tñ oꝛdinat᷑ ad inducẽduʒ hoĩes ad faci endũ alterius vtilitatẽ.⁊ tale opus pꝛodeſſe poteſt facienti tale autẽ opus eſt moꝛtuos ſepelire. Ad ꝛm dð ꝙ maioꝛ falſa eſt niſi intelligat᷑ ſi faciat ſumptuſ in opus minꝰ vtile ſub rõe q̃ minus vtile nõ enim peccat homo faciendo bonum eo ipᷣo ꝙ nõ fiat ma
ius cum poſſit facere:nõ.n.tenetur hõ de neceſſita
re facere oẽ bonũ qð poteſt faciẽsãt ſũptus in ſepul tura auos poſſet alibi meliꝰ colocare nõ facit eos i qᷓtũ eſt opus minus vtile ſed inqᷓ;tũẽ vtile debʒ tñ
voluntate tumulandi cõſiſtit. Itẽ vnicuiq; hñti ꝓ
pꝛium licitũ eſt ↄdere teſtĩ vñ. i.q.ʒ. Perlatum. ð. Lõtra dĩꝙ paulus pꝛimꝰ heremita in teſtõ collo⸗
bium ſuũ. Atthanaſio alexãdrino ep̃o reliquit tuni cam vero beato. Antonio.ſed glʒ hʒ ſuuʒ coꝛpus ꝓ pꝛium de illo facere põt teſtm̃ eligendo ſepulturã Itẽ cuilʒ licitũ eſt facere illud qðẽ ad falutẽ aie ſue.
F eligere ſepulturaʒ in loco religioſo vr̃ ꝓficere ad
ſalutẽ aie eligentis.ꝗᷓ licitũ eſt cuilʒ hoc facere vt vr Lõtra.iʒ.q.⁊. facultates.y. Sicut cõiugati in vno ſepulchꝛo vident᷑ eſſe ponendi:ʒ vxoꝛi nð eſtlicitũ eligere ſepulturã alibi qᷓ; vbi iaceat ſuꝰmaritus Itẽ omnia que ſunt ſerui ſunt dñi.ſed ſernus non pot condere teſtm̃.iʒ·q.ꝛ. Illud ꝗᷓ cum coꝛpus ſerui ſitĩ domi ptãte.qꝛ ipſum vẽdere põt non licet ſibi ſine cõſenſu domini ſui coꝛpoꝛis ſui eligere ſepulturam Item ef de ſepul.c.i. Statuimꝰ vnum quẽq;i ma⸗ ioꝝ ſuoꝛnʒ ſepulchꝛis iacere vt patriarchaꝝ exitus docet: nulli licet alij eligere ſepulturã. Itẽ nulli licet alicubi eligere ſepulturã niſi bonñ ſit ſed ſi ali
quis ad aliquod bonũ faciendũ inducat᷑ fraude vł dolo nõ pꝑ hoc irritari dʒ illud bonñ ad qð inductꝰ
eſt ille hec.n.via fraus vocatur ſed vt habet᷑ e de ſepul. In nf̃a ſi aliqnis fruade vel dolo induct? fue
rit ad eligenduʒ ſepulturã alibi qᷓ; in ſua ꝑꝛochiali
ecckia psr hoc nõ pꝛeiudicatur ꝑꝛochiali ecclie eli gere ſepulturã alibi qᷓ; in ſua ꝑꝛochiali eccleſia nõð bonũ ⁊ ex ↄſequenti nõ licet. R ꝙ glʒ adultꝰcom pos ſue mentis libere põt vbicũq; voluerit in loco magis religioſo eligere fepulturã ⁊ locũ magis reli gioſum voco illũ in qno frequentius ⁊ honeſtiꝰ⁊ð uotius pꝛo viuis? moꝛtuis celebꝛaʒur? talia ſunt loca in qbus ſunt ↄuentus religioſoꝝ fratruʒ ef de ſcpul. Fraternitatẽ:⁊ dico adultus qꝛ infra annos ↄ ſtitutis nõ licet eligere ſepulturã.et̃ de ſepul.In nr̃a intertu? in glo.pater tñ ei poteſt ſepulturã eligere. dũmõ ⁊ ipſe ibi eligat ſepulturãpſuetudini tamen loci relinqͥdũ eſt e de ſepul. De vxoꝛe in glo.⁊ di⸗ co ↄpos ſue mẽtis ꝗ ñ ſt ↄpos ſue m̃tis ñ põt ſepł᷑ turã eligere ſibi.ej de ſuceſ.ab inteſtato ců dilectꝰ. dicoĩ loco magis religioſo.qꝛ ſi ĩloco miꝰ religioſo eligat qᷓ; ſit ille ĩqꝰĩ infirmitate cõſtitutꝰſua recipit ſacramenta videtur hoc facere ex odio vel ſuper- bia vel aliqua alia femeritate:ſed nulli licer teme⸗ ritate pꝛopꝛi arbitrij in alia eccleſia fepulturam eli gere qᷓ; in illa cui vſus parentũ antiquoꝛum canoni ca inſtitutione ſubiacere pꝛohibetur.iʒ.q.⁊. Placu it huic opinioni etiam concoꝛdat illud qð habetur e de ſepul. fraternitatẽ. Voffredus tñ dicit g eli⸗ gi põt ſepultura etiã in loco minus religioſo dũ ta⸗ men ille qui eligit nõ fecerit hoc ex dilectionc alte⸗ rius aut ex odio vel contẽptu ꝓpꝛij ſacerdotis ⁊ re lincuat ꝑꝛochiali eccleſie legitimam poꝛtionem ⁊ opinioneʒ ſuã cõſirmatp illud qð hẽturer de ſepul. In noſtra:ſed ſiue iſta opinio ſit verioꝛ q; pꝛima ſi- ue nõ.certum eſt tamen ꝙ ep̃us in minoꝛi⁊ minus

M——
D
religioſa eccleſia eligere põt ſepulturã.iꝛ.q..ꝛ. Bo ne. cuius ratio eſt pꝛopter foꝛmam ⁊ dignitatem officij ſui pᷣſfumit᷑ ꝙ ꝑp ſepulturã ſui coꝛꝑis ſubliabi tur illa ecclia ⁊ magis religioſa reddet᷑:̃ẽt mihi ꝙ hodie vnicuiq; licitũ eſt eligere ſepulturã liberũ ſit ex ↄſuetudine eligere eã in quocũq; loco volue⸗ rit cui cõuenit ius funerãdi ex iure cõi lpuilegio dũ tñ ſuã varrochilaẽ ecctiaʒ in aliquo reſpiciat hᷣm pa
trie moꝛẽ.ſitñ dimittat locũ magis religioſũ ꝓ mi nus religioſo nõ bñ facit niſi foꝛte magnitudo ðᷣuo
tionis quã hẽt ad illũ ex aliq̃ ſpãli cã recõpeſcet idi gena ãt ꝗ ſepulturã nõ eligit ſepeliet᷑ cũ ꝓpinquisł
cleĩa vñ nõ multũ facit ad pꝛopoſitũ ſuũ. qꝛ ſd 8 cre. di.9. Sciendũ ex pſona rpe⁊ loco⁊cã regu cãonice debẽt intelli. Adʒ dð ꝙ hy intell de
lo qui nõ elegit ſepulturã.qð pʒ qꝛ imediateſ ubiun gitur. Nullitñnegamꝰ ꝓpaz eligere ſepulturaʒtẽt
alienã. Ad n dð ꝙallqũ aliquidẽ hoi licitũt o
num ſi hoc ſaciat ex libera voluntate qð nõ eẽtbo⸗ nñ nec licituʒ ſibi facere ꝑ indutiões doloſas icuti multis caſibus Sihreite Marr ãritur vt funeralia illiꝰg ele 5 M arto git alibi qᷓ; in ſua prochia liri debeant ciſe ſue ꝑꝛochialis eccliełilu
vbi ðᷣcias ꝑſoluebat.iʒ.q.ꝛ. Tbicũqʒ tpx ſẽꝑtñ cõ in quaſepelitur. R ꝙ ꝑrochialis eccliade funera-
ſuetudini ſtandũ eſt pegrinans ãt in aliã religioneʒ ibi ſepeliat᷑ vbicũq; elegerit fepulturaʒ.dũ tñ ſit lo
eus cui ↄueniat ius funerandi ex iure cði łpuilegio iʒ. q.ꝛ. Mlacuit.ſiãt ſepulturã nõ clligat ſepeliri dz in illa prochia in qᷓ in ifirmitate moꝛtis ↄſtitut? ſua
recepit fact̃a.iʒ.q.ꝛ. Abicũqʒ in glo.⁊ eÿ̃ de ſepultu ris In nr̃a Ad pmn dð ꝙ illa auctoꝛitas eſt iteilenda erceptis illis ꝗ ĩ coꝛpe qõi excepti ſunt. Ad ꝛm. ſili mõ dð eſt ꝙ tñ dã ibi nõ eſſe expᷣſſũ vbi ꝗſqʒ tumulã
dus fit coꝛꝛigit᷑ꝓ illð qð hẽt᷑ ð ea.qũ.i.c.i.⁊ infra ea.
g. Abicũqʒ.?.c. Placuit. Ad ʒn dð ꝙ religioſi ꝓ pꝛij coꝛꝑis ptãteʒ nonhabent coꝛpus enim eoꝛum eſt in poteſtate ſue religionis. Paulusn.pꝛimꝰhe remita qᷓ;uis.n.fuerit religioſiſſimꝰ ſcite nõð tñ erat i religõis ſtatu. Ad ndð ꝙ galigd ĩ alteriꝰ pᷣiudi- ciũ facit in h̊ nõ facit vtilitatẽ aie ſue.vñ ſi vir ĩtret religionẽ in vita vxoꝛe nõ faceret vtilitatẽ aie ſue.
ſi aũt religioſus alibi eligere ſepulturã qᷓ; in ſua reli gionep̃iudicuret ſue religioni ĩptãte cꝰẽ coꝛpꝰſuuʒ ⁊iõnð faceret vtilitatẽ aie ſue ſilr dico ð quocũq;
g ſepulturã eligeret ʒ ↄſuetudinẽ ⁊ ius cõe, Adpm ad pꝑtẽ ſchaʒ dð ꝙ illð vᷣbuʒ intelligendũ eſt qñvxoꝛ ſepuiturã ñ eligit tũc.n.ſepeliri dʒ vbi ſepultꝰẽ ſuꝰ marit?ꝰ.⁊ ſi plures hũit ſepeliri dʒ vbi ſepultꝰẽ vl⸗ timꝰ. Alig ti dñt illud vbũ eẽ ↄñſiũ nð pᷣceptũ vñ ſi maritꝰſepultꝰ eſt e ꝑrochiã illã in qͥ̃ vxoꝛi infirmi⸗ tate moꝛtis ↄſtituta ſaa recepit ſacfa ñi nð eligat ſe⸗ pulturaʒ nõ ſepcliet᷑ cũ viro ſuo ſedĩ prochiq illa. niñ loci vel pr̃ie obſtiterit ↄſuetudo ꝙ ãt mulierili citů ſit alibi ſfepulturã eligere qᷓ; cũ viro ſuo ẽt ſepul to in ꝑrochia in qua ipſa moꝛiens ſua recipit ſact᷑a pʒ e de ſepl. De vroꝛe vbi dĩ de vxoꝛe vo ꝓtm g ẽ vir liberã hĩe dẽbeat ſeplturã nobis vñ ꝙ nulia ſuꝝ hinter viruʒ ⁊ mulierẽ ſt facienda diſtinctio fʒ vtriq; in caſu iſto cqjle eẽ credimꝰfacultatẽ cũ elec tio iſta ad eñ pꝰſtatũ ꝑtineat in quo mkier ſoluit᷑ ale
ge vi. Ad ⁊n dð ꝙ qᷓuis ſeruuꝰnõ poſſit cõde te-⸗
ſtamm ſine enſu důi. tñ eligere põt ſepliurã.iʒ.q. . Alud. J. Qꝛßilla electio ad ilũ ſtatuʒ ptinetiqꝰ ßuns ſoluit a lege dñi ſui tpal.ſili mõ vñ opiari qꝰ ad hoc dñs. Moſtiñ. de retigioſo alt.illud qð di crs exceſ pᷣlatoꝝ Mimis iniqᷓ qꝛ vt dicit ipſe ulla electõ ad illud ps pertinct in quo religioſus a iugo obe⸗ dientie abſoluit᷑. Sʒ in Zriũ vẽ eſſe ↄſuetudo rõal᷑. qq. ppꝛie voluntati renũciauir qͥ inhoĩe maiꝰeſt ñ v ꝙ oꝛdinãdi de coꝛpe ſuo retinucrit ptãtẽ. Pꝛete rea ꝓbabile eſt ꝙilli de mðaſterio ſuo magis erũt ſoliciti ðaia eius q; alij. Pꝛetereaſ alibi eligeret ſepulturã ſcandaliʒaet moaſteriuʒ ſuum. laãtð cretalis quã allat. Moſteñ ꝓ ſua opione logturʒ il⸗ los Volebant ꝙ religioſi ſepelirent in pochiali ec
libus illius defuncti debet hie poꝛtione; canonicj iʒ. q.i. Seckias per totũ ẽt ñ ille retigionẽ intret exi ſtens in infirmitate de qua moꝛit᷑ e de ſepul. De
his eſt aũt canonica poꝛtio accipiendaſcðm ꝓſue⸗
tudineʒ terraꝝ vt vitetur ſcandalũ quod poteſt er hoc argui qꝛ diuerſa copula diuerſiõde tarat cano nicam poꝛtionẽ.dicituꝰ.n.extra de ſepul.c.i.ꝙila poꝛtio debʒ eſſe tertiapars?.c.ſequenti.di ꝙdebʒ eſſe media pars.⁊.c:In nr̃a dicitur ꝙ dʒ eẽ quarti pars vtꝝ etiã canonica poꝛtio ſe extendatad allega
ta dñt aliq ꝙ ſic dr̃.n.e de ſepul. Nñ ſuper ſtatui⸗
mus.vt ſi aliquis prochianox noſtroꝝ alij contin⸗ gerit eligere ſepulturã de teſtõ ip̃ius.4· vobpõtio relinquat᷑.ifratũ.i.c.In nr̃a excipiunturegꝭ amʒ in ſubſidium terre ſcẽ hẽnt hoſpitalari libere ſiab illis ꝗ apð eos ſepulturã eligũt eis in teſtam̃torel⸗ quũt᷑ ſʒ illa decre. Vũ ſ:per ʒriã ↄſuetudinẽ inml tis locis abꝛogata eſt vñ vbi ẽ ↄſuetudoʒᷓria ſun⸗ dus ↄſuetudini.dʒ tamen elligẽſſepulturꝭ alibiqᷓi ſua ꝑꝛochia ſuã parrochialẽ ecctaʒ in aliq reſpicei ᷣm pr̃ie moꝛẽ ditẽt alig ꝙ illa decre. Vů ſupnõin⸗ telligitur niſi de ꝑrochianis cathedralis eccle. qð ꝓbant per ꝙ důs papa logtur pᷣpoſito? capellio Fauẽtio. nec ſe extẽdit ad eaqͥ legant᷑ ſingularipòe
að ꝓbãt ꝑilið qðᷣðt
Articulis ſeptimus. nſnnonror querit ð ſeptimo Bnſequenter guht runt᷑. 4.M vtx oẽs aie detůctoꝝichni tate cognoſcãt oꝛðes nf̃aſ.⁊ vtꝝ oẽs ort pnobis. ʒ vtx oĩnʒ oꝛões q̃s faciunt ꝓ nobiser audiãt. 4 vtmn gie btẽ oꝛẽtꝓ illis q̃ ſiĩ purgatoꝛio Ri mo oñdo ꝙ n œẽs aie defunctoꝛuʒ in charitate cognoſcunt oꝛðes noſtras. Jſa. 63. Abꝛaaz neſciunt vos.7 Mu el ignorauit vos.ergo a ſimili ignoꝛauerunt oꝛatio nes noſtras. Item Job. i. dicit᷑ de defůctoꝙ ſi⸗ ne nobiles fuerit filij eius ſiue ignobileſ necitellet.
Itẽ. Aug. li. decuap moꝛtuis agenda intermediõ
⁊ finẽ. ibi ſunt ſpũs defunctoꝝ vbi nõ vidẽt qͥcůq; agunt aut eueniũti iſta vita hoibꝰ. Lötra. Pre. iꝛliꝰ.moꝛa.pum añ mediũ g intus oipotentis dei claritatẽ vidẽt nullo mõ credẽdũ eſt ꝙ ſñt foris al⸗ gd qð ignoꝛẽt.ð aie btẽ vidẽt oꝛðes nras · Aẽ vt hi tũ eſt fupiꝰde ſuffragioꝓ quolz fcõ exñte inpurgao rio omnes alij gaudent ſʒ nõ gauderent niſ cogno ſcerẽt ꝗ oꝛðes noſtras cognoſcũt. Rꝰꝙ aiaꝝilloꝝ qui ſunt in charitate defuncti qdaʒ ſunt iů btẽ q̃c adhuc in pena purgatoꝛij exiſtentes: Beate omne
oꝛationes noſtras quas eis poꝛꝛigimus cognoſcit
i vvo dei quod clare vident. q;uis enim nõ videit
—
rereiteruit numn
iyo d W n An ſ ſn fuhn ſn iſt ſtiu Nc u ho ioch ſic u iu m ih ho ſti ſil nin gw cyli niin ſi ſein ti ſhec ld ſn un i

eandMc n
Clat
c 3 Lwdii ſe
iinensie
—
omnia quecũq; videt vᷣbunn tñ pꝛobabileẽ ꝙĩeo. videant oia qͥ facius ⁊ dicius ⁊ q̃ͥ in coꝛde geſtamꝰ
ad reuerentiã eau. Vie vo exñtes in purgatoꝛio qᷓ;⸗
nis ꝑeſfectus cognoſcantſuffragia efficaciaꝓqͥlibʒ
illaꝝ ſcõ tñvt dñt qdã ſi eiſpoꝛꝛigimꝰvioes vtp no bis dñʒ depᷣcẽt᷑ eas ñ cognoſũt qꝛj cognoſcũt eas ĩ
—
ſpñalr datur intelligi. Job.i9.vbi in ꝑſona eoꝝ d nobis. Mibemini mei mißẽmini mei credẽduim ẽ ꝙ multo foꝛtius clamãt ad iudicẽ vt eis mibeatur. Apz dð ꝙ beati vident deum velle facere illud
pro quo rogant tamen ad pꝛeces eoꝛum.
vbo qr adhucñ vidẽtnʒ eas vtute nãli cognoſcere
pit⁊ iõßʒ iſtos ĩanes ſtor̃œes ſiqs eis poꝛꝛigius. A 5 smagis pie ſetiẽtibꝰ vñ ꝙſi q̃s eis oroes poꝛꝛigi meas cognoſcũt:ti nõ ſua vtute nãli necĩ vbo.jʒ qꝛ aliq̃s audiũt ab eis ꝗ hinc ad eos moꝛiendo per
gůt aliq̃s ab angelis bonis:aliq̃s reuelatiõe dina. vt. n. dicit. Au.li. de cura ꝓ moꝛtuis agẽda in᷑̃
diũ ⁊ finẽ. Hoc triplici mõaliq de fcis viuoꝝ ve⸗
niũt ad cognitionẽ ſpũum defunctoꝝ. Adpm in
oppn dð ꝙ illð itelli de cognitòe q̃ eſt per nãlẽ vtu⸗
teʒ cognoſcẽtis. Adꝛ dici põt illud vᷣbũ nõ itel de aiabꝰeoꝝ gicharitate deceſſert: vñ. Bre. expo
nẽs illð.iꝛꝰli. moꝛa.xuz añ mediũ dicit. Carnales gcũq; amoꝛẽ pᷣcipuũ filijs ipediũt vt hoc eos btũs
Job. neſcire poſtmõʒ aſſerit ꝙ hic vehemẽt᷑ amaue runt vt ſiue nobiles ſiue ignobiles ſint filij neſciãt q x eos ſeꝑ cura fatigabat. Adʒmn dð ſicut ad pm — Ecũcdo querit᷑ vtn œẽs aie defũcroꝝi —— charitate oꝛẽt ꝓ nobis · Et vr ꝙ nõ oꝛare eſt offĩ mediatoꝛis int deñ ⁊ il⸗ los ꝓ qbꝰ oꝛat ſʒ nos ſimnꝰ mediatoꝛes int᷑ eosg ſt in purgatorio?⁊ deũ ꝓeis oꝛando.qᷓxp̃i nõ ſunt me⸗ diatoꝛes int nos ⁊ deũ oꝛãdo ꝓ nobis. Itẽ ꝗ adiu uari indiget pꝰ oꝛare dʒ ꝓ ſe q; ꝓ alio:ſʒ nõ inuenit mꝰꝙ aie exites in purgatoꝛio ꝓ ſeipſis oꝛent c tñ auxiiio indigeãt.ð nõ eſt ꝓbabile ꝙ oꝛẽt ꝓ nobis. Itẽ bti dei voluntate vidẽt.ꝗᷓ vidẽt vtni deus ve⸗ lit Fnolit illud ꝓ quo vellet oꝛare.ſi vidẽt ip̃ʒ nolle fruſtra oꝛarẽt ſi vidẽt iß̃ʒ velle oꝛarẽt ſuꝑfluẽ. Vð
tra dicit btůs Petrus ⁊ canonica ſua.ẽ.i. Dabo
opã freq̃nter hre vos poſtobitũ meũ vt hoꝝ mẽo⸗
riaʒ faciatis. Itemꝛ⁊ꝰ. Wacha.vltio dĩ de Hier?
Mic eſt q multũ oꝛat ꝓpplo⁊ vniuerſa ſancta ciui tate: R ꝙ oœẽs aie defũctoꝝ in charitate oꝛãt ꝓ no bis oꝛarè.n· eſt opꝰcharitatiſ ipſi aũt ↄtirmati funt in charitare? ſi exiſtentes in charitate nõ cõfirma⸗
ti añ moꝛtẽ ꝓ nobis orabãt ꝓbabiliꝰẽ ꝙ ꝓ nobis
oꝛẽt in charitate ↄfirmuti.ſed aĩe btẽ oꝛãdoꝓ nobiſ nullã ↄſequũtur vtilitatẽ niſi in hoc ꝙĩ augumẽtati one nũeri ciuiuʒ ſupnoꝝ creſcit aliqie gandiũ accñ⸗ tale ſinguloꝝ.oroes ãt qͥs ꝓ nobis faciunt exñtes i purgatoꝛio interdũ redundãt ad eleuationeʒ pene eoꝝ:nõ qꝛ in b mereant᷑ ců ſit ex ſtatuʒ merẽdiloq̃n do de merito ꝓpe dicto.ſʒ qꝛ inqᷓ;tũ nos ꝑ eoꝝ or̃o
nes effecti melioꝛes efficacioꝛa facimꝰſuffragia ad
ſubleuationẽ pene eox. Ad pm in oppm dð ꝙ oꝛa re ſẽ mediator exofficio nec ↄuenit ilqui ſůt ipur gatoꝛio reſpcũ ni nec nobis inferioꝛibus reſpectu eoꝝ ſiẽ.n. ↄpetit angelis miſtrantibus nobis.qꝛ ad miſtrandũ nobis ex officio deputatiſũt ſicẽt ↄuenit ſacerdotibꝰcẽ mediatoꝛes int deñ ⁊ ppl ſed medi are inter deñ ⁊ aiaʒ ꝑmodũ charitatis cõis ↄueni
põt?⁊ illis qui ſunt in purgatoꝛio reſpcũ nr̃i.⁊ nobis
reſpectu coꝝ ſic.n. inferioꝛes mediare pñtit ſuꝑio⸗ res? deũ nõð ti dico ꝙ exñtes in purgatoꝛio ſint ife rioꝛes nobis ſed ſuꝑiores inqᷓ;tũ ſũr ↄfirmati ĩcha
ritate nos aũt nõ. Ad ꝛm dð ꝙ mioꝛẽ falſa.cũ.n.
„
mẽtalr clamẽt ad nos vt eis ſubueniamꝰ qð nobis
—— querit᷑ vtmn oꝛdes oiuʒ aiaꝑq̃re .. r Erto ceſſerunt a coꝛpoꝛibꝰin charita⸗
tequasfacinnt. ꝓnobis eraudiant᷑. Etvrꝙ non. Miero.iꝰ. Si ſteterit Moyſes ⁊ ſamuel coꝛã
me nõ eſt aia mea ad pplm iſtũ. Itẽ apoc.6.marty
ribꝰ vidictã petentibꝰ de his q hirant in terra iſpõ ſum eſt vtregeſcerent adhuc tÿs modicũ donec⸗
pleantur ↄſerui eoꝝ.ð nò oœẽs õœes ſcõꝝ exaudiunt᷑ tem ꝗ aliquid alij oꝛando impetrat aliquo modo ili merent᷑ ſed aie a coꝛpoꝛibꝰ ſepate nõ ſunt in ſta tu merendið nobis per earum orones nihil impe tratur. Itẽ vnicuiq; indigentiplus ꝓdeſt oĩo ſua
qᷓ alij. Ded illi qui ſunti purgatoꝛio ſunt indigẽtes ⁊ tamen ſua ofo nð pꝛodeſt eis.qꝛ tunc ſtatim a pe⸗
na liberarentur. ð multo mius oroes eoꝝ exaudiun tur ꝓ nobis. Contra. dr̃ Job. 5. ad aliquẽ ſcòꝝx cõ uertere ſed illa ↄuerſio eẽt fruſtra ſi oroes eoꝛuʒ p
nobis nõ exaudirent᷑. oꝛatiões ſcõx ꝓ nobis efau
diunt᷑ Itẽ oẽs ooœes amicoꝝ dei ab ipſo exaudiũt
niſi ſitipedim ex pte illoꝝ ꝓ gbus oꝛatur.ſed oẽs
aie exnñtes in charitate ſunt amice deo.ðᷓ oium aiaꝝ oꝛdesq̃s faciũtꝓ nob niſi ſit ipedim exꝑte nr̃a ex
audiunt᷑. R ꝙ oꝛðes oiuʒ aiaꝝ qͥ receſſert acoꝛꝑibꝰ in charitate q̃s faciũt ꝓ nobis q̃dã ſũt btãꝝ qᷓdã ad huc ĩpena exntiũ brẽ duplr oꝛant ꝓ nobis cũ exp̃ſſe xitp̃tatiue.p mõ oꝛãt ꝓ nobis ců exp̃ſſe petũt a dĩ na clementia aliað bonũ nobis fieri.vel aliqð ina lum a nqbis remoueri interp̃tatiue oꝛãt ꝓ nobis ĩ qᷓ;tuʒ eoꝝ merira in ↄſpectu dei exñtia nò ſoluʒ eis cedunt ad gtaʒ.ſed ẽt qᷓ;tum ẽ ex ꝑte ſua ſunt nobis quedã ſuffragia. N mõ oroes eoꝝ ꝓ nobis ſẽper
exaudiuntur.qꝛſic nihil petunt niſi qð vident deñ
velle facere ad pᷣces eoꝝ.ſʒꝛ modo nõ ſempꝑ exau-
diuntur pꝛopter ipedimentum paꝝte noſtra oꝛa⸗
tiones autem animaꝝ exñtium in purgatoꝛio foꝛte
nõ ſemper exaudiunt᷑ icut nec nfe.qꝛ nõ ſic vident
voluntatẽ dei ſiẽbeate.tñ eaꝝ or̃oes multis viuis pꝛoſunt immo oibus niſi impedimentum ex parte noſtraſi enim nõ pꝛoſunt hoc eſʒaut qꝛ ſunt in pei na.ſed hoc eit falſumn qꝛ tunc oꝛationes noſtre qu- ſumus in pena nõ pꝛodeſſent aut hoc eſt qꝛ ſunt ex⸗ tramerendi ſtatuʒ ſed hec ratio nulla eſt qꝛ tũc oĩo nes beatarum animaꝝ nobis nõ pꝛodeſſent aut hẽ qꝛ cũ hoc ꝙ ſunt adhuc extra ſtatum merendi viſio ne dei carent ſed hec ratio nulla eſtqꝛ vt habet᷑.ꝛc Wacha.c.vltimo Jeremias qui extra ſtatũ merẽ dierat? adhuc viſione dei carebat oꝛauit pꝛo filijſ rael? fuit eius oꝛatio exaudita. Ad pꝛimum in oppoſitum dicendum ꝙ illud verbum ſic intelligẽ dum eſt ꝙ ſi moyſes ⁊ Samuel illo tẽpoꝛe fuiſfent immoꝛtalitati vita? oꝛaſſent pꝛo illo populo õœef
eoꝛum nõ fuiſſent exaudite pꝛopter malitie magni
tudinem que tunc eratin populoilio. Ad ꝛm dicẽ dum ꝙ illa martyx oꝛatio nò erat abſoluta petitio ꝙ ſtatim fieret vindicta.ſed erat ad expꝛimendum
deſiderium ſcðe ſtole. vnde glo.deſiderãt minus?
fanctoꝛum ↄſoꝛtiũ ⁊ iuſtitie dei cõſentiũt. Adʒm.
dð eſt ꝙ differentia eſt intermereri⁊ impetrareꝑ
oꝛationem.meritum.n.pꝛopꝛie loquendo innitit᷑

2—————
egtati ⁊ cuidã eqᷓlitati ꝓpoꝛtioalitatis meriti ad ðᷣ
ſra deo offerre aꝛ illud idẽ qð a ðoefficaciter ĩojo
miñ ipetrare aũt aligdpermðʒ ſuffragij oꝛandoini ne petimus ipſipꝛo nobis oꝛãdo petunt efficacius
itur ibalitati⁊ benignitatiiliiꝰꝗ oꝛat᷑· Alij dñt ꝙꝑ ñiẽaligd qð videnrt deuʒ velle fieri per ofones eo ruʒ ſic petionẽ quã facit ſimplex hõ cœꝛz iudice reſu mit aduocatus ⁊ eã ꝓponit efficaciꝰ. Bonũ eoꝛum
qᷓ;uis ſint extra ſtatuʒ merendi ꝓſe nõtñ pꝛonobis id n dʒ ꝙ oĩo extiũ in purgatoꝛio eis ꝓdeſt ad
auguin ge nec glie qꝛ quo ad B ſunt totaliter eſta⸗ eſt de opibꝰ ſuis eius ↄſulere vitatẽ Bↄſiliuʒẽ cõue no eoꝝ ad deũ vt ab co illũinatõe recipiãt vagẽdi
tuʒ ĩpetrandi aligd ꝓ ſe ſʒ qᷓ;tũ ad mitigationẽ pe⸗ ne ſue ⁊ abbꝛeuiarionẽ: nec ꝑꝑ ſequit ꝙ ſtati libe rentt᷑ a pena qꝛ nec petũt ſʒ dine mie ſupplicãtvt Fʒ bñplacitũ ſuuʒ mibeat᷑ eoꝝ.⁊ hec or̃œo exauditur. N grto queritur vtx aie beate oꝛet ꝓ iitqͥ ſũtĩ purgatoꝛio. Et vñ ꝙ ñ
—
qꝛor̃ones aiaꝝ btãn ſemp exaudiũt᷑. ðſi oꝛa⸗ rent pꝛo illis q̃ ſunt i purgatoꝛio ille ſtati a pena li arent. Itẽ nullꝰfapiẽs oꝛat ꝓ ãmotione eiuſdẽ q letatur.ſʒ ſcĩ letant᷑ de punitiõe exñtiũ ĩ purgatoꝛio dicit.n.pſal. letabit᷑ iuſtus cũ viderit vindictãd nõ oꝛant ꝓ zmotione pene eoꝝ: Contra mag hꝰ di.c. F. dicit de illo ꝗ in articko ↄſumatõis ſcli migrabit uſſragijs tñ indigẽs ꝙ adiuuabit᷑ meritis? iterceſ ſionibꝰ eccleceleſtis ʒ a ſili ⁊ illi qgmõ ſunt in purga toꝛio eccle celeſtis iterceſſiõibꝰadiuuant᷑. R ſiẽi coꝛꝑe nãli mẽbꝛa foꝛtia indigẽtibꝰſpᷣueniunt.ſic in coꝛꝑe myſtico eccle nõ tm̃ debẽt ſibi ſubuenire mẽ brꝛa iter queẽ indigẽtia mutua ſʒ ẽt illaq nõ indigẽt adiunari ↄueniensẽ indigẽtibꝰ ſubuenire illi aũt g ſunt ĩ purgatoꝛio cũ ſint in charitate ſũt mẽbꝛa coꝛ⸗ poꝛis myſtici eccle ⁊ idigẽt adiutoꝛio ↄueniẽs ð eſt bonos gfunt eccte mẽbꝛa adiuuari nõ indigẽtia ilt gſunt ĩpurgatoꝛio ſuus or̃onibꝰſubuenire. Ad pm in oppm dð ꝙ qᷓ;ui ſci oꝛẽt pꝛo eis nõ ꝑꝑ hoc ſequi tur ꝙ ipſi ſtati a pena liberentur qꝛ nec h̃ petunt ſci ſt deuſeis ſubueniar qᷓ;tũ vidẽt ip̃ʒ velle eis ſub enire ad pᷣces eoꝝ. Adꝛn dð ꝙ ſciſic letãt de ði iuſticia ita de miſericoꝛdia qꝛ vidẽt vnam innullo alijpꝛeiudicare ſed alij concoꝛdare.
†cg litteram cũfactaerit reßrectõ bo⸗ nox gaudiũ ãplius erit. Moc expo net᷑in qõe di. 4. Et maloꝝ toꝛmenta grauioꝛa.̃ declarabitur ði.y. Tias abditis receptaculis ↄtinʒ abdita dicunt᷑ qꝛ mõ nõ ſunt nobis manifeſta. Sa crificiuʒ mediatoꝛi.i.ſacrificiũ euchariſtie ad hoc ꝓſunt vt ſit plena remiſſio vel certe vt tolerabili- oꝛ ſit ipſa dãnatiqhoc exponetur di.ſequẽti qꝛ ðᷣß ket argm ad illã qdem.Atꝝ pena dãnatoꝝ p ſuffra giaecclie minuat᷑ ⁊ ſacrificio falutari.i.ſacramẽto euchariſtie hoc.n.ſac̃m ⁊ ſi per mõʒ ſac̃i nõ pꝛofi⸗ cit niſi ip̃m ſacatli manducantibꝰ moꝛtuis tñ pro deſt per mõʒ ſacrificij ſic.n.ꝓdeſt oĩbus indigẽtibꝰ eccke m̃bꝛis ꝓ auibꝰ off rtur iiuria eſt ꝓ martyreĩ eccłia oꝛaꝛe. Vontra ſupꝛadem̃ ẽ ꝙ ſuffragia ꝓ val de bonis graꝝ actiones ſũt. Rꝰꝙ iniuriaẽ oꝛare pillo q certũ eſt nobis eẽ martyrẽ ſiãt facimꝰſuffra gia ꝓ aliquibꝰ ꝗ iã beati ſunt:ſʒ nobis nõ cõſtat nec per rcuellationẽ nec ꝑ ecelie teſtim ſi ꝓtalibus fa cimus ſuffragia qᷓ;uis eis nõpſint:tñ eis nõ iniuriã facimꝰ ſʒ iſta ſuffragia graꝝ actiones ſunt. dici põt n ei magis valuiſſe gñalia ⁊ ſpecialia qᷓ; panpi ſo⸗ la gñalia ſuffragia. Reſpõſio ãt hec eſt falſa. Log̃ n· magiſter de baupe⁊ de diuite g eq̃liter merue⸗ runt adiuuari pꝰ moꝛtẽ:põt tñ dici illa plura ſubſi⸗ dia diuiti ↄtuliſſe celerioꝛẽ abſolutionẽ. hec reſpon ſio vᷣa eſt. Wõ plenioꝛẽ qð ſic dʒ intelligi.ſ.ꝙ ñ ꝑpß hẽbit gliaʒ maioꝛt dicunt angeli orones ⁊ votano
„
Ed queriturhide xuden
terminauit magf de ſtatu aiaꝝeti
tu exũtiũ in inferno? diuidit᷑ in dus. vigrit vtʒꝝ deus i punitiõe důnatoꝝ
agat mißicoꝛdii vel iuſte tm ⁊ quõ ſuntin deoin ſiitia ⁊ miĩa ibi. Sed quõ. M in duas N detenmi nat qõis vitatẽ. ꝛ exponit quaſdã auctoꝛitatesq vident᷑ ſonare priuʒ ibi. Qð d dictũ eſt. ilapsqibi
incipit: Sed quõ diuidit᷑ intres. P oñdit ꝑdi⸗ ſtinctio iuſtitie ⁊ mie in deo attendit᷑ quoad oper 2ꝙ q̃daʒ opera attribuunt᷑ iuſtitie quedãmieibi Dð aũt quedã.? ꝙ in ſingulis opibus innenitur
miſericoꝛdia ⁊ iuſtitia ibi. Poſthoc ⁊. Articulus pꝛimus.
—
pãc diſtinetionẽ qrendũeſjnc
de eius mia. Lirca pn querunt qttuo: P vtxꝝ in deo ſit iuſtitia. ⁊ vtxpoſt p̃imittere opa inſtitie. ʒ vtxpoſſit iulte aliqu᷑ iit pñire nõ pp eius pccm̃. I Vtn iuſtius gʒit ci
vno cũ altẽro. Vtruʒ ãt ex dina iuſtitia ifera
pccõꝛibꝰ in pœcõ moꝛtali decedẽtibus penz etem plane pʒ ꝙ ſic er dictis ſuꝑius di. 4 4. in illa qõne
Ati ſit infernus.⁊ iõ de b nõ oʒ facere qõem.
Anſel.li.i. de veritate ylnij diuz iuſtitia eſt rectitudo voluntatispp ſe
ſeruata:ſed in deo nõ eſt rectitudo voluntatis nõ
n.eſt voluntas recta q̃ vult aligd facerenðppai rõneʒ deus ãplius voluit facere mñduʒ iſuʒ qᷓ ai um ab iſto ſolo nũero differentẽ ⁊ magis repꝛobare Tſau qᷓ; Jacob ⁊ nõ pꝛopter aliquã rõnẽ. eoinð non eſt iuſtia. Item ſcðʒphũm.p. ethic.i. Dii ad ſeruuum nõ ẽſt iuſtitia qꝛ iuſticia in quadãequ litate ad alterum conſiſtu. ſed deus eſt donin⸗ oium ʒ in ipfo nõ eſt inſticia. Itẽ Boetiusinlide do. Quig deus bonꝰeſt oœia que egrediunt abeobo na ſunt. ʒ a ſili ſi deus eſſetiuſtus oiaqͥ egreciunu ab eo eſent iuſta ſʒ multa ſunt a deo que iul noſ carentia.n. rõe inſtanõ ſunt. Itẽ iuſtitiarepicð bitum. deus aũt nulli debitoꝛ ẽſt. Contra Ap⸗ Thimoth. · dicit ꝙ deus eſt iuxtus inder ſednð eñ iurtus iuder ĩquo nõ eſt iuſtitia. ergoin de el inſtitia. Itẽpfat· ad deum. ʒuſtitia pienaeſtder ratua· Reſpõdeo giuſtitia accipipotet ſecid
„
rectitudinem voluntatis qua vult aliquis redde⸗
re vnicuiq; in diſtribuendo vel commutandoqi ei decet.⁊fecundum hoc duplex eſt iuſtitiã ſcilcet
diſtributiua qua aliquis vuit omnibus gui ſun cð̃itate diſribuere bona comunia ſecundũ debii pꝛopoꝛtionis equalitatem:⁊ commutatilã a quis in commutando vult ſeruare debilã edus i
tatem ſecundum qᷓ;titateʒ.⁊ heceſt qcupotitij
lis ⁊c· Supius
in purgatoꝛio. Mic determinat deſ
palit᷑ð dei duobꝰ.M deiuiitia
—————
8—

mndwit
apci. 4 uo imzi c npechmoxi ded 3 6 E inonun
ndeo wcn 5
vars qaligs vnlt ſeruarei cõᷣmutando debitã eqᷓli⸗ tatẽ nõ ʒ qᷓ;tiratẽ:ſʒ ᷣm ꝓpoꝛtionẽ:ↄmutatiua iuſti
tia ꝓpꝛie loq̃ndo ĩ deo nõ eſt qꝛ nulli eſt debitoꝛ ex
legis neceſſitate ⁊ tĩ ᷣm qᷓ;tituteʒ de bono retribu
it vltra meritũ ⁊ de malo citra demeritũ. Juſtitia
vo diſtributiuai deo eſt oibꝰ n. diſtribuit bona ſua ßm debitã ꝓpoꝛtiõis eq̃litatẽ. Ande dicit. Dioꝰ. S. c.de diuis noĩibꝰꝙ iuſtitia dei oibus · que ſunt ßʒ di
gnitatẽ tribuet laudat᷑ ᷣm ↄmẽſurationeʒ ⁊ formã ⁊oꝛdinationẽ.qꝛ in diſtribuendo illã dignitatẽ cõ
ſiderat in cõparationẽ ad cõdecentiã ſue bonitatiſ Juſtitiam ʒ mõ dieta ẽt in deo eſt. qꝛ in ↄmutãdo
vbonũ ꝓ bono ⁊ malũ pene pꝛo malo culpe ſeruat nõ
eqᷓlitatem qᷓ;titatis ſ 3 ppoꝛtionis i cõpationẽ cõde centiã ſue bonitatis.ſed in h differt hec eqͥlitas ab
ilaqeſt in iuſtitia diſtributiua.qꝛ illa ↄſiderat᷑ intp
ſonas accipientes? ea que eis diſtribuũt᷑. nã ſicut ſe hẽt meritũ vnius ad meritũ alterius:ita ſe hʒ il⸗ lud qð diſtribuit vni ad illð qð diſtribnitur altẽri. E qualitas ãt ꝓpoꝛtionis que ẽ in iuſtitiaʒ? modo
dicta ↄſiderat᷑ inrer meritũ vłdemerituʒ qð eſtire
cipiente.⁊ pᷣmiũ vłſuppliciuʒ qð recipit a retribuẽ te in qua retributõe ⁊ ſi ↄſideret meriti vł demeriti
exigentiã hoc tñ eſt ꝑ cõpationẽ ad cõdecentiã bo⸗
nitatis ſue.⁊ iõz iuſte punit malos ⁊ iuſte eis ꝑcit.
Pntangit Anſel. ꝓſologiõ.io.cꝰ.cñ loquens ad ð um dicit. ũ punis malos iuſtũ eſt. qꝛ illoꝝ meritiſ
conuenit. tangit ibidẽ cũ imediate ſubiungit. Lũ parcis malis iuſtũ eſt nõ qꝛ iltoꝝ meritis fed qꝛ tue bonitati cõdecens eſt· Ad pn in oppm dð ꝗcqd
vult deꝰ vlt pp aliquã rõnẽ q̃ nõ alia qᷓ; ſunʒ velle.
qꝛ dinꝰ intellectus dictat voiuntatẽ dei pneſſe ĩgu lam oĩuʒ volendoꝝ. Ande eo ipſo quo deꝰ vult ali ad rõabile eſt ipſũ hoc velle vñ Anſel. pꝛoſologiõ ti.cꝰ.ad deñloquens ait. Id ſolũ inſtũ eſt qð vis.⁊ nõ eſt iuſtũ qð nõ vis:⁊ ſic pʒ ex mnia. Anſel.ibidem intẽtio eiꝰ eſt vt fem̃ ſit iuſiũ.qꝛ deꝰ vult hoc fieri. nõ eↄ. Ad ꝛn dð ꝙ ⁊ ſi dñi ad feruum nõ ſit inſtitia cõmutatiua hʒ plenaʒ rõeʒ eiuſdeʒ qꝛ inter dim⁊
uum nd eſt eq̃litas eo ꝙ oĩa que ſunt ſerui ſunt dñi.
tamen dñi ad ſeruos põt eſſe iuſtitia diſtributiua q̃ nõ regrit qᷓlitatẽ qᷓ;titatis ᷣm ꝓpoꝛtioneʒ qᷓtitatis ſʒ ꝓpoꝛtio nalitatis q̃ eſt eq̃litas duaꝝ ꝓpoꝛtionuʒ q̃ cõſiſtit in hoc qð ſeruis retribuit ꝓpoꝛtionaliter
pʒ merita ſua qᷓ;uis ẽt iuſtitia cõmutatiua nõ poſſit
eſſe Em plenã rõeʒ inter dñz⁊ ſeruũ:tñ põt ſibi eẽ ßʒ aligd.ſ.hm eqͥlitatẽ ꝓpoꝛtiõis iqᷓ;m ßᷣuuꝰ dño facit qð põt ⁊ dñs ſeruo qð decet qd aũt ſit iuſtitia cõmu tatina? diſtributiua expoſitũẽ.li.ʒꝰ.di.ʒʒ. Ad ʒm̃ dð ꝙ nõeſt ſile. qꝛ bonitas cuertit᷑ cũ entitate ⁊ſo
la rõe differunt:nõ ſic aũt iuſtitia. Ad m dðꝙ ⁊
ñ deus nulli creature ſit debitoꝛ ex recepto tñ debi
toꝛ eſt ex ꝓmiſſo:nulli.n eſt debitoꝛ niſi qꝛ vult.ſi autem queratur quare uult nõ reſpõdeo niſi qꝛ vlt qꝛ voluntas ſua eſtpꝛima cauſa. Ecundo auerit᷑ vtn deus poſſit pꝛe
— 8 termiter̃ opa inſtitie. Er vñ
. ꝙ ſic. qꝛ opus iuſtitie eſt retribuere vnicuiqʒ ʒ merita ſua ſed deus peccatoꝛibus ñ retribuit ᷣʒ
demerita ſua punit.n.eos citra cõdignuʒ iuxta illð pſal. Nõð cõtinebit in ira miĩas ſuas ð deus in puni endo pecdes opera iuſtitie p̃termittit. Itẽ illos q
ſaluati ſunt deus poſſet dãnare:⁊ illos qui dãnati ftẽ
voſſet ſaluare. qꝛ oipotensẽ ſʒ dãnatos ſaluar ⁊ ſal
—
natos dãnare eẽt pᷣtermittere opa iuſtitie.ꝗᷓ opa iu
ſtitie ptermittere põt. Itẽ põt pᷣtermittere curſum nãlis iuſtitie quẽ nãlibꝰ rebus indidit vt pʒ in opꝑi
2
bus miraculoꝝ.ꝗᷓ a ſili põt p̃termittere curſuʒmða lis iuſtitie. Lõtra ꝛ“ thi.⁊?.⁊ ille ñidelisẽ qui ſeip
ſũ negare nõ põt:ſed ſi pᷣtermitteret opa iuſtitie ne
garet ſeißʒ qꝛ negaret iuſtitiã.⁊ ipſe iuſtitia eſtᷓ in
ſtitie operap̃termittere nõ põt. Item Anſet· io.li. Lur deus hõ añ mediũ quodlʒ incõueniens in deo
ſegtur ipoſſibiliras ſed incõueniẽs eẽt deunp̃ter⸗
mittere opera iuſtitie.ʒ hoc deo eſt impoſſibile. Rꝰꝙ opera iuſtitie im ꝙ iuſtitia reſpicit exigentiã
demeritoꝛum abſolute deus põt pꝛetermittere 15
termittit etiam in punitione perpetua dãnatoꝝ qꝛ punit eos citra condignum nõ quãtũ ad pene dura
tionem ſed qᷓ;tum ad intentionem reſpiciendo ad eoꝛum demerita abſolute opera ãt iuſtitie sʒ quod
reſpicitexigẽtiaʒ meritoꝝ vel vemeritoꝝ incõpati one ad condecentiam bonitatis ſui ipfius retribu
entis pᷣtermittere nõ põt ſicut nec illud negare qð ſuã decet bonitateʒ. Adp in oppmn dð ꝙ qᷓ;us deus nõ puniat pccõꝛes ſecudum exigentiã deme
ritoꝝ ſuoꝛum abſolute punit tamen eos ß;ʒ exigen⸗
tiam ſuoꝝ demeritoꝝ.ßᷣm ꝙ ſuaʒ cõdecet bonitatẽ
Ad ⁊m dð̃ ꝙ illos qui ſalusati ſunt deus non poſſet dãnare.qt hoc nõ põt condecer ſuam bonitatẽ illol tñ ꝗ dãnati ſunt poſſet ſaluare.qꝛ hoc poſſet ſuã cõ⸗ decere bonitatẽ pꝛimo tñ ꝑ oĩpotentiã ſuã dãdo eiſ adiutoꝛiũ quo poſſent ⁊ vellẽtpenitcre.⁊ ſic remit
tendo eoꝝ peccata?⁊ obligatiões q̃ ꝓpter illa obli⸗
gãtur ad penam eternam cum.n. ois iniuria com⸗ mittatur in deũ? ipſe ſit ſupioꝛ dñs ptãtis habens
plenitudinẽ illã nulli iniuriando ex gratia põt mit
rere qnatis tñ nũq; remittet qꝛ nũq; penitebunt nec penitere pñt. vñ nullꝰ dãnatꝰſaluabit᷑ ſʒ illðqð rõnalis creatura de condigno meruit nullomõ po teſt ſibi ſalua iuſtitia auferre niſi foꝛte indirecte in
n ſaluatũ poſſet reducere ad vitã moꝛtalẽ in qna poſfet moꝛtalit᷑ peccare.⁊ ex conſeq̃ti dãnationẽ
reri vt dicũt qdã qũo tñ poſſet beato auferre ſalua
iuſtitia clarã ſuiviſionẽ difficile eitvider ⁊ ſi illa ſal
ua rednceret ipʒ ad iſtã vitã nullo mð poſſʒ peccat vñ qũo ſaluatũ poſſet dãnare ſalua iuſtitia àd pñs ñ
bñ video. Ad ʒ dð g nõ eſt ſile. qꝛ pᷣtermittere
curſuz nãlis iuſtitie aliqũ ſ ſed pretermittere curſũ moꝛtalis iuſtitie reſpicientis
erigentiã meritoꝝ ſeu demeritoꝛuʒ ĩcõpatione ad
ſuã bonitatem ſuam: bonitatem cõdece nõ põt. enim includerʒ contradictionẽ. Argꝰ ad partem
ſcðᷣam pꝛocedũt de opibus iuſtitie reſpicientis exi
„
gentiam meritoꝝ vel demeritoꝝ in comparatiõe
ad condecentian? bonitatis diuine. Ertio Aueritur vtruz despoſſit alquẽ iuſte tpaliter punire nõꝑp eius Btvi ꝙñ. deus nullã punitioneʒ face re poteſtõ legem eternã cũ ipſe ſit eterna lex:ʒ lex eterna pccõꝛes dictat eſſe puniendos ⁊ bonos glo⸗ rificandos bm. Aug liꝰ. de li.ar.añ medium ʒ deꝰ nullũ poteſt iuſte punire niſi ꝑꝑpcem̃. Item feðm Aug. vbi pꝛius. Ab eterna lege deriuatũ ẽ quicqd iuſtů eſt in lege tempoꝛali ſed ſcõᷣm legẽ tempoꝛalẽè
nullus iuſte põt p iudice niſi pꝑ pecm̃. nec ßᷣm legem eternã. Cõtra. Job valde grauiter fuit
—
——

patioꝛi ret.cũs
nẽ meruerat.vñ ipe dicit vt hr Job.ð. Atinã appe derent᷑ pccã mea qbus irã merui.⁊ calamitas quã nſtateraq̃i arena maris hec grauior appa ðs Job pũinit iuſte pᷣt aliquẽ iuſte pñire ꝑꝑ
pccm̃. Rꝰ ꝙqᷓ;uis deꝰ nũq; aliauẽ puniſſet niſi pꝛe ceſſiſſet pcem̃.qꝛvt oñſuʒ ẽ.liꝰ.⁊⸗. di.ʒo. Si nã hũa
na nõ peccaſſet nõ
fuiſſet alicui pẽalitati ſubiecta tñ
vtibidẽ oñſum ẽ.añ pcem̃ potuiſſʒ eẽ penalitati I iecta abſq; aliqᷓ dina iniuſtitia:non ſicut creata fint ß ſicut eã deus creare potuiſſet ſi voluiſſet: qꝛ ſivo iuiſſet potuiſſet eã creare in nãlibus puris ⁊ſic erñſ fuiſſet ſubiecta penalitari cõſeq̃nti nã ſuis nãlibus relictã que ibidẽ ſunt oĩa declarata vñ ſi mõaccipi
atur punire nõ pꝑpc ratũ.ſic dico ꝙ deus lů puniret niſi pcem̃ a
cm̃ ꝓ punire.ſi nũqᷓ; fuiſſet pec nuilũ punit niſi ꝑꝑpccm̃.qꝛ n liqð pᷣceſſiſſet:ſi gũt accipiat᷑
pñire nõ pp pcem̃ ꝑhoc qð eſt pccm̃ nõeẽ cãʒ meri
toꝛiam punitõis iic d
at nec punire poſſit niũ ꝑp
ico ꝙ q;uis deꝰ nullum pmi pcœcm̃ ꝓpe accipiendo v afflictionẽ nõ abſolute.
ſed vt punitiuaẽ pẽci tñ accipiendo punitonẽ ꝓ af
flicrionẽ ðs nõ ſolũ pot afigere: ſʒ ẽt affligit tpai pccm̃. uoſdã vt ĩ eoꝛuʒ ne glificent᷑ vñ Jo.. dicit fãl natoꝛ de ceco nato ꝙ necpeccauit nec ꝑentes eius
aliquos hoies nõ pꝑ eoꝝ
liberatõe ab afflictione
equalis enim eſt ꝓpoꝛtio magni pecca
vt cecus naſceret᷑.ſed vt manifeſtent᷑ opã deiĩ illo
Vuoſdã pp exm patientie. Thob.hãc tentatde iõ ꝑmiſit deus poſteris daret᷑ exm pa ictionẽ tpᷣaleʒ pᷣſeruet eos
apccõ. Quoſdã vt ꝑeoꝝ patientiã in tribulatione
Fmiũ eoꝝ augeat᷑ in celo.⁊ qᷓ;uis ſic in flagellãdoñ
tientie eiꝰ. Quoſdã ꝑ af
ſit iuſtitia que reſpicit exigentiã meritoꝝ abſolute.
tñ eſt ibi iuſtitia q̃ſpicit exigentiã meritoꝝ in ↄpa
tione ad cõdecẽtiã bonitatis dine. Adpn igpp⸗ dð ꝙ qᷓ;uis lex eterna dictet vonos gioꝛificãdͥos et na tñ vita dictat bonos aliquos eſſe tpᷣalr affligen
dos pp rões dictas. vñ⁊talis punitio eſt ʒ dine ꝓ uidentie legẽ. Ad* dõ ꝙ ſine pᷣiudicio legiſ hũa
ne pot aligd penale alicuiinferri nõ pꝑpccm̃.vt iu nenibꝰ exercitium.⁊ medicina infirmis.
Mg rto querit᷑ vtx deus iuſtiꝰagat cñ
eqlitas iuſtitie iidiuiſibili nõ cõſiſtit· vñ phũsꝛ.ethim.cꝰ. vlt. dicit de medio
q paꝝ aliqñ tranſgredit᷑ nõ vitupat᷑ nec ad magis nec ad minꝰ ð inſtitid recipit magis ⁊ minꝰ.ſaluas iuſtitia deus iuſtius agere põt cũ vno qᷓ; cũ altero.
Itẽ mia tẽperat iuſtitiã. ſed deuſ mius agit cũ vno cũ alio.&⁊ iuſtius. Itẽ punue eſt opus iuſtitie ſÿ
deus magis pnnit vnñ qᷓ; aliũ:ð iuſtius agir cũvno cũalio. Lõtra gcgd deus facit iuſtiſſime facit ʒ in oi ope ſuoſeruat᷑ iuſtitia i inditiſibili.idiuiſibili
vo nð eſt magis ⁊ minus. Itẽ ſi iuſtius agit cũ vno
q; c alio:minus iuſte agit cũ vno qᷓ cũ alio.ſʒ ſicut magis iuſte includit iuſte: ita minus iuſte includer videt iniuſte. ʒ deus cũ aliquo agit iniuſte qð falſũ eſt. R ꝙ deus iuſtus nõ agit cũ vno qᷓ; cũ glio cuiꝰ rõ eſt qꝛ vna actio dei nõ pt eſſe iuſtioꝛ alia niſi aut per compationem ad voluntatẽ eiꝰaqᷓ egredit᷑ aur pcõpationẽ ad effectũ ad quẽ terminat᷑ p mõ de⸗
nðagir iuſtius cñ vno qᷓ; cũalio. qꝛ vna eadẽ eſt
8 eius v oluntas a qua egre dit i8 eins actiocirca cñ Juis eñ vno agat maioꝛemeffe *. 2. 6 8*
vnoqᷓ; cũ altero. Et vñ ꝙ ſic.
in tutib?g
conſiſtit tota vir ert eſt paſſiotriſtitie que oꝛitur in appetituercoßni ne miſerie alterius. qʒtuʒ ad pꝛunum miſericõdia
eius circa vnñ iuſtioꝛ ſir q; ſit circa alium. Juftitia eniin q̃dã eqᷓlitate ↄſiſtit ſiue ß 3 titatẽſiue ppoꝛti Eſcðm ꝙ patet exp aõe hꝰ.di. cqualitas aůt taʒ
ſcm ꝓpoꝛtionẽ q; ſcðᷣm qᷓᷣt itatẽ tanta eſt in puis
ſicut in magnis pꝛopoꝛtio enim. duattuoꝛ ad duo
equalis eſt pꝛopoꝛtioni.ꝛ0.ad. io. Vtraq; enim eſt dupla.tanta eſt etiam cqualitas inter decem⁊ de
cem ſicut inter mille ⁊ mille:deus aũt in agendocij
quolibʒ ſeruat equalitatem ꝓpoꝛtionisi indiuiſſi⸗
vili ad hoc aut nõ aſtringimur pp diſſicultatẽ inno bis mediũ attingẽdi ſcðᷣm ꝙ dicit phũs.ethim.
c.vlt.⁊ iõ qᷓ;uis iuſtius poſſimusagere cũ vnoq;; cum altero. nais appꝛepinquãdꝰ ad punctalem diũ.nõ ſic tñ põt dici de deo⁊p B pʒ ad pꝛimum
argumentum in oppn rñſio. Ad.⁊ dicẽdug qᷓiſ
deus miſericoꝛdius agat cũ vno qᷓ; cũalio ipartiẽ
do maioꝛem effectum miĩe vni q; alteri.ex hoctñ nõ ſequit᷑ ꝙ iuſtius agat cum vno qᷓ; cum aliomia. enim nõ eſt contra iuſtitiã qᷓuis effectus miſeric die ſit pꝛeter iuſtitiam niã ſcðʒ ꝙ accipit᷑ iuſtitia ↄdecentia boitatis ſic.n.ßʒ rõem intelligendi iuſti⸗ tia eſt rario miſericoꝛdie. vnde. Anſel.pꝛoſologiõ ii.cꝰ.loquens ad deuz ait. Maſcitur de iuſtitia tua miſericoꝛdia tua. Ad ʒn pzʒ ſolutio ex dictisi qõe atoꝛis adma
gnũ ſuum ſupplitium ꝓpoꝛtioni minoꝛis peccato⸗
ris ad ſuum minus ſupplitum ꝓpoꝛtio. n. demeri ti maioꝛis peccatoꝛis ad demeritum minoꝛis pec catoꝛis equals eſt ꝓpoꝛtioni ſupplicil maioꝛis pec catoꝛisad ſu ppliciũ mioꝛis pcòꝛis?n argumentuʒ non valʒ ratioue ꝓceſſus qꝛ non ſequit iſte minus agit benecũ iſto qᷓ; cuʒillo ergo cum iſto agit male.
„
querunt᷑. 4. Mvtn in deoſit mia. ⁊ vtn
it pꝛius in deo ᷣm rõem intelligẽdiq; iuſi⸗ tia. ʒo vtn in omni oꝑe deiſit miſ ricoꝛdia? uñ
tia.4. vtn pẽa dãnatoꝝ dinuat ꝑſuffragia viuo.
n oſtẽdo ꝙin do nõ eſt mia dicit.
Damaſ.li“.⁊*.chiʒ. ꝙmiſerich dia eſt triſtitia in alienis malis ſʒ in deo nul la eſt triſtitia.ꝗᷓ nec miſericoꝛdia. Rẽ ſides? ſpes
.*
quia in perfectioneʒ habent annexã nd ſunt in deo
ßmiſericoꝛdia hz iperfectionẽ anneram ſ.triſtitis t iam dem̃ eſtã nõ eſt in deo. Item miſericoꝛdia
inclinat voluntatẽ ad repellendũ aliquoꝝ miſeri
ſed deus multas miſerias permittit ĩ creatuisqð
repellere poſſʒ ergo in ipſo nõ eſt miſ ericoꝛdig. Cö tra facra ſcriptura quaſi vbiq; in deo dicit eſſemi⸗ ſericoꝛdiam. Item idem eſt mĩa? bonitas. qulã idem vñ eſſe vtriuſq; effectus.ſ.cõicare perfcdem aliquam indigenti ſed certuʒ eſt in deo eſſe bonila⸗ tem vt docʒ tota ſcriptura.⁊ clamat omnis cedlj ra ergo certum eſt in deo eſſe miſericoꝛdiam.
miſericoꝛdia duo impoꝛtat. vnum tanquã eſienti
ale. aliud tanq; accidẽtale. Mꝛimum eſt pꝛompti
tudo voluntatis ad ſubueniendum miſeris in quo tutis miſericoꝛdie eſſentia. Aliud
ſumme eſt in deoñjſed qᷓtuʒ ãã ſecundum. nec h
ne etinn deſttoh Onſequenter axau Erenche
ke 6 W

5 poe minus eſtin deo eſſentia mie qꝛ illa triſtitia eſt ab ea ſepabile acciis qᷓ;uis ab illo accidenre iponat᷑ nomẽ mie ad ſignificandũ vñ kʒ ethiologiã vocabu lipõt dici mĩa.qꝛ miſeria coꝛdis ex cognitõe alteri us miſerie gñara. Ad pm in oppn pʒ ſolutio ex di ctis inqõe. Adſcõᷣm dð ꝙ nd valet qꝛ iperfectio q̃eſti fide eſt ei eẽntial. vt oñſũ eſtli. ʒ. Silt dico de iperfectiõe ſpẽi ꝙ eſt ei eẽntial.triſtitia vero nõ eſt eẽntialis mie. Ad ʒ dð ꝙ voluntas ꝑmiaʒ ñ vult repeller alienã miſeriã niſi ꝓut expedit⁊ decʒ ⁊ ſic deus reuelat miſeriaʒ rõnalis ereature: nõ dʒ aũt nec expedit vt a qlibʒ rõnali creatura repellat miſeriã. Arg? ad ꝑtem ſcðaʒ gr̃a cõcluſionis vᷣbẽt cõcedi dð tñ ꝙ bonitas ⁊ miĩa in deo hᷣm rðem diffe runt. in reuelatione.n.miſerie alicꝰeſt mutatio ab
iperfectione ad aiiquã ꝑfectionẽ.illã aũt reuelatio
nẽ miſerie reſpicit directe miĩa rõe termini a quo ⁊ bonitas rõe termini ad quẽ. Ratio.n.bonitatis eſt
rõ perfectionis qꝛ tm̃ res habet de bonitate qᷓ;tuʒ hʒ de eo qð debʒ hr̃e. rem aũt hr̃e ꝙ hĩe debet rõẽ ſue perfectionis bonitatis ẽt ratio gñalioꝛ eſt qᷓ; rõ mie. cũ.n.cõicatio que eſt ꝑ bonitatẽ nõ excludat ð
bitirõᷣem cõpᷣhendit iuſtitiã ⁊ mĩam.eſt.n.bʒ rõem intelligendi ÿncõicatiõis queẽ per miam ⁊ que ẽ
per iuſtitiã nõ vt per illã cõicatõeʒ aligd aquirat ſʒ qꝛ falis cõicatio illam cõdecet bonitatem.
— Ecun O Aueritur vtmn pus ſit in deo b
— rõeʒintelligendi miſericoꝛdia ; iuſtitia: Et vr̃ ꝙ nõ dicit.n. Anſel. ꝓſologion.ii. cꝰ.ꝙ ex iuſtitia dei naſcitur mĩa eius. Item veri⸗ tas in deo pꝛius eſt ᷣm rõnem intelligendi q; miĩa qꝛ eſtmie directiua.ſed in deo eadẽ eſtrõ iuſtitie ⁊ Veritatis:vñꝓ iuſtitia accipit᷑ cũ dr̃ in pfal. Wiſit deus miaʒ ſuã⁊ vitatem.⁊ mĩa ⁊ veritas obuiaue runt ſibi.gᷓ iuſtitia pꝛius eſt in deo ſcm rõem intel ligendi q; mia. Cõtra illud qð eſt in deo pncipali us eſt in deo pꝛius hʒ intelligendi rõeʒ.ſed miaiðᷣo
ꝛincipalioꝛ eſt q; iuſtitia ſm noſtrã rõeʒ intelligen di.dr̃.n. Jac.⁊ꝙ mĩaſupexaltat iudiciũ.ð pꝛius eſt
in deo km rõem intelligendi qᷓ; iuſtitia. Jtemi re
ꝛius eſt ᷣm rõem intelligendiillð qð eſt mayie ſibi ppꝛiuʒ qᷓ; illð qð minꝰ.ſʒ mĩa maxie eſt deo ꝓpꝛia. nñ in oꝛde dicit eccta: Deꝰcui ꝓpꝛiũ eſt miberi. ⁊ĩ pſal. Deus multũ miſericoꝛs.cũ tñ in pſalꝰ nõ iue⸗
niat᷑. Deus iuſtꝰ cũ hac additiõe multũ ᷓ mia pꝛiꝰ eſt in deo ᷣm rõem intelligendi qᷓ; iuſtitia. Rꝰꝙ qᷓᷓ nis deo nihil ſit pᷣus velpoſterius nec duratiõe nec nã. qꝛ talis p̃oꝛitas ⁊ poſterioꝛitas diuerſitateʒ ĩclu dit nãe inter pꝛius ⁊ poſterius q̃ diuerſas in deo eẽ
nõ põt tñ ĩ deo vnñ attributũ põt dici pᷣꝰalio hʒ nr̃5ã
rõem intelligendi inqᷓ;ᷓtũ vnů eſt alteriꝰrõ vt ſim⸗
vlicitas eſt rõ imutabiliratis vt declaratũ eſt li.i di. g⁊ ſic loq̃do de pꝛioꝛi ᷣm rõem itelligendi di· co ꝙ iuſtitia vno mõ dicta p̃oꝛi eſt mĩa alio mõ dcã
nõ. Juſtitia.n.eſt rectitudo voluntatis in volendo reddere vnicuiq; ꝙ ſibi debita eſt dine ãt bonitati eſt debitũ vt oĩa fiantq̃ cõdecet eam ⁊ nihil fiat qð eam facere vel ꝑmittere fieri nõ deceat:vñ ip̃e eſt pn p̃ncipium oiuʒ voluntariaꝝ emanationũ: vñ ̃ rito ẽt vel demerito rõalis creature debitũ eſt pᷣmi
um vel ſuppliciũ ⁊ mh duplex debitũ iuſtitia du⸗ pliciter dicit᷑ in deo. Vnomõ rectitudo dine vol
tatis in volendo facere oia q̃ dei cõdecent bonita⸗ tem ⁊ in nõ volendo aligd facere qð eã nõ deceat
Alio mõ rectitudo dine voluntatis in volendo re
tribuere merito rõalis creature pᷣmiũ:⁊ demerito ſ upplicinz ⁊ ſient illud qð debet᷑ bonitati dine eſtrõ hꝰqð debetur merito vel demerito rõalis creatu᷑ ſic iuſtitia p mõ dicta rò eſt iuſtitie ſcðo mõ dicte. ⁊ideo iuſtitia ſcðo mõ dicta nõ retribuit creatui exigenttã meriti vel demeriti niſi in cõpatione ad cõdecentiã bonitatis dine Juſtitia ꝗ pꝰ modo dicta pᷣoꝛ eſt m rõem intelligendi qᷓ; mĩa.⁊ mia qᷓ; iuſti- tia ſcðo modo dicta.Juſtitia.n.pꝛio mõ dicta eſtrõ mie.iõ enim deus ꝑcit miſeris qꝛ parcere ſuã cõde cet bonitatẽ.⁊ ſic intelligit illud verbũ Anfel.altã tum in opponendo ad ꝑrem pꝛimã.ſ.qð ex dei iuſti tia naſcitur miſericoꝛdia ſua ꝙ aũt mia pꝛioꝛ ſit iu⸗ ſtitia ſcðo modo dicta pʒ ſic.qꝛ dů deus nobis ꝑcit᷑ nõ pꝛouenit ex nr̃o merito.ſed pure ex ſue bonitatiſ concedentia ſʒ ꝙ nos puniat. hoc ꝓuenit ex noſtro demerito ⁊ ſue bonitatis cõcedentia.per pᷣus ergo ⁊ pncipalius m rõem intelligendi velle mn ſereri reſpicit condecentiã dine bonitatis q; velle punit Pꝛeterea diuine bonitatis cõdecẽtia effectũ iuſti tie qui eſt punitio oꝛdinatad effectũ miſericoꝛdie qeſt ſaluatio. vñ ꝑpetua pena dãnatio repꝛoboꝛũ erit aliq materia perpetue laudis condect᷑tie dine boniratis in electis.deus ð vuit effectũ iuſtitie.ſe- cundo mõ dicte ꝑp effectum mie. velle ß miſereri eſt ſcðᷣm ròem intelligendi aliquo mo rò huius qð eſt velle punire.mias per pꝛius ſcõᷣm rõem intelli gendi eſt in deo qᷓ; iuſtitia ⁊ modo dicta.de qua iu ſtitia intelligitur illud vᷣbum.Jac.alltuʒ in opponẽ do ad partẽ ſecundam.mĩa ſuꝑexaltat iudiciũ. Ad ppatet ſolutio ex iã dictis. Ad?n dð ꝙ vitas di cit᷑ duplr. vno modo ꝰm ꝙ cõſiſtit in q̃daʒ ad equa tiont rei ad intellectũ cuiuſmõi eſt vitas intellect? alio mõ ꝓ voluntate manifeſtandiſe exterius inñ gnis? opibus ſcð̃ʒ rectum iudiciũ rõis ᷣm quẽ n dum oquitur de veritate phũs.4ethic?.i. Veritas ad ſilitudinẽ pꝛimi mõi dicta in ðo differt ſcðᷣm rõeʒ intelligendi a iuſtitia.qᷓ;uis icẽ ſint re.I;
dicta ad ſilitudinẽ modiſecundi in ðo ꝑtinet ad rõ
nem iuſtitie. eſt eiʒ voluntas cõfoꝛmãdi opa ſua ad iuſtitie rõeʒ ſeu regulam que regula eſtvitas pmõ dicta: vitas pꝛimo mõ dicta pꝛioꝛ eſt ᷣm rõeʒ intel⸗ ligendi q; mia.ẽ enim eius regula:ſed nõ eſt ſic de veritate ſecundo m dictael põt dici ꝙ vᷣitasꝛ. mò dicta idem ẽ ꝙ iuſtitia ᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ cõdecen tia diuine bonitatis.⁊ ego concedo ꝙ iuititia h mõ dicta velaccepta pus eſtſcðm rõem intelligendi qᷓ;
*
miſericoꝛdia. Ad argumentum ad ꝑtem fecũdaʒ
pʒ quid ſit dicẽdum ex dictis ĩ queſtiõe.
— Ertio queritur iienner ði
— ſitmia? iuſtitia. Et videtur ꝙ
— nõ qꝛi repꝛobatiòe eiꝰg nihil demeruit nłia
eſt iuſtitia. quia iuſtitia reſpicit demeritũ in electõe eius qui nõ eſt nulla eſt miſericoꝛdia:qꝛ miſericoꝛ⸗ dia pꝛeſupponit miſeriam ſed ſecũdum Aplin ad. Ro. g. Eſau fuit repꝛobatus añqᷓ; aliquid mali egi ſet. Secundum etiam ipſum ad. Ephe.iꝰ. Elcgit Vos ante mundi cõſtitutionem.ꝗᷓ eſt aliquid opus peiin quo nulla eſt iuſtitia.⁊ aliquod in quo nullaẽ iſericoꝛdia. Item iuſtitia retribuitſcðm merita miſericordia pꝛeter merita.iuxta illud pſat. Neq;
ſcðm iniquitates noſtras retribuas nobis ⁊ ſeqin⸗
tur cito. Anticipent miſericoꝛdietue deus.ſʒ idem

—
Ü
2—
„*
opus nõ põt fieri km merita ⁊ pᷣter merita.ᷓ nõ eſtĩ
di opere dei mia? iuſtitia. Lõtra glo.ſupꝑ illud pſal. Vniuerſe vie dñi mĩa ⁊ vitas.dicit ꝙ hec duo in oĩ ope dñi ſimul ſunt ⁊ ſi nõð nobiſmanifeſte appareãt Rꝰꝙ iuſtitia ⁊ miſericoꝛdia in deo pñt accipi large vel ſtricte. M mõ iuſtitia in deo dicit cõdecentiaʒ ponitatis diuine.⁊ miĩa voluntatẽ bñfaciendi cre ature ⁊ ſic planů eſt ꝙ in oĩ opere dei ſimul ſunt.qꝛ oĩa qͥ facit. deus facit ſm exigentiã ſue bonitatis? cñ voluntate benefaciendi creatureẽt volendo pu nire repꝛobos cũ eoꝝ punitio bona ſit electis. ⁊* modo mĩa dicit voluntatẽ ſubueniendi miſeris pᷣ⸗
ter merita.⁊ iuſtitiaʒ voluntatẽ retribnendi ſcõᷣm merita.⁊ qꝛ mererivel demereri nð cõuenit niſi rõ nali creature.ideo mia? iuſtitia nõſunt in cĩopere dei. ſunt tñ in omni opere retributõis que fit rõali
creature de lege coĩ inqᷓ;n.n.remunerat hm condi
gnů eſt in illo opere iuſtitia.inqᷓ;tuʒ vero punit vl⸗ tra condignũ eit in illo opere miſericoꝛdia:ſili inqᷓ; tum punit malos eſt in illo opere iuſtitig.inqᷓ;tũ ÿᷣo punit citra condignuz eſt in illo opere miſericoꝛdia Ad pm in oppmn ꝙ in electione ⁊ repꝛobatiõe ab et⸗ no nõ fuit ro iuſtitie ſecundo mõdicte. nec tamẽ fu it ʒ iuſtitiã ſʒ pt iuſtitiã actio ʒ̃t p̃t iuſtitiã q̃ẽ reſpe ctu rei q̃ nlli debita ẽ in mllo rephẽſibiliſ&ſt. ðᷣs a repꝛobatis nõ tenebat᷑ dare vitã eternaʒ. vnde in eos repꝛobando nihil facit contra iuſtitiã põt tñ di ci g ineligendo fuit aliqᷓ rõ miſericoꝛdie q⁊ nõ tm̃⸗ mõ actus miſericoꝛdie eſt repellere miſeriã iãĩ m⸗ ſero exñtim.ſʒ ẽt hoieʒ a miſeria pᷣcauere eligendoi enim peccauit illos quos elegit a miſeria dãnatõis cterne. Ad ꝛmn dð ꝙ idem opus ſcõm aligd pot fieri pꝛeter merita.⁊ ᷣm aliquid ß;ʒ merita.vt patetipu nitione citra condignũ.rõe.n.partis pene quainfli gitur eſt opus bʒ merita rõe partis pene que noõ ifli⸗
gitur eſt opus pᷣter merita.filr in punitionevltrã cõ
dignum. inqᷓ;.n. hõ aliquo moõ diſpoſuit ſe ꝑlibeꝝ arbitriũ ad tale pᷣmium:illa pᷣmiatio aliquomò eſt
ßᷣm merita.multo minus tñ qᷓ; punitio ᷣm demeri
ta.qꝛ ſic nõ põt libeꝝ arbi.qᷓ;tum eſt ex parte ſua in merendo ſicut in demerendo.iqᷓ;n aůt hõ dignus ẽ illopᷣmio per dei dona: deꝰ.n.i nobis coꝛonat dõa ſuq illa punitio velpꝛemiatioẽ p̃ter merita
3 zgrto queritur vtnpena dãnatoꝛuʒ — duninuat᷑ ꝑſuffragia viuoꝛuʒ St vr̃ꝙ ſic. Aug.i. Euchi.6ð.⁊ recitat magt di.pᷣ⸗
cedenti.cꝰ.⁊. dicit de ſuffragijs ꝙ qbus ꝓſunt aut
ad B pꝛoſuntvt ſit plena remiſſio.aut certe vt tole⸗ rabilioꝛ fiat ipſa dãnatio:vltimũ ãt hꝰ di. mẽbꝛum nõ vñ̃ poſſe referri niſi ud dãnatos. Item bʒ pſal. Dens nõ continet in ira ſua mias ſuas.ſed ſi deus
nollet diminui penã dãnatoꝛum per ſuffragiaviuo
ruʒ videret᷑ continere in ira ſua mias ſuas ð vide⸗ tur ꝙ velit eos iuuari ꝑſuffragia viuoꝝ. Itẽ g dʒ centuʒ ſi ſoluunt᷑ꝓeo ꝗnq; debitũ eius minuit᷑.ð ad qtũcunq; penã obligent damnati ſiꝑ ſuffragia ali quid pꝛoeis ſoluit᷑. debitũ eoꝝ⁊ ex cõſeqᷓti penami nuitur. Cõtra. Aug.ꝛi.de.ci.cꝰ.⁊4. dicit ꝙ ſi eccle ſia ſub certitudine ſciret ꝗ ſunt repꝛobati adhuc vi uentes nõ oꝛaret pꝛo ipſis ſicut nec ꝓ ipſo diabolo ſed qꝛ de nullo certũ eſt.iõ oꝛant ꝓ oibus dů adhuc viuunt.ſed ſi oꝛðes cõferre poſſent dãnatis:ꝓreꝓ vis eẽt oꝛandum.ꝗ oꝛdes ⁊ eꝝ cõſequenti ſuijragia alia in nullo pẽam dimiuũt dãnatoꝝ. Item Aug.
licet ex conceptionibus diuerſis quas a creaturis
in ſibꝛo de cura ꝓmoꝛtuis agẽ. ꝓpe pꝛicipius dicit de ſuffragijs:ꝙ nihil oĩo adiuuant ſiue ꝓ eis fiãt qʒ
rum tam mala ſunt merita vt nec talibꝰ digni ſunt
adiunari ſiue ꝓ eis auoꝛum tam ba vt talibusnð idigeant adiumẽtis.g nõ pꝛoſũt nec illis qui ſunti inferna nec illis qui ſůt ĩ paradiſo. Ad hãc qðeʒdi xerunt aliqui ꝙ ſuffragia viuoꝛuʒ ꝓſũt dãnatis ſi
eis fiãt ad interpellationem pene eoxꝝ interduʒãj iudiciũ nõ poſt ſʒ cõtra hanc opionem eſtqꝛ deme ritum pene in eis nũq; iterpellatur. Alij dicũtꝙꝝx ſi per ſuffragia pena dãnatoꝝ nõ interpelletur.qᷓm tamẽ ad itentionem mitigatur. Sed cõtra hane opionem eſt qꝛ cum pẽ̃a eoꝛum ſit finita intenſiue p multiplicatiõem equalium ſuffragioꝝ poſſet totali ter tolli.qꝛ per multiplicationẽ equalium ſuffragio
rum remonueretur gradus illius intenſionis penej
ſᷣm eãdem ꝓpoꝛtiõem.ſed im eãdem qᷓ;titatẽ. Alij dicunt ꝙ ⁊ ſiꝑ ſuffragia nõ minuatur eoxꝝ pẽ̃aperſe z directe diminuitur tñ per accnis ⁊ indirecte iqᷓ;tũ virtus dãnatoꝝ per ſuffragia foꝛtificatur in ſuſtinẽ do. Sed 5 hãc opionem eſt qꝛ dãnatis nec noua tus gratie datur nec virtus nature eoꝛum melioꝛa tur. nec diſpõtio cõtraria remouetur ideo ſimplici ter dð ad qõem ꝙ qᷓ;uis dãnati ñ tãta qᷓ;ta digniſũt penarum attrocitate cruciẽtur nõ vt eas penas vr nũqᷓ; ſubeant vel aliq finiant.ſed vt eas mitioꝛel q merita ſunt eoꝝ leuioꝛeſq; patiant᷑. vt dicit Au. 2iꝰ. de.ci.cꝰ.ꝛ4 exponens illud pſal. Mð cõtinebit deus in ira miſericoꝛdias ſuaſ:tamen pena ſic taru
ta in nullo per ſuffragia minuitur.nec qᷓ;tum ad du
rationẽ:nec q;tum ad itentionẽ:qꝛ ſicut in coꝛpoꝛe naturali influentia alioꝝ membꝛoꝝ n deriuat᷑ ad mẽbꝛum totaliter a coꝛpoꝛe pꝛeciſum.ſic beneſicia ecchie nec militantis nec triũphantis dermãtur ad dãnatos cum ſint totaliter ab ecclia pꝛeciſi. Adpn in oppm dð ꝙ ibi Aug. accipit dãnationẽ nõ ꝓpꝛie valde.ſed pꝛo graui purgatoꝛia pena. el dicendi ꝙ ibi locutus eſt ſub dubitatõe.⁊ alibi ꝑtem cõtrari am aſſerit. vt pʒ in actõitatibus ad ꝑtem pᷣriã alle gatis. Ad ꝛm ſolutũ eſt per illud qð dicrum eſt in
pncipio ſolutionis qõis. Zd z dð ꝙ illud locum
pʒ vbi debitũ ⁊ ꝑs que ſoluitur ſunt eiuſdeʒgjis.
enim aliquis eſſet dãnatus ad moꝛtem nõ minuerʒ
aliquid de pena illa qui centum libꝛas ſolueret: pe na aũt dãnatoꝝ cuʒ ſit eterna cuilibet tempoꝛalipe ne in pꝛopoꝛtionalibus eſt vnde nõ ſic põt minuiꝑ fuffragia tempoꝛalia vt tempoꝛalis pena veldici poteſt ꝙ nõð ſunt in ſtatui quo pꝛo eis poſſit aliquid folui pꝛopter rõem dictam in ſolutione queſtionis Ad pꝛimum ad partem aliam dicendum ꝙ qᷓ;uis concedendum ſit rationepꝛincipalis concluſionis poteſttamen dici ꝙ eccleſia nõ oꝛaret pꝛo aliquoin phac moꝛtali vita quem ſciret eẽ repꝛobũ vtſibi da retur ſalus eterna.oꝛare tamen poſſet pꝛo eovt ab ſtineret a peccatis pꝛo quibus ſi ea faeret augere⸗
—„ tur eius pena.
1F rca litteram incompꝛehenſibilia ſunt —c iudicia eius ideſt diſpõnes elis.
vnde nõ eſt contra hoc quod dicit pſaimus. Pꝛo nũciaui omnia iudicia oꝛis tui:quia ibi per iudiciꝰ intelliguntur dei mandata:nõ diuerſitas rei his vo cabulis ſignificare expꝛimitur:ſed vatrietas ſenſuʒ ʒ effectum in creaturis monſtrarur inquantum lc

unioſ j — parin mantn nnn
wunu
accipimus diuerſas rationes attribuimus deo.ita
yt nõ iit in deo diuerſitas ſchmrem ſʒ ſᷣm rationẽ
m̃. que tñ conceptiones caſſe nõ ſunt qꝛ illis rñdet in deo realis vnitas ſine reali pluralitate.
.
ſ„f priam queri ⁊4. Su⸗ D let etiam peꝛius determia
m nit magiſter de reſurectiõe moꝛtuo rum? de ſtatu eoꝝ ante reſurectiõeʒ hic determinat de iudicioreſurgẽ
—— tium. Et diuidit in duas ptes. determinat de his que pertinẽt ad oꝛdinẽ iudicia- rium. 2 de pertinẽtibus ad iudicis perſonã di.ſe
quenti ibi. Solet etiam queri in qua foꝛma. M in tres. P determinat de pertinentibꝰ ad oꝛdineʒ
iudiciarium ex pte iudicantiũ. ⁊ er parte iudican doꝛum ibi erunt aũt qͥttuoꝛ. 3 ex parte miniſtroꝝ ibi. Wũ anteʒ in euangelio. P in duas: P de⸗
terminat de mõ ꝓlationis ſnie. ꝛ De aſſeſſoꝛib?ꝰ
pꝛoferentibꝰ ſniam ibi. Mõ aũt ſolusxpᷣs. Ila ps que ibi incipit cũ aũt in euangelio diuidit᷑ in duas
ptes. Pꝛimo determinar de miniſtris in iudicio . de miniſtris exeauentibus ſententiam poſt iu
dicium ibi. Solet etiam 5
Fra hanc di. querendũeſt pᷣncipalit
J rcd de duobꝰ. MP de udirio*6
igne qui pꝛecedet faciem iudiciſ. Virca
— pn queruntur ſeptem. Pꝰ vtn ſit futuꝝ vninerſale iudicium. ⁊ vtrum in illo iudicio erit vocalis diſceptatio. ʒꝰ vtn erit de ſolis operibus miſericoꝛdie. ꝓꝰvtm omnes in iudicio perſonali ter cõparebunt. v vtrum diu durabit iudiciũ. 6ß vtx oœes iudicabunt᷑. I vtx ſolus deus iudicabit Vtrum autem tp̃s futuri ſit alicui creature notum ⁊ vtx erit de die vel de nocte.nõ oʒ hic querere:qꝛ ſolutiones hax qõnum ſatis patere poſſunt ꝑ ſupe⸗ rius dicta di. 4? in illa qõe. Vtxꝝ reſurrectio erit in nocte. Et illa vtx hoĩbus vel angelis notũ ſit ſß̃
certitudine.qᷓ;ntpᷣs ẽ vſq; ad inſtans rebrectiõis.
imo oñdo ꝙ nõ ſit futurũ vninerſale iudiciũ. Jo.iꝛ.di Mũc iudiciũẽ mundi:ꝗᷓ nõ eſt futux. Iteʒ Maũ.i.nõ iudi cabit bis deus in idipſum ᷣm aliã tranſlationem.iĩ
noſtra enim eſt. nõ conſurget duplex tribulatio ſed
nunc deus iudicat de ſingulis hoium operibus.cũ
cuilʒ poſt moꝛtẽ retribuet penã vlglam.qᷓ eos iterũ nõ iudicabit. Item nõ adducuntur in iudiciũ niſi
ad hoc vt iudeꝝ certificetur de cã.ſed oĩa certa ſůt iudicij ð nullũ eſt futurum iudicium. Cõtra Aug. 20.c.de ci.cꝰ.i.tenet oĩs eccleſia dei vi xpᷣm de celo eẽ venturum ad viuos ⁊ moꝛtuos iudicandos. Rꝰ
ꝙ ad hoc oĩbꝰvt clare manifeſteturdie iuſtitie ꝑfe⸗
ctio in oꝑibus ſuis oꝛdinauit diuina ꝓuidentia eẽ
ventuꝝ vniuerſale iudicium qð erit oĩbus manife
ſtum in quo electi ſui pꝛemij ⁊ repꝛobi ſui ſupplicij recipient cõplementũ.tunc eni augebitur fuppliciũ repꝛoboꝝ ⁊ gaudium electoꝝ eo modo quo inferiꝰ oſtendetur. Ad pm in oppn dð ꝙ ſcm ꝙ exponit
Ang. omel.Sꝛ. ſuper Jo. illud vbum inkelligitur de
iudicio quod fecit xpᷣð qů per ſuam moꝛtẽ iuſte libe
rauit de ſeruitute diaboli genus humanum. quod
pbatper hoe quod imediate poſtverbũ pᷣdem̃ fub
iungitur. Nunc pꝛinceps hꝰmundi eijcietur foꝛas Ad ⁊n dð ꝙ nõ iudicabit bis deus in idipſuʒ qꝛ iu- dicium quo mõ iudicat eſt cuiuſiʒ ſingularis perſo
ne per ſe.nec eſt oĩbus manifeſtũ. nec retribuit dñ
totũ pꝛeminm nec totũ ſuppliciuʒ:qꝛ punit gĩas nõ in coꝛpibus.⁊ ſilr pꝛemiat de lege cõmuni.illud ãt iudicium erit oĩum ſimul:⁊ oibus manifeſtũ.⁊ red
detur cuilʒ ſui pꝛemil ⁊ ſui ſupplicij cõplementum. ⁊ↄpoſitum ex coꝛpoꝛe ⁊ aia iudicabitur.ſic ꝗᷓ patet
ꝙ nõ iudicabit bis in idipſum.qꝛ penaʒ quã aĩab? ante inflixerat iterum nõ infliget. ſed qnne deerat ſupaddet. Ad ʒn dð ꝙ maioꝛ eſt falſa imoẽt in iu dicio humano iudice exiſtende certo de cauſa vocã tur hoies ad iudicium vt aſſiſtentibus cauſa mani
feſtetur pꝛo quo eſt ſententia pꝛoferenda.
cũñ do queriur vtrum in iudi⸗
eio erit vocalis
2 diſpeptatio. Et videtur ꝙ ñ. Sap̃.4. Dirũ
pet illos iflatos ſine voce. Itẽ Aug.ꝛ0.de ci.c?.260 dicit ꝙ deus cõſcias repꝛoboꝝ cõuincet ſine vllaß monis pꝓlixitate. Lõtra Vreg.ꝛ6.mõ longe vltra medium dicit de repꝛobis ꝙ illi verba iudicis au dient qui eius fideʒ ſaltẽ verbo tenuerunt ſed hoc de verbo dei interioꝛi ivtelligi nõ põx q intelligitur- de verbo vocali: Ad iſtam qõeʒ dixerunt aliqui ꝙ
nulla erit ibi diſceptatio vocalis ſed tĩ mentalis qꝛ vocalis eẽt ſupꝑflua eo ꝙ illi erunt in iudicio mu tuo cognoſcent conſcias ſuas opinionem ſuam cõ⸗ firmantes per Aug. dicentẽ.ꝛ0. de ci.cꝰ.ꝛ. ꝙ ſimł
dẽs ⁊ ſinguli iudicabuntur ſed ſi cũ quolʒ in fingula
ri eẽt vocalis diſceptatio illð iudiciũ ꝑ marxiuʒ tpᷣs ptenderet᷑. alij q magis vidẽt᷑ ↄcoꝛdare cũ textu ſa trecripture dñt ꝙ ibi erit diſceptatio⁊ mentalis ⁊ Vocaiis qꝛ xpᷣs ꝗ iudicabit ðᷣs ẽ ⁊ hõ.iõ iudicabit mõ diuino ⁊ humano ex hoc erit maiꝰ gaudiũ ſenſi bile bonoꝛum ⁊ maioꝛ doloꝛ ſenſibilis repꝛoboꝛuʒ
vnde nð erit fruſtra ſicut in coꝛpoꝛali eius appariti
one gaudebunt iuſti ⁊ triſtabunt᷑ repꝛobi mentalis ? vocalis erit citatio.qꝛ etiam mentaliter ad iu-
dicium vocabuntur ⁊ per miſterium angeloꝝ vo⸗
cal iuxta illud. Wathe.iʒ. Wittet angelos ſuos
⁊ congregabit electos ſuos a quattuoꝛ ventis ⁊c̃. quod facient angeli cuʒ tuba.vt exponit magiſter mẽtalis etiam?⁊ vocalis epit repꝛoboꝛum accuſatõ accuſabunt enim eos conſtientie eoꝛum ſecunduʒ Aplin ad Ro.⁊. Et eoꝝ iniquitas que erit omni⸗ bus manifeſta vnde Sap̃.4. Traducet illos ex ad
nerſo iniquitas peccatoꝛum. Chꝛiſtus etiam voca
liter accuſabit eos vt habetur. Math.⁊. dicens eis. Exuriui ⁊ non dediſti mihi manducare ⁊c.nec hoc erit contra foꝛmam recti iudicij quod iudex ꝓ ponet contra eos quia ipſe pꝛotedet ex officio ſuo. teſtificatio etiam erit mẽtalis ⁊ vocalis.qꝛ omneſ videbunt conſcientiam cuiuſlibet.ita ꝙ in conſci⸗ entijs pꝛopꝛijs teſtificabitur quilibet eſſe verum lud qnod de quo conſcientia cuiuſſibet repꝛobi ac cuſabit ipſum angeli etiam ipfi qui fuerũt cuſtodeſ eoꝛum ſpecialiter teſtificabuntur contra eos quod non tantum modo tenent fidelesſed etiã phi.ꝓlu
„res vt patet in libro de deo Socratis: hoĩies etiaʒ
electi vocetenꝰ contra eos teſtificabuntur.ſenten⸗ tia etiam diffinitiua nõtm̃ mẽtaliterſʒ etiã vocali
ter referetur vt v ſonare ſacra ſeriptura Wath.
5 5
1

———
25. Adp in oppn dð ꝙillud vᷣbuʒ dz intelligi ð Voce excuſationis qꝛ erũt in excuſabiles.⁊ ſic expo nit glo. ibidem. Ad dð ꝙ Ang. nõ dicit ſine b⸗ mone.ſed ſine ſermonis pꝛolixitate. — Ertio queritur vtx diſceptatio erit de (5 ſolis opibus mĩe. Et videt᷑ ꝙ ñ MWath. i. De oĩverboocioſo quod loquu ti fuerunt hoĩes reddẽt rõem ve eo in die iudicij. Item oia debent verſari in iudicio pro qbus ẽ ſnia pferenda:ſʒ ſnia nõ pꝛofertur contra repꝛobos ꝓð fectu operũ mĩe tiñ. ſed ẽt pꝛo criminibꝰalijs. nõ tiñ erit diſceptatio in illo iudicio de opibus mie.ſʒ ẽt de alijs. Conrra vthr Wath.⁊. Saluatoꝛ ñi dicit in futuro iudicio aliquã diſceptationẽ futurã
niſi de operibꝰmĩie. R vt in pꝛecedenti qõne di⸗
ctũ eſt in iudicio erit diſcepttaiomentalis? Vocal pꝛima erit de oĩbus opibus nõ tim̃ in ſpeciali.ſʒ ẽti
ſingtari.qꝛ ſiẽ dicit Aug.ꝛ0.de ci.iꝙc?. Virtute
diuina fiet vt quecũq; opa ſua bona vel mala cun⸗
cta in memoꝛiã reuocentur ⁊ mẽtis ĩtuitu mirace⸗
leritate cernant᷑.vt accuſet vel excuſet ſcientiã cõ⸗ ſcieutia atqʒ ita ſił⁊ oẽs ſinguli iudicen᷑. Vtruʒ ãt de alijs oꝑibus qᷓ; de opibus miſericoꝛdie ibi vo⸗ calis aliqua diſceptatio ſit futura.certũ nõ eſt nob led tñ ſatis certũ eſt ꝙ añt fiet de ſolis opibus miĩe. aut pꝛecipue de illis vt oĩbus appareat mãnifeſte ꝙ qui pccã per mie opera nð redimerũt idigni ſůt miſericordia.iuxta illðõ pſat. Diſperdet de terra ĩ moꝛiam eoꝝ ꝓ eo ꝙ nõ eſt recordatꝰfacere mĩam ⁊ Jacd.⁊. Indicium ſine mĩa.ſ.ſaluante illi qui nõ ſecerit mifericoꝛdiam. Argꝰ ad ptem pᷣmam pꝛo⸗ rcedunt de diſceptatione mentali. Argumentuʒ ad partem ſecundam de vocali. 3 7 queriturvtx oœẽs in iudici Barto ſonaliter turꝙ nõ. Math.i9. dicit Aplis Saluatoꝛ. Sedebitis ſuper ſedes iudicantes iꝛ.tribus Irt. ð ſoli filij iſraei cõparebũt in iudicio qꝛ apli.eo mõ quo eius conueniet iudicare iudicabũt oẽs hoĩes ꝗ
in iudicio cõꝑebunt. Item nõ opoꝛteret illos in iun
dicio cõpare ꝗ iudi᷑andi nõ ſuut.ſʒ ᷣm Vre.i.liꝰ. mo. vltra m̃diũ ⁊ ʒ magiſtrũ i lra hꝰ di.cꝰ· ʒ. Aliq peribunt ⁊ aliqui ſaluabunt᷑:qui nõ iudicabunt᷑.g? illi in iudicio nõ cõpebunt. Kontra citatus pꝛo cã crinali tenetur ꝑſonalitęer cõpare. ibi eniʒ defenſio pcuratoꝛis nõſadmittitur..q.ʒꝰ. Incriminalibuſ ſed oẽs repꝛobi ad iudiciũ vocabuntur ꝓ cõ crimi nali.ðᷓ oẽs opoꝛtebit cõpare perſonaliter.oẽs etiaʒ electi ↄgregabũt᷑ vt hr. Wath.iz Dẽsg tam ele
cti qᷓ; repꝛobi perſonaliter in iudicio cõpebunt.R
ꝙ oœẽs in iudicio perſonaliter cõꝑebunt vt conſciẽ tie ſinguloꝝ in pñtia iudicis ſingulis pateant ad di ne iuſtitie manifeſtationẽ:⁊ vt viui hic exiſtentes⁊ paudientes per ſacrã ſcripturã ꝙ ſic opoꝛtebit eos pſonaliter cõpare diligentius ſe pᷣpararent ne itãta congregatõe coꝛã tanto iudice extremã recipiãt cõ fuſſionẽ:⁊ vt ſinguli iudicẽ quo ad hũanaʒ nã̃ʒ við ant ad conſolationẽ electoꝝ ⁊ repꝛoboꝝ ampiioꝛeʒ aflictionẽ.repꝛobi enĩ in eius aſpectu vehementer affligentur. vnde Apoc. 6.dñ̃ de repꝛobis dicent mõtibꝰ⁊ petris. Cadite ſuper nos ⁊ abſcõdite nos. a facie ſedentis ſuꝑ thꝛonũ ⁊ ab ira agni. Ad pm in oppn dð ꝙ m Aug.ꝛ6. de.tri.cꝰ..per.iꝛ.tribꝰ Iſ⸗ rael intelliguntur oẽs gentes pp duas ptes numeri
feptenarij quoplerũq; ſignificatur aduerſitas que due partes.i.tria ⁊ quattuoꝛ alteraꝑ alterũ muiti
plicate jaciunt duodenariũ.Ael põt dici ꝙ cũ ſal-
uatoꝛ dicit aplis ꝙ iudicarent duodecitribus Irt
non negauit quin alios iudicarẽt ſed filios Irael magiſ expꝛeſſit ꝑq̃ndã apꝛopꝛiationẽ.qꝛ Apli erãt de popuio racl. Ac ꝛ dð ꝙ oẽs iudicabunt᷑ qᷓ;⸗ tũ ad retributòeʒ. erũt ti aliaui qnðiudicabũt᷑ qᷓ;n ad diſceptionẽ.? ſic intelligitur verbum gregorij. — M nto queritur vtꝝ diu durabit iudi ³) Ji cium. R ſicut dicit Aug. ꝛ0.
de ci.cꝰi. Per quot dies hoc iudiciũ tendat
incertum eſt. vñ cum diuini iudicij vltimuʒ diem
dicimus more ſcãꝝ ſctipturarum que diem ſolent ponere ꝓ tempoꝛe nouiſſimũ tᷣs ſignificamꝰ ꝓba bile tñ ẽ ꝙ nõ tendetur ꝑhoꝛã multũ pꝛolixã. qð vr Au.ſentire.ꝛ0. de.ci.cꝰ.ꝛ6. vbi dicit qð iudex cõui cet cõſciencias repꝛoboꝝ ſine vlla fermonis pꝓlixi- tate. vñ illa vocalis diſceptatio nò erit cũ quolibʒ in ſingulari nõinati nec de quolibʒ opere ſingulari. atoꝛ narrati euangelio ſic foꝛe eredendũẽ Exſo queritur vtrum omnes iudicabũ rur. Et vr̃ ꝙ ſic. act.io.dicitur de x. ꝙ conſtitutus eſt ab eo iudex viuoꝛum? moꝛtuoꝛum:ſed oẽs ſunt viui vel moꝛtui.ᷓ oẽsju dicabuntur. Item Apꝰ pꝛimo Lox.bꝰ. Meſcitis qm̃ angelos iudicabimꝰ:ſed ſi angeli iudicabuniur multo foꝛtius omnes alij. Item al illud udiciũ nõ eſſet vniuerſale. Lontra dicirbeatus Vre.a6. libꝛo moꝛalium vlti.medium:? magiſter hꝰdi. c⸗ ʒ. ꝙ erunt aliqui g nõ iudicabuntur. Jem indici⸗ um erit ꝑꝑ diſcurſionem meritoꝝ vel demeritoꝛi ſed paruuli nulla hñerunt merita vel demerita. qꝛ meritum vel demeritum ꝓpe loañdo in actu cõi⸗ ſtit:ꝗᷓ paruuli nõ inudicabut. R in illo iudicio erit de meritis ⁊ ð demeritis diſceptatio ⁊ pꝛo meriti ⁊ꝓ demeritis retributio qᷓ;tum ad retriburionem omnes iudicabuntur.qꝛ augebitur ſupplicium ma loꝛum tã hominum qᷓ; angeloꝝ?⁊ gaudium bonoꝛů tã hominum qᷓ; angeloꝝ.boni enim angeli q;uis i habeant ſuam retributionem eſſentialem tů ꝓmi⸗ niſteririo quod nobis exhibẽt recipient aliquodac cidentale gaudium? mali angeli ꝓ malis que no⸗ bis pꝛocurant recipient gꝛaue ſupplicium ꝑreſum prionem ẽt coꝛpoꝝ repꝛoboꝛum hoium augebitur fupplicium.⁊ elecroꝝ augebit᷑ pꝛemiuʒ vtinferius declarabitur. Qm̃ aũt ad diſcuſſionẽ nõ omnes in dicabuntur qꝛ ßʒ. Pre.ib.li. moꝛa. vltra medium xmagr̃.hꝰ di.c.ʒ. Alij iudicabuntur ⁊ peribunt vt illi q aliq̃ bona habuerunt permixta ſuis malis ſed maſa finaliter pꝛeponderauerunt ⁊ pꝛeualuerũt alij non iudicabuntur ⁊ peribunt vt illi quoꝛum mala fuerunt ĩꝑmixta bonisvt illi qui fundamentofidei caruerũt alij iudicabunt᷑ ⁊ ſaluabunt᷑.vt illi quoꝛuʒ mala fuerunt permixra malis. ſed bona pꝛepòde rauerunt ⁊ pᷣualuerunt. Alij nõ iudicabunt᷑? ſalua buntur vt ili quoꝛum merita ita fuerunt perfecta ꝙ nullis malis aut pauciſſimis fuerunt ꝑmixta vt viri perfecti.⁊ etiam parunli purgati ab oꝛiginali peccato qui deceſſerunt añ li. ar. vſum⁊ angeli ſei. Argꝰ.ad partẽ pꝛimã pꝛocedũt de iudiꝰ q;tum ad᷑ tributionem. Adp ad parteʒ ſcdaʒ pʒ folutio e dictis in queſtione. Ad n dõ ꝙpꝛocedit de iuci eio diſceptationis.
F
— —
S S

mnn m n ntlor6 t lt dontun ſu
wm
otdän — vwm
nt dia;
rvij⸗
nq auerit᷑ vtrũpolus xᷣs iudi⸗ Eptimo cabit. Et vr̃ ꝙ nõ. Wath.
5o. oẽ indiciuʒ dedit filio. Itẽ in iudicio nõ dʒ eſſe idẽ accuſatoꝛ ⁊ iudex:ſʒ ſci in iudicio ↄſtãter ac cuſabũt repꝛobos iuxta illud ſap̃.yᷣ. Stabunt iuſti in magna ↄſtãt ia aduerſꝰeos ꝗ ſe ang.ꝗᷓ ſci nõ iudi cabunt.ſolus z xps iudicabit. R ꝙ ertendo nomẽ iudicandi dici põt ꝙ qnq; mõis põt iudiciuʒ alicui ↄuenire.ſ.oꝛdinaria ptãte.⁊ ſic iudicabit tota trini
tas. Vñ.iꝰ. Re.ꝛ“. Dñs iudicabit fines terre. Lel
ex delegata ptãte:⁊ ſic iudicabit xpᷣs inqᷓ; hõ.⁊ ſie põt expõi illud Jo.. r̃ oẽ iudiciũ dedit filio.⁊ illð Dani.. Aſpiciebã donec thꝛõi poſiti ſt ⁊ antiquꝰ dieꝝ ſedit ⁊ infra: Aſpiciebã in viſiõe noctiſ:⁊ ecce cñ nubibus celiqᷓi filius hois vẽiebat.⁊ vſq; ad an tiquũ dieꝝ ꝑuenit⁊ ꝑuʒ pꝰ⁊ dedit ei ptãtẽ ⁊ honoꝛẽ ⁊ regnũ. vel acceſſoꝛia dignirate:⁊ ſic iudicabũt vi ri ꝑfciꝗ erunt ꝓ perfcõe meritoꝝ ſuoꝝ aſſiſtẽtes iu dici nõ vt iudici cõſulant łkin iudicãdo auctoꝛitatẽ hẽant ſʒ Ferit pp ipſoꝝ hõꝛeʒ ⁊ dignitatẽ ⁊ ſic põt in telligi illð Job. Judiciũ paupibꝰtribuit. Vel appꝛo batõe.⁊ ſic iudicabũt oẽs electi.oẽs.n.appꝛobabũt iudicis ſniaʒ Apoc.i. Audiui qᷓi vocẽ tubaꝝ mul⸗ tarũ in celo dicentiũ Alla.laus t glia ⁊ virtꝰ ðo no ſtro eſt.qꝛ vera ⁊ iuſta eꝰ iudicia ſunt: Vel cõpatõe ⁊ ſie minꝰ mali iudicabũt magis malos.de quo pᷣt expõi illð qð dr̃. Lu.ii. Viri niniuite ßgentĩ iudicio cũ gñatione hac ⁊ ↄdẽnabũt eã. Ey dictis pʒſolutõ ad ar? ad ꝑptẽ piimaʒ⁊ ad pnad partẽ ꝛm. Ad cũ d ꝙiĩ iudicio nõ dʒ idẽ eſſe accuſatoꝛ⁊ iudex.di⸗ co ꝙ vuʒ eſt qñ in iudice poteſt eẽ erroꝛ in itellectu vel obliquitas in voluntateſſed nullum iſtoꝛum et poterit in ſanctis. Fotr irticulus— querit᷑ de ꝛꝰpꝛine
H nſeq uenter pali. Et circa hoe qᷓruntur 7. vtn mundꝰ purgabitur per ignẽ. 2* vtmn ille ignis erit eiuſdẽ ſpẽi ců igne elem̃tari. ʒ? vtmſuß̃nãir ꝓducetur in eſſe. 4* vtnpᷣcedet indiciũ. Vtnpurgabit aliqs ele
ctos. 6 vrrum cructabit repꝛobos. ſeptimo vtx
deſinet eſſe. imo oſtendo ꝙ můdus nõ purgabit᷑
p) per ignẽ.qꝛ deſtruiñ eſtpurgari
ſed per illũ ignẽ duo eta ex toto cõſument᷑ ʒ
mũdus ↄſtet ex elemẽtis ꝑ ignẽ nõ purgabit᷑.Iteʒ ſi mundus deberet purgariꝑ ignẽ pp pccã in eo com miſſa celũ ẽpireuʒ purgari deberet cũ in co angeliꝗ ceciderũt peccauerũt.fʒ ignis nullã purgationẽ fa⸗ cere poterit in celo ẽpireo.qꝛ de coꝛpibus celeſtibꝰ dñ pꝰmetheuroꝝ ꝙ nõ recipiũt ipꝛeſſiones pegri⸗ nas:qᷓ můcdꝰ ꝑ ignẽ nõ purgabit᷑. Itẽ ſi alia elem̃ra idigerẽt purgari ꝑi rõe ⁊ igis:ſʒ ñ dzꝙ idẽſit purgãs ʒ purgatũ ᷓ aut mũduſ nð purgabit᷑aut ñ purgab ignẽ Itẽ ignis eſt coꝛpꝰ purgans ſiłcũ purgato.ꝗᷓ ſi ignis purgaret mũdũ duo coꝛpoꝛa ſileẽnt · qð eſt 5 phi. 4.phiſi. Itẽ effectꝰignis eſt rarefacet᷑.ꝗ ſi oꝛ bis elementaris purgaret᷑ ꝑ ignẽ ꝛarefieret.ſʒ rare⸗ factus maioꝛis eẽt extẽſionis:ð maioꝛẽ locũ occu⸗ paret.⁊ ſic aut celũ augeret᷑ aur duo coꝛpoꝛa ſileẽnt in eodẽ loco qudꝝ vtrũq; incõueniens eſt. Wõtra
i9.dr̃ de aplis g erunt iudices.iꝛ.tribꝰ Irf. „ tem Job. 36.J udiciũ paupib? tribuit. Cõtra Jo.
glo. ſuꝑ illud.ꝛ. Petrivlt. eła caloꝛe ſoluent᷑.&cum
„ „„*
pᷣꝛio Coꝝ. y Pfrerit figura mũdi hꝰ.ibi.glo. Pul chꝛitudo ꝰmũdi m̃danoꝝ igniũ ↄflagratiòe pibit q mñũdus ꝑ ignẽ purgabr̃. Jem Aug.ꝛ0. de.ci. c*. i6*. Illa ↄflagratione mũdana elemẽt oꝝ coꝛꝛupti⸗ biliũ qualitates que coꝛꝑibus nf̃is coꝛꝛuptibilibus cõgruebant ardendo penitus intrabũt atq; ip̃a ſa eas qͥlitates hẽbit q̃ coꝛꝑibus ĩmoꝛtalibus mirabi limutatione cõueniant. vt.ſ. mãdus inòuatꝰĩ me⸗ lius apte accõmodetur hoibꝰẽt carne imeliuſ ind uatis: Hic apte Aug. iſinuat ꝙ můũdꝰꝑ ignẽ purga⸗ bitur:⁊ ꝑ qnẽ moduʒ. R ꝙ ad intelligẽtiã hꝰqõiſ
ꝛimo declarandũ eſt ꝙ iſtiꝰmachine mũdialiſẽ fu tura purgatio. ⁊ꝙeritpignem. ʒꝙille ignis i purgabit mũduʒ qᷓᷓ ad illã ptem qᷓ eſt vltra m̃diũ aeris interſtitiũ. 4* ꝙ illã ꝑtem q̃ eſt infra ita pur
gabit ꝙ eius ſßam nõ cõſumet. Nn declaro ſie m
dus factus ẽ ꝑp hoieʒ. vñ dicit Phi.ꝛ.phiſi.ꝙ nos ſumꝰ quodãmò finis ⁊ iõ eõueniẽs eſt ꝙ cũ homo reſurrectionis glaʒ inouabit᷑ mũdus innouet᷑ innò
uatione cõueniente pꝛo illo ſtatu: vnde Apoc.⁊ꝰ
Scce noua facio oĩa:⁊ qꝛ pᷣdicta hois innouationẽ pᷣcedit purgatio duplex ab ipuritate.ſ.coꝛꝛuptibili⸗ tatis ⁊ culpabilitaris ſic cõueniens eſt vt pdictam
mũdi inouationẽ pᷣcedat purgatio ab ipuritate du⸗
plici coꝛꝛñdẽtibus duabę hois ipuritatibus pᷣdcis. Vna eſt ipuritas elem̃toʒꝝ.qꝛꝑ mutuã actionẽ ⁊ paſ ſionẽ ſe ſe alterant in cõfiniis ſuis ᷣm. Mhi.⁊ꝰme theu.⁊ ꝑ confuſſionẽ cũ re alteriꝰnãetotius.n.aer iſte cõueniens coꝛꝛuptibili hoĩs ſtatui admixtꝰẽ cũ Vapoꝛibus terrenis ⁊aqueis ᷣm doctrinã Phi.⁊⸗ li.methau. Sil ꝑtes terre in quadã ſimt confuſiõe c aqua.ita ꝙ in pᷣdicta mundi parte nullũ eſt elem̃ tum in puritate ſue nature:⁊ hec ĩpuritas coꝛꝛñdet coꝛpoꝛis humani qꝛ talis elemen⸗ toꝝ ẽonfuſſio ꝓ coꝛꝛuptibili vita cõueniẽs eſt. Eſt eriaʒ hic quedaʒ ipuritas alia coꝛꝛñdens cnlpabili⸗ tati hois:⁊ illa eſt quedam indignitas ſeu idoneita tis carentia ad ſuſceptionẽ inonationis pᷣdicte ꝓp ter pccõ in hac parte mundi cõmiſſa longo tp̃e taʒ ab hoibus qᷓ; ab angelis malis quoꝝ mõ cõis eſt hi tatio in iſto aere caliginoſo:puratio gñjt můdi a ð ma impuritate erit per ſeparationt cuiuſcũq; nãe extranee ⁊ diſpoſitiõis a quolʒ elemẽto.purgatõ ãt aſcða ipuritare erit quedã můũdi reconciliatio ad ſi militucineʒ illiꝰ qua reccilignt᷑ ecclie pphanate. rm articulũ declaro ſc· Sich dicit Phi.li.⁊.ðᷣ ge neratione.nã ignis eſt congregare hogẽa? ſegrega re etherogẽa:ſed pꝛima můdi ipuritas eſt pp cõfuſi onem reꝝ nãe diuerſe ⁊ eius purgatioerit ꝑtalem confuſionis ſepationẽ.ðᷓ ad illã purgationem cõue⸗ niens erit ignis nã cuius viꝛtus eſtptes eiuſdẽ na⸗ ture congregares partes ⁊ diſpoſitiones extrancas ſegregare ab eis.vt docet experientia in purgatòe auri? argenti: Ad purgandum etiã mundũ ab alia impuritate magis congruus eſt ignis qᷓ; aliud ele⸗ mentũ qꝛ pccã cõmittunt᷑ ex inoꝛdinato amoꝛe qui eſtignis ſiritualis immundus.⁊ ideo ad recuoci- liandum mundum contra illam indignationem qᷓ eſt in eo pꝛopter habitationem peccatoꝝ conueni⸗ ens erit ignis ſicu inſtrumentum. quia interelem̃ ta ignis magis repꝛeſentat qualitates coꝛpoꝝ glo rioforum ꝓpeius luminoſitatem ⁊ ſubtilitatẽacru Alitatem midioꝛẽ virtutẽ ſuipermirtionẽcũ va⸗ ribus terreis? aqueis:q;uis hic ignis inferioꝛcus 3 4

————— .—
————
———
————— —
—
——
——
—
materia aliena ſit admixtꝰ. Vndenecpꝛeſens eſt ñ cut ignis in ſpera ſua. ʒm arti. declaro ſic. vltram̃ ctium interſtitiũ nõ eſt locus deputatus hitationi Poium pꝛo coꝛꝛuptibili ſtatu.ille.n.aer pꝑ nimiam
ſui ſubtilitatẽ.nõ eſt bene coꝛꝛuptibili vite hoĩs ꝓ poꝛtionatus.vnde ⁊ phi.qũ aſcendẽtes in cacumie glicuius mõtis tranſcedentes in locũ iilũ poꝛtabãt
ſpongias plenas aq ad aerẽ incraſſandũ:⁊ vt refert glo.ſuper ilið. Beñ.· Operti ſunt montes excel⸗
ſi. Sunt q putant altitudinem montiũ nð fuiſſe tan
tam aſ diluuiuʒ qᷓ;ta eſt hodie ⁊ hoc hẽnt neceſſe ↄ cedere tenentes ignẽ cõflagrationis nõ trãſcenſuꝝ ſupmã ꝑtẽ medij interſtitij aeris aꝛ vt dr̃ Ve. yi diluuio.ij.cubitis altioꝛ fuit aq̃ ſuꝑmõtes quos co opuerat:ſed certũ eſt ꝙ ille ignis ti aſcẽdet qᷓ;tum aicẽderũt vque diluuij. quibꝰcõcoꝛdat glo. ſuꝑ illð ſcðe. Petri.ʒo. Mundꝰaqua inũdatꝰperijt. que di cit ꝙ aq diluiij occupauit totã iſtã capacitatẽ aeris bi aues volitant.ſʒ nõ volitant vltra ſupꝛemã ꝑ
tẽ medij interſtitij:ſi tñ aqua diluuij vltra locũ illũ
aſcenderit concedo ꝙ ⁊ ignis cõflagrationis vltra aſcendet mali ẽtangeli diuina vtute locum illũ in pitare phibent᷑.⁊ iõ igne purgari non indiget tota ps mundi.mediũ interſtitiuʒ aeris tranſcendẽs pꝑ Sliquã indignitatẽ cauſataʒ ex inhitatione pccõꝛuʒ q;uis.n. angeli peccaueriũ in celo ẽpireo ⁊Mhdĩ ter⸗ reſtri padiſo g mediũ aeris interſtitium tranſcẽdit ñ tñ pꝑ hoc igne purgabunt᷑.qꝛ loca pᷣdicta purgata fuerunt cũ pecò cõmiſſo ſtatim pccõꝛes de locis ilt depulſ fuerunt.⁊ hocꝓ purgatione ſufficit in coꝛpo ꝛibus ẽt celeſtibus nõ eſt ipuritas ꝑ admixtionem nãe extranee.nʒ ꝑ aliqᷓ; tranſmutationẽ ab alio coꝛ poꝛe.qꝛ nõ ſunt receptiua ꝑegrinaꝝ ipꝛeſſionum qᷓ; uis ẽt aer ⁊ ignis in ſuis cõfinijs quodãmò ſint con Fuſſa.⁊ qᷓ;uis in ſupꝛema aeris ꝑte generent᷑ quedã ĩpꝛeſſões calide ⁊ ſicce.ſ.a ſß aſcẽdes.⁊ igniſ ꝑpẽdi cularis lãcea cãdela rotũda.vt pʒ ꝑPhi.i.meche. qᷓrum ipꝛeſſionũ vapoꝛ ſiccus eſt mã.ex hoc tñ in il lis partibꝰ ñ Zᷣhitur talis ĩpuritas qͥ ſit igne ↄflagra
tionis purganda vnde ille ignis nõ plus aſcẽdʒ qᷓ;
aſcenderunt aqͥ diunuij ſcðʒ ſniqm Augi.ꝛ0.de.ci. cꝰ.igꝰ.⁊ hᷣm magiſtrũ hꝰ di.cꝰ.4.⁊ ðᷣm glo. ſuꝑ illð . ad Theſſat..i.in flãmaz ignis ⁊ 5m glo.ſuꝑ illud. 1. Petii.ʒ. In quo celi: Incipiet aũt pꝛedictꝰ ignis purgare aerem in ſuperioꝛi parte que purganda eſt ⁊ veniet ſucceſſiue dekendẽdo inferius ad hoc põt aſſignari duplex rõ congruitatis Ana eſt qꝛ quaſi i medio interſtitio aeris eſt cõis habitatio demonũ Vſq; ad iudicium.⁊ pꝛius peccauit malus angelus q; malus homo.⁊ hoi ſuaſit facere contra dei man datũ. Alia rõ eſt ad ſigniſicandũ ꝙ ille ignis nõ agit tĩ in naturali vᷣtute. ſᷓ vt inſtrn dine vᷣtutis.Igniſ enip nãm tendit ſurſũ ⁊ nõ deoꝛſum: 4n.arti· de clard ſic ßᷣʒ Au.ꝛo.de ci.cꝰ.ib.⁊ auctoꝛẽ ð ecclaſticis dog. ꝓpoſtõe.ʒb?. Elementa iſuis eẽntijs remãe⸗ bunt.⁊ hoc rõabile eſt mũdus.n.ꝗ ſeruiuit hoi rẽu⸗ neratio hoĩie ᷣni modũ ſuũ dʒ remunerari qð nõ fie ret ſi deſtrneret᷑. nʒ eſt itelligẽdũ vt eẽntijs eloꝛñ re manentibꝰ ſaluis eox nãles qualitates deſtruãt᷑ cũ ſint ꝓpꝛie paſſiões eoꝝ.ſed eis rẽanentibus ſaluis elementa per eas nõ agent nec patient᷑ ab inuicẽ.⁊ qꝛ taiis gctio ⁊ paſſio eſt in elemẽtis ꝑꝑ coꝛꝛuptibi⸗ 1ẽ hois ſtatum cauſa aũt quare tunc nõ erit inter ea mutua actio ⁊ paſſio inſcqnti di. ponet. Adpnin
6 6
. I1
opp dicendũ g illa glo.qᷓtum ad illud qð deitð totali ↄſumptione duoꝝ eloꝝ logtur hm opinioneʒ quoꝛũdam qͥ nõtenetur. Ad ꝛn pʒ ſolutio ex dictis in qõne. Ad ʒn dicendum ꝙ ignis in ſpera ſna uns aliquo modo innouabitui vt patebit in qðe ſe⸗ quenti tamen ꝑ ignem nopurgabitur. qi nõ habet puritates purgandas per igne. ſicut pʒ ex dictis in iqðe ignis aũt umpurꝰq bicinferius eſt noſtro vſui odatus nõ remanebitpꝰ iudiciũ.n.nõ erit igniſ. niſi in ſpera ignis vbi eſt purus.? i inferno vbieſt turbidus⁊ fumoſus. Ad 4n.dð ꝙ ſicut ventꝰq eſt vapoꝛ terreus collocat᷑ ali mot? ʒ Phi.ʒ.me⸗ thau.mouetur per aerẽ.nec tamen duo coꝛpoꝛa ſił ſunt qꝛ nulla pars aeris ſimui eſt cum aliqua parte illius vaporis ſed eſt confuſio paruaꝝ partiũ inter ſe ſic poteſt dici de illo igne. Vei poteit dici ꝙ ſicut ille ignis aget vt inſtrumentum vtutis diuine ita noõ per ſuam̃ naturã.ſed per virtutẽ diuinam eritſu pernaturaliter ſimul cũalio coꝛpoꝛe. Ad.Im. dð g ſicut ille ignis nullius elementi deſtruet eſſentiam ſic nullam rarefactionem faciet in aerem. niſi illaʒ que competit nature aeris in ſui puritate.⁊ qꝛ na⸗ tura ignis eſt ſegregare etherogenca partes terre reducet ad terram.partes aque ad aquam. condẽ ſabitur aqua ſecundum ꝙ competit nature aque in ſui puritate.⁊ dico ꝙ concauitas oꝛbis lune eit ſuffi ciens capacitas pꝛo quattuoꝛ elementis quolibet exiſtente in illa raritate vel denſitate que compe⸗ tit puritati ſue nature.
—
623) ———
H neritur vtrum ignis cõ⸗ * E cũdo queritur flagrationis erit eiuſdem ſpeciei cum igne elementari. Et videturqꝙ natura ignis elementaris eſt conuertere illud in quod agit in ſui naturamſed ignis confla⸗ grationis aget in alia elementa nec tamen ea con⸗ nerteret in ſui naturam.qꝛ eſſentie remanebuntut dictum eſt ꝗᷓ nõ erit eiuſdem ſpeciei cum igne elem̃ tari. Item ea que ſunt eiuſdem ſpeciei habentſi⸗ milem̃ motum ſed motus ignis elementaris ſi et extra locũ ſuũ eſt rectus ad circunferentiã. q;uis in ſpera ſua nõ moueatur niſi motu circulari per reuo lutionem oꝛbis ignis ãt ↄflagrationis nõ mouebit ad circunferentiam.ſed ad mediũ.nec tantuʒmo⸗ tu recto ſed etiam collaterali:ð non eſt eiuſdẽ iẽi cum igne elementari. Lontra qð nõ eſt ignis nii equiuoce nõ habet ignis virtutem:ſicut qui nõeſt ho.niſi equiuoce nõ hẽt vᷣtuteʒ hoĩs.ſʒ ſi ille igni nð eſſet eiuidẽ ſpẽi cum igne eiem̃tari nõ eſſet igni niſi equoce. ꝗᷓ non eſſet hiturus virtute ignis. quod falſũ eſt. MRꝰ ꝙ ignis conflagrationis erit eiuſdeʒ ſpẽi cum igne elementari. Qð duplt poteſt ꝓbabi⸗ lter perſuaderi purgatto mũdi que fuitper Aqua eiuſdem ſpẽi fuit cũ iſta ð a ſimili⁊ purgatio futura per ignem erit per igneʒ eiuſdem ſpẽi cumigne ele mentari. Pꝛeterea illð vbůñ Weñ. pe.ʒ requieuitð us die. y ab omni oꝑe quod patrarat. exponit ſic quod ceſſauit a creando nouas ſpecies rerum:ſed ſi conflagrationis non foꝛet eiuſdẽ ſpecieicuʒ iᷣn elementari ꝓduceret deus ſpẽʒ q̃ nò fuit ꝓductãi opibus ſer ðierum.nec in ſe nec in ſuis naturalibul cauſis nec intendo h̊ cõcludere ꝙ deꝰ nõ poſſet no⸗ uam ſpẽm ſubſtantie pꝛoducere.qꝛ ſcioꝙpoſß· ſed muitã poſſʒ facer q̃ facturꝰnõ eſt. Ad ßᷣn in opp
—
—
—
— —
—
—
—
—
—— S—
—
X
—
—
N —

urm ecn n axtudem hec ah ſnt cuſdem 2 cdmotu igus 3 s r 68uk. n lun n nun Lar
em n
—
vij.
dð ꝙ maioꝛ intelligendat qũ pure aßit nãtilleãt ignis agit vt inſtim virtutis diuine.⁊ ptereavtſu periꝰ onſuʒ eſt põt eſſe ignis in tali matẽria cui icoꝛ poꝛata eſt talis ꝓpoꝛtio celeſtis influẽtie vt ignis ſicꝑ eaʒ regulet᷑ ĩopatione ſua.vt calefaciat ⁊ non cõſumat ſicut oñſuʒ fuiti igne fulguris. Adꝛm dð ꝙmaioꝛ intelligenda eſt de motu naturali. Ignis zůt ille ⁊ partiʒ habebit motũ naturalẽ.⁊ pᷣncipaliꝰ ſupnaturalẽ ſicut ad ſuã opationẽ diſpouet ſua na⸗ turalis virtus.ſed pᷣncipati opabitur per vtutẽ ſu⸗ per naturalẽ. qꝛ operabit᷑ vt inſtrm̃ diuine vtutis. Ertio dueritur vtrignis conflagratõ — d nis ſupernaturaliter pꝛoducet i eſſe. Et vĩ ꝙ non. res ſuꝑnaturalis nullam
habet naturaleʒ opationẽ.ſed res in eſſe pꝛoducta ſupnaturali eſt upernatural. dñi ille ignis ſupnatu liter ꝓduceretur in eſſe nullam haberet nãleʒ opa⸗ tionẽ.qð falſum eſt. Wontra ſi ille igniſ ꝓdieetur in eſſe. poſſibile eſt ꝙ naturaliter fiat ignis diluuiũ Vniuerſale ſed excòicatum eſt a dño Stephano
epᷣo Mariß.ꝗᷓ ille ignis non pꝛoducet᷑ naturatr ĩeẽ.
Acd iſtam qõneʒ dixerũt aliqui ꝙ illius ignis gnña tio erit naturalis.quia virtute ignis elemẽti⁊ coꝛ poꝛů celeſtiuʒ generabit᷑ in materia terreſtri⁊ aq̃a
aerea. Sed cõtra ſi eius generatio eſſet natura-
lis vtute glicuius cõſtellationis naturali inueſtiga- tione poſſer ſciri conſinnatio ſeculi.quod falſumẽ. ⁊ eſt cõtra illud act.ÿᷣmo. Mõ eſt noſtrũ noſce tpᷣꝛa
vel momenta q̃ pi poſuit in ſua ptãte. In quo ſatis
dat᷑ intelligi ꝙ conſumatio ſeculi non eſt in actiua ptãte nafure. Mꝛeterea ᷣm illam opinionem alia elementa per ignem illum non purgarentur. ſed coꝛrumperentur ſi intclligant ꝙʒ fieret de tota ma⸗ teria aliòꝛum elementoꝛum.natura enim non põt educere foꝛmam ignis de materia alterius elemẽ ti. quin illius elementi non coꝛrũpat foꝛmã de ma teriaelementi. Pꝛeterea ji ilia opinio eſſet vera
per rõnem poſſet dici ꝙ illa purgatio que fuit per
Aquã diluuij fuit naturalis per virtuteʒ alicuiꝰcõ⸗ ſellationis celeſtis cõuertentis acrẽ in aquam. F6
hoc eſt falſum. imo ſupernaturalis fuit ad purgan
mũdũ de hoibus malis.m ꝙ manifeſte innuit teytꝰ ſacre ſcri pture. Vᷓ mihi dð ꝙ illiꝰ ignis pductio ſupnãl erit. ſicut tñ eius actio p̃ncipaliter eritſupernaturalis.⁊ cũ hoc erit in eoaliqua nãlis aptitudo ad illã oꝑationẽ ad quam applicabit᷑ a di vina virtute pncipali mouente.qꝛ iile ignis erit
turis diuine inſtm.ſic non nego qn pꝛoductioneʒ
hꝰignis pᷣcedat vehemẽs ſiccitas nãli generata ũ lius ignis pꝛoductiõi naturalr concoꝛdans.non tñ ſicut diſpõ neceſſaria ſed cõgrua. Ad armn ĩ oppi⸗ dð g iſta nõ õdicũt ꝙ res ſit ſupnaturaliter pꝛodu cta?⁊ nãlem virtutẽ hẽat in opationẽ. Adã.n.ſi up⸗ naturali fuit ꝓductus.⁊ tñ naturales habuit ope⸗ rationes.ſic etiã mũdus.res ꝗᷓ nõ dẽ ſupnaturalis quia ſupnaturali pꝛoducta.ſed quia narurã eleuãs Vltra ſuan naturalẽ facultatem ſicut eſt gratia in nima. nec per iſta intẽdo negare illius ignis opa
tionem pᷣncipalr foꝛe ſupernaturalẽ. imo ᷣcõcedo
„ 0 Auerit᷑ vtrũ ille ignis pᷣcedet 4 B tO iudiciũ. Et viꝙ nõ. Aug. ꝛ0. de ci.c.ib. Judicatis his gſcripti nõfunt i
libꝛo vite ſequit᷑.tunc figura huius můũdi mñdano
ruz igniů cõflagratione peribit. 3tẽ Aug.eo. li.c.
5„. ₰
vlt. in ſine cirea illud iudiciũ has res vidicimꝰet
Venturas. Melyaʒ Theſbitẽ fidẽ indeoꝝ Antichꝛi Rũpſecuturũ. Whꝛiſtů iudicaturuʒ rcſurectionem moꝛtuoꝝ bonoꝝ⁊ maloꝝ.direptionẽ mũdi.cõfla⸗
grationẽ. eiuſdẽq; renouationẽ.⁊ infra.exiſtimo eo
quo ame cõmemoꝛata ſunt oꝛdine eſſe ventura. Lontra pſal. Ignis an ip̃m pꝛecedet⁊ inflamma bit in circuitu inmicos eius. Rndeo ꝙ ignis ille tũ ad ſui initiuʒ pᷣcedet iudiciũ ⁊ cõcomitabuur qᷓtuʒ ad ſuũ pꝛogreſſuʒ.ſequetur vero qᷓʒtuʒ ad ſue
pationis complementũ· dt enim aliqui dicunt igne illo incipiente mundum purgare in ſuperioꝛi
parte que purganda eſt. Chꝛiſtus incipiet venire
adocũ iudicij.⁊ ſtatiʒ ad eiꝰpᷣceptũ motus celi ceſ
ſabit ⁊ reſurgent illi qui tunc inueniẽtur moꝛcu.⁊ illi qui tũc inueniẽtur viuẽteſvalde cito moꝛiẽtur pꝑ ceſſarionẽ motus celi.⁊ ẽt vt volunt quidaʒ ꝑp quandã dittẽperantiã caloꝛis que extũc erit i loco habitationis hominñ.qᷓʒuis adhuc vſqʒ illuc ſubã ignis dictinõ peruenerit.⁊ quaſi poſt ſtatim pᷣdi ctus ignis deſcendet ⁊ icinerabit coꝛpa eoꝝ ⁊ pur⸗ gabit illud quod inueniet purgandũ iñ electis. quo racto ſtatim reſurgent ⁊ tune iili⁊ alij electi gparũ reſurgent ante eos rapient᷑ ſimul obuiam Nhꝛiſto in aera ⁊ hec oĩa fient ante qʒ Chꝛiſtus pcrucniat
ad loeum iudicij ⁊ ſic patet quod chꝛiſtus ad lo
cum iudicij veniet ſucceſſiue ſicut ſucceſſiue in ce lumaſcendit. vnde act. pꝰ dicit. Sic veniet quẽ⸗ admodũ vidiſtis emn euntem in cetum. Quidãt agat pꝛedictus ignis in pᷣncipio.quidi medio.qd poſt iudicium in ſequentibus queſtionibus dicet᷑. E dictis patet concoꝛdia auctoꝛitatuʒ ad vtrã- q; parteʒ.ſecundum tñ glo.illud verbum pſal.in telkgitur de igne ire in quo intiãmabuntur ipij pꝛo pꝛedicatione pꝛophetarum vel de igne charitatis quo impij infiammabuntur conuerſi ad pniaʒ. hic tamen non videtur eſſe ſenſus litteralis. queritur vtrum ignis ille pur 6) B into gabit aliquos electos. Bt vi⸗ detur g non. Aug. ꝛ0 ꝓe ciui.c.ig.dicit ꝙ poſſumns dicere electos futuros eſſe in ſuperioꝛi- bus partibus quo ita non aſcendet flamma illius incendij quẽadmodũ nec vnda diluuij.ð ille ignis non tanget electos.⁊ ex conſequenti nec purgabit Item tempus purgationis debet pꝛecedere tpᷣs retiburionis.ſed ille ignis erit in tempoꝛe retri- butionis.; per illũ nulius homo purgabit. Con⸗ tra magf̃.ð.di.4.c.pe.dicit de illo qui ſuffragijs indigens in articulo conſumationis ſeculi cũreii duis migrabit g exiſtimat eum quaſi per ignẽ trã⸗ ſeuntẽ ſ— aAiqui per illum tunc purgabũtur. Rndeo ꝙ electoꝛũ quidam inuenientur in aduẽ-
tu iudicis qui nũq; ſolucrũt moꝛtis tributũ.⁊ iſtoꝝ illi qui indigebũt purgatione per illum ignem pur
gabuntur.alijs vero electis nullam ingerct mole⸗ ſtiaʒ.?ʒ ꝙ cxepꝛeſſe dicit mag huiꝰ di.c.ꝗ. t ti dicunt alig interficiet eos ſine vilo doloꝛe.qꝛ aget in cos vtinſtrumentũ diuine iuſtirie non m ꝓpaʒ Nitutem. Wibi añt non videtur dicendim ꝙ ille ignis interficiat electos qui in aduẽtu iudicis
inuenientur viui nihil habentes purgabile.ſʒ mo⸗
ꝛientur ppceſſationem motus ceũ.q́;ʒuis eniʒ celũ per ſui ceſſatiõeʒ a motu ſit omiſſux oẽʒſui infiut tiã · tñ poſtq; ceffabit motꝰ eiꝰñ hẽbit ifluẽtiã ꝓpoꝛ
——

———— —————
—————.
„. ———————— —————= *—.
—
—
———
—— 4.
————
—
tionatã ad cõtinuationeʒ animalis vite. vñrubi. Moyſes.c.y. diẽ ꝙ ſi geſceret coꝛ a motu ſuo q̃i in ictu oculi moꝛeretur omo⁊ deſtruerent᷑ mot? eius ⁊ vtutes. ſic ſi celi motus geſceret per pũctuʒ poꝛe piretmundus in vniuerſo ſuo ⁊ deſtruerent᷑ oia.ſ.coꝛpalia que ſunt in ipſo.ſed nimis dicit · ga ꝑp ceſſarionẽ motus eius non deſtruent᷑ ip̃a coꝛpa ceieſtia nec elementa. Alij aũt dicũt ꝙ añq; ceiſʒ motus celi omneſhoĩies erunt moꝛtui.qꝛ ante ceſ ſationem motus eius erit quedã diſtẽperantia in gere per caloꝛis exceſſuʒ per quẽ omnes hoies qui tunc inuenient᷑ viui moꝛient᷑.⁊ ᷣm hoc pꝛo tanto digalig inuenient᷑ viui in aduentu iudicis.qꝛ ali qui adhuc erũt viuentes añ iudicis aduentũ val⸗ de parũ ⁊ etiã ante ignem conflagrationis.qui tñ moꝛient᷑ paꝝ añ q; xpᷣus veniat ad iudiciũ.⁊ etiaʒ añqᷓ veniat ignið pᷣdictus.coꝛpa tñilloꝝ pᷣdicto? electoꝝ qui viui inueniẽt in aduentu iudicis vłpa rũ añ per illũ igneʒ incinerabunt᷑ vt moꝛe alioꝛũ 4 cinerius ſit reſurrectò eoxꝝ. ⁊ ſic patet ꝙ erit actõ ignis pᷣdicti añ iudiciũ.qꝛ bdictoꝝ electoꝝ purga⸗ tio ⁊ incineratio pᷣcedẽt iudieiũ. Adÿn in opp dõ ꝙ Aug. ibi loquit᷑ de ſcis poltq; reſurrexerit qð pʒ qꝛ paꝝ poſt vba pᷣdicta ſubdit ꝙ nec ignẽ confla Fßratiòis illius ꝑtimeſcent ĩmoꝛtales atq; incoꝛru pribiles facti. Ad ⁊n dð ꝙ paꝝ ñ iudiciũhů inci pietignis ille můduʒpurgare adhuc erittpᷣs pur⸗ Fationis qꝛ incipiet mundũ purgare añ iudiciũ.I tunc adhu inuenentur aliauipurgandt. Pxto queri tur vtxi eignisrepꝛo⸗ — Erto queri pos cruciabit. Et vĩꝙ nð. qꝛ nõ decet eos igne duplici coꝛpali cru ciari.ſed ip̃i cruciant᷑ igne infernali.ð nõ cruciabũ tur igne cõflagratiõis.qꝛ erit alius ab igne inferna ſi. Irem Aug. ꝛ0. de ci.c.ib.dicit ꝙ ipijs in eter⸗
„
nů ignẽ miſſis tunc figura huiꝰmũdi mũdanoꝛum]
igniũ cõflagratione pibit.ðᷓ impijs exiſtentibꝰinĩ⸗
ferno ignis cõflagrationis erit ſup terrã. ð non cru?
ciabit eos. Wontra magt huiꝰ dic. 4. dicit gille ignis malis ꝗ repeꝝti fuerit viui erit cõſumptio.i cruciabit eos. Rñdeogille ignis cruciabit fpꝛo bos etiã añ iudiciũ. qꝛ ſtatim cruciabit eos cũ 7ſur rexerint ſecẽte eriã iudicio illo igne cruciabuntur ⁊foꝛte tunc igne infernali ñ cruciabũt᷑. qꝛille ignis nõ exibit de inferno.ſxũc ignis ↄflagrationis vi⸗ cẽ eius ſupplebit repꝛobos cruciando cruciabit ẽt eos poſt iudiciũ.qꝛ oẽs repꝛobos cũ oibus mundi ſoꝛdibus inuoluet ᷣcipitabit in ifernũ. Qðẽti illo igne erit impuꝝ virtute diuina ſegregabit᷑ a pu⸗ rd.⁊ deſcendet in ifernũ ad augendũ in perpetunʒ repꝛoboꝝ cruciatũ.nõ aũt illud qð in eoẽ lucidum ⁊ſubtile ⁊ de hac ignisinterciſont exponãt qdaʒ ilud verbũ pſalmiſte. Aor dñi intercidentis flam mãignis. Ad pnin oppn dð ꝙ nõ eit incoueniẽſ ꝙ igne duplici crucient᷑ · rõnabile.n.eſt vt eoꝝ cru ciatus augeat᷑. Ad 2 dð ꝙ illud verbũ ſicẽ intel ligenduʒ. aut ꝙ illud qð remanet purũ 5 illo igne. qð deſcendet in ifernũ cõſumabit electoꝝ purgatõ neʒ. aut opinãdo logt᷑ ſicut etiã cũ alibi dicit cõfla⸗ grationẽ fequi bonoꝛuzʒ ⁊ maloꝝ direptionẽ.quod tamen non aſſerit. — nri querit᷑ vtxꝝ ille ignis deſi Eptimo et. Rñdeoꝙ 33 hoc—— gillud ouꝝ quod de illo igne nõ deſcendet
tes. ꝛio determinat de qbuſdã cõditionibꝰ iu⸗
in infernũ reſeruabit ur in ſupioꝛibus ad accidẽn. talẽ gliam electoꝝ.ſed illud nõ intelligo qꝛ ſi rema
neret.aut remanere inferius.aut igni còiunctus ſpera ſua.nõ ÿᷣmo md? eſſe inferius derogaret na
ture ignis puri.nec⁊ mð qꝛ aliatria elementa re manerẽt minoꝛata.q? ðpte marcrie cuiuſlibʒ mãe illoꝝ ignis ille ſ upnäir pꝛoducet᷑. Vn pꝛoba bilius mihi vi dð ꝙ cõpiete pacto purgatiòis oſticio ãpᷣ⸗ iacente materiam reſ oluet᷑? tranſ mutabitur pars in terrã purã. pars in aquã purã. Parð in aerẽ purũ ⁊ſic iſtatria eiementa nõ remanebũt in ſuis eſſe tijs minoꝛata ⁊ fiet iſta reſolutio ⁊ tranſmutatio ſu pernaturali virrtute ſicut per eam ignis ille de pꝛe dicta materia pꝛoducetur- 3 Ircg tittetã redargui nõ meret᷑. Mota 6c pi ed ginud nonredargui erit eiſpena ſe. quia ſcient hoc eſſe ad eoxꝝ contemptu
—
⁊ſe ita peſſimos eſſe reputatos vt nõ ſit conueniẽſ
diſcuti eoꝝ opera dãnatis ergo penalẽ erit redar⸗ gui.⁊ penalius non redargu ꝑꝑ cauſam pᷣdictã. A⸗
ji aũt verba iudicis nõ audiẽt qui eius fidẽ ſaltẽm
verbo tenuerũt.qa q;uis fideles magis peccent in eodẽ gůe peccati q; inãdeles.tñ paucioꝛa bona p. mixta funt pccis infideliũ q; ſideliũ.qꝛ vbinonẽf des nullũ cñ meritũ. Alijs nullã ingeret moleſtiaʒ poc expoſitũ eſtin qõnibus. Murgato vero mũdo perignẽ pꝛclatio ceſſabit..q;tũ gd officium. ſedßᷣ⸗ jario naturalis dignitatis vel glie manebit. quibꝰ dam videt eos.i.demones ſic eõſtare hoibus toꝛ toꝛes in pena.ſicut extiterũt intẽtoꝛeſi culpa.iſiud
non tenet᷑ cõiter niſi pꝛo ſtatu añ iudiciũ.qᷓ;uis alig
dicãt ꝙ ita eritetiam poſt iudicium. in
Olet etiã querii auafoꝛma. Su i perius determinauit mag de his que ꝑtinent ad oꝛdinẽ iudicia- riũ.hic detẽrminat de his que ptinẽt
ad iudicis pſonã. Et diuidit᷑ in tresp
dicis. ꝛ5 ð qbuſdã circũſtãtibꝰ aduẽtũ eiꝰ adiudi cium ibi. Putãt quidã. ʒ deinouatiõe můdiibi. NCum añt fuerit celũ ⁊c.¶Hꝰ in tres · P q̃rit vtꝝ xps in foꝛma hñana iudicabit.? qõᷣnem ſoluit. ʒ⸗ vtrů in foꝛma gloꝛioſa in iudicio apparebit.⁊ qõ⸗ neʒ ſoluit ibi. Sed cũin foꝛma xt̃.ʒ qualt ſecundũ pũanã foꝛmã moꝛtuoſſuſcitabit ibi. Etſicut. Il pꝑs que ibi incipit. Putãt quidã. dinidit᷑ in duas P de loco iudicij. ⁊ de apparẽti obſcuratione ſolis ⁊ lune ibi. Veniente autem
¶articulus pꝛimus
J rcg banc diſtinctionem queren⸗ dum eſtpꝛincipaliter de duo ds. M de indicis apptione. v de
mñdi innouatione. Eirca ÿmũ qͥrů⸗ tur ſeptẽ. N vtx iudicare magis debegt appre 5 rßo q; alij pſone ĩtrinitate. ꝛ⁊ vtꝝ vpᷣs vide bitur in iudicio ab oĩbus ĩ hñanitate gloſu. ʒ vtx aliqua ſint ſigna aduẽtũ iudicis pᷣceſura. 4 vtx ſtelie cadent de celo. F vtrum ſol? luna obſcunq buntur. 65 vtrum virtutes celoꝛum commonẽ buntur. Septimo vtrum xu s indicabit mun⸗
—
nimn
timt
zuniü
i h ſi ui in ſinin uin

dum in valle ioraphat. ntne ku Rumno oſtẽdo ꝙ iudicare
non magis debeat appꝛopari xp̃oqᷓ; alij perſone
in trinitate. actꝰ magis dʒ appꝛopari illi a quo ma Siseſt. actus magisẽa pie q; axpᷣo. qꝛ prãteʒ iu⸗ dicandi hẽt a pꝛe.ʒᷓ magis dʒ appꝛopari pr̃i qᷓ; filio
tem indiciũ erit ad diſtinctionẽ bonoꝝ⁊ maloꝝ
ß hec diſtictio erit per charitatem que appꝛopꝛiat᷑ ſpũiſcõ.qꝛ ᷣm Aug.i. de trini.c.ig.ſola diuidit in ter filios regni ⁊ perditiõis.ꝗᷓ iudicare appꝛopꝛia- ri debet ſpũi ſcõ. Contra dicit ſaluatoꝛ vt habet᷑
Jo.. pĩ nõ iudicat quẽqᷓ;.ſed omne iudiciũ dedit
ſilio.g iudicare dʒ appꝛopꝛiarifilio. Rñdeoxpũs
nõtm̃ iudicabit in natura diuina.ßʒ quaʒ eſtcrea⸗ tor. ſed etiaʒ in humana.ßʒ quã eſt redẽptoꝛ.quia
d ßiudicabit vt electi admittãt᷑ ad regnũ eternũ ad qð nõ ſuſſicerent dona creationis ſine beneñcõ
rrdẽptionis. vt repꝛobi ab illo regno inperpetuuʒ
excludant᷑ qꝛ nõ receperũt efficaciam in hac vita biificij redẽptionis.ſed nõ eodẽ mõ iudicabit ᷣm vtramq; naturã.qu hᷣm diuinã iudicabit pᷣncipali Auctoꝛitate vel ptãte oꝛdinaria.ᷣm humanã vero ptãte delegata.ꝗᷓ põt dici ꝙ iudicare põttripli acci pi·.duobus modis pꝛedictis.⁊ pꝛout dicit ꝗd cõe Vtroq; mõ cõitate analogie ſicut ens in ſua galita te dem̃ dicit ꝗd cõe analogũ enti increato ⁊ creato ⁊ptãs in ſua gñalitate dicta dicit ad cõe analoguʒ ptãti increate ⁊ create. Dicojj ꝙſi accipiat᷑ iudi- careĩ cõi appꝛopatur xp̃o.qꝛ vtroq; mõ iudicabit. .ptãte oꝛdinaria ⁊ delegata.pʒ aũt⁊ ſpũs ſi cũs nõ iudicabũt niſ ptãte pᷣncipali jeu oꝛdinaria.Judica
re aũt hm ꝙ accipit᷑ ex ptãte delegata nõ eſtxpᷣoap
Pꝛopꝛiatũ.ſʒ ꝓpꝛiuʒ.qꝛ nulla ꝑſona in trinitate eſt Põ· niſi ꝑſona xpi. Judicare vo ptãte pꝛincipaliſen oꝛdiaria cõe eſttribus ꝑſonis ⁊equaliter eis cõue⸗ nit. qꝛ in eis ẽ vnus?⁊ eadẽ in numero iudicãdi po reſtas.⁊ ſunt vnus index.appꝛopari tñ põt pluribꝰ ꝑlonis fᷣm rõem aliã ⁊ aliã.nõð.n. incõueniẽs eſtꝙ idẽ ſub rõne diuerſa pluribus appꝛopꝛiet ꝑſonis.
ñ ſapia ſub rõne qua impottat cognitionẽ appꝛo
pꝛiatur filio. ⁊ ſub rõeqͥ ẽ donũ appꝛopat ſpũi fãcto dico qᷓ ꝙ rõne prãtis que regrit᷑ ad iudicandũ iudi care põt appꝛop̃ari pii cui appꝛop̃at potẽtia. Rõne aũt diſcretiõis que regrit᷑ in iudicio põt appꝛop̃ari filio cui appꝛopat᷑ ſapia.rõe aũt rectitudiniſquere
quirit᷑ in volũtate iudicãtis põt appꝛop̃ari ſpũi ſcõ
cui appꝛop̃at bonitas. Ex dcis patent ſolutiones adargumenta. —. querit᷑ vtrñ in iudicio xp̃ul
Ecundo aboidus videvit in hůani tateſgloꝛioſu. Stvẽ ꝙ nð. qꝛ oculus nõ põt videre niſi in ꝓpoꝛtionata diſtantis.ſed in iudicõ
Aiqui ira erunt remoti a xp̃o ꝑp maximaʒ hoium
multitudinẽ ꝙ erit diſtantia impꝛopoꝛtiõᷣata ocu⸗ lo ad videndũ xpᷣm.ꝗᷓ nõ videbit᷑ ab oibus necifõ ma gioꝛioſa. nec aliter. Item lumen coꝛpoꝛis glo rificatii ppoꝛtionabileẽ oculonõ gloꝛificato.ſ 5 dã⸗
nati nõ hẽbũr oculos gloꝛificatoſ.ʒ hũanitatis xpᷣi
—
gloꝛiã nõ videbũt. Itẽ viſio gloꝛie hũanitatis xp̃i
delectabilis eſt vidẽnti.ſʒ dãnati nullã hẽbuncde
lecrarionẽ. vr. Io di. oñdet᷑. d nõ videbũr gloꝛioſã xpihñanitatẽ. Lontra Lu.ꝛi.tũc videbũt filium
hois in nube veniẽte cũptãte magna⁊ maieſtate.
42
Rñdeo ſicut dicit Aug. i.li. de tri.c.pen. Boni⁊
mali viluri ſunt iudicẽ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ.ſed ꝓcul dubio euʒ mali videre nõ poterũt niſi ᷣm foꝛmam qua filius hois eſt.ſʒ tñ in claritate i qua iudicabit
non in humilitate in qua iudicatuſeſt cuius ratio
eſt quia iudicari⁊ iudicare actus ſunt oppoſiti.pꝛi
mus reſpicit infirmitatem.ſcðᷣſpoteſtatẽ. ⁊ ið ſicnt
in ÿᷣmo aduentu qñ venit vt pꝛo nobis iudicaret᷑
apparuit in natura hũna moꝛtali.ita in.⁊ duentu
qꝛ veniet vt iuſte iudicet apparebit oibus in hůja⸗ nanã gloꝛioſa.⁊ qᷓ;uis mali viluri ſint gloꝛiã coꝛpiſ tñ aie eius nõ videbũt nec oculo coꝛꝑali nec intel⸗
lectuali.niſi in gbuſdã effectibus ſuis de qbus do⸗
lebũt. ſed eam boni videbũt.⁊ qᷓ;tũ ad gloꝛiaʒ coꝛ⸗ poꝛis oculo coꝛꝑali.⁊ videbũt gliam aie eius ocu- lo mẽtali quo ad diuinã eius nãm clare videbunt. 2dp in oppn dð ꝙ nullus tĩ diſtabit qn ip̃m videat.ꝙ erit in aere eminẽs ⁊ inaxia claritate re- fulgens.⁊ iõ valde a longiquo poterit videri. Vel
põt dici ꝙ ſicut ſuꝑnãli fiet vt ſua vox a remotio
ribus ptibꝰaudiat᷑ qᷓ; per naturã poſſet andiri. ſic
ſupnãli fiet vt a remotioꝛi loco videat᷑ q; videriũ poſſʒ per oculi coꝛꝑalis naturã. Adꝛn dð ꝙĩ ptã
te hois gloꝛificatie vt opjdat velnõ oſtendat gliaʒ coꝛpis i oeulo nõ gloꝛiicato.ꝗᷓ multo foꝛtius eſi hoc iptãtexp̃i qui deus ẽ⁊ hõ.qꝛ tñ cõceſſum eſt g videbũt hñanitatẽ gloꝛificatã.iõ dici põt ad argu⸗
meẽtũ ꝙ virtute diuina fiet ſupnaturair vt videãt
canad eoꝝ amplioꝛem cõfufioneʒ. qꝛ quilibet hõ malus triſtat ⁊ còfunditur videndo gloꝛiã illiꝰquẽ
vehemẽter odit.dãnati aũt vehemẽter odiũt deũ
nõſub rõe qua ſumme bonus eſt.quia ſic odiri nõ põr. ſed ſub rõe qua punit eos. Ad ʒmn dð ꝙ qᷓuis videre coꝛpus gloꝛioſuʒ xpi ſit per ſẽ ðlectabile.tñ ꝑer accidens erit repꝛobis triſtabile.quia erũt eiꝰ? inimici⁊ in videbũt e Inimicus aũt triſtatur in videndo gloꝛiam illiꝰ cui inuidet ⁊ quẽ odit.
. O dueritur vtrum aiiqua ſigna ſit (e) B tio aduentũ iudicis pᷣceiſura. Rñ⸗
deo Hieꝛonymus enumerat andeciʒ ſigna
futura ante iudicium.qui tamen nõ affirmai ſ diẽ ſe eg legiſſe in annalibus libꝛis hebꝛeoꝝ.que ſihec Pꝛima die maria oia exaltabũtur.i.cubitis ſu-
per montes. ꝛ omnia equoꝛq ꝓſternent᷑ in pꝛofũ
duʒ ita ꝙ vix poſſit videri.? redigẽtur in ſtatuʒ antiquũ. 4 omnes belue ⁊ animalia que mouẽ⸗ tur in aquis congregabuntur⁊ eleuabuntur ſi uper
pelagus moꝛe contentionis inuicem můügientẽs
Fomnia volatilia celi congregabuntur inuicem in campis ploꝛantes non guſtautes neq; bibentes 6 fumiua igna ſurgẽt ab occaſu ſolis contra fa ciem firmamenti vſq; ad oꝛtum coꝛruentia. I omnia ſydera erratica⁊ fixa ſpargent ex ſe igneas comas ſicut comete. gꝰmagnus terremotuſ erit ita vt omnia edificia alta pꝛoſternantur. qꝰ om̃ef lapides tam magni qᷓ; parui in quattuoꝛ partes di midentur vna quaq; petra aliam collidente. io? omnes plante fluent ſanguineum rorem. ii? om⸗ nes montes? colles edificia in puluerem redigen tur. iꝛ omnia animalia wenieut ad campos de ſiluis ⁊ montibus rugientia nihil guſtantia. iʒ omnia ſepnlchꝛa ab oꝛfu ſolis vſqʒ àd occaſuʒ pa⸗ tebnnt cadaueribus ad reſurgendũ. 14hoies 5 hitaculis ſuis rececẽt ñ itelligẽtes neqʒ loquẽtes.
P—
(—
— ——

¹ 1
ZL
ſed dtfcurrentes. is? omnes moꝛiẽtur reſurgent cum moꝛtuis lõge añ defunctis· Et qᷓ;uis incer⸗ tů ſit vtn ſigna pᷣdictapᷣceſſura ſitiudiciũ vt narrd tñ eſt. cñ ibi ſint quedã que paꝝ hñt veriſimilitu⸗ dinis.tñ certũẽ ꝙ aduẽtũ iudicis aliaua ſignã pꝛe⸗ ceſſura ſint. ⁊ ꝑp iudicis reuerentiã ⁊ Vr hoies ad iudiciũſe pᷣparẽt. quoꝝ ſignoꝝ aliana ponũt᷑ ieua? ⁊ ſicut dicit Ang. in epla ad Eſitiũ circa mediũillo rů ſignoꝝq̃ referũt᷑ in euãgelio.q̃dã referũt᷑ ad exci diũ ciuitatis hieruſalẽ. vñ oꝛta eſtipᷣius interrosa tionis occaſio qñ queſierũt diſcipli qð fignũ aduẽ tus tui⁊ ↄſumatiõis ſeculi. quedã referũt᷑ ad aduẽ tũſuũ ꝑeccliaʒ in qua vſq; ad finẽ venirenð ceſſat quedã referũt᷑ ad illũ aduentũ qñ adueniet iudica⸗ turꝰ vinos ⁊ moꝛtuos ⁊ quoꝝ ſignox ibi dictoꝝ 7 qd hoꝝtriñ referendũ ſit diligenti cõſideratione q̃rẽdũẽ.ſʒh ad vitãdũ ꝓlixitatẽ declarar᷑ dimitto. „N MW grto querit᷑ vtxꝝ ſtelle cadent de cꝙ (q) SAlo. Et vi ꝙſic. Wathe 24*. gelle cadent de celo. Itẽ apoc.b.ſtelle de celo ceciderũt ſuꝑ terraʒ ſicut ficus emitrit groſſoſ ſuos cũ a vento mouet᷑. Contra. nullũ coꝛpus cE leſte nec ꝑs eius cadet de celo.qꝛ coꝛpã celeſtia nõ ſuntgrauia nec coꝛruptibjlia ʒ phm̃. i.celi ⁊ nun di.ſʒ qᷓls ſtella aut eſt ps oibisi hi.aut aliquũxõtiguũ coꝛpus oꝛbi intra ip̃m cõtenta in qua vel in quoẽ magna lucis aggregatio.q̃pp dicit phũs.ꝛ. celi et mundi ꝙ ſtella eſt aggregatio lucis in oꝛbe.ꝗᷓ nulla ſiella cadet de celo. Rñdeo ꝙ ꝓpe loquẽdo ſtelle nõ cadent de celo. Añ ᷣm Aug.⁊0.de ci.c.⁊. Nre dendũẽ illã locutionẽ tropicã eſſe qua dicũt᷑ ſtelle cadere de celo. hoc.n.dem̃ẽ qꝛ lumie ſuo videbũ⸗ tur puari ſupueniẽte claritate maioꝛi hm glo. Ma the.4. ſup vbñ pᷣdem̃.ſʒ qꝛ vt vt alijs pi rõne poſ ſent dici quotidie cadere de celo.cũ quotidie ꝑ ſo⸗ lis oꝛtů deſinant apparere. Ideo dñt ꝙ añ ſupnãlẽ ꝓductionẽ ignis cõflagratiõis gñabit᷑ ꝑ actionem coꝛpoꝝ celeſtiũ tam vehemẽs caliditas? ſiccitas qᷓe rũt cõgrug diſpõ ad ignis pꝛedicti ꝓductionem g deſinet gñari arcus nubiũ ꝗ gñatur in nubiſrora tione.⁊ alie ipꝛeſſiones hũide ⁊ gñabunt᷑ a ſub de⸗ ſcendẽs in tanta multitudie ꝙ apparebit aſ piciẽti busꝙ ſint ſtelle de celo cadentes. Et ic pʒ ſolu⸗ tio ad argumẽta in oppn.quis glo. exponat illud verbũ apoc.de fideliꝰus illis ꝗ pᷣus erant iu cidi.q
erunt tnnc in terrenis innitentes. —, nto duerit vtx ſol ⁊ luna obſcura⸗ 5 bunt᷑. Et viꝙ ſic. Math.ꝛ4.
tribulationẽ dieꝝ illoꝝ ſol obſcurabit᷑ ¶Mluna nõ dabitlumen ſuũ. Rem Joelis.ꝛ. ſol ver tet᷑ in tenebꝛas ⁊ luna in ſanguint añ qᷓ; vẽiat dies dii magnus ⁊ terribilis. Vontra lux ei ſolis quali tasn ãlis.ſed in aduentu indicis coꝛꝑa celeſtia ſua nq̃li qualitate nõ pᷣuabũtur. imo vt v ãplioꝛi cha⸗ ritate dotabũt᷑ iurta illud. Ja.ʒo.erit lux lune ſicut lux ſolis.⁊ lux ſolis ſeptẽpi.ð vꝙ ſol⁊ luna ſᷓʒ rei vcritatẽ nõ obſcurabũt᷑. Rñdeo ꝙ ſolẽ ⁊ lunã ob⸗ ſcurari põt intelligi vel in ipo aduẽtu iudicis ⁊ ſic 6ʒ magrm h?ꝰ di.c. vlt. dñtur obſcurari non ſui lũis puatione. ſ ſuꝑueniẽte maioꝛis lůis claritate vel paliquãtulũ tẽpoꝛis añindicis aduentum.⁊ſic magr̃m in eodẽ.c. patiẽtur eclipſim q; ſi parcſent᷑
ꝑ nãm tẽpoꝛibꝰ diuerſis non opoꝛteret hoc ponii⸗ ter ſigna cũ multotiẽs hoc acciderit.ſed credendũ
poſt
Ani.
eſt ꝙ cõtra nãm ſil patiẽt eclipſim ad terroꝛẽ hõmi
nuz·per nãm. n. ipoſſibile eẽt ꝙ ſil paterẽt eclipſiʒ qꝛ nãlis folis echpſis cãtur ꝑinterpoſitionẽ lũe in⸗
ter aſpectũ ñm ⁊ ſolẽ · ⁊ nãliſeclipſis lune periter poſitionẽ terre diametrali inter ſolẽ⁊ lunaʒ. Ad
Fn in oppn dð ꝙ hm vnã glo.iõ ſol ⁊ luna dicũtur
obſcurari.qꝛ ſupueniẽtẽ claritate veri lumis vide
pñtur obſcurari? nullius erũt lãis. vel intelligitur
poc de vera eclipſiq̃ pᷣcedet aduentuʒ iudicis. vñ alia glo.ibideʒ dicit ꝙ ſol⁊ luna? ſtelle ad tp̃s ſuo
„
lũie pᷣuabunt᷑ vt vicinu dñi iudicẽt aduentũ.⁊ B.⁊ mõ intelligm eſt vᷣbñ Joelᷣm ꝙpʒpmagfzila b
di.c.vl.aliter tñ obſcurabit᷑ ſol qᷓ; luna.qꝛ remantẽ te luce in ſole q̃ eit naturalis qualitas eius tñ nõ ir
radiabit.ſed qꝛ luna recipit lumẽ a ſole obſcurabi᷑ ꝑ hoc ꝙ tůc lumen a ſole non recipiet.
rrn tur vtx vtutes celoꝛum Exto quer mouebütur. Rñdeog 2 peꝛ vtutes celoꝝ pot intelligi oꝛdo vrutum
us in media pierarꝰ. Velpñt intelligi oẽs celeſtes
ſpũs Pꝛio mõꝙ tãto vtutes celoꝝ mouebũtur.qꝛ
angeli illius oꝛdis quo? ofriciũ eſt circa můdiregi men gñale faciendo aliqua facta ĩſolita ad reuoch⸗
dũ mentes hoiuʒ in deũ ꝑ modicũ tpᷣs axpi aduẽ ñ facient fcã mãioꝛis admirationis q; ñq; ante fe
cerit.⁊ in ip̃oxp̃i aduẽtu coꝛpa celeſtia mouere ceſ⸗ ſabunt. Accipiendo vero virtutẽs mõ.⁊ſ.ꝓ ãge lis oĩibus bonis dicũt cõmouendi ᷣm magʒ huꝰ di.c.vlt. Mõ metu dãnationis vel aliqua ꝑturba⸗ tione pauoꝛis.ſed quadã admiratione eoꝝ que yi debũt·⁊ ſic intelir ᷣm magim vbi pᷣus in Job. Colũne celi pauẽt aduentum eius. — Eptim 0 querit᷑ vtx xpus iudicabit —P mũdũ ĩ valle Joſaphat. Et vĩꝙ ſic. Joełʒ. Adducã omnes gentes in valle ioſaphat ⁊ diſceptabo cũei s. Itẽ actuuʒ.i. quẽdamodũ vidiſtis eũ euntẽ in celũ.ia veniet. ſᷓ aſcendit de mõte oliueti pᷣeminet valli ioſaphat 3 viꝙ ibi iudicabit. Wõtra mag hꝰ di.c pe.reß
pendit eos quputãt dñm deſcenſurũ in vallẽ io⸗
ſaphat. Item oẽs hoies in illa valle còpꝛehẽdi nõ poſſent. Rñdeo ꝙ xp̃s nõ deſcendetin valleʒ io⸗ faphat.ſʒ ſuper montẽ oliueti de quo in celũ aſcen dit.reſide bit in aere in loco alto vt ab oibꝰ poſſit
ideri hm magm huius di.c.pe.⁊ foꝛte parumci
tra locũ illũ in quo apli deſierunt coꝛpoꝛaliter ißm videre qñ aſcendebat in celũ.hominis gůt cogre⸗ gabũtur in valle ioſaphat.cuip̃eminet mons oli⸗ neti.⁊ quor in illa valle poterũt capi tot erunt ibi. glij circa vallem.quidam pꝛopinquius.quidaz re⸗ motius.electis tñ exiſtentibus ad derteramiudi- cis non in terra.ſʒ iaere iurta illud apliad theſal. 4.rapiemur cum illis in uubibus obuiã xp̃oĩaera ſieni non rapientuꝛ in aera niſi poſt iudiciũ qñ cuʒ iudice ibunt in celuʒ.non dicerentur rapi obuiam
po.ſed poſtxpᷣm.vitñ perfecti eminẽtius? md⸗
gis pꝛope indicem erunt. repꝛobi vero erunt alini ſtris iudicis.ſicut habet᷑ exp̃ſſe in euangelio · ⁊erit in terra. his concoꝛdat mag ſupꝛa. di. pcedeni..
pe. dicens ꝙ boni rapient᷑ obuiam chꝛiſto in aera
repꝛobis in terra quaʒ dilexerunt remanentibus.
„
⁊tůc recitabuntur pꝛeconia illoꝛum bonoꝛum. ⁊c. In quo ſatis apparct ꝙ raptus bonoꝛnin aerae
gõm Bionyſiũii.deangelica hierar.c. ʒeſmedi
4 nn ij njiui
n
uun iinm ihnn

„ ante illů diſceptionẽſcriptã. Math.⁊.⁊ eſt magit cõgruũ ꝙ ſit in aere ſupmontẽ oliueti qᷓ; ſuꝑ locim
in quo paſſus eſt.qꝛ paſſus eſt in foꝛma inirma.⁊
indicabit in gloꝛioſa ſicut in gloꝛioſa aſcẽdit. Ad pn in oppn dð ꝙ nõ dicit ꝙxp̃s erit in valle ioſa- phat. ſed ꝙ gentes in illo loco.⁊ circa cõgregabũt᷑.
Arꝰ ꝛm nõ plus cõcludir niſi ꝙ erit iudex fuꝑmõ tem oliueti.⁊ hoc eſt vexꝝ.ſʒ Berit in aere. Ad pꝛi mñ ad pteʒ aliaʒ pʒ ſolutio. Ad ꝛn dð ꝙ qᷓʒuis oẽſ nõð poterũt cõpꝛehendi in valle ioſaphat.tñ dicun
tur cõgregandi ad locũ illũ ſicut aliqũ multa milia
hominũ dicũt᷑ cõgregari ad vnum dñm;uis nõ omnes tangant dominum. rticulus ſecãdus.— VOnſeq̃nter queritur deun 31 q q cipali ⁊ irca hoc querũt᷑.y. Pꝛimo vtrũ inno
natio můdi erit aliud qᷓ; eius purgatio. vtrũ motus coꝛpñ celeſtiũ ceiſabit. ʒo vtrum teſſabunt moueri in illo ſitu in quo creata fuerunt. vtrů ceſſatio motus coꝛpoꝝ celeſtiũ erit ſuffi ciens cã nõ agendi nec patiendi elemẽta ab iniucẽ vtrů lux coꝛpoꝝ celeſtiũ ⁊ elemẽtoꝝ augebirur 6 vtʒꝝ bꝛuta ⁊ vegetabilia deſtruent᷑ vtruʒ můdoinnouato⁊ fcã diſtinctione bonoꝝ? maloꝝ
deus poſſʒ aliquid addere ad Vniuerſi. ꝙ mũdi innouatio ñ pP Rmo oñdo erit aliud qᷓ; eius pur Fatio. qꝛ vniꝰp̃ꝛij gnãtio eſt alteriꝰcoꝛrup⸗ tio.⁊ eↄ.ßʒ phm̃ pᷣmo de gione.ſʒ mũdi vetuſtas ⁊nouitas ſunt ʒꝛia.ꝗᷓ ſua purgatio erit ſua innoua- tio. Itẽ receſſus a termio.a quo ⁊ acceſſus ad ter- minũ ad quẽ nõ ſunt duo motus ſʒ vnuſ.gᷓ ſil recer
ſs a uetuſtate geſt purgatio ⁊ acceſſus ad nouita-
reʒ quiẽ inouatio ſunt ideʒ motꝰ. Itẽ tranſmuta- tioa nigredinei albedie eſt vnꝰ motus g dĩ ðalba⸗ tio.ðᷓ aſili tranſinutatio můdi q vetuſtate in noui- tatẽ erit vnus motus g di innouatio. Itẽ purga⸗ tio argenti pꝑignẽ nihil aliud eſt qᷓ; reſtitutio eiꝰe puritati.ð ſilr purgatio mũdi ꝑignem nihil aliudẽ qᷓ; eius rrſtitutio ſue puritati. Nõtra coꝛruptio nõ ẽ generatio.ſʒ purgõ mñdi erit coꝛruptio ſue ipuri- tatis. ſua inouatio erit gñatõ puritatis.ꝗ ſua purga tio nõ erit ſua inouatio. Rñdeo ꝙ ipoiibiie ẽmu tationẽ nõ hie aliquã rẽ poſitiuã ꝓtermino a quoi Preſmino ad quẽ.⁊ qꝛ puatio nullã dicit reʒ poſiti nã qᷓ;uis ſint in re poſitiua. Jõ coꝛruptio ßuationis nõ rõt eſſe aliud realr q; gñatio hitꝰ. ſʒ qů illud qð coꝛrũpit᷑ eſt res poſitina diſtincta are poſitiua que gnat.tůc coꝛruptio vniꝰ reati nõ eſt idem qð gãatõ alterius.cũ ðᷓ per purgationẽ mũdi remouenda ſit ab elemẽtis aliqua res poſitiua derogans ſue puri tati.qꝛ ꝑpurgationẽ ſepabunt᷑ a quolʒ elemẽto par
tes alioꝝ ⁊ diſpõnes ad alia elemẽta q̃ cãnturĩele⸗
mẽtis ꝑmutuaʒ actionẽ ⁊ paſſionẽ in cõfinijs ſuis ⁊ recebtura ſint nobilitateʒ q̃ eoꝝ nature ſupadde- tur. vt inferiꝰ oñdetur.ſequit᷑ ꝙ eins purgatio per quã ipuritatis fiet coꝛruptio ⁊ ſua inouatio q ñ tmñ dicit ſue puritatis reſtitutionẽ.ſʒ vltra alicuius nobilitatis receptionẽ reali differẽt.alið ð erit rea liter můdi purgatio.⁊ eius inouatio.⁊ erit purga tio pᷣoꝛ ſalteʒ oꝛdine nãe qᷓ; innouatio. Adp̃nin oppn dð ꝙgpꝛo tanto dicit phiꝰ gationẽ vniuſeẽ
oꝛruptionẽ alte Ad ⁊ dð ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ ſpaciũ a quo receditur⁊ paciũ a quo accedit᷑ cõtinua ſunt. duo aũt ʒꝛia di
aliqs motus ſaltẽ in inferno.⁊ ᷣm phn
riꝰ⁊ epꝰ.qꝛ ad vnñ fequet᷑ aliud.
ſtincta ſunt bm foꝛmã.ſed ſi ponerẽtur duo loca dif cõtinua motus a termino pmi loci vſqʒad finẽ eiꝰ ⁊ motus a p̃ncipio alteriꝰ loci vſ. q; ad finẽ eiꝰ eẽnt duo motus ſaltẽ.niſi illa duo reſpicerẽt mobile vt
vnũ ſpaciũ ꝑpꝑ eoꝝ cõtiguitatẽ. Ad ʒm dʒ ꝙitrãſ⸗
mutatione a nigredine in albedinẽ ſunt duo motꝰ. vnus eſt qẽa nigro in non nigrũ.⁊ eſt coꝛruptio ni gredinis.alius g eſt a nõ albo in albũ.⁊ ẽ geucratio albedinis. Ad 4n dð ꝙ nõ eſt ſile de purgatione argenti? můdi.qꝛ argentũ per purgationẽ nõ reci⸗ pit nobilitatem vltra ſuã naturam.ſed mundus in
ſii innouatione nobilitatẽ recipiet quã nũqᷓ; hũit.
0 querit᷑ vtrũ motus coꝛpoꝝ Ecundo celeftiũ ceſfabit.Et vã ꝙñ. nihil aufert᷑ eis qð fit ſue nãe cõuen iẽs.ſed
motus coꝛpoꝝ celeſtiũ nãus eſtfaltem quantuʒ ad nãlez aptitudinẽ mobilis ad iluʒ motum.ꝗ motuf non remouebit ab eis. Item in mũdi innouatiòe
coꝛpa celeſtia ⁊ elementaria melioꝛabũt᷑.ſed ſi cef ſaret motus celeſtiũ peioꝛarent᷑.qꝛ nobilioꝛẽ mo tus q; quies. cũ quies ſisp̃uatio motus.⁊ hicus no bilioꝛ entpᷣuat ione.ꝗ̊ motus celeſtium non ceſſabit
tem ſicut oñſum eſt li.⁊d. Tp̃s vel eſt motus pꝛi mi mobilis ab alia numeratꝰ. vel eſt in illo motu.
ſicut in ſubõ.ſen tps nunq; ceſſabit. qꝛ ſemper erit
n 4 phi. im poſſibileẽ motũcẽ ſine tpe.ʒ motꝰ coꝛpoꝝ celeſtiũ nũqᷓ; ceſſabit. Itẽ ſol perſin motũ ſucceſſiue illu-
minat diuerſas ꝑtes terre ᷓ ſi motus eiꝰ ceſſaret
alique ptes terre remanerẽt ꝑpetuo obſcure qð eſt
incõeniens. Cõtra apoc.io. hẽtur ꝙ angelus iu⸗
rauit ꝙ tp̃s nõ erit ampliꝰ.ſʒ ĩpoſſibile eſt eſſe mo tñ ſine tpe.ð motus celi ceſſabit. Itẽ Jſa. 6ßo. Mon
occidet Vltra ſol tuus. Rñdeo ꝙ in mũdi innoua
tione ceſſabit motꝰcoꝛpoꝝ celeſtiũ nõ ꝑnãm.ſed ꝑ Voluntatẽ intelligẽtiaꝝ mouẽtiũj obedientiũ volðñ tati cteatoꝛis in deſmnendo moiere ſicut ex amoꝛe eius mõ ſibi obediũt i mouẽdo quapp ↄuenienter aph.iꝛ. metha.d cã pᷣma monuere in rõe amati et deſiderati.ſi tñ phũs in ſuo verbo ſanũ hẽt intelle- ctũ.tũc aũt placebit creatoꝛivt ãplius intelligẽtie coꝛpa celeſtia ñ moueãt.qꝛ tůc hẽbit᷑ finis mot ꝰcõ poxꝝ illoꝝ itelligẽtie.n.mouẽt illa coꝛꝑa vt ꝑmotũ eox fiat renouatõ ifluentiaꝝ ⁊ tẽpantiaqᷓ regrit ad gnonẽ ⁊ coꝛrupticnẽ quouſq; ipleat nñerꝰ electoꝝ. cẽ ãt qð ꝑꝑ aliquẽ finẽ monet illo fine hito rõabile
ẽ̃· Vt ab ilio motu geſcat. nec.n.dici põt illa cõpa ñ
moueri ppꝑ aliquẽ finẽ.qꝛ tũc motꝰeoꝝ eẽt inanis. nec pp finẽ gacgri ñ poſſit. qꝛ cũ nã hʒ phm gctionẽ ſi icipiar ipoſſibile ẽ ↄpleri.mlto foꝛtiꝰ deꝰñ oꝛdiaſ ſet itelligẽtias illamouere coꝛpa pp finẽ g non poſ⸗ ſit bůi. Adpᷣ in oppm dð ꝙ celũ qᷓ;tũẽ ex ꝑte ſua
non magis habet naturalem aptitudinem ad mo
tum qᷓ; ad quietem.quia per neutrum eoꝛum inſe acquirit aliquam perfectionem velperdit.tamen
naturalis aptirudo ſua magiſ eſt pꝛo tempoꝛe quo
debet moueri vt moueatur motu circulaꝛi q; re⸗ cto.quia ſecundum philoſophum.i.celi⁊ mundi. non ſit graue neq; leue contra naturam ſuam eſſet moueri moturecto deoꝛſuʒ qui motus competit grauibus vel ſurſiun qui motus competit leuibꝰ.
a————
—————
—
—

————
—— ———————
⁊pꝛeterea rõe figure que eſt circularis maioĩ apti⸗ tudineʒ hẽt nãle ad hoc vt circulariter moueatur ʒᷓ; recte. Ad n dð ꝙ hm phr̃.· phiſi. q;uis ges añ motũ ʒᷣriet᷑ motui.extendẽdo nomen Hrietariſ ad oppoſitionẽ que eſt inter pᷣuationẽ? hituʒ · non ſic tñ eſt de gete poſt motũ.quies.n: ſi equẽs motũ eſt finis eius ⁊ ab eadẽ virtute cauſatur. Ad ʒm dð ꝙ ſicut declaratũ eſtli.⁊. di.⁊.tp̃us põt accipi ꝓpꝛie ⁊ cõiter ſiue large. pᷣ modo eſt in motu pmi nobilis ſicut in ſubiecto ⁊ ſine tpe poterit eſſemo tus aliqs poſt iudiciuʒ cum ſinẽ tꝑe ſic dicto fuerit— W arto motus tpe Joſue qñ ſol ⁊ luna ad pꝛeces eius ſtan- ¶(§ tibꝰ. vt hẽ Joſue.io. in quo dat itelli ꝑoœẽſſpe cele„ 4 ſtes tunc ſteterũt cũ ip̃o Joſue ꝑſequ 3 ſuos.ſʒ tpᷣs ſcðo mõ dictũẽ in quolibʒ motu ſicati bõ numerat᷑ m numerũ motuũ ⁊ ſine vpe ñc dcõ nůcß erit motus. Ad n dð ꝙnulle pꝓtes terre in ſupficie remanebũt obſcure. q? augebitur lumẽ lu ne⁊ lumen ſtellaꝝ que ſufficienter illumiabũt illaʒ pteʒ terre qͥ aſole no illuſtrabit᷑. necẽ inconueniẽs ꝙ Vna ꝑs rerre magis illuſtret᷑ q; alia.ſ.illa que fu it ab hoibus hitata q̃ a ſole pᷣncipalr illuſtabi᷑. —— Ertio querit᷑ vtx coꝛpa celeſtia ceſſa-
bũt meueri in illo ſitu ĩ quo crea
+
ta fuerũt. Et viĩꝙ ſic. Iido.in gloup illud Jſa.6ßo.nõ occidet vltra ſol tuus.qð etiam recitat imnag huius di.c.vlt. pꝰ iudiciũ ſol laboꝛiſ ſui mer cedẽ recipiet ⁊ nõ veniet ad occaſum. nec ſol nec luna.ſʒ in oꝛdine in quo creata ſunt ſtabũt. ʒ a ſili ⁊ alia coꝛpa celeſtia. Item cõueniẽs ẽ coꝛꝑa celeſtia ſtare in optimo oꝛdine quẽ poſſibile eſt ea hie. ſed credibileẽ ꝙ in tali oꝛdine ⁊ ſitu creats fuerũts ceſ fabunt moueri in illo ſitu ĩ quo creata fuerũtꝝ Wõ⸗ tra coꝛpa celeſtiapſuũ motůnõ redibũt ad ſituʒ in
quo creata ſunt niñ ab illotpe moueant᷑ ꝑ.ʒb. mi⸗ lia annoꝝ cũ octana ſpera ꝓpꝛio motu nõ moueat᷑ in. L. ãnis niſi ꝑ vnñ gradũ.ſzñ eſt eredibile ꝙ tã diu duret hic mñdus m coꝛꝛuptibilẽ ſtatũ cuʒ di⸗
cat apts.⁊ꝰ ad cqʒ.io.ꝙ nos ſumꝰ in quos fines ſe
culoꝝ deuen erũt· ʒ coꝛpa celeſtia ñ ſtabũt in illo ſi tuquo creata ſunt. Reſpõdeo ꝙ vnus ſit us nð eſt magiscõueniẽs q; alius coꝛꝑibꝰ celeſtib ꝰꝑp ſe. qꝛ ꝓ quocũq; ſitu ſeu cõſtellatide ſi melioꝛãtur nec pe toꝛantnr.aliqua tñ cqͥſte llatio ſeuhitudo illoꝝ coꝛ⸗ poꝛů inter ſe magis eſt cõueniẽs ad vnñ effectũ 3 ad illa.vᷣbi g̃a.coniunctio ſolis ⁊ martis in coꝛde leonis magis eſt cõueniẽs ad generandũ calidita- teʒ ⁊ ſiccitatẽ in iſtis inferioꝛibꝰ qᷓ; cõiũctio iouis? faturni.⁊ iſta eit ↄnenientioꝛ ad aliauẽ aliũ effectũ q; pᷣma.⁊ ſic de alijs. Qñ aũt p̃ꝰ creata fuerũt coꝛ⸗ poꝛa celeſtia alij effectus in iſtis inferioꝛibus reg⸗ rebant᷑ ad cõueniẽs můdi regimen qᷓ; modo.⁊ alij mõqᷓ; tũc.⁊ alij in fine můdi q; nůc. dico ꝗᷓ ꝙ coꝛꝑa celeſiis creata fuerunt in ↄueniẽtiſſimo ſitu ꝓ effe ctibus ꝗ tũc requirebãt᷑ ⁊ modo ſunt in cõueniẽriſ⸗ ſimo ſitu pꝛo effectibꝰꝗ nunc regrunt᷑ ⁊ in fine mũ di erũt in ſitu cõueniẽtiſſimo illi diſpõni elemẽtoꝝ que cõgruet ⁊ incoꝛruptibili ſiatui.cũꝗᷓ tũc cõgruat elemẽtis diſpõ que ñ fuiſſet ↄgrua qũ pᷣma ccieſtia coꝛpa creata ſunt. ſequit ꝙ nõ ceſſabũt moueri ial⸗ lo ſitu in quo creata fuerũt.⁊ tñ ceſſabũt moueri in ſitu cõueniẽtiſſimo mũdo ꝓ illo ſtatu.qꝛ ſitus ſeu
habitudo eoꝝ inter ſe tũc erittalis que maxime di
ſponet elemẽta ad hoc vt nõ agtlnec patiãtur ad
5
inuiceʒ. Ad pᷣn in oppm dð ꝙ ᷓuis ſolx luna qĩ
coꝛpa celeſtia geſcent hẽant illã hitudinẽ it ſe quaʒ; pabuerũt qñ pᷣmo creata ſunt. nõtů hẽbũt eande; hitudinẽ ad illa coꝛpd celeſtia nec alia coꝛpoꝛacele
ſtid inter fe qᷓ; habuerunt qũpꝛimocreatã fuerũt. Ad ꝛn pʒſolutio ex dictis in doe. Argumentu
ad oppn gra cõcluonis ↄcedendũ eſt.tñ rõne for
me nõ cogit. qꝛ deuſq coꝛpaceleſtia ereauit in qua
pitudine voluit illa poſſʒ diſponere ꝰm eandeʒhi- tudinem citiſſime ſi ſibiplaceret·
—
o celeſtiũ erit ſufficiẽs cãñ gendi nec patiendi elementã abiuicẽ. t
ſequebat᷑ inimicos viꝙſ ic. phũs.g. ꝑhi. aſſerit ⁊ pꝛobare conatur mo
tuʒ celi ita pᷣoꝛẽ eſſi emotibus alijs ꝙ ibo nõ exñte ñ eẽnt alij motus.ſed actio ⁊ paſſio elemẽtoxꝝ inter ſeẽ per motũ alterationis. ceſſatio motꝰ celi erit ſufficiens cã vt elcmenta nõ agannc patiãtur ab inuiceʒ. Item menlura eſt cauſa menſurati. vni⸗ tas. ncã ẽnumeri?ẽ eiꝰ mẽſura.ſʒ Em phiñ̃.4 ph. Tẽpoꝛe mediãite motu celi menluramus alioſmo tus.ʒ motus celiẽ cã omniũ motuñ alioꝝ. cũ ergo remotio cãe ſit ſufficiẽs rõ remotionis effectuſceſ ſatio motus celi erit ſufficiens cã nõ agẽdi nec pa tiendi elemẽta ab inuick. Itẽ cã nonagẽdi necpa tiendi elementa ab inuicẽ non erit caula eoE naru re mutatio.qꝛ eoꝝx natura mutari non poſſʒ exitia
ſulua. qꝛ im phm̃ ⁊ phi. Matura rei eſt eius foꝛma vel materia.nec amiſſio ſuaꝝ naturaliũ qualitatũ
qꝛilleremanebunt eis vr dictũ eſt. ð viꝙg ceſſatio nis ſue actiõis ⁊ paſſionis inuicẽ nõ erit alia cã. ni ſi ceſſatio motus celi. Lontra vi ſentire Zug. h iio.confeſſionũ vltra mediũ.ꝙ ſi coꝛpa celeſtiaſta rent adhuc poſſet moueri rota figul. ergoa ſimii poſſent elemẽta ab inuicẽ alterari. Itẽ a dijo Sde phano eß̃o piſienſi excõicatus eſt hic articulus. ꝙ ſi celum ſtaret ignis in ſtupã nõ ageret · qa nec de eſſʒ.ſʒ qua rõne poſſʒ ignis in ſtupam agere- poſſet etiam agere in aliud elementũ. Ad hanc qonem dicũt quidã ꝙ ceſſarionis actionis? paſſionis ele⸗ mentoꝛum crit ſufficiens cauſa ceſſatio motusc li.qʒuis adhuc poterũt eſſe motus qui ſunt in am⸗ ma rationali eo ꝙ illa a virtute coꝛpoꝛum celeſið nõ dependet. Sd cõtra hoe arguitur ſic. V.n. hi Joſue.io.ad preces Joſue ſol? luna ſteterunt.? ſialia coꝛpoꝛa celeſtia nð ſtetiſſent totus oꝛdo cœꝛ⸗ poꝛů crleltiũ fuiſſet imutatus.tũc ergo oĩa coꝛpoꝛa celeſtia quieuerũt.nec ꝑp hoc omiſit Zoſue pusns re.nec ceſſauerũt omnẽs actiones naturales plo⸗ tum mundũ. Pꝛeterea illa opinio videtureẽ co tra articulũ excdicatũ qui allegatuſ eſt. Metered coꝛpoꝛa celeſtis non tantum agunt hie iterius per ſui motum.ſed etiam per naturalem virtuteʒ foꝛ⸗ me ſue.ſicut pʒ per diuerſos effectus naturales. per diuerſas cõſtellationes cãnt᷑·⁊ ideocelſite mo tu celi adhuc per ſuam nãleʒ virtuteʒ poſſent abe re in ela niſi aliud obſtaret qᷓ; eoꝝ quies·;uis er⸗ go quies celi eſſetſ ufficiens cauia vt idem elemẽ⸗ tum non ageret in aliud difoꝛmiter eo ꝙpel mno⸗
tum eſtrenonatio influentiarum quaꝝ vnamagi
confoꝛtat virtutem vnius elementi in ſus actiõe q; a lia tamen non eſſer ſufficiens cauſa ad huc vt ynum elm nullo modo aliud alteraret. Alijdt
„
g ⁊ſi quies celind ſit ſufficiens cquſa hnius perſt
querit᷑ vtrũ ceſſatio motꝰco P
—
— —
2
u p
—

—— 6
Mdnucn
„
nedn es vdui enscc. Lem 8 ni vmedgſt vr mounui nonucater jenemcisct 2
Eenrinuu zo
Snpins m cpehusuu m
cmc
n lunscuis
uyoucknt œ 1 cb
acxtuwit
*
eritẽ ſufficiens cã ꝑaeeñs inqᷓ;ruʒ quieſcet inillo puncto quo coꝛpa ceieſtia talem hẽbunt interſehi tudinẽ qͥ confoꝛtabtt virtutẽ paſſibilioꝛis elemen⸗ ti ßᷣm illaʒ ꝓpoꝛtionẽ qua exceditur a vtute elemẽ⸗
ti magis actiui.⁊ iõ nullũ elin aliquid poterit ſuꝑ
aliud. Sʒ hec opio deſicit in duobꝰ.pga nõẽpꝛo
babile ꝙ coꝛpoꝛa celeſtia hẽant illã habitudinẽ in
ꝛerſe q celũ geſcet imo magis eſt ꝓbabile qꝛ tunc erunt illa coꝛpoꝛa in tali hitudine inter ſe in q̃ ma⸗
rie ↄcoꝛdabũt vᷣtuti elemẽtoꝝ actiuoꝝ.qð arguit᷑ per qa añ pꝛodutiõeʒ ignis ꝓflagratiõis cãbit᷑ nã liter hic infcriꝰ vehemẽs caliditas ⁊ ſiccitas.ſicut dictũ eſt ſupius in articulopꝰ hꝰdi. Pꝛeterea ſiq
eſcerẽt in tali hitudine ſicut dicit opio adhuc nõ ſe queret᷑ ꝙ vnñ aliud alterare nõ poſſet. Wũ.n.vide
amus elm minꝰactiuuʒ agere in elin magis actiuũ quia nullũ elin agit in aliud qn patiat᷑ ab eo.cũ m phm̃ ꝛ phiſi. Oẽ agens phiſice in agendo patiat᷑. multo foꝛtiꝰpoſſʒ in eũ agere.ſi per vᷣtutẽ celeſtem vtus cius equaret᷑ illiꝰ vtuti.magis.n.põt equale inequale agere qᷓ; debiliꝰ in foꝛtiꝰ adhuc.n.cuiuſiʒ elementi pᷣncipiũ paſſiuũ qð eſt materia. inferius eſſet cuiuflʒ alteriꝰ elementi p̃ncipio actio quod eſt
foꝛꝰtůc tñ ita equat ſeſe alterarẽt vt qᷓ;tũ remitte
retur q̃litas vniꝰ remitteret᷑ q̃litas alteriꝰ.⁊ ſic tã⸗
dem ad talẽ equalitatẽ reducerent᷑ vt inrerſe nul-· lam hẽrent ʒꝛietatem.⁊ tunc agere ceſſarent in in⸗
uiceʒ.ſed reuerterẽt elemẽta iperfecta in ſuis qua
litatibus actiuis ⁊ paſſiuis.⁊ etiã in ſuis eſſentijs ſuppoſito ꝙ recipiant magis ⁊ minꝰ.ſicut dicit cõ
mẽtatoꝛ in li. de ſubſtantia oꝛbis. T ergo mihi dð ꝙ cã quare poſt iudiciũ elemẽta ſeſe nõð altera⸗
bũt᷑ manentibꝰ tñ ſuis eſſentijs ⁊ qualitatibꝰ acti⸗
uis ⁊ paſſiuis in eſſe cõpletiſſimoẽ hec.qꝛ deus ſu pernãtr a materia elemẽtoꝝ remonebir puationeʒ
que necia eſt ad tranſinutationẽ nãlem. vñ⁊ᷣm phm̃ pꝰ phi.ponit᷑ vnũ de p̃ncipijs nãe.illa.n.pᷣua
tio nõ dicit tiñ carentiã foꝛme in mã.ſed dicit illã carentiã foꝛme cñ poſſibilitate ad eandẽ.⁊ ſi poſſi
bilitas illa nõ t̃ differat a materia ᷣm rõneʒſʒ ſit
aliqd in foꝛmã trãſmutabile ille ꝗ eam concreauit mãe ab eadeʒ poterit eam excluder nihil poſitiuũ
mãe ↄferendo.ſi aũt in materia non ſit poſſibilitas
ad foꝛmã niſi illa que rõe ſola differt a inateria im pᷣmet deus in mã ipſaʒ poſſe tranſmutari nãtrad aliam foꝛmam.⁊ ſic nð remanebit in materia pᷣuatio qͥ neceſſariaẽ ad na⸗ turalẽ tranſmutationẽ. Pꝛeterea influentia gnãl cãe pᷣme ſine qᷓ nulla creatura põt in ſuã actionnem nõ aderis elemẽtis ad vt agãt ⁊ patiant᷑ ab inui⸗ cẽ. aderit tñ ad vt in ſuis eẽntijs ⁊ qualitatibꝰin eſſe cõpleto ꝑpetuo durẽt.⁊ hec cã ſufficeret.ſi nul la alia poneret᷑. Adÿn in oppn dõ ꝙ illud verpũ phi intelligi dʒ de pᷣoꝛitate in agendo⁊ patiendo.
nec plus põt per ſuas rões concludi. Ad mn dð ꝙ
menſura nõ ſemp eſt cã menſurandi.vñ⁊ bmn phůũʒ
4*.phiſi. WMenſuramꝰ motũ ꝑtp̃s.⁊ tpᷣs ꝑ motuʒ Pꝛeterea motus voluntarios g nõ dependẽt a vᷣ⸗ tute celi menſuramꝰ ꝑmotũ celi.pãnũ etiã mẽſu⸗ ramꝰꝑ vlnam. Ad ʒm pʒ ſolutio ex dictis in qõe. F Minto duerit᷑ vtrũ lur coꝛpoꝝ celeſti
d) 7— uʒx elemẽtoꝝ angebit᷑. t vi 0 nõ. qꝛ coꝛpa celeſtia non tĩ agũt hic infe rius p motů.ſʒ etiã per luck.ſed ↄoſtiudiciũ hec in
mentis in effectibus
ferioꝛa àplius nõ tranſinutabũt᷑. g inpfluuʒ eſau
gmẽtũ lucis eoꝝ. Itẽ?ſi rei carẽti luce poſſit dari lux. nihil tñ eſt dem̃ ꝙ eius lux augeat᷑.ſʒ terrg luce caret.ð nihil eſt dem̃ ꝙ eins lux augebit̃. Itẽ luxñ
eſt neceſſaria in iſta machina mũdiali niſi pꝑ hoĩs ſuz · ſed poſt iudiciũ lux iſta mundial nõ veniet in hoiuʒ vſuʒ. qð de dãnatis planuz eſt.qꝛ in inferno
ſunt.⁊ erũt ꝑpetuotenebꝛe.vñ Job.io.dẽ terra mi ſerie ⁊ tenebꝛax. Et de heatis. apoc.ꝛ⁊ diꝙñ ege bũt luie lucerne. neq; luie ſolis.m̃ dñs deꝰ illumi
nabit eos.qᷓ ſupfluũ eſ lucis augmẽtuʒ in coꝛpoꝛi
bus celeſtibꝰ⁊ elemẽtaribꝰ. Lontra Jſa.ʒo. Brit
lux lune ſicut lur ſolis.⁊ lux ſolis ſeptemplicier. ſ coꝛpa celeſtia poſt iudiciũ imittẽt luceʒ ſuã in heci ferioꝛa ãplius q; modò iliumiabũt᷑ õ eſt minoꝛ mũdus. dzg
ferioꝛa.ᷓ hec inf Irtẽ ᷣm phm̃.
confoꝛmari ſib nouatione aliquo modo ma ioꝛ mũdus.ſʒ homo tũc amplioꝛi luie fulgebit. ⁊ totius mũcdialis machine lux augebi᷑. Rñdeo ꝙ lur nõ tiñ eſt in coꝛpoꝛibus mundi ꝓpter vfumne ceſſitatis coꝛꝑalis.ſed etiã ꝑp vfũ vtilicatis ſpũal ad habendã delectationeʒ inſpe creature.⁊ ad cõ templandũ deum in lucis effectu.poſt iudiciũ non erit lux vtilis ad ſupplendũ indigentiam alicuius rei neceſſaric coꝛpoꝛbuselectoꝛum.ſed erit vtił pꝛopter? cãm. Electi.n.cum hoc ꝙ deuz in ſe cõ templabuntur ſunul cõtemplabuntur cum oculo ſpũalibus qᷓ; coꝛpo⸗ ectabitur oculus coꝛ- s erit ꝙœ cum innouabitur ibus celeſtibus augeatur.
pomo lur etiam in coꝛpibus ce augeatur ⁊ ex conſequenti elementa habundantius iltumi-
nentur q; modo.quia a coꝛpoꝛibus recipient am⸗
plioꝛem luis influentiaʒ. Atꝝ añt preter illã clari tatem quã a coꝛpoꝛibus celeſtibus recipiẽt lux eis impꝛimatui alig incertũ eſt.tamen nulluz eſt incõ⸗ ctoꝛum per lumen glotie aliquo modo angelis cõ· formant᷑ manente dĩa in eẽntia⁊ pꝛop̃etatibus na nem aliqnati coꝛpibus celeſtibus confoꝛmabũtur ſalua dia ineſſentia⁊ ꝓpꝛietatibus naturalibuſ.tñ Saneiluertineiſniſl iului ſmſicie. i ejlin
derent.qua viſione ſunt indigni. Adpnioppn patet ſolutio ex dictis in queſtione. quod etiaʒ dã
coꝛpoꝛa celeſtia hic inferius agere per lucem intel ligendum eſt ꝙ agant per lucem.in virtutetamen ſue foꝛme ſubſtantialis.aliter cum omnes ſtellere
cipiant lumen aſole calefacerent ⁊ exicgrent. qð falſum eſt. In actione autem illuminand
tione lucis per ſeris conuenit cõicant eo mõ quo
cðieant in lucẽ. Ad ſcõᷣm dicendum ꝙ minoꝛ eſt falſa.ſicut enim nulla ſubſtantia ſpiritualis eſt to⸗
taliter expers lucisſic nullum coꝛpus eſttotaliter erpers lucis.eo enim ipſo quo omnes creature ſt
effectus ſumme lucis aliquo modo plus⁊ minus
lucem particigant.qᷓ;nis in aliquibus coꝛpoꝛibus
lateat lur eoꝛum vnde ſola pꝛiuatio eſt pure tene⸗
bꝛa. vnde male dixerant dicentes nigerrinuʒ co⸗ loꝛem eſſe per omnem carentiam lucis. Ad ʒmn patet ſolutio ex dictis in qõe.
rra nri turvtx bꝛnta⁊ vegeta Eto queri vila delnet· Etvidet
———

————
œt
g nð.qꝛ aialia ſunt ad oꝛnatũ elementoꝝ erso qu
elementa melioꝛabunt aialia nõ deſtruent᷑. qꝛ tũc nõ debet ab eis auferri oꝛnatus eoꝝ. Itẽ ſicu ele
.„„
menita ſeruiunt homini.ita vegetabilia? anima——
lia bꝛuta. ergo ſicut in mundi innouatione nobili⸗ tabuntur elementa ita ⁊ vegetabilia nobilitantut ⁊animalia bꝛuta. Item vegetabilia⁊ bꝛuta nobi tioꝛa ſunt elementis. qnia eltmenta oꝛdinant᷑ ad mixtũ.mixtũ ad vegetatiuũ. vegetatiu ad ſenſiti
uum ergo multo magis vident᷑ eſſe de pfectione
vnineri q; elementa. ⁊ex ↄñri magis ꝙᷓelementa remanere debebũt. Item mñdus coꝛpoꝛalipoſt
iudicium non erit neceſſarius niſi ad hoc vt beati
in ipfo deũ cõtemplando delectent᷑.⁊ inde ampliꝰ aſſurgant in laudẽ dininã. ſed expꝛeſſiꝰ refulget di⸗
nina bonitas in gialibus? plantis qᷓ; in elementis
quia bin Ang. ii· de ci.c. ib. Qꝛdine nãe pꝛep onñt᷑ non viuentibus viuentia ⁊ſenriẽtia nõ ſentitẽibꝰ ergo multo magis debebũt remanere bꝛuta? ve⸗ getabiiia q; elementa. Lontra ceſſante fine ceſſa re dʒ id quòd eſt ad finẽ. ſed finiſ vegetabiliũ? bꝛu toꝛum eſt coꝛꝛuptibilis hominiſſtatuscũ s imũdi inouatiõe ce ſſabit coꝛꝛuptibił hois ſtatus aialis
⁊plãte nõ remanebunt. Jtẽ oẽ viuẽs coꝛruptibi
li vita moꝛietur.ſed nihtl ẽſt oꝛdinatũ ad reſurgẽ⸗
dum quod ſecundũ le totum moꝛit᷑. huiuſjnði gutẽ
ſunt vegetabilia⁊ bꝛuta.ergo ita moꝛient᷑ ꝙ nõre⸗ ſurgent. Rñdeo creaturarũ quedã ſunt incoꝛꝛu⸗ pribiles hᷣm ſe totas vt angeli boni⁊ mali?⁊ coꝛpa celeſtia. quedam coꝛꝛuptibiles bm ſe totas vt mi⸗ neralia vegetabilia⁊ bꝛuta.quedam ſunt coꝛꝛupti biles ſin partẽ minus pᷣncipalem.⁊ incoꝛꝛuptibi⸗
les hᷣn partẽ magis pᷣncipalẽ. vt homines qui ſunt coꝛꝛupiibiles m coꝛpus.⁊ incoꝛꝛuptibiles ſen ani mam.quedã ſunt coꝛꝛuptibiles in ꝑtibus.⁊ incoꝛ
ruptibiles in toro. non quin eoꝝ nã tota ex parte
ſun coꝛꝛuptibilis ſit. ſed qꝛ pp oꝛdineʒ mundi non adeſt coꝛꝛũpens.⁊ tales cteature ſunt elemẽta.ſta⸗
tui incoꝛruptibili non cõueniunt eaque ſmnſe tota coꝛruptibilia ſun exſui nã.⁊ m oꝛdinem mundi.
ʒ ideo talia non remanebũt.cuiuſinodi ſunt mine⸗
ralia vegetabilia ⁊ bꝛuta. Omnes aũt alie creatu⸗
re remanebunt.⁊ que in partes ſunt coꝛruptibiles
pᷣmſe totas incoꝛruptibiles efficientur. Ad pni oppm dð ꝙ gialia non ſunt ad oꝛnatũ elemẽtoꝛum nii im coꝛꝛuptibilẽ mundi ſtatũ. vñ in parte geris nobilioꝛi non eſt aliquis oꝛnatus gialiuʒ. nec etiaʒ in igne. quia non ſunt tam ꝑp oꝛnatum q;pp coꝛru ptibilis hominis ſtatus neceſſitatẽ. Ad ⁊m dðꝙ qᷓuis bꝛuta aialia ⁊ plante ſeruiant homini ſiẽ ele⸗ menta.non tamen tantã habent aptitudinẽ ad ſta tum incoꝛruptibilitatis. ſicut eleinẽta.qꝛ ſunt coꝛ⸗ ruptibilia bm ſe tota. Adʒn dð ꝙ qᷓ;uis vegeta⸗ biiia ⁊ bꝛuta ſint nobilioꝛa ſimplicit q; elcmẽta.nõ
t quo ad conditioneʒ durabilitatis. vegetabilia enim ⁊ aialia inter ſe habent cãm coꝛꝛuptionis ſue nec celo quieſcente poſſent perpetuari in eſſe nec eadem in numero. nec eadè in ſpecte. niſi per mi⸗ raculũ. nð eſt aũt congrua ratio quare deus ea per miracuiũ perpetuaret in eſſe. Ad mn dð ꝙ ꝗcꝑqd
eſt pfectionis in vegerabilibus ⁊ bꝛutis perfeoiꝰ eſt in homine. qꝛ ⁊ perfectius viuit q; vegetabilia ſentit qᷓ; bꝛutg.vnde quicqd in vegetabilibus ⁊ bꝛutis eſt occaſio eõtemplandi deñ in effectibꝰ ſuiſ
„
perfectius reperit in homine. vnde non dʒhaͤcde cã ve
etabilia⁊ bꝛutain perpetuum remnnere.
*
poterit bonitas addi. Nem ſin Dio.y.c. de di
no.creature pꝛocedunta deo.ſicut nũerus ab vni⸗
tate.ſed eſt aliquis numerus.ſ.binarius inter quẽ ⁊Vnitatem nullus poeſt eſſe numerus medius er
go ſitr eſt aliqua creatura inter duam? deum nul⸗
ja poteriteſſe alia media.ſ ed nihil in creatis nobi⸗
lius eſt vniuerſo.cum cõpꝛehendat oœẽs creaturas ergo inter vniuerſum inoudtum xipſum deũ nul⸗ la porerit eſſe media ereatud. Itẽ ſi deus tůcpoſ· ſet addere ad bonitateʒ vniuerſi.⁊ nõò adderet i uidus eſſʒ. qð faiſuz eſt. Wontra deus poſʒ ões
dãnatos ãnihilare.? creare tot ãgelos ſcòs. ſedſi
*„
poc faceret meliꝰ eiſʒ vniuerſum.qꝛplus eiʒivni
uerſo de bono.⁊ nihil de malo.ð poſt innoustionẽ
mũdi adhuc deus poſſÿ addere ad bonitateʒ vñi⸗ uerſi. Jtẽ oi effectu nõ eduante potentii agentis agens poſſʒ facere nobilioꝛẽ.ſed vniuerſuʒ etiaum innouatũ non equabit potentiaʒ dei.qᷓ deas poſ facere aliud vniuerſuʒ nobilius illo. ergo plus pol
ſet de bonitate facere qᷓ; erit in hoc vnuerſo inno uato. Rñdeo ꝙ deñ aiiqd poſſe addere ad boni⸗ tatẽ vniuerſi poſt eius innouationẽ tripli põtintet ligi aut de illo eodeʒ vniuerſo in numero. aut de
alio. aut ptim de alio.aut partiʒ de codẽ. Mꝛimo
modo dico ꝙ ſi noĩe vniuerſi accipiat᷑. ſeu includa tur vniuerſitas omniũ craturaxꝝ.taʒ ſubſtantiꝙð q accñtiũ abſolutoꝝ q; relarionũ.ſic deñ poſſe ad⸗ dere ad bonitatẽ vniuerſi Zditionẽ includit. qnia illa bonitas ſuperaddita.aur eſſʒ ſubſtantia. autac cidens.⁊ tunc vniuerſitas creaturaꝝ conſiderata
añ additioneʒ bonitatis illiꝰad vniuerſitatẽcres⸗
turaꝝ includenteʒ illã ſuperadditã bonitatẽ ſe hiet ſicut ꝑs totum.totũ gũt⁊ ꝑs qᷓ;uis ñ ſint penituſdi nerſa numero.nõ tñ ſunt penitꝰ idẽ.ſʒ ptiʒ icẽ·ptiʒ
ſ. Sitit
dinerſa ßʒ ꝙ trahi põt ex ſnia phi· ipꝰ phiſi. Si noie vninerſali incelligat᷑ vniuerſitas ſubſttiaru
nari ad ſuũ ſinẽ qᷓ; tũc erit oꝛdinara. Ale ẽt ſubſtan⸗ tie omnibꝰpenſatis nõ poſſent eſſe meliꝰ oꝛdina⸗
te inter ſe per cõpationẽ ad ſuũ totũ. ð eſt vniuer ſuʒ.nõ poiſʒ etiã melioꝛari ꝑ melioꝛationẽ aliqus ruʒ creaturaꝝ hm ſe alijs non melioꝛatis nec peio
radis.qꝛ qᷓ;uis ꝑs ereaturaꝝ eſſʒ melioꝛataß; ſe.ex hoc tñ vniueriuʒ non eiſz melius.ga ꝑhocnòõme⸗ lioꝛaret᷑ pꝓpoꝛtiò partiũ int᷑ ſe.⁊ oꝛdo que maxime attendunt᷑ in bonitatẽ vniuerſi. ſiẽ ſi in pſalterio choꝛda ſonãs obſcure fieret ita clare ſonans ſiẽ illa que ſonat clarius.⁊ ſiẽ ſi luna fieret ita bonaſii ſol ſole non melioꝛato. pſalreriũ eſſʒ peius.⁊mundus peioꝛ nec poſſʒ melioꝛariꝑmelioꝛationeʒ ſiue ſub ſtantialem.ſuie acentalem omniuz ſubſtantiarum qꝛ ſubã nãe hñane xp̃i melioꝛari nõ põt nec qctud⸗
iẽ. nec ſubãir. Beata etiã virgomelioꝛaꝛi nõ pot
ueritur vtx inundo inno⸗ Eptmno uato⁊ facta dimceeurt 3 nox ⁊ maloꝛum deus poſſet aliquid addet ad bonitate vniuerſi. Et vi ꝙ non.qꝛ illud nõ eſt perfectũ cuius pfectioni aliqd addi poreſt. ſed vni uerſum tunc erit perfectũ.ergo ſue ꝑfectioni nulla
tiñ̃.ſic dico ꝙ illud idẽ vniuerſum in numero qð tũc erit etiã melioꝛari nõ poſſʒ. qꝛ finis eius melio rari nõ poterit. Ale.n.finis deus eſt. nec vniueri⸗ tas omniũ aliaꝝ ſubãꝝ ↄiunctiʒ poſſʒ melius oꝛdi⸗
ui m vinn
mu
juum mnm ſunnn imm unt wmmie i tin
Mi nt n win
i

vv„ xlviũij. 8 ⁊ñi omnes alie ſubſtantie melioꝛarentur ſubſtãtia⸗ liter vniuerſum non remaneret idem penitus in numero.⁊ ñ melioꝛaꝛent᷑ accidẽtaliter adhuc vni⸗ verſum omnibus penſatis non melioꝛaretur. quia tunc non cſſʒ bonitas in ereaturis quã requiritop
timus vniuerſi oꝛdo per cõparationẽ ad iuſtitie ⁊?
ſapicntie? miſericoꝛdie diuine manifeſtationem qui oꝛdo maxime attenditur in bonitate vniuerſi Si añt queſtio intelligat᷑ de alio vniuerſo ĩ nume⸗ ro.tunc dico ꝙ deus poſſʒ facere aliud vniuerſinn melius iſto etiã poſtſui innouationẽ.qᷓ;uis.n.deus aliquaʒ creaturaʒ poſſit facere ita bonam ꝙ illa ea dẽ in numero non poſſet fieri melioꝛ. nec ẽt eodeʒ in ſp̃e.ſicut pʒ in humana natura xp̃i que ſummum tenet in ſpᷣe hurnane nature.⁊ cui ſuperaddi nõ po teſt aliquid de bonitate.ſiue ſubſtantiali.ſine acci⸗ dentali.tamen omnẽ aliam creaturam poſſet deꝰ facere melioꝛem ſine ine in aliaſpe ſine alio gener deus enim poſſet facere omneʒ bonitateʒ creataʒ que rõni creature non repugnat.ſed qᷓ;tacũqʒ boni tas finita rõni creature non repugnat.quia qᷓ;tacũ⸗ q; eſſet diſtaret adhuc ab increata bonitate in infi nitũ. Si añt qõ intelligat᷑ de vniuerſo.partiʒ eodẽ pti diuerſo.ſic dñt gdã ꝙ poſſet addere ad bonita tem.non tm̃ materialem.ſed etiam foꝛmalẽ vni⸗ uerſi.etiam poſt ſui innouationẽ.quia poſſer ð no⸗ uo creare multa milia fanctoꝝ angeloꝝ quibꝰerea tis vniuerſitas ex illis ⁊ alijs creaturis pᷣexñtibus cõſtituta melioꝛ eſſet. nõ tm̃ materialiter.ſed etiaʒ foꝛmaliter.i.qᷓ;tũ ad partiuʒ oꝛdinem ad finem. ⁊ inter ſe qᷓ; erit vniuerſitas poſt ſui innouationem ſine illis. Aliqui tñ de qõne ſe bꝛeuiter expedien tes dicunt ꝙ tanta erit bonitas creata poſt vniuer ſi innouationem ꝙ nullo modo creatura.ſiue eadẽ numero.ſiue diuerſa plus poſſet de bonitate cape re qᷓ; tunc erit.vnde tunc erit tota bonitas quam poſſibile eſt creari.vnde qᷓ;uis inter ip̃m vniuer⸗ ſum innouatuʒ ⁊ deum erunt infiniti gradus.non erunt tamen poſſibites pticipari. Ad ßᷣmi oppm dð ꝙ pcedit de codem vniuerſo in numero. Ad m dð ꝙ aliquo eſt ſimile ⁊ multo magis diſſimie. In hoc.n.eſt ñimile ꝙ ſicut vnitas ſimplicioꝛ ẽ nu⸗ meris pꝛogrediẽtibus ab ea.⁊ ꝙ omnes pricipant Vnitatem.dicimus.n.ꝙ binarius eſt vn
trinarius eſt vnus numerus.⁊ ſic de alijs. nec duo numeri equalt ſunt vnitati pꝛopinqui.ſic deꝰ fim plicioꝛ efl oĩbus creaturis.⁊ quelibet creatura ali⸗ d participat de bonitate diuina nec ſunt due ſp̃eſ per naturaʒ equalr fibi pꝛopinq;.in multis tñ ẽ diſ ſimilitudo.ga ab vnitate nõ pꝛocedit.niſi vnꝰnu⸗ merus imediate.ſ.binariꝰ⁊ ſequens numerus ꝓ- cedit ab vnitate mediante binario.⁊ ſic deinceps binarius etiã eſt ita ꝓpinquus vnitatiqꝙ nõ põt nu merus ei pꝛopinquioꝛ eſſe.ſʒ oẽs angeli ⁊ tota ma⸗ china mũdiali.⁊ oẽs anime rõnales ſunt a deo im mediate tm̃. nec eſtaliqua creatura ita deo pꝛoptn qua qua deus nõ poſſet facere aliaʒ ſibi pꝛopingo rẽ ſalteʒ loqnẽdo de pꝛopinquitate que conſiderat᷑ in creaturis per ſuaʒ naturaʒ vñ ⁊ſi hũana natura xp̃i nõ poſſet deus facere aliã ſibi pꝛopinquioꝛem q;rũ ad motũ exñidi quem hẽt in diuino ſuppoſito. poſſet tñ facere in alia ſp̃e velin alio gůñe creaturaʒ nobilioꝛis eſſentie cuimaioꝛẽ poſſet dare gram ſin gularis perſone qᷓ; poſſet capere aia xß̃i.ſi non eſſet
numer?
pfone diuine vnita vt ſuppoſito. Ad ʒm dðꝙ in
factione bonitatis create atrenditur bonitas per cõpationẽ ⁊ voluntatẽ diuinã. vñ nõ iõ dens volu
it creare mundũ.qꝛ bonñ erat mũdũ creari ſed iõ
bonum fuit mundũ creari.qꝛ deus volnit ip̃ʒ crea re.⁊ iõ eo ip̃o poſt můũdi innouationeʒ deus nõ uo let addere ãd bõitatẽ creatã.bonũ erit ꝙ nõ adda tur. Dn arm ad ptem aliã pꝛocedit de vniuerſo qð eſſet partiʒ idem.ꝑtim diuerſuʒ cuz iſto vniuer
ſo innouato. Vel põt dici ꝙ ſihoc facto mundus eſ
ſet melioꝛ nãliter. nõtñ eſſet foꝛmai melioꝛ ga nõ eſſet ita cõueniẽs ⁊ pulcheꝛ oꝛdo in vniuerſo ſicut
erit. 2n pcedit de vninerſo að eſſet aliud in nüe⸗
ro ab iſto. rcg litterã in humanitare ſuſcepit il⸗ lud quod eſt cauſa nf̃e reſurrectio nis.i.paſſonẽ vreſurrectionem.quod ſicẽ intelligendũ vt eius paſſio eſt cauſa meritoꝛia nr̃e reſurrectionis ſpñalis.⁊ infuturo nf̃e reſurrectõis
C
gloꝛioſe.ſua aũt reſurrectõ pꝛedicte duplicis reſur
rectiis fuit cã exemplaris per vᷣbũ factũ in carne filij hoĩs ſit coꝛpoꝝ reſurrectio.huiꝰ expoſitio pʒꝑ erpoſitionẽ verbi pꝛedicti.angeli deferẽt ante euʒ ſignũcrucis. dñt aiiqui ꝙ nõð erit ſignũ crucis ĩ quò crucifiruseſt xpᷣs.ſed quoddã ſignũ illiꝰcrucis re⸗
pꝛeſentatũ. Ego aũt credo ꝙ illa eadẽ crux in nũe
ro in qua crucifirus eſt poꝛtabit᷑ adiudiciũ miniſte rio ſanctoꝝ angeloꝝ.qui.n.coꝛpa hñana redacta i pulueres eadẽ in uumero reſtaurabit illã eandem crucẽ in numero poterit reſtaurare.⁊ multo rõna- bilius eſt ꝙ ipſamet ad iudiciũ portetur q aliud ſi gnũ pꝛo ea.ex B.n.electis erit maioꝛ honoꝛ. ⁊ erit expꝛeſſjoꝛ materia aſſurgendi in laudeʒ Jeſu xp̃i.⁊ erit repꝛobis maioꝛ confuſio.nec video inconue- niens ſi pꝑ rõnes pꝛedictas ponat᷑ ꝙ per diuinam potentiaʒ iperpetuũ cõſeruetur.ne ĩpij in toꝛmctiſ poſiti ſub terra fruant᷑ luce eoꝝ. Mõt dici vt vo⸗ lunt aliqui ꝙ in alio hemiſperioẽ aliqs terre hiatꝰ perquẽ deriuaret᷑ folare lumen ad ipios ſi modo ſolito circulariter moueret᷑.ſed iihilẽ.qꝛ poſt iu diciũ terra erit vndiq; clauſa.aliter.n.ſi eſſet ĩali⸗
qua pte ius hiatꝰ vſqʒ ad ifernũ lumẽ ſtellaꝝ exñtiũ
ſup hemiſperiũ in quo eſſet ille hiatus illuminaret infernũ. ⁊nde põt dici ꝙ illug verbũ qð dicit Iſi⸗ do.ßm falſaʒ imaginationem quoꝛũdã imaginãtiũ eſſe ifernũi ſupficie terre ĩ hemiſperie iſti Zpoſito.
Bi. rivuj.
rectionẽ voc. Su⸗ O ſt reſur perius determinauit
magiſter de reſurrectione moꝛtuoꝛuʒ 7 de ſtatu eoꝝ ãte reſurrectionẽ.⁊ð iu dicie reſurgẽtiuʒ. Mic determinat ð
remimeratiðe iudicatoꝝ.⁊ diuicit᷑ in dnas. Hꝛi mo determinat de remuneratiõe bonoꝝx. Scðo
de retributione maloꝛum di.ſequẽti ibi. ic oꝛit᷑ queſtio. Pꝛima in duas. Pꝛimo determiat de retributiõe in cõi ſanctoꝛum. Scðo de partibus retributionis in ſpeciali.ibi Solet queri. P in
duas. p determinat de differenti pricipatiòe bea titudinis. ⁊ de appetitu beatitudinis.ibi Solet
etiam queri. Ala pars que ibi incipit. Solet que
ri diuidit᷑ in tres. M determiat de differẽtia co
gnitiõis honoꝛum.? de differentia gaudij ip̃oꝝ 3

„.
———
.
—.—.——
dotibaie. 4? de dotibꝰcoꝛpis.
ivi. Solet etiaʒ aueri an in gaudio. ʒ de dĩa bti tudis añ iudiciũ poſt ibi. Poſt hoc ⁊c·
Airticulus pꝛimus
J ycg bant di. querendũeſt pncipalit
Jie* de.. Pꝛio de quidditate beg titudinis ⁊de eoin quo cõſiſtit. ⁊ð ei⸗ appetitu ⁊ participatione. ʒ'in ſpãli ð de accidẽtali pꝛemio bonoꝝ. Wirca pꝛimũ querũtur octo9 · p
vtx ſit aliquis vltimus finis vite hũane. 2* vtrũ
ille inis ſit britudo. ʒ? vtx beatitudo ſit qd crea-
tun. 4' vtxꝝ ſit actus. vtru ſit actus anime
tantum. 6* vtrum it actus intellectus? Volun- tatis ſil. I vtrũ ſit ᷣncipalius actus voluntatis
ʒ intellectus. g?vtrum pꝛincipalius ſit actus in tellectus ſpeculatiui q; pꝛacliei·
non eſt aligs vlti *) R mo oſtẽdo mus finis vite hũa
ne. nihil. n.eſt vltimus finis vite humane
quod oꝛdinari pot ad aliuʒ finẽ.ſed nullũ eſt bonuʒ quod homo non poſſit oꝛdinare ad aliuʒ finem ẽt
incrcatum.quod pʒ cũhomo diligit deñ ꝑp aliqð tempoꝛale cõmodum. ð nihil eſt quod ſfinis vlti
mus vite humane. Item nullus actus hũane vi te eſt vltimus.actus.n.eius ꝓcedere poſſunt in in ſinitum.ſed omnis actus hũane vite eit finis eius
ßm phm̃.⁊ celi ⁊ mũdi.omnis res cu eſt opera tio ip̃a eſt pp operationẽ illam.ʒ nullus finis vite pumane eſt vltimus. Item ſi eſſet aliquis finis ꝓltimuſ hũane vite homo nũqᷓ; ageret niſi ꝑp finẽ quia vltimus finiseſt pꝛimũ mouẽs in agij ilibus
ſed multa videt᷑ homo agere nõppfinem vt ſunt oia illa que facit ſine deliberatione.ð non eſt aliqs
0
vltimus finis vite hũane. Wõtraphiꝰ. meta.
pꝓbat.ꝙ in cauſis efficiẽtibus eſſentiair oœꝛdinatis
eſt deuenire ad efficiens pꝛimũ.ð a fimili in finbꝰ vite humane eſſentiali oꝛdinatis opoꝛtet ponere vltimũ. Jent phꝰ vbi pꝛius qui ponũt pꝛoceſſũ
in cquſis finalibus in infinitũ auferunt naturã bõi.
ſed im phm̃ ꝛ. phiti. Fnis habet naturam optimi ergo ponẽtes pꝛoceſſum incauſis finalibus in infi
nitum auferunt fingm. Růdeo ꝙ vite humane ẽ aliquis vltimus finis per ſe. In oibus.n.que perſe habẽt oꝛdinem ad inuicem non eſt aliquid conuẽi ens niſi ſit primũ. Añ phꝰ.v.phiſi.pꝛobat ꝙ ĩ cau⸗ ſis mouentibus per ſe non eſt pꝛoceſſus in infinitũ qꝛ vt dicit ibidem cũ infinitoꝝ non ſit ÿmuʒ ⁊ pꝛi
mo mouente non exiſtente alia non moueant jj eẽt
poſſibile alia moueri.aꝛ ſecuna monentia nõmo nuent niſi per hoc quod mouẽtur a pꝛimomouente. illud autem quod mouet appetitum eſt finis.⁊ pꝛi mů mouens eſt vltimus ſinis.ꝗ ſi negatur vltimꝰ
ſinis nullus alius finis poterit appetitũ mouere.
ſic voluntas nihil appetere poſſet.quod mãifeſte
falſum eſt. Pꝛeterea nullus nãltappetit id quod
aquocũq; impoſſibile eſthaberiper quãcũq; via uis. n. voluntas deliberatiua poſſit eſſe impoſi biliũ im phm̃.ʒ. ethi.c.ð. hoc tñ de naturali appe⸗ titu nullo modo vere dici põt. q;uis.n. in aliquo fruſtretur nãlis appetitus pꝛopter aliqð accñs. vt
in dãnatis qui nãir appetunt felicitatẽ quaʒ impoſ
nbilem eſt eos conſequi pꝛopter ſuaʒ obſtinationẽ
6
tanen nullus appetitus rõnalis creature fruſtrari
non põt vniuerſaliter ⁊ per ſe.ſed vt docet experiẽ tia vita humana naturalr appetit perfectã quietẽ ergo quietem perfectaʒ ab aliquo conſequipꝑ viaz aliquã poſſibile eſt. ſed ipoſſibile eſt perfecte quie⸗
ſcere viaʒ humanã in re oꝛdinata ad aliuʒ finem p ſe.quod docet etiaʒ experientia iilũ qui motus aß petitꝰ ſui diligenter vult conſiderare· ergo oʒ con cedere eſſe vite bumane aliquẽ vltimũ ſinẽ per ſe
Ad pÿn in opp dðꝙ dẽ ꝙ nihil eſt vltimus finis
vite hñnne quod oꝛdinari põt ad alium finẽ ⁊c. di
coꝙ vexꝝ eit ſi põt oꝛdinari ad aliuʒ fineʒ perſe.ſc
aũt deus oꝛdinari non põt ad al ũ finem.qꝛ omne
ilud ꝙ eſt finis per ſe alicuius alterius melius eſt
illo. vltumus tamen ſinis per ſe põt oꝛdinariꝑ ac⸗
cidens ad aliqd aliud. vt ad finem.ſ.per malami tentionẽ abutentis. Ad?n dð ꝙ n ois actus vi te humane eſt finis eius per ſe.qᷓ;uis quilibʒ actus eius poſſit eſſe finis eius ꝑ accñs. In cauſis autem per accũs nihil pꝛohibet in infinitũ pꝛocedere.ita tñ ꝙ totũ acceptũ ſemp ſit finituʒ. cãe.n.per accũs ßᷣm phm̃.ꝛ.phiſi. indete minate ſunt. Pꝛerereaar gumẽtuʒ peccat qꝛin ʒ figura nõ concluditur vni
uerſalconciuſio.vñ dz ſic cõcludere g elt inis ali⸗
qins vite humane qui nõ eſt finis vltimus. hoc
ẽ verũ.vel ꝙ ſunt fines aliqui vite humane ĩgbuſ
põt pꝛocedi ſine fine. ⁊ hociſt Ver in finibus per gccns. Ad ʒm dð ꝙ homo agens inqᷓ;tũ hoagitp rõneʒ ⁊ voluntateʒ. qꝛ per hoc diſtinguit᷑ a bꝛuis. vñ actus hois non pꝛocedẽs ex rõne ⁊ volũtate ⁊i
poſfint actus hois dici nõ tñ pꝛopꝛie loquẽdo dici
pñt actus vite hũane.ſed magis vite bꝛutalis.iñ terea illi actus ⁊ſi nõ habeant finẽ ſibi pᷣſtitutũ arõ ne. hñt tñ finem imaginatũ ſi ſunt actus pᷣſuppont tes in hoie aliquã cognitionẽ aut ſibi pᷣſtitutũacõ⸗ ditoꝛe nature. Si ſunt actus nõ pꝛeſupponẽtesin hoie aliq; cognitionẽ vt ſunt actus potẽtie vegetu riue.⁊ hox fini finis vltimus eſt vitimꝰ finis hu⸗ mane vite.qꝛ deus qui vite humane finis eſt vl⸗ timusẽ finis omniũ creaturaꝝ vt oñ iersdit — queritur vtx vltimus fini — cundo vite hũane ſit hois btitudo
Et viꝙ nõ.vltimus finis vite hũane finis
eſt oiuʒ creaturaꝝ.vt pʒ li.ʒ. di.i.in illa qöne vnr
bonitas xp̃i ſit finis omniũ creaturarũ.ſ ed beatitu
do nð eſt ñnis oiuz creaturaruʒ.qꝛ multe creaturt ſunt que nõ ſunt capaces beatitudinis.ðᷓ vitimus ſinis vite humane nõ eit btitudo. Itẽ vt oñſuʒli. .di.ʒg. oĩum bonoꝝ actuũ volũtatis eſt vnus fi⸗
—
nis vitimus.ſed nõ oiuʒ volñtatũ eſt vna beatitu
do.3 vltimus finis hũane vite non eſt beatitudo.
Iem finis vite hñane eſt quid per ſe ſufficientiſ ſinũ.ſed feliciras que idem eitqð bearitudoindi get exterioꝛibus bonis ᷣm phm̃.i.ethi. c it g finis vite hůane nõ eſt beatitudo. Wontra Aus.8. ðci⸗ c.ʒ.finis boni appellat quo quiſqʒ cũ ꝑueneritbea
tus eſt ergo vltimus finis vite humane eſt homi⸗
nis beatitudo. Itẽ idem.⁊ʒ.li. quaſiin fine libi
insnt eſt peruenire ad iliud regnũ cuius nulusẽ
finis ſed peruenire ad illud regnũ eit hois beatitu
do. ergo vltimus finis vite hũane eſt hois beati⸗ tudo. Rñdeo ꝙ vltimus finis hũane vite dupli
põt accipi. no modo ꝓ bonoĩquo vltimo quie ſcit homo. aliomõ ꝓ gete hois in illo bono Silt
— S—
—
—
—

hransn von vtſuntac ſ
xlix.
—
———
——
deititudo pot accipi duptt. no modopꝛo bono in quo hõ btiãĩcatur.alio modo ꝓ perfecta cõiũctõ
ne hois cũ illo bono.que ↄiunctio eſt hoĩs beatifi⸗ catio. accipiendo finem ⁊ btitudinẽ md pᷣmo vlti⸗
nnus ſinis vite hũane ⁊hoiſbeatitudo realr idem
ſunt. ſimiliter finis mõ ꝛꝰ.acceptus realr idẽ eſt cũ
btitudine ⁊ꝰ modo accepta.ſed differunt ᷣm rõem
quia finis vltimus di inqᷓ;tũ nõ oꝛdinatꝰad vlte⸗ rioꝛẽ finẽ.⁊ pᷣmo mouẽs appetitũ btitudo dĩ inq;⸗ tuʒ eſt ſufficientiſſimũ hois bonũ. Adpÿmi opp dð ꝙ vltimus finis vite hũane inqᷓ;tũ accipit᷑ pꝛo dono in quo vltimo quieſcit hõ⁊ ipᷣa beatitudo ꝓ bono in quo homo beatificatur ſunt vltimus fiuis omniñ creaturaꝝ.qꝛ vltimꝰfinis vite hũane ⁊ bti tudo pᷣdicto modo accepta reali idem ſunt.ſʒ crea ture irrõnales alr ad illũ finẽ oꝛdinant᷑ qᷓ; creature rõnales.qꝛ rõnales iliũ fineʒ attingũt ĩmediate ⁊ĩ illo btificant᷑.ſed irrõnales ad illuʒ oꝛdinãt᷑ hoieʒ mediãte.nec in illo btificant᷑ qᷓ;uis aliquã eius par ticipationẽ imediate recipiant. Ad ⁊mn dð ꝙ acci piendo vltimã fineʒ vite hñane ⁊ beatitudinẽ pꝛi mo modo ſicut omniũ bonaꝝ volũtatuʒ eſt vnus finis.ita vna btitudo.qꝛ vnũ bonũ eſt in quo om̃s bone volũtates btificant᷑.accipiendo aũt vltimuʒ ſinẽ ⁊ beatitudinẽ mõ ßo nõ eſt omniũ b naꝝ volů tatũ vnus finis in nůũero nec etiam ĩ equali gradu ſilr nec vna beatirudo vt iferius patebit. Ad ʒm
dðꝙ ibi phꝰ loquit᷑ de felicitate politica qͥ habet᷑ ĩ
enii
um np
ſt usmnt n
hac vita que multis miſerijs eſt ꝑmiſta. vñ vt ita loquitur eſt felicitas miſera.
Ertio dueritur vtrũ beatitudo ſit quid t creatũ. Et vĩ ꝙ ñ. In nullo crea⸗
to v quieſcere vita hũana. Añ Augꝰ.i.li. ofeſ. verſus pᷣncipiũ loquẽs ad deñ ait. Inquietuʒ eſt coꝛ ñm donec requieſcat in te.ſed in btitudine ẽ quies totiꝰ vite hñaue.gᷓ btitudo non eſt aliquid
creatuʒ. Itẽ idẽ eſt gloꝛia qð btitudo.ſed pſal.ud
deñ loduẽs ait. tu ãt dñie ſuſceptoꝛ meus es gloꝛia mea.; deus eſt btitado vite hũane. Lötra vide
re deũ eſt aliad creatũ. eſt.n.actus creature viden tis.ſed videre deũ eſt hũane vite btitudo. vñ vt
hi Jo.iq.ait ſãluatoꝛ ad piem.hec ẽ vita eterna vt
cognoſcant te.ðᷓ btitudo vite hũane eſtaligd crea
tum. Itẽ btitudo hois eſt in hoie bono ʒ phm̃.i. ethi.c.b. vñ pꝛobat felicitatẽ nõ eẽ in hoibꝰꝑh ꝙ honoꝛ magis vẽ in honoꝛantibus q́; in honoꝛatis
ſʒ quicũq; eit in hoie eſt creatũ.z btitudo ẽꝗd crea
tum. Rñdeo ꝙ btitudo vite hũane dupli põt ac⸗
ecipi. vno modo ꝓ illo bono in quo pfecte? plena⸗
rie requieſcit hũana vita.alio modo pꝛo perfecta quiete hñane vite in illo bono qͥ ↄſiſtit in perfecta
hois cõiunctiõe cũ bono illo. ÿmo modo btitudo
accipit᷑ ꝓ beatitudinis obiecto.⁊ ſic planñ eſt ꝙ bti tudo dicit quid iucreatũ.ſ.ip̃m deuʒ.in nulla eniʒ
creatura poſſet hõ inuenire perfectã ſufficientiam
ad quierandũ ⁊ perficiendũ euʒ torũ. eo.n.ip̃o quo
ᷣm aiam factus eſt ad imaginẽ dei tante capacita
tis eſt vt nullũ bonuʒ poſſit ei ſufficere pꝛeter ſum
muz bonñ. vñ in li. de ſpiritu ⁊ aĩa añ mediũ.tante
dignitatis eſt humana cõditio vt nulluʒ bonũ poſ
ſit ei ſufficere pᷣter ſũmuʒ, beatitudo aũt ßomõ ac⸗
cepꝛa eſt aliquid exĩs in brõtãqᷓ; eius vltima⁊ ple naria perfectio.⁊ eſt aliqd creatũ ſieut bene oſten⸗
unt rões ad ptẽ mn. Zrgumẽta ad pardẽ pꝛimaʒ
N
ꝓcedunt de beatitudine pꝛimo modo dicta.
4 P 4 rto Aueritur vtrum beatitudoſit
8 gctus. Et vĩ ꝙ non.melioꝛ eſt hitus qᷓ; actus.quia eſt permanẽtioꝛ.⁊ ga ſi
cut dicit phꝰ.ʒ. phiſi.illud bonum eſt melius qðẽ
pmanentius.ſed beatitudo eſt maximum hois bo
nuʒ.ꝗᷓ eſt habitus ⁊ non actus. Itẽ beatitudo eſt ꝑ petuum gaudium.vnde ſaluatoꝛ Jo.ib.de beatitu dine ſub noie gaudij loquens ait. gaudium veſtrũ nemo tollit a vobis.ſed gaudium eit anime paſſio
cum ergo paſſio diſtinguatur contra actus ʒ ph̃
ponentem ⁊.ethi.c.y.paſſiones potentias habitꝰ eſſe tãqᷓ; pꝛincipia actionẽ.ꝗᷓ beatitudo non ẽ actuſ Item perfecta vnio homis cum deo eſt relatio ſed perfecta hominuʒ vnio cum deo ẽ beatitudo hominis.ꝗᷓ beatitudo hois eſt relatio. Lõtra bea ritudo hominis aut eſt habitus.aut actus. non ha bituſ.quia tunc conſiſteret in virtute.quod nititur iꝓbare phꝰ. ethi.c.6.g eſt actus. Jtem phꝰp. ethi.c.q. venat᷑ iſtam diſffinitionẽ felicitatis.ꝙ felicitas eſt operatio pꝛopꝛia hoĩs ſᷣm virtutẽĩ vi ta perfecta.cum q felicitas ið ſit quod beatitudo. beatitudo eſt actus. Rñdeo ꝙ ⁊ ſi beatitudo extẽ dendo nomen eius poſſit dici habitus gloꝛie.tam̃ ꝓpꝛie loquendo eſt actushoĩs nobiliſſimus.actuſ enim nobilioꝛ eſt habitu.qꝛ habitus oꝛdinatur ad actum vt àd finem.⁊ hm phm.ʒ.topi.finis pᷣemiet
his que ſunt ad finem. vnde per bonum actũ ma⸗
gis aſſimilat᷑ homo deog eſt purus actus; ꝑha birum tm̃.cum ergo beatitudo vite hũane ſit no⸗
biliſſimum quod eſſe poſſit in hoie cũ ſit vite hũa ne finis vltimus vt oſtenſuʒ eſt. ſequit᷑ ꝙ btitudo pꝛopꝛie loquendo non eſt habitus ſed actꝰ.ſiue plu res ſiue vnus. Adpm in opp dð ꝙ iſte actꝰ in qꝰ bedtitudo conſiſtit ita eſt permanens ſicut habitꝰ cuius eſt actus.quia dei viſio ⁊ fruitio ſunt in bo⸗ no intranſmutabilr ⁊ inuariabiti permanentes.⁊
pꝛeterea verbum phi intelligendum eſt ceteris ꝑi
bus alias non eſſÿ verum.permanentioꝛa eni ſůt mulra non viuentia multis viuentibus.vñ ⁊ bm phm̃.i.ethi.c.g.pꝑ diuturnius eſſe non iudicatur per ſe vnum alio magis bonum. Ad ꝛ dicendũ ꝙ ſicut cõiter dicit᷑ gaudium nõ eſt de eſſentia bea
titudinis. ſed effectus eius ab ea perſe inſepabilij
quapp frequenter beatitugo nomen gaudij appel lat᷑. Alij quibus magis aſſẽntio tenẽtes quod gau dium eſt de eſſentia beatitudinis dicunt ꝙ cũ bea⸗ titudo dicit actus extendit᷑ nomie actus ad actuʒ ſiue eliciat᷑ a bono.ſiue in bono cauſet᷑ a beatitudi nis obiecto.quid autem de hoc ſit tenendum in ar riculo.ʒꝰ ondet᷑ cum de viſiõe ⁊ fruitionequeret᷑. 2id ʒndðꝙ oum dicit᷑ beatitudo vite hũane eſt perfe cta vnio hominis cum deo non accipit᷑ vnio pꝛo relatione.ſed pꝛo actu vel actibus quo v łqui
bus hõ perfcẽ deo vnit᷑. 5 7. querit᷑ vtrum beatitudoſi ta⸗
49 B no ctus anime tm. Et vĩꝙ non. nia ac, us hominis non eſt actus tr̃ ani⸗
me cum homo conſtet ex anima?⁊ coꝛpoꝛe.ſed bea vitudo eſt actus hois.qꝛ totus homo beatificat᷑.er
—
. So non eſt actus anime tiñ. Item homo oꝛdine
nature pꝛius intendit bonum coꝛpoꝛale q; ſpũale. quia ⁊ pꝛius oꝛdine nãe ipſum cognoſcit.ſed pᷣmũ ꝛintentione eſt vltimuʒ in executione. ergo illud

—.—
bonum quod homo vltimo conſequitur eſt coꝛpo⸗ rale. ſed in bono quod vltimo conſequit᷑ hõẽ bea titudo.ergo conſiſtit in bono coꝛpoꝛis. quod nonẽ verũ ſi eſſet actus aie tñ. Item beatitudoẽ act? perfectus virtutis perfecte.ſed perfecta virtuſ re ſpicit aĩam ⁊ coꝛpus.vnde quia continentia nò do mat coꝛpoꝛis paſſiones non dicit᷑ virtus perfecta vttemperantia.vñ hm phm̃.y.ethi.c.⁊.non eſt lo quendũ de cõrinentia vt de habitu virtutis neq; vt de habitu alterius generis qᷓ; ſit virtus.ꝗᷓ beati tudo eſt actus anime ⁊ coꝛpoꝛis ſimul. Nõtram phm̃ ß ethi.c.q.felicitas eſt hoĩs hꝛohꝛia opatio. ſed hominis pꝛopꝛia operatio eſt aie tm. qꝛ in oxi⸗ bus coꝛpoꝛis cũ aĩabꝰ alijs cõicat. ergo beatitudo eſt actus aie tm̃. Item ßin phm̃ ibidẽ.felicitas eſt operatio aie ᷣm virtutẽ.ſed virtus non eſt bonuʒ coꝛpoꝛiſ.ſʒ aie tĩ hm doctrinaʒ. Auꝰ.pᷣ de ci.c.ig. vbi dicit de opp̃ſſis per violentiam ꝙ in eis nð pe rit pudicitia.qꝛ virtus ai eſt neci coꝛpis bonis nũe ratur.& btitudo eſt actus aĩe i. Rñdeo beatitu do vite hũaneeſt nobiliſſimũ qð in hoie poſſit eſſe nec creaturis infra hoĩem cõuenire põt.cũ ðᷓ beati tudo ſit vnus actus vel plures.vt oſtenſuʒ eſt oʒ ꝙ beatitudo conſiſtat in actu vel actibus ꝓpꝛiovl ꝓpꝛijs homini non gbuſcijq;.ſed in nobiliſimis. actus nũt pꝛopꝛius hois non eſt niſi ilie quiſt ho⸗ minis per illam virtutẽ qua eſt homo.hec aũt eſt aĩa intellectiua.nobiliſſimus ergo actus hoĩs ẽ il⸗ le qui ſibi cõuenit per aĩam intellectiuaʒ ſiue ſit co gnitio ſiue dilectio.ergo beatitudo eſt actus aic tã tum.vñ qui beatitudinem extimauerũt eſſe in coꝛ voꝛalibus diuitijs ſeu delitijs vel honoꝛibus ſue nature nobilitatem non recognoſcebant. Adpÿ in oppn dð ꝙ quidam eſt actus hois ratione aie ⁊ coꝛpoꝛis ſimul ſicut videtur audire ⁊ paſſiones ſẽ ſitiui appetitus que ſuntcũ coꝛpoꝛali tranſmutatõ ne.⁊ hi non ſunt aĩe tĩ.⁊ ſunt quidam actus hois rõne aie tiñ̃ aut intelligere ⁊ velle. vnde ſunti aia ſeparata.⁊ hi dicũt᷑ actus aĩe tñ. Adndð ꝙ pññ 0 homo appetit eſt beatitudo i ſui generaliſſimo eſſe qð eſt bonum.xi deſcendendo ſpecialius ꝙ pᷣ oꝛdine nature homo appetit bonum coꝛpoꝛale q; ſpñale eſt per accñs.non per ſe.qꝛ appetitus ſequi
tur cognitionem.⁊ noſtra cognitõ incipita ſenſuq
eſt reſpectu coꝛpoꝛal ũ.non oʒ aũt ꝙ illud ꝙ eſt pꝛi mũ per accidens in intentione hois ſit illud bonũ quod vltimo conſequiturr ſed illud quod eſtꝝ mus in intentione per ſe.illud aũt dĩ eſſe pꝛimũ in intẽ tione per ſe quod magis eſt appetibile.⁊ qð pꝛius appeti debet quãtũ eſt ex ꝑte ſua.tale aũt eſt ſpũle bonũ. Ad ʒ dð ꝙ virtutes cardinales que ſunt reſpectu paſſionũ ⁊ operationũ iſenensie mõ coꝛpus reſpiciunt.non ꝙ eaꝝ eſſentia ant eius pars ſit in coꝛpore ſicut in ſubiecto.ſed quia mode rant coꝛpoꝛis paſſiones ⁊ equant coꝛpoꝛales opa⸗ tiones in cõparatione ad alterũ.ſed? ſi ĩperfectis
actibus taliũ virtutũperfectarũ conſiſtat felicitas
politica de qua tractat phũs pÿ li.ethi.tñ felicitas verain illis virtutibus nõ conſiſtit. ſʒĩn actu cha⸗ ritatis piie.⁊ in actu hitu g in patria ſuccedit fidei
—, ꝑ ritur vtrũ btitudo ſit act? Exto que intellectus ⁊ volũtatis ſil.⸗
Et vẽqᷓ; non. quãto bonũ eſt maius tanto ſimplicius.ſed vite hũame beatitudo eſt maximũ
homis bonñ vt fuperius viſuʒ eſt.ʒ eſt ſimplichi
mũ qð ſit in hoĩe. Sed ſimplicioꝛ eſt actꝰ vnus qᷓ;
duo ſimul.ergo nð conſiſtit niſi in vno actn ſiueſit
actꝰ volñtatis ſiue intellectꝰ. Itẽ Aug.li.pᷣð ci.
c.pe.diẽ de viſione dei ꝙ eſt ſummũ pꝛemũ.ſʒ ſůũ⸗ muzʒ pᷣmium eſt btitudo.ergo cum viſio ſit actus i teltcũs in ſolo actu intellcũs cõſiſtit btitudo. Itẽ Jo.ib. hec eſt via et̃na vt cognoſcãt te.ð conſiſtit in actu ſolius intelicũs. Itẽ ſi actus Volũtatis eſ⸗ ſet de eſſentia britudis.ille actꝰ aut eſſ amoꝛ ami
citie aut concupiſcentie.nõ amoꝛ amicitie qꝛille
amoꝛ nihil aliud eſt qᷓ; velle deo bonñ qð hʒ ꝙ qui libʒex puris nãlibus pot velle. Ad aliquid autẽ qð ſit de eſſentia btitudinis non poſſumus attige⸗ re per ſola nãlia.nec amoꝛ ↄcupiſcẽtie.qꝛ tali amo re diligit᷑ amatum non pp ſe.ſed ꝑp amantẽ.ʒᷓ actꝰ Volũtatis non eſt de eſſentia beatitudinis.cuiꝰðs non eſt immediatũ obiectum.ſʒ actus voluntatis bonoꝛum deus non eſt imediatum obiectum quia voluntas coꝝ non attingit deum diligẽdo niſime⸗ diante eius viſione.pꝛius.n.oꝛdine nãe videt ißʒ qᷓ; artingat ip̃m diligendo.ðᷓ actus voluntatis ele⸗ ctoꝛum non eſt de eſſentia beatitudimis. Itẽ Auꝰ iʒ. de tri.c.g. beatus eſt qui viuit vt vult.nec ma⸗ le aliquid vult. ergo in ſolo actu volũtatis cõſiſtit beatitudo. Jem Aug.li.i.de doctrina rp̃iana lõ
ge vltra medium dicit de deo heceſtſummamer
ces vt ip̃o perfruamur.ſʒ ſumma merces eſtbea⸗
titudo.⁊ fruitio eſt actus volũtatis.vt oñſuʒẽ li.
i.di.i.gᷓ in actu voluntatis tota eſſentia beatitudiſ
conſiſtit. non ergo in actu volũtatis ⁊ intellectus
ſimul. Item deus ſub rõe qua ſummñ bonũ? ſub nulla rõne alia eſt beatitudinis obiectũ.qꝛ ſub illa ròe ⁊ ſub nulla alia ẽ vltimus finis.ſod ſola volun tas imediate attingit deum ſub rõe qua ſummum bonum.qꝛ qᷓ;uis intellectus oñdat ſibi ſummũ bo nũ tamen ſua rõe eſt obiectũ eius.qua ſummũ bo⸗ num.ſed ſub rõne qua ſummũ verũ.gᷓ beatitudo i ſolo actu volũtatis conſiſtit. Jtem beatitudo ve re potentie nõ oꝛdinat᷑ ad aliquid aliud qᷓ;ud bea⸗ titudinis obiectũ.ſed viſio ſfummi veri oꝛdinatur ad fruitionẽ ſummi boni.hõ.n.ſpñalr ↄſideransi⸗ terioꝛa ſua experiri põt ali no modo non poſſe eẽ vltimam quietẽ ⁊ perfecãm in cognitionc.ꝗᷓ ſũmi veri viſio non eſt bearitud ointellectus.⁊ conſtat ꝙ non eſt beatituco volunt atis.ꝗᷓ non eſt beatitu- do creature rõnalis nec parũ beatitudinis eins.
Contra auctoꝛitatũ quedã důt ꝙ conſiſtit in acn
intellectus.quedã ꝙ in actu vo untaris. gᷓ in actu Vtriuſq; conſiſtit. Itẽ per illam eandem virtuteʒ per quaʒ aliquid mouetur adt irminuz quieſcit in termino.ſed per intellectum ⁊ voluatatem homo monuetur ad ip̃m deum.gᷓ per intellectum ⁊ volun tatem quieſcit in deo.ſed beatitudo vite yñane ẽ perfecta quies hois in deo.gᷓ in actn vtriuſq; bea titudo conſiſtir. Ad qðeʒ diref̃t aliqui ꝙ eſſentia beatitudinis vite hũane in ſolius intellectus actu conſiſtit. ita ꝙ nullo modo in actu voluntatis.pm eniĩ obiectũ voluntaris non eſt actus eius ſicut nec pꝛimum obiectũ intellectus eſt intellectio.ſed itel
ligibile. beatitudo vero pertinet ad voluntatẽ tã⸗
quã pᷣmuzʒ eius obiectum.ſequitur ergoꝙ non per tineat ad ipſam tanqᷓ; actus ipſius. Pꝛetereavo
luntas fertur in finem etiam abſentem cm iplu
zun mm vb uu un ſi tinit wüli Miu wnm vuin ſidan ſit mn pun Sp
n
—
— „
— —

deſiderat. ⁊ pñteʒ cñ in ſe ip̃o requieſeit ⁊ delectat᷑
deſideriũ aũt finis nõ eſt cõſe ecutio finis. ſʒ eſtmo⸗ tus ad finẽ. delectatio autẽ aduenit volũtati ex
inisẽ plis. nõð aũt er h aligd fit pñs. qꝛ volnntas Slecratir in ip̃o.oʒ ig eſſe aligd aliud qᷓ; actũ vo
luntais ꝑ qð ſit ip̃e ãnis pñs volenti. hic autẽ eſt
actus irellectus.qꝛ tñ ad voluntatẽ ꝑtinet delecta tio cõſequẽs btitudinẽqͥ eſt quaſi britudinis conſu
matio accidẽtał in ſepabur btitudinẽ conſequens iõ aliq dã btitudo ptinere ad voluntatẽ eo ꝙ qñʒ audiũ ip̃m di btitudo.dicẽte Augꝰ li io.confeſ.
c.i.circa mediũ. ꝙ beata vita eſt gaudiũ de vitate
S5 hanc opinionẽ exp̃ſſe eſt auctoꝛitas Augu.
alla.in opponendo dicentis ꝙſ ummamerces eſt in fnitione.⁊ rõßa ad ſeðᷣam partem. Pretcrea
Augꝰ.i. de ci.c.iꝗ.dicit ꝙ in celeſti ciuitate oĩs vſus refert ad fructũ pacis eterne. fructus ꝗᷓ paciſ
eterne ptinʒ ad vltimũ fineʒ vite hũane.ſ fruct?
pacis etne eſt frurio deiq̃ eſt actus volmratis. Pꝛeterea ſũma bõitas nõ eſt mioꝛis nobiliratiſ
hm rẽnec fin nram rõncʒ intelligẽdi qᷓ; ſumma ve ritas.qᷓ ſiẽ deus eſt btitudinis obiectuʒ rõne ſũme vitatis.ita rõne ſumme bõitatis.ſʒ ſiẽ dens ẽ bea titudinis obiectũ intellectus inqᷓ;tũ eſtf ũma vcri
tas. ita eſt obiectũ volũtatis inqᷓ;tũ eſt ſimma bo⸗ nitas. ꝗnec in actu intellectꝰtm̃.nec in actu volun tatis trñ conſiſtit vite hñane beatitudo.ſedi actu vtriuſq; ſimul. vr̃ ergo mihi dõ ad qõneʒ ꝙ bti tudo conſiſtit in actu intcllectus ⁊ voluntatis ſil.
Cuius rõ eſt.qꝛ eſſe btitudinis vite hñane ꝓſiſtit?
perfcã vnione aie rõnałců deo. hec aũt vnid iclu⸗ dit aĩe vnionẽ cũ deoßʒ oẽʒ ſui potentiã ᷣm quam Vnibilis iſtcũ co imediate. potẽtia añt aie rõnalis non tiñ̃ eſt intellectus † 5 Voluntas.? per quãlʒ illa rũ vnibilisẽ cũ deo ĩmediate.ſẽ. n. deus ſub rõne qa ſimmũ vexꝝ eſt imediatũ obiectũ intellectus
beatoꝝ.ita ſub rõne qua ſummũ bonũ eſt imedia ruʒ voluntatis obiectũ eoꝝ. quis. n.ißo imediate
nõfruerent᷑ niſi ipᷣm imediate vidẽt.tñ imediatũ obiectũ voluntatis eoꝝnon eſt ipſa viſio fũmi bo ni.ſʒ ipm ſummũ bonũ. nõ.n. volunt ſummũ bom vꝑiiã viſionẽ ſiẽppfinẽ. ſʒ volunt ipᷣm vi ene pnipm ſummũbonũſiẽ pp vltimum ineʒ. Ipſum ergo ſummmñ bonuʒ pꝛimo⁊ imediate eſt àb ipiſ
beatis volitũ.eſt ergo voluntatis eox immediate 8. obiectuʒ. ergo perfcã vnio gie cuz deo in qua bti⸗
tudo conſutit eſt per intellectũ⁊ Voluntateʒ.i actu
ergo vtriuſq; ſimul conſiſtit. Mec illa rõ pꝛo con
traria opinione in coꝛpoꝛe qõnis adducta cogere
.quia pꝛimũ obiect
iectũ hmn ꝙeſt beatitudo creata in quo continetu- in generali.⁊ implicite actus intellectus ⁊ volñta⸗ tis. clare n. videre deum ⁊ipſum perfecte dilige-
re eſt habere ſufficientiſſimum bonum.quod hiñ
tin cognoſcendo ſed etiam amando ſed perfcẽ ꝑ cognitionem ⁊ amoꝛem piie.imperfcẽ veroꝑco⸗ gnitionem ⁊ amoꝛem vie. vnde Brꝛeg in omel. Mentecoſtes. Qui deum intelligendo coꝛde deſi⸗ derat iam hʒ pꝛofecto quem amat. Deſicit etiaʒ 2*.rõ in hoc quodſ ubponit nullum eſſe motum vo luntatis reſpcũ ſummi boni clare viſi.niſi delecta tionem.hoc eniʒ eſt falſum. immo dico ꝙ cauſat᷑il
la delectatio ex ſummi boniclara viſione ⁊ amo
oblectuz volunratis eſt britucinis obiectũ. non adeptio eius qͥ eſt bcatitudo.ſedẽ ob
P
perfcð.ſiẽ enim in appetitu ſenſitino amoꝛ venß 1
ſentis eſſe delectatiðis cauſ u. ſic alquali dico afi miliamoꝛem ſummi.boni clare viñi eit delectatò nis cauſum que inſeparabilis eſt ab eo. nec eſt ĩ vo
lunrate negandum paſſiões eſſe ſpales.q;uiſ ſub⸗ limioꝛes ſint ⁊ ſublimioꝛi modo q; in appetitu ſen
ſitiuo. vnde diẽ Diony ius. 4.c.de di.no. de ſcõ Botheo.ꝙ erat diuina paſſus. Pꝛeterea ròſup⸗ ponit ꝙ gaudium nonſ it ð btitudinis eẽntia. qð ñ v mihi verum. Ad pꝛimum in oppmn dicendum. ꝙnon plus concludit. niſi ꝙ beatitudo eſtſ umpli⸗ cius quod ſit in homine.ſecundum ꝙf implicitas opponit compoſitioni ex actuali 7potentiali. non compoſitioni que eſt er bluribns actibꝰ. Ac ſecũ dum ⁊3n dicendum ꝙ conſumata dei dilectio in ſeparabili concomitat᷑ claram eius vi ionem. qa vt diẽ Aug. li. ʒʒm.q.q.ʒy*. Mullum bonum ꝑfc& cognoſcit᷑ quod perfcẽ non amat᷑ ⁊ ideo ſcriptura
⁊ſci cum in beatitudine dicunt viionem conſiſte
re.includunt concomitantem dilectionem. Ad quartuʒ dicenduʒ ꝙtã amoꝛ amicitie q; amoꝛille quo deus dicit᷑ amari amoꝛcm cohcupiſcentie ſũt de eſſentia beatitudinis.ſed amoꝛ amicitie pꝛinci palius vr enim oſtenſunreſt li.ʒ. di.⁊. in ilia que ſtione vfkunn pꝛincipalioꝛ actus charitatis ſit dili gere amoꝛe amicitie ſemper nobilioꝛ eſt q́5 amoꝛ concupiſcentie cetis paribꝰnec poteſt deuf amari amoꝛe amicitie ex puris nãlibꝰ.i·a perfcẽ ſicttre⸗ quiritille amoꝛ amicitie qui eſt beatitudinis eſſen tia.⁊ ideo non valʒ pꝛobatio qua pꝛobabat᷑ amoꝛ amicitie non poſſe eſſe de beatitudis eſſentia. nec etiam valz illa pꝛobatio qua pꝛobabat᷑ ꝙ amoꝛcõ cupiſcʒntie non ſit de beatitudinis eſſentia. ga ꝙ amoꝛe concupiſcentie amet᷑.amat᷑ pp amantem. hoc eſt ex imperfectione illius amoꝛis. Rle aute; moꝛ quo beati volunt deum ſibi ipſis perfetius eſt.⁊ ideo non volunt eum ſibi pp ſe ipſos vt pꝛo⸗ pter vltimum finem.ſed pꝛopter ſe ipſuz. Ad qn
tum dicendurm ꝙ amoꝛ eſt faiſa. vʒ oſtenſum eſt in coꝛpoꝛe qõnis.qᷓ;uis enim viſio ſit neceſſaria diſ⸗
poſitio in beato ad hoc vt fruat᷑ deoperfcẽ.tamen ex hoc non ſequit᷑ ꝙ deus non ſit illius fruitionis i
mediatum obiectum.ſic qᷓ;ʒuis habitus lumis gle
rie ſit necceſſaria diſpò ad hosꝙ intellectus vñe A deum. nihilominus tamen deus eſt illius viſio nis immediatum obiectum.⁊ſi dicas ꝙ ſaltẽ deꝰ
pꝛius oꝛdine nature eſtimediatum obiectuʒ viſio
nis qᷓ; imediatuʒ obiectũ fruitiõis.dicoꝙ verum
eſt de p̃oꝛitate in via generatiõis qͥ eſt pꝛioꝛitas 3
werfectũ ßus eſt pfecto. non de hoꝛitate perfectõ nis. vr in pluribus videmus ꝙactuñ cooꝛdinato
nuz intſe poꝛ oꝛdie nãe in via generationis minꝰ eſt pfcũs q; poſterioꝛ.nec hoc dicẽs intendo dicer
ꝙ illa viſioſitiperfeã. eſt. n.res perfcã in gener vi
ſionis. ſed volo dicere ꝙ ipſa fruitiò eſt aetus per fectioꝛſit declabit in qõne ſcquẽti. Adõn ⁊ · dð ꝙ cum ſanct dicunt beatitudinem conſiſtere! dei fruitione. includuntipᷣam viſionem q̃ eſtnecef ſaria diſpõ ad fruitionem. Id gd ꝙ cum dig dersſib rõne qua ſummum bonum ⁊ ſub nulla alia rõne eſt beatitudinis obiectum ⁊c̃ dico ꝙ fal⸗
inn eſtaccipiendo beatitudinem rõne totius eſſt
tie ſue. deus tamen ſub p̃dicta rõe ⁊ ſub nulla alia
eſt obiectum illius partis beatitudinis que cõuẽit
*3

um—— —— F
——————
11
Di.
creaturerõnalimedlãte voluntate·ſilr dico ꝙſpſe
deus ſub rõne qua ſummñ verũ eſt obiectũ illiꝰ ꝑ-
tis btitudinis q̃ conuenit creature rõnali mediãte
intellectu.⁊ ſicut deus ſub rõne qua ſummũ bonu ꝓſub nulla aliaẽ vltimus finis voluntatis.ita ſub rõne qua ſummũ verũ ⁊ ſub nulla ali eſt vltimus ſinis intellectus quẽ imediate perſuũ actñ põt atti gere. inqᷓ;tũ tñ viſio ſummi veri oꝛdinatur ad frui
tione ſinnmi boni deus ſub rõne qua ſůmuʒ bon ſinis eſt intellectus mediante voluntare. ⁊ itã oib
penſatis deus ſub rõe quaſi ummñ bonů pncipali? eſt finif rõnalis creature qᷓ; ſub rone duã ſummum vexꝝ.⁊ ſic pʒ ꝙ qᷓ;uis ex ars bñ concludat᷑ ꝙ beati⸗ tudo pᷣncipalius cõſiſtit in actu volũtatis qᷓ; iactu
inrellectus. per ipm tñ non cõcludit᷑ g in ſolo actu Voluntatis cõſiſtat. qꝛ in viſi one inchoat᷑? in frui
tione conſumat᷑. Ad omn dð ꝙ beatitudo crearure rõna is cõſiſtit in imediata ⁊ ꝑfecra ſui vnione cuʒ deo.⁊ ſub ratione quaeſtſummẽ bonũ.ʒ ideo eiul ſunt due ꝑtes.ſ.viſio? fruitio.qᷓ;uis etiã tota eſſẽ⸗ tia beatitudinis non oꝛdinet᷑ ad aligd aliud q; ad beatitudinis obm̃.tñ vna ꝑs ẽt bene oꝛdinatur ad
aliã.ſ.minus p̃ncipalis ad magis pꝛincipalem vt
viſio ad fruitionem. ⁊ ið quelʒ illarũ per ſe magis dʒ dici pars beatitudinis qᷓ; beatitudo. iꝛ neutra
ꝑſe eſſet ſufficientiſſimuʒ bonum. — Eptimo guellun vtñ beatitudo ſit
p̃ᷣncipalius in actu volunta
6tis qᷓ; intel lectus. Et vẽꝙ non. beatitudo pncipalius eſt in actu nobilioꝛis potẽtie.ſed nobi lioꝛ potentia eſt intellectus qᷓ; voluntas.: ẽ reſpe
ctu vniuerſalioꝛis obiecti.ens.n.ſub rõne qua EẽsS
eſt eius obiectũ vt vĩ velle phũs i.ʒ de aig.ſʒ ſub rõne qua bonñ eſt obiectũ voluntatis. nobilioꝛ eſt gůt rõ entis qᷓ; boni.ð beatitudo pᷣncipalius conſi- ſtit in actuintellectus. Item ᷣm phm̃.ʒ.topi- illð eſt nobilius qð alio nõ indiget qᷓ; illud qð indiget ipſo.ſed actus voluntatis indiget actus intellect? nõeʒ⸗ʒ nobiligꝛ eſtactus intellectus.⁊ ex cõſ equẽ ti beatitudo pꝛincipalius cõſiſtit in iᷣo. Itẽ intel
ligere bonũ ⁊ non appetere nobilius eſt qᷓ; appeter
circũſcripto intelliger᷑.qꝛ appetere cognitione cir⸗ cũſcripta cuicũqᷓ; cõuenit nãe.ð̊ ſemper nobilioꝛ ẽ actus intelligendi vonũ qᷓ; actus amandi. ᷓ beati⸗ tudo pᷣncipaiiuſ in actu intelligendi conſiſtit. Itẽ ilie actus eſt nobilioꝛ qui ſub ſpũalitate maioꝛi ſuũ obiectũreſpicit. ſe huiuſmõi eſt actus intelligendi q reſpicit rem m eſſe g hʒ in mẽte · actus vo amã di reſpicit ipᷣam bᷣm eſſe ſui reale. res aũt ſimplici
oꝛi mõ ſunt in aĩa qᷓ; e aiaʒ.& nobilioꝛ eſt actus in⸗
telligendi qᷓ; amandi ex quocohcludit᷑ ꝙ in eo bea
titudo pncipalius cõſiſtit. Itẽ m phm̃.g. phiſi.in motugrauium ⁊ leuiũ p̃ncipale mouẽs eſt generãs qꝛ dar foꝛmaʒ per quã exequũt᷑ motus ad quos de terminata ſuntu genearante.ſed itellectꝰ dat vo⸗ luntati foꝛmaʒ per quã monet ſe.qꝛ voluntas mo uet ſe per bonũ intellectũ.qᷓ intellactus eſt pᷣncipa⸗ le mouens in actu voluntatis.eſt ð nobilioꝛ qᷓ; vo⸗ luntas. in actu aũt nobilioꝛis potentie beatitudo pᷣncipalius conſiſtit. Contra Ber. li. de li. an nõ multũ poſt pᷣncipiuʒ dicit rõneʒ eſſe quodãmodo pediſeauã Voluntatis. voluntas geſt nobilioꝛ rõe in actu eius btirudo p̃ncipalius conſiſtit. Item
Anſel.de cõceptu vᷣginali.c.4.dñiuʒ totius regni
nie attribuit voluntati. er hoc aàrguo vtßus. Itẽ
Mngoin ſoliloquio de arra iponſe vſus p̃ncipium loquens aie ſue dicit. Ego ſcio ꝙ Vita tua dilectio ẽ.ſed beatitudo eſt vita aie.ʒ macie conſiſt tin di⸗ lectione. Item Mugo ſup illud. 7c. ange. bierar. Feruidũ calidũ acltũ? ſ uper frigidũ. dicit ꝙ dile⸗ ctio ſupereminet ſciẽtie ⁊ maioꝛeſt intelligentia. ſe in pᷣncipalioꝛi actu btitudo pᷣncipaliꝰ cõſiſtit. er⸗ go pncipalius conſiſtit in dilectionè q eſtactus vo luntatis q; in ſciendo vel intelligẽdo qui ſunt act? intellectꝰ. Rñdeo.ꝙ beatitudo pncipaliter eſtin actu voluntatis qᷓ; intellectus.vt.n ſuperiꝰ dictů eſt per eãdẽ virtutẽ per quã res mot ad terminñ
geſcitin termino.ð per iilaʒ virtutẽ per quã ÿnci⸗
palius mouet᷑ ad terminũ per illã pᷣncipalius quie fcit in termino.qᷓ;uis aũt moueat homo ĩ vltimũ finẽ per intellectũ? voluntatẽ pꝛincipalius tamẽ mouetur in ipᷣm per voluntatẽ qᷓ; per intellectũ.q̃· pp Ang. vl. de ci.c.g. mouere attribnit qmoꝛidi⸗
rens ſicut coꝛpus põdere.ſic animus amoꝛe fert
quocũq; offert᷑.illi etiã gſunt 5ꝛie opinionis erpſ⸗ ſe cõcedunt qð dilectio p̃eminet cognitioni inmo uendo.ꝗᷓ pᷣncipalius geſcit homo in vltimo fine ꝑ actum volũtatis qᷓ; intellectus.ges aũt in vltimo fine eſt beatitudo. Pꝛeterea ſicut inter hituſvie charitas eſt donũ pᷣncipalius ᷣm Aug. i. detri.c. ig.ita inter hitus pꝛie charitas eſt donum pᷣncipali us.ſed in pꝛia nobilioꝛ hitus hẽt nobilioꝛẽ actũ.ð ꝑfecte deñ diligere oui eſt actꝰ charitatis pꝛie ẽno bilimmus actus aie.cũ ð in nobiliſſimoactupnci⸗ paliſſime conſtat beatitudo.? diligere ſir actꝰ vo⸗ iũtatis pᷣncipalius conſiſtit in acru volũtatis qᷓin tellectus. Mꝛeterea deus ẽ vltimus finis maxie ſub rõne qua bonũ.qð pʒ qꝛ ex hoc creatura oꝛdist in ip̃m vt in finem maxieẽ in eis rõ bonitatis ſicut pp ꝙ ipᷣm reſpiciũt vt exemplar maxie eit in eis rõ veritatis.ſed deus ſub rõe qua ſummñ bonñ eſt voluntatis obieetũ ſub rõe qua ſummũ ens vl ve ruʒẽ intellectus obiectũ.ð volũtas magis reſpicit deñ ſub rõe finis qᷓ; itellectus.ſed deus ſub röneq pltimu finis eſt beatificans.ð ſub rõne quaẽbi⸗ tudinis obiectus pᷣncipalius tendit in ip̃m volun⸗ tas qʒ itellectꝰ.⁊h̃ ſic.pᷣncipalius cõſiſtit btitudo in actu volũtatis qᷓ; intellectus. Pꝛeterea btitudo pncipalius cõſiſtit in nobilioꝛis potẽtie actu q; in actuminꝰ nobil: ſʒ volũtas eſt nobiloꝛ intellectu. qꝛiſuo actu cogi nõpõt. nec circa ea q̃ſunt ad fineʒ neceſſitari· intellectus aũt cogi põt⁊ circa eaqſũt gd finẽ neceſſitari magis etiã põttrãſfoꝛmare ai volũtas qᷓ; intellectus ⁊ ſuum obiectũ reſpicit ſub rõe nobilioꝛi.bonũ. n. obiectũjẽ volũtatis ens ob⸗ iectũ intellectus.rõ añt boni eſt pfectioꝛ.iĩ.n. re hʒ de bonitate qᷓ;tũ hʒ de eo qð dz hie· fectiogůt rei cõſiſtit in hoc ꝙ hi qcgd he dʒ.rõ autpf ectiõi addita ẽti ipᷣm nobilitat ñ ãbitũ ẽius nõðhit. rõãt boni nõ õhit ens. realr.n.cõuertunt᷑ ens? bonum pᷣncipalius ð ↄſiſtit beatitudo ĩactu volůtatis qᷓ;i actu intellectus. Ad piñ in oppn dð ꝙminoꝛe falſa ⁊ ppoſitio falſa q̃ aſſumitur ad pꝛobãdũ eam. rõ.n. bonitatis ita eſt vniuerſalis ſicut rõẽtis· a rõẽtitatis eſt bona ⁊ rõ bõitatis eſtẽs.⁊ ſicuto en titatis circuit oẽ ens.ita ⁊ rõ bonitatis.? tñ rõ boi tatis nobilioꝛ eſt. qꝛ eſtbonaperſe·rõ entis? boa per rõem bonitatis.iila añt eſt melioꝛ uut eſt bo
ſin iin diij ſihm wm un ij ju tun

xns i ciznnodi puns cnitni udni pzcerb x nemmmenet Kadensſudröequ odendrbequf ——* 3 ect iki. uapn
sbasssMbbb
per ſeqᷓ; illa que eſt bona per aliãrõeʒ. rõ añt meli
ꝛeſt nobilioꝛ. qꝛ ſicur dicit Aug.ð.de tri.c.ʒ. ĩhiſ nmole magnaſunt idẽẽ maius? melius. Ad ⁊m dð ꝙ qᷓ;uis volũtas nõ poſſit exire aliquẽ getũ
ſine actu intellectus.nõꝑpß̃tñ ſegtur ꝙ inrellect? ſit nobilioꝛ volůtate cuiꝰ rõduplexẽ. vna qꝛ intel⸗ lecrus i cõplemẽtũ ſui actꝰnõ ↄliſtiti cõpleta ſui foꝛ matione nõ põt niſip volũtateʒ. vñ dicit Augꝰ.9. de tri·c· Vlt. ꝙ ptiʒ mẽtis añcedit appetitꝰquo id að noſce volumꝰ querẽdo ẽt⁊ inueniendo naſcit ples ip̃a notitia. vñ ſicnt actꝰ voluntatis indiget aotu intellectus qᷓᷓtů ad ſui initium.ita actꝰ intelle ctus indiget actn voluntatis q;tů ad ſui cõplcmẽ tuʒ. St pꝛeterea voluntas cognitiõe modica põti magnũactũ. qð pʒ qꝛ de lege cõi nõ cognoſcimꝰ deñniſi mediatẽ.⁊ tñ diligimꝰ ipᷣm imediate. ſed intellectus nõ põt in magnũ actũ cũ debili adiuto rio volũtatis.ita g oibus penſatis pls vniat᷑ intel
lectus in rectitudine ⁊ pfectione ſui getꝰper volũ⸗ tateʒ q; eↄ maxie cñ in his q̃ ſunt ad finẽ. volũtas poſſit ↄnenire iudicio intellectus. vt in. ꝛ.li.oſten⸗ ſumeſt. Adʒ dð ꝙ maioꝛ vera eſt de appetitu qui eſt in rebus inaiatis. de quo dici põt ꝙ graue appetit eſſe deoꝛſuʒ.⁊ de appetitu ſenſitiuo ioquẽ
dotñ de appetitu qui eſt velie g eſt ideʒ qð liberai clinatio in rem volitaʒ falſa eſt. ſic.n. appetere ſů⸗ mũ bonnʒ circũſcriptò intelligere ſi eſſet poſſibile nobilius eſſet qᷓ; ipſum intelligere? non appetere. Ad n dð ꝙ intellectus nõ tm̃ intelligit ſilitudi neʒrei queẽ in aia imo per ip̃am ÿus intelligit rẽ e a cuius cognitione reflectit᷑ ad ſ ilitudinẽ cogno ſcendũ. vñ eandẽ reʒ que ẽ ef quã voluntas appe⸗ tit intellectus intelligit. vñ nõ intelligit ipᷣam ſub eſſe ſpñalioꝛi qᷓ; voluntas apperit eam. ſic.n. res extra nõẽ obiectũ intellectꝰniſi ſt aie repꝛeſ entata ita nõ eſtobiectũ volũtatis niſi ſit itellecta. Mꝛe tereaſi res intellecta haberet ſpũalius eſſe in inen teqᷓ; e pp hoc ꝙ mens eſt ſpñalioꝛ ea.hoc verifica
ri non poſſet de eſſentia increata qͥ in infin itũ ſpña lioꝛẽ oĩ mente creata Nõpatio añt potentiaꝝ hʒ no bilitatẽ attendi dʒ per cõpationẽ ad nobiliſſinium obiectũ. qð nõreſpicit intellectus ſub eſſe ſpñalio riqᷓ; volũtas. imo ecõuerſo eo ꝙ ſpñalins eſſe hẽti eqᷓ; verbũ eius in mẽte creata. Acd ʒm dð ꝙ foꝛ⸗ ma per quã volũtas mouet ſe nõ eſt bonñ appꝛehẽ ſuʒ · imo finis eſt motus eius.foꝛma aũt per quam mouetſe eſt ipſamet. vłillud qð in ea eſt actiuñ.qᷓ uis ſe ñ moueat niſi pᷣſuppoſita intellectꝰ cognitiòe Ctauo dueritur vtrũ beatitudo pᷣnci o)— palius cõſiſtat in actu intelle⸗ ctus ſpeculatiui q; pꝛactici. Et vãꝙ pncipa iiul in actu intellectus pꝛaetici.qꝛ cõſiſtit pncipali us in actu intellecrus qui ſimilioꝛ eſt diuino intel⸗ lectui.ſed intellectꝰpꝛacticus ſimilioꝛ eſt diuinoi-
tellectui qᷓ; ſpeckatiuis.diuinus.n.intellectus pꝛa
cticus eſt. cognitio.n.eiꝰcñ ipſa voluntate cã eſt. ductionis creaturaxꝝ.ꝗ beatitudo pᷓncipalius cõſi- ſtit in actu intellectuspꝛactici qᷓ ſpeckatiui. Irem ille intellectus eſt pꝛacticus nõ tĩ ꝗ ſpeculat᷑ opa-
bilia.ſed etiã qui ſpectat᷑ pmuz pncipiũ opabilium qð eſt deus ſub rõe qua eſt ſununũ bonð.ſed ille in tellectus cuiꝰ actus eſt de btitudinis eſſentia ſpe⸗ ulatur ſurnmũ bonũ. vi ꝙ inteilectus cuiꝰactus
eſt de eſſentia beatitudinis eſtpꝛacticus. Contra
—
p eſſectunm. nram determinat voluntat neceſſitando.ſed inclinando.iõ.n.artitex diſponit
intellectus pꝛaeticus eſtreſpeñ opabiliũ pernos.
qꝛ reſpcũ taliũ eſtſcia pꝛactica.ʒ Auic.pᷣ metha.
c.i.ſed actus intellectus qui eſt de beatitudinis er
fentia eſt reſpcũ dei qui nõ eſtres opabilis ꝑ nos. ð intellectus cuiꝰ eſt actus de bcatitudiniſ eſſentia non eſt pꝛacticus. Itẽ Aug. pli. de tri.c.io. dicit pin cõtemplatiõe dei eſt finis omniũ bonarð actõ
nũrequies ſempiterna.⁊ gaudiũqð nõ aufertur a
nobis.ſed cõtemplatio eſt actus intellectus ſpecu
latiui.ergo in actu eius pꝛincipaliꝰcõſiſtit beatitu⸗
doq; in actu intellectus pꝛactici. Rñdeo ꝙ itelle
ctus aliq conſiderat materiã pure pꝛacticã queẽ aliquid opabile per nos.⁊ h nõ ppſcire ſicut ppfi⸗ nem.ſed pp opari
⁊ tũc eſt ſimpli pꝛacticus. aliqñ
conſiderat vex nõ opabile per nos. nec ſubiacens
nfe diſpõni.⁊ ꝑpſcire ſicut pp finẽ. ⁊ tunc ſimplicit
eſtſpeculatin us.aliqñ cõſicierat materiã pꝛacticã
pp ſcire tm̃.aliqñ ſpeculatiuã ꝑx operari. vrcũme dicus aliqᷓ; coſtellationẽ cõſicerat vt meli⸗ poſſit
ꝓpoꝛtionare medicinã quam vult inãirmo dare.⁊ Vtroq; iſtoꝝ modoꝝ eſt ptim ſpeculatiuus partiʒ practicns.ſed pᷣmo modo magis eſt ectatiuuſ q; pꝛacticus.⁊ modo ecqxerſo.qꝛ finis magisẽ con⸗
ſiderandus ad iudicandũ intelectij wechlatiuum Vel pꝛacticũ qᷓ; materia.vñ phũs.⁊ metha. Spe⸗
culatiuã ſciam diſtinguit a pꝛactica maxime pener
ſineʒ dicẽs ꝙ theoꝛice finis eſt veritas ⁊ pꝛactice
opus. aliaũ intellectus cõſiderat aligd nõ opabile per nos nec pp operationẽ exterioꝛem.nec ꝑp ſcire tm̃.ſed ppſcire oꝛdinatũ ad interioꝛẽ opationẽ que eſt dilectio ⁊ intellectus.⁊ ſub hac rõne ꝑtimẽ ſpe⸗ culatiuus.⁊ partiʒ pꝛacticꝰ.extendẽdo pꝛaxim ad intèrioꝛeʒ o pationẽ qͥ eſt dileetio.⁊ magis pꝛacti⸗ cus q; ſpecuiatinus.qꝛ vt iam dictum ẽ magis at⸗ tendit᷑ rõ intellectus ſpeculatini penes fines q pe nes materiã.talis aũt eſt intellectus cuiꝰactus eſt de beatitudinis eſſentia. Intellectus añt beatus
uis ſpeculetur bonñ quod eſt operabile per nos. h eſt ſummũ bonũ non tiñ ſpechlat ip̃ʒ ppſcire tm̃.
ſed ꝑp ſcire in oꝛdine ad perfectã eius dilectioneʒ Vñ? pꝛincipalius ſpeculat᷑ rõem boni tatis qᷓ; veri
tatis. nõ ſic intelligendo ꝙ clarius videat vnã qᷓ; aliã. ſed qꝛ vnã in oꝛdine ag aliã ſpeculat᷑.⁊ iõ con⸗ cedo ꝙ beatitudo conſi a.
atitudoc pꝛicipaliꝰ in actu intel lecrꝰpꝛgcrici extẽdẽdo pꝛaxi ad dilectionẽ qᷓ; ĩ actu
itellectꝰ ſpeculatiui.qꝛ tñ pꝛaxis nõ conſueuit extẽ
di ad actionẽ Voluntatis interioꝛeʒ.ideo ſatis con nenienter dicit᷑ talis intellectꝰeſſe affectiuus.⁊ pp rõnem ſilem aliqui qui nolůt concedere ſcieñtiam theologicã pꝛiucipalius eſſe pꝛacticã q; ſpeculati uam.cõcedunt tñ eam pꝛincipalius eſſe affectiuã
peculatiuam. Acd pᷣnin oppndð ꝙ diuinus i tellectus intelligit cſſentiam ſuam pꝛimo.⁊ per eſ⸗ ſentiam ſuam creaturas reſpeñ creaturarum pꝛa⸗
cticus eſt. nõ tamen eo mocdo quo V neß nr̃oꝝ enõ ip̃aʒ ptes domus tali modo veltali.quia dictamen ſui
ntellcũs inclinat ipᷣm adſic faciendum. nõſic gůt
eſt de inrellectu dinino reſpcũ voluntatis ſue non
enim ideo deus voluit creare můdũ. quia intelle tus ſuus dictabat bonum eſſe můduʒcreari.ſʒ eg⸗
quod ſic pꝛobo. Auero quare bonumn fuitmůduʒ
creari.ſi dicas quia deus voluitipſum creare ha⸗
14
6

beo ꝓpoſitũ.ſi dicas quia diuinus irellectuſ dictà
bat bonñ eſſe mundum creari. Vontra. non eniʒ ideo bonñ fuit mundum creari.quia diuinus intel lectus dictabat bonum eſſc mundũ creari ed ga bonum erat mundum creari diuinus itellectus h dictabat. Si dicas ꝙ mundum creari erat bonu abſolute non in cõpatione ad diuinũ intellectũ ſeu voluntatẽ.tunc non poterat non eſſe bonum.ð di⸗
uinus intellectus non poterat hoc non dictare. eñ
ergo diuina voluntas dirſ coꝛdare non poſſit a di⸗ ctamine ſui intellectus.ſi ideo voluiſſet mundum creare.qꝛ intellectus dictabat bonũ eſſe mundum creari non potuiſſet velle mundum non creare· qð falſum eſt.⁊ contra articuluʒ excoicatũ a dño Ste⸗ phano ep̃o pariſiũ. Diuinus aũt intellectus reſpe
„
ctu ſue eſſentie ⁊i non pꝛacticus m ꝙ pꝛaris dici tur ab exterioꝛi operatione.tñ extendendo pꝛaxi?
ad dilectionem pꝛacticus eſt. vel vt melius dicat affectiuus inqᷓ;tum ſe pfecte i diligat.ſpeculatiuꝰ aũt eſt reſpectu eſſentie ſue iqᷓ; tum eſſentia ſua per eñ operabilis non eſt nec etiã per alium.vnde per argin concludi non põt ꝙ bea titudo conſiſtat pᷣncipalius in itellectu pꝛactico ꝓ⸗ pꝛie loquendo de pꝛaxi hᷣnl ꝙ ab exterioꝛi operatõ ne.q;uis pꝛincipalius conſiſtat in intellectu pꝛacti co qᷓ; ſpeculatino.extendendo nomẽ pꝛaxis ad pꝛa xim que dĩ de dilectione qui intellectus conueniẽ tius appellari põt affectinꝰ qᷓ; pꝛacticꝰ. Ac ⁊npʒ qd dð ex iam dictis in qõne. Mn argn ad parteʒ ⁊mn pꝛocedit de i ntellectu pꝛactico dicto ꝗ pꝛaxi ꝓ
pꝛie dicta.i.ab exterioꝛi operatione. Ad dðꝙœ
ibi Aug. accipit cõtemplationem pꝛocontempla⸗ tiua vita que p̃ucipaliꝰ conſiſtit in dilectione ðð in
cognitione.vt in pꝛecedenti qõne dictum eſt. vi⸗
ta anime dilect io eſt.
¶ Articulus ſecundus.
mines appetãt beatitudinẽ. ⁊ vtrũ cneceſſitate. ʒ.vtrum voluntasi appetendo beatitudinem moueatſe.. Vtxvo luntas velit quicqd vnlt pꝛopter beatitudincm. vtrů voluntas in apperendo beatitudinẽ me⸗ reatur. 6 vtrů beatitudo poſſit haberi in hac vi
ta. 7 vtrũ beatitudo electoꝝ erit maioꝛ poſt in
dicium qᷓ; ante. S vtruʒ beatitudo ab omnibus beariſ equaliter participetur.
Rmo oſtẽdo ſon omnes hoi⸗
titudinem. Aug. io. de tri.c.pꝛimo. Firmiſ ime nouimus amari niſi nota non poſſe. ſed non omnes homines cognoſcũt beatitudinẽ.qd pʒ.ga Fmphm̃. p ethi.c.b. quidã poſuerũt eam in volup tatibus.quidã in diuitijs. quidã in honoꝛibus.er⸗ go non omnes appetunt beatitudinem. Jẽ phꝰ io. ethi.c. g. dicit ꝙ felitas ẽ operatio intellectꝰ ᷣm ꝓpꝛiaʒ virtutem.ſʒ nõ oẽs appetũt operarißʒ vir tuteʒ cum multos magis videamus appeterè vi⸗
tia qᷓ; virtutes.ꝗᷓ non oẽs appetũt btitudinẽ. Iteʒ
ſi beatitudo appeteret᷑ ad oibus nõ videret᷑ h eẽ
liarð niſi aa appetitus btitudinis eſt naturalvi⸗
ris.ſʒ hec võ non ẽſufficiens. qꝛſexus virilis nãlis
nrelligit vt ſe perfcẽ
nrr uerit de. O neq neter cipali. Et circaß
querũtur octo. M vtrũ omnes ho⸗
nes appetant bea⸗
*
eſt. nec tñ cõſequit᷑ oia indiuidua ſpeihñane. ã nõ oẽs hoies appetũt btitudinẽ. Lõtra. ug iʒ. de
tri.e.y dicit ꝙ oẽs appetũr btitudinẽ. Itẽ ꝙœia bo⸗ 6. nñ appetũt. dicit.n. phꝰ.i.ethi.circa pᷣncipiũ.ꝙ bñ n enũtiauerũt dicẽtes eſſe bonũ qð oĩa appetũt. ð ðʒ regulaʒ eiuſdẽ ʒꝰ.topi. Warie bonum oœẽs marie 3 appetũt.ſʒ btitudo ẽ maxim bonũ.ðᷓ non oœẽs hoies niaie beatitudinẽ appetũt. Rñdeo ꝙ btitudodu- Sieh ↄiderari.i.in gñali inq;tũ eſt bonũ quod F dã futficientiſſimũ.vel in ſpãli.ſ.inqᷓ;tũ ↄſiſtit ĩ cla 6
ra dei viſione ⁊ pericã eiꝰ dilectiõe⁊ gaudio. qð hi ð dei bõitate pñti per clarã eiꝰ viſioneʒ⁊ pfcã. dilectionẽ.pᷣmo modo beatitudo eſt oib us nota. i6 qubet. n.ſeit gdeſt bonũ. ⁊gd eſſeẽ ſufſiciẽtiũmũ ⁊ mõ nõ eſt oĩbus nota.vñ nõ om̃s cam appetũt—
ß pmo mõ oẽs appetůt eam.qꝛ appetitus eiꝰ nãlis eſt. vñ Aug. iʒ. de tri.c.g. dicit ꝙ ad appetendũbti tudinẽ natura cõpellit cui ſũme bonus; imutabit btũs creatoꝛ indidit. dicit etiaʒ glo.ſ illudpſal.
Beata gens.ꝙ animus nãli eſt capax beatitudiniſ nulla aũt creatura capax nãli alicuius boni eſt de w relicta oĩ nãli incliatione. Ad illudẽt dicit phꝰli uß de bona foꝛtuna.ꝙ nãles appetitꝰ ſi ĩ nobil pꝛim i tʒ pꝛimus motꝰ voluntatis eſt in finẽ. dille motus ⸗ eſt nãlis.ſed britudo finisẽ.gᷓ appetitus btitudis nãlis eſt. ſʒ qð nãlr conuenit homini rõneſue foꝛ⸗ me onni pᷣomini conuenit. quia per foꝛmã homo reponit᷑ in vna ſp̃e.⁊ ideo dicit Vama.ʒ.li.c.4. g in oibus cõiter inſp icit᷑. natura caratheriʒatin hisq̃ ſub ip̃o ſunt athõis. ergo omnes bomines appetunt beatitudinem. Ad p̃n in oppoſituʒ di⸗ cendum ꝙ quãuis non omnes nouerint beatitudi nem in ſuo eſſe ſpec ialiſſimo.nec etiam ſpůlitqm ii omnes nouerũt eã in eſſe ſuo generaliſſimo. Ad ninn ſecundum dicendũ ꝙ etſi non omnes appetũt ope rari ſecundum virtuteʒ in ſpãli.quia multi aype⸗/ 6 tunt opationẽ cõtrariã virtuti.iñ oẽs operari im virtutém appetunt in generali.in hoc ꝙ appetũt vonum ſufficientiſſimum.qð bonuʒ ſine perfectiſ n ſimo actu perfectiſſime virtutis eſſe non poteſt. mi Ad ʒm dicendum ꝙ ſexus virilis non eſt natura w
lis iuris rõne foꝛmeſed rõne materie.vnde ppůſ in io. metha. Waſculus⁊ femina animalis ſunt pꝛo pꝛie paſſiones.ſed non m ſubſtantiam.i.foꝛmam u verum in materia ⁊ coꝛpoꝛe. pꝛopter quod idem un ſperma maſculus aut femina ſit patiens paſſione aliquam.illud autem quod eſt alicui naturale de 3 materie non oportet ꝙ omnibus conueniat ined⸗ n dem ſp̃e. quia res non reponunt᷑ iſpe permaterlã. in ſed per foꝛmam.⁊ ideo illud quod naturali alicni conuenit rõne foꝛme conuenit oibus in eadẽ ſpe. vt aũt dictů eſt appetere btitudinẽ in gñali nãle eſt homini rõne foꝛme. Ecunc 0 queritur vtrum oẽs homi⸗ 6
— nesex volũtate deliberati⸗ w
na btitudinẽ appetãt de neceſſitate.ꝙ en ſu oẽs hoies nãli appe titu ⁊ volũtate libera actionẽ i
de necitate ip̃aʒ appetãt manifeſtũ eſt. qꝛ btitudo h ẽ finis hũane vite.⁊ li.⁊.di.ʒg. in illa qõne. vrumm in volũtas inqᷓ;tũ libera de neceſſitate velit finẽ oſtẽ ſum eſt ꝙ voluntas velle naturali.⁊ velle liberod i coactione de neceſſitate vult finem. ſed quia mul ti diſtinguunt inter voluntarem liberam.? volun tu
—

9
tatem deliberatiuan. ideo hic pꝛedictam pꝛo⸗
poſui queſtionem ⁊ ᷣmo oſtendo ꝙ non omnes ho mines ex voluntate deliberatiua de neceſſitate ve
lit beatitudinẽ deliberatm̃ velle eſt poſt conſiliatio ne intellectus.ſed ſecũdũ phm̃ ʒ ethi.cꝰ6. non cõ
ſiliamur de fine. ergo reſpectu finis non eſt actus voluntatis deliberatiue.ſed beatitudo eſt finis vl timus vite humane.vt oſtẽſum eſt. ergoa nullopo teſt aopeti ex deliberatiua voluntate. nec contingẽ ter.nec ex neceſitate. Item qð non põt eẽ obiectũ actus eligendi eẽ non põt obiectum li.ar.quiaꝓpꝛi us actus li.ar.ẽ eligere.ſʒ beatitudo nõ põteẽ obie ctum actus eligẽdidicit.n.phꝰʒ ethi.cꝰ.. ꝙ ele⸗ ctõ nõ eſt finis ſʒ eoꝝ que ſunt ad finẽ.ð beatitudo ñ
põt eſſe obiectũli. ar. ſed omnis actꝰvoluntatis de
liberatiue eſt actus li.ar.q̃ nʒ cõtingẽter.neq; ex ne ceſſitate beatitudo põt appeti ex deliberatiua vo⸗ luntate. Item deliberatiua voluntas eſt ptãs rõa us.ſed ðʒ phi.⁊?.li. phyermenias ptãtes rõales ſũt ad oppoſitũ.qᷓ ex deliberatiua voluntate põt hõ be atitudinẽ velle ⁊ nolle. Contra.bonũ qᷓ;to magis recogitatur tanto magis deſideratur.ſed beatitu⸗ do magis recogitat᷑ a deliberante qᷓ; nõ deliberan te.cũ ᷓ oẽs homines naturali appetitu ðᷣ neceſſita⸗ te velint beatitudinẽ. vt in ⁊ꝰ.li. di.ʒg. oſtenſum eſt multo foꝛtius dẽs hoĩes appetunt eam ex delibera ttiua voluntate. Item omne liberum velle actus ẽ li.ar.qꝛ vt oſtenſum eſt li.⁊. libeꝝ ar.eſt voluntas. ſed velle quod eſt actꝰli. ar. actus eſt voluntatis ð liberatiue cñ.ꝗᷓ vt oſtenſum eſtli.ꝛ.di.ʒg· Omnes velle libero de neceffitate velint beatitudinẽ ſegt᷑ ꝙ de neceſſitate oẽs hoies volunt eã ex deliberati⸗
põt accipi. Vno modo pꝛo velle libero poſt liberaʒ
⁊certã rei cognitionẽ.ſeu cogitatiõʒ. Alio mõ ꝓ ve
le poſt intellectus reconciliationẽ.ᷣm quẽ modum cõius vẽ accipia phis. Poſt modo dico ꝙ omnes hoies de neceſſitate volunt beatitudinẽ in grialivo luntate deliberatiua qᷓ;to eni homo magis cogitat beatitudinem. tanto magis videt in ea contineri omnem rõem appetibilitatis.⁊ nullã rõem fugibi⸗ litatis.ſed ſicut voluntas nihil poteſt appetere niſi ſub ratione alicuius boni.ita nihil poteſtrefugere niſi ſub ratione alicuius mali.cum ergo vt iam di
ctum eſt q;tuncunq; homo cogitet beatitudinem
nihil in ea poſſit appꝛehendere ſub ratione malii⸗ poſſibile eſtliberam voluntatem poſt qᷓ;tãcunqʒ be atitudiniſcognitionem ipſaʒ refugere.ſed de neceſ ſitate vult eam.loquendo vero de velle libero pꝰ intellectus conſiliationem quod qdem velle ꝓpe loquendo dicitur deliberatiuum.ſic dico ꝙ in ipſo eſt aliquid perfectionis? hoc eſt libere veile aligd imperfectionis ſcilicet dependentia libertatis ex intellectus conſiliatione.conũlia ri enim vtrum ſit volendum vel nð eſt ex defectu cognitionis eo ꝙ intellectus in his de quibus cõſiliatur nõ ſtatim Videt ſub certitudine vitatem. vnde Dama.li.⁊ c.ꝛiꝰ. dicit ꝙ ignoꝛantie eſt conſiliari.⁊ ideo qꝛ itel lectus ſtatim videt finẽ eſſe appetenduʒ nullus cõ⸗ ſiliatur. vtrum finis ſit appetendus velnõ. Dicoꝗᷓ ꝙ accipiendo velle deliberatiuuʒ ꝓ velle libero pꝰ intellectus conſiliationẽ.ſie homo ex deliberatiua Voluntate nõ appetit beatitudinem.nec contingẽ-
ter. nec de neceſſitate. qꝛ ſic deliberatiuavoluntas
.
.
re
4
ineludit imperfectionem in intellectu quei ipſo eẽ n pot reſpectu finis. ſed ſi accipiatur velle delibe ratiuum rõe huius quod eſt perfectionis in eo qðᷣẽ
libere velle illud quod intellectus vere determina te dictat eſſe volendum.ſic dico ꝙ omnes homies
de neceſſitate beatitudinem appetuntex delibera tiua voluntate iaʒ cim pꝛohatũ eſt ꝙ omnes hoies de neceſſitate volunt beatitudinẽ ex libera volun⸗
tate poſt q;tũcunq; beatirudinis cognitionem. Ex dictis poteſt videri quid dð ad argumentũ ad vtrã q; partem excepto tertio ad ꝑtem pꝛimam. Ad qð
dicendum ꝙ ptãtes rõales nõ ſunt ad pꝛopoſitum
niſi reipectu eoꝛum ad que voluntas determinar ſe. hic autem ſunt ea que ſunt ad finem.vñ qꝛ ad ſi nem nõ determinat ſe.ſed ad ipſum appetendum
determinata eſt a creatoꝛe.qᷓ;uis ipſum motumil⸗
lum eliciat.ſicut graue cũ adiutoꝛio influẽtie locið oꝛſuʒ ſui motum ad inferius exequiturad quem de terminatum eſt a gencrante.ideo reſpectu finis nõ
„ ritur vtrum voluntas in.
y rt0 que appetẽdo beatitudinem moueat ſe. Rꝰꝙ cũ li.ꝛ.di.ʒ.in illa qõe vtrum voluntas moueat ſed ad volendũ ſinẽ.ta⸗ men ilke actus elicitur a voluntate ⁊ beatitudo ſit fi nis vltimus humane vite. vt oſtenſũ eſt ſatis pʒqd ſit dð de motu voluntatis in appetendo beatitu⸗
dinem ſic dictum eſt de motu eiuſdẽ in appetendo. inẽ ⁊ iõ hic nõ recepto.qꝛ hoc eẽt bis diſputare eã
dem qõem qᷓ;uis ſub vbis diuerſis.
nem ſed qꝛli
Narra queritur vtrum voluntas ge⸗ B 270 quid vult velut ꝑp beatitudi⸗
ua voluntate. R ꝙ velle deliberatm̃ dupliciter
*. di.ʒg. patet huius qòis ſo
lotið per folutionem qõis iilus.vtrum voluntas
velit omne að velit in vtute vltimi finis: ideo de ſolutione qõnis illius hic ſuperſedeo ad vitandu fuperfluam repetitionem.
M nto Aueritur vtrum voluntas i ap petendo beatitud inem mere⸗ atur. Et videtur ꝙ nõ ſeõᷣm phm̃.⁊ethi.c. ex his que inſunt nobis a natura non laudamur nec vituperamur nec ſumus boni nec mali.ſed vo luntas naturaliter appetit beatitudincmgᷓ ex hoc appetitu non debet— nõ eſſet verum ſi
tali appetitu meretur.omnt᷑ enim meritum lauda bile eſt. Item Aug.libꝛopꝛimo retrac.c.. peccati
reum tñre quenq́; quia nõfecitquod faceẽre non po
tuit ſumme iniquitatis ⁊ inſanie eit.ꝗᷓ nullꝰpeccat in hoc ꝙ facit de neceſſitate.ʒ a ſimilinec meretur ſed oſtenſum eſt ꝙ voluntas de necedſitate appetit beatitudinem.⸗ Contra appetendo beatitudinem deum appetimus.ſed in appetendo deum eſt me⸗ ritum ergo appetendo beatitudinem meremur.
Item voluntarij actus boni maxime ſunt merito
rij pp finem ſed ſecundum phmn.i.poſterioꝛum.ꝑꝑ
quod vnum qõq;tale. etiaʒ illud magis.ʒᷓ maxime meritoꝛiunxſt velle finem. Rꝰꝙ hominẽ appe⸗ tere beatitud nem contingit duplicit. Vno modo in generali inqᷓ;tum appetit aliquod bonum ſuffici
Intiſſimum. Alio modo in ſpãli inq;tum derermi⸗
nate appetit illud bonũ in ſpãli in quo ve eſt oĩs ſuf ficiẽtie plẽitudo ficutĩ clara dei viſiõe ⁊ pfcã eiꝰfrui tione in appetendo beatitudinem:pꝛimo modo nõ eſt meritum qꝛ ſic naturaliter ab intellectu cogno⸗

eitnr. ⁊ a voluntate apperitur. ita ꝙcircahoe neci
tellectus põt errare in cognoſcendd:ncc volũtas ĩ
appetẽdo. In appetendo beatitudinẽ mõ ſecũdo eſt meritũ.quia ſic nec naturaliter coguoſcitur nec naturaliter appetitur.ſed reſpectu eius contingit eſſe erroꝛem iintellectu⁊ obliquitatem in affectu qꝛ? intellectus põt opinari nõ eſſe btitudinẽ ĩ illo bono vbi vere eſt ⁊ eam eſſe in illo bono vbi vere nõ eſt⁊ ex ↄnti voluntas põt appetere btitudinem vbi vere nõ eft. ⁊ eã nõ appetere vbi vere eſt vnð beatitudo hoc mõ accepta obm̃ eſtli.ar. nð tĩ ſub rõe qua eſtlibeꝝ.ſed ẽt ſub rõe qua deliberatm̃.qꝛ uis hõ nãlr appetat deñ videre? eo frui. vt oſtẽ detur in qðe ſequenti.tñ illa nõ appetit nõlr inqᷓ;tů in illis vera beatitudo conſiſtit. qꝛ nõ cognoſcit nã liter. qꝛ in illis vera beatitudo cõſiſtit. vnde qᷓ;uis ea in quibus vera beatitudo cõfiſtit nãliter appetit ßm id qð ſunt nð tñ illa nãtr appetit ſub illa rõe ſeu
inqᷓ;tum beatificatiua ſũt. Aꝛgꝰ ad partẽ pꝛimam
pꝛocedunt de beatitudie pꝰmõ dicta. Arg ad ꝑteʒ cðaʒ ꝓcedunt de btitudine ſcðo modo dicta. rto querit᷑ vtrũ beatirudo poſſit hr̃i — in hac vita. Et videtur ꝙ ſiẽ qᷓ;to res eſt nobilioꝛ tanto potentioꝛ eſt ad conſe quendũ finem ſuũ.ſʒ aialia que ſunt infra hoiem in
hac vita poſſunt ↄſeg finẽ ſuũ ꝗᷓ multo foꝛtius hõ.
tem hõ appetit nq̃liter oẽ iliud ſine quo nõ põt cõ⸗
ſequi finẽ.ſuũ.qꝛ qðcũq; appetit. appetit in virtute
Rniſ quẽ nãlr appetit.ð ſi moꝛs eẽt necia hoĩ ad ↄſe cutionẽ btitudinis.homo nãtr appeteret moꝛi qð falſuʒ.eſt moꝛs gᷓ nõ eſt necia ad beatitudis cõſecu cutionem. Itẽ clara dei viſio hr̃i nõ põt ſine beati tudine.qꝛ ipſam ſemp comitat᷑ pfecta fruitio ſʒ Fᷣm Aug. ante penul.qõem ad Oꝛoſiũ. Paulus in hac vita ſic vidit deum ſicut ſei poſt hãt vitã videbũt
beatitudo põt hãi in hac vita. Item ſicut ſe hẽt
Nvoluntas ad dilectionem ſumme bonitatis ita in tellectus ad cognitionẽ ſumme veritatis.ſʒ vt oñ⸗ ſum eſt li.i.di.iq.per charitateʒ deus in vita iſtai mediate diligit? ſimuli ⁊ imediate cognoſcit᷑.ſʒ imediata cognitio eſt viſio.⁊ tunc urguo vt pꝛius. Itẽ btitudo eit in aia.coꝛꝛuptibilitas eſt in coꝛpoꝛe ð iſta nõ pᷣriant᷑:qꝛ pᷣria nataſt᷑ eſſe circa idem.ð við tur ꝙ nõ obſtante coꝛpoʒis coꝛꝛuptibilitate hõ pol ſit hie aĩe btitudinẽ in hac vita. Item oẽ qð intel⸗ ligimus eſt qꝛ de nõ ente nõ eſt ſcienti a:ſed multa i telligimus que nõ ſunt in reꝝ natura.nec in aliquo eſſe creato.ð ſunt in creatoꝛe.cũ ðᷓ multa talia clare videamꝰ.⁊ nihil poſſit clare videri ·in creatoꝛe ni ſi creatoꝛ clare videat᷑. vñ ꝙ in hae vita clare vide
re poſſimus creatoꝛẽ ⁊ ex ↄñiti verꝰ beatitudinem
hẽe in hac vita. Lontra Job.iʒ. hõð natus de muli ere bꝛeui viuens tpꝑe repletꝰ multis miſerijs.ſʒ be ata vita oẽʒ miſeriam excludit.ʒ ñ põt hůi vera be atitudo in hacvita. Item Fᷣm Aug.iʒ. de trinitate c.7. beatitudo ſic imoꝛtalitate eſſe nõ põt.ſʒ ĩhac
Vita moꝛtali nõ põr eſſe imoꝛtalitas.alr.n.eſſent dicroꝛia.ß beatitudo nõ põt hãi in hac vita. Item beatititudo non põt h̃i ſine clara dei viſione.ſʒ ſiẽ dicit.glo.ſup illud exo.ʒʒ.nõ videbitme hõ⁊ viuꝝ qᷓ;diu hic moꝛtaliter viuit᷑ videri ꝑ quaſdã imagi⸗ natões deus põt. ſʒ ꝑ ipſam nẽſue Heznb põt.qᷓ be⸗ atituco in hac vita hi nõ põr. ad videndũ clarius hꝰ qõis veritateʒ pmo declarandũ eſtꝙ beatitudo
hois nõ eſt ſine clura dei viſione ⁊ pefecta eius di·
*
lectione.⁊.ꝙ ex ſolis nãlibus hõ nec ante moꝛtem nec poſt moꝛtẽ p̃tvera conſeg beatitudinẽ. ʒv.ꝙœẽt
S— 8„
upnaturaliter põ nõ põt ↄſequi btitudinẽ aie i hac vita de lege cõi. 4 ꝙ ex ſpali pꝛiuilegio põt deuʒ
videre in ac vita abſq; hoc ꝙ ſit btůs. Iꝙer
ſpeciali uilegio per virtutẽ diuinam poſſet btifica
ri qnoad aiaʒ coꝛpoꝛe nð beatificato. Sexto ꝙ im⸗
poſſibile eſt per qᷓ;ᷓcunqʒ potentiam totů hoiem be
atificari remanentem in hac vita moꝛtali. Mmn ar ticulũ declaro ſic. homo naturaliter appetit ſuã ꝑ·
fectionem.talis eim appetitus cuilibet creaturei ditus eſt a natura.ſecundaria aũt intellectus hũa⸗
ni perfectio eſt in perfectione ſui actus qui eſt intel ligere.nñq; autem eſt actus intelligendi perfectus niſi ſit reſpectu nobiliſſimi intelligibilis? nobiliſſi momodo.nobiliſſimũ aũt intelligibile deꝰ eſt.no⸗ biliſſimus autem modus intelligendi eſt videre.ð
omnis homo naturaliter appetit per intellectum
videre deum.ſed ſicut dicit Aug. iʒ· de tri. cI⸗ Beatus non eſt niſi qui habent omnia que vuli im poſſibile eſtã hominem eſſe btm̃ ſine dei viſione.
Pꝛeterea ois hõ?⁊ quecũqʒ res alia nãt appetit cõ
iungi ſuo pncipio qᷓ;n eſt ſibi poſſibile. vñ qꝛ ignis gñatur in circũferentia ⁊ terra in cktro ißnis appe⸗ tit cõiungi circunferentie ⁊ terra cẽtro.qꝛ in cõiun⸗ tione rei cũ ſuo p̃ncipioẽ pfectio eiꝰquã vnaqjq; res naturaliter appetit. pꝛincipium ãt intellectus hũai imediatum deus eſt. intellectns. ð humanus nãlit appetit immediate deo coniungi pꝛout ſibi poſſibi
le eſt.poſſibile eſt autem cum dei adiutoꝛio huma⸗
num inrellectum coniũgi ſibiper claram viſioneʒ ⁊ imediatam hanc ergo viſionem homo naturalit
appetit.ſed vt pꝛius dictum eſt nõ eſt beatus niñ q
habet omnia que vult.ꝗᷓ ſine pꝛedicta viſione bea⸗ titudo hominis eſſe nõ poteſt. Pꝛeterea ſicut di⸗
cit Ang. iꝙde tri.cꝰ.g. Eo ipſo anima dei ima⸗
go eſt quo eius capax eſt. eiuſqʒ eſſe particeps põt
cum ergo deus ſit infinitum bonum.⁊ quelibet cre
atura ſit bonum finitum nullum bonum creatum ſufficere poteſt ad omnem humani appetitus per fectionem ergo nõ poteſt habere perfectam geteʒ. niſi illam habeat in ſummo bono quod deꝰẽ?⁊ hoe
eſt quod dicit Aug. pꝰli.confeſſio. ꝓpe pᷣnn. feciſti
nos domine ad te.⁊ ingetum eſt coꝛ noſtrum.do⸗ nec requieſcat in te.in ipſo aũt nõ poteſt intellectuſ humanus perfecte requieſcere.donec ipſum attin gat ſicut appetit qꝛ vt iam dictũ eſt nõ eſt beatus. niſi qui habet omnia que vult. ſed homo appetit ipſum immediate ⁊ clare videre.vt iam oſtenſuʒ eſt.ergo ſine tali viſione beatitudo hominis habe ri inõ poteſt.ſed vt oſtenſum eſt ſuperius in articko pꝛecedenti qðe.6.beatitudo nõ tãtum conſiſtit ĩae⸗ tu intellectus.ſed etiam in actn voluntatis qui eſt
amoꝛ.⁊ conſtat ꝙ non conſiſtit niſi inperfecto amo
re:non eſt autem amoꝛ perfectus. niñ ſit reſpectu ſũmi boni quod deus eſt. reſtat ergo ad ꝙ hominis beatitudinem requiritur clara dei viſio ⁊ perfecta
eius dilectio.ʒ arti. declaro ſic. nãlis modꝰcogno ſcendi coꝛꝛñdet nãli mõ eẽndi ip̃iꝰ cognoſcẽtis. vñ
ſi naturalis modꝰeẽndi ipfiꝰcognoſcibiłexcedit nã lem modum eſſendi potẽtie cognoſcitiue nõpõtab illa nãlicognoſci.vᷣbig̃a qꝛ potentie ſenũtiue radi
cant᷑ in foꝛma perficiente materiaʒ ſenſibilẽ.⁊ ſtoꝛ
*————
——
—

5
—
gnis alligate nð pñt cognoſere niſ res ſenſibiles.
ʒ inq; nſunt ſenlibiles? ingulares.itellectꝰ añt n qꝛ radicatur in foꝛma ꝑficiente materis ſenſibilem qᷓ;diu coꝛpoꝛi coniunctus eſt non poteſt cognoſcere niſi res exñtes in mã ſenſibili.vel illð qð ex ipſis ↄ cludere pot.qꝛ tñ mediante oꝛgano nõ cognoſcitiõ res exites in mã ſenſibili põt cõſiderare abſtrahẽ⸗ do.ſ.ſimplici intellectõe intelligendo eas.nð iqᷓ;ᷓn ſunt in mã ſenſibili.qð pʒ cũ intelligit aliað vniuer ſale reꝝ ſenſibiliũ. Intellectꝰ aſit angelicus qꝛ eſt in eſſentia que nõ eſt puꝝ eſſe.ſed cõpoſita eſt ex actua
li⁊ potẽtiali nõ pot nãliter ⁊ imediate cognoſcere
illã rem qͥ eſt puꝝ eſſe.i.diuinã eſſentiã.cum ꝗᷓ oñſũ
eſt beatitudo vera nõ poſſit hri fine clara⁊ imedia ta dei viſione ⁊ perfecta eius dilectione hõ ex ſolis
nãlibus.nec ante moꝛtẽ.nec poſt pᷣt verã ↄſequi be titudinẽ. ʒmn arti.declaro ſic ex btitudine anime redundat de lege cõi in coꝛpus plenitudo ſanitatis ⁊ vigoꝛ incoꝛꝛuptionis. vñ Aug.i epiſtola ad Dio ſcoꝝ parum ante mediũ. Tã porẽtẽ fecit deus aĩaʒ vt ex eius pleniſſima btitudine que in fine tp̃oxꝝ Iã ctis ꝓmittit᷑ redundet in inferioꝛẽ nãm que eſt coꝛ pus nõ beatitudo q̃ fruentis ⁊ intelligentis ẽ ꝓp̃a.
ſed plenitudo ſanitatis ⁊ incoꝛꝛuptionis vigoꝛco poꝛis nõpñt ſileſſe cũ hac moꝛtali vita.ʒ hõetiam ſupernãl nõ põt conſeg in hac vita de lege cõi aĩie
beatitudinẽ. Imn arti.declaro ſic.ſicut ꝓbat Ang. iʒꝰ. detri.c.g. beata vita nõ põr deſerere btim̃ volẽ te qꝛ nõ eſt beata vita que ita eſt in voluntate vtñ ſit in ptãte cum nemo btũs ſit aliquid volendo.nec habendo.nec ẽt volentẽ.qꝛ nõ eſt vita beata quaʒ
perire cupit qui habet eam.cũ vt ſuperiꝰ oñſuʒ eſt
de neceſſitate appetat᷑ nondũ hita nõ põt etiã deſe rere indifferẽtẽ ad eã.qꝛ nõ eſt vita beata quam nõ amat beatus.ſed id nõ amat᷑ qð vtm vigeat an pe⸗ at indifferenter accipit᷑.ſed ex pᷣuilegio ſpãli in hac vita aliqs põt deuz videre clare.ñcut ſci vidẽt euʒ vnde ⁊. Paulus ꝗ ſic deũ vidit in hac vita vt pꝛo batũ eſt ꝑ Anguſti.in arguẽdo raptꝰdr fuiſſe in padi ſum. vt ht̃.⁊. ad coꝛin. iꝛꝰ.cũ ð hec viſio in hac vi ta Paulũ deſeruit deñ videndo in hac vira nõ fuit beatus.qꝛ ipſum tunc nõ vidit.niſi ꝑ mõʒ paſſionil tranſeuntis. Im arti.declaro ſic. ex ſpãli pꝛiuilegio hoĩ in hac vita poſſet dare dens hitũ glie quo aia ð um videret viſiõe beata.⁊ ꝓhibere ne ex hac aĩ be atitudie redũdaret ĩ coꝛpus incoꝛꝛuptibilitas. deꝰ enim ꝓhibere põt cãm a pꝛoductione effectus.ꝗᷓ ex ſpãli pꝛiuilegio per vtutẽ dinaʒ poſſet ho beatiſica ri quo ad aĩam coꝛpe nõ beatificato.ſʒ q;uis poſſʒ deus nunq; tñ hoc factuʒ eſt.niſi in xp̃o.vbi ſpũaliſ fuit ratio hoc faciendi vt oñſum eſt libꝛo. 6n ar ticulũ declaro ſic btitudo opponit᷑ mibie.g totũ hoĩ nem beatificart?⁊ in aliqua ſui ꝑte aliqᷓ; mibiã rema nere incõpoſſibilia fũt:neceſſitas ãt moꝛiẽdi mißia eſt ſᷓĩ hac moꝛtali vita eſt neceſſitas moꝛiendi.ði poſſibic eſt per qᷓ;cunq; potentiã totũ hoĩem beati ſicuri remanentẽ in vita moꝛtali qᷓ;uis ðᷣs de potẽ⸗ tia abſoluta de hac moꝛtali vita trãſferre poſſÿ ad plenã beatitudinẽ moꝛte nõ interueniente. ſÿ B ip̃ʒ facere nõ eẽt cõgruũ:cũ B mñ̃i ſue nõ fecerit. Ad p
in opp dð ꝙ maioꝛ nõ eſt va niſi irelligat᷑ ceteris
pibꝰ. hic aũt nõſi ẽ.pia.qꝛ finis hois plꝰ ſupat nãʒ hũanã qᷓ; inis alioꝝ aialiũ nãs eoꝝ.⁊ẽ magns nobi liratenãe humane ꝙ ad ſinẽ tã nobilẽ oꝛdinat᷑ vr ip
pꝛie poteſt dici ens rationis.
ſum conſeg nõ poſſitper fuã nãm. Ad?ndð ma. ioꝛ eſt.q;uis.n.finem nãtr appetat.tñ ea que ſũt ad
finem eiegit ꝑpꝑ finem.vnde ⁊ qᷓ;uis hõ nãliter ſẽꝑ
refugiat moꝛtẽ.tñ qñʒ elegit moꝛi ꝑp deſiderius cõ
ſecutionis finis vñ dicebat apls de ſe.ad phili.p.
ꝙ erat deſideriũ hñs diſſolui ⁊ eſſe'cũ chꝛiſto. Ad
ʒm pʒ ſolutio cx dictis in qõne. Ad 4n dð ꝙ nõ eſt ſimile qꝛ voluntas altioꝛ eſt potentia q; intellectuſ vt in pᷣcedenti articulo oſtenſũ eſt.⁊ incipit eiꝰactð vbi intellectꝰactio termiat᷑.qꝛ eoꝛum actiones ſũt per oꝛdinem ſe hñtes.⁊ ideo illud qð debilit᷑ cogno
ſcimꝰ qñʒ foꝛtiter diligimus.⁊ ideo qð cognoſcimꝰ
mediase diligere poſſumꝰ imediate. Ad n dð ꝙ quis coꝛꝛuptibiliras ſit in coꝛpoꝛe tamen ipſum
coꝛpus aiaʒ impedit ab illa diſpõne que in ea regri
tur ad habendũ beatitudinẽ.qꝛ qᷓ;din eſt in coꝛpot
að poteſt de lege communi deũ clare videre viſio nis huius habendo lumen hituale ppſarcinam co: poꝛis coꝛꝛuptibiliſ ipſũ adinferioꝛa inclinante. Ad bn dð ꝙ ad intelligendũ aliquid ſufficit ꝙ illud ha beat eſſe ñpꝛeſentatiuũ intellectui.illud añt quodi
habet eſſe in re ef̃ nec eſt intellectů infoꝛmãs põt eẽ
repñtatm̃ei ſicut qdditas alicuiꝰ coꝛꝛupte cuius nõ veritas:ſed ſimilitudo intellectumn meum ifoꝛmat repꝛeſentata eſt intellectui meo eſſe ẽt cuiuſiʒ crea ture kepꝛeſentatũ fuit dio intellectui ab eterno.cuʒ ð dicitur ꝙ de nõ ente nõ eſt ſcientia extenditur enſ nõ tm̃ ad eſſe in re extra.nec ad eſſe initellectu tan tum ſed etiam ad repꝛeſentari intellectui quod ꝓ — Eptimo queritur vtrum electoꝝ be⸗
8 atitudo eritmaioꝛ poſt iudi
cium q ante. Et videtur ꝙ nõ qᷓ;to virtus
aig magis eſt vnita ad deum tanto clarius ipſum videt.ſed anima beata modo magis eſt ad deum
Vnita qᷓ; erit poſt coꝛpoꝛis reſumptionem.qꝛ tunc poꝛtio ſue virtutis conuertetur ad viuificandum? regendum coꝛpus.ergo poſt reſurrectionem minꝰ clare deum videbit.⁊ ex conſequẽti minus erit be ata. Item intellectus intelligendo oꝛgano coꝛpo⸗
rali nò indiget.ergo per coꝛpbꝛis reſumptionemð
um clarius ñ cognoſcet.⁊ ex conſequenti nð erit be atioꝛ. Item anima chꝛiſti per ſui ſeparationẽ a cõ poꝛe.nec fuit facta minus beata.nec per reſumpti
onem beatioꝛ.ergo a ſinjjli ita eſt dealijs animab?ꝰ
beatis. Item q;diu võluntas perficitur charita te non complente totam eius capacitatem natura lem poſſibilis eſt ad eius pꝛiuationem:quod pꝛobo per ſimile qᷓ;diu materia eſt ſub foꝛma non cõplete abſolure totam eius capacitatem naturalem poſſi bilis eſt ad eius pꝛiuationem.⁊ cuʒ eſt ſub foꝛma to tam eius capacitatem complente illa pꝛiuari non poteſt vt patet in materia celi ſed voluntas nulliꝰ anime beate poſſibilis eſt ad pꝛiuationem charita tis.quia aliter eſſet poſſibilis ad pꝛiuationem bea titudinis. quod impꝛobat Auguſtinus.ʒꝰ detri. coctauo ergo tota capacitas naturalis cuiuſlibet anime bsate abſotute impleta eſt beatitudine:⁊ ſi ſic earum beatitudo non poterit poſt iudicium au geri ſaltem intenſiue. Nemñ eſſent poſſibiles ad beatitudieʒ itẽſioꝛẽ per bonos actus quos faciũt ꝑ
ſicerent łſe diſpõerent ad ꝑfectũ ñi.n.poſſetdici qð
ad hoc ipedirent᷑:aꝛ ſt extra ſtatũ merendi qiõ e ſtatum merendi quia ꝓficere non poſſunt& cũnet

—
⸗—.
—
————=—
—
—
———
——— —
——
— —— —
ad perfectum diſponant ſed pſuos
onos actus beatitudo eoꝛum non poteſt intẽdi.
Lontra pfectioꝛ eſt vᷣtus in toto qᷓ; in oĩbus ſins pribus ſepatis. vt.n.dr̃.iy ꝓpõne de cãis. virtuſ vnica foꝛtioꝛ eſtq; diſpſ.ceteris ꝑibus.qð ẽt do⸗ cet erperientia.ſʒ q̃lʒ pars dů actu eſt in toto ptici
pat pfectionẽ totiꝰ. nõ tĩ illaʒ que ẽ de eo rõe ptiũ
ſʒ etiã illud augmẽtũ vtutiſqð eſt in eo per ptiũ vni onẽ cũ.ꝗᷓ aia pꝰcarnis reſũptionẽ hitura ſit totã vtu tem quã hʒ ſepata.⁊ ꝑtẽ illiꝰ augmẽti vtutis qð eĩt in coniuncto ꝑ vnionẽ ptiũ ſegtur qð per coꝛꝑnʒ re ſũptionẽ aie erũt pfectioꝛis vtutis qᷓ; m.ad qð ſeg
rurꝙ denz pfectius videbũt ⁊ pfectius fruent᷑ eo;
mö. Item Aug. ix. ſup ge. vſus finẽ dicit giaʒ a cð poꝛe ſepatã nõſic poſſe videre icõmutabilẽ ſßaʒ vt ſci angeli vident fine alia latentioꝛe cã.ſiue iõ qꝛ in
eſt ei quidã nãlis appetirꝰ coꝛpus admiſtrandi quo appetitu returdat᷑ quodãmõne tota intẽtiõe ꝑgatĩ
illud ſmuz celũ q;diu nõſbᷣe coꝛpꝰcuiꝰ adminiſtra tõne appetitus ille quieſcat. Itẽ glo. ſup illð apoc. 6 vidi ſubtus altare aias interfectoꝝ. dicit ꝙ aĩe ſcõꝝ ideo dñt ſubius altare.qꝛ mõ ſuntĩ minoꝛi di gnitate qᷓ; ſint future. qꝛ nõduʒ niſi vnã ſtolaʒ acce⸗
perunt. Item nulla aia per coꝛpꝑis reſũptionẽ erit
minoꝛis vtutis intelligendaꝰ? volendo qᷓ;. n. al. n.rcſumptio coꝛpis eẽt in pᷣiudiciũ aĩaꝝ qð falſum
eſt. nulla etiã remanebit equalis vᷣtutis illi vtuti q;
hz mõ.qꝛ cũ coꝛpoꝛa nõ oꝛdinẽt᷑ ad retrectiðeʒ nifi ꝑn aiam intellectiuã. fruſtra eẽt coꝛpoꝝ reſũpiõ qð talſum eſt. ſegt᷑ ꝙ quilʒ erit maioꝛis ytutisĩ in el ligendo ⁊ volendo deũ q́;mõ.quelʒ ðᷓ dñ clariꝰ við bit ⁊ foꝛtius amabit quelʒ erit amatioꝛ etiã intẽ ſiue. R ꝙ btitudo hoium electoꝝ maioꝛ erit poſt iudiciũ qᷓ; ante exteniue qꝛ nõ hñt mõ niſi btitudi nem aie. tunc aũt erũt biĩ ⁊ in aia ⁊ in cœꝛpoꝛe. biĩtu do ẽt cuiuſſʒ aie erit maioꝛ extẽſiue.qꝛ nunc gaudet de bono ꝓpꝛio.tunc aũt gaudebit ⁊ de ſuo ⁊ de coꝛ poꝛis bono.aliqui tñ ꝓbabiliter dicũt ꝙ nõ erit ma ioꝛ intenſiue.qꝛ in reſpõſione coꝛpꝑis nõ dabitur ei aliqð augmentuʒ hitus glie nec per illã reſumptio nem hẽbit perfeetiuseſſe nãle.qꝛ cſſe creatũ vltra rẽntiã nõ vr ipoꝛtare niſi ſolã relationem ad dato⸗ ꝛem eſſendi.aia aũt per coꝛpoꝛis reſũptionẽ nõ erit perfectioꝛis eſſentie ſicut per ſui ſepationẽ a coꝛpe fuitnihil dinutũ de eſſentia ſua.ꝑ reſũptionẽ ẽt coꝛ poꝛis nõ hẽbit perfectio? relationẽ ad datoꝛẽ eẽn⸗
di q; ante. qꝛ rem mutari hm relat ionẽ pᷣſupponit
eam mutari m aliqd abſolutũ:ß;ʒ doctrina phi.Fᷣ.
phi. ſʒ ſi aia nõ eẽt hitura ꝑfectiꝰ eẽ ꝑ coꝛpoꝛis refũ
prionẽ vi ꝙ nõ fit hĩtura perf ctioꝛẽ vᷣtutẽ·⁊ ex õſe
quęenii nec actũ videndi ꝑfictioꝛeʒ. Sedʒ hanc
opionẽ vf eſſe auctoꝛitas Lug,i oh onendo allata ad ptẽ ſcðaʒ ⁊ mag̃.d. h?ꝰ di.cꝰ.vlt.ꝙ ãplioꝛ cĩt co
gnitio:vñ mihiṽ dð ꝙ biitudo aĩe erit maioꝛ etiã
intẽſiue qꝛ clarius deñ videbit.vñ mag̃ hꝰ di.cꝰ. vltio ꝑacto iudicio amplioꝛẽ glaʒ ſue claritatis deꝰ mõſtrabit electis nõ ꝙ aia fit receptura maioꝛẽ glie hituʒ.ſed qꝛ augebf perfectio ſue nãlis vutis:q́;to añt perf ctioꝛ eſt nãiis aĩe vrus tanto cũ equali ad iutoꝛio ſuꝑ nãli clarius deũ videt.ꝙ añt pfectioꝛ fu tura fit per coꝛpis reſũptionẽ nãlis aĩe vᷣtus pꝛobo
kc. q;ro res hʒ perfectioꝛẽ eẽndi modũ tãto pfectiꝰ
põt Pabeꝝe ſie vtutis opationẽ.ſed aia btã per ſui eoꝛpis reſũptionẽ habebit perfectioꝛẽ mõʒ eẽndi q
mõ.qꝛ oĩs pars hʒ perfectioꝛẽ modũ eſſendii tots qᷓ; ſeparata ab eo ceteris paribus.aia creata eſtvt
hois pars ⁊ ideo cũ aĩa fepata a ſuo coꝛpoꝛe iterum
cõſtituet᷑ hois eẽntiape fectiorẽ hẽbit nãleʒ vᷣtutẽ q; mõ. Pꝛeterea nã recta non appet it nãtr habe
re aliquid quo habito nõ fierʒ perfectioꝛ fecunduʒ
modñ eſſendi nec m vᷣtutem ſed nã cniuſlʒ anime beate eſtrecta ⁊ quelʒ nãl appetit reſũptionẽcoꝛpo
ris pꝛopꝛij.dᷓ per illã reſumptionem quelʒ fierʒ pfe ctioꝛ fecundum eſſendi modum velſcðm vᷣtutem
ſed ad perfectioꝛ ẽe ſſendi mdũ ſegt᷑ maioꝛvᷣtutis
perfectio ⁊ maioꝛ vtutis perfectio preſupponit pfe
ctioꝛẽ eſſendi modũ. pfectioꝛem habebunt eſſen di modum ⁊ vᷣtutẽ poſt reſumptionem coꝛpoꝛuʒ qᷓ;
ante.ꝙ enim aia in coꝛpoꝛe coꝛꝛnptibili in perfecti
oꝛem habeat ſuam operationem nãlem qᷓ; ſepara⸗
ta hoc eſt per accidens.ſ.rõne coꝛꝛuptibilitatis coꝛ poꝛis qua eſt ei rebellis ⁊ eam aggrauat iuxta illud ſap..coꝛpus quod coꝛꝛumpit᷑ aggrauat animam ſed fiẽ diẽ Auguſtinus.iꝛꝰ.ſuper geneſis vᷣſus fineʒ cum anima hoc coꝛpus iaʒ ñ aniale ſed.ꝑ futuram
conmutationem ſpũale receperit perfem habebit nẽ ſue modum obediens ⁊ iperans viuificata ⁊vi uificans tam ieffabili faclitate vt ſit ci gloꝛie quod fuit farcie. Ad pmiĩ oppn dð ꝙ aia pꝰ iudiciũ ñ eit minꝰ vnita ad deũ qᷓ; mõ.ſedmagis.qꝛ ex h ꝙ coꝛ⸗ pus regʒ virtus eius nõ diſperget ſed augebit᷑.⁊il
lud regimen ad deigliam refert᷑. Ad ꝛm dð ꝙ aig per coꝛpoꝛis reſũptionẽ nõ videbit deñ clarius nõ
qꝛ per oꝛganum opcret᷑:ſed.qꝛ per coꝛpoꝛis reſum ptionis eẽndi modum habebit. Adʒm dðꝙ non
eſt ſile dici de aia xp̃i⁊ de alijs animnabꝰ.qꝛ gia xp̃i ſuam actualem exntiã habʒ in verbo ⁊ qꝛñ fuitmi nus verbo vnita ſepata a coꝛpoꝛe qᷓ; coꝛpoꝛi cõiun cta.ideo hñit ita perfem̃ actualitatis exiſtẽtie mõʒ a coꝛpopꝛe ſeparata ſiẽ corpoꝛi cõiuncta. Ad
dð ꝙ qᷓ;uis omn um voluntatũ beatoꝝ nãles capa
citates ſint abſolute iplete charitate lʒ illa plete fĩt
per cõparationẽ ad earum diſpðem:ñ tñ poſſ. biles ſunt ad charitatis pꝛiuationẽ qꝛ anima habẽs cha
ritatẽ illa pꝛinari nõ põ niñ ipſamet ſe auertat a ðo per voluntatem.ſed nullus beatus ſe a deo auerte re põt.qꝛ in deo vidèt perfcòes omniũ bonoꝝ. nec in ipſo aligd appꝛehendunt ſub rõne mali nec ſᷣ rõ
ne defcetus perfectionis alicuiꝰb ni ⁊ fiẽ creatura
rõalis vel intellectnalis mhil pẽt velle niſi appꝛe
hendat aligd in ipſoſub ròne alicuius bon nec illð põt nõ amare in quo quicqd appꝛehendit ſub rõne
alicuius boni appꝛehendit:nec valʒ fimile de mã
quam adducebas ad pꝛobationen maioꝛis argu⸗ menti.materia enim pꝛima ſe ipſam non tranſinu
tar de vna foꝛma ad aliam.ſed ab alio tranſmutat᷑ ſed nihil poteſt tranſmutare voluntatem habentẽ
charitatem ad charitatis pꝛiuationem nifi ipᷣa trãſ muret ſemetipſam. Ad quintum cum dicit᷑ ꝙñi eſſent poſſibiles ad beatitudinem intenſioꝛem per
bonos actus quos faciunt pꝛoficerent vel ſe diſpo nerent ad perfectum ⁊ cetera.dico ꝙ verum eſſet
ſi gloꝛia beatoꝛum eſſet educibilis de potentia aie per bonos actus ſed ñ eſt. ita talis.n.hitus eſtibtiſ a deo per creationẽ.tota añt perfectõ ꝑ bonos act?
educibilis de potentia aie qᷓ;diu eſt a coꝛpoꝛe ſepa- ta eſt in qualibʒ anima beata in ſummo ſuo habitꝰ enim gloꝛie illam totam poſſibilitatem reduẽ ad
———————

mnnidwznvr peru pc n m vntben
derm düydem wopnmoniq un mpoö upt n Kedmhsernt; e——
inwen
nuniibi*
nenrumuter 3 rheechmtu d u 7 6 *
aetũ ⁊ iõ per bonos actus quos faciunt nð itendit᷑
eoꝝ btitudo.nec ſe ad talẽ intẽſionẽ diſponũt pꝰcõ
poꝝ aũt reſũptionẽ tota pfectio educibilis ꝑ actus hois de potentia totiꝰcõiuncti reducet᷑ ad cõpletũ actũin vture glie.⁊ iõ hĩtuglie ñ augmẽtato aie per fectiꝰ deuʒ videbũt:pp perfectioꝛẽ mðʒ eẽndi quẽ hẽbũt vt declaratũẽ in coꝛpe qõis. Argꝰ ad ptem m ccedenda ſunt tñ ad itellem̃ auctoꝛitutis Aug.
ſciendũ ꝙ aie ſepate nõ retardãt᷑ in aliquoa pfectio
ne viſionis ſue pp amoꝛẽ ſuoꝝ coꝛꝑuʒ ꝑſe.qꝛ nõmi nus ainabunt coꝛpa ſua pꝰreß̃rectioneʒ qᷓ; mõ.ſʒ qꝛ anatis coꝛpibus carẽt ꝑ quã carentia hit iꝑfectuʒ nãe ſue modũ quẽ hẽbunt ꝑfectũ poſt reſ ũptionem coꝛpumn ſuoꝝ ⁊ hoc foꝛte voluit notare Aug. p illud verbũñ ſiue ex aliqua latentioꝛe cã. Ad rõem autẽ
adductãp alia opinione in coꝛꝑe queſtionis poteſt
diciꝙ anima per coꝛpoꝛis reſumũptioꝛeʒ hẽbit ꝑ fcõꝛeʒ relationẽ ad datoꝛẽ eẽndi q; mõ.qt erit exñs
per actuglitatẽ pfectioꝛẽ q; mõðʒ. n.niam phi.. metha. Ala duo ex qbus poſſibile eſt fieri ꝑeẽntiaʒ vnñ oʒ eſſe aliquo mdin potentia qð exß̃ſſe dicit cõ mentatoꝛ ſuus ibidẽ. Mer h ãt ex eis cõſtituit᷑ vnñ qꝛ poſſibilitares q̃ͥ erant eis terminãt᷑ ad vnã per- fectã actualitatẽ cõpoſiti ꝑquã quelʒ pars ꝑfectius cxit qᷓ; per ſe. terminatio aũt poſſibilitatis priet ad vnã actualitatẽ totius eſt eaxꝝ aliqᷓ̃lis mutatio ßʒ ali quid abſolutũ inqᷓ;n ꝑ hoc efficiunt᷑ exñtes ꝑ actua⸗ litateʒ cõpoſiti que eſt res abſoluta pquã nò exiſte⸗ bant añ. Aelaliter põt dici⁊ clarius.qꝙ eſſe aĩe rõal nõtm̃ addit vltra eius eẽntiã relationẽ ad datoꝛeʒ eſſendi: ſᷓ ẽt ad ↄpoſitũ qð exipſa a⁊ coꝛꝑe cõſtituit᷑
ſed qdiu eſt ſepata illã relatio eſti ea aptitudine.ſ poſt coꝛꝑis reſũptionẽ erit in eai actu.pfectiꝰ eſtãt
ptem referri ad totũ in actuqᷓ; in aptitudie tm̃. hui⸗ aũt relarionis actualitas cãbitur in ea per ſui ↄiun ctionẽ cñ coꝛpoꝛe qͥ nõ erit relatio.ſed qucdã actio vnientis ⁊ qͥdam paſio vnibiliũ. Mõt ẽt aliter di⸗
ci ꝙſicut nõ eſt idẽ nã ⁊ modus nãe ſic nõ eſtidem
eſſe ⁊ modꝰ eẽndi.⁊ ꝙ ſicut aiĩa p coꝛpis reſũptionẽ nõ eſt hitura ꝑfectioꝛeʒ nãm qᷓ; hẽat mðõ⁊ tñ eſt hi⸗ tura perfectioꝛẽ nãe ſue modũ.vt pʒ per auctoꝛita tẽ Augiallegatã in coꝛꝑe qõis:ſic ðᷣciaro per coꝛpis reſumptionẽñ ſit hitura pfectiꝰ nãle eẽ vt dit mul
ti.tñ qꝛ ꝑreſũptionẽ coꝛꝑis hẽbit ſui nãlis eſſe pfcõ
rem modũ:⁊ ex ↄñi perfcõꝛeʒ vᷣtutem ſeu virtutis mõʒ. hec.n.nõ tĩ ↄſequẽter ad perfectiꝰeſſe ſʒ etiã ad pprfcõrem eſſendi mõʒ.qᷓ;to.n. pfectioꝛ eſt nãt aie virtus tanto cũ eq̃li hitu glie deñ clarius vicẽt aieß per coꝛpoꝝ refumptionẽ deum videbũt clari us qᷓ; inð dum ſunt a ſuis coꝛpoꝛibus ſ epate.
bus beatis eqᷓliter participet᷑.
St videt᷑ ꝙſic. Wath. ⁊0. dã ꝙ oẽs accepe⸗
runt ſingulos denarios.ſed ꝑ denariũ ſignificatur aligd qð oœẽs beati cõiter hñt. Item.i. Jo.ʒ. vide mus eñ ſicuti eſt.ſed res nõ põt videriclarius qᷓ; ſi
5 queritur vtrum britudo ab oĩ Ctauo
cuti eſt.ʒ oẽs beati equaliter clare deuzʒ vidẽt.⁊ ex
vñti oẽs eqᷓlr ſunt bti. Jtem Aug li.gʒn. qönuz.q. 5 Dicit candẽ rem nõ poſſe aliũ alio plus intellige re· ð Vnus beatꝰ nõ põt deum plꝰ videre qᷓ; alius. ⁊
xↄniti nec beatieꝛ eẽ. Itẽ btitudo eſt vltimum qð
hõ põt ↄſequi:ſed vltra vltiuʒ nihil eſt.g beatitudo Vnius nõ poteſſe maioꝛ beatitudine aiterius. Tõ̃⸗ mra.i.coꝛi.i.ftella differt in claritate.ſic ⁊ reß̃rectio
moꝛtuoꝝx. Itẽ pꝛemiũ dʒrñdere merito.ſi nos dẽf
beati equaliter meruerũt. non oẽs equaliter beg⸗ ti ſunt. Item beatitudo poſt iudiciũ cõplete ꝑficiet cuiuſlibet beati appetitũ tã delberatiuũ q; nã lẽ. ſᷓ in capacitate naturali eſt nãlis appetitus ad cõpte mentũ totius ꝑfectionis cuiuꝰcapax eſt abjolute 5 rota capacitas cuiuſiʒ implebit᷑: ſed capacitates ii le nõ in oibus begtis ſunt equales. nec oẽs equali ter beati ſunt. R*ꝙ in btitudie ẽ cõſiderare beitu dinis obim̃. ſ bonũ increatũ qð vnũx idẽ exũs ab oĩ bus pticipat᷑.⁊ ipᷣam diſpõtionẽ. beatoꝝ ꝑ quã ilð bonuʒ clure videndo ⁊ ꝑfecte dihgendo ipm pꝑtici pant ex parte obi pticipati nõ eſt vnus alio beatioꝛ qꝛ idẽ eſt obm̃ qð oẽs pꝑticipãt.ſʒ er ꝑte diſ põisbtõ⸗ rũ eſtvnꝰ beatioꝛ alio inq́;n vnꝰ videt alio clariꝰð um ⁊ diligit perfectiꝰ.qui.n. equaleʒ hites vtuteʒ
nature hit inequalẽ hitum gle vel equalem hñtes
habituʒ gle habent inequaſem vtutem nature ine qualiter deũ vident.⁊ ex ↄñti ineq̃li beati ſunt ppi edualẽ ex pte brõx diſpoſitionem.vñ glo. ſuꝑ ilud Jo. i4. In domo pris mei manſiões multe ſůt dicit ideſt diuerſa pᷣmia meritoꝝ. Ad pmin oppm dð ꝙ ideo oẽs dñt accepiſfe ſingulos denarios:qꝛ idem eſt bonũ qð oẽs beati pticipant.qᷓ;uis i m ptipent mõ difgenti ex ꝑte pticipãtiũ. Adꝛni dð ꝙ q;uis glʒ beatꝰ videat deũ ſicuti eſt.ex hoc ti nõ equitur ꝙ viſiio vnius nõ ſit intẽſioꝛ qᷓ; viſio alterins. Ad ʒn dð ꝙ il a terminatio plus põt ipoꝛtare moʒ exꝑ te rei intellecte.⁊ fic vera eſt ꝓpð.g.n. intelligit rẽ hie per alium modũ qᷓ; hẽt.nõ intelligit ſed errat.? ſic intelligit Augu. vt pʒ ꝑlf̃aʒ ancedentẽ.ſi qũt di⸗ cat mõʒ ex ꝑte intelligentis.ſic ille qui hẽt clarioꝛẽ ⁊ Virtuoſioꝛẽ intellectũ põt candẽ reʒ magis intelli gere alius. Ad n dð ꝙ btitudo di vitimuʒ oĩ um deſiderabiliũ inq́;n tminat totalr appetitum. ð dico ꝙ beatitudo cuiuſiʒ boni totali termiat ſuuʒ appetitum ita q; vltra hoc nihil deſiderat vel põt diei ꝙ beatitudo dr̃ vltimũ deſiderabiliũ ſiẽ hoino nobiliſſimum omnium animalium ⁊ tamen int ho mines vno cſt alio nobilioꝛ.qᷓ;uis autem argumẽ. ta ad partem aliam gra pꝛincipalis concluſionis ↄ cedenda ſint.tamen quia vltimum apparent᷑ vi⸗ det᷑ concludere ꝙ nãlis capacitas cuiuſlʒ beati ab ſolute impleta eſt quod falſum eit qᷓ;uis impleta ſit per comparationem ad diſpoſitionem quam bea⸗ rus in vita habuit. Jo.ſoluendum eſt ⁊ dicẽdum ꝙ minoꝛ eſt falſa.ſi acẽipiat᷑ nãlis appetitus pꝛo aliqꝰ motu nãlis inclinationis.nã̃lis enim capacitas cu iuſſʒ beati impleta eſtper comparationem ad ſuaʒ diſpõnem vt dem̃ eſt.⁊ ideo cum ſit plene ſubiecta voluntati beati d plus habendum non inclinat᷑.
tamen extendeſet nomen nãlis appetitus ad nã lem poſſibilitatem ſecundum quem modimn diẽ.
pbhũs ꝙ mã appetit foꝛmam.ſic minoꝛ vcra eſt.jed
ſic maioꝛ non eſſʒ vera.quia multi ſi beati quoꝛum
nãlis capacitas abſolute contideratapoſſet recipe renaioꝛemn habitum luminis güie qᷓ; habeant ⁊ de us de poteſtatate abſoluta maioꝛem poſſ dare.
.—————
¶Erticulus tertius.
„
Etcirca hq̃rñt᷑.g⸗
6 nſequenter rits.3⸗ ncipali:

—
Di.
P vtn in beata viſione intellectꝰſit paſſiuꝰ t̃
vtꝝlumen intelleerus agentis regratur ad illas
viſionẽ. ʒꝰ vrn viſio cregturaꝝ in deo ſit ptinens ad btitudinis eſſentiã. 4ꝰ vtxꝝ in btã fruitione vo luntas ſit tĩ paſſiua. ᷓ vtnin voluntate brãſit idem realiter fruitio ⁊ gaudiũ. 6ꝰ vt gaudiũ ſit de btitudinis eſſentia. vtw? tentio dos ſit alia a viſione ⁊ fruitione. g' vtrum i oĩibus btis ſint do tes. Vtruʒ aũt deus poſſit videri per ſola nãlia⁊
vtrumi hac vita: determinatũ eſt in arti. pꝛecedẽ ti. Hec etiam qõ vtꝝ deus ab intellectu beato vi
deat᷑ per ſpẽʒ ⁊ multe alie qões de viſione dei det⸗ minate ſunt libꝛo tertio di.iʒ.? ideo hic eaſdẽ re⸗ petere ſuperfluum videretur.
—— ꝙ ĩ viſione beata in P Rimo oñdo tellect? ſit paſffiuus. m̃ nulla res eſt cã efficiens ſui finis.qꝛ cau ſa eſſiciens eſt nobilioꝛ ſuo effectu.⁊ finis nobilioꝛ his que ſunt ad finẽ. ſed intellectus hituati lumine glie finis eſt viſio dei.ꝗᷓ intellectus ꝑlumẽ glie non eſt illius vifionis cã efficiens.ʒ reſpectu eieſt tm̃ mõ patiens Itẽ ſicut ſe habet videre ad itellectũ ita videri ad dinam eſſenꝝiã viſam · ſed dina eſſen tia in hoc vr̃ nihil patitui intellectus i xidendo ipſam nihil agit.ʒ in videndo eſtpaſſiuustm̃. teʒ nobiliſſimus actus ẽ a nobiliſſimo agente.ſʒ viſio pleſtnobulnſimꝰactꝰ.ꝗ eſt a nobiliſſimoagẽte.ſʒ ſũ mũ intelligibile eſt nobiliſſimũ agẽs.ð illa viſiocre atur arũmo intelligibili ⁊ nõ ab intellectu vidente ⁊ſiſic reſpectu illius eſt paſſiuus tm̃. Iteʒ reſpectu hꝰquod conuenit aie inqᷓ;n eſt poſſibilis tm̃ aia eſt paſſiua m̃ſed quocũq; intelligere cõuenit anime
rõne ĩtellectus poſſibilis tantũ qꝛ intellectusagen
nõ intelligit.gᷓ aia in videndo fũmum intelligibile eſt patiens tiñ. Contra nobilius eſt agere q; pati ſed ipſa viſio dei eſt nobiliſſimũ qᷓ; quod ſiti intelle ctu.ꝗᷓ eſt eius actio nõ paſſio. Iteʒ ſi intellectus be atus in videndo deñ eſſet tiñ̃ paſſiuus nõ require- retur in eo ad illamn viſionem niſi lumẽ quo ſupnã⸗ hter elenatur ⁊ ipſius intelligibil pñtia.quia diſpo ſitio patiẽtiſ⁊ ↄiũctio agẽtis cũ patiẽte ſufficiũt ad cãndũ actionẽ.ſed vltra lumẽ pꝛedcm̃ rcquiritur in itellectu ſpẽs determinãs intellectũ ad intellgibile
ßm ꝙ vr̃ velle Aug.ii?.ꝙ. de tri.cꝰ.ii g intelleciꝰ
reſpectu viſionis iſiius nð eſt tim paſſiuus. Ité
dicere ⁊ iudicare eſtagere:ſed intellectꝰvidẽdo di⸗ nam eẽntiã dicit ipſaʒ eſſe ſumã veritatẽ.⁊ iudicat poc dem̃ eſſe verů. in videndo dinam eẽntiamñ tm̃ eſt paſſiuus:ſʒ ẽt eſt actiuus. Ad iſtaʒ qõeʒ dñt quidã ꝙintellectus qñʒ de intelligibili ipotẽtia fa intelligibile in actu cũ in ſe ipᷣo facit mediãte fantaſ mate ſpẽm intelligibilẽ gdditatis rei ſenſibilis.in tellectꝰ ẽt ip̃aʒ gdditatẽ ſimplici appᷣhenſiðe intelli git ſimplicesẽtapphenſiões còponit ⁊ diuidit m phũm:ʒꝰ de aia.reſpectupᷣmi? tertij intellect? eit actiuꝰ paſſiuus diuerſis reſpectibꝰ.iqᷓ;ᷣn.n.faẽ ſpe tiem iteiligibilẽ mõ pᷣdcõ ẽ actiuꝰ: es ei facit ꝑ ſu actů.inq;̃ aũt fit in ſe ipſo eſt paſſiuꝰ:eã.n.recipit ꝑſuuʒ paſſiuum:ſil inq;n cõponit ⁊ diuidit ẽ acti⸗ üus. inqᷓ;n añt illa cõpoſitio ⁊ diuiſio fit in ipſoſt paſſiuus.ſed reſpectu ſimplicis app̃henſidis ẽ pa⸗
ſiuus t̃. ſic. n.ipſa intellectio fit a qdditate ꝑſe vr mediãte ſua ſpetie in ipſo intellectuſb rõe qua poſ
ſivilisẽ ců g intellectus beati viſio ſit appꝛehenſio ſimplex reſpectu illius inrellectꝰẽ paſſiuus tm̃. ⁊ cã
ſatur ilia viſio ab obiecto qð eſtſũmũ intclligibile.
in ipſo intellectu diſpoſito ad eã ſuſceptionem per lumen glie. Alij dicunt ꝙ intellectꝰividendo deũ aliquo mõ eſt actiuus ᷓ;uis in videndo plus patia tur q; agat. ipſa.n. viſio in intellectu inq;m eſt poſſi bilis: cuuſatur nõ tantũ per actiui intellect?⁊ lumẽ hñs rõem ſpẽi?in detminando:ſed pꝛincipaliꝰ cau fatur ab obiecto ita ꝙ cã efficiens eius cõpiectitur actum intellectꝰ⁊ lumen glie? ſpeciem determinã tem ſiue differat taliter a jumine glie ſiue nõ.⁊ ip̃aʒ dimnam eſſentiã nõ tiñ̃ inqᷓ; opat᷑ fiẽ opat᷑ in oĩ ac tione:ſed ẽt inq;tum opatur eo m quo obiectum
agit in paſſiuani potentiã.? qᷓ;uis iſta quattuoꝛ con
currant ad cãm cffectiuã viſionis illius:ex hoc tññ ſegtur ꝙ ſit cõpoſitioꝛ ſed vtuo ĩoꝛ ⁊ longe plus op atur ſibi pꝛeſentia diuine eẽntie qᷓ; alia triaſil.illa ꝗ motione q̃ eſt viſio aliquo mõ mouet ſe intellectul per ſuuʒ actiuũ ⁊ eam patitur per ſuũ paſſiuũ.qᷓ;nis torus intellecrus ſit mouens ⁊ motꝰq vult tenerÿ
mã opinionẽ ꝓbabilis eſt ⁊ ad ſuſtinendũ facilis pᷣ
dicere ud ÿᷣmů qð eſtꝰ eaʒ ꝙœ maioꝛ eius nõ eſt ve⸗
ra vnli. nobilius n.eſt pati paſſionẽ nobilẽ q̃ẽ ſaluſ
⁊ perfectio patiẽtis qᷓ; agere aliquã actionẽ ꝑue di
gniratis. ipfa.n. viſio der ſalus? vltia perfectioin
tellectꝰ eñ patientis.⁊ eſt tante dignitatis ꝙ reſpe ctn eius itellectus nõ poſſet eſſe agens.ẽ.n. finis ei vltimus. Ad bʒ dð ꝙ Pm ilam opinionem nonrt⸗ quireretur aliqua ſpẽs niſi voces ſpẽm lumen glie qð intellectũ deo aſſimilat.⁊ dð ꝙ Aug. ĩ auctolita te allata ſilitudinẽ dei accepit ꝓ ipſa viſiõe qͥ erpᷣſ us itellectũ aſſimilat deo qᷓ; hitꝰglie: illam.n.ſilitu dinẽ ibidẽ ſtatiʒ vocat vᷣbum ⁊ noritiã vt aũt oñſů eſt li.iẽ. vᷣbñ nõ tm̃ accipit᷑ ꝓſlitudine ꝑ quã intele ctus itelligit nec ꝓ qdditate diſtincte intellecta. ſ ßncipalius intelligitur pꝛo intellectione ioꝛmatd. vnde in ſermone de natiuitate Joãnis baptilte di
citur ꝙ verbum eſt ipſa cogtatio. vei poteſt dici
ꝙ auctoꝛitas ſancti Auguſtini allegata inteliigẽd eſt de cognitione dei in via. Ad tertium dð ꝙ di⸗ cere pꝛopꝛie loquendo eſt ꝓducere verbum.⁊ ideo quia beatus intellectus intelligit diuinam eſſemi- am eſſe ſummam veritatem pꝛius oꝛdine nature eß verbum pꝛoducat.ideo hoc intelligit non per 6 quod dicit. nõ video tamen poſtqᷓ; intellectus ſit ꝝ pꝛedictam paſſionem eſt reductus in actum nõ pef ſit verbum aliquod pꝛoducere quo dicat illud qð pꝛius oꝛdine nature perfecte videt qᷓ; pꝛoducat v bum. Qui vult tenere ſecundam opinionem qut multum eſt rationabilis poteſt dicere ad pꝛimum in oppoſitum ꝙ qᷓ;uis intellectꝰ non poſſet eſſe cau
ſa ſui finis:tamen ad hoc poteſt cooperari. qᷓ;uis
pꝛincipalius ſit aſummo intelligibili vt oſtenſun eſt. Acd ſecundum dicendum ꝙ m noꝛ eſt falſa. quia vt oſtenſum eſt intellectus qui quo modo ope ratur ad illam viſionem ita ꝙ reſpectu eius non? pure paſſiuus. Ad tertium dicendum ꝙ illa vi⸗ ſio cum ſit creatura non eſt nobiliſſimus actus ſim pliciter. nec etiam iter gctꝰcreatos qꝛ actꝰ fruitõis nobilioꝛẽ:tñ eſt nobiliſſimus actus itellectꝰtreati. ʒẽ aliqꝰ mõ ab ipſo iqᷓᷓm e nobiliſſime diſpoſitꝰ. n cipaliꝰ tñ ẽ ab obiecto quodẽ inteltigibile ſummũ Acd 4n dð ꝙ pꝛope loquẽdo nec poſſibile ipins
—
+————.———
—— —
——

winhucpiyl ſ
n clurpn
nedennutu 3
3 xlir
ellectus intelligit. nec etiã actů eius intelligit.ſed
ipe intellectus intelligit a quo eſt intellectioꝑ ſuũů
ctum.⁊ in quo eſt per ſuuʒ paſſiuũ.ita ꝙ ad ipam intellectionẽ cauſandã in ip̃o intellectu concurrit eius a tiuũ ⁊ paſſiuũ. Erẽplũ.leue perſuaʒ foꝛmã mouzſe cũ adiutoꝛio influentie loci per ſuaʒ eſſen tiam mouetur.nec dico ꝙ foꝛma moueat materiã
per ſe.ſed totũ leue ẽ qð mouet᷑.⁊ quod mouet.qᷓ;⸗
nis per aliud ⁊ alind.
ori vtrůlumen in⸗ Ecũdo queruur tellectus agẽtis
requirat᷑ ad illam viſioneʒ. Et vẽ ꝙ nõ in⸗ tellectus agens non requirit actũ intelligendi.niſi
acd hoc vt faciat de intelligibili impotẽtia inteili⸗
gibile in actu.ſed diuina eẽtia itelligibilis eſtactu
Kad ip̃am itelligẽdã non requirit᷑ lumen tellectuſ agentis. Item lumen ſolis? ſtellaꝝ nõ occurrunt ſimul ad eundeʒ actũ videndi coꝛpoꝛalr ppꝑ impꝛo
poꝛtionẽ luminũ illoꝝ.cũ ꝗᷓ lumen gloꝛie non minꝰ
ercedat nãle lumen intellectus agentis qᷓ; lumen ſolis lumen ſtellax. videt ꝙ non poſſit cõcurrere ad eundẽ actũ videndi inteilectualr. Itẽ ad actũ
ſupernãleʒ agendũ non pot ſimul cõcurrere, virt?
nãlis cum ſupernaturali. quod pʒ in creatione aie intellectiue ⁊ in infuſione gre.ſed videre denz eſt actio ſupnaturalis.⁊ lumen glie eſt ſupernaturalis
virtus.ꝗᷓ lumen intellectus agentis qð eſt virtus
naturalis nõ põt ſimul cõcurrere cum luie glie ad
videndum deum. Contra inconueniens eſt ꝙ ꝑ⸗ petuo ⁊ reſpectu nobiliſſimi obiecti potẽtia nobi⸗ lioꝛ remaneat ocioſa.⁊ minus nobilis ſit officioſa ſed potẽtia nobilioꝛ eſt intellectus agens qᷓ; poſſi bilis. cũ ergo intellectus poſſibilis requirat᷑ ad
ꝙ aia videat deð ad hoc etiã requirit᷑ lumen intel lectus agentis. Item gloꝛie nen eſt ſine lumie na
ture.gᷓ nec eius actis.ſepatur ab eius actiõe. Rñ
deo ꝙ ſiue in uidendo deũintellectuſſit ꝓure paſſi
uus:ſiue aliquo mõ actiuus ad illã tamen viſionẽ
requirit᷑ lumen intellectus agentis cũ lumine glie glia.n.eſt ſecũdaria ⁊ vltiata nature perfectio. vñ
lumen glie eſt perfectiuũ luis naturalis intellectuſ
agentis. qi aũt duarũ foꝛmarũ vna eit alterius ꝑ fectina ad illum eundẽ actũ ad quẽ oꝛdinatur ꝑfici
ens oꝛdinatur perfecta.q;ᷓuis ille actus pᷣncipaliuſ
reſpiciat totũ compoſitũ rõe illius que pficit qᷓ; ra tione illius que perficitur. cum ergo lumen glo⸗ rie oꝛdinetur ad viſionembeatam.ad illaʒ eandẽ oꝛdinat᷑ lumen intellectus agentis.ſed lumen glo
rie ad illam oꝛdinat᷑ pᷣncipatr.⁊ lumen intellectus
sgentis quaſi diſpoſiriue.vñ ñi intellectus eſt pure
paſſiuus reſpectu illius viſionis ꝑ vtrũq; fimul lu⸗
men eſt ſufficienter diſpoſituʒ ad faciendũ ab obie cto illam perfectiuã paffionẽ que ẽ viſio.ſi ãt aliqꝰ mõ eſt actiuus vtroq; lumine iuuat᷑ ad ſuaʒ actio⸗ nẽ.vñ hñs foꝛtius lumen intellectus agentis cum equali hitu luis glie intenſins deum videt qᷓ; hñs lumen inteliectus agentis debilius. naturarenim virtus foꝛtioꝛ per equale adiutoꝛiũ ſuꝑnaturale ef
ſicaciꝰ põt in act ſupnaturalẽ.ſic videmus ꝙſi ſu pernãlt darent penne hõi leuioꝛi ⁊ ponderoſioꝛi ef
caciꝰ volaret leuioꝛ eꝝ ſua naturali virtute qᷓ; põ
deroſioꝛ. q;uis poſſe volare excedat vtriuſq; nãʒ
2dpnin oppin dõ ꝙ maioꝛ eſt falſa vt pʒ ex pꝛe
dictis. Adn dð ꝙ nõ eſt ſite. qꝛ nð ſic ſe pẽt lumẽ
coꝛpoꝛale ad oculũ coꝛpoꝛalẽ ſicut lumẽ intellectua le ad intellectũ.qꝛ oculus coꝛpalis ita põt affici ſeu tranſmutari a foꝛti lumine quod nõ põt ĩmutaria debili.non ſic aũt pot dici de intellectu.vi phꝰʒ. de aia ſenſus non põt ſentire ex valde ſenſibili.ſed
intellectus cũ intelligat a iquid valde intelligibi⸗
le nõ minus infima.ſed etiã magis.ſenſitiuũ.n.nõ ſine coꝛpoꝛe eſt.hic aũt ſepatus eſt.i.coꝛpoꝛeo oꝛ⸗ gano non vtẽs. Ad ʒn dð ꝙ maioꝛ vera ẽð actu fupnaturali qui nõ põt eſſe niſi ab infinita potentia cuiuſmodi eſt creare.nõ aũt eſt verũ de actu ſupna turali ꝗ eſt a deo.ita ꝙ ad ip̃m requirit᷑ ſuꝑpnatural virtus finita.talis aũt actus eſt dei viſio.ad hoc.
eni requiritur in intellectu creato lumen gloꝛie qð
eſt virtus ſupernaturalis.⁊ tamen finita. S
—*
Ertio dueritur vtrũ viſio creaturaru t in deo ſit pertinens ad btitudis eẽntiã. Et vĩ ꝙ ſic.qꝛ vt oñſum eſt li.ʒꝰ.di.
147. eadẽ ẽ viſio qua intellectus beatus videt di⸗
uinam eẽntiam ⁊ creaturas in ea.cũ ergo viſio di⸗ uine eẽntie ſit beatitudinis eſſentia viſio creatu- rarum in ea eſt de beatitudinis eẽntia. Itẽ de bti tudinis eẽntia ẽ ſcire ſe beatũ eſſe.ſed ſcire ſe bea⸗ tuʒ eſſe. eſt ſcire creatupas.qꝛ ipſe beatus eſt crea⸗ tura.vſua viſio eſt creatura.gᷓ viſio aliquaꝝ creatu rarũ eſt de btitudinis eẽntia. Lontra Aug. F.li. cõfeſ.quaſi inter pꝛincipiũ ⁊ mediũ loquẽs ad deũ
dicit. Infelix hõ quiſcit illa oĩa.te aũt neſcit. btũs
aũt qui te ſcit.ẽt ſi illa neſciat.q vero⁊te.⁊ illa no⸗ uit nõ ꝑp illa beatioꝛ.ſed ꝓp te folũ beatus ẽ. Iteʒ illud ſoluʒeſt de btitudis eẽntia qð requirit᷑ ad per fectã cõiunctonẽ aie cũ deo.ſed ꝑviſionẽ diuine eſ ſentie ⁊ eius fruitionẽ eẽt aĩa perfecte cõiuncta ðo etiqm ſi nullã in eo videret creaturã.ꝗᷓ viſio crea⸗ turaꝝ in deo non eſt de btitudis eẽntia. Rñdeo eẽntia beatitudinis aie cõſiſtit in perfecta ſiu con- iunctione cũ deo.vñ qcqdẽ de rõe illiꝰeſt de eẽutia btitudinis.⁊ quoc eſt extra rõem illius cõiũctiõis nõ eſt de btitudis eẽntia.q;uis aũt viſio creatura- rũ in deo ſit de rõe illiꝰ cõiũctionis inqᷓ;tũ illa eadẽ viſione n diuina eẽntia.nõ tñ ẽ de rõe cõiunctiõiſ inqᷓ;tũ ẽ reſpectu creaturaꝝ in deo.nõ.n'.ið quia il la viſioẽ reſpcũcreaturaꝝ ẽ perfecta.ſed qꝛ perfe cta ẽ ideo eſt etiã reſpectu creaturaꝝ ita ꝙ pus oꝛ⸗ dine nature videt intelleckus beatus diuinaʒ eẽn tiam perfecte qᷓ; creaturas in ea.reſpectus g viſio
nis illius ad creaturas repꝛeſentatas in deo eſt ẽ
rõem perfecte coniunctionis aĩe cum deoẽt aligd creatuʒ ex illa. Alij aũt nõ ipꝛobanter dicũt ꝙ vi⸗ dere in deo ſe ip̃m ⁊ ſuaʒ viſionẽ eſt de beatitudis eſſentia.qᷓ;uis põ ſicpoſſit dici'de viſione aliarum
creaturaꝝ in deopfectius.n.vnit᷑ intellectꝰdeo vł
getatur in ipᷣo vidẽdo iß̃ʒ.⁊ vidẽdo ſe videre.ip̃ʒ
ſi nð videretſe videre.pmn.n.actũ ſine ßᷣo ipoſſi
bileẽ eſſe ita pfectũ ſicut cũ ßᷣo.nec pᷣm actũ ſ ne ßo poſſet ſequi tã pfecta fruitio ſicut cũ ſecũdo. Qui Vult tenere pᷣmã opinionẽ põt dicere Pad pmum in opp pʒfolutio ex iaʒ dictis. Ad ⁊n ꝙ maioꝛẽ
falſa. ſcire eni ſe eẽ beatũ pᷣſupponit oꝛdine nature ſe eſſe beatũ.qᷓ;uis.n.nõ cognoſcatur res perfecte niſi cognoſcens cognoſcat ſe cogneſcere illam ſi⸗ cut nihil diligitur perfecte nili diligens diligat ſe diligere illud. tamen reflectio intellectus ſuper
actum ſuum non eſt de rõe perfectionis pᷣmi actꝰ

Di.
ſed ex perfectione pꝛimi actus.cauſatur tñ intelle ctus beatus.qᷓ;uis viſionem qua diuinam eẽntiaʒ videt videat in ꝓp̃o ge alia viſiõe.tñ ſe ⁊ illã viſi onẽ videt in dina eẽntia eadẽ viſione innũero qua videt diaʒ eẽntiam. Qui vult tenere ſcðaʒ opio⸗ neʒ põt dicere ad pnad ßaʒ ꝑtem ꝙ illðᷣ vᷣbuʒ Aug. intelligendũ eſt de alijs creaturis a vidente ⁊ abil la viſione. Ad ⁊ dð ꝙ minoꝛ eſt falſa loquendoð creatura que eſt ipfe videns ⁊ de iſta viſione.quia aliter nõ quietaretur perfectc in deo. grto querit vtm in btã viſione vo⸗ luntas ſit tm̃ paſſiua. Et vñ̃ꝙ ſñic. Anſel. de cãu diaboli ſtati poſt mediuʒ. Quicqd ſe mouz ad volendũ pꝰ vult ſe ita mouere ß ÿmꝰ motus volůtatis eſt reſpectu finis.ðᷓ ipoſſibi le eſt ꝙ voluntas ſe moueat illo motu.qꝛ nõp̃ceſſit mot?ꝰ volũtatis qꝰ vellʒ ſe ſic mouere.ſʒ motꝰfrui⸗ tõis ẽ reſpectu finis.ʒ volnutas i fruendo ñ mouet ſe.ſʒ tĩ ẽ̃ mota.Itẽipoſſibile ẽ idẽ ßᷣʒ ideʒ ⁊ ẽr reſpe ctu eiuſdẽ ſilec mouẽs ⁊ motũ.qꝛ m phůʒ.ʒꝰ. phi. mouens monz iqᷓ;ᷓn eſt in actu.motu mouet᷑ inqpᷓm ẽ in potẽtia:ſʒ ipoſſibile ẽ idẽ ᷣm ideʒ ⁊ reſpectu eꝰ deʒ ſileſſe in actu ⁊ ĩ potẽtia cũ ðᷓ ſit ſñimpler ĩpoſſibi le ẽ ꝙ ipſa reſpectu eiuſdẽ ohi ſił ſit mouens ⁊ mota ſʒ certũ eſt ꝙ in fruendo mouet᷑:ð ipoſſibile ei ꝙ in fruendo moueat ſe in fruẽdo ẽ pamiuatm̃. Rem frnitioẽ finis vltius vite hũane.vt.n.ſuperi ꝰoñſů eſt viſio oꝛdinat᷑ ad fruitionẽ ſed ĩpoſſibile eſt aliqᷓ; rem eẽ cãʒ lui finis vlti qꝛ alias eẽt affectus nobili⸗ oꝛ ſua eã.ꝗᷓ voluntas in fruẽdo nõ mouet ſe.ſʒ tantũ mõ eſt paiſina. Cõtra Aug.li.i.de doctria xp̃iana nõ młl ũ pꝰpꝛincipiũ. Fuiẽ amoꝛe ĩherere alicui fi ꝑpſe ipᷣam.ſed voluntas in amãdo deũ ꝑp ſeiĩ via mouet ſe alin amãdo ipᷣuʒ ñ meret᷑.ð videt᷑ ꝙ ſrfru endo deo fruitòe vie mouet ſe ꝙ etiã fruẽdo eo fru itione pr̃ie moueat ſe. Itẽ phũs.ʒꝰ. ethi.cꝰ.⁊. diẽ ꝙ violentũ ſimpłi eſt cꝰpncipiũ eſt eĩĩ quo nihil cõ fert oꝑans vel patiẽs.qᷓ ſi voluntas i fruendo ðo ni hil cooparet᷑.ſed tmõ pateret᷑ illa fruitio eſſʒ vio lenta quod falſũ eſt. Rꝰ ꝙ in btã fruitione volun⸗ tas nõ eſt tiñ paſſiua.nec tĩ actiua.magis tñ paſſia eſt qᷓ; actiua nõ.n.tm̃ eſt paſfiua cũ nã voluntatiſ ſit mouere ſe ⁊ alia queſunt in aiadicente Anſel.ʒ?.li. de cõcoꝛdia pᷣſcien.⁊.li.ar.verſus finẽ ꝙ volũtas ẽ inftm ſe ip̃ʒ mouens: phũs velle vr̃.i.de aĩa ꝙ velle eſt motuſ ab gia expꝑit᷑ ẽt hõ ꝙ per amoꝛẽ eſtq dam conatꝰ in aia ad rẽ amatã. pp qð dicit. Ber.ð pꝛecepto ⁊ diſpen. verſus fineʒ ꝙ nð eſt pꝛeſentioꝛ Vbi aiat qᷓ; vbi amat.ſ.qᷓ;m ad conatũ nec eſt tm̃ ac tiua.qꝛ inqᷓ;m eſt actus fruitionis in ſe ip̃a eſt paſſi⸗ ua.ſicut actiuaẽ iqᷓ;n eſt ab ea.ipoſſibile.n.ẽ ꝙ actꝰ realiter differens a potentia ſit in ea niſi reſpectu eius aliquo modo ſit paſfiuarecipe.n.ẽ quoddam pati.magis paſſiua tñ eſt qᷓ; actiua in btã fruitione. qꝛipſa fruitio nð elicit᷑ a voluntate hitu charitatis perfecta tm̃.ſʒ ẽt imediate ab obõ qð eſt ſũma boni tas.ita ꝙ voluntas charitate ꝑfecta ⁊ ipᷣm obm̃ ſir illã fruitionẽ efficiunt in voluntate:itatñ ꝙ plꝰ ab obõ qᷓ; a voluntate qꝛ obm̃ eſt reſpectu eiꝰ pncipa-
lius agens. qᷓ;uis ẽt voluntas per charitatẽ ſe ðter minet ad fruendũ deo fruitiõe vie.tñ ſe nõ de mi
nat ad fruendũ deo fruitiõe pr̃ie.imo ad hoc deter minat᷑.a deo ꝗ talẽ dedit ſibi nãm vt nõ poſſit illð bonũ nõ diligere.in quo videt aia eſſe ſupminẽtem
perfectiont cuinſcũq; boni quod ßt cogitare nec av ilo bono reſilire qð appᷣhendi nõ põt fub aliqua rõ ne mali. Ad pn in opp dð ꝙ illud vbum Anſel.
ad hoc vt habeat vitatem intelligi dʒ de actu vo⸗
luntatis ad quẽ voluntas determinat ſe.qᷓ;uis añt beata fruitio aliquo mo eliciatur a voluntate.ſ.eo mõ quo dem̃ eit uñ. tñ ad illã nõ determiat ſe.ſicut nec leue ſe determinat ad motũ ſurſũ.⁊ tñ exequit᷑ eñ cum adiutoꝛio influentiqloci.⁊ pᷣterea motus pᷓ mus voluntatis qᷓ;uis ſit reſpectu finis in gnali.btã tñ fruitio nõ eſt ÿᷣmꝰ voluntatis motꝰ.qꝛ ip̃m pꝛe⸗ ceſſit nãlis motus voluntatis reſpectu finis in gña li. Ad ⁊m dð ꝙ ar deſicit in duobus.ÿmo qꝛ vo⸗ luntas m ideʒ nõ eſt mouens?⁊ mota.ↄpoſita.n.ẽ ex actuali ⁊ poſſibili ſicut eẽntia in qua radicatur a qua nõ differunt niſi hm rationeʒ ⁊ relationẽ:⁊ tota mouetſe rõe ſui actiui.⁊ tota mouet᷑ rõne ſui poſſi bilis. vnũ. n.totũ cõpoſſituʒ patitur.? tñm niſi rõe materie ſicut.n. dicit Auic.⁊ꝰ.liꝰ.meta.ſue.cꝰ.⁊. lud ꝑ quod res hẽt potentiã eſt mã eius.totũ at pati ñ põt niſi inqᷓ;n ẽ aliquo m in potentia nec tñ dicimꝰꝙ ſola materia patiat᷑.ſ; totũ ↄpoſitum rõe eius ſili totũ cõpoſitũ agir.⁊ tñ nõ niſi rõne foꝛme. qꝛ ſicut dicit. Anic. vbi pꝛius. Ilud per qð hʒres effectũ eſt foꝛma eius.totũ aũt non agit niſi inqᷓ;nẽ in actu.nec tñ dicimꝰ ꝙ ſola foꝛma ggat. ſed totum cõpoſituʒ rõe eius.vnde hmn phũz.iꝰ. de aĩamelius dicitur ꝙ hõ intelligatꝝ aĩam qᷓ; qꝙ aia intelligat.ſ. dů eſt coꝛpoꝛi coniuncta aciu.cõpoſituʒ ᷓ ex nã poſſi bili.⁊ actuali in ſe hẽt talia duo.qᷓ;uis nõ actu diſti cta ꝑ quoꝝ vnñ põt eſſe per ſe mouens.⁊ per aliud per fe motum. Mꝛeterea idẽ m idẽ reſpectu eiꝰ dem põt eſſe ſimul in actu ⁊ in potentia.ſed nõ eo⸗ dem mõ. vnde põt res aligd hie poteſtatiue.⁊ eſſe in potẽtia ad habendũ illð foꝛmaliter. vñ ſi ſol eẽt aliquid calcfactibile ⁊ poſſet ſuos radios ſupꝑſe re⸗ flectere ſimul reſpectu eiuſdẽ caliditatis eſſet ĩactu ⁊ in potentia.qꝛ caliditatem quã haberet in ſe ipfo poteſtatiue poſſet facere eſſe in ſe ipſo formaliter. Ad ʒm pʒ ſolutio per qð dem̃ eſti qðe.ꝙ illa frui⸗ tio ÿncipalius eſt ab obiecto qᷓ; a voluntate.
Buno queritur vim in voluntate be
ara ſit idem reali fruitio⁊ gau
a)„*———„ v dium. Et vñ̃ ꝙ ſic btã fruitio eſt ges volun⸗
tatis in fũmo bono cłare viſo ⁊ eↄſed gaudiuʒ be atoꝝ eſt quies voluntatis in ipſo ſũmo bono.gᷓ idẽ eſt frutio ⁊ gandiũj. Itẽ gaudium aut eſt amoꝛ aut eſt paſſio.nd paſſio.qꝛ xaſſiones nõ ſunt niſii appe⸗ titu ſenſitiuo.illud aũt gaudiu eſt in voluntate.g eſt amoꝛ:ſed ille amor quo beati deum amãt eſtfruitõ qꝛ ip̃m amãt pp ſe.ð idem ẽ gaudiuʒ beatoꝝ ⁊ eoꝝ fruitio. Contra ſicut ſe hʒ paſſio amoꝛis in appe⸗ titu ſenſitiuo ad paſſionẽ delectiõis ita ſe hʒ in vo luntate amoꝛ bonipñtis ad gaudiũ.ſed in appetitu ſenſitiuo nõ eſt ideʒ amoꝛ ⁊ ðelectatio imo delecta tio cauſatur ex pñtia boni amati. q a ſimili in volð tate nõ eſt idem gaudiũ? amoꝛ:ſed beata fruitioẽ perfectus amoꝛ dei pp ſeipſum ð nõeſtidem bea⸗ ta fruitio ⁊ gaudiuʒ beatoꝝ. R ꝙ beata fruitio?
gaudium btõꝛum nõ ſunt realiter idẽ.illa enim fn
itio eſt ſummo bono clare viſo perfecto amoꝛe in⸗ herere pp ſeipſũ. amoꝛ aür gaudiũ nõ eſt. cauſat ei gaudiũ eʒ amati boni pnñtia. vñ haudiuʒ beatoꝛum
eſt aliqua ſpãlis paſſio in voluntate cãta ex ꝑfecto

amoꝛe ſůmi boni per clarã viſionẽ ⁊ pfectã dilectio nem vniti aie ſeu ſibi pñtis. vñ ꝓpie loauendo de truitione dico ꝙ beata fruitio differt u gaudio btõ⸗ rum ſicut ab effectu differt cauſa. vel hm dicentes
ꝙ fruitio btõꝝ ſimul cõp̃hendit ipſam dilecrioneʒ
⁊gaudiũ opoꝛtet dicere ꝙ fruitio ⁊gaudiũ differt ſ cut pars ⁊ totũ.⁊ hoc ꝓbabile mihi vẽ.qᷓ;uis vt iaʒ dictum eſt gaudiũ differat a teffectus a ſua cauſa vel a parte ſue cauſe.qꝛ nõ eſt acgeſcen- dũ dicentibꝰ ꝙ gauckiũ nihil aliud eſt qᷓ; dilectio bo ni pñtis hoc.n.ipꝛobatũeſtli.ʒ. vñ cũ Aug. dicit. i4.li. de ci. cꝰ.T. Amoꝛ boni habiti eſſe letitiaʒ ñSpdicatio ꝑeſſentiã:ſed ꝑcãʒ. qð pʒ qꝛ ibidẽ ſtati dicit ꝙ amoꝛ fugiens qð ei aduerſat᷑ timoꝛ eſt.ideʒ ſi acciderit triſtitia eſt.⁊ tñ certũ eſt ꝙ amoꝛ necẽ ti moꝛ nec triſtitia. ſed eoꝝ canſa. Ad pmin optʒ n dð g quies volũtatiſin ſũmo bono duplex põt eẽ.vno
mõ nõ tĩ patiendo.ſed aliquo modo agendo.⁊ ſic
voluntaſfruendo geſcit in ſũmo bono. Alio modo pure patiẽdo ⁊ ſic gaudiũ eſt ges in ſũmo bono.qꝛil lud gaudiũẽ ſpũalis paſſio volũtas ex pitia ſummi boni cquſata.illud. ergo gaudiũ nõ eſt actio volũta tis. ſed paſſio;uis ad cãnduʒ eã actio voluntatis cõcurrat. Ad ⁊n dð ꝙ gaudiũ btõꝝ eſt ſpñalis paſ⸗ ſio vauntatis vt eſt.q;uis.n. in ſolo appetitu ſenſi tiuo ſit paſſio cũ aliq̃ͥ coꝛpoꝛis tranſmutatiõe de qᷓ paſſione loquit᷑ phũs.⁊ ið eaʒ nõ ponit niſi in appe titu ſenſitiuo.tñ in volũtate põt eſſe ſpũalis paſſio que eſtſine materiali tranſmuratione. — Exto queritur vtm gaudiñ ſit de beati
tudinis eẽntia. Et vĩꝙ ſic. Aug.
io.li. cõfef. circa medinʒ loquens ad deum dicit. ipſa eſt beata vita gaudere ad te.de te.ꝓpte. ð viderur ꝙ gaudiũſittota beatitudinis eſſentia.
Ztem illud qð marime ab oĩbus deſideratur. aut? btitucio aut de btitudis eẽntia ſʒ ſũmñ gaudiũ ma⸗
xie ðſiderat᷑ ab oĩibꝰ.ſi diẽphi.io.ethi.⁊ ꝓbat.c.yᷣ⸗ ꝙ delectatio maxime ab omnibus appetitur.ʒᷓ aut eſt beatitudo aut de bearitudinis eẽntia. Item pfe ctio beatitudinis maxime eſt de btitudinis eẽntia. ſed gaudiũ btõxꝝ eſt ꝑfectio btitudinis.qꝛ ſicut diẽ. phũs.io. ethi.c?. 4opationem pficir delectatõvt ſuperueniẽs finis. gaudiũ eſt de beatitudis eẽntia Item phi.io. ethi.c.g. exiſtimamꝰ opoꝛtere delcã⸗ tionẽ admixtam eẽ felicitati ſed qð admiſcet᷑ aiteri eſt de eiꝰ eẽntia aut ex ipſo:⁊ illo cui admiſcet᷑ cõſti⸗ tuitur aliquod tertium.ců ꝗᷓ ex felicitate ⁊ delecta- tione ↄſtitunt᷑ aliquod tertiũ.ðᷣlectatio eſt de felici⸗ tatis eſſentia. Wontra beatitudo cõ̃ſiſtitĩ clara ði viſione ⁊ pfecta eius fruitiõe:ſed gaudiũ nõ eſtilla viſio. nec illa fruitio.imo ex ipſis cauſata.ʒ gaudi um yõ eſt de beatitudis eẽntia.Itẽ phũs.ꝰethi. C3.dicir ꝙ delectatio nõ eſtpfe bonuʒ.ſʒ qcqd ẽ de beatitudinis eẽntia eſtperſe bonũ.ꝗᷓ gaudiũ qð eſt delecratio in voluntate nõ eſt de beatitudis eẽn ria. R ßmn aliquos ꝙ qᷓ;uis gaudiuʒ brõꝝ ſit de bti tudinis eſſentia qðdã accidẽtale cõplementũ ab ip ſa bearitudine inſepabile ꝑ qᷓ;cunq; vtutem creatã nõ eſttñ de btitudinis eſſetia. beatitudis.n. eẽntia onſiſtit in perfecta cõiunctione creature rõalis ců deo. gaudiũ gñt beatoꝝ.nõ eſt derõe huiꝰ cõiuncti onis cũ nð ſit viſionec fruitio vt oñſum eſt.nec ſñ⸗
ma ſecuritas vt oñdetur in ſequenti qõe.ſed eſt ali
ga creatũ ex iſtis. vnde eit per ſe effectus btitudis
v
de neceſſitate conſeqᷓns ad ißᷣaʒ. Alijs añ t vide
ꝙ gaudiũ ſit de eſſentia btitudinis.qꝛ eſtde rõneꝑ
fecte vnionis voluntatis cũ ſũmo bono voluntas
aũt vnit᷑ cũ ſũmo bono nõtñ in mouendoſe imedi- atein ip̃m pp ſequi.ſ.motus eſt amoꝛ fruens:ſed ẽt
imedjãte pariẽdo ab eo que paſſio eſt gaudiũ. Pe
terea amoꝛ nõ pot pꝛius oꝛdine nẽ quietare volun⸗ tatem q; volũtas gaudeat de re amata.beatitudo aũt cõpꝛehendit in ſui eſſentia omne iliud quod eſt
de rone perfecte quietis voluntatis in ſũmo bono
PMreterea ſi gaudiũ eſſet accidens beatitudiniſpoſ
ſet deus de potentia abſoluta facere hominẽ eẽ be
atum nõ gaudentem de deo vt ſaltẽ beatitudo ho⸗
minis intelligi poſſet ſumplici appꝛehenſione ſine
gaudio.ſed deus nullo mõ poſſet facere aliquẽ bea tum nõ gaudentem de ipſo. nec intellectꝰpot app̃⸗ hendef verã btitudinẽ ſine gaudio.g; gaudiũ nõ eſt accñſ beatitudis eẽntia ſʒẽ de btitudis eẽntia. Qui vult tenere primã opinionẽ poteſt dicere ad pm in oppoſitum ꝙ ibi Augꝰ nominat beatitudinemper ſuum effectum per ſe. Ad ꝛmn dicendũ ꝙ delectatio per ſe nõ deſideratur ab omnibus oꝛdinato deſide rio tanqᷓ; pꝛincipaliſſimum deſiderabile.ſed tanqᷓ cõcomitans illud.ſi.n.poſſibile eſſet creaturã rõnq lem perfecte coniungi gñ deo abſqʒ gaudio adhuc illa pesfecta coniunctio ſumme deſiderabilis eſſer
nec enim credendum vt aliqui eſtimant nihil eiſe
deſiderabile ſi nullã inferat declinationẽ.vñ phũs io.ethi.cꝰ.ʒy.circamulta ſtudium faceremꝰ.⁊ſnʒ vllam delectationẽ iferrent:vt circa ſcire ⁊ virtu tes habere. Ad ʒn dð ꝙ maior eſt vera de perfe⸗ ctione eſſentiali. verbum autem phĩ. quod ponit᷑ in minoꝛi intelligitur de perfectione accidentali.ñ enim dicitur delectatio finis operationis loquen- do ðe fine ꝑp quem ſit operatio ſed pꝛo quocũqʒ ſu
peruenienti bono ab operatione inſeparabili. vñ
phũs ibidem dicit ꝙ delectatio perficit operatõeʒ ſicut pulchꝛitudo iuuentutem. Ad 4n dicenduʒ ꝙ pꝛo tanto dicit phũs delectationeʒ eſſe admixtã felicitati quia eſt per ſe accidens cius. Qui vult te nere ſecundam opionem que peobabilis mihi vi⸗ detur.⁊ dictis Aug. magis conſona ⁊ etiam perfe ctioni beatitudinis cum eadem nobilitas reddat ceteris paribus rem perfectioꝛem ſi de eſſentia eiꝰ eſt q; ſieſſet accidens eius.poteſt dicere ad pꝛimũ
ad partem ſecundam ꝙ bectitudo conſiſtit tantuʒ
in viſione ⁊ fruitione niſi fruitionem voces amo⸗ rem cum gaudiuo. Zcd ſecundum dicendum ꝙ phũs dicit illud verbum vbi retractat de delecta tione ſecundum opinionem alioꝛum.qꝛ ſecundum pꝛopꝛiam opinionem incipit tractare de illa. 4.c. Doteſt eriam djci illud verbum.io.ethi.capitulo quarto ꝙ perficit operationem delectatio vt ſuper ueniẽs quidam finis.vel de inuenibus pulchritu- do eſſe intelligendum de delectatione ſenſibili. Vel poteſt etiam dici qð ibi accipitur iuuuẽtus no pꝛo etãte tempoꝛis: ſed pꝛo decentia ſeu cõgru itate diſpõnis coꝛpis qr vt freq̃ntiuiſ magis ↄcõi⸗ tarur illã etakẽ q; aiiã. Conſtatãt ꝙpulchꝛitudo eſt de ratõe decẽtis diſpõnis coꝛpoꝛis cũ dicat Aug. * de ciuirare. c i9. ꝙ pulchꝛitudo coꝛpoꝛis eſtpti Congruetia cum quadam coloris ſuauitate.
5 timo dueritur vtrũtentio ſit dos — Ep ab alijs diſtincta. Et videf

ꝙ ſie. aia deo ↄiungit ꝑmemoꝛiã intelligentiã⁊ vo luntatẽ.qꝛ ſicut dicit Aug.4. detri.cꝰ.gy. eoẽ ima ge dei de quo capax eius ⁊ ꝑticeps eẽ põt.ſed ſicut dñdebat᷑ li.i.imago dei in aia cõſiſtit. in memoriaĩ telligenti⁊ voluntate.ſʒi itelligentia eſt dos viſi onis ⁊ in voluntate dos fruitionis.ʒ in mẽoꝛia eſt tertia dos.illa aũt nõ videtur poſſe eſſe niſi tentio qꝛ actus mẽorie eſt tenere.qᷓ tentio eſt dos ab alijs diſtincta. Item dotes aie vident᷑ rñdere vᷣtutibꝰ theologicis.ſed fidei rñdet viſio.charitati fruitio sſpei debet tertia rñdere que ñ videt᷑ poſſe eẽ alia niſttentio. Icẽ in aiatriplex eſt potentia.ᷣma co⸗ gnitiua ⁊ appetitia ᷣm locum motina aliter ſepata nõ poſſet ſe de loco ad locũ mouere.cũs incogntia ſit dos viſionis in appetiua dos fruitionis. vr̃ꝙ ĩ motiua ſit dos tertia.ad ꝑfectã.n.cõiunctionẽ aie cñ deo requirit᷑ ꝙ ꝑ oẽʒ ſui potẽtiã ↄiugat ei.illa ãt dos nõ vi poſſe ei niſi tentio.reſpicere.n.vi exe⸗
cutiuã potẽtiaʒ. Lontra nõ ponũt᷑ niſi tres aie do
tes.ſed ji tentio eſſet dos ab alijs diſtincta.eſſent. 4. qꝛ rationabilius vr ꝙ rectitudo voluntatis ſit dos qᷓ; tentio.g tentio nõ eſt dos ab alijs diſtincta. Item ſecuritas nõ eſt idẽ ꝙ tentio:ſed fecuritaseſt fũma vna de dotibꝰ aĩe.ĩcludit᷑.n.de btitudis eẽn tia.m.n. niam Ang.iʒ. defri.cꝰ.g. impoſſibile eſt aliquẽ eſſe beatũ niſi ſit ſecurus de ſue btituglinis
ppetuatione.cñ.qᷓ nõ ſint aie niſi tres dotes. tentio
nð eſt dos ab alijs diſtincta. R? ꝙppꝛie loquẽdo
tentio nõ eſt dos ab alijs diſtincta.tenere.n.ßᷣʒ Pa piã eſt hãe vel poſſidere. intellectus aũt clare vidẽ
do deum hʒ eũ ſub rõe ſũmi veri. voluntas perfcẽ fruendo eo hʒ ipſuʒ ſub rõe ſũmi boni. vnde tenere ſummum vexꝝ realiter idẽ eſt cum clara viſione.te nere fũmuʒ bonum realiter idem eſt cũ perfecta ſũ mi boni fruitione.nec hoc dicens nolo dicen ꝙ
viſio ⁊ fruitio ꝓprie loquendo ſint dotes:ſed act?
dotium.dotes.n.qualitates ſunt. vnde dos viſiõiſ eſt quidam habitus luminoſus in itellectu quo ele natur ad clare deñ videndum. dos fruitionis eſt ꝑ fectus charitatis habitus quo anima fruirur deo. vnde ꝓpꝛie loquendo in dotibus aie non conſiſtit peatitudinis eiſentia.ſed in actibus eaꝝ ad quos oꝛdinantur ficut habitus actũ. dos autem tertia a duabus alijs diſtincta eſt habitus perfectus qꝰ vo luntas eſt perfecte ſecura de tentionis pꝛedcẽ per⸗ petuatione.ſine enim pxedicta aſſecuration e nõp̃t intelligi pfecte aĩa deo coniuncta. vnde nð eſt dicẽ dum ilam aſſecuritatẽ eſſe exconcluſionẽ timoꝛis tantum.immo eſt quidam actus in volũtate reſpe ctu dei.ſub rõe qua eſt ens ſumme arduũ quo exclu ditur oĩs timoꝛ.⁊ ſic pʒ ex pꝛedictis ꝙ bmrõem in⸗ telligendi pꝛimo eſt dos viſionis. dos fruitiõis. ʒ dos perfecte ſecuritatis. Adpꝰ in oppn dðꝙ in vita beata mẽoꝛie ⁊ intelligentie nõ reſpondʒ ni ſi habitus vnꝰ. in vita.n.beata mẽoꝛia nõ reſpicit deum niſi mediante intelligentia:qꝛ actus eius eſt clarã viſionẽ retinere. vñ obm̃ eius imediatũẽ ip̃a viſio clara. Ad ⁊m dð ꝙ dos coꝛꝛñdens ſpei nõẽ
tentio vt dem̃ eſt.ſed ſecuritas ꝑpetustionis viſio
nis ⁊ fruitionis. Ad ʒm dð ꝙ tunc aĩa eſt deo per⸗ fecte coniuncta añ coniuncta eſt ei m oẽm potẽtiã ßᷣm quã eſt ei coniugalis imediate.nõ eſt aũt tatpe tentia motiua ſᷣm locũ.qꝛ ſicad deum nõ accedirmꝰ
motu ſcðʒ locũ vbiq; pñs ſit. ſed affectibus mẽtis.
ſie nec anima coniugalis immediate ſibi ᷣm illam potentiam vnde ſibiñ reſoòdʒ dos nifi mediate.ſ. agilitas que eſt dos coꝛpoꝛis reſpiciens ſpecialiter mobilitatem ᷣm locum. Ad pꝛimum ad partem ſecundam dð ꝙrectitudo voluntatis cõphendit᷑ ĩ dote fruitionis.quia ſine rectitudine voiuntatis ñ poteſt in anima eſſe fruitio. ſed fruitionis abuſus. vt patet cũ fruitur creaturis. N queritur vtrum i omnibꝰ btis 6) Ctauo ſint dotes. Et videtur ꝙ ñ.qꝛ dos datur ſponſo a patre ſponſe.ſed omnia dona beatitudinis dantur beatis a patre ſponſi ꝗ ſponſus eſt chꝛiſtus. ergo in nullo bearo eſt aliqua dos. Item ſi dotes eſſent in btis rõe ſpũalis matri monij inter ipſos ⁊ deñ.cũ in vita pſñti aĩa per graʒ deſpõſetur xpo in ecclia militante eſſent dotes.qð falſuʒ eſt. Item eiuſdẽ nõ eſt dare dotes ⁊ reciꝑe. ſed veati ꝗ dotes hñt illas recipiũt a xpᷣo.ð dotes ů funt in xpᷣoꝛ⁊ ſic nõ ſuntĩ oibꝰ btis. Item iter ſpon fum ⁊ ſpõſaʒ dʒ eſſe nature cõfoꝛmitas.ſʒ angeli nõ ſunt cõfoꝛmes in natura xp̃o nec ròe diuine nẽ.nec rõe humane.ꝗᷓ multitudo ãgeloꝝ n cõparaturxpᷣo vt ſponſa ad ſpõſuʒ.ſed dotes nõ dantur niſirõne miimonij.gᷓ in angelis nõ ſunt dotes. Contra oꝛ⸗ namenta ſponſaꝝ que eis dãt᷑ qñ traducũtur a ſpõ⸗ ſo dotes ſůt:ſed oẽs beati habent oꝛnamẽta ſpũlia cum deſponſantur a chꝛiſto.ꝗᷓ in oibꝰ beatis dotes ſunt. Item glo.ſup illud Luc.i⁊ꝰ.⁊ uos ſiles hoœibus expectã.⁊c̃. dicit ꝙ ad nuptias dñs iuit cũ poſt reß⸗ rectionem nouus homo angeloꝝ multitudieʒ ſibi copulauit.gᷓ multitudo angeloꝝ eſt ſpõſa xp̃i.ð ſicut in alijs beatis funt dotes.ita ſunt in angelis ſcis. Reſpondeo ꝙ de dotibus contigit loqui duplicit᷑. aut ſecundum id quod ſunt aut ſub ratiõe qua do⸗
tes ſunt:pꝛimo modo in omnibus ſanctis ſunt iſte
tres dotes.ſ.clara viſio perfecta fruitio.? perpetu itas vtriuſqʒ ſecnritatis peꝛfectio. dotes autẽ coꝛ⸗ poꝛis que ſunt agilitas. impaſſibilitas.ſubtilitas.
⁊ claritas de quibus in ſequenri articulo in ſpecia⸗
li queretur erunt poſt reſurrectionem iomnibꝰ ho minibus ſãctis. Loquendo vero de dotibus ſub
rõnc qua dotes ſunt ſic maxime pꝛopꝛieſũt in ani⸗
mabus beatis. aliquo etiam modo q;uis nõ ita ꝓ⸗
ꝛie ſunt in chꝛiſto⁊ in angelis ſãctis cuius rõẽ. q? iter ſpõſum ⁊ ſpõſam pꝛope loquẽdo requirit᷑ cõfoꝛ
mitas ĩ nã: diſtinctio ĩ perſona.⁊ ꝙ ſponſa facta ſit
ſpõſa de nõſponſa.⁊ quia iter chꝛiſtum? eſſẽtiam hoiuʒ beatoꝛũ ẽ cõfoꝛmitas ĩ natura?⁊ diſtinctio in
perſona.⁊ de nõ ſponſa facta eſt ſponſa.ideo ĩma- trimonio ſpirituali maxime hʒ ròeʒ ſponſe.dicen te apoſtolo ad eph.Iᷣ.ꝙ xpᷣs dilexit eccleſiam ⁊ſe⸗ met ipſuʒ tradidit ꝓ ea vt illam ſctificart mundãs lauaero aque i verbo vite vt exhiberʒ ipſe ſibi glo rioſam eccleſiam non habentem maculam aut ru gam.cũg dos aſſignet᷑ rõne matrimoniſ viſio frui tio ſecuritas perfectio in aĩabus beatis babent ra tionẽ dotis magis pꝛopꝛie qᷓ;ĩ alijs ſanctis. in an⸗ gelis.n.ſanctis nõ ẽ nature cõfoꝛmitas ad xpᷣm.vt tangebaturi arguendo.⁊ ideo eccleſia ipſoꝛum nòõ ita ꝓpꝛie hʒ rõeʒ ſpõſe ſicut eccleſia hoiuʒ humand ẽt natura xpi nõẽ cõfoꝛmis diuine nature i natura nʒ diſtincta ab eaĩperſona.qꝛ in xp̃o non eſt perſo⸗
na. nifi perſona verbi.⁊ pᷣterea nũq; fuit non ſpon⸗
ſa.⁊ ideo minime pꝛopꝛie ea que dotcs dicunturi
— —
—— ————
S
1
—————.—
———
S
— S——

pꝛino bůt rbeʒ doris:;uis ila q̃ vr dotes ercet-
lentiſſime ſint in xp̃o ᷣm id qð ſunt. Adpmi opp dðꝙ q;uis dos aſſignet᷑ ſponſoapieſ ponſe.tñ ꝓpe tas remanet penes ſponſam.qᷓ;uis vfus debeatur Wonſo. vñ ſoluto mimonio carnali dos rẽanet ſpõ ſe ſic.⁊ dotes btõꝝ ſunt adſ põſi gliam ⁊ ꝓpꝛiaʒ pfe ctionem btõx. Vel põt dici ꝙ ivi accipit dos eo quod dat᷑ ſponſe ex parte ſ ponſi ᷣm quẽ modũ logt᷑ ſucra ſcriptura de dote. Beñ.ʒv. vbi hr̃. ꝙ dixit Sichẽ Jacob⁊ filijs eius. Augete dotez ⁊ munera poſtulate? Srodi. ⁊ꝛ. vbi dr ꝙſi ſeduxerit quis vir ginẽ doꝛmieritqʒ cũ ea dotabit eã Zhabebit eã vxo rem. Ad ꝛ dð ꝙ dos antiquitus ſolebat aſſignari añ ſponſa traducit᷑ in domũ ſponſi.vtpñtem habe at ſpõſuʒ.⁊ qꝛ qᷓ;ᷓdin ſumꝰ iu hac vita veregrinãur a dño hm Aplm?.ad coꝛi.p. iõ dõis q̃ ſanctis in hac vita cõferunt᷑ nõ conuenit ꝓpꝛie rõ dotis. AId zm dõ ꝙ xp̃s eo mõ quo hʒ dotes recipiteas inq;tum hõ. inq aũt deus effẽctiue cõfert dotes ſanctis 3 uis inqᷓ; hõð eas nobis meruerit. Ad 4npʒ ſolu tio ex dictis inqõne. Arguꝰ ad, ptem aliã ꝓcedũt de dotibꝰ ðʒ id qð ſunt. ⁊ de rõe dotis large dicta.
niculus artus Onſeq̃nter queritur de.
(. pᷣncipali
Et circa hoc querunt᷑ octo. Pꝛimo vtn — ncoꝛpibus beatoꝝ ernnt doteſin quo er plicabitur quot ⁊ que erunt.⁊ que oꝛigo earum. ꝛ6 vtꝰdos ipaſſibilitatis erireqᷓlis in coꝛpibus oiuʒ beatoꝛum. ʒ0vt oeẽs ſenſus erunt in actibꝰ ſuis⸗ 4vtrum coꝛpa beatoꝝ eruntciara. Fytin coꝛpa gloꝛioſa erunt ſubtilioꝛa elementis.& vtrum per ſuã ſubtilitatẽ poſſit coꝛpus gloꝛioſũ ſimul eſſe cum nõgloꝛioſo. I vtruun coꝛpoꝛa beatoꝝ erũt agilia g'vtrum ratione illiꝰ agilitatis anima poterit ea mouere in inſtanti.. R mo oſtendo ꝙ in corpoꝛibus btõꝝ nerunt dotes.qꝛ dotes oꝛdi⸗ nantur ad hoc vt ſponſa ſit digna pꝛeſentia ponſi. ſed homo nõ erit dignus hꝛeſentia ſponſi ni ſipp diſpoſitionem aie. ꝗ beati nõ hẽbunt dotes ni ſin aia. Itẽ ſi eſſent ibi dotes oꝛiginarent᷑ ab aie beatitudie.ſed ſenſus ꝓpingoꝛes ſunt aie qᷓ; coꝛpꝰ. magis eſſent dotes in fenſibus coꝛpoꝛis q́; in coꝛ poꝛe. cum nõponat᷑ ꝙ in ſenſibꝰ coꝛpoꝛis ſint do tes future:multo minus erunt in coꝛpoꝛe. Itẽ do⸗ res eſſent in coꝛpõibus ſupflue niſ oꝛdinent᷑ ad aie operationem cũ coꝛpus ſit pp aiam.ſʒ diſpõitiones coꝛpis růc nõ poterũt coadiiuare ad aie operatiõeʒ marie ad illas qbus deo coniungt᷑. qꝛ illas nõ exer cebit per oꝛganũ coꝛpoꝛale.ců ꝗᷓ in coꝛpoꝛibꝰ btõxꝝ nihil ſit ſuperfluũ futurum in eis dotes nõ erunt. Lontra Saß.ʒ. fulgebunt iuſti.⁊ tanq; ſintille ĩ arũ dineto diſcurrent ifulgoꝛe ſignat᷑ claritas in igne i paſſibilitas que eit elementũ marie actiuũ.⁊ ſcðᷣm Augn ſuper Beñ. li.ʒo.nõ multũ poſt pꝛincipiũ. jri geſcere nõ pot in ſubtilitate ſentille ſubtilitas in di ſcurſu eiꝰ agilitas z in coꝛpibꝰ btõꝝ erunt dotes q̃t tuoꝛ.ſ.claritus impaſſibiiitas.ſubtititas. agilitas. Itẽ Anſel. in li. de ſtitudinibꝰ inter pnz mediuʒ dicit ꝙ ptes btitudis ſunt pulchꝛitudo agilitas.foꝛ
kitudo: libertas.ſanitas. voluntas longeuitas· ʒ ſe
„*
ptemn ſunt coꝛpoꝛis dotes. R ꝙin coꝛpobus be
atoꝝ erunt dotes ſicur eiʒ diſpõitòes aie beate per quas deo perfecte coniugit᷑⁊ ei obedit pfcẽ dotes dir ꝑx rões dictas in qõne p̃cedenti.ſieut diſ põiti
ones coꝛpoꝝ btõxꝝ per quas pfectius ſuis animabꝰ
diungẽt.⁊ eis perfecte obedient dotes dir.⁊ erunt
quattuoꝛ.ſ.ipaſſibilitas.claritas.ſubtilitas. agili-
tas. coꝛpꝰ n · ab aia perficitur ⁊ mouet᷑.⁊ ideo erũt diſpoſitiones in coꝛpꝑe perqͥs cõiunget᷑ ei perfectiꝰ
icut foꝛme ⁊ diſpoſitioʒ quã ei perfecte obedietvt
motoꝛi.aia aũt inqᷓ;m eſt coꝛpoꝛis foꝛma ipſum pꝛi mo actn vite viuificat. qꝛ per ipſam coꝛpꝰhẽt eiſe viuum? actum ſentiendi ei coĩcat.ine;n añt eit cð poꝛis motoꝛ cõceptus ſuos inrerioꝛes per coꝛpꝰſẽ⸗
ſhiliter manifeſtat.⁊ ipſum localitermouet. ꝓpter pn dabitur coꝛpoꝛi impaſſibilitas per quã vmno eiꝰ
cũ aia indiſſolubilis permanebit pp ſecundi dabit coꝛpoꝛi ſubrilitas.qᷓ;to.n.coꝛpoꝛa ſunt cõplexionis ſubtilioꝛis ⁊ temperatioꝛis.tanto actus jenfuũ ſůt
iuuatioꝛes ꝑp tertiũ erit in coꝛpoꝛe claritas. vnde
Bre.li ig. moꝛa.inter mediuʒ⁊ finẽ:exponẽs iltud Zob.?8. Mon adequabit᷑ ei auxꝝ vel vitrũ. dicit ꝙ beatoꝝ ciuiũ coꝛdã ſibi inuicẽ claritate fulgẽt ⁊ pu⸗ ritatetranſlucent.⁊ paꝝ poſtibi. Vniuſcuiuſqʒ mẽ tem ab alterius oculis mẽbꝛoꝝ c oꝛpulentia nõ ab⸗ ſcondet:ſʒ paiebit animus coꝛpoꝛalibꝰ oculis.ip̃a etiã coꝛpoꝛis armonia ſic vnuſqſq; tunc erit cõſpi cabilis alteri ſicut nunc eſſe nõ põt conſ picabilis ſi bi.ꝑꝑ quartũ erit in coꝛpoꝛe agilitas. vñ Augu.ꝛꝛ⸗ de ci. cꝰi dicit ꝙ deus a coꝛpoꝛibus btis quferet graue pondus.⁊ infra.ʒo.cꝰ. dicit ꝙvbi volet ſpũs ibi erit ꝓtinꝰ coꝛpus.heq̃ttuoꝛ dotes ex vbis apti. iꝰcdx.iÿ.poſſunt accipi vbi dicit de coꝛpoꝛe ſemi nat᷑ in coꝛꝛuptione.ſurget in coꝛꝛuptiõe.ſeminatur in ignobilitate ſurget in glia.ſeminat in ifirmitate ſinget in virtute.ſeminat coꝛpus uiale ſurget coꝛ⸗ pus ſpirituale.ita vtſ urgere in incoꝛꝛuptione refe ratur ad ipaſſibilitatẽ.ſurgere in glia ud ctaritateʒ ſurgere in virtute ad ſubtilitates.ſ urgere ſpñaie ad
agilitatẽ. vnde glo.ſuper illð. Surget coꝛpꝰ ſpũale
dicit ꝙ erit agile. per dotes aũt pᷣdictas erit coꝛpꝰ verfecte obediẽs aĩe modo ſuo. vt gia per ſuas do tes perfecte obediens deo. vnde Ang.i6. de ci.c 17 inabit ðs aio aius cõpi iq; obediẽti pierit ina nitas⁊ facilitas ᷓta reguãdi viuẽdiqʒfacilita crit ãt pᷣdictaꝝ dotiũ oꝛigo a ðo ꝑ cfationẽ vt qdã nõ p babiliter dicunt. Vnde ꝓ tanto dicitur ꝙ pꝛedicit dotes erunt in coꝛpoꝛe a beatitudie anime per quã dam redundantia.qꝛ deus illas creabit in coꝛpoꝛ bus beatoꝛũ pꝑmeritum aiaxꝝ.qꝛ in via ⁊ ſibi q coꝛ poꝛihus ſuis gioꝛiam meruerunt. Tnde pot dici probabiliter ꝙ oꝛigo illarum dotium erit a deo nõ tamẽ per creationem.ſed mediante beatituame nime. quia ſcut dicit Zugu.in epiſtola ad Dioſco Tum ante mediuʒ. Tã potentem fecitdeus animõ t ex pleniſſima beatitudine que in tine tempoꝛuʒ ſcis. xmittitkur redundet in inferioꝛẽ naturaʒ quẽ eſt coꝛpus nõ beatitudo que fruentis⁊ intelligẽtis ẽpꝓpꝛia.ſed plenitudo ſanitatis ⁊ incoꝛꝛuptiõis vi oꝛ. nec erit itaredundantiapmodum multiplica tionis bearitudinis aie que in coꝛpus recepta diſti guarur ĩpꝛdictas.4. qualitates coꝛpoꝛales.hoc.n. dicere eſt irrõnale. ſed aia virtute beatitudinis ſue cooperante ſua nãli virtute de potentia coꝛpoꝛis 33

ßdictas qualitates educʒ ĩ actũ. nõ.n.ipotentia cœꝛ poꝛisẽ illud tãtũ ꝙ de ipᷣo põt fieri naturaliter. ſed etiaʒ ꝙde ip̃o põt fieri ſupnãliter creata uirtute ᷣm quẽ inõʒ ſũt ibi ĩ potẽtia dotes.⁊ ẽt illðõ ꝙ de ſeip̃o fi eri põt ꝑ virtutẽ icreatã imediate.vñ Ang. li?. 9. ſu per geñ. verſus finẽ.vt lignũ de terra exciſuʒ aridũ ꝑvolitũ ſine radice vlla.ſine terra? aq repente ſio reat ⁊ fructũ gignat vt per iuuẽtaʒ ſterilis feminai ſenectutc pariat vtaſina koquat᷑.? ſi quidẽ eiuſmòõi eſt dedit deus nãis quas creauit vt ex eis hoc fieri poſſet. nʒ enim ex eis ille faceret qð ex eis fieri nõ poſſe ipſe pficeret.ſed talis potenria in cõꝑe eſt pu ra poſſibilitas obediẽtie.qᷓ;uis aũt quel dos exto ta btitudine anime oꝛiginet᷑· tñ ꝑ appꝛopꝛiationeʒ põt attribui perfectioni ſecuritatis oꝛig0 ipaſſibili tatis pfectioni viſionis.oꝛigo claritatis ꝑfectioni delectatõis.oꝛigo ſubtilitatis.hic amoꝛ.n. marxie ẽ penetratiuꝰ.⁊ ſubtilitatis eſtpenetrare· vt põt tra pi exſñia phi.ꝛ. de geñ. pfectioni potẽtie moriue qꝛ remanet in aia ſepata.qꝛ aliter nõ poſſet ſe de loco ad locũ mouere attribui põt oꝛigo agilitatis. Ex dictis pʒ folutio ad illã qõnem Vtrum dotẽs btõxꝝ coꝛpoꝝ erunt a deo ĩimediase tm̃ per creationem. id pm in oppn dð ꝙ qᷓuis ſponſa nð ſit dignapꝛe fentiaſponfi dignitate eẽutiali niſi ꝑp beatitudinẽ aie directe ⁊ per ſe tñ quadã dignitate accñtali di⸗ gnioꝛ efficitur pꝛeſentia ſponſi ꝑp gloꝛiã coꝛpoꝛis i qᷓ;tum per hoc nõipeditur aia.ſed ꝓmonttur in ac tu ſue beatitudinis eſſentialis.vt p ex ſuperius di ctis in illa qõe. vtrũ electoꝝ beatitudo erit maio? poſt iudicium q; ante. Ad m dð ꝙ ſicut dicit Aug. iꝛ.liꝰ. detri.co.io.qcquid habemus in aio cõecum coꝛpoꝛe pertinet ad hominẽ exterioꝛem:⁊ iõ Atuʒ lentiendi habemus aliquo mõ cõem cum pecoꝛt in dotatõe coꝛpoꝛis dotatio ſenſuũ cõpꝛehenditur. Ad ʒm dõð ꝙ dotes coꝛpoꝛisinqᷓ;tum per eas erit ꝑ fectioꝛ vnio coꝛpoꝛis ad aĩam ꝰ coꝛpus obediẽtiuſ gie coopabuntur ex conſequenti ad hoc vt petfecti oꝛes ſint actus quidꝰaĩ deo cõiungitur inẽᷓn ꝑp p̃⸗ dicta aia perfectius habebit eẽ ad að ſeauitur eaʒ habiturã perfectioꝛeʒ opationẽ vt declaratũ eſt ſu⸗ perius in hac di. in illa qðe vtrum electoꝝ beatitu
do erit maioꝛ poſt iudicium qᷓ; añ pp etiã dotes P⸗
dictas redditur coꝛpuð tale vt ĩnnlio aggrauet ani mã q;uis eã aggrauet. dñ eſt coꝛꝛuptibile inqᷓ;n ẽt per dotes pᷣdictas magis vigebumnt in actibus ſuis potentie ſenſitiue coadiuuabunt ad illaʒ operatio⸗ nem intellectꝰqᷓ intelliget quidditates rerũ ſenfibi lium in fantaſmate quas qdditates triplici modo intelliget.ſ.in verbo ⁊ in ꝓpꝛio gſic fine fantaſma⸗ te ⁊ ců fantaſmate ſi placuerit voluntati cuʒ mod⸗ intelligendi cñ fanraſmate ſit hoĩnaturalis. Ad argm ad partẽ aliam dð ꝙ pulchꝛituco reducit᷑ ad claritatẽ libertas ad agilitateʒ:foꝛtitudo ad ſubtili tatẽ ſamtas voluptas iongenitas ad ipaiſibilitatẽ. en queritur vtr dos ipaſſibili
— bus oiuʒ btõx. Et videt᷑ ꝙ ſic. ßm phm̃. opi. albins eſtqð nigroipermitius.ʒ nõ eſtipaſſi vilitas niſi qð eſt impaſſibilitati ipermixtiꝰſ nulkiꝰ coꝛpis gloꝛificati ipaſſibilitas eſ paſſibilitaripmir ta.ð impaſſibilitas in oibus erit equalis. Itẽ pna tiones nõ recipiunt magis? minus.qꝛ pꝛiuatio eſt ablatio totins habitus. ſed impaſſibilitas eſt pᷣua⸗
g. cundo tatis erit equdlis in coꝛpoꝛi
tio paſſibilitatis.ð vnum corpus gloꝛificatum. nõ
erit alio impaſſibilius. Item apls i.coꝛi.iyꝰ ele⸗
ctos inre urrectione comparat ſtellis. ſed ipaſibi
litas equaliter eſt in oĩibus ſtellis. ʒ equaliter erit in omnibus coꝛpoꝛibus beatis. Lontra impaſſibili
tas que nò excludit neceſſitatẽ coꝛꝛuptibilitatis re
cipit magis ⁊ minus.ſed talis erit ipaſſibilitas co:
poꝛum btòõꝝ coꝛpus. n. gloꝛioſi um palpabile eſt. vñ t babet᷑ Lu. vlti. dñs poſt reſurrectionem ſuaʒ di xit diſcipulis ſuis p pate? videte ⁊c̃.ſed ſicut dit
Brego.in quadam omelia ſuper illud.Jo.⁊0.cum
eſſet fero die illa coꝛꝛu npi neceſſe eſt quod palpat 5 coꝛpoꝛa beatoꝝ nõ erunt equalitèr impaſſibilia. nec in eis vera ipaſſibilitas erit vt videtur. eʒ pꝛiuatio que nõ tollit totuʒ hitum recipere pol mn gis ⁊ minus.ſi ed impaſſibilitas coꝛpoꝝ beatoꝛum nõ tollet totam eoꝛum poſſibilitatẽ: qꝛ nihil tollet
pertinens ad hominis quidditatẽ ad quã pertinet
eſſe moꝛtale. cñ in eius diffinitione ponat·ʒ ipaſſi bilitas in coꝛpoꝛibus btõꝝ erit ſcʒ maius? minꝰ Item claritatis nõ erit dos equaliter in coꝛpoꝛibꝰ omnium btõum.vñ aptus.i.coꝛi.i.ſtella a ſtella differt in claritate.ſic ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ. aſi⸗ mili nec dos impaſſibilitatis. R ꝙ iimpaſſibili tate eſt ↄ ĩderare? illud qð ponit? illud qð exclu⸗ dit.q;uis.n.ſignificetur negatiuo mð.tñ res per eã ſigniſicata nõ eſt pꝛiuatio: ſed habitꝰ eſt.n. qualtaſ
in coꝛpoꝛe ex redundantia beatitudis anime cõſa⸗
ta coꝛpus pꝛohibens ab oĩ paſſione ſue perfectioni contraria.vñ ꝓpꝛie loquendores ſignificata.ꝑ ea qliquo modo cõpari videtur ad rem ſignificataʒꝑ
paſfibilitatẽ ſicut habitus ad pꝛiuationẽ large des
paſſ bilitas.n. inhoꝛtare videtur defectum vtu⸗
tis qua virtute poſſet ꝓhiberi coꝛpus ab oĩ paſſiõe
ſue perfectioni contraria: dico ãꝙ qᷓ;tuz ad excluſi⸗ onem paſſibilitatis ipuſſi bilitas erit equaliteri cõ poꝛibus oium beatox: d? in quolʒ excludet omnez paſſibilitatem perfectioni contrariã q;tum gũt ad ilud qð ponit ĩpaſſibilitas dico ꝙ nõ erunt equaleſ in coꝛpibus omnium brõꝝ ſed differens ſᷣm diam meritoꝝ ⁊ ſcõm differentiam beatitudis animarũ tñ erit equalis in oibus partibus eiuſdeʒ coꝛpoꝛis
qꝛſi eſſet inequalis in partibꝰ eiuſdẽ coꝛpoꝛis.exß
nð redderetur perfectioꝛ ſed imperfectioꝛ impaſi ailitas totius. Zd pn in opp dð ꝙnðtantũ intẽ ditur per minoꝛem ſui permixtioneʒ cũ rio ſed ẽt
per acceſſum ad terminũ.ſicut patet in charitated
inequalis eſt in bearis.⁊ tamen in illo beato eſtper
mixta cupiditati. vñ cũ phũs dicit foꝛmam recipe
re magis ⁊ minus per maioꝛem vel minoꝛem im⸗
permixtionem cum ſuo contrario extendit contra
rietatem ad illam habitudinẽ aue eſt interrem mi nus perfectam ⁊ magis pfectam ſᷣm quẽ modũ vi
„
detur eam accipere.yꝰ.phiſi.cum dicit de alteratõ
„
ne ꝙ cum ſit in minus contrariũ dicetur mutarein
magis aut tanq; ex contrurio in idem. Adꝛ dð ꝙ impaſſibilitas? ſi ſignificet per modum pꝛiuatio nis tamen res ſignificata eſt habitus.econtrario ãt eſt res in paſſibilitate.ſignificat enim per modum habitus.⁊ res ſigntficata alique modo videtur pꝛi uationis rationem habere.qꝛ res eſt paſſibibilisin qtum eſt in potentia.⁊ ſicut dẽcit Auic.. meta.
cõ.⁊potentia eſt inperfecrio.? perfectus eſt per⸗
fectio.⁊ bonum in omni re nõ eſt niſi ipſam eſſe in
Sc
——
. in
ih
ſ w
— S—
———————
— —
— —

efteetuibiaecipiens effectũ prꝛo actucreato xloq̃ns
de bonitate creature. Ad ʒ dð ꝙ qᷓuis poſſibili
tatis ercuſioſit in oibus ſtellis equaiiter ioquẽdo
de paſſibilitate pfecrioni contraria. pfecrio ramen contrariaqᷓ ſigniſicat᷑ noie ipaſſibilitatis nõ eſ eq̃li
terin eis. Acd pn ad partẽ? dð ꝙ illud verbum
Sleg. oꝛꝛumpi neceſſe eſt að palpat᷑. intelligeduʒ eſt de eo qð paipatur relicto naturalibus ſuis. ⁊ de palpabilitate que eſt ß;ʒ ᷣmasqᷓlitates actiuas ⁊ paf ſuas. aut per qualitates cauſatas ab eis. Ad ⁊m dð ꝙ moꝛtale nõ ſignificat aliquid ptinẽs ad homi nis qdditatẽ. vñ phꝰ. y.topi.ſi quis cõcedatermõ tali aliquẽ fieri imoꝛtaleʒ nullus dicit aliam vitã eñ
ſumere.ſed caſuʒ aliquẽ vel paſſionẽ huic eide ag⸗
grauari. põit᷑ moꝛtale in diffiniribe hois ĩ vt eẽn cialis dãa.ſed ad circũloquẽduʒ eſſitial diaʒ. Vel põt dici ꝙ ibi nõ debet poni niſi ſcᷣm opinionem. Poꝛphirijqui eſtimauit angelos eſſe aialia rõalia per naturã imoꝛtalia.⁊ moꝛtalitatẽ pertinere ad ho minis nãʒ. ita vt nõ poſſet fieri imoꝛtalis remanẽs homo. in quibus Poꝛphirius turpiter errauit. Ertio dueritur vtrů oẽs ſenſus erunt ) in actibus ſnis. Et videt᷑ ꝙ nõ. Qcoꝛpoꝛa beatoꝝ erunt incõpaſſibilia.ſed
ſecundũ phim̃ in li. de plantis.ſenſus eſt paſſio ſen⸗
tientis. ð in beatis nuilus ſenſus erit in fuo actu. Itẽ ſcðo de aiadicit de vegetatiua ꝙ maxie cõmu⸗ nis aie potentia eſt m quam viuere eſtin omnibꝰ Viuentibus ſed in beatis nõ erit in actu ſuo aliqua potentia aie vegetatiue.qꝛ nõ nutrient᷑ nec angebũ tur nec generabunt.ꝗᷓ nec in eis erit actus alicuius potentie aie ſenſitiue. Item immutatio nãlis pᷣce⸗ dit oꝛdine nẽ immutationẽ animalẽ.qꝛ eſſe nãle oꝛ dine nature pᷣcedir eſſe intentionale.ſ ð in coꝛpoꝛi⸗ bus btõx nõ erit mutatio nãlis. qꝛ illa nõ poteſt eẽ cũ impaſſibilitate. ꝗ nec imutatio animalis. Item ſcm Auic. 6 li.naturaliuʒ.cꝰ.Ipotentiari ani⸗ me vna retrahit aliaʒ a ſia oprratione.ʒᷓ ſi in bea⸗ tis fenſus eſſent in actibꝰ ſuis intellectus ⁊ volun⸗ tas in eis traherent᷑ a ſua operatione ꝙ falſum eſt. Item ſenſus gratꝰ deſeruit vtuti nutritine. ſed vir⸗ tus nutritiua nõ erit in eis in ſuo actu.nec ſenſus guſtus. Item odoꝛ app̃hendit cũ quadã fumali eua poꝛatione que a coꝛꝑe odoꝛifero reſoluit᷑.ſed tunci nulla coꝛpoꝛali creatura erittalis reſolutio.qꝛ non põt ſtare cum ipaſſibilitate.ðᷓ in beatis odoꝛatꝰnõ erit in actu. Nem vor gñat᷑ ſiue ſonus gcunq;ĩ ali⸗ uq natura paſſibili ⁊ cũ quodaʒ tremoꝛe medij ad auditũ ptingit ſcðᷣm ſniaʒ phi.⁊.de aia.ſed celum kpireuz qui eſt locus btõꝝ nõ eſt poſſibile nec mobi le.ꝗᷓ in ipſo nullus poterit generariſ onus.g nõ erit auditus in actu. Rem illð qðᷣẽ in actn luciduʒ nõẽ receptiuum ſpecieiviſbilis.vñ ſpecuiũ directe po ſitũ ſub radio ſolis nõrep̃ſentat ſpeciẽ coꝛpoꝛis op poſiti.ſed pupilla in oculis btõꝝ erit lucida.ꝗ̃ ñ po⸗ terit recipere ſpeciẽ viſibilẽ.gᷓ viſ us in beatis non erit in ſuo actu. Item ſenſustactus ꝑp ſiã materi alitateʒ nõimutatur niſi cñ quadã tranſmutatione mare iiali. ſed in btis nulla erit tranſmutatio talis. qꝛ nõ poſſet ſtare cuʒ impaſfibilitate.ꝗ in beatis ſẽ⸗ ſus tactus nõ erit in ſug actu. Cõtra apoca.cꝰ.Fn. vicebit cum omnis oœẽulus.ſed q̃ rõe ſenſus viſus in beatis erit in ſuo actu.eadem ratide omnes alif vt videtur. Item natura humana trit in beatis
1j ——
in marima perſectione. ſed ꝑfectioꝛes ſuntfenſus actibus ↄiuncti qᷓ; nõ coniuncti.ã in beatis oẽs ſen ſus erunt in actibus ſuis. Item ſenſus ꝓpinquio- res ſunt aie qᷓ; coꝛpus.ſed cdꝛpus pp beatitudinem aie pᷣmiabitur.ꝗ⁊ ſenſus pᷣmiabitur aliqua delecta
tione.ſed delectatio nõ põl eſſe in ſenſu ſine actu.ꝙ in beatis quilʒ ſenſus erit in ſuo actu. R ꝙ in be⸗
atis quilidet fenſus erit in ſuo actu ad cuius intelli
gentiam ſciendũ ꝙ duplex eſt imutatõ ſenſus. Sue
dam quã cõᷣcomitatur naturalis oꝛgani tranſinuta tio. Quedã quaʒ talis tranſmutatiò nõ cõcomitat᷑. ſed patitur ſenſus tiñ̃ paſſione animali in pma imu tatione ſenſus ita recipit foꝛmaʒ ſenſibilem ꝙ vere denominat ab ea.vt cum homo calidus ita ſentit caloꝛem ꝙ inſtrumentum ſenſus eſtcalidum in ſe⸗
cunda mutatione.ita recipit ſilitudinẽ foꝛme ſenſi
bilis ꝙ nõ denominat᷑ ab ea.ſicnt pʒ in viſu. viſus enividendo albũ nõ efficitur albꝰ.aibedo.n.vniuo
ce nõp̃dicatur de albedine que eſtĩ pariete ⁊ de eiꝰ ſilitudine que eſt in oculo pꝛima imutatõ n poteſt eſſe ſine materiali tranſmutatione que ſtare nõ poſ ſet ců ipaſibilitate beatoꝝ.ſed ſecunda imutatio ñ reduirit de neceſitate nii qᷓ;dam imurationeʒ ſeu paſionen aialẽ ſine hac aũt eſſe nõ poteſt.qꝛ ſenſuſ eſt quedam paſſio aialis.loquendo de actu entien dimð.⁊ꝰ intelligo ꝙ in beatis quilibet fenſus erit in actu. qꝛ paſſio talis ſenſus eſt eius ſecundaria ꝑ fectio.ſed vtrum hoc futurum ſit pefiluxuʒ a ſupe rioꝛibus viribus in ſenſus.aut ꝑ ſuſceptionem are bus extra aĩaʒ dubium eſt quo ad aliquos ſẽſus ma xime quo ad odoꝛatũ ⁊ guſtum credo tamẽ ꝙœ h erit nõtm̃nodo per aliquem influxum ab interioꝛi vt foꝛte a beatitudine anime:ſed etiam ber ſuſceptio nem a rebus que ſunt extra aiam. vt patebit ſigu- latim in ſolutione argumentoꝝ. Ad p
cendũ ꝙ beati nõ erunt ipaſſibiles pamione anima li.qꝛ talis paſſio eſt quedam patientis perfectio 5ʒ phm̃.⁊. de anima. Ad 2m dp ꝙ põ eſt ſimile de ac tibus potentiarum negatiue ⁊ połkentiarum ſenſiti ue.quia pꝛimi actus includunt mutationem natu-
ralem ⁊ tranſinutationem materialem in eoi quo int ſed talis tranſmutatio in beatis eſſe non pote
rit.actus autem ſeuſuum taleꝝn tranſmutat ionem
non requirunt.quia ſicut dicitphũs ſ ecundo de aig
Dpoꝛtet de omnni ſenſu accipere vniuerſaliter quo niam eſt ſuſceptiuus ſj vecieꝝ ſenſibilium ſine ma⸗
teria. Adʒ dð ꝙ quedam a ſenfibilibus nata ſůt
imutari iminutatione naturali ⁊ nõ animali vt cõ Poꝛd coꝛꝛuptibilia inanimata.quedam nata ſunti⸗ mutari ab aliquo ebiecto imutatione animali⁊ nõ nãli ſicur viſus immutatur ab aibedie. videndo.n. non eſſicitur albus quedã nataſunt immuturi vtrꝙ q; modo ſicut tactus in hac vita coꝛꝛuptibili vtro- q; modo poteſt immutari a calido. beati autem im mutari non porerunt a ſenſibus niſi immutatione animali.cum&go dicitur ꝙ immutatio naturalis oꝛdine naturalipꝛecedit immutationem animalẽ. dð hoc non eſſe verum niſi in re que vtroq; modo poteſt immurari. Ad 4*dðꝙ actus vnius potẽ⸗ tie non retrahit aliam a ſua operatione niſi dquãdo getus Vnius nõ eſt nõ debito oꝛdinatus ad actꝰgl terius. vel qñ vnus nõ eit regula alterius actus ſẽ⸗
lunz in beatis regnlabunt pactionẽ intellectꝰ⁊m iperium voluntatis ⁊ oedinabunt᷑ ad cognitionem
5 3
in opp di

Di.
intellectus qᷓ contẽplabit᷑ diuinã eẽntiã in effectibꝰ uis. Pꝛeterea pfectio glie ꝓhibebit ne operatio vnius potentie ipediet alteriꝰ opationẽ qð nõ põt facere natura in hoc coꝛꝛuptibili ſtatu. Adʒ n dð ꝙ guſtus nõ eritibi in aliquo actu deſeruiẽte nutri- tiuc.ſed timõ inq;m eſt appꝛehenſinꝰ ſapoꝝ? hoc poõt ſeparari ab alio.qꝛ erit imutatio aialis ſine mu tatione nãli ⁊ mãli ſed a quo ſic imutetur guſtus cũ certů ſit ꝙbeati nõ guſtabunt aligd coꝛpoꝛaliter ſa poꝛoſuʒ dubiũ eſt.⁊ dicunt qdã g illa imutatio erit in guſtu ex vi beatitudis aie. ſed qꝛ vt alijs V hoc moõ beatꝰnõ fepuret ſʒ videret᷑ ſibi ſapoꝛẽ appꝛebẽ dere ſicut hõ cuius viſus imutat᷑ ab interioꝛi ñ Vi⸗ det.ſʒ apparetſibi ꝙ videat.ideo dicũt ꝙ erit que dam humiditas in lingua beatoꝛũ habens illũ ſa⸗ poꝛeʒ qui maxime cõpetit perfectiom ſenſus illius qui in lingua beati ſeruabit᷑ incoꝛꝛuptibilis iperpe- tuum.ſed qꝛ iſti nõ dicũt ꝑ quẽ modũ cauſet᷑ illa hu⸗ miditas nõ achuc ſatiſfaciũt.vñ mihi vĩ dð ꝙ hec pñiditas aut fiet a deo in lingua per creationẽ aut cãbitur in ea ex vi beatitudis aie. nec ex hoc ſedue⸗ ret᷑ ꝙ guſtus nõ ſaperet ſedtĩ ſibi videret᷑ ſapꝑe.qꝛ ex vi btitudinis aie non cguſabit᷑ in lingua ſilitudo pumiditatis tiñ.ſed verd hũiditas in quarit non ſititudo ſapoꝛis ſed vus ſapoꝛ.cũ aũt in ſõnis appa ret hoĩꝙ videat.⁊ tñ nõ videt.nõ obij citur illi vtu ti verus coloꝛ.ſed ſilitudo coloꝛis. Ad 6õm dð ꝙ fumalis euapoꝛatio nõ eſt per ſe necia ad hoc vt ſi⸗ militudo odoꝛis ꝑtingat vſq; ad olfatũ. quod patʒ qꝛſic refert phñs.⁊. de aĩa. quedam ſunt aialia que alonge currãt ad alimentũ per hoc ꝙ ab odoꝛe mo uentur.vñ vultures ex odoꝛe percepto ad loca taʒ remota currunt ad cadauera ꝙ nõ eſſet poſſwile ꝙ euapoꝛatio facta ab illis cadaueribꝰ pertigeret ad locg tã rẽota.ſed ꝙ cñ multiplicarõe odoꝛis fiet eug poꝛatio aliqua a coꝛpoꝛe odorifero hoc ꝓuenit ex qꝛ coꝛpoꝛa odoꝛifera ſunt nimia bumiditate aſpſa. ſed in coꝛpoꝛibꝰgloꝛioſis erit odoꝛ in ſua vltima ꝑ fectione nullo mõper aliauã ſupfluã humiditatem diſpſus.⁊ iõ ab eis multiplicabit odoꝛ ad olfatum ſine aliqua euapoꝛatione. Ad 7n dð ꝙ in pma eit onus.qꝛ ibi erit laus vocalis. vt dicit glo ſuꝑ illð pſal. Exultatiões dei in gutture eox? imutabit au ditũ nõ facta aliqᷓ mukatione nãli⁊ mäãli in auditu nec in medio.⁊ gñabitur in ipſo medio abſq; mãli
paſſibilitate vel in aere in loco foꝛmationis vocis
reſeruato q ibi incoꝛꝛuptibiliter ꝑmanebit. iel p̃t dici ꝙ ptes celi empirei diuidi poſſunt aſe inuiceʒ ⁊iterumn vniri ſicut videmꝰ in ptibus geris:põt ẽt ſecundũ ꝑtes ſui moueri motu tręemoꝛis? pati illa paſſione que necia eſt ad foꝛmationem vocis? in⸗ pirationẽ ⁊ reſpirationem.cũ.n. hic motus ſit vi⸗ talis dicunt gdam g erit in btis.vñ ita ſe habebit iliuc coꝛpus ad coꝛpoꝛa gloꝛificata ſicut ger ad coꝛ poꝛa coꝛꝛuptibilia ⁊ celũ aqueum ad eos ſe habebit aliquo mõ ſicut ad nos ſe habet terra quo ad hoc ꝙ pabebunt pedes ſuos ſuper cõnexitatem illiꝰ.qᷓ;uiſ quandocũqʒ placebit eis ita ſe ſine quacunq; diffi⸗ cultate eleuare poterunt vt illud nõtangant.⁊ tam̃ illð coꝛpus ẽ incoꝛꝛuptibilis nature ficut enim in ce io ſtellato eſt ſoliditas? firmitas. ira vt diuidipteſ eius non poſſunt ab inuicem virtute creata que tã men ſoliditas vel firmitas non ſunt cauſate ꝑ· ʒ. pꝛimas qualirates cõtrarias que ſunt caliditas fri
iditas humiditas ſiccitas:ſic qualitas per quam
eeln nempireum eſt penetrabile⁊ ſupꝛadicto mo do paſſibile nõ eſt aliqua de qualitatibus pꝛedictis
nec per aliquam illaꝝ creata:ꝙ aũt pꝛedicta paſſi⸗
biliras incoꝛꝛuptibilitati illius coꝛpoꝛis non redu⸗
gnent videtur poſſe perſuaderi per Aum dicenreʒ
ſecundo ſuper geñ. parum vltra medium. ꝙ de ce⸗ lo nõ moto ſi ſola ſſdera verterentur fieri potuiſſe
omnia in ipſis ſyderum verſionibus animaduerſa
atq; depꝛehenſa ſunt in quo ſentire videtur ꝙ pol
ſibile eſſent ſtellam incedere de vna parte celi ad
aliam.quod ſine diuiſione partium celi ⁊ reunione
Rieri naturaliater non poſſet.⁊ tamen illum celum
„—
rreſurget in eis.ſed coꝛpoꝛa in quibus ſub equalib?
etiam incoꝛꝛuptibile eſt. hoc tamen de celo ſtellato non appꝛobo.ſed pꝛo tanto hoc allegaui.quia ſen⸗ tire videtur ꝙ talis paſſibilitas incoꝛꝛuptibilirati coꝛpoꝛis nõ repugnat. Ad octauum dð ꝙ maioꝛ eſt kalſa. vnde ꝙ in ſpeculo in quo f̃fulget lumen ſo lis non appareat ſpecies coꝛpoꝛis contrapoſiti pꝛo uenit ex hoc ꝙ viſus vincitur areflectione luminil ita vt nõ percipiat ſe immutari per reflectionẽ ima ginis coꝛpoꝛis ſpeculo oppoſiti ficut viſus non im⸗ jnutatur iumine ſtellaꝝ in pꝛeſentia luminis ſolis. Ad oñ dð ꝙ trãſmutatio materialis accidit tactui ad hoc ꝙ immutetur paſſione animali. ⁊ ideoibe⸗ atis imutabitur paſſione animali ſine tranſmutati
one mareriali. quia eſt uccidens ſeparrabilc ab ani
mali immutatione. „ queritur vtrum ceꝛpoꝛa bea () Va ſtO touʒfubtilioꝛa erunt eiis. St — videtur g nõ. In coꝛpoꝛibꝰ electoꝝ tantuʒ erit de materia ſicut modo.qꝛ tota eoꝛum materii
dimenſionibus equaliter de materia eſt equaliter
funt groſſa.ſubtilia ergo coꝛpoꝛa beatoꝛum nð erũt
ſubtilioꝛa q; modo.ſed certum eſt ꝑ modo nõ ſunt ſubtilioꝛa elis.q nec tunc. Item alie qualitates nõ intenderentur in coꝛpoꝛibus gloꝛioſis. ſed magis reducentur ad mediũ.& a ſimili nec ſubrilitas.cũ q modo nõ ſint ſubtilioꝛa elis.nec tunc erunt. Lon tra.i.ad coꝛi.iy.ſeminatur coꝛpus animale ſurget ſpirituale.ſed res ſpiritualis ſubtilioꝛ eſt elis. ergo coꝛpoꝛa gloꝛioſa erunt ſubtilioꝛa elementis. Item coꝛpoꝛa quanto ſunt ſubtilioꝛa tanto nobilioꝛa.⁊ ẽ conuerſo. ſed coꝛpoꝛa beatoꝛum erunt nobilioꝛ elementis. ergo erunt elis ſubtilioꝛa. R ꝙ ſubti le dicitur a virtute penetrandi ſecuudum ꝙ põtac cipi ex verbis pbi.⁊ꝰ.de generatione.res auteʒtrt plici de cauſa eſt penetratiua.ſ.aut ꝓpter qᷓ;titatis paruitatem maxime ſecundum latuʒ? ꝓfundum. vnde ⁊ acus qᷓuis longa penetratiua eſt. aut ꝓpter raritatem ſen materie paucitatem.⁊ ſic aer petrati uus eſt. aut pp actiue virtutis magnirudinem.? ſic Vinum penetratiuum eſt multo magis qᷓ; ſiplexad qᷓ;tůcunqʒ tenuis quapp aaua cũ modico vino bibi ta magis refrigerat ſanum qᷓ; ſi per ſe bibatur. quia vinum facit eam ad loca coꝛpoꝛis penetrare ad q per ſe penetrare non poſſʒ.ſecundum pꝛimam cau fam penetrandi non attenditur ſubtilitas coꝛpox beatoꝛum.quia in debita quantitate reſurgerʒ Nec etiam ſecundum cauſam penetrandi ſcðaʒ. qꝛ mã tota que neceſſaria eſt ad eẽnriã coꝝ reſurget ineis vñ ꝗgdam errauerunt dicẽtes ꝙert tenuioꝛavlra-
—
———

npl. topput
rioꝛa aere vel vẽto vñ Vre. i.li. moꝛa vſus finẽ. nõſicuteutitius cõſtantinopolirane vꝛbil epiſcobꝰ ſerip it coꝛpus nfumn in illa reßrectionis glia eriti palvabile v ntis aereq; ſubtiliꝰ.ſed ſᷣm tertiã cãm arrenditur ſubtilitas eoꝝ per virtutẽ.n. beatirudis anime erit in btis coꝛpoꝛibus tanta magnitudo vᷣ⸗ tutis actiue ꝙ peam mko efficacius potuerũt pe⸗ netrare ignis vel aer vel q; dimẽſiones ẽt.ſi er ſet ſepate vñ Anſel magnitudinẽ ſue vtutis actiue attendẽs dicit in iꝰ de ſititudivus inter ÿnn⁊ me⸗ diũ de quolʒ beatoꝙ in rantũerit foꝛtis vr etiamſi Jelit terrã cõmouere poſſit. vnde Vre. vbi pus in illa reßrectionis glia erit eriã corpus nfm ſubtile p effectum ſpñalis potentie.ſed palpabile ꝑ vtutem nature. dico. ꝙ loquendo de ſubtilitate tertiomõ dicta coꝛpa beatoꝝ nõ eruntſubtilioꝛa aere vłigne ſed e? loquendo aũt de ſi ubtilitate tertiomõ dicta ſubꝛilioꝛa erunt. quocũqʒ elemẽtoẽt qᷓ; ad dimenſi ones:ẽt ſi eſſent ſepate.⁊ hec ſubilitas erit equalit᷑ in oibus partibus ciuſdẽ coꝛpoꝛis.eque. n.pfecte⁊ faciliter poterit vna pars corpoꝛis gloꝛificati ſimt᷑ eſſe cũ coꝛpoꝛe nõ gloꝛificato ſicut alia ſubtilitas.tñ ſecundo mõ dicta nõerit equalis in oibus partibuſ coꝛpoꝛis. qꝛ debita cõpoꝛis armonia regrit vt vna pars coꝛpoꝛis ſit rarioꝛ qᷓ; alia⁊ aliqᷓ̃ denſioꝛ alijs. erit tñ in partibus coꝛpoꝛis denſitas ⁊ raritas ᷣm illã propoꝛtioneʒ quam requirit perfecta hñani cõ poꝛis armonia. Ad pn in oppoſitum dð ꝙpcedit de ſubtilitate ſecundo modo dicta. Ad ßᷣm̃ dicen dumꝙ qualitates elementoꝛum erunt in ſuo eſſeꝰ pletiſſimo in elementis.;uis per illas nõ agent vł patientur ab inuicẽ. vt ſuperius viſum eſt.qualita tes antem actiue ⁊ paſſiue in coꝛpoꝛibus humanis erunt in illa diſpoſitione que maxime conuenit coꝛ poꝛi in optimo ſui temperamento.neq; tamen per eas erit in coꝛpoꝛibus illis mutua actio vel paſſio ⁊pꝑ illam caufam que ſuperius dicta eſt de quali- tatibus elementoꝛum? etiam pꝛopter vᷣtutem be autitudinis anime qua potent᷑ continebit coꝛpus.⁊ pꝛopter virturem in coꝛpoꝛe cauſataʒ ex anime be Atitudine pꝛohibentem coꝛpus ab om̃ni paſſioneʒ ria perfectioni ſue. hominibꝰ aũt beatis conueniet magnitudo virtutis actiue.⁊ ex conſequẽti cõueni et eis maioꝛ ſubtilitas qᷓ; illa que eſtin eis pꝛo ſtatu vie. Argumenta ad pteʒ ſecundã ꝓcedunt de ſb rilitate tertio mõ dicta. vñ cum dꝙ ſurget coꝛpns ſpirituale nõ eſt intelligendum ꝙ conuertaturĩſpi⸗
ritum.ſed hoc dictum eſt ad notandũ ſubtilitatem tertio modo dictam. S it o queritur vtrun coꝛpus gloꝛioſũ
— poſſit per ſuã ſubtilitatẽ ſimul eẽ cũnõgloꝛioſo. Etvi ꝙ nð. Boetius pᷣmoli.
detri. cꝰ.iꝰ. dicit ꝙ diuerſis coꝛpoꝛibus vnnm locũ fingere nullo modo poſſumus. Item cõmẽ.ſiper.
phi. dicit gimpoſſibilitas eẽndi duo corpoꝛafi
nnieſt ex terminis eoꝝ mathematicis terminos mthematicos vocans dimẽſiones.ſed per dotẽ ſubtilitatis nõ remouebunt᷑ dimẽſiones acoꝛpibuſ
Sloꝛificatis ·ð in eis remanebit ipoſſibilitas imu
Sndlch qnocüchcotpoꝛealio. Itẽ mphm. 4 phi. c de vacuo.i vacunm eſſet dimẽſiones ſepa te cubus nõ poſſet ibi poni eo ꝙ vacuũ nõ poſſet ce⸗ dere.⁊ plures dimenſiones ſimul eſſe nõ poſſunt
ber dorem ſubtilikatis nõ expoliabunt᷑ coꝛpoꝛa ſan
etoꝛum dimenſionibus ſuis.ã in eis remanebit im polſibilitas ſimul eẽndi cũ quocũq; coꝛpoe alio.
Rẽ ratio ipoſſibilitatis eẽndi duo cdꝛpoꝛa ſiml ẽꝙ repletur locum. qꝛ coꝛpus gloꝛificatum re⸗ plebit locum: qꝛ coꝛpus ſubſtantia replet locum ꝑ coꝛpus quod eſt quantitas.coꝛpus añt quãtiras re manebit in coꝛpoꝛibuſ beatoꝛum qꝛ remanebũt di menſionatã ſecundum locũ latũ ⁊ pꝛofunduin ꝗᷓ cõ pus gloꝛificatum nõ poterit ſimul eſſe eñ coꝛpe alio Item impoſſibilitas eſſendi duo coꝛpoꝛa ſimul nõ eſt rõne materie.qꝛ partes m terie ſeſe penetrare
poſſunt. vt pʒ cũ ex multo eare fit pauca aqua.tunc
enim tota materia que pꝛius ergt ſub magua qᷓ;tita te efficitur ſub parua. nec etiani ſub rõne ſuſtantia lis foꝛme.qꝛ partes foꝛme poſſimt ſe ad inuiceʒ pe⸗ netrare: vt patet cum coꝛpus rarum abſq; coꝛiupti
one alicuius partis ſue ſbſtantie denſatur.nec etiã
ratione ſubſtantie compoſite ex materia ⁊ foꝛmn. quia cum coꝛpus denſatur eſt tota ſubſtantia que pus erat ſubdimenſionibus magnis efficitur ſub ꝑ
uis:quod eſſe nõ poſſet niſi partes ipſius ſbe pene⸗ trarent ſed ad inuicẽ nec rõe groſſiciei aut duriciei qꝛãqua ⁊ aer que nõ ſũtdura cõpoꝛa nʒ groſſa i pñt ſimul eſſe. vt patet cũ vas oꝛe verſo imegit᷑ aq̃ di⸗ recte. ita vt aer exire nõ poſſit aqua nõſubintrat re ſtat ꝗ⸗ꝙ nulla eſt cauſa impoſſibilitatis eẽndi duo coꝛpora ſimul niſi q;titas:ſed hoc remanebiti coꝛ poꝛibus gloꝛificatis.ʒ idem ꝙ pᷣus. Itẽ coꝛpuſglo
rificatum per dorem ſubtilitaris nõ poterit ſimul eẽ in diuerſis locis.ꝗᷓ a ſili nec ſireſſe cũ alio coꝛpor in eodem loco. Item ab eodẽ puncto ad eundẽ pñ ctum nõ põt trahi niſi vna linea recta.ſed ſi corpꝰ
glificatum ſimul poſſet eſſe cñ nõ glificaro ab eocẽ puncto ad eundẽ punctũ. poſſent trahi due linee re
cte hꝛ linee determinantes ſupficies illoꝝ coꝛpoꝛũ
terminarentur ad eadem puncta.ꝗᷓ coꝛpus glificã-
rũ nõ põt ſimul eẽ cũ nõ gloꝛificato. Item ipoſſibi⸗ leeſt imaginari duo puncta eẽ ſilqn fiat vnus pun⸗ ctꝰ. Silreſt de duabuslineis:⁊ de duabꝰſupficieb? ᷓſilr ſi due ſoliditates eẽnt ſimul.non remanerent
due ſec fieret vna. Itẽ que ſunvſubtilioꝛa magis ſe
poſſunt ſimul cõpati:ſed duo coꝛpoꝛa glioſa que in ter ſe ſunt ſubtilioꝛa qᷓ; glioſũ nõ poſſũt ſimul eẽ ĩeo
em loco.ꝗᷓ multo foꝛtius nec coꝛpus glioſũ cũ non
gloꝛioſũ. Contra Dama. li 4.cio. dicit coꝛpus xpiꝑ ſubtilitatẽ intraſſe ad diſcipulos ianuis ciau- ſis. Item coꝛpa celeſtia ſunt indiniſibilia. vñ Job.
37. dĩ ꝙ celi velut ere ſolidiſſimi fundati ſunt. ſed ſtes exñtes inter ignẽ ⁊ celũ empireum.ðᷓ ꝑſuas fub tilitatem ſimłcñ illis celeſtibus ſperis erunt trãſe⸗
cꝛpoꝛa gloꝛioſa traſibunt ſuꝑ omnes ſperas cele⸗
undipeag. Jem duo puncta due linee ⁊ due ſup-
ficies poſſunt eſſe ſimul:qꝛ puncta vltia ſunt lineaꝝ
linee ſupficerum.ſuperficies coꝛpoꝝ.⁊ ſicut di phꝰ phin. Contigna ſlunt quoꝝ vitima ſunt ſimul.
aſimili duo coꝛpoꝛa ſimul eſſe poſſunt. Adiſtam
queſtionem dicunt aliaui ꝙ etiam deus nõ poſſet
facere ꝙ cozyus gloꝛificatum ſimul eſſet cum jĩ gli⸗
ſicato.qꝛ videtur eis ꝙ vnum coꝛnus ſimul eẽ cuʒ
alio nõ habet rationem poſſibilis qᷓ;tum eſt er pte
ua immo vt dicunt ipſi ineludit contradictionem ſcilicet duo coꝛpoꝛa eſſe vnum coꝛpus⁊ remaner᷑.
añq; Jeſus intrauit ad diſcipulos ianuis clauſis
——————

ipſe fecit ſuum coꝛpus ſub ira modica qᷓ;titate ꝙ po tuit itrareꝑ foꝛamẽ valde modicũ qð ⁊ facer pᷣt hõ purus glificatus vᷣtute dotis ſubtilitatis:cuʒ.n.nã poſſit minoꝛare alicꝰcoꝛpoꝛis qᷓ;titatẽ tota eſfentia illius coꝛpis ſalua.vtpʒ in cõdenſatione aeris vel aque per Bptes ſbe penetrantſe ad inuicẽ ⁊ efficiũ tur plures ſimul? vẽ pꝛobabile ꝙ coꝛpus ꝑ dotem ubtilitatis erit hile ad hoc vt aia beata ipſum ifoꝛ mans poſſit vᷣtutem btitudis abſqʒ vlla difficulta⸗ te minoꝛare ſui coꝛpoꝛis qᷓ;ᷓtitatẽ tota eius eſſentia ſalua remanente faciendo ꝑtes ſbe illius coꝛpoꝛis penetrarſe ad inuicẽ.⁊ plures ſimul eſſe vel coꝛpꝰ ſuum ad tps in talẽ figuram ↄuertere. vt poſſit in⸗ trare ꝑfoꝛamẽ modiciſſimũ per qð alias per nullã vturẽ poſſit intrare.⁊ vt dicunt alig ita intrare poſ ſent ꝑ vnuz poꝝ ipſius coꝛpoꝛis.⁊ qꝛ in celo nullus poꝛis eſt.iõ dicunt ꝙ qñ beati poſt reſurrectioneʒ aſcendent in celũẽpireum trãſeundo alias ſperas releſtes ꝑtes celi diuident᷑.aut nãliter.ſi natnralit᷑ eſt diuiſibile aut ſaltẽ per dinaʒ virtutẽ.⁊ poſtea re nnirentur.ſed hec opinio falſa eſt. ⁊ ad ſui defenſio nem plura falſa ponit. vnñ eſt ꝙ cõpoꝛa ſi fimłeẽnt non manerent diſtincta. hoc.n.falſum eſt vt oñde tur in eadẽ qõne. aliud falſum eſt ꝙ aia cuiuſiʒ bea ti poterit qñ ſibi placuerit t̃ minoꝛare qᷓtitatem coꝛpoꝛis ſui ip̃ʒ condenſardo vel ipſum in tglẽ figu rã tranſmutare ꝙ poterit ꝑ foꝛamen modichſimuʒ intrare.hoc.n.f̃ Iumẽ qꝛ hoc ſtare nõ poſſet cũ cð poꝛis ipaſſibilitate.cõdenſatio.n.coꝛpoꝛis ⁊ rarefa ctio pᷣſupponunt in ipſo coꝛpoꝛe qð cõdenſatur vel rarefit paſſibilitatẽ. Mꝛeterea aia requirit deter⸗ minatam oꝛganiʒationẽ in coꝛpore ad hoc vt ſit ip ſius foꝛma que ſi corꝛumperet᷑ deſineret ip̃ʒ actua liter infoꝛmare.illa aũt oꝛganiʒatio nõ poſſet mane re ſi coꝛpus redigeret᷑ ad tã paruã qᷓ;titatẽ vebcon⸗ nerteret᷑ in talẽ figuram g poſſet tranſire ꝑ foramẽ qᷓ;ᷓtůcunq; paruũ nõ exñdo ſimnul cum alio coꝛpoꝛe. Wontra etiã beatitudinẽ coꝛpoꝛis eẽt ꝙ ẽt ad modi cum tp̃s pꝛiuaret᷑ ſeu poſſet pꝛiuari perfectione de bire qᷓ;titatis vel figure:ex his pʒ ꝙ per dotẽ ſubti⸗ litatis nõ remouet a coꝛpoꝛe gloꝛioſo neceſſitaſ exi ſtendi in loco ſibi ẽquali qꝛ illud coꝛpꝰ applicatur
ad locũ mediante qᷓ;titate ſna ⁊ circunſcriberet᷑ lo
co⁊ m phm̃. phi.oẽ quod ſic eſt in loco eſt in lo
co ſibi equali. Alij dicunt ꝙ qᷓ;uis coꝛpus gloꝛifica
tñ ſił eſſe poſſit cũ nõ ghficato. hoc tñ nõ põt virtu⸗ te dotis ſubtilitatis qꝛ ꝑ dotẽ ſubtiliratis nõ auferu tur dimenſiones ꝝ quas corpus de neceſſitate reg rit diuerſũ ſituʒ a coꝛpoꝛe alic.ipoſſibile eiʒ eſt ꝑ ali quã creatã virtutẽ eſſe diſtinctionẽ dimenſionũ ni ni per diuerſitatẽ ſituũ.hoc tamen fieri põt per vir⸗ tutẽ increatã que põt cõſeruare effectũ cauſe ſecun de ⁊ facere ſine cauſa ſecũda.vñ in cõmento ſuper pyꝓpõne de cãis qñ remouet᷑ cauſa ſecunda a cau⸗ fato nõ ꝑꝑ hoc opoꝛtet ꝙ remoueat᷑ pꝛima ab eo.⁊ ideo coꝛpus gliſicatũ põt eſſe cũ nõ gloꝛificato per dinam.? aliter nullo modo. Sed cõtra hoc alqui arguunt. qꝛ hm illam opinionẽ ita poſſet dici coꝛpꝰ gloꝛificatũpoſſe ſimul eſſe cũ gloꝛificao.⁊ nõ gloꝛi Rcatũ cũ nõ gloꝛificato:qð tñ nõ videtur cõſonũ di
ctis ſanctoꝝ. nec cõuenit doctrine magiſtroꝛum. Prꝛeterea dimenſiones naturales que ſunt termi ni corpoꝝ naturaliũ nõ tm̃ diſtinguunt᷑ per ſitũ.ſed per diſtinctionẽ coꝛpoꝝ quoꝛnʒ ſunt termini qᷓ;uis
dimenſiones mathematice nõ pñt diſtingui niſꝝ ſitum.vñ per eẽntiaʒ coꝛpoꝛis gloꝛificati nõ gioi cato nõ remonet᷑ cauſa pꝛoxima diſtinctionis dim̃ ſionũ.qꝛ coꝛpoꝛa manent diſtinctaꝑ ſuas eẽntias⁊ maxime per foꝛmas ⁊ per earum diſtinctionẽ ma⸗
nent diſtincte dimenſiones eox. Ideo videt᷑ alij dð ꝙ qᷓuis vnñ coꝛpus gloꝛificatũ nõ poſſit per do tem ſimul eſſe cũ alio coꝛpoꝛe gloꝛificato.pot tñ iit
eſſe cum gloꝛificato qꝛ impoſſibilitas eẽndi ſil duo coꝛpoꝛa nõ eſt rõe materie nec rõe foꝛme nec ratõe dimenſionũ tĩ.ſed rõe dimenſionũ?⁊ debilitatisv tutis actiue in vtroq; pꝛopter pꝛimum nõ poſſunt duo coꝛpoꝛa nõ gloꝛiſicata ſimul eſſe natvrali vᷣtu⸗ te nec etiã vnum coꝛpus non gloꝛificatũ poſſet eſſe cũ alijs dimenſionibus ſeparatis ſi eſſent:pp ſchm
nõ voſſent duo coꝛpora glorificata ſimul eſſe. qꝛ ſit corpꝰꝑ vtuteʒ nãlẽ nõ põt aliud ſine diuiſiõe pene
trarepp debilitatẽ virtutis nãl in agendo.ita corpꝰ
glioſů nõ põt ab alio corpꝑe penetrari ꝑꝑ ſue vtutis
actiue magnitudinem.jicut eni penetrateſt exma gnitudine virtutis actiue penetrãdo.ita poſſe pe⸗
netrari à quocũq; corpore creata virtute pugnat
magnitudini illius virtuꝛis actiue que eit in corpe glorificato.ſed quia in corpore nõ glorificatoẽ paſ
ſibilitas ⁊ virtutis debititas reſpectu corpꝑis glori
ſicati in corpore gloriſicato. magnitudo virtutis actiue in penetrando.iõ corpus glorificatuʒ ꝑ ſub
tilitatem ſuam põt penetrare non glorificatum ſi ne diuiſione.⁊ ita ſimul eſſe cũ eo. alias minus eẽt anima libera beata ſuo corpori glorificato vnita
qᷓ; modo.i.qᷓ; ante corporis reſumptionẽ.cuʒ mð
poſſit quodcũq; corpus ſine eius diu iſione pene⸗
trare. Qui vult tenere hanc opinionẽ põt dicere ad ßm in oppn ꝙ verbũ illð Boettij intelligẽdũ eſt
aut de corporibus mathematicis.aut hᷣm natura⸗
lem virtutẽ.⁊ p̃terea viĩ ſe ſupꝑ hoc fundare ꝙ plu⸗
ralitas ᷣm numerũ tm̃ ſit ꝑaccidentia qð non ẽ ve rum.imo diſtinctio accidentiuʒ Em numerũ tĩ eſt ꝑ diſtictionẽ ſubiectiuoꝝ nã iter loquẽdo. Adꝛ dð ꝙ illud verbũ cõmentatoris intelligendũ eſtꝑ cõpationẽ ad nãlẽ corꝑis virtutẽ qñ ñẽ ſuficienter
actina ipenetrãdo. Adʒmndð gꝙ cub?ꝰ⁊ ſi virtute
naturali nõ poſſet alias dimẽſiones penetrare.tñ
penetrari poſſent a corpore glorificato ꝑp rationeʒ
ſupↄrius dictam. Ad 4m dicendũ ꝙ maior nd eſt
vera niſi cõparatiue ad virtutẽ corporis naturalẽ
que debilis eſt in penetrando. Ad; dð ꝙ ꝓce⸗
dit ab inſufficienti.dimittit enim debilitatẽ virtu
tis penetratiue. Ad bn dð ꝙ ᷓᷣm aliquos ꝙ nõ eſt ſile:qr circunſcribi determinato loco debet᷑ corpo ri per nãm cõtrarietatis ſue que ab eo nõ tolliturꝑ gloriã ſed per dotem ſubtilitatis tollitur hebetudo per quã vnum corpus nõ poteſt naturaliter aliud
penetrare ſine diuiſiõe corporis penetrati.ſed hec ſolutio eſt inſufficiens.quia nõ ſatiſfacit intellectui
⁊ falſum includit ſcilicetvnum corpus nõ poſſe eſ
ſe localiter in diuerſis locis etiam per diuinampo tentiam.cuius cõtrarium probatum eſtſupra.e.li.
diſti. io.in ſolutione illius queſtionis. vtrum deus poſſet facere corpus chriſti poſſe eſſe in pluribus lo
cis tenendo. ergo firmiter ꝙ deꝰ poteſt facere vnůñ corpus in diuerlis locis ſimul ⁊ duo corpora in co
dem loco⁊ per dotem ſubtilitatis. vnum corpus
non poſſe ſimul fieri in locis diuẽſis. dico tameng
———
—.—
—, 4
— —

pzr dotem ſubtilitatis beatus poterit facere coꝛ⸗
půs ſuum ſimul eſſe cum non gloꝛificato · maioris
enim difficultatis eſt vnñ coꝛpus eſſe in diuerſis
ocis ſimul qᷓ; duo in eodeʒ loco.⁊ atteſtari videt᷑ maioꝛi ampliationi vtutis. Ad In dð ꝙ duasli
neas rectas trahi ab eodẽ pũcto adeundẽ pũctum ita ꝙilla puncta ſint termini intrinſeci lineaꝝ ẽi⸗ poſſibile ⁊ ẽt hoc eſtipoſſibile de lineis mathema
ticis ſiue puncta terminantia intelligũt᷑ terminii trinſeci lineaꝝ ſiue non. qꝛ mathematice linee nõ piit diſtingui niſi ᷣm ſitũ.ſed duc linee que ſuntter
mini ſupſicierũ nãliũ pñt trahi recte ab eodeʒ pun
cto ad eundẽ punctũ. ita ꝙ pũcta ſunt terminiliea
r extrinſeci. Ad gn dð ꝙ ꝓcedit de punctis lie⸗
is ſuperficiebus?⁊ de ſoliditatibꝰmathematicis. Ad 9n dð ꝙ maioꝛ nõ eſt vera niſi intelligat᷑ ce⸗
teris paribꝰ.hic aũt nõ ſunt cetera paria.qꝛ quis
duo coꝛpa gloꝛioſa ſint inter ſe ſimilioꝛa in pticipa tiõe alicuius tertij qᷓ; gloꝛioſuʒ ⁊ non gloꝛioſuʒ tñi ter gloꝛioſũ ⁊ non gloꝛioſũ eſt maioꝛ ꝓpoꝛtio ad h vt vVnñ penetret ⁊ aliud penetret᷑.q⁊ gloꝛioſuʒ eſt
valde penetratiuũ.⁊ non gloꝛioſum penetrabile. Qui vult tenere ßam opinionẽ que mihi vẽitel⸗ ligibiiioꝛ põt dicere ad duo pᷣma in oppoſitũ ꝙ pe netratio ianuarũ a coꝛpoꝛe xp̃i.⁊ etiam penetratio
ſperaxꝝ celeſtiũ non ſunt ꝑ dotẽ ſubtilitatiſ.nec per diuinã potentiaʒ in mediate tiñ.ſed qꝛ ex decreto
diuine ſententie aderit diuina potentia infallibilt cuicũq; beato ad hoc vt fiat coꝛpus eius eſſe ſim
cũ alio coꝛꝑe non gloꝛioſo ſicut beato placuerit. iõ
magis dĩ coꝛpus glificatum ſimul poſſe eſſe cũ nð
glificato q; non gloꝛificatũ cũ non glificato vel gli⸗
kcatũ cũ glificato.qꝛ nõ ſic deceret diuinã virtutẽ facere coꝛpus gloꝛificatũ ſimul eſſe cũ gloꝛificato ſi cut cñ non gloꝛificato.qa decet vt eius ſeruet᷑ oꝛ⸗ do locoꝝ.⁊ pꝛeterea nũqᷓ; aderit neceſſitaſ nec con gruitas vnũ vt trãſeatꝑ alið.qa vnñ alteri nůq; ſe opponet. ⁊ ſic pʒ ſolutio ad illam qõnem vtrñ coꝛ⸗ pus gloꝛificatum poterit eſſe ſimulcum alio coꝛpe gloꝛificato. Ad ⁊mn dð ꝙ ſophiſticũ eſt. due.n. liee non pũt eſſe ſimulper virtutem creatã niſi appli cate ſibi ᷣm terminos latitudinis ⁊ pꝛofunditatis
mquos dimenſione carẽt.quia nõ habent nec la
titudinem nec pꝛofunditateʒ.ſuperficies etiã non piit eſſe ſimul niſi applicate hm terminos pꝛofun⸗ ditatis.quia per cõpationem ad illos dimenſioni
bus carent.in ſuperficie enim non eſt ꝓfunditatis
dimenſio.coꝛpoꝛa aũt dimenſionata ſunt ᷣm oẽs terminos. ga hñt longitudinem latitudinem pꝛo⸗
5
telligendum qᷓ; pꝛima.
funditateʒ. ⁊ iõ ex nulla ꝑte applicata ſimul eẽ pñt ꝑcreatã vᷣtutẽ. Et hec opio facilioꝛ videtur ad in⸗ rto queritur vtꝝ coꝛpa beatoꝝ erũt clara. Et vã ꝙ non. CLoꝛpus cla⸗
r abſcondit illud qð eſt poſtſe.vñ modo non videt illud qð eſt pꝰ flãmaʒ.ſed coꝛpoꝛa glio⸗
ſa non abſcondent illud qð erit pꝰ ſe.qꝛ etiã vt hĩ⸗ tum eſt ſupius.mentẽ vniuſcuiuſq; coꝛpulentia ab alio non abſcondet.ʒᷓ coꝛpa gloꝛioſa nõ erunt clara Itẽ m phm̃ in li. de ſenſu.⁊ ſenſato.coloꝛẽ in ex⸗ tremitate ꝑſpicui termiati per opacuʒᷣm Aug.ꝛꝛ. de ci.c.i9.in coꝛꝑib uſ beatoꝝ erit coloꝛis ſuauitas
ð ibi crit opacitas ſed opacitas repugnat clarita-
i.3 coꝛpa gloꝛiola nõ erunt clara. Itẽ coꝛpis clari
tas obiecta oculis de neceſſitate vã Jed diſcipuli poſt reſurrectionem xpᷣm videft.nec tñ refert ſcri ptura ꝙ in coꝛpꝑe eius aliquã claritateʒ viderint.ʒ coꝛpoꝛa gloꝛioſa non ſuntclara. Contra Wath. iʒ.tũc fulgebũt inſti ſicut ſoli regno pĩis eoꝝ. Iteʒ apłs ad philip. 4.ſaluatoꝛẽ expectamuſ dñm ñm eſumx pᷣm grefoꝛmabit coꝛpus hũilitatis nr̃e cõ ſiguratũ coꝛpꝑi claritatis ſue. Rñdeo ꝙ coꝛpa btõ rũ erunt rlara ſient teſtantur auctoꝛitates ad ßᷣam ptem inducte.ſed qꝛ claritas illa cauſabit᷑ a beati⸗ tudine aie quã inequalt beati ꝑtici pant.i illa coꝛ⸗ poꝛa nõ erũt equalia in claritate.qð exp̃ſſe ſignifi cat apts.i.coꝛ. i.cõpando beatos ſtellis differen tibus in claritate. Et dicunt alig ꝙ pᷣdicta clari⸗ tas cauſabitur a claritate beatitudinis aie pe eius multitudinem.cuius claritatis ſilitudo recepta ĩ coꝛpe ſiet coꝛꝑalis. quia quod recipituri aliquo re cipitur ᷣm modũ recipientis.vnde fantaſma cuʒ recipit᷑ in intellectu etficitur ſpecies intelligibiliſ. Sed contra hos arguitur ſic. aĩa beata illam coꝛ poꝛis claritatem non poterit facere de nihilo. qꝛ creatura creare non põt.ſed ᷣm pᷣdictã opinionem ſeq̃ret᷑ ꝙ aĩa beata illã coꝛꝑis claritatẽ de nihilo fa
ceret.nõ.n.faceret eadẽ tota ſua claritate nec ð ꝑ·
te eiꝰ.vñ illi hʒ opionẽ ſuã rõnẽ reddere ñ pũt de qꝰ pᷣdicta claritas coꝛpis det. ꝛeterea ſiẽ ſpũs nõ põt eſici coꝛpꝰ nec eↄꝰ.ſic nec ſilitudo ſpũalis põt ſieri foꝛma coꝛpꝑalis nec eↄꝰ.qᷓ;uis de potentia foꝛ me coꝛpꝑalis educi poſſʒ ſititudo ſpñal.vñ illa eað ſilitudoqᷓ eſt fantaſma nunqᷓ; fit ſp̃es intelligibilis nec efficitur in itellectu ſicut in ſfubò.accũs.n.non mutatſbm̃.ſed de potentia fantaſinatis educitur ꝑ virtutẽ intellectus agẽtis ſpẽs intelligibilis q̃ĩi teltcñ poſſibili recipit᷑ ſicut in ſubõ.vel vt melius dic educit᷑ de potẽtia intellect? poſſibilis ꝑ virtu
tẽ intellectꝰ agẽtis medãte fãtiſmate vt iſtrali agẽ
te.qꝛ fantaſma illã actionẽ agit ĩ vtute luis inteiie ctus agẽtis. Vr̃qᷓ mihi dð ꝙ ſupꝛadcã coꝛꝑis cla⸗ ritas cãbit᷑ a claritate aĩe btitudis.nõ ꝑ muitipiica tionẽ vt dicebat opiopᷣdicta. Sʒ per ꝙ educitur de potẽtia coꝛꝑis ꝑ vtutẽ btitudis aĩe. nõ tñ.n.im potẽtia coꝛꝑis ſunt qͥlitares q̃ ðe ip̃o poſſunt educi ꝑ virtutẽ nãlis agentis.ſed etiã aliq̃ de ipſo educi non pñt. niſi per virtutẽ ſupernãlis agentis.iõ nõ
obſtãte ꝙ claritas btitudinis aie ſit ſupernãlis per
ipᷣam educi pot pᷣdicti coꝛꝝis claritas de potentia eiuſdem coꝛpis. vel vt dicũt aliqui erit a deo ĩme diate tm̃ per creationẽ.⁊ qꝛpulchꝛitudo hũñani coꝛ poꝛis requirit vt quedã eius ptes ſint clarioꝛeſqᷓ; alie.iõ nõ erũt oẽs partes coꝛpoꝛis aliqualiter cla re.erunt tñ clare ᷣm illam pꝛoportioneʒ quã ma⸗ gis requiret corꝑis pulchritudo. Ad pm ĩ oppm dð ꝙ corpus ciarũ nõ abſcondit illud quod eſt poſt ſe niſi rõne denſitatis partium luminoſarũ. denſi tas autem repugnat ꝑuitati.nec ſemper conſequi tur mgior denſitas maiorem duritiem. vñ q;uis
in criſtallo maior ſit durities qᷓ; in flãma.non tam̃
eſt denſitas tanta.nec mirũ. multa.n.mollia vide mus denſira quibuſdam duris. aliaenim ⁊ quali tas eſt denſitas a duritie.⁊ raritas a mollitie. Ad
ſecundũ dicendum ꝙ gloria nontollet naturam. ⸗ſed perficiet. vnde color qui debetur corpori ex
naturg ſuarum partium remanebit in eo. ſed ſu peraddetur claritas ex redundantia glorie ani

———* —.—— „
me ſicut videmus coꝛpoꝛa coloꝛata ex ſui nã lumi
ne ſolis reſplendere. Ad ʒm dð ꝙ claritas coꝛpo ris gloꝛioſi eſt in eo ex merito volũtatis.⁊ ideo eiꝰ occultatio ⁊ manifeſtatio iperio volũtatis ſubdet᷑. xpᷣs aũt cñ ſe manifeſtauit diſcipulis ſuis noluit eif manifeſtare ſui coꝛpoꝛis claritatem.qꝛ ſicut dicit. Aug.ꝛ2. de ci.c.i9.eam non ſuſtinuiſſet humanus atq; infirmus aſpectꝰ qñ ille a ſuis ita debebat at⸗ tendi vt poſſʒ agnoſci. Argumenta ad partẽ aliñ cõcedenda ſunt.ad intcllectũ tñ illius verbi fulge⸗ bunt iuſti ſicut ſol in regno.ſciendũ ꝙ lur elemen⸗ taris ⁊ lux coꝛpoꝛis gloꝛificati einſdem ſpeciei non ſunt.ſʒ lux elementaris eſt quaſi quedã imitatio ii lius ſicut lux ſpũalis nãlis aĩe nõ eſt eiuſdẽ ſpẽi cuʒ
pali luce glie.ſed eſt quedã imitatio illiꝰ lux etiã
ſolaris nõ eſt eiuſdẽ ſpẽi cũ luce coꝛpoꝛis gloꝛifica- ti.ſʒ vnaeſt qucdã ſilitudo ſeu imitatio alteriꝰ.lux
tiñ coꝛpoꝛis xp̃i eiuſdẽ ſpẽi eſt cũ luce que poſt reſur⸗
rectionẽ erit in alijs coꝛpoꝛib? glicatis differunt. rñ luces coꝛpoꝝ gloꝛificatoꝝ a luce coꝛpoꝛis xp̃i⁊i ter ſe m magis ⁊ minus.qð notat apis.i.coꝛ.iq. dicens ꝙ alia eſt claritas ſolis.alia eſt claritas le. alia claritas ſtellaxꝝ.ſtella.n.a ſtella differt ĩ clarita te ſicut ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ.ſicut.n.dicit mag ĩ lra erit claritas coꝛpoꝝ differens m differentiaʒ glie aĩaꝝ.⁊ hoc eſt rõnabile quin ex claritate beati tudinis aie recũdabit in coꝛpus.vt viſum oxt. vñ hm pꝛopoꝛtionẽ qua beatitudo aie xp̃i excedit bea titudinẽ cuiuſſʒ alterius aie ſic lux coꝛpoꝛis xp̃i ex⸗ cedit lucem.futurã in quocũqʒ alio coꝛpoꝛe gloꝛifi⸗ cato. Vñj in verbo apli ð allegato per claritatẽ ſolis cõueniẽter põt intelligi claritas coꝛpoꝛis xp̃i.⁊ per clatitatẽ ſteliaꝝ futura claritas coꝛpoꝝ alioꝝ.nec ẽ intelligendũ ꝙ lux cuiuſcũqʒ coꝛpoꝛis gloꝛificati tã ta ſit extenſiue q;ta lux ſolis ꝑp coꝛpoꝛis ſ olariſma gnitudinẽ.q;uis cõcedamus ꝙ in coꝛpe xp̃i mioꝛ ſit intenſiue. ita vt foꝛtius ⁊ intenſius luceat q; iu⸗ ceret ſol ſi eſſet equalis qᷓ;titatis.tñ aliqui volůt cõcedere de luce alioꝝ coꝛpoꝝ glificatoꝝ.vñ dicũt ꝙ in illo verbo.fulge bũt iuſti ſicut ſol. li ſicut. nð eſt nota equalitatis ſed ſilitudis.quialux coꝛpoꝝ glo⸗ rificatoꝝ alioꝝ a coꝝpexp̃i erit quedã ſilitudo ſeu
mutatio lucis ſolaris.ſʒ cum ſol ⁊ oiĩa coꝛpalia ſint
pp electos.ꝓbabilius vĩ ꝙ lux ſolis ſit quedã imi⸗ tatio lucis illius que erit in coꝛꝑibus gloꝛiñcatis ⁊
g quodlibet coꝛpus glozificatũ foꝛtius lucebit⁊ in tenſius q; luceret ſolſi ſetequalis qᷓ;titatis.⁊ ga
lux vi per hocꝙ agit in viſuʒ ⁊ in ptãde aie erit gii⸗
ſcate ꝓhibere lucẽ coꝛpoꝛis ſui ne agat in viſuʒ.ſi cut ⁊ quelibʒ alia actio coꝛpis in ptãte eius erit. i eẽt hic pñs aia que iam coꝛpus glificatuʒ reſũpſit vt aia xp̃i. vel vt aia beate virginis.poſſet occulta
re pꝛo ſug voiũtate lucẽ coꝛpiſſui ns videret. Sʒ vtrũſi nõ ꝓhiberet poſſʒ videri ab oclo nõ gloꝛifi⸗ cato ſine miraclo dubiũ eſt.⁊ dicũt alig ꝙ ſic.qꝛ ſiẽ illnd qð nõ eſt audibile nõ poſſÿ dici ſonꝰniſi pure equoce.ſic plaritas que nõ eſſʒ viſibilis nõ poiſʒ di ci claritas niſi equoce.claritas aũt non di equmuo⸗ c de iſta claritate quã videmꝰ⁊ ð clarſtate coꝛpis gltoſi.qꝛ ⁊ſi claritas coꝛpis glioſi ſit alterius gene⸗
ris q iſta. qᷓ;tuʒ ad cãm.non tñ ad ſui naturam ſeu ſpẽʒ. vñ ſicut claritas naturalis rõe ſue ſpẽi eſtpꝛo.
ko viſui.itas claritas coꝛpis glioſi.nec eſt icendũ vt vi iſtis g xſui excellentiã viſuʒ offen
4— G — 2
deret. qꝛ ſicut coꝛpus giioſuʒ pati non põt niſi pat
6„
ſione aiali.ita? lur eius non aget in viſuʒ niſi paſ⸗
ſionẽ aialem.claritas aũt intenſa non offendit vi⸗ ſum rõne talis actionis.ſʒ magis delectat. exceſſ? eni claritatis non offendit viſum niſi inq;tum agit in ipſum naturalem actionem ſeu materiglem ⁊
calefaciendo⁊ diſſoluendooꝛganũ viſus ⁊ diſgre- gando viſibiles ſpẽs dato ẽt ꝙ pᷣdicta claritaſnon
ſit eiuſdem ſpẽi cũ iſta claritate quã videmus.nõ
pn hoc dʒ dici ab oculo non glificato inniſibilis.qꝛ
Vnitas obipotẽtie nõ eſt vnitas f̃m ſpẽʒ ſed im ge nus nec.n.eiuſdem ſpẽi ſunt lux elementatis ⁊ ſo⸗
laris. vt in li.⁊ oũſuz eſt.⁊ tñ vtraq; eſt a nobis vi
ſibilis. nec oẽs odoꝛes ſunt eiuſdem ſpẽi.nec om̃s
ſapoꝛes.nec oẽs que intelligit intellectus. Sed cõ
tra pᷣdictam opinionẽ ſic põt argui.vt.n.hĩtũẽ ſu⸗
perius.dicit Aug.ꝛꝛ. de ci.c.i9.ꝙ claritasi xp̃i co
poꝛe cñ reſurrexerit ab oclis diſciptoꝝ potiꝰabſcõ dita fuiſſe qᷓ; defuiſſe credenda eſt.nõ.n.eam hůũa⸗ nus ferret atqʒ infirmus aſpectus.qñ ille aſuis ita dʒ attendi vt poſſet cognoſci.hinc pʒ expᷣſſe Aug.
velle ꝙ ſi xp̃s non abſcondiſſet claritateʒ coꝛpoꝛis
ſui diſciplis ſuis eam nõ potuiſſent intueri necxpʒ cognouiſſe. Pꝛeterea cuʒ diſciplis ſuis oſtendit claritatẽ ſimilem future ĩmoꝛtalitatis in tranffigu ratiõe.vt hã Math.iq.⁊ in glo.ibidẽ ⁊ eiſdẽ etiaʒ oñdit ſui coꝛpis ſubtilitatẽ ad eos ianuis clauſis in trando? eius agilitatẽ in aſcendendo in celuʒ.ita ꝓbabile eſt ꝙ ſi porniſſent vidre ſui coꝛpis clari⸗
tateʒ ꝑ naturã ꝙ eã eis oſteodiſſet in ſignũ dilectio nis.⁊ in argn gloꝛioſe reſurrectionis.vñ claritas
quã eis oñdit in tranſfiguratione longe fuit inferi⸗ 9ꝛ iſta.nec fuit dos ſed aliqualis ſimilitudo dotis claritatis. Et pᷣterea ex natura lucis coꝛpoꝛalis ex cellentis? iutenſe nõ v eſſe ꝙ agere poſſit in viſũ paſſibilẽ ⁊ coꝛꝛuptibilẽ aialeʒ actionẽ ſine naturali
Rõð aũt adducta ꝓ alia opinione paxꝝ valet. vñ.n.
cõcedo ꝙſi claritas coꝛpis gloꝛioſi non eſſet viſibi lis qᷓ;tũ eſt ex ꝑte ſua non eſt claritas niſi equiuoce. Nñ cõcedo ꝙ qᷓtuz eſt ex pte ſua viſib ilis eſt. ſʒ ex hoc nõ ſegtur ꝙ ſit viſibilis in virtute ſua nãlr ab
oculo debili ⁊ infirmo ſicut videmus ꝙ multa ſũt poſſibilia qᷓ;tuz eſt ex ꝑte ſua.q̃ tñ non ſunt poſſibi⸗
lia infirme potentie. vnde mihi vĩ dð ꝙ lux coꝛpo ris glioſi in ſua virtute ⁊ plenitudine videri non poſſ ſine miraculo ab oculo nõ gloꝛificato.nec iße oculus eam abſq; ſui obruſione eius radios in ſua foꝛtitudine ⁊ plenitndine recipe poſſet ſicut eã ocu lus nñ intueri põt luce ſoł in ſuo fonte mediante ali
qua nube illaʒ lucem non penitus abſcondente F
reddẽte radios eins ꝓpoꝛtionales vijui no ſic di co aliquo modo a ſili ꝙ beatus ſic põt radios coꝛ poꝛis ſui cõtẽpcrare ⁊ reddere ꝓpoꝛtionales viſui nro ꝙ poſſemus illam lucem videre in coꝛꝑe ſuo. ſed non videmus eã in ſua plenitudine nec vtre⸗
fulgentem in ſua perfecta virtute. z N ptimo queritur vtrum coꝛpa bea⸗
F toꝛum erunt agilia. Etviꝙ
non.phꝰ.ꝛ.celi⁊ mundi dicit ꝙ ſi eſſent in
vnoquoq; oꝛbium heſitantium ſtelle multe: eſſet oꝛbis vltimus in laboꝛe ⁊ pena cum ipſo mouef̃t
oꝛbes qui ſunt poſt ipſim motu diuerſo.in quo pʒ ꝙ laboꝛioſum eſt rem mouere contra ſuam inclia⸗
„————
— —.
t

eoꝛpoꝛa beatoꝝ ſi mouerent᷑ ab aĩa mouerẽtur cõ⸗ tra ſuaʒ inclinationẽ foꝛtẽ.qꝛ inclinabũt᷑ deoꝛſum cũincoꝛpoꝛe hũano dñet᷑ terra qᷓ;tũ ad qᷓ;ᷓtitatem molis.ꝗᷓ in beatis non erit aliqua motus agilitas. Item hm phm̃ vbi p̃us.res bona cõpleta ẽ exñs bona abſq; opatione ſed glibʒ brũs erit res bona cõpleta.ꝗᷓ non mouebunt ſe.ſʒ coꝛpoꝝ agilitas oꝛ⸗ dinat᷑ ad motũ.ꝗᷓ nulla erit agilitas in coꝛpoꝛibus eoꝝ. Nẽ qð de feẽagile nõ indiget aliquo deferẽ⸗ te.ſʒ bẽati rapient᷑ ĩ nubibꝰobuiã xp̃o ĩaera.i.theſ ſa.4 ð coꝛpoꝛa beatoꝝ nõ erunt agilia. Itẽ locus cuiuſſibet beati erit in determinata ꝓpinquitate ad xpᷣm ſecũdũ meritoꝝ ciiuſlibʒ exigentiã.ſʒ nul⸗
lus beatus volet elongare a rpᷣo.cuʒ ergo mouẽdo
ſe aut elongaretur axp̃o.aut appꝛopinquaret ei. nõ monebůt ſe.ð in coꝛpoꝛibꝰ eoꝝ nõ erit agilitas cũagilitas oꝛdinet᷑ ad motũ. Contra.ſap̃ ʒ.dĩ ꝙ᷑ tãqᷓ; ſintille in arundineto diſcurrẽt.diſcurſus aũt ſintillarũ agilis eſt. Itẽ Jſa. o.qui ſperãt in dño mutabunt foꝛtitudinẽ.aſſumẽt pẽnas ſicut aquile current ⁊ nõ laboꝛabũt.ãbulabũt ⁊ non deſicient. MRñdeo ꝙ coꝛpoꝛa beatoꝝ erũt agilia.qð ſatis in nuit apls.i.coꝛ.iy. vbi dicit ꝙ ſurget coꝛpus ſpũa le.quia tarditaſ repugnatſp̃alitati.⁊ glo.ibidẽ di cit ꝙ erit agibile.ad agilitatẽ.n.motus tria cõcur⸗ runt.ſ.foꝛtitudo virtutis motie. habilitas mobił ad motũ.⁊ iſtoꝝ duoꝝ ꝑfecta cõiunctio que regrit᷑ inter mobile ⁊ motoꝛeʒ pᷣmuʒ erit in btis per gliaʒ gie. ⁊m erit in coꝛpoꝛe ꝑ quandã qualitatẽ qua erit
habile moueri bm voluntatẽ aĩe in nullo penitus.
reſiſtens q̃ qualitas dos agilitatis dĩ.ʒmerit ꝑ iſta duo ſimul. ꝑ illa.n.duo erit ꝑfecta cõiunctio inter coꝛpus ⁊ aĩam que requirit᷑ inter mobile ⁊ motoꝛẽ ſicut ꝑipaſſibilitatẽ pfecte vnier̃ aĩe vt foꝛme dan ti cõpiementũ ßᷣmi eẽ.⁊ iõ ita aĩa velociter poterit coꝛpus ſuj mouere ſicut põt ſe ipᷣam ſine coꝛpoꝛe. qð ſatis innuit Aug.ꝛꝛ. de ci.c.ʒo.dicens vbi vo⸗ let ſpũs ibi erit ꝓtinus coꝛpus. nec ex h̃ vult dicer g in inſtanti ip̃m moueat.qꝛ nec ſe ipᷣaʒ ſine coꝛpo re poſſʒ monere de loco ad locũ in inſtanti qð ſatis pʒp qð ꝓbatñ eſt de anglo li.i.di.ʒ.in illa qõe. vtrů angelus poſſit ꝑtranſire in inſtanti medium inter duo loca.⁊ credo ꝙ œẽs ꝑtes eiuſdẽ coꝛpoꝛis equalt erunt agiles.qꝛ minoꝛ agilitas ĩ vna parte qᷓ; in alia redderet minus pfectam agilitatẽ totiꝰ. Ad pn in oppn dð ꝙ aia ad quãcũq; ꝑtẽ moue⸗ at coꝛpus ſuuʒ non mouebit ip̃m cõtra ſuaʒ inclia-
tionẽ. qꝛ ſicut dicit Aug.ꝛꝛ.de ci.c.ii. Omniporẽ
goĩa creauit elemẽta:terreno coꝛpoꝛi graue põdꝰ auferet. vt in eodẽ elemento hiret viuiicatuʒ coꝛ⸗ pus vbi voluerit viuificãs ſpũs. Ad m dðꝙ cõ⸗ poꝛa glioſa non acquirentaliquã perfectionẽ ꝑ ſuũ motũ localẽ.mouebũtur tñ vt id qð hñt in virtute actu exercentes diuinã ſapientiã in omnibus com mendabilẽ oſtendat.⁊ vt reficiatur viſus eoꝝ pul chꝛitudine diuerſaꝝ creaturaꝝ in quibꝰ dei fapiẽ⸗ tia ⁊ potentia ⁊ bonitas eminent᷑ relucebũt. nec ꝑ illum motum in aliquo minuetur eox contempla⸗ tio. qꝛ quocũq; vadant deum ſemper pꝛeſentẽ ha⸗ vebunt. Ad ʒm dð ꝙ coꝛpoꝛa beatoꝛm non defe, rentur in nubibus.qꝛ eis indigeant.ſed ad eoꝝ re⸗ nerentiam oſdẽduʒ Ad m dð ꝙ pꝛocedit ac ſi chꝛiſtus nunquã moueretſe quod falſum eſt.⁊ pꝛe terca virtute ſupernaturali humanitatem xi ocu
tudo coꝛpoꝛis erit accidentale
lis coꝛpoꝛalibus videbunt in quocũqʒloco celi em
fuerinr. Ex dictis patet ſolutio ad illam que⸗ ionem vtrum beati vtent᷑ agilitate coꝛpoꝝ ſuoꝝ
qneritur vtrum anima poſſit Ctauo mouere coꝛpus ſuum in inſtã
ti ratione agilitatis ſue.ſed ſoluti oni huiꝰ queſtionis non eſt hic immoꝛandũ.quia ex dictis in pꝛecedenti qõne.⁊ li.i.di.io.patet ꝙ anima bea ra non poterit coꝛpus ſuum de loco ad locum in in ſtanti mouere. hoc etiam patet ver aliqua dicta in li.ꝛ.di.ꝛꝛ. in illa queſtione vtrum xp̃s aſcendit in
celum per mutationem ſucceſſiuã vel inſtãtaneã.
————
(¶Aniculas qmnts.
6 nror querit᷑ de..pn — Onſeq ueter cipali. Et circa queruntur.g. Pꝛimo vtx btõxꝝ ſit ali qð pᷣmiũ accidentale. 2 vtrũ beati⸗ pᷣmiũ. ʒ? vtruʒ oẽ pᷣmiũ accidentale ſit aureola. 4 vtrum anreola
ſit in aia vel coꝛpoꝛe. I vtruzʒ anreola ſit in xp̃o.
6 vtrũ quilibet beatus tm̃ gaudeat de bono ſui
primi qᷓ;tů de ſuo. vtrñ beati hẽbũt aliað pꝛe⸗ mñ acctale ꝓ bonis opibus q fecerunt in moꝛta lipccõ. g' vtrũ angeli habebũt aureolam ꝓ mini
ſterio ab eis nobis exhibito. *— 5 ꝙ in btis nullũ erit R mo oſtẽdo pᷣmiuz accñtale. qa pmiũ accñtale nõ dĩ accñtale.qꝛ ſit accidẽs aie. ſic.n. viſio dei eſſet accidentale pᷣmiũ.ᷓ nulluʒ põt dici pᷣmiũ accñtale niſi eſſet a beato ſepabile. eoꝝ gaudiũ auferet᷑ ab eiſvt hã Jo.ib.ꝗᷓ nul ũ erit in eis pᷣmiũ accñtale. Itẽ nihil eſt accñtale qð includit᷑ in diffinitione rei.ſʒ in diffinitiõe bes titudinis includunt᷑ oĩa bona que beati ſunt habi⸗ turi.quia ſicut dicit Aug.iʒ.de tri.c.g. Beatus eſt
dhʒ oia q̃ vult ⁊ nihil male vult.⁊ cõſtat ꝙ ip̃i vo⸗
lent oĩa bonaque habebũt. Boeꝰ etiã dicit in liꝰ.ð cõſo.c.ʒ. ꝙ btitudo eſt ſtatus omniũ bonoꝛũ aggre
gatione perfectus.ðᷓ in btĩs nullum pꝛemiũ erit ac
cidentale. Vontra accidens eſt qð aduenit rei pꝰ eſſe cõpletũ.ſed multa gaudia hñit beati que ſi non
haberent nihilominus btitudo ip̃oꝝ eſſet cõpleta.
ʒin eis eſt accũtale pᷣmũ. Rñdeo ꝙ in beatis eſt pꝛemiũ eſſentiale quod eit anime beatitudo confi ſtens in clara dei viſione ⁊ pfecta fruitione ⁊ ꝑfcã ſecuritate.de pᷣdicte viſionis ⁊ fruitionis ꝑpetua⸗ tione ⁊ gaudio qð habent de deo eis modis ſupꝛa dictis pꝛeſente.⁊ pᷣmiũ accñtale quod habet bonũ creatum ꝓobiecto quod accũtale dicitur.nð qꝛ ſit accñs aĩe qꝛ tunc beatitudo anime etiam diceret᷑
pꝛemium accñtale.ſed qꝛ talepꝛemium non eſt de
ratione beatitudinis anime eo ꝙ anima ſine illo
eſſet vere beata.quia ſicut dicit Aug.Iv.liꝰ.cõfeſ. inter pꝛincipium ⁊ medium ad deum loquens de
bonis geatis. beatus qui te ſcit etiaʒ ſi illa neſciat q vero⁊ te ⁊ illa nouit nõ pꝛopter ilia beatioꝛ ſed pꝛopter te ſolum beatus eſt. Ex dictis patet ſolu tio ad pꝛimum in oppoſitum. Ad ſecundum di⸗ cendum ꝙ nõ omnia bona que habebunt beati in cluduntur in diffinitione eſſentialis beatitudi- nis. quia einſ diffinitio ẽ perfecta aie cũ deo cõiun ctio per claram viſionem ⁊ perfectã fruitionem ⁊

de ppetuatione vtriuſqʒ ſecuritatis ꝑfeetionem ⁊ gaudiũ de deo modis fupꝛadictis eis pñte. vñ il⸗ le diffinitiones Aug.? Boe. ſunt quedã deſeriptõ nesbtitudinis analogice dicte de beatitudine eſ⸗ ſentiali ⁊ accntali. Velpõt dici ꝙ iõ dĩ beatitudo bonoꝝ omniů aggregatio.qꝛ perfectioneſ omniuʒ bonoꝝ creatoꝛũ ſunt ſupereminenti mõi ſummoò bono quod eſt beatitudinis obiectum. — neritur vtrum beatitudo 2 cundo erit pꝛemiũ acci⸗ dentale. Et viꝙ non. quia nòti aia eſt de rſſentia hois ſed etiam coꝛpus.ꝗa ſili non rantuʒ btitudo aie eſt britudo eẽntialis.ſed etiaʒ beatitu⸗ do coꝛpoꝛis. Itẽ illa beatitudo eſt eẽntialis ꝑ quã auget᷑ eſſentialis aĩe beatitudo.ſed beatitudo coꝛ- poꝛis eſt huiuſinõi.qꝛ vt ſuperius oñſuz eſt aie per reſumptionẽ ſuoꝝ coꝛpoꝝ beatoꝛum clarius deuʒ videbũt.ᷓ beatitudo coꝛpoꝛis eſt eẽntiale ᷣmium
—
eẽntiale.ſupadditũ.n.eſſentie rei non eſt pertinẽs ad eius eẽntiã.ſed ſicut dicit glo.ſupꝑ illud ero.⁊. . ſuper illam alteram coꝛonam aureolam huic.i.au reole aureola ſupponitur.cũ ĩ ſcriptura dã ꝙ ei ſuh limioꝛ gloꝛia in receptione cqꝛpoꝝ ſeruet᷑.ʒᷓ gloꝛia coꝛpoꝛis nõ pertinet ad pᷣmium eſſentiale. Ium quod eſt vni eẽntiale.non eſt alij accidentalẽ.qꝛſi
titudo coꝛpoꝛis accidit ſubãli pᷣmio aie.g non ẽ eſ⸗
titudo.aie.ſ.⁊ coꝛpoꝛis. dĩ añt eſſe de eſſentiq bea⸗
ſet eſſe vere beata.⁊ qꝛ ſine coꝛpoꝛe vere beatae beatitudo coꝛpoꝛis ptinet ad pꝛemiũ aie accñtale non eſſentiale.ſed itlud ſine quo coꝛpus nõ poſſet
pertinere.⁊ ita põt dici ꝙ btitudo coꝛpoꝛis aliquo modoeſt eſſentialis ſimplr ⁊ pꝛincipalirer. quia ẽ eſſential coꝛpoꝛi inqᷓ;tů ſine ilia coꝛpus nõ poſſÿʒ eẽ beatũ.tñ nõ eſt eſſentialis ſimpłr⁊ pncipair eoꝙñi ne illa ps hois pᷣncipalioꝛ eſt ꝑfecta ppſui cuʒ deo ⸗ cõiunctionẽ. Ad pᷣn dð ꝙ pꝛocedit de eſſentiali⸗ tate que debet᷑ pᷣmio coꝛꝑis. Ad ꝛm dð ꝙ aia per coꝛpoꝛis beatitudinẽ nõ videt clarius deum niſiĩ qᷓ;tů ex ſui vnionelad coꝛp&s hʒ pfectiuſeſſe ⁊ ex cõ ſequenti perfectioꝛeʒ opationẽ. Adpÿmũ ad ꝑteʒ Viam pꝛocedit de eẽntiali pᷣmio gie quod eſt eiſen
nulli accidat.ti aligd quod eſt eẽntiale vni eſt acci dentale alij. coloꝛ.n.eſt eſſentiat albedini.⁊ accidẽ talis parieti.ſic dico ꝙ q;uiſ beatitudq coꝛpoꝛiſſit pᷣmiũ accidentale eẽntiali pᷣmio gie.tñ põt eſſe ad eſſentiale pꝛemio coꝛpoꝛis. 1
tale ſit anreola.⁊ vñꝙ ſic. Pꝛe⸗ mi eſſentiale dicit aureola. cuʒ aureolq eſſet ſuperaddita auree vt hi exo.⁊ quqdlibʒ pᷣ⸗ mium accñtale ſit ſuperadditũ eẽntiali.q odlibet Pmium aceñrale eſt aureola. Iteʒ pꝛemiũ anime
—
reola. non ſit pertinẽs ad pᷣmiuz eẽntiale ſequitur PoE pꝛemium accñtale ſt aurebla.⁊ eq Lõtra multi ſunt beati qui nõ hñt aureolã. quia illaʒ non hnt niſi virgines martyres ⁊ pꝛedicqtoꝛes.⁊ tam̃
Lontra nihil ſupadditũ pꝛemio eẽntiali eſtmiůõũ
cut phꝰ.i.phi.ſubã nulli accidit.ſed certũ eſt ꝙ bea ſentialis pᷣmio coꝛpoꝛiſ. Rñdeo ꝙ duplex eſt bea
titudinis aie oE illud ſine quo non eſſʒ vere beata. ⁊ nihil eſt de eſſentia beatitudinis ſue ſine quo pof
eſſe beatũ vẽ eẽntialis eius beatitudo vel ad ipa
tiale ſimpl⁊ pᷣncipaliter. Ad ꝛm dð ꝙ qᷓuis ſubã
Ertio queritur vtrũ oẽ pꝛemiũ accidẽ
in eius anima neci eius coꝛpoꝛe. quia ßʒ phm̃.pÿ
nõ diſtingui niin eẽntiale ⁊ ccñtale. cñergoau- ethi.c.ß. honoꝛeſimagis in honoꝛante qᷓ; honoꝛa
nõeſt aligs beatus q nõ hẽataliqs pꝛemiũ accjta-
le.gᷓ non oœẽ pᷣmiñ accñtale eſt aureola. Rñdeo ꝙ
nõ oœẽ pᷣmiũ accñtaleẽ aureola.viẽ qðdã pᷣmiũ qð
dẽ aurea.qðᷣdã qð dẽ aureola. quoddã qð ů eſt nec aurea nec aureola.aurea eſt pᷣmiũ ſubãle bonoꝝ qð ꝑ ſimilitudinẽ aurea dã. tñ qꝛ datur victoꝛibꝰ⁊ vi⸗ ctoꝛi debetur coꝛona.tũ qꝛ per ipᷣm creatura rõna lis eſt deo pfecte ſubiecta cui eſſe ſubicctũ regnare .tũ ga ad ſititudinẽ coꝛone que ↄtinet᷑ linea circu-
lari que ita pfectaẽ vt ei nõ poſſit fieri additio niſi
accñtalis.iſiud pᷣmiũ eſt ita ꝑfectũ ꝙ ꝗcqd ſupaddi
tur accñtale eſt. tñ ga ſicut cdꝛona q̃ẽ circularis ad
eundẽ punctũ a quo incipit termiatur. itapꝑ ipſum pᷣmiũ eſſentiale creatura rõnalis ÿᷣmo pᷣncipio con iungit᷑ a quo in eſſe ꝑcreationẽ exiuit. Aureola ve ro eſt gaudiũ de opibusa ſe factis rõneʒ hñtibꝰ vi ctoꝛie excellentis per qð apparebit extẽriꝰin coꝛꝑe qdã decoꝛ qui pᷣdictũ interius gaudiũ exterius de⸗
clarabit.ſed opa que facit hõ bona creata ſunt ⁊ ᷓ
hnt rõnẽ victoꝛie excellẽtis ßuilegiata fũt.ᷣaureo la eſt gaudium de bonis creatis.nõ quibui cũq;.ſʒ
ßuilegiatis puilegio victoꝛie excellẽtir ⁊ qa oẽ gau
dium de bono creato ꝑtinet ad accũtalr pᷣminz. ꝙ
aureola eſt accñtale pᷣmiuzʒ.⁊ dẽ reſpectu auree vo⸗ cabulo ſignificante diminutionẽ ad ſignificandum ꝙ eſt multo minus pᷣmium qj aurea.⁊ hec figurata fuerũt exo.ꝛ. vbi di de tabuia que ponebatur ſuꝑ
archam. facies illi labiñ aureũ per circuitũ.⁊ ipila bio coꝛonã interaſilem altam quattuoꝛ digitis ⁊ ſi
illã alteram coꝛonam aureolã. in quo ſigniſicatum
fuit ꝙ aureolaẽ aliquid acctale ſupadditũ auree. nõ ti oœẽ pꝛemium accñtale aureol eſt.ga nõ om⸗
nia bona opera que fecerunt beati⁊ de quibꝰgau dent habent rationem Victoꝛie excellentis.⁊tam gaudium de illis cũ ſit de bono creato eſt pꝛemius
accñitale. Ad pÿn in oppn dð ꝙ ꝓcedit ex duabui affirmatiuis in ſecunda figura.cum dicit pᷣmiũ ac cidentale eſt ſuperadditum auree.aureola eſtſuꝑ⸗ addita auree.ergo quodlibet pꝛemiuʒ accnitale eit
aureola.⁊ ideo nð valet ꝓceſſus. Ad ⁊m dðꝙqᷓᷓ
uiſpᷣmium pᷣmaria diuiſioue diniditur in eẽntiaie ? accñtale.tamen accñtale ſubdiuidit᷑ in illud qð eſt aureola.⁊ illud quod non eſt aureola.
M queritur vtrum aureola ſitin 0 arto aia vel in coꝛpoꝛe. Et vipĩ
coꝛpoꝛe. Aug.ꝛꝛ. de ci.c.ꝛo.loquens de ci catricibus mfʒ dicit ꝙ non erit ineis defoꝛmitas ſed dignitas.ſed illa dignitas erit aligd pertinenſ
ad aureolam vel ip̃a aureola.ergo aureolaẽĩ coꝛ
poꝛe. Itẽ integra coꝛꝑe⁊ coꝛrupta mẽte ſi ꝑ fina⸗
leʒ pniam ſaluetur habebit aureolam ⁊ illam non
habebit:habebit aureolam? illaʒ non habebit in
tegra mente ⁊ coꝛupta carne quod vcrum non eſſet ñ aureola eſſet non in carne.ſed in aĩa. ergg
non eſt in anima.ſed in carne. Item aureola do⸗ ctoꝛum non videtur aliud eſſe qᷓ; reuerentia eiſer
hibita ab electis qui per coꝛum pꝛedicationeʒ cõ⸗
uerſi ſunt. ſʒ reuerenriam alicui exhibita non eſt
to ergo eſt quedam aureola que nec eſt in anima nec in coꝛpoꝛe illius cui debetur. Vontra.pꝛemi
um reſpondet merito.ſed omne meritum pꝛinci- paliter reſpicit animam.ergo cum aureola ſit pꝛe

niů quoddãprincipali eſt in aie. Rñdeo ꝙ Jolu⸗ tio huiꝰ qõnis ex dictis in qõne pᷣcedenti depen⸗ det. dictů eſt.n. in pᷣcedenti qõne ꝙ aureolaĩ bea⸗ tis eñ gaudiũ de bonis operibꝰ aie factis rõneʒ ha
bentibus victoꝛie ercellentis per quod apparebit
eyterius in coꝛpꝑe quidã decoꝛggaudiũ interiꝰꝑ di etuz exterius declarabit.gaudiũ añt eſt in aĩa. de⸗ coꝛaũt in coꝛpe.illud deciarãs gaudiũ effectus eiꝰ eſt vel aligd aiiquo mõ oꝛdinatũ tãqᷓ; ſignũ ad ipᷣm pᷣncipalr.ð ⁊ quaſi eſſentialiter aureolã erit in aĩa⁊ eius ſignũ aliqd ſenſibile erit in coꝛpoꝛe ſiue ſit effe ctũ ab interioꝛi gaudio ſiue nõ. quod maxie dico ꝓ pter cicatrices martyrũ que vident᷑ eſſe ñignũ au⸗ reole martyrũ exñtis in aia.cũ tñ ab ea non ſint ef⸗
fecte. Ex quo pʒ ſolutio ad auctoritateʒ Aug. ad
oppm allegatam. vt pʒ lraz que imediate ſubiũgit bi diꝙ per illas cicatrices quedã qʒuis in coꝛꝑe nõ coꝛꝑis ſed virtutis pulchꝛitudo fulgebit. Ad
⁊mn dð ꝙ ſi aliqua fuerunt moꝛtua cũ pꝛopoſito caſti tateʒ ſeruandi nũq; interrupto per cõtrariũ volũ⸗ tatis actũ.non obſiante ꝙ violenter oppꝛeſſa fue⸗ rit hẽbit aureolam virginitatis ⁊ nobilius gliſica bit᷑. qᷓ; ſi nõ fuiſſet violẽter oppꝛeſſa.vñ ſancta Lu cia tyranno dixit. Si me in vitam violari feceris mihi caſtitaſ duplicabit᷑ ad coꝛonã.⁊ intelligẽdo ꝙ pbduas virginitatis hĩet aureolas.ſʒ qꝛ non tm̃
pmiũ repoꝛtaſſʒ de vginitate cuſtodita.ſʒ eriã pꝛo iniuria quã in h fuiſſet paſſa.⁊ his cõcoꝛdat Aug.
. de ci.c.iy. dicens de viclẽter oppꝛeſſis. qs ſana mente putauerit ſe ꝑdere pudicitiã ſi foꝛte in app̃⸗ penſa ⁊ oppꝛeſſa carne fua exerceat᷑ ⁊ expleat᷑ libi⸗ do non ſua.ſi.n.ß̃ modo pudicitig parit ꝓfecto pu dicitia virtꝰ animi non erit.⁊ infra quo circa ꝓpo
ſito animi ꝑmanente per quod coꝛpꝰetiã ſanctifi
cari meruit. nec ip̃i coꝛpoꝛi aufert ſanctitatẽ violẽ tia libidinis aliene. quã ſeruat ꝑſeuerantia conti- nentie ſue. Et ita dicit non amitti coꝛpis ſcitatem manente animi ſcitate etiã coꝛpoꝛe oppꝛeſſo.ſicut Amittit᷑ coꝛpoꝛis ſcitas violata animi ſcitate etiaʒ coꝛpoꝛe inracto.ſicut.n.integritatẽ mẽtis deus re aurare põt mediante mentis coꝛrupte pnia.quã⸗ nis facere nõ poſſit qn fuerit coꝛrupta.ita integri- ratẽ carnis deus reſtaurare põt.qᷓ;uis fieri nõ poſ⸗ ſit qn fuerit coꝛrupta.qᷓ;uis carnis integritas ad il ud qð eſt de edntia aureole nõ ſit neceſſaria. Ad ʒm dð ꝙ maioꝛ eſt falſa qᷓ;uis.n.conuerſi ꝑ alicuiꝰ dicationẽ illi exhibeant reuerentiam in patria il
ia.tñ exhibitio reuerentie aureola nõ eſt. ſʒ eſt eiu
aliquod ſignum. 5 Winto erit vtrũ aureola ſit in vp̃o
St vig ſic. qꝛ in xp̃o marime
v ſuerunt illa quibus debet᷑ aureola. fuit eni wirgo martyr⁊ doctoꝛ. Itẽ quod inter pmia acci dentalia eſt ꝑfectiſſimũ xpo eſt artribuendũ ſicut ꝑ
ſectiſſimũ hʒ eſſentiale pᷣmiũ.ſed pᷣmiũ aureole eſt pſfectiſſimũ inter pᷣmia accidentalia.ð in xpᷣoẽ au⸗
reola. Wontra oẽ pᷣmiũ ꝙ habiturus erat xpᷣs ha⸗
buit ab inſtãti cõceptiõis ſue.ſʒ ex tũc non habuit
aureolã. qꝛ aureola debet᷑ victoꝛi. ab inſtanti aũt ſue cõceptiõis nõ triũphauerat.qꝛ adhuc non pu⸗ gnauerat.ꝗ in xp̃o non eſt aureola. Itẽ aureola di
cit pᷣmiũ diminutjuũ.ĩʒ nullũ pᷣmiñ diminutiuũ ẽ
in xp̃o qꝛ oia quefunt in eo ſunt pfectiſſima. ergo
inx̃o ndrſt aureola. Rdeo g aureola põt con⸗
ſiderari dupl. vel m id quod eſt. vel ſub rõuc militi datur apÿncipe.ÿ mõẽ in xp̃operfectiſſime
triplex aureola.qꝛ pfectiſſime fuit virgo.q;uis n.
contra eius ſpũm carnalis cõcupiſcentia nůq; bel
lauerit. qꝛ in iß̃o radix eius nõ fuit.nec eſſe potuit
tñ qꝛ ꝑfecte eius caro ſue aie obediẽs fuit ⁊ pugna oꝛdiatur ad victoꝛiã. victoꝛia ad dũm pacificum nõ dʒ negari.ſed cõcedi in eo eſſe aureola virgini⸗ tatis. Pꝛetera xpᷣs pugnauit cõtra exercituʒ car nalis cõcupiſcentie nõ in ſe exãtis.ſed in alijs? in illo exercitu victo carnalẽ còcupiſcentiã vicit. ſiẽ aliqs vincit pᷣncipẽ vineendo robur exercitus ſui it etiã perfectiſſimus doctoꝛ⁊ ꝑf ctiſſime vi⸗ cit per ſuaʒ doctrinã diabolicas fraudulentiaſper quas diabolus nitebat᷑ bellare cõtra xpᷣm ⁊ contra ſuos. vñ dixit vt hi. Jo.iꝛ. nũc pᷣnceps huius mun di eijciet᷑ foꝛas. Fuit etiã ꝑfectiſſime martyr. vñ ip̃e dixit vt hã Jo.ig.ad hoc veni in mundũ vtte ſtimoniũ phibeaʒ veritati qð teſtimoniũ non tan tñ verbo ſecl moꝛtẽ ſuſtinendo ꝑphibuit ⁊ ſic vicit tyrannicas violentias. vñ dicit diſciplis ſuis. vt hi Jo.iy. Confidite quia ego vici mundũ. qꝛex⸗ celientiſſimã victoꝛiã habuit cõtra carnales cõcu⸗ piſcentias vincendo eag nõ inſe.qꝛ in ſe nunq fue runt ngc eſſe potuerũt.ſ/ in alijs quibus fuerit in⸗ telligendo vt expoſitũ eſt ⁊ cõtra diabolicas frau⸗ dulẽtias ⁊ cõtra tyrãnicas violentias.iò exceilẽti
ſime ſibi debet᷑ triplex aureola.ſ.aurcola virgini⸗
tatis. doctrine ⁊ martyrij.accipiendo aureolã ᷣm id quod eſt. Accipiendo aũt ſub rõne qua dat᷑ mili kiapncipe ſic xpᷣs nõ habet aureolã.qꝛ xp̃s p̃ncepſ militũ eſt.qᷓ;uis ſummus p̃ncipatus ſibi debebat rõne diuine nature. Argnmẽta ad ꝑtem pᷣmã pꝛo cedunt de aureola ᷣm id qð eſt. Ad pm ad par⸗ tem ſecundã dð ꝙ maioꝛ vera eſt de pmio ſubſtan tiali.nõ aũt de omni accidentali.vñ ab inſtanti cõ ceptiõiſſue nõ hũit gliam coꝛꝑiſin re.ſ in certa ex pectatione· ſic dico ð aureola. Ad? dicendum ꝙ aureola non dicit pꝛemium diminutumin gene re pꝛemij accidentalis.ſed perfectiſſimum quam uis reſpectu pᷣmij fubſtantialiſ habeat rationẽ pꝛe mij diminute. Ext dueritur vtrum angelis debeba — tur aureola. Et viĩ ꝙſic. quia ſũt omnes virgines.engo debetur eis aureo⸗ la virginitatis. Item ſunt noſtri doctoꝛes. vt in 2*.li.oſtenſum eſt. ergo debetur eis aureola doctri ne. Item difficilius eſt vincere ſpiritum qᷓ; car⸗ nem.ſed ipſi ſe ipſos vicerunt.cum lucifero ſua denti eis rebellionem acquieuerunt.ergo rõne ex cellentis victoꝛie eis debetur aurcola. Lontra ꝛ*. Thio.ꝛ* noq coꝛonabitur niſi qui legitime cer⸗ tauerit.ſed angeli nullum habuerunt certamẽ ſal tem difficile ad vincendum.ergo angeliſ nulla de betur aureola. Reſpondeo ꝙ angelis nulla debe tur anreola aliqua. quia aureola eſt gaudium de operibus aſe factis habentibus rationem victo⸗ rie excellemis angelis autem connaturalis eſt vir ginitas ipſos ipoſſibile eſi pati martyrium quia ſunt immoꝛtales. docere nos pertinet ad commu ne officiũ miniſtrantiũ ⁊ line laboꝛe illud exercẽt. ⁊ iõ vᷣginitas nõ hʒ i eis rõneʒ victoꝛie nec doctri na ròeʒ victoꝛie ſpecialis.⁊ ideo eis non debetur aureola virginitatis nec aureola doctrine nec eis

—
deberi potuit q; aureola martyrij.ſed non eſt ali aua aureola preter iſtas.qꝛ oĩs excellens victoꝛig vel eſt cõtra carnẽ vel eſt contra diaboluʒ vel con tra innndũ. eis tñ rõe miniſterij qð nobis exhibẽt debet pᷣmiũ accidentale. vñ quo ad hoc adhuc ſt
inactumerẽdi. Ex dictis patẽt ſolutiões ad duo
ma in oppm. Acd ʒm dðᷓ ꝙ in illa victoꝛia nulla uit difficultas.qꝛ nuila hẽbanticlinationẽ ad ma⸗ lů.⁊ iõ qᷓ;uis per ſuaʒ conuerũonẽ infoꝛmatam gra Smiuz ſubſtantiale meruerit.nõ tñ accidentale qð eſt aureola. Ad auctoꝛitatẽ apli ad aliã parteʒ dð g logtur de hoibus quoꝝ vita eſt in certamie m illud Job. 7. militia eſt vita hois ſuꝑ terrami quo certamie oʒ hominẽ hñteʒ vſuz li.ar. vincere ad hoc vt habeat vitam eternam. 2
aliqð accidentale pꝛemiũ
bonis opibus que fecerunt in pceõ moꝛ fali. St vĩ ꝙ nõ. rei moꝛtue nulũ põt deberi pᷣmiũ niſi ſit viuificqnda.ſed opera facta in pccõ moꝛta i viuificari nõ pñt vt ſuperius habitů eſt.ʒ eis nui luʒ debet᷑ pꝛemiũ. Rẽ nullũ reddit᷑ pᷣmiũ ꝓ opere qð deo nõ placuit. ſcd opa factaĩ moꝛtali peccato deo non placuerũt. qꝛ placentia operis pᷣſupponit placentiã opantis.ð pꝛo ilis nullũ hi pᷣmij Won tra beatis placet feciſſe illa bona opa que ĩinoꝛta⸗ li pccõ fecerũt ſed placentia impleta nõ eſt ſine ali qua delectatiõe.ʒ aliquod gaudiũ hñt beati ꝓbõis opibꝰqͥ fecerũt in moꝛtali pccõ. Rñꝰ ſiẽ penadu⸗ pier.ſ.qdaʒ iflicta a iudice q̃dã acta av ipᷣo peccãte qꝛhopeccãdo ſbiet infert penã. ita dico ꝙ duplex
eſt gaudiũ accitale in beatis quoddã receptũ fpã⸗ litera deo miſericoꝛditer retribuente. quoddam actum ab ip̃o beato recogitando bona opa ſua⁊ ſi⸗ bi cõplacendo in eis. Pꝛimũ gaudiũ magis pꝛo⸗ pꝛie hẽt rõneʒ pᷣmij qᷓ; ᷣm qᷓ;uis aũt ꝛmñ gliquo ino⸗ do habeat eo ꝙ oia que hñt. beati pꝛincipati a deo ſunt.cũ ergo beatis placeat ſe fec ſſe opa bonaq̃ ĩ
pocð moꝛtali fecerunt.maxie inqᷓ;tũ vident ꝙ illa— bona eos ad pniaʒ diſpoſuerũt ſeu inchinauerũt. x
illis hit.ð aliqð attñtale pꝛemiũ extendẽdo nomẽ pᷣmij ad quodlibʒ gaudiũ bonoꝝ.nec tñ ſic gaudẽt de illis opibus ſicut de illis que fecerũt in charita- te de gbus gaudẽt rõe opis opati ⁊ radicis ⁊ foꝛme de alijs gůt gaudẽt rõs operis oꝑati t̃.nec pꝛo ilł hnñt aliað accidentale pꝛemiuʒ a deo ſpãli datum. Zirgumẽta ad partẽ pꝛimã ꝓcedunt de pᷣmio ſpã liter datoa deo retribuẽte. Argumentũ ad partẽ ßam pꝛocedit de accñtali pᷣmio largiſſime dicto ꝓ ut ſe extendit ad quodcũq; gaudium bonoꝛum. o tũ gauder ð bono ſui pꝛoximi tũ de ſuo. ſed quia hꝰqõnis ſolutio apte pʒ per ea que dicta ſunt in li.ʒ. di. ʒi.in ſolutiõe hꝰ qõnis. vtrũ in piia remãebit charitas qᷓ;tũ ad oꝛ dinẽ diligendi qẽ in via.iõ ſolutiõi hꝰqõis ñẽ hic imoꝛãdũ.clarũ eſt. n.ꝙ bti magis gaudẽt ð bonoil hꝰ quẽ magis diligũt:declararũẽ gůt pdcã qõe ꝙ ipiia ꝗlʒ magis pꝰ deñ diligit ſe ip̃m qᷓ;tñ ad itẽſio nẽ actꝰ qᷓ; quẽcũqʒ aliũ. ex quo pʒ ꝙ qlʒ magis gau⸗ det de bono ſuo qᷓ; de bono ꝓxi ji.vi linus magit gaudet de bono ſuo qᷓ; ð bono petri.qᷓʒuis foꝛte pe trus pp maioꝛẽ gaudẽdi virtutẽ magis gaudeat ð bono lini qᷓ; de bonoſuo ꝓpꝛio linus 6*
Epti mo queritut vtrũ beati hẽbunt
ſolute.
6
7 N Irca aʒ ſines ſuos hẽbũt citates due 6 1 ⁊c.ſʒ nůqᷓ; ſi oẽs illi gmõ ſunt viuẽ tes ſaluarent ipleret᷑ nũerꝰ ciuiũ ciuitatis dei de iſtis cũ illis g iã faluati ſunt. Rñdeo ꝙ hoc nobis incertũẽ.ſᷣm tñ dcã Aug. vã dð.ꝙ ſic. Vi.n. ſentire in li. de bono cõiugali lõge añ medium ꝙ ñi oẽs hoies g viue bãt tꝑe ſuo ſaluarẽtur ꝙ ii cũ ilr qiã ſaluati erãt ſuffeciſſent ad repleriouẽ nñeri eie ctoꝛũ. vñ igrentibꝰ ſi oẽs hoies vellẽt ab oi cõcubi tu ↄtinere vñ ſubſiſteret genꝰ hũanum. Rñdet per hec verba. Atinã oẽs veilent dũtaxat de coꝛde puro? cõſcia bona ⁊ fide ĩficta.mlto citiꝰ dei ciui tas cõplerct ⁊ acceleraret᷑termius ſecli.Ex his v⸗ bis ſeꝗ vi qð añ dictũẽ.de Btñ nullus ſcit certitu- dinẽ niſ ſolus deꝰ vlille cui deꝰ B reuelauit. ſʒ ali
alijs pleniꝰ.qꝛ ſiẽ nullus btůs ip̃m videt qᷓ;tũ ex p
te ſua viſibireſt. uis glʒ ipᷣm ciare videat. ⁊ vnñ⸗ Alio clariꝰ ſic aliꝰ ab eõ fruit᷑ eo qᷓ;tũ ex ꝑte ſua frui bilisẽ.qᷓ;ᷣuis eo oẽs fruant᷑ pfecte.⁊ vnus aliopfe⸗
ctiꝰ.ita ꝗſqʒ gaudebit de bono alteriꝰqᷓlit gauderʒ
ſi in ſe hiet · nõ vz verũ ſiita ſit nota eqᷓlitatis.qᷓ; uis vera ſit bᷣm ꝙ itaẽ nota ſilitudis ſi ita eſſetpar gaudiñ vt ẽt par eẽt cognitio hec ſolutio nõ valet qꝛqtũ cognoſcẽt tĩ gaudebũt vnde ſequẽs ſolu⸗ tio melioꝛẽ que refert paritatẽ gaudij nõ eſſe ad in
tenſionẽ affectiouis gaudentiũ. ſʒ ad vniuerſitateʒ reꝝ de quibꝰgaudebit᷑.qꝛ de oœĩ re ð qua gaudebi
nus gaudebũt oẽs ſi quẽ mouet gd opus ſit ſpiri tibus defuncroꝛũ coꝛpoꝛa ſua in reſurrectiõe reci- pere ⁊c. Mec rõ reddita eſt ſuꝑiꝰeadẽ di. in illa qõ⸗
ne vtrũ beatitudo electoꝝ erit maioꝛ pꝰiudicium
E ante.
.* 3 2. ——.—
tiõe bonoꝝ. Hic determinat de retri⸗ butione maloꝝ.Et didit᷑ in ꝑtes tres P determiat de illaretributione ab in compatione ibi. Pꝛeterea queri ſolʒ
3 ponit bꝛeuem recapitulationem operis totiꝰ ibi. Noc de pedibus. Mꝛima in duas. pꝛimo de terminat de damnatis quo ad malum culpe. ꝛ quo ad malum pene ibi.idic queri poteſt. la ps que ibi incipit. Pꝛeterea queri ſolet diuiditur in
tres. Pꝛimo determinat de retributione malo-
rum in comparatione ad eos qui adhuc ſunt in b mundo. Secundo in compatione ad eos g erãt in limbo ibi. Si quis autem. Tertio in compa- tione ad eos g ſunti celo ibi. Queriẽt ſolet.⁊ iſiai
tres. Mingrit ſi boni ⁊ mali vidẽt ſe vfqʒ adi diciũ.⁊o ſi bti cõpatiũt᷑ malis ibi. Sʒ cũſci. oſiex
NViſa pena maloꝛũ minuit᷑ in beatis aliqua glia eo⸗
„
r.ivi. Poſtrẽo qyi
P.
25
ð cognitione dãnatoꝝ in ſpãli. ʒ⸗
riculus pꝛimus.
rq hane di.querendum eſt ÿᷣn rcq hanc cipaliter de quattuoꝛ. de cognitione aieſepate in genera
de eoꝛum voluntate. 4 de eoꝛũ punitiõe. wir capnquerunturtria. Mꝛimq vtrum aia ſepata cognoſcat aliquid ſenſibiliter. ⁊? vtruʒ cognoſcat Aiad itelligibili x ſpẽſi coꝛpe acceptaſ. ᷣ.vtꝝ c⸗
I Oꝛ uur qõxt. Supiufdetermi nauit mag de remunera
in ſim uel to0 15 ht ſiu de
v
g in ſeih ßö

*
gnopcat ſingularia.
g ꝙaia ſepata cogno Rmo oſtẽdo ꝓacareohn⸗
iter. Laſſiodoꝛus li.de aiac.ꝛ.dicit deaia epata. ꝙ vuit in ſe poſt huiꝰ ſeculi amiſſionem vi det audit tangit ac reliquis ſenſibus efficaciꝰ vtit᷑ Rẽli. de ſpũ ⁊ aiac.ii.dẽ aia qð dĩ aĩa dum ve gẽtat ſpũs. dũ contẽplat᷑ ſeuſus dum ſentit.ð potẽ tie ſenſitiue cñ aĩa ſepant᷑.ſed in ip̃a nõ ſunt ocioſe.
ßſenſitiua cognitione vtit. Irẽ phꝰ.i.de aia vult
ꝙ ſenſitiue potentie nõ ſeneſcũt.vñ dicit ꝙ ſi ſeni daret᷑ oculis iuuenis videf̃t vt iuuenis. aũt ve⸗ rũ non eſſet ſi potentia ſenſitiua dependeret ex coꝛ poꝛe. potentia ðᷓ ſenſitiua cum aia ſepat᷑·⁊ ſi ſic põt ſenſibilr cognoſcere. Itẽ bᷣm phm̃ in eodẽ li. deſi⸗ deriũ cõfidentia timoꝛ? gaudiũ pertinẽt ad poten tiam ſenſitiuum.ſed talia ſunt in aĩa ſepata.ergoĩ
ea eſt potentia ſenſitiua.⁊ ſi ſic põt aliꝗd ſenſibit
cognoſcere. Võtra in li.de eccliaſticis dogmati⸗ bus ꝓpoſitione.ig. dicit᷑ duabus ſubſtantijscõſtat
hõ tiñ aia.? carne.aĩa cũ rõne.⁊ carne cũ ſenſibus
ſuis.ꝗᷓ potentie ſenſitiue cũ aĩanõ ſepant᷑ cũ ex car⸗ ne dependeãt.⁊ ſi ſic nihil ſenſibilt cognoſcere põt
Item ſᷣm phm̃.ꝛ.de aia folus inteilectus eſt ſepa bilis ab alijs potentijs ſicut perpetuũ a coꝛrupti⸗ bili.ᷓ in ſepatione aie coꝛrũpunt᷑ potentie ſenſitie
⁊ſi ſic aia ſepata nihil ſenſibiliter põr cognoſcere
Rñdeo ꝙ ſicut ſe hiit intellectus ⁊ voluntas ad eſſentiaʒ aie intellectiue.ſic modo ſuo ſe hñt potẽ
tie ſenſitiue ad eſſentiã aie ſenſitiue. vt aũt oñſum
eſtli.i.intellectus ⁊ voluntas non addũt rẽ abſo⸗ lutã vltra eſſentiam aie intellectine qᷓ;uiſab ea dif
ferant ᷣm rõneʒ ⁊ relationẽ.ð ſilr potentie ſenſitie ab eſſentia aie ſenſitiue nõ differunt niſi ᷣm rõneʒ
Bercepto'ꝙ potẽtie ſenſitiue nõ pñt eſſe in actibus
ſuis.niſi mediantibus oꝛganis.intellectus auteʒ?
voluntas oꝛganis alligate nõ ſunt.qᷓ;uis dũ aĩa in⸗
tellectiua coꝛpoꝛi coꝛꝛuptibili eſt vnita ad directõ
nem ſuoꝝ actu indigeat miniſterio viriũ lenſiti- uarũ de rõi.l.ex quibꝰ ſequit᷑ ꝙ ſiue aĩa intellectia
⁊ ſenſitiua in hoie ſint eadẽ eſſentia.ſiue nõ. ꝙ aĩa intellectiua a coꝛpoꝛe ſepata nihil põt fenſibir co⸗
gnoſcere qꝛſi nð ſunt eadẽ eẽntia ñ remanẽt in aĩa ſepata potẽtie ſenſitiue.ſʒ in eiꝰ ſepatione a coꝛpoi coꝛrũpũtur.ſi aũt ſũt eadẽ eẽntia qᷓʒuis cũ ea ſepꝑen tur potẽtie ſẽſitiue.tñ in ea nõ pñt eſſe ĩactibꝰ fuis qꝛ talis ẽ nã rõalis aĩe ꝙ qᷓ;uis hm aligd abſolutuʒ nõ differat a ſua potẽtia itellectia nec a ſẽſitiua. tñ cognitionẽ q̃ ẽ ſentire hãe ñ põt niſi oꝛgano mediã
te.reſtat ð ꝙ aĩa ſepata nihil põt ſenſibilr cognoſce
re ex ꝑte cognoſcẽtis qᷓ;uis B poſſit ex ꝑte rei cogni te.qꝛ quis nõ poſſit cognoſcere ꝑ potentiã ſenſiti⸗ uã. põt tñ ꝑ intellectũ ſenſibilia vfenſibiles eoꝛuʒ modos cognoſcere.⁊ ſic dʒ itelligi auctoꝛitas. Caſ ſiodoꝛi ad ß vt hẽat veritatẽ. Ad ⁊ dð ꝙ qᷓ;uis potẽtie ſenſitiue cñ aĩa ſepent᷑ bʒ opĩonẽ dicentiuʒ ꝙ ĩ hoie aia intellectiua ⁊ ſenſitiua ſunt eadẽ eſſen tia.tñ ex B nõſequit᷑ ꝙ aia ſepata ꝑ eas ſenſibilr co gnoſcat pp rõnẽ dictã in qõnis ſolutiõe.nec tñ ex̃ ſequif ꝙ ocioſe ſint. qꝛ actus ſuos hẽbũt pꝰ coꝛꝑis reſũptionẽ ⁊ interi ſůt ad ꝑfectionẽ nãe. Er dictiſ pʒ ſolutio ad tertiũ. Mõt tñ dici ᷣm opionẽ dñtiũ potẽtiã ſenſitiuã coꝛrũpi in ſepatione aie ꝙ phꝰpeꝛ
viſiuã qͥ eiꝰfoꝛmaẽ. vñ dicit ſi oculus eſſet animal aia eius eſſet viſus. Ad 4n dð ꝙ timoꝛ ⁊ gaudiũ nõ ſunt vniuoce paſſiòes cõiũcte ⁊ aie ſeꝑate.ſicut pʒ ex his qͥ ſuperiꝰ dicta ſunt vbi q̃ſitũẽ vtuʒ gau⸗ ctiũ ſit aliquid differẽs a viſione ⁊ fruitione. Ad pmã auctoꝛitatẽ ad ꝑtẽ ßaʒ dð ᷣm opionẽ illoꝝ qui dñt ſenſitiuã ⁊ intellectiuã eſſe eãdẽ eſſentiã.ꝙ ſub noie potẽtie ſenſitiue accepit potẽtiã ⁊ eius inſtʒ ſub vno eo ꝙ vtrũq; cõcurrit ad actuʒ ſentiẽdi ⁊ ſic accipiendo potentiã ſenſitiuã planũ eſt ꝙ nõ ſepat᷑ ⁊ſic poſſet dici ad auctoꝛitatem phi.ꝛꝰ ailegatam. Vel pot dici aliter ꝙ vegetatiua ⁊ ſenſitina i plãtii ⁊ bꝛutis coꝛruptibiles ſunt.intellectiua autẽ ⁊ſi ab eis ſepari nõ poſſit in coꝛruptibilibus. tñ ᷣm eius opionẽ q̃ erroneaẽ ab eis põt ſeꝑari in ĩmoꝛtalibuſ indubitanter.n.opiatus eſt coꝛpa celeſtia eſſe aia⸗ ta.ſʒ ĩ errauit.⁊ huic cõcoꝛdat qð dixit phꝰ.ꝛ. li. ðᷣ aia.vbi dixit intellectiuã poſſe ſepari ab aliis.alia añt ab impoſſibile ẽ ĩimoꝛtalibꝰ.ſʒ opinãdo coꝛ⸗ poꝛaceleſtia eſſe animata r. 0 duerit᷑ vtrũ aia ſepata cog? E cundo ſcat aligd inteilectuali per ſpẽs in coꝛpe acceptaſ. Et vã ꝙ nõ. Aui. 6.
nliũli.ꝰ.c.b.ipoſſibile eſt foꝛmã itelligibilẽ eſſe in
gia in effectu perfecte.⁊ nõ itelligi ab eaĩ effectuꝑ fecte.ꝗᷓ foꝛma intelligibi᷑nõ ẽ ĩ aĩa niſi qᷓ;diu intei- ligit.ꝗᷓ ſpẽs intelligibiles in aĩa intellectiua nõ con ſernant᷑.ꝗᷓ a coꝛpoꝛe ſepata per illas intelligere nõ põt. Itẽ Aug.iiꝰ.ð tri.c.ʒ.cũ cogitãtis acieſ auer ſa fuerit.atqʒ illud qð in memoꝛia cernebat᷑ deſti⸗ terit intueri nihil foꝛme que ipꝛeſſa erat in eadem asie remanebit.ð ſpẽs in intellectu nõ conſeruan⸗ tur. ⁊ ſi ſic aia ſepata per eas nõ intelligit. Itẽ m phm̃.ʒ. de aiaſicut ſe hñit coloꝛes ad viſuʒ ſic fan⸗ taſmad intellectũ.ſed viſus quocũq; mõ diſpo⸗ ſitus nihil põt videre niſi pñte coloꝛe.ꝗᷓ cũ fantaſ⸗
mata nõ ſeꝑarent᷑ cũ aĩa intellectiua nõ põt ꝑſpẽs
in coꝛpoꝛe acceptas intelligere. Itẽ aia nihil itet ligit ſine intellectu poſſibili.cũ per receptionẽ ſÿe⸗ rum intelligibiliũ intelligat.ſed ſicut dicit ꝑhꝰ.ʒo. de aia.paſſiuus intellectus coꝛruptibilis eſt. ergo
aia ſepata nihil intelligit per ſpeties in coꝛpoꝛe ac
ceptas nec per quãcũq; viam aliam. Item ꝑom
nes ſpecies acceptas in coꝛpoꝛe anima ſimul intei ligere poteſt.quia tũc poteſt fimul itelligere plura quod negat phũs.⁊ ropi.neg eſt cauſa aliqua ðᷣter
minans intellectum ad hoc ꝙ magis intelligat ꝑ
vnam q; per aliam cum equale eſſe habeant in in tellectu.voluntas enim hanc dererminationem facere non poteſt:quia actus eius pꝛeſupponit in⸗ tellectus cognitionem.ergo anima ſeparataꝑ ſpe cies in coꝛpoꝛe acceptas itelligere nõ poteſt. Itẽ Vna potentia non habet natiralem modum agen di niſi vnum.potentia enim calefactiua ignis nõ calefacit naturaliter niſiſecundum modum vnuʒ nec eius leuitas mouet naturaliter niſi ſecundum modum vnum ſed intellectus coniunctus ⁊ ſepa ratus non eſt niſi vna potentia.ergo nõ habet na
turalem modum itelligẽdi niſivnum.ſed itellectꝰ
cõiunctus nõ habet naturalem modum itelligẽdi
niſi cum fantaſmate. ergo ip̃e ſepatus aut cum fan tsſmate intelligit. aut nihil naturaliter intelligit.
ſʒ ↄſtat ꝙ ñ itelligit cũ fãtaſmate qꝛfãtaſmata nõſe
oculũ nð intelligit oꝛganñtm̃ ſed oꝛganũ? potẽtiã pãtur cum intellectn cũ non ſint niſi in coꝛpoꝛali

———
———————— 5————.
ſubiecto. intellectus ſepatus nihil nãlr intelligit
Itẽ beati poſt reſurrectionẽ aliqua intelligẽt ĩfã̃⸗
taſmate.qꝛ ille modus intelligendi naturaiisẽ itel
lectni còiuncto coꝛpoꝛi.intellectus aũt ꝑ gloꝛiã nõ amittet ſuuʒ naruralẽ intelligendi modũ.qᷓ;uiſ per gliam hẽat modũ intelligendi ſupcrnaturalẽ.mo⸗ dus aũt intelligendi cũ fantaſmate nobilioꝛ eſt cᷓ; modus intelligendi cũ fantaſmate.cũ ꝗᷓ aĩa ſepata non habeat nãlem actionẽ perfectioꝛẽ qᷓ; hitura ſit pꝰ ſui vnionẽ cũ ſuo eoꝛpoꝛe gliſicato ſequit᷑ ꝙ aĩa
ſepata aut nãli nihil intelligit.aut in fantaſmate i
relligit.ſed cõſtat ꝙ non intelligit in fantaſmate qꝛ fantaſma non ſepatur.ergo nihil naturali intelli⸗ git. ⁊ ſi ſic ſequit᷑ ꝙ anima ſepata non cognoſcit ali quid intellectuair per ſpẽs in coꝛꝑe acceptas. Võ tra phꝰ.ʒ.de aia dicit ꝙ bñdicentes ſunt dicentes aiam eſſe locũ ſpẽx.niſi ꝙ non tota.ſed itellectiua. cñ ergo liberioꝛ ſit ſepata a coꝛpoꝛe qᷓ; coꝛpoꝛi coꝛ⸗ ruptibili cõiuncta.nõ tm̃ põt intelligere per ſpẽs i coꝛpoꝛe acceptas.ſed muito melius qᷓ; qñ erat coꝛ⸗ poꝛi coniũcta. Item ſpẽs recepte in intellectu ſůt
ibi modo incoꝛruptibili.qꝛ m cõmentatoꝛẽ ſuper
decimam pꝛopoſitionẽ de cauſis.illud qð recipit᷑ in alio eſt in eo per modũ recipiẽtis.⁊ non ᷣm mo⸗ dum rei recepte.qᷓ ſpẽs intelligibiles remanent in ſia ſeꝑata.cum ergo angklus intelligat per ſpẽs q̃ in eoſunt ⁊ aĩa ſeꝑata intelligendo imitet᷑ntelle⸗ ctum angelicum.vẽ ꝙ per ſpẽs in coꝛꝑe acceptas intelligat. Rñdeo aiam ſepatam intelligere poſ⸗ ſe certũ eſt.qꝛ intelligere eſt ꝓpꝛia opatõ ip̃ius in⸗
tellectus.non eſt aũt rõnale ꝙ perſui ſepationema
coꝛpoꝛe ſua pꝛopꝛia opatione pꝛiuet᷑.vñ⁊ phꝰ diẽ pᷣmo de aia.ꝙ ſi eſt aliqua opatio aie vel paſſionuʒ
Ppꝛia. cõtingit ip̃am ſepari.ſi vo nulla eſt pꝛopꝛia ip̃ins non erit ſepabilis.qᷓ per ip̃m habemus ꝙ cůñ
aiaſepat᷑ nõ pꝛiuatur ſua ꝓpꝛia operatiõe nec tĩ intelligit ſepata.ſed mito melius intelligit qᷓ;diuẽ coꝛruptibili coꝛpoꝛi cõiuncta.vñ Auic.ß. naturali
nʒli.y.c.I poſtqᷓ; locutus eſt de aggrauatione aie ꝑ
coꝛruptibile coꝛpus dicit.cũ aufert᷑ de ña aĩa iß̃a aggrauatio ⁊ ĩpedimentũ.tunc intelligentia aie eſt melioꝛ purioꝛ? drlectabilioꝛ.ſed de modo intelli⸗ gendi ſunt diuerſe opiniones.dñt.n.quidã ꝙ intel ligit per ſpẽs concreatas per quas non põt intelli⸗ gere coꝛpoꝛi coꝛruptibili vnita eo ꝙ pp eius aggra uationẽ ſe ſuper illasʒeflectere nõ põt. Secd con⸗ tra ſecundũ phm̃.ʒ. de aia. anteqᷓ intelligat ẽ ſicut
tabula in qua eſt actu mhilſcriptũ. Alij dicũt ꝙ in telligit partiʒ per ſpẽs in coꝛpoꝛe acceptas.ptim ꝑ ſpẽs quas a deo recipit.ſtatim.n.poſt ſepationem gia recipit ab ip̃o ſpẽs totius vniuerſi.⁊ eſt hec in
fiuentia quaſi per modũ nature nõ gratie. vñ non eſt reuelatio pꝛoß̃e.qꝛ etiã talem·influentiam reci
piunt aie repꝛobe.qꝛ illis nõ ſubtrahuntur bñficig
nature. Sed cõtra.natura opatur de neceſſitate.
ſed nihil creatũ eſt a deo.ð neceſſitate S nullacrea
tura nãlr emanat a deo.vñ non video quo modo
bene poſſit intelligi ꝙ ille ſpẽs a deo infiuant᷑ nãtr Alij dicũt ꝙ aia ſeparata per ſpẽs aceptas ĩcoꝛ⸗ poꝛe nihil intelligit. qꝛ nonſepantur cũ ea nec eniz
ſunt in intellectu niſi duz actu inteiligit⁊ hecẽ opi⸗
nio Auic. qui vult ſpẽs intelligibiles nõ eſſe in in⸗ tellectu niſi ſicut in vi appꝛehẽdente.vñ nõ ponit memoꝛiã intelligibilẽ.vnde dicit ꝙg q;cũq; intel⸗
lectus intelligit in coꝛpoꝛe opoꝛtet ꝙ conuertat ſe
ad fantaſma? intellectum agenrem vtſpẽm intel ligibilẽ recipiat quã per auerſionẽ poſtea perdit ſi cut viſus per cõpationẽ ſui ad rem viſibilem ⁊ ad luminis ſpeciem recipit quã poſtea per ſui auerſio nẽ a lumine ⁊ viſibili pdit intellectꝰtñ per frequẽ teʒ receptionẽ habilitat᷑ ad recipiendiũ ⁊ inteuigẽ- dum⁊ hec habilitatio eſtſcie habitus. Sed con⸗ tra Aug. li.i. de tri.c.ʒ.dicit ꝙ imago eſti animg
hois rõnali ſiue intellectuali.ſed ſicut pʒ per ipᷣmi
pluribus locis.li.de tri.illa imago cõſiſtit in mẽo⸗ ria⁊ intelligentia ⁊ voluntate.ergo in anima itel⸗ lectiua eſt memoꝛia.ſed actus memoꝛie eſt tenere ſecundũ Aug.i4.de tri.c.g. ergoſpẽs itelligibiles
in anima intellectiua cõſeruant᷑. Pꝛeterea h vi⸗
detur velle phꝰ vt patet in auctoꝛitate allegata in pꝛima ròne ad pariem ſecundam. Item ſecundũ Aug. li.9.confeſ.longe poſt pꝛincipiũ. Woꝛtui ha
bent noſtri memoꝛiã. ergo potentia memoꝛatiua
eſt in aia intellectiua v ergo mihi dð ad queſtio⸗
nem ꝙ ſpecies intelligibiles conſeruantur in intel
lectu.⁊ per eas intelligit aia ſepata.⁊ qᷓ;uis quidaʒ dicant ⁊ ſatiſcommuniter ꝙ per illas intelligebat coꝛpoꝛi coꝛꝛuptibili vnita. Alij tñ dicũt cõtrariũ dicentes illas creatas fuiſſe mediante actu intelli gendi? intellectu imediate moneri a fantaſmate
in virtute tamen inrellectus agentis que tacta ſůt
li.ꝛꝰ.di.⁊.⁊ quia aĩe ſepate de nouo pñt acquirere alicuius rei cognitionem vĩ dicendum ꝙ acquire re poſſunt nouas ſpẽs intelligibiles.ſicut.n.exñsi coꝛpe põt per ſuũ actiuũ ſicut per p̃ncipale agẽs me diante fantaſmate ſicut inſtiali agẽte educere ſpẽʒ
intelligibilẽ de ſe ipſa inq;tũ eſt poſſibilis.ſic cum
multo ſit potentioꝛ ſepata in operãdo qᷓ; coꝛꝑi coꝛ⸗ ruptibili vnita põt per ſunʒ actiuũ ſicut per agens pncipale mediante ſilitudine vel re ſicut inſtrumẽ tali agente educere de ſe ip̃a vt eſt poſſibilis ſpẽʒ intelligibilem qua aliquid põt cognoſcere qð vni⸗ ta coꝛpoꝛi nůũqᷓ; cognouit. De paruulis aũt opinãt᷑ aliqui ꝙ ſicut in reſurrectione dñs volũtarie ſup- plebit coꝛpibus puuloꝝ qᷓ;titatẽ quam habuiſſent in termino augmenti ſi uixiſſent vſqʒ tunc ⁊ natu⸗ ra in eis nõ erraſſʒ vel defeciſſ ꝙ ita voluntarie ĩ fluit aiabus eoꝝ ſtatim cum a coꝛpoꝛibus eoꝛuʒ ſe parate ſunt ſpecies illarum rerum qᷓ;tum per nãle lumen cognitionem acquiſiſſent vel acquirere po tuiſſent ſi vixiſſent vſq; ad illud tempus in quo de lege cõi maxime viget per naturaʒ vſus rõnis vł vigebat in hominibus illius tẽpoꝛis quo illi ꝑuuli deceſſerunt ſiue dcedunt.nec exꝝ dictiss ſequit᷑ ꝙ inutilis ſit pꝛo alia vita acquiſitio nãlis ſeie in hac vita quia electi bene vtunt᷑ ea.⁊ ille bonus vſus in hac vita vtilis eſt eis pꝛo alia vita.qꝛ per illuʒ bonum vſum merent᷑.ſi aũt dicat᷑ ꝙ acquiſitõ na furałſcientie ſit repꝛobis inutilis pꝛo alis vita nõ eſticonuenieus. Alij autem dicunt ꝙ qᷓuis deuſ poſſÿ aiabus paruuloꝛum dare cognitionem nãleʒ equalem naturali cognitioni vnius magni clerici vel maioꝛem.tamen non dat talem cognitionem animabus paruuloꝛum recedentium a coꝛpoꝛibꝰ
cum oꝛiginali peccato.quia nõ cõuenit.nõ enim ð
cens ef ceteris paribus ꝙ anima que in acqnirẽ do ſciam nũquã laboꝛauit habeat cognitiõem na⸗
turalem equalem cognitioni anime illius que in
—

¹ ½ —
zeguirsdo eʒlaboꝛauit· deus ti alab⸗ puuloꝝ pᷣdi⸗ ctoꝝ ifũdit volũtarie ĩ nãliter ſpẽs illaꝝ reꝝ auaꝝ cognitio decet ſtatũ eoꝝ. ⁊ uis deus pᷣdictas ſpe cies infãdat nõ de neceſſitate nature.ſʒ libera vo⸗ itate. ti nãlis eſt cosnitio duã ai⸗ pꝛedictoꝝ par⸗ nloꝝ hñt per eas.qꝛnõ eleuat irellecrum ſupꝛa ſu am nãlem facultatẽ. Adpÿn in oppn dð ꝙilla fu it opĩo Ani. cui ĩ hoc nõ eſt aſſentiẽdum; Ad dð pivi Augꝰloquit᷑ de tri.q̃ eſtiparte aie ſenſiti⸗ ne ⁊ põt dicere ꝙ per aciẽ cogitãtis inrelligit potẽ- tiaʒ cogitatiuã ſenſitiuã q̃ altiſſimaẽ iter potẽtias ſen itiuas. Vel põt dici ꝙ aciẽ Vocat cogitantis otẽtiãitellectiuã iqᷓ;tũ act itelligit ⁊ ipᷣaʒ ifoꝛma tion? vocat ip̃ᷣam intellectione q̃ eſt expꝛeſſioꝛ ſiti tudo rei itellecte qᷓ; illa que habitualr itellectu re- tinet. Ad ʒ dð ꝙilla ſititudo tenet iqᷓ;ruʒ aia eſt vnita coꝛpoꝛi coꝛruptibili.nec ad p̊ totat eſt ſimi e. qꝛ nõ ſic remãet hitualiter ſilitudo coloꝛis in vi ſu ſicut ſpẽſitelligibiles inĩtellectu. Ad4 dõꝙ pbũs ibi vocat itellectũ paſſibilẽ ippꝛie.ſ.ipᷣaʒco· gitatiuã ſenſitiuaʒ que oꝛganũ hʒ in media cellula cerebꝛi quã ſemꝝ oʒ eſſe in actu ſuo dũ inrellectus coꝛpoꝛi corruptibili vnitus itelligit de lege cõi. vñ facit differentiã inter intellectũ paſſibilẽ ⁊ poſſibi⸗ lem. Ad. dʒ ꝙ aia poſt ſui ſepationẽ aliañ in⸗ telligit p vnã ſpẽʒ ⁊ nõ per aliaʒ a caſu.aliqi er cau ſa determinata.aut qꝛ.ſ.illa ſpẽs foꝛtiꝰ eſt in ea im pꝛeſſans.n.omnes ſpẽs exſtes in intellectu in eo qualiter ſunt impꝛeſſe. ᷓuis gẽs ibi hẽant eſſe in coꝛruptibile.aut qꝛ magis aſſueta eſt intelligere ꝑ
illam. aut qʒ eſt repñtatiua generalioꝛis intentõis ⸗
qꝛ itẽtio entis eſt que ᷣmo oꝛdine nature occurrit inrellectui.?⁊ hita iſta generali cognitione in actu. qꝛ multe ſpẽs intelligibiles ſunt in ea ꝑ quas dere pus dinerſis põt cogitare volũtas mouet inteile⸗ ctũ ad conuertendum ſe ad illas pꝛout ſibi placet. Ad 6n dð ꝙ cũ dĩ ꝙ vna potẽtia nõ hʒ naturalẽ moduʒ agendi niſi vnñ ⁊c̃.dico ꝙ nõ eſt verũ ð po tentiaq̃ radicat᷑ in tali eſſentia foꝛme.q̃ ſucceſſiue põr hĩe duos modos nãlis cxñtie· quia nãlis mo⸗ dus operandi pꝛopoꝛtionat᷑ eſſentie mediante ſuo naturali mõ exñdi.intellectꝰ aũt hũanus eſt poten tis radicata in eſſentia aĩe rõnalis q̃ ſucceſſiue hẽt duos nãlis exñtie modos · dñ.n.eſt in actu coꝛꝑis ſoꝛma naturatr exiſtit poſtqᷓ; etiã eſt a coꝛpe ſepata natural exiſtit. qꝛꝑ ſuã naturã exiſtit.nõ eſt aũt idẽ modus naturalr exñidi quo exiſtit. vt pars i cõpoſi to⁊ vt actu coꝛpis infoꝛmãſ·⁊ ille quop ſe exiſtit. qʒ ſic er iſtit nõ vt actu ꝑs.nec vt actu coꝛpus ifoꝛ mans.ſʒ vt quoddã torũ nõ hñs ſuũ cõpletũ nãlis exñtie modũ quapꝑ pᷣmus modus exñdiſibi eſt nã lioꝛ qᷓ; ſecũdus.vñ⁊ nãlr ip̃m appetit. Ad /m dðj ꝙ dñt quidã g modus intelligẽdi i fantaſmate nõ eſt nãlis.ſʒ accñtalis aĩe coniuncte coꝛꝑi.qꝛ coꝛxu ptbilitas nõ ptinet ad coꝛpoꝛis eſſentiã ſʒ ſibi ac⸗ cidit.⁊ pᷣdictus modus nõ cõuenit aĩe cõiuncte ni⸗ ſi rõne coꝛruptibilitatis coꝛpoꝛis ꝑ quã aĩa ſic ag⸗ grauat᷑ vt ꝑp ſui debilitatẽ nõpoſſit ꝑ ſui nãm ⁊ de lege cõi appꝛehẽdere itelligibile niſi in aliquo ſen ſñbili vt quaſi ĩexemplari. Sʒ qᷓ;uis hec opiĩo ſit
mult pꝛobabilis.tñ cõtra eam pꝛobabiliter ſic ar ⸗
guñt aliqui.aia beata poſt ſui coꝛpoꝛis reſũptionẽ aliquid pticipabit de mõ exñdi ſenſibili.iq;tũ erit coꝛpoꝛis ſenſibilis foꝛma.coꝛpus.n.p ſuaʒ gloꝛifi⸗
eationẽ nõ deſinit eſſe ſenſibile.pꝑtieipabit etiã aĩa
aligd de mõ exũdi itelligibilr.inq;tũ ẽ ſpũalis ſpã qꝛ pᷣncipalius participabit illũ modũ exndi qui cõ⸗ ueniet ſibi rõne ſui q; iiũ g ſibi cõueniet rõne coꝛ- poꝛis.iõ p̃ncipalius ꝑticipabit exñdi modũ intelli gibilr qᷓ; mod ã exidi ſenſibilr.cũ ergo naturałmo dus intelligendi ꝓpoꝛtionetur naturali mõ exñtie jubſtantie intelligentis videt᷑ ꝙ illud qð itelliget naturaliter intelliget in aliquo ſenſibili. Inter aũt ſenſibilia illud qðᷣ ꝓpinquius eſt ſpẽi intelligibili ẽ fantaſma.ergo vĩ ꝙ illud qð modo nãti intelliget intelliget in fantaſmate. Pꝛeterea incõueniens vĩ ꝙ aia nũqᷓ; habeat naturalẽ modũ intelligendi qᷓdiuẽ actu coꝛꝑiſcoꝛruptibil foꝛma.ſj ſi modus ĩ telligendi ĩ fantaſmate nõ eſſet ſibi naturalis nũqᷓ; ſaltẽ de lege cõi haberet naturaleʒ modũ itelligen⸗ di qᷓdiu eſt actu coꝛpoꝛiſcoꝛruptibilis foꝛma.quia qᷓciu ſic eſt nũqᷓ; ſaltẽ de lege cõi ſine fantaſmate itelligit. vĩ ergo ꝙ icõueniẽs ſit dicere ꝙ talis mo dus intelligendi nõ eſt ſibi naturalis. Alij dñt ꝙ ſicut alium modũ exñidi habet aia coꝛpoꝛi coꝛrupti bili cõiuncta qᷓ; habeatſeparata.ſic habebit alium qñ erit cõiuncta coꝛpoꝛi gliſicato.⁊ ið ſicut alio mð intelligit ſeparata qᷓ; coꝛpoꝛi coꝛruptibili vnita ſic modo dinerſo ab iſtis duobus intelliget nãtr quã do krit coꝛpoꝛi gloꝛificato vnita.ſed quia nõ clare patet ꝙ iſte naturalis modus intelligendi differat ab alijs duobus niſi ꝙ erit perfectioꝛ.iðᷣo vĩ alijs dð ꝙ aia qñ erit vnita coꝛpoꝛi gloꝛiſicato habebit naturalẽ modũ intetligẽdi i fantaſmate?⁊ ſupnatu ralem nõ i fantaſmate.⁊ ſimul eãdem reʒ itelliger poterit vtroq; modo cũ oculus coꝛpoꝛalis eãdeʒ rem quã videt in ſpeculo ſimul poſſit videre nõĩ ſueculo.nec ex dictis ſequit᷑ ꝙ anima ſeꝑata hẽat naturalẽ modum itelligendi ꝑfectioꝛeʒ qᷓ; erit ille naturalis modus intelligẽdi quem habebit.quan do erit coꝛpoꝛi gloꝛificato vnita.illam.n.pꝛopoſi⸗ tionem qua dicitur.nobilioꝛ eſt naturalis modus itelligẽdi ſine fãtaſmate qᷓ; cũ fantaſmate.nõ oʒ ſẽ⸗ per eſſe verã niſi ceteris ꝑibus.i ꝓpoſito aũt n fũt cetera ꝑia.qꝛ ꝑꝑ pfectioꝛẽ exidi modũ foꝛtioꝛ erit gie nãlis virtus qñ erit coꝛpori glificato vnita qᷓ; ſit dñ eſt ſepata.⁊ iõ poterit aligd ẽt nãtr petfectiꝰ vidcrei fantaſmate qᷓ; ip̃a ſepata poſſit nãr vider nõi fãtaſmare.ſicut ocuis coꝛpoꝛałañ ẽ foꝛtis vi det aliquã rem clarius i ſpeculo qᷓ; oculus debilis videat eãdem rem.nõ 3 rriduerit᷑ vtx aiaſeꝑata cognoſcat Ertio⸗ ingkaria. Et vãꝙ ñ. qꝛ ð oi intel NM ligibili põt eſſe ſcia.ſed de ſingularibꝰ non põt eſſe ſcia.ſed ßʒ phm̃.i.poſterioꝝ.ois.n.ſcia de Vniuerſalibus ẽ.g aia ſepata cũ nõ hẽat niſi cogni⸗
tionẽ itelligibilẽ nõ põt cognoſcereſingularia. tẽ
ᷣm phm̃.i.phiſi. vniuerſale m rõem notũẽ.ſingu lare aũt m ſenſuʒ.ſʒ aia ſepata nõ hʒ cognitionem ſenſitiuã.qꝛ illa regrit oꝛganũ.gᷓ nõ põt cognoſcere
ſingulare. Itẽ ſpẽs in itellectuẽ reſpectuidiuiduo
rũ vniuorſalis ſicut dicit Auic..meta.c.i.ſʒ per
ſpẽʒ vniuerſalẽ nõ põt ſingulare cognoſci.ʒ aĩa ſe⸗
pata nõ cognoſcit ſingularia. Wõtra Lu.iõ.di de diuite dãnato ꝙ eleuãs oculos ſuos cũ eſſet ĩtoꝛm̃ tis vidit Abꝛaam a lõge ⁊ laʒarũ in ſinn eius.ſʒ cõ
ſtat ꝙ illa viſio nõ fuit ſẽſibilis ſed irellectual.cuʒ
8 Abraam ⁊ laʒarus ſint duo ſingularia aie ſeꝑate *

— ————————.——
uaʒ naturalẽ virturẽ de loco ad locũ non poꝛtare᷑ ad locũ quietis.qꝛ ad illũ libẽtiſſime moneret ſe.ſ. 5
hñt cognitõnẽ fingulariũ. Rñdeo ꝙ aĩa ſepata co
gnoſcit ſingularia.qꝛ nõ tm̃ in itellectu eſt ſiũtudo
Vniuerſalis.ſed ẽt rei ſingularis nec due ſunt ſii
tudines numero diſtincte.ſicut nec ſunt duo nũe⸗ ro diſtincta hec albedo ⁊ albedo.vñ eadẽ eſt ſilitu do repñtatiua huiꝰ albedinis ⁊ albedinis ⁊ pᷣus oꝛ dine nature repñtat albedinẽ qᷓ; hẽat albedinem vñ cũ intellectus poſt ſui ſeꝑationẽ a coꝛpoꝛe ꝑ ſuũ actiuũ tanqᷓ; per agens p̃ncipale ſub deo mouet/ſe ip̃m.⁊ mouetur inqᷓ;tũ poſſibilis eſt mediãte illa ſi
militudine tãq; agẽte inſtr̃ali ſub rõne qua eſt re⸗
pꝛeſentatiua albedis t̃ cognoſcit albedinẽi vni⸗ uerſali.inqᷓ;tũ aũt mouet ſeipᷣm ꝑ eam ſub rõe qua
eſt repñtatiua huiꝰ albedinis cognoſcit albedineʒ
———
in ſingulari.inq;tũ etiã mouet ſe ip̃m per eam ſub
vtraq; rõne cognoſcit albedinẽ in vniuerſali ĩ cõ⸗ parationẽ ad albedinẽ in ſingulari.nec ẽ mirandũ
ſi intellectus ꝑ vnazʒ ſpẽʒ poſſit ſe mouere ſub vna
rõne ⁊ nõ ſub alia vel ab vtraq; ſimul.qꝛ vnuz re
eſt plura hʒ rõeʒ ⁊ diſting uit intellectus vbi nõ di ſtinguit natura. Pꝛedicta aũt ſupius li.⁊ di.i4.in illa qõe vtrũ voſſim? cognoſcere ſingularia pleniꝰ ⁊ diſfuſius explicata ſunt.⁊ iõ hic ꝑtranſeo bꝛeuiuſ
Ad pᷣn in oppmn dð ꝙ de re contingit ſcire quid ẽ ⁊ cõtingit ſcire eam eſſe in acku ÿᷣmo mõ de omni qð põt intelligi ſiue ſit vniuerſale ſiue ſingnlar in coꝛruptibile vel coꝛruptibile põt eſſe ſcia.⁊ modo nõ põt eſſe ſcĩa de ſingularibus coꝛruptibilibus.qᷓ; nis intellectu pñt appꝛehẽdi.qꝛ nõ pñt a nobis ð le ge cõi ſciri niſi videant᷑ pñtia. Ad ⁊m cũ dĩ ꝙ vni uerſale ᷣm rõeʒ notũ eſt.⁊c̃.dico ꝙ cũp̃ciſione ð bet intelligi.qꝛ ſenſu cognoſci nð põt.qð añũt di ſin gulare notũ eſt m ſenſuʒ. F̊ nõ dʒ cũ p̃ciſione intel⸗ ligi.qꝛ nec oẽ ſingulare eſt cognoſcibile ꝑ ſenſuʒ vᷣt pʒ in ſingulari ſubã intellectuali.ſinglare ẽt ſenſibi le nð eſt cognoſcibile ꝑfenſuʒ tm̃.ſʒ etiã per intelle etü. Ad z* dð ꝙ ſpẽ s exñs in itellectu qᷓ;uis ſit re ſpectu indiduoꝝ vniuerſalis inqᷓ;tũ ꝑ illã põt intel lectus cognoſcere indiuidua ſub vna rõne vniuer ſali.tñ reſpectu eoꝝ eſt ẽt ſingularis inqᷓ;tů intelle⸗ ctus ꝑ eã põt cognoſckre ſingulare.qᷓ;uis gᷓi intelle
ctu ſint multe ſpẽs ꝑ quaꝝ quãlibʒ põt cognoſcere
Vniuerſale.tipꝑ ſpẽʒ ꝓpꝛiã cognoſcit qðlʒ ſinglare.
15 Eniculusſecundus. E 6. O nſequẽter auerit de.pꝛin
cipali. Et circah quert᷑ tria. vtrũ aia ſepata poſ⸗ tper ſuaʒ naturalẽ virtutẽ ſe mouere
de loco ad locũ.⁊ꝰ vtrů poſſit mouere aliquod coꝛ
pus de loco ad locũ. ʒꝰ vtꝝ poſſit vniri alicui coꝛ poꝛi vt ꝓpꝛius eins motoꝛ. — Rumo oſtẽdo ꝙ aĩa ſepata nõ põt per ſuaʒ naturalẽ virtutẽ ſe moue⸗
re de loco ad locũ.ſi.n.ſe poſſet moueq̃per
vt dĩ Lu.ib.factũ eſt vt moꝛeret᷑ mendicus⁊ poꝛ⸗
taret᷑ ab angelis in ſinuʒ Abrahe.ʒ aiaſ epatanon põt ꝑ ſuã nãlem virtutẽ ſe de loco ad locũ monere
Itẽ quedã ſunt ſubſtãrie coꝛpoꝛale s que qᷓ;uis ha
beant imagina tionẽ ⁊ ſenſitiuũ appetituʒ⁊ ſint ab
alio mobilia ßʒ locũ.tñ illo motuſe ipſas mouere ñ
—
pt. dicit.n.phũs. de aia ꝙ ſenſitiuoꝛuʒ qͥdã fůt q̃nõ hiit motũ hm locũ.⁊ Peſt pp iperfectioneʒ eo⸗
rũ.ð a ſili ſunt quedã ſubſtãtie ſpũales q̃ q;uis ha-
beãt intellectũ ⁊ liberã volũtatẽ ⁊ ſint mobiles ab alia m locũ.tñ ꝑp eoꝝ iperfectionẽ ſe ipᷣas illo mõ mouere nõð pñt.ſʒ nõ eſt inuenire aliq̃s ſubſtantias
tales niſi aias ſeparatas que habẽt iperfectũ exñdi
modũ.g vĩ ꝙ ſe ip̃as non poſſunt mouere m iocõñ
Itẽ hᷣm ſniaʒ phi.g. phiſi.oẽ qð põt ſe mouere de loco ad locũ reſolubile eſt in talia duo quoꝝ vnum eſt ꝑ ſe mouens.⁊ aliud perſe motũ.ſʒ aĩa nõ eſtre ſolubilis in talia duo. eſt.n.ſimplicis nature. ꝗᷓ nõ põt ſe mouere de loco ad locũ. Vontra vt oñſum eſt li.i.di.ʒq. In illa qõne vtrũ ãgelus ſine aſum⸗ pto coꝛpoꝛe poſſit ſe mouere de loco ad locũ ange⸗ lus poteſt ſe mouere de loco ad locũ.qᷓ a ſili cũ aĩa
ſepata ſit alicubi diffinitiue ⁊ aliquo mõ aſſimilet᷑
ãgelis iꝑſe exñido.niſi in ꝙ hʒ iperſectioꝛẽ exñdi modũ põt ſe mouere de loco ad locũ. Rñꝰ ꝙ aĩa ſepata ꝑ ſuã nãleʒ virtutẽ põt ſe mouere de locoad locũ.⁊ ad intelligẽduʒ hãc veritatẽ magis diſticte
M intẽdo declarare ꝙ põt moueri de loco ad lo cũ. ꝛꝙ aliqi mouet᷑ de loco ad locũ. ʒꝰ ꝙpõt ſe mouerð loco ad locũ. 4 ꝙ aliqñ mouet ſe de lo⸗ co ad locũ. m declaro ſic ꝑphm̃.ʒ.phiſi. motuſ ẽ actꝰẽtis in potẽtia ſʒ ꝙ hꝰ.ſʒ aia ſcpataẽ in aliq? loco diffinitie ⁊ ẽ in potẽtia ad exñdũ ĩ loco alio.; ð vno loco ad aliũ moueri põt. ꝛ⁊m grtin declaro
ſic.aĩaꝝ recedentiũ a coꝛpoꝛibus quedã recedunti moꝛtali pccõ.⁊ ille trãfferũt᷑ ad infernũ. q̃dã rece⸗
dũt cũ charitate ⁊ illaꝝ q̃dã nihil poꝛtõt ſecuʒ pur⸗
gõdũ.⁊ ille trãſferũt᷑ adcelũ ẽpireũ.q̃dã poꝛtãt ſecũ aligd purgabile.⁊ ille de lege cõi trãferũt᷑ ad pur⸗ gatoꝛij locũ?⁊ poſtqᷓ; purgate ſũt trãſferũt᷑ ad ceium ẽpireũ.ſ; pᷣdcẽ trãſlatiões ſunt motꝰſeuꝑ motuʒ.⸗ aie ſepate aliqũ mouẽt᷑ de loco ad locũ. ʒm artim declaro ſic. maius fem̃ eſt in rẽ trãſmutare ad foꝛ⸗ mãẽt accñtalẽ qᷓ; eã trãſmutare de loco ad locũ.vt eni oñſuʒẽ li.⁊. di.y.i.õe articuli quarti.ðᷣ modo ꝑſuaʒ virtutẽ nõ põt ĩimediate tranſmutare mate riã ad foꝛmã ſubãlẽ.nec ẽt ad accñtalẽ nãieʒ q;uis eã trãſmutare poſſit ᷣm locũ ⁊ etiã ad foꝛmã arti⸗ ficialẽ eo ꝙ talis foꝛma cãtur mcdiãte aliquo mo⸗
tu partiũ ßʒ locũ.ſʒ aie ſeꝑate pñte ſemet ipſas mo
uere ad foꝛmã accũtalẽ.qꝛ pñt mouere ſemet ipᷣas
ʒ diuerſas affectiones. multo foꝛtius poſſunt ꝑ ſuõ naturalẽ virtutẽ ſemet ipᷣaſmouere ð loco ad locũ. Pꝛet erea cũ aĩa ſepata hẽat intellectũ quo ſe p̃t diriger ĩmonẽdo de loco ad locũ.⁊ liberã vo lũ tatẽ qua põt talẽ motũ iperare.ꝓbabile vĩ⁊ con ueniẽs ꝙ a creatoꝛc accepit motiuã potẽtiã qua ta lẽ motũ põt exequi. n urticulũ declaro ſic. anie
recedentes a coꝛpoꝛibꝰin charitate nihil poꝛtãtes ſecũ purgabile ſciũt ꝙ volũtas dei eſt ꝙ ſtatim ad celũ ẽpireũ tranſferant᷑cũ gᷓſciant ſe mouere ⁊ ve
lint. qꝛ vehemẽter locũ illũ deſiderant ⁊ poſcunt. vt iã dem̃ eſt. ꝓbabile ẽ ꝙ ud illů locũ ſe ipᷣas mo· ueãt.qᷓ;ᷓnis ab anglis ob reuerentiã aſſocienf᷑.rece dentes ẽt a coꝛpoꝛibus in charitate ſecũ poꝛtantef
aliqd purgabile ſciũt ꝙ volũtas dei eſt ꝙ ad locuʒ purgatõis trãſferãt.cũ ð Pſciãt ⁊ face poſint ⁊ ve lint eo ꝙ iuſticie diuine ſint obediẽtes. videtur
ad il um locum moueant ſe.qᷓ;uisvb aliquam cau ſaʒ illud deducant᷑ a bonis angelis. vt alig volũt
———„

rmtn itnwiciui .——
un e M nnt nr„Mm
*—.——
vel a malis vt dicũt alij. aĩe etiam recedẽtes a coꝛ poꝛibꝰ in pccõ moꝛtali mouent ſe ipſas ad locũ in⸗
femi ſicut latrog dĩ ad patibulũ ſe ipm mouet. ga pus vult ire ad patibuluʒ q; illuc trahi vel in via plus affligi. Ad pn in oppn dõ ꝙ illa poꝛtatio de qua loquit᷑ ibi ſaluatoꝛ eſt poꝛtatio cuiuſdã reuerẽ tie.ſicut videmus ꝙ magne ꝑſone aliqũ eũtes de
vno loco ad aliuʒ interdũ poꝛtantur ab honoꝛabi⸗
libꝰ ꝑſonis in ſignũ reuerẽtie. Ad ꝛn dðj ꝙ nõ oĩa bꝛuta iperfecta carent potentia mouendi ſe ᷣm lo
cũ. aliqua.n. ſunt que nõ pñt generare ſibi ſite.⁊ in Bipfecta ſunt ⁊ tñ ſe mouẽt ßʒ locũ.⁊ qᷓ;uis ſint aliq̃ maioꝛis iperfectionis ꝓꝑ quã hʒ locũ ſe mouere nõ pñt. tñ ſilis iperfectio nõ deceret aliquã ſpñalẽ ſub ſtantiã. illa.n.bꝛuta queᷣm locũ ſe nõ mouent tali
motu nõ indigent. qꝛ vel ſuũ nutrimẽtũ hñt cõiun
ctů vel natura ꝓuidit vt eis poꝛtet.ſicut pʒꝙ ma re ꝑ ſu fluxũ portat nutrimentũ cõchis exitibꝰin ſabulo. nõ tñ talia totalr carent porẽtia mouẽdi ſe. qꝛ aſtringendo ſe ⁊ dilatãdo hm ptes aliquatt mo⸗
nent ſe m locũ. decẽs aũt eſt ⁊ oꝛdo iuſticie hoc re
grit vt aia rõnalis poſtqᷓ; a coꝛpoꝛe ẽ ſepata vadat
Velad infernũ vel ad purgatoꝛiñ vel ad celũ fera
turẽpireũ. Ad ʒn dʒ ꝙ pʒ folutio ꝑ illud quod di ctum eſt li. i.di.ʒ7.in illa qõne vtrñ angelus poſſit
ſe mouere de loco ad locũ.⁊ ꝑillud q fupꝛa dictuʒ
eſt in h quarto in illa qõne vtrů in beata fruitione volãtastm̃ eatlſchßeleune n 1 querit vtꝝ aia ſepata poſſit Rcundo mouere aliqð coꝛpus de lo
co ad locũ per ſuã nãlem virtutẽ. Et vĩ ꝙ nõ. aia corpoꝛi cõiuncta nõ mouet coꝛpus itelligẽ⸗ do? volendo tm̃.qð pʒ qꝛ aliqñ multů vigẽtĩ ho⸗
mine vſus intellectus ⁊ voluntaris.⁊tñ ſe im nõ
põt mouere deloco ad locũ ꝑp debilitatẽ.⁊qñ hẽt
membx qð mouere nõ põt pp mẽbꝛi infirmitatẽ.
vt pʒ in mẽbꝛo paralitico.ſʒ in aĩa ſepata nõ ẽ aliq̃
potentia alia ab intellectu ⁊ voluntate.qꝛ nõ reſpi
cit ens niſi ſub rõne duplici.ſ.ſub rõne veri ſub 5 eſt obm̃ intellectus.⁊ ſub rõne boni ſub quaẽ obyj
volũtatis.ꝗ aia ſeꝑata nullũ coꝛpus põt mouereꝑ ſuaʒ nãlem virtutẽ. Itẽ ſicut aiĩa coꝛpoꝛi cõiuncta
audit meciãte oꝛgano coꝛpoꝛeo.⁊ ſic mouet coꝛpꝰ
de loco ad locũ.oꝛgano coꝛpoꝛeo medante.monet
eniipᷣm mediantibꝰ muſculis.⁊ neruis ⁊ ſpiritibꝰ deferentibus influentias aie. qð pʒ. qꝛ põt cõtiger talis leſio in muſculis ⁊ neruis veltalis opilatio qᷓ phibet tranſire ſpũs pᷣdictos.ita ꝙ aia coꝛpus ſu de ioco ad locũ mouere non põt.ſed qꝛ oꝛganũ quo audit aia nõ ſepatur cũ aia.iõ ſepata andire nõpõt. quis p intellectũ appꝛehendat audibilia.qᷓ a ſimi⸗
li cũmuſculi nerui⁊ ſpñs ſupꝛadictinõſ epent᷑ cum
via ipᷣaſepata nullũ coꝛpus ꝑſuã nãleʒ Virtutẽmo⸗ nerepot. Itẽ ad actũ exercendũ quẽ aia exercere
pot fepata nullo oꝛgano indiget.etiã dũ eſt coꝛpoꝛi
cõiũcta. vñ qꝛ aĩa ſepa ta põt hie actũ intelligendi. qꝛ ſibi cõuenit bm ſe nõ exercet illũ actũetiã cõiun
cta coꝛpoꝛigliquo oꝛganomediante.quapp dipi⸗
tellectus nõeſt potentia oꝛganoalligata nec volñ⸗
tas ſili. ſed aia coꝛꝝoꝛicõiuncta nõ põt mouecoꝛ pus niſi oꝛgano mediante.ʒ ipſa ſepata nullũ coꝛ⸗
pus põt mouere. Contra quia angelus põt moue
re ſe ipᷣm de loco gd locũ.põt etiã mouere aliquod coꝛpus de loco ad locũ.ꝗa ſili cuʒ aia ſeꝑata poſſit
mouere ſeibam deloco ad locñ. vtpʒ er hcedenri
qõne põt mouere aliquod coꝛpꝰ de loco ad locum.
Itẽ ſi deus alligaret ſupernãir vnã paleã aief epa te? poſtea relinqueret aiam ſue nãli virtuti.quero vtrũ illa aia poſſit ſe mouere de loco ad locuʒ.ſi di⸗ cas ꝙ ſic. habeo ꝓpoſitũ qꝛ tunc moueret pãleam. ſi dicas ꝙ nõ. ad dictũ tuũ ſequeret᷑ hoc inopinabi le ꝙ vna palea impediret eaʒ ne ſe ip̃aʒ poſſet mo uere. Rñdeo ꝙ aia ſepata põt per ſuã naturalem virtutẽ mouere aliqð coꝛpuſde loco ad locũ niſi p hibeat᷑ a ſuꝑioꝛi virtute. iaia.n.ſepataẽ virtꝰmo⸗ tiua. ſᷣm locũ.qꝛ vt pʒ ex pᷣcedenti qõe ſe ißᷣam põt mouere de loco ad locũ.illã etiaʒ potentiã põt face re pñitẽ alicui coꝛpoꝛi.qꝛ ſimul poſſet eſſe cum vno lapide vel cũ alio coꝛpoꝛe.muita etiã ſunt coꝛpoꝛa quoꝝ nullũ rantã habet potentiã in reſiſtẽdo qᷓ;taʒ hʒ aia intrahendo vel in pellendo.qð pʒ qꝛ virtuo ſioꝛ eſt aia ſepata qᷓ; coꝛpoꝛi coꝛruptibili vnita. g2 vtdẽ. g. ſaß. coꝛpus qð/ coꝛrũpitur aggrauat aiam. ⁊tñ coꝛpoꝛi coꝛruptibili vnita plus põt in trahẽdo velpellendo coꝛpꝰſuũ qᷓ; ip̃m coꝛpꝰreſiſtendo.cuʒ Sad h ꝙ vna res mousit aliã hm locũ ſ ufficiat ꝙi illa reſit motiua virtus ⁊ ꝙ poſſit eã vnire rei mo bili ⁊ ꝙ ſit ppotens ſup eã fegtur ꝙ alia ſepata põt ꝑſuã nãlem virtutem aliqð coꝛpuſde loco ad locũ mouere. Et eredũt aliqui etiã ꝙ aliqũ moueat.re⸗ fert.n. Breg..li. dialo. inter mediũ? finẽ. Ver⸗
manũ capuanũ epᷣm inueniſſe Paſcaſiũ diaconu
gerat defunctus ſtantẽ ⁊ obſequẽteʒ in balneis.cũ Zilla aĩa nõ eſſet illiꝰ coꝛpoꝛis foꝛma.⁊ tñ ip̃m mo⸗
neb pʒ ꝙ aliañ aia ſepata mouet aliqð coꝛpꝰᷣm locũ. nec dð eſt vt aliqui dicũt ꝙ eẽt angelus bõus Vel malus in ſpe paſcaſij. qꝛ h̊ faciendo ille paſea⸗ ſius faciebat pniam ſuã. nec tñ fuit idẽ coꝛpus cuiꝰ
fuerat aia paſcaſij foꝛma.aia.n. dñẽ ſepata ꝓhibet diuina virtute mouef coꝛpꝰillud cuiꝰ foꝛma fuit. ⁊ auodcũq; aliud coꝛpꝰ qð fuit aĩatuʒ rõnali aia.⁊ẽt
coꝛpoꝛa bꝛutoꝝ ne eſſet hoĩbꝰ oscaſio ruẽdi in vilẽ ⁊hoꝛrẽdũ erroꝛẽ opinantiũ intellectũ poſſe tranſfii de coꝛꝑe in coꝛpus.ita ꝙ ſucceſſiue ſit ꝓpᷣuſmotoꝛ diuerſoꝝ coꝛpoꝝ ⁊ quãlibʒ aiaʒ qðlibʒ coꝛpus igre di poſſe vt pictagoꝛice fabije dicũt. Ad pni op⸗
poſitũ dð ꝙ minoꝛẽ falſa.itaia.n. ſepata eſt poten
tia motiua ʒ locũ.ipſa.n.nõ tĩ reſpicit ẽs ſub rõe veri vel boni vt ſupponebas in arguendo.ſʒ etias ſub rõe mobiliſ ᷣm locſub qua rõe eſt obiñ poten tie motine m locũ. Ad ⁊m dð ꝙ argumentũ non ↄlus cõcludit niſi ꝙ aia ſepata nõ põtꝑ ſuaʒ nãlem virtuteʒ mouene aliqð coꝛpus de loco ad locũ illo modo quo mouet coniuncta.tñſicutſepata aliquo
mõ cõpꝛehendit audibilia q; cõiuncta.ſic aliomõ mouet coꝛpꝰ qᷓ; ↄiuncta. Adʒ dð ꝙ maioꝛ vera eẽt ſi illũ actũ quẽ exercet aia ſepata exerceret con-
iuncta.⁊ eodẽ mõ vt añ iaʒ dem̃ eſt. aia coniuncta. coꝛpoꝛi nõ nzouet coꝛpꝰſuũ illo mõ quo ſeꝑata mo uet coꝛpus aliud.dñ. n. actuẽ coꝛpis foꝛmã nõ põt ꝑſuaʒ nãleʒ virtutẽ ip̃ʒ mouere de loco ad locum tꝑtů ſil. videmꝰ.n.ꝙ cñ hõ mouetſe de loco ad lo⸗ cũ.dũ vna pars mouet᷑ alia geſcit.ita vt ꝑs geſcẽſ mouʒ ꝑ virtutẽ aie ꝑtẽ aliã.nõſic aũt mouet aliud coꝛpus dũ eſt lepata. imo mouʒ totum ſimul.⁊ cuʒ arguis ꝙ intellectus etiã cõiunctus non intelligit organo mediante. dico ꝙ inqᷓ;tñ actus intelligẽdi intellectus coniũcti ſimilis eſt actui intelligendi

———————— ————.
—
—
itellectꝰ ſepati oꝛgano nõ indiget inqᷓ;tuʒ tñ intel⸗
lectus cõiunctus alio inõ intelligit e; ſeꝑatus act?
cius ab oꝛgano coꝛpoꝛali dependet p aceñs inqᷓ;tũ pſuã nãlem virtutẽ? de lege cõi nihil intelligere põt ſine fantaſinate qð requirit oꝛganũ coꝛpoꝛale nee ẽt ſine miniſterio alicuius virtutis ſenſitiue q̃
gano eſt alligata. 2 — rtio queritur vtrum aia ſepata poſſit
per ſuã naturalẽ virtuteʒ vniri alicui coꝛpi vt ꝓpꝛius eius motoꝛ. Etvĩ ꝙ ſic. nõ obſtante ꝙ inteiligentia mouẽs oꝛbẽ nõ eſt oꝛbis foꝛmg.tñ eſt eins ꝓpꝛius motoꝛ.ꝗᷓ a ſili non obſtãte ꝙ aĩa ſepata a ſuo coꝛpe nõ poſſit eſſe alte⸗ rius coꝛpoꝛis foꝛma. tñ põt fieri alterius coꝛpoꝛis ꝓpꝛius motoꝛ. Itẽ ſpiritus eſt ꝓpꝛius motoꝛ coꝛ poꝛis pp eius nãleʒ inclinationẽ ad ip̃m mouẽduʒ Fßʒ in aia ſepata a ſuo coꝛpoꝛe remanet nãlis inclia⸗ tio ad monendũ ip̃m.ðᷓ vi g illius coꝛpoꝛis poſſit et̃ ꝓpꝛius moꝛtoꝛ. ẽt dũ nõ ẽ actu eius foꝛma. Lõ
traſi aĩa poſt ſui ſepationẽ a coꝛpoꝛe poſſet iteruʒ p uaʒ nãlem virtutẽ eſſe illius coꝛpoꝛis phus mo
toꝛ poſſet ip̃m iterũ reitrarẽ vt motoꝛ.ſed ßʒ Chꝛi
o. omel.g. ſuper Wath.aia ſepata non võtñ re ſurrectionẽ reĩtrare coꝛpus ſuũ.ꝗᷓ añ reſurrectionẽ nõ põt eſſe pꝛopꝰ motoꝛ coꝛpis illius.ʒ a ſimili nec alicuiꝰalteriꝰcoꝛpoꝛis. Itẽ a dño Stephanopa⸗ riſienſi epᷣo ⁊ ſacre theologie doctoꝛe excõicati fũt dogmatiʒantes ꝙ intellectus põt tranſire de coꝛ⸗
poꝛe in cõꝛpus ira ꝙ ſucceſſiue ſit moroꝛ coꝛpoꝛuʒ dinerſoꝝ qð de ꝓpꝛio motoꝛe eſt intelligendũ. ille
eni articulus fuit excòicatus pꝑ opinantes qᷓibet giam quodlibʒ coꝛpus ingredi hm pictagoꝛicas fa bulas. Rñdeo ꝙ aia ſepata non põt vniri coꝛpo⸗
ri alicui vt ppꝛius eius motoꝛ añ reſurrectionem⸗ ſed rũc diuina virtute iterũ fiet foꝛma eiuſdeʒcœ? poꝛis ĩinumero qð añ aĩauerat⁊ ꝓpꝛius erit ei?mo
toꝛ. Ad cuius veritatis intelligentiã ᷣmo decla randũ eſt qd eſt ſpikitum eſſe motoꝛeʒ alicuius coꝛ poꝛis. ex hoc declarabitur ꝓpoſitã. Pꝛio de⸗ claro ſic.ſpm̃ eſſe motoꝛẽ alicuius coꝛpoꝛis non eſt idem qð ipᷣm poſſe monere illud coꝛpus ſicut nec põ põt dici ꝓpus motoꝛ omniñ reꝝ q̃s mouet. nec
ẽt dã ꝓpus inoroꝛ coꝛpoꝛis. qa poſſit mouere illud
coꝛpus nõ alind.q aia que eſt ſui coꝛpis ꝓpᷣus mo toꝛ dů actu eſt eiꝰfoꝛma alia eoꝛpa mouere poteſt. mediãte motu coꝛpoꝛis ſui⁊ interdũ mouet· ⁊etiã eperata põt imediate monere aliqð coꝛpus. vt in pcedenti qõne declaratũ eſt. nec ẽt dĩ ꝓpus coꝛpo⸗ is motoꝛ. ga illud coꝛpus ab alio enoueri nõ poſſit
de loco ad locũ.ga corpus hũanũ moueri poſſet de
loco ad locñ per vnñũ angelã. Dicẽdũ ð ꝙ iõ ſpũs
dĩ ꝓßus corporis motor. ga eſt ſpãlr deputatuſad nonendũ illud corpus aliquo ſpãli mõð quo nullu
aliud corpus mouet ⁊ quo illud corpus a nullo alio motore mouet᷑.⁊ iõ aĩa qᷓ;din aetu eſiui corporis forma eius eſt ꝓßus motor. qa deputata eſt a crea tore ad ip̃m mouendũ quodã ſpãli mõ quo nullum
alind corpus monere põt.nec ſuuʒ corpus ab alio motore põt tali modo moueri.monet᷑.n.ab ala vt ppa eius forma.Intelligentia eſt etiã orbis quẽ᷑
nouet ꝓpßus motor.nõqa ſit eius forma ſed quis creatòre depntata eſt ad mouendũ illũ orbẽ aliq
ãli motu quo nullů aliud corpus monet ⁊ qa or⸗
bis ille a nulla alia intelligeuria creata mouet᷑ pſe
qð iõ dico ga orbes inferiores mouent᷑ a motore orbi pmi. inetum mediante motu illius orbis re noluit orbes inferiores ad partẽ oppoſitã illi parti per quã mouentur aſuis motoribus ꝓß̃js. Ex di⸗ ectis pʒ oppm.aia.n.ſeparat a corꝑe nõ põt fieri al⸗
teriꝰ corporis forma nec etiã eiuſdẽ corporiſ quo uſqʒ ꝑ diuinã virtutẽ fuerit iterũ organiʒatũ ⁊ di⸗
poſitů illa diſpõe ⁊ oꝛgãizatõe q̃ͥ regrit ad h vt aia
poſſit eiꝰeẽ forma.⁊ qa corpꝰñ ſic organiʒabit᷑ nec diſpõet᷑ vſqʒ ad reſurrectionẽ. iõ vſq; tůc aia ſepa- ta nullius corporis põt eſſe ꝓpᷣus motor. Adpÿn
in oppm dð ꝙ nõ eſt ſile de aĩa? intelligentia.gai⸗
telligentia nõ eſt apta nata eſſe alicuius corporis. ga per ſe hʒ ſuũ nãlẽ cõpletũ eẽntie modũ vñ fieri potuit ꝓßus motor corporis cuius non eſt forma. ſed aia eſt apta nata eſfe hůani corꝑis forma.⁊ iðᷣo deus ordinauit vt nullius corporis ſit ꝓpᷣus mo⸗ tor niſi ſui corporis ꝓprij. ⁊ qᷓ;diu actus eſt eiꝰ for⸗
in aia nõ eſt nãlis inclinatio ad mouendũ corpus ſuũ niſi ſit tale vt poſſit eſſe eius
forma.ſed corpus a quo ſepatur non erit tale vſq; ad reſurrectionem.
2vtrñ cognoſcant ea q̃ fiũt circa nos. ʒo vtrum videant ſcõꝝx glia in celo. 6
. querit᷑ de.ʒ pÿn Onſequẽter apal Srariat querũt᷑ tria. vtrũ dãnati vtant᷑ ſcia quã acquiſiuerunt in hoc mundo.
dãnati nũc; vtã R m0 oſtẽdo tur ſcia acgſita in mundo. ga in vſu ſcie magna ẽ delectatio. hꝰ.io.ethi.c.g. vĩ phia admirabiles delecta⸗
vñp
tiões hie puritate ⁊ firmitate.ſʒ dãnati nullã habẽt delectationẽ ſicut bti nullã hñt triſtitiã. q nõ vtunt᷑ aliqua ſcia. Itẽ pene infernales maiores ſunt qui
buſcũq; pẽis in F mũdo.ſʒ aliqũ hõ ĩß můũdo ex ni
mia penarũ oppreſſiðe perdit vſuʒ ſcie. ʒ mlto for tius dãnati. Itẽ magis poſſẽèt cogitare de deo qᷓ;
de quocũq; alio intelligibili.qa ꝓpinquiorẽ intel⸗
lectui eoꝝ.ſʒ ſicut dicit mag̃ hꝰ di.c.⁊.de dãnatis.
poſt iudiciũ in pfundioribus tenebris erunt. vbi nullã lucem dei videbũt.ᷓ multo minus de quocũ qʒ intelligibili cogitabũt. õtra. Luce.iõ. habet᷑ ꝙ
Rbraaʒ dixit diuiti dãnato. ili recordare ga rece
piſti bona in vita tua. qð ſibi ji dixiſſet niſi ille vti potuiſſet ſcia acquiſita in h mũdo. Itẽ dãnati odi
int deñ.ſed nullius odit illud de quo nõ cogitat. ð
dãnati de deo cogitãt.⁊ a ſili de alijs pñt cogitare
Rñdeo ꝙ dãnati vrũtur ſcia acgſita in mundo
maie qᷓ;tũ ad aliqᷓ. cõſiderãt.n.mala q̃ fecerũt⁊ pe nas quas icurrũt ⁊ bona opera q̃ omiſerũt⁊ bona q̃ perdiderũt vt hic vſꝰſcie ſit ad maiorẽ afflictõ nẽeoꝝ Adßnin oppm dð ꝙ qᷓ;uis vſus ſcie ſit ꝑ ſe delectabilis.tñ ꝑ accũs põt eẽ nð delectabil ſed triſtabilis.in dãnatis.n.pꝰ iudiciũ erit eorũ natu⸗ ra ita plene cõprehẽſa triſtitia.vt oioſint indiſpo- ſiti ad aliquã delectationẽ.⁊ ꝗh ſicut dicit phꝰ.⁊ð gia.actus actiuoꝝ ſunt in patiente diſpoſito. vſus ſcie nullã in eis delectationẽ poterit gnñare.ſʒ gña⸗ pit.triſtitiã iq;rñ ex vſuſcie ſempꝑ eis repñtabit᷑ ali gã de quo doiebũt. miorẽt falſa eſtſi extendat᷑ ad
——
—

—
demðes añ iudieiũ.demões.n.añ indiciũ pñt hĩe
ʒ interdũ hñt aliquas modicas delectationes va
nas ⁊ multũ reſꝑſas amãritudie. Aligẽt dñt ꝙ aĩe dãnate aliq; iterdũ qᷓ;nis debilẽ hnit delectationeʒ Et dñt ꝙ ſicut nõ ſegtur eſt bonñ ſine oĩ malo.ðᷓ eſt aliqð purũ malũ.ita nõ ſeq ꝛit᷑ beati nullã hiit triſti tiã. ꝗ dãnati nullũ hit gaudiũ.melius tñ eit vt di⸗
cat᷑ ꝙ aie dãnate nullãpenitꝰ vnq; hiit ðᷣlectatiõe
nec ẽt demoes aliq; habebũt pꝰudiciũ delectatõ nẽ.vt in li.ꝛꝰ.oñſuʒẽ. Ad n dð ꝙ qᷓ;uis ille pene ſint maioꝛes qᷓ; iſtẽ.tñ nõ ira poterũt auferre dãna tis vfů ſcie ſicut pñt atique pene hoibꝰ in h můdo qꝛ oꝛgana coꝛpoꝝ illoꝝ ſeruabũt᷑ icoꝛruptibilia ad maioꝛẽ afflictionẽ eoꝝ.q̃ organa hic ꝑ vehemẽtiã penaꝝ aliqũ coꝛrũpi cõtigit. dãnati ti ꝑ vehemen tiã penaꝝ multo minus erũt apti ad vſum ſcie niſi reſpeũ eoꝝ quoꝝ cõſideratio erit ad augmentũ ſue triſtitie. Ad ʒ dð ꝙqᷓ;uis deus ſcit pꝛopinquio: itellectui eoꝝ per eẽntiã qᷓ; alia obiecta.ñ tñ ſub rõ ne obiecti niſi inqᷓ;tũ eſt puniẽſ.⁊ ſic de eo maxime cogitãt nõ ex amoꝛe.ſʒ ex odio.inqᷓ;tũ aũt ẽ dulcis ⁊miſericoꝛs minime de cogitant. n ärit vtx dãnati cognoſcãt cundo ea q̃ fiũt circa nos. Et vẽ ꝙ E ſic. vt. n. habet᷑ Luce.ib.ille diues dicit ad braam ſe qnq; fres hie.qᷓſciebat adhuc ip̃os vi⸗
circa nos. Itẽ res nõ dependẽs a loco nec ſituata in loco nõ ipedit᷑ in ſua oꝑatiõe ꝑp localẽ diſtantiã. ſʒ aie dãnate nõ dependẽt a loco nec ſunt ſituate in loco.qꝛ dicit Boeꝰ.ʒ.li. de ebð.que icoꝛꝑalia ſunt in loco nõ eẽ.gᷓita cognoſcũt ea q̃ͥ fiunt circa nos ac ñ inter nos eẽnt pñtes. Itẽ potẽtioꝛ ẽ lux nãlis in tellectus qᷓ; lux coꝛpoꝛalis quecunqʒ.ſed lux coꝛpo ralis non impeditur in ſua operatione pꝛopter lo⸗ ci diſtantiam.qð pʒ in luce ſolari qͥ inqᷓ;tacũq; di⸗ antia illuminat.ſʒ in dãnatis remanct lux nãl in⸗ tellect?.vñ de demõibꝰ dicit. Diony.inli. de di. no.c.4. ꝙ ſunt clariſſimi. dãnati nõ ipediũt᷑ i ſua cognitiõe ꝓ quacũq; diſtãtia.⁊ ſiſic ita cognoſcũt eaq̃ circa nos fiunt ac ſi eẽnt pñites. Wõtra Aug.i li.de cura ꝓ moꝛtuis agẽda inter mediũ ⁊ finẽ. ibi
nere. qð non eſſet verũ niſi cognoſcerent ea q̃ fiunt
junt ſpũs defũctoꝝ v bi nõ vidẽt quecũq; agt᷑ aut
eueniũt in iſta vita hoibꝰ.⁊ infra de illo diuite. ꝙœ illi fuit cura de viuis qᷓ;uis qd agerẽt oĩio neſciret. Itẽ Aug. li. de diatione demonũ inter pncipiũ ⁊ mediũ dicit ꝙ demões celeritate motus muito añ cognita nũtiant qͥ hoies ꝓ ſenſus terreni tarditate mirent᷑.ſʒ ad cognoſcendũ talia nõ regreret᷑ celeri tas motus ſi cognoſcere poſſent res qbꝰ pñteſ non eẽnt.cũgᷓ aĩe dãnate nõ ſint pites rebꝰq̃ circa nos ſiũt nec ſint potẽtioꝛis cognitiõis q; demones non cognoſcũt ea q̃ circa nos fiũt. Rñdeo ꝙ dãnatos cognoſcere ea que circa nos fiũt tripir intelligi põt . aut ꝑ ſciam.aut ꝑcðiecturaʒ.aut ꝑreuelationeʒ. Pmõ nð cognoſcũt ea q̃ circa noſſiũt.qꝛ cogno ſeete ſic q̃ fiũt circa nos nõ poſſent niſi accipiendo ſilitudies a rebus ad quas accipiendas regrit᷑ pꝛo poꝛtionata ꝓpinquitas intellectꝰ ad ip̃am rem q; uis aũt diſtãtia nõ ĩpediat cognitionẽ intellectꝰre⸗ ſpectu rei cuiꝰ iaʒpʒ ſpẽʒ.tñ ĩpꝛopoꝛtionata diſtã⸗ tia qualis ẽ inter dias q̃ ſunt in inferno⁊ ea q̃ circa
viuos ſũt in B mñdo ipedit cognitionẽ itellectus
reſpectu rei cuiꝰ nõ bʒ ſpẽʒ. qꝛ ꝓhibetſpẽiacgſitio
nẽ. ꝛañt mõ dãnati cognoſcũt mla q̃ fiunt circa nos.ex ſtatu:n pterito ĩ quo hoĩes viderũt poſtea cõiecturãt multa q̃ accidũt circa eoſ.⁊ ſic cognoſce
bat ille diues dãnatꝰſuos ffes viuere adhuc.qꝛ ſe cũ eos intoꝛmẽtis nõ videbat.nec cũ regeſcẽtibꝰĩ ſinu Abrahe.non erat tñ cognitio certa.qꝛ moꝛtui
ex ſpãli pᷣuilegio pniaʒ aliqũ faciũt in locis in qbus peccauerũt. ʒꝰ mõ cognoſcũt aliqua q̃ͥ fiunt ciyca
Viuos velꝑ reuelationẽ demonã. vel giarũ ad eaſ deſcẽdentiũ.ſʒ nũq; ſit eis aliqua reuelatio niſi tal
vñtriſtent᷑. Ad pÿmn in oppn pʒ ſolutõ ex iã dictis Ad n dð ꝙ qᷓ;uis aie ſeꝑate nõ dependeãt a coꝛ poꝛali loco.tñj in loco ſunt. qð ꝓbatũ ẽ in ñili li.i.di.
37. in illa.q. vtx angls ſit nuſq;. In qua oñſuz eſt ꝙ angelus pꝛeter oẽʒ oꝑationẽ quã hẽat circa locum
ẽ in loco diffinitiue.qᷓ;uis nõ circũſcriptiue.qꝛ ſit ĩ
coꝛpoꝛabilia in loco nõ ſunt.⁊ ſic itellig illud ver⸗
bñ Boecij de ebð. Ad ʒm dð ꝙ qᷓ;uis potẽtioꝛ ſit
luſpũalis q; coꝛpalis quecũqʒ.tñ ex B nõ ſegtur œꝙ
eſtrẽ aliquã ſpñalr iluminare in ꝑna diſtãtia qᷓ; cõ
poꝛalr illumiare ĩ magna diſtantia.qꝛ ippoꝛtiõabi iiter nobilioꝛẽ illumiati ſpũalq; oꝛpoꝛalis.qᷓ;uiſ tñ ſol lumiet in qᷓ;tacũq; diſtã ia qͥ eſt tanta.tam
deus poſſet facere diſtantiã ꝙ vna res tĩ diſtaret aſole ꝙ ad eã lumẽ ſolis ꝑtinere non poſſet. Ertio querit vtx dãnat. videãt ſcõ N— gliaz in celo. Et viꝙ nõ. Beati nõ vidẽt penã dãnatoꝝ.ga cũ aia ex charitate cõpa iat᷑ miſeris beati cõpaterent᷑ dãnati. quod eſſe nõ põt.qꝛ cõpaſſio eſt cũ pena.gᷓ a ſili dãnatiñ vidẽt gtiaʒ btõx. Itẽ nõ vidẽt eã per eſſentiã. qa in eiðꝑ eẽntiã nõ eſi.nec ꝑ ſpẽʒ nãli inditã. qꝛ tune oẽs eã viderẽt.nec per ſpẽʒ acgſitã.qꝛ vt iã dictuʒ eſt aia nõ acgrit ſpẽʒ rei niſ ſibi t pñs vel in ꝓpi⸗ quitate ꝓpoꝛtionata virtuti.nec ꝑ ſpẽʒ ifuſaʒ à ðo
ga nõ ſůt digni vt a deo fiat eis aliqᷓ reuelatio ſaitẽ
ducẽs in eognitionẽ delectabilis rei.ʒ dãnati nul lo mõ vidẽt gliaʒ ſcõꝝ in celo. Itẽ nõ cõcedit᷑ re⸗ pꝛobis qð ex pãli ga cõcedit᷑ hoibꝰ iuſtis.ſʒ ſi hoĩ bus iuſtis in hac vita cõcedat᷑ videre ſcòꝝ gliam. Beſtex ſpãli gra.ᷓ E nõ cõcedit᷑ dãnatis. Wontra vthẽ Luce.ib. diues dãnatus vidit Lazʒarũĩ ſinu
Abrahe. Rẽ ſciletãt᷑ de peha dãnatoꝛu. vñpfal. ALetabit᷑ inſtus cñ viderit vindictã.ſʒ nð poſſent ð
ealetari niſi viderẽt eã. ʒ aſili dãnati vidẽt gliam btõx. Rdeo ꝙ dnati gliaʒ ſcõx nõ vidẽt. quia
viſioẽ cognitio intuitiua ⁊ clara ꝓpe loquẽdo de
viſione.ſic.n.nõ poſſet videri gla btõꝝ qn vide- rent᷑ bti.⁊ ip̃e S cũ cox glia ĩ perfecta eoꝝ ↄiun ctõe cũ deo ʒſiſtat.nò.n.põt videri imediate ⁊ cla re ↄinnctio aliquoꝝ qn videant᷑ ipᷣa ↄiũcta ĩ gnñali tñ?⁊ ꝑtiʒ in ſpãli cognoſcũt gliaʒ biõxqͥſi arguendo nullũ.n.vidẽt dãnatũ ꝗ tenuerit ñcẽ ⁊ bonos mo res.vñ cogit᷑ intellectꝰ eoꝝ aſſentire ꝙ vera eſt ſa cra ſcriptup.⁊ ex cõſequẽti ꝙ btihir bona q̃ eisin ſacra ꝓmittunt ſcriptura.⁊ qꝛ btitudo in ſacra ſcrĩ ptura ꝓmittit᷑ iuſtus nõtm̃ in gñali ſʒ ẽt priʒ in ſp̃ã i qᷓ;uis nõ in rõne pura ſpãliſſima.qꝛ ſic lingua ho minis eã nõ poſſʒ narrare nec intellectꝰi hac vita de lege cõi intelligere iuxta illud apli.i.ad coꝛi.⁊. nec oculus Vidit nec auris audiuit nec in coꝛ hoĩis aſcendit qð pᷣparauit deus his qui diligũt illuʒ.iõ dãnati arguẽdo cognoſcüt gliaʒ btõxꝝ nõtm̃modo

—
igiali.ſʒ ptiʒ in ſpãli.nõ añt plene ĩ ſpãli.qꝛ illa glo ria ſignificari põt pꝑ illud nom̃ nouũ ſcriptũ in cal⸗ culo candido de quo dã apoc.⁊.ꝙ nemo ſeit niſi ꝗ accipit.de hꝰ vero coguitione dãnati triſtant᷑ ꝑpꝑiĩ nidiã felicitatis aliene ⁊ carentiã beatitudis ꝓpᷣe poſt iudiciũ tñ dãnati eo ꝙ ad ꝓp̃as penas qᷓſi tota liter eoꝝ cõſideratio reflectet᷑ iſtã cognitionẽ non hẽhũt niſi foꝛte in eẽ gñaliſſimo.qr ꝑ cõplementũ doloꝛis intellectus eoꝝ pᷣdicte argumẽtatiõi non
Vacabit. vñ Luce poſt pᷣnci⸗ piũ ſup illud Luce.iß. eleuãſ ⁊c̃. Et recitat magr h? di.c.y.dicẽs ꝙ infideles in imo politi añ diẽ iudi- cij fideles ſup ſe in rege attendãt quoꝝ gaudia pꝛi us cõ̃tẽplari nõ poſſunt. Adpÿn in opp dð ꝙ bti multo pfectius vidẽt penã dãnatoꝝ qᷓ; dãnati co⸗ gnoſcãt gliaʒ eox.qꝛ bti penã dãnatoꝝ vidẽti ver bo ⁊ clare in gñe ꝓpo ſpeculãdo eo ꝙ talis viſio eſt ad aliquã eoꝝ gliaʒ accñtalẽ qꝛ in videndo dei iu ſtitiã delectant ⁊ illoꝝ penã in cõpationem ad ſuaʒ
gliaʒ cõſiderãtes deo gr̃as vberiores agũt. nec eiſ
cõpatiẽt᷑.nec cõpaſſione q̃ẽ paſſio.qꝛtalis nõẽ ſine
aliqua pena necẽ cũ paſſione q̃ͥ eſt motus electiuꝰ
quo qs vult aliũ a miſeriæliberari.qꝛ bti nihil vo lũt õriũ huic qð vidẽt deñ abſolute velle. vidẽt ãt deñ velle ſimplr dãnatos in ſua pena ꝑpetuo rẽa⸗ nere. Ad?* pʒ ſolutio ex dictis in qõe inq;tũ oñ⸗
ſusẽ moduſquo cognoſcũt dãnati gliaʒ ſcõx. Ali
qui tñ dñt ꝙ ẽt cũ modo pᷣdicto cognoſcũt gliaʒ ſcõ ruʒ ꝑ ſpẽʒ infuſaʒ deo reuelante.nec eſt iconueniẽs g fiat in eis infuſio alicuius ſcie ad eoꝝ ãplioꝛẽ af⸗ flictionẽ. Adʒn dð ꝙ dãnatis nõ cõcedit᷑ videre gliaʒ ſcõꝝ eomð quoꝑgraʒ cõcedit᷑ iuſtis. qꝛau lo fuit cõceſſuʒ ſuã videre in ſpãli ⁊ ad eius cõjola⸗ tionẽ dãnatis ↄcedit᷑ illã cognoſcere mediãte. nec plene in ſpãli ⁊ ad eoꝝ afflictionẽ maiorẽ. Argu⸗ menta ad ptẽ ßam qᷓ;uis ↄcedenda.ſint gra pᷣncipa lis cõcluſionis.tñ in ꝓceſſu peccãt.multd.n.maiuſ eſt cognoſcere gloꝛiam ſanctoꝛum in celo qᷓ; fuerit cognoſcere requieꝝ ſcõꝝ patruʒ in limbo. Ad⁊n dðꝙ nõ eſt ſile.potẽtioꝛes.n.ſunt beati in cogno⸗ ſcendo miſeriã dãnatoꝝ qᷓ; dãnati in cognoſcendo
gliaʒ btõx. vñ ſicut dicit mag̃ huiꝰ di.c.vᷣ.poſt in
diciũ boni videbũtmglos.ſʒ non mali bonos.
NV Nn Srpfr querit᷑ de. 4'pn 5 Onſequẽte cipali. Et circa hᷣ querũt ur tria. Pꝰ Mrñ dãnati nãlr appetãt btitudinẽ. 2 vtx debeãt vel le nõ eſſe. ʒ? vtxꝝ velint nõ eſſe. vtrũ aůt poſſit di⸗ gne penitere ⁊ vtrũ ſempꝑ ſint in actu culpe ⁊ vtrũ demereantnõ opoꝛtet hic querere.qꝛ iſtoꝝ trium olutiones patẽt ꝑ ea q̃ dicta ſunt li.⁊. di.y in illa oe. Vræ diabolus poſſit digne penitere.⁊ in illa. Vtrũ diabolus ſemper ſit in actu culpe. Rumo ergo oſtẽdo ꝙ dãnati nõ appe⸗ tüt nälr btitudinẽ.qꝛ qᷓ;din p̃u cipiũ vite ẽ in coꝛde eſt poſſibilitas ad coꝛ⸗ poꝛalẽ ſantatẽ.ã a ſili q;diu pᷣncipiũ ſpũalis vite? in rõnali creãtura poſſibilitas eſt in ea ad ſanitatẽ pale. cñ appetirus btitudinis deſi ßmů ßncipi umagibiliũ ſit ̃ncipiũ ſanitatis ſpũalis.⁊ dãnati
—
ſit ipoſſibiles ad talt ſanitatẽ cũ ſint obſtinꝛti nʒ appetũt beatitudineʒ. Itẽ appetere beatitudinẽ ⁊ odire deũ repugnãt eũ.in deo ſicut in obiecto ſit rõnalis creature beatitudo.ſed dãnati deuz odiũt iuxta illud pſal. Snperbia eoꝝ ꝗ te oderũt aſcẽdit
ſempꝑ ergo btitudinẽ nõ appetũt. Itẽ appetere ꝓ⸗
rimi dãnationẽ ẽ appetitui beatitudinis cõtrariuʒ qꝛ beatitudinẽ appetere eſt ſtatũ appetere.omniũ bonoꝝ aggregatione ꝑfectũ.talis aũt ſtatuſicludit delectabile conſoꝛtiũ pꝛoximoꝝ.ſed dãnati vellẽt oẽs alios eſſe dãnatos.quia in eis maxie regnat in uidia.ꝗᷓ vi ꝙ beatitudinẽ nõ appetũt. Votra ap⸗ pe tere bonũ eſt appetere beatitudiẽ in generaii. ſed 5m Diony..c.de di.no.demones bonum ⁊ 7 optimũ cõcupiſcũt ergo appetũt beatitedinẽ ĩ ge
nerali.ergo a ſimili ⁊ alij dãnati. Item Anſel. in li. de caſu dia.parum vltra mediũ vi velle ꝙ vo⸗
lũtas volendo quicqd vult nõ vult aliud qᷓ; beati⸗ tudinem.ſed damnati multa appetunt.ergo appe tunt beatitudinem. Reſpõdeo ꝙ cum m Aug. io. de ci.c.iꝛ.peccatum delere non poſſit extrema nature veſtigia. in damnatis remanet aliqna naturalis cognitio ⁊ apperitus naturalis.cuʒ ᷓ pꝛi mus motus naturalis appetitus ſit reſprctu finis
in generali quia ſecũdum phm̃.ethi.c.iꝛ. inis
eſt pꝛincipium in appetibilibus ⁊ agibilibus.ſequi tur ꝙ damnati naturaliter appetunt finem ingene rali.ſed vltimus finis eſt beatitudo.ergo ſequitur ꝙ naturaliter appetunt beatitudinem in generali
qᷓ;uis appetitu debili ⁊ exili.ſed hic naturalis ap⸗
petitus in his ex deliberatiua voluntate quod ad hoc peruertitur.quia b onum quodnaturaliter ap petunt ſub circunſtantijs malis appetunt. nec eſt
iſte appetitus ad eoꝛum cõſolationem.ſed magis
ad afflictionẽ.natural eniʒ appetere qð appctenſ videt ſe nõ poſſe cõſequi magis eſt affiictio appe⸗ tẽtis. de hac qõe bꝛeuiꝰtrãſeo.qꝛ ex his qͥ dicta ſũt li.ꝛ. di.ʒg. i ilia qõe vtx volũtas velit oẽ qð vult i virtute vltimi finis·⁊ di.ʒqĩ illa qõe. vix ſinde⸗ reſis qᷓ;tũ ad oẽʒ ſui actũ polttotalr ꝑ pcom̃ extin guit vt in iſto li. di.pᷣce. in illa qõe vtruʒ oẽs hoies appetãt beatitudinẽ plene pʒ ſolutio hꝰqõn Ad p̃n in oppn dð ꝙ nãlis cognitio veri ⁊ nãlis appe titus boni nõ ſunt pᷣncipiuʒ fupernaturalis ſanita⸗
tis qñ ꝑuertũtur ꝑ circunſtantias malas ex delibe
tiua volũtate obſtinata in malo ſicut eſt in damna ris. Adam dð ꝙ nulla creatura põt hie deuzʒ odio
per ſe.qꝛ ipoſſibile ẽ aliquid odiri fub rõe quaſum
mũ bonñ tiñ per accũs.ſ.ſub ròne qua ex iuſticia pu nit pccõꝛes odio habet᷑ a dãnatis ſed iic odire de⸗ um ſtare põt cũ naturali appetitu beatitudinis in generali ex deliberatia volũtate depꝛauato. Ad Im dð ꝙ dãnati omnes alios vellent eſſe dãnatos
qr ſicut in patria eſt ſiunma charitas.ſic ĩ inferr
eſt ſummũ odiũ niſi inq;tũ in aliquo vt di ctum eſt nãle deſideriũ tendit in bonñũ.⁊ licut dicitglo.ſuꝑ illud. Iſa.i.tu vulne atus es.ſolatiũ eſt maloꝛuʒ inimicos hie ſocios penax. Similiter tãta ẽĩ eis
inuidia ꝙ felicitas bonoꝝ ẽ eis magnũ ſuppliciu
vñ Aug. de ci.c.⁊9.dicit ꝙ malignis ſpiritibꝰpens
eſttua ẽterna felicitas.⁊ iõ qᷓ;uið ex multiplicatiõe dãnatoꝝ augeatur pena eoꝝ.tiĩ tiñ̃ ſuꝑ excreſcit i eis iuidia ⁊ odiũ ꝙ magis eligerent plus toꝛqueri ců mltis qᷓ; miuſ ců pauciſ.qꝛ tñj aĩe dãnate ſciũt q
— S 8
1

— 2
„** ₰
n detakd 3 vna dconl z h cMqumgs duq dreu wiſco. 3 Pv mnndiil laiplr e nohdfe ne rn inſtu
wdorbn
——
—
„——
nð oẽs dãnabuntur plus vellent illos ad quos nã⸗ liter afficiunt dãnationem euadere qᷓ; alios.qꝛ mi nusillis inuidẽtq; alijs. ⁊ ideo ille diuetz dãnatus fratres ſuos cupiebat euadere dãnationẽ.q;uis plꝰ voſuiſſet fratrès ſuos cũ oĩbus alijs dãnari.nãli ãt
appetitu beatitudinis in gñali ex deliberatiua vo⸗
luntate peruerſo nõ eſt incõpoſſibile velle ex deli⸗
beratione dãnationem omnium aliarum.
Menn queri rvtn dãnati deve⸗ Ecundo ant vie Et vĩ ꝙ ſic ipſi de
ꝛ ſicut dicit faluato: Math.ꝛ6. de Juda. bonum erat illi ſi natus nõ fuiſſet hõ ille.qᷓ videt᷑ dãnati deberent veile nõ eſſe. Item magis debet appeti carentia oĩs mali qᷓ; pꝛeſentia eius.ſed nõ eſſendo nullũ malũ haberent.eſſendo oẽ malum hñt.gᷓ de⸗
berent velle nõ eẽ. Iteʒ Anſel.i.li.cur deus hõ c⸗. 2iꝰ.loq̃ns in ꝑſona rñdentiſ dicit. Fateri me neceſſe
eſt qꝛ ꝓ ↄſeruãda tota ereatura nihil deberẽ facere ʒ voluntatẽ dei.qð Anſel. appꝛobar.ſʒ dãnati non pñt eſſe ſine actu male voluntatis.ꝗᷓ ᷣm iudicium
rectũ rõis plus deberẽt velle nõ eẽ qᷓ; eẽ ſic. Lõtra nullus debʒ velle nõ eſſe ad fugiendũ qð iuſtum eſt Fdãnaros puniri iuſtũ eſt.qᷓ nõ deberẽt velle nõ eſſe
ad fugiẽdum penã. Itẽ nullus ßÿʒ rectũ iudiciũ rõii debet velle ꝑdere oẽm ꝑticipationẽ illius rei quaʒ
magis debet diligere qᷓ; ſe ipᷣm.ſed dãnati ꝑdendo
eſſe pderent ocẽʒ parricipationẽ dei qᷓ; magis debe rent diligere qᷓ; ſe ip̃os.ꝗᷓ nõ deberent velle nð eſſe vt ꝓpꝛia pcna carerẽt. Rꝰ ꝙ in dãnatis eſt maluʒ culpe ĩ quo ſunt obſtiati.⁊ malũ pene cui ꝑpetuo ſũt obligati hñdoaſpectũ ad pin malũ dico ꝙ ᷣm rem̃ iudiciũ rõis plus deberẽt velle nõ eẽ qᷓ; ſic eſſe.qꝛ ᷓm rectũ iudicium magis debʒ voluntas fugere il
lud qð eſt ʒ rem quã magis tenet᷑ diligere qᷓ; illð qð
eſtõ rẽ quã non tm̃ tenet᷑ diligere.ſ; certũ eſt ꝙ qlʒ magis tenet᷑ diligere deum qʒ; ſe ip̃ʒ in tm̃ ꝙ ſi vo⸗ luntas poſſet diligere dilectionis actu in ifinito in⸗
tenſiue deberet diligere deñ infinite.ẽt qᷓ;n ad iten
ſionẽ. qꝛ eſt bonñ infinitũ:creatura aũt diligi nõ de⸗ bet a ſe ipſa niſi finite.qꝛ finituʒ bonñ eſt cũ.ʒ pccm̃ ſit 5 deuz ⁊ nõ eſſe eſſe ꝓpũ magis deberẽt dãnati fugere cẽ in pccò qᷓ; fugere nõ eſſe·cũ g eẽ eoꝝ nõ po ſit eſſe ine pccõ.vẽ ꝙ ad hñdo aſpectũ deberent velle nõ eſſe. Pꝛeterea peioꝛ eſt carẽtia bõi debiti
q; boni nõ debiti.qꝛ pꝰ carentia hʒ rõeʒ mali. ſcða. .ſʒ pccm̃ nõẽ carẽtia boni debiti.nõ eſſe nõ eſt carẽ
tia bõi vᷣbiti.qꝛ tũc fuiſſʒ malũ añ creatiõeʒ mũdi.qᷓ peꝰ eſt pccm̃ qᷓ; nõ eſſe.ſʒ q̃lʒ voluntas magis debʒ fugere qð ꝑeius ẽ.qᷓ magis deberent dãnati odire eſſe in pccõ q; odirs nõ eẽ.ꝗᷓ eũ videãt ſe nõ poſſe eẽ niſi in pccd deberẽt velle nõ eſſe vt nõ eẽnt in pecõ Mñdo tñ aſpectũ ad eoꝝ penã que iuſtaẽ⁊ a deoẽ. nõ deb rent velle nõ eſſe ad hoc vt penã nõ hẽrẽt. nobilioꝛ.n.pticipatio dei eſt eẽ qᷓ; gaudiũ.qꝛ ʒ Di ony.So.c.de di.no. Inter oẽs dinas ꝑticipatões eẽ eſt nobilioꝛ accipiendo alias ꝑticipationes cũ pᷣci⸗ ſiõe qᷓ;tuʒ ad illud qð dñt vltra eẽ ſed nullus dʒ ve le pdere nobilioꝛẽ ꝑticipationẽ ad vitandũ ĩcõmo⸗ duʒ qð eſt ʒ mins nobilẽ:cũ gᷓ nõ eſſe ſic ʒ eẽ ⁊ pena ʒ gaudiuʒ. nullus debʒ velie nõ eſſe ñ ꝑꝑ ãmonitio⸗ nẽ pene im̃. Mꝛeterea nõ eſſe ullũ eſt bonů in pena Zůt eſt aliq bonñ inq;n eſt iuſta.ſed nullus dz vel
bent velle bonñ· ſed bonum eẽt eos nõeiſe
——
le illud qð nõ eſt bonñ ad vitandã illud in quoẽ ali quod bonũ.ꝗᷓ dãnati nõ dñt velle nõ eẽ ad fugiẽdũ penã t¶ Argumeta ad ꝑtẽ pꝛimã ꝓcedũt de vo⸗ luntate nõ eẽndi hñdo aſpectũ ad malũ culpe pᷣt tñ dici ſpecialiter ad vʒ ꝙ maioꝛ intelligẽda eſt ceteriſ pibus.hic aũt nõ ſunt cetera paria qꝛ ⁊i dãnati eſ⸗ ſendo habeant multa mala eẽ tñ in eis eſt bonũ. in nõ eſſe aũt nõ eſt bonũ nʒ malum. Argumeyta ad ꝑtẽ ſcðᷣaʒ pꝛocedunt de voluntate nõ eſſendi hůdo aſpectum pꝛeciſe ad malum pene. 2 queritur vtndãnati vellẽt ñ et t N E r ti0 Etvĩ ꝙ nò qꝛ nulla potentia põt moueri niſi a ꝓpꝛio obõ.vel ab eo qð eius rõeʒ pticipat:ſed per ſe obm̃ voluntatis eſt bonum cũ g nò eſſe non ſit bonũ.nec aliqua participatio eꝰ damnati nõ poſſunt velle nõ eſſe. Itẽ voluntas de neceſſitate appetit bonuʒ in quo nulla inuenitur rõ mali.g de neceſſitate refugit illud in quo nulla i⸗ uenitur rò boni.ſed in nõ eſſe nulla põt inueniri rõ boni.ʒᷓ damnnati nõ pñt velle nõ eſſe. Item nullus põt velle niſi verum bonñ vel eſtimatũ. ſed nõ eẽ nõ eſt aliquod bonum verum nec eſtimatum a dã⸗ natis eſt bonum.bene.n.ſciunt ꝙ vbi nulla eſt enti tas nulla eſt bonitas.g nõ pñt velle non effe. Item qui volunt eſſe ⁊ in quiete volunt eſſe. ad deſtru ctionem cõſequentis ſi dãnati vellent nõ eſſe vel⸗ lent nõ eſſe in quiete quod falſum eſt. Item rõap⸗ petendi quicqd appetitur ſaluatur in quolibet ap⸗ petibili.ſed eſtratio appetendi ꝗqcquid appetitur. Vnde dicit phũs.⁊de anima.ꝙ omnia appetunt eſ ſe ʒillius cauſa agunt quecunq; ſecundum naturã. ergo ñi damnatiꝰ vellent nõ eſſe ſimul vellent eſſe ⁊ non eſſe quod impoſſibile eſt. Item Aug. in li.ð li.ar. inter pꝛincipium ⁊ medium dicit ꝙ nemo po teſt eligere vt non ſit. Contra.i.rethoꝛice.capitu lo ſexto dicitur ꝙ nõ habere malum eſt delectabile ſed nõ eſſe impoꝛtat carentiam omnis mal.etgoẽ delectabile.cum ergo eſſe dannatoꝛum ſit triſtabi le videtur ꝙ pꝛopter delectakionem vclint nò eſſe Item apoca.9 in diebus illis querent homines
moꝛtẽ? nõ inuenient eã ⁊ deſideꝛabunt moꝛi⁊ fugi
*
et moꝛs ab eis. Item Anſelmus de caſu diaboli. c.6.loquens de angelisvonis ⁊ malis dicit.ſic di ſtincti ſunt angeli vt adherentes iuſtitie nulluʒ bo num velle poſſint quo non gandeant ⁊ deſerentes illam nullum velte queant quo non carent.ſed ip̃i non carent eſſe.ergo volunt eſſe Reſpondeoꝙ dãnatos velle nõ eſſe dupliciter poteſt intelligi.i aut voluntatꝝ naturali aut deliberatiua. Primo modo nð volunt nò eſſe nec velle poſſunt. quia eẽ inpena melius eſt quam nihil eſſe tum in nihilita⸗ te nulla ſit penitus bonitas.⁊ ſicut dicit phůs ꝛ: de generatione. In omnibus inqurimus quod meliu eſt deſiderart naturam ſeinper loquendo de meli⸗ oꝛitate ngturali loquendo autem de voluntate de⸗ liberatiuã contingit aliquid velle tripiciter ſciiicʒ per ſe⁊ pꝛimo⁊ per ſe ſed ĩ pꝛimo ⁊ peraccñs.pꝛio mõ ꝗcqd vvlt voluntas vuit fub ratione bõi poſiti ue ſecundo modo vult carentiã mali.etiam ſi illa ñi appꝛehendat rõ aliquã poſitiuam rõem bdi carẽtia eim mali per ſe eſt appetibilis.ñ tamẽ pꝛimo.quia ñ appetitur mali carentia.niſi quia pꝛius oꝛdine na ture appetitur bonj iò eiʒ volũtas vult carẽtiaʒ pe

ne. qꝛ diligit bonñ cui pena eſt ria. ʒ*modo vo⸗—
luntas delibcratiuapõt appetere nõcẽ inqᷓ;m ad nõ
eſſe ſegt᷑ carentia pene quã volũtas ꝑſe appetit p;
mõ ⁊ſecundo dãnati nõ volunt nõ eẽ.qꝛ nõ eẽ non
eſtappetibile ꝑſe. ⁊ ꝑ nec ꝑſe non pꝛimo.ſʒ ʒ mõ
apperunt nõ eẽ inqᷓ;m.ſ.ad nõ eſſe ſegtur carẽtia pe
ne quã perſe appetũt.vident.n.ꝙ ex ſuo eſſe nõ por
ſentchſequi delectationẽ nec vtilitatem nec hone ſtatẽ. qꝛ tantã hñt penã vt ſecũ ↄpati nõ poſſit aliqð Faudiũ ⁊ſi mõ vexꝝ nõ ſit de oibus dãnatis eo ꝙ ſiẽ oñſum eſt li·ꝛ de pena demonũ vſqʒ ad iudiciũ cð patit ſecũ interd ñ aliqð exile ⁊ vanũ gaudiũ: tñ p? iudiciuʒ nulius dãnati pena gaudiũ aliqð ſecuʒ cõ patiet᷑. ꝑ ſuũẽt eſſe nihil boni pnt acgrere.ſuum ẽt eſſe magne ihoneſtati eit ſubiectũ.⁊ 1õ nõ eſt miruʒ itali eẽ vellẽt carere vt malis q̃ exñdo patiũt᷑ carẽ rent. Adp in oppn dð ꝙ nõ tĩmõ bonuz eſt pſe obm̃ volũtatis ſʒ ẽt carentia mali q;uis nõ pꝰ. qpp di.ethi.c.ð.ꝙ in boni rõefit minꝰmalũ ad ma malũ.qꝛ minꝰ maluz magis eſt eligibile maioꝛi ex
rõe maioꝛi hꝰcarentie mali nõ eẽꝑſe app̃henſum
põt eſſe dãnate volũtatis obm̃. d ⁊m dð ꝙ volũ tas refugit illud de neceſſitate in qꝰ nulla appꝛehẽ dit rõ boni extendendo bonũ ad carẽtiã mali q̃per
e appetibilis eo vt dem̃ ẽ qᷓ;uis aũt in nõ eẽ nulluʒ
ſit bonũ ꝓpꝛie dem̃ tñ ad nõ eẽ ſequit᷑ carentia oĩis mali. Zidʒn dõð ꝙ pcedit de eoqð vult voluntaſ p⁊per ſe ſic añt dãnati nõ pñt veile nõ eẽ. Ad 4ñ̃
dð ꝙ q;uis ad velle eſſe ĩgete ſeqᷓtur velle eẽ.nõtñ
ad velie nõ eſſe ꝑ accñs ſegtur nõ velle eẽ in quiete
„
exm.ſequit᷑ volo vinũ bonuʒ.ꝗᷓ volo vinũ.nec tñſe
gtur nõ volo vinñj.qꝛ nõ poſſum hie niſi coꝛꝛuptuʒ
ðnõ volo vinũ bonũ.⁊ ego dico ꝙ ideo dãnati vel lent nõ eſſe qꝛ vidẽt ſe nõ poſſe habere eẽ niſi pena le. Vñ ex hoc nõ ſegtur qð nõ vellent hie eſſe quietũ ſiañt in arguendo aſſũeret᷑ ꝙ vellent nõ eſſe pſe te⸗ neret foꝛma argumenti.ſed ĩ mã eſſet pccm̃.qꝛ hec eſt falſa dãnati volunt pſe nõ eẽ.nec tĩ eſt falſa E ẽtivoſſibilis. Ad m dðꝙ eſſe inqᷓ;m eẽ non eſtrõ appetendi gcad appetit᷑.ſed eſſe bñ diſpoſitũ ⁊ hic appetitꝰ ſaluat᷑ in appetitu quo dãnati appetũt per accñs nõ eſſe.qꝛ.n.ipſi appetũt eſſe bñ diſpoſitum. ideo odiunt penã que ʒ̃ria eſt bone diſpoſitioni eẽn ci vellent illiꝰpene careitiã.⁊ qꝛ ſciunt ſe illa pena
carere nõ poſſe eẽndo ⁊ ꝙ illa curerent.ſi nõ eẽnt iõ ſi daret᷑ eis optio magis eligerẽt ñ eẽ qᷓ; ſic eſſe. Ad
bmn dõ ꝙ illuci vᷣbuʒ intelligend eſt de electione qᷓ̃ res eligunt᷑ per ſe.certũ eſt.n.ꝙ nõ eſſe nõ eſt eligibi le vſe.⁊ ꝙ hic fuerit intellectꝰ Aug. vã per illud qð paꝝ infra dicitur. Ois ille appetitꝰ inj volũtate mõ tis nõ eſt vt ꝗ moꝛit᷑ nõ ſit vt requieſcat intenditur
in quo ſatis eꝙnð apperit᷑ nõ eẽ pp nõ eẽ.ſʒ ppcarentiã s. Arg? ad preʒ ßam̃ q;ʒuis gra tia vncipalis concluſionis concedẽda ſint pm tam̃
nð multũ cogit. qꝛ nõ hãbere malũ nõ eſt delectabi te.niſi ſuppoſita circunſtantia ſubiecti.
rticulus quintus. Onſeq̃nter queritur de.
pena vᷣmis vel ignis.ʒꝰ vtn cgrenria vi
nõis dei ſit maxia oium penaxꝝ que ſunt in inferno.
pᷣncipali“ Etcirca querunt᷑ tria. N vtrůin ifer⸗ no ſint tenebꝛe coꝛpales.⁊ꝰvtꝝ maioꝛ ſit
N oſtendo gin ifernonðſinttene Rimo bꝛe coꝛpoꝛales. Vreg. qlibꝛo
Imo. lus ſine erponẽs ilið Jod. io. vpiũbrzmontil S⁊ nullus oꝛdo.dicit de igne infernali ꝙ qᷓ;uis ad cõ
ſolationẽ nð luceãt. tñ vt magis tœꝛq̃at ad aliquid lucet. nã ſequaces quoſq; ſuos ſecũ in toꝛmentis re
pꝛobi flãmailluſtrante ꝓiſuri ſunt quoꝝ amoꝛe de⸗ liquerũt. Itẽ hm phm̃? de aia.nihil vniſi in lũine ſed dãnati aligd videbunt.qꝛ aliter viſus in eis ef
ſet ocioſus ⁊ſupfiuꝰ.ᷓ nõ ſuntĩ inferno coꝛpales te⸗ nebꝛe. Itẽ Iſicio.iꝰ liꝰ de ſummo bono.ẽ.?ꝙ. dicit
ignẽ gehenne ad aligd lumẽ hie. ad aliquidnò hie. hoc eſt hie lumẽ ad dãnationẽ vt videãt impij vñ doleant vnõ hãe ad cõſolationeʒ ne videant vnde
gandeãt.ſed tenebꝛe coꝛpales nõ ſunt cũ lumine.
Contra vt hẽ Wath.ꝛꝛ. dixit rex de nõ hte veſtẽ nuptialẽ. mittite eũ in tenebꝛas exterioꝛes, Item
nõ eſt minus ꝓbabile ibi eſſe tenebꝛas coꝛꝑaſes q; coꝛpoꝛalẽ flectum.jed ibi erit flectꝰ coꝛpoꝛalis.vñ math.⁊. dicit ꝙ ibi erit flectꝰ ⁊ ſtridoꝛ dẽtium. ʒ ibi ſunt ⁊ erũt tenebꝛe coꝛpoꝛales. Item Breg.ꝙ.
li.mo.ante auctoꝛitatem pus allegatã. vttrix fiam⸗
ma vicioꝝ còõcremationẽ habet ⁊ lumẽ nõ hẽt.ꝗᷓ ſt
ibi tenebꝛe coꝛporales. Rꝙ lumen perſeeſt dee ctabile.ꝑ accũs añt poteſt eſſe triſtabile iq; mn aliqd
oſtendit qð diſplicet.⁊ qꝛ inferius eſt locus oĩs tri- ſtitie. iõ ſimpł locus tenebꝛoſus eſt.nec eſt ibi ali⸗ qð purum lumen quod viſuʒ delectet eſt ibi tamen lumen aliquod obſcuritati permixtũ quo dãnati ni
dere poſſint. vñ doleant.⁊ ſic patẽt ſolutiões ad ar
gumenta vtriuſq; partis excepto ſcðo ad partẽ ßaʒ Acd qð dð ꝙqᷓ;uis ibi ſunt denebꝛe coꝛporales mo⸗ do eodẽ quod dem̃ eſt.tñ nõ erit ibi coꝛpoꝛalis fletꝰ inqᷓ;tum eſt quedã reſolutio coꝛpoꝛaliũ lachꝛymaꝝ
qꝛ talis reſolutio tunc nõ erit. talis enim reſolutio
pertinet ad coꝛꝛuptibilem ſtatum tamẽ erit ibi m
ximus doloꝛ interioꝛ.⁊ in facie ⁊ in oculis huiꝰ do⸗
loꝛis ſignum ſcilicet capitis turbatio eſt aliqua oc- culoꝛum obnubilatio.niſi vt nõ videant:ſed vt pe ius ⁊ hec conturbatio ⁊ obnubi latio lachꝛime coꝛ- poꝛales ſecundum metaphoꝛ am dicte ſunt.credo tamen ꝙ poſt coꝛpoꝛum reſumptionem ibi erit ſtri
doꝛ dentium ex anguſtie magnitudine ꝓueniens.
dueritur vtrum in inferno S cundo ſit maioꝛ pena vermis quã ignis. Et videtur ꝙ nõ. qeſchm Aug. iꝛ*.ð
ioꝛ pengeſt illa q̃ ex ſui nãcitiꝰinfert moꝛiẽ ß; pena igniſ ex ſui nã citiꝰifert mõtẽ qᷓ; pẽ̃a vᷣmis.ꝗᷓ grauioꝛ
ẽ? maioꝛ. Itẽ maioꝛẽ pẽ̃a ꝓueniẽs ex re qᷓ; ex ſilitu
die rei ſʒ pẽa ignis ꝓuẽit ex re pẽ̃a vmis cñſit ſpũal ꝓuenit ex ſilitudine rei.ꝓuenit. n. exappꝛehenſiõe
que eſt per ſilitudinẽ.ð maioꝛ eſt pena ignis qᷓ; ver
mis. Contra illa pena maioꝛ eſt quã hõ magis cu pit effugere ſed homines magis cupiunt effugere. penam mentis qᷓ; coꝛpoꝛis.vnde aliquando vt ef fugiant vehementeʒ triſtitiam interficiunt ſe.cum ergo pena vermis ſit pena mentis quia eſt remoꝛ-
ſus conſcientie.⁊ pena ignis ſit pena coꝛpoꝛis ma
ioꝛ eſt pena vermis q; pena ignis. Item duaruʒ
delectationum illa eſt maioꝛ pꝛopter quam alia de
ſipit. ſed ſicut dicit Bernardus.in epiſtola ad pꝛo pꝛios parentes guſtato ſpiritu neceſſe eſt deſipere carnem. affectanti celeſtia terrena non ſapiunt.
— Kh-
ci.cꝰ.. nihil igne vrente eſtmoieſtius. Jtemma
000 mig prn lnt epee ſhiet trema eimtidl ichinee vinen i ſiyſuin sde w geldih jye cöye rerppn ueni inß ſiheran qipünh nio Fiſolc iig ibapbhender
mscgumge
cjſtquiſchi
onn
jicehain vübſſne im darh ban det nieasnh
eintn

lmcohn amenn tmluttin z ndloninön — pot amun
umn ng Fandoemn b g ktvnrgig eim 3
chaiann unia möp
temis in hiãti faſtidio ſunt traſitoꝛia z maioꝛ eſtð jectatio ſpñalis q; coꝛpoꝛalis.ſed illapena mai oꝛ
nẽ ip̃aʒ pungẽdo do vtro jbi eſſe penã vmis. pꝑ hoc qð diẽ ſcriptura Judith.
..
——
„ 5
eſtq̃ opponitur maioꝛi delectatiõi.qʒ cũ pena vmis
ſit ſpñaiis maioꝛ eſt qᷓ; pẽa ignis q̃ elt coꝛpalis. R· 6 ꝓpꝛie.ſ. ꝓ vme coapꝑali.aut metaphoꝛice. ſ. ꝓ remoꝛlu ↄſcie qvᷣmiſ
„.„
pena vmis duplt põt accipi aut
di inqᷓm̃ oꝛitur ex putredie pcciſẽ vᷣmis ex putᷓdie
coꝛpali⁊ aĩaʒ ſpñait pungẽdo afrligit icut vmis cã ẽdo vei moꝛdẽdo vtroq; mð dit aliq
vl. dabit igneʒ ⁊ vᷣmes in carnes eoꝝ.⁊ eccliaſtici. ÿ vindcã carnis ipij ignis? vmis. vmis ãt puniẽſ Larnẽ eſt vmis coꝛpaliſ vt eis vĩ qᷓ;uis Aog. iꝛ*. de ci.cꝰ.qᷣdittat ſub dubio vtr in iferno erunt vᷣmeſ
mies vel nõ.ti cõiter tenet᷑ ꝙ nõ. qꝛ vtſuꝑius oñ⸗
ſum eſt vegetabilia ⁊ bꝛuta nõremanebũt eoꝙ nũ⸗ ʒ hũerunt oꝛdinẽ ad icoꝛꝛuptionẽ? poſt iudicium nõ erit gñatio ⁊ coꝛꝛuptio vt oñſum eſt. ꝑpenã 3 v⸗ mis intelligit ſacra ſeriptura remoꝛſuʒ conſcie quo
——
quandã redundãtiaʒ affliget᷑ caro. vñ caro dand
⁊ſi pᷣncipali imediate affligat᷑ aĩa eo tñ ⁊ ex ↄñti? 5 t
rum afliget᷑ ⁊ ab xterioꝛi ⁊ ab iterioꝛi.⁊ ſic pʒ ꝙœñ
„
rere vtm in dãnatis ſit maioꝛ pena vmis qᷓ; ignis ẽ
querere vtrũ remoꝛſus ↄſcie ſit eis maioꝛ pena;
ilaq̃ in eis cãt ex igne. Ad qð dð ſimpl ſic? põtſic
E
declarariſicur magnitudo delectationis penſut er tribus.ſ.magnitudieboni ↄiuncti? ex bona dilpõti one potentie ad ſuſci piendũ paſſionẽ delectationiſ
ex ꝑfectõe ↄiuctiõis.ſic magnitudo doloꝛis penſa tur ex magnitudie mali cõiuncti ⁊ ex hoc ꝙ potẽtia eſt multũ diſpoſita ad patiendũ ab illo malo? ex fõ ti cõiunctõe mali affligentis cũ illa potẽtia mulum n.interiꝰ aiaʒ affligens dãnataz ex ppetug carentia ſue pfectionis ad quã erat apta nata inẽ m illa carẽ tia app̃hendit᷑ ſub certitudie ſibi in cẽ ꝓ pccõ ꝓpꝛie
voluntatis· hec.n. carenria vrſic apphenſaeſt illö
mariuʒ malũ qð aiaʒ affligit. qð longe magis eſt bo ne diſp̃õni aie Sriũ qᷓ; acrio ipſius ignis. aia etiã ma gis eſt diſpoſita ad patiendũ a malo pᷣdcð qᷓ; ab ipᷣo igne. qð pʒ qꝛ ille ignis no eſt aptꝰ natꝰaiam afflige
re ex ꝓpꝛia vtute imediate nõn. iða affligit imedi ate niſi inqᷓ; eſt iſtẽm dine iuſtitie ⁊ poſt iudicium
affliget aĩam ẽt coꝛpoꝛe mediãte aĩa aũt patit᷑ a pꝛe
dicto ſpñali malo imediate ⁊ꝑſe. cõiunetioẽt ẽfoꝛ
tioꝛ. qꝛ foꝛtioꝛ ei appꝛehẽſiop intellm̃ qᷓ; p ſenſũ.⁊ ᷓuis poſt coꝛpis reſ ũptioneʒ illud malũ qð vmem vdco? ip̃ʒ ignẽ app̃hendat p intellectũ.tñ pᷣncipali
us app̃hendet ignẽꝑſenſũ? vmẽꝑ intellectũ.qꝛ v
misẽ qd magis itelligibile cũ ſit qd ſpñale qignis ců ſit quid ſenſibile vmisẽt pñtioꝛ eſt aie q; ignis. qꝛ coꝛpoꝛalia nõ pñt eſſe intra diãʒ ſicut ſpũalia.ma
6
ũãt qð eſt aie realiter pñtius ⁊ ab ea cognitũ pfecti
ns ſibi foꝛtiꝰeſt cõiunctũ. ꝓpoſitũ etiã auctoꝛitate?
ſirmat. dicit Vreg. iſ moꝛa. paꝝ añ mediũ ſuper ob.ꝛ0. denoꝛabit eñ ignisq nõ ſuccẽdit᷑.ꝙ clibanꝰ intriſecus ardz. is vo q ab igne deuoꝛat᷑ aberterio- ripte incipit cõeremari. vt ð ſacrq eloqa arder? ex
—
tetrius ⁊ interius repꝛobos demõſtrarent eds ẽt ab
.—3 „
oppndð ꝙ illud vbñ Aug. intelligendũ eſt demo⸗
eſtia que infert᷑ per iſtẽm coꝛpale? ceteris ꝑibus.
Ac ꝛm dð ꝙ nõ ſemp magis affligit pena quẽ eſt ex
ſui nã citiꝰ infert mõtẽ cũ qͥdã ſint que cito iterficiũt
nec tñ ita affligunt ſicut aliq̃ q̃ moꝛtẽ nõ inferũt. aut
tarde iferunt doloꝛ. n. inq;n doloꝛ nõ cauſat moꝛtẽ ſed inqᷓ;n per ißʒ it in coꝛpe tranimutatio aliquaq
coꝛꝛũpit᷑ coꝛpoꝛis diſpoſitio neceſſaria ad vitã. illa
— E
gůt diſpoſitõ coꝛꝛumpi põt aliuñ per aliq que ihino
rem inferunt doloꝛẽ q; aliqua que nð coꝛũpunt eã Ad ʒmn dð ꝙ pena vermis nd cauſatur ex ſilitudine
rei.ſed a re q̃per ſititudinẽ appꝛehenditur.⁊ etiam
pena ignis cauſabitur in coꝛpoꝛe ab ipſo igne. aui per ſilitudine n appꝛchenditur a tactu. ⁊ qᷓ;uis non
magis vigeat in hoibus appꝛehenſio ſenſibilis qᷓ;
intelligibilis.tamen in damnatis magis vigebiti
tellecrualis virtus in oſtendendo vnde doleant qᷓ; ſẽſibilis.*
ueritur vtrum carentia viſio ( D Ltim 0 nis dei ſit marima penax oiu &Maue ſunt in inferno. Et videt᷑ ꝙ nð · qꝛ ma ma penarum oĩum que ſunt in inferno nõ eſt in par
uulis cum dicat Aug. euchi.c.ꝙ eoꝛum penaẽ
omnium penarum mitiſſima ſed carentia viſiõis deieſt in ꝑuulis.ã̃ nõ eſt oiuʒ penaꝝ maã. Itez ois
pẽa ẽ aliqua afflictõ ſʒ carẽtia viſidis ði nõ ẽ afflitõ
5
—„
qꝛ affiictio res poſitiã. ⁊ illa carẽtia eſt huatio.ð illa
carẽtia nõ eſt pena.q nec penan maxima. Itẽ duaꝝꝑ penarum illa maioꝛẽ que includit aliaʒ? ñ inclndit b ea.ſed pena ſenſus includit carentiã viſiõis dei ⁊ nõeconuerſo.ðᷓ maioꝛ eſt pena ſenſus qᷓ; pena ca⸗ renie viñonis dei. Vontra Chꝛiſto. ſupꝑ Wath. omel. ꝛ3ꝰ inter medium ⁊ finem: due pene ſũt ignif gehẽne.⁊ caſus gloꝛie nouius auteð ꝙ mki gehen⸗ nam ſolum abhoꝛꝛent.ego autem caſum illius giie
multo maioꝛem gehenna eſſe aio· Et infra intole⸗
rabilis eſt gehenha.⁊ illa pena.ſed ſi decem mille
gehennas ponas. nihil tale eſt quale eſt ab illa bea ta vita excidere. Item ſtcut oſtenſum eſt libꝛo ſe⸗
cundo diſtinctione.ʒq malim pꝛincipalius dicit
de culpa qð; depena. ð illa pena eſt peioꝛ que pꝛopi⸗ quioꝛ eſt peccato.ſed carentia viſionis dei cum ſit carentia boni debiti pꝛopinquioꝛ eſt peccato q;qᷓ̃· cunq; alia pena.ergo eſt Imnium penarum peioꝛ.
ſed quanto pena eſt peioꝛ tanto eſt maioꝛ.ergo carẽ
tia viſionis dei eſt maioꝛ omnibus penis que ſunt
in inferno. Reſpondeo gꝙ in damnatisẽ pena dã
igne deuoꝛari.⁊ ſicut clibanũ poniteſtant᷑ vtp ignẽ.
ecrucient᷑ in coꝛpe ⁊ per doloꝛeʒ ardeãt in mente.cũñ
Scalidioꝛ ſit ignis clibani.qꝛ eſt incluſus cui cõpat doloꝛeʒ interioꝛẽ.i.remoꝛſuʒ conſcie q ignis extẽ⸗
„
rioꝛ nõ incluſus cui cõꝑat penaʒ ignis expſſe nobis
oñdit maioꝛẽ eſſe penam vmis q; ignis.
ni⁊ pena ſenſus.pena damni eſtperfectòis ad quã erant apti naticarentia ex peccato canſara. Pena ſenſus eſt quęlibet pena ex leñ onis appꝛehenſione ſenſibili ſeu intellectuali cauſata. pꝛima pena eſſen cialiter non eſt doloꝛ neqʒ triſtitia. ſed ipſa appꝛe⸗ penſa vt ex commiſſionè vel omiſſiõe pꝛopꝛie Vo luntatis cauſata eſt triſtitie cauſa.pena autem ſen⸗ ſus eſt eſſentialiter triſtitia vel doloꝛ dico ergo ꝙ inter peuas damni? carẽntia viſiõis dei maxuma eſt triſtitia cauſata ex illa carẽtia appꝛehenſa vr ꝓ⸗ ueniens exactuali malitia pꝛopꝛie volũtatis eſtma xima inter penas ſenſus.quia qᷓ;ᷣuis damnari non apperant videre deum pꝛopter amoꝛem ſue boni⸗ totis.tamen vehemetiſſime illud appetunt pꝛopt̃ deſiderium pꝛopꝛie delectationis eo ꝙ credere fir miter cõpellunt᷑. ex illa viſione maximã delecratio nẽ.i uidẽte cauſari.carentia etiam viſiõis illiꝰ app̃

henſa vt er actuali malitia ꝓpꝛie voluntatis ꝓne⸗ niens maioꝛ eſt pena qᷓ aliqᷓͥ pena ſenſus pena eniʒ dãni⁊ pena ſenſus ↄueniũt in cõi rõe pene analogi ce dicte de illis. Cõmunis eni ratio pene eſt maluʒ eriſtens in creatura rationali pppeccatũ. Ilape⸗ naẽ maioꝛ in qua plus eſt de ratõne mali.ſᷓ in pᷣde cãrentia plus eſt de ròe mali qᷓ; in aliqᷓ pena ſ ẽſus. að dupłi pʒ. vno mõ qꝛ marxia pena ſenſus eſt cãta ex pcã carẽtia.plus ãt inuenit᷑ de rõe maliicã ma liq; meffectu. Alio mõqꝛilla carentia cũ ſit ßua⸗ tio nõ dicit foꝛmal aliqᷓ; eſſentiaʒ.pena ãt ſ enſus ſ
eſtuatio pura. aligd. n. dicit poſitiuu.cũg bonuz
1ens conuertant᷑ in carentia pᷣdcã eſt amoꝛ bonita tis defectus q in aliq̃ pena ſenſus. Ad pn in oppn dð ꝙpena puuloꝝ di eſt mitiſſia. qꝛĩ ĩis eſt ſola pe na dãni.qꝛ appꝛehẽdunt ip̃am nõ eſſe in eis cãtam ex actuali malitia ſue ꝓp̃e voluntatis.In alijs añt dãnatis ſil cũ pena dãni eſt pena ſenſus.⁊ in eis ap
pꝛehẽdit᷑ illa carentia vt ex Actuali malitia ſue ppe
voluntatis cãta. Ad m dðᷓ ꝙ maioꝛ nõ eſt vłr va
niſi de pena ſenſus. Ad ʒm dð ꝙ maioꝛ eſt verað
incluſiõe q̃ tes vna ineludit aliã ſicut de ſui eẽ.nõ 5
illaq̃ res vng includit aliã ſicut effectꝰcãm.pꝛimo mõ pena ſenſus nõ includit carentiã viſiis dei.ſʒ modo ꝛ? vt patet ex dictis in qõne.— Ircg litterã illud pecĩ eẽ dñt nõ meri⸗
— tuz ſupplicij. ſed ſuppliciũ mali m̃ riti · hoc bene dem̃ eſt qꝛ oñſum eſt li. ⁊d. di. .p diabolus ẽt poſt iudiciũ ſemperit in aliqeactu
tulpe. nõ tñ per illũ tũc demerebi ꝓpꝛie loquendo
de demerito 5ʒꝙ demerituʒ di cuipa P qua Fm de cretũ diuini indicij infligi debet q iudice benspee ſtñ rẽanebit ille actꝰipũitꝰ. qꝛ erit ip̃i diabolo?cul pa? pena acta nõ inflicta.bona nullatenꝰ hãe pote- runt voluntatẽ.qꝛ erunt in malitia obſtinati. nullo vlteriꝰ illuſtrabunt᷑ iterioꝛi lumine vitatis.nec ali- 3 veritatẽ. að nõ eſt ſic itelligendũ vt illãſic intel- ligant veritatẽ.ſʒ qꝛ tunc nõ fiet eis noua ſupnãlis reuelatio vitatis necaliq; veritatẽ cognoſckt qua moueant᷑ ad exhibẽc deo cõfõᷣem.landis. an qꝛ ñ deum videbunt. p ſpẽʒ hic accipit᷑ ſpẽs pꝛo eſſẽtia dina.hic multi oderunt deñ.ſ.per accñs iq;m er iu ſtitia punit pccõᷣꝛeſ. ſed in hac vita nullus q deo ma
lus eſt vt penitus ſe conoudut a cognitione dei.qꝛ nec pdit apperit britudis.⁊ quendã boni amoꝛem aquẽ nãlr hẽt rõnalis creatura qð nõeſt intelligendũ vt dãnati careant rotarr dei cognitione vr btitudi nis nãli appetitu.ſed qꝛ cognitionẽ dei inqᷓ;m mißi
roꝛs eſt minoꝛẽ hñt q; qcunq; mali in hac vita. nã⸗
leʒ ẽt btitudinis appetitũ magis hit dãnati depꝛa⸗ uatũ ex deliberatiue voluntatis obſtihatiõe q; ali- quis in hac vita· Mullã luceʒ dei videbunt cui cõfi teant᷑.i.nullã dei cognotionẽ hñt quã ad ↄfõem di⸗ uine laudis referant lingua diuitis.i.affectio gie li⸗ guaʒ mouentis ad peccandũ ꝑqua voluntas puni tur. digitꝰlaxari.i.aliqð modicũ eius ſuf agiũ.ſinꝰ Abꝛae.i. locꝰ quietus purgatoꝝ.vt nulla àd repꝛo⸗ bos ↄpaſſione moueant᷑.cõpaſſione tñ monent᷑ ad pecõꝛes g ſunt in hac vita niſ fõte ſint alig de qbꝰẽ eis ſub certitucie reuelatũ ꝙ ſint pſciti ad dãnatio-⸗ nẽeternã.⁊ itelligo de cõpaſſione nõ ſʒ ꝙ cõpaſioẽ qnedã paſſio. ſed fm g cõpaſſio accipit᷑ ꝓ volunta te ſubueniendi. Qui deiclaritatè vidẽt nihilicre atura agit qð videre nõ poſſint.ſ.ſi deus vuit reue
Rlcardi dogmata code uem genuit media villa decoꝛa virum.
lare. vel B intelligit de his q̃ pertinẽt ad btitudine accidentalẽ eis debitã. hic de pedibꝰ.i.pꝑtinentibꝰ ad finẽ que ſi mã hꝰq̃rti. Sedẽètis ſÿ foliũ i.ſi upvni⸗ uerſitatẽ creaturaꝝ quos ſeraphin duabꝰ alijs vele bãt.ſ. nõ reuelãdo nob nec doctriaſẽſibili nec itelie. ctuali que due occultatões ſunt qᷓi ale due velanteſ qui.i.ſcriptoꝛ exoꝛſus a facie ſedẽtis.i.q dina näx ꝓhetatibꝰeius ꝙ eſt mãmi libꝛi.ꝑmedia.i.ꝑemg natiõeʒ creaturaꝝ que eſt mã ſcði li.ad pedes vſq; ideſt ad mãʒ quarti libꝛi via duce.i. xpᷣog eſtmã ter tij libꝛi. Wagiſter. n. li.i.tractat de eſfentia pꝛimi Vncipij⁊ ꝓpꝛietatibꝰ eius. de diſtinetione pſonarũ ?.Ppeietatibꝰ eaxꝝ. In?⸗ li. de emanatiõe creaturg rũa ppᷣn⁊ de creãturis inqᷓ;n ab ipſo acceperunt eſſe.⁊ de creature rõali diuinatiõe ab illo pᷣn ꝑquã diuinat ionẽ receſſit a bene eſſe. Inz*.li. determiat de hũanigñis reſtauratione per xpᷣm facta.⁊ qꝛ ad ipſam ex ꝑte reſtauratiõis duo concurrebant † ſilij dei incarnatio.⁊ eiꝰpaſſio. Ideo determinat de fi lij dei incarnatõe ⁊ eiꝰpaſſione ⁊ qꝛ ex parte hůani gñis reparandi duo cõcurrunt.ſ. virtinũ adeptio⁊ mandatoꝝ obſeruatio.ideo determiat in eodẽ de vtutis adeptione? mandatoꝝ obßuatiõe. In 4 qꝛ ad coniunctionẽ creature rõalis cũſuo pᷣnꝰ requi ritur ſcificatio ꝑ ſacramentoꝝ ſuſe ceptiõeʒ determi nat p de ſanetificacione q̃ recipitur in ſacotoꝛum ſuſceptione.⁊ pꝛeterea de cõplemento ↄiunctionis rðalis creature cum ſuo pꝛincipio.ſ per gliam anie ⁊gliam corpoꝛis quam recipiet in gloꝛioſa reſurre ctione in qua ſicut dicit Aug.ꝛꝛ⸗de ci.quaſi in fine Vacabimus? videbimꝰ.vidimꝰ⁊ amabimꝰ ama bimus? laudabimus ecce quot erunt in ſfine ſine ſi ne. nam quis alius noſter eſt finis niſi peruenire ad rgnñ cuiꝰ nulluſ eſt finis ad quod me⁊r criptoꝛem meũ ⁊ oẽs ſcriptoꝝ meoꝝ pios interpꝛetes? beni⸗ uolos coꝛꝛectoꝛes perducat ſuauiſſimꝰ Jeſus xp̃us qui cü patre⁊ ſpirituſſancto viuit ⁊ regnat deus per
voia ſecula ſeculoꝝ Amen.
Biquid aũt diri nouũ in hoc q̃ꝛto vel in aliquo ali oxlibꝛoꝛum qð nõſit cõfirmatũ auctoꝛitate ſolida! ratione neceſſaria vel certa experientia intendo g accipiatur vt dictũ ſine pertinaci aſſertione⁊ ſinep iudicio ſententie melioꝛis. Et q;uis nõ recolaʒ nec credam me alicubi ſcripſiſſe aliqd qð retractatiõũe indigeat.tñ ſi aligd tale inueniret᷑in libꝛiſmeis q; nõ credo paratus eſſeʒ humiliter retractare.
—
————
——
Sacerrefert celebns Ricardi doama de
Explicit ſcriptum ſup 4*ſententiaꝝ:editum a fie Ricardo de media villa.oꝛdinis fratrum minoꝛðj doetoꝛe excelẽtiſſimo:per Reuerii.jacre theologie bachalarium fratrẽ franciſcum gregoꝛij einſdeʒ oꝛ dinis maxima cñ diligentia emendatum. Cui ñinẽ
impoſuit Dyoniſius bononienſs in fioꝛenriſſima gultate veneroꝛum. Anno dñi Willeſſimo.cccce octogeſſimo nono. die decima nouembꝛis

—

——
—

Farbkarte 613
6 8. 9 8 8 ahelnhelellihleluuuntelenuuiln n