S———— , ——————— ——— 6. be„— 5 ſ 2 35 3 †* P 6 ſ N. ſe b* ſ. Wiu — 6 4 ————— F d. — FnM e F 4 2 7 K — S v F —.— 5 —— 8— 1. Pr. Se6 ſ e — „* c% 7 ₰ ———„ — 4— — N 10( ſM htc) E S2 2 S.= 6ℳ—* 6 4 t qua ti⸗ nyt ſ— 6 42 5 4 5 0 oe n F, 7 F0 oenen vvome— hrre⸗ t, —. 3/, * 1 ovoef 4 4 Flo 3 S 6 — — — E —— 5 — . 2 nn 7 X 7 Q.SS —Lly 3 7 † 1 ———— gd yſo o „ 3 — . Jemſ p cien mia ſicefitahaberreuetnet renhn 7 op foꝛmalẽ rõnem cõſiderandi nõ excedens metas iiſclentie. ita ꝙ ſub tali rõnt foꝛmali in nulla alia ſcientia ↄſideret· Vl bꝛeu· Eſt quid pꝛincipalr cõ Shn nbecut Hu Raiten 63 3 Pꝛimus Tractatus 53 ½ — KrR D etano— veꝛ vl ſ N ndich 5 aq* yonWli⸗ ꝙuetl· l⸗ 7„ N W 3 „ P 3— 8 Ste eſt tracta⸗ 8. tus ſũmulaꝝ magiſtri petri hyſpa ni In quo ipe compend ioſe deter⸗ „6 3 minat de his que in libꝛis logice riſtotelis Boeti ⁊ Poꝛphirijp⸗ lixe traetant᷑. Et dici iſte ber ſũ⸗ mulap ſimilitudinẽ ad ſũmaʒ ꝓpꝛie dicrã· ſt em̃ ſũma ꝓpꝛie dicta manus nu merꝰreſultans ei agre⸗ gatõne pluriũ puoꝝ numeroꝝ. Et tranſumptiue ꝑ fimilitudinẽ aq talẽ ſũmam aliquis liber in quo eſt agregatio pluriũ tractatuũ paruor vel capituloꝝ di — ct ſũmula:⁊ ſũmula eſt diminuti hi ad denorandã cauſam efficientẽ hutractaiꝰ Ipe eñ̃ hũc tractatũ extraxit ex libꝛis Nreſtorelis ⁊ alio rũ logicoꝝ. Et ꝑ hoc ptʒ titulus huwbꝛi Eſt eĩ ti tulus denoĩatio liꝛl Fm omẽs quſis vel aliquas ſuaꝝ cauſaꝝ. vbi Bciendũ eſt pꝛimo.ꝙ huiꝰlibꝛi ſiant ⁊ alioꝝ libroꝝ quaruꝛ ſuntcauſe: ſczcquſa effi ciens· materalis · foꝛmalis.⁊ finalis. Kauſa aũt effi ciens dicta eſt. Sed ranſa materialis eiue ſubie⸗ ctum eſt argumentatioſicut ⁊ totiꝰlogice. Luiusira tio eſt qꝛ ↄditio nes lubieci attributõis ſibi ↄueni .unt reſpectu huſ cientie. Ende tres ſunt ↄditõnes ſubiecti attri butõnis · Enaeſi ꝙ illud ſit pꝛincipali ter ↄſideratũ in ſcientia cueſt ſubiectũ. Et ideo paſ ſiones pꝛncipia ⁊ ꝑtes ſublectiue ⁊ integralos qᷓ ra tione ſubiecti ↄſiderant᷑. ⁊ nõ pꝛincipaliter non hñt rationẽ ſubiecti. Scha eſt ꝙ via ↄſiderata in ſcientia cueſt ſubiectũ habeant reductiohẽ ad tale ſubiectũ ⁊ ſub eo cõtineant᷑qᷓ;tum ad rationẽ ↄſiderãdi · Eñ aliqua reducunt ad ſubiertũ vt pꝛincipia eiꝰaliqua vt paſſiones. Et aiiqua vf Pres ſuhiectiue vel inte ſcientiedẽſt ſubiectũ· Ita ſubtili rõne formali us ſctentie ſub tali rõ ne foꝛmali. ¶ Bcienduʒ ſco⸗ iecxũ. Scðᷣo accipit᷑ pro famulo alicuiꝰ dñi vt ſenuꝰ dicit᷑ ſubiectus ſuo en poſito ſub alio.vt fundamentũ eſt ſubiecrũ pari les. Tercia ↄditio eſt ꝙ tionis vt homo eſt aĩal. Serto capit᷑ ꝑ ſubiecto pꝛo⸗ pꝛie paſſionis yt homo eſt ſublectũ nſibilis. Bepti⸗ mo pꝛo lubijcibili vel inferioꝛi alicuꝰſ uꝑioꝛis. vr ho mo reſpectu aĩnlis. Octauo ꝓ ſubfecto attributiõis de quo modo eſt hic pꝛincipatr ad ꝓpoſitũ qui modi in his verſib tinen· Obectum vera poſitũ ſub/ Qn„ atir cui quid inheret. Quod pꝛius eſt copulapꝛij logi⸗ „ taliter iñfrã Muo ſil ars heret ſunt bis ſubiecta qᷓ⸗ 1 111775** igfini᷑ ergo ſic ſubiectũ attributõis · Eſt qͥd terna. . — ſideratũ in aliqua ſcientia ſub cuꝰrõne foꝛmali con — 6. 5 ver.. / 7oc c 309/ Ie0 ( a4%0 110 40 7 Pſ ei)ne nipo leni xc b 5—[*—*.* )nbli Dʒhh n⸗ Sd 25 ß̃on⸗ veti Vl btis 107 m a ſũma ſic acce/ ta tranſumpriue· Et qꝛ iſte liber bꝛeuis eſt? com pendioſus. Ideo vocat ſũmula? dici᷑ Petri hyſpa to pꝛo ſubiecto accidenris· Vuintoꝓ ſubiecto ꝓpoſi cõmuniſſimũ pꝛincipalt ↄlideratũ in ſcientia ãd ꝗð 1..——*. ( demoſe t7. Fſ — 3. ₰ k 2 ſiderandi nõ exeedens methas illius ſcietie⁊ ſubta urõne foꝛmali in nulla alia ſcientia ↄſiderat᷑. Sci endũ tercio ꝙ duplex eſt trinſeca ⁊ intrinſeca Vnde finis intrinſecus eſt ꝑfe cta cognitio argumentatõnis qᷓ;tũ ad ſuã pꝛincipia ꝑtes ⁊ paſſiones ſicut in qualibet ſcientia ſpeculati ua.finis ꝓpinquus eſt ꝑfecra cognitio ſui ſubiegti. Sed finis eextrinſecus eſt cognitio oim aliaꝝ ſcẽ) tiarũ que ꝑ argumentationẽ acquirunt᷑. Et ideo cũ oĩs ſcientiavera ſit bonũ ⁊ ꝑfectio ipius ale exc ös. in pfectione oĩa bona coꝛꝑis · ſequ ꝙ logica ꝑ quã emẽs ſcientie acquirunt᷑eſt neceſſaria ⁊ vtilis· En⸗ de bonitas rei ⁊ vtilitas attendunt᷑ ex ꝑte finis 5 Sxp —— Suendi quanoꝙ cauſa foꝛmalis ei dupler.ſ n foꝛma tractandi ⁊ foꝛma tractatus. Vonmna tractanꝰ di eſt modus ꝓcedendi qui eſtdiffinitiuꝰ. diuiſiuus ꝓbatiuus ⁊ eremploꝝ poſitiuꝰ Sed foꝛma graca⸗ us eſt diuiſio erꝰp tractatus ⁊ tractatuũ ꝑ capitula ⁊ capituloꝝ ꝑ ptes. Elnde in hoc libꝛo ſunt ſeptem tractatus. Pꝛimeſt de enũciatõne coꝛreſpondens li bꝛis ꝑihermen ias areſtotelis. Bcðs eſt de vniuer⸗ ſalibʒ coꝛreſpondens libꝛo pꝛedicabilium poꝛphirij⸗ Terciꝰeſt de pᷣdicamentis coꝛreſpõdẽs libꝛo pᷣdica⸗ mentoꝝ areſtotelis. Quarꝰꝰeſt de ſylogiſmo ſimpli⸗ citer dicto coꝛreſpõdens libꝛis pꝛioꝝ areſtotel. Vui⸗ tus eſt de locis dyaleticis coꝛreſpondẽs libꝛis thopi cœꝝ areſtotelis · Gertus eſt de fallacijs coꝛrcſpõdẽs libꝛis elencoꝝ areſtotelis. Septimus eſt ð paruis lo gicalib ↄſiderans de aliquibꝰ ꝓpꝛietatib? terminoꝝ ſcʒ de ſuppoſitionib relatiuis de ampliationibꝰ ð re ſtrictionid de apellatõibus de diſtributiuis de ſyn categreumatib qui tractatus nõ coꝛreſpondẽt aliq; bus libꝛis ſpeciaiibo logice.ſʒ eſt ertractus ex diuer⸗ ſis libꝛis · Et licet via doctrine ſequat᷑ tractætũ falla ciarũ tñ oꝛdine nature debet ſequiimediate tracta⸗ tum pꝛedicamentoꝝ qꝛ ibi determinat de paſſionib? terminoꝝ incõplexoꝝ, E ꝑ hoc patẽt titulus cauſe ⁊ diuiſis huiꝰlibꝛi. Cõtra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Iſte liber eſt tmñ vna ſ ũmula ergo male nomiĩat ſũmule in plurali numero · Secundo ſic. Aia eſt ſubiectũ hulſcientie. qꝛ eſt ſubiecrũ cuiufiiber ſcien⸗ tie ergo male diat᷑ ꝙ argumẽtatio ſit ſubiectũ huius ſctenrie.¶ Tercio ſic. Seiẽtia eſt habitus cluſiõis ſed argumentatio nõ eſt cõclulio ergo de ipſa nõ eſt ſcientia nec eſt ſubiectũ huiꝰſcientie · ¶ Quarto ſic· Pꝛus nunqᷓ; reducii ad poſterꝰſed pꝛincipia ſubie cti pꝛecedunt ipſũ ergo nunqᷓ; habent reduciad ipſũ ſubiectũ ſicut eit dicũ. ¶ Mumntoſic finis logice eſt ꝑfectio aĩe cũ ſit finis cuiuſſibet ſcientie ergo ꝑfecta cognitio argumẽtatõnis nõ eſt hic finis cum illa co gnitio ſit effectus aĩe ↄſequens ſuũ eſſe completum Rid pꝛimñ dicit ꝙ ſi ↄlideret iſte liber vt eſt vnꝰ totalis tractatus tũc bñ dicit᷑ fũãmula in ſinglari nu mero ſed ri conſideret᷑ vt continet plures tracigus. priales bene dicit᷑ ſi ũmule in plurali numero/ Ad. ſcðᷣm ꝙ licet aĩa ſit ſubiectũ inheſionis huꝰſcientie capiendo ſubiectũ ꝓ ſubiecto accidẽtis Hon tamen eſt ſubiectũ attrihutõ nis eius de quo hiceſt ad ꝓpo fitũ.! Zd teraũ ꝙ de cõcluſione t eſt ſerẽtia dire cte tanqᷓ; de ꝓpꝛio obiecto erſed tñ indirecte eſt ſcien⸗ tia de ſubiecto cõcluſionis ⁊ de pꝛedicaio e⁊ de pꝛi — * ⸗ c „ lainals hun iitti.ſex Dad? fol h pio ⁊ de ptibus ipſius ſubiecti. Modo licet argu mentatio nõ ſit ↄcluſio tñ vt deſignarꝑ modũ incõ⸗ pleri põt eſſe ſubiectũ concluſionis · ¶ Ad quatrum dicit᷑ ꝙ licet pꝛincipia ſubiecti ᷣm ſuũ eſſe nõ habeãt reduci ad ſubiectũ tñ pñt reduci àd ipᷣm qᷓ;tũ ad rõ⸗ nes ↄſiderandi. Ad quintũ dicit᷑ negando ↄſeqᷓn tiã. ⁊ cauſa ẽ qꝛ ꝑfecta cognitio argumẽtatõis eſt ipa iner ꝑfectio aĩe ⁊ licet ipla ſit effectus aie nihilomi⸗ uß tñ põt eſſe ꝑfectio accidẽtalis eius. ⁊ põt pficere in oꝛdie. ad ſuñ Sinceſt ſũ ci — 3 tiarũ aq oĩm iiethodoꝝ pia viam habens. Soiaem̃ dy⸗ S aletica ꝓbabiliter diſputat in rum ientigum Poſtqᷓ; elt vilumn de q̃tuoꝛ cauſis ⁊ titulo huiꝰ li⸗ dꝛi. pic ↄñter accedendũ eſt ad materiã eꝰ. In pᷣn cipio tůc autoꝛ ꝓmitit ꝓhemiũ ſuũ · Et qꝛ in pꝛohe mio qͥlibet autoꝛ debet/ reddere audi toꝛẽ beniuoluʒ docilẽ ⁊ attentũ. Ideo rõne huꝰautoꝛ hic oſtẽdit ex⸗ cellentiaʒ vtilitatẽ ⁊ oꝛdinẽ huꝰſcientie. Pꝛimo dir finiendo dyaleticã dicẽdo ꝙ Pyaletica eſt ars arti⸗ um ſcientia ſcientiaꝝ ad oĩm methodoꝝ pꝛinciplavi am habens. In qua diffinitiõe oſtendit᷑ excellentia eius cũ dicit᷑ ars artiũ ſcientia iciẽtiaꝝ. Et tangit᷑ vti titas eius cũ dicit᷑ methodoꝝ pꝛincipia viam habẽs ꝓ cuiꝰ— Sciendũ pꝛmo ꝙ ars capi? du pliciter. Vno modo ſpeciałrxt ab areſtotile diffinit᷑ — 5 ẽ rectã rõ reꝝ a nobis facti biliũ. Et ſic eſt vnꝰha⸗ ſynm ſců aꝛus vnnchy pitus intellecrualis ab alys diſtinctusſEthec mo do ertendit ꝑ ſeptẽ artes machanicas que in verſib⸗ tinent᷑. Lana nemus miles nauigatio rus medici a. Wiars fabꝛilis ungãt miechanice ſunt. Erdi runt᷑ ille artes mechanice q fac ũt intellectũ m̃echa ri.i.cõmiſceri cũ reby exterioꝛib ⁊ alienari a ſua pꝛo pꝛia oꝑatiõe que eſt ſpeculatio. ¶ Alio modo capit᷑ S Net. as generakr vr diffin᷑a Tulioꝙ elt col lecio plu riñ pꝛeceptoꝝ in vnñ finẽ tendentiñ.⁊ hoc modo eſt f, quoddã ſuꝑius ad ſcientiã ⁊ artẽ ꝓpꝛie dictã. Et ß modo ponit᷑ in diffinitõne dyalerice. Rõne cuꝰpꝛꝰ ponit᷑ ars qᷓ; ſcientia. Et nõ capit᷑ hic jpetiali vt op ponit᷑ ſcientie qꝛ ſit oppoſita ponerent᷑ in eadẽ diffini tione. ¶ Sciendũ ſchᷣoꝙ ars generakr capta ſub ſe rompꝛehẽdit plures habitus intellectuales ab inui tem— S bitus— 1 tugles.ſcʒ ſapientia intellectus.ſcientia pꝛudentia e F 46 S Sniei ketualis vłeſt ſpeculatiuus vł pꝛacticus. Si ſpecu⸗ latiuus hoc eſt tripti.vł dicit cognitõeʒj pꝛincipioꝛũ ⁊ ↄcluſionũ ſimł᷑ ⁊ ſic eſt ſapiẽtia vł pꝛincipioꝝ tm̃ ⁊ ſic eſt intellectus · ve l dicit cognitionẽ ↄcluſionũ ti. ę ſic eit ſclentia. Si ſit pꝛacticus hoc eſt dupłr vel ẽ circa agibilia ⁊ lir eſt pꝛudentia que eſt recta rõ rerũ nobis agiblliũ vel eſt circa facribiſia ⁊ ſic eſt urs qᷓ ſtrecta rõ rerũ a nobis factibiliũ. Et oẽs iſti habiiꝰ aliquo modo ↄtinent᷑ ſub arte generalr dicta.quia ĩ quolibet ⁊ eſt coliectio pluriũ pꝛeceptoꝝ vł regularũ ad vnñ finẽ tendentiũ. Ex quo ptʒ ꝙ iub arte com ⸗ .— 5 ——— ⸗ dee — D— 5 XG* v2[F——— v6 ₰ 70 P mo 9 vlſtoi⸗ en 2 oen onn 0 1 . r ß elicit L .*— . abet fufficientia.qĩ dis habitintel Pnn 102— continent᷑ ſub ſciẽtia que ſũt grãmatica logica retho rica muſica ariſmetricu geometria aſtronomia d ciʒ ſuis actib in hi s verſiby ʒtinent᷑ Bꝛa loquit᷑ dxaa docet. re vᷣba coloꝛat. Mucanit· ar numerat geo põ Dderat. aſt doc aſtra· Et hapꝝtres pꝛie dicũt᷑ fuiales q ib vijs in vnñ linẽ tendẽtes. ſcʒ in cognitõem lerꝰ monis qꝛ grãmatica ↄſiderat de ſemone ↄgruo vel mncõgruo. Logica vo de ſermone vero vł falſo Et re choꝛica de ſermone oꝛnato vłinoꝛnato. ʒ alle dit cunt᷑ quadriuiales q̃iqᷓ̃tuoꝛ vñjs in vnũ finẽ tenden es ſeʒ in cognitõem qᷓ;titatis. qꝛ ariſmetricn eſt ð qᷓ; titate diſcreta nõ ↄtracta ſcʒ de numero. WMuſica au tẽ eſt de qᷓ;titate diſcreta ↄtracta ad ſonũ. Et geome⸗ tna deqᷓ;titate cõtinua nõ ↄtracta. Et aſtronomia ð qᷓtitate ↄtinua ↄtracta ad motũ. Et dicunt᷑iſte arꝭ Vecn tes liberales qꝛ libere infoꝛmant intellectũ ĩm ſine ſ— difficultate vł qꝛ dirigũt nos in operntõeʒ liberã. Et g ꝓpter hoc phiſica ⁊ metaphiſica qꝛ nð li bere iformãt! 9% intellertũ nr̃m nõ dicunt᷑ libcrales. Wethaphilica ei eſt de nimis eleuatis ſup̃ nñm intellectũ. Et phiſica de nimis impꝛeſſis materie ſenſibili. Suſſicientia ſe ptẽ artiũ lberaliũ ſic habet· qꝛ oĩs ars aut loquit᷑ de reqᷓ;ta aut de ſermone· Si de ſennone hoceſttripiſ. auteſt de ſermone ↄgruo vl incõgruo ⁊ ſicelt grãma tica. aut eſt de ſermone vero vł falſo. ⁊ ſic eſt logica. Velde ſermone oꝛnato vł inoꝛnato ⁊ ſic eſt rethoꝛica Si de re vłqᷓ;titate hoceſt dupłr· aut de qᷓ;titate con. tinua vł diſcreta. Si deqᷓ;titate ↄinua hocẽ buptr. aut eſt de qᷓ;titate ↄtinus non ↄtracta ad motũ. aut ↄtracta ad motũ.i de nõ contractaad motum ſic eſt geometria.ſiad motũ ſicẽ aſtronomia. Si de qtita te diſcreta hoc cſt dupłr aut de qᷓ;titate ſimplici aut de qᷓ;titate ytracta ad ſonũ.ſi pꝛimo modo.ſic eſt art metrica ſi ſcðo ſic eſt muſica. ¶ Sciendum tercio ꝙ methodus accipit᷑ dupłr. vno modoꝓpꝛieput eſt hꝛeuis via ⁊ recta nos ciio ducẽs ad optatũ terminũ Alio modo trãſũptiue ⁊ ſikitudinarie.⁊ ſic ẽ ſcientia cõpendioſe tradita cito ducẽs in cognitiõeʒ ſubiecti. ⁊ hor mõ capit᷑in diffinitõne iſta. Sed cñ dicit ꝙ le gica habet viaʒ ad pꝛincipia oĩm methodoꝝ ſenſusẽ oim ſcientiaꝝ Et vʒ ꝑ hoc ad oim methodoꝝ pꝛinci pia qꝛ ↄſiderat de argumẽtatõne ꝑ quã inquirimꝰ de pꝛincipujs oĩm ſcientiaꝝ.⁊ nulla lis ſcientia ab il la docet modũ anguendi ꝓbabiłr. Ideo ſola dyaleti⸗ ca ꝓbabilr diſputat de pꝛincipijs aliaꝝ ſcientiarum. ¶ Sciendũ quarto ꝙ dyaletica accipit᷑ vno mõ geĩ neralrꝓ tota lotzica. Alio mõ ſolũ ꝓ iſta ꝑte logice q̃ tradit᷑in libꝛis thopicoꝝ hic aũt diffini᷑ ꝓ tota logiez tñ ſub noie ſue ꝑtis. Logica em̃ ꝓbabiłr diſputat rõ ne ſue ꝑtis qʒ illud ↄuenit alicui loti.gf̃a ꝑtis · Et ſic ptʒ diffinitio logice ⁊ quõ ſumit᷑ dyaletica.ſ.cõiter Kõtra pᷣdicta arguit᷑ ſic ars eſt ð factihilib a nob cũ ars ſit recta rõ reꝝ a nobis factibiliũ. Sed logica nð eſt de factibil y a nobis.ergo logica nõ eſt ars. Sco ſicmodꝰſciẽi nõ ẽ ſcentia ßʒ logica ẽ modꝰ * G-— — — f * 1 * — . ſy an ſciẽui ergo nõ ẽ ſcia. ¶ Tercio ſic. ille gtũs ſcientiaꝝ; 1 impoꝛtat excellẽtiũ logice vltra alias ſcĩas cũ oĩs ger& ſehfr nitiuꝰpłalis numeri refiexꝰſupᷓ nim̃ ſinaulax imp⸗ ſ tat exceilentiã. ſed logica nõ eſt excellẽtioꝛ alijs ſcien tijs cũ multe ſũt dignieꝛes. vtputa ſcia de aĩa meta ſeye ſe l.enuniterccepta ↄnnentlextẽutes ibanles·qlle phlu ⁊cergoale diꝙ hölcgit iaſceniau ——— D ſr V. 2½ 3 10 S 14 † oemo 0 7 d.ſe 1 „ „ nã Fenen ——„ F N ſra d A D. de 6 mone.Eilo modo dict᷑ a dya ſenpri ꝑ y grch q82 p 36 pꝛincipia oim methodoꝝ tũt et ſua pꝛincipia qð eit incõueniẽs ergo male di citꝙ logica habet viã ad pꝛincipla oim methodoꝛũ MQuinto ſic pꝛincipia ſciõtie ſůt ꝑ ſe nota.ergo logi cã nõ habet viam ad cognitionẽ ipoꝝ pꝛincipio?um Ad pꝛimũ dicit᷑ꝙ licet ars ſpecialr capta ſit de fatibiliby a nobis tñ ars generalt accepta nõ eſt de fartibilib a nobis ⁊ ſic capit᷑ hic Acd ſcm dici ꝙ logica accipit᷑ duplr.vno modo p pfecta cognitõe ar — gumentatõis que ðꝛ logica docens ⁊ ſic eſt ſciẽtia et nõ modus ſciendi. Alio mõ ꝓ vſu argumẽtatõnis quo nos vtimur argumẽtatòne ipſa in alijs ſciẽtjs 3 vſus ðt logica vtens ⁊ ſic logica eſt mo⸗ dus jciendi ⁊ nõ ſciẽtna. Ad terciũ ðꝛ lʒ logica nõ eſt ercellentioꝛ oĩbus alijs ſciẽtijs in dignitate ⁊ ꝑfe ctione eſt tñ excellentioꝛ ceteris in vſu ſu biecti ⁊ i ap⸗ plicatõne ead acquirendũ alias ſciẽtias.ʒ Zd qr ũ ʒꝛ ꝙ rõne arnu mẽtatõis p quã poſſumꝰinquire⸗ ſũ ðꝛ ꝙ rõne argumẽtatõis ꝑ quã poſſuminquire⸗ 3 ſy⸗ an 6 NM — *) * l 40 * „ re depꝛincipijs logice·ogica valet ad cognoſcendum di. Vnde agumẽtatio in vnilerſali ↄſiderata ẽ in⸗ ſtrumentũ acquirendi pꝛincipiã erꝰ. Ad quintuʒ ðꝛ ꝙ kʒ pꝛincipia ſint ꝑ ſe nota ᷣm ſetñ ſunt ignota quo ad nos. Etargunientatio ex ꝑte noſtri valʒ ad cognitionẽ ipſoꝝ pꝛincipiꝛum iſi hne ſcie ntiaꝝ dyaletica 1a debeteẽpꝛioꝰ· Dicit᷑ eſt duo ⁊ logos ſermo vłleris rõ quaſiduo rũ ſermo vl ratio ſcʒ oponẽtis ⁊ reſpondẽꝰ tis in diſputatõne· edqidiſpürationon põt haberi niſi mediãteſermone necſermo niſi mediante voce nec vox niſi mediãte ſo no. Oñis eij voxeſt ſonꝰ ideoa ſono tan⸗ qᷓa pꝛioꝛi inchoandumeſt. Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitionẽ dyaletice. In qᷓ diffinitõneoſtendit vtilitas ⁊ erceliẽtia huꝰſcientie. Bic ↄſequent᷑ oñdit de quo ⁊ quo oꝛdine ſit in hac ſcientia ꝓcedendũ. Rõne cuꝰinfert vnũ coꝛrelarium icens ꝙ dyaletica in acquiſitõne ſcientiaꝝ debet eẽ ꝛioꝛ. Cutꝰrõ eſt qꝛ puncipia oĩm ſcientiaꝝ⁊ cõclu⸗ pf P ſ 3 ſiones acquirunt᷑ ꝑ argumẽtatõnem.ſʒ logica ↄſide Af nat de argumentatòne ⁊ docer modũ anguẽdi. qᷓde⸗ bet pꝛius acquiriqᷓ; alie ſciẽtie· Ideo in acquiſitõne ſcientiarũ debet eſſe pꝛioꝛ. ¶Slendũ pꝛimo ꝙ vna ſcia pᷣt dici pꝛioꝛ alia duplt Vno modo ↄꝛdine natu re⁊ ꝑfectionis ⁊ hoc mõ ſcientie reales pᷣcedũt logi AA 3. Vcam. Et rõ eſt oꝛdine nature ſciẽtie oꝛdinant᷑ li cut 2 ⁊ ſua ſubiecta. ſeq ens reale eſt pꝛlꝰente rõ nis! ꝗᷓ ſcẽ⸗ O e reales vt phiſica ⁊ metaphiſica que ſunt de ente reali pcedũt logicã queeſt de enterõnis·llio modo vns icientia dicit᷑ pꝛioꝛ alia oꝛdine diſcipiine ⁊ 3ᷓ ad S/ nos. Et hoc modo intelligii. ꝙ logica ſit pꝛioꝛ oĩbus ——— X alijs ſcientijs. Ideo notanter dicir ꝙ nõ ſit pꝛioꝛ ſim ₰*. K. ſn pliciter.ſedin acquiſitõne oim aliarũ ſcientiarum. 2[ 3 b hunominis draletica quod poteſt duplt denuari. e odo ðꝛ a dia ſcriptñ ꝑi noſtrũ quod eſt deꝛ ne. Erlicet idem pofſit arguer ⁊ reſpondere⁊ facere res ⁊ officia duoꝝ. Ex que ptʒ. ꝙ hic non capi ðici vt tñ̃ valet ſicur pꝛofert vel pꝛedicat ſzxt tiñ valet li ſua npleem aieeleee ũtdyaletica adya qð Fcedit ᷣm naturã.⁊ in rõnepꝛin Sdendũ ſecundo ꝙ autoꝛ ponit interpꝛetatiem 5. 2 ſit medianre ſono un Fnert eaũſe foꝛmalsnõ duo ⁊ logos ſermo vel ratio ⁊ vcos ſciẽtia quaſi tia duoꝝ ſq; opponẽris ⁊ reſpondentis in diſputatio diſpũtõ nem̃·tamẽ hoc nõ el N.o cut deriuat᷑· ¶ Sciendũ tercio ꝙ in iſto libꝛo incho andũ eſt a ſono tynqᷓ; a pꝛioꝛi⁊ chmunioꝛi. Luius ratio eſt quia logica conſiderat de argumentatione tanqᷓ; deꝙꝛio ⁊ adequato ſubiecto eius vt dictũ aſt pꝛius ⁊ de diſputatione quefit mediante argumen tatione ſed argumentatio nõ poteſt fien niſi median te ſermone nec ſenno niſi mediante voce.nec vox ni ſimediante ſono ⁊ quia ſonus eſt cõmunioꝛ omni bus iſtis. ergo a ſono tanqᷓ; a pꝛioꝛi inchoandum eſt ¶ Sendũ quarto ꝙ diſpuratio poteſt fieri multis modis · Pꝛimo modꝰ mentaliter cñ ſcʒ aliquis ꝑ ſe⸗ iplum diſputat ⁊ talis diſputatio poteſt fieri ſine vo c.⸗„ 9 cibus ⁊ ſenmoneylia eſt diſputatio vocalis. que re pent᷑ inter opponentẽ ⁊ feſpondentẽ que quidem pꝛo pꝛie eſt diſputario. Er illa non por ſeri. niſi me diante ſermone. Et voce · Et de illa ſolũ hic intelligi turcum ðꝛ ꝙ diſputatio nõ fit niſi mediante ſermo⸗ ne ⁊ voceEt ſi habet᷑ oꝛdo illius ſcientie ad alias ——,— 7. ſuientias? interpꝛetatie ðydlericc de quo ſit hic deter Viinandũ.⁊ quo incipiendũ ſit· ontra pdicta ruit pꝛimo ſic. Srmatica debet pꝛius acquiri qᷓ; logica.cũ logica pꝛeſuppo nat ſignificata term inoꝛũ ⁊ modũ congiue oquendi que habentꝑ grãmaticã ergo gꝛãmaticaleſt pꝛioꝛ logica in acquilitõne. Se cũdo ſic plures meici acquiſierũt ſcient am nedici ne ante inuentionẽ logice vt ypocras ⁊ multi ali qͥ non habuerũt logici. eigo ñ eſt pꝛioꝛ in g·quiſiſitone ab oꝛe gialis eque cito pꝛoferunt᷑. ergo ſonus nõ pꝛe⸗ cedit voceʒ nec vox fit nediante ſono. ¶ Muarto ſic Idem nõ debet conſiderari in diuerſis ſcientijs. ſed oini ʒliuꝝ ſcientiaꝝ. Tercio ſic. om̃is ſonus et vox fonus ↄſiderat᷑ in philica ergo nõ debet conſicerari in logicaꝝ Quinto ſic Qualttas eſt cõmunoꝛ; ſonus cã ſir geniis ipſius.· ergo incipiendũ eſta qua⸗ litate pꝛius qᷓ; a fono. Ad pꝛimũ dicit ꝙ duplex ẽ grãmatica. ſcʒ grãniatica poſitiud⁊ regulans ſiue x batiua Vnde poſitiua dat cognitionẽ ſterminoꝝ ſolũ.⁊ talis grãmatica bene pᷣcedit logicam⁊ raus non eſt ſcientia ſed eſt quedã cognitio impfecta Sʒ grãmatica regularis eſt cogniriopter quid ſc ꝑcau jas ⁊ pꝛincpia. Et talis eſt ſcientia.⁊ nõ poteſt pfe⸗ cte acquiri niſi ꝑ argumentationẽ · Acd ſetundum ðꝛ ꝙ tales medſci acquiſiuerũt medicinã imgꝑecte g quandam argumentationẽ naturaliter facta ⁊ ꝑco gnitionẽ noſtri intellectus qui eſt naturaliter dilcur ſiuus non tamẽ acquiſierũt eam ꝑfecte ⁊ ꝑ argumẽ tatõ nẽ artificoſe factã qꝛ ñ habuer̃tartẽ aguẽdi ⁊in de fuit ꝙ ſepe ceciderunt in erroꝛes· Ad terciũ ðꝛ licet ſonus nõ pꝛecedatvotem fm tempus rumẽ bene Iid quartũ ðꝛ ꝙ idem ſub diuerſis rõ * nibus poteſt in diueris ſcientijs onkartis en 0 ut ⸗ cl. Kiptei 5. ſub eadem rõne. Modo ſonus in phiſica ↄſiderat᷑ . zre rei. u lis ⁊ in iſta ſcientia ↄſideraivt dã ſnů toccrus mentis. Ideo ſub diuerſis rõnib hic⁊ ibiconſiderat. Ad quintũ dicit᷑ꝙ qualitas eſt cõmunioꝛ ſono fin pᷣdicacidnẽ nõ mñ vt eſt ſignuʒ onceptus mẽtis qꝛ nõ eſt ſignũ niſivt eſt in ſono· eeine eteſle ¶ Sonus eſt uicqᷓd gpꝛisab auditupci⸗ pit. Dico añ ie qꝛlicet homo vel campa na gudiat hoc nõ eit niſi ꝑ ſonũ eiũs. So noꝝ alius vor alius nõ vox. Son vox ide eſt cꝙ ipſa vot. Unde Poſtqᷓ; autoꝛ poſuitꝓhemiũ ſuũ. hic ↄſequenter aggredit ſuũ tractatum.⁊ quia in io tractatu cuꝰ ſůbiectũ eſt enunciatio · Pꝛimo determinat de nomi⸗ ne⁊ verbo eo ꝙ ſũt ꝑtes enunciatõigꝭ in eoꝝ diffini tioniby ponit᷑ vox cuiꝰſonus ẽ genus. Ideo auto? p̃ 7 us determinat de ſonoipſũ ſic diffiniens. Bonꝰẽ qͥc quid ꝓpꝛie ⁊ ꝑ ſe ab auditu ꝑcipii. ¶ Baendũ vᷣmo q ſenlibile in cõmuni Sꝛ ap antũ nati eſt ſentinit ſibile p ſẽẽſt quod ꝑ ſe imutat ſenſum nd rõne alte⸗ rius ſibi accidentis ſicut coloꝛ ꝑ ſe non rõne ſui fub⸗ iecti imu at viſum ⁊ ſapoꝛ guſtũ. Sed ſenſibileꝑac ridens eſt quod nõ rõne ſui.ſed rõne accidentis ei mutat ſenlum ſicut campana imutat auditũ nõ rõ ne ſui ſed ratione ſoni qui eſt ſibi acidens. ¶ Scieꝝ dum ſcðo.ꝙ e ꝑ ſe iteꝝ dinidit᷑ in fenlibile cõ — mune 7ꝓpꝛi ſenſib ꝑcipit᷑ vt ſũt iſta quinq; lenſibilia.ſczmagni⸗ tudo. numerus · figura.motus ⁊ quies· que dicunt cõmunia non q ab oĩbus ꝑcipiant᷑ ſenſib ſed quia quddlidet eoꝝ a pluibus enlhſ e ſen fibile pꝛium eſt quod ab vnics ſen ticulari ꝑ cipi ſicnt coloꝛ eſt ꝓp̃ꝛium ſenſibile viſus ⁊ ſonꝰob ſeetum auqitus·⁊ odoꝛ obiectũ olfartus·⁊ ſapo? ðb iectum guſtus et qualitates tangibilesiſcʒ calidum- fgidũ. humidũ ⁊ ſiccũ ſunt ꝓpꝛia obiecta tacus ¶ Sciendũ tercio ꝙ ſenſibile in cõmuni vt ptʒ erp dittis eſt genus ſoni Et iliud dat᷑ intelligi in ſua dif finitione.cũ ðꝛ quicquid ꝑcipii᷑i.ꝑceptibile vel ſenſi bile t pepit᷑ in illã diffinitõnedicit aptitudinẽ⁊ nð actum Et ſic illa pꝛima ꝑo diffinitõnis ſoni ponit᷑ loco generis. Deinde poniꝑ ſe ad differentiam ſen ſibiliũ ꝑ accidens qꝛ vt dictũ eſt ſonus eſt ſen ihileꝑ ſe. Et ponif ꝓpꝛie ad differenriam ſenſibiliũ cõmu iungit᷑ ab auditu ad differentiaʒ ſen ſibiliũ ꝓpꝛeꝛũ alioꝝ ſenſuum. Et ſic inteliectus diffinitõnis eſt ꝙ ſonus eſt ſen ſibile ꝑ ſe ⁊ ꝓpꝛiũ auditus. Et melius ſic diffinitꝑ ſuũ genus pꝛopi ꝑ ſuñ genus remotũ qð eſt qualitas lenſibilis vt ip fum diffinit Buridanusi Et poſſeteti hec diffini. tio pꝛobari.quia ſ ↄd itiones bone diffi nitonis. Idcoeſt ſuffciens. ¶ Scienduʒ quarto ꝙ 5 5—,1 ₰—— . N — diffinitio dehet ↄuenire om̃i contento ſuhdiffinits. Secunda eſt ꝙ conueni to.Ct rõ enruz conditionũ eſt qʒ diffinirio componit᷑ er genere?⁊ pꝛo u⸗ WPdenna S2 3 A ß S ep vũidit᷑ iñ ſetſibile ꝑ e⁊ in ſenſibile ꝑ accidẽs Bẽ⸗ enſibile cõmune eſt qð a plunbus niñ qʒ ſonus eſt ꝓpꝛium lenſibile auditus. Et ſub nquũ qð eſt ſenſ bileq; tres ſunt ↄditiones bone diffinirõnis Pꝛuna cſt ꝙ pꝛia differẽtia ſed illa differẽtia cõuenit om̃i conteme ſh[pyeß 9 Minla vt ho E n ntnale 3 5„ otrO S 7 5— ſub diffinito ⁊ ſoli diffinito ⁊ ↄuerti᷑ cñ ipſo Ido diffinitio debet ↄuenire om̃i ⁊ joli. Terda condius ꝙ diffinitio dchet ſufficienter explicare n niti ⁊ facereipñum differre a quolibet alio. Ro hui eſt · qꝛ natura rei ſufficienter explicat ꝑ genꝰ⁊ differen tiã que dicũt potentiã pꝛimã ⁊ vltimũ actuʒ natur rei. diffinitio ũt fit ex generex dꝛñria. Etrõ neꝓpꝛie differẽtie. facit diffinitũ diffene a quolibet alio · Iſte aũt tres ↄditiones ↄueniunt diffinitigni ſoni. vtw⸗ baret᷑ inductiue.ideo eſt ſuffi en re pᷣdicta 1 arguit᷑pꝛimo ſic. ÕisPpolitio eſi fuli iii qua pᷣd cat᷑ vniuerſale vnuerialr iumptũ. ſʒ ſic eſt in iſta dif kin itõne ſonꝰeſt quicqd ꝑeipit. Rã quicqd eſt ſignů diſtributiuũ includens naturã diſtributionis ſue er go diffinitio eſt inſufficiens. ¶¶ Bcðo ſic. udibile non eſt de eſſentia ſoni ſed acidens eꝰ. ergo male po nit᷑ in diffinitõne eꝰ¶Cercio ſic. Oĩis motus eſt ſenſibile cõmune vt ptʒ ex pᷣdictis jed ſonꝰeſt quida motus cũ ſit motus aeris fracti.vt habei ſcðo ð aĩa ergo ſonus eſt ſenſibile cõmune ⁊ ꝑ ↄlequens inale ponit in diffinitõe eius ꝓpꝛie.¶¶ Wuano ſic Nullus obiectũ potentie paſſiue debet diffinir ꝑ ſuã potenti am.cureſt obiectũ cũ ipſum ſit pꝛius ⁊ notiua po⸗ tentia, ſʒjonꝰeſt obiectũ auditus que eſt potẽr pal⸗ ſiua. male dicit in diffinitõe eiꝰab auditu. ¶ Qut to. Pilentiũ ꝑcipi᷑ ꝓpꝛie ⁊ ꝑ ſe ab auditu· q? non R⸗ cipit᷑ab eo ꝑ aiiqued accidens eius· nec etium ꝑcipit᷑ ab alijs ſenfiby qᷓ; ab auditu.⁊.ꝑ ↄſequẽs diffinitio ſoni ↄuenit ſibi ⁊ cũ ſilentiũ ſit aliud a diffinito iplã diffuitio ↄuenit ali e ↄa vnã conditionem diffinitõ nis ſupꝛa poſitam · I¶Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ quic quid eſt ſignũ diſtnbutiuũ ſed tñ in hac diffinitõne non tenet᷑ diſtnbutiue ſed indiff nite⁊ ᷣm ꝙ habitũ eſt ꝑ pꝛimã pait culã in qua ðᷣꝛ quicqd ꝑcipii.i.ẽ ali quod ꝑceptibile ſiue ſenſibile ⁊ ſic aꝑgret ꝙibi no — pᷣdicat vniuerſale vniuerſalr ſumpti¶ Ad ſcðᷣmdi ci᷑ ꝙ licet audibile vł audibilitas ſic accidẽs ꝓpꝛium ipſius ſoni.deo ꝑ ſe ðꝛ de ſono.non tñ eſt accidens cõmune qð contingit adeſſe vel abeſſe. ideo bene cõ⸗ nenit ſihi per ſe ſicut ꝓpꝛia paſſio ꝑ ſe cõuenit luo ib iecto · ¶ Ad teremũ ðꝛ ꝙ qᷓ;uis ſonus qᷓ;tum ad luuʒ elſe materiale ſit motus aeris jefracti qꝛ iꝑ multipli cat cũ motu aeris tñ qᷓ;tũ ad ſuũ eẽ foꝛmale.nõ ẽ me tus localis.·ſed eſt qualitas cquſata ex violenta ꝑcuſ* ſione aer vel altericoꝛꝑis. ¶¶ Id q̃rtũ ðꝛꝙ obiecrũ vag4 6 N — P⸗⸗ 7 potentie paſſiue non diffinit᷑ a pꝛioꝛi ⁊ quidditatiue ꝑ potentiam cuꝰeſt obicrũ tamẽ bene diffin᷑ pipſã a poſterioꝛi ⁊ deſcriptiue ⁊ hoc quando potẽa ẽ no his notioꝛ ſuo obiecto ſicut eſt in ꝓpoſto¶ Iid qui⸗ tñ ðᷣꝛ ꝙ licʒ ſuentiũ ꝑcipiet pꝛiuatiue ab auditu icʒ ꝑ carentiã joni non tñ poſitiue ⁊ ꝑ le ſicut ſonus iðo diffiꝰ ſoni ſibi nõ conuenit. Sequit᷑ tertus · ¶Sonoꝝ alus vox alius nõ vox. Son vox idem eſt ꝙ ipſa vor. ¶ Mndeyox eſt ſo nus ab oꝛe aĩalis ꝓlatus naturalib inſtru mentis foꝛmatus. Haturalia aũt inſtrumẽ ta quibvox foꝛmt ſunt hec guttur lingua. palatũ quatuoꝛ ⁊ dentes ⁊ duo labia vip Inſtrumenta nonẽtunt guttur lingua pal eſſlualc vt— N „₰ ſe ſio Sienuſ ᷣ ꝛatocinat —— 3 * 4 — — ——— * ¹ ee⸗ auſ u notnan 6 n——————— N vW. latum. Duatuoꝛ ⁊ dentes ⁊ duo labiaſimt Sonus nõ voxeſt qui generat᷑ex colliſio ne duoꝝ coꝛpoꝝ inaiatoꝝ. n vrragot bo⸗ rum ſtrepitus pedum.ᷓᷣ e * ni ſonus loco generis. E 6d differentiam vocis ⁊ deber inteiligi ex peuſſione coꝛpoꝝ inanimatoꝝ qᷓtum ad modũ faciendi ſonu Dduoꝝ coꝛpoꝛum inanimatoꝝ adinuſcem. Et ðe colz liſioacon Peſt ſimul? Lo quaſi ſimulſeſio. Et po quia nõ opoꝛtet ꝙ talia coꝛpoꝛa ſint inanimata m emiſſa diffinitõne ſoni. hic ↄlequent auto! po„ nit diuſionẽ epſum diuidendon ſonü vocem⁊pſo ſubſtantiam ſed ſunt inanimata quo ad modũpe; nñ non vock· ulꝰdiniſionis ratioeſtqʒ ois ſonus nandi vel factendi ſon.· qui fatuunt ſonũ tglem vt ir ex violenta fractione geris vbalterus copis vher ſunt coꝛpoꝛa dura. ⁊ non yr ſunt anmata. Lõtrap̃; ointali fatbneen fefornne ntebeae, ipnolcaſetwa ſmticfet vitt is cñ nãturalibus inſtrumentis vel fit ex ꝑcuſſione ſibilis ſed ſonus eſt foꝛma ſim̃plex ergo male diuidi coꝛpoꝝ ſine tali foꝛmatione.* pꝛimũ ſiceſt ſonus tur. ¶ Secunqo ſic ſonus tube ⁊ inſtrumentoꝝ u vor ſi ſchm ſic elt ſonus nõ vðr. t poſſetiſta diut ſicalii eſtquedam vox cumn habearcontinuationem ſio ꝓbari ꝑ conditõnes bone diuiſionis.qͥ ſibi cõue/ melodiam ⁊ artculationem que ſunt ꝓpꝛie paſſiões niunt. ¶ Jciendũ eſt pꝛimo ꝙ tres ſunt ↄditiones vocis ⁊ ramẽ non eſt ab ore animalis ꝓlara natura bone diuiſionis. Pꝛima eſt ꝙ membꝛa diuiſionis de lbus inſtrumentis ergo contra diffinitionẽ. ¶ Ter a.bent eſſe oppoſita · Et debet intelligi ꝙ ſint opolita cio ſic homines edentuli ⁊ quedaʒ aues carentes la Gel foꝛmaliter vel virtualr. ſic ꝙ aliquo modo incluꝰ bijs ⁊ dentibo faciũt vocem. Er tamẽ nõ habent jn; dant modos ꝓtradictoꝛie oppoſitos quia in his que ſtrumenta pꝛius enumerata. ergo ad foꝛmationẽ vo diſtinguunt᷑ inter ſe ſg vnũ includit negationẽ alte cis non requ irunt᷑ pᷣdicta inſtiumẽtã. Muarto ſie nus aliquo modo · Secũda eſt ꝙ membꝛa diuiſio⸗ fin fractione panni vł papiri fit ſonꝰnon vox ⁊ tñ il nis non debent ercedi a diuiſo ſed debent enacuare le non generat᷑ ex colliſione.i.mutua ꝑcuſſiꝗne duoꝝ totam poteſttatẽ diuiſi·ſic ꝙ nihil contineat᷑ ſub diui cœxpoꝝ ergo male diffini᷑ ſonꝰ nonyor Muintoſic ſo quod non ſit fub aliquo membꝛoꝛum diuiſionis iſſis eſt ſonꝰnon vox ⁊ tamẽ nõ fit er colliſõ edu Tercia eſt ꝙ membꝛa ſimui ſumpta non ercedant oꝛñ coꝛpoꝝ inaiatoꝝ. ergo ↄtra diffinitõem ſoni non diuiſum ſed cum eo conuertant᷑. ſed iſte tres conditꝭ vocis. ſ3irw dici᷑ ꝙ nulla foꝛma ſimplex eſt .ones in pꝛediqta diuiſione reperiunt᷑ vt declarari poſ diuilibilis ꝑ parres qᷓ;titatiuas qʒ caret ralibꝰ parti ſit uſeſe⸗ ipſa eſt ſufficiensꝭEt pꝛedicta di bus tamẽ bene eſt diuiſibilis in ꝑtes ſubiectiuas ſi uiſioeſt dumilio geneꝛis in ſuas ſpecies quia diuiſu; cut genus in ſuas ſpecies ⁊ illò mẽby ſonus non qualiter ⁊ vna rõne dicit᷑ de membꝛis diuidenrib · vop lit quodãmodo complexum includens negatio vox ex ꝑte ꝓpꝛie ſpeciei ramẽ reſpectu ſoni in comuni uam? incomplexam ex defectu noĩs ſimplicꝭ. 7 Ad ſonus ab oꝛe aialis platus naturalibus inſtrumen ſicaliũ dicant᷑ voces tranſſumptiue? ꝑ quddam ſi tis foꝛmatus ⁊ ibi ponit᷑ ſonus loco generis· Et yo militudinẽ eo qð ſimilitudinatie ꝑticipant pᷣdics nit ab oꝛe aĩalis ꝓlarus ad differentiam ſoni facti ex paſſiones vocis nõ tamen ſunt ꝓpꝛie voces. ¶Ad ꝑcuſſione alioꝝ co?poł. Et ponit᷑ natural bus inſtru tercũ dicit᷑ ꝙ licet hoĩes edentuli ² quedaʒ aues foꝛ mentis foꝛmatus ad differentiam tuſſis ⁊ ſternitati ment aliquo modo voces. ſed tamẽ ille voces nõ ſũt onis ⁊ alioꝝ multoꝝ ſonoꝝ qui fiunt ab hrfſnn⸗ Pfecte ⁊ diſtinete qꝛ non polſunt voces debite diftin lis. Et tamẽ non foꝛmat naturalibus inſtiumẽñtis guere deficlentib ilis inſtrumentis. i d quatũ Adeons ſunt voces · vnde in foꝛmatõ ne vocis nouẽ dicit᷑ ꝙ in fractõne panni vel paplri nð eſt foꝛmaliter nſtrumita tequirunt ic guttur·lingua. palatũ. ⁊ qᷓMl mutua ꝑcuſſio coꝛpoꝝ duoꝝ inanimatoꝝ· Eſt tñ ibi tuot dentes ⁊ duo iahia ⁊ licet plura requirant᷑ĩ cau equinalenter qᷓ;tum ad effectũ ſuum quieſt ſubita ⁊ ſatione vocis tamẽ iſiã ſujficiunt ad derenminatam violenta aeris fractio que fit ꝓpter jubitam fracrio⸗ foꝛmationẽ vocis tanq;ᷓ inſtru mẽtagpinqua. I Siẽ nem partjñ talis coꝛpeꝛis. d quintũ dict ꝙ li⸗ F.39 tercio ꝙ quadrupłt fit generatiovocis it eccet in tuſſi non ſit ꝑcuſſio duoꝝ coꝛpoꝝ inanimatoꝝ Jłh reſpirationẽ aers atrincti ad pulmoneʒ. Scho ke ßmn ſubſtantiam tamẽ bene quo ad modũ operandi ei eris attracti ad pulmonẽ ingroſfatio. Tercio fe gẽt quia ibi non fit aliqua foꝛmatio vocis fm̃ cognitio⸗ ris ingroſſati circa pulmonẽ reuerberatio ad vocãlẽ nem virtutis anmne. aneream in qua expulſione cauſat᷑ ſonus. Muarto Vocum alia ſigniſicatiua alia nõ ſi igni“ fit foni in aere reꝑcuſſio⁊ detenminara diſtinẽtiofõt ficatiua. Mor ſignificatina eſt queauditui maroz nlnre deneee, noſtroaliguic repꝛeienratpthomocguu⸗ nuhert li oꝛe animalis ſine talt formanðe a natura Moxnon lignikicatina eſt üe zudih 9„ libus inſtrumẽtis nõ ſunt voces ⁊ hec generatio vo Fihi ſepeſetñtevt bu ba bat. cis erplicatin diffinitne vocis que ſic ponit᷑ in ſcðᷣo oſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitionẽ ſoni ⁊ diuiſionẽ de eroeſt. er eſt repcuſſio geris reſpirati- eius ⁊ di ffi nitõnes membꝛoꝝ eius · Dic conſequen⸗ ab ipla anima ad vocalem arteream cũ imagine ſi⸗ vterl ubdiuidit illud membꝛũ de quo ſibi eſt ad pꝛo⸗ gificandi. ¶ Sciendũ quarto ꝙ ſonus nõ vox eſt poſitum ſeʒ ſonum vocem aliud membꝛum relin⸗ ilie qui generat᷑er colliſione duoꝝ coꝛpoꝛum inani quens quia ſuo ꝓpoſito non deſeruit? t vo matoꝝ· vt fragoꝛ arboꝝ · ⁊ eſt coll ſio mutua ꝑcuſſio cem lignificatinam ⁊ vocem non 2 vclo eſt quia omlo vor hlrſe audituivel ergo re ꝛeſentat aliquod auditui tanqᷓ; ſignũalterius vl ſo ũ repꝛeſentat ſeipſam ⁊ non yt ſignũ alterius in ficati. Sipꝛimũ lic eſt vor lignificatiua. Si ſcðm⸗ ſicẽ vox nõßcatiua ⁊ non eſt iſta diuiſio generis i ſu⸗ as ſpecies ſed ſubiecti in ſua accidentia quia accidit voc ꝙcapiat ßᷣm ſe vel vt eſt ſignũ alterus ſignifica tinẽe ille ſunt elſentales nec foꝛmales differentie vo⸗ cis ſed accidentales. ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ vox ſigni ficatiua eſt illa que auditui aliquid repꝛeſentat? inꝰ telligit᷑ ꝙ repꝛeſentat aliquid tanqᷓ; ſi cuius eſt ſignũ. Bignũ aũt vt dicit T t oflert ſe auditui aliquid reiinquens intellertui nificatũ eius it hoc moõ quia vox oꝛdinat ad ſignificandum? cum ſit quidam ſonus pimo ſe obijcit auditui? ꝑ auditũ ſpecies vel ſimilitudo illius vocis repꝛeſen/ „ tatintellectui ꝑ qᷓ; ſpeciem intellectus cognoſcens im poſitionẽ vocis ad ſignificandũ cognoſcir ⁊ acipit ſi gnificatũ talis vocis ⁊ ſic mediante auditu repꝛeſen⸗ tat intellectui ſuum ſignificatum. Bciendũ ſc⸗ ꝙ vox ſignificatiua duo includit. ale quod eit ipſa vor. Scðm eſt foꝛmale quod eſt ipfa virtus ſignificandi ⁊ repꝛeſentandi actuãliter ſu um ſignificatũ que virtus ſibi conuenit ꝑ inſtitutio nem ⁊ oꝛdinationẽ ad ſignificandum. Per hoc em̃ quod ipſa imponit᷑ ad aliquid ſ ignificandũ ⁊ efficit᷑ ſignum eius accipit virtutem repꝛeſentandi foꝛmali ter iliud ſignificatũ. Et her virtus gc vocat᷑ ſigni ficatio habitualis quia habet᷑ ab ipla voce tan; foꝛ ma a materia ⁊ qñq; ratio ſignificandiquia eſt ratõ ⁊ cauſa ꝓpter qᷓ; vox eſt ſignificatiua. Et dat inſi vo ci quãdoq; ꝑ impoſitionẽ pꝛimi imponenłis qui oꝛ dinat vorem ad vnũ ſigniticatum ⁊ non aliud.quan doq; puenit ꝑ oꝛdinationem que fit ab inſtinctu na⸗ ture que inclinat animalia ad feꝛmandum voces ſu as eſfectus repꝛeſentantes. Ex quo patetꝙ ad voceʒ ſignificatiuam pꝛimo requir᷑q; habeut ſignifictũ eius cuwipſa eſt ſignũ. Becundo requiri᷑qð habe⸗ at oꝛdinationẽ ad tale ſignificatum vel hm piacitum imponentis vel km inſtinctum nature ſ Scienduʒ kercio ꝙ licet quinq; ſunt obiecta ſenſuum particula rium iicut ſuꝑius viſum eſt tamen vox magis con⸗ neniens eſt aq ſignificandũ conceptus ⁊ affectus ani me qᷓ; obiecta alioꝛũ ſenſuũ. Luius ratio eſt quia vo res ſunt in poteſtate noſtra ⁊ poſſumus eas foꝛmare dum volumus ⁊ variare ipſas ᷣm multas ratones ⁊ differentias · non añũt poſſumus foꝛmare hm placi rum noſtrů obiecta alioꝝiſenſuum vtputa coloꝛes ſa poꝛes ⁊c̃. Ideo vox eſt magis cõueniens ad ſignifi candum conceptus anime⁊ ad hoc ꝙ fiat ſ igniticat ua qᷓ; cetera ſenſitiua. ¶ Bciendũ quarto ꝙ vox non ſignificatiua eſt que auditui nihil repeeſentat quod inelligitq; mhilrepꝛeſentat pꝛetet kipſam ꝑ moduʒ ſign Nicet bene repꝛeſentat leipſi am p modum ſigni. non ramen bene repꝛeſentat ſeipſam ꝑ modum relſi cut bu ba que voces mhil repꝛeſ entant. Bi tamẽ iſte vdces pꝛoferant᷑ indignantercum auſteritate vocis poſſunt deſignare deriſionẽ vel aliq uem affectũ men tis ⁊ ſic eſſent interſectiones ſed quardo pꝛoferunt᷑ſi ne ſpeciali ſigno ſeu geſtu coꝛpoꝛali vel modo pꝛofe⸗ eni lic ſunt non ſigmificariue.⁊ ꝑ hoc patent diuiſi ullius 9 ꝛimũ eſt materi? Primus ones vois ⁊ diffinitiones membroꝝ elus. ¶ Cõt pꝛedicta amuit᷑ pꝛimo ſic. In bona diunſione diuidè tia non dehent excedere diuiſum ſed ſignificatiuum excedit vocem cum multa ſint ſignif᷑ catira que non ſunt voces ſicut eſt circulus antè ta bernam pendens ergo iſta diuiſio nõ valet.¶ Becundo ſic omnis vox fit cum intentione ſignificandi vt ptʒ ꝑ diffinitioneʒ vocis datam a Philoſophwergo ois vox eſt ſigniſica tiua · ¶ Tercio ſic. vox obyjcir le intellectui ſed tantũ auditii ſed auditus non compꝛehẽdit ſignifitatum vocis.engo vox ſignificatiua non repꝛeſentat alteri ſu umſſignificatum.¶ Quarte ſic.Vmiĩs vox repꝛelẽ tat id cuiꝰeſt vox.ꝗᷓ male dici᷑ꝙ vox nõ ſignificatiua nihil auditui repꝛeſentat. Quinto ſic. Õe ſubie ctum ꝓpoſitõniseſt nomẽjꝛ ꝑ ↄſequens eſt vox ſigni ficatiua.ſed bu ⁊ ba ſunt bene ſubiecta ꝓpoſitiõis vt dicendo bu eſt vna vox vel ſonus. ergo tales voces ſunt nomina.⁊ ꝑ conſequens ſunr voces ſignificati ue.a Iid pꝛimũ dicit᷑ꝙ ſignificatiuũ in cõmuni be ne excedit voœm neceſt membꝛũ huiꝰdiuiſionis. ſed ſignificatiuũ vt eſt adiectiuũ vocis ⁊ tantũ valet ſiẽ vox ſignificatiua non excedit vocem ⁊ hoc modo p nimembꝛum huiꝰdiuiſionis · ¶ Iid ſecundũ dicit ꝙ illa diffinitio vocis que poni᷑ in ſecũde de anima- principaliter conuenit vocibus ſignificatiuis ⁊ ꝑand logiam vocibus non ſignificatiuis · Nnde nõ opoꝛ tet ꝙ difinitio analogi pꝛo qualibet ſui ꝑte cõueniat cuilibet membꝛoꝛum ditfinitionis ſed 7uſſicit ꝙ cõ plete cõᷣueniat pꝛmo ⁊ fm aliquas ꝑtes conueniat alijs Zd tercium dicit᷑ ꝙ licet vox ſignificatiua nõ pꝛimo ⁊ꝑ ſe obijciaꝰintellectui tamẽ bene ſe ſibi ob heit exconſequenti mediante auditu quia ꝑ auditũ repꝛeſentat ſuam ſimilitudinẽ ⁊ ex conſequenti re ſentat ſuum ſignificatum intellectui.i dquartuj dicitꝙ licet quelibet vox repꝛeſentet aliquid ſicuteffe cus ſuam cauſam efficientem. Non tamen ſicut ſi gnũ ſuum ſignatum ad quod imponit᷑ ad ſignificã dum de qua repꝛeſentatione ſolum eſt hic ad ꝓpoſi tum.¶ Ad quintum dici᷑ꝙ bu vel ba ſm ſe nonpo teſt eſſe ſubiectũ ꝓpoſitionis cum non habeat ſignifi catum. ſed ſiapiat᷑ ab intellec:u loco vnius voc im poſiend ſignificandũ talem vocem impꝑfectam ex ð fectu alteriꝰſigni ẽ ſubiectũ ꝓpoſitõis.⁊ eſt nomẽ in tali ꝓpolitione ſicut currit poteſt eſſe nomẽ in hac ꝓ poſitione currit eſt verbũ ⁊ tenet materialr.p ſeiplo⸗ Vocũ ſignificatiuarum alia ad placiuʒ alia naturatr. Vox ſignificatiua naturali⸗ tereſtque apud gi idem repꝛeſen es hoies tat.vi geniitũð inii ö hirt czñum. Vox ſignificatiua ad placitũ eſt q̃ ad volũ tateʒ pꝛimi inſtituẽtis aliqͥd repñtat. vt hõ. Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionem vocis in õmuni ⁊diffinitones partium eius hicↄſcquenter ubdiui dit votem ſignificatiuam dicens. Vocum ſignifica/ tiuarũ quedam eſt ſignificatiua naturałr ⁊ quedaʒ ad placitum. Curatio eſt. quia om̃s vox ſignica ————— tua habetumpoſitienẽ⁊ oꝛdinationẽ jad ſuus ſiðni ficatũ. vel ergo talis oꝛdinatio fit bm inſtinctu natu re.⁊ ſic eſt vox ſignificatiua naturait᷑ vel fᷣm placitũ P — N — ————————————— 1 No ——— 3 ——————— (3 ua naturaliter oꝛdinat᷑ ad ſignificandũ vel ad repie 5—6 Nenätdum ſuũ ſignificatũ P inſtinctũ nature que in ad— 3 Et quia ſturã ct eq .—— rnab— C — impoſitoꝛis ⁊ ſi eſt ſignificatiua ad placiũ.& Scis dum pꝛimo ꝙ vox ſignificatita naturaliter eit illa q̃ apud om̃es homines idem repꝛeſentat vt gemitus 4 infirmoꝝ Et ratio hueſt quia ipſa vot ſignificati — F ſnclinat aĩai ad foꝛmãdñ talem vocẽ impꝑſfectã ad expꝛi ſuas affectiones vtputa ad erpꝛimendũ iraʒ glic de alijs paſſinoibus hãturã eſt cide Apid oẽs.⁊ eodẽ in clinat aialia ad expꝛimenduʒ ſuas paſſiones. Ideo vor ſignificatiua naturalr idẽ ſignificat apud dĩes Sed vrlgniheau ad placitũ nõ idem ſignificat apud om̃es ſed ſolũ apud̃ illos ůũ cognoſcunt im/ poſitione eius ad ſignificandũſScendũ ſeð ꝙ vox ſignificatiua naturalr ad placijñ qᷓdruptr diferunt. imo in, ꝓlatõe ſignificatiua naturałt nõ ꝑ ecte foꝛm̃ãt neq; fẽ⸗ it imptdimentũ paſſiõis q̃ impedit hoieʒ ad debite ꝓferendũ · ſed ſignificati na ad placitũ eſt ꝑfecte folniãt ⁊ plata. BSecũde differuãt er ꝑte modi ſignificandi qꝛ vox fegtiua nã turalr apud oẽs idẽ repñtat. Alia vᷣo nõ ſed ſolum vel gaudũ Anln apud illos qͥ cognoſcũt impoſitionẽ eius. Tercio ehd Pſ 3— ex ꝑte ſignificati qꝛ vox ßcatiua naturałt ſigni cat affectõnes.paſſiões.appetitꝰnaturalr. Ilia vo bat ↄceptus intellectus. Quarto dint ex ꝑte cau⸗ ſe ſui oꝛdinis ad ſignificaſidũ.qꝛ vox catiua naturã hiter oꝛdinat᷑ ad ſignificãdũ ab inſtinctu nature.alia Fo oꝛdinat ſᷣm placitũ imponẽtis. ¶ Scienduʒ ter cio. ꝙ vox ſigmficatiua ad placitũ eſt illa que ad pla citũ pꝛuni inſtituẽtis aliqͥd ßcat vel repñtat · Eñ dif⸗ kferunt ſic placitũ ⁊ voluntas. Ende voluntas ẽ po⸗ tentia volitiua vel acus eius qui incipit ab intra et term̃inat ad extra ſeʒ in oblectũ Sẽd ẽcontra plãctũ nominat actum voluntatis qui incipit ab ertrar ter minar̃ ad intra. Incipit em̃ a re cohnitat terminãt᷑ ad voluntatẽ.⁊ quia vox ſignificatiua ad platitum impomt᷑ad ſignificandũ rem que ↄcipit᷑ ab aĩa ⁊ il la cognitio venit a re ad ertra · Ideo magis ꝓpꝛie di cit᷑ ſignificare ad plaictũ qᷓ; ad voluntatẽ. ¶ Bẽdũ quarto.ꝙ cum res repꝛeſentat᷑ intellectin mediante ſenſu.ipia generat ſuam ſimlitudinẽ in anma⁊ ꝑ ilam ſimilitudinẽ anima foꝛmat intra ſe ↄceptũ rei quẽ poſtea velit expꝛmere ꝓpter quod imponit᷑ vox ſignificatiua ad ſignificandũ talem cõceptũ ⁊ mediũ te ipſo rem ↄceptã. Ideo apud ꝓferentẽ. vox pꝛimo ſignificgt ↄceptũ.lʒ apud audientẽ pꝛimo repñterrcʒ dcepcᷓ·hec rem tm̃. Endevneenen iamheatcen ptů tiñ̃ ſed rẽ ſub ↄceptu· vñ ilfã quaruot ſcʒ res coñ ceptus rei. voces ⁊ ſenptura ſic ſe babent ꝑoꝛdinem qꝛ ceptus ßcat res quibꝰ cauſafin gia. Et voces imediate ſignificant conceptus. Et ſcrpture ſignifi cant voces que ſunt ſigna tantũ. Hec vlterus ſigñã̃ ꝑaliudæ Ex ipſis patet diuiſio ipſius vocis ſigni ficatiue ⁊ diffinitõnes membꝛoꝝ eius vt ſuꝑius iuf ficienter declvratũ eſt circa diuiſionem voc ſignifi catiue naturaliter etud placuum et cetera. ¶ Lon⸗ tra pꝛedicta arguitur pꝛimo ſic. Sicut ie habent cõ⸗ ceptus ad res ita voces ad conceptus.¶ Sed con ceptus natuarliter ſignificant res. ergo voccs natu raliter ſignificant concequs et per conſequens nec unt ſignificatiue gcipt Smne ſiꝗnlm hãbet ſcere talem impoſitioneʒ ergo ſi vox caret ad plactum ſua ſi naturaliter. ideo ſijnificat eum naturaliter. ſed vor. non cauſatur naturaliter a conceptu ſed ſignificatiua que ſignificat iolum ad placitum pꝛij ter ⁊ incomplexus · vt cũ ſoꝛtes ᷣm ſe ⁊ non ᷣm ha⸗ vitudinem ad aiud app̃henditur Alio modo aliqͥd concipitur fin comparationem vel habitũdinem zc ₰—, 2 — 3— ie lati 3 0 * — itni e nis vox ſignificatiua eſt ſignum rei.ergo habet imi⸗ litudinem rei ⁊ per conſequens nulle ſunt ſignifica⸗ tiue ad placitum.¶ Tertio ſic.illavox ſ ignificat natu raliter que de ſua natura repꝛeſentat ſignif᷑ ratũ uũ ſed gemitus infirmoꝛum de ſu natura nen repꝛẽſen tat ſuum ſignificatum quia ſi pꝛoferatur ab homine — ſ ergo talis non gnificat naturatiter. ¶ Muarto ſic. quilibet cogno/ ſcens impoſitionem vocis incune cognoſcit ſuum ßcarum. ſed omnes poſſunt cogno/— alem eʒ ſicut omnes poſſunt cogno t vocis homo emßo talis vor idem rep̃lentat apud omnes. Maunto ſic.illð q; fit ad piacitum eſt vridbiie e riabilis in infinitũ. ⁊ per ↄñs null eſt 2 e tio de ſignificatione vocis ſignificatiue.qð non ei in conuenẽs. ergo ipſa non ſignificat aq placitum vel ad voluntatem pꝛimi inſtituentis. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ kʒ in illis ſit hoc ſimile ꝙ voces ſignificant conce pris ⁊ conceptus res:eſt tamẽ diſſimile in hoc qua conteprus eſt eſſentialis ſimilitudo cauſata ⁊ reipſa — —— a voluntate conciplentis. ideo non ſignificat eam naturaliter. 3 5 Id ſecundum ðꝛ ꝙ ſignum cauſatum a nãtura N S K. lemper habet ſimilirudinem ſui ſignati.ſed nõ opor M— ret de ſigno cauſato a voluntate ſicut circulus taber⸗ 7 ne non habet in ſe ſimilitudinem vini. Iid terti ſe ðꝛꝙ ſi gemitus eodem modo foꝛmetur ab homie ſa 1 no ⁊ infirmo tunt rep̃ſentet doloꝛem.ſed ſi non habe at eandem foꝛmam plationis in geſtu coꝛpoꝛali tůc non repᷣſentat idem nec eſt eadem vox niſi materiali tertantum. ¶ Ad quartum ðꝛ ꝙ ſi omnes cognoice rent impoſitionem huius vocis homo tunc ſignifita ret idem apud omnes. ſed non ſine natitfa impoſiti⸗ onis ſie ⁊ ila in ipo non eſt nota apud omnes.⁊ ſic non eſt inclinatio naturalis qua vox ſignificet natu⸗ raliter Id quitum ðꝛ ꝙ illud quod fit ad placi⸗ tum ẽůũiſibet variatur in infinitum.non tamen il⸗ lud qð lit determinate ad placitũ vnius ſicut ẽ vox mi inſtituentis. Vocum ſignificatiuarũ ad placitum.alia complexa vt oꝛatio·alia incomplexa vt no⸗ men ⁊ verbum. ¶ Poſtq; antoꝛ poſuit diuiiſonem vocis ſignificati ue ⁊ difſinitiones membꝛoꝛum eius. Mic conſequẽ ter diuidit vocem ſignificatiuam ad placitum ꝑcõ⸗ pleram ⁊ incomplexam · Cuius ratio eſt. quia om⸗ nis vox ſignif.catiua ad piatituʒ vei continetplures voces ſignificatuuas · vel vnam tantum· Sipꝛimu ſi ẽ voy btiua ↄplexa.ſi ſcðᷣm ſic ẽ voxꝝ ßᷣriua icõplexa ¶ Scendum:pꝛimo ꝙ quelibet res dupliciter conci pitur. Vno modo ßᷣm ſe. ⁊ tunc fit conceptusſimpli — n complexum ſicut oꝛatio. ic repmum incompl r voralel* S— — 5 52) v — 1 3— 2 7 v y 9 3 aliud.vt cum ſoꝛtes ſub albedine vel animali ronci pitur ⁊ tunc fit conceptus complerus idco éduplex conceptus rei.ſ.compiexus ⁊ incomplexus · Et quia vox ſignificatiua ad placitum ſignificat conceptum S anmeideogliduaeſttewßleten ignifichs vonceptuʒ liaẽ incomplexa ſcãs con exum · vt nomen vel verbum. ¶ Sciendum ſco ꝙvox complexa eſt illa in qua vniunt᷑ ptes voces friue ad placitum? repfñrãt con/ ceptum complexũ vt oĩo.⁊ ideo ad pfectã rationẽ vo cis compleretria reqͥrunt᷑· Pꝛimũ eſt ꝙihiſ voces heatiue incomplere ⁊ ille xoces ſehabeãt tãqᷓn⸗ msteriale voeis complexe. Schm eſt ꝙ ille voce pabeãt complexionẽ ⁊ vnonẽ inter ſe dta ꝙ vna Pã⸗ beat yt determinatio. ⁊ alia ſe habeat vt detenmina⸗ bile ꝓpter qð ibi nõ eſt vox cõplexa hõ aſinus quia ibi fint plures voces ßeatiue.nõ tñ habẽt cõplexionẽ inter ſe cũ ibi nõ ſit vnio determinationis ⁊ determi nabiiis.⁊ hoc ðꝛ eſſe foꝛmale in voce cõplera. Tero requirit᷑ ꝙ talis vox eet conceprũ cõplei.·ſed iludẽ ———— minus pincipale in voce plera qᷓ;uis iñ requirati ¶¶ Bciendi tertio ꝙ vox inc ex ꝑte cauſe finalis. cienq plexa eſt illa que cõtinet vnã ſolã vocem heatiuaʒ· vr pomo vel aſinus.⁊ rep̃ſentat cõceptũ incõplexũ? ad talẽ vocẽ nõ ſufficit ꝙ hẽat eatũ inqom lexũ.ſed ma gis reqͥrit ꝙ ſit tiñ vox vng ßcatiuai j e lzdiffini⸗ tio habeat tiñ vnñ ßcatũ remotũ qð eſt diffmitũ qð eſt incomplerũ qꝛ tamen cõtinet plures voces ßcati⸗ uas ⁊ eriã luñ hcatũꝓpinquũ.ſ.conceptus generis et 2. differẽtie diffiniti.⁊ ideo ẽ vox cõplera⁊ nõ icõplexa ſ Sciẽdũ quarto ꝙ ad vock incomplexã nõ requi ritꝙ; hẽat vnũ ßcatum tĩ · ſed ſufficit ꝙ ſiractualiter dictio vng.ſ.qᷓ;tü ad vocẽ ⁊ modũ ꝓferendi. ideo oc pẽat plura ßeata· eſt tñ yoxactualt vna nõ continens biatheine qündoce incõplexã ꝙnon ſit cõpoſita ex plunbw voelv. ed ſufficit ꝙ ile voces li ſint plurcs nõ ſunt heatiue in toto. ideo nom̃ cõpoſite figure ci ꝑtes eius nõ ſunt eatue in totox prereaẽ vox incõplerz. ideo nð eſt cõplerio fm logici ⁊cõpoſitio mn grãmaticũ. ⁊ ꝑ hocpʒ diuiſio vocis ſi gnihcatiue ad piacitũ ⁊ diffinitiões inembꝛoꝝ eius Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic · Dis vox incãple⸗ nomen duocũ ſicut canis eſt vox incõplera· qua ra eſt ꝑs vocis complexe ⁊ in ipſa ↄtinei.ergo vnum membn huius diuiſionis ↄtinet in alio·⁊ per conſe⸗ quens mẽhꝛa non ſũt oppoſita.⁊ ſic diniſio eſt inſuf⸗ ficiens. ¶Sco ſic. oĩl cõceptus ẽ incõplexus · ſʒ oĩs vox ßcat conceptũ · ergo oĩs vox eſt incõplexa.⁊ ſic di⸗ uiſio ẽ inſufficiẽs. Maioꝛ ꝓbat᷑. qꝛ intellectus nõ po teſt ſilplura intelligere ſed vnũ ti. ergo vĩs ↄceptus eſt incõplexus Terto ſic. eio eſt tĩvna vox htriua ⁊ nõ ↄrinet plures voces cũ ſit vnũ nomẽ · ergo male ðꝛ gqueds eſt voxcõplerqvt ofo. Muarto ſic. o Implettch vᷣocẽ ⁊peãrũ eſt complexũ· ſed oĩs vox ſi⸗ gnificatiua complectit᷑ vocẽ ⁊ ßenrũergo oĩs voxẽcõ plexa·⁊ ꝑ ↄñs nulla incõpiexa VMuinto ſic. ois vox componit er liis ⁊ ſyllabis ſicut er elemẽtis.ergo q̃li bet vox eſt cõplexa·⁊ ſic male ðꝛ ꝙ quedam eſt incõ⸗ plera vt nomen ⁊ vᷣbũ⸗ 1— cõplexa ↄtineat᷑ materialt in voce cõplexa.nõ tamen foꝛmaliter tanqᷓ; ꝑtinẽs ad foꝛmam vocis complexe coMp Ad pꝛmũ ðꝛ ꝙ lʒ voxir⸗ tñ illa ſe habet ꝑ modũ mgterie? nõ foꝛme reſpectu torius vocis complexe. ſAd ſecundũ ðꝛꝙ tʒ intel⸗ lecus non poſſit ſimul plůra intelligere habentia ſe per modum pluriũ. camen poteſt ſimul plura intel⸗ ligere per modũ vnius. quia plura ſimplicia ſũt ſub vna compoſitione vel voce cemplexa. ¶d tertius ðꝛ ꝙ ſi ſumatur oꝛatio ꝓ illa voce vel intentione.tũc eſt vox incomplexa.ſed ſi ſumaturʒ re ſubiecta inten toni liue pꝛo ſignificgto illius vocis vt hic ſumit᷑tũc eſt vox complera. ¶ Ad quartum ðꝛ ꝙ ſicapiat vox complexum generaliterꝝ quacunq; complexione res l vel rationis.tũc concediturꝙ omne comlpectẽs vo cem ⁊ ſignificatum eſt quoddam complexũ.ſed ſi ca⸗ piatur ſpecialiter ꝓ vnione plurium vocum ſißnifica tiuaꝝ vt hic ſumitur.ſic maioꝛ cit falſa. d quin⸗ tum ðꝛ.ꝙ lʒ vox ſignificatiuacomponatur exlitteris ⁊ ſyllabis tanqᷓ; ex elementis que tamen nõ ſũt ſigni ficatiue. ideo nõ opoꝛter ꝓpter hoc ꝙ vox debegt dici lera. Sequit᷑ nomen. 02— Dmen eſt vox ſignificatiua ad plac miinet z Snnae leba ſichicficat nita ⁊ recta. Jox ponuur jin diffinitõe noĩs ꝓ genere. Significatiua ponicur ad differentiã vo ⸗ cis nõ ſignificatiue. Ad placitum ponitur ad differentiã vocis ſignificantis natũrali ter. Sine wiße r ſenn bi qů ſignifickẽpũẽpe Enius iillã pð ſepa te aliquid ſignificat ponitur gd differentiã oꝛnis cuius ꝑtes ſepgte aliquid ſignificãt Finita ponitur ad differentiã noĩs infiniti — ytnõbomo qð nõeſt nomẽ Vm dialeticum ſed nomen infinitũ · Recta ponitur ad diffe rentiã nominum obliquoꝝ.vt cathonis n que non ſunt noĩa km dialeticũ ſed nomĩia obliqua. Vnde ſolus ntũs ſiue rectus dici tur eſſe nomen ſm dialeticum. 8 ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ſono ⁊ de voce que ſunt pꝛincipia materialia partium oꝛationis · hiccon ſequenter determinarde partibus oꝛationis ·.de no mine ⁊ verbo pꝛiuſqᷓ; de tota oꝛatione.quia paites ex quibus fit aliquod totum natura pᷣcedunt ipluʒ to tum. Et quia nomen ſignificat ſubſtantiam aqᷓ egre ditur dctus verbi.verbũ vo ſitnificat actum egrediẽ tem a ſubſtantia · ideo pꝛlus determinat de nomine qᷓ; de veybo ipſum ſic diffiniens vt patet in textu No men eſt vox ligniſficatiua ⁊c· Pꝛo cuius diffinitionis intellegu A Scnqumpꝛimo gin hac diffinitione poñiti võÿlöco hefis·qᷓůla vdj habet modũ gene rris reſpectu vocis ſignificatiue ⁊ non ſignificatiue.et totum reſiduum ponitur loco differentie·. ſigniſica“ tiua ad differenriam vocis non ſignificatiue · Et ad placitum differentie vocis naturaliter ſignificantis. omen enim ipᷣm conſideratũ materialiter quantũ ad ipſam vocem ſm placitum imponi ad ſignifican dum. Bed tamen ſi ↄſideret foꝛmalter ſub ratione ſigni de neceſſitate eſt eatiuũ q hocẽ ð rõne ſigni. — — N — 8 — —————— 5 . neceſſitateeſt ſignificatiuũ quia hocð ẽ ratione ſint Ad pꝛimus? ꝙk materſ ꝙꝛie dict quc e . Beiend ſebo x nom fear per modũ ſube⁊ ꝝ m̃arena er qua ĩin naturalibus nʒ i . minentis ⁊ nõ per modũ flurus ⁊ fieri. qꝛ tempus rompoſito quia non dicit totů eſſe eius.tamẽ mc⸗ eſt menlura fluxus ⁊ motus ideꝰ nomẽ ßeat ſine tpe ria in qua.⁊ materia km m odũ verificatbene de qð ponit hicad differentiã verbi qð feat cũ tpe. Et wc. e td compoſito. vt dicendo homo eſt albus· miodovor k multa noia vt annus dies menſis hᷣcant teinpus eſt m modũ materi mo eſt albus niodovox non tñ fcant cum tẽpoꝛe vnde tpus heare eſt de lu vinẽ cum materſq rel artificialis punapꝛitfelto inpottarethg⸗ Becfcireclmeh duacwotus dupiteter potechlc1.nonn 5 cũ ſuo pꝛincipgli ßcatò jpctare aliquã differentiã tẽ do ẽm eſſe materiale quod haber in mobili. ⁊ ſiceit pois.i.p̃ſens p̃reritũ vel futuꝝ ⁊ hoc nulli nõi cõue ens non pmanens ſ ß tu ulli nõi cõue ens ſed ſucceſſiium ·Ilio mocd pnt ir in quo differt a verbo. einde ponitcuius nul“ eſſe quod habet intaeontn 3 pars ⁊c̃aq̃ differentiã oꝛatiõis cuius partes ſunt motus.cum alijs ⁊ ſic concpit᷑ vteſt qꝛ ariue. Et poni᷑ finita aqͥ differentiã nominũ infꝰ modus ſignificãdteius jmediate ſumitabiio ino * nirox. Et ponitur recra ac differentiam oblquoꝝ. do intelligendi quo concpit ab anima. Ideo motꝰ Sclendũ tertio ꝙ ßᷣm logicũtillud ſolũ ðꝛ nom̃ non ſigniticat ꝑ modum Rutus ⁊fien· eet durum 65 qð põr eſſe ſubioctũ enũciatiõis de quo põtaliquid ſignificet. ideo non ſignilicat cũ tempe Ad terciũ ere v falle enũriari. r qꝛ nomen infinitũ nõ põt dicit ꝙ ſiꝑtes nominis comnpoſiti conſicerant v fũt eſſe ſubiectũ enũciarionis. qꝛ non feat aliquod deter partes oꝛationis ſic bene aliquid ſignificant. Sedſi minatñ de quo poſſit aliquid enũciari. Simiind ronſiderent᷑ vt ſunt pãrtes nominis com oſit men obliquũ non ßcat per modũ ſubſtantie abſolu hil ſignificãt.et eſt cauſa quia pars in cmnpolt z jtin quo dij — te ſed per modũ dependentis · ideo nõ põt eſſe ſuppo ſitum verbi· ideo noja infmnita ⁊ obliqua non ſũt no mina apnd logicũ. Item nomen ẽ vo o2 per ſe ßcatiua. ſed nomen infinitũ non eſt pꝛimo ⁊ꝑ ſe gnificatiuũ ſed ſolum rẽne nois finiti cui adiungi negatio infinitans Et nomen obliquũ ſolũ ßcat ey ↄſequenti ratione recti à quo deſcendit.ideo nomna mine non mpoutturad ſignificandũ ſed totum no men compolitumi vnico conceptu ſigniticat iuum ſi gnificatũ. Vnde ꝑtes hurꝰnominis equiferus ĩ hoe nomine nihil ſigni ficant ꝑ ſe licet bene aliquid ſigni ficẽt vt ſůt ꝑtes huiꝰoĩo nis equus ferus.(AIdqr tũ ðꝛꝙ ſi nomẽ infinitũ conſideret᷑ vt infinitũ eſt fſic nõ poteſt eſſe ſubiectũ enunciatõnis. ſed ſi conſideret᷑ Ininita ⁊ obqug apud logicũ non ſunt nominn· inqᷓ;tum virtute intellectus deterninat᷑ ad aliquid Te. Faencü guaroc nomen inintũ eſt cupri finirũvt puta nonhomo ſi capiatp aſine bene fit ſub ſn ſatgeſfMliras decetminata ſuhſtantia femanẽte iectũ enũciatʒis ſed ſi nõ capit vt infinitũ ß ꝑ mo tia que finitper qualitarẽ ⁊ eſt qualitas determinãs ſubam.⁊ negatio adueniens nomini per compolitio nem tollit ilam qualitatem ⁊ compoſitionem eiꝰ cũů fubſtantia relinquensi ſubſtantiam indeterm in ataʒ ⁊ ſt readit nomen infinum. Ged ad horꝙ nomẽ 0 nfinitetur due tequirunt᷑ conditiones. Pꝛimaeſtæ Pabeat qualetatẽ dererminaram: deferti ciinoia&⸗ dum ſiniti. Micitur ſcðᷣo ꝙ in hac ozone regis inter- eſt ⁊ in ſimilib obliquus nõ eſt ſubiectũ ſed rectus intellectus in vho ꝑſonali vt pʒ reſoluendo&gis in tereſt.·aliquid ẽ ptinens ad regẽ· ¶ Id quintũ ðꝛ ꝙ ſi capiaturgeneralr nomẽ ifinitũ ꝓ om̃i illo quod ſignificat ſubſtantiã infinitã ⁊ habet ſignificatũ in determĩatũ ſic aliquis⁊ reliquis bñ ſũt noĩa infini ta· Bed ſi capiat᷑ ſpecialtr ꝓ iilo noĩe qð fit infinitus — — tranſcendentiã vt res verũ bonũ ⁊ ens cãprũ ĩñ cõ ꝑ aduentum negatõnis ꝓ quo hicdiffini ſic non ⁊ nia infinita vt quis aliquis. Et ſigna diſtributi j ſůt nomina infinita. Et iceo hec diffinitio non con 3 uavt omnis quilibet non poſſunt infinitari e Wuenit uls. 4 habent qualitatem ⁊ ſubſtantiam determinatd. Se bumc vor ſigniſicatiua ad pla cunda eſt ꝙ rale nomen non ſit negatiuũ ſed habear bum elt vor ſignificatina ad pla ücum tempe cuius nulla pars Meparatn aliquid ſignificat finitaet EMtenpeponit᷑ ad diffrrentiã no⸗ minið qꝛo ſigiiicat ſine tempoꝛe. Finita ponit᷑ ad difterentiam verbi infinitiv: non currit non laboꝛat que non ſunt verba Em. dyaleticũ. Recta ponit᷑ ad differentiam ver boꝛum obliquoꝛum vt currebatcucurritqᷓ qualitatẽ poſitiuã· defectu cuius hec nomiha næms nihil ⁊ ſimilia nõ poſſunt infinitari. ex quibꝰ pʒ itelꝰ iectus diffigitionig·& Conta pᷣdicta argui pꝛio ſie jiů neſe kut de tõto compoſitõ c n dicat totum eius eſſe. ſed vox eſt materia nols · eri 3 male ðᷣꝛ ꝙ nomen eſt vor. 7 Secũdo ſic. flurus? fieri men urantur tẽpoꝛe.ſed motus impoꝛtar fluruʒ; vel fieri ⁊ multa alia ſimilia.erão moius qð eſtnomm f̃cat cum tempoꝛe. I 4 irio ſic partes nois cõpo cut partes huius nonuis 5 ſiti aliquid ſignificant ſi § non non ſunt verba ßᷣm dyaleticũ ſed verba ob equilerus ⁊ tamen eſt nomen.ergo male ponitul P—— ßnt. G Puans ſicnomen ininüuʒ liqua. Vnde ſolumverbum pꝛeſentio ten põt eẽ jn biectũ ꝓpõnis vt dicendo nonhomo curiit· o18 indicatiui modidicitur eſſe verbum ⁊ ſiłt no men obliquũ vt dicendo regis intereſt:ergo ſecundum dyaleticum. Dmnia autem alia pſa duntnoſmnna inaun eui verba eiuſcem modiz alioꝛum modoꝛum eſt nomẽ infinitũ ⁊ alter ⁊ reliquus·⁊ tñ in ipo no„nntnr vorha rhlic 1 eſt pꝛiuata qualitas determinata quia nunqᷓ; habue dicunt r verba D apt alie . rũr camergo ↄtra diffinitionẽ nominis infinitu ð ifferentic ponũtur ein ver oeadẽ rõne „ qua⁊ in nomine ponebantur. Et ſciendũ nlia verba obliqua nõ poſſunt verevel falſe enda ꝙdialeticuo ſolũ pontvuasparies di raeeeeteleietren nont verbii reliquas añtoõs appeilat vel ſelain geharthenitenuspöteſe nomẽ? verbũ. requas auoee. APhet per ſe pmo? non ratione alteriuspãt eſſe ſu biectũ ſyncategoꝛeumaticas. i. conſignificatiuas. enũcitio nis· Et ſic ſolũ illud ẽ verbñ apud logicuʒ Poſtqᷓ; autoꝛ pꝛius determinauit de noie qð ßcat qʒ per le pꝛĩoet non ratiõnẽjalterius vere vel. falſe 5 ſuutantiã ⁊ ⁊ mteria ꝓpõnis · bic ↄñter deteminat ¶ Ildis pceztur ideo fin logieñ verbaobliqua non de ÿbo quoqᷓ ſignifica acti egredientẽ ʒ ſubſtãna? ſunt verba. vnde fin im tm̃ ſun dueples vꝛatiõis eit pdicarũ foꝛmaie ppõnis primo ipmn ſic diffintòs nomen? yerbũ· quia ipſecplt partes oꝛariõiepro in tertu. Verbi eſt vox ſignificatiua ⁊c. Sciẽdũ pꝑte neceſſario requ iſita ad enũciationẽ verã vel falſã pimo ꝙ in pae diffinitide ponit vox loco genens. ⁊ ⁊ſicnð eapitipſam generaliter ſicurgiãmaticugui torũ niquũ in rõne differentie.ſ.ſignificatiua.⁊ alia capit paitẽ oꝛõnis ꝓ oĩ voce frua que ponit᷑ in ꝙdne eadem rõne hit ponuntſicut in noſe.ſed ci txeponi ſiue ponat yt purs pꝛincipalis ſiue yt diſpõeius rõe tur ad differentiã nois qð ſignifitat ſine te· Etpoy auius ponit ocro ꝑtes cꝛõnis·⁊ per hoc pʒ declarati nitur fimfa? trei 2 d au pine ſic. quoꝝ que ſcü non ſütPhan 33 dil⁊ vbũ hut per ſuã fcutionẽ.ſed ſignificatioeſt de namu keeeſ b ſei e in a vᷣbi c virtus ſcandi ſit de natum eius · ero verbũ que de altero dicunt᷑ quc ponit᷑ ab ariſto. qꝛilla ſolãñ hcat naturalã nö24Paſhe Scðo ſic. Mare eſt poni de bfieſſe ⁊ ad maioꝛẽ declarationẽ·⁊ nõ dene verbũ ⁊ tãm̃ẽ nðiÿcãteiepoꝛe q. nõ heat fluxũ vel teſſitate · ¶ Sciendũ ſecũdo ꝙ oĩs fiutus? fier mẽ ſiericũ heat actũ qui fit in ndiuiihil. emo male po 8ßy ſez ſuraktpe⸗ Tpus eſt menlura motus flurns fet nitur in diffinitione Tertio ſic pan 3 feeaſte Prius ſs pbů ßmn ſuũ eſſentilẽ ̃ᷣdũ res verbiluntifexl ꝑllabe ⁊ ſunt ftike ſeparate. quia e fee 2 6e ignifickndi ig ificat per modũ fluxus? fieri· ides ſi aut voces cantcõteptus:ita jetnt voces. eigo par = f“ kſle ß prpasere*an„e dẽ vᷣbñ ſignificat cũpe·i i. Pprlo ſignificato ſignifi⸗ tes pᷣbi ſeparate aliquid fœant. Quarto ſic verbuʒ cattpᷣs.nõ zñ capiẽdo tps ꝓpꝛie vt ẽ nũerꝰ motꝰ m inſinitũ põtpᷣdicari in ꝓpõne.ergo eſt verbũ hm logi 3 prius⁊ poltenus. Sʒ capidotðs genemtr ꝓoimõ eum · Añs vbatur: qrfeataerũcõementi nõ ent tnis yteꝑi᷑ in quãliber mẽſura durãfiõis· eterita oõcõe pᷣdicatur de fuis inferioꝛib ergo tale verbũ pꝛe · teeuò? ipyn dicto.ſicut em̃ vᷣbũ nõ ſp hcatverũã dicat᷑ in ꝓpõne. ¶ Quinto ſir. iſte. põnes ſunt vere flurũ ſed ſufficitꝙ ſignificet ꝑ modũ fluxus; ſicnon adam ſuit·antixp̃s erit.⁊ tamẽ ibi pdicant᷑ vᷣba obli ſoũignfict ve tẽpus. ſed tñ ſignifitatꝑ modũ tem qua.er go pᷣbñj obliquũ poreſt verepᷣdicari deliduo peꝛio Srienditertio g ÿᷣbi infinitum cſt uius ergoẽ vervü fin logicũ. Adpꝛimũ vꝛgſirerbum punsttele eneenene onſideretur foꝛmaliter in rstione ſigni? ſic tus ſi⸗ tenminato. Sictem̃ in noĩe ẽ ſubſtantia⁊ qualitas gnificandieſt de ratione⁊ natura eius ·ergo verbum finiens falẽ ubſtantiã. ſic in oi vbo altero ab iſtover doc modo de neceſſirateẽßᷣcatiuũ naturat et non ꝓ⸗ bo eſtinciudit actus generalis qͥ eſt eſſe·⁊ actus ſpãt pꝛie ad placitũ· ſed ſi conſideratur materiali in ratio ſiueres verbiqᷓ ipoꝛtat ꝑ pticiplũ talig verbi. ideo oẽ̃ ne vocis ſic heatio non eſt ð naruſa rius ſed ſibiatri verbũpter iilud verbũeſt reoluifꝑ eſt ⁊ſuũpanici buiturad lacitũ.⁊ hot modoinꝛelligit᷑ in ha diff⸗ piũ. vcurit.i·eſt urrẽs. Et iigts ſicurin nomine nitione guig franum referrnrad votem ⁊ ad placitũ negaio adueniens remouẽs qualitatẽ a ſubſtãtiaßũ ¶ Ad ſecundũ ðᷣꝛccearenon ßcat fluxũreulẽ qui cit nomen inlinitũ.ſikt in verbo negariotollens actũ menſuraturtẽpoꝛe.· ſed fcaturwer modũ fiurus? fie pãlem q determinat agi generalẽ teddit actũ infint riideo hat ſuh modotis ⁊ hoe ſuffcit. ¶Adter tñ qð ßcatactũ cõeʒ infinitũ tam ãd enð q ad non ꝛñ ðꝛꝙ ſi apiatur littera pꝛo figura ſeripta ĩ aliqua ens · Er quo pʒ ꝙ tale verbũ nõ põt enundari deali ſuperficie tunc littere ſunt keariue vocñ led ſir nõ ſũt qus jubiccto q nð fœatiiquẽ actã determinatum q pares verbl ſed ſicapiturlitrern ꝑ voce indiuiſibii . dical de alio.ið nð eſt verbũ ᷣm logicũ · vñ tale verbũ Fcatam per illam figuram que popꝛie ðꝛ elementuʒ e n põt infinitzri in orõne neq;ẽinfinitũ dũẽĩoꝛöne nnclittere⁊ ſyllabe bene ſũt partes verbi ſed ſicnon ovodaq negatio ſibi adueniens inoꝛõne hegat cõpoſitio;ꝰ ſunt keatiue. Ad quartũðꝛ ꝙoẽ coius determia al e nẽ actualẽ ertremoꝝ ⁊ nõ compone intrinſec verbi. tum potrſt enũcjar de ſuis inferioꝛibuo. non tamen e o 6nde ad boc ꝙ verbñ infiniter re runt᷑ duo· Pꝛio œĩus iudererminatum et infinitum qð non poteſt e Pe einn tanonẽ actionẽ yel halſisnem deter ¶ Determiuate wnapiper intellerrũ. modo vebum in innenaileheeee etn enon ſinitumſignificar actum communem indetermina; põt infinitari qꝛ poc verbů eſt bcargenerglẽectũ ein tum. Ad quintum ðꝛ ꝙ yerba prerita et futu⸗ inciü inoſalie vtecoeanleveb n indicatiui modi non vere pᷣdicantur:ð aliqno nec nödeeinet ſibt talecei ſiſiti i6 verbäerc faclunt oꝛationem vcram vel falſam inquantũobli pte actionis ⁊ verha pꝛime vel ſche plonenð pñt infi qua ſunr.ſed ſolum inquantũ includuut pᷣſens tem nitari Sciendũ quano ꝙ verba obliqud fuit ver pus indicatiuimodi. vndepꝛopolitiones de p̃tento ba ceteroꝝ tpin ⁊ miodon a pſenti tpe indicatiui mõi erfururo non ſunt verenec falſe niſi per xductionem qůon aliqui ſunt obiiquã ſm rps tñ̃ vt pterituin⁊ ad illas de plenri. vr iſta noneſt veraadam fuit niſl futuꝝ indicatiui medi Sliqug ſuntohliqua fmmo qus iſa ſemrifu ryeraadameſt·eriſta annctniſtus dum tĩ. vtpfitiã alioꝝ mo Se entt non eſt vera nili quia ſemel verum erit dicere an ytp̃terita ⁊ futura de alys modis ab indicatiuo. vñ tichꝛiſtus erit 0 „ 2— „ 5 ſtü ẽni⸗pres ſepatealiquid ſigrj ficant. Poc totũ cuiꝰptes ⁊ cetera. ponit᷑ ad Ditið noĩs ⁊ verhoꝝ quoꝝ ꝑtes mõ non diffinit᷑ hic. qꝛ ß̃ mã ẽ yor cõplerg. rũ nõ eſt diffinitio inqᷓ;tũ hmõi. igi᷑ ⁊c ignilicet ad placitũ. Ideo in diffinit one oĩo nis ſiẽ quedã ſunt remote vt lie ⁊ ſyllabeqdã fũt ꝓpinqvt — Q ðſtauc F aM. — rdd— E 4 p. vtð 4 3 . ſicandicau Lontr ta pꝛi ic. Hullñ completũ poteſt diffiniri cum nen habeat ſepatesi cule ponunt᷑ hic ſub eadẽ rõe qua in nomi ne⁊ verbo poncbantur F n Poſtq; anter deter. de noĩe ⁊ vbo q̃ ſũt ꝑtes ma⸗ terales enunciationis. hic dñter determinat de oꝛa⸗ tione q̃ eſt gen enunciatõnis. Et qꝛ diffinitio expli⸗ cat eſſe rei. diuiſio ʒo poſſe rei ſeu ſeꝑatõem pꝑtiũ er. ſed eẽ pᷣcedit poſſe vł ſegatõem. Ideo pꝛranteqᷓ; di uidit otonponit eꝰdiffinitõeʒ que talis eſt. Oꝛatio eſt vox ſignificatiua ⁊c᷑. Sciẽdũ pꝛimo. ꝙ oĩo trplr accipit᷑· Ano iiodo ꝓ re ſubiectã intẽtõi ᷣm ſeꝛ iſto nöey ⁊ gõplero põt capi abſolute ꝓ illa intẽtõe vł voce ſignificatiua vĩonis.⁊ ſic iteꝝ nõ diffinit᷑. qꝛ eiꝰpꝑtes ſeꝑate nihil ſi gnificãt. Tercio qapit᷑.x illa inrẽtone vt?̃ ſigniſicati na rei ſubiecte q̃ẽ 6 erꝰ⁊ iſto modo diffi nit᷑ hic. Siciit em̃ diffinit᷑ hõ ſub iſta voce hõ.⁊ꝓſi Fnificaro qð ẽ aĩal rõnale moꝛtale.ita ſimilr hec vox oo diffinit᷑ꝓ ſuo ſigmficato qð ẽ qdã vor cõplexa. T Sciendũ ſ cðo ꝙ licʒ q̃lubet oño nõ ſit vna vor in coplexa eſt tñ vna ꝑ cõplerionẽ. Et põt die vna ꝓ⸗ pter duas cauſas. Pꝛimo rõne foꝛme qi ibi eſt vni tas oꝛdinis ⁊ cõplexionis plůriũ vocũ lignificatiua mq̃ͥ ſub tali foꝛma yniunt᷑· Scðo er parte finis.qꝛ pᷣdicte voces vniunt᷑ ad ſignificandũ vnũ ↄceptum romplexũ. Ideo in diffinitõe oĩonis bene ponit᷑ vox tanqᷓ; genus. ¶ Sc endũ tercio.ꝙ licet oĩo non fue⸗ nt pꝛimo ⁊ ꝑ ſe impoſita ad ſignificandũ. tamẽ fuit impoſita ad ſignificandũ er ↄſequẽti rõne impoſiti⸗ onis ſuaꝝ partiũ. Per hoc ei ꝙ ꝑtes oonis ſunt ſi gnificatiue. oĩo compoſita ex ip̃is trahit ſuũ ſignifi⸗ catũ ⁊ tñ habet ſignificatũ diſtinctũ ab ipſis qʒ iſte ꝑtes ſignificant ↄceptus ſimplices o o pꝛimo ⁊ꝑle gnificat conceptũ complerũ.⁊ codẽ modo pᷣt dici ſignificare ad placitũ rõne impoſitionis ſuaruʒ ꝑtiũ que factaſeſt ad ꝓlacitũ licet oĩo ßᷣm ſe ꝑꝛio non in diffinſtionib noĩs? verbi ↄueniẽter pomt᷑ ad pla citũ.¶ Sciendũ quarto ꝙ duplces ſut ꝑtes oãenis nomẽ ⁊ verbũ. pꝛime aũt non fůt ſigniticatiue necſt ꝑres oĩonis niſi fm qͥd.ſ alie ſunt ſignificatiuc que pꝛieidicunt᷑ ꝑtes õonis de quib intell git pꝛedicta Diffinitio·⁊ ſic ptʒ declaratio diffinitionis oĩonis q̃ fatis ʒcoꝛdat cũ diffinitione poſita a Pꝛſtiano dic. Mꝛatio eſt Zus dictionũ oꝛdiatio et modis ſigni ata. Wontra pꝛedicta pꝛimo arguitur vnum eſſe. ſed oꝛatio eſt quoddaʒ complexum ergo malc dirfinit᷑ hic oꝛatio. Scðo ſic. Nulla qᷓ;titas eſt vor cum vor ſit qualitas quedam. ꝛatio autẽ eſt qᷓ;titas cum ſit ſpecies qᷓ;titatis diſcrete. ergo ma je dicit᷑ꝙ oꝛatio eſt vor ſignificatina ⁊c̃. Eercio ſic omnis vox ſignificatiua habet aliquodꝓpꝛiũ ſign i ficatũ.ſec oꝛatio non eſt hiuſmodi quia non ſipti 4ſignificant. Relique aũt ꝑti ¶Cractatus 2io eſt vor ſ ignificatina pc ᷓcat niſj ratione ſuarũ partiũ.ergo mal 8 e dieit᷑ oꝛntio v eſt vor ſignificatiu. ¶ Huano ſic. Hullum ſignifi cans de neceſſitate ſignificat ad placitũ ſed iſta oꝛd tio homo curnt in pꝛima eiſignificatione ſigniſicu⸗ bat ſu ſignificatũ de neceſſitate ſcʒ hominẽ currere cũ nõ poterat aliud ſignificare ⁊ ſimitr quelibet alia oĩo · eno ꝙꝛatio non ſignificat ad placitũ pꝛimi inſti⸗ mentis. ¶ Muinto ſic dicendo. cuno cutris ⁊ pluit ſunt olationes ⁊ tñ ꝑres nihil ſignificant ſepate ergo male ponit᷑illa ꝑticula curꝑtes ſeꝑate æliquid ſigni ficant: Ad pꝛimii dicit ꝙ licet nullũ vmplexũ cõ plere deſignarũ inq;tñj hmðl diffinin poreſt q ibiñ eſſet erplicatio vnwdiffiniti. ſed tamẽ nomẽ comple M — xum incomplere deſignatũ ſib voce incomplexa be ne diffinit᷑⁊ ſic eſt in ꝓpoſito] Ad ſcðᷣm dicqꝙ ſi ca piat᷑ oꝛatio ꝓ menſura ꝓlationis vocis ſiceſt qᷓ;titas dilcrera nec iſto modo diffinit᷑ bic ſed ſicapiat᷑ ꝓ voce ſignificatiua complexa ſicut capi᷑ in pꝛopoſito ſie nõ eſt qᷓ;ᷓritas ſed q;ᷓtum ad ſuum materiale quod eſt vor eſt quedam qᷓ;titas Id terciũ dicit᷑ ꝙ licʒ oꝛa tio trahat ſuum ſignificatũ cauſaliter ex ſuis ꝑtibuſ tamẽ non habet ipſum foꝛmaliter a partibus ſʒ ha⸗ bet pꝛopꝛiũ ſignificatũ ratione compoſitionis partis um? illud eſt conqeprus complerus ſignificatoꝛuʒ ſuarum partium. Ad quarũ dict᷑ ꝙ licet illud ꝙ ſigniticat neceſſaris ſuũ ſignificatũ non ſignificet pꝛi ertſea placitũ. bene poreſt tamen exconſequẽ⸗ ti. Sicur eſt de oꝛone que ſignificat ad piacuũ ꝓpter impoſitionẽ ſuaꝝ partiũ factam ad placitũ ſubpoſi ta tali impoſitione ꝑtiũ oño compoſita ex ip̃is neceſ ſino haber ſigni icitũ deferninztů.¶ Adquinus dici᷑. ꝙ iſte voces curto curis. vel pluit de vi iermo nis non ſunt oĩones ſed verba tiñ. ſed virtuto intel lectus qui ſubintelligit ſuppoſitũ in vᷣbis pzime vel ſche ꝑſonaꝝ in verbis ercepte actionis. vt ſunt pluit. choꝛuſcat·ningit. tonitruat.fulminat. grandinãt.⁊ ſi milia ⁊ ſic ſunt oĩones ⁊ ꝑtes ſeꝑate pſaꝝ aliquid ſi gnificant. dñ intelligit᷑ fuppoſitũ. vt curro.tiñ valet ſi cut ego curro.curris tĩ valet ſicut tü cutris.pluit ti valet ſicut deus vel natura pluit. ¶ Vonũ alia pfecra. alia umpfeca · Dio pfecta eſt que ꝑfectũ ſenſum geielt in aĩo auditoꝛis.vt homo currit. Wo imꝑfectaẽ que impfectũ ſenſum generat in aĩo audi⸗ toꝛis. vt hõ abus. Donñ pfectaꝝ.alia in⸗ dicatiua.vt hõ currit. Alia impatiua.vt pe tre fac ignẽ· Alia optatiua, vtvtinã eẽʒ bonꝰ clericꝰ. Alia ↄiũctĩa.vt cũ vener ad me da bo tibiequũ Ilia depᷣcatiua. vt mißere mei deus · Harũ aũt oĩonñ ſola indicatiua oꝛa⸗ tio dicit᷑ eſſe pꝛopoſitio. v yy Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitõnem oꝛationis/ que explicat ipſam a pꝛioꝛi. Hic ↄſequẽter ponit diuiſio nem eꝰque explicat ip̃ am a poſterioꝛi ſic diuidẽs eñ WMꝛationũ alia pꝑfecta. alia impfecta · Cuiꝰdiuiſio nis ratio eſt. Nam omis oꝛatio repꝛeſentat aliqueʒ ſenſum ineellectui.vel igit᷑ repꝛeſentat ſenſum ꝑfectũ ⁊ ſic eſt oꝛatio perfecta · vel imperfectum.? ſic eſt oꝛa tio imperfecta. fofeßff 6 8 6 Pꝛimus Sciendũ pꝛimo ꝙ ſenſus ꝑfectus eſt ille qul vm¶ impaſſibilis cum ſit ĩmaterialis ergo cñ paſſio oxia„ 4 plete rerminat actũ intellectiis nò ſuſpendens am tur materia oĩo nõ ggit in intellectuʒ · Quario ar⸗ di Růdiẽtis adviterioꝛẽ inquiſitionẽ alterꝰrequiſiti ad guit᷑ ſic. Aliqua eſt oĩo pfecra infinitiua. qꝛ talis cõ ce juã intellectionẽ.vt cũ dict᷑· pomo eſt ajal.ibleſt ſen pomt᷑ ex noie ⁊ verbo.· ⁊ ñ nõ ponit᷑ in diuſione oꝛà„ tentia ꝑfecta nã requirẽs additionẽ alterꝰ.vt cõple tiõis ꝑfecte.ergo illa diuiſio eſt mala · Quinto ſic ts intetelligatiSʒ lenſus imglectus ẽ ſentẽtia incõ hec oꝛo:vellẽ eſſe bonusſclericus ſ ignifitat veꝝ vl fal ſ pieta que non terminat actũ intellectus·ſec indget ſum · emgo nõ ſolũ indicatiua dicit ſignificare veruʒ alio vt cõplete inteiligai.· vt dicẽcdo albus hõbieſt vel fellum d pꝛimũ dicif ꝙ aliqͥd dic pfecnʒ f lententia impfecta ⁊ Incðpleta in qu intellecꝰaudi dußli· Vno modo ſimpliciter eſt abſolute cui nulla ſc entis nõ complete ⁊ ꝑfecte terminat᷑ideo ibiẽ ſen⸗ ſimpkr põt fieri additio. ⁊ ſic oĩo nð eſt ꝑfecta ſed ſo⸗ 6 ſus imꝑfectus. Ex quo dare capit bic en lus deus. Alio modo aliquid dici eſſepfectumin ſus ꝓ potẽtia ſenſitiua aĩe ſed capit᷑ hic ꝓ ſentẽtia genere vbſpecie cui nihil deeſt de requiſitis ad ſuam eſt ſignificatio oñonis · ¶ T ciendũ ſco ꝙ oĩo perfe pfeenonẽ in tali genere vł ſpecie. Et ſic oĩo bñ dicit᷑ cra eſt. qu ü ſenſut Benerat in aio auditotig- pfecta·⁊ ſibi nõ põt fieri additio eſſentialis requiita d et in intellectu audiẽtis ipᷣam· Per hoc em ꝙ ipa ad ſuũ genus vł ſpeciẽ ſed accidentalis tiñ. pᷣſentat᷑auditui.ſua ſpẽs ſiue ſilitudo de ferẽ ad in ſcõᷣm dici·ꝙ licet oĩs oĩo poteſt dici ꝑfecta. ꝑfectõne tellectũ.⁊ intellectus cognoſcens ſignificatões termi pꝛimatiua que reſultat ex debita cõplexione mate⸗ 2 noꝝ apprchẽdit ꝑ illas ſignificatões ꝑfectũ ſenſũ oĩño nie ⁊ foꝛme que eſt modus eiꝰpferendi tñ nõ omis P ms. Et ita oĩo ꝑfecta mediante ſua ſpẽ? ſilnudine eꝛatio eſt pfecta ꝑfectõe finis oĩois quee rep̃ſenta 5 ꝑfectũ ſenſũ generat ĩ aĩo auditoꝛ? Sʒ oĩo ĩpfectaẽ qᷓ tio vel lignificatio ꝑfecti ↄceprꝰcõplexi. Ad terciũ ſpfecrũ ſenlũ generat in gio auditoꝛis· Er capit hic dicit. ꝙ lʒ oĩo non agat ꝑ modũ efficientis pꝛincipa⸗ generat vt dicit ap titudinem? nõ actum q tal ns lis ⁊ tanqᷓ; hoc qð.qꝛ hoc ↄuenit ſoli ſuppoſito · tñ be ſo generat actu ſenſum· ſed bene fm aptitudinem. neagirꝑ modũ foꝛme. vł inſtrumenti? tanc; quo⸗. Sciẽdũ tercioꝙ oĩo ꝑfecta diuidit ĩ idicatiuãim Piciẽ ſcho gpᷣa pñ̃tat᷑ inteilectui er ↄſeq̃nri m ſuã ꝑariuã optatiuã ↄiũctiuã? dep̃ratiaʒ. Quaꝝ ſufficiẽ ſpeciẽ lʒ nõ fm ſe pꝛimo. Dicit᷑ tercio ꝙ ſʒ intellectꝰ tia ſic habet. qꝛ oĩs oão ꝑfecta erplicut ꝑfectũ ſenſu; nõ ſit paſſiuus paiſione coꝛruptiua eſt tñ paſſiuꝰpal vel ergo explicat ↄceptũ intellectus vł affectũñ appeti ſione laluatiua ⁊ ꝑfecta que ꝑfici ꝑ ipſam intelligẽ o. Blprepri. hoc eſt duptt. vl erpiicat talem chce nam. Ad quanrh dicit kohoinfinitiua habeat 6 piñ cathegoꝛice ⁊ dermiate. ⁊ſic eſt indicatiua. vłdu nomẽ obliquũ. tñ nõ habet rectũ.q̃re nõ generat ꝑfe⸗ pitatiue ⁊ ditionałt. ⁊ ſic eſt ↄiunctiuã. Si expl ctum ſenſum in aio auditoꝛis Ieo nõ eſt oĩo perfe cat affectũ · hoc eſt dupkr. vł ꝑtinet ad apetitũ cõcu cta nec debuit poni in diuiſione oĩonis ꝑfecte. 2 iſcbilem. ⁊ ſc eſt optatiua · vł ad iraſcibilẽ.⁊ hoc eſt quintũ dici? ꝙ ſi iſta oão. vellem eſſe bonꝰclericus cõ 6 duplł qꝛvł denotat iperũ qð fit ad minoꝛes · ⁊ ſicẽ ſideret vt oprstiua eſt·⁊ vt explicat deſideriũ non eſt+ impatiua. vel ad depretarionẽ que fit ad ſupioꝛes·? q falſa. Sec ſi ↄlideret vt virtuatt inclucit 3 ſic eſt depᷣcatiua Et hec eit diuiſio generis in ſuas icatiuã.ſcʒ illam. volũtas mea eſt ꝙ eſſeʒ bo ſpecies. Et ſimkt pᷣcedens licʒ oĩo nõ ſit verũ ge⸗ s.⁊ ſic eſt vera vel falſa·⁊ ſicde alhs. us ⁊ jm remñ eſtgenus hm modũ ⁊ diuidit᷑ ad Ropoſirio eſt odo verũ vei falſũ— ½ modũ diuiſiõis genelis⁊ iſte diuiſiones ſub diuſi Enificãs indicando. vt homo 1 one generis ↄtinent· ¶ Scendũ quaro ꝙ vjo in irit. Pꝛopoſitonũalia cathe S catiua eſt cuꝰvtrbũ pꝛincipale eſt indicatiui mdi· uni. H poſitoni aua cat e§ Et imꝑatiua.cuwpꝛncipaie verbũ eſt impatiu mo Bo1cd Alia vpochetica. 3 f⸗f di. ⁊c̃ijs. Et qꝛ verbũ indicatiuũ ceteris eſt ꝑfxtius Poiq; auctoꝛ determinauit ð oĩoe que eſtgen us ideo oĩo indicariua ceteris eſt ꝑfectio Vnde ſolai enunciatõis · Hic ↄſequenter determinat de ipa enũ dicatiua ſignificat veꝝ vel falſũ· eo ꝙ alie nõ dicant ciatõne dequa pꝛincipaliter intẽdit᷑ in pꝛimo tracta⸗ determinate aliquid eẽ vł nõ eſſe ſed ſola indicati tu.⁊ ip̃am pꝛimo ſic diffinit ſub noĩeꝓpoſitõnis di⸗* ua.rõne verbi indicatiui modi. Ideo ipſa ſoia dict cens. ꝙꝓpoſitio eſtoꝛð veꝝ vel falſũ ſignicans indicã oſitio ſiue enũciatio. Ex quibꝰ ptʒ diuiſio oꝛonis do..in qua diffinitõne oĩo ponit᷑ loco generis.⁊ ponit᷑. ⁊diffinitõis membꝛoꝝ cius.⁊ etiam diuiſio hõis verũ vel falſũ ſignificans. ad differentiã oĩonũ imꝑ⸗ perfecte · Lontra pᷣdicta argui᷑ pꝛimo ſic. nibil eſt Ftr 2alie pfe ne ab indicatiua. q nulla eaꝝ ſi⸗ ꝑfectũ cui põt fieri additio. ſed cuilibet oꝛoni põt fie ¶ Viifilat. veri elfalſü. 2 ponit᷑ indicando ad maloꝛẽ ti additio· ergo nulla eſt ꝑfecta!¶ Scðo ſi· of̃e& erplicationẽ ſcʒ ad oñdẽdũ ꝙ ſola indicatiua oꝛatio pabet debitã cõpoſitionẽ materie ⁊ S pie dicit eſſegpoſitio.⁊ qᷓ;uis hoc poſſet intelligi ꝑ hoc ctũ. Sicit em̃ ꝑfectũ cui nihil deeſtoe requiitis ad dici yerũ vł falſuʒſ ignificans. nõ tamẽ equeerplici⸗ ſuũ cõplementũ.ſʒ oĩs oĩo habet debitã compoſitio cite. Ideo illa ꝑs non ſuꝑfiuitq;ᷣ; etiã aliqua ꝓpoſi nem materiej fœime. ergo oĩs oðo eſt ꝑfecta? ſic di tio ypothetica ſit cõiunctiua.nõ tñ ſ ignificat ver vel ca diuiſio nulla. ¶ Tercio ſic. ĩo nõ agit in aiʒ au falſum · Niſiꝑ reductionẽ ad indicariuã ⁊c̃. ¶ Sciẽ ditoꝛis. eĩge oĩo nõ generat pfectũ ienl um in aio uu dumpꝛimo ꝙ enũciatio ⁊ oſitio idẽ dicũt rcaliter. ditoꝛis · Waioꝛ ꝓbat̃ tripłr. Pꝛimo õe qð agit eſt ß differũt rõne qͥd noĩs·H dicit enũciatio in;ᷣtum ſuppoſitũ · ergo⁊c̃. Scðo qꝙ oĩo nõ pꝛeſentat intelle“ pꝑ eam extra intellectũ nunciat pᷣdicatum deſubiecro. ctui.cũ ſit quedam vox· q? voł nõ ꝑuenit vſq; ad in Micit᷑ enũciatio ab e.qð eſt extra?⁊ nuncio. Ipſa em̃ ellecr.ſed ad auditũ tij· Tercio. q intellecns eit eſt quaſi nunceinteilectus nůcians ↄceptũ interẽ *„ ——— „ —————— * — — ribus dioniby. Si pꝛimñ.ſic eſt cathegoꝛica. Si ſe⸗ cundũ ſic eſt ypothetica. Et hanc diuiionem ponit Jtoine giherm enias · tñ ſub alijs vᷣbis. ñ cit ꝙ cnunciationũ alia eſt vna ſimpłr alia ↄun⸗ ctione vna que dã ypothetica. ¶ Sciendũ quatto ꝙ iſta diuiſio dat penes ſubſtantiã ꝓpoſitionis eo ꝙꝓ poſitio cathegoꝛica ⁊ ypothetica dint fᷣm ſuã ſpecie i.ſᷣm foꝛmã ⁊ materiã⁊ ꝑ ↄfequens ſᷣm totã ſuvſtã tiã. Wabet em̃ rathegoꝛica ſubie ctũ ⁊ pꝛedicatuʒ ꝓ materia.⁊ copulã vᷣbalem pꝛo foꝛma. Et ypothetica habet duas cathegoꝛicas ꝓ materia.⁊ Ziunctionem vnientẽ ꝓ foꝛma. Et ſic ptʒ explicatio huiꝰdiuiſiõis Contra pᷣdicta arguii p?imo ſic. Nulla diſtincta de ſe inuicẽ veriticant᷑. cũ diſtinctio ſp incdudat opo ſitionẽẽ in ea fundet.ſ ꝓpoſitio ⁊ oĩo a ſe iuicẽ diſtin guuni.cũ oĩo ſit chmunioꝛ ꝓpoſitõne⸗ male ðᷣꝛ? ꝙ ꝓ poſitio eſt oĩo.„Scbot ic in nlła bona diffinitiõne vebẽt ꝑon opoſitg.ſʒ ſic ẽ Pic.ſ. veꝝ ⁊ falſuʒ.ᷓ nõ ẽ bona. ſic. Do ſignificãs ßcaiũ ad ð ſignificatũ eſt mpolita ſ eit vera.ſʒ omiĩs ꝓpoſitio ſi gn ticat ſuũ ſignificatũ vt iſta. hõ currit ſꝑ Fᷣcat ho⸗ minẽ currere.ſiue currat ei oſitio ſp ſi⸗ Qu gnificat veꝝ ⁊ nõ falſuʒ. Muãrto ſic · Dis bona diniſiodʒ dari n oppolita.; iſta nõ dat᷑ ꝑ owoſita q? vn mẽbyꝝ ↄtinct᷑ ſub alio ſq; cathegoꝛica ſub ypothe tica.qᷓ ip̃a non eſt bona. Mumnto.hec oĩo.tñ hõ currit eit ꝓpoſitio.⁊ tñ non eſt cathegoꝛica q; ↄtinet plures cꝛones · Nec ypothetica. cũ ibi non ſit ꝓñctio vniẽ cathegoꝛ icas.ergo diuiſio eſt inſufficiens . Z pꝛimũ ðꝛ. ꝙᷓ illa que diſtinguũi eſſentialr vt oppoſita vel diſperata de ſe inuicẽ nõ veritica nt᷑.ſed illa que diſtinguunt᷑ accidentalr t̃ vt ſuꝑius ⁊ in feriꝰbene de ſe inuicẽ verificant᷑. Ad ſcðm ðᷣꝛ ꝙ fi oppolita conſiderent᷑ vt oppoſita ſunt.⁊ ſe inuicem de ſtruunt non debent poni in aliqua diffnuõne. Bi ta bulnm vebalem Brienü prmo. in har dific itionepß hoc qᷓrelatiui a inteiligit᷑ genus diffini tiſcʒ ꝓpoſiti. Eſt eĩ illa relatiuũ ſubſtantie vden⸗ rit pꝛedicatũ Et quod cõiungit vnñ cñ al⸗ tero dicit᷑ eſe copula. vt ptʒ in reſoluẽdo. vt homo currit.i.homo eſt currrens. Ibi hoc nomẽ homo eſt ſubiectũ ⁊ currens pꝛedica tum.⁊ hoc verbũ eſt dicit᷑ eſſe copulg. qꝛ gõ⸗ iungit vnũ cum altero. Et dicit᷑ cat hegòꝛi⸗ ea a cathegoꝛiſo as. are quod idẽ eſt quod pꝛedico as are. Subiectũ eſt ilud deq ali⸗ quid dicit. Jꝛedicatũ eſt iludqð dicitð Pln ro. ſcilicet de ſuo ſubiecto. Poſtqᷓ; autoꝛ poſuſt diffnitionẽ ꝓpoſitionis ⁊ eti am diuiſonẽ erin cuthegoꝛicã ⁊ ypotheticam. Hic lequenter incipit derterminare de membis ilꝰdiui uiſionis. Et quia ꝓpoſitio cathegoꝛica eſt pars ꝓpo ſitionis ypothetice·⁊ pars naturaliter pᷣcedit totum quod ipſacomponit. Ideo autoꝛ pꝛius determinat de ꝓpoſitione cathegoꝛica.ipſam pꝛimo ſie diffiniẽs· Pꝛopoſitio cathegoꝛica eſt illa que habet ſi ubiectum/— ——,—— ⁊ pꝛedichtũ tanqᷓ; ptes pꝛincipales ſui.⁊ cum hor cS ℳ ——————— priratis·⁊ ſupponit ꝓ ſno anteccdente. qðᷓ eſt ꝓpoſi to. Ideo dat intelligere genus diffmniti. Et totuʒ re ſiduũ ponit᷑ ad ðifferentiam ꝓpoſitionis ypothetice in qng licet ſint ſubectũ ⁊ pᷣdicatũ ⁊ copila. Non tamẽpꝛincipales partes ſui ſed ſirhres mnus piin cipales ⁊ remoteſt ꝑ ſubiecrũ ⁊ pꝛedicatũ iutelligii men ꝓpoſitionis carheorice? p copulan intelli git᷑ foꝛma Et ſu ꝑtis eius. Et ſunt tum reſultans er vnone p propoſitionis cathegoꝛice ltan ꝛedicati? ſubiecti. Ideo per hanc diuiſionem ſufticienter explicatur nãtura . Cractatus . na intellectũ. Sed dici poſitio inqᷓ;tũ ponĩpꝛs men ↄſiderent᷑ ad circumloquꝛndũ aliquod ſu us alio ſcʒ ꝓ ↄduſione inferenda in argumẽratlõe.; ipſoꝝ vel vt explicãt diuerias paſſiones alicurꝰdiffi idẽ ſunt realter ideo habent eandẽ diffinitiõem niti.ſic bene ponunt᷑diſiuncriue in eadẽ diffinitione eſſentialẽ. vñ diffinit enijcictio ꝙ eſt oĩo in qua veꝝ ⁊ ſic ponunt᷑ veꝝ ⁊ falſum in hac diffinitõne ad circũ vłllum eſ· hec eſt eadẽ diffinitio cũ diffinuõᷣne ꝝ loquenqũ. pꝛim paſſionẽ ipſius diffiniti.⁊ diuer„ politionis. Iceo hic diftinit ẽnunciatio ſub noie ſas paſſiones ſuoꝝ inferioꝛũ./ Acd terclũ dici᷑ ꝙ p⸗ poichnis. ſehulcertvrkialter ordinatauſu, poſiuo nonðrverneocrepnrit juſigutrari fen ogiſmñ. ¶ Seleſdũ ſcðo qᷓ ignificure vexeſt ſigni ides qʒ ipm adequate repꝛeientat. ⁊ ſic maioꝛ et fal⸗ ficare aliqc ita eſſe ſichr eſt vł nõ eſſe ſicut eſt. Sed ſa. Id quarũ dĩ.ꝙ licet poſitio cathegoꝛica ma⸗ ſignificare fallum eſt ſignificare aliquid non eſſe ſit teriałr ʒtineat᷑ ſub ypothetica tanq; ꝑtinens ad ma eſt vel eſſe ſicut nð eſt. Ideo ꝓpolirio ſignieat foꝛmalt tanq; grinẽs ad foꝛ⸗ qnre t ulʒ cõpoſitionꝰ adequate ſicut ẽ. S; mam eius. Licet em̃ ibi maneat cuthegoꝛica ᷣm foꝛ 5 ligniticat falſũ. qñ repñtat illam compoſitionẽ inade mã ẽius· tamẽ illa foꝛm ꝛſe Habet ꝑ modũ materie quate ⁊ aliter q; ſit. Ex quo ptʒ · ꝙ veritas ꝓpoſitio⸗ reſpectu illius. Ideo non inanet ibi foꝛmalr.⁊ ideo nis eſt adequatio erad ſuũ ſignificatũ. Er falſtas e bene opponunt᷑ille poſitiones fᷣm ſuas foꝛmas. . Gyeu ead ſuum ſignificitũ Patet vlterus Id quintũ ðꝛ ꝙ; iſta tiñ homo curtit eſt foꝛmali⸗ S opoſitionis eſt cõpo ter cathegoꝛica. quia ponit ſolũ vnã cathegoꝛicã pꝛe⸗ — ſitio extremoꝝ ſed verũ ⁊ fallũ ſũt Iignificatũ mate iacentẽ eius.ſed eſt virtüalr ypothetica.qꝛ virtualt⁊ riale. ⁊ ſecũndariũ ſignificatũ ꝓpoſitionis. Ipſu em implicite continet dias cathegoꝛicas cõunctas co⸗ 5 ſignificat pꝛimo ipſaʒ compolitionẽ. Et ðᷣꝛ ſignifica pulatiue. vt ptʒ iñ reſolutõne eius qꝛ valet tiñ ſicut 5 Rlrz 50 ad. Wn hom nihil aliud ab hoĩe curit. ſñitandi illã compoſitionẽ. ⁊ ꝑ hop ptʒ intelleetus dit ꝛopoſitio cathegoꝛica eſt que hʒ ſubie kntionls gpolichnis ꝙ ꝓpoſitio ditae ehnic etque bz Sh 3 in cõmuni diuidit᷑ in cathegoꝛicã ⁊ ypotheticã. u⸗ Sum b edicail? Copuid Ianq pꝛincipalc& v r ð diuiſiõis rõ eſt. qã dĩs ꝓpolitio eſt vĩo verñl fãl ꝑtes ſui.vt homo currit. In hac em̃ ꝓpoſiti ſa vel ʒᷓ talis oño cõponit᷑ mediate ex termis vłplu one homo currit. homo eſt ſubiectũ.⁊ cur⸗ — — eſte Page 3 1S — 3 e 3— 3 d— 4— 65 S —. 4%2 5„* 3* o4 — L k6 e bo ⁸— 11 — — e 8 2 ß„ 13 57 L bn) 5 47 ucdici ſcʒ p̃dicatũ.⁊ pᷣdicatũ eſt ilud qð de alte . 0 dodte elt · Z S hud verbũ eſt ponit᷑ materiale pᷣdicatũ · vt hõ eſt aial + m0 cb* RSiccube ad habet tres ptes pꝛincipales: 4 Scðo ſic. In poſitio ne hõ eſt nõ reꝑiunt iubiectũ ⁊ pᷣdicatũ?⁊ co Sciendũ ſcðo ꝙ in oñ̃igpoſitione tathegoꝛica di ciraliquid de aliquo.⁊ ideo in qualibet cathegoꝛica ia requirunt᷑. Pumo ilud de quo aliqͥd dict᷑ qðᷣ̃ — ſubiectũ. Scðm eſt ilud qð dici de ãlio qᷓð ẽſt pᷣdi catũ. Tereiñ eſt ilud ꝑqð ⁊ mediante quo vnũ di⸗ git de alio qð eſt copulã vel pᷣdicatũ foꝛm ale ꝓpoſitio nis.⁊ ideo dicit᷑ rgthegoꝛica quaſipᷣdicatiua cai he ßoꝛiſo as. qð eſt pᷣdicoas · qꝛ ſꝑ aliqd pᷣdicat de lub“ iecto. Et magis dicit pᷣdicatiua a pᷣdicato· qᷓ ſube⸗ ctiua à ſubierto· qʒ pᷣqicatũ in ip̃ᷣa habet ratõem fo? me.ſubiectũ vᷣo ratonẽ materie · modo à foꝛmalioꝛi debet fier denoĩatio · Ideo attendit hecdenomiatio Spꝛincipalr ey en qð copla. ¶ Sci ũ tergig· qð ſubiectũ ꝓpoſitõnis diat᷑ Mud ð quo ro dicii ſcʒ de ſubiecto · Vuꝝ lex tñ reperit᷑ pᷣdicarum in poſuðne ſcʒ materiale. qð vnit cũ ſubiecto Pipʒ cppulã · ⁊ pᷣdicaiũ foꝛm̃le. qð vnit pᷣdicatũ materiq le eñ rubiecto qð eſt ipᷣa copula· vt in iſta ꝓꝙ oſitionẽ 3 hõ eſt aial. Ibi hoc verbũ eſt dicit pᷣdicatũ ſoꝛmale· ⁊ aial pᷣdicatũ materiale. Et qñq; in ꝓpoſitione ma teriale pᷣdicatũ ⁊ foꝛmale foꝛmalt ⁊ m vocẽ diſtin⸗ guunt᷑. Oñq; vo diſtinguunt᷑rõnetm̃ ⁊ nõ fm vo⸗ cem ⁊c̃.qᷓ Sciendũ q̃rto ꝙꝓpoſitionũ rathegoꝛicarũ — —equegã ſunt de eſt ſcßo adiacente in quiho nð ponſt liqð mãteriale ie ſunt de eſt tercio adiacente in qu by p̃ter il“ Et in goſitionib de eſt tercio adiacẽte pᷣdicatũ ma⸗ eriale ⁊ foꝛmale ᷣm vocẽ diſtinguunt᷑⁊ foꝛmalitcr. ete e Sed in illis deeſt ſcðᷣo adiarẽte nõ diſtinguunt᷑ rea Se 9 62 laliter. ſed bñ diſinguunt᷑ m rationẽ.⁊ hoc modo q? tale verbũ ſignificat quen dã acxũ ꝑ modũ fluxus ⁊. fieri. E impoꝛtat pᷣm vt fluit ab agente? recipit᷑ in patiens Rõne cuꝰhoc vechũ eſt lignificat ꝑ meduʒ uctionis ⁊ paſſionis ⁊ dicibilis dẽ alio · Et ratione actus verbũ dicit illud qð ↄnnet᷑ in ſublecto ·⁊ ha⸗ bet rationẽ pᷣdicatn materialis. Sed inqᷓ;tũ reſpicit iliuc cuiꝰeſt.icʒ id a quo fluit eſt vnitiuũ ſuũp vad ſubiectũ. Et habet rationẽ p̃dicati foꝛma lis. Idco i politione de eſt ſiðo adiacente pꝛedicatũ materiale ⁊ foꝛmale fm rationẽ diſtinguunt᷑.⸗ Lontra pᷣdctã arguit᷑ pꝛimo ſic. Tmĩ due ſunt ptes pꝛncipales c?0 nis. ſcʒ nomẽ ⁊ verbũ.ergo ꝓpoſitio cathegoꝛica non — ci Scðo ſic. In hac ꝓ⸗ pula·⁊ tamẽ eſt cathegoꝛica et athe o diffinito nẽ cõue⸗ nit om̃i Ztento ſub diſſinito ercio ſic. In hac ꝓpo ſitione.hõ eſt homo. homo eſt ſubiectũ.⁊ tamẽ de ip ſo nð dicit aliud.ci idẽ pᷣdicet de ſeipſo ergo male dicit ꝙ ſubiectũ eſt de quo dicĩaliud. uano ſic ſubiectũ ⁊ pꝛcdicatũ op onnni. q de ratone ſuble⸗ cti eſt eſſe ſub ·⁊ de ratione pᷣdicati eſt eſſe ſupꝛa· ergo pᷣdicatũ non dicit᷑ de ſubiecto·⁊ ꝑ con ſequens male diffiniunt᷑ in textu Quinto ſic. Idẽ nõ eſt diffini ens ⁊ diffinitũ reſpeetu eiuſdẽ. qꝛ ſi ſic.idem ect no⸗ tius 7 ignotius · ſed ſubiectũ diffini ꝑpᷣdicatũ.ergo male ipſum pꝛedicatũ diffinit ꝑ ſubiecrũ.⸗ Zd pꝛi mñ dicit. ꝙ licet ſinr tiñ due ꝑies ꝓpoſitõnis diſtin⸗ cte eſfentialr qᷓ;tum ad modos ij gnificandi ſcʒ no⸗ men ⁊ verbñtamẽ ſũt plures acadentaliter diſtincte pter hocverbũ ẽ. vt Soꝛtes (imus qᷓtũ ad ſitum ⁊ numerũ eaꝝ in ꝓpoſitione.⁊ ſic di⸗ ſtinguunt᷑ pꝛedicatũ ⁊ ſubiectũ ꝓpolitionis. ZAd ſcm dicii ꝙ licet inilla ꝓpoſitõne homo eſt pᷣdicatũ ⁊ copula nõ diſtinguant m vocẽ ⁊ realiter. diſtin/ guunt᷑tamẽ ratione· vt pꝛius vilum eſt·⁊ ideo pᷣt re folui in iſtam· homo eſt ens· vbi pꝛedicatũ ⁊ copula foꝛmaliter diſtnguunt᷑Et fimitt quelibet ꝓpoſito in qua poni᷑ nomẽ ⁊ verbũ tantũ poteſt reſolui per ꝑticipiũ illꝰverbi⁊ꝑhocverbũ eſt · vt homo legit.i. pomo eſt legens Id terañũ dicit ꝙ licet in illa pꝛo poſitõne. homo eit hõ pdicatũ non ſit aliud realiter a ſubiecto eſt tamẽ aliud fm ſitũ ⁊ numerũ vocis ⁊ poc ſufficit. qꝛ hic non ſumit᷑aliudꝓut dicit eſſentia lem diuerſiratẽ· Zd quanũ dicit᷑ ꝙ pꝛedicatum? ſubiectũ aecepta loꝛmaliter qᷓ;tũ ad intentõnes ſub⸗ ſecti ⁊ pᷣdicati opponũt᷑ · Ideo ſſta eſt impoſſibilis[b ieetum ⁊ pꝛedicatum.⁊ econtra · tamẽ accepla materi aliter qᷓ;tum ad id qð ſunt non oponunt᷑.? Fmo— do vn dici de alio Id quiniũ dieitꝙ licer ĩ en tibus abſolutis idẽ non ſit diffiniens ꝛdifſniũta⸗ f men bene eſt in reſpectiuis in quib vnuz poteſt eſſe magis notũ ⁊ minus altero fᷣm diuerſas rationes ·⁊— pmði ſunt ſubiectum ⁊ pꝛedicatum. Ideo ↄuenien jn F terꝑ ſe inuicem diffiniuntur. yꝛopoſutionũ cathegoꝛicarũ: alia vni udrfalis: ala partiqularis: alia indiffinitm aisüngulatte lihranohen erſalis eſt in qus bihcikiermntömunis ſiã vni* uerſaliðᷣterminatus.vt om̃is homo currit Velꝓpoſitio vniuerſalis eſt illa que oĩ ant nulli ineſſeſignificat. vt om̃is hõ currit nul lus hõcurrit· Teminꝰcõmunis rſt qͥ apt? natus eſt pꝛedicari deplurib vt homoẽter minus cõmnnis· q pꝛedicat᷑ de Soꝛte et platone⁊ de vnoquoq; hoie. Signa vn⸗ uerſalia unt hec. Õis. nullus. mhil. qui lihet. quicunq; · alier. vter. neuter.? ſilia. Poſtqᷓ; au. poſuit diffinitõem ꝓpoſitionis cathe“ goꝛice · Mic ↄſcquenter diuidit cã ꝑ vniuerlalẽ ꝓpo fitionẽ pticulaiẽ indiffinitã ⁊ ſi ingularẽ.Curꝰdunſi⸗ onis ſic habet᷑ ſuffictẽtia. qꝛ in om̃iꝓpoſitione cathe⸗ goꝛica cſt lubiecrũ. pꝛedicatũ ⁊ copu la. Vel ergo ſub iectũtenet᷑ ſingulariter ꝓ vnico ſupoſ ito. vl tenet᷑ cõ muniter · Si ſingulariten ſic eſt ſin gulars Sicom muniter hoc eſt duplr. vel tenet ſub qᷓ;titate nõ deter minataꝑ aliqð fignũ ⁊ ſic eſtindiffinita · vel ſub ᷓᷣti rate determinata ꝑ aliqð ſignũ.⁊ hoc du płr. velqꝛ il lud ſubiectũ determinatꝑ lignũ vniuerlale · ⁊ ſiceſt vniuerſalis. xel pticulare⁊ ſio eſt pricularis Et iſta B diuiſio ſumit᷑ ex ꝑie qᷓ;titatis ꝓpolitionis. ¶ Sciene dũ pimoꝙ quãritas ꝓpoſironie cſt dipolitio ſub; iccti quia menſurateius gcreprioꝙ vnovel ꝓplurt üð ſüfpoſitis. Et dieitilla diſpoſirio quãtitãs trãf ſumptile ⁊ ꝑ ſimilitudinẽ ud qᷓ;titatẽ ꝓpꝛie ditam ʒrealem. qꝛ ſicut quantitas ꝓpꝛie dicra eſt menſura 8 ſubſtãtie· ſic ifta diipoſitio ẽ mẽlu ra acceptõis ſbiecti ꝓpoſitiõis ·⁊ qꝛiſta diuiſio ſumit᷑ er pte diſpoſitõnis lubiecti ꝓpoſitionis vt patunꝑ eius ſuffitientiam. — — p„4 ot — 1 *** 8 2— .*—— n — 2 M 4 pP Nre Tractatus ſdeo fumſt᷑ ex pte qᷓ;titat.⁊ qꝛ iſta ꝙᷓticas ſe tener ex ꝑte ſubiecti ⁊ materieꝓpoſitõis.iõ iſta diuiſio ſumit᷑ ex ꝑte materieꝓpoſitõis.lʒ imediate ſumat᷑ ex qᷓ;tita te.ex q ptʒ ꝙ no eſt diuiſis generis in ſuas ſpẽs· qꝛ il la diuiſio ſꝑ fit ꝑ feꝛmales dintias qð nõ ↄueit iſti diuiſiõi ßʒ mag ẽ diuiſio ſubiecti in accidẽtia q Sei endũ ſcpᷣo ꝙꝓpoſitio vłis ẽ illa in qᷓ ſubijcit᷑terminꝰ rõĩs ſi Fl determinatꝰ.vt ois hõ ſcurrit. Et ſic ad le F„ vlis ⁊ vłt tentꝰ.⁊ ꝙ ſir vłis habet rõne ſui ſuhie poſitis · vr eſt ſigññ qüod heat vñiuerſalt. Fta termi ip̃am pimo requiri? ꝙ ibi ſit teminꝰcõis cõiter ten⸗ rus. defectu euiꝰſta nõ ẽ vlis.oĩs homo ẽ toti in qᷓ; tlrate.qꝛ k homo hm ſe ſit fminꝰcõis · tñ capit᷑ ibi ſin gulariter ꝓ ſeipſo nõ diſtributo in oꝛdine ad pᷣdica⸗ tũ. Scðo requrit ꝙ talis tmimꝰlit ſigno vł detcrmi na ſcʒ ꝙ diſtribuatꝑ ipſũ ⁊ teneat vłr. defectu cui iſta nõ eſt vlis. nõ oĩs hõ currit h ꝑticularis. qꝛ ilð ſignũ oĩs nõ diſtribuit ſubiectũ · h ꝑ negatðeʒ impe⸗ dit᷑ actio eꝰ. Et ſic ptʒ ꝙ in ꝓpoſitõe vli redrit termi⸗ cti.⁊ ꝙ ſit vłr accepꝰhabet a ligno diſtributiuo. Er ad vltimoꝓpolitio vᷣꝛvłis M Bciendũ tercio ꝙad notificandũ diffinititõeʒ pꝗ̃s vlis. autoꝛ notificat tenninũ cõem ⁊ ſigna vlia · ñ terminꝰcõis ẽq̃ aß⸗ tus natus eſt pᷣdicaride plurib· Tutð eſt. q tm ßcat humanitatẽ. que ẽ cõicabilis Boꝛti Platomi.et ſic de alijs hoib. Et qʒ tale ſignificatũ eſt cõicabile reꝑrũ ĩn multis actu vł aptitudine. Ideo terminus cõis poteſt pᷣdicari de młtis. Tenet ↄſequẽtia.qʒ pᷣ⸗ dicari de młtis vᷣſupponlt eẽ in mltis.⁊ cõitas eat ⸗ tendit᷑ ex ꝑte vocis jignificati.⁊ nõ er ꝑte ſue voq. qt ex ꝑre vocis hõ nõ habet maioꝛẽ cõitatẽ qᷓ; ſoꝛtes n ſ Sendũ quans ꝙ ſignũ vłe dicit᷑illud qð facit nhcui adiũgit᷑ tenet᷑ vniuerſalr ⁊ diſtributiue. Et ſi⸗ oꝝ qued ßcant vlr⁊ affimariue.vt oĩs quilibet Lus po vłr ⁊ negatiue. vt nlꝰneuter. Ex quo ba diſpo ———— ſignũ vlẽ eſt quedã diſpoſitio ſubiecti.nõ tñ eſt diipo ſitio abſoluta.dicens quale ſit ſubiectum Fm ſe.ſed tra diffinitõem. eſt diſpoſitio reſpectiua.dicẽs quał ſubieꝑũ ſubijcit pᷣdicato⁊ ꝓpter hor reperta fuerũt ſigna. Et ꝑ hoc pʒ diuiſig.politõis cathegoꝛicẽ ·⁊ diffi pꝛimi membꝛi erꝰ. ontra pᷣdicta argut᷑ pꝛimo ſic. Wembꝛa di uiſionis ꝓpoſitois cathegoꝛice nõ ſunt oppoſita.ergo non eſt bona · Antecedẽs ptʒ · quia ꝓpoſitio particula ris ↄtinet᷑ in vli.exgo nõ opponunt᷑ vel oppoſita erũt ſimk in eodem. Scðo ſic in iſta. Cuiuſlbet hoĩs aſinꝰcurrit wi ſubijcit᷑ terminꝰcõis.ſigno vli dermi⸗ natus. ⁊ mñ ipſa eſt indiffinta ergo piffinitio politi onis ylis ↄuenit vijs a diffinito. Tencio ſic· Iſta eſt vlis nihyl eſt in Luſa.⁊ tñ ibi nõ ſubcit᷑ terminꝰ cõis · ſed tantundẽ ſigni vuiuerialẽ.ſcʒ nihil. ergo cõ uaro ſic. Iſta eſt vnineralis. nonhomo currit tum ſit coreradictoꝛia huius ho⸗ mo currit.tamen ibi non pon ſignuʒ vniuerſale. ergo in illa diffjnitõ ne male ponÿſignoyniiuerſali ð ſe 7 Sſ. be 3 4 ſteE — 5 3 2 * e. b . n. r ſ 1 t rr bp ₰ 3 ⸗ t 6 j. . * terminatus de multis. ſed nullũ ſignũ pᷣdicatd multis·ergo nł Quinto ſic. Mm̃niuerſale pᷣdicat la ſunt ſigna vniuerſalia · d pꝛinñ dicit ꝙ licet ꝓpoſitio particularis yᷣm ſuũ ſignificañ ʒtineat᷑ in vniuerſalu von tamẽ foꝛmaliter ᷣm vocen, ideo foꝛ maliter opponunt penes yniuerſle⁊ particularẽ. Ic ſcõm dicit· ꝙ in iſta vuluſſibet hoĩs alinꝰciß poſitũ verbo. Et ſubiectũ diſtributõis qð ibi diſtrij buit.rõe pꝛimiẽ indiffinita. rõne ſcðiẽ vłis.⁊ ſilr di cendũ ẽ de iſtis. cuuuſſibet hoĩs orulꝰẽ dexter.⁊ aẽm hoieʒ videt ſoꝛtes. Ad terciũ ðꝛ qͥ lʒ in iſta. nipii eſt in burſa nõ ponat᷑ termimꝰcõis explicite iñ ponii implicite. qꝛjincludit in illo ſi nihil qð incucht ter minũ ſne diſtribntõis ſq; ens. ꝙ Ed auartũ ðꝛ ꝙ ii cet in iſta. nõhomo curnt nõ ponat fomalr ſignum vłe·tñ ibi poni diſtnbutio ex ↄſequẽti rõne negatiò nis · q̃ ꝑ ſe ⁊ pꝛimo negat veriratẽ hurꝰppoſuõis. hõ currit.⁊ ex ꝓñti ponit iſtã.nuliꝰhõ cumit. ⁊ diſtribuit ſubiecrũ. Ad qͥntũ ðꝛ. ꝙ lʒ nulũ ſit ſignũ vle in p̃ dicando. tñ aliqua ſũt ſigna vlia in diſtribuẽdo.⁊ ſufticit ad hoc ꝙ aliqua duunt᷑ ſigna vninerſalia. Pꝛopoſitio pticularis cit n i 4. „ i ſcöis ſð ptitu tus.vt aliqͥs hõ curritiqͥdaʒ equus mouet᷑. Signa ꝑricuiuria ſũt hec.aliqͥs.qͥdam.re⸗ liqͥs.⁊ ſimilia. Pꝛopoſitio indiffnita eſt i la in qua ſubiici?ermimꝰcõnunis nullo ſi Zio de iee ehoer. Poſtq; autoꝛ determinauit de ꝓpoſitõe vłi qᷓ in᷑ alias habet ꝑfectioꝛeʒ qᷓ;titatẽ.eo ꝙ ſubiectũ ewtenet᷑ actu ⁊ fm modũ enũcãdi ꝓ oĩibus ſuis ſuppoſitis qð nõ fit in alijs · hic ↄſequent᷑ autoꝛ derminat de ꝓ poſitõne pticulari⁊ indiffinita.⁊ qʒ ꝓpoſitio pticula ris habet qᷓ;titatẽ ſui ſubiecti determinatã ꝑ ſignũ.ñ aũt indiffinitaideo pꝛꝰdetermiat de ꝑticula ipſaʒ pꝛimo ſic diffinjẽs · Pꝛopoſitio ꝑticularis ẽilla ĩ qua ſubijci terminꝰcõis ſigno ꝑticulari ⁊c̃.vt qdã homo curritꝗ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ in ꝓpoſitõe ꝑticulari ſub · iectũ ↄtrahit᷑ ad ſtandũ ꝓ aliqua eiꝰꝑte ſiue ꝓ ali ſcrerꝰnõ habet aliqᷓ; ꝑtẽ ſubiectiuã ſub ſe.ideo nõ pᷣt hi ad ſtandũ ꝓ ꝑticulari e ꝰnẽt põt eſſe ſubiectũ ꝓ⸗ poſiõis ꝑticular·ideo oꝑtet ꝙin ea ſubijciat᷑terminꝰ cõis· ⁊ qt terminꝰcõis nõ habʒ de ſe maioĩẽ deternii natðʒ ad ſtandũ ꝓ natura ꝓ ꝑtictari.nec ad ſtandũ ꝓ oibus ſupoſitis ſil. vłꝓ aliquib tñ̃⸗ Ideo ad determinãdũ ipᷣm ꝓ ꝑticula eiꝰrequiʒ nit ꝙ ſit determinatꝰg ſignũ ꝑticulare ſumptũ ptici lariter.⁊ ꝑ ß differt ab vli.¶ Bciendũ ſcðᷣo.ꝙ ſignũ Pticulare? dipoſitio ſubierti derminãs iðm ad itã⸗ dũ ꝓ pte indeterminata eiſ.p indiuduo vagoĩoz „ dine ad pᷣdicatũ. ⁊ inde ðꝛ ꝑtcłarea ꝑs ꝑris. ꝗꝛ ʒhit imiĩʒ ad aliquã ꝑtẽ eiꝰ.vt dicẽdo qͥdã hõ dirtit Illð—— n⸗ qͥdã ðterminat hoĩeʒ ad indiuiduũ.lʒ indeterming ov⸗ tũ. Remoto em̃ illo ſiqͥ nõ habet talẽ dererminatõeʒ ß poſſet indifferent accipi ꝓ natura cõi vłꝙ ſuppoſi⸗ tis. Et nõ eſt ſignũ ꝑticulare diſpoſitio abſolura ſ⸗ iecti.ſe ẽ diſpoſitio feſpectiua dicẽo q̃łr ſubierrũ ſup poni᷑ ſiue ſubijcii pᷣdicato. ſcut ditrũ ẽ de ſignis vnt nerſalib· Scendũ ʒ ꝙoſitia inqiffinira ẽilla in quã ſubijcit᷑teminꝰcõis ſine ſih vt hõ currit.⁊ ſic de alijs erẽplis. Cuꝰrõ ẽ. qꝛpoſitio indiffinita ⁊ in detminata km qᷓtitatẽ ⁊ acceptõem ſui ſubiecti⁊ q⁊ 6 3——————.— rit eſt duplex ſubiectũ icʒ locutõnis quod reddit ſup eiemiñ ſuoꝝ ꝑticulariũ.⁊ Iẽo ðꝛ ꝑtickãris. Et qʒ terminꝰd * 2 Frt 17 6 Dſxb⸗ X 8— — 5 4 —— 3 — 1 1 1 N 22 emirglan ſebeberdeemirat accpt Peen bei ſitenkii enep ynic ſutpoſito detmingto. ideo ingpolitöne Id qutntũðꝛ. ꝙ kʒ in iſta · rñ hõ curntſit ſignuz Miintanð oreſt ubycitennviſcrw.ſʒlbirit rxcului nõrů eſt ncnũ vieyl runlne viſpent⸗ 5 vM jrn . terminmcõis.⁊ eꝛ teminꝰcõis acceptꝰrũ ſigno vłt vł ubiecrũ fm vuiuerialitatẽ vel ꝑticularitatẽ.⁊ de illo eulan ſp habet d titatẽ· Ideo adpo ſolũ eſt hicadpoſitum. 3 itõtʒ indiffinitã requiri?ꝙ talis terminꝰponat᷑ line— 2 2 ſindetenninte ipᷣm ad certã qᷓ;titatẽ mẽſurãdo ac in ſi bů⸗ 2 eptõeʒ eÿp vno ſuppoſito. vel ꝓ ptibp. Et adpoliti Et ler iiũgular ſitie diſcrei⸗· Veliqua“ onẽ indiffinitã ⁊ ꝑtictarẽ reqͥri ꝙ ivi ſit terminꝰcõis ſubijcit terminꝰcõis cũj Pnole demonſtrati a nõ d. põ eſt ſpẽs uo pᷣmatiue ſpẽi.vt ſoꝛtes currit vel iſte hõ qꝛ hõ ibi tenei ſinglanteꝛ. I¶ Sendũ ꝗ ꝙ indifß⸗ nrrit iſte aſinꝰ nne nita ꝓpoſito nõ ðꝛ indiffinira· qꝛ nõ habeat determi⸗ p nat?ᷓůtatẽ hm̃ fefi⁊ intellettů. q ois poſitom equ aptus natus eitp icari de vno ſolo em abet detefmniñjti q;titatẽ. cñ iñ eã ſit derennia vt Soꝛtes de ſeipſo. ta acceptio ſui ſubiecti.ſed ðᷣꝛ indiffinita· qꝛ acceptio 4 Poſtq; determinatũ eſt de poſitõe vli.ꝑticulari? fui ſubiecti nõ eſt determinata ad certaʒ qᷓ;titatẽ ᷣm indiffinita. Hic ↄſequẽter autoꝛ determinat de ꝓpõe modũ enũciandi qͥ ꝓuenit ex diſpoſitõe ſubiecti ꝑ ſi ſingulari.⁊ rõ hueſt. qꝛ in pꝛimis trhy ſuhijiilint⸗§⸗ſ gnũ vłe vłꝑticulare.ideo ðꝛ indiffinita.i.indetermi nus cols cõiter acceptꝰqᷓ ſꝑ pᷣt teneriÿ ii 2hiſi nata. qꝛ ſubiecrũ eiꝰnõ ẽ determinatũ ſigno vłi velꝑ gulari pᷣo eſttenninꝰſinguſaris ſinguir acceptus qui ticulari.ad aliquã qᷓ;titatẽ. Et lʒ ſubiectũ eiꝰ ſupoꝰ nopt accipi ꝓ plurib.ideo in illis tnby ẽ ꝑfectioꝛ qᷓ;ti nat determinate qᷓ;tũ ad ilud qᷓverificat ſocutio·ñ tas ſubiecti qᷓ; in ſingular. Rõne cuꝰinter has ꝓpoſi tenetr indeterminate qᷓ;tũ ad modũ enũciãdi inß qð nões vltimo determinat de ſingulari iplaʒ ſic diffini nõ deteiminat᷑ꝑ aliqð ſignũ.⁊ ꝑ hocpatꝭt diffinitio⸗ ens. Bingularis ꝓpoſitio ẽ illa in q̃ fubijci᷑ termin? nes ꝓpoſitõis ꝑticularis ⁊ rafwrecnbicn diſcretus vłterminꝰcõmũis cũ ꝓnoie demõſtratiuo. arguit᷑ pꝛimo ſic hec ẽpriculars· nõ ols hõ qumret Sciendñ pꝛimo ꝙ in ꝓpoſitde ſingulari ſubiectuʒ ñ nõ eſt ibitenminꝰcõis ſißᷓ ꝑticulan determinatꝰ. debet rener linguſari᷑⁊ ꝓ vno tĩ ·ſit ꝙ nõ poſſittene tra diffinitõeʒ ꝓpoſitõis ꝑticularis ¶ Sco ſicnu riꝓ plurib. Rõne cuiꝰipſa ſic ðꝛ ſingularis.⁊ qꝛ oĩs ũ cõmu niꝰpõt determinare minꝰcõẽcũ ſit mais de terminꝰcõiter acceptꝰtenet᷑ actu vłl aptitudinep plur erminatũ qᷓ; ſit cõmunꝰ.ſed ſignũ ꝑticulure eſt cõꝰ bus. Ideo in ꝓpoſitõe inglari non p̃t ſubhri termi⸗ ⁊ minꝰdeterminatũ qᷓ; terminus cõig.qꝛ põt nus cois cõiter acceptus. ſed ibi requirit᷑ terminꝰdiſ⸗ ri ad quẽlibet terminũ cõeʒ.qᷓ ⁊c· ¶Cencio ſi.ſgnũñ etus qᷓ ſolũ tenet᷑ ꝓ vno vel aliqð ſibi equalẽs · qð ꝑticulate nõ remouet cõitatẽ termin cðĩs.? quidaʒ eriã tenet᷑ ſingularit᷑⁊ ꝓ vno tñ ſicut eſt terminꝰcõis N höõ poerſt verificari de tot hoĩb ſicut b · ergo ſignuz; cũ ꝓnoie demõſtratiuo. qð quidẽ ꝓnomẽ Shit termi 4 od ꝑticulare nõ ↄtrahit teminũ cõem ad aliqũã ꝑtẽeꝰ· nũcõem ad vnů ſupoſuũ dererminatũ · ¶ Siendũÿ0 a uaro ſic. hec eſt indiffinita. Soꝛtes ẽ dictio diſ ſcðo ꝙ ꝓpoſitio ſingular ðꝛ q̃tuoꝛ modis no fdllaba. qꝛ ſoĩtes tenet᷑ꝓ vociby ꝓlatis a diuerſis boĩ ibi ſubijciiterminꝰdiſcretus · vt ſoꝛtes ẽſ Scðo quan bus ⁊ poteſt ꝓ q̃libet verificari.⁊ tñ ibi non ſubycit do ſubijciibi terminꝰcõis ſumptus cũ ꝓniĩe demẽ xcõ̃is. ſed dlſcetus.ergo in indiffinita nõ ſubijcit᷑ ſratiuo · vt iſte hõ currit qð debet intelligi de ꝓndiĩe. terminꝰcõis. Mninto ſic. hec eſt indiffinita. tñ hõ demõſtratiuo pꝛimatiuo⁊ nqᷓ eriuatiuo.qꝛ hecẽ in 3. cumit. ⁊ tñ in ea dõ ſubheit termicõið ſme ſigno. er diffinita mea tunica eſt albaſCeycio qñ ihl ſubijcit ↄx go ↄtra eanqẽ diffinitõem.¶Acd pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒz in terminꝰcõis caprꝰꝑ natura ſimplici ſignificata vi—* F—* iſta nõ omis hõ curit.nõ ſit ſignũ ꝑticulare forma vei habeg ſuppoſitõem ſimplick.vt hõẽ ſpẽs. aĩal eſt x⸗ liter·eſtrů ibi vtuatr rõne negarõis remouentis vn ¶ genus¶Nuarto qñ ſuhcii aliqð dicrũ qð ſolũ Iup⸗y⸗ 2f Ew nerſalitatẽ ſignivris ſequẽtis ⁊ ponẽtis er equen ponitꝓ vnoſingulari dicto vt hoĩeʒ currere ẽ poſſibi 3 5 ℳ. te ꝑticularitatẽ.¶ Ad ſcð ðꝛ· ꝙ ſicet ſignũ ꝑticulare ie.vel hic. hoĩeʒ eſſe aĩal eſt neceſſariũ eſt ꝓpoſitio ſin⸗ ſit minꝰdeterminatũ ßm ſpeciẽ qᷓ; terminꝰcõis.ꝛ eſt kgularis ſilr in oib modalib· ¶ Briendu terco ꝙcũ applicabile indifferent᷑ ad oẽs ſpecies.tñ eſtimagis ð dicit hoĩem currere ẽ poſſibile.illud dictũ hoĩem cur terminatũ ßᷣm numeꝝ.⁊ qj ad hoc poteſt Zhers termi rere· bi accipi᷑ꝑ ſeipſo defectu vnꝰvoc q̃ nõ eſt im nñ cõem ad aliquã ꝑtẽ erꝰ. ¶¶Ad terciũ ðꝛ ꝙ licet ſi⸗ ſignificandũ ipᷣm. Ideo ſel ſupponitꝗ ta gnñ ꝑticulare nð ↄtrahat terminũ ad ꝑtẽ determĩa⸗ i.nec pᷣt ſupponere vł apellare ꝓ aio dicto ſiẽnõ põt tů eð iqʒ ad indiuiduũ ſignatũ. tñ bññ ʒhit iÿm ad ꝑ ſumi iſto dicto·aſinũ mouen vel hoieʒ eẽaſinũ.iõ tẽ indeterminatã. Et tʒ quidã hõ verificet᷑ de tot hoĩ tenet᷑ lingulariter ⁊ reddit gðeʒ ſingularẽ. Et li⸗ bus ſicut hõ· non tů p̃t teneri ꝓ natura ſimplici ſicut cet ibi nd ſubijciatterminã ſcrerꝰfoꝛmalr· tñ ibi ſub bomoꝑ ſe acceptus.· ideo ibi eſt determinatio qᷓ;tum ðjcit᷑ equiualẽter:⁊ ſilr inalhs modalibꝰ. vñ ad decla ad acceptionẽ ⁊ eti pᷣdicationẽ indiuidui. vñ quidã rationẽ diffintõis K tõnis ſingularis. hic diffinit᷑ hõ non pdicat de multj hoiby niſiequiuoce.ʒ demt᷑ ienmindiſcretꝰ ¶ Iciendũ ꝙ termimdiſererẽqͥ .—— tis pᷣdicet᷑ pᷣdicatõe ſcʒ ſpeciei.¶¶ Ad quartũ dict᷑. œx apꝰnarꝰẽ pᷣdicarvno ſolo · Curõẽ. qꝛ fininꝰdiſ⸗ ſi ſoꝛtes ſumat᷑p ſuo ſignificato · tũc eſt terminꝰdiſcre vn cretus hʒ ßcatũ cõicabile qð ẽ diſcretũ.i.ab oĩbus tus.ßʒ ſi ſumat᷑ loco ynꝰvocis impoſite ad ſignfican alijs diſtinctiʒ incõibile nõ ↄueit plibv actu vłap dũ oẽs ſiles in ꝓlatõe.ſicut ſumit᷑ in hac foꝛtes eſt di titudine.⁊ ꝗybeẽ in plib ſumi dic demlis·Io cziobiſſdlabã.ſohabetrõnern termini cõis. ⁊ ideo il tenmimꝰdiſ· nð põt dici de mkis. j tĩ de vns ſoj 3 8 — — —— —— s— i 5 n .yian ² d* eenM v„ 5p Mℳ nb n I Mſ r n 1 . ——ͤ—————— „ ** [Tractatus io ſq; de ſeip̃o · vñ ptʒ ꝙ idẽ eſtterminꝰdiſcretꝰᷣm lo⸗ gicũ ⁊ nomẽpꝛie qualitatᷣm grãmaticũ. ſ idẽ eſt teriꝰcõis ⁊ nomẽ appellatuũ. Homẽ em̃ appellatiuũ habt f̃catũ cõicabile młtis · ꝙpꝛũ aũt incõicabile. ⁊ ſic ptʒ declarario diffinitõis ꝓpoſitõis ſingkar ⁊ tmini diſcreti. Wõtra pᷣdicra aiguit.1·ſic. Iſta ẽ ſinglam. hõ ẽ ſpẽsi⁊ tñ ibi nõ ſubijcit tiꝰdiſcretꝰ.vlł tmꝰcis cũ pnoie demõſtratiuoꝗᷓ ʒ diffinitõʒ ꝓpolitõis ſin⸗ gularis. ¶ Scdo ſic.iſtã ẽ ſingtar. oẽs apłi dei ſunt duodecim ⁊ mñ ibi nõ ſubijcitterminꝰdiſcretꝰ n foꝛ malr vel vᷣtuatr.qʒ ſubiectũ tenet᷑ actu ꝓ płib· qᷓ dif finitio nõ ẽ ſufticiẽs· ¶ Tercio ſic in iſtã. torꝰſoꝛ·ẽ al bus ſubijeitterminꝰdiſcretꝰ.⁊ tñ nõ eſt ſingularꝭ· qꝛ equ iualet huic quelibet ꝑs ſoꝛtis ẽ alba.modo equi⸗ nalẽtes ſũt eiuſdẽ qᷓ;titatis ·ʒ diffinitio Zuenit alijs a diffinito. ¶ Muarto ſic. niilũ indeterminatũ Ihit terminũ cõez ad ſtandũ ꝓ vno ſingkari diſcrero·ſj ꝙx nomẽ demõſtratiuũ ẽ indefiarũ. ⁊ feat ſubam infini tã.⁊ pᷣt demõſtrare generałt om̃e ens reale vł rõis· q termimꝰcõis ſũptꝰcũ ꝓnoſe demẽõſtratiuo nõ fucit. ꝓ politõeʒ ſingularẽ. Mu nto ſic. ſoꝛ eſt teriꝰdiſcrer? ⁊ tñ pᷣdicat᷑ de iſto ſoite· ⁊ deglio. ᷓ tydiſcrerꝰnõ pᷣcii cat᷑de vno ſolo.ſʒ de płbh. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ in iſta hõ eſt ſpẽs nõ ſubijcit᷑ tiꝰdiſtretꝰfoꝛmalrſʒ bñ vᷣtua⸗ liter ⁊ equalent᷑.qꝛ hõ tenet ſimptrꝓ natura ſimpli⸗ cvin ſe accepta ꝑ modũ vnꝰdiſcreti·⁊ illa habet mo/ dů ſingularis vnreſpectu huꝰpᷣdicati ſpẽs. qð ↄus nit ſibi hm ſe ⁊ nõ ea ꝑte q̃ gõis eſt ſuis inferioꝛibo·; inqᷓ;tum differt ab ipᷣis. Id ſcðᷣm ðᷣꝛ· ꝙ li in iſta. oẽs apłi dei ſũt duodecim̃.oĩs ſumat᷑diſtributiue vł ſincathegreumatice ipſa eſt vłis ⁊ falſa.ſeĩ ſi tencat᷑ collectiue ſiue cathegreumatice.eſt ſingularis ⁊ verã Et lʒ ſubiectũ ibi teneat actu ꝓ pł.tñ illa pla capi unt̃ vt ſũt collecta ꝑ modũ vnꝰdiſcreti ·⁊ fũt vnum ſubiectũ hurꝰnumeri duodecim.⁊ ſic ibi vtuatiẽ rů⸗ ſingularis. id tercſũ ðꝛ. ꝙ ſi in illa. torꝰſoꝛtes ẽ al bus. torꝰteneꝗt collectiue ꝓ ꝑfecto eſt ſingkaris · ſed ſi teneat᷑ diſtributiue ꝓ prib integralibꝰ. vt tantũ valʒ ſiẽ quelibet ꝑs tſc eſt vᷣtuałr vlis. ſ; adhucẽ foꝛma liter ſingularꝭ. Ad quartũ ðꝛ· ꝙꝓnomẽ ↄſidera⸗ tũ ßᷣm ſuos modos ßcãdi eẽntiales qͥ ſũt hcare ꝑ mo dos ſube ⁊ indeterminate detiabilis · Eſt indetermi natũ nec pt terminare vł ʒhere terminũ cõem. Sed ipſũ ↄſideratũ qᷓ;tũ ad ſuos modos ßᷣcandi accidẽta les ꝙᷓ ſũt demõſtratio ⁊ relatio tute demõſtratõis pᷣr ʒherę rim cõeʒ ad ſtandũ ꝓ vno ſuſpolito detmi nato. ¶ Ze qu inrũ ðᷣꝛ ꝙ k ſoꝛtes dicat equiuoce de iſto ⁊ de alio. nõ tñ ðꝛ de ipſis vniuoce· q ñ ᷣm vnã thegoꝛiceſcðᷣocapiun fmateriałr ſʒ— rõnẽ. Et qꝛ lʒ ille ſoꝛtes ⁊ aliꝰhabeãt vnã rõnẽ cõeʒ; otone affirmatiua.⁊ negario ꝓ okone negarina.⁊ f* vt ↄueniũt in noĩe hoĩs. nõ tñ vt ↄueniũt in noĩe ſoꝝ mõ ſůt ſpẽs enũciatõis Et ab areſt. cf niunf. Af c.9 f tis · q oꝛtes nõ eat eos fm vnñ batũ · ne ᷣmvnam firmatio eſt enñcatioalicuꝭꝰpdicati de r nega impoſitõem vocis ⁊c. rio alicuiꝰab aliqʒ·⁊ capiẽdoaffimarionẽ ⁊ negatõeʒ Prꝛopoſitionũ ca thegoꝛicarũ.alia affir⸗ iſto p cedẽs 4 in ſpẽs· S 8 ue ff rmatiug eſtil ⁊ negatõeʒ pꝛimo ſic fit ꝑ dintias foꝛmales ⸗ ⸗ matiug. alig negati A S 1ahh etu. pᷣdicta arguitpꝛimo ſic. Kulla oĩo inq ð i a ĩqup̃dieatũ dffirmatl dẽ lußiecto. ypð hchie giechle.hta nglna deitruir foiagpo currit. Megatiua eſt illa in quq dicatũ ne⸗ ſe qꝛ negatio deſtruit cõpoſitõeʒ dẽ fotaꝓpo itio gat᷑ de ſubiecio.vt homo non currit. nis ᷓ oĩo negatia nõ plino Bcolichecpoll Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionẽppoſitõis cathego tio qðlibet eſt vei nõ eſt·⁊ tñ nð&ſtaffĩatiuã vel ñẽ⸗ rite ſumprã er ꝑte qᷓ;itatis ⁊ materie eiꝰ⁊ etiã poſu gatia. qꝛvnũ mẽby affĩat? reiiquũ negaf.⁊ ſic nõ dʒ it diffinitõs membꝛoꝝ eiꝰ. Pic ↄñr ponit aliã diu mag dici aff̃atia qᷓ; negatia. 5 diffinitõeʒ datam„ ſionẽ poſicõis cathegoꝛice que ſe tenet ex ꝑe foꝛme 1 erdo ſicher ẽ affifatia· hõ qͥ nõ d mouet. ⁊ tñ ð 5 2— S lus duiiiõis rõ eſt q in oĩ hõ nõ eſt aſinꝰ. Ii denorat᷑ diuiſio ⁊ remotio ca⸗ toꝝ hois ⁊ aſini.& S ſcðo ꝙ ꝓpoſitio affirma de intẽtõibo pᷣdicati ⁊ ſubiecti ꝙ rõponant᷑ inter ſe · j ði remoueria ſubiecto qð cõponit᷑ ſolũ cñ eo hmvocẽ cðpolitòe negatiua earũdẽ q̃ fitꝑ negatõeʒ apoſitã 7qualitatis hlieſ itõis dicẽs ꝙ ꝓpoſitõnũ cathegoꝛicaꝝ. alia eſt affirmatiua alia negatiua· Lu 15 0 ooſitõne cathegoꝛica eſt cõpolitio ſubiecti ⁊ pᷣdicãti.vel ʒĩ fit cõp̃ſitiõ km voces tĩ ⁊ ſic eſt neßatiua.vł pᷣm̃ voces ⁊ ſignificata ſim ke⁊ ſic eſt affirmatiua. ¶ Sdondũ pꝛimo. ꝙ in o voce cõplexa eſt cõpoſitio pluriũ vocũ bcatiuaꝝ⁊ q Poſio cathegoꝛica eſt quedã vox cõplexa ex ſubiecto ⁊ pᷣdicato. Ideo in qᷓlibet cathegoꝛica eit cõpoſitio ſp̃ iccti be qũq; cõponit᷑cũ pᷣdicato m——, vocẽ ⁊ beatũ ſił· vt hic · hõ ẽ gial.ibi eſt cõpoſit io hoĩs A. ⁊aialis ᷣm voces ⁊ ibi eaꝝ ßᷣm ſi voces tm̃. ⁊ denotat᷑ dũi — gnificata. qñq; pᷣo ch anuntſ ve)„— tiua eſt illa in qua pᷣcictũ affirmat᷑ de ſubiecto· vð oĩs hõ currit.⁊ ponit᷑ iila loco generis diffiniti ⁊ reſi duñ loco dĩntie· Er ꝛ aliqdaffirmari ð ſubiecto ali fe aled ð f.ert⸗ qᷓ qð ponit᷑ cũ ip̃o mediãte copula vᷣbali nõ negata· Et qꝛ in ꝓpoſitõe affirmatiua pᷣdicatũ cõponicũ ſbᷣ⸗ iecto mediãte copula vᷣbali ſine negatõne · ⁊ ideo ibi denotat cõpoſitio ßᷣcatoꝝ ſubiecti ⁊ pᷣdicati. Ideo in ipᷣa pᷣdicatũ cõponicũ ſubiecto.tñ nõ eſt inteliigẽdꝰ deber intelligi de reb ſubiecris illis intẽtõib ¶ Scd endũ tercio. ꝙ ꝓpoſitio negatiua eſt illa in q̃ pdicurũ S remouet᷑ à ſublecto · vthõ nõ curris. Cuiꝰrõ ẽqꝛillðᷣ Vc. Sc L ſa d ⁊denotat diuidi ⁊ ſepari ab eo ſᷣm rem ſʒ ſicẽ in ne⸗ gatiua ſiẽ pꝛiꝰdictũ ẽ.ideo pᷣdicatũ fmouct᷑ in ea a ſh iecto ᷣm modũ enũciãdi ſcʒ mediãte negatõe cõpoſi tõis deſigrãte ꝑ vᷣbũ eſt.⁊ ꝑ ðᷣ differt a ꝓpoſitõe affr matiua. Ex qᷓ ptʒ ꝙꝓpoſitio affitmatiua⁊ negatiua ßᷣm ſpẽs inter ſe Sat. Cuꝰrò ẽ.qꝛ quecũq; důnt ᷣm ſuas foꝛmas eſſentiales · ſic ꝙ dãntia ſumat᷑ ab illis foꝛnuis eẽntialib dñmodo ↄueniãtiin genere dĩnt ſpẽ.ſʒ dinij ꝓpoſitõis affinmatiue ⁊ negatiue ſumit᷑ ſᷣm ſuas toꝛmas eſſentiales. qꝛ ſumit᷑ex ꝑte cõpõnis ꝗᷓ eſt foꝛma eſſentialis zpoſitõis cathegoꝛice. ideo ille S x ſ aseſec poſitões ſpẽ dĩnt. ⁊ ið diuiſio pꝛrꝰpoſita eſt m mo N dñ diuiſio g en 8 in ſuas ſpẽ 8 S ciẽdũ 4*. af 0—„4 rl E f — J„—, —— Fr finmatio ⁊ negatio duplr capiuntſvnofoꝛmatrꝓ cõ E poſitõne affirmatiua pᷣdicati cñ fibiecto⁊ negarioꝓ vᷣbo accipiẽde negatõeʒ ꝓaduerbio negãdi⁊ i o af fimatio ⁊ negaꝰ ſũt dĩntie foꝛmales enũdatõis ca⸗ . 1*„ ** ſ N N ate. 8. 3 M. 7 4 12 v5 „— ſpethn e q ſ.— — dicatũ nõ afffaf de ſublecto cñ ibifit neganegans — ns eſt ſ cohjcere ſubnzʒ qlitat ⁊ ᷓeltatꝰ ꝓp5nis nõ añt Ofro 70 veritatẽ ⁊ falſitaiẽꝓpõs Scða rò eſt · qꝛ iſta tria Fpccdeẽs pel catũ.ʒ male diffiniꝓpð afitatja M heneeheen S cũ ſuhiẽctð.ñõ co·ʒ in põne negatua pᷣdicatũ componitcu ſpiecto xũ p ſit de rõepolitõisꝗᷓ non remouer᷑ à ſubiecto. Quinto lic· hec ẽ negatia · hõ nõ eſt aĩal·⁊ tñ pdi⸗ catu nõ rem oueł᷑a ſubiecto · cũ impoſſibile ſit aial re moueri ab hoie.ꝗ diff/ꝓpolitõis negatie non ẽ bona Id pꝛimũ ðꝛꝙ lz in ꝓpõne negatia deſtruat com poſitio heatoꝝ pdicati cu lublecto nõ tñ copula ÿᷣbal deſtruii hm le· nech ſubiecti ⁊ pᷣti m voceʒ Id ſcðm ðꝛ.ꝙ ſi iſta qðubet eſt. vł non ẽ ſit vna diſiũctiua ſic ẽ affiatiua· qꝛ erꝰcopula pꝛincipab ſqʒ il la ↄiũc io vł non negatſj liſt cathegoꝛica ð diſiũcto pᷣco ẽ affir̃arĩa. qꝛ ercopula pꝛinapalis nõ negat· ſen⸗ lus em̃ ẽ qðlibet eſt ens vłl non ens. qꝛ ilið vᷣbñ ẽ no negat. Ad terciũ ðꝛ ꝙ hecẽ ſimpłt atfirmatia hõ qͥ non cunit mouet᷑. qꝛ pꝛĩ cipale eiꝰbũ ſcʒ mouetur non negat᷑· ⁊ h negatio negãs pᷣcedat ipᷣm.; tñ nõ eſt imediate· ſed acrꝰerꝰlinit.⁊ tia ſuꝑillud vᷣbũ cumt. qð ſe habet er ꝑte ſubiecti.qꝛ h̊ totũ qͥ nõcurriteſtqͥ⸗ dã reduplicatio determinatia ſubiertiA Ad/q̃rtum ab co hᷣm illud in qͥ cõponit᷑.ſʒ bñ ᷣm a 1ð. Vodo in negatiua pᷣd catu ſm diuerſa cõponit ⁊ diuidit᷑ a ſubie to vt pꝛ ꝰviſũ ẽ. ¶ Ad qͥncũ ðꝛ ꝙ in iſta· hõ nõ eſt aial pᷣdicarũ nõ remouet᷑ a ſubiecro ᷣm rẽ.ſʒ bene m moqũ enũciandi.ſcʒ ꝑ negatõeʒ q̃ denotat᷑ abipo leꝑari. Et h intelligit remoueri a ſubiecto in diftini gone ꝓpoſitionis negatiue ⁊ cetera. (¶Diuiſapoſitõe triplt. Sciẽdũ eſt. ꝙ tri plereſt queiitim ꝑ qð querimꝰde ipᷣa ppoſi⸗ tõne.ſcʒ que qualis⁊ qᷓ;ta. Que queritð ſub ſtãtiaꝓpoſiõis. Vñ ad interrogationeʒ fa⸗ ctam ꝑ que.reſpondẽd eſt. cathegoꝛica vł xporherica. ¶ Sedqᷓlis querit ð qᷓlitateꝓ poſitõis. Vñ ad interrogarõeʒ factã ꝑ qᷓlis rñdendũẽ aff rmatiua vłnegatua. Duan ta querit de qᷓ;titate ʒpoſitõis. Nñ ad inter rogatõeʒ factã ꝑ qᷓta rñdendũ eſt vlis vł ꝑ ticularis. indiff nita vłſinglaris. Vñp us Duecg. vlvp. qᷓlis ne vl al. vqᷓ;ta par.i.ſin. Polſtqᷓ; autoꝛ poſuittres diuiſiões. Vnã ꝓpõnis in cõi.⁊ duas diuiſiões ꝓpoſitõis cathegoꝛice. Hic ↄñr oñdit aliq̃ queſitia iliis diuiſiõibꝰ coꝛreſpõdẽtia ad querẽdũ de mẽbꝛis e arũdẽ dicẽs. ꝙ ſᷣm diuiſiõeʒ dſola chi 9. ſtrpiick põnis tripler eſt ewqueſitm̃.·q. qlis. qᷓ;ta. qꝝ ßnſic habet lufficiẽtia. Nã oẽ qſim̃gis abſolutũ · vel querit de ſpa eiꝰvel de aciidẽte. Si pꝛimũ ſicẽ que. i ſcðᷣm heſt dupłr. vł q̃rit de quant tate. ⁊ ſicẽ quã S vel de qualitate ⁊ ſic eſt qualis· ¶ Scẽdũ pꝛimo põnetz ſolũ enumerant᷑ bus diuſtõiby pᷣmiſſis. by querimꝰde ſuba qᷓ;tita te ⁊ q̃lutate ꝓpõis.⁊ magis enume rant᷑ illa qᷓ; alia q̃ſi tiua.vt ſũt.ne aut vtx duplici rõne. omi tria querũt de ſuba.q̃itate ⁊ qᷓ;titatepõnisalia vo de veritate ⁊ faliitate. Aõ inferꝰdeterminabið op poſiõe ↄuerſiõe edpollẽria.· ad qs cojccdas neceſſe catio deteminatia Iubi. telligit ꝙ in ſaZᷣmodꝰſube.⁊ que querit de ſuba ꝰ ⸗ Bꝛ. ꝙ vbi pᷣdica tũ cõponit᷑ cũ jubiecto nõ remouctur uelligtaffatõeʒ ⁊ negatõeʒ eẽ qualitates ꝓõnis. ꝙ hic nõ enumerant᷑ eiucieuacepseneecane q̃ſitiua coꝛreſpõdẽtia tri⸗ nõ tñ qᷓ;titas accepta trã ſſũptuie ſiẽ hi ſumit Id querũr de hys q̃ ↄuenũtꝓpoſitõi ablolute · Ceterã vo de hijs q̃ ſibi Zuenũt reipectiue ꝑ reſpectũ ad en tũ eiꝰ. Ideo iſta in textu poſita hpotiꝰenumerant᷑ G alia.& Sciendũ ſco ꝙ vt ðꝛ in texru quc querit de ſuha e ꝙ nomẽ infinitum ßeãs ſubam infintã ⁊ eſt queitm̃ ſobe rei ad quã applicat⁊ querit inſtrakrrin nõ aũt pꝛincipałt ꝑ modũ agktis pꝛicipalis. Er ſibi debet rñderi tatheoꝛica vł ypothetica q̃ dicũt ſham ppõis.⁊ ſũt mẽhꝛ diuiſiõs date penes ſpam. B — 7— qᷓra querit deqᷓ;titate ꝓpõis.eo ꝙ ẽ qᷓſirim qᷓtitaris ſt ad qð debet rñderi vlis vel pticular.indiffinita ve ſingularis. eo ꝙ illa ſũt mẽbꝛa diuſiõis ꝓpõis ſũpte penes qᷓ;titatẽ eiꝰ Sed q̃lis querit de q̃litate ꝓpdis· to ꝙ eſt qſitim qjlitat· Et ſibi debet rñderiaffimati na vł dicit qualitatẽꝓpis ¶¶ Scienduʒ terro ꝙ ſuba accipit dupin Vno pꝛie vtẽ ens ꝑ ſe · ficut dicim ꝙ h nomẽ hõ ſeat ſubaʒAo capitge nerałr ⁊ trãſſũptiue ꝓ oi ille qð accipit km ſe ⁊ ꝑmo dů ſube. In ꝓpõe aũt nõ reꝑit ſuba ꝓpꝛie dicta · in c —* 68 cecepleꝑ mod ube itt in iha nõ nxqᷓ;tuaogeie dicta vtẽ menlura ſᷣe materialis·ſʒ reꝑi qᷓ;ritas ſili ʒ; S 5 tudinarie. vtẽ mẽſura acceptõis ſubiectiꝓpõnis. E ſilrẽ de qlitate. Nñ affĩatio ⁊ negario m iititudiuẽ dicunt᷑qualitates ꝓpbis · ¶ Baendũ aꝙ duplr pᷣt — ucP* — Nktn o tia ꝓpõeʒ affirmatiuã ⁊ negatiuã.⁊ h̃nð debecitelii V. gi.qi nõ adueniũt ſibi pꝰuũ eſſe cõpletũ qꝛ nõ eſtꝓ poſitio affirmatiua nu habeat afffimatõem¶Alo intelligit᷑ ꝙ ſint qualitates eẽntales ipſuꝝ ꝓpõnũ.⁊ p mõ dicunt᷑ quabitates ꝓpõis ·⁊ hñt modũ accñtis re⸗ ſpectu ꝓpõis in cõi.cuſũt dẽntie diuiſiue.ſicut dẽn tie alicuiꝰgeneris ſꝑ hñtmodũ accidẽtis reſpectu eiꝰ. Lõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic.ꝑ vtꝝ bñ querimꝰ de ſuba ⁊ etiã de qᷓ;titate ꝓpõis.vt dicendo.vtꝝ iſta. hõ c ſitcathegoꝛia vł ypotheti.⁊ tñ illudqqueſitim nõ enumerat int᷑ iſta queſitiua.qᷓ inſufficient᷑ enũerãt᷑ hqueſitiua ꝓpõis coꝛreſpõdẽtia tribꝰ diuiſiõibꝰ pᷣdi ctis Scðo ſic. Per q̃ querimꝰde qᷓ;titate ꝓpõis vt dicẽdo.que qᷓ;titas ẽ in iſta ꝓpõe hõ curnt. ᷓ que nõ ſolũ querit de ſuba ꝓpõis ·ſʒ ctiã de qᷓ;titate· Ter cio ſic.oĩs qᷓ;titas ẽtinua vł dilcreta.ſj ꝓpõ nõ ha⸗ bet qᷓ;titatẽtinuã vł diſcretq.qᷓ nõ habet qᷓ;titarẽ.⁊ ſic qᷓ;ta nõ querit deqᷓ;titare. Quarto ſic. Enq̃ſi tun eſt t̃ vnũ rñſiuũ.ſʒ qᷓ;ta ẽ vnicũ q̃ſitiuũ.qᷓ ſibi ñ debẽt rñderi hec. ſcʒ vlis. ꝑticularis.indiffinita ⁊ ſin⸗ gulars. Quinto ſir. qlis ẽquelitiuũ qᷓlitatꝭ in cõi S nõ eſt ꝓpꝛiñ queſitiuũ ꝓpõis.ꝗᷓ male enument᷑int᷑ qſitua eꝰ. Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ ꝑ illud q̃ſitiuũ vtꝝ be ne quent᷑de ſba indirecte vłqᷓ;titate ꝓpõis nõ tñ di⸗ recte ſʒ ꝑ iðm querit᷑directe de ventate ꝓpõis in qua õt ficri mẽtio de ſuba vel qᷓ;tate. vt hic vtꝝ iſta ꝓpõ ö c ſit cathegoꝛica directe queri᷑ ventas huiꝰppõiſ hõ curnt q̃ eſt cathegoꝛicta Zd ſcðᷣm ðꝛ ꝙ bʒ ꝑ que bñ quermꝰdeqᷓ;titare ꝓpõis accepte ꝑ modũ ſube ⁊ Einoꝙ ſin qualitates acctales·⁊ accidẽtia ↄſcq̃n ʒx¶ — ₰ — ß̃m iuã eſſentiã · nõ tñ querit de ip̃a ᷣm eſſe qᷓ;rtatis vreſt denoiatiuũ ꝓpõis.ʒ h ſolũfit ꝑqᷓta Ad ter ciũ ðꝛ· ꝙ oĩs qᷓ;titas ꝓpꝛie dicta ẽ ↄtinua vel diſcrera· C autl — haw . — Nu — % vl. — — öch nu eten d ſa n n eſt km̃ tſibi ham S Pa tatis u vel ipr o. mui nduz ſe. itgel kmo b il dſ kpt i ſcee inlin A—— Fſicẽ ſcðᷣm. Si diſcõueniãt ſic ẽ terciũ inẽbꝛũ. E endũ pꝛimo ꝙ ꝑticipare accipit triptt.· Enoi.rõem ꝑticipati in ſe ſuſciꝑe ſicut ſpẽs ꝑticipat genꝰ qꝛ ſuſci pit difinictõʒ e Schoꝑricſparei· ptẽ rel cape ſiẽ buo frẽs dicuntpeicipare ſua bona. Tercis /i.ↄueni re · vt qñ aliqua duo ↄuemũt in aliqᷓ tercio. Er iſto ertrem Sadũ tercio·ꝙ ↄueniẽria vt diſchuienictia vnponis a aliã ex pte terminoꝝ eſt accidẽs jſperti uuni ꝓpõis ⁊ nõ abſolutũ. Et qʒ iſta diniſio ſumit᷑ ↄqhꝓpõib ↄueniatoppoſitio. ↄler ietates lolũ Zeniũtꝓpolbo pricipan⸗ — .— quartũ ðꝛ ꝙ vnqueſitiui eſt tñ vnñ r̃ſiuũ adeqᷓ; tũ ⁊ pꝛiũ · iñ pñt eſſe pła nõ adequata ⁊ ſicẽ de lloqᷓ ſitiuo qᷓ;ta. Et ꝓpꝛiũ eiꝰrñſiuũ eſt qᷓ;ᷓtitas ꝓpõis in cõ muni. Et ꝑticularia eirñſiua ↄtenta ſub qᷓ;titate ꝓ poſitõis ſũt vłe.ꝑticulare· ⁊ ſic de alijs. ⁊ debet rñde⸗ n vnũ illoꝝ cũ querit᷑ de vnieaꝓpõe ⁊ de diuerſis dãt᷑ diuerſa rñſiua.¶ Zd qntũ ðꝛ ꝙ qualis in cõi eſt q̃ ſitiuũ qualitatis in cõi.ſʒ ꝑ applicatõem ad ꝓpõem pt dici queſitim q̃litatis ꝓpõnig. ⁊ etiã gpꝛiũ.co ꝙ nõ querit de alijs accidẽtib eiꝰ⁊ ſilr de alijs q̃ſitiuis. Ijtẽpoſitionũ cathegoꝛicaꝝ. Ilieꝑtici pant vtroqʒ termino.vt hõ currit. hõ non — currit. Alie po altero termino.vt hõ currit. hõ diſputat. Alie vᷣo nullo termino. vt Pla to diſputat.equus mouetur⸗ Poſtqᷓ; au. det ſuperꝰde ꝓpõs ᷣm ſez qᷓ;tũ ad pᷣn eipia erꝰ. Hic ↄñr incipit detlare de aliqͥb⸗ paſſiõib ev.ſcʒ de oppoſitõc. ↄuerſiõe ⁊ eqͥpollentia. Et ante⸗ qᷓ; de ip̃is determinet pᷣmittit duaſ diuiſiões valẽtes ad cognitõeʒ ipſaꝝ. Quaꝝ pꝛima ẽ.ꝙꝓpõnũ cathe goꝛicarũ quedã ꝑticipãt vtroq; tio. Alie in altero tñ lie vo nllo pticipant. Curdiuiſiõis ſicp̃t haberi 4 erd lufficiẽtia. qꝛ oẽs ꝓpões cathegeꝛice ↄueniũt in extre mis vl di cõueniũt. Si ↄueniãt eſt duplr. vel ↄue mũt in vtroq; ſil·⁊ ſicẽ pꝛimũ mẽbyꝝ · vlin vnotm̃.⁊ tercio modo ſumit᷑ in ꝓpoſito. Ideò ille ꝓpðes dicũt ꝑrcipare vtroq; termino que ↄueniũt in vtroᷓ; ſuo rũ terminoꝝ · vel extremoꝝ· ſqꝗ; in ſubiecto ⁊ pᷣdicato ¶ Sciendũ ſcho. ꝙ termninſt dictio materiałr ꝑ ſe „ terminãs ponẽ. Et ðt materialx ad dẽntiã cople ⸗ balis ꝗjſolũ xerminat foꝛmalr· Et vðꝛꝑſe ad dintiaʒ diſpolitionẽfubiecti ⁊ p̃dicati.ſicutſůtſigna piſtri⸗ butiua. vel adiectiua queiꝑ ſe nõ terminãtꝓpõeʒ· Er ðꝛ terminꝰa terminãdo.eo ꝙ terminat ꝓponem ſicut penes ↄuenientiã vel diſchueniã vnꝰppðis cũ alia et ꝑt⸗ ſuoꝝ terminoꝝ. ideo iſta diniſio ſumit᷑ ßᷣm acci dentia ꝓpbis·⁊ eſt diuiſio ſublecti in accidẽtia. ⁊ nõ d œoꝗᷓſcẽduʒ ener in ſuas ſpẽs ·⁊iſta diuiſio valetad cœ ſö7 edpo tibus vtroq; termino. Eñ iſte ſũt paſſiões fpectiue ue ſolũ ↄueniũt ꝓpõlꝑ cõpatõem̃ ad aliã. ꝓpõnem Sciendũ quaito ꝙ ꝓpõnes pticipãtes vtroc; rer⸗ mino iteꝝ diuidũt᷑ qꝛ quedã ꝑticiꝑãt vtꝛoq; termino eodẽ oꝛdine. alie oꝛdine ↄuerſo. Wñ ille ꝓpões ſunt ꝑticipãtes eodẽ oꝛdine que ſũt eiuſdẽ ſubiecti⁊ pꝛe dicati.vt hõ eſt aſinꝰ hõ nõ eſt aſinꝰ Sed ille ſũt ꝑti cipãtes oꝛdine ↄuerſo quaꝝ pᷣdicatũ yniẽ ſubiegtuʒ aiterius.⁊ ecõuerſo · vt hõ oit aſinꝰ. aſinꝰẽ hõ.&t ꝑ poc facilt põt dari ſufficiẽtia hudiuiſiõis. Et valet ber diuiſio ſilr ſicut pᷣcedẽs ad cognoſcẽdũ qͥbyꝓpõl bus ↄueniat oppoſitio ⁊ epollentia· q ſolũ cõueni unt ꝓpõib ꝑticipantib eodẽ oꝛdine.⁊ qͥby etã ↄue niat ↄuerſio. qꝛ ſolũ ↄuenit ꝓpõiby ꝑricipantibꝰ oꝛdi ne cduerſo. Et ꝑ hot patẽt iſte due diuiſiões ꝓpõnũ cathegoꝛicaꝝ ¶ oñtra pᷣdicta argui᷑ pꝛimo ſic. Dt ſtincte ꝓpones ſſꝑ hñt diuerſos termios cũ diſtinguã tur ꝑ ſua ſubiecta ⁊ pᷣdirata. Inulle ꝓpões diſtincte ꝑticipant vtroq; termino. Scðo ſic. Dẽs ꝓpõnes cathegoꝛice ueniũt in rõne ꝓpolitõis cathegoꝛic. er⸗j go nulle ↄueniũt in vno termino tiñ ⁊ ſic ꝑticipãt inyꝰ p; y⸗ F altero tm̃· 1 Tercio ſic. In oĩ ꝓpõe cathegoꝛica reꝑi tur hoc vᷣbũ eſt qð eſt terminꝰppõms · qꝛ terminat ⁊ actuat ꝓpõnẽ ⁊ etiã eſt pᷣdicatũ ꝓpõnis· ʒ oĩs ꝓpoſi⸗ tiões in aliqᷓ termino ꝑticipãt.⁊ ꝑ ↄñs no ſůt aliqᷓͥ nł⸗ lo ꝑticipãtes. Quarto ſic in qualibet ꝓpõe eſtvnꝰ oꝛdo·ꝗᷓ diuerſe ꝓpõnes habẽt diuerſos oꝛdines · ergo nulle fũt. ꝓpões ꝑticipãtes eodẽ oꝛdine· ¶ Nuinto ſic. Oꝛdo ꝓpõis cſt oꝛdinatio ſuoꝝ tetminoꝝ ſcʒ ſß⸗ iecti ⁊ pᷣdicuti.ſʒ in oĩby eſt ſilis oꝛdinatio ſuoꝝ temi noꝝ.q? ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ ſiłr oꝛdinant᷑ cũ ſubiectus pᷣcedatpᷣdicatũ.ᷓ nulle ꝓpoſitõnes rathegoꝛice ſũtꝑ ticipantes oꝛdine ↄuerio. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ. ꝙ kʒ oẽs ꝓpoſitões habeant diuerſoß teimi nos Fᷣm numeꝝ qð eſt em̃ ſel dictũ in vna ꝓpõne ampliꝰ reſumi non poteſt idẽ in numero· tñ bi hñt coſdẽ terminos ᷣm ſpeciẽ. qʒ eſt intelligendũ hm ſpeciẽ vocis?⁊ ſignifica ti ſimł. I Ad ſcm ðꝛ ꝙ ſi t̃ facit excluſionẽ reſpe ctu ↄuenientie in cõi.ſic nulle cathegoꝛice ↄueniunt tm̃ in vno termino. Sed ſij faciat erctuſionẽ reſperũ terminoꝝ. ſic aliqᷓ ↄueniũr in altero termino tm̃. Et ſic intelligit᷑circa phtẽ diuiſionẽ. ¶ Id terciũ ðꝛ. ꝙ ñh vbñ eſt nõ eſt te minꝰ.qꝛ lʒ terminet p põem foꝛma liter ⁊ in rõne copule.non tñ materiał inqᷓ;tũ habet rõnem copule. Er ſi aliqñ ſi pᷣdicatũ.yt hic hõ eſt.tñ in rone copule nõ ðꝛ pᷣdicatũ. Jdea rõne ipius non oẽs ꝑticipant in vno termino. Ad quartũ ðꝛ ꝙłk diuerſe ꝓpõnes ſg haheĩt diuerſos oꝛd ines in nume ro.nõ tñ in ſpecie· Ad qntũ ðꝛ · ꝙ h pᷣdicatũ ⁊ ſub iectũ accepta ᷣm illas intẽtiones ſitr oꝛdinant᷑in q̃li bet ꝓpõne.q ſꝑ illud qð habet intentionẽ ſubiecti p̃ ponit᷑ alter qð pabet intentionẽ pᷣdicati.tñ qᷓ;tuʒ ac res ſubiectas illis intẽt nib nõ ſir oꝛdinant᷑.qꝛ ſub ieqũ vnppõis bñ lit pᷣdicatũ a terꝰ⁊ econtrq (Itẽpoſitionũ ꝑticipantiũ vtroq; ermi nid m eundẽoꝛdinẽ alie ſũt ↄxrarie. alie ſ⸗ cõtrarie alie Idictoꝛie.alie ſubalterne Lõ trarie ſũt vlis affirmattua.⁊ vłis negatiua eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdicati vtomis hõcurrit. nullus hõ currit. ¶ Subcõtrarie ſũt ꝑti cularis affirmatiua? ꝑticularis negatiua eiuſcẽ ſubiecti⁊ pdicati.vt quidam homo currit. quidam homo non currit. Poſtq; autoi pᷣmiſtt ſupiꝰduas diuiſiões valẽtes ad coß̃ſcendũ oppoſitões ↄuerſões⁊ eqͥpollẽtias ꝓ poſitiõnũ. Hie ↄñr det · de illis paſſiõibꝰ· ⁊ pꝛimo de oppoſitõiby. uꝰrð eſt. qꝛ oppoſitio ſolũ ↄueit ꝓpõi bus. que ꝑticipãt fm eundẽ oꝛdinẽ ytroq; rermino Et ↄuerſio ↄueit illis q̃ ꝑticipãt oꝛdine ecuerſo. Jõ oppoſitio pᷣedit ↄuerſionẽ. Et edpollẽria ſumit᷑reipe ctu ꝓpõnũ oppoſitaꝝ· que fiũt edpollẽtes. Ideo etiã oppolivio pᷣcedit eqͥpollẽtias q̃re ↄueniẽter pꝛius pe —6 6½ 1 12 3 1 3 verminat de opoſitõib qᷓ de alijs ¶ ciendũpꝛĩ ꝙ dupler eſt oppoſitioiquedã eſt ren vel terminoꝝ q ẽ repuãntia aliqjꝝ duoꝝ nõ ꝑmittẽtiũ ſe likeẽi eodẽ ſubiecto ⁊ reſpectu eiuſdẽ. Et de iſta nõ deteriat hic. doꝝ enũciandi eiuſdẽ pᷣdicati de eodẽ ubiecto· queẽ repngnãtia duaꝝ gpoſitionũ rathegoꝛicaꝝ eiuſdẽ ſuh in qtitate vel in q̃litate. vl in vtroq; N ecti vl pᷣdicgti in q;iitare vei in diitate· Vł In Vfr R Et itoß ↄſiderat de oppõne? depötb oppoſit: Vñ ac coꝗjſcẽdũ ſpẽs oppõis pᷣdictas autoꝛ ponit di oi ſionẽ ꝓponũ oppoſitaꝝ · ¶ Scien dũ icho. Fꝓpnñ nppoſitaꝝ. Alie ſů Zne alie ſubcõ trarie· alie ↄdicto rie.alie ſubaltne. Nuiꝰdiuiſiõis roE Pöes o poſite hñt inter ſe repᷣugnantiã· vłqᷓ repunãt in qii tate ⁊ qᷓ;titate ſil⁊ ſic ſůt dictoꝛie. vł in ↄitero iloꝛũ tñ ⁊ ð duplt.qʒ vel in qᷓ;titate ſolũ repugnt· ⁊ ſic ſũr ſubalterne · vel in q̃litate ſolũ ⁊ h miplr· qꝛ vel ambe ſit vłen. ⁊ ſic ſũt ↄtrare.vel ambe ꝑticulares aut in⸗ diffinige ſic ſůtſbᷣchnrie · vel ambe ſingulares? ſic ötidie 8 ciendũ tercio · ꝙ ʒre funt vls affirmatiua ⁊ vłð negatiua eiuſdẽ ſublecti ⁊pᷣ⸗ vicati. vt oĩs hõ ck.nlls hõ c⁊ in iis requirt᷑ yden ptitas ſubiecti ⁊ pᷣdicati in tribꝛꝛimo ꝙ lint ee qᷓ;tũ ad ſuppoſita ꝓ qͥby tenent᷑· ita F talis eque am⸗ ple⁊ eque reſtrictet neant᷑in vrach rõne cuwiſte non rant᷑ oĩs põ eſt alb. nlłs hõ fuit alb · q in pꝛimã õſuppenit ꝓ pñtibytm̃·⁊ in alia ꝓ pñtib ⁊ pᷣterið ſil⁊ lic nõ ſůr eiuſdẽ ſubieeti fm rẽ⁊ voceʒ ſi· ðtñ ſp requiri in oibo ſpẽb oppõis Sco ꝙ ſint eedẽ r 3 ₰„—— „ gial rõnalect. Tercio ꝙ ſint eedẽ fm kearg.rõe cul neatequoce. qꝛ pñt ſil eſſe vere¶¶ Bendũ qualto· ꝙ ſbcõtrarie ſut ꝑticularis affirmatiua ⁊ ꝑriculan ne gatina eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdican. Vñ ad ipas requi⸗ — niꝙ ambe ſint ꝑtitulares vel indiffinite. Nuꝰrõ eſt glg ſubcõtrarie dicũt᷑ q̃ĩ ſubcõtrarijð polite ſʒ ſub 3 ↄtrarijs nõ ponunꝓpõnes vles neq; ſinglares qi i trarijs iꝑ t̃ ponunt̃pticulares ⁊ indiffinite. ⁊ qꝛ nõ repuẽᷓntin qᷓ;titate. opoꝛtet ip̃as repie in q̃litate.⁊ 3 nunfalique ſubcõtradictoꝛie ſiẽ ſubcõtrarje: q inch⸗ Michoꝛ n 5 ulap ſubã̃nõ pᷣtſublumiali Züd ſubp̃t 2*———. 76 uiſioꝓpõnũoſpoſitaꝝ? diffinitões riaꝝ ⁊ ſubcon⸗ trariaꝝ. otra pᷣdicta arguit᷑ pꝛinio ſic. Ite ꝓpoſi tõnes · oĩs hõ c.nils hõ nõc ꝑticipãt vtroch termio 3 codẽ oꝛdine.⁊ tñ nõ ſũt ʒᷓrie vł ſubcontrarie ⁊ ſice de alijs.ſʒ ſůt eqpollẽtes · hᷣmale diuidii᷑ wõnes vtro q; tenmno ꝑtiapãtes eodẽ oꝛdine, Bcðoſic. Dia Fria lũt foꝛme actiue ⁊ paſſiue int ſe. Bꝓpõe nunq; actiue vł paſſiue inter ſe· ꝗ nlle õre ſ Temiolſic Wiffinitio proꝝ ↄueit iſtis. oĩs hõ c nlls hõ currit ⁊ſkr iſtis. oĩs hõſt alb. nlłs hõ ẽ alby.⁊ tñ illeynðᷣſe ʒrie. qꝛ in pꝛimis hõ ſupponit ꝓ viris ⁊ mierib. in cʒa ꝓviris tĩ · diffinitio ẽ iniufficẽs Muano ſic qꝛ non hñt repuꝗntiã.ſʒ ſubcõtrarie ſe ſit cõpatiunt. ¶n veritate. erho malediffiniũt h tanqᷓ; oppoſite · Muinto ſic. Iſte ſũr ſubcõtrarie iſte hõ ck iſte hõ non ci.qꝛ ſuut polite ſubcõtrarijs q̃ ſũt ſue vles.⁊ iñ „ ß in poſtpdicamẽtis Wlia ẽ opeſitiogpõnũ vłmo⸗ rimo ꝙʒ ſint eedeʒ yᷣm vocẽ rõe curille nõ ↄtrariant᷑ Vis h cnullum iſte nõ ʒranẽ iĩs cãnis ẽt. nlls anis cẽ·ſi canis te ſit de eiuſdẽ ſubiectis ⁊ pᷣdicatis cũ p̃is.ideo ſub cð„ vng debet eiſe affirmatiua? alia negatiua. Et nõ po tiniblle fumere· Et ſic ptʒ di⸗ vẽs jpões q̃ ſe ſimł cõpatiunt in veritate nõ oporũt iſte nõ ſũtptieulares.ꝗᷓ male diffiniunt᷑ hic ſubcõtra rie. ¶Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ hic non diuidunt᷑ põnes ꝑti⸗ cipãtes vtroq; rermino in cõi.ſʒ tiñ diuidunt᷑ hicꝙpo ſitões ꝑticipãtes vtroq; termioq̃ repuꝗ̃nt · Et ſi ptʒ diuiſio polita in rertu. Mõ iſtegpões non ſt oppoli te.q̃ nõ ponunt᷑ſub aliqᷓ mẽbꝛo diuiſiõis. Acd ſe⸗ cuñdũ ðꝛ. ꝙ lz pria incõplexa ſint foꝛme actiue ⁊ paſ ſiue. non ſñ ʒna cõplexa.de qͥby eſt hic ſolũ ad ꝓpoſi⸗ tũ. Ad terciũ ðᷣꝛꝙ lʒ de yirtute ſermonis iſte non priant᷑. ois hõ c nlis hõ cł ·qꝛ ſubiectũ non tenet᷑ in vtraq; ꝓ equalib ſutpoſitis ſũt mñ ʒ̃rie ʒtute vſus. qꝛ fᷣm vfũ hõ in pꝛima põne reſtringit᷑ ad ſtandũ ꝓ viris tiñ ·⁊ ſic ſtat hõ in vtriſq; ꝓ viris · Er eſtibi re⸗ ſtrictio ab vſu · Sed de alijs ðꝛ.ꝙ vere ↄtrriant᷑. da alb in pᷣdicato ꝑ ↄſignificatõeʒ evᷣque ẽ genꝰreſtrin⸗ git hoĩem in xtraq; ad ſtandũ ꝓ viris ꝓ quibꝰ diſtri buir ſolũ⸗ ¶d q̃rtũ ðꝛ. ꝙ lʒ ſubcõtrarie nõ fpuẽ̃nt in ve ritate.tñ repuꝗᷓnt in fallitate.⁊ etiã in qᷓlitate.iõ opponunt. ¶ Adqͥntũ ðꝛ.lʒ ille ſingulares ym rẽ ſũt poſite ſub ↄtrarijs que ſũt fue vłes. nõ tñ ponunt᷑ ſb ĩis fm idẽ ſi in ʒris hõ ſupponit ꝓ oib ſuis ſuppolitis. ⁊ in illis ſingularbꝓ vno ſolo · Jõ non hñt idẽ ſubiectũ cũ ſuis vniuerſalibꝰ.qð tñ reqᷓ nit ad lubcõtrarias reſpectu ↄtrariqrum Lötradictoꝛie füt vtĩs affirmatina.⁊ ꝑ⸗ ticularis negatiua. vtvlis negatiua.⁊ ꝑticuũ laris affirmatiuaeiuſdẽ jnbiecti⁊ pᷣdicati. t oĩs hõ currit. quidã hõ nõcurtit. vel nul ins hõcurrit. quidã hõ currit Subaber ne ſũt vłis affirmatina.⁊ ꝑticulariſaffirma tiua. vel vlis negatiua ⁊ pticularis negari⸗ ua eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdicati. vt oĩs hõ currit quidam hõ currit.nullus homo currit.qͥ dam homo non currit. 5 nllus bomo quidã 6 quidaz bomo M dð nõ currit Subcö̃trarie cürrit Peſtqᷓ; au · deter. de ſ 2 ſpcõtrarijs. Mic dñ̃r ð ter. de Idictoꝛijs ⁊ ſpaltnis. Rõ oꝛdis ẽ qꝛ ʒ̃rie ⁊ ſp⸗ cõtrarieſt eiuſdẽ qᷓ;riratꝭ.iʒ Zdictoꝛie ſt diuerſe qᷓ;tita tis ·⁊ ſirr ſubalfne. Et qꝛ Idictoꝛie opponunt᷑ſimpłæ ⁊ km rẽ · ſubaltne jo tiñ fᷣm modũ enũciãdi vłr⁊ ꝑti cularit᷑ Jõ pꝛyderĩat de Zdictoꝛijs 5. ſpalinis.ipas ſit diffiniẽs. Nõrradictoꝛie ſt vłis affirmatia? ꝑticta ris negatia.vł vłlis negatiua ⁊ ꝑtickaris affirmatiua eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdicati.¶ Sdendũ pꝛimo.ꝙ dupli 3 5 1 2—— 0 vf — J es ſüt Sdietoꝛie. M ²„„—. (ocfoEd * D— — ſ 6Ch MnE O atin . 6 ecti ʒ pᷣdicati. Vñ ad Was recritꝙ ſũt diuerſe q̃lita Wrac ſũt Zdietoꝛie.qꝛ quedã repuãᷓut in veritate ⁊ fal⸗ ſitate.?⁊ in ſeil⸗ nõ in qᷓ;titate. ⁊ tales ſũt 3di ctoꝛie hᷣm rẽ tm̃.⁊ ex ꝑte ſuoꝝ ßcatoꝝ nð aũt ſᷣm rem ⁊ modũ ſil · E ßᷣ due ſingtares eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣ⸗ dicati diuere qᷓlitatis bñ ſt Idixoꝛierꝗli po ſit⸗ vMotſedrepuiut reꝑuntin vertate⁊ fylſitate. in qᷓlratea qᷓ; titate ſil·⁊ iſte ſũt Zdictoꝛie ᷓᷣm̃ rẽ ⁊modi ite ꝑ fecte Idicũt.⁊ de talib ſolũ dat᷑diffiꝛiſta. ⁊ nõ ð ali⸗ is· õ ðꝛqꝙ dictoꝛie ſũt eiuſdẽ ſbiecti ⁊ pᷣdicati.diuer ſe q̃litatis ⁊ qᷓ;titatꝭ ſil. vñ in talib ẽ ꝑfecta ʒdicrio · ¶ Sciendũ ſcdo ꝙ õdictio ẽ affirmãtio ⁊ negario dẽ de eodẽ ad idẽ ᷣm̃ idẽ ſiłr ⁊ ñ cõdẽ e. Mñ neget᷑ idẽ de eodẽ hᷣm vocẽ ⁊ rẽ ſil· defectu cuꝰſte mõ ʒdicũt.mar cus currit.tuliꝰnð ccð;o pᷣrũ in vtraq; enũciet de ſubiectocõpato ad idẽ Ideo ĩe nõ Zdicũt.ſoꝛ eſt ꝑr platoĩs.ſoꝛnõ ẽ pĩ ciceronis¶ Eercio ꝙ pᷣdicatũ af firnet᷑⁊ neget᷑ de ſubierte fm eandẽ rẽ vrõeʒ · Ideo iſte nõ̃ qdicũt.ſoꝛ. videt ßm odulũ. ſoꝛ. ñ̃ videt hm au restto ꝙ em in vtraq; teneat᷑ ſitr. ið iſtenõ ᷓᷓdi⸗ cũt.ho ẽ ſpẽs nlls hõ ẽ ſpẽs·qᷓ̃ iñ pꝛĩã hõ tenet᷑ pꝛo natura ſimplici. ⁊ in ſca ꝓ ſuppoſitisuito ꝙpꝛe dicatũ enũciet᷑ in vtraq; ꝓ eodẽ tge ð iſte nõ 5d cũt.ſoꝛ.ck hodie, ſoꝛ.nõ curret cras. Rtꝑ illas ↄditõ⸗ nes ſatis pᷣi coꝗjſci natura ʒditõis. Sciendũ tcio ꝙ ſubalterne ſũt vlis affirmatiuax ꝑt culari affirma tiua vl vlis negatiua ⁊ pticularꝭ neßatuta einſdẽ ſp⸗ tis· Nuð eſt. q in ſubꝛiternis vna pont᷑ ſu dliã ſicut totũ ſup̃ ꝑtẽ.ſʒ due vles ñ ponunt᷑ ſup̃ ſenuicẽ Rec due ꝑticuiares eiuſdẽ jubiecti ⁊ pᷣdicati.ideo in pu balternis requiit᷑ vna vniuerſalis que ponit᷑ ſup̃?⁊ eſt ſubalternans.⁊ vna ꝑticularis que ponit᷑ ſub ⁊ẽ ubaiternata Gcðo requirirqꝙ lint eiuſdẽ qualitatis lhꝛ negatiua nunqᷓ; poniſub affirmatiua nec ecõtra de eodẽſubiecto ⁊ pᷣdicatoi Ideo ſuhalteme ſũt vel ambe affirmatiue vel ambe negatiie· ¶ Iciendum quarto. ꝙ ſubaltne nõ opponunt᷑ ßm rẽ ⁊ er ꝑte iuoꝝ fcatoꝝ.ſʒ tiñ fᷣm modum. Luꝰcã eſt. qꝛ ſolũ iſtegpõ nes opponunt᷑ ßᷣm rẽqͥ repuꝗᷓnt in veritaterr falſitate. ⁊ ex ꝑte ſuoꝝ ßcatoꝝ ·ſʒ ſubalterne nõ repugnant in veritãte nec falſitate. qꝛ pñt ſil eſſe vere ⁊ falſe. ᷓ non oponunt᷑ im rẽ:ideo Areſto · int· oppõnes nõ enume rat oppoſitionẽ ſubalternã. qꝛ capit oppoſitionẽ ſpeãlr repuꝗᷓntia duaꝝ ꝓpõnũ ßin affirmatõeʒ ⁊ neßatdeʒ pe. hyl · qͥ capit oppõnẽ&eneraltꝓ oĩ repuẽntia dua rũ ꝓpõnñ eiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdicati in qᷓlitate vel qᷓᷣri⸗ titate ponit ip̃aʒ oppõnẽ ſubalterã. Mñ ip̃e ſubalt⸗ ne oponunt᷑ᷣm modũ enũciandi ſcʒ er ꝑte qᷓ;titatis ſiue penes vłe ⁊ ꝑticulare. ¶ Mõtra pᷣdicta arguit᷑p mo ſic. Nã iſte Zicũt.ſor · et.ſoꝛ.nõ eſt. cũ ibi lit affir matio ⁊ negatio eiuſdẽ de eodẽ.⁊ tñ ibi nulla ẽ ylis vłꝑricularis.3j ↄtra diffinitõeʒ Zdictoꝛiaꝝ. VScho In ↄtmdicto?is ſhiectũ debet teneri ſkr.ſʒ in vłi 2 priculari ji teneiſilr. qꝛ in vna diſtribuit᷑ ⁊ in alia nõ vlis ⁊ ꝑricular? non opponũ Zdictoꝛie. Verco . ie Idicũt. oĩs hõ eſt ens · ͥdã hõ eſt nõ ens ⁊xñ mbe ſũtaffirmatiue. ʒ in Zd ctoꝛijs non eſt ſp nega tiua. iuarto ſic · Mniueiſalis affirmatiug⁊ parti tulariʒ hin euſdem ſuviecri⁊ pᷣdicãti ·non opponun.1 üla particularis continet᷑ ſubvni nerſali. ⁊ fequ Ead vnuarſalẽ· ð nõ ſunt ſubalterne· bus ſuis ſuppoſitis.vł ꝓ ilꝭ ad qͥr ſegule variant᷑ fm variarõʒ? na ꝓpõnũ:iõ añqᷓ;ð ipis p determinat pꝛius agit ð mspõnũ ·⁊põ nõ hʒ mã 5 ſ. aia Quinto ſic due ſubcõ̃trarie fũt ſubalterne q ſũt ſub ans poſite ⁊ ĩ ñ ſũt vlis affiruutia ⁊ ꝑticularis af firmariua ner ecõtra. ᷓ cõrta diffinitionẽ ſubalternaꝝ Ad primũ ðᷣꝛ ꝙ tʒ iſte ſingulares ſint comradictoꝛie fm rẽ.nõ m̃ ßᷣm rẽ ⁊ modi ſil· qꝛ repugnãt in qltate ſolũ ⁊ ñ in qᷓ;titate.mõ diffinitio dat ð ↄtradictoꝛis tm rẽ ⁊ modũ ſil. ¶ Ad..ðꝛ ꝙ kʒ in vłi⁊ ꝑriculari ſubʒ nõ reneat ſ iłreᷓtũ ad diſtributionẽ.iñ tenet᷑ ſilr qᷓtũ ad ſuppoſita ꝓ qͥby accipit᷑. qꝛ ĩ vtraq; tenetꝓ oĩ ðꝛꝙ ille vtuałr ↄtradicũt ⁊ nõ foꝛmal.⁊ eo mode 3ᷓ ↄtradicũt vna? negatiualptualr..iſta qͥdã hõ ẽ ñ̃ ens qʒ intludit iſtã hõ nð ẽens. Ad.iiij. vꝛ ꝙ lʒ ꝑti cularis ↄtineat ⁊ ſeq̃̃ ad vlern rõe ſui eati. nõ tñ rõ neſue qᷓ;titatis hᷣm quã oppo nũt᷑ ⁊ hñt repugnantiã Ad.v.ðꝛ ꝙ k ſubtrarie ſini ſubalterne reſpcũ ſuoꝝ ——— trarioꝝ.nõ tñ ſũtjſubalterne · inter ſe, qꝛ vna nõð po⸗ ni ſub altera.mõ diffinitio i ntelligit᷑ de his que ad inuicẽ ſubaltemant᷑. ⁊ exemp la pdietoꝝ ſatis patẽt et poſſunt videri in figura poſira inextu· Pꝛopõnũ triplexẽ made ri.ſ.naturalis con tingẽs ⁊ remotg. Haturaliseſt in qua pꝛe⸗ dicatũ eſt deeſſe ſubieqti velppriũ eius vt homo eſtaial. homo eßt riſibiits. ¶ſ Poſtqᷓ; au. determi nauit ʒ oppõnibpnũ. Mc Zñter vuit determiare de legib eaꝝ ⁊ qiille leges ſũt 22 uny teriqᷓ ꝓpꝛie dictã, qꝛ ꝓpõ fᷣm ſuũ materiale qð ẽvox E 4 vꝛie dictã ſed ſolũ ſilirudinarie acceptã I Pcien pꝛimo ꝙ ꝓpõ hʒ materiã ꝓpꝛie erq ſikttudiare ⁊ ina tenã in ⁊ circa qᷓ. xñ ſubʒ⁊ pᷣrů jůt maeria et qus pöis.⁊ ſubiecrũ vocis ẽ matera in ſů vel pa vor ꝓpõ cõſideret qᷓ;tũ ad ſnũ forale· ſed enũcabile de; 3ᷓ it ꝓpõ ẽ ſua mnateria circa qᷓ;· vñ hic capii materis tudine pti qd ſubiecrũs iõ materia ꝓpis vr hie ſuꝰ mitẽ hitudo pᷣti ad ſubiectũ ex ompõ pu —— ——— tcompp̃ ſubiecti⁊ in qua ſubiectũ ⁊ pᷣtũ edueniũt. ¶ Scenð ſcðoꝙ triplexẽ materia · ſnaturat cõtingẽs ⁊ remota qð pʒ ꝑ ſuffictẽtiã ð materia ꝓpõnis ẽ hinuco pᷣf ad ſubierxũ. vel ᷓ illa hitudo ðᷣt repugnãitã pticum Iubiectoꝛ ſic ẽ mã. remota. vl ðrcðᷣueniẽti pᷣti cũ ſub ſeco ⁊ h duplt. vl qꝛ ðt chueniẽtã neceſſariã ⁊ lic eſt ma.naturalveł ðt ma · cõtingentẽ ⁊ arctaiẽ ⁊ ſic eſt ma.cõtingẽs · Er qʒ cõuenientia neceſſaria pfectio?? qᷓ cõtingeoꝛ cõtingẽs qᷓ; remota iõ ma·narurals eſt pꝛioꝛ alijs· deinde cõtingẽs? vltĩo remota q̃ẽ imꝑfe 2 etioꝛ ceteris. ¶ Sriendũ tertiog ma. naturat ẽſla aua pᷣtũẽ de eẽntia ſubie us. vt bö eſt 2 8. ial hö eſt riſbil⁊ ðꝛ naturalis ma. qꝛpᷣrů naruralt cõuenit ſubiecto ⁊ hʒ naturalẽ habitudinẽ ad ipʒ· ſÿ illud qð habernaturalẽ hitudinẽjad ſubiectũ ẽð na tura ſubiecti vel nccãrio cõſequẽs naturã eius ſicurp pꝛium conſequitur ſpeciem. cet eumumrähr de natura ſui ſubiecti.tamen imediare ſequituſ Fau tůram̃ eilis. ideo naturaliter in ſno ſubiecto.„ cienð quarto ꝙ eſſentia ðꝛ id qᷓfoꝛmaltres ha⸗ 4 licit bũanitas ðʒ id 3ᷓ foꝛmalt hõ bẽt eſſe·⁊ ſil Defo alu acch̃s ·⁊ qᷓ;tũ ad iuũ eẽ foꝛxnale qð ẽcẽ ſisnũ cõpis facte apud intellectũẽens rõnis· iõ nõ hʒ matejiã ꝓ 6 — 5. 1 4 ℳ ₰. 7 F* 2 L— põnis ſolũ ꝓ chcitiðe ſue materie ex qua · ꝓ habi — —— R— NM 2 26fe „ cFE cx..* — r. Pe⸗ fc 5 5— 8 8 4 3 — — — me „ J ₰.*) Mem ViM eMte⸗ EA wa 3 6 ſuPaCn —„—%%„ eA* 41— *. — itie ⁊ ieteroꝝ entiũ· ⁊ nõ i Pluis S œ Sefu —— 7 KL— ſ— cõtingẽs coineidũt. eigo mẽbꝛa diuiſiõis ñ opponñ Tertio ſic hecẽ in materia naturali gial eſt hõ ⁊ til do ẽpᷣõ cñ Mle ſint necãtiẽ ⁊̃ ptũ ñ ẽ de ecuria fubi. qʒ iferꝰ ñ ẽde eẽntia ſui ſu ria ſi dre ĩferꝰ nõ ẽ de eẽntia ſii ſuꝑioꝛis. nec 6 de eẽntia ſuijpᷣius ner etiã ẽꝓꝛi eius. ergo ↄtra dił⸗ finitionẽ materie nãtural¶ uarto ſic. iſta ignis eſt calidus ẽ in materia natrãli tũñ ſit necãria·⁊ tñ pᷣruʒ nõẽ de eẽntia ſui ſubi cũ lit accs er necꝓpꝛiũ cum uẽiat alijs.⁊ ſitr ar. ð iſta dqᷓ ẽ friauito ſic dðo õ ẽ aĩalitas p̃tũ ẽ ð eẽntia ſu ſuhi ⁊iñ nõẽ̃ in mã· naturali ſʒ rẽota rũ ſit ipoſſibil · qꝛ pᷣtũ ñÿᷣe ðꝛ ð ſubo ꝗᷓdiffinitio nõ ẽ bõa. Id.i. ꝛ ꝙ lʒ illa hitudo ſit joĩs reſpcũ ſubi⁊ maſeriereſpeñ acual vpõis ꝓpõis 1õ bñ ðꝛ ma·ꝓpꝗᷓis. Sd.i· ðꝛ ꝙ ſica piaten noiart vt idẽ ẽ ꝙ eẽntiq̃ hñs ſicẽð eẽntia ſub n a ſoꝛ.ẽens ẽin ma na turali. ſed ſicapiat᷑ ens pricipialr vt im̃ vʒ ſicut exñs kc ↄuenit ſuhe ↄtingẽter ſilrſoꝛ.⁊ ſic illa ꝓpõ ẽ ĩma. tingẽti.ſed nõ ẽ idẽ pᷣrũ illius ꝓpõis. nec ẽeadẽppõ in ma. tingẽti⁊ naturali. õ mebta dĩonis nõ coinct dũq 2g k hõ nð ſit ð eẽntia aial in cõi.ẽ tñ ð eẽr alijn ſuppoſitoꝝ aſal. loꝝq̃ ↄinenl ſub poie · vñ in iſta aĩal ẽ hõ.aĩal ſuppõitꝗ ſuppoſitis ſi 3 a is ⁊ hõꝓ natura ſimplici⁊ ᷑ locutio ꝓ ſuppoſi tis aialiõ ẽ ð ecntia uh qᷓ;tũ ad ſuppolita ꝓq 2 in iſta hõ ẽhõ.hõ in ſubiectq ſuppõit bus Fificai. ⁊ in iſta hõ ẽhõ. hõ in ſubiect s ſuppoſitis.⁊ in pᷣro ꝓ natuta cõl.i⸗ pᷣrũ· eſt de ůtia ſubiecti jn qᷓ;tũ nanila ſimplexq̃ ẽ hõ vificat ð ſuppoſitis ſublecti Ad.iij· ðꝛ ꝙ lʒ ec calidũ no ſit ñ qrto mõ reſpcũ ĩgnis. ẽ fgpꝛi lufft cit ad hocꝙ ſibi ʒuenit ꝙ ſit in ina. naturaliq? ꝓpꝛũ ßo mõ ⁊ ꝓpꝛiũ q̃rto mõ necãrio ↄueniũt ſuo ⸗ uhiectò ⁊iõñ̃bo faciũt ꝓpõem in ma naturali Et ð iſta aq eſt frĩa ðꝛ ꝙᷓ ſreẽ frigidũ dieat aptitudinẽ ſic ẽ in ma. nã turali ⁊ ẽpꝛiů eius · ſed ſi dicat actů tũc ẽ in ma. rin genti qꝛ p̃r adeẽ vel abeſſe gqᷓ· Ad. v. ðꝛꝙlʒ oialitas ſm rẽſit ð eẽntia hoĩs.nõ tñ m̃ modũ q pᷣdicᷣt iñ ilaꝓpõe· qꝛ p̃tũ in abſtracto ſũi ci pᷣciſiõe ſuoꝝ infe⸗ noꝛm.ides fub taii modo non œnuenit ſubiectoj dia pp eſt in můteri remotaꝛ .„ Löringens materiaẽ in qua vtbõẽalbus. nõẽalbus· Remotaeſtin 5 uñ nullo modo põt cõtienirecum itiecto. vt bomo eitaſinus.leoẽvatca; — cur. in ij diffinitõe põi adeẽ eee öcur inᷓ diffinitõe põltade ddꝛsz marremotein q ptü nõ p̃t ↄnenüe ſubierto ioꝛis nec idẽ ð eẽn eðo mö⁊fuffi materia in quaßdicatũßt ad rſie abeſſe ſubiecto pᷣtereius coꝛꝛuptionẽ. Poſtqᷓ; au. determinauit ð ma · naturli. hicↄñter Hetenminat de ↄtingẽti ⁊ remota· ⁊ pꝛio de hrineni que ſicdiffini᷑ Ma. ringẽs ẽ illa inq̃ pᷣtů p̃t adeſſe genrer dupkr accipino mõ cõiterꝓoi illo qð põt eſſe.⁊ ſic ↄuertit᷑cũ polſibili⁊ ðꝛtã de nechrij q; ð nõ nechrio. Slio mõ ſpãltx Ztingeitii necãiio qð põt eſſe ⁊ nð eſſe ⁊ diuidi ꝑ ↄtingens ñaiũ vd vtrů e ⁊ꝑ ↄtingens raꝝ·⁊ a ↄtingenti hoc mõ accepto venit ↄringenter qð den oĩat materiã ↄtingentẽ⁊ nõd con tingente accepto in cõi.qꝛ tale cõtingens nõ pᷣt ſꝑeſſe ⁊ nõ eſſecũ dicat de necãrio ꝙ ſꝑ eſt. ¶ Sciendũ ter 8 tio ꝑ maremota eſt illa in qua pᷣtũ nõ pᷣt cõuenire cũ ſubiecto vt hõ eſt aſinus Et rõ eſt qꝛ in mã· remo ta pᷣtũ hʒ repuguãtiã ⁊ diſtinctionẽ a ſubiecto ⁊ a ta li repugnãtia ſiue remotione pᷣtia ſubiecto ðꝛ ma re⸗ mota·ſed id qppʒ cñ aliqᷓ ſubiecto nul lo mõpi ſchi Zulne icut aſinus ꝓpter kepu gnãtiã quã hʒ cũ hoie p rõnale nõ pᷣt ſibi cduenire.iõ bñ ðꝛ ma. reinota in qua pᷣtũ nõ pᷣtcõuenire ſubiecto ꝓpter· remotionẽ eius à ſubiecto. A Sciendũ quaro ꝙ m⸗ plr pt fieri remotio pdicati a ſihiecto. Vno mõ per negationem negãdo ipm de ſubiecto vt hõ ñ̃ eſtaſi⸗⸗ nus. Sco rmouendo ipᷣm g ſubiecto hm voceʒ tñ ⁊ de iſtis remotioniby ñ eſt hie qd ꝓpolitim. 0 mõ ſicintelligiꝙ remoueat a ſubiecto fm ſuũ eatũ pter repngnãtiãquã hñt ad inuicem ſiue ſit ᷣm eſſe ⁊cſſentiã. ſiue fm eſſentiã tiñ. ⁊ a tgli remotione qus eſt repugnãtia pᷣdicati cũ ſubiecto ðꝛ ma.emota 5 ſ ꝙg ðes affirmatiue que ſũt in ma· remota ſunt E 5 E„— ⁊ negatiue ſũt ve·ſicut in ma· naturali ſpaffir: natiue ſut ve ⁊ negatiue falle. In Stingenti Vo hf. c firmatiie⁊ negatiue pñt ſmłeſſe xevel falſe. ꝑhoc ſu ⁊ ⸗ pʒ intellectus pdictaꝝ materiuꝝ Kontra pᷣdicta ar pꝛĩo ſic. hec eſt in ma· ↄtingentn hõð eſt quãtus ⁊ tñ p̃ dicatũ non pᷣt abeſſe ubiecto · engo tontra diffinitiõʒ ma · contigentis. maioꝛ pʒqꝛ ñ cſt in ma. naturali cũ pᷣdicatũ non ſit ð natura ſubceti nec ꝓpꝛiũ eius. nec in ma.remota. ergo eſt in ma.cõtingenti¶ Scðo ſic hec eſt in mg.contingenti coꝛuꝰ eſt niger? tñ pᷣdicatũ non pᷣt abeſſe ſubiecto·ſ.coꝛuo cũ ſit accũs eiꝰ in ſeꝑa bile. ergo contra diffinitionem eius· ¶ Tertio· in iſta ne hõ yiuit pᷣdicatũ pᷣt adeſſe vel aheſſe ſubo.⁊tñ eit in maẽjitngenti cñ vita ſit ð eſſentia hoĩs⁊ eað cũ aĩa eius. ⁊ ſiliar. de iſta bõ eſt. ergo diffinitio con uenit alijs a diffinito Muarto ſic. hec eſt in ma.re mota ſoꝛeſt albedo⁊ ſoꝛ eſt qualitas.⁊ tñ pᷣtũ p̃t cõ uenire ſubiecto ergo male diffinĩma · remotauin o ſic·iſta eſt in ina.temota hõ ñ eſt aſinus cum affir matiua ⁊ negatiua ſint in eað ma.⁊ tñ pᷣrũ pᷣtcon⸗ uenire ſubiecto. qꝛ ve enũciat᷑ de ſubiects. ergo diffini tio eius inſufficieus. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ iſta ꝓp eſt in ma. naturali.⁊ lʒ qᷓ;titas ñ ſitꝓpꝛiũ quarto modo ſl sßafir eſt tñ ſibiꝓpꝛiũ ſcðo modo.⁊ eſt ꝓpꝛiũ quarto modo ₰ —* S Si Leßir z Idco eſt in ma. naturali ſicut iſta homo eſt nſibi ſ he fon reſpeũ coꝛꝑis ð gñe ſubſtãtie qů eſt ſuꝑius ad hoieʒæ. Na——— Ne 3 7„₰ 5 C 0 pCa— 3.„5 8 Tractatus(e641 ſe6.— — P„ 2 22 aſa rationar Eſe po fm boe. eſt in exñtia foꝛe inma ⁊ponit abeſſe ad dꝛiam ma. naturalis in qua pᷣum teria vel actus iñ poteñtia. Quidãt ſit ꝓpꝛiñvidebit᷑ nõp̃t abeſſe. ¶ Scienð pꝛio ꝙ ma.ðꝛ ↄtingens eoꝙ Sonnheus in p̃dicãbilibus.⁊ p hoc pateuintellcũs huius diuiſi Fprů ↄtingẽter ↄuenit ſubiecto. idãt qð ↄuenit alicui onis ⁊ diffinitionis ma· naturat. Contra pdicta ar. ¶ Ztingẽter pᷣrſibi adeſſe cũ nõ hẽat repugnãtiᷓ ad ipʒ prꝛimo ſic. abitudo pᷣti ad ſublect eſt foĩa in qu? ꝛeil p̃rabeſſe tali ſubiecto.q nõ ↄuenit ſibi necãrio illa extrema ꝓpõnis ↄueniũtergo illa habitudo nõ iõ qð ↄtinbenter ineſt pᷣt nõ ineſſe·õ bñ diffini᷑ ma· ẽ̃materia ꝓponis ſed foꝛmaſ Scðo ſiillaꝓpõ ſot. ¶ tingens eſt in qua p̃rũ pᷣt adeſſe vel abeſſe ſubiecto⸗ ẽeneſtin ma · naturslicũ ens ſit ð rõe ſůhe lius nöt intelligendũ ẽ ꝙ poſſit ſil adeſſeꝛ abeẽ ſᷣm actũ ſoꝛ.⁊ etiã eſt in ma. cõtingenti. qꝛ pᷣrů p̃t adeẽ⁊ abeeẽ qꝛ hoc iplicattradictionẽ ſed ſᷣm aptitudinẽ⁊ ſuc⸗ ſubiectocũ ſoꝛ. pt eſſe vel nõ eſſe. ergo ma· naturalis? ceſſ iue. Sciendũ ſcʒo ꝙ ↄtingens a q venit cõtin — 3 — o S S W h„ ucntala w d ſmtꝙlʒ nigrego n põtabeſſecoꝛud ma täad enb pꝛiclohs õplexional by tñ põt remoueri ab ip ſbi nin ſo ꝑ murationẽ rõpleriõis Et ðꝛ accñs inſepabile nõ fimn Rnõ poſſit fepari vabeſſe coꝛuo ſʒ qꝛ difficuit mo ſeuben Ad ſi nitdutdciů viuẽdi ⁊ ac WßnA tale eẽ viuẽtis ſic p̃r gbeſſe hoĩæ iſtaẽ in materia cõ n nngẽrti ſ ſi di rat zpertudiũẽ tiẽ ſibi ↄueit nuturalr tcho 6. ideo nõp̃t ſibt abeſſe.⁊ heſt in matetia naturali.ſilt n—— ctu. qð 9 S de illa hõ ẽqꝛ ẽp̃t dicere actũ exñtie ſi dicere actũ eẽntie ⁊ in ſuis cuuſis qð ſp Zueit pꝛio“ Ad quartũ ðrꝙ iſtaẽ in materia fmota ſoꝛtes eſt pw yen lbedo lʒ albedo poſſit ineſſe ſoꝛti fm rẽ.nõ tñ ᷣm pᷓ⸗ nöacon diratõʒ vt deſignat᷑ in abſtracto qꝛ ſic cat cũ pᷣaiſie helpeſſe ſubiecri. Ideo de ipſo veritcari nõ p̃t ꝓpter repugnã undute, nã quã bʒ cũ p̃o/ Id dntũ ðꝛ lʒ pᷣdicatũ vere enũ cöuentte ciet negatiue. de ſubiecto nõ tñ ꝓpter ß hʒ ↄueniẽtiaʒ nonmo cũ ſubiecto ſʒ magꝭ repugnãtiã·⁊ cã eſt. qꝛdici ð alio Woran negatiue nõ ſumit᷑ abeſſe ĩ alioſʒ mag a nõ ineſſe. earelie fabatnöehuch beefolle in materid⸗tingeti ztotö St ugm. albnullus hõ albo. Innaruraliem̃ ma/ cn eria ſ ſi vna eſt vera reliq̃ erit falſa⁊ ccon⸗ nuerſo · vt ois hõ eſt aial. nllus hõ eſt aĩal.&t ſil in materia reinola. vr ois hõ eſt aſinis — nullhö eſt aſinꝰ Et in mareria ↄtingẽti qñ iſa accidẽs eſt inſepabie vtoĩs coꝛuus ett ni⸗ ſneſe ger. nlls Coꝛweſt niger. Sed ileqᷓ ſůtde ac weue, cidente ſeꝑabili pñt ambe eẽ falſe. vt oĩs hõ eſt alby nullus homo eſt albus. let ad coqᷓſcẽcũ leges ꝓpõnũ oppoſi itaꝝ. Hic ↄñr ꝓſe quit᷑de ilus legib ꝓpoſitionũ qꝛ ꝓpoes *— Lbe Zne p̃ᷣcedũt oẽs al as ꝓpões ᷣm oꝛdinẽ ſu pꝰpoſitũ ud⸗ eo ꝙ pᷣrie lũr ambe vles? hñt pfectioꝛẽ qᷓ;titatẽ alijs iip ꝓpõiby opoſitꝭ iõ autoꝛ pꝛiꝰdetiat de legib Zriaꝝ qᷓ; uo slijs ¶ Bciẽdi ẽ pꝛio ꝙ due ʒrie nñqᷓ; pñt ſit eẽ vere alici n eüc mareraCuduplerẽ rõ· Enaẽqiᷓ 3.ner Vna ẽ vlis affifarua denotãs pᷣdicatatũ Hueire[Bco boſe ſuop q́lbz ſuppoſito. Et alia ẽ vlis negaĩa denotãſ at pditati remoueri. a qᷓubʒ ſuppoſito btiſʒ impoſſibi⸗ ſpt ieẽiẽ pᷣdicarij ↄueire ciilibet uppꝰ ſbiegi ⁊ remoue ria qᷓlibet qꝛ ßᷓ implicat ↄrradictõnẽ. Ideo due Zrie anñ̃ nõ pñit ſil eẽ vere. Scʒa 1ð ẽqꝛ ſi due Zrie q̃ ſũtambe að vles eẽnt ſil vere tũc cũ ac veritarẽ yhs ſeqͥ 7 itas ꝑ con ticularis ꝑ legẽ ſubalternaꝝ ſic ireein ſił vere S ps que ſũt due ꝑticulares ⁊ ꝑ ↄñs ꝓpões oẽs de —— uatuot angulis que ſüt Zcdictoꝛie eẽnt ſł vere qð eſt S wimpoſſit bile. ꝗᷓ Zrie nõ pñit ſibeẽ vere. ¶ Sciendũ ⁊. — F due Irie bñ pñt ſil eſſe falſe in ↄririgenti materia — dũmodo accie ſit ſeꝑabile/Curꝰrõ eſt q nnateria i rſ ↄingenti pᷣdicatũ por ↄueire ſubiectoꝓ aliqͥb ſuppo ſiris eius ⁊ nonꝓ aljs ſicut albũ ↄuenit homini pꝛo ahquihus ſuſpoſitis ⁊ ꝓ alijs nõ ſed pꝛo illa parte qua nõ cõuenit ſubuecto vniuerſalis affirmatiuã fal⸗ ſifica᷑. ⁊ ea ꝑte qua cõuenit. vniucrſalis negatiua fal ſificatergo in taii teria ambe rie ſil pñt eſſe falſe v Ztingentↄueit reicũ exũtia cuilibet rei accidat. vłlpᷣt F materia ↄtingẽti.ſʒ ſcðᷣoꝰẽ in materia naturali ¶Ponᷓ au der de matera ppõnũ aucogntto va N. „ 3 ꝙtðꝛ norãter dñmð necʒ ſi ſeabil. qſieẽt ſin pli inleꝑabile affirmatiua ſ eẽt Fa ⁊ negatiua jalſa ⁊ ſic nõ pñt eẽ ſib falſe⸗ acn zꝙ due ↄtrarie m maeria naturali ⁊ reinota nũq; pñt ſil eẽfalie ur q in ↄtꝛarijs in materia naturali ſpvlis affima tuia ẽ ÿa cñ pᷣtũ ↄuemat ſabo ꝓ quolibet ſuppoſit ⁊ ylis negariua falſa ẽ.⁊ econ ilerlo in materia ota vlis affrmatiua ſꝑẽ falſa cñ p̃tů ſꝑ repugnet ſubot e va.⁊ ſi ibi due ↄtrarie nůqᷓ; pñt eẽ ſil falle. Er cb pʒ ꝙtres ſüt ptes in lege ↄtrariaꝝ⸗ Pꝛiaẽ 5 falſe ⁊ nõ repugnãt in falſitate. Terna ꝙin materia naturali ⁊ remota nõ pñt ſil eẽ falſe Jeidũ q̃rto repugnãtia ĩ vitate cõuenit cõrrarijs rõe ſie foꝛme oppols. qꝛ in quacũq; materia ſint ſy ↄuenit es.⁊ 1õ htinet ad legẽ ipᷣaꝝ. ſ repugnãtia in falſitate qñq; cõ uenit ipis vt in materia naturali ⁊ remota qñq;ÿo ññ Vt in materiã cõtingẽti.iõ repugnãtia in falſitate nõ cðtrarie nõ pñt ſil eẽ ʒe.ſʒ ĩ qᷓlibet matera tepunãt er cða ꝙin mgteria ↄringẽti ãbe pñt ſil es pertinet foꝛmailter ad legem iplarum contrariarum F fantum gimũ membuũ· repugnstiat pie Eötra pᷣdcã ar ꝑrio ſiclerẽ inſtrurio pciprẽs hoʒ S“be n⁊ꝓhibẽs malũ·g; in cõtrarijs nõ ẽ tahinſtitutio Sro ſic pñt ſileſſẽ nec in alijs oppõib.qᷓ hõ ẽ ler cõtrariarũ iſte cõtrariant᷑ois hõ cur. nullꝰhõ cur. ⁊ tñ de qꝛ ſil hñt potẽtiã ad ß ꝙ ſint ve cñ qͥlibet ſirĩ po⸗ tẽtia ad vitatẽ.ꝗᷓcõtrarie pñt ſileẽ pᷣe. Tertioſſic⸗ oĩs hõ ẽ totũ in quãtitate ⁊ nullus hõ ẽ totũ inqᷓcis tate ſũt cõtrarie⁊ ſlpe ᷓ 2c uarto ſic. in õtrarijs icludunt᷑qiqeidꝛie&ᷓ ſi due cõtrãriẽ ſũt ſil falſe ſeqretꝙ due ↄtradictoꝛie eẽnt ſil falſe. qð ẽ im poſſibile. Muintoò ſic. iſte cõtrarie ſunt in matera haturali vel remotã dẽq̃ial ẽ hõ. nullũ aĩal ẽ hõ.⁊ tñ ũt ſib falſe. ergo in materia naturali vel rẽota contrg rie pñt ſil eẽ falſe./ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ lex capit᷑ dupit. Vno mõ̃ vt ẽregula dẽ feb hñais docẽs modũ bñ vuẽdi ſ nõcapit᷑ hic ſicut ẽlex nature vel dĩna vel hũana.⁊ h mõ ẽ pᷣciptẽs bonũ ⁊ ꝓhibẽs malũ.⁊ hoc mõ nõ repit inꝓpõniby oppoſitis. Alo mõ ſũit᷑ ſili⸗ tudinarie ⁊ trãſũptiue vtẽ regula de mõ repugnãtie põnũ oppoſitarũ ⁊ ſolũ iſto mõ hic capit᷑⁊ conuenit bñgpõiby cõtrarijs(24 ſcm ðꝛ ꝙ hecẽ duplex cõ trarie pñt ſił eẽ pᷣe.qꝛ vel iſtã deter̃iniatio ſił pt reſerri „J—₰ ₰ 7 ad pfit ⁊ ſicẽ ſenſus ꝙ cõtrarie hñt ptãtẽ vt lint ikpe 5— lo mõ pt referri ad eẽ.ſicẽ ſenſ? ꝙ cõtrarie pñt. ſil eẽ e ẽr ſi ẽ faiſũ.et hoc mõ pont᷑ ſi ĩ pñti loco. ¶ Ad terrũ ðꝛ ꝙ ſi in iſtis ꝓpõiby vis hõ eſt rotũ in qᷓ;titatẽ. nůllũjð hõẽ totũ in qꝙᷓtitate.ſi bõ di⸗ ſtribuit᷑ tũcynaẽ falſa et ſũtcontrarie · ſed fi hõ teneat᷑ implrꝙ ſeip̃o ſic nõ ſũt cõtrãrie ſed ſũtꝭſingkares ãbe ita debet teneri hic hõ ʒtute ßᷣmõis et rõe lius attri buti totũ in urueddn ðꝛ ꝙ ad falſitatẽvłis ñ ſequit falſitas ptichlaris.iõ ñ opꝛ ꝙ ſi due contra dictoꝛie icludant᷑ in cõtrarys ſił falb ꝙ pprer hoc con tradictoꝛie ſůt ſł falſe id.v. ð ꝙ lz iſte ſint in ma teola naturali vel rẽota ẽ tñ pᷣdicatio ĩdirecta. ⁊ hox dittũ ẽpꝛius ꝙ contrurie in ił mat. pñt pe dʒ intelligi de pᷣdicatione dircã. Et kʒ iſta aial eſt põ ſit in materia naturali.non tñ iſta dẽaialẽ yoñ mo.ſed ẽ in materia rẽota.qꝛ aĩal ſtat ꝓ alijs aiali⸗ bus ab hoĩe quibꝰ homo non pt conuenire. 3 exſiue natura iubcõtrariarũ talis eſt ꝙ ſi —— — S . bimus ſłꝛ hoc ꝑiĩet ſoĩatr ad legẽ ipfaꝝ⁊ſi pʒ due ↄtra p* dictoꝛie magis repugnat qᷓ; due ſubcõtrarie q̃ repuꝰ ßnãt in falſitate tiñ Cõtra pᷣdicto arguii pꝛimo ſic· 5 vnaeſtſalſareliana erit vera ⁊ nõ echuerſo Poſſunteni ſimul eſſe vere in materiacon) „ ——ℳ Pð—„ tingenti⁊ hoc quando accidẽs eſt ſepabile vt quidã hõ eſtalbus.quidã hõ nõẽ albus betod legẽ cõtrariaꝝ. Tex cõtradictoꝛiarũ talisẽꝙ ſi vnaẽ vera reliqua erit falſa⁊ ecõ nerſo. In nulla enĩ materia ambe poſſũt eẽ fimul dere vel ſimul falſe. vt oĩs homoẽ ani malquidã hõ nõ ẽ aial.⁊ ſc de aliis. ¶ Poſtqᷓ; au· ſuperꝰ determinauit de lege ↄtrariarũ pic cõſequenter determinat de lege ſubcõtrariarũ ĩ q̃ ſũt plures panesipꝛia eſt ꝙ due ſubcõtrarie i nulla materis pñt ſimul eſſe ̃lſe. pꝛobat.qꝛ ſidue ſubcon tmrie eſſent ſimul falſe fequerei ꝙ due cõtradittoꝛit eſſent fimul falſe. vt ſi iſe due ſubcõtrarie dam hõ curit qdam hõ nõ cunit ſint ſimul falſe cñ ad falſi⸗ tatem particularis ſeqᷓt falſitas vłi.vt ad faiſitateʒ iꝰ qͥdam hõ nõ cunit leqnit falſitas illius nulius õ currit que eſt contrad ctoꝛia pꝛime.ſ.qdaʒ homo currit. ergd duecontradictoꝛie erũt ſimul falſeqð eſt ĩ poſſihile. ided in fubcontrurs opʒ ꝙ ſi vna eſt folſa ꝙ altera ſit va ⁊ non econuerſo ·& Scienð eſt pꝛimo ꝙ due ſubcõtrarie in materig ↄringẽt dũmõ ſit acci ciens ſeꝑabile pñt ſiłeẽ ve. Kuiꝰ rõ ẽ. ꝛ in mater ↄtingẽti pᷣdicarũ põt cõuenire ſubiecto ꝝ aliquo ſup poſito eius ⁊ ꝓ aliquo nõ. ſed pꝛo ſuppoſito cui ↄue nit viſica ꝑticularis affirmatiua.⁊ cũ ad vᷣitatẽ ꝑti⸗ cularis negatiue ſufficit pᷣdicarũ remoneri pꝛo vnico ems ſuppolito.⁊ i ₰ ſ pñt ſi vere in materiꝗ ↄting̃ti.vr iſte qͥdã höẽ cech ãhö n Piſerenie 8 nati 6. e 5 2 due iubcötrarie nũqᷓ; pñt ſił tẽ vᷣe · Tuius rõ ẽ.q in materia naturali pᷣtũ uenitcuilibʒ ſuppoſits ſub iecti.ið negatiua ſꝑ ẽ falia ⁊ affumatiua va ⁊ eↄtr ẽ in materia remota.qʒ in ipᷣa pᷣdiratũ remouet a quo libet ſuppolito ſubiecti. ergo affirmat ua ſꝑ eſtfalſa? negatiua ſemꝑ falſa Kx quo pʒ ꝙ tres ſũt ꝑtes Ueg ſubcõtrariaꝝpꝛimaẽ ꝙ nõ poſſt ſileẽ faiſe. Sca ꝙ in materia ↄilugẽti poſſũt ſil eẽ pᷣe. Tetna eſtwin materia naturali ⁊ remota nũqᷓ; p ñt eẽ ſił ve⸗ĩ ſic ſ repugnãt in falſirate.⁊ hot ↄuenit ipið rõe ſue foꝛme oppoſitiõis. ið ꝑrinet foꝛmalr ad legẽ ipſaꝝ · ſed qñq; repugnat in vitate ⁊ qſiq; nð · õ ↄuenit ipis ßr̃a mat terie nec ꝑtinet foꝛmalr ad legẽ.vñ pꝛ ꝙler ſubcõtra riaꝝ ↄtrariomõ ſe hʒ legiotrariaꝝ. ¶ciendũ rer⸗ tio ꝙ due ↄtradictoꝛie in nulla materia pñt ſił eẽ pᷣe. Cuius rõ ẽ. qꝛ in ↄtradictoꝛijs denotat idẽ icſſe ⁊ nõ ineſſe eidẽ. qꝛ idẽ affimat᷑ ⁊ negatde rodẽ · ſed ĩpoſſi⸗ bileẽ idẽ inelſe ⁊ nõ ineẽ eidẽ.q hoc ẽ cõtra pꝛimʒ pꝛincipiũ oĩm cõpleroꝝ de quo aßit ariſto.qjrto me⸗ taphiõ due cõtiadictoꝛie nũqᷓ; pñt ſił eẽ vere. ed ſi vna ẽ vem · relcᷓ eſt falſa. ¶ Sciendũ qjrto ꝙ due con e. k——— 4 8 121E4 ẽqʒꝛ ſi pñt ſil eẽ falſe tůt cñ vnñ ↄtudiciòn ſi ens Vnde lex fubcõtrariaꝝ cõtrario mõ ſe hay ue ſubcðticrieſütſ itatetinactali? ſems tradictoꝛie in nulla materia pñt ſilẽ fall un due ↄtrarſe pñt ſil eõ faiſelled falſitas vlis ꝓuẽit ex falſitate ꝑticularisiergoſi due ↄtiarie pt liłeẽ falſe kfalle. Scho ſic idẽ non 5. ereß ineẽ ⁊ nõ ineſſe eidẽ nec vere affiriiari ⁊ nean dẽ ſed in ſubcõtrarijs ſꝑ idẽ affumat᷑ ⁊ negai ʒ eodẽ ergo in matena ↄnngẽt nõ pñt ſiłeẽvcre· Tero ſic.iſte ſůt ſil vere qudã ens ẽ bonũ qðdã ens non eſt bonũ·⁊ tñ ſůt in materiu naturali ri bonũ ſit ꝓꝙꝛie⸗ tas entis ergo in materia natural due ſubcontrane pt ſiłeẽ vere¶ Nuaro ſic in moꝛxeſoꝛtis ſeꝛ· hʒ eẽ ⁊nð eẽ ſił. ergo due ↄrradicteꝛie pdlũt lil eẽ ycre. ꝓ⸗ bnt̃añg. q eẽ⁊ nõ et vel ↄuenit ſoꝛ· in vnd inſtãri vel in düerſis. nð in diuerſis.qꝛ ſic eẽt ipᷣs medũ inter eẽ ⁊ nð cẽ ago ĩn inſtãti eodẽ ſoꝛ · hʒ eẽ ⁊ noneẽ⁊ ſic due ↄtnadictoꝛie pñt ſileẽ falſe ⁊ cũ hocſit ijmpoſſibi le opʒ dicerepꝛimo ꝙ ſimł hũteẽ ⁊ nõ tẽ.¶ iunto ſic.ſi vuũ ↄtradictoꝛioæũ ẽ falſũ. Weii 32 ſc ãbe pñt ſiłeẽ falſe.tenet ↄña.q;i lieꝝk fůlſu vl nõ alteꝝ ⁊ ſic ẽ neutꝝ falſũ cñ nõ alteꝝ ⁊ neutꝝ equipoi⸗ lenr ſequii ꝙ neutꝝ ẽ falſñ ergo ã̃be ↄtradictoꝛie erũt ſilvᷣe¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ ad falliratẽ vłis nõ ſequuur falſitũs pticularis ſed tm̃ vni ſuoꝝ ſingulanũ.⁊ I veritas vn us ſingularis jufficit ad ventarẽ pricula ns.iñ falſitas vnius ſingularis nõ ſuffſcit ad falſita tẽ ꝑticularis. ꝛ plus requiii ad veritatẽ ſingularis ðᷓ; ꝑticularis.qꝛ lingularis ßt pᷣdicarũ inẽẽ vel nõ in eſſeꝙ vno determinato ſuppoſito qð nõ requini ad veritatẽ ꝑticularis led ccõuerſa plug quint᷑ ad fal ſitatẽ particulars qᷓ ſingularis. Ad ſcðᷣm vꝛꝙ ʒ ipſe nõ põt ſil ineẽ eidẽ ⁊ nð ineſſe⁊ boc in nũero·iñ idem bñ põt ineẽ ⁊ nõ ineſſe tidem in ſpereꝓ diuer ſis ſuppoſitis ·⁊ ſit vcrifitant ſubcõtrane. Zid ter rũ ðꝛ ꝙ ſi bonũ capit᷑ vt eſt paſſio entis ⁊.vi ↄue tit᷑ cũ ente illo mõ ſůt in materia naturali ⁊ negatiua eſt falſa.ſed ſi capiat᷑ vt dicat bonitatem moꝛis illo mõ eſt accidens reſpectu enns ⁊ ſic iſte iũt in materia cõ tingenti. Ad q̃nũ ðᷣꝛ ꝙ in moꝛte ſoꝛ. iple hʒ eſſe ⁊ nð eſſe in eodem inſtãti materiałr capto.tñ eſt diuer ſů foꝛmaliter. qꝛ vt eſt fins p̃teriti hʒ in coeſſe.ſed in quantũ eſt pnnc piů futuri ijʒ in co nõ eſſe: qꝛ eĩ võ eſt idem inſtãs feꝛmali.iõ cłſe ⁊ nõ eſſe nõ debent ſi⸗ mulpuenire ſoꝛ. ner opʒ ibirſſe ip̃s intermedium. ¶d quinrũ ðꝛ ꝙ qñiq; alterũ capit indiffinite ſeu ꝑrichlariter ꝓut em̃ võlet ſicut vnů vel reliquũ.⁊ ſie bñ valet ꝓbato ↄfitis Ilio mõ rapit relatue vr eſt relatiuũ diuerſitatis.⁊ ſi ↄñ̃a nõ valet nec;ꝓbati⸗ e. qꝛ hmð caplendo ñ alteꝝ ⁊ neutx ñ equmollent. Aexnatura ſubalternari rals elt ꝙſi vniuerſalisẽ vera ſiã Pticuilaris erit vera ⁊nõecnerſo. Põtenipticularis efe vera vieritãetala⸗ rſi pricnlarisẽ faiſa ua vnnerialið eri falſa⁊ðctonuerſo ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de lege ↄtrariurũ ſub contrariarũ ⁊ ↄtindictoꝛiarũ.hcꝓñtet determinat ð lege ſubalternarũ. Kuius ratio eſt ·qꝛ ſubalteme non repugnãt ĩ veritate· qꝛ pñt ſileſſe vere noq; in fallita te q; poſſunt limul eſſe falſe. neq; in q̃litate idco re; ⁊ alud nõ chs ſeq̃ret ꝙ inter ens ⁊ nõ ens eſſet dare mediũ.ſed pecẽ ĩpoſſibile. q ens cõtinet oĩa entia ⁊ oẽ aliud ab ente ðꝛ nõ ens.iõ due tradictoꝛie nunq; pfit ſil eẽ falſe.ſʒ hñt nepugnãtiã ĩ ÿitate ⁊ falſitate 6 odue, ineqp inmjt⸗ p iret l t dẽ nenp ncun 6e ß 7 He yerd 3 4 h * N 3 abſr* b nat 5 enon us oK 6 pußnan t ſoli in qᷓ;titar· Ideo inter os ꝓpoſitõs op c p o itas ſubalterne mimꝰapponunt᷑ rõne cuwautoꝛ de rerminat vltimo de lege jubalrernarum ſic dicens. 1vniuerlalis eſt vera etiaʒ ꝑticularis ⁊ nõ ccõtra- Bciendũ eſt pꝛimo ad ventatẽ vlis ſequi veritas icularis ſcʒ ſubalterne. Curꝰdue ſũt cauſeqꝛima eſt qꝛ ſi pᷣdicatũ gꝛie dicat᷑de qͥliber ſuppoſitò ſubie⸗ cti ficut ðꝛ in vłi etiã ðꝛ de aliqᷓ ſuppoſito qð ſufficit ad ventatẽ ꝑticularis. Ideo ad veritatẽ vłs jequit᷑ henire alicui ſuppoſito ſubiecti ⁊ nõ oĩby. veritas ꝑticularis Scða eſt qꝛ ſi vlis eſſet vera ſua ꝑriculan. exñ te falſa ſequeret᷑ ꝙ due ↄtradictoꝛie eẽnt ſiłfalſe ⁊ vere qꝛ ſi iſta lit vera ois hõ currit. ⁊ iſta ſit falſa quidã hõ currit cũ ſit ſubcõtrari a iſtiꝰquidã hõ nõ currit ꝑ legẽ ſubcõtranaꝝ erat vera · ß hec ddam hõ nõ curitqdicit pꝛime ſcʒ oĩs hõ currit qͥ ponebat᷑ vera · qᷓ due ↄrradictioꝛieerũt ſil vere etiã ſi ilia ſit ve⸗ ra om̃is hõ cumit ꝑ legẽ ↄtranaꝝ ſua ↄtraria erital! ſa ſcʒ nullus hʒ curtit ß illa ↄtradicit ꝑticulari ſcz 4 dam hõ curtit. ⁊ ideo ſi ꝑticularis ponat᷑ falſa.⁊ viis falſa due ↄtradictoꝛie eifent falſe. qð eſt Sbe ſi vlis ſit vera ſua pticularis erit vera. ¶ ſcho. ꝙ ad veritatẽ ꝑticularis nõ ſequit᷑ veritas vlis Cuꝰrõ eſt qꝛ in matcria ↄtingenti pᷣdicatũ oteſtcõ ire2 co ꝑticu laris põt eſſevera cñ hoc ſufficiat ſcʒ pᷣdicatũ vere di adę ſubiecto ꝓ aliqͥ ſuppoſito. vłi exñte falſa Ideo qᷓ; uis veritatẽ vlis ſequat᷑ veritas ſue ꝑticularis nõ tñ nmEr tercio.ꝙ ad falſitatẽ ꝑticular ſe⸗ quit᷑ falſitas vlis qʒ ſi pdicatũ nð̃ verificat᷑ de aliquo ſuppoſito ſubiecti qð requirii adfalſitatẽ vlis nõ ve rificabit᷑ de quol bet ſupoſito qð requirit᷑ ad verita tẽ vlis.qᷓſi ꝑricularis eit falſa vłis erir falſa licet nõ erõᷣuerſo· ctiã ſi ꝑticularis ponat᷑ falſa.⁊ nõ vlis ſeqᷓ⸗ ret ꝙ due ↄtradictoꝛie ſil eſſent falle ⁊ vere qð ꝓba tur rodẽ modo qᷓſupꝛa.¶ Sciendũ ꝗ? ꝙ ag falſita tẽ vlis non ſequit᷑falſitas ſue particularis. Cuꝰrõ eſt quia ad falſ tatẽ vniuerſalis ſufficit pꝛedicatũ fal ſe dici de aliqj ſuppoſito ſubiecti ſed ad falſitatẽ ꝑti cularis requirit᷑ pꝛedicatũ falſe dici de om̃i ſuppoli⸗ to ſubiecti ſed ſi dicat᷑ falſe de vno non opoꝛtet ꝙ fal ſe dicat᷑ de om̃ibus. Ideo ad falſitatẽ vniuerlalis ñ ſequit᷑ falſitas ꝑpticularis ⁊ hoc eſt in materja contin genti· quia in materia naturali vel remota ſꝑ ſi vni uerſalis eſt falſa ⁊ ꝑꝛicularis erit falſa.Ex predictis colligit᷑ ꝙ ad veritarẽ vniuerſalis affi matiue requi ri ꝙ pꝛedicatũ inſit ſubiecta ꝓ om̃i ſuppoſito eius.⁊ ad falſitatẽ ſufficit ꝙ remouet᷑ab es ꝓ vnſco ſuppoſi to ſubiecti. Bed ad veritatẽ ꝑticularis vel indiffini te ſufficit pꝛedicatũ verificur de ſubiectoꝓ vnico e ſuppoſito ſed ad falſitatẽ eins opoꝛtet pᷣdicatũ remo uen de ſubiecto ꝓqͥlibet ſuppoſito. Sed ad veritateʒ ſingularis requirit᷑ ꝙ pꝛedicatũ verificet᷑ de ſubiecto vnico ſuppoſite determinato. Sed ad falſitatẽ ei ufficit quod remoueat᷑ ab eodem. Ex pꝛedicris ptʒ ꝙ dne ſubalterne non repugnant in veritate neq; in falſitate cũ poſſunt eſſe vere vel falſenec in qualita vfe dictũ eſt pꝛius ꝙ repugnant in quãtitate tiñ ¶Contra pᷣdicta arguipꝛimo ſic. Id poſitionem vlis non ſequit᷑ poſitio particu laris qꝛ ad poſtioneʒ animalis non ſequit᷑ poſitio bominis. Ergo ad ve ritatem vyniuerſalis non ſequit᷑ veritas particularis. pitas iſtius debet fi tate ꝓ quolibet ſuppoſito elus icludit ¶ Poſtq; autoꝛ determinauit de oppõne pꝛopõnujn codem oꝛdine.⁊ ipantiũ oꝛdine eõuerſo.⁊ qꝛ cõuerſio ðꝛ añ „ Sa ſic. d pitatẽ huſus qdã hõ zaial ſeculẽ ge ois ſol ſol lucet. ergo ad vifatẽ ꝑticularis ſequit᷑ veri tas vlis. J oĩs hõ eſt aial.ſilr quidam ſol lucete erꝰ ertio ſic. nõ ſcquit᷑ oẽ aĩal pᷣter ſoꝛtẽ cur g⸗ nt· ergo quoddam ajal pter loꝛtẽ currit xtgo ad pita 50 tem vlis nõ ſequi᷑ vitas ꝑricnlaris Muarro ſic. in bon a ↄñ̃a cõſequens includit in antecedente.ſcd ĩ falſitate particularis nõ includit᷑ falſitas vłis· quia i Pricular nõ indudit ſua vlis. ergo ad falſitatẽ ꝑticu laris nõ ſeqnit falſitas vniuerſalis. . 1 uintꝰ ſic. vbicũq; ſubiectũ tenetꝓ equahb B b ſitis ⁊ ẽ idẽ Fpdicati bi eadem eſt cauja ð 3Peans. ſed ĩ vniuerſali ⁊ ꝑticulari ibi lubiectũ tener pꝛo equalib⸗ ſnppoſitis:aliter nð eſſent oppolite. ergo habent eqn⸗ cem cquſam pitatis ⁊ faliitatisq̃re ad falſitatẽ vni nerſalis ſequit᷑ falſitas pticularis. Ad pꝛimũ ðꝛ. ꝙ ad põnem vniuerſalis incõplexiqð eſt uꝑius ali uius inferioꝛis nõ ſequit᷑ poſitio ſue pticularis. ſec ad poſitionẽ vniuerſalis complexi qð eſt vniuerſalis pꝛopõ ſequit᷑ poſitio ſue pticularis qð eſt poſitis ꝑti⸗ cularis.⁊ de iſta vniueriali ⁊ ꝑticulari eſt hic ad pꝛo poſitũ. d ſcõᷣm ðꝛꝙ kʒ in illis pꝛopõnib ſequat᷑ ad xticiilarem vniuerſalis ſua: hoc tamen eñt gratia materie. quia nõ ſequitur in omnibus. vnde due pꝛi me ſũt in materia narutali in qua vniuerſalis ⁊ par ticularis equipollent quo ad veritatem.⁊in alijs eſt vnum ſolũ ſuppoſitũ jubierti.quareſi particularis ẽ vera ⁊ vlis eti ra ⁊ vlis etiã ẽ ÿa¶ Id remũ ðꝛ ꝙ male capitur ꝑri ularis illiꝰ vlis. qꝛ excluſio non poteſtaddi termi no accepto in ꝑticulari ſed ſoli termĩo vłrcupto.⁊ ſis . eriꝑticularis aliqð gĩal aliud aſoꝛ. currit.⁊ bene ſequit᷑ ad ſuã vłem.¶I pticularis non foꝛmali includat᷑ falſitas vłis ñ dq̃rtũ ðꝛ ꝙ lʒ in falſi⸗ . .. bene vruatt qꝛ in hoc ꝙpᷣdicarũ falſe ðꝛ de ſubiecto qð lufficit ad falſitatẽ eius vlis. ʒ in vli⁊ ꝑticulari pᷣdicatũ de eqᷓlibo ſupoſitis ſubie eti dicat: non tñ eodẽ modo, qꝛ ſubiectũ in vłi diſtri buit᷑ pꝛo oib ſuis ſuppolitis in actu. ſed in ꝑticulaꝰ ri ſolů tenetur pꝛooĩbus ſuppoſitis ſubiecti in aptitu dine non actu. actu ÿo pꝛo vno. 16 e. accidens ⁊ per cohtrapoſitionem. que eſt paſſio pꝛopõnũ vtroq; termino part cpantiũ Dir conſequenter determinat de con uerſione que eſt paſſio pꝛopõnũ vtroq; term eparr ogice de ſuis ſpecieb.ideo autoꝛ nõ diuidit illãm in cõi.ſʒ ſo lum diuidit eam.⁊ poſtea diuidit eam in ſuis ſpecie hus que diuiſiones dant᷑de cõuerſione in particula ri ⁊ nõ in cõi. ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ cõuerſio capitur duplicit no mõ pꝛo quacũq; mutatiõe rei.ſ pꝛo mutatioe de vna re in aliã ſicut cõuerſio de bono iñ malũ ⁊ aque in vinðj⁊ ſie ðꝛ ram de ↄuerſiõereꝝ qᷓ;) ſ q etiam tõſeqͥntiarũ Alio mõ capit᷑pecia liter ſolũꝓ cõuerſiõe pꝛopõnis vnĩn ʒliam que eſt f vaſſio põnũ que ↄuertũt ſic hic capit᷑⁊ nõ pꝛĩ mõ Bcendũ?? ꝙ ↄuerſio adbur triplr ↄſidera? vno mno docðier x oi mtatõne vnrpolitõis in alã e falſe ðꝛꝓ aliquo d quinrüð: ꝙ Iiẽ ppõnũ ꝑticipãtiũ vtroq; termino oꝛdi neecõuerſotriplexẽcõuerſio.ſ.ſ implex per).— 6 9 . Fe⸗— „ ₰ „ Zbc c . 3 1 8 . Meu 4—— 3 F 0 „ Fe—— S— 2 vtach —— auid& Vſo 8 C Lſtgn l⸗ etneeetilen in tetminis 3uerſtonin on ſeo P*9)2— — „ * — 1 — Kra q̃liratẽ q̃ ↄuenn oĩb de rõtingenti ad vtrũliber j agit Areit. in pꝛimo pꝛioꝝ· Scðocapiłↄuerſio mi u cõiter ꝓut eſt mutatio ſubiẽcii in pᷣclicrũ⁊ ecð tra.ſiue ſit in bona ↄſequẽtia ſiue nõ vnpoſitiõis in aliã. Tercio capiiꝓpꝛie p mutatõne plicae in 6 t dicẽdo ſoꝛtẽ currere? ↄringkes. oꝛ.cur.nõ ẽↄtin. ð ictũ ⁊ echtra in bona⸗ equttia vnippoſitionis ad ſe llã. Vnde mutatio ſubiecti in pᷣdicatũ ẽ duplex ſcʒ — Ina eſt ſiritenmninoꝝ vbiẽ ta o⸗ kerſio vocat debita. Alia ẽ ↄueriio terminoꝝ vhi nð xſt bona ↄlequẽtia vn ꝰad ãliãqplitõem· It ð? in debitn niutatio cũ cõuerſio ſic magisꝓpꝛie ſignificat nutationẽ ſitus terminoꝝ ꝓpoſitiõis cũ honã conſe⸗ quentia vnipoſitõis ad ailã quã ignificet veram mutationẽ ſoiũ. Et iſa rutatio folũ hor modo ꝓ⸗ pꝛie hic vocat᷑uerſio. ¶ Sciendũʒ?ꝙiouerſio ſiedif jinit· Eöuerſio eſt golinonß cathegozicꝝ vtroch terminò pticpantiũ oꝛdine ecõuerſo vntad aliãfoit alis cquẽtia. In qug diffinitõne ponit᷑foꝛmaliſ Sſequẽtia locd generis· Conſequentia eĩ ſuprꝰẽ ad duerſionẽ ⁊ ad alias ↄieduẽtias ſiuplices xln cð⸗ ſequentia feꝛmalis eſt que rener in oibus teiminis IMmili foꝛma amuẽdiwtẽts· Deinde ponirpoſic hñ vrroq; termins pricipantiũ vd differentiãgpoſitio nñ que nõ ſunt vtroq; temino ꝑticipãtes ſicutiitiin enchimemate vel in exemplo. Et ðꝛ oꝛdine econuer o ad differentiã ꝓpoſitionũ eodẽ oꝛdine ꝑricipantiũ ſicut eſt ↄſequẽtia inter ſubalternas ⁊ equipollẽtes. Erx quib ptʒ ꝙ in qualibet cõuerſione cuzſ it conſe quentia due requiruniꝓpoſit iones ⁊ pꝛima dicit cõ Verſa ſetundeꝛ antecedens reſpic u alterius ſecundu ßo diot̃ conuertens ⁊ ↄſequens in oꝛdine ad pꝛimã ciendũ quae ꝙ ꝓponum triplex eſt ↄuerſioſ⸗ nmnplex ꝑ accidẽs ⁊ per ↄtrapoſitionẽ· Cuius diui⸗ ſionis ſic habetur ſurficiẽtia· q oĩs ↄueiſio eſt ↄñtia ynius ꝓpõnis ad aliã eũ mutatione terminoꝝ·vłer ßo ile ppõnes habent contrariã põnem ſiccin vn Ppp dne ponant᷑ termini finiti ⁊ in alia teimini infini ⁊i⁊ ſic eſt cõuerſio per ↄtrapõnem.vel hahent ymi jem põnem ſic ꝙ in vrraq; termini teneani eodẽ mõ ⁊hoc dupł qꝛ vel vna imediate? cõuertibiłt ſeqtur àd aliã ⁊ ſic eſt cõnerſio ſmplex vel vna ſequit᷑ non duertibiliter ad alã ⁊ non niſi ex ↄñti.⁊ ſiceſt cõuer jio per aceidẽs in qua conuertes non ſecuit᷑ imedia⸗ ge ad cõᷣuerſam · ſed per alterãſ.rõne vnius ꝓpõnis que primo ſequit ad cõuerſam af quã ſecuitur ſua uit᷑ pꝛimo ſic. Conueiſio ðᷣꝛ nutatio ddicati in ſub iectũ· ſed pᷣdicatũ cũ abeat rationẽ foꝛme non poteſt anẽ materie nec ecõ mutaꝝi in ubiectũ gphet rati murſtuhl⸗ tra. eisoulẽtſio ñð elt poſ Becüdo ſic ↄucꝝ Rio eſt mutatio ſitus termimnoꝝ ppẽnis 6 go debetdi enuerſio non ẽ oliqua arbumẽtatio cũ in iꝑſa nullũ ir mediũ.ergo conuerſio nonẽ con ſeq̃ntia foꝛmalis Quarto ſic homo ⁊ rilbile ↄuentunt? m̃ nõ con neruniper aliquã ſpeciẽ tõuerhonis. ergo hic male ponunt᷑tres ſpẽs cõuerſionis.⸗ Quinto ſic. ariſtote les ſufficienter enumerans ſpẽs duerſionis nõ ponit guerſionẽ per cõtrapoluionẽemo male hic enumte, iẽ bona ðſequẽtia ⁊ Ma cõ ꝛimus vał. Ad pꝛim vꝛ ꝙ cõuerſio eſt poſibilis cũ oñ̃⸗ ue cauſe ſint poſſi biles.⁊ lʒ pᷣdicatum foꝛmaliter ca ptum ſub iſta intentione pᷣdicgti non põt mutari in ſubiectũ.tamẽ pᷣdicatũ quanrñ ad id qð eſt bene con uernt᷑ in ſubiectũa ctõtra· Ad ſcðᷣm ðᷣꝛ ꝙ cõuerſio ponſiderata quo ad id a quo nomẽ imponit eſt bene aſſio terminox · Pr ẽ cõuerſio quaſi ſimul verſio iAbiecti inpᷣdicatũ.ſed quanti ad id cui nomẽ ipos nitur ðꝛ paſſioꝓpõnum.⁊ etiũ mutatio teminoꝝ nõ cõuenit tenninis abſolute ſed vt ſunt ingõne.⁊ iõ tonuerſio eit exñ̃ri conueniẽs gpõ⸗ nibus terminoꝝ. Ad teniũ ðꝛꝙ lʒ conuerſio non ſit argumẽtatioppter hoctamẽ nõ ſequitꝙ nð ſii cõ ſequentia foꝛmaliðqꝛ ↄñtia eſt quoddã ſuꝑius od argumẽtationẽ ⁊ ad conſeq̃ntigs ſimplices cuiufmo di eſt conuerſio.ySd quanũ ðꝛꝙ lʒ bomo ⁊ riſibi lehẽant conuertibilitatẽ inter ſe nõ tamẽ võuerſionẽ onuerſio eiñ conuertibilttas ⁊ cõuertẽtia ſicdiffe⸗ rũt.qꝛ wnuertibilitas ẽ paſſio terminoꝝ qui de ſe iui cem pificant᷑ conueribiit. Et conuerſio eſt paſſio ꝓ⸗ põnumſed conuertẽtia ẽ paſſio relatiuoꝝ que ad feĩ uicẽreferunt᷑. vt pater ⁊ fillus Iid quintum ðꝛ& Zriſto.ſolum vonliderauit conuerſionẽ vt per ipam ſit reducto ſyllogiſmoꝝ imperfectoꝝ ad ꝑfectos.⁊ cõ uerſio per contrapoſitionẽ ad hoc non deferuit.quia in ipſa non manẽt idem termini qui debent maneſe in reductione ſyllogiſmoꝝ impꝑfectoꝝ ad perfectos.iõ non enimeratur ab ariſtoeele Sed perrus hiſpanus conſiderat conuerſionẽ vt paſſio ꝓpõnũ · ſed cduerſio per contrapoſitionẽ eſt paſſio ꝓpõnũ.ideo ipſam enu merauit inter ſpẽs conuerſionis. vnde ꝓuenit etiã ꝙ iſte autoꝛ determinar de ↄuerſiõe in pꝛuno tracatu. ſed ariſto. determiat decõuerſiõe in li. de ſyllogilmo⸗· Konnerſio ſimpler eſt quando de ſubiecto fit baichuf ſehiehtelhble nn manẽ reeadem qijãlitate⁊ quantitate ꝓpoſuiõis Ethoemodoch̃uertitur vlis negatina ĩſe· ⁊ pticularis affirmatiua in ſe. vt hullus põ eſt lapis.ergo nullus lapis eſt hõ · aliqs hõ eſt aiol. ergo aliquod aialeſt homo · Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionẽ cõuerſionis. hic cõ ſeq̃nter determinat de mẽbꝛis eius. Et qi in conuer ſione ſimplici ⁊ ꝑ accidens manẽt idẽ termini n rẽ? vocẽ ſil· ⁊ in rõuerſione ꝑ contrapoſitionẽ manẽt idẽ termini ſolũ&m vocem ⁊ variant᷑ km heationẽ. ideo pꝛius detetiminaturde conuerſione ſimplici ⁊ per ac cidens qᷓ; de alla. Et qꝛ in conuerſione ſimplciẽſim plex mutatio ſitus terminoꝝ ⁊ mitat᷑nec quantitas nec qualitas ꝓpõnis·⁊ in conuerſione ꝑ accidens eſt niutatio quantitatis cñ mutationeſitus termino?ũ ides pꝛius agit de conuerſione ſimplici qᷓ; de conuer ſione ꝑ accidẽs Sciendũ eſt pꝛimo ꝙ ↄucrſio ſim plerẽ mutatio pᷣdicati in ſubiecũ? econtra manents — tadẽ qualitate ⁊ quãtitate· in quã diffinitione poni njutatio loco generis · deinde ponit᷑ pᷣdicati in ſubies ctũ ad differentiã conuerſionis ꝑ contrapſitionẽvbi non mutatſimpliciter pᷣdicatũ in ſubiecrũ. ſed mutãt termini finiti in terminos infinitos ⁊ ſic variani fm ßeata. Meinde ponit᷑ manente eadẽ qualitate? quan ℳ . um nare polinöis atiuaiſe. ullus hö alihs hö 0. onis hi eõ qꝛ iu comer minifnr manẽt idẽ unn deo ape ac nlaclm unks auusc xminoꝛ de onuer ucrſio ſim manenl n poni in ſubie itonẽybl c murit runi fm nqun — . „t — †2* . mo⁊ hm̃ Fr audens ybtrüfinſewei ſ- tit ſed m ſuã ꝑticularẽ. Et inde eſt ꝙ in iſta conuer ** 2 ꝙ hic remaneat eadè qualitas ⁊ quãtitas in nume roců conuertẽs? conuerſa differant numerg. ſed ma Cractatus. titate ad differentiã conuerſionis ꝑ accidens vbieſt mutatio quãtiatis ꝓpõnis Mon iñ eit intelligendũ net eadẽ qualitas ⁊ quãtitas in ſpede. ſcðᷣo ꝙ iſta ↄuerſio ðꝛ ſimplex duplici de „ q ihreſt mutatio ſimplex pdicat in ſubiectũ ⁊ econ uerſo ſine aliqua mutatione qualiratis ⁊ quãtitatis Ied in ronuerſioneꝑaccidens ⁊ ꝑ contrapoſitioneʒ non ẽ ſimplex mutatio terminoꝝ ci in conuerſione ꝑ accidens mutet᷑ quãtitas. In conuerſione aũt ꝑcon „ trapoſitionẽ mutant᷑termini finiti in terminos infi Seſne eſt qꝛin bacconuerſionepõ ꝑſepꝛi etotã connertit᷑ ⁊ noñtiã ꝑtis ſicit in cõuerſione ꝑ accidens vbi vlis Em ſe totã non cõuer fione vna ꝓpõ conuertit᷑ ſimpł in aliã.⁊ ideo in con uerſione ſimplici eſt conſe q̃ntia conuertibilis.qꝛ ſicut onuertẽs ſequit᷑ ad cõuerſam.ita ecõtra conuerſa ad 6 — pis ẽhõ ʒdiat iſt nlts co nuertetnẽ. qð nõ fit in conuerſione ꝑ accidẽs.vnde lʒ ꝑticularis conuertẽs ſequat᷑ ad vłem.non tñ ecõtra vtlʒ bene ſequat᷑ois hõ eſt aial. ergo quoddã aia lẽ homo · nontamẽ econtta · ¶ Sciendũ tertio ꝙ hm cõ⸗ nerſionẽ ſimplicẽ conuertit᷑ ꝑticularis affirmatiua ⁊ vlis negatiua. qꝛ bene ſequi quidã homoẽ animal ergo qðdã aial eſt hõ. ⁊ eſt ibi mutatio pᷣdicati ĩ ſ ub iecrũ ⁊ econtra emo eſt bona conuerſio. añs ꝓbat᷑ qa ſi iſta lit vera qͥdam hõ eſt aial. opoꝛret ꝙ aliqͥd ideʒ ſit homo ⁊ aial⁊ tũc ſumat᷑ illud idẽ qð eſthomo ⁊ alz vocct ſortes. ⁊tůc arguatgerſilogimũ eroon toꝛiũ.iner terminis ſingularily factñ ſoꝛtes eſt homo ⁊ idem ſoꝛeſt aial. engo quoddã aial eſt hõ. que ſeqt᷑ ad iſtã quidã homo ẽaĩal. ad quam ſequuntp̃miſſe . ſilogiſmi expoſitoꝛij. ¶ Seiendũ quartog in i bat ſic. qꝛ hñ ſequit. nullus hõ eſt lapis.ꝗᷓ nullus la pis eſt hõ. Et ẽ mutatio pᷣdicati in ſi ublectuz. Ergo cõuerſio ẽ bona. Antecedẽs ptz qꝛ oĩs illa ↄſequẽtia ẽ bona in q̃ ad opoſicũ 2ſequetis ſequioppolitum antecedẽtis.ſʒ ſicẽ de iſta. q ad iſtã qdã lapis eſt hõ ᷓ eft Idictoꝛia ↄñtis ſequit᷑ iſta.qdã hõ eſt lapis per ↄuerſionẽ ſimplicẽ iũ pꝛius ꝓbatã.⁊ iſta eſt oppoiitũ añcedẽtis.qᷓ pꝛima ↄſequẽria ẽ neceſſaria. Et pᷣtalit᷑ ſic ꝓbar nits hõ eſt lapis.ꝗᷓ nlts lapis ẽ hõ. qꝛ oppo⸗ ſirũ ↄſequẽtis nõ ſtabit cñ añcedẽte qʒ ſi fic ſequere᷑ F due Idictoꝛie ſtarẽt ſjl inyeritate. ꝙꝛ iſt qdam la pis eſt hõEt ex iſta aliqs lapis eſt hõ que ẽ oppoſita ↄſequẽtis infert iſta · ali⸗ qͥs hõ eſt lapis que ẽoppoſita antecedẽti.ꝗᷓ opoꝛtet ÿᷣ mã ↄequentiã eſſe neceiſarũã. Cõtra pᷣdicta argu itur pꝛimo ſic. In oĩ ↄuerſione ẽ mutatio pᷣdicati in ſubiectũ. ⁊ ſubiecti in pᷣdicarũ.q in qualibet uerſio n ſũt ples mutatões.⁊ ꝑ ↄñs ẽſtcõuerſio ſimplex. Scðo ſic. hec eſt ↄuerito ſimplex ſoꝛtes ẽ hõ.ᷓqj⸗ dã hõ eſt ſoꝛ.⁊ tñ ibi jð remanet eadẽ qᷓ;titas a ma ſit ſingularis ⁊ ſcð ꝑticular⸗ plex nõ fit manẽte eadẽ qᷓttate⸗j Tercio ſic nõ ſeqᷓt nullus hõ ẽ ſpẽs· ᷓ ninllã ſpẽs ẽ hõꝛcũ antecedẽs ſit verũ.⁊ ñs falſũ.qꝛ ſu ſpẽs eſt homo· emo vlis negatiua nõ bñ ʒuertit᷑. Quarto ſic. Nõ ſequiinullus ſenex erit puer. erj uerſione ſimplici etiã Zuertit vlis negatiia. ꝓ inur 5 Conuerſio àccidẽseſt ro ilerſio ſim ⸗ Stradictoꝛigẽ yera. ſcʒ gliq ßo nullng puer erit ſener cñ antecedẽs ſit verñ ⁊ con equẽngfaiſũ. ergo ſimplexcõuerſio vlis negatiue ñ valety Muinto iic. Kon ſequit᷑ quidã lapis eſt in muro. ergo quidã mutus eſt in lapide. ergo ꝑticula⸗ ris affimatiua non bene ↄuertit᷑ fimpliciter. Zd pimũ ðꝛ.ꝙ licet in cõuerſiõe ſimplici ſint due muta tiones in numeroqᷓ;tũ ad terminos ꝓpõnis·tñ ẽyna tm̃ in ſpẽ ſcʒ mutatio ſitus terminoꝝ.⁊ non eſt com⸗ plecrẽs plures mutatões in ſ pẽ ſicut eſt in alijs con⸗ uerſionib. ſcðᷣm ðꝛ.ꝙ licet in iſta ↄuerſiõe nõ maneat eadẽ qᷓ;titas qᷓtũ ad modũ enũciandit re maneteadẽ pᷣtnał qᷓ;tum ad idꝓ quo verificant᷑ile pones. ſievna ſingular tiñ ꝓpno ſuppoſito ſuppo nit. ita ꝑricularis ⁊ indiffinita· Rõneciꝰde ſingul nib ꝑticularib⁊ indiffinitis idem eſt iudieiũ qᷓ;tuz eſt ſpecies debet ſit conuerti ergo nulla ſpẽs eſt aliqs homo q ad hoe ꝙ homo in ſcha euidenter tenea p ſuppoſitis ſicut in pꝛima. opoꝛtet ſibi addere ꝑticula e ſignũ A d quartũ dici?ꝙ ille due nullus ſener eiit puet·⁊ nu llus puer erit ſenex. poſſũt capi in fen⸗ ſu cõpoſito ⁊ tunc eſt ſenſus· Nulius ſenex ſub foꝛ⸗ ma ſenis eſt puer· ⁊ nullus puer ſub foꝛma puerierit lener·⁊ ſic ambe ſůt vere · Iliopoſſi unt capl in ſenſu diuiſo.⁊ ſic eſt ſenſus.nullus puer qᷓ;tũ ad id qð eſt erit ſenex.⁊ nullus qᷓ;tũ au id qʒ eſt erit puer. Et pꝛima eſt falſa ſicut ⁊ ſcha.qꝛ ibi ſenex ſugonit pꝛo oibus ſenib pñtib ⁊ futuris rne verbi de futuro et P illis diſtribui᷑ Wodo ꝓ aliq̃ futuro ſiue qui foꝛ⸗ ſan cras naſcet᷑verũ eſt dicere ꝙ eritpuer¶ Ad qͥn⸗ tů diciꝙ illa nõ bene cõuertit᷑ quidã lapis eſtin mu ro.ſed debet ſie uerti.uoddam ens in muro eſt la⸗ pis. qꝛ pꝛecicarũ pꝛime non eſt murus· ſed ens ĩmu ro · Et ſimitr de iſtis quidão lis eſt! dam vinum eſt in dolio ⁊. F. Conuerſ s eſtqñ de ſubiecto fitpꝛedicatũ. ⁊depꝛedicato ſ ubiectũ.manẽ⸗ teeadẽ qualitate ſed mutata qᷓ;ritate. Etß modo ↄuerti᷑ vlis affirmatina in particu/ larẽ affirmatiuã.⁊ vlis negatinain ꝑticula— rem negatiuã. yt oĩs homo eſt aial.ergo qð dam aĩal eſt honio. nullus homo eſt lapis. ergo qnidam lapis non eſt homo. Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ↄuerſ ione ſimplic e, — „ 8 in qua eſt ſolũ mutatio pᷣdicati in ſubiectũ ⁊ecõtra. VBic ↄñr deter de ↄuerſiõe ꝑ accidens.in qua ſtdue mutatões ſcʒpᷣdicati ⁊ ſubiecti.⁊ mutatio qᷓ;ᷓtitatꝭ ip̃i us põnis · ipm pꝛimo ſic diffiniens. Cõuerſio ꝑ ac cidens eſt mutatio dicati in ſubiecũ.⁊econtra ma nente eadẽ qualitate. ſed mutata qᷓ;titate. Luiꝰdiuii onis eſt eadẽ explicatio ſicut pᷣcedentis. pꝛeter hocꝙĩ lta ponit᷑ mutata qᷓ;titate adi differentiã cõuerſionis ſimplicis. ¶ Sciendũ eſt pꝛimo· ꝙ cõuerſio dicẽper accidẽs. qꝛ P pam ꝓpoſitio non ↄnertit᷑m ſe reg ſ⸗ ſepꝛimo.ſ gr̃a ꝑticularis ⁊ ᷣm ſuam ꝑticularem vd „2* oninis homo eſt animal. ↄuertit᷑ in iſtam quoddam animaleſt hõ. Pꝛima em̃ non conuerti᷑. niſi ratione ſue ꝑticularis ſcʒ quidam hõ eſt animal. qus conuer † † 7 3 2(6 5 — N Al Z — g.ſteluute 9 — Fabn8. 2 4——— 5——.— . e us ꝑticulates etiar cohuertens ſequit ad ipſã m ptẽ eius ⁊ nõ ple pꝛimo qð Auenit alcui ᷣm ſuam ptẽ ⁊ nõ hm torũ h ſivi ↄuenit ꝑ accidens ⁊ ꝑ olterũ deo talis Zuerſio bñ dictꝑ accidens · ¶ Bcendũ eſt Icðoᷓ ßm̃ hanc ↄuerſionẽ debite ↄuertit᷑ vlis affir⸗ matiua in ꝑticularẽ affirmatiuã ꝓbat᷑. q? hec eſt bõa ſequentia.omĩs hõ eſt aial. ergo quoddã animolẽ pᷣõ.ergo eſt debita cõuerſio. cñ ↄuerſio ſit cõſequẽtia foꝛmalis vnꝰppõnis ad aliã cũ mutatione ſubiecti in pᷣdicatũ ⁊ econtra. Et añs ꝓbat᷑· qꝛ ad iſtam · om̃is põ eſt aĩalſequit᷑ iſta quidã hõ eſt aĩal. erßo quod dã gial eſt homo ꝑ cõuerſionẽ limplicẽ ꝑricularis at firmatiue.ꝗᷓ de pꝛimo ad vltimũ bene ſequit᷑oĩs ho⸗ mocltale. aoqnocalaictpedu quce guit aq 2quenʒ hone leguẽne ſequiad Ais el⸗ dei ſic vlis alſirmat ua bene ↄuer rit ꝑacciden ₰ to ad diſtributũ ex parte pᷣdicati pꝛime qð non dilti —„ puit᷑in pꝛima ed quod eſt pꝛedicatiũ vniuerſalis ꝓpõ nis affirmatiue ⁊ m̃ diſtribueret᷑in conuertẽte. qʒ o neret ſubiectũ ꝓpõis vniuerſalis affirmatiue · Sci endũeſt tercio ꝙ in cõuerfioneꝑ accidens hene ↄuer tit vłis negariua· ꝓbat᷑· quia hec eſt cõſequẽtia bona cũ trãſpoſitõe terminoꝝ · nullus hõẽſt lapi ero q dam lapis nõ eſt homo ergo vlis negariua beñe con uertit᷑ꝑ accidens ne tecedẽs ptʒ · quia bene ſequit- nullus hõ eit lapis.· ero nlłs lapis ẽ homoꝝ uetſi onẽ ſimplicẽ vlis negatiue. Ad quaʒ ſequit ita qᷓ⸗ dam lapis nõ eſthomo p ſequebat ud— ibi eſt bona ↄſequẽtia. Iteʒ ſi nõ ſequat᷑ ni eſt homo. tradictoꝛiũ conſequẽtis ſtabit verẽ cũ an⸗ tecedente. ſcʒ. õis lapis eſt homo · ſed ad p̃am ſeqt quidam hö eſt iapis ꝑ conuerſionẽ ꝑ accidens ergo tradictoꝛie ſtabũt ſimul in veritate qð eſt impolſibi e. Et ſimilt poſſet pꝛobari conuerſio ꝑ accidẽs vlis aff rmatue· ¶ Sclendũ quarto· ꝙ vt ſupponi ĩ hac 3— vltuma ꝓbatione in of̃i mala conſequi ntia oppoſitũ ueitis poteit ſtare in veritte cum anreredentẽn 22 Rurati eſt. quia in of̃ mala cõſequskla diis põt eiſe verũ conſequẽte erñte falſo. Et ideo opolitũ cõ ſequentis etꝰpoteſt ſtare in veritate cum anteceden⸗ te. Eindecũ conſequẽtia non dict᷑ mala niſiqꝛ conſc⸗ quens eius nõ incudit᷑ in antecedente.· ſed poteſt eſſe ẽ ſubalternaꝝ ergd bñ s homo eſt lapis. ergo quidã lapis no verñũ ↄſequente exiſtente falſo · erßo vniuerlalis affir matiua nõ bene cõuerti ꝑ accidens. ¶¶ Quaro ſic. Pon ſequit᷑ nullus homo eſt mulier: ergo quedam mulier non eſt homo · ergo vniuerſalis negatiua noꝰ conuertit᷑ per accidens. Muinnto ſic. Ron ſequit᷑ nuliũ animal pꝛeter helem eſt rationale ergo quod⸗ dam rationale nõ eſt animal pꝛeter hoĩem · ergo vnt uerſalis negatiua non debite conuerti?᷑ꝑ accidens. Id pꝛimũ dici. ꝙ mutata qᷓ;ritate mutat᷑ quali⸗ ias fᷣm numerũ.quia qualitas ſequit᷑ qᷓ;titatem in eſſe numerali ſed mutata in ſpecie non opo? tet mutare qualitatem in ſp cificum non ſequi? de illa mutatione eſt ad poſitum. ſe ðiᷓ̃is honio videt lapidem· ſed debet ſic cõuerti.er⸗ ßo quoddam videns lapidem eſt homo P ecie· qꝛ ᷣm ſuum eſſe ſpe m dicit.ꝙ illa non bene cõuerit — Id in em — bona conterſione rorũ id qð ponit᷑a pte piedicati in Vnchet leckt⸗ ni in alia à pte lubiecti. ¶ Ac tercium rc; ia nõ bene conertit quia in iſta· omnis ho⸗ mo eit moꝛtuus.homo ſupponit ꝓ pñtibus? p ſimul rõne illius ꝑticipi pᷣteriti tꝑis moꝛruus? in alia ꝓ pñtibus ſolũ. qꝛ non ampliat ſed debet ſic cõ⸗ uerti.gĩs homo eſt moꝛtuus · ergo quoddam moꝛr um fuit homo· Wñ tenendũ eſt ꝑ regula ꝙter mim õuertentis chuerſe debent teneri eque S F ene ütrice ſcʒ ꝓ cqualib ſuppſitis. aliter ile nõ eiſent pticipãtes in vtroq; termino· ideo iſta ſicc uerti. Dis hõ eſt generandus. ergo quoddã generã dum ert homo·⁊ debet poni verbum fururi fpis· x pomo ſtet in ſcða ꝓ futuris ſicut in pꝛima Adq̃r rñ ðꝛ·ꝙ illa nõ bene cõuertif ſed debet ſic cõuerti nł — lus ho eſt inkier.ꝗᷓ quedã mlier nð eſt bõ maſculus ⁊ ponit᷑ihi maſcius vt hõ ſtet in ſcðᷣa viris ſicuti pꝛima.i Ad quintũ ðꝛꝙ illa male uertit᷑. ſed deñ bet ſi cõuerti nullũ aĩal pꝛeter hoſem eſt rõnale.ero quoddã rõnale nõ eſt aĩal·aliud ab hoie reſoluendo pꝛeter in aliud ⁊ ab ⁊ ſic de exceptiuis que habẽt ſpe⸗ tales modos cõueſſionis vt videt᷑in ꝑuis logicalibꝰ quõ ſpecialrin ſpeciali cõuertun᷑-· ¶ ðuerſio ꝑorrapoſitionẽ eſtqñde ſub⸗ iecto fitᷣdicarũ ⁊ de pdicato ſubiectũ mã⸗ nente eadẽ q̃litate? qᷓ;litate· mutat termi nis finitis in terminos infinitos Et hoc falſů antecedente exiſtente vero · Ideo ſuũ oppoliuʒ poteſt eẽ verũ iũ antecedenteraliꝭ ſen ech — ntra in cenſeutrer vi ai , cet ex falſo ãliñ ſequat verum. E qbus ph ꝙ vn g—* affirmatiua ⁊ vłis negatiua bene ronner . turꝑ accidens · ſed nulla ꝑricularis põt conueri per nccidens · quia ſic coñuerteret᷑ in vniuerſalẽ ſed ad ꝑ⸗ mecdocõuertit vlis affirmatiua in ſe. ipti⸗ cularis negatina in ſe vroſs hõ eſt aial er⸗ go om̃e nõ aialeſt nõ hõ. Añ v. Feciſim⸗ pircõuertitengp acci. Aſtop cõtra ſic fit cõuerſiorota. Aſſerit gnegateſũt vlrambe Riſierit inegaro ſũt ticuiariter ambo· Ec cetibi ſim armigeros acarma bonoc S ℳ rcularẽ nunqᷓ; ſequit᷑ foꝛmaliterꝓpolitio vlis· ꝑricularis nõ conuertit᷑ꝑ accidens- Contra pdetã 5 v GE . arguit pꝛimo ſic. Qualitas rei ſequit᷑quãtitatẽ elus nonee ilud ſignũqð eſt jub 63 ergo mutara qᷓtitute mutat᷑ qualitas · ergo in cer tertð poſitõis q̃ debetpuertiqðcũc ſit illõ ſione ꝑ accidens nõ maneteadem qualitas qlltate debet po niſu totũ pᷣdicatũ? reducereipᷣm Sieeeene eantteſeeeeene 2. minc.erg nniniri. n falis ofinnatiua non bene conuerti᷑ꝑ arcisens⸗ peularito indittiniti⸗ ningutn Tercio ſic Non ſequit᷑ om̃is homo eſt moꝛtuus Poſtqᷓ; autoꝛ deter. de uerſione ſimplici ergo quoddam moꝛtuũ eſt homocu añs poſſet eiſe dens vbi mutant᷑tennini im ſitũ ſolũ. Hic ↄůr det minat de conuerſione ꝑ contrapoſitionẽ vbi mutant᷑ .. ⸗—— bE ſ M —„ 412 . 7 7 5„„—„. 43 S cce a6ß pye Lafl nſ 5 ——— ⸗ E 2 Shenni ni finiti fmſiũ⁊ ſignificata ſilipſũp̃mo ſicdit ſ ad ſubiecũ. Et ß intelligendũẽ in cõuerſione ſim⸗ 55 W 3 un 83 finieus· Köuerſio ꝑ contrapoſitionẽ eſt mutatio pᷣdi plici⁊ ꝑtrapoſitionẽ. vbi manet eadẽ qualitas.⁊ qᷓ; Fon ſut äti in ſubiectũ ⁊ econtra.manẽte eadẽ qualitate? titas ⁊ ſignũ ·⁊ nõ intelliget᷑ de cõuerſione ꝑ acudens titate. ſed mutatis terminis finitis in terminos infiꝰ vbi mutat qᷓ;titas ⁊ ꝑ ↄſcquẽs ſignũ. m nota a% nitos. Cuwdiffinitõis ſilis eſt explicatio.ſicut p̃cedẽ⸗ ite? ſingu-S——„.. tiũ.niſi in hot ꝙ ponit᷑ mutatis terminis finitis ĩter iatis. Ratio eft. quia ſicut ſingulari„ minos infinitos · ad differentiq cõuerſionis ſimplicis infinitus rradicunt ideo dicunt᷑habere cõtrariam poſitionẽ ⁊ nõ ſimilẽß qʒ in iſta cõuerſione · termini 5 ꝛ niti mutant᷑ in terminos infinitos habẽtes rontra⸗ poſiitionem terminis finitis.ideo/ ralis conueriio dicit᷑ ꝑ ↄtrapoſitionẽ. Vlñ qꝛ terminꝰfinitus ⁊ infi⸗ nitus cõtradicũt vt dictũ eſt. Et inqᷓ;rũ vnũ ↄtradi⸗ ↄtradictoꝛiũ eſt minus cõe⁊ de paucioꝛibꝰ dicit. Jõ nus Ifinitus eſt ſpecialios.vt ptʒ ꝑ erempla. Kial em̃ eſt cõmuniꝰqᷓ; hõ ſʒ ecõuerſo.nõhomo eſtcõmunꝰqᷓ; nõ aial.q ðᷣꝛ de oĩbus alijs ab aiali.⁊ cũñ hoc ðꝛ de alijs aĩalibus ab hoĩe.ſed nõaĩal ſolũ ðᷣꝛ de alijs ab aiali.¶ Saiendũ eſt ſcðᷣo· ꝙ ꝑ iſtam ↄuerſionẽ debi⸗ te ↄuertit vlis affirmatiua invlem affimatiuã. Pꝛo bat᷑qꝛ hec eſt bona ↄſequẽtia ⁊ cõuerꝰio ꝑ contrapo⸗ ſitionẽ. vt oĩs hõ eſt aial· ergo om̃e nõ gjalcſt nõho⸗ mo.⁊ ſic vlis affiruuatiuã Zuertit᷑ ꝑ cõtrapoſitõeʒ añs ptʒ· qꝛ bene ſequit᷑ oĩs ho eſt aĩal.qᷓ oĩs hõ no eſt nõaĩai. qʒ aĩal ⁊ nõ̃aĩal ↄtradicũt. ⁊ vltra bene ſ e tur oĩs hõ non eſt nõajal· qᷓ om̃e nõaĩal nõ eſt homo ꝑ ↄuerſionẽ ſumplicẽ vłis negatiue. Et vltra bene ſe pomo.qꝛ homo ⁊ nõ hõ ↄtradicũt. Ideo de quo ne⸗ gatr̃ homo de illo verificat᷑ nõ hõ. ergo de pꝛimo ad vltmñ hene ſequit᷑. oĩs hõ eſt aĩal. ergo om̃e nõ aĩal ẽ nonhomo. Aliter eriã poteſt ꝓbari. qꝛ ſicut aial ẽ ſu⸗ perius ad hoĩem.ita nõhomo ad nðaial rõne infini⸗ tarõnis ſicut pꝛiꝰdictũ ẽ.ergo ſicut gĩal verificar ð ho mine.ita nõhomo de nõanimali. ¶ Sciendũ tercio ꝙ ꝑticularis negatiua bñ cõuertii ꝑ cõtrapoſitioneʒ. ꝓbat̃᷑ quia bene ſequit᷑ quidã hõ nõ eſt lapis.qᷓ qͥdã nõ lapis nõ eſt nõhomo · ergo ibi eſt debita ↄuerſio. Antecedens ptʒ.qꝛ bene ſequit᷑ quidã hõ non eſt la⸗ pis. ergo quidã hõ eſt nõ lapis.qꝛ lapis ⁊ non lapis cõtradicũt. Et vltra bene ſequit᷑.quidã hõ eſt non la pis. ergo quidã nõ lapis eſt homo ꝑ ↄuerſionẽ ſim⸗ plicẽ ꝑticularis affirmatiue. Et vltra quidã nõ lapis — ꝛꝑ accidens. Bcienqũ eſt pꝛimo g rermimfinuꝰ S pir et etiaꝑ accidens· ſed ꝑticularis affirmatiua ſimplr.et 3 particularis negatiua ſolum per contrapoſitionem. quit᷑. om̃e nõaial nõ eſt homo · ergo om̃e nõaĩal ẽ nõ eſt hò ·ᷓ; quidã nõ lapis nõ eſtnon hõqꝛ homo⁊ nõ to veriticat. irã ẽtiã Pticulans ⁊ indiffinita. Ideo de ibis idem eſt iudieiũ qᷓ;ᷓrũ ad cõuerſionẽ. Vnde ex oĩ bus pᷣdictis ptʒ ꝙ vlis affirmatiua conuerti? ꝑ acci⸗ dens ⁊ ꝑcõtrapoſitõnẽ ſił·⁊ vlis negatiua ſimpłr vt patet in his verſibus. Fec ſimpliciter ver ꝑlacci. Aſto ꝑ cõtra. ſic fit cõuerſio tota. ris affirmatiu deſignata ꝑ i· uertun᷑ fmpi Mi qᷓ;to termimꝰfinitus eſt generalioꝛ ⁊ cõioꝛ tanto termi vlis negatiua deſignata ꝑ e.⁊ vlis affirmãtijq de ſignata ꝑ a. ↄuertunt ꝑ accidens. Aſto. i·vlis affir⸗ matua deſignata ꝑ a.⁊ ꝑticularis negatiua deſigna taꝑ o.ↄuertuntꝑ contrapoſitionẽ. Et ꝑ hoc habent oẽs cõuerſiones · e pꝛedicta arguitpꝛimo ſic- ermini finiti ⁊ refmi infinitinõ ſunt idem̃ term ni.ᷓ in cõuerſione ꝑ contrapoſitionẽ nõ remanẽt ide teriuini.ᷓ ibi nõ fit de ſubiecto pᷣdicatũ ⁊ econrra. 4 Frblieſichele ab nõhomo ad non dial. qꝛ ſicit ſe Pabetffimtio ad affumationẽ.ita negatio ad negationẽ.ſed hõ nõ poteſt vł dici de aĩa li.ergo nõhomo nõ ðꝛ vlr de nõ aiali.ergo heceſt ma la cõ oĩs homo eſt aĩal.ꝗᷓ om̃e nõaial eſt nõ ho mo. Terao ſic ſi ꝑtcularis negatiua ↄuertererꝑ ↄtrapoſiti onẽ argueret᷑ a nõ diſtributo gd diſtrſbu⸗ tñ ex ꝑte ſubiecti ↄuerſe qð diſtnbuitin ſcðᷣu. cũ eſſet pᷣdicatũ ꝓpoſitionis negatiue. ⁊ non in pꝛima cũ eſſet ſubiectũ ꝓpoſitõis etele talis cõuerſio ꝑii⸗ culayis negatiue nõvalet. i Muarto ſic. hec eſt bona Zuerſio aliquis hõ eſt ſoꝛteb.ergo ſoꝛtes eſt hõ.⁊ ta⸗ men ſignũ ſubiecti nõ addit᷑ pᷣdicato cõuerſe. qꝛ ter⸗ mino ſingulari nõ debet addi ſignũ.qᷓ ignũ poſitu in ſ ſꝑ debet addi pᷣdicato in ↄuerſiõe ſim 6 de pticlanb⁊ ſin te Idicht.nõ aũt due ꝑricular ctoꝛiũ eſt magis cõe ⁊ de plurib pdicat᷑ tanto ſuum igůñt· Veẽi.·i· vlis negãtia deſgnata p e·⁊ pticula gulanb non eſt idẽ iudiciũ. Ed pꝛimũ ðꝛꝙ in cᷓ uerſione ꝑ cõtrapoſitõeʒ nõ mnẽt idẽ termini km ſi gnificatũ ⁊ modũ fᷣcandi.manẽttñ idẽ fᷣm vocẽ. qꝛ ĩ termino infinito incuditota vox termini finiti.ergo bi ft de pᷣdicato ſubiectũ.lʒ ſᷣm alud.⁊ ille ꝓpõ abqᷓ modo vtroq; terminoſũt ꝑticipãtes. cundũ negat̃ maioꝛ.qꝛ hõ eſt inferius ad aſal — ui ſicinte homo ↄtradicũt.ergo de pꝛimo advltimũ bene ſequi* tur. qͥdam homo nõ eſt lapis ðᷓ qͥdam nõ lapis nonfẽ̃ hõ eſt ſuꝑlus adinõ aĩal. Ideo nõ ſilt ſe hñt.⁊ auto— nõ hõ. Et ſic ꝑticularis negatiua bene cõuert? ꝑcon ritas p̃allegata intelligt̃ſicut ſe habet affirmatio ad x trapoſitionẽ.nõ mñ ſimpryel ꝑacidens. qꝛ arguere?᷑ a affirmat onẽ.ita negatio ad negationẽ in cõuertibili——— nõ diſtributo adᷓ diſtrbutũ er ꝑie ſubſecti yꝛime ð bus ⁊ nõinter ſupꝑius ⁊ inferiu 3 terciũ ðꝛ. ꝙ in peima nõ diſtribuerercũ ſit ſbiectũ ꝓpõis ꝑticulaꝰ in hac ꝓpõne ſubiectũ ↄuerſe nõ remanet ſili⁊ ßin ſi tin ſn—— tñ in ſcða diſtubueretcũ fit ſubiectu wõnis nega gnificatũ elus · ideo nõ eſt idẽ qð diſtribui in pᷣdica ſitul— qð ſemꝑ diſtribuit᷑ ¶ Sciendũ quarto ꝙ circa to ↄuertẽtis· ⁊ in ubiecto cõuerſe nõ diſtribuit᷑ q̃re nõ* cõuerſtones pᷣdictas autoꝛ ponit in tertu duo notabi arguit᷑ a nõ diſiybuto ad diſtributñ reſpectu eiuſdeʒ areißm i Pareta ignñ poſitũ cũ ſubiectoꝓpoſitõis cõ termini ſimpłt. dq̃rũ ðꝛ ꝙ illud notabile.ſolũ ZM—* uer e debet poni ſupꝛa pᷣdicatũ eius? illud aggregag in teiligit qñ pᷣdic tũ cõuerſe eſtterminꝰcõis cui — 2tum debet poni in ſubiecto cõuertentis. Et pura addi lignů. nð aũt añ eſt terminus ſingular Zd . e eſt · qꝛ ſignũ nõ eſt ſubiectum nec s eius ſed ẽ di. antũ diei· ꝙ k de ꝑticulanbꝰ? ſingularibv nõ ſit idẽ tpir det 3 ſpoſitio ſhi inqᷓ;tũ lbi.· iõ nũqᷓ;ᷓd ʒ poni ad pᷣdicatũ.s iudiaũ qᷓtů ud oppolitionẽ rñ benseſt 5 ad „0 * hꝛimus ngleriprenubin en noeſt Zätian modũ— 6 e ee F Kopoſitio vporhetideſtlaqᷓ ha 2 non ꝑ modũ vnus.⁊ ſic eſt copulatiua. Et p boe 4 4 det itõties lae ptʒ ꝙ in cõditionaii ponunt due cathegoꝛice ꝑimodũ 3 cõiũctas tanqᷓ; pꝛiici e 1 1 7. m ñ B eſt 5 pieb ſu rnc odũ antecedẽtis ⁊ ↄſequẽtis.⁊ qꝛ ibl eſt ũrypothe⸗ maioꝛ vnio vbi vniunt᷑ ꝑ modũ yniꝰqᷓ; in alijs vbi 7 vnunt᷑ꝑ modũ diuerſoꝝ. Et adhuc magis vniunt᷑ 3 tica ab vpos qʒ eſt ub.⁊ teſis poſitio. quaſi in copulatua qᷓ; in diſuũctiuã. Ideo cõditionalis pᷣ; 6 ſupoſitio. qꝛ in ea vna ꝑs ſupponit᷑ aiteri. acdit copu latuã⁊ diſiunctiuã. ⁊ copulatiua pꝛecedit Pꝛopoſitionũ ypotheticaꝝ tres ſũt ſpẽs S.— † 3— dinonalis copulanua⁊ diſiũctius politio.ᷓ male ponifꝓpoſito genus erꝰ. cðo lic ſau Poſiqᷓ; ſuper dete minatũ eſt degpõne cathegoꝛĩ ¶ Rx duob entib in actu nõ fit vnñ teruũ.ſed due ca vᷣ ra.que eſt impkr vna enũciatio.⁊ de q̃ pꝛincipaliter yt hõ curri hõ mouet᷑. Witi intendit᷑ in hoc tractatu. Hic autoꝛ ↄñter determĩat deꝓpõne ypothetica q̃ componit᷑ ex piuribꝰ rathegoi ricꝭ·⁊ ſequit᷑ cathegoꝛic ſicut cõpoſitũ ſua cõponẽiia ipᷣam pꝛimo ſic diffiniẽs· Propoſitio ypothetica eſtil la que habet dnas cachegoꝛicis ranqᷓ; ptẽs pꝛlñcip? les ſui cõiunctas ꝑ aliqᷓ; ↄiuntti onẽ. vt ſi homo eſt gal eſt.& Sciendũ eſt pꝛimoꝙ in illo relatiuo illa ĩ telligit᷑ gendiffiniti·ſcʒꝓpoſiio qͥ habet modũ gene⸗ ris reſpectu ꝓpoſitõis ypothetice ⁊ cathegoꝛice.⁊ totũ reſiduũ põn ad differentiã ꝓpõis cathegoꝛice. Anð ibi ponit᷑ que habet duas cathegoꝛicas asj includen“ dam materiã ꝓpõnis ypochetice · Mue em̃ cathegoꝛi⸗ te materiałr coponũt ypotheticã. It ponit᷑ ↄiuuctas od indudendũ foꝛmã totius ypothetice que eſt eſſe cõiuncituũ duaꝝ cathegoꝛicaꝝ in ter ſe. Et ponit᷑ per aliquã cõunct onẽ ꝓpter foꝛmã ꝑtis. Gicut em̃ in ca thegoꝛica pᷣdicatũ ⁊ ſubiectũ ſũt materia⁊ copula ẽ foꝛma ꝑtis ·⁊ eſſe vnitiuũ ſeu cõiunctiuum pedicati cñ ſubiecto eſt foꝛma totꝰ. Sic in ypothetica dueca ihegoꝛice ſũt materia.⁊ ↄiunctio ipſas vniens ẽ foꝛ⸗ mñ ptis · ⁊ eſſe vnitiuũ duaꝝ cathegoꝛicaꝝ eſt foꝛma torius ⁊qᷓ ciendũ eſt ſcho ꝙ põnes ypothetice pñt dici affirmãtme nł negatiue.qꝛ vt dictũ eſthñt fit ex duab cathegoꝛicis. tica ſoꝛ.currit qui mouet᷑.⁊ tñ ibi nõ eſt cõiunctio vn thegoꝛice ſũt dueꝓpõ nes 146 ergo ypothetica nõ.. tionis ypothetice. ¶ Muarto ſic· Iliqua eſtꝓpo ypo thetica cauſalis · vtqꝛ ſol lucet dies eſt.⁊ alia ꝓpolitio localis. vt vbi ſoꝛt. curritplat.mouet᷑. ⁊ alia tpalis· vt ſoꝛ. ſtudet qñ pla.legit. ⁊ tñ ille ſpẽs nõ ponũt᷑ in diui ſionegpõnis ypothetice. ᷓ ipſaẽ inſufficensui to ſic· Eadẽ eſt poſitio copulatiua ⁊ diſiunctiua vt ſoꝛtes currit ⁊ plato vputat. yel cicero moueĩ ᷓmẽ⸗ ꝑↄſequẽs eſt mala diuiſio ens illas duas n ↄtra diffinitõeʒ ꝓpoſi dpꝛmũ dicit᷑ꝙ kʒꝓpo ypothetica ſit nõvna ſim iciter.eſt tñ vna diunctione. ⁊ ſic capit vnitatẽ a cõ⸗ unctione vniente duas cathegoꝛicas 2a ſcen ici ꝙ lʒ ex duoby entib in actu inqᷓ;tũ in actu ſunt nõ fit teruũ tñ ex ipſis inqᷓ;tũ vnñ eſt in potẽtia adial terũ bñ fit terciũ in actu.vñ in ꝓpõne vypochetica vna cathegoꝛica eſt in potẽtiajad aliã. quare ex eis bñ põt fieri tercij · Et licet cathegoꝛica hm̃ eius ꝓpꝛiũ actũq; eſt vnio pᷣdicati ⁊ ſubiocti ſit in hypothetica. ed rñ itle ꝓpꝛius actus nõ eſt ſibi vltimus actus · ſcd poni᷑ ſub actu totius ypothetice. Ideo nõ dicit᷑ bieſſe ſub ercio ſic. hec eſt ypothe — 4.. p dictu e ꝛia foꝛma tanqᷓ; ſub vltinia.qꝛ eius foꝛma haher. copulã pꝛincpalẽ. ſi ergo illa copula pꝛincipalis poꝰ je p modũ potẽtie ad foꝛmã totiꝰ ypothenee · n nat̃ cũ nrgatohe.tuc talis ꝓpoſitio erit negatiua.ſi au terciũ dicit᷑ꝙ licet in tia ꝓpoſitione nõ ſit diun tioex Aſ tẽ ponat᷑ ſine negatõe·tijc grtaffimatiua. ⁊ pñt dici qᷓ les ·ſed nð pñt dici Sichierrtetcr gönis tenet ſe ex ꝑte ſubieiti ſed IPiectũ cathegoꝛice nõ ẽ ꝑs ypothetice miſi tĩ remota ⁊ nõꝓpinqua.⁊ a ptib re⸗ motis nõ debet fier denoĩatio qre vpothetice non di cunt᷑ eſſe alicuꝰqᷓ;titatis.& Sendi rercioꝙ pꝛedi⸗ ßm modũ · theticeꝑ genꝰ ⁊ differentiã ꝑ matenã ⁊ foꝛmã.⁊ ita cta diffinit oꝓpõnis vpothetice põt dici qͥdditatiiã urꝰrõ eſt. qꝛ explicat naturã ꝓpõnislypo oñdit naturã ⁊ eſſentiã diffiniti eodẽ modo qj habet eſſentiã.⁊ ꝑ eam habẽt᷑ ſufficiẽter qͥd ſitꝓpõ ypotheti ca Et dicit vpothetica ab vpos qð eſt ſub·? theſis poſitio qᷓſi ſuppoſiriua locutꝛo. qꝛ in vnaꝑõe ypotie tica vna cathegoꝛica eſt in potẽtia ad aliã Añ pꝛima quodãmodo ſe habet ad ſtðam in oꝛdine ⁊ in poten tia.q̃re aliquo modo ſibi ſubijcit᷑ ⁊ hocmaxiĩe in con ditionali.vbi vna ſequi ad alam Jebenci qw ꝙꝓpoſitio xpothetica diuidii ꝑ ↄditionalẽcopulai⸗ nam? diſiũctiuã.qᷓ dieunt᷑ ſpes erfm modũ. que di uiſio ꝓbat᷑ ſic. qꝛ in om̃igpõne vpothetica cõigůtur due eathegoꝛice.vł ergo cõiungunt᷑ fm vocẽ tin ·⁊ ſic eſt diſiũctiua.vl ßᷣm voces ⁊ frata ſił⁊ hoceſt dupłr vel illa ata denotant᷑ ſe cõtinere ad innicẽ ſicut arte ctdens ad jnũ ↄlequẽs.⁊ copulanꝑ modũ vnvꝰ.ct non diuerſurum 2 Monditionalis eſt ila in qua coniungũ“ tur due ꝓpoſines cathegoꝛice medianse plicite eſt tñ bene cõiuctio implicite.⁊ implicat᷑in hᷣte latiuo qui qð tm̃ valer ſicut ille. Ideo ſenſus eſt.ſo: tes curiit⁊ ille mouet᷑. Nt ſili modo ðꝛ ð alijs. vt ſoꝛ tes eſt tantus qᷓ;tus eſt plato.iohãnes eſt talis qua⸗ us eſt petnus.ſcates eſt alicuiꝰqᷓ;titatis·⁊ illius ẽ pla to ⁊̃. ſriw diciꝰ ꝙ ille ſpẽs ypothetice ↄtinent᷑ fub alijs trbh tanqᷓ; ſpecies inferioꝛes. iceo nõ opoꝛtet eas ennmerari inter illas. Vnde cauſalis ↄtinet ſuv cõditili. Et tpalis ⁊ localis ſub copu iatiua.qꝛ cũ dici᷑ fõtes currit quando plato dilpu⸗ platò diſputat. platqdiſpuratſenſus eſt.ſoꝛ.currit in aliquoloco. ⁊ in eodẽ loco plato diſputat.⁊ lic in vtraq; repꝑi copu latiua. ſii tat Pelus eſt it currit in aliqᷓ tꝑe ·⁊ in rodem qͥntũ dicit᷑ ꝙ licet in cadem ꝓpõne ypo thetica materiałꝰ coniineat᷑coↄulatiua ⁊ diſiunetiua- non tñ formaliter ᷣm ꝙ in ipla poſſunt capi diuerſe coniunctiones ꝓ cpula.quia ſi⁊ capiip copula pꝛi⸗ cipali.ipſa eſt ſolum copulatiua.ſi aut ꝓ vel ipſa eſt ſolum diſiunctiua· quare eſt vnius ſpeciei ſolum et — —— ibr cũ dicitur vbi ſoꝛt. curtit ibi ala duuſo noraſm tach Ad ſn au ſunt taadal clca vya els bñ pot ac a. Jedi s·ſc ponit᷑ bieſſe ſub ma habet M. Id untnoe cakin hie ſus eſt.ſoꝛ ns vtſoꝛ talis qua lhusepla ypochene Wores. ide decauſalis s lubopu a dipu⸗ in vodem nunt bi wo loww. 2 nxt̃copu pone po unctud⸗ i diuene pula pii⸗ Lipla cſt plum et iungö⸗ reliqua——— diffinitionẽ ꝓpõnis ypotheti c ⁊ diuiſionẽ eius. Hic ↄſequent᷑ determinat ð mẽ bꝛis diuiſiõis eius.⁊ quiu conditionalis eſt ꝑfoctioꝛ 6 iſ C, balcõjioconefi. vrſi ſorrs qurritſores mouet Et illa cathegoꝛicacui imediate cõ ungik bec cõiunctio ſi dicitur antecedens Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit d alijs vpotheticis· qꝛ in ipſa vniunt᷑ due cathegoꝛice. x modũ antecdentis ↄiequentis ⁊ ꝑ modũſvnius In alhs aũtvniunt᷑ꝑ modũ diuerſoꝝ.dæo autoꝛ pꝛi us determinar de ↄditionali qᷓ; de alijs.ipᷣaʒ pꝛimo c diffiniẽs · Conditionalis eſt illa in qua vniuntur duegpõnes cathẽꝗ ice ꝑ banc cõiunctionem ſiy; WPendũ eſt pꝛimo. ꝙ talis ꝓpoſirio ðꝛ cõditiona/ lis. queponit veritatẽ ſue conſequentis conditionali ter tñ·⁊ nõ abſolute. Ande ponit ſuã veritafeʒ ſub dla conditione. Si antecedens eiſit verũ ʒſequens elus etiã eſt verũ.⁊ qꝛ iſta cõiũcrio denotat ↄſecutio⸗ nẽ ⁊ anteceſſionẽ vnippõnis adaliã. ideo in ↄditio⸗ nali due cathegoꝛice ↄuenient᷑cõiungunt᷑ ꝑ hanc cõ⸗ nctionẽ ſl vel alã ſibi equiualentẽ · Ex qᷓ ptʒ pad completã rõnem ↄdit ionalis ſufficir ꝙ vnapoſitio denotet᷑ ſequi ad aliam.⁊ quia hor fit in ꝓpdecauſa⸗ li. vbi denotatꝙ antecedẽs eſt cauſa ↄſequentis. ⁊ in fert ipſuʒ vt hic quia ſol oꝛit᷑ dies fit. Ideo cauſalis eſb yna ſpecies ↄtetita ſub conditionali. ſed vltra rati onẽ cõditionalis addit cauſalitarẽ ſue an tecedẽtꝭ re⸗ Wertu ↄñtis. rõnecuꝰplus requirit᷑ ad veritatẽ erꝰ. qᷓ ad vertatẽ conditionalis. ¶ Bciendũ ſcðo ꝙ ad veritatẽ ↄditionalis requmt᷑& antecedẽs nunqᷓ; pol ir eſſe vexſine ↄſequente hoc eſt ñne veritate ſue con ſequẽtis. Huꝰrõ eit. quia ↄditionalis vera impoꝛtat neceſſarã ↄſequentiã. ſed in om̃ bona ↄſequentia.ſi añs ſit vcrũ ↄſequens eius erit verũ· quia antecedẽs ſ x. ttu ⁊ intellectu intelligit᷑ in antecedente.⁊ in eo lclu⸗ diratio eſt. quia ex vero nunqᷓ; ſequit falſum quia in ipſo nunqᷓ; includit᷑ falſũ.licet ex falſo qñiq; ſequa tur verũ.ideo in congirionali ſias ſit verum conſe⸗ uens erit veri ¶ Beiendũ tercio· ꝙ adfalſitatẽ c ditionalis requirii ꝙ añs poſſit eſſe verũnetð Ieeöſcqẽ te · Cuꝰrõ eſt. qꝛ conditonalis denotat cõſequentiaʒ vnpõnis ad aliã ſed ud hoc ꝙ ſit mala ↄſequentia ↄſequẽs non includit in antecedente. ideo pter habi tudinẽ añdentis ⁊ ↄſequẽtis non repugnat añs eſſe vẽrũ ſine onſequẽie. Sinde in cõditionali illa ꝓpoſi⸗ tio cuiimediate cõiungt᷑ila cõiunctio ſi. ſiue pꝛepo⸗ n dicit᷑ añs. alia vᷣo ſequẽs.⁊ qʒ om̃is añceſſio di⸗ cↄſequentis anteceiſ d. Ideo ad ſignificqtõ; huð dictõis antereſſio ðᷣꝛ ↄſecutio relatiue ⁊c. Erx pꝛadi ais prʒꝙ vis ditionalis vera eſt necefſũria. q diur veritatẽ eius · Eicet tñ quelibet pars eius ꝑ ſe ſum⸗ pta quandoq; ſit falſa ⁊ impoſſibilis · Sed om̃is cõ ditionalis falſa eſt impoſſibilis. quia ipſa dicit conſe dquentiã vnius ꝓppoſitionisd aliam. Etlilla conſe⸗ quentia ꝓ nullo tempote eſt neceſſaria. ſiue ibi ſit ha . bitudo contingens ſiue impofſibllis. Id eo conditio nalis faiſa pꝛo omñi tempe eit falſa ⁊ impoſſibilis. ¶ Sendii gnartoꝙ a rer conditionali duobu modis angui no modo ⁊ poſiione Tractatus ad poſirionem conſequẽtis. vt hie ſtſoꝛtes curtit ſoꝛ tes monel. ſed ſoꝛtes curri ergo ſoꝛtes mouet. Be⸗ cundo a deſtructione cõſequeutis ad deſtructionẽ an teredentis vt ſi ſoꝛtes qumt ſoꝛtes mouet᷑ ſed ſoꝛtes nõ mouet. ergo ſoꝛtes non currit. Et tules ſyllogiſ⸗ mi dicunt᷑ ypotherici. Poſſet etam aliter argui ꝑl re⸗ Sulas conſequentiarũ·vt iam ptʒ ꝑ iſtam. Quicqͥd* lequi ad conſequens bone conſequentie etiam ſeqiu tur ad eius antecedens. Et ꝑ iſtam · Quicquid ante ſ cedit ad antecedens bone conſequente etiã antecedis ad eius conſequens. Ratio eius. quia conditionalis eſt quedam conſequentia. vt pꝛius dictũ eſt. on rra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Her eſt conditionaiis. Si homo eſſet aſinus. homo eſſet rudibilis.⁊ tamen * bi nõ couiungunt᷑ dus cathegoꝛice.ſed due gones cõ bſehere incinreennaie Seun do ſi · hec eſt condirionaiis Boꝛtes curit ergo ſoꝛ⸗ tes mouercũ ſit ypotherica. ⁊ non eſt copulatiua nec diſiunctiua.ergo conditionalis ⁊ tamẽ ibi nõ coniũ⸗ guntur due cathegoꝛite ꝑ hanc coniunctionẽ ſi ergo contra diffinitionẽ.j fic. In iſta.ſi homo eſt aſinus equus curt. intecedens ñon poteſt eiſe verũ line conſequente. cũ illuc anteredẽs nullo mod ſit eſle verũ. Et tamen nõ eſt conditionalis vcra er go ad veritatem eius non ſufficit ꝙantecedens non poteſt eſſe verũ ſine conſequente. Muarto ſic hec eſt onditionalis vera. ſi ſoꝛtes currit ſoetes mouctur ⁊ tamẽ non eſt neceſſaria cum vnmq; ſit contingens. emo nõ oĩs onditionalis vera eſt neceſſaria. Hui to ſic. Hec eſt conditiõalis falſa.ſi homo uritt. ho⸗ mo eſt albus. Erjumen poteſteſſe vera. ſuppoſito ꝙ om̃ecumens ſit album.ergo non omnis conditionas lis falſa eſt impoſſibilis Aid pꝛimũ dicit᷑ ꝙ illa nõ eſt conditionalis ꝑ ſe pꝛimo.ſed ſolũ ꝑ reductionem illarum cõiunctiuarum ad ꝓpoſitiones indicatinas onſequentis ſequi ad veritatẽ anteuedentis · ſed uns teccdens nõ poteſt eſſe verum vel falſum.niſi ſit oꝛa tio indicatiua. Ad ſcᷣm dicit᷑ ꝙ licet in iſta non ponat᷑ illa coniunctio ſi foꝛmaliter. poni᷑tamẽ virtuz aliter in hac coniuuctione ergo. que denotat mnſequẽ iam vnVadaljam. ſicut illa cõunctio ſij Et licet i⸗ kppoſitio ponat veritatẽ ſni antecedentis octamẽ noneſt inqᷓ;um conditionalis.ſed virtute modi po⸗ ſinonis, ⁊ pꝛolationis cathegoꝛice pꝛime. Adter iũðꝛ ꝙ licʒ in illa poſitione antccedens non poteſt ſſe veri ſine ↄſequente ppter repugnantiã ſuoꝝ tere minoꝝ tamẽ hoc nõ repugnat. xpter habitudinẽeð ad ſuii conſe. Juens.qn poſſet t verũ ſine ↄſecjuen⸗ te · quia ſiponeret eſe verñ ꝑ impoſſibile. non tñ ꝓpt᷑ hoc ponerætſſe verum. Ideo illa nð eſt conditionas lis vera· Ad quanũ dici?᷑ ꝙ licetytraq; pars eius it rontingiens.tamẽ habitudo ynad allam et ne⸗ ceſſaria. ⁊ hoc ſufficit ad neceſſitatẽ cõditionalis. que olum denotat habitudinẽ neceſſariam vnꝰad ala; Ad quinrũ dicit᷑ꝙ ſi ponatiſta vniuerſalis oñ̃e nens ett album tuncconſequens de neceſſitate ſei quit᷑ ſed hec erit de virtute illanim duaꝝ pꝛemifarũ Mmne currens eſt album. ergo homo currit. ⁊ non virrute huiꝰolius ꝓpoſitionis. homo currit. Ideo iiʒ la conditionalis pꝛims non ꝓpter hoc vit ſen 5 6. a 2& ₰ 66 ℳ 2 aß— 26. ſacb 2 ſemper eſt impoſſibilis· Gequittertus. copulatiua.ſoꝛtes eſt. ⁊ ſoꝛtes nõeß̃. q ille due u. Copulatiua eſt illa in qugchiunguntun, nter ſe cõpolſibiles in veitate ꝙů lint ↄtradictoꝛie· ſ due poſitiones cſthe oꝛick iediantẽ hac ad neceſſitatẽ copulatiue reqͥritncreſſitas vtriuich; „ viunctioidet. delaliquã ſivi ſiwilẽ. vt ſoꝛ⸗ ns ad dungenrrenisfuffctt ↄtingennynt⸗ *— eius. nili altera ſit impoſſibilis. Sciendũ quar. ies currit? plato diſp nMal. iobannes tacet ꝙ ad dandã Zuutn hahet ⁊ petrus canrat.⁊ ſic de ſimilibus. talis regula. ꝙ copulatuu ⁊ dunñciuã de ptibꝰ ytr⸗ i autoꝛ determinauit de cõditõnali. Hic cõ dicentib dicunt· qꝛ nõ pñt ſił eſſe vere neq; of 6 equent᷑ ᷣm oꝛdinẽ ꝓpoſirionũ ip̃aꝝ ſupius ho bitu; repufnt in ventate? fa litate ſimul.⁊ poſſet etiã aht determinat ð ꝓpolitõne vpothetica copulatiua· ipᷣaz; dar Sdictio ponendo in cĩbus ypoteticis negatiõeʒ uic diffiniens. Lopulatiua eſt illa in qua coniungũ̃ ad copalã pꝛincipalẽ totꝰypotetice vłpꝛeponẽdo ne due cathegoꝛice ꝑ hanc cõunctionẽ et. vel aliam ſibi gatõez toti ppõni.qꝛ nõ eſt veriꝰdare Zdictionẽ qᷓ; to equiualentẽ. Et pont̃p hanc cõiunctionẽ ⁊.ad ↄiffe ti ꝓpon pponere nrgationẽ. Et ꝑ ptʒ qͥd ſit ꝓpoſi⸗ S rentiã aliaꝝ ſpecieꝝ ypothetice in qb cathegoꝛice cõ no copulatiua. ⁊ qd ad veritatẽ ⁊ falſitatẽ us reqͥni unguntꝑ allas cõiunctões vel p aliqʒ ſibi equiuasa. M õtra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Mec eſt cohl lens · Et talis ꝓpoſitio d ici᷑ copulatiua· mag qᷓ; dil latiua· ſoꝛ.⁊ pla. currũt. ⁊ tamẽ ibi nõ ſunt due catha ſunetua. vel ailqua alia ſpecies ꝓpõnis ypothetice⸗ goꝛice.ᷓ diffinitio copulatiue eſt inſufficens· ¶ Be⸗ qʒ licet in als coungant due carbegoꝛiceꝑ aliquam cundo ſic. hec eſt copulatit a· oĩs hõ currit. qꝛ cõtinet ↄiunctionẽ tamẽ ſſta ſolũ copulant᷑ ꝑcõunctionẽ co des ſuas i ingulares xopulariue. vt ſoꝛtes currit pla⸗ pulannã · Kñ in cõditionali vniunꝑ wodũ vnus tocunt⸗?⁊ ſi de alijs.⁊ mñ ibi nõ eſt ↄiunctio copula ſe antecodentis ⁊ cõſequẽtis. que ſeinuicẽ indudunt tina.ᷓ ↄtra diffinitõneʒ rcio.ſi hecẽ copulatia . in diſiunctiua ſolũ conungunt᷑qᷓ;tũ ad vocẽs.⁊ verddis hõ eſt aial. ⁊ lapis eſt ignũ.ꝗᷓ ad ventatem diſtinguunt᷑qᷓ;rũ ad ſignificata. Idco in lola copula erꝰnõ reqͥnt᷑ veritas ytruſch ꝑtis. Iñs prʒ· qꝛ ois pñ ſenc tiua cathe oꝛice copulant᷑ ſmpliciter⁊ R modum di politiodicens aliqͥd eſſe ſicut eſt. vera eſt. iſta dicic uerſon. ¶ Beiendũ eſt pꝛimoꝙ ad veritatẽ copula; hoiem eſſe aial.⁊ ita eſt.erso eſt vera. Icuen ſic. tiue reqͥriivtranc ꝑtẽ eiſe verã. Luꝰð cſt. qꝛ copula incopuiotiua magis vniunicathegoꝛiteqᷓ; in diluu? tiua ponit ambas ꝑtes affirmanco ipſas ſᷣm ſua ſi⸗ ctiua in qᷓ vnunt fᷣm vocẽ tĩ.ergo ſi copuiatina ef ificata. Ideo ad veritatẽ ewrequirit᷑ ꝙ vtrac; pars magis vna qᷓ; diſictiua. ergo non ↄtinet minoꝛẽ vni it vera. Ipa em̃ eſi ſicut totũ integrale reſpe tu luaꝝ Sei ſuhenttc. ¶ Muinto ſic. Totum ꝑnñ. ſʒ ad eſſe totꝰintegralis requirit᷑ elle cuiſlibet Vãl in ſut queliber ps 3 ꝙ tota copulatiua tis eius.ideo ad veritatẽ copulatiue requirit᷑ vertas ſit falla optet qᷓ;lbet ꝑtem ciſe falſaʒ. ¶ Ad pꝛimuʒ cuiuſibet ꝑris ems.qᷓ;uis tñ in tꝑali vitra. hecrequt öðꝛꝙſi in ſta.ſoꝛtes ⁊ plato currũt.iũctio ⁊ copulet rat᷑ ꝙ ambe ꝑtes lint verep eodẽ tpe.⁊ hoc eſt iðᷣo. ꝙꝛ inter terminos ſcʒ inter ſoꝛtẽ ⁊ platonẽ ipſa eſt cathe⸗ ois ſpecies addit/ aliqͥd vitra ſuũ genꝰ. modo tꝑals goꝛica de copulaſo extremo·ſ. de ſubiccto.ſʒ ſi vpulet eſt vna ſpecies copulatiue. Et etiã in locali requiri᷑ interꝓpoſitões vuałr eſt copulatiua ⁊ valet illã ſoꝛ ytranq; ꝑteʒ eſſe verã ꝓ eodẽ loco.vt hic. Soꝛtes cur tes currit ⁊ plaro currit. dſcðm ðꝛ ꝙ licet om̃s rit vbi plato diſputat. hoc tñ non reqͥrit᷑ inqᷓ;tũ copu⸗ hõcurrit ↄtineat materiãkr plurqe gathegoꝛicas cet lariua.ſed inqᷓ;t talis copulatiua eſt localis · ¶ Pciẽ pulatiue· tñ iile nõ ↄtinẽt᷑x modũ plrii· ſed ꝑ mo⸗ dů ſcðᷣo · ꝙ je oẽg ſpecies vpothetice copulat ua h dů vnvꝰdicibilis. q̃re nõ eſt copulatiua qʒ in copula⸗ bet mino zitei ipa poit duas cat egoꝛ cas lit latiua ↄiungunt᷑ due cathegoꝛic ſmplr⁊ꝑmodu; ᷓtũ ad veritatẽ eaꝝ ſicut pꝛius dictũ eſt. Wõditõna plunum. 43 tercium dicitur ꝙ iſta. Womo ch lis añt ſolũ ponit habitudinẽ vnius ꝓpoſitõnis ad aĩal. ⁊ lapis eſt lignũ dicit aliquid eſſe ſicut eſt qᷓ;tus alã ſolũ ponit vnitatẽ vnꝰcathego? ad ꝑtem ſui ſignificati.non tamẽ fi totũ ſuũ ſigni ce. Ideo opulatiua habet minoꝛẽ vnitatẽ inter oẽs catũ. quod tamẽ requuit᷑ ad veritatem copulatiue ſpceies ꝓponis ypothetice·⁊ eſtſ imptr ꝓpoſitio plu⸗ ſ Id quanum dicit ꝙ licet in diſiunctiua catheßo res · ꝙᷓꝛ eſt ſolũ vna viũctiue⁊ ᷣm qd. Elñ qꝛ copula“ ce minus vniat᷑qᷓ; in copulatiua.tamẽ diſiuncti⸗ tina ſił ponit veritatẽ vtrnuſq; ptis eius leoꝛſuʒ· ergo kß ponit veritatẽ vnius cathegoꝛ ce.ideo habet ſim⸗ eſt bona ↄſequẽtia.vñ bene ſequi · hõ eſi aĩai·⁊ deus pliciter m oꝛẽ vnitatẽ qᷓ; copulatiua Ad qͥnum 8 eſt. ʒ homo eſt aial.¶ Sciẽdũ ter io · ꝙ ad falſitatem diat᷑ ꝙli capiat᷑totũ diſtiibutiue tune àd hooꝙ tota copulatiue ſufficit alterã prẽ eſſe falſam. Eurõ eſt. copulatiua ſit falſa. requirit᷑ falſiras cuiuſliber partꝭ Ram ponit ſiſambas pres ehſicut vlis od⸗ ſuas ſin eius. Sedſi capiat᷑torum collecriue ſine indiffinite gulares ꝗᷓ ꝓpter falſitatẽ vn cuthegoꝛice ipſa tota eſt ſicut cayit in ꝓpoſito.ſic tota ditit᷑ falſa pꝛopler fallé falſ ſ tes ſũt Seob 3 tatem vnius partis. magis falſa intẽſiueqᷓ; ila q habel tin vnã falſam li ¶Miñ— cet ſit magis falſa extenſiue.qꝛ falſitas ewad plura ſe Diſiunctina eſt illa in qua coniungunt᷑ — extenditit exifto ſequi᷑ꝙ arguendo a falſitgte ne, dueꝓpoſuiones cathegoꝛice ꝑ hanccõun us cathegoꝛice ad fallitatẽ totius copulatiiiẽ?ft liratẽ rius copulat tionẽ vel. vt · foꝛtes currit vel plato diſpuꝰ dere ſeq ꝙad poſſiiliratẽton⸗copuꝰ tat. Ad veritarẽ— tiue reqritur poſſibilitas vtruſq; ꝑtis eiꝰ. Et non 8 fufficit ꝙ ambe ꝑtes ſᷣm ſe ſint poſſibules.ſʒ reqri ꝙ antecedens non potelt eſſe verum ſine con ſint vmpoſſiiles int ſe. Ides illa nõ elt poſſibilio ſequente. vt ſi hoino eſt. animaleſt · Wnd ————————— — —————————— —————— —————— 2 ———————————— e omnis conditionalis vera eſt neceſſaria. et aynt omnis conditionalis falſaeſt impoſſibilis d quam Ad falſitatem conditio nalis ſufficit ꝙ an⸗ anut hahet tecedens poteſt eſſe verum ſine conſequente enb m vtſi homo eſt. alinus eſt. Ad veritatẽcopu latiue requirit᷑ vtranq; ꝑtem eſſe veram. vt ongrig pomo eſtaial. ⁊ equus eſt hinnibilis. Id poncqon⸗ falſitatem eius ſufficitalteram partem elle cnonẽcᷓ falſam.vt homo eſt aĩal. ⁊ equus eſt lapis. uſuppoie Zd veꝛitatem diſiunctine requiri᷑ vnam ꝑ . tem eſſe veram. vt hõ eſt anmal. vel ecuus eſt lapis. Erxmittit᷑ ꝙ vtraq; ꝑs ſit vera · 6 non ita ꝓpꝛie. vt homo eſt animal. vel equ n qchng eſt hinnivilis. Bed ad faiſitarẽ eius requi wumtplu rit᷑ vtranq;· ꝑtemeſſe falſam · vt homo eſt aſi oupul nus.vel equus eſt lapis 7̃ tchelui oſtqᷓ; autoꝛ determinauit decopulatiua in qua d nmn ue cathegoꝛice cõiun gunt̃ ᷣm voces ⁊ ſignificata ſi 0sp mul. Wic ↄñter determinat de põne diſiũctiua in q 3 da dat ↄiugunt᷑ due cathegoꝛ ce fm vocẽ tm̃ · ipſaʒ pꝛimo ſic unſc. iũctiia eſt illa in q̃ coniungunt᷑ due ca qᷓ in dil thegorice ꝑ hanc cõniuncionẽ vel diſiunctiuã. vel ali ulatu quã ſ hi equiualentẽ. ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ hecpoſi minoꝛẽ vni tio dicit᷑ diiunctina.eo ꝙ in ipſa diſiungunt᷑ due ca⸗ ſc. Tonum thegoꝛice qᷓ;tũ ad ſignificata. Et quia hoe fit conue⸗ copulauuu nienter ꝑ coniuctionẽ diſiunctiuã. Ideo in jpſa vnũ Id pemz tur due cathegoꝛice ꝑ hancconiunctionẽ vel· aurꝑ ali roꝛwpulr am ſibi equiualentẽ. Cõiunctionis aũt diſiunctiue vucſtcuhe due ſunt actus Mꝛimus eſt oniuugere voces. In qj opulet cðuenit cum alijs conunctionibv. Rõne curdicitc r in iũctioPeuudus actus eſt. diſiũgere ſignificata.rõ⸗ giuteis ne auðꝛ diſiictiua⁊ in differt ab alijs cõ̃iũctõibꝰ — ⁊ꝑhpt intellectus pᷣdicte diffinitõis. ¶ Bcicnduʒ Ru 66 ſco ꝙ ad yenitatẽ diſlũctiue ſufficit alterã ptẽ eſſe ve vup 2 rã. Kurꝰrõ ẽ.qꝛ diſuictiua ponit duas cathegoꝛicas in cpul⸗ vnã ſꝙʒ ſub dilietiõe ad aliã. Ideo de ſuo fato foꝛ⸗ 1omoin mali tm̃ ponit vnã cathegoꝛicã. non tñ determinate . t 5 Ideo ad S e* 4 ſufficit alterã ꝑrem eſſe verã cñ ponat vnan tamuim ſuũ ign M Vpttü. Ipſ eſt ſcut totuʒ uiea ad eſſe totiꝰvlis ufficit poſitio vnnaꝝ ꝑriũ. Sicut ad po nuaatheh ſitionẽ aĩalis ſufficit poſitio hoĩs. Idco ad veritateʒ diſunch⸗ diſiunetiue ſufficit veritas vnꝰꝑt ex qͥ ptʒ. ꝙad poſ habet im⸗ ſibilitatẽ diſiũc iue ſuſicit poſſibilitas altefius ſuaꝝ dnum partiũ· Erſimiliter ad neceſſitatem eus ſuffiqit neceſ — ſitas vnius partis.quia eadem rõ eſt de pofibiliuu⸗ ibe pan reꝛ neceſſitale ſiẽ ð veritate ⁊c. ¶ Sẽcũ terxo ꝙad ndifnite falſitatẽ diliũctiereqͥrit᷑ vrrãq; ꝑtẽ eẽ falſã. Rõ ẽ q i. vuerfl“ tantum vna ſit falſa ⁊ alia vera. cum ad veritatẽ eꝰ ſufficiat veriras/vnꝰꝑtis.ip̃a erit ſimpłr vera. ⁊ ñ po tert dici falſa.iõ ad h ꝙ ipᷣa ſit falla qrit᷑ falſitasvtri ongunt uſq; ꝑtꝭ ſicut ad deſtnutionẽ totiꝰvlis requiri ðᷣſtru nccöun tio omniũ ſuarum partiũ ſu biectuaꝝ. Exquo leqt ꝙ ad impoſſibilitatẽ diſictiue requiritur impoſſibi o dipi⸗ litas ytriuſq; partis · quia ſi vna pars eſſet poſibit uint ꝙ ipſa tota diceret poſſibilis.&t ad contingentiã eius ſinecoh requirit vtrãq; partẽ eius eſſe ↄtingentem · vel ꝙ vna Vnde ſit pollibilis ⁊ alia cõtingens. quia ſi vna lit neceſſa Tractatus ſic tuuc ipſa eſt vna copulatiua vera · qꝛ vtraq; pars ria ⁊ alia contingẽs: tota diceret᷑neceſſaria.⁊ hoc intel ugendũ eſt in affirmatiuis.quarecãttario modojin telligendũ eſt iu negatiuis. ¶ Sciendi quarto q pligter chtingit aruerei Slheu. 0 mec totiðilicuagdettehhethnu pans aa volt tionem alttriiis partis. vt bene ſequit᷑ homoẽ aialvł equus eſt lapis. ſcd equus nð eſt lapis· ergo homo? aial. Secũd · Vecido modo amguendo a vetitate vnins ꝑtis. diliũctiue· ad veritatem totius diſiũjctuue. bene ſequi tur· hec eſt vera hõ cumit.ergo heceſt vera põ eſtaſt- nus vel bomo currit. Et codem modo poſſet amguia ſů 65 2ſ vt 0 le flũranrtotins diſiicruead falitatẽvirinſ; pants Zrrõuerſo. ¶ Contm pdicta armuitur punn ſee⸗ eſt diſiũctiuãois ꝓpoſitio eſt vem vcl falſa rũ ibi it ronitio diſictiua.⁊ tamen ibi nõ fůt duecathego⸗ male d ffinitur diſiũctiua ꝓpõ. ¶ Becũdo polſunt ieeſee vuen ctiua habet diſiũgere. ꝓpoſitiones.ergo per ipſim nõ coniguntur due cathegoꝛice ppolitiones. Tertio ſi. omne torũ integrale ponit ſimul oẽs ſu as partes- ſed dilueriua eſt quoddam rotñ integralecũ ipſʒ in tegreruter duabub carhegotii ergoßpyjtilaic portẽ ſimui. ⁊ ſic ad veritatẽ eius non ſufficitvcritas vnius partis t̃.¶¶ Muarto ſic diſiũctug põ poyit veritatem aliculus partiũ eius. qũiã nõ poñit vcita tem pꝛune necſiðe. ergo ⁊c. ¶ Muinto ſi.her ẽ difiũ ctiua falſa.omues homines ſunt aſni.vel homines ⁊ aſini ſunt qſini ⁊ tamen vna pars eiuꝰ eſt vᷣa.ſ.aſi ni ſunt alini.ergo ad falſitatem diſiũctiue non requi ritur falſitas vtriuſq; partis. fſ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ hec coniũctio non coniůgit inter terminos ſic illa non eſt diliũctiua· ſed eſt vna cathegoꝛica de diſiũtto pꝛedi⸗ cato cuius pᷣdiqatũ eſt hoc totumſ.verum vel falſu ⁊ ſiceſt vera. Sed ſi comũgit inter ꝓpoſitiones · ſie ẽ diſiũctiua falſg.⁊ in ea ſunt due carhegoꝛiceſ.iſteom nis ꝓpoſitio eſt vera⁊ omnis ꝓpoſitio ẽ falſa. ¶Ad ſecundũ dicitur ꝙ lʒ comũgere ⁊ diſiungere non pũt conueuire eidem ᷣm idem ⁊ reſpectu eiuſdem.tamẽ bene reſpectu diuer ſoꝝ/¶ Et hoc modo ſimul cõueni unt conũctioni diſiunctiue que coniũgit voces ⁊ di iungit krata reſpectu alicuius tenj ¶d tertium ð ꝙ ſiconſideret᷑ diſiunctiua f̃m vocem · bene eſttotum integrale reſpectu ſuarum cathegoꝛicarum. ¶ Bed ſi conſideretur quantũ ad ßratum eius foꝛmale.ſic nõ eſt rotum integrale qꝛ nõ ponit foꝛ iualiter fcatũ vtri uſq; partis ſed vnius tantũ.ſed magis habet modũ totius vniuerſalis vt dictum eſt · QAd quartum ðe ꝙ kʒ diſiũctiua non ponat veritatem alicuius pars eius dete minate.ponit tamen veritatem vniu 5* terminatt.ſ.ſub diſiũctione vnius ad alam qu intum ðꝛ ꝙ in iſta ppõne pꝛima cathegoꝛica põt eſſe de diſiũcto pᷣdicato ꝓut.ſ.het coniũctio etconiun git interꝓpõnes ⁊ hecconĩũctio vel inter terminos? eius ẽ ÿa.ſnſta ꝑs ẽ vera. õs homies ſunt aſini.vel homies alini ſũt aſini. Alio modo põt eſſe detopu lato ſu biecto.⁊ ſic ẽ diſiũctiua falſa · vtraq; pars eſt felſa. ꝓꝛima ᷑ oẽs hommnes ſuntaſini Berunda eſt ⁊ aſini ſunt aſini.⁊ ſic eð quo eſt diſ uctiua hʒ vtrqᷓ m 2.2 ictiua hzvtrãq; parfem 4 „ 7 kquitur de equipollentũe dequibꝰ tales dantur regule Pꝛima regulaẽ ꝙſialicui ſigno vniuerſalixe culari pꝛeponatur negatio eqjuip̃ollet ſů ontradictorio.vt illa vinnis homo currit equipollet illi quidam homo ſion currit. ⁊ iſta non. quidã homo currit equipoller iſti nullus homocutrit. ¶ Becunda regulata lis eſt. ꝙ ſialicui ſigno vuiuerſalipoſtpona tur negatio equipolletſuo contrario vtom ni bomo non curritequipollet iſtinullus homo currit?⁊ iſta nullus hoimo nð currit equipollet iſti omnis homo currit. ¶Poitqᷓ; autot ſupius determinaiit tam depõib⸗ ethegoticis i; de hipoteticis · hic conſequenter deter minat dequadam paſſione ꝓpoſit onis.ſequipollen tia que pꝛimo ⁊ per ſe roͤnienitꝓpoſitionibꝰ cuthego ricis.⁊ perconſequẽs hipoteticis.ſ.per cathegoꝛicas Et kʒ oꝛdine nature equipollentie imediare deheãt pyoni poſt oppoſitionẽ.⁊ ante cohuerſionẽ ſicut poſu? u buridanus eo ꝙ regule ipſaꝝ dantur per reſpectuʒ ad oppõnem ·tamen oꝛdine doctrine cõueniẽtius po hunt poſt ꝓpoſitiones hipoteticas ad ihuendum ꝙ equipolleutie non ſolũ canueniũtꝓpoſitionibus ca? chegoꝛicis · ſed etiam ex cõſequenti cõueniñt hiporhe nicisſ.ratione ſuaꝝ partiũ. vt iſte equipollent. ſinul lus homo mouetur nullůs homo currit· ⁊ ſi nõ qui dam homo mouei non quidã homo ciirrit. ¶ Bciẽ ütpimo ꝙ equipollenns eſt equiualentia duaꝝ e in debita qualitate ⁊ quantitate it vet tate⁊ falſi tate peraduentũ negationis fact · Et dicitureqͥpol⸗ entia ab equũ quod eſt cquiale ⁊ polleo es qð idem eſt ꝙ valeo. Inde cquipollentia ⁊ equliulentia iceʒ diaunt ᷣm rein. led tamen equiualẽtia cõmuniter ſu⸗ miturꝝ equiualentia rerum ⁊ non terinmoꝝ ꝓpoſi tionũ. Fqualent a em̃ quãuis ita generaliter poſſit ſumi pꝛo omnibo illis tamen magis ſpecialitẽr ſumi turꝙ equalentia ꝓpoſitionũ ⁊ non p alijs ides eqͥua lentia ſe habet vt genus ad eqͥpollentiam. quate be ne ponitur loco generis ·⁊ reſiduũ loco ðiffereniie ad explicandum ſpecialiter naruram eqͥpollentie ꝓpoli⸗ tionũ. Ex diffinitione apparet ꝙ opoꝛtet hic detẽrmi mare de negatione eo ꝙᷓ ratione ipſius eqͥpollentia cõ gatio.I.negans infinitans ⁊ pꝛiuãsi negangleſt que negat totum qubctp * eee Ppꝛius gctis eſt nehare õ poiitonem ꝓpoſitionis iñtfůfẽcũi icans tꝗnectcmpo ſurgitxquo · Siendũ eit ſecundo ꝙ inplerẽ he ſitionẽ iniiinſecam rermi 3l finiti faciens ip̃ni in nitum ſicüt eſt negatio noĩs aee infiniti q̃ ſolum negatqᷓlitatẽ vł actũ alem tenmini finiti renãq̃ns ſübſtantiam eius ſütn m vel actum generalem eius. vt nonhomo nõ ecpollentes. Sed ſi capiãt᷑ matenalr m id qð ſunt ꝓponum vtroq; termino pattieipantiũ eodem oꝛdi d negatioſi“ kitur dictum in diffinitione eqpollentie.⁊ etiam Ire kulis ſequennbus eqͥpollentianum. non aũt de alys negationibns duabus.ſ.infinitantez pꝛiuante. Bciendum tertis ꝙ eqpollentie ꝓpoſitonũ quat tu oꝛ regule neſcuntur. Muarum pꝛima eſt. ꝙ ſiali⸗ cui vel particulari pᷣponatur negatiò xqpollet ſuo contradictoꝛio · Cuius ratio eſt qͥa con⸗ tradictoꝛie repugnant in qualitate ⁊ quantirate ſimł ſed negatio p̃poſita ſigno ſuo pᷣponitur toti pᷣpoſitiõi ⁊ ſit mutat quantitatẽ ſubiecti? eriam mutat quas litatem ꝓpoſitionis.qa ipſa eſt malignantis nature tum negat totum quod polt ſe inuenit. ideo facir ꝓ⸗ poſitiones pꝛius repugnanteſ in q̃litate ⁊ q̃ntirate eẽ iuſdem qᷓlitatis ⁊ q̃ntitatis. ⁊ per aduentuʒ eius fa it contradictoꝛias eqpollere. ¶ Bciendum quatto ꝙ ſecunda regulã eqͥpollentiarũ eſt ꝙ ſi alicui ſigno vłi poſtponatur negatio eqͥpollet ſu contrario. Ku ius ratio eſt. quis contrarie repugnant in qualitate ta ntum ſed negatio poſtpoſita ſigno ⁊ addita copu le mutãt qualitateni ⁊ non quantitatem.qꝛ non aßis in pᷣcedens.ideo facit ipſas contririaſ eſſe eiuſdẽ qua litatis ⁊ equipollere in ſe Exempla qutem illarum regulaꝝ patent in terru· Contra pdicta arguitpꝛis mo ſic.ſigno nõ eſt addenda negatie.vt patet in pꝛĩo ſopiannenlas neq; infinitans neq; negans eoq actus negatidnis negantis eſt negare compoſitionẽ pdica ti cum ſublecto.ergo ſigno non debet pᷣponi aliq̃ nq⸗ thatio · qð tamen vult pꝛima regula. Secundo ſie⸗ nulla negatio dat ꝓpoſitioni aliquã quantitatẽ ſed olum negat ⁊ deſtiuit eam ſipoſt ſe reperit. ergo net tatio addita ſigno particulari non dat quaniitatem vlem nec econuerſo· ergo non facit equipollere cõtra dicroꝛias Tertio ſic. contradictòꝛie nunqᷓ; ſůt eqꝛ pollentes cũ ſemper repugnant in veritate ⁊ falſitate mquantitate ⁊ qualitate. etgo negatio ppoſitu nõ fa eit contfadictoꝛias equipollerey Quarto ſic. Nega⸗ ris poſtpoſita ſigno eſt eiuſdem virtutis ſicut negat tio pᷣpolita cum ſit ſecũ eiuſdem fationis. ergo ſi nei gatiopᷓ poſita non facit contfarias equipollere ita nec negatio poſtpoſita quod eſt contra ſecundam regu⸗ lam. A Auinto ſic. omne currens mouetur.nullum currens non mouetur eſt negatio poſtpoſita ſigno.et tamen nõ facit contrarias equipollere. quia ille nõ pollentin veritate. quare ſecunda regula eſt falſa Zidpnmũ ðꝛꝙ ſigno nõ eſtaddenda negatio in inituns ·quia nõ eit infinitabile.tñ bene põt ſibi adʒ dinegatio negans. Er lʒ actus negationis pꝛſit ne garecompõnem oꝛõnis. cñ ſerũdario põt negare quã titatem ſigni poſt ſe ⁊ alia que poſt ſe reꝑie.¶ Ad ſe cundũ ðꝛꝙ iʒ negatio negans per ſe pꝛimo negat id qð repit poſt ſe.tamen ex ↄñti põt ponereoppoſium illius ið ipſa negat iʒ hoc ſit por accidens ⁊ non ꝑ ſe ideo ngans pꝑticularem quantitatem ey ↄñti ponit vniuerſalẽ et ecõuerſo· Silr negãdo negationẽet cõ ſequẽti ponit affinmationẽ.¶ Ad terciũ ðꝛ ꝙſi capiʒ ant᷑ ↄtradictoris formalt vt ʒdierdꝛie ſũt nunq; junt curiBed pꝛiuans negatioeſt que negat habitum bene efticlunt᷑eipollentes ꝑaduentũ negatõis.ſicꝙ „ biectiautlubſtantie derelinquens ſubſiantiam cñ ptitudine ad habitum. ſiut eſt cecitas que habʒ fie ille que pꝛius erũt Idictoꝛie ꝑ aduentũ negatõis fũt equipollẽtesEr ſic intelligit᷑regula.⁊ vẽs alie regn⸗ igci oculoð·⁊ ſolum de negatione negante intelli le.Ad quan ðꝛ.ꝙ lice negatio poſtpoſit ſw ie ———— 2,——„ — ——— ℳ ½0 ſit equalis pᷣrutis iuthcnnt nõ eſt codẽ poſt ſe nõ inucnit qᷓ;titatẽ ipſiꝰppõis ſicut alia. Jðo nõ mutat qᷓ;titatẽ.⁊ ſic facit equipollete cõtrarias. ſ quintũ dicit᷑ ꝙ illa negatio ſit pꝛepoſira ſigno. ion tamẽ ferrad pꝛincipalẽ copulam oſitionis. ſʒ ſupꝛa illud ꝑticipiũ currens. Jeco nõ facit ↄtrarias eduipollere. ſed ſolũ mutat ſubiectũ ꝓpoſitõnis. Vn de regulaſſic intelligit᷑ ꝙ negat o poſtpoſira ſigno ⁊ to ti ſubiecto cadens ſupꝛa copulã vꝛincipalẽ ꝓpoſitio⸗ nis facit ↄtrarias equipollere. quod nõ fit in iſtis.qᷓ „re eriam non equipollent. Tercia regula eſt ꝙ ſiglicui ſigno vłi vl ꝑticulari pꝛeponat᷑ ⁊ poſtponat᷑ negatio eqͥpollet ſuo ſubalternovt nõ oĩs hõ nõ cur rit· eqͥpollet iſti quidã hõ currit. ⁊ nõ nullꝰ hõnõ currit.eqͥpoilet iſti.qdã hõ nõ currit. Ex iſtis tribyregulis ſequit᷑ q̃rta reglaqᷓ ta lis ẽ. ꝙ ſi duo ſigna vlia negatia ponant᷑ in eadẽ locutõe.ita ꝙ vnũ in fubiecto ⁊ aliud in pᷣdicato.tũc pꝛimũ equipollet ſuo ʒrio ꝑ ſcõamregulã.⁊ ſcõm ſuo Zdictoꝛio ꝑ pᷣmã regulã · vt nihil eſt nihil.eqpollet iſti. qðᷣlibʒ aliqͥd. qð ptʒ ꝑ ſcaʒ regulã. qðlibet nõ et nihil eqpollẽtꝑ pᷣmã regulã.nõ nihil⁊ ali⸗ qd eqͥpollent. ñ hec. nihilẽ nihileqpollet huic. qðlibet eſt aliqͥd. qꝛ nõ nihilꝛ aliqͥdeqᷓ pollent. ſiẽ nõ nlls ⁊ qͥdã.vñ. õ oĩs q dã nõ. oĩs nõq̃ſinlla. õ nullus quidam ß nlls nõvaletoĩs. Nõ aliqs nlls.nõ qͥdaʒ nõ valet oĩs. Nõalter neuter.neuter nõ pꝛe ſtet vterq;. Item. ꝛe ↄtradic poſt contra. pꝛe poſtq; ſubalter. LA Purpurea Soꝛ.ñ cur.ẽ imple e . 2— N 2 21 6.6 S orcurẽpꝰle Bozcur.ẽↄtigẽs Cractatus poſc au. poſuit duas regulas equipollentiarũ modo applicata ſuo ſu biecto qð dehet negare.co ꝙ pꝛ mã ad habendã equipollentiã contradictoꝛiaꝝ ⁊ ſecundã ad habendũ equipollentiam contrariarũ conlequenter ponit tertiam regulam que valet a babendi equipolientii ſubalternaꝝ⁊ eſt tat· Si alicui ſigno vłi vel partieulari pᷣponatur? poſtpona tur negatio eJuipollet ſuo ſubairemno. Vuius ratio ẽ quia ſubalterne repugnant in quantitate ſolũ ⁊ nõ in quaiitate. Er quia vna negatio pꝛepoſita ſigno mutat. quanritatem.quia vng negatio deſtruit actũ alterius negationis.ideo pꝛima negatio vartat quã Polittohs ⁊ non qualitatem.⁊ per ſeqns facit equipollere ſubalternas. ¶ Bciendũ eſtpꝛimo vt habetur ex illa regula Dile negationes ecuipol lent vniaffirmationi. Nuius ratio eſt. quia pꝛima ne gatio que poſt ſe aliam repent negat ⁊ deſtiuit eam. ſed deſtructa negatione ponit affirmatio.qꝛ de quo⸗ libet dicituraffirmatio vel negatioꝝ de nullo ambo ſimul.iceo due negationes cadentes ſi uprꝛa ſe inuicẽ Feen ſecũdo ꝙ titatem ꝓpoſitionis equipollent vni affirmationi. due affirmariones non equipollent vni negationi ſi cut due negatiões eauiualent vni ſnee— lus rõ eſt· quia vna aff rmatio non deſtruit aliã. ſed magis coufimateã. Iffirmatio em̃ nõ eſt inſtrumẽ tum intellectus ad deſtruendũ dqð pꝛius dictũ eſt vel id quod poſt K ſicut eſt negatio que deſtu it negationẽ ſequenrẽ iceo non põt ponere negatianẽ per deſtructionẽ affimationis ſicut fit in negatiõb kaffirmatio ex ↄñti deſtuat afſirmationẽ rõne oppõnis.non tñ pꝛimo ⁊ per eain ſicut ne gatio. ſed ſolũ ex conſequenti. tperhoc pʒ ꝙ affir⸗ matio pꝛimo ponit ſuũ ßcatuʒ ꝓpꝛium Pn nõ poteſt ſtare ſign ificatio negationis eius. tubalternarum. tamẽ nulla ponitur de ſubcõtrarijs . Sor cur. ñ ẽple— Sor. cur.ẽ imple liace or ñcurẽ neccſe ₰ 2 ſt ſtare ſi öciendũ terio ꝙ licet in textu ponantur tres regule ſpeciales de equipollentis contrariarum contradictoꝛiaruʒ ⁊. uius ratio eſt. quia ſi dareturcquipollẽtia in ſub contratijs tũc negatio pᷣponeret᷑⁊ poſtponeret᷑ ſigno Sor.cur. ñẽↄtigẽs S— — 3 Porñ cur.?ple S oꝛ. ñcur. ñẽ iple e Soꝛ.cur. ñẽ necẽ Iſta figura pertinet adtertus ſegenicdnch ibi Wodus ẽadiacks ⁊c. C neg 1 mot a vnhal⸗ 7— 7£ „ * X.—. — ½* ½ — amalin cen F 27 — nl at oro 7 ſp Nlet „*. So ñ cur.ẽↄtgẽs 2 O?. N cur E 8 dẽtuli 8 vel poſtponeret᷑ tantum pticulari vel pᷣponeretur tmñ tantun mutatetur quãtitas ꝓ iduobus pꝛimis modis põnis.ideo ſubcontrarie nõ eſſent eiuſdẽ quãtitatis ⁊ perconſequens nec equipollẽtes. Bi terrio modo hoccontingit dupliciter. vel eẽt in negatiua vel in af firmatiua.ſi in negatiua ibi ponẽde elſent due nega⸗ tiones ĩmediate vt ibi· quidã homo nõ currit.ſi ſch; tũc penitus eſſet eadẽ ꝓpoſitio cũ alia⁊ ſic non eſſet equipollentia illaꝝ ꝓponun re equipollenrã. ¶ Beiendũ quarto ꝙ ex pᷣœedentibꝰ autoꝛ quodãmodo ponit quartã regulã continenteʒ imã Sont duoſigna vłia negatiua· vnũ in ſubiecto reli quũ in pᷣdicato·pꝛmũ equi cundũ ſuo contradictoꝛio. ligno poſtponit᷑negatio ⁊ ſic equipollet ſuo cõtrario per ſecundã regulã. ⁊ ſecũdo ſigno pᷣponitur negatio per pꝛimũ ſignũ.⁊ ſic equipollet ſuo contradictoꝛio ꝑ imã regulã · vt cũ exemplis ean poniturmetrũ ꝑ að faciliter poſſũt intelligi ila que iam dict ſũt. poſt contra. eneſ ubalter- uitur pꝛiuuo ſic Due ſubalternè minus repugnant qᷓ; due conrradictoꝛie · ergo minus requ irit᷑ ad facien dũ cas equipollere · Sed ad equipollentias rpntra⸗ dictoꝛiaꝝ ſufficitvna negatio.ergo ad equipoilentas ſubalte maꝝ non requirunt᷑ due negationes 1 Scðo ſic. vna negatio non pt deſtruere ali. eigo per hocqð pᷣponitur ⁊ poſtponitur negatio non fit cquipollẽta ſubalternaꝝ· añſ patet. qu ia quicqͥd coꝛꝛũpitur:a ſuo contrario coꝛꝛũpitur ⁊ deſtruitur. modo due negatio nes uon opponunt᷑ ſed ſũteiuidenꝝatõis· ergovna non deſtiuit aliam negationẽ ⁊cl ertio ſic. Due negationes non ponũt affirmatonẽ. quia vnũ con⸗ tradictoꝛioꝝ nunqᷓ; ponit aliud.ſed negato cõtradi cit affumarioni. ergo negatio pᷣpoſitã ⁊ poſtpoſita ſit non facit equipollere ſubaltermas n ſic. Si gnñ vniuerſule eſt ſolũ diſpplitio ubiecti inquantuʒ ſubiectũ ergojnon debet vnſi pom in pᷣdicato.⁊ per couſequens in quarta regula ſupponirur falſũ.fꝙli gnů vie quandoq; ſit ponibile in pdicato. uin to ſic.iſte non equipolient nipil eit nihil. quodlibet eſt aliquid.quia pꝛima eſt negatina cum ibiponatur negatio tantũ vna ante copulam?⁊ ſi affirmatia ergo eſt contra quartam regulam. Zd pꝛimũ ðꝛ. gꝙ minus requiritur ad equipollentiam ſubalterna rum qᷓ; contrariaꝝ · quia ibi non requiriturmutatio quantitatis.⁊ in contradictoꝛijs requirtur mutatio quantitatis ⁊. qualitatis ſ mul⸗Et lz due negatio⸗ nes ſint aliquid ꝰm vocem plus q; vna.tamnen vna ßᷣm actum negandi plus fatit qᷓ; due. due em̃ ſolum mutant quantitatem.⁊ vna ſolum pᷣpoſita ſigno mu tat qualitatem ⁊ quantitatem ſi ui. quare plus fa cit quantũ ad acrum negandiq d ſecundum ðꝛ ꝙ ſi negationes conſiderantur fm ſuas rationes tůc non opponunt᷑. ſed inquantũ conliderantur vtVnæ inſtrumentuin intellectus ad negandum aliam· Et glia eit obiectum quod negatur ſiue ſupꝛal qðᷣactus negandi cadit benẽ opponũtur fm rationem agetis ⁊ patientis·⁊ ſic vna deſtrit alam quantũ ad actũ ꝓpõnum.ideo in iplis non ẽ daꝰ ⁊ ſecundã que talis ẽ. Si in aliqua locutione ollet ſuo contrario.⁊ ſe. uius rõ eſt.quia pꝛimo eequipollent nihil eſt nhil. quod ibet eſt aliquid. Vnde ad retinendũ pᷣdictas reglas ꝛe cõtradic⸗ ¶Pꝛimus negandi.⁊ non quantum ad ſubſtantiam eius. (Idtertuz dicitur ꝙ licet negatio per ſe pꝛimo nõ pomtaffirmãtionem· tamen bene ey conſequenti⁊ ꝑ accidens negando negationem qua negata ponitur affumatio. verjale ucgatiuum quod includit terminum ſue di⸗ ſtributionis ſiue ſignificatum termini quod ipſũ di ſtribuit ponitur in ſubiecto diſtnbutionis per ſe pꝛi⸗ mo quantum ad diſtnbutionem ⁊ quantum ad fa⸗ cendum quantitatem.tumẽetiam poteſt poni a par te pꝛedicati.licet magis ꝓpꝛie ⁊ cõmuniter ponatuł la nd pare ſubiecti. Ed quintum dicitur ꝙ licet lin lila nihul eſt nihil. a negatio non ponitur ad pꝛin cipalem copulam fᷣm vocem· tamen bene poniturad pſam ſm nm ⁊ intellectum ⁊ ſenſum conſtructiõis quia debet ſic reſolui vltimũ nihil per non? aliquid ⁊ſic ſenſus eſt nihii eſt mhil· ideſt mhil non eſt ali⸗ quid qus eſt ſimplieiteraffu matiua? equpollerj ali 1— Wodu quortum diutur ꝙ lignum vni⸗ e zhlacens rei determinatio. et·⸗ babetferiperadiectiuum. Sed duplexeſt adiectiuum.eſt enim adiectiuum quodda; nominis vt albus niger ⁊ cetera. tquod dam eſt adiectiuum verbi. vtaduerbiuʒ· qꝛ Eᷣm prifcianum. aduerbiuz eſt*Ferbiad iectiui? ideo duplexeſt modus· Vnus eſt nominalis qui fit per adiectiuuʒ nominis vt hic hõalbus currit Alius ðᷣo aduerbial qͥ fitꝑ aduerbia · vt hõ currit velociter· Itẽ aduerbiorum quedam determinantverbũ rationecompoſitionisvthecſex neceſſario contingens poſſibiliter impoſſibiliter vero ⁊ falſo. Alia deterininant yerbum ratione rei verbi. vt foꝛtiter agit · velociter currit- Zlia determinant verbum ratione tempßo ris. vtaduerbia tempoꝛglia ·Alia determi⸗ nant verbũ ratione modi.vtaduerbia hoꝛ⸗ „ 1 — S nr ——— ————————. tandi⁊ optandi⁊ ſimilia.⁊ fᷣm hoc modus y ſumitur multipliciter per aduerbiaæ ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ꝓp oſitione de ĩeſie in qua denotatur ſimplex inherentia pᷣdicati ad ſub⸗ iectum ⁊ etiam compoſitio ſimplex. Micconſequen ter vult determinare de ꝓpoſitione modali in qua ẽ coinpoſitio modificata ⁊ compoſita ᷣm rationem ex compoſitione ⁊ modificatione. ratione cuius moda⸗ lis ſcquitui illam de igeſſe.ſicut compoſitum ſequit᷑ ſuum ſimplex. Et quia ꝓpoſitio modalis dicitur a modo m odalis per qnem̃ modificatur foꝛmał. ideo anteqᷓ autoꝛ notificat ꝓpoſitionem modalem pꝛius determinat de modo in cõmuni quantum ad diffini tionem ⁊ dðiuiſionem eius vt eliciat membꝝ de quo eſt hic pꝛicipalt ad ꝓpoſitũ faciens ꝓpõnẽ modalem Sciendum eſt pꝛimo ꝙ modus eit adiacẽs rei de terminatio. Kuius ratio eſt quia idem ſunt realiter modus apudl ogicum · ⁊ adiectiuũ apud grãmaticũ ß oẽ adiectiuũ ẽ ðᷣtenmiatio adiacẽtis rei.ſ. ſuo ſubo . 8 du2r — . — lmei cquetn: Mñ̃e em̃ adiertiuũ eſt determiatis ſui ſubſtãtiui⁊ ſi bila ponu bladiacet. Jð bñ ðꝛ ꝙ mochꝰẽ detmiĩatio adiacẽs rei ignum— Et ponit᷑ibi deteminatio loco generis· qꝛ detennia munſtedt tio eſt quodd lunius ad deterninacheʒ quefit per qod yſi. adiectiuũ.⁊ ad dterminatiõeʒ que fitꝑ ſubſtãtiuum s perſepu. Beinde ponit᷑ adiacks rei ad differentiã determina⸗ num adſe. natõis que fi ꝑ ſubſtantiuũ. Ex iſta diffinteptʒ ꝙ tponiz„ om̃e adiectiuũ ſiue ſit deterniinatio verbi.ſiue ſit de npom tennnauioret ſubiectevelreipccate.ſue ſubiecri er vlini pᷣdicati inqᷓ;rĩ ſubiecũ ⁊ pᷣdicarũ vt ſũt ſigna vlia vł uur a k ꝑricularia. Alie diſpoſitõᷣnes reſpectiue pñt dici mo⸗ * pnupn di acipiẽdo modũ cõmuniter·ſicut hic capi modus minur ¶ſ Sciendũ cſt ſcho ꝙ modus in cõmuni ſic diuidi ontalioos tür. quia quidã eſt noialis ⁊ alius aduerbialis. Ra nor gi tio eit· quia oĩs modus habet fier ꝑ adiẽctiuũ cum attalt,„ ſit adiacens rei determi natio · vel ero fit ꝑ adiectiuũ olcul noiĩs⁊ ſic eſt modus nois · vel ꝑ adiectiuũ verbi ⁊ ſic t eſt modus aduerbialis qui eſt determinatio deter⸗ ninio fotl 5 minans ipſũ ſibi aqiaat. vnde talis modus põt di c6 civerbalis rõne ſui ſibicit qůod detenninat. quiaẽ duplexeſ 8½ ici aduerbialis ratõne 9 3 y determinatio verbi ·⁊ poteſtdici auerbialis e nquodt Pi quod eſt adiectiuũ ¶ Sciendũ eit tercio ꝙ nomẽ 2 ſel⸗ ſigniſicat ꝑ modũ ꝑmanentis ſineꝑ modum quie⸗ Krquo tis. verbum ſignificat ꝑ modũ fluxus ⁊ fieri. Etqa erbi adiectiuuʒ nominis ſignificat per modum perma⸗ ſerbiad nentis.ideo ſolum habet determinare nomẽ vel ali⸗ Unus c quod acceptũ loco nomĩs m ſuos modos ſignificã — di. Sed aduerbiũ ſignificat ꝑ modũ fluxus ⁊ fieri- nomins Rne cuꝰeſt cõueniens determinatio rei verbi.⁊ eſt duerbiak adiectiuũ eius. Ideo iſti modi inter ſe diffenunt · a citer. J modus nominalis eſt adiectiuũ noĩs ⁊ determina⸗ antrefbũ tio nominis ſubſtantiui. Sed modus verbalis ba bet fieri ꝑ aduerbia.⁊ eſt determinatio verbi. ¶ Sci neceſuri endũ quaito · ꝙ modus aduerbialis ſubdiuidit᷑ per liter vero quatuoꝛ modos ſm diuiſionẽ aduerbioꝝ.quia que mmione dam notiſcant verbũ gratia cõpoſitionis· vt poſſibi — liter impoſſibiliter.neceſſario ⁊ contingenter. Iliave urf ro gratia rei vᷣbu. vt foꝛtiter velociter. Et aduerbia qᷓ; e lempo titatis.vt multũ parum. Ilia vo g̃a temꝑis. vt ad determi⸗ nerbia tempalla · vt hodie ⁊ ſimilia. Alia graria mo biabo di.vt gduerbia optandi.vt vtinã · ⁊ hoꝛtandi. vt aye eys · Cuꝰratio cſt quia verbũ adiectiuũ ſpecialiter in modus K cudit quatuoꝛ ſc tompoſitionẽ que eſt actus gene⸗ a1. ralis eius ⁊ rem verbi que dicit᷑ actus ſpecialis ver⸗ — bi vt iñ Ho verbo quedã ih ureſtacug genernlgetrurſus inipſtdict nes ver „ b.⁊ eſtactüs pecalis ꝑ ipſũ impoꝛtatue Tcfœium onſcue eſt tenpũs.·⁊ quartũ eſt modũs. Ex duo pꝛima ſũt ünaut effentialia verbi duo po vltima ſunt modi ſignificã moan er dr accidentalis eius.⁊ hi illa quatuoꝛverba ꝑ diuer us mod⸗ ſa aduerbiã det rminant᷑. Er pꝛedictis ptʒ ꝙ diuiſio um ſu in cõ muni ⁊ ſubqiuiſio modiptʒ eti ꝙ omnis mo⸗ dmr a dus cadens in ꝓpoſitione eſt determinatio ſubiecti ml. deo vel pꝛedicati vei compoſi.ionis ip̃oꝛum. quia ſemꝑ m prus eſt determ natio alicutꝰ nominis yel verbi ⁊ cetera difini Tontra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic mnis derer⸗ xdequo iminatio eſt actio. quia determinare eſt agere. ſed ino⸗ odalem dus non eſt actio.ergo non eſt determinatio.¶ Be⸗ s eide cundo ſic. Impoſſibile eſt modus.⁊ tamẽ non eſt de truliter terminatiò adiacens rei. quia non ſignificat aliqᷓ; foꝛ n mã alter aiacentẽergo male ponit᷑ diffinitio modi. ¶Tractatus „ ¶Tenio ſic Dimne nonien ſignificat ꝑ modũ ꝑ ſe ſtantis cũ omne nomen ſignificet ꝑ modũ ſubitirie etgo nullum nomen ſigniſicat ꝑ modum adiarentis ⁊per cõſequens nõ erit aliquis modus nominalis. Quarto ic. Elnus determinabiis ẽ tm̃ vna de terminatio.ſed vᷣbũ eſt vnicũ determiĩabile · erno ma le ponũt᷑plura aduerbia que ſił pñt determinare idẽ verbũ.¶ Quinto ſic. quedã aduerbia dererminant bũ gratia loci · vt adue: bia localia· ⁊ quedã gĩa nu⸗ meri·vt aduerbia numeralia· eigo inſufficiẽter ponũt᷑ adueibia determinãtia pba. ſſAd primũ ðꝛ ꝙ de⸗ terminareeffectiue ⁊ per modũ agentis ẽ agere. ndn tñ determinare foꝛmalt.ideviʒ determinatio actius eſt actio · nõ tñ determinatio foꝛmlis de qua intelli⸗ g tur diffinitio modi ſicut hic capitur modus ¶ Ad ſðm ðꝛ ꝙꝛz impoſſibile nõ ßcetaliquã foꝛmam rea⸗ lem adiacentẽ cõpoſitioni qꝛ feat ipoſſibilitatẽ que ẽ pꝛiuatio potentie. tamen ßat foꝛmã ⁊ determinatio⸗ nẽ ſᷣm modũ intelligẽdi.qꝛ ĩpoſſibilitas bene comp̃⸗ hendit᷑p modũ foꝛme ⁊ determinationis compõnis ⁊ ſiceatur perhunc modũ Id tertiũ ðꝛ ꝙ dupiex ẽ modus ßᷣcandi ſubitantie. modus perã manentis.⁊ modus ꝑ ſe ſtantis·⁊ õe nomẽ cat modũ ſubſtantie quantũ ad modũ ꝑmanentis. ſec ſolũ ſubſtantiua ßcant per modũ per ſe ſtantis. Ad⸗ iectiua vᷣo ßcant per moduʒ alteri adiacentis. ¶ Ad quartũ ðꝛ ꝙ vnius determinahilis hᷣm idẽ eſſe vłeã dem rõnem eit vnica determinatio.tamen vnius de terminabilis materialiter fm diuerſas rõnes poſſũt eſſe plures determinationes:⁊ ſic eſt ve vᷣbo quod di nerſis rõnibus determinat᷑ per aduerbia diuerſa; id quintũ ðꝛ ꝙ k aduerbia loci ⁊ numen ⁊? mu tã alia determinant verbũ gratia rei verbi⸗⁊ lʒ nõ fi⸗ at expᷣſſe mentio de ipſis.tamen continent᷑ in iila diut ſione · Unde aduerbiũ numeri non determinat ver⸗ bum rõne numeri qui eſt modus candi verbi.ſed ratione numeri rei ſignificare per verbũ · vt cum ðꝛ ſoꝛtes bis currit. ibi determinatur currit rõne duali⸗ tatis curſus heati per vᷣbů.ñ aũt rõe modi abſolure· Sed omiſſis oibus alijs ſolũ de his que cõpoſitionẽ determinateſt dicendũ. vtſunt hiſex modi neceſſario cõtingenter poſſibili ter⁊ cctera. Ců eni dicitur hõ currit neceꝰ ſario deſignatur ꝙ tota cõpoſitio lit neceſ⸗ ſaria. Cũ enĩ dicitur hõ currit bene vel ina le vel vclociter deſignatur ꝙ curſus hoĩs ẽ bonus vel malus vel velox. Etſic ĩiſtis de terminatur res verbi.in alijs cõpoſitio. Er ita intelligendũ eſt de alijs fupꝛadictis ad⸗ uerbijs. Vnde ſolus ilemodus qui cõpo⸗ ſirionẽ dererminat facit ꝓpõnem modalẽ.⁊ ſolũ derali hicintẽdimis Etſciendũ ꝙ iſti ſer modi quandoq; ſumũtur nomialiter. v poſſibileipoſſibile neceſſariũ· contingẽs ve umꝛ falſũ. Etquandoq; ſumũtur aduerꝰ bialiter. vt poſſibiliter impoſſibiliter cõtin⸗ genter neceſſario vero ⁊ falſo. —————— s F 48d P—f †,— * *— Poſſqᷓ; au determinauit de udo tam diffinitiu⸗ qᷓ; diuiſiue in eõi. hic ↄ ñter determinat de quo mõ ſpãliter eſt acpoſitum diꝙ hic ſolũ determinandũ eſt in fpãli de modo qui deteiminat verbũ gratia cõ põni s ⁊ ꝓpõ nis· Cuius rõ eſt. quia hic ſolum pꝛin cipaliter conſidera?modus faciens põnem moda⸗ lem.ſed modus determinãs componem ꝓpõnis fa citꝓpõnem modalem eo ꝙ compõ eſt foꝛma totiusp põnis. ideo modus determinans compõnem ꝓpõis modificat totã ꝓpõnem modalẽ ſed modi determi⸗ nãtes ſubiectũ ⁊ p̃tũ ſoiũ modificant partes materia les ꝓpõnis.⁊ ideo nõ faciũtꝓpõ nem modalem.qua re de illis nõ eſt amplius derenninandũ · ¶ Sciẽd ſtpꝛimo ꝙ compõ ꝓpõis põt dupliciter determiari Uno modo gñali determinatione qñ ſibi addit᷑ ali qs modus generalis entis ſine ſpãli ampliatõe ip̃ꝰ compõnis. ⁊ hoc modo determinat᷑ iſtis modis vero 2 falſo. Bed qꝛ generglis deter pahen gſt deter⸗ minatio limp ir ſcd tmuidtõt.idec colipõ h mõ nõ ſimpłr modificat᷑ nec fit limpłrꝓꝙ ð modalłæẽ lio modo determinat᷑ ſpãli modo entis⁊ ampliat᷑ com poſitio vltra pñs tpᷣs.⁊ ſit determinatur iſtis modis poſſibile ĩpoſſibile contingẽs ⁊ neceſſariũ.⁊ hoc mõ it ꝓpõ modalis Bciendũ eſt ſchoꝙ ad modum S facientẽ purã ꝓpõnem modalẽ tres requirunt᷑condi —8 f. tlõesPꝛima eſt ꝙtalis modus dete minat compõ⸗ nem ꝓpõis defecu cuius adiectiua que determinãt l 67 bcihaieiulepönte vel verbũ gra ⸗ tia rei foꝛme modi vel ipꝑis nõ reddũt ꝓpõneʒ moda lem Scða ꝙ talis modus dicat aliquã differentias vel modũ entis circa talẽ tompõnem · defectu cuius L c syaciũt ꝓpõnem modalãCertia eſt ꝙ ralis modꝰ am pliat compõnem vltra pñs ipᷣð ſue p̃iacentis · defectu uius ven ⁊ falſů non faciũt ꝓpõnem ſimpłr ſed e⸗ neraliter arceptã · ¶ Sciendũ eſt tertio ꝙ tiñ quatuoꝛ ſũt modi faciẽtes ꝓpõnem modalẽ pꝛie dictã.ſ.poſſi bile ĩpoſſibile contingẽs ⁊ neceſſe ꝓbat᷑ per ſufficẽtiã qꝛd ĩs modus faciens ꝓpõnem modalẽ deteminat compõnem ꝓpõnis · vei ergo circ ip̃m ðt non eſſe. ⁊ ſic eſt ĩpoſſibile.vel vt eſſe ⁊ hoc dupłr. quia ergo ðᷣt eſſe ſimplr ⁊ in actu ⁊ ſic ẽ neceſſe. vel eſſe ꝑmixtũ po tentie ⁊ hoc dupt᷑r.vel ðᷣt ip̃m per reſpectũ ad ſuum actũ ⁊ ſic ẽ poſſihile. vel ꝑ reſpectũ ad ſu cãm cõtin gentẽ ⁊ ſic ẽ contingẽs · Vnde pʒ ꝙ iſti modi determi nant tompõnẽ. qꝛ cũ ðꝛ ſoꝛtes necãrio currit deſignat᷑ ꝙ compõ curſus cũ ſoꝛte eſt neceſſaria.⁊ non põĩ ne ceſſitas ſoꝛtis neq; curſus m ſe.ſed neceſſitas cõpo⸗ ſitionis vnius cũ altero· Sed ſi dicat᷑ ſoꝛtes currit foꝛ titer deſignat᷑ ꝙ ille curſus ſit vehemens ⁊ foꝛtis · ¶ Sciendũ eſt quarto ꝙ pᷣdicti modi pñt duplr ſu⸗ mi.vnd mõ noialirer · alio modo aduerbiałr. Cuius rõ eſt· q modus in cõi⁊ nomẽ adiectiuũ idẽ ſunt.· ſed adiectiuũ põt ſumi noĩaliter qñ eat per modũ ꝑma 2 nentis ⁊ aduerbiałr qů cat per modũ fiuxus ⁊ fieri. icco ili modiptauipibio duot modis·⁊ vrroꝙ ſimplr compõnem ꝓpis. differũt tñ · quia qñ ſumũt̃ noĩalr determinãt totã compõnem acceptã ꝑ moduʒ noĩs. vt hic ſoꝛtẽ currcre eſt poſſiblle. T. dicti ſoꝛtẽ currere ſumit᷑ noĩalitcr ſed qñ ſumun ad negatio ⁊ iſti modi imaginabile vel inopinabile nõ ompõ illius Mꝛimus uerbialr determinãt compõnem vbaliter deſignataʒ vt hic ſoꝛ.currit poſſibiłr. Ex iſtis pʒ ꝙ qui ⁊ q̃tſunt modi facientes ꝓpõnem modalẽ⁊ etiq quot modis accipꝛunt᷑. ¶ Kontra pᷣdicta amguit᷑ pꝛmo ſic. omne detei mius bile eſt in potẽtia ad ſuã determinationẽ. ſed compõ ꝓpõnis cũ ſit foꝛma totius ẽ in actu tñ ⁊ nõ in potẽtia.ergo nõ eſt determinabilis ⁊ per conſe⸗ quẽs nullus modus dete minat compõ nemppõnis Scðo ſic. modus determinãs partẽ totius ex ↄñti determinat totũ ſicut ſignũ diſtributiuũ pꝛimo ⁊ pꝛĩ cipalrdiſtribuit ipᷣm ſubiectũ ꝓpõnis ⁊ ex ↄñti totã compõnem vel ꝓpõnẽ. ergo modus determinãs ſub iectũ ⁊ pᷣdicatũ ðꝛ determinare tot ꝓpõnem moda⸗ K. igit᷑ modus nõ ſolũ eſt determinãs compoſitionẽ. ¶ Tertio ſic. determinatiões entis incõpleyi non de terminãt rompõnem ꝓpõnis.ſed neceſſariũ vel ↄꝓtin gens ſunt determinationes entis incõplcxi· qꝛ aliqð ens incomplexũ ðꝛ neceſſariũ vel ↄtingẽs. ʒᷓ iſu mõi non determinõt compõnem ꝓpõnis·⁊ per ↄñs nõ fa ciũtꝓpõnem modalẽ. ¶ Muarto ſir. per fe⁊ ꝑaccñs faciũt ꝓpõnem modalẽ. vt dicẽdo ſoꝛtes accidentałt cunit. bõ per ſe ẽ riſibilis.ergo non ſũt tiñ quattuoꝛ modi facittes ꝓpõnem modalẽ. Quinto ſic. Nihil deſignatũ noialiter determinat cempõnem pbaliter ſed ſolũ ilud qð deſignat᷑ adueibiatr.ſed modi faci entes ꝓpõnem modalẽ detetminãt verbũ gratia cõ⸗ põns. ergo non pñt noĩalitercari. Ad pꝛim̃ũ ðꝛ ꝙ k compõ ꝓpõnis ſit in potẽtia reſpectu eẽ totiusꝓ põnis ſed in actu.eſt tñin potẽtia reſpectu determia tionũ accidentaliũ eius.ides pᷣt determinari ⁊ modi ficari. idẽ eiñ reſpectu diuerſoꝝ bene ẽ in ac ⁊ in po tentia ſik. Ad ſcm ðꝛ ꝙᷓ lʒ in accidentibꝰ que non conueniũt toti niſi gratia ꝑtis accidẽs ꝑtis bũ deter minat totů. ſed in illis que pñt ↄuenire toti? partib accidens pꝑtis non ſufficit determinare totũ.⁊ ſic ẽ ð modificatione.qꝛ tota ꝓpõ pᷣt per ſe pꝛimo modifica riqñ modificat᷑ ſua foꝛma totiꝰ⁊ pñt modificari ſue ꝑtes.ſed ab illq modificatione non denoĩatur ꝓpoſi tio modalis. Ad tertiũ ðᷣꝛ ꝙ ſi contingẽs ⁊ neceſſa riů capia ntꝓuit ſunt differentie. entis incomplexi ſis ſunt determinationes eius.ſed ſi capiant᷑vt ſũt diffe rentie entis complexi qð ẽ in herẽtia pᷣdicati cũ ſubie⸗ cto ſic ſůt determinationes compõnis · ſ eimn in ꝓpoſito. Sd quartũ ðꝛ ꝙ per ſeꝛ per accs non ſũt modi diſtincti ab iſtis.qʒ per ſe ſub neceſſario Itinẽt᷑ ⁊ reductiue. ⁊ ꝑ accidẽs ſub contingẽti. Ed quin tũ ðꝛ ꝙ lʒ iliud qð ſcat᷑ noĩaliter non poſſit determi⸗ naecompðnem vhaliter aceeptũ ſed ſolũ aduerbiũ tñ bene poteſt dete minare compoſitionem nomina liter arceptam quo modo detenninãt iſt modi noĩa litercapti vt dicum eſt. Pꝛopoſitio modalis eſt que modificatur aliquo iſtoꝝ ſer modoꝝ ¶.poſſibile contin/ gens ipoſſibile neceſſe vere ⁊ falſe. vt ſoꝛtem currereeſt poſſibile.ſoꝛtem currereeſt cõtin gens? ſic de alijs. Etſciendũ ꝙ in ꝓpoſiti⸗ onibus verbũ debet ſubijci modus autem pᷣdicari. Dẽs alicꝓpoſitiones dicuntur de ineſſe ideſt de ſimplici inherẽtia pᷣdicati ad —— Tractatus 3geut eetß p hochti Diſn ütet ſubiectũ.⁊ꝑ hocptzʒ diuiſio ꝓpõnis queſo⸗ Ficanpön 86 ſp Mam erpoſcee i no debet ſubyjci ſuo determinabili.ſed mo⸗ ſenol. let fieri. Pꝛopoſitionũ alia modalis alia de dle habe vſeina nu chpoltels dicin vammn ineſſe. lle aũt ꝓpoſitõnes que modifican᷑ tenninatiʒ eiiitet nõ ſi determnartc oſinsic us:.— nbaut his modis vero ⁊ falſorelinquunt᷑ meodẽ jit interdirri ⁊ modã. in moqalib modus nunqᷓ vnpöni modo ſ umitopoſitio dcjß ſit a in eis ſt iubyfecſppdicat ciendũ quarro ꝙ dictũ eit 9 os4) punttotui cut in illis de ineſſe. In his aũt modis qui illa oĩo ſmpoſitio modificat ſiue ſit ex accuſati⸗ unuß ti ſu ſſibile. impoſibile. cõtingens ⁊ ne) io ⁊ pbo inlinitiui modi cui addit᷑ modus noialt — noin nPo 1 Smpoliibi Ecotingens„ ptus ſiue ſit oĩo ꝑfecta cui addit᷑ modus aduerbi n ceſſariũ.nõ ſicſumi Mitio ⁊ equipollenꝰ literlſutiptus.⁊ talis oo ante aduenrũ mocq dieit e e lig. vtpoſtea patebu. demodog et bolenönis modalis, t moqus determinãs cõ pponen ned. 4 Poſtqᷓ; autoꝛ ſi upius determinauit de modoq́ eſt poſitiont ehabet ſe vt foꝛma ꝑtis. Et eſſe modificg nswnpof 3— 2 Principiũ foꝛmale ꝓpõnis modalis. Hic ↄfir deter tũ cõpoſitõis reſultãs ex vnione modi ⁊ cõpoſtiõis ſl minat depõne modali. Et qꝛ ſub rei p̃cedirpaſſio diciqᷓ facũt vnũ·licut determinatio dererminabiz efn— neslerꝰ· Ideo prideterminat de ꝓpõne modali ᷣm ſe le eſt foꝛma roripõnis modalis. Et ꝑ ß ptʒ qd ſit c qᷓ; deequipoilẽtis ⁊ oppoſitõnibꝰ eiꝰ ip̃ᷣam pꝛimo ſic poſitio modalis.⁊ ð modis accipit. ⁊ qᷓij ſit ubie⸗ diffiniens · Pꝛopoſitid mogalis eſt Fiene aliq tũ⁊ pᷣdirarũ eius. Cõtra pᷣelicta arguipꝛimo ſic itoꝝ fex modoꝝ ſcʒ poſſipile. impo ihile. ↄtingens. In iſta. ſoꝛtẽ currere eſt poſſibile. hoc dicrũ joꝛtẽ curz neceſſe. yerũ ⁊ fallum.ᷓ Sciendi eſt pꝛimo· ꝙpoſi rereeſt id qð modificatꝑ iſtũ modũ poſſibile.⁊ tñ ñᷣ riomodalis duplt accipitqnochiter om̃i ꝓpõne eſt gpoſitio modaiis · ed tĩ ſubiertũ er ergo moda in q̃ modifica᷑ ⁊ dererminaᷣcõpoſitio ſiue ſitcu det᷑⸗ lis 5 eſt illa que modificat᷑ aliquo iſtoꝝ modoꝝ. minatõne in generali ſiue ſpẽali ⁊ ſic veꝝ ⁊ falſũ fa Scðo ſic. hec eſt modalis. hoiem eſſe aſinũ eſtim ciũtꝓpoſitionẽ modalem ·⁊ iſtoꝰ hic diffini in gene, poſſibile⁊ tñ nõ modificat᷑ ergo ↄtra diff nitd nem. liocapit ſeciattloli. vllaadealcðpolitio Minorpbarq in ipa ille modus impoſſibile ðſti ſpẽali determinatõe ochet ampliãdo ip̃aʒ vltra it totõ cõpoſitionẽ dicti· emo nõ determinat nec modt põs tpᷣs.⁊ ſic ſolũ fit ꝓpõ modalis ym illos qugtuo? ſicat ipſam.⸗ Tercio ſi ic. aduerbiũ in oĩone nunqᷓ;p̃ mncos poſſibil. impoſſipile. vringens ⁊ necrfario-· picat. ſc modus in modalib qñc; ponit᷑ aduerbia; —— ñ ol ille dicunt᷑ implt modales q modifican᷑a liter Semodus in ißis nõ ſo predicaf /uano ennne liq itor ſer modoꝝ ⁊ deillis in ſeqntib derennina? ie Wodalis aliqñ ↄueritergo fir de p̃dicato ſubie inicuen bit᷑eo ꝙ nõ hñt ea dẽ equipollẽtias 7 oppoſitõnes ſiẽ ctu echuerſo. cũ ergoꝑ cuertionẽ mutabitpdicati ie do ile de ineſſe. Ille aũt d modificant᷑ꝑ verũ ⁊ faiſi üha in ſ ubiectũ. ⁊ ſic nõ ſꝑ pᷣdicabii MQninto i ic. Vnt Mheb beiit ezſaẽ eqpoilentia ⁊ ppoſitões ſict illede inef S lemnpeſt fomalr?vniro · ſed ſp modus vnitcum 5s büdan ſe qꝛ nõ habent amplidtõeʒ vltra pñstpᷣus. Ideo de dicto madiante copula Fbali ero modus in moda inwntpan Ulis nõ eſt amplideterminandũ. ¶ Sciendũ ẽ ſcpo libus ſe habet vt pᷣdicatũ mareriale.⁊ nõ vt foꝛmale wri.; it S 7 üpler eſt olitio modalis ſcʒ cõpoſita ⁊ diuiſa. id pꝛimũ dici ꝙ licet illud dictũ pꝛimo modift epnoBoij ⸗ Eöpoſitaeſt ila in qpᷣdicatũ picticõponitcũ mate? cerꝑ modũ ꝑtis ⁊ tanqᷓ; quo.iñ totʒ oſitio modifi odifcun lu ſ iali ⁊ foꝛmali p̃ius jubiecti. Et debet ꝓferni dictum caꝑ modũ totiꝰ⁊ tanqᷓ; ð licet hoc ſibicõᷣueniat ꝑ ü ꝓlatõne ↄtinua ad deſignandũ illã cõpoſitiònẽ non compoſitionẽ dictiqð pꝛimo modificgt ideo tota ꝓpo pauſando int ꝑtes dicti.ſʒ inter dictũ ⁊ mo dũ debet ſitio dici? modalis.⁊ nõ pm diccũ tm̃. Ad ſchm ſolũ fieri pauſa iuiſa ẽ illa i nq̃ pᷣdicatũ dicti joluʒꝰ dicitꝙ ali nõ deſtruit ꝑ ſe pꝛimo illã compo cõponitcũ materiali ſubiecti dicti. Et diuidita fota ſitionẽ. ſed ex ↄſequenti em̃. Per ſe gůt pꝛimo negat ei⁊ dʒ pferriꝓlatõediſcõtinua. ad vᷣnotidũ ilã diui vnũ ſpecialẽ modum entis in rali cõpolitõne· ſq; poſ⸗ ſionẽ pauſando inter ꝑartes dicti.⁊ non int᷑ modum ſibilitatẽ ſiue potentiã adeſſe qua negata er cõſequẽz ⁊ dictũ.vt hec albũ eiſe nigꝝ ẽ poſſibile.ſi nu cõpo ti deſtruit᷑ compoſitio. Ap terciũ dicit᷑ ꝙ aduerbiũ nat᷑ cũ albo ꝓ ſubiecto albedis ⁊ cũ ſpſa albedine.ſic pſeſ umptũ non poteſt eſſe bdicatũ põnis.tñ aduet eſt põ cõpoſita ⁊ falſa. Sed icõponat᷑ cũ alboꝓ ſÿõ biũ iunctũ verho · ſicut derermtnatio ſuo determina⸗ ierto albedis ·⁊ diuidat ab ipa albedine ẽ diuiſa? ve bili poteſt eſſe foꝛmale pᷣdicatũ oönis. Et ſic eſt de ra. Et ad denetandũ talẽ diuifionẽ debet fieri pauſa modo aduerbial poſido ingpõne modali. qꝛ deter. diſcõrinuando ꝑtes dicti. Ex dict ptʒ ꝙ tã in moda minat foꝛmakr yerbũ gr̃a cõpoſitõis.⁊ inde fit pꝛedi li diuiſa qᷓ; cõpoſita mocꝰdeteriat totã cõpoſitionẽdi ca tũ foꝛmale. ſAd quartũ dig ꝙ oſitio modal cti h dẽnt. deo venach ſimpl modalis.⁊ ð vtra; ĩ nõ 2uertit m ſe totã ſic ꝙ modus ponatin ſubiecto telligit᷑ diffinitio pñs.⁊ ſic nõ dãut ſpẽ eſſentiali diui ſed ſolũ cõuertit᷑qᷓ;tũ ad ↄictũ faciendo de pᷣdicato a⁊ cõpoſita de eodẽ modo. ſaccidẽtalit. ¶ Pciẽ dici ſubiectũ ⁊ econtra. Vñgpõnes modaleg de po 3 bilecontin/ dũ eſt tercio in ꝓpõnib modalib dictũ ſꝑ eſt ſubie; ſibili ⁊ nẽario m dicũ eodẽ mõ ↄuertunt᷑ ſiẽ ille de ry ſortem ũ⁊modus pᷣdicatũ. Curõ eſt q ſicue fe hʒ eſſe ineſſe Et ſikr ille de Alngenti accepto ꝓ poſſibili.ſed — nð eſſe in illis de ineſſe.ira ſe habet modus in moda in illis de ↄtingenti ad vtrũlibet fit cõuerſio in oppo mecſchtn liin Ulis de ineſſe.eſſe ⁊ nõ eſſe ſÿt ſimm qualitarẽ:⁊ vlis negatiua in illis nõ conuertit inppoſt⸗ irin ⸗ modꝰeſt ᷣdicatũ foꝛmale⁊ n imptij inis.ſed ꝑijcularis affirmatiu ↄuer⸗ dus auem illud qͥ pᷣdicatũ materiale ſꝑ deno tit᷑ ſimplr᷑.ſed in illis de mpoſſibili pꝛimo ad cõuer cuntr de tMeſſe in fublecro. Irẽ ilud qð eſt determunarioet tendũ ipſas opartet videte quib? equipelleant dene zens ehabetꝑ modũ foime reſpectu cõpoſitõis dicti nũ ceſſario ⁊ opoꝛtet ↄuertere illas de impoſſibiliſiẽ 8 P 3 ½ 3 5 3 1* 6 ½ ½ ¹ 6 5 — 6 — 3 3 1 3 6 3 5 4 8 6 8 113 3½ ſ 3 8 5 17 1½ 1 ½ * 1 1 1 . 6 * 6 1 5 5 1 3 3 — 3 3 5 8 1 3 1 K 4 2 e 5 Cractatus nertunt᷑ ſue equipollentes de neceſſario/ Ad qͥntuʒ dicit ꝙ modus nõvnit cũ dictd mediante verbo m⸗ qᷓ;tũ eſt modus · ſed ſolũ inqᷓ;ᷓtũ noĩalrſ igniticat. Jõ modus in rõne modi nõ eſt in potentia ad copulaʒ vnientẽ ſed eſt pꝛedicatũ foꝛmaie reſpectu cõpõis de Et ſciendũ ꝙ vnnſquiſq; iſtoꝝ quatuo? modoꝝ facitquatuoꝛpoſitões modales.⁊ cũ quatuoꝛ ſũt modi· erũt quater quatuo? poſitõnes ·⁊ſicſunt ſedecim poſitões Ver bigia. Iſte modus quieſt poſſibileſi ſuma tur ſine nagatione facit vnã ꝓoſitionẽ ino dalem. vt ſoꝛtẽ currere eſt poiſibile. Siſu⸗ mat̃ cũ negatõnepoſita ad verbũ facit ſecũ dam oſitionẽ. vt ſoꝛtẽ nõ currere eſt poſſi bie. Si ſumat᷑ cũ negatione poſira ad mo dů facitterciã goſitionẽ.vt ſoꝛtẽ currerenõ eſt poſſibile. Si ſumat᷑ cũ duplici negatiõe vna poſita ad modũ.⁊ aliapoſita ad verbũ facit quartãgpoſitionẽ.vt ſoꝛtẽ non currere non eit poſſibile. Et ſic bm vnũquenqʒ iſto rũq̃tuoꝛ modoꝝ ſumũt᷑ q̃tuoꝛ ꝓpoſitõnes · Poſtqᷓ; autoꝛ ſupius determinauit deꝓpõne mo palqᷓ;tũ ad ſubſtantiã eius. Hic ↄñr vuit determi⸗ nare de ſuis paſſiõiby.ſ.de eqpollẽtia ⁊ oppoſitõe. Er qꝛ equipollentia ⁊ oppoſitõs ⁊gpõnes modaliũ faci⸗ liter cognoſci nõ poteſt niſi pᷣcognoſcat᷑ multiplicits modaliũʒpõnũ. Ideo anteqᷓ; de iſtis paſſionibꝰ der; ninat.pꝛimo oñdit q̃łr i lle ꝓpõnes pñt multiplicar m quẽlibet modũ · ¶ Sciendũ ẽpꝛimo. ꝙ inꝓpone modali duplex eſt cõpoſitio. Pꝛima eſt cõpoſitioipar tiuz dicti inter ſe. Secunda eſt compoſitig dicti cun modo qui eſt pꝛincipalis copula in ipſa Etjquia q⸗ litas ꝓpoſitionis ſcilicet affirmatio ⁊ negatio ſibi at rribuunt᷑ex ꝑte cõpoſitõnis. Ideogpoſino modalis põt dici duptraffinnatiua⁊ negariua ſcʒ tã expte di iqᷓ; er pte modi. Illa aũt in q̃ negatmodus eſt ſim pliciter negatiua modalis ⁊ foꝛmalt. Sed illa jaua ſoiũ negat᷑cõpoſitio dicti eſt fm qͥd negatiua. Et vxt dicu Rreſt. i· pꝛioꝝ. habet negatiuã figurã. ⁊ pot dic negatiua de dicto. ¶ Sciendũ eſt ſcðᷣo ꝙ bmiſtũ mo důñ poſſibile penes variationẽ affirmatõnis? negr onis pñt fieri q̃uoꝛpõnes modales. Pꝛima eſt at⸗ firmatiua tã de dicto qᷓ; de modo vt poſſibile eſt eſſe WScða eſt negatiua de vtroqᷓ; vt nõ poſſibile eſt non eiſe. Tercia eſt negariua de dicto rĩ. vt poſſiblle ẽnd eſſe. Quarta eſt negatiua de modo ſolũ vt nõ poſſibi jeeſt eſſe. Et ſikr foꝛmari pñt q̃tuoꝛꝓpõnes modales pm quẽlubet alioꝝ modoꝝ.⁊ ſir in toto pñt młtiplica ßᷣm q̃tuoꝛ modos pᷣdictos · vñ q̃tuoꝛ pᷣdicte ꝓpones ꝑ quatuo? vocales deſignan tur. per a deſigna vlis affirmatiua de dicto⁊ mõ ſi mul ⁊ ꝑ v deſignat᷑ negatiua de vtroq;·⁊ ꝑe negotia mñ. iurta illũ vſum. E dictũ negat qʒ moduʒ. I nil.ſed v toti. Ex qᷓ ptʒ quõ qualitas ſumat᷑ in me⸗ paiibus. Scendũ eſt tercio ꝙ ingpõnib modali⸗ bus triplrattendit᷑qᷓ;titas · Pꝛimo er ꝑte dicti qð eſt lubiectũ rotius ꝓpõnis Sco mõ ex ꝑte ſublecti dici ſingulares · q in ipſis dictũ accipit᷑ fingkariter ꝓ vno ſolo ſuppoſito dicti. Ex pefectu vniusvocis impolite ad ſignificandũ ipᷣm. Sed ex hre ſubierti dicti pol⸗ ſunteſſe vłes · pticulares. indiffinitex ſingulares· fIm ꝙtale fubiectũ tenet᷑ vtr ꝑticularter indiffinite ⁊ ſin gulariter. Er ꝑte vo modi alique ſũt vles ſicut ſunt üle de neceſſario ⁊ impoſſibili. Alique ſũt ꝑtickares ſicut fũt derↄtingenti⁊ poſſibili. Sed nulle ſũt indit finite ⁊ ſingulares · Et ꝑ hocptʒ multiplicatio ⁊ Pa⸗ riatio qᷓ;itatis modaliũ. Ben ũ quarto ꝙPtt tas modalis ſumpta ex ꝑte modi nõ eſt qᷓ;titas ſup poſitoꝝ.ſed tꝑm que qᷓ;titas eſt menſura acceptiois copule · reſpectu temngis ſm ampliationeʒ modi. Si tut qᷓ;tiras ſuppoſitoꝝ eſt mẽſura acceptiòis ſubiecti reſpectu ſuoꝝ luppoſitoꝝ · Ende modales de neceſſa rio ⁊ mpoſſibili dieunt᷑ vłes jeoꝙ neceſſariũ ampliat ad omne tp̃us affinmatiue.ſicut oĩs diſtrbuit vlriet affirmatiue. Et impoſſibile ampliatad om̃expᷣs ne⸗ gatiue. ſicut nullus diſtribuit vlr ⁊ negatiue · Etille de poſſibili ↄtingenti ſũt ꝑticulares · qꝛ vtraq; ampli at ꝑticulariter ⁊ affirmatiue.· qꝛ ſolũ ampliatad pñs ⁊ futurũ.⁊ ſe hñtiſicut illud ſignũ dusth pᷣſus · Oĩe neceſſe valer impoſſibile qſi nult· Poſſi blle nõpobilenon· E ꝑ hoc m̃ültiplicitate.qᷓlitate. qᷓ;titateꝓpoſitionũ moda Iyequtrunt ad oſtendendũ equipollenrias ipſarum Contra pᷣdicta arguitpꝛimo ſic m hůc modum poſſbile pñt fieri infiniteꝓpoſitõnes modales · q ma ledicifq ſolũ ßm ip̃m fuint quatuoꝛ ꝓpõnes moda⸗ les. Scðo ſic. Om̃es ꝓpõnes de eodẽ oꝛdine ſunt eedem in ſpecie. eo qꝙ modales ſpecie diſtinguunt᷑ex ꝑte modi qui eſt foꝛma ꝓpõnis modalis.ᷓ nulłꝰmo⸗ dus facit quatuoꝛ ꝓpõnee modales diſtinctas ſpecie ¶Tercio ſicſtapoſitio ſoꝛtẽ currere nõ eſt poſſibt le. ⁊ ſikt alie vbi pdiſibile negat non lunt de poſſibili ſed de impoſſibili vel neceſſario.ᷓ male diciiꝙ bile facit vnã ꝓpõnẽ negatiuã ex ꝑte modi. Muar to ſic. Kuiuſſibet rei eſt tm̃ vna foꝛma· ſed qualitas ẽ foꝛma gpoſitionis. vnius ꝓpoſitõis modalis ẽvns qualitas. ſic in ipſis nõ poteſtaccipi multipliciter q litas · ¶ Muinto ſic. Modus in modalib ſe habet ꝑ modũ foꝛme ergo in iplis nõ ſumit᷑ qᷓ;titas ex par⸗ te modi Zdpꝛimũ dicit᷑ hm hunc modũj poſſi⸗ bile ⁊ quẽcunq; aliũ poſſũt fieri infinite ꝓpõnes i nů mero.nõ rñ ſunt plures qᷓ; quatuoꝛ inſpecie · Et dei la muitiplicatõne ſpecifica eſt hic ad ꝓpolitũ· ſecundũ dici? ꝙ licetomnes m odales de eodẽ oꝛdine ſunt eedẽ inſſpecie eſſentiali ⁊ ex ꝑtemodi tñ beneva riant᷑ ſpecie accidentali ſcʒ ex ꝑteaffirmatõnis ⁊ ncßã tidnis ¶ Ad tercium dicitꝙ licet ꝓpoſitio in quã ne gat᷑ poſſibileqᷓ;tũ ad ſignificatũ eius ſit de impoli ibi li aut neceſſaro.non tñ eſt foꝛmalr de impoſſibili qꝛ ibiponit᷑ hᷣm vocemſille modus poſlibile·¶ Adãr⸗ tum dicit᷑ꝙ licet vnius mogalis eſt tñ vna foꝛmã pꝛincipalis · poſſunt tamẽ eiſe plures foꝛme ſuboꝛdi⸗ nateſibinuicem quaꝝ vna eſt minus pꝛincipalis et ſuboꝛdinat᷑ ulteri.ſicut cõpoſito dicti reſpectu compo ſirionis modi cum dicto. Iid quintũ dicit᷑. ꝙ qᷓti tas ſuppoſitoꝝ ſumit᷑ ex ꝑte ſubiecti ⁊ materie ꝓpob tionis ·tamẽ qᷓ;titas tempoꝝ bene ſumit exhte foꝛn Tewio ex pte modi. Vñ ex pie diæi oẽs modales ſ — ————— ũ—— si— 5 S S 2 e 6 e dti og eg gtn tti eiu tem ct un ei— ula 102 odi at Se tr— n u8 q be att ecũ Ln ip ol pliãti 8 dar o e ibile lenti sc— e— upe uen 4— m e 6 p 5 ẽr ſ.— Soiet ine tet . i llol ven oſi k rei tu Tpbu u r C to ttril u t a n n veit neni ui r e tradi ti rm 8 ntt i— bolt— iru henbe bit al— Sanen ſ e e.2 r— — adi trib le. cu o ict n 2ab ſit 3t bann ei oda— re ic e. b n uet᷑ e uit᷑ o neceſſi b 5 er põ m u gu eo 8 5 Re e op ega uit᷑ eſt 6 et la io ip q dict ece bei tin gato mo—— ne n de— 2 ie— c n S dem ſta re ue iuep Z—— o * in cro qu emot nn o a net 4 ne — ol „— ungt tor re tn n po it 6 n o i e ezn m— e— 22 en n 3 nin 2 ie u bi u— oib on e. u 18. ti bet ile. 2 4 — e tr noe irocon onẽ di. uner q ib üle on ti nẽ. Fn e ſen. ci pñ ſu em 4 — itõ i da vyßtr ne eiu tin rem 9 S iin ſen⸗ dic 3 geſp 3 e rin ceſſ n o epn nech reei wri uln n en in ſ pꝛi E— iwee.— urn ennn wie v nd ma q— * tbeb fo SP i ſec Prn ic eaene*6 it. abh men— nt c— i 3. in er 4 5 r. e a S*— cln— S ol S zpo kuerpe n B— 3 S e*„⸗ llen en 5 e heh n t pa. — k. —— 3 53 e e S2 6 in 65 n S ſrnnen 3 S e e . 3 q ßuli ieden iect Pt e ſe. re 3 ein vemn en* 5 1m. n ber po— S k ueie S ting nt itu mo a— in naul di tr ngene rm n 8 e i.— wi u e— M. 1 peu 5e en. re eod tiie eſt⸗ önü m ö. n pe eu eher. S. i ie mgul erprar c5 e 2 oe u noſ eqi s, id de a— musne S n e bile e Ztin ſi cu itio dã̃ wna. ns o q ahn* 8 nt en diie ſn⸗ vꝛů e e e ſe n 3 rem ou ie 2uer impo 2 dal ur tti Si 1p n5 kↄt— ſe ntra Et erſi ſi een o ertu oiſ 46 tu 1ü to S— ſſa ai. — ſc rinde S 8 Lu W n ti n ₰ cũ. S S a ictoa iu le n Sa b ico ua te o ff te m p uit Ses m b— e eſe keiee gunn iehee ue ſee e io büe abit buuteñ r 4 t uct K c oſſi o n ꝑt c qui q S ius ega 3t — 3e e ni ibat⸗ e pe n olle ee ionate eile ibt 4 la ideei ue inä 41 i Ahe 6 i ori e q 6 Eaa dua un 54 e 25 E 2 eo ſi 6 5 in ui S nret S 6 ſi t i qui ie Auin ari 5 te 4. S io len he auſgel ſ g 5 neſ ſen con deet S ſenn c 0 o— ure nner Slen ſti e p — 8 cõting n 65 n5 Chior 5 iek⸗ bet. na tinge d enn . ñ hi olli du ciu abẽ 23 m̃ ic b ſb ſ p rb in i — ß li. n 5 tinõ imst ² — d 5e e dẽ S c re gen er 5² bis ha —— 6 ie ꝙñi ₰t 1 u in a 5 il⸗ g 5 7 ie 6(rs bi 3 . 4 8½. . — . — — — Wractatus faiſe ſibi attributi.¶ d terciũ ðꝛꝙ licet impoſſibi⸗ ke negat dictũ virtualr cui attribuit᷑.nõ tñ foꝛmalr. er go poteſt attribui dicto affirmato. ¶ Ad quartuʒ ðꝛ ꝙ licet affirmatiua ⁊ negatiua õnes de eiſdem extremis nõ ſint equipollẽtes · ñ ile queſũt de diuer tis extremis pñt bñ equipollere qᷓ ad veritatẽ vel fal⸗ ſitatẽ ⁊ nõſquo ad qualitatẽ · Acd quintũ ðꝛꝙ ſica piat᷑equipollentia pecialrꝙ equipollẽtia ꝓpoſitionũ vtroq; termino ꝑticipantiũ ßm eundẽ oꝛdinẽ in qua litate ⁊ qᷓ;titate in veritate ⁊ falſitate ſic maioꝛ eſt ve⸗ ra · Sed ſi capiat generatrꝓ quacunq; equipollentia duaꝝ ꝓpõnũ in veritate ⁊ faliitate ſic maioꝛ ẽ falſa.et in ꝓpoſito accipit᷑generałr ꝓ quacunq; equipollentia duaꝝ ꝓpoſitionũ in veritate ⁊ falſitate. Iemequipollẽtia poſitionũ modalin poteſt poniꝑ has reaee iſe. bůli ⁊ impoſſibili equipollen 4 bente⁊ modo diſſimilr. vt ſeꝛtẽ currere eſt polſibile.ſoꝛtẽ currere nõ eſt impoſſibile Et om̃es ꝓpolitõnes de poſſibili⁊de neceſſeeq pollent vᷣbo⁊ modo diſſimilt ſe habẽtibus vt ſoꝛtẽcurrereeſt poſſibile.ſoꝛtẽ nõ currere nõeſt neceſſe. Et om̃es ꝓpõnes de impoſſi⸗ bili⁊ neceſſeequipollẽt verbo diſſilr ſeha⸗ bente ⁊modo ſilr. vt ſoꝛtẽcurrerenõ eſt um⸗ poſſibile. ⁊ ſoꝛtẽ nõcurreſe nõeſt neceſſe. Et intelligit modus ſimitt ſe habere⁊ dillimi⸗ liter qᷓ;tů ad affrmationẽ negationẽ vl di rat᷑ modus ſilrſe habere qñ affrmat᷑? ne⸗ gat᷑ vtrobiq. Et dilſilr qñ negat in vna?af firmat᷑ in alia. Eteodẽ modo intelligendũ eſt de verbo ſicutdemodo. Et ſciendũ ꝙ p̃ dicta regula nõ facit mentionẽde contingẽ⸗ gieo ꝙ ↄtingens cõuertit᷑ cũ poſſibili. vnde idem eit iudiciũ deꝓpoſitõnib vtriuſq;. Ex empla aũt huiꝰquerant᷑ in ſi upioꝛif gura in pꝛima ſca tercia⁊ quarta lineis Quia a om̃ia iſta eſt regula generalis. Poſtqᷓ; auteꝛ determinauit de q̃uoꝛ regulis equi pollenriaꝝ ⁊ſ equẽtiaꝝ ꝓpõnũ modaliũ. Vic ↄũr notificat eas ßm alias reulas. Et licz equipollẽtie modaliũ ꝑq̃tuoꝛ pᷣcedentes regulas. ſufficienter co⸗ gnolci pñt.tñ magis et facilius vognoſcunt̃ꝑ has re — regulas ſequẽtes cũ alijs qᷓ; ꝑ alterã tĩ. Ideo iſte re gule ad maioꝛẽ? facilioꝛẽ cognitionẽ hic cõnenienter ponunt? non ſuperfiue· ¶ Siendũ eſt pꝛimo ꝙne gatio poſita ad modũ negatc;titãſe ampliatiõis tẽ⸗ . que ſe tenet ex ptemodi?⁊ eriã negatqᷓ;ritatẽgpo ic negat modificationẽ ⁊ ex ↄlequẽti cõpolitio nẽ modificatã. Ideo mutat qualitatẽ ⁊ qᷓtitatẽpo⸗ fitõis ⁊ facit ↄtradictoꝛias equipollere · Zi ein ſe abet in modalitꝰ ſicut negato pꝛepoſita 1 lis de ineſſe.ſʒ negatio poſita ad dictũ lolũ negatq̃li tatiʒpolitõnis ⁊ nõ qᷓtitatẽ modi ꝙ talis negatio nõ ꝑtingit ampliationem modi. ʒ deo talis negatio mutat qualitatẽ tĩĩ nõ qᷓlitgtẽ qꝛnõ neggt aneſe J——*— 6—— igno ini ⁊ſicſe habet vt negatio poſtpolita ſigno.· q facit con trarias equipollere.ſed negatio poſita ad dicti ⁊im dũ ſilnegat qᷓtitatẽ ſolũ. Ideo ſe habet vt negario p fol ita ⁊ poſtpolita ligno⁊ facit ſubaltemas cquipot ere · ¶ Bciendũ ſcðo ꝙ ad cognoſcendũ pᷣdictas pollentias ponunt᷑tres rezule· ima eſt ꝙpõnes ð polſ bili ⁊ iwolſibil eqpollẽr bo ſilr ſe hiti.⁊ mo⸗ do diſſilr. Mð qꝛ ꝓpões de poſfibili ⁊ impolſibili cõ tradicũt ſed negatio polita ad modũ t farit edpol⸗ iere ↄrdictoꝛas yr dicrũẽ. Icie ꝓpõnes de poſſi⸗ bili ⁊ impoiſbili equipoilẽtmodo ðiffitt le habenri ⁊ ÿᷣbo ſitt Er dicit modus dilſitr ſe hie qñſin vna at firmat᷑? in alia negaf. Etðꝛ ſilr ſe hie qñin wrruc affirmat vł negat᷑ ⁊ ſilr intelligi hic vᷣbů ſilt vel dil ſirr ſe hãe. ¶ Bciendũ tercio ꝙ ſcha regula eſt Tꝓpo⸗ ſitões de poſſibili ⁊ neceſſario eqͥpollẽt vᷣbo⁊ modoò diſſitr ſe Pabẽtib. Nurõ ẽ qꝛ ꝓpõnes de poſſibili⁊ neceſſarioaffirmatiue de dicto ⁊ mõ ſiłoponunt᷑ alterne. ſed negatio pꝛepoſita dicto ⁊ mõ facit in mo⸗ dalb ſubaltemas equipolier q le habet ſicut nega tio pꝛepoſita ⁊ poſtpoſita ſigno in illis de ineſſe. Jdo ille de poſſibilia neceſſario equipollẽt negatõne ad dictũj ⁊ modũ ſił· Nñ exiſtis regulis ſequit? crã hi ꝑ modũ eoꝛrelarijꝙ— de ↄtingenri? im ſibii equipollẽt vᷣbo ſille hñti ⁊ inododiſſilr ſʒ iile de ↄringenti ⁊neceſſano eãpollẽr vbo ⁊ mẽõ diſj irK pñtib. Rõ cotrelari eſt q ille de poſſibili ⁊ ↄtingen tiad inuicẽ ſequunt᷑ ¶ Sciendũ quano · Vercia re⸗ gula eſt talis ꝙ ppdes de impolſibili ⁊ neceſſario eqͥ⸗ poilẽt vᷣbo diſilr le hñti⁊ mõſilr· Cnrõẽ ille ð im poſſibili ⁊ neceſſario affrmatiue de vroq; ↄtrariani ſed negatio poſita ad dictũ tm̃ in modalibꝰ facit coñ trarias eqͥpollere qꝛ ſolũ mutat qualitatẽ. qᷓ ille ꝓpo ſitiones denccefſaris ⁊ impoſſibili eq̃pollẽt vᷣbo dil ſitrſe habenti ⁊ modo ſilt Wic aũt no ponũt᷑regule in textu de eqͥpollẽtijs ꝓpõnũ de tingenti eo ꝙ deit is ẽ idẽiudiciũ ſcutin illis de polſibili. eo ꝙ poiſibi le ⁊ contingens ↄuertunt᷑capiido ↄringenꝰ in cõivt ſe extẽdit tã ad neceſſariũ qᷓ; ad nõ nece amũ. Cauſa eſt qꝛ vtrũq; ampliat adpñs ⁊ affirmatiue ⁊ nõ ad — ptentũ eo ꝙ vrrüc; dicit porẽtiã.⁊ potẽtia ſe habʒ ad pñs ⁊ futuꝝ ⁊ nõ dd pᷣreritũ qꝛ reſf iti nulla eſt potẽtia vt abet᷑.decelo ⁊ mðᷣo. Ideo ꝓpõnes ð tiagentiꝛ poſſbili ad inuic ↄuertũnt᷑? equipollẽt vbo ⁊ modo ſilr ſe hñtiby. Wõtra pᷣdicta arguip mo ſic· Iſte due equipollent de poſſibili? impolſili Foꝛtem̃ currere ẽ poſſibile Soꝛtemcurrere nõ ẽ im⸗ eqpoliẽtes in modalibſũt eiuſdẽ ᷓrüatis ex pte mo di cũ ergomodus in modalib oĩby eodẽ mð ampli et⁊ ſe habet ſitr. q ule de poſſibili⁊ impoſſibili non equipolſetmõ diſſilt ſehñti. Tercio ſic. iſte eqpoli ſẽr ſoꝛtẽ cũrere eſtpoſſibile ſoꝛtẽnõ eurre nõ eſt ncẽe. qꝛ pꝛima ponit aliqͥd ⁊ ſcha nihil cũ ſit negatiuatam de dicto qᷓ; de mõ. ᷓlle de poſſibili⁊ nereſſario nõ eq pollent vbo ⁊ mõ diſſit ſe habenti Muarro ſic- Impolſibilelſ includit negationẽ ⁊ neceſſe affirma tionẽtm̃. ſn ibile ⁊ neceſſariũ nõ pñt ſilt ſehre qᷓtũ adaſjirmationẽ ⁊ negationẽ ergoꝓpolitõnes ð poſſibile. vñ vᷣhũſhabet ſeinõ lilt.· q in vnaaffimnatß Sh Fbüc ⁊inalia negat̃. ülle due de poſſibili ⁊ impolu; ũbili nõ eqpoiiẽt vᷣbo ſilt ſe hti· ¶ cðo ſic. Dẽs „ lent iſti ſoꝛ. curereẽ po tiua · Et oẽs de ſc;ᷣo oꝛdine que cant ꝑedẽtuli ſunt pticulares negatiue qꝛ dẽs eq̃pollẽt iſti ſoꝛ. nõ curre⸗ eẽ poſſibile. Et oẽs de tertio oꝛdine que ſcant᷑ꝑ ilia ce ſũt vłles negatiue.qꝛ eqͥpollẽt iſti ſoꝛ currere nõ eſt ¶¶Tractatus mſis nõeqpollent mõ ſilr ſe hñti ⁊ ᷣbo diſſimiliter. Quiuto ſic. illa que inter ſe ſũt diuera nõ ↄuertũ tur. ſed poſſibile ⁊ ↄtingẽs ſůt diuerſi modi.ais non eẽ̃nt quatuoꝛ mõi faciẽtes põnẽ modalẽ ergo poſſi. bile ⁊ ↄingẽs nõ ↄuenunt ¶ Zd pꝛimũ ðꝛ ꝙkin illis ꝓpõnib vᷣbũvniẽs modũ cũ dicto ſe hẽat diſſiłt mñ vbů dicti le hʒ ſikr. ⁊ lolũ de ilio hic intelligitur. Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙlʒ in oibus modalibꝰ que eqͥpollẽt modus liłr ſe hẽatqᷓ;tũ ad ãpliationẽ.nq tñ qᷓ;ũ ad affirmationẽ ⁊ negationẽ.⁊ hoc mõ intelligit hic ſimi liter ſe hẽre ⁊ diſſitr. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ iſta ſoꝛ· nõ cur rere nõ ẽ neceſſe · nihil ponit ꝑ ſe pꝛimoñ ponit ex ↄñ ti aliqͥd qꝛ negat dictũ ⁊ modũ ſoꝛ.nõ currere nõ eſt „ neceſſarii.iõ ex 7 ponit ſuã ſubalternã.ſoꝛ· nõ cur 6. rere eſſe poſſibile · Ad quartum ðꝛ ꝙ kzʒ ipoſſibile qᷓ;tũ ad negationẽ intrinſecã nũqᷓ; ſe hʒſiłr.ſicut ne teſſarũ qʒ nõ indudit negationẽ.tñ põt ſe hẽre ſilrqᷓ; tũ ad negarionẽ extrinſecã ſibi oppoſitã de qua nega⸗ tione bic intelligit. Ad qͥntũ ðᷣꝛ ꝙ aliqua duplici⸗ ter cõuertunt᷑. Vno mõ quo ad ſuppoſita tiñ ſicut ri⸗ ſibile ⁊ bõ. Alio mõð quo ad ſuppoſita ⁊ rõnẽ foꝛma lẽ ⁊ illa que ſolũ cõuertunt quo ad ſuppoſica bñ pñt eſſe diuerſa qᷓ;rũ ad rões foĩales ⁊ ſicſe habẽt ↄtingẽs ⁊ple· iõ ſůt diſtincti modi ⁊ ramen inrer ſe ↄucrtũt Propõnũ modali alie ſũt ↄtrarie· alieſub contrarie. alie cõtractictoꝛie. alie ſubalterne VMñ oes ꝓpõnes queſũt de quarta linea cõ trariant᷑ his que ſũt intertia linea. Mñver⸗ ſus. Tertius eſt quarto ſꝑ cõtrarius oꝛdo.. Itẽ pꝛimus oꝛdo? ſcðs oꝛdo ſubcõtrariãt᷑ Mñverſus. Bit tibi linea ſubcõ̃traria pꝛi ma ſcðe. tẽ pumus oꝛdo ⁊ pertius. ſecun⸗ dus⁊ quartus cõtradicũt. Vñverſus Ver tius ẽpꝛimocõtradictoꝛius oꝛdo · nugnat cũ quarto cõtradicẽdo ſecũdus. Itẽpꝛima linea ſu balternat᷑ quarte⁊ ſcðg tertie. Nñ. Pꝛima ſub eſt qu arte vice ꝑticuiaris hñs ſe. Hac habetad ſeriẽ led lege ſcða ſequentẽ ꝛdo ſubalternus ſit pꝛimus ſiue ſcõs ¶ Poſtqᷓ; au. dererminauit de eqͥpollẽtijs modaliũ qui ſunt inlerꝓpõnes eiuſdẽ qualitatis ⁊ quãtitatis Mic ↄñr determinat de oppõnibus eaꝝ que qͥdẽ op põnes ſůt interpões duuerle qualitatis⁊ quãtitatis pꝛĩo ponẽs talẽ diuiſionẽꝓpõnũ modaliũ quedã ſũt ↄtrarie.quedã ſubcõtraꝛie. quedã ↄtradictoꝛie. que⸗ dã ſubalterne. Cuius diuiſiõis eadẽ poſſit dari rõ ſi cut dataẽ de oppõubus ꝓpõnñ de ineſſe. ¶ Sciẽdũ eſt pꝛimo ꝙ inter quatuoꝛ oꝛdines ꝓpõnũ modaluʒ pꝛius poſitos in eqpollẽtus. Dẽs de pꝛimo oꝛdie qͥ bcantꝑ amabimus ſũt oẽs ꝑticulares er ꝑte mõi foꝛ ſüte 1 Zle do oꝛdinib nõ ſũc enuſdẽ ſubi.vt pʒ ð illis ſoꝛ. cur. malr vel eqͥualenter ⁊ Sereche dẽs eqͥpol⸗ bile queẽ ꝑticularis affirma polſibile. Et oẽs ꝓpõnes de quarto oꝛdine queßcant᷑ ꝑ purpurea ſut vłes affirmatie qʒ eqͥpollent iſti ſortẽ currere ẽ neceſſe. ¶ Sciẽdũ ſcðo ꝙqntus oꝛdo ⁊ terti us inter ſe ↄtririant᷑· Cuꝰ rõ ẽ qꝛ viis aſtirmatiua? vlis negatiua ↄtrariant᷑ulle aũt· de q̃rto oꝛdiae ſunt vles affirmatiue.⁊ ille de tertio ſũt vies negatie· ⁊c Bedzpönes de ſcho ⁊ pꝛio oꝛine ſubcõtrarianur. Eui rõ ẽ·qꝛille de pꝛio oꝛdie fůt ꝑriculares affirma riue.ʒ ille de ſcðo oꝛdine ſũt ꝑticuiares negatiue.mõ . ꝑticularis affinmatiua ⁊ ꝑticularis negatiua ſubcõ⸗ trariant᷑. Bed ille de pꝛimo oꝛdine ↄtradicũtilꝰð ter tioqꝛ in pꝛio ſũt riculares affirmatie. in tertio vles negatiue. Birr iſte de ſcᷣo oꝛdineq̃ ſũt ꝑticulares ne gatiue ↄtradicũt illis de q̃rto q̃ ſũt vles affirmatius ſed ille de pꝛimo oꝛdine ſubaltemant᷑illis de ijrto oꝛ dine.⁊ ille de ſcðo oꝛdine ſubalternant̃ilis de tertio repugnãt in quãtitate ſolũ. ¶ Scẽdũ tertio ꝙ ad dandũ ↄtradictionẽin modalibus demõ ferẽda eñ negatio d modũ ⁊ ñ ad dictũ. xꝰ rõ ẽ. qꝛ ↄtradcõ ⁊ affirmatio ⁊ negario eiuſdẽ de eodem ſed in modali affirmatiua foꝛmali modus affirmat de ↄpõe dicti ⁊Eptů foꝛmale reſpcũ iſtius·ad dandũ ↄtradictõʒ dʒ fern negatio ad iodũ. Itẽ ſicut ſe hʒ vbñ in illis de ineſſe ita modus in modahb. ſed ad dandũ con gadictionẽ in illis de ineſſedʒ negario ferri ad vbũ. qᷓin modalib dz ferri ad modũ.⁊ nõ refert ytrñ ne⸗ gatio imediate ponat᷑ ad moqũ noĩalrcaptũ. velad ↄpõnẽ q̃ ponit᷑ cũ dicto. vt nõ refert dicerè ſoꝛ curfere nõ ẽ pꝰle.vel ſoꝛ.currere ẽ nõ pꝰle. ¶¶ Sciẽdũ quarto ꝙ ßᷣm eqͥpollẽtias ⁊ leges oppõnũ pñt hẽri ples m̃⸗ tie modaliũ. qꝛ oẽs ꝑticulares ſequũ ad vles qͥbus ſubalternant᷑. vt ille de pꝛimo oꝛdine ſequũt ad illas deq̃rto oꝛdie. Vñ ad iſtã ſoꝛ. currere ẽ nereſſe iequũt᷑ oẽs de qjrto oꝛdine ꝑ eqͥppllentiã.⁊ oẽs. ð pꝛio oꝛdine ꝑ legẽ ſubalternaꝝ.ſiłr ad iſtã ſoꝛ.nõ currere ẽ neceſſe lequũt᷑oẽs ð ſcðjo oꝛdine ꝑ legẽ ſubalternaꝝ.⁊tertio e ſic ad illas duas ſequũ᷑ oẽs jalie mo ales de q̃rto oꝛdinib. Ex pᷣuictis pʒ ꝙ ad neceſſe eẽ ſeqͥt ple eiſe ꝑ legẽ ſubalteruaꝝ⁊ etiq ad neceſſariũ ſe quit᷑ pyle · Pꝛimũ pʒ ꝑ legẽ ſubalternaꝝ.qꝛ necẽ eſſe ẽ de quarto oꝛdie ⁊ ple eſſeẽ ð pꝛio. Scðᷣm pʒ · qꝛ pꝰle in cõi ðꝛ tã de necãrio qᷓ; ð nõ necãrio.qꝛ ðꝛ de oĩ illo qð nõ eſt ipꝰle.iõ quãtũ ad ſuppoſita de qͥby pificat᷑ necãriũ pꝰie ſequit᷑ ad necãriũ ſicutgenꝰ ad ſpẽm.ſed quãtũ ad ãpliatiõʒ tꝑis.qꝛ necãriũ ãpliat vłr ⁊ affir matiue ⁊ pꝰle ꝑticulr⁊ affirmatiue.id pꝰie feqi ad ne ceſſanũ ſicut ꝑs in quãtitate ad ſuũ totũj Cõtra pᷣ dicta ar. pꝛio ſic. oẽs cõtrarie ſũt yłes.ſed nulle moda les ſũt vles ſed oẽs ſingulares. nuile modales con trarian᷑ Scðo ſic oẽs ꝓtrarie repugnãt in qualita te. ſed ꝓpõnes ð quarto oꝛdine ⁊ tertio nõ repugnãt ĩ qualitate.qꝛ iſta ſoꝛ. currereẽ nex.ſſe ſoꝛ. nõ curtere ẽ neceſſe ſũtãbe affinnatie. qꝛ moduſ eſt affirmatiuus ille de quarto oꝛdine tertio nõ ↄtraran Tertia ſic. ſubcõtrarie ſũt eiuſdẽ ſubi.ſed ilie de pꝛĩo ⁊ ſecun ẽpꝰle ſoꝛ nõxur.ẽ pꝰle. ꝗᷓ ille nõ ſñt ſubcontrarie. Quarto ſcpõnes ð ſcðo oꝛdine ſequũtad illas de quarto.ᷓille nõ ↄeradicũt ſibi. Añs pꝛ.ꝛ bñ ſec tur ſoꝛ curẽ neceſſe · qᷓ ſo cur.& ↄringens ꝑ legẽ ſuba temap. ⁊ vitra ſequi ſoꝛ cur.? ʒtingẽs.ꝗᷓ ſoꝛð cur. eſt cõtingens ꝑ cõuerſionẽ opolitã qualitatõqᷓ iſta ð 5 5 —— vl 2 4 œM M E 2 — te„rt 2 e dccnble ⸗ „ quunt᷑ ad illã de qᷓto nõ ſubalternant ipſis. „ ₰ önes de pꝛim ooꝛdine non ſe⸗ tewantiplis.“ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ ex ꝑte totꝰdicti oẽs modales ſint ſin gulares tñ ex ꝑte ſubiecti dicti alic ſũt vłes alique ꝑ⸗ ticulares ⁊ iic de alis · Mñ ꝗᷓpõnes vles ex pte ſub iecti repugnãt in qualitate bñ ſũt vtrarie. Ad ſe⸗ xundũ ðᷣꝛꝙ ʒ iſta ſoꝛtẽ nõ currere eſt ucẽe lit affima riua foꝛmalr er ꝑte moditñ eſt virtuałr negatiua ex Pte dictiqꝛ eqͥuãler iſti foꝛtẽ currere nõ eſt poſſibile. VAd terciũ ðꝛꝙ lʒ⁊ illis de ineſſe ſbcõtrurie ſint eiꝰ deʒ pᷣdicati foꝛmalr.iñ bot nõ tequiriiin modalib qꝛi illis yõ ſumi᷑ codẽ mõ oppolitio ſiẽ in illis de in eſſe ⁊c̃. Ad quartũ ðꝛꝙ neget᷑ afs ⁊ ad ꝓbatiõeʒ vꝛ ·ꝙ hpoſitõnes de ↄtingẽt ad vtrlibet cõuertũt᷑ an oſpolitã qlrarẽmõ tñgpones de ↄtingẽti in cõ ð ſe extendit ad neceſſanũ ⁊ nõ neceſſariũ. Nt de illo cõ xingentih ſolũ eſt aigpoſitũ. Et licet illeꝓpõnes rea⸗ lter ſint de ↄtingenti ad vtrůlibet. nõ tñ habẽr ꝙ ſint õnes modales inqᷓ;tũ ſůt de ↄtingenti advtrũlibʒ iʒ vt ſũtde cõtingenti raro./ Id qͥntum ðꝛ ꝙ ß ad vrem pᷣdiandonõ ſequit ꝑrieijlare ſuũ ſẽ ad genuſ a&fnð ſequifpẽs · Tů ad vniuerſale in diſtrbuẽdo v 3 ſſus tractatus Sd hii Redicabile qñq; ſumit᷑ pꝛot pꝛieſicðꝛ ꝛedicabileqðð 1* le ꝓpꝛie ſumptũ idẽeſt qʒ vle. Sed differũt in hocqꝛ pᷣdicabile diffinit᷑ ꝑ dicide vle po ꝑeẽineſt at pᷣdicabile q aptũ natũ ẽ dicide pli vle aũt qð aptũ natij eſt eſſe in mlij⸗ Poſtqᷓ; autor ſuꝑiꝰdeterminauit in pꝛimo tract⸗ u de enũciatõne ſiucgpõneqᷓ cõponit᷑ex termis inco plexis qͥlůt pꝛincipia enñciatõis ↄñr detetiat de teri minis incõpleris. Rõ oꝛdinis ẽ. qʒ ʒ via narure ter mini incõplexi pᷣcedit enũciatõtʒ. Tamẽ via doctrie ſcia de enũciatõne ↄuenient᷑ pꝛeponit᷑ ſcie de incõple jis terminis.⁊ de pᷣdicabilibꝰ⁊dicamentis. eo ꝙ to tñ eſt nobis norꝰjuis ꝑtitv. Et eriã qꝛ oĩo ꝑfecta? ꝑ Eren ⁊ vᷣbũ de qͥby agi᷑ in pꝛimo tractatu p won nun t eſſe cognita in grãmaricalib. Ideo ꝓce⸗ dendo a notioꝛib nob autoꝛ pꝛius determiat de enũñ ciatõne.⁊ ↄfr de termiĩs incõpleris. Et pꝛimo deter⸗ — tu poſſihilis bei Sipe 3 Maiot ſie Aſ 0ei pluribpeciat. Dñq; ſu⸗ n cõnniter ſiue large et icbebccdüeqödendſo topꝛedicaẽ re depliib. Ende pꝛedicabi minat de tennĩs inrõpleris qᷓ̃tũ ad rõnes vniuerſa iu in ð ſcho tractatu.deinde qᷓ;tũ ad rõnes oꝛdinabi liũ in genere m ſub ⁊ ſu in terio tractatu Scienꝰ 4 Secundus ſequndo oꝛdine ſequit᷑ ad pꝛimã que eſt de quano Muinto ſic·ꝑticulare n ð ſequit᷑ad ſuũ vłe. ſed ne eſſe eſt vłe reſpectu poſſib ilis/ᷓ ad neckſſe eſſe nõ ſe quit᷑ poſſibile eſſe. ꝗzp in pᷣdicãdo qð eſt natura cõis que põtpᷣdicarit młin be tis · Et tale vłle iteꝝ capi᷑ duplr. Eno ꝓ illa natura* Sph abſolute ⁊ nõ ꝑ cõpatòem ad intentiohe vłis. Et ſic ↄſicheratio erꝑtinet ad mnetaphilicũ. Alio ↄſiderat᷑ foꝛmakr qᷓ;ᷓtũ ad intẽtionẽ ⁊ rõnẽ vlitat. Et ſic cõſi⸗ derat᷑a logiro. Erx eſt. ꝓpꝛiũ ſubiectum huꝰtractatus qʒ vt ſic pꝛincipal ↄſiderat in hac ſcia. Et ſub rõne foꝛmali eiꝰomia h tradita ↄſiderant⁊ in nulla alia ſoi ↄſiderant᷑ ſub rõe vlig¶ Pꝛedicabile aũt eſt eius ꝛia paſſio. ¶ Sciendũ ſðo· ꝙ argumẽtatlò ex enũ ciatõib cõponit᷑. Enũciatio aũt cõponĩer terminis incõplexis qͥ ſũt oꝛdinahiles in gñe fm ſub⁊ ſupᷓ ſiẽ ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ q̃ qͥdẽ oꝛdinatio fit m rões vliuʒ vt gñis ⁊ ſpẽi · Hec p̃t cohjſci iſta oꝛdinatio q̃ fit in pꝛe dicamẽtis niſi i rõnes vłiuʒ qꝛ oꝛdiare ne⸗ ſcit qͥ pᷣdicabiliũ ⁊ oꝛdinabiliũ rões ßnoatqõ hec ſcia de vlitꝰ vis ẽad cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ enun ciatõis ⁊ wotiargumẽtatõis qᷓ;tũ ad orẽs ſpes eius Scðo vrilis ẽ ad aſſiqndũ viffões q̃ fiũt ex gñe ⁊ dif ferẽtia vłex geꝛ exꝓpꝛio · Et ad caqᷓcendũ diuiſiõs vt diuiſiões gñis in ſpẽs ſubiecti iñ accñtia. Sʒ iſti ſũt fines extrinſeci huꝰſcie/ Finis aũt eiꝰintrinect ꝑfecta cognitio vliuʒ qᷓ;tũ ad rõnes vłiuʒ· Etꝑ hoe ptʒ cã finalis ⁊ materialis huꝰrractarꝰ. Foꝛmat aũt cauſa ⁊ efficiẽs eodẽ mõ ↄſiderde ſũt ſicut in pꝛimo tractatu ¶ Scienejũ tercio · pꝛimo determinat᷑ deylii cõi·⁊ deinde in ſpẽali qᷓ;tũ ad ꝑtes eꝰ.Wt ad cohjſct⸗ dũ ediffõem autoꝛ pᷣmittit diuiſionẽ pᷣdicabilis in rõi.qð diuidit᷑ in pᷣdicabile ꝓpꝛie ſumptũ qð pᷣdicat᷑ de mitis vn iuoæ ⁊ pᷣdicabile cõiter ſumptũ qð pᷣdi car de vno ſolo vniuocevł di mltis equore. Et ꝑhoc dat᷑ rõ huꝰdiuiſiõis. Et de pᷣdicabili ꝓpꝛie ſũpto ſo⸗ lůj eſt hᷣ ad poſitũ nõ aũt de pᷣdicabili cõi ſumptoꝛ Sciendu qrto. ꝙ pᷣdicabile ꝓptie ſũptũ ⁊ vłe ideʒ ſůt bᷣm rẽ.qꝛ eadẽrſt natura cõis reałr q̃ ðꝛ vlis ⁊ pᷣ⸗ dicabilis · Wꝛñ̃t mñ rõe qꝛ vle ðꝛ inqᷓ;tũ ẽ aptñ natuʒ eſſe in młtis Sʒ ðꝛ pᷣdicabileꝓut aptũ natũ ẽ pᷣdica ri de mlt· Et ꝑ h hñ diffões vlis ⁊ pᷣdicabil.· Vle eim̃ eſt aptũ natũ eẽ in młt. Et pdicabile ẽ aptũ na⸗ tñ dici ð mĩ · Et vle le hʒ vt ſublectũ pᷣdicabile aũt vpia paſſio erꝰEt ſic pʒ quð ↄueniũt int ſe ⁊ dãnt Cötra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic Pꝛedicabile ꝓpꝛie hie ſum roitn pᷣdicte diuiſiõis oincidũt ʒ nõ opponuni Scðo k. Snus pas diſeft Züſffle e cabile eſt paſſio vfigꝗ̃differ ab eo Em rẽ. maioꝛptʒ qꝛ idẽ nõ põt deinõſtrãrĩ dẽ ſeiÿſo cũ nõ habet cãm inherentiead ſeĩm.ſed paſſio põt demõſtrar ð ſuo fubiecto· qᷓ differt᷑ ab eo fm rem· Tercio ſi. Qu e3 cunq; ſůt eadẽ realr bñt eandẽ diffinitõeʒ qꝛ diffn tw expiicat rem ⁊ eſſentiã rei.qᷓ ſi vle ⁊ pᷣdicabile ſint eadẽ fmn rem ⁊ nõ dint hm rões eoꝝ· ¶ Muarto ſic⸗ Bol eſt p̃dicabile gpie ſumptũ ⁊ m̃ nõ pᷣdicat demł tißng etiã luna.ꝗᷓ diffinitio pᷣdcabilis eſt inſufficiẽs Quinto ſic. Beus eſt vle ⁊tñ nð eſt aptus nar· eſſe in multis. ergo male pouit᷑ diffinitio vłlis· maioꝛ dũ pꝛimox lʒ vle dicat mftipłiqꝛ qðdãẽ vleſ cau ptʒ · q deus eſt cauſa vniuerſaliſſima oim Idp lanco ſi ð Aliud eſt vle in coicõdo ſit᷑ intellect polibilis Ilind ẽ vle in diſtribuẽdo ſic ſignũ xle⸗ ud yle in repñtando ſẽ ſpẽs intelligibilis udeſtvlsin pdicido Ethict tol ad gpoir devli mũ ðꝛꝙ liʒſigeret pdicabilegpie ſũptũ ⁊ tõitſum⸗ ptũ hm id 2 nõ dpponunt᷑ iʒ vnñũ ſub alio ↄtinet;ᷣ⸗⸗— i . Sed ſi ↄſiderent᷑ qᷓ;tů ad rõnes cõis ⁊ꝓpꝛij. vt ſunt „ K— „ . Medthle F 5 —* — F membꝛa hudiniſionis tunc habent oppoſitõeʒ. Et — S) v — * — — ractaus srüs kti ÿdicabie cõmuniter ſumptũ cuertat᷑ um diniſ ipfa cðl ſr, ſ p ieie Fiteleobelnnbticene ep etinröe ec nrinnntchte nretgt en Mo lile cceptiot Vnã naturam.ideo nð põt! nhelcſ ſcm ðꝛ ꝙ ois paſſio extrinſera ditg ſuo ſuðo ſimplt cũ vniiẽ pthete diffinitione * nðtñ inrinſpca.⁊ lʒ idẽ fm rẽ ⁊ rõnẽ ſił nõ poſſit de miti ideon iniõis.ᷣſupponat vnitãtẽ dif Erüb fõne ſeiᷣo deniõſtrari.tñ idẽ hmn rẽſiſit dins ſm rõnẽ hñ eſt vnñ reale 6 i uore de qjů; pᷣdicahiliby. qꝛ nihli annula a oñdit de ſeho qũo ſůt idẽ pcicable ⁊ vfe. Adter dicitne denßlt vntuocuʒ ad quinc; pᷣdicibꝛuai bleaütce nũ ðꝛ ꝙ k illa q ſůt fealr eadẽ. hñt vnã rõẽvẽ ſiue dif᷑ eſſenti vn oł geneꝝ· Et eriã intentio ylis nõ ðt mi(teus irten. eaent Vnq rone lue di eſſentiã xei ᷣm ſe neq; qu dditatẽ ius. ſecl„ eteni nutionẽ dcitatuãtj püt dinenus rönes liuedif, Importat quenneulitatetias. ſc fomalc W unne S S Z⸗ S uſ eend eute kie nõpõrpdlunu g 3 n S 1üß ſi 2 rei·⁊ ſic ẽ de vliꝛ de pᷣdicabili. Iid q̃rtũ ðꝛ ꝙ lʒ ſol · bilib vel vlibuʒded n Lulc eſt deqnchß C 4 innoi 8 nõpᷣdice᷑ aru de multis nec ꝛcti ſit nmultisgprer tgenus A ẽdũ quar 02 vpo mnodfiti pe hußnanti miaterie q̃ tota actuata cſtvna foꝛna.ñi poſterias. Cuius n e. ſi e analogiceßm pꝛius? odin pdicnt ve multis fm aprituciinẽ jue fome qẽde ſe nuitis. ſetl nð nd poc rie dehet eſſe vnũ plũ in ſe ne abil S⸗ nuiris. ſed vnũ nõ põt eſie vſũi ltis niſiꝑ diui⸗ iuhe icabills multis. Acd qntũ ꝙ deus eſt vte in cau ſpnem eius.· ſed diuliſiop nin muitis nuli diui⸗ damiheun ſando. non aũt in pᷣdicãdo deà iſta diffinitio dat᷑⁊c. iuiitꝑ dintias ormaiet ee qð di⸗ wisioeus ſepißſt Predicabile ſiue vle diuidiẽ per genus ſpe cſtruit ſpẽm.ide ſchioꝛrtnulci dferentia Knerd ſ b55 ciem differentiam ꝓpꝛium ꝛccidens.⁊ ſo lũviuic vuuſiõðe materiali gſus hache S ac) A..ℳ lum debio quinq; bieintenditur Rotnnaeitin ſheciexiſpi deovna eid nn Sih WPoſtq; au· diffiniut vle⁊ pcicaluleprie ſũptuʒ. ¶ h oiſionẽ ſpecier⁊ periplum ht eſſe inmiis ut clnnni bic ↄñr ponit diuiſionẽ jp̃ius pcicabilis prie ſũpti* 1 As cõe qð diuidit᷑d uiſione ſpecei vł gene dho in qͥnc; pclicahilia. in genus ipẽm ðinãmgiuz et rin iuidit᷑ perdiuerſa indiuidua.⁊ ſic eſſe in multis * lañt Accñs. L dĩonlis ſic hẽ ſuff cientia.q? dẽ pdicabile— couenit generi ⁊ ſcho ſpecei tertio ꝑ ſpeciẽcon ſutinpim Pdica? en qͥd. aut in quale. Si in qd hoc ẽ dupkt. vel S accft.ieo. diuidit iia qͥnq; mmnafeyhi Fdicat de dĩntib ſpẽ.·ſirẽ genus. vel nũero ſicẽ ſpẽs. nqanalotita ꝛ nõ duulõe generiʒ in ſuas ſpe rad whc Silin quale hoc ẽ dupk? vel pᷣdicat in quale eẽntiale diei Lontra pᷣditꝛa arßuit᷑ zimo ſic Ens Ep̃ ẽpdicabils in Zicẽ dãntia. vel in qᷓle accñtale ⁊ hoc ẽ dupłr.qꝛpᷣdis Meelpclerdemultis ⁊ tüyö tinet᷑ ſuh ali ptů qð pdict Stouertbiti·aut nõ·ſi pꝛimũlic ⸗ ũ.ſi ſcm̃ ſitẽ hubltuduſioelt malg Sco ſic vie qð mpii gʒ ſc ccis. Et iſtoꝝ facile datet᷑ dʒntia in qðↄſidcranki hs uidi eſt aliqð vfecum ſibicõilenjat diffinitiꝰ uou Etghi rõne vlis accipiẽdo diuerſas res vłiuz · Sciendũ it nõ cõrinet᷑ſub ãliquꝰ iſtoꝛuimn eſipoh pꝛimoꝙ mplet vle mn eſſe diſtinguũt.ſ.vle añ rẽ. in noſt patpt ſunr pᷣdicabilia qᷓ; qumq;./ Ter⸗ lt mpts re.⁊ poſt rẽ. Elle ante rẽadhucẽ dupler.· vle ante rẽ 5 g cabue ⁊ pᷣdiamentũ idem ſũt. ed dech ſůt pe atura⁊ tꝑe ſit·? vle ante rẽ natura tiñ. Nñ vle añ ¶ henenta:ᷓ male ponunttiñ̃ quinq; pᷣdicabilia opnsep Vie Oœ rem natura ⁊ tpe ſiłeſt natura cõis accepra ſn eẽ qð uario ſi·genus verꝭᷣgicat de ſpette ipecen hʒ in intellectu cauſe pꝛime vel in cauſis ſchis.ĩ quo 2 benus nõppponunt᷑.⁊ ſic iſta diuiſio nõ datur per zen nenarura? peſitdtecit ꝓucionſngulan S ebpoltenſt numn ſt.qualitzs eit acadens 42 vle ante rẽ narura tiñ eſt eadẽ natura cõis ↄſiderata ker it vnũ pᷣdicamentũ.ꝗᷓ genuo ⁊ accñs q̃ fůt Peſ Fm ſe ⁊ qᷓ;tũ ad pꝛincipia eẽntialia ſine refpcũ ac ſin nh huiis diuiiðis coincidũt ꝗᷓ diuiſio eſt mala eapr nat gulariaq ipſa naturaliter ᷓcedit tanqᷓ; pꝛincipiũ foꝛr; Zd pꝛimũ dꝛ ꝙ enſ nõ pdicanir tanqᷓ; aliqðᷣvnũ uabile zit 5 male ipſoꝝ kñ hẽat unejßn ttra ſingularia. Sʒ de multis q? nõ pᷣdicat᷑ vniuoce.ideo nõ eſt vlc nec 6 entſerdin vlein reẽipſa naturi cis bccept kin cjfe qð habet Meabilegprie ſůptü.iʒſit pᷣdicabiie iter ſůptů. quia dicabilepre l 20 i ſuis indiuiduis Elle poſt rẽ eſt eacẽ natura cs uutoce bene d de fiultis vnde ibi diuicitur pdiʒ pro. ebtn nccepta fm eſſe qð hzʒ in intellecu nr̃o ᷣm qð abſtra cabilegpꝛie ſnmptũ. Ad ſcin ðꝛ ꝙ vnuerſale hie u7, bil a ſuis ſingulanbo. ⁊ iſte mõ vie qñq; ðꝛ intentio duiditur non q; aliquã cõem naturam dicũt queſit feliterzpdi qꝛ mediate ipſo intellectus tendit in cognitionẽ rei in multis ide o nõ eſt aliqð vniuerſale.ſed eſt vna cõ mie c ad extra.vñ intẽtio ðꝛ ↄceptus rei.¶j Sciendũ ſcðo ns ingentie dicta anglogice de quinq; vniuerſa⸗ 6biein Cprima intentioẽ primarus ↄceptus qnẽ habeimꝰ ibiis·⁊ iſta diff nitio nõ datir ꝓiliã intentione m nöſtun uo de te qᷓtũ ad iu eſfentiã fm ſe acceptã Sed ſca in ſed ꝑ rẽ ſubiecta intentiõi./Ad terriũ ðꝛ ꝙiʒ idẽ olt.uc kentio cit ſcuaris ↄccptus quẽ intllectus formatð int reairet pditable⁊ pᷣccimentũ. oc cñ eſt diuer rgedin ke iam cognita m pꝛimã intentionẽ. vt rů intelkecꝰ d. at onibu: qꝛ ð pᷣdca bile inquantũ poteſt pꝛe⸗ ſolabie ſn Zriplt naturam ialis fin ſe ibi eſt pꝛima inten: io ¶ ꝗuan de multis·⁊ pdicamentũ ingiianrum coliigie i ßcatile cõceptus hoc noĩepꝛime intentiõis.ſaialis p̃dicabilig eiuſdem cooꝛdinationis. ſoatdemk Sed ců intellerrus ↄcipit eandẽ naturã ſmeſſentiẽ ure denns generaliſſimũ. vel ipſa rora cooꝛdina⸗ cmffac ꝑreſpectã ad mulfa inferioꝛa in quib eſt. ibicſtda Nodilibibum euſchem generis. Alreretiam diſtin⸗ ns m intenrio. ⁊ fcat hoc noĩe ſce intẽnõis ſ. vle. quia illo pdicabie pdicamentum? ecilunr Pꝛe vrügmat modo ↄcipit illã naturtauqᷓ; vnñ vᷣfũ in multis ⁊ ¶ Cicbilia ef̃ñ diſtinguũtut per modos pꝛed candide cipit vtitatẽ illius nature cõis. qꝛcognoſcit eã ꝑre⸗ ſuis ſubijcibilibus· Et pꝛedicamenta ßin dillerios in3d5 pecxũ ad multa.⁊ cũ cognoſcit illã naturã eſſe chem modos pꝛeditandi de pꝛima ſu bitangià fin ꝙ pꝛedi itin ed diuerſaſ jpẽs ſibiatr iluit gialaceellechem enntur vnuoce vei denbmſnatiue. ſEthrenct ſe ne e atti ibuit gfiglitatẽ q̃ featur ho nur vniuoce vel denomſnatiue. Et pꝛedicara fm duonc nole genus E ſikr darerexemplũ de ejhe druerſos modos inherendi ſuis ſubiectis.ſ.eſſentia P kt dicabilb.& Sciendũ tertio ꝙ in pſenti diuiſiõe nõ liter vel accientaluer ceo non opoꝛter wt eite pꝛedi olue diuidi yleʒ aliquja re ſublerra intentiõi vłis. ſed ꝓ rabilia qust ſi unt edicamenta vel v. ——— 4 ad id qð ſůt henꝰ hdicatde ſpẽ? ſic nð opponůt edſi ↄſidcient folait. rũ ad irennonẽ pñis ⁊ ſpõ tc opponunt· qʒ henus ðtreſperũad diuerſas pe ⁊ ſpẽs ðt reſpectũ ad ſuũ genus qð ipſa ſpecificat æt . 24 ʒtg ſigenus ⁊ ſs ſiderenl materiart deteimiat Icd qͥntiũ ðꝛ xᷓluras ꝑ reſpetrð adi ſtantiã ðꝛ accis.⁊ P re d luaiten— ñẽ idẽ qð foĩali ðꝛ genꝰ ⁊ accũs · ſed mãterialr tm̃ attribuuntur di gr em diuerſas foꝛas reſpectias ſibi „üdoa 55ꝛgenus qöeß neipiũ vniuſcn⸗ ui ghtiöis.vt patervelpatria ſiue locus Zero nötgeneeuſppontißeets ʒhoc vltio mõ lumit᷑ bic? diffinitur ſic. Ppoſtq; u detenninauit devli cõitutẽ tñ diui⸗ ſue qᷓ; diffinit ne. hic Zñr au. in ſpõli determi „ liber qnq; pdicabiliũ ⁊ qꝛgenꝰ ſpeẽs ⁊ dꝛñtis cẽnriali pᷣdicant᷑. iõ pꝛius de is detenniat qᷓ; de altjs q̃ pᷣdi⸗ in qd ipoꝛtat eſſentã ꝑmo tur in ejleit oꝛtat eſſenrã ꝑ modũ dccũtis ⁊ub mõqᷓ rimo porẽs acceptqᷓes eius ad eligendũ mẽhy de q ic et ad ꝓoliti Sciendũ ẽ pꝛimð ꝙ ires ſůtacc 5 ſn aeyr e inultoꝝ ẽdãmð ðdᷓ juic ſeptiũ ⁊ ad vnũ pꝛiniipiũ ſicut tota ꝓgenꝙs romanoꝝ que ðelcindit a omulo ðᷣꝛ vnñ genus Sðom 5 578 95 ẽ pꝛincipium liuius gõattõtð · vprimis pẽ vel ðꝛ genus reſpecn filioꝝ ꝑ horgabeo tunſumit᷑ le⸗ men vñiligenerani. Etiã louis eſt pꝛineipiũ gñatio nis eo ꝙ in ipſoẽ vns ↄpuatinavel gatiuã. rõ ne cuus holes nati in eodẽ loco cõwnũt in colotevł in ↄditiõe vel in alꝛqᷓ alio bmlprer vnitãtẽ turis gůriue loc que adunat ÿnitẽ gnatiuã patiis⁊ inde locus ðꝛgenus. Peino mõ pt genus uiſupponit pẽs·⁊ illud ðꝛ genus logicũ· il modip̃dicti npis unt᷑ in ciuiib ad quoꝝ lilituc nit Sciendũ ſcᷣo g ſpãlt hic? deteminandũ deßñe logico ⁊ nõ de alijs acceptiõmbus gñis· j M genus io gicũ ſumptũ ẽꝑ iilitudinẽ a gjein cuulvde enu meranf ille due pꝛimeatieptiðes ad; ſilitudmem genus jogic vtꝑ illas hẽnturtocitio güls logl Erqꝛ vic nõ enumerant oẽs acẽcptiones hiis cd bic ulls ſit meno deßñe malculiofemininoacriuo piſuox ſie ðalije·ad eo üilirudine nõ ümn enis lohicü k ſorenhebtüuä ſimn⸗ cũĩs ciendũ tertio tehus cpᷣuenientiã hʒ cũ 4— gñe pꝛmo dic. eiit eiß piinoei ilſo.qt ſiutite⸗ nus pꝛimo mẽõ dictũ dicvllerionẽ multoꝝ ad juicẽ. ſpeciũ ad ſugiferioꝛa ðꝛ ten li dẽtefminat 53 eantacxtalr pꝛius de gůe ꝛ ſ que pᷣcantdͥd. de dintia ue pᷣdicai in qᷓle. Jud m̃qð pᷣdicat ũ ſube. ⁊ illid qð pᷣdica litatis. Erqꝛ genus ẽin multis ſpẽbus. ſpẽs.o iolũ in muitis idiuiduis.iõ gerꝰẽ ius pickbilechſe ties · iõ au· hius deteminat de jpſo geneſe qᷓ; de ſpẽ· pnões bñis. Pꝛimo mð accipi genus vteſt collecno ſicut ẽ collectio mulioꝝ eiuſdẽ cognatiõis veipxeniei uritudinẽ ſumit᷑ genꝰ lonucũi. ſeiũ iile ad quaꝝ ſiitudinẽ ſumit genus logici· jdeo ſic genus logicũ ðt collectionẽ oĩm fp tinent᷑· ſed hzʒ dꝛñaum cũ illo.qꝛ talis c integrale reſpetu collectoꝝ in pſa·ſed gen vlereſpectu ſpeaeꝝ ⁊ nð totũ integrale. S uartog genus logicũ ⁊ genus ſcðomõ dutũ ranſ undit vrutẽgñatiuõ vel iemẽpagatiõis ꝑ ſua ga⸗ ic ßenus logicũ multiplicat iuã eſſentiã ꝑiuas ſpẽs Wed diñt. qꝛ genus ſcðᷣo mõ dietũ nõ eſt totů ꝑ een de ipſis non uartoꝙ genus logicũ ⁊ * „ in quoliber gñatoꝝ led tolũprute. dicat noĩe ⁊ ròne. Scd genus iogici? — pꝛimo ſic·genus ẽ vnuociiiᷓ nõ oẽ gen pñs nõ ſũt rres acceptões gñis· ſð̃taliqd vnñ.· ſed collectio muſtoꝝ ei elt aliqͥd vnũ. ⁊ ꝗᷓ nõ dz dici genus. nus ẽ vle · ſed pꝛinciplũ gpᷣationis oc ſingulare. ꝗᷓ nõ dʒ dicigenus uarto ſic. iiðqð ge ciuili ⁊ logico. iuiliby eſt vle ·ſcqẽ qñq; ji lem generãs. Ad ꝗᷓrtñ ðꝛ coĩtatis Benu eſt generãs vel generatũ. genus re vel gignoꝛ enð · ſed patria vel lo vel genitus. ꝗᷓ nõẽ̃ genus ſ Quinro ſic. genus ⁊ ſpẽs idẽ dicũt.qꝛ dicũt eandẽ eſſentiã.ſed idẽnõ ponit᷑ ſub ſeipſo. ergo genus nõẽ cui ſupponit ſpyẽs Zd mi ðꝛ ꝙ genus logicũ captũ ꝓ re ſubiecta intentioni ſꝑ tſt vniuocũiñ intẽtio gñs in cõi biñ ðꝛ eqͥuoce de Zd ſcðʒ ðꝛ ꝙ; collectio multoꝝ tiuſdẽ pgenier nõ eſt alqd vññ nii ꝙter vnitarẽ pꝛi apij niaterialis qð ẽ ſemen ꝓaßationis mültiplica⸗ ncipiũ · Uerſe intentiones. dicnieetone ebeenetat vniucee multoꝝ ſe hñri üodům̃ð ad ſeinuic iogico qᷓ; pꝛima.iõ iuta genus logich ponit᷑ tunquò ⁊ad vnũ Pꝛincipiu 7 tcollẽctio eox que ſüt ꝑrinens magis ad ꝓpoſitũ qᷓ; pꝛima ⁊ ꝑ hoc patẽt ac radẽ ꝑenrela deſcẽdentiũgh yno quo. Be eptiõcs gñis ⁊ oꝛdo ipſaꝝ· Contra pᷣdictò arguit „ ſicut pivel locꝰeſt 55 Sn e cus nõ ẽ generans tů in tota ꝓgeme a quo oẽs exñtes in illa ꝓgenie · hñt aifinitatẽ ad inuicẽ⁊ ad ſuũ pꝛ ꝛꝙ ʒ genus logicũ ſit ſpꝛvle.n homine ⁊ aſino que differtſpecie. ¶ Poſtqᷓ; au. poſuit tres acceptiões gis hie ↄrde minat in ſpãli de tertia acceptiõe ſ· de tñe logico ð quo hicẽ ad ꝓoſitũ ipᷣm ſicdiffiniẽs. enus ẽquod us· In qj diffinitrõe intelligit᷑ vle joce Scðo ponit᷑ Fcdicat᷑ de pli gñis.⁊ ꝑ hoc relatũ qð dat᷑ in telligi. in qd ad dꝛnãm ꝓpꝛij dĩntie ⁊ accũtis que pᷣdicant᷑ ĩ quale. Tertio ponit᷑ dinrib ſpẽad pᷣdicat de dintibus nũero· ꝑ ſpẽbo qͥ ðꝛ res iubiecta eis · nus ab indiuiduo.iñ ab eo diſtinguꝑp diffintiõis in qua ſubinteiligi vłe. ¶ mo ꝙ genus ẽ nomẽ ſche intentiõis ⁊ in duo replentãt Pꝛmñ ẽnatura cõis pᷣdicabiłð plib⸗ Scm ẽ reſpectus nature cõmunis ad ipas dinerſas ſpecies qui dicit galitas Et conceptus illius generabtatis eſt intento genert en qut ſub 1o collectio ẽ xoů us eſt totũ ¶ Sciendũ torũ ꝑ ellen⸗ us eſt eqͥuocũ Sco ſic·gen? uſdẽ ꝓgeniei no Temio ſic. ge⸗ pei⸗ Acd tertiũ õ tñ genus dictũ in gulare ſicut pẽ aliquã ꝓ⸗ s iocuſnõ ſit generãs pꝛincipale.tñ bene adiuuat vᷣtutẽ pꝛincipalis generã tis agentis rõne vtutis in fuſe loco a celeſtibꝰ coꝛꝑib⸗ Zd qͥntũ ð7 ꝙ kʒ genus ⁊ ſpẽs dicũt eandẽ eẽntiã nð iñ ſubeodẽ modo eẽndi ſed ſub dinerſis · qꝛ gen? st eñ ſub eſſeↄfuſo in cõiꝛ indererminate. Spẽ ine ue bene poni upꝛa ſpecie k Sßicann öpl cs aũt deo genus ſub ratiõe Hen urð piuribus dꝛñtibue peciè iñ eoqð quid eſt. vt gĩal ᷣdicatur de dꝛnãm ſpẽi q̃ ſolũ etiã põt diſtingui ge ꝛimã partẽ endü ẽpꝛi ſua ßcatiõe ſ 2. t D% . 1 35. . pſ eu ————— ,— edgenneebi pꝛimũ eſt materiale in genere ⁊habet ſe vtres ſubie cũq; ponũt᷑ ſub gñe it in vno indiuitpitt nei wi cta cui nomẽ generis attrbuit᷑ ſchm eſt foꝛmale.⁊ hʒ eſſe Färo i iil per om Handi le vt q̃litas a quanomẽ generis imponit᷑· Ideo ge que ſũt jub gñe ↄueniũt in ſ 3 ergo uil nebmn nus foꝛmakrinqᷓ;tũ genꝰdicit talẽ reipectũjgeneꝛalà cat᷑de dintid ſpecie. Ad b§ b hr Pluaßi. tis. t qtalis reſpectꝰnõ ẽ actuaht in rebʒ ſolũ in qʒð dele ſit infitenrflc hrnu e nom̃ mräpi 3 pe ð dele ſit infinitũ.tñ in illa diffintõecapit᷑ finiteſqꝛ n5 à ſp inrellectu.qꝛ abſtrahit talẽ naturã a pluribꝰ ſpẽbus? finitat ꝑ ea que ſibi addunit ſuũ ais rnec n0 wüpch ipſã cõꝑat adip̃as. Ideo talis intentio ſolũ hʒ fũda norificare diffinitũ. Acis 3 ſoſi ieo in mereinwrcöplitnrüin ntilenurerßctipts nus vrctt onueſetant omnſepe wpcn 1ð q̃re gemgñc; ſugonit p natura cdi vtdicendo ge qũ ntis můteriatẽ nõ modi vtius.cdii ↄſdereiin cen ſt nus pᷣdicatin qd. Khñ;ÿopintẽtõe generalrat. vt cõiyt ſub ſe ↄtinet ples ſpecies bʒ ſe ꝑmodũ tonus uenlentcige dicẽdo geneſt ichajnteniioIn hac aũt diffintðe dif 2eſtſtotũ vle reſpcũ ſpecieiiõ por P. Sſwettehel⸗ pon unqui ſinit genub intẽrde cõiiꝛ ꝓte ipa ſubiectajcui ſoli cõ an. Id ternũ ðꝛ ꝙ ſpecie⸗ mne 55 unpboe pattx uenit pᷣdicari in qͥd depluribꝰ differennby ſpẽ ð qus zjuſũ qð hʒ in gñein 6 iq ie e it diffinitio vnePehſcee öcianid ſinctögö hgrnimln oceeet ee Peee dupkr ↄſiderat. Mno generalt vr apꝛehẽdit pᷣdica? kzʒ genus nõ dicat eẽtotũ olltinec ſpẽi. eneli Sii ſerpere talſeaffrmaru⸗vinegar· Aſpeh Zuſi cus ⁊ hoe ſuftict ꝙ deſppdicef·/ Idqnð iuns blũ x pdicatòe vera ⁊ affirmatiua. hicaũt ſumitp; ðrg k foꝛma qᷓlificãs delignata ꝑmodãadacenris Tinoſi dicit ipẽalr ⁊ ñ generati· ꝙ; indiuiduũpt pᷣdcuri alter ⁊ qᷓiiſicjeis ᷣdicein qle.ijormn ennatt velt iuiyd boi qd vere vł falſe affirmariue vł negatiue de· differẽtiꝰ gnata ꝑ modũꝑ ſe ſtãtis nõ ðtqᷓle ſec ſolũ ð deſt * bus ſpecie.ſʒ ß nõ eſt pdicari ſimpli.ſʒ ſolũ m qͥd· c S Ketnsn vr ieſed ſolũ pdicatin. uanin ilö bus ſperie. ſ; nõ eſt pᷣdicari ſimptr.ſj ſolũ jm cc qᷓd eo ꝙ nõ accipit᷑ foꝛmałr ſub illo reſ b Kurin ficatſedabeoabtrhttmötict ve— eeeeneee tuit: Ad qͥnrũ ðrꝙ oĩa ↄtenta ſubgñe uentũt po etennöbeßdandeneocteSce . D ſit foꝛma totꝰ. õ foꝛma ꝑti nõ pᷣt eẽ pᷣdicabilevt nõ ſolũ pdi . hec nõẽ va hõ ẽ tynalis ebe illa feꝛma Icd 6 etiãde dꝛñtibſpẽ in nl totdeſignrt᷑ ꝑ medũ oci· ʒð ſoi torcataꝑmo bus ſoẽoꝛ ſci brecuoee de dũ ꝑr. in abſtucto nð eſt pcabilis. vrhec nð eñ ve bus ſpẽoʒ ſcire qð differẽs vᷣr tormodis qͥt leto mulwt t homoeſt humanitas jicut ila · Boꝛres eſt homo modis ðᷣr idẽ. Idẽvᷣrtriplr.ſ.idẽ gñe.idem i quiã ibihomo capitur per modum totius· pẽ idẽ nũero. Kadẽ gñeſũt quecũq; ſub eo nlapgmtethi) NSaũẽ tertio ꝙ illudpᷣtur in qd qð ipoꝛtat for renh ni ub aiali. Ea . n mãteẽntialẽ rei ſub mõ eẽndi ꝑ ſeſtãtis ⁊ nõ pᷣſuppo dẽ ſpẽſũt quecũqʒ ſib eãdẽſpẽ cõtinent᷑.vt gnus diri i 3 nir añ ſealiqd að qualifieet ⁊ determiet. ⁊ genus ſoꝛ⁊ plaro ſub hoĩe. Idẽ nũeroðᷣrquadru nguquip ipeetr eentilpeg modãtſeſtüietnõpmdum plr. noie diffinitide idẽ ppꝛig ⁊ accſdente. n tgenris adiacẽtis alteri.qꝛ nõ pᷣſupponit aliqd añ ſe qð deter e 6ee re ente.— —.15 2 N minat ſicut dꝛñtia facit.iõ genꝰ pᷣtur in qͥd. Aliquid Kadẽ nole ſůt qů xres e Vna. noia op̃la—„ f.3 4 erptßr dicere qͥd ſiue eẽntia rei· Vno mõ fmirẽ? vt marcus tullius cicero. Padẽdiffinitiõe undtini a 8. modũ ſil ſicut gña ⁊ ſpẽs de pᷣnto ſube. Alio modo dicunt᷑ quoꝝ vnñẽ diffinitio alteriuſ vthõ uaſs. 60 Fm rẽtm̃ ſicut dꝛñtia que ðᷣt qͥd km rẽ ꝑmodũſ quà 2gſal rõnale moꝛtale Kadẽ vpꝛio dicuntut P z litatis. Vertio mõ ßᷣm modũ tĩ. vt gña ⁊ ſpẽs accũ nü ẽ ppiũ aitert Pplo dicuhtur —— e. Siẽð quartoꝙ; genus in ſua ptãte hʒ dꝛfias quoꝝ vnũ ẽꝓpꝛi alterius ⁊ cõuerti᷑ cũ eo. 2* e oppoſias ꝑquas diuidit: ſed quelibet dꝛfitia vnica; Vt riſibileẽꝓpꝛiũ hoĩs. Eað accñte dicũtur z ſer ↄſtituit ſub gñex ꝗᷓ genus pt ſub ſe hẽre plures quoꝝ vnũ ẽ acñs alteriuſjꝝt ſoꝛ. ⁊ albedoqᷓ diñt ſpẽo oppoſitas ⁊ diſtinetas in qbus ẽ eẽntiarr· iõge, ẽiip̃o Biu dꝛñsgñeditferẽs ſpecie⁊ dii pdicann de nus pturde pliꝰ ſpẽ dꝛñebus. ⁊ ꝑ hocpʒ inteilectꝰ fere oPifferetias pecie di cce. diffõnis gñis. Wõtra pᷣdicta argui᷑ pꝛio ſic. Dis erens numero. Piferetia genee ſu k spiide diffõ dʒ notificte naturã diffiniti. ſed in iſtawiffõne cũq; ſub diuerſis gener buð cõiieit᷑ vt hõ ßöt oo ponitillud nomẽ infinitũ qð · qð nihil p̃t notificare ⁊ arboꝛ. qꝛ hõ cõtinet᷑ ſub hoc gñe qðẽ aĩal detßeb— voꝓẽ infinitũ ⁊ incerũ. ergo diffõ mala/ So ſic 2⁊arboꝛ ſub hocgenere qðᷓ eſt plantg. Diffe bou oẽ pᷣdicabile vᷣt foꝛmã totius.ſed genus nõ ðt foꝛmã a ſpz ſum. Bih glyto vue peſeßrpae mahne maret renlia ſpẽ ſunt quechq; ðiuerñð ſpecie ⸗ 1Se dꝛñtia ꝑ modũ foĩe. ergo male ðꝛ ꝙ genijſ pᷣturð płi bus cõtinẽẽt᷑. vt ſoꝛtes ſub hoie.⁊ hicaſinus gußäcin bus ſpe dꝛñtibus Tertio ſic oõqð p̃tür deallðt ſub aſino in cõi. Pifferẽtia numero ſůtque 6 ge totũ eſſe illus de q pᷣrur · ed genus nõ ðt rotũ eẽ ſpe cũq; diuerſũj numerũ cõſtituũt. vt ſoꝛ.⁊ pla. &duhnt ciei cũ nõ dicat eẽ detertninatũ ſperiei ꝑ dꝛnãm · ergo ¶¶ Poſtqᷓ; antoꝛ poſuit diffinitionẽ genens. hic con⸗ 52 6 —2—— deo materia nõÿp̃r pᷣdicari de toto cõpolito · Scha nõ pᷣrur de ſpẽ. Muarto ſicoĩs foꝛma qualiicãs aliud dicitquale⁊ pᷣdicatur in quaie.ſed genus dicit foꝛmam qualificantẽ aliquid cũ oĩs foꝛma qualificer ſuã materiã. ergo pᷣdicat᷑in quale? kenſ nid. pansnun Muinto ſic ciiq; ↄueniũt in ali indiutiibilim hn, Slentiã ſůt idem eſſentialiter ⁊ idẽ in ſpecie.ſed que⸗ tẽtiakr in eodẽ ᷣm eſſentiã nõ añt actuat᷑⁊ ſpecifice — nõ opʒꝙ iter ſe ↄuemiãr eũnalt ⁊ ſpeafice. iõ genus ſequẽter decarat aliqᷓ̃s ꝑtes eius? pꝛimo illã pticulã differentibo ſpẽ.⁊ qꝛ pꝛiuatio cognoſcirꝑ habitũ.di ferens aũt ſe habet vt pꝛiuatio teſpectu eiuſdẽ.iõ ad cognoſcẽdũ modos differẽtis autoꝛ pꝛimo not ficat modos eiuſdẽ. qꝛ tot modis ðᷣꝛ differẽs quot modis pꝛ idẽ.iuxta illud Quot modis ðʒ vnũ oppoſitoꝛuʒ Secuudus totmodis tꝛ⁊ rliquiẽt etiã eadẽ forra eſtcã idẽ atẽ in gñe cũe materialis efficientis ſinalis⁊ õ peitatis· inter illa qub cõuent⁊ rauſa diuerſitais na pᷣdirta arguitpꝛ mo ſie ielũ ⁊teri fülb cðõdein te ab alys. Nã per eandẽ foꝛmã res hʒ idẽpritatẽ in ſe nere ↄtinent᷑.ſ·ſub corłe.⁊ iñ nõ ſũt eadem genere q? — gñe diflerũr.eco% 4 —„— C fer? ß aſelyee⸗ ⁊ diunſitatẽ ab alijs. deo pꝛius vidẽdũ eſt de dſin coꝛꝛuptibile⁊ incr uptbile pluſqᷓ; —— aiõe eiuſdẽ. i Sendũ pꝛimo ꝙ iẽ ðꝛtꝛiplr·ſ. icẽ male diffin untkragẽ güe. Scðo ſic.dõ⁊ dlinũs ðꝛñt Hw„n dr 3 genere.dẽ ſpe. ⁊ idẽ nũero pʒ ꝑ ſufficiennã · Nã oĩs ſpẽcie.⁊ iñ nõ ʒnnkſub diuerſis jpeceby·ergo ma idẽptitas vel vnitas ſumit a foꝛma.vel ergo lumia le diffiniuni dꝛũtia ſpẽ. Teno ſic.ſoꝛ.⁊ plaio diffe fonna incoicabili.⁊ ſic eſt idẽ numero. vł a foꝛma cõ rt numero.⁊ tñ nõ faciũt diuerſũ numeꝝ Iute ſe.ſʒ cabili ⁊ hoc dupli. vei ſum fa foꝛmacõpieta⁊ deter ̃ vnũ numeꝝ¶ hinanũ. qhic male difiniun d fie minata ⁊ ſicẽ iẽ ipẽ· vel a foꝛma indeterminata? cõ rentia yumerog Quarro ſic· pla noia fůt diner a no fuſaht ſic ẽ idẽ gñe· Et inter iſtos modos idẽ nume⸗ mina·ðᷓ non pñteſſe eadẽ nole quoꝝ res eſt vna noie ro hʒ maioꝛẽ vnitatẽqᷓ; eadẽ gñe vel ſpecie. qꝛ hʒ ma o pld Quinto ſic vbi ſũt diuerſe foꝛme ibiſůt di loꝛẽ indiuiſionẽ.ideo ille ẽ ꝑfectioꝛ modus idẽptitaꝰ ueila eiſe.ſed ſubiectũ ⁊ accñs ĩpoꝛtant diuerſas foꝛ⸗ tis· Bic aũt nõ ponit᷑ idẽ fm analogiõ · q iſta idem mas·ꝗᷓ nõ hñt vnñ eſſe nec ſũt eadẽ numeroꝝ A ptitgs nõẽ idẽptitas ſimplr diera nec ſumif ab ali pꝛimũ ðꝛ ꝙ coꝛꝛuptibile ⁊ incoꝛruptibile nunqᷓ; ſũt ea vnd ioꝛna.modo pic ſolũ enumerant᷑ modi idẽptita dem genere philico qð eſt materia eo ꝙ nõ hñt mate tis q pueniũt ab dĩ vnitate foꝛmali. ¶ Scenð ßo r eiuſcẽ rõnis. iñ bene pñt eſſe eadẽ henere logico ð & ꝙeadem genere ſit que ſub eodẽ genere ↄrnent. Er quo ſoũ biccſtadꝓpoſiũ⸗ Zid ſetm ðꝛ. ꝙb põ ꝑ oppolitu dꝛñtia genere que ſub diueriis beneribus alinus. non ſũt ſub diuerſis ſpẽbus · iñ hñt diuerlas ↄtinent᷑. Et lʒ gña gñalſima qñq; diant dꝛũtia ge dꝛũtias ſpecificas qby dꝛñt ſpẽ.iõ nõ pñtdici dꝛũtia⸗ nere. magis tñ gprle dicũt diuerſa gñeqᷓ; dmñ̃tia. Wift led magis pꝛie dicunt᷑ diuerſe pẽs. Zd tertiũ ð?⸗ 6 terüt eĩ diuerii⁊ dilferens · q dier ſüt queinlto pꝙſi nüenis capialſpriepureſtmultitucoer vnitatt cõi viiůbco cõueniũt. Differentia vo que in alqᷓ cõ bus aggregata.· ſic oꝛ.⁊ plato nð faciunt diuerſũ nu cõᷣuenũt ⁊ in aiquo ſpãli diſtinguũt. qð nõ cõuemnt meꝝ led li capiat ipꝛopꝛie ꝓ vnitate matensli vel cõt gñus gñaliſſim s. Sed eadem ſpẽ ſut que ſub ea/ ter ytſe extendit ad numeꝝ ⁊ vnitatẽ ſicut hic capit᷑ dem ſpecie ↄtineni. dꝛñtia o ſpecie que ſub durſis ſir ſoꝛ⸗⁊ plato faclüt diuerſũ numeꝝ.i. diuerasvnita ſpecieb Sed eadẽ numero ſunt que n fa tes materiales liue nůerales Id q̃rrũ ðꝛ ꝙ kzʒ ßla clũt diuerlũ numeꝝ inter ſe. vt ſoꝛ·ĩ hõ · ⁊ puenit tar noia ſůt dꝛñtia ex pte vocis liiie nois noĩauts.tamẽ ynitas d foꝛma què terminat ⁊ actuat matenqm. Et yñt eſſe eadẽ er ꝑte rei ne iare·⁊ ꝓpter illã vnitatem di realiter idem ſũt vnitas numeralis ⁊ indiui m unt᷑ eadem noie. Zd qͥntũ dꝛ ꝙ lʒ ſubiectũ ⁊ acci ſed dꝛñt rõne · j ðꝛ vnitas vt cauãt᷑a joꝛma q attu dens hẽant diuerſu eſſe rẽntie iñ ſolũ hñt vnũ eſſe exi at ⁊ vnit res materie. ſed ðꝛ indiuiduatio inquãtuʒ; ſentie ꝑqð lubierñ exiſtat ꝑ ſe.accñis o ſolũ exiſtt puenit a foꝛma que reddit foꝛmã ſuſceptã inccĩcabi expñti·ad exiſtentiam ſubſtantie vel ſubiecti. en Bi elieaie ſfun diuerſi 3. Illud aũtðꝛ pᷣdicari in quid qð ↄueniẽter men iter ſe· vt loꝛ. ⁊ plato·⁊ ꝓuenit illa diuerſits nu ſriidet inerrogationẽ factã per 6 meralis oꝛiginałi er ꝑte S diuile ab agente ĩ di micetur lis oꝛiginali er ꝑre materie diuile abagenteit cñ querit᷑ quid ẽ hõcõueniẽter rõdet᷑ aĩal. ⁊ uerſas ꝑtes lub quantitare. Cõpletue aut ꝓuenit d—— fonma totius que varat ᷣm eſſe in diuerſai ꝑtes mã er go aialpᷣdicat de hoie nd. Aliteguez—6 terie pꝛius diuile · Et ꝑ hoc habet qũo ſpecies diuidi diffinit genus. Benüsẽcui ſupponit ſpẽs ſ A tur diuiſiõe matene.⁊ qũo indiuidua euſdem jpec Poſtqᷓ au. notificauit illud mẽbꝝ diffininõis dit ei differũt ¶ Sciendũ tertio ꝙ idem nůero ð quaꝰ ferentib fpẽ. hic ↄñter notificat aliud mẽbꝝ.· pᷣdica. nhedenole dendetgegeren nnelndetßaeeini een S ccte pi erfuffiãctiã q;i qücüc; teãden mũeto det᷑ad interrogationt᷑ factũ ꝑcd. Cuius rõ eſt quia 5 vůſůt eãdt eẽiitialt vel accñtalt· Si pꝛimũ horẽdu hoc interrogatiuũ qd qͥrit de ſuba⁊ qͥdditate rei.⁊ qꝛ pl. vel ſũt ʒadẽ ſnhn ̃ dꝛñt m rõnẽꝛ ſi ſůt inrerogatiõidʒ fierꝓpoꝛcio nata mñſio. ergo ad iliud a viffiroe iabʒ dffinitiò m naturã pᷣedit ſui inteprogatiuũ qd dʒ m̃deri ülud qð ðᷣt eſſentiaʒ ſᷣue diffimtũ. vł ſũtieadẽ fm eẽntiã ⁊ rõnẽ ſile⁊ ſic lũt eað ſ rei.iõ qð ↄuenienter rãdet᷑ ad nterrogatiõʒ noie · Si aũt ſũt cadẽ accñtalr hoc ẽ duplr. vei ſũt ea;/ factã ꝑ qͥd ðꝛ pᷣdicari in qͥd. ¶ Sciendũ eſt pumo ꝙ qẽ acctakr accidẽte gpꝛto⁊ ſic lũt eadigpꝛio· velacci foꝛmãacrus. cſſen tia· qͥdditas.⁊ natura Fm ẽidem dẽte cõi.⁊ ſic ſũt eadeacñte.⁊ ſic hẽrur jufficenria dt ſůr· ſed dꝛñ rõibo. qꝛ eẽntia ni qnq; modis ↄſiderat tuoꝛ modoꝝ eunſdẽ ita põt dar ſuff citia mõꝝ vnus¶ Mns modo inquanxũ infoꝛmatimatenã⁊ totũ com qꝛ vnũ ⁊ idẽ ſũt rarr iqẽ. ¶ Sciendũ quarto geadẽ poſitũ. ⁊ ſic ðꝛ foꝛniã Scvoꝓut actuat potenã ma noie dicunt᷑ quoꝝ res ẽ vnã. nomja io pla.⁊ hocmõ terie⸗⁊ ſi ðꝛ actus. Tertio modo vt eſtpꝛicipiũ eiſen . oĩa ſynonima drcunt᷑ eadẽ noie · ched cadẽ diffõe ſüt di⁊ ſic ð eſſenra.eſt em̃ eſſentia id quo res foꝛmalr 3n vnñ ẽ diffõ alterꝰ yłerãð diftõe ultenꝰ ſcut ſpẽs haber eſſe uarto ↄſidera᷑ vt eſt pꝛincipiũ cogno⸗ ẽyng difftõe cũ idiuidus.⁊ oẽ ſupius eẽntiatr cũ nfe ſeendirem.⁊ ſic ðꝛ quidditas.q· d. qͥd eſtnes· qꝛ res ꝑ noꝛi ẽ idẽ Sed eadẽ ꝓpꝛioſũt quoꝝ vnñ eſt ꝓpꝛiũ al ioꝛmã eius ab intelieau cognoſcit᷑ Et qñc; enã ðꝛ rõ terius. Sed eadẽ accte ſür quoꝝ vnũ ẽ accñs altei ¶ Meſt illð q̃intellecrꝰvlrõ cogjſcit iplaʒ rẽ. uinto vt us. Et ꝓuenithec vnitas foꝛmalr ex ꝑte foꝛme accu eſt pꝛincipii opandi· ⁊ ſicðꝛ natura.⁊ deriuat᷑ a na⸗ dentalis.qꝛ ipſa acctali ſuo lubiecto ineſt ſed effecti ſcoꝛ ris· qꝛ abea naſcuni motus ⁊ oꝑatões totiꝰcom ue putnit ex pte lui ſubiecti qð dat arcideti eſſe ⁊ vni poſitivel q eit pꝛintipiũ naſants ni.Etꝑbpn d r 6 S bi n— ac ſ „ cN ß vœeß „— — iutnenn 655 dAv⸗ „ 7 Sp Rn † ——— t gaditas rei.⁊ cd pᷣdicerin qdqꝛils qð impoꝛtat ddditatẽꝑ mogũ ſubſtãtie pᷣdicat in quid. ¶ Scien dů eſt ſcho ꝗᷓ denꝰſpes dintiã ⁊ diffrimpoꝛtãt eandẽ eſſentiãrealr.ſ pdiuerſis modis eſſendi.qꝛ gen?ꝰi⸗ poꝛtat eſſentiã ſub eẽ ↄfuſo determinabili ꝑ dintias foꝛmales. Wntia ÿo importat eandẽ eẽntiã ꝑ modũ foꝛmãtis ⁊ q̃lificãtiʒ potentiã gener ꝑ hꝙ derermi⸗ nat genus ad ſpcʒ. Hpẽs ÿo impoꝛtat illa ꝑmodũ foꝛmati ⁊ detenninati diffi im poꝛtar eſſentiã ꝑ modũ cõpleti ⁊ explicite. xplicat eĩ eẽntiã rei a pꝛima potẽtia yßʒ ad vltimũ actũ ꝑ gen⁊ dĩntiã. Ideo diffi pᷣdicat᷑ in qd de ſpẽ. tñ nõ ẽvnũ p dicabile tĩ ſʒ cõpleciit᷑ płapdicabilia.ſ.genꝰ⁊ diom Alia vᷣoñ̃ ſũt incõplexa dicunt᷑ pᷣdicabilia. MEt qra modis eſſendi ſumunt᷑ modip tia mn ſe. Ideo genꝰ⁊ ſpẽs q̃ imporrẽt eẽntiã ſp mo do eſſenriali ⁊ſbe pᷣdicant᷑ in qͥd.võtñ dẽntia que im poꝛtat eẽntiã ꝑ modũ qjlitaus ⁊ nõ ꝑ modũ ſðſtãtie ideo pᷣdicat᷑in q̃le. ¶ Bendũ ẽ tercio ꝙ genꝰ duplt ſiderat᷑. Wnoſub rõe pᷣdicabil ⁊ ſic de ipſo dara ẽ di⸗ pꝛipoſita. Alio ſub rõejgener ⁊ fic de ipſo dak alia diffiſcʒ illa. Benꝰẽ cui ſupponit᷑ ſpẽs · Luiꝰrõ ẽ. qꝛ m oꝛdie pᷣdicabiliũ cõꝰdʒ poni ſupᷓ minꝰce · cum poſſet pdicari vlr deiᷣo ⁊ nõ ecõuerſo.ſʒgenꝰẽc̃ius qᷓ; ſpẽs.qꝛ ad B ꝙ genꝰſit reqͥri᷑ ꝙ ſit inpłib ſpẽb.⁊ ꝙ ſuh co ſint ples ſpẽs in aptituqie. Etqin Ppetu⸗ is ſiẽ ſũt vlia nõ differũt eẽ ⁊ poſſeÿᷣm tᷓʒl. Jõcũ ge⸗ nus ſit in potẽtia ad ples ſpẽs etiã hʒ eẽ in plib ſyẽ⸗ bus. Etrłʒ genꝰßm totã eteẽntiã poſſit ſaluari invna ſpẽñ tñ km totã eiptãtẽ qꝛ ptãte ↄtinet ples ſpẽs ſp ſe. Ideo ſẽꝑ manet cõius.⁊ ↄuenient᷑ ſpẽs poni᷑ ſub = ÿpo · ¶ Sciendũ q̃rto ꝙaliq̃d ponit᷑ duptt 5 genere Vno laterałrſiẽ dẽntia q̃ a latere Zhit ptõtẽ generis al. pnn ⁊ a latere ↄcurritiad ↄſtitutõʒ ſpẽi rãq; deterianseẽn tiã generi ad ſpeʒ · Iliwdirecte vt illð qð ĩpoꝛtat ein tiã generꝭ ꝑ modũ detmiate ſube ⁊ eẽntie.⁊ ſie ſpẽs ſuponi generi·⁊ etiãĩ mediate. q eẽntia gener ine diate ⁊ foĩalr ꝑ dintiã detmia ad ſpẽʒ. Indiuidua volb genere ponun? mediãte ſpẽ⁊ materiatr.qa ſpẽs ſꝑ diuidii ꝑ indiuidua ſolũ diuiſiõe materiali⁊ nõ foãali. I ðo ↄpenient᷑ dꝛ. Semẽcui ſupponit᷑ ſpẽs ? nõ dẽntia ⁊c.ꝙ Kõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛio ſic. Siq̃ rat᷑ qͥd ẽ oĩo.rñdk bñ ꝙ ẽ vox.⁊ tñ vox nõ pᷣdicat᷑ in qͥd de oꝛõe cũ oĩo nõ hẽat qͥqditatẽ ex qᷓ ẽ ens rõis. male diffim fpᷣdicari in qͥd Scpo ſic.ſi q̃rat qd ẽ chymera· rñdet᷑ ꝙ ẽ aliqͥd iniaginabile cõpoſitũ ex in cõponibiliby⁊jtñj nõ pᷣdicat᷑ in qͥd. de chymera cũ nõ hẽat qͥdditatẽ.⸗/ Tercio ſic. Vndiffiniti ẽ tñ vna diffinitio.cum vnius reiſit tiñ vnicũ eſſe.⁊ diffinitio eſt oꝛatio explicans eſſe rei. ergo ſequiturꝙ male po⸗ nitur hec ſecunda diffinitio generis. Quarto ſic. potentia ponit᷑ ſub actu ⁊ nõ echuerſo ſed genus eſtjpotentia reſpectu ſpẽi.ergo poniturſub ſpẽ. ergo ei nõ ſupponi ſpẽs Quinto ſic. pꝛiusjnõ debet diffiniri perpoſteris · ſed ſpẽs eſt poſterioꝛge/ nere· ergo genus male diffint᷑ ꝑ ſpeciẽ. Zdpꝛimũ ðꝛ ꝙ k oĩo hot modo habeat quidditatẽ ᷣm rẽ⁊ qͥd ditatẽ ſimplr.nõ rñ habet quidditatẽ ᷣm modumſeo modo quo habet eẽcũ quidditasinõ ſit aliud qᷓ; en titas rei vt eſt notificatiua ipſius · ideo vox de oꝛatiõe hdicatur in quid eo modo quo reſpondet ad intero vel ſubiecti per quã põt icandi⁊ nõ aheẽn⸗ Secnndus gationtfacriper gd.¶ Ad ſcm eiotee duerat᷑ quid reimale dat diffinitio illa · ſſed li q̃ratq noĩetbene põt dari diffinitio pᷣdicta. ⁊ põt pᷣdicari in uid noĩs dechimen.⁊ igi ßmjmodũ põr pdicuri in quid de ipſa oñdendo entitatẽ ipſin s vt eſt ens rõis Ad terũ ðꝛ ꝙʒ vnius rei it vnicum eẽ eẽntie ⁊ Vnica diffinitio qͥdditatiua.tñ pñt eẽplures mõi eẽn di pel plura eẽ accidẽtalia que etplicant᷑ ꝑ diffinitio nem deſcriptiuã. ideo vnius rei n plures mõs eẽn⸗ qipñt eẽ plureg diffinitiones deſciuptiue. ⁊ ſicãpe ge nere in iſtis diffinitionib. Ad qu antum ðᷣꝛſ di plexeſt potentia.ſ.ſu que I materie ſuſcipe foꝛmã. Alia ẽpoten tia foꝛmalis que eſt aptitudo ioꝛme apte determins n per diuerſas foꝛmas. ⁊ iʒ ſubieciua po⸗ naturſub actu.nonitñ porẽtiajfoꝛmalis poniurjub agu·⁊ ſolũ hoc modo genus ẽ potentia reſpectuſpẽ Ad quinrũ ðꝛ ꝙ ſi ſpẽs capiatur ꝓre ſubiecta in tentioni ⁊ ſicẽ poſterioꝛ genere. Sed ji ia inten tione ↄcreta rei adhuc dupłr cõſ aar E modo vt habeat depẽdentiã ad ſuũ genus/ qð dererminat ⁊ ſicadbuceſt poſterioꝛ. Alio modo vt det trmĩat re ſpectũ ⁊ dependentiã ipſius intentionis generis ⁊ ſic eſtpꝛioꝛ genere cũ determinãs pᷣœedat detertninatũ ſolũ hoc modo capitur in diffinitione geniris · quare enus cõueniẽter hahet diffinir ꝑ ſpeciem. Et diuiditur in genus generaliſinuum⁊ ge nus ſubalternũ. enus generali ſſimũ eſt pedna nõ eſt aliud genus ſuꝑueniẽs. el genus generaliſſimũ eſt quoccũ ſitge nus non poteſt eſſe ſpecies Etdiuiditur in deck ðᷣdicamenta que ſuntſubſtãtia quanti tas quaiitas ad aliquid actio paſſio vbi qñ ſitus⁊ habitus ec aũtpᷣdicamẽta dicunt᷑ gña gñaliſſima qꝛ nullũ genus hñtnpꝛale keniens dicat de iſtis derẽ hocij non eit vniuoce ſed equiuoce.⁊ iõ nõ ẽ genus eoꝛũ Do his aũt decẽ nihilmõ dicemus.ſed in pᷣ dicamẽtis determĩabimus deiſtis. Jenus ſubalternũ ẽ qð cũ ſit genus põteẽ ſſpẽs.vt aial ẽgenus hoĩs ⁊ ſpẽs coꝛpoꝛis giati. ¶ Poſtq; autoꝛ diffiniriue determinauſt de gñe po nendo duas diffinitiões eius Hic cõſequenter deter minat de ipſo diuiliue dicens ꝙgenus dinditur in genus generalſſimũ ⁊ genus ſubalternũ. Euus rõ eſt. qꝛ omne genus eꝛdinat᷑ in oꝛdinatione pᷣdicamẽ tali· vel ẽ pꝛimũ ſui oꝛdis ⁊ ſic ꝙ ñ ponat᷑ ſub alio⁊ ſie ẽ genꝰ gůaliſſimũ.vel oꝛdinat ſub alio ⁊ ſicẽ genꝰ ſubalternũ.⁊ iſtoꝝ mẽbꝛoꝝgenus gñaliſſimũ ðꝛ eẽꝑ fectius genus qᷓ; genꝰ ſubalternũ. Rõ er ẽ.qꝛ rõ ſeu itentio gñis a gñalitate ſũiæ a coĩtate ſui ã̃bitus.ſecd genꝰ gñ̃aliſſimũ hʒ maioꝛẽ coĩtatẽ ⁊ gñalitatẽ qᷓ; ſub alternũ. qꝛ ſub ſepła ʒtinet.iõ ꝑfectius ðꝛ eẽ genus. quare ſequi ꝙ diuiſio dicta ẽ diuiſio analogica.qꝛꝑg ꝑrius dicit᷑ de genere generaliſſimo qᷓ; de ſubalterno ¶ Sciendũ eit pꝛimo ꝙ genus gñaliſſimũ dꝛ að cũ ſit põt eſſe ſpecies. Cuius rõ eſt. qꝛ genus gñaliimũ habet ꝙ ſit genus ⁊ ſit generaliſſimũ pꝛi 1* lſw C N£— v ſe N ib Ee Serh y* 9 * mñ habet per reſpectũ ad ſuas ſpẽs q̃rum ðꝛ genus Et habet ſcum per negationẽ generis pꝛioꝛis.⁊ vtrũ qᷓ; explicat in pᷣdicta diffinitione Pꝛimũ explicat᷑ cũ ꝛꝙ cũ ſit genus. Scm cũ ðꝛ non põt eſſe ſpecies. quia ſi non põt eſſe ipẽs·non haber genus cius ip̃o ideo aliter põt diffiniri. Henus ẽ ſup̃ qð mnõ eſt alið ſupueniens genus. vbi ſubintelligi᷑ genus diffiniti qʒeſt vle. ⁊ per hor remnouer chmer alia entia ficta qf Sriendũ ſcho ꝙ genus gůalilſimũ dupliciter ex⸗ ponit᷑ ſ.negatiue ⁊ affirmatiue. Negatiue exponit᷑ ſic F imũ eſt generale ⁊ nihil eſt gñalius ipᷣo. Af generalius. qð võt dupliciter intellig. el ſit gene talius õ ai limplieiter·yeleſt gio deſuo orcine generalius. Wnde ſi erponit generaliſimũaffuma⸗ riue,⁊ itelligt ꝙ lit generalius di alio ſimpłt ſie ſub ſtantia nã ei genus general ſimũ.ipſa em̃ nõ eſt on nialio generalio. qula ſi eẽt generãiioꝛ quãtitateti⸗ quantitas nõ eſſet genus generaliſſimũ.⁊ tunc vpor teret poncerm̃ vnuʒ gen generaliſſimirched ſier⸗ ponit᷑ negtiue vel affirmatiue cũ illa reſtrictione ꝙ ſitomnilin de ſuo oꝛdine generalius. ⁊ ſic ſuha bñ eſt genus vliſſimũ. ⁊ ſilr alia pdicamẽta.⁊ ſic capit hicgener imũ. ¶ Sciendũ tertio ꝙ genus gene⸗ raliſimũdiidit in deck genera generaliſſima qᷓ ſunt ſuba quantras ⁊c de qᷣbus dererminabitur in pᷣdi; camentis.⁊ iicunt᷑illa generaliſſima. qꝛ nõ habent aliqð genusſup ſe· Et tʒ genus generaliſſimũ diui gatin decẽ p̃licomenta.nð tamen eſt genus ipſoꝛuʒ ſed eſt ſolũ imẽtio roĩs que de ipſis pᷣdicatur accñta liter ⁊ iʒ ens hdiceturde vibus iſtis. nõ tñ eſt genus ipſoꝝ· q nõ pᷣicatur de ipſis vniuoce. Nã omne qð pᷣdicatur vnuoce opʒ ꝙ pᷣdice᷑ m vnũ nomẽ? vnã rõnem equalier participatã a multis. Sed rõ entis que eſt habere exiſtenriã. vel haãbere actũ Fe di non xqualiter ꝑticipatur s decẽ pᷣdicamentis· quia actus e endi conuenit pꝛimo ſube⸗ꝝ per ſuham ſolũ alhs ſ.accidentiby.⁊ non ↄuenit ipſis ꝑ ſe. Silr hẽre eẽn⸗ tiã verius ↄuent ſubeqᷓ; aljs · Itẽ oẽ genus diuidit᷑ ꝑdifterentias foꝛmales oppolitas q̃ ſũt extra eẽntiaʒ ßeneris · ſed ens non diuiditur in decem pꝛedicamen tis per differentias foꝛmales quie ſunt extra naturã entis · vt habet. iij.topicoꝝ. qꝛ tũc eſſentnõ entia · mõ non ens nõ conſtituit ſpeciẽ fub ente ideo ens nõhʒ differentias foꝛmales.nec eſt genus ad decẽ pᷣdicamẽ ta ſed eſt cõe analogũ. ¶ Sciendũ quarto ꝙ genus ſubalternũ ðꝛ qð cuʒ lit genus põt eiſe ſpẽs. Luius rð eſt. quia ſubalternũ mediat poñe vel ratione oꝛdi nis inter generaliſſimũ ⁊ ſpecialiſſimũ rõnecuuis ha bet ðᷣuplicẽ reſpectũ. Pꝛimũ habet ſeſpectu genera⸗ liſimi qð eſt ſibi ſuperius.⁊ ab illo habet ꝙ ðᷣꝛ ſpẽs. Scm habet reſpectu ſuoꝝ inferioꝝ quib ðꝛ genus ⁊ſic bene ðꝛ ꝙcũ ſit genus põt eſſe jpẽs. Et ðꝛ ſubal ternũ quaſi ſubalternatim ſub ⁊ ſup poſitũ.ſ.poſiti one foꝛmali Et nõ ðꝛ ſubalternũ quia eſt ſub altero politum.qʒ tũc ſpecies ſpãliſſima diceretſubalterna. — tra pdicta arguit᷑ pꝛimo ſic · Dmnis diuiſio generis fit ꝑ differentias oppoſitas in ſpẽs eius·ſediſta diui ſio genens non kit in ſpecies eius cñ generaliſimũ nõ Se differentibuſnumero in eo quodquid eſt. Secuudus poteſt eſſe ſpẽs ·ergo illa diuiſio nð eſt ſufficẽg Se cundo ſic. oẽ qð poteſt babere cẽ determinatũ ꝑ diffe rentiã põt eſſe ſpecies.ſed generaliſſimũ eſt hinoiqͥa ſuba habet cẽ determinatũ per rõnale ad hominem generalilſimũ põt eẽ ſpecies ¶ Tertio ſic. qð ðꝛ per ſupahundantiã yni ſoli rei cõuenit. ſed genus gene⸗ raliſimũ ðꝛ per ſupabijndantiã.ꝗᷓ non pñt eẽ decem genera generaliſſima. Mnarto ſic. oẽ qð pᷣdicatur in quid ⁊ eſt coĩus alteto eſt genuſ. ſed ens pᷣdicatur in qͥd ve quolibet decẽ pᷣdicamentoꝝ ⁊ eſt coĩus ip̃is quia ſi inquirat᷑ qͥd eſt ſubſtantia cõuenienter reſpon detur ens · ergo ens eſt genus ad decẽ pᷣdicamenta⸗ MQuinto ſic. oppoſita nunqᷓ; pñt ſimuleẽ in codẽ. ſed zenns ⁊ ſpẽs junt oppoſità fm eoꝝ itentiones. 5 ſubaltenũ nõẽ ſimul genus ⁊ ſpẽs· Zid pꝛimũ ðꝛ ꝙ duplicker ðꝛ diuiſio generis. Eno modo rõne modi diuiſionis aue fit hᷣm foꝛmã diuiſionis ꝑ diffe rentias oppoſitas · Al mõ ðꝛ diuiſio generis ratio ne diuiſi co ꝙ diuidit᷑ genna vel intentio generis. Et k diuiſio generis pꝛimo modo dicta ſempꝑ fiat in dꝛ uerſas ſpecies. ñ tñ diuiſio generis ſcðᷣo modo dicto. ⁊ ſic illa diuiſio nõ eſt ꝓpꝛie diuiſio generis · ſed ẽ ma is diuiſio analegi in ſua analogata ⁊ hoc modo nõ eſt diuiſio generis. qꝛ hic nõ diuidit᷑ genus ꝓ aliqua ſpeciali re ſubiecta. ſed ꝓ intentiõe tõi generis concre ta rei que nõ habet differentias foꝛmaies ·yAd ſe⸗ cundũ ðꝛ ꝙ ſi generaliſimũ conſideret᷑ quantum ad eẽntiam eius bene põt habere eẽ deterininatũ ꝑ diffe ſentiã;ſed ſi conſideret᷑ᷣm modũ eẽndi quo ðᷣꝛ com ⸗ muniſſimũ ſui oꝛdinis.ſic nõ põt habete eẽ dere mĩa tumꝑ differentiq̃. Et qꝛ genus generaliſſimũvtrũq; ĩpoꝛtat.ſ.eẽntiã eius ⁊ talẽ modũ eẽndi.iꝗeovt gene raliſſ mũ eſt nõ põt eẽ tale determinatũ d tertiũ ðꝛ ꝙ k illud qð ðꝛ per ſuꝑabundantiã vni ſoli cõue niat in vno oꝛdine tñ bene põt ↄuenire diuerſis in di uerſis dꝛdinibꝰ.⁊ ſic eſt ibi de decẽ pᷣdicamẽtis quoꝝ qðlibet in ſuo oꝛdine eſt generaliſſimñ.¶ Ad quar? tũ ðᷣꝛ ꝙ ens dnpliciter atcipit. Vno modo ꝑticipſalt ⁊ tũc tm̃ valet ſicut exiſtens vel eẽ vel actũ eẽndi hũs ⁊ ſic non pᷣdicat᷑ in quid de aliquo pdicamento. ſed ipſis accidentaliter cõuenit⁊ ſie pᷣdicatur accideitałt ⁊contingẽter. Alio modo noĩaliter vt tññ̃ valet ſict cẽntiam habens. ⁊ ſic pᷣdicatur 5 quid de qholibet pᷣdicamentoꝝ ſed nõ eſt coĩufaliquo iſtoꝝ coitate na turevel rei qua diuidit᷑ per illa decẽſed eſt ſolũ coĩus coĩitate vᷣꝙcis. idẽo nõ ðꝛ vniuoce de ipſis necẽ ip̃oꝛũ genus. Id quintũ ðꝛꝙ ſi cõꝑaret᷑ genus? ſpecies reſpectii eiiſdẽſicopponuntᷣm ſuas intentiões.ſed reſpectu diuerſoꝝ non opponunt᷑.⁊ hoc mõ ſibi inui⸗ gm ↄueniũt ⁊ genus ſubalternũ põteẽ genus⁊ ſpẽs quoc pᷣdicaturde pluribus In hacaũt diffinitone hoc verhũ pꝛedi catur dicit aptitudinẽ⁊ non actũ. Simili⸗ ic ſpecies ſpãliſſima diceret ubaltena. pter in alijs.vt hõ pᷣdicsuur de ſorte ⁊ plato Et per hoc patent diuiſões generis? diffinitões mẽ bꝛoꝝ eus ⁊ diuiſiones generis generaliſimi. Lõ neꝛ de alijs particularibus hoĩbus queſũt plura⁊ differentia numero vt pꝛius patuit Etpdicatur dehis inquid. qꝛ cũ queritur quid eſt ſoꝛtes cõueniẽter rñdeturbõ ———̃— bene mnatü /Ad tnti ndann mibichte 2ucir duenis indi etßdpẽts quoꝝ womodopncplai nl ar eendihis vo piument ſi Lacdeu virfñ valet it nquid de qolha quo itor wituiera ec ſed eſt olũwis de iplis necẽ ů art genust perts ſuas intenrões ſed kꝛ hoemõ lbiinui⸗ ũpõttigmus: yis urdeplunbus incoqodqui beemtüprg nur. SHimili⸗ de ſoret plao boibus queſit ipiũ ſperiei Mic ↄñr autoꝛ determinat ðᷣſpecieq ca ßpdxabile ꝑ qð intelligit᷑genꝰdiffiniti· Beinde ponit᷑ differentb numero.ad differentiã genere qð pᷣdi Poltqᷓ; dutoꝛ detenminauit de genere qð eſt pꝛin⸗ pit rõnẽ ⁊ naturã vlis a genere.ipᷣm pꝛimo lc diffini ens. Species eſt qʒ pᷣdicat᷑ de plurbʒ differẽtibꝰ nu⸗ mero in eo qð quid eſt. In qug diffinitõe ꝑ illeʒ ꝑti⸗ culã. qð pꝛedicat de plurib habet. ꝙ ſpeces eſt vnuʒ t depluribo ditferenti ſperie · Et poni in eo qusd dicant᷑ in quale. Et ↄuenit hec diffinitio ſpeciei ipe⸗ cialiſſime tiñ. ⁊ nõ ſperiei ſubalterne. Rõ eſt· qꝛ h dif „ tinit᷑ ſpecies in rõne pᷣdicabilis/ in cuꝰſißnũ poni ßᷣ relatiuũ.qð referens vle vel pᷣdicabile · ſʒ ſpecies ſpe aaliſſima ſolũ eſt ꝑdicabile ab alijs diſtinitũ ⁊ non volsiið2 ſpecies ſubalterna.q illa ↄtinet ſub pᷣdicbili quod ndũ eſt pꝛio ꝙ ſpẽs duplr accipit᷑ Vnopꝛeyt eſt vniuſcuiuſq; rei foꝛma. vt pulctitu 3 eſt genus. ¶ Bcien do foꝛmſitas coꝛꝑis q̃ ↄſiſtit in debita qᷓ;titate ⁊ de bita cõmenſiratõne mẽbꝛoꝝ coꝛpis cũ pulcritudine hoc mõ ðꝛ ſpẽs in cuilibꝰ. Scðocapit᷑ ipe⸗ cies trãtfũptiue ꝓ foꝛma cõicabili. nit᷑lubaſſi cies trãſfůptiueꝓ foꝛma cõicabili.que ponit ſubalii gnato gñe.⁊ ſto mõ ðꝛ ſpẽs logica. Eñ nom⸗ ſper ei pꝛimo reꝑtũ eſt in ciuilibꝰ.⁊ ꝑilitudinẽ tranliatũ eſt ad ſpeci logcã.qꝛ ſicut in ciuilibꝰ ſpecies q̃ẽ pul⸗ rtudo actuat ipᷣm coꝛpus remouẽdo eiꝰturpitudi⸗ · Bic pẽs logica actuat ⁊ determinat genꝰ⁊ remo⸗ Oy⸗a Etqʒ hic nð diffinit᷑ in rõne pᷣdicabilis tĩ · qtůc ꝑ iliã diffinitõʒ nõ differret ab alijs pᷣdicabilibꝰ ſ; ditꝰ „ nendo e tonẽ.⁊ limitat eius potentiũ ſiue ptãtẽ. ꝙ eſt ſpecificare ⁊ determinare ð ſ de qua ſolũ eſt hic ad ppoſitũ. ¶ Ab hoc em̃ modo im ſe ⁊ abſolute·⁊ ſie nõ ðꝛ vlis vel ꝑticular qꝛ nõ rapii ſub aliq̃ ſcha intẽtõe. Scðꝙſiderat ſub reſpectu ad indiuidia ⁊ ab illo reſpetũ ðꝛ vlis. Ter cio ↄſiderat fub reſpectu ad ſuũ genꝰ.⁊ ab illo acc⸗ pit intẽtio ſpeciei. qꝛ km illũ vſpectũ bʒ ſpecificare ge hus · Hic aũt diffim ſpẽs nõ ꝓ natura cõi abſolute. ß p naturayt ſuhſiſtat intentõi pᷣdicabilis ⁊ ſpã ſil. finit᷑ ſub rõne pᷣdicabiiis determinati ⁊ ↄtractiꝑ ſpe⸗ tlalẽ modũ pᷣdicandi⁊ ꝑ intẽtionẽ ſpeciei. Wñ ſpecic in ſuo noie incudit pdictã narurã cõem material ꝓ e ⁊ ſpẽs diuerſimode młtiplicant᷑? diuidunt᷑. Benus em̃ diuidit᷑ diuiſione foꝛmali ſcʒ per differennas foꝛ males foĩałr Zhentes elſentiã gůis ad diuerſas peʒ qus verificamꝰviffinirõem · Er foꝛmalt includit in; tentionẽ ſpẽ gů intentõe vłis · Ideo diffinitꝓre illa ſubiecta inqᷓ;tũ ſubſtat intẽtiõi vłis ⁊ ſpeciei · ¶ Sc tercio ꝙ quotiẽſcunq; in aliqᷓ diffõne ponit endũ ne ponit apti ʒᷣb ĩ qð paber heare actůj. deper capi joiũvr tudinẽ Kuꝰrð ẽq diffinitio ſꝑ eſt de aliqᷓ vl jinglariby · qꝛ ſingulariũ nõ eſt demõſtratio ⁊ ꝑ nec eſt diffinitio qʒ diffõ ſubiecti ẽ mediũ demõſtrati onis potiſime.ſʒ aptitudo ſe tenet ex pte vliuʒ actus aũt ex ꝑte ſingulariũ.qꝛ actus ⁊ oꝑatões ſũt ſingula riũ ⁊ ſuppoſitoꝝ Ideo dicit qñ verbũ feans actũ po nir in diffinitãne dliqᷓ bebet dicere aptitudinẽ ti · Jõ hoc vᷣbů pᷣdica?qðj öne pñti di tudinẽ ⁊ nõ acũ pᷣdicandi.¶ Sciendũ q̃rro · ꝙ genꝰ 4 7 Tractatus hõ pᷣdicat᷑de dãntib numero. Muartò ſic. turpitudinẽ ſcz potẽtialiſatẽ⁊ indeterming ẽs ſcho modo deã Pciendũſcðo n? tura ſpecieivtputa natura hois tripłt ↄſiderai · Vno nö 5 nit᷑ in diffinitõne pñti dic̃ apti. bus numero. „ aes vne ugenubpdidat de dintib ſperle. Sʒ ſe cies ſolũ diuidit᷑ diuiſione materialiꝑ hoc ſc ꝙ ipla recipit᷑in matera diuiſa ꝑ diuerſas ꝑtes in qs diui 2. ½ M) Sd DafN ovh 3 dit᷑ ſeu mktiplicat᷑ ſm eſſe.⁊ qꝛ talis diuiſio materia ls cauſat diuerſa indiuidua numemw differẽtia· ðo ſpẽs pᷣdicat᷑ de dẽntib numero. Et qꝛ ip̃a dicit totã eſſentiã cõplerã ſuoꝝ indiuiduoꝝ ꝑ modũ ſbe. Ideo pᷣdicat᷑ de ip̃is in qͥd ⁊ nõ in qᷓle. Et p hoc ptʒ intel⸗ lectus hurꝰdiffõis.j õtra pdicta arguit᷑ pꝛimo ſic Ruilũ ens cõpletũ⁊ pfectũ hʒ eſſe in pluriby.ci ens in alio ſit ens impfectũ ⁊ nõ ens ꝑ ſe exiſtens. ſpe⸗ ves eſt ens cõpletů ⁊ ꝑferrũ.ꝗᷓ ipẽs nõ habet eſſe ĩ pli bus ncc ꝑtlã pᷣdicar de multis.qð tñ eſt ↄtra eꝰdiffi nitõeʒ. j Scðo ſie· Om̃e pdicabile dicit totum eſſe ſui ſubijtibilis.ſed ſpecies non dicittotum eſſe indi⸗ diudui. qꝛ indiuiduũ vltra ſpẽm addit materlã iiᷓ rã accñtibꝰ quã ſpẽs nõ includit.ꝗᷓ ſpẽs nõ pᷣdicat᷑ de plurb dintb numero·; eſt de indiuiduis] Ter cio ſic. Indiuduũ nõ habet qͥdditatẽ neq; diffõem. Vt df ð ſpẽs non dicjt torã qͥdditatẽ indiuiduoꝝ.⁊ ꝑↄñs hõ pᷣdicat de dintib numero. Quaro fi Penus pᷣdicat᷑ in eo qð q̃d eſt de vᷣĩntilꝰ numero. vt dial de ſoꝛte ⁊ bꝛunello.qᷓ iſta diffinitio ↄuẽit generi.nec va⸗ let dicere ꝙ genꝰpᷣdirat᷑ de dãntibo numero · mediate ſolũ· qꝛ imediate pᷣdicat᷑ de diniibo ſpẽ.vt ſicut aial imediate pꝛedicade homine ⁊ aſino· Sed diuerſe ſpeties jx dẽunt numero · ergo genus pᷣdicht imedia⸗ te de dĩntiba nũero]] Quinto ſic. Matera pᷣdicat ĩ eo qð qͥd eſt de hac materia. vel lla qᷓ̃ dãnt nñero er nõ eſt ſpẽs · cũ nõ ſit foꝛma totꝰ.qᷓ iſta diffinitio cõue nit alijs a diffinito j d pꝛimũ ðꝛ lʒ ſpecies ſit ens cõpletñ ⁊ pfectũ ꝑfectõne eſſentie ⁊ ꝑfectione foꝛmali nõm̃ elt ens ꝑfectũ ꝑfecrõne ſuppoliti. Ideo nõ eſt ð ſe exiſtens ſʒ bñ põteſſe in multis ſicut ſupius in ſuo inferioꝛi. Licetnð ſit in alio vt accidens in ſuo ſubie cto.qʒ eſt ſimpłt iniꝑfettum. Id ſcᷣm ðꝛ. ꝙ licet ſpecies nõ dicat totñ eſſe materiale indiuidui. qꝛ in⸗ diniduũ addit vltra ſpeciẽ materiã velſigniſicatiõeʒ materie hᷣm aliqᷓs.iñ ip̃a dicit totũ eſſe ſpecificũ ſuoꝝ indiuiduoꝝ. qð ſuffidt ad h ꝙᷓ p̃dicet ð ipſis· ⸗ Ad terci ðꝛ. ꝙ indiuiduũ dupłt ↄſiderat. Vno vrẽ res ptieularis terminans flurũ natüte cõis.⁊ iſto modu pñ habet eſſentiã ⁊ quidditatẽ. Seðᷣo conſideratur ſub rõne diſcreti. vt includi accũtia indiuiauantia. Et hoc modo nõ habet eſſentiã niſi ꝑ ſuas ꝑtes.qa includit eſſentias de diuerſis pᷣcicamentis · nec iſto modo ſpẽs pᷣdicat in eo qð auid eſt de indiuiduo.ſʒ pꝛimo wodo. Adquanũ ðꝛ.ꝙ licet genpdice᷑ me diarę de dintib numero.nõ tamen imediꝝte.ſcut in teluigit᷑ de ſpecie⁊ licʒ ſpecies ꝑ ſe pꝛimo differant nu microſitate eſſentic.nõ tamẽ numeroſitãte fupoſiti ð qua iolñ hic intelligii. Aq quintã ðꝛ ꝙ lic t mate ria pᷣdicet in es quod quid ᷣm modũ de differentibꝰ numero. on tamẽßᷣm rem. quia ipᷣi non eſt foꝛma dicens ęſſe humaterie · velkllius nifi f̃m modũ tĩ Et iſto modo poteſt dici ſpecies logica fm modum quo modo pꝛedicat in eo quod quid cſt de differenti diffinit eriam ſic ſpecies. Species ẽqð ponit᷑ lub ðfiddto enere·ſ icipeces eit 1 2 1„ 2 6 N— 2 d— le 6 7 „, 1 0 tediffinitione G yr p. /y-+ — generis · Seamdus de qua genus in e quod quid eſt pꝛedicat᷑. Et diuidit᷑ in ſpeciẽ ſpeciaiiſſimã ⁊ ſpeciem ſubalternã. Species ſpecialiſſima eſtq̃cũ fit ſpecies nõpoteſteſſe genus · vt hõ equuſ aſinus.⁊ ſimiiia.vel ſic. Species ſpecialiſſi maeſt.ſub qua nõ eſt alia inferioꝛ ſpecics« Species fubalterna eſt quecũſit ipecies poteſt eſſe genꝰ. vtaial.vñ quecũq; ſunt in ter genus generaliſſimã? ſpeciẽ ſpecialiſſi⸗ mã pñt eſſe genera. ⁊ ſpecies ad aliudqdeʒ ⁊ ad alud ſumpta. Sůtem̃ genera reſperũ inferioꝝ. ſpecies pᷣo reſpectu ſuperioꝝ.ſi pat bit in arboꝛe poꝛphiriana. Poſtqᷓ; autoꝛ ſuꝑius notificauit ſpeciẽ ſub rõne ð dicabilis.⁊ etiã ꝑ reſpecrũ ad ſua inferioꝛa ſm queʒ reſpertũ ipᷣa ðꝛ vnũ vle. Hic ↄñr diffinit ipᷣam ſp rð ne ſpeciei.⁊ ꝑreſpectũ ad ſua ſuꝑioꝛa.quoꝝ ip̃a dicit ſpecies. dicens ꝙ ipa aliter diffinit. Species eſt q̃ po⸗ nit᷑ſub aſſignato genere·⁊ de qua genꝰin eo quod qͥd eſt pꝛedicat. Et debet intelligi ꝙ lpecies directe poni tur ⁊ nõ laterałr ſicut dãntia que ponita latere ⁊ etiã ponit᷑ ſpẽs imediate ⁊ nõ mediante alio ſicut indiui duũ. Et cõuenit illa diffinitio tam ſpeciei ſpecialiſſi me qᷓ; ſpecei ſuba terne. qꝙꝛ quelibet illaꝝ poni ſub aſ lignato genere. Ideo iſta · diffinitio eſt cõioꝛ pꝛecedẽ⸗ Sciendũ eſt peimoqꝙ ſpecies ſub ge nere ponit᷑ poſitõne foꝛmali ⁊ oꝛdine vel poſitione ꝑ⸗ ticipatõnis. uꝰratio eſt · quia ſpecies ponit᷑ ſub gec nere.eo ꝙ eſt minꝰcõis ⁊ magis detennmata qᷓ; genꝰ Sed ꝙ ſit magis determinata habet ꝑ dĩntiam foꝛ malẽ · que foꝛmalr ↄtrabit ⁊ terminatgenus ad ſpe⸗⸗ tiẽ. Ideo ſpecies ponit᷑ ſubgenere poſitõne foꝛmali. Et etiã oꝛdine ꝑticipatõnis ꝑticipare eſt rõneʒ ꝑ⸗ ticipati in ſe ſuſciꝑe. Species aũt ſuſcipitun ferõnem generis · Vnde ptz ꝙ ſpẽs aliter ponit᷑ ſub genere qᷓ; indiuiduũ qð ſub ipſo ponit᷑ pofitione materialitiũ Inc iuiduũ em̃ ↄtrahit foꝛmã generis vel ſpeciei maten ſolũ que eſt pꝛincipiũ indiuiduationis. Et reddit foꝛmã incõicabilẽ ꝑ quã efficit᷑ minus cõmu⸗ nis. Et ꝑ talem determinationẽ indiuiduũ pontur ſub genere vel ſpecie Rõne cuꝰindiuiduũ vagũ. vt aliquod aĩalreipertu aĩalis nõ ponit᷑ ſub aliqua de⸗ xerminata ꝑte poteſtatis generis.ſed indifferenter cõ rahit genus ad indiuiduũ cuiuſlibet ſpeciei. ¶ Sc rndũ eſt ſetundo ꝙ ſpecies aciu ⁊ intellectu inciudit eſſentiã generis. Et ideo ip̃a non poteſt indifferenter poni ſub diuerſis genenb · ſed ſolũ ſub iſto determi⸗ nato genere cuhabet eſſentiã. Et ided dicit᷑ poni ſp aſſignato genere. i.ſub determinato genere cuhabet eſſentiã. Et de iſta ſpecie genus in eo qð quid eſt pꝛe dicat᷑.eo ꝙ dicit totã eſſentiã eius ꝑ modũ ſubſtantie licet ſub eſſe confuſo vt pꝛius digtũ eſt.⁊ ꝑß̃ ptʒ intel lectus diffinitõnis pꝛedicte. ¶ Sciendũ eſt tercio.ꝙ ſpecies diuidit᷑ in ſpeciẽ 6 Uiſſimã ⁊ in ſpeciẽ ſub⸗ ãlternam. Rõ qꝛ omĩs ſpecies eſt determinata ꝑ dif ferentiã qua ↄtituit᷑. vei qᷓ eſt totaliter determinata ꝑdintiã.⁊ ſic ẽ ſpeeies ſpecialiſſima.vel adhuc eſt de aminabilis ⁊ diuiſibilis ꝑ differentias oppoſitas? — ic eſt ſpecies ſubalterna. Et ſſtuꝝ yecien ſpeciaiſi ma eſt vereꝛ ſpẽs qᷓ; ſubalterna. Ratio eſt. qꝛ rõ ſpe ciei ſumit᷑ ud hoc qð eſt ſpecificare potentialitateʒ ⁊ fuſionẽ generis ꝑ ſimilitudinẽ ad ſpeciẽ in ciuilibꝰ Nue ſpecificat ipᷣm coꝛpꝰ ſed in ſpẽ ſpẽaliſſima genus verꝰpeciftca᷑⁊ determinut᷑ q; in ſubaltemacũ n p alterna genꝰſit adhuc determinabiie ꝑ vĩntã.Etin ſpẽ ſpecialiſſma eſt torałr determinatũ. ¶ Sciendũ quarto.ꝙ ipẽs ſpẽaliſſima eſt q̃ cũ ſit ſpẽs nõ põt eſſe ven us. Vñ ip̃a reſpectu gener ſui ðꝛ ſpẽs· ſj inqᷓ;tuʒ eſt votakr derermiata ꝑ dĩntiã.⁊ ampliꝰnõ bilis ꝑ dintias ðꝛ ſpẽaliſſima.⁊ qꝛ nõ eſt diuiſibilis foꝛmar qᷓ nõ p̃t eſſe genꝰ. Jðo ðꝛ etiã ſpẽalſſima[6 qᷓ nõẽ alia inferioꝛ ſpẽs. Sed ſpẽs ſubaltna ẽ qᷓ cñ ſit ſpẽs bñ pt eẽ genꝰ. Ipᷣa eſt ſpẽs reſpectu ſuoꝝ ſupio rũ. Et qꝛ pᷣt diuidi ꝑ dĩntias foĩales q̃ꝝ quelibet cõ ttituit vnd ſpẽʒ fub ſe. Jðo pt eſſe genꝰreſpectu illarũ ſpẽx · Et ßy oĩa intermedia int᷑ gencraliſſimũ ⁊ ſpẽa⸗ hiſſimũ dicunt᷑ gña reſpectu inferioꝝ.⁊ ſpẽs reſpcũ ſu perioꝝ · Et ꝑ hecꝓßʒ diſio ſpẽi ⁊ etiã patẽt diuiſiõũe membꝛoꝝ eiꝰ.¶ õtra pdicta arguit᷑pꝛie ſic. mag cõe nõ ponit᷑ ſub minꝰcõi. Sʒ ſpẽs eſt cõoꝛ qᷓ; genꝰ qꝛ ples ſũt ſpes qᷓ; gůñs. Et ſic ſpẽs de płib ðᷣꝛ ᷓ nõ ⁊ diffinitũ reſpeꝗtu einſdẽ cũ idẽ nõ ſit notiꝰ⁊ iqtius reſpectu eiuſdẽ. Sed genꝰpꝛiꝰetiã xit diffinitũ ꝑ ſpẽʒ ergo ſpẽs male h diffini ꝑ genꝰ.⸗ Terce ſi⸗ Ind uiduũ ener imedinte ponit᷑ ſ aſſigro gñe yt aliqð aĩal imediate ponit ſub aĩgli.⁊ tñ nõ ẽ ſ 56 ita ðif finitio nõ ↄucit ſoli ſpẽi. Quarto ſic ·hõ ẽ ſpẽs ſpe⸗ ciauſſima. ⁊ iñ eſtgenꝰviri⁊ mlierjvtʒ ·x. methaphiſi ce ců vir ⁊ młt ſpẽ ⁊ foĩalr differãt · ergo ſpẽs ſpedalil ſima pᷣt eẽ genꝰ Muinto fic mullũ genꝰyʒ aliquaʒ dintiũ in acu· Szʒ in potẽtia riñ ſ dis ipẽs ſubait᷑na hz vnã dĩntiã in actu.ꝗj ip̃a nõ põt eẽ genꝰ.Adp mũ ðꝛ ꝙſi ſpẽs capiałꝙ intẽtõe ſpẽi ſiceſt cdioꝛ qᷓ; ge nus ſʒ ſi apiaꝰꝙ re ſhiecta intẽtòi ꝓ q̃ bᷣdifñininõ ẽ cõioꝛ gñe · ſ; magis ẽ detiata ð poni ſub gñe/ d ſcðᷣm ðꝛ ꝙ in abſolutis idẽ nõ eit diffiniens ⁊ diffini tñ reſpetue uſdẽ. ſʒ bñ in reſperris vnñũ dif initꝑ ali ud ⁊ ecõuerſo. Mõ genꝰ⁊ ſpẽs dicũt᷑coꝛrelatie. Eñ diuiſi⸗ in relatis idẽ põt eſſe magis notũ ⁊ minꝰnolů nõ re pectu e uſdẽ ſʒ bñ ᷣm diuerſas rões. Relatia em̃ tr ptr ↄſideranł· no fm ſubiecta ⁊ fñdamẽa relati⸗ onũ.⁊ ſic vnũ eſt notꝰ altero ⁊ nð ecõuerſo. Ilioxc⸗ ſemnt inqri in vtrq; cſt vna pẽʒ latõis vt ſü ſiłnatura.⁊ ambo ſic ſũt eque nota Tercioꝰↄſiderat᷑ inqᷓ;tũ vnũ terĩat depẽdentiã alterꝰ.⁊ ſic vnũẽ mag notũ ⁊ minꝰnotũ altero ·ꝙꝙꝛ inqᷓ;tũ ẽ terminãs depen dentiã altenꝰeſt magis norũ.⁊ inqᷓ;tũ terminat᷑ꝑ ali udeſt minꝰnot. Et h relatiua ꝑ ſeĩuicẽ diffinunt᷑ ¶Id terciũ vꝛ.ꝙ lʒ idiuiduũ vagũ generponat᷑ ſp benere poſitõe ⁊ deteriatõe materialinõ fponit᷑ ſ gñepeitõe foĩali deq̃ eſt hic ad ꝓpoſitũ. IAd q̃rtuʒ ðꝛꝙ vir⁊ mir nõ dint ſpẽ ſuhjaii ⁊ logica q̃rehõ nõẽ gen ipoſit. ſʒ tm̃ differũr ſpẽ arcñtaii ſeʒ ꝑ naturalẽ polẽtiã ⁊ impotẽtiã qᷓ ſũt q̃tates ⁊ er pte ſerꝰ⁊ diſpo ſitõis materialisꝰ Ad qͥntũ ðꝛ ꝙ ſigenꝰcomgetur ad ſuas dãntias ꝑ qs diuidi ⁊ inqᷓ;rů eſt gemſicnł⸗ lũ illaꝝ hʒ in actu. Bed ſicõpet᷑ ad dintias ſui ſupi⸗ 3 ois tũchʒ vnã in attu· ſ; h libi nõ ↄuenit. inᷓᷓtů eſt nawu jun 3 n — nxſicymẽm Ftümminap 6 14 — — fi Dit G⸗ t duci quid hn ndiuidua qñq; ponant᷑ a larere ſiue lateralt ſub ſpe wt F genus.ſed incᷓtů eit ſyẽs lui ſupiois ze ¶At aũt hoc ſit magis planũ ſumat᷑ exẽ⸗ plũ de vno pᷣdicamẽto vt ſubſtantia eſt ge⸗ nus pꝛimũ ſub hac aũr coꝛpus iub coꝛꝑe. coꝛpꝰanimatũ.ſub qᷓ aĩal.ſub aĩali aĩai rati onale.ſub quo homo· ſub homine ſunt in⸗ diuiduavt Bottes ſplato. Poſtqᷓ; pᷣmiſir diffõeʒ ſpẽi ſpẽaliſime ⁊ etiã ſuhal erne. Et pꝛtpoſuerat diffinitões gñis gñaliſſimi et ſubalterni. Wic ↄñr declarat oĩa pᷣdicta ꝑ exẽpla po⸗ nẽdo cvoꝛdinatòeʒ pᷣdidicamẽtale vn ꝰpᷣdicamẽti ſc ſbe. qð pᷣntũ ẽ ceteris oĩby notiꝰ. Picẽs ꝙ in talt oꝛdi natõe ſba eſtpꝛimũ genꝰ qð dinidi ꝑ has dĩntias⸗ coꝛpoꝛeſi⁊ incoꝛpoꝛeũ ſub q gñe n cœrpoꝛeũ Atituit coꝛpus qð diuidit ꝑ aĩatũ? inaĩatũ. ſub coꝛꝑe ẽ aia tñ. ſub qᷓ eſt aial ſub aiali eſt aĩal rõnale ſub j eſt hõ ⁊ ſub hoĩe lolũ ſũt indiuidua. vt ſoꝛtes plato ⁊ ſic de alijs · ¶ Sciendũ eſt pꝛimo ꝙ het cooꝛdinatio ad ſi⸗ militudinẽ arboꝛis naturalis vocaf quedã arboꝛ· ꝙ ſicut in arboꝛe naturali ſůt tnicus rami ⁊ radices ita ꝑ ſilitudinẽ etiã eſt in iſta cooꝛdinatẽõne. Añ recta li nea in q̃ ſũt gñaliſſimũ ⁊ ſpẽaliſimũ ſe habtyttiũ⸗ us directe ptenſus in arboꝛe. Dintie vo laterales ſt ſẽ mmi laterairꝓtenſi in arboꝛe. Er qᷓrñ ad eẽ eſſen. tie gengñaliſſimũ ſe habet ꝑ modũ radicis qt ſicur aradice tota arboꝛ egrecit᷑⁊ etiã tota ÿtus eiꝰſic ĩge nere gñaliſſ mo pꝛimo ↄrinet᷑ totů eſſe eſſentie ſuoꝛũ inferioꝝ. Vñ tale eſſe piĩo rõueit vliby·⁊ ꝑ illa vlia duenit ſinguiarb. Sʒ qᷓrũ ad eẽ exſitie radit pꝛio poni in indiuiduis qꝛilið eẽ pᷣmo oneit induuidu⸗ s ⁊ ꝑ ipſa ↄuenit vlib qꝛ vlia nõ exiſtũt niſi in ſin⸗ gularib Beendi ſcho.ꝙ in iſta cooꝛdinatõe bñẽ ynũ genꝰ gj̃aliſſimũ ſꝙ; ſubſtãtia ſ ſůt pſura ſpẽaliſ⸗ ima·Tuprõ ẽ qꝛ deſcdendo a gñaliſſimo in ſpẽali ſima fit xceſſus ꝑ iuiſionẽ vnin mta. Ideo ſub gegnalilſimo iriſereent ꝓceden do a ſpẽahſſimis ad ña lectio a mlritudine in vnitatẽ. Et ʒ in h pᷣdicamento ſint pra ſpaliſſima tñ grã erẽpli h folũ vnñ ponit. vt hõ anti dicunt ſubaltna ⁊ dicunt᷑ intermedia õꝑ ab negationẽ.· q de ipis nõ pñt negari ſua ſuꝑioꝛa. ß pri cipatõeʒ · q ꝑricipãt rõnes acc̃tales extremoꝝ· q? ge neraiſimũ eſtfuß tñ̃. ⁊ ſraliſfimũ. iũ ponii ſ po ſitõe foꝛmali Sualterna vo ponunt᷑ ſub poſitõe foꝛ mali ⁊ ſup̃. ¶ ciendũ tercio· ꝙ in reca linea pᷣdi znẽtali tria ponunt᷑ ſcʒ genꝰ.qð dicit zö ſpẽs qͥ dic itäliquid. Etlz ½ Zliquid.⁊ ipſũ indiuiduũ quod dici iet̃hoc nõ eſt ad denotandũ ꝙ nõ ſintin recta linea Fa, pꝛedicamentali. ſed ad denotandũ ꝙ ſpẽs diuidiꝰ ꝑ 5 ſ plura indiuidua · Ideo tñ non ponunt᷑ in recta linea pdicamẽtali poſitõne foꝛmali · ſed materiali ſolũ qꝛ Pmateriam ſub ſpecie onunt. Ideo qᷓ;tum ad poſi ionẽ foꝛmalẽ generaliſfimũ ⁊ ſpẽcialiſſimuʒ dicunt᷑ extrema · Ideo deſcendendo a generaliſſimo fit ſtarꝰ n ſpeciaſiſſimis fm poſitionẽ foꝛmalẽ. ¶ cienduʒ quarto ꝙ in hac arboꝛe differentie ſiniſtri latens deſi gnant poſitiue. alie pᷣo pꝛiuatiue Nuius ratio eſt. ꝙ GS. Dt vyd Gy Dnt 1%4 ractatus uiſima ꝓgedi ꝑ collectionẽ ebſenepe aial Iñ intmedialint᷑ hoieʒ⁊ ¶h 5 differentie ſiniſtri lateris ſunt nobis notioꝛes · Ides ſunt ſibi nomina poſitiua impoſita⁊ ideo in hãc ar⸗ boꝛe ſolũ ponit᷑ exemplũ de ſpecieb ſub ipſis conten⸗ ns. Alie ÿo minus note ſunt. Ideo ꝓpter penuriam vocum deſignant᷑ꝑ nomina pꝛuatiug. dicentia pꝛi⸗ nationẽ differentiarũ ſiniſtri lateris. Licet tamen ille differentie deſignentpꝛiuatõne tamẽ dicunt veras dif̃ ferentias poſitiuas que ↄſtituũt ſpecies fub genere ſp ſiantie. Et ꝑ hoe ptʒ intellertus huꝰcooꝛdinatiõnis · Sontra pꝛedicta arguit pꝛimo ſic · Pubſtantia nõ pꝛedicat᷑ vno noĩe ⁊ vna rõne de iubſttãijs coꝛpoꝛeis ⁊ incoꝛpoꝛeis ergo nð pꝛedicat᷑ vniugce.nec eſt genus earũ antecedens ptʒ. qꝛ ſubſtantia nð dicit aliqͥd vnũ realiter quod iit cõmune ad illas differentas.ᷓ non habet vnã rationẽ.cũ vnitas diffinitõnis pꝛeiuppo⸗ nat vnitatem diffiniti.¶ Becundo ſic ulla mate⸗ ria totius compoſit eſt enus ſʒ coꝛpus eſt materia in coꝛꝑe onimato. Muꝰaia eſt forma.qᷓ hiccoꝛpꝰma⸗ le ponigenꝰ.¶ Tercio. Nullũ cõplexump ſe ponit᷑ in pꝛedicamento ⁊ directe ſed coꝛpus aiatũ eſt vnum cõplexum ergo male ponit᷑ hic vt genꝰin recta linea. MVuãrto ſic. Om̃e coꝛpüs eſt ſenſibile cũ om̃e coꝛ pus poſſit viden. qꝛ om̃e coꝛpꝰcoloꝛẽ ꝑticipat. q nul⸗ lů eſtinſenſibile S diuidit᷑ animatũ p ſenſibile ⁊ inſenſibile. Muinto ſic. Sſal rõnalẽ ↄuertif cuʒ hoie cñ ſit ꝓpꝛia diffinitio hoĩs · qᷓ nð eſt geuꝰ hoĩs.⁊ ꝑ ↄſequens male oꝛdinat᷑ ſup̃ ipᷣm tanqᷓ; gemeius. Zd pꝛimũ ðꝛ. ꝙ ſubſtantia in või nõ dirit aliqð vnñ in ſpẽ vł in numero tñ dicit aliqð vnuʒ vnitate generis que vnitas eſt cõuenientig pluriũ ſpecieꝝ eq̃ liter in eodẽ gradu ꝑfectõis chis Vhnde lubſtne coꝛ poꝛee ⁊ incoꝛpoꝛte equalt in vno gradu pfectõis con ueniũt ſcʒ in illo qð ſunt ꝑ ſe ſubſiſtẽtes ⁊ nõ in ſub lecto Acd ſcðᷣm ðꝛ· ꝙ coꝛp duplt accpit· no mo do vt eſt pars mgtenalis coꝛpoꝛis aiati. Et ſic non ponit᷑ vt genus · Alio modo vt dicit foꝛmã totius qᷓ̃ reſultar ex vnione materie ꝑtis ⁊ foꝛme ꝑris coꝛpoꝛei tatis ꝑ quã ſubſtantiã eſt apta nata ſufciperetre di menſiones · Et h mõ nõ ẽ materia coꝛpis aiati ſed oma totiꝰ⁊ ſic ponit᷑ eſſe genꝰ Zid terciũ ðꝛ· ꝙ coꝛ pus aĩatũ ſᷣm rẽ⁊ heatũ e⸗ginquũ qð ẽↄceptꝰcom plexus coꝛꝑis aĩati eſt qðᷣdã cõplexũ eñ ᷣm heatũ re⸗ mdtũ eicʒ vłe qðcircũloquit᷑ eſt incõplexũ ⁊ mo⸗ do eſtgenüs · Ad quartuz ð ꝙ ſi ſenſibilecapia? paſſiue vr eſt aptũ natũ ſentin ſic om̃e coꝛpꝰẽ ſenlibi⸗ ie ⁊ maxie ſenſu viſus · Sed ſi capiut actiue ꝓut tñ valet ſicut aptũ natũ ſentire ſicut hic capit᷑ ſic ſolum aial eſt ſenlibile. Ad quintũ ðꝛ. ꝙ fm rei veritatẽ gial rõnale nõ eſt genus hois ſʒ ↄuertit᷑cũ ipſo. Eth ſolũ ponit᷑ ſup̃ hoĩem ad dec arindũ opinionem poꝛ phirij. qui ſequẽdo opinionẽſtoycoꝝ ponebat aial rõ nale diuidi ꝑ hoies ⁊ deos. poſuit aiat rõnale ſuperi us ad hoĩem qð tñ eſt erroneũ ꝙ aial rõnale ſic di⸗ uidat. Erides iſt vd nã eſt prenai Indiuinuin zürett quod de vño ſols piecicdt᷑. vt ſoꝛtes. ⁊pec em̃ omnia patentĩ figura ſequenti que dicit᷑ arboꝛ poꝛphiria⸗ na. Ande verſus. Iſta tibi plana facitar⸗ boꝛ poꝛphiriana S DVb— C⸗ Et w. „ N* 5. ₰ 1 NX— 3 S 8 5 1 5— 5 — 2 11„.— 8 *. 3 5 2 1— . 2 — M .) )—. A 4 2 Wnpn A2 1 0 zſei tef. indinidui eſt qð ĩn ſit inchicsbile mkti · Etꝑð dir ab vli·⁊ iõ illð qð reddit incõicabiiẽ q̃ de ſe eſt wõᷣicabilis ẽpꝛinapiũ indiui uatõis. Sʒ materia qᷓ eſt de ſe hec ẽ incicabilis vł reddit foꝛmã in es vegœe⸗ tã incõicabilẽ· Ideo materia eſt pꝛintipiũ indiuidùũ atõis ·⁊ ideo rõne ip̃ꝰ habet ꝙ pᷣdicet de vn⸗ ſelo.* vöpolithrnhe ippeene nõ indudit inãtefiũ cũ materia ſit pꝛincipiũ indiuii dugrõis ⁊ ſit incõicabilis.ʒ in ſuis ſuppoſitis idn dil mãtetiã ⁊ foĩaʒ · Ideo indiuiduũ xin ſpeẽ fm ſeacceptã addit materiã. ¶ Siẽdũ qj̃̃[Pn ſũr ꝓpꝛictates ſiue accidẽtia indiuidui q veinent᷑ĩ iſt Flib. Forma figura locirps nomẽ patia ᷓo. het ſeptẽ ꝓpna orinet oĩs hõ. Wñ indiuidui eu ſůrille pꝛitates dupir ↄſiderat. Vnoqᷓ;tů adeſſe idiuidui inqᷓ;tũ eſtens incõ̃icabile·Et iſtoille ꝓprierates non ſũt ali mẽõ pꝛinipia indiudui. Sed capiũt indiii 6 duatõeʒ a ſuo firbiecto · Alio qᷓ;tů ad rõnẽ diſcreri. Et iſto ille ꝓpꝛietates ſũt pꝛincipia induiduiqᷓ;tum ad ſenſibilẽ diſeretionẽ ⁊ ᷓ ad nos qꝛ ðꝛ diſcretũ qᷓſl Veleernelene alijs S t ptʒ quõ capit᷑ indiuiduũ in pñti diffõe.⁊ 5. Plro modis ſit L eietates injiuidui ↄcurrũt adr nẽ eiꝰ. onträ eereineneeibebe eetpeſeſteeine kheebehiontn numero que ſũt indtuidua 1 gu K 3 etiã ꝙ in ordinechneßdtawößliptglu⸗ Sas ir hwrbin puicamẽris. hauen r ii⸗ jub ſpẽ ſpecialiſjima ſolũ ponunt᷑ indiuidua. Ideo ha ꝗᷓ idiuiduũ nõpdicat. ¶ Terao ſic Indiuiduũ jic diffinit indiuiduũ ſic Indiuiduũ eſt uð de vno Fdicai de mitis ⁊ vniuote vrxũ ðᷣꝛ ſores eſt indiui Leß cõi ꝓut ſe extendit ad pᷣdicabilegi ſũptuʒ- plo b a 4— Srihhlneeheneee edeeee e e et primo ꝙ tes ticularis vt ſoꝛtes duptj ↄſiderat- de woſolo⸗ Suintoſieih⸗ 6 nm ſe ablolute ⁊ ſignlfict noie pimeinten fi pdicat vnioce de vno hoie ⁊ de aljs cũ eadẽ rõ tõnis vt noĩe ſoris vł piaronig · Ilio inqᷓtů eſt õů ¶ ile ſi aiids hõ ⁊ ateiuſdẽ ſpẽin diinirio eit mals jabilis ⁊ habet negatõeʒ võ̃icabilitatis reſpectu pluri ſdprimũ ðꝛ ꝙ ſi mciuiduũapi p allqr ſubie uʒ indiuiduop.⁊ lic heat j noie indiuiduũ ſcde iut inẽtõr ſic nõ ẽ vie rñ ſi capitꝙ intenðe cõpã̃ð nõls. Vñ indiuiduũ in ſun featõe duo repñtut ſi diffinn eit qðdã vle vlitate intentõis iʒ non vlitute tat formalt ⁊ aq̃ imponit. qñc; tñ ſumi?h hõᷣmẽ in ⁊ ordinata m̃ bñ tee 3 n ẽdꝛdia diuiciuũ ʒ noie intentõis ſche qñq; pg ꝓ fuo kœtr ta ÿm oꝛdinẽ fupior ⁊ infenor · vt qñ lor. pᷣduað ſe qð eſt res ꝑncular ſub e incõicabii. Krptali ßcuto ip̃o hʒ iñ in pᷣdicato rõeʒ foĩe ⁊ in ſu biccto rõeʒ nte difinitß indiuiquũ ⁊ nõ ꝓiha poce ¶ Peienð ſe rie. ſſid teitiũ ðꝛ ꝙ indiuiduũ caprũ ia cõlinrẽ dple eſt indiduüevagüi 4 impotrae n rieneßdicatberins vmuoteioqndo deyntuocarse Dpe ¹ nitennepe c ⁊ indeteri L lit deteriatu hm rem; daf diffõ nõ pᷣdicat demłt⸗ artũ dĩ ·— fit vnũens in numer. Iliud eſt indiuiduũ deleris ille ſor.⁊ alrhtant vn diffocʒ 3 penepe 53 ———— — ũ urã ctã igt ei e 6005 brenerrhn e ü d ad hoe H ſortes nõ dĩ de ip̃is ᷣm vnã diffõeʒ ſeu rõnẽ·&ñ in 6 nariniuhnt qðſeatſeiechn ſtnene iueereponuntſteheöesinuc3ee ere.eioencpnie bemnſnatito.t ueſe eſe eedẽ in diuerlis nciuiuls. ð0 . Pe enl. anptletci. yetqlis põ cñ groſſo caà„—— pie ⁊ongo naſe. icde alijg. Muartũẽ pereriatus e3ere 6 S— ſuſpoſithe. vrloꝛtis fil· vñ ſortis fürnðẽplein; s3 A Patibrere e e6dinicuũ cũ poſſit fumiꝑ mł· Bed ſolũ er iſta ſup/ Pifferentia ðꝛtripliſcʒcõiter. i em plitöeg ſoꝛtes habeat vnũ filiũ ⁊ cuilibet itoꝝ oon ezcoiterietm 2 2— ſc diföpꝛiu⸗ data.i Beiendũ tercio · de rõbt gie gpꝛie· Lbis dꝛñria eſt q̃ alerũ difertad L— Tractatus a ltero vel a ſeip̃o ſepabili accidẽte. vt ſoꝛtes ſedẽs differta ſeipᷣo nõ̃ ſedente vel ab alio. Pꝛopꝛia dẽntia ẽ qᷓ alteꝝ differt ab altero inſeꝑabili accidẽte. vt ſoꝛtes ſymꝰa ſoꝛtenõ ſymo. Vñ accũs inlepabile qꝛ vn ſymũ aq lu. Wagis pꝛia dintia eſt qᷓ alterũ differt ab altero ſpecifica dãntia.i.ꝑ ſpecii dẽntiã vt hõ dit ab equo ꝑ rõnale. Et iſto modo ſumit᷑ hic differentia ⁊ diffinit. Poſtqᷓ; autoꝛ ſuꝑiꝰdeterminauit de ſcðo pᷣdicabi⸗ li ſcʒ de ſpẽ. Hic ↄñr deteriat de tercio.ſcʒ ðᷣ dĩntia rõ oꝛdis ẽ dͥ lʒ dintia fm naturã erpᷣcedat ſyẽʒ vt pꝛin⸗ apiũ ↄſtiturim ſpẽ · Tamẽ qᷓ;tũ ad rõeʒ ylis? pᷣdica bilis ſpẽs pꝛioꝛ ẽ dĩntia.qꝛ ſpẽs diẽ eẽntiã rei ſubmõ ſbe · Ideo pᷣdicat᷑ in eo ꝙ qͥd ẽ · Pntia Vo ſub mõ ac cidẽtis. Iðo p̃dicat᷑ in eo qð qͥd ẽ qᷓle. Jõ ſᷣm rõeʒ pᷣ dicabilis ſpẽs vðᷣꝛ pᷣcedere dintiã Jrẽ ſpẽs ðꝛ coꝛrelati ue ad genꝰß; vnñ coꝛrelatiuoꝝ coꝗᷓſcir ꝑ alteꝝ ⁊ econ tra Eo ꝙ relutia diffiniũt᷑ꝑ ſe ĩuice. Ideo ſpẽs oꝛdie voariedʒlmedtreponthiheebne ꝙ dãnria in cõiẽ qðdã tqᷓoců· iõ pꝛitiſqᷓ; diftinit᷑di uidit. Vñ tnpłx ẽ dĩntia ſcʒ cõis ꝓpꝛia ⁊ magis ꝓp̃ Rõ ẽ.qꝛ dĩs dẽntia facit differre.⁊ iõ ðꝛ dĩntia.vel qᷓ facit differre eẽntiałr. Et ſic ẽ dãntia mag ꝓpꝛia vłac cidentalr.⁊ ẽ duplr vłfacit differre ꝑ acciis ſeꝑabile qð hʒ cauſũ ſtantẽ ⁊ ꝑmianẽtẽ in ſuo ſhiecto ·⁊ ſic eſt dinrſa pꝛia Et qꝛ differre eẽntiałi ẽ ꝑfectiꝰ differreqᷓ; accũta rEt differre accñte inſepabii. Jõ dẽntia ma gis ꝓpꝛia ẽ verioꝛ dĩntia qᷓ; alie ·⁊ dĩntia ꝓpꝛia qᷓ; cõis Et deo vltio ponit᷑ in hac diſiõe dãnria magꝓpꝛia · de qᷓjlit pñs deteriatio.⁊ pꝛio poni dĩntia cõis ranqᷓ; temotioꝛ a vera diurl 4 Soẽdũ ſcðᷣo ꝙ dintia cõis eſt qᷓ vnũ dĩt ab alio inſepabili acrñte.⁊ ðᷣꝛ ſepabile accñs qð hʒ cãʒ nð̃ ſtantẽ in ſuo piecto.ſʒ variabilẽ qꝛ fãcilr ipᷣm ſeꝑat a ſuo ſbiecto ſiẽ cã quaʒ inſeq vt ſubiertũ ab alys q̃ hñt foĩaʒ oppoſirã.⁊ ðꝛ talis dĩn tiã cõis nõ qꝛ cauſat ab accñte cõi. Sʒ q pꝛimo deã eſt diĩntia apud cõi T loquẽtes qͥ dicũt aliqᷓ differeꝑ qᷓcũc; diuerſitatẽ accftolẽ q̃ pcipita fenſu· ¶ Sciẽ dũ tercio ꝙ dintia ꝓpꝛia ẽ q̃ vnů differt ab alio inſepa bili accñte. Et ðꝛ accñs inſeꝑabile qð hʒ cãʒ ſtantẽ et Pꝛũ ·⁊ de vtroq; intelligi᷑⁊ qꝛ vtyunq; hʒ cãʒ pma⸗ pꝛia ꝑ reſpectũ ad ꝓpꝛiã.qꝛ illa dina magꝭ facit dit⸗ ſerrã facu diffemẽ cẽntial qᷓpria ã fac differre ac⸗ cidentalt.⁊ dit mag ꝓpꝛia tripirab alijs. Pꝛimo qꝛ ipſa fact aliid ⁊ aiteratũ ſil ⁊ differe eẽntulx ⁊ ex cõ lequẽti accñtalr. Alie faciũt alteratum tm̃. Scðo.qꝛ 5 dintia magis ne— ñ— Tenio qꝛ cõis ⁊ÿptã ðᷣůtie ſſcipiũt inag? hec aũt nõ.ß ↄſiſtit in indiuiſibili. Itẽ cõis dẽna eſt ſeꝑabilis.alie po inſeꝑabiles. Eñ ſola dãna niag ꝓ⸗ pꝛa eſt vnũ pᷣdicabilc diſtinctũ ab alijs pᷣdicabilib. Alie o ꝓtinent ſub ꝓpꝛio ⁊ accñte. ¶ Lõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. ſoꝛtes ⁊ plato dĩnt ⁊ nõ ꝑ aliquã illa⸗ rů dĩnriaꝝ qꝛ nõ dint accñte inſepabili nec leꝑabili. nex dãna ſpetifica. ꝗᷓ nõ ſufficient᷑ ponunt᷑oẽs acceptis ones dine. Scðo ſic. dintia cõis ẽ illð qð diuidiii hae diſiõe· male ponit mẽbꝝ hurdiuiſiõis. Ter cio ſic Jllð qð facit ↄueire nõ facit differre ſʒ accñs ſeꝑabile facit ↄueire cũ ſit qðdã cõe in j ↄueniũt m ra·ꝗᷓ nõ facit differe. Muarto ſic. Riſibileẽ dĩna ppꝛia ⁊ rñ nõ eſt accñs inſeꝑabile qꝛ nõ ↄtinet᷑ ſp acci dẽte qᷓdĩna ꝓpꝛia malediffini. Muinto ſic.ſenſi bileẽ dẽna magis ppꝛia ⁊ m̃ nõ eſt ⁊ ãna ſpecifica ſed generita · ʒ dĩna magis ꝓpꝛia nõ eſt qua vnñ differ᷑ ab alio dina ſpecifica. Ad pꝛimũ ð.ꝙ ʒ ſoꝛ. ⁊ pla do eſſentialr differãt tñ h fitoꝛiginalrꝑ dãntiã materĩ alẽ ⁊ nõ foꝛmalẽ Adie aũt ſolũ ponunt᷑ acceptões dĩne 5̃ faciũt differte foĩalr · ¶ Zid ſcðm ðꝛꝙ lʒ dintia 5ñ h diuidit᷑ dicat᷑ cõis ꝑ pᷣdicatõeʒ · nõ tñ ðꝛ cõis rõevſꝰ eo ꝙ pꝛimo veit in viũ cõit᷑ loquentiũ ſiẽ dã dãna cõis que ponit᷑ mẽbꝝ diuiſiõis Ad terciũ ðᷣꝛ ꝙ k accñs cõe ſit cã ↄuenientie ſuoꝝ ſbetoꝝ qͥb cõueittñ eſt bñ quiz idẽ reſpertu diuerſoꝝ bñ fac ↄucire⁊ differe jub accñte cõt tñ ſi capiat᷑ inſepabile large ſeu gñalr p oi accũte qͥð nõ ſeꝑat᷑ a ſuo ibᷣœo ſaneirithe en ſito riſibile eſt accũs inſepabile. Ad qͥntũ ðꝛ·ꝙ ſ ſibile nõ eſt dãntia ſpecifica ↄſtituẽs ſpeʒipecaliſſimã tamẽ eſt dẽna ſpecifica ʒſtituens ſpẽm ſubaltemaʒ Ideo capiẽdo dãntiã ſpecificã gñalt ꝓ oĩ dẽntia ↄſti tutiua ſpẽj ſiẽh capitpõr dici ſpecifice. ſpe ineo qʒ̃ qᷓle. vt rõnale pᷣdicai de hoĩeꝛ ð eni eieeciete ee pinne cpiß tũẽ in ſuo ſhiecto. Er ðᷣꝛ dãntia inqᷓ;tũ facit differre rhobenripe uhei weles ne ⁊ dijyt vuit pophiriꝰſʒ moꝛtaleadditũ no bis ſepat nos ab ilſis. Illud añt dicit pᷣdi⸗ cariinqᷓleqð ↄueniẽter rñgef ad interroga tionẽ factã ꝑqᷓ̃le· Kũ em̃ ðꝛ qᷓl sẽ hõueni — pmaneutẽin iuolbeto qð nõ facilyſepar a noſbuo· enter ridet᷑ rõnalis. er ideo rarionale pꝛedi ü uprip wachm Et tale düplex ẽqꝛ qðdãẽ pꝛiuatie inſeꝑabile qð lz cqtur de bomine ng loqndo deno facilr nõ ſeꝑet᷑ tñ pᷣt allqᷓ mõ ſehari cũ difficltate ſicut Poſtqᷓ; auiſuꝑius in ꝑte pᷣcedẽte poſuit acceptões relodien inipa nigredo coꝛui ↄtinet ſh pᷣdicabili eiche ẽinſe dine· Et acciger mẽbr de qᷓẽ ad ꝓpoſirũ ieʒ dintaʒ pabile negarie qð nllo a ſbeto reatr ſeꝑet ſiẽẽ axñs magi ꝓpꝛiã· ic ↄjr deriat de pn dãna mag pꝛia ſic eã diffiniẽs. Dna eſt qð pᷣdicat᷑ de płby dintib in ünwrhn nentẽ in ſcro. Icdeo vrrñq; ſibi qdãmð apꝛopꝛiat- eo qð qualeẽ. In diffõe ponit qð pdicatloco genen Mötz lurini dnn ⁊ inde vorat᷑ diñria ꝓpꝛia. ¶ Sciendũ qᷓero. ꝑ dinæ ¶ Scdo ponit᷑ de plib. ad dĩnriã idiuidui Tercio po ne nuuie⸗ mag ꝓpꝛia ẽ qus vnũ dĩt ab alio ſpecjficã dĩnna qᷓ nit dintib ſpẽ· ad dĩnaʒ ſpẽ 2 4ſolũde indimt rin n. ↄſtuuit ſpeʒ ſub aliã ge · Tarem̃ darſpẽl vnitatẽet duis vnle biuſdẽ ſpit pdiant.· chrro ponitineo aß anidifõij diuerſitatꝰ ab alhjs ⁊ inde ðꝛ dĩntia. Et ðᷣꝛ magis ꝓ quale ecnrials ad dẽnriã gñis gð p̃dicat᷑in qð ãdeſt Et etiã ad dinaʒ accñtis qð pᷣdicat᷑ in quale accñtale ⁊ nõ in eo qð ẽ quale eẽntiale ſiẽdãna. ¶ Sciẽdũ eſt pꝛio. ꝙ ſiẽ genꝰdic eẽntiã ↄfuſã reſpctũ ſpẽi.· ita dẽnria diẽ vitimũ actũ ſpẽi. Rõ ẽ · qꝛ illð qð facit ſpẽʒ differ te ab oĩby alijs reiv ẽ vitimꝰaciꝰſpẽi ·qꝛ ꝑ e potẽtia ——————————————————— 2 w Wi — je vłkactů cõeʒ ſpẽs nõ differt ab alhs ſʒ cũ ipis ueit ſed dĩntia dicit ig ᷓ yna ſpẽs differ ab alijs. diat vltimũ actũ ſpẽialis aũt acꝰtmpłr aſiderat· vno⸗ Fm ſe? abſolute? ſic ßeat̃ e nomẽ pꝛme intẽtõis vt Jcd yS Vvv—— rõnale ſenſibile ⁊ inſenſi ⁊p̃dicabilis ⁊ nõ b rõne intẽtõis dine.⁊ eſt rõ. q p diffinit diĩna vt hzʒ reſpertũ ad pła inferioꝛa erꝰſcʒ ad ale ſenſ. leico ſideratvtẽ cõi⸗ cabilis mitis inferioꝛib ⁊ ſir ſibi attribuit᷑ intẽtie et nomẽ vlisgtercioꝰↄſideratinqᷓ;tũ facit differre ſpẽʒ in qua eſt ab alijs ſrby.⁊ ab illo reſpertu capit intẽtõeʒ ⁊ nomẽ dine. Et ſic dĩntia in ſuo ßcato duo impoꝛtat vnũ ẽ materiale ſcʒ id tui nomẽ imponi⁊ illud eſt natura dĩne. que eſt vitiꝰactꝰſpẽi. lið ẽ folale ⁊ ẽ id a qᷓ nomẽ imponit ſeʒ reſpectꝰquẽ intellectꝰattribuit nature dĩneſꝑ reſpectũ ad illa in qͥbytał natura nõ ẽ. Et ſic dĩna qᷓ;tũ ad id cui nomẽ attribuit᷑ dĩ vliim acrũ ſpẽi.⁊qᷓ;tũ ad ſuũ forale a q ſibi noꝛmẽ imnponit᷑ dicit reſpectũ ad id a ſ differre ¶ſ Bciendũ ſiðo ta ciꝰvt ſtat ſub intẽtõe vłis ꝙꝑh diffinit᷑ dãnaq re ꝑles ſpẽs in quibẽ.ſʒ fm talẽ reſpectũ hʒ rõnẽ vlis⁊ pdicabilis. Ideo h diffint᷑ ſub rõevlis · ⁊ nõ diffinit᷑ ßᷣm illũ reſpecrũ qᷓ facit differre a j ſumit᷑ rõ dĩntie.iõ Snð diffinit᷑qᷓ;tũ ad rõeʒ intẽrõis dẽne.q̃re ↄueniẽtꝰ vꝛ. Dna eſt qð pᷣdicat᷑ qᷓ; diceretꝗ ĩna ẽ q̃ pdicaũ qꝛ qð dat intelligere ſuũ añs qð eſt pᷣd icabile. ¶ Bcie⸗ dũ eſt tercio.ꝙ dãa dupkr ↄſiderat᷑.vno gñalrꝓ q̃cunq; dãnaↄſtitutiua ſpẽi ſpẽ aliſſime ſiue ſubaltne⁊ hnõ diffimi hic.qꝛ hec ditfõ non ↄuenit dĩne cõuertibili cũ ſpẽ ſpecialiſſima Gcoꝰcapit᷑ ſpe ciakr ſolũ ꝓ dĩna genenca que cõuertiicũ gñe ſubalt᷑ no ⁊ ↄſtituit ſpeciẽ lubaltinã q̃ diuidit᷑ ꝑ ples ſpecies · Icdeo ẽ cõis płib⸗ ſpẽd ſicut illa ſpẽs quã ↄſtituitĩ⸗ mediate. Jðo pᷣdicat de płibo ſpãbo etiũ ĩmediate qᷓ tñ ad ſuũ modũ pᷣdicãdi qꝛ pdirat᷑ de ipſis in quaie ¶ Scienqũ quarto· ꝙ illud ðᷣꝛ pᷣdicari in quale qð̃ impoꝛtat foꝛmã vel eſſentiã ꝑ modũ qualirats.iʒ dif ferentia impoꝛtat eſſentiã ſpẽi ꝑ modũ qualitatis q; ificanns e detenminã̃tis genꝰad ipſaʒ ſpẽm. Pðo diſ ferẽtia pꝛedicatin quale de ipſa ſpẽ · Et dãna Iuemẽ ter rñdet᷑ ad interrogatõeʒ factã ꝑ q̃le deip̃a ſpẽ. Jðᷣ o de ipſa pᷣdicat᷑ inqᷓle eſſentiale ⁊ nõ accñtale ¶Eſtãt triplex quale, ſcʒ qualegñis qð impoꝛtat᷑ꝑ dẽnaʒ·⁊ —„„. 3 5 ludꝗᷓle nõ eſt quale ſimpl.qꝛ dẽna gñis nõ aduenit gñi peius eẽ cõpletũ.ſicut accidẽs adueĩtſubiecto: ſ dicit eãdẽ eſſentiã cũ ip̃o. Ideo dicit q̃le eẽntiale. Ali udeſt quale ſpẽi qð impoꝛtat ꝑꝓpꝛiũ.⁊ illð ẽqᷓie ſim plicit᷑ · Teriũ eſt induidui⁊ eſt pure accñtale qð ĩ⸗ poꝛtaꝑ uccñs cõe qð ẽ quale ſimpłr.qꝛ aduenit rei Pecẽcõpletũ.j ne pᷣdicabile dicit totũ eẽ rei ſubijcibilis de qua pdi⸗ tßʒ dintia nõ dirit torũ eẽ ſpẽ rů tñ ſit ꝑʒ eꝛ nõ dicat eſſe cõfijſũ eꝰqð impoꝛtarꝑ genꝰ ᷓ ðẽna nõp dicat᷑de ſpẽ. Scðo ſic. i ĩna ſolũ pᷣdicar᷑ð vna ſpẽ quã ↄſtitui. ᷓ dĩna pᷣdicat᷑ rñ de vnica ſpẽ⁊ non de pribus · Tercio ſic. rõnale eſt dẽna⁊ ñ nõ pdicat᷑ de plib dintib ſpẽ qꝛ ↄuerticũ hoĩe·ᷓ diffinitio nõ uenit omi ↄtento ſib diffinito. Muarto ſic. Il⸗ lud qð dicit qͥdditatẽ rei ᷣdicat᷑ in qd.ſʒ dãna dicqͥc ditatẽ ſpẽl.ꝗᷓ pᷣdirat᷑ in qͥd ⁊ nõ in quale.¶ Muinto ſic. accidẽs cõe pᷣdicat᷑ de płib dĩngb ſpẽ quale.ᷓdif finlioconutnit aljs a diffinito. Ad pꝛimũ ðꝛ· Secundus rõnole eſt dãntia ſperifica ⁊ nõ generica de qua ſoluʒ Cõtrapᷣdicta arguipꝛimo ſic.om licet dĩntia nõ dicat totũ eſſe ſpẽi fm oc̃s modos e⸗ qꝛ nõ dicit ipᷣam ꝑ modũ ʒfuſi tñ ip̃ᷣa dicit totũ eẽ e Fm vnũ modũ ſcʒ actuantis ⁊ determinãtis genꝰad drfferentiã.⁊ qꝛ dicitſolũ illud eſſe mvnñ modum eſſendi. ideo dẽna ðĩ ꝑs ſpegei nõ qᷓtũ ad eſſe eſſẽiie ſed qᷓ;ᷓtũ ad ſuos modos eſſendi Id ſcðm ðᷣꝛ. ꝙ k dãna generica ĩmediate ſolũ ↄſtituit vnã ſpẽʒ ſcʒ tub alternã ·pꝛmo rñ ex ↄſequenti ↄſtituit ples ſpẽs in⸗ ferioꝛes eiꝰde qͥby pᷣdicat in quqle.; Id terciũ ðᷣꝛꝙ dat᷑iſta diffinitio.ideo nõ ↄtinet᷑ ſub diffinito. Et de ̃ᷣa auroꝛ exemplificer in rextu · ñ hoc ſolũẽ ad ex⸗ plicundũ falſã opinionẽ ſtoicoꝝ.qͥ poſuerũt. aĩal rõᷣale cðe ad hoĩes ⁊ ad deos ⁊ nõ ponit᷑ ad oñdendũ ꝙ rõ nale ſit in mltis ſpẽbꝰ.qꝛ ſoli ẽ in hoĩe. Exemploꝛũ nõ ẽ requiꝝ᷑ veritas ßʒ vt addiſcẽtes intelligant· vt hẽa.pꝛioꝝ. Id quartũ dicit᷑ꝙ lʒ dim dicat quid⸗ ditatẽ ſpẽi fm rem.nõ tñ ſub modo qualitat. Et qꝛ a modo eſſendi ⁊ nõ ab eſſentia Im ie ſumi modus pdicandi.ideo ip̃a pᷣdicar in quale ⁊ nõ in qͥd. Ad quintũ ðꝛ ꝙ lʒ accñs cõe pᷣdicet᷑ in quale accñtale de pkib ſpẽb. nõ iñ in quale eſſentiale de q̃ ſolũ intelli⸗ gt̃in iſta diſſinitõe. Ideo iſta diffnitio nõ gõ — „ † alho a diffinitoᷓg (Differenti eh ſpecies abundata gene que ſunt rationale moꝛtale. Nc 4 Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffõem dĩne ſub rõne pᷣdica tabilis. Zpic dñrſponit ali diffinitõeʒ erꝰque cõueit ſibi vt eſt ↄſtitutiua ſpẽi que ralis ẽ. Snã ẽ qua abũ dat ſpecies a genere·ſicut hõ abu ndat ab aĩali ꝑ rõa le. ⁊ pꝛimo loco huꝰdiffõnis intelligi᷑ gemꝰ diffiniti quod eſt natura vel foꝛma ꝑ illud relatim qua quia ſenſus eſt dina eſt foꝛma qua ſpẽs abũdat a genere⸗ Etꝑ totũ reſiduũ dãna diſtinguit᷑ ab oĩbus alijs pᷣ⸗ ducabilib. qꝛ in nullo alioꝝ ſpẽs abundat a genere. ¶ Sciendũ pꝛimo.ꝙ tᷣm quinq; actus dẽne dintia 1 re.vthõ abundat ab aĩali bie vfferentis 92 qnq; modis ↄſiderat.⁊ fm; hʒ diuerſas diffinitio; ſ nes · pꝛimo iderat᷑ v eſt foꝛma cõicabilis płiby ſpẽ ↄſp bus ⁊ pᷣdicat᷑ de ipᷣis ⁊ ſic de pᷣa dat᷑ pꝛima diffinitio ⁊ eʒ dintia eſt qð pᷣd rar̃xc̃. Scðo ↄſiderat᷑ vtẽ cõſti⸗ tutiua ſpẽi⁊ actuał includit᷑ in ipa ⁊ ſic de ipa dar̃pᷣ ſens diffinitio. Tercio vt facit differre ſolũ ſpẽʒ quaʒ cõ̃ſtituit ablomĩbyalijs. ⁊ tunc lic diffini. Wntia eii üa dint a ſe ſingula.i.ſingule ſpẽs alicurgñis. ̃ o · vr ẽ diuiſiua gñis ⁊ er ↄñti ſpecieꝝ aue ſůt in ptã⸗ te gñis ⁊ tũcſic diffinit. Wãntia ẽ qᷓ aptu nata ẽ diuiꝰ dere genꝰ⁊ ea que ſub gñe poſita ſũt.i.illas ſpẽs ſeꝰ teriat genꝰad eſſenriã ſpẽ ⁊ cũ ßẽ ꝑs ·efentialis ſpeẽ ⁊ tũc ſic diffinit. ĩna ẽ qð ↄducitad eẽ rei.⁊ eieſſe rei ꝑs eſt ·⁊ ꝑ hot ptʒ ꝙ fm diuerſos modos eſſendi ipius dntie ſũt plẽs diffinitões.⁊ quõ hre ſcha· diff nitio dãne aliter dar̃qᷓ; pꝛima.¶ Sciendũ ſcho ꝙ ſpe— dies actu ⁊ intellectu icuditdẽnaʒ·Curõ ẽ qꝛ ſpẽs c⸗ cõponitex gñe ⁊ dẽna·ſiẽ ſtaꝝua er ere⁊ figura cõpoĩt᷑ B cõpoſitũ actu. ⁊ intellecnuineluditcõponẽtia. Iðᷣo ſpẽs actu ⁊ intelieetu includitdãntiã q ipoſſibiſe eſt ntelligere ſpẽʒ nõcointelligẽdo dãntiã ⁊ eẽntiĩ eß. in eẽntia ſuie diffõe ipẽ ieſt dꝛñ̃a·qᷓ ip̃ᷣnẽ in inxeller . 6 3 4 Vh 6 Tractatus ſpẽi.ſy genꝰñ indudit fuas dꝛãs ĩ actu.qʒ cũ ille dꝛñe ſũt oppoſite tũc oppoſita ſil ⁊ actuałr eẽnt in eodẽ qð ẽ ipie.nec etiã icludit eos ᷣm intſlertũ qꝛ genuſ fᷣm naturã pᷣcedit ſuas dꝛãs mõ poſterꝰ ñ ẽ ð itellcũ pꝛi oꝛis.iõ dẽe ñ ſũt de intelicũ gñis ĩimo genꝰ pᷣt itelligi nõ intelligẽdo dꝛãs ew. ¶ Pciendũ tertio ꝙ illud ðꝛ abũdare reſpcũ alreriꝰ qð plus hʒ alio ſᷣm act · ⁊ ðꝛ notãter ßᷣm actũ.qꝛ aliqͥd ñ ðᷣꝛ abũdarevltra aliud x poñaʒ icudatpla alio.ſic hõ pauꝑq;uis ſit ĩ põna ad hñdũ płes diuitias qᷓ; hẽat. diuei ñ tñ ðꝛ abůdãti oꝛ diute.iqꝛ illas ditias actu vt diues ñ hʒ ·⁊ q ſpẽs actu icudit dꝛãmvt pꝛius dictũ ẽ genꝰÿyo nullã ĩcu git actu ſʒ ptãte tm̃.ið ſpẽs ðᷣꝛ abũdare a gñe ꝑ dꝛãm ᷓᷓus tñ genꝰ icudat ples dꝛãs ĩ fuaiptãte yt dictũ ẽ Boccð q̃rro ꝙ ptãs gñis ẽ aptitudoeẽntie gñis q̃ pt detmiari ꝑ diuerſas dꝛãs · eẽentia em̃ gñis ẽ de ſeĩ⸗ detmiata ⁊ ↄfuſa ⁊ ẽ in põna vt detmniet᷑ ad diuerſaſ ſpẽs ꝑ diuerſas dꝛãs vr nat̃a aĩał ð ſeẽ indetermiata reſpcũ ſuaꝝ ſpeꝝ ⁊ cñ hᷣẽĩ põna yt ðtermiet᷑ ad hoieʒ vłequũ ꝑ dꝛãs eiꝰ.⁊ tał põna yl aptitudo ꝑ quã põt determinari vocat̃ptãs gñis Mñq; vo vocat᷑ã̃birꝰ vłkcditas gñis · qꝛẽcõis een gñis ad oẽs ſu as ſpẽs. qñq; vᷣo vocat᷑ hitꝰↄfuſꝰ foĩaꝝ gñis· qꝛ ĩ tali aptitudie ↄfuſe ⁊ põnałr ↄtinẽt᷑ oẽõs dꝛñe erꝰ q̃ poſtea — diſtincte accipiũt᷑ꝑ intellectũ abſtrahẽtẽ illas dꝛũs ab illo ↄfuſo eõ⁊ ñ dit illa ptãs realr ab eẽna gñis ſʒ rõe t̃ · qꝛ eẽna ẽ ens abſolutũ ⁊ ipoꝛtat naturã vłec̃nain gis abſolute. ptãs vo ẽ ens reſpectm̃ qꝛ ðt reſpectuʒ iiliꝰ nate ad ſuas ſpẽs ·ex pᷣdictis pʒ itellcũs diffõnis pꝛiꝰ poſite. Cõtra pᷣdcã ar pꝛio ſic. hec diffõ expli⸗ cat dꝛãm vt ẽ ↄſtitutia ſpẽi ĩqᷓ̃ ẽ pᷣcedẽs explicat dꝛãʒ ꝑreſpem̃ ad inferſoꝛã ſpẽi ↄſtitute ꝑ dꝛãmſʒ dĩa pꝛiꝰ reſpiciꝝ ſpẽm qᷓ; ĩferioꝛa eiꝰꝗᷓ illa diffõ dʒ pᷣcedere pꝛi mã. Scðo ſic. genꝰ indudit ples dꝛas ſpẽs povnã t̃. ipẽs ñ abũdat a gñe ꝑ dꝛãm. Tenio ſic. dãa nihil addit realr vltra genꝰ ſed totalr ↄtinet᷑in ge ꝑdꝛãm ſpẽs ñ abũdat a gñe. añs pʒ. qꝛ ſi dĩa aliqui adderet vltra genꝰ ců ſit in ſpẽ eẽnalrgenꝰ.ñ diceret totã eẽnam ſpẽi. Mnaro ſic. qð ſeꝑat᷑ a gñe ſeꝑat ab eiꝰ ſpẽ.ſʒ dãa ẽ ſeꝑata a gñe vthů. uh.tho.qᷓẽ ſeꝑata a ſpẽ.⁊ ſic ſpẽs ñ abũdat a ge nere ꝑ dꝛĩm. Quinto ſic. ſpẽs induditꝑpꝛiũ ſicut hõ riſibile qð iñ ñ incudit genꝰ.ʒᷓ ꝓpꝛiũ ẽ q ſpẽs abũ dat a gñe.⁊ ita jſta diffõ ↄuenit alijs a diffinito quia ↄuenit ꝓpꝛio] Acd pꝛimũ ðꝛ ꝙ lʒ dia pꝛius reſpiciat ſpẽm qui ↄſtituit qᷓ; inferioꝛa determinata illꝰ ſpei. tñ ñ pꝛiꝰ reſpicit liã ſpẽm cũ ſit foĩa cõicabił muitis qꝛ vt ſic ipᷣa nat̃alr pᷣcedit ſpẽm⁊ in illo cẽ̃ apta na ta ẽ eẽ in mltis ⁊ dici de młtis.lʒ vt ſic nõ reſp c at de terminata inferioꝛa.iõ pꝛĩa diffõ explicãs dꝛãm ineẽ pᷣbił pᷣponit᷑ ↄueniẽter huic diffõni Ad ſcm ðꝛꝙ ʒgenꝰ includat ples dꝛñtias vᷣtuatr ⁊ ᷣm ptãtẽ. ñ iñ in actu.iõ nõ ðᷣꝛ abũdare reſpcũ ſpẽi.& Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ dãa nihil addat realr vltra genꝰ bin eẽntiã.tñ ali qd addit ᷣm determinationẽ ⁊ hᷣm modũ eſſendi. qꝛ genus ðt eẽntiã ſpẽitᷣm eẽ indeterminatũ ⁊ ↄfuſum. dãa vᷣo ðt eã ꝑmodũ dererminãtis ⁊ cãtmodũ vðᷣter minati in ipᷣa Eid q̃rtũ ðꝛ ꝙ illud qð ẽ ſepatũ m ſubam ⁊ m rõnẽ ſił a gñe.ẽ ſeꝑatũ a ſpẽ. nõ tñ oʒ de illo qð ſepatũ ẽ a gñe kʒ rõnẽ tiñ̃.i·ʒ modũ eẽndi tiñ ⁊ ſit dia ðꝛ eẽ extra genus·qꝛ nõ includit in cẽntia ge e cũ ſit extra naturã eiu ſtatua ex ere ⁊ figura.qᷓre ↄuenienter differentia dicit eſſe diuiſiua generis ⁊ cõſtituriua ſpeciei.ſ. in genere cãe fonmal ⁊ efficientis. qꝛ illud qðcãt effertiuẽ eſter trinſecũ eius cãto vel ↄſtituto. Et ꝑ hoc paret ꝙtota eiſentia ſpeciei cõplecgenus ⁊ differentiã ᷓxxtrũq; eſt foꝛma ⁊ nõ matena.ideo ſpecies hin ſe accepta in „ rens ſcd lcꝗ ißaʒ deegenncludie n piaꝗᷓð e fotali ſolũ ðr vitimũ actũ ſpẽi q̃ nõ incudir eẽ ↄfuſũ PBis nec genus inciudit᷑ eẽ determinatũ ipſius dĩne Ad. vðꝛ ꝙ lz ſpẽs incudatpꝛiũ acudentałi t̃cᷓ ↄñs eẽntiã eius.nõ tamen inciudit ip̃m eſſentiat:i cut inciudit dꝛãm · ⁊ de tali inckone intelligit᷑ in hac re ſpẽs abundeteſſentiar a genere. ciendũpeadẽ draẽdiuiſina ⁊ ꝓftiturin ed diniſiua gñis.· ſtimtiua vero ſpẽt rõ nale didit aĩal cũ dr̃a ſibi oppoſita.ſ.irrõale Dicimus enĩ aialiũ alind rõale aliud irrõ⸗ nale.· ⁊ iſte dꝛñe cõſtituũt diuerſas ſpẽð ſub giali. Dis eniĩ drña adueniẽs gñt cõſtituit ſpẽm.iõ cõſtitutia ſeu ſpecifica noĩa᷑. Woꝛr taleeni additũ ſuꝑ hocgenus aial cõſtituit hoĩem. Et iõ ðᷣt boetiuſqꝙ ſola ſpẽs diffinit᷑ Poſtq; au dererninaui de dfa ponẽo duas di fones eius. hic ↄñr põit vnũ notabile ad declaratiõꝝ — ſeu dꝛãm eaꝝ di·ꝙ eadẽẽ ⁊diuiſiua diuiſiua ge.⁊ ↄſtirutia ſpẽi. Crõ ẽqꝛ ipius dieꝑ or dinẽ ſũt tres acr Hꝛumus ẽ diuidere genꝰvñ ðꝛ diui ſiua. Sðs actꝰ ẽ ↄſtituere ſpẽm ſub ge qʒ diuidit. yñ ðᷣꝛ ↄſtitutiua. Tertnus ẽ uerdiſene ſpẽm quã ↄſtituit ab alys a 3ᷓ ðꝛ dãa.⁊ vnũqðq; capit denoiati dnẽab vltimo actu qᷓẽfoalioꝛ alijs. iõ ↄuenientius vocitdia abyltimo actuqᷓ vocaret diuiſiua v ↄtt tutiua appcedẽtiby actib. I dupłroſiderat. Wno qᷓ;tũ ad eẽntiã eius q̃ẽ naturt plex.õ ẽ idiniſibilis ⁊ tota ↄtrahiꝑ qᷓlibet eius ſpẽ̃; . variat᷑tñ in dintijs q̃htrahũt iᷣm ad diſas ſpẽv · Icðᷣoↄſide ficut tota eẽna aĩał᷑ẽ in hoĩe ⁊ tota in rat᷑qᷓ;tũ ad prãtẽ eꝰ qᷓ ẽpõna ĩpoꝛtata ꝑ genuſ ipſius eẽntie q̃ põt ↄtrahi ꝑ drãs ad diueras ſpẽs. ⁊ qꝛ her põna ĩpotat ples relpectus ⁊ qʒ vna dĩa adueniens generi ſolũ ↄtrahlt ipm hᷣm vnñ reſpectũ queʒ hʒ ac vrãpem ⁊ꝑallüreperũgenus drrhrad al e ciẽ.iõ genus qᷓtũ ud ſuã prãtẽ diuidiꝑ duas dꝛãs· iõ ↄuenienter ðꝛ da piuiſiua gñis. ¶ Pciendũ ſcho ꝙ iludẽ ↄſtitutiuũ ſpẽi qð ↄtrahit ⁊ determinat ge nus ad certũ eſſe ſpei. Per hoc em̃ ꝙ genus ſpecificat᷑ Ieiẽdũ ẽ pꝛio ꝙ genus ——. S. ſle— 1 5 D— —( E.. Fr 3ℳ 6 S Hꝛ 4 76 2 6 1 — Sſ— y d. et ₰ — „— P V 8 * 5 cãtur ſpecies· ſed dꝛa ↄtrahit genus ad determinatũ eſſeꝛ diſtinctũ ſpẽõ dr̃ea cũ genere eſt ↄſtitutiuaſſpe cciei. ⁊ in tali ↄſtõne genus hʒ ſe ꝑ modũ materie. nðõ „ tñẽ materia ſpẽi ſed ſolũ ᷣm modũ qʒ ſicut materia eſtdeterminabił ꝑ diucrſas foꝛmas.ſieetiã genuſðt potentiã foꝛmalẽ q eſt diſtinguibil in diuerſas ſpeci⸗ es. Mñtia vo hʒ ſe z modũ foꝛme velactus·⁊ ſpẽs ſua eſſentia vel ſpecie non includit materiã ꝓpꝛiedi⸗ cůlʒ bent indudat eã ieſſe pbilico in ſuis S⸗ haber ſe vt totũ cðpolitũ ergenerex lfferentia· iðve „ 3 —. 20 Htt — L — 2— „ fh 460 k C„. 6t 9 JN 85 F— Jve ℳ — S„—————— 8. Oyeſi I Sendũ tertio ꝙ vuplex? ↄpð · ᷓdã ẽcõpõ realis differentia dicat totũ eſſe ſpeciei implicte⁊;m mo⸗ qᷓhʒ extrema realr diſtincta. vt cõpõ hoĩs excoꝛꝑe et dum eſſendi.non tamẽ dicit explicite fm oẽs modos siz·xad talẽ ↄpõnẽ duo recjunt peimo ꝙ ſit entiuʒz eſſendi qð ramen requint᷑ ad diffinitionẽ·ꝑerpli realiũſchᷣo ꝙ illa entia realia ſint teatr diſtincta. lia et eſſe diffiniti hm eſſe actuale ⁊ potentiale ſimul.õ ẽ ↄpõ xõ̃is q̃ ẽ inter entia rõnis. vel cuiꝰ extrema ſola ℳ in diffinitione nõ ſufficit differentia tantũ necgenus . £ h K* 1*7 —— en ꝛ S..„ td et MM.——.— 3——— * 8—— 7*—. * ——— —— tõe dilinguüt.Erfplüfrim vt ↄpõ chimere imagij t̃.ſed requiritur mñ; lmul· 7p Ropꝛiumdicitur quadrupliciter. Pꝛi mom nabił ⁊ cmuſſibetentis ficti. Exẽplũ ſcði vt ↄÿð pꝛie cãe⁊ yolũratis eius. Etqʒ in ↄpõne ſpẽi exttema nõ ſũt realr diſtincta· qꝛ genus ⁊ dẽntia nõ realt diſtin⸗ ßuũt᷑ſed rõe t̃ ⁊ ᷣm modũ eindi.iõ ↄpð ſpẽi ex gñe ⁊ dintia nõ ẽ ↄpõ realis ſed rõis tiñ. ¶ Sciendũ̃r ⸗ to ꝙ vnñq;q; reſoluit ĩ ea ex qͥby cõponit᷑. qꝛ ſicut res cõponit᷑ex ſuis ꝑtib.ita in ſuas ꝑtes diuidit᷑ ⁊ quia ſpẽs cõponit᷑ ex gñe ⁊ dĩntia vt dicrũẽ.iõ reſolui? per enus ⁊ dãutiq qð fit in diffõneqdditatiua ſpẽi. ↄñr x dicis pʒ ꝙ ſola ſps diffini᷑ ꝑ genus ⁊ dĩntiũ diſ⸗ finitõe qdditatiua. Cuꝰ rõ ẽ.qꝛ oĩs tołdiffõ ↄtinet enns ⁊ dĩntias · q? dʒ explicare diffinitũ a pꝛima po tenria vſq; ad vltimũ actũ. pꝛĩa aũt potentia ẽgenꝰ. vltimns aũt actꝰẽ dintia.· ſed ſola ſpẽs hʒ genꝰ ⁊ difi 5 ₰e„ l.*— ferentias: qꝛ ßenus gñaliſſimũ nõ hʒ genus ſupꝛa ſe. . Mſapne dintia nõ eſt genus inferioꝛis. Recetã indiuiduũ hʒ genus ⁊ dintiã niſi mediãte ſpẽ · ſed ſola ſpẽs hʒ genus ⁊ dĩntiã nð ſola ſpẽs diffi nit᷑ qdditatiiẽ. Tõtra pdicta ar ꝑꝛio ſi. re⁊ ↄſtituere ſũt aetus oppoliti.ᷓ ſio pñt ſit eidẽ ↄue nire. eadẽ dĩna nñqᷓ; ẽ diuiſiua gñis ⁊ ↄſlitutia ſpẽi Scdo ſix. genus ẽ indiuiſibile. ᷓ dꝛñtia nõ ẽdiui ſiua gñis. Nec valet dicere ꝙ ſit diuiſibile ᷣm prãteʒ eius. nã ptãs ⁊ eẽntia idẽ ſuntrealr· ᷓſi eẽntia gñis ẽ indiuiſibiis.ᷓ etã ptãs. Tentio ſ.idẽ nõẽ diuiſi uũ ⁊ ↄſtitutiuũ ciuſdẽ. ſed dĩa ẽ diuiſiua ſpẽi qꝛ apta nata ẽ diuidere genus ʒ ea que ſub gñe ſůũt.ſ.pẽs · qᷓ nñ̃ eſt ↄltitutiua ſpẽi. Murro lic· ſubaẽ genĩgnã liſimũ ⁊ iñ diffinidiffõne qͥdditatiua. dicẽdo ſuba ẽ ens ꝑ le exñs· qꝛ ibi explcar̃eẽ ſube ꝑ ſua ejtialia. ᷓ nð ſoũ ſpẽs diffimqddiratiua diffõne. Muinto ſic. dãntia vᷣt torũ eẽ ſpẽi in actu qᷓ in diffõne ſpẽi pᷣter dintiã nõ reqͥntgenus cũ dintia ſufficienter jnotifcet eẽ rei.qᷓ nõ ois diffõ ſpẽi dapergenus ⁊ dꝛntias. Ad pꝛimũ ðꝛ h diuidere ⁊ ↄſtituere ↄꝑaà ad idẽ tim idẽ ſunt actus oppoſiti.tñpſa compꝑata ad diuer ſa vd ad idẽ fm diuerſa nõ opponñũtur.iõ idẽ bñ pᷓt eſſe diuiſiuũ reſpectu vnius ⁊ ↄſtitutiuũ reſpectu al terius⁊ ſic eſt dꝛñtia· Id ſcõm vðᷣꝛ ꝙ lʒ genus ſit ĩ diuiſibile fm eſſentiã.eſt tñ diuilibile ni prãtẽtius. ⁊züia poteltas nõ viſtinguafrealiterab eſſenria di ſinguitur m̃ in modo eſſendi. q eſſentia gůis ẽ ens abſolutum. quia eſſentia eſt natura generis ſimplræ ablolmeſüvla poteſtasto eſtenrſpeguuim iceo poreſtas põt diuidi nõ diuiſa eſſentia. Ad teriuʒ ðrc hdina ſirdiuiiua vmus ip abaljs ſpẽdus ctoulunpüfaneetentteagl quani ðʒ g ilia diffinitio ſubſtanrienð eit qcitars ua ſed deſctiptiia tant. quia vus að ibi poßnur in diinionensrüpibefinrenznaturn. eekch munlus iplu ſubijantia ſec ſolum eſtgenus fin vo⸗ rem. necꝑ ſe eſt differentia foꝛmalis que ↄtrahat ipm ens ad ſubſtantiã ideo ubſtantia non diffinit diffi⸗ nione quidditatua./jd quintum dictur g licet hoſiedicturpeinm quod ieſt ali cui ſpecieit non oiji· vr eſſe medicum vel grõmaricum conueniralicuiſcd non omni Secundo wodo dicitur pꝛopꝛium quod meſt ðiñi ĩ non ſoli vteſſe bipedem ineſt omnihomini ſed non ſoli. Tertio mo⸗ do dicitur ꝓprium quod ineſt oniñiſoli ſed non ſemper. vt caneſcere ineſt omni homi⸗ ni ⁊ ſoli ſed non ſemper. quia ſolum inſene⸗ ctute. Quarto modo dicitur ꝓpꝛium quod appellatur ꝓpꝛie pꝛopꝛium.⁊ diffinitur ſic Pꝛopꝛiũ eſt quod ineſt omni⁊ ſoli ⁊ ſempꝑ. r riſibile ineſt omni homini ſoli homini ⁊ ſemper. NHon ideo ꝙ actu ſemper rideat. ð ꝙ naius eſt ad ridendũ. Ethoc qr⸗ to modo ꝓpꝛium dicitur vnum de quinq; hdicabilibus. pes/ WPoſtqᷓ; autoꝛ deieſhnauit de vnluerſalibus que pᷣdicantur eſſentialiter.ſ.de genere ⁊ ſpecie ⁊ differen tia Mic conſequenrer determinat dealijs duobusvl timis yniuerſalib.ſꝓpꝛio ⁊ accidente que pᷣdicantur accidentaliter. Et rõ oꝛdinis eſt. quia illa que pᷣdicã „ tur eſſentiãliter ⁊ indicanteſſe eſſentiale rei ÿioꝛi no do pᷣdicantur qᷓ; illa que pᷣdicantur tantũ accidenta⸗ liter. quia illa ſolũ dicunteſſe acidentale rei. Et iter illa pꝛius determinatde. ꝓpꝛio qᷓ; qccidente ꝓpter du plicem rationẽ Pꝛima qula. ꝓpꝛium fluit a pꝛicipijs ipſius ſpẽi ⁊ conſequitur ſpeciẽ. Iccidens vᷣo nõ ſed a pꝛinc pijs indiuiqui. Wodo ſicut ſpeties pꝛioꝛ eſt rõ. quiapꝛium̃ veiius pᷣdicaturqᷓ; accidens ci pꝛedi ceturcõuertibiliter accidens eĩ non Huertibili.ideò cõᷣuementerprium pᷣcedit e ciendũ pꝛi mo ꝙpꝛium ðꝛ quadrupliciter. Primo ðꝛg ꝛiũ qð cõuenit alicui ſpẽi⁊ nõ omni indiuiduo eiiidẽ ſpẽi. Et qʒ illa pꝛincipia ſoli ſpẽicõueniũt cũ ſint ꝓpꝛid. iõ ꝛium fluens ab ipſis ſel ſperiei Suennehe fiu⸗ it ab ipſis rontingenter 2nõ neceſſuro.i deo non wi uenit omni indiuiduo eiuſdem ſpẽiſiut ſſegrãmg ticũ fluit h pꝛincipijs hoĩs mediante iteilec ⁊ volũtate fm ꝙ intellectus ꝑ volũtatẽ ad ſtudiũ qp plicat· Et qꝛ volũtas kbere aplicat itellecrũ ⁊ nõ de necitate ·7 q volũtas nõ eodẽ modo inclinat᷑ in dm nibus hoibus.ideo eſſegrammatcũ fiuit contingen⸗ * grammaticui conueniat ſoli hommi.⁊ horcapiẽdo eſſe grammaticum vt dicitactum.quia ſi diceret ap titudinem· ſie conuenirer omni ſoli ⁊ ſempen ¶ Sci⸗ endũ eſt ſcho pꝛuz ſcðo modo ðꝛ qð ineſtdi non ñ ſub quacũm; dilp poſitõe ip ſoꝝ pꝛincipi dus Bi inadequate hoc ſpeci Cractatus ſoli· Nutꝰrð eſt · qʒ tale ꝓpriũ ↄſcquit principia cõia ſpẽi de neceſſitate· ⁊ qꝛ ila pꝛineipia ſpei omi indiui⸗ duo illꝰſpẽi ↄueniũt ⁊ nõ ſolũ ſpẽi cũ i plib Jdeopnũ ↄñs ea de neceſſiraee ↄu eit õmĩ indiui⸗ duo iliꝰſpẽi ſʒ nõ ſoli.ſiẽ eſſe bipedẽ ↄſ e cipia cõia hełs in qͥby hõ ↄueit ciũ uuit in hſ. in dib eſt foꝛma exigenſ talẽ diſpõeʒ maãterie ac debite txercendũ ſuas oꝑatõnẽs puta gradienuo cñ duob⸗ re eſſe bipedẽ ↄuclt om̃i hoi⁊ nð ſolum pẽi hũane· qꝛ ↄueit auibꝰ vt prꝰdictů eſt. ⁊ lʒ Nñz h accñ̃s hã nõ habeat duos pedes in actu· tñ fin apti⸗ tudinem ſue ſpeciei quilibet hom naſcit cuß duob⸗ — pedibus. ¶ Fciendũ tercio ꝙꝓpꝛium tercio modo quod ⁊ ſoliſj 5 ſp. eſt. qꝛ eet um ↄſequit pꝛincip igꝓpia ſpeciei de keceſſirate· nor ion q ſequit᷑ talla pꝛinripla neceſſario ↄueniũt om̃i ⁊ ſoli. Ideo ꝓpꝛiũ tercio mo⸗ do om̃i ⁊ olt ↄuenit.ſʒ qꝛ ſolũ ↄſequit ea ſub vnað terminapa diſpõne que nõ ſy ↄuenit ipis. Ideo tale ꝓpꝛiũ nõ iů ineſt vt caneſcere lequ tpꝛincla natüra lia hoĩs in ſ Seciteepe caloris natüra, lis inqᷓ;tũ nõ ſufficit albeco ⁊ canicies piloꝝ⁊ ſie ↄueĩt oĩ hdĩ ⁊ ſoli·ſʒ nõ niſi in ſenectute· niſi ꝑ decũs in iuuentute nimiũ debi luet᷑ calor natumlis · ⁊ lʒ in aſijs aialib nenerent᷑ ta⸗ les pili.ß nõ eſt ex putredine cerebꝛi ſʒ er habũdãtia humoꝝ coꝛꝑis. iõ nõ dicunt᷑ caneſcere.ſʒ gnleſcenſi cut lupi nõ dicunt᷑ ßʒ grlſeſcere. Bciendũ q̃rto. ꝙ ꝓpꝛiũ qᷓꝛtoeſt qð ineſt oi ſoli⁊ ſp Puꝰrõẽ. qꝛ tale nccio ↄſ utenape nc(ia ſpẽi intrãſmutabilt ⁊ſub quacũq; dilpõe·ið ſiẽ illa principia ↄueniũt ſo li ſpẽi oĩ indiuiduo ⁊ etiã ſꝑ ſicut eſtꝓpꝛiũ quarto ⁊ iſtoꝝ modoꝝ ſic hẽ ſufficientia. qꝛ om̃eꝓprũ fiuita pichiietsſun ahiplis adeitevt inadequate fi pꝛimũ; eſt dupl. vł ſequit᷑ ᷣa tranmutabilr. ⁊ ſic eſt tercꝰmodꝰintrãſmutubilr ⁊ ſicẽ quartꝰmo 1 ei excedũt ꝓpriũ·⁊ ſic eſt primꝰmodus vł ertedunt᷑ ab eb⁊ ſic eſt ſecundus modus. Et inter iſtos modos priũ quatto modo eſt verꝰꝓpriũ ⁊ ↄñter ala fᷣm ꝙ magis attingũt ipᷣm·⁊ ſolũ ꝓpnũ quarto modo eſt pᷣ dicabile diſtinetũ ab als.· alis vᷣo ſub actidenr᷑. cõl ʒrinent᷑ j Contra predicta argui᷑primo ſic · Phus qui ſuffiẽienter aſſignauit modos ꝓprij non ponit ni ſi tr es modos clus.ſcʒ ꝓptiumi qñ ad aliqiud⁊ pꝛi⸗ um ſimptr:ᷓ male ðꝛ ꝙꝓpnũ di quadrupłr.] Be cũdo ſic.ſpẽs ↄueit oĩ ijdiduo ncão ᷓpriů ßmoñ Zueit ſoli ſpẽi imo ↄueitoi ididuo eiꝰ. Tercio ſic eẽ bipeae ẽgpriũ ſcðᷣoꝰ· ⁊ tñ cõneit ſoli hoĩ.qᷓ male dieit ꝙpriũ jcðo mõ ineſt hoĩ⁊ non ſoli minor ptʒ quia ele bipedem ẽ vltima dintia diffõ̃is hois rñ dicitur homo ẽ aial greſſibile bipes · ſedvlrima vifferentia ſꝑ eſt conuertibllis tü diffinito. ergo bipedeiras ſoli ho min irõuenit. Quayto ſic.illud qð ineſt oĩ cõneit plurby.⁊ non ſoli. erdo ſi ꝓprim tercio conueniat omni nõ põt cõuenire ſoli. MAuinto ſic.dẽ qð meſt omni eſt cõe multis.ſed pꝛop.ium quarto moco nõ eſt cõmune mulns · ergo nõ conuenit omni· Ad pimũ ꝛ I ariſto · pꝛimo topic ſubpꝛio ad aliqͥd ⸗ — Siu eſt plunbus ſpehus. ſed põt ineſſe vni ſoil. igerere ſupfluos hũoꝛes cereht bꝛi vñ cauſat pirredo in cerebꝛo in q̃ putredſe auſa rone ꝓpꝛiã nõ ſeqiit᷑ipᷣam. Ilio 3 5 ꝑ indinationẽ eius ad materii? ad li iſto mõ ꝓpꝛlũ ↄſeqtſpẽmꝛ ð ipſ prür.⁊ qꝛ ſpẽs int 4 0 mp̃bendit duos ſton modoꝝ ntß ꝛ ſchm. q vtriq; ðᷣꝛꝓpꝛiũ ſuo ſnbierto ſolũ pe egũ ad 2 quid. vt eẽ bipede hõi põparato ad equũ cui nõ cõuenit.ſed qiia iſti modi diſtinguũtur ab iuick xx dictũ eſt. ideo hic bene ponunt᷑ quattuoꝛ modi. Id ᷣm ðꝛꝙ kz ili qðᷣhuẽit hecãrio ſÿtietiã jechri⸗ Hueniat vi idiuſduo ehen tñoʒ ð ili qð ieſt ſpe 2ringenter ⁊ gccñtalt ſicureſtꝓptiũ pꝛimo mõ ʒueni re oibus indiuiduis ſpẽi. ʒſcid teriũ ðᷣꝛ ꝙ lʒ ĩ dif⸗ initiõe qͥdditatiua in qua poniſpria dintia jub nò mineppꝛio vltimã dꝛñtia ſit cõuerubilis qñ difſinite ſSeebengeiertrsdereniipe eir locutionẽ t̃ſicut eſt in iſta põ eit aiaißreifibile bi⸗ duia hec duoſcilicet greſſihile bipeg einijlbquuntur Fꝛiam differentiani hominis.ſerat onale ideo non vpoꝛter ꝙ bipes cõuertatcũ hoĩey Ad quattũ ðꝛ ꝙ zʒ illud qð ineſt vĩ inſit pluriby indiu diri nõ 4 refertad indiuidua ⁊ ſol ad ſperi A rnm 52% kz bpu cõpjatũ ad ſpecẽ non becknuneſt pꝛiũ refpetu indiuiduoꝝ ſpẽi ðꝛcðᷣmune ⁊ vniuer⸗ ſale. ergo põt ꝙnuenire oĩ ⁊ joli. ſ Ervlfinit ieab arito. ꝛoprlüeſt qðieſt. omni ſoli ⁊ iempꝑ⁊ cõuerſimn pᷣdicqtur de re ⁊ non indicat quid eſt eſſe rei. vt riſibile ieit hõia nõ indicgt quid eſt eſſe rei ponitur in diffinitiðe ꝓpꝛij ad differentiã diffinitionis Diſſinitio eni cõuerſim pdicatur dere⁊ in dicat quid eſteẽrei. vt ſubſtãtia aĩata ſenſi bilis cõuertit᷑ cũ aĩal ix ingicat quid eſt eſſe eius. qꝛ oĩs diffinitio fit per ſubſtãtialia.oẽ gůt ſupius ẽ de eſſentia ſui inferioꝛis. if⸗ finitio enimſic diffint᷑ ab ariſto· Piffinitio eſt oꝛario quid eſt eſſcreißcans. ꝓpꝛiũ aut non indicat quideſteſſe rẽi eius vr elceret membꝝ ðe quo ẽadꝓpoſitũ.ſꝓpꝛiuir gð eſt vnũ pᷣdirabtle abalijs diſinctum Bie Scer diffinit ni ppeiũ quarto modo dichsiꝙ pꝓpꝛiũ eſt qð conuerſim pdicatur de re ⁊ noni indicut Jucd eſt eije rei. his aũt ponit quod pᷣdicat loch gene is diffiniti.ſ. rõne pᷣdiczbilis. Weinde pomt᷑ wnuen⸗ ſin.i.cõuertibilr ad dzñtiã alioꝝ pᷣdicibiiiũ quoꝛnʒ nullũ de ſiis ſubyabibo pdicatur cʒuert hilirerit ponit hõ indicat qͥd eſt eſſe rei ad differentã diffinirf dnis que pdicat ↄuertibikr⁊ eẽntialiter. her eñ̃ difft hirio pꝛius datg eſt ve ꝓpiio in pi ino thopicdꝝ. vbi diffinit᷑ vt ẽ vnũ de quatuoꝛ pᷣdicatis dialeticis qͥ ſũt .. 1 3 genus diffinitio ꝓpꝛiũ ⁊ acxñs. rõne cuuis ponit᷑ illa ꝑticulã ꝑ quã differ a zitöe nend pꝛimo g— 3 . ſpẽs duptr ↄſiderat. Wno mõ abſolute⁊ ßm̃ ſe. ⁊ icↄſidemtꝑ inodũ vnius ⁊ nõ i. tallra ſi tiplicatã? diui ꝑ ſua ĩdiuidua nõ bʒ rõnẽ ynꝰ ſʒ młtoꝝ ⁊ ꝓpꝛiũ ß mõ tur ð ſ tur de nuiltis ĩ⸗ e⸗it uudat i jiccſt ynumpdiidi. igeocbuentene in * ſiderat ſpẽs liua indiuidua? — juapefinett ð dolcat Etppriſerampzgpris ſed rtcheife accſtale qð darintelligi a lus ſom⸗ ſubiſcibilia diſtinera foꝛmalt a lubijc bilibus alioꝛũ ipoꝛiata ipᷣmꝛũ. ⁊ hoc ſufficit ad hoc ꝙ pᷣdicetur ſubijcibiliu. Gñ infericꝛa ſpẽↄlderata reſpectu acc de ſpecie ⁊ induuiduis eius. pᷣdicabile em̃ veber dic dentiũ que ↄequũt᷑ ſuã ſpen jic ſũt ſubhhabilia pro retori eiſe xer ßin vnũ moqũeendi.nð iñ hm omnes ij. ſed ſi gicerent qᷓ;tů ad eſſe eentiae· icſũt ſubijci modos. Ad ſchn ðꝛꝙ ʒxpũ imediate bdic de ilia ſpẽt. vt ſoꝛ.⁊ ꝑlato ſũt ſubijcibilia hois ⁊ riſibił ſpẽ tñ pᷣdicat᷑ de ipla accepta ꝑ modũ multoꝝ vt ẽ dt Fm dilerſa eẽ· ¶ Beiendũ ſcðo ꝙ ꝓpꝛi flult ⁊ cau⸗ uiſibilis vel diuia ꝑ ſua indiuidua.⁊ nõ ſolũ p̃dicat ſat᷑ aꝓpꝛijs pꝛincipijs ſpeciei.ſicut ribilga pꝛopꝛhs de ipſa ſola accepta per modũvnius? ᷣm ſe,1õ imedi pꝛincipiis hominis· ꝑ hoc em̃ ꝙ homo rarionalis ate hm aptitudinẽ pᷣdicatur de mulris· Id tertiũ ⁊ intellectiuus Srhis cognitis pꝛincpijs ↄlurgit in ðꝛꝙ in pacppõne ſoꝛ. eſt rilibilis. rilibile eſtꝙpꝛun nurationẽ ⁊ ex admimtiõe fit nqſitiuus vltatis· feſpeczu hois incluſi in ſoꝛte·nõ tñ reſpectu ſoꝛ. vnde ⁊ indſitionẽ fit inuẽtiu·⁊ ꝑ niẽrionẽ appẽſiuus, riſibile rõne philis pᷣdicat de ſor⁊ deslus homini aiicius delettabil yñ in eo cãtur riſbiiitas velalic ſedrõneppn pdicai de hoie in cõt Id quanum niſtabilis vñ cãturflebilttas.⁊ qꝛ ꝓpꝛia pꝛincipia ſpẽi ¶ ðꝛ ꝙ lʒ ꝓpꝛium faciat vel confergta polteron ⁊ quo ꝝueniũt ei ↄuertibalt.iðpꝛiũ ↄñs ipſa ↄuerſim pᷣdið ad nos ad cgnolcendũ qð quid eſt. nõ tamen a pꝛio at᷑ derei de ſpẽ ⁊ iſte ẽ qpꝛus modus pdicãdigꝛij itanquain dicens pꝛincipiꝭ elſentialia rei. ideo non diean acchtalt ⁊ ʒuettubur. o mmteilgeicũe indichtcuideſteſſeret. AdAunrüðe ꝙſidiffin⸗ gpꝛiũ fluat foꝛmalra pꝛincipis ſue ſpẽi. vt riſibile tio conſideret᷑antũ er ꝑte vocis ſicẽ accidens extrin qð et de ica ſpẽ qualitatis pʒ principia formalta? ſecũ diffinito· he ſi conlidercex parre voris ⁊hea⸗ tali gůe yr ſůt qlis naturalis potitiac fuiteffet iſimi.ſe nõ eſt acridene eius· qun tearaduftinui⸗ ctiuej piinciphs ſue ſpẽi. ¶ Hcienqũ tertio g pꝛinc onis ſunt pꝛiſici ia eẽntialia ipſius diffiniti intrinſe Papeta cturzpitũ vupirↄſeantGinoms ggenus tdiffeenr Wndeiltaranepiaſilſum m qð hñt habitudinẽ potẽtie ⁊ ac⁊ ſub tali rõẽne pra dicũtur qð quid eſt ve quidditas ſpecieiꝛ diffi⸗ ſolũ ſũt pꝛincipia eẽntialia ipẽi quã ↄſtituũt eẽntialr nitio eſt ſignů explicans iliam quidditatẽ. ideo diffi⸗ ⁊nõpꝛij mõ piderit uo bbuüdietonue nitio⁊ qditas dint ſicut ſignũ ⁊ ſißnatũ· ↄpoliti ad ſuã opationẽ.⁊ ſic ſũt pꝛincipia effectiuap Ecidens ẽ quod adeſt⁊ abeſt pᷣter ſub⸗ im dulerigs rõnes dicũt pꝛincipia foĩalia ſpeẽE— xefecris ꝓpeij. ñpʒ ꝙpꝛiñ erqhſeguteſe petei ecicorzuplioherro nruleceret 2liutünẽ dekinria erſecaccis eus sb eawir ion ſegere Hecenipñt adeſſe höõi⁊ abeſſe diſtinctũ. ñq; rñ ði ineſſe ſpẽt eẽntialt eo ꝙ imedia pter ſubiecticonꝛuptionem. e conſequit eſſentiã reiq Ged non ineſt eſſenrialiter ¶ ¶ Poſtqᷓ; aůte determinaiit ſuꝑius de quatuoꝛ ðᷓ⸗ ſpeciei tanqᷓ; exiſtens de eẽntig eius. Wnde aliqͥd du dicabilibis ·. de genere ſpecie difſerentia ⁊ ꝓpꝛio. hic pre ðꝛ ineſſe eẽntialt Vno mõ qiẽ de eẽntia alterius ronſequẽer deterimnat de vltimo pᷣdicabili.i. de acci ſic ꝓpꝛiũ nð ineſt ſpẽt eẽntialr· Alio inõ qꝛ imedia dente. Iccidẽs eĩ interceteta pᷣdicabilia ẽ imꝑfecri te ʒlequit᷑ eſſentiã alterius ⁊ ſicꝓpꝛiñ ineſt eſſentialt nõ dicens totũ cſſe rei qꝛ ſol vðᷣt eſſe accñtale nõ con⸗ ſed hoc ineſſe ẽ ineſſe cẽntiałt ⁊ ipꝛopie. ¶ Bienduz; uertibile.ideo habet impfectioꝛẽ modũ pᷣdicandi oi⸗ t 2 e ſe vhuarto ꝙ ilud ð? indicãre qð ẽ eſſe rei qð explicat pꝛĩ bus alijs· ideo Zuenienter oꝛdinat᷑vltimo loco. ⁊ ſic cipia ingrediẽtia eẽ eẽntialia rei· qꝛ eẽ ellentiale rei co diffinif. Accidens eſt qð adeſt ⁊ abeſt prer ſubiecti Pnoſcit ꝑ illa pꝛincipia a qb intrinſete c̃ſedgpꝛiũ ñ onꝛuptionẽ· Ande ꝑ qð intelliit᷑vle vei pdicabile explicat nec foꝛalr oñdit pꝛincipia eẽntialiã ſpel. necẽ qʒð ſe habetyt genus diffiniti Et reſiduũ ponitur ad de eẽntia ſpẽi vt dictũ ẽ.iõ nõ explicatqͥd ẽ eẽ rei. Et differentiã alioꝝ pᷣdicabiliũ. quiã oĩa aliavel ſunt de pher dit a diffõne q explicat qͥdditatẽ ⁊ eq̃tiã pẽ ꝑ eſſentia rei.xt genus ſpẽs differentia. vel cõſequũtur hoc ꝙ ipoytat genus ⁊ dꝛãm ex qb totũ eſſe eẽntiale neceſſario eſſentiã rei ſicut ꝓpꝛiũ.ideo nullũ alioꝝ pᷣ⸗ pẽi ↄſitii. ⁊ inde ðĩ diffõ oĩo explicãs qͥdẽ eẽrei.? dicabiliũ põt gdeſſe vel abeſſe ſubiecto pᷣter ſuhiecti ꝑhoc ſatis pʒ intellectus diffõnis ꝓpꝛy.& Tontrap oꝛꝛuptionẽ. Sciendũ pꝛimo ꝙ accdens duplicit diptã ar. pꝛimo ſicoẽ pᷣdicabile ðᷣt forũ eẽ ſui ſubtiu? dſideratur. Elno modo cõitet ꝓ omni illo qð adut⸗ bilis· ꝓpꝛiũ aũt von dicit torum eſſe ſpeciei nec indi;/ nit rei poſt eius eſſe ompletů.⁊ diſtinguit᷑ cõtra ſub⸗ niduot eius cũ ſir acrñs ↄñs eſſe ipſoꝝ· ꝗqpꝛiũ nõ eſt ſtantã Et ðꝛ de omni illo qð nõ eſt ubſtantia. Et pdicabile. Bwo ſic.oẽ p̃le dʒ imedlate ri de mul hoc modo gccidẽs habebit ſub ſe accidens ꝓpꝛium? tspiiũ ait jõ pᷣtur de multis imediate ſed ð vna cõmune. ideo hoc modo nõ diffinitur hic actidens. pola ſpẽ ⁊ medite ſpẽ de fuis indiuiduis.q nõ eſtÿᷣ; ¶ Ilio modo capicur ſpãliter ꝓ illo qð aduẽit rei poſt icabile. Teniio ſic· dicẽdo ſoꝛ.ð nſibiis Ibiriſbile eius eſſe complerũ ⁊ fluit a pꝛincipijs indiuidui? ſi Fptur vr gpꝛiũ ⁊ ñ nõ pᷣtur ↄuertbilr de ſoꝛ. ᷓpiũñ eſt pᷣdicabile diſtinctũ aꝓpꝛio.⁊ hac modo diffinitur Pur ↄuerſim Muarto ſic. acctia magnã ptẽ fe/ hic. Et rale accidens qñc; vocat᷑ accidens cᷓmuner tad cognoſtendũ qð ãd ẽꝛ accñtia zpꝛia. qᷓꝓ qñq; infinitum.⁊ quandoq́; peraccidens. Wicit cõe pri faut cognoltere ð qd eſl.idd eſt e peiꝛ ꝑñs pperr rauſaliratẽ eius· qa Flunbus cauſis indifferẽ male ðꝛ ꝙpꝛiũ nõ indicat q̃dẽ eẽ rei. Muito ſic. ter põt cauſari in ſuo ſubiecto. Et ðᷣꝛ infinitũ.qꝛ infi nuliũ accis extrinlecũ indicat qͥd eſteſſe reſed diffꝭ niris inodis varſarepoteſt fm variationẽ pꝛincipio⸗ nitio ẽ qͥd extrinſecũ diffinito cũ ſit oĩo impfecta · ergo riin indiuidui Et ðꝛ per accidens. qꝛ non cauſatur ipſa nð indicat quid eſt eſſe i. Acd pꝛimũ ðꝛ ꝙꝓ in ſubierto per cauſam eſſentialẽ eius ſed accidentalẽ pꝛiů nð ðt totů riſe eẽntiale ſpeciei ⁊ indiuiduoꝝ eius q¶ſ Sciendũ ſco ꝙ accidẽs qð hic diffinit.ſcʒ acc dẽs S dn i n dehen in 5 n ui ni S 2 ne põ* e gu S mõ le cſide n n— iſelnnn uiti lio ſſa tbi 2 v trid noßt c.n g in 0 Aru uchr en m eſſe 1— knan ſit a e mi eeßi epricn 2 n S ſubt hpi taplein Sib eſſ oluce e ria pan w— TS b en e fini᷑ 5 2fi rvtsta tect cien o0 in abi àc vt fini d S ic eſt ecto diten en kneſt⸗ n n t al ie in i qð ñt od ſibi e1a itate ns oei em odo acci teration Swe t ipſo hab cõu pt tuc e atri mu ocapi dens n ſerin pü a 6 nt ſee luc ic di ſg in Snd 3 ti e Weebe epᷣrcd mu ipun ſu ens nde 0 ie S uehedre ſ— n eu 4 8 g moꝛ iant coꝛ eza otrup he* po S auu ptenen u er ſeſi vier⸗ nc viu l ſih hoc ie.—— iee ead ſi 4 n.— r ad n 2 5 ano. ccic in cõ l ubr in mqt 6 ven 6 ene 22* E 2 e S4 ie pote e 6 6 enoci ue ſw ₰e poſt ie g dereme Ld idẽs ũpiti 8,2 vi ſc nu F†e4 n de n onö. 24b Se Per emo cbi purel denſ p uctis raeſ 6 ſe n eiu uen de e bi cõp ciẽ nẽa in ientn 4. 2 s ca tũei com te ad iec plerũ rmim te cau dnru T une te ien u enhi ie ipe ait toꝛ oꝛis S ri mpu ree ne init hrer nu col is lala nid.ſz 4 1ia nẽp one—— qʒeſt añ opo S eie e ten e — ur S S e n c pter i ting diffi icta blec ̃coꝛ öſu pi ere eidẽ rei. ſpẽ c cce põt nupti dens uben hab jens nib cxco rup o ſu det it̃ co 0 3 2C. in 8n cci i. 1 n Si ſ ecze ncciee nö gui o niti et h po gẽ tioſe ðt öi cci ſitia eſt q ² öclt om oe d ſa uno ee dicta lecti o a õd eci d nel id qð e—— üntb õ ſüt n tph J id ri n ſ 06 ne E in egei un 2u n S nn 3 1 be diffi oꝛqᷓ ü ni * uirm po 6 oſn n ſe 3— 3—/ unr bn Aneee male— Ibe zavp onẽnec a.9 ur S ſeu— weu ipn eude Shui i cber p ebt a dn een un 15. S qu— — n ſerie S. ir⸗ 2 olc en ſeehn E uis S n bn e— Fl ve — n Iben rel difñ ari a ia ie n nñ ₰ a bler loinꝛici od gtci rre ñ pꝛi 5 iſtij ion d ien ti üt S d u ectü. ci a* id ſp pꝛ ad in x ä5 mun nẽñ—. d— enlec— Fm eltñ k 6 onẽ iffi pᷣdi mõ noti ad qua d ſu 0 ne onñ ⁊nõ in éal niĩ ica õ5ſi tific iffi ſiad bi 8 ir lr ineſſ iop ße niti mi pit d öe.C ſr S pᷣm oeb uud in 3 upł br apti u 3 pectũ dica (She titudi— tuts—— no quoſſter cauſ s. he nẽq bile ꝑrſ ü ad im 5 rint am— ue d in— ſuũ Sci initõ ni ei— cti vt eſp cen tões itrõee ſ cat 1 at ad— ne eere de cleicn ieri tlit 24 pꝛi ict patẽs 1ö hi pece h ac cↄu lu..— S duffnit F g * — 8 — A — 2nð ineſſe. Er pabitus· Nõ eſt tñ her diffinitio pure negatia. quta pꝛima pars in 8 pduabiliũ expl car aliquid gffi maruũ ··ſpõlẽ mo⸗ dů pdicndi vz g acridens pᷣqitai dengcnraiter de ſuo ſubiecto ⁊ nõ eſſenriatr. vt tria pꝛima pᷣdicabilia non pqicgkcõuerripilier vprer qð ißin cñs comn finitur Atcidens eſt qð cõringit eidem iheſſe⁊ non ineſſe. Rõ eſt. nᷓ illud qð eſt in ſubiecrop cauſo mcð ningentẽcõtingit eidꝭ ineſſe⁊ nõ mneſſe arcicẽs aſiteſt 3 acch̃s contingit ridẽ ineſſe pmði vt di gecidens eſt in ſubiecto. ⁊ lʒ ineſſe? nõ ineſſe poſſint ſumi dcto modis fm octe modos eẽndiin. mñ hic ſo „ lũrapitur meſſeꝓ illo medo.quo fe rma adidentolis eſt in uo ſubiecto⁊ hic modus cðtinei ſub dnto inõ nes uccidentis teitia mieluoꝛ eſt ſcða ꝓpter duas rau ſas qꝛ ſcha rat ipm per relpectũ ad ſuã cauſaʒ ⁊ ad ſuũ ſubiertũ Er uccidens habet verius eſſe relpectu cauſe ⁊ ſubie eti qᷓ; reſpectu alioꝝpᷣdicabiliũ · ⁊ diffinitio debʒ ejpli are eſſe rei. ideo tertia diffinitio ẽ ꝑſertioꝛ ſiðᷣa·qꝛ per ſectus explicat eſſe acctis·. Scða rõ eſt. qua iſta dif finitio melioꝛ eſt que faulius notificat diffnirũ. ſed tertia facit facilius cognoſcere. acridens · ieo eſſ me iioꝛ qᷓ;ſcða. quia ad cognoſcendũ ſcðᷣam opoꝛtet c * gnolcere cetera pᷣdicabilia. nõ aũt hoc opoꝛtet ad ĩrel⸗ ugerdũ tertiã. idco tertia ẽ melioꝛ. yj Contra dicta aruit pꝛimo ſ ic Kulla bona diffinito debet dan p negationẽ qꝛ negatio no erplicat quid eſt ce tei. ſed iſta diffinino accidẽtis in qua ðᷣꝛ ꝙ nõ eſt genus nec ſpẽs ⁊c.datur p negationẽ ðᷓ nõ eſt bona.) Becũdo ſic. coloꝛ eſt accidẽs ⁊ tñ eſt genus albediiis⁊ ſpecies qualitaris.erpo male ðʒ in hac diffininõe ꝙ acuidẽs nõ eſt genus nec ſpẽs/ Tertio ſic. aĩa ſoꝛ. nõ ẽgenꝰ nec ſpeties nec důnria not ꝓpꝛiuʒ ineſt aũt rei.coꝛpi ergo iſta diffinitio ſibi cõuenit ⁊n no eſt acidens. diffinitio ẽ mala· Muarto ſi. illud qð eſt ſemp in ubiecto ſubſſtẽs nõ põt inelſe⁊ non ineſſe ſubiecto. ſed accidẽs ſꝑ eſt in ſu biecto ſi ubſiſtens. ꝗᷓ nð ↄtingit eidẽ ineſſe ⁊ nð ineſſe. ¶ Muinro ſic. pes joꝛ ↄtinßit eidẽ ineſſe⁊ nõ in eſſe tñ nõ eſt aciũs ergo iſta diffini io pt ↄuenire alijs a diffinito. Ad pꝛimũ ʒꝛ ꝙſi negatio con ſideret᷑ inquantũ ðt foꝛmałr nõ eſſe ⁊ eſt negatio pura · ic nulla diffiniti debet dariꝑ negatio nem.ſed ſi conſiderematerialr inquantũ ex ↄñti po nit aliquã affirmationẽ ſic diffiuitio põteſſe bona · qꝛ per vnů oppolitoꝝ datur intelligireliquũ ⁊ ꝑ negati nẽ affimtio · Ad ſcðin hꝛ ꝙ lʒ cylot reſpectu in erioꝝ fit genus ⁊ reſpectu ſu ier tñ non eſt genus necipẽs reſpecri ſui ſubiecri reſpec uccidens.ideo ſub ilo reſpectu ſub quocſtacrñs non pẽt eſſe enus nec ſpẽs ·j rñ materatt idẽ poſſit cſſe kenus? ſpẽs dꝛñtia ꝓpꝛiũ ⁊ accs ſeſpecru diuerſoꝝ terriũ ðꝛ ꝙ k die ſonis cõuenatnegatioaloꝝ ßduahiliũ ab accidentetñ fibinðcðᷣuent pꝛima ꝑs pabnegationẽ coꝝ·iiut pꝛiuatio per negation ſut qua itelligit vłe eſt affi mariua.⁊ etiã itma in qua ðꝛ ineſt aũt fet.⁊ etiam negatio alic pꝛi. ¶ Scienqũ eſt tertio ꝙ gliter dif̃ erplica kſſe atcicẽtis pertlpectũ adpᷣdi cabilia alia ⁊ per negarionem aliox. Vertia Fo erpli pecu cuius ðꝛ Secundus vt foꝛma ſubalis materie· hõ tñyt accñ̃s ſuo ſubiccto icut hit accipi Ad quanũ ðꝛ ꝙ cum ðꝛ accidens eſt in ſubiecto ſꝑ ſi bliſtens ſi ſemp dirat diſtnbuti⸗ onẽ ꝓ dibus partibus tpis gñaliter.illa ꝓpð eſt fal⸗ ſa. nec illo nodo intelligta poꝛphyro. Sed ſi dicat diſtriburionẽ ꝓ partib tꝑis durationis accidentis.⁊ ſit ſenſus ſemꝑ in ſubiecto ſubſ ſtens qᷓ;diu durat in eſſe.⁊ iſto modo ẽ vera: Ad quintũ ðꝛꝙ pes ſoꝛtis pt eidẽ ineſſe ⁊ nõ inelſe ſicutſps ſoꝛtis ſuo toti non tamen ſicut foꝛma acctalis ſůo ſublectd de q̃ modo eſſendi in boc loco intendit. — *— Zccidentii. aliud ſepabile. vtalbedo inbo mnne· ludinſexibie xethiope.⁊ albũ in cigno· Beni nigrum inſe tradiffinitſonẽin quaðrꝙ põt adeſſe⁊ ab 3 eſſep̃ter ſubiecticonuptionem · quia vt vult poꝛpbyrius coꝛuus poteſt intelligialbus? echlops nitens candoꝛep̃ter ſubietti coꝛꝛu ptionẽ. Item accidenti aliud cõẽ. vtnigrũ alb. Zuud ꝓpꝛi.vtalbedo ſoꝛtis· W Poſtqᷓ; autoꝛ notificauit accidens ꝑ difnitionem ponẽds ires diffininões eius. hic ↄſequẽter notificat iᷓm per diulionẽ ponẽdo duas diuiliões ipſius.q̃ꝝ pꝛma ẽ. Accidẽtiũ aliud ſeꝑabile. aliud inſeꝑabile. Fuius diuiſionis rõ eſt · quia oẽ accidens vel babet nſam fuinã ⁊ ꝑmanentẽ in ſubiecto. ⁊ lic eſt inſepa ble.vel habet caulam vafiabilein ⁊ non ſtantẽ ĩſuo ſubiecto·ſ c eſt qccidens ſepabile. Mnde ſepabile ⁊ in leꝑabile ſunt quidã modi aecidẽtales tõᷣueniẽres iᷣi accidenti per reſpectũ ad ſubiecta i quibus ſüt.ideo per diuiſio põt dici diuiſio ſubiecti in accdentia. q Sciendũ pꝛimo ꝙ accidẽs ſeꝑabile eſt qð apium natũ eſt faciliter ſepari ab alio · Bed dupkr contingit nñ ſeꝑari ab alio· Vno mõ per realẽ ſcꝑationem ſit ꝙ ambo extrema realiter manẽt furra ſeꝑatiõe ⁊ iſto modo nuilñ actidens põt ſepari a ſubſtantia lʒ qñc; ſupnaturaliter nccidens ſeparur a ſubiecto⸗vt in ſa⸗ cramẽto altaris vb remanẽt accñitia ſeꝑata a ſubie⸗ cto. Zlio modo auqd põꝝ ſepari ab alio per conupti onẽ etus.⁊ ſic accidens eſt ſcpabile a ſuo ſubiecto. qꝛ pẽt ab eo faciiter ſcpariper eius coꝛꝛuptionẽeo ꝙ nõ apet cau ſam ſlantẽ foꝛtiter radicatam in ſuhiecto Sciendũ eſt ſecñdo ꝙ accidens inſepabile eſt qð nõ poteſt faciliter ſepara ſuo ſubiecto co ꝙ hʒ caulã foꝛtiter radieatã in ſuo ſubiectovt nigredo coꝛui que radicatur in ꝓpꝛia cõplexione coꝛii que ñõ põtr ab eo negatio in addita ſepabili negat actũ ⁊ potentiã ſił⁊ ſicꝓpꝛiũ eſt iſcpabile a ſua ſpẽ ⁊ enã differẽtia. Alio mnodo ðꝛ inſepabilepꝛiuatiue qð nõ ſeꝑarur actu vł nõ faciliter ſepatur. ⁊ ſic iſta negario inteliecta per in negat actũ vel faciliratem actus ⁊ relinquit potentiã Et hoc modo accidens cõe ðꝛ qð non faciliter ſepara tur capiendo inſepabile pꝛiuatiue ⁊ nõ negatiue ſicꝙ nullo modo põt ſepari.licut nigredo coꝛui trãſmuta ta eõplexione coꝛui põt ab eo ſcpari.nõ tñ faciliter ¶ Bciendũ tertio ꝙ acuidẽs ſiðᷣo modo diniditur ꝑ vtnigredo icoꝛuo — be parabiliter acciditcoꝛo rñ hoc nõeſt con v „Nf . 4 ſaaliter ſepai· Aliquiq m̃ duplt ðꝛ iſepabil· Eno al modo negatiue ſic ꝙ nullo modo ſeparari põt vt ialß blein non ſtunt ih bica nquibus ſit in ubuc in udmn s ſpabile itq;n o· Bec duplt omg õ pernalt ſꝑanonmi ani faun lpandeꝛi wana ſubſtanta eji uwra ſubiectonht tsuũtia ſeꝑata ul ab alio perun pabiea ſoſuducn tus cnuptiniw er raduatum n liten eno inpabedꝗ ſubunvto ꝙtjai ncorul qut nopo dep 2 int3⸗ Sipnnn h pol —„ — e*— cidens cõᷣmune ⁊ ppiñ. Natio eſt qꝛ omne accñsr poteſt ↄuenire pluribꝰ in indiuiduis ⁊ indifferentee pluriby ꝑtibus ſui ſubiecti.⁊ ſic eſt accidens cõmuni vt albedovel nigredo vt eſt appꝛopꝛiatũ alicui ꝑti ſu ſubiecti vł alicui indiniduo ⁊ ſic eſt accidens ꝓpꝛiu ſicut ſimitas. Erx qͥ ptʒ ꝙ iſta diuiſio vt diuiſio pꝛece dens eſt duuſio ſubiecti in accidẽtia.qꝛ cõe ⁊ ꝓpꝛium accidũtupſiaccidenti. Et licet accidẽs nunqᷓ; ſit pꝛin⸗ ipale ſubiectũ alterꝰaccidentis põt tamẽ eſſe ſubie⸗ ctũ ꝓpinquũ ⁊ minꝰpꝛincipale qð vocat ſubiectiʒ j vt ſupficies eſt ſubiectũ ꝓximũ albedinis ſiue eſt ſub lectũ q accidentia inſunt ſubiecto ſubſtãtiali. ¶ Bci endũ quarto. ꝙ accidens cõmune ditit᷑ duplr vno ᷓrũ aii cauſalitatẽ eius eo ꝙ indꝛñter cauſat᷑ a pluri bus cauſis.⁊ hoc mõ actidẽs ꝙ hic diuidit dicit acci dens cõmune. Alio modo dicit cõe ꝑ pꝛedicatõeʒ vel inherentiã eo ꝙ cõuenit plurib indiuiduis aut ſpẽbo ⁊ etã plurib ptibus coꝛpis indinter.⁊ h modo acci dsẽ cõeeſt vnũ mẽbꝝ huꝰ diuiſiõis.tale eĩ ðꝛ cõe ꝑ auſalitatẽ ⁊ pᷣdigationẽ ſil · ſed accidens ꝓpꝛiũ lcʒ ſit cõe ꝑ cauſalitatẽ nõ tamẽ eſt cõmune ꝑ pꝛedicationẽ Icdeo dicit ꝓpꝛiũ qꝛ eſt appꝛopꝛiat vni indiuiduovl᷑ determinate ꝑte ſui ſubierti.⁊ ꝑ h patent duo diu ſio nes accident¶ Cõtra pdicta arguit᷑ꝛmo ſic. Bi nt nõ eſſe in ſubiecto eſt ꝓpꝛiũ ſube·ſic eſſe in ſubic⸗ tto eſt ꝓpꝛiũ accidentis · ꝗ cõuenit om̃i ſoli ⁊ ſꝑ· ergo atcidens ſꝑ habet eſſe in ſubiecto.⁊ ꝑ ↄſcquẽs nõ cſt accñs aliqð ſeꝑabile. ¶ Scðᷣo ſic. ome accicẽs adeſt vel abeſt ſubiecto pꝛetei eꝰcoꝛuptõeʒ · vtʒ ꝑ diffiniti⸗ onẽ eiꝰ. Ergo om̃e accñs eſt ſeꝑabile ⁊ nuliũ inſepa⸗ bile ¶ Tercio ſic.idẽ accidens in ſpecie eſt ſeꝑabiie⁊ inſepabile· vt albũ in cigno eſt inſepabile ⁊ in lapide elt inſepabile. ergo membꝛa huiꝰdiuiſiõis coincidũt Quarto ſic accidens cõe diuidit in ſcða diumſone ſed illud nõ dicit᷑ de accidente ꝓpꝛio.qꝛ cõuertifcuʒ vno meinbꝛo iſtiꝰdiuiſiõis. ergo diuilio eſt inſuffici ens. ¶ Mumto ſic. acidens ꝓpꝛiũ eſt pᷣdicabile di⸗ ſtinetũ ab occidente cõi ⁊ nõ ↄeine ſuh ᷣo.qᷓ male ponit̃ membꝝ diuiſiõis accidentis in ſcða diuiſione eius. Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙllicet eſſe in ſhiecto in aptitu⸗ dine ſp cõ ueniat accidenti.tñ eſſe in jubiecto in actu nð ſꝑ cõuenid ſibi ſimpkt.ſed ſolũ qᷓ;ᷓdiu durat ineſſe Icdeo põt ſepati a ſbiecto pꝛet᷑ ercoꝛruptionẽ. ſd ſcðm ðꝛꝙ licʒ om̃e accidẽs põt alij mõ lepari a ſuo fubiecto ⁊ abeſſe. nõ tñ qðliberpõt ſaclt ſeꝑari. Jðo nõ om̃e accidens dia᷑ inſepabile negatiue ſic ꝙ nul⸗ omð ſeper᷑ a ſubiecto. ſed bene pꝛiuatiue.qᷓꝛ nõ faci⸗ liter ſeparat᷑ ſ Acd terciũ dici ꝙ idem accidens ĩ ſpe ie bene eſt epabile⁊ inſepabile teſpectu diuerſoꝛuʒ — ſubiectoꝝ. nõ tamen reſpectu eiuſdẽ ſubiecri. Jõ iſta membꝛa nõ coineidũt in eodem acc̃te in nuiner. MAd qnartũ ðꝛ ꝙ lʒ actidens diuiſ ũ in ſcðu diuiſi e dicarcõe ꝑ cauſalitateʒ nõ tamẽ ꝑ pꝛedicatiõem Icdea verificat᷑ de accidente ꝓpꝛio qꝛ iliud eſt cõmu neß cauſalitatem nõ tñꝑ pᷣdicatõeʒ nec ↄuertit᷑cum ne pÿpᷣdicationẽ. ¶ Ad qͥnrũ ðꝛꝙ licet accñs qʒð eſtp pꝛi ſpecieiſit pᷣdicabile diſtinctũ ab actidenie nõ tñ vᷣccidẽs ꝓpꝛiñ ndiudui de qͥ ſolũ eſt hit ad ꝓpoſitũ Sʒ tals hene cõtine᷑ ſub pᷣdicabili accidentis Omuneeit oibus qnq;pᷣdicabili⸗ bus depluribus pᷣdicari. Differũt antem ula genus de pluribus pᷣdicaturqᷓ;alia.⁊ ideo differt ab alijs. Dꝛñtia vero differt a genere in eoꝙ pᷣdicatur.in quaie. genus ve roin quid. Itẽ dꝛñtia differta ſpecie⁊ apꝑ⸗ fenenanſuni⸗ rentibus ſpecie illã gůton differteniʒ ab 3 accidente.· qꝛ accidens ſuſcipit intenſionẽ remiſſionem Differentia vero non ſuſcipit magls nechminug. Differtautem ſpecies Agenere qꝛgelitis continetſpecies ⁊ nõch⸗ rinetu ab eſð. Species aũt differt a diffe⸗ entia. q erpluribus differentijs bene con ſtuut᷑ vna ſpecies yt iſted fferẽrierationa⸗ le moꝛtale cõiungitur ad conſtitutionẽ hu⸗ ius ſpeciei hõ· Bpecies vero nõ coniungi tur ſpeciei vtgignat aliam ſpeciẽ. quedam enim ꝑricularis equa cuidam ꝑticulari aſi no ꝑmiſcet ad muligenerationẽ. Ged nõ cqua? aſinus in cõmuni. Species autem dffertapꝛio quſpecies natura pꝛioꝛ eſt pꝛo pꝛio ꝓpꝛiũ pᷣo poſteriꝰeſt ſpecie. Pꝛeterea q; rũ termini? diffinirões ſũt dntes ipſa ſunt dintia.qᷓ ſpẽs ⁊pꝛiũ ſũt dĩntia. Spẽs aũt differt ab accñte. qꝛ ſpẽs pᷣdicat᷑ in qͥd. acei dẽs ðo inqᷓle. vel quõ ſe hʒz. Spẽs etiã na⸗ tura pꝛioꝛ eſt accñte. Dm̃eem̃ accñs natu⸗ ra poſteriꝰeſt ſuo ſubiecto. Pꝛopꝛiũ autem differtab accñte qꝛ ꝓpꝛiũ de vna ſola ſpẽ pᷣ⸗ dicat eſt ꝓpꝛiũ Accñs pᷣo deplurib ſpẽb accñs pꝛimo ineſt indiuiduis.⁊ ꝑpoſteriꝰ generiby ⁊ ſpẽby. nõ emĩ dõ aut aĩalcurrit ni ſiqꝛ ſoꝛtes vel plato currit. Pꝛopꝛiũ aũtpᷣ⸗ mouenit ſpeizp ſpẽm ↄuenit indiuiduis ¶ Itẽ genꝰdintia ſpẽs ꝓpꝛiũ eqᷓlr pticipan tur ab oĩb de qbo pᷣdicat. gccñs ponõ· ſed ſuſcipit intenſionẽ? remiſſionẽ. Jiem ge nus dintia ſpẽs zpꝛiũ vniuocepᷣdicant᷑. ac⸗ cidẽs aũt nõ pᷣdicat᷑ vniuoce ßʒ denoiĩatiue Pꝛedicari aũt vniuoceeſt pᷣdicari ſᷣm vnñ nomen ⁊ rõnẽ vnã ßᷣmn illud nomẽ ſumptgʒ vthõm vnñ nomẽ pᷣdicat de ſoꝛte⁊ plato⸗ ne. vt ſoꝛtes eſt hõplato eſt hõ.⁊ rõ eiꝰm ilud nomẽeſt vna · vt aĩal rõnale moꝛtalex ob hens nõ põt eſſegenꝰ qꝛk̃m ynũ no⸗ men pᷣdicat nõt Eᷣm vnã rõnẽ· Rõem̃enij Fᷣm ꝙ ðᷣꝛ de ſba eſtens ꝑ ſe· ᷣm gůt ꝙ ðꝛ de alijs nouẽ pᷣdicamentis eſt ens in alio ⁊ ſic pᷣdicat᷑ vᷣm diuerſas rões. ⁊ ideo nõ pꝛedi cat vniuoceſʒ potius equiuoce 1 —— —— ac ——— — —„„.———————* e—————.—— ——————— 2 8 B k. t„— 5.—. 4——.——— 3 — Pꝛedicariaũtequiuoceeſtdicari vno no/ mine⁊ rõniby diuerſis ᷣm illud nomẽ ſum ptis vtcanis vno noiepᷣdicat᷑ de cnelatra pili ſidere celeſt⁊ piſce marino. õ aũtᷣm ilud nomẽ rõ eſt cadẽ oĩbus ſed alia ⁊ alia. Denoiatiua dicunt᷑ quecunq;ab aliquo ſo lo caſu ſunt differentia ⁊ fm illud nomẽ ha bentapellatõem.vt a grãmatica grãmati⸗ cus.a foꝛtitudine foꝛtis. Vndegrãmatica ⁊ foꝛtis pꝛed icant᷑ denominatiue.⁊ ergo ac cidens denominatiue dici pꝛedicare. Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit in ſpẽãli de quini; pᷣdica piliby⁊ abſolute. hic ↄñ deterĩat de his cõpatiue cð⸗ ꝑando ipa inter ſe fm ↄuenientiã ⁊ dintiaʒ ipᷣoꝛum Pꝛus em̃ habet vnũqðᷣq; cognoſci km ſe qᷓ; ꝑ reſpe⸗ ñ ad aliud.⁊ qꝛ ↄueniẽtia eit vt habitus. dẽna ÿo vt pꝛiuatio · Idꝰo anteqᷓ; iß̃e cõparet m dinti oſten dit Zuementiã eꝝ · Dicens ꝙ õmuneeſt oib qͥn, qʒ; pᷣdicabilibns de plibus pᷣdicari. Etratio eſt qꝛ ẽ de rõne pdicabilis in cõᷣmuni ſcʒ pᷣduari de multis. Ideo in P omia pᷣdicabilia ↄuenit ſed ad videndũ de differentijs eoꝝ · ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ genꝰdiffert ab oĩibus alyjs in gñ̃ali in hoc qð pᷣdicat de plibꝰ qᷓ; qðᷣcunq; alioꝝ · Et eriã qꝛ genꝰelt pꝛincipiũ alioꝝ pᷣ⸗ dicabiliũ. E tem̃ pꝛineipiũ dĩntiaꝝ que inehoant᷑ in ptãte generis ⁊ exi ſpẽꝝ que ſub ip̃o ſunt. Et qꝛ pꝛo pꝛiũ cauſat᷑ a ſpecie. accñ̃s vo ãb indiuiduis quoĩꝛuʒ ßenꝰeſt pꝛincipiũꝓpꝛ⁊ accidentis. Er ſic eſt pꝛincipi um alioꝝ pᷣdicabiliũ qð nulli alioꝝ cõurnit. Sed in ſpetiali genꝰ pꝛimo differta dĩna.qꝛ genus ſe habet vt determinabile. dãna po vt deteminãs. Scðo dit terũt a ſpecie · qꝛ genꝰpᷣdicat de plur by dĩntibꝰ ſpecie· Wpẽs vo lolũ de differẽtib numero · ſcʒ ð indiuidu is. Tercio d/ffert a ꝓpꝛio. qꝛ genꝰnð pᷣdicat᷑ ↄuertbi⸗ liter· ꝓꝛiũ do duertibiliter. Duarto o ab axciden⸗ te diſert genꝰqꝛ genp̃dicat᷑ eſſen tal. Accidens au tẽ accidentałr pᷣdicat᷑. q¶ Sciendũ ſcðo ꝙ dẽntiaĩ e⸗ nerali differt ab oĩbus alis pᷣdicabilibus ꝑ hoc qð eſt diuiſtua genens ⁊ facit diffenre eſlentia qð nul⸗ lialoꝝ cõuenit · ſed in ſpeciali pꝛimo differt a enere ꝑ pocqð ipᷣa pᷣdicat᷑ in eo quog quale eſt · qꝛ dicit eẽn tiam rei ꝑ modũ qualitatis. Nenus vᷣo pᷣdicgr̃ in eo ** quod dd elt. q dicit ſſentiã rei ꝑmodũ ubſtanrie⸗ ⁊ ꝑ hoe etiã differt dintia a ſed ſchodiffert rio ⁊ a ſpecie. qꝛ ipᷣa pᷣdicat de mutris ſpẽbus. ſed ſpecies ⁊ꝓpꝛiũ ſolũ pᷣdicant᷑ de indiuiduis vnſpeci ei ⁊; intelligendũ eſt de dĩntia genenca. ⁊ nõ de dif ferentia ſpecifica. Tercio differj ab agcidente.&d⸗ dens ſuſcipit magis ⁊ minꝰ. ĩ ĩna vo nõ eoꝙ eẽihi us cõſiſtit in indiuiſibilicũ ſit vlui macſpẽi qͥ eſt ſp in aliqᷓ deteriato gradu entis ¶ Pciendũ eſt tercio ꝙ ipẽs in gůali differt ab alijs ꝑhᷣꝙ ipa tubijci reſpe⸗ eiu alioꝝ pᷣdicabiliũ ſcʒ generi⁊ dine ßm pᷣdicatõem accñtalẽ· Et nlli alioꝝ cõuenit ſʒ n ſpẽali pꝛio dif⸗ ſert a gñe· qꝛ genꝰtinet oc̃s ſpecies ſub ſe eo ꝙ eſt to tů vle reſpectu ſuaꝝ ſpecieꝝ· ſed ſpecies nõ rinet ges nus qꝛ ꝑs nõ ↄtinet ſuũ totũ. Scðo differt a drnria dintys ſit vna df̃na.ſʒ ex plib ſpẽb non fit vna tercia ipẽs · qꝛ eꝝ duob ennh cõplet exñtib⸗ — Secundus in actu nõ poteſt fieri vnñ terciũ. Due añt ſyĩ ſite tia cõpleta in actu · Tercio differt aꝓꝛio qꝛ ſpẽs nas turał pꝛioꝛ eſtꝓpꝛio ci ſit cã eiꝰ.⁊ cã naturalr pᷣcedit ſuñ effertũ. Jteʒ diffiões ſpeciei ⁊ꝙpꝛij drnt yt pꝛius patuit. iõ ſpẽs differt aꝓpꝛio. Mſro differt ab accte. qꝛ ſpeces naturalr pꝛior eſtaccñte⁊ etiã pᷣdicar in eo ꝙ qd eſt. Iccñs o in eo ꝙq̃te Sciendũ quarto⸗ ꝙꝓpꝛñ differt ab oĩbus alijs pᷣdicabiliv in gñali. qt pᷣdicat᷑ ↄuerſim.qð nulli alioꝝ ↄuenit ßʒ in ſpeãli pꝛꝛ mo differt a gñe ſpecie ⁊ dr̃ntia ꝑ df̃ntias pꝛius po⸗ ſitas aſſiqndo dr̃nas alioꝝ pᷣdicabiliũ a ꝓpꝛio. Scðᷣ differt ab aucñte qꝛꝓpꝛiũ de vna ſola ſperie pᷣdicat eo ꝙ dſequitppꝛia pꝛincipia ſpeciei· Iccidens vo de płi bus. Iteʒ ꝓpiñ pꝛimo ineit ſperiei ⁊ ꝑ ſpecieʒ indiuſ duis· Iccidens primo ineſt indiuiduis ⁊ poſterꝰ i ſpecieb eo qꝙ fluit a peincips indidui. Ex quo 6 ptʒ quõ accidens diffut in ſpeciali ab oĩb alijs p cabiliby qʒ poſite ſũt dr̃ntie alioꝝ ab ipᷣo tñ in gñali diffett duptt abalijs. Pꝛimo quia accidens luſcipit magis ⁊ minꝰalia vᷣo nõ ſed equalr ꝑticipan a ſu⸗ s inferoꝛi. Scðo qʒ alia pᷣdicant᷑ vniuoce.accidẽs Fo denoiatiue. Et ad declaratõeʒ huiꝰdf̃ne diffinle vniuoct pᷣdicari equiuioce ⁊ denoĩatiue. Vnde pdi⸗ cari vniuote eſt pᷣdicari vno noie ⁊ vna rõne de můl tis. vt homo pᷣdicat vno noie ⁊ vna ratõne de ſoꝛte⁊ platone. Pꝛedicari equiuoce eſt pᷣdicari vno nomie diuerſis rõnib vt hõ pꝛedicat᷑ de homi⸗ viuo ⁊ m tuo Sʒ densĩaine eſt pꝛedicare vno noie tm̃. ⁊ non rõnevt albũ pᷣdicat᷑ denoiatiue de ſoꝛte ⁊ platõe vno ncie ßʒ nõ vna rõne· Kõtra pᷣdicta aui᷑ pꝛimo ſic. genus nõ differt ab alijs pᷣdicabilibꝰ ꝑ ðᷣ in quo cõᷣuenit cũ iplis Jed ↄuenit cũ ipſis in hocqð eſt de plunby pᷣdicari ergo nõ difert ab alijs ꝑ hoc qð pꝛe⸗ dica deplibus. Scðo ſic· om̃e ſupius actu ⁊ ii⸗ ellectu in ſuo inferioꝛ ↄtinet᷑.ſʒ ſpecies eſt intenꝰ.er⸗ go continet ſuumgenꝰ.ᷓ male ðꝛ ꝙ genus continet ſpeces ⁊ nõ ↄtinetabeis. Tercio ſit. Ex duobus entibus exñtibus in actu nõ poteſt fieri vnũ tercium ß due dr̃ntie ſũt duo entia in dcri·Jex duab differẽ tijs nõ poteſt fier vna alia differentia/ Munarto ſic on eſſe in ſubiecto eitꝓpnũ ſubſtãtie ⁊ tñpᷣdicade multis ſpecieb ſcʒ de oibus ſpecieb iubſtantie.erg pꝛiũ nõ pꝛedica de vna lola ſpecie.j Quinto ſie D̃e vłe deberpᷣdicari vniuoce de niultis ſed ac dens eſt vnñ vniuerſale ergo pᷣdicat᷑ vniuoce ⁊ nõ dẽ noiatiue. Ad pꝛimů dicit ꝙ de plurib.vno mo⸗ do atcipit abfolute ⁊ politiuevt tm̃ valet ſicut de mt tis.⁊ hoc modogenus conuenit cũ alijs ꝑ hoc quod pꝛedicat de pluribus vel ð mltis. Zlio modo capit᷑ compatiue ⁊ ſic differt ab alijs ꝑ hoc quedpᷣdicatur de piurbus qᷓ alia pᷣdicabilia. Ide⸗ nõ eſt iem in quo genus coyuenit cum alijs in quo dilffer abalys Id ſecundũ dict᷑ ꝙ licet ſperies contmeat genns ſicut totũ eſſennale ſuas ꝑtes vel ſicut inferꝰſuũ ſu⸗ penus ¶cʒjquo ad ꝑtem poteſtatis eius mon tamen ſicut totum vniuetſale ſuas ꝑtes ſie quod contineas genus Pm totam poteſtatem ⁊ cõmuniratem eius. Id tercũ diu ꝙ licet ex duoby entibus eriſtenti⸗ blisin acu inqᷓtum entia ſunt in actu nõ fiat ynum terciũ tñ qᷓ;tũ vnñ eſt iu porentia ad alterũ ex duob entibuls in actn poteſt fieri vnũ teriũ Wodo dua; „ 6 aßila—— n— nutæc E Kabil 65 9 NM 64 ep ta cvi vt* E ahMle v* ß ſe S 4„ E E v* 7 cies ſub genere ⁊ ſupꝛa indiui 5„ 8.„ E— — R oihbile—— ſe Tractatus mñ dintiaꝝ vna poteſt ſe habere in potẽtia reſpectu al rerius.ꝑ hoc ꝙ differentia ſuꝑioꝛ ↄſtituit vnñ genꝰ ð eſt diſtinguibile⁊ determinabile ꝑ differentã in ferioꝛẽ· Non tamẽ eſt intelligendũ ꝙ dĩntia inqᷓ;tum hmõieſt ⁊ inq;tũ eſt vltimꝰactus ſpẽi ſit in potentia ad aliũ ſpẽm. Sed inqᷓtũ ſe pʒ viactꝰconfuſus ſpe⸗ ciei infenoꝛis ⁊ eſt conititutiua generis illiꝰ peciei. Id quarũ dici. ꝙ ſigpꝛiũ capit᷑cõier ꝓ om̃ pꝛo pꝛio generis vei ſpẽi ſic poteſt pᷣdicari de multis ſpe ⸗ rieb·qꝛ ꝓpꝛiũ generis pᷣdicat᷑ de ipſo vt eſt in multis ſpecieb. jed qꝛ tale cõe eſt in multis ſpẽbo iqeo non habet nomẽ ꝓpꝛij ſimpłr ſed accidẽtis cõis. Sʒ ſica⸗ pi ſolũ ꝓpꝛio ſpẽi ſpecilaſſime.vt hit capit᷑ð vna ſo la ſpecie pᷣdica᷑. d qnt ðꝛ. ꝙ ſi capiat᷑ vniuoce p̃ dicari generatt ꝓ om̃i ilio qð ym vnñ ſignificatũ pꝛe dicat᷑ de multis. ſi oñ̃e vle debet pdicari de multis vniuoce. Et hoc modo accidens vniuoce pᷣdicat᷑ qqa accidens dicit totũ eſſe keridentale ſui ſubiecti.ſed ſi Apiat᷑ vniuog pᷣdicari ſpecialr pꝛopᷣdicari vno noie ⁊ vna rõne eſſenriali de jubiecto. ic accidens nõ pꝛe⸗ dicat᷑ vniuoce nec requirit hoc ad eſſe vlis hoc modo yniuote pꝛedicgxi de multis. Et hec de ſchotractatu. S ¶Eercius tractatus D cognoſcendũ pꝛedicamẽ⸗ taquedam ſuntneceſſario p „ mittenda ſinequoꝝ cogniti one nequaqᷓ; poteſt haberi cognitio pᷣdicamentoruzʒ.et „ ideo diſtinguimus cũ areſtoteletriplicẽ mo dů pꝛedicandi.¶ Koꝝ que pꝛedicant᷑.· que dam ſunt vniuoca quedũ equiuoca quedã denominatiua. S6 zyme 10) 13 Fſte eſt tercius tracratus pᷣdicamentoꝝ magiſtri Pein by. In qᷓ poſtqᷓ; in pᷣcedenti determinauit de dicibili incõplexo ſcʒ in rõne vłis pᷣdicabilis. Hic cõ equenter determinat de dicibili incõplexo ſub ratiõe oꝛdinabilis in gñe hᷣm ſub ⁊ ſup. Cuꝰoꝛdinis rõæſt qꝛ oꝛdinatio ßᷣm ſub ⁊ ſu eſt oꝛdiatio in recta linea pᷣdicamentali.in qua genꝰoꝛdinat ſupꝛa ſpeciẽ ⁊ ſpe⸗ wra Indiuidua.⁊ ſic de alijs. Et gꝛtalis oꝛdin ario fit fm rõnes vniuerſaliũ ⁊ pdica⸗ biliũ · Ideo opoꝛtuit pꝛimo determinare de dicibilib incõplexis qᷓ;tũ ad rõnes vniuerſaliũ qᷓ; ðm rões oꝛ⸗ dinabiliũ in genere fm ſubł⁊ ſupꝛa qð fit in iſto tra⸗ ctatu. qꝛ oꝛdinare neſcit qͥ rões oꝛ di abiliũ ignoꝛat· et intitulat iſte liber.liber pᷣdicamentoꝝ.qꝛ inter dicibi⸗ lia inc õplexa pᷣdicamenta ſũt pꝛincipalioꝛa. ⁊ a pꝛin⸗ tipalioꝛi ꝑte ſubiecti ſepe fit denoĩatio ſcientie. Ideò ↄuenienter denoiat᷑ iſte liber a pꝛedicamẽts.i Pci endũ ẽpꝛio ꝙ pdicamẽta que ſůt gña gñ̃aliſſima du⸗ plicter conſiderant᷑. Ano modo inqᷓ;tũ ſunt pꝛima hꝛincipia foꝛmalia diuerſitatis reꝝ.⁊ hoc modo de ip ſis non poteit aliquid deneht e de ip̃is ſub taii ratõne eſt ſcientia ſed ſolũ intellectus. Alio modo cõ iderant ꝑ reductionẽ ad aliqð cõe.Et hoc duplicit Vno inctũ reducunt᷑ad eus ⁊ ſunt ꝑtes entis.Et hoc modo conſideratde ipis in mechaphiſica que cõ rũ ſuffictẽtia ptʒ ꝙ om̃e antep̃di nõ cõſiderat res abſolute. ſed inqᷓ;tũ reierunt ad ra⸗ tionẽ dicbilis ⁊ pꝛedicabilis vt in ipis aliqua ſcðe intentionis fundant᷑. ¶ Bciendi ſcðᷣo.ꝙ huiꝰtracta tus ſubiecrũ rſt ens dieibile incomplexũ oꝛdinabile in genere fm ſub ⁊ ſupꝛa ꝓut ſtat ſub voce talẽ oꝛdi nẽ ſignificante. Picit᷑ em̃ dicibile eoꝙ ſol hic conſi derant res vt referunt᷑ ad dici.Et dicit incõplexũ ad differentiã ſubiecti pꝛimi tractarus qð eſt dicbilecõ plexũ ſcʒ enũriatio¶E dici oꝛdinabile in genere ad rye p dãntiõ ſubiecti libꝛi pᷣdicabilii qʒ eit dicibile incom plexũ ſnb rõne vlis.⁊ nõ ſub rõne oꝛdinabilis in gez nere. Et nõ eſt pdicamenrũ ſubiectũ humtractaiꝰ qᷓ uis ſit pꝛincipaiioꝛ ꝑs erꝰ.qꝛ nõ omiĩa hic ↄſiderata pꝛincipaliter ↄſiderant᷑ ſub rõne pᷣdicamenti ſed ſub rõne diubilis incõpleri oꝛdinabilis in genere. Etꝑ hoc ptʒue ſit cauſa materialis hutractatus Sud lectũ eĩ attributõis ⁊ materia cinca quã idẽſunt ſiẽ dictũ eſt pꝛius. Et ꝑhocetiã habet᷑cauſa finalis qꝛ finis intrjnſecus hutractarꝰeſt ꝑfecta cognitio ſʒi lubiecti ſiẽ in alhs ſerentis ſpeculatiuis finis intrin lecus eſt ꝑfecta cognitio jui ſubiecti attributõis. Sʒ finis extrinſecus eſt ꝑfecta cognitio enũciatõnis que fit ex dicibiliby incõpiexis ⁊ etiã argu mentatõis ⁊ ge generalr acquiſitio oĩm ſcientiarũ. Cauſa aũt forma lis eſt modue ꝓcœdendiqᷓ eſt diff nitiuꝰdiuiſiꝰpꝛoʒ batiuus ⁊ exemploꝝ poſitiuꝰ. Foꝛms o tructatus eſt diniſio erꝑ qapitula ⁊ capituloꝝ ꝑ ꝑtes. Vñ hut lus tractatus ſũt t̃ tres ꝑtes pꝛincipales In pꝛima tradunt᷑ antepꝛedicamẽra. In ſcda pꝛedicamẽta. Et in terciã poſtpdicamenta.¶ Igendũ terciog Anz tepꝛedicamentũ eſt documentũ pᷣcedens ſpeciulẽ der⸗ minatõnem pᷣdicamentoꝝ ĩmediate oꝛdinatũ ad co hnitionẽ eoꝝ habendã. Dic imediate oꝛdinatũ ad tognitionẽ eoꝝ habendã.qꝛ ʒ diffinitões pᷣdicabiliũ Se onn M — — c L- valeãt ad cognitõeʒ pᷣmẽtoꝝ tũ nõ oꝛdiant᷑ imedia ſpecie ſcʒ tres diffòes due diuiſiões⁊ due ñgle. Mua cẽtia iqamentũ valet ad co gnitionẽ pᷣdicamentoꝝ habenoã valet ad cognoſcẽ dñ ↄuenientiã yel dĩnam vel oꝛdinẽ. Si pꝛimũ hoc eſt triplt. vel valet ad cognoſcendũ reductõneʒ pᷣdica mentoꝝ in iuũ cõe equiuocũ qð eſt ens ⁊ ſic eit diffi nitio equiuocoꝝ vel valet ad cognoſcendũ reductõeʒ diabiliũ vniꝰgeneris ad ſuũ genꝰgñaliſimũ ⁊ ſic eſi diffinitio vniuocoꝝ vei valet ad cognoſcendũ ueni entiã ⁊ reductõᷣem oĩm pᷣdicamentoꝝ accidentis in ſuũ ſubieerũ qð eſt ſubſtantia de qua dicunt᷑denoĩa tiue ⁊ ſic eſt djffinitio denoĩatiuoꝝ.ſi valet ad cogno ſcendũ dam etputrwe eore dẽntiã eoꝝ que po nunt᷑ in gñe ab alijs. ſic eſt pꝛia diuiſio. vel docʒ dif⸗ ferentiã eoꝝ que ponuut᷑ in diuerſis generibo.⁊ ſic eſt diuiſio ſcða. Si valet ad cognoſcendũ oꝛdinẽ dicibi liũ. in recta linea pᷣdicamentali hoc eſt dupir.vel hoc eſt reſpectu vnꝰcooꝛdinatõis. ⁊ ſic eſt pꝛima regula- veldiuerſaꝝ ſic eſt ſcha regula · Et iſta antep̃ditamẽ ta pᷣmittenda ſunt aute verd pᷣdicamenta.qꝛ ſine eo⸗ thaph r coguitõe nõ põt hẽi rognitio pᷣdicamentoꝝ¶ Sci ſiderat ens inqᷓ;tum ens · Ilioinqᷓ;ᷓrũ nedutunt ad dicibile incomplexum oꝛdinabile in genere bm ſub ⁊ endũ qᷓrto. ꝙ ad cognoſcendũ antep̃dicamẽpta autoꝛ ponit vnd dikiſionẽ modoꝝ pᷣdicandi ſi que . ½ 2 1 3 e ad coñ̃ſcẽdũ pa p̃nta. ʒ ad coh̃ſcẽð vłia Et ſria antep̃nta in gñe diffinitio diſioꝛ reglaEt ſeprẽ in ö * —21 pedican᷑ quedi ſunt equiuoca. quedã ſuſt vniuo⸗ ca quedã denoĩatiua · Luiꝰdiuiſiõis rõ eſt. qꝛ omne qð pᷣdicat. vel pᷣdicat᷑ tanqᷓ; mltavel tunqᷓ; vnũ ſi pꝛi mũ ſic eſt equ iuocũ.ſi ſchm h eſt dup̃łt· q vei pᷣdica⸗ tur noĩe t.⁊ ſic eſt denoĩatim vdl noĩe⁊ rõne ſimł. ⁊ ſic eſt vniuocũ. t de his tnby yidebitin ſpẽali.et eſt ula diuiſio analogiin ſua analogata qꝛ ꝑ pꝛiꝰðꝛ de vniuoca pᷣdicatõne ſcðo de denoĩatiua ʒtercio de equoca. õtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſie. Om̃e id ð 3 eſt ſcientia dedet hãe pꝛincipia tz que cognoſcit᷑ß pᷣ dicamẽta nõ hñt pꝛincipia ꝑq̃ coh̃ſcunt᷑ qᷓde ipſis nõ ptʒ qꝛ ſũt pꝛma reꝝ pꝛincipia. Scdo ſic. Logica nõ habet ↄſiderare de reb realii Pus cñ logica ſit ſciẽtia rõnis ⁊ nõ realis.ſj pᷣdicamẽ ta ſũt res reaies ðj male hic deteriat᷑ deᷣis · er⸗ cio ſic. Pꝛima pꝛincipia ſunt ſimplr ꝑ ſe nota ⁊3 nos · ſy pᷣdicamenta ſũtipꝛima pꝛincipia qᷓ ſũt ꝑ ſe no ra ⁊ quo ad nos ꝗj ad cognoſcendũ pᷣdicàmenta non ſunt aliq̃ neceſſaria pᷣmittenda. ¶ Quarto ſic In li bꝛo pᷣdicabilũ dereriat᷑ ſuffuienter de modis pᷣdicun di. ʒin hoc tractatu nõ dehet determiari de pjs ere hic malę diſtinguit triplicẽ mod j pᷣdicandi. uĩ vo decdir diuiſiõis coincidũt.ergo diuiſio eſtin ſufficiens. Añs ptʒ · qꝛ hõ vniuoce pᷣdicat᷑ de ſoꝛte et platone· ⁊ equiuoce de hoĩe viuo ⁊ moꝛtuo· ⁊ ſic ideʒ eſt vniuocũ ⁊ equiuocũ. ¶ Zdipꝛimũſꝛ ꝙ kʒ pᷣdica⸗ menta nõ habeãt pꝛincipla foꝛmaliaſt vniuoca eoꝙ ſt pꝛimaitñ habẽt principio effectiua ⁊ analoga· io de ipſis vt reducunt᷑ ad vnñ cõe põt eſſe ſcẽtia ꝑtłia pꝛncipia · E ſchm ðꝛ ꝙ licet logicus nõ ↄſideret e reb ßᷣm ſe acceptis.tñ ↄlideyat ð rebꝰ vr ant lub intentõib pꝛimis vl ſchis ex qͥb fiũt argu mentatões. Ideo in logica ↄuenient᷑ determinat᷑ de ipſis pᷣdicamentis. y/Ad terciũ ðꝛ ꝙ k pꝛima pꝛin⸗ cipia cõplera ſint ꝑ ſe notaſimpłr ⁊ qᷓ ad nos · vt omn ne totũ eſt magis ſua ꝑte. Nõ tñ pꝛima pꝛincipia ĩcõ plexa.ſůtem̃ tali nobis difficillima ad rognoſcẽduʒ ſicut ſunt decẽ pᷣdicamẽta. Ideo antepᷣdicamenta ne ceſſario ſunt pᷣmittẽda · ¶ Id quarti ðꝛ ꝙ lʒ in hot tructatu nõ debeat deterininari de modis pᷣdicandi. quinq; pᷣdicabiliũ in ſpẽali tñ põt de ipis determina riinlgñali ad oñdendũ quõ geuꝰpᷣducct᷑ de ſuis infeii dꝛiby.⁊ actidenta de pꝛima iha. ¶ Iid qnrũ ðᷣꝛ. ꝙ k bõſput actipit᷑ oibus ſignificatis erꝰpᷣdicet equiuo⸗ ce.tñ put accipit᷑ ꝓ vnd tin frato pᷣdicatvniuoce · Iðo nẽõ el vnluocũ ⁊ cquiuocũ fm cundẽ accceprõem e ſed im diuerſas rões eij ẽa nõ ꝙingiqũh. N iuogvieüint quoilü iomẽ kðerð ſbe ßm illud nomẽeſt di We rſa. vt aial ßcat aial veꝝ ⁊ pichz. ⁊ nomẽ ſolũ eis ẽ cõe.⁊ ᷣm illð nomẽiðõ ſbe eſt diuerſa Diciꝰem̃ de leõe pictoĩ ꝑiete. Ec ve terribile aĩal⁊ de leõe viuo idẽ diciꝰcquo re.de ſtatuis regũ dicłꝰ. ſti ſůttales reges ⁊de his qui adhucregnant dicimꝰ Iſti ſũt fales reges ſumedo nomẽregis equoce. Poliq; autoꝛ pᷣmiſit diuiſionẽ dicibiliũ ꝑ vniuo⸗ ra t equiuoca ⁊ denoĩatiua. hic ↄñr ponit diffõnes mẽbꝛoꝝ · Et primo diffinitõeʒ equocoꝝ Cutꝰrõ ẽ q glavalet ad ognoſtendũ reduetðem pᷣdicamẽꝛuʒ ad vnũ cõe qð eſt ens qð ðꝛ equiuoce de ipſis. Et diffinisio valet ad cognoſcendũ reductionẽ oĩm dici⸗ biiũ eiuſdẽgñis in ſuũ genꝰ ñaliſſunũ. Et diffini⸗ tio denoĩatiuoꝝ valet ad cognoſcẽdũ reductionẽ pᷣdi camentoꝝacqjdentiũ ad ſubſtantiq de qua dicunt᷑ de nomiatiue. Et qꝛ reductio oĩm pᷣdicamẽtoꝝ ad ens pioꝛ eſt aljs · Ideo ↄueniẽter diffinitio equiuoco?i heedit alias.⁊ qꝛ reductio dicibiliũ ad ſiũ genꝰpꝛece dit rductõem accidentiũ ad ſpam. Ideo diffinitio vniuocoꝝ pᷣcedit diffi nitõneʒ denoĩãtiuoꝝ. Ideo ſit ponit᷑ diffinitio equiuocon. Equiuoca dicunt᷑ ⁊c̃.vt jupꝛa. In qua diffõe ponit dicunt᷑.i.ſũt dicibilia ad erplicandũ genꝰdiffiniti. qð ẽ dicibile ⁊ nõ ponit ſũt qʒ kic nõ ↄꝓſiderant᷑pᷣdiramẽta inqᷓ;tũ ſunt entia ſ inqᷓ;tũ dicibilia luckt totũ reſiduũ ponit᷑ ad dintiã vniuocoꝝ ⁊ denoiatiuoꝝ qꝛvniuoca nõ hñt ſolũ no⸗ mẽ cõe.ſʒ cũ hoc rõnẽ · Menoĩatius vᷣo non pᷣdicant᷑ ßm rõnem. Bciendũ eſt pꝛimo.ꝙ duplicia ſũt eqͥ⸗ uoca ſcʒ equiuoca equiuocata · ⁊ equiuoca equiuocã tia. Equulocũ equiuocans eſtynũ nomẽ diuerſis rõ niby pia heãs ſicit h nomẽ aial diuerſis rõnib fcat nial viuũ ⁊ aĩal depictũ. Sed equoca equiuocata ſt diuerſe res diuerſis rõby ꝑ vnũ nomẽ impoꝛtate ſii aĩalwiuũ ⁊ aĩal depicũ. Hec aũt diffõ foluʒ dat de equoc equocatis.⁊ nõ de equiuoc; equocgntib. a equiuoca equocata ſolũ habẽt nomẽ cõe. Et R hant diffinitionẽ põt bãi diffinitio eqͥuoci equiuocanti · qt ſicut equoca equorata ſũt diuerſe res ha bẽtes vnu nomẽ ⁊ diuerſas rõnes. Ita equocũ equiuocans eſt nomẽ cõe diuerſis rõnibꝰ pła ßᷣcãs·⁊ qꝛ equoca equi udcata ſũt ples res ꝑ vnũ nomẽ ßeate. Ideo ðᷣꝛ a 5 ſignandũ ilã plaluutẽ diffiniunt in plaii numero. Sciendũ ſcʒᷣo.ꝙ adhuc duplex eit ecuocũ equo⸗ cans ⁊ ſiłt equiuocũ equocatũ ſcʒ eqͥuocii a caſu ⁊ed uocñ a ↄſilio qð ðꝛ analogũ. Vñ eqͥuota a caſu fũt illa qᷓ ſcant ꝑ idẽ nomẽ cõe diuerſis rõnib ſimptr ñ habentiby odinẽ inter ſe nec aliqð pꝛincipiũ nec finẽ 2 dicunt᷑ a caſu.qꝛ caſuałr acciditqꝙ idẽ nomẽ impoꝰ nir̃u eandũ pta ⁊ dĩnta a caſu qꝛ imponẽs ipluʒ ad ßcandũ in ſcða impoſitõe erꝰnõ habuit reſpectuʒ ad pꝛimũ erßcatũ ſʒ a caſu accidit. qʒ tale nomẽ pꝛiꝰ habuit aliud ßcatũ ſẽ equus ßcat idẽ qð equale ⁊eti aʒ beat qðᷣdã aĩal ⁊ imponẽs ipᷣmad vnñũ ßᷣcatũ hcã⸗ dũ nõ habuit reſpectũ ad aliud. Et ꝑ;ᷓ põt diffiniri equocũ equocans a caſuvñ equiuocũ equocans a caſu eſt vnñ nomẽ cõe eque pla hcans · Sʒ equocuʒ equiuocans a ↄſilio ẽ vnũ nomẽ ſm pꝛꝰꝛ poſterius pia hcans ⁊ ðꝛ a ↄſilio qʒ ſẽ in ↄſilio vnꝰlequi dem̃ altertꝰ Ita in tali noĩe attnbuii vna hcatio ꝑ reſpœm̃ ad aliã ſẽ aĩal pꝛimo ßcat aĩal viuũ ⁊ er ↄñti ꝑ ſili⸗ tudinẽ ßat aĩal pictũ Bed equ Alio ſüt res diuerſe m pꝛꝰ⁊ poſterꝰßcte ꝑ idẽ no⸗ mẽ diuerſis rõiby hñtes mñ oꝛdinẽ inter ſe⁊ ad vnuʒ pꝛincipiũ vel finẽ ſiẽ ñ nomẽ ens ðꝛ de ſubſtantia et accidente. ⁊ ſanũ de vꝛina de medicina ⁊ dieta⁊ de vtroq; equuuoco ſgʒ u caſu ⁊ aↄſilio intelligit diffini tio equiuo.⁊c̃· ¶ Sriendũ eſttercio. ꝙ nemẽ cõe dici turdupłi· Nno modo hᷣm vock q̃ cõitas ẽ ad plura hoata. ſicut ſoꝛtes vᷣr nomẽ cõead hñc ſoꝛrẽ⁊ alum. Illiovr nomẽ cõe hin ſuum fcatũ qð eſt cðᷣead pła quluoca equiuocata a . .D equoaa uſ duers fönid inpti aðpnnapi nu dir d nomilm u qtmponis p ndu ꝙ talenny ongd nüfuiß · ᷓmale ðꝛ ꝙ equocã hñt ſolũ nomẽcõe·t ria q iſtis equoc vltra nomẽ eſt rõ cõis. ¶ uarto ic. Lanis latrabilis ⁊ piſcis marinꝰſũt eduoca equi ¶Tractatus ſupoſſtaſit ſigificatũ boĩs tõmune eſt ad oñ̃ia ſuppoſita hoĩs.⁊ ſic nults terminꝰſingularis vᷣꝛcõ̃m cũ ſuũ heatũ ſit diſcretũ. Hic aũt ſumit nomẽ cõe p̃⸗ mop illo qð eſt cõe ßm vocẽ ꝑ reſpectũ ad pta cata ⁊ nõ ſcðᷣo. qu ſi ſie acciꝑer.tůc niłs terminꝰingulatꝭ dicert᷑ equoce de młiis⸗cũ nõ ſit nomẽ cõe cõitateſui ßrati · Vñ equoca eqͥuocata er qᷓ lüt diuerſe res ſũtdi uerſa fcata eiuſdẽ vocis. Iðo hñt nomẽ cõe pꝛimoꝰ. ¶ Sciendũ q̃rro. ꝙ rõ ſube ðᷣꝛ dupłt. Vnop diffõe qãditatiua vere ſbe que eſt ꝑ ſe ⁊ hnð capi᷑p. qꝛ ſic in acc̃rib nõ eẽnt equoca.cĩ nõ habeãt rõnẽ ſhe h. Alio acupitgñafr ꝓ quacũq; diffõe ihali.i. cẽntiali. ̃ aliq̃ mõ explicat eiſentiã rei capicdo ſpaʒ ꝑ eſſetia. ⁊ iſtorõ ſbeequocoꝝ ẽ diuerſa. Cuiꝰrõ ẽ.qꝛ quecun q; hñt diuerſas fodas qͥby ßcant᷑ꝑ vnñ nomẽ ſub di⸗ uerſis ↄceptibo hñt diuerſas diffões ſm tale nomẽ.· ſ equiuoca squocata ſüt diuerſe res.⁊ ᷓ̃m diuerſas foꝛ mas hñt dikerſos ↄceptꝰſpeales dby ßcant᷑ꝑ vnũ no mẽ ⁊ nõ fᷣcantꝑ vnũ ↄceptũ tõem · Iðo fᷣm nomẽ eo rũ rõ ſhe ẽ diuerſa. ¶ Cotra pᷣdictã arguit pꝛimo ſic Canis eſt qðdaʒ eqͥuocũ ad canẽ latrabilẽ piſcẽ mani nũ ⁊ ſydus celeſte ⁊ tñ nõ hʒ vnũ nomẽ cõe. Eũ ip̃ʒ ſit nomẽcõe.qᷓ male ðꝛ ꝙ equoca habẽt nomẽ cõe. Scðoſic. verba ſũt equoca ⁊ tñ in ipᷣis nõ ẽ vnñ homẽ cõe· Tercio ſic. equiuoea a ſilio hñt vnaʒ rõem cõem cõitate ꝓpoꝛtõ is ⁊ analogie⁊ tñ ſũt equo uocata? ſñ ñõ hñt ſolũ nomẽ cõe ſʒ dueniũt in rõne Walicoꝛꝑis aiati⁊ habẽt vnã rõeʒ cõeʒ.ðᷓ inale ðꝛ ꝙ eduoca hſit ſolũ nomẽcõe⁊ ꝛð̃ ſpe fᷣm illud nomẽ eſt duuerſa. Quimnto ſic. vnret ẽ tm̃ vna foꝛma ßʒ ſcœ no ẽ foꝛmia noĩs ⁊ ſic vniꝰnoĩs eſt tm̃ vna heatio⁊ ꝑ ↄñs vnũ ßatũ. ꝗᷓſi eqͥuoca habeãt vnũ nomẽ cõe hit etiũ vnã rõnẽ q̃ fcarꝑ tale nomẽ.¶Ad pꝛimũ ðꝛꝙ k pᷓ nomẽ canis ſit equiuocũ equòchs nõ tñ equiuo cũ equocatũ iã de equiuocis equocatꝭ ſolũ dat᷑hec dif finitio. Ad ᷣm ðᷣꝛ ꝙ ſi nomẽ capiat᷑ foꝛmalrꝓ no mie qð ꝰcat ꝑ modũ ſ ſiue modũ habitus ⁊ qetisvt ẽ ꝑſoĩois diſtincta 5 vᷣbũ ſic in vᷣbis nõ re⸗ pi nomẽ ß ſi capit᷑ gñalr vtẽ nota mẽtis ·iignũ illi qð in mente ↄcipit᷑ ſic vᷣbũ dia nomẽ Ideg diẽ are ſtoteles ·ꝑihermenias. vha ym ſe dic nol ſũt·⁊ ſcðᷣo capit in diffinitõe. Id terciũ ðꝛ ꝙ lʒ equiuo ta a ↄſiſio habeãt rõnẽ q̃em ᷣm modũ nõ tñ ſm reʒ qꝛ vnitas anglogie nõ eſt vnitas ſᷣm xẽ ſʒ fm modiʒ tm̃ · Iðo illa qᷓ hñt vnitatẽpoꝛtõis ſůt ðiuerſa ſᷣm rẽ ⁊ ſimpli. Ad quarrũ ðꝛ ꝙᷓ kʒ canis latrabił⁊ piſc marinꝰ⁊chaheãt vnã rõnẽ ꝓut ↄueniũt in corpe aĩa do nõ rñ vt ↄueniũr in ß nciecanis. Iðo rões eoꝝ ſũ pte m illud nomẽ nõ ſũt diuerſe. ⁊ iõ ðꝛ in diffõne 2 km illud nomẽ? nõ fm nomẽ. Id qntũ ðꝛ ꝙ lʒ hcatio ſit foꝛma accitalis noĩs nõ tñ eſſetialis. Et iõ ſiẽ iuſdẽ reipñt eſſe ples foĩe accñtales· ta vnꝰno⸗ mis pñt eſſe ptes heatões.ʒ foĩa eſſentiał noĩs eſt des bita arricularie ſiue debirꝰmodus pꝛoferendi· Ma quoꝝ nomẽeſt cõe rõ ſubſtãtiefm illud nomẽeſt ea dem vthocnomẽ aialẽcõe homini leokiet boniz ſit rõ ſubſtãtie fᷣm dlud no mẽeſt eadẽ vt homoẽaial. bos eſt aial.⁊ dõ eſt bſtãtia animata ſenſibilis ⁊ bosẽ ſbſtã tia giata ſenſibilis et ſic nomẽeſt cõ̃eeis et rõᷣm ilud nomẽ eſteadẽ. „ bo mo ſm ꝙ eſt aial qᷓ; ubſtantia animata ſenſibilis er ſimiliter bos. — oſtq; autoꝛ poſuit diffinitõeʒ equocoꝝ. Hicrõ⸗ ſequẽter ponit diffõeʒ vniuocoꝝ d· Eniuoca dicunt᷑ ⁊c̃. vlð. In qua diffoe ponit dicunt᷑ iſũt dicbilia loʒ co his diffiniti qðᷣẽ dicihile⁊ nõ ponit᷑ ſũt qꝛb non ↄlderant᷑ vniuoca ſ rõe enti.ß ſub rõe dic bilis Er torũ iilð qð ſequit᷑ poni ad dãnaʒ alioꝝ vtſtatim de⸗ carabit᷑. Et capi᷑ nomẽ generałi ꝓ voce ßᷣcatiun q̃ eſt nota mẽris ⁊ nõ ſyẽalr ꝓurẽ ꝑſoionis diſtincta a ver bo qʒ in vᷣbo repiunt᷑ vniuocu ſicut in noĩe. ¶ Scien dů eſt pꝛimo. ꝙ duplicia ſũt vniuoca.ſcʒ vniuocavnt uocãri ⁊ vnioca vniuocantia vnde vniuocuʒvni uocãs eſt nomẽche fm vnam rõeʒ plib a tnibutuʒ ſen pla ßeans vt h nonẽ aial fᷣm vnñ rõeʒ cõem atti buit᷑ hoĩ ⁊ aſino qͥ feant vniuoce ꝑ ipm. Sed vntuo ca vnuorata ſůt diuerſe res ᷣm rõem cõim ꝑvnum omẽ mpotate. yt hã ⁊ aſinꝰm vnã rõem cõcʒ ims ptaniꝑ h nomẽ aĩal Hic ãt diffinũt vniuocavniuo cara q̃ ſůr ples res⁊ diuerſe ↄtẽte ſb eodẽ noĩe. Ideo ad denotandũ ill płlalitatẽ h diffiniunt vnuca in tiuocis ⁊ diuerſuoc;. Eꝛ mltiuoca ſũt diuerſe voceſ vni rei attrtbute que vocant a grãmatico ſynonima vt enlis muco.gladiꝰ. Fed diuerſiuoca ſit diuerſe voces diuerſis rebus attribute.⁊ de iſtis nõ deteria? 5 ſẽ de vniuocf ⁊ equoc. qꝛ nõ valẽtad coſcũdũ re ductionẽ pᷣdicamentoꝝ in aliqð vnñ pdicamentoꝛi net neteſſario inquirunt᷑ ad inquiſitõeʒ eoꝝ ⁊ ĩ ipſis nõ recuirt᷑ vnñũ nonẽ cõe ied pia noĩa vniuoca nec habent vnũ nomẽ cõe hans ↄceptũ vnũ cõem ĩ quo ↄuenũt. Vniuoca aũt ⁊ equiuoca habẽt vnũ nomẽ cõe. Ideo in diffõlby eoꝝ poni q̃ꝝ nomẽ cheẽ ad dif ferentiã młtiuocoꝝ ⁊ diuerſiuocopꝝ. ¶ Sciendũ ter ꝙ vniuoca dĩnt ah equiuoqq qꝛ equiuocii hʒ pla ßcaẽ ta foꝛmalia.ideo ðꝛ equiuocũ quaſi foꝛmairpla voñ cans· Er lʒ equiuocũ a ↄſilio ex ꝑte rõis noĩs nõ eqjð liter vocet vĩa ſua feata.ſʒ fᷣm pꝛiꝰ⁊ poſtenꝰ.tñ ex ꝑte vocs ſerluſa rõne ſe hʒ equalꝭ ad oĩa fatn ſua. Sʒ vniuocũ habet tm̃ vnũ ßcqtũ foꝛmale ⁊ imediatum. Ideo dicit᷑ vniuocũ quaſi vnñ vocans ſicutaĩal ime diate vocat aĩalitatẽ ⁊ qᷓꝛ vnſuocata cõueniũt in vno ßcuto foꝛmali qð eſt foꝛma cõis ßcuta N nomẽ eqͥuot cũ.⁊ iſta foꝛma cõls haber vnã rõnẽ eſſentialeʒ ðo vniuoca vniuòcata habent eandẽrõnem ſubſtãntie ſumptam fᷣm illud nomen cõe. Idco illa ꝑt cula ra: tio ſubſtantie eſt eadẽ ↄuenient᷑ yomt̃ ad dufferentiã equtuotoꝝ.¶ Sciendũ quarto · ꝙ vninocu ⁊ denoja tiua ſicinter je dãnt.qꝛ vniuoca vniuocata eſſentialt indudũt fcatũ foꝛmale noĩs vniuoci vnuocantis in quo ↄueniunt. Ideo ꝓpꝛia ratio illius ſignificati eſt rõ cõis ⁊ eſſentialis vniuocoꝝ · Ideo vniuocũ nomĩe ⁊ rõne dicit de vniuocatis.ſed denoĩatiue non inciu⸗ dunr foꝛmaliterã eſſentialiter fcatuʒ foꝛmale ip̃iꝰde⸗ vominati ſed accidentalr tĩ. Ideo rõ illrà ignificati fri nihileni aliudeſt „ 8——„—— 5.§u Oew. ſon eſt ratio denojatd vrcñ albñ haica de kole homo eſt denoĩatũ ⁊ albů denoĩatiuũ.⁊ qꝛ homo et equujs inttudant ſolũ accidentalꝭ foꝛmale hcatũ albi qð eſt albedo · Ideo rõ iliꝰſignificati nõ eſt rõ eoꝛuʒ denvĩatiuoꝝ. Et ideo ꝑhanc ꝑticulã ratio ſubſtãtie eſt eadem. ĩnt vniuoca a benoĩatiuis. Et ꝑ hoc pʒ ꝙ iſta diffinitio ſufficienter explicat naturã vniuoceꝝ faciens ipſuʒ d ifferre ab oĩbus alijs. Contra pᷣdi m̃e nomẽ vniuocũ habet t cta arguit᷑ pꝛimo ſic. vnũ hratum ſed vniuoca vniuocata ſunt res diuerſe ⁊ nõ ſunt vnũ ſigmficatũ ergo niuoca vniuocata nð impoꝛtantꝝ idemnomẽ. ebobomo ⁊ aſinꝰſũt vniuoca uniuocata reſpectuĩalis.⁊ tũ ipſoꝝ nõ eſt vna rõ ſubſtantie ſed habent diuerſas diffiniõᷣes cũ — tamen nõ habent eandẽ rõnẽ ſubſtantie cũ ſint acci⸗ dentia:ergo ↄtra diffinitõemvniuocoꝝ. ¶¶ Muarto ſic. equiuocum dicit quaſi equalr plura vocans. ſed animal equałr vocat hoĩem aſinũ ⁊ equũq; ſpecies equałr ↄtinent ſub ſuo genere. ergo maie ponii exem piũ ꝙ aĩal ſit vviuocũ ad hoĩem ⁊ ad equũ·¶Mui to ſic. Rõ aialis ᷣm vnũqðq; aial eſt altera ⁊ altera· vtʒ1· de aĩa ergo male dicii ꝙ homo ⁊ aſinus ↄueni unt in vna rõne aĩalis · ſd pꝛimũ dicit᷑ꝙ ſi vni⸗ koca vniuocata ↄſiderent᷑ fᷣm ſe ⁊ ſuas rõnes foꝛma les ⁊ ꝓpnas eoꝝ ſic nõ fcanꝑ vnñ nomen cõe.ſed ii⸗ gniticant ꝑ noia ſpẽalia.ſed li ↄſiderant᷑ qᷓ;tũ ad na turã cõem vniuocã in qua cõuẽniũt ex ↄſequenti im poꝛtant᷑ ꝑ vnũ nomẽcõe vniuocũ tanqᷓ; rata materi alia eius · ſcʒ noĩs vniuoci, ⁊ illa natura cõis eſt ſuuʒ toꝛmale ⁊ ĩimediatũ vniuoci vniuocantis d ſcðᷣm diut᷑ꝙ ſi homo ⁊ aſinꝰↄſiderent fm ꝓ⸗ ias rõnes eoꝝ ſic habent diuerſas diffõnes ꝓpꝛias ſed ſi ↄſiderent᷑ vt cõueniunt in aĩali ſic bene habent vnã diffinitionẽ cõem que ſumit᷑ ᷣm foꝛmã cõem in qua ↄueniunt. ¶Ad tercium dicir᷑ꝙ ſi capiat᷑ ſub/ ſiantiagpꝛie ꝓ ente ꝑ ſe ſic albedo ⁊ nigredo non ha bent eandẽ rõnem ſubſtantie.ſed ſi capiat᷑ generalit᷑ ꝓ eſſentia ſic capit᷑ in iſta diffõe.ſic bene hñt eandem ſõnem ſubſtantiecõem. V⸗ hoc nomẽ aial ęx conſequenti vocet pla equałr vt ſcʒ plures ſpecies eatas· non tamen pꝛimo ⁊ ĩmediade plura vocat ⁊ equałt.ſʒ m̃ vnũ ꝓꝙꝛmũ fcatũ. Ideo aĩ mal eſt uniuocũ ⁊ nõ equiuocũ. Wñ vniuocũ ex ꝑte voc imnediate pła ßrat. Alit ðꝛqð aĩal equalr vocat hoiem ⁊ equũ ſi comꝑent᷑ in dꝛdine ad aĩmal. Licet alind ꝑ cõparatõem ad le inuicem · qͥntũ dici. ꝙ ſi aĩal ↄſederet fm eſſe qð habet in diuerſis ſpeciebꝰ eius ↄtractũ ꝑ diuerſas dãntias ſic ratio gĩalis ſᷣm vnã qᷓ;q; ſpeciẽ eſt altera ⁊ altera. Bed ſi conſideret aial ᷣm ſimpliceʒ eiꝰ eſſentiam· ſic ſua ratio eſt eadeʒ ⁊ nõ diuerſa ſi accipit᷑ ſua eſſentia ndiſtincte ⁊ uõ diuiſa ꝑ differentias · ideo explichns iplam ſi arcepram eſt eadem ⁊ non diuerſs. Srhdt oaginnelig auctozitas ghlopphi⸗ S Fnominatiua dicũt᷑ qᷓcũc;ah ali 110 — — lo caſu ijnt dꝛñaz m illð not habẽt appellation ẽrt agrãmatica grãmaticꝰ? a foꝛtitudie foꝛtis. dʒůt ſolo ca⸗ differant ſpecie. ergo rõ ſubſtãtie vniuocoꝝ nõ ẽ eadẽ erco ſic. Albedo ⁊ nigredo dicunt᷑ vniuoca et Zid quatrũ dicitꝙ liret ſu idẽ ſola cadẽtia:qᷓẽ ex parte reiet m illð nomẽhabent appellationẽ. Nomẽem̃ de/ noiatm̃ depet cõicare cuʒ noie abſtracto in pꝛincipio ß drfertenfine vt grãmatica rammaticus Stfe ie autoꝛ pofuit diffnitionem vniuocoꝛum ue docet reductionem dicbiliũ in ſuũ geuus gene⸗ raliſſimũ quod dicit᷑ vniuoce de ipſis. Micↄſequen ter pᷣonit diffinitõem denoiĩatiuoꝝꝑ quã cognoſcitur reductio oim pꝛedicamentoꝝ accidentiũ ad pꝛimam ſaʒ de qua pᷣdicant᷑ denoĩaiue. Dicens ꝙdenoĩatia dicunt᷑ quecũq; ⁊c̃.ytõ̃. In qua diffðe ponit᷑ dicunt᷑ i.ſũt dicibiliaꝓut ſcʒ de pꝛima ſha pᷣdicant᷑ loco ge⸗ neris diffiniti vt dictũ ẽ in pᷣcedentibꝰ diffõbo eqͥuo⸗ coꝝ ⁊ vniuocoꝝ. Weinde ponũ falie ꝑtes ad dinam vniuocoꝝ ⁊ denoĩatiuoꝝ qꝛ vniuoca ⁊ equoca nõha bẽt appellatõem ſᷣm ilud nomẽ vłalqð nemẽ abſtra ctũ a qᷓ dĩnt ſolo caſu ſiẽ denoatiua pꝛimo ⁊ꝑ ſe im⸗ poꝛtãt ſua ſta ⁊ nõ ꝑ dependẽtiã ad aliqð alið. Sci endũ ẽ primo.ꝙ ad denoiĩatõeʒ tria requirunt᷑ ſcʒ de noiĩans denoĩatũ⁊ vᷣnoĩgtiuũ. enoians eſt foꝛma accidẽtalis q̃ impoꝛtarꝑ vomẽ abſtractũ · Et ðᷣꝛ deq̃ ſide ſe aliud noĩans qꝛ dat ↄcreto vt pᷣdicet᷑⁊ noĩet ſuũ ſubicctũ · Gʒ denoĩatiuuʒ ẽ accñs ↄcretuʒ qð pᷣ⸗ dicat᷑ de ſuo ſubiecto denoĩatiue vt albũ nigxꝝ. Etðꝛ 5 de alio denoĩatiuuʒ · qꝛẽ denoiatiuuʒ ſhlegi rõ̃ne oꝛme accñtalis q̃ eſt alia a ſubierto ſʒ denoitiũʒ eſt ſubiectuʒ de qͥ accᷣscõcretuʒ pᷣdicat᷑. vt in hac pᷣdicaii one denoĩatiualſoꝛtes ẽ alb albedo fcata ꝑ nomẽ al bus eſi foꝛma denoians · Et illð ↄcretũ albũ ᷓ ðᷣno⸗ minatim.ſoꝛtes vo eſt ſubiectuʒ denoĩatuʒ · ñ ptʒ ꝙ denoĩatim ⁊ ↄcretũ idẽ ſunt ⁊ dencĩans ⁊ abſtra⸗ ctũ idẽ impoꝛtãt ⁊ etiã denoĩatum ⁊ ſu biectus idem impoꝛtãt. ¶ Bcienduzʒ ſcðᷣo.ꝙ ad verã denoĩatõeʒ- tres requruni᷑ ↄditões. Pꝛma ẽ ꝙ foĩa ðᷣnoĩans ſit aliene nature a ſubiecto denoĩato ſic ꝙ nõ ſit de eẽn⸗ tia ſpᷣiecti ſiẽ ẽ genꝰreſpectu ſpẽi.⁊ ꝙ nõ fluat a pꝛinci pijs eẽntialibꝰ eiꝰiẽꝓpriũ. Pefectu cuꝰpᷣdicata eẽn⸗ tialia nõ pᷣdicant᷑ denoĩatiue vera den cĩatõe. Teceĩ nõ ẽ vera denomĩatio hõ ẽ humanꝰvł hõ ẽ riſibilis. Sca ↄditioẽ ꝙ foꝛma denoĩans ßce ᷣm q̃ndaʒ in⸗ herentiã ad ſubiectũ qð fitꝑ nomẽ ↄcretũ qð cadent᷑ adisctiue ßcat foꝛmã accñitalẽ vt inherer juo ſubiecto rõe cuꝰnsia abſtracta denoiatie nõ pꝛedicant᷑ de pa ercia cõditio ẽ qð denoĩatiuũ ⁊ abſtractũ cõuenãt in pꝛincipio voc ⁊ dãant in fine · Pefectu cuiꝰſtudio⸗ ſus nõ ðꝛ. denoiatiue a vᷣtute.qꝛ nõ cõueniũt in ön1 eipio vocꝭ· ¶ Saendũ tercio·ꝙ triplicia ſũt denoĩati ua qdã ſũt km vocẽ tm̃ que hit cõuenientiam in pn cipio ⁊ dẽnaz in fine cũ noĩe abſtracto.⁊ tñ nõ impoꝛ tũt natur alienã a denoĩata? ſit hõ ⁊ humanꝰ dicũ᷑ ab hñanjtate&lia ſãt denoĩaria hᷣm rẽ ti.⁊ nõ m vocẽ in qͥby ſcʒ foda cõcreti natural cõucit cij foĩa ab zMMncri ⁊tñ nõ ẽ cõueniẽtia inpꝛincipio dictõis ⁊ dã? in fine ⁊ ſic ſtudioſus ðᷓꝛ pᷣtute Alia ſt denoĩatiua fm rẽ ⁊ vocẽ ſil· vt ſũt illa qͥbcõ̃ueniũt il letres cõditões pꝛꝰ poſite.ſiẽ albñ ⁊ rigꝝ · que ſũt ve ra denomiatius et ſolũ de illis da pñs diffinitio de noĩatiuoꝝ qᷓ quidẽ in płali diffiniunt᷑ ad de norõdũ mltitudinẽ fĩaꝝ gecidentatiũ a qͥdy denomiat᷑ ſuba⸗ à 3 . —————— — W naiq i bwinit law ſi nõ ſtdc .n ſustipn eluu udinn i vn deciute hri mavl hö inis ias ſert jm qndnn 5 tq; nöcu aditnbrue ſn * 4c t ¶ Sciendũ qrto· ꝙ denoĩatiunʒ ⁊denoĩans ſiue ch cretũ ⁊ abſtractũ duplt ↄueniũt⁊ dupłr dint ꝛio 2uemũt in fe hcata. qꝛ hcãt eandẽ foiaʒ eſſentiatr ſiẽ Abedo ⁊ albũ pcãr foꝛmã albedis. Aibũ em̃ vt dicit. JuarbearEcho ↄuenicipun cipio dictõis vt albedo⁊ albũ illa conuen ientia in pꝛĩ cipio dicõts fcat ↄuenientiũ eoꝝ in pꝛincipali ſcato. — qq̃ nõ ↄueniãt in pꝛicipio dicrõis nõ idẽ feant.ſicut albũ ⁊ dulcedo. Pʒ dint. pꝛimo in mõ ſeãdi.⁊ ĩ mõ hcãdi.qꝛ crrũ heat foꝛmã cũ cadẽtia ⁊ inherẽtia ad ubiectũ · Ideo ðe qᷓ ſił ↄœmẽs ſoꝛmã ⁊ ſubiectũ eꝰ ſiẽ alb cat albedinẽ inberentẽ ſubierto.ſ; abſtractus krat foꝛmãfn ſe ⁊ ſine inherẽtia ſine cadẽtia ad ſub iectũ ⁊ at ſubſtãtiue ⁊ ꝑ modũ ꝑ fe ſtãtis.⁊ inde ðᷣꝛ abſtractũ qᷓ ab alio tractũ. qꝛ ᷣm nodũ eßeãdi eat foẽaʒ cũ pᷣciſione ſbeti deſiſndo ip̃nʒ eſſentiã vl foꝛaz ſine Iheto. Er indeẽ ꝙ nõ pt verikicàri vel pᷣdicari de ſuo[pᷣon Scðo differũt in iinali termĩtõe voc·⁊ iſta dinn ßeat dintiã q̃ ẽ in mõ heãdi Ideo in diffõe ðno mimariuoꝝ ʒuenient ð?.q̃ ſolo caſu dint. qꝛ ſolũ dĩnt ab ip̃is in cadẽtia vo.⁊ in mõ heãdi. Et in h expli⸗ cant duedẽntie denoĩatiui ⁊ denoĩantꝭ. Et ſubiũgi᷑. ⁊ m illud nomẽ habẽt appellationẽ ad eyplicãdum ↄueniẽtiã eoꝝ in pꝛiucipai fcato ⁊ ĩ pꝛinapio dictõis vñ oꝛdie nale ↄcretũ hʒ appellatõʒi denoĩiatiõʒ a ſuo abſtracto· qꝛ ab ipo recepu ſuũ hearũ. Erx qͥ ptz intel⸗ lecrus huiꝰdiffõisVVCõtra pᷣdicra arguii pꝛimo ſic In nulla bon diffõe dʒ poni vle vłr ſumptũ. ſʒn ta diffõe ponit᷑ vle vłx ſumptũ.ſcʒ quecũq;.ᷓ diffõ eſt mala. Scðo ſic· albũ ⁊ nigꝝ ſũt denoiatiuã.⁊t ñ nõ dẽnt ſolo cafu. ſʒ euã pꝛiniipali fcato. male ðꝛ ꝙ d̃nt ſolo caſu. Cercio ſic. denoĩatiuũ ⁊ abſtractũ dint in mõ bandi.qᷓ nõ dãnt ſolo caſuſ Quanto ſic Bolo caſu ſtudioſu ẽ denoĩatiuũ ꝓtutis. qꝛ pᷣdica᷑ denoĩiatiue ð ſuo ſbcto.⁊ nõ bʒ h̊ niſi a foĩÿtut⁊ tñ nõ hʒ appellatõeʒ ᷣm nomẽ ÿtutꝰ·ᷓ male ðᷣꝛ ꝙ ß̃mn il⸗ lud nomẽ hʒ appellatõeʒ. /Munto ſc. Ibſtractuʒ denoĩat᷑ ſiue deriuat᷑ a ↄcreto· ſcũ iuſticia a iuſtꝰ.ꝗᷓ ab⸗ ſtractũ hʒ agellarõeʒ a ↄcreto ⁊ nõ ecõtra.qᷓ male ðꝛ ꝙF denoiatiuũ fin illud nomẽ abſtracti hẽat appellati onẽ. d pꝛimũ ðꝛ· ꝙ quecũq; in iſta diffõne nõte net᷑ vłr.ʒ indiffinite.vt tm̃ valet ſicut illa. VAd ſe⸗ cundũ ðꝛ. ꝙ k albũ ⁊ nigꝝ nõ dẽnt int᷑ſe ſolo caſu tñ reſpectu abſtractoꝛnʒ ſcʒ abedinis ⁊ nigreduns ſolo calu dint. Et ſic intelligi᷑ꝙ denoĩatiua ſolo caſu dif ferũt a ſuls abſtractis. Ad terciũ ðꝛ ꝙ negat᷑ conſe quentia ⁊ cauſ eſt. qꝛ cũ diqt᷑ ſolo caſu nõ ſolum in⸗ telligit᷑ de cadentia vocis.ſed etiã in cadentia que eſt in modo ßrandi ↄcreti ⁊ abſtracti. Et eteĩ qᷓ;tum ad modos eſſendi qui ꝑ illos modos ßcandi impoꝛtat᷑ Ad quartũ dicit. ꝙ licet ſtudioſum ſit denomĩati uum relpectu vtutis ᷣm reim tm̃. nõ̃ tñ fm reni⁊ yo⸗ cem ſimul· Wodo de talihus dat᷑ diffinitio. Ad quintum dicitur. ꝙ licet ᷣm foꝛmationẽ vocis que a grãmatico pꝛincipaliter conſideratur abſtractum de⸗ nominetur ſiue deruenira concreto ſcʒ a genitiuo eꝰ tamẽ hm oꝛdinẽ natufe ſcʒ denominatõis ⁊ ſignifica tionis concretũ denominat᷑ ſiue deriuat᷑ ab abſtracto quia abſtractum impoꝛtat foꝛmã ßᷣm ſe. Et concietũ impoꝛtat eam ſub cadentia ad ſibiecum· Bequit. Eoꝛum ÿo que dicuh.⁊ 2 — fS . 3 *—— rũque dicunt᷑ quedã dicunf cnʒ complerione. vthomo currit: que⸗ — t 7 rres diffõnes que valent ad cogno ſœndũ reductiõe; dicibiliũ ⁊ ↄuenientiã eoꝝ in aliqð vnã ic ↄſequ ter ponit huas diuiões ad cognoſcendũ diſtinctio⸗ N pen differentcã eox que ponũtu in pᷣdicamẽwab 18 que no pohuntur in pᷣnto. Et qʒ oʒ pꝛius diſtin ia que ponuntur in pꝛedicamẽto ab his que on ponuntur in pꝛedicamento qᷓ; diſtinguete ea que Ponütir in Pnto · ides autoꝛ ponit pꝛimo hancdiui⸗ ionẽ que valet ad cognoſcendũ ea que vonũfur in Pnto ab his que nõ ponunt᷑ in pnto diꝙ eoꝝ que di untquedã dicunt᷑ cũ cõplexione. yt ẽ oꝛatio. Aliaſi ne cõplexione. vt oſit ni gnere illa termini ꝑ ſe poſiti ꝗdicunt᷑ incõple⸗ i. Cuius diuiſiõiʒ rõeſt. qꝛ ꝙẽ qð ð aut expꝛimitur ꝑ vock complerã ſiue cõpoſitã ex piurib⸗ vocib hati⸗ uis.⁊ ſic ðꝛ cũ cõplexione. Wel erpꝛimit᷑ꝑ ſolã voceʒ ßcatinã. ⁊ ſic ðꝛ ſine cõplerione. ¶ Soendũ pꝛimo ꝙ ducitripłr accipit᷑ nomodo generałt vt tm̃valet B. a dia.deri⸗ ntur Bcðo modo ꝓut tm̃ valet ſicut pᷣdicari. vt cũ cur deriuari ab alo· vr cñ ðꝛ dialetic: ðᷣꝛ ð pᷣdicabileẽ qð aprũ narũ eſt dici.i.pᷣccan de mul tis Eertio dia tm̃ valer ſicut pferre vel erpꝛmi pvo cem hcatiuã. Et iſto modo ſumit᷑ o to. ⁊ ꝑhoc pʒ qͥd ſ it diuiſum in iſta diuiſiõe. Eſt em̃ dicibile qð eſt heabile. ⁊ põt dici ꝑ dictionẽqͥ eſt vox ßratiua.iðᷣo im̃ valet dicere eoꝝ& dicunt᷑ ſicut dicibiliũ queꝑ vo⸗ m erpꝛimuni. ¶ Pciendũ icðo ꝙ cõplexio duplicit᷑ aecipi Ano mõ genetaliter ꝓ quacũq; võpoſitione duoꝝ adinuicẽ fiue duaꝝ reꝝ ſiue dictioni ſiue litte⸗ nh dabaꝝ vel ßcan ⁊ moqi ß̃candi.⁊ iſto mõ nõ accipꝛt huc Alio modo accipit᷑ ſpãliter ſolũ ꝓcõpe ne mt̃ hic.ideo cõplexio vt hicſumit᷑ẽ cõpolitioex plu⸗ eu cõplexone pluriũ vocũ ßeatiuaꝝ.⁊ iſto modo ſu⸗ bus vocibus lignificatiuis. Et dici cũ cõplexione ẽ ßcari vel erpꝛimi ꝑ vocem complexam ſiue compoli⸗ tam ex duabus vocibus ßᷣcatiuis. Et dici ſine cõple rione eſt bcar ꝑer vnã lolã dictionẽ. ¶ Sẽcidũ tertio ꝙ düpler ẽ ↄp ·· diſtis in q̃ extrẽa copulãt᷑ ꝑ copulã Fbalẽ ſicu ĩqᷓl iet oãoe ꝑlecta. Et ðꝛ ↄplerio diſtãs qꝛ ertrẽa illiꝰpleriõis accipiũt᷑ ab aĩa diſticte ⁊ tĩqᷓ; diſtincta entia.⁊ poſtea yniũt᷑ adſiuicẽ ꝑ copulãVba h) lẽ q̃ẽ nota ↄpõis facte ab üellecru· e etiã eo ꝙ inter duo extrẽa erꝰ mediat cola vᷣðãl⸗ Alia E ↄplexo indiſtãs cuꝰextrẽa ↄponũt᷑ ſicut deterriatio ⁊ ſuũ determinabile·ſicut fit in gĩone ipfecravt dic n do homo albus · Et dicitur indiſtan s. quia exrems talis cõpoſitiõis ꝓfüſe deſignani ⁊ comphenduntur ab aiã vt vnñ in alio.vel etiam qꝛ inter extrema eius non mediat copula verbalis. ¶ Pciendum quarto ꝙilla que dicunt᷑ cũ cœmplexione· paſſuni dupliciter conliderari. Vno mõ inquantũ habent cõplerioneʒ erx pluriby vocibus ⁊ jpoꝛtant ↄceptuʒ ↄplexũ. ⁊ iſte modo cõplexa nõ ponũtur in pᷣdicamẽto niſiꝑ ſuas partes ⁊ ille ꝑtes lint de diuerſis pᷣicamentis. vt homoreſt albus.tale dicibile ᷣm ſuas ꝑtes repõitut in diuerſis pꝛedicamentis. Et ſi ille partes ſiit ðᷣ eo dem pꝛodicamento· vt animal rationale· tale dichils 4 dãſine cõplexione v hõ veteurti Pe hmn ſuas pres pehitur in eodẽ ßdicamento. Et quia nð eſttantũ vnñ diribile ſed plura · ideo ſimplt loãn do ðꝛ ꝙ dicibiie complerũ nð eſtrepomhile in pᷣdica⸗ nento· Scho modo põt ↄſiderari illud qð ðꝛ cñ cõ ſieloie ↄpiexũ inquantũ ſumi ad ciuñ⸗ oquendũvnũ inconiplexũ ⁊ iſto modo bene ponitur in pᷣdicamento loco vnius cõplexi qð circũloquitur ſicur qñ diffinitio ponit᷑loco diffiniri ad circũloquen dũ ip̃m ðiffinitũ. Si m̃ caperer diffinitio inquantuʒ includit genus ⁊ differentiã. hochmodo nõ poniturĩ pdicimento per modũ vnius.ſed ꝑ modũ plurium ⁊ yin ſias ꝑtes.ſ.generis ⁊ dꝛñtie. ⁊ ſic dicibilis com plexa vt ſůrchplexa non ponunt᷑ in pᷣdicamento · In cõplexa ᷣo ponunt᷑ in pᷣdicqmento. Per hanc ãdiui ſonẽcdgnoſcimus qũo differũt dicibilia cõplexuꝛ in plera.ideo hee diuiſio valet ad cognoſcendũ diffe⸗ rentiã eoꝝ que ponunt᷑ in pᷣdirgmẽto ab his que nõ 2c. Cötra pᷣdicta arguitur pꝛimo ſir O ̃e dicibile ẽ pᷣdicabile cũ idẽ ſu dic⁊ pᷣ dicari·ſed vẽ pᷣdicabile erit incõplerũ.ergo vẽ dicibiſe ponunt᷑ in pᷣdicaments ⁊c⸗ erincomplexũ.⁊ ſic nulla dicunt᷑eſſe cũ cõplexione. Scðo iic. nũquodq; hʒ dici ⁊ heuri eo modo 3 habet eſſe ſed oẽ ens hz eſſe incõplexũ ⁊ eſſe vnñ. emo omne dicibile eſt incõplexũ. erßo male ðꝛ ꝙ dicbiliũ quedã dicunt᷑cũ cõplexione quedã ſine cõplexione. Muarto ſi mmbꝛa huꝰ diuiſiõis nð ſunt oppoſita · quia cemplexũ ⁊ incõple⸗ mm in eodẽ conuenũt. ergo ditiſio eſt inſufficiens. Muinto ſic· omne compoſitũ ex voce⁊ mõ fcandi eſtmplerũ.· ſed omne dicibile habet modũ frandiꝛ vocern: ergo nulla dicunt᷑ ſine d pri⸗ mũ vðꝛp ſitapiatur ditibile ꝓut eſt aptum natũ pᷣdi cari.ſic omne dicibile eſt pᷣdicabile· Sed ſi tapiarur ſut eſt aptũ natum expiimi ⁊ ſignifuari per dictionẽ ue per vocẽ ßᷣqtiuam vt in ꝓpoſiro ſumit᷑. ſic nõ om neidicbile eſtpᷣdicabile. Pa undũ omne ens ſm ſe ſit vnur ⁊ incoinpleũ.tainen in oꝛ dine ad aliud cũ quo eſt compoſitũ vel tomponibile põt diri vomplexũ.lʒ hoc ſibi conueniar per reſpertũ ad intellecrũ rompoventẽ ⁊ diuidentẽ qui actualiter facit talem complexionẽ que pꝛius eſtin neb ſᷣm apti mdinem. Ad tertiũ dicitur ꝙ lʒ canis matetiali᷑ ⁊ ẽx parte vocis ſit vnũ dicibile. men foꝛmaliter ex parte ſignificatoꝝ nõ eſt vnů dicibile ſed plura. Non tamen deber dic dicibile complexũ· quia illa ſigniſi cata inter ſeiion habẽt aliquam vnionẽ vel ompoſi⸗ tionẽ· ner ſe habent vt determinatiò ⁊ determmabile —— diciriry lʒ complefũ materialiter et incomplexũ wnueniũt in vno eo iᷓ incompietuin eſt pars inãterialis vomplexi.tainen ſi foꝛmaliter accipi antut quãntũ ad foꝛmas cõplexi ⁊ incoiipleti oppo nunt᷑ ficut dictũ eſt in pꝛiino rnictatu. Ad quin⸗ tum dicifꝙ k rompoſitũ ex voce ⁊ modo ſignificãdi habeatcõplexionem generaliier eceptũ. non tamẽ ha ber complerionem propꝛie dictain que eſt er plurſty vocihus lignificatiuis. de qin ſolũ hic eſtadꝓpoſitũ. Sed pꝛiuſq; aleꝝ mibꝝ buius diuiſio tis lubdiuidatur. diſinguendi ſunt vco cõp ertio ſic. Canis eſt vnum dicibile.⁊ tñ nõ eſt roinplexũ cũ nõ rontineat plures voces nec incõplexñ.cũ incudat plura cata ſecundũ dicitur ꝙ iʒ loꝛ igmi. Rexiregno res i ¶ Poſtqᷓ; poſuit pꝛimã diuiſionẽ antepntolẽ hicc tem diuiſionem cognoſcendam.⁊ adea que poſtea dicentur. Pꝛimus igiur modus eſſendi in eſt quando aliquid diciur eſſe in alio.ſicut pars integralis in ſuo toto.vt di⸗ gims in manu·⁊ paries in domo ⁊ ſimilia. Bechndus modus eẽndi in eſt ſicutto⸗ ſum integrale in ſuis partibus ſimul ſum⸗ ptis. vrdomus in pariete.tecto ⁊ fundamẽ⸗ to. ¶ Tertius modus eſt ſicut ſpecies ĩge⸗ nerk.vt bomo in animali. vel vnñquodq; i ferius in ſuo fupioꝛi./¶ Muartus modus eſſendi in.eſt ſicht genus in ſpecie vt aĩal in homine.vel ſimiliter quodlibet ſuperius in ſuo inferioꝛi. Quintus modus eẽndi in dicitur ſicut foꝛma in materia. Et iſte quin tus modns ſubdiuiditur. quia quedam eſt foꝛma ſubſtantialis vranimaeſt foꝛma ſub ſtantialis hominis. Duedam eſt foꝛma ac cidentalis.vt albedo hominis. Et pꝛima barum dicitur pꝛopꝛie ineſſeſicut foꝛma in materia.vt anima in coꝛpoꝛe.Alia aurez di cũtur eſſe in alio ſicut gccidens in ſubiccwo yt albedoĩ pariete. Sextus modus eẽn di in eſt aliquid eſſe in ſua cauſa efficiente. yt regnũ i regente Septimus modus cſſendi ineſt ſicut gliquid eſt in ſuo fine vt virtus in beatitudie. Dctauus modus eſſendi in:eſt ſicutaliiid eſt in ſuo cõtinen te. vt vinũ in vaſe locatũ in loco. Vos autẽ octo modos eſſendi in diſtinginit Ariſtote les quarto phiſſcoꝝ Boetius aũt aſſignat nouẽ. qſubdiuidit quintũ vt dictũ eſt ñ verſus. Inſũt pars totũ genueꝛ ca ine locoq; locatũ ſequẽtei vult determinare de alia.ſ.q illa diuiſio nð põt pfecte cognoſci niſi pᷣrognoſcanfeins inõi eẽndi ideo pꝛius qᷓ; ponat abã diuiſionẽ diuidit ehe in alio ꝑ octo m odos qͥ in iſtis ʒſib ↄrinent᷑. Inſũt ꝑs totũ ſoẽ genus raloꝛ gni. Rex in regno. nes in fine. looo q; loratũ. qᷓp ſic hẽrur ſuffcienra. Quia oẽqð eſt in aliq vel ↄuenir realt cũ eo in qᷓ eſt. vel differt nalr ab eo· Si pꝛimũ hocẽ dupł.qꝛ vel eſt in alio p moduʒ pris. vel d modũ totius. Siꝑmoqũ ꝑris bocẽdu⸗ Pl. aut ꝑ iuodũ ꝑtis integralis.⁊ ſicẽ pꝛimus modꝰ aut ꝑ udñ ptis ſubiue.⁊ ſicẽ temꝰmodꝰ autꝑ wo qũ rotß ẽ duptr vel ꝑ modi totlus integralis·⁊ ſic ẽ̃ſcðs modus.vel ꝑmodũ rotiꝰyłlis⁊ſicẽ q̃rꝰmocꝰ Sidiffert ab eo in q eſt realiter. hoc eſt dupłr. quia vel eſt in uliqᷓ actualiter vel virtuał. Si pꝛmũ hocẽ dupliciter vci iq quod ineſt dat eſſe alteri i inelt⸗ modt eſſendi in qui neceſſarij ſunt ad ſẽn e 6 * M du ns in icco . s Cractus ⁊ facit vnñ eſſe cum eo ⁊ ſic eſt quſntus imodus 3. foꝛma eſt in materia. Mel ſuſcipit eſſe ab eo in quo ẽ ⁊ diſtinguit᷑ in elle ab eo in qᷓ eſt ⁊ ſic eſt octauꝰ mo· dus q locatum eſt in loco. Hi ſit in alio virtualr tiñ boc eſt duplr. quia vel eſt in alqᷓ qᷓ;tũ àd vinutẽ pꝛo ductiuã ie producit᷑. Et ſic eſt modus q effectus ẽ in cauſa efficiente. vel eſt in alio ſolũ virtualr qᷓ;tum ad bonilatẽ eius.⁊ſic eſt ſeptimꝰmodus qj eftectꝰ/ha bet eſſe in ſuo fine. Nõ eſt tñ hecdiuiſio vnũ antepᷣdi amentũ. quia non mediate ordinat ad cognitioneʒ pᷣdicamentoꝝ ßʒ ad cognitionem vniꝰdiiuſionis an⸗ tepᷣdicam̃entalis ex ʒiequenti valet ad cognitionem — P. ſ nd/ bdiqmentoꝝ. ſequit᷑. ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ dierſi⸗ mode ptes ſůt in totꝰ iitegrali ⁊ totũ integralein ſu is ptibus. quia ꝑtes ſunt in toto ꝑ modũ materie⁊ õponunt ip̃m totũ.materialiter.⁊ actualiter vniunt᷑ ⁊continent᷑ ad ixuic ꝑ foꝛmã totiꝰſub qua vnuunt᷑ Bed iotũ iniegrale eſt in ſuis ꝑtibus ꝑ modũ foĩe cum ſit vniens ⁊ continens ſuas partes ad inuicem Vnde cum totũ habeat rõnem actus.reſpectu ſua⸗ rũ ꝑtiũ.⁊ componit᷑ex ip̃is ⁊ actus eſt in eo cuius eſt actus. Ideo ↄuenient᷑ toti ðꝛ eẽ in juis ꝑtib ↄiun⸗ ctim acceptis. Bed diſtingui᷑ ſᷣm rõnẽ ab ipis. licet diſtinguat realiter a ſuis ꝑtibůs · Et nõ ditffertſcʒ re⸗ aliter ab ipſis diuiſim acceptis Bicut ſoꝛtes mali⸗ ter diſtinguitur a manu eius ꝑ hoc ꝙ includit alias partes qua manu realiter diſtinguuntur⁊ ſimiliter aqualibet alia parte diuiſim acceptà. ꝗ¶ Sciendũ eſt ſecũdo ꝙ diuerſimode p in ge nere ⁊ genus in ſpẽ.qꝛ ſpẽs ẽ in genere poteſtatiue ſo lũ ⁊ non actu.q ↄtinetur ſub eo m totã cõitatẽ eius Et ſimiliter inteiligendũ eſt de qualibet ꝑte ſubiecti na reſpectu ſui totius. Sed genus ẽ in ſpecie actuiet intellectu.qꝛ non põt intelligi ſpecies nõ intelligẽdo genus. Et eti eſt in ſpecie hm eſſentiam ⁊ ſm pane ſue poreſtatis.lʒ non f̃m totam cõmunitatẽ eius.⁊ ꝑ hoc habet᷑ differentia tertij ⁊ quarti modi. Erłʒ ſpẽs ⁊ genus ſint idem ralr quantũ ad eſſentiam non tñ ꝓpter hoc ſequit᷑ ꝙ idem eodẽ modo ſit in ſeip̃o eo ꝙ enus ⁊ ſpecies ditinguũt᷑ m diuenos modos eẽn effectꝰ ẽ in ſua cã efficiente qᷓ;tũ ad eius ſiltudineʒ quam cognoſcitur. ſicut domus in mente artificis ʒ ſuam ſimilitudinẽ ꝑ quã cognoſcitur domus · ad cu ius imaginẽ ipſa ꝓduci᷑. Ped res cit in ſuo fine acci dentałt tm̃.ſ.quantũ ad ſuã bonitatẽ. qꝛ tota bõitas odinatur in finẽ. Et ſic tota bonitas continetin ſuo fine ſicut bonitas ſecuris ↄtinetur in ſectiõe ⁊ bõitas eaui in equitatiõe. Contra pdicta ar· pꝛimo ſic. oẽ ↄtentũ excedir᷑ab eoa quo continet. ſed totũ integra le nõ excedit a ſuis ꝑtibus ſed ʒtinet ipſas ergo nõ tinet᷑ a ſuis ꝑtibus⁊ ꝑ ↄñs nõ eſt in pis. Scðo ic. Vnũ oppoſitoꝝ nõ eit in alio.ſed materia ⁊ foĩ opponunt᷑ cũ matetia ſit porẽtia ⁊ foꝛma actus·&ᷓ foꝛ ma nõ eſt in materia qðẽ ↄtra qͥntũ modũ. tio ſic· effectus efſential ⁊ rexliter differt a ſuo efficiẽ te ⁊ a ſuo fine ců ille duę cauſe ſint extrinſice. res nõ eſt in efficiente nec in fine. Muarto ſic locus ⁊ loca tũ diſtinguunt᷑ eẽntiałr ⁊ materiałꝭ. qꝛ locus eſt in ſo cante ⁊ nõ in locato.qᷓ locatũ nõ hj eſſe in locãte ſ er tra ipᷣm. MQuinto lic aliqd eſt in tꝑe ſicut ic eſt in loco ·⁊ rñ ille modus eſſendi in nò cõnumerat᷑iter iſtos modosqᷓ inſ ufficient ponũtur octo modi eẽndi in. Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ lʒ totũ integrale m ſe ſumptũ ⁊ eſſe actuale nð excedit᷑a ſuis ꝑtib.tñ excedir᷑qᷓ;tum ad eſſẽ potentiale ⁊ hm rõnem eo ꝙ eſſe potẽtiale ſibi ↄuenit ex ſuis ꝑtibus in quib pꝛimo repꝑit· Id ſe cundũ ðᷣꝛ ꝙ lʒ materia ⁊ faꝛma quantũ ad ſuos mio⸗ dos eſſendi opponunt᷑ ſ.qᷓ;ᷓtũ ad modũ actus ⁊ potẽ tie. nõ tñ fᷣm ſuũ eſſe. qꝛ ꝑ idẽ eſſe ſimul exiſtũt in to⸗ to cõpoſito.ideo foꝛma bñ eſt in materia cui dat eſſe. Aid tertiũ ðᷣꝛ ꝙ lʒ effectus non ſit eſſentiałr ⁊ actu aliterin ſua cauſa efficiente ⁊ finali.tamen eſt bene ac cidentaliterin ipſis ⁊ pᷣtualiter vt pꝛius dictumẽ. Ad quartũ ðꝛ ꝙ ʒ locatum nõ ſitin loco per inhe rentiam cũ ſibi non inhereat.tñ eſt in ipſo per conti- nenriam. qꝛin eo continer⁊ circũdatur Id qͥntuʒ ðꝛꝙ lʒ eſſe in tẽpoꝛe nõ enumeret hic diſtincte ⁊ foꝛi malier.tamen enumerat hic equiualenter.qꝛ cõtin ſub octauo mõ.qꝛ yterq; modus eſſendi in ſ.in lo twah eſt ſub illis diuers modis 2intpexſt eſſein alio vt in menli rniſerac F. v2 ſba vnñ eſſe in alio. ¶ Bciendũ tertio ꝙ foꝛma ſubſtan W cleß nalis ⁊ acdentalis muttipliciter inter je differunt. Zn due ſunt quedam dicuntupde Pruno qua foꝛma ſubllãntialis dat eſſe ſinpliciter ühlecto in ſubiecto vero nullo ſünt. materie in qua ſuſtinet᷑.qꝛ ſibi dat eẽ ſubſtantigle qð eſt eſſe ſimpit. Sed foꝛma accidentalis dateſſe ſm ßenera ⁊ ſpecies ſubſtantie ⁊ differentie earũ que oia dicunt᷑ ſube vniuerſales exten quid ſuo fubiecto.quia dat eſſe accidenmgle in gene⸗ re cauſe foꝛmalis.⁊ capit eſſe a ſuo ſubiecto in tripli⸗ ci genere cauſe.ſ.cauſe efficientis.materialis.⁊ finał᷑. Scðᷣo differũt. qꝛ foꝛma ſubſtautialis nõ pᷣſuppðit eſſe in actu ſin ſuhiecti ſed eſſe in potentia tantũ. Foꝛ ma ÿo accidentalis pᷣſupponit eſſe completũ ⁊ jactu. ſui ſubiecri. Tertio differũt. qꝛ deſtructa · foꝛma ſub ſtantiali deſtruitur illucin quo eſt. nõ aũt deſtructa ſo hoc nomihe ſubſtantia.vt homo animat raionale. I icide ſubiecto ꝓut hic ſumi tur eſt ſuperius dicide inferioꝛi.vt animal dicitur de homine.⁊ hõ de ſoꝛte. ⁊ coloꝛ de albedine. Eteſſe in ſubiecto ſimiliter m qð accidend eſt in ſubiecto. Alia vero neq; de foꝛma accidentali alicuius.⁊ꝓpter hoc quintus mo⸗ L5 ſc dus a boetio cõuenienær ſubdiuidii. ¶ Bciendũ q̃r 6. x aliqͥd diuerſimodeẽ in cauſa ſua effidẽte ⁊ ĩ fua lnali. qꝛ res ẽ in cã ſua efficiẽte. ꝑh ꝙ ipᷣm efficiẽs bʒ vᷣtutẽ ꝓductiuã q̃ põt ꝓducere etfectus.ſicut domi ficatoꝛ habet ʒtutẽ ꝓductiuã q̃ põt ꝓducere domum Mnde in efficiente ꝑ naturã nð eſt cognito ſui effeʒ ſubiecro dicunt᷑negʒ in ſubiect F tindi uidua deneen 5 n i ſunt in ſubiecto. vt genera? ſpecies alioꝛuʒ nouẽp̃dicamientoꝝ dicuntur de inferioꝛibꝰ ⁊ſũt ĩ ſubo ſicut gecñs in ſubo.vt coloꝛ ðꝛ ð albedievt ð inferioꝛi⁊ ẽ in coꝛꝑe vtĩſubg „ — —— F S vſi.bc æ ſdicunt᷑. ¶ Bcienqũ pꝛimo ꝙ dici de ſubiecto ⁊ eẽ in ſubiecto jic inter ſe dint. qꝛ dic de ſubiecro vt bic ſu⸗ — Alia vero in ſubiecto ſürꝛ deſubiecto nul lodicunt᷑.vt hec ſcia ẽ in aĩa vt accidens in ſubiecto.⁊ nõ ðꝛ dealiquo inferioꝛi.⁊ iſteco * loꝛ ẽjn ſubiecto vrin coꝛꝑe. ⁊ nõ ðᷣꝛdeſub iecto. omnis enĩcoloꝛ in coꝛpoꝛeeſt. oſiq; au. pᷣmiſit diſtinctionẽ modoꝝ eſſendi in q „ valent ad cognoſcendũ ſcam diuiſionẽ antepᷓntaleʒ Hic ↄj̃ter ponit illã ſcðam diuiſionẽ di. ꝙ oicibiliũ —— qdã dieunt de ſubierto ⁊ nõ ſũrin ſubo. quedã ſoñ dicunt de ſubo ner ſůt in ſubo alia po ſunt in ſuho⁊ dicuni de ſuhierto. alia vo ſunt in ſubierto ð ſubiecto ʒo nullo dicunt᷑. Cuius diuiſiõis rõ eſt hec.quia oẽ̃ ens dicibile vei eſt ſuba vel accñs · Si ſuba hocẽdu pli vel eſt ſuba vlis ⁊ ſic eſt pꝛimũ mẽbyꝝ. vel pricu⸗ aris.⁊ ſicẽ ſctm. Ji accñs hoc eſt duptr.vt accidẽs vle. ⁊ ſit eſttertiũ mẽbꝝ.vel ꝑtitulare.⁊ ſic eſt quartũ membx. Etin hac diuiſiõe fubdiuidi ſchm mẽbꝛũ nõ tñ diidit hic dici pꝛime diuiſiõis incomplexum dicibile incõplexũ ĩ ſota cõitate eius ſed ſoiũ dicibile qð eſt ens reale. iõ anſto· ponit in te⸗ u p̃ᷣntoꝝ in hac diuiſiõe eoꝝ quefür⁊ nõ eoꝝ que — mitur eſtaliqu ſuꝑius dici de inferoꝛi. Vnde ſuꝑꝰ roꝙ ðt totũ eſſe inferioꝛis ſui pᷣdicatur de ſuo infen dn· Et capitur hic ſubiectũ nõ ꝓ ſubiecto accideutis. ſed inferioꝛſ vel ſubijcibilialicuius ſupioꝛis. Bed eſſe in ſubiecto eſt eſſe in alio vt actideus in ſub iecto. Reridens po cſt in ſuho tanqᷓ; foꝛma inherens⁊ ad ⁊ cui inberẽat.⁊ ſiccapit᷑ hic ſubiectũ ꝓ ſubiecto acci⸗ dentis qð eſt indiuiduũ de genere ſubſtautie. ⁊ ꝓpter hoc diuerſimode capit᷑ fublectũ dicendo ꝙ aliqua di tũtur de ſubiecto.⁊ ulia ſunt in ſubiecto.quia in pꝛĩo apit̃ꝙ inferioꝛi· in ſecũdo ÿoꝓ ante cõpleto quod ẽ ſubiectũ accidentis. ¶ Bciendũ ſerundoqꝙ in pꝛimo membꝛo huius diuiſiõis ðꝛ ꝙ aliqua dichtur ð ſub iecto ⁊ nõ ſunt in ſubiecto· per qð intelligit᷑ ſubſtãta vlis.iia eññ habet ꝙ; ſit ſubſtanria. ⁊ ꝙ ſit vniuerſa⸗ s ab alio ⁊ ab alio inquantũ ſubſtãtia nõ eſt in ſub ietto · qꝛ ꝓpꝛium ſubſtantie ẽ in ſublects nõ eſſe eo q; eſt ens ꝑ ſe ⁊ nõ in allo·ſed inquantũ eſt vniuerſalis ðꝛ de ſubiectò qʒ ha bet inferioꝛa ſub ſe. In ſecundo o membꝛo dicit ꝙ quedã nõ dicũtur ð ſubiecto nec untiin ſubiecto. Inquantũ pᷣo ꝑtigulares nõ dicunt᷑ de ſubiecto.⁊ per hõc intelligunt᷑ſube ꝑriculares.ille eñ̃ inquantũ ſůt ſubſtantie nõ ſunt in ſubiecto. quia nõ hahent aliqua inferioꝛg ſub ſe. ⁊ ſic perillos duꝰ os modos habet᷑ differentia inter ſubſtantias vles? nueniens ei poſt eius eſſe cõpletũ · Ad hoc eñ ꝙ ſit at cidens requiri᷑ ip̃m habere ens cõpletũ ad qð cadat — articulares. ¶ Sciendũ tertio ꝙ in tertio membꝛo uius diuiſionis ci dicitur lia ſunt in ſubiecto. ⁊ * de ſubiecto dicunt᷑ intelligunt᷑ accdentia vniuerſaliã dla em̃ inquantũ accidẽntia ſunt hahent eſſe in ſubie oq omne accidens eſtin ſubieco. Nndejpꝛiũ eſſe eins eſt inherere ſubiecto.ſed inquantũ ſunt vlia di cůtur de ſubiecto · ſ.de ſuis inferioꝛi. Sed cũ in q̃r“ to membꝛo dici᷑ ꝙ aliqua ſũt in ſubiecto ⁊ de ſubie⸗ o nõ dicunt. per hoc intelligunt᷑ accidentia particu⸗ idens nõ ſit de cſſentia ſui ſübiecti tin Tertius laria que inquantũ ſũt accidẽtia ſunt ih ſubiectoni. quantũ vo ꝑticulqria nõ dicunt᷑de ſubiecto. quia nõ hñt inferioꝛa ſub ſe·⁊ omni iſtoꝝ membꝛoꝝ exẽpla ſatis patent in tertu. ¶ Bciendũ quarto ꝙ accidetia ꝑtiulãria ⁊ jubſtantie ꝑticulsres diuerſimode ꝑtiu iariʒant᷑⁊ indiuiduant᷑. qꝛ ſubſtantia pricularis in⸗ duiduat ꝑ materiã ſignatã̃ que ẽ pꝛincipiũ idiuidu atenis⁊ ſic ille ſube indiuiduant᷑ꝝ aliquid de ſuo genere. Etqꝛ differũt a ſuis ſpẽbus ꝑ pꝛincipiũ indi⸗ uiduatiõis.ideo talia indiuidua de genere ſubſtan⸗ tie ꝑoliquid deſuo gñe differũta ſuis vlih. Sed ac eidentia ꝑticularia indiuiduautꝑ indiuiduationeʒ ſui ſubiecti qꝛ capiũt vnitatẽ vel pluralitatẽ ab vnita te vel plalitate materiali ſui ſubiecti.⁊ ſuhm non eſt de ſuo gennxe · iõ nõ indiuiduant᷑ꝑ aiiað ſui generis ner dꝛñt a ſuis vliby ſicut jube indiuidue. Vude ex pdicis pʒ ꝙ per hãc diuiſionẽ cognoſeit dꝛñtia eoꝝ qᷓ ponũtur in pᷣdicamẽtis ſubſtãtie ab his que ponunt᷑ in pᷣdicamentis accũtiũ. Etiã cognoſcit dꝛña eoꝛʒ q̃ ponunt᷑ in eodẽ p̃nto penes vle ʒ ꝑticulare· ⁊ ꝑ hot pʒ ad qͥd ſit vtilis iſta diuiſio. ¶ontra pᷣdicta ar. pio ſic.illud qð ðᷣꝛ de ſuboẽ in ſubiecto.qꝛ dici ðᷣðᷓ⸗ ſupponit eẽ in. qᷓ nulla dicunt ð ſuboã̃ nõ ſũt in ſub iecto¶¶ Scðo ſic. oẽ ſuhm pꝛius ẽ illo cuius ẽſubie ctů.ſed inferius nõẽ pꝛius ſuo ſupioꝛi·qᷓ nõ ẽ ſubie⸗ crñ ſui ſupioꝛis.⁊ ſic dici de ſubiecto nõ ẽ dici de ſuo inferic?i Tertio ſic· aliqs hõ ẽ ſubſtãtia ꝑticularis ⁊ m ðᷣꝛ de ſubiecto ·ſ.de ſuo inferioꝛi.vt dicẽdo ſoꝛ.ẽ alqͥs bõ.ibi aliqs hõ ẽ ſuꝑius ad ſoꝛtẽ. ðᷓ male ðꝛꝙ ſube ꝑriculares nõ dicunĩ de ſubiecto nec ſũtjin ſub? lectoſ Quarto ſic. dẽ qð eſt in ſubiecto velrẽ eẽna ſub lecti. vel ineſſe eius.ſeg accñs vłe nõ ẽ in eẽntia ſubie tti cñ nõſit de eẽntia ſubiecti.cũ eſſe rei alienu hatura nð Lmn ſceat. ꝗ accidentia vłia nõ ſuht in ſubierto. ¶ Quinto ſig eĩs ſeꝛma bił ðꝛ de ſubiacto hoe ẽ de inferioꝛl· ſed accña ꝑticularia ſũt foꝛme cœĩcabilel cũ oĩs foꝛma ſit coĩcabilis:ᷓ illa accñtia dicũt᷑ ðᷣ ſubo Ed pꝛimũ ðʒ ꝙ ſi capiat ſꝑ eodẽ mõ ſuhiectũ.tũc veꝝ ẽꝙ qͥcqd ðꝛ de ſubiecto; ẽ delin ferioꝛi.eſt etiaʒ in ſubiecto inferioꝛi.ſed rapiẽdo diuenimodeſubiectuʒ vt capit᷑ in iſtis mẽbꝛis tũc nð oẽ qð ðᷓ deſubiecto i⸗ ferioꝛi ẽ in ſubiecto ſicut accñs ẽ in ſubiecto. Ad ſe rundũ ðꝛ ꝙ lʒ fubiectũ accñtis nauuralt ſit pꝛꝰ illo cuius ẽ ſubiectũ.nõ iñ ſubiectũ alicꝰ ſuꝑioꝛis.⁊ iſto mõ cpit᷑ hic ſubiectũ in diffinitiõe dic de ſubiecto⸗ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ kʒ aliqs hõ pᷣdicatione ſpẽi ⁊ con ſiderando ipiu er pre nature ↄtracte ðꝛ de ſoꝛ. vt ð ĩ⸗ ferioꝛinõ tñ pᷣdicatione indiuidui. Er ſiderãdo ip̃ʒ er ꝑte ſigni ↄtrahentis naturã. Sed modo dicen do ſoꝛ.eſt aliqͥs hõ pᷣdicat idẽ realr deſeipſo ⁊ nõ ali qð ſuꝑius de ſuo inferioꝛi.¶Ad quartũ ðᷣꝛ ꝙ lʒ ac⸗ qᷓ pꝛincipiuʒ illus eẽntie. tñ p inherentiã ðꝛ eſſe in eſſentia ſui ſub ecti ex ↄñtivt eſt in toto cõpoſito ⁊ ſub eẽ totius.ſed tñ pꝛimo ⁊ ꝑ ſe nð inheret eſſentie vel eſſe ſed toti cõ⸗ poſito.lʒ qñc; rõne materie ⁊ qñq; rõe foꝛme¶ Ad qntũ ðꝛ ꝙ lʒ oĩs foimã ßᷣm ſẽ actepta ſit cojcabllis nõ tñ foꝛima leceptã in materia ⁊ indiuidunata per ſubie cuin eius eſt coĩcabilis.ideo per accidens ꝑticuiare in eoꝙ particulare eſt non eſt cõmunicabile nex dicit de ſuo ſubiecto.ergo ⁊c. — 44. olupien r id * mion vdicido a hnuthe et q delude iin lubir. Ji s nannalr lit p ⸗ ialo upics h mnde— ð hd canene pa? — 3——„— d ecjo quecũq; deeo qð pꝛedica biei oĩa de ſubiecto di cunt vt ſoꝛtes eſt homo. homoeſt gial.ergo ſoꝛtes eſt aſal. Diuerſoꝝ generũ ⁊ nõ ſß alternarim poſitoꝝ diuerſe ſunt ſpẽs? diffe rentie vr aialis ⁊ ſcientie que ſũt diuerſa ge nera. Dintie em̃ aialis ſůt rõnale? itrõna⸗ le. Diuidit᷑ em̃ has dntias.vt aialiũ ali⸗ ud rõnale.aliud irrõnale. Dẽntie añt ſcien⸗ tie ſũt naturale moꝛale ⁊ fermocionale. Di nidit᷑ eĩ ꝑ has dintias.vt ſcientiarũ alia naturalis alia moꝛalis alia ſermocionalis. Poſtq; poſuit ſupius dnas diuiſiones antep̃di⸗ chmentakes valentes ad cognoſcendũ dĩntias dicibi lium inter ſe tam ordinabiliũ in pᷣdicamento q; non ordinabiliũ. hic ↄir ponit duas regulas antepᷣdica metales valentes ad cognoſcendũ oꝛdinem edꝝ que ponunt᷑ in pᷣdicamento. Prius em̃ oportet cogndice re dꝛñtias eoꝝ que ponunt in pᷣdicamẽto ab his que nõ ponunt᷑ in pᷣdicamento. Et que ponunt in diuers ſis pᷣdicmmentis qð docet ꝑ duas diuiſiões pᷣceden: tes q; cognoſcere oꝛdinẽ eoꝝ que ſũt in pᷣdicamento. Et qꝛ pꝛius eſt cognoſcere oꝛdinẽ dicibiliũ reſpectu vnpdicamenti.qð docetꝑ pꝛimã regulam qᷓ; cogno ſcere oꝛdineʒ entiũ refpectu diuerſoꝝ pᷣdicamentorũ qð fit ꝑ ſcᷣam regulã. Ideo ↄuenient᷑ pꝛeponit pꝛis mã regalã iſtoꝝ que talis eſt. Qñ alteꝝ ⁊c · vt ſupᷓ· ¶ Sciendũ pꝛimo. ꝙ in hac regulaꝑ illud qð pᷣdica tur ſiue ꝑ pᷣdicatũ intelligit᷑ ſuꝑius hñs modũ pᷣdi⸗ candialicuꝰpditabiliũ. Et ꝑ ſubiectũ intelligit᷑ infe⸗ nus alicuiꝰſupioꝛis. Ides ſenſus regle e ai qð ſugius pᷣdicat de ſuo inferioꝛi quecunq; pᷣdicãnt᷑ eſſentisliter de iſto ſupioꝛietlã pꝛedicant᷑ de illo inſe noꝛ· Eurʒ eſt q ſupꝰactualr icudii in fuo inferi oꝛ· Ido q̃cüq; ſüt eẽntial ĩ tali ſuꝑlioꝛi ⁊ de illo pᷣdi cant᷑ ſũt eriã actuałr in ſuo inferiori ⁊ de o p̃redicã cant᷑ Et ſi pꝛimũ ſuptꝰpdieet eẽnriarr de tali inferio ri. Et ſi accñlt pᷣdire᷑pꝛimũ ſuꝑiꝰſua ſuꝑioꝛa etiã ac cidẽtatt pᷣdicabunt᷑. Erꝑ h ptʒ ꝙ iſtaregia vʒ ad coqᷓ ſcendũ oꝛdinẽ dicibiliũ ĩ vna linea pᷣdicamentali.t iſa mõ oĩa dicibilia ſuꝑioꝛa alicꝰgñis ſũt ſuꝑioꝛa ſu arũ ſpẽꝝ ⁊ qᷓ pᷣdicabilia pñt de ſeinuict pᷣdicari. Sciẽ dñ ſcðᷣo ꝙ arguẽdo ꝑ iſtã regulã dñt obßᷣuari due cõ ẽꝙ in pꝛiaꝓpõe ſit directa ⁊ didinata pᷣ⸗ dicatjo ſiue ibi ſit eſſantialis pᷣdicatio ſiue accidenta lis. Opoꝛtet em̃ aligð pꝛedicari ſᷣm oꝛdinẽ alicuius quinq; pᷣdicabiliũ. Secunda eſtꝙ in ſecũdaꝓpoſiti⸗— icttum.ideo. in ſecũda non ſubijcirur aliquid de pᷣq& ene ſit eſſentialis plcdicatio ⁊ directa· Defectu cuus hic nõ arguit᷑ꝑ illã regulã homo eſt aninal.ajal eſt aſinus ergo homo eſt aſinꝰ.q in ſchaꝓpoſitione hõ ẽ kſſentialis pꝛedicatio quia inferius non prẽllicat eſ ſentialiter de ſuo ſuperioꝛi quod tamen requirit᷑ hic ſcilicet ꝙ ſuperius eſſentialiter pꝛedicet᷑ de ſusiferi oꝛi pꝛopter hoc ꝙ reducendo talem argumentatio⸗ nem ad ſyllogimum · A Secunda pꝛopoſitiq t maioꝛ in pꝛma figura. Et ita emper debetoſſei tierſalis actuait vel vᷣrualr.⁊ ſi non eẽtytuntvlis i enoaäreebtez hö ℳ3 h d r cies ⁊ dꝛãs ſtihñ ac ce.ſed equiuoteqꝛ Cractatus Jc nſeto 1 . p eẽt eẽna pᷣdicatio. Ettʒ a nategula negatie ſuppoſito tñ ꝙ pꝛĩa ꝓp lit affirmatiua.qꝛ dʒ fieti m nor in pꝛia figura. ⁊ ꝙ in ſcpa ꝓpõe p̃rũ neget᷑ c̃nalt depᷣdicato pꝛime. vñ hñ ſcqͥtſoꝛ. ẽ hõ. bõnõ ẽ aſinus Sſor. nöt̃ aſinus. q ſcð14põ dʒ ficri maioʒ ⁊ inptia C 6 8 tdn le ſigura vt nullus hõẽ aſinꝰ. ¶ ciendũ ẽ terrio ꝙ ſe Paaregula aßhnralioẽ. diuetſe gencꝑ ⁊c vrſupt Cuius rõ ẽ qꝛ ſpẽs ⁊ dꝛñe alicꝰgůis cẽnalr deſcãdũt Auo gneꝛ dicũt eãdẽ eſſentiã cñ ipo. ſed diuerſa ga eẽnalt dint. ꝗ ſpẽs ⁊ diütie dinerioꝝ geneꝝ etiã dꝛñt cũ indudãt eſſentias oppoſitas illoꝝ diuerſoꝝ geneꝝ 1 ið oʒ ꝙ diuerſoꝝ geneꝝ jinr duerſe ſpẽs ⁊ differentie Er ꝑ hoc pʒ ꝙ iſta regula valet ad cognoſcindũ qũo in diuerſis pᷣntis dñt oꝛdinari düerſe ſpẽs ⁊ neßneet beipmire. Wehaendü invꝙ genern ſu Aternatim polita dicũrqx vnũ eſſentiakr jubalio 5 ſitũ illa nõ dicũ ſub tinet᷑ ſicit coꝛpjs 7 aial.ꝑ oppo 0 —— altemati poſita q̃x vnũ nõ ↄinet᷑ ſub aliovt ſũt ſubs ⁊ qᷓutitas. Et in hac regula ðꝛ nð ſubalternait poſiʒ topad dꝛãm geneꝝ ſubalternati poſ itoꝝ.qꝛ ip̃oꝝ pñt eſſe cedẽ ſpecles ⁊ dẽne. ſicut ſpẽs aal ſůt ſpecies co pois ⁊ ſube nõſſint imediate velpectu illo⁊ geneꝝ ⁊ ſimiliter differentie animalis er Iñti ſũt dintie coꝛ⸗ pis ⁊ ſube· Bed genen nõ ſubaltemari poſita nec ſic nõ ſeqᷓł ſoꝛeit hõ ·⁊ ho eſt ſpecies.fjidꝛ.e ⁊ tað ibi arguiꝑ pꝛimã tegulã.ꝗᷓ ⁊c. Scto ſic. nõ ſcqui᷑ hõ eſt alb. albũ eſt acridens.qᷓ hõ eſt accideni pimo⁊ ꝑſe ner ex ↄſeqͥnti poſſit habers eaſdeʒ tercjmn pᷣdict. /Wõpa p̃dgũ ar.pio ſpecies. ⁊tañ̃ ar.bj huãdo ↄditiones pꝛime regule. zns eſt fufficiens.] Terio ſic. ſuha ⁊ quãtitas ſũt diuerſg Benera ⁊ nõ ſubalternati poſita.⁊ tam̃ coꝛpus eſt ſpe cies vrniuſq;.ð ↄtra ſcðꝛʒ regulã· f Quarto ſic. aiai ⁊ ſcientia ſũt diuerſa genera nõſ ubalternatiʒ poſitg ⁊ tam̃ ipſoꝝ eſt eadem differentia.ſ.rõale qð eit diffe uerſoꝝ genen ⁊ nõ ſubalternatimpoſiroꝝ nõ ſuntd uerſe ſpecies ⁊ differentie. uinto ſic.intellcũs eſ df̃na hõis ⁊ etiã ãgeluð⁊ tam̃ hõ ⁊ãge us nõ cõti nent᷑ ſub eoð gſe ſʒ ſub duuer. qꝛ hõ ↄtinerſub ſuba toꝛpen· ⁊ ꝗᷓgelus ſub ſuba incwꝛꝑea.ꝗᷓ diuerſoꝝ ⁊ceſt eað diã. d pꝛimũ ðꝛ ꝙᷓ ibi nõ an ꝑ pꝛimã regulã qꝛ in ſcðaꝓpoe hõ eſt ſpecies nõ eſt ehentiał pᷣdicutio che intenties nõ eifentalt pᷣntð primis ʒ foi accidentalt. q dicit reſpcũs accidentaies qᷓ acciduut reb ſcðe itenrõis⁊ ſilr dicereł᷑ð iſta bõ cſt ſuba. ſub ,* ſtãtia eſt genus.ꝗᷓ hõ eſt gehus. ¶ Ad ſcðm ðꝛ ꝙl „ bů in pᷣto pꝛime? in ſubo ſche dr̃nter tenet. qꝛ in pꝛi ma tenet᷑ concretiue ad ſub ectũ ðᷣm ꝙ dicit totũ eſſe prꝛia eius.⁊ non inquantũ dirit reſpertũ ad ſuj ſub⸗ cato pꝛime ſoꝛmaliter arcepto. ſed cõmitrtur fallacis actidentis. Ad tertiũ dicitur ꝙ coꝛpus nõ eit ſpeci es ſubſtantie ⁊ quantitaris capiendo/ipſum vniuo⸗ tres dimenſiones.ſ. longitudinem latitudineʒ ⁊ pꝛo accidentale eius · In fecũda po tenetur ſub ranonep ut eſt ſubſtantia porens accipefe fund tatemntunc eſt ſperies ſuhe. Wũ ʒo actuał im tis.ſ.ↄtinue.⁊ ſic ceꝛpus equiuote dicitur ſubſtantia pottat illas tres dimenſiões · tunc eſt ſpecies qᷓ̃ntita ⁊ quantitas. Ad quartũ ðʒ ꝙ rõale nõ eſt eadem u* * differentia a ĩalis ⁊ ſcientie ſimpłr ⁊ foꝛmaliter. qꝛ qua poſſumꝰvti rõne ſic eſt dꝛñtia gialis ſcd fm qð — naloge n yniuoce· Idco nõ eſt eadẽ dintia⸗ aut habere.Eſtem̃ſubſtamia vt exemplari ter dicat᷑.vt homo equus.qᷓ;titas vt bicubi 4 * quando vt heri fuiſſecras foꝛe.ſirus.vtſe⸗ que neceſſario valent ad cognitionẽ pᷣdicamentoꝝ. h qʒ rognitio? cõfuſa pꝛecedit cognitionem in nobis diſt . „ minatdei dicibilium inðplexoꝝ ſingulũ eoꝝ. Aut ſgnificat ubſtantiam aut qualitatem⁊ ſic de alys pᷣdicamẽ⸗ 3 non pꝛecedit detei minationẽ pꝛedicamentoꝝ· ſed de⸗ terminat de ipſis pᷣdicamentis in genergl diſtinguẽ do ſpſa ⁊ exemplificando de quoubet · ¶ Bcienduʒ generakrꝓ emni illo qð ßcat ꝑ vocem inc plexam qᷓ moqdo accipieba ĩ pꝛima duuſione antepᷣc icainẽreꝑ 2⁊lic nõ accipit hic. Ců dicit Eeꝝ que dicuni qꝛ hoc modo multaſũt dicibilia mcõplexa que nõ reponun turin pᷣdicamento.ſicut nola ficta vt chymerq ⁊ ſcðe „ kcante ⁊ illoꝰdicibile dinidit᷑ ince mplexum in pñti diuiſione.⁊ om̃e tale aut frat jubam autqᷓ;titgtẽ ⁊c᷑· Et ðꝛ notanter ꝓut ſtat ſub yocc.qꝛ hic nõ ↄfiderãt᷑ res ſub rõne entis.ſʒꝓut ſtãt ſub voahy ꝑ quas res Md pd ſu DßE⸗— ꝙ 4 dßal 6 d ſut o dine bile in gñ̃e quatuo? 5 ditões reqͥrunt ꝛmaẽ ꝙ tale digbie lit vnũ feĩali⁊ Vniuo —*— ců quiq ji eſſẽt cquiuocũ eſfet plun dierhilia.⁊ poſſet oꝛdinari in diuerſis pꝛedicamentis ·⁊ ꝑ hoc patet ꝙ ecuiuoca. vt equiuoca ſũt nõ oꝛdinant᷑in pᷣdicamẽtꝭ Bcaẽꝙ lit inchplerũ qʒ ſi elſet cõplerũ ſm diuer ſas eius ptes poſſet poni in diuerſi is pᷣdicament vł⸗ dinerklockeꝰdẽ coodiatõis ſicut ptʒ ð diffinitionej tenet᷑ vniuoce ſed equiuote. Vam fm ꝙ dicit foꝛmã dicit ſcientiã que eſt de ente rõnis ſic eſt dĩna ſcientie ¶Ed qninrũ ðꝛ ꝙ intellecrꝰequalr nõ reꝑiin hoie ⁊ in angelo Nec intelleuus hois⁊ angeli ũr inequa igadu pfectõis. Nü intellectus angeli eſſentialt ſir piectior jnrttertu hois. Ideo intellectus dici ð ipis S dicunt᷑ ſingůl coꝝ autcat ſubãz X aut qᷓlitatẽ autqᷓ;itatẽ. aut gliqd à 2gere · aut pati. aut vbi.autqñ. aut ſitũ eſſe tů tricubitũ. ad aliquid vt duplũ tripl.qua ſoan euc HolW litas. vt albedo nigredo. vbi vt loco eſſe. dere iacere. habere vt calciatũ eſſe. armatũ eſſe age re.vt lecare vꝛeꝛe. pati vt ſecari vri. Poſiqᷓ; autoꝛ detetininauit de antepꝛedicamen; ꝝſequenter incipit dete minare de pᷣdicamentis· Et inctam ⁊ determiatũ. Ideo pꝛius der de ipſis in generali qᷓ; in ſpeali pᷣmittenstaleʒ diuiſionẽ. Eoꝝ que dicunt᷑ fm nullã cõplexionẽidẽ tis ⁊ de oibus his exempla ſatꝭ patent in textu. En de ptz ꝙ iſta diuiſio non eſt antepicdicameniũ quia eſt pꝛimo ꝙ dicbile incõplexũ duplr accipit. Pno' intentões.⁊ gñalr om̃e nomẽ nõ feans vlẽ vel hticu kre qð dependet a rõnenfa. Talia em̃ nõ ſũt in pꝛe dicamento. Et ideo B uridanꝰminꝰbñ poſuit pᷣdic mentũ ſigni ad reponendũ in eo oja ſigna ⁊ enria rõ nis · Elioꝰrapit᷑ ſpecialip dicibili incõplexo oꝛdiabi⸗ li in gñe ᷣm ſub ⁊ ſupᷓ ꝓut ſtat ſub voce talẽeꝛdine; vßcant᷑x vt ſub vociby res oꝛdinant᷑. ¶ Beẽdũẽſczo Becundus genus ponit̃ in recta linea pdicamentali. Differẽtis ÿo lateraliter.⁊ ꝓpter hoc cõplexa non ponunt᷑ in pᷣdi camento fm ꝙ cõplexa ſunt.ſed fm diuerſas partes vel inquantũ ſumunt᷑ꝙ vno incõplero. Certia condi ſel dicbile ſit ens realeꝛ ꝙ habeat certum oꝛdi em i ichůs ter hoc entia ronis vt chimer vl ne gatiões non hnſene⸗ Muarta ↄdito e dicibile ſit Sevel pãtticilãfe·quia cooꝛdinatio fm — — e intia ſub? ſup fit fin rõnem vlis vel pticularis ſicut vni Mü que ſᷣm nuliã complexionem uerſale ponit᷑ ſupꝛa ⁊ ꝑticulareè ſub.⁊ ꝓpter hoc deus nõ eſt in pᷣduamenroqꝛ nõ eſt vle cñ nõ poſſint eſſe plures dy. nec ꝑticulare eo ꝙ nõ habet ahqð ſupẽrꝰ vniuocũ. ¶ Sciendũ tertio ꝙ huius diuiſiõis ſic ha bet ſufticietia· qꝛ oẽ dicibile incõplexũ oꝛdinabile in enere. vel dicitens ꝑ ſe. vel enð in alio. Bipꝛmum ſic eſt ſuba. Si ſcðᷣm hoc eſt dupłr· vel ðᷣt ens abſolu tů vel ens reſpectiuũ · Gi abſolutũ hoc eſt dupłr.vel ↄiequit᷑ ſuham gratia materie ⁊ ſic eſt quãtitas. vel foꝛme ⁊ ſicẽ qualitas. Si ſit ens reſpectiuũ hoc ẽ du pkr· vel ſumit᷑ a reſpectu ſube ad aliq extrinſecũ. vel econtra a reſpectu alicuius extrinſeci ad ſubam. Si pꝛmũ hoc eſt duplr.vel ðᷣt reſpectũ pantiũ ſubſtantie ud ſuũ totũ ⁊ ad locũ ſimul.⁊ ſicieſt ſitus.vel ðᷣt ſim phcẽ reſpectũ lube ad aliqð eytrinſecũ.⁊ hoceſt tripłr vel qꝛ oꝛitur a foꝛma.⁊ ſic ẽ actio.vel a materia.⁊ ſicẽ paſſio. vel a toto cõpoſito.⁊ ſic eſt ad aliqd. Si o di cat reſpectũ alicuius extrinſeci ad ſubam hocẽ dupłꝰ quia vel illud extrinſecũ eſt adiacens ⁊ applicatũ ſił ⁊ſiceſt habitus.vel adiacẽs ti hoc eſt duplr.vł ad iacet rei in motu.⁊ ſic cſt qñ. vel in qete.⁊ ſicẽ vbi. Et nationis. vel eſt ipſa tota cooꝛdinatio alicuius pᷣdica menti. Et ðꝛ pᷣdicainentũ a pᷣdicari⁊ metioꝛ metiris duia ẽ inenſura illeꝝ que ſunt in tali genere vel ſub⸗ ⁊ in ſe colligit oĩa diabilia eiuſdẽ gñis. Et ſic pʒ ex diffinitõe pᷣdicamenti ꝙ pᷣdicamẽtũ põt fumi duplr ⁊vtroq; modo ſůt tĩ decẽ pᷣdicamẽtã. quia ſi ſumat᷑ pꝛimo modop genere gñ̃aliſſimo tĩ ſũt.j. pᷣdicamen a. Et qʒ cooꝛdinatiões pᷣdiramentales diſtinguunt᷑ m gña gñaliſſima que ſũt pꝛima pꝛincipia foꝛmalia illaꝝ. ideo ſi ſumat᷑ ſchᷣo modo ꝓcdoꝛdinatiõe.ſic ite⸗ nin ſolũ efi; derẽpᷣdicamẽta ¶ Contra pdicta ar⸗ gut᷑ pꝛimo ſi. Enð eſt dicibile jncõplexũ· ⁊ ſimilter res alidd vnũ verũ bonñ que ſũt tranſtendẽtia. ⁊ tñ no ponunt᷑ in pᷣdicamento cũ ens ſir goĩus quolibʒ p̃ dicumentoꝝ illa diuiſio nõ valet ¶ Scdo ſic deus elt in bdicamento ⁊ nõ in gliquo iſtoꝝ. qᷓilla diuiſio no eſt hena. añs pʒ quia oẽ ens ꝑticulare dicibile in⸗ tõplexũ ponit᷑ in pᷣdicamento. ſec deus eſt quoddaʒ Pnculare. qeſt vnũ ens in numeo.ſed ens in nume Pticulare idẽ ſunt. deus eſt in pᷣdicamento. 1 Sertio ſic. genus ⁊ ſpẽs ſũt dicibilia incõplexa: ⁊ ñ nõ ſñt in aliquo pᷣqicamento. ergo ⁊c. ¶ Qnarto ſi ·ti termini incõplexioĩo ⁊ ꝓpõ lunt dicibiſia intõ lexa ⁊ oꝛdinant᷑in gñe. qꝛ ꝓpb eſt ſpẽs oꝛõᷣnis reno ? tñ non ſunt in aliq iſteꝝ pᷣdicamentoꝝ. ¶ Quſ⸗ to ſic. materia ẽ dicibile incõplexũ ⁊ens xit ⁊ ſibi nuenũt alie ↄditiões pᷣdicabiliũ oꝛdinabiliũ injge here·⁊ tamen nõ ponit᷑in aliquo iſtoꝝ pᷣdicamentoʒ wo inſufficienter bicenumerantur pꝛedicamentã 3*. Phoe pʒ ꝙ ſũt. x pdicamenta. ¶ Sciendũ quaro ꝙ pᷣdicaimentũ eſt genu s generaliſimũ alicuius cœoꝛdi„ N „— 40 0 7 iñ boecitdupt i vveinen ſiciylit m. ¶ Boendũqumt nilai wodnanolausjt aßduunz meunmn ſunt in tlgne i arudegis. Pe Tract 2 pim did ꝙ licet ens er pte vocs ſit alqð diubile in cõplex. Hõ tamẽ eꝝ ꝑte ſeateꝝ eſt vnñ di⸗ bile ſed młta qꝛ ipᷣm in cõi acceptũ nõ eſt vniuocuʒ Ideo nõ ponit᷑ in aliqͥ yno pᷣdicamento ſed ſm ßcar eius ponit᷑ in diuerſis pᷣdicamentis · Et ſiłr diceneiuʒ eſt de alijs tranſcẽdẽtib. Ed ſcðm ðꝛ ꝙ licet deꝰſit vnũ ens in numero.qꝛ indiuiſibilis nõ tñ eſt vnum ꝑticulare qꝛ ꝑticulare dict ꝑtẽ alicuꝰtotius · deꝰautẽ fub nullo ꝓtinet᷑ ⁊ lʒ vnũ in numero ⁊ ꝑticulare ina liquo ſunt idẽ.materiałr tñ dĩnt foĩalr vt dict eſt⸗ Acd terciũ ðꝛ ꝙ liret genꝰ⁊ ſpẽs de materiali fᷣcato eop dicũt aliqð eñs reale tñ qᷓ;tum ad ßcata foꝛmalia impoꝛtant entia rõnis qꝛ impoꝛtãt reſpecꝰaccũtales a qb ſumunt ſcðe intentões ⁊ illi reſpectꝰfunt entis nis ⁊ nõ eutia realia. Ideo genus ⁊ ſpẽs non po⸗ nuntꝑ ſe in pᷣdicamento. Ad quartũ dici᷑ ꝙ licz il litermini oĩo ⁊ ꝓpoſitio ſũt dicibilia incõplexa ex ꝑte vocis tñ ex ꝑte kcatoꝝ ſunt complexa ⁊ qꝛ hic nð con ſiderant᷑ ꝑ reſpectũ ad rem ſigniticatam. deo/poſi⸗ tio ⁊ oño ⁊ alia ſiłia que impoꝛtãt dicibilia omplera nõ ſunt in pᷣdicamẽto. Ideo male poſuit Buridan?ꝰ vndecimũ pᷣdicamentũ ad reponendũ in eo entia rõ⸗ nas lic in illis ſit oꝛdo võnis nõ tñ oꝛdo realis ſeu oꝛ do rerũ qualis debet eſſe in veris pᷣdicamẽtis·⁊ ergo ille ſche intentões ſolũ habẽ̃t modi generis vł ſpea⸗ ei. Ad quintũ dicit ꝙ licet mãteria ſit ens redu⸗ ctiue in pdicamento ⁊ ꝑ modũ pꝛincipij tamẽ nõ eſt ꝑ modũ compleriueens completũ.ideo ꝑ ſe nõ ponit᷑ in peedicamento.ſed reductiue in pᷣdicamento ſubſtã tie·ꝑ modũ pꝛincipy ſubſtãtie materiais. Is habitis dicendũ eſt de vnoquo⸗ pꝛedicamentoꝝ ⁊ pꝛimo de ſubſtã tia cum ſit pꝛioꝛ alijð· Abſtamia aũt dinidit᷑ ꝑ pꝛimaz et ſecundã. Pꝛima ſubſtantia eſt que pie pꝛincipaliter ⁊ maxime ſubſta re dicit᷑. Mel pꝛima ſubſtantiaeſt que ne; in ſubiectoeit neq; de ſubiecto dicit vt ali⸗ quis bomo aliquis equus Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de decẽ pᷣdicamẽtis ĩ generali.hic ↄſequent᷑ incipit determinare de ipᷣis in ſpeciali ⁊ qʒ ſubitanta eſt pꝛioꝛ accñtibv natura. diffi⸗ nitõne ⁊ tꝑe vt dicit᷑.vij. Metaphice.⁊ eſt cauſa oĩm accidentiũ in triplici gñe cauſe ſcʒ mareralis.efficien ts ⁊ Hinalis.⁊ cauſa naturałr pᷣcedit ſuũ effectũ. IJðo differt ſcðis ſubltãtijs. ſoe pꝑindiuiduũ vagũ vt aliqͥs homo.aliquis equꝰma⸗ pꝛius determinar de ſuhſtãtia qᷓ; de accidentibpᷣaʒ pꝛimo ſic diffiniẽs ꝑ pꝛimã ⁊ ſcham · Kudiuiſiõis rõ eſt. qꝛ om̃is ſubſtantia vłpꝛimo ⁊ ꝑ ſe ſubſtat acci dentiby.vt ſba pticularis ⁊ ſiceſt pꝛima ſha.vel non ubſtat acchti bus pꝛimo ⁊ ꝑ ſeß ex ↄñti vt ſuhſtan⸗ tia vłis.⁊ ſic eſt ſeba ſba. Etx hoc ptʒ ꝙnð ſunt po⸗ nende tercie ſbe vel quarte.eo ꝙ oĩs iba aut eſt vłis wel ꝑticularis ·⁊ omẽs vles ſubſtantie ſchario ſhſtãt accũtibus ꝑ hoc qð ſunun pꝛimis. ꝑticulares pᷣo ſp antie pꝛimo ⁊ ꝑ ſe ſubſtant. ¶ Sciendũ eſt pꝛimo ꝙ ſuba ↄſiderat trpłr. Vno vt eſt pꝛma ⁊ pꝛincipa lioꝛ ꝑs entis.⁊ ſic eit de cõſideꝛatne methaphiſici. Schyt eſt genus generaliſſimũ ⁊ pipii oĩm 15 ſtantiaꝝ ad qð oĩs alie ſubſtantie reducunt᷑. Terdo „ ſr 1 „. ₰ vt eſt ſubiectũ pꝛimũ gecidentiũ⁊ iſtis duob modis ↄſiderat᷑ hic a logico · Pꝛincipalius tñ vt eſt ſubiectij accidentiũ que diſtinguunt᷑ inter ſe ᷣm diuerſos mo dos ſᷓdicandi de pꝛima fba Ideo hic ↄuenieni diui diꝑ pꝛimã ⁊ ſchᷣam inqᷓ;tũ eſt ſubiectũ actidentiũ ⁊ diuerſimode lubſtat ipis.qᷓ; diuidat᷑ ſuhrõe genens ß in ſuas ſpẽs. ¶ Sciendũ ſco. ꝙ nomẽ ſubſtantie 775[.40 026 dnoby modis ſumit̃a reb. Vnoaꝑ ſeeſſendo⁊ ſic n26 ſe. ſumit᷑apꝛio eſſe be qð eſt eſſe ꝑ ſe ⁊ abſolutũ ⁊ hoc 16 o modo ſha vnuoce ðꝛ de oibus jubſtãtijs ⁊ eſt gen ̃oꝝ · Ilio ſumit᷑a ſubſtãdo ⁊ ſie ſumit᷑ ab eſſe reſpe ctiuo ſbe que eſt in potẽtia ad ſubſtandũ accidentib ⁊ iſto mndo ſubſtanitia ꝑ pꝛius dicitde ſubſtantys particularbus que pꝛimario ſubſtat accidenti bus Fᷓ de ſubſtãtijs vniierſalib que ſcðaꝛio ſubſtãt. Et qꝛ hic diuidit᷑ ſubſtantia inqᷓ;tũ habet ſubſtare accñti bus ⁊ hoc modo dicii ꝑ.pꝛus de pꝛimis ſubſtantijs de ſcðjs · Ideo bec duuiſio eſt analogi in ſua ana⸗ logara ⁊ hec eſt rario quare ſubſtantia pꝛius diuidit᷑ qᷓ; diffiniatqꝛ equiuocũ pꝛius eſt diuidendũ qᷓ; diffi⸗ niendũ ¶ Sciendũ eſt tercio.ꝙ vno mõ diffinit᷑ pꝛi⸗ ma ſubſtantia ſic vicʒ. Pꝛima ſba eſt q̃ꝓie pꝛindpa(6 60 F 4— A. 4u⁊ maxie ſubſtare pᷣꝛIn q̃ᷓ diffõe ꝑ illud relatiuũ que intelligi᷑ ſuba 23 dimnt. Et poni᷑ꝓ⸗ pꝛie ad dĩntiã accidentiũ in qͥbꝰ vnñ accñs aliq mo⸗ do ſubſtat alter ſiẽ ſugficies abledini. hoc ñ nõ ẽ ꝓ⸗ hrie nec anqᷓ; ſubiectũ pꝛincipale ⁊ ꝑ ſe ſubſiſtẽs ſiẽ pꝛima ſha· Deinde ponit pꝛincipalr ad dĩntiã ſcðaꝝ ibaʒ q̃ minꝰpꝛincipalr ⁊ ſcðᷣario ſubſtãt accñtib ſcʒ inqᷓ;tũ ſũt in pꝛimis ſubſtantijs! „ me ad dĩntiã ſpẽꝝ de gñe ſpeqᷓ adhuc pꝛincipalꝰſub G ſtantqᷓ; ſua genera ß adhuc pꝛime ſhe pluribꝰ hſtãt qᷓ; ille ſpẽs qꝛ ſeit ſubſtat ſpẽs eidẽ ſ ma ſba ſeu indiuiduũ ⁊ vltra ip̃i ſpẽi ſubſtat. Et ponit᷑ ſu bſtare ad erplicandũ modũ vł eſſe qᷓ ip̃a a eſt recepriua accñtũ prmo ⁊ ꝑ ſe¶ Sciendũ qno ꝙ aliter diffini pꝛima ſuba. Pꝛima iba eſt q̃ neq; eſt in ſbᷣcto neq; de ſubiecto ðꝛ.vt aliqͥs hõ aliqͥs equꝰ. In q̃ diffõe intelligit᷑ ſba loco generis diffiniti. De⸗ inde ponit᷑ neq; in ſubiecto eſt ad dãntiã accñtiũ que oĩa ſůt in ſbᷣcto Deide ponit᷑ neq; de ſubiecto ðᷣꝛ · ad dintiaʒ ſcpaꝝ ſpᷣaꝝqꝛ k nõ ſũt in ſbeto tñ dicunt᷑de ſubiecto. Pꝛima em̃ ſba habet ꝙ ſit a⁊ ꝙ pꝛima ab ulia ⁊ bt rei em̃ eſt ſuba ſibi cõpetit nõ eſſe ubie eſtcõe om̃ ſhe ſed inqᷓ;tũ eſt pꝛima habet inferioꝛa ſub ſe. Ideo nõ ðr de ſubiecto? 5 ſca „ differt a ſchis ſublſtãtis. Et in iſta diffõe erẽpli gis qᷓ; indiuduũ determinatũ.qꝛ indiuidua deter⸗ imninata ſũt deteriabilia ꝑ ↄditões indiuiduantes qᷓ̃ ſunt infinita ⁊ ab arte relinquẽda·qꝛ ſũr generabilia ⁊ coꝛruptihilia ⁊ varjablia. Sed indiuiduũ vagum eſt indeterminatũ ⁊ ͥdãmodo vłe rõne nature gõis quã impoꝛtat vt aliqͥs homo · liqͥs equus⁊ ꝑßᷣ ptʒ diuiſio Ibe·⁊ diffõ ſubſtãtie pꝛime. ¶ Nõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Vbi eſt equalitas ibi nõ eſt pꝛimũ nec ſcðᷣm.ſed ſba ðꝛ equalr de oĩbus ſubſtãtijð cñ ſit genus ipſoꝝ.qᷓ male diuidit ꝑpꝛimã ⁊ ſcðᷣaʒ. Se cundo ſic. Mnñ mẽbꝛñ diuiſiõis pᷣdicat de alio qꝛ ſe cũda ſba pᷣdicade pꝛima. ᷓ pꝛima ⁊ ſcha nõ oſponũ tur ⁊ ſie diuiſio nõ dat ꝑ oppoſita. ¶ Tercio ma⸗ . h N „3). 2 5 C 2. 3 Tercio ponit᷑ maxi d — era pꝛima pꝛincpalius ſubſtat qð pꝛima ſubſtãta gꝛſubſtat foꝛme ſubſtãtiaſn⁊ pꝛima ſubſtantia ſoiuʒ fubſtat accũtihn·⁊ tñ nõ eſt pꝛima ſubſtãtia ᷓ diffini⸗ tio mala. ¶ Muarto ſic. Omis paſſio ↄueniens mł tis ↄuenit ipᷣis rõne aliruꝰ ſupioꝛis cõis inᷓ cõᷣueni unt ſʒ ſubſtare eſt paſſis cõis oibo pꝛimis ſubſtãtis qᷓ cõuenit ip̃is rõne alicuiꝰlnꝑioꝛis.ſʒ ſuꝑiꝰnõ eſt nili icðᷣa pa. Ideo ſubſtare ꝑ pꝛlꝰ⁊ pꝛincipalꝰuenit ſc cũdis ſubſtãtijs qᷓ; pꝛimis Muinto ſic. Diffinitio pꝛime ſbe dat᷑ ꝑ negatõem ᷓnð ſufficient᷑explicat na rurã diffiniti. Id pꝛimũ dicit ꝙ hʒ Iba q̃ ðꝛaꝑſe eſſendo dicat᷑ equalr ð oib fubſtãtijs ⁊ vnuoce·Rõ tñ vt ðꝛ a ſubſtãdo⁊ hoc mõ hic diffmit. d ſcðʒ pꝛ. ꝙ lʒ pꝛima ſubſtãtia ⁊ ſcða ᷣm id qᷣ ſũt nõ opo nant᷑t ſcða pᷣdicat de pꝛima ·tñ ᷣm rõnes pꝛimeꝛ ſeðᷣe opponunt᷑ ⁊ ſic ſůt mẽbꝛa hulꝰduuiſtõis. Ad terciũ ʒꝛꝙ licet materia pꝛima ꝓpꝛie ⁊ pꝛncipałr ſubſtat re ſpectu foꝛme lubſtãtialis nõ iñ reſpectu accidentiũ totũ cõpoſitũ pꝛimo ſubſtat accñtibꝰ ⁊ matera ⁊ foꝛ ma ex ↄñii inqᷓ;tũ ſũt in eodẽcõpoſito ⁊ de tali ſub⸗ ſtare accñtib ſolũ debet intelligi in iſta diffõe. Ad quartũ diciᷓꝙ; lʒ ſubſtare ꝑ pꝛius ↄueniat ſcðis ſub⸗ ſtãtis ſiẽ cauſe aq̃ ꝓuenittals paſſio.non mñ ↄuenit mpis tanqᷓ; ſubiecto.ſʒ b mõ ꝑ pꝛius ↄuenit pumeſb itantie q̃ eſt ſubectũ ⁊ rõpoſitũ ꝑ ſe fubſiſtens Ad qͥntũ dici᷑ ꝙ licet in diffõne ſcðᷣa pꝛnme fubſtãtie po⸗ nunt᷑ due negatões tñ ponunt᷑ ud erplicanduʒ alq́; affirmationẽ. explicat em̃ ꝙ pꝛima ſubſtãciaẽ peima ĩ ie hoc ꝙ nõ eſt in ſubiecto.⁊ ꝙ eſt vltima in xſſendo ꝑ boc qð nõ dicit᷑ de ſubiecto inferioꝛi ctiam pꝛimg pars eſt affmatius. l VSceſubſtantie ſuntſpẽs in quib ſunt pꝛime ſubſtãrie ⁊.haꝝ ſpẽꝝ genera vt hõ eſt vial. Eſt em̃ aliquis hõ in hoiequi eſt ſpeci es ⁊ hõ in aiali quodẽ genꝰ. ndiuidua dicunt᷑ pꝛime iubſtantie. qꝛpꝛimo ſubſtant ulijs. Henera ÿo? ſpẽs dicunt᷑ ſcdeſubſtã⸗ tie. qꝛ ſcxo ſubſtãt Aliquis em̃ hõ dicit᷑ grã maticus ⁊ currens ⁊ aĩal⁊ ſubſtantia. 3 pðõ dict grãmaticus currens aĩal ⁊ fubſtantia Itẽ ea que dicunt᷑ de ſubiecto oĩa pꝛedi⸗ rant᷑ noĩe? rauðe.vt homopdicat᷑de ſoꝛteꝛ platone. Hoꝝ ÿo que ſũt in fubiecto in plu rib quidẽ neq; nomẽ neq; rõpᷣdicatde jül iecto xt hec albedo. vel hoc albñ. In qliqui bijð důt nomẽ nihil ꝓhibetpᷣdicaride ſub⸗ iecto. Rõnem pg pᷣdicaride ſubiectoeſt im poſſibile. vt albũ pᷣdicꝗt᷑ de ſuhieto⸗ Ratio pᷣoalbinunqᷓ; de ſubiecto pꝛegicat. Poſtqᷓ; autoꝛ ſuꝑius determimnait de ꝑꝛimo mẽ⸗ bꝛo diuiſiõis ſubſtãtie ſcʒ de pꝛimis ſubſtãtijs. Mic ↄñ̃r deteriat de ſcðᷣo mem bꝛo ſcʒ de ſcðis ſubſtãtijs. dicẽs ꝙ ſcðe ſubſtãtie ſunt ſubſtãtie vles que ſũt ge⸗ nera ⁊ ſpẽs in qͥbo ſũt pꝛime ſubſtãtie vt hõ ⁊ aial ⁊ dicunt᷑ ſubſtõtie vles ſcðe eo tales ſubſtantie ſcharie ſubſtant ⁊ nõ pꝛimo ⁊ ꝑ ſe vt ſubſtantia ꝑticuiaris? E Eurato eſt qꝛ cñ accidẽs fiuat ĩmediate à pᷣꝛñci tio cõuenit eẽntialt ſuo unferioꝛi. I a ⁊ accidentiũ ̃ſpectuprime ſubſtãtie idut. pis indiuidui pꝛimo ⁊ꝑ ſe ineſt eie ſtanrie vłes non inc udũtpꝛiiẽipia ind nñ pꝛimo ſubſtãt accidentib ſed ſolum ex ↄſequen⸗ ti inqᷓ;tũ habẽt eſſe in ſubſtãtijs. Indiuidua em̃ dicunt̃ pꝛime ſub aliquis hõ ðꝛ grãmaticus.aĩal ÿo ⁊ ſubſtãtia ex con ſcquenti.¶ Hciendũ pꝛimo. ꝙ ſubſtantie vłes ↄſið rant᷑ duplt. Wnoqᷓ;tů ad eſſe eſſentie ⁊ qᷓtũ ad hoe qð eſt eiſeꝑ ſe·hot modo ſũt pꝛioꝛes ſubſtãtijs ꝑti culanb eo ꝙ ſũt cauſe foꝛmales ipſaꝝ dantes ipis eẽ nomẽ? rõneʒ. Zlioↄſiderant᷑qᷓ;ᷓtũ ad eſſe exiſtentie⁊ qᷓ;tũ ad hot qð eſt ſubſtare accidẽtit.⁊iſtoꝰ fu bſtãtie pꝑticulares pᷣcedũt vłes. Kuiꝰrõ eſt. qꝛ fubſtãtie vłes nõ habent eſſe exiſtẽtie.nec ſu bſtare atcidẽtibꝰ niſi ex ↄñti ⁊ m eſſe qðᷣ habẽt in primis ſubſtãtijs. Ideo ſubſtãtie vles qᷓ;tñ ad exiſtere ⁊ ſubſtare ↄuenieht᷑ di cunt᷑ ſcðe ſubſtantie. ¶ Bciendũ eſt ſcðo.ꝙ ſcðᷣe fub ſbe diuerſimode ſũt in pꝛimis. ⁊ pꝛime in ſÿis · Nꝛi me em̃ ſũt in ſcðis potentialr⁊ ꝓᷣtuał᷑r tiñ ſiẽ ꝑtes to tius vłis ſũt in toto vłi ⁊ inferiꝰm fuo fuꝑioꝛi.ſʒ ſcᷣe ſbe funt inpꝛimis actu ⁊ intellectu qʒ ſunt de eſſẽtia prmarũ ſubſtantiaꝝ. ¶t ſolũ hñteſſe exiſtentie in pꝛi mis fubſtãtijs nõ tñ capiũt illud eſſe exñ̃tie a pᷣmis ĩ gñe cauſe foꝛmalis · fed in genere rauſe efficiẽtis ⁊ fiʒ nał capiũt eẽ ab extrinſecis cauſis ſiẽ a pꝛĩa cã⁊ a na rura ſʒ in gñe cau ſe foꝛmalis hñt eſſe a ſeipſis qꝛ ſũt foꝛme quedã ⁊ nõ hñt eſſe ab alia cauſa foꝛmali.Et in genere cauſe materialis qͥdãmodo eſſe illud capi⸗ unt a pꝛmis que ſũt materia in qᷓ reſpectu ſcaꝝ ſ⸗ ſtantiaꝝ Pciendũ tercio.ꝙ ea que dicunt̃de iub⸗ iecto ſcʒ ſuꝑioa aliquoꝝ inferioꝝ ⁊ ea qᷓ ſunt in ſub iecto ſic accdẽtia diuerſimode pᷣdicant᷑ de ſuis ſubij⸗ cibilib qꝛſupioꝛa pᷣdicant᷑ de ſuis inferioꝛiby noie? rõne. Nt auſaẽ.qꝛ iilud vᷣr pᷣdicari ᷣm nomẽ ciiꝰno tie qꝛ pꝛimo ſubſtãt alijs vt — h.f%9 d ) 6 „ nuh, —— mẽ de aliͥ pᷣdicat᷑ lu veritiat᷑. Et illud ðᷣr pᷣdicari. ⁊ÿr rõne quiꝰdiffõ vł eſſentia includit᷑eſſentialr in inferi ꝛi. Sed om̃e ſuꝑius fm nomẽ eꝰverificat de ſuo in ferioꝛi ⁊ incudi eſſentiałr ſuo inferiori.⁊ etiã diffini⸗ cſentiale pᷣdicat᷑ noĩe ⁊ rõne de ſuis inferioꝛib ⁊ ſic ßpdica vniuoct.ſʒ accidẽtia aliq̃ nec noie nec rõne pᷣdi cant᷑ de ſubiecto.vt albedo nigredo · Alia po noĩe pᷣ⸗ dirant ßʒ nõ rõᷣne. vt albũ nigꝝ · ⁊ ſic folũ pᷣdicant de noĩatiue de ſuis ſubiectis. ¶ Sciendũ quarto.ꝙ du plex eſt aciden s.qꝛ quoddã eſt accidens abſtractuʒ qð importat formã gctidentalẽ hm ſe ⁊ nõ ſᷣm inhe⸗ 1 õe[upius 2 Ameß rentiã erꝰad ſubiectũ vt albedo.⁊ gale ac̃s Mele debet dick dicat de iubiecto.qꝛ oĩe qjð de alio pᷣdich re totũ eſſe illiꝰde quo pᷣdicat᷑. ſ accidẽs abſtractũ nõ dicit tetũ eſſe hiecti ſuiſʒ importat formã accidenta lẽcuʒ pᷣciſione ſui ſubiecti ⁊ ſine inherentia ad ipᷣm Ideo nõ pᷣdicat de ſubiecto noĩe nec rõne. Alind eſt accidens concretũ qð importat formã accidentalẽ cũ inherentiaad ipᷣm ſubiectũ ⁊ taie pᷣdicat᷑ voĩe nõ rõe urõ eſtqꝛ predigri rõne eſtpᷣdicatũ eſſential in cludi in rõne alterꝰ modo accidens ↄcretũ nõ inclu⸗ dit᷑ eſſentiałr in rõe ſhiecti ſui.ideo nõ pᷣdicat᷑ de ipſo km rõnem.⁊ ꝑ; cognoſcit dẽntia ſcpaꝝ ſubſtantiaꝝ accic cðe eĩ ſuhſtã tie pᷣdicant᷑ vniuoce de ip̃ᷣis. accidentiaʒo denoiĩatiue K⁊ ꝑ hot cognoſcit᷑ qͥd ſit eſſe in ſubiecto ⁊ pici de deſuis io deus infaiozihnt fdunifmnmun na Etilud d dui nludik cſennahn inft nemẽ ebrldſo womenon ⁊ midijn ſmen. Jdo oße ins ne de luls infemozbiſ aq net noie neni uprdo. lia yonij u hl pduin ¶ Scendũ qum 1— dinn nal im let nöjn . 7 Tractatus 8 ſubierto que in diffinitõne prime ſbᷣſtãtie ponebant᷑ Lõtra pᷣdicta amuipꝛmo ſic. Bcðe ſubſtãtie ſe cũdario ſubſtant accidẽtibꝰ.ſʒ be vłes nõ ſubſtãt ac cidẽ tibꝰ cũ aceñs ſu ſolũ in indiuiduis.qꝛ ſuuta n⸗ cipijs indiuidui.ꝗᷓ ſbe vłes nõ ſũt ſche ſbᷣe. Icðo ſic Subſtãtie vłes ſũt pꝛioꝛes pticulanby.⁊ ꝑ pꝛꝰi⸗ bi cõuenit rõ ſbe ſeʒ eſſe ꝑ ſe qᷓ; indiuduis· ð bevlel dicunt᷑ pꝛime ⁊ nõ ip̃e ꝑticulares. Tencio ſic · Be⸗ vus gñ̃aliſſimũ ðᷣꝛ de luhcto ſcʒ de ſuis inſerioꝛibꝰ et m nõ pᷣdicat᷑rõne cũ nõ habeat diffõcʒ. q̊ nõ om̃e ſui perꝰclicat noĩe ⁊ rõne de ſuo infenoꝛi⸗ ſic. Hĩs foꝛma dans alteri eſſe dat etiã ſibi nomẽ⁊ pᷣ dicat noĩe de ip̃o.ſʒ accũs abſtractũ eſt forma dans ef ſe de ſuo ſubietto · ꝗᷓ fm ſuũ nomẽ pᷣdicabit᷑ de ſubcro Quinto ſic. de cũq; pᷣdicat᷑ diffinitũ ⁊ diffnitio. 3ᷓſi accñ̃s ↄcretũ p̃dieat de ſubiecto etiã? diffinitio e ⁊ ꝑñs ea que lüt in ſubecto pᷣdicant᷑ noĩe ⁊ rõne lil Ad pꝛimñ ðꝛ ꝙ kʒ ſbe vles nõ ſublſtent accñtib p mo ⁊ ꝑ ſe tñ ſubſtãt ſcðᷣario vt lũt in pꝛjmis ⁊ accis ↄueniens piimis ſubſtãtijs etiã ↄuenit ſcðis ex ↄñti que ſũt in pꝛimis vt cũ vᷣꝛ ſoꝛtes ẽ alby ex ↄñ̃i ðꝛ hõ albus ⁊ aiaʒ ſha. m öki pꝛiores pꝛimis qᷓ;tũ ad eſſe eſſentie ⁊qᷓ;tů ad eſſe ꝑ ſe tñ ſůt poſterioꝛes q;tũ li ac Aq terciũ ðꝛ ꝙ lʒ genus gñaliſſimũ nõ habeatꝓ ꝛie diffõem qͥclditatiuã q̃ pꝛedicet de ſuis inferioꝛi⸗ be tñ inciudit᷑ eſſenrialr in rõe ſuoꝝ inferioꝝ.⁊ etiã diffinitio notificãs eſſentiã eꝰcõuenit ipᷣis Ideg pꝛe⸗ dicat᷑ noĩe ⁊ rõne de ſuis inferioꝛi. Ad q̃rtũ ðꝛ g k oĩs foꝛma deſignata ꝑ miodũ toriꝰdet nomẽ ſuo fubiecto ⁊ pᷣdicet᷑ node de ip · nõ tñ foꝛma deſignata ꝑmodũ ꝑtis cũ illa nõ dicat totũ eſſe ſubiecti modo —„ gccñtia in abſtracto deſignata ꝑ modũ ꝑtis ſignificãt Zd qͥntũ ð⁊ ꝙ k diffinitio accũtis ↄcreti pᷣdicer ð ſuo ſubiecto dendĩatiue ſiẽ lu accñs nõ tñ pᷣdicat de eo eſſentiałr. Ideo nõ pᷣdicat᷑ de ſuo ſuhiecto vt rõvel uenit ſuo ſubiecto. DItẽ ſcðᷣarũ ſubſtantiarũ ſpecies eſt ma⸗ gis ſubſtãtia qᷓ; genus.qꝛ ſpẽs eſtgpinqui⸗ oꝛpꝛime ſubſtantieqᷓ; genus ⁊ etiã qꝛ pluri bus ſubſtat. Quibuſcũq; em̃ ſubſtat gen⸗ eiſdẽ ſubſtat ſpecies.⁊ cũ hoc ipecies ſbſtat ipſi generi. Sed ſpecies ſpẽaliſſime equalt ſubſtant⁊ qualt ſunt ſubſtantie. yt homo equus ⁊ ſitia. His vnſis dicendũeſt de cõta titꝓprietatifbſtantie. Poſtqᷓ; autòꝛ determinauit de pꝛimis ſubſtãts ⁊ ſcðis ſcʒ fm ſeipſas diffiniẽdo ⁊ cõꝑandò ip̃as ad inuicẽ. hic ↄñꝛ compꝑat ipſas ſchas ſbas inx ſe dicẽs. g ſcðaꝝ ſubſtantiaꝝ ſpẽs eſt magis ſuba q; genus. Curꝰaſſignat duas cauſas Pꝛims eſt ꝙ ſchᷣaꝝ ſub⸗ ſlantiaꝝ illa eſt magis ba que ꝓpinquioꝛ eſt pꝛime ſbe. Lũ in õi analogia inter media ſequẽtia pꝛimũ illud ẽpinquius pꝛim oð magis ꝑt cipat eſſentiã analogi ſʒ ſpẽs eſt ꝓpinquioꝛ pꝛimeſbe qᷓ; genus qͥa oꝛdinat᷑ inter pꝛimã ſuham ⁊ ſuũ genꝰ. Igit ſpẽs eſt magis ſha qᷓ; genus Scða 1ð ſchaꝝ ſubſtantiaꝝ illa eſt magið Iba q̃ plaribo ſubſtat m diuerſos mo Muarto Id ſcðᷣm ðꝛꝙ zʒ ibe vles junt aõ actũ ſubſtãqᷓi accidentiꝰ. mis ſubſtãtijg qᷓ; genus diffinitio ·&iffinitio em̃ ↄuertibilr ⁊ eſſentialiter cõ ——————— 6 * 3 dos ſubftãdi. ʒ ſyẽs plurtn ſubſtat qᷓ genqʒ ſt⸗ ſtar accidentibus cõib ſubiecti inheſionis ⁊ cũ hot ſubſtat ipi generi.⁊ ſic fxbſtat aseñet vt inferꝰſuꝑi cies eſt magis ſbᷣa qᷓ; genus. ¶ Bciendũ pꝛimoꝙ iß ſtantia dupłr ↄſiderai Vno qᷓ;r̃ ad ſuũ eſſe ꝑpꝛiuʒ qð eſt eẽ ꝑ ſe ⁊ vt ðꝛ aꝑie eſſendo.⁊ ſic vra ba nõ pᷣt oꝛi· Genus aũt nõ ſubſtat vt inferꝰuꝑioꝛi. Jðᷣo ſpe Mb dici magis vł minꝰ ſha qᷓ; alia. Seðoqᷓ;tñ ad eẽ eſ ſentiale qð eſt in potentia ad ſubſtandũ alteri⁊ hoc modo vna ſba põt dici magis iba qᷓ; alia.ſʒ qꝛ tale eſſe potẽtiale ad ſubſtandũ alter nõ eſtꝓpꝛiů eiſe ſpe ſed ↄſequit᷑ ſuũ eſſeꝑꝛñũ. Ideo ipſa in luo ꝓpꝛio eſſe nõ mrendinec; nentti · Ideo ꝓter hoc nò debet di ci ſuſcipe magis ⁊ mimꝰſicut etiũ dicet᷑ in vna ꝓpꝛeta te eius· ¶ Bciendũ ſco.ꝙ ſpẽm eſſeꝓpinquioꝛẽ pꝛi⸗ me ibe intelligit dupl. Vno ꝙ ſit ꝓpinquioꝛ pꝛime ſheqᷓ;tũ ad eſle epꝛiũ qð eſt eſſe p ſe.⁊ h mõ ip̃a nõ eſt ꝓpinquioꝛ qᷓ; genꝰ qꝛ ineſſe ſubſtantiali pꝛime ſbe genus ⁊ ſpẽs ſüt idẽ eflential.⁊ ſuntin attu ſił⁊ fa iũt vnũ eſſentiałr cũ indiuiduo ⁊ nõ inſũt magis ⁊ minus cũ eſſe ſubſtantiale in indiuſibili ↄſiſtat. õ qᷓ;tũ ad tale eſſe ſpẽs nõ ðᷣꝛꝓpinquioꝛ pꝛime ſbe qᷓ; ge nus. Scðo ſit pinquio? pꝛime ſhe qᷓ;tum ad mo dñ ſubſtãdi aljs.⁊ h modo ſpẽs eſt pinquioꝛ pꝛij me lbe 5 genꝰ. qꝛ genus hʒ eſſe indeterminatũ ⁊ con fuſum.ſpẽs po hzʒ eſſe determinatũ.⁊ nõ ↄfuſũ ꝑg dif ferentiẽ ſ hecieati M nõ ᷣm numeꝝ ß km ſpẽm.⁊ pꝛia hoc qð eſt ſubſtare alijs.ſ magis ↄuenit cum pꝛi⸗ ſpecialiſſime de genere ibe equalr dicunt᷑ ſcðe ſubſtã ſe. Cuꝰrõ eſt. qꝛ ille ſcðe ſhe que equaltr appꝛopin⸗ qiant pꝛimis lubſtãtis ⁊ equalt habẽt ſubſtare ſu⸗ is accitib ſůt equalr ſcðe ſbe. Sed oẽs ſpẽs ſpecia⸗ liſſime equalr appꝛopinq̃nt pꝛimis ſubſtãtijs.⁊ ſicut endũ rercio ꝑ gẽs ſpẽg lubſtantia haber eſſe deremiatũ m numep ⁊ ſi ad ũmoqũ ſpes cſtpinquloꝛprime ſbe⁊ v ſperies ſubſtat accñtiby ⁊ etiã ſiis ſupioꝛitv. Venus añt vt ewelt ſolũ ſubſtat accñtiby ⁊ nõ ſuꝑioꝛi. Ideo ad . ſpecies ſpecialiſſime equałr ↄtinent᷑⁊ ↄſtituunſbge nere ꝑ ſnas dintias. Ita etiã ocs equałt ⁊ ĩmediate. ſub ſe ↄſtituũt indiuidua ᷣm ꝙ ſpecies imediate di⸗ niſione muteriali deſcendũt ad indiuiua.⁊ ſic iſte ſpẽs ſpẽaliſſime ſũt equalt ſubſtãtie. Et licet in ana⸗ logia memhra ſuboꝛdinata nunqᷓ; equalr ſuſcipiũt rõnem analogi.tamẽ membꝛa nõ ſuboꝛdinata inter ſe que ſolũ oꝛdinata ſũt in tercio pñt equalr ſuſeiße re rõnem ſui ſugioꝛis. Wodo diuerſe ſpẽs ſpecialiſi ſime nõ ſunt ſuboꝛdinate inter ſe. Ideo licet ſubſtã⸗ tia ſit quoadã analogũ nõ ramẽ eſt incõueniẽs ꝙ eqᷓj liter vicant᷑ ſubſtantie. ¶ Siendũ quarto.ꝙ oẽs pꝛi eſt magis ſha qᷓ; plato nec ecõtra · Cuꝰrõ eſt. qꝛ ila picunt᷑ eque ſbe que eque pꝛimo ſubſtãt actñtiby ſed oẽs pꝛime ſbe eque pꝛimo ſubſtãt accñtib. ꝗᷓ equali⸗ ter debẽt dici ſhe.⁊ licet vnñ indiuiduũ qñc ſubſter pluribus acc̃tib qᷓ; aliud.tamẽ eque pꝛimo ſubſtãt Modo ſubſtantia nõ dicit᷑ magis ſubſtantia ꝓpter numerũ illoꝝ qby ſubſtar. ſʒ ᷣm hoc ꝙ habet plures modos ſubſtandi.⁊ ꝑfecxõꝛes qᷓ; alie ſubſtantie. Contrapdicta auitpꝛimo ſic. Oĩis ſůbitãta eit ens ꝑ le·ſed genis ⁊ ſpẽs nõ ſũt entia ꝑ ₰ ſoiũ ² 1 1 me ſubſtãtie dicunt᷑equałr ſubſtantie· Wñ ſoꝛtes nõ * pabent eſſe in alio ſtʒin pꝛina ſubſtantia. ergo gew ⁊ ſpecies non ſunt ſubſtantie · ⁊ ſic vnum non eſt ma pis ſůͤbſtãtia qᷓ; aliud. ¶ cðo ſic. Wenꝰſubſtat plu⸗ nibus accñtib qᷓ; ſpẽs · qꝛ ſubſtat oib aceñtibv pluri⸗ um ſpecieꝝ er. Spẽs aũt lubſtat ſolũ acctbus vni us ſpeciei.ſicut aĩal ſubſtat accidentibꝰ oßʒ animaliũ Pomo Fo ſubſtar ſolũ accñtibus hoim.qᷓ genꝰeſt ma gis ſpa qᷓ; ſpẽs · ¶ Tercio ſic. Wenꝰꝑ pꝛius cõuenit pꝛime ſubſtantie qᷓ; ſpẽs· qꝛ ſortes fᷣm naturã prVeſt aial qᷓ; hõ ·ᷓ genus pinquꝰeſt pꝛime ſbe qᷓ; ſpecies · ⁊ꝑↄñs maie ðꝛ ꝙ ipẽs eſt ſibi ꝓpinquior. Muar⸗ ro ſie.genus ⁊ indiuiduũ in hoc ↄueniũt ꝙ vtrũq; eſt indeterminatũ ⁊ qdãmodo infinitũ. qꝛ ĩdiuidua va riant᷑ in infiuicũ ſᷣm potentiã. ⁊et ã genus habet ð ſe eſſe ↄfuſum.qᷓ genus magis ʒuenit cũ pꝛima ſha qᷓ; pecies · eſt lbꝓpinquius. Quinto ſic· Vna ſpe ies ſpẽ̃aliſſima eit ꝑfectioꝛ qᷓ; alia.ſicut hõ eit ꝑfecru⸗ oꝛ ceteris ſpẽbus aialis.ergo ſꝑ vna ſpecies ſpẽaliſſi ma ẽprior ulijs.⁊ ꝑ ↄñs nð ſũt equałt ſubſtantie Ad yrimi duit ꝙ lʒ ſpẽs ⁊ genus ſintin alto ſiẽ ſupius in inferiori.nõ mñ ſunt in alio ſiẽ accñis in ſuo ſubiecto.modo id qð eſt in alio ſiuit ſuꝑius i ſuo in ferioꝛi põt eſſe ens ꝑ ſe ⁊jetiũ ſubſtãtia.q ꝑ vnũ ⁊ idẽ eſſe ſunt ſupenꝰ⁊ inferꝰin ipſo · vnde cñ ſba dicit ens ꝑ ſe.ibi per ſe nð dicit negationẽ eſſe in illo cui dat eſſe jed ſolũ dicit negationẽ entis cõpleti qð ſit cauſa ma⸗ terialis in qua ipſius ꝑ cueriſtentiam habeat eſſe. VIcd ſcðm dici genus qᷓ;tũ ad numerũ accidentiũ plunbo ſubſtat qᷓ; ipẽs. No tñ plibus ſubſtat qᷓ;tum d plures modes ſubſtãdi alijs qᷓ; ſpẽs. qꝛ ipẽs ſub Alteri vt ſpẽs accñtibus. ⁊vt inferr?ſupioꝛi ¶d terciũ ðꝛ ꝙ lʒ ᷣm viã gñ̃atõis genꝰpꝛius cõcuraãt àd tiſe ſbe pꝛime qᷓ; ſpẽs nõ tñ ẽ ꝓpinquius pꝛime ſbeqᷓ; tum ad modũ eſſendi eius. nec ctiã qᷓ;tũ ad modum ſubſtandi alijs.ſed ſpys illo mõ eſtꝓpinquioꝛ pꝛime ſubſtãtie qᷓ; genꝰ. ¶Ad quũartũ vðꝛ.ꝙ lz indiuduuʒ ſit indeterminatũ qᷓ;tũ ad ↄditões accidẽtales eius. que variant᷑ in infinitũ.tamẽqÿtũ ad eſſe iubſtãtiale eſt determinatũ cũ iud eſſe ſittiñvnũ in numero· ge nus aũr nõ eſt hoc modo determinatũ. dquin⸗ tũ ðꝛ ꝙ licet ſpẽs ſpẽaliſſima vna ſit ꝑlectioꝛ alijs qᷓ; tum ad gradũ ꝑfectõis ſue nature.⁊ m hoc dtar pꝛt oꝛ ꝑfectõne alnjs ſpẽbus.iñ qᷓ;tũ adꝓpinquationẽ pꝛi me ſubſtantie.⁊ qᷓ;rũ ad modũ ſubſtãdi luis accidẽ/ ribus vna nõ eſt ꝑfectioꝛ alia.ſcd hoc modo oẽs ſpẽs ſpecialiſſin degenere ſubſtãtie cq̃łr dicuntſpe ſce. iecto nõeſſe. quia eſſe in ſubiecto cõ nenit ſolũ accidenri.hocptʒ in pꝛi⸗ mo. Inductõne ſic. homo non eſt in ſubie⸗ cto.equus nõ eſt in ſubiecto.leo nõ eſtin ſp̃ iecto neq; aĩal.⁊ ſicde ſinguiis ergo nulla ſe cunda ſudſtantia eit in ſubiecto. Syllogiſ mo ſic nihil eoꝝ aue ſũt in lubiecto pꝛedi⸗ cant᷑ noĩe⁊ rarõne de ſubiecto.ſed omnis cunda ſubſtautiapdicat nomine⁊ rõede B„— 5„ tel tieſed enã differentie competit⁊ hoc intehj ligit de differẽtijs ſubſtantie. Nec eſt inſtã Dmmuneeſt omniſubſtãtic in ſp mifub Kanris p diffinitionẽ pꝛime ſubſta tie. in ſecũdis aũt ptʒ inductõne ⁊ ſyllngiſ⸗ ſubiecto· ergo nulla ecunda ſubſta et in ſubiecto. Doc aũt noneiizpꝛiũ übl anofe tia de ꝑtibus ſubſtantie que ſunt in ſuo to⸗ to.⁊ ideo vident᷑ eſſe in ſuo ſubiecto.qꝛ ali⸗ us eſtmodus eſſendi in. vt accidens eſt in ſubiecto ⁊ alius. ſicut pars eſt in ſuo toto. vtpꝛius patuit. Poſtqᷓ; auror deter ininauit de ſubſtantia fn ſe qᷓ;tum ad eſſe ſubſtqntiale. hic ↄñrdeterminat de ꝓ⸗ pꝛietatibus eius · Vuꝰrõ eſt. quia eſſe ſubſtãtiale rei preceditꝓprietates eius.cũ tale eſſe ſit cauſa illaꝝ pꝛo pꝛietatũ. Pꝛimo ponens illam ꝓprietatẽ ſubſtantie di cens V mmune eſt omni ſubſtantie in ſubieco nõ eſſe · Kuꝰrõ ẽ. qꝛ nullũ ens ꝑ ſe eſt in ſubiectoper cueſſe ſubſiſtat. qꝛ tũc non eſſet ens ꝑ ſe ſed in alio. Vnde eſſe in alio ſolũ cõuenit accidentib. ſed of̃is ſubſtantia eſt ens ꝑ ſe cũ hoc ſit diffinitiv eius. Iðo cõmune eſt om̃i ſubſtantie in ſubiecto nõ eſſe. ¶ Hci endũ pꝛimo.ꝙ ꝑ hoc qð dicit᷑ in ſubiecto nõ eſſe nõ in telligit᷑ pura negatio.ſed iſta negatio fundat᷑ in affir⸗ matione. t dat intelligere affirmationẽ ſcʒ ꝙꝓpꝛuʒ eſt om̃i ſubſtantie eſſe ens ꝑ ſe ⁊ nõ eẽ in ſubiecto.vn de in tali eſſe duo ſũt ̃m rõnem ſqʒ eſſe ꝑ ſe quod cſt F modus eſſendi ſubſtantie.⁊ negatio modi eſſendi ac cidentis qui eſt eſſe in alio · Er lixet eſſe ꝑ ſe nõ ſit pꝛo. ietas ſubſtantie.qꝛ nõ cõſequit᷑eſſe copletũ ipſꝰ ſtantie.ſed eſt pᷣm met elſe tamẽ negatio modi eſſen⸗ di acidenris bene pon᷑ꝓprietas ſubſtantie. qꝛconſe qui f᷑m rõnem eſe ſubſtantie lʒ nõ diſtinguat reali⸗ʒ ter a tali eſſe. Er ꝑ hoc ptʒ ꝙhecpꝛietas nõ cõuenitꝰ 3 chymere.nec ertibus rõnis qꝛ licet talia nõ ſint in ip iecto. gmẽ non habenteſſe qð ſupponi in iſta ꝓpriee tade. iſ Jciendũ ſcʒo.ꝙ iſta ꝓprietas cõuenit tum pꝛi mis ſubſtantijs qᷓ; ſcðis. e primis ptʒ ꝑ ſuam dif tinitionẽ. ihe ſcðᷣis ꝓbat inductione ⁊ ſyllogiſmo q̃ ꝓbat ones ſatis cate habent᷑ in tertu.ideo pᷣtermit⸗ tunt᷑. Iliterꝓbat᷑ qꝛ eſſe in ſubiecto. vt accidens ẽ in ſubiecto eſt eſſe in alio.ſicut forma ſibi inherens⁊ ad ueniens poſt eius eſſe completũ · Sed ſcðe ſubſtan⸗ tie nõ adueniunt pꝛimis poſt eaꝝ eſſe ctompletuʒ cum ſintcauſe formoles primurũ ſubſtantiarũ dantes eis eſſe ſubſtantiale. Ideo ſcðe ſubſtantie non ſuns in i5— iegto. ¶ Bciendũ tercio. ꝙ ſubſtantia dupłr capitur V Vno modo generaitter pro om̃i illo quod impoꝛtat —— 5 * eſſentiam vel naturam de genere ſubſtantie.⁊ mo do ſubſtantia comprehendit ſubſtantias completas ⁊ differentias ſu bſtantiales. Et ſi hoc modo ſumat᷑ hic ſubſtantia.illa ꝓrieras eprium ſubſtantie q̃ro to modo. Alio modo capit᷑ ſubſtantia ſpedaliter pro fubſtantia completa que ſubſtantia m nemjꝛ modũ ſimul:ꝑ hoc ꝙ importat eſſentiam ſubſiantien proꝰ prium modum eſſendi. Et ſic ſolum continet fub/ ſtantias perfectas que ponunt᷑ in retta linea prdica mentali. Et hoc modo hecprietas eſtꝓpria ſubſtã⸗ tie ſecũdo inodo.conuenit em oĩi ſubſtantie. Sed non ſoli.quia conuenit differentijs ſpecialibus. que non flit ſubſtantie fm hunc modũ.q nð impoꝛtant nezuõ dihngulni — lupncts ciutinꝝ Deprmsptphmi eke win ntm.i ſen n ſubiew. yt accinsit Tractatus Nũ modũ eſſendi ſubſtaptie ſed quaiitatis. ¶ Sc endũ quarto ꝙ licet ꝑres ſubſtantie que ſunt in ſuo toto aliq̃ modo videant᷑ eſſe in ſubiecto ſicutacẽidẽs nõ tñ ſunt in ſuo toto ſiẽ accidens in ſubierto ſuoq⁊ alius eſt modus eſſendi in qᷓ ꝑtes ſũt in toto.⁊ quo accidens eſt in ſubiecto. Ehñ tripliciter differũt. Pꝛi⸗ mo modo. quia pars inteßralis eſt de compoſitione ꝑfecrione ſui totins ⁊ requirit᷑adeſſe completũ eius accideps vo nõ · ſed ionſequit᷑eſſe completũ ſui ſubie ti· Sco modo qꝛ ꝑ ſepationẽ partis a toto ali modo deſtruit᷑ totũ· ſed accidens põt ſepari pꝛeter ſp⸗ lecti cœꝛruptionẽ. Tercioiniodo. quia ꝑs integralis poteſt manere ſeꝑata a ſuo toto naturalt. Accidens ſo nõ niſi fuerit jupnaturaliter. q fm naturam acti dens eſt ſy in fubiecto ſubſiſtẽs.⁊ ꝑ hot ptʒ pimaꝓ pꝛietas ſubſtantie Contra pᷣdicta argu᷑ pꝛimo ſic Pꝛopꝛiũ eſt ſubſtantie in ſublectq nõ eſſe. ergo male ud eſt in illo qualificat vt in ſubiecto· ſed differen alis qualificat eſſentiã generis.ergo eſt? dicit᷑ quod illud eſt ei cõmune. ¶ Scðo ſic. Iſtaꝓ⸗ pꝛietas nõ cõuenit om̃i ſubſtantie. neq; ſoli.ergo nul lo modo eſt ſibipꝛia. Anteredens ptʒ ꝓ pꝛima ꝑte. qꝛ foꝛma ſubſtantialis eſt ſubſtantia. que tamen eſt in ſublecto cũ ſit in materia. Et ſecũda ꝓbat᷑ qꝛ acciꝰ dens qñq; nõ eſt in ſubieeto·vt in ſacramento altar vhiaccidentia ſubſiſtũt ſine ſubiecto·⁊ ſic antecedẽs eſt verũ. Tercio ſic. Illud qð eſt in ente completo ⁊ inacti eit in ſubiecto. ſed ſce ſubſtantie ſunt in en Senen in actu ſg in pꝛimis. ergo ſcʒe ſubſtantie u ſunt in ſubiecto· Quano ſie Om̃e qualificans ali tia ſubſtanti neris⸗ ipla ſicut in ſubiecto. Et ſic male dicit᷑ ꝙ hecꝓptietas ſantie eſt ſubſtantia. ergo iſta ꝓpꝛietas nõ cõuenit a⸗ lys a ſubſtantia· ꝑ hoc ꝙ cõuenit ipſi differentie· ergo male dicit in text. ꝙ nð eſſe in ſubicto ↄuenit aljs eʒ differenths. Berto ſic. Ex nõ ſubſtantijs nõ fit ſubſtantia · ſed ex differentia cũ genere ſuo fit ſubſtan tia.ergo dinria eſt ſubſtantia ⁊ ꝑ cõſequens male di iꝙ iſta pꝛietas cõuenit alijs à ſubſtãria ſcʒ differẽ tie Ad pꝛimũ ðꝛ g licer eſſe in fubiecto ſit ꝓpꝛium ſubſtãtie in õmuni. ⁊ km ſe conſidetate non tamen ſtʒpꝛiũ lubſtante diuiſe·⁊ multiplicateꝑ ſ ua inferi oꝛa. Acd ſchm dieit᷑ꝙ licet foꝛma ſubſtantialis ſit in materia tanq; in illo qð recipit ipſam. tamẽ nõ ad uenit materie poſt eius eſſe completů · ſed dat ſibi eſ⸗ ſe in actii · Ideo non eſt in ea vt accid s in ſubiecto Et ad ꝓbationẽ ſcham dicitꝙ licet arcidens ſuꝑna⸗ no ner actu ner aptitudine. Zid teriũ dicij ꝙ licet ſcha ſubſtantia ſit in pꝛima vt pꝛineipiũ eius. nõ ta eſt in pꝛima vt accidens in ſubiecto·¶ Ad quartuʒ dicit᷑ ꝙ differentia nõ aduenit generi poſt eius eſſe cõ pletum.led complet ⁊ ꝑficit ſuũ eſſe determinando. pſum ad certam ſpeciẽ. yAd quintũ dicii ꝙ; licet differentia ſubſtantie ſit ſubſtantia ſmn rem.quia im poꝛtat eſſentiã ſubſtantie. nð tamẽ eſt ſubſtantia ᷣm modũ ⁊ rem ſił· quia impoꝛtat iliani ſub modo qua litatis. Ad ſexrũ dicit᷑ꝙ ex nõſubſtantis ſimplt non fit ſubſtantiatñ bene ex nõ ſubſtantijs m moz . tia ſignficat hoc ali potius quale quid ſiue cõmune. FHec eĩ it lud qð ſignificat ꝑſecundã ſubſtantiaʒ eſt nuz numero ſicut ilud qð ſignificat per ſcðis ſubſtantijs ⁊ differenths eaꝝ cuenitvniuocœᷓ; õuenit yniuoce pdicari de mimis· Er dicit notanter de pꝛlmis ſubſtãtijs ad differentiã accidentiũ vliuʒ etas W Pciendũ pꝛimo ꝙ pᷣdicari vniuoce acci Ernptr. Ped.n cuenit differentijs. Quintoſic.· Bifferentia ſub⸗; modo cõiter ꝓ oñ catñ VMvMuoce rat᷑ de multis. ⁊ ſic ↄtinet ſub ſe denoĩatiue pᷣdicari.⁊ bñ de ſoꝛte?platone · Alio accipit᷑ minꝰcõiter ſolũꝓ illo qð p̃dicat᷑ vno noĩe ⁊ vna rõne de mlis ſiue hoc Euꝰrõ eſt eſſentialis biecti.⁊ hoc mõꝓpꝛiũ ⁊ aciũs enit ſcðis ſuhſtãtijs ⁊ ean diĩntijs ⁊ ſiccapit᷑ in ꝓpo⸗ ſito. ⁊ ſic ptʒ ꝙ ſi capia᷑ſuba gñałrꝓ oĩ ſpa vlcom pleti yel incõpleta.tũc hecꝓpꝛletas eſt ꝓpra q̃rto mo doß ſicapiat᷑ ſa ſolũ ʒ ſubſtantia cõpieta quc im⸗ . 1 tarcid kein ic modo ſuhſtantie ſi eſtꝓpꝛia·ſecũʒ turaliter qñq; ſit ſine ſubiecro fm acrů ·iñ eſt ſu in ſp̃; d lecto hm aptitudinẽ Subſtgntia vo nõ eſt in ſubie; Eulro elt q? P al ne gen5 ta in ſpecie cõplerũ ß o men aduenit ſibi poſt eius eſſe complerũ. Ideo non ti ei ec ſub ſpẽ ꝑ ſe ſubſiſtens cũ oĩs ꝑt cularis ſuba ſit ꝑ ſeſubſiſtens.qᷓ oĩs pꝛima ſha ßcat ð aliqͥd. Et ad rõ nẽeius gð eſt hoc aliqd tria requtrunt᷑. Pꝛimo ꝙ ſit ₰ indiuiduum.ideo nuilũ vle eſt hocaliqͥd. Sco 22) 62 F. 4 — dumer ſubſtantia tñ fin rem fit ſa ſicnreſt dinti. differenris eaꝝ cõuenit vñidce bi dicäti Pecemoiapꝛedicant᷑ de pri⸗ mis ſubſtantijs noieꝛ ratione. quare yni⸗ uoce pꝛedicant᷑. Jtem om̃io pꝛima ſubſtan qu id.i. indiuiduũ vnũñ e 6 numero. Sed ſcha ſuhſtanga viderſignii areenautieielse quod eſt in pꝛinia ſubitantia ⁊ etiam deeſ⸗ 3 ſentia eius.nõ tñſignificathoc aliquid.ſed pꝛimamſubſtantiam. 6 ſe e 4 Poſtq; autoꝛ detenninauit de pꝛima ꝓpꝛietate ſ antie. hic ↄñr determinat de ſcða dicens ꝙ vĩbus dicari de pꝛimis. Cuðrõ eſt. quia pᷣdicarivniuoce eſt pᷣdicari vno noĩe ⁊ vna rõne.iʒ oẽ ſcðᷣe ſubſtantie ⁊ dine eaꝝ yno noie ⁊ vna rõne pᷣdicant᷑ depꝛimis ſß⸗ ſtantys· Et includunfeſſentiat in rõne pꝛimaꝝ ſp⸗ ſtantiaꝝ Ideo vib ſchis ſubſtãtijs ⁊ differẽtijs eaꝝ 3hpcuen vniuoce de ſius infenoꝛit tamẽ de pꝛij mis ſubſtãtijs pᷣdicant᷑ denoĩatiue ⁊ nõ vniuoce. Elno modo cõiter ꝓ om̃ illo qð fm vnñ heatũ pꝛedi JXAn F 62 ſi accidẽs pᷣdicatde pꝛinis ſubſtãtijs vniuoce · vtal⸗ ſit rõne quidditatiia ſiue deſcripriua.⁊ ſic ꝓpꝛiũ be⸗ he pᷣdicat vniuoce de pꝛinus ſubſtãtijs vt dictũ eſt ĩ hdicabilib. Tercio ſumit᷑gprꝛievt ſolũ huenit illi qð pᷣdicaᷣm vnñ ßcatũ qð ineſt eſſentia k ſubiecto ſuo. hõ pᷣdicant᷑yniuioce de pꝛimis ſubſtãtijs.⁊ h ſolũ cõ ½ 8 ht he al o modo qꝛ ↄuenit ofñ̃i⁊ nõ ſoli. ¶chtiendũ ſo.· eneßeheet ois pꝛima ſa ſcathaliqͥd 5 y⸗ urr eſt qi h aliqd eſtindiuiduũpꝑ ſe ſubſiſtens hemalb⸗ Eindiuiduũ cõple⸗ eſſet pꝛima ſuba qie directe po⸗ — tñ in ſpẽ als em̃ nõ ſit ꝑ ſe ſubſiſtens ratõne cuiꝰnilla accidentia ſant hoc aliqͥd.ne etiã ſcðe ſubſtantie. qꝛ ꝑ ſe nõ ſubſ itũtſ P Fin pꝛimis. Wñ ſubſiſtere eſt ſub ſuo ꝓpꝛio eſſe ſtare requirit. ꝙ tãle indiuiduũſit in ſpecie cõple tum·⁊pter hot aia rõnalig a toꝛpe ſepata nõ eſt hoc ⸗— 4 D ſt ſtee ßrqᷓl 32S6 n ůãle quid ſicnt pꝛima Ib hoc aliquid ßcat. Cuus rõ eſt. qꝛ quale quid ðᷣꝛ foꝛma ſubſtantialis cõicabi⸗ lis pluriby. que inqᷓ;tum foꝛma eſt ðᷣꝛ qualis fm mo dñ quia aliquo modo qualificat id cueſt foꝛma· et inqᷓ;tũ ſubſtãtialis ẽ dicit᷑ qd. Muidditas eñ̃ ꝓꝛie noce. 1 ſubiecta intentioni nõ * aliquiã. quia liertlit indjuiduũ ſubſiſtjs dſenð fa mt iſt in ipẽ cõmplẽtiim iñ ſit ꝑs ſpẽi humane. Etſi mitithec tria icquirunt᷑ ad ſuppoſitũ qð idẽ dicit ſiẽ hoc aliqd.⁊ pꝛnmũ umnpoꝛtat cũ dicit. Moc eñ eſt ꝓ⸗ nomẽ demõſtranuũ rei lingularis ⁊ ſcᷣm impoꝛtat ꝑ hoc qð dicit᷑ al ͥd. Aliquid em̃ dicit quidditareʒ ſubſtantie. Sed teriũ ꝓ uenit ſibi ſcʒ qð ſiꝑ ſe lub⸗ ſiſtens ex cõicatõne illeꝝ duoꝝ.⁊ ꝑ hoc ptʒ ꝙ pꝛima jubſtõtia habet ꝙ ſign iticet hoc a pꝛincipio indiuidu ationis cius. quod eſt materia que de ſe eſt hec et indiuiſa.⁊ ꝙ feet al quid habet a ſoꝛmg ſpegei quã includit. ¶ Beiendũ tercio. ꝙ licet ſcᷣa ba non ſigni ſicit hoc aiiquid eo ꝙ nõ eſt indiuiduñ ſed vłis. iſivi det᷑ eare hoc aliquid ꝓpter hot ꝙy ineſt pꝛime ſbe eſſen tialiter. ⁊ eſt eadẽ cu ipſa pꝛma ſba reali. Sco ꝓpt figurã ag ellatõis qꝛ eadẽ res qñq; noĩai noie pꝛime ſbe.⁊ qñq; ſche ſbe· ſicut ſoꝛtes qñq; vocgĩſb no mine ſoꝛtis. ñq; pᷣo ſub noie heĩs. Et ſic ꝑ hor no⸗ mẽ hõ qñq; voca homo in cõi.⁊ qñq; hõ in ꝑticula Sciendũ quaito ꝙ om̃is ſc ſubum impoꝛtat. Sed oĩs ſcða fha impo· at ſubaiẽ foꝛmã cõicabilẽ multꝭ.iõ quelibet ſignifuat quale qͥd Ethoc ptʒ de gñe qð impoꝛtat eſſentiã qᷓlificabiteʒ ð dintias eius.⁊ rõne eſſentie dicit qͥd.⁊ rõne huꝰqð eſt eſſe qᷓlificabile dicit qᷓ.ſilr dẽntia dicit eſſentiã q̃li ſicantẽ. Spẽs vo dicit eſſentiã qᷓlificatã ꝑ dẽntiam. ⁊ꝑhoc ptʒ ſcða rõ ⁊ terciaꝛietas ſbe.fj Lõtra pꝛe dicta arguit᷑pꝛimo ſic. Pꝛima ſubſtãtia vniuoce pᷣdi⸗ rat᷑ de feipſa. quia non pᷣdicatequiuoce nec denoĩati ue ergo nõ eſt ꝓpꝛiũ ſcðis ſuhſtãths vnuoce pᷣdicari de pꝛimis ſubſtantijs ſ Scðo ſic. Dntia ſube non habet genꝰ⁊ differentiã.qꝛ dãntie nõ eſt dĩntia · eigo nõſhabet rõneʒ ·⁊ ſicnõ pᷣdicatnoĩe ⁊ rõne de pꝛmis ſubſtantys.⁊ ꝑ ↄſequens nee vniuoce. ¶Tercio ſic Icdem non ſignificat leiß̃m · ſed pꝛima ſuba eſt; ali⸗ uid. ergo nõ ſignificat hoc aliqͥd ¶Muarto ſic hoc aibñ ßcat hoc aliquid.⁊ tñ. non eſtpꝛima ſpa· ꝗᷓ car aliquid nõ eſtꝓpꝛñ ſe. Intecedes ptʒ ꝙ ßeet hoc qꝛ eſtinduiduũ. ⁊ heet aliqͥd ꝓbat᷑. qꝛſigni ficat aliquid vel nihil. ſed nõ ſignilicatnihil ergo alicd Muin to ſic. Idẽ carꝑ pꝛimã[bam ⁊ ſcʒam. pjima ſha Ft hoc aliqd.qᷓ ⁊ ſcðᷣa.⁊ ſit nõ ſolũ heatqᷓje ͥd. fId imũ ðꝛꝙ pdicatõe impꝛopꝛia pꝛima iba de ſeipla dicet᷑ tñ nõ pꝛediratõne ꝓpꝛia · qꝛ pdicatõe Z ð notat᷑ pᷣdicatũ ineſſe ſubiecto.ſʒ idẽ totałrnõ eſt ꝓpꝛie in leipᷣo. Ideo nð pᷣdicat pᷣdicatõne ꝓpꝛie dicra de ſe⸗ ipſo. Ideo dicit Areſto. ꝙ a pꝛima fa nulla eſt pᷣdi catio. Ad ſcðm dicitw licer differenria non habe at diffinitionẽ qͥdditatiuã.tñ ipᷣa eſt eſſenriarr in diffi nitõne pꝛime ſbe·⁊ hoc ſufficit aq̃pᷣdicancũ ip̃aʒvni voces impoꝛtan Eid quarti dic᷑ ꝙſi piatur „— 4₰ do ipſi ſubſtantie· ꝙ cõuenit alijs ſcʒ qᷓ;titati⁊ mul⸗ Idterciũ ðꝛ ꝙlicet prrna ſha acceprapꝓre io vel conuptioxel vtnegaro rel pꝛiuatio gliquoł ſe hoc aliquid.tñ ipſa acce rontra pta pꝛo intantione concreta rei bene ſignificat hoc ali quid.⁊ ſic conſiderat a legico qui cõſiderat res que liqd nanſcẽdenẽ vnertti ente horalbuʒ feßa quid. Sed ſi capigꝓpꝛie vt capit in ꝓpoſito non ſi⸗ ßnificat hoc alquid. licet bene ſignificet hoc quale⸗ album em̃ ſolam qᷓlitatẽ ſignificat. ¶ Ad quintum dicit. ꝙ licet pꝛima ſubſtantia ⁊ ſecunda dicunt ideʒ fm eſſentiam. hoc tamẽ eſt ſub diuerſis modis eſſen⸗ di. quia ſecũda ſubſtantia dicit ilud ſubeſſe cõmun prima ſo fub eſſe ꝑticulari. Ideo nõ opoꝛtet ꝙ ſi pꝛi ſubſtantia ſi 5 ificct ir vau cñ it medi fcandi ſumant᷑a diuerſismõis eẽndi. Item ſubſtantienihil eſtcontrariumß hoc non eſtꝓpꝛium ſubſtantie quia nõ con nenit foli fubſtantie ſed erim qᷓ;titati⁊ qui buſdam alijs. Item ſubſtantia non ſſuſci⸗ pit magis neq; minus. Nõ eĩ dico ꝙ vna ſubſtantia non magis ſubſtatqᷓ; alia.ſ di coꝙ vna queq; lubſtanta ᷣm eſſe ſuuʒ nõ nſubragẽ formatone xpals que cij fpin aplati;⸗ inenduur neq; temitti vndealbumquan E 3 ſltſe ſct doq; eſt magis albũ qᷓq; minus albũ Bot tes ßo non eſtmagis homo vnotpeqᷓ; alio tempenecmagis homoqᷓplato. — Poſſtqᷓ; poſuit terciam ꝓpꝛietatẽ ſubſtantie hiecõ equenter ponit quartam dicens ꝙ ſubſtantie nihil contrariũ Euius ratio eſt. quia contrarie ſunt foĩme actiue ⁊ paſſiue ſub codẽ genere maxime a ſeinuiceʒ diſtantes que ab eodẽ ſubiecto mutuo ſe expellunt ctuvłaptitudine. Sed nulla ſubſtantia eſtin ſubie cto vt dictum eſt. ergo nulle ſubſtantie ad ſe inuicem cõtrariant. Et hec ꝓpꝛietas non eſt ꝓpꝛia quarto mo 3 accipit. Fino modo generalr vt ſe extendit ad cõtra⸗ rietatẽꝑlectam ⁊ impfectã.⁊ iſto modo ↄtratietas cõ tinet pꝛiuationes ⁊ hahitus oppoſitõnis.⁊ etiã conti netſub ſe repugnantiã duaꝝ dintiaꝝ que econtrario diuidũt aliquod genꝰ que quodãmododicunt᷑tra ne fᷣm ꝙ dici ꝙ in vnoquoq; pᷣdicamento eſt vnapꝛi ma contrarietas ſcʒ differentia.⁊ que ĩmediate diui⸗ dunt aliquod genus. Zlio modo cupit᷑ contrarietas erialirer ſolũ ꝓ ↄtrarietatefecta que eſt fepugnan iafoꝛmaꝝ actiudꝝ paſſiuarũ eiuſdem genens que mutuo ſe expellunt ab eodemſubiecto. Et talis con⸗ trarietas ſolum reꝑitur inter qualitates de tercia ſpe cie qualitatis · ¶ Bciendũ ſco.ꝙ licapiatur ſubltã⸗ tia generaliterꝓ omni ilio qð ponitꝑ ſe vel roucti⸗ ue in pꝛedicamento ſubſtantie ſius ponatur vr ſub⸗ ſtantis cõpleta ⁊ ꝑfecta inꝛema iine pꝛedicamentali vtgenera ⁊ ſpecies vel indiuidua. Siue ponat redu iuetanqᷓ; pꝛincipiũ diniſiuũ generis ⁊ tonllituim eciei ſicut ſunt differenrie.ſiue ponat vt pꝛinciplu pecierũ de tali genere vt materia ⁊ forna· que ponũ⸗ turin genere ſubſtantie.ſiue ponat᷑ vt via ad ſuhſtan tiam · ſiue ad terminũ degenere ſubſtantie. vt generꝰ de tali genere hoc modq in ſubſtantia reperitcontra⸗ nietas impfecta.quia ibirepitur repugnantia diffe⸗ entarũ que impfectecontrariant᷑ Et ibi repioppoĩ itio forme ⁊ pꝛluationiv.⁊ contrarietas fonmjum c — tis alijs. T Sciendũ pꝛimo ꝙ ↄtrarietas dupliciter e N „ (N 6 5* 36 * 3 Fractatus naturalium. que aliqus mõ ſe erpellunt ab eodẽ ſub nimpit Wel om̃e quod coꝛrumpit᷑ a ſuo cðtrario per iecto. Et qnia generatio⁊ coœꝛrnptio alquo modo cõ⸗ ſe vłꝑ accidẽs coꝛrumpit᷑. Modo ſubſtãtia bene hi rariant᷑ licet impꝑfecte Pcd ſi capiatur fubſtãria ſpe ¶ trariũ ꝑ accidens licet nõ ꝑ ſe. Ideo non opoꝛtetꝙ cialiter folum pꝛo ꝓpleta ſubſtantia que eſt fubſtãtia om̃e qð coꝛrumpit debeat ꝑ ſe hãe ↄtrariũ. ¶ Ad ter m eſfentiam ⁊ moduʒ eſſendi ſimut que eſt in recta ciũ dierꝙ; lieet elemẽra in mixto fm ſuns qualitates nea pedicamentali.ſic in ſubſtantia non reꝑit᷑ nec intendunt᷑ ⁊ remittunt᷑ nõ tñ ßm eſſe effentiale.iõ nõ periecta nec mpꝑfecta ↄtrarietas, Et quia hoc modo fuſcipiunt magis ⁊ minus ¶ Zd quartũ dicit ꝙ rõ accipitur hic ſubſtantia.ideo bene dicitur ꝙ ſubſtãtie nale duplr conſidera Vno modo qᷓ;ᷓtum ad foꝛimã nihil eſt cõtranũ. eo ꝙ nulla talis ſubſtantia ẽ in ſubꝰ quã imnpoꝛtat 5m ſe ⁊ ſic nõ ſuſcipit magis ⁊ minus iecto. Etper hor patet inteilectus huius pꝛopꝛietatis Scðo modo yt eſt pꝛincipiũ opationis.⁊ hoc modo ¶ Scciendũ tercio ꝙ ciſca quintã ꝓpꝛictatẽ ſuhſtãtie ñ adhuc dupliciter ↄſiderat. Vno modo exꝑte foꝛme eitꝙ ſubſtantia nõ ſuſcipit magis?⁊ minus. Et ratio eius.⁊ ſic nõ ſuſcipit magis ⁊ minus· Alo modo ex eſt. quia ſuſcipere magsx innus eſt aliquid intendi pte materie que mãgis ⁊ minus poteſt eſſe diſpoſita ⁊ remitti.m ſuum ꝓpꝛium eſſe· Et quia eſſe ſubſtan ad talem opatioẽ rõnis · Erſic ex ꝑte materie rõnale tie totum ſimul acquirit᷑⁊ ↄſiſtit in indiuiſibili.ideo rm ad opatõnes eius ſuſcipit magis ⁊ minus.ſÿ ubſtãtia nõ ſuſcipit magis neq; minus. Et licet vna poceſtᷣm accña ſua qʒ illa ᷣm ꝓpꝛiũ eẽſuſcipiũtma ſubſtãtia qᷓᷓtũ ad eſſe accñtale eus ſcʒ qᷓ;tum ad actũ gis ⁊ minus intenſionẽ ⁊ Id quintũ ſubſtandi. dicatur magis ſubſtantia qᷓ; alia vt pima dici ꝙ ignis lur qᷓ;tum ad eſſe ſubſtan „ 5 tiale nõẽ̃ ma ᷓ; ſecunda tñ qᷓ;tum ad ſuum ꝓpꝛium eſſe ſq eſſe n gis vel minꝰignis qᷓ; ignis flãmg.ſed ſol qᷓ;ᷓtũ ad ac n ſe vna non diciur magis lubſtãtia eſſe qᷓ; alia. Jdco cidentia eius vt ſunt raritas ⁊ denſitas luciditas et don non intenditur nec remittitur f ſuũ ꝓpꝛium eſſenec ſic deulijs. Ideo pᷣmꝓprium ſuum eſſe non ſuſcipit magis 7 mnug. Scbd F. 2 0 intendi eſt aliquid in ſuo eſſe ſiceſſiue perſici vt aiꝰ Item ꝓpꝛicpüm eſt fuhſtantie cum ſit. quid eſt alhů.etefficuur alvus ibl albedo percit in. vſa ⁊eaqgm n vomlui igtieneze uopꝛio eiſe.⁊ talis augmentatio perfectionis vocat᷑ aeehepſe in ei Ahr intenſio· quia ibi illa foꝛma tendiꝝ ah eſſe imperfecto ſeluce* e ad eſſe ↄpletum.ſed contra remitti eſt aliquid imper quandoeſt alb 8gliqeſt niger · aligũ?. fic in ſuo eſſe. Et illa imperfectio diertremiſſio foꝛme idus aliquandoet frigidus. aliqñ pꝛaunf dupliciter aliquid põt ſuſcipere intenſionẽ? remiſi Aanon Mla bee ſu onem Vno modo ſᷣm maioꝛẽ vel minoꝛẽ permixtio⸗ det aliquando eſt verd a Sr M nem ↄtiarij vt aliquid ðꝛ albius qð nigro eſt imper hoc noneſtᷣm ſui mutationem ſed rei. vt mixtius. Alio modo fit inrenſio vel remiſſo fin ma guia ſoꝛtes currit vel ſedet. Etideo nota ꝙ itemvl minoꝛem radicarionẽ forme in ſubiecto· que verus ⁊ falſj ſunt in rebus. vt in ſubiecto ·⁊ radicario ↄſequituractionẽ ↄtraroꝝ que magis vel ione vt in ſigno. Ende equiuo nmipus diſpontt ſubiectũ ad ſuſceptionẽ taiis ſome· ſuntin oꝛalionevriniigno Anceen⸗ Et quiq ſubſtãtia non eſt inſubiecto nec habet ↄtra cat modus eſſendiin· cum dicit veru? 3 rium · Ideo nullo iſtoꝝ modoꝛum põt ſuſcipere ma ſumeeſſe in rebus ⁊ in oꝛatione. Silrequi⸗ ge Fe ſ uien— vapiendo nocat ſuſceptibile cũ dicit res eſt ubſtantiã pꝛo ſubſtãntia ↄpleta. Et hec pꝛopꝛietas ẽ e eodẽ modo pꝛopꝛia ſicut pꝛecedens. pꝛidi lis veri⁊ faiſi.⁊ oꝛatioeſt ſulerpeſhilis ctã arßuitur pꝛimo ſic Ignis ⁊ aquã contrariani᷑.tñ 2 falſi. Bucut em̃ cquiuocat ſuſceptibile funt lubſtantie ergo ſubitãtie cſt aiquic ʒrium. dicit᷑ vrina hois vei aialis eſt jnſceprbilis Scðo ſic mne qð cꝛumpit᷑a ſuo contrario coů5; ſanitatig·⁊ aĩmal eſt fuſceptiblle ſanitatis · ſumpiẽ thabercontrani. ſed multeſubſtantie rotñ ¶ Mecẽĩ ſuſcipit fanitatẽquia ſignifcat eaʒ puntur·ᷓ ſubſtantia habet ↄtrarium. Tereid ſic Ele biectũ eius. Et ita hec pꝛo menta xt ignis et aqua ſunt ſubſtantie ⁊ tamen in illud vᷣoꝙꝛ eſt ſu mixto intendunt᷑ ⁊ remittunt᷑ ergo ſuſtantia ſuſcipit Nietas hð cuenit odoniſz ſoli ſubſtãtie. magis ⁊ minus ſj Muarto ſic Rationale eſt uſtan poſtqᷓ; utoꝛ poſuit q̃ntã ꝓpꝛietateʒ ſhe. Tic ↄůl tia ⁊ tñ ſuſcipit magis et minꝰ.¶ Muinto ſic Ignis poſuit ſertã ⁊ vltimã dicẽs· ꝙ malieꝓpꝛiũ Eecũ uxẽ magis lux qᷓ; igns fĩma.⁊ ignis flãma nagis vna ⁊ tadẽ numero fin ſui mutatõcʒ ſuſceytibilẽ ele ᷓignis carbo· cñ ᷓ ignis ſit fhna cõpleta ſequitur ꝙ Strarioꝝ· Curꝛrõ ẽ· qꝛ omia p̃ria ſũt 8 ſubſtantia ſuſcipit magis et minus ¶/Ad pꝛimũ di c ſba nõ habeat õriũ vr dictũ ẽ· S ila acitiã tur ꝙ ignis eraquaſm acrjens ↄtrananfſc im ſha vtiſhero⁊ etlũ ʒnaſtcirca icẽinumerosdnu⸗ ſuas qualitates que ſuntcalidum Gigen ſiccumet tuo ſe expellũt vtʒ ꝑ diffõcʒ cop.· qba manẽs eað e⸗— pumidum.nõ tamẽ cõtrariantꝰm ſe⁊ ſuas foꝛmas mero ẽ ſuſceptiã Zroꝝ ſiẽ idẽ hõ ẽ qñʒ niger qnʒ atb ubales de qna ↄtraietate ſolü eſthirad ꝓpoſitũ. ʒid aliqñ calidus alic fgidus⁊ ſic de alijs erte j cL ðꝛ M̃e qð voꝛrũpit ꝑ ſe ⁊ nõ ꝑ accñs vꝛrũpit᷑ a Iciendũ pꝛimo ẽ ꝙ õna ñ pñt fripiĩeodẽſ cp/ ſuo ꝗrio ⁊ habʒ ↄtrarũ · Mõ ſba q̃ coꝛrũpit᷑ab alio niicio ſine aliqᷓ mutarõe ſbe. Idco ſba non pee impifolum acci· cutignis peraquam coꝛ; nealiqua muntone wapereꝰmna · Tals aur⸗ Nonn dd ſuſcipit magis neq; minus. ¶ Sciendum quarto ꝙ o „ 5&— 8 3———— —————————————— ratio non eſtipſoꝝ c ðtrarioꝝ tãqᷓ ſublecti qð mutat᷑ num et falſum ſe habent vt reſt poſitionis qꝛ eadẽ oꝛd nõ põt eſſe vera neq; falſa ſine „ecum illa. ↄt raria ſint termim mutatiõis. Jõ illa mu tario eſt ibe tãqᷓ; ſubiecti q̃ qdẽ ſubſtãtis manʒ eadẽ? vna ſub vtroq; ↄtrarioꝝ · Jð in iſta ꝓpꝛierate bene di at hna ſm ſui murationẽ ẽ ſuſceptiua cõtraricꝝ ⁊; ſubſtantia fᷣm ſuñ eẽ ibſtantiale nõ mutei ß; maneat ſub vrroq; ↄtraroꝝ· iñ mutatio ſibi cõᷣuenit Fm eẽac Sciendũ ſe⸗ pꝛieras ibe ↄuenit. oinnib ſubſtãtis föwlʒ vmeflmode qe pᷣmſubſtãtia õꝑ ſe pꝛimo ſuſceptia ↄtrarioꝝ ⁊ ſce ſubſtantie ſuſc⸗ cñtale ſuũ ꝙ capit ab ipſis ↄtratijs · I tã pꝛimis; plũt ↄtraria exñti ꝑ hoc qð hñreẽ in pimis ꝑ h em̃ itesẽ albt niger etoñribökralbe velnier o li⁊ õi ſubſtãtie qꝛ nullaqᷓ;titas: manẽs eadẽ nume cut cadẽ lnea in nume⸗ öqlitaf Etſiliter coꝛpꝰ vł ſhnã · Et jrr iſtaꝓpꝛietas cõucit ro ẽ ſuſceptibilis cõtrarioꝝ ro nõ eſt tecta⁊ cuiua S imilr nec aliqua eadẽ fuſcipit ↄtraria ner eadẽ acto in numero põt eſſe bonà 2 mala ⁊t̃ijs accñtib. Et ſic iſta ꝓpꝛietasuenit õi ſubſtãtie ⁊ ſoli ⁊ ſemꝑᷣm aptitudinẽ ⁊ ſic ẽ ſibi ꝓpꝛia quaſto mõ · ¶ Piendũ tercio eſt ꝙ liʒ eadẽ oĩo qñʒ ſit vera qñq; falſa. Er ꝑ hoc videatmanẽs vnd nüero —„—— eſſe ſuſceptiua contrarioꝝ tñ ſibi nõ cõuenit hecꝓpꝛie⸗ ras ꝓpter duas ratiões. no ſuſcipit cõtraria tionẽ rei ſignificqte E ad rem ßcatã Et falſitas eſt inadequatio eiꝰ ad rem kcatã. Sed talis adeqᷓtio vel inadequatio mutat᷑ per mutatiðeʒ rei ſignificare⁊ nõ ꝑmutatiõeʒ vñonis ſi⸗ xut hec oꝛatio ſoꝛtes currit ẽ vera ſoꝛte currẽte illoÿpo edente eſt falſa ꝓpter mutationẽ rei ſignificate. Becũ da ratio eſt qi oĩo nõ eſt ſuſteptiua yeri ⁊ falſi ꝑmo⸗ dum ſubiecti ſʒ tñ ꝑ modũ ſigni Et in iſta ꝓpꝛietate intelligi᷑ ꝙ ſubſtãtia ſit luſceptibił cõtrarioꝝ tãqᷓ; ſub iectũ ipoꝝ · õ oĩo nõ ẽ ſuſceptibił cõtranoꝝ vt h arc; cicðᷣꝙ veyꝛ flm ſüt in oĩoe pit ſuſceptibile Zrioꝝ 0 vtin ſigno ſᷣm qð oꝛatio ẽſignũ adequatũ vłinadeqᷓ vum cppoſitiõis extremoꝝ q̃ ↄpoſitio ẽ er ꝑte rei intei ecte. Et ſunt in rebüs vt in jubiecto Luꝰ cauſaẽqt veritas ẽ rei entitas? eſt paſſio entis ſʒ paſſiões entis ſuntextra aĩiam in rebusvt inſubiecto Kuiusetiã ſig nñ eſt ſi nullũ inteliigat ſigniſicatũ huꝰ oꝛatiõis ſoꝛ⸗ ſedet. ⁊ nõ inteſligẽs ꝓfert eã. lla ꝓpoſitio ert pa ſoꝛ te ſeclẽte Et etiã veritas nõ eſt in oꝛonevr in ſubiecto Freiiqui ꝙ ſit in reby vt in ſubiecto. ⁊ ꝑlß ptʒ quð ve ſũ ⁊ falſũ ſunt in reb · vin oĩone Jõſeduoca modus it᷑ ꝙ res eſt ſuſcepribilis ver ⁊ falſi Et etiã oꝛð quia oĩo eſt folñ ſuſceptibilis tãqᷓ; ſignũ ⁊ res vt ſubiectuʒ PErpßptz wleea Lötra pᷣicta urguitpꝛimoſic. De eſt luitãtia cũ ſit ens ꝑ ſe⁊ m̃ nð eſt ſuſceptibilis ʒtrarioꝝ cũ in eo nð ſit ↄtrurium necaccñ̃s gligð qᷓ nõ oñ̃is ſubſtãtia eſt ſuſceptiua cõ⸗ trarioꝝ. Pcðo ſic. Angeli ſunt ſubſtãtie ⁊ tñ non unt ſuſceptiui ↄtrarioꝝ ců ſint foꝛme ſimplices Silr neq; celuz ergo iſta ꝓpꝛietas non Huenit omnib ſub⸗ ſtamys · Eemoſerad ſupficies ſuſcipitalbum⁊ nigrũ qie ſuntↄtraria ergo nõ ſolum ſubſtantia eſt ſuſceptibilis cõtrarioꝝ. Muarto fic duo ↄtradicto! n non pñt vinficari de eodẽ ſine ſui muratione ſʒ ve . R in malum Etttã ſuſceptibiles ſunt ſcientie ⁊ ißnõr Pꝛima eſtq ipᷣa eadẽ nume/ ßm ſui mutatiõeʒ Bm muta⸗ ñ veritas oꝛõis ẽ adeqtio eiius adequgte · copulantur ad punctum oſtq; aut upius derenninauit de ſba que eſt f eſſendi in cũ ðꝛꝙ veꝝ ⁊ falſũ ſunt iñ reby ⁊ in poſitio e materiali⁊ cetera pdicamenta inſunt ne cũ ðꝛ vtraq; illoꝝ eſſe ſuſceptiua ↄtrarioꝝ.vt cũ dt Tertius um et falſum ſe habent vt cõtradictoꝛiu relpeeru ꝓ ſui mutatiõe Muinto ſic. Fllud ꝙ ſemꝑ ſignificat idem nõ ſignificat qñq; veꝝ et qñq; falſuʒ ſʒ vnn oĩo ſemꝑ idẽ ſignificat vt her vꝛð ſoꝛtes videt emꝑ ſignl ficat ſoꝛtẽ videte ſiue videat ſiue nõ·qᷓ eadẽ oĩo nõ fit aiq; vera? qñ; falla ꝑ mutationẽ rei.¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ deꝰ ſit ſubſtantia capiẽdo ſubſtatiaʒp ente ꝑ ſe ſtante tñ ſi capiat fubſtãtia ſpecialiter ꝓ om̃i ente ꝑ ſe vniuerfali vel ꝑriculari vt capiat᷑ in ꝓpoſito ſic deꝰ non ẽſubſtãtia. Ad ſcðᷣm dicii ꝙ licet angeli non ſu⸗ ſcipiũt tõ̃traria materialia ſiue naturalia qj ſunt qua⸗ litates actue ⁊ paſſiue tñ bñ ſuſcipiũt ↄtraria in ge⸗ nere moꝛis.mõ qꝛ natura eoꝝ ẽ̃ mutabilis de 2 tie Et etiaʒ relum ſuſcipit contraꝛia de genere ſitus ⁊ de genere vbi vt ſurſum deoꝛſũ · ante ⁊ retroEtiam ſuſcipit aliquas qualitates cõtrarias vt rarum ⁊ dẽ⸗ ſum. Ad tertiũ dicit᷑ vy licet eadẽ ſupꝑficies ſuſcipi⸗ at contraria tãqᷓ; ſubiectũ quo non tamẽ tanqᷓ; ſubie⸗ ttum qð danseis exiſtentiã qð facit ſubſtãtia IAd quartũ ðꝛ ꝙ ſicapiat᷑ generałt mutatio pꝛo quacũq; mutatiõe liue variatide in aliqᷓ foꝛma abſoluta vei re ſpectua Sdictoꝛia pñt verificayi de eodẽ ſine ſui mu⸗ tatiõe Bed ſicapiat mutatio ſolũꝓ variatõe in aliq̃ foꝛma abſoluta ſic ↄtradictoꝛia nð bene verificant de odẽſine ſin mutatiõe · Modo verũ ⁊ falſuʒ ſunt foꝛ merelpectue ⁊ non abſolute · Ideo beneyerificant de ppolt one permutationẽ rei ſine mutatiõe oꝛatiõis⸗ d quintũ dicitur ꝙ licet eadem oꝛatio ſemper ſi⸗ Bnificet idẽſſi n ificatũ nõ tamẽ ſemper ſignificatipᷣm eo nõ ſemꝑ eſt yera?t. Vantitatis. aliud cõtinuũ. aliud diſcreium. Duantitas ↄtinua eſt cuius partes. cop ulantur ad eũ dem terminum communez.vt partes linee pꝛimñ pᷣdicamentũ hic ↄñr determinat de pᷣdicumẽ tis accidentiũ. Et pꝛimo de qᷓ;titate. Luiꝰrõ qꝛ pꝛe⸗ dicamentn accidentiũ oꝛdinant᷑ inter ſe fm ꝙ ꝓpinq⸗ us ſe habent ad ſubſtantiã. Sed inter oñ̃ia pꝛedi⸗ camenta accidentiũ qᷓ;titas ineſt ĩmediatius ſubſtã⸗ ſubſtantie mediante quantitate · eo quod alia acci dentia mediante quãtitate in ſubſtãtia inateriali acq runtꝑ motũ vel pꝛimo vel ex ↄñti. ᷓʒ ſubſtãtia ma terjalis nõ ſubijcitmotui niſi ꝑqᷓ;titatẽ. Ideo alia ac identia mediãte qᷓ;titateacquirunt᷑in ſubiecto. Jto jtitas cõuenienter pꝛeponit alijs accidentibꝰ ¶ S ndũ pꝛimo eſt ꝙ licerqᷓ;titas dicat᷑ vniuoce de oib ᷓtitatib qꝛ pꝛedicat de ipſis fm vnñ nomẽx vnam rõnem que eſt ꝙ qᷓ;ritas eſt ens menluratiuũ ſbe. qꝛ ᷓtitas nõ haber diffinirionẽ quidditatiuã ⁊ a pꝛioꝛi ideo nð diffinit qͥdditatiue. Eteriã diffinitio nõ polj notificare quantiratem diſcrete qᷓ;tum ad diuerſos modos quibus menſurat ſubſtantiaʒ. Sed iſti mo⸗ di lufficienter notificani ꝑ diuiſtonem. Ideo quan titas cnuenienter diuiditur antenuam diffiniatur 5 ſ 4 —————— — 2hocmõ dupliciter qꝛ pñtiſiderati oꝛdine tognitio; ⁊ ßmdiuerſas ratõnes. non tamẽ coincidũt formali⸗ — oimpat nis ⁊ quo ad nos et ſic quãtitas cõtinua pᷣcecit quã ter⁊ ᷣm vnã rationẽ Vnqe aliqð ſubiectũ ineᷓtum i nya ſgiutjt titatem diſcretã qꝛ ꝑ diuiſionẽ ↄtinui cauſàt᷑ qͥdãmõ ꝑtes eius copulant᷑ ꝑ vnũ terminũ cõmuni dicicon —. numerus ⁊ ↄgnoſcia nobs. Alio mõ cõpantur fm rinuum ſed inqᷓ;tum eſt diſtincfũ ⁊ ſeꝑutum abalijs lliud chimi il oꝛdinẽ nature⁊ ſim plicitatis. Et hoc mõ diſcreta pᷣce indiuiduis dici diſcretũ ⁊ ſichabet menſurari qᷓ;tita — dit contihuã qꝛ vn ras que eſt pꝛincipiũ quantitatis te diſcreta ſed reſpectu tenmini cõmunis ad quẽ ꝑres Oranttytnnd diſcrete eſt puncto P 6 pnlanf quantiratetontini R⸗ copulnuri tatis ↄtinue Eo ꝙ vntas non habʒ poſitionẽ in ↄti Eſt añt diſcreta qᷓ;tit as vt numerus et un npn kurnenine e oio vdueſütipeo ejnöeeſtin numew wm diuiſione q̃ntitans ponit᷑ ↄtinuñ añ diſcretũ ⁊ deter atiquis terminus cõi ad què pies numen mmimidelen minando de ipſis pꝛeponit diſeretũ ↄtinuo ⁊ hoc fat̃ copulant᷑ vt in ðᷣcẽ qunq;?⁊ quinq;auttria — 4 cendi dulickotdin ilen erit inter ſe. Per ⁊ſeptẽ ad nullũ terminũ copulant ß ſp diſ⸗ eq̃nun Cußign eendlutſionecontinuũ pponn diſerewoitẽ, creta ſunt. Eſt aũt numerus multitudo ex ditur oꝛdo iſtaꝝ ſpẽrũ fjn oꝛdinem cognitiõis noſtre cgtiba gata ſiit in ozone ſillabe nõ kmſefmeg ² quo ad nos ſed termnãdo de ipſis diſcretũ pꝛepo Vnlta 1 d6ßregatait in oꝛonE lidbe no Sed int oñ̃ nitur ↄrinuo p qð oũditur ꝙ oꝛdine nature dicrtu; copulant᷑ ad aliquẽ terminumſed vnaque nc imecitusiti Preredit ↄrinuũ? ſic ptʒ ordo quãtitatis inter ala pꝛe qʒeſt ſeparata ab alia. menta— dicamenta⁊ quare pꝛius diuidit᷑ quã diffiniat᷑. Pa⸗ Poſtq; autor poſuit diuiſionẽqᷓ;titatis.hic ↄñ̃r 5 Ctactatus WVnde ſi diffineretur talis diffinitlo pari notificatet q; magis notificãt et faclius ꝑ diuiionẽ nitionẽ Et magis diſtincte ↄgnoſcitur quãtuʒ ad ſu as ſpẽs · ¶ Sleridũ ſcðᷣo ꝙ quantitas in textu ſic di uidit᷑ quãtitatis.aliud ↄtũũũ alſud diſcretũ. Nuiꝰ diuiſionis rõ eſt qꝛ omnis ʒuãtitas eſt inenſura ſub ſtantie vel ergo mẽſurat ip̃m ᷣm qð habet ptes ſepa⸗ tas abinuicẽ · Et ſic eſt diſcretta qᷓ;titas vel kin ꝙ; hẽt ptes ↄtinuas udinuicẽ et non ſeꝑãtas ⁊ ſiceſtqᷓ;ritas Ztinua · Mnde in qu ãtitate diſcreta. ꝑtes ſunt ah in⸗ uicem diſtincte. t in qᷓ;titare ↄtinua ꝑtes copulant᷑ ud vnum tenmninũ cõem qͥ eſt finis vnſꝰ ꝑtis ⁊ pꝛin⸗ tipium alterius. Vnde in hac diuiſiõe ðᷣꝛ quantitatꝭ in fingular numero · ⁊ nõ plurali. Ad oñdendũ vni⸗ tateʒ generis pᷣdicamẽtalis· t ponit᷑ aliud ⁊nõ alia ad oñdendi ꝙ illa diuiſio non eſt diniſio generis in ſpecies ſpẽaliſſimas ſed in genera ſubalterna. Vñ ſẽ us diuiſionis eſt Jeneꝝ q̃ntitatis aliud ↄtinuũ alis ud diſcrerũ· Er maßis ponit alið qᷓ alterũ ad oñden dum dinerſitatẽ eẽntialẽ q̃ntitatis ↄtinue⁊ diſciete WBaendũ tercio ꝙ iſte due ſpecies quãtitatis ſcʒ ↄti⸗ nuum ⁊ diſcretum pñt dupliciter ↄſiderari Vuo mõ ↄpandi eas ad quãtitatẽ in ↄmuni Et hoc mõ vna non eſt pꝛioꝛ altera ymmo qu ititas eqᷓ pꝛimo ⁊ vn⸗ uoce pᷣdicatur de p̃is Aho mõ ↄpando eos inter ſe tet etiq̃ deciãratio diuiſionis⁊ oꝛdinatio ſi uaꝝ ſpecieꝝ inter ſe ⁊ ad ſuum gen? Montra pꝛedicta aiguitut pꝛimo ſic WMmne pꝛedicqmentũ accñtis habet vnuʒ moduʒ denominãdi pꝛmã ſuſtan:iq cũ pꝛedicamẽta diſtinguunt᷑ ᷣmn diuerſos modos pꝛedicandi de pꝛi⸗ per diffi⸗ Muarto ſte. Omᷓ vniuoc debet prüüs piffiniit Pam Feico pſa magis nonficnt apoſtetioꝛi perdtu ¶ diuidi ſed qᷓtitas eſt qðdã vmuocñ· Iprꝰdʒ dif onẽm· ficut alia genera generaliſſima que quando nirqᷓ; diuidi. Mumto ſic. Om̃e ↄtinuũ eſt diſcre⸗ tũ cñ om̃e ↄrinuũ ſit vnũ in ſe⁊ dulſum ab alijs 6 ↄenuũ ⁊ diſcrerũ coincidũt ⁊ ſi nõ ſũt mẽbra diu ſi⸗ onis. Adprimũ dĩ ꝙ lʒ hm vfũ nõ haboamꝰynuʒ modũ denoiandi primã ſubitantiã ꝑ qᷓ;tatẽ tñ m rẽqᷓtitas haherynũ modũ chem denoĩandi ipᷣam qi oĩs ꝙᷓtitas dat ſpe eẽ qᷓ;trũ ⁊ ſic denoĩar ſubſtãriã qᷓ; tam.iʒ ilud denoĩatiuũ qᷓ;tũ q̃ ad nos ſit aſproprn noiat ſubſtantiã menſurabilẽ vel menſuratã. ¶Ad ſcᷣm vᷣrꝙ kʒ compando illas ſyẽ inter ſe diſcretaſit vno priorↄtinua rñ ꝑ reſperrũ ad ſuũ genus equal ſe habẽt ⁊ iic qᷓ;titas vᷣr vniuoce de iplis. Acd terci um ðriy ʒ vnitas ⁊ punctũ ſint minima feſpectu ali quarũ ſperieꝝ qᷓ;titatis.tamẽ nullũ eoꝝ eit ſimpliciter minimũ reſpertu totius generis qᷓ;titatis.qꝛ nulluʒ iſtoꝝ eſtcõe principiũ oĩm ſpecien eius.ſed eſſentia q; titutis in cõieſt minimũ in illo pᷣdicamento. ¶d quartũ ð̃r ꝙ om̃e vniuocũ quod poteſt meli notifi⸗ „ cariꝑ diffinitionẽqᷓ; ꝑ diuiſſonẽ prius debet diſſiniri qᷓ diuidi.tamẽ qñ faciliꝰꝛ magis diſtiucte not ficat᷑ ꝑ diuiſiuionẽqᷓ;; diffinitõem.idco prius diucn qᷓ; diffinit⁊ ſic eit de qᷓ;titate. Ad quintũ dicii ꝙ licet continuũ ⁊ diſcretũ materidliter in vno coin cidant terminat de mẽbi eðſcʒ de qᷓ;titate ↄtinua ⁊ diltrets Et qi ordie nature qᷓ;titas diſcreta prior ẽ hrinuacũ ſit ſimplcior.iõ prius deteriat de ipᷣa qᷓ; tamẽ ↄtinua ẽ nobis noiior qᷓ; diſcreta Iðo notificat diſcretã ꝑ abnegatõeʒ eiꝰqð Huenit ↄtinue ſq ꝑ hoc dtinua. tñ q;ritac ↄtinue roꝙ habemaliud denoĩatiuũ pr pnũ qᷓ;titatis diſcrete ſcʒ quotũ. Et lir vĩs qᷓtitas ð ma ſubſtantia. Vnde ila que nõ habent modũ eun; qð eũ he ꝑtes que ꝑ vññ terminũ chem copulantut dem pꝛed cãdi de pꝛima ſubſtãtia ſemꝑ ſunt in diuer ad inuck Vlnae ſic diffini? qᷓ;titas diſcreta eſtullacu ſis pᷣdicamentis Sʒ q̃ntitas habet vnũ modũ pꝛedi randi de pꝛima ſubſtãtia qꝛ qᷓ;titas ↄtinua denomi nateã quãrã⁊ diſcrera denomiat cã quotam.ergo qn titas nõ ẽ vnũ pꝛedicanæntũ. ¶ Scðo ſic omne ge⸗ nus dicit᷑ equalieſ de ſuis ſpẽbus ſʒ qᷓ;titas nõ ðᷣꝛ eqᷓ& liter de ſuis ſpẽb ꝗᷓ nõ eſt vnũ genꝰ. Tercio ſic. In om̃i gonere ẽ vnũ mimimũ qð ẽ metꝝꝛ mẽſura oimn ius ꝑtes nõ copulant᷑ ad aliquẽ terminũ cõem ſed re manẽt abinuicẽ diſcreteꝛ ſepate Et didit᷑ in diias ſpe ces ſcʒ in numerũ ⁊ oñonem. Vutus ratio eſtqa oĩs qᷓ;ritãs diſcreta vel habet ꝑtes pmanẽtes vel ſucceſſi⸗ uaa. Siprmum ſic eſt numefus· ſi ſcðm ſic eſt ora tio. Bicut autem humerus rauſat ex diuiſionecon⸗ tinu ꝑmanentis ſic oratio czu at ex diuiſione conti „„* * illoꝝ q̃ ſunt in tali genere ſʒ in qᷓ;titate ſunt duo mini un eretzine uo mini nut ſucceſiui ſcʒ tẽpis menſurantis ꝓlationẽ vocis· ma ſeʒ vnitas punerꝰ ꝗᷓ quantitas non eſt vnũ genꝰ ¶ ¶ Sriendi pꝛimo eſt numerus eſt multitudo eg ———: ͤ— ————— e 8 W peß w— N P 6 2½ † „ — — Tertius 8 vnitan aggregata. Et ponit multitudo loro gene ſis. Erdicit᷑ex vnitatiby aggregatu ſcʒ exvnitatibꝰ de genere quãtitutis ad denotandũ ꝙ numerusſẽ multi tudo foꝛmalis q̃ ex talibus ynitatibꝰ ↄſurgit ad diffe rentiã multitudinis materiał᷑ ſic eſt multitudo ſubie ctoꝝ habentiũ tales vnitates ⁊ eſt talis numems qᷓ; titas diſcreta Et ꝙ ſi qᷓ;rtas pʒ quia om̃is menſura fubſtantie eſt quãtiras ſʒ ꝑ numeꝝ menſuramꝰ ſub⸗ ſiantiain ſicut per numerũ denariũ menſuramꝰ dect cnes vel bomines ergo numerus eſt quãtitas? ꝙ ſit dilcreta patʒ q? ꝑtes eius nõ copulant᷑ ad aliqueʒ ter⸗ minum cðemq iit finis vnius ꝑtis ⁊ pꝛmapiũ alienꝰ. Sed oẽs venitates in nñero remanẽt diuiſe ⁊ diſcre/ o— 7 4 L 3—. g5) teinger ſe · Cůũ q̃libet poſſit indifferẽter ſepari ab alia OMc⸗ XP ₰ Sciendũ ſcðo ꝙ cauſa foꝛmalis numeri eſt vmo ſuaꝝ vnitatũ ſub foꝛma diſcrenonis qᷓ ꝓuenit ab vlti ms vnitate numeri que dat ſibi nomẽ ⁊ rõnem vt de narius capit foꝛmã ⁊ ſpẽm numeri denatij a derima ynitate ⁊ licʒ ſic vniant᷑ile vnitates lub foꝛma diſce ti ñ non vniunt᷑ꝑ copulatiõeʒ ad aliquẽ teiminũ cõ̃⸗ munẽ Bed caula materiał in qua numeri ſunt res numerate in quibꝰ eſt numerꝰ vt in ſhiecto ut denari us eſt biertiue in decẽ canib vel lapidibauſa aũt ſiciẽs ẽ rauiã efficiens ſubſtãtie qᷓ;rñ ad ſuũ foꝛmale⁊ qᷓtñ ad acũ nuinerãdi eſt aia numcrãs Et capi hic numer nõꝑ numero nuimcratodqͥ eſt res numcrate ſi tut canes ⁊ lpides. Nec ꝓ numero numerãte eflectie 3 ðᷣꝛ anima numerãð ßꝓ numero numerãte ſoꝛma⸗ luer qẽ qᷓ;titas foꝛmalr eiũs in rebo nujnerat ¶ Bci endum tercio ꝙ gꝛatiocapit tripliciter Vno mið pꝛe Feÿlata ſic eſt de tercia ſpẽ q̃litaris. Ilio mõ pꝛo ʒce cõplera vt ſignificatia eſt cõpleri? ſic eſt ens rõ⸗ nis qutũ ad ſuũ eſſe foꝛmale qð eſt oꝛdinatio ⁊ ha⸗ pitudo ad candũ ⁊ ſicnõ ponit᷑ in aliquo pᷣdicamẽ⸗ zo. Tencio ſumi᷑ꝓ menſura ſonoꝝ litteraꝝ ⁊ ſillabaꝝ eriſtentiũ in voce ꝓlata fm quã menſurã vna ſillaba foꝛmaliter ðᷣꝛ bꝛeuis ⁊ alia longa· Et dictio men ſura᷑ ꝑplatones ſuaꝝ ſillabaꝝ? ſillabe ꝑſonñ litteruruʒ. ſto modo capit hic oꝛatio p iſta mẽſura ſonoꝛuʒ vocis ꝓlate Etꝑ hoc ptʒ ꝙ nõ ſolũ capii hic oꝛatio vt eſt in voce platg ſolũ iʒ beneraliter vt cſt iñ q̃cũc; vo⸗ re ꝓlata vt diit᷑ oꝛatio oꝛis ratioꝗ Sciendũ qugrto ꝙ ialis menſura vocis plate eſt qᷓ;tirqs diſcretz Et ꝙ ſit quãtitas ptʒ qꝛ omne accidẽs mẽſuratiuũ ſui ſub lerti eſt quãtitas ſed oĩo eſt menſuratiua ſui ſubiecti quod eſt vox plata ergo eſt quãtitas⁊ qð ſit diſcreta patet· quia ꝑteseius nõ copulant᷑ ad aliquẽ terminũ cõmunem qui ſir pꝛincipiũ vnꝰ partis et finis alter us · Inde in voce ꝓlata vna ſillaba non eſt pꝛincipiũ vnius et finis alterius ſed oůs ſillabe ſunt diſcrete ⁊ diſtincte ab inuicẽ⁊ liret ſint diſtincte iñ capiũt foꝛ⸗ mã vnius diſcreti ꝑ aggregationes? per oꝛdinẽ eaꝝ ĩ ter ſe ⁊ ſic aliquo modo vnunt᷑et differr vꝛatio a nu⸗ mero qʒlicʒ vtrũq; incipiat ab vno indiuiſibii tamẽ in numero illud indiuiſibile qð eſt pꝛincipiũ ſcʒ ipᷣa vnitas reſumit᷑pluries cũ ↄſequẽtibus ad certiſicã; dum ip̃m ſubietuũ vel numerẽ led in oĩone illud pꝛi mñ indiuiſibile nõ reſumit᷑ cũ ſequẽtibꝰ qꝛ ſũt ꝑres ñ lunt permanẽtes⁊ ꝑ hec ſati patẽt ſpẽs quãtitatis di jnete· Tõrma pᷣdietd arult᷑ piimo ſi. Wulctudo nõ ſinlis eins ẽ certificatiovł menſuratioſubſtãtie gixep te ſm ſuas ꝑtes ſepatas ⁊ diſcretas Et eius auſa ef eſt quãtitas ſʒ relatio cñ multũ ſit ð genere relstiẽis licut et paucũ ſed numerus eſt mititu do ergo non eſt qᷓttas Scðo ſi. Omnis ſpẽs babet alið vnum induuduũ in numero ſʒ numejus non habet aliqð indiuiduũ vnum in numero. Cum nullus pꝑticula⸗ ris numerus hʒvnũ ſubiectũ in numeo ſed in diuerʒ ſis eſt luut decem vnitates ex quibus eſt denarꝰ nu⸗ merus ſicut in decem canbuꝝ ergo numerus non eſt ſperles quãtiratis diſaete. Tercio lic Dm̃e cõpo⸗ ſitum ex indiubilibus eſt indiuiſibile ſecd numei ex indiuiſibilibꝰꝗᷓ nõ eſt multitudo aggregata ex vi tatihus que vnitates ſunt indiuiibiles.j Quarto ſic. mnis qᷓ;tuas eſt menlura ſubſtãrie ſed vño nð eſt menſura jubſtãtje ſed et menſura vocis 5 oꝛatio non eſt quãntas. Muinto ſic Vox pꝛolata eſt con ninua qꝛ paſſiones vocis ſunt cõtinuitas· melodia. ⁊ de aniculatio ſonoꝝ que menſura.vocis eſt ꝙᷓtinua? percõſequens nõ eſt quantitas diſcreta⁊c. Id pꝛi mum diat᷑ ꝙ ſi capiat multitudo vel multũ relatiue yt opponit᷑ pauco lic eſt in genere relationis ſcd ſi ca⸗ piatur abſoſu ute vt oponi vni ſicut multitudo o ponitur vnitati ſic muititudo cſt in genere duantitã us Id ſecundũ dicitur ꝙ licet numerus nõ habet vnumjubiectũ ſimpltciter ramẽ habet ſubiectũ vnuʒ vnitate aggtegationis. Et: hocſuffitit ad vnitatem ſndiiſduationis alicuius numeri quia licut non eſt vnꝰ nili vnitate aggtegatõis ita etiã ſufficit ad vnið tatem indiuidualein alicuius numeri ꝙ habeat vnũ ſubiectũ vnitate aggregatiõis ⁊ realiterẽ multitudo Zd tercũ dicii ꝙ lcet cõpoſitũ ex indiuiſibilibus ſub foꝛma continuatiõis ſit indiuiſibile tamẽ cem⸗ politum ex indiuiibilib ſub foꝛma diſcrerõis ⁊ ag kregatiõis ſolum induuiſibile nõ debet eſſeᷓdeo i numerus ſit diuiſibilis tñ bene hoc modo poteit 7 poni ex vnitatibus indiuiſibiubus que remanei ta innict diſtincte. Ad quartũ diułꝙ licʒ oĩo nõ mẽiu⸗ rat verã baʒ ꝑ ſe pꝛimo.iñ menſurat aliqd qð habet moqũ ſhnę relpectu ipᷣus ſcʒ ipᷣaʒ vocẽ ꝓlatã q̃ẽ ſub iectũ eius ¶ Od quintũ ðici᷑ ꝙ ĩʒ in voce lit cõriuui ras? melodia qᷓ;tũ ad ciusſonũ tñ ibiẽ diſcõtinuuas qᷓtũ ad figurarionẽ ⁊ foꝛmatiõeʒ ſonoꝝ litteraꝝ 2fu. jabaꝝ ⁊ menſurg hurꝰ ꝓlatõis dici fõzmaliter oĩo. Ideo eſt foꝛmůlis. ⁊ diſcreta· ⸗ 6 q Vantitatis continue.alia linẽa.alia perficies. alia coꝛpus Alia nempus alia locus. Mnde qumnq;iunt ſpecies eius ꝙ aũt lineaſit quãtitas ↄinua patet. qꝛ par tes eius cepulanturad aliquem terminuʒ cõmunẽ. puta ad puncium.⁊ ꝑtes ſuꝑficiei ad lineam.ꝑtes coꝛꝑis ad ſupficm. Peſtqᷓ autoꝛ derminauit ð qᷓ;titate diſceta Hie ↄr ðtermiat ð qᷓ;titate ↄnua q̃ẽ cuꝰ ꝑtes copulãt od aliquẽ termiyũ cõcm. Ip̃am pꝛmo ſic diuiẽs ꝑ qͥnq; ſpẽs q̃ ſũt iinea ſupfiaes. oꝛpꝰ locꝰ.⁊xps · Dna ruʒ ſic habet᷑ ſufficẽria. Mm̃ß qᷓ;tiras ↄtinia menſu rat ſpnam fm aliquã extẽſionẽ. vel ð fm extẽſionẽ du ratõis ⁊ ſic eſt tps vel fm extẽſionẽ mognitucis ẽ̃ duplr. vłmẽſurat ertriſete⁊ ſicẽ locꝰvłintriſece? 5 eſt duplt vel fm vnam dimenſionem ⁊ſic eſt lcavt Itcumdũ plures dimenſiones et hot eſt dupliates 6 ſy 36(6. — 1 — Lud „. 5 ee . niſtz vcninunn oe Sbeun Sni vel fᷣm duas ⁊ ſic eſt ſupficies q̃ mẽſitat fᷣm longim eben hun dinem ⁊ latitudinẽ vel ſm tres ⁊ſic eſteꝛpꝰqð men n mlus i ſurat ᷣm tres dimenſiðes ſqʒ longitudinẽ iatitudineʒ anmeoſt bu ⁊pfunditatẽ. Et qʒꝛ ille tres ſpẽs ſcʒ lmen ſupficies esct pus menſurat intrinſece alie po extrinſece. Ideo ð — is pꝛius dðm eſt qᷓ; de alijs q Sriendũ pꝛimv eſt G— cuius extrema ſunt duo puncta. cniꝰrõ eſt ꝙ linea in r— telligit᷑ cauſari ex fluxu puncti in longñ · Ideo mea f furu punrti habet longitudinẽ ß punctus non de· nuaktiine bet intelligt flu ere nec in larum nec in ꝓfundũ. Jðd Achnahn l lunea eſt line latitudine ⁊ pfunclitate qð debet intel⸗ shnch a ficiei vel coꝛpis qꝛ non põt eſſe linea qui ſit in coꝛꝑe umen ſuczet Jõ nõ põt eſſe ſine latitudine⁊ ꝓfunditate coꝛpoꝝ qꝛ unduefn fuxus puncti ſemꝑ a pũcto incipit᷑⁊ teminat᷑ in pun nulndon ſuin ctum · Ideo extremitates linee jũt duo puncta ⁊ꝑh — nuünu prʒ ꝙ in linea puncrꝰẽ materiale eius hzʒ em̃ modum on— materie in hoc ꝙ ſubſtat ſno fiuxui. Et fuxus eius ẽ — u foꝛma ſubſtãtiał linee qꝛ ipſam foꝛmaliter conſtituit dnganuc per hoc patʒ etiam rõ ꝙ linea eſt diuiſibilis ſoluʒ ᷣm kuannti longitudinẽ quia ip̃a non habet diuiſibilitatẽ a pun⸗ nibaba ubuim cto. cũ ſit indiuiſibilis.ſed ſolum fiuxueius puncti ſufuta q ſolũ vnã dimẽſionẽ cauſat ſcʒ lõgitudinẽq Sciẽdũ ſecũdoꝙ ſuperficies eſt longitudo cñ latitugie ſine ꝓ funditate cuꝰ extreitates ſunt due linee. Wius rd ẽ qʒ ſuꝑficies ymaginarie cauſat᷑ex fluxu linee in lamzʒ t iõ ſupficies habet longitudineʒ a linea ⁊ a fluxu linee in latum hʒ latituqinẽ.Et lineninõ põt intel ligifiuere in ꝓfundũ. Ib ſupficie eſt ſine ꝓfundita⸗ te? qꝛ fluxꝰ incipit a linea ⁊ in lineã termina. yð ſu püar⸗ 3 4 tali fiuxu cauſat extremitates er ſunt due % hnee d Brieud tercio ꝙ ꝙoꝛpus eſt lõgitudoò cũ lati⸗ — udine. pfunditate cuꝰexttems ſunt due ſuꝑficios. Euius rò eſt qꝛ coꝛpꝰ ymaginarie cauſat᷑ ex fiuxu ſu ꝑficiet in ꝓfundũ. Et iõ a ſupficie habet longitudinẽ ⁊ laritudinẽ ⁊ a fluxu ſupꝑficiei hʒ ꝓfunditatẽ. Et qꝛ ille fiuxꝰ abvna ſuꝑ ſicie inicipit ⁊ ad alij terminai. aliſar f ꝙ ſupꝑficies hʒ duas dimenſ iões. ⁊ coꝛpꝰ tres. ſcʒ ontitudinẽ latitudinẽ ⁊ ꝓfunditàtem Et qꝛ in toto ſunt niſi tres dimenſiões ſcʒ lõgitudo latitudo ⁊ ꝓ⸗ eſt pꝛincipiũ materiale linee et fiuxꝰ punctiẽ pꝛincipi⸗ um foꝛmale. ⁊ ſic etiam in ſuꝑficie linea ſe habet vt pꝛincpium materiale ⁊ fluꝰ lineevt pꝛincipiũ foꝛma le ſic etiam in coꝛꝑe ſuꝑficies ſe hʒ vt maieriale pꝛin⸗ Et de qualibet harũ ſpẽn ꝓbat᷑. Pꝛimo ꝙ ſit quanti⸗ 7„.———* 16 ᷓ̃rnrtinłi copulant᷑ ad aliquẽ rerminũ cõem quſæſt pꝛincipium e nus pis? finis alterus B cutuſlibet iſtaꝝ ſpẽmʒ de e pre copulant᷑ad vñum terininũ cõmunem ſicutꝑteſ n. Janpe linee copulant᷑ ad pũctũ qͥẽ pᷣncpiũ vniꝰ ꝑtis linee ⁊ polita altert nõ eſt de chititutẽne alterwner inteiligẽ᷑ ꝙ Lnea eſt longitudo ſine iattudine ⁊ ꝓfunditate hgi ſine lattitudine ⁊ꝓfunditate pᷣꝰ imee et nõ ſup cõis ad quẽptes corpis copulank᷑ Ad ſi cõſideret᷑ vt in ſuo fiuxu cauſat lincã ſic e um materiale reſpectu Fkupficies ſit diuiſibilis fin longituq dinẽ ſuã eſttñ indiuiſibilis ᷣm Ei ⁊feſpcũ Ideo extrtemitates roꝛꝑis ſunt due ſupficies⁊ per funditas. Jõ coꝛpꝰ hʒ oẽm dimenſionẽ Zeſt vndi; diuiſibile. Siendũ quarto ꝙ Rcut in linen pũctuſ 3 ſu mi glin rõ qʒ lʒ capiẽdo qᷓ;titatẽ ſub rõne cipiũ. fuxꝰ ÿo ſuꝑfiriei le habet vt pꝛincipiũ foꝛmale tas quia q̃libet quãtitas eſt menſura ſubſtancie. Et E lit ↄrinua pꝛobat qʒ qᷓ;ritas ↄtinua eſt cuius ptes nandezipßtando aſehzdezioiahhe õtra pdicta anguit pꝛimo ſic. na ſpe⸗ 6. neccõcludit in alia. linea inſupticie includi᷑⁊ itvx pe.& nõ eſt diſtincta ab ipis. co ſic Reffectũ? imblettiů nðvarlant ſpẽm. linen ⁊ ſupficies ſe hñt ad coꝛpus ſ pfectũ ⁊ impfecrũ ꝗᷓnõ diſiguunt ſpẽ ꝛpe⸗ ſic nõ ſür cnq; ſperies ᷓrltatis cõtiuue.⸗ Lercio ſu. Kotpus eſtſpẽs ſabſtãtie.nõ eſt qᷓti hatis ſpẽs.⸗ Suano ſic Iilud cð vei nc ad inuicẽ ſehʒ p niodũ foꝛine reſpec iinee. qꝛ c Pulare ewineſſtarihſere puncret principiũ foꝛale ipiinee ſʒ rateeein 1 nð copulant᷑ad punerũ. Muinto ſic. Mĩserii eit in iſchilis q ſi eſſet diuuſibilis polfet důidiet ſic vns po eriaret allã ⁊ ſic nõterminaret niſi gfad⸗ tis ßʒ ſupficies nõ eſt indiuiſibilis.3 nõeſtterminus d primũ ðᷣꝙ tzlinea inducatmateral/ inſupiicie ⁊ in corge nõ tñ includit fotatrranqᷓ; ꝑtinẽs vłe enẽs er ꝑte fore cœ pors vel ſupfiriet. Wñ nõ eſt inchueniẽs ꝙ ſpẽx di ſuncrãꝝ tornali g vna chcurut materialræ viitua⸗ rer ad ↄltitucdem alterꝰlicut binarbeſt materiattð pltirurdeternarh. dchm vꝛ⸗ ʒꝑcrůz imp⸗ fectũ fm eſſe t̃ nõ vãtiãt ſpẽʒ.tñ ꝑfectũ ⁊ impfectũ m eſſentiã bñ variãt ſpcʒ mõ ſuꝑkices ⁊ linea kn ꝑ fction ellenclalẽ diſtinguunt᷑a coꝛꝑe.iõ abißo cot⸗ Bedint. id tefciũ ðꝛ. ꝙ lʒ vorpꝰaccepcũ hm poten ⸗ ãp ſubiecto trine dimẽſiõis ſit ſpẽs jbexñ goꝛpca⸗ Frheuän dimẽſiõe vt capi hᷣ nõ ẽ ha ßq;titas- rtũ ðꝛ ꝙ ſi ↄlidere᷑ pũctꝰ vr eſt ↄtinuans et pülãs pres liner inter fe fic hʒ mod formereſpectu 7 hnee,⁊ hſolñ eſt unctꝰin pot tia ⁊ nõ nghu.Ben u ca pꝛincipi inee d qͥntũ ⁊ vltimũ ðꝛ ilis bin longitudinẽ? latit pfůditatis ẽ termimꝰcoꝛpis. Ideo ꝛo mõ qᷓ eſt teimi nus eſtindiuiſibilis 2e artes aũt tpis ad nũc vt pꝛereritũ et futuꝝ ad pñs. Partes aũt lociad ẽhndẽter minũ copulant᷑ ad Nuẽ coꝛpis ꝑticule. Poſtqᷓ; autoꝛ detenmmnaiut de linea ſupficie ⁊ cot he q̃ mẽſurat ſpam intrenſecechic ↄñ̃r deteriat ip̃ede hls qᷓ;titatibv ↄtinuis qͥ mẽſurãt ſhaʒ exrinſece ſc ð loco⁊ tꝑe·⁊ deide ſumi᷑rõ hutꝰoꝛdis. kr eti ſu ub rõne menſure vt conſidert᷑u ſgicoꝛ mathimãtico ip̃us ⁊ locus ſunt ſpecies qᷓ;titatis ꝑ ſe diſtincte ab alijb tamen ſi conſi⸗ derer qᷓ;ritas qᷓ;tum ad ſuam diuiſibilitatem ⁊ ſub rne entis.vt in metaphiſica conſicerat᷑tunc locus? tp̃s nõ ſũt.ſpẽs qᷓ;titatis ꝑ ſe diſtincte ab alijs. 2hot eiñ modo locus hon diſtinguit᷑a ſupficle. Tempus erã hahet eſſe diuiſibile ſolũ a motu· Idco in quin ⸗ to metaphice inter qᷓ;titates ꝑ ſe nõ enujmnerant᷑ locus in linee ſup̃ pũ t ti Parres ſupficiei copulãt᷑ ad lineã qꝛvbicũq; diui e 3 c* dat.ſuꝑficies erit ꝑ lineã q̃ rminãt ãbas ꝑtes eð ⁊pꝑ⸗ jn ienin min tes coꝛpis minãf ad ſupficiẽ copis coꝛppupfi⸗ eerſct bn tẽhzʒ diuidi Et h rapit᷑ ᷑mimꝰchis yt ẽcdis in termi⸗ ⁊rpus.· Ideo iſte due ſpẽs impfectius habentrõne ᷓtiratꝭ · Ideo poſt alias ↄuenlent numepnt ¶ 2 Sy0 8 endũ pꝛimno.ꝙ tempus tnply põt capi. Mno p qua cunq; mẽſura durationisſiue diſtinguant᷑regiſtera mẽlurato ſiue non· Ijt hoc modo tpᷣus ſuð ſeqnn Pov6* Tertius emitatẽ que? ẽſura rei carẽtis ai ⁊ fine ſcz pnme cauſeſt euiterntatẽ queeit ue dictũ quod eſt mẽſura rei hahetis pꝛlncipiũ ſi⸗ nem vt ſunt omnia coꝛuptibilia Sco modo capit᷑ tempus minus generaliter ꝓ menſura duratios 4? realiter diſtincta a menſuraio ⁊ ſic ſolũ cõtinet cuier⸗ nitatem ⁊ tẽpus ꝓpꝛie dictũ ⁊ nõ eternitatẽ r ipſa nõ diſiinguat᷑ raliter ab etemo. Cũ in deñ nuilũ cadat necñs ſed om̃ia ſunt ſibi eẽ̃nalia? Xercioimõ capitur ie ſolũ ꝓ menſura duratõis rei coꝛru ptibiliget ſpe naliter moͤrus ·Et hoc mõ diffinit tempꝰ Tempus cſi numerus motus fmpꝛius⁊ poſterius et ſic in ꝓ⸗ poſito ſumit᷑ tempus et etiaʒ ꝓut acciyit ſcdo mõ ſqꝙ; ro menſura duratiõis queẽ qᷓ;titas diſtincta a mẽ⸗ urato. i Briendũ ſcho ꝙ motus⁊ eriã duratio reru pductarũ habẽt menſurari per aliquã quãtitatẽ ⁊ cer nificar quo ad nos eo ꝙ alique res dicũt᷑ equalis du rationis ⁊ alie ineqᷓlis. Equale ei ⁊ inequale accipi⸗ unturßm quantitatẽ ſed motus et falis duratio non menſurant᷑ peralid ſpeciem qᷓ;titatis qᷓ; per tempꝰ vt ꝓbarur inductiue in oibus alijs ſpẽbus qᷓ hapẽt mẽ unn per tempus ⁊ ſic tempus eſt qᷓ;ᷓtitas. Ped q menſura rei continue debet eẽ cõtinua quia debet eẽ ortio menſure ad menſuratũ ſed inotus ẽ cõtinuꝰ ⁊ etiã duratio eſſe rei. Lr tempus eſt quãtitas con⸗ einua Bed aliter ſic piobat in rextu qui partes tem⸗ poꝛis ad vnñ terininũ cõein copulani vt pteritũ ⁊ fu urum copulant᷑ ad nunc pñs qð eſt finis pꝛeteritiet pꝛincipiũ futiri&ᷓ tempꝰẽ qᷓtiras ↄtinua Vnde li⸗ xut in linea pũctus eſt tota ha linee. ⁊ fluxu ſuo cau⸗ fat iineã ⁊ chpulat partes eius Ita eriam in tempoꝛe unc eſt tora ſuba vel eẽna. Et fluxu ſuo de pꝛioꝛi in poſtenus rauſat tempꝰ· et copilat partes eius adin⸗ icem ſʒ ad videndũ de loco · ¶ Beiendũ terioꝙ lot cus accipit᷑tripliciter. Vno modo phiſice pꝛo ſuper⸗ fitie coꝛpis contiñentis ſcðᷣm ꝙ in ẽo eſt vrus genes tiua et cõſeruatiua loõcati in fuſa a coꝛpibus cẽieſti⸗ bus Et hodmodo ſic diffiuit Eſt ſuperficies coꝛpis Htinentis imobił pꝛimũ. ⁊c · Alio mõ mathematice vel logice ſolũ ꝓ ſuperficie coꝛꝑis ʒtinẽtis ſine iſta vᷣ tute generatiua locati⁊ cõſematiua que eſt quedam quãtitas in pᷣdicamento quantitatis ⁊ hoc mõapi hic ⁊ diffinii ſi. Eſt ſuplicies coꝛpis ↄrinentis men uratiua locati ſicut ſuꝑlicies aeris circũãdtꝭ lapideʒ dicit locus lapidis que fupficies põt ↄſideran dupli titer. Vno modo reſpectu coꝛpoꝛis continẽtis in qus eſt ſubiectiue ⁊ qð menſurat intrinſece ᷣm duas di menſiones t · Et dicitluperficies. Alio mõ relpectu oꝛpis contenti quod menſurgt extrinſece ßᷣm tres di menſiones ·er ſic dicit locus. ¶ Bci endũ quano ꝙ ſi cut per longitudinẽ laritudinẽ? pꝛoſundiratẽ inenlu aturlocatũ intrinſece ſic etiã menſuratertrinſere fm tres dimenſiones loci in quo ſuſcipit⸗ vt vinũ extrin ere menſurst fm longitndinẽ latitudinẽ⁊ ꝓfimdita tem ſuperficieivalis ↄcaui in quo ſuſcipit. Er ꝑ hot haber ꝙ locus eſt quãtitas qne eſt menſura ſube ⁊ ꝙ it continua patet qua ptes eius loci copulant ad eũ dem terminũ cõmunẽ ad quẽꝑtes coꝛpis locati co⸗ pulant᷑qʒ ſicut ptes coꝛpis locati copulant᷑om̃es ad ntrũcus lic ctiã omnet tinle log· ꝙᷓ at dan c⸗ . menſura rei habẽ tis pꝛincipiũ ⁊ carentis. line vr ſuntungcli ⁊ tempus tmum locati intrinlerũ ⁊ extrinſecũ loci⁊ ſunt equales dyametnꝓtenſe a ſupficie que eſt locus aut aſu ꝑfi pie locuti viq; ad centiũ eius.⁊dyametri loci ⁊ jocati ad idem centrũ copulant ⁊ ille dyametri dicuni ꝑies „ ſoci nõ eſſenciales eius · quia dlle ꝑtesin ſupficie eius ſuntſed dicunt᷑ ꝑtes continẽtie loci er eram hcet ꝑtes coꝛporis inquantũ eſt coꝛpus copulant᷑ ad ſupficiem tamen pies vteſt locatũ copu lant᷑ ad ientrũ. Et enã partes lociontra pdicta arguitpimno ſic Mo⸗ tus localis pꝛimi mobilis in quo eſt tempꝰ ſubiectie per pꝛius· cſt cõtinuus qᷓ ſit tempꝰ qꝛ dat ip̃i ↄtinui⸗ tatem ⁊ tomẽ ille motus nð eſt ſpẽs qᷓ;titatis q a ma ioꝛi tempꝰ nõẽ ſpecies quãtitatis. ¶ Bcðo ſic om̃e illud cuius ꝑtes copulant᷑ad eundeʒ minũcõᷣmu⸗ nem babet piures ꝑtes ſimul· ſed tempis nõ pñt eſſe plures ptes ſimal· ergo ptes eius nõcopulant᷑ ad eũ dem terminũ cem? ſic non eſt quãtitas continuã⸗ ¶ Tenio ſic. Nůmerus nõ eſt qᷓ;titas ↄtinua ſed di⸗ ſireta ß temp eſt numenus motus ergo nõ eſt quãti tas ↄtinuaq Quarto ſic · Supꝑficies ⁊ locus dem dicunt eſfentialter ſeu realiter. Ig̃ nõ ſunt ſpẽð di⸗ tncte ergo locus male pomralia ſpecies a ſuperfiue Wuinto ſic. ĩe quod menſurat fm tres dimẽ⸗ ſiones et inciudit ipᷣas cſt eꝛpus ſed locus habet lõ⸗ gitudinẽ latitudinẽ ⁊ ꝓfunditatẽ ⁊ mẽſurat F̃m ipas eigo locus nõ ẽ ſpẽs diſtincta a coꝛꝑeꝗ Ad pꝛmum diciꝙ licet motus localis fmeẽ ſit cõᷣnnuꝰ nð tñ km eſſentiaʒ eius que eſt ubi quia res ponit᷑ in ßnere Im eſſentiã ſusʒ · Ideo motu s nõ eſt quãtitas led temp eſt cõtinuũ fm̃ elleꝛ eſſentiã ſi mul. Licet effectiue ca piat cõrinuitatẽ a motꝝj · Ideo magis ponit᷑ in genere — qᷓ;titatis qᷓ; metus.¶ Id icm dicitꝙ licer plures pantes tpis nõ pñt eſſeſmul in pmanenria. rñ pñteẽ plures in ſucceſſione ⁊ in dieri quod jufficit ad hocꝙ ropulent᷑ad vnũ tennin cõem.¶Idtertiũ diciꝙ licet tempus ſit numeſꝰ maerialis ⁊ numerꝰ nume ratus nõ iñ eſt numerus foꝛmalis Ideo nõ eſt quãꝰ nitas diſcreta d quartũ didt qð ſi loc⁊ jupfic⸗ es ↄſiderent᷑ matenialiterquãtuʒ ad id qð ſuut dict idem eſſe materialiter ſitñ ↄſiderent᷑ foꝛmaliter quã? tum ad ſuos modos meniurãdi ſic ſpecie diſtinguũt᷑ ⁊ non ſunt idem quia ſupficies menſurat intunſec ⁊ fm duas dimenſiones tĩ · Locus vyo ertrinſere er m tres dimenſiones. Id quintũ dicirqꝙ licer lod pabeattres dimenſiones fm ↄtinentiã eius ñ fm e ſentiam babet duas im̃ ſeʒ longitudinẽ ⁊ latitudinẽ ⁊ſolũ ilið ẽcoꝛpꝰ qð fm eſſentiã bẽttres dimẽſiones ¶pꝛima cõmunitas eſt Duantitatijiihil eſtqtrarium. vt bicubito·ricubito. vel ſux ficiei nihileſt ↄtrariũj. qꝛtarietas pꝛimo ineſtqualitatibus non oĩbus ſed quibuſdã quantitas non eſt qualitas quare ſequifꝙ dtrarietas non eſt in quantitate. Item quã titas jðñ ſiſcipᷣũ migð cc; minus Non ẽ vnalinea eſt magis linea qᷓ;olia. nec nu⸗ merus ternarius eſt magis numerus qᷓ;bi nariug ſic de alijs. Itemꝓpꝛiumeſt quan aiitin eàm equaleyl inequale dici. vt vnt ee — acatus u — n S uc e nnm S eſt S 9 ₰ ei S S nea aunee 8— t eſte —— ann tm e e quali cq n Annn ad ate 5 inaut lis uale S— hn ula fuu 8 ine ten non e 6e kier 63 14⁴ unt de ᷓuta c ſiu vi .— ua. mr brhe l ſiun Sn n ieni krh kopo — al eſt nen 3l ei k k S 3 na oas dyi mou 4 10r e p A ortet cã — 5— ½ 5 5 ſe pi taor S i n 3 uß, eo ine uen n ſõ dicunte 4 li. ,. —— tui m ſablen 5 tg Sral e ch mt rii emp derla ſibt diuiſi i e õtmn p eeſſ e 3 num ia ie ndũ ſc ⁊min . hm. aha en m pn ü⸗ ne tit is ſu ali erat el 5i 69 o ninu L* u er e il bile Se W N n ſun te in ſö ti me us i 1b o 15 becr 6 m Sl 3. 3 in run—„ ie ndi ebe n u. iee a— e n — n 2 i e teri* —*— —— vng ne ein on, ne m eu Fſ 16 u4 eſt 1 la ri e u p Itẽe i d dict Jwric— ter cð nan e ta m m̃õt tẽ e 6 mi Zih i de n uo0 velↄ eiu du P is ee inec uali ir teqᷓ; po n iinche 6 n 5 ti 8 cus ſ— S ₰ 0 i 2 3di ˙ im Fl nu 5d et vei 8 ſi 8 eque itas — 2 tiu een e ien uen tr ſen ein 5 — Po itta 2 erat n as p 5 S ſ bete ſu eſt ex uſ foꝛ po ali ₰ iſto Sp ü ugn fe⸗ F 8 0 G e 6 1 mn er 9 gi m vn o an/ kr ur e au dt 30 lous unm 1. S. opů mo n motn te* 8 . qu vo m ötra i tů eſſe 8 Feie dici. n S— iei pi. S — Fmn vhe ein e ſ 2tn ſia ſed moie S e a 5n n e⸗ arni unt⸗ u S= cſenni dn inl cptz ieae Fm R S. oq; e 2 Si Fu 2 E mn ſe en ge a eh 6 5. 5 e in F w pt e agis 3 bo ſ 5 25 ſen te e ke no. Fn en n mn Z er . 6— Fr de inus nun ict e S cu ſt remo eſpeci te ni eiu 37 ſur rõ eſt odo„ eꝛo ica 3 eeonſe ceti nve edu 3 vanar n s1 mi e eeen ene tita Zee ſi kri arſt dt ndu Sch Stn 4 aei Wne s.en l veh it i 5 tes e ſchm 8 ta ſi rie enn 3 aur te ita aria m ſu Mi ſu duunen Abr „ nti e nö lqu vſiſt op ſeu 7 en icene † mni 3— ure* 1. ncicn 7 522 en. ices t Vnien nu e kipe ic m eun 3hi Sen—3 ni n S 46 E. ſct tr m n — S S ha vu net g 5 i ² pa* ẽdi s ſpẽ ſit 1 licet uſc S ic e en⸗ forr i ai e iu S wne ⸗ A f au ne F. nu n b ven enie 3 ſi di tati n 7 wt t um ti. me. alita a 0 eci icii s.0 5 hi cñ 6 iti ais en⸗ lis ſie e oꝛ ul 1 tis ñ exten nr n ne? nus s i nr 7 341 ev ali uo, ep ideo ddi inn in imo: vi e p 6 aut n e 2 10 tira am tũ cft iera ue põt n a he eee ne die c ate ſed cq d ñ ma tita m mi iſſio Ct V 8 5 i eti he⸗ q Ke 14 as vel: o ei um tut de 0. P sgpir 0 121 u ui⸗ ie ſun on 38 em it tz e1 i⸗ ne ſc emot iut eo o n nr 0 al 6 ſolũ me 15r v pi o p le ſir b 3 n d it nait r tionẽ tem im iecti ßm ici eit, di 8. 0 6 con lite unne keni 6 nie nutio, 7 e in hab 6 F 1* V 7 — uo eali nodũ 3 iſſi udi in 1 S* ſe qui e üon e dent en * 1„oc id brhe nh mſu — ur Ster— mne i⸗ V ſun tal al en pe⸗ — N cde ſ Lc nd tgli 0 F . dup plidimidiũ:pater filj pater. filius patris fi ius.⁊ maius minoꝛe maius.?mmnus ma ioꝛe minus vel ſub habitudine alterius ca ſus vt ſimił ſimili ſimilis.vicinꝰ vicino vi cinus. ¶ Eelatiuoꝝ tres ſunt ſpẽs. Due⸗ poſitõeʒ.· vt ſeruꝰ dño ſupponit.⁊ filꝰ pari ⁊dimidium duplo.⁊ ſic de alijs. Poſſqᷓ; autoꝛ determinauit de ſcðᷣo pᷣdiramẽt ſcʒ de * uõtitate. Hi ↄñter detenninat deterao ſcʒrelate. Euꝰ oꝛdin rõ ẽ. qꝛ om̃e accũs reſpe · tĩ cognoſci ha per accũs abſolutũ in quo fundat᷑. ⁊ ꝑ qð inẽ ſbẽ ed relatio eſt accũs reſpeetm̃ ⁊ fundat᷑ in quãtitate quia plures relatiões fundant᷑ in quãtitate·qᷓ; in cũ qð alioꝝ pᷣdicamẽtcꝝ qꝛ in ea fundãt᷑ generalr om̃es ottiones numeroꝝ · vt duplũ dimidiũ tiiplũ qua⸗ dꝛuplũ ⁊c̃. Et om̃es ꝓpoſitiones quãtitatũ cõtinuaꝝ ⁊ ideo relatio maxie habetcognoſci ꝑ quãtitatẽ. Et ii cet oꝛdine nature qualitas debet pᷣcedere relatiões cũ qualitas ſit accñs abſolutuʒ.⁊ relatio ſit accñs reſpe ctiuum.tñ oꝛdine doctrine relatio cõuenienter ponit᷑ poſt quãritatẽ ⁊ ante qu/ litatẽ ꝓpter cãm iam dictaʒ. W PBeiendũeſt pꝛimo. ꝙ pᷣdicamẽta atcñtiũ diſtiguũ xurf̃m diuerſos modos dep̃dicandi de pꝛima ſub Mantia.⁊ quia ad aliquid ha bet vnũ ſpalem moduʒ denominãdipꝛimã ſuham quã denomiat in hoc. qð eſt ad aliud ſe habere· ſ. m mutuã̃ dependentiã vnꝰ ad alterũ. Jõ cõueniẽter pomt᷑ vnũ pᷣdicamentuʒ ab alijs diſtinctũ.⁊ ↄuenientꝰ nominarꝑ ad alquidqᷓ; ꝑ relationẽjvel reiatm̃· Wuꝰ rõ cſt. qꝛ relato dicit cẽn⸗ tiamſrelationis fm ſe ſine reſpectu ad terminũ eiꝰ vel ud ſuũ ſubiectũ · cñ ſit nomẽ ahſtractũ. Jõ hcai cõceptã tm̃.⁊ nõ fᷣm ſuũ eſſei eẽntiam ſelatiõis ꝑ reſpectũ a uũ ſubiectũ materia le cũ potẽtia referibilitatis.⁊ nõ impoꝛtatterminũ ili d aliqͥd ãpoꝛtat illã eſſentiã.qᷓtũ d depẽdentiã eius ꝑ hoc qð ðꝛ ad:hec eiñ pᷣpoſitio ad · dicit dependentiã ad aliquẽ.terminũ.⁊ cü hoc im poꝛtat teiminũ.·ilius depẽcentieꝑhoeꝙ dicit gliqd. ⁊ qꝛ illa duo ↄueniũt foꝛmaliter natute huius pᷣdica menti ſcʒ depẽdentia ⁊ terminꝰ depẽdenrie. yõ natu ra huius pdicamenti melius notifica᷑ qᷓ;tum ad ſuũ us dependẽti eſſe foꝛmale noie ad aliqͥd qᷓ; per relatiuũ qʒ dicit illã eſſentiã ꝑ reſpectũ ad ſuuʒ ſubiectũ materiale vel ꝑ re lationẽ q dicit illã eſſentãvt ↄrepta tĩ. Wnde reshʒ nominani eo mõ quo fatilus ⁊ pfectiꝰ notificat᷑. qua re hoc pᷣdicamentũ cõueniẽter à platone pꝛimo nomi⸗ natũ eit noie ad aliquid qð ſic diffinit᷑. Id aliquid ta kia dicunt᷑ quecũq; hoc ip̃ni qð ſunt alioʒ dicunt vel quoichet aliter ad alw ꝑlitia ſunt relatiua. 32 edam ſuntrelatiua hm eſſc. ᷓ ſoiñ babent eſſe huls genens. Ilia ſunt relatiuã — nd vtdupl dimidij duplũ ⁊dimidinʒ du vᷣo impoꝛtat poſitio vel ſuperpolisio Scienduʒ ſcðo eſt ꝙ du —— — fm dici ponit᷑ icða ꝑs ſcʒ qmodolbet auter ad qlið aliquo mõ ad aliud referunt᷑. Et in hac diffinitiõe inqu antũ entia ſunt ß inquantũ dicibilia junt ⁊ po; mt̃talia ⁊ nõ hec vel illa. ad denotandũ ꝙ relatiuaſꝝ fundantur in aliquo acchte abſoluto ꝑ qð ſube ↄue niunt. Tale em̃ relatiuũ eſt denoiariuũ acctis abꝰ phendit felatiua tã fm eiſe qᷓ; km dici hec diffinito relattuis fm eſſe. que tĩ ponunt᷑ in iſto pꝛedicamen ro· ſicnð eſt ↄuertibilis c ip̃o ddaliquid. Jõ pꝛimo mõ debet hic caplad aliqd vt eſt vnũ anaſogů adt latiua ⁊ non vt eſt genꝰ generaliſſimũ eoꝝ que ſunt ĩ Scien qũ tercio ꝙ relanuũ diuidi C„ genere relatiõis. ¶ tur in tres ſpẽs. q? quedã ſunt relatiua it dam ſuppoſitiõis quedũ ſuppoſitiõis. Muoꝝ ſicha⸗ cit reſpectũ excedentis ſiue maioꝛis ad minꝰ.⁊ ſir ſũt relatiua ſupꝑpoſitionis. Vel dicit reſpectum eceſſiu minoꝛis ad maius? ſic ſünt telatiua ſuppoſitionis. ¶ Scienqũ quarto ꝙ relatiua equipantie ſunt que eodẽ nomine nominant᷑.⁊ hocꝓuenit ex eo ꝙ vtrũq; poꝝ impoꝛtat relationẽ eiuſdẽ ſpẽi que fundat᷑ ſupe eãdeʒ foꝛmã in ſpecie. vt vicinꝰ vicini vicinus ·ſimi᷑ ſimili ſikis. Et relatiuũ ſuppoſitiõis eſt qð fm ſuum fundamẽtuʒ ponii ſupꝛa ſuũ coꝛrelatiuũ vt pater qᷓ;; tum ad ſuũ fundamentũ qð eſt gencratio actiua po⸗ mt ſupꝛa filiũ⸗⁊ dñs ſupꝛn ſeruũ. Sed relatiuũ ſup poſitiõis eſt qð ſᷣm ſuũ fundamentũ ponit ſub ſus coꝛrelatiuo.vt filius qᷓ;tum ad ſuũ fundamentũ qð eſtjgeneraro paſſiua ponit᷑ ſub patre ⁊ ſeruus ſuh do mino. pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Partes ſhe ſcientia ⁊ habitus nõ junt relatiua.tñ aliquo mõ re⸗ ferunt adaliuc. ila diffinitio cõuenit ais a diffi jm dict que habent eẽalterꝭ generiga relatiõcaM tra hoc habent reſpectũ acudentalẽ ad aliudꝑ qdi cunt᷑ relatiua fm̃ dici. vt ſciẽtia qj habet eſſeabſolutu de genere qualitatis⁊ vltra hoc impoꝛtat reſpectũ ad ſobile. Etꝓpter relatiua ym cſſe ponit᷑ pꝛimaꝑs hu ius diffinitiisqjcũq; hocipm qð k quor totũ eſſe ꝑfectum eſt reſpertĩ? dam dſcunt᷑ ſm equiparantiaʒ · vtquecũq; eodem noie dicunt᷑ vtſimilis ſimili ſimilis vicinus vicino vicinus.equalis equali aq̃ lis. ſAunen ſuperpoſitionem dicun?yt ũtriplũ. q iſta upꝛqponũt alijs. ſiqut dominꝰ ſerno ſuppnit᷑. ¶ Zlia vero 6ʒ ſup npterreianua queqã ſunt rlatiua cꝗparttie. ᷓʒ ⁊c bet᷑ ſufficiẽtia. qꝛ om̃e relariui dicit reſpectũ ad alte WVlel ergo dicit reſpectũ rerũ equaliũ: ſic eſt rlatiuus eqparantie. vel inequaliũ.⁊ hoc eſtdupliciter. vel dis ——————— nito./ Scðo ſPetantaset ad aliquid. ⁊ tamẽ 5 non relert᷑ ad aliu nitas.3ᷓ illa diffinitio nõ ↄuenit omnib relatiuis. Vercio ſie Pater ⁊ putu eodẽ noĩe nominant᷑ ⁊ tamẽ nominant᷑ ¶ Quarto ſi. Mimnes ſpecies eiuſdem qt non dicit᷑ patemitas filij pat; nöõ ſunt relãtiua equipantie ſed ſuꝑpoſitionjs ᷓ ma lediciꝙ iſeeie ſunt que eodẽ ñom generis equaliter ſub ſuo genere continen᷑⁊ vna nõ ponit ſuper aliã.ergo ſpecie ges relationis non poteit pᷣdicari de alio· ergo vna re⸗ latio non ponit᷑ ſupꝛa ⁊ allũ ſub. 24 pꝛimuʒ dict᷑ ꝙ licet partes ſube ſcientia ⁊ habitus⁊ multa glia nõ funt reiatiua ſecundum ẽſſe. tamen ſuntlatiua frn dici.pꝛo quo habent quendam reſpectum ad aliud⸗ vt partos ſubſtantie ad ſuum totum ſcientii adſci⸗ relationis nulla eſt upi io vel ſupen Hume ſic. Eoꝝ queſup̃ ſeinuicem ponunt᷑ vnũ pꝛedicat᷑ de altero.ſed vna ſpe F* 15 ¶Tractatus bileyabitus ad habenrẽ· Modo biediffinitad ali⸗ qutd gialt ꝓrlauis fnyxſe⁊ hm diclideo heedit finiti nõ cuenitals. Ad ſchhmn dicit licer par nitas in abſtracto nõ referat᷑ acruatr ad aliud? ñ be⸗ ne refert᷑ aptitudinalr ⁊ aciuałr in cõcreto. ¶ Adter ciũ dicit ꝙ lʒ pater ⁊ pater ſũt relariua reſpettu ſuoꝛũ coꝛrelatinoꝝ · non tñ inter ſe. Ideo nõ ſũt relatiug e parantie· q nõ referunt᷑inrer ſe ſub eodẽ noie¶ Md quartũ dici. ꝙ ſi ille ſpẽs relationis ↄſiderent᷑ foꝛma liter⁊ ᷣm luas eſſentias.ſi yna nõ ponit᷑ ſupꝛa alaʒ ſed ſi ↄſicerent materialt⁊ qᷓ;rũ ad ſua fundainẽta ſic vna eſt ſupꝛa aliã. Ad quinrũ dicit᷑ ꝙ licet eoꝝ que ponunt᷑ſub ⁊ upia hm oꝛdinẽ dicbilis ⁊ ſubn⸗ eibilis vnũ pᷣdicei de alio· nõ famẽ in ilis que ponũ nir ſub ⁊ ſupꝛa ſᷣm oꝛdinẽ cauſe ⁊ effectus iiue pꝛinci pij? pꝛincipiati. ⁊ hocmodo ſolũ iſta relatiua ponunt᷑ ſupꝛx ſeinuicem 27ẽ Poſt hec añt ſequunt᷑cõitates relatõis Pꝛima eſt qð contrarietas eſtin relatione vt virtus eſt cõtrarii vicio. cũ vtrũq; eoꝝ ſit ad alicuid· hoc aũt nõ conuenit om̃i relati⸗ oni. Duplo em̃ nihil eſt contrariũ. neq; tri⸗ plo. Item relatiua ſuſcipiũt magis ⁊ minꝰ vt ſimile dicit᷑ magis ⁊ minus ſile.⁊ ſilr in⸗ rquale. Sed hoc nð cõueuit oibus reiati⸗ uis. Duplũ em̃ non dicit᷑ magis ⁊ minꝰdu plum neq; triplum neq;pater. Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit ſugius de relatõe ᷣm fe ponẽdo diffõem ⁊ diuiſionẽ e⸗ꝰ ꝑ ſuas ſpẽs. hic cõ⸗ ſequenter dererminat de ip̃is ſᷣm ꝓpꝛierates ſuas. Et iner ipas pꝛimo ponit duas cõitates relatiuoꝝ. qua rũ pꝛima eſt. Cõtrarietas eſtzn relarõᷣne ſicut vrrus ʒ viciũ ↄtrarint⁊ fñ ſunt relarius fin diri licet ſint ſimpl ð pꝛima ſpẽ qualitatis. Virtus em̃ dici rela tiue ad vtuoſã/⁊ viciuʒ dicil reſpertu vicioſi· Ideo ĩ relatiuis inuenit᷑ↄtrarieras ¶ Siendũ pꝛimnoꝙdu plicia ſunt relatiua vt pꝛiꝰdictũ eſt ſcʒ relatiua hm eẽ ⁊ m dici · Vñ in relatiuis fᷣm eſſe nõ repit᷑ ↄtrarietaſ Curõ eſt. qꝛ ↄtraria ſunt foꝛme actiue ⁊ paſſiue q̃ mutuo ſe expellũt ab eodẽ ſu biecto vtʒ in diffõe roꝛũ Sed relatiua ßᷣm eſſenõ ſunt foꝛme actiue⁊ paſſiue. nec ſua actõe ſe erpellũt ab eodẽ ſubiecto.qꝛ foꝛme a⸗ ctiue ⁊ foꝛme paſſiue ſũt foꝛme abſolute· Ideo relati uã ym eſſe nõ pñt habere ↄtrriũ Scieñdũ ſcðo ꝙ relatiua fm dici dupłr ↄſiderant. no foꝛmalr in ᷓcũ relatiua ſunt · Et kin reſpectũ quẽ addũꝭ foꝛmiſ alterius generis. Et iſto modo in relatiuis ᷣm dici adpuc nõ eſt ↄtraritas · Rõ eſt. q relariua ym diciñ rriant reſpectu illo ad querefetunt ſed reſpertu lioꝝ ſicut virtus non contraria virtuoſo ad quẽ re⸗ ter ſe ergo reiatiua ßᷣm dici inqᷓ;tũ relatiua ſũt nõ con narant᷑: Aliomodo ↄſichran materjaliteræ er har contrariant᷑ ᷣm dici· Ratio eſt quia aliqua fundant᷑ in qnalitatibus cõtrarijs quas impoꝛtant. Ides rõ⸗ ne illaꝝ qualitatũ qñq; contrarian᷑. Ex quibus pᷣtʒ ꝙ habete contrariũ non conuenit omnibus jelatiuis 4„ vE— A F G— ALA M N Q axy⸗ ðee,— 2 „„„— 8 vMbleß hec ſolis. Ideo non eſt aliquo modo ꝓpꝛium ipſis re latiuis cum om̃eꝓpriũ conueniat om̃i vel ſoii. ſed eſt dmunitas · que cokenit plurib relatiuis fᷣm dici.eo pꝛlus poſita eſt diffinitio ad aliquid a platone cõ⸗ ueniens relatiuig.tam Im eſſeqᷓ; fᷣm dici. Ideo hic honuntchitates vtriq; illoꝝ relariuoꝝ cõuenlentes· riafluaſuſcpiunt magis ⁊ninus Tubrõe fuſciꝑe matis ⁊ minus eſt aliquid manẽs idẽ in ſpe Bciendũ tercioꝙ jecundaꝓpꝛietas w eſt⸗quia e in ſuo eſſe eſſenriali intendi vel remitti· Sed hoc modo cõuenit aliquibijs relatiuis. iuis. vt ſimile manẽs idem in ſpecle diut magis ⁊ minus ſimile.⁊ etiaʒ diſ mile ⁊ inequale.ergo relatina aliqua ſuſcipiuntma bis 7 minus. hot tamẽ nõ cõuenit relatiuis inqᷓ;tuʒ elatiua ſunt.ſcʒ pᷣm reſpectũ quẽ habent ad ſua coꝛre latiua · ſed hoe cõuenit ipſis rõne ſuoꝝ fundamento⸗ um ⁊ vt ſunt in ſubiecto.qꝛ intendi ⁊ remitti cõue⸗ nit foꝛme fm eſſe quod habet in ſuo ſubiecto ᷣm qð magis ⁊ minus ꝑficit᷑· ¶ Hciendũ quarto ꝙ hec cõ⸗ munitas aliter cõuenit relatiuis q; pꝛecedens qʒ pꝛe⸗ edens cõuenit relatiuis fm dici. hec aũtchuenit rela kur m dici.⁊ aliqbus relatiuis ſm eſſe. quia ſimile diſſimilez inequaie bene ſuſtipiũt magis ⁊ minus que tamẽ ſunt relatiua bin eſſe. quia tamẽ heccõmu nitas nõ cõuenit oibus relariuis f̃m eſſe nec etiã ſo⸗ lis. qꝛ rõuenit qualitati. Ides nõ eſt pria oliquo mo do ipſli relationi.· ſed eſt quecã cõmunitas ſoli conue niens aliquibus ſpẽbus relatiuoꝝ. ſcʒ illis quoꝛum fundamenta intendunt᷑ vel remittunt᷑. augent᷑ vel di⸗ minuunt᷑ manente eadẽ ſpecie relationis.⁊ ꝑ hor pa⸗ tant dire cõitates relatiuoꝝ. ontra pdictu arguit᷑ pꝛimo ſic. ulla relatiue oppoſita contrariant᷑ ñ cœn⸗ trarieras ⁊ oppolitio relatiua ſint ſpẽo opoſitõnis di ſtinete · ſed plura relatiua relatiue inter ſe oponunt᷑⸗ ergo nulla relaruacᷓtrariant᷑ ¶ Berundo ſc· Wbi eſt cõtꝛarietas ibi eſt motus.ſed in relatione nõẽ mo tus vt dicij. v in relatione nõ eſt contra netas.¶ Tercio ſic. ulia foꝛma indiuiſibilis ſuſci iubiis cñ ſtmpierriperrus rejanui gcorreliti⸗ uhmengo nulia reiztiua ſuſcplũt magis ⁊ mninns⸗ ¶ Muaro ſic. Sicut equale fundat᷑ in vna qᷓtitateĩ ẽ ſie etiã ſiinile in eacem qualiate·ed pqunie non uſcipit mag nech minꝰqᷓ ſile. Quiro ic Relariua nõ juſcipiunt magis nec; minus niſi rõne ſuoꝝ fun⸗ vamenroꝝ · ſed qᷓ;titas in qua fundat᷑ inequale nõ ſu ſcipit magis ueq; minus ergo male dicit in rextu ꝙ ineqiale fuſeiptatmað ⁊ munus: ¶ Ad rimũvi⸗ riꝙ licet nůlla felgtiua ↄtrarient᷑ reſpectu ſuoꝝ corre⸗ latiuoꝝ.quibus relatiue opponunt᷑.tñ bene contrari⸗ ant᷑ reſpectu alioꝝ· ſcʒ ſuoꝝ contrarioꝝ· ſiutvirus re⸗ latiue opponit᷑ virtuoſo·⁊ taniẽ cõt·ariat᷑ vico. ¶Ad ſcðᷣm dicir ꝙ vhi eſt contrarietas ꝑ ſe ibi eſt motus ß in felatione nõ eſt Ztrarietas ꝑ ſe ſed ꝑaecidens tm. go modo quo eſt contrarictas eſt ibi motus ꝑ accũs. Ad terciũ dicit ꝙ om̃is relatio fᷣm ſe ⁊ qᷓ;tũ ad ſe⸗ ſpecrũ quẽ habet ad coꝛrelatiuũ ſit indinſibilis tamẽ m eſſe eius in ſubiecto qð poteſt varari fᷣm magis ⁊ minus ꝑfectũ aliqua bene eſt diuiſibilis.⁊ ꝑhpo⸗ teſt ſuſcige magis ⁊ minus· id quartũ dicit᷑ꝙ li⸗ tet ſimile fundet᷑ in vna qualitate in ſpecie.tamẽ illa do etNnN ½ it 32 1 6 b 4 8½ 1 1 1 3 1 1 4 1. * ¹ ſi 5 3 3 117 6 ⁸ 3 1 3 7 3 † 2 † 3 1 3. 3 ii* 3 6 7 5 .* 1 3 16 ½ 1 1 6 3 1 3 6 ¶xch ealitas poteſt intendi ⁊ remitti manens eadem in etie·deo ſimile ſuſeipit magisn minus tʒ equale fundat᷑ in eadẽ qᷓ;tirate in ſpẽ. que non poteſt augeri. vel diminmnintendi vel remitti.manens eadẽ in ſpe cie. Idco cquale non poteſt ſuſcigimagis ⁊ minꝰnec eſt ſlede equali⁊ ſmili Iid qͥntum dicit ꝙliq; titas nõ ſuſcipiat magis ⁊ minus · ꝓdreit tamẽ auge ni vel minuj. talẽ maioꝛtatẽ vel minoꝛitate; qua kit ma oꝛ vł minoꝛ receſus ab equali in inequa fez wo. 18 tudineeiuſdem caſus. vt inter materiam ⁊ foꝛmam · Mñq; po ſub habitudine diuerſoꝝ caſuũ. vt hic ſci⸗ bile ſcientia ſcbile.⁊ econtra · icicntia ſcbilis ſcientia. Et ꝑ hocptʒ ꝙ dici ad ↄuertentiam conuenit oibus relatiuis· lcet differenter.⁊ etiã ſolis ⁊ ſꝑ⸗ Ideo hecꝓ prictas eſt ſibiꝓpꝛiegpꝛia. ⁊ hoc capiendo ad alquid benerałt tam ꝙ relatiuis fm eſſeqᷓ; fᷣm dici. quia ſi ca piat ſperialiter ſolũ ꝓrelatiuis f̃m eſie eſt ſibi ſchomo do ꝓpꝛia 4 Sciendum tercio. ꝙ alia, ꝓpꝛietas relati⸗ F lepoteſt luſciꝑe 1 s zminus. eſt ſelanua ſũt ſimul natura · Luꝰratio eſt. qꝛ ſi 7 9 S. cðtꝛeiattua dicun ad cõᷓ ila que poſita lunt ſe ponunt.⁊ ꝑempta ſe ꝑimũt ʒ ncrtentiã vi pater fili pater hlipai cſe ⁊ intellectũ ſunt ſimul natura. Illa em̃ dicunt᷑ ſit 8 fili natura que ſunt ſimul natumli intellgentia. Irag =tns fiius. hjtei relãtiuaſunt iiül nrdi intelbgenti ſatüira. Sumul em ſunt duplum? dimidi um pater? filus. Itei reiatiua poſua ſe ponunt.⁊ ꝑempra ſe pꝑimunt vt li duplum eſt. dimidinm cſt.⁊ econira.ſidunidumeſt duplum eſt.⁊ econtra. Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit duas cẽõitates relatiuoꝝ que nð ſuntplis ali quo modoꝗ ꝛie. hic ↄñ̃r ponit alias cõitates que ſunt ipſis ahqᷓ modeꝓpꝛicquaꝝ pꝛm cſt ꝙ relatiua dicunt᷑ ad ↄuertenti m. Kurõ eſt. qq illa que ad ſe inuicẽ refeunt̃ fm mutuã dependentiũ eoꝝ diunt᷑ ud conueitentiã cd om̃ia ielatiua ad ſua roꝛrclatia referunt Fm mutuã dependentã. vt dicẽ do pater filij pater.⁊ ecõtra.filꝰpatris filius. ibi pat refert᷑ f̃m dependeniiã eius ad filiũ ⁊ fiius ad patrẽ ⁊ ſir in oibus alijs relatiuis. ergo oĩa relatiua dicũt᷑ ad cõuertentiã. 4 Seiendũ cſt pꝛimo.ꝙ cõuertentia duptraccipit᷑. Vno modo ꝓuerſione aliqueꝝ duo rů exiſtendi ʒſequentiã. Et iſto modo in relatiuis be ne cſt cõuertẽtia. vt dicendo pater cſt. ergo filius eſt·⁊ econtra · fiius eſt. ᷓ pater eſt. Sd iſto modo non ſuꝰ mit᷑ in hacpꝛietate.qꝛ non ↄuenit cõuertẽtia hodmo do ſolũ relatiuis.ſed etiã multis alijs · ſicut ſubiccto⁊ pꝛie paſſioni. Et alio niodo ſumii cõuertentia ytcſt mutua dependentia relatiui ⁊ coꝛrelatiui inter ſe. Et hocmodo ſumi in harꝓpꝛietate. Ideo dic ad cõuer tentiã eſt aliqua reerii inter ſe fm mutuã dependen⸗ tiam. Et differt cõuertentia a cõẽuerſione⁊ ↄuert bili tate. qꝛ cõᷣuerten tia cſi paſſio relatiuoꝝ· Cõuerſio vᷣo que eſt debita tranſpolitio pᷣdicati ⁊ ſubiecti.⁊ ecõtra eſt paſſio ꝙ oſitionũ cõuertibilitas eſt paſſio ter minoꝝ cõuertibiliũ · Et ſunt termini cõuertibiles illi qui de ſeinuicẽ mutuo vnuerſaliter ⁊ affumatiue ve yifican᷑. eo ꝙ habent equalia ſuppoſita vt homo ⁊ nſi bile· ¶ Sciendum ſcðᷣo ꝙ cõuertentia relatiuoꝝ nun qᷓ fit in recto caſu· Ratio eſt. qꝛ inter rclatiuũ ⁊ coꝛre⸗ jatiuũ ſꝑ eſt tranſit n0 vel diuerſitas · ſed talis diueiſi tas nõ ſig nificuret in recto raſu.ſed ſignificaret᷑ idem ptitas eeꝝ. vt dirẽdo pater eſt filius. ⁊ talis locutio eſ ſet falſa. Sed illa ↄuertentia ſꝑ fu in obliquis · quia ſoli obliquiſcant ꝑ moduʒ temini.rectus pᷣo ꝑme⸗ dium pꝛincipij. Et poteſt fieri in oĩbus obliquis· vt faciliter daref exemplũ in oibus.tñ hoc fit dẽnlerin fe latiuis fm eſſe ⁊ in relatiuis ſᷣm dici.qꝛ in relatiuis fm eſſe fit conuertentia referendo vtrũq; ad alud 15 habitudine eiuſdem caſus · vt maius minoꝛe marꝰ. ⁊xcõtra. Sed in relatuus m dici qñq; ſit ſub habi⸗ vnñũ nð poteſt inteliigi ſine altero. nec ante aliu. ſit intelligunt᷑. nec eſt ibi pꝛioꝛitas fm intellecrũ. Sed re latiua fm eſſe poſita le ponũt.qꝛ eſſe relatiui eſteſſe re ſpectiuũ ad coꝛrelatiuũ. Ideo hm eſſe poſito vno ini cſſe opoꝛtet aliud poni.Et ſitr poſita ſe ponũt fᷣm in tellect. quia nõ poteſt intelligi eſſe relatiui quod eſt dependens ad coꝛrelatiuũ niſi intelligat᷑ illud coꝛre/ lariuñ a quo dependet · ergo poſita ſe ponunt ᷣm in⸗ tellectũ.⁊ ſmiliter ꝑempta ſe ꝑimunt· ergo lunt ſimt natura ſcʒĩ natura relationis.qꝛ ſimt ponunt᷑ m rẽ ⁊ intellectũ ſub foꝛma relationis ⁊ etiã ſunt ſimul na tura.i.naturali intelligenria. ¶ Bciendũ quarto. ꝙ reiatiua trij kr conlid erant Ejno meodo qᷓ;tũ ad fua ubiccta ⁊ ad ſua fundamenta.⁊ ſic vnñ relatiuũ be⸗ ne pꝛecedit aiiud.vt paterfiliũ. Scðo inqᷓ;tũ habẽt dependenti inter ſe· ⁊ vnñ terminat dependentiam alterius ⁊ ſic vnũ adhuc pꝛius tſt alio.⁊ quodãmo/ do notiꝰ⁊ ponit᷑ in diffõe altenꝰ.eo ꝙ vnuʒ terminat aiterũ. Tercio ↄſiderant qᷓ;tũ ad hoc qð cſt eſſe ſub foꝛma relatõis.⁊ ſic liłponunt᷑ vt qᷓ;cito ponit᷑ pater ſub paternitate.⁊ pomi filius ſub filiatõne. Et hoc modo ſunt ſimul natura fᷣm eſſe⁊ intellectũ li. vt di cit in iſtagpꝛictate.⁊ hyrꝓpꝛietas eſt eodem modoꝓ⸗ rꝛia ſicut preced— pᷣdicta arguitur pꝛo pnmoſic. Konuertentia cſt mutua dependentia rela tinoꝝ inter ſe.ſe d ſcentia ⁊ ſcibile que ſunt relatiua nõ habent mutuã dependentiã inter ſe.qꝛ ſcientia j dependeat ad ſcbyle tñ ſcibile nõ habet dependentiã ad ſcientiã. ergo nõ emiĩa elatiua dicuni gi cõuerẽ naʒ/ Scðo ſic. Bene ſcquii· ſi hõ eſt riſibileẽ. Et ccõtra li rilibile eſt homo cſt· ergo hõ ⁊ riſibile dicunt᷑ ud ↄuertentiã.⁊ iñ nõ junt reiatujaᷓ dic àd cõᷣuer⸗ tintiã nõ ſolũ cõuenit nelatuis. Tercio ſic. auſa ⁊ effectus lunt relatiua.⁊ tñ cauf a fm S rece⸗ uar⸗ dit effegtñ · ergo relstiua nõ lunt ſiłnatura. to c. Einrelatinor ponit᷑ in diffinitõne alterius er go vnijſt pꝛius alio. ergo relatiua nõ ſunt ſimul ns tura. Vuinto ſic. Illa que oꝑ ouunt᷑ inter ſe poſi ta ſe hon ponũt cum vnñ opoſuum deſtiuit aliud —. Ded relatiua opponunt᷑ adinnicem em Perh ꝙ poſita ſe ponunt.⁊ pempta ſcꝑimunt/ Serto ſic ateria ⁊ foꝛma ſunt relatiua.⁊ tamẽ nõ dicuntur ad conuertentiã.ergo relagua non ⁊c̃. Adpꝛmũ dꝛai. ꝙ ſi ſcibile conſiderct᷑ inaterialrqᷓ;tum ad idqð eſt. ſic non habet dependentiã ad ſcientiã.ſed li conſi derer foꝛmali q;tum ad rẽnem ſabilis ſi habet fſpe ctum ad dependentiam ad ſcientiã · Et dicicum ea ad conuertentium Et ſimilr eſt de lenſbili⁊ ſenlu⸗ ————— Qha Tractatus Ad ſcðm dicit᷑. ꝙ ſi capiat᷑ conuertentia vt eſt con uerſio aliquoꝝ fm exiſtendi ↄlequentiã.ſic homo et nſibile bñ dicunt᷑ ad cõuertentia. Sed, nõ cõuertunt᷑ capiendo cõuertentiã vt eſt mutua dependentia rela⸗ tiui ⁊ coꝛrelatiuivt ibi ꝓpꝛie capii. ¶ Ad tercũ dicii⸗ ꝙ ſi conſideret᷑ cã ⁊ effecrꝰmaterialr ꝙᷓtũ ad id quod ſunt · ſic nõ ſũt ſil natura.ſed ſi conſiderent᷑ foꝛmaliter ᷓrũ ad relationes cauſe ad effectũ. yel effecꝰadcau⸗ ſam ſic ſunt relatiua ⁊ ſunt ſimt᷑ natura · Et ſimił di eſtin fllio ſubiectiue ⁊ in patre teminatiue. ¶ Scien dũ ſcðᷣo ꝙ dupler eſt relatio quedã eſt relatio realis 3 Sy eſt inter extrema realiter diſtincta. Era quibꝰ ipſa rea lirer eſt diſtincra ⁊ ad hanc relationẽ tria reqununt᷑. ximũ beat exrrema realia defectu cuiela⸗ no que eit inter enria rõnis vt relario generis ad ſpẽʒ nð eſt relatio realis. Scʒm eſt ꝙ extrema realia realis rer differãt. Mefectu currelatio ydẽptitatis nõ eſt re⸗ latlo realis. Terciũ eſt ꝙ relgtio taiis ſit realiter diſtin ceret᷑ depatre ⁊ filio. dño ⁊ ſemo ⁊ młiis aljs& Ad cra ab vtroq; extremoꝝ/qꝛ ſi eſſet cadẽ realiter cñ ſuo quartũ dicit᷑ ꝙ licet vnũ relatiuoꝝ vr terminat depen fundamento haberet eſſe abſolutũ ſui fundamẽti et dentã alterſit aliquo modo pꝛius alio· vt ponif in non dirererregliter qᷓtum ad ſuñeſſe reſpectiuũ. ſec viffinitõne altenꝰ. tamẽ qᷓtum ad hoc Juod eſt eſſe ᷓtũ ad mñ eſſe abſolutũ qꝛ a pfectioꝛi res rapit de nq;n e Vn mnndeydn chue prusioiqu dice um qnnn cntqᷓt ꝛdroq; düi Mlponuntnqᷓanpalx 621 A dahqüid. u 6ho eeetraucitämodoiepabe et hec eſtgpꝛia diffinitio relatiuoꝝ. Itemꝓ prium eſt relatiuoꝝ ꝙſi quſs ſub foꝛma relationis ynũ non pꝛecedit aliud. ¶ d *„ —— ãntũ dẽ. ꝙ licʒ relatiua rſpcũ eiuſdẽ ſubiecti oponan᷑ ⁊ nõ poſita ſe ponũt⸗ſed tñ reſpectu diuerſoꝝ jubiecto n non opponunt᷑ſc holito vno in vno ſubiecto·poit aliud in alio ſubiecho ·⁊ ſic in diuerſis poiita ſe ponũt extũ dicendũ. ꝙ materia ⁊ foꝛma non dicunt᷑ ¶Ad latiua fm eſſe ſed fmn dici- enliadiftnitiorelatiuoꝛun eſt ſihtqubuapoeipl nerit vnum relatiuoꝝ diffinite noſcet⁊ reli quum vt ſidiffinite nouerit quidſit duplũ vinenoſcetcuiuseſt duplitjeceſee —— eÿ̃ in vrroꝛũq; rõnibus vtriſq vti. ¶Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitionẽ ⁊ꝓpiletates ad g⸗ liquid cõiter ſumptivt ſe extendit ad reiatiua fᷣm eſſe 3 „ inite no⸗ nominationẽ. Ideo nõ eſſet relatio realis nec ſuuʒ tot tum eſſe eſſerad alluq. Deſettu arelano erentinte ad ceaturã non eſt relatio realis. qꝛ in deo non eſt ac cidens. Alia eſt relariorõnis que poteſt fieri tnb mo dis. Pꝛimo ꝙ ſibi abeſt vna ipari conditionũ ⁊ illa relariua que dicũt relarionẽ realẽ ſũt relatiua jm eſſe .. Ilia ÿo dicũt ᷣm dici ⁊ ſolũ de his que dicũt veraʒ relationẽ realem que ponũt᷑ in hoc pᷣdicamento data ⁊ ſtt pꝛelens diffinitio·⁊ ꝑ poc differt ab alia diffinitio nead aliquid. ¶ Scieneũ tercio. ꝙ ex iſta diffnitio neautoꝛ in textu ponit vngm ꝓpꝛietatem relatiuoꝛũ que talis eſt. Si quis diffinite nouerit vnũ relatino rů diffinite noſcir reliquum. Curatio eſt quia vnů⸗ quodq; diffinitecognoſci eo modo quo habet eſſe cñ diffinitio ſit oꝛatio indicans quid eſt eſſe rẽi. ſed eſſe vnrelauui eſt ad aliudvt dictñ eſt. ergo nõ poteſt di ſtincte cognoſci nec diifinirijniſi pꝛecognoſcat ſuuʒcoꝛ relatiuũ. ergo ſi quis diffinite cognoſeit vnuʒ opoꝛtet diffinite cognoſcere reliqui cum nullum eoꝝ poſſit ſi ne altero cognoſci. Ideo neceſſe eſt in diffinitõnibus onil nlus ub fünd tu arra jn cſſeꝛ uitln bpgꝛens quiun ⁊ ẽm dici.hic ↄñr ponit aliũ diffinitionẽ ipſius ad ali ytroꝛumq; ſelatiuoꝛum ſua coꝛrelatius poni. ¶ ci quid ſpecialiter acrepti. vt ſolũ continet relatiua fᷣm ei endũ quarto. ꝙ in diffinitione relatiuinon pon᷑ uũ ſecuecſtnadiitneadaigatvretyninet, wetrautanbacſenale ekünieruircu tamentum ab alijs diſtinctũ. Et data eſt ab Areſto felatiuũ ſint rair? eſſenrialr diſtincta ſicut pater⁊ fi tele coꝛrigendo pꝛimã diffintionẽ a platone poſitam lius· ſed pont in eius diffinirõe tanqᷓ; terminꝰdepen que non eſt diffinitio veroꝝ relatiuoꝝ. Eteſt hec dif dentie ipſiꝰreiatiui. qꝛ talis depẽdentia nõ pfecte coqᷓ wenomtirmeou ſinirio talis· Ad aliqd ſunt· quoꝝ loc ipſumeſſeeſt ſeitniſicegnoſcnt remninus eius:ite tenminꝰ ponit en biltrůbaenn ad aliud quodãmodo ſehaherr· In cut⸗prima par, loco dintie: qꝛ inrelatiuis ſumit dẽntia reſpectu talis enin icknudnin te ſubintelligit᷑ genus diff niti. ſcz diabile. Ert ponit᷑ termini. Vñ diffiniendo relaruũ ponit᷑ dependẽtia — pnutuböcktiut quibus hociplum eſt ad aliud ſehaberead differen ꝓñe? ſubiertũ coꝛrelatiuũ ei ꝓ dẽntia yt dicendo dö tiam ſubitantie acidentiũ abſolutoꝝ ⁊ relatiuoꝛum paternitas eſt dependẽtia vel relario patris ad filiuʒ mo lhobo důn ßm dici. quoꝝ totũ eſſe nõ eſt ad aliud ſe hahere. De 2⁊ꝑhoec ptʒ inteilectus vltimeꝓpꝛietatis relatiuoꝛuʒ. nö untnians inde pont᷑ quodãmodo ſpeciali modo. qꝛ eſſe relati ¶Cõtra pᷣdicta argui pꝛimo ſic ꝓtes ſubſtãtie nõ ſt u nlarus/ La ui eſt ad aliuq tanqᷓ; adterminũ cũ quo dici᷑ ad con era ſelatiua.tñ ipᷣis cõuenit iſta diffinitio. cñ eẽ ip̃a⸗ u7 m aufnnm uertentiam. ¶ Sciendũ eſt pꝛimo ꝙ accidens abſo rum lit ad aliud qᷓdãmodo.ꝗᷓ diffinitio nõ eſt bona ua no lurt ikrn⸗ Nalutũ ⁊ accidens reihectiuũ ſic mnter ſe differũt quia ac ¶ Scðo ſic. Om̃e accidens habet dependentiaʒ ad ſonludinin— idens abſolutum ſolũ habet dependentiam ad ſuñ fium ſubiertũ. quia eſſe eius eſt ad aliud quodãmo o cpo nlnuron ſubiectũ ⁊ non ad terminũ. Ideo ad ſuũ eſſe ſufficit do ſe habere · ergo iſta diffinitio cõuenit oĩbus accidẽ J que e eunin 2 uum̃ lubiectũ.⁊etij diffinit ꝑ tale ſubiectumſed ac tibus ⁊ nõ ſoli diffinito. ¶¶ Terrio ſic. Vnũquodq; nwi epoun tidens reſpectiuũ ad ſuũ ſubiectum habet dependen habet diffiniriꝛ cognoſci. eo modo quo habet eſſe. ſec un ennun w tiam inqᷓ;tum eſt accidens. ⁊ ad ſuum coꝛrelatiuum vnũ relatiuũ habet eſſe ſeparatũ a ſuo coꝛrclatuo. ꝗ — inq;tů eſt relariuũ. ⁊ ideo ad eſſe relatiui requirt᷑eſſe ¶ vnñ poteſt diffinite cognolci non cognoſcendo alterũ penſn zß deh ſubiecti.⁊ eſſe uinn ⁊pabet diffiniri per iſta ¶ Muarto ſic. Loco diffiniti licet ponere ſuam diffi⸗ duo. Ideo bene ðꝛ in hac diffõe ꝙ eſſe relatiui eſt ad nitionẽ ergo i in diffinitõne ponat᷑cotrelatiui loco il gliud ſe habere. Et licet relatio ſemꝑ ſit inter duo ex/ lius ſcoꝛrelatiui poterit poni diffinitio eius in qua po ma rinõlet in vrroc; ranqᷓ in ſubiectoßeſt ĩ vno nit relariui. engo idem poterit poniin diffinicõe ſua. vdlzutu ſubiectiue.⁊ in alio vt in termino. vt paternitas eſtin quod eſt incõueniens · ergo maie diciꝙ relariuũ de⸗ pare ſubiectiue. Et in filio vt in termino. Et filiatio bet diffiniri ꝑ ſuũ coꝛrelatim ————————————— — Tercius ypoteſt diffiniri ꝑ genus ⁊ differentiã. ſed relatiua ha dat pꝛime ſubſtantie. ⁊ qꝛ qualitas dat eſſe quale.iõ bent genus ⁊ djfferentiã intrinſecaʒ ergo veꝝ relatuũ habet denoĩare ſubam qualẽ. Erꝑ ilũ modũ deno⸗ poteſt diffiniriꝑ ſuũ genus ⁊ ꝑ ſuõ differenriaʒ ſine minandi diſtinguit ab alijs accidentib⁊ licet quale juo roꝛrelatiuo./ Id pꝛimũ dicii. ꝙ totũ eſſe ptius ↄſcquat᷑ qualitarẽ yt effectus erfoꝛmalis. ⁊ ſit poſte ubſtãrie nõ eſt ad aliud vt intelligit in hac diffinti nus ipla im naturã tñ ßm oꝛdinẽ doetrine ⁊ quo ad one.iʒ vltra ſuũ elle ſu bſtannale impoꝛtet quendam nos quale pꝛius eſt qᷓ; quali tas. qꝛ ꝑ iʒ cognoſcimꝰ reſpectũ ad opatiões torꝰ a qᷓ reſpeciu capiũt nomia qualitat eden couenienter notificat᷑ qualtas ꝑ qua ia. Idco non cẽuenit iſta diffinitio./ Ad ſecun/ le·⁊licer mierꝰquale ꝑ qualitarẽ diffint᷑ ·rñ hoc eſta Dum ðicit᷑ ꝙ licct totů eſſe cuuuſſubet accidentis ſit per pꝛloĩ ſinpłt. ⁊ hic diff nit qualitas ꝑ uale u poſteri dependentiã ad ſubiectũ tamẽ illud eſſe nõ ſe habet oꝛi impliciter ⁊apꝛioꝛl quo ad nos· Kon ef̃ eſt in⸗ ad aliud tanqᷓ; teiminũ cñ quo dici᷑ ad conuertentã cõlenlens idem fm diuerſas ↄſderatões eſſe pꝛius niſi in vers ielatiuis.qð tamẽ ponit in kac diffõne ꝑ ⁊poſterius notius ⁊ ignorius. Sciendũ tercio. ꝙ illã parrculã quodãmodo/ Id terciũ dicit. w lich aualtaris. ſũt ſpecies · Pꝛima eſt habitus?— relatiuũ habeat eſſe feꝑatum a juo coꝛrelatiuo·tame diſpoſitio. cha naturalis potentia velimpotentia· Sſſ illud eſſenõ eſt oblolutũ ſed reipectiuũ in oꝛdine ar Tercia cſt aſſio ² palſibils qualitas. Muãrta foꝛ ſuñ coꝛrelatiuũ. Ideo habet cognoſci⁊ diffinir pe mã⁊ citc hoc aliquid conſtans figura · Quartiʒ ſie ipᷣm Aid quartũ diat·ꝙ licer in abſolutis le to dif habet᷑ ſufficienria · N ols qualitus qualificat ſubſtan jiniti liccat ponere diffinitõᷣnẽ.nõ tamẽ in reſpectiuis nã. vel ergo letenet ex ꝑtematerie? ſiceſt forma.⁊cin Icdeo in diffinitione relatiui loco coꝛrelatiui.non põt a hoc aliquid conſtans figura que qualificat ſubſtã poni ſua diffinitio. Lurꝰrõ eſt. q diffinitio coꝛrelati tiam fmqtiture vel materiũ eius · licet effectiue oꝛiat ni explicat ip̃m vt eſt dependens ad relatiuũ. Etip; foꝛma ſubſtãtiali.vel tener ſe ex ꝑte foꝛme hoc ẽdu⸗ pont̃ in drfinitionecoꝛrelatiui tanq; terminꝰ depen⸗ pliciter. vł qualificat ſpam imediate. vel mediantib? „ denrie ſui relatiui. Ideo diffinirio nõ explicat ipᷣmeo hatur hib potẽtijs. ſiſecundũ.ſic eſt habitus ⁊ diſpo modo ponit᷑ in du fẽneglterꝰ. Zd quintũ ðꝛ.ꝙ ſirio · qüe pꝛmo determinãt 7 diſponũt potentiã⁊ exr licet relatiuũ habeat dĩnti.iñ illa dĩnna nõ eſt ablo conſequenti ſubiectũ erꝰ.ſi imediate determinat ſba iura ß reſpectiua ⁊ dependens ad terminũ extrin ſecũ hoceſt du pliciter vel eſt pꝛincipiũ determinatũ opan Ideo ipfa nõ põrpꝑferte notificare relatiuũ niſi apo di vel indeterminatũ. ſipꝛimũ ſic eſt paſſio⁊ palſibij vaiteminus dependentig eius 2c.. ſ 1s qualitas·ſferunczü ſi eſt naturalis potenia N Pe aics eſſe S indeterminata de ſe 5. — ¹ 2 4 vicimur. vtł oloꝛẽcoloꝛati 7 fm tum ad modũ opandi.ſed determinat᷑ ꝑ ſuos habi⸗ y, inſticiam iuſti g 42 3 5 tus.& Sciendum quartoæꝙ diuiſio qualitatis eſtd R e ſ uiſio heners in ſuas ſpecies. quia qualiras dict oſtqᷓᷓ autoꝛ deteminauit de pᷣd camento ad ali tialiter de ipfis pecicbus. Vnde dupliciter poteſt fiz O. 4 quid. hic ↄñ̃r determinatde pᷣdicamẽto qualitatꝭ ip eri diuiſio generis. Eno modo ꝑ ſpecies imcdiatas o ſaʒ lic diffiniẽs. Mualitas eit f̃m quã quales tſſedu eus· ⁊ tunc ſolũ fit ꝑ duas ſpẽs· eoꝙ fit ꝑ differẽtias rimur.vt ᷣm albedinẽ dicimuralbi.in qua diffinitio foꝛm ales foꝛmalter oppoſits.· que ſolũ ſunt due ſub ne fubin telligit loꝛma aceidentalis que ſe habetvtne vno genere·⁊ ſolũ duas ſpẽs ꝓpinquas ſub ipſo con⸗ nus diffiniti Et dat᷑ intelligi ꝑ iliud relatiuũ quam ſtituunt. I lioꝰ poreſt fieri diuiſio generis ꝑ ſuas ſpe Deinde pomt᷑fm quã quales eſſe dicimur. ad dinti ies eiꝰrndtas.ĩ hoc qñ ſpec es eius ꝓpinque fütno am oim alioꝝ pᷣdicamentoꝝ · qꝛ nullů alioꝝ pꝛedicat᷑ bis inoiate.⁊ tůr nõ opoꝛtetdiniſionẽ generis fieri ꝑ in eo qð eſt quale ſimptr.vi facilt ꝓbaret᷑ inducnue. duas ſpẽs tiñ. ſed põt fieri ꝑ quatuoꝛ vel plures kEm Subſtar ria eiñ pᷣdicat᷑ in co qð ei quid.qᷓtitas ĩ eo exigentiam multiplicationis earũ. Et hoc modo fit quod cſ qᷓm vel quotũ · t cetera pᷣdicamẽta inpoc pec duuilioqualitatis/ Kontra pꝛedicra arguitpꝛi⸗ ð ei ſe he ac aliud cñ ſint reſpectiua. Ideo ſolaq; mo ſic· Wifferenria ſubſtanrialis· vt rarõnale non eſt litas denoiat ſubſtanti qualẽ ſimplt. ⁊ in har diffi qualitas ⁊ tamẽ fm jpſam dicimur qules ero iſta nilione pꝛepolino fm diarcncũſtantã caule fofalie· ¶ viffinitioronuenit alysadiffinit· Beaundoſi⸗ Sciendũ pꝛimo· ꝙ in hac diffinitõe ponit᷑ditimur Wm̃e accdens pꝛedirat᷑ in quale cũ non pꝛedicet᷑ in m Albeitũ nõ ad denotandũ ꝙ ſoli hõi conueniat quid. emge fm quoqlibet accdens dicmur quales er qualitas.ſed ad denotandũ ꝙ homoeſt ſuſceptiuus go iſta diffinito cõuenit aulibetaccidenti Tercio piuriũ qualitatũ qᷓ; quecunq; alia ſubſtãtia. Homo ſic. Vin mbilitas eſt qualitas.⁊ tamẽ fm ipſamnon 6 em̃ cõpolitus eſt ex jubſtãtia coꝛpali ⁊ ſpũali.⁊ idco diamur qugles· ergo iſta diffinirio non cõuenit o. ſibi cõueniũt qualitates rerũ coꝛpaliũ ⁊ ſpũaliũ. Sʒ; qualitati. Muano ſic. Her diuiſio qu aliratis it ſubſtantie ſpũales ſolũ ſuſeipiũt qualirates ſpñales. Im diuerſos modos cſſendi in ſubſtantia.ſed illi mo Et ſubſtantic coꝛpales aue ab homie ſoluʒ ſuſcipiũt di ſunt aceidentales ·ergo il diuiſto eit ſubicer inae ualitates coꝛpales ⁊ nõ ſpũales Ideo hõmo ceter: adentia⁊c᷑ Muinto ſic. Habitus iſt vnñ pꝛcdira nĩalibus eſt pluriũ qualitatũ ſuſceptiuu s. Pʒ tamẽ mentũ diſtincuʒ ahalys · ergo male poni᷑ vns ſpeci poſſet dici aciiꝰg in hac diffinitõne nõ intelſigiſo es qualiraris./d prini dici. ꝙ licerdifferentia iũ nos hoies·ſʒ etiã nos ſbe. Ita ꝙ dicimur nõ refer᷑ ſubſtantialis pꝛedicer᷑in ed quod eſt quale nõ tamen — — ———— ad hoĩem tñ ·ʒ ad ſhaz in ci.⁊ ꝑhoc multwargu/ in quale ſimpli. qð ſolũ ðrrjualitarẽ Aecidentaleʒ vt See n Brinöſeeoheſefemnacede wotriteetföeftreriednraetiein tis budedenoiute nmãlubſtint fm eſe qꝛů eientais uod intliginrßiehpßenenp. * ————— pgnithie aſtſnidulognosz decq hecugnni ð epet tdulengsi ötfen mjn S Ad ſcöm dicit ꝙ ſi capiat᷑ quale generali?p quo⸗ cũq; eiſe accñtali.ſic omne accñs pᷣd cat in eo qð eſtqᷓ le. Sed ſi capiat᷑ ſpecialiter. ꝓ eſſe accñtali qð ʒſequii ſpam grã ſoꝛme.⁊ nõ habet aliũ modũ ſpãlem deno⸗ minandi ſubam qᷓ; in quale. ſitut habẽr cetera pᷓnta. ſic pᷣdicarijn quale ſoiũ ꝓuenit qualitati.⁊ hoc mõ ſumit in pñti diffinitiõe. Id tereiũ ðꝛ licer ꝑhinnl bilitatẽ equi nos in ſpẽ nõ dicamur quales tñ nos in genere bñ dicmur quales ſcʒ nos ſube q. Id quarũ ðꝛ licet ili modi eſſendi ſpẽꝝ qualitatis in ſubiccto ſint acitales fin modi. ʒ tů funtaccitacs fw ĩ. ſʒ magis ſint eẽntiales. Jõ iſta nõ eſt diuiſio ſbiecti iu acca. Ad quintũ ðꝛ ꝙ ſicapiãt habitus vteſt tpon ⁊c0p uetirca coꝛpus ſunt adiactna ſiceſtß dicament a qualitate diſtinctũ.ſed ſi capiat habitus ꝓ qualitate q diſponit potentiã ad ohationẽ vt in pie lenti ſumit᷑. ſic nõ ẽ vnũ pᷓntu ſed eſt vna ſpẽs q̃litat; Walitatis quattuoꝛ ſunt ſpẽs. Pꝛi⸗ ma eſt habitus ⁊ diſpoſitio. Differt aũt habitꝰ adiſpoſitione. qꝛ habituſ eſt pmanentioꝛ⁊ diuturnioꝛ vt ſunt virtu⸗ tes et ſcie. Scientia em̃ difficillimeeſt mo⸗ bilis niſi foꝛte grandis ꝑmutatõ fiat. vł ab egretudine vel ab aliquo hmõi circa ſcientẽ ſimilr eſt de virtute. Juſticia em̃ vłcaſtitas nõ cito vel de facili ꝑmutat᷑. Diſpoſitiones vero dicunt᷑ que de facili ꝑmutant᷑ vt caloꝛ frigiditas:egritudo ſanitas. Vnde habitꝰ pñt dici diſpoſitiões ⁊ nõ ecõuerſo. Illi at qui habitũ hñt quodãmodo ſunt diſpoſiti vel melius vel penꝰad ea que hñt diſpoſitio nes aũtnõ ſunt habitꝰ vñ habitus põt ſic diffiniri. Wabitꝰ ẽqᷓlitas difficuiter mobil· Poſtqᷓ; autoꝛ pᷣmiſit diffinitiõtʒ ⁊ diuiſionẽ qualita⸗ tis. Hit ↄñter determinat in ſpq̃li de ſpẽbus eius.q̃ꝝ pꝛima eſt habitus ⁊ diſpoſitio · Cürꝰ rõ eſt. qꝛ habitꝰ ⁊ diſpoſitio ↄueniũt tã ſubſtantijs ſpũalibus qᷓ; coꝛ⸗ ꝑalibus.ſʒ paſſio ⁊ paſſibilis qualitas que eſt tercia jpẽs q̃litats.⁊ foꝛma circa hoc aliquid ↄſtans fißu⸗ ra que ponit᷑quarta ſpẽs ſolũ ↄueniũt ſubſtãtijs coꝛ⸗ poꝛalib. Fõ ↄuemẽter habitus ⁊ diſpõ pᷣcedunt du⸗ as ſpecies pᷣdictas. Item habitꝰ quglificat ⁊ deternii nat naturalẽ potentiã ad oꝑatiõeʒ · Ideo ꝑfectius ha bet rõem qualitatis qᷓ; naturalis potẽtia vel impoten tia.⁊ ſic ↄueniẽter pꝛecedit naturalẽ potentiã vł impo ntiam que pont᷑ ſcha ſpẽs qualitatis. ¶ Scienduʒ eſpri mo. ꝙ habitus triplicirer accipitur, Eno mõxt oponipꝛiuationi ſicut viſus opponit᷑ceritati.⁊ ſic qᷓ libet foꝛma hñs pꝛiuationẽ ſibi oppoſitũ ſiue ſit ſub⸗ ſtantjalis ſiue accidentalis dicltur habitus. Secũdo modo rapi habitus vt eſt coꝛpoꝝ ⁊ eoꝛum que cinca toꝛpoꝛa ſunt adiacẽtia.⁊ ſiceſt vnum ꝓꝛedicamentuʒ abalijs diſtinctũ.⁊ iſtiduob modis non capit᷑ hic habitus nppoſite⸗ ecemed capit᷑ habitus vrẽ qualitas ꝑlecte diſpoſitiua ſui ſubiectj ad opationeʒ que adtognolen e de quthus eſt ſientia ⁊ te que diſponit pot habitus eſt dipoſitio fecti ad optim. ab areſtos tionẽᷓ ßʒ diffetunt in hoc qꝛ habitus dicit illã foꝛma; hilis. eo ꝙ habet eſſ 5 perfecte diſponit ſubiectum ad operationeʒ. Ideo di it auerris ꝙ habitus eſt quo quis opatur dů vult. ⁊ ſto nodò ponitur hic habitus ⁊ eſt ſpecies quaiita ttis. ¶ᷓiendum eſt ſecundo ꝙ diſpolito duplici.(¶ entiã ſui ſubiecti ad oꝑationẽ ſiue ſed nð econtra Voc etiã modo capit᷑a Tuliocũ diit — tele cũ diat ꝙ virtus eſt diſpoſicio ad feiiutatẽ.· Sez rundo modo capit᷑ ꝓpꝛie ſolũ po quaitate que ing ecte diſponit potentiã ſui ſubiectiad opanduʒ. ⁊ iſts inodo diſtinguit᷑ ↄtra hapitũ ſicut impfectũ 0 dlitinguit ↄtra habitũ ſicut impfectũ ↄtra ꝑ⸗ fectum⁊ ſic eapi᷑ cũ dicirꝙ habitus edpoſio ſie de pꝛimg ſpẽ qualitatis. Etcũ dirit ꝙ habicꝰ differt a dilpoſitiõe. ñ nomẽ diſpõis eſtche ad habituʒ ⁊ 2 diſpolitionẽ ꝓpꝛie dictã. Sʒ gꝛ alteri iſtoꝝ eſt ꝓpꝛiu nomẽ impoſitũ ſcʒ habituið alteri quodãmẽdo ap ꝛopꝛiat nomẽ diſpõis.¶ Sciendũ terco ꝙ habirꝰ Nab 6— c, 2 S 2dilpoſitio. vptie cipta inter ſeↄuenũt⁊ dꝛñt. Eins 5uenũt in hocqꝙ; dicũt eandẽ foꝛmã hmn effentiam vtrũq; diſponit naturalẽ potentiã ſui ſubierti ad opa fm eſſe pfectũ ⁊ radicatũ in ſubiecto ᷣm ꝙ; diſponit ꝑ fecte ad opandũ. Ið habitus dieitdiuturnior⁊ pœr manentiot diſpõe. Et dicit qualitas nõ de facili mo; hulis· eo ꝙ habet efe ꝑfecrũ ⁊ radicaum in ſubiecto- Et diſpolitio diciteandẽ foꝛmã ſb e impfecto ⁊ unꝑ fecte diponit ſhiectũ ad oꝑanqũ. Jõ diſfinit qð ẽq⸗ litus de facili mobiła ſhcro. Er ptʒ ꝙ habit/⁊ di politio dicüt vnã ⁊ eãdẽ foĩzʒ iolů dintẽ fin eẽpfẽ Zimpfectũ. qꝛ pfectũ ⁊ impfecrũ ᷣm eẽ nõvariãt ſpẽ̃5 õ ↄueient ponit᷑ vna ſpẽs.⁊ copulanf᷑ↄiũctõetopn ktiua. q pfetrũ ⁊ impfectũſũt diuerſi modieindtꝰ s dicũt bitug ⁊ diſpõ·tõ huenient duob noit no nant· ⁊ meliꝰqᷓ; vno ſolo noĩe ſiẽ anriq hãc ſpẽʒ noĩas nerit aplicationẽ crendũ quaro. ꝙ fp hac pẽq̃ ⸗ ₰ liratꝭ gñalt reponũt vẽs qᷓlitates diſponẽtes ſbetũ ac K n opandũ mediãte poña nãli vt ſũt oẽs hitꝰ Vñ ip̃on habituũ qdã fůtcoꝛpales. xt ſanifas robur elegãtia. ?chs ↄſitib Alij ſũt pũales·⁊ iſioꝝ alid ſunt moꝛa les q biſpon apetici ſenltiniybendeilettĩyt lunt uſticia tpantia forritudo ⁊cys.⁊ ſikr de vichs oppoſi ris illis tutib! Ai ſüt irellecnlales q diſponũtꝓm pte? farilr intellecrũ ad coãſcẽdũ intelligibilia. vt fůt ſapiẽtia/ciẽtia intellectꝰpꝛudẽtia ⁊ ars.⁊ iſtoꝝ habi⸗ tuum aliqui ſũt naturalr acquiſiti.vt ſcientia ab ho mine acquiriturfaln ſunt infuſi.xt fides ſpes charis tas. alij ſüt cõcreati vt ſpẽs ⁊ ratõnes reꝝ in menti vel yirtutib angeloꝝ ·⁊ ſic ptʒ que ſit pꝛima ſpeces qualitatis.⁊ que qualitates in ipſa reponunt᷑Eõ tra pꝛedictã argui pꝛimo ſic. Diuerſa nomia impo tãt diuerſas foꝛmas.qꝛ nomẽ iinponit᷑ a foꝛma ſed habitus ⁊ diſpoſitio ſunt diuerſa nomina ·ergo im poꝛtant diuerſas foꝛmas.⁊ nõn ſunt vna ſperies. Secundo ſi. Quecunq; dicunt eandẽ ſpecieʒ im; poꝛtant eundem modũ eſſendi cum vnus ſpeciei ſit vnus modus eſſendi ·ſed habitus ⁊ diſpolitio non dicunt eundem moqũ riſendiſed diuerlos modos 4 — ℳ ————————— —————————————— 5 teracgpit lno modo generaliter ꝓ quacũq; qualita Sſpe d ner habitũ ⁊ diſpoſitionẽ ppꝛie dictã. ⁊ hoc modo ⁊ pitur in rertu.cii dicrt ꝙ om̃is habitus eſt diſpoſitio. 5 — 3 4. — ccito ſecat᷑. X Poſtqᷓ autoꝛ deter · de pꝛima ſpẽ qualitaris· A determinat de ſcha ſcʒ de naturaii porẽtia vcl impo⸗ Tertius znle ponſt vna pes qualiutis ¶ Ter ſieyubũ ens in anima ponit᷑ in pꝛedicamento · ſed ſolum ens eptra aiam. cid añt eltens in aia ᷓ male ponit᷑ ſub pꝛima ſpẽ qualitatis· Muarto ſit. riſibile eſt quali kas de facili mobil.⁊ iñ non eſt hahitus ᷓ diffinitio miis inclinatio intellectus ad ſciam eſt diſpõ. ⁊ umẽ nð eſt de facili mobilis a ſubiecto·qᷓ male ðꝛ ꝙ diſpõẽ de facii mobilis a ſubiecto⸗ Ed pꝛimũ dicit᷑ ꝙ di uerla nomina nõ ſemper ſigiificãt diuerſas foꝛmas. ß quãdoe dicit dierſos modos eſſendi eluſdẽ foꝛ me⁊ ſi eſt in ꝓplto·licet captẽdo foꝛmã generaliter y omni iio qʒ babet mõm ſoꝛme.⁊ dertmimn d.om̃e nomẽ imponata foꝛma. nõ 1ñ capiendo foꝛs Icd ſcðm dicit. ꝙ licet pabitus ⁊ diſpõ dicant diuerſos mõs accñales yn foꝛme.tñ bene dicũt vnũ modũ g̃ndi eſſencialẽ qͥ eſt tnã ſpecialiterꝓ foꝛma reali. Id terciũ ðꝛꝙ licʒ diſpð ſui ſubiecti ud opòtiðeʒ· ¶Ad terciu dt· ꝙ li ſcia ſit ens in anima vt in ſubiecto · tñ nõ ẽ ens in aia xt in cognolcente. ſic ꝙ ſolũ habeat eſſe in app̃henſiõe aie · Et iſto modo capit ens in anima cü diuidit ↄtrů ens ſegie. Iñ ſcia qꝛ nõ ſolũ eſt in app̃henſione anie jtũ ad taſꝰ eſſe põt tamẽ dici exganimaʒ q habet auud eſſe qᷓ; in app̃henſtõe aie. — ta diſponens poñam ad opationẽ.⁊ hoc inð non ↄue nit rihbili. Jö nõ ↄuenit iſta diffinitio. Id quin⸗ tum dicit. ꝙ licet naturalis inciiuario intellectus ad ſcientiã ſit quedã diſpõ paſſiua.⁊ qdãmodo ſubierti⸗ ua.nõ tamẽ eſt diſpõ foꝛmalis de qua diſpõe ſolum eſt hic ad pꝛopoſitum. ecũds ipẽs qualitatis eſt nguuralis porẽ * nayel impoña aliquid faciendi vel patiẽdi „ vx ſanatiuus ðᷣꝛ qui hʒ naturaẽ poñam v nihil ab aliquibus acctibus egritudineʒ inferẽtibpatiat᷑ Et egroratiuꝰð? qui habet ngturalẽ impoamaliquid patiendi. du; aůtðᷣꝛ habere naturalem poñam reſiſtendi ſectioni. Et molle nsturalẽ impoñam. quia rſoꝛes ⁊ pugillatoꝛes vicũtur ſimulde iſta ſpecie.nõ qꝛerercent acrꝰſuos „ ſed quia hñt naturalẽ poñam hoefaciendi. „ tentia que Zueniẽter oꝛdiat᷑ poſt pꝛimaʒ q licet via generatiõis naturalis poñia pᷣcedar habitũ ⁊ diſpoſi⸗ tionẽ eo ꝙ habitus qualificat ⁊ deterininat ſiue pficit naturalẽ potentiã ⁊ ineſt ſube mediunte naturali po tentiã. Fo ꝙ habitus pfectioꝛ eſt naturali poña. eoꝙ pfectius iſponit ſubam ad o andũ. Jõ bene ſequi . tur pꝛimã. ⁊ etiã pᷣcedit duasvln mas qꝛ ille ſolũ due niunt ſbijs coꝛpalib. Pec aũt ↄuenit tam ibijs cœꝛ⸗ palibus qᷓ; palbus õ ↄulentẽter ponltſcba pẽs qualitatis. ¶ Sciendũ pꝛimoꝙ naturalis potentia eſtꝓpꝛietas lube que ipa potẽs eſt naturaliter ad faci liter opandũ ⁊ ad reſiſtendũ rarijs icut fanatĩ netas ſubeqᷓ poteſt facliter exercere ſuas cꝑanões Et dicit᷑ impotentia· eo ꝙ negaty me.⁊ determinãtis ali nið Ed quartũ ðꝛ. ꝙ nn diffinitide habitus pᷣſupponiiꝙᷓ ſit qualitas acqſi atm̃ eſt ⁊ etiã põt ꝑ hoc reſiſtere ↄtrarijs ⁊ noeſuis · Erdicit kalis qualitas nãlis.ꝙ a natura indita ẽ ⁊ radicata in pꝛincpys naturaubus rei ſcʒ materia? foꝛma. Et dic potentia ex eo ꝙ eſtvigoꝛ foꝛme ſuᷓ materiaʒ ad exercendũ ſuas opatiões naturales. Et econtra natu ralis impotentia eſtꝓpꝛietas ſubſtãtie qua ipſa eſt im potens ad aliquid faciliter opandũ reliſtendũ contra ihs.⁊ dicit᷑ hec qualitas naturalis.nõ qꝛ cauſer a na⸗ tura rei. ʒ qꝛ ſe tenet circa pꝛincipia naturalia ipſꝰre· gat vigoꝛẽ foꝛme in oꝛdi nk ad opationes naturaies. Scendũ ſco. ꝙ natu alis potẽtia in ſubiecto cauſãt᷑ et victoꝛia foꝛme ſup̃ — materã.⁊ cſt talis victora vel dominium quando materia totaliter eſt diſpoſita ᷣm exigentiam foꝛme ſie ꝙ non habet diſpolitiones contrarias impedien⸗ tes ꝓpꝛias actiones ipſifoꝛme. foꝛma põt fᷣciliter ⁊ ubere exercere in natura tales opatões. ed ecõtra naturalis impotẽtia ꝓueĩt ex victoꝛia ⁊ dñio materie ſupᷓ foꝛmã q̃ eſt qñ materia hʒ diſpõnes diſ poſitõibo ipᷣr foĩe ꝑ qᷓs foĩa im pedit᷑ ad facikr opan⸗ dñ ⁊ reſiſtendũ ↄtra nociua. ¶¶ Baẽdũ tencio ꝙ natu ralis poña vel impotẽtia pñt duplr ↄiderari. Vno inqᷓ;tů cõueniũt in vno gñe ſupꝑioꝛi ip̃m ĩmediatecir⸗ cũloquẽtes.eo ꝙ tale genꝰẽ nob inoĩatũ.⁊ iſtofaciũt vnã ſpẽ qᷓlitatꝭ nõ ſpẽaliſimã ſʒ ſubalternãlalio cõ⸗ ſiderãt᷑ fm ꝓpꝛias eẽntias ip̃aꝝ cõpando ip̃as interſe ⁊ iſtoſůt diuerſe ſpẽs ⁊ abinuicẽ diſtincte. ꝙ ſp dĩnt eẽntiałr.⁊ ꝓpter ꝗ cõiungũt᷑ ꝑ cõtũcrõeʒ diſiũctiuaʒ qᷓ diſiũgit ⁊ icpat eata terioꝝ·⁊ ꝓp̃; ueniẽrꝰnoĩant᷑ duob noiby ad explicandũ hãc diuerſitatẽ quã noĩa rent᷑ vno lolo noĩe ſiẽ antiq̃ feceẽt qͥ hãc ſpẽʒ aptitudi⸗ nẽ agellauett. tñ h ponũt᷑ iſta duo loco ſui gñis ꝓri⸗ mi qð cincũloquũt᷑? cũ hꝑ iſta noĩa diuerla explicat᷑ diuerſitas iſtar ſpẽn ¶ Bciendũ q̃noꝙ ſh hac ſpẽ ge neralr reponunt᷑ oẽs aptitudĩes vł inclinatões qͥbus ſpa nãlr incinat ad opãndũ vł ſiſtẽdũ ſuis 5ys ⁊ qb nãlrimpedit a ſuis opatõib. Fdeo ſᷣ hac ſpẽ re ponunt᷑ oẽs porẽtie aĩe vegetatiue qͥ ſũt nutritim.au kmtratim ⁊ gᷓarim. Et potẽtie aie ſenſtiue. vt ſtnʒ fenſVerterioꝛes ⁊ qͥnq; interioꝛes.qͥ ſůt ſenſꝰcõis ima⸗ ginatio eſtmatiua fantaſia mmoꝛia ⁊ poña motiua ſᷣm locũ ⁊ etiã appetitiua.⁊ etiã porẽtie aĩe intellectiue vt rõ intellectꝰ⁊ volũtas. Hic etiã reponunt᷑ alique naturales inclinatões q̃ noiant᷑ noibꝰ ꝓtutũ vel ha⸗ bituñ.co ꝙ inclinãt ad liles opatões ſiẽ ip̃i habitus- vt aliq dicũt᷑ nãlr iuſti vł liberales qꝛ hñt nãteʒ indi natõcin ad opa iuſticie vł nberalitat·⁊ ſic iuſticia⁊c ſitr noĩa habituũ pñt equoce poni in pꝛima ſpẽ qᷓlita/ tis ⁊ in ſcða · ¶ Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pimo ſic. ꝓorẽ⸗ tia materie ad foꝛmã eſt naturalis potẽtia.⁊ tamẽ nõ tentia.ſiẽ ſcia qualificat intellecrũ ⁊ ineſt hominiꝑ in eſt qualitas. ꝗ male dicif ꝙ natursiis potẽtia eſt ſpẽs teliectũ·tñ via ꝑfectiõis habitus pᷣcedit naturalẽ po⸗ qualitatis ¶ Secũdo ſic. nullum ens reſpectiuũ eſt qualitas · cuin qualitas ſit ens abſolutum ſʒ natura lis potẽtia eſt ens reſpectiuũ. qꝛ potentia ſemp reſpi⸗ cit actum · ergo nõ eſt ſpecies qualitatis.¶¶ Tercio ſic nulla pꝛiuatio eſt ſpecies. ſeg naturalis impotẽria di⸗ cit puuationẽ naturalis polentie. ergo naruralis im potentia non eſt ſpecies qualitatis. ¶ Muarto ſic· vil impoña eit cõtra naturã vel pᷣter naturã. ꝗᷓ nulla im⸗ potentia eſt naturalis · ꝗ naturalis impotentia nõ eſt yna ſpẽs. Muinto ſic. naturalis potẽtia ⁊ impotẽ⸗ etirci n „ 4 4. ractatus tia differũt eſſentialiter, eigo ſunt diuerſe ſpẽs.qᷓ ma ie ponunt᷑ yna ſpecies /Ad pamũ diai ꝙ licet potẽ tia materie ad foꝛmã ſit quedã naturalis potẽtia ad eſſe naturale Tamẽ non eſt potẽtia que conſequitur totum cõpoſituʒ ſubſtannae ꝛde tqli potentia ad oꝑ andum ſolum eſt hicad ꝓpobtũ. A Ad ſcðm dicitur ꝙ licet naturalis potẽtia qᷓ;tum ad, ꝙꝛietatẽ noĩs po tentie dicat reſpectũ ad actũ ranone cuius diu relati uum ᷣm dici tñ qᷓ;tum ad id qð eſt eſt ens ablolutũ · ⁊ eſt quedã qᷓ;titas diſponẽs ſubiectum ud oꝑandũ VAd terciũ dicit᷑ ſimiliter. ꝙ licet naturalis potẽt: a qᷓ;tum ad rõnem ⁊ impõe noĩs dicat pꝛiuationẽ na turalis potentie.tñ qᷓ;ᷓtum ad rem ßcatam ⁊qᷓ;tuʒ ad id ꝙ eſt dicit vnan qlitatem poſitiuaʒ que chtrariat᷑ ngrurali potẽtie · yAd quartũ dicit᷑. ꝙ jʒ poña pſſit aliquo mndo did inaturulis vel cõtra naturã. eo qð impedit ꝓpꝛias oꝑatiões p̃ius nature. tñ bñ ðᷣꝛ natu⸗ raiis eo ꝙ ſe tenet circa pꝛincipia naturalia rei⁊ jeſpe ctu oꝑationũ nature.⁊ hot mõ dicit᷑ hic naturał im⸗ potentia. qꝛ nõ dici᷑ natural.eo ꝙ cquſet᷑ a natura rei vel eriq cõferat ad talem naturã. Id quintũ diclt ꝙ licet naturalis põna ⁊ naturalis impotẽtia inter ſe ſint diuerſe ſpẽs m ꝙ ad ſeinuicẽ ↄꝑant᷑ · tñ vt circũ⸗ loquunt᷑ aliqð ſuꝑius bñ hñt poĩ vna ſperies ſubal⸗ terna qualitatis vt pꝛius dictum eſt. Tercia ſpẽs qᷓlitatis eſt paſſioꝛ paſſibiliſ qualitas.vt ille qualitates queefficiunt in ſenſibꝰ paſſiones:vt in guſtu dulcedo ama⸗ ritudo?⁊ ſilia. Etetiã ule qᷓlitates ſuntĩ hac ſpẽ que ab aliquibꝰpaſſionibꝰ generaut᷑: vł facile vel diffic ilemobilibus ⁊ ꝑmanẽtibꝰ. 5 1 „ 7 L ſiue em̃ nigredo ab alqua paſſiõe naturgli generetur ſiue ab egritu dine ſiue ab eſtu q̃⸗ ltas paſſibilis dicitur. Poſtqᷓ; autoꝛ determinaui Hic ↄſequẽter vᷣterminat ð tetcia que eſt puſſio⁊ paſ ſibił qᷓutas que ſpẽs ↄuemẽter ponit᷑ terqa. qꝛ ſequit᷑ pꝛimã⁊ ſcðᷣam ꝓpter cãs pꝛius dictas · Et ponit᷑um⸗ mediate poſt ſcðam ⁊ añ quartã eo ꝙ in ſcða ſpẽ re⸗ ponũ naturales poñe aĩe. In hac aũt ſpẽ reponunt᷑ ille qᷓlitates q̃ ſunt obiecta poñaruʒ aĩe. Et qꝛ obiecta ↄgnoſcunt ꝑ potẽtias a poſterioꝛi ⁊ potẽtie ꝑ obietta a pꝛioꝛi. Jð ↄueniẽter poſt naturalẽ poñam vci ipotẽ ciam ĩmsdiate de terminat᷑ de paſſione ⁊ paſj bili qᷓli tate añqᷓ; ponat᷑ quarta ſpẽs qualitatis. Et łʒ obiecta qᷓ;tum ad rõnes poñaꝝ qᷓdãmõ pᷣcedant poñas· ſicut actiuñ pᷣcedit paſſiuũ. ñ ꝙ;tum ad hoc ꝙẽ denoĩ are ſpᷣam qᷓlem natu rales potẽtie que fluunt a pꝛincipijs naturalibſbe.⁊ denominãt intr. nſece pꝛioꝛes funt ſu is ohiectis que cauſant᷑ in ſubiecto ꝑ aliqð extunſecũ Jʒ non opoꝛtuit ponete iſtam ſpẽʒ añ ſcaʒ. q¶ Sci endum pꝛimo.q; paſſio ⁊ paſſibilis q̃litas intẽrſecõ ueniit ⁊ differunt. Cõueniũt in hocꝙ dicunt eãdeʒ qualitatẽ que inferunt᷑ a paſſione ⁊ infert paſſionẽ. dꝛñt pꝛimo qꝛ paſſio dicit illam qᷓlitatẽ p eſſe imper⸗ fecto ⁊ nõ ꝑmanẽti in ſubiecto ſic ubedo ꝓueniẽs ex verecũdia iʒ paſſi bilis qᷓlitas ðᷣt illã qualitatẽ fm eẽꝑ ictẽ radicatũ ⁊ ꝑmanẽs in ſubiecto.ſiẽẽ rubedo qᷓ ꝓ uenit a natura. Bcðo dꝛñt· qꝛ paſſio nõ vᷣnoĩat ſpaʒ tde ſcha ſpẽ qualitatis. 8 — ſimpłe q̃lõſʒ ma donoĩat ſpiertũ eẽ paſſũ. Aõecð̃· paſſio ſit nubedo pueniẽsex pecũdig nõ ðᷣnolat hoiẽʒ; ſinplr rubeũ ſʒ drnoĩat p̃uʒ eẽ paſſuʒ. ß paſſibił q̃li as dendjat ſuũ ſubiectů ſunpli qjle eo ꝙ hʒẽẽ ꝑfeccuʒ iſbiec. Ei hec dꝛja ꝓuenit ex pᷣcedẽt.¶ Socð ſcðo palſio v ſumit᷑ẽ qjlitas e iras cro trãſiens.inferẽs vᷣlil palloꝛ a paſſiõe timor.⁊ ðꝛ paſſio qꝛcãt᷑a paſſiõe vł gauat eãectii qꝛ dnoĩat ſuũ ſbiecrũ fuiſſe paſſuʒ ⁊ hʒ ſilem mõʒ eẽndi cũ paiſiqe. qʒ hẽt eẽ cito trãſiens ⁊ nõ radicatũ in ſhiectolſʒ paſſibił᷑ qliras eſt qualitas infe s vłlata a paſſõe ꝑmanẽti in ſuo iecto.ſic eſt f bedo vl nigredo naturgł⁊ ñ ðꝛ paſſibiłqᷓlitas eoœꝙ al q̃dpatiat᷑ tãqᷓ; ſiectũ paſſiõis.ſʒ qꝛ infer᷑ n paſio ne vł ifert ſeſib paſſiõʒ· õ ↄuni᷑ paiſiõi vł vt cã vr vt eius effectus.rõne tuꝰ ðᷣꝛ paſſibiłq̃litas. ¶ Sẽ⸗ dũ tercio. ꝙ palſio ⁊ paſſibilqlitas dicũt eandẽ fpẽm qualitat/· cũ ipoꝛtãt eandẽ qualitatẽ ᷣm cẽntiã ſpẽi ſiẽ ⁊ẽ paſſio ⁊ poſtea habet eẽ ꝑfem̃. Et ðꝛ paſſibił qua⸗ litas.⁊ ppter iſta duo ↄiũgũꝑ ↄiũctiõeʒ copulatiuã Mo o 0 „. lara a paſſiõe ſẽ rubedo infert᷑ a paſſiõe verecũdie et 4.„— . d 6 p ₰ aſee voſebil⸗ zb — 6 eſt eadẽ eẽ̃na rubedis.q̃ pꝛimo hʒ eẽ ipfectũ in bictõ ß qꝛ impoꝛtt ilã foꝛmã ſb diuerſis mẽis eẽndi qu mði eſſendi ꝑ idem nomẽ ſufficiẽter erplicari nõ pñt. Jðõ nominat᷑ ipᷣa ſpẽs diuerſis noiby melt qᷓ; vno no mine. ſẽ hanc ſpẽm antiqͥ noĩauerũt nomiĩe caſus.eo ꝙ qualitates hmõi ſpẽ cauſant᷑in ſiecto ah aliqj ex⸗ dũ quarto· ꝙ ſbᷣ hac ſpẽ reponũt᷑om̃s qualitates ſenĩ ſibiles genetalter quaꝝ alqᷓ ptinẽt ad coꝛpꝰ.aliqᷓ vᷣo trinſeco ⁊ ꝑ modũ illius quodã caſu ꝓducit. ¶ Pciẽ ad aĩam. AId coꝛpꝰ ãt ꝑtinẽt om̃s qualitates q̃ ſunt obiecta qͥnq; ſenluũ erteroꝝ vt coloꝛ ſonus odoꝛ⁊ ſa loꝛ.⁊ calidũ ⁊ hũidũ ſiccũ graue ⁊ leue.⁊ alie quali⸗ ſenſib. vt ira gaudiũ timoꝛ ⁊cjs ſunt qualitates pti nẽtes ad aĩnʒ que cauſant᷑ in appetitu ex aliqua paſ: ſiõe. In hac et ſpõrcponũt᷑ alique qualitates que oc culte inferũt paſiiões coꝛꝑi vt aiique influẽrie celeſtes ⁊ occulte virtutes herbaꝝ ⁊ aliq́ꝝ lapidũ.ſiẽ eſt Fᷣtus tates rũgibiles. qꝛ oẽs iſte qualitates ifert paſſiones adamãtis · que attrahit ferrũ vł qualitas venentq̃ in ficit hoĩeʒ.⁊ x h ptʒ de tercia ſpẽ qualitatis ⁊que qua litates ſ ea ↄtineniqCõtra pᷣdicta argui pꝛimo ſic⸗ paſſio ẽvnñ pᷣntũ qᷓnð eſt ſpẽs qua itatis/ Scpoſic oĩs qualitas denoiat lhaʒ qualẽ vt detm̃ eſt. ß palfis nð denonninat ſub ʒ qualẽ.ꝗᷓ nõ ẽ ſpẽs qualitutis. Tercio ſic om̃e paſſibile t aptũ narũ pati.ſʒ mla qua litas eſt apta pati.eñ nulla qualitas poſſer eẽ ſhiectũ paſſiõis·ᷓ illa qualitas ẽpziſibit. ⁊ ſic paſſio nõ po⸗ nit᷑ ſb hac ipẽ quslitati Mnarto ſic. quecũq; dict cangẽ ſyẽʒ ſunt in equali gradu ꝑfectiòis. ꝗ paſſio? paſſibeł quaitas nõ ſunt equaꝑfeciõis. ᷓ nõ dicũt candẽ ſpe Quinto ſc. a kedo⁊ nigredo ſüt paſũbi les qualitates.⁊ rñ nð infeꝛũt paſſ des ſenſiby · qꝛ nõ tangũr viſuʒ.iõ nõ agũrĩ ip̃in. neq; pñt i eo cãrpaſſi ones · ʒ male ðꝛ ꝙ paſſibiles qualitates in ferũt lenſi⸗ bus pãſſiões. // Ad pꝛimũ ðꝛꝙ paſſio vt efferrꝰ illa —— nõ dicũt tioq; actꝛõis bene ẽ pᷣntuʒ diſtinctũ a qualitute.ſʒ tñ paſſio queẽ qualtas ſenſbi· ⁊ hz cẽ impꝑfeci in ibie⸗ ct ⁊cirotranſiẽs nõ ẽpᷣntũ. ſʒẽ vnz ſpẽsq̃litatis. Ad ſczum dicit᷑ ꝙ quelibet qualitas que dic qua litas T̃m eſſentiam ⁊ elſe perfectum ſimul denominet ſubſtantii quaẽ nõ iñ qlalitas ñ ſolů babeteienr am qalitans ⁊ eſſe impfertũ ſʒſolũ denĩat fmn qͥd vo in q bʒ eſe in ſbeto· ⁊ſic eſt de paſſiõe vt dictũrlt ſſAd terciũ ðꝛ.ꝙ aliqͥc ðᷣꝛ duplt paſſibile. Wno id ſbiectũ paſõis.⁊ tale bñ ðꝛ aprũ natũ pati. Ilo⸗ ðꝛaliqͥd paſſibile a cauſa vłkabeffertu evicz ꝙrau ſat paſſionẽ vł cauſat᷑ a paſſiõe·⁊ ſie paſſibiichoc mð nõ eſtapt natũ patia iſtoð aliqua qualitas paſſi bilis ⁊ nõ pꝛimoꝰ. Icd quartũ ðꝛꝙ lz paſſio⁊ paf ſibylis ejualitas nõ ſit equalis ꝑfectõis qᷓtũ ad mo⸗ d rſendi·tñ qᷓtů ad eẽntiã ſůt inequgli cᷓdu ꝑfectio nis iõ vnã ſpeʒ i mpoꝛãt· nõ tñ ſpẽalſimã; tbaltnã ꝙʒ in fuis inferioꝛibo in eadẽ ſpẽ ſpẽaliſſima cõᷣueniũt ⁊qñq; in eodẽ indiuidu o · vt qñ vna qualitas pꝛimno hʒ eſſe paſſiõis ⁊ ꝑ radicationẽ in ſbiecro efficit pali⸗ biis qualitas. Aid quintũ vꝛ. ꝙ lʒ albedon alij co oꝛes nõ agůt coꝛꝑalr vl infeiũt coꝛꝑalẽ paſſionẽ vi⸗ — ſui.tñ ſibi inferũt paſſionẽ ſpñalẽ⁊ ſiciũr⁊ agůr in ipᷣm intentionalr·⁊ ꝑ ß dint ab alis obicctꝭ alioꝝ ſen ſu.q̃ atzũt coꝛpalt in ſenſum. vt alitates iangibi les in tactu · Pöezlicqitans figüra vr diſpoſitio coꝛꝑis. vttriangulatio quadrangulatioro tunditas curuitas rectitudo. ¶ oſtq autoꝛpoſuitterci ſpẽmn qualitati. hic ↄñr deteiminat de quartaq̃ ð? foꝛma⁊ circa ß aliqͥd con ſtanð figura. Et rõ oꝛdinis eſt. ꝙ pnaturalẽ poten⸗ õ opoꝛtuit ponereterciã ſpẽm qualitat. ſp qua 3ti⸗ nent᷑ obiecta naturalia porẽtiaꝝ naturaliũ dẽ puſſio ¹ tndoEoe e ſ e tudo! ⁊ paſibiiis qualins. Iðo opoꝛtuit hãr ſpeʒ ponl U timã.⁊ etiã ꝓpter h ꝙ qualitates triũ ſpẽꝝ pᷣcedentii ſe tenẽt ex ꝑte foꝛme. hec aũt ex pte materie. Et qꝛ qᷓli tas a toto genefe ↄſedt baʒ gra foꝛme· Iðo ille quta es q̃ ſe tenẽt ex ꝑte foꝛme ꝑfect hñt rõeʒ qᷓlitatiqᷓ; foꝛ ma⁊ figura. Io her ſpẽs ↄuentẽter ponvltmolo co.¶ Scienqũ pꝛimo ꝙ foꝛmat ſigugra int᷑ſe ↄueni unt ⁊ dint· In ß em̃ ↄueniũr ꝙ dicũt eandẽ litatein m eſſentiã qutztẽ dẽ terminatioqᷓrxat in iba. pꝛt moẽ tnminarqᷓ;utatẽ⁊ erↄñti ſhaʒ vintin he falis terminatio q;titarꝭ pt cõpãi ad foꝛmã ſpe ĩd? 290qᷓtltat uã imcdtite rerjat· Et tn cõpatsze⸗ ſbe quã tefiat ðꝛ foꝛma qʒ ip̃ cauſat᷑ cic qᷓtitgrẽ fin erigentãlifoꝛme. Etꝝ chhareʒ ad qᷓ itutẽ quz tenmnot vocal figura· ñ artſoꝛmet᷑ de terminãre ilã q̃ ſũtad intra·⁊ actꝰfigureẽ depingete actꝰertra ᷣm terminatõeʒ qᷓ;titar. Ex qᷓptʒ F foĩa et dicãt eandẽ eẽntið ↄuenient ponũt᷑ vna ſpe õe· ðo id oñdẽdũ illã diuerſitarẽ duenicht duob? midis noidi ¶ Sciendũ ſcbo. ꝙ foĩa p̃t capi dupi figur cũ Vno gñatrꝙ q̃cunq; eẽntia dãte aliqð eẽ foĩate Bt ſicẽ ſupius ad oẽs foꝛas ſbales ⁊ dccñ̃tales.⁊ non capithic. Zlio ſpẽalr ꝓ ſigura terminatiua qᷓ;tiãtis ⁊ ſiccapit᷑ in ꝓpoſits.⁊ talis qᷓlitas terininãs qᷓ;titatẽ magꝭ ðꝛ foĩa qᷓ; q̃cũq; alia ſpẽs q̃litatꝰ pr; qð ĩ ſpẽ⸗ bus nature illa foĩa leqi foꝛmã ecntialẽ rei. ⁊ ẽ catia? notificatia ilWfoꝛme ſhalis Si ienr vred ꝑ figuram er diſtinguimꝰ jpẽs coꝛꝑis abin⸗ umpetiles fgurs · Vnde ſcliß diferunt peue latoꝛ. ¶ Et non ꝙ curſoꝛetpugillatoꝛ di dum quarto ꝙ ſub hat ſpẽ generaliter rep „ etiã differunt foꝛma ⁊ figun.⁊ q̃ in ſpẽ ↄueniũt eodꝭ mõ figurant᷑. vt hõ in ommb ſuis indiuiduis hʒ fi⸗ guram erectã ſurſ um.⁊ aliquo modo ſikẽm figurã in capite manib? pedibus. ¶ Gciendũ tercio ꝙfigu⸗ ra põt tapi dupleiter. vno mð matenaliter ꝓqᷓ;titate teꝛminata vel figurata.⁊ liceſt qᷓ;titas.⁊ ſie nõ capitur pic. Scðocapit ioꝛmaliterꝓ figuratiõe vel termina⸗ tione quãtitutis. vt lunt triãgulatio quadrãgulatio ⁊ ſit figura eſt qᷓbitas circa quãtitatẽ poſita.⁊ ſic capit hic.⁊ qꝛ quãtitas eſt circa ßᷓ aliqd.ſ· circa induiduuʒ ↄplerũ de genere ſube. Jõ talis figura vel foꝛmgx mivãs qᷓ;titatẽ eft conſtanscirca hoc aliqͥd. ¶ Scie hacſ er reponunt᷑ oẽs figure coꝛꝑales? ſupficiales · quaꝝqueqã figure natu raies ſunt q̃ cauſant᷑ a natura rel ex foꝛmis naturali⸗ equo. Ziieðo ſunt artificiales que cauſant᷑ ab aneyt figura domꝰvl ſtamni. Vñ oiĩa artificialia ſb iſta ſpẽ reponũt᷑. Etetiã ſh iſta ſpẽ reponũt᷑ paſſiões linee vt ectũ ⁊ curuũ lõgñ bꝛeue·xcijs.⁊ alique paſſiones nu meri. que ſiblueniũrp ſilituchines corpales. vtqua Siteerobpa inneeiere. Eötra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Rullũ ſupiꝰ ad qua itatẽ eſt ſpẽs eiꝰ·ʒ foꝛma eſt qvdã iuꝑrꝰad quãlitatẽ qꝛ ↄuenit oibo ſpẽb eius ᷓ nð eſt ſpẽs e¶ Scðo ſi ſigura eſt quedã qᷓ;tita; rermno vł tminis daudiꝭ ꝗᷓ nð eſt ſpẽs qᷓhtat.s. Tercio ſic. ois tminus ẽ eiuſ ůnti cũ o.ß fi ura? terminãs qᷓ;titateʒ. q ẽde p̃nto qᷓtitats et nõ qᷓlitatis·¶ Mdarto ſic· ilð ꝙ ↄtinet᷑ et inciudi jtra hoe aliãd nõ eſt circ Bulicd. ſʒ figur tineĩ in h aliqd.cũ ſit in eo vt in ſPiecto ꝗᷓ nð eſt ↄſtãs irca hoc aliqͥd. ¶ MQuito ſic. foꝛma donꝰ eſt iguta⸗ ⁊ tñ nõ eſt circa vnũ indiuiduũ.ſʒ cõſtat in qᷓdã mñłti tudine lignoꝝ ⁊ lar idũ.q̊ mgle ðꝛ ꝙ hecq̃litas eſt fiz gura conitãscirca h ald. d pꝛimũ diat᷑. ꝙ ſica⸗ piat᷑ foꝛmaꝓ oi illo qð dat eẽ iei ẽ qddã ſuꝑius ad qᷓ inatẽ ßʒ ſicapiat᷑ ꝓ qualitate q̃ ðᷣt terminatõeʒ qᷓ;titatj fm exigentiã foꝛme[palis nõ eſt jnꝑꝰ ad ipᷣam? hoc mõ cgpit᷑. Id fm ðꝛ ꝙ licet figura capta materalt ſit qᷓ;titas nõ tñ figura capta foꝛmali vt dictũ cſt Idterciũ ðꝛ. ꝙ k terminꝰ intrnſecꝰx⁊ eẽnat ſit eiul⸗ de pᷓnti cũ ſuo terinĩato · nõ tñ termnꝰ extrinſecꝰ mð foꝛinq eſt termimꝰ eʒtrinſecꝰ qᷓ;titatis· Jõ nõ ponĩ rodẽ jnto cũ ipa. ¶ Ad quartũ ðꝛꝙ zʒ figura ↄtine atur intra hoe aliqͥd.tñ hoc nõ eſt ʒ ꝓfunditate eius gunt̃ꝑ ↄũctòeʒ pulatiuã. ⁊ qꝛ dẽnt * 7 4 8 ß fᷣm ſuã ſupficiẽ que aliq̃ mõ intrinſece cicũdat hoc al iqd.iõ bñ ðꝛ ↄſtãs circa h aliqͥd.¶Ad quintũ ðᷣꝛ ꝙ k ¶b foꝛma domꝰſit młtitudo ĩdiuiduoꝝſ.ignoꝝ ⁊lapid.ñ oĩa illa indiuidua ꝑ aggregatõʒ ⁊ oꝛdinẽ eoꝝ ſe hñt ꝑ modũ vnðꝰ indiuiqui ſu ſcipiẽtis talẽ fi⸗ gurã vłdiſpõem. Jõilla figna eſt circa hoc gliquid — Snu ib e Se hi vagrãmatica grãmaticꝰa in⸗ ueiae cunkah aligug qi⸗ tãte nõ de nor aelo ꝙᷓ no eß non eit impoſittum ipſi qualitati: vt curſoꝛ⁊ pugil 2„ 5. cin 6 NM ðicunt᷑ vłquodàmodo aliter?b Llbſe — remniqᷓnnzin; aeee nwnnbuw — u ndundui. zctrtt d ¶Tdniʒ veödihe atan dmmni bals nõct hyufjm mt g lut fnanm Sncknhn nnnntit miaro. võ mwmw cn mlaꝰ ᷓ̃rus. Nii Idmteehign A bocrödtfpnin h mlumd viul — nuuukſe Piußguadann ãdicunt᷑a qualitate nõ fm verã deyiatõcʒ · vt ſlugi ℳ .—lu. S 6 3. 1 cunt᷑ dupliciter. no modo dicunt curſoꝛ ⁊pugilatoꝛ ab arte currendi⁊ pugiliãdiet ſic ſtin pꝛima ſpecieqᷓtirat.qꝛ iſte artes ſũt habnus. Slio modoðꝛcürſoꝛ nõ ꝙ dabet artẽ currẽdiſ ꝙ habet naturalẽ potentiaʒ. lia ab iſtis naturalibo potẽtijs.ſʒ nõ denoi⸗ natiue eo ꝙ noia ſũt impoſita iſtis natura liby potẽtijs a qͥbus vicunt᷑ qualia.⁊ ſiccur- ſoꝛ⁊ pugillatoꝛ fũt in ſcha ipẽ q̃litatj. Alia ũt dicunt᷑ qnalia nõ denoiatiue nõqm̃ no mẽ nõeſt impoſitũ qualitati.ſʒ qm̃ quale nõã Pticipat illud nemẽ vt ſtudioſus a virtute. etſic fũt tres mõ ſumẽdiqᷓle a qualitate. Poſtqᷓ; autoꝛ deremnauit de qᷓtate in cõ i⁊ qᷓ;⸗ tũ ad ſuas ſpẽs. Hic ↄñr detertat de quali qð ẽ erde noiatim. Rõ oꝛdi nis cſt. qꝛ qualitas dar eiſe foꝛma le quali. ⁊ eſt oꝛigo ip̃ius.ideo pꝛrꝰdiffinita eſt quali⸗ tas u poſterioꝛi ꝑ quale tanqᷓ; ꝑ ſuum effectum · quia quale eſt ꝓpꝛius effectus ⁊ toꝛmalis ipſius qualita⸗ tis. Et quia cauſa naturałt pᷣcedit ſuũ effectuʒ.ideo pꝛrdeterminatũ eſt de qualitateqᷓ; de quali.ꝗ¶ Bei⸗ ndũ ꝑꝛitnoꝙ quale ⁊ quglitas in h cõueniũt. di cũt eandẽ eſſentiã.⁊ ideo cõuemũt in ßcato.ſʒ dĩnt qa qualita dicit illã ᷣm le. ⁊ nõ ſm inherentiã ad ſub⸗ iectü.q 6 aião impoꝛtat illã eſſenrã cũ inherentia al lublectũ.iðᷣo dꝛñt quale ⁊ qualtas. qi qualitas ᷣub ſtractũ quale pᷣo ↄcretũ eꝰ. Et qꝛ dicũt ẽandẽ eſſenti am.· ideo reponunt᷑in eodẽ pᷣdicamẽto.⁊ licqualitasẽ genꝰgñaliſſimũ ⁊ pᷣdicat᷑ in abſtracto.ira etiã quate p dicat in cõcretò de fuis inferioꝛibʒ. ta ꝙ ſilr ſud inte roꝛa de qͥbo pdicat᷑accipiunt᷑ in ↄcreto.vt albũ ẽ qua le vel nigꝝ eſt quale. I Sciendũ ſcðo ꝙ cõcretũ du⸗ plicit cõſiderat. Eno m reſpectũ quẽ hʒ ad ſuũ ſub tectũ ⁊ Em talẽ reſpectũ nõ oꝛdinat᷑ in pᷣdicamẽto.qa hoc mõ nõ ẽ genꝰvl ſpẽs ßʒ accñs. Alionſiderat᷑ fm reſpectũ quẽ habet ad ſua inferioꝛã q̃ꝝ eſt genꝰ.⁊ ad ſua ſuꝑioꝛa qͥꝝ eſt ſpẽs.⁊ fᷣm talẽ reſpectũ vꝛdinabile in gñę eſt km ſub ⁊ ſup ⁊ ꝑ ſe reponunt᷑ in pᷣdicamẽ⸗ to· Sñ lʒ reſpiiat ſuũ ſubiectũ. tñ ille reſpectꝰnõ tol⸗ lit ab eo ſpecrũ eſſentialẽ ad ſua ſuꝑioꝛa q̃pẽ ſpẽs vł inferioꝛã qͥx ẽ genꝰ Ideo nõ unpedit ipm ꝑ ſe poni pᷣdicamẽto·⁊ lʒ etiã ↄnotet ſubiectũ.co ꝙ ßeat foꝛmã cũ inherentia ad ſbetů.tñ nõ ht ſubiectũ de ſuo pꝛinci pali ßto · qꝛ vt ponit᷑ ſuꝑius albũ ſolq̃ qualitateʒ ht.⁊ qꝛ vnũqðq; reponit᷑ in pᷣdicamẽto ᷣm eẽntiã qua im poꝛtat. qꝛ ꝗᷓ ↄcretũ dicit eẽnti ſui abſtracti.iõ poniĩ eodẽ pᷣdicamẽto cñ ſuo abſtracto· ¶ Sciẽdũ tercio ꝙ quale ſic diffinit᷑. qualia vo dicũt᷑qͥ pᷣm hec denoĩãti⸗ ue dicunt᷑. vł ab aliqna qualitate nõ denoĩatiue. In qua diffõe loco gñis ſhintelligii dicibile. Dicbile ẽ kʒ modũ gñis reſpectu oĩm pᷣdicamẽtoꝝ. ieide po nitqͥ m hec denoiatie dici ad denorãdũ qualia ·ᷓ hm verã denoĩatõeʒ dicũt᷑ ab aliqua qᷓlirate.ſiẽ grum maticꝰa gramatica.⁊ iuſtꝰa iuſticia q̃ dicũt᷑ denoĩatie tm h.i.ßm qualitates ſupꝑrꝰpoſitas. Meide ponit᷑ vł abaliqua qᷓutate nõ denoiatiue ad vᷣnotãdũ quali —— Fn — in ſuo ſhero. vt qñhyeſſe reiſſů in ſuo ſbcto gð nõ ſuf ficit denoiere ſuũ ſßctũ.ſẽ caliditas in aqua tepida vrqñ ineit in trjlitu⁊ non ꝑmaner in ſbeto·vt palloꝛ olus 4 vrute· ¶ Sdũ quarto. ꝙ trib modis 8r— Al) N ze ze le·⁊ nð denoiatiue. Mnoqñ qualitas hʒ eẽ imꝑfeetũ rie cureaich habet naruraiẽ potentiaʒ ex nmore vel qj ineſt in ſhero ſolũ im ꝑtẽqᷓ nõ ſuffi d actũ pugillandi. Et iſto modo dicun᷑; ut ad denoĩandũ totũ ſßiectũ.vt eſt aibedo in denti trib modis e ture. Iltd lumit erprereiqualeñ ſumit a qugi tate · Alio·ſumit quale a qualitate nõ denoĩatiueer bus ethiopis q̃ nõ ſufficit denoĩare totñ. His aute ꝑre voris· ñ ſeʒ ipᷣm Nuale nõ dʒ denolatõem m de noiatõeʒ ſui abſttacti ſic ꝙʒenit cñ iß̃o in pꝛincipia ⁊ differr ab eo in fine qð tñ reqnitad denpiatiõeʒ t hoc ↄringit dupkr. Wnoqñ qualitatia qua ſumitq enðeſtuomẽ impoſit. vtcuſſoꝛ půgilicor ·gñ dich tur a naturali potẽtin currengi vel pugillᷓdi dicun᷑no denoiatuue. q illi naturali potẽtie nõ eſt nomẽmpo lirũ. ſ qñ dicũt᷑ ab arecurrẽdi vbpugilãdie⁊ ſic ſunt prima ſpẽ qualitatꝭ⁊ růc bene dicunt᷑ denoiatiue- 2 5 F 5* *—„ — „ — „ . * lioqñ qualitàti a qua ſumit᷑ quqleẽ nomẽ impo ſitũ.ſʒ h nomẽquale nõ ſumit᷑q * dos qualis ponit᷑ vlrimã ꝑs ij diffõne.ꝙ Wõtrã pᷣ ir mec giale eſt nomẽabſtta ctivrðꝛ ſtudiotus à ÿtute.⁊ppter iſtos vltimos ino; dʒ h poni diffõ denoĩatiui qualitat. Scðo ſic. om c male diffinit᷑. Cercio lic ſile ðꝛ ab tñ nõ eſt quale ſ; ad aliqͥd.q ůta diffõ nõ cõuenit ſoli 6 eſt denolatiuũ er.qᷓ nullũ quale ſumĩ ab aliqua qᷓli tate denoĩatiue. I Muinto ſic nlla bona diffõ dʒ da niꝑ diſiũctõeʒ. q diſiũctio nõ beat aliqd determinate turhꝑmodũ vnt.ßʒ ꝑ modũ pluriũcũ ponain pã li numero. h 8 aliqua qualitate denoiatiue.qᷓ ſibi ↄueit hec diffõ. et diffiniro. Muarto ſic om̃e quale ſumit᷑ ab aliqua quahtate·? iſta quglitas ẽ natura denoĩans.⁊ quale ß vn ꝑ diſiunetòeʒ ad aliud⸗t diffõ dʒ dicere deter? minatũ eẽ diffiniti. ʒ iſta diffi nitio dal p diſiũctõʒ. ð vet denolariu ſcʒ qᷓtũ⁊ qtü rů vtrůc; copſcogẽ mõ dicit᷑ denoĩatiue a qᷓ;titate.ſʒ quale nõ ðꝛ eodem nõ a qualitate. ſʒ qñq; ſic ⁊ qñq; nõ.iõ ad oñdendũ hanc diuerſitatẽ qualiũ magis hic opoꝛtuit determi nari de qualiqᷓ; de ↄcreto qᷓ;titatis. VVAd ſcm ðꝛꝑꝙ kʒ quale nõ ſumat᷑ ꝑ modũ vntĩ numero ßʒ ꝑ modij plurũ.·tñ bñ ſumit᷑ ꝑ modũ vnvꝰin gñc⁊ huffiẽ ad hoc qᷓ; diffiniat᷑? hic pomn᷑ in plali numero ad deno; randũ hlaltatẽ qualiũ ¶ Ad tereiũ ðꝛ ꝙ licet ſie di cat̃effe tiue ab aliqua qialitate.nõ tñ foꝛingl.⁊ h in telltut hiccũðtꝙ ugie ðra qunſitate/ Id af cunt᷑ non denoiatiue. Ad quintũ ðiaꝙ licet nul⸗ mihil determinate notificat.tñ bene põt dari ꝑ diſiun ctionẽ qᷓtum ad aliquas ꝑtes erer aliq; diuerũi tatein infer oꝝ difiniti.⁊ ſu eſt in iſta diffinitõne in qua ponit᷑ deterininate illa ꝑs qualia ðicunt᷑ que di tuntür ab aiqua qualirate ⁊ ponit᷑ diliunetio inter iſtas ꝑtes denominatiue vel non denoininatiue pꝛo pter diuerſos modos quatium. tũ ðᷣꝛꝙ lʒ om̃e quale ſumat̃ ah ãlqig qualitate fmi rem. nð tñ kin rein ⁊ vocẽ ſil· In qliqhy pᷣo aliqua di ————————— — — 5 Tertius Staßtonriets in nalmtevt 8 ℳ„ dibedo ↄtrariat nigredmni ⁊ſi in⸗ ſticia iniuſticie. oc añnnð eſt pꝛo pꝛqualitati. q nõ cõuenit om̃i aualitati iguraem̃ nõ babet alquod cõtrartünc q; medijcoloꝛes vttu bedo blauedo. Et ſci endumꝙ ſi vnũ ↄtrarioꝝ fueritquale · reli quũ eritquale. vt iuſticia eſt qualit aß.ergo iniuſticia. inkũ eſtquale ergo iniuſtũ. Irẽ v qualitas ſnſcipit magj⁊ minus. ici᷑ eniz iuſtus magis ⁊ minus albus.⁊ rãmati⸗ cus· ſed poc nõ eſtꝓpꝛiũ qualitati.qꝛ q̃dra⸗ ĩ nõ ſuſcipit magis neq; minus nech cir⸗ culus neq; quadrangulatio neq; circulatio Itppꝛiũ eſt qualitari fm eam ſile vel diſii⸗ jnile dici.vtalbus albo ſilis dicit. ⁊ iuſtus iuſto albaũt nigro diſſilis dic᷑ Poſtqᷓ; autoꝛ dereiminauit de qualitate? q Id ſuð eiſeciſentiale. Vi ↄñr aſſignat nes ꝓpꝛictateſ eius. quaꝝ pnma kſt. T in qualitatib repit᷑ contrarie tas.Curõ eſt qꝛ oẽs foꝛme repußnãtes q̃ muluo ſe expellũt ab eodẽ ſubiecto inter le ↄtrarant᷑. z alique ſũt qualitates inter ſe repuẽjntes reſperu eiuſdẽ lub⸗ ſe erpelluntſicut virtus ⁊ vicũ repu gnãt adinuicẽ reſpectu emuſdẽ ſubierti.vt iuſtic a ⁊ in inſticia ⁊ młe alie qualitates de pꝛima ſpẽ qᷓlitatis. ⁊ ſikr alie de tercia. vr calidũ frigidũ humidũ? ſicc. ⁊ quaiitates ſcðe que cauſant᷑ ab iſtis pꝛimis quali⸗ tatbus · vt graue leue albũ nigrũ ⁊ ſic de alijs·ero 5 litatib ineſt ↄt·anetas Sriendũ pꝛimo ꝙ contrarie ras qualitatũ duplr accpit Vno inodo cõiterꝑ qu cunq; repußnantia qᷓlitatũ q̃ ſe erpellñt ab eodẽ ſub⸗ iectoꝓpter vpugnantiã quã hñt admuicẽ.⁊ ſic repit᷑ cõtraretas in q̃litsnb piimẽ pẽ⁊ enã tercie. Alio⸗ ſumiſpꝛie ꝓ repugnãtia q̃lirãrũ actiuað? paſſuari que ꝑ acrõeʒ philicã ⁊ꝓpiã ſe eĩpeilũt ab codẽ ſubie wo ſcut clidũ ⁊ friꝑicdũ ab codt cipe⁊ hoc inõ ſò⸗ lñ reꝑi cõtrarietas in quãlitatibꝰ tercie ſpẽi. Ile eiñ ſole fůt acriue⁊ paſſiue. hic pnmo ſumi᷑⁊ nõ Hue nit qᷓtitatib ſcðe ſpti.qꝛ ↄtrania fũt ſucceſſiue in ẽodẽ fubiecto qð nõ cõᷣuenit naturali potẽtic.qʒ ſi ſubiectũ ſit naturatt potẽs ad vnã oparõtʒ nõ põt eſſe natura liter impotẽð ad eã ſiłr etiã młkte alie qualitates qjrte ſpẽi nõ Zriant᷑. ſic mangulatio quadrãgulatio ⁊c̃js. Et ꝑ boc ptʒ. hie Iriũ nõ ↄueit ei qualitati nec eri⸗ aß leli. cũ ↄuejat actõi ⁊ paſſiõi.⁊ic nõ eitzpriũ aliq mõ ppꝛj ſẽ qda cõitas in gua cõuentũt płes ſpẽs ualizt cheiendůſo⸗ trn pnog ſuent qie reliquũ ẽrit quale. Cütꝰrð ẽ. qꝛ Znab odẽ gñe poſi tů ſüt ß qualeẽ vnĩ gen ſivnũ ʒnũ fuent quale ⁊degñe qualitatꝭ reliquũ ẽrit quale⁊ erit in gñe qua iitats· vt ii iuſtũ erit quale iniuilũ erit quale. ⁊ zʒ õna ym fuas foĩas ſpecificas hẽant repuqntiã ⁊ ↄuẽãt in vna foꝛma. tñ nõ habẽt repugnãtiãʒ m foꝛmã ſui generis. ſed ſꝑ in gůecõuenit. Rõne auꝑ requirũt idem ſubiecrũ qð eſt foꝛme ſul genetis. Ideo vnũ contiarioꝝ⸗ eã ſide vel diiſimile dici Quꝰrõcſtqꝛ lilitud dꝛñtiũ eadeʒ qualitas ñ numero. qꝛ idẽ acñs in n mero diuerß ſubieetis ineẽ non põt. nec ſuſticit ꝓ ſi ⁊qᷓli qᷓᷓtũ eadẽ q̃litas in gencre· q? ſic albũ ⁊ nigrũ eẽnt ſilia· reſt eſſe ſub qualitate ſiẽ due ſpẽo ſub ſus gene Saendũ tercio ꝙ ſecunda pꝛopꝛietas qualitatis eit ꝙ qualitas ſuſcipit magis? minus Kuius rõ eſt qʒ aliqᷓq̃titates fᷣm eẽ ſuũ ꝓ x¶ñ intẽdũt᷑ ⁊ remittun?⁊ magis ⁊ minꝰ ꝑficunt fmpꝛium eſſe qð hñt in ſub iecto. vt qualitates pꝛime ipeciei? ſche intenquni ⁊ n mittunt fm maioꝛẽ ⁊ mineꝛẽ pᷣdicarõeʒ in luo ſub⸗ cto · vt Vtus ſcia⁊ młte alie ⁊ q̃litates de terciz ſpẽt imtendunt⁊ nmittunt fm ꝑmitionẽ ↄrrar cũ Srid vt talidũ vꝛ magis ⁊ minꝰtalidũ fᷣm ꝙ maßi ⁊ini nus ꝑmiſcefcũ frigido.⁊ paute quaiitates qᷓrte pẽ intendũt᷑ ⁊ remittůt᷑ ſuut fgure nõ intendũt ⁊remit tunt. ß curuũ ⁊ rectũ pñt ſuſcipere magis·⁊ ſic ſuſcpe re magis ⁊ minꝰ nõ duenit om̃t qualituti necetiã lo li.vt duendũ eſt in pꝛeccdẽti cõitate.⁊ no eſt hic intel⸗ ligendũ ꝙ qualitas fm ſuã elſentiãt in abſtracto ſu⸗ ſepiat magis ⁊ minus · ſed fm eſſe qð hzʒ in ſubiecto ⁊ in ↄcrcto · ¶ Bciẽdũ quarto. ꝙ terciapꝛietas ẽfm llitudoẽ rerũ requirit᷑ ꝙ ſit eadẽ qᷓlitas in ſpẽ ſpãlſſima. E — tudo eſt reꝝ dꝛtiũ diuerſa qualitas in ſpẽ ſi albuz? mgrũ dicũi diſſ lio.qᷓ ſite⁊ diſſite dicũt᷑ fm qualitate; capiẽdo fm vt ðt nircũſtõtiã cãe efficiẽtis ⁊ nõ foꝛmat — ild mõ ↄuenit oĩ qlitaui ſoli⁊ ſꝑ.vt poſſʒ inducieꝓba r.ꝑ exẽplu·ᷓ iſta ꝙꝛietes ẽ ſibiꝓpꝛia qᷓttoꝰ. ¶otra pdira argijit᷑ pꝛimo ſucoia b ſub eodem genere ponũt̃ ß qͥlitas nõ ponit ſu tualteriꝰ cuius diterei ↄtrari ců ſit genꝰ generalſi eodẽ genere reſpeciu ali ſmũ.ꝗᷓ q̃litas nõ bʒ ↄtranũ· ¶ Scho ſicmedũ ↄm rioꝝ vtriq; eoꝝ ↄtratiat:cũ motus põt ßeri ab ip̃o ad vtrũc; ertremoꝝ vt ð rubeo in albũ et nigũ. ð male ðꝛꝙ nullus mediꝰ coloꝛ habet ↄtrarñ. Teicio ſic *— ↄtruria ruter ſe marie diſtãt.qᷓ nõ ↄuet mt in genert · ð ſi vnñ ↄtrarioꝝ ſuerit quale.eliquũ nð erit gusle. Euarto ſic. vna albedo nð iſt magið albedo qᷓ; alis nec nigredo ẽ inagis qᷓliras qᷓ; alia. ⁊ ſi de alhs aua⸗ itatib. ⁊ ſicqᷓitates ñ ſuſcipũt maßẽ minꝰ Mui tð ſic. ſpẽs eſt lilitudo oim ſuoꝝ indiuiduoꝝ. ind ui dua eiuſdẽ ſpeꝛei dicũt᷑ ſilia ꝑ ioꝛnã ſui ſpei.ñ lolũ duenit quãlitati fm eñ ſile vel diſſile dici. Zöpii mũ dꝛai ꝙ licet qᷓlitas in cõi accepts ⁊ in gener non ponat᷑ ub aliquo genere illo mq nõ haber drarũ. mñ yt eſt ñ ſuis ſpẽbus q̃ ad in uicẽ ↄparãt bene habet ↄtrarm ⁊ ponit bñ ſub genere: Ad fm ðꝛ· i medi uin ↄtraneꝝ ↄſiderei vt. mediũ ſie nõ habet ↄran· q nõ inajime diſtat ab extemis. ſʒ ſi ↄliderei inch⸗ tuʒ eſt pricipatm̃ vttiuſq; Ztrario · ſi Itrariai vtriq; extreindꝝ iʒ ↄtrarietate impſecta.vt rubeũ inqᷓtũ ꝑri cipat aliqͥd de nigro ↄtrant᷑albo ⁊ inqᷓ;ruʒ habet aln dͥd de albo cõtrariat nigro· ʒ pᷣmo modo itelligit hit ꝙmedia nõ ↄerarient cxtremis. ¶ Ad tercũ ðꝛ· ꝙl cõtraria mapie diſtent ſub codeʒ genere.nõ tñ maie dſtãt ſimpli.iõ ſi vnũ eſtuale aluud pt eẽ quale⸗ Ad quartũ ðꝛ·ꝙ licet albedo ⁊ alie qualitates in ab⸗ ſtracto nõ ſuſcipiãt magis ⁊ minꝰ. tñ bene ſuſcipiũt in Screto. vt albũ ðꝛ magis ⁊ minꝰ albũ. ¶ Ad qui? tum ðꝛ ꝙ licʒ ſpẽs ſit intialis ſimilitudo ſuoꝝ ine ui duoꝝ que nõ tit lilicuds · ſ mas ꝙꝛie dicit᷑ idẽpti⸗ — tas. Et etiam nõ eſt ſimilitudo acktal talifed hoc ſolum conuenit qualitatibus. S 3 Enoeſtßyiguzi nidq; ſubijcitn t agere eoqð ſecat. Ande ſectioẽ getio.⁊ ſᷣm ſectionẽ agit ſecans in eo ꝙ ſe⸗ exſe inferre paſſionẽ. Kecipiũt aũt agere er eiqð eſt frigidũ facere. Et delectarieſt con/ tfariũ ei quod eſt triſtari Reapiãtagereet pati magis⁊ minus. Calefacere em̃ magis ⁊ minus dict᷑. ⁊ calefieri dicit᷑ magis ⁊ mi⸗ nus⁊ ſimilr delectari⁊ triſtari. Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de quatuoꝛ pꝛincipali hs pᷣdicamẽtis.in qͥby repiunt᷑ q̃tuoꝛ ſimplices mos dip̃cicãdi. hic ↄñr dereriat ð alijs pᷣdicamẽtis minꝰ pꝛncipalib qjꝝ modi pᷣdicãdi fundant᷑ in modis p̃⸗ dicandi pᷣcedentiũ.⁊ qꝛ actio ĩmediatecauſat᷑ a quali tate. qꝛ ꝓcedit a ſubſtantia mediãte naturali potẽtia Et paſſio ĩmediate cauſat ab actione· ida ĩmediate ts actõis.ipſaʒ ſic diffiniẽs. Actio eſt ⁊c. ¶ Sciendũ pꝛimo. ꝙ in hoc diffõne loco generis ſubintelligi foꝛ⸗ maccdentalis que ali modo dat̃ intelligiꝑ illud relatiuũ quã.⁊ totũ reſiduũ ponit᷑ ad dĩnriã oĩm ali oꝛñ Fiete ⁊ ponit᷑ km quã agere dicimur ita ꝙ Pm dicit circũſtantiã cauſe foꝛmalis ⁊ nõ efficient⸗ qꝛ pᷣm qualitatẽ vel foꝛmã ſubſtãtialẽ bene dicimur agerẽè effectiue. ⁊ debet intelligi nos ſhe·⁊ non ſolum nos hoies in ſpẽ.⁊ licet actio ⁊ agere idẽ ſũt realiter ⁊ ßm eſſentiã. vt qualitas ⁊ quale tiñ dint ſiẽ abſtractuʒ 2⁊cretũ. Ideo bene diffint᷑actio ꝑ agere tanq; ꝑ ſuũ effectũ nobis notioꝛẽ ip̃z actõne. dicit eti vltimo in id qð ſubijcit.i.in ip̃m pariẽs. Actio em̃ agẽtis ſꝑ fit impauẽs diſpoſitũ · ¶ Sciendũ ſcho· ꝙ actio duptr pt nochnbeſn acapif.&uo pia ftra fictioftẽ: qua diil nniup⸗ differt hoc modo.q actio impoꝛtat oꝑationẽ que nõ m(ů ſil vl dlkdu 5 trãſit in rẽ opatã vbi ſcʒ pᷣter oꝑarõeʒ nõ eſt res oꝑa⸗ n upninp ta·ſicut eqͥtare nauigare.⁊c̃ijs.ſʒ factio noiat oꝑatõeʒ que trãſit in rẽ opatã. vbi ſcʒ pꝛeter opatõnem eſtres oꝑata.vt ſũt domificatio nauificatio ⁊cs. Alioꝰca⸗ p ſe exxẽdit ad factionẽ ſyꝛie acceptã. Et Ullo ſumin hac diffõe.⁊ eſt vnũ pᷣdicamtũ ab aljs 8. A diſtinctũ. ¶ Sciendũ terc iñ actõis ẽ ex ſe inferre paſſionẽ. Etrõ eſt· qꝛattio eit ꝓceſſus ÿtut⸗ agentis pꝑ effectũ ab agẽte in pãtiẽs · vt cglefactio qᷓ fit ap igne eit ꝓceſſus caloꝛis ignis ꝑ ſuũ effectũ in hoe Ecsct· Wie doeſtrareſeenneſera s agẽte in patiẽs.yt receptio caloꝛis ignis in id qð cale fit vocat᷑ paſſio.ꝗᷓ ↄuenit agõni ex ſe inferre paſſionẽ ⁊qꝛ Puenit om̃i ſoli ⁊ Ideo dicit ſibiꝓpꝛiepꝛi⸗ um. E lʒ aliqua paſſio iñferat paſſionẽ· hoctñ nõ ẽ ex ſe ipſa imcdiate.ſed mediãte ucõe. ¶ Sciendum quanoꝙ ipᷣius actõnis ⁊ etiã paſſiõis iũt due cõita⸗ dicit᷑ ſimiliudo ⁊ de qua eſt hic ad ꝓpoſitũ· Ideo in diuidua ſubſtantie nõ dicunt ſilia ititudine accidẽ⸗ p agere dicimuit.vt ſecans aliqͥs diz catſt pcuſſio c eſt actioni patiↄtrarietatè.Calefacere em̃ eſt cõtrariũ poſt qualitatẽ⁊ ante paſſionẽ determiĩat de pᷣdicamẽ tes · quaꝝ ꝑꝛima eſt· ꝙ actio ⁊ paſſio recipiũt Zrietateʒ * — 8 Eutrð eſt· q alique actõnes cauſanimediate a qli tatib ↄtrarnjs.⁊ imediate cauſãt qualirates contrari 3yt raletacere frgefacere imediate cauſint᷑ a caloꝛe ⁊ figoꝛe·⁊ ĩmediate caufant caliditatẽ vel frigidiratẽ ⁊ ſiclique acrões inter ſe ↄtraria nt·⁊ eadẽ rõne alcq paſſiões. vt frigefier· lia cõitas eſt. ꝙ acro ⁊ paſſic ſüſtipiũt mags ⁊ jnnus Cuiꝰrõ eſt q alque acno nes ⁊ paſſiões cauſant᷑ a qualitatiby que in agẽdo qñ jntendunt᷑⁊ remittunt᷑ ideo acrões ⁊ paſſiões intẽ dunt⁊ remittunt᷑. vrculefacere intendit᷑ꝑ intẽtõeʒ ca loꝛis calefacientis.⁊ bñ dicunt᷑ille duegprꝛietates cõ̃ munes · qʒ nulla illaꝝ ↄucnit om̃i actòni vel paſſiõi neq; etiᷓ ſoli.cũ ↄueniatꝑ ſe pꝛimo aliqͥb qualitatiʒ busſmnilis citanb cõuenũt mite ſpẽs acõnig paſſidts. rapdutaarguprimoſic.mlet nim dlimur agere in id qð ſecamꝰ⁊ tñ ſecuris nõ eſt tüdo ſic.creatio eſt actio.⁊ tñ nð fit in id qð ſubicir⸗ in ojone nõ pᷣſuſponit᷑ ſed res fm ſe totã ſil ꝓduciqᷓ male dicit& actio ſir in id qð ſupijcit ¶¶ Leras ſic. om̃e pꝛincipiũ pᷣcedit pꝛincipiatũ.ſed actio non pᷣcedit paſſionẽ cũ ſil ſit actio ⁊ paſſio. vt calefacere calefieri. ergo nõ cõuenit actioni ex ſe irferre paſſionẽ ¶Muar to ſic. Wontraria ſũt foꝛme actiue ⁊ paſſiue.ſed due actõnes nunq; ſũt foꝛme actiue ⁊paſſiuc qꝛ ſic agerẽt mediante actõne.⁊ ſicactiõi ↄueniretalia acxio qð eſt incõueniens.ergo actio nõ habet ↄtrariũ · ¶ Muin/ to ſic. Nulla ſimpler foꝛma ſuſcipii magis ⁊ minus. cũ foꝛma vt habet ih lbertus ſit cõpaſſioni ↄtingens ſimplici? inuariabili eſſentia cõſiſtens. Illud ein qð eſt inuariabile nõ intendit᷑ neq; remitti? ſʒ oĩs actioꝛ paſſio ſũt foꝛme ſimplices.ꝗᷓ actio ⁊ paſſio nð ſuſcipi unt magis ⁊ minꝰ Id pꝛimũ dicit᷑.ꝙ ᷣm ſecurim dicimur agere effectiueſ⁊ inſttumentalr nõ tñ foꝛma⸗ liter ſicut intelligit de actõne. Ad ſcðm dicit᷑. ꝙ lij cet creatioſſit actio ßᷣm modũ nõ tñ ᷣm rem que ſit in pᷣdicamẽto actõnis eo ꝙ ipſa nõ ẽ accñs a creante di ſtinctũ.nec eſt ens limitatũ⁊ terminatũ ad aliqð cer⸗ tũ genus ſi in pꝛima cauſa·⁊ hocẽ intelligẽdũ ðcreʒ atione actiua. qꝛ creario paſſiua eſt accidens creatuʒ ⁊ degñe relatõnis.¶ d tereiũ dicit᷑ ꝙ lʒ acno ſit ſit te cũ paſſiõe. tñ ßᷣm naturã pᷣcedit paſſionẽ ſiẽcauſa pᷣcedit effectũ.¶ Ad quartũ dia᷑.ꝙ licet ↄtraria que ꝑ ſe ↄtrariant᷑ pꝛimo ſũt p ſe foꝛme actiue ⁊ paſſiue. vt ſũt qualitates ↄtrãrie. nõ tñ opoꝛtetide his q̃ er cõ ſcquẽti cõtrarian᷑⁊ꝑ alind ſcʒ ꝑ quglitates quas in ferũt yel a qͥby inferunt᷑· ⁊ ſolũ actio modo hʒ ↄtra nũ. Ad quint dicit᷑. ꝙ lʒ oĩs foꝛma ſit inuariabi lis fm̃ eſſentiã ſuã ⁊ in abſtracto.⁊ ſic nõ ſuſcipiunt magis ⁊ minus tñ aliqua eſt variabilis ßᷣm eſſe ĩ ÿ iecto deſignat᷑ in ↄcreto ·⁊ hoc modo act o ⁊ paſſio non ſuſcipiũt magis ⁊ minug ⁊ð fe Myt calefieri inferter cglefacere. Pꝛo pꝛũaũt paſſiõis eit pᷣmo inferner acte. Itẽ paſſio nõ eſt in agẽte ſʒ in patien te. De reliquis pᷣo que dicta ſũt modo juffi ciant. Due ſequunt᷑ dealijs quatuoꝛ pꝛedi camentis nõ ſut dictaa petro 8 ℳ ₰ ℳ v c F.— 7 —,. — — taiis a qua cauſat · nõ tñ relpectu actõnis· ien dũ pꝛimo ꝙ in cõi duplexeſt effretus. Vnqe quidaʒ eſt ꝑmanens qui nõ ſoũ habet eſe in fier ſed erã in offectus en auteꝛ ſupius dererminauit de actõne que ſo eſt efjectus illatieq; actõis · vt calefier efficit ⁊ in⸗ fetĩ a calefacere. In qua diffõe ponit᷑ effecꝰloco gene⸗ ris. Effectus em̃ ↄuenit generalr oibo entib treatis quereponunt᷑in pqicamẽto. Weinde pon᷑illatioac dinti efectus pmanentis q̃ nõ ſolũ habeteſſei fien ſieut ipſa paſſio Meime peni᷑ actõs ad dintiõ hr. actionis que licet lit effectus ⁊ illatio qualiꝰ facto eſſe. vt domus vel fcãnð. lius eſt effecrus ſuc cœſſiuus qui ſolũ habet eſſe in ieri.⁊ nunqᷓ; in facto eſſe vt equitatio nauigatio. Pffectus aũt ðꝛ generali ter tam de effecru ꝑmanentiqᷓ; ſucceſſiuo. Illatio au ẽ ſolũ dici effectus ſucceſfuꝰ q ſolũ habereſe in fie⸗ ri.⁊ in quadã ilatõne fm qð infert ab alio. Et ideo tus in hacdiffinitõneponii illatõni tanqᷓ; ſu prꝰcð ⁊ lir ſub ungit᷑ illatio minus cõe tanqᷓ; cõtrahẽs ipa ¶ Beiendi ſco· ꝙ paſſio plunibꝰ modis capi. vno modo ꝓ accidente ꝓpꝛto ali uðjubiecti. vt nſibile vꝛp pꝛa paſio beiec chᷣoocapit ↄceptu aie vel affecu apta agere diett.ſcd patiens nen dicitagere· erg in ei eaufa paiſonis. pic dr deterĩat de paſſione que? ſone ques eo non eſt actio capta foꝛmalt. Bi tñ̃ eiſer in patien ffertus gpꝛius actõis pᷣaʒ pꝛimo ſic difiniẽs. Paſ te panens ſꝑ diceret᷑ agere. ¶ Contra pꝛedicta argui pꝛimo ſic. Nullũ pꝛimũ pꝛincipiũ eſt effectus alicu? ſed decẽ pᷣdic mẽta ſunt decẽ pꝛima reꝝ plncipia. erʒ go paſſio cũ ſit pᷣdicamentũ eit vnũ pꝛimũ pꝛincipiũ ergo nð eſt effecius ¶ Pcdo ſin Effcctus ⁊ ilatoicẽ ſüt 5. addit᷑ vnũ uloꝝ in illa diffõne. ꝙ Ter⸗ eſt quoddã ſupius ad illarðnẽ rõne cucffe; tient onis ⁊ in tali genere cauſe nõ poſſit eſſe effectꝰalicuꝰ It ci ðꝛwꝙy voces ſunt note vel licha eai paſſionum ue ſunt in amma.i.ↄceptionũ vłaffectuũ aie Ter cio modo capiiꝓ motu apetitus ſenſitu.vt paſſio ire vel timoꝛis dmoꝛis vel gaudij· Duartoꝰſumt᷑ ꝓ doloꝛe vel pena que violent᷑ inferi abcui.vt paſſio xpᷣi Muinto rapiꝓ qualitate lenſibili que haber et im⸗ pꝑiectũ.⁊ eſt inferẽs vel illata ab aliqua naturali potẽ tia ⁊ ſic eſt vna ſpẽs qualitatis. Bexto accipit vt eſt imediamus cffecrus actionis.⁊ rſt ſuſceptio foꝛmc ab ngete in patiẽs.⁊ hocvltimo ſumit᷑ic paſſio.⁊ eſt vnñ pᷣdicamentũ ab alijs diſtinctũ· cienduʒ ter⸗ tio. ꝙ ipᷣius paſſionis hic aſſignant ðueꝓpꝛietatẽs. p ma cſt ꝙꝓpꝛñ eſt paſſoni inferri ab actõneEuõ q palſio eſt rcœptio foꝛm tis abagente in pati ens.⁊ tñ fuſceptio imediate infert᷑ ab actõne agentis ⁊hoc eiꝗ ꝛie ꝓpꝛia ip̃r paſſion. Bcða eſt ꝙ paſſio nõ eſt in agentaiubiectiue ſʒ in patiẽte. Lurꝰrario eſt. qa ſuſcepno foꝛme que cauſat ꝑ actionẽ reripit ſubiectie in patente qð ſubijcif paſſ oni. paſſio que noĩarta/ lem receptionẽ eſt in patꝛẽre. qꝛ accñs habet pᷣdicari ð noiatine de ſubꝛecto in quo eſt. Ideo paſſ io pᷣdica ð pariente in hoc qʒ cſt alqᷓ modo ſe habere ad ipſum sgens· ſed nõ denoiat ip̃m agens pati.qꝛ nõ cſt ico odꝗpoſitũ duplr capit᷑. nomateriattꝙ foꝛma que fiuit ab agente in patiens. Ilofoꝛmałrꝓ receptõne illrfoꝛme.vt cũ dicit᷑ ſoꝛtes calefit ibi eſt taloꝛ fiuens ab agente ſiue ab igne in ſoꝛtẽ. Et ibi eſt receptio calo ris in ſoꝛtem qus eſt foꝛmaliter paſſio accepta.⁊ vtro ꝙ; niodo paſſio eſt in patiente vt in ſuhiecto. Etſimi liter actio dupłr accipi. Vno modo tapi᷑ materiałr ꝓ illa foꝛma que fiuit ab agente in patiens · Alio mo do foꝛmaliterꝓ fiuxu illius foꝛme⁊ ſi capt actio ma teraliter ipla eſt in patiente vt in ſubiecto. Sed ſica⸗ piat᷑ ſoꝛmaliter eſt ſubiectiue in agente ⁊ nõ in patien te Ratio eſt. quia om̃e ilud in quo eſtactio foꝛmalt ⁊ vnñ põt eſſe effectus alterus tio ſc. Eoꝝ que ſunt idem realiter. vnũ nõ eſt cauſa alterus ·ſed actio ⁊ paſoſrnũ ⁊ idem ſũt tealitercuꝝ vtrunq; ſit foꝛma fiuens ab agente in paſſum que eadem realter ergo paſſio nõ cſt effectus illatioq; ac⸗ tionis. ¶ Muarto ſi. M̃egpꝛiũ conſequiteſſe com plerũ ſui ſubiecti.ſed infern e actione nõ ↄſequi eſ; ſecompletum actionis cum ſit pꝛoductio eius erge inferriex actione non eſt pꝛopꝛium paſſioni. Muinto ſic. In omni ilio quod patit᷑ eſt paſſio ſubiectiue ſed om̃e agens phiſicũ in agendo repati ergo in tali agente eſt pallio ſubiectiue⁊ nõ ſolũ ĩpa unteſhe pꝛimũ dicii ꝙ tʒ paſſio ſit pꝛimũ pꝛincd genere cauſe foꝛmalis dicibiliũ ſue cooꝛdinatj pꝛincipij pꝛioꝛis · ñ in genere cauſe eificientis bñ po teſt eſle eticctus actionis ⁊ ſubſtantie. Cũ cm̃ pᷣdius menta dicunt᷑ pꝛima pꝛincipia rerũ · ira ꝙ no habent gliquid ante ſe in genere cauſe feꝛmalis. ¶Ad ſcõm dici ꝙ hceteffectus ⁊ illario dicant idẽ fni eſſentiaum dẽnt tamẽ ſm ſuos modos eſſendi ſicut ſuꝑius ⁊ inð ferius.⁊ vnũ illoꝝ ↄtrabit aliud quare nullũ ſupflu ttAd terciũ d icii. ꝙ lʒ actio ⁊ paſſio marenaliter capte ꝓ foꝛma flucnti ab agenti in patiens ſint idgem realuer.tamen ſi ſumant᷑foꝛmaliter.ſcʒ actio ꝓ fluxu foꝛme ab agente.⁊ paſſio ꝓ receptione eius in patin⸗ te ſic realiter diting uunt᷑. qꝛ ſůt in diuerſis ſubiectis 3 quartũ dici⸗ fin ꝙ licet inferri ab actõne nõ ſequat᷑ fin rem reſſe com pletũ pafionis.tamẽ ſcqui᷑ᷣm ᷣm rõnem ⁊ modũ deo paſſio non eſt in ipſo vt agens eſt · ſed vt S — intelligendi eo modo quo eſt paſſio eius.qꝛ nõ ẽ paſ⸗ ſio realiter diſtincta a ſubiccto ſuo ſed ratõneAd qumtũ dicit᷑. ꝙ licet in agente phiſico in ea pre q paꝰ tit ſit paſſio vr in ſubiecto nõ tamẽ in ea ꝑte qua agit aiquid ſit patins.vnde taleagens in rõne ſue foꝛme agit.⁊ rõe jue mateije pati? ſictʒ dinerſa agit⁊ patit 5 Vahce ðer adiacentiatpis in re tpaliðtelinquit᷑.vt hoclieeſſe. cras toꝛe Iten dupiereſtquãdo ſczſim⸗ ¶plerĩ cempoſitũ. ſicut duplexeſt tpᷣus· Itẽ tres ſuntpꝛietates quando. Pꝛima eſt ꝙ quando nõ ſuſcipit magis neq; minꝰ. Be cunda eſt. ꝙ quando nihil eſt contrarium Tercia eſt ꝙ quando eit in ilo quodinci⸗ peinempote. oſiqᷓ; autoꝛ diterminauit de actõe ⁊ paſſiõe. hle r in bꝛeui deteriat de altt quatioꝛ pꝛedicamentis vltimis de qͥ Areſt.nullã aut puã fecit mentioneʒ Et pꝛimo de qñ qð ab autoꝛe ſer pꝛincpioꝝ ſit diffi⸗ m. Eñ eſtqð eradiacrnta tpis in retpal derelinq᷑ In qna ditõe datintelligi accñs ꝓbñe diffinui ꝑii ndgmnpsin mommg gnu polhoppttusum nurt ꝙ; ſit ndacis ve s amus4 Imnn nẽne nõ klumün coue ei5* huw keſmnſl n n rrtfblnunij udurrönninaſtit — pdicamẽto.⁊ ꝑp Tractatus lud relariuũ qð · Peinde gonit derlinquitexadiacẽ —— tia xis ad explucãdũ cauſʒgpinquã hrqñ q̃ ẽtpᷣus ñ em̃ eit eſſe in tꝑe. ſed eſſe in tꝑe relinquii imedi ate ꝑ adiacentiã tpis in re tpoli.⁊ ꝑ hoc differt qñ ab alys accidentibꝰ quoꝝ nullũ ĩmediate g tꝑe cauſa- Deinde ponit᷑ in re tꝑali ad explicandũ ꝓꝛiuʒ ſubie⸗ crũ ipſiꝰqñ · Et in hac diffinitõne ponit᷑ tps nõ ſoluʒ ꝓ menſura duratõnis reꝝ xpali. ſed gñalrꝓomn menſura duratõis eſſe rei vt lub ſe cõtinet etemitatẽ ⁊ euũ ⁊ tpᷣs gpꝛie dicti. ¶ Sciendũ.i.ꝙ qñ ⁊ tpᷣs int le cõueniũt in hoc.qðᷣvtrůq; eſt ens ſucceſſiuũ.⁊vnũ eſt ĩmedlate cauſa alterꝰtñ abinuicem realiter diſtn guunt᷑. qꝛ oie cauſa efficiens ertrinſeca realiter diſtin ui᷑a ſuo effectu. Tpᷣus aũt eſt cauſa efficiens extrin ſeca relpec tu qñ.qᷓ ab eo realr diſtingui. Añ dint in⸗ ter ſe in duoby. Pꝛimo qꝛ tp̃useſt in motu pꝛimi mo bilis. vt in ſubiecp. ñ vo eſt ſubiettiue in le tpali q̃ ꝑ tpᷣus menſurai· Scðo dint qꝛ tempus eſt accidẽs ablolutũ ⁊ menſurat ᷣm durationẽ eiſe rei. Sed qñ eſt accidens reſpectiuũ qð relinquit᷑ in re tpal ꝑ reſpe ctũ ad menſurã ſue duratiõis qus eſt tpᷣ.nõ tñ eſt re latiuñ ßm eſſe. ſed hm dici. qꝛ torũ eſſe ernð eſt ad ait ud cũ q dicat ad ↄuertentiã. ¶ Sciendũ ſcðo · ꝙ qũ accipit᷑ tnpłr. Vnocapit᷑ intertogatiue vt ſi dicgt᷑ ñ venit ſoꝛtes, Eliorelatiue vt dicendo · ſoꝛtes veĩt qñ fuit meridies.⁊ iſtis duob modis qñ eſt ſincathego reuma qð nõꝓpꝛie heat ens.ſed ſolũ moduʒ entis · õ iſtis duob modis nõ ponit᷑ in pᷣdicamẽto nec eſt pꝛe dicamentũ. Tercioꝰ capit᷑ indiffinite. qñ vt tiñ vãlet ſicut aliqñ vel eſſe in aliq tpe.⁊ iiloꝰdicit ens reale· et ſic capit᷑ hic ⁊ eſt vnũ pᷣdicamentð.cuiꝰgña ſũt eiſe fů iſſe ⁊ foꝛe ⁊ ſpẽs eius ſũt eſſe vel fuiſſe in hoꝛa vekin die vel nũc eſe. Indiuidua pᷣo ſũt eẽ in iſta hoꝛa vł in iſto nũc Et modus erꝰpᷣdicandi eſt pᷣdicari de pꝛi ma ſubſtantia in hoc qð eſt eſſe in tꝑe.¶ Scienduʒ terclo.ꝙ qñ diuiciꝝ qñ ſimpler ⁊ qñ cõpoſitũquqꝝ N do ſimplex eſt qð cauſat᷑ a tpe ſimplici vł ab inſta vt nũc. vel a tꝑe indiuiſibili ͥ ad nos.vt eſt eſſe nunc eſſe tũc. Sed quando compoſitum ẽ quod cauſa᷑ a ſecompoſito yt fuiſe in pterlto. ⁊ foꝛe in futuro et ʒ iſte tres ſpẽs.ſcʒ eſſe in pñti.fuiſſe in p̃terito ⁊ foꝛeĩ futuro nõ ꝓpꝛie cauſan ab extremitute erꝰ.eo ꝙ in et⸗ no mhil eſt pᷣteritũ vel futurũ.ſʒ ſibi oĩa ſũt ſi ⁊ nihil icquirit᷑ de nouo vł depdit᷑. cñ ipi eterno ꝑ reſpectũ ad tpᷣs ⁊ qᷓ ad exiſtentiã in tꝑe attribuit᷑ eſſe fuiſſe ⁊ foꝛe. vt dicẽdo deus eſt. deus fuit. deus erit.tñ attribuun eterno nõ ſũt accñtia realt diſticta ab eo q̃ reponunt᷑ĩ pᷣdicamẽto aliqᷓ. ſʒ eſt ſolũ ibi modus pdicãdi huip dicamẽti ſʒ ab eternitate bñ cauſat᷑ qñ reponibile in h ptʒ q̃ ſint ſpẽs ꝑ qᷓ̃s diuidi quãdo. Sendũ quarto·ꝙ ipᷣꝰqñ due ſũtpꝛietates pᷣma eſt ꝙ qſi nõ habet ↄtrarũ. uꝰrõ eſt. qꝛ ſi hãet õriuʒ marie ↄueniret pᷣterito ⁊ futuro.⁊ hoc nõ põ̃t dici. q? gñ p̃teritũ ⁊ qñ̃ futuꝝ ſił verificant᷑ de eodẽ. vt dicẽdo Sca zpꝛletas eſt ꝙ qñ nõ ſuſcipit mag ⁊ mi nus,curẽ eft qꝛ qů imediste cauſafa pe⁊ diciteſſe Wheh nõ ſuſcipit magis neq; minus neq; qñ · Lötra pᷣdicta arguit᷑pꝛimo ſic.·iuuentus? ſenectꝰ erit. ↄtraria vᷣo nunqᷓ; de eodẽ verĩ 6 * difinitio qñ cõuenit alijs a diffinito. ¶ Icto ſic ſic le babet albũ ⁊ qlbcdo.irů eſſe in tpe ⁊ iß̃us ſed eſſe albũ ⁊ aibedo reair idẽ ſũt.ꝗeſe in tꝑe jiue qñ ⁊ tps idẽ ſũt realt. qñ nõ eſt pꝛincipiũ a tpe diſtinctũ. ſed ↄrinet᷑ ſub qᷓ;titate. Tercio ſic nullũ eſt tp̃us ſim; plex cũ tpᷣs diuiſibileſit in ꝑtes.ꝗᷓ nuliũ qñ cʒuſat᷑ a „ e ſinplici. ⁊ ſic nulluʒ eſt qñ ſimplex. ¶ Vuarto ſic. qñ pᷣteritũ ⁊ qñ futurũ maxie diſtant ⁊ ideʒ uſce pribili viciſſ n aſi idẽ nõ põt eſſe ſil pᷣrertũ ⁊ futurũ. ergo qůñ habʒ cõ trariũ. ¶ Quinto ſic fuiſſe intpe dicit qñ ⁊ iñ ſuſri pit magis ⁊ minus quia aliquid dicit magis ⁊ mij nus fuiſſe in rempoꝛeergo quando ſuſcipit mags ⁊ minus.¶ Zd pꝛimũ ðꝛ ꝙ li capiat fenectus vtdiẽ naturalẽ impotentiã que cauſat ꝑ longã tranſ mutat tionẽ que fit ſubtpe⁊ motu.⁊ eti iuuẽtus vt dicit naturalẽ potentiã hoc mõ ſũt qualitates de ſcða ſpe⸗ ce aualitaris.⁊ nõ relinquunt᷑ imediate⁊ ꝑ fe ex ad iacentia tpis ſed ꝑ alterationẽ que ſub tꝑe cauſapſed ſicapiant vt dicũt diu fuiſſe in tpe· vel parũ fůiſſe. ſic aliq̃ modo impoꝛtãt qñ.ſed hocnð eſt pꝛincipaiefq tũ pſoꝝ.„ Id ſcðᷣm dicii ꝙ licet albedo ⁊ cſſealbuʒ 2 tps ⁊ ecin tꝑe habent aliquã ſilitudinẽ in denoĩa⸗ tione. qʒ ſicut albũ dict᷑ab albedine· ia qñ atꝑe.iñ hoceſt difſile qꝛ nõ dat ſoꝛmalr⁊ intrinſece cẽ intpe ſicut albedo intrinſece ⁊ foꝛmaliter dat eſſealbum. Zcd terciũ dicit· ꝙ k ip̃s qð impoꝛtat eſſe ⁊ eſſenti aʒ tpis ſit ſp diuiſibile.tñ ſi capiat generalrꝓ illo qð dat eſſentiã tꝑis·ſic aliqʒ ipᷣus dicit diuilibile ſicut nũc. Ad quart dicit· ꝙ licet in eodem nõ ſint ſimt actu preritũ ⁊ futuꝝ pñr ſil dici de eodemvtpꝛius di ctũ eſt·⁊ fm actũ ſe expellũt. hoceſtꝓpterſucceſſionem eoꝝ ⁊ nõpter ↄtrarietatẽ vel repugnantiam. ¶ Ad quintũ dicit.ꝙ licer aliqͥs dicat magis ⁊ minus fui⸗ ſe in tpe mextenſionẽ.nõ mñ ᷣm intenſionẽ. Ideo p o Bieſt circtſeriptio coꝛpis locatia loei circũſcriptione ꝓcedens vt in cckia eẽ.in foꝛo eſſe. Et diuidit᷑ vbi qꝛ quodieſt vbi ſimplex.⁊ eſt ilud quod aſimplici loco ꝓcedii.vẽſtlocus punctoꝝ Et quoddameſt vbi cõpoſiũ. Et eſt illud quod a loco compoſito pꝛocedit. Pꝛopꝛieta tes vbi ſũtdue. Pꝛima eſtꝙ vbi mhileſt cõ trariũ. Scða eſt ꝙ vbi nõ ſucipit mag ne q; minus. hoceſtꝙ vbinõ ſuſcipit intenſi⸗ onem neq; remiſſionem. Poſtqᷓ; autoꝛ deteiiauit de qñ qð ↄuenit tñ bſtã⸗ tijs coꝛpꝑeis qᷓ; incoꝛpꝑeis. hᷣ ↄñr deterĩat de vbi qð ꝓ⸗ pꝛie ſolũ ↄuenit bſtãtijs coꝛꝑeis qð a Gilberto poꝛ⸗ rit ſie diffinit᷑· Sbiẽ cicũſcriptio coꝛꝑis a locicircum ſcriptõe ꝓueniẽs. In qua diffõe ponit᷑ circũſeriptio lo co gñis.qꝛ ipã ſe hz ꝑ modũ gñis ſpctũ vbi. Seinde ponit᷑ coꝛpis ad expiicãdũ ꝓpnũ ſbetũ ip̃vbiðᷣẽ ſß iectie in coꝛpe locoto.⁊ ꝑ hoc dẽt a circũſcriptõegẽtiua ioci. Vltio ponit a loci dncũſtriptõe ꝓcedes ad oñdẽ otra pdicta imo lcuentus?᷑ je dũpꝛiã cauſq ⁊ꝓpinquã ipᷣꝰvbi q̃ ẽloccrñſcribẽs exadiacẽtia ſpis in re tꝑali derelinquit?⁊ tñ ſenecus nð eſt q.ſʒ qlitas de ſtða ſpecie qualitatis ergõ iſta locatũ. et ꝑ;̊ dẽt vbi ab oiby alis pᷣdicamẽi accñttũ q nullũ cauſat imediatea im inlũt. ⁊ ab eodẽ mutuo ſe eypellũt.qx 47 3 viden in oih naynueSeenat pꝛino ꝙ ripler it circũ ſcriptio.q̃dã ẽ cinũſcriptio attiua loc que eſt uctio ip̃ꝰcircũſcribẽtꝭ locatũ que reponit᷑ in pᷣdicamẽ to actiõis. Scðᷣaẽ circũſcnptio ſiue circũdãtin paſſi⸗ na que ẽ paſio coꝛꝑis cucũdati qᷓ reponiĩ pᷣdicamẽ to paſſiõis ⁊ qͥibet iſtaꝝ duaꝝ ẽ enð ſucceſſiuũ ⁊ i ꝑ manẽs. Tercia ẽ eircũſcriptio neurralis q̃ eſt eſſecircũ datũ vłcircũſcptũ jpᷣrꝰlocati ſiueeẽ tircũdatũ a loco · ⁊ her tircũſcriprioẽ ens pmanẽs in locato.⁊ cauſat᷑ a ticcũſcriptõeactiua ⁊ paſſuia. ⁊ de rali cicũſcriptõeẽ n les ⁊ etiã acctia q̃ꝓꝙꝛie nð circũſcnbunt᷑ in loœv · ſcribunt᷑ habẽrgpꝛe vbi. ¶ Bciendũ ſcho· locus er vbi magnã hñt cõuenientiã.qꝛ lodeſt cãyinqua ipi iſta diffõe ad poſicũ vbi· Et ꝑhocptz ꝙ ſbe nc us vbi rõne cuiꝰponit᷑ in ediffõne. tñ ab inuick reali diſtnguunt᷑ eo ꝙ locus eſt cã efficiẽs extrinſera ipſiꝰ vbi.⁊ talis ců realr diſtinguit᷑a ſuo effectu.vñ dĩntp mo locus ⁊ vbi ex ꝑte ſui lubierti qꝛ locꝰſbctiue ẽ ĩ lo cante. vbi yo in coꝛpelocato. vt cñ lapis ẽ in aquaĩ ſu ꝑficie aque circũdãtis lapidẽ q̃ ſuꝑficies ẽ locus eq̃ aqua circũdanteꝝ eſſe circũdatũ vel ſe locatũ qð eſt vbi lapidis eſt ſiectiue ĩ lapide. qa de ip̃o affinatiue pᷣdicat᷑· Dint ſche.qꝛ locꝰeſt men/ ſura extrinſeca locati.vbi vᷣo eſt acñs reſpectiuũ loca⸗ ti qʒ dicit reſpecũ ad talẽ menſurã. qꝛ vbiꝓpꝛiũ non eſt aliud qᷓ; eẽ in loco vei cõmenſurari a loco.⁊ ꝑ hot pꝛʒ tercſa dinria gꝙ locus eſtens abſolurũ. vbi vᷣo re pectiuũ. ¶ Sciendũ tercio. ꝙ ybi diuidi ꝑ vbi ſim⸗ plex⁊ vbi cõpoſitũ. hi cõpolit eſt eſſe locatũ vłec jnenſurarũ a loco cõpoſito · vM cõpoſituʒ ſo ũ cauſat s loco cõpoſitoſʒ vbl ſimplex eſt qð cauſat᷑ a loo ſim plici⁊ eſtloius ſimvler aliq indiuiſibileiᷣrlon. vt pũctus.⁊ ðꝛ taleivbi ſunplex 2 ſikitud nẽ ad vbi com̃ oſiti qꝛ ſic totũ locatũ circũſcribit᷑ adequate a loco ⁊ abet ꝓpoꝛtionẽ ad ip̃m · ſic etiã qðᷣlibet indiuiſibile locat ʒ ppoꝛtionẽ ad aliqͥd indiuiſibile lox. ſiẽ centꝝ locati ad entꝝ loci. Licettñ vnũ nõ circũdar/gp:ie ab alio nec reał diſtingui ab ip̃o. Rne cuꝰdicit p. ꝙ idẽ ſũt loci pũcpꝰꝛ locati.ided vbi ſimplex nõ eſt ibiꝓ pꝛie ß ꝑ ſilitudinẽ ad vbi cðpolui t qꝛ vbi cõpoſi tů cauſat᷑a loco qͥ diuidirꝑ locũ ſurſũ ⁊ decꝛſũ ante ⁊ retro dextroꝛſũ ⁊ ſiniſtroꝛlũ ideo vbichpoſitñ diuidit᷑ ꝑ vbi ſurſũ. qð eſt eſſe ſurſũ ·⁊ vbi deoꝛſũ ⁊ ſit ð alijs ⁊ hocptz que ſũt genern ſbalterna ip̃ꝰvbi. 5 Sei⸗ endũ quarto. ꝙ vbijſũt due ꝓpꝛierates. Prima ꝙybi nõ hʒ ʒriũ. cuiꝰrõ eſt. Quia vbi imediate cauſat᷑a lo re qꝛ ẽ eſſe cicũſcriptũ a loco.ſ locꝰcũ ſit qᷓ;titas nõ hʒ Fr.ᷓ eadẽ rõne neq; vbi· vñ ſi vbi ſurſũ ⁊ vbi dcoꝛ⸗ ũᷣeẽnt ria ſequirqꝙ cũ idẽ diceret᷑ ſurſũ ⁊ deoꝛſũ fpe ctu biuerſoꝝ ꝙ duo ↄtrara verificarent᷑de eodẽ. Be cũda ẽ ꝙ vbi nõ ſuſcipit magis ⁊ minꝰ. Rõ eſt. quia vbi eſl eẽ in loco.ʒjeſſe in loco nõ intendit᷑ nec remit⸗ tit᷑. Iʒ poſſit augmẽtari ꝑ maiorẽ extenſionẽ loci ⁊ loca i.ꝗᷓ vbi nõſuſcipit maiꝰꝛc̃ Cõtra pᷣdieta arguir̃ᷓ mo ſi · Circũſcriptio eſt actio.ci circũſcribere ſi age⸗ re· ſʒ vbi nð eſt actio.ᷓ vbi nõ eſt circũſcriptio. ¶ Se⸗ rũdo ſie. vbi eſt ſincachegoreuma ⁊ ſolũ heut moduʒ rntis · ergo h male diffinit᷑ tanqᷓ; vnũ pᷣdicamẽtuʒ qð debet eſſe ens reale · ¶ Tercio ſic · Aĩia ſeꝑata a corꝑe aſt in ybi.quia eit in aliqᷓ loco ⁊ tů in ea nõcſt circum Tercius . — ſcriptio corꝑis.qͥa nõ eſt corpis qꝛ nð eſtorpꝰʒᷓ vbl nð eſt circũſcriptio corꝑis;¶ Muarto ſio om̃e vbi eſt cicũſcriptio corꝑis.ſʒ vbl ſimplex nõ eſt cirũſcriptis corpis.ꝗᷓ nõ ↄninet̃ub gñe vbi.⁊ ſic vbi malediuidi kur ꝑ vbl ſimplexꝝ ⁊ vbi cõpoſitũ· ¶ Muinto ſic omis molus fit de ↄtrario in Sriũ.ſʒ ð vno vbi ad aliud fit 6 motus.h vbi pabetznã Adpnmũdiatꝙ zar cũſcriptiò actuua ſit qdã actio·nõ tñ circũſcriptio ꝑma nẽs ⁊ neutrals · de qua ſAũ h intendit᷑. ¶Ad bm di ꝙ vbi acceptũ interrogatiue ⁊ relatiue eſt ſincathego reuma.nõ tamẽ qñ ſumit᷑ in diffinite vt tĩ valet ſẽ alicubi.⁊ hocmõ ſolũ bic capit. Ad terciũ dici.œx licet aĩa ſcꝑata a coꝛpꝑe ſit in loco diffinitiue ⁊ ꝑ ſiliu dinẽ nð tů eit in loco cicũſcriptiue ⁊ꝓpꝛie.iõ ſolũ ha⸗ bet vbi m ſilitudinẽ eo modo q̊ ponit᷑ in illo loco eẽ· Id quartũ ðꝛ. ꝙ ſi vbi ꝓpꝛie captũ eſt circũlſcriptio cœꝛgis ⁊ poni in diffõe ſua tʒ nõ opoꝛtet vbi ſikitudi narie acceptũ.modo vbi ſimplex eſt vbi ᷣm quãdam ſititudinẽ ad vbi cõpoſſtũ. ¶ Ad quintũ ðꝛ · ꝙ licet duo vbi ↄliderata vt ijaxie diſtãt ↄtrariant᷑?⁊ vr fiat motus de vno ad aliud.tñ ſi ↄſiderent᷑ vt ſolũ dicit eſſe cucũſcriptũ locati.⁊ pᷣdicant denoĩatiue de pᷣmg ſba. ᷓ mõnõ hñt repugnantiã Zrietatis · nec ſub tali xiderat᷑. idęo dicit nõ habere contgriũ „ ſe o D ſitio eſt quidã ptiũ ſitus ⁊ gene/ ⁊licdealijs. Jtẽ tres ſũtꝓꝛietates Poſitõnis. pꝛima eſt ꝙ poſitio nò habetcõ trariũ. Pcða eſt politio nõ ſuſcipit magis neq; min Tercia eſt ꝙꝓpꝛium eit poſuòni ſubſtantie pꝛoximeaſſiſtere— ———„„„—„„„ ¶ oſtqᷓ au · dererĩauit de pᷣdicamẽ̃to vhi qð ðt ſim p ic᷑ eẽ in loco.hᷣ ↄñr deteriat de pᷣdicamẽto ſitus qð diẽ modũ ellendi ꝑtiũ in toto ⁊ in loco.qð ab auto! re ſub noĩe poſitõis ſic diffinit᷑. Politio ẽ qͥdã ꝑtiũ ſi⸗ tus ⁊ gñ̃atõis oꝛdinatio.ſiẽ ſedere ſtare · Sedere eñ̃ dicit quandã ſituatõeʒ ꝑtiũ hoĩs in toto ⁊ in loco et oꝛdinatõcʒcõ poſitõis illaꝝ ꝑtiũ. In q̃ diffõe ſitꝰhʒ ꝑ ſe modũ gñis.⁊ ponit᷑ ꝑeni ad oñdẽdũ ſpᷣctũ imedig tũ n ⁊ gñatõis oꝛdinatio · qꝛcõ poſitio dicitꝓpꝛie oꝛdinatðeʒ q̃ ipᷣis ↄuenit ꝑcõnoſi⸗ tionẽ quã habẽt in toto · Etã illã cõpoſitõeʒ hñt i ge neratòe totiꝰſi torũ gñet᷑⁊ ſi ſir ingabile habẽt talẽ oꝛdinẽ ̃ foꝛmã totiꝰqᷓ ipᷣas ↄtinet ⁊ cui ſpoꝛdinat᷑ ⁊ nõ dʒ capi ⁊ copulatie ſʒ erpoſitiue vttñ valet ſi id eſt ⁊̃. ¶ Bciendũ pꝛimo.ꝙ kʒ ſitus ⁊ poſitio neilre eſſentiair ↄueniãtdẽnt tñ Si qꝛ ſitꝰrepit᷑tã in naturaib qᷓ; in mathemati po ſicapiat pꝛie ſolðj reꝑit᷑ in naturakib. in qͥi ẽ naturalis oꝛdi⸗ natio ptiũ er cõpõ̃e rei. Pi tñ vtrũq; ſq ſiꝰ⁊ poſitio capiant᷑gnali.ſi hnuertunt᷑. ß rñ adhut dĩnt q ſi? ꝑ pꝛdieit oꝛdinẽ ꝑtiũ ad locũ qᷓ; ad ſuũ totũ.⁊ poſii tio ecõuerſoꝓpꝛꝰdiẽ oꝛdinẽ ꝑtiũ int᷑ ſe ſcðᷣo ad totum tencio ad lorũ. Iſte ei njpler oꝛdo ꝑriũ ꝑ poſitioncʒ impoꝛtat ⁊ ea q̃ in; pᷣcicamẽto ponunt᷑.iðᷣo poſitõ pꝛimã ſhaʒ denoiat in hᷓ qð ẽ ſuas ꝑtes hie adinuic ⁊ad totũ ⁊ ad lecũquare pꝛius dictũ ẽ̃ ꝙ ſiꝰnõ dit ſimplitẽ cõpatõem ſbe ad aliqjetrinleũ. ¶ Suen rõne fit morus de yno ad aliud. ⁊ qꝛ vhi ſic ã logic 7 itõſis oꝛdinatio. vt ſeſſio⁊ ſiauo. — N X N N — . 2—,—— —— *.— 174— 117— 2½ — 5 S — £ 5355 S 8 3 4 er jurt depdunin vi6 Bpirdamndejumn W ptü nwoꝛhbain cdw ſe difml hoitiiſ 8 vñ ſco· ꝙ cñ poſitio ſit gengeneraliſimũ nõ habĩs ſup ſe genꝰvniuocũ ↄuenient᷑ ponitvnũ pᷣdicamenti ⁊ q h vnñ ſpialẽ modũ pᷣdicũdi de piia ba.ſcʒ in h ſoramen diſtinctũ ab alijs. cuiꝰſpẽs ſũt polirioi⸗ nata ⁊ poſitio acqͥſita ex ↄſueto mõ nature.⁊ equalr poni vł ineq̃łr ſurſũ vl deoꝛſũ añ ⁊ retro ud dertꝝ vel ad ſiniſtꝝ. Iſte em̃ ſũt cões dintie vl ſpẽs ſpaltne po litõis·⁊ eipẽs ſpẽaliime ſũt.ſedere ſtare iacere ⁊ ſic de alijs. Indiuidua po ſũt.vt ſtatio ſoꝛtisvł platõis q̃ſitim hurꝰpdicsmẽti ſp noieꝓpꝛio nõ habemꝰ. ſʒ ᷣmicũloqmur q̃rido qit p pontvſituat I Sei⸗ endũ tercio· ꝙ politõis tres ſũt cõitates. Pꝛimaẽ ꝙñ hʒ õriũ· Cur rõ ẽ. qꝛ ſi hiet Iriũ ſequerei ꝙ vni rẽnt plura Iria. qð ẽ incõueniẽs. ꝓña tʒ· qꝛ ſi ſedereʒ ſtare ſintᷓria. eadẽ rõne iacere erit Znũ huſc qð ẽ ſedere et eriõ ſtare. qꝛ ſiẽ pꝛima nõ pñt ſileẽ in eodẽ. lic iacereñ ht ſileẽ cũ ipis·⁊ ſi vnierũt plaria· Itẽ rna ſrfoꝛ me actiue ⁊ paſſiue. poſitões nð ſũt attieꝛ paſſiue iᷣis nõ Zueit hie riũ. Scða cõitas ẽ. Bitus ñ ſu⸗ ſcipit maßis ⁊ minꝰqꝛ nihilðꝛ mag ⁊ minꝰſeciere i tenſiue lʒ bñ qj ad duratõʒ ⁊ extẽſiue necaliqͥd ſilr pᷣꝛ mag ⁊ min ſtare. ꝛcijs ᷓ poſitio nõ ſuſcipit mag⁊ minꝰ ¶ Beiendũ quarto. ꝙ fercia ꝓpꝛietas poſitiõis qᷓẽ ſibi ppꝛia quarto?ẽ ꝙꝓpꝛie ꝓpꝛiu ẽ poſitõni ꝙpiie ſe aſſiſtat.⁊ ðꝛ illð accñs aſſiſtere ſbe qð noĩe ſuo ñ dicit eẽ in ſheto.; pꝛinapaliꝰdicit cõpatõeʒ vł̃peiñ ſhe ad aliqð errrinſecũ.vt fůt ad alid. qñ. ſit?vbi ha bitq̃magdicit reipewmad ailidaſiſtẽs ſuo ſß iecto qᷓ; inherẽtia eoꝝ in ſuo ſbeto.⁊ qʒ int᷑ iſta poſitõ nõ ſolũ ðt reſpetũ ſbe adilqð extrinſecũ ſcʒ ad locũ. ſzerl reipectů ꝑnũ int e ad juũ torũ. ͥ fipecrprimi oꝛẽq; reipecrꝰad extrinſecũ ſolũiõ int oĩa queßaſſi ſtũt. poſitio ðꝛꝓximꝰaſſiſtere. Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pᷣmo ſic. Poſitio ⁊ ſitꝰreałt idẽ ſũt⁊ ↄueitunt᷑ ßʒideʒ nõ pᷣt diffiniri ꝑ ſeipᷣm·ᷓ male diffůi poſitio ꝑ ſituʒ Scðo ſic. politio ⁊ ſitꝰhʒ denoiare totů ⁊ ñ ꝑtesvt tõt hõ ðt ſedere vł ſtare ⁊ nõ ꝑtes ei.qᷓ põ nõ ↄuenit ꝑtiby ſʒ toti.qᷓ male ðꝛ ꝙ põ ẽ ſitꝰꝑtiũ. ¶ Tercio ſicĩ celo eſt poſitio vł ſitus ⁊ tñ ibi nð eſt gñatõis oꝛdina tio cũ celũ iit ingñabile. qᷓ male ðꝛ ꝙ politio ẽ gñatõis oꝛdinatio. Muarto ſic. Stare ⁊ iacere maxie diſtãt ⁊ ſe expellũt ab eodẽ ſbierto in qᷓ ſüt ſucceſſiue ⁊ ſic de vpo in aliud fit motusᷓ ↄtrariant᷑⁊ ſic põ hʒ ʒriuʒ MQuinto ſic Ad aliqd oꝛit in ha er pte totiꝰ· poſi⸗ tio vo oꝛiter ꝑte ꝑtiũ ꝗ poſitio nõ ꝓrim aſſiſtit ſbe qᷓ; relatio. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ ſi ſitus ⁊ poſitio capiãt᷑ ßñałr ſicuertunt᷑.⁊ quecũq; hñt ſitũ etiũ dicunt᷑ hẽe in aliud.¶ Ad quintũ hꝛ. ꝙlʒ relatio fetenet expte totiꝰ.⁊ poſitio er pte ꝑtiũ. qꝛ tñ politio impoꝛtat reipe crũ ad aliqð inr inſecũ. nõaũt relatio. Ideopolitio dic ꝙimiuskſſiſſittere q; relano. S — ſ 64 buus eſt coꝛpoꝝz eoꝝ que cir⸗ . ka coꝛpus fůt adiacẽtia. yt tunica⸗ ſũeſebꝛacafũ eſſe⁊ tres ſüt ſpecies eiꝰ. Pꝛima ꝙ habitus ſuſcipirmgg ⁊ mi⸗ nus · vt eques ẽarmatioꝛ pedite. Sca ꝙ habitꝰnõ bzʒↄtrariũ. Tercia ꝙ habitꝰſꝑẽ oſic; auro derenauit depdicamentoſirqð cht ter⁊ vłr ↄuenit ſubſtãths coꝛpeis. h ↄñr deteriandũ et de drimo⁊yltimo pdicamẽto ſcʒ habiriqð ſoluʒ Huenit hoĩ? his qᷓ inſtfatr ſubſeruiũt hoĩ.⁊ ab autò reſir diffinit᷑. Habitus ẽ cœꝛpm ⁊ eoꝝ qᷓ circa coꝛpus ſũtadiacẽtia · In qua diffõe adiacentia ponit᷑ loco he neris.⁊ lʒ fᷣm vocẽ ⁊ cauſa oꝛnatus ponat᷑ in vltio io co diffinitõis.tñ m intellectũ ponit᷑ in pꝛimo loco et ponit᷑ coꝛpm ad explicundũ ſubiectũ habirꝰ ⁊ cauſaʒ finalẽ eꝰ. Peinde ponit᷑⁊ eoꝝ que circa toꝛpꝰſũt ad⸗ lacẽtia ad explicandũ czuſã efficiẽtẽ ⁊ q̃dãmodo ma terialẽ ip̃ꝰhabitus ·⁊ ꝑh explicant᷑ea que adiacẽt et applicant᷑ coꝛpi hm figurã en.⁊ ꝑ; differt habitꝰab oĩbus alijs pᷣdicamẽtis.¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ habitꝰ yt hit diffinit nõ eſt res habẽs nec habita. ſʒẽ accñs quoddã reſpectiuũ medians int᷑ remchñtẽ ⁊ habitãʒ ſ eſſe capuciatũ. nõ eſt ens habẽs caputiũ.ner ipfuʒ caputiũ habitũ.ſʒ dicit eſſe acgñtale hoĩ adueniẽs eł adiacentia caputh ad caput · Et nõ capit᷑ habitꝰvt eſt qualitas difficult mobiiis nec vt opponit᷑ pꝛiuati oni.ſj ꝓ tali accñte reſpectiuo qð ẽ medũ rei habẽtis ⁊ rei habite. ⁊ lʒ ſit ens reſpectiuũ.nõ mñ eſt relatiuuʒ kᷣm eſſe. qꝛ hm totũ eſſe nõ refert᷑ ad aliud cũ qᷓ dicat᷑ ad ʒuertentiã ſub hahitudine eiuſdẽ caſus.ſʒ ẽ rela⸗ tiui ſolũ fᷣm̃ dici.¶ Bciendũ ſcðo.ꝙ habitus hᷣ mo do acceptus eſt vnũ pᷣdicamentũ ab alijs diſtinctuʒ⸗ Cuiꝰrõ eſt. qꝛ eſt vnũ genꝰgñaliſſimũ ⁊ hʒ vnũ ſpẽa⸗ ẽ modũ pᷣdicãdi de pꝛima ſha. Pꝛedicat᷑ em̃ de ipſa in ᷣqð eſt eſſe ſit vłſic habituatũ · Eñ queſitiuũ enꝰ ſubꝓpꝛio eiꝰnoĩe nõ hẽmꝰ.ſʒ jpᷣm circũloqmur dicen⸗ do qualr eſt hᷣ habituatũ. Et eiꝰſpẽs ſũt habitus to; tius ⁊ habitus ꝑtꝭ · Exẽplũ pꝛimi vt tunicatũ eſſe an matũ eſſe de ſcðo capuciatũ eẽ.calciatũ eſſe · Et iterũi armatij eſſe ↄtinet ſub ſe płes ſp?s ſpẽaiiſſimas.loꝛij catũ eſſe lanceatũ eſſe · galeatũ eſſe.⁊cjs.⁊ indiuidua 8„— „ *„ poſitionẽ ⁊ ecõtra. Sʒ ſicapiat᷑põ ſpẽalrꝓ oꝛdine p ſůt armatio ſoꝛtis. ¶ Sciendũ tercio. ꝙ ip̃habitus— nũ qᷓ ꝓuenit ex cõpõe totꝰvt pinepel pitin⸗ nes ſůrpꝛietates. Prna eſt g habuis juſcpirma; H⸗ ₰ ſe hʒ vt ſuꝑius ad põem. Ad ſcm ð̃ꝛ. ꝙ lʒ ſitus ↄue gis ⁊ minꝰ.⁊ rõ eſt. qꝛ ſuſcipe magis ⁊ minus eſtali niat ton principalr tanqᷓ; illi qðpenotar ꝑip̃m cñilið quid idem ſpecie manens magia ⁊ minus accidere pueit ex gre ptiũ eo ꝙ dicit oꝛdinẽ ꝑriũ int ſe ad totũñ ad eſſe ꝑfecij illꝰſpẽi.ira ꝙ ꝑiaccuſſũ ad talẽ terminuʒ ʒ ad locũ. Vñ ꝑtes ſe hñt vt ſbctũ.q̊ poſitio ↄueit to recipit magis.⁊ ꝑ receſſuʒ ab eo ſuſcpit minꝰ ſʒ hcõ⸗ ti. Id terciũ ðꝛ. ꝙ ſi iai ganeprieutepane uenit alichi habitui.ſiẽ aliqͥs ðꝛ magꝰ anmaꝰvl mi⸗ ſio de nõ eiſe ad eſſe ſhiecto ꝓ ſuppoſito ſicin celo nõ̃ nnus.igit armatũ eſſe fuſcipit magis ⁊ minꝰ. Scða ſiro ʒ ſi capiat gñaltꝓquacuq; ꝓductõnejn eſſe. rietas eſt ꝙ habitui nihil eſt Zriũ · cuꝰrõ eſt. Quia lein ceis etgation ſiccaßtin hacdifoe Adr nuil acs reipectiu pʒ3ul inqᷓ;ti wipectuũẽßʒ tũ vꝛ·ꝙ lʒ iacere ⁊ ſtare ꝑ accñs ſe ejpellãt ab codẽ ꝑꝝ hitꝰẽ ens reſpectim.ꝗᷓ nõ hʒ Zriũvt reſpectim eſt. qæñ F ꝙꝑmotũ localẽ vnũ acquitit᷑? alluq abijci᷑ · nõ ñ ¶ Znat᷑ili ad qð refertʒ tñ rõ ſui fundamenti mõ jñ⸗ ſeexpellũt ꝑſea tali ſubiecto.nec ꝑ ſe fit mor ð vno damenta habitis nõ Zriant᷑. qꝛ coꝛꝑa inter Zri 5 ant nee ſllaque cheg coꝛpus ſunt· vrtunica vłcapu⸗ pũ.qᷓ habitus nõ bi ʒ̃riũ. N Briendũ quatto · ꝙ 1p̃ pabirꝰvltia ꝓpꝛietas ẽ.· qꝛ ſyꝛiũ ẽ hitui in plib⸗ exiſtere —— aitꝰrõ eſt. qꝛ ẽ coꝛpoꝝ ⁊ eoꝝ q̃ cirra coꝛpꝰ adiacentia ßʒ in tali adiacktia ila q̃ hñt applicant? figuran m kigurã hñtj. Rõe cuꝰdicant hie ⁊adiacere hñti⁊ ecõ tra ip̃; hñs qͥdãmõ aplica᷑⁊ aliqᷓ mõ adiacet rei ha benti.ideo dic hẽe.⁊ ideo in vrro ſtoꝝ eſt aliquo modo adiacentia ⁊ applicatio ad aiteꝝ. Ideo habit? in phib exiſtittñ nõ ʒpꝛre in re hita vt in pꝛincipali ſubiecto. ſe ⁊ habẽte qð denoiat vt dicẽdo ſoꝛ.eſtto; gatus Ex iſtis ſatis putẽt diffinitio ſpeces? modꝰ pdicandi⁊ ꝓprietates itus habitus · Contr pre dicta arguit᷑pꝛimo ſic. Miſus eſt habitus·⁊ rame no ett adiacen tia coꝛpis. ergo ⁊c· Becundo ſic. Tuni ca eſt habitus. ſimilr caputiũ· tamẽ non eſt adiacẽ⸗ ria coꝛporum. ſed eſt illud quod eſt ſupꝛa coꝛpus er go contra diffinitionẽ habitus. ¶ Tercio ſic Vbiẽ adiacentia coꝛpis vłloci circũdantꝭ coꝛpus· ⁊ tñ non eſt habitus · erßo hec diffinitio ↄuenit aiijs a diffin to./ Muarto ſi. Buſcipere magis ⁊ minus pᷣſup⸗ Tercius ſurditas. Alia ſũt ↄtrarie opoſita vt albu ⁊nigꝝ · Alia ſunt cõntradictoꝛie opoſita. vx ſedere non ſedere p E 82 ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit de pᷣntis/ ↄñr deteriat de poſtpntis Et rõ oꝛdis eft.ꝙ pᷣdicamentũ dicit co⸗ oꝛdinatõʒ dirchiliũ que ſub eodẽ gñe tm̃ ſůt· Poſtpdi camẽtũ ʒo diat cooꝛdinatõeʒ dicibiliũ qͥ ſůt in diuet ſis glb. ⁊c ſic difintpoſtᷣdicamẽrũ. Eſt co⸗ dinatio piuriũ dicibuiũ ad diuerſua pᷣdicamẽta redu — cbiſiũ valẽs ad plenã noticiã p̃ntoꝝ habendaʒ a po⸗ ſterioꝛu⁊ qꝛ uno opotttot biliũ ſb vno genere.qᷓ; cooꝛdinatõeʒ eoꝝ q̃ ſnb diuer⸗ ſis generby reponunꝭ. ideo ↄuement᷑ pꝰpnta deteriat de poſtpᷣdicamẽtis ¶ Bciendũ pꝛio. ꝙ hic ponũqn q; pp̃dicamẽta ſcʒ oppoſirio. pꝛlil.· motus ⁊ hie qx ſic dã ſufficẽtia. qꝛ om̃e poſtpdicamẽti valet ad com⸗ pletã cognitõnem pᷣntoꝝ vel ergo valet ad cognoſten dũ ea q̃ ſũt in pᷣnto qᷓ;ũ ad ſuũ fieri⁊ ſic eſtmotꝰ· vel qᷓtũ ad ſuũ eſſe ·⁊ hoc tripłt· qꝛ vel valet ad cognoſcẽ dũ repugnantiã vel oꝛdinẽ. vel cõuenientiã.ſi pꝛinũ 5 16 ere coꝛdinatiõeʒ dici⸗ ſic eit oppoſitio ꝑ quã cognoſcimꝰ diuerſitutẽ geneꝝ⁊ ponit ↄtrarientẽ. vł habere ↄtrariũ. ſed hablitus no oſitio ꝑ noſcimꝰ diuerſitatẽ— haber ↄtrariũ.ergo non ſuſcipit magis ⁊ minus. ee ponunt᷑ſ ub ßenere Diſtinctio eim̃ ſiue diuer V Suinto ie flullũ accidens eſt in diuerſis ſub⸗ ſitas in aliqug oppõne ſꝑ fundat. Sivaler ad cogna ſectis · quia accidens numeratur et multipluaturfm ſcendũ oꝛdinẽ ſic eſt pꝛiꝰ· Bi cõuenientiã hoc eſt dui numerum ſuoꝝ ſubiectoꝝ ergo nulli habitui conue pliciter. vel valet ad cognoſcendũ cõuenientiã inferij nit in pluribus exiſiere cum habitus ſitacidens · oin ſuo ſupioꝛi.⁊ ſic eſt ſik. vel accidentiũ in ſuba.⁊ Ad pꝛimum dicit. ꝙ ſi capiatur habitus pꝛo foꝛ lic eſt hẽe ·Etqꝛ opoſitiovalet ad cognoſcendũ diuer mia poſitiua que opponiturpꝛiuatis ni que eſt caren⸗ ſitatẽ que pꝛimo in tgenera generaliſſima iuenit. alia na foꝛme ſic viſus eſt habitus. ſed non eſt habitus aut poſtpᷣdicamẽta valent ad cognoſcendũ ea queſ⸗ rapiendo habitum pꝛo accidente ſeſpectiuo medioin duer ſis genenib ponunt᷑. Ideo int poſtpᷣdicamenta m itan. vthic pꝛius determinat᷑de oppoſitõne. ¶ Pciendũ ſcðo ꝙ ter rem habentem ⁊ rem habitam. vt hic capitur i determindee n ndũ Id ſecundum dicitur ꝙ licet tunica ⁊ cuputium dupłr accpit᷑ opoſitio. no vt eſt repuꝗᷓntia duaꝝ dican᷑ habitus materialiter, non tamen foꝛmaliter. oſitionũ in qua itute vłqᷓ;titare. vel in vtro; ſimt ſed adiacentia ipſoꝝ hominibus dicit foꝛmaliterhaꝰ ⁊ lic eſt paſſio gpoſitõ nis.⁊ de tali oppõne nõ eſthic„ adpoſitũ.ſed de ca deterĩat in pꝛimo tractatu Alo bitus· quia tamen ipſa ſunt notoꝛa nobis qᷓ; ila ad, er n — modo capit᷑ꝓ oppoſitõe reꝝ ſiue terminoꝝ inch lexro; rũ.⁊ talis oppolitio adbuc dupłr conſidera᷑ Vnoĩ — iacentia · ideo ſepe nomnant᷑ nomine habꝛtus ·licet re ponant᷑in qͥuarta ſpecie qualitatis. Adtercum? e tio ndbuc Eno i dicit. ꝙ licet vbi dicat adiacentiam loci et locatin ö ta tů dicit duerſitatẽ dicibiliũ que reponunt᷑in pᷣdic men dicit adiacentiã rei habentis et habite gua fiu mento· ⁊ ſicin iſto tracratu ↄſidetat Alioinqᷓ;tũ pa⸗ ratur et aplicatur ad figuram habentis. Mnde ad let ad cognolcendũ habitudines oppoſitoꝝ logicales habitum requirunt adiãcentia et applicatio ſimuliꝰ ſic de a teriatin tractatu de loris dyaleriꝗjcen lius quod aduenit coꝛpoꝛi.et in vbl eſt adiacentia täà dů tercio ꝙ opp olitio vt ẽ paſſio reꝝ ſic jolet diffiniri· tum.et hoc modo inteiligi᷑in hac diffinitione. cum 4g eſt repugnantia duoꝝ cxtremoꝝ nõ ꝑmittelum ſe iubdit eoꝝ que circa coꝛpus ſunt. ¶¶ Ad quartũ di⸗ in eodẽ ſubiecro ſil⁊ reſpecru eiuſdẽ ſicut ↄrratietus cif. ꝙ licet ſuſcipere magis et minus ex ꝑmixtione cõ cglidi ⁊ frigidi que ſ e nõ ꝑmittunt᷑ in codẽ ſubiecto⸗ trarij cũ ↄtrario·ſempꝑ pᷣſupponit trarietatẽ. nõ tamẽ In qua diffõe ponit repugnantia loco generis. Ipᷣa ſuſcige magis vei minus ꝑacceſſum vel receſſum al em eſt qðdã ſuꝑius ad repugnantiã materialẽ ẽ foꝛ⸗ terius et hoc modo habitus ſuſcipit magis er minꝰ. malẽ Deinde ponit᷑ duoꝝ extremoꝝ ad explicandi; uis non habeat contarum. ¶ Adquirũ dicit ꝙ ſubieer vel tenninos oppõnis que ẽ queddã ens re⸗ licet nullum acridens in numero ſit pfecte in plunbꝰ ſpectiuũ. Et ðᷣꝛ nõ ꝑmittẽtiũ ſe ſił in codẽgter ↄtra⸗ ſubſtantijs. quia tunc nõ eſſet vnum.tamen bene po na pꝛiuatiua ⁊ ↄtradictoꝛia. Et dicitreſpeuu eiuſdẽ teſt eſſe complete in vna ſubſtantia.et in alia imꝑſe⸗ pter relariua que ſe ſił ꝑmittũt in eodem reſpertu di cte et incõplete · vt in Supinun Et ſic eſt dea/ e guarto ꝙ o woſitio diui it᷑ in 5 — bihq eſt in habente cbinplere ii pꝛiuatiuã. contrariaʒ. reiati * Icit᷑ aũt alteꝝ alteri opponi q̃dru⸗ uam ⁊ contradictoꝛiã. quaꝝ ſit habet ſufficẽtia. Rãñ Op p yxedw FFpſ e iteri opponi qdruꝰ omnis oppoſitio eſt repugnantia duoꝝ ertremoꝝ yet pliciter. Dpoſitoꝝ em̃ quedã ſunt & 6 ergo eſt inter ens ⁊ ens. vel inter ens ⁊ nõ ens· Bipß̃⸗; relatiua.vt pater ⁊ filiꝰ duplũ⁊ di⸗ e duplicitex. vel illcextema ſeerpellunt ab eo⸗ niſiß. uedzfurpriuatiueopoſtvth; v2heeeeenee natioꝛ habitus.vilus ⁊ cecitaꝰ. audius? iů lmłreſyec eisſqn⁊ li it opo rau St „h*— o v.—.—— vn rxxudebmn oi vpulomzk duoʒ amn tE — — tm ß eſt dupłr. vel eſt int ens ⁊ nẽõ ens ſimplr. ⁊ ſicẽ oppõ Idictoꝛia cuꝰ vnñ extremũ eſt non ens ſimplr· vel int᷑ ens ⁊ nõ ens ᷣm qͥd.⁊ ſic eſt oꝓpõ pꝛiuatiua 2 ſie ꝑʒ ſufficiẽtia oppõnis ¶ ontra pᷣdicta arguit pꝛio ſic. quecũq; ponunt᷑ in eadẽ cooꝛdinatõe hñt int ſe ↄuementiã.ſʒ ea que ponunt᷑in diuerſis pᷣdicamẽ tis nõ hñt ↄuemientiã inter ſe. qᷓ male dꝛ ꝙ poſtpᷣdica mentũ ẽ cooꝛdiatio pᷣdicabiliũ que ponunt᷑ in diuer p̃ntis. Bcðo ſic. hõ ⁊ aſinꝰ hñt int᷑ ſe repugnãtiaʒ 2⁊nõꝑmittũt he in eodẽ ſubiecto. ⁊tñ nõ opponunt᷑. q nd hñt aliquã ſpẽm oppõ nis. ꝗᷓdiffinitio ↄuenit alijs a diffinito. ¶ Tertio ſic. dẽ qð hʒ ſpẽs eit genꝰ· ſed oppõ nõ eſt genꝰ.ꝗᷓ male ðꝛ ꝙ ipſiꝰ ſit qᷓtuoꝛ ſpẽs oppõnis Muarto ſic. oĩa oppoſita ſunt re dtiud.q? oppoſicũ ſꝑ refert᷑ ad ſuũ oppoſitum ꝗj oĩs oppõ ẽ re⸗ latiua.ergo male ponit᷑ vna ſpẽs ab alijs diſticta. Muinto ſic · mẽbꝛa huðꝰ diuiſiõis eoincidũt.ꝗᷓ nõ eit ſufficiens. Ijñs pʒ· qꝛ albedo ⁊ nigredo Zꝛiant. ⁊ ſitr hñt oppõem pꝛiuatiuã.qꝛ album ðt carentiã nigreci⸗ nis ·⁊ relinqͥt apttudinẽ ad ipᷣam.⁊ ſilr nigrũ inclu⸗ dit nõ albũ. qð ʒdicit albo. qᷓ ⁊c̃.¶ Ad piimũ ðꝛ· ꝙ illa q̃ ponunt᷑ in vna cooꝛdinatione ſub aliqᷓ vniuoco hir Zueniẽtiã fmn rẽ⁊ vocẽ ſit.⁊ queſi oꝛdinant᷑ ſub ali equoco hñt ↄuenientiã ſolũ er ꝑte vocis ·⁊ mõ fit tooꝛdinatio poſtpᷣntalis. 2Mõ iʒ illa q̃ ſunt in di uerſis pᷣntis nõ hñt ↄuenientiũ ᷣm rẽ ⁊ eẽntiã ·tñ ᷣm vocẽ bñ hñt ↄuenientiã.⁊ ñᷓ ſufficit vt ↄtinent᷑ ſiłſub yno pᷣnto Ad ſcðᷣm ðꝛ.ꝙ lʒ hõ ⁊ aſinꝰ non hñt re pugnãtiã foꝛmaiẽ adinuicẽ· iñ ptualiter ⁊ materiali includũt repugnantiã diaꝝ aĩalis que hñt Zꝛietateʒ imgfectã. Jð hõ ⁊ aſinꝰ virtualiter includit Sꝛam oppõemvel pꝛiuatã.⁊pꝛie dicunt᷑diſpataꝰ/ Ad ter riũ ðꝛ.ꝙ kʒ oppð nõ ſit genꝰ hn rẽ.eſt tñ Fm modũ. ct pᷓ mõ etiã dicit hie ſpẽs.i.modos ge que tñ nõ ſũt ſpẽs jm rem.qꝛ ſũtenna rõnis.¶d qᷓ̃rrum ðꝛ· ꝙſi oppoſita qᷓ;ᷓtũ ad inten tionẽcõem oppõnis ic ſunt relatia inter le.ſed ſi ↄſiderentqᷓ;tũ ad res p iectas illis intentiõib· ſic nõ ſemꝑ opponunt᷑relatie· ſed qñq; pꝛiuariue vel Z̃ꝛie vel ae qꝛ oppð accipit᷑ inter ea qᷓ;tum ad id qð ſunt.⁊ nõ ex ꝑte intẽ tionis. Jõ nõ ois oppõ eſt relatiua Ad qͥntũ ðꝛ ꝙ tʒ albedo 7 nigredo vtualiter includant oppõem pii uatiuã ⁊ dictoꝛiã.tñ foꝛmalr ſolũ hñt oppõem con trar 6500 ilie oppões foꝛmalr nõ coinciduut. Mue auts ſunt relatiue opoſita dictũ ẽ pꝛius in capitulo de relatiõe. Coñtraria funt quecũc; ſub eodẽgenere poſira mari⸗ me a fein nitẽdiſtant eideii ſuſceptibili vi⸗ ciſſim inſunt a q̃ mutuo ſeerpellũt;niſi alte rũeoꝝ inſita naiura.vt albedo in cigno · et nigredo in coꝛuo. Kaliditas autẽ nõ eſt in igne vt accidẽs in ſubiecto: ĩmo vt ſubſtan tiale in eocuiꝰ eſt ſubſtãtiale.ſicut ſuntque dã que cadũt in diff nitiõe alicuius nõ m ctus in diffinitiõe linee.⁊ vnitas in diffini⸗ tionenumeri. Et iſtemodus eſſendi in cõ/ er FiS ℳ tinet᷑ ſub quarto mõ:ᷣm quẽ vnaqueq; ꝑs ). —„ 60 ℳ fe. e— N ſubſtãtiale. Igms ẽſubtiliſſimũ coꝛpꝰca 5„ J—— 5—— * diffinitiis eſt in ſuo diffinito. Erfieignis nõeſt ſubiectũ caliditar.ſed materia ignis eſt ſubiectũ eins. Deceni ſuſceptibilisẽca lidiratis ⁊ frigidiratis. ñcaliditas eſt in materia ignis: vt in ſbiecto.in igne vero nõ vtſubiecto.ſed vt ſubſtantialein eo cueſt . „ ———— dum agẽs ſuper gera ßᷣm totã ſůã̃ vñtů Poſtqᷓ; au. poſuit diuiſionẽ oppõis explicando de oẽ bus ſpeaeb vel madis ziuſdẽ. Wic ↄfr detenninat in ſãli de illis modis oppoſitionũ. Et qʒ in oppõe relatiua ⁊traria duo extrema ſunt entia · In pꝛiua riua Vo? ↄrradictoꝛia vnñ eſt ens. ⁊ aliud? nõ ens. 1õ pꝛius videndum ẽ de relatiua oppõe ⁊ ꝗ̃ꝛia qᷓ; de alijse⁊ itep. qʒ in relatiua oppðe vtfůq; extremoꝝ eſt ens in actu.licʒ in diuerſis ſubiectis. In ↄtrarijs vᷣo vnũ elt ens in actu ⁊ reliqnũ in potẽtiã. q ↄtraria vt opponunt᷑ nũqᷓ; pñr ſil eẽ in eodẽ acru. Jõ pꝛdetmi nandũ de relatiua oppõe. decurꝰ determinatõe autot ſeerxuſat exeo ꝙ pꝛius determinatũ ẽ de ipſ 4 relatia oppðe · ¶ Bciendũ pꝛimo.ꝙ relatiuã oppõ eſt repu⸗ gnãtia relatiui ⁊ coꝛrelatiui inter fe · ſic; repugnãtia patris ⁊ filij ad ſil eſſendũ in eodẽ ſubiectò reſ pectu uſdẽ. Miĩa eni re atĩa que inter le referuni hᷣmõ ad ſeinucẽ iiheſſe in eodem ſubiecto repugnant reſpecti eiuſdem. Licet jn duuerſis ſubiectis poſita ſe ponãt- Wñ que ſunt relatue oppoſita dictũẽ pꝛius · qꝛ ideʒ Wnificãt relarua ⁊ relat ue oppoſità. Relatia autẽ— ſunt qjrũ totum eſſe ẽ ad aliud jdãmodo ſe hẽe.ſicut dictum ẽ pꝛꝰ. Et ꝑ hoc differt telatia oppõ ab alijs q inea vnů exmemũ refert ad aliud.vt dicẽdo.pẽ fi⸗ 10 pã⁊ ecõtra.⁊ etiã ambo extrema lunt ſimłin uctu. qð nõ fit in alijs ·vt pʒ induetiue in oibus. Album eni nõ refert ad nigrum.yt dicendo. album nigri ali bũ. neq; vilus ad erciratẽ. ner ſedere ad non ſedere. ⁊ ſic de alijs. iõ relatiua oppõ ↄ uenient᷑ diſtinguicon tra allas ſpẽs oppõis.¶ Sciendum ſco ꝙ cõtrarie tas eſt repugnãtia duoꝝ contrarioꝛũ inter ſe. Mnde M cõtrariã ſntqule ſub eodẽ genẽre p̃oſita ſunt. ⁊ ma⸗ rime a ſeinuicẽ diſtant ⁊ eidem ſuſcepribili viciſſim inſunta quo mutuo ſe expellunt niſi alterũ inſit ana tura. Nnde in hac diffin tione ſubintelligit᷑ oppolita loco generis. Meinde ponit᷑ ſub eodẽ genere ad diffe rentiã pꝛiuatiuoꝛum ⁊ contradietoꝛioꝝ · quoꝛum vnũñ ſemper ẽ non ens · quod nõ ponitur ſub genere · De⸗ inde pont᷑⁊ maxune a ſeinuicẽ diſtant ad differentiã medioꝝ que ſunt inter cõtraria que inqᷓ;tum media ſunt nõ contrariant᷑ur extremis.ſicut rubedo eſt me dium albi ⁊ nigri⁊ nulli eoꝝ contrariantut· Deinde ponit᷑⁊ eidem ſubiecto viciſſim inſunt. hoc ẽ fucceſſi⸗ ue ad differentiam relatiue oppoſitoꝝ que nõ inſunẽ ſucteſſiue circa idẽ ſubiectum cũ pꝛopꝛio fundamen to relationis.deinde ponit᷑ a quo mutuo ſe expel unt pꝛopter diſpata quibn pꝛecedentes diffininõis. ſed illa nõ ẽrpꝑellunt fe ab eodein ſubie⸗ cto actioneꝓpꝛia.? ideo nõ ſunt cõtraria· Et poni ni ſi alteꝝ inlit a natura ꝓpter ↄtraria que naturalit᷑ in ſunt ſuo ſubiecto. vt caloꝛ in igne.qͥ nõ põt expelli alã ipſo ⁊ ẽ in eo quodãmodo vt pꝛineipiũ. eſſentiale er. ₰ —————————— 1—— Xractatus ſ. B). ————————— —— 8 Sciendũ ʒ? ꝙ ignis pt dupkr liderari. Vnefʒ e Sie le. 485 apene materia ⁊ foĩa ſba⸗ i⁊ ſic caloꝛ ẽ ſibi accũs ⁊ nõ foĩa ſbalis nec pꝛinci⸗ piũ eſſentiale. qꝛ qð vnlẽ ba nlli ẽ auñs. xt ðꝛ· iphi ticoxeiõ ſicaioi in igne eẽt foĩa balis in nllo ʒlio cẽt acfis. Alio liceratignis vtẽ elementũ actiuũ fipe etu copʒ gñabilii ⁊ coꝛruptibiliũ. ⁊ Fignis agit me diãte caioꝛe eiꝰ. Ealoꝛ em̃ q̃dũmõ ðꝛ pꝛinciplũ ignis inqᷓᷓtů eſt actiuꝰ. ⁊ ho mõ debẽt intelligi e q̃ dicunt᷑ in tertu. ꝙ; niſi ſic. intelligerẽt᷑ viderenteẽ falſa. qꝛ ca⸗ ioꝛ nõ ẽde eẽnria ignis nec pꝛincipiũ ꝓpꝛiũ diffõis eꝰ ſi ↄſideret qᷓ;tũ ad eſſe ſuũ Ihale.ſiiñ ↄlderet qᷓtum deſ ußgwꝛiſi utẽ pꝛincipiũ actõis ignis eſt de e jubitãtia Siendũ ꝙ duplicia ſtõ̃ria. quedaʒ ſůt mediata quedã ĩmediãta· Nõtraria mediata ſũt int᷑ que inediat aliqua ſpẽs ſui gñis Fmöncpäl naturã vtriuiq; extremoꝝ. vt int᷑ albũ ⁊ nigꝝ mediat fuſcũ ⁊ rubeñ croceũ.que qᷓdãmõ ꝑticipãt naturã ai⸗ bedis ⁊ nigredis. Sʒ ria ĩmediata ſt int queñ me diat aliqua ſpẽs ſui gůis. vt ſanũ ⁊ egʒ int quenõ ẽ ſpẽs media.ſʒ ncceẽ vnũ eoꝝ ſp eẽ in jubiecto ꝓpꝛio⸗ vt ſanũ ⁊ egrũ.qꝛ qðlibet aĩal eſt ſanũ vł egy·⁊ nõ dandũ meciũ in aii alali. qꝛ vłeſt equalitas hñoꝝ ⁊ſic eſt ianũ vł ineqᷓlitas ⁊ ſicẽ egꝝe⁊ iſta ʒris dicũt᷑ĩ mediata ꝑ carẽtã medij ꝑ ꝑticipatõʒ lʒ bñ hẽant me diũ ꝑ abnegarõeʒ de qᷓ ambo ertrema vere negent vt de lapide ſił negant᷑ ſanũ⁊ egn. Et de iſtis duobycð⸗ trarijs intelligi᷑ pñs diffõ · ¶ Wõtta pᷣdicta aigui ᷣ mo ſic. Nulla oppoſita ad ſe inuic ſcquunt᷑cũ vnuʒ deſtruat aliud.iʒ relatiua mutuo ſe ↄſequũt᷑. qꝛ ad eẽ vnſeqt eſſe alterꝰ.⁊ inter ſe ꝓuertunt᷑?m erigentiã S telatiua nõ ſũt oppoſita. ¶ Scðo ſic. que opponũt᷑ ñt oppolitõeʒ fm ſeſpectũ vnad alteꝝ· ſ relatia nõ pñt oppoſitõeʒ km reſpertum vnius ad alteꝝ · qꝛ ule reſpectꝰ ẽ foĩ relatõis in qua ãbo cõueniũt. ꝗᷓ niła re⸗ latĩa opponunt᷑· Tercjo ſic. bonũ ⁊ malũ oponũt Frie ⁊ iů nõ oppohũt ſub eodẽ gñe. ſʒ ſt pꝛia gna. ᷓcð traria nõ reponũt᷑ ſub eodẽ gñe¶ fto ſic. Idi toꝛia plus diſtãt qᷓ; Zrie· q õria nõ mãxie diſtãt Quito ſic calidũ ⁊ frigidũ Zriant᷑ ⁊ rñ nõ mutuo ſe expellũt ab eodẽ ſuhiecto · qꝛ ił ſt in tepido.qᷓ ↄtra diffiõeʒ cõ⸗ trarioꝝ. Ad pꝛimũ ðr.ꝙ ʒ relatia qᷓ;rñ ad eẽ ĩ di⸗ uerſis ſubſtãtijs ↄſequant᷑ ſeinuicẽ ⁊ ↄuertan fm ex 2— iſtẽtiã nõ tñ qᷓ;tũ adeſſe in eodẽ.⁊ reſpectu erꝰdẽ ſpcti opponũt᷑. Jõ eodẽ mõ qᷓ oponũt᷑ nõ ↄſequunt᷑ ſeinui cẽ neq; ↄuertunt᷑ · Ad ſcðᷣm ðꝛ. ꝙ int᷑relatia eſt du plex reſperrꝰ. vnꝰẽ politiuꝰqͥ ẽ foꝛa relatõis in qᷓ relati⸗ ua ↄueniũt.⁊ hᷣm falẽ reſpecrũ nõ opponũt᷑· Aliꝰeſt re ſpectus repuꝗᷓntie coꝛrelatioꝝ que repuẽnt ad eẽ ſit i eodẽ.⁊ Eᷣm illũ reſpectũ hñt oppõeʒ · ¶ Ad teriũ ðꝛ.ꝙ licet bonũ ⁊ malũ nõ ponant᷑ ſub eodẽgne moꝛali.ſ ſunt diuerſa gña in moꝛaiby.tñ bene ponunt᷑ ſub co dẽ gñe logicali.qꝛ ponunt᷑ ſub pꝛima ſpẽ qualitat᷑ vt ditunt habitꝰbonos vł malos ſh eodẽ genere acio⸗ nis inqᷓ;tum dicunt actꝰ?⁊ hocmõ bonũ ⁊ malũ con⸗ ſiderant᷑ in moꝛaliby.ſʒ ſi ↄſid erant vt ſũt paſſiones entis ſic opponunt᷑pꝛiuatiue ⁊ nõ ponunt᷑ ſub eodem ßenere. Ad quartũ ðꝛ ꝙ licʒ ↄtradictoꝛia plus di ſent qᷓ; contraria.nõ tñ ſub eodẽ genere ↄtradictoia axime diſtant · ¶Id Ja ðꝛ.ꝙ licz calidũ ⁊ tri eſſe remiſſũ nð ramẽ m eſſe gidũ ſunt in tepido km intenſum in quo inter ſe cõtrarian᷑ ¶Pꝛinatiue oppoſua ſuntq̃ hñt fieri eir ciẽ fubiectũ oꝛdie irregreſſibili tpedeter minato à natura. Oꝛdine irregreſl ibili diz⸗ co. qꝛ ab habitu in pꝛiuatõnẽ deuenire poſſi ſus ⁊ cecitas hñt fiericirca oculũ. I viſu autẽ denenire in cecitatẽ poſſibile ẽ.ſed non econuerſo. Poſtqᷓ; an. determinauit de oppðe relatiua ⁊ 5ꝛia in quib ambo extrema ſunt foꝛme reales. Hic ↄñr deʒ terminat de oppõe pꝛiuatiua? Idictoꝛia qjrũ vnũ ex⸗ tremoꝝ eſt ens ⁊ allud nõ ens · Et qʒ in otpõne 5dij ctoꝛia vnũ extremoꝝ ẽ non ens lim pr n ꝛiuatiua ÿo vnñ eſt nõ ens Pm quid. Jõ pꝛꝰvidendũ ẽ de op poſitione pꝛiuatiuaqᷓ; ↄtradictoꝛia. Iſte enĩ oppões XU pñt duplt ↄſiderari. Eno mõ ex ꝑte repugnantie ex tremoꝝ quã impoꝛtãt·⁊ qꝛ repugnãtia ↄttadictoꝛioꝝ ẽ maioꝛ repugnãtia qᷓ; in alijs ·iõ hoc mð ↄtradictio pꝛioꝛ ẽ. Deinde pꝛiuatiua oppõ ⁊ contraria vltio ÿo relatia. Alio mẽ ↄſiderant᷑qᷓ;tũ ad entitatẽ extremo⸗ rũ ſuoꝝ.⁊ iilo ind relatiua oppõ pꝛioꝛ üria⸗ tertio pꝛiuatiua ·⁊ vltimo ꝓtradictoꝛia. Mqꝛh derant᷑ oppões ex ꝑte extremoꝝ. Jõ hic vltimo inteꝝ xu oꝛdinant · Et conuenienter ponitpꝛiuatiua oppõ añ ↄtradictoꝛiã. ¶ Sciendũ pꝛio. ꝙ pꝛiuatiua oppõ ẽ repugnãtia hablꝰ ⁊ pꝛiuatõis ſiue pꝛiuatiue oppo ſitoꝝ · ⁊ẽ habitꝰ foꝛmg hita in aliᷓ ſubiecta. ſigit vi ſus in oᷣculo.pꝛiuatio Foẽ Vegatiõ fo ſi cũ aptitudine ad ipiaim.ſic cecitas dicit negatnonẽ po tẽtie in ocło ⁊ relinqͥt aptitudinẽ ad ipſam eo ꝙrelin qᷓt pꝛincipia remota viſus.⁊ illa duo.ſ. hĩtꝰ⁊ pꝛiuatio dicunt᷑pꝛiuatiue oppoſita.q̃ pñt ſic diffiniri. Pꝛiua; tiue oppoſita ſunt q̃ hñtfieri circa idẽ ſubiectũ quoꝝ vnñ dicit negationẽ alterꝰ cũ aptitudine ad ipſuʒ. Sciendũ ſcðᷣo.ꝙ alit in textu diffiniũt᷑ pꝛiuatine o poſita·ſic.ſ. Pꝛinatĩe oppolita ſůt q̃ hñt fieti circa idẽ ſubiectũ oꝛdine irregreſſibili ⁊ tꝑe determinato a na⸗ tura ſicut viſus ⁊ cecitas circa orulũ. Kuꝰ ſic põt da ri rõ · qꝛ pꝛuatio ðᷣt coꝛruptionẽ hitꝰ⁊ pꝛincipioꝛũ in ſuo ſu biycto.cũ pꝛiuatio hʒ lieri circa idẽ ſubiectũ ſiẽ habitꝰ. Et qꝛ coꝛrupto pᷣſupponit jllud qð coꝛtpit Icdeo pꝛiuatiopᷣſupponit habitũ. Et habitꝰ natura ſiter pꝛecedit pꝛiuationẽ.ideo habent fieri in codẽ ſub iecto m quendã oꝛdinem.⁊ qꝛ coꝛruptis pꝛincipijs habitus nõ poteſt fieri regreſſus in habitũ:⁊ piiuatõ dicit coꝛruptionẽ illoꝝ pꝛincipioꝝ. Ideo habirꝰ⁊ pꝛi⸗ uatio ſunt circa idẽ ſu biectũ oꝛdine irregreſſibili⁊ ꝙ aliquid diri᷑ habere pꝛiuationẽ iñ non habet habitũ tẽpoꝛe quo deberet habere. Ideo dicit᷑ tempoꝛe deter minato natura ratiõe cuiꝰ catulus añ nonũ dic nõ eſt cecꝰqᷓ;uis careat vjſu· cũ non habeat tempꝰ deter⸗ minatũ natu end tertio ꝙ duplerẽpꝛiua — O. Aifpertr egat habitum·⁊ pꝛopinqᷓ pꝛincipia habitꝰ.⁊ ſolum rel nquit pꝛincipia remota ipſiꝰ ſicut ẽcecitas reſpẽu viſus q̃ negatviſũ · ⁊ debitã cõplexionẽ oꝛgani vi ꝰ.⁊ de tali pꝛiuatõe nõ põt fieri regreſſus in habitũ. Ilia äncz ( * N bieẽſed nõeconuerſo. Impoſſibileẽenim apꝛinatiõe in habitũ regreſſum fieri. vrvi⸗ 2„L⸗.— gat habitũ tĩ. ⁊ derelinqͥt pꝛincipia habitꝰ tã remoi ta qᷓ; ꝓpinqua.vt qͥes reſpectu motꝰ. ⁊ tenebꝛe reſpe⸗ ctu iucis.⁊ a tali pꝛiuatõe põt fieri regreſſus in habi⸗ tũ ⁊ ecõtra.vt poß quietẽ põt fieri motus.jæd ſolũ de pꝛiuatiue oppoſitis· in quib ẽ perfecta pꝛiuatio dar ingreſſibili ad diam ↄtrarioꝝ ⁊ contradictoꝛoꝛumi⸗ Sendũ quarto. ꝙ ↄtradictio ſie diffiniẽ oppo/ ß ſino curꝰ im ſe nõ ẽ dare mediũ. Et ponit᷑ oppoſitio ioco genens. Er ponit᷑ cuius ſᷣm ſe nõ ẽ dar mediũi ad dium oim aliatũ oppõm.vbi ſꝑ põtrepiri mediũ velꝑ ꝑticipationẽ vel per ahnegationẽ. qð nõ põt fie ri in ↄtradictoꝛijs. Cuꝰ rõ eſt. x ↄtradictio eſt repi gnãtia cõtradictoꝛioꝝ inter ſe. ſed inter ↄtradictoꝛiã nulliẽ mediũ. qꝛ dictoꝛia ſuntilla qrũ vnñ limpłt dicit negationẽ alterins ⁊ uihil ponitaffirmatiue · vt ſunt ens ⁊ nõ ens ſedet ⁊ nð ſedet.⁊ qꝛ interens? nõ ens ſimplt nõ põt dar mediũ. Jõ in ʒdicrõe nð pot repiri mediũ.⁊ libi cõuenit ꝑ ſe pꝛinio ⁊ nõh puni cipationẽ rõne aliuꝰ opõis pᷣcedẽtis. Jõ diat ꝙſi⸗ bi ↄuenit ᷣm ſe. Et ꝑhhabet᷑ intelleerꝰ diffinitionũ iſtarũ oppoſitionũ q Kõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſi· Fõnale ⁊ irrõnale pꝛiuatiue opponunt᷑ſilr equale ⁊ inequale. Et tñ non habent ficri cirqa idẽ. Nmale po nit diffinitio pꝛiuatiue oppoſitoꝝ Scdo ſic. illud qð eſt nõ ens võ põt fieri. qꝛ factio termina᷑ ad eẽ rei ſed pꝛiuatio ẽ nõ ens· nõ hʒ fieri ciraliqð ſubie⸗ ctũ ¶ Tertio ſic·ſda ⁊ignoꝛãtia opponunt᷑ priuatie qꝛ igioꝛãtia eſt pꝛiuatio ſce.⁊ fñ deignoꝛã̃tia natu⸗ raliter põt fien regreſſus ad ſcĩam.cũ aliqͥ ſint pꝛimo ignoꝛãtes ⁊ poſtea efficiun᷑ ſcentes ꝑ ſtudiũ. pꝛiua tiue oppolita nõ ſp fiũt oꝛdie irregreſſibili Muatr vo ſic. ois oꝑpõ hʒ duo extrema · ſed cõtradietio nõ hz duo ertrema cũ ſit inter ens ⁊ nõ ens ſunplt· ſed noꝝ ens nõ ẽ vnũ extremũ ſimplt.qᷓ õdictio nõ ẽoppoſitõ WMuinto lic· in dppõne Zꝛioꝝ ĩmediatoꝝ nõ repit᷑ edii. ꝗᷓ diffintio dicnõis cõuenit alijs a diffinito Acd pꝛimũ ðꝛ ꝙ rõnale ⁊ irõale fm modos ſigni ticũi⁊ inteiligẽdi quibꝰ cognoſcunt᷑ a nobis.vnũ er ab negationẽ alteriꝰ ſũt aliqj mõ pꝛiuatiue oppo⸗ ſita tñ pm id ꝙ nõ ſunt pꝛiuatiue oppoſita.cum ſint ſoꝛme poiitiue· ſed magis hñt rõem ʒꝛioꝝ · Et eomõ ãpꝛiuatiue oponuntpñt fieri circa idẽ ſubiectũ.licet nð in ſpẽ vei nero/ Pkz pꝛiuati fiat ꝑ ſe. it tñ per accidẽs.ſ per coꝛruptionẽ hahitus⸗ qꝛ etiã nõ eit ens uiſiꝑ acudens ⁊ fin dͥdAdter⸗ ne iperfecta.ſed nõ pꝛ uatiõe perfecta ꝓt ſolũ depꝛi⸗ natione perfecta dat᷑iſtu cognitio Id qiartũ ðꝛ. ꝙk nõ̃ens ſimplt non ſit vnũ extreii fᷣm rẽ·tamen diũ per participationẽ. iꝙů mediũ per abnegatioſem de qͥ;põt vere negan ytrůc; contrarioꝝ imeckiatoꝝ.⁊ „„ * ſ Cractatus ula diffinitio pꝛiuatiue oppoſitoꝝ.iõ bñ ponit᷑ oꝛdie itentibꝰ mor ↄñs ẽvnũeſſe. vtſi duo ſun . Vnã eſt.2 0 ecõuerſo. Tertio mõ dicit᷑ pꝛi⸗ ſral S 5 us ᷣm oꝛdinẽ quendã. vtin diſciplinis pꝛin — Id ſcðᷣm ðꝛ. ꝙ lʒ pꝛiuatio nõ kũ ðꝛ.ſcia ⁊ ignoꝛa.itia pꝛiuatiue opponunt᷑pꝛiuanuo entis.⁊ ſic nõ ens bene eſt vnñũ extremũ opõnis di ſine operatiõe intellectꝰ Idictio non hʒ eſſe cõ̃plete in Id quintũ ðꝛ ꝙ lʒ interↄtraria ĩmediata nõſit me wtↄtradictoꝛiajnuilũ ẽ ſimplicit nediũ. Riib digi᷑ quadruplt. Pꝛimomð „ 1. rero.ſicut hõ habẽs triginta annos ðꝛ pꝛi⸗ oꝛ homie habẽte vigintiannos. Rcðᷣo mõ ſic inter ſe differũt. qꝛ —— 6 „ F—. 5 iealignl diclny hius auerosmt, pustputaiiqnio dicit ſenior⁊ antiquio al ,.—8— † * F aliqͥd dicit pꝛꝰa qͥ nõ conuertit fubſiſtẽdi 2a. vi ynieſt pꝛi duabꝰ dnobus enier F ſ. * cairtere ſunt pꝛioꝛes ſillab. xtin oꝛõne p⸗ pemũẽ pꝛius narratõe. Mnrromõ ðꝛpꝛi eniplurimi hoies honoꝛabilioꝛes ⁊ magis dilectos apð ſe dicerepꝛioꝛes. ſꝛeter bos dnormodog lãdictoꝰ ẽwmꝰ alter modus pꝛioꝛitatis. Koꝝ que ↄnertunt᷑m eſſendi pñam.⁊ alteꝝ eſt qͥdãmodo cã alteriꝰ. iiud qð eſt cãalterweſt pꝛius natura. vthec res boiemcurrereouerti cũhac oꝛdne homo currit.⁊ ſi hoĩem currere ſit ven: hecẽvera bõ currit⁊ecõuerſo. Pes aũteſtcã oꝛõnis vere de ſe facte⁊ nõccontra. abeoeniꝙ res eſt vel nõẽ odo dicit᷑ vera vel falſa ergo hec res hoĩeʒ currere pꝛioꝛẽ hacoꝛõe hõ curit cplaprioraſuntchcluſionbringrämati&, 1—— e F= 2— ℳ Poſtqᷓ au. ſuperꝰ determĩauit de poſtpᷣdicamento oppõls. qð vaiet ad cognoſcẽdũ di S ⁊ diuerſi tarẽ dicibiliũ incõplexoꝝ que ponunt᷑in pᷣdicamẽto. ic ↄůr determiat de poſtpᷣdicamẽto pꝛioꝛis.qð v5ð ad cognoſcẽdũ oꝛdinẽ eoꝛñdẽ dicibili al er5 ꝙ nbiePiüchonent Tpenacuta iug odinedic ⁊honore. ãm cauſato ðicimꝰ eſe bu Pizpoher⸗ ſit vnũ pᷣdicamentũ. tñ p 2 poſterlꝰ relatiue opponunt᷑. Jõ qᷓt modis 6 vn tot modis ⁊ reliquũ.⁊ cognito vᷣnocognoſcitur ⁊ rei quũ· Jõ per diſtinctionẽ modoꝝ pꝛioꝛis ſatis hẽ di⸗ inctũ poſterꝰ. vec erat ſpãtiter determinãdũ de ipßp poſteriori. ¶riendupꝛimo· ꝙ prꝛimꝰ mod?⁊ ſchs iferũt · qi pꝛius pꝛimo modo qð eſt pꝛiꝰ? tẽpoꝛe dieił illud.cuiꝰ durat opᷣœdit důrationẽ alte: rus.ftue ilia durario pᷣcedar hin rempꝰꝓie dicum ſuue ym tempꝰ cgptũ pꝛo ehirernitate ſſije eernitate t ahs hoitno ſei loꝛ aio dicit pꝛius fin tẽp ⁊ du nohkeius. Itvakrui modus ad cognoſcẽdii oꝛM inẽ inter yruerſalia nue junt ꝑpetua. ⁊ ſingularia queſũt coꝛtuptibilia⁊ fnalia. vniuerſale eni qð ſem; per ẽ·eſtprdurattõe quoliber ſuoꝛũ ſingulanũ. cum bipſis nõ gcpiat eſteſubl dateſſe. Peqpꝛue ſecdde niodo · qð eſt pꝛeꝰ natvra dicit illud quod nõ Snnewttmelend cchwennſeletungaöre alttrũnð reuint ajeſe eius ſeur vnñ at g duobus Et dic conſecuẽtia eiſen n ſ di i Va ackelſe ynvꝰſegitn e atter vrp⸗ h e ai. Erdicit rõuerti debite talis ↄña qi inshelehrini equnrccitena ſchnd. Jud 8—— 2 8— 5 5—— ₰ — 2 8——— peius canſato dici qʒ cõuerti᷑fme 1 exiſtentiã ſcði modus generalr ad cojſcẽdũ oꝛdinẽ ſupioii ad in equiteriſtentia pꝛimt. vthomõego riſibile eſt ⁊ ecõtra.rilibile cſt·& homo eſt. Etvʒ ſte erq oie ſupi mõ ẽpꝛſuls inferiorib. ¶ Siẽ 5 S q̃rtꝰmodiſic int ſe diſtiguut᷑· qꝛpꝛ ns tẽrcioꝰeſt qð ẽ pꝛius oꝛdine cõpõis vł docnne.ſiẽ eunie ifeſilabe ſylläbe dicthlin. Etðeralepei ð ẽ̃ ſimplicꝰalio · vrpꝛima picipia ſunt pꝛioꝛa às oidie capiẽdo oꝛdinẽ ſpẽakr ꝓ oꝛdine cõpõis vłdi ſeipline vbi ꝓcedit᷑ a ſimpliab ad cõpoſita⁊ nõ capi Uhiwgratpichc orgnete vlröie⸗cgbüe modũ cognoluimꝰdintiã gñis ⁊ dĩntie ad ſpẽʒ queer ipiis chponit ʒ pnq̃rto qð eſt pꝛrhonoꝛe ðꝛilð qð 4 eeene bilwaltero.⁊ ðꝛ pꝛius Fm viam fectõis· vt;ð ytuoſus ðꝛ pꝛhomiĩe nõ virtuoſo·⁊ odo oĩe inferꝰcñ ſit pfertiꝰſuo ſupioꝛi ðꝛ pꝛ oc modo om̃e inferꝰcũ ſit pt Piei ð? pr ipſo. ⁊ ſic Iſte modꝰxaletad cognoſcendũ oꝛdinẽſpẽt d ſua genera. ¶ Sciendũ tercio· ꝙ eanee 6 E ynũ eſt cᷓ alcerꝰr ho⁊ riivile ↄwert fn exiſtẽtisʒ ⁊ tamẽ hõ ell cã riſibilis.⁊ uhme gnificata ꝑ eã queẽ rõpolitlo pᷣiraticũ Ibeto ↄuer⸗ tunẽ ßmn eẽ ⁊ tamẽres heata ꝑ otonẽ eſt cauſa ᷣitatis er.qꝛ ab co ꝙ res eſt vel non eſt. oĩo ðꝛ ver vel falſa q; nõ eſt intelligẽgü de re ſher vł pᷣdicar.ʒ dere fea tů foꝛmalr ꝑ oĩonẽ · vt eſt inherẽtia vł cõpoſitio pᷣdica⸗ b let iſte modꝰa co&endũ oꝛdinẽ vin entia ſuaꝓꝛia.⁊ differt ab tie ad ſpẽm·⁊ ſpeẽi ad acci oibp̃cedẽtibꝰ modis.eo ꝙ ↄuenit᷑ eẽndi ↄñtia qðj ñ fir in aliquo pꝛecedentiũ. Sciendũ quano· ꝙ iſto⸗ mñ qͥnc; modoꝝ ſic põt haberi ſufficẽria. q om̃e pꝛ vel umit᷑ fm oꝛdinẽ diſcipline ⁊ cognitðnis*⁊ ſeſt tercius modus. el fm·oꝛdinẽ rei· ⁊ hoceſt duptr. vel ſumitex ꝑre eſſerei vel ex pre ↄñ̃riſj ipᷣm e rei.vt ſunt pfettio ⁊cauſalitas. Si pꝛimuʒh eit dupłr. vel ſumer ꝑte erel abſolure⁊ſic eſt ics modus. vel findurntöenrihlus ee.ſeeſtpunmodus⸗Kerd⸗ te ↄſequentiũ et rei. hoe.eſt dupłt. vel umiᷣm viaʒ pfertionis. ⁊ ſiteſt quanus modus. vłœuſalitatts· ⁊ ſiceit quintus modus. ¶ Eontra pdicra aruit pꝛi⸗ moſſcenrpeneceſt pitnrepoſtenar dere nð ha indiuiſibile ergo nihil ðt pꝛius tpe·¶ Secundo ſie· Mmne ſuperius eſt ſecundo modo pꝛius ſuoinferi⸗ dꝛi.⁊ tamen ſipius ⁊ inferius cõuertuntᷣm eſſendi nſequentiã. qula ſicut fequit inferus eſt.&upiu eſt? eronierſe erge contra fin modũ. Tercie Siepilus eſt pꝛius ore ius orqine nõ eſt modus biſtincab alijs. Muatro fic. ſperi⸗ es eſt honoꝛabilioꝛ ⁊ pfectioꝛ genere? iñ non eſtprio⸗ ipſo. cñ prncipia pᷣedunt prſiciplataiergomale diuit Fhonorabilius? melis dicitprius quarto modo. Sunto ſte. eox que ſůt ſitnül vnurnon eſt pꝛius alto·led ea que ↄurrnint fm eſſe ſunt ſimul.ergo ip⸗ ſoꝝ vnñ nð elt prius allo vt dicit᷑in quinto modo. dprimũ dieit·ꝙ licet detpe non ſirnil nñc in tu⸗ in facto eſſe· xmen hm iucreſſienẽ ⁊ potenttã untplures partes tempoꝛis · vt pꝛeteritũ ⁊ futumum ue funrerſunu iplius nunc fAcierundi dicit ꝙxſi conſideret ſuꝑius ⁊ inferius qᷓ;tum ad intentio⸗ nem ſuperioꝛis ⁊ inferlotis ·ſie connertuntur fm exiz Tertius ſtendicanſequentiom. eo ꝙhocmodo ſũt relatia.ſca ſiconſicerent᷑ qᷓ;tum ad naturas eoꝝ. lic non conuer tuntur· ſed ſuperiꝰ pꝛecedit inferius. ¶ Ad tertiũ ðꝛ. ꝙ tʒ omne pꝛꝰ ſᷣm oꝛdinẽ generaliter acceptũ ſit pꝛ. nõ tamen oꝛdine doctrine vel cõpoſitiõis.deq eſt hie ſolũ ad ꝓpoſitũ Id quartũ ðꝛ. ꝙ licet ſpecies via generatiòis nõ ſit pꝛioꝛ genere· eo g pꝛincipiata gñe. tñ oꝛdine ꝑfectõnis ipſa ẽ pꝛioꝛ. Id qntũ ðꝛꝙłl; ea que ↄuertunt fm eſſendi ↄñ̃am ſint ſiltpe.non tñ 6 ſꝑ ſunt ſił natura. qꝛ cũ vnñ eſt tã alterꝰeſt pꝛalio cum ois cã naturaliter pᷣœedat ſuũeffexũ. Imuldicit iribꝰ modis. Pꝛiòmð dicunt᷑ ſilqͥrũ generatio eſt ineodẽ pe neutrũẽ pꝛiꝰ neq; poſterꝰ er 4. e B dicunt ſiltpe. vtduogemelli natiineodẽ htpe. Silr ſbiectũ ⁊ ſuagpꝛia paſſio. Sco 3. mð dicunt᷑ ſilqᷓcq; cõuertunt ⁊ neutrũ eſt cã alteriꝰſicut qᷓlibetrelatiua. vtduplũ⁊ di midiũ.pẽ ⁊ filiꝰ⁊ ſicde alijs. Tertio mõdi⸗ runt᷑ ſitqᷓ eqᷓliter ↄdiuidũt genꝰ.vthõ:equꝰ leo:⁊ ſic ð altjs.qᷓ̃ equeodiuidũt ᷣgenꝰ aial Erſilr dẽe dmidẽtes aliqð genꝰdicũt᷑ſil vt rõale:ir ðᷣale:⁊ ſic de alijs. Iſti aũt duo vlti mõi dicũt᷑ ſil natura.pᷣmꝰãt modꝰðᷣꝛ ſiltpe. Poſtqᷓ; au. dete minauit de poſtpᷣdicamẽto pꝛioĩs ð vʒ ad cognoſcẽdũ oꝛdinẽ ſuꝑioꝛis ⁊ inferioꝛis in ter ſe. Hic ↄñr deteminat de alio poſtp̃nto ſ.ſilqð ſupioꝛi aſſignãs ires modos eius.q in his ʒſily ↄti nent᷑ Tpe dico ſił qͥrũ generatio nũcẽ. Que ↄuertũt᷑ dicimꝰ eſſe ſił. Sůtq; ſi ſpẽs.genꝰ vnũ cõdiuidẽtes. Et hoꝝ modoꝝ ſic hẽ ſufficiẽtia. Quia quecũc; ſůt ſil·ſůt ſił tꝑe vel natura · ſi pꝛimũ.ſic ẽ pꝛimꝰ modus ſi ſcðᷣm.;ᷓ ẽ dupłr.vel talia lůt ſił natuta relatiõis.et ſi. ẽ ſcðᷣs modꝰ.vel natura diuiſiõis ⁊ ſic ẽ ftiꝰmoc ¶ Scendũ pꝛĩo ꝙ ſil ðꝛ dupkr. Vno generalt pꝛo qcũq; ↄueniẽtia duoꝝ in vno tertio.vt cõp̃hendit dia ila q̃ alij mõ ſil dicunt᷑.⁊ h̊ inð ſub ſpſo ↄtinent᷑. ſił in leco.ſił in motu.⁊ ſił in ſpacio · q̃ hic non euũerant᷑ Alio mõ capit᷑ ſpãliter ſolũ vt ſe extendit ad mõs ſił valẽt ad rognoſcẽdũ oꝛdinẽ pᷣdicamẽtoꝝ. Et h mõ ⸗„.———„ 5 hic. ⁊ nõ pꝛimo mõ.⁊ qꝛ eẽ in motu vel in oco nõ reqͥrit᷑ ad cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ hñdã. eo ꝙ ſolũ ꝓpꝛie ↄurniũt indiuiquis q̃ ſunt coꝛruptibilia? nõ hñt eẽ in pdicqmẽto tãqᷓ; dicibilia.ſ.tãq; ſubijcibi lia. Jõ hic illi mõ̃inõ enumerant᷑. ¶ Sciendũ ſcdo. ꝙ ſiktpe dirunt᷑qjrũ generatio eſt in todẽ tpe.⁊ enã to t duratio. vt ſũt illa q̃ ſil generant ⁊ ſiłoꝛrumpunt᷑ vthõ ⁊ riſibile dicunt᷑ ſiktꝑe. Et dʒ intelligiꝙ ipſoꝛũ generatio lit in eodẽ tpe tã hm eſſe qᷓ; ᷣm eẽntã · Ita ꝙ in eoqẽ inſtãti tpis ſ it gñatio eoꝝ.⁊ ſilr coꝛruptie. ⁊ nõ ſufficit ꝙ eoꝝ generatio ſit in eodẽ tꝑe m eſſen⸗ i · qꝛ iũ ſit tiñ vnũ tempꝰ oim tꝑaliũ.ſequit᷑ ꝙ oia le 1 — terita ⁊ futura eſſent ſiłtpe ¶ Sciẽdũ tertio· ꝙ ſil cũdo mõ derant᷑illa q̃ Zuertnut᷑. ⁊ neutrum eſtcũ al⸗ teriꝰ. vt ſunt relatia que ſilponunt᷑in eſſe ⁊ nõin eẽ Et inter ſe Zuertunt᷑ nõ ß̃nrſuppoſita.ſic ꝙ de ſeinui cem verificent᷑. ſed ↄuertunt᷑̃m exiſtentiã vel eſſendi 8———„——„. vʒ ad cognoſcendũ ʒueniẽtiã pluriũ inferioꝝ in ſi? „ 2 S11 10 d pe o ꝙ ¶tꝛdupt. Vn nadue; u wonnijn ldunꝛ5 npin půlter ſolů nkt latiuũ. Et iſta qͥ dichnt᷑ ſic ſil hñt oꝓpoſitionem ad icðᷣm dici᷑ꝙᷓ tz ea que ↄuertunt᷑ ſᷣm exiſtendi ↄñam ñnn. qʒ ſicnt ad eſſe vntſequ eſſeglten. ita eron tra.⁊ neutrũ eſt cã alte. v.eo ꝙ vnñ nõ pᷣcedit narura poni q̃ ↄuenunt᷑ ad dꝛñam ſcði modi pꝛioꝛis.⁊ neu trũ eſt cã altenꝰad dꝛñam qͥnti. Et pꝛimꝰmodus ſit opponit᷑ pꝛimoꝰ pꝛioꝛis. ¶ Bc endũ qᷓrto.ꝙ ſil tertio mõ dicunt᷑ que econtrano diuidũt aliqð genus. ve vel ſpẽs bir conlideran. Vur mõcompaudo ipſas inter ſe.⁊ ſic vna ẽ perfectioꝛ altera via ꝑłectioꝰ e P nis.cũ vna ſit ꝑfectioꝛ alia. Alio mõ inqᷓ;tũ conueni tů ad ſuũ fieri. Ipſoꝝ eni dicibiiũ aliq̃ cauſant᷑ ab unt in ſuo genere in qᷓ conueniũt ⁊ eq̃liter cõtinentur Et ſunt equalis ꝑfectiõis nec ſunt ſil perfectiõe· nec vna ẽ perfectioꝛ ala necpꝛioꝛ nec poſterioꝛ Ideo iſteyq modus põr duiſtt perfecciðe.⁊ ofponunt ãrcꝙ pio⸗ ris.qj aliqd dictpꝛus bonoꝛe ⁊ perfegiõe. Et per ß̃ ſatis patet declaratio diiſionis ⁊ mẽbꝛoꝝ eius A¶ Wontra pᷣdicta amuifpꝛimoſic ſit ⁊pꝛxꝰ oponunꝭ q ſił dieit pꝛiuatònẽ pꝛioꝛis ⁊ poſterioꝛis relinquẽs aptitudinẽ ad ipſum. tot modis dici ſimł q; mo⸗ dis dicipꝛuus cũ enĩ ſuntmodi pꝛ dꝛis · hic de berẽt poni uch modi ſil⸗⁊ per ↄñs nõ ſuffieiẽter enu merant᷑ Scðo ſic. illã que cõuertunt᷑⁊ neutrũ eſt cã alterꝰ ſuntſiłtꝑe cũ in eodẽ inſtanti ẽ generatio⁊ coꝛruptio eoꝛum engo pꝛimus ⁊ ſchs modus coinci⸗ to ſic.eñ eſt ad cuwꝰeſſe ſequit aliud. ſed ad eſſe vn? 3. relatiui ſequit eſſe altenus.ᷓ vnũ eſt cã alterius qð 7 ẽ̃prra ſchm modum¶ Muinto ſic. quecũc; ſunt ſit in ali cõneniũt ſit.ſedilla qᷓ ecõtrro viuidunt vnũ genꝰ nũqᷓ; ſunt ſil in eodem. opponunt inter ſe.& male aiſignatterrꝰ modus ſi Ad pꝛimũ dici ꝙ ſił pꝛiuatiue opponit᷑ pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi.⁊ ᷣm eſſe pfit cpi tot modi ſilqᷓt ſunt modi pꝛions ⁊ poſteriois ſed tñ m vſum ⁊ accipiẽdo ſil vt vʒ ad cogrtionem pdiramentoꝛũ· hic ſolij tres modi aſſignan᷑ ꝙ Ad ſunt ſiktꝑe.ñ alia rõne dicunt᷑ ſil tꝑe ⁊ natura. qꝛ in qᷓtñ ſłꝓducunt᷑ ſunt ſił tꝑe.⁊ inqᷓ;tũ ſil intelligunt᷑ ſub aliqᷓ natura diennt᷑eſſe ſił naturã. ⁊ ið iſti modi nõð coincidũtA Adertiũ dicit᷑. ꝙ lʒ puer? ſenex nũe — * viuẽtes ſint ſiłtpe qᷓ;tũ ad alquã partẽ ſue duratio nis·nõ tñ ᷣm durationẽ eoꝝ.ſed vnꝰ eſt pꝛius altero — iueralud⸗ nõ põteſſe rclauũ niſi ponatluũ core; ¶ rẽvel in mediã. vt cũ aliqd ꝑmutat᷑ab al bedine in nigredinẽ vel in medios colo:es duo modaprtsladicharacchn 35e Moremlocüemutatiodernoloco inal dr̃e··añretro:ſurſum: deoꝛſũ: dextroꝛſuʒ xſiniſtroꝛſũ. Ad oẽs ãt has ptes fitmotẽ ſunt due dꝛñe ⁊ due ſpẽs eiuſdẽ generis. Et ille dꝛñe Pelc; uu draurde poiuopriono xirdvat d eocendũ dicibilia incʒplera. qᷓtum adſuũ eſe. Pie Zůr derminat de motuqͥ vʒ gd cognoſcẽdũ ipa gie. Alia vᷣo ꝑ motũ realẽ.ſicut accũa quecãnt᷑a ſa Et pꝛio enũerant᷑ ſex ſpẽs motꝰque in his ÿᷣſiby ↄti nentRuger dimmnutt coꝛrüpit ⁊ generat. Riterat ⁊ mutat dů ꝑ loca multa vagat. Wis ſer j modis dĩ eſſe motꝰ qet illarũ ſpeꝝ põt hã 2 Smodis S ſpẽs mor⸗ fir inter duos terminos. vel ʒᷓ illoꝝ termi noꝝ vnꝰẽ aifirmatiu??⁊ alter negatinꝰ vel ambo ſit airinati.i pyimũ ẽ duolt. qʒ veltermim ad quẽ taffirmatiuꝰj? ſicẽ genera tio. vel terminꝰ a q ẽaffir⸗ mtiu?⁊ ad quẽ negatiuꝰ⁊ ſic õcoꝛruptio. Siãbo untaffirmatiui eſt dupl⸗⸗qꝛ pel talls mofr ad fficiẽtia.qꝛoĩs — * alijs ratiõis. ſicut ſũt plures ſpẽs fub eode; fꝛmã reſpectiuã ⁊ ſicẽ mutatio S fit ad foꝛmã abſolutã.⁊ ð dupł. xel nintio. A Pciendum prio. ꝙ gñario ẽꝓgreſſio de nõ eſle ad eẽ vt cũ fit mutatio de non eẽ aque ad eſſe notu ꝓgrelſiuo aial ſialrꝓ q̃cũq; mutatõne in qᷓ acqrit᷑ fola pꝰ foꝛmãi Fc Erpötbipgreiie 4 it ad qᷓlitateʒ. alenuvclft ad ruatẽ thvuptꝭ vlnf ⁊ſic Eaugmentatio vel ad qᷓ;titatẽ ĩꝑgfectã.⁊ ſic eſt di 6 e murationẽ ſubiectie. Ercapit᷑pᷣ ꝓgreſſio nõꝓ — locog Weice pöit ðj ecad eẽ ad explicãqũ tima ⁊rim ad quẽgſiarõis. Etrapit᷑ibinõ eẽ ß ꝓntgñati negnt eẽ. ſ ſolũ ꝓut negat eẽ iactu⁊ reliqͥteẽ ĩpoña. aſato ranbeſſe in getn etf in poja adeſſe in attu. Er ꝑ oppoſirũ Coꝛniptio eſt ꝓgteſſio de e ad nõ eſſe. ⁊ ponit᷑ ꝓgreſſio loco gy. ⁊ ponit᷑ ah eſſe ad nõ kmentaio.vi peuñtis cicatis matoꝛacovel acdit? mentũj· Nõ eſt.q augmẽtatio ẽ moꝰ de minoꝛiqᷓtis tate ad maioꝛc.ſʒ qᷓntitas non põt feri maioꝛ nii p; Lye⸗ . 3 „. — eẽ̃ ad dꝛñum aliarũ ſpẽꝝ morꝰ· ¶ Sciẽdũ ſcʒo. ꝙ au N— additamentũ alicꝰ ꝑtis qᷓntitatis. Erꝑ oppoſitũ vi& 9——— minutio ẽ pᷣexñtis qᷓ;t tatis mioꝛamẽtũ. Ro ẽ qᷓꝛ ipᷣ ẽinorꝰde maioꝛi qᷓ;titate ad mioꝛẽ Et maioꝛ qᷓ;titas Ad quartũ dici ꝙ lʒ ad eſſe vnrꝰ rrlatiut ſequat᷑ nõ põt fieri minoꝛ niſi ꝑ remotionẽ alicuiꝰꝛis eius elſe alterius relatiui illatiue.nõ tñ ſequit᷑ cauſatie. ⁊ ßᷣm naturã· qᷓ tñ effectꝰ ſequit ad ſuam cãmAd mũero.tñ bñ pñteẽ in eodẽ ge ⁊ h̊ mõ ſũtſil ila q̃ di uidũt genꝰ aliqð qͥ ſũt ſiłin natura.qᷓ ipoꝛtat᷑ ꝑ gen? Dtus ſex ſunt ſpẽs.ſ.generatio:coꝛ 1õ ibl fit minoꝛamenrũ peʒñtis qᷓ;titatis. Vñ in hoc cõueniũt augmentatio ⁊ dinnuno ꝙ funtgdqᷓ;rita zntũ dicit. ꝙ tʒ q̃ opponunt᷑ nõ pfit ſil eſſe in eodem rem· Bed differũtin hoc. q vna fatit ad ᷓtitatẽꝑ⸗ fectã· alia ad quantiratem impꝑfectã ¶ Sclendũ teʒ tio. ꝙ altetatio ẽ mutatio a cõtrgria qualitate in ↄtra nã qualitatem. vel in medi. Et pon t̃ibi mutatio * lo generis Et reſiduũ ponit᷑ ad diñam glioꝝ mio; p rupto: augmeẽtatio: dimihutio: al⸗ tůũ. qrũ nuilus eſtad qute ene 6 4eratio.⁊ ᷣm pcũ mutatõ · Veuers inter quas fit alteratis ſint ʒtrrie fm̃ eſſentiam. ſeg Feloseceneene eeeeeeeieee ertens natie nnraötü A tm eſſepfecrũ ⁊ umperftr. ein aliquitus doc tio ẽp̃exiſtentis q̃mitatis minoꝛamẽtũ. Il rittas tᷣm ipẽm vtiuter albedinẽ ⁊ tiedios voloxeð⸗ —— S ———— —— ———— — „ 1 Co —0 * — 3— ₰ 3 W — — „ b e ie diffinit᷑ augmentatio. „.. ———— „ ꝙ Scendũ quarto. ꝙ loei mutatio ẽ mutatio ðᷓ vno ſoc in aliũ ⁊ tolis motus extnnſece terminatad lo⸗ q. Intrinſece vo ad ybi qðcauſata loco ⁊ ꝑhoc dif ien ab alijs.·⁊ dinidit in ſex ſpẽsſcʒ jn motůj ſurſuin deoꝛſuʒ ante retro dertrũ⁊ ſiniſtrũ. Ratio illiꝰ eſt.qꝛ motus diuidiim diuiſionẽ ſui temini ad quẽ. ſed vbiqð eſt terminꝰ motus loralis võmuniter diuidit ꝑ iſtas dãnas. igit᷑ motꝰ locał ↄueĩent diuidi?ꝝ iſtas biſeen Plndenufä 2 doeſuzſicaplantp llie locis ſuntin pᷣqicnmitoqᷓ;titatisiſʒ ſi capiãt yt dicñt eiſe inſtalibus locis ſũt in pᷣqicamento vbi.⁊ ſi capi⸗ ant᷑vt dicũt ſituatões in illis locis ſũt dãntie poſitõis ⁊ in p̃dicamẽto ſirs· ⁊ hoc vltimo modo nõ ſũt tini ni jnorus localis. ſed ſcho modo. Et ꝑ hocptz que? quot ſůt ⁊ quõ diffiniunt ſpẽs ißius motus. õ̃ tra pꝛedicta arguiprimo ſi. Om̃is motus eſt conti nuus ⁊ diuiſibilis cũ fiat in tꝑe.ſed generatio ⁊ coꝛ⸗ ruptio nõ ſũt diuiſibiles ·cj fiãt in inſtanti tꝑis. erßo nõ ſůt ſpẽs ip̃ius motus · ¶ Scðo ſic qñ er aqua ge⸗ nerataer· bi eſt generatio. ⁊ rñ ipſa fit ab eſſe aque ad eii geris · male diut᷑ ꝙ generatio fit a nõ eſſe ad eſſe ercio ſic. In ebulitòne lactis eſt augmentatio.? m̃ nõ fit additamentũ pᷣeꝝiſtentis qᷓ;titatis.ergo m i Quarto · motus · de min? aibð ad magis albũ eſt alteratio.⁊ ñ nõ fit de qualt tate ↄergria ad qualitatẽ ᷓrlã nec in mediaʒ· ꝙ albũ ⁊dlbꝰ nõↄrariant᷑ ꝗᷓ male diffin:t᷑ alteratio. Eui toſic. Lelů mouer᷑ motu locali.⁊ tñ nõ mutat᷑ de vno iotoiñ ailũ.· e gmaneriw evdẽ oco ergoↄtra vufi⸗ nitõeʒ loci mutatõis ¶ Ed pꝛimũ dict᷑ ꝙ jicapiatur moris ſpẽakr ſolũ ꝓ miotu ſucceſſiuo qui ſp fit inter terminos affirmatiuos ·ſic ois mutus eſt diuiſibilis. ⁊ ſic generatio ⁊ coꝛtuptio nõ ſũt motus · ſʒ ſicapiat generalrꝓ om̃i mutatõe inſtantaneã vłſucceſſiua vt pie capii.ſic generatio ⁊ coꝛrupto bene ſũt motus · ₰ ſcðᷣm dicit᷑.ꝙ qñ ex aqua generat aer. illa gene⸗ ratio fit bñ ob eſſe aque tanqᷓ; a tennino extrinieco.ſʒ fita nõ eſſe aeris tanqᷓ; a terminogpꝛio erꝓpinquo? inrtinſeco a quo magis denoĩarqᷓ; a termino ertrinſe co. Id terciũ ðꝛꝙ licet in tali augmẽtatõne que fit ꝑ iiitem vł rarefactionẽ lactis nõ fiat additamẽ iñ ſubſtãtie nouc eſt tñ additio ꝑtiũ qᷓ;tiratis ꝙAd. quartũ dicitꝙ licet magis albũ ⁊ minꝰaibũ nõ don⸗ trariant᷑ ᷣm eſſentiã. cũ fint eiuſdẽ ſpẽi tñ ↄtrarianitur ßm eſſe ↄtrarietate pfecta vł impfecta qð ſ ufficit ad motũ Ad quintũ dicit᷑ ꝙ litet celuʒ nõ mutei Em ſetorũ ab vno ioco ad aiiũ locũ.tñ mutuł᷑ fᷣm ſuas ꝝ tes· Ideo ſibi atribuit᷑ morus localis. beredicit multis modis. Pꝛimo modo dicit᷑ hãe aliquã qualitatem xt diſciplinã vel pturẽ· Scðo mo⸗ do vicit habereqᷓriratẽ. vtmagnitudine. vt bicubitũtricubitũ. Terciomdodlcit pa berecaqueciſeacorpuo ſũradiacẽna. ve ſtunentũ ⁊tunicã · Aut circa membꝝ · vt in monuanniũ.· Et habitus ito modo ſum⸗ ptus eſt vnñ de decẽ pᷣdicamẽtis ⁊diffinit fic. Vabitus eit coꝛpmꝛ eoꝝ quecirca coꝛ⸗ pus ſũt adiacentia. vrẽ armãriovlcaligatio Tertius verſiby ↄtinent᷑ ⁊ſiliter fingant᷑ noĩa in alijs?ᷣm adiacẽtiz ilã:becenim dicunt᷑ habere.illa verohabe ri. Quarto mõ dicit᷑ habere mẽbꝛů: vt ma⸗ nũaut pedẽ. Quinto mõ dicit habereſicut pðſſeiſionem: vt domũ autagrũ. Bepiimoj mõ dicit᷑ habere vxoꝛem.⁊ de hocmõ dicit areſtoteles: ꝙ iſte modus ẽ alieniſſimus in eo ꝙẽhabere ꝓpter hot ꝙ vir hñs vxoꝛem etnã habet᷑ ab ea vinculũ matrimonij indiſ⸗ ſolubiliter ligat vtrüq;· Et dicit ꝙ foꝛtealij modispparebũt in eo qpᷣẽhabere. Sedq; cõſueuerũtdici pene ẽs enumeratiſun. Poſtqᷓ; autoꝛ determiauit de motu. Hir de vltimo poſtpnto determinat qð ẽ hr̃e. Rõ oꝛdinis ẽ. qꝛ mo tus vʒ ad cognoſcẽdum qũo accña cauſant᷑ a ſuha. Babere ʒo vʒ ad cognoſcendũ reductionem accim ad ſubam.⁊ q́ꝛ illa accña pꝛiꝰ cauſant᷑qᷓ; ad aliudie ——————— ducunt᷑.iõ conueniẽter poſt motũ determiai de poſt pᷣnto habere. f Sciendñ pꝛimo. ꝙ habere di duplt k noꝰ generaliter. vt ſe extendit ad oẽs modos ei⁊ ſic ponit᷑ in diuerſis pᷣntis reductiue. ⁊ fm; ponit vnũ poſtpntũ. Alioꝰ capit᷑ ſpãliter ſolũ ꝓ tertiomõ hfe.ꝓut eſt coꝛpoꝝ ⁊ eoꝝ q̃ circa coꝛpꝰ ſunt adiacẽtia. ⁊ ſicẽ vnũ pᷣntũ ab alijs diſtinctũ de j pꝛiꝰ determij natñ eſt.⁊ hoc vliimo mõ nõ rapithᷣ ſed pꝛio modo i5 Zu ponit᷑ poſtp̃nrũ. ¶ Sriendum ſcdo.ꝙ ipſius habere ſeptẽ ponunt᷑modi in textu qui in his Pent veſtin dit xelut aum. Kontentũ memhꝛũ poſſeſſio dic mulierũ Mñ ꝑaf̃ fectũ deſignarpꝛimꝰ modus q eſt hẽe qᷓliratẽ quali⸗ tas eniqfficit ſubam ⁊ qualificat eã · Etꝑqᷓ;tů deſi⸗ gnat ſchs modus qᷓ eſt hãe quantitatem. Tertꝰ mo dus deſignat᷑ cũ dicitur veſtitũ.qͥ eſt hĩe ea q̃ adiacit coꝛpoꝛi. vt veſtimẽta.ſiue adiackt ᷣm partem ſije fm totũ vt tunica.⁊ anulus in digito Fm hete Etper membyꝝ deſignat᷑ quartꝰmodus qͥ eſt habere mẽbꝛũ vel ptẽ integralẽ. Et ꝑ ↄtẽtũ deſiqtqͥnꝑ modus vtcõ tinẽs hʒ ↄtentů · vt lagena hʒ vinũ. xt ꝑ poſſeſſont deſignat᷑ ſextꝰ modus Et ꝑ mulierẽ ſeptimꝰmodꝰſ habere vxoꝛẽ. Ex h põ̃t haberi numerꝰ ⁊ oꝛdo iſtoꝛũ modoꝝ habere. Sciendũ terno. ꝙ pꝛimꝰ modus habere.ſ.habete qlitatẽ ponit̃in pꝛedicamento quali tatis. qꝛ tale habere dicit inherentiã qᷓlitatis ud ſub⸗ ſtantiã. ⁊ talis inherẽtia eſt eſſe ipſſꝰ qͥlitatis. Et ſitr habere q̃ntitatẽ eſt in pᷣdicamẽto quãtitatis.⁊ habe ⸗ re tertio mõ eſt vnũ pᷣdicamentũ ab alijs diſtinctũ · Et babere membꝛũ ſiue ꝑtẽ integralẽẽ reductiuein pᷣdicamento vbi.qꝛ tale dici᷑ eſſe in loco ↄtint̃te· Et habere poſſeſſionẽ eſt in pᷣdicamẽto relatiõis fᷣm di qꝛ poſſeſſoꝛ dicit᷑ coꝛrelariue ad rẽ poſſeſſaʒ tãqᷓ; dñs eꝰ. Er ſilr habere vxoꝛẽ eſtjn pꝛedicamẽto reiatiõis. Coniũx eniĩ dititur coꝛrelatiue ad mulierem ſiue ad vroꝛẽ.⁊ ſunt relatiua equipantie. Et ꝑ hoc patʒ quo habere ᷣm diuerſos modos eiꝰ pomt᷑in diuerſis pꝛe dicamẽtis. ¶ Sriẽdũ quarto. ꝙ iſtoꝝ modoꝝ ſic hẽ ſufficientia.qꝛ in oi haberc hñs eſt pꝛincipiũ habiti⸗ h N S — ₰ Iſte eſt quartus tmerarſůulaʒ. p in poſtq; phdeteriauit ð pdicabilibus⁊ pᷣdicamentis · ⁊ etiã deꝑtibpinquis.ſeʒ de enũciatõe ſiueʒpõe ·5 ↄter ſi) zr uhuctu 6 ano aſſo*0&duu aſfiuc Pne 2 3 xMe cſ actu Epᷣ— M Ftv vll igit eſt pꝛincipiũ eus ßm naturã ⁊ voluntatẽ ſil. ⁊ ſic eſt quartus modus ſq; habere membꝝ. Mabe⸗ re em̃ membꝝ ꝑ naturã ⁊ voluntatẽ applicat ad opa rionẽ. vel eſt pꝛincipiũ eius ᷣm naturã tĩ vel m vo⸗ luntatẽ t̃. Si pꝛimũ hoc duplt. vel eſt pꝛincipiũ al teriꝰrõne materie.⁊ ſic eſtſcðᷣus modus.vel rõne foꝛ; me ⁊ ſic eſt pꝛimus modus. Si ſcðᷣm voluntatẽ tm̃ hoc eſt duptr. vel babet tĩ vel habet ⁊ habet᷑ ſil· Si ſcðm ſic eſt ſeptimꝰmodus.ſi pꝛimũ hoc eſt duplt vt habitũ foꝛmat ad figui habentis vel nõ · Si pꝛimo modo hoc eſt duplr.vel habẽs circũdat habitu.⁊ ſic eſt quinꝰmodus. vel ecõuerſo arcũdat᷑ ab iilo quod habet᷑.⁊ ſic eſt tercius modus. Et ſic patʒ diſtinctio modoꝝ habere. ¶ontra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Idẽ nõ eſt pᷣdicamẽtũ ⁊ poſtpᷣdicamẽtũ ſił · qꝛ opoꝛ⸗ teret ideʒ eſſe in diuerſis · ᷣdicamentis.⁊ poni᷑tm̃ in vno pᷣdicamento.ſed pie eſt vnũ pᷣdicamentũ. inale ponitpoſtpᷣdicamentũ. Scðo ſic om̃e qð duuidii eſt aliqð totum.ſed habere nõ eſt aliquod torũ, um nõ ſit vnũ.ergo male diuidit᷑ ꝑ ſeptẽ modos. ¶¶ Ter cio ſic. oñ̃e habere mediat inter habentẽ ⁊ habitũ · ñ inter ſu bſtantiã ⁊ qᷓ;titatẽ nihil mediat cũ qᷓ;titas in⸗ ſit ĩmediate ſubſtantie.ergo nõ dicit habere titateʒ MQuarto ſic. In om̃i modo habere habens eſt pꝛin eipiũ habiti.ſed poſſeſſoꝛ nõ eſt pꝛincipiũ rei habite. nec vir xxoꝛis · ergo male ponunt᷑ ſextus ⁊ vltimꝰmo dus. ¶ Quinto ſic. Subſtanitia dicit᷑ habere relatio nẽactionẽ ⁊ paſſionẽ. ⁊ ſimiłt henus dicit habere ſpe cies.ʒ etiam qualitas habere contrariũ. ⁊ tamen hic nõ enumerant᷑ ili modi· ergo modi habete hic non ſuffitienter enumerant᷑. ¶Ed pꝛimũ dict᷑ꝙ ʒ idem vniuoce ⁊ eodẽ modo captũ nõ ſit pꝛedicamentum ⁊ poſtpᷣdicamentũ.tamẽ idẽ ᷣm vocem equiuoce captũ bene eſt pᷣdicamentũ ⁊ poſtpᷣdicamentũ.⁊ ſic ẽ de ha bere vr pꝛius dicrũ eſt. Ad ſcðm dicit. ꝙ licet ha⸗ bere nõ ſit vnñ totũ fᷣm rem.eſt tñ vnũ totũ ᷣm vocẽ ideo bene diuidit᷑ diuiſione vocis in ſuas ßᷣcatõnes? nõ alio modo. ¶ Ad terciũ dicit᷑ ꝙ; licet habere qᷓ;ri⸗ tatem nõ mediãt realiter inter qᷓ;ᷓtitatẽ ⁊ ſubſtantiaʒ. nq; accidens realiter diſtinctũaqᷓrirate. dꝛ ideʒeſt realiter cũ qᷓ;titate ·tgnẽ mediat ᷣm rònẽ ⁊ modum. qꝛdigt inberentiã qᷓitars ad ſuhſtantiã ⁊ hoc ſuffi cit. ¶ Ad quartũ dici? ꝙ lʒ poſſeſſoꝛ inqᷓ;tũ dieit᷑ rela⸗ tiue àd rẽ poſſeſſaʒ vel vir reſpectu vroꝛis nõ dicatur pꝛincipiũ.tñ ſᷣm hoc eſt aliquo'modo pꝛincipiũ in ge nere cauſe finalis. Poſſeſſio em̃ eſt ꝓpter poſſeſſoꝛem. ⁊ vxoꝛꝓpter virũ ſuum. ¶¶ Ad quintũ dicit᷑ licet re perianpłes modi ipſius habere qᷓ; ſeptem.tñ alij ab ſtis ſunt minꝰpꝛincipales ⁊ minꝰvſitati.⁊ ſufficient pñt cognoſciꝑ iſtos modos. Ideo ſufficient᷑ enume⸗ —— 2.— VQuamis tratatus 0 ant̃ modi Eie tractatu 7 eit i quẽ reſoluit ꝓpoſitio. Vt ĩ erum ⁊ inpꝛedichtum. 3 S Ropſitio e— eafen tita een 3 i dedliuo⸗ 62ꝛ e —— oſiy er Jfe determinat de ſyllogiſmo ſine de totali epargu mẽtaʒ tione. Er qꝛ vnũquoq; hʒ pius ↄſiderur zin ſe;ꝑ compatõeʒ ad aliud. Ideo anteqᷓ; deteriauit de ſillo tiſmo ↄtraſto ad materiã ꝓbabilẽ ſẽ ĩ qnto tractatu ⁊ad marenaʒ ſophiſtic ſic in ſerto tractatu de falla⸗ ths. tẽ p· h.in pñti trartaru deterinat de· ſyllogiſmo ſimplt dieto·⁊ m ſuã foꝛmain ↄſiderato nõ Itracto ad aliq; materiã. Ex ilo clare ptʒ ꝙ ſyllogiim̃ꝰ ſim? plicit victus eſt ſu biectũ attributõis in hoc qᷓ̃rto tra⸗ ctatu et poſſet ꝓbariꝑ ditões ſubiecti habitas in pᷣ cedentt.⁊ ð? notant pllogiſmſimplr dictus ad difie rentiã ſxllogiſmoꝝ ↄtractoꝝ ad aliq; mareriã qꝝ nul lus eſt bic ſhieruʒ. Et qꝛ quelibet res hʒ cognoſci p 1 ua pꝛincipia vr dicit Areſto.i.phiſ icoꝝ ⁊ alibi.ideo * anteqᷓ; p·hdiffinit fpllohilmũ pꝛius deteriat de aliq buspenapis ſiue btchprnahaltloſrilogſmi2p mode materalibytibus qð; de foꝛmalbo ſcʒ depo ſirõneꝛ termino neri alicuꝰde aliqᷓvł alucutꝰah aliquo· In qua diffinitõe oĩo ponit loco ge neris diffiniri. Deinde ponit᷑affinnatiuavel negatia ad erplicandũ vnů differentiã ↄuertibilẽ cñ gpõne⁊ tz affirmaruũ ⁊ negatuũ ſint inembꝛa diuſdentip oſröt·nri pottiniadifzeinchn un du dentea poſitõnũ. ſ inqᷓtũ ſüt nobis notiora ipo dif finito ⁊ exemplificãt dintiã gpõnis hᷣm eſſe qð habet injuis ſpebus · Dici ↄñr alicurꝰde aliqᷓ.· pdicati de lubiecto. ⁊ hic mãgis diffinit poſitioꝑaffrmatiuũ * ⁊negatiuũ que ſe tenẽt ex ꝑte foꝛme qᷓ; ꝑ vle ⁊ ꝑticuu nlureſeretqᷓnatra. xifinto debet nonftr derari· Mno inqᷓcũẽ ſignũ ↄœpmẽris ylnuncus nn intellectus. ad expꝛimẽdũ ↄceptũ cõplexũ.⁊ ſic modo hʒ rõeʒ enſciatõis.⁊ ſic ibi ↄuenit fcare veꝝ ⁊ tioↄliderat ub re enſciatoisi ibidiffmt᷑ ꝑveruʒ logi mi.⁊ hoſidemt᷑ in pñt loco· Etqꝛ ꝑaffirmatio neꝛ negatdein qᷓ ſetenẽt er pte foꝛmeenꝗciatʒis ma xime hʒ variari ſyllogiſmꝰ.iõ pᷣ ↄueniẽt᷑ diffinit᷑ ꝓpõ ꝑ affirmatiuũ ⁊ negatiuũ.⁊ ſic ptʒ ꝙ diuerſimode cõ⸗ 2 ſiderat?⁊ diffinit᷑hic ⁊ in pꝛimo tractatu. ¶ Sciendũ tercio. ꝙ terminꝰſic diffini Termimꝰeſt in quẽ reſol⸗ inppõ vt in ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ. cuꝰrõ eſt. Quia ter⸗ mimeſt pꝛincipiũ materiale cõponẽs ꝓpoſitionẽ. Di⸗ cit em̃ tennin terminãdo qꝛ materialrtermĩatꝓpõ; ß vnñqðq; reſolui᷑ in ea ex qͥb cõponit᷑· ᷓppõ relolut᷑ ꝑ terios.i ðiuidit ꝑ terios tanqᷓ; ꝑ ſuas ptes.ideo be ne ðꝛ terminꝰẽ in quẽ reſolui?᷑ppo.⁊ intelligiꝰ de reſo⸗ lutõe q̃ fit in voces ßcatiuas.⁊ nõ de qᷓcñq; reſolutiõe qꝛ lonicus ſolũ ↄſiderat voces ß̃catiuas ·⁊ nõ habʒ cõ ſiderare lras ⁊ ſyllabas q̃ a grãmatico pᷣſupponunt᷑ ¶ Baendũ q̃rto ꝙ lʒ terminꝰſit pꝛincipiũ? ꝑs ꝓpõis iñ Huenient diffinit᷑ pppõem duplici decã. Pꝛima ẽ. Sciendũ pꝛimo ꝙ ꝓpoſitio ſic dif S voyſccen H 1 —i NG* qͥꝛ iy diffõe termini poni?põ.iõ ante diffõeʒ termini opoʒtehat notificre ꝓpõezʒ le ꝑ ignota ꝓcedere.· Be⸗ da cã eſt. qꝛ lʒ via cõpõnis ꝑs pᷣcedattotũ ⁊ termiꝰ ßpcedat totũ.iñ viareſolutõis rotũ pꝛi ꝑtib. ⁊ qꝛ hic ſiderant᷑termin⁊ ꝓpõ hm viã reſolutòjs.iõ ueni ent᷑ ſeqͥꝓpõeʒ · Et qᷓ;uis ſyllogiſmꝰreſoliat᷑ ꝑpoeʒ. 8 ſ.ᷣul ſt fü⸗ 0*63 ſih ſifSu E ſl j ſyvhet ——————————————————————— 1Qnattus tamẽ ſpſa nõdiffinit᷑ hieꝑ ſyllogiſmũ· nec inqᷓ;tñ eſt tetminmtelolutõis ſyllogilmi. deo nð opoꝛtet pꝛiꝰdif tinire ſyllogiſmũ qᷓ; ꝓpõnẽrſic patẽt diffões ꝓpõnis ⁊ termini ⁊ oꝛdo eoꝝ. ¶ Contraſpꝛedicta argu pmo ſic. Cõcluſio eſt oĩo affirmatiua alicuꝰde à bqᷓ.⁊ tñ nõ eſt poſitivq nõ poniꝙ alio. Dicit᷑ efñ ꝑolitio qua ſiꝓ alio poſitio ſch ꝓ ↄcluſione inferẽda. iſta diffini tio cõuenit alijs adiffinito. ¶ Bcðo ſic · Huilũ ſuprꝰ debet diffiniri ꝑ ſua inferioꝛa · ſed affirmariuũ⁊ nega xinũ ſůt inferigꝛa ꝓpõn is · ergo male ponunt᷑in diff⸗ nitõne e. ¶ Tercio ſic.her eſt ꝓpõ· hõ curnit.⁊ tam̃ nec eſt affirmatiua nec negatiua alicurꝰde aliqj. qꝛ nõ⸗ homo eſt aliqud.ꝗᷓ ↄtra diffinitõeʒ ꝓpõis.ſ Mnar to ſic ꝓpõ relolui ꝑ elemẽta ⁊ ſ̃as·et mñ lie ⁊ elemẽ⸗ tu nõ funt termini.ðᷓ iſta diffinitio nõ ↄuenit ſoli ter mino. Quinto ſic. ꝓpoſitio reſolui ꝑ copulã ꝙba jem.⁊ tñ copula vᷣbalis nð eſt terminꝰ qꝛ tun eſſent En tenni in ſyllogiſmo qᷓ; ttes · ergo diffinitio ma maioꝛ ptz · qꝑ cõponit᷑er copula vᷣbali· ergo re lolui ꝑ ipam. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ licet ↄciuſio nõ po nat᷑in actu ꝓ liᷓ tñ poni in aptitudine ꝓalio ꝙ ſuf⸗ ficit ad hoc ꝙ oln Id ſcm ðꝛ· ꝙ kʒ ſu⸗ perins nõ debeat diffiniri ꝑ ſua inferioꝛa ea rõe qua junt inferoꝛa eiꝰtñ bñ pñtſdiffiniri ꝑ ea inqᷓ;tum ſũt nobis ipſo diffinito. ⁊ ponuntur ad eyplicandum dinnã ʒuertbilẽ ſui ſugieꝛis ⁊ lie ponunt᷑ aftirmati uum ⁊ negatim in iſta diffõe id terciũ ðꝛ. ꝙſi nõ homo capiat᷑ vt infinitũ eſt· ſie nõ dicit aliquici.ſed ſi tapiat vt vᷣtute intellectus determinat·⁊ ſic acapit᷑ ꝓ aliᷓ finiro vrputaꝓ aſino vel equo.⁊ ſic ihi affuma aliqud ve aliquo· qꝛ nõhomo eſt sliquid qð nõ eſt bõ. Id quartũ dicit᷑licet ꝓpõ poſet reſoiui in ſfaſ ⁊ ſyllabas tanqᷓ; in pꝛincipiã vocs ſignificatiue. que relolutio nõ ↄſiderar᷑a loico tamen võ reſolui᷑ in ip ſas tanqᷓ; in vores fcatiuas de qua reſolutiõe ſolum pic inteliigit᷑. Ed quintũ vᷣꝛꝙ ſeſolutio ꝓvꝛie ha⸗ bet fieri in ꝑtes materiales que remanẽt relucõne fa⸗ ca ·⁊ qꝛ copula vbalis nõ eſt ꝑs matenalis hoeiſio⸗ nis · ideo ꝓpõ ꝓpꝛie nõ reſoluitꝑ copulã vᷣbalẽ · niſi ca piat reſolutio generalr ꝓ quacũq; diuiſione totiꝰ in ſua pꝛincipia vel matenalia vel foꝛmalia indinter. ſʒ ſie nõ capit hic ſʒ tm̃ ꝓ reſolutõe in ꝑꝛinepia materna lia qʒ explicat ci dicit vt in ſubiectũ? pᷣdicatũ ⁊cn Dicide om̃ieſt qñ nihil eſt ſumere ſub ſubiectodeqᷓ non dicat᷑ pᷣdicatũ.vt oĩs ho mo currit. hic curſus pᷣdicat de om̃i homie ⁊ nihil eſt ſumere ſub hoie de quo nõ dicat curſus. Dici de ñülloeſtqñ mhileſt ſume⸗ reſub ſubietto a qᷓ nõ remouea hdicatum · tnullus homo curri. hiccurſus remoue tinab om̃i hoie⁊ nibileſt ſumere ſub boĩe nõ remoueat᷑ curſus. oſntqᷓᷓ autoꝛſuꝑius deteriauit de pꝛincipijs ma⸗ N tetialitſrſytlogiſſmi. ſcʒ deꝓpõne ⁊ termino · Hit. Pñr deteriat v pꝛinciphs regulatiuis eꝰ.ſcʒ de dici de jÿi⁊ dici de nullo. ꝑqueipꝛincipia nãlia ipſiꝰ? illogilmi reglant᷑ Et qʒ dici de om̃i dicitaffirmatio nẽ⁊ dli de nullo dicit negationẽ tʒ affirma pꝛio? eſt negatõt ideo pꝛrdeteriit de dici de em̃i qᷓ; de dici de — cie pᷣdicatũ.ideo nuliv.ip̃m ſic diffiniens. Dici de oñ̃i eit qů nihil ſumere ſu b ſubiecto de q nõ dicapᷣdicatũ· curð eſt. Quna ĩn aliqᷓ ꝓpoſitõne eſt dici de om̃i qñ pᷣdicatum gtfirmat de ſubiecto diſtributo ꝓ oĩbus ſuis ſuppoſi tis. vt in hac ꝓpõne oĩs bõ eſt aial.ſʒ qñ pᷣdicatũ ta/ liter affinmnat de ſubiecto diſtributoꝓ oĩbus ſuis ſup poſitis.tũc nihii eſt ſumere lub ſubierro de 3 nõ enũ dictũ diffinitionẽ ſufficient᷑ erplũ rat dici de om̃i. Et lʒ negatio pᷣcedat affumaiohẽ in codem fm viã generatõis.tñ ſimpꝑłt ⁊ fm viñ pſectio — nis affu matio pᷣcedit negationẽ. Idee km oꝛdinẽ do ctrineqᷓ attendit fm vlã generatõis pꝛius dereminã dñ erat de dici de nullo qð impoꝛtat negationẽqᷓ; de dici de oñ̃i.nõ ibi attendit᷑ oꝛdo generatõis ⁊ pꝛioꝛij tatis in eodẽ. ¶ Sciendũ pꝛimoæ dici deoñj eſtcõ ditio pᷣdicati in oꝛdinead ſubiectũ· q dici vel pᷣdici eſt cõditio pᷣdicati et nõ ſubiecti.⁊ licet diſtributio ſie ↄditio ſub ietti in oꝛdine ad pᷣdicatũ.iñ dici de omi — ſeu pᷣdicari de ſubierto diſtrbuto eſt cõditio pᷣdican. Elñ dici de om̃i ⁊ eſſe in toro in ß dint. qꝛ dic de oł impoꝛtat habitudinẽ pᷣdicati ad ſubiectũ qꝛ pᷣdicarũ dicit᷑ de ſubiectojſ eſſe inroto impgꝛtat habitudineʒ ſubiecti ad pᷣdicatũ.qꝛ ſubiectũ eſt in pᷣdicato· ſẽꝑs ſbiectiua in ſuo toto vłi⁊ ſikt dicendũ ẽ de dici dent lo in ꝓpõe negatiua qð ẽ ↄditio pᷣdicati in oꝛdine ad ſubiectũ. ¶ Bciendũ ſcðᷣo.ꝓdupler ẽ dici de oñ̃i·ſq Ml pꝛioꝛiſticũ ⁊ poſterioꝛiſticũ. Mici de oñ̃i pꝛioꝛiſtium eit. qů in ali ꝓpõne pᷣdicatũ ᷣm modũ enũcianii af kfimat de ſubiectoꝙ qjlibet ſuo ſuppolito· ⁊ nõ riqn ad ipᷣm vłtas ſufpoſitoꝝ vel rxm ᷣm rẽ.ſʒ ſutficit ꝑ in mõ enunciandi ſit vlitas ſuppoſitoꝝ de qͥby pᷣdicz tñ aff rmet᷑ ſiueſvere enuncie ſiue falſe. qꝛ pllogimꝰ ſimpirde eſtad. xpoſirũ nõ ʒbit ad aliquã materij am certã. vtpuſa ꝓbabilẽ verã vel falſaʒ neceſſariam vel cõtingentẽ. Ejñ dici de om̃ pꝛoꝛiſticũ intendi᷑in hoctractatu · ſʒ dici de oñ̃i poſterioꝛiſticũ eſt. qñ pᷣdis catũ hm rem ðꝛ de ſubiecto ⁊ ↄuenitſibiꝓ Ilſbʒ ſuo ſuppoſito ⁊ ꝓ qualibet dĩntia tpis. vt hõ eſt aial · ið acd tale dici de om̃i requiri duplex vlitas.ſcʒ ſuppoli toꝝ ⁊ tpm. qꝛ eſt pꝛincipiũ regulatiuũ demonſtraio tñ ſyllogiſmoꝝ · ß de ilio nõ eſt hie adꝓpoſitũ. ¶ Sa endũ tercio.· ꝙ dicið oñ eſt qñ nihil ẽ umere ſub ſp iecto a q̃ nõ reuuoucat᷑ pᷣdicatũ. vt nullus hõ cumit. Cuiꝰrõ eſt. qꝛ in aliqua ꝓpõne eſt dici de nullo quã do pᷣdicarũ negat de jubiecto diſtributo ꝑ ſignũ vle p oibus ſuis ſuppoſitis.⁊ qñ nulli ſuppolito ineſt e qñ talit᷑ negat᷑ tůc nihil eſt ſumere ſub ſubiectode q m modũ enũciandi nõ remoueat᷑ pᷣdicatũ ꝑ negati onẽ. ideo dici de nullo bñ explicatꝑ illã diffinitiõem. ¶ Sciendũ quarto. ꝙ dici de om̃i ⁊ dici de nullo F* fůt pꝛincipia regulatiua ſyllogiſmoꝝ q ꝑ dici ð õ intelligit᷑iſta maxia. quicqͥd ðꝛ de ſubiecto diſtrburo ðꝛ de qͥlibet ſuppoſito eius ſumpto ſub ipſo et ꝑ boe pofſunt ꝓbari oẽs ſyllogiſmi ienai in iſto ſil logiſme/ofe aĩal currit. om̃is hõ eſt aial· ergo om̃s hoð currit. ibi hoc verbũ currit in maioꝛi ðᷣꝛ de fubie⸗ cco diſtributo ſq; aiali.ergo afirmat de quolibet ſup; poſito alalis· ſeq qꝛ homo in minoꝛi ſumit᷑ fub hialt tanqᷓ; ſuppoſitũ eius.ergo hoc ÿbum curit in cõcdu⸗ ſone pdicat dehoielſilt de dic de lene mayima.quicqͥd negatde lbiecto diſtributo ig — * de quolibet ſuppoſito eiuſdẽ. Etꝑ iſtã maximã pꝛo⸗ bant᷑ſyllonim negatuu·ſẽ ꝑãliã affirmutiue. nð oẽs ſyllogiſmi ꝑfecti qᷓ ſũt directe ↄcudẽtes in pꝛima figura directe regulant᷑ ꝑ dici de om̃i ⁊ diu denllo. impfeeri et ↄñti inqᷓtũ icʒ reducunt ad ꝑfectos jyllo ginios· Eñ ſyilogijmi dicun ꝑfecti qui nð indigẽt ſyllogiiniimpfecti dieunt᷑ quindigẽralĩterea à ſumpta ſũt ⁊ pᷣter pᷣmiſſas ſic poſitas vt appareãt ne⸗ reſſarij · hoc eſt vt neceſſano in erãt ſuã cõciuſionẽ. vñ aliqũ indigẽt ↄuerſione· aliqᷓ rranſpoſitone pᷣmiſu rũ ⁊ aliqñ reductõne ꝑ impoſſibile vt eaꝝ conduſie apareat ex neceſſitate ſequi.ſ Wõtra pꝛedictã argn⸗ tur pꝛimo ſic. In iſta ꝓpõne hõ eſt aĩal nihil eſtſume re ſub ſubiecto ſcʒ fub hoie de ʒ nõ dical pᷣdicgtů ſcz aĩal ⁊ tamẽ ibi nõ eſt di de ofñtj Sctolic in ita põne ois hõ curit. aliqd eſt ſumere ſub. ſubiecto ðᷣ qᷓ nõ dicit pᷣdicatũ. qꝛ cimit nõ ðꝛ de adam vel anti ſtoꝛt ·¶ Tercio lie· In iſta põne. ois equus cutrite dici de om̃i.⁊ tñ ibi eit aliqͥd ſumere ſub ſubiecto ð q̃ nõ ðꝛ pᷣdicatũ. qꝛ põt ſumi pes vel xaput equiðᷣ quo nõ ðꝛ turſus.igit᷑ ↄtra diffinicõeʒ· Muarro ſic. In 5 iſtaꝓpõne ſoꝛtes nõ currit nihil eſt ſumere ſub ſubie⸗ iecto a qᷓ nõ remaueat᷑ pᷣdicarũ·⁊ tamẽ ibl nõ dici de nullo.qᷓ ↄrra diffinitõeʒ · Quinto ſic. Hulla regu la ng regulatũ ner eſt de cõpõne eius.ſed dici ð om̃i ⁊ dici de nullo ingrediunt᷑cõpõnẽ lyllogiſmi· q? in om̃igpe vłi affirmatiua eſt dici ð oñ̃i.⁊ in vłi ne gatiua eſt dici de nullo. qᷓ nõ ſüt pꝛincipia reßulatiua yllogiſmoꝝ. Zd pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ in iſta ꝓpõne hõ eſt aĩal nihil eſt ſumereſub ſubiecto de q̃ nõ dicat᷑ pᷣ⸗ dicarũ ſᷣm rẽ ⁊ in aptitudine tñ nõ ðꝛ hᷣm modũ enũ ahh fpllogiſ mi⁊ effectiui nia· Pꝛimo ꝓpter Ziogimnoct obin qua zbbſqz 7 poſitis ageeis neceſſeeſt alið eue⸗ om̃e aial eſt ſubſtantia. om̃is homoeſt aial ergo om̃is bõ eſt ubſtantia. Hoctornʒeſt gꝛo in qua quiquſdam poſitis ſcʒ duabu 2ftaunce agieu 0 effectiuis ſcʒ de pꝛincipijs regulatis. Eõᷓ ſequenter deteriat de ipſo ſyllogiſmo ip̃m pꝛio ſic dif⸗ finiens Byllogiſmus eſt oĩo in qua qͥhuſdã poltt nereſſe eſt aliud acidere ꝑea que poſita ſunt. in qug diffinitõe oĩo ponit᷑ lopogengis· Peindt ontin quibuſdã ad differentiã anchimematꝭ in qͥ licet ſint due pꝛemiſſe yrualiter ⁊ ßᷣm intellectũ arguentis. tñ eſt vna foꝛmalirer ⁊ in ſyllogiſmo debent eſſe plures foꝛmalt. Deinde ponitpoſitis.i· diſpoſitis in modo ⁊in figura · ad diĩntiam jnductionis ⁊ cxempli.⁊gliz uaꝝ combinationũ inutiliũ. vbiꝓpolitões nõ diſpo untinmodoghcni⸗enceponi dere. ad dintiam palogiſmoꝝ fallarie accidentis ꝗj ibi cõ⸗ cluſio nõ ſequt᷑ ex neceſtitate · ⁊ ponit aliud ad diffe⸗ rentiã petitõis pꝛincipij ſtatim vbicõduſio nõẽ alia apmillis · Et ponit᷑ poſten ꝑ ea que polita ſũt ad dif ferentiã ꝑalagiſmoꝝ hm nõ cauſam vt cauſq.vbi con juſio nõ ſequit᷑pter pꝛemiſſas poſitas.¶ Sciendũ mimo.· ꝙ lʒ ſyllogiſmus non ſit oĩo limpir vna ⁊ ica⸗ thegoꝛica·eſt tamẽ vna ypothetica· ⁊ ðꝛ vna pꝛopter no due extemita nire ꝑea quepoſita ſüt⁊ chceſſa yr — — — ciandi ⁊ actu de quolubet ſuo ſuppoſito· ideo ibi nð ẽ̃ tes vnn cöuenſũt due pꝛemiſſe·⁊ illudhabet rõ ſ„* dici de om̃i pꝛioꝛiſticũ.iʒ bñ ſitpoſterioꝛiſticũ. Ad nem efficienris reſpectu illatðnis ↄctonis. Scðopt ſcðm dicit· ꝙ in iſta oĩs homo currit ſolũ ditribui᷑ꝑ vnitatẽ foꝛme. qꝛ uaꝝ pᷣmiſſarũ minoꝛ eſt cõtrahẽs hoĩbus pñtib ad qs reſtringit ꝑ vᷣbũ pñti tgis.⁊[ illo nõ eſt aliud acciꝑe de q́ᷓ nõ diat᷑ pᷣdicarũ.ideo un tixp̃s ⁊ aam nõ ↄtinent ſub ß ſhiecto diſtributo ſqʒ põ· Ad rerciũ ðꝛ.ꝙ licet pes vel caput equi poſſit miſub eq tanqᷓ; ꝑs integralis eiꝰ non iñ tanqᷓ;. ſubiectiua de qua ꝑte pꝛincipałr intendithic. Z quartũ ðꝛ · ꝙ ad dici de nlło bſuponit᷑ ꝙ poſſit ald ſub ſumi ſub ſubiecto ⁊ ꝙꝛ ſub ſubiecto ⁊ ꝙa qᷓlibet Shaiti eo cõ tentũ remoueatpᷣdicatũ. Modo ſub ſoꝛte quiẽ ſhle⸗ oſita neq; ptes ſuhiectuas · ieoꝛibi nõ eſt dici ð nul h. Sedtůcquerit᷑ quare p· h. dueit in diffõne ſub ſũ/ iecto in ablrio caſucñ rñ. p. in.1. Pꝛioꝝ di qů nihil eſt ſemen ſublecti. Ad h ðꝛ ꝙ phs ↄſiderat de om̃iᷣm qʒ diffinii. tam ꝓ tib ſuhlectꝭ q; integralib. Eter po ðt ſubiectiin grõ qui qͥdẽ grůs etiã hat ꝑtes inte⸗ Srlebe eir ypticbis. Sʒ peh.magis mani⸗ feſte dicẽs dicit ſub ſubiecto ꝑ ð innuit ꝑtes ſubiecti las tñ q̃ faciſiꝰpñr cðgnoſci abiis uenitv ͥbus tue ¶ Sriendũtercia·ꝙcõeluſio ſyllohImni nõ půt tractatũ introduxit. Aiia reſponſio etiaʒ patebit eſt de eſſentia ſyllogiſmi Rõ qillud nõ eſt deeſſetia vlſc K Se⸗ glicacᷓ remoto illð remanet gfetũ ⁊ cõplerũin ſua zion. Ad quintũ ðꝛ. ꝙlʒ dici de om̃i circa pꝛimũpꝛioꝝ· Ad quintu ðꝛ·iʒ dicit lo ꝑ accñs ingrediant cõpolitionẽ ſyllo⸗ ⁊ dici de nu malerie er·nõt ingrediunt ꝑ, e tunqᷓ; ptes materiales vel foꝛmales cõponẽtes ſyllo imũ.· modo nõ eſt inchueniẽs pꝛincipia regulatit iis alcui vinualiter⁊ ꝑacdens ingrediant compo „ — ———————————————————————— S trũ iſtipõnis nõ põt aliqͥd ſubſumi eo ꝙ nõ hʒ ſup eſſitas 3 ⁊ detenminãs reſpectu maioꝛis.⁊ ideo habent vnita tẽ ille due pꝛemiſſe ꝑ modũ actus ⁊ potentie rõneſi⸗ milis diſpoſitõnis. Tercio ꝓpter vnitatẽ finis.qꝛ ille due oꝛdinant᷑ ad vnã conduſionẽ inferendã. ⁊ ipo qᷓ; nis nõ ſp vniant᷑ ꝑ cõiunctõem foꝛmalt.tamẽ virtu⸗ liter poſſunt vniriqpter cauſas pꝛedictas. ¶ Scien dũ ſcvoꝙ inargumentatõe duplerporeſt repiri necet itas· ſqʒ ngœeſlitas ↄlequttie ee 2 nia habitudine añtis ad ↄſequenspter hoc ꝙ ↄis indudi in antecedente.ideo poſito antecedente nerel ſe eſt ponere Seſiue añis ſitverũ ſiue nõ S n eſſitas ↄſecuẽtis eſt neceſſitas ꝓpoſitionis ꝓueniens ex necellaria habitudineſ ict ertremoꝝ vt hic hõ eſt riſibilis· vel homo eſt aial. Er qůq; dicit cauſalitãtẽ. antecedentis ſup ↄequens·⁊ in iſta difföne nõ̃ intel⸗ — 3 ligit de neceſſirate ↄñtis ꝙſcʒ ↄcluſio ſeguat necchita 7— ſecõſequẽtiʒ led ſolſ denecefſitateconſecuentie ſyla iogiſtue· ¶ Siendi tercio· ꝙ cõcluſio ſyllogumi nõ ſpecie. ed remota ↄcluſione remanet ſyllogiſmꝰpferr qʒ remanet in debito mõ ⁊ in debita figuraců ihi ſit diſpoſitio triñ termnoꝝ in figura · ⁊ diſpoſitio duarũ ſitonũ in moda.ꝗᷓ ↄcło nõ eſt de eſſentia ſyliogiſz * iceo in iladinnepopaliude dta ¹ 7 S ne 3 0) 3 1 5 ₰ 6 P 3 6 * 8 — 4 56 6 113 3 3 . 6 3 3 5 W3 . — non ſit alia a toto ſ ogimoerſt tñ alia a pᷣmiſſis po itis ideo in ſpllogilmo er pꝛius poſitis ſequit aliud ylliogiſmi hñt euidentẽ netccſſitatẽ ſue illatõis Bed — abißis ſcʒ ↄcuſio. ¶ Pciendũ qugno. ꝙ lyllogim; dunn loginn pecr 72 impfecr Brllogum? p ꝑiſeaus eſt hʒ euidentẽ neceſſitatẽ ↄcudendi ſiẽ ſũt uatuoꝛ modi directe ↄcudẽtes in pꝛima figura. vbi ſyllogiſmꝰmpfectus it qͥ nõ haberieuidentẽ nereſſi⸗ tatẽ jue illatõis ·ſʒ ille fit euidens ꝑ hocꝙ reducit᷑ ad modos euicẽtes pꝛnmne figure ſiẽ ſůt oẽs alij modi a quatuoꝛ pmis modis pꝛime figure · qʒ tñ in vib⸗ iſt „ vB.— 7 * alia a pᷣmiſſis. ꝗᷓ male ðꝛ w in ſyllogiſmo ae Muanoo ſic. Illud qð accidit nõ ſequi de nereſſi ⁊ nimotu iillogimi·⁊ coꝛreſponaetnid terninis ů eſt foꝛma · ſd modus eſt foꝛma pinqua ſillogim ⁊ coꝛrñdetduabꝓpoſitionib. Modus eñ̃ dicit oꝛr te diuidit ꝑ ſyllogiſmũ ꝑfectũ ⁊ impfectů. fecte Et ꝑ hoc ptʒ ꝙp̃a rſt ſufficiẽs. intellectus eſt oĩo cũ nõ litvopſʒ ſyllogiſmꝰeſt diſcut ſus imelleciꝰ.ᷓ male ðꝛ ꝙ ſit oĩo. ¶ Scðo ſie ad ſyl⸗ logiſmũ ſimpir nõ reqͥrit ꝙ pᷣmiſſe ↄredãt᷑. qꝛ liuecõð cedant᷑ ſine nõ ↄclo ſequif neceſſaro· male poni in diffõepoſitis ⁊ ↄceſſis¶ Tercio ſic· ↄcto in materiã cõuenitcũ pᷣmiiſis · qꝛ incudit ambas extremitates⸗ triã cõuenit cũ ipᷣis in foĩa ſcʒ ogiſmo ſequit᷑ aliðᷣ. ůte cũ poſſit adeſſe vł abeſſe.ſʒ ↄcto ſequit᷑ de neceſſi tate in huegüno⸗ male ponit᷑ neceſſe ẽ accidere alið ꝑea que poſita ſũt. equar neteſſitatẽ? cludendi.igit᷑ oẽs ürnſe m p mũ ðꝛ ꝙ iyllogimꝰnð eſt foꝛmalr ille diſairſus·ſ.in terioꝛ inteilectus.ſʒ ſolũ eſt vox cõplexã km illů interi oꝛẽ diſrurſum qᷓjit in intellectu.ideo bñ ðᷣꝛx eſt oĩo· aluñ m capitp illo diſcurſu capiẽdo ſignatũ ꝓ ſigno ß ſicnõ capit᷑in ꝓpoſito.i] Ad ſchm ðꝛ· ꝙ lʒ ad ſyl⸗ logimũ ſimplr nõ reqͥratꝙ pᷣmiſſe ↄcedani.qꝛ illeab Krahit᷑a materia vera vel faiſa cñ nequiri ad ſyllogiſ mñ dyaleticũ.⁊ qꝛ p· h. hanc diffõem ſumpſita Wo⸗ etio diffiniẽte in Topicis dyaleticũ ſillogiſmũ.iðᷣo ̃ poſuit in iſta diffõe · qꝛ qᷓ;uis hoc nõ reqͥrarad ſillog⸗ mñ in cõi.tñ ſibi nõ repugnat in ſpẽali. Ad terciũ pvꝛꝙ licer cõcuſio f̃m ptẽ ↄueniat materialr cũ pᷣmiſ ſis.tñ differt ab is foꝛmalrcuʒ ibi ſit alia habitudo pᷣdicati ad ſubiectum.⁊ erↄſequenti alia compoſitio eoꝝ qᷓ; in pᷣnnſſis.licet eĩ copulahÿbalis ſᷣm ſe mane ar eademtamẽ compoſitio variat ꝑ variatõnẽ habi tudinis extremoꝝ abinuicẽ.ideo bene dictũ eſt ꝙ con cluſio eſt aliud a pᷣmiſiis ¶Id quartũ dꝛ. ꝙ ſicupi atur accidit vel acciðᷣeꝓut valet.i.ↄringenter cuenit. ſic concluſio nð neceſſario acciditex pꝛemiſſis.ſʒ ſica⸗ piat᷑ vt tmñ̃ valet ſicut ſequi᷑ ilo modo bene actidit.⁊ ſic gapi᷑ hic.¶ Adquintũ ðꝛ · ꝙ licet omnes ſillogii imi ſint equaliter ꝑfectiqᷓ;tum ad neceſſitatem eoꝛnm ⁊quo ad eſſe non tamẽ quo ad euidentiã ſue neceſſii tatis ⁊ quo ad bene eſſe. VMmnis em̃ ſyllogimus conſtatexttibo terminis ⁊ duabus ꝓpoſitionibus.quaruʒ poſitionũ pꝛima vocat᷑ maioꝛ.ſecunda mi Noꝛ. Ex tribus aũt terminis nõpoſſunt fie⸗ ndnepolunes niſialter illoꝝ terminoꝝ ẽtercia figura.⁊d Muinto ſic oĩs ſyllogiſmꝰne⸗ teſſario infert ſuã cõtluſionẽ.⁊ dẽs ſylloꝝiſmihabent Quartus ſimat bis ⁊ tũcilleterminus bls ſumpr⸗ aut ſubijcit᷑ in vna ⁊ pᷣdicat᷑ in alia⁊ ſic eſtis ꝛima figura aut pꝛedicat᷑ in vtraq;?⁊ ſic eſt in ſecunda figura.aut ſubijcit᷑ in vtraq;ꝛ ſic ũt terminoꝝ altervo⸗ cat᷑ medium.alter maioꝛ extremitas alter po minoꝛ ertremitas. Wediuz eſtterminꝰ bis ſumptus ante conciuſionẽ. Waioꝛ ex/ tremitas eſt terminus ſumptus in maioꝛi ſequit᷑ ↄclo de neceſſitate lʒ nõ euid ent. Ideo pᷣdicta diffõ ſyllogiſmi cõuenit tã jyllogiſmo ꝑfectoqᷓ; imh; Lõra predi cta arguit᷑ pꝛimo ſic. lls motus rõnis vł diſcurſus poſirione cũ medio. Winoꝛextremitas ẽ ferminꝰumptꝰm minoꝛigpõne cũ medio. (Poſtqᷓ; autoꝛ diffinit ſillogiimũ ↄñr oſtendit que quot piincipia requirant᷑ ad cõſtitutioneʒ eius Et pꝛimo determinat de ꝑribus materialib. qꝛ materia via generarõnis pᷣcedit foꝛmã.ideo anteqᷓ; auto? eſtẽ dit pꝛincipia foꝛmalia que requirunt᷑ad ſilogiſmuʒ pꝛius oſſendit que pꝛincipia materialia fquirant᷑ad compoſitionem. Eſt aũt duplex materia ſ remota⸗ que iſt tres termini ꝓpin quaſunt duspõnes.⁊ huic duplici materie coꝛreſpondent duo pꝛincipia foĩulia uugijni.ſ modus ⁊ figura.qꝛ figuraẽ fo?ma cðis dinatõeʒ duaꝝ ꝓpoſitionũ ſicut figura trũ terminoꝝ ¶ Bcendũ piimo.ꝙ in om̃i ſillogijmo reqͥrunttes termini ad cãpoſitionẽ eius. qꝛ in ſillogiſmo oſtẽdit cõᷣueninentia vel diſcõuenientia duoꝝ terminoꝛuʒ in cõcuſione ſed hoc nõ poteſt fieri ꝑ terminos cõduſio nis.qꝛ ſic idẽ ꝓbaret ſeiß̃m· ⁊ ſiceſſet petere pꝛincipiũ Ideo pꝛeter ilos duos terminos cõduſionis equi⸗ niturtercius terminus ad oſtendendũ hmõcõueni tã vel diſcõuenientiãſterminoyꝝ in cõcinſione.⁊ ꝑc⸗ ſcquens ois ſiliogiſmus ſtat ex niby teminis · Sʒ ꝙ lolũ requirant᷑tres termini ptʒ · q ad vnitarẽ ſilo⸗ giſmi requirit᷑ vnitas medij ·⁊ vnitas concuſionis& quibo ſillogiſmꝰꝛ vnus·⁊ ſic in ſillegiſmo requiũt due extremitates ↄtluſiõis.⁊ mediũ ꝑ qð ꝓbatynio vel ſepatio illaꝝ exttemitatum inter ſe.⁊ ꝑ hoc pj& vis ſiloginꝰtelolut in tusteminos tiß cũertnb⸗ umnisciponat eheencſcheg mẽiten vocant̃mediũ.maioꝛ extremitas minoꝛ exttemitas⸗ Weqi eſt termimbis ſumptus añ rõduſionẽ Rõ in ſillogiſmo extremirates vniunt᷑ in cõcluſionep⸗ pter vmonẽ ipᷣoꝝ cũ medio in pᷣmiſſis · ſed mediũ in vnaꝓpõne ſolũ vnit cũ vna exfremitate · ꝗad ßᷓ ꝙ yni atur cũ duab extremitaub opoꝛtet ꝙ bis ſumat᷑ in oſitionibꝰ ad cõcluſionẽ inferendã. S maioꝛerj tremitas eſt teminꝰſumptus cũ medio in maioꝛiꝓ⸗ poſitione.⁊ ðꝛ maioꝛ extremitas · qꝛ ſꝑ ſub ſecontinet minoꝛẽ extremitatẽ cũ ſpjpᷣdicer de minoꝛ extemita te in cõcluſione directa.mõ pᷣdicatũ ↄtinet ſub ſe ſp lecrũ ſicuttotũ ſu ꝑtẽ ſubiectiuã.⁊ hocapparer in pꝛi ma ⁊ tercia figura. vbimaior ertremitas iꝑ pᷣdicat᷑ꝰ minoꝛi. Hed minor extremitas eſtterminꝰſumptus cũ medio in minoꝛiꝓpõne.⁊ ðᷣr minorꝑ reſpectũ ad maiorẽ in qua continet᷑ ſicut ꝑs in ſuo toto.¶ Sciõi dum tercio· ꝙ duplex eſt mediũ in ſillogiſmis qus qioddã etmediicðiungõneqʒ ig eit ynitiuneii ————— tremitztẽ cõcluſionis ꝓpter vnlonẽ ſpſaꝝ cñ ipſo in pᷣ miiſis·⁊ hoc mõ repit᷑ med ũ in qualibet figura. li ud eſt mediũ poſitone qð ſcʒ fm debitã ſubiectonẽ ⁊ pdicationẽ ponit᷑ int duas extremitates ita ꝙ lubij⸗ cit᷑ in maioꝛ extremitate ⁊ pᷣdicat᷑ de minoꝛivt eſt in ma figura in quã ſolũ hmõi mediũ habet repiri. In alijs ÿo figuris repi mediũ ſolũ cõnnctõe. ⁊ de vtroq; medio intelligit᷑ pᷣdicta diffinituo medi.ꝑ pꝛi us tñ ⁊ pfectiꝰde medio poſitõne·qꝛ includit mediu cõlunctiõe·⁊ cũ hoc includit mediũ qðeſt ᷣm oꝛdinẽ pᷣdicamentalẽ poſitũ int maioꝛẽ extrenntntẽ ⁊ minb rẽ. A Sciendũ quarto· ꝙ; oĩs ſyllogiſmꝰcõſtat ex dun bus poſitõilv. qꝛ vt dictũ eſti ſyllogiſmo oñdiivnio extremitatũ inter ſe in ↄcluſioneꝓpter vnionẽ eaꝝ in pᷣmiſſis.ſʒ õᷓpõt oñdi talis vnio iitneſl⸗ tnones in quibꝰ medtũ bis ſumit᷑.qᷓ in om̃i ſyliogiſ⸗ mo requirunt᷑ due pᷣmiſſe ſen ꝓpõnes ·ſʒ ꝙ ſolũ dueꝓ poſitiðes requirunt᷑ptʒ.qꝛ hmõi vnio duaꝝ extremi⸗ tatũ cñ medio in duabꝰ pᷣmiſſis. ſufficit ad oſtenden dũ vnionẽ extreinitatũ inter ſe in cõcluſione Maruz aũtꝓpoſitionũſpꝛima vocat̃ maioꝛ pᷣmiſſa.⁊ ſtðᷣa ꝓꝓœ ſitio voĩa ininoꝛ pᷣmiſſa. qꝛ ſcðᷣaꝓpoſitio ſe habet ud pꝛimã vt ↄtrahens ⁊ determinãs eã·⁊ ſi habet dã modo rõnẽ ꝑtis.eo ꝙ in minꝰſe habet qᷓ; pꝛima ꝓoſi mi narc ſuũ totũ.⁊ ſic pꝛima ꝓpoſitõ ðꝛ cõiter maioꝛ pᷣ miſſa.⁊ ſeʒa minoꝛ pᷣmiſſa. Contra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. In ꝗlhet ſyllogiſiio ſunt dueppõnes · ꝗᷓ in uoliber ſyliogiſmo ſüt quatuoꝛ termini· ñ̃tia tenet. qꝛ quelibet poſitio ↄſtituiex duoh terminis Se cũdo lic· In ſyllogumo ex oppoſitis tiñ lůt duo termi ni· vt hic vĩs hõ currit. nulius hõ currit. ʒ nullus hõ eſt hõ qᷓ male dicitꝙ in ſyllogiſmo ſũt ties termini- vni ↄduſiõe. que quidẽ chduſio eſt vna ꝓpõ ergo ſyi logiſmꝰcõſtat vx tnby ꝓpoſitõi ⁊nð ſolũ ex duab· 4 Qarto ſit. Õis terininiis eſt aliqͥd ertremuʒ; cũ terinin dicar a terminãdo.igit᷑ nullus ternunꝰdit . ctmediũ. ¶Muintoſic· In eadẽtpne nõ põt bis dẽ teminus cũ aljo termino· ſʒ ſyllogiſmusẽ ſumii vna Politio ⁊ in jpᷣo mediũ nõ bis ſumit ante cõciu bopõnib ſint q ſiont. Z pꝛimũ ðꝛ.ꝙ lʒ in dua tiioꝛ teimini m ſ ũt tñ tiñ tres ᷣm ſpẽm. qa idẽ terminꝰſcʒmediũ ſub eadẽ rõne in duab pᷣmiſſis bis ſũli ⁊ munet idẽ tenninꝰ hm ſpẽm ⁊ rõnt in dua bus ꝓolitionib. id ſcm ðꝛ.ꝙ lʒ in ſylogiſmo ex ooſiris qj ꝓcedit ex pᷣmiſſis ↄtrarijs ⁊ ʒrrdictò us ſint duo termin maſeriałr ſunt tñ tres foꝛmalt vnüs hʒ rõnẽimaoꝛis ⁊ minoꝛis extremitatis qui de ſeiplo negar̃ in ↄcluſione vt ad longũ habet eri i ſcho Sꝛioꝝ· ¶ Ad terciũ ðᷓꝛ ꝙtʒ cõcluſio ſit Jpoſitio. tamẽ ipa nõ eſtve eſſenrig ſyllogiſmi ſʒ tiñ důe pᷣmiſ ledegjn ſplloilmo nõ ſũt nil due pᷣmiſſe leugpoſi⸗ tiones foœꝛmal. Id quartũ ðꝛ licz mediũ haheãt rõneni ettremi reſpectij pᷣmiſſaꝝ quas determinat. ta me reſpectuj extremitatũ quss cõᷣiungit ðꝛ mediũ.igẽ reſpectu diuerſoꝝ ðꝛ terminꝰ⁊ mediũ. ¶ Ad quintũ tr ſllogilnr ſieynapolitio xporhetita jruli fer⸗tamen in cudit— dium bis ſumitur d ſllogimü aũtexigit modus et Et km hectres ſũt figure. ic · In om̃ ſyllogilmo ſůt due pᷣmiſſe cu —,̃Z, ũÜůÜ „— ſigurg. Figura eſt oedinatio itemio rum Fm ſubiectionẽetpdicationẽ. Hec añt — oꝛdinatio firtriy modis yt dictũ eſtpꝛius. aliã. vtam̃e aĩal eſt ſba oĩis hõ eſt aĩalð oĩs „. * —————————— eſtaigl. q nullus lapis eſtßᷣõñð Fr qñ mediũ 5 omoeſtalai oio boeſtiba quedã paeſt gial· vnde pꝰ. Pꝛima pꝛius ſubijcit mediuʒ Pis ſubijcit m. Wodus eſtõꝛdinatò duaꝝx oſitionũ iñ debita qualitate⁊ qᷓti⸗ ate· Pebita qualitas eſt. ꝙ livnaſit negati „ — * 5 eſt ꝙſi vnaeſtꝑrichlaris reliq̃eritvlis eipia foꝛmalia redrant᷑ ad ſj logiſmũ requirunt᷑ duo pꝛincipia fꝛmnalia.ſcʒ modꝰ ⁊ figura. Et pꝛimo deretiat pe figura cũ ſit foꝛma cð nunis ip̃rlyilogimi. Wodus vyo foza ſpralis. diß; finir ðᷓ figurã dicẽs. igura eſt oꝛdinatio triñ termio nitõne ponit oꝛdinatio loco generis · q ↄuenit tã mo rũ fm debitã ſubiectionẽ ⁊ pᷣdicationẽ. In qua difi — oqᷓ; figure. Et ðꝛ tnũ terminoꝝ ad dintiã modiqẽ oꝛdinatio duaꝝ pofitionũ.q̃ quidẽ oꝛdinatio fequiq᷑ naturã ylis ⁊ pricularis. ⁊ h fm rẽ vł moqũ enũcian ualt fiat oꝛ ihmö termiucx ⁊ capit fi † gurã h ſiltudinarie ꝑ ſikitücinẽ ad fguf trangui di. Et cangũ ualꝭ fiat oꝛdinatio . — — hus teminis. Beiendũ pimo· ꝙtres ſüntfigure minis.ſic in ſilogimocõiungünf nes ꝓpõnes in n illogiſmoꝝ Ro eſt. ꝙ figuraeſt oꝛdinatiotrũ term P nor. g medj⁊ dupertemcaũ· uttelemeq S pt&pꝛima figura eſt. qñ iꝗẽſubheilin maioꝛi ⁊ pꝛe dicat in minoripõne. Et ſcða qñ idẽ pᷣdiat in vira⸗ maioꝛi ertremitati⁊ pᷣdicat᷑ de minoꝛi⁊ ſie& el pdicat᷑ de vtraqe? ſiceſt ſcða figu; ciĩ in vtiaq; ẽ ſic eſt tercia figura. Ex quos ra eſt · qñ iqẽſubieit in maioꝛi ⁊pꝛe — g· Erteraaſigura eſt qñiẽtnnimubij nxm; pöne. yt etii ꝙ mediũ pꝛime figure eſt potiſfim mediũ cũ ſitimediũ poſitõe ⁊ cõ̃unctðe ſil · Subijci in yna ⁊ hditatin alla. ⁊ſiecſt veꝝ medſũ 2e diũ aũt aliaꝝ figuraꝝ vł ſolũ ſubijcit vel ſolũ pdicat —Bediũ tñ qð ſolũ pᷣdicat cõiungit extremitates vlt — noꝛi.tfinon põt eſſe vna figura in qᷓ miediñ pdiczt᷑? 2* rõnẽ totiꝰreſpectu maioꝛs extremitatis de qᷓ pᷣq N *„ ———————————— Et mediũ qð ſp ſubncircõiungit eas ꝑtclaritivᷣoc ueniẽter ponit ſcha figura in qua mediũ in vtq; pᷣ; dict ante tenciã. Nã figure oꝛdianf᷑in miaioꝛẽ vl mj orẽ pfectionẽ ſui medij Sciendũ ſcõoꝙlzʒ ſit ynn gürg in qug mediũ ſubhei in maioti?pdicein mi.. higura in q merui pdicat da. maioꝛe extremitate ⁊[hijcit minoꝛi.qꝛ ſi ſit ſnhebt ct — — — *.* — It fmhectres ſüt figure. Pꝛima ſigurgeſt* ü mediũ ſubijcit in vnwõnepᷣdicg᷑ in Pomoeſt ſba Scða ligurgeſtqñ meciũ õ; eſtailnis aps ubijct in vtraq;. xt cis t affirmatiua. Debitãqᷓtitas Poſtqᷓ; autoꝛ oñqit que ⁊ 3t ſũt pꝛineipia mateia mquirũt᷑ ad ſylſogiſinũ. ↄiir ojjdit que ⁊ t pꝛin lohiſmũ dicens. ꝙ ad ſi —.——— it0e—— ———— — er put negati nes iermini orginen ꝑmodũ tiũ· ¶ Ad ter ludqð hdicut dein; enmtatenð ſi we — Muartus habebit rõnẽ ptis reſpectu minoꝛis ſi ſbl ſubijcint᷑ MWodo maioꝛ extremitas reſpectu minois extremi zutis ſe habet vt totũ. igit ſi tale mediũ ſit totů relpcũ maioꝛis erit etiã totũ reſpettu njinõꝛis · ⁊ſic erit toiu ⁊ps iuꝑius ⁊ infenus· maius ⁊ minꝰ reſpecruMio⸗ ris extrcmitatis qð iſt impoſſipile. igit᷑ ralis dil põ h⸗ gure eſt mpoſſibilis. Ideo nd eſt ponẽda quarta fi⸗ kura in qua fittalis viſpoſirio ſii poſuit Balienꝰve⸗ růtamẽ ßm hancdiſpoſitionẽ ſigure põt aliqͥd cõclu⸗ di ↄſoꝛmiter ad illã regulã antepᷣdicamentalẽ. añ alte rñ de altero ⁊c̃· ʒ ad hᷣxꝙ vbi ſit neceſſitas ⁊ ſyllo⸗ ßiſmi.ſcta oſitlo debet fiei maioꝛ pᷣmiſſa. pᷣdic tũ einnet mediñ ⁊ minoꝛẽ extremitatem· ⁊ lic in e ſumiᷣmaior extremitas rũ mcdio. ⁊ eſt bi diſpõ pii mefigure tranſponẽdo pᷣmiſſas ⁊c̃. ¶ Scienduʒ ter cioꝙ Wodus eſt oꝛdinatio duaꝝ ꝓpolitionũ in de bita qᷓ;titate ⁊ qualitare.⁊ ponit᷑ oꝛdinatio loco gener Ponit᷑ aũt duaꝝ ꝓpoſitionũ ad dintiã figure· que eſt oꝛdinatio tiũ terminoꝝ. Et poni in debita qᷓ;titate? „. diũ poſitione. imoeſt ſuplus poſitõne.tamẽ eſtmedi um cõiunctone reſpectu extremitatũ. ⁊ ſicſilr ið qð ſubijat᷑ in vtraq; extremitate eſt ſolũ mediũ cõiũcto ne·k ſit interius poſitõne. ¶ d quartũ ðꝛ ꝙ ſi capi gtur modus vt eſt adiacẽs rei ðᷣterminatio faciẽs ſpo ſitionẽ modalẽ ſic impoſſibile eſt modus.ſʒ ſi capia᷑ ꝓ diſpoſinõe duaꝝ ꝓpoſinonñ ſicut i ꝓpoſito arapi r.ſic impoſſibile nõ eſt modus. L quintũ ꝙ ibi nõ eſt debita qualitas qᷓ;tũ ad modos ſcðe ti⸗ gure.iʒ qᷓ;tũ ad figurã ꝑ ſevł lit debita qualitas.me do ad pᷣꝙ; ſit modus in aliqua figura nequiniꝙ ſi ð brhne ⁊ qualitas fᷣm exigentiã figure in ſpẽali. nde tales dant᷑ regule vtilesad qᷓ;libʒ ſigurã. Ex puris ꝑticulari indiffinitis ⁊7 ſingularib nihil ſequit᷑. vñ opoꝛtet alterã ᷣſ miſſaꝝ eſſe vlem. Jtẽ er puris negatiuis ni bilſcquit᷑. vnde opoꝛtet ulterã pᷣmiſſaꝝ eſſe qualitate · ad differẽtiã cõbinationũ in utiliũ in qᷓbus„aff rmatinã. Itẽ ialiqua milſaꝝ fueritp⸗ nnlis oꝛdinatio duaꝝꝓpoſitionũ ex qᷓby nõ ſequitu ꝑnulares vel ambe negatiue. Et ðꝛ inurilis. q noñ Jaler ad gliqͥd ↄcludendũ.⁊qᷓ; uis in ea ſit debita dl 3 ſpoſitio figure·iñ ii nð eſt debita oꝛdinatio ꝓpoliti⸗ onñ · ideo ibi nõ eſt modꝰ.¶ Sclendũ quaro· ꝙ De bita iᷓtitas eſt. ꝙ ſi vna ꝓpoſitio lit ꝑricularis alia vð pet eſſe vlis. qꝛ ex puris pticularib nihil lequi᷑ vt pꝰ ea patebit. ig ſi vna ſit ꝑticularis reliqua erit vlis · ñ ti dpoꝛttt.econtra ꝙ ſi vna lit vlis aiia ſi ꝑticularis qꝙ ambe pfñit ſil eſſe vlts. Bed dehita qualitas eſt. ſivna ꝓpoſitio ſit negatiua.reliqua ſit affirmatia.qͥꝗ inis nihi ſequit᷑. nunqᷓ; zũt opoꝛret eco tra· ꝙ ii vna ſit affirmarius.reliqua ſit negatiua. 4 poteſt fien bonꝰ yllogimꝰ puris affirmatis/ Kõ tra pᷣd cra arguit pꝛimo ſic. Vrdigtio eſt quedã acu c oꝛdinareẽ agere.ſʒ figura nõ eſt acrio· ð nõ eſt ordi natio. Sco ſic. In hac ꝓpõne aial rõnaleẽ homo eteꝛdinatio trũ terminoꝝ m ſubiectionẽ⁊ pdicatio nt.⁊ rñ nõ eſt in aliqua figura · vt ptʒ inductiue in oĩ bus figuns. diffinitio fgure cõuenitalijs a diffini⸗ . to. Tercio ſic. Illud qð pᷣdicat de vtraq; extremi⸗ tate ponit᷑ ſupꝛa ambas extremitates ⁊ ſiłr illðqð hjcit᷑ vtriq; eftremitati ſub ambab extremitatib· ſed nullũ eſt tale mediũ. ⁊ male ponunt᷑ ſcha ⁊ tercia figu re.ſ Muarto ſc. Impolſibile eſt modus. ⁊ tñ nõ eſt oꝛginãtio duaꝝ ꝓpoſitionñ · ig ↄtra diffinitõʒ modi· Quinto ſic. qñ ambe pᷣmiſſe ſůt vles affirmatue in ſcða ſigura.ibi eſt oꝛdinatio duaꝝ ꝓpoſitionũi de bita qᷓ;titate ⁊ qualitate. ⁊ iñ ibi nõ eſt modus.qᷓ dih finitio ↄnenit alijs a diffinito. d pꝛimũ ðr· ꝙ ſi capii oꝛdinatio actiue ꝓ actõne ordinantis ſi oĩdia tio eſt actio.ſed ſicapiatfoꝛmalitetꝓ diſpõne foꝛmali rerminoꝝ.ſic oꝛdinatio nõ eſt actio· ⁊ ſic capit᷑ hic· Id ſcðm dicit·ꝙ lʒ in hacꝓpõne·aĩal rõnale eſt ho mo lit fm rem ordinatio triũ terminoꝝ.ſed non dꝛdi nant᷑ꝑ modũ triũ ßʒ ꝑ modũ duoꝝ · qʒ ajal ⁊ rõnale ſe hñt ꝑ modũ ynꝰtermiri modo in figra requirit᷑ — z ſ pebita quali qᷓtitas /Eſt aũt öbinatio i nõ iſt dehin qualitas ⁊qᷓrtasſſtaũtct utur. teſi aliquapꝛemiſſaꝝ fuerit negatiua. cõ⸗ joꝛmalr aliqua ↄcoqð ʒtingit qñ ambepᷣmiſſe ſunt⸗ Anſipns· Bl negarep 1 d tercũ 53 ticularis ↄcluſio erit ꝑticularis⁊ nõ ectra Zuſio erit neganna. Itẽ mediũ nunqᷓdebʒf poni in ↄctone.vñ. Partib expuris ſequ᷑ nlſiue negans. Siãᷓpꝛeit ꝑris ſequit᷑ con ta pꝛeit ↄclo ſicqne gata. Ter gñalis eri mediũ ↄcluðe neſcit Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit de modo⁊ tet;ᷓ determinat in ſpẽali de modis ſingulaꝝ figum⸗ rũ ponit quaſdã rexulas gñ̃ales · quaꝝ prima eſt her E purs ꝑricularib indiffinitꝭ ⁊ ſingtarb nihllſe⸗ qui ſyllogiſtice. Cuꝰmiplex affignat᷑rõ. Pꝛima q ois bonꝰyllogi mregulat᷑ꝑ diei de om̃i vel did de nullo · Sed ſi ambe pᷣmiſſe fůt ꝑticulares ibi nõẽ dij ci de oñ̃i · aut dicide nullo.cũ ibi nlla ſit ꝓpõ vis 3 talis diſ poſitio pᷣmiſſaꝝ eſt inutilis ad alid cõdudẽ dũ. Scða cauſa eſt nã ꝓpter vnionẽ extremitarũ cuʒ medio ſᷣm diuerſas ꝑtis medi ewnõ ſequt᷑ vnio ext memitatũ inter ſe gfa foꝛme· lʒ hec fiat aliqñigr̃a ma terie. Bed qñ ambepmiſſe ſůt ꝑticulares · tunc ene mitates pñt vniri cũ medio ꝓ diuerſis ꝑtib e. vt h quoddã aial eſt equus. hõ eit aial.dᷓ hõ eſt equꝰ Ibt hõ et equus vnunt᷑ cũ aaliꝓ diuerſis ꝑtibꝰer⁊fñ pꝓpterea nõ ſequit᷑ vnoextremitatũ illaꝝ inter ſe. Tet tia cauſa eſt. qꝛ arguẽdo ex puris ꝑrirulianbꝰpñt reꝑi itermini in qbꝰom̃i ⁊ tinnini in qͥbnlli. vt facilitet ptʒ intuenti 5 talis rõ binatio eſ̃ inunlis ⁊ ꝑ ꝛñs et puris ꝑticulanbꝰnhil ſequi ſyllogiſt Elmai primo · ꝙ ſca regla gñaleſt hec· ꝙ ex pun negatis in vlla figura põ̃t hůi bonꝰſyllogiſmꝰ. ſʒ pᷣmiſſaꝝ ecaffirmatiui vł amdbas ſił Cuiꝰduplexrꝰ eſtepꝛima qʒ ꝓpter ſepauonẽ duoꝝ ertrtmoꝝ in aliqᷓ tercionð ſeqt᷑ vnio vłfepatio eoꝝ int᷑ ſe. vt ſczꝓpter le patõeʒ hois ⁊ nſibilis d iapidei ſeqnijſepatio hoĩs ⁊ nbilis int᷑ ſe.ſʒ qñ ambe pᷣmiſſe ſũt negutiue vᷣno tat ſepatio duoꝝ extremoꝝ a medio.⁊ ſic hõ denotat vnio vł ſepatio duaꝝ extremitatũ int ſe. ꝙ regula a. Sða rõ. qꝛaruẽdo ex purs negatiuis pñt repiri teimini in qͥbus õi. vtaial lapis equꝰ.⁊ termin iu „ qbus nili tequus bõ layis¶tngl venw bet i * ſx 1 v Trãctatus ———— V ½ 2 5 ſcða eſt generalis cuilibet figure quq̃ adducit Areſt, uſs eſt. Quandocũc; gliqug duo cõueniunt in gli ad oẽs cõ binatões inutiles repꝛobãdas. ¶ Sriendũ ſingulari fingulanter tento.illa inter ſe ↄueniũt.ſ ᷓn ſcðo ꝙ tercia regula gñalis eſt. ſi aliqua pᷣmiſſaꝝ fueꝰ cipiũ regulatiuũ erꝰꝓ negatiuis eſt. qicunq; duoꝛũ rit ꝑticularis ↄclo erit ꝑricular· Curꝰrõ eſt. qꝛ vtplu vnũ cõuenit cũ vno ſingulari a quo aliud diſcõucit. nies dictũ ertremitares vnunt᷑ in ↄckõc vᷣtute ynio illa inter ſe diſcõieniũt: j Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ nõ arguit᷑ nis eaꝝ cũ medio in pᷣmiſſis.ſʒ cũ aliqua pᷣmiſſaꝝ eſt ex puris negatiuis. qꝛ můioꝛ eſtyna ↄditionalis affir vls ⁊ alia ꝑriculans extremitates in medio vnunt᷑ mgtiua. nec ſimplr ꝑ ſyllogiſmũ cathegoꝛicũ argũ. pticularit᷑· Qnãuis eñ̃ vna vmat᷑ vłr eñ mediocalia Bp ypothericũſeʒ a foto ↄditionali.j Icd terciũ ðꝛ⸗ iñ vnit᷑ ꝑticulariter eũ ip̃o.⁊ ſicetiã rñ alta ewextremi Fierpoſitio vlis ſit maioꝛis vrutꝭ in inferendo cõ tate·ꝗtales extremitates in ↄcliõe ſolũ vchẽt ymnꝑ iuſioneñ nõ opoꝛretↄcluſionẽ magꝭ aſſilar vli. q ticulariter. Fxq̃ptʒ ꝙin rali diſpõne pᷣmiſſa vlis et pſa nõ eſt totalis rauia ner ꝓpinqua cõuſiõis. Pʒ pꝑticuiaris qlãmõ ſehñt ſiõcã vlis ⁊ ꝑticular in na pᷣmiſſa ꝑticularis ꝓpinquiot eſt ⁊ ĩmediatioꝛ cõcuſij turalib in qbeffectus aſſilatcauße ꝑriculati ⁊ ñ vlie sm.ideo debet ſibi aſſikari inagis. vtʒ ex ſnia Aeſt. vt hõ genitꝰſiilat homi magis qᷓ loli q eſt vle gene 1 Poꝝid quantũ dicit ꝙ qñ aliqua eſt negatia 2 nnd Flmnpi in pdlen vupene clo vebetmag a, 2giicuaffirmatiua,z ertremitates non pꝛimo etꝑ ilaripticulan qᷓ; vlu I Briendũ terrioꝙ quarta ne ſeob gliquo fepant:ramen beneer ↄlequẽti inq̃tum gula eſt. Siauqua pᷣmiſfaxfuerit negatiua. ↄcło dʒz Vnã cõiunsit᷑ cñ medio in pᷣnlfa uffirmatiug. quo elſe negatiua.cuiꝰrõ eſt. Duia vnio vł ſepatio extrei/ alia Stremiitas ſepat npᷣmijſſa negatiua. Aq quinz. aũ in ↄclone equi ꝓrer ynionẽ ⁊ ſepatõeʒeaꝝ cuʒ j fumdiefplʒ medli qch mremincludatinno medio in pᷣmiſis vt jupius dicrũ eſt · Pʒ qñ vna pᷣ; ertr emitãtenõ tamẽ fᷣm ſen⁊ vock ſilideo non in miſſaꝝ eſt negatiua⁊ alia affinmatiua· tůc due exxreĩ trzt ↄcluſionẽ foꝛmulr.⁊ cõmõq ẽ mediũ in pᷣmiſſis gicenrabpuceipwoovnackiſrne, beimatigura none habet modos. Bri — medio alta SPrrißnn n e mi quatuoꝛ ciud ünt directe reliq vo nʒ ks extremitates ſeꝑari abinuicẽ in ↄckoneigit quan Scludũt indirecte. irecte quidẽ concluce do vna pmilſz eſt negatina tc del en vebetrẽne; 0n iii. gatiua. I Pciendũ quarro· ꝙ dnta regula eſt ꝙ me; eeit ingioꝛEextremilatẽ pᷣdicaride minotei diũ nunc dʒ intrare ↄckonẽ·cumꝰduplexeſt rõ Pꝛĩa in ↄcluſione. Indirecte concludere eſt mi„. ꝗvtponetef clmatrlettrminw ſiↄclonõ vif; noꝛem ermem̃iraiemn pꝛogicar de maioꝛi⸗. modo cõclo nõ eſſet alia a pᷣmiſſis· qð eſt htra rõne; Pmndcouenit pime figuead dudttercie ſyllogilmi.ʒ in ſyllogiſmo medi nõ debetponiĩ co oꝛpꝛmoð modos.⁊ ſesead om̃es B ulon Seatbeſtein onuſiocimodebercon cſcecichuenutipimeiigureaen dudiynio vel ſegatioiilaꝝ exrremitatů iner ſecñ l ruoꝛ pꝛimos modos ⁊ tercie figurequoad(ede cluſione denotaret᷑ vnio vel ſepatio medij ab aliqᷓex⸗ ões. Pꝛima regula talis tyMnoꝛeeri⸗ temitate. ⁊ nõ extremitati jnter ſe.⁊ ſic nõ haberẽñi ¶ Kentenegatiug nihil ſequit᷑. Hcðaregula— 9 nis Illogiſmi.⁊ꝑ ↄñs nõ debite fieret ſyllogimꝰ. eſt. maipꝛeexiſtente ptituilari nihil ſeguit᷑. ICötapicsrßutpuimo ſic Wfſequiꝭ ſorre5 Poſtc altbpererninaut de ſtilogilmo in gene ℳ alaliſoꝛ · ſtriſiblis. quoddã riſipile eſt aial. Igt eeera oſtendẽs quid ⁊ ex quſby pꝛincipis rõſtat tã ina— puris ſingularib aliqq ſeq᷑. eadẽrõne ex puris pri etialihus qᷓ; foꝛmalib. Et que ſũt regule benerzles mlanb aliqc ſequitſ Scðo ſi Wñ ſeqf i nõ ẽpõ õi fgure Iſequenrer deremninat deſyllogiſmoin nð eſt riſibiie. ʒ hõ nð eſt q nſibile nõ eſt.⁊ tñ argui ſpẽciali docens foꝛmationẽ oimn ſyllogiſmoꝝ in quali ex pürjs nesatis Tercis ſicQñ aliqua cã eſtinaj⸗ her figura. Et pꝛino jn pꝛima figuraco ꝙ; ſyllogiſ;„ 0 ipꝛime figule ſſit ꝑfectiꝗꝛes glijcũin iis ſit meejree L eleſel. „— „. „— — iꝛg vrutis.tãto põt fibi magis aſſilareeffectũ· ſed pᷣ 2— miſſa vlis eſt maioꝛis vtutis qᷓ; ꝑticulans. ergovna Siũj poſite⁊ cõiunetõne ſihqꝛ ſubijcit᷑ maloti ertreih 3.3. hwlſſaerfte vltrlcen ꝑtieglarzoclowebereſſevlis 1fütati pdieardeſntnoterichiungt erwemitàre6ee ſe Fe nõ ꝑricilaris. ¶ Muarto ſic Qñ vna pꝛemiſſa eſt int ſe. In alijsÿo figur ſalũ inienit᷑ mediũ cõtũeti matia ⁊ aliã negatiua extremitates nõ ſepant one. inio igit enumefat modos pꝛime figure di⸗ medio in pᷣmiſſis · ergo nec in ↄcluſione engo quar? cens· ꝙpꝛima fignra nouẽ habet modos. ſcʒ quaru⸗ tam regulã.⁊ ꝑ ↄſequẽs nõ opoꝛtet ꝙ ſi aliqua pmi ꝗꝛ ditecte cõcludentes ⁊ quinq; indiecte concluden ⸗ Rirpegatiua ꝙ concluſio ſit negatiuai Muintoſic tes. ¶ Btiendũ mimo· ꝙ predictoꝝ modoꝝ laffcen Wdiũ qñq; includitin minoꝛi extremitate ſicut ſii ria poteſt ſie haber. Pui oĩs inodus gſt ↄꝛdinario ins in ſus inferioꝛi.ſʒ minoꝛ ettremitas ſemp ponit dilgtũ pꝛemiſſin· Aut ergo ambe ſũt vles aut ꝑtiu ihtoncluſione · ergo mediũ qñicq; ponit in concluſione lares. vel nraloꝛ vłis ⁊ ininoꝛ pticularis vel econtra. 3 id pꝛimũ dicii·ꝙ ibi leht ſyliogi ¶ Si amhe ſunt yles hoceſt quadrupiivel ambe ſũt ñ expoſitoꝛiũ. nõ tamẽꝑ ſᷣllogiſmũ ſimplrqui fit affimatiuee⁊ ſic eſt batbara ⁊ harlipton. vei ambe in aliquo modo ⁊ figura lei Fᷣſellogimus erpoſito ſunr negatiue. ⁊ ſic nibil ſequit· vel inaioꝛ affimãtia rius eſt cuius mediũ eſt ſingulate ſingulrititentuʒ. 2ſic elt fapeſmo · vel econtrg· aioꝛ negatuta? mnor thic ſoites eſt aial.ſoꝛtes eſi riſibilis. eigo quoddã affirmatiua.⁊ ſic unt celarent? celantes. Bi pᷣoam niſibile eſt aĩal cuꝛincipiũregulatiuũꝓ affimati be ſunt ꝑticulares hoc eſt quadruplt ſicut. di⸗ 6. 8 ——— Quartus xtñ clt.ſʒ qcũc; modo diſponant penes affirmatiuus firmatiue ner in maſoi ců ſit ſublectũ ꝓpõnis ꝑticus ⁊ negat uũ ſꝑ eſt cõbinatio inutilis. qꝛ ex pun ptiuꝰ laris· ⁊ ſic tenebit᷑ pricularit in vtrac; pᷣrniſſa ⁊ pote larb nihil ſequit᷑ Gimaioꝛſit vlis ⁊ minoꝛ pticula rrit yniriꝙ diuerſis ꝑribus eiꝰcũ duabertremitatib ris P eſt quadrupłr. qꝛ vłambe ſũt affimattue.⁊ ſic exqj vmone nõ ſequit᷑ aliq ↄclo.igit᷑ inaioꝛi exñt ꝑti eſt darh ⁊ dabitis.vei ambe negatiue.⁊ ſic nhi ſeqt culari in pꝛima figura nihil ſequit᷑ directe lʒ bñ indi⸗ vel maioꝛ negatiua ⁊ mioꝛ affi matua.⁊ ſiccſt ferio recte. vt in frileſmoꝝ. Itẽpñt etiã neꝑmtermini in q́; pel ecõ̃tra.⁊ lic nihil ſequ qꝛ minoꝛ exiſtente negati bus õ ⁊ in qͥby nulli · vt ꝑtʒ intuẽti. Kõna hdi⸗ ua in pꝛima figuna nihll ſequit. Si maioꝛ ſit ꝑticua cta arguit᷑ pꝛimo ſic. Idẽe modꝰ⁊ cõbinatioytilis nis ⁊ minoꝛ viis. hoctit quadruplt vt pꝛꝰ.⁊ qcũq; duaꝝ pᷣmiſſaꝝ. qꝙꝛ idẽ eſt diffintũ ⁊ diffiniv·ſʒ mon i diſponant᷑ ſꝑ eſt cõbinatio inutilis niſi qñ maioꝛ eſt dus duidi p in pꝛima ſũr tiñ qᷓ sffirmatiua ⁊ minoꝛ negatiua indirecte ↄcudendo · for cõbinatões vtles ad cõduden ũ directe.⁊ duo ſiceſt fapeſmo.¶ Sciendũ ſcʒo. ꝙ baralipton celan ad cõdudendũ indirecte. ᷓ tm̃ ſũt ſex modi pꝛime fi tes da bing nõ diſtincuunfeſſentialr g barbara cela/ gure. Scpo ſic dicõo · ois hõ eſt alal· a eſt hõ·ð rent ⁊ darij qᷓ;tũ ad diſpoſitionẽ pᷣmiſſaꝝ in debita ha eſt aĩal· ibi malor cxtremitas pᷣdicat de maioꝛi? itate ⁊ qᷓtitate. qꝛ eſt eddẽ oꝛdinatio pᷣmiflarũin ipn M IM E .— 5 ⸗ . ſis ſed iñ dtſtinguunt᷑ accñkr a ſeinuicẽ ſcʒ ad modũ cõcludẽdi directe⁊ indirecte Ideo Ireſto in. I. Pꝛio rũ̃ ſolũ diſtinguẽs modos ſyllogiſmoꝝ qᷓ;tũ ad foĩa⸗ lẽ diſpoſitionẽ pᷣmiſſaꝝ nõ diſtinxit hos tres modos g trib pᷣcedẽtib. Sʒ Woet.ꝛ br⸗ nð ſo⸗ iũ diſpoſitionẽ pᷣmiſſaꝝ ſʒ etiã diuerſob odos von⸗ rludendi. Poluerũt hos tres modos dilkinrios a tri bus dictis· eo ꝙ cõcludũt directe· alij indirecte ⁊c. ¶ſ Sciendũ tercio.ꝙ directe cõciudere eſt maoꝛezʒ ex⸗ tremitatẽ pᷣdicari de minoꝛi in cõcluſiõe. Sed indi. recte cõcludere eſt minoꝛẽ extremitatẽ pᷣdican de ma⸗ ioꝛi in cõduione. Cuꝰrõ eſt.qꝛ qñ maioꝛextremitas pᷣdicat in veluſione de minoꝛi.ibi deſignat᷑ diecrꝰp⸗ ceſſus rõnis n maiori erremitatę intipiens. Et fitꝑ mediũ ad minoꝛẽ extremitateʒ ·Et deinde tõꝑar mi⸗ noꝛ extremitas ad ma oꝛẽ̃ in cõciuſione ⁊ intellectus in tal ꝓceſſu cũ puenitad minoꝛẽ extremitatem dire cte ðꝛ cõꝑare eam ad maioꝛẽ.ideo hic fit dietta ↄclu fio. Sed qñ minoꝛ pᷓdica de maioꝛi deſignat᷑ indire tus ꝓceſſus rõis. qꝛ deſignat᷑ ꝙ intellectus pꝛimo ac cipit ina oꝛẽ cũ medio.⁊ ſcðo minorẽeũ medio⁊ iteꝝ reuertit᷑ ad maꝛẽ extremitatẽ anteqᷓ; vniat ipᷣam cũ minoꝛe extremitate.⁊ nõ vnit minoꝛẽ ertremitatẽ di⸗ recte ⁊ ĩmediatecũ maioꝛe poſt acceptionẽ ipᷣrꝰmino⸗ ris cũ medio · Et ſic ptʒ cauſa quare ðᷣr cõcluſio dire⸗ cta vel inditecta.que eſt rauſa eneralis ad oẽs figu⸗ ras ¶ Sciendũ q̃no · ꝙ due regule ponunt᷑ꝓ modis directe ↄcdudẽtib pꝛime figure ꝛima reula.mino n exiſtẽte negatiua nihil ſequit᷑ directe in puima figu/ ra. Curꝰrõ cſt. qꝛ ſi minoꝛ jit negatiua opoꝛtet ma io rẽ eſſe affirmatiũã ⁊ ↄcluſionẽ eſſe negatiuã ꝓpter du as regulas gñales pꝛepoſitas.⁊ func maꝛoꝛ extremi⸗ tas nõ diſtribueret᷑ in maioꝛiꝓpõne · cũ eſſet pᷣdicatuʒ õnis affirmatiue.⁊ tñ diſtribuit᷑ in cõcluſionẽ cũ eſ ſet pᷣdicatũ ꝓpõnis negatiueð ſꝑ diſtibuit.⁊ ſic ar⸗ ßueret᷑ a nõ diſtributo ad diſtnbutũ.qð eſt arguere a poſitõne ↄñtis ad poſitionẽ añtis. qꝛ nõ diſtrbutũ ẽ 5ſequẽs reſpectu diſlrbuti.ſiẽ eſt hõ ↄñs ad oẽm ho minẽ. Itẽ in tali diſpõe pñt dari temini in qͥbo oĩ.vt ſñ̃ nõ eſt directa cõcluſio. cũ ibi ſit indirects pᷣdicatio⸗ Zta diffõem e⸗qð ẽ directe ðciudere. ¶ Tencio lie mninor ertreitas ſehʒ vtꝑs reſpecu menp non pᷣdicat᷑ de ſuo roto · qũ nõ dicat eſſe pᷣqᷓ induectecõ cudere nõ ẽ qñ minoꝛ ettremitas pᷣdicat᷑ de maioꝛe. Muartoſi. bñ ſeqf oĩs nõhõ nõ eſt riſibilis·apiſ nð ĩ hõ.qᷓ lapis nõ eſt niſibilis. ininori exñti negati nain pꝛia figura aliqͥd ſeq᷑· qʒ ẽᷓ primã regulam. E uinto ſic. bñ ſcquit᷑. qðdã ronale curritvis hõẽ rõnalis·ꝗᷓ qͥdã hõ cumit·tenet ↄña.q ex vpoſito con ſequentis icquit oʒpoſitũ añtis · engo maori ꝑricula nſequii directe aliquid in pria figura. qð eſt 5 ſchaʒ reguiã. ¶ Ad primũ dicii·ꝙ tʒ in pꝛma figura ſint tñ̃ due cõbinatões pnmo ⁊ ꝑ ſe vtiles ad cõciuden dů indirecre. ſq; fapeſmo ⁊ frieſmoꝝ · xñ ſũt ples glie vtiles ex cõſequẽti ad cõcludendũ indirecte. qꝛ cõbi⸗ nationes que ſũt in tiby primis modis · primo et ꝑ ſe valent ad cõciudendũ directe ex cõſequẽti.⁊ ꝑuet ſionẽ ſuaꝝ cõcluſionñ ad cõcudẽdũ indirecte. iĩs eñ̃ ſyllogiſmꝰ cuiꝰcõcto pᷣt rõuerti pᷣt iferre indiege cõuertẽtẽ erꝰ⁊ ecõtra vr patcbit. ¶ Ad ſcm ðr. ꝙ nõ vr directa cõcko. eo ꝙ ibi ſit directa pᷣdicatio.ſʒ qꝛ ibi denotat directꝰpcelſus rõis vt dictũ ẽ pnꝰ A ter cũ ðᷣr. ꝙlʒ mior extremitas nõ dicat m rẽ totũcſe maioris.tñ dicit ᷣm modũ inqᷓ;tũ de ipſa enũciatur qð jufficit ad hor ꝙjÿpᷣdicet᷑de minori.q. hic nihil dit feyt pᷣdicari vere vel falſe. ¶Ad quartũ ðᷣrꝙ ibi non eſt ſormalr ſyilogiſmꝰ.qa ſubiectũ maiorꝭſcʒ nonhõ nð pᷣdirat᷑ de minori.ſʒ hõ ibi pdicat. iõ nõ bñ arguit in prima figura. ſ tñ ibiẽ vᷣtuałr ſyllogiſmꝰinqᷓ;uð iſta. lapis nõ̃ ẽ hõ · equalet buic.lapisẽ nõhõ ⁊ ticmi noreſt affimatiua.⁊ arguit᷑ in dar. ¶Adquintus ðᷣrꝙ kʒ in illo argumẽto ſequit᷑rõctoßf̃a materie·; pter cõuert bilitarẽ rõalis ⁊ hoĩs.nõ m̃ gfa fomeal guend i.qu ia nõ tenet in oĩibus term ĩs ſili fonna at guendi retenta vt non ſcquit. quoddã aĩal eit aſinꝰ⸗ oĩs hõ eſt aĩal ergo quidã hõ eſt aſinus.cum añs ſit ve um nen⸗ flum⸗ ¶ Barbar pᷣmꝰmodus ↄſtatexduabvli ———— aial hõ equus ⁊ in qͥbꝰnulli.vt aſal hõ lapis.igmi bus affirmatis vlezaffi matiuã directecð —7 S Sle inee nihil dudentib. vt om̃egialẽ ſpa.oĩs hõ eſtaial⸗ Euiꝰrõ eit. qꝛ npuma ſunn d cõcludenduʒ bin⸗ S n re opoꝛtet minoꝛẽeſe affrmatuã vt dicrů ẽ.⁊ſi me noE eznogatiuãdiretẽ ociudẽtivtn diũ nõ diſnbuerctin minoꝛicſi pdicatũõis aĩ ¶ animaleſt lapis. om̃is homoeſt aial. erho nulns bomoet lapis⸗ Poſtq; au detminauit demodts priefigurein gene tali. Mic ↄñr in ſpãli detiat de ipſis.⁊ pꝛimo de mo⸗ dis directechcludẽnb deocludẽtibꝰ induecte. Et inter mõs directe cõcludẽtes pꝛrꝰ detenniauit de mo dis vłbꝰ q ꝑricularib· Et adhuc inter vles pꝛꝰ de mõ vłi affir.qͥ intelligi᷑ꝑ barbara.q; de mõ vi nega tiuo.qᷓ intelliit᷑ ꝑ celarẽt. eo ꝙ affirm atõ pᷣced t nega tionẽ · ¶ Baendũ pꝛio ꝙ barbara ↄſtat er duabvvli⸗ ẽ pꝛoiʒ hãeſt al ꝗᷓ vis hõ cſt ſũa. Et ꝓbt̃ ila ↄña n b5 deioĩ· qꝛ qͥcqͥd ðᷣꝛ de einben de jlibet ſuppoſito fũpto ſub ipſo. Sʒ in iſto ſulmo aiali.ꝗᷓ ſuba ðꝛ de oĩ hoie eo mõᷓ qᷓ ðꝛ de oĩ aiali in 3j incudit oĩs hõ · alr ſic ꝓbat᷑. ↄna foꝛmal ẽq̃ tenet in oibꝰ terminis ↄſili foꝛma arguẽdi retẽta ſed ↄña facta in barbara tʒ in oĩb rerminis ↄſiti foda arguen di retẽta.qꝛ nõẽ dabil inſtãtia.igit᷑ ibiẽ ↄña foꝛmat. ¶ Sdẽdũ ſcdo.ꝙ int᷑ oẽs mõs oĩm figuraꝝ] iſte mo in eocõcludit᷑ vlis affir. ſed illa ẽ difficillima ad ʒdu dendũ.qꝛ ſolũ in vnã figura ⁊ in vno concludi põt. dit᷑ negatiue necin tertia figura vbi ſolũ cõcludit ꝑti culariter. nec cõcludit᷑in alijs modis pꝛime figure àb iſto. Jõ ſolũ in iſto mõ concludi põt. Quelibet autẽ alia ↄcfo p̃tcõdudiplunbꝰ modis vt in ſecentibꝰ apparebit. ¶ Sendũ tertio ꝙ celarẽt ſcðᷣs modus cõſtat ex maioꝛi vłi negatiua ⁊ mindꝛi vli affira vlem negatiuã cõcludẽtib directe. Et ꝓbat̃ꝙ ſit bona ↄña ꝑ regul dici de nlło.vt arguẽdo ſic. nullũ ałẽ lapis⸗ ois hõ eſt al q̊ nullus hõę lapis. Ibi lapis in maio ſed oĩs hõ ↄtiet᷑ ſub giali diſtributo.qᷓrẽmouet᷑ lapis ab hoie diſtributo. põt etiã ꝓbari iſte modꝰ ꝑ difni aruendi retẽta. ¶ Bcienduʒ qᷓrtoꝙ in iſto mõ⁊ in oily alijs oʒ mediũ manere idẽ cũ ſubijcit᷑ in maioti ⁊ pᷣtur in minoꝛi. Etiã maioꝛ extremitas dʒ manere eadẽ in pᷓto maioꝛis.⁊ in p̃to ↄcłonis. Sed minoꝛ dʒ ſi varlarent᷑ maoꝛ ⁊ minoꝛ.tũc in tali ſillmo eẽnt plu bus ꝓpois affu· vłein affir. ↄcludẽtib directeivt oẽ al⸗ ſuha ð de aiali diſtriburojm maioꝛi.⁊ hõ ſumit᷑ſub Cractanis cũq; verũ cſt di dus eſt ꝑfectioꝛ. Eurꝰ rõ ẽ qꝛeſt vłis ⁊ affirmatiuus inqᷓ;tũ enĩ ẽ affirmatiuꝰ ẽ ꝑfectioꝛ oĩby negatiuis. Itẽ ipſa enim nõ cõcludit᷑ in ſcða ſigura.cũ ibi ſolũ cõcu noꝛiq; illa conditio nõ dehet ſo· doſito ꝙoĩg hõ habent vññ vfinũ airentẽ ⁊ alluð quieſcentẽ. ⁊ tñ ibi arguit̃in barbara. engo in ipio pð eſtfoꝛmil s ↄñ̃a. ¶ WMuarto ſic non ſequif nuilũ viß uẽs generabi. ois hõ eſt viuẽs ·ergo nlis hõ generaʒ bii. ⁊ iñ ibi argurt᷑ in gelarẽt· ergo nõ foꝛmalↄña. Quinwv ſic. nõ fequit nullũ cunrẽs eſt aſimꝰ om̃is h brerommcumrergo nullus h pꝛeter ſoremeſtaß nu· conciuſio eſt falſa ci dirat ſoꝛtem eſſe aſmũ.⁊ pmiſſe ſunt vere ⁊ poſſ— Cüdo modo ergo bi nõ biles·⁊ ramen ibl arguit᷑in ſe 0erß eſt foꝛmalis cõſequentia. Ad pꝛimũ dictur ꝙ illa maior.œẽ animalii eſttudt bile eſt aſinꝰ poteſt eiſe cõditionalis vel de cõditiona o ertremo ſi ſit cõditionalis tũrjbinõ rſt bonus ſil logiſms in pꝛiino mõiqʒ er hypotheticis nõ fit ſillo mns in pꝛimo mðqꝛ er hypotheticis nõ fit ſillo ßilmus cathe en ſi maioꝛſit cathegoꝛicn ·ũc ila cõelitio. ſiẽ rud hrle poteſt ferri ad ſubiect.⁊ ſirma⸗ ioꝛeſt falſa.⁊ ſequutccluſio. Erẽſenſus ei dequos nu cit dicere ꝙ ſir animalſiſplum ſit rudibile vex eſt dicere ꝙ; ſraiin. vel ilja cõirigiert ad preci catumi. ⁊ ſic maloꝛẽ vera. Bed male ſubſumit᷑in mi S det poni cũ medio in pꝛedi cao mnriscũ non ponat᷑ ad mediũ in ubiectoma ioꝛis ·¶eo ihi nõ argunfur pꝛinio modo: fId ſecñ⸗ dů dicitir· ꝙ illa maioʒ. omne aſal rationale vel ira⸗ tionale ẽ homo põt eſſe dij tũctiua.⁊ ſicẽ vera. ſed nõ cſlioglmus eathegoe ch. vel poreſteſſe dediſißctg ſubierto·⁊ hoc dupliciter qʒ vel diſtribuit᷑ tot illud diſiuncrũ ationale vel itrarionale. ⁊ ſi eſt bonꝰ ſilos gimusld naibtẽfalſa ſicut chcluſio. vel diinbui tur tin pꝛima ꝑs dſſiuncti.ſ.utionalẽ.⁊ tunc maioꝛ ri negat᷑ de aiãli diſtnbuto.⁊ de qͥlibet ↄtẽto ſub iplo. tionẽ ↄñ̃e foꝛmal. qꝛ tʒ in oiby terminis cõſili foꝛma res terinini qᷓ; tres. Et fm̃ tria qᷓlubet terminꝰ dz ma ð ibõhkule nere idẽ. Pꝛimo ßᷣmn vocẽ ſcðo qᷓ;tů ad hatũ· ita ꝙ me diũ in maoꝛi ⁊ minoꝛi nõ teneat᷑ eqͥuoce ꝓ diuci ſij runn en Rnificatis · qꝛ tũc nõ eiſet vnꝰ terminꝰſʒ piures ᷣm rẽ —— ktarã. Tertio dʒ manere idẽ q̃ ad ſuppolita ꝓ qͥbyaci —— pü cipit᷑.ita ꝙ nõ in mgioꝛi teneat᷑ ꝓ aliqbo ſuppolitis.⁊ MMrmanchmn Palhs in— ſp 8 capi pedt cꝗjl hita mn M ꝙ nõ teneat niagis ſtucte vel magis ample in vna p̃ ſulrd miſſap q; in alla· Itſitt dicendi eſt decttrrmitati ⁊ ꝑhocpʒ intellectꝰ?ſtoꝝ modoꝝ vlium. ¶ Cõtra p nus.⁊ tñ ibi arguit᷑ in pꝛimo mõ ⁊c̃. Scðo ſic. nõ nb.v. guit᷑ in barbara. ¶ ertoſic. nõ ſequitur· cuuſſibet poĩs aſinꝰcurrit.oẽ rudibile eſt aſinꝰ. ergo oẽ rudibi . —————— 6* dicta arguit᷑ pꝛimo ſic. nõ ſequi. dẽ aial ſi eit rudibiie eſt aſinꝰ. oĩs hõ eſt al ſi eſt mdibilis.ꝗᷓ oĩg hõ eſt aſi⸗ lecmit · q; antetedẽs põt eſſe yeꝝ cõſeq̃nte gñte fal — ———— aſino. qui nõ diſtrjbuiturin maioꝛi· ⁊ nõ 6 lequit. oẽ al rõnale vel brõnale eſt hõ. ois cquꝰſt rõ nalis vel imõnaliseigo omnis equus eſt hol⁊ tñ a noꝛis qᷓ; ſit ſubiectũ diſtribiitij in maion. Zd iũ dicitur ꝙ ibi male ſubſumit. q ieunrſe tur ſub hoie. qui eſt ſuhiectũ diſtnbutionis maiðꝛi ſed ſic debet ſubſumi. Cuiuſlibet homis alinus cut rrt omne riſihileẽ homo· ergo ciuufl · bet riſibilis aſiz nus currit · Ad quartũ dicitur. ꝙ chi arguit᷑ a miz nus amplo ad maßis amplũ cũ diſtributiõe magis ampiiex ꝑte homunis qui in minoꝛi ſoluʒ diſtnbutt᷑ manere eadẽ in ſpᷣcto miotis ⁊ in ſpto ↄclonis. q pꝛo hoibus pñtibꝰ ad quos reſtringit per verbũ pꝛe ſentis tẽpoꝛis.⁊ in cõcluſiðe pro pꝛeſentib⁊ futuris ad quos ampliat᷑ per illud verbũ futuri tẽpoꝛis gene rabit᷑. Iid quintũ dicitir. ꝙ in illo ſillogiſmo maʒ le cõcludit᷑ qꝛ hec dictio pꝛeter nõ excipꝛt ioꝛtemn in cõ duſione ab eodẽ pdicato ſicut in minoꝛi nec eſl eadẽ duſpoſitio ſubiecti in affirmatiua ⁊ negatiua. Ideo ſir debet cohcudi.ergo nullus hõ a ſoꝛte ẽ alinus. Darj tertiꝰ modus cõſtat et maigꝛe vli affirm atina:⁊ minꝙꝛe particulari affirma⸗ tiuaiparticularẽaffirmatiuam drectecon dam homo ẽ animal: ergo quidã homo eſt ſubſtantia. ¶ Ferio quartus modus con⸗ otex majoꝛe vuiuerſali negatiua ⁊ mino⸗ re particiilari affirmatiua:ꝑticularẽ negas tiuã ↄirecte ↄcludẽtibꝰ. vt nullũ aĩalẽlapis qͥdã hõ eſt aialergoqͥdam bõnð eſt lapis 4 Peſtq̃ auteꝛ ſpiciend 5 ũſel N Fbulſtumer ip ſumit ub tichtlude jales. ⁊ non re eop redictio P „ „ bus modis terci * 3— dis dtirulaiib directe⸗ 1 Et pꝛio diinit darh· ꝙʒ eſt modaffümatimꝰalt dua ꝓponib cthyegoꝛich nilin kꝑdici de õi ⁊ ꝝ diel de nullo⸗ ad modos vninerlales pumefigure. ¶ gure ↄludunf᷑ quatuoꝛ ña gpoſitionũ. cunũẽ figure· deinde ꝑti vn modo concludit᷑ in pꝛima „ * 3 5—.— ris affinmatia que ſoli in yno mõchdudvt dici deteriauit de modis vłib pꝛime ſi⸗ 2 gute virecte ↄcludẽrb. Tölequeur deteriat de mo⸗ irecte ꝓcludẽt bo. ʒ de datij? ferio. * negatiuꝰdicẽs · Watj tererꝰmodꝰſtar ⁊ktytõ.in tet xtu arkuẽdo ſic. om̃e ginl dã hõ eſt ba.⁊ ꝓbaĩ hta leñ iba.· ddã hõ eit aial.ꝗᷓ qᷓ lis ↄña ꝑ reulã de dicið oĩ q jn illo ſylio ha ðꝛ de ainli diſtributo 5ᷓ ðꝛ de quo iibet ʒtẽto ſub toſʒ aliqs hõ ↄnnet ſub e⸗ᷓ deiplo pᷣdicat baz etiũ pot ꝓbari iſt ↄñ g diffõeʒoñefor malis.ſiẽ dictũ et de alis modis ¶ Bciendũ piimo gad debite yllogiſandũ in darj opoꝛtet ꝙtermi de⸗ boẽ accipiant ſic ꝙ nõ ſiat variatio terĩoꝝ in reiteran⸗ * do iilas extremirateʒ in ↄctone vł rerteratõe medij i hnuiſſis.⁊ꝑ talẽ aſiceratõeʒ cira terjos pt coñſcimł .— 5 fiůt aſparent fm iſtũ modũ· Et in⸗ arca hüt modũ ad pᷣmiſſas ꝙ jlle debi⸗ te diſponant᷑ ita ꝙ ibl ſint diie cathegoꝛice tm̃ tanqᷓ; p tes bncipaleseq ſyllogiſmꝰcachegoꝛicl olũ cõponit᷑ ex du et ſi in aliq ſyllogimo ſint X ples pmiſſe qᷓ; due opoꝛtet ipᷣm pꝛioneſolueread du s ppõnes q̃ fũt pꝛinclpales erpmiſſe · Etiã vidẽdũ etteiteg teſios v debite ſolmantiniſtovbinalis 2c Seiendũ ſcðo. ꝙ ferio quarus modu spſlat exxłi negatiug ⁊c. vtð · in tertu. Ftꝓbat᷑ iſte modꝰꝑ regu⸗ de piciide milio. qꝛ lapis nea de aiali diſtubuto⸗ eſuhaialia qᷓ nõ remoucat᷑ lapis·et aialiideo lapis bñ negat in ↄclone dohoie· Etxintellectu huiꝰtc Bciendũ tercio. ꝙ iipus moqiptieulares fürpftetiæcᷓtũ adneceſſea ndi. ⁊qᷓ;t ad euidentiã eoꝝeo ꝙ imediare Ex qᷓ;tum ahiaiẽ pfection? nð habẽrpfici ꝑalioꝰ modos· Vʒ taniẽ qᷓ;tů ad qᷓ;titatẽ modi. vniuerſales ſũralij mo⸗ do plectioꝛes. ⁊ qᷓtů ad hociſti modi pñt pfia ꝑ redu ionẽ ipᷣoꝝ ad modos vles qð fit h· qꝛ darij redu⸗ cipꝛimo gq camelttes in ſcha figum capiendo ia dickoꝛlã ſuę cõcluſiõis cũmio ꝛe inferendo contradi oꝛiom iinoꝛis de dar ꝓconduſione·cnã.ferjo r᷑⸗ ducit ad cefare pel ameſtres·⁊ quia ili modi iteruʒ edurunfnd celãrent ꝑ cnuerſioneʒ. Ides iſt modi pticulares poſſunt reduci vel ꝓbar ꝑ modos vniuer non reducunt᷑ iſti modi piine figure ad mo⸗ dos pꝛinie figure vf ꝑ ios pſiciant vel in ed vñ mediantibus ipis nducantur Sciendum quarto. ꝙ in iſtis quatuoꝛ modis iã habitꝭ pꝛime fi⸗ ſcʒ vlis affir matiija ⁊ vlis negatiua · ꝓtitularis affirmatiua? ꝑti cular negatiua int q̃s vůs affirmatiua eſt difficillia d Hcludendũ.qʒ in vno modo ſolũ ↄcludit᷑¶.i bar⸗ hai· Deinde vlis negatiua que ↄcliit in vno mo do jn pima ligufa ⁊ hdirecte· Erin duoby modis ſe cularis affirmanua. quia in ci᷑ in pꝛims figuradirecteet in iri⸗ e figure: Weinde particularis nega⸗ — vno mõ pꝛime figure directe. in duobn modis ſce ute Etin tribus modis terce igure. Sei dum·quia interimit ꝑ eins contradictoiam· que eſt ure. Bed econ⸗ ipſis ſtet eſt. ⁊ vlis affimatiaẽ facillima ad deſtruẽdũ· qꝛ de⸗ ſtruiꝑ eius ↄtradictoꝛiã.ſ.ꝑtiularẽ negatiuãe⁊ con tratiã.yleʒ negariuã·⁊ perß hẽ oꝛdinatio quatuo 8 modoꝝ pꝛie figure ↄdudentiũ directe· Lötra pᷣdi⸗ cta argui pnmo ſic nõ ſequit. oẽ riſibileẽ aĩaltiñ hõ ſt riſibilis, rm̃ hõ eſt aial. Hrtñ ibl arguit᷑in darij i ipſo nõ eſt formal ↄña Bcðo ſic hic bene ar kuit᷑ in daroe indiuduũ glicuꝰ ſpẽiẽ aſnꝰ. ſoꝛtes ẽ indmiduũ alicuꝰ ſpẽiꝗᷓ ſoꝛtes ẽ aſinꝰ. Maioꝛpꝛo bgt.· qꝛ oẽ indiuiduũ aſiniẽ aſinꝰ. ᷓꝙ induduũ ali cuð ſpẽleſt alinꝰcñ gſinus ſit ſpẽs· Et iñ in pꝛo ſilo giſmo non eſt ↄůa hona 55einũ modũ. Terto ſcenð ſegtur · o cumẽs ẽ̃aſinꝰ. aliqͥs hõ põteẽ curẽs Faliqs hõ põt eẽ aſiꝰn⁊ tñ ibi arguit᷑ fm rertiſi mo⸗ dñ.j Muarto ſic. nõ ſeqtur.nllm gial ẽ ſpẽs. hõ eſt — aiab ergo hõ non eſt ſpẽs. ⁊ tñ ihi arguit᷑ in ferio Muinto ſic. nõ ſeqtur. nullꝰ denarius vʒ groſſi m Uze dã francꝰ vʒ denarũ · ergo qdã francꝰ nõ vʒ gro ⁊ tñ iblarguit in q̃rto mõ· ergo in ipᷣo nõẽ foꝛmalis ↄña Id pꝛimũ pꝛ. ꝙ ibi male cõcluditur.eo ꝙ in ipᷣm ab oib alijs ab hoie.⁊ in ↄclone excludit reſpeu gialis negãdo al ab oibꝰ alijs ab hoie. ⁊ ſic ibi argui tur a negatiõe inferioꝛis ad negationẽ ſuꝑioꝛis.⁊ ſic cõmittij fallacia ↄñtis· ſed dʒ rõcludi nõ ponẽdo di⸗ ctionẽ excluſiuã in ↄchone¶ Ad ſcðᷣm ð. ꝙibi bene arguit᷑in dar · ſed maioꝛ ẽ fla ſicut ⁊ ↄcło · o indiui⸗ duñ alicuiꝰ ſpẽi eſt aſinꝰ⁊ ad eꝰꝓbationẽ ðꝛ ꝙ biar guſt᷑ ab inferioꝛi ad ſuperꝰ cũ diſtnbutione ſupioꝛis qindiiduũ aſini ſe hʒ vt inferꝰ ad indiuiduũ ali⸗ cuius ſpẽi. Jõ nõ ſequit᷑. oẽ indiuiduij aſiniẽ aſinꝰ. ergooẽ indiuiduũ alcnꝰ ſpẽiẽaſimꝰ Icd tertium ðꝛ.ꝙ ibi male arguit. qʒ ſubiectum maãioꝛis..currẽs nõ eſt pᷣtũ minoꝛis.ſed potẽs eſſe currẽs pᷣtur in mio ri. Jõ ihi nõ ſunt tres terinini tñ ſed q̃tuoꝛ. qð reqͥri turud hꝙ debite arguat᷑in aliq̃ mõ vt dictũ ẽ in no tabiby. Ad q̃rtũ ðꝛꝙ in iſto argumẽto hõ in mi noꝛitener᷑ꝙ ſuis ſuppoſitis ⁊ in cõcluſiõeꝓ natura cði ⁊ ideo variat᷑ minpꝛ extremitas.⁊ non lunt tres termi tiñ· Ner etã debite arguii. imoẽfallacia acit qꝛ ibiequalẽter ſunt qᷓtuoꝛ termini. Id q̃ntum ðt gibi nõ henearguit. qꝛ nõ eſt idẽ ſubiectũ maioꝛis ⁊ ÿptũ minoꝛis · q denarꝰ ſuhijcit᷑ in maioꝛi.⁊ valẽs de narũ pᷣdicat᷑ in minoꝛi.⁊ 1õ pdicatũ minoꝛis in plꝰ ſehzqᷓ; ſubiectũ maioꝛis · i non valet ſillogilmꝰ. Baraliptonnꝰ modus cõſtat exdua/ bus vlibꝰ affirmatinis ꝑticularẽ affirmati uã indirecte cõcludẽtibꝰ.vt oẽ aĩal eſt ſba: ois hõ eſt aĩal:ergo quedã ſbaeſt hõ · Etre ducit᷑ ap pꝛimũ modũ pꝛie fignre ꝑduerſio nẽconcluſionis ꝑ accidẽs. xtus modus cõ̃ſtatex vli negariua maioe. ⁊minoꝛe vliaffirmatiug vlem negatiuã in⸗ directe cõcludentibꝰ. vt nullum animal eſt lapis:oĩs homo eſt animal:ergo nullus la pis eſt homo. Etreducitur ad ſcðm modũ Lelantes ſe⸗ pꝛie figurecõcluſiõe ↄuerſa ſimpliciter. 3 ½ 17 hn Lun i . Sdh nkbznmn vduũ ꝛt ahãii/In rule nun nmors.led potis cjeansinn o unt pes tamũ djut didw uun iiqnð nMn Idn ꝙnhnni uppours ·⁊n un vrut mintammtnn deri detu vßuliwiin le unt qc onu. An n n nöck a tactatus Pabitis ſeptimꝰ modus conſtat ermaioꝛe au afjr ꝓucriẽ ch. Erna ſajurad riſsdt vliaffirmutiua ⁊minoꝛe pticulariaffirma⸗ cncudentibꝰ?. nkerkin cularis affir. indirẽe q ẽ cõuertẽ tinapueular affirmatjuã concludentibꝰ ¶ Icionis de dar ſed ꝑipoſſihilereduci᷑ ite moda vroœẽ aiale[baquidã hõ eſt aial:ergo qu? celarẽt. vt capiẽdo oppolitũ ʒdicoꝛiũ ↄclonis ꝑ ma⸗ dã ſuba eſt hõ. Et reducit᷑ ad tertiũ modũ ioꝛi⁊ maioꝛẽ erꝓmioꝛj infenendo S Idicto pnme figurecõchuſionecõᷣuerſa ſimplr. nieminoꝛinet· dðfatner deduct gt. Srien⸗ dů q̃rto · ꝙh ſint tes modi indirecte chcludentes coꝛ Poſtqᷓ au· determinaut de modis pꝛime figurepi ſcentes tnin pꝛimis dirrecudẽti Ercᷓponãt tege cõcludentib. Conſeq̃nter detenninat de modis xeſſdẽ pmiſſis cñ ipſis · cñ nullꝰẽ moqꝰ corrñdẽs q̃t e indirecte cõcludentiby. ⁊ pꝛio de baralipton dicẽs toſfeno. fiatereiidẽ pꝛemiſſis cñ ipfo. Culerõ bii ꝙ iſte modus ↄſtarex duabꝰ vłibus affirmatiuis p⸗ põt ꝑhãt legulã boetij· Mis ſilts inferens ↄcloemᷓ uilarẽ affirmatiuã cõcludentiiꝰ ind recre vtoẽ aĩa ¶ Ptchuenti. põt inferre indirẽcte cᷓuertẽtẽ erꝰ· Eterð⸗ ticularẽ e E eſt ſuba. oĩs hõ eſt aĩal· ergo quedã ſubaẽ hõ ꝓbat tra.i ls inferẽs ↄckoem q̃ nõ põt cõ̃ueiti.non põt in iſte modus reducẽdo pᷣm ad barbara ꝑ conuerſionẽ ferre indirecte ↄcłoem aliquã. Sed ↄclones in trib pꝛimi modiꝑ actidens q quicqd ſequit ad ʒñs bo⸗ pꝛimis mõis · harhara clarẽt ⁊ darn bñ pñt cõuer⸗ ne ↄñe ſequit ad eiꝰ añs · ſed adconciuſion? debar; tið illiſres mo jibñpñt cõeludere indirerte. Sed baraq̃ eſt vtis affumariua. ſequit᷑particularis affir⸗ ↄelo de ferlocũ lit ꝑrichlaris nega nõp̃t conueniin matiuu duertens erꝰ. igit hec particilaris affitmaria termis. Jõ pᷣmiſſe de ferio nõ inferũt aliquã ↄcioem conduſio lequi indite ad pꝛemiſſis dehanbara; indireete· Er ſicnõẽalids moc;inditẽe cõcludẽs cõ ⁊ qꝛ hmõipᷣmiſſe ſũt etiaʒ pꝛemiſſe in baralipron.iꝰ ueniẽs in pᷣmiſſis cñ feno. ¶ Cõm pᷣdicta aĩ pꝛimo ex ipſis in buralipton · debite infer᷑ paniculars affit ſic. oẽs modi pꝛie figure ſůt hfecti. vñ jmediate regu⸗ matiua indirtecte ſed iſte modus reducitꝝ inipoſſibi lant per dici de oi⁊ per did de nllo. qᷓv onð nducit ieadtelarẽtcapiendo ʒdictoꝛiũ ſue cõduſiðis pma; d allũrt per ↄis barzliton nð redicitutad pꝛimũ ioꝛe in celarent.⁊ maloꝛẽ ꝓ minoꝛe inferẽdo ↄuerſaʒ moqũ.ſ. ad barbara.¶ Pðo ſic nqᷓſeqtur· o dbuꝝ Nontrarie minoꝛis de baralipton ad quã ſequit cgn⸗ eſt accñs · iõ hõ eſt albus ·qᷓ quoddã atcñs rſt hõ.⁊ rñ tradictoꝛia ꝑconuerſionẽ ꝑ accidẽs. ¶ Sc bl aruitin barnlipron. Tertio ſic. modꝰeſt orgie mnũprimoig wducternũmodia alumele natio duap pᷣmiſſarũ in debira q̃liratẽ ⁊qᷓtitare. ſec dere enidentiãpñe ynlus modi baltũ modi euidel nelzer?celãtes eſteadẽoꝛcnano in qittaren cci tiorẽ ad quẽ reduci ſed ꝑ hocꝙ cdulio de barbars ¶ fte · Et ſilr eadẽẽqᷓitas ↄclois ⁊ qᷓtitas. illi mõt infewcõcuſionẽ de baraſipton ꝑcõuerſionẽ per acci nõ diſtingunntinterſe. I Duanoſinð ſcqunt. nut, dens oñdireudentia moljichcludẽdidebaralipton lum tunẽs ſt h5ſuppolito x fiulſ hõ eritãr᷑o at ⁊ non ipſiꝰ barhara · iõ baralipton reduci᷑ ad barba e currens· ergo nits hãẽ al· Etn ibi arguit᷑ in eelan⸗ n⁊ nõ echtra. Siit vt dictũ ẽcapiendo opoſitũ ſue tes ergo in ea nõ ẽ bona ↄñ̃a. Muinto ſi· irõ ſeqł⸗ concuſibis cĩ maioꝛi ad infetendũ oppoſtũ ininorð otalrſtindiiduſialiqt genꝰeſtal ergo alqð indte in celarẽt oñditur ſua neceſſitas cõcludendijpoſſi/ iduũẽ genꝰ.⁊ 1ß̃ bi arguit in dabitis · ergo in eon bile iurta hãc regulã. Dñcunq; er oppoſito ↄñtis alt e foꝛmat᷑. Ad ðꝛ.ꝙ lʒ oẽs modi pꝛie fi cuius ↄñe infert oppoſitũ añcedentis ẽ bona ↄña.ſʒ 2 gure ſintꝑfecri qᷓtũ ã diſpõem medij · nõ tñ qᷓ;tů ad et oppoſito cõcuſibis de baralipton ci vnaßᷣmiffů nodũ chclucẽdi qrmodi indirecte condudẽtes non infertur oppoſitũ in celarent reſpectu alterꝰ pᷣmiſſe ꝑ hñt euidẽtẽ modũ nel euene Pre qʒ oſtendit neceſſitas hur modi. Sciend ſcoꝙ; ductionẽ alj alios modos j⸗ dſcm ðꝛ. ꝙalbum celantes ſert modus cõſtiter maioꝛi vli negatiua. t inmaioꝛe iis ſillmiaccipit fm ſe⁊ ea rõne ã viffert minoꝛi vli affirmatiua ylem ncgatiuã concudẽtiꝰ ãſuo ſubietto · Et in mioꝛi accipitꝑ reſpecrũ ad ſunʒ indireete. Et reducit᷑ ad ceiarẽt percõuerſionẽ condu ubiectũ inq;tit dʒ eẽ accidẽtale erꝰ. ð accipit᷑medii ſionis de cciurent ſimptt q ad ilã ↄcoem ſequit pꝑ ub diuerſẽ reſperiloer diuẽrſ ihi nericũtð ↄuerſionẽ ſimplicẽ vlis negatiua ↄuertens erꝰ qᷓ ila mediũ vanatin pᷣmiſſio. Et cðmiri᷑ fᷣllatiz accjcʒ· us negünun faſtnſad pnnſſas detanenci Acternörizclitrnð dulauateſſenali⸗ Dabiis eptim moch ↄſtuter vti malonaffumatt noꝛermintte ua minoꝛi ꝑti. affir· ꝑtictarẽ affirmatiuã ↄclijdẽtib⸗ ſunt pꝛemiſſe in telãtes. ᷓ debite cõcludũt in celãte telre ßiac diſpõem ſuaꝝ pᷣmiſſarũ tñ zceideni vłem negatluã ace aũt ↄuenient᷑ talitcrði inguit᷑ ab iplo qᷓ;tů ad modũ cõcudẽdi. iuſmodiper ↄuerſionẽ ↄcionis de celãtes· Sed ma; ¶ Ad quattũ ðꝛꝙ in illo ſilmo· hõ in pto maioꝛis te tis vſten erejꝙad nuſſas elequturch deelz nerhoiterſrtr incloerene tpre eh lent.ß ꝑipolſibne iſte woqrecuctad dari capiem; ¶ Inõ erfnbw. q in ↄctoenð ſ umittuʒ pᷣto accidẽtait doʒdictotiã ſue ↄclonia ꝓ minoꝛi⁊ mĩorẽ eipmaÿj ¶ Iente ipſum achſuppolttaerſi ſcir mait. ioꝛi inferẽdo ↄuerſaʒ ʒdictoꝛiã maioꝛis ead quam Id qinntũ ðt ꝙ in iſlo ſilino d in lubecto maiof⸗ ſeqturʒdictoꝛia maiotis ꝑↄuerſionẽ ꝑaccñs yriois beeipilpjuie ſuppoſtner nhnn boeiſſceunt ſilimi.vt facilr in exꝰ videri põt. ¶ Bciendũ tertio. ſimplici in pᷣmiſſis. ⁊ ſunt ntrnteiſuteas pöeſtang dahba Fapeſmoroctau modiis conſtat erma p. Et ꝓbatiſte moc reucido iᷣm acdarj ꝑcon ote vli affirmatiua? minoꝛe vłi negstina: nerſionẽ ſimplicẽ ↄclonis de datij ßd quẽ leturxti Pticularẽ negatiuã indirecte cõcludeitibꝰ ——— —— ———————————————————— D vtomne qialeſt ſubſtãrinnn lapisẽ aĩat ergo qucdãſba nõ eſt lapis· Etreducitad ꝑaccᷓs. ⁊ minoꝛe ſimplrã ꝑtranſpolitõem pmiſiarũ Frieſmoꝝ nonꝰ madus ↄſtst ex minoꝛe pticutari affirmatiua. ⁊ minoꝛe .* 5*— pis. ¶r̃dũ nreio ꝙ ſllevltimmodus p̃twuc am ʒdictoꝛic maioꝛis. vt arguendo ſic.qdã hò ẽu nlls lapis eſt hõ·q̊ qðdã al nõ eſt lapis ⁊ aiguic in celarẽt. nits lapis eſt hõ · ẽ ałeſt apis ᷓ nullũ a hð eſt at· qᷓ eſt dictoꝛia maioꝛis. Etiã pt reduci ad vli negatiua. ꝑticularẽ negatiusʒ mdirecte parij.capido dictoꝛiũ ↄclonis ꝓ maot. ⁊ maioꝛ ↄclucẽti. vrqõdã aial eſt ſpa nlls lapis ẽ⸗ aial.ã quedã ſba nõ eſt lapis. Et reducit᷑ i⸗ le modus ad qnartũ modũ pꝛie figurema ioꝛe⁊ minoꝛe ↄuerlis ſimpl⁊ ꝑtrãſpoſitio nẽ onſior j oẽs ↄuerſiones ꝑ qͥs alj modi feducunt adq̃tuoipꝛmos modospᷣ me figure ſeiuni ꝑ bos ʒus Simpli ver“ ni vult.s·p. pᷣo ꝑ acci. M vult traniponi c ꝑ impoſſibile duc Poſtqᷓ; autoꝛ determniauit de modis pꝛme figure indinecte ↄqudentid hñrby ↄueniẽtiã in pᷣmiſſis cũc modis directe ↄcludẽtib. Cõſequent᷑ deteriat demo dis indirecte ↄeludẽt by. ſcʒ fapeſmo ⁊ friſelmoꝛum. Et qꝛ fapeimo eſt medus vłs alter vᷣo pticulan· iðů pꝛius dete ĩat de ipſo 5 peſmo oitauꝰmodꝰ cõſtater vłi affirinstiua maic?.⁊ vli negatjua mio⸗ tihn indireche. Et redu⸗ re. ꝑricularẽ negatiuã cõclucẽ rit ad ferſomaioꝛe cõuerla gug̃s. faca riñlpoſitõe pᷣmiſſan · Erꝓhaieo lã. quicẽ ſequit ad ↄñs. glickꝰhone ↄñe ſcqui? ad ais er iʒ ad hiniſſas de fapelmo facta cᷓuerſione et tranſpõnepᷣmiſſaꝝ ſcquini pᷣmiſſe de feno⁊ lllasß miſſas ſequit pticularis negatiua·illa ſequitodpᷣ miſſas de fapeſmo.⁊ fit in eo eſt honu ↄña. Sa dũ pꝛimo. ꝙ fapeſmo reduci Liibale d barba ra capiendo digoꝛũ ſue cõcluſtõs ꝓ maioꝛe. ioꝛẽ ꝓ minoꝛe inendo cõuerſam cõtrarie minoꝛ⸗ · vt ſic arguendo in fapeſmo.oĩs hõ eſt aial. nlłs lapis ẽ minoꝛe ſim plr S 3 — ² 22 8 — pomo.j quoddã aial nõ eſt lapis Et arguit ſi ĩhar bara oĩe aĩal eſtlapis.eis hõ eſtaĩal. q oĩs hõ eſtla pis. ad quã lequiꝑ ↄuerſionẽ ꝑ gccñs· qͥdã lapis eſt pð que eſi Idictoʒia minoꝛis. ⁊ põtetiã reduc qd ce. larẽt capiendo ʒdictonũ ↄcłõn ꝓ minon⁊ minoꝛẽ ʒꝓ maioꝛi inferendo ↄuerisʒ prieppoſite maioꝛig. ſic 3 qðdã aĩal nõ eſt lapis.⁊ſic in celarẽt nlls lapis eſt hõ· ᷣiñ̃c aĩal eſt lapis:j nullũ aĩal eſi hõ ad quã ſeq᷑ ꝑ cõuerſionẽ ꝑ accñs quidã hõ nõ Feieb Scien⸗ dũlcðð. ꝙ nonus modus pꝛ me figure ſiʒ ftiſeſmoꝝ minoʒ· pricularẽ negatu ʒcludẽtibꝰ indirecte Etre ducit ille modus ad ferio naoꝛix minoꝛ ↄuefß ſim plirit⁊ ꝑ tranſpoſitionẽ pᷣmiſſaꝝ· ⁊ ꝑhoc ptʒ ꝙin eo⸗ lit bona ↄſoquẽtia qi ad pᷣmſſas ei ꝑ cõuerſionẽ cũ⸗ pᷣmiſſis de celarẽt qᷓ; cñ piniſſis de ſeno. qᷓwagis duei przurrlenẽadwlarqᷓa ſero⸗ ſe jic in iijeſtnoꝝ ⁊ in fapeſmo ẽcbbinstio inůtilqbl ſüt termiin dĩ⁊ in qͥby nulli. ergo male põivnꝰ ſir ilti modi nõ ſunt modi diſtineti. is· vñ yʒ ſi alguẽdo in daiij· o aleſtlapig ddã hõ eſi al.ꝗᷓ qdã ho eſt lapis ·ad quã ſeqͥtut. qdã lapis eſt hẽõ. qdicit minoꝛi de fiſelmox.huic nulhlpisẽ hõ. Sciendũ q̃no · ꝙ fapeſmo ⁊ friſeſmo ralétin cĩ figura ad cõrludendi pricularẽ nega. idiiẽtrẽ qꝛ repiunt᷑ in oiby figuris.5 an· determinat de pſis nepiuni n pꝛima fgura cũ mediũ ſubiciat inmaio ti pᷣur in ala·⁊ ſũt in ſcða ſigu ra ců mecũ pᷣrurĩ vraq;·⁊ cũ ſubijcirin vtrach unt in terria. ⁊ ꝙprn repuunt᷑ in pꝛi figura qᷓ in alys.iõ ph cõuementer ipos üattneen pꝛie figure nõ iñ negat qn in alijs npiãt? õtra pᷣdicta arguit᷑pꝛio ſic. ↄco dz noite; dotuit foꝛmationẽ ſilmoꝝ in tbofiguris et Se zhani ſerlleg preulers nean ẽ ſilis alicui pᷣmiſaiũ de fapelmocũ mbe lintyles. ʒmaie ðꝛ ꝙ ibi cõcludit particular negatia · Se⸗ cundo ſic pᷣiniſſe de fapelmo hñt maioꝛẽ ↄuenientũ 2 8 * modus. banto ſicin oi ſilma dʒ fien jubſum; ptio ſe in f̃ulelmeꝝ nulla fir ſublumpto qmaiot ẽpticularis ſub q̃ nihil põt fubſumi.git nõ ẽbonus ſim ſüinto iſti duo modidꝛñt ſolũ inqᷓntane maioꝛig·⁊ nõ in cõclone ner in mõ cõcludendi. cũer ſo quantitas ſetcnet ex bte matene nõ variut ſpeciẽ 3 Ad pꝛimuz diatur.ꝙ lictt in omni ſillogiſmo cõcliſio debet eſ ſmilis in qualitate aliuipᷣmiſſarũ. non tamẽinq̃n titate vtẽ darapti.⁊ fimilitudopꝛie nõ attenditureꝝ Pregi zantitatis·ſed magis ecualitas vel incꝗᷓltas. ¶A ſecundũ dicicꝙlucer fapeſio⁊ celareut plus cdnueniẽt in qualitate ⁊ quãtitate pꝛeiniſſarũqᷓ; fa oi. ſic peſmo ⁊ ferio·tainẽ pꝛemiiſe de celarent nõ poſſintſe urgijendo in fapcſmo vĩs hð eſt aial.nlłs lapis ẽ hõ qui ad pᷣmiſſas de fapeſino h connerſionẽ᷑ coꝙma ioꝛ que ẽ vniuerſalis affrmatiua nõ poteſt conueri ſimpliciter in vnerſalẽ. led ſolũ per actidẽs in par; ticuiarẽdeo ad ilas premiſſas biů ſequun piemſ⸗ cöo·Pnopus ſede fero⸗ tertium dicit. ꝙ lʒ concudendo di tat er ꝑticulari affirinatiua maioꝛi.⁊ vli negatjua m k omni⁊ in quib nulii.nõ tamen cõcludendo indie; cte.⁊ iſti modi ſolũ yalent ad concludendum indire cte. Ad quattũ dicitur. ꝙ licet in friſeſmoꝝ nen fi reite in friſeſmoꝝ ⁊ fapeſmo darent᷑ termini in qujb * aliter ſubſumptio.tamen virtualiter inq;tum tranſpõep̃miſſaꝝ ſequunt᷑pᷣmiſſe de fero ad es ſeat pꝛemiſſe eiꝰ incuduntur inꝓꝛemiſſis delens que ſe pticularis negatiua.qᷓ eadẽ ſeqt ad pᷣmiſſas de friſe; moꝝ.vt arnuẽds ſic. quidã hõ eſt aĩal. nullus lapis ẽ homo.qᷓ qðdã aial nõ eſt lapis. tranſponẽdo pᷣmlſſas·⁊ arguit᷑ ſic ij ferio⸗nlls homo * quunt᷑ ad ipſas in quibus fit directa ſubſumptio Id quintum dicitur. ꝙ licet quantitas non variat ſpecicm pꝛopoſitionis.tamen variat bene ſpẽm lillo⸗ gumi vel modũ eius · qꝛ variata quãtitateeſt alia oꝛ t ei kpis· qðdãialeſt hõ⸗ quoddem gial nõ eſtla; dinatio pꝛemiſſarũ in dehin quaiiuteꝛ quifiae; — anle tn nprnmint Rt n emni lllogin idht cdcenen knii ₰ 84 . Mmniſſ arũ ⁊ in tali diſpðe mediũ ẽ pꝛimꝰtermmꝰ.qꝛ po nĩſup ambas extremitates cum pᷣdicet᷑ de vtraq;⁊ maioꝛ ſcqjs terminꝰ⁊ mediũ põne·qꝛ ponit ſub me dio cũ ſubijclat in maioꝛi.⁊ pom ſupᷣ minoꝛeʒ extre⸗ mitatẽ.qꝛ pᷣtur in ↄckone.ſʒ minoꝛ extremitas eſt vlti 2——— — Equit᷑ deſcða figura cuiꝰtales dãt ngle. In ſcpg figura maioꝛe exñte pticuſariiihil ſequit. Itẽin ſcða fi gura ex puris affirmatis nihil ſequi᷑. In ſcða figura ſemp cõcludit᷑ negatiue. Scða figura quatũòꝛ habet modos. —— Poſtqᷓ; au. determiauit de pꝛia figura ⁊ de mõis et · Mic ↄſir determĩat de ſcha figura ⁊ de mods ei AEt ẽ ſcha figura tał qñ mediũ pꝛedicut᷑ in vtraq; pꝛe mus terminꝰqʒ ſubijcit᷑ niedio in minoꝛi ꝓpõe ⁊ ma ioti extremitati in ↄctone· Er qᷓ pʒ · ꝙ mediu ſcðe figu tenõeſt ita ꝑfecxũ ſicut mediũ piime figure · qꝛẽme⸗ diũ Hiunctide tñ ⁊ nõ põne.⁊ ẽ ꝑfectꝰ qᷓ; mediũ ter⸗ tie figure qð ſubijcit᷑ in vtraq; ꝓpõne. ⁊ iõ pꝛĩa figura vyʒ ad concludẽdũ vłr vel ꝑriculant᷑. affimatiue⁊ ne gorue. t ſcða vʒ ad ↄdudẽdũ vlr ⁊ pticnlarit⁊ ne gatiue. Tertia valz ad cõcudendũ ꝑticular iter affir matiue ⁊ negatiue. ¶ Sciendũ pꝛio.ꝙ ꝓpter ſillmos huꝰ figure tres ponunt᷑ regle. uaꝝ pꝛimaẽ.ꝙ ma ioꝛi exñti ꝑticulãri nihil ſequit᷑. Curꝰ rõ eſt· qꝛin ſcõa figura ſꝑ concludit᷑ neßatiue vt inffa dicer·qᷓ ſi maio? eẽt particularis argueret᷑a non diſtributo ex ꝑte ma ioꝛis extremitatis qͥ nõ diſtribuit᷑ in maioꝛiꝓpõne cũ eſſet ſubctũ ꝓpõnis ꝑticulãris ⁊ tñ diſtribueret᷑in cõ⸗ cluſiðe qꝛ eſlet ſhœũgpðis negatiue. ⁊ ſic ex parte ma loꝛis extremitatis arguerc a nõ diſtubuto ad diſtii⸗ butũ.⁊ inde poſſet ꝓuenire ꝙ añs eẽt ven · ñte exũte fto. Item in tali dipõnẽ ſunt repibiles termĩ in qui bus oĩ⁊ in qͥbus nulli · Termini in qͥbus oĩ ſunt hi tres · aĩal· hõ·riſibile.ſic arguendo. quoddã aial nõ ẽ hõ · oẽ riſibile ẽ hõ. cũ iſtis pᷣmiſſis ſtat hec vlis affir⸗ matiua vera. oẽ riſibile ẽ al. BSed termi in qᷣbus nul li ſunt hi tres. aĩal.hõ · lapis.⁊ ayguendovt pꝛꝰ.qᷓ tar diſpõ pᷣmiſſaꝝ eſtanutilis. ¶ Sciẽdũ ſcðo.ꝙ ſcha re gula ẽ hec. ꝙ in ſcða ligura ex puris affirmatiuis ni⸗ hil ſequit. Cuiꝰ rõ eſt. q ꝓpter vnionẽ extremitatum in anqᷓ ſuꝑioꝛi in qᷓ pñt vmri ꝓ diuerſis partibꝰ eius nõ ſequit᷑ vnio exttemitatũ inter ſe. vrꝓpter ynoneʒ hoĩs ⁊ eqͥ· in aĩali nõ ſequit᷑ vnio illoꝝ inter ſe qi pñt in aĩali vniti ꝓ diuer ꝑtib erꝰ. Bed arguẽdo ex pᷣu⸗ ris affirmatis in ſcða fignra denoiat᷑ vnio extremita tũ in ſuo ſuperioii tiñ.iõ ex tali vnione ⁊ ex taibꝰ pꝛe miſſis nõ ſequit᷑ aliqᷓ ↄcło. Item ibi ſunt dabiles ter mini in qͥbus ol.vt aĩal hõ riſibile Ftermi in qͥbus nulli.vt aial. hõ · equus.ꝗᷓ ralis diſpò nõ valet ad in ferendũ aliquã ↄctoem. Sciendũ tertio.ꝙ in ſcða figura ſp cõcludit᷑ negatie. Cuꝰ rõ eſt. q ſp yna p̃ miſſaꝝ in ſcða figura dʒ eſſe negatiua ⁊ nõ ambe af⸗ firmatie cũ ex duaby affirmatis in ſcha figura nihil ſequit᷑ vt i dicrũ ẽ. Mõ ſi aliq pᷣmiſſauſit neganna opoꝛtet ↄcloem ęẽ negatiuã.ſicut ex vna regla genera li pꝛ poſita. Jð in ſcða figura ſemper ↄcludit᷑ nega iue·põt tñ ip̃conglydi vlr ⁊ ꝑticulanterð qᷓ;uis in tertia figura ↄcludat afirmatis vel negatie qʒ in ter⸗ „ „ 6. „ E 3 F*. —* —„.. „ ⸗—— 5 ..„. ...— deo ili mnodiðilinguunt᷑apinuſck ee. burdu põt ꝓban perſu e* — uiunſe wnudtartlurtt diſielsc tonduden cere vlem negatiuã qᷓ; particularẽaffirmatiuã yt pꝛi dierũ eſt. dpterß ſequit᷑ ꝙ tertia figura lit perfertioꝛqᷓ; iſta. iʒ in iſta ſolũ ↄcludat᷑negatiue.j Bciendũ qᷓrto. ꝙ tiñ q̃tuoꝛ ponunt᷑ modi ſche ſi ſcenk ſic. qꝛ dĩs modꝰ ſe⸗ cunde figureẽ oꝛdinatio duaꝝ pᷣmiſſaꝝ in qbus idẽ mediũ pᷣdicati vtraq;· vel igi ambe pᷣmiſſe ſůt vles vel ambe priculares.vel muiòꝛ ꝑticular ⁊ mioꝛ vlis vel ecõtr · Si ambe ſůt vles iteꝝ qͥdrupit diuidunt᷑ vel mbe ſunt neganue ⁊ ſit mhil ſequiꝙpter vnã re eiteꝝ nihil ſeqͥiypter vnã regulã ſupenꝰ dictã vel maioꝛ e negatiua ⁊ minoꝛ affirmatiua.⁊ ſic ẽ ceſa N vel ecõtra,? ſicẽraineſtres. Blãbe ſůt ꝑticulares ßeſt q̃qrupli.⁊ cũch mõ diſponunt᷑ ꝑ affir. ⁊ neßa E nihil ſequit. i ÿo maiot ſit priclar ⁊ mioꝛ viis p põt eſſe q̃drupłr⁊ ſp nihil ſequi?᷑ ier regulã ſu ccruple.vel ſbe ſunt affirmatiue ẽ ſie nihil ſeqꝓpr N.. politã ſed ſimaioꝛ ſit vlis ⁊ minot varicuiaris ſ. ſcbam regulã.yel ãbe ſůt negatiue ⁊ ſiciteꝝ nihil ſed tur. vrl maioꝛ ẽ negatiua ⁊ minòꝛ affir. ⁊ licẽ terius modꝰ.feſtine vel echtra ſie ẽquarꝰ modꝰſ.baroco ⁊nð pñr pluniv modis adinuic cðbinari due pᷣmi e in hac ſcha figura. igit᷑ nõ pñt eẽ plures modi qᷓ;ᷓ ruotiã dici js ponitar· pꝛio pꝛioꝝ. ⁊ ſi patent repłre hur kbefigur ʒnũemmõß eringenetal. fon nupdian auutgamoſtmdiuqe ßturveyno; ertremoꝝ perfectiꝰẽ illo medio qʒ ſubijcit vm ⁊ pᷣdi catur de aliꝗ. qꝛ pᷣtů perfectiꝰ eſt ſbᷣcxo. ꝗᷓilla figurã in q mediũ ſ ꝑpᷣtur dʒponi pꝛia·⁊ ſic ſc figur pᷣcedit — — pꝛimã Pcðo ſic. ftiſeſmoꝛũ vʒ in q̃libet figura vt piꝰ deñ̃ eſt. ⁊ tñ in ipſo maioꝛẽ ꝑticularis · in ſcha igura maioꝛi exñti ꝑriculari alldd ſequiqðᷣẽ ʒᷓ pri⸗ mã regulã Tenio ſic.qᷓpiq; vni terrio ſunt xadeʒ illa inter ſe ſũt eadẽ ⁊ interſe Zueniũt.· ſed arguẽdo ex puris affirmatiuis in ſcha figum denotant᷑ exnemà eſſe eadẽ vni tertio.ſ.mediv· perhᷓ ſeqł᷑qꝙ; extrema in ſilimo ſũt eadẽ ⁊ jnter ſeueniũt.⁊ ſic ex puris affirꝰ matis ſcðam rẽtulã. Muarto ſiqaliqð al eſt ſoꝛteg aliqs hõ eſit ſoꝛtes.qᷓ qͥdã hõeſt al· ⁊ tñ ihi arguit᷑affirinari-⁊ per ↄñs ↄra tertiã re zulã huꝰ ſcðe figiire Munto ſic. in eeſar ⁊ kame tres lůt ecdẽ pᷣmiſſe..vlis affimatiua. x vłs nega tiua Jed modi diſtinguunt᷑ ex parte pꝛemiſſarũ: ergs ilu modi nõ ſũrdiſtinct.⁊ ſii nõ ſunt quatuoꝛ modi ſcðe figure.q Ad pꝛimũ ðj ꝙk meii quod pᷣdic tur vtrobiq; lit perfectius ſᷣm ſe medio quod in vno ſubijeitur⁊ in alip pᷣdicatur.tñ non ẽ perfectius in rã tione medtmodo figure oꝛdinant᷑ᷣm perfe tionm medij ideo meſliuʒ pꝛime fiaure eſt perfecnꝰ medis * ſecũde figue· HAd ſecundũ dieitur. ꝙ lieʒ in friſeſ⸗ 5 moꝝ in fecũda figura maioꝛi partieulari aſſquid ſeqᷓ tur indirecenõ tamꝭ directe⁊ ſic intelligit᷑ pꝛimate üvla huꝰ figure.⸗ tiun dicii ꝙᷓ querũch fũt ꝰ figure. ¶ Adt i6chn 1 eadẽ vni tertio ſinhujat ⁊i ictii ilia iiitif teiſunte ðẽ. ſed nl q̃ fũt eadẽ in ali iupioꝛi ⁊ in poñz illa nõ fůt cadẽ int ſe. q vniunt in illop diuert᷑ gubu· ſid drguendo ex puris affrmatiuis in ſcha figura ders⸗ tantaliqua ſolũ eiſeeadẽ in vno ſuꝑioii in quo cõue niũt in potentia ⁊ non in actu.ideo õ opoꝛtet& illã ———————— „ dcag ſeztad ↄñs bone oñe npoiſibile reduẽiceſare ad celafentcapiẽdo ↄtrani ent eadẽ inter ſ. d quatðꝙk ſi aliqd ſeq̃ Prů imaterie eo ꝙ mecũ eit ſingulare lingu lariter ten x.iñ nõ ſequi᷑aliquid foꝛmalr ⁊ꝑ ſplloßiſmũ ꝑſectũ ibi eñ eſt ſyllogiſmꝰexpoſitoꝛius qui bñvalet in ſcha figura affumatiue. Ad quintũ ðꝛ. ꝙtz in œeſare et⸗ gneſtres pᷣmiſſe ſint ecdẽ material tñ nð ſüt eodeʒ modo diſpoſite ·⁊ modi diſtinguunt᷑er pre oꝛdinatio nis ⁊ diſpõnis foꝛmalt ſuarũ pꝛemiſſarum · ideo iſti modiab nutcem ſpecie diſtingiunur [Eefare pꝛim us modus chſtat er maiote 5 vlinegatiua ⁊ minoꝛe yliaffirmatiug vlem pis eſt gial· oĩs hõ eſt aĩal ergonultus hõẽ apis. Etreducit᷑ iſt modus ad ſchmmo⸗ důpꝛime figuremaioꝛe cõuerſa ſimplt. Lameſtres ſchs modus conſtater maioꝛe vliaffirmatiua. ⁊minoꝛevli negatiua.vleʒ negatiuã directecõcludentibyvt oĩs hõ eſt ajai.nullus lapis eſt aĩal nullus lapis eſt homo· Etreducit᷑ itemodus ad ſcõmmo⸗ dñ pꝛime figure minoꝛe⁊ ↄcluſiõe Zuerſis ſimplr⁊ ꝑ tranſpoſitionẽ pᷣmiſſaꝝ· Feſti⸗ notercius modus conſtat ex vli negatiua maioꝛi.⁊ minoꝛepticulari affirmatiua. ꝑii negartuã directe ↄcludentibvv nullus la larẽ negatiuã directe ↄcludẽtiby. vt nullꝰ kpis eit aial. quidã hõẽ aĩal ð qͥdã hõnõẽ lapis. ⁊ reducit iſtemodus ad quartuʒ mo⸗ důũpꝛime figure maioꝛe ↄuerſa ſimpliciter. ¶Baroco q̃rtꝰmodus ↄſtatex maioꝛe vli aſirmaria ⁊ minoꝛi ꝑticlari negatia· ꝑticu larẽ negatiuã directe ↄciudẽtibꝰ. yt oĩs hõ eſtaiai. qdã lapis nõ eſt aĩal.dqͥcã lapis nõ eſtbõ· Et reducit᷑ ad pꝛimũ modũpꝛimefi⸗ kur⸗ pimpoſſibile. Reducereaũtꝑ impoſſi bileeſtexopoſito 3 öis cũalterap̃miſſa⸗ růiferreoʒpoſu aiterꝰpᷣmiſſe· Sumat᷑ ei oppoliũ ↄckiõis ſez ois lapis eſt hõ cũ ma⸗ ioꝛehuiꝰquartiſcʒ gũ iſta. ois hõ eſtaial ſic argnendo: oĩs hõeſ aial. is lapis ẽ homo ergo omnis lapis eſt animal. oſicq; au. uboñcirq eſt ſcha figura ⁊ᷓ ſunt re e eß enumcrauit ſuoe mõs in rõiPↄfirꝛ ſpẽali diretiat de ſpᷣñs ⁊ pr vtibqᷓ; ꝑrickurib inois ⁊ it vs dutot pmo deterſardereſare victs. Weſarepnt⸗ iodus iat er maioꝛi vli negari. ⁊ minoꝛtvliuffir matiuã. vleʒ neg tiuã ↄcludttibo directe ⁊ reducitur dã celarẽt maisit de celare ↄuerfa ſimpłi ꝑauãfdu⸗ cionẽ ſic ꝓbała etꝰ· ꝙ ad pᷣmiſſas etſequt nt pꝛe mile de celare⁊ ad pᷣmilfas ð xelarẽr ſcqt ↄcto vlls negatiua.ꝗᷓ ita bone ʒje ſeqᷓ̃ ad erañs · Sedp * zcluſionis tum maioe inferendo ↄtrarium mi oxi⸗ Ve reducit᷑ ad fero capiendo contradittoꝛiũ t nclu P n — cut in ex?.⁊ minzd ſionis cñ maii inferẽdo ʒdictoꝛiũ minoꝛis. Sciẽdũ pꝛimo. ꝙ cameſtres ſcðᷣ modus ↄſtatex maioꝛi vli affir. ⁊ mioꝛi vli nega · vłem nega.cõcudẽ tib direte·⁊ reductꝑ conuerſiohẽ ad celarent mino n⁊ ꝓcluſione conuer ſimpli⁊ ꝑtranſpoſitõneʒ pꝛe miſfar·⁊ eodem mõ ꝓbafↄñ eiis ſicut ↄſa pimi moqi. vt capiendo Zꝛlum ↄctonis cũ maioꝛi põtin ferre ꝗᷓiam ſue minoꝛis in barbara · ad quã ſequiʒ dictiò boꝛis arguẽdo in cameſtres · vis hõ ẽ gĩal. nui⸗ ius lapis ẽ aial ergo nultus lapis eſt hõ. ⁊ic amuit in barbara.dis hã eſt al· oĩs lapis eſt hõ̃. ꝗᷓ oñ̃is lg⸗ pis ẽ al· queẽ ↄtraria minoꝛis.ad quã ſequi· quidã iapisẽ al· ſed reduiiꝰ᷑ ad dauij capiendo Zdictoꝛũ cõ eluſtõis cñ minoꝛi in gmeſtres ad inferendũ Iᷓdicto riũ fue minoꝛis ed reduc ad barba capiendo ʒñ minoꝛis ⁊c· ¶ Sciendũ ſcðᷣo.ꝙ tertꝰ modus ·. feſti no conſtat ex maoꝛi vłi negatiua. ⁊ minoꝛe ꝑticulari affirmatua ꝑti. ⁊c·⁊ reducit ad ferio maioꝛn cõuerſa ſimplt· Vñ reducẽdo modos ſche figure ad pꝛimaʒ ꝑconuerſonẽ · opoꝛtet ſpꝑ illã pᷣmiſſam cõueni · q̃ põt keri maioꝛ in pꝛima figura. ⁊ nõ requirit᷑ de minoꝛi⸗ qꝛ in ſcða figura ſꝑ mediũ pᷣdicat.iõ ad hoc ꝙ ſubijj datin maioi in pꝛima figura opoꝛtet illã pᷣmiſſuʒ6ð nerti⁊ mino debet manere vt medium pᷣdice᷑in mi noꝛi ſed ꝑ impoſſibile reducit᷑ aq celarẽt capiendo oh poſitũ ᷓicotiumchciuilqjs cmalore ecoineido Idictoꝛiũ minoꝛis in celarẽt. ¶ Saendũ tertioꝙ ärz tus modus.ſ.baroto ↄſtat ex maioꝛi vli affir.⁊ mio⸗ ripticulari nega · ꝑticularẽ negatiuã cõcludentibꝰ di retre. ⁊ nõ requcitiſte meq ad aliqueʒ modũpꝛime ſigure ꝑ cõuerſionẽ. qꝛ vel ß eſſet ꝑ vonuerſionẽ ingio ns que ſolũ cõuerti per accñs in particu·⁊ ſicambe pmiſſe ſunt ꝑticuiares er quib nihůl ſequił. vel con⸗ hertendo minoꝛẽ? vonciuſionẽ. ſed non · qꝛ vtrq;ẽ ꝑticularis negatiua que nõ ↄuenti᷑ in enminis ß ſo⸗ lum per ʒpolitionẽ quenõ valet ad rejuctionẽ ſilo giſmoꝝ·qꝛ in ea nõ manentidẽtermini.õ baroco nõ põrreduci vel ꝓbari per cduerlionẽ·ſe ꝑimpoſſibile rechueitad barba ſumendo ↄrrodirtoꝛii ſue cõcuſio nis p minoꝛicũ maioꝛi inferendo Zdictoꝛium boꝛs Belendũ quanoc reducere vnũ ſillm ad alium perĩipoſſibileẽer oppoſito concluſiðis cũ vna pᷣmiſſq⸗ fum inferte oppoſitũ alterus pᷣmi ſe.per quam redu ctionẽ oñdit᷑ bonitas ſillogimi pꝛiꝰ facti ꝑ hoc.ſꝙ ex oppoſito ↄñtis infert oppoſitum añtis· ⁊ reducen⸗ do modos iegnde figure ad pꝛimã opoꝛtet accipere oppoſitum cõcluſionis cũ maioꝛi pᷣm ſa. eo ꝙ idem ſubijcitur in maioꝛi ⁊ pꝛedicat᷑ in cõcluſione 2etiõ in oppoſito concluſionis in ſecunda figura. q of oſita ſunteiuſdẽ ſubiecti ⁊ pᷣdicati.⁊ id qð ſubijci in ma⸗ idꝛi ⁊ pꝛedicat᷑ in oppoſito cõeluſiõis eſt maioꝛ extre⸗ mitas que fitmediũ pꝛime figure.⁊ per hoc habetur diſpoſitio pꝛime figure.qua habita opoꝛtet videte qᷓ⸗ lis ⁊ quãta fuerit maioꝛ pᷣmiſſa.⁊ oppoſium condu ſionis ad oſtendendũ ad quẽ moduin pꝛme figure fiat reductio. pteni ⁊ ſi velis ſcire reductionẽ modoꝝ tenie figure ad pꝛiinã per ipoſſibile. opoꝛtet capere oppoſi⸗ tum cõcluſionis cũ minoꝛe.qꝛ icẽ ſubicitur in vtra⸗ ꝙ;.ſ.in oppoſito coneluſiõis · ⁊ in mioꝛi ſche figure. ſi ð pom loco maioꝛis · roꝙin ipſa pᷣdicat maioꝛextremitas¶ id qð erat mediũ in ſcha Tractatus ura ⁊ debet inferti oppõ maloꝛſs vih. Seruatma reeriſtẽte negatia nihil ſequit. Inter tiafi⸗ ioꝛẽ variatq; ſcha minoꝛẽ. Tercia maioꝛẽ variat reti tiſtẽte negafia nibil equit· Intertiafi nendo minoꝛẽ. Et habita tali diſpõe figure ad ſciẽð ad quem modũ fiat reductio opoꝛtet ſcite quomodo ↄiſponant᷑in qualitatę et qᷓtitate minoꝛ et oppoſituʒ concluſionis.⁊ ꝑ hec poſſunt reduci om̃es modiſecũ⸗ de figure nd modos tercie figure.ſi quis cõcedat mo dos tercie figure ante modos ſcðe figureet ex illis oĩ bus patet ꝙ ſunt quatuoꝛ modi ſce figureet etiam ptʒ eoꝝ reductio ad modog pꝛime figure tam ꝑ ꝓuer⸗ ſionẽ qᷓᷓꝑ impoſſible. ¶ Cõtra pꝛedicta amguit᷑ pᷣmo ſic · Non ſequit᷑ nullũ dextrũ eſt ſiniſtrũ.cuiuſlibet ho i oculus eit ſiniſter. ergo nullius hominis ocu⸗ us eſt derter. antecedẽs poteft eſſe verũ ↄſequẽte exr iſtente falſo er tñ ibi arguit᷑in ceſare.ã̃ in ip̃o non eſt cõſequentia foꝛmalis.¶ Scðo ſic. Nõ ſcquit᷑ omne moꝛtuũ vel coꝛruptũ eſt nõ ens · ſʒ nullus hõ eſt non ens. ergo nullus hõ eſt moꝛrꝰvłcoꝛruptus · ettñ ibi arguit᷑ in cameſtres. Tercio ſic· Mediũ nõ diſtni⸗ buit in cameſtres in inꝛicie qʒ eſt pᷣdicatũ ppõnis af firmatiue vłs·⁊ tñ diſtribuit᷑ in minoꝛi· ergo ibi ar⸗ gult̃a nõ diſtributo in diſtrbutã ꝛc̃ Quarto ſic. Fõ ſequit᷑ nullũ aĩal dum doꝛmit vigilat. ſed quidã põ vigilatqᷓ qdã hõ nõ eſt aĩal et tñ ibi arguit᷑ in fe⸗ ſtino. Quinto ſic Nõ ſequit᷑ in baroco·dis homo currit. dam non currit. ergo adã nõ eſt hõ · ergo in ea. nõ eſt ↄñtin bona ¶ Ad pꝛimũ dicit ꝙ in illo ſyliogi mo oculus nõ diſtribuit᷑ in minoꝛi.ettñ diſtribuit᷑ in Icluſione ꝑ illã regulã.ꝙ diſtributio affirmatiua in obliquo nuuqᷓ; diſtribuitterminũ in recto ſeqtienteʒ ipſam.ſed diſtributio negatiua in obliq bñ diſtrbuit rectũ ſequentẽ ideo dicendo. nulliꝰ hois oculusẽ de⸗ xter.ibi oculus diſtrbuit᷑ ⁊ ſic amguit᷑a nõ diſtributo ad diſtributũ.⁊ nõ bene cõcludit᷑ ſed deber ſie cõclu⸗ di.ergo cuiuſſibet hoĩs oculus nõ ẽ dexter · qꝛ ibi ocu lus nõ diſtribuitur. ¶ Zd ſcm dictur. ꝙ ibi argui turs minꝰ amplo ad magis amplũ cũ diſtriburione magis ampli er ꝑte hois in miuoꝛe. qꝛ ſolũ ſtat pꝛo pñtibus ⁊ hteritis ad qjs reſtringit᷑ꝑ participium p⸗ teriti tꝑis. Ad tertiũ ðꝛꝙ ibi nõ n ad me⸗ a gura cõcluſio debet eſſeparticlaris. Terꝰ tia figura ſex habet modos. Poſtqᷓ; au. determinauit de ſcha figura 7 cãm dictã. Hic ↄñr determinat de exxia figura ſllo giltica. ipᷣam pꝛimo ſic diffiniẽs ſ Tertia figura eſt diſpoſitio tuum terminoꝝ in quã mediũ ſubijcit᷑ in vtraq;. Et in tali diſpõne medium ẽ vltimꝰ termin? ne ᷣm verã poſitionẽ terminop. qꝛ ſubiætu etpo ſteriꝰ pꝛedicato. ⁊ minoꝛ etremifas ẽ mediꝰ ter minꝰ poſitione · q eſt ſuprꝛa pᷣdicatũ. cum de ipſo pꝛe; dicet in minoꝛi·⁊ ſub maioꝛicũ in doncuſiõe lubijria — nr⁊ maioꝛ exremitas eit pꝛimꝰ terminꝰ poſtiõe. qꝝ ponit᷑ ſupꝛa minoꝛẽ. qꝛ de ipſa pᷣdicatur in cõduſiõe Achaendũ hrmo·xp modisterie fgure due pe; nunt᷑regule. Pꝛima minoꝛe exiſtente negatiua in ter tia figura nihil ſequit᷑· Cuius rõ ẽ.qꝛ ſi minoꝛ ſirne patiua opoꝛtetcõc uſionẽ eſſe negatiu.⁊ maioꝛẽ eſſ affirmatiuã. quæx puris negatiuis nihil ſequit᷑· ergo maioꝛ extremitas non diſtibuerer in maioꝛe cũ eſſer pᷣdicatum ꝓpoſitiõis affirmatiue.⁊ tñ diſtribuere? in concluſiõe cũ eſſet pᷣdicatum ꝓpõis negatiue. ergo ib arngueret᷑ a nõ diſtributo ad ennſeei⸗ poi teſt eſſe veꝝ ↄñte exiſtente falſo. Irẽ ibi eſſent reꝑibi⸗ les termi ĩ quib cĩ.vtiſti tres termi. aiai· hõ. equus⸗ ſic arguẽdo · iĩs homdẽ gial. nullus hõ eſt eguus. cũ quibꝰ ſtat iſta in veritatẽ.oĩs mini in quib nulli arguẽdo ſit. is hõ ẽſt aial. nut nullus lapis ẽ aĩal· ergo in tenia ieir nihil fequ᷑. e Et hecẽ ꝓbatio gencralis ad oſtẽ dendũ oẽs cõbina tiones initiles nihil concludere. ¶ Sciendũ ſcðᷣoꝙœ termini in qjbus oi ſũt tres termi er quib in aliqus cõbinatione fiũt due pᷣmiſſe vere ſᷣm diſpõnem talis cõbinationis · cum qͥbus.¶ pᷣmiſſis ſtat vłis affirma⸗ tiua in vetitate cõpoſita ex extremitatib illaꝝ pꝛemil ſarů. ſed termi in qbus nulli ſunttres temi ex qbus in aliq̃ cõbinatiõe piſponunt᷑due pᷣmiſſe vete m dis diũplum ſeꝑando de alijuo vel aliqd ab ipſo. quià ſpoſitionẽ talis cõbinatõnis cũ qby ſtatin vitate vna ponit᷑in cõduſiõe.ſed ſolũ arguitur ad ertremitates ylis negatiua ↄſtituta ex extremitatibꝰllarũ pᷣmiſſa ⁊ſic nõ arguitur a nõ diſtributo ad diſtibutum um.ſiut pʒ in exẽplificatõe iã faca. Et Zd quartu dicitur.ꝙ illa nuliũ aial dum doꝛmit vi endũ facikr tales termios ad qᷓ;libet cõbinationẽ in— gilat qꝛ põt eſſe hypothetica ⁊ vera · ⁊ tũc exipᷣa non 6 1 põt fieri bonꝰ ſilogiſmꝰ cathegoꝛicus.vel põt eſſe ca⸗ꝰ thegoꝛica.⁊; duplicter. qꝛ vel illa determinatio du fert ad ſubiectũ ⁊ tunc bñ arguit. qꝛ ſirut cõduſio eſt falſa ita ⁊ maioꝛ.⁊ ẽ ſenſus ·ꝙ de quocũq; veꝝ eſt di cere ꝙ eſtaial dũ doꝛmit. veꝝ eſt dicere ꝙ non vigilat vel põt ferriad pᷣdicatum · ⁊ tunc maioꝛẽ vena⁊ ma le ſubſumit᷑ minoꝛ. ſed debet ſic ſubſumi · quidã hõ vigilat dũ doꝛmit. qꝛ illa determinatio dũ doꝛmit po utilẽ ipꝛohãdã tres ponunt᷑regle · Pꝛima eſt. ꝙ ſumẽ di ſũt duo termi dilpaticũ ſuo ſupioꝛi· vt..due Zilapis · Tertiaꝙ capiẽdi ſunt duo termi pificabs les de leinuicẽ ſiuè ↄuertibil ſiue nõ cum ſupꝑioꝛi ter *— mino ad vtrũq; · vt hõ riſibile al vel hõ ałſuba · Et 1 ſpes. cũgenere ſuo. yt hẽ aſm aial. Beðnß ꝙ ſumẽdiſiq termi pificabiles de leinuicẽ ſiue uertihili ſiuenõ cũ etraneo ad vtrunq;. vr hõ riſibile ⁊ lapis · vel hõ . has tres regulas facilr repꝑiunt emĩ in qtyoĩ⁊in rimeii in—. eſt fal“ 3o nuladSuälbercbranenẽmmutie. Scdä ſicutcõᷣtluſio.ſ d quintum ðꝛ. ꝙ hõ in maioꝛi tertio ꝙ cõbinato in q reꝑiunt᷑ termi in db om̃⁊in ſolũ diſtribui᷑ p kriſtentberõne illꝰverbi currit⁊ in ʒ oa nõ infert ernit gölic duſione diſiiibuit᷑tã pro exiſtentib qᷓ; nõ exitenti ¶ ꝓbaẽ. q ſi dicaꝙin talicõbinatiõe ſect alĩ ↄciofoð 4 hec dicta de ſcha figura ſufficiũt¶ mali᷑. vtputa vlis affirmatiua in termis in qbooĩ. „ . 2uitpꝛobando ꝙ nõ. quicqd ſequit᷑faꝛmalites Equit de tertia figura cuius tales in alquꝭ dipne ſeiniꝑ ſeduinaliviſoõnr dliſ dant᷑ regle. Intertia figura mino⸗ Auaurin tal eõbinicione vlis affirmacius ↄcloper 6 1 ———— ———— —————— ra in tali dilpõe ſi antecedẽs —% guerſarũ cila ſequit᷑in oĩbus alijs termi inis in ſl diſpde.ꝗᷓ illa ſequit᷑ acceptꝭ terĩs in qͥb⸗ nulli·⁊ pl mmnu verũ ↄñs erit ve· N ex vero nõ ſeq́᷑ nili veꝝ in bona ↄñ la.&ᷓ in teris in dͥ⸗ bus nlłi Scuꝰvlis affirmatia ſtabit in pitate rũ dua bus pmiſſis.⁊ etiã vlis negatiua facta er eiſdẽ pᷣmiſ isjex ſupõne terminoꝝ in qbo nulli.ſʒ ille due ſcõ⸗ arie.ꝗᷓdue ↄaneſtab t ſil in veri ate ⁊ ꝑ ↄñs due ʒdicroꝛie qð eſt impoſj bile· Et ſic aliqͥs duceret᷑ ad Fytilẽ in qua reꝑiunt᷑termĩ in qͥb om̃i? in qbh nulli. ¶ſ Bciendũ quarto.ꝙ in tercia figura ſemp cluſio tpricularis · cuꝰrõ eſt · qꝛ ſnbi cõduderet᷑ vłr ibi arꝰ gueret᷑ a nõ diſtributo ad diſtributũ ex ꝑte mioꝛis ertremitatis q̃ nõ diſtribuit᷑ in maioꝛecũlilla ſꝑ ſit af firmatiua.⁊ maioꝛ extremitas in ea pᷣdicet᷑⁊ tñ diſtri bueret᷑ in ↄcluſionecũ eẽt ſubiecrũ ꝓpõnis vlis · Ireʒ ſupioꝛa vniunt᷑ in inferioꝛi tĩ ꝑticularẽ᷑? nõ vłr ß mediũ tercle figure eſt inferius ad ambas extremita⸗ tes·ertremitates ſolũ vniunt᷑ priculariter in ᷣaer⸗ go in rali vnione nõ põt ↄcludi vłr. ſʒ tm̃ ꝑticularit᷑ Võtra pᷣdicta amgui᷑pꝛimo ſic. Fruſtra fit ꝑ plura qʒð põt fier ꝑ paucioꝛa.ſed quelibet ↄcluſio põt ſuffi cienter cõcludi ꝑ pꝛimaʒ ⁊ſcðam figuras. ergo tercia ſupſuit.¶ Sco ſic Mediũ ſyllogiſmi eſt vnituũ extremitatum eius · ſed illud quod ſubijcik᷑vtrq; ex tremitati non eſt vnitiuũ reſpectu pꝛemiſſarum· quia babet rõnẽ materie. ⁊ matera ñ eſt vnitiua ſʒ ſoꝛma. immo vnitur per foꝛmam.ergo mediũ tercie figure — ne ſequit᷑ oẽ nſibile curit. oẽ riſibile eſt homo.qᷓ ois non ſemper ſubijcitur in vtraq; pꝛem iſſarum. Tenio ſic pᷣmiſſe inferẽtes aliquã ↄckoem trõſpoſite adhucinferũteã · qᷓ pᷣmiſſe de felapton trãſpoſite pñt inferre ꝑricularẽ negatiuã.⁊ ſiecum maioꝛ ſit vlis ne gatiua ptranſpõem effici minoꝛ.ꝗᷓ minoꝛe exñte ne⸗ iua aiiqͥd ſequit᷑in tertia figura- Muarto ſic. be bõ cunit.ꝗᷓ bene cõcludii vlrin tertia figura· añs pꝛo barqʒ er oppolito ↄñ̃tis cum vna pꝛemiſſarũ ſequit᷑ dppoſitũ aiterꝰpꝛemiſſe¶ Quinto ſic.in oĩ mõ ſil⸗ logiſmi ſimplr dicit põt infern ↄcko vlis affimmatiua ⁊ vłs negatiua.ᷓ in oĩ ſillogiſmo pñt dari termini in quibꝰoĩ?⁊ in quib nulli.⁊ mñ ibi eit cõbinatio inutit ergo nõ oẽs com binatiões in quib reꝑiunt᷑ termini in quib oi⁊ in quibus nulli ſũt inutiles· Adpꝛi⸗ mñ dicit. ꝙ lʒ quelibet cõciuſio in ſpecie põt concudi n pꝛima figura ⁊ in ſcha · non mñ in oihus modis qᷓ⸗ bet cõcluſio põt concludi. Jõ qᷓ;uis iſte ſufficienter ptcondudi qᷓrů ad numerũ ↄcinſionũ.nõ ñ qᷓ;tů ad numerũ modoꝝ cõcludendi.¶ Adſcðᷣm ðꝛ.ꝙ lz mediũ inqᷓ;tũ ſubijcitur extremitatib⸗ habeat modũ mterie ·iñ inqᷓ;tũ vnit ⁊ continet ipſas actualiter ſi⸗ cut ſuperꝰtinet ſua inferioꝛa hʒ modũ totiꝰ⁊ rõem oꝛme reſpectu ipſoꝝ.⁊ h mõ hñ eſt vnitiuũ extremoꝝ que ſunt ſupioꝛa ipſiꝰ.ſed pticulariter tiñ. ¶¶ Adter t ðꝛꝙ licerpᷣmiſſe de felapton trãſpoſiteinferit ptt .cõcluſidnẽ negatiũã indirecte. nõ tñ directe. ⁊ hoc mõ intelligit᷑ in illa maioꝛi. ꝙ oẽs pᷣmiſſe inferentes aliquã concluſionẽ directe tranſpoſite inferit eandeʒ ndiecte.¶ Ad quartũ dicitur ꝙ licʒ ibi ſequat᷑con⸗ uſio vnuerſal gratia matene nõ tamen gfa foꝛme nðſequitur in oibus termitis cõſimili foꝛma art terminos in quibꝰ oĩ ⁊in quibꝰ nulli. arapti pꝛimꝰ modꝰↄſtat ex vliaffirma pticularẽ negatiuã co Fpmiſſe de darij.⁊ au illas pᷣmiſſasſequit᷑cõcluſio. qᷓ 1 guenqi retẽta. Id quintum dicl.ꝙ lʒin oĩmõe minis ſillogiſmi pꝛiꝰfacti vlie affumatia ⁊ vhs ne gatius pñt inferri m̃ ille nõ ſtabũt in veritatecumß̃⸗ miſſis cõpoſitis ex eidẽ terminis. Et h requin id . 6. tiua maloꝛi:⁊ vłi affirmatiua minoꝛi pꝑticu — aal ergo qð n cchenbdirce t Scendũ duo Idictoꝛia qᷓ dicũt illã cõbinatõem eſſe Oið hõe tlu ãtia:bis õeit aic Senneren damaialẽ ſubſtantia. Etreducit ad ternũ modũ pꝛime figure minoꝛe conuerſaꝑacti dẽs. Jelapton ſchs modus cõſtat exvli negatiua iaioꝛe:⁊ vliaffirmatiua minoꝛe: ticulari udentibꝰ directe. vt nullus hõ ẽ lapis vᷣĩð hᷣomo ẽ aial: ergo quoddã aĩal non ẽlapis. Et reducit᷑adꝗᷓr⸗ tum modũ pꝛime figure minoꝛe cõuerſa ꝑ accidens. Poſtqᷓ; au. oñdit que ſit tertia figura ⁊ poſuitduj as regulas eꝰ. Hic ↄñr determinat de modis ipſi ⁊ añqᷓ; in ſpãli de ip̃is determinat enũerat eos in ge nerali dicẽs. Terta figura ſep habet modos.ſ.da rapti. felapton ⁊c̃. pʒ hoc ꝑ ſufficientiã. qꝛ ois modus tertie figureẽ oꝛdinatio duarũ pᷣmiſſarũ in debita qjli tate ⁊ in qᷓ;tuate in quibꝰ medium ſempꝑ ſubijcit᷑vel ergo ambep̃miſſe ſunt vles vel ambe ꝑticulares vel milnoꝛ vlis ⁊ maioꝛ ꝑticularis. vel maioꝛ vlis ⁊ mi⸗ noꝛ ꝑticularis. Si ambe ſunt vłes hoc eſt dupli. qꝛ vel ambe ſunt affirmatue,⁊ ſic ẽ daraptij vel ambe ſunt negatiue ⁊ ſic nihil ſequit᷑.vel maioꝛ ẽ affirmati ua ⁊ mins? negatiua? ſic nihil ſequi᷑vel maioꝛẽ ne gatiua ⁊ minoꝛ affirmatiua.⁊ ſic ẽ felapton. Si am⸗ be ſunt ꝑticulares h eſt quadrupłr·⁊ qͥcunq; mõdi ponant᷑ ſemꝑ nihil ſequitꝓpter vnã regulam pꝛꝰpo ſitã. Si inaioꝛ eſt vlis ⁊ minoꝛ ꝑticularis h eit qua dꝛupkrvel ambe ſunt affirmatie ⁊ ſic ẽ danſi.velam be ſunt negatiue ⁊ ſic nihil ſequit᷑.vel maioꝛ ẽ negati nua ⁊ minoꝛ affirmatiua ⁊ ſic eſt ferſon. Si autẽma ioꝛ ſit ꝑticularis ⁊ minoꝛ vlis ẽquadrupł.vel am be ſunt affirmatiue.⁊ ſicẽ diſamis · vel ambe negatie ⁊ ſic nhil ſequi.vel maioꝛ negatia ⁊ minoꝛ affima tiua ⁊ ſic ẽ bocardo.vel maioꝛ affirmatia ⁊ minoꝛ ne gatiua ⁊ ſic nihil ſequit᷑.⁊ ſic pʒ ꝙ in terna figura ſůt ſedecim cõbinatiðes.qᷓrũ tiſet ſunt vtiles ⁊ decẽ in⸗ ntles · ¶ Bciendũ pꝛimo. ꝙ darapti pꝛimꝰ modus tẽrtie figure conſtat ⁊c̃.vt ſupꝛa. Et põt ille modus tripkr pꝛohari.ſ.per ↄucrſionẽꝑ impoſſibile.⁊ꝑ ſillo/ gilmũ erpoſioꝛiũ.vñ per ↄuerſienẽeducit᷑ ad darij⸗ minoꝛicõuerſa ꝑ accidens. qꝛ ad pᷣmiſſas eiſequũt eadẽ ſequit᷑ ad pꝛemiſſas de darapti. Etꝑ impoſſibi le reducit ad celarẽt capiẽdo oppoſitũ Sdictoꝛiũcõciu ſionis ꝓ maioꝛi. Et minq;ẽ loco minoꝛis inferendo cõttariũ maioꝛis ex ↄñticõtradictoꝛium ⁊ põt redud ad ceſare capiẽdo oppoſitũ contradictoꝛiũ ſue cõciu⸗ ſionis ꝓ maioꝛi ⁊ maioꝛꝓ minoꝛiinferẽdo cõtratiũ minoꝛis. Et reducẽde modos tertie figure ad mõs pꝛime figure ꝑ impoſſibileꝓcedenduʒẽ ab oppoſito 5 X M v contradictoꝛio cõcluſiõis ꝓ maioꝛe.⁊ minoꝛẽ loco mi⸗ noꝛis pꝛime figure.⁊ nunqᷓ; ꝓcedendo a contrrio qꝛ tercia figura ſꝑ cõcdludit ꝑticulariter. modo ꝑticutarꝭ nõ habet cõtrariũ ᷓ⁊c̃. Bed ꝑ ſyllogiſmũ expoſitoꝛi⸗ um ꝓbat̃. qʒ ſi ille pᷣmiſſe ſint vere · oĩs hõ eſt aial.oĩs hõ eit nſibilis · tũc dealiqᷓ ſingular homie verificahii aĩal ⁊ riſibile·ſignet᷑ ᷓ illud ſinglare ⁊ ſit ſoꝛtes.⁊ tũc arguat᷑ ſic expoſitoꝛie. ſortes eſt aial.ſoꝛ · eſt riſibilis.j aliqð riſibile eſt aĩal. Iſte due pᷣmiſſe ſingulares ſe⸗ quunt᷑ ad pᷣmiſſas de darapti.⁊ ad pᷣmiſſas iſtas ſin gulares ſequit᷑pti affir. ↄcło. ergo cadẽ ↄcło ſequitur ad pᷣmiſſas de darapti.qꝛ quicòd ſequit᷑ ad ↄñs bo⸗ eZtie ſeuteh.Pelend eſt ſcðo.ꝙ lyl⸗ logilnꝰerpoſitoꝛius eſt cuiꝰmediũ eſt ſinglare ſingu lariter tentũ.⁊ de iſto nõ determinat autoꝛ eo ꝙ mani feſtus eit ud ſenſum.⁊ valet talis ſyllogiſmꝰexpoſito rius affirmatiue in qualibet figura ſʒ negãtiua in ſe cda nõ valet. qꝛ vł maioꝛ eſſet negatiuavel minoꝛ.⁊ ſic vtroq; modo ↄc eſſet negatius.⁊ ſic cũ minoꝛ eſ⸗ ſet ꝑticularꝭ arguere᷑ a nõ diſtributo ad diſtributuʒ ex ꝑte maioꝛis.que nõ diſtribuit᷑ in maioꝛigpõneꝛ ̃ diſtribueret᷑ in ↄctone dicãdo, qũdã aĩal nõ ẽ ſoꝛ. qͥdaʒ hð eſt ſoꝛ.ᷓ qͥdã hõ nõ aĩal.ſʒ negatia. valet in pꝛima figura 3. maioꝛe negatiua ⁊ minoꝛi affirmatiua vt poſſet videriꝑ exempla.ſed nõ valet ecõtra minoꝛi negatiua.qꝛ tũc arguerer̃ a nõ diſtrihuto ad diſtribu tum ex ꝑte maioꝛis · ¶ Sciendũ tercio. ꝙ felapton ſe⸗ cũdus modus tercie figure cõſtat ex maioꝛe vłi nega tiua ⁊ minoꝛi vłi affirmatiua ꝑricularẽ negatiuã con cludentib directe. ⁊ reduci? ad ferio minoꝛi ↄuerſa ꝑ accidẽs.⁊ ꝑ hoc ptʒ ↄñ̃a eiꝰ ſicut ꝓbata eſt de pꝛimo modo. Et ꝑ impoſſibile reducit ad barbara capiẽdo cõtradictoꝛiũ ſue ↄckonis cũ minoꝛe poſita loco inaio ris inferendo trariã ſue maioꝛis ⁊ ꝑ ↄñs ʒtradicto ⸗ riã · Poteſt etiã teduci ad cameſtres in ſcha figura ca⸗ piendo ↄtradictoꝛiũ ſue ↄctonis ꝓ maioꝛi.⁊ maioꝛẽ ꝓ minozi inferẽdo ↄtrariũ minoꝛis.⁊ ꝑ ↄñis ↄtradi⸗ ctoꝛiũ. Põtetiã ſicꝓbari ꝑ ſyllo · expo · capiẽde vnũ ſin gulare ib medio eiꝰde q̃ negat᷑ maioꝛ ertremitas ⁊ mi noꝛ affirnat᷑. Et inde inferat ꝑticularis negatiua cõ⸗ cluſio ſiẽ factũ eſt in darapti de ꝑticulari affirmatiua q Sciendũ quarto ·ꝙ ad reducenduʒ modos tercie figure ad modos pꝛime figure ꝑ ↄuerſionẽ opoꝛtet il ſũ pᷣmiſſam ↄuerti.q̃ fit minoꝛ in pꝛima figura Cuꝰ rõ eſt. qꝛ in tercia figura miediũ ſꝑ ſubijcit᷑.qᷓ ad hoc ꝙ mediũ ſubijciat᷑ in maioꝛe pꝛme figure.nõ opoꝛtʒ maioꝛẽ cõuerti.ſʒ ad hᷣ ꝙ mediũ pᷣdice᷑ in minoꝛi in pꝛima figura opoꝛtʒ minoꝛẽ ↄuerti.nõ tñ eſt intelligẽ dũ ꝙ ſꝑ illa pꝛemiſſa que eſt minoꝛ in ſcða figura cõ⸗ uertat᷑. qꝛ in diſamis nõ cõuertit᷑ minoꝛ ſʒ maioꝛ. Jõ intelligendũ eſt deilla q̃ fit minoꝛ in pꝛima figura. Lontra pᷣdicta urgui pꝛimo ſic. In ſcha figura ſt tñj uatuoꝛ modi.ſʒ tercia figura eſt impfectioꝛ qᷓ; il⸗ la.ʒ nõ haber ples modos qᷓ; ſcha· q male ponũf ſex modi eð. ¶ Scðo ſic. Nõ ſequit in darapti· oĩs hõ ẽ albus ·oĩs bõ inqᷓ;tũ hõ eſt wibilis. ᷓ aliqd inqᷓ;tum niſibile eſt ulbũ.⁊ tamẽ nõ arguit᷑ in darapti. Ver⸗ cio ſic. Wodi ꝑfectioꝛes nõ reducunt᷑ ad modos im 1 gfectiotes. modi vłes ſũt ꝑfectioꝛes qᷓ; pticulares darapti eſt ꝑfecrioꝛ qᷓ; darij ·⁊ ꝑ ↄñs nõ reducit ad ip ſum, Marto ſic Nõ ſequi nullus hõ eſt genus⸗ * * * 1 —„ „ . 5* „ „ 1 oĩs homo eſt aĩal. ergo aial non eſt genus. Ertñ arz guit᷑ in felapton. ꝗᷓ in eo nõ ẽ ↄ̃a foꝛmalis. MMuin to ſic Warapti ⁊ diſamis reducũt ad darij terciũ mo dõ pꝛme figure ⁊ felapton ad quartuʒ ſcʒ ferio.qᷓilli modi debent pᷣcedere felapron · Et ꝑ ⁊ñs male pomt᷑ ſcðᷣs modus. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ lʒ tercia figura ha⸗ bet plures modos qᷓ; ſcða. nõ tñ ꝗprer hoc eſt ꝑferti⸗ oꝛ ia· qꝛfigura nõ noiat ꝑfecrioꝛ ꝓpter pluralitatem modoꝝ eins· ſed eo ꝙ habet pfectioꝛẽ modũ cõcludẽt di. Ence qʒ tercia figura habet ꝑfectioꝛẽ modũ con cude ndi. ptʒ· qꝛ põt plunbo modis cõciudi qᷓ; ſcpa. qꝛ plunbmodis põt fieri impfectũ q; ꝑfectũ.Ad ſcðᷣm vr ꝙ ibi male ↄdudii. qꝛ illa eduplicatio nõ ð bet poni in ↄcluſione ſic ꝙ ferat ſup pꝛedicatũ vel wo⸗ pulã cõduſionis.qʒ inpꝛemiſſis nõ ferebat᷑ admajo lem extremitatẽ.ſʒ deber relinqui vel ſolũ poni cũ im plicatione ad ſuhiectũ cõcluſionis. vt dicẽdo.ergo ali quod riſibile inctũ hõ eſtalbũ ¶Adteruũ ðꝛ ꝙ lʒ modi vłes ſint ꝑfectioꝛes qᷓ; modi ꝑticulares in eadẽ figura directe cõcludentes nõ tamẽ in diuerſis figu⸗ ris.⁊ ideo darapti nõ eſt pfectioꝛ qᷓ; darij rõne figure Ad quartũ ðᷣr. ꝙ aĩal nõ tenet᷑ eodẽ modo in mi⸗ noꝛe ⁊ in cõcluſione.qꝛ in minoꝛi tener᷑ꝓ natura cd accepta cõcretiue ꝑ relpectũ ↄd ſuppoſita. In cõcluſio ne vo tenerꝓ narura fm ſe cũ pᷣciſionę ſuppoſitoꝝ cñ ſibi attribuit᷑ hec intentio genus. Ad quintũ ðꝛ ꝙ negãdo ↄñtiã.qꝛ iſti modi nõ oꝛdinant᷑ m oꝛdineʒ modoꝝ pꝛime figure ad quas reducunt᷑ſʒ oꝛdinant᷑ inter ſe m vle ptickare aftĩatiuũ ⁊ negatiuũ ſicut da rapti ⁊ felapton. qꝛ ſunt modi vles. Ideo pꝛecedunt quatioꝛ ſequentes que ſunt ꝑticulares. Diſamis tercius modus cõſtatex ꝑti⸗ chlariaffirmatiua maioꝛi.⁊ vli aftirmatiua minoꝛe ꝑticularẽ affirmatiuã directe cõciu dentb.· vt quidã homo eſt ſubſtantia. oĩs hõ eſt aial. q quoddã aialeſt ſubſtantia. Et reduciꝭ qd terciũ modũ pꝛime flgure maio⸗ re vtnisꝛecõuerſis ſimplr? ꝑ tranſpoſiti⸗ tionẽ pᷣmiſſaꝝ. Patiſi quartus modus ↄſtat ex vłi affirmat iua maioꝛi ⁊ ꝑticulari affirmatiua minoꝛe. ꝑticularẽ affirmatiuã directe cõcludetiby. vt oĩs hõ eſt ſba.qͥdam hõeſt aial.ʒ qðdã aĩal eſtſpa. Et reducitur iſte modus ad terciũ modũ pᷣmefigure mi⸗ noꝛe ↄuerſaſimpłr. Bocardo quinꝰmo dus ʒſtatex maioꝛe ꝑticulari negatiua? mi noꝛ vli affirmatiua.pticularẽ negatiuaʒ di⸗ recte ↄcludentibo.vtqͥdã hõ non eſt lapis. oĩs homo eſt aĩal. ᷓ quoddã aĩal non elt la⸗ pis. Etreducit᷑ ad pꝛimũ modũ pꝛime figu re pimpoſſibile. Sumat᷑ em̃ owoſitũotra dictoꝛiũ cõcluſionis cũ altera pᷣmiſſarũ ⁊ in ferat oppoſit alteriꝰpꝛemiſſe. vt om̃e aial ẽ lapis.ois hõ eſt aial. ergo oĩs homoẽ lapis ec concluſio factaꝑ impolſibile in xino ——— Sh —————————— modo pꝛime figurecõtradicit maioꝛicuer tenti ſcʒtercie ñgure. ¶eriſon ſerr?mo⸗ dus conſtat ex maioꝛi vli negatiua⁊ mino⸗ repriculariaffumgriua pticularez negari⸗ nam di ſcthukene vt nlłs hõ eſt la⸗ 1 e pio quidam Pðeit aial. ð quoddã aĩalnon eſt lapis. Et reducit᷑ ad quartũ modũ pᷣme figure minoꝛe conuerſa ſimpliciter. ſPoſqᷓ; autoꝛ deteminauit demodts vlhuster; Etpꝛmo de affumatiuis.ſcðo de negatiuis ⁊ inter ãimatiuos ·primo determinat ð diſamis ·dicẽs að tat ex ꝛc vrð· Et reduci ad darijchnerſtonemar is ⁊ cõcluſiõis ſimpłt ⁊ ꝑ tranſpoſ itionẽ pᷣmiſſaruʒ Et p hocꝓbat bonitas ↄñtie. Beðophai ſyllogil mũ erpo·qʒ eꝝ iilis pᷣmiſs. quidã hõcſt ſba. ois ho eſtaial.q̃füt pmůſe de diſamis. ſequitꝙ deali ſini bular hoie veriſicabit ſba⁊ nial.⁊ tůcſignet ud ſi⸗ kulare ſic ſores. Et arguit fi· ſortes eit ſha. ſortes eſt aĩal. quoddã aia eſt iubſtantia pᷣmiſſe hut llo⸗ giſmi expoſitori ſequunt᷑ad pᷣmiſſas de diſamis. Et d iſtas pᷣmiſſas ſequit ꝑtitulans affimatiua ᷓ ea⸗ dem ſequi᷑ ad pᷣmiſſas de diſamis · Vercio potꝙ ba⸗ iiꝑ impoſſibile⁊ reduat᷑ad celarent capiendo oppoſi tũ ↄtradictoriũ ↄcluſiõis ꝓ maiore cũ minole inferẽ do Idicoriũ malort·⁊ in ſcða figura reducit᷑ ad feſti⸗ nocapiendo oppoſitũ Idictoriũ cõcuſionis ð dilais p malore.⁊ maiorẽꝑ ininoꝛe inferẽdo Idictoriuʒ ſue minoris. Bcienqũ primo eſt· ꝙ ad red ucendũ mo dos tercie ſigure ad modos prime figure ꝑ impe ſſibi le. oportet caꝑe oppoſitũ cõcluſionisꝓ maioꝛe retinen do minorẽ ⁊ inferendo oppoſitũ noris Lurꝰrõ eſt qꝛ idẽ ſubhci in ↄcuſione ſyllogiſmi tercie figureEt in oppoſito ↄcluſiõis. Et pᷣdicał in minore ſcʒ minor ertremitas · Ideo capiendo oppolitũ cõcuſiõis cum minore habet᷑ diſpoſitio pꝛime ſigure. Itẽ reducere ꝑ impoſſibile in teraa figum eſt ex oppoliro cõcluſtõis cñ minoꝛe infene opoſitũ maioris · Eracceptiꝰ ülis oſitioniby ad videndũ ad quẽ modũ fit reductio oportet videre quõ goſitũ cõcuſiõis? minor ordi nat in debita qualitate ⁊ qᷓ;titate.⁊ ad reducendum modos tercie figure ad modos ſcðe figure oportʒ cu⸗ pere oppoſiũ cõduſiõis cũ maiore poſita ꝓ minore inferendo oppolitũ minoris · Curõ eſt. qʒ idem pre⸗ dicgtin oppoſito cõcluſiõis ⁊ in maiori in tercia figu. ra. Iðo acceptis illis ꝓpoſitionibus habet᷑ diſpoſitio ſcðe figure.in qua idem pᷣdicat᷑ in vtraq; · vnde mas ioꝛ debet poni loco minoris.qꝛ ad directe concluden dum in ſcða kigura oportet ꝙ idẽ ſubijciat in cõduſi/ one ⁊ in minorigpoſitione ſcʒ minor extremitas ſed i tercia figura idem ſubijcit᷑ in malori ⁊ oppoſito mio⸗ ris qð debet inferriʒ concluſione in ſcha figura? ad ſciendũ ad quẽ mogũ fit reductiopoteſt cogn oſci.vt prius dictum eſt. ¶ Bciendũ ſcðo.ꝙ datiſi quartus modus terce figure conſtat ex vłiaffirmatiua nfaio⸗ ri⁊ ꝑticulari affimatiua minoꝛi· ti cularẽ affimati uam concludentib.⁊ ꝓbat᷑ triplrſcʒ ꝑ cõᷣuerlionem ꝑ impoſſibile ⁊ ꝑ expoſitionẽ. vñ ꝑ cõuerſionem ꝓbare ducẽdo ipᷣm ad darij minori ð datiſi cõiena mplr. copij do vnñ ſingulare mediũ de quo ambe extremi tates verificant᷑. ſed ꝑumpoſſibile põtꝓbari fducẽdo ipᷣm ad ferio · capiẽdo opoſitũ cõclulionis ꝓ maiori 2c minori in — ꝑ erpoſitionẽ põt ꝓbaii eodẽ modoytpꝛetedu dicoriũ minors. ¶ Bciendũ terco· ꝙ Bocardo qͥn cus modus ↄſtar ex maiore ꝑticulari negatiua⁊ mi nori vli affirmatiua ꝑticularẽ negatiuã cõcludentib directe.⁊ nõ ꝓbat᷑ ꝑ cõuerſionẽ reducendo ip̃m ad ali quẽ modum prime figure ꝓpterzationẽ pnus dicta; de baroco. Sed põt ꝑ ſylllogiſmũ epoſitoriũ negati uum ſicꝓbari.cupiendo vnũ ſinßulareꝓ medio deʒ negat᷑ maior extremitas? verifica minoꝛ · In qua q́ „ dem diſpoſitione ſequit concuſio ꝑticularis negatia ⁊ ipſũ ꝓbando ꝑimpoſſi ibile reducit᷑ ad barbara ca piendocõtradictoriũ ſuexõ̃cluſionis cũ minori inferẽ/ tin reducit᷑ ad balococapiendo ʒdictoꝛiũ ſue cõcluſionis ꝓ mioꝛt. do 5dicorũ maioꝛis · Et in ſcõᷣa figura inferendo ʒdictoꝛiũ ſue minor · ¶ Bendũ quano⸗ g fenſon ſextus modus ↄſtat ex maiorivłi negatius ⁊ minori ꝑticulari affirmatiua· ꝑticularẽ negatiuam condudentiby.⁊ ꝑ conuerſionem reducitur ad ferio⸗ minoricõuerſa ſimptr· Et põt etiam ꝓbariꝑ ſylogii mũ expoſioꝛiũ ſicut modi pcedentes. ſ ꝑ impoſſibs le reducit ad darij capiẽdo ꝗdictorũ ſue cõciuſionis pꝛo maioꝛe cum minoꝛi inferẽdo contradicroꝛium maioris· Et in ſecunda figura reducit ad cameftres capiendo oppoſitũ contradictoꝛium ſue concluſionis ꝓ maioꝛi ⁊ maiorẽʒ minore inferendo Zdictoriũ mi noris · Et ꝑ pᷣ patẽt foꝛmatões ſyllogiſinttercie figu re. Cõtra pd cra argui pꝛimo ſie. Non ſequit᷑aliui poĩ ineſt ſanitas. omi hoĩ ineſt albedo.qj quedã albe do eſt ſanitas·⁊ tñ argui᷑ in diſamis · Scðoſic⸗ Rõ lequit᷑a quodã hoie videt equus · ab oĩ hoie v⸗ der kpio a quodam lapide videt᷑ equus·⁊ tñ ur guit in dilamis ⁊c̃. ¶¶ Cercio ſic· Rõ fequit in danſi ois hõ eſt natus. quidã hõ eſt naſcẽdus· quidã n ſcendus eſt natus. M nor ſoꝛte. ſʒ totus ſortes eſt minoꝛ ſorte· ð aliqd min ſorte nõelt minus ſorte:⁊ tamen arguit᷑in bocardo. Mumnto ſi· Kullus hõ eſtꝓpriũ· quidã homo eit riſibilis. quoddã riſibile nõ cſtꝓpriũ.⁊ iñ argutin keriſon · ſyAid pꝛimũ ðr·ꝙ hñ aruit in diſamis ſe male ↄdudit. ſʒ debet ſic cõcludi. alicui hoi ineſt ſai tas cñ hoĩ ineſt albedo.ꝗᷓ alici cui ineſt albedojineſt ſanitas. Ed ſchm ðr ꝙ male cõcluciſʒ debet ſie cõdudi.ꝗᷓ a qᷓ videt᷑ lapis ab eodẽ videt᷑equꝰ terciũ ðꝛ ꝙ nõargnuit᷑in datiſi. qꝛ vbieſt variatio me⸗ dij qᷓ;tũ ad ſua ſuppoſita ꝓ qͥbus tenet᷑qꝛ hõ in ma⸗ iori tenerꝓ pñtib⁊ pᷣtentꝭ ad q;s reſtnngi᷑ ꝑ illud ps ticipiũ pᷣteriti tpis natus in minore ſtat. x pñtibus? futuris ad qᷓs mpliat ꝑillud ꝑticipiũ nalcendus ¶Ad quaitũ vꝛ ꝙ in iſto ſyllogimo ſortes ſuppoit ʒ iplo ſorte in maiore· ſyen minore ſupponit · ꝓ hub⸗ integralibꝓ quibus reſtringit ꝑ bocignũ roc· do mediũ nõ tener in minore ⁊ maioꝛc. Id quintu; ðꝛꝙ nſibile in pᷣdicato minoris tenet᷑ↄcſetiie ad ſb iecrũ. In cõcuſione ÿo tenet᷑ abſtractiue⁊ fin ſe o ſubhe᷑ reſpectu hurintentõnis ſce·ſcʒ gninz · idie oriu ferre cõtradictonũ maioris. Et in ſcha ſigura reducit᷑ ad celare. capiendo rõtraditoriũcõdu ſionis ꝓ maiori⁊ inaiorẽ ꝓ minoꝛ inferendo contra⸗ Muarto ſic. Sortes nõ eſtm 2 87 5 7 2 han — —— — —— ibi nõ idem ſimplr pᷣdicatũ minoris ⁊ ſubiectũ con⸗ ciuſionis ·nec bene arguit᷑ in feriſon.ſed ad bene ↄclu dendũ deber ſiccondudi. haliqð quod ſt nſibile nõ eſtꝓprium ſimpliciter· negatiuã tales dant᷑ regule. Nullꝰ ſyllogiſmus cõcludẽs pticnlarem negatiuã indirecte põt eã concludere dire⸗ cte. Et cõcludens directe nõ poteſt cõclude re indirecte. Iẽꝑꝛima figura cõcludit oĩa genera ꝓpoſitionũ ĩcʒ vlem. ꝑticularẽ: affir⸗ matiuã ⁊ negatiuã. Scða figura ↄcluditꝑ ticnlarẽ negatiuã ⁊ vlem negatiuã. Tercia cõcludit ꝑticularẽ affit̃atiuã ⁊ negatiuãi Barbara celarent darij ferio baralipton · Lelantes dabitis fapeſmo friſeſmoꝛũ He ſare cameſtres feſtino barocodgrapti. Ne⸗ lapton diſamis dariſi bocardo feriſon In his quatuoꝛ verſib pᷣdictis nouẽdecim di cti ones nouẽdecim modis deſeruiẽtes.ita ꝙ ꝑ pꝛimã dictioneʒ intelligit᷑ pꝛimus mo dus pꝛime figure.⁊ ꝑ fœõam ſc;s modꝰ⁊ dictionẽ ei deſeruit modis ſcde figure. ita da ſcðo modo.⁊ ſic de alijs. Vlrima vᷣo di⸗ ctio tercij vᷣſus cũ alijs dictõnibus quarti vᷣſus deſeruit modis terciefigure. Scẽdũ ꝙ ꝑ bas vocales · ſ.aei.·o. intelligunt᷑ qua⸗ tuoꝛ gen eragpoſitionũ.ita ꝙ ꝑ hanc voca lẽ a. intelligi᷑ vł is affirmatiua ⁊ ꝑ e vlis ne gatiua.⁊ ꝑi ꝑticularis affirmatiua.⁊ꝑoꝑ⸗ ticularis negatiua. Et in qualibet dictione ſunt tres ſyllabe.⁊ aliud reſiduũ eſt ſupꝑflu⸗ um vtpoſtea parebit,Et ꝑpꝛimã illaꝝ ſyl⸗ labarũ intelligit᷑ maicꝛppoſitio⁊ ꝑſcðᷣaʒ mi noꝛ. ⁊ ꝑ terciãclo. verbi gfa Pꝛima dictio ſcʒ barbara habet tres ſyllabas. in qualibʒ barum ponit᷑ a. Et ꝑ boc ſignificat᷑ꝙ pᷣmꝰ modus pꝛime figureconſtatex duabꝓpo⸗ ſitionibo vliby affirmatiuis.vlemaffirma⸗ tiuam directe concludentibns.Et ira intel tigituꝛ de glis dictionibus ſᷣm vocales ibi poſitas. Et ſciendũ ꝙ quatuoꝛ dictiones pᷣ mi pᷣſus incipiunt abchis conſonantibus b.c.d.⁊ f.⁊ om̃es alie dictiones ſequentes, Et hoc intelligendũ eſtꝙ oẽs queincipiũt ꝑ dictionẽ inchoatam a b. debẽt reduci ad pumũmodũpumeſißnre ocb que inci vllogiſmoꝝ cõcludenti pticular? Vñ pꝛimi duo Vdeſeruiunt oibus modis pꝛime figure. Tercius pᷣo— vltimã piunt ꝑ dictionem inchoatam ac.ad ſecm dum·⁊ ꝑ d. ad terciũ.⁊ ꝑ fad quartum. It „ vbicunq; ponit s.inilla dictione ſigniſicat᷑ poſitio intellecta ꝑ vocalẽ ĩmediatepᷣce⸗ dentem debet conuerti ſimpliciter.⁊ ꝓpoſi no intellecta ꝑ vocalem ĩmediate hᷣcedentẽ iſtam lÿam.p · debet cõuerti ꝑaccidens. Et vbicunq; ponit᷑ m. debet fieri tranſpoſitio. in pꝛemiſſis. Eſtem̃ trãſpoſitio in pꝛemi ſis facere demaioꝛe minoꝛem ⁊ econuer⸗ ſo.7 vbicuni; ponitur c. ꝙ modus intel⸗ lectus. ꝑ iſtam dicrionẽ in qua ponit᷑ debet reduci per impoſſibile. vnde ſ. Simplici ter verti vults.p. vo ꝑacci M vult trãſpo nic·ꝑimpolſibiledici. Seruanmaioꝛẽ va⸗ riaq;ſcha minoꝛem. Tercia maioꝛem ſer⸗ vatq; mnerem— Cigtoinprotpuooſtet cbiugationes in quib nõſequtcõ duſio ex pꝛemiſſis eſſeinnties pꝑ in iitionẽ terminoꝝ in quibus nõ tenet hun iuſmodi coniugatio.ideo vtilis eſt inuen⸗ tio taliũ rerminoꝝ vbicunq; fiat inutilis cðiugatio ↄra regulas ſyllogiſmoꝝ pꝛius aſſignatas. Accipiendi ſuntduoterminiſc⸗ due ſpecies cum ſuo genere.vthomo aſinꝰ ial velvnoterminiquoꝝ alter deateroß dicat᷑ ſine ↄuertibitt ſiue nõ.cumertraneo vtriuſq; vt hõ riſibile lapis. vel homo aĩat lapis. vel accipiendi ſunt duotermini. quo rum alter de altero pdicet᷑ ſiue cõuertibii ſiue non cũ ſuꝑioꝛead vtrunq;. vt hõriſbi leſubſtantia. uel hõ animal ſubſtãtia. Per hanc em̃ regulã diſiunctiuãcuicũq; gener applicet᷑ ſiue ſubſtantie ſiue qᷓ;titati ſiue ali⸗ cuiilloꝝ ſemꝑinueniunt᷑terminiꝑ quos i⸗ utilis cõiugatio demonſtrabit᷑ nõ tenere. tales termini apellat Areſto.in pꝛioꝛibus terminos in quibv nõ eſt.acceptis tribyter⸗ minis facerecõiugationem in qua pꝛemiſſe ſunt vere ⁊ concluſio falſa manenteeadem qualitate ⁊ qᷓ;titate poſitionum Verbigra tia. hiceſt inutilis coniugatio.nullus aſi⸗ nus eſt homo nullum ratõnaleeſtaſinus. ergo nullñ ratõnale eſt homo. Et iſti ſunt termini in quibus omni. Lontra hanc in. utilem coniugationem accipiunt᷑ termin in quibus nullip ſchm membꝛñ regule vt homo riſibile aſinus.⁊ arguit᷑ ſic. Hullus aſinus eſt homo hullum riſibileeſt aſinus L 2.——— ů ů Ü ˙ ——————— — denti ponit aliqua noinbila. ꝛimo pontt ——— ———— 5. T—————— unda ꝑfectoꝛ qᷓ; tercia. modi ſcʒ nout pꝛme quatuo; ſcheĩ eʒ tercie. quozů Quartus vrgd uullum riſibile pomo. Ecchhnne ſunt vere concluſio eſt falſa· ſeruata eadem qualitate ⁊qᷓ;ritate ꝓpoſitionũ in yrrac; con nez vtrobiq; manẽte eadẽ figura. Poſiqᷓ; autoꝛ determinauit de vibus modis ⁊ fi — hris in ipeciali hic ↄñr ad maioꝛem intellertũ eʒ re lus ſyllogiſmꝰcõcudens priculareʒ negatiuã direcle pr eã ↄcluðe indirecte nec ecõuerſo ↄcludẽs eã idirct poteſt eam cõcluderedirecte. Cuꝰrõ eſt. N ꝑticular non poteſt cõuert in tem inis· Sed ſolũ ꝑ Ztrapoſ i ionẽ in qua cõuerſione nõ manẽt idem terminip̃mi 3 ßulm de modis ꝑtiaularib negatiuis dicens. ꝙ nul u poſitõnis foꝛmaliter · modo opoꝛtet ꝙ ln ſyllogimo dem termim maneant. Sed oẽs ſyllogiſmi directe cõcludentes aliq; affirmiar uã vel negatiuam vlem ttiã pticularem affrmatuĩ ꝑ ↄuerſionẽ ſue cõcluſio⸗ nis poſſunt indirecte infere ↄuertentẽ ſue concluſio“ nis iiẽ determinatin pꝛima ptãte ſyllogiſmi. ¶ Sci⸗ endũ pꝛ mo eſt. ꝙ ſeꝝ ſũt ptãtes ſyllogiſmi. que ſũt na turales ꝓpꝛietates ipon · Pꝛima eſt poſſe pluru cõclu⸗ dere vt qñ ſyllogiſmꝰnfert vnã ↄciuſionẽ que poteſt duerti eti põt inferre ↄuertenteʒ eius que ſequii ad pꝛincipalem 3 konẽ ſuã. Er ſi ples ꝓpõnes ſcq̃nt ad illãſcõcluſionẽ vltra pꝛincipalẽ põt interre plures ↄclu ſiones. Scða ptãs eſt ex falſis poſſe cõcludene veriz ſed er veris nõ niſi vex· exemplũ pꝛimi· vt oĩs lapis k. eſt aĩul. oĩs hõ eſt lapis. ʒ ois hõ eſt ail. Ex iſtis dua bus pꝛemiſſis infert ſyllogiſtice iſta cõcluſio veraois põ eit aial. Temia poteſtas eſt poſſe cõcludere cireu⸗ lariter aliquã ſuaꝝ pꝛemiſſarũ qð fit capiẽde conclu⸗ ſionẽ vniyllogiſmi cõuerſaʒ ci altera pᷣmiſſarũ in⸗ ferendo alterã pꝛemiſſam. Quarta ptãs eſt poſſe con ciudere cõuerſiuecapiendo oppoſitũ cõduſionis vni⸗ us ſyllogiimi facticũ vna pᷣmiſſarũ nferẽdo oppoſi⸗ tum alterius pᷣmilſe. Quinta poteſtas rſt poſſe ↄclu dere ꝑ umpoliibile capiẽdo? tradictoꝛiũ cõcluſionis. c vna pᷣmiſſaꝝ manifeſte vera ad inferendũ vnam manieſte fallam. Er cuðꝰfalſitate ſequit᷑ veritas con cluſionis negate a reſpondente ſiẽ negato iſto a reſpõ⸗ dente oĩ s homo eſt alal. Bexta poteſtas eſt poſſe on dudere ex oppolitis. vt qñ fit ſyllogiſmꝰ er gpoſitõni⸗ bus cõtrarijs velcõtꝛadictoꝛijs inferendo negatiõem eiuſdem de ſeip̃o.⁊ de iſtis haber̃ in libꝛo pꝛioꝝ ¶ Sciendũ ſcðᷣo· ꝙ ꝓcompatione figuraſuʒ inter ſe pꝛima cõcludit oĩa tenera poſitionũ ſcʒ vłe · ꝑticula re.affirmatiua ⁊ negatiua:icut patʒ in quutuo? mo⸗ dis pꝛime figure directe ↄcludentb. ʒ ſcða figura ſo iñ ↄcludit tria generaꝓoſitonũ.ſcʒ priculare vniuer „ fale ⁊ negatiuũ.⁊ nõ cõdudit affimatiuũꝓpter cau⸗ ſam pꝛius dictã in ſchaſfigura ·· Tercia Vo etiã ſoluʒ cõciudit tria genera ꝓoſitionũ ſcʒ affirmatiuũ jnega⸗ tiuũ ⁊ ꝑticulare ⁊ nõ cõcludit vliterꝓpter cauſam di⸗ cam in tercia figura.⁊ quia ꝑfectius eſt ↄcudere af⸗ firmatiue⁊ vlłrq; vłr ⁊ negatie ⁊ ꝑfectiꝰ ↄduðe vni uerſalem negatiuã qᷓ; ꝑticularẽ affirmatiuam vebne⸗ gatiuam. Ideo pꝛima figurz pfecrioꝛ eſt qᷓ ſcha.⁊ ſe⸗ J Sciendum tercio. Dꝛo de caratione trium figurarũ ꝙ eaꝝ ſunt decem ⁊ noueʒ iſticonſonãtes i noĩa numenus ⁊ oꝛdo habet᷑ in his verſibus. Bar bara. ceiarent. dar. fero · baralipton. Lelanres dabl tis fapeſmo ſriſeſmoꝝ · Ceſare tameſtres feſtino ba⸗ roco· darapti felapton diſamis datiſis bocardo feri⸗ ſon. Emota ꝙ in qᷓlibet dictõe ſt tres ſyilabe tñꝛ nõ ſint plures. hoc eſt ſolum cauſa mei· vocalis pꝛime ſpllabe ſignificat qualitatẽ ⁊ qᷓtitatem pꝛime pꝛemit ſe.⁊ ſcða vocalis ſignificat ſcham pꝛemiſſaʒ.⁊ tercia cõcluſionem · Ende ſic ꝑ a intelligit vłis affimatia „ ꝑe vniuerſalis negatinũ. ꝑi pticularis affirmatiua. ꝝ ð ꝑticularis negatiua ⁊c. ¶ Sciendum quarto. ꝙ qᷓ tuoꝛ modi pꝛme figure ſunt foꝛtioꝛes alijs ⁊ incipi⸗ unt ꝑ iſtos quatuo: ↄſonantes· b.c · d.t. que in ipſig ßcant oꝛdinem eoꝝ · Bed al reducunt᷑ ad pſos Et tes in alijs modis ſignificant reductionẽ eoꝝ.ita ꝙ om̃es modi incipiẽtes a b · ducunt᷑ ad bar bara ⁊ ſic de alis. Item in pꝛedictis modis vbi po ni s.ſignificat᷑ ꝙꝓpoſitio intellecta que ſignificat pe vocalẽ pꝛecedentẽ debetcõuerti ſimpliciter in reducti/ one talis ſyllogiſmi.⁊ ꝑp deſignat᷑ppoſitio deſignata vocalẽ imecate pꝛecedentem debet conuerti ꝑacci ens. Etꝑ m deſignat᷑ ꝙ debet fieri mlſ miſſanum · Etꝑcꝙ debet fieri reductio ꝑ impoſſibii le niſi ponat᷑ in capite dictionis. vnde verſus. Svlt ſimpl verti p. vo ꝑ acci· M vult tranſponi.c ꝑ ipoli ſibiie reduci.Iilij Feci ſimpliciter conuerti eua ꝑac ci.Zſto ꝑ contra iic fit conuerũo tota. ¶ſContrapꝛe⸗ dicra àrgint᷑pꝛimo ſic. Lelarent poteſt condudere ꝑit cularẽ negat uam directe ⁊ indirecte. ergo male dic ꝙ nullus iyllogiſmus cõcludens ꝑticularẽ negatia directe poteſt eam concludere indirecte. ¶ Scðo ſie· Julla ꝑs eſt vniuerſalis cũ totum ⁊ vniuerſale ideʒ ſunt.ſed que ibet cõẽcuſio pꝛime figure eſt pars reſpe ctu ipᷣrꝰmaioꝛis pꝛemiſſe· ergo nulla eſt vlis.⁊ ſi pt ma figura non concudit vniuerſalter. Tercio ſit d ertremitates vniunt᷑in cõcuſione eo modo quo vni untur in pᷣmiſſis cũ medio.ſed in darapti in tercia fiů gura extrema vnunt̃cum medio vniuerſaliter· ergo polſunt vnirt vniuerſalr in conduſione.⁊ſic condu⸗ dit᷑ vnmuerſalr. Quarto ſic. vnitas ſyllogiſmi ſũit᷑ ex vnitate concluſionis · ergo vnus ſyllogimus ha bet tiñ vnam concluſionem. ⁊ ſic nullus ſyllogiſmꝰ poteſt concludere plura Quinto ſic. In om̃i bon conlequentia conſequens includit᷑ in anteredente ſed verum. ¶¶ Id pꝛimũ dicit ꝙ licet celarent er conſeq ti concludit ꝑticularem negatiuã tam directe qᷓ; indi recte ·tamen pꝛimo⁊ ꝑ ſe concludit directe vleʒ nega . Zd ſecundũ dicit᷑ ꝙ nulla pars dicit vni uerſalis teſpectu ſuitotius.ſed bene dicij vniuerſals reſpectu ſuarum ꝑtium. Etiſto modo conduſio pꝛij me figure.bene dicit᷑ vniuerſalis reſpectu ſuaꝝ pruʒ verũ non n in falſo. ergo ex falſo non ſcqut ſed ðꝛ ꝑricularis km modũ reſpectu maioꝛis pꝛemiß ſe. Ad terciuʒ dicit ꝙ licet in darpti extremitates vniantcum medio vniuerſaliter vniuerſalitaſe me⸗ dij tanqᷓ; cũ illo quod dnbuit᷑tamen extremitates non vniunt᷑ cum ipſo rtõne ſui vniuerſaliter. hoc eſt vniuerſalitate extremitat᷑.qꝛ nulla ertremitas ibi di ſtubitratõne cuwꝰnulla poteſt diſtrbui in concluſio ne. Ad quartũ dieit ꝙ licet vntyllogiſmi ſitãtũ vna conclulio pꝛincipalis pñt tamẽ cſie plures minꝰ e ————————— e ſe d) Make) 2 ſubein ff 46) ſo ſau 1 Foh ei Fu ope* 5 3 ſilo x pahlel S ꝙ„ſir K ſiegſa 3 babUbe 6 F' ſMoi— S 1 — Tractatus ꝛincipales que inferunt᷑in vtute pꝛime conduſisis us in eteriat de ſyllogiſmo dyaletico. ¶Scien⸗ Sc dẽs ille habent ſp modũ vnrꝰcõculionis qᷓ;tũ dũ ſcᷣo. ꝙ ʒ iſta ſcia denoĩet a loco tanqᷓ;agprio ſub ad virtutẽ ꝑ quã inferunt᷑. licʒ varient᷑ materialr ᷣm iecto.nõ tñ eſtapꝛiũ ſubiectũ purtractatꝰ.ʒ denoiat numerũ ꝓpoſitionũ. id quintũ ðꝛ ꝙ lʒ verum nõ a locoſtanqᷓ; a pꝛincipio ſui ſubiecti. qꝛ locheſt pꝛinci inciudat᷑in falſo ea ꝑte qua eſt falſum.tñ bene incu piu effectiuũ ſyllogiimi dyaleticiun q̃ fundat᷑ ſyllog⸗ dit᷑ in falſo rõne materie ſcʒ terminoꝝ ex quibꝰ conſt mus dyaiecticꝰ.⁊ ſub tali rõe hↄſiderat᷑ qꝛ ipe ſyllo⸗ tuifpolitio. Et ſic in ſyllogimo bene põt cõdudive ßiſmꝰeſthꝰ ſubiecrũ hutractatꝰeo ꝙipe hicpꝛindpa; rũmaterialiter · Et her de iyllogimo duta ſufficant liter ↄlideral:⁊ oja her ↄliderata habẽr teducrtonem Buintus nacutus 32 Hr d hme ſiephr hr gelit c̃ mareralis huttmtta Rario dicit᷑ mult modis. Vꝛl⸗ us ⁊ eriã finalis qutẽ ꝑſectacognitio ſyliogimidy mo mogo ideʒ eltꝙ diffinitio alenei· Wauls aürefſicita dica eſ prius·ſjcʒ ſus fe deleriptio ndit Miibe. eewnreeiſenee 1 Ve de crpr C ma ractatus. oꝛma tractandi eſt triplex ſcʒ diffint⸗ 1 5 3 dicunt᷑ quoꝝ nomẽ eſt cõe⁊ rO tiua. diniſiua ⁊ exemplorum politiua. ſʒ foꝛma tra⸗ ſubſtanrie tm illud nomeneſt iuilsuhi eſi capitulo r in pies ·ã pꝛimo deteriat de ſyliogiſmo dyaleti eadem. Scd modoeſtquedã yrruganie wincraapeandeerae Notf idõeſt ꝙ oño oñdẽs aliquid aliq eius pꝛintipla. vrſũt agumen; Tercio modo idẽeſt ꝙ oo oñdẽs aliquid mro argumentũ? chs beitqus kerlog⸗ ſicut ſũtꝓpoſitões vel rõnes diſputantium mus dyalericus fm diuerſos loros ſpẽles. ⁊ qꝛĩ diti Zlio modo idemeſt ꝙ foꝛma materie.vt in Anein miltplic errü el a. diſpoſitio voĩdu ois rõ vt ſciafquõ capit᷑rõ in diffinitõe ar culteilo ferri 5 gumenti ¶ Bciendũ eſt tercio ꝙ rõ ſumit᷑ moc nürt c4 in ferorſt foꝛmd. lio modo ide et Ptimop diffõne rei.ſit in diffõe equiuocoꝝ dicit. et Pc Pnmn ꝙ eſſentia cõis pdicabilis de plurib yteẽen Einillu nomẽ.rõ· rdifinitioeſt diuerſa. cðoaci Fulnanx ⸗ Dee tia generis ſpẽi veldintie. Alio modo idem pitꝙ potenta gie queeſtintellerus abeo ſolundlfe eſt g mediũ inferens ↄclonem. ⁊hoc modo km rõnẽ t ceo yſaac liceã diffinit dicẽs.Ra ar n difföe argumẽtiquetalis eſt. kioeſtge inielleciũãlis vrus faciens cutrere dech in —— ſumit᷑tð indiffbeargunẽtquetaucltn; rt· Verx ſurntparumentbeaut oiveodes leeſt quinnus nacratus Perrtihnojpoltt altd de ali. Duaito⸗umpfoꝛmaprſneẽfoia deteriauit in p̃cedenti traciati de iÿ ine ſmpir malene. Drinwſumttp lorina toteicut eſt een; ⁊ abſolute fm ſuũ foꝛmã no ↄtracro d aliquã mate tia generiꝰ vel ſpeciei. Jertocapitp medio ꝓbatio nã ſpeciaẽ hic ↄñr deteriat de ſyllogilmo dyaletico ¶ ↄciuſiõis de ᷓ intelligi in diffinitðe argumẽti. Vñ ã eſt ſyllogiſmus cõtractus ad materiãꝓbabilẽ. Et inimoqinys viborinent Bifint tus oſtdit tð oꝛdinis eſt. q ſicuteſt in nb naturiubꝰira eſt in foꝛma vel eſſe. Eſt mediũ rõ ꝑ qð cõdudi&; Sœcu arciſicialiu.⁊ ſiẽ ſe habet oꝛdo in realib.ia ſe habet endũ quano. ꝙ iſtoꝝ modoꝝ lic habet ſuffciẽtia da in entib rõnis· Sed in naturalb ⁊ reab· vnũcõ; ois rõ ſumit᷑ ab hoc ꝙeſt rõcinan vel ergo ſumit pio q; pꝛius habet cognoſci km ſe abſolute. h ſtimſua; ipla rõtinatòe ⁊ liceſt terchmoch vl ꝓ pninapiorõci ſoꝛmã ſimplict qᷓ; km ʒtractionẽ ead matenam ſpe; natõis.⁊ hoc eſt duplꝭ. quia vel eſtprincipiũ effecim ciulẽſicut domificatot pꝛu⸗ haher cognolcere ſoimä pꝛincipale rõcinatõis ⁊ ſic eſt ſcs modus. velẽ ᷣn domꝰhm ſe qᷓ; illã ipe applicet admateriam. ⁊ ſic ſim ripiũ inſtrumẽtaie.⁊ hoc duplt. q vel ſumit᷑ ꝛma; pler orõ incõtracta pᷣcedi cõpoſitã ⁊ cõtractam ß qa literinqᷓtũ eſt pꝛincipiũ talis diſcurſus ·⁊ ſic eſt ſer ſyllogiſmus eſt ens qðdã artificiale ⁊ rõis.iõ pꝛius modus. vel i id qð eſt ⁊ hoc duplr· quia velleſt vᷣn dicendũ erat de ſillogiſmo ſimplt⁊ abſolute q ſe ha cipiũ complerume⁊ ſiceſtpꝛimus · vel incõplexũ ⁊ 5 ber ꝑ modũ ſimplicioꝛis qᷓ; de ipſo ↄtractoad mate 4 dupk.vel ſe habet ꝑ modũ ꝑtis ⁊ ſic eſt qugrtus riami.qʒ vt ſic haber ſeꝑ modũ compoſiti · ¶ Bciẽdũ modus· vel p modũ tot⁊ ſic eit quintus · õtra pꝛimo ſyllogimꝰtnlr ↄtrabit ad matertã im ⁊ pdica amuiprimo ſic. ofñeg habet rõnẽ eſt rõnate nipler eſt materia. Prim eñ̃ ↄtrahii ad macerã ne ergo ſiratio ſumarꝓdiffinitõne cũ alin habeatdifi ceffari que ðꝛ materia naturalis? ſic eſt Mlogilinꝰ; nitionẽ habebit rõẽnem quodueſt falſũqᷓ ꝛc. pcho teria ↄtingens qub mõ cõtingentis acceptã. ⁊ſicẽ ſul j rende teſpectu eiudẽ ſcdꝑ intellectiuũ homo cdueit logiſinus draleticus. Tercic ad materiam ꝓhabiles cñ angelis. ⁊ ꝑ rõnem homodiffert abangelis.ᷓ nõð aparentẽ que eſt qich materlaremdrd incht babet ſunt idem intellectus ⁊ ratio Tercio ſi· Actiis rõ ſniitudinẽ ci materia pꝛobabili.⁊ lic eſt ſilogilmꝰ nis nõ eſt rõ. ſed argumentatio eſt actus rõnis. ergo ſophiſticus· Et qula ma⸗ neceſſuria bferior?ma argumentatio nõ eſtrario. Muarto ſic. Bi foma eria ꝓbabii⁊ ꝓbabilis aparenti.ideo ſilloiſinus materie eſfet ratio. xel eiſer ttð matenevelcompoliti demnſtratiuꝰpfectioꝛ eſt dialetico.⁊ dialericꝰſophi/ ¶ ßʒ nuiũ eſt dicenqũ qꝛ ipa foꝛmanbſytroq; diffirtrõ ſtico· qi ergo dutoꝛ iſte nõ fet mentionem de ſillogit ne. Inð ſumittõ ꝑ foꝛma materie· uinto ſi. E mo demonſtratiuo q eſt introduco? iuuenũ ð quo ſentia rei ⁊ forma materieſẽ diffõ idem realr ſunt er⸗ Zreſto. inliipoſterioꝛũ determinat· ed ſolũ dialetico. go pꝛimꝰquanus ⁊ q̃ntus modi nõ diſtinguuntur. ⁊ fophiſtico. ideo imediate poſt tractatu de ſillos?mo d pꝛimũ ðꝛ ꝙli capiat rõ ꝓ virtute itellectiu impi diccon ante tricrati de fallachs pont᷑ rãctas nime li habens rõᷣnem eſtrõnalenð rñli Zuto — — „ 3 * N — Quiutus dinintlone que erplicateſe rei ſicut ſumit in pꝛimo modo.⁊ licet aſinus hoc modo habeat rõnem, no in eſt rõnalis. ¶ Icd ſchm diciſ ꝙ intellectus ſub radẽ rõne nð facu poiem cõuenireẽ diffene ab angelo·ß ßin diuerfas rõnes · Nã itelleciꝰ hois inqᷓ;tů eſt im pliciũ appꝛehẽſio facit hoĩem cõueniſe eů angelo · ſ in qᷓᷓtũ eſt diſcurſus facit m diffene ab ipᷣo pꝛimo no do vocat inreliectus ſcʒoꝰ ratio. ſ Ad terciũ dꝛ k argumentatio nõ eſt rõ vt rõ ſumit᷑ꝙ intellectu qͥ eẽn riair dicit᷑rõ. iñ vocat᷑ rõ ꝑtitipatiue.qꝛ eſt effectus rõ nis. Effectus em̃ eſt ꝑticpata ſilitudo ſuecauſe. Zd quarrũ ðꝛ ꝙ ſʒ foꝛma mnatene· non ſit cõpletã Ið materie vel cõpoſiti eſi tñ rõ vrnuſq; ꝑ modũ pꝛin cipij formalis Id quintũ ðꝛ. ꝙ lz nõ diſtinguunt᷑ ym ſe· tñ bñ diſtinguunt᷑ ſm rõnẽ.· q rõ in qͥnro mo⸗ do ſumiłp foꝛma totiꝰfm ſe·⁊ in pꝛimo mõp rõe elꝰ plicante totꝰ.⁊ in quantoꝓ foꝛma Ens vt di gũ eſt.⁊ ſic ulli modi ab inuic diſtinguunt · nteiikc 1 n tic Beineaciefi ſidẽ dubia.deo bñ dicit᷑ mediũ ꝓbans concuſionem. ¶ Sciendũ quarto · ꝙqueſtio cõcuſio ꝓpoſitio⁊ enũ Iirguimeiitũ eſt rõrẽidubie faciens fidẽ . mediũ ꝓbans ↄcluſionẽ Lõcluſio em̃ de betↄfůmariꝑ argumentũ. ſt at ↄcluſio argumento vlargumentjꝓbataꝓpoſ itio· ſ ancqᷓꝓbet᷑ tũcẽdubitabilis ⁊ eit queſtio· Mueſiio ſic diffinit᷑. queſtio ẽ dubitabilis põ. Wedũ aũt eſt qð habetduo extrema. Poſtqᷓ utoꝛ poſuit diuiſionẽ modoꝝ rõis ad eli gendũ membꝛũ de qᷓeſt hicad ꝓpoſitũ qð ponii dil⸗ linitõe argumẽti hic Zñr deteriat de argumẽto m pꝛimo ſic diffiniens · Argumentũ eſt rõ rei dubiefaci ens fidẽ. Manc diffinitionẽ explicgt cũ dict.i.eſt me⸗ diũ ꝓbans ↄcluſionẽ que debet ↄfirmariꝑ argumen tñ. Vnde in hac diffõne ponit᷑ rõ loco geneꝛis · Ratõ ẽ ðꝛ ram de medio ſyllogiſmi ſimpłrqᷓ; ſyllogimi dem onſtratiui ⁊ dyalerici ⁊ argumentũ nõðᷣꝛ de me dio ſyllogiſmi iimpłr. Weinde ponit᷑rei dubie faciẽg fidem ad differenlã medij ſyllogiſmi ſimpłi. qui nõ eſt ꝓbatiuus vel demõſtratiuꝰinqᷓ;tũ hmði.nec facu ſidẽ ð ↄclone ſed ſoſũ habet neceſſitatẽ inſe endi ↄcluꝝ mal. oĩs hõ eſt lapĩs. ergo oĩs hõ eſt alal. Ibi teri ſionẽ ⁊ nõ ꝓbandi ipſam.¶ Sriendũ eſt pꝛimo ꝙa,* lal. Ibi terci gumentum põt accipi dupir/ nop ſc;a inntõne . — diffinitõne argumenti/Al 2 ſen gedulitate illatõis adaliquã ↄcuſionẽ mediante rõ ne ꝓbabili.⁊ ſic eſtcredulitas qua intellectus crediti er aliqð argu dere dubiaeo ꝙ —— 1 4, 5 dinẽ meij ad extremitates que notieꝛ eit intelleui ſã rabitudinẽ ſiue Huenientiã ertremoꝝ cũ inedio eẽ neceſſarã cog̃ ſimplr aſſentire cõcluſioni.⁊ cũ ia c gnoſcii vt contingens · Intellecrus aſſentit ꝓbabiliter ſolum.⁊ ſicptʒ quõ mediũ ⁊ jð ſe habent ꝑ modum ſuꝑioꝛis ad argumeniũ-j Sciendũ perdo. ꝙ ſdes axipit duptr Vnæpalſeſu vel xqulitãte intellech cir aliquod crcdibile gpter autoꝛitatẽ ⁊ amotẽ pme ologica que ꝑargumentũ nõ acquirit. ⁊ ſi nõ apt᷑ i ſpllogilmo conduſionem eſſe verampt mentum⁊ hoc modo argumentũ eit rõ faciens fidẽ habet pᷣtutẽ pꝛobatiuã concluſiõis ꝑ quã facit intellectũ cõcluſioni credere que pꝛierat catio difierunt inter ſe· qꝛ dicit᷑ concko ſiue enunciatio putarguꝰvel argumentis eſt appꝛobara politoet tunc capit᷑ tanqᷓ; certa · ſed ðꝛ queſtio ante ̃ ꝓbatut 2adhuc eſt dubia. Eſt em̃ queſtio dubitabilis ꝓoſi tio. vel ſic Eſt ꝓpoſitio ſumpta cũ ſigno interrogati⸗ uo.ſed vᷣꝛ ꝓpoſitio ꝓut ponipõrꝙ alio ſcʒcõcuſioneĩ ferenda.Et quia di gumentũ facit cognitõnẽ ꝓpoſiti nis que pꝛus erat dubia·⁊ poſtea cũ ꝓbal dꝛ condu ſio. Vñ dicit᷑ rei dubie facies fidẽ mediuũ ꝓbans con cluſibnẽ. ſ Lontra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Idem nõ diffinitꝑ ſeipᷣm.ß argumentũ⁊ rõ idẽ ſunt rõneʒ accipiendo vltimoꝰvthit accipit᷑.ᷓ aeumentũ male diffim. Scðo modo ſic · WMe re certa bñ argumen ma. ⁊ tñ tale argumentum nõ facit ficẽ de re dubia. Tercio ſic. xocus draleticus ⁊ ſillogiſmus diale ticus faciũtfidẽ dere dubia ⁊ ramen nullũ eoꝝ eſtu gumentũ · ergo diffinitio illa conuenitalijs a diffini⸗ to Muarto ſic. In illo ſillogiſmo.oĩis lapis eſt ani oſitio eſt cõcluſio ⁊ nõ eſt ꝓbata argumento· xar⸗ gumentis eo ꝙ falſũ manifcſiũ nõ eſt ꝓbatiuũ ven ꝓbariuo alicutↄclonis. q nõ eſt notius ipſo ·ergo male diffinif conduſo in Alio pre ſubiectalilli intentioni que eſt illeterm in?-g⸗ tertu. Quiñtoſſic. ̃is ꝓpoſitio eſt veravel falſa ſiue modiumm ꝓbatiuũ ↄcłonis. Wic aũt nõ diffini tur argumeutũ ꝓ illa intõne ſm ſe. yel ꝓ re ſubiecrta taliintẽtõni m ſe.ſʒ ꝓ intentõe ↄcreta rei vłꝓ re ſubi iecta vt ſu bſtat tali intentõni. Et diffiniꝓ roto com dñ materialis. Intentio vo ꝑ modũ ſub q illud ma⸗ terigle diffini᷑. ⁊ ſic ptʒ ꝙ ſit diffinitim in hac diffiõe. ¶ Sciendũ ſc;ᷣo ꝙ mediũ rõ ⁊ argumentũ ideʒ ſunt fm rem · ſed dint ym rõem ſupioꝝ ⁊ inferioꝝ qꝙ dici mediũ inqᷓ;tũ habetuo extrema.⁊ eſt vnitiuũ extre moꝛũ ßm aliquẽ modũ ſʒ tale mediũ ðᷣꝛ rõ inqᷓ;tum eſt inſtrumentũ intellectus vel rõnis· ad inferenduʒ aliquã cõduſionẽꝓbando ipᷣam · ſed icẽ dã argumen inqᷓ;tũ habet vim ꝓbatiuã cõcluſionis. quã additvl tra vtutẽ illatiuã.rõne cuꝰðᷣꝛ qᷓ̃i amuẽs mentẽ.qꝛ ꝑ ill virutẽ aliquo modo cogit mentẽ ad aſſentiẽdũ cõcuſioni·⁊ ꝓueit illa virtns ꝓbatiunpter habitu — poſito ᷣm rõnem ex re⁊ intentõe. ⁊ res ſe haberꝑ mo ſed queſtio non eſt vera vel falſa. vt vtrũ ſoꝛtes cunat non ſignificat nec veꝝ nec falſum.ergo queſtio nonẽ dubitabilis ꝓpoſitio. ¶d pꝛimũ ðᷣꝛ ꝙk rõ ⁊ args mentũ idẽ knt mateialr tñ dint fm rõm⁊ e ꝑteqᷓ dĩnt võ eſt cõioꝛ ⁊ notioꝛ angumento.ides gxgumenti bene diffiniꝑ rationẽ ſiue medium. ¶Ad ſcm di cit. ꝙ licet argumentũ non facat fidẽ de re certa inqᷓ tum certã?ſt ſcd inqᷓ;tũ pomt᷑ ſub modo dubijꝛ ſub modo queſtionis.ideo argumentũ ſempꝑ facit fidem de re dubia ſiue fm rem ſiue modũ hoc faciatId terciũ ðꝛ ꝙ locꝰdialeticꝰnon facit imediate fidem ð re dubia ſed mediante argumento ſcʒ inqᷓ;tum in ipſo fundat argmenrũ ⁊ ſmilr ſillæilmꝰ dialeticus non focit fidem rõne ſui.ſedꝓpter vitutem ſui medij inq; eſt virtus ꝓbatina.ideo ſolũ argumentuʒ ꝑ ſe⁊ im mediate fucit fidem de re dubia· ¶Ad quarũ ðꝛꝙ in ſillogimo datojeſt conduſis ſillogimi ſimplicin tum ſit. vt de iſta ꝓpoſitie ne· deus eſt. que eſt certiſſi „„ F „t n * o — F M —— * —— ½ 00 „— — — Cractatus nð̃ ibiẽ cᷓduſio ſillogiſmi ꝓbat ui de quo ſolũ hie intelligii. ¶ Ad quitũ ðꝛ. ꝙ ʒ queſtio foꝛmaliter ac⸗ cepta fub rõe queſtionis nõ ſit vera vel falſa· iñ qᷓ;tũ ad ſuñ materiale eſſe cui addiſignũ interogaruũ ſi gnificat veꝝ vel falſum. Jõ hene diciipoſitio mate/ naliter verã vel falſa· Et addi vubitabilis ad exxii⸗ cãdũ foꝛmgle enð tio e ¶Irguiiitgtio eſt argumẽn per oꝛatio⸗ nẽ explicatio.i.dꝛatio explicans urgumen⸗ tũ. Differt autẽ argumẽtũ a medio⁊ argu⸗ mẽtariõe: q mediũ dicutur eoꝙ habetduo extrema. Argumentũ aurẽ gddit ſuperme⸗ diũ virtutẽ probandi concluſionẽ. Argu⸗ mentatio dicit᷑ totalis oꝛatio compoſita ex pꝛemiſſis ⁊ cõcluſione:⁊ in illa manſeſtat virtꝰ argumẽn. Aliqñ tota oꝛatio pbt infer re vniuerſalẽaffirmatiuaʒ. Zliqũ nonmſi particularẽ affirmatiuã. aliqũ vniuerſaleʒ negatiuã. Aliqñ particularẽ negatiuã.⁊ ſic maniteſtat᷑tora virtꝰ argumẽi: cũ oſtendit ſupꝛa quã conciuſionẽ põt ipſ um argumẽ⸗ tũ vt ſupꝛa quã non põt quod quidẽ fit in argumentatiõe: vt ſupꝛa patuit. Poltqᷓ; au. determinauit de argumẽto q? pꝛin⸗ eiplũ argumentatiõis · Mic ↄůr derenninat de arbu mentatioe ipſum pꝛimo ſic diffinẽs· Argumẽtato? argumẽti ꝑ oꝛationẽ explicatio.in quã diffinitiõe po⸗ nit᷑ explicatio locð generis.⁊ ponit᷑ argumẽti ꝑ oꝛdem a differentiã oĩonio que ẽ explicatio diffiniti/⁊ ad dãam oꝛationũ cachegoꝛicarũ ⁊ hypotheticarũ quib nõ ↄuenit explicare virtutẽ arzumenti ⁊ huðꝰ diflini⸗ tionis ſic põt dari rõ.qꝛ arbumẽtatio dicit᷑ torã ofod eſt cõpoſita ex pꝛemiſſis ⁊ cõcluſiõe· ſed in tali oĩone manieſtat virtꝰ argumenti. qꝛ talis oĩo infert cõclu⸗ ſionẽ affirmatiuã vel negatuiam· ⁊ in ß erplicaturꝙ mediũ eus habeat vinut? ꝓbandi ⁊ inferendi cõcu ſionẽ vlem affir. vel vlem negã. aut ꝑticularem affir. aut negatiuam.⁊ in hocmanifeſtat ꝙ in ilis aru⸗ mentationib mediũ habet virtutẽ ꝓbandi⁊ inkerẽ⸗ dicõᷣcluſionẽ. ¶ Sciendũ pꝛimo · ꝙ argumcntato ⁊ urgumẽtũ ſic inter ſe differũt. N argumentue mediũ habens virtutẽ in ferẽdi ⁊ ꝓbhãdi cocuſionẽ led arßu mẽtatio eſt oꝛo explicans talẽ virtutẽ ipſius inedi· ſi cut eni diffinitio explicat diffinitũ ip̃m reſoluẽdo per fua pꝛincipia¶.genꝰ ⁊ differentiãta ſikiter argumẽ tatio explicat virtutẽ eius oſtendẽdo qũo mediũ ha⸗ ber conuenientiã ad maioꝛẽ extremitatem ⁊ minoꝛeʒ ⁊ qũo extrenutates hñt ↄuenientiãicũ medio· ꝑ quã ↄuenientiã cognoſciĩ virtus medij qua pñt vnrer⸗ tremitates inter ſe ·⁊ per quã pol inferri ⁊ꝓban con⸗ cluſio. Scjendũ ſcho. ꝙ argumẽtatio duplt acpit᷑ Vns ji Pomnioꝛõne mäeſt añcedens ↄñs ⁊ me⸗ pet modũ argumentiõis Alio mõ accipi pecualiter pargumentatiõe pbatiua cuiꝰ mediũ ha bet virtu⸗ tõ obatiuã? illatiuã reſpectu cõciuſiõis. ⁊ in diffini⸗ tione Sꝛepoſit difinit argumẽtatio ꝓbatiua· ⁊ n dini anumẽii iᷣlil hechr dbetarumẽ ——————————— illatiua ↄclonis· Cuꝰ rõ ẽ. qꝛ ſicut ſits inß bo nõ hʒ cõſid erari in tota eiꝰ cõitate. ſed hic⸗ lbꝛo nõ hʒ cõſid erari in tota eiꝰ cõitate. ſed hicↄſide rat᷑ ſpecialit de ſiłmo dyalecticoqͥ eſt ꝓbatiuꝰ.ſic ſil Sr võ hʒ ↄſiderari in ſua cõitate ſed ſolum ꝓbutua. ¶ Sciendũ tertio.ꝙ argumẽtatiõis q̃tuo unt ſpẽs ¶.ſilnxꝰ. inductio enthi qð eſt acceptio eiꝰ ſub mõ dubij · A b minductio · enthimema?⁊ exemplũ⸗ qrũ ſic hẽ ſufficientia.in oĩ argumentatiõe pꝓcedit ab añredente in ↄñs. vel eigo fit pceſſus a pꝑte vel atoro. ſia toto ß eſt duplt. vel in añcedente ſunt duepᷣmiſſe diſpoſite in mõ ⁊ figura.⁊ ſicẽ ſillꝰ. vhẽ vna pᷣmiſa tnz icẽenthimema in heni ↄueniunt enthimema ⁊ſillogilnrꝰ· qꝛ in vtroq; jirpceſſus a toro ad partẽ⸗ ſiue ab vli ad ꝑticulare.⁊ ſifiatꝓceſſus a ꝑte ad totũ Feſt duptr · vel fit ex ingtaribd vle.⁊ ſicẽ iuductio vel ab vno ſingular ad aliud· ⁊ ſicẽ exẽplũ· ¶ Sciẽ⸗ dũ q̃rto ꝙ illg diuiſio argumẽtatiõis nõ ẽ diuiſio gi in ſuas ſpẽs diuiſuni nõ ↄuenit eq̃liter mẽbꝛis di uidẽtiby ſed ẽ diuiſio anaiogi in ſua analogata· eoꝙ argumẽtatio ðꝛ de illis q̃tuoꝛ ᷣm pꝛiꝰ ⁊ poſterꝰ.⁊ rõ eſt. a argumẽtatio ðᷣꝛ ab eo qð ẽ arguere mẽtẽ adcõ entiendi ↄcłoniq̃ infert᷑. ⁊ hocp ſe pꝛimo cõuenit ſit logimo.⁊ nõ alys ſpẽbus argumẽtatiõis ↄuenit ni ſi inqᷓ;rũ in ipſis ẽ auq̃ mõ virtꝰ ſilmi.⁊ ſic alie ſpẽs argumẽtatiis a ſitmo ꝑticipãt rõem aumẽtatõis mediãte ſillmo ſpãkr qᷓ;ũ ad illationẽ ↄclonis iʒ q̃n tũ ad ꝓbationẽ qñq; variet᷑ modꝰp batõis in ſilmo ⁊ in alijs ⁊ inde ꝓuenit ꝙ alie ſpẽs argumentatiõis gẽs reducunt᷑ad ſillin. ⁊ ꝑßᷓ ſaus pꝛtẽt diffinitio et diuilio argumẽrationis. õtra pdira arguit pꝛio ſic. Argumẽtũ ⁊ arguf̃tatio differũt ſicut abſtracrũ ⁊concretũ. qꝛ conueniũt in pꝛincipꝛo dictionis ⁊ dif ferũt in fine. ſed abſtractuni nõ eſt explicatio concreti net ecõtraergo argumentatio non eſt explicatio argu menti·¶ Becũdo ſicſillogiſmꝰ pꝛocedens ex mani⸗ feſte faitis eſt argumẽtatio cum iit ſub vna ſperie ar⸗ gumentatiõis · ⁊ tamen nõ eſt etplicatio argumentiſ⸗ q m eo nõ eſt medium hůbeng virtutem pꝛobandi concluſionẽ.· ergo male ponitur diffinitio argumenta tio nis. Tertio ſic argumentatio ẽ quaſi arguens mentem · ſed tota oꝛatio cõpoſita ex pꝛemiſſis ⁊ con⸗ duſione nõ arguit mentẽ. qꝛ hoc ſolum cõuenit anten 5 cedenti.eigo male dicit᷑ argumentatio eſ oꝛatiotota lis cõpoſita ex pᷣmiſſis ⁊ concluſione Muano ſic⸗ in pꝛimno topicoꝝ lufficenter en umerant᷑ ſpẽs argu⸗ mentatiõis · vbi tñ ſolũ ponun due ſpẽs argumẽ a⸗ tionis ·ſ.ſillogiſmꝰ ⁊ inductio· engo male ponunt᷑ hic quatuoꝛ. Muinto ſic. ſpecierum oppoſitarum vna nð reducitur ud aliã ſed omnes ale ipeties aſ illogii mo reducuntur ad ſillogimñ. ergo non ſunt ſpeces a ſillogimo diſtiite. Ad pꝛimũ dicitur. ꝙ lüʒ ar gumentario ⁊ argumentum rõuenlant in pꝛincipio. ⁊ diffetãt in fine ·nõ tamen in re ſignificata conueni⸗ unt. qꝛ argumentum ſigniicat medum argumenid tionis.ſed agumẽtãtio ſignificat oꝛationem compo ſitam er pꝛemiſſis ⁊ concluſione · ideo nõ ſolum diffe růt vt abſtractũ ⁊ concretum.rõne cuius vnũ põt eẽ explicatio altenꝰ. Ad ſcðᷣm dicitur ꝙ licet ſilmus pcedens ex manifeſte fallis ſit argumctatio ulatiua. tapiendo argumentationem cõiter · nõ tamen eſt ar⸗ gůmentatio ꝓbatiua de qu a ſolũ dat iſia diffinitio · Ad remũ diat. tora oatio cõpolu ex ᷣmiſſi . ——————————— 6 4 4ℳ /. 5 S„. — F — — ₰ „ „ 4 f.6 QE * C 2 3. — F. 4 7 4 4 E — — Iſoꝛtes currit. plato currit? ſie de ergo omnis homochrrit. ⁊ concluſione bene arguat mentẽ nõtñ tm qᷓ;libet tem er ſʒ ſolũ fm aliquã eiptẽ ſcʒ rõne antecedentis 2⁊ hoccapiendo totũ collectiue.ſcʒ ꝓpſecto. qꝛ ſi capiat totů diſtributiue vr eſt idẽ ꝙ quelibet ps r tionis.tunc nõ arguit mentẽ. ſÿʒ vna po tin. 6 tů ðꝛ ꝙ areſt ·.·topicoꝝ ſub ſi vliogiſmo cõpꝛehẽdit en tbimema ⁊ ſub induttõe cõprehẽdit exemplũ eo F vrrobiq; ꝓecdita ingulanb ſinglari. ideo exem plů ðꝛ inducto imꝑtectã · lie ſpẽs argumentatʒis a ſyllogimo· ti ad ptures inferendireducant᷑ ad jyllogiſmũ. nõ iñ qᷓrũ ad ſuaʒ ſoꝛmã arguendi nec ſp qᷓ;tũ ad virutẽ ꝓbandi⸗iceo tm diuenos mocjos arßnendi cdueniehrera ſllogi mo diſtirguunt᷑. ſ ſpecle ved Argu mentarõnis quatuoꝛ ſunt ſ pecies ſcʒ iyllogiſmus. inductio enthimema?eh emplũ. Piffinitio aũt ſillogiwioicfaci⸗ us. Inductio eſt aſiatcei ſiciel reren ãmeratis ad vninsſile pꝛoßreſſio · v ſingulis. oſtõ; autoꝛ deteriauit deargumentatõne incõi tam diffinitiueqᷓ; diuiſiue. hic ↄñ̃r de terminat ð ſpe ciebus eiꝰ⁊ qʒ diffiuitio ſyllogimi 1 ufficienter poſi⸗ ta eſt in quarto tractatu. ⁊ ꝑallů diffõem põt oiffini⸗ ni ſyllogimꝰſimpł dicꝰremota illa ꝑticula ↄceſſis·et etiã ſyilogiſmꝰdyaleticus appoſita illa ꝑi icula. vt ſic ſyllogiſmus eſt oĩo in q̃ qui buſdã poſitis ⁊ cõceſſis neceſſe eſt aliud eueni ceſſe Icdeo autoꝛ ſeexcuſat de determinatõne ſyllogiſmi· 7d ꝙ diffinitio erprius data ſit, ideo inter alias ſpeci es àrgumẽtatõis prius deteminat deinductõe que eſt ꝑfectioꝛ alijs. ¶ Sciendũ ẽ pꝛimo⸗ poſt ſillogmũ dũẽ ꝙ inductio eſt ꝓgreſſio a ſingulanb ſufficenterenu⸗ meratis ad yle. vt ſoꝛtes currit plato cunit.⁊ ſic de alijs. ⁊c. In qua dönep npgreſſio loco gen eiß ⁊capi ſit tůdinarie ꝑ ſititudinẽ ad motũ ꝓgrelſiuũ aialis. quia licut ille fit pꝛeponendo pedem pedi.ſic iſte motus rõnis fit capiẽdo vnũ ſingulare poſt alið ideo hic capiiꝓgreſſio ꝓ motu rõnis. Meinde pol a ſingulanbo ad dintiaʒ ſillogiſmi⁊ enthimemat? q̃ ꝓcedunt ex vniuerſalibus ad ſingularia · Et ſubiun⸗ git᷑ ad vniuerſale adſdifferentiã exempli quod ꝓcedit ab vno ſingulari ad alð. Ex qua diffinitione patet ꝙ inductio ⁊ delcenſus aliquo modo opponuni qꝛ ð ſcenſus eſt ab vniuerſaliad griculate · vt oĩshomo curit. ergo ſortes currit. Sed econtra · inductio fita Sciendum ſecundo ꝙ ſingularecapit᷑ duplicter. no modo ꝓomnimn“ ſingularbus ad vniuerſale& diuiduo deterininato. Alio modoꝓ quoqunq; infe⸗ tiniliuupioꝛis.⁊pormodho. ſpecies alleutpol⸗ ſunt dici ſingularia generis· q licet non ſint ſingula ria ſimplr.ſunt tamenſſingularia in reſpecu ⁊ hᷣmo do cupit᷑ ſingulare in iſta diffinitõe ⁊ eriã vle capige neralirer ꝓ quocunq; ſuploꝛi. et nõ ſufficit ꝙ ſit ꝓceſ⸗ ſus ad vniuerſale infinite captum · quia hic non eſt Fꝛie inductio ſoꝛtes cunit. plato curtit. ergo homo currit. Ged debet fieri pꝛoceſſus advniuerſalevniuer Kliter tenuz qð eſt vle km rem ⁊mdum ſimul in⸗ Zd quintũ ðꝛ · ꝙ licet ctionis re ꝑea que poſitg ſunt ⁊ cõceſſa ⁊tñ ibi nõ arguit᷑a ſingu — erendo ipſum a ſingularib ſufficienter enumeratis vt concludendo.ergo omnis hõ currit. ¶ Bcienduʒ tertio· ꝙ dupligter fit inductio. pmo modo enume; rando aliqua ſingularia tñ ⁊ nõ omnia· vt dicendo ſic ſoꝛtes currit ⁊ plato currit eigo omnis homo curz rit.⁊ hoc modo inductio nõ eſt neceſſana chnſequen: tia. qꝛ hoc modo antecedẽs poteſt eſſe verũ cõſequen Ilio moco te exiſtente falſo.ſed eſt pꝛobabilis t̃ pꝛia net gratia habituainis materialis tĩ · ¶ ꝓꝙpter habi⸗ tudinẽ ſingulariũ ad vniuerſale eoꝝ · pꝛopter quãha bitudinẽ pᷣlupponit᷑ vna pꝛopoſitio in inductiõe per ſe nota 6 retinet᷑ in mẽte ex qua cũ antecedẽte indu itſillogiſmꝰ. reducendo inductionẽ ad lillo⸗ gimũ. Bciendũ quano.ꝙ inductio ſic reduci᷑ad killogiſmũ.qꝛ in omni cõcluſiõe inductõis ſuntduo termini quoꝝ ſubiectũ fit minoꝛ.⁊ pᷣdicatum maio extremitas in ſillogiſmo.⁊ ſingularia que ponunkin antecedẽte in ſillogiſmo accipiunturꝝ medio· vt illa inductio. ſoꝛtes currit.plato currit. ⁊ ſic de alijs · ergo omnis homocurrit. reducit᷑ ad ſillogiſmũ. Mẽ qðeſt ſoꝛtes vel plato ⁊ ſic de alijs currit. omnis hõ eſt ſoꝛ⸗ tes vel pato ⁊ ſic de alijs. ergo oĩis homo cumit.⁊ det bent capi illa ſingulana diſũctiue.⁊ nõ copulatiue. [3 ficari de ſuo vniuerſaliꝝj ſeq diſiũctiue tm̃. VMontra pᷣdicta arguitur pꝛimo“ qꝛ nõ poſſunt copulatiue verificari de ſic. inductio eſt morꝰ iõnis vel intellectus cũ ſit argu⸗ mentatio.ſed motus intellectꝰ non fit a ſingularbꝰ. q intellecrꝰ non cognoſut ſingu laria iſed olum vni uerſale· quod ẽ obiectum eius. ergo inductio nõ fira ſingularib ad vniuerſale. ¶ Secũdo ſic. in argumẽ v F tatione ꝓbatiua antecedẽs debeteſſe norꝰ conſcquen te.ſed ſingularia nõ ſunt notioꝛa vniuerſali cum ſint infinita. ergo inductio nõ fit a ſingulanb ad vniuer ſale. errio ſic. het ẽ bona inductio.oĩs homo cur rit. oĩs equus currit.⁊ ſic de alijs. qᷓ omne aĩalcurit ä3 diffinitionem. ad vłe.ſoꝛtes cur Muarto ſic. hic arguit᷑a ſinglari dꝛma cũ illa ꝑticula? nõ ſunt plura· Aliomo; do enumerando aliqua in pꝛopꝛia foꝛma. cõpiehẽ dendo alia ſimul ſub illa cauſula·⁊ ſic dealijs. Et vtroq; illoꝝ modoꝝ inductio eſt cõſeauentia neceſſa ria.⁊ tamen nõ eſt foꝛmalis ſed materialis tñ · qte — „ 0 j 1 ½, rit.plato curtit·⁊ ſic ð alijs · ꝙ oĩs equꝰ currit.⁊ tñ nõ ẽ bona ↄña.¶ Muito ſic. in oĩ ſilimo ſůt tiñ tres ter mini.ſ in inductione ſunt te termi qᷓ; tres. ᷓ in ductio nõ reduci᷑ad ſiłm. ð red Ad pꝛimũ ðꝛ. ꝙzin telleciꝰ nõ cognoſcat ſingtaria directe· tñ bñ cognoſcit ea reflexe ꝑ hoe ꝙ intellectꝰ reflectit᷑ ad ſenſum qͥ in· gularia cognoſcunt᷑ ſed cognoſcit vlia ſolum directe iãqᷓ; ʒpꝛiñ obiectũ eius. ¶Ad ſcðᷣm dicit᷑ ʒ ſingula na no ſint notioꝛa ipſo vli ſimpłt.ſunt tñ notioꝛa vli ̃ ad nos ⁊ lzʒ ipſa ſint infinita qᷓ ad nos · aliqi m̃ ali⸗ qua pñt nobis eſſe nota quib enumeratis ilaqᷓ ſůt nobis nota ⁊ cõpꝛehendẽdo glia ſub illa particula et ſic de alis. fit bona inductio. ¶Ad tertiũ dicitur. ꝙ kʒ ibi nõ arguat᷑a ſingularib ſimpliciter · tñ bñ argui tura ſingularib in reſpectu.qʒ iſta ois equus curit qdãmodo ẽ ſingularis ad iſtq.oẽ aſal gurrit· ⁊; ſuf . ficit ad inductionẽ. d q̃rtum dicit᷑ ꝙ ibi non a Cractatus guůitur a ſingularibꝰad vnfuerſale loꝛum ſingula⸗ nü enumeratoꝝ. quod requiritur ad inductionẽ. d quintũ dicitur. ꝙ licet in inductione ſunt plures terminiqᷓ; tres.tamen capiunt᷑per modũ trum in ſil logiſmo· qꝛ omnia ſingulacid que aſicedẽ te inductiõis in ſillogiſmo ſumint pꝛo me argumentatione includit hecꝓpoſitis. oĩs . pomoẽ aial. queſi poneret᷑ perfectꝰ eſſet ſi logiſmus. Areſtotiles eni ſ cdiffinitenthi⸗ mema. Entbimemia eſt ex vcotiby ⁊ ſignis · ycos idẽ eſt qjpõ ꝓbabuli nũ vt bicſu⸗ mnitur idẽeſt qð demonſtratiia ſeu neceſſa ria poſitio vel pꝛobabilis ⁊ hocin inferen do fignũ vtbic ſumit᷑ dicit neceſſitatem ila tions. ycos autẽ dicit pꝛobabilitatẽ ipſius ꝓolitionis in ſe. ᷣm quã pꝛobabilitatẽpo⸗ rio dicit᷑ vera.vñ licʒ inenthimema eſt ti vnapol itio inferens ⁊ alia illata.tñᷣm ꝙ̃ inlerẽs poſitio apparet oibus eſſe vera yel pluriſicdicit᷑ ycos qʒ ſicut iã eſſet ꝓbabi * ignũ.⁊ ſic eadẽ ppoſitio eſt ycos ⁊ ſignnum m alnd⁊ aliud. Si qiiis obijciat ꝙ en thimema debeat ſicdiffiniri. Enthimema eſt⁊ ycotz ⁊ſignis cũ tñ ſit vna ꝓpoſitioi erens quet ycos ⁊ ſignũ fᷣm diuerſa. Ad ſic dicendũ eſt. ꝙ lʒ ſi it vna ꝓpoſitio inferẽs octu:tñ habet in ſe virtutẽ duarũ pꝛopoſi⸗ tionũ:qꝛ habet in ſe virtutẽ pꝛopꝛiã ⁊ illius que ſubintelligit. ⁊ ſic eſtvnafm ſubſtãtã. ⁊due ſᷣm virtutẽ:⁊ ideo dicit plurali nume ro er ycorib⁊ ſignis. ¶ Sciendũc oẽen thimema dʒ reduciad fillogimũ. In enthi memate eni ſunt tres terminiſicutin ſillo⸗ giſmo.⁊ duo illoꝝ ſunt in cõcluſiõe.⁊ ſunʒ maioꝛ extremitas ⁊ minoꝛ extremitas aliꝰ autẽ non ponit᷑ in cõcluſione?⁊ eit mediũ.il „— larũ autẽertremitatũ altera ſumit bis.⁊ al⸗ tera ſel· Ex extremitate ergotff lemel ſum pta⁊ er medio fiat vna propoſitio km exigẽ tiã modi? figure. ⁊ ſis habet ſillogiſinꝰ.ver bi gratia:in enthimemate omneaial cur nit:ergo oĩis homo currit. hõ ⁊ currit ſunt dueertremitates:⁊ animalẽ medium:ied il extremitas ſ.homo ſumpta eſt tiñ ſemel. ———— ——— chimema eit ſilloßit imp. ideſt:oꝛatio in qua nõ omn premiſſis po ſitis infert feſtiata concluſio. xt omn aial cumrit. ergo oĩs homo currit. In hac enim ſencuiibe diligit diligẽtẽ ſe. ᷣm autẽ ꝙ ioſa infert concluũonẽ · de neceſſitate ſic eſt eripſaergo⁊ medio fiet vna goſitio.ſ oi homoeſt animal:⁊ tunc perfectꝰ erit ſillo⸗ giſmus.ſie omne aial currit: oĩs homoeſt animal:ergo oĩs homo currit. ¶Exẽpluʒ eſt. quando vnñparticulare pꝛobat᷑ per ali udꝓpter aliquod ſimilerepertũ in ipſis vt eodienſes pugnare cõtra tongerenſes ma hm eſt. ergo mecheliniẽſes pugnare cõtra louanienſes malũ eſt q vtrobiq; eſt pugna reaffines cõtra affinesn. Poſtqᷓ; au · determinauit de ſillogiſmo ⁊ induttione ue ſunt pincipales ſpecies urgumẽtatiõis Hicõ ſequẽter determinat de erẽploꝛ enthimemateqᷓſunt reducibiles ad alias.ſ.exemplũ ad inductionẽ.⁊ enn thimema ad ſillog ſmii.⁊ qʒ enthimema ꝑfectius ẽ eemplo · Jõ pꝛimo detcrmiat de enthimemate ip̃m pꝛimo ſic diffiniẽs · enthmemaẽ ſillo m imperfe⸗ ctus· In qua diffinitiõe ponit ſillogimus loco gene riscapiendo ſillogiſmũ generaliter vt ſe ertẽdit ad it logiſmũ perfectũ foꝛmaliter in mõ ⁊ figura. ⁊ ad per⸗ fectů ſillogiſmũ vinualiter tñ. ⁊ ponit᷑ imperfectus ad differẽtiã perfecti ſillogiſini foꝛmaliter cõpoſiti ex duabꝰ pꝛemiſſis⁊ cõſequẽter explicat hãcdiffinitio⸗ nẽ cum dicit. Enthimemiaẽ oꝛatio in qua nõ oĩbus pꝛemiſſis poſitis ſed tñ̃ yna infer᷑ feſtinata ↄcluſio id eſt:infert᷑ feſtinãter. vr oĩs homo currit ergo ſoꝛtes⸗ currit.poſua m iioꝛe tm̃ ⁊ p̃ſuppoſita mino ꝛe intert cõcluſio. Jõ beneẽ feltinata. ¶ Scẽdũ pꝛimo· ꝙin enchimem̃ate ponunt᷑ due pᷣmiſſe ᷣm intellecũ? ᷣm vocẽ tiñ vna yonit᷑x alia tace᷑ quer ⁊ inqᷓ;tũ ibi ſunt due pꝛemiſſe hm intellectũ dici ſili logiſmꝰ perfectus ⁊ ea ꝑte qua deficit vna pꝛemiſia tur que rennet᷑ in mẽte⁊ dici᷑ enthimema ab en qð ð in ·⁊ times mens · ⁊ monos · ivnẽquaſi tenens vnã in mente·⁊ opoꝛtet illã que retinetur in mente eſſe ne — ceſſariã ⁊ ꝓbabilẽ ⁊ ꝙ pᷣſupponat᷑tãqᷓ; vera. Etꝓpter poc diffint areſto enthimema qð eſt exycotb? ſis unis · vcos eni eſtꝓpoſiio pꝛobabilis ⁊ ibi capitur ſi⸗ znũ p propoſitione neceſſaria·vt oẽ aniinãl curnter go omnis hõ currit: mioz pᷣſupponitiſ. omnis homo patet ꝙ cõſequẽtia enthimemaris nõ tenet ·ratia foꝛ me arguendi ſed gratia matelie tĩ qꝛ ibi ſupponi? veritas alic uꝰ pꝛemiſſarũ. ¶ thmema põt reduci ad ſ illogiſmũ · qꝛ in ipſo ſüt due extremitates in cõcluſiõe· quaꝝ maiot ertremitæs eſt pᷣdicatum ⁊ minoꝛ ſubiectum·⁊ ihi ponitur mrdiũ quod nõ intrat cõcuſ ionet. Et poniin auteredente c altera extremitatũ.⁊ foꝛmãdo vnãñ pmiſſam ex ta⸗ li medio cũ extremitate nõ poſita in antecedẽte fit ſi logimus perfecꝰ⁊ ſi mediũ in añcedente ponifcuʒ ſubiecto Eun ibi ẽ minoꝛ pᷣmiſſa⁊ deficitmai ioꝛ. vt onine niſibile ẽ homo ergo oẽ niſibile ẽ ammal, Ii medium ponat᷑ cum pꝛedicato cõcuſiõis qð eſt .„ maioꝛ extremiras tũc defi cit mino? ⁊ ibi ẽ maoꝛ pꝛe⸗ currit. ergo ↄĩs homo curit⸗ miſſa.vt omne anima Etii tule medium ſubijciat᷑ maloꝛi extremitati? pꝛe iceĩ deminoꝛl·encbimema reduci᷑ ad pꝛimã figirã ũ ſecũdoꝙ en 177 ⁊ſipꝛedicẽtdẽ vtra;. fit reductio ad ſecundam ſi fubijciat in vtraq; ·ſiet reductio ad tertiam figuram. q Sciendũ eſt tercio. ꝙ exæemplů ſic diffinit. eſt pꝛo⸗ ceſſus ab vno ꝑticulan ad aliud ꝑticulare ꝓbanduʒ — nẽ. In qua diffõne ꝓgreſſus ponit᷑ loro geners · dein de ponit ab vno priculari ad dꝛñtiam ſyllogi·⁊ enthi me· Et ponit᷑ ad aliud pticulare ad dĩnaʒ inductõis queẽ ad vle. Etpopipr᷑ aliqð ſite in ip̃is reꝑtũ ad oñdendũ vñ veitꝓbatio in exẽplo.q ipᷣa ꝓueir ꝓpter ſilitudinẽ duoꝝ ſingulauiũ adiuicẽ.⁊ qͥcqͥc cõueitvni ſinglari inqᷓ;tů eſt ſite alren enã ↄueit alteri ſingulari yt riſibile Zueit ſoꝛti inqᷓ;tũ ẽ hõ ⁊ inqᷓ;tũ ẽ ſilispla⸗ toni.ideo eti riſibile platoni · ¶ Sciendũ q̃rto gad redutendũ exẽplũ ad ſyllo· oʒ pꝛimo ꝑ inductio nẽ implectũ oñdere maioꝛẽ extremttatẽ q̃ eſt pᷣdicatũ ↄcluſiois de illo cõi in qᷓ cõuenũt duo ſinglana.⁊ ꝑ idẽ cõe oñdit᷑ in ſyll. maioꝛ extremitas de alio ſingla niqð eſt mioꝛ extreitas · vt arguẽda ſic.ſoꝛ.· ẽ riſi.ꝗᷓ oĩs pð eſñ riſi.ibi ẽ inductio impſfecta ⁊ vltra eĩs hõ ẽ riſi di. po eſt hõ.ᷓ ploẽ riſch ·in ſyl. ponit᷑hõ ꝓ medio ⁊ eſt illvcõein ʒjaſfilatmioꝛ extreitas ⁊ ſuũ ſile ſcʒ ſor tes qͥ ponit in añte.iõ alt ſic diffinit eꝛẽplũ · Eſt argu mentatio q̃ ꝑ ſilt minor extreitatis oñdit maioꝛẽ ex⸗ tremitatẽ de medio.⁊ ꝑ mediũ maioꝛẽ de mioꝛ extre mitate.⁊ oʒ maioꝛẽ extremitatẽ notioꝛi mõ ʒuenire p ꝑ hoc ptʒ qͥd ſic enchime.⁊ exẽplũ in mõ reducunt᷑ ad ſyllo. Kötra pᷣdicta arguit᷑ pᷣmo ſic. enthime.et ſyllo. epponunt᷑inter ſe.ᷓ enthime· non eſt ſyllogiſmꝰ Scðo ſic. In· poſterioꝝ ðꝛ ꝙ enthi. eſt verus ſyl logimus.ꝗᷓ nõ eſt impfec Terco ſic. Hic eſt im ꝑfertus ſylo· oĩs aſinus cufrit. qᷓ oĩs hõ currit. q po⸗ ſita iſta maioꝛe ſcʒ oĩs homo eſt alinus erit ſylioßiſ⸗ mus in baibara · Sed tamẽ non ęſt bona conſequẽꝰ tia.ergo male dicitæy enthimemaleſt bona ↄſequẽtia Quarto Vnum ꝑticuiare ſi ⁊ reducat ad ſyllo.⸗ mile alteri non eſt magis notũ altero · ſed om̃is argu mentatio pꝛecedit a magis noto ad minus notuz · er go in exemplo vnñ ſingulare non ꝓbat᷑ ꝑ aliuq · Quinto ſic. Non ſequit ſoꝛtes eit riſi bilis. qᷓ cm̃is homo eſt riſibilis. ⁊ iñ ibiargui in modo reducendo exemplũ ad ſyliogiſmũ oſtendendo maioꝛẽ extremi tatẽ de medio in quo conueniũt plura ſingularia· er⸗ ſ eremplũ non eſt argumentatio reducibilis ad ſyl ogiſmũ cũ ibi nõ ſit bona ↄſequentia · Zid pꝛmũ dicit᷑ ꝙ licet enthimema non ſit ſyllogiſmus pfectus foꝛmaliter in modo ⁊ figura.eſt tamẽ pᷣtualiter ſyllo⸗ giſmus pfectus ⁊ foꝛmaliterimpfectus · quia deficit In vna pꝛemiſſa.⁊ quia cſt plectus vᷣtualiter. eo ꝙ ibi ſunt due pꝛemiſſe m intellectuʒ arguentis. qui tatet vnam piemiſſarum quam pꝛeluponit eſſe ꝑ ſe notã Ideo dicit verus ſyllogiſmus. d ſerundum di titur.ꝙ licet enthimema non ſit ſyllogiſmus ꝑfectus in modp ⁊ figura.· ñ eſt ꝑfectus vᷣtuałrlicʒ ſit impfe ctus fotalitet. inqᷓ;ᷓtuʒ ſibi deficit vna pꝛemiſſa tamẽ vinualt eſt ꝑfeaus cũ ibi ſint die pꝛemiſſe ᷣm intel⸗ lectum· Ad tercium dicitur ꝙliſta pꝛemiſſa que ſupponitur in enthimemate requirtur g ſit vera. eigo omnis homo cumit · Ideo ibi non cſtenthime⸗ ma.⁊ licet ibi ſitillogimuꝰimperfectus foꝛmaliter. non mmen virtualtter eſt perfectus.quod requirtut pter aliqlite in ipis reꝑtuʒ· vt ſoꝛtes eſt uſibilis. ᷓ plato eſt nſibilis. qꝛ vrerch eſt homo in qᷓpñt ſlitudi fm rem vnũ ꝑticulate nõ ſit notw altero fm q ſilia ſeãntia neceſſaria.itñ eſt ꝓbabilis.qꝛ ꝓbabile ꝙſimà ioꝛ extiemitas cõueniat vni ſinhulari eo ꝙ id tine᷑ gumẽti velida q̃ adꝓpoſitã qõem ↄueni eſt./ Et ſciendũ ꝙ ꝓpoſitio queſtio cõciu ſiofm ſubam idẽ ſunt:differũt autẽßᷣm ray tiones diuerſas enipabentrõnes ſiuediij. finitõnes vt pꝛiꝰ patuit. Em enĩ ꝙ dubitabi/ hseſt:ẽ queſtio.ꝓut iam veroꝓbaia eſtper mo ſingkaii qᷓ; medio.⁊ ꝙ notinſit medio qᷓ; minoꝛi in pᷣmiſſis ẽꝓpõ: qꝓõ dici ᷣm qð eſtin ð⸗ extremitati.rõe cuiꝰtotus ꝓceſſus vocat᷑ exẽplar. Et inr ocmetmatdemei qSntia 0Ohe ⁊ hoc nõ fit in iſto argumento. omnis aſinus zunit. ad rationeʒ enthimematis. Id quartũ dicit.ꝙłl; ſunt.iñ quo ad nos vnũ pᷣt eſſe noriꝰ altero⁊ 1õ vnñj põt ꝓbare alud./ Zd quintũ pꝛ. ꝙ kʒ in reducẽdo eyemplũ ad ſilm in iſta vcductiõe ĩperfecta nõ ſitcõ ſub medio Piſtim aioꝛ extremitas etiã illi medio cõð — k Pe— 5. Rgument antẽ perlocũcðfirma⸗ tur. Jõ dandaẽ diffinitio loci. ꝓut locus hic ſumit᷑. ¶ Tod eſtſeces ß. 6 1 eno ʒhit᷑ angnmẽtũ. Vuid gũt ſitqõdicuʒ; S 1 1. 10 40 4 argumentũ eſt cõcluſio ꝓut ponit pꝛoalio miſis ad ꝓbandũ concluſionẽ.Enũciatio utẽeſt. m q kteſſe velnõ eẽ. vt ſoꝛtes cu rit ſoꝛtes nõ currit. Habito de diffinitione loci:ſequit diuiſio ipſiꝰ lociꝰ Lodꝰ autes dinidit᷑ in locũ maximã:⁊ in locũ dꝛñema „. — pñotioꝛ. vtoẽ totij eſt maiꝰ ſua parie. Itẽde quocunq; pꝛedicat᷑ ſpẽs deeodẽ pꝛe dicatgenꝰ. Locus differẽtia maxime eſti lud qᷓ vna maxima differt ab alia:vt iſtem xime. De qͥcũq; pꝛedicat᷑ ſpecies ⁊ genus. de qcũq; pꝛedicat diffinitio ⁊ diffinitũ· Di ferũt per terminos ex quib componunt᷑ Vnaenĩ componit ex genere⁊ ſpecie. alte raexdiffinitõe ⁊ diffinito. Vñ iſtitemin ſimplices dicunt᷑dꝛñe maxime. Etſciendũ gꝙtlocꝰmgrinaqᷓ ocꝰdꝛie marimedicit locꝰ:qꝛ vtrũq; cõfertfirmitatem ⁊ robura gumentatiõi. Vndepoꝛtionabiliterſu mitur bic locꝰ ad locumin rebus naturai bus:qʒ ſicut ille ſeruat res in eſſelic ſimili“ ter hic locus cõfitmafargumentũ. Poſtqᷓ; au. determinauit de argimẽtatione ⁊ a humento. Hic ↄñr incipit determinare de loco qdif fini pargumentũ ꝑ quẽ at argumentum ipſum ſic diffiniens. Locus eñt ſedes argument vel d a quo cõueniens elici argumentũ ad pꝛopolium Tractatus qðem pꝛobãdã Cudꝰ tõ eſt qlo do tenninoꝝ adinuicẽ. vel eſtapõ necãria qᷓẽ ꝑ ſe no⸗ ta ꝓptertalẽ hitudinẽ terioꝝ int ſe. ſed intali bitudie terioꝝ vel in ꝓpõe ꝑ ſe nota qᷓ fit ex il᷑ termis ↄfirmat mediũ ꝓbãs ⁊ ih ferẽs ↄcłoem qð mediũ ðꝛ argumẽ tũ⁊ etiũ elicit virtꝰ argumẽti ad ꝓpoſitã ↄctoem pꝛo⸗ bãdã ex ila hitudine tminoꝝ vel ex illapõe ꝑſe no⸗ ta. Jõ ioꝰ bñ ðꝛ ſedes argumẽti velid a 3ᷓ ↄueniẽs elict argumẽrũ.⁊ pꝛima ꝑs pꝛincpał ↄuẽtt loco mna „ k. xime · Scða do pꝛlncipał ↄuenit loco dĩe maxime qᷓ; uis tñ quelibet ꝑs poſſet cõpetere cuilibet loro qꝛ in ytroq; ↄfirmat᷑ argumentũ ⁊ etiã er vtroch p̃t argui ad quãlibet qõem. ¶ Sciẽdũ pꝛimo. ꝙhic nõ apir 1 ſepꝛie ꝓ ſuꝑficie coꝛpoꝛis ↄtinẽte queẽ mẽſura 1o catiiicut capit in ᷓᷣntis ſed capit᷑ tranſſũptiueꝓ hitu dine terminoꝝ vel ꝓpõe ꝑ ſe nota q̃ẽ aliqᷓ mõ ↄfitinà tiua ⁊ generãtiua argumenti ſiẽ locꝰ ðꝛ ↄſeruatiuꝰ lo cati · Dicit etã tal loeꝰ dyale. ſec netha pho ·⁊ trãſſumptie ꝑſ iritudinẽ ad ſede realẽ qꝛ ficut in ſede reali ſedẽs ʒirmat᷑ ⁊ qeſcit ita argumẽrũ con firmat᷑? qeſcit in loto dyãlectico. qͥꝛ üſintellectꝰ dubi tut de ÿtute illatiua ⁊ ꝓbatiua argumẽti? reꝑit hitu dinẽ terminoꝝ velꝓpõm ꝑ ſe notarũ vbi cõfirinat᷑illa pabitudo tůc intellectꝰ qeſcit ⁊ nõ ainpliꝰ dubitat de illa virtute ꝓbandi ↄcloem ꝑ argumẽtũ. ¶ Sciẽdũ ſcðoꝙ locꝰ diuidit᷑ in locũ maximã ⁊ locũ dꝛñe ma⸗ vmeq ſic in᷑ ſe dint ꝙ locꝰ dia marime ðt hitudinẽ terminoꝝ in q̃ fundat argumẽtũ.⁊ illa hirudo termi nat ⁊ ↄfirmat argumentũ implicite tiñ ⁊ impfecte · et maxima vᷣtꝓpõemq̃ explicite⁊ Fie tminat argu⸗ mẽtũ.vt argiẽdo. ſo eſt hõᷓ ſoĩ.eſt al.ſiꝓbet᷑ ꝑ locũ a ſpẽ ad genꝰ nõ termĩat ꝑfecte argumẽtũ · qꝛ adhuc põr dubitari q̃lis ẽ habitudo ſpẽi ad genꝰ.ſed cũ ad⸗ dit᷑ ila marima de qcũc; verificat᷑ ſpẽs ⁊ genꝰ ibi ter minat᷑ explicite argumentũ. Etrp Bbi ſufficientia il⸗ mẽbꝛop. qꝛ ois lor ↄfirmaturgumẽtũvel con rmat explicite ⁊ ſicẽ locus marima vel iplicite? ſic eſt loeꝰ dia maxime. Ex qͥby patz · ꝙ locꝰ dĩa maxime via gñ̃atõis ẽ pꝛioꝛ qᷓ; locꝰ maxima ⁊ iñ poſterioꝛ via pecnõis.⁊ ðꝛ locꝰ maxima ꝑappõem ⁊ ſicnõẽ inch⸗ a locutõ. qꝛ marima tenet ſubſtãtie ⁊ nõ adiectie. Scienqũ tertio. ꝙ locꝰ maximaẽ idẽ ꝙ ipᷣa mapia ⁊maxima ẽ ꝓpõ q̃ nõ eſt altera pꝛioꝛ ſeu nofiot· vt oc totũẽ maius ſua ꝑte. ⁊ rõ eſt. ꝙ in tali ꝓpõe q̃eſt ꝑ ſe votaẽ oꝛdinata habitudo terminoꝝ inter ſe · cogni tis iil ſtatim intellectꝰ app̃hẽdit habitudinẽ illoꝝ ter minoꝝ ⁊ cognoſcitꝓpõeʒ nccãriã q̃ fitex ilł terminis⸗ ſed illa nõ notifica᷑ꝑ aliã ꝓpõem qᷓ; ꝑ ſuos termios iõ nllaẽ notiot ea. Et votat maxima · qꝛ kz ſit pua in qᷓtirate ẽtñ maxima in virtute? gradu certitudinis qꝛ pᷣtcertificare plures alias ꝓpões. Aliter ðꝛ digni tas. qꝛ ſeißum dignificat vt ab. inteilectu cognoſcat᷑ · Alr ðꝛ cðis aĩ cõceptio.qꝛ ab intellectu multoꝝ faci⸗ ſiter concipi· Jð illã ſic diffinit hic marimaẽcõis aĩ cõcepꝰqᷓ; qͥlibetauditã ꝓbat · ¶ Sciendũ q̃rro. ꝙ tocꝰ dr̃a maxime ẽ qᷓ vna nlarta dit ab alia · vt ſunt termi marie hñtes nccãriã hitudinẽ ĩt ſeex qᷓ pueĩt ncẽitas ipᷣtmaxie vt ille maxie. We ſpẽs ⁊ gd. De cũq; pificut᷑ dif?⁊ diffinitũ · Dꝛñt tij ꝑſuos terios ⁊ dliterminiinqᷓ;rũ hãt habitudinẽ adiuick vocant᷑lo⸗ adi manmerñ diamnt loa inc;tus ab iplis elic — F———————— d rõ eſt· q locꝰ ẽ neceſſaria hitu⸗ eigo mẽhꝛa diuiſionis loci coincidũt ſedes nõꝓpꝛiel ß metha ſitig.⁊ partim differũt ab eis ticũt vñiů kai ðẽnojatiua quedieun coningara vrſi querat᷑ vtrũ iuſticia ſit bona·⁊ ꝓbat ſiciu? ſñ eſt bonů ergo iticia eſtbonac argumtũ vel in iyſis cõfinnat⁊ dicunt die marime inqᷓ;tũ faciũt differre vnã̃ marmã ah alla · ¶ Eõtr pᷣdicta arguitpꝛimo ſic. argumentũ ẽ mediũ argumẽ tatiõis ꝓbans ↄckoem· ſeqlocꝰ marimaẽ vnapõ ar gumentarõis. ſed mediũ nõ ↄfinnakin pᷣnſſis argu mentatiõis.ᷓlocꝰ maxima nõ eſt ſedes agumẽti. Scðo ſic. arßumẽtũ ⁊ locꝰidẽ ſunt vt Kitchm tohõ curlt ergo aial curit. ibiẽ argumẽntũ· qꝛibiẽ mediũ ꝓbans Ichoem.⁊ ẽ etiã locꝰinqᷓ;tũ ĩ ip̃d ẽ ſpẽs qðꝛocus a ſpex locenõ dit a ſpẽ ſed idem nð irs mat ſeiß̃m ꝗᷓ locꝰmale ðꝛ ſedes argumẽti. Tertio lic. locꝰ dĩa inaxime eſt ps loci maxime⁊ in eo ↄtinet go mẽbꝛa diuiſionis joci caincidũt/ Muarto ſic· hecẽ maxima oẽ torũ ẽ matꝰ ſuà ple ⁊ aliqᷓ ẽ certioꝛ ipᷣa.iſta de qlibet eẽ vel nõ eſſede kullo ambo ſier go3 diffnitionẽ iocl marime. uintoſic. ojs lo cus ẽ habitudo vt pʒ in diffinitiõid im locoꝝ. ß tñ rermini maxie nõ ſunt hitudo ergo male důrlod die ſAd prunũðꝛꝙz amumentũ qᷓcũ adſuũe ma tertale qð ẽmedotermitargumẽtirʒis ſõ ↄfirmat ꝑ maximã tñ qᷓ;tů ad viturẽ ꝓbandi ↄctoem bñ con ſirmat᷑ n maxmãp quãꝑfecte cxplicat virtus argus menti⁊ manifeſtat intellectui. Ad ſcðm ðꝛ.ꝙlicʒ locꝰ⁊ argumentũ ſint idẽ materialr dꝛñt tñ foꝛmlit vt in exẽplo dato · hõ hʒ vᷣtutẽ ꝓbandi ↄckonẽ ðꝛ argum̃tũ. ⁊ inqᷓ;tũ ẽ ipẽs ⁊ hʒ bĩtůdinẽ ad genus ðꝛ locꝰ ⁊ in iſta habituine ſedet ⁊ ↄfirmat virtꝰque ðꝛ argumentũ·⁊ ſic locꝰ ⁊ argumentũ foꝛmakr dꝛfit· Sd tertiũ vᷣꝛ.ꝙ lʒ in loco maxima includat᷑ mate riaiter iocꝰ dãa maxime·tãqᷓ; ps mateilareius nõ mñ foꝛmãlr vt ꝑtinens ad foꝛmã inaxime. Jõ lodꝰ max ina ⁊ iocꝰ dĩa maxime nõ coincidũt foꝛmalr · Ad quartũ ðᷣꝛ ꝙ lʒ aliq̃ marims ſit ſimpłt notiot iſta. oẽ totũ eſt maꝰ ſua pte. tñ nulla ẽ notioꝛ iſta in ſuo ge⸗ nete. ß eſt q fir ex eiſdẽ teminis ⁊ĩ eodẽ genere termi noꝝ qꝛ et talibo terminis nulla ẽ imedianoꝛ ipſa. Id quinrũ ðꝛ. ꝙ lʒ hᷣm vocẽ temni maxime nõ ſint dabitudines t hm eoꝝ beatů imporãt habitudines que ſüt termi cões vt in pluribꝰ intentionib ſcðis.⁊ tales ſignificãt hitudines reꝝ inter ſe·utgenꝰbt habi tudinẽ ſuperioꝛis ad inferioꝛa⁊ ſ pẽs ⁊econuerſo. tẽlocꝰ dꝛña maxime diuidit᷑ ꝑlocũ in⸗ — tiinfec:ertrinſecũ:⁊ mediũ. Loc inrrinſe b ñ ſumit argumentũ gb his que ſit de ſübſtantia rei vrin diin tit tur: animal ratõale moꝛtale currit ergohõ currit. Locextrinſecus eit qñ ſumit᷑ argu ** mentum ab his que ommnoſepata ſunta ſubſtãtia rei vt ab oppoſitis vtſi queratur vtrũ ſoꝛtes eſt albꝰ·⁊ ꝓbatur·ſoꝛtes nõẽ ni⸗ — gerergoſoꝛtes eit albꝰ Tocus mediꝰeſt: rim cõueniunt cũ terminis in queſtiõe e 2 8 ℳeS1 5 n diffinitiõe. ſi ditã. Sy ℳ S che ₰ ₰„ i „„V M 1 Poſt; autoꝛ deremiuauit ð loco in cõitã diffini tiueqᷓ; dinſiue⁊ poſut diffinitõnem loci marime⁊ en intrinerũ extrinecũ⁊ mediũ. Nurrõ eſt · q of̃i iocus dintia maxie impoꝛtat habitudinẽ termini in⸗ jerentis ad terminũ illatũ. v ergo illeterminus infe⸗ rens ſimpir cõuenircũ tennino illato·⁊ ſic eſt locꝰ⸗ ininſecus/yi differ ab eo ⁊ hor duplt. vel diſchuenit ptim diſchuenit ⁊ ſic eſt locus medius · ¶ Bclenduʒ ꝛimo eſt ꝙ locus intrinſecus eſt qñ ſumit argumen tiab bis que ſite ſubſtätarer hoe eſt· qᷓtemin⸗ infetens elt deeſſinria velde eſetermlnlillauvrpo⸗ lita iſta queſtione vnñ ſortes eſt aial. xtt arguttſi joꝛ tes eſt homo· ſoꝛtes eſt aial·ii ſumit᷑ argumentuʒ ab illo leiminð ilato ſcʒ aial. Etdici locus intrinſe⸗ cis· qñ teminꝰinferens eſt intrinlecus termino illa⸗ c vel econtra.⁊ ſiceſt intrinſeca habitudo inter ilos tenninos eo habitudo vntꝰteiminiad alterũ non diſtinguit᷑ realiter a fermino · curꝰeſt habituco nec ſx opoꝛter ad talẽ ioci ꝙ temimꝰinferens ſit de eſſentiã vel diffõne tenmini iilati ſed ſufficit ꝙ ſit intrinſecus im aliquẽ modũ eſſendi. ¶ Sᷓcendũ eſtſcho. ꝙ loc⸗ ettrinſecus eſt qñ ſumit᷑ arguimentũ ab his q̃ ſunt ſe pata a pa rel qñ termi minferẽs eſt ſimplr extmnſec? ⁊diſchueniẽs cñ termino illato. vt ſicarguendo. ſoꝛ⸗ tes eſt albus. ſoꝛtes nõ eſt niger. Iſte temunꝰinfe⸗ tens ſcʒ albus eſt totalt extrinſecus termino illato ſcʒ niget· Etꝓpter hãccauſᷓ ral locus vocat ertrinſe ct dla habitudo locał in illo Sſol it qͥdqmodo gxtrin ſeca termnino inferenti.tñ eſt ikiſera in oꝛdine ad ter minũ iilatũ.⁊ ẽ habitudo negatia tĩ int hos terios Sclendũ tercio. ꝙ locns mediꝰẽ qñ ſumitargumẽ tů ⁊b his q̃ ꝑtim ↄueniit ⁊ ꝑtim dint cũ teris in õ̃ mino illato ſiẽẽ in abſtracto ⁊ in ↄqeto · Wõueniũt eĩ in re bra ⁊ dint in mÿ eãdi. Et tõueniũt in pnapio voc ⁊ dint in fine ſit eſtlint ↄiugata ⁊caſus vt ſi que rat vtʒ iuſticig ſit bona.⁊ ꝓbat ſic.uſtũ eſt benũ qᷓ iu ſticia ẽ bona.igt iuſtũ ꝑtim ↄuenit ⁊ ꝑtim dita luſti cia. Et dicit᷑ talis locus mediꝰ. q temin inferẽs me dio modo ſe habet ad termnũ illatũqᷓ;tũ ad;ᷣ qð eſt Zueire ⁊ differre. Ideo iſte locꝰq;tũ ad cõueniẽtiã. et dinaʒ termi inferẽte cñ terĩo illato ðꝛ ali mð mediꝰ locus · vł ꝑ ꝑticipatõeʒ termi intrinſeci ⁊ extrinſeci ¶ Scienãũ quarto. ꝙ pᷣdicta diſio loci in locũ intrin ſecñ extrinſeci ⁊ mediũ.nõ eſt dilio gůis.qꝛ locꝰñ ðᷣꝛ cq̃łr de iſtis tnb. ſʒ eſt diuiſio analogi in ſua analo⸗ gata.qʒ locus ðꝛ de iſtis inby ᷣm pꝛꝰ ⁊ poſterꝰ. Pꝛi⸗ us eĩ ðꝛ de inrinſeco ⁊ poſtea de alijs.&t rõ eſt. qꝛ locus eſt habitudo termini inferentis ad terminum illatuin ſed in loco intrinſero vbi eſt habitudo politi ia reperitur perfectioꝛ habitudo qᷓ; in ſolo extrinſeca babirudo pꝛiuatiua que habet cognoſci ꝑ 2 tudinein poſitiuam ſicut pꝛiuatio cognoſcir per pabitum. Et etiam locus medius participat ratõeʒ loci inqᷓ;tum habetcõuenientiã cum loco intrinſectd ⁊extinfecoe⁊ ea parte qua cõuenit cum loco intrinſe to eſt pfectio extrinſeco · Et ꝑ hoc patent diuiſiões ʒonparationes illoꝛum modoꝛumn inter ſe. ¶ontra pᷣdicta aruit pꝛimo ſic. Poc maxima mul polit pẽ qi terßinferẽs ptim ↄueit⁊pundẽra ſubſtãntiãt plõcũ a tõcom̃itã Euartus tiplicat᷑ ſicut locus differẽne maxiſe· ſod lo nnxi nõ diuidit᷑ per locũ extrinſecũ ⁊ medium.ʒ male dij uidit locus dꝛña maxime. Scðo ſic locis diama xme habet diuidi ßᷣm dras entis. eo ꝙ ſe tenet ex ꝑte rei ſignificute· ſed plures ſunt dẽe entis qᷓ; tres.ſdẽ⁊ diuerſum.aciꝰ⁊ potentia.accidens⁊ u Fnõſunt tiñ tres loci dꝛñ̃e maxime. ¶ Tertio ſic. locꝰ dyalecti⸗ cus ðꝛ ad ſititudinẽ loci naturalis ſed locongturalis eftlextrinſecꝰ locato. ꝗᷓ oĩs loqus dyalecticus ẽ extrinſe cus ⁊ nullus eÿtrinſecꝰ Muarta ſic. om̃is locus ẽ habitudo medians inter termin leri ⁊inferenteʒ. oñis locus ẽ mediꝰ ⁊ nullus iñttinſecꝰ. Muin⸗ to ſic arguẽdo. hõ currit ꝗᷓ aĩal currit ·termiiꝰ inferẽs ſcʒ hõ ꝑtim ↄuenit ⁊ ꝑtim dĩt cñ termino illato ⁊tũ ibi nõ eſt lo medius ſed ẽ locꝰ a ſpecie ad genus. ʒ locꝰ medius nõ eſt qñ teminus inſerẽs ꝑtim conue nit ⁊ ptim differt a terinino illato. ſ Ad pꝛimũ dic tur. ꝙ ʒ nõ ponat᷑ extrinſece diuiſio loci maxie tñ põt intelligi multiplicatio eiꝰ per diuiſionẽ loci die maxi me. qꝛ variatis termis qͥ ſunt dãe maxime fm diuer⸗ ſos locos etiq variant᷑ maxime q̃ foꝛmanĩ fᷣm habitu dines illotz terininoꝝiõ in quolibet loco ſpãli fit vna marma ſpãlis. Ad ſchm ðꝛꝙ kʒ diuiſio loci die maxime ſumat fin aliq̃s dias entis.ſ.mn idem ⁊ diñ uerium nõ tñ ſumit᷑ fm oẽs dĩas entis · iõ non opoꝛ tet ꝙ ſint tot modi locoꝝ ãt ſunt modi ſiue die entis Id tertiũ ðꝛ. ꝙ lʒ loc dyalecticꝰ habeat ſilitudinẽ cñ loco naturali.nõ tñ qᷓ;tum ad id qðẽ extrinſecum ſed in h ꝙ eſt ↄſeruatuꝰ ⁊ generatiuus argumẽti ſi⸗ cut locꝰ naturalis locati. Ad quartum ðꝛ nedo am ⁊ rõ eſt. qꝛ nõ dicit locus medius ꝓpterh ꝙſt habitudo media inter duos termiĩos ſed iõ qꝛtemi nus inferens ꝑtim ↄuenit ⁊ ptim dĩt cũ termio illa Ad quintũ ðꝛ. ꝙ lʒ hõ ⁊ aial partim ↄueniãt.ſ. in ſignificato·⁊ ꝑtim dãant.ſ.fin modũ ßcãditñ ibi hõ nõ infert ajal in illo argumẽto inqᷓ;tũ eſt ↄueniens? dins ſił ſed ſubrõe ↄuenientie tĩ nõ ibi eſt ſolũ lo intrinſecꝰ. rẽ locus intrinſecdiuidit np um Locus a ſuba eſt· qñ ſumit᷑ argumeniũ ab his que ſuntde ſuba terminoꝝ in qðnepo ſitoꝝ. Etille locus diuidit᷑ ꝑ locũ a diffini⸗ tione adeſcriptione⁊ a noĩs interp̃tatione. Poſtqᷓ; au.pᷣmiſit diuiſionẽ loci⁊ diffinuões mõ bꝛoꝝ eius. Tic ↄ̃r ſubdiuidit vnñ mẽbꝛũ ipſius.. locũ intrinſecũ dicens Xointrinſecus diuidit⁊cvt ſupꝛa. Quius diuiſiõis rõ eſt. qꝛ in oĩ loco intrinſeco terminꝰ inferens aliqᷓ mõ idem ẽ in ſuba cũ termino illato.vel ᷓ dicit totũ ſubam termini illati ↄuertibili ter. vel dicit aliqð cõcomitãs illam ſubam ⁊ nõdicit conuertibilitatẽ fm ſe totã. ſi pꝛimũ ſi.ẽ locus g ſuba ſi ſcðm ſicẽ locus acõcomitantibꝰ ſubam; Bclen dũ pꝛimoꝙ loca ſuba eſt qñ terminus inferẽs dict ↄuertibilitertotũ ſubam teſimini illati. vr arguẽdoa diffinitiõe ad diffinitũ ⁊ nõ opoꝛtet ad talẽ locum ꝙ ſp terminꝰ inferens erplicet ſubam termini illati? q? locꝰ a diffinito ad diffinitionẽ ẽ loc a ſuba.⁊ iñ diffi nitũ nõ explicgt naturã diffinitiõisnec; deſcriptum deſcnptiõis Jẽõ nõ opoꝛtet ꝙ terminꝰ inferens dicut 3 — ——— Huertibiłr torã ſubſtantiã er.ideo ſic diffinit Kocus a ſba ⁊c̃tð ·⁊ capltibi ſba ꝙ eit idẽ cũ illo qð diat uertibikt totã ſbam rei vt capit᷑ in diffõe loci intrin⸗ feci als nõ differet diffinitio loci intrinſeci a diffõne loci a ſubſtãtia. ¶ Sciendũ ſcðo gleas a chcol tibus ſpam eſt qñ ſumit᷑ argumentũ ab his que lüt de i rei ſcʒicũ terminꝰinterens ↄuenit cñ etmii lato ſed nõ ↄuertibiłvt arguẽdo a ꝑte ad torũ.⁊ etõ minus interens dicit aliqᷓ modo idẽ cũ termino illa⸗ to ſed nõ cõuertibilr · ⁊ non opoꝛtct in rali loco qꝙ ter⸗ minus inferens ſit vnñ in eſſentia cũ termino lato ſed lufficit ꝙ includat᷑in es hm aliquẽ modũ eſſendi ũ? faciat vnñ cũ ipᷣo in rõne inferentis· ⁊ ꝑ reſpem̃ ad attributũ quo infert terminũjllatũ· ¶ Bcienduʒ tercio.ꝙ locus ã ſubſtãtia diuidi᷑ꝑ locum diffniti one a Sienpöne ⁊ locum a noĩs interpꝛetatõe. Fiuꝰ rõ eſt qʒ in ioco a ſubſtentia vnꝰterminoꝝ ſu dicit ex plicationẽ alterius. jtcet nõ ſemp terminus inferens a quo denoĩat᷑ locus dicat explicite totũ eſſe alterius- etplic te ſubſtaritiã alterꝰſcʒ illati.ſed ſufficit ꝙ dicat efficiens kin ſe ſit ercrinſeca ſuo effectui tñ m virtutẽ eius eſt aliquo modo ſibi intrinſeca.⁊ aliq modo jaẽ vnũ cũ ip̃o ᷣm quaʒ vnitatẽ ſe habet vt terminnfe⸗ rens reſpectu ſu effectus in oꝛdine ad illa pꝛedicata bonũ malũ. Ad ſchm ðꝛ. ꝙ lʒ genꝰſit deſba ſpeci⸗ eiꝑ modũ pꝛincipi nõ tñ dicit illã totam ſbam ↄuer tibitrideo arguẽdo a gencre ad ſpeciẽ nõ arguit᷑a ſ⸗ ſtantia rei eo modo quo intelligi᷑ in diffinitõe loci a ſubſtantia. Ad reraũ ðꝛ. ꝙ iicetaliqua que conco mitant᷑ ſhaʒ fei nõ ſint intrinſeca elſentialr. tñ dicunt᷑ intnnſeca ſm aliquẽ modũ eſſendi.qð ſufficitad lo⸗ cum intrinſecum. Ad quartũ ðꝛ. ꝙ ab eodẽ eodeʒ modo accepto nõ ſumit᷑locus ſophiſticus ⁊ dyaleticꝰ licet hene ab eodẽ diuerſimode accepto.⁊ ſiceſt ð dif finitõne que tacir iocũ dyaleticũ ⁊ locũ ſophiſticum Ad quintũ dicit. ꝙ lʒ in hac diuiſione locia ſubſtã tia nõ ponat explicite locus a diffinito ⁊ a deſenpto. tñ ſubintelligi᷑ ꝑ locũ a diffinitõe ⁊ a deſcriptõne ⁊lo cus ab interpꝛenito ꝑ locũ ab interpꝛetatõe. qʒ vĩa illa babent ſe coꝛrelatiue.⁊ ſubloco a deſcriptione conti⸗ nelocus a diffinitõe ꝑcauſas extnn icir dict eſt. lis eplicno ſummiter teini ſeeiplins diffintti eedefeebeepnE Iffinuioeſtoꝛatio indicans àdeſt)— ieſt iocus a diffinitõne· Siſcʒm horeſt dupliciter. veſſe reiꝑ cſſentialia Tocus adiffi⸗ vel ſumit᷑ ab illis ꝓpꝛietatib inqᷓ;tũ ab S nitione eſt habiudo diffinitõis ad 5 breraruvellumtab ili km khlprnſetu diffinitũ? continet quatuoꝛ argumentaet F cus a noĩs interpꝛetãtõne. Si vo ſco ſit eſt locus a Pꝛimo ſubijciendo dif deſcnprõne · Piffinuio em̃ erplicar elſe rel ꝝ eſſenna? qudtuoꝛ maximas. Pimo ſubiciendo dit lia.⁊ deſcriptio ꝑ accidentalia.⁊ interp̃tatio explicat finitionẽ affirmatiue.vt gial rõ nale currit Plum paprietates 3 quibus nomẽ moponit. ⁊ qch ergo homo currit. Locus a diffnitõe ma⸗ vocit quid n cn quzro⸗ dffintio du ima. Muicquid pdicat᷑ dediffinitõneꝛ de letroude heteeehee, difintto. Scopdicando diffiniconẽaß cit pꝛincipia eſſentialia diffiniti ⁊ ſiceſt mediũ ſyliog tiue vt ſoꝛtes eſt aial rõnale morale midemonſttanut.⁊ ab co ſumirſfllogiſmdemẽſtia fermatiue. vt ſoꝛtes eſt aial rõnale moꝛtale tiuus? nõ dralericus. Alioꝰ ↄſiderat inqᷓ;tũ lumit ergo ſoꝛtes eſt homo. Locus adiffinitione ſub intentione cõi diffinitõis.⁊ hoc dupliciter. qꝛ qñ⸗ maxima. De quocũq;pᷣdicaæ diff nitioꝛ dif 6 Fſumi ꝑ repectum ad pꝛediata que nonon mo⸗ finitũ. Tercio ſubijciendodiffinitõem ne⸗ do cõuemũt diffiniro qᷓ; diffinitionl.⁊ hoc modo ſu ⸗ t aial rõnale moꝛtale non currit er mit᷑ ab ea locus ſophiſtius. ⁊ argui ꝑ fallaciã periti¶ gaiiu. Vt adi roniemoꝛtale enr er onis pꝛincipij · Ilio modo ſumit᷑ reſpectu pᷣdicatoꝝ go homo no currit. Locus 4di inoema que norioꝛi modo cõueniũt diffinitloni qᷓ; diffinito. ximg.quiq uid remouet᷑ a diffinitõneetiam ebeeneeeneenieeneſ kemouetadffinto. Muartoßdicando diſ eEoe e b0neeel finttione negarevrjaptnöeſt aialröna nfticnte e lous intnnierus. ⁊tnð citjubſtanna· e moꝛtale· ergolapis non eſt bomo· locus vtʒ i tertu.nec g cõcomitantbus ſubſtantiam· quia gdiffinitione marima.&quocunqʒ remo⸗ au ens nöceömittiui uet᷑ dff nitio⁊ diff. nitũ. Ecõuerſo. Locus tyunſeca.qᷓ nõ ſufſicienter diuidit locũ intrinſecum. iffinito continet tot argumẽta ⁊ rot ma⸗ Secũdo ſic. Irguẽdo a genere ad ſpeciẽ eſt argue adiffinuo S br 4 reg ſubſtantia terminoꝝ in queſtione poſitoꝛuʒ⁊ ñ xmas ſicut locus adi Reee ibi nõ eſt locus a ſubltãtia. ꝗᷓcõtra diffinitõeʒ a ſubꝰ ijciendo diffini tũ affirmatiue. vt hõcurrit. ſtantia. ergo aial rõnale moꝛtale rei ſůt eitra· ᷣn qñ lumit argumentũ a ↄcomitan piffinito maxima quncquid pꝛedicat᷑ de dit idus bam leioscrinſcuscweleponfio Dfint iſinahneeu pee cus ⁊ cõeomitantibꝰ ſham eſſe lorum intinſecum kinito ⁊ de diffinitione. Sec nec uaroſic· Ab eodem vnſunnt᷑ ocus dtaiett. ¶ doßiffinitũaffirmatiuevtſottes e is⁊ ſophilticus ců inrer leoſponuntſeca diffint; ergo ſoꝛtes eſt gialrõnale moꝛtale. Locus oneſuntlocue ſophiltuuo. Jabipſu nð ſuni loe apiffinito maximg. De quocunq; pꝛedica dyaleticus · Muinto ſic. Locus a diffinito ⁊ ⁊ de, iffinitũ⁊ diffinitio. Tercioſudiſcien⸗ ene 16e tin ia diut tur diffinitũ ⁊ diffin ercioſubijc icripto ſunt locia ſubſtantia et nõ ponũt᷑ in iſta diuu Ei iffinitũ negatiue.vt bõ nõ eurrit.ergo kone. ꝗeſt inſufficiens. Ad pꝛimũ dicꝙ lʒ caula vo diirimtũ neganue. 65 —— 2 3 S—— ——— Se*— ————— Luintus animal rõnale moꝛtale currit. Locuss dif finito maxima. uicquid remouet dediffi nito ⁊ etiã de diffinitõne. Duarto pꝛedicã⸗ do diffinitũ negatiue. vrlapis nõ eſt homo ergo lapis non eſtaĩalrõnalemoꝛtale. Lo⸗ cus a difinito maxima. A quocunq; remo net diffinitũ et etiã diffinitio. Et ſciendum ꝙ locus debet ſꝑ denominaria ferminon ferente⁊ non ab illato. vt quando di ffinitõ eſt inferens eſt locus a diffinitione. añ o diffinitum eit inferens ẽ locus a diffinito. e autoꝛ pᷣmiſit diffinitionẽ loci a ſubſtantia ic ↄr determinat de membꝛis eius. ⁊pꝛimo de lo⸗ co diffinitione qui eſt ꝑfectioꝛ oibus alijs ⁊ hic in⸗ cipit determinare in ſpecali de ſyllogiſmo dyaletich oitendendo quõ in particulari foꝛmant fm diuerſos modos ſloci.qꝛ locus a diffinitõne diffini⸗ tionẽ dicens · Dijfinitio eſt oĩo indicans quid eſt eẽ tei ꝑ ſubſtantialia. Et dicit oño qʒ eſt quodqã cõple⸗ num includens diuerſa pꝛincipia diffiniti·ſcʒ genus ad differentã. qð quidẽ complexuʒ eſt oĩo impfecta ⁊ lignifcat quid eſt eſſe rei. qꝛ expluat pꝛincpia eſſen tialia rei ſcʒ ſpẽt ex quibus cõſtat rota uidditas ſpe ciei ſcʒ genus ⁊dintiã que dicũt totů eſſe eſſentiale e⸗ a pꝛima potentia vſq; ad vltimũ actũ⁊ ſolũ hic difii nit difiò ꝓ diffõe quiddi atiua que eſt diffinitio ſim pliciter et nonꝓ diffinitione cauſali que dar ꝑcauſas extrinſecas diffiniti.nec ꝓ diffinitione deſnptiua vł ꝓ diffinitõnequid noĩs · ¶ Sciendũ pꝛimo eſt. ꝙ lo⸗ tus a diffnitione eſt ha bitudo diffõnis ad diffinitũ ſuũ.⁊ illa hab tudo eſt ha bttudo ydemptitatis ⁊ cõ uertibilitatis· qu a diffinitio digt idem efſentialiter ⁊ ↄuertibiliter cũ diffinito ſuo · Et indeꝓuenit quod quicquid affumatiue ⁊ negatiue de diffinitõe ałiat ⁊ negatde diffinits ⁊ecõtra. Et de quocunc; venfi⸗ cat᷑ diffinitio et diffinitũ ⁊ continet iſte locus quatuo? amumenta ⁊ quatuoꝛ maximas Pꝛimo ſubciẽdo ditfinitionẽ affirmatiue. Scðᷣo pꝛedicando affirma⸗ e. Tercio ſubijciendo diffmitionẽ negatiue. Pñto pᷣdicando diftinitionẽ negatiue. Quarũ erempla et marime haben fatis in textu · Et iſtoꝝ cauſa redd᷑ pter habitudinẽpꝛius habitam diffinitõis ad diffi nitũ. ¶ Sciendũ eſt ſcho. ꝙ licet diffinitio oat idem eſſentialiter cũ diffinito · dint tamen Fᷣm rõnẽ accden talem qʒ diffinitio dicit pꝛincipia diffinitique natura kter pꝛecedũt diffinitũ.⁊ dicunt᷑ ſub modo plurium Difinitũ ÿo ſequitilla vꝛincipia ⁊ baber ſe ꝑ modũ vnius compoſiti ex illis pꝛncipijs.⁊ arguẽdo a diffi⸗ nitione ad diffinitũ opoꝛtet arguere ab ipſa diffiniti one eo modo quo eſt eadem.⁊ cõuenit cũ diffnito⁊ nõ ea ꝑtequa differt ab ipſa. quia ſicnõ auit ab ea inqtum diffinito eſt. Et ſimiliterarguendum eſt a difiinito ad diffinitionẽ.⁊ ideo nõ ſequit· animal rõ nale eſt oꝛatio·ergo homo eſt cĩo· quia ibl aruijura diffinitione ea parte qua differt g diffinito ⁊ nol in⸗ qᷓtum conuenit. Et ſic cõmittit fallaria accidentis · Et ſimiliter non ſequit᷑ homo eſt diffinitũ eigo aĩal rõnale eſt diffinitum·⁊ ſicde multis alijs ſilt dicen⸗ dum eſtzpter cauſam pꝛedictam · ¶ Sciendũ terao ꝙlocus a difinito eſt babluco iᷣhdiffnitaddiu nitionẽ. Et continet quatuoꝛ argumenta ſicut iocus a diffinitione. Pꝛimo ſubijciendo diffinitũ aflirmati ue· Gcðo pꝛedicando ip̃m affirmariue. Tercio ſubij ciendo difũnitũnegatiue·Quano pᷣdicando ipm ne gatiue. Quoꝝ modoꝝ exempla ⁊ marime ſans pa! tent in textu. MRatio quare tenent ſimitr ſicut locus a diffinitinone eſt · quis ſicut diffintiodicit idem eſſen tigliter ⁊ conuentibiliter cum diffinito. Erſicut ꝓter idemptitãtẽ capiunt᷑ illi quatuo? modi arguendi a diffinitione ad diffinitũ. Sic eriaʒ capiunt᷑ quatuor modi arguendi a diffinito ad diffinitionẽ.qꝛ vtrũq; pabet ſimilẽ habitudinẽ ad reliquum. ¶ Scienduʒ quarto ꝙ locus ſemꝑ denominata termino inferen te ⁊ nõ a termino illato. Cuꝰratio eſt.quia locus eſt babitudo confirmatiua argumenti ꝑ quã accipi?᷑pi batio conſequentis ⁊ termini illati · Bedilla habi⸗ tudo confirmatiua argumenti ⁊wirtus ꝓbatiuscon ſequentis eſt in temino inferente ſcʒ in medio ⁊ non in illato · Ideo cũ in antecedente ponit᷑ diffinitio ent locus a diffinitione. Et ců diffinitũ ponit᷑in antece dente crit locus a diffinito · Non tamẽ denominatut locus a termino inferente materialiter ſed foꝛmaliter capto lub illa intentõne cõmuni que eſt teminin; ferens. Ideo hic ſoꝛtes eſt homo· ergo ſottes eſt aial qᷓ;uis homo quodãmodo ſit diffinitũ.non tñ dicitur ibi eſt locus a diffinite vel ab hoie.quia homo nõ et inferens ſub rõne hois vel diffinit· ſed ſub rõne ſpe ciei ideo ditit᷑ locus a ſpecie. Montma pꝛedicta argu itur pꝛimo ſic Vnumquodq; capit denoĩatõʒ à ſuo vltimo actu ſed differentia eſt vltimus actus diffni; tionis ⁊ ab ipla dixfnitio reddit᷑conuertibilis cũ dið finito·ergo ſiut differẽtia pꝛedicat in quale.ita ⁊ diũ finitio ergo dffinitio nõ ſgnificat quid eſt eſſe ri. 4 Secundo ſic. aĩal rõnale cumt. ergo homo cumt: ſbieſt petitio pꝛincipij· ergo nõ conuenienter amuis diffinitione ad diffinitum nec iſte locus tenet ſubhi 5 endo affirmatiue. Terco ſic Hic eſt locus demõ; ſtratiuus. homo eſt aial rõnale. ergo homo eit niſbiʒ lis. ergo pꝛedicando diffinitionẽ affirmatiuenon eſt locus dyaieticus ſed demonſtratiuus uarto ſic eadem eſt habitudo medians inter diffinitionẽ⁊ dil fintũ.⁊ econtra.ficut eſt eadem via deſurſum⁊ deoꝛ ſuin ⁊ econtra. eigo cum locus ſit habitudo termini ad terminũ ſequit᷑ꝙ locus g diffinitione ⁊ a diffini to non lunt loc diſticti. uinto ſic Vnumquod q; denominat᷑ a fine.ſed terminus illatus in loco ſe habet vt finis. eꝛgo loxus debet denominaria termi⸗ no illato · Id pꝛimũ dicit᷑ ꝙ licet differentia pᷣdice tur in quale non tamen diffinitio.⁊ ratio eſt. quiaſo lum illud pꝛedicat in quale quod dicit aœum qual fic antem potentiam pꝛccedentꝭ ipſum. Sed ſic dil ferentia qualificat genus quod detenminat.ergo cu diffinitio dicitxerum eſſe ſpeciei a pꝛima potentav q; ad vltimũ actum pꝛeſuſponit aliquam potentiãj quam qualificat.idco non pꝛedicat᷑ in quale. nec dif feren tia eſt ꝓpꝛie vltimos actus ipſius diffinitionis ſagßetn ⁊ eſſe vnitiuũ generis ⁊ differentie Ic ſecundum dicitꝙ ſi in toto illo argumẽto cõ cquens litn onus reſpondentiq; anteredens· tuno ſtpetitio pꝛincipi velſi iluòpꝛedicatus cumtnon 62 7) vcheu mx Vremgntge dfnd Mn —— „cu dinma pruuun odß̃nxo zõ lpuxi wo yꝛ np.aq m —— cdcnde dfitn cnk dnentut cuorct rnmn. ut adm w vam ho am basi Tractatus nnſir debet icli deſctiptũ kestceriꝝ za; teſpondentẽ ſed ſi econtra in oꝛdine ad reſpondenteʒ antecedẽs ſit notius ʒſecquẽte· ic ibl eſt lbcus dyale ticus. qula in loco dyqletico nõ opoꝛtet ſꝑ ꝓtedere ⁊ notioꝛib ſimplt. ſed g notioꝛib reſpondentinerẽ in⸗ cõuenẽs ꝙ in eodẽ argumento reſpectu diuerſoꝝ rñt dentiũ fumit locus dyaleticus ⁊ petiro punciph ſm qð antecedens vni erit notius · ⁊ ↄſeguens alterie i dicat de diſint qᷓ dediffnitione jn vrdlnen imn Id terciũ die ꝙ ſi i illa ratòne vftendat conclui ſio ſequiꝓpter habitudinẽ ipᷣoꝝ ptinciptoꝝ hois ſeʒ aial rõnale ad illam paſſionẽ qie eſt nſiblle ibiẽbo⸗ na demonſtratio.⁊ nitenattpeſiſi ubiecti ꝑ pꝛopꝛia rincipia eius. Bed ſi oſtendatilla cõcluſiofprute ha lahabitudo fundalin il intentione ci diffinitio⸗ vis ibi eſt loeils dyaleticꝰ Ad q̃rtñ ʒꝛ. ꝙlʒ a diffi⸗ nitione ad diffinltum ⁊ econtrs ſit eadem habltudo můteriiit eſt ramen diuerſ formar inqᷓtũ ſumtur yirtus ꝓbatiua in diffinitõne· ⁊ inq;tũ virtus ꝓbati ua in diffinito ¶ Ad quintũ dic· licet in illis que dicũt cauſalitatẽ finis. a fine fiet denoĩatio. nõ taniẽ in his quẽ dicunt cauſaliratẽ efficientis.· ſed ibi ſumit᷑ denoĩatio ab efficien te. Modo locus dicit cauſalitu⸗ tẽ efficientis. ⁊ illud efficiẽs eſt terminꝰin ferens. ideo * ocs denoĩat a temino inferente· ⁊ nõ a terio illat Eſcriptio eil oꝛoiigniſicans eſſe deſteriptio bois veiſic eſcripitio eſt oĩo conſtãs ex genere ⁊gpꝛio · vt aial riſi bile. Locus a deſcriptione eſt habitudo de ſcriptõnis ad deſcriptũ. Et continer qua⸗ tuoꝛ argumenta ⁊ quatuo? maximas.ſicut locus a diff niriõe. ⁊ foꝛmant᷑ h eodẽ modo argumneta? ma imeſicut ibi.niſi ꝙ ibipo ni drffinitio⁊ diffinicũ. hic vᷣo deſcriptioꝛ ſcriptum ponitur. oltq atoꝛ deteriauit de loco a diffinitõne et a nito. hic ʒñr deteriat de loco à deſcriptõ ne? de⸗ ſipro. piimo diffiniẽs delcriptõem dicit. Deſcripcõ eſt dĩs quidᷓ eſt eſſe rei feans h accidentalia⁊ dicitur vio q deſcriptio compont᷑ ex hlunbus. ꝝ vnñ ↄtra pit diud.⁊ eit quoddã cõplexũ. vt aĩal rilibile.⁊ oꝛa⸗ tio ponit᷑ loco generis diffiniti Weinde ponit᷑ eſſe rei E accidẽtalia/ ad diĩntiã diffõis que ßteſſe reiꝑ eſſenti klia· Et rõ huꝰpõt eſſe. qꝛ illüd qð ßcat eſſereiꝑ ea ʒequũntens in ſpecie võplerũ erplicat iᷣm ꝑaceidẽ⸗ talia·cñ oic Zñtia cõplerũ eſſe in ſpecie ſüt accidenta⸗ lia·ed deſeriptio eſt bmẽõi. deſcripro explicat eſſe tei ꝑ accicenralia· ergo ⁊e. ¶Sciendi piimo ꝙ duplicia ſunt accidentia. quedã junt cõia que ↄſequint᷑ pꝛin⸗ pia indiuidui. Alia ſunt pꝛia què chlequuniptinc piatpeciei.· eſcriytio aũt deberdan pactidenriã hꝛia ⁊ nõ debet dari ꝑ cia ili inqᷓ;tũ plaa cidentia ʒie alterũ ⁊ ꝑ hoe faciũt vnñ ʒuertibile cũ diffinito⸗ yrgreſibie ⁊ bipes eſtↄueſnibile c hoie coað vnuʒ S. ↄmabitadaltepꝛt eronen· icehiluic ᷣhret tqutualet vni actuigpꝛio. qᷓ;uis ibi ſint plür dccidẽ — rei ꝑaccidentalia. vtgial riſibileeſt imeeius ſicurin locoadiffinito- Nontra diffinirõem illoꝝ locoꝛum. —— —— 2. , dentia pꝛia · vel cõig appꝛopꝛiata· vel melolaꝑ ac cidentalia.qᷓ; ꝑaccidentia.qꝛ qñic; delcriptio dat ꝑ in ferioꝛa ſupioꝛis.⁊qñq; P modos eſſendi que nõ ſunt pura accidentia. eq dicunt᷑ accidentòlia. qꝛ habẽt mo dů accidentiũ.¶ Sciendũ ſcðoꝙ deſcnptio qliterſic diffinit᷑ eſt oão conſtans ex genere ⁊ rio · yt aial riſis bile eſt deſcriprio hois· ⁊ includit genus⁊ꝓpꝛiuʒ er. Aliter aůt ponit genus in diffõe ⁊ in deſcrptõe· ꝛ ge nus ↄſideratũ yteſt pꝛincipiũ eiſenraleꝛ foꝛmale ipt ciei poniin diffõne quidditariua. Sed genus conſi derarũ yt eſt cauſa efficiens pꝛij qð fluit exgenere ho ni᷑ in deſcriptõne.⁊ capit dupr deſcripno. no mo⸗ accidentalidſiue ſint pꝛia ſiue appꝛopꝛiaraſiue ſint caufe exttinlere diffinitiex qub it diffinitio cauſate do generalrꝓ quacunq; oĩone que explicat eſſe rei p ⁊ ſe diffinit pꝛinialſun diffõne · Alio modo capit ſolñ pileqtd jtetgeerectepnadencd jriptio pitin ſchadiffõne.·ideo diuerſimode dãtur fact locũ a ſha. qꝛ dieit idem ęſſentialr: ↄuettihiliter cñ deſcripto.⁊ quicqͥd verificat de vno ⁊ de aliot eii am de quocunq; verificat deſcriptio ⁊ deſcriptũ.⁊ ecõ tra ꝓpter conuertibilitatẽ eoꝝ · ⁊ l; deſcriptio explicet: k ſe tei ꝑ accidentalia. que ↄcomitant ſpᷣam reitñ ipl 4 accipi᷑ ⁊ ſupponitꝓ eadẽ eſlentia cũſuo deſcnpto vt dicendo aĩal riſibiie currit ibi atal riſibile ſupp onit ꝓ eiſdem ſuppolitis ⁊ꝑ eodem in fuhſtantia hene 6 ideo ipſa fůcit locũ ã ſubſtantia. ¶ Soendũ quarto. ꝙ locus a deſcriprõne eſt habitudo deſcriptõis ad de criptũ. que quidẽ habitudo eſt ↄuerribilis ⁊ tenerũ tuoꝛ argumenta ⁊ quatuo: matumas pꝛimo ſubijcie⸗ do deſcriptionẽ affitmatiue Bco pᷣdicando affirma tue· ercio lubijciendo negãtiue· Quarto picãdo negatiue: Exempla ⁊ marimeaciplun᷑ ſicutinloo a dibinitõne ſolũ mutands diffinitõeʒ in deſcripriðes ⁊diffinitũ in deſcriptũ· Sed locua deſcripro eſt ha⸗ bitudopeſcriprõis ad deleriptũ.· ⁊ tener quadriplicit ſcut pᷣcedens ⁊ eodẽ modo foꝛmant᷑argumẽta ⁊ ina z Contra pꝛepicte urguit᷑ pꝛimo ſic. Si deſcriptio diffiniret᷑ hoc eẽt ꝑ ali am deicriptionẽcũ nõ habeat diffõem quidditatiuã ⁊ iteʒ illa deſcriptio ꝑ aliam.⁊ ſic de alijs ·⁊ ſiceiſet ꝓ ceiſus in infimtũ. quod eſt incõuenens. ᷓ deſcrprs nõ diffinit. Scðo ſic. Illud qð heat accidentia fei non heatæſſe rei ſed deſcriprio que dat iolũ ꝑ acciden tia tñ ſißnificat accidentia rei.eßo male ðꝛ ꝙ ſignifi tat eſſe. Tercio ſic Om̃is deſcriptio debet dari ꝑ accidentalia ſed genus ⁊ jpꝛium ambo ſunt eſſentia lia ſpeciei quia genus eſt de eſſentia ſpeciei ·⁊pꝛiuin imediate conſequit᷑eſſentiã ſpeciei.ergo nulla deſcri⸗ ptio debet dari ꝑ genus ⁊ꝓpꝛiũ Muarto ſic 20 ino eſt aial riibe. ergo homo nõ eſt lapis· eſt pabi⸗ tndo ad deſcriptum.⁊ econtra·⁊ tanien ibi non eſt loti ocus a deſcriptione· ſed a diſperatiserto niler generer ꝓꝛiocigo ſechtanmulriſcllerompo deleriptione nð tenetſubijclendodeſcrigtionemaffi rauiecid pirnivctveltpelahilaine⸗ tione inomplexa diftinitꝑg difniti X — 3* ——— ů ˙ tio explicet e ℳ 1 homo ⁊c·⁊ tamẽ et locus a deſcriptioneergo locuꝰ a 8 . xdla dijfinitio non habet vlterius diffiniriꝑallum. eo quo eſt aliquod complerum · ideo non opotterpce dere in infinitũ in deſenptione⸗ Icd ſcðm dici᷑·ꝙ li ter deſcriprio ſolum dataꝑ acridentia ßcat accidenra⸗ iia deſuo foꝛmali ſignificato.tamẽ de materiali fœato impoꝛtat eſſe re ſubſtantiale. qð ꝑ illa actidentia ex⸗ plicat᷑a poſterioꝛi. ⁊ eti ſupponir. ꝓ ſubſtantia rei-· d terciũ dicit᷑ ꝙ licet genꝰ⁊ ꝓpꝛiñ ſint iſſentialiã ſpetiei inqᷓ;rũ reſplciunt eſſentiã eius.tamẽ polſũt dic accidentalia inqᷓ;tũ genus eſt cauſa effectiua ꝓpꝛ · Et Pꝛiũ conſequittotum eſſe complerũ ſpeciei· quia eti ßenus ⁊ dintia non cauſant ipᷣmꝓpꝛum niſi poſt eſ⸗ ſe complemnʒ ſpeciei.ideo genus conſequit᷑ eſſe ſperiet aliquo modo vt eſt cauſa ꝓpꝛij· ¶ Ad quarũ dicit g licet inillo enthimemate ſit habitudo deſcriptõnis ad deſcriptũ inter terminos antecedentis.tñ nð inter terminũ inferentẽ ⁊ iliaum quia gial riſibile eſt ter⸗ minus inferens cum ſit mediũ ⁊ lapis terminns ilʒ latus.⁊ inter illos non eſt habitudo deſcriptõnis ad deſcriptum.vel econtra. Ad quintũ dicitꝙ ſbi ar⸗ guit᷑a deſcriptione ea ꝑtẽ qua cõnenit cum deſtripto. d es parte qua dit. Ideo ibi cõmittit ſallacia accũt Fiterpꝛetatio eſt duplex. Vuedam eatio h nuertitur cum interpꝛetato ſuo.vt amatoꝛ ſa pientie eſtinterpꝛetatio huiꝰnominis phi⸗ oſophus.⁊ hoc modo ſumit᷑ hic.⁊ diffinit ſic. Interpꝛetatio eſt expoſitio vnius nomi nis minus notiꝑ aliud nomen maginotuzʒ vel per integram oꝛationem. Tocus a no⸗ minis interpꝛetatione eſt habitudo interp̃⸗ tionis ad interpꝛetatum ⁊ continet tot ar ßumenta ⁊ tot ingrimas ſicut locus a diffi nitione. Pꝛimo ſubijciendo interpꝛetatio⸗ nem affirmatiue.vt amatoʒ ſapientie currit ergo philoſophus currit. Locus a nomis interpꝛetatione. Waxima. Duicquid pᷣdi tatur de interpꝛetatione ⁊ de interpꝛetato. vel ſic a parte pꝛedicati.vt ſoꝛtes eſt amatoꝛ ſapientie· ergoeſt philoſophus. Locus a nominis interpꝛetatione. Waxima. dpeqᷓ⸗ cunq; pꝛedicatur interpꝛetatio ⁊ interpꝛeta tum. Negatiue ſica parte ſubiecti. vt ama⸗ toꝛ ſapientie non currit. ergo philoſophus non chrrit. Locus a nominis interpꝛeta⸗ tione Waxima. Duicquid remouetur ab interpꝛetatione etetiam ab interpꝛetato.?⁊ partepꝛedicuti ſic.ſoꝛtes non eſt amgroꝛ ſa⸗ pientie. ergo non eſt philoſophus. Lotus sb interpꝛetatione. Waxima. Aquocunq; remonefur interpꝛetario? eriam interpꝛe⸗ em̃eſt que nõcuertit᷑ cũ interpᷣta⸗ to ſuo · vtledens pedem eſt interpꝛe unominis lapio Alia eſt que con⸗ pꝛerato ſicutdediffinito. ¶Poſtqᷓ; antoꝛ determinauit deloco a deſcriptione od deſcriptum ⁊ econtra. hicconſequenter detenninat de loco ab interpꝛetatõne ad interpꝛetatum. Pꝛimo ſic diſtinguens modoò interpꝛetatõnis. Mucdãeñ eſt interpꝛertio non cõuernbilis cñ interpꝛetato. Et iterũ talis eſt duplex· Muedam ẽ eſt que eſtinplu ⁊ excedit ſuũ interpeetàtum.vt ledens pedem eſt in᷑ terpꝛeratio burnominis lapis. Et de pluribus vern ficał qᷓ; lapis. ⁊ quedam eit exceiſu ſcilicʒ ab interpꝛe. tato que de paucioꝛibus verificat᷑ qᷓ; interpꝛetati.vt ꝑlecte factum eſt interpꝛetatio huiꝰnoĩs pfectũ.et de ꝑaucioꝛibus dicirqᷓ; ꝑlertum. Perferuʒ eiñ dict᷑ da deo ⁊ creaturis.ſed pꝑfecte factũ dicit᷑ de creaturſs tñ Alia eſt interpꝛetatio cõuertibilis cum interpꝛetato. vt amatoꝛ ſapientie eſt interpꝛetatio huꝰnois phus Diat᷑ em̃ phs a philos quod eſt amoꝛ· ⁊ ſophos qð eit ſapientia. quaſi amatoꝛ ſapientie. ¶ Bcieduʒ pꝛi mo.ꝙ ab interpꝛetatione nõ cõuertibili non ſumitut locus a ſubſtantia.eo ꝙ ip̃a non ſit idem conuerbij liter cum interpꝛetato quod requiritur in quolibetlo co a ſubſtantia.ſed ab en ſumit᷑ locus ſopbiſticus at guendo aſfirmatiue ab interpꝛetatione ad interpꝛetg tum que eſt cõmunioꝛ ipſo· ſed ab interpretatõnecõ uenibili ad interpꝛetatuʒ ſumit᷑ locus dyaleticus et erit locus a ſubſtuntia.quia talis interpꝛetatio dict realiter ⁊ conuertibiliter idem cũ ſuo interpꝛetato · et de ilta eit hic ad ꝓolitum.⁊ diffinit᷑ ſic. Interpꝛeta⸗ to eſt expoſitio vnꝰnoĩs minus noti ꝑ aliud mag notum. ¶ Sciendũ ſcðᷣo.ꝙ ethymologia.trãſtatioet interpꝛetũtio ſic inter le dint. qꝛ ethymologia eſteo ſitio vnius dictionis ꝑ alias dictões euſdẽ ydeoma ris · vt ſol ðꝛ quaſi ſuꝑ oĩa lucens.⁊ luna quaſi lute nitens aliena ybi exponit᷑ nomẽ latinũ ꝑ alias dicio nes latinas. Et trã ſlatio ẽ mutatio ſermonis ð vno tomate in aliud.vt cũ mutat᷑ grecum in latinũ. vt vros grece eſt dñs latine. Sed interpꝛetatio fit qñ exponiivna dictio ꝑ alias dictiones eiuſd ẽydeomat vł diuerſoꝝ ⁊ ſic interp̃tatio vth ſumiłẽ qðdã ſuꝑiꝰ ad ethymologiã ⁊ diſtinguit᷑ ↄtra trãſlationẽ in qus non fit expoſitio noĩs ſed mutatio vnius ſermonis ĩ al ſetmonẽ exrrinſecũ vel extrancũ.⁊ ideo ᷣmtrãſ lationẽ ſumit᷑ locus extrinſecus. ⁊ ab aliys ſumit᷑lo; intrinſecus qui generalr dici ab interpꝛetatione ãd interpꝛetatum. Sciendum eſt tentioꝙ locꝰabint; pꝛetatione eſt habitudo interpꝛetatõnis ad interpꝛe; tatum. Ettenet quatuoꝛ argumenta ⁊ quatuoꝛ max mas pꝛimo ſcʒ ſubijciendo interpꝛetatum affimari⸗ ue · ſecundo negatiue ⁊ tercio pꝛedicando affimatiue ⁊ quarto negatiue. Wapiunt᷑ erempla? maxime eodi modo ſicut ⁊ in pꝛecedentib. Sed locus ab interpie tato eſt habitudo interpꝛetati ad interpꝛetationẽ ⁊ e net etiam quatuoꝛ modis ſicut locus ab interpꝛetati one.⁊ ratio eſt hec · quia interpꝛetatio et interpꝛetatuð conuertuni ergo vtriuſq; ad alterum eſt eadem habi tudo q; tũ ad hoc quodòſt foꝛmare argumenta ⁊?mꝛ ximas penes atfiymationẽ ⁊ negationẽ ſubiectioneð pꝛedicationem. ¶ Sciendum quarto ꝙ pꝛeter iſtoꝰ ocos a ſubſtantia hic poſitos ſunt adbuc alij modi minus pꝛincipales reducibiles ad ip̃os · ſcilʒ locuꝰ? £ currit. ⁊ locus dintiaꝓꝛia ad ſpẽm ⁊ Ktnyt rõna le currit.ꝗᷓ hõ currit.⁊ ecõtra.⁊ locus a ſpẽ ad/ ꝓꝛiuʒ· ⁊ ectravt hõ eſt. riſibile eſt. Er locus ab expont᷑ri⸗ bus ad expoſitũ · vłecõtra, vr hit hõcumit. ⁊ nihil ali⸗ ud ab hoie currit · ʒ tĩ hõ currit. ñ notꝛꝙ locus à ſynomo ad ſynomũ ⁊ a ſpecie ad dintiã·⁊ ecõtra du cunt᷑ad locũ a diffõne vel diffinito. terminꝰinferẽs iẽ dicit eſſentialr ⁊ cõueribilr cũ terio illato⁊ inde ſumit᷑ virtus ꝓbatiua in locoa diffni·o vldiffinitio ne. Sed locus a jpẽ ad ꝓpꝛũ neducit᷑ ad locũ a vᷣſcri⸗ pto ãd deſcriptionẽ ⁊ ecorra.ſʒ locus apꝛio ad ſpeciẽ reducit᷑ad locũ a deſer prõe.eoꝙprũ lehaber in de ſriptione ſiẽ vitimadintia deſciptiua ad ipᷣmðſcri& . locus ab exponẽtib ad expoſitũ reducitur d loci ab interpꝛetatõe. vñ general in oĩ loco a ſub ſtantia termin nferens ⁊ terminꝰilatus ↄueruntuł inter ſe.⁊ ꝓpter ↄuertibilitatẽ ſumunt᷑oẽs loc ⁊ mari me a ſpa · Et poſſet poni vnꝰlocus gener⸗lis cʒ locꝰ auertibiſi in qᷓ ↄtinent᷑generalr oẽs loci a ſuba et poſſet argui quatuo? modis p ilũ locũ ⁊ foꝛmar pof ſunt quatuot maxie. vt quicqd verficaſ de vno ↄuer tibiliũ ⁊ de reliq. Et de ᷓcunq; verificat᷑ vnũ ↄuerti⸗ biliũ ⁊ reliquũ.⁊ quicqd negat᷑ de vno ⁊ de alio.⁊ de qᷓcunq; negat᷑ vnñ? reliquũ.⁊ ꝑ hoc ponunt᷑ argumẽ tu ⁊ maxie locoꝝ a ſpᷣa. õtra pᷣdicta arguit pmo ſic. Sleutdiffinitio ſe habet ad diffinitũ · ira interpe⸗ tatio le habet ad interpꝛetatũ. ſʒoĩs diffinitio eſt con⸗ ertibilis cũ diffinito · ð gis inrerpꝛetatio eſt ↄuerti⸗ bilis cũ interpꝛetato. Scðo ſic. Bene ſequit᷑ · Aer nõ eſt ledens. ergo nõ eſt lapis · ergo ab interpꝛetatio/ ne ↄuertibili ſumit᷑ bonus locus dyaleticus ⁊ ecõtra Etiã̃ bene ſequit᷑ coꝛpus eſt lapis · ergo eſt ledens pe dem.⁊ ſic de alijs · Tercio ſic. Micendo intelligere eſt idem qð intus legere.eſt interpꝛetatio.⁊ tñ ibi nõ eſt expoſitio noĩs· ſed verbi. ergo ↄtra diffinitõem int᷑ pꝛetatõis ſ Muarto ſic· In diffinitione eſt erpoſitio vnius nois ꝑ aliud vel plura.⁊ tñ viffinitionõeſt interpꝛetatio· ergo iſta diffinitio cõuenit alijs a diffi⸗ nito. Muinto ſie. Non ſequit᷑ ruſtius eſt amatoꝛ faplentie. ergo eſt phset tamen ibi arguit ab interpꝛe catione ad interpꝛeratũ. ergo iſte locus nõ̃ tenet pꝛedi cando interpꝛetationẽ affirmatiue · ¶Ad pꝛimũ di⸗ cirꝙ licet ſicut diffinitio explicat diffinitũ. ira interbt tatio interpꝛetaf · ſed tamẽ interpꝛeratio que eſt que dam diffinitio qͥd noĩs nõ ſemꝑ ſumit᷑apꝛietate cõ nertibili cũ interetato ·ſiaut diffinitio femꝝ fit erdit ferentia cõuertibili eũ ſpecie· ideo nõ opoꝛtet. ois in terpꝛetatio ſit conueꝛt blis ſ icut quelibet. eſt tamẽ ali quo modo ſimile ⁊ diſſimlle. Ad ſchm dicit ꝙ bes ne lequi aer non eſtiedens pedem · ergo n eſt lapis ſed nõ ꝑlocũ a ſubſtantia.ſeqꝑ locũ a ſupioꝛi ad in⸗ fenus negatiue.⁊ ſi arguit᷑affirmatiue eſt fallacia cõ⸗ ſequenti.vt qñ interpꝛetatio excedit interpꝛetatũ ipſa ſe habet vt ſpecies⁊ interpꝛetatumvt genus.⁊ ſie ꝑoſ ſunr foꝛmariloci a gentre ad ſpeciẽjt econtra. Ad terpiũ dicii ꝙ ſi capia᷑nomſpẽalr vt eſt dicrio fcans ꝑ modũ ꝑmanentꝭ· ſic ibi nõ eſt expoſitio noĩs ſed ſi eapit᷑ generalr ꝓut eſt nota mentꝭ vt capit᷑ in pñti dif finitõne ſie eſt expoſitio noĩs. qꝛ hoe modo hit verbũ ſub noie ↄtinet᷑. ðꝛ ꝙ licet diffinitio ex conlequenti dicat erpoſinonem nois diffinltinon Id quanũ ðꝛ ꝙ licet diffinitio ex pꝛimo ⁊ꝑ ſe · Ipſa em̃ pꝛimo explicat eſſe rei ſignifica. teꝑ nomẽ t ꝙ cduſcquẽti erplcat nomẽ qᷓtũ ad ſuaʒ ſignificationẽ. Econtra vo interpꝛetatio pꝛimo ꝓxpliz cat nomẽ·⁊ ex cõſequẽt gnificatũ. ⁊ ꝓ codem ſuſpo nit cum interpꝛetato · ¶Ad quintũ dici ꝙ licetuſti cus appetat vei deſierat japientiam. nõ tamẽ amat pᷣam· Eſt em̃ deliderium appetitus rei abſentꝭ⁊ nõ habite · Sed amoꝛ eſt dilectio appetitus rei habite.et ideʒ qꝛ ruſtius greus ſaenna nõ haber talẽ dilectio nẽlnſcientia habita· qᷓ̃re nõ eſt amatoꝛ ſapientie. Equtt de locis a cõcomitantibus nos in queſtione poſitos. Ht diuidit. qali us eſt locus a toto.alius a ꝑte. alius a cqu⸗ ob vſibus.alius a cõmuniter accidentibus Aocus a toto diuidit᷑ ſicut im totũ. Eſteĩ quoddam totů vle· aliud integrale. aliud to tũ in qᷓ;titate. aliud totũ in modo. aliud to⸗ tũ in loco. aliud otů in tꝑe. Et fᷣm hocmł; tipiexeſt locus a toto. qꝛ qlius eſt locus dto to vli. alius a toto integrali. ⁊ ſicde alijs. et — ſubſtantiã qui ſuntqñ ſumit᷑ argn — — M. ſaalius abeffectu.alius a heneratõe·alius — F7 2 ſic diuidit locus a tpe. Tocũ vle vthic umſ tur eſt qugdlibet ſuperius ⁊ ſubſtantale ſũ ptum ad ſuũ inferius in lincapᷣdicamema li vtaialad boiem? homoad ſoꝛteʒ. ars ⸗ ſubiectiua dicit᷑ quodliberinferius ſubtoꝰ⸗ *——. 3 S ſiler to vniuerſali ſumptum Locus atoto vni⸗ uerſali ſiue a genereeſt habitudo ip̃ius to⸗ ſiue ad ſuã ſpeciem·⁊ eſt ſenpᷣ d pꝛedicando totũ. vt apis nõeſt aĩal. ergo la pis nõeſt homo. Waxima. Aquocq; re⸗ mouet᷑ genus ſiue totũ vniuerſale ab eodẽ remonet᷑ ſpẽs ſine ꝑs ſubiectiua. Aocus a ſpẽ ſine a ꝑte ſubiectina eſt habitudo ipᷣius ad genus ſiue ad ſuũ totũ vle.⁊ eſt ſpↄſtru * tius vniuerſalis adſi uampnn ſteruſ ctiuus.⁊ tenetduo argumẽta ⁊duas maxi mas · ꝛimo ſubijciedo ſpẽʒ affirmatiue vt hõ currit. aĩal currit. Toqus a ſpẽſiue a pte ſubiectiua. Waximg · uicqͥd pᷣdicat deſpecie ſiue ꝑte ſubiectiua· hocetiã pᷣdica tur de genere ſiue de toto vli. Scðᷣo pꝛedi⸗ cando ſpecieʒ affiymatiue.vt ſoꝛtes eſt ho⸗ mo. ſoꝛtes eſt aĩal. Marxima. De qͥcunq; pᷣdicat pecies ſiue ꝑs fubiectina. decodẽp̃ dicht᷑ genus ſiue totũ vniuerſale. Poſic; autoꝛ deterauit deloco aſ ubſtantia hiccõ lequent᷑ incipit deteriare de loris a ↄcomitantib? ſub ſtantiã. e eſt qñ ſumit᷑argunẽũ ab his. que ↄſeuũt termios in queſtione poſitos· pꝛimo — ———— — 3—— ℳ — 3— 0 Gy ½ — — Quintus teties eins vel modos que ſunt locus totoloda ꝑ te.locus a cauſa. locus ab effectu ·loa gñatõne· doꝛ tůprione ab vſib. ⁊ a cõiter acñnbus⁊ locor deſcri⸗ pno ſatis piʒ inferꝰꝛ inter iſtos lecos autot pꝛu deteriat de loco a toto ⁊ de loco a ꝑte qui ſůt cõuncti qꝛ vnognoſcil ꝑ alũ rõne cuiꝰp ponit diuiſionẽ to tus. ¶ Sciendũ eſt pꝛmo · ꝙ torũ diuidii ꝑ totũ vle totñ mntegrale. torũ in qᷓ;titatꝭtorũ in modo torũi lo co⁊ totů in tꝑe · qʒ ſic habej ſufficientia · Nomẽ totuʒ cõnnet ſub le ſuas ptes.vel ero ↄtinet ſub ſeſuas p tes in actu vel in poren aki in potentia boc eſt dupli citer. vel dicit totã eſſent ã ſue ꝑris vel dicit tin ꝑri T prumũ lic eit totũ vle. ſi ſcðm ſic eſt totuʒin mõð ke5 ſuas ꝑtes in actu. her eſt dupir · quia vłt etotũ ſumt᷑ꝑ modũ vnðndiuiſi.⁊ ſic eſt totü intẽ⸗ grale. vel ꝑ modũ diuili ⁊ multiplrati ꝑ ſus inferio⸗ ta⁊ hoc duptr.vel impoꝛtat᷑ noialiter· ⁊ ſic eſt totũ in qᷓtitate. veladuerbiait· B dupkt. vel habet ptes ĩ ſuc⸗ ceſſione.⁊ ſicieſt totũ in tꝑe.vil in ꝑmanentia.· ſic elt totů in ioco· Et quia rorů et ꝑs oponnnt᷑⁊ coꝛrela⸗ tiue dicunt. Ideo tot ſunt modi ꝑrũ. quot ſunt mo⸗ ditotius ·⁊ ⁊tã ſex ſunt loci a ꝑte ſicut ſex ſuntã toto ʒinter iſtos pꝛimo deteiminat deloco ã toto vłirõe cupꝛimo ponit diffinitionẽ toilus vlis· I cidü ſecundoꝙ totum vniuerſale eſt ſupius eſentiale ad juã partem. ⁊ nõ tapit᷑ hic ſupius ꝙ genere vel ſpecie ſolum que oꝛdinani ſupꝛa ſua inferoꝛa in lccia linea pᷣdicamẽtali. Sed capit hic generaliter· ꝓ quocunc; ſuꝑioꝛi qð pᷣdicat de prib inferiorib· ſiue tale ſit ens rõnis ſ ue ens ieale ſiue ens vniuocũ ſiucjanalogum Et digt᷑ tale ſuꝑius torũ. eo ꝙ in ſuo ambitu corinet ſua inferioꝛa tanqᷓ; ꝑtes eiꝰ.⁊ ðᷣꝛ vłe inqᷓ;tũ eſt vnum in multis· Sed ꝑs jubiectiua ðꝛ inferꝰreſpectu ſupꝑi dꝛis ſicur ſpẽs reipenu generis.⁊ indiuiduũ reſpectu ſpeciei. Et generaliter om̃e minꝰcõᷣmue reſpecu ma⸗ gis cõis · quod pᷣdicat᷑eſſentiuliterde ipᷣo.⁊ dic ꝑs fubiccnua. qꝛ ſubijt ſuo tot in rõne ſub iecti. ¶Sci endũ tercio. ꝙ locus a toto vl ad ſuã ꝑtem lubieetiu eſi babitudo iius ad ſuã ꝑtem. Ernð tenet iſte loo al rmatiuc. Kuwꝰrõ eſt. qꝛ totů vmuerſale eſt cõmu nius lua pte ideo nõ opoꝛtetꝙ ſi alquid venfuck de pſo m ꝙ eſt in alhs ꝑtibus vt nõ aial. ergo aſinus eſthomo. Ideo nõ valet iſte locus vonſtructiue ſed bene deſtrůctiue.⁊ cõtiner duo argu menta ⁊ duas maximas pꝛimoſubijc endo nealiue vt alal nõ eſt lapis. ⁊c Maxia · Meſtructo totovni uerlali deltruit᷑ quelibet eius par Secundo pꝛedi⸗ cando negatiue. vt lapis non eſt animal. ergolapis ñ eſt homo · Maxima Remoto toto vniuerſali remo⸗ net᷑pars ſubectiua. ¶ Sciendum quanoæꝙ locus à ꝑte ſubiectiua ſiuea ſpecie eſt habitudo eius ad ſuũ totum ⁊ nõ tenet iſte locus negatiue.quia ad neßatt onem ſpeciei non ſequit᷑ negatio generis · quia ipla de ſtucta genus poteſt ꝑmanere in aiijs ſpecebus ʒ tenet affirmatiueduobus modis · Pꝛimo ſubiygien dopartem affmmatue· vt homo currit. ergo aninat currit. Waxima. Muicquid pꝛedicat᷑ de ipecie ⁊ ge⸗ nere. 85 pſo fmn ꝙeſt in vna ꝑte eius ꝙ ppter boc venficet de ſequit᷑ aſinus eſt ſoꝛies eſt hormd · erijo ſoꝛtes eſtanmal· Waxima. Pequp onq; pcdicit ſpecies ⁊ ſuũ genus· Kuius rõ tſta genus eſt ſuꝑlus effentiale. quod actu ⁊ntellecn c tinet in ſuo in erioꝛi. ideo qui.quid verficade ſuo ĩ ferioꝛi opoꝛtet nereſſario ꝙ veriticet᷑ de ſuꝑioꝛi eqð in eo incudi·⁊ de quocunq; verificei inferius ⁊ ſuꝑi us in eo contentũ actualiter. ⁊ ꝑ hoc patent loci g toñ to vniuerlali.⁊ a parte ſubiectiua.¶¶ Lõtra pꝛedita arguit᷑ pꝛimo kc · Superius eſſentiale eſt pars ſui in; ferioꝛis ſicut genus eſt pars ſpeciei. ergo tale vniuerſa k nõ dict᷑ totũ vnueriale.ſic male diffim᷑ hictotum vnuerſale · Becundo ſic· Quicquid pꝛedicat᷑de auiquo ſuꝑſoꝛi etiam pꝛedica de ſuo inferioꝛi.vt patʒ ꝑulam regulã antepᷣdicamenralem. quando alteru de altero pꝛedicaſ ⁊c· ergo arguendoa ſuꝑioꝛi ad infe rius· bene tenet iſte locus ↄſtructiue. Tercio ſicnõ ſequit᷑ animal non curmnit.ewo homo non curnt.qͥa aſino quieſcente ⁊ homine currente antecedens erit verum ⁊ conſequens falſum.ergo arguendo a gene re ad ſpeciem ſiuea toto vniuerſali ad ſuam paren non tenet negatiue· ergo iſte locus nõ tenet deſtructi ue. Mnuarto ſic. Bene ſequit᷑ homo non eſt albus ergo animal non eſt album.quia ex oppoſito conſeqn tis ſequit᷑ oppoſitũ antecedentis.vt om̃e aial eſt albũ. ergooñis homo eſt albus.⁊ tamẽarguit᷑ a pte ſubie; ctiua ad ſuum tatum negatiue. ergo iſte locus tenet negarlue. Quinto ſi · Non ſecuitur.ſoꝛtes inci pit currere. ergo incipit mouere.⁊ tamen arguit᷑a ſpe cie ad genus affumatiue. Ergo locus a ſpecie non te net affirmatiue. Ed pꝛmum dicitur. ꝙ ſupe⸗ nus eſſentiale ſchm quod contractum eit in ſuo infe nioꝛi ben elt pars eſlentialis eius.ſed fm quod gccii pitur in ſua cõmunitgte ſic dicitotum vniuerſalere; ſpectu ipſoꝛum. ſAd ſecundum dicitur· ꝙ in pꝛe⸗ dicatis eſſentialibus ⁊ per ſe quicquid dicitur de ſu erioꝛi ⁊ inferioꝛi eius.ſed in pꝛedicatis accidentali bus non opoꝛ etꝓpte cauſam pꝛius dictam · Ideolo usa genere non lenet in omnibus pꝛedicatis cõſtu criue. Et licet teneatin aliquibus hoc non eſt ſolum vinute habitudinis generis ad ſpeciem /ſed vinutt alterus habitudinis. ſclicet generis ad aliud pꝛedi catum quod eſſentaliterſibi conuenit. ⁊ idco pꝛdis atut de ſuis inferioꝛibus. in quibus ſupius auuai ter includitur. Ad teraum dicitur. ꝙ ibi non al guitur.deſtructiue a totoyniuerſalieoꝙ negatio non negat animal.ſed negat illud pꝛedicatum curnt de animali ꝑticulariter accepto. Ideo ibi arguituraffit matiue ⁊ non valet conſcquentia. d quanum dicitur. ꝙ ibi arguitut. affirmatiue⁊ non negatiue quia ibi homo non negatur ſed affirmatur ſed albũ de homine. Ideo non eſt bona conſequentia. Id. quintum dicitur. ꝙ ibi arguitur a ſperie ad genus negatiue.eo ꝙ incipit includit negationem · vt pãtei in expoſitione eius vt intantum valet dicere ſotes in cipit currete ſicut ſoꝛtes modo mouetur.ſed immedi ate poſt boccurret. Dtum integraleeſt quoddam com ¶V poſitum ex partibus habentibus quantitatem.et pars eius dici᷑ ps integralis. Pars integralis eſtq̃cũ alis h tibus donſtiit totum Locus toro in tegralieſt habitudo rotiꝰ in tegralis ad luã „ 5 ⁊ eſtconſtructiꝰ ſeinper · vt domꝰ ſlũ ſumttapaniuo ꝑrincipaliw⁊t ſimiitari⸗ birenteeoetehen. eeeeee quelibet eiꝰ pars Locus a parteintsgr l. fimatue. vt domnꝰ eſt· ergo paries eſt. Warima.yo veſt b biyuchh ſuũ totum. ⁊eit einp lio toro integrali ponit quelibet pars er. Cuꝰrõ eſt Peiiuciiuꝰ. vtparieð ñoneſt:ergo domus F ndeſt. 4 nõeſt. Locus a parte integrall· lio ipſo toto ponunt᷑ꝑtes eius ſed iſte locꝰ nõ tenet deſtructa parte integralideſtruiturẽ ſuum deſtructiue. q parres totius integralio fm eſſelunt totum. pꝛioꝛes ſuo toro. ner abeo ſuſciplunt eſſeergoeſtrus opoꝛtet deſtruereptes eius ¶ Bcienchuʒ Poſtqᷓ; au· deteminauitde loco a roto Vnntegra Auanox loc a pare inteßrdi eſt habitiqonplt⸗ad 3 n. Hir conſequẽter determinat de loco a loc n luũ totum ⁊ fenet negatiue. vt paries nõ eſt. ergo do⸗ li piimo iplum ſic diffiniẽs. Totũ integraleẽduur mus nont᷑· Marimi dcſtructa te mtegraligeſtrui dam compoſic ex partibus habentbus Junnn po rurewrü· q deſtrucro peioꝛi deſtrutt poſterꝰquod In qua diffinitiõe intelligitur ens loco generis b ab eo ſuſcipit eſſe. ſec totuʒ integrale eſt poſterꝰ ſuis turcompoſitum ad differentiã parum ſimpli partibꝰ⁊ ab ipſis ſumiteſſe. ⁊ non tenet iſte locꝰ affir⸗— Er ponitur expartbus habentib quantitamiut matiue. Cuius ratoẽ. q poſiro pꝛioꝛi quodẽ in po dijferentiam totius vniuerſalis ⁊ tlus poteſtait tentia ad poſterus nõ eſt neceſſe ponere poſterꝰ. ſed ⁊alioꝝ totoꝝ quoꝛum nullum tale compon tür ſũ partes ſunt in potẽtia ad torũ integrale ⁊ pꝛececunt tali ratione ex panibus quantitatis. Añ in hoe dil⸗ ipᷣm deo polita ꝑre nõ fequfpolino torus. õ tra pꝛedicta angui pꝛimo ſic. Fæ dã aniat ritionale totum vniuerſale eſt torñ m̃ eſſentiam in qualibet eſt quvddã toru inteßʒrale.⁊ tñ nõ ↄponiter pti qñ 5 — 3 . fenint totuʒ vniuerfaie integrale ⁊ poteſtanuũ au parte ein koti ver integale necclorumfmeſſen titatẽ hñtnbð3̃ ditiintionẽtotiꝰintegral Scðo tiam nec hm ytutem in qualibereius pane. i lic.nð ſequit᷑· damꝰ vʒ centũ libꝛas. ᷓpares funda— tum poteſtatiuũ ßᷣm totam eius eſſentiã adeſt du“ mentũ. ᷓ iſte loenð tenet atfrmatie Verrioſieto v ℳ— bereius part n autem fmeius vnuteʒ. ſtnn rintcale dateſſtuis utcr yntkacat ie rationalis reſpectu anime vegetatiue ſenſitiue⁊ intet ptes·deitructo torointegrali deſtruunk᷑ ſue tes·& lectiue. I Sriendum pꝛimo · ꝙ dupler eit toruminꝰð iohᷓ atoto integrali bñ vlet. negariic. Quarto ſic tegrale. ſcʒ hõgenium ⁊ eutrogenium Totum hõge noð ſequitepes ſoꝛtis nõ eit. ſoꝛtes nõẽ.ꝗᷓ locus a p⸗ nium eſt. quod eſt eiuſdem nature in omnibus ſuis te integrali nõ tenet negatiue.y Muinto ſic. bñ ſeqͥt⸗ partity· ⁊ quelibet pars ſuſcipit pꝛedicationeʒ totuis⸗ pars aqueẽ.ꝗᷓ aqua eß ꝑs pams eſt. ᷓ panis eſt. et vt eſt aerterra ⁊ ſicde alijs· vt quelibet pare gens eſt tñ ibi atguit à ꝑie integral ad ſuũ totu.ergo tenet af⸗ er. ⁊ quelibet pais terreeſt terra · ⁊ dicu homotzenlu firmatiue. Ad pꝛimñ ðꝛ · ꝙ illa oĩo non dieit᷑rotũ ab homos grecequod eſt vnũ lahne.⁊ genios natu integrale ꝓpꝛie ⁊ ᷣm veritatẽ. ſed tĩ Em ſititudinẽ.ea ra · quaſi vnius nature in oĩbus ſuis partibꝰ· Sed gintesrat ex plurib yocibus ſiguficatis·⁊ co mõ torũ eutrogenium vel etrogeniũ quod eſt diuerle na ponii totũ integrale cõponit᷑ex tibus qᷓtitatẽ babã. ture in omnib ſuis partibus ⁊ non poreſt pᷣdicar des ibus km ſilitudinẽ.⁊ eo mõ dicit᷑ de pluribus aljs qualiber parte eiꝰ vt homo habet antes diuerſaru; entib rõnis q̃ hñt modũ totiꝰ integralis · Adſeʒ vaturarũ · vi ſinſcqrnes Knu oſſa. Et non potel cundũ ðꝛ. ꝙ locꝰ a toto integrali folũ tenetʒpꝛie qᷓtũ prꝛedicari de p̃is i recto? die eutrogeniũ ab etron q eriſtentiã rotiꝰ ⁊ ꝑtis reſpectu huꝰvbiẽ ſcho ads del etheron grere quodẽ variũ latine.? genios natuꝰ acẽtis· ⁊ nõ in ꝓpoltiombv de ð tertio adiacẽte. ides ra quaſi diuerſe nature in omnibꝰ ſuis partibꝰ ⁊de non bñ arguit per iſtũ iocũ.domꝰ valet centũ libꝛas· qualibet intellig tpꝛedi ta diffinitio. 4 Bciendum ergo paries · nec ecõtra argueret᷑ a ꝑte integrali. pari ſecundo.ꝙ pars integrals eſt ꝑs Juantiatiua comꝰ es valetcentũ libꝛas · ergo domus qᷓ;ᷓuis ibilit bons ponens totum integrale.⁊ quãdoc; vocat᷑ pars inte ↄſequentia·⁊ tenetꝑ loc g minoꝛi ad maius. ⁊ non Pßralis matenalis ·⁊ pars quantitatiua hm diue ſas in habitudine ad totũ. ¶ Ad tertiũ dicii.ꝙ totũ in? rõnes. Ticit᷑ enim matenalis inqᷓ;tũ incudit pauez tegrale bene dat eſſe totiꝰ ⁊ eſſecõe ſuis ꝑtibꝰ. ſed nõ materie ipſius compoſiti. Et dici᷑ quantiatia cocꝙ; dat ipſis ei pꝛopꝛii partiũ iõ toro deſtructo non ẽne includit quantitatẽ⁊ eſt compoſita ex materiã⁊ qu ceiſe e ꝑtes deſtruant mꝛu eſſe ipſaꝝ. ſid r titate imt. Er dicit integralis er eo ꝙ ex ipla ingls tů dici·ꝙ locꝰ a ꝑte integrali ſolũ tener argẽdo a pÿ tur⁊ perfici iuã torum.⁊ ſie lunt eedem partes fmu nibus pꝛincipalih. modꝰ pes ſoꝛtis hõrſt ꝑs piineið ſubſta ntiã que dicunrur materiales quantitatiue? palis erꝰ ergo ibi nõ deblie arguit per locũ a ꝑeinte integrales; Er tales partes adhuc diſtinguunt᷑ quia ßrali. Ed quintũ dici ꝙtʒ bene ſequi ꝑs aqueẽ quedã ſunt partes pꝛincipales roriꝰ· vt lunrille ine ewo aqug eſt. ʒ tñ.nõ eſt gprer habitudinẽ pris inte: qͥbus rompoſirũ nõ poteſt eſſe⁊ de neceſſitate reqrun; ralis ad ſuũ totum. ſedpter habitudinẽ ꝑtis ſub⸗ turad eſſe totꝰ vt tecrũ ⁊ fundamẽtũ reipectu dom iectiue ad ſuũ totũ vle qꝛ e toto hõgenio par lie ſunt minꝰ pꝛincipales q̃ nõ ſunt neceſſarie ad eẽ tes nð ſunt ꝑtes q̃ntitatiuẽ led btes ſubiectiue. eo ꝙ compoſiti.ſed tĩ ad bene eſſe ſine q̃bus totũ põt exi de ilł ðᷣdicattotũ ee etiã totũ hõ ſtere. vt feneltre⁊ oſtiũ in domo · Et diffiniio inteili geniũ fm eẽ qᷓ;tꝛtarm̃ ſiũ eſt totů intee.ſʒ bm eius iturde oninb panibus·ſec ſoo a pune integrau eſentiã qus verifica dẽ bibus ptbus ee„ 6———————————————————— w— 8— .—— 2 eins pticularis erirfalſa. Locus a ꝑtibus V Eiintus er ſic põt ibifumii ſitt a hte ſubieuiua vł a pte integrali· led duiſinred Votñ in qᷓtitate eit vle ſumptũ vyniter⸗ ſaliter. vt oĩs homo⁊ nulłus homo. Pars in qᷓ;titate eſt quodlbet inferius ↄtẽtũ ſub illo toto vniuerſali vniuerſalr ſumpto. Lo cus a toto in qᷓ;tirate eſt habitudo iᷣad ſu am ꝑẽ⁊ẽpſtructiuꝰ: deſtructimꝰ Lõſtru⸗ criue ſic. oĩs hõ currit. ͥ ſoꝛtes currit. Locꝰ detoto in qᷓ;titate· eriã de q̃libeteiꝰꝑte. vłſic Si vniuerſaliu ẽ vera quelibeteius pticn la erit vera. eſtructiue ſic. nullꝰ hõcurrit ergo ſoꝛtes nõ currit. Marima. Muicd remonet᷑ de toto in qᷓ;titate ⁊ dequalibet eiꝰ pte. vel ſic. Si vniuerſalis ſit falſa quelibʒ inqᷓ;titateeſt habitudo oĩm ꝑtiů in qᷓ;titate ſimul ſumptarũ ad ſuũ totũ.⁊ tenet cõſtru⸗ crine⁊ dſtructiue. Konſtructiue ſic. vt loꝛ⸗ tes currit. plato currit: ſicde alijs. ergo oĩis pomo curfit. Locus a ꝑtibus in qᷓ;titate maxima. Quicqd pꝛedicat de ꝑtibus in q titate ſimulſumptis ⁊ deſuo toto. Peſtru⸗ ctiue ſic.ſoꝛtes nõ currit.plato non currit. et ſicde alijs· ergo nullus hõ currit. Waria. Quicqd remonet᷑ a ꝑtibus in qᷓ;ůtate ſimt ſumpiis ⁊ ab eius toto.vel ſi quelibet ſingn laris nõ eſt vera ſua vlis nõ erit vera· Poſtqᷓ; autoꝛ detiiaauit de loco ã toto integral. 5 ꝗr dereriat de loco a toto in q;ritate. pꝛimo diffiniẽs totũ in qᷓ;titate· qð eſt totũ vłe vłr ſumptũ. vel ſũptuʒ cũ ſigno vłi. vt ois hõ.bi hõ eſt totũ in qꝙᷓtitate non ßm ie ſj bin qð diſtribuit᷑ ꝑ ulud ſignũ ois rõne cuiꝰ tenet᷑ vtr· qꝛ ſi km ſe ſumgt᷑ eſt torũ vle.⁊ ců ſumitur vtr eſt toruz in qᷓ;titate. In hoe em̃ dĩnt illa duo to·a qꝛ totũ vle impoꝛtat ilã naturã vlem ꝑmodũ vnꝰ⁊ in chi⁊ totů in qᷓ;tirate impoꝛtat illã narurã ꝑ modũ pluriũ ⁊ inqᷓ;tũ diuiſajeſt ⁊ mltiplicata ꝑ ſua inferio⸗ ra· xt cũ ðt· oĩs hõ impoꝛtat naturũ diuiſã ⁊ młtipli⸗ catã ꝑ ſua infenoꝛa·&xqᷓptʒ& dicẽdo ois hõ liud aggregatũ ex ſiq vłi⁊ terio cõi nõ eſt ꝓprꝛie totñ in qᷓ; titate. fed termimꝰcðis diſtrbutus qͥ vocat᷑ torũ in q; titate ꝑ lilitudinẽ ad qᷓ;titatẽ ↄrinuã. qꝛ ſi cõtinuuz eſt diuiſibile in pres quaꝝ queliber ſuſcipit ᷓᷣdicario nẽ totius. ytlinea diuidi ꝑ ples lineas· Sic tale to⸗ cmultiplicat ꝑ plures ptes de qͥby fm ſe põt venfi⸗ cari· Ptʒ vltimo ꝙ ꝑs ulin ᷓ̃titate eſt ſngulare v inferus ↄtentũ ſuhal xl dillnbuto· ¶ Seienduʒ pꝛino. ꝙ locis a topo in qᷓtitare eſt habitudo ipſiis ud ſuam partem · Et tenet affrmatiue ⁊ negatiue· Affirmatiue ſit. Omis homo currit. ergo ſoꝛtes cur⸗ nt⁊ plato currit.⁊ ſi de alijs. Waxima. Quſcquid ſicat᷑ pe toro in qᷓtitatsĩ de albet e er Wuw ocus a toto vłt vel a toto integrali —„— rõ eſt· q totñ in qᷓtitate ſir actugliter indudit vẽʒ ſů as partes · ſicut ois homo indudit ſoꝛtẽ ⁊ piatonem ⁊ alios hoies eo ꝙ nonẽ niſi totum vle.vt axualiter habet ſua inferioꝛa.⁊ ẽ totũ in qntitate. vtẽ actualitet diuiſum in ipſis · ideo polito toto in qᷓ;titate nccãrio ponunt᷑oẽs ꝑtes erꝰ tenet affir· Negatiue ſic. nulꝰ „ homo cumit ᷓ ſoꝛtes non currit plato nõ cunit ⁊cijs nucnertdererinceencde oĩbus eð partby·⁊ eſt eadẽ ratio ſicut pꝛꝰ ¶ Scien⸗ dů ſcðo.ꝙ duplr poteſt argui affir/per locuʒ a toto in qᷓ;ritate. Vno modo ponẽdo ip̃ᷣm in ſubiecto vrpꝛꝰ dietũ eſt. Alio mõ ponendo im in p̃to · ſyt bñ ſequit ſoꝛtes videt oẽm hoĩem ᷓ ſoꝛtes vidit platonẽ.⁊cys ⁊ etiã pᷣdicando in recto totũ in qᷓ;titate vt hic· ſoĩeſt —*. falſa. in qᷓ pᷣdicat vle vłx ſumptũ.iñ aliq̃ ß cui eſſe ꝓbabil. Ideo m pᷣam põt foꝛmariſilli dyaleticꝰ. Vñ generalt loquendo ̃cunq; mõ ponat totũ in quãtitate ponunt᷑ oẽs ꝑtes eius · Et remoto ſiue affirmatiue ſiue negatiue. ¶ Sciẽdũ terioæꝙ lo⸗ cus a ꝑtib totꝰ in qᷓ;titate eſt habitudo ipſaꝝ pariũ ad ſuũ totũ in qᷓ;titate.⁊ tenet affumatiueſic. ioĩ a rit plato currit · ⁊cijs ergo oĩs homocurrit. Waxig. poſitis ꝑtiby tetus in qᷓ;titate poni ⁊ ipᷣm totũ. Et rõ eſt. qꝛ ad eſſe totiꝰ in qᷓ;titate ſufficit actuał poſitio ⁊vnio ſuaꝝ ꝑtiũ ſufficiẽt enumerataꝝ. ⁊tenet negꝛ ſic.ſoĩ.nõ currit. plato nð currit ⁊c̃ijs.qᷓ nlls hõcnit Wapia.deſtruct/oibo partib teiꝰ qᷓ;titate. deſtmit᷑ ⁊ ipm totũ ĩquãti.eo ꝙip̃m totũ actualit icudit ois ſuas ꝑtes. ¶ Bciẽdũ quarto.ꝙ duplrpᷣt arguiapti bus totiꝰ in quantitate · Eno mõ enumerãdo vnaʒ partẽtñ.⁊ ſic non tenet iſte lod affirmatiue. nec etiaʒ valet negatiue arguendo ad ſuũ totũ remanens ſub foꝛma totius· licet bene valeat ad deſtmendũ totum qᷓtũ ad totalitatẽ ipſꝰ.vt bñ ſequitur · ſoꝛtes nõ cur⸗ rit. ergo nõ omnis hõ currit.⁊ qꝛ in ↄſequẽte nõ ma net totũ in quãtirate Ideo ibi nõ bene arguit᷑ apte totius in quãtitte.ſed equiualẽter eſt locꝰ a ſpẽ. qʒ ſoꝛ tes ẽ vt inferꝰ ad hoĩem. Zlio modo põt arguicuʒ ſufficiẽti enumeratiõe partiũ rapiendo cas ſub nomi mby pꝛopꝛyjs cñ illa paricula.⁊cjs.yel non ſunt pli ra talia·ſi ſint in certo nũero.⁊ ſi nð ſint in certo nñe⸗ ro debẽt capi aliq̃ ſub numero finito compꝛehẽdẽda alia ſub iſta ꝑticula.⁊c̃s. Et ſic iſte lorꝰ tenetaffir. negariue. vt dict eſt. ¶ontra pᷣdicta arguiiptimo ſi Votũyle ⁊ totum in quãtitate ſunt diueria tot ſed vniuerſale vłr ſumptũ eſt torũ vniuerſale. qẽ ſů perius eſſentiale.ergo nõ eſt totũ in quantitate.⁊ per ↄſequẽs maie ponit᷑ diffinitio totiꝰ in quantitate. Secũdo ſic. deſtructa vna ꝑte totius in quãtitate de ſtrui⁊ ipſum totũ. Et tamẽ deſtructa vna partenõ opoꝛtet deſtruere alias.ergo deſtyucto toto non opor tet deſtmere quãlibet eꝰ partem· ergolocus a toto in quantitate nõ tenet negatiue. ¶ Wertio ſic. nõ ſequi tur.omnis hõ currit. ergo udã currit. cũ añcedens ſit veꝝ ⁊ ↄñs falſum.qᷓ lodꝰ a toto in q̃ntitate non tenet affirmatiue. Muanto ſic. arguẽdo a partib ad vni uerſale fit petitio pꝛincipij· qꝛ ibi petitur vle in ſuis ꝑ tibus.ergoa partibus in quantitate ad eius totum nen eſt lous dyaleticus affumatiuus vel neatuꝰ mus ois ho ergo ſoĩ eſt plato ⁊c̃s · qᷓ;uis illa pdicatio ſi S ot ali * 1 3 ndinut Ioemn Mntit wrian 1E nnn n fhin wlr lxbi Mn omnis dẽ amgrn — 3 „a lpunuudun — detick. ma — — x ₰ S Tractatus 0 Quinto ſie. nõ ſequit ſoʒ non eſttotũ in Intitus. plo nð eſt totũ in q̃ntitate.⁊cijs.qᷓ oĩs hõ nõ eſt totũ in qutitate.qᷓ lodꝰ a ꝑte totꝰ in quãtitate nõtʒ nega d pꝛimũ ðᷣꝛ ꝙ licet vłe vlr iumptũ ſᷣm eeſſen ⸗ clã lit torũ vłe. non tñ ym eſſe ſub qᷓ accipit᷑ qꝛ accipit ſub mõ pluriũ.⁊ nõ ſub mõ vn.qð tñ reqᷣrit ad to⸗ tũ vle. Ad ſcðᷣm ðꝛ. ꝙ deſtructa vna parte tonꝰ in quãtitate. bñ deſtruit᷑ totũ qᷓ;tũ ad rõem rorᷣ.ſed nõ arguft᷑ negatiue ab iꝑſo remanẽte toto. qð tñ requirit lodꝰ dya ↄueniũtideo nõ arguẽdo per iſtũ locũ. ⁊ ſi illo mõ teneat᷑ ſub mõ̃ to⸗ tius. bñ tenet negatiue ad quãlibet partẽ er. ¶VAd tertiũ ðꝛ.ꝙ in iſto ↄñte.oĩs hõ currit hõ ſolum diſtri buit qͥ ad pñs mõ adã nõ ẽde pñtiby. jõ non ẽ pars ꝰtotꝰ.vt arguit᷑ a toto ad partẽ. Ad q̃rtů ðꝛ. ꝙ qᷓ;ᷓuis arguẽdo a partb ad totũ in dntitate reſpectu p̃ti qð noron mõ conuenit toti qᷓ; parnb ſit petitio pꝛincipij.ſed arguẽdo reſpectu pᷣti qð notioꝛi mõ cõ⸗ uenit partib qᷓ; toti eſt bonꝰ lodꝰ dyalectic.ſiue illud pᷣrũ ↄueniat mõ ſimplr: xel mõ notioꝛi qᷓ ad nos · ſi⸗ ue ſit in accñtalib. vñ hic ẽ bonꝰ ecticus.ſob eſt ſuba. plo eſt ſi n— hõ eſt ſuba.ſi añs ſit notiꝰ rñdẽti q; ↄis. tũ ðꝛ.ꝙ ibi arguit᷑ a partiby totius in q̃ntitate ea par te qua differũt a toro· non ea parte qua gi ipſo Totũ in modo eſt vle ſumptum ſinede terminatione.vt hõ. Vſpars in mõ eſt vle ſumptũ cũ determinatiohe nð diminuẽte. vt hõ albus. Eteodẽ mõ ſumit᷑ argumen/ tů in hoc loco ſicutĩ loco a genere ad ſpẽm. Poſtqᷓ; au. determinauit de loco a toto in q̃ntita⸗ ke. ic ↄñr peterminat de loco a toto in mõ · rõe cuiꝰ hi diffinit. Toeñ in mõ qð eſt vle ſumptũ ſine deter minatiõe.vr hõ ꝑ le ſumprꝰ ðꝛ totũ in mẽõ · Curꝰõ ẽ qꝛ hõ ꝑ ſe ſumptꝰ ſine determinatiõe ẽ totů reſpectu ſui ſumpti cũ determinatõe modificãte.hõ enĩ in cõi ſe extẽdit ad oĩa ſuppoſita di autẽ ðꝛ. hõ albꝰ.ibi hõ modifica?᷑ ꝑ illã determinationẽ albꝰ. ⁊ ſolũ ſumit᷑ꝓ vna ꝑte ſugꝝ ſuppoſitoꝝ.⁊ põt etiaʒ dari vna alia rõ · qꝛ vle ſuppoſfirũ ſine determinatione ᷣm̃ ſẽẽ ſine mõ õ pᷣt dic totũ in mõ ſine mõ capiẽdo in pꝛiuatiue. ſed alia rõ potioꝛ eſt.qꝛ ſi diceret᷑totũ in mõ pꝛuatie tiñ tũc totũ vle poſſet dici totũ in mõ. Jõ melus ðꝛ totũ in mõ reſpetu ſuupſqꝰ vel ſui inferioꝛis modifi cati. vñ in hac diffinitiõe poni qð ẽ ſumptũ ſine aliqᷓ determinatiõe ad dꝛñ̃am ptis in m minatiõe. ¶ Sciẽdũ pꝛio g Es in mõ ẽv cũ determinatõe nõ diminuẽte vel ꝑs ſublectiua ali cuꝰ ſuptrioꝛis ſũpta c determinatiõe Zhente tĩ · vt hõ alby ẽ pars in inõ reſpecti hois.⁊ etiam reſpectu aĩalis. Wurꝰ rõ eſt. qꝛ vle ſumpti cũ determinatõe 5 hente reſtringit᷑ aũ ſtandũ ꝓ vna ꝑte ſuoꝝ ſuppoſitoꝝ ſi ila deteminatio ſit Zhens tñ ad ſutpoſita. Ideo vle ſic acceptũ ẽ ꝑs reſpecku ſuiipſiꝰ accepti ſine deter⸗ minatiõe ⁊ꝙ oibus ſuis ſuppoſitis.⁊ etiã ẽ ꝑs reſpe ctu ſuperioꝛis ſũpti ſine determinatione. vt hõ albus ẽ purs aĩal⸗qʒ ſoiũ ↄtĩet ptẽ ſuppoſitoꝝ eiꝰ⁊ in pᷣcca diffinitiõe poni vłe loco g ⁊ ſumptũ cũ detiatiõe ad dr̃am nee poninð diminuẽte· ad diam di let ↄña · 5 ſumitcũ deter nmð ẽ vle ſumptũ im i ad ſinpl.· qð ſulec detiulze dininuẽte. Zhs tm̃ que nõ pꝛit Saedũ ſcho.ꝙ plex ẽ detiatio. qꝛ qᷓdã ẽ detiatio his tmᷓ que nõ vr it feʒ illecui adiũgit. vt alh? detiatio hois ⁊ ðꝛ hõ alby ⁊ nõ tollit rõem eiꝰ. Ilia deriario pꝛiuãs que totalit pꝛiuat rõem eiꝰcui aqiũ — hõ moꝛtuꝰ, bi moꝛtuꝰ pꝛiuat rõem hoĩs mᷣem illicui aduingit᷑.ſed ꝑti tollit ⁊ ꝑti relinqͥt.ſiẽẽ glt· vt cũ ðᷣꝛ Sle⸗ determiario diminuẽs que nõ ſimptr puuat inopinabile ymaginabile reſpertu enns dicendo ens opiahile.ibi opiabile diminuit rõeʒ enis q fac im nerlin ci. vr extẽd it ſead ens reale.⁊ ad ens in ap Fphenſione.⁊ ſic ꝑti remouet᷑⁊ parti ponit᷑ rõ entis cõ hleti. Et dꝛñit iſte tres deriatiõesꝝ qt due vltie faciũt dictũ fm qͥd. qᷓlibet eni detiano diminuẽs inqᷓ;tũ dis 7 minuit rõem illꝰcui adiũgi᷑⁊ etiã pꝛiuãs fucit iocũ ſebucüs dice hn qdachdj impt, nð ſequt 5 ens kopinabileß eſt ens ·⁊ ſic de muleis alijs Sʒ detiatio Zhẽs tĩ qͥ nullo diminuit facit ꝑtẽ in mõ dͥd generatrꝓ oĩ que qdẽ ꝑs vocat qñch dei jm qq. capiẽdo def̃ m in genemtt poi dieto ſüptoců al̃deriatce. ⁊ toti ctö toro in inõ deſtrniqᷓ deſtructo ſuꝑioꝛi qð ẽ pꝛꝰ — vb nccãrio deſtruunt᷑ ſu inferioꝛa. jed totũ in mõẽ ſuperꝰ reſpectu ſuepꝑtis ijre deſtructo deſtrunt᷑qᷓlibet ꝑs eiꝰ. iõ llle loc tenet negatiue.ſj nõ tʒ affirmatiue. toto in mõ eſt hitudo ipſꝰ ad ſuã̃ ꝑrẽ ⁊tʒ nega· arʒ ſic·apis nõ ẽhõ.qᷓ lapis ñẽ ho alb. Waria q poſito ſuioꝛi non opottet ponere inſeriꝰ·ſcut pꝛiꝰ dctũ eſt in locoa genere · Vñ iſte lo eodẽ mð tenet ſicurlocꝰ a g̃e·⁊ locꝰ a ꝑte ſicut locꝰaſpẽ.ſ Sciẽdũ — cũq; pᷣ pars in mõ ⁊ ſuũ totũgpter rõeʒ iñ dictã ſe q̃no.ꝙ lod a ꝑre in mõ ẽ hĩtudo ipſiꝰ ad ſuũ rotum. Ettʒ affir. duob mõis pꝛio ſuhijgẽdo ꝑtẽ affmat ue. vthõ alb currit. hõ currit. WMaria. qͥcd pᷣtde parte in mõ? de ſuo toto. Nuiꝰ rõ ẽ qꝛ dchdprde in ſerioꝛi etiã de ſuperioꝛi.⁊ totůj ig mõ ẽ ſuperꝰ ad ſuã partẽ ⁊ actual in e ↄriner᷑ qᷓdlio pᷣdicãdo partẽ in mõ affir. vt ſoĩ ẽ hõ alb.ergo ſoã ẽ hõ. Maxia. de ſehnegato ſupioꝛis lz bi ſeqj. hõ alb fjurnit· ego hd nõ currit. qʒ ibi nõ deſtnui ꝑs in mõ pernegatðʒ ßz tĩ curſꝰ negat de ipᷣo· ¶ õtra pᷣd cn ar pño ſi vle ſũptũ ſine detiationeẽ totũ vle. ſʒ totũ in mõ nðõ ẽᷣ totũ vle cũ ſint diuerſa tota. ergo totũ ĩ mõ nõẽ vłle ſũptũ ſine detiatione · ¶ Scðᷣo ſic. oẽ totũ ẽ maꝰ ſua parte ⁊ plura ↄtiet· ſʒ hõ nõ ↄtiet pla qᷓ; hõ alb. ego põ nõ ẽ totũ in mõ reſpãu hoĩs glbi⁊ ſi vle ſũptũ ſi ne detiatione nõ ẽ totũ in mõ. ¶Tertio ſic hõ albẽ pars in mõ.⁊ m̃ ſuit cũ ðtiatione diminuẽte.qꝛ aib ᷓhit holeʒ ⁊ diminuit rõeʒ eiꝰ qꝛ facit ipᷣm ſolũ tene nip alb.⁊ ſic ẽ detiario diminuẽs ergo 3 diffõeʒ partj in mõ Muarto ſic.ĩ oĩ loco ⁊ña fohali ʒůð actus ht᷑ includit᷑ in añte.ſʒ pars in mð ñ ineludi᷑acrualrè ſuo toto.ergo loꝰa toro ad partẽ nõ vʒ. Muito ſie b ſeqł·lap nõ ẽ hõ niſibil.ꝗᷓ laß non ẽpõ.⁊ tñ a ibi parte i mõ nega. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛꝙ vle ſũptũ ſine de atẽe p̃t ad duo ↄpꝑari.vnoꝰ ad parẽeꝰoſtitutã per dãam eẽntialẽ.⁊ ſic ðꝛ totuim vle. Alio pᷣtcõpuria partẽ ↄſtiurã per dꝛñam acrigentalẽ ⁊ ſic dicjt toruz in modo · Totů eñ̃cũ diat teiatine ad hrẽ babet vã „ an Z— —————˖——————————ůů— Lu — — — Euintus nuſorna nyrez nns tzniene gẽrjete riaiit᷑· Ad ſcðm ðꝛꝙ lʒ bomo nõ plura qᷓ hõ albus tineatqᷓ;tũ ad ſeatũↄtinertñipla qᷓ;tũ ad ſuppoſita deo qᷓ;tũ adambitũ ſuppoliroꝝ eſt ꝑs integrat poĩs albi fm modũ. Ad terciũ ðꝛ ꝙ albus bñ diminu⸗ it ſupoſitionẽ hoĩs nõ tñ diminuit rõnẽ foꝛmalẽ ho minð· qꝛ hõ alb eſtaial rõnale ſiã hõ· Ad quarũ pꝛꝙ in oñi loco ⁊ generalr in oñiↄña foꝛmali ↄñ actu ↄtinet in anteredente · ſ nõ ſp terminꝰillarus cð tinetintennino inferente Adꝗuinũ vrœbðrſi bilis nõ eſt ꝑs in modo reſpectu hoĩs · qꝛ licer riſibile poſſet dici deteriatio hoĩs qᷓtum ad modũ intelligen di.nõ I vt deteriatio ↄtrahens ipm quo adſſuppoſi⸗ ta ad que facit ipᷣm teneri ̃ ꝙ vna ꝑre ſuoꝝ inferio⸗ tum. Ideo nõ fucit ꝑrẽ in modo reſpectu homins · ſ bene facit reſpectupialis vł altencõmunios ¶Totů in loco eſt dictio cõpꝛehẽdẽs oẽm iochaduerbialt. vt vbiq; nuſqᷓ;. Pars in loco eit dicio cõpꝛehẽdẽs aliquẽ locũ aduer bialr. vt hic ibi. Locusa toto in loco eſt ha bitudo ipſius ad ſuã ꝑtem. Ettenet cõſtru ctiue ⁊ deſtructine·Conſtructiue ſc. deusẽ ybiq; ergo deus eſt hic WMaxima. Luicun q cõpetit rotũ in loco ⁊ queliber eius parꝰ. Peſtructiue ſic.ceſar eſt nuſqᷓ; · ergo ceſarñ eſt hic. Waria. Dnichd remouet᷑ q tolo in ſoco⁊ a qᷓtibeteipte. Loca ꝑte in loco eſt habitudo ipad ſuũ totũ.⁊ eſt ſp deſtructi uus.vtceſar nõẽ hð̊ nõ eſt vbiq; · Vocus a pars in loco neceius totum. Poſtqᷓ; autoꝛ ðteriauit de ioco a toto in mõ. b ↄñ̃r Pꝑte in loco marimaCuicunq; nõ compelit deteriat ð loco a totoin ioco ipᷣm ſic diffiniẽs· Totũ in loco ẽ dictis vð · Et pont᷑ dictio loco gen eris.To⸗ tů eñ in loco ↄliderat nõ fin eſſe ſuũ realeſʒ inqᷓ;tum⸗ dicibile ⁊ ꝑ dictõʒ impoꝛtat. iõ bñ ðꝛ dictio. deinð po nit᷑ cõpꝛehẽdẽs oẽʒ lecũ ad dẽntiã totiꝰin tpe·⁊ ponit᷑ aduerbialiter ad ditferentlam rotius in qᷓ;ritate·qð qůq; impoꝛtat oẽʒ locũ noialr. vł dicẽdo. oĩs loc vel ĩ oi loco.⁊ ꝑ oppoſitũ diffinif s in loco ẽ dicio ptẽ lo cicõpꝛehẽdẽs aduerbiałt. vt hic vel bi. ¶ Scienduʒ pꝛimo.ꝙ totũ in loco ⁊ etiam ꝑtes eius impotant eſ ſe in loco· ſʒ dupliciter poteſt aliquid eſſe in loco. vno modo ſm potentiam tĩ· vt vniuerſale dicitur vbic; km aptitudinem. eo ꝙ haber aptitudinẽ ad eſſe in ſu⸗ is ſingulanbus ꝓ quolibet locꝙ ⁊ pio quoliber tem⸗ poꝛe · Alio mod ut fingulare dicituerualitereſſepic⁊ nũcfm actum Adhuc iene eſſe i loco· vno modo karozpſeiaurdeus driteſſevbichnpienne r aliquid dicit in loco m actum ſi⸗ jno ⁊ ꝑ ſeſecundo modo dicftaliquid eſſe in loco per ſuas partes ſicut mundus eſt in loco hm omnes ſi⸗ Ss panes. vnde arguendo a toto in loco ad eius ptez del ecõtra opoꝛtet eodem modo allcui attribuere par tem in loco· ſicut libi couenit totum. vt ſi totum con⸗ —„ inetn bmn aptutudinem tantum ¶ Sciendũ ſecũdo. ꝙ loc ators in loc; ẽbablnd⸗ ſad iiã panẽ⁊ teneraffir·⁊ negu. Afir li deus eſt vbiq; ergo ðs ẽ hic. Maꝝia. polico toto in loco in aliqᷓ ſubiecto. ponit᷑q̃lihet pars eiꝰ Cuꝰꝰ rõ eſt. qꝛ to ⸗ tũ in loco ſil ⁊ actuatr includit oẽs ſuas partes · ⁊ 1ð ipᷣo poſito in aljʒ ſuhiecto ponit qᷓibet erꝰ pars. neck neẽe ponere ↄãti dartis · qꝛ ſialiq pars ioci võ ha⸗ beat exñtiã·tũc ipſa nõ erit pars totꝰ in loco · qꝛ non etit in ip̃o actu aiit᷑ cõtẽta · led tener negatie ſic. celarẽ nuſqᷓ;. ergo ceſar nõẽ totò in loco deſtruit q̃libet pars ei. Euꝰ eadẽẽ rõ ſicutma rimepᷣcedentis. Sciendũ tertio· ꝙ locaparte ilo co eſt bitudo ipſiꝰad ſuũ totũ. Et tenet affir. ⁊ nega· Rinſevs eſtbiatblch.emohaerbi. xima. poſitis partib totꝰ in loco ſuffictẽter enumera tis ponit⁊ ipm totũ · Curꝰ rõ eſt. qꝛ totũ in loco nõt niſi ſue pares ſił⁊ actitałr poſite. ergo ⁊c̃. Pega. ſic. celar nõ eſt hic net ibi ⁊c̃ijs· ergo ceſar ẽ nuſq;· Mat xma. deſtructis partib totiꝰ in loco deſtrui᷑ ⁊ ᷣm torũ. ¶ Sciẽdũ qjrto. ꝙ duplrↄtingit oruereã pari tiby totꝰ in loco · Auo mõ a partib ſuflicii⸗ ter enumeratis ad totũ. Et co tenet affir. ⁊ nega · ſicut pꝛꝰ dictuʒ eſt. Alio mõ añ ßuẽdo ab vnd parte ĩ ⁊ nõ ab oib ſil ſũptis·⁊ hoꝛ mõ nõ tenct atr.ied ſolũ nega·⁊ h̊ mõ ðꝛ in teituꝙ iſte locꝰẽ ſemper deſtructiuꝰ.vt arguendo ſic. ceſar nõ — mõ locꝰ a pane in lo ẽ hic. ergo nõ Maxia · cui nõ cõuenit pers in loco nec ip̃in totũ.; tñ mõ nõ arguit᷑ a deſtructiõe partis ad deſtructi onẽ tonꝰ in loco m illudqð ẽ qꝛ ibi nð deſtiuit᷑ totũ in loco ſimplr. ⁊ fm vẽs ſuas par tes. ſed ibi ſolũ arguit᷑ a deſtructiõe totiꝰ in loꝙo qᷓ;tů ad totalitatẽ eꝰ⁊ qꝛ deſtiut᷑ fm ſiã totalitatẽ iõ nõ remanet totũ in loco.iõ non gpꝛie arui᷑ mõ a ꝑte in loco ad ſuũ totũ ⸗ ꝛumd ₰ 1 Contra pᷣdicta arguipꝛinv ℳ ſic. nlts locꝰ eſt dicti cõpꝛehendens oẽm locũ. ſedto j h tñ in loco ẽ loꝰvel eſſe in loco · ergo male ðꝛ ꝙt̃ dicõ compꝛehendens omnẽ locũ Bcðoſ ic. locꝰ a toto in loco tenet ĩ habitudine vniuerſał vnuerſalt ſuin⸗ jaitt᷑ ſumpti ad luã partẽ eſt locꝰ a porò in qᷓ;tituie·er ßo male diſtinguit᷑ ab iſto loco·¶ Tertio ſic. nõ ſe tur mñdus eſt vbiq;. ergo mundus ẽhic· ergo loc pti ad ſuã panem.ſed habitudo vniuerſalis ½ v 4 toto in locõ nð tenet affir. ¶ Quarto ſic.non ſcquſ ſoꝛtes nõ eſt vbiq; · ergo ſoꝛtes nõ eſt hic. ideo locus 3 toto in loco nõ tenet nega. Quinto ſicnon ſequit᷑ aliquod coꝛp eit hic aiqð ibijꝛt̃ijs. erbo quoddam coꝛpus ẽ vbiq;·qꝛ antecedẽs eſt veꝝ ⁊ conſequẽs fal⸗ ſum. ⁊ tñ ibi arguit᷑ a partibus in loco ſufficientenu meratis. ergo iſte locꝰnõ tenet affirmanue · ¶ Adpꝛi mñ dicitur. ꝙ lʒ lod ßm ſuñ eſfe reale nõ ſit dictiotů men ßm eſſe dicibile põt eſſe dicrio. ⁊ hocmõð intellii ßitur ꝙ totũ in loco vt ẽ quoddam dieibile ſit dictio Id ſecundũ diciꝙ qᷓ;ʒuis locus a toto in loco qᷓ tum ad virtutem confirmatiuã argumenti nõ diſtin tialiter a loco in toto in q̃ntitate. qꝛ viro⸗ biq; eſt virꝰ confirmatiua argumẽti.? habitudo vni uerfalis vniuerſaliter ſumpti. Ideo areſtonõ diſtin xit locũ a toto in loco a loco a toto ĩ q̃ntitate. tumẽab ſop.qꝛ totum in quantitate dicit modũ per o —, — 6 emi loto. tur ibicuentwinmexrſitenmcon? adinguurscecentaln uune modosſunt ueniat in aptitudinen tantum · debet ſimiliter pars candi ipſoꝝ. q manẽtis.⁊ noĩalir⁊ totũ in loco aduerbialt ſibmnð ——— 22) C1 3 . 5 ſ 1 1 11 — C exempla autẽ ſumant᷑ h ſicut a toto in loco· r detenmiat de loco a toto in tpe · gd cuiꝰ cogniluo⸗ in teẽ di⸗ —— ¶ Tori diſũctiuũẽin uꝝꝰ ⁊ fieri qᷓuis mn rem ſit pennanẽs. Adtertiũ diciꝙ mundus nõ ẽ vbiq; im ſe totũ · ſed ᷣm ſuas ꝑtes.ideo ibi male cõcudit. ſed debet ſic concludi. 3 aliqᷓ pars mundi ẽ hic. ⁊ aliq̃ ibi.⁊ ſie dealijs ·¶ Z qusrtũ ðꝛ. ꝙ in añcedẽte negat torũ in loco. ⁊ ſit non remanet ſub eſſe totꝰ in loco. Jõ nõ arguit᷑ a toto in loco· ſed equalenter arguit᷑a neßatione vnius ptis in loco ad negationẽ alteriꝰꝑtis determinatẽ · xt hic. ſoꝛ⸗ tes nõ eſt in aliqj loco.qᷓ ſoꝛtes nõ eit hic.y Ad quin tñ ðꝛ. ꝙ ꝑtes añtis vefificant᷑ de coꝛpe ꝓ diuerſis ſup politis. ⁊ ſic in añte coꝛpꝰ hʒ plures fufpoſitões det⸗ minatas.⁊ in ↄ̃te habet vnã tiñ· ideo ar̃ a pluribus ſyppõnib ud vnã determinatã.⁊ cõmitiit᷑ fallacia fi gure dictõis.⁊ ſubiectũ añtis nõ tenetur eodẽ mõ in ſ ſicut in añte. ideo non bñ arguit᷑a ꝑte in loco ad 3, 2 etdi bedene 3 Totum in tꝑe eſt dictio compꝛebẽdens * Somne epauuk bialierhetiberitcras: Poltqᷓ; au. detmiauit de loco ã toro in loco · nẽ pꝛimo diffinit totũ in tꝑe dicẽs. Tetũ ctiocõpꝛehendẽs œẽ temp aduerbialirer vr ſꝑ·ſiue nelia· vt nũqᷓ; ⁊ ecõtra· Pars in ꝑee die cõpꝛehẽdẽs ꝑtẽ tꝑis aduerbialit· vt nůũc hddie.⁊cijs · — r iſie due diffinitiones eodẽ mõ dñt intellgi⁊er⸗ emplificari.vt diffinitões totꝰ ⁊ ꝑtis in loco · ¶ Sci endũ pꝛio. ꝙ lodꝰ atoto in tꝑe eſt hitudo iplad par tẽ. Et tenetaffir. ⁊ nega· Affir.ſic. deꝰ eſt ſꝑ. ꝗᷓeit nũc axima · poſito toto in te in aliq̃ ſubiecto neceſſa⸗ rrio ponit᷑ quelibet eꝰ ꝑs. Euius rõ eſt. qꝛ totũ intꝑe actualiter includit oẽs ſuas ꝑtes ſil· qꝛ impoꝛlat thð diſtibutũx oibus ſuis ꝑtibyõ poſito toro ponii li bet eiꝰ pars. Sed negatiue ſic. chimera ẽ nũqᷓ;· Ino ————————— —.—— elt bodie. Warima. remoto toto in tꝑe ab aliq ſab igite in dj tepoꝛe.⁊ tñ ibi non ponit pars in tẽpoꝛe⸗ v⸗— cũ nõ ſit aduerbiũ partẽ tẽpoꝛisgnificis. igi diß Pa⸗Mu finirionẽ locia toto in tẽpoꝛeꝝ Tertio ſic.nõ ſequi? ñs fim̃ v iecto emouet᷑ quelbet en ꝑs. Et arguẽdo ꝑ iſtũ lo⸗ cũ magis ꝓpꝛle wgul honse totũ in tꝑe a ꝑte pᷣti et nð aꝑte ſubiecti.eo qᷓ ÿᷣh determiare verbũ in oĩoe ⁊ vᷣbů ſemper ſe hʒ er ꝑte pᷣriniſi cũ iplicatõne ponãt a parte ſubiecti 5 eſt hitudo ipſiꝰ al ſuũ totũ. Et tenetaffir ·⁊ ueg · ar gutdo a ꝑtib tpis ſufficenter enumeratis ad ſuũ to tũ. Iifirmatiue ſic ſoꝛtes fuit heri pꝛidie. ⁊cijs · ʒ ſoꝛ⸗ tes fuit ſemper.maria. Poſitis partib in tꝑe ſuffieiẽ⸗ ter enñeratis poni᷑ ᷣm totũ in tꝑe · qꝛ totũ nihi ſug addit ſuis partib·fegatiue ſic· antixps nõ fuit hern nec pꝛidie.⁊cs.ꝗᷓ antixpᷣs nũqᷓ; fuit. Maxia ·emn⸗ tis partib in tꝑe ſufficiẽter enumerat: remouet ⁊ to⸗ tů eius· ⁊ ſi arguarꝑ iſtũ locum ab vna pte tiñ.⁊ R ab oibytũc ſolũ tenet negatiue ⁊ nõaffirmatie.⁊c arguit᷑a deſtructiòe partis ad deſtructionẽ rofĩꝰ q;tu ad totalitatẽ erꝰ. Et nõ arguit᷑ ad ip̃m remouẽs ip torũ in tꝑe.vt hic. ſoĩ.nõ eſt nunc.qᷓ ſoĩ. nõ eſt ſemper· 7 Scriendũ tertio. ꝙ pᷣter iſta ſupenꝰ poſtapepꝑiunt᷑ alia q̃ ad pꝛincipalioꝛa totʒ reducunt᷑. ſ.torũ copulati ũ.diſiunctiuũ· poteſtatiuũ. ſucceſſiuũ.collectiuũ ſeu asgregatiuũ Totñ copulatiuũẽ in äplura copulan tur per ↄiũcrõnẽ copulatiuã· vt ſoꝛ· currit⁊ plo diſpu rar. Et pars cꝰ eſt en ̃ inter ſe copulant᷑ àplura ↄigunt᷑per ↄiunctõez ſiue litaffir⸗ Pars in tpeẽ dictio Sciẽdũ ſcʒo.ꝙ locꝰ a parte in Me parte totiꝰ in tẽpoꝛe nõ valʒ affir. diſũctiui.vt ſor currit vel plo diſputat/ otũ pote uuüegbchponterplinlvvttutyvepotje velplura ↄtinẽs ᷣm virtutẽ. vt aia rõnalisẽ totũ po; teſtaruũ feſperru vegerati ſenſiti ⁊ intellectũlʒ aĩain cði ſit torũ vle reſpertu vegetatĩ ſenſiti?⁊ intellectiui. ſilr q̃ternarꝰ nũerꝰ ẽ totũ poteſtatĩ reſpectu ternarij ⁊ binarj. qꝛ ↄtinet in vtute ſub ſe oẽs numeros infe; roꝛes Cotũ ſuccelſiuũ eſt qð cõponit ex ptib ſucceſ ſiuis q̃ nõ pñteſſe ſłſicut tps ⁊ morꝰ Et torũ aggre: gariui ſeu collecrĩ eſt qð vna voce ſingůlari pla lin hularia abinuick diſtincta ipoꝛtat. ſicut ſpts gens er ſocietas. Et ꝑs eius ẽ aliqʒ iſtoꝝ ex quibus cõponit᷑ vt hõ reſperti ppli.⁊c̃ijs. Bciendũ q̃rto· ꝙ totũ co pulatĩ poteſtatiuũ ⁊ collectiuũ reducunt᷑ ad totũ in tegrale. eo ꝙ ab iſtis totis ad ſuas ꝑtes eodẽ mõ te⸗ net locꝰ dyaleticus ſicut locꝰ a too integrali.affir⸗ matiue tñ nõ negatiue ⁊ ecõtra · Locus ⁊ ꝑtiby tener deſtructiue tiñ ⁊ nõ ↄſtructiue · vt arguẽdo ã doto coj pulatiuo.ſoʒ. cumwit ⁊ plo diſputat.i ſoĩ currit.⁊ a to to prqtiuo ſic arguit᷑. quatemarꝰ ẽ. ergo binariꝰ eſt.⁊ aja rõalis ẽ eigo ala ſenſitiua ẽ. Marxima poſitotoʒ to ptãtiuo ponit᷑eius q̃libet ꝑs· ⁊ atoto collectiuo ſic pls eſt. ergo hõ ẽ.⁊ econtra poſſet arßui a ſuis ptibꝰ Sed totů difiũctiuũ ⁊ totů ſucceſſiuò reducunt᷑ad totũ vle · qꝛab ipſis eodem mã tenet locꝰ ſieut a toto vłi.ſ.negatiue tm̃.vt arguẽdo a toto diſiũctĩo · vt ſoĩ. nõ currit vel pło nõ diſputat ergo ſoã.nõ currit.⁊ a to to ſucceſſiuo.vt nõ eſt dies · ergo nõ ẽ meridies ·⁊ ecõð ta· orꝰ a ꝑtibus cojẽ mõ tenet·¶.affirmatiue tñ · vt facliter pot hůi in textu.ſ Contra pᷣdicta arguit᷑ pꝛiʒ 2 mo ſic in oĩ tgex ſempet idẽ ſunt. icut vbiq; ⁊ in oĩ—(—.=2 — ẽ torñ in q̃ntitate. ⁊ nõ totũ in tẽpoꝛe·⁊ ſic male diffi⸗ in tꝑe qð eſt dictio cõpꝛehẽdẽs oẽ tp̃s aduer jaliter. vleẽ ſemper. ergo vle ẽ nũc ci accũsſit veꝝ⁊ qꝛ vleẽ vbiq; ⁊ ſemper nõ ẽ hie · ⁊ nũc. ſed ſo lare. ergo locꝰ a toto in tẽpoꝛe nõ tenet affir⸗ to ſic. partes totiꝰ in tempoꝛe nõ pñt ſił ec.eißo locꝰ a Muinto ſic.udã nð fuit nũc.ergo nũqᷓ; fuit. nõ ſe⸗ qͥuif. ergo lodꝰ a parteĩ tẽpoꝛe nõ vʒ negã ab vna par te tiñ ad ſuũ totũ. ¶ Id pꝛimũ ðꝛ.ꝙ ʒ ſꝑ ⁊in oitẽ poꝛe ſint idem ſᷣm rẽ ſignilicatam differunt tñ in mo do ſignificãdi ⁊ foꝛmalit᷑. q ſemper impoꝛtat tẽpus diſtributũ ſub modo fluxus?⁊ fieri. ⁊ in oĩ tempoꝛe impoꝛtat idẽ tempus diſtributũ pꝛo omnib partib eius ſub modo permanẽtis ſiue habitus ⁊ quietis Et perß diſtinguittotum in quantitate a toto in rẽ poꝛe.lʒ nõ realiter. ſId ſcðm dicitur. ꝙ licct in ilo — tamen virtualitera ßᷣm rẽ ſignificarã· qꝛjn itin poꝛe includit᷑ virtualiter ipfum nũc. Id rertũ di⸗ cikur.ꝙ lʒ vniuerſale ſit ſemper ⁊ vbich in aptitudine nõ tamen in actu.⁊ eo mõ quo diciur ſemper eſſe. bñ dicit᷑ eẽ nunc.i.fm aptitudinẽ. ſed illa aꝑtitudo redu citur ad actuʒ in ſiis inferioꝛihus ſuceſſiue, Ad auanum dictur ꝙ lʒ partes tempoiis nõ pñ̃rſikoiſe argumẽto nð ponat᷑ foꝛmaliterpars in tepgtl. ert⸗ ab oiby ſiłſumptis. Scho ſic hicẽloch a toto in tpe de ſꝑ.— boco. ſed in oltꝑe eſt totũ in q̃ntitate. ergo etiã ſemꝑ — 7 ũſingu ⸗fr Quat — 0 — 6 1 S 6. 2 2— N L 1 e elt ſemꝑ·⁊ ſic hene ſequi. Ziſtriereteſttrinn 6mſnaturam. Etdiuidit in cauſaʒ m eſſe ſuuʒ · reale.· ſicut pteritũ nõ poteſt eſſe ſimulcũ futuro.tñ pñt eſſe ſikcũ appꝛehẽſione ale que retinet ꝝ teʒ pᷣteriti in pñti.⁊ ſic ſił pñ̃t accipi ꝑtes tpis. d quintũ ðꝛ. ꝙ ibi nõ bene argui. qꝛ arguẽdo ab vna ꝑre tĩ deſiructiue op oꝛtet arguere ad deſtructionem. totius qᷓ;tũ ad rõnẽ totiꝰ.ita ꝙ in ↄñte ſ bi pꝛeponat᷑ negatio remouẽs totalitatẽ eius ꝙ nõ fit in iſto argu mento.ſed debet lic inferri adam nõ eſt vunc. ergo ñ „ Amaterialem ſoꝛmalem efficientem Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de locis a toto in pare te.hic ↄñr deteriat de locis a cauſa ⁊ effectu. Et qꝛ lo cus a tauſa in cõi.eſt habitudo cauſe ad effectũ.⁊ cus ab effectu eſt habrudo effectis ad cauſã. Ideo pꝛiuſqᷓ; autoꝛ deteriauit de loco a cauſa in ſpẽali.pꝛ determinar de cauſa in gñali diffinitie ⁊ diuiſiue ipi⸗ ſaʒ pꝛimo ſic diffiniens. Cauſa eſt ad cuiꝰeſſe ſequit᷑ aliudꝑ naturã. In rua diffinitõe intelligi᷑ensꝓ ge nere.Ens em̃ diuidi p cauſaʒ ⁊ effectũ.⁊ eſt ſuꝑius ad vriunq; m modũ. Peince ponit᷑ ad curhei tur aliud ad dĩnam effectus ſequentis ad eſſe cauſe ad cuꝰeſſe nihil iequii ſub rõne effectus.⁊ ponim naturã ad explicandum modũ qᷓ effectus lequit᷑cau ſam. Et econtra poteſt diffiniri efüctus ſic. Eſt ens cuveſſe ſequit᷑ ad aliud ꝑ naturam · ¶ Sẽiẽnctñ pꝛi⸗ mo. ꝙ ſequit᷑capi᷑ dupliciter. Vno modo vt dicit oꝛ dinẽ ⁊ dependentiam vnius ad alteruʒ. Et hoc ſte⸗ — rũ dupliciter. qꝛ vno modo dieir deßeñdeſtiaʒ in eſſe vnius fei ab atia fcur quilbet effectus Fm ſum eſe dependet a cauſa.⁊ hoc modo debet hie rapi ſequii ¶ta diffinitõne vt dicit oꝛdinẽ vmꝰrei ab alia hm eſſe Alio modo capit᷑ vt dicit oꝛqinem ⁊ deꝑeudentiam quens ſequit᷑ latiue ad antecedẽs.⁊ dependeter illo illat:ue· Et ſolũ yt dicit illationẽ ↄñ̃tie· qꝛ in argumẽ tatõne añs nõ eſt cauſa ↄſequentis.licet tamẽ ſit cau ſa illatõis eius. cierdũ ſcðᷣo.ꝙ ad rõnem cauſe. non requiri ꝙ cauſa pꝛecedat ſuum effectum ſemꝑ km tempus.ſed qñq; pꝛccedit eum ᷣm tp̃s vt domi conſequentie ue itõßis vnius ab alio ſicüt conſe ficatoꝛ pᷣcdit domũ fm tpᷣus. qñq; vo pꝛeceditipſuʒ ᷣm naturã ĩ ⁊ ſimul eſt tpe cum eo.vt. hõ eſt cauſa riſibilis. ⁊ tñ pꝛecedit ipᷣm̃ ᷣm nãturam tiñ.⁊ eſt ſił ꝑe cum eo ·ideo ad explicaudũ quõ effectus debet ſe qui cauſam.⁊ cauſa debet pꝛecedere effectũ. Ideo in diffinitione cauſe pon ᷣm naturam.⁊ etiam̃ ad dit ferentiam iſtoꝛum quoꝛum eſſe vnius ſequitur ad eſ le alt enus fm oꝛdinem.⁊ tamen vnum non depen⸗ det ab alo ſᷣm naturam. vt eſſe vnus diei non depen det ad eſſe alterus. ¶Biendum tercio · ꝙ cauſa di⸗ niditur per cauſam efricientem materialem foꝛma⸗ lem ⁊ ſinalemKuus diuiſionis ratio eſt. quia ad omnem cauſam ſequſut effectus. vel egoaiis caꝝ⸗ ſa eſt intrinſeca ſuo effectui.vel ertrinſeca. Si pꝛimũ hoc eſt dupł?.vel eſt actu dans eſſe. ⁊ ſic eſt cauſa foꝛ⸗ malis. vel potentia recipiens eſſe.⁊ ſic eſt cauſa mate nalis. Si extrinſeca· hocſt iterum dupliciter quia in diftinitiõe cauſe. Auintus veleſt ia a jtes fit. ⁊ lic eſtjauſaeffciens. xeleſt ludꝓpter qð res fit.⁊ ſic eſt finis. Et ſumit᷑ iſta diui ſio nõ fm diuerſitatẽ rerũ. ſed ᷣm diuerſos modos forales cãndi. qꝛ ideʒ realiter bm diuerſos mõs cau ſandi ⁊ reſpectu diuerſoꝝ qñq; hʒ rõnem plunũ cau ſarũ. Et nõ ẽ diuiſio generis in ſuas ſpẽs · ſed analo ßi in ſua analogata.qꝛ cã per pꝛꝰ⁊ poſterius dici de cauſis · ¶ Iciendũ quarto.ꝙ cauſe pñt quadruplici ter ↄſiderari· Vno mõ ſm rõem cauſandi.⁊ ſi finis eſt pꝛia.efficiẽs ſcha. tertia materia.⁊ quartu foꝛma. qꝛ in cauſalitate rei finis mouet intentioneʒ agentis ad ꝓducendũ aliuẽ effectũ. Et efficiens motũ a ſij ne mouet materiã.qua diſpoſita vltio introducit᷑ foꝛ ma effectꝰ. Scðo modo ↄſiderant᷑ vt cõcurtũt ad cᷓ politionẽ effectꝰ.⁊ ſic materia ẽ pꝛioꝛ· ſcho foꝛma.ter tio efficẽs. ⁊ quarto finis. Tenio cõſiderant᷑ vt dñ eſſe actuale effectui. Et ſic foꝛma eſt pꝛioꝛ. deinde ei ciens.tertio finis.⁊ vltimo materia. Quarto mõ cõʒ ſiderant᷑ vt hñt eſſe exñtie per qð nobis notificantut. Et ſic cã efficiens ẽ pꝛma.ſcða materia.tertia foꝛma q̃rra ⁊ vltima finis.⁊ h modo ↄliderant᷑ fm ꝙ nobis notificant᷑. ⁊ ab ip̃is ſumit᷑ locus dyalectiꝰ.jdeo ilo mõ in textu oꝛdiuant᷑. ⁊ pꝛꝰ determinatde cã effiuen te qᷓ; de alijs. Kontra pᷣdicta arguit pꝛimo ſic. ali ud dieit diuerſitatẽ cſſentialẽ cũ ſit relatm̃ diuerſitatꝭ ſube · Sed effectꝰ nõ differt eſſentialit᷑ a ſua cã. quia ↄuenit eſſentiaht᷑ cũ ea.ꝗᷓ male dih— cã eſt ad ius eſſe ſequit᷑ aliud.ſ.effectus. Scðo ſic.cũ ⁊ effe ctus ſunt ſił natura cũ ſint relatiua.ꝗᷓ cffecrus nõ ſeqj tur cãm Fᷣm naturã. Tertio ſic· poſita cã ſit ponit effectꝰ ergo cã nõ pꝛecedit effectũ. Et ſic ad eſſe auſe non ſequit᷑ aliud. Quafto ſic. foꝛma ⁊ finis coind důt.vt ðᷣꝛ.ij. phiſicoꝝ ·qᷓ foꝛma nõ eſt cã diſtincta a ſi ne.nec mẽbꝛa diuiſiõð ſunt oppoſita. Quinto ſic oĩg cauſa pᷣcedit ſuũ effectů · ſed finis nõ pꝛecedit efe ctũ ſed ſequi. ᷓ non ẽ cã.⁊ ſic male ponunt᷑ quatuoꝛ cauſe. Ad pꝛimũ ðꝛ·ꝙ lʒ aliudpꝛie ſumptũ vt ĩ nelatiuũ diuen ſitatis ſube dicat diuerſitatẽ eſſentialẽ. nõ tñ aliud cõiter cap tũ.qꝛ vt ſic dicit quãcũq; diuer ſitatẽ ſiue eſſentialẽ accidentalẽ. Et hᷓ mõ ſumit᷑ ctus ſ̃m intentiões cauſe ⁊ effeciꝰ dicant᷑ coꝛrelatiue. tñ ſi cõſiderant᷑ materialiter fm id qð ſunt nõ ſuntſ mul natura nec dicunt᷑ coꝛrelatiue. Ad tertium ðᷣꝛ ꝙ poſita cã totali ponit᷑ eð effectus ſił᷑ tempoꝛe.nõ ñ ſił ᷣm na turã. qꝛ cã naturaliter pꝛiꝰ habet eſſe ⁊ intel ligi qᷓ; effectꝰ.⁊ hoc ffi effectũ fm naturã. Ad quartũ ðꝛ · ꝙ; lʒ foꝛma⁊ſij nis coincidãt materiałr ⁊ fm rẽ.⁊ eti efficiens cum ipſis. nõ tñ coincidũt foꝛmaliter qᷓ;tum ad ſuos mo dos foꝛmales cauſandi.⁊ ß modo ponunt᷑ quſe ab d quintum dicit᷑. ꝙ lʒ finis m inuicẽ diſtincte. ſuũ eſſe reale ſequat᷑ effectum.tñ 5ᷣm eſſe intentionis agentis ſub qᷓ conuenit ſibi rõ cauſe finalis pꝛecedit ſuũ effectum deo eo mõ q̃ cſt cã naturaliter pꝛecedit nit . ffectum. ær frinyale Lauſa efficiens el:a qua plimo firi d hocꝙ fiat aliquid. vt domificatoꝛ ẽ pꝛi⸗ mũ mouens ⁊.oꝑans yt fiat domꝰ.⁊ faber vt fiat cultellus. locꝰ a cauſaefficienteẽ ba⸗ 6 d ſcðᷣm ðᷣꝛ. ꝙ lʒ cauſa ⁊ efe S. cit ad rðnem cauſe ꝙ pᷣeedat —. *— „ — S * bitudo iplins cauſe efficientis ad ſuñ effe⸗ dů. ⁊ eſt cõſtructiuus ⁊deſtrucrinnst. on ſtructiue tenet ſic. domitficatoꝛ eſt bonꝰ.er⸗ go domus eſt bona.locus a cauſa efficien⸗ te. Warima.ſi cauſa eſtbonaip̃m quod fit bonũ eſt. Deſtructiue ſic. Domificatoʒ nõ eſt bonus · ergo domus nõ eſt bona. Toc a cauſa efficiente maxima.cuiꝰ cauſa effici⸗ ens non eſt bona.ip̃m quod fit non eſt bo⸗ num. ⁊ econuerſo tenet locus ab effectu ad cauſam efficienteen. ¶Poſiqᷓ; autoꝛ ſuꝑius deteriauit de cauſa in cõi tã diffinitiue qᷓ; diuiſiue.hic ↄñr vult deteriare de locis acauſa.⁊ pꝛimo de loco a cauſa efficiẽte. qꝛ eſt notioꝛ cetens · ratõne cuiꝰ ipſam ſic diffinit. Cauſa efficiens eſt a qua pꝛimo fit motus vt res fiat. In qua diffini tioneſubintelligit᷑cauſa loco generis diffiniti. Etpo nit᷑ a qua pꝛimo fit motus ad dĩntiã aliaꝝ cauſarus qn nulla cauſat motũ ſiue ꝓductionẽ effectus. hoc cõuenit efficienti ſicut ptʒ in ꝓductõe effectus · Finis em̃ rõne ſue bonitatis trahit ⁊ mouet appetitũ aßen tis ad ꝓducendũ effectũ ⁊ efficiens ſic tractũ a fine di ſponit materiã ad ꝓductionẽ foꝛme.⁊ pꝛimo cauſat motũ quo ꝓducit effectus.¶ Sciendũ pꝛimo · ꝙ loc a cauſa efficiẽte eſt habitudo ip̃ꝰad ſuũ effectũ. et te⸗ net affirmatiue ⁊ negatiue. Iffirmatiue ſi · Domifi catoꝛ eſt bonꝰ.ergo domus eſt bona. Waxima. Cu⸗ ius caüſa efficiẽs bona eſt. ᷣm dʒ honũ eſt. que mat xima debet intelligi de bonitate efficiẽtis inqᷓ;tũ effi ciens eſt ·⁊ nõ de bonitate meꝛis · vel de bonitate ip̃ꝰ bm ſe·Et ſimilr debet intelligi de bonitate effectꝰita ꝙ ſi efficiẽs ſit bonũ in rõne cauſe efficiẽtis.⁊ vtꝓdu cit effectũ· etiã effectus erit bonus bonitate foꝛme eiꝰ nõð aũt loquendo de bonitate finis · qꝛ ſi domificatòꝛ ſit bomartifex ⁊ ꝑfecte oꝑeĩ hᷣm artẽ ei.⁊ careat ina; teria bona. domꝰnõ erit bona bonitate finis ·ſʒ tñ bo nitate foꝛme que ꝓuenit ab efficiente. Hegatiue tenet ſic domiſicatoꝛ nõ eſt bonꝰ ergo domꝰnon eſt bona. Waria aefficiẽg malũ ẽ.ip̃in q́;ʒ malũ ẽeffecꝰem̃ appꝛopꝛiat᷑ cauſe. ¶ co ſciẽdũ.ꝙ dulerẽ cũ efficẽs ſcilʒ in actu in potentia.vt reſpectu domꝰdomificato: eſt c auſa in potentia.⁊ domificans eſt cauſa in actu reſpectu domꝰ ⁊ quelibet iterũ diuidit᷑ qꝛ quedaʒ eſt Anusc duepdu effectũ ſimilẽ ſibi in ſpece. vt ho mo generans hoiem rauſa vniuoca ⁊ agens vni⸗ uocũ.aliud eſt efficiens equiuocũ qðj ꝓducit effectuʒ à* ten . ſibi diſſimilẽ in ſpecie. vt iol generans hoieʒ eſt agẽs üMnde arguendog cauſa effcjente in potẽ tia ad ſuũſeffectũ deber argui ab eſſe cauſe in potẽtia equiuecind ad eſſe in potentia reſpectu effectus.⁊nð ad eſſe in a⸗ ctu.vt domificatoꝛ eſt. ergo domus in potẽtia.⁊ urgu eudo a cauſa effciente in actujopoꝛtet argui ab eẽ er ad fier ipᷣius effectis ⁊ arghendo ã cauſavniuoca te netiiſte iocus reſpectu oim pᷣdican toꝝ que cõueniũt ii cꝛuſea tota ſpẽ. vt plato eſt riſibilis.qᷓ ſoꝛtes ab eo genitus eſt nſibilis.iʒ arguẽdo a cauſa equiuoca ſo; reſpectu hoꝝ pᷣdicamentoꝝ bonũ? malũ.et 1 Seiendũ terci· x locus ab effectu cauſe * * — efficiẽtꝭ eſt hĩtudo ad ſuã cãʒ. Et tenet iſte locaffifa tiue·ſic.domus eſt in fieri ergo domificans eſt Maxi ma. poſito eifectuꝓpin Juo cauſe efficientis ponit᷑ er cauſa efficiẽs · Et poteſt argui reſpectu hoꝝ pᷣdicamẽ: toꝝ honũ ⁊ malũ. Negatiue ſic tenet. domꝰnõ eſt bo⸗ na⸗ᷓ domificatoꝛ nõ eſt bonꝰ Waxima · Kuffectꝰ non eſt bonus ipᷣm jʒ nõ eſt bonũ.qð debet ſic intel ligi. ꝙ efiectus nõ eſt bonus qᷓ;tů ad ꝑfectiõeʒ foꝛme eius · Efficẽs nõeſt bonñ inqᷓ;̃rũ effictens ⁊ ꝓducẽs talẽ effectũ ſicut pꝛius dictũ eſt. ¶ Seiendũ quarto. ꝙ efficiens dupłr ſe habet ad effertũ.qꝛ qñq; efũcẽs requiri᷑ qᷓ;tů ad fien t̃ ipᷣus effectus · ⁊ nð qᷓ;tñ ad elſe. vt domificitoꝛ reſpectu domꝰrequiri᷑qᷓ;tũ ad fie⸗ ri·⁊ nõ qᷓ;tũ ad eſſemñq; requirit᷑ efficiens.qᷓ;tů ad fie n⁊ qᷓrñ ad eſſe.⁊ qᷓ;tũ ad cõſemuationẽ in eſſe · vt qpe⸗ ctu dier ſol eſt qauſa quo ad fieri ⁊ qᷓ ad eſſe.⁊ deus qᷓ eſt auſa vłis qᷓ ad eſſe oim creaturaꝝ ⁊ fien.⁊ arguẽ do ab effectu cauſe efficientis que reqn q̃ ad fieritiñ ⁊ nõ ꝗ̃ ad eſſe effettus nõ ſequit᷑eſſe cauſe in pñte· ſed in p̃terito tñ̃ ⁊ ad fieri effectus.ſequii᷑eẽ ipius cauſe Et argnendo ab effectu ad efficiens reqͥſitũ ad fieri⁊ ad eſſeſit ſg ſequit᷑ affinmatiue ab eſſe effectus ad eſſe cauſe.vt bene ſequit · dies eſt. ergo ſol eſt ſup noſtum oꝛiʒontẽ · Et qñ eſt hitudo ncẽria cãe ad effectũ etiã ſe quit᷑ negatia a negatõe effectꝰad negatiõeʒ cãe.ſʒ qñẽ hitudo ↄtingẽs ñ tenet negatie. vt nõ ſequi᷑ ſoꝛ.nõẽ 560 deus non eſt. Et iſti diuerſi modi arguẽdi non umunt᷑ ab efſicienti inqᷓ;tũ efficiens eſt.ſed inqᷓ;tum 3 3 eſt tale vel tale efficiens · Cõtra pꝛedicta arguit᷑ pꝛi mo ſit. gauſa efficens eſt de cõſiceratõne phiſici cñ ſit cauſa motus ergo nõ eſt de ↄſideratõne logici. Se cũdo ſic. efticiens nõ mouet niſi moueat᷑pꝛimo a fine eꝛgo finis eſt a quo pꝛimo fit motus ⁊ nõ eficiens. Tercio ſic cã efficiẽs ẽ exrr ſeca eflectui.qᷓ in bcod cauſa efticiente terminꝰinferens eit ertriſecterio illa to.ꝗᷓ iſte locꝰẽ extiĩſecꝰ.qᷓmale oꝛdinat᷑ inter locos intri ſecos Muarto ſic.nõ ſeq tðᷣs ẽbonꝰ.ᷓ latroẽ bonꝰ. ergo locus a cauſa efficiente nõ valet głrmatiue. VMuinro ſic.nõ ſequit᷑ domns eſt· domificatoꝛẽ̃. tũ antecedens ſit verũ ⁊ ↄſequẽs faliumergo lodꝰab effectu cauſe efficientis non tenetaffirmatiue. Iid pꝛimũ dicit.ꝙ licet cauſa efũciens inqᷓ;tum eſt cauſa motus ⁊ reꝝ naturaliũ ⁊ pꝛncipiũ cognoſcẽdi ipſas ſit de ↄſideratõne phiſici tñ inq;rũ ab ipſa ſumit᷑lo⸗ cus dyãietuchs.ꝑ habitudinẽ ad ſuũ efctũ ipſa ẽ de cõſideratòne logici Ad ſcðᷣm dicit. ꝙ lʒ a fine pᷣmo fit motus intẽtiõalis in efficienti.ab ip̃o iñ nõ fit pꝛi⸗ tno motus realis de qᷓ ſolũ hic intelligit᷑. Fi nis enim nð mouet intentõem agẽtis motu ꝓpꝛio dicto.ſed tm̃ ꝑ ſititudinẽ· ſcut pomũ mouerappꝛehenſũ pueri ad ꝑſetutionẽ eius. Id terciũ ðꝛ.ꝙ lʒ cauſa efficiens ßm rem lit exꝛinſeca effectu. Tamẽ fᷣm virtutẽ ⁊ m łtudinẽ eſtaliquo modo intrinſe.a ſibi. Et hoc ſuf ficit ad cauſandũ locũ intrinſecum.qʒ hic ſumiturgu mentũ ab etficiente ex ea ꝑte qua conuenit cñ effectu. d quartũ digt᷑· ꝙ ibi nõ argut᷑ a eauſa efficiẽte ad luũ effectũ. eo ꝙ latro noiat viciũ cuꝰdeus nõ eſt cauſa efficiens.⁊ lʒ deus ſit cauſa hoĩs.nõ iñ eſt cau ſawicioꝝ eius.ſʒ bñ ſequii. deus eſt bonus ᷓ homo latro fm humanitatem ſſt bonus.ſcʒ ho nitate entis licet nõ boniate moꝛis ſAd quintũ di ꝙ 1uit „i N — . ₰ 14— 7 EM teſ — N q argut᷑ abele effecrus ad eſſe tauſe que non requi titqᷓ;tů ad eſſe. ſed qᷓ;tũ ad fieri ⁊ veſpectn ralis cauſe nð tenet iſte locus ab effettu argiẽdo reſpectu huius pꝛedicati cſt⸗. — „— dnplex. Dnedã em̃ eſt pmantẽs ⁊ 5 dõ eſi monſiens.ꝑmanẽs vt in cuitello fer⸗ qj. Trůſiens vt in pane farina ⁊aqua. ⁊ dif fimt᷑eriã ſicmateria. Materia eſt q̃1qᷓ eſt in potentia. Locus a cguia materiali.ẽ haꝝ birndo ip̃ius ad ſuũ effectũ.⁊ eſt ↄſtructiuꝰ ⁊deſtructiuus. öõſtructiue ſic. ferrũ eſt. er go arma ferreg pñt eſſe. WMarima. poſitacã znateriali poſſibile eſteius efftctũ poni.e ſtructiue ſic. ferrũ nõ eſt.ergo arma ferrea ñ poſſunteſſe. Locus a cauſa materiali max ma.re mota cauſa materiali ꝑmanẽte remo/ vet᷑ ⁊ eius ctfectus. Locus ab effectu cau ſe materialio ꝑmanentis maxima poſitoet fectu cauſe matcrials ꝑmanentis ponitur eius cauſa. locus ab effectu cauſe maleria⸗ us tranſeũtis tenet cõ. vt vitrũ vel panis ẽ ergo filer vel farina ſuit. Wateria ẽtrãſi ens nõ manet.ſed tranſfert in aliã materi Locus abeffectu cauſe materialis trunſeũ tis maxima.poſito effectu materie tranſeũ⸗ tis neceſſe eſt ipſam materiã pꝛefuiſſe. Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit de loco cauſa eifictente⸗ die ↄůr deteriat de loco a cguſa materiali.rõe uꝰpꝛi⸗ mno ſic diffinit materiã. Materia eſt ex qua fit ald cñ alio.ſcʒ cũ foꝛma fit aliquid ſcʒ totũ cõpolituʒ.ibi ponit᷑cauſa loco geñtrꝭ.⁊ reſiduũ ponit᷑ ad dĩntn ali arũ cauſaꝝ · vñ ex fine ⁊ efficiente nõ fit torũ tõpoſitũ cũ ille cauſe lint intrinſece.⁊ ex foꝛma nõ fit torũ cõẽpo ſitũ tanqᷓ; ex materia ex qua.ſiẽ intelligit᷑ in iſta diffi⸗ nitõne. Ißa em̃ eſt pꝛima potẽtia ex qug pnmo oꝛigi nat᷑ rotũ rõpoſitũ.ſʒʒliter ſie diffin. Materia ẽque tm̃ eſt ens in potẽtia.qꝛ materia de ſua natura nõ ha pet eiſe in actu ſʒ in potẽtia tñ · ¶ Saendũ pꝛimo ꝙ materia duplr capit · vnoꝰpecialr vt eſt pꝛimũ ſubie ctũ foꝛme ſubſtãtialis.⁊ ſic eſt ꝑs cõpoſiti de gñe ſub ſtãtie. Alioꝰcapit᷑ cõtter ꝓ om̃i illo ex qᷓ ꝑ modũ potẽ tie cõponifaliud.ſiue ꝓ eĩ ito ꝙ ↄcumt ad cõpolitio⸗ nem slterꝰta nqᷓ; potẽtia recipiẽs eſſe ⁊ ſic reꝑit᷑ taʒ in mificialib qᷓ; in naturalib. ⁊ t in reby eoꝛpalibꝰ qᷓ; q reb ſpũalibus.⁊ hoc mõ capit᷑ hic.⁊ diuidit. quia quedã eſt materia pmanẽ̃s ⁊quedã trãſiẽs Perma nẽs eſt illa q̃ Iubpꝛia foꝛma ⁊ ſpẽ remanet in ſuo ef̃⸗ ſecru vt in cuitelio ferrũ. Trãſiens eſt illa que jubꝓ⸗ pꝛia ſpẽ ⁊ rõne nõ remanet ĩ ſuo effectu.ſʒ ab vna ſpt trãſit in aliã.vt in pane farins ·⁊ filix in vitro ·⁊ kitũ in laterby. ¶ Sciendũ ſcðo ꝙ lous s cauſa materia teriali eſt habitudo ip̃iꝰad ſuũ effectũ · ⁊ ſꝑ tenet affir matinte in qualbʒ materia trãſeũte vł pmanẽte vt fa rina ⁊ aqua ſůt.&ᷓ panis põt eſſe. Waxima poſita cã nnttriali ponit᷑ cins ffecius Im potẽtiã.ſj ilte locu ergo anma fetrea nõ ſũt. Warma. fmota materia (e S nö tenet negatius · vt nõ lcqꝛut᷑ filix nõ eſt. ð vurũ nõ F ꝗteriã eĩ eſt ex qua cũ alio aliquidꝰ iſt eo ꝙ tals effectus põt elle nð exñte tali materia q tranſiens ꝓ toto tꝑe pᷣterito ſcquit᷑ deſtructio effecus vt cultellus ẽ·ꝗᷓferr eſt. qꝛ poſito efſeuu materie per tercium dicii.ꝙ licet oñ̃ts materia aliquo inodo mã Sdqn iihalneen neeneelepei tenet hegatiue in mateſali pmantte.vtferẽ non eñ nð eſt ꝑmanens in ſus effecuu.ſi tñ deſtruat᷑ materia yt dicẽdo filix nõ eſt nec fuit. ꝗᷓ vitrũ nõ eſt vel nõ fuit Saendũ tercio ꝙ loꝰa cauia materiali ſolũ tenet atiumatiue arguẽdo ab cſſe materiead poſſe eſſe effe ctus eiꝛ nõ adelle in põti. uſrõ eſt. ꝛ arguẽdo cã ad effecũ ad eſſe ce debet inferrieſſe effecheo mo do ponit in rali cã ſʒ et effecrin eſſe materie poniti potẽra tñ ⁊ nõ in actu eo ꝙmatena ẽens in pocẽtia tĩ.ides atguẽdo affirmatiuea materig argui᷑abeẽ eius ad poſſe erin futuro ip̃reffectꝰ.⁊ himodo pᷣtat gui nõ folũ a materia ex q.ſʒ a materiu in qua⁊ d quã eo ꝙ ois matera potẽtionalt ↄtineteẽ ſui effeci vtbñ ſequit coꝛpus eit. albũ põ eſſe. ſabile eſt ð ſq entia põt eſſe. ¶ Sciẽdi quarto. ꝙ locab effecnicĩe materials cſt hitudo ip̃rꝰad ſuã dauſaʒ materialem ⁊ in qualibet materia tenet locaffimatiue. in ma⸗ tei ia ꝑmanẽte arguit᷑abẽ effeciꝰad eſſe duſe in pũti — ponit᷑ ſua materia q̃ remanet in ef fectu. in materna trůſeũtetenet arguẽdo abeſſeel fectus ad nõ eſſe in pp̃ti pᷣcauſe. ſjꝝd fuiſſe in pᷣtri to · vt vitꝝ cit. qᷓ filix fuit.⁊ iſtelocus nõ tenet. qꝛ deſtructo poſterioꝛi nõ opoꝛtet deſtuere pꝛꝰ ctus poſterioꝛ eſt ſua cã materiali.ideo deſtruco eifte⸗ u nõ deſtnut᷑ materia· ¶Cõrra pᷣdicta arguit pꝛlj mo ſic. diffinitio materie ↄueit foꝛme.qꝛex matera: forma fit aliqd.ſcʒ totũ vompoſitũ. ideo diffinitio nõ eſt hona Scðo ſic ois materia eſt in actuꝑ fomã cũ omĩs materis ſit ſub ſoꝛma.ꝗᷓ materia nõ ẽ̃ensi potentia tĩ ¶ Tercio ſic. materia tequirit in toro cõ poſito tam ad eſſe qᷓ; ad fieri ergo oĩs materia ẽꝑma nens ⁊ nõ tranſiens Muarto ſic.nõ ſequit᷑ lapis eſt lignũ eſt. ʒ domꝰpoteſt eſſe. qꝛ ad poſſibilitatẽ do⸗ mus nõ ſufficit poſſibilitas materie eiſʒ requiriur poſſibilitas efficientis· ideo ſi nõ eſſet domificatoꝛ an tecedens poſſet eſſe verũ ↄñte exñte falſo·ʒ locus ac̃ materiali nð tenet affirmatiue ¶VMuinto ſic.nõ ſei quit᷑cultellus eſt ergo ferrũ eſt. qꝛ poteſt eſſecultellus er alio metallo. locus ab effectu quſe waterilisꝑ manẽtis nð tenet atfirmatiue ¶ Id pꝛimũ dict᷑ꝙ ſi capiat᷑ ex generaliter vt dicit habitudinẽ cuinſcũq; cauie ſic ex foꝛma ⁊ materia fit totũ compoſiumſed ſi capiat᷑ex ſpecialiter vt dicit habitudinẽ potenrie er qua pꝛimo ſit rompoſuũ.ſic tit tauia materialis ex qua pꝛimo fitcompoſitum ⁊ non diqit fieri ex foꝛmã ⁊ ſic tenet᷑ in diffinitõne materie. ¶Ad ſecundum dicifꝙ licet materia fm ꝙ eſt artuata ꝑ foꝛmã ſit en in actu t̃ · tamen ßᷣm natur eius eſt ens in poſeha tĩ. quia deſua narura ſnciuditactũ aliquẽ.¶ Id ℳ nfhh neat in effecru fm ſuam eſſentiam confuſam. on ramen remanet ſub pꝛin ſpecie ⁊ rõne quã pꝛius hů bebat anteqᷓ; fieret comnpolitum quod tamen requin tur ad hoc vt duat᷑ matera ꝑmanens. „ [ — vain — P e tuseffeckus qui attẽdi in oꝛdine ad ões ſuas cau⸗ ſas.ſed bene ſequit᷑ poſſibilitas que ſe tenet ex ꝑte cãe matenalis · ideo poſita cauſa materiali ſᷣm potentiaʒ dicit᷑. ꝙ ibi nõ arguit᷑ a cauſa materiali ad ſuũ effectũ reus.ideo bñ—— ſtfenüeſt. F3 NNX in eſſe. Locus a cauſa foꝛmali eſt habitu⸗ netcõſtructiue ⁊ deſtructiue.Lonſtructiue eius effectus. Deſtructiue ſic. albedo nõ eſt ergo albũ non eſt. Maxima.remota cauſa foꝛmali remouet᷑? eius effectus. Ecõ̃traÿo eſt de effecru cauſe foꝛmalis. ¶Poſtqᷓ; au. deteriauit de loco a cauſa materiali. ꝰ Zůr deteriat de loco a cãfoꝛmali. que quidẽ foĩa fm viã generatõis materiã jequit ipᷣaʒ pꝛimo ſic diffini⸗ ens. Foꝛma eſt que dat eſſe rei ⁊ ↄſeruat eã ineſſe. in qua diffõe ſubintelligit᷑ cã loco generis.⁊ ðꝛ q̃ dat eẽ Materia eiñ eſt recipiẽs cſſe ip̃iꝰcõpoſiti. Et foꝛma eſt dans eẽ. ⁊ li ſit foĩa ſbᷣſtãtialis dat eẽ ſpale ⁊ ſi fit foꝛmæ arcñtalis dat eẽ accñtale. Deinde poni᷑⁊ ↄſer uat eĩ in eſſe. ad dãntiã cauſe efficlentis ⁊ finalis q̃ ſo lũ requirunt᷑ qᷓ;tũ ad fieri ip̃ꝰrei ⁊ nõ qᷓ;tũ ad eſſe.ſʒ foꝛma ſꝑ requiriꝰqᷓ;tũ ad eiſe. ¶ Scienduʒ pꝛimo ꝙ duplex eſt foꝛma. quedã eſt foĩa Ptie actuat ꝑtẽ ip̃i us cõpoliti. ſcʒ materiã rõne cuiꝰðꝛ foꝛma prie. Alia tque ẽ eſſe totrꝰcõpoſiti reſuitãs ex Vni zůteſt foĩa rorðqueẽeſſerote ãs et vni ne foꝛme ꝑris cũ materia · ⁊ ðꝛ foꝛma otiꝰeo ꝙ ifoꝛ eſt foꝛma ꝑtis ⁊ infoꝛmat ipᷣm coꝛpꝰ qð eſt materia hts cem itn eſt aial.⁊ humanitas ẽ foꝛmapꝛia ·ſʒ foꝛma ꝑtꝭ cõis „pole wiit eſt aia ⁊ aĩa rõnalis eſt foꝛma ꝑtis ꝓpꝛia ⁊ de quali⸗ u n ſenet zmiti⸗ br bet iſtaꝝ foꝛmaꝝ põt intelligi diffinitio foꝛme pꝛda⸗ ln⸗ qophidIn ta lʒ ꝑfectiꝰↄueniat foꝛme ꝓpꝛie qᷓ; foꝛme cõi· ⁊ foꝛme nnlo b⸗ totiq; foꝛme ꝑtꝭ. ¶ Sciendũ ſchoꝙ locꝰa cauſa foꝛ — ymali eſt habitudo ipius ad ſuuʒ effectũ.⁊ tenet affir matiue ſir. alhedo eſt. ᷓ albũ eſt· Mrima. poſita cã . emetpa ereffectus. Euꝰrõ eſt. qꝛauſa foꝛma — s habet idem eſſe cũ ſuo effectu.⁊ ꝑ idem eſſe ſꝑ eri⸗ ſtunt cauſa foꝛmalis ⁊ ſuus effectus.vt homo ⁊ ãĩia eßhabent idem eſſe ideo poſita cauſa foꝛmali in eſſe opoꝛtet poni ſuũ effectũ.⁊ econtra. poſito effectu poni tur foꝛma eiꝰ.quia effectus foꝛme nõ poteſt eſſe ſine foꝛma eius. ⁊ etiam deſtructa foꝛma deſtruit᷑ eeffe⸗ gus ⁊ econtra.⁊ tenet negalue ſic. albedo nõ eſt. ꝗᷓ al⸗ bñ non eſt. Waxima.remota cauſa foꝛmali remoue ur eius effectus. ¶ Sciendũ tercio ꝙ lotug a cauſa tenet tam in foꝛma accidentali qᷓ; eſſentiali.⁊ tam in foꝛma ꝑtis qᷓ; in foꝛma totius dü tamen ar⸗ ſuat᷑ a cauſa foꝛmaligpꝛia ⁊ nõ tenet arguendo a cau ——— 8 4. .—„3 1 * 2 2„ paſſiuã materie ponit᷑ eius effectus · ¶ Ad quintum qꝛ cultellus in cõi nõ eſt effectus ferri ſed cultellꝰfer⸗ Foꝛma eſt que dateſe rei⁊ ↄſeruat eam do ip̃ius cauſe foꝛmalis ad ſuñũ effectũ.⁊ te ſic. albedo eſt. d albũ eſt. ocus a cauſa fo mali.maxima.poſita cauſa foꝛmali ponit? tei ad dintiã materie q̃ nõ dat eẽ rei ſimpłr⁊ in acu mat ip̃m totũ qᷓ;tũ ad oẽs ꝑtes cõponẽ ipᷣm · vt aĩa praiati.⁊ eſſe aĩatñ reſultãs ex vnione aie ⁊ coꝛpis ẽ foꝛma toti?⁊ quelibet iſtaꝝ diuidit᷑. q quedã eſt fo⁊a tõis ⁊ quedã ꝓpꝛia.vt reſpectu hoĩs foꝛma totꝰ cõis — ſa foꝛmalicõmuni vt nõ ſequit᷑ata eſt. ergo homo eſt licet bene ſequit᷑ anima non eſt.ergo homo non cit. et tamẽ hoc nð eſt ꝑ habuudinẽ foꝛme ad ſuũ effectum ſed ꝑ locum a toto vniueriali. Et tenet etiã iſte locus reſpectu huius pꝛedicati eſſe ⁊ non reſpectu pꝛedicas toꝝ priculariũ.⁊ licet foꝛma conuertatur in eſſe cum ſuo effectu.non tamẽ ſuſcipit eandẽ denominatiõem cñ ſuo effectu nec econtra · Effectus em̃ nõ ſemꝑ ſuſci pit denominationẽ cõuenientẽ ipſi foꝛme.¶ Beiẽdũ quano ꝙ locus ab effectu cauſe foꝛmalis eſt habitu⸗ do ipſius ad ſuam cauſam.⁊ tenet affirmatue? net gatiue.⁊ eodem modo foꝛmant᷑ maxime ⁊ argumẽz ta in ipſo ſicut in loco a cauſa foꝛmali ponendo effe⸗ cũꝓ termino inferente ⁊ cauſamꝓ termino illato. er arguendo ꝑ iſtũ locũ opoꝛtet eode modo attnbuete eſ ſe eauſe foꝛmali ſicut ſuo effectui.ita ꝙ ſi effectus ha⸗ beat eſſe ꝑmanens debet inferri eſſe completũ de ipᷣa foꝛma.⁊ ſi ſit ſolũ in eſſe ſucceſſiuo ⁊ in tranſitu ſicut aliquis dicit᷑ rubeus ex verecundia in tranſitu debet eodẽ modo poni cauſa eius. ⁊ ſitr de alijs modis eſſẽ di.⁊ tunc ſempꝑ valebit locus abeffectu cauſe foꝛmaꝰ lis ad ſuã cauſam. Wontra pᷣdicta arguitpꝛimo ſie Cauſa pꝛima dat eſſe om̃i creature ⁊ cõleruat eam in eſſe.⁊ tamẽ nõ eſt canſa foꝛmalis creature ſed efficiẽs creature· ideo diffinitio foꝛme cõuenit alijs a diffini to· Scðo ſic. Quantitas poteſt eſſe ſine quanto.⁊ albedo ſinelalbo.vt in ſacramento altaris qualitas ẽ ſine ſubiecto. ergo nõ ſequit᷑ qᷓ;titas eſt.igit᷑q;tum eſt ergo locus a cauſa foꝛmali non tenet affirmatiue. Tercio ſic· Non ſequit᷑ generatio nõ eſt. ergo gene ratũ non eſt.⁊ tamẽ generatio eſt foꝛma denominans aliquid eſſe genitũ.ergo locus a cauſa foꝛmali nõ te⸗ net hegatiue. Muarto ſi 92 ſequit᷑ ſol eſt calidꝰ ergo in ſole eſt caliditas· quia antecedens eſt verum ⁊ↄſequens falſuʒ · ergo locijs ab effectu cauſe foꝛma ls non tenet affirmatiue. ꝙ Quinto ſic· Momo nõ eſt.ergo anima rõnalis nõ eſt · qꝛhoie moꝛtuo rema⸗ net anima rõnalis in eſſe cauſe foꝛmalis.⁊ tamen ibi arguit᷑ ab effectu cauſe foꝛmalis ad ſuam cauſam foꝛ malem ergo iſte locus nõ tenet negatiue · VId pꝛi mñũ dicit᷑.ꝙ licet pꝛima cauſa dat eſſe extrinſece ⁊ effe⸗ ctiue om̃i creature.nõ tamẽ intrinſece ⁊ foꝛmaliter ſi⸗ cutintelligit᷑ hic de cauia foꝛmali. Adſecundũ ðᷣꝛ ꝙ ſi ponat᷑ qᷓ;titas ſine qᷓ;to · vei albedo ſine albo vt in ſacramento altaris vbi accidentia exiſtunt ſine ſubie⸗ cto tũc qᷓ;titas non eſt cauſa foꝛmalis ipſius quanti. nec albedo albi·nec tunc arguit᷑ a cauſa foꝛmali ad ſu um effectum. vnde qᷓ;titas nõ habet ibi ſuũ effectum qui eſt dare eſſe q;tum Id terciũ ðᷣꝛ. ꝙ licet gene⸗ ratio qᷓ;rum ad denominationẽ habeat modã foꝛme reſpectu gen ti.non tamẽ eſt foꝛma dans ſibi eſſe ᷣm rem.ſed eſt mutatio ⁊ via ad eſſe geniti.ideo non ar⸗ guit᷑ ibi a cauſa foꝛmali. Id quartũ dici?᷑ ꝙ licet ſol ſit calidus effectiue.eo ꝙ efficit caloꝛẽ in iſtis infe⸗ rioꝛiby.nõ tamen eſt foꝛmaliter calidus.⁊ eo modo qj eſt galidus.etiam hoc modo in ipſo reꝑicaliditas.⁊ quia eſi calidus effeciue · Ideo caliditas eſt in ipᷣo vt in cauſa efficiente. Id quintum dicit. ꝙ quando anima ſepata eſt a coꝛpoꝛe non exiſtente hoie.tũc ipſa non eſt cauſa foꝛmalis hominis in actu· ſed ßᷣm potẽ iam tm̃. quia non dat ſibi eſſe in actuſed * eſt bona. Locusa cauſa fmnal. M cuius finis bonus eſtipᷣm qᷓ;ʒ bonů eſt. He ſructiueſic. pena non eſt bona ergo pec⸗ catů non eſt bonum. Locus a cauſa finali. Warima:cuꝰcauſa malaeſt ipᷣm q́ʒ malũ S v nis poteſt capi dupliciter. El tex ℳ — tiam tantum.ideo ibl non amuitableffectu ad ſuaʒ uula S. alem. ie eſt gra cuiꝰaliquid fit. Locus a caufa finali eſt babitudo ipſius ad ſuũ effe cců.⁊ eſt conſtructinꝰ⁊ deltr uctiuus. Con⸗ ſtructiue ſic. Beatiudo eſt bona er go virt? axima. — gůt eſt de loco ab effectu cau⸗ efinalivo.. Poſtqᷓ; autoꝛ deter iauit de loco a cauſa foꝛmalih Iñr deteriat de loco a cauſa finaliteo ꝙ caula finalis in ſuo cſſe reali mediante foꝛma ãcquirit rõne cuipꝛl mo diffinit finẽ dicens. Finis eſt gra cuꝰfit aliquid x ratio eſt, qꝛ illud qð centrabit ⁊ mouet intẽtõnem agentis ad pꝛoducer dum effertũ eſt r̃a cuꝰaliqͥd fit ſed finis mouet ⁊ ↄtrahit apetitũ agentis ad pꝛodu vendũ effectũ · Rõne cuꝰdict᷑ f nis. qꝛ finit ⁊ teĩatin⸗ tentioneʒ agentis.ideo fins eſt gatia cuifit aliquid- ⁊ in hoc differt a cetens cauſis.qꝛ nulla aliarũ cauia ũ tetminat intentiõem agentis · ſed ſolũ id qð habet õᷣnem finis. ¶ riter conſideraii cendũ pꝛimo.ꝙ ſinis poteſt dupli ſe.vt moꝛi dirit᷑ finis hoĩs.qʒ finit duratie nẽvite ſue ⁊ ſicfinis nõ eſt cauſa nec ita cupi hic Aligcapit fi⸗ nis ꝑ illo q finit intentõem agentis in ꝓducẽdo eft ſectu ⁊ eſt bonũ ↄſequens ip̃ᷣm cffectũ.⁊ hoc modoẽ cuſa ⁊ ſic capi hic. ⁊ ſir diſtinguit᷑ qꝛ quidaʒ finis cſt quo quis oꝛdinat᷑ ad vlterioꝛẽ finem ↄſequendũ Et reſpectu pꝛecedentiũ dicit᷑ finis.⁊ reſpectu ſequentiuʒ que imediate iᷣmꝙſequunt᷑dici finis quo· vt pœœu nia atquiſita ꝑ muita media diꝗfinis cox·⁊ vt va⸗ let ad alios ſnes dict᷑ finis quoſ I lus eſt finis gf̃a cnqui vltimo eſt acquilius.⁊ cſt cauſa medoꝝ yꝛe redentiũ.⁊ vrriq; iloꝝ finiũ cõuenit diffinitio finis. ci am bo poſſũt dici finis gratia cuꝰmtdioꝝ pꝛeccdẽ tium vt pecunia acquiſia ꝑ multa inedia dici finis illoꝝ medioꝝſed vt valet ad alios fines dici᷑ finis ⸗ vnde idem matcrialiter poteſt dici finis quo⁊ finis gra cuwꝰreſpectu diuerſeꝝ. ¶ Bciendũ ſcro. ꝙ locus ncauſa finali eſt habitudo ip̃ius ad ſuũ effectuʒ⁊ te/ neraffirmatiue ſic. beattudo eſt bona · virtus ẽ bo⸗ na. Warima.cuꝰinis bomeſtpᷣm quoq;benum ſtcðrò eſt. q bonitas rei ſumit ex bonitate fins· ⁊ radem eſt bonitus finis ⁊ medioꝝ oꝛdinatoꝝ in finẽ ⁊ ic ſi fims eſt bonus media ſunt bona · led tenet ne⸗ gatiue ſic. Interfectio hois eſt main. ergo gladus eſt malus.· Maxima.cnfinis malus eſt·ᷣm qᷓʒ malũ eſt· ſed econtra locus ab effectu cꝛuſe finalis eſt habi⸗ tido ip̃ius ad ſuã cauſam.⁊ tenct affumatiue ⁊ ne⸗ gariue.⁊ poteſt arguiꝑ im cap endo arbumenta et maximas ſuperius poſitas. ¶ Benduʒ tercio ꝙ ſi⸗ 1i noꝰmaterialr ᷣm illud qð eſt ⁊ nõ ꝑ reſpectũ ad media quoꝝ cſtfinis. Aiio rõne finientis.⁊ lic importat re⸗ jpectum ad media que ſunt media ad pᷣm·⁊ß mo⸗ 4 „ p tcrmino duratòr is alicuꝰ dioꝝ eo ꝙ media capiũr bonitatẽ a fine. do bonitas finis rõne ſinientis neludit behltatẽ tů que oꝛdinant᷑ in pᷣm.⁊ arguendo p locuʒ a cauſa linal vð ſufficit ꝙ linis Im le ſit bonus ad inferẽdũ bonitatẽ effectus.ſed requiri ꝙ ſt bonus in rõne fi⸗ menns ſeu fins.qꝛolũ illo modo habet rõneʒ cau⸗ ſe finalis. Sciendũ quarto.ꝙ effectus cauſe finał iſt mediũ oꝛdinatũ ad aliquẽ finẽ.vt virtus oꝛdinat ad beattudinẽ.ſed duplicia ſunt media oꝛdinata in hncm.quia quedam ſüt media oꝛdinata ꝑ ſe. aliaÿo oꝛdinata ꝑ actidens. Media ꝑ ſe oꝛdinata ſunt ila ſine quib finis S nõ põt.ſicut eſt virtus reſpe⸗ cin beatitudinis Media ſo ꝑ accidens ſũt illa ſine quibus finis acquiri poteſt.vtinebꝛiatio reſpectu ſa nitatis. que qñq; actidentałr eſt mediũ acquirẽdi ſa⸗ nitatẽ. que m̃ acquiri põt abſq; inebꝛietate. ⁊ lodab effectu cauſe finalis ſolũ tenet in medis ꝑſe⁊ nonꝑ accidens.nõ eĩ ſequit᷑ inebꝛiato eſt mala. ergo ſani⸗ tas eſt mala. lum malũ e cſt appetibilis að efficiente. ⁊ tamen aliqðᷣ maluʒet giatia cuvaliquid fit. vt interfectio innocentis ẽ g cualiquid fit. ergo iſta diffinitio cõuenit alijs s dil kinito·ſ¶ Scðo ſic· Non ſequitelemoſina eſt bona. ʒ turari ad dandũ elemoſinã eſt honum · ⁊ rñ arguità tur ſectio non cſt. ergo ſecuris nõ eſt· qꝛ antecedẽs po tecſt eſe verũ ↄſequente exiſtente falſo· ergo locus ac ſinali nð tenet negatiue. antecedens ptʒ qꝛ illius ↄſe quentieantecedens põt eſſe veꝝ ↄñte exſtente fall · i Quarto jic bonitas finis nõ dependet a bonitate medieꝝergo ad bonitatẽ medioꝝ non ſequit᷑ boitas finis·⁊ ſic ecus ab effectu rauie iinalisnð tenet affir matine. 2 uinto ſit.nõ ſcquit᷑ homoeſt malus et go btitudi nalis ad cauſas finalẽ. ꝙꝛ homoꝓductus eſtppter be atitudinẽ acqu irendã.ergo talis iocus nõ tenet nega⸗ nueſ pꝛimũ dicit᷑ ꝙ ʒ nullũ malũ ſub rõe ma tenali ſit finis.tñ maiũ inqᷓ;tñ eſt apparens bonũ hʒ rõnẽ finis aſpetibihs ⁊ gfa cnallquid fit. hec diff nitio nõ cõuenit alijs a diffinito. d ſcðᷣm ðꝛ·ꝙ licc⸗ elcmoſyna fᷣm ſe ſit bona.tamẽ elmoſyna ex furñ eſt bona· qꝛ non eſt acquiſita ꝑ debita wedi terciũ dicn· ꝙ licet locus a cauſa finali nõ inite ctu hump̃dicati eſſe ⁊ nõ eſſe.· ſed ſolũ reſpectu hoꝛum pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ malũqꝛ finis ⁊ effectus eius ſolũ — abent cõueniennã qᷓ;tů ad bonitatẽ cũ eadẽ ſit bo nitas fins ⁊ eſſecus eius. nã finis qᷓ;tũ ad eſſetex⸗ trinſecus eſſectui. lis.tamẽ eſſecrue dependersb ßis. ⁊ dato ꝙ nõ iu⸗ ſaret᷑ ab ip̃is.tamẽ illatiue poſſet ſequi we tũ vꝛ. ꝙ btitudo ſolũ eſt rauſa finalis hois vᷣtuoſiq oꝛdinat adipᷣm ⁊ nõ vicioſiqui recedit⁊ deuiat a be ne.8o ibi nõ aruit᷑abſeffectu cãe finalis Eneratio eit ꝓgrelſio a noneſſead cſſe. Locus q generationeeſt babl rotum ⁊ eſt conſtructiuus ⁊ deſtructinus Lenſtructine ſicarit᷑. generatio dowus Contm pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſicnk᷑ Pern finis habeat rõnem boni cum N cſt mala.⁊ tamẽ arguit᷑ ab effeciu cauſefiẽ t u./ſ Zd quarũ ðꝛ. ꝙ bonitas finis nõ dependet ex b in generecauſe ſins Id quin Ltudo ipius generatõisad ſuñ gene — cauſa finalt affimatiue&̃⁊c̃. Terrio ſic. Non ſeꝗ; — On acb — — .— Tractatus eſi bonaergo domꝰeſt bona. Aocus a geß onis·⁊ nð efſe eſttemiad quò abl nõ eſecoꝛz neratõne maxima. Cuiꝰgeneratio bona eſt. nitae eiee qꝛ e rei eſt opo latronũeſt malgergoianoctmaing. Lo hcigonuiteevuclorkctetetu⸗ cus a gñatõe · Maxima. cuiꝰgatio malaẽ ptione ad totrupti iʒ in loco gigeneratõe parguatur ipm qᷓ; generatũ—, eſt.Ecõuerſo aũt eſt e 2½ ſ Si deloco a generato. Loꝛruptio eſt ꝓgreſſio tüer dener a acoꝛuptõe eſt habitudo pius ad ab eſſe eſſe n ne ſ tũ·⁊ tenet affümatiue ⁊ negatiue. affumatiue be eee ieee eſt bona. antixpᷣus eſt malꝰ. habitudo coꝛruptõis ad coꝛruptũ.⁊ eſt cõ Warima Cuꝰcoꝛrupto bonã eſt ipm q;ʒ maũ eſt ſtructiuꝰet deſtructiuꝰ. õſtrnctine arguit᷑ Curõ eſt. qi coꝛruptio ⁊ coꝛruptũ opponunt᷑ int᷑ ſe ſic. Coꝛruptio annxpieſi bona· ergo anti ¶ rhahtneetenereeeſtrn chꝛitus ei malus. Locus acoꝛruptõema tlrrltodoſnuscitn ctmalũ: ched negatij xima. Cuius coꝛruprio bona eſt ipſum Marma Eurcoꝛruptio mala eſt.ipᷣm qᷓʒ bonũeſt quoq; coꝛruptum malum eſt. M ſtrücti? cnubeat dict mala viſ inqᷓ;tũ epponit bono ⁊⸗ eſic.coꝛruptio domus eit malu· ergo do⸗ ſtconpttuahant Seogueerenetee mus eſt bona. Warima. Euß coꝛruptio 1detinlownchnptee.2t affumatue negatiue ſicut in loro a corruptõe· Et in eo filr foꝛ⸗ mala eit. iðm qᷓʒ bonũ eſt. econnerſo eſt de mt argument ⁊malimeſiur inlocoacoꝛruprõe [Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit de loco a tauſa? effectu; poteſteſſe domo exire/ ergo li generatio lit bona non ñr detertat de loco a gñatõe ⁊ voꝛruptõe.⁊ pꝛius de fequit g domus eſt bona cũ domꝰnondũ ſit. nõ ſe o00 5 giatbee haber ſe v habiꝰ· cornuptio quit᷑affumatiue perlocũ aßen eratõne. generãtio do po vt pꝛiu atio· Nõne curpꝛimo diffinit generatiõe; mus eſt bona. ergo domus eſt bona. Becũdo ſic. .Bñatio elt greſſio a nð eſſead ciſe· ⁊ cpitũ ¶ Mon ſequitlatweſtmo lus ergo generatio eeſtma pgreſio genemlr ꝑ mutathe in tõi⁊ nð ſperiali pꝛ la. q poteſt ſtare ꝙ habeat pfectam generqtõen· ergo rebonmnirrimt nmotu ꝓgreſliuo dialis · Et ponitꝓbreſſio loco gene⸗ locus a generatõne nõ tenet negariue.¶ Tercio ſic· 1o id dentnintnt nis. Et ponit᷑ de nõ eſſe ag eſſe a explicandũ terios coꝛruptio opponit᷑ coꝛrupto⁊ tenet locis z cœꝛruptõe e ut id ſr atn gñatõis · qꝛ nõ eſſeẽ terinꝰa qᷓ⁊ eſſe eſt termimꝰad quẽ rõne diſcõuenientie coꝛriptionis ad coꝛtuptũ ⁊ non . ¶Cn kilcitn mõ oĩs motus ⁊ mutatio.hʒ cohᷓſci ꝑ ſuos terios ⁊ gacõuenientie· ergo ille locus eſt extrinſecus cuʒ terz w l nl anititi potiſime ꝑ ſuũ terminũ ad quẽ q capit ſpeciẽ ⁊ po minus inferens ſit extrinſecus termino illato.⁊ ita h dcu rtẽc denn nunt illi remini ad dintiã ailaꝝ ſpẽꝝ morꝰ. ¶ Sciẽ ale oꝛdinat iuter locos intrinſeros. VMuarto ſic ay xc v rcion nn dů pꝛimo· ꝙ generatio dupkr capit· Eno gñaltꝓq̃⸗ Ron ſeauit· coꝛruptio Ip̃i fuit bona. ergo tp̃us fiit Jani dolqjnlini cunq; mutaiðnede nõ cſſe ad eſſeſiue ſit ad eſſelbe malus. cũ antecedens ſir verũ ⁊ Slequens faiſuter — uuehtmn oucti ſiichsᷓ acceil· e locuacnuptonepö nnerafneut * ierdistfan ſic gñatio ſbeeſt gñatio ſimpli dicta. gñatio ÿo accitt to ſic · Non hequit᷑ antixps non eſt bonus ergo coru⸗ — eſt gñatio bm quid. Aliv apit᷑ ſpẽalrꝓut eſt muta?“ Prlo antichꝛiſti nõ eſt bona cũ antecedens ſit venum —— imnn de nõ eſſe ſhe ad eſſe ſbe. ⁊ ſic ſlũ reꝑit in ſubſtãtijs ↄſequens falſum.⁊ tamen ibi argui negatiue a cœr⸗ keb MPic aũt acpit᷑generalr tã ꝓßñ̃atõe ſ beqᷓ; accñtis.⁊? rupto ad coꝛluprionẽ. ergo ille locus nõ tenet nẽgati⸗ — nuwinnn⸗ ab vrroq; tenet loda generirõne.⁊ vtriq; cõuenitdif ke⸗ Kd pꝛimũ dicitꝙ quãdo generatio domus vl daVerr on finitio generatõis pꝛius poſita. ʒ ꝑ pꝛꝰueniat gña⸗ cuiuſcunch rei pꝛecedit genirũ ipᷣm. ipſa nõ eſt bona. uden nMun⸗ noni ſbe qᷓ; accñtis. ¶ Sciendũ ſcðo · ꝙ locus a gene niſi bonitate finis.⁊ in apttudine riñ· quia ſolli ha⸗ ni maliꝙt ratõe eſt habitudo gñatõnis ad ſuũ gñatũ. Ettener bet bonitatem in actu ab eſſe geniti.⁊ eo modo quo firmatiue ſic. generatio domus eſt bonaqᷓ domeſt h eſtbona in apritudine eriam genitũ⁊ ſumitt qñ bona· Waria Cuydeneratio eſt bona ipm 3 bon geniti in Acru eſt bonũ.generatio eſt bona in actugo eſi. Ei rõ eſt. ar eneratio intrinſece teriat ad eiſe gent genitũ includiteſſe quodeſt terminꝰirinſece dha ti. Ideo ſi generatio ſit bona ex ꝑte eſſe geniti opoꝛtet lonisne cuꝰpſa poteſt dici bona· Id ſecundũ ꝙ genitũ ſit bonũ. ⁊ ecõtra ſi igenitũ ſit bonñ · genera⸗ dicit. ꝙ lict homo malus poſſi habere geneationeʒ tio ent bona·⁊ ſi ſit malũ erit mala eo ꝙ dicũt vnñ ⁊ Pꝑfectam tum ad bonitaten forme ⁊ modi generati ide eife. ſed dãnt. qʒ gñario impoꝛtat ipᷣm eſſe in fiern⸗ nis. tame nunqᷓ; poteſt habere bonam generationẽ genitũ vo in facto eſſe. Sed tenet negatiue ſic gñatio e ꝑte oꝑationis ⁊ finis.⁊ de illa ſolũ hic intelligitur latronis eſt mala. larro eſt malus · Maxima· cuius Ad terciũ dicit ꝙ licet locus a coꝛruptione ſimpli⸗ generatio mala eſt ip̃m qᷓʒ ialũ · ⁊ꝓpoꝛtionabilt põt titg eſt extrinſecus. quia tenet grariã diſconuenitntie diffiniri locus a generato qͥ tenet ſicut locus a genera terinini inferentis cum termino illato quod ſufficit tione peponendo generatũ. Sciendũ tercio ꝙycoꝛ ad locum ertunſecum ⁊ habet rcduciad iocũ acõtra uptioeſt ꝓgreiſio de eſſe ad nõ eſſe. vt coꝛruptio ſoꝛ dictoꝛie oppolitis · ſed ꝓter cõuenientiam generatio? tis eſt ꝓgreſſio de ſuo eſſe in nõ eſſe eius ⁊ caꝑit᷑ hicpꝝ h ⁊ coꝛruptionis iſte locus en umerat in er locos in greſſio in cõiꝓ mutatõe que ponitꝓ genere Deinde trinſecos · 7 Id quartũ dici.licet coꝛruptio rpi fue⸗ ponitde eſſe ad nõ eſſe· q eſſeeſtterminꝰa d ꝛrupti tat bona ꝑ accidens.⁊ quo ad nos. non — „ — 8 — Muintus ym ſe bona ⁊ inqᷓᷓtum fuit deſtnerlua vitexpᷣi.ideo ĩ rõne coꝛruptõnis ⁊ ꝑ reſpectũ ad coꝛruptum nð fuit bona · Et in iſlis locs debet argui de bonitatt vłma licia que rõuenit ꝑ ſecoꝛruptioni vel coꝛrupro.⁊ non de bonitate vel malicia que cõuenit ꝑ accidẽs. Ad quintũ dicit. ꝙ ↄſequentiã nõ valet q nõ ponit᷑ m coꝛruptũ in antecedẽte. quia illa negatiua antixp̃us non bonꝰde ſe nihil impoꝛtat. Sed bene ſequere? antichꝛiſtus eit malus · ero coꝛruptio tius ilt bona opntudiis. aet us vt hicſumit᷑ eſt opatiorei ſi⸗ ne exercitiũ ipſius. vtcquitare equi ⁊ ſecare ſecuris. Locus ab vſibus eſt habitudo ip̃ius oꝑationis ad id cuiꝰeſt opatio ſiue vſus.⁊ eſt conſtructiuꝰ⁊ deſtru ctiuus. CLonſtructiue arguit᷑ ſic. equitare ẽ bonũ ergo equus eſt bonus. Aocus abvſi bus. Matxima cuꝰvſus bonus eſt.ipſum 3 bonũ eſt. Deſtructiue ſic. occidere hoĩeʒ malũ eſt.ergo occiſoꝛ eſt malus. Locus ab vſibus. Maximg. Euiꝰvſus malus eſt.ip ſůũ qʒʒ vſitatũ malũ eſt.Ecõtra de loco abvſi tato.Lõmnniter accidentia ſunt duplicia. Quedam eĩ ſũtque aliqñ ſe ↄſequuntur? aliqũ non.vt comptus ⁊ adulter.⁊ ab bis ñ ſumit᷑locus dyaleticus ſed ſophiſticꝰ. Ilia ſunt quoꝝ vnñũ ſempꝑſequit᷑ ad aliud.vtpe⸗ nitere ſequit᷑ ad deliquiſſe. ⁊ ab his ſumit᷑ . . locus dyaleticus ⁊ tenet cõſtructineꝛ ðᷣſtru ctiue. T onſtructiue ſic iſte penitet. ergo de liquit. Locus acõiter accidentib. Wari⸗ ma.ſi cõmuniter accidentiũ poſterius ĩeſt. ⁊ pꝛimũ infun. Deſtructiueſic.iſte non de⸗ hquit ergo non penitei. Locus a cõmuni⸗ ter accidentibus. Maxima.ſi cõmuniter accidentium pꝛius non ineſt. ⁊ poſterius non inerit. ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de loco a generatione⸗ coꝛruptõne.h ↄñr deteriat de locis ab vſib ⁊ cõmu⸗ niter aceidentib. rõne cuiꝰpꝛimo diffinit vſum dicẽ̃s Wſus eſt oꝑatio ſiue exercitiũ ipſius rei ſicut ſecare ẽ vlus ſecuris ⁊ equitare equi. Cuꝰrõ eſt.qꝛvſus eſt quo vtens vtit᷑ re vſirata vel inſtmmento/ideo dicit vſus ab vtoꝛ vteris.ſed vpatio ⁊ exercitiũ ip̃rei eſt illud quo agens pꝛincipale vtit᷑ ſuis inſtrumentis vt jecure eſt quo bomo vtit᷑ ſecuri.ides vſus dicit᷑ ronue nienter vꝑatio ſiue exercitiũ rei. ¶ Sciõduʒ pꝛimo.ꝙ vſus poteſt capi dupliciter. Vno ſpeciałr ſolij ꝓ opa riene rei in qua agens pꝛincipale vtit.ſuis inſtrumẽt tis. Klio modo gentralꝰ pꝛo quacinq; opatõne ali⸗ cuius nei ud quam ipſa res oꝛdinat᷑⁊ hoc nodo hit attipit᷑.vnde vſus poteſt compari ad duo. Eno mo⸗ do ꝑ reſpertũ ad vtentem. lio modo ꝑ reſpertum ad rem vſitatũ cuiꝰðꝛ vſus yt ſecare qð eſt vſus ſecu ris põteꝑari ad hoſem vrẽrẽ ißa ſechri ⁊ ad ſpa ſe turim. Vñ cus dyaleticus q ðꝛ ab vſib⁊ nð ꝑ cõꝑatõneʒ ead ipſum vtentẽ · eo ꝙ vſus habet maioꝛẽ cõuenientiam cũ re vſitataqᷓ; cũ vtente. Non ẽ ſequitequitare eſt bonũ·ergo homo equitans eſt bonus ner econtn. ¶ Sciendũ ſecundo. ꝙ locus ab vſibus eſt habitu⸗ do vſus ad vſitatũ ⁊ tenet affirmatiue ſic. Secare eſt bonũ.ergo ſecuris eſt bona. Maxima cuiꝰvſus ẽbo nus.⁊ vſitutum cſt bonñ. Ratio cſt. quia vñ̃e ens ꝓ Ducti eſt ꝑrer ſuam oꝑatonẽ ⁊ denominat᷑ bonum erecutõne · deo ſi vius ſeu opatio rei ſit bona ⁊ vſi tñ erit bonũ.⁊ tenet negatiue ſi. ccidere malũ eſt. ʒ occiſoꝛ eſt malus. Waxima. Cuius vſus eſt malus ⁊ vſitatũ eſt malũ.⁊ dicit᷑ iſte locus ab vliby in plura li⁊ non ab vñn in ſingular.e ꝙ vnius rei bene funt plures vſus ſiue opariones a quibus poteſt arguivt dicendo. equitare eſt bonũ trahere aratrũ eſt bonum ⁊ ſic de alijs vſibus equi.ergo equus eſt bonus · Nõ tamen opoꝛtet in quolibet argumento ponete plures vſus · Sed locus ab vſitato eſt habitudo ipſius ad ſuum vſum.⁊ tenet affirmatiue ⁊ negatiue ſicut loꝰ ab vſu. ¶ Sciendum tercio. ꝙ duplicia ſunt cõmus niter accidentia.quedã em̃ ſunt que tiñ cõtingenter ⁊ non ſemꝑ ſe conſequunt᷑.vt in homine bonum ma ßᷣnuz foꝛte ⁊ alia. Alia ſunt que ſemꝑ ⁊ neceſſari ſe conſequnut᷑ conuertibiliter vt in homine riſibile ⁊ flebile.⁊ in bꝛutis nõ habere coꝛnua. vel non habere dentes in ſuꝑioꝛi mandibula. Ilia vᷣo ſe cõſequunt᷑ neceſſario · ſed non couertibiliter. vt delinquere ⁊ pe⸗ nitere. Vnde talia dicunturcõmuniter accidentia· qꝙ ſimul plura talia accidũtvni.vnde a cõmuniter aui dentibus que neceſſario ſe ronſequunt᷑ ſumit᷑ locus dyaleticus · Non aũt ab alijs que cõtingenter ſe con ſequunt᷑ a quibus eſt ſophiſticus. ¶ Sciendũquau to · ꝙ locus a cõmuniter accidentibus eſt habiudo vnius rõmuniter accidentiũ ad reliquum ⁊ in gecii dentibus que ſe inuicem conſequuntur conuenibil⸗ ter tenet affirmatiue ⁊ negatiue ab vtroq; ad altenuʒ vt niſibile eſt· ergo fiebile eſt. Waxima. poſito vnocð muniter accidentium conſequentiũ ſe conuertibiliter ponitur et reliquum. Negatiue ſic. Riſibile nõ eſtet ßo flebile non eſt Waxima. Deſtructo vnocõmunt ter acciden tium conuertibikr deſtruitur ⁊ reliquum ⁊ in his que ſe conſequuntur necſſario ⁊ non cõuert tibiliter tenet iſte locus affirmatiue a poſterioꝛi ad ðᷣ us. vt iſte penitet. ergo peccauit. Waxima · ſi vnum cõmuniter accidentium poſterus inſitopoꝛtʒ pꝛimũ in fuiſſe. ſed arguendo a pꝛioꝛi ad poſterius.tenet ne⸗ gatiue ⁊ non affirmatiue.quia pvſito pꝛioꝛi nõ opor tet poſtenus poni negatiue.ſicut iſte non peccauit. er go non penitet. Waxima. Deſtructo pꝛioꝛi cõmu⸗ niter accidentium deſtruitur ⁊ poſterius · ¶Coni tra pꝛedicta arguitur peimo ſic. Intelligere vel ve le eit operatio hominis et non ẽſt vſus ergo diffii nitio non conuenit ſoli diffinito. Vſus vel operario rei eſt cauſa firalis ipſius rii⸗ quia eſt grãtia rulus res ſit. Muia vnumquodq; pꝛoductuum ſit pꝛopter ſuam opertionem. ems loms ab vſu eſt lous a canſa finali.emo male po ꝑ cõpatõem yſus ad rẽ viitatꝭ ſumnilo; jie Fhut ſ . K. —, —— K rae ponitile loab alijs diſtin. Tenio ſic nõ ſequit eqͥtare eſt bonũ.engo equꝰ ciaudus eſt bonꝰ. ⁊̃ ibi ar⸗ guit᷑ ab vſu ad vſitatũ affirmatiue.ᷓ iſte locꝰ non te⸗ net affirmatiie. ¶ Muarto ſic. nõ ſeqͥtur. deꝰ penitu⸗ — añcedẽs eſt veꝝ cũ ipſe ðixit.peni⸗ tet me feciſſe hoĩem · ⁊ ↄñs falſuʒ.ego lodꝰa cõiter ac cidentibꝰ nõ tenet affirmatiue. Muinto ſic. nõ ſeq tur. beata ʒgo nõ peccauit ergo non penitui.⁊ ſilr ds multis ſctis.qᷓ locus a cõiter ãccidentibꝰ nõ tenet ne⸗ gatiue a pꝛioꝛ ad poſterius. Id pꝛimũ.ðꝛ ꝙ ſi ca piat᷑ vſus ꝓpꝛie pꝛo opatõne qᷓ vtens vłit᷑ re oꝑata·ſic intellectio hoĩs nõ eſt vſus e. ſedl ſi capiat᷑ gencralit᷑ ꝓ quacũq; oꝑatione rei ad quã res ipſa oĩdinat᷑.tũc ulqᷓ modo põt dici vſus. ⁊ iſto mõ capiᷣ. ¶ Ad ſe⸗ rundũ ðᷣt.ꝙ lʒ vſus tei ᷣm eſſe in intẽtione agẽtis ſit cñ finalis reſpectu rei.tñ hm eſſe in execurione ẽ effect? 2 oꝑatio rei vſitate.⁊ hoc mõ ſumit᷑ locꝰ ab vſib qui cõᷣuenienter diſtinguit᷑ a cã finah. Ad teniũ ðᷣꝛ· ꝙ eqͥtare in cõi nõ eſt vſus eqͥ claudi vel ceci ſedẽ vſus ed in cõmuni.tõ non bñ arguit᷑ ab vſu ad vſitatum ſed deber ſic argui.eqͥtare eqͥ claudi eſt bonuʒ ·ᷓ equꝰ claudus ẽ bonꝰ.⁊ ↄijs eſt falſum ſiaut ⁊ añs. Ad quartum dicitur.ꝙ ſi tapiatur penitere ptoptievt eſt penitẽntiam agere pꝛo peccuto ommiſſo volunta rie.ſic deꝰ non penituit ſed ſicapiat᷑ fm ſilitudinẽ ut eſt dolere de aliqj lis de penituit ⁊ h modo nõ ſu⸗ mit᷑ hic ſed pꝛimo mõ. ⁊ multi alj nðᷓ peccauerũt in ꝓpꝛiã ꝑſona· ñ percaue⸗ rũt pꝛimi parentes edꝝ rõne q̃rum penimerũt Equit᷑ de locis extrinſecis. Quid autẽ ſit locꝰ extrinſecꝰ dictũ eſt pꝛi⸗ us/ Locoꝝ autẽ extrinſecoꝝ alius eſt ab oppoſitis. alꝰa maioꝛi alius a mino riuiꝰ aili alius aꝓpoꝛtiõe. aliꝰ a tranſſum ptione uliꝰab autoꝛitate Irẽ oppoſitoꝛum qᷓ̃tuoꝛſunt ſpẽs relario ↄtrarietas pꝛiua⸗ toa cõtradictio. Relatiue oppoſita ſũtq̃rũ alterũ ſine alteròinð poteſt eſſe. Locꝰa rela tinis ẽ habitudo vmꝰ nelatiuoꝝ ad aliud: xeſt? ſtructiuꝰ⁊ deſtructiuꝰ Conſtructiue ſicpaterẽ ergo filiꝰeſtã fileſtergo paterẽ VLocꝰa relatiuio Waxima. poſito vnore⸗ jatiuoꝝ neceſſario ponit᷑⁊ reiiquũ. Deſtru ctineſic pnõ eſt·ergo fiꝰ nõẽꝛecõuerſꝙ d qͥntũ ðᷣꝛ.ꝙ kʒ btã vᷣgo taus diffinitiõe loci extrinſeci pꝛꝰ poſita dinidit exrriniec ꝑ locũ ab oppoſitis a maioti.a minozi.apoꝛtione. ⁊ trãſſumpriðe.⁊ ab autoꝛitate.q̃rũ diffinitõnes ⁊ dr̃e atis patebũt inferꝰ. ¶ Sciendũ pꝛio. ꝙ locꝰexerinſe aus ẽ· añ terminꝰ inferens ẽ extra ſubam termiſtlari⸗ Et rõne die iloꝝ termioꝝ ſumit᷑ vrꝰ pbatiua argu mẽti. ſ in b ab oppolitis verioꝛi mõ terminꝰ infe rẽs eſt extra ſubam termi illati. Jõ inter iſtos loco extrinſecos pꝛꝰ determiat de locis ad oppoſitis. ꝙꝛ 6 l venꝰ ꝑticipant rõem loci extrinſect. Et ẽ locꝰ ab op poſitis hitudo vnð oppoſitoꝝ ad reliquũ. õ hʒ di⸗ hidi ßm diuiſionẽ. ppoſitoy ⁊ rõe ipſarũ oſpõm · rõe cuꝰ diuidit hit oppõem in qᷓtuoꝛ ſpẽs.ſ.in oppõem re⸗ latiuã.ꝗᷓꝛiã. pꝛiuatiuã.⁊ dictoꝛiã. Cuius diuiſiõis lufficiẽtia ⁊ diffinitiõᷣes mẽbꝛoꝝ ſatis patent in poſt Pntis ⁊ eodẽ mõ ſumunt᷑qᷓtuoꝛ ſpẽs oppoſioꝝ.qꝛ q̃ dã ſunt relatiua.q̃dã ↄtraria.quedã pꝛiuatiua.que⸗ dã ↄtradicroꝛia. Et inter iſtatria determinat pꝛimo de relatiuis ⁊ de loco ſumpto ab ipſis. N Scienduʒ ſecũdo.ꝙ relatiua ſunt qͥrii totũ eiſe ẽ ad aliud ſe ha bere⁊ eſſe yniꝰ totum referf ad aliud ⁊ ecõtra.⁊ pñt dupłt ↄſicerar. Vno mõ inqᷓ;rů referunt᷑ interſe er ſłponunt᷑in eſſe ⁊ ſunt ſub foꝛma telatiõis ⁊ mõ ſunt ſil natura. Et ſic ab ipſis ſumit᷑ lodꝰa relariui ⁊ nõ iodꝰ a reltie oppoſitis. Alioꝰ ↄſiderant᷑ inqᷓ;tuʒ eiuſdẽ.⁊; mõ dicunt᷑ relatie oppoſita.⁊ ab ipſis ſuĩt locꝰ arelatiue oppoſitis. ¶ Sciẽcũ tertio. ꝙ locꝰ are latiuis ẽ hitudo vnd relti ad retiquũ. Et tʒ affir ſic. pĩ eſt ergo filꝰẽ̃ Maia. poſito vno relatioꝝ poni⁊ reliquũ. Cuꝰ rõ ẽ̃.qꝛ toti eſſe vnꝰ relati ẽ ad alud le bie. ergo ad ß ꝙ vnũ reltm̃ ponat᷑⁊ hẽat eẽ opoꝛtet ſuũ coꝛrelatĩ eſſe ad qð reter᷑· iõ poſito vno nccãrio ponit᷑⁊ reliquũ. Negatiue ſic. pã nõ ẽ ergo filꝰ nõ eſt Waxia.deſtructo vnojrelariuoꝝ deſtrui ⁊ reliquũ. Relatiaenim poſita ſe ponũt vᷣpempta ſe perimũt· ¶ Sciendũ q̃rto.ꝙ lodꝰ a relatiue oppoſitis eſt hĩtu do vnꝰ relatiue oppoſitoꝝ ad reliqui. Et tenet affir matie ſic. ſoꝛtes ẽ pater platonis ergo nõ eſt filiꝰeiuſ⸗ Dam · Maxima. poſito vno relatiue oppoſitoꝝ in ali quo ſubiecto ab eodem remouet᷑ reliquũ eo ꝙ; relati⸗ ue oppoſita nũqᷓ; permittunt ſe in nodem ſubiecto it ſpectu euſdẽ ⁊ inqᷓ;tũ oppoſita ſunt · Sediſte locus nõ tenet negatiue à negarõe vnius relatiue oppoſito rum de vno ſubiecto ad affirmationẽ alterius. quis n ſequitur.ſoꝛtes nõ eſt fillus platonis· ergoẽ patet eius.⁊ iſte locꝰ a relatiue oppoſitis ẽ ſimpliciter exti noe ecus.qꝛ ibi ſumit᷑ virtus pꝛobatua rõne diſcõueni⸗ — WMar— emoto vnotelatino—— entie termini inferẽtis cũ termino illato.⁊ locꝰa reias ne CKN. 2 reliquũ. Locꝰ verod relatiue oppolitis e tiuis ᷣm aliquos ponit᷑ ertrinſeòꝰ.co ꝙ vnñ rlatius neetreebrefie ſoktebẽ pater plato inſe KitenBedſfin peſi nis ergo nöeſt fiius eius— tnnſech·eo ꝙᷓterminus inferẽs infert termmũ ilatũ —— n Foi au · deriauit de loc intrinſecis. Plepñrde rõne conuenſẽtie eoꝝ in eiſe ⁊ ſub foꝛma* —— ſir tenninat de locis extrinſecꝭ· Curꝰ rõ ẽ.· qꝛ loc eſt bitu habet reduciad lorii a difnite! qt ynñ latiuotij —— do termi inferẽtis ad terninũ illatũ.ſed locꝰ intrinſe ſtde diffinitõe altertꝰ.⁊ ve dicunt ponitur ſolũ rõne — cis vðtꝑfectioꝛẽ hitudinẽ duoꝝ terioꝝ qᷓ; extrinſecus dnuctientie relatiuop? relatie oppoſitoꝝ. ⁊ vtratß —— 1 Jö loc intrinſec pꝛiꝰponi.⁊ qꝛ oppoſita iuxta ſe po pars eſt ſatis pꝛobabilis⸗ Lontrã pꝛedicta arguij —. fita magis illuceſcãt⁊ de vno hẽclarioꝛ cognitio p iu turpiimo ſic In omni loco dyaletico terminus in⸗ — lia nene uie Sed loch intrinſex cxtinſecus erens debet ipfeneterminum illanm. ſec nñop⸗ — hnunt.i poſt locos inmninſecos uenent᷑au ime poſitoꝝ non infert alud. ſʒ mpeꝛtar deſtrucrionemn vbkn Snin hatdeiocis txtnnſeris. Etßluppolit plterꝰ nlls eſt] ab oppolitis að eit tra duul niie ethutpſ Peör e 1 e⸗ ———— bñt int ſe repugnãtã ad eẽ ſit in eodẽ ſpeto reſpeem· — 1 .* S.„— re. ⸗—. —.————— — — —. 3 3 3 12 3 3 4 3 5 2 † 1 ₰ 4 1 1 3 3 3 1 6 3 8 4 1 *. 6 . 7 1 ½ — 3 3 3 46 3 1 18 5 5 1 3 3 t* 3 6 13 ¹ 1 † 1 3 6 33 i 3 1 * 33 4 135 31 3„ ⸗ 5 3 . 13 . 66 Luintus „ * cloc enrinſett. Scho ðꝛ ſic maius ðꝛ relariue ad minus·⁊ ſilead ſite.ð locus a maloꝛiĩ mino?⁊ ſiiſuo ſüt ioci arelatue ewoſitis? ſic diuiſio pᷣdicta eit inſufũciens. Tenio iic. in loco dyalerico eſt ha⸗ birudo añtis ad ñs·⁊ temini inferentꝭ odterminũ laiũ.ſed antecedens ⁊ ↄñs ſũtrelatua inter ſe · eßo — diſtinerus ab alqs· Muarto ſic. Non lequit pi lo? tis nõ eſt,ʒ filius ſoꝛtis nõ eſt. locus a reianuis nð tehet negatiue. ↄa tenet qꝛ pĩ In cõi ⁊ filtðꝛ roꝛrela⸗ tuie. ⁊ ſic rgui q relatiuis Muinto ſic. Non ſeqᷓł ſoꝛtes eſt pater ᷣlãtoůis. ꝗᷓ nð eſt fihꝰhois ⁊ ibi argu itur a relatiue oppoſiris difimariue. qᷓ iſte locꝰnõ va ſetafſimatiue. Ad pꝛimũ ðꝛꝙ vnũ relatiuoꝝ op⸗ poſitoꝝ nõ ifer aliudaffitmatie ſßʒ negatie.eo ꝙ vnũ includitnegatõem alterꝰ.ideo poſito vno in aliqj ſuh lecto deſtruit alud nſpectu eiuſdeʒ ſubieci. ¶Id ſcᷣm ðꝛ ꝙ ʒ madicaf coꝛrelatiue ad minlitead ſi mije.t in loco a maioꝛi ⁊ minori.? a ſili non jumit᷑ virtus ꝓbatiua rõne oppoſitõis. ſj rõne mãloꝛis tm⸗ vei minoꝛ tm̃ vl ſilitudinis.ided iſti loci diſtinguũ tur a relatiue oppoſitis. ¶ Id terciũ dicii. ꝙ añs ⁊ cõ nõ dicunt᷑ relatiuefm id qð lůt. qð ñ requiritin.lo⸗ ã relotie oppoſitis.iõ nõ oĩs locꝰðꝛ relatis/ qᷓtũ ðꝛ·ꝙ p joitj nõ ðꝛ coꝛrelatie le hẽe ad filiũ ſoꝛtj⸗ ſequẽs fᷣm iſtas intẽtiones dicunt᷑ felatiue inrer ſe. ſ ec tñ dicit ſe coꝛrelatiue habere ad filuum in cõᷣmu⸗ pi.nð mñ ðꝛ relatiue ad fili acceptũ cũdeteriatõe ſpe⸗ dali ſiẽ pi in cõi.⁊ iſte fiꝰnõ dicunt᷑ gozrelatiue inter ſe.iõ ibi nõ arßuit᷑ꝑ locũ a relatis. Id q̃ntũ ðꝛ· ꝙ idi nõ arguit ꝑ locñ a relatiue oppoſitis. q ſoꝛtes in añte ⁊ ↄñte nõ ðꝛpĩ ⁊ filrpectu hoĩs acceptig eodẽ ſuppolito deteriaio.ſʒ tñ ad relatiue oppoſita requiri turꝙ ſemꝑ fiat cõꝑarioteſpectu eiuſdem.ideo bene ſequit᷑ a reſatiue oppyſitis · ſoꝛtes eſt pater hominis⸗ no nõ eſt filius eiudem.. F Vntrarietas ẽ ↄtrarioꝝ oppõ vtal . ₰ bi⁊ nigri. Lontrarioꝝ quedã ſunt mediata.vt albũ nigrum iner que ſuntmedij coloꝛes. Duedam vᷣoĩmedita vtſanũ egrũ circa aĩal. Tocatrarijsẽ ha bitudo vniotrarioꝝ ad reliquũ. ⁊ tenet cõ ſtructiueꝛ deſtructiue. Cõſtructiue ſic hoc nialeſt ſanũ. z nõeſt egrũ Locus aʒtrarijs Warxima. poſito vnoↄtrarioꝝ remouefet teliqu. Deſtructiue tenettĩ in ↄtrarijs. mediat cũ ↄſtãtia ſiecti.vthoc aial nõ eſt ſanũ.ergo eſtegrũ. Locus a ↄtrarijs ĩme⸗ diatis. Warima remo to vno htrarioꝛuʒ mediate oppoſitoꝝ ponit᷑ reliquũ ſubiecto manente. Vue añt ſũt pꝛiuatiue oppoſita pi crũ eſt pꝛius. ocus a pꝛiuarine opoſicis eſt babitudo pᷣuatõis ad habitũ. vel habi/ us ad pꝛiuationem· et tenet cõſtructiue.vt iteeſt videns ergo non eſt cecus. vel eſt ce⸗ cus ergo nõ eſt videns. Locus a pᷣuatiue ois locis eſt relatiue oppoſitis·⁊ ſic male poni loꝰ oppoſitis. Waxims. poſ ito vno pꝛtuatitt oppoſitoꝝ circa aliqð ſubiectũ ab eo rem uet relquũ. Deſtructiue õtenet niſicum ↄſtantia ſubiecti⁊ cũ tꝑe determinatoa na tura. Eatulus eni nõ dicitur vidẽs neq;ce cus añ nonũ diem. Et puer nõ dicit eden⸗ tulus añ tempꝰ determinatũ a natura. Poſtqᷓ; au. determinauit de locis a relatiue oppo⸗ ſitis. Mic ↄſequẽter determinat de locis x ↄtruijs ⁊ de ſoco a pꝛiuatiue oppoſitis · Et ꝓ cognitione loca cõtrarijs pꝛimo diffinit cõtarietatẽ ⁊ diuidit ↄtrana Vnde ↄtrarietas ẽ cõtrarioꝝ oppoſitio vei repugnã tia vtrepugnãtia albi ⁊ nigri · Contraria po ſunt foꝛ me abſolute ſub eodem genere marime repugnãtes. q̃ ſe mutuo expellũt ab eodem ſu bietto. vt albũ ⁊ nij grum· Et contrarioꝝ quedã ſut medlata inter que cadit aliquod mediũ eiudem genẽris participãs. tionẽ vtrinſq; extremoꝝ · vt interalbũ ⁊ nigrum ſunt mbeñ ⁊ alij medij coloꝛes. Alia ſunt ĩmediata inter que nõ cadit mediũ eiuſdẽ generis.⁊ neceſſe eſt ſem; per alterũ eoꝝ de ſubiecto verificari. vt ſanũ ⁊ egrum lunt ↄtaria imediata pꝛopter carentiũ medij per pri B cipationẽ.iʒ bene habeãt mediũ per abnegationẽ· q de lapide põt vtrũq; vere negari ·⁊ ab vtriſq; ſumik locus dyaletiꝰ. ¶ Sciendũ pꝛimo.ꝙ locus a cõm rijs ẽ habitudo vnius contrarioꝝ ad reliquũ.⁊ tene afirmatiue ſic.ſoꝛtes eſt ſamꝰ ergo nõ eſt eger. Wal xima.poſito vno contrarioꝝ in aliquo ſubiecto abeo⸗ dem remouet᷑ reliquũ. Cuius ratio eſt. qꝛ cõtrariaſe deſtruũt mutuo ⁊ ſe expellunt ab eodẽ ſubiecto· og ynũ impoꝛtat negationem alterꝰ. ideo polito vno in aliquo ſubiecto neceſſario remouet᷑ reliquũ.⁊ non ſo lum valet affirmatiue iſte locꝰ aĩguendo ab vnocõ⸗ — tmarioꝝ tñ · led etiam arguẽdo a pluribꝰ ponẽdo plu⸗ ra cõtfaria in añccdente⁊ cõſequente. vtiuſticiaẽboi na.ergo iniuſticia ẽ mala. ergo iuſticia ẽ virtus.⁊ in iuſtica ẽ vitium.⁊ ꝓpter hoc iſte locꝰ vocał a conn⸗ rijs in piurali numero. ¶ Sciendum ſecũdo· ꝙ oo „* 1 g contrarijs ĩmediatis enet negatiue dugh cõditio nbus obſeruatis. Pꝛima ꝙ ponat cðnſtuũtia ſubie⸗ cri. defectu cuꝰnõ ſequitur. adam nõ eſt egerebo h eſt ſanus Secunda ꝙ arguatur reſpectu ſubiecti de terminati defectu cuius non ſequitur· iſte lapis eſt ⁊ nð eſt eger. ergo ẽ ſanus.qꝛ lapis nõ eſt deteimins tů ſubiectũ illoꝝ cõtrarioꝛum ſed poſita ↄſtantia ſub iecti determinati ſemꝝ valet negatiue. vt animalẽ et nõ eſt egrumerßo eſt ſanũ · Waxima · deſtructo vno ctrarioꝝ ĩmediatoꝝ in ſubiecto determiato imedia⸗ te exiſtẽte ponitur reliquũ.eo ꝙ reſpectu eiuſdẽ ſubie ci lemꝑ neceſſario ẽ ineſſe aliqu od illoꝝ contrarioꝛi ſed in ʒtrars mediatis iſte locꝰ non tenet negalile „ niſi polita cõſtantia ſubiecti deteminati cũ abnegã⸗ „ tione vnius contrarioꝝ ⁊ ðmniũ intermedioꝛum· vt hic.coꝛpꝰ mixtum eſt ⁊ nõ eſt album nec medio colo re coloꝛatum ergo eſt nigruʒ. Marima · remoto vno ontrurioꝝ mediatoꝝ ⁊ oibus itermedis a ſublew detminato ncceẽ ponere S Scciẽdũtertio ꝙ pꝛuatiue oppoſita ſunt que ñt fiericircadeʒ Iba eꝛdie imegreiſibili ⁊ tꝑe determinato a natuũ·V vij ſus ⁊ cccitas citca oculuʒ. Ei intelligit᷑ bec diffinicio de pꝛiuatie oppoſitis pfecta pꝛiuariõe in quib.ſ.pꝛi⸗ uatio negat birũ ⁊ pꝛncipia hitus ſik ⁊ non de ilis que opponunt pꝛiuatione impfecta. in qͥbus.ſ.pꝛiua tio negat habitũ ⁊ derelinqͥt pꝛincipia habuꝰ. vt ſũt mo qes ſcientia ⁊ ignoꝛantia. qꝛ in iſtis põt fieri re⸗ greſſus de pꝛiuatiõe in habitũ vt de quiete fit regrel⸗ ſus ad motũ. Et pꝛiuarie oppoſita cõiter ſumpta ſic diffmniunt᷑ ſunt qjrũ vnũ dicit negationẽ alterꝰ cũ ap: titudine ad ip̃m · Cuꝰ rõ eſt. qꝛ pꝛiuatiue oppolita ſunt habitꝰ ⁊ pꝛiuatio.⁊ pꝛiuatioẽ carãsia foꝛme ſiue pabitꝰ in ſubiecto apto nato ad ip̃m habuum vt ceci tas reſpectu viſus. ¶ Sciendi ã̃rto· ꝙ locꝰ a pꝛiuati ne oppoſitis ẽ hitudopꝛiuatõis ad habitũ · Et tenet affir. ic.ſo eſt vidẽs ð non eſt cecꝰ · Warim apoſito habitu in ſublecto reinouet᷑ pꝛiuario e co ꝙ vnũ eo rũ ſꝑ impoꝛtat negationẽ alternꝰ ⁊ tenet negã⸗ poſita ſtantia ſubiecti determinatiæ⁊ determiĩato tꝑe a na⸗ tura in ᷓ debet eſſe habitꝰ· vt ſoĩ eſt⁊ non ẽ videns ⁊ aprꝰ natus ẽ vdere ʒjeſt cecꝰ. Maria.deſtructo vnd pꝛiuatiue oꝛpoſitoꝝ ĩn ſubiecto apto nato ⁊pe derer minato a natura necelſario ponreliquũ. Sed nõ ſe qͥtur. antixp̃s nõ eſt vidẽs Zeſt cecꝰ. qꝛ nõ ponitↄſtã tia ſubiecti. Pec ſecur. lapis ẽ ⁊ nð eſt vidẽs qᷓ elt ce⸗ cus.qꝛ nõ ponit ↄſtantia ſubiecti determinati ad ſu⸗ ſcipiẽdũ hahitũ yel pꝛiuationẽ. nec ſeqͥtur· puer ẽ no⸗ uiter narꝰ ᷓeſt edẽtubꝰ.qi nõ ponit᷑ tempꝰdetermin rũ ipſꝰ ehius tñ ↄditiões reqͥrunt᷑ ↄd debitc au⸗ guendũ ꝑ locũ a pꝛiuãtiue oppoſitis. ¶ Contra pᷣdi cta arguit pꝛimo ſic. Aliqð eſt aĩal medio mõ ſe hñs inter ianũ ⁊ cgrũ qð diat neutrũ ꝗeſt aliqð mediũ ꝑ particpationẽ inter ſanũ? egrũ. Scðo ſic. poſito ſcuto ꝓ media ꝑte albo ⁊ ꝓ mediapre nigro. Nõ ſeq́t hoc ſcuti ẽ nigrũ ð nõ eſtalbũ. qꝛ ſiłẽalhũ⁊ nigrũ iocaðꝛijs mediatis nõ tenet᷑ affir. Tertio ſic. nõ ſequii; lignũ eſt ⁊ nõẽ ſanũ ergo ẽ egñ ⁊tñ lignũ ẽ ſu biectũ determinatũ cũ ſit vnũ ens in nůero ergo lo⸗ cus a ꝛijs imcdiatis nõ tenet negã· Quarto ſic · nõ ſeqtur. hõ mouet᷑ ergo non quleſcit. qꝛ hõ in naui mouet᷑? qeſcit ⁊ ñ ibiarguit᷑ a pꝛiuatjue oppolitis affir.ergo iſte locillo mõ nõ yalet. Quinto ſic.nõ ſeqtur. doꝛmiẽs nõ eſt vidẽs ergo eſt cecꝰ. dato ꝙ po nant᷑ oẽs conditiões pꝛiꝰ poſite ergo locꝰ a pꝛiluatiue oppoſitis non tenet nega oſitis ulł᷑ circũſtantijs · Iid pꝛimũ dici ꝙ ſicõſiderent᷑ ſanũ? egrũ qᷓ;tuʒ ad diſpoes pᷣcedẽtes ſanitatẽ? egritudinem vel qᷓrů ad oꝑationes ſeqntes · ſic int ſanũ? egrũ ſimpłt dat me diũ qð ðꝛ neutrũ ſed ilud nõ ẽ eiuſdẽ generis ꝓrimi qñ ertremis. Sec ſi ↄßderant᷑ foꝛmalt vt ſanũ dicit adecjtionẽ hũoꝝ egrũ inadequationẽ inter ipſa nõ eſt mediũ.qꝛ inter eq̃le ⁊ ineqᷓe non põt dari mediũ. ideo ĩmediata dicunj- Id ſcðm ðꝛ. ſcutũ ꝓ me dia ꝑie albũ ⁊ ꝓ media ꝑte nigrũ non ẽ ſimpir albũ nec linpkt nigiũ. ſed ẽ vnñ goleratũ ſub rõne colerati iceo añs eſt falſũ ⁊ ↄñs · Ad tertiũ ðꝛ. ꝙ ibi nõ ar⸗ guit᷑ reſpeceu ſublecti detekimnati qꝛ B hoc liunũ ſit determinarũ in numero nõ tñꝗᷓ ſubiectũ determina⸗ tñ illoꝝ Zrioꝝ ſanũ ⁊egrũ. I Ad q̃rtum ðꝛ. ꝙ lʒ hõ mor mn naui moueat᷑ ᷣm motũ alteri⸗? ꝑ accũs nõ tñ mouet᷑ motuʒpꝛ o ſed qᷓ;tũad motů pꝛuʒ qͥeſeit eta oppoſita motuipꝛio⸗ Id qͥntũ dꝛ. ꝙ ſi apia tur nõ videns vt negat erũ videndi ſidoꝛmiens? —„ nõ videns.⁊ ſic videns nõ opponit᷑ pꝛiuatiuecedtati vel ceco.ſed li capꝛat᷑ vt negat habitũ viſus ⁊ vt oppo nit᷑ ceco ſic eſt faiſuʒ ꝙ doꝛmiẽs ſit nõ vidẽs. R actu habitũ potẽne viſiue.⁊ non bñ drauit᷑ ꝝ ilum oců ſed ſicut añs eſt falſum ita ⁊ ↄñs ·ſed pꝛino mõ ſunt vera ſed nõ arguit᷑ꝑ iſtũ locum Conttadicto ᷣoppoſinocuim ſenon eſt dare mediũ. Toc a ↄtradictoꝛie ohpo?; ſiisẽ habitudo vniꝰↄtradictoꝛie oppoſito rũ ad reliquũ.vt ſoꝛtem ſedere eſt veꝝ ergo ſoꝛtẽ nð ſedereẽ falſum.locꝰ a dictoꝛie op⸗ poſiris maxima. Bivnũj contradictoꝛioꝝ ſit veꝝ reliquũ erit falſum. Suntautẽalia oppolita quedicunt᷑ diſpata que nõ ſũt op poſita ᷣm aliqð genus pᷣdicte oppoſ itiõis: ſed ſüt diuerſa.vt hõ⁊ aſinꝰ. Et atalboſu⸗ mithic argumentũ.ſoꝛtes ẽ hõ ergo nõ eſt aſimꝰ. maxima.dequocũq; dicit᷑ vnũ diꝑa⸗ toꝝ abſtractiue ab illoeodẽ remouet᷑? reli quũ. Dicit notanter abſtractiue. qꝛſi con⸗ cretiue ſumerent᷑ tũc nõ ſecuerct᷑.qꝛ nõ le⸗ quitur hoc eſt aibũ ergo nõ eit quantũ.ſe bñj ſequit᷑ hocẽ albedo ergo nõ eſt q̃ntitas ¶Poſiqᷓ; au. determinauit de locis à Zꝛijs 7 pꝛiua⸗ tlue oppoſitis. Hic ↄñr determinat de locis a cõtra rijs ⁊ de locis a dipatis. Et ad cognoſcendũ locũ Idictoꝛijs pꝛimo ditfinit Idictionẽ dicẽns · Eõtradi crio ẽ oppoiitio cuꝰ m ſe non ẽ dare mediũ. Luꝰrõ eſt. qꝛ Idietio eſt ↄtradictoꝛioꝝ oppoſ itio.ſed in Zdi⸗ ctoꝛys vnůũ eſt ens ſmplr⁊ alud ẽ non ens ſimpli⸗ citer. qꝛ vnñ dicit ſimpliciter negationeʒ alterꝰ ſicut põ ⁊ nonhõ.ſed int ens ⁊ nõ enð nõ põt dari mediũ qʒ oẽ quod app̃hendit᷑ aut ẽ ens aut aliud ab ente Jõ in Zdictione nõ põt dari mediũ. Et hquenit ſi⸗ pi km ſe⁊ inqᷓ;rũ ẽ pꝛima oppõ ⁊ pꝛincipa ⁊ nõꝑꝑ cipationẽ ub aliqᷓ oppõne pꝛioꝛi.· lõꝑ ß ipa dirabalys Sciendũ prmoꝙ duplex ẽ Idicno · q qdã? ʒdi cuo modoꝝ enũciãdi velꝓpõm.ĩ de gpõnb 3ᷓdicen ab ſat dirtũ ẽin pꝛimo trůctatu. Allaẽ ðdictio fer⸗ moꝝ ſeu reꝝ de qᷓ determinatum ẽin poſtÿntis · vt ſunt termini ʒdictoꝛij qrñ vnꝰ dicit ſimpli negatõeʒ alteriꝰ vt hõ ⁊ nonhõ ſedet ⁊ nõ ſedet.⁊ lde ſilib. ⁊ ßm vtrãq; Sdictionẽ ſunt᷑ locus dyaleticꝰ⁊ vtrſq; ↄuenit diffinitio pᷣpolita. Bed in cõtradictõepõm dʒ argut reſpectu hoꝝ pᷣtoꝝ ven ⁊ falſuz. In alia aũt arguit᷑ ab affirmatiõe vnꝰ ↄtradictoꝰ?io ad negario nẽ alterꝰ de alᷓ ſubiecto vel ecõtra& Beẽdũ ſchᷣo⸗ ꝙ lod a ʒtradictorns ẽ habitudo vni tracictoꝛioꝝ ud reliquũ. Et tenet affir. argnẽdo ſic. ſo curtere ẽve rũ ergo ſoꝛtẽ nõ currereeſt falſum⸗ Marima.ſi vnũ Jradictoꝛioꝝ ſit veꝝ reliquũ eoꝛũ eritfalſum · Etin terminis ↄtradictoꝛijs arguit᷑ ſic.ſoꝛtes ẽ hð ergo ſoà nõ eſt nõhõ. Marima · poſito vno ↄadictoꝛioꝝ in aliqj ſubtecto ab eodẽ remouet᷑ reliquũ · Luꝰrõ̃ eſt. q vnũ ↄtradictoꝛioꝝ ipoꝛtůt negationẽ e noñ oꝛman pñt de eodẽ vilficari·Ettj negarie iſte locus e en valet 2ti qñ in altõ ↄñ̃tia ex ſequit ↄñs ⁊ ex opoſito ↄñt⸗ infer? oppolitũ afitis vt bub?̃ ajal eſt linõ ẽ aĩainõẽ hõ · ꝑ iſtů locũ nõ e⸗— 62 ↄñtia In ie qᷓ eſt gñun aliq aña ex opolico uñ⸗ ſo( Euintus do argumẽtu ⁊ maxinas ꝑotpoſitũ vd pꝛecedentes Et non ſolũ valet iſte locus in ſimplici ↄlequẽtia 6 ñtia ecõtrario qᷓẽ qñ in aliqᷓ ↄñtia ex añte cedentẽ infer oppoſitũ ↄñt⸗ſʒ iſta ↄñ̃a ſolũ tʒ in alijs oppoſitis bene ſequit᷑ ſi uſticia eſt ᷣrꝰ eſt.ᷓ ſi nieſeta eſt viciũ eſtvł uſticia ẽ vrꝰᷓ iniuſti⸗ cia eit viciũ. ¶ Sciendũ tercio · ꝙ diſꝑata ſũt illa qᷓ de ſe inuicẽ vificari nõ põt vt hõ ⁊ alinꝰ· Et dicũt᷑ diſpa tu a dis qð ẽ diuerſũ⁊ ſeꝑarꝰta.tũ. q̃i diierſa entia ab inuicẽ ſepata. Rõne cuꝰnõ pñtde ſe iuicẽ pificari qꝛ in vera pᷣdicarõe reqͥri᷑ pᷣdicatũ in eſſe ſubiecto.⁊ gña literoĩa eo mõ qᷓ nõ pñt de ſe inuick verifican dicunt᷑ diſpata ⁊ ſi al̃ vnoverificarent de ſeinuiceʒ ⁊ alio⸗ nõ ⁊ eodẽmõ qj de ſeinuicẽ nõ pificant᷑ ſũt diſpata vt qualitas ⁊ qᷓ;titas in ↄcreto de ſeinuicẽ pificant᷑ dicẽ do quale eſt qᷓ;tũ ⁊ in abſtracto nõ veriticant᷑ de ſein⸗ uicẽ· Gic at ſũt diſpata eo mõ qᷓ nõ de ſeinuicẽ vifi cant᷑. ſeʒ in abſtracto. Nt nõ ſũt diſpata in ↄcreto. qꝛ ñ ſũt ß mõ diſpata fm pᷣdicatõeʒ. ¶ Sciendũ quarto ꝙ locus a diſꝑatꝭ eſt habitudo diſpatoꝝ ad reliquuʒ Et tenet affir·ſic ſoꝛ.eſt hõ ergo nð eſt alinꝰ. Maxia cuicũq; ↄ ueit vnũ diſpatoꝝ ab codem remouet reli quũ.it ratio eſt. q diſpata nõ pñt de ſeinuicẽ verifi chri vel de eodẽ tercio vere pꝛedicariquia ſi vere pꝛe⸗ dicaret᷑ de vno tercio poſſet aliquo mõ de ſeinuicẽ pꝛe dicare.ſed nõ tenet iſte locus negatue.qꝛnon ſequit᷑. ſoꝛtes nõ eſt aſinus · ergo ſoꝛ eſt equus· ¶ Cõtra vꝛe dicta argni᷑ pꝛimo ſic. Inter eſſe ⁊ nõ eſſe que ſũtcõ⸗ tradictoꝛia eit ↄtradictiò media ⁊ etiũ relatio illaꝝ ex tremitatũ · ergo int᷑ Idictoꝛia pᷣt dan mediũ.ergo ma le dicirꝙ in dictõenõ eſt mediũ. Pcðo ſic. Non ſequit᷑ piuuiam cras eſſe eſt veꝝ igit᷑ nõ eſſe pluuiam cras eſt falſum.qꝛ nullũ illoꝝ· iqꝙ; cras pluer⁊ cras nõ rgudo in gpoſitõib Zdictoꝛijs. ſ Tercio ſic. Ron ſequit᷑. honio eſt animal.ergo non homo eſt nõ animal Ht tamẽ ibi arguit᷑ benea teminis contradi ctoꝛijs · ergo ille locus nõ tenet affirmatiue in termis ↄtradicto?ijs. ¶ Quarto ſic. om̃ia oppoſita ↄtinent᷑· ſub aliqua ſpecie cũ nihil eſt in genere oppoſitiõis qͥn ſit ni aliqua ſpecie eius · ſed diſpata ſunt oppoſita er⸗ go cõtinent ſub aliqua ſpecleopoſitoꝝ·⁊ ſic hic male fepant᷑ ab alis oppoſitis. Muinto ſic Non ſequit᷑ eſt verũ vel frlſů · qᷓ locus a ʒdictoʒijs nõ valet Jile homo eſt pater· ergo nõ eſt dñs ·⁊ tamen ibi non ãrguit᷑ a diſpatis affirmatuis. qꝛ paterꝛ důs ſt ſpẽs reiationis ab inuicẽ diſtincte · ergo iſte locus nõ tenet affirmatiue. Iid pꝛimũ dicit᷑ ꝙ licet intereſſe ⁊ nõ eſſe ⁊ omnia contradictoꝛia ſit mediũ Em rõnem · vt ↄtradictio ⁊ relatio medians inter ipſa extrema iñ in ter ipſa non eſt medlũ ᷣm rem de quo verificet᷑ vnuʒ extremoꝛum. Ad ſecundium dici. ꝙ eedem mo⸗ do quo poteſteſſe verum cras pluniam eſle·ſic eodẽ modo eit falſum cras pluuiam non eſſe.quia eſt nul iñ determinate verum. quia ſunt de futuro contin⸗ enti·ſed ſi vnum ponitur verum indeterminate.ic iquum ponit falſe indetermingte.⁊ ſicpoteſt ibi va⸗ lere locus a contradictoꝛijs· ¶ Ad tercium diatur. ꝙin illo argumento termini contradictoꝛij ſubijaun tur. ſed arguendo per iſtum locum debent ſemper pᷣ dicani.ideo non arguit᷑ per iſtum locum a ʒdictoꝛjs Ad quartũ ðꝛꝙ lʒ diſꝑata virtualiter includant aliquã oppoſitionẽ eo ꝙ ſũt diuerſa · Et oĩs diuiſio vel diſtinctio ᷣm boctiũ in oppoſitiõe fundat᷑.nõ iñj —— oppoſitu foꝛmaliter qᷓ;tũ ad ſuas ꝓpꝛias tõnes ſicut oẽs ſpẽs. ↄppoſitionis virtualiter iundant᷑ in 5dicto ms. Ad quintũ dicit. ꝙ lʒ pater ⁊ dñs in abſtra⸗ cto ⁊ Fm ſuas eſſentias ſunt ſpẽs diſpate tñ in cõcte⸗ to ⁊ fm eſſe in ſubiecto nõ ſunt termini diſpati.quil⸗ lo mõ nð ſꝑ diſpant᷑ vt hic uit diſpatio ſiue lepatio Zius vt hic ſumit᷑ eſt quod ſuper⸗ ponitur alicui inviriute?⁊ potẽtia. W inus ẽqð ei ſupponitur. Loꝙ gmaioꝛieſt habitudo ipſiꝰ maioꝛis ad mis nus.⁊ eſt ſpdeſtructiuꝰ vt rex nõ põtexpu⸗ gnare caſtrũ ergo nec miles. Locꝰa maio⸗ ri maxima. Glillud qð magis videt᷑ ineh ſe nõ ineſt.nec id qð minus videt᷑ ineſſe in⸗ erit. Aocꝰa minoꝛiẽ habitudo minoꝛis ad maius ⁊ ẽſemꝑ conſtructiuꝰ.vt miles põt erpugnare caſtrũ ergo⁊ rex.locꝰa minoꝛi maxima. Siid qð minus videt᷑ ineſſeineſt ⁊ id qð magis videt᷑ ineſſe inerit. Simi litudoẽ rerum differentiũeadẽqualitas lo cus a ſili eſt habitudo vnꝰſimiliũ adeli⸗ quũ:⁊ tenet cõſtructiue⁊ deſtructiue. Con ſtructiue ſic.ſicut riſibile ineſt hoĩ: ita hin⸗ nibile ineſt equo.ſed riſibile ineſt hoĩ vtp pnñ ergo hinmbile ineſt equo vt ꝓpꝛiũ.lo⸗ cus a ſii matima de ſilibus idemẽ iudiciũ deſtructie ſicſicutriſibile ineſt hoĩ ita hin nibile ineſt equo.ſed riſibile non ineſt boi vtgenꝰergo nec hinnibile ineſt equo vtge⸗ nus.maxima deſilibus in idẽeſt indiciũ. Popoꝛtio eſt reꝝ differentiũ eadẽ habiu do locꝰ aꝓpoꝛtiõeeſt habitudo vnius ꝓoꝛ tionabilium ad reliquũ.vt ſicut ſe habetre ctoꝛ nauis ad nauẽ ita ſe habet rectoꝛ ſco/ lariũ ud ſcolas.ſed in naui regenda eligen dusẽ rectoꝛ nõ ſoꝛte ſed arte.ergo in ſcolis regẽdis eligẽdꝰẽ rctõꝛ n ſoꝛteſʒ arte. Wa xima. deꝓpoꝛtõabiliby idẽẽ iudicũ. dit aũt iſte locꝰq iocoaſili. qꝛin locoa ſil ſumit᷑cõ patio fᷣmſilitudinẽ inherẽtie. vtſicutriſibi le ineſt hoĩ:ita hĩnibile ineſt eq. in loco aut aꝓpoꝛtiõe nõ attendit᷑ ſilitudo inherẽtie: ſ cõpatio habitudis.ðt ſicutſe hzʒ rectoꝛ na/ uis ad nauẽ:ita ſe hʒ rcõꝛ ſcolarũ ad ſcolas Poſtqᷓ; au.ſuperius determinauit de locis ab op⸗ poſitis. Ipic ↄñ̃r deteriat de locis a maioꝛi · a mic a ſiti ⁊ gpoĩtiõe.q̃ hñt int ſe aliquã ↄueniẽtiã · E 53 5 S. 527 . „ „ 55 5 det᷑ conuenire cũ aiĩ extremopẽnis q; ad cognoſeendũ locuma maloii ⁊ minoꝛl. peimo rrñ quid ſit maiꝰ ⁊ minꝰ· Et maiꝰ pᷣt capi duptr· Uno mõpꝛie ·vtẽ ülud qð ſupꝛaponit᷑ alteri in po⸗ ponit᷑ militi· Et ecõtra.minus ẽqð ſupponit᷑ alteri i virtute vel potẽtia qᷓ;tũ ad aliquã opatònẽ · v romes ſupponit᷑ rei. Alio mõ capit᷑ maius qð efoecit alte² rũ in potẽtia vel virtute qᷓ;tũ ad verificationẽ locutio nis. eb ꝙ habeat maioꝛẽ habirudinẽ ad aliquod ex⸗ tremũ ꝓpõ nis ⁊ magis ſibi videt᷑ tonuenire qᷓ; alteri Et ecotra minꝰ ẽ qð ſupponit alteri in viꝝtute vel po tentia qᷓ;tũ ad verificationẽ locutionis.ẽ minꝰ v 5 ipſum m ſicut miles mimꝰ ↄuenit cũ illo añcedente.ſ.debellare ciuitatem qᷓ rex.⁊ hoc vitimo mõ capit hic maiuð ⁊ mninus.¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ locꝰa maisꝛi ẽ habitu do maioꝛis ad minꝰ ⁊ tenet negariue tñ · vt rex hopᷣt debellareciuiratẽ ꝗᷓ ner miles. Waxima · ſi iiud qð videt᷑magis ineſſe nõ meſt ᷓ nec; illud q5 minꝰ vi⸗ detineſſe ineſt. Et erõtra.locus a minoꝛiẽ habitudo minotis ad maꝰ Et tenet affirmãtiue tĩ ⁊ nõ negã tiue. vt bñ ſequif᷑ miles põt debeltare ciuitatꝭ 32rer Marxima · ii ilud qð minꝰ videt inelie ineſt ⁊ lud qð magis videt. It in iſto loco dõt anui tripłt. Nꝛl mo compꝑando duo ſubiecta ad vnũ pᷣdicacum. vr in epemplo dato. Scij comꝑando vnũ ſubiectum duo pᷣdicata.vt rex de ellare põt ciuitatẽ ꝗᷓcaſtrum Tertio compꝑando duo ſubiecta ad duo pᷣdicata. vt miles põt debeliare c variant᷑argumẽta tripliciter in loq à maioꝛi ⁊ mino⸗ ſtrũ ergo rex ciuitatẽ. Et ſiiter ria ſili⁊ a pꝛopoꝛtione ¶ Scien ũ ſecundo. ꝙ ſiluu do eſt rerũ dꝛñtiũ eadem qᷓitas ⁊ nõ ſuſficit eadẽ q̃li tas in genere. qꝛ ſic albũſ nigrum eẽnt ſilia nec reqͥ⸗ rit eadem qᷓlitas in numero.qꝛ res differentes nume ro hñrdiuerſas qᷓtates in numer · q agcidẽs mate naliter variai fᷣm numenꝝ ſui ſubiecti ſed requint᷑ea⸗ dẽ q̃litas in ſperie.ſicut dun alba dicunt᷑ ſitia in ſpe⸗ cie⁊ nð rapiſilitudo ſolum ꝓpꝛie pꝛo ſiitudine acci⸗ dentali qᷓ eſt rerum dꝛtiũ eadẽj qualuas accidẽtalis ſed generaliter capit tã pꝛo ſilitudine accidentaliqᷓ; eſ ſentiali vñ ex diffinitiõe pᷣdicta patet. vbicũch eſt ſili⸗ eudo ibi eſt diſſititudo. ſilifudo ẽ rerum difluum ⁊ res diſerẽtes hñt diſſititudinem inter ſe. ¶ Beien dů tertio.ꝙ lod a ſimiliẽ hitudo vnꝰ ſimiiũ ad reli quũ ⁊ tenet afir. ⁊ nega· Iffinatiue ſic. ſicut an ineſt hoi ſic ſilr equo · ſed ineſt hoĩ vt genꝰ ero ine equo vtgenus. Warma. de ſikibus idẽ eſt iudiciũ ⁊rp eſt. qꝛ qͥcqͥd vni ſilium ↄuenit inqᷓ;tũ ſile eſt etiã cõᷣuenit alteri.qꝛ ſibi nõ cõuenit in hoc eẽt diſſ iktucho Erꝑ iſtũ locum ſꝑ deber argul a ſilibus inq;tũ ſilia ⁊inqᷓ;tũ diſſiia. Nega · ſic ſoꝛtes nõẽ hinnibilis nec plato. Warima qͥcquid remouet ab vno ſbum in⸗ ᷓtů ſitia ſunt remouer⁊ ab altero. ¶ Bodũ quar⸗ to. ꝙ ꝓpoꝛtlo eſtrerũ dꝛñtiũ reſpecru alicuiꝰ eadẽ com ꝑariò vꝛ habitudo ſicutẽ ompatio duoꝛũ ad q̃tuot ⁊mi ad ſer.ibi en eit ſils romario · q vrrobicheo aral medietas ad ſuñ totũ. t loc aꝓpoꝛtione? ha — itudo vntppoꝛtionabilium ad reliquũ. Ettenet à fir.ſic.ſicut fe habet q̃tuoꝛ ad duo ira ſex a tria · ſed quanoi ſunt dupla duoꝝ· ergo ſex ſunt dupla tium Woima benpotionabili ſiteeſtiudieii · Eʒ te⸗ — g— S 8 2 — utpupirdt Schamornsjunt — v pe ũ locuʒ põt arul a tranſſumpta tentia vel virtute qᷓtũ ad opationẽ aliquã vt rexluiꝰ. ʒ pot aul bta pꝛoportiõe hoc modo.ſicut ſe habẽt duo ad quatuot ita tria ad ſe habẽt duo ad tria ita q̃uoꝛ ad ſex.ſed duo excedut medietarẽ trium ero q̃tuoterc dunt medietatẽ ſex. ¶ Tõtra pᷣdicta argůitur pꝛimo ſi. nõ ſeqtur. deus non põt peccare engo hõ nõ poteſt peucare.?xi ibi amulra maloꝛi neßaI Scbo ſic nðõ fedur· ſoꝛtes põt poꝛtare decẽ libꝛas. engo põt portaß recentũ vel nauẽ ergo ⁊ magnam ⁊tñ anguit à minoꝛi affir. ¶ Tertio ſic.ſiludo nõẽ — qᷓlitas jed relatio ergo nõ eit reꝝ dꝛñ̃nũ eadem quali tas. Muarto ſicnõ ſequit. ſicut oculus ẽ in cołpo⸗ re ita intellecrꝰ eſt in anĩa.ſed oculus ẽ pars inteßrà⸗ iis coꝛꝑis· ergo intellech eit ꝑs integralis aie ⁊ 1ñ ibi uruit affir per locũ a ſili ergo nõ valet loꝰ a ſimili⸗ ¶Muintd jic. icut ſehabet ſonꝰ ad auditi ita wlot viſum.ſed ſonꝰ percipi᷑ ab auditu in tenebtis em 6 coloꝛ a viſu ꝑeipitur in tenebꝛls ·⁊ fi ibi agu3 dcũ aꝓpoꝛtione affir· ero iſte locus nõ valet ¶Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ ibi nõ arguit᷑ a maioꝛi ad minus icga⸗ qꝛ qᷓ;uitʒ deꝰ ercedat hoĩem qᷓ;tũ ad vlrtutẽ operũdi von rñqᷓ;tũ ad ↄuenientià ⁊ habitudin?um iioer tremo peccare. ið ndn ẽ maꝰ in viruteqᷓ;tũ ad ficationẽ locutp̃is reſpetn iliꝰextremi- qꝛ ſibi nõ vl demagis inele qᷓᷓhoĩ.eo ꝙ nnllo modo ſibi ineſt· Icd ſchm dicit· ꝙ ibi nõ amguit᷑ a minoꝛi· qꝛ ibl nõ at guſt ab illo qð videtur mimꝰ ineſſe vel qð babermi⸗ noꝛẽ apparentiã virtutis. Ad tertiũ dicitur. lic ſiticudo nõ ſi ſormaiiter q̃litas tñ dicitur q̃litas ma tenaliter. qꝛ qᷓlitas ẽ materia ⁊ fundamentum evt vnitas ſpecifica qʒ eit eð pꝛormũ vel pꝛopꝛiũ funda nentũ · IAd q̃rtum dici᷑ · ꝙ bi nõ arguit a ſilibus inqᷓtů ſimilia ſunt iõ non arguitg locuʒ a ſili · vñ in boccõuemũt oculus ⁊ intellecꝰ.qꝛ vterq; dici parꝰ ſed in hoc dꝛt ⁊ habẽi diſſiltudinem q oculus eſt ꝑo qᷓ;titariua ⁊ integralis.i delierrꝰvo eſt ꝑs poteſta tiua.vñ non ſequit᷑ hñt ſimilimdinẽ in allq̃ ergo ha bent ſiliudinẽ in iſto·⁊ ſc bi nõ arguit᷑ per locũ a ſi mili.¶ Ad qntum dicit· ꝙ ibi nõ arguit᷑ inter ꝓpoꝛ⸗ tionabllia inqᷓ;tũ habent ꝓpdꝛtionẽ· ſed initũ habẽt diſꝑationẽ qꝛ ſonꝰ⁊ colot in hoc hñt ꝓpoꝛtionem q vteiq; ẽ obiertũ vnins ſenſus ſed pñt diſpꝛopoꝛtionẽ ⁊ diiibtudinẽ in modo qᷓ ſenriunt᷑ ab iplis ſenſi. qꝛ coloꝛ nõ diffundit᷑ ad yiſum niſi mediũ illumis natũ fonus ʒo diffunditſine lumine ꝑmediũ quod põt faclit diuidi⁊ rarefienſiut ꝑ aerẽ ignẽ ⁊ aquã⸗ Tranſſumptioẽ duplex. quedam enim eit qñ victio vel oꝛario vnů ſigniſicãs trãð ſumitur ad ſignificandũ aliud pꝛopter ſiti mudinẽaliquã in eis repertam. vrhec dictõ ridetetranſſumt᷑ ad fignificãqũ floꝛere ci djcipꝛat ridet. Similiter oꝛo trãſſumi ců ditit itr/ arat opꝰ perditſicut ſolcdi cicũqᷓp inuanũ laboꝛat ⁊bec rrãſſumptio prinet ad ſoppiſtã. Miaẽ qnomẽmzgie notij ſuitꝓ noĩe miꝰnotoV ſidẽatꝓbariꝙ 5 n nega ſie ſeut fe babentduoad tria ſta ãu4 ßus non innider fiattranſſumptio adß nomẽ ſapiens.⁊ iſta trãſſumptio prinet ad tudotrãſſumptõis ad traniſumptũ vt ſapi⸗ ens n inuidet. ð phs nõĩuidet. Waxia qͥc dalicni cõuenit ſub noĩe magig noto eidẽ cðnenit ſub noie minꝰnoto. Differt aũt iſte locꝰa loco a noĩs i tõe. qꝛĩlo interpᷣtarõe accipit᷑ diffinitio ſi iuect nois vt ſiexpongt᷑ h̊ nomẽ phs ꝑ or ome quodè amatoꝛ ſcientie In loco aũr gtrãſſũpiõe.nõ accipit᷑ expð ſiue deſcriptio nomis ßßꝓ vno 6 uintus bet virtutẽ inferẽdj ad terminñ illatũ. ſed im beciũ petrũ hyſpanũ ponit locus eririnſecꝰ: qlʒ nomen dyaletic. Locus atranſſũptioneſt habi⸗ magis notũ ⁊ min notũ intranſſumptiõe eandẽrẽ impoꝛtant tñ ſumi ꝓbabilitas ex hte nomis magis noti inqᷓ;tũ ẽ magis notũ.⁊ ꝙ ſit magis notũ alio nõ eſt ex ꝑte rei ſignificate ſed ex ꝑre nois. Jõ terminus terpᷣtatõe. qꝛĩ loco a noĩs poſitio inferẽs fm ꝙ ab iplo ſumit᷑ vinꝰ ꝓbaruaẽ extrinſec termino illato.qꝛ terminꝰ inferens eſt magis norꝰqᷓ; terminꝰillatus ſub tuli rõne differt ab iplo vt ſibi eñ extrinſecꝰ. Et vtraq; opinio eſt ꝓbabilis. ¶ Soidũ tertio ꝙ autpꝛitas ẽ iudiciũ ſiue dictum ſapientis in ſua ſcia erꝑi. vt cñ dia aſtronimꝰ iudicat ſolẽtẽma ioꝛẽ tota terra. Hecpõ ſie iudicata vel dicta ꝑ aſtro nimũ dici autoꝛitas erꝰ ſic. ꝙ oẽ iudiciũ a tali ſapien tẽ reqͥrit᷑ in tuli ꝓpõ ne eſſe foꝛmale autoꝛitats vñ ꝙt noie minꝰnoto accipi᷑ aliud nomẽ magino tũꝑ qð facilt põt ꝓbari poluũ· Autoꝛitas vtßᷓ ſumit᷑ eſt udiciũ ſapiẽtis in ſua ſcia.vñ iſte locus ſolei denoĩari a rei iudicio. Locꝰ ab autoꝛitateeſt habitudo auctoꝛitatis ad aliud qð ꝑ eã ꝓbat᷑ ⁊ tenet ſtructiue ſolus · vtaſtronimus dicit celũ eſſe volubiie.ũ ce⸗ ynicuiq; exꝑto in ſua ſcia credenuũ eſt. Poſtqᷓ; autot deteiiauit de locis a maioꝛi a mino⸗ xia ſil ⁊ ꝓpoꝛtõne· hic ↄñr videndũ ẽ de locis a trãſ ũptõe ⁊ ah autoꝛitate⁊ ꝓ cognitõne loci a trãſſũptõe pumo diuidit rãſſumptoeʒ dicẽs ꝙ duplexeſt traſũ ptio. quedã trãſfũptio eſt quando dictio vel oĩo pꝛo⸗ pꝛie vnũ ſignificans tranſſumit᷑ ad ſignificandũ reli⸗ tũ.vt ridere qui ꝓpter ſikirudinẽ ĩ ipſis repꝑt. die ſipni ficat actũ oꝛis ⁊ tranſſumii ad ſignificãdũidẽꝙ floꝛe re in pᷣdicato eo ꝙvbiq; ẽſikitudo leticie. Scða ẽquã res ſignificata ſub noĩe minꝰnoto tranſſumii ſb noĩe magis noto vt ſi ponat᷑ ſapiens ꝓ pho ⁊ dĩnt iſte due cxcelientiũ lapientie·.rñdentis vel cognitionẽ aliunꝰ kolenegp ahrodarsocpit usncheugeäe ritntis roe curꝰ magis creditab alijs qᷓ; ſi nõ elerdi cta ab eo vel a tali ſapiente ⁊ talis credulitas veritat in ꝓpõne dicta noĩat autoꝛitarẽ. Mupłr tñ ſumit᷑ au toꝛitas. Vno mẽõ ꝓ excellẽtia cogitiõis alicurꝰ ſapi⸗ entis. Ilio mõ t pꝛo apparẽtia qᷓ; excellẽtia veritatis quã ſumitꝓpð per; quod dicit᷑. vel iudicat᷑ eſſe ven ranſſumptõnes·qʒ in prima ſimt yna voxꝙ diuer ſis rebus · In ſca ÿo ſumunt᷑diuerſeyocesꝓ vnate tm̃ a pꝛima ſumit᷑ locus ſophiſticus · ⁊ a ſch loꝰdy aleticus.ideo de ſca hic eſt ad ꝓpoſitũ· ¶ Bciendus eſt pꝛimo.ꝙ locus q tranſſumptòne rſt habitudo vni us nois magis noti ad nomẽ minns notũ ⁊ tenetqᷓ⸗ tuoꝛ modis ſeʒ ſubijciedo nomẽ mabenotũ affifatiue lů eſt volubile. Locus ab autoꝛitate maxia tali ſapiẽte. ¶ Briendũ quartoꝙ locꝰ ab autꝛit te eſt habitudo autoꝛitatis adꝓpõem cui ↄuenit au tontas·⁊ tenet affir.tm̃. vt gſtronimꝰ dicit ſolẽ eſſe ma ioꝛẽ tota terra. ſol eſt majoꝛ torã terra. Waxiu·vn cuiq; exꝑto credendũ ẽ in ſua ſcia · Kuus rõ eſt. qli ſapiẽs dicat aliquãg; õem inqᷓ;tũ ſapiens ẽ ⁊ expen in ſua ſcia ·ũc opoꝛtet illõgpõem eſſe yerã· q ſidie⸗ rer aliquã ꝓpõem falſam in h nõ eſſet ſapiens vel er us ·ſed no tenet iſte locꝰ negatie.qꝛ nõ ſequit᷑. arſto. dicit nõ decẽ oꝛbes celcſtes ꝗᷓ nõ lunt ſumẽdi deam cli. Contre pᷣdictaaigut᷑ pꝛimo ſic. ab vnitateſi⸗ knati ſumit᷑ vnitas ſigni ergo vnꝰ rei ſignate nõ ſit plura noia eunſdem rer⁊ ſie male pomt ſcᷣs modus tranſſumptiõis · Scðᷣo ſir. nõ ſequit᷑. homo ẽail ergo humanitas ẽ aial.⁊ tñ ibi arguit᷑ a trãſſumptio nec.qꝛ hõ ⁊ human tas idẽ ſunt ⁊ hõ ẽ nobis maßis notũ.ergo loꝰ a tranſumptiõe nõ valet affumatue. Tertio ſic ꝓpõ non acupii veritatẽ ab hoie dicen te vel udicãte ipſum velã. qꝛꝓpter noſtrũ nepure vl affirmgre nihil muratin e. erhoꝓpter autoꝛitatẽ dic tis nõ dai venitae ꝓpõnis ergo a tali autoꝛitate nõ lu vt ſapiẽs curtit. ergo phus curit. Waxma Muic quid cõuenit alicuiſub noĩe magis noto cõuenit eti am ſibi ſuh noie minus noto. Cuꝰrõ eſt. quia nomẽ magis notũ ⁊ nomen minus ngrñ in tranſſumptiõe idẽ dicũt realiter? cõuertibilr. Ideo quicquid verifi car de vno eriam de altero. Et de quocunq; pꝛedica tur vnũ ſiue affinmatiue ſiue negatue ⁊ reliquũ. Se cũdo pꝛedicando affirmatiua. inari argumenta ⁊ maxime ſicut in pꝛimo modo ar⸗ guendi ¶ Bciendum ſecundo.ꝙ ᷣm aliquos locuſ ᷣtranffũptione ponit᷑ locus inttinſecus. Euraſio eſt. qꝛ nomẽ maßis notũ⁊ nomẽ minꝰnotũ impoꝛit eandem ſem eſſentialiter⁊ conuertibiliter ⁊ pꝛopter illam vnitatem ⁊ ydemptitatem rei ſigiuficate valet sonſequentia ab vno aq feliquũ Ideoterminus in dò affirmatiua. Terco ſubijciẽdo ne⸗ gatiua. Quarto pꝛedicando negatiua? poſſunt foꝛ⸗ mit᷑ locus dyaletiꝰ ¶Muarto ſic.nð ſequit᷑ xßs di cit mundũ eſſeetemũ ⁊ nõ imepiſſe eigo mundꝰnð incepit.⁊ tñ ibi ayguitab auto· affir. ergo nõ vʒ affir. uinto ſic. bene jequit᷑. Zreſto · dicit temp nõ fu iſſe añ motůj.eigo tẽpus non ſuit añ motũ.⁊ tñ ibi ar⸗ gut̃ ab autoꝛitate nega. ergo lodꝰ ille bñ valet negatie Zd pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ ab vnitate ſignati ſumit vni tas foꝛmalis in eſſe ipliꝰ ſigni. nõ tñ ſumitur vnitas materialis. Jõ pñt eſſe vnꝰrei plura ſigna in numei ro.lʒ ↄueniãt in vna ſpecie ſigni ſignificãtia aliqd p modũ ſigni. ſ Ad ſchm ðꝛ· ꝙ lʒ hõ⁊ humanitas ſi gniſicãt iqẽ fm eſſentiã.nõ tñ ſub eodẽ modo eſſendi qꝛ humanitas ſignificat eſſentiã hoĩs abſtractiue et nõ per reſpectũ ad lua ſuppoſita. hõ jo ſigmficatel⸗ nns in lllo loco rine ↄueniitieẽ nõ difſerente hai ſentiã cõcretiue ⁊ ꝑ ieſpectũ ad ſuppoſita. Ideo inter illa duo nomina non eſt traſſumptio⸗cum duo noia in tr vſſumptõne hñt vnũ ſignificatũ⁊ b eodeʒ eſſe min quare iblnon arguit iſũ loc·¶ Ad tercil vicir ꝙ verificari. Nõ tñpoteſt de iſtis argulrelpectu eiuſdẽ witg ſicet oio dieta a laxentenõ capirab doyentac rmẽ ßdicat q cõcretũ⁊ abitrnct — abeo ſumit apparentia ſue veritatis · rõne cuapparẽ niũt. ideo nõ opotet vnũ ⁊idẽ pᷣdicatũ verifican de „n eefiatꝓbabiiis ⁊ vera alijs hoipus. quarabipſo ambobus ſub rodem modo feandiyr non ſequitur ohnt ſ ſumit᷑lolus dyaleticus. Id quanũ ðᷣꝛ· ꝙ ibinon iuſtici etnuseinſtns pre zitur Lo z— dquanu ðꝛ⸗ ihn ca virtus·ꝗ iuſtus ẽ vtus.⁊ tenet negatie ſic nene arguit abautoꝛitate qr Areſtoreles nõ dicit horin; iniuſticia nõ ẽ pᷣtꝰ.ꝗᷓ iniuſtꝰnõ eſt vᷣtuoſus. Maia bin — tiũ erptus in ſua ſcientia nec in hor tenet. ⸗ Adqui iabſtractũ de abſtraco neger⁊ ↄcretũ dẽ concleto n noi e tů ðꝛ. ibi nõ arguit᷑ negatiuepꝑ iſtũ locũ qt hoc ver⸗ ¶ Sendũ eie een t— i— t bñ dicit impoꝛtat autoitatẽ ⁊ ad hoc ꝙ neger auto? ſuũ aduerbiũ. vt iuſtꝰ⁊ iuſte foꝛte ⁊ foꝛtit ⁊cs. Et 4775 Rnt tis opoꝛtet ꝙ negetipm ad amuenduʒ negatiue. qð dicunt᷑caſus a cadẽdo. qꝛ cadũt ab vno pꝛineipal.ſ. tijnonfit in illo argumento· ſed ibiarguifaffimati a noie abſtracto vt iuſtꝰ? iuſtea iuſtria · Et kʒ inꝰcõ ue. ⁊ eſt bona ugata vnü cadat ab alionõ tñ ambo cadũt ab vno F⸗ delocis medijs. D n aũt deenei ⁊ luũ aduerbi — ſit ens dirrů eſ. Locon m pit dictHithatz Fu id aq̃ ſumit᷑ nomẽvł qᷓ; ſitlocus medins dictũ eſt. Tocoꝝ; aq ereneee medioꝝ alius a cõiugatis. alꝰaca gnificatõis poſita ti qᷓtũ ad ideui nomẽ imponi gnificatõis poſita· iñ qᷓ;tũ ad id cui nomẽ imponi᷑ñ ð.alius a diuiſione. Lõiugata? caſus dicunt᷑ detemapecaeia⸗ uen dint ic. ꝙ vninocũ pꝛincipale fine abſtra, pqunra areilvebebluidoneteſtecd n igeeſt Srgtugatöchſuodenvian, nleeeneeſee eee no.vi inſticia ⁊ iuſtũ abedo? albũ. Caſns ⁊ aduerbiũ de aduerbio. Hegatjue ſic. foꝛtis „— Vrdicunt᷑ea que cadũta pꝛincipali. vr Iu bils. ʒ qð foꝛriterfit nõ debiirfit Waxima ſi ↄctet ſiumt inſiea inſticia. ⁊drñtiaʒpanc veſiit d⸗ ↄreto neger⁊ aduerbiũ deaduerbio· eo ꝙcandeʒ reſto teles in ſco topicoꝝ·L ocus a cõ Athabituo vncingia dte, rcnheee Aen — A2 e g. ſu pdicta nſunſe tieeneeſ nenit vni cõingatoꝝ ↄuenit ⁊reliquo. Etſi erethe locus gci foꝛmali⁊ locus a cauſa formali ſnichup ineſt ⁊relquß. Locusaca lurnen hteleeenn ſibus eſt habitudo vncaſus ad reliquuz· aialtas ci ee ſ n ei libus elt habti aſus ad ſelqubz aialitas cũ anrecedens ſir ver⸗ ↄñs falſuz ·qᷓ lotus vt inſtũ eſt bonũ. ergo qð iuſte fit bñfit Lo chiugatis nõ eettfinnee. Wemoſenz ſe⸗ cusa caſib. Maxima. qð vnicaſui cõueit uii cecitas eſt inſenſibilitas· cecus ẽ inſenſibilis cũ enittreliquo· Eteconuerſoſumit argu n ea uenrane rachlugano. eneeeeeeeonen ment eſtqual is ergo qᷓ;ᷓtũ non eſt qugle v lalbedo no eeeeretene eeheeſheeeehenee ro hiehirdeteiat ve locemedo·cutreſt.uame hnn heuie Duinto ſic ð ſedutiuſtus eſtli mop· qꝛ ſine illis kacikr cognoſcinð põt· Sed loeꝰme verũ ↄñte exiſtenteffallo · locus a caſibꝰ nõ tenet af⸗ dius eſt medꝰꝑ Pricipatoem peſpectu loci intrinſeci firmatiue ⁊c⸗ Id pꝛimũ diciẽ᷑ ꝙ ſi cõᷣlideret᷑abſtra xerminſeci.ided ↄuenienter poſt deteriatõem de loc ctů inqᷓ;rũ ẽfoꝛma ↄcreti ⁊ ſibi vareſſe ſicẽ czuſa foꝛ⸗ 8. — Lneegeatielog mecauwſitdi;, Pumn cöuenitinſtettnmnnbehe üidit loci meci. q alius eſtacõiugatis. alus aca⸗ jacitloci mediũ ⁊ a clulgart. Id ſchni dieitg du ſibus · elius a diuiſione. Et pꝛimo de loco a cõluga ſtet eſt abſtractũ. q? que eidä ẽ quod abſtrahit᷑ aſuis tis· ¶ Sciendũ pꝛimo eſt ꝙ cõiugata ſunt 3cetumt, lingulanb ſiue inferiotip vt bumaitas vł cetera ab biiractũ. ſiue ahltractũ ⁊ ſuũ denoiatiuũ· vt iuſticid ſtraca que fᷣm modũ abſtrahunf. Ali d abſtractũ xiuſtus dicunt clugataãji ſiu vno lugo ſignifü gnod abitrobika ſuo ſubiecto rir⁊ nõa ſuis infero õis poſita · qꝛcõcreti ⁊ abſtracrũ ↄueniũt in reßra nby. vcoloꝛ vel albedo· tale abſtractũ bñ pᷣdicnt de nanã̃ eandẽ foꝛmã impoꝛrãt vtalbedo⁊ aibũ. Sed ſuis inferioꝛiby.licer nõ de ſuo ſubecto ⁊ arhuendo ꝑ Snlene ſeandeq abſrac fcrtil fomã i; lorũachiugaus ſemdcetan reſperru abſtructt. necadentia ad ſubiecti cũ peiſione ſubiecti· õ̃cretũ quod abſtrabit᷑ a ſuo ſublecto rm̃.⁊ nõ reſpectu alte⸗ pout ilã foꝛmam ců cadentia ad ſubiect Et de rius quod abſtrahita ſuis infenoꝛih ꝙ ilud nõ p̃t rineſoeenoſtinoFeenduzſcöo. ſtecicattdeipſit. Ideyhinsdebu agutpun cingat etpabiudꝰ vntdreiiquũ ⁊tenet loc pomo⸗ dizlergo humznitas eſtaialitas· Ani⸗ 5ſtructiue. vt iuiticiaẽ ᷣtus· ʒiuſt/ẽ vtuoſus. Ma malitas eiñ deiignat᷑cũ periſione ſupoſir zſuoꝛuz ima ſiabitractũ pᷣdice de abſtraco⁊ ↄcrerũde ton inferioꝛũ·rõne curnon verifiqat de hoie trewi eeteregeeratdeſcnrißo untcltinſenſleneteeehheeechn B. ecutitSelteile haepettet 3etetü deals usſcchcus vohcij inſenlihilis ſtantimoc ————————————. * S 5 b N 8 lenſibilis.⁊ illo modo bene valet cõſequẽtia. quartũ dici᷑ ꝙ arßuendo ꝑ iſiũ locũ negatiue d duo⸗ bus abſtractis opoꝛter illa abſtratta eſſe diuerſa tam ßm eſſentiã qᷓ; ſᷣm eſſe· modo qualitas ⁊ ᷣtitas non ᷣm eſſentiem —— ᷓᷓ;titas eſt qualitas. eſt iiberalis ·bi eſt debite argu ꝑ locum a caſibus. lud nigrũ aluud medio colore coloꝛatuʒ. Quintus gat ienſibilitatem ſenſus viſus ſic e* — ſunt dinerſa ſm eſſe · qꝛ cõuenũt in ſubiecto·licet bene n ſint diuerſa.ideo nõ argutꝑ iſtũ locuʒ· nec econtra arguerei ſ matiue.qᷓ;tũ eſt equale.ergo Zd quintũ dicit.ꝙ locus a ca — — ſibus ⁊ a cõmgatis nõ tenet in pᷣdicgtõnbus ꝑacci“ꝰ — dens ſed ſolũ in pᷣdicarõnepꝑ ſc. modo dicẽdo· uſtus pꝛcdicato ꝑ accidens ·erßobi non „ Dmiſionũ al fundamentũ. T encia ßo cſt vocis inſigni⸗ ficata. vtcanis alius latrabilis alius piſc marinus alius ſidus celeſte. Diuiſionũvᷣo ꝑaccidens. Pꝛima eſt ſubiecti in gcciden⸗ tia vt aialiũ aliud ſanũ alis egrũ. Secun⸗ da diuiſio eit accidentis in ſubiecia.vt ſa⸗ noꝝaliud bꝛutũ ahud homo Tercia eſt ac cidentis in accidentia.vt ſanoꝝ aliud cali⸗ dũ alind frigidij. Locus a diuiſione eſt ha bitudo vnius ↄdiuidentiũ ad reliquũ. vt ſi ſoꝛtes eſt aĩal aut eſt aĩal rõnale aut irratio nale· ſed nõeſt irrõnale ergo rõnale. Loc ns adiuiſione Wnxima. poſito vno membꝛo rũ diuidentiũ in aliq̃ͥ ſubiecto remouet᷑reli quuz.⁊ ſimilr in quslibeꝝ diulſone S he de locis dicta ſufficiant? — ibus hic ñr deteriat de locis a diuiſione·rõne cuius ſic diuidit ſpẽs vel modos erp̃am diuiſionẽ ſic diui dens · qꝛ diuiſionũ quedã fit ꝑ negationẽ· vt dicendo lapis eit homo velmõ hõ. Ilia vᷣo ꝑaffirmatðezʒ · vt gialiũ aliud rõ nale.aliud irrõnale. Et ille duc diui⸗ ſiones ſicinter ſe dĩnt·qꝛ diuiſio que ſit ꝑ negatiõem ſempꝑ fit ꝑ duo mẽbꝛa mñ.⁊ dar̃ꝑ ĩmediata.qꝛ dat᷑ ꝑ Stradirtoꝛia ⁊ inter ↄtradictoꝛia nullũ eſt mediũ. ſed diuiſio que fit ꝑ affir qñq; fit ꝑ duo mẽbꝛa ⁊ ñq; ꝑ plura. nec fit ſp per oppoſita ſimplrlʒ membꝛa diui⸗ j̃onis in ſe ndudant quandã oppoſnõem ner ſemꝑ fit ꝑ ĩmediata. ꝙ ptʒ dicendo coloꝛatũ almud cien vñ pꝛimo.ꝙ diuiſio facta ꝑ affir. iterũ diuidi. qꝛ que dam ẽ diuiſio ꝑ le.alia ꝑ dccñs · diuiſio ꝑ ſe fit nbis modis · qꝛ quedã ẽ diuſio generis in ſpẽs ꝑ dẽntias yt gialiũ· aliud hð aliur biutů · vł aĩallũ aliud rõna ieaiiud irrõnle. Ilia eſt diuiſio vocis multiplicis in iuas ſcatõnes · vtcannz alius latrabilis alius ſidus * a fit p negatðʒ. vt ſoꝛtes ẽ hõ aut nõhomo. Alia fu non ꝑ negatõnem et hec fit ſex modis.tribus ꝑle⁊ ibyꝑ acci⸗ dens. Pꝛima diuiſio ꝑ ſe eſt generis in ſpe cies. vt aĩaliũ aliud homo aliud bꝛutũ. Se cunda eſt totius integralis in ſuas ꝑtes.vt domus alia parseſt pories alia teciuʒ alia „— dentis.ſed inkis ecõtra ex diuiſione⁊ diſtinctiõe ſpᷣ iecti ſumii diuiſio ⁊ diſtinctio ꝑti acidentis·iñ ſub iectũ põt diuidi ꝑ ſus accidentia. ⁊ actidens ꝑſuaſß ſe ꝑ accñtia · alia que actidũt ſud ibiecto. Soiendũ tercioq locus a diuiſione eſt habitudo ndiuiſtõis ad reliquũ.⁊ in diuiſiõe que fit tiñ per duo mẽbꝛa imediate tenet affirmatiuea politõe ynð mẽbꝛoꝝ ad negatõeʒ alterꝰvt ſoꝛtes ẽ hõ̃ vel nõbõ ſʒẽhð ꝗᷓ nð eſt nõhð. vel equꝰẽ aial rõnale vel irõns le ſʒ ẽ aial irrõnale ꝗᷓ nõ aial ieer to vno mẽbꝛo diuiſiõis imediata in alqᷓ ſubiecab eodẽ n reliquũ.⁊ cñ eſt. qꝛ talia mẽbꝛa ſũt opñ poſita · Et in tali diuiſiõe tenet enã negatie. vt ſoꝛtes eſt rõnalis vt wrõnalis.ſʒ nõ eſt irrõalis.gᷓẽ̃ rõnalis. vno mẽbꝛoꝝ diuidentiũ imedi to ab aliq inferoꝛi eidẽ attribuit᷑ reliquuʒ. Sed in duuiſione que dat᷑ꝑ plura mẽbꝛaqᷓ; duo ſꝑtene al⸗ finmnatiue. ab affirmatõe vnad negatõeʒ alten Sʒ nõ tenet ſꝑ nesatiue niſi in argumentatõne vbi pon ñ negatio vnextnmi ad affumatõem alterꝰvłne gatio alioꝝ mẽbvoꝝ ab illo qð debet pꝛedicari vt hec ꝑs domꝰcit ꝑies tectũ vł fundamentũ ·ð ſi nõ ẽteuð vel fundamẽtũ eſt paries · ¶ Sciendũ qno. ꝙ mem⸗ bꝛa duudentia hudiuiõis poſfůt duptt zſdeni vno'hm rõnes gꝛias eap. ⁊ ito ip ſũt opoli ů diſpata.⁊ ſic ab pis ſuinit᷑ ſocdextrinſetꝰſtʒ ab opoli ris vł diſpaeis. lioꝰↄſiderant᷑nqᷓ;tũ ꝑtim ↄuenüt cũ diuiſo qᷓ;tũ aqͥ rões cões ⁊ ꝑtim diĩnt qᷓad rᷣe ꝑ pꝛlas? iſtoh ↄliderant᷑⁊ faciũt locũ mediũ vł loců⸗ 6 Sſ a diuiſiõc. Et qñq; in argumenti Poſtqᷓ; autoꝛ det. ſupꝛa de locis a Hiugatis ⁊ a c⁊ ſtryloci ponit᷑expli 5 cite duuiſio alicurꝰtoteꝰ qñq; nõ explicat᷑ipſa diuiſio ßʒ pᷣponit᷑⁊ iꝑ opoꝛtet Piſenrre uiſiců illo de qᷓ affirmant᷑⁊ negant᷑ diuidẽtia· Lõ tesꝛſ; neßatio nõ eſt ꝑs alicuiꝰ.ꝗᷓ nlla fit ꝑ negatoem Scðo ſic· om̃e toti ẽ cõpoſitũ exꝑtibꝑ q̃ʒ duidi tur. qꝛwnũ qðᷣq; cõponit᷑ exhis in q̃ reſoluii. ð genuð nõ cõponit᷑ ex ſuis ſpibo cũ pᷣcedat p̃as nlla eſt di⸗ uiſio generis in ſnas ſpẽs Tercio ſic.ſignificatavo cis accidũt vocirũ ip̃a ſit de genere qualitatis ⁊ſigni ficata qñq; de alio genere. ergo diuiſio vocis in ſuas ſigniſicanones eſt diniſio ꝑ accidens ⁊ nonꝑ ſe⸗ Muano ſic· Accidenna nõ ſunt pres ſui ſubiecti⸗ qꝛ nõ cõponũt ipſũ.ergo cũ omĩ s diuiſio ſit totiusi ſuas ꝑtes ſequii ꝙ null eſt dmiſis ſubiecti in ſua& tra pᷣdicta arguit᷑pꝛimo ſic. oĩs diuiſio fit ꝑ is9 adentia. Muinto ſi on ſequit᷑ aialiũ aliuan onale. aliud irrõnãle. ſed lapis nõeſt aĩalrõnale. e ialiatjonale· ergo locus a diuilionc hon vilet ie gauue. Id pꝛunñ dicfꝙ licet negtio foꝛmle 4ꝑeſuinpt non litꝑs alti&dꝛliõis mñ nehalo celeſte allus piſcis marinus alia eſt diuiſio imegar in ſuas ꝑtes integrales. vt domꝰdiuidi ꝑ tectũ ꝑietẽ ⁊ fundamentũ Sciendũ ſcðo.ꝙ diuilio ꝑ accidẽs ſitr eſt triplex. Pꝛima eſt diuilio ſu biecti in dccñtia yt aialiũ alud ſanũ aliud egx. Scða eſt accũtis in ſua ſubiecta · vt ſanoꝝ aliud hõ glud bꝛutũ. Terciaẽdi uil ogccñis in accñtia. vt aialiũ alud migꝝ aliud al bñ. Sed dicunt᷑ iſte diuilões ꝑ accidẽs.ꝙ membꝛa diuiſionis nõ ꝑ ſe diuidunt ipᷣm totũ. ſed hñt diuu dere ipᷣm inqᷓ;tũ accidũt ſuis ꝑtibus ꝑ ſe⁊ k diuiſio ſubieciᷣm naturã nõlequit tauſalr ex diuiſione ac 7 ſubꝛcn 1) ken M nctz⸗s ſofhn Sʒ — 5 3.— aeqn Mpi ß un 3 b 1. oꝛecie 2 1)5 — 7— 8 *.— Mtr) ſta cench hnſſu 2 ſe— .* Sſ0 fumptacum alio inqᷓ;tũ fit e oppoſito illius qð ipſa negat poteſt eſſe memby diuiſionis ⁊ ſumit᷑ pꝛo pte vnVtotius Id ſcðm dicit᷑. ꝙ lʒ om̃e totũ actu ale cõponat ex ꝑtib in quas diuidit. nõ tamẽ oñ̃e totuʒ potentiale quod eſt adhuc in ꝑorẽtia ⁊ hocmodoge⸗ nus eſt totũ ſuaꝝ ſpecien. Ad terciũ ðꝛ. ꝙ; liret i⸗ gnificata accidant voci fni ſe ↄſiderate· vtẽ in genere qualitatis. Nõ tamẽ accidunt voci ſignificatiue inqᷓ; tũ ẽ fignificatiua entis ·⁊ hoc modo dictio equiuoca eſt vox ſignificatiuadeo diuiſioeius ꝑ ſuas ſignifis catões ẽ diuiſio ꝑ ſe ⁊ nõꝑ accidens. Ii d artũ ðꝛ. ꝙ licet oĩs diuiſio ꝑ le fiat in ꝑtes dotꝰ nð tamen diuiſio ꝑ accidens ·⁊ jufficit ꝙ fiat ꝑ accidentia ã̃ de⸗ terminant ipſum torum ad diuerſas ꝑtes eius d quintũ dici᷑⁊ ad vltimũ huiꝰtractatus ꝙ in loco a diuilione opoꝛter ponere affinnatianẽ diuiſi cũ negatõne vel affirmatione vnius membꝛoꝝ diuiſio; nis de ſubiecto ↄſequentis quod tamẽ nõ fit in iſto argumento· qꝛ dial ibĩ nõ affirmat de lapide:iqeo nõ heneamutlt diuilione· Et herde ocdra Snlre ſit s rtatus.— yliogiſmoꝝ alius demöſtra tiuns.alius dyalericus. aliꝰ? V ſophiſticus ſiue litigioſus. Spllogiſmus demonſtrati „ri F* 710*5 ⁊imediatis eſt ſyllogiſatus. dut ex talibus que ꝑ aliqua pꝛima vera pꝛincipiũ ſue co⸗ gnitioñis ſumpſerũt. Dyaleticus eſt qex ꝓ babilibus eſt ſyllogiſarꝰ. Sophiſticus vt diffinitur ab ariſtol in elenchiveſt qapy paret eſſe ſyllogiſmus? tion eit· aut qui eſt ilogiimus ſeu noneſtcõᷣueniens rei 5 Iſteeſt tractatus mabiſtri Pe· hr· In poſtqᷓ; in hecdenti determiuauit de ſyllogiſmo dyaletico· con⸗ iequent deteriat deſyllogiſmo ſophiſtio uwoꝛdis ratio eſt.qꝛ ſyllogimus d aleticus fit ex ꝓbabilibus ſimpliciter· Sophilticus ðo ex ꝓbabilibus apparen⸗ ter. Et quia ꝓbabile ſimpliciter pᷣcedit ꝓbabileapp rens. Ideo opoꝛterſyllogiſmũ d aleticuʒ predere ſo⸗ ppiſiicum.⁊ ſicptʒ oꝛdo· ⁊ quia ſyllogimus ſophiſti ius eſthoc qð pꝛincipalter conſiderat in hoc trarta⸗ tuad quod hic oñ̃ia ↄſiderata habent reductionem Jdeo eſt fubiectũ huꝰtractatus · Et ʒ nomineh tra⸗ atus de fallacijs nõ tamẽ ideo qꝛfallacia ſit eyſub⸗ ierrũ. ſed qꝛ fallacia eſt pꝛincipi iyllogiſmi ſophiſti⸗ ci. Eit ei jallacia iocus ſophiſticus vnde ſicit loc dyaleticus eſt pꝛincipiũ ſ vilogilmi dyaletici.ita locꝰ ſophiſticus eſt pꝛin cipiũ ſyllogiſmi ſophiſtict Etper pochadercauſa materialis huiꝰtraetatus Sed cau ſa finalis eius eſt ꝑſecta cognitio ſyllogifmi ſophiſti c.qᷓ;tum ad compoſitionẽ ius in ſuas cauſas · Sʒ cius cauſa foꝛmalis eſt dupler ſcʒ foꝛma tractanci⁊ odus ꝓtedendi. Et foꝛma tractutus que eſt diui⸗ ſio huitractatus ꝑ ſpecies ſuas · Ande pꝛimo deter⸗ ninat delyllogimo lophiſtico in cõmuni · Becun⸗ . f d 8 u qꝙ& Sf Q2 ²* wot 4½ * F— 6y82 D H. ſuc. Sh c n)„ ac— * 4. 6— en ſ fin (3(h0h . 5 X Le monſtrationis · Eſt em̃ quedã demonſtratio ꝓpꝛia et imo poſſunt demõſtrariꝑ alias pꝛioꝛes demonſtrati ciesiſocrates eſt bomo erso ſoeratestſper 0 a6 altno ſlic an Iewojtnap N R6 dcſehc Keb ——„—.— Sre 2 A 4* 1*, frich 4 ar) 9) 6 S½.. Gact 6. V. E 9 5)— gea.7 ß g S. N 3 lo ſ ap n Mn— — Tef— ₰ N— x K⸗ 9 7 7 At—* —— do in ſpeclali oſtendẽdo qualiter fit in ſingulis falla„ cijs· ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ ad cognoſcendum ſyllog mũ ſophilticũ in cõmuni·ſuppolita tamẽ diffiunðe ſyllogiſmi pꝛius poſita · Autoꝛ pꝛimo diuidit ſylloz giſmũ in cõmuniꝑ demonſtratiuũ dyaleticum? ſo⸗ phiſticũ · Cuius diuiſio nis ratio eſt. qꝛ om̃s ſyllogiſ mus contractus ad materiam in ſpeciali vel fit ĩ ma teria neceſſaria.⁊ ſiceſt demonſtratiuus · vel fit in ma tera pꝛobabili ſimpliciter⁊ ſic eſt dyaleticus vel apy ₰ parenter ⁊ lic eſt ſophſticus⁊ non eſt diuiſio genert in ſpecies · qꝛ non dat ꝑ differentias foꝛmales ſed dif ſerentias materiales eõ ꝙ ſumunt᷑ ex pte matere ad uam contrahit᷑ſyllogiſmus ſicut qñ ciculus diui⸗ di pcircuiũ aureum · argenteum ⁊ cupꝛeum· ſic etã eſtin diuiſione ſubiecti in accidentia. qꝛ eſſeex auro accidit circulo · Ita hec diuiſio ſyllogimi vel eſt ſub jectiin accideniia? non analogi vel equiuo·licet ta men ſyliogiſmus demõſtranuus ſit ꝑiectioꝛ ex parte materie ſophiſticoã dyaletico⁊ ⁊tiã ex ꝑte finis.quia oꝛdinat᷑ ud ſcientiam ⁊ vyalericus ad opmionẽm. ¶ Sciendũ ſecundo ꝙ ſyllogiſmus demonſtratiuꝰeſt qui ex pꝛimis veris imediatis aut ex talbus que ꝑ aliqua pꝛima ⁊ ver pꝛincipiuʒ ſue cognitõnis ſumpſert · In qua diffinititione ponitur ſyllogiſmus loco generis ⁊ totũ reſiduũ ponit᷑ ad dit ferentiã ſyllogiſmi dyaletici⁊ ſophiſtici.⁊ ibl ponun tur due ꝑtes ad erplicandum diuerſos modos de⸗ S potiſſima que vicʒ ꝓcedit ex pᷣmiſſis imediatis ⁊ in demẽõſtrationibus ⁊ ilud datur intelligi cũ dicit er pꝛemiſſis veris. Ala eſt demonſtratio que ꝓcedit ex pꝛemiſſis neceſſarijs nõ tamen in demonſtrabilibus — 3 ones· vt dewonſtratio. qt eſt vel prer quid tamẽ nõ potiſſima. Et intelligit illudꝑ itiã ꝑticulam que per nliqua pꝛima ⁊ vera ⁊c· Et dicunt pꝛima vera dueh ſeipla⁊ nðꝑaiia habent cognitionẽ vtpꝛimapꝛinci pia queꝑ ſe pa cognoſcunt᷑?ẽ nõ haliquã plioꝛa.· ¶ Sciendũ tercio ſyllogiſmus dyalericus eſt qui et pꝛobabilibus iyllogiſat In qua diffõne poni ſyi legiſmus loco generis ⁊ ponitet pꝛobabilib ad dil⸗ lerentiã demenſtaun ſophiſtici e na. qu licet ſit ſylloglatus. nõ tamẽ erꝓbabilitp ſed 9babil nparenntnkeſt ot xbabie ni quodyidet babit⸗ 3— Smit vel plunbus ſapieniibns marime notuʒEr flſeße . Wn ponunt ille ties partes ꝓbabiles ꝓpler tria genera ꝓ⸗ babiliũ. qꝛquoddã eſt pꝛobabile quod aparet verũ omibus.· vt om̃is mater diligir filiũ. Aliud eſt qðvi det plurib⁊ non oibus · vt ꝙ om̃is homo inſtruat? coꝛripit filiũ. Aliud eſt quod ſolũ videt᷑ſapientibus vtꝙ ſol ſit maioꝛ tota terra · Ande ſemp ſyllogiimꝰ dyaleticus ꝓcedit ex aliqua iſto ꝓbabiliuʒ. vt ſatis vium eſt in locis dyãleticis · ¶ Scienduʒ quarto& triplex eſt ſyllogiſmus ſophiſticus. quid quidam eſt peccans in materia tñ · qui dam in foꝛma tñ̃·⁊ qui⸗ dam in vtroq; Peccans in materia riñj eſt urpꝛock⸗ dit ex pꝛemiſſis faiſis vel ex aliqua falla· vt om̃is ho mð eſt pecies. ſoꝛtes eſt homo · ergo ſoꝛtes eſt ſpectes Peccans in foꝛma tĩ eſt qui pꝛocedit ex pꝛcmiſſis veris ⁊ nonin foꝛmaſyilogimi veri· vt homno eſti pe S in vtroq; peccans eſt qui non eſt in debita foꝛma ſyl logiſmi.⁊ ꝓcedit ex pꝛemiſſis falſis vel aliqua fulla yt om̃is homo ẽaial.lapis ẽ aial. ergo lapis ẽ homo Et diffinit᷑ ſic. S apparens ⁊ nõ exiſtens. Naziſi ſit percans in materia ti ⁊ nõ in foꝛma qpparet eſſe ex ꝓbabiiiby.⁊ ꝑhocap paret dyaleticus. Et ſi ſit aparens in foꝛma. vel in ytro; eit apparens ſillogimus ſᷣm quid ⁊ nõ er̃s fillogiſmus · necetũ eſt dyaleticus ᷣm areſtotelẽ pꝛi⸗ mo topicoꝝ · ſie em̃ diffinit· Eſt iylloʒimus qui ex ap parentibꝓbabilibus nõ exiſtenib ſillogiſat᷑ aut e pis qui videntꝓbabilia ẽ apparenter ſiljogimꝰ. Et tumẽ cũ dicil ex aparentibꝰꝓbabilibus inteliꝰ pee cuns in materia ti·⁊ cũ dicit aut erꝓbabilibus intel ligi᷑ peccans in foꝛma ·⁊ cũ di᷑ aut ex his que viqẽ Contra pꝛediꝰ cta arguit pꝛimo ſic. Sillogiſmꝰrentariuus eſt ſillo, tur ⁊c.inteliigit᷑ peccans in utroqᷓ;. giſmus.⁊ tamẽ nõ cnumerat in iſta diuiſione ſillog; mi. ergo nõẽ ſufficiens. Scðo ſi aliq́s eſt ſilogiſ mus falſigrauꝰ⁊ nõ ponit᷑in iſta diuiſione. ergo di⸗ uiſum excedit membꝛa diuidentia. Tercio ſic de⸗ monſtratio ꝑ impoſſibile ꝓ cedit ex falſis · qꝛ capit op poſtũ ↄcluſionis ꝓbande rñ vna manifeſe falſa ad inferendũ manifelie verũ · ⁊ tomẽ diffinitio demon —„ ſtratõ nis ſibi nõ cõuenit.⁊ ſic nõ coꝑuenit cuilibet cõ tento ſub diffinito. Muarto lic. Sullogiſmꝰ dyale ticus qñq; fit ex neceſſarijs. ergo nõ ſemꝑ ꝓcedit exꝙ babilbus. Quinto ſic. Om̃e illud qð non eſt exi ſtens nullů habet apparentiã. ſed hilogiſmꝰ ſophiſti⸗ cus nõ eſt exiſtẽs. ergo non eſt apparens cũ aſparen; tia pᷣſupppnit eſſe. eygo ↄtra diffinitionẽ eivs. VVAd pꝛimũ dicit ꝙ licet ſillogiſm tentatiuꝰex ꝑte finis di ſtinguat ab iſtis ſillogiſmis. non tamen ex parte ma teric· et tamen iſta diuiſio ſumitur ex parte materie ſillogiſmi.ideo hic non ponit᷑ tentatiuus· vñ ¶ ulogiſ⸗ mus tentatuꝰqñq; ꝓcedit ex necelſaiijs qñq; exꝓba bilibus qñq; ex nõ ꝓbabilibus · ex co ꝙ ilt ex his que ↄcedunt᷑a reſpondette ⁊ apꝛobatõnibh opponentis que quandoq; ſunt neceſſaria.qñq; vᷣo impoſſihilia Eſteiñ ſillogiſmꝰ tentatiuuꝰqui ꝓcedit et his que tet ꝙ ex talbus pꝛincipijs pꝛbcedat. Ad. vident᷑ reſpodenti eſſt ⁊ neceſſe · ʒqui eũinuadit oꝑ⸗ ſecundũ dicti ꝙ licet illogrnalli rauus eſt qui pꝛogdit ex ꝛincipus aleuiꝰ ſcientie mãle intellectis auter ofpo fitis pꝛincipioꝝ · Ideo fit in radẽ materia ſicut ſillog; mus demonſtratiuꝰ.⁊ poteſt intelligi ꝑ ᷣm. d terciũ dicit᷑.ꝙ hic nõ diffinit᷑ demonſtratio in cõmunt que diuidi᷑ ꝑ demonſtrationẽoſtenſiuã ⁊ ad impoſ ſibile. ſed diffini᷑ꝓ demẽõ ſtratione oſtenſiua ti. que diuidit᷑ in demonſtrationẽ ꝓpter quid ⁊ demonſtrati onẽ. qꝛ eſt · Et demonſtratiopter quid iterũ diuidit in demõſtrationẽ potiſſimã ⁊ in demonſtratõem nõ potiſſimam ·⁊ demonſtratio · qꝛ eſt diuidit᷑ in demon ſtrationẽ ꝓcedentem a cauſa ad effectum.⁊ ꝑ demon logiſmus ſophiſticꝰe ſyllogimꝰ nemiq ſir eſſet demonſtratio. Ideo ille ſilogiſmus ſemppiedit ex ꝓbahilibus velex apparentibus tan⸗ qᷓ; ꝓbabiibus. Ad quintũ dicit ꝙj ſillogiſmuꝰſo⸗ phiſticus non diat exiſtens ſimpliciter. ſed dicit᷑ non exiſtens talis ſicut apparet · quia xppatet dyajeticus ⁊ non eſt. ſed tñ̃ eſt ſulogiſmus ſimpliciter exiſtens. ſicut etiam uuricalcum eſt non exiſtens aurũ licutap pares· ⁊ ramen eſt ens eriſtens. Diſputatio eſt actus ſyllogiſticus vnð ad alierum ad aliquod ꝓpoſium oſtenden vdum · Diſputationis quatuoꝛ ſunt ſpecies ſʒ · Doctriflalis dyalerica tentatiua? ſopphi ſtica. Hiſputatio doctrtnalis eſt. que ſyllo⸗ giſat exgꝛijs pꝛincipijs vmuſcuiuſq; diſci pline ⁊ non ex his que vident᷑ reſpondenti Et huiꝰdiſputationis inſtrumentũeſt ſil logiſmus demonſtratiuus. Diſputatio dy aletica eſt que ex pꝛobabilibus ſyllogiſatet eſt collectiua contradiction. ⁊ eiusinſtru mentumeſt ſyllogiſmꝰdyaleticus. Tenra⸗ nua vᷣodiſputatio eſt que ſyllogiſat ex bis que vident᷑ reipondenti. ⁊ neceiſe eſt eũ ſci⸗ requile ſimulathaberi ſcientiam. huiaũt diſputationis inſtrumentũ eſt ſylloginꝰ tentatiuus. Syllogiſmus tentatiuns eit qui pꝛoceditexhis que vident᷑ reſpondenti Diſputatio ſophiſtica eſt que ꝓceditexhis que vident᷑ ꝓbabilia ⁊ nõlunt. Mnꝰtdi ſputarõnis inſtrumemũ eſt ſyllogimus lo Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitõnes ſillogiſmi drale ci⁊ demonſtrat ui ⁊ ſophiſtici. Hic ↄfequenter dẽ⸗ terminat de cauſa finali eus oſtendendo quomodo oꝛdinat ad quinq; methas ſeu fines diſputatõnis ſ phiſtici.⁊ quia mꝛdiante diſputarõne ꝑuenimus ad iſtas methas. Ideo dicendum eſt pꝛimo de diſputã tione qᷓ; de methis. Eſt aũt diſputatio actijs ſillogi ſticus ynius ad alterum ad aliquod ꝓpoſitũ eſtendẽ dum. In qua diffnitione explicatur cauſa foꝛmaiis ipſius diſputatõnis cum dicit᷑ actus ſiliogiſticus. Actus ciñ habet ſe vt genus ⁊ cit foꝛma cõmunis eius ·⁊ ſillogiſticus haber ſe vt differenta. Et ſumt᷑ hec differentia ah inſtumẽto mediante quo fit auꝰ. ſcʒ a ſillogiſmo. Et ꝑ hoc ꝙ dicit᷑ ynius ad altemm ſcʒ opponentis? reſpondentis erplicat᷑ cauſarfficiens diſputationis. Et ꝑ hoc ꝙ dicit ad ʒpoſitum oſtend? dum explicat᷑ finis imediatus ⁊ꝓpinquns diſputat onis ·; in om̃i diſpuratõne hec requiruntſcʒ opo⸗ nens. qui dilputat.⁊reſpondens cü qᷓ diſputat? i ſtrationẽ ꝓcedentem ab effectu ad cauſam remotam lud de quo diſputateſt acrus diſputandi⁊ inſtu⸗ ⁊ ideo demonſtratio ad impoſſibile nõ tenet᷑ ſub dif finito hurdiffinitionis. Ad quartum dicii ꝙ licʒ hillogilmus dialeticu quàndoq; ꝓcedit ex neceſſarjs apparentibus ſub modo pꝛobabilium ⁊ contingenti um. tamen fit ex neceſſarijs.vt neceſſaia ſunt⁊ inqᷓ; um habent neceſſariam habitudinem ad concuſie mentũ medinte quo fittalis actio· Eriſta omiaſaf ficienter explicantur in doffinitione vt ptj ſatis indu ctue de pꝛedicta diffinitione. ¶ VPrenn t?mo⸗ ꝙ diſputatio diuidit᷑ ꝑ diſputationẽ doctrinalem d aleticam tentatiuã ⁊ lophiſticam quarũ ſufficientia ſi habetur. quis omnis diſputano ſij ad habendiʒ „ 17 F * 3 „ ₰ 5 2 6 9 2 8 ⸗** 8 erpetimeniũ de habinigenerato vel ad generationeʒ habitus Si pꝛimũ ſic eſt dilputatio tẽptãtiua. Si ſecundũ hoe eſt dupliciter. vel fit ad generationẽ haꝰ tio rerũ poteſt dupiiciter cõſiderari. Vno modd fm bitus aparentis? ſicẽ ſophiſtica qui fit adacquiẽ; id quod ẽ·⁊ ꝓuriſt actus ſillo· zd aliqijod pꝛopoſi dũ apꝛrentẽ ſapientiã. vel fit ad generationẽ vẽn ha tum oſtendendũ.⁊ iſto mõ diſputatio doctrinalis ẽ bitus. Et hor ẽ dupliciter. vel talis habitꝰeſt fumus perfegtioꝛ omnibalijs diſputationib. ꝙ; perfectius ⁊ ſine foꝛmidine de oppoſito⁊ ſicẽ diſputatio docrri oſtendit aliquid.⁊ deo cſt venoꝛ actꝰſillogiſtius de ales qnesgenentius ſettle veleſtcũ fomidinede inde dialetiꝰteniotemnptatiuc.?virmo ſophiica oppoſito ſicut ẽ opinio.⁊ ſi dſt diſputatio dyaleticg⁊ ¶ Zlio modo conſiderarqᷓnim ad nominis interp̃taʒ ſic patet qũo ilte diſputatiões diſtinguunt᷑ᷣm ſuos tionem · dicit᷑enim diſputatio quaſi diuerſoꝝ putatio ines qꝛ docrringlis oꝛdinal ad generationẽ veri has 2 hocmodo ſophiſtioa eſt perfectioꝛ ommy alhs. qꝛ bitus · Sed dyalerica ad generandijppinionẽ.⁊ tẽp; in diſputatione oponẽs ⁊ reſpondẽs intendunt ſim tatiua ad habendũ erpimentũ de ſcentia reſpondẽz pliciter diuerſos fines. qꝛ opponens intendit vingere tis · ⁊ ſophiſtica yalet ad deceptionẽ rñdentis ad vaz ſuũ reſpondentẽ ⁊ reſpondens intendit nõ vinci qb nam gloꝛiã ⁊ ſapientiã apparentẽ⁊ differũt fm ſuas opponẽte.⁊ diſputatio docniualis eſt vltima.⁊ kʒ di materias vt ſatis patʒ in ſi uis diffinitionib. Etetiã ſpuratio dici pꝛiꝰde vno membꝛo qᷓ de alio ⁊ yna m ſua inſtrumẽtn in quibo fiũt/qꝛ inſtrumentũ diz litperfectioꝛ alia. tamen iſta nõ eſt diniſio analogi in ſputatiõis doctrinalis eſt ſillogiſmꝰ demonſftrutiuꝰ ſud analogata. qꝛ diſputatio incõmunl nõ rõuenit dyaletice ſillogiſmꝰ dyaleticꝰ ⁊ tẽptatiue ſills tem emni membꝛo per alterũ.ſed eſt diuilio generis in ſu ptatiuus ⁊ ſophiſtice inſtrumentũ eſt ſils ſophiſtie s ſpecies ᷣm modũ ipſamm ſpecierum Contra Sciendũ echco. g dilhumtie doctnnalisẽ que yedicta arguitur pꝛimo ſic. Iliqua diſpitato fit ꝑ kt exprs pꝛincipijs glichiꝰ ſcienrie. ⁊ nõ ex bis que inductionẽ? eſt acrus inductiius. ergo male dicitin videntur reipõdenti · Eutꝰ ratio eſt. qt diſputatio ds diffinitione diſputatiõis ꝙ eſt actus ſillogiſticus. ctrinalis eſt generatiua ſcie. ſed ad generandũ ſcien¶ Secũdo ſic. diſputatio ſophiſtica fit ad generandũ tiã opoꝛcet ꝓcedere ⁊ arguere a pꝛys pꝛincipijs ſcien on it ad oñdẽdũ ali⸗ tie. quib generar ſiue vider reſpõdent veꝝ ſiue non · quod pꝛopoſitũ.⁊ ſic diffinitio diſputationis nõ cõ⸗ ſecſes fmn ꝙ ſit aquiri; methasvelʒ ad rdan gunonẽ.⁊ ſic de alijs· ¶ Seiendum qᷓ̃rtoꝙ diſputa berſcentun ſtrumenti eſt ſſl qꝛ opoꝛtet addiſcentẽcredere doner ſapiat⁊ per uenit cuilibet dilputationi. Terrio ſic. diſputatioi legimus nnutu poe diſſert iſta diſputatio a dyalerira que ꝓceditercõ nes diſtinguunt᷑m ſuos fines· ſed diſputatio doctri oque videnkreher inunib ⁊ a tẽptatiua ⁊ ſophiſtica ·⁊ docfrinalis dis nalis? dialerica amhe oꝛdinantur ad ſcientiã. quis epo ſpuratioẽ quidã mocꝰ raronis qui oꝛdinat᷑ ad ſcien diſputatio dialerita fit ad acquirendum ſcientiã phi elquepecim riam tãqᷓ; ad ſuũ finẽ ideo f̃m diuiſionẽ ſcientiurum loſophie · ergo iſte due ſpecies nõ diſtinguunturab ĩi dilatnöſunt yt in quibꝰ ẽ diſputatio doctrinalis habet diuidi diſpu uicem Muarto ſic· diſpuiario doctrinalin pꝛoccdit uncnüctſſlegt ttio doctrinalis in ſuas ſpẽs· ſed diſputatio dyaleris quandeq; abeffectu adcᷓm· ſedeffecrus nõ eſt pꝛin⸗ 7 a ẽ. que er ꝓbabilib ſillogiſat ⁊ ẽ collectiua cõtradis cipium ſue cauſe ergo nõ ſemperpꝛotedit ex pꝛopꝛijs ctionũ Euiꝰ ratio eſt · qꝛ diſputatio dyaletics fit ad pꝛincipijs alicuius ſcientie. Vuinto ſic. opinio nõ n difintnes ſlnn generandũ opinionezʒ ſec opiniones nð generantexꝝ ſimul habetur de contrarys · qꝛ nullus poteſt ſimul hyhi. Pyn õ̃ibus ꝓbabilibo. Ideo talis diſputatio ꝓcedit erꝓ duo contraria opinari. ſed diſputatio dialetica ẽ ge⸗ naeus oſtendend qn 3 4 partẽ neratiua ergo fit 8 vnã par nechus ſu ines diyni 5tradictiõis. Ideo ip̃a dicit᷑ collectiua cõtradictõnũ tem contradictionis.⁊ per conſequẽs male dicitur cunr dihutuõne punn ßᷣm tres fines dialẽ. dialetica diſputat qꝛ habet tres ſit collertiua cõtradictionumi d pnmũ due vdemum clprmoden Cpẽs. qꝛ quedã eſt ad opinionẽ. quedã eſt ad exercits ꝙ licet aliquã diſputatio fier per inductionem tanqᷓ; Efutdiputiro cns! tonẽ.⁊ quedã ad phie diſciplinas. 4 teꝝ põt diuis erinſtrumentum completum? perfectum. Sed ſil nmndqu goltis dim qustuoꝛ pᷣdicata de quibæ fit. I Sciendũ ter; iogiſmus eſt eiꝰ inſtrumentũ imperfectum non ta. none plar aut to. diſputatio ee fitef his Jue vidẽs men tanqᷓ; per inſtrumentum completum ⁊ perfecrũ am dic aaus i tur rñdenti ⁊ neceſſe ẽ eum ſcire qui je ſimłtat habere vel poteſt dici ꝙ ibi ſillogiſmus capitur in cõmunip ſſomn ſeĩam. Cuꝰ ratio ẽ.qꝛ diſputatio tẽptatiua fitad ha argumentatiõe ⁊ non ſpecialiter yt diſtinguitur ab — bendũ exꝑientiã de ſciẽtia rñdentis · ſed expientia ſcij alijs ſpeciebus argumentatiõis. ¶ Id ſecundũ di⸗ ubeet miuni entie ſumit ex his que vident ⁊ ſunt ꝓbabilia. Ideo citur. ꝙ licet diſputatio ſophiſtica ex cõſequenti gene⸗ ume mut iſta diſputatio pcedit ex ꝓbabilib reſpondẽtis. ⁊ nõ rret deceptionem in reſpondẽte nõ famen pꝛimo⁊ ꝑ doe dial wus Fi neceſſarijs cõtingentibo ⁊ impoſſibilib niſi ſe.q; fit ad ali quam concluſionẽ oſtendendam ipſi inqᷓ;tũ ſunt ꝓ babilia ipſi reſpõdenti. Et qꝛ in quali/ reſpondenti Ad tertium dicitur · ꝙ licet diſpitas ber ſerẽtia pᷣſuſponunt᷑ pꝛincipia cõia ⁊ ipſis ignoꝛa⸗ — neceſſe ẽ ꝓpꝛla ignoꝛare. Ideo hec diſputatio ꝓce⸗ milat ſe hahere ſciaʒ. Et diuidit᷑ hec diſputatio in di dit ex pꝛincipijs cõibus que neceſſe eſt ſcire illũ qui ſi 6 diuerſas ſcias de quibꝰ diſputatur· — bilib ſüllogiſat. Et rõ eſt. qꝛ diſputatio ſophiſtica fit ad generandam apparentẽ ſcientiã que habet genera ripocedẽdo ex appareutib. Et diuiditur in quinq; ad ſcientiam ad quam opiniodiſponit Iidqᷓ tum dicitur. ꝙ licet effectus nõ ſit pꝛincipium ẽſſendi putatio ſophiſtin ẽ · que exapparenter ꝓba ſuarum̃ cauſaium. tamen bene eit pꝛincipiũ cogno tiones diſtinuũtur fᷣm ſuos fines pꝛopꝛios. modo ſcientia non eſt finis pꝛopꝛius diſputationis dialetis ce· ſed cõmunis opinio licet ex conſequẽti oꝛdinetur Nar cendi. Ideo diſputatio pꝛocedens ab effectu ad ſuã cauſam poteſt pꝛocedere er ꝓpꝛijs pꝛincipijs alicuius ſcientie· vt patet per diſputationem vng que * — 4— w n——— ——ůĩ—ÜHÜ+⅛Ü⅛Ü⅛Ü⅛ÜÜYÜYÜYÄS——— 2 —. Mnneh*— 2————— E fuyer demonſtration?. Ad quinnum diciturꝓls fim Inopinabile: ſolecociſmꝰ⁊ nugatio. Mian ſibi diiputatio dialetica nõ pptſimul⁊ ſemel generare fir ſuffiaẽria· qꝛ ois methaẽ incõueniẽs cõcuſuʒʒ r̃ mam opinionẽ dẽ duoh contradictoꝛjs· tñ poteſt ꝓ dentẽ· vel qᷓrale ſetenet ex ꝑte ſermonis diſputatis F vel ex ꝑte rei. Bi ſcᷣm h eſt dupłt. vel ex pte reiabſ cionem de vtioq; cõtradictoꝛioꝝ ritione cuiꝰ dicirur ute⁊ licẽ ſtem · vel reſpeciue hẽ duplt qꝛ velſumitꝑ diſputatid cvilectiua cõtradictionũ. rũdentis vel ad opinionẽ eoꝝ qs in ſequil. pꝛimũ ſirẽ redargutio · Si ſchm ſic ẽino⸗ Sillogifmꝰ ſophiſticus oꝛdinat ad qͥn⸗ pinabile. Pi ex te fmonis eſt dupti vc ſetenete ¶e q; methas· que ſuni redargutioi inopinabi hte ſubeoonis ⁊ ſicẽ nugatio. vel ex ꝑte ſuoꝝ acidẽ babiliter oñdere vtrãq; partẽ ad capiondum dubita — —— — E— ———* ——— —— ——— .—— ——— — — 5 ——— — — ke:ſoleoeiſmꝰ:⁊ nugatio. Redargutio ẽ pᷣne gaticõceſſio velbᷣconceſii negatio ineade; diſputatiõe vi argumentatiouis facta. Vñ niſi vi argumenratõis b̊ quis facit nõ pꝛo⸗ pterhocerit redargutus. Siliter necin di uerſis diſputationihy Falſum. vth ſumit᷑ eſt mamifeſte falſuin · Hã ſi ſophiſta ducat reſpondentẽ ad falſum occultũ nõ pꝛopter F aſſequirur ſuſt finẽ· Jnopinabileeſt qðᷣ cõtra opinionẽ oĩm vel pluriũ vel maxime ſapientũ.vt mamem non diligere filiũ. So leociſmꝰ eſt vitiũ incõtextu partiũoꝛatiõis cõtra regulas artis grãmaiice factũ. ytvir mea. Hugatioẽ vnꝰ eiuſdem inutilio re petitio. vthõ homo currit. Dico autẽ inuti lis reperitio. quiã ſi idẽ repetatur ad maio⸗ rem expꝛeſſionem laudis affectionis velvi⸗ tuperij nõ eſſet nugatio. vt deus deꝰ meus latro latro quo vadis Iſtiautẽqnq; fines ordinant᷑ vlterꝰ ad ynũ fincz pꝛincipalem quiẽ apparens ſapiẽtia.⁊ nð exiſtens. Bo⸗ phiſta autem nõ ducitad iſtos fines ſuũ re pondentẽ: niſi per eos deneniat ad vltimũ ſinẽ pꝛincipalẽ queſtaparẽs ſapientia. Et cũ quilibetdeberpꝛemeditariſuũ finẽ ·ideo nationẽ fallaciarũ. Poſtqᷓ; au · determinauit deſi phiſtica q̃ oꝛdinat ad qͥnq; methas Pᷣm qjs diſtiguit᷑ Cõſeqᷓ̃nter diſtinguit de als methis · ⁊ metha ẽ in cõueniẽs ad qð opponens nitit᷑ videri durere ſuũ re ſpõdentẽ rõ ẽ· qꝛ mechaqꝙrie dicta ⁊ fm cõem vſum pꝛ terminꝰalicuius ſpach · Erdirił a metioꝛ q fm ta es teminos vel fines ſpactũ mẽſurat᷑. ita in diſputa tione lophiſtica metha ẽ terminꝰ vltra quẽ non opoꝛ tet ꝓcedere diſputationẽ ſophiſticã. ſed ille terminꝰſẽ incdueniẽs ad quẽ opponẽs ducit rñdentẽ · qꝛ habita 1 ſpendẽtẽ ad inrõᷣueniẽs ſimpł.ſed ſibi ſufficit ꝙ aſſi iriby videat᷑. Rõ eſt. qꝛꝑ h videbit᷑ ſapiens ⁊ videf bĩe apparentẽ ſapiam qᷓ eit fims eſꝰ·ipe eni mag aÿ⸗ petit vider ſapiẽs ⁊ nõ eẽ qᷓ; efſe⁊ nð videri ſapiens Sciendũ pꝛio ꝙ quinq; ſũt mecht·& nidargutio. E ceſſio. vt ſi ncedit aliquis ignẽ nð cſſeſcal . lmo ſoppiſtic q o dinat᷑ad diſputationẽ ſophiſtiã ·⁊ de diſputatiõe ſos tali incõᷣueniẽte ceſſut fophiſtica diſtutatio·⁊ ðꝛ vide ri ducere rñdentẽ.qꝛ opponẽs ſophiſta nõ ſꝑ ducit reh ti¶ſuecõgruitatis ⁊ ſic ẽ joleociſmꝰEt qꝛ methaẽ nh mncõueniẽs ad qð oꝓponẽs ducit ñdẽtẽ ⁊ vnũẽ̃ ma nieſte mcõueniens · ·credere duo dictozia qð fitin redargutiõe · l redargutioint᷑ oẽs ſpẽs ẽ ꝑfeci de inde fln ⁊ ñr alia ꝑ oꝛdinẽ. ¶ Sciendũ ſcðe. ꝓre dargutio ẽ p̃conceſſi negatio vel pꝛenegatipõceſſio vi argumentatiõis ⁊ in eadẽ diſputatione· Et rõ eſt. q redargutio ðꝛ a reqð eit teꝝ ⁊argumẽtatio· ꝙ fitcũ r̃dens arguit ſeiß̃m ſed hᷣ negãdoꝑ cõceſſum.veicõ Cdendũ pᷣnegatũ. Jõ bene ðꝛ pᷣconceſſi negatio. Et ðꝛ vi argumẽtatõis· qꝛ aliqͥs ſuſtinẽdo vnũ ꝓblema in diſputatie volũtariectedit ꝓdictoꝛia nõ ẽ ꝓpte redargutꝰ. Et ðꝛ in eadẽ diputatione. qꝛ li in diuer ſis diputationib rñdẽs cõcedat Sdictoꝛia. vel negat qʒð pꝛꝰ cõccſſum ẽ in alia diſputatõegpterßᷓ nõ redu gt̃ ad niethas ·qꝛ nõ ducit᷑ aꝗ incõuentẽs qð apparet ex pᷣconcelüis. qꝛ pᷣconcedẽs duo Idictoꝛia ſp cõcedit bo faiſa cũ nõ reducit᷑ad mechñ falſi.ꝙ nð ſu conœ dir aliqð manifeſte flm.qꝛ ambo 5dictoꝛia qñ; ſit obſcura · ⁊ꝓpterh redargutio differt a metha falli. ¶ Sciendi tertioꝙ mecha falſi emtirülicn tum. E dieit ms nifeſte falſi.qꝛ ſi concediigliquod faliuʒ ob; ſcurum non videt᷑incõueniens aſſiſtentib. Ideoibi nõ eſt mecha ſophiſtice diſputatiõis. qꝛ perb ꝙopo nens ſophrita appetit videri ſapiẽs. nõ acuirit ſapi entiã apparentẽ. Item in opiuabile dicitur qð eſtcõ tra opinionẽ omniũ vel plunũ.vel illo?um quos eð ſpondens inſequt᷑. Et metha inopinabilis eſt cõteß — Eeldeo ſio alicuiꝰ.qʒ reipondẽs concedit. quod ẽcõtra opinio detern inatio fimũ debet pᷣcedere determi⸗ nem illoꝝ coꝛatn quib fit diſputatio dato ꝙ verũ ſit nihilominꝰ tamen ducit᷑apparenter ad inconueniẽs ⁊ibirſt metha. vel etiã ſoconcedat aliqð ↄtra opinis nem doctoꝝ quos infequit. Et fᷣm opinionẽ aliquo; rũ itenum ducit ad inopinabile aparenter · ¶ S endum quarto.ꝙ ſoleociſmꝰ eſt vitium in oꝛations contra regilas artis grãmatice factũ. Et pernnet ad grãmaticum inqᷓ;tum dicit rongruitatem vel ineons gnitatem otarionis. ᷣm ꝙ impedit veritatem pꝛopo ſitionis que includitur in argumentatiõe conſider? taa logico. Ettalis conceſſio argumentatiõis eſtme cha ſoleociſmi · ſed quia omnis metha habet condu mus eit logiceconſiderationis ero ſaleociſmus ils modo conlideratus erit logice conſiderationis⁊ bar bariſmus qui fit in litteris ⁊ ſillabis ⁊ dictionibus coꝛripiendo videlicet ſillakum longam ⁊ echtra dau ditur ſub ſolcociſmo ⁊ ſub metha ſoleociſmiſi peres fiůrargumẽtatões ʒrñden?ẽ Sed nugatioðvntæ ciuſdẽ dictõs eꝝ tadẽ ꝑie inutilis repetitioyt hõ bõ repetitio · qſi eadẽ ꝑte idẽſtepetat cauſa oꝛnatus vet S 1— „ 66 amt · Et ðꝛkx ead pte. q ſt biunis iin yt in ſubiecto ⁊ pᷣdi msioꝛ erpᷣſionis jnie nõ eſſet nugatio dicẽdo euge 6 auge ſeue bonecferg pdicfa arguit᷑pii ſic nut lũ incõueniẽs ẽ finis.qꝛ finis hʒ rõnẽ boni.ſz miethã Sepbitaedihruöteceenben aciain victe firalcitoꝝ ſer modoꝝ. iſe llegimein pumo mõpmefigure. pꝛ batio muioꝛis is mitiplicitns diccis fit facner eo g eiſdẽ dicioibus vei ofonp non ideʒcamus firexmutiplicitate dicti onis vei oꝛonis.ᷓ omnis deceptio facrae oweiſdem dictoni yeloiomlonõ idem ſignificamus fit aliquo iſtoꝝ ſex modoꝝ? hec fuit maioꝛ. pꝛobatio minoꝛis. omnis eſtiinis ꝛlop a ndet cõueniẽs ſiẽ ðꝛ in eydiffinitõe. Scðo ſie nõ loqͥ tacere eſt vna mecha diſpufatẽõis.⁊ nõ ẽ alq̃ꝝ iltãniʒ ᷓ nõ ſůt tñ qnq;. Tercio ſic ille qͥ tiñ ʒacdit duo Ztradictoꝛia itg hrenne uc adrdarzuti peõceſſiñ ra difföem redargutõis. Muarto ſic. ofie mani onẽ? tñ ibi nõe —. nionẽ pluriũ vł oim ᷓ ↄcedens hoc ↄcedit gliqd qð eſt inopinabil.⁊ tñ idi nõ eſt mechã cü nõ ſit incon⸗ ueniẽs eã ↄcedere. ʒ metha inopinabilis non eſt opl⸗ nabilis. Iidprꝛimũ ðꝛꝙ lʒ incõueniens ↄcluſum ʒtra reſpondentẽ nõ hʒ rõnẽ boni ſimplt hʒ tñ rõneʒ boni apparẽtis. qꝛ videt᷑ ſophiſte eẽ bonũ qñ alqð in cõueniẽs ʒcludi ↄtrn rñdentẽ eo ꝙ yhlet ad acquirẽ dã ſapicntiã apparentẽ.⁊; ſufficit ad rðhẽ finis licet nõ ſit bonñ ſimpit. Iid ſchm ðꝛ ꝙᷓ lʒ nõ loqui ve tacere lit netha genernlis ⁊ nõ eſt mñ ſpealis ·⁊ ꝑↄñ⸗ nõ eſt diſtinctio.q;ʒ dñ mñs tacet duci/ ãd eandeʒ me; tãad quã ducererſi loqueret. Adteriũð;ꝛ ꝙ lic; m̃dẽs ↄced?do duo ꝓtradictoꝛiã nõ negat ãliqͥd pꝛis mo tñ er ↄſequẽti.qi ↄcædendo vnũ ↄtradictoiiu ne⸗ gat pᷣtuaralterũ pᷣconceiſũ. Ad quarũ ðꝛ ꝙ liæt maniſeſte falũ ſit inopinabi iñ diuerſis rõᷣiby ðꝛ in opinabile ⁊ falſũ. gꝛreſpectu rei feute oĩo ðꝛ falſaĩ w ſpectu accidẽti dionis ðꝛ inopinabilis· Etij alid bñ eſt inopinabils qð tñ nõ eñt fulſũ · ꝙ cũ aliqð faliã ſit ꝓbabile ⁊ inopinabile ſuũ Itrariũ etit inopinabile ⁊ yeꝝ· Ideo faliũ ⁊ inopinabile ſüt mecht dihiper Zcq̃ntũ ðꝛ. ꝙ ſiↄſideratilla põ coꝛã ſapiẽtb et fiↄcedat nõ ẽ incõueniẽs ⁊ nõ ẽ inopinabile· ſ ſaũt aliqd ↄcedatᷓ opinionẽ alioꝝ ⁊ coꝛã illis q̃by inopia bileerit inrõueoꝛens eſt. ⁊ ꝑ pᷣ rñdẽs diceret aparnt᷑ aliãd incõueniẽs.⁊ ad illud apparenter ducerel- enteꝙ ſitens mediãte fantaſtica vi none. Fallacie ſür tredecim q̃ꝝ ſex ſit in di ctione?⁊ ſeptẽ extra dictionẽ. in dirtiõe ſunt ecuocatio. amphibologia cõpoſirio. dini⸗ ſio· accẽtus·⁊ figure dictõis. Et ſepteʒ extra dictionẽ.ſeʒ accidẽs ſᷣm qͥd ad ſimplr igno rahtia elenchi.petitio pꝛincipij ↄñs.nõcã vtcauſa ᷣm plures interrogatõnes vt vnã Võaũtſunt ſex in dictõe ꝓbat areſtoteies inductõne ſyllogiſnw inductiue ſic eaui nocatio fitaliquo iſtoꝛum ſex modoꝝ · am phibologia fit aliquo iſtoꝝ ſer modoꝝy et cdeuto erg ofio elaeui vienefu on OpP p Luu v f 74 Mnrt T2 v an pant 10 ——— ſet biuenis idinpererf gliquo iſtoꝝ ſer modoꝛnʒ· Syllogims ſie cato nõ ẽ nugatio. Et ðꝛ oñns Secptio ſacta exeo ꝙ eiſdi— 1 vel oñoiby hõ idẽßcamꝰfit aliqͥ iſtoꝝ ſer mo Ddoꝝ.ſʒ ois fallacia in dictõe fit exeꝰꝙeiſdẽ dictõib vloĩoniby nð idẽcamꝰ ᷓ oig ſal⸗ ekalüẽin opinabile cuʒ ſiticõtra manifeſte verũ.ᷓ metha falſi nõ diſtinguit ↄtra mechã inopinabilis ijↄtinet ſub ea⸗ Quinto ſic.ſolẽ elſe maioꝛẽ totg terrà ẽↄtrã opt Alaciaẽ ydoneitas vᷣcipiẽdifaciẽ credere deente ꝙ ſit nõens⁊ ð nõ — S multiplicitas dictionis.⁊ fit er eoq eiſde dictõib vlodoni nð idẽfcamꝰſʒ oĩs fal lacia in dictione fit er muiiplicitate dictõi vel oĩonis ergo oĩs lallacia fitexeoꝙ ei 3 dem dictõib vłoẽoniby non idem ſignifien mub·⁊ hec fuit minoꝛ.⁊ iſtidno ſyllogiſini ſunt in ꝑꝛimo modo pꝛime figure. — Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ſyllogiſmo ſ ſticd⁊ de cã finali eꝰ.ſeʒ de deinsneee 5 anq; methis q̃ via oꝛdinant᷑ ad finẽ iprſophiſtrie. ſ 3 ad apparentẽ ſcientiã.· hic ↄjr derernninat de fallachs ꝑquas foꝛmaliter fiunt ſyllogiſmi ſophiſtici ⁊ pꝛiu qᷓ; in e ſingulis dicet fallacijs. Pꝛimo oſten ditfalle ien fa ielbt.Flleitens dũ pꝛimo· ꝙfaliacia accipit duplr· no moco paf neꝝ veietit m̃dentis. Et tune ſic diffinii. Eſt vᷣcepiio impin in arte ſophiſtica ꝓpter tipioactus ili qud fundat᷑ argumentatio ſophiſtica. Et iſto modo „— . bme ignoranri artis fopiltuce Elio odo accipity prin deccptõis vt eſt locus ſoppiſticus in 8 capitin hãc diffõne⁊ nõ pꝛimo modo · Vnde ſicut ls cus dyaſeritus eſt ſedes argumẽti nõ ſophiſticivel ii Ita ſin ulr fallàcia eſt ſedes argumenti ſophiſtici ⁊i ſuc a quo ſumit᷑ argumentũ ſopſſticũ.⁊ ſicut in eo dem loco dyaletico plura fundant᷑ argumenta dyals tica ſic in eadem fallacia plures fundant᷑ paralogiſꝝ mi Et ſitut locus dyaleticus diuidit᷑ꝑ locum mayi mam ꝛ⁊ ꝑlotum differentie maxime· ſic in ipſa tallaꝰ ca tepitur loqus marimat locus differentie marime ꝑ ſimilitudiiem.vt patern fallacia equiuocãtõnis. Moxima em̃ euis eſt ᷣm quam fiunt para otiſii. ꝙ om̃is dictio attualiter vna habet tiñ̃ vnum lignift catum:⁊ locus differentie maxime equiuocatio eſt ter mißi vel terminus cquiuocus · ¶ Sciẽdium ſecũdo. ꝙ i omni fallacia eſt cauſa apparentie ⁊ cauſa defeʒ cus q̃ latet ſib talicũ apparẽtie ſiẽ in equocãtõe ſub vritate vocis latet pluralitas ſignificatõnis. Cauſa apparentie eit ꝙ quis colligii in liatione ad greden dum hocquod non eſt. Cauſa defecrus eſi que ulſt. ficat vedituʒ · vnde rõne cauſe aſarenii fallaca ha 1 —————— ——.——————————— * — 6 —4 Aw betꝙ ſit ydoneitus decipiendi qꝛꝓptet talem apparẽ — tiam ſeqiit᷑ aptitudo deripiendi ⁊ rõne defectus fa⸗ it credere de non ente ꝙ lit ens· q ꝑaliam caulaʒ c pletur dereptio·iicʒ oꝛiginaliter yenlat cauſa appaten tie. Ideo ite due cauſe ſatis patent in diffinitoe fal⸗ jacie· Et dicit mediante fanraſticaviſione · quia intei lectus purus non ꝑmixtus ſenſuiaut fantaſie non deripit ſed ꝑ reflexionẽ a fůntaſia multotiens decipit᷑ ⁊ eũ fantaſtica vilio vt hic ſumit᷑ cognitio intellecus . refexiad fantaſiam· ⁊ non ſolum cognitio fantãſie· Saendũ tercio· ꝙ in diſputãtione ſophiſtica dus ſunta quibus poteit jumi cauſa apparentie ad dipu tandum ſcʒ res de qua⁊ de qubus diſputat᷑ quà; multotiens ignoꝛant habitudines vel dictiones vel pones · ꝑquãs fit diſputatio. Alio modo rõne dicti ohis ⁊ im hoc in cõmuni diuidi fallacia ꝑ fallacioʒ „ in dictione ⁊ extra dictionẽ. Fallacia in dictione ẽ ã̃n do cauſe apparentie ſue fiunt er ꝑte dictionisẽt falla tia extra dionẽ eſt quando uſa aparentie ſumit᷑ 1 ex ꝑte rei extra dictionẽ · Et dicit᷑ fallacia extra dictio⸗ nem magis qᷓ; fallacia rei qꝛ res nð cadunt in diſpu tutionẽ nec cauſant dereptionẽ reſpendentis niſi per ductionẽ ad dictiones · Ideoꝑ negationeʒ burꝰqð ci habere cauſam apparentie in dictiane.⁊ relation ad dictionẽ. fallacia dicit extra dictionẽ ⁊ nõ rei? int᷑ ctione· qꝛ licet res in oꝛdine nature ſcmpꝑ pᷣœdunt di ctiones non tamen pᷣcedunr in dictione ſophiſtia. ꝙ tes non cadunt in diſputationẽ niſi ꝑ voces · Ideo ꝑ voees pꝛius habet cauſari dereptio reſpondentis fullaciam equiuocatõnis amphibologie cõpoſitiõis fallaciã figure dictionis· q duuſionis accentus⁊ ictio ſufficientia ſic habet᷑. Muia fallacia in dictiõe fit fm aliquod multiplex. vel fit fm multiplex actuale vel potentiale vel fontaſtiũ. Sifm actuaie hoceſt du pliciter. vel multiplex actuale dictõnis inromplere.⁊ iceſt equiuoqtio vel dictõis incomplexe·⁊ ſit eſtam phibologia. Si fm potentiam. vei potẽtiale hoc eſt dupliciter. vel fit in victione. ⁊ ſic eſt actentus.xel ĩ ꝓ latione vłin olone hor eſt dupliciter. vel illa oꝛatioẽ tontinije ꝓlata ⁊ ſie eſt tompoſitio. vel diſunctiue. et ſic eſt diuiſio· Sed ſifiat ᷣm niultiplex fantaſticuʒ⁊ ſic eſt fallacia figure ductõnis ·⁊ ꝓbãl numerus falla ciarũ in textu ꝑ indictionẽ que ſauis clara eſt ꝑ ſillosꝰ num. Cuwꝰvirtus ſtat in hoc ꝙ ↄm̃is deceptio facta hocꝙ eadem dicti lut npler⁊ ꝑ talẽ ditionẽ vel oꝛarionem jit alquis iſto nm ſex modoꝛum · ſod oiñ̃is fallacia in dictione fit ꝑ hoc ꝙkliqua dictie ignifi it quane dem noibus vel oꝛonibus non ſignificmus idem ero omnis fallaria in dicrionefiraliquoiſtofuʒ ſer modoꝝ ergo pꝛedicta diuiſio eſt ſufficiens. Von tra pꝛedicta erguit᷑ pꝛimo ſi. ydoneitas decipiendi eſt nariralis potentia. ſed fallacia noneſt naturalis potentia cum non ſit in pꝛedicamento qualitans. ſi eſt enʒ ratõnis · ergo male ponitur ꝙ fallada ipie neitas deripiendi. ¶ Secundo ſic. Impollibi⸗ e cſtcredere de non enteꝙ lit ens. qꝛ nullus crede⸗ e poteſt ꝙ vnñ contradittoꝛioꝛum verificetür dẽ glio non holſunsredete dilbẽyntrdittoꝛis ſim; failacias pꝛeſentis pꝛius dererminatde fallacia in di o velolo plura ſignificat eſt mulꝰ ctio plura ſigificgt· qꝛ fit quando eiſ g fallacla non facitircdere denon enteg ſi ens. Tenio lic Omnis fallacia eſt in illo qui deupi aß fit deceptio quedam. eigo nð eſt in dictione vel exn dictionem Muartolic. Omne argumenti ſophi⸗ ſtcum fit de rebus ⁊ per voces ergo omnis fallaca dereptio eit in Iebua ⁊ in dictionibo·⁊ ſic nullumẽ in dicione tñ. Quinto ſic. allacia amphiboioi gie capit ſuam cauſam apparentie ex parte oꝛationis ⁊ ſimiliter compoſitio ⁊ diuiſio ⁊ non eſt er partedij etionisergo můle ponuntur fallacie in dictõt. Id pꝛimũ dicitur ꝙ licet ydoneitas decipiendi ſetenis ex parte intelectus eriie ſit naturalis potentia ⁊realis.nð tamen ydoneitas decipiendi que ſetenet expante rerum vel dictionũ.·ſed eſi naturaiis potũia m modum tñ cum ſit ens rationis ↄñs · dictiones que ſunt ſigna vel conceptus rerum qui ſuntaccidã tia ranõis.⁊ detali ydoneitate intelliitur ꝙ fůllacia eſt ydoneitas decipiendi ⁊ non eſt in aliquo pꝛedica⸗ mento. Ad ſecundum dicitur. ꝙ de nð ente capto foꝛmialiter ſub foꝛma nõ entis non potelt credi ꝙſt ens vel etontra.ſed de nõ ente capto natan ptcredi ꝙ ſit ens⁊ de ente ꝙ ſitnõ ens Ad iůtũ. g ðꝙ ſi capiat fallacia vt ẽ defecrꝰpalogiſinit detyjj telpondentis ſic eſt in decepto· ſed ſi capiaturplooctih ſophiſtico qui eſt pꝛincipiũ paralogiſmi vthiciumi tur ſic nõ eſt in derepto ied eſt in reby ᷣm ſuam cau⸗ ſam apparentie· ¶ Ad quartum dicrur. Plier is fallacia explicatur de rebus in dictione nõ tamen qᷓ liber ſumit ſuã cauſam apparẽt e in rebus iñ ſed ali du in dictionetm̃.7 er hoc ſumitur hec diuiſio · ¶ Briendũ quarto ꝙ fallaria in dictjone diuidiꝑ ulio⸗ Ad quintũ dicitur. ꝙ ſi capiat᷑ dictio pꝛo voce inom lera tm̃ vt diſtinguitur cõtra oꝛationẽ ſi amphio ogia nõ eſt in dictione.⁊ ſi capiatur pꝛo voce ſignil catiua que dicendo ꝓfertur ſiue ſi complexa ſiue mn complel.ſit amphibologia eſt in dictide.⁊ h mod⸗ ſumitur hicdictio. ¶Scm autem vt vult alexander incon mẽto ſupꝛa libꝛũ elenchoꝛũ triplex eſt muln plex. aliud eni ẽ multipler actuale.aliud po ẽtiale ⁊ aliud fantaſticũ. Wultiplex acua leeſt: quando dicpio vel oꝛatio eadẽ mlub ſtantiam⁊ ᷣm modum pioſerẽdi diuerſa ſi gnificat. dictio vt in equiuocatiõe vtcanis oꝛatio vt in amphibologia vr liber greſto⸗ telis. Multipler benaenee⸗ di⸗ ctio veloꝛatio eadẽ fm ſubſtantiaʒ diuerſa tamen ᷣm modũ pꝛoferendi diuerſuſignfi cdat. Dictio vt in accentn vt populus cuiuò pꝛima ſyllaba poteſt eiſe bꝛcuis vel longan Em hec diuerſa ſignificat. ꝛatio vtincõ⸗ poſitione veldiuiſiõe.vt qͥcquid viuit em; per eſt. Ilium enim habetmodum pꝛofert di pꝛouteſt diniſa esrelteſe ita vt po ſea patebit. Demſtiplici fãta ifalio figure dcõls. Et qꝛ multiplexacrus⸗ le verioꝛi mõ ẽ multiplexqᷓ potẽtiaie⁊ pot bico videbit — 8 ₰ Tractatus * tiale qᷓ fantaſticum.ideo pꝛi dicendũeſtde fallacijs facientibus młtplex actualeqᷓ; de glijs.⁊ poſtea de potentiali.⁊ vltio de fanta ſtico. Vnde pꝛius dicẽdũ eſt deequocanio ne ⁊ amphibologia qᷓ; de alijs fallacijs in dictõe · qꝛ in equiuocatiõe ⁊ amphibologia eſt multiplex actuale.⁊ꝑ ↄſequẽs eadem di ctio vel oꝛatio ᷣm ſubam ⁊ ᷣm modũ ꝓferẽ di. In alijs autẽ nõ. In his plus ẽ deydo; neitate qᷓ; in alijs. Itẽ adhuc pieſt dicen⸗ dů de equiuocatiõe qᷓ; de amphibologia. qt equiuocatio ſit in dictõe. amphibologia ve ro in oꝛne. dicti auteni pꝛioꝛ eſt oꝛatiõe. Sciendũ eſtꝙ fallacia dupli accipit. quan doq; eni fallacia idem eſt qð cã decipiẽdi. añc; idẽeſt qð deceptio facta ex ila cã. Eth vimno mõ ſumit᷑ hic fallaca. Poſtq; au determinauit de diffinitiꝰe fallacie in cõi ⁊ de diffmitiõe fallaciarum in dictiõe. Quaꝝ oꝛdo? numerꝰ ſumit᷑ ᷣm diuerſos nodos multiplic. Hic cõſequẽter ad maioꝛẽ decarationẽ illiꝰ oꝛdinis? nu meri fallaciarũ oñdit modos muitipliciotẽ mul⸗ npler dictio vel oĩo yere v apparẽter plura ſignificis 2⁊ſic ad aliqð multiplex ſemꝑ redrit᷑ vnitas vocis er pluralitas iignificatoꝝ. Et dieit multipler qſi mui⸗ ta plicãs in vnũ qᷓe yna yoce multiplicant᷑ diuerla ſi ßniſicata diuerſimode ⁊ ᷣm diuiſas ſpẽs multiplic Soendũ pꝛimo · ꝙ multiplex diuidi ꝑ multipler „ nctuale potitiale ⁊ fantuſticũ. uoꝝ ſir habet᷑ſuffici ſentia.qᷓ in oĩ multiplicieſt vnitas voc cũ pluralitæ⸗ (te ſignficatoꝝ. vł ergo hʒ plura ſignificata ſumpl vt warenftm̃ ſi ſehm ſiccſt muitipier fanaſtiuʒ Bi pꝛimũ ß eſt vuplt· yel tale multipier habet actualeʒ „ 3 ſed ſimpkr concedenda vel aliq̃ eins pars eſſet falſa; tũc tora vopulatiua eſſet falſa ⁊ eſſet ſunpłt negãda ⁊ iteꝝ nõ diſtingueuda. Sed ſi ponerent᷑ diſiũctiue ta lis ꝓpoſitio equalcret vñ diſiũctiue.⁊ tůc ſi aliqᷓ pais eſſet vera eſſet ſimplr vera ⁊ cõcedẽdaſ.⁊ h̊ ſufficit ad yertatẽ diſũctiue. vel ambe pres cent falſe· ⁊ſiceſter ſimpl? falſa· ⁊ nũqᷓ; eſſet diſtinguqda. qð ẽ ↄtru iliud qʒð dicit᷑in ſolutione paralogimoꝝ equocutiõis. J rale multiplex actuale lʒ ponãt ꝙĩa ſua ſignificata in acu ⁊ in cõgeptu coniuncto. vt.ſ. vniunt᷑ in vna voce nõ tamen h fit copulatiue vel diſiũctiue · ¶ Sciẽdi tertioꝙmltipler potẽrtaleẽ dicrio velotario encẽßm vocem̃ düieria tñ hm moqũ pꝛoferendi plurã ſignifi cans. Exemplũ de dictone vt populus · qt quᷓdoha bet pꝛimã longam ſillabi ſignificat arhoꝛẽ.⁊ quãdo habet pꝛimã hꝛeuem ſignificat popülũ ſeu gentẽ. de oꝛatiõe vt ſocrates currẽs neceſſario currit · qꝛ Im di⸗ uerſos inodos ꝓferendi neceſſario fert᷑ ad cutrens vel d currit.⁊ ſic ibi ſunt diuerſa ſignificaſq ᷣm cõpoſis tionẽ? diuiſioneʒ. ⁊ gꝛ in tali mültipliiẽ tĩ vnitas materie ⁊ vocis ·⁊ nð vnitas eie 2 ab vnitate foꝛme ſumit᷑ actualis vnitas võtis. Jð talis dictio vel oꝛatio eſt tm̃ potentialiter vnd ⁊ non uctualiter. Ideo vocat᷑ multiplex potẽtiale. qꝛ ibi pl na plicant᷑ ſignificata in yna voce que tiñ ẽ potentia⸗ lter vna ⁊ nõ actualit. ¶ Sciendũ quarto. ꝙ mul 1 G l n ſticũ eſt dictio vnů ſignificãs que vicet al ud ſignificare ꝓpter cõucnientij eius In parter alin dictione.ſicut vigere ſignificat ſimplt qualitatẽ. qꝛ ſi⸗ gnificat habere vigoꝛẽ.⁊ qꝛ ſimpliciter terninat᷑ ſicut ugere.⁊ agere ſignificat actionẽ ergo vigerẽ fm appz rentiã videt᷑ ſignificare actionẽ licet nõ ſignificet·⁊ di cit᷑ multiplex fantaſticũ· q talis dictio non habet ᷣm ventatẽ plura ſignificata.ſcd tm̃ habet appdrentiam ⁊ fantaſiã Dicitur enĩ fantaſia a fanta qð ẽ appãri⸗ tio.co ꝙ ÿᷣm fantaſiã multe fiunt apparitiões ·iꝰ fan taſticũ.i.qð apparens.ſ Cõtra pꝛedicta argui pꝛ mo ſic. ſicutie habet potẽria ⁊ tus ita potentiale ⁊ vnitatẽ vocis. ⁊ ſic ẽ actualeyel potentale tm̃· ⁊ ſiceſt j actuale.ſed potẽtia pꝛecedit zctů cũ aliquid pnꝰ ſitin — potẽtiale. Et qꝛ multiplex dicit᷑ qᷓſi vnũ muita plicãs potentia qᷓ; in artu. ergo multiplex potentiale pᷣcedit in ſe ſignificata ⁊ ꝑfectius vnũ ⁊ plura ſignificata in multiplici actuali vbieſt actualis vnitas voch qᷓ; in potentiali vbi ẽ potẽtialis vnitas tm̃. Et in potẽtiali verioꝛi mõ vniunt᷑ plura ſignificata qᷓ; in fantaſtico vbi ſunt plura ſignificata aparentertm̃. Ideo iſtoꝝ multipliciũ actuale pᷣredit potentiale. ⁊ potẽticle fan⸗ taſticũ. Er hinc ẽꝙ tallacie que cauſant᷑ᷣm mitipler uctuaie pᷣcedunt alias. ¶ Scendũ ſcðᷣo ꝙ multipler — vãñis· de õ̃ne vt iiber arcſtotehs. Vñ in dicrõe vel oone voj ſe habet ve materia ⁊ ſuba⁊ modus ꝓfe⸗ di ſe habet ꝑ modũ foꝛmelmõ vna dictio ᷣm ſbam ⁊ modũ pꝛoferendiẽ yna materialiter ⁊ foꝛmalit᷑ et qʒa foꝛma ſumit actualis vnitas rei. Jõ talis voẽ actualiter vna. ⁊ iõ vocat᷑ actuaie multiplex põt ſim 2in actu oĩa ſua ſignificaæ ſignificata.ſic h nomẽ ca⸗ nis ſił dat actu intelligere ſua heata ·⁊ tñ nõ ponit ea iſte canis ẽ.eſſet ecualent vna copulatiua.⁊ tů ropulatine ſed diſũctiue. qꝛſi poneret r c e ſim actualeẽ dictio vel oĩo xuafm ſubſtantiã ⁊ moduʒ ꝓfereñdi düieiſã ſignifcãs. Exemplũ de dicrone vt actuale ⁊ nõ econuerſo. Scðoſic· vniꝰ ſignleſttiñ vnũ ſignatum · ergo vna dꝛatio vel dictio nð pot piu⸗ na ſignificare. qꝛ ab vnitate ſignati ſumitur vnitas ſi cc tamenẽ contra diffinitionem multiplicis. Terto ſic. diuerlitas foꝛmarũ inducit diuerſitutẽ re rů.ſed ſignificatio dictiõis vel oãonið eſt eꝰ foꝛma eſ ſentiaus. ergo oĩs oꝛatid vel dictio plura ſignificans ſt diuerſu. ioꝛmaliter ᷓ multiplex actuale nõ eſt vns dictio foꝛmaliter ⁊ aitualit plura ſ ignifichs ſed ẽ foꝛ⸗ malliterdiuerſa. Muarto ſic. derõne multiplicis ẽ pluralitas· ſed niaioꝛ ẽ plurlitas ⁊ actualiras dian do dictio ẽ diuerſa fm modũ pferendi⁊ fm ſigniics ta qᷓ; quãdo plura ſola ſignificat. erßo tale inu t plex debet magis dici muitipiex actuale· qᷓ; quando ſolũ; modo ẽ pluralitas ſigniticqtoꝝ. Nuintoſic in oinni multplici ẽ pluraltas ſignificatoꝝ ſed mltiplex fan⸗ raſticum nõ habet plura ſignifieata. rõneuilus non a ſ diſtinguendã· ergo maſe poniturfale multipler⸗ cAd pꝛmum diatur · ꝙ licet in eodem potentia pᷣ; ſe aiij parti eſt veri ⁊ nõ ditinßuenda „ edit actum · tamen in diuerſis actus ſunpliciter pꝛe⸗ cit potentiam Ideo acfune pietedit potentias . N Fe 6 N —. .— 8 6**— **½ vdiurs vſich inzpoſito. id ſecunqũ vicitur ꝙ ab vnitate ſignificati jumit foꝛmaliter vnitas ſigni zccidit vtminꝰ malũ quod opoꝛtet fierius euitandũ magis malũ. Vñ vtraq; pꝛemiſ farumẽ duplex. qꝛ vno mõeſt vera. aliomo doẽfalſa. Ex cõſignifcatõe paralogiſatur ſic. iſte pannꝰ eſtde anglia. angliaẽterraer go iſte pannꝰeſt de terra. non ſequit᷑. q pꝛi ma ẽduplex exeo ꝙ bec pᷣpoſirõ de põtdice recircũſtantiã canſe maierialis⁊ ſicẽ falſa non tamen vnitgs materialis ſed ex ꝑte ipſius vocis queeffiſignũſ Ad rerciũ dicit ꝙ ſi dictio conſidetet᷑ in rõne ſigni.ſic litnificatio eſt foꝛma eſſentialis eiis. quia ponit eam in eſſe ſigniꝓ tanto · ſed ſi conſideret dictio in ratõne vocis que dicendo ꝓfert lic. Signifi⸗ ratio non eſt foꝛma eſſentialis eius · ſed modus pꝛo⸗ ferendi eſt ellenrialis foꝛma eius ⁊ ſignificatio foꝛma Rccientalis.⁊ hoc modo dicit dictio vel oĩo vna qᷓ;⸗ * tum ad talem foꝛmã·⁊ ic mulupler acualepoteſt di velpõtdicere locũ ꝛ oꝛiʒinem⁊ſicẽ veravł tidictio blt ip ſeſc S ſic in quoxũq;ẽ egriudo ipſumẽ anĩal.ſed tum dici᷑ ꝙ ad multipiex non jufficit pluralitas ſi⸗ jn humoꝝ adequatiõeẽ egritudo:ergo hu gnificatoꝝ· ſed requirit᷑ actualis vnitas vocis. Ideo In betn e* fur mulipler potentale ha bet actualem vnitatem mox20 9 S dup. ſignificatoꝝ ⁊ foꝛmam nõ tůmẽ actualẽ vnitatem vo qꝛhecpᷣpoſitio in potdicere cãm efficienẽ tis · Ideo non debet dici multiplex acruaie Ad ⁊ſicẽ falſa. vel cãm foꝛmalem ſiue ſubiecũ quitum dieit g licet multipler fantaſtiũ nonhabʒ; in quoẽ:⁊ ſiceſt vera. Similiter dicendũ ẽ 2 plura ſigniſcata m rem · tamen bene habet plura ſi pminovel ſic deminoꝛi. vel ſicpꝛiũ eſt qualitati m eam ſile vel diſſimiledici.ſed m ſilitudinẽ dici⸗ tur aliq́s ſimilis vel diſſilis: ergo ſimilitu⸗ do vel diſſilitudo ſunt qᷓlitates qðẽ falſum imo ſunt relatiões. Pꝛimaẽ duplex.eoꝙß̃ poſitio f̃m põt dicere circũſtantiõ cauſeeł ficientis:⁊ ſicẽ vera qꝛ duequalitates eiuſ⸗ dem ſpeciei faciũt vnã ſimilitudinẽ⁊ ſicq̃li tas eſt cã efficiens ſiluudinis. Siautẽ di⸗ cat circũſtantiã cauſe foꝛmalis ſic eſt fallu. qꝛ qualitas nõ eſt cauſa foꝛmalis ſilitudis Etecõuerſo dicendũeſtdeminoꝛe Simi liter omne ſanũ eſt anial. vꝛina eſt ſand ergo vina eſt aĩal. vtraq; pꝛemiſſarũ eſt duplex. qꝛſanũ dicit᷑ de animali vt de ſubiecto ⁊de Ning.vt deſignãte vel indicante de cibo vt nificata fm aparentiaʒ ⁊ hſuffeitad hoe ꝙſit ay Farens ſiue fantaſticum. Quiuocatio eſt multiplicitas dicti onis eiuſdem Em ſubſtantiã ⁊ ino dum pꝛoferẽdivt in hoc nomie ca⸗ nis· Scindũ eſt ꝙ in qualibet fallacia eſt duplexcguſa ſcʒ cauſa apparẽtie⁊ cauſa de fectus· Lauſa aparẽtie in qualibet fallacia eſt q̃ hʒ modũ ad credendũ id qð nõeſt cre dendũ. Cauſa defecrꝰẽque oñditcreditum eſſe falſũ. Lauſaapparentie in eqͥuocatõe eſt vnitas dicis einſdẽ ᷣm ſbaʒ ⁊ modũ ꝓferẽ di diuerſa ſignificantis. Lauſa deſectus ſi ne falſitatis eſt dinerſitas ſignificatoꝝ:vni tas em̃ pᷣdicta · in equiuocatõe mouet ad cre dendũ quod noñ eſt.ſcʒ vnitatẽ ſignifican⸗ di. Diuerſitas aũt oñditcrediũeſſefalium Kquiuocatõis tres ſũt modi. Sed pꝛimo videndũ eſt quid ſit fallacia equiuocatiõis Vnde fallatia equinocatõnis eſt deceptio ne lic paraiogiat nabat an el lahoꝛãs ſanabat᷑:ergo laboꝛãs ſanꝰeſt.mi⸗ ꝓueniens ex eo ꝙ aliqua dictio manens na ᷣm ſubſtantiam⁊ modũ ꝓferendi di⸗ nerſa ſignificat. ꝓꝛimus aũt modus ꝓue rans põ̃t nit ex ſignificatione vel conſignificatione dictionis. Ex ſignificatione dicuonis ſic paraalogiſatur. omĩs canis curritſidꝰ ce⸗ eſteẽ canis.q̊ ſidus celeſte qurrit Soluno vtraq; pᷣmiſſaꝝ ẽ duplex. qꝛh nomẽ cams ẽ multiplex equoce ßcãs gial latrabileſidus eſt aꝛ aloꝰfalſaꝛ ſilr minoꝛ. vłſic om̃eexpe dũsẽbonũ malũ ẽexpediẽs:ᷓ malũ ẽ bonũ Solmnio expediẽs ðꝛeqhuoce. Ano idẽeſt M bonũ· Alio mõ idẽ eit g neccſſariuʒ qð 5 celeſte⁊ piſcẽ marin.Etſicmaiorvno mõ decfficiente. de dieta vtde ↄſeruante.⁊ alio ⁊aliomõ ſanitas ad cõꝑatur.⁊ fmhᷓ hʒ diuerſas ſigniſicatiões Ex cõſignificario⸗ ne ſic paralogiſat᷑ quicũq; ſanabat᷑ ſan eſt pticipium labo icere pꝛeſens tẽpus ⁊ſic eſt vera. 7 ⁊tũceſt ſenfus.iaboꝛãs nũc ſanabat᷑. Si autẽ dicatp̃teritũ:ſiceſt falla.⁊ ſiceſt ſenſ? aboꝛans tũc ſanabat᷑. Et ecõuerſo dicẽdũ eſt decõcluſione. Laboꝛãs enĩ equiuocũẽ ad laboꝛantẽ nũc:⁊ ad laboꝛantẽtunc · Eo⸗ dẽ modoẽ hic. quicũq; ſurgebat ſtat ſedẽs urgebat:ergo ſedẽs ſtat. teodem mõre⸗ ſeſpondendũ eſt ſicut reſpõſuʒ fuit ad aliũ paralogiſmũ. alio mõ põt fieri ecõuerſoqũ Ddictio poteſt teneri materialiter vel conſi⸗ gniticatineſicut hic. deus eſt vbiq;· vbiq; teneri mareriali velↄlignilicariu. Sima terialr:ſicẽ fla. ßcatiue ſicẽ vera · led nõ mis ꝓuenit et tranſſumptõe dicriõis. vnde tranſſumptio vt hic ſumitẽ acceptio dictio nis ſignificãtis vnũ ex ĩpoſirione ad ſigni⸗ ficandũ aliud ꝑſititudinẽ. Itm iſtũ mo⸗ dũ ſic foꝛmatparalogiſmꝰ quicq́ ridet h os:pꝛarũ ridet:ergo pratũſpʒ os. Pꝛimaeſt duplex eo ꝙ ð verbũ ridet põt tenerigpꝛie· ⁊ep impoſitiõe. vel trãſſumptiue. ſiꝙpꝛieſic cõcluſio · enĩ verbũri dere bt et pꝛima ipoſitiõe riſum ab oꝛeemit tere. floꝛereeni ßtper quãdã tranſſumptio? nẽ. Floꝛere enĩ⁊ ridere quandã ſilitudineʒ hñt: qꝛ vtrobiq; denotat᷑ gaudiũ.⁊ ideo ri⸗ dere tranſſumit᷑ ad floꝛere vt vult areſto · iõ ſumẽtes aliquã ſilitudinẽ trãſterunt᷑· quic⸗ qͥd currit habet pedes· aqua aurritergo ad paber pedesvtraq; pꝛemiſſarũ ẽ duplex.qꝛ ß verbũ currit vel tenet᷑ pꝛie vel tranſſum⸗ priue. currere enĩ⁊ labiaſſilant᷑ in velocita te motꝰm quã currit ſumit᷑ ꝓpꝛie.ſic maio eſt vera? minoꝛfalſa.ſitrãſſumptiue tůc ẽ ecõuerſo. Tertꝰmodus ꝓueniter eoꝙ gliqua dictid plura ſᷣt cõpoſita.ſeꝑata vero vnũ ſolũ.vthec dictio ĩmoꝛtale:vno mõdi⸗ ci quaſinõ potens moꝛi. Ilio mõ dicit᷑ q̃⸗ ſi potẽs nõ moꝛi.⁊ ᷣm ᷓ foꝛmat ſic paralo⸗ gimus.oẽ ĩmoꝛtaleeſt perpetuũ· ſed oẽ po⸗ tẽs nõ moꝛi eſt ĩmoꝛtale ergo oẽ potẽs non moꝛiẽ perpeiuũ. Vtraq; pꝛemiſſarũ eſtdu plex:cũ hoc nomẽ imoꝛtale ſit equiuocũ vt dictũ ẽ. Jtem oœẽincoꝛruptibileẽ perpetuũ: ſedoẽ potẽs non coꝛrũpi eſt incoꝛruptibile ergo oẽ potẽs nõ coꝛrũpi eſt ppetuũ. Vtra q; pꝛemiſſarũ eſt duplex. eo ꝙ incoꝛrptibile yno mõ idẽ eſt q nõ potens coꝛrumpiKt ſic incoꝛruptihile ẽ perpetuũ.⁊ ſic maioꝛ eſt pera ⁊ minoꝛ falſa. Alio mõ idem eſt qð po tens nõ coꝛrũpi.vt pꝛimꝰ hõ potuit nõ coꝛ⸗ rũpi.⁊ in ſenſu maioꝛ eſt falſa⁊ minoꝛ ve ai ſic ſoluẽdi ſunt palogiſmi equocatiõis ꝑdiſtinctionẽ paralogiſmoꝝ ᷣm equiuoca ionẽ vt pꝛ patuit. ecta ſolutioẽ manife ſtatio ſillogiſmi falſi ⁊ꝓpter qð eſt folſus. ⁊ hcontingirduplrvei diſtinguẽdo vekali uocũ ad ridere⁊ ad floꝛere. qꝛ ri ſequit᷑ ↄcło. Bcðs modꝰ cquiuocatio eſtaduerbiũergo ðs eſt aduerbiũ· Dicẽdã ꝙ pꝛimaẽ duplex:eo ꝙ hec dictio vbiq; põt ſ dictiße ⁊ de modis nultipiicis ms ſunt tres ſpẽs ſiue modi. Pꝛimꝰ modus ẽ· qñ di ctio actualiter vna eqᷓiter plura ſigniſicat fm impoſ] jophiſtico · quã pꝛemiſſarũ interimẽdo. Secũdo inð reſpondèdũ eſtad oẽs peccãtes in materia ⁊ ad oẽs oꝛatiões in vtroq; peccãtes reſpõ⸗ dendũ eſt vtroq; mb ſeʒ diſtingnendo.⁊ ali quãpꝛemilſarũ interimendo ñõ ßm idem? ſedm diuerſa. ſ ———— „ 37 11* 7 2 P— J v Poſtq; zurot detenninaute de pumeiꝰ fullacuri 8 CR—— SE, Hn- —c. e ense n, n„3 tionẽ iliius nunier Vſequter heterminat veyna huag; in ſpecialt. Erpꝛima? filada Futtette que peccat m multipler actüale dictisis · Ideo etã ꝑꝛioꝛẽ alijs que peccat ᷣm mltiplex aciulale otatiõis Diffinit eni ſic equocationẽ. Euocatid ẽ quqdo di ñificat· vtcanis ſignificat anial latrabile piſcꝰm̃ã⸗ rinũ⁊ ſdusceleſte. Et dicit actuali᷑ vnodd vifferen tiã accentꝰ. vbi dictio potentialit vnz plura lignificat Etẽ dupleꝝ eãuocatio.ſ. gſu ⁊ a cõfilio vt fatis di ctũẽ iñ añpꝛedicamentis. t hm hãt equiuocationẽ ſumit᷑ hic fallacia eqͥuocatiõis. ¶ Sdendũ pꝛim ꝙ uleiasehurles lsis vicig mis plurã ſignificãris ꝓpter quã vnititẽ ereqimus ꝙ ficut dictio ẽ actugliter vna ym vocẽꝙ; etiaʒ habebat vn ſignificatũ. Et fundat her fallatia inac niax⸗ ma vnvdictiõis in actu eſt tm̃ vnũſſignif cat. Sed idefectus ipluralitas ſguficitoneuſde dicnzis; tionis. Pꝛimd ex ꝑte cauſe apparẽtie ſic diffint· Eſt vdonetas dreipiedi pueniens er actuali ynitate di⸗ ſi diffictteſtoẽceprio ꝓueniẽ er piuralitateſiʒtifit ratoꝝ ciuſdẽ dictõis fm actum. pꝛimã diffinitiõ m lioꝛẽ· ꝙ ibi diffinit ſallacia in tðtiepꝛineſpij ſillo o⸗ phi· ün ſca vo inqᷓ;tũ cauſat᷑ mediante ſillogiſuis 8 — Sciendũ ſecũdo& fallacie equocatiòt nionẽ vteinis·ſitter ei dicere g vnoinð ſigufi cat docere· alio mõ vᷣo doctiinqm ſuſcipe ſiue doceri⸗ Er ſm hũc modum ſic paralogiſat· quicũq; diſcunt ſunt ſapiẽtes · ignoꝛãtes diſcũt:ergo ignoꝛãtes ſunr[a piẽtes · Soluu ſic. vtraq; pᷣmiſſarũ ẽ dupler. Nã di⸗ ſcere põt capiꝓ docere vel doceri.ſi in vtr; capiat᷑ꝓ docerirũc maioꝛẽ falſa ⁊ minoi vera.·⁊ ſequi᷑bñ cõ⸗ duſio. ſed ſi in vtraq; capiãt᷑x docere rũc maiꝛẽ ve⸗ a⁊ munot falſa. Et iteꝝ bñ ſequitur cõclulio ⁊ iſtis dnobz modis ſylloꝰ eſt honꝰ ⁊ ſicut cõcuſio eſt falſa ita alqua pᷣmiſſaruz ſed ſi in maloꝛe teneal. pdocen tiic vrraq; hmlſarũeſt vera ⁊ nõ ſequit cðclůſio.ſec cõmittii fallaciã equiuocutiõis ꝓpter diucrſitarẽ mie * dij. nec ibiẽ bonus iilſs.ex eo ꝙ Wi nð eſt vnlas m dij fm rẽ. Ex ibi nõ ſunt ires terminit̃Er ſic ſi⸗ „55 miuerpintgetiptafotmanthrqorqudrann ius fallacieẽ 5 dictio vn attüaliter: piinẽipa qü fulacie cjt· quãdẽ ðicti ynzeritalitet plineipn iter vnũ ſignificar⁊ aluid tranjſimrie. detet * pꝛincipałt actũ oꝛ 16. 2 tranſſumptiue t floꝛit oneñ . ßi Et dun yinipalt ftmotum reltej animn * —————————— muũcnnſimptjue ſigniſcat fiuxnaur- et Fn hocſie lyilogifat· AQuicqd currit habet peces. eſen teedeena e hnheret heſeſreaenerenenine ſecſi in vraq; teneai tranſſumpriue maiot elt falla⸗ minoꝛ vera.iſtis duobus modis neceſlario ſequicõ pn Icd tern ðg tenegkpꝛopꝛie in minoꝛitranſſumpriueambe pie nõ dicunt᷑ in dictiõe velertr miſſe uni dere ⁊ non iequiturconcluſioſechcõmurtit ripbteahrietnäſigue ſinxria cuſio ⁊ bonus eſt ſyllogiſmus · ſed ſi currit in maloe — allacia iquiiscationis Sed in iſtis palonilmis qn och eſtccuiüocatio in icdio quod ponit in vrrach eniſarum ſic vtrag; pꝛemurumeſt dilunguen/ da.ſed quandò equiuocatio ẽſtin maioꝛe extremita impler tñ̃ vnñ ſignificat? tamẽ compoſita ſi dũ quarto· ꝙ tecius modus ſumit quãde TSe dicno ———— bitlur mrale ynum lignificar ſcʒ aptum naunz ni·⁊ tamt imoꝛtale plura ſignifict guld negatu dditd mon poteſt negare actum tantũ ⁊ relinquere erunt maioꝛ eſt diſtinguenda ⁊ quando in imno?e tunt debet diſtingui minoꝛ cum roneluſione. — P neniũt iwaliqᷓj vno · vñ hecdictio homo fignificat pꝛi mo ꝑ ſe hoiem in cõi⁊ ex ↄñti ſuppoſita ſiue ſingula ria. Ad ſcõᷣm dicit ·ꝙ vnitas dictiõis plura ſigni⸗ ficantis relpectu cognoſcẽtisimpoſitionẽ. nõ ſolu eſt c cognitiõis. ſed oẽ ens ẽ cã cognitlonis·ſed reſpeau ißnotãtis diuerſasjſignificationes er bñ elt cñ dece⸗ ectꝰ ſed tiñ ex pte cauſea pnõis ⁊ fallacie. ¶ Ad terrj ghenemnlitocs jal⸗ mdeiter ptenei, 36 dictitt etperaulede nfeñtie· quieẽ qñq; in di⸗ 8½ ctione ⁊ qñq; in re·iõ licet cã deferñq; lirin renon tiprererllaciedie denoiatur ex Pteaparentie. 4 d qurtu pt⸗ anis diſtnbuatꝓ oibus ſuis ſuppolitis tñ qꝛ eſtten minus equodꝰ nd põt diſtribui vnã viſtnbutiõe pꝛo pluriby ſuppoſitis pluriũ ſignificatoꝝ ex qᷓ vnitas di gationem ſcd magis Ed quartũ pꝛ. ꝙ licet ntributiõis ſiue fuppõnis pᷣſupponit vnitatẽ featõis ſ ßm ꝙ iſte erminus põtcapip diuerſis·fcatio po teſt etam diſtrihui diuerſimode iam pꝛo ſuppoſitis vnð ſpeciei iã pꝛo ſuppoſitis alterꝰ ſpẽi. Ad qun tů diit. ꝙꝓpõ in qua ponit᷑ analogũ nð eſt de neceſi ptitudinem ⁊ ſi immoꝛtale ſumipꝛiuatiuevelpo — —. eſtinegare actum ⁊ porentiam limul. ⁊ ſi minoꝛetiꝰ m tenetur nigatiue.? paralogiſat ſic. Vmne imo? tuie eſt pperuñ.ſʒ om̃e potẽs non moꝛi eſt imoꝛtale er Lef⸗ potens nõ moꝛiẽ perpetuũ quod eſt fallum⸗ ſt econtra ⁊ ſp ẽbonus ſyllogiſmus. Bed ſi in ma/ ioꝛe enear negatiue·⁊ in minoꝛe pꝛiuatue· vtrà; p⸗ miſſanim eſt vera·⁊ non ſequit conciuſio ſed cõmit⸗ fallacia equiuocarionis. Et hoꝝ modoꝛum ſi ba be ſufficientia omnis modus equiuocatõnis. vel fit aplur ſignifitata „ 4 Fm equiuocationem dictionis compoſite.lic eſt terci xs modus · Velſimplicis· ⁊ hoc dupliciter. vł quis as equiuocatioò pzouenit ex impoſitione dictionis ic eſt pimus modus · vel ex rã ndus modusontra pꝛeduta jumnprõne ic eſt ſec rgut primo ſic. Iſta dictio homo ẽ acualiter vna pluri ſ gnificans. quia ſignificat ſoꝛtem ⁊ platonem⸗ 5 I cteros homines. ⁊ tamẽ ipſa nõ eſt equiuoca erßo. Serundo ſic. nitas dictionis plura ſignifican is ẽ cauſa cognitõnis pluriũ ſignificgtoꝝ eius. ergo õ eſt cauſa deceptõis velfallacie. ¶Tercio lic diuer ſitas ſe tener er ꝑte rei. ſi ſi cauſa defectus huꝰfalla cie habebit caulã defectus extra dictionẽ ⁊ non in di⸗ Muarto ſic rione· ergo eſt fallacia extra dictioneʒ. tate diſtinguẽda.ſed q̃ad bene eſſe ⁊ qjad declaratio niẽ apud intellectũ ſicut ad ſolutionẽ palogiſmi melij . uunſeetee hmilſarũ qᷓ; concedere velne gare ſimplicit. ſimp tdato ꝙ ꝓpõ ſit vera in vroq; ſenſi vel falſa adhuc tñ debet diſtingui a rñdente nerñdẽs 3 traq; em̃ pꝛemiſſarũ ẽ duplex · qꝛ imoꝛtale in vtra veat ignoꝛare equocationẽ dictionis. velpotelt apinegurue vei pnuatiue· Si necan; phibologia ẽmttiplicitas oio⸗ nis einſdẽ ſᷣm ſubam ⁊ m moduʒ pꝛoferẽdi diuerſa ſignificantis allacia aũtamphibologieẽdeceptioꝓue niens ex vydẽptitate oĩonis eiuſdẽ fmſub⸗ ficãtis. ã apparentie ẽ ydẽptitas oꝛatio⸗ nis eiuſdẽfm ſubam⁊ modũ ꝓferendi. Lã falſitatis ẽ diuerſitas ſignificatoꝝ. Et diciẽ amphibologia ab ãphi qð eſt dubiũ ⁊bole ſentẽtiaqᷓſi dubia ſententia/ ¶ Im⸗ phibologie tres ſunt mõi. ¶ Pꝛimꝰ moq puenit ex ⸗a ꝙ aliqua oĩo pꝛincipaliter plu ra ſigniticat vt liber areſtotelis. Mecenim oẽo eſt duplex. vno mõ icẽ eſtꝙ libereditꝰ arguendo · Omnis canis currit.quedam ſtella ẽ ca nis ergo quedam ſtella currit. in maioꝛecanis diſtri 0 omnibus ſuis ſuppoſitis ·ergo ipᷣa eſt ſimpli a.ewo debet negari. ergo parãlogiſmi in hoc pmomodo hufallagie nõ debent ſolui ꝑ diſtincri ign — buitpꝛo titer falſa. . pent ſoluiꝑ diſtinctionẽ. Id pꝛimũ dicit ꝙ hec di ificato ſus famoſioꝛi ergo dictio ſignificans vnñ pincipaliter ⁊ aluud ex conſequenti ſemper ſumitur pro pꝛincipali ſibnificato· engo non fenerurrquiuoke. ꝑ conſequens paralogiſmi ſecundi modi non ha⸗ s pö non plurs ßear ßin ſe imediare ſimplrꝛ ade, iatefed ſolü ex ↄſequẽtiinqᷓ;nim·ſeʒ lla plura on ſtantiã ⁊ m modũ ꝓferendi diuerſa ſigni gh areſtotele. alio mõ idemẽꝙ liber poſe;· ſus ab areſtotele. Etfoꝛmat ſic parglogi mus. Quicquid eſt areſtotelis poſſide᷑ ab agreſtotele iſte liber eſt areſtotelis ergo poſſi det᷑ abareſtotele. Ntraq; pꝛemiſſarũeſtdu plexvt dictũ eſt. Secũdus modus am/ uinto ſic. Analogũ ꝑſe poſitum ſtat pꝛo ¶ Phibologie ꝓuenit ex tranſſũprõne oꝛonis Tranſſumptio autẽ oĩonis eſt:qñ oĩo pꝛo pꝛieſignificãs vnñ nãſſumit᷑ ad ſignifican dů aliud ꝓpter aliquazʒ ſilitudinẽ repertãin ipſis. vt litiꝰ arat᷑ tranſſumit᷑ ad operã ꝑdi. Er foꝛmat᷑ ſic paralogiſmꝰ. quicqd gratur⸗ gratro ſcindit᷑ iutꝰaratur qñ indocilis do — minoꝛ ẽ duplex.qꝛ littꝰ arari ßrꝓpꝛie terram ſeindi.tranſſumit᷑ aũt ad opam ꝑdi. Eteſt ſilitudo in. ꝙ qʒilittꝰarat operã ꝑdit⁊ in fruſtra laboꝛat. Tertiꝰ modꝰamphibolo gie ꝓuenit ex eoꝙ aliqᷓ oĩo ↄpoſita plura ß̃t ſeꝑata pᷣo vnů ſoiũ.vr ſeculũ ſcit. heceĩ oĩo eſt duplex. btenĩ ꝙ aliqͥs ſcigt ſeculũ: velꝙ ſeculũ hẽat ſcĩaʒ de aliqᷓ Etiõ iſta oĩoẽ du plex ex eo ꝙ h verbũ ſcit põt oꝛdinaricuʒ qðẽ ſequlũ a pte añ ⁊ ſicẽ vera.⁊ ſic nð ſeqͥt ↄclo. Gilt hic. qͥcqd aliq́s ſcit b ſcit. qꝛ hec dictio hoc põt ſuponereſcit vel apponere. Silr bic. qͥſcũq; vellẽ me accipe veilẽcꝙ ac⸗ „* 6 i . 5 3 ꝙ pugnãtes acciꝑent me. Maioꝛẽ dupler qꝛ hec dictio me põt ꝙꝛdiari cũ iſto ÿᷣbo ac⸗ ciꝑea pie añ ⁊ ſicẽ yerã ⁊ nð ſequit᷑ ↄclo. vel a pte poſt ⁊ ſicẽfla⁊ ſequiↄclo. Sil iſta dictio pugnãtes põt ſuwonere vlaponere Silr hic. qͥcqd videt aliqͥs hoc videt. colũ⸗ nã aliq́s viderqᷓ colũna videt. Waioꝛẽ du⸗ plex vt dictũ eſt in alijs. Silr hᷣ.qͥcũq; ſunt ep̃i ſunt ſacerdotes.aſini ſũt epi ðᷓ aſini ſũt ſacerdotes. Vtraq; pᷣmiſſarũẽ duplex ex eo ꝙ becdictio ep̃i põt eſſe niĩ ⁊ gtĩcaſus. Dð aũt deceptio facta ex diuerſitate caſus faci⸗ at amphibologiã. pʒ. qꝛ caſus datꝰẽ dictiõi ad hoc vt oꝛdinet᷑ cũ alia dictiõe. Sed oꝛdi natio dictiõis cũ alia dcõe facit fallaciã am phibologie? nõfallam eqͥuocatiõis. Hoc eni pʒ ab areſto.ſoꝛmãte puralogiſmos am phibologie fᷣm dinerſitatẽ caſus ⁊ nõ equi⸗ uocatõis. Sciendã ꝙ areſto. ponittres modos cões equocationi⁊ amphibologie Pꝛimꝰmodus ẽ. qñ dictio vel oĩo plura pꝛincipali kt.vt dictio vt canis. oño yt liber greſto Scðs modꝰẽ.qñ ſic ſoliti ſumꝰ ctione vt ridere.in oãone:vt littus arã· Tertiꝰmodꝰeſt. qñ cõpoſicũ pluraßt.ſepa pᷣo vnñũ ſolũ exemplũ in eqͥuocatiõe. vt in his dictiõiby ĩmoꝛtale:incoꝛruptibile. exem plũ in amphibologia. vt in iſta oꝛde ſeculũ ſcit. In oĩbenim iſti; cõpoſitũ plura ht ſe patũ ðᷣo vnñ ſolũ. Querit de diſtinctiõe eduocationẽeſtqñ vnũ nomẽpꝛincipaliter plura ht. ſcðs puenit ex tranſſũptõe. ſertiꝰẽ uñ vnũ nomẽ cõpoſitũ plura ß̃t.ſimplex pᷣo * ciperẽt me pugnãtes vellẽ me accipꝑe 3 vellẽ dicere ſᷣm trãſſumptionẽ.trãſſumptio indi iſtoꝝ triũ modoꝛũ coĩm.q̃rũ pꝛimꝰ qᷓ;tũ ad vnñ ſolũ. yt ĩmoꝛtale: incoꝛruptibile. Sed nũc obicit. Meceptio ꝓneniens ex ↄßcatiõe dcõis nõ ↄtinet᷑ ab aliqͥ iſtoꝝ mõꝝ in ecno catiõe. Verbi gra.ſicut in;̊ ſilo. qͥcũq; ſana bat᷑ ſanꝰẽ.laboꝛans ſanabat᷑ ʒ laboꝛans ſa nus ẽ.nõↄtinet᷑ ſub tertio mð · qꝛ laboꝛans nõẽ dictio cõpoſita necſub ſcdo.qꝛ hecdcõ laboꝛãs nõ tenet᷑ tranſſũptiue.nec ſub pꝛio qꝛ pꝛimꝰ modꝰ ꝓuenit ex pꝛincipali hcatiõe ß hecdœõ laboꝛãs nõ t pꝛincipalr tps.ſed ex ↄñtip accñtia. ð illa deceptio factaex cõ ⸗ ßᷣcatõe nõeſt ſb auqj iſtoꝝ triũ mõxꝝ. Sold deceptio factaex ↄßᷣcatnðe dcõis ↄtinet᷑ ſub pꝛio mõ eqͥuocatiõis. Adgð obicit dicẽ⸗ dů. ꝙ pꝛimꝰmodꝰ ꝓueit ex piicipali ßcatiõe owellata h̊ qcqͥd ex eadẽ ipoſitõe impoꝛtat᷑ ꝑdcõem· ſed ex eadẽ impõne ßtq̃libetdictio ßcationẽ? ſua accijtia. Illeenĩqͥ impoſuit 5 nomẽ lapis ad ßcandũ lapidẽ ſubtalige⸗ nere ſub tali nũeroĩpoſuit.⁊ ſiceadẽ ĩpoſi⸗ tione ĩpoſuit impoſitoꝛqꝛ hecdcõ laboꝛãs ĩ poꝛtatſuũ ßᷣcatũ ⁊ ↄßcationẽ:⁊ ſicde alijs. Vel dicẽdũ ꝙ pꝛincipalscatõ ponit᷑ĩ pꝛio mõ equocatiõis ⁊ ãphibologie: ad remouẽ dũ trãſſũpronẽ in eis. qꝛ tranſſũptio ßᷣca᷑ꝑ dictionẽ ñ pᷣncipalꝭ.vt ridere pᷣncipalr ᷣt fioꝛere ſʒ trãſſumptie ⁊ꝑ q̃ndã ſilitudinẽ.⁊ hec dictio laboꝛãs ßᷣt pñs tempꝰ⁊p̃teritũ i pfectũ. Itẽ q̃ritq̃re deceptio facta exq⸗ buſdã accntibo faciteqhocationẽ⁊ er qͥbuſ dã amphibologiã. Bolo.ꝙ q̃dã ſũt acca q̃ ↄſequunt᷑ dictionẽ nõabſolute.ſed ꝓutẽ oꝛdinabil cũ alia dcõe ſicutcaſus nũerꝰ.qꝛ oꝛdinant᷑ dictiones adinujcẽꝑ talia accña. Male enĩ diceret᷑ hoĩes currit.qꝛ ibi nõeſt debit? numerꝰnec debitꝰcaſꝰ.⁊ deceptio ex talib accjtibyẽ deceptio ĩ oꝛde.⁊ ſicẽ in am phibologia⁊ nõ in equocatiõe. Sʒ ſũtalia dccña abſoluta q̃ ↄſequũt᷑ dcõeʒ ꝑ ſe.vrtp̃s ⁊genꝰ.⁊ ꝑ talia accũtia nõ oꝛdinãt᷑ dcões ĩ⸗ hick. qꝛ ſiẽ bñ ðᷣꝛ: hõ currir ita bñ ðᷣꝛ hõcur⸗ rebat. Vñ lʒ pᷣs variet᷑ mãet tñ eadẽↄſtru ctio ⁊ iõ nõ ↄſtruunt᷑ mediãteipe. ⁊ ſic dece ptio extalib gccñtib fit in dcõe.⁊ ita in eqͥ⸗ nocatõe⁊ nõ in amphibologia. 2Poſtqᷓ; au · determinauit de fallacig equocatiõis. ̃ fit bm multiplexactuale dictiõis · õſequcter det⸗ minat de fallacia amphibologie q̃ fit ᷣm multipler actuale oꝛõnis eiuſdẽ hᷣm ſubam i· materiã ⁊ modũ ꝓferendi.i.foꝛmã. Eſt autẽ amphibologia qñ oꝛatio actualiter vna plurã kt· vt hec oꝛatio libet P (r 020 1 — uns aetualitet vna plur fth boc ꝙ ile gñs ar ſtotelis põt ↄſtrul in hitu dine cauſe efficiẽtis vel poſ ſeſſoꝛis vel cauſe finalis. ⁊ʒpter hoc multiplicltas ta iis ꝓuenit ex ꝑte oĩonis illꝰ⁊ nõ ꝓpter multitudinẽ alicuꝰſuoꝝ termunoß abſolute · Et ðꝛ amphibologla Ne Abamp biqð eſt dubiũ ⁊ bolos ſnĩa ãſi dubloſa ſen tentia· Snia eni ꝓprie loquẽdo ipſiꝰ oẽonis. ⁊ ſignifii xatũ vel ſignificatiõis incõplexe ⁊ ßm talẽ amphibo⸗ logiam ſumit᷑ vna fallacia diſtincta ab alys 3* ꝙ hʒ ſpãles cauſas apparẽſie ⁊defecꝰ. ¶ Bciendũ pꝛio ꝙd apparentie hu falle eſt actualis vnitas oĩoniꝰ diuerla ſignificãtis. ꝓpter quã vnitatem credimꝰ ꝙ ſi cut talis oĩo habet vnitatem vocis ⁊ modi ꝓferendi ita habeat vnñ ſignificatũ ⁊ vniuocũ ſenſuʒ. Et funà dat hec deceptio in illa ↄña.oĩs oĩo actualit vna m vocẽ ⁊ modũ pꝛoferendi habet tññ vnů hcatũ ſiue ſen fum. Sed c defec eſt diuerſitas ſignificateꝝ eiuſ⸗ dem ſißnificatõisvñ km cãm aparentie deſcribitur ſc. Sio ampbibologie ẽ vdoneitas decipiẽdi ueni ens ex actuali vnitate oionis plura heantis.& ed ex ꝑte defectꝰ ſic diffinit᷑. Eſt deceptio ꝓueniens ex mul — titudine ſenſuũ eiuſdẽ ßcationis oĩonis. ¶ Bciendũ ſcho. ꝙ hurꝰ fallacie ponunt᷑ tres mẽõi ſicut fallacie eq uocatiõis. Pꝛimꝰ modus ẽ· qñ vna oĩo actuatt plu⸗ ra t eque pꝛincipaliter. ſicut iſta oĩo cõtingit tacentẽ ——„ dicere. qꝛ tacentẽ põt regi a dicere à pte añ rõneſuppo ſiti.⁊ ẽ lenſuð.ꝙ tacẽs dicat. aut põt regi s ꝑre poſt. ⁊ ſic ẽ ſenſus. tingit dicere aliquẽ eſſe tacentẽ. Silri la oĩo ↄtingit cecũ videre ᷣm ꝙ ſic paralogiſak. quẽcũ q; ↄtingit videre ↄtingit habere viſuʒ· ſec ↄtingit vi dere cecũ 3 ↄtingit cecũ he viſum. Minoꝛẽ duplex. qʒ cecũ pot lupponere hui vᷣbo videre⁊ ſic eſt falſa ⁊ ſequit᷑ ↄclo. nec cõmittit᷑ aliq̃ fallacia vel põt a parte poſt regi. ⁊ ſic ſenſus eſt. ↄtingit aliquẽ videre cecũ.⁊ jic nõ fequi᷑ ↄcło.qꝛ cecũ in minoꝛe ponebat᷑ ex parte medij ⁊ in ↄcłone ponit er ꝑte minoꝛis extremitatis Itẽ aliter ſic paralogiſaꝰ quẽcũq; ↄtingit dicere con iingit loqᷓ. ſed tacentẽ tingit dicere 3ᷓ tacentẽ ↄtingit ioqᷓ ſir quoſcũq; vellẽ me capere. vellẽ ꝙ illi caperẽt me ſed pugnãtes vellẽ capere 3ᷓ vellem ꝙ pugnãtes capent me.ſolui vt pꝛius·& ciendũ tertio.ꝙ ſcðᷣs modus huiꝰ fallacie ſumi q oĩo vna actualiterꝓ⸗ pꝛie vnñ ßt ⁊ tranſſumptiue aliud ſiẽ littus arat᷑ pꝛo⸗ pꝛie ft terraʒ ſeindere aratro· ⁊ trãſſumptiue t operã pdere.⁊ iſta ſikr lauare laterẽ? m hot ꝙ ſic paralogi jat̃. quicũq; lauat laterẽ habet aquã cuſtodiens mu⸗ ſerẽ lauat iaterẽ ergo cuſtodiẽs mulierẽ habet aquã. Vtraq; pꝛemiſſaꝝ eſt duplex. qꝛ lauare laterẽ põt ſu miqpꝛie vel trãſſumptiue. ſigpꝛie in vtrach pᷣmiſſarũ tũc maioꝛ eſt vera ⁊ ininoꝛ fulſa.ſi in vtraq; trõſſum ptiue tunc eſt ecõtra ⁊ ſequit ſp bene ↄcko. Sed ſi in maioꝛe teneatꝓpꝛie ⁊ in minoꝛe trãſſumptiue vtraq; pᷣmiſſarũ eſt vera, ſed nõ ſequit᷑ ↄcło.qꝛ cõmittit falla cia amphipolo. Silr ſoluit iſte mꝰ.q̃cunq; paurituqᷓs eribꝛo ẽ iuxta aquã. ſed ciericus ſine libꝛo paurit aqs cribꝛo·qᷓ dericꝰ ſine libꝛo eſt iuxrã aquam n Bciendũ loðo · teni modus huꝰ fallacie ſumi᷑ tür qñ oĩo ꝑ ſe ſumpta tiñ vnñ ßt⸗ cõpoſita cũ altera plura br. vt iſta oĩo aſinl ſůt. m̃ vnum ft. ſed qñ ſibi additepi. v alin ſunt ep̃plura fcabit. Ep̃ieni põt tiſe nti calus ⁊ plis numeri.etiã põt eſſe tĩ caſus et extus ingulars vnmeri in babitudine cauſe finakvelpes ſeſloꝛis ſic ſp plura bt ·⁊ paraloßiſat ſic. quicũq; ſunt epi ſunt clerici.ſed aſini junt ep̃i qᷓ alini fũt cierici.vtra pᷣmiſſaꝝ ẽ duplex m ꝙ ep̃i por eẽ nii caſus vel brĩ tkr dicii de iſta· Qð uli ß videt fm 2 ſic ꝑalogiſat. Mð alids videt hoc vider ſed colũnam aliqs videt ᷓ colũna vſdet· maioꝛ ẽ duplex · q? hocꝓ⸗ nomen hoc põt ſupponere huic vᷣboẽ.·⁊ tũe ſenſus eſt qð alics videt hoc ẽ videns ⁊ tunc bñ ſublſumit᷑mi noꝛ⁊ ſequit ↄcło.⁊ ſicut ↄcko eſt falſa. ſic etiã maioꝛ⸗ vel põt apponi vg poſtponi illi vᷣbo videt ⁊ ſic ma⸗ ioꝛ eſt vera ⁊ ſenſus eſt qð aliqͥs videt ipſe videt hoe vel hoc ipſe videt · ⁊ ſi nõ ſequii ↄckoſſed cõmittitfal lacia amphibologie. Sitr iſta.qͥꝙquid qs ſcit hocſcit ſed ſeculũ qͥ ſcit ſeculũ ſcit. Soluit᷑eodẽ mõ ſiʒ ſ⸗ rut pꝛeccdens.vñ iſtoꝝ modoꝝ põ̃t dari ſufficẽtia ſis cut de modis eduocationis. õtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic hec oĩo canis cunit dctualit᷑ vnã plun ft? ñ ibi nõ eſt amphibologia ᷓ contra diffinitonẽam⸗ phibologie Scðo ſic· amphibologia ẽ dubigſnia. ʒ m amphihologiã nõẽ faila vna ⁊ ſpãlis. ¶ Terisð ſic. oĩo bñs vnñ ſenſum bñ hʒ actualem vniitatẽ dꝛað rionis ⁊ iñ illa actualis vnitas nõ põt caulare fallact am amphibologie. ergo acualis vnſtas oĩonis non ẽ cã awarẽtie hurꝰ falte. Muarto ſic. vna oĩo frtñ ↄpõem ſuoꝝ extremoꝛũ B ↄpõ extremoꝝ ꝓpðis ẽ t̃ vna qm̃ duoꝛ eſt tiñ vna ↄpõ ⁊ ſic nulla oʒo pꝛincij paliter ktplura qð eſt 3 pꝛimũ modũ huꝰ fallacie. Muinro ſic. diuerſoꝝ gener ſp ſunt diuerſe ſpẽs ſed equiuocatiõis ⁊ amphibologie ſũt diuerſa gener er go pñt diuerſas ſpẽs.⁊ 1õ hñtaliquoꝰ modos cões ſicut dictũ eſt. Id pꝛimũ dicit᷑. ꝙ lʒ illa oĩo canis currit plura t ⁊ ex ↄñti rõne illius termini equiuoci canis · nõ tñ t plura.pꝛimo⁊ꝑ ſe rõe multiplicisꝛa tionis qð tñ reqᷓ ri ad amphibologiam. d ſchm ꝛ. ꝙ nõ quelibet dubia ſnia pꝛouenit pꝛio ex mul tiplicitate oãonis. Jõ iʒ paralogiſmi harũ fullaciarũ unt dubia ſnia nõ rñ eſt amphibologia · qꝛ illa inter p̃tatio nõ eſt ↄnertibilis. Ad tertiũ ðꝛ· ꝙ nð queli bet vnitas actu alis oĩonis ponit᷑cã.apparentie huð fallacie ſed folũ actualis vnitas oĩonis plur ſignili cantis · Ad quarũ ðꝛ ʒ duoꝛũ extremoꝝ littññ vna cõpoſitio hm numerũ miaterialẽ · pñt tñ eſſeplu res reſpectiue fm duo extrema ſub diuerß habitudi⸗ mib pñt inter ſecõponi Ideo vns oĩo põt hie pꝛinciz paliter plures ſenſus. Iid quintũ dicit᷑. ꝙ equiuo⸗ tatio ⁊ amphibologia nõ ſunt ſinpliciter eedem ſpe⸗ cies ſed ſunt adinuicẽ ſiles. Aliterrñ ſunt in equocz tione⁊ amphibologia.qꝛ ſunt modi equocatiõis · v in dictiq̃e. ſed vt ſunt in oĩone ſunt modiamphi Equitur de fallachs faciẽtibmul⸗ 1 3 tipler potẽtiale.ſ.decõpoſitione di⸗ — niſione ⁊accktu. Erpꝛius dechpo⸗ ſitione qᷓ dealijs. qꝛ palogiſmi ſunt effica⸗ tioꝛes fᷣm compoſitionẽ ad finẽ ſophiſticũ queẽ apparens ſapiẽtia⁊nõeris. ideopꝛi⸗ dicenduẽ decõpoſitiõe qᷓ de glije. Löpoſi tio eſt eoꝝ que debẽt diuidi falſa vnio. Di 3 8 5 niſioeneſteoꝝ que pebent cõponi falſadi niſio. Fallacia cõpoſitionis ẽ ydoneitas de cipiendiꝓueniẽs ex vdẽptitate oãonisvnꝰ ⁊ eiuſdẽ ᷣm materiãi vᷣm ſuũ magis debicũ tihy in oĩone poſitis. Fã aparentie huiꝰ kallacieẽ oĩo diuiſa hñs ydẽpritatẽ in mate ria cũ oĩone compoſita. Lã falſitatis ſiue defectꝰẽ diuerſitas ſenſus cõpoſiti aut di⸗ uiſi. Hotandũ ꝙ qñ oĩd ẽ vera in ſenſn di⸗ uiſa ⁊ na in ſenſu compoſito · tůc eſt falla cõ poſitionis.ðꝛ tñ oño cõpoſita qñ determina tio veterminat determinabile iliud qð ma/ gis aptũ natũ eſt determinari. Silr ðꝛ oĩo gis debitum. Et ðꝛ oĩo diuiſa qñ determi⸗ nans determiat illud determinabile qð nõ ẽmagis aptũ natũ determinari xelqñvcõ nes oꝛdinant᷑ ÿᷣm ſitũ minꝰ debitũ. Vñ ſu⸗ mit᷑ hoĩo gr̃a exempli. Quicqd viuit peſt in iſta oĩone ſũt duo determinata.ſ. vᷣbuʒ viuit⁊ß verbũ ẽ⁊ ẽ vna determinatio.ſ.ſꝑ. ſi be cdeterminatio.ſſꝑ determinathᷓ ver bů eſt qð ponit᷑ a ꝑte pᷣdicati ſicõ? oĩocom mines currere poſito caſu ꝙ ſercurrãt. ſed quicquid ſci᷑ hocẽ veꝝ ergotm̃ tres boĩes poſita. qꝛtũc determinatio determiat deter minabile qð magis aptũ natũ è determina ri.qꝛ ilud pᷣbñ h in ſitu determina 1añt determiat ßᷓ verbũã to. ſ.in pᷣdicato. ** viuit ſicðᷓꝛ diuiſa.qꝛ determinat ilud deter minabileq;ẽ minꝰ aptũ determinari. qꝛ il⸗ lud pᷣbũ viint non ponit᷑ in ſitu determina⸗ to ipſiꝰpᷣbi.⁊ tůc dcões oꝛdinant km ſitũ mi nus debitũ. Iſtiꝰ falleduo ſunt modi. Pꝛi můs modꝰ ꝓuenit ex eo ꝙ aliqð dictuʒ põt ſupponere ꝑ ſetoto velꝓ ꝑte ſui⁊ ᷣm iſtum modij raeran poſſibile ẽ am blle eſt ãbulare·ðᷓ poſ.eſt ꝙ ſedens ambulet Ad;ᷣ dicendũ ꝙ minoꝛ eit duplex. qꝛ ſiß di ctũ ſedentẽ ambulare ſupponit ꝓ ſetoto hu ic pᷣdicato poſſibileẽ.i.ſedens ſedẽdop̃tam bulare.tũceſt cõpoſita⁊ fla · ſicut etiã eſtim poſſibile dicere q ſedẽs ambulet. ſi aũriſtõᷣ dõ ſupponatꝓ pte ſui tũceſt diuiſa verã⁊ nõ ſequi? ꝓcto.⁊eſt ſenſꝰ.ſedentẽ poſẽ am⸗ bulare.i ſedens nũc hʒ potentiã vt poſtea qmbuler· Et ſilr. quẽcũcʒẽ pol.ſcriberepoſ. ẽꝙipſe ſcribat. nõ ſcribentẽ ſcribereeſt po ðpolẽꝙ nõ ſcribat. Dicendũ eſt ad iſtũ pa logiſmũ ſi ad pᷣmũ. Scðs modus ꝓuenit excogaliq deiermiatiopt referriad diuer Lepenitümovalogiſeb ſc den ſut ſſas nůc didiciteqs.ſʒ iſteantiquꝰ grů. ſcitliaoðj nunc didiciteas. Dicendũ ꝙ ma terminare h vᷣbñ didicit ſicẽ cõpoſitũ ⁊ fal. ⁊ſequit ↄcło. Vel pᷣr determiare h pbũ ſcit ⁊ſicẽdiæ⁊ veraʒ nð ſequit᷑ ↄclo.ſilrᷣ quod vnñ ſolum pt ferreplura pt ferre· ſedqð nõ plabtferre põt vnũ ferre. qð nõp̃t plura errebt plura ferre. Dicendũc maidꝛẽdu plex. qꝛ hec determinatio ſolũ pᷣt determĩa⸗ reß verbũp̃tlic maioꝛẽfla⁊ cõpoſira⁊ ſicẽ cõpolita qñ dictiones oꝛdinantkm ſiũma ahe ht ferre plura vel pt determinareb ʒbũ ferß re.ſic mioꝛẽ fla ⁊ cõhoſita.⁊ẽ ſenſus verꝰ⁊ Pniuiſanraſuböennquoahrütert Vnũ ſolũ ⁊ ferte nõplura ðt plaferre. Su niſeis tĩtres hoies cunere poſito caiuqꝙ excurrãts neſcus detriy Peceſt dupier⸗ ſcis vel currere. ſi determinat verbũ cur⸗ rere ſi eſt cõpoſita? faiſa.ſiſcis ſiceſt diui⸗ ſa⁊ vera. ⁊ ꝑalogiſat ſie.tu ſcis tiñ tres ho currereeſt yeꝝ marimaẽ duplexvtiam di⸗ Poſtqᷓ; autoꝛ deteminauit de fallachs peccantibꝰ im mulciplex actuale. in quo ſolũ eſt artualis vnitas Wöõſequẽter determinar de fallacijs peccãtibꝰ penis multiplex potẽtiale.· in quo ſolũ porẽtialis vnitas diñ ctionis vel oonis plura ſignficũtis. rõe cuiꝰ fallacie peccãtes m tale multiplex ſunt ĩꝑfectioꝛes als. Et inter iſta pꝛio determinat de falla compoſitõis dicẽs pꝛimo qd ſit fallacia compoſitiõis. vñ ßᷣm ꝙ adꝓpo⸗ ſitũſſuſticit cõpoſitio dupir accipii᷑ Vno mõ vt coꝛ⸗ e E an dinato partiũ oðonis hm ſitũ magis debitũ. ⁊ ſicc⸗ bulare polſibileẽq ambulet.ſedentẽpoſſ Gis debirr poſitio eſt in qunlibet oĩone cõpoſira vera vel falſãx S. dicit᷑ ſiꝰ magis debitus. qꝛ magj orcurreret intelle⸗ cxui ⁊ magis conuenit dictionibus ᷣm ſuos modos ſignficandi ⁊ enunciundi. vt quando determinatis determinet ſuũ determinabile eo mõ qͥ nata ẽ ipſum intellecrũ magis determinare vel intef diuerſa deter minabta in oꝛdine ad id qð magis habet determi re·ſed ecõuerſo duuſio oꝛdinatio ꝑtiuʒ in oone fin ſitũ minꝰ debituʒ. Aliv mõ accpir cõpoſitio magis ſpecialiter ut ſoũ npu in oꝛone cõpoſitz falla diuiſio in oĩone diuiia faifi. Et tc dufini ſiecõpoſi tio· eſtcoꝝ que debẽt diuidi falſa vnlo · Er diuiſio eſt cõponendoꝝ falſa ſeꝑatio. ⁊ ð modo accipunt᷑ heõ̃⸗ oſio ⁊ diuiſio · ¶ Baeg pꝛimo· q; a cõpolitions he mõ ſumpta denoĩat᷑ fallacia cõpoſitiðis ꝛadiul ſione fallacia diuiſiõis. Wñ fallaca rõ oſitõls ẽ ydo neitas decipiẽdi ꝓueniens ex materiali vnitate vio⸗ nis diuiſẽ vnre ⁊ cõpoſis fal ⁊ oĩs talis eſt ———— Su6n . —— S. SE ——„ 3 o2S =6 d*De a pehu he — 4 eb— P Feer * — 8 5* 6 . — 11 3 1 4 5 3 3 6 a aꝙr ſ. Jeee⸗.t ⸗ materialis vn ltas ohonis diuiſe vere cĩ cõpolita fül Pneius criit ꝙ ſicut ozan in ſenſu duuiſotve ſit etiã vera in ſenſu cõpoſito · ⁊ ſic in palogiſmis u fallaue rõne diuiſe vere opület pluralitas pꝛez miſuri ⁊ ratione võpoſite falſe opparet plurlitas 5 uentie· Sed ců defecrꝰ huius falte eſt diuerſitas nificats xo donis diuiſe vere ⁊ ompolite falſe. Ex quiby patet. ꝙ parlogiſml in quib oꝛatio diuiſae —— 4 opt tee „* puius falle duo ſunt modt· Pꝛimꝰ eſt. cnvna deteri — ſuũ determinabile nmnario diuerſmode drte minat bt m quẽ lic paralꝰgifal · Wmne riſibie vel nidibis alinßſacratcs eit riibilis vel udibilis · engo ſoꝛtes aſinusmaioꝛẽ duplex. q hec ꝙᷓuunctio vel põt derer mjnare niibie vel tudipile rãq; ptes vnius ſubierti Fpolitionis·⁊ ſic cõtingit inter tenmnos ⁊ lic maioꝛ poſita ⁊ falla ⁊ bñ ſequitur concluſio. ⁊ ſirẽſenlus nloꝛis ꝙ pmne iiud aðẽ riſibile veiindiblleẽ aſi uswel ecericeteſeh rudibile velri bile de illo veꝝ eſt itaſinꝰ. ſcd illeſunt fal⸗ e· vel põt determiriare illa tũqᷓ; ſubiecta duariꝓpoſi« dicere ꝙ ſit aſinꝰ. oꝛeſt diuiſa ⁊ vera ⁊ ũcnð ſequuu rconcluſio ſcd cõ mimt᷑ falta compoſuionis · Sed ſii modo poſſet di tingui minoꝛ. cõfoꝛmit awuit· Quocũq; habẽt qus ionates ſunt qᷓtuoꝛ led duo ⁊ due nõ lunt qiu e dno duo nd habẽt quatioꝛ vnitates. mine? duple ſurpꝛiꝰ· Siiter arguitur. omnt polſbi⸗ Epðt eiſe veꝝ. ſedentẽ curiere eſt poſſib le ergo ſeden tĩ cjtrere põt eſſe vrx. Soluno minoꝛẽ duplex· eo& cdnerè acceptũ luh compolitide ſum partium?⁊ ſic ẽᷣcompoſita ⁊ faiſa ⁊ ſequii concluſio · Alio mð pol⸗ 3 ihile determinat jpfum dicũ lumptum ꝓ inateriali ſůo ⁊ſub diuiſõe fuarum partũ. ⁊ ſi minoꝛẽ diui⸗ ja ⁊ vera ⁊ nõ ſequit᷑ concluſio ſed cõmittit᷑ fallacia· Beiendũ tertiocꝙ in aliquagpõe modali dicum r— „ 5 WM„*—* C X— růle ſiliter ⁊ ſoꝛmale ſimul cõponunt᷑ ritz pditaio di cti ſumi ſub diuone qñ ſubierrũ diai fm ſuum mãtciiaecõponitur cũ pꝛedicato dicti ⁊ fin ſuũ foꝛ⸗ msle ab eo diitdit· Ejñ nota · ꝙ qñ dictũ ſtat ſub cõ⸗ pdlitiõe tũc ſubiei᷑ꝙ ſe toto · lu hm quũlibet panẽ eius que interp̃tatur ꝑiplus ⁊ ſr S dieti ⁊ ᷣm hoc tał oĩo ſit con poſita ·⁊ Iñ ſtat fub di⸗ uiſione rũc dictũ ſoium ſubicit᷑ ꝓ parte lua ⁊ non ꝓ ſe — ic pgiale gilat. Mi n nunne ain ſp eſt·maioꝛẽ̃ dupier. qꝛ diter⸗ mnntio ſp põt detemindre hoc verbũ ẽ · ⁊ ſic ẽcõpoſi 13 ninat veibũpꝛincipabꝰſ.hot vebũ ẽ vel pt deter F 8. 3-.„. *..„—— 1 ₰ *„. R* — inare bec verbũ vfuit ⁊ ſi maloꝛ ⁊ vern ⁊ diuiſ —. 5 N 9 nõ ſequi cõcluſio. Silr hic. omne qð ẽ neceſſaro dcrates eſt · dſocrates neceſſano ẽ Maioꝛ eſt duplet qʒ neceſſario pp̃t determinarefm ẽ.⁊ ſi ẽ pompoſit: t? ſicẽ diuila ⁊ verg ſed nõ ſequi᷑ ↄco. Eontra ßdicra arupꝛimo ſic. 4d iceſt cõpoſitio hõ eſt aiai. 2⁊ñ̃ non eſt falla vnio toꝝ que debt diuidi qcontn era z cöpoſitã fülſa peccñxfm fallam compoſitiðis falla in dutlõe. Teitio ſic. qñ modus determinat dictũ pꝛo ſeip̃o doto·⁊ ꝙ parte ſui ibi ẽ vna deremina rto lic.vnꝰdeterminatianis eſt vnũ determinabileʒ Muinto ſic.iſti paralogiſmi fiũt in illa falla ꝑhocꝙ piai pꝛo vnione affirmatiua pᷣdicati cuʒ ſubiecto ſcẽ ðpolitio. Scd ſicapiatpꝛo oꝛdine partiũ oꝛationis in ſitu mãgis debito in oꝛatiõe magis cõpoſita falſa tionñ·⁊ ſic diſtinguit᷑ inter duas ꝓpoſitiões. ⁊ jc m cpolitio. net in Ma hõnõ cit aſinꝰ eſt diuiio d tñ acepii hic in rõne rei ſcd in rõe ſgn habentisplu ile modus poſſibile põt deteiminare h dictũ ſedentẽ idẽ dere min abile.licʒ diuerſimode.qʒ ſp detemint idẽ dictuʒ· ſed qñq; fm ſe. qñq; fm ſuã parẽ Za 6 ſeſmſtſub cõpoſitonc qñ ſubiectuni dietia ſuũ mate nbit ſa deteminabilia Zd quintũ ðꝛ· ꝙ kʒ ille modus dictũ ſta ducuni ad pꝛmũ wodũ huius falle. eo ꝙ tunt ſubicit᷑ foꝛms vicrů deber chrinueꝓfeni nõ pauſando inter parte ¶ X ydeneitas decipiẽdi ꝓueniẽs exeo tas oꝛatiõis eiuſdẽ m ſubſtantiã ⁊ ſiũ mij it tto·⁊ ſic debet ꝓferi dictũ pꝛolatiõe diſcontinũs farit em modak diuiſam. vñ ir ꝓpoſitionib mol⸗ dalibꝰ de poſſipili quaꝝ dꝛctũ conſtut ex terminis op politi⸗ in ſenſu cõpoſito ſunt falſe·⁊ in ſenſu diuiſo nt vere.⁊ ecõtr eſt de modalibꝰ queſ ũt de impoſſi pli Sciendũ quano.ꝙlerudus modꝰ huꝰ fal⸗ 1 atie eſt qñ vna determiatio feri ad diuerſa determiʒ nbil a vel vnñ determinabile zd diuerſas detemi⸗ 13 tnoes fin quã ſic gilat. Quicqd viuitſꝑ ẽ ia faiſa⁊ ſequitcõc uſio. Et dicit cõpoſita. ꝙ deter ſunt modi mo liaua cõmnctio põt copulareinter mn⸗ — C t, ho üte ſö⸗ 5 — 2ſ e Sn 2 ſi axd⸗ dus. Eßn . 5 — ⁊ talla ⁊ ſequit᷑cõcluſio. Nel põt determinarepꝛimũ duinitionẽ cõpoluðᷣnis. Scðo ſic. vnitas ozonis cðpoſite vel diuiſeẽ vnitas reat cum ſit vnitas voc Zů ſit cã huius apparentis falle ſequit ꝙrat faltaſu mtcãm aparentie ex parte rei · ⁊ ſccõ̃poſitio dõ eſt ſerũt j pꝛimꝰ modus nõ differt a ſcho mõ.⸗ 1. ectra · ergo male ponitur ſcðs modus huhꝰfalle. ↄiũttio coniũgit intet terminos vei interpõnes·⁊tũů ule modus nõ ponit᷑ hic. ero inſufficiẽter alſignant modi hurꝰfalle. ¶ Ad pꝛimũ dici ſi compoſitio ſicurhic accipit᷑.ſcut in illa ꝓpoſitiõᷣe hõ eſtaialpon ẽ ſctm dictur. ꝙ lʒ hec vnitas materialis vocis ſit nõ m ſigruſicg ra. Ib hoc in iſta falta nõ ſumiitauſaay parẽtie.ſcd erꝑte rei Ad tertiũ diciꝙ medusde teiminans dictũ pꝛo ſe toto.⁊ ꝓ parte ſui ſꝑ ieferi ad quartũ dicii.ꝙ lʒ vna deteiminatio in vna acceptõe intellectus nð poſſet feri ad diuerſa detenminabilia qꝛ intelleciꝰ nõ põt ſiłplura intelligene. tñ m plurs acceptiões intellecꝰque fiũt a— vcl ab vnoho mine ſucceſſiue eadꝭ determ iiatio põt fieri ad diuer nõ enumerat᷑ explicite in textu. tñ mplicite intelligi in pꝛimo mõ.vñ paralogiſmi facti fm pꝛimũ modũ E fallacia diuiſionis.qͥd ſirdiniio 4 4h diccũ eſt pꝛiꝰ. Fallacia diuiſiõis eſt 4 „ ꝙ oĩo aliqua cõpoſita eſt vera⁊ dimiſu falſa yna ⁊eadẽ manẽs fᷣm materũ · dꝛñð ᷣm foꝛ mã diuerſa t que credit᷑ eẽ yera inſenſudi niſo·eo ꝙ veritatẽ bʒ inſenſu cõpoſito. Eã apparentie huiꝰ fallacie eſt oĩo compoſita habens ydemptitatẽ in materia cuʒ oꝛatio⸗ ne diuiſa. Vel cauſa apparẽtie eſtydonei⸗ nus debitũ. Lã deſectusẽ diuerſitas ſenſ? dimli a enſu cõpoſito. Iſtius fallacieduo ſunt modi Pꝛimus modus ꝓuenitexeoq —. nos vel pꝛopoſitiðes.⁊ fm itũ modum pa min debite oꝛdinantſt vera ꝗᷓ il inqᷓ magis cbt⸗ iogiſat ſic. quecũq; ſunt duo⁊tria ſuntduo eordinant? c3 · mõ falteadinuic oꝛdinant ßr ⁊ funttria. quinq; ſũt duo ⁊tria ergo quin/ cᷓm apparentie. ¶ Saẽdũ pꝛio. ꝙfalla q;ſunrduo ⁊ qnq; ſunttria · Adh dicenqũ bniiüteeiteee moteria; iungere inter lerminos vel inter ꝓpoſitiões dun ſeftejpter quã credinꝰꝙ ſicut oĩo Fwerain ſen, ſi inrer terminos ſic eſt vera ⁊cõpoſi ita eit ſ cõpolito ꝙ ctiã ſit vera in ſenſu diuiſo. cũ tñ in illo ſenſus. duo ⁊ tria ſil iuncta faciũt quir q; ſi iilam vnitatẽ credi᷑ ꝙ ſuut ſenlveotrtones ſicritfiaa diuſ xctien ſwenäe Shtnenerne ſus. ꝙ duo ſunt qnq; per ſe.? ꝙtʒja ſůtqͥn⸗ ns aparẽs pᷣmſſarũ·⁊ re dieite ſene ebi⸗ pſe quodẽ falſum. Similiterẽ hic. que; itus ↄñe·ſec c̃ defectꝰ hulus falle ẽ duiltſt fta cũc; ſunt duo?tria ſunt paria? ĩparia· qͥn Sbote djuiſe. ¶ Sriendũ ſcho. ꝙ oĩo qlůt duo⁊ tria ergo qnch ſunt paria Tipa n enpeb ee ria· Dicẽdũꝙ minoꝛẽ dupler. q ibipoteſt ⁊ fm ſuũ in quo de virtute fmonis n rchiun eſſe copulatio inter terminos? ſic ẽ vera et tur. ſed in oʒone diuiſa ꝑtes oꝛdinant᷑ m ſ tũ min? cõpoſita.⁊ eſt ſenſus. ànq; ſůt duo tria in 5 ecebrhre mẽõplerẽqãcĩocðpolita pꝛo ſimul cõiuncta. vel eſt copulatio interzpoſi beri bitoniſ ſunt duo⁊ qͥnq;ſunt tria qðeſt falſum. Si ponat in ſubiecto· ſic oĩo ẽ diuiſa⁊ vera· ⁊ dʒ ꝓferri ꝓ militer p. omne anial eſt rationale vel irra latione diſcõtinua pauſando ſnt ſubierũ ⁊ prũ · ſec tionale.ſed nõ omne animal ẽ rationale. er r ex brepti eſlet cõpoſita⁊ fla⁊ debetpferri ꝓ go omne anial eſt irrarionale. Dicendũ ꝙ eSbe Pe b falteſũt vue maioꝛẽ duplex ex eo ꝙ iſta ↄiunctio vel po diuerſimode determiat idẽ Sie kn teſt cõiungere inter termĩos: ⁊ ſic eſt vera et modũ ſic paralogiſat. dẽ qð eſt ipoſſibile eẽ albũ ĩpoſ compoſig.vel interpoſitiões:⁊ ſic eſt falſa irehetentnete hm uiſa. Simili ani Dlen ẽẽ impolſibile · ↄns ⁊ diuiſa. Similiter bic omneaniaeſt ſanũ ſungce. Seiuro.minoꝛẽdn n ʒelegri.velhic cis ſuſtantiaeſt coꝛpoca Rhüporeſentdenmegeeebeen — vel incoꝛpoꝛea. vel hic. ois linea ẽ recta vel hicmodũ impoſſibie vñ inᷓrůſtar bcompänet curua.vñ omnes iſte lunt vereañ coniun⸗ ſůbicitim le totñ tůc minoꝛẽcõᷣpoſua⁊ verã nõ ſe qutt ↄclo.ed cᷣmittitbee falla. Alio mõ põt deter⸗ ctio cõiungit inter terminos ⁊ ſuntcõpo„ Zittcele emieeierize ſirer parni Ne inre vt accipi᷑ ſub diuiſiõe ſuarũ artiũ ·⁊ ſubici te ſed ſunt falſe qñcðiu ctio cõiungit inter erpreſui? er ↄpõne pti cũ ieetertelifabiech det oꝛatiões vel pꝛop ſittõᷣes ⁊ diniſe. ꝙ cðiun diuifa⁊ falſa bñ ſcuif ↄclo.& ſir ditinguerentur ctio ꝑ ſepꝛimaẽ comũctiua partii oꝛatiõis iſte.ſedentẽcurrere ẽipoſſibile albũ eẽ coloꝛatũ eſt ne ꝛex kõlequenticõjungit oꝛationẽ cũ oꝛatio ſiaehlen Pnſenſu plutſo ſunt uenitexeo ꝙ aliqua deter minatio pot refer plius·3 mag alteri eſteqjle. Winoꝛẽ duplex. qꝛßec ri ad diuerſa· V pic. quo vidiſti hũc pcuſſus Siunctio ⁊ põt ↄiungere int turininos ⁊ determinare pocpcuſſumẽ. ſed oculo vidiſti hũcpercui e Fen minoꝛẽ ſ Dice w mi⸗ öpoſita ⁊ vera? nð jequi ↄcko. ve põt ↄiungere in imergovenloheul⸗ E⸗ Pieena n ppönes? deteminate exqcopulit tanqᷓ; diuerſa noꝛẽ duplex. itean tinus oculo porde ßůplunũgpõm. ⁊lieminot eſt diuia ⁊ fla⁊ rãnt terminareb parricipiũ ꝑcuſſus? ſic ẽ diuiꝰ ʒco⁊ ecõra dicendũẽ de maioꝛeſl·o aial eſt ſnũ ſa ⁊ falſa.⁊ ẽ ſenſus · u vid iſtihüc percuſſũ el egrũ· ſed nõ pẽ gial eſt ſanũ. ꝗoẽ anial eſtegrum. oculo⁊ ſequit᷑ cõcluſio. vel põtdetermina⸗ k e 2 inter re hoc verbü vidiſti.? ſicẽcõpolita. modus ſumit qů aiiq̃ determiatio põt detet minare ⁊tũcẽ ſenſus. tu vidiſti cum oculo hũc per· diuerſa. vel q;iclẽ deteminabile deriafs diueis de cuſſum.ſed tũc nd ſequit᷑ cõcluſio!? rerminattõiby fni ꝙ ſic palogilat nirs hodienarꝰ fu⸗ Poſtqᷓ; au. determinaui de falla cõpoſitiõis. Eõ it heri.hõ deck annoꝝẽ hodie narꝰꝗᷓ bõ decannoꝛũi fequẽter determinat de falka diuiſtõis. qꝛjn falla cõ aðfuit heri minoꝛẽ dupler · qh aduerbiũ hodie pᷣt poſitiõis ẽ maioꝛ cñ apparẽtie q; in diuiſiõe coꝙma deriare natꝰ⁊ ſicẽ diuiſa ⁊ fla? hñ ſequit ↄcło. vel ioꝛ eſt apꝑentia. ꝙ ſicut diuiſa ſitvera ꝙ etiã cõpoſita põt detjare hoc vᷣbũẽ.⁊ ſic ẽ cõpolita? vena⁊ no ſeq̃t̃ qᷓuis eꝰ maio apgentia vtic eſt. ſi oĩo in qua Ples ↄclo. Eſtenĩ hoc mo cõpoſita.q aduerblũ Sextus vmiat verbů qᷓ; ꝑticipiũ. ſilr h. q̃rũcũc; viroꝝ achi⸗ ls reliqͥt centũ · in bello erãt centũ ⁊ ampliꝰ. ſed q̃dra ßinta vlroꝝ centũ reliqͥt achilles in bello.qᷓ q̃dragin⸗ a erãt centũ ⁊ amplꝰ.minoꝛẽ duplex· qꝛ ille grũs yi⸗ roꝝ põt determiare illud adiectiui cẽtũ · ſic ꝙ ambo ſint gti caſus. ⁊ regerent᷑ a q̃dragita. ſic minoꝛ ẽ cõpo ſita ⁊ vera·⁊ nõ ſequit᷑ ↄcło. Wel põt determinare i⸗ lud adiectĩ q̃draginta.vt ambo regant᷑ a cẽtũ.⁊ ſicẽ diuiſa. qꝛ dictio recta pᷣcedit deõeʒ regentẽ.⁊ẽ falſa ⁊ ſequit᷑ ↄclo. En ſikr pit ſolui alij ꝑalogiſmi huiꝰſcði modi. Kõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſir in iſta falla ſumit᷑cã apparentie rõne vnitatis oñonis cõpolite ve⸗ faila compõnis ⁊ nõ duuiſiõis · cũ appꝑentia ⁊ ꝓbabi litas ſuoꝝ ꝑalogiſmoꝝ ꝓueniat ex oĩone cõpoſita ve ra. Scðo ſic.materialis vnitas oĩonis cõpoſite et diuiſeẽ cã apparẽtie in falła cõpoſitiõis ⁊ diuerſitas ſignilicatoꝝ e cã defectꝰ ilius. Ideo ſi illa materialis vnitas ſit ci apparentie huꝰ faile. hec falła hẽbit eã⸗ dẽ cãm aʒparentie] cñ falla cõpoſitiõis qð eſt incõuen niens. Tertio ſic. modꝰpferendi ozonũ ſe tenet in lationẽ larũ ſillabarũ ⁊ dcõnũ.ſed in oĩone cõpoſi⸗ ta⁊ diuiſa eodẽ mõ ꝓferuni lĩe ſillabe ⁊ dcõnes. qᷓ il⸗ ls oãones cõpoſita ⁊ diuiſa nõ dꝛñt ᷣm modũ ꝓfe⸗ rendi. Muarto ſic. ꝓiũctio hʒ con ungtre ꝑtes oĩo nis ⁊ nõ oĩones. vt patet ex erꝰ diffinitiõc.ꝗᷓ contra h qð ðꝛ in ſcho mõ huꝰfallacie. ꝙ ↄiũgit inter termios ⁊ oĩones. Muinto ſic.in iſto paralogiſmo huꝰ fal lacie ·. quẽcũq; ↄtingit diccreↄtingit lod. ſed racentẽ Ztingit dicere.ꝗᷓ tacẽtẽ cõtingit loqͥ; vna detei minatiꝰ põt diuerſimode determiarꝭ idẽ detenmninabile · ⁊ tñ ibinð eſt pꝛunꝰ modus Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ lʒ er ꝑte oĩonis cõpoſite vere ſumat᷑ apparẽtia ꝓba bilitans pᷣ miſſarũ ·tñ ex ꝑte oĩonis diuie falſe ſumit᷑ apparẽtia babiliatis Iñ̃e q̃ pꝛincipalioꝛ eſt in ꝑalogiſmo huiꝰ falke · Jõ hec fallacia pꝛncipaliꝰ denoiat᷑ ab oĩone di uiſa faiſa.qᷓ; cõpofita vera. ¶Ad ſcpʒ ðꝛ. ꝙ lʒ hec fal tacia ⁊ falla cõpoſitionis hñt eãdẽ cãm apparẽtie cõrʒ ſcʒ materialẽ vnitatẽ oionis diuiſe ⁊ cõpoſite.tñ hñt.⸗ diuerſas cãs apꝑentie ſpãles · ⁊ ꝑ hoc ꝙ cõpoſita oĩo vel diuiſa variant᷑ penes veꝝ ⁊ flm · vt ptʒ ex pᷣdictis. Zd tertiũ ðꝛ. ꝙ lʒ in oione cõpoſita ⁊ diuiſa dictio nes ſᷣm ſe ⁊ codẽ mõ ꝓferant᷑.nõ tñ fm vmonẽ ipſaꝝ in oĩone.qꝛ qñq; diuicunt᷑ ab inuicẽ ⁊ qñq; cõponũt᷑ Ad quanũ ðꝛ. ꝙ ꝓctio pꝛimo ⁊ ꝑ ſeẽ ↄiunctiua ꝑiũ oĩonis ·ñ ex ↄñti bñ ↄiũgit inter oñoes.rõe cuiꝰ qñq; ↄiũgit inter termios oꝛdiatos in ſitu magis de bito.ſed qñ ↄiũgit interꝓpõ nes oꝛdinat᷑ in ſitu mi nus debito. d quintũ ðꝛ. ꝙ lʒ in eodẽ paralogiſ mo eadẽ deteriminatio diuerſimode detiat idẽ detia⸗ bile.ñ hoe non fit ci deriatione⁊ variatiõe ꝑtiũ oĩo⸗ nis ſm ſitũ.tñ magis ⁊ minꝰ debitum. qꝛ illa eĩo de vtute fmonig põt capi equaliter ꝓut illeactꝰpᷣcedit verhũ⁊ ideo ſẽquit᷑· ꝙ non eſt ibi variatio ſenlus cõ W poſii⁊ diuſit.— Kquit᷑ defalla accẽtꝰ. Accentꝰẽcer a ler? regula adeleuãdũ vel dep⸗ mendũ ſillabã vniuſcuinſqʒ dcõnis. Etiſte accenxꝰ didit᷑ in accentũ hᷣuẽ: acuũ:⁊circũ⸗ herũ · Sꝛauioẽ qͥ depmit in fine. Acurꝰaccẽ cio vel oĩo. Poſtq; au · detemĩauit de falla ↄ Mit ↄñr detiat de fallacia acteniꝰ. Iu oꝛdis rti⸗ tus ẽqͥ in fine eleugt᷑ vel acuit. Lircũſlext qͥ acu⁊ depmit᷑ ſil. vel circũfiexusẽqᷓ ꝓce dita ſublimo ⁊ ꝓcedit in altũ: ⁊ finatr tẽdit in ymů.vthierim. Fallacia accẽrꝰẽ ydonei tas decipiẽdi ꝓueniẽs ex multiplicitate di ctionis eiuſdẽᷣm ſubam diuerie ᷣm modũ ꝓſferendi diuerſa fcaniꝭ. Cã apparẽtie huð falle eſt vnitqs dcõnis ᷣm materiã vel fm ſubam ſolũ. Cã defectꝰeſtdmerſitas ß̃cato 3 lue ve, rũ. Iſtiꝰ fallacie ſůt duo modi. Pꝛimꝰ mo⸗ re.⁊ non rone vnitatis diuiſe talſe.ꝗᷓ iſta falta dʒ dic 1.— Pꝛimꝰmo⸗ dus ꝓuẽitex eo ꝙ aliqᷓ dictio põt ꝓferri di⸗ uerſis accentib vt h.oĩs ꝓlseſturboꝛ. gẽs eſt wlo ð gens eſt arboꝛ. m ꝙ maioteſt duplex qꝛ pꝛia ſillaba huiꝰ dictõis ꝓpls põ ꝓferrilonga · ⁊ ſicẽ vera ⁊ nõ ſequit ↄclo. põt eſſebꝛeuis.⁊ ſicẽ fla ⁊ ſequi ↄclo. Bi/ militer h. oĩs ara ẽ in tẽplo.ſtabulũ poꝛcoꝝ ẽgra ſtabulũ poꝛcoꝝẽ in tẽplo. Dicẽdũẽ h ſicut pnꝰ dictũ ẽ. Silt h.qͥcqͥd hamat ha mo capit᷑.mulier amat᷑ ðᷓ młier hamo capit Dicendũ ꝙ maioꝛẽ duplex.eoꝙ hecdictio hamat põrꝓferricũ aſpiratõe vel iine aſpi ratiõe.ſi pᷣmo ſicẽ vera? nõ ſequit ↄcloſi ſe cũdo ſicẽ fzſanheleve ic. qſcũq;v ¶ e ros inſtũ ẽ pencerẽ ðgnũẽpenã pati.ſediu ſtos viros dignũ eſt pẽdere d iuſtos viros dignũẽ penã pati. Mñ vtraq; pᷣmiſſarũ eſt duplex.co ꝙ hec dcõ penderepõtꝓferrime dia longa vel media bꝛeui Bcðs modꝰp uenit ex eo ꝙ aliqᷓ vox põt eẽ deõ vel oĩo vt h.tues q es.ſed qͥes ẽ requies ðᷓ in es reqͥes. Dicendũ ꝙ maioꝛẽ duplex.eo ꝙ qes põteẽ dictio vel oĩo.ſi ſit dcõ tũcẽ fla ⁊ ſequit᷑ↄclo ſi oĩo tũcẽ pᷣa ⁊ nõ ſequit᷑ ↄclo Sirqͥcůd fecitðᷣs inuite:feci ðᷣs coacte. ſʒ deꝰ feci vi nů in viteůðs fecit vinũ coacte. Dicẽdũꝙ maioꝛẽ duplex.eo ꝙ inuite põteẽ oĩo veldi ctio.ſi dictio ſic eſt vera ⁊ nõ ſequit᷑ ↄclo.vel põr eſſe oĩo⁊ ſicẽ fla⁊ ſequit᷑ ↄclo. Sili bic qͥcũq; hʒ dilectionẽ ſuꝑnã hzʒ dilectionẽdei vſurariꝰhzʒ dilectionẽ lupernã. d vſurarius bz dilectionẽ dei Dicẽdũ ꝙ hec dcõ ſupnã põt capi duplr. Vno mõ vtẽ dictio.⁊ſic mi noꝛẽ fla ⁊ ſequit᷑ ↄcło. Ilio mõ põteſſe oꝛg tio. ⁊ ſic eſt vera ⁊ nõ ſequit᷑ cõcluſio. Simi liter hic.metuo longas pꝛeunte noctes oli⸗ — dya doꝛmis. vñ becdictio metuo põteẽ di⸗ õis ⁊ diuiſiõis 5 + 535 232 58 8 nd — 5* Tractatus eſt. qꝛ fallacie debent oꝛdinari ſᷣm ſuas cauſas appa⸗ rentie · muioꝛ ẽ apparentia in fallacia cõpõis ⁊ diui iõis qᷓ; in accẽtu. Ided iſtefallacie ↄuemeni pᷣponũ̃ ⁊qꝛ in iſtis fit maioꝛ cauſa apparentie qð ptʒ qꝛĩ fal lachs in diccõe ſumit᷑cã apparentie ab vnitate vocis mltiplicis ·ʒ in fallacia cõpõis ⁊ diuiſiõis remanent ſimpiices dictões actuałr eedẽ.lʒ variant oꝛões ·ideo in eis eſt maioꝛ vnitas vocis młtiplicis qᷓ; in fallacia accentus. vbi variant᷑ dictõs actualiter ⁊ oꝛõnes.iðo poſtponi fallacia accẽtus. ¶ Hciendũ pꝛimo. ꝙ accẽ tus in cõi ſic diffinit᷑ Eſt ceita iex vel regula ad depꝛi mendũ vel eleuandũ qᷓ;libet ſilia bã alcuiꝰ dictiõs⸗ ꝑ hoc ꝙ dicit᷑ certa regula ponit᷑ cauſa koꝛmalis eiꝰ.⁊ ꝑ hor ꝙ ðꝛ ad eleuandũ vł depꝛimendũ explicat᷑ cau ia finalis erꝰ.⁊ ꝑ hoc ꝙ dicit᷑ſyllaba explicat᷑cã mate rialis ſine materia in qua ẽ accẽtus.qꝛ accentus pꝛio cõuenit ſillabis.⁊ ꝑ iillabas ↄuenit dictõiby·ꝑ dictio nes po oꝛõib· Et ðꝛ accẽꝰqi ad aliud cantus · qꝛ tat menſura eleuatõis vł depꝛeliiõis ẽ qudã canꝰoꝛdias tus ad erpꝛimendũ mẽtj ↄceptũ. t diuidit᷑ ꝑ accen rñ acutũ · grauẽ ⁊ circũflexi. Cuiꝰdiuiſiõis rõ eſt.qa oĩs accẽtus vel ẽ ſimplex vł mixꝰ. Biſimplex. hoc eſt duptr· vel eſt cñ depꝛeſſiõe vocis ·⁊ ſit eſt grauis. vel cũ eleuatõne lyilabe.ſic eſt acutꝰ.iʒ ſi mixtꝰ. ſic eſt cir⸗ cũflerus qui vicʒ milcet᷑ ex eleuatòe ⁊ dep̃ſſione ⁊ ho rũ diffinitões ſatis patẽt in textu.vñ hic nõ ↄſiderat᷑ accẽtus vt ẽ paſſio vocꝭ fcatiue.ſiẽ in grãmatica.ſʒ in qᷓ;tũ diuerſitas accẽtꝰ eiuſdẽ dicrõis ᷓ cũ plalitate ßca toꝝ.rõne cuꝰpõt ſumi hec fallaca.¶ Bcicndũ ſcho. ꝙ fallacia accẽtius ẽ ydoneitas ðᷣcpiẽdiꝓueniens ex materialivnitate dictõis diuerſa Em modũ ꝓferendi ⁊ Fm ſignificata.t cauſa apparentie eweſt illa mate riaus vnitas dictðis plura ßcantꝭ.rõne cuꝰcredit᷑ ꝙ ſicut illa vox ẽ materiałr vna.ꝙ etiã habeat vnũ accẽ⸗ tũ ⁊ vnů ßcatũ · Et ꝑ hoc põt umi maxima fallacieĩ qua fundant᷑ oẽs palogiſmi huiꝰ fallacie. Sed rau⸗ ſa ðᷣfectus ẽ diuerlitas ſignificatoꝝ illꝰdictõis diuer ſe in mõ ꝓferendi. Et ꝑ h ptʒ ꝙ acccntꝰnõ ẽ cauſa ap parentie defectus ·ſʒ cõcomitat᷑ cauſã defectus.qꝛ ᷣm plures accẽtus dictio habet diuerſa ſignificata.⁊ di⸗ uerſitas accentus eſt diuerſitatꝭ dictõis ſignũ. Etlʒ fint quatuoꝛ accidentia dictõis.ſcʒ l̃a tpᷣs ſpũs ⁊ nu⸗ merus.tñ ab ilis nõ ſumit᷑ vera fallacia ſiẽ ꝑ accẽtuʒ Vnde ꝑ numerũ ⁊ hterã nõ cauſat᷑ failacia· qꝛ varia to taii nume ro nõ manet ydẽtitas voc.ſed ᷣm alpi⸗ rarõem d ctõnis qͥ deſignai ꝑ f̃am ⁊ ꝑtpᷣs m ꝙ ali⸗ quãà ſyllab habet duo tꝑa ſi ſit lõga.ſi ſit bꝛeuis põt cauſari iſta fallacia. Bed hoc eſt ſolũ inqᷓ;tũ variatio tꝑis cauſat vartatõeʒ accẽtus.ideo iſta fallacia melꝰ denoĩat᷑ ab accẽtu qᷓ; a tꝑe·⁊ in oĩbh ꝑalogiſmis hu ius fallacie fit variatio accẽtus.nõ aũt tꝑis · ¶ Sciẽ dů tercio.ꝙ hutꝰfallacie ſũt duo modi. Pꝛimꝰ q di ctio potenrialt vna pᷣt ꝓferri diuerſis accẽtib ᷣm quẽ ſic palogiſat. Quiciq; vuit pẽdere vult pẽdi. ſed toꝛ toꝛ pẽdens hoieʒ vult pẽdere. ergo vult luſpẽdi. So lutio ambe pꝛemiſſe ſůt duplices· qꝛ pẽdete põt cãpi vnoneutralt. alioactiue ʒt veniat a verbo pẽdo pẽ dis pendere.ſi in vtraq; pᷣmiſſarũ lumat᷑ neutraliter maioꝛ eſt vera ⁊ minꝛſfalla. vel ſi in vtraq; ſumat᷑ acti ne· ⁊ iſtis duobꝰ modis ſequit conclulio· ſed ſi inma ioꝛe ſumat neutralt ⁊ in minore actiue vtrach pᷣmiſſa — —— eauitↄcld. Bilr iſta oꝛõ p —4. * — teſt ver ⁊ nð ſenuit ↄcluſio⁊ cð urulci z e no eduit ↄciuſio.⁊ cõmittit᷑ fallacla ac centus. Et ſili diceret᷑ de iſto ꝑalogiſmo. oĩs ꝓptus arboꝛ. gens ẽ ꝓplus ·ergo gens eſt atbeꝛ. Etid diſtin⸗ mã ſillabãᷓ. ¶ Bciendũ q̃rto·ꝙ ſchs mod kuende pᷣmiſſas rõne yuꝰdictõis plus Jad eßpr— P fit qñ ali vox põt eſſe dictio vel oño.vt hquicũq; prelte alid dr alteri.lʒ lapis pꝛeſtat aliqͥd.ergo lapi P ein pᷣmiſſaꝝ ẽ dupler.qꝛ p̃ſtat pt eſſe dictio vel oꝛo·ſi umat᷑ĩ vtraq; vt dictio. maioꝛ ẽ vera ⁊ mi noꝛ eſt falſa.ſʒ ſi ſumat᷑in vtraq; vt oĩo ẽ.ecõuerſo.? in iſtis duob modis ſeqł cło. Sʒ ſi in maioꝛe ſ üat᷑ vr dictioe⁊ in minoꝛe vt oĩo. ambe pᷣmiſſe lůtſe⁊ ñ õt diſt nguu.metuo lõge peunte noctes olydia doꝛmis.qꝛ mhoe— verbů tm̃ ·⁊ ſic iqẽ eit ꝙ timeo. crio. ꝓnoialis · vt me ⁊ tuo. Alio mõ pt eſſe vnñ pᷣbů euvnlnteriectõe ſcʒ metu ⁊ o. Iliopñt eiſe tres di⸗ cescʒ duoꝓnoia cü vng interiectꝰe. ſcʒ metu ⁊ o⸗ Er hoc mõ ſicꝑalogiſat. Muicũc; dit metuo lon⸗ a3 70. dicit ſe tunere.ſʒ dicẽs metuo p̃eunte nottes olidia doꝛmis nõ dicit ſe tmere. ergo dicẽs ſe timere nõ dicir ſetjmere. Soluit᷑ diſtinguẽcio pᷣmilſas. vriã durũeſt. Cõrra pdicta angutt pꝛimo ſic accktus ẽ eleuatio vel dep̃ſſio alicuꝰdictõis cũ acutꝰaccẽtus ſit eleuatio voris ⁊ grauis depꝛeſſio. ergo nõẽ regula ad eleuandũ ſillabã licurꝰdittõis./ Scðo ſic. Om̃e ßraue vel acutũ eſt coꝛpus. nulſꝰaccẽtus ẽcoꝛpus eri nlls accẽtus ẽ grnuis vlacutus. Tercio ſic. nłz fallacia ſumit᷑ ab illo qð impedit deceptõeʒ ·ſ g niab ilio pedit deceptõeʒ ſ ac⸗ eentue ſmpedit deceptõeʒ· q hn diierſos accẽtꝰjlicu ius dictõnis vł diuerſos modos ꝓferẽdi cognoſcunt᷑t diuerſa bata alicurꝰtermini vl dictõis ergo hi acce tũ nð ſumit᷑ aliqua fallacia. Muarto ſic. nlls ꝓplłs eſt arhoꝛ ⁊c̃.ibi cõmittit fallacia equocatõis.qꝛ ꝓpius equoce heat arboꝛẽ ʒ coilectõem getis·ergo nõ ẽ in pꝛi mo huifallacie.— Muinto ſcen in d hʒ ſupnã dilectionẽ hʒ amoꝝẽ dei.ſʒ auarꝰhʒ dile⸗ æionẽ ſuꝑnam.ergo auarꝰhʒ ior dei. Ad pmũ ðꝛ ꝙ accenrꝰßm ſuũ materialẽ bñ eſt eleuatio vel dep̃t ſioalicꝰſillabe.ſʒ ᷣm ſuũſfoꝛmale tic eſt regla vlmen ſura talis dep̃ſſiõis vł eleuatõis.¶ Icd ſecũdi ðᷣꝛꝙ ſi capiat Sue ꝓpꝛie ⁊ acutũ.ſic om̃e ᷓue vł acutũ ẽ corʒ pus.ſʒ ſi capiat᷑ trãſũptiue.yt h accipit maioꝛ ẽ falſa. Dĩ em̃ Juis accitꝰꝑ ſilitudinẽ qʒ ſiẽ coꝛpꝰᷓue moue tur deoꝛſũ.ita Fuis accẽtꝰrẽditdeoꝛſũ. Et ic coꝛpꝰðᷣꝛ acutũ qð penetrat ſurſũ.ſicaccẽtꝰ ðꝛ acutꝰq penetrat gerẽ vel eleuatõeʒ aeris · Ad terciũ ðꝛ ꝙ ðʒ er ꝑte co gnoſcẽris exdiuerſitate accẽtꝰdiuerſitatẽ fratoꝝ dictiʒ onis diuerſitas accẽtꝰipedit decrptõʒ · tñ fſpectu igno rãtis ex ꝑte fcatoꝝ ex tali diuerſitate accẽtus bi pᷣtcã ri deceptio. Ad quartũ ðꝛ ꝙ ſi capiagñalr equo⸗ catioꝓ quacũq; pluralitate hearoꝝ eiuſdẽ dictõis· ſit bene ẽ e quocatio. Bed ſi capiatppꝛie ꝓ pluralitate ſi gnificatoꝝ eiuſdẽ dictõis q̃ eſt cũ actuali vntate vocꝭ lic cau ſat fallacia equiuocatõis. Ad qntũ dẽ.ꝙ lʒ ſupnã varat̃ pin numen ſillabaꝝ vł lraꝝ qᷓᷓtũ ad ſcri urã tñ eſt min ima variatio in ꝓnun ciatõe ideo di⸗ cit manere eadẽ vox materialiter. Eauit᷑ defalla fi uredcõis. Faiia⸗ bure doðis flino loco ſom aliqñ metuo põt eẽd (Sertus ſer fallacias in dictione· qnia facit mulii⸗ plex fantaſticũ. Figuraẽqj termĩo vel termi nis claudit᷑. termino vt circulꝰ.terminis vt triangulꝗᷓjdrãgulus.? ſilitudiarie ſumit Fallacia figure deõis eſt ſilitudo dcðis cũ dcõnepenes finalẽ terminarionẽ in ꝑte nõ idẽfcante·⁊ facit multiplex fantaſticu z.Kſt autẽ multiplex fantaſticuʒ qñ aliqᷓ dictio ft vnũ⁊ videt᷑ fcare aliudgpter ſimilitudineʒ quã hz in ꝑte c alia dictõe. vt videre p̃t pal ſionẽ ⁊ videt᷑ ᷣcare actionẽ ꝓpter ꝙeſt ſile huic vᷣbo agere. Lã aparentie hufalle eſt ſititudo dõnis in ꝑtecũ alia dcõne nõ idẽ ßcante. Lã defecꝰhui⸗ fallacie eſt diherſi⸗ tas eoꝝ q̃ vident᷑ eſſe ſilia · Iſta autẽ ſiluu⸗ do fit rri modis.ſ. vote:featõe:⁊ ſuõne. ⁊ᷣm ptres ſunt mõi bur⸗ falle. Pꝛimꝰmo⸗ dns ꝓuenit ex ſui terminatiõe deið ci alia deõe· vt qualiſcũcq;ẽ muſa talis ẽ poela ſed muſaẽ femininigeneris. ð poera eſt femini . generis. Dicendũ ꝙ nõ lequ ꝙ ſi aliqᷓ ſint ciuſdẽterminatiõis ꝙ ſint einſdẽ generis · Silr hic. oĩs aquaẽ hu mida. fluuiꝰeſt aqᷓ fuuiꝰeſt humida. Dicendũ ꝙ nõ opoꝛtʒ ꝙ fi fluuiꝰ ſit aqua.ꝙ zquichd dicat᷑ de aqua gꝙh eriã dicat᷑ de fluuio ſub eadẽ termimatõ ne. vel ſic. oĩs hõ eſt albꝰ.mulierẽ hbõmu⸗ tier cſt albꝰ. Vñ in oibus pdictis pãogi⸗ mio maſculinũ interpᷣrat᷑ jemininuʒ. autſi foꝛmet᷑ ſic paralogiſ mus. muſa? poets ſilt terminant᷑· ſed muſaeſt feminini generis ð poeta.tũc nõ ẽ ibi falla figured cõis.ſʒ falla Zñtis a cõiter accidẽtibꝰ vt poſiea patebit. Scðs modꝰꝓuenit ex mutatiõe vnipᷣnti in aliud.vel qůñ vna ſpẽs vnip̃ᷣnti mutat᷑ in aliã ſpẽm.vt hqͥcꝗd heriemiſti hodiecõme diſti. carnes crudas heriemiſti.ðcar̃es cru das cõediſti Dõmẽꝙ ñ ſeqᷓł. qtdͥcqhdtrẽ de pᷣnto ſbe. cruaũ ðt rẽ depnto qᷓlitatis.et ſic ꝓœedit de vno pᷣnto in alud. Bi h.qͥ ꝗõ beri vidiſti bodie vides. ßvidiſtiherial bů ʒ albů hodieyides · Domꝙñ̃ eq. qꝛal bũt p modũ qᷓlitarl. qcqᷓd ßo ðtrẽ dep̃nto fbe. Sürß. do ribi ſoiũ denanũ. Bſolũde⸗ nariũ nõ hẽo·ð dotibiqð pᷣhẽo· Pmꝙh deõ ſolũ ðt relatiõeʒ · q vr hẽin.ij·elen. ſol ðꝛqᷓi nõc alio·⁊ hecdcõqd ᷣtſubam.⁊ ſic poœdit᷑ a relationead ſubam · Bilrẽhic· ali quis dat cio equũ ſʒnð habet cito equũ.ð „ sliqs dat cito qð nð babet dicen qů ꝙnð ſequit᷑ qꝛcitodicitmodũactus ſiuequalita tẽ. ⁊ qͥd dicit ſubſtantiã. ⁊ ſicꝓpcedit᷑ a quali tate ad ſubſtantiã. Silr qñ ꝓcedit᷑ ab vna ſpecie vnꝰpᷣdicamenti ad aliam. vt qᷓ;toſcũ q; digitos herihabuiſti hodie habes deceʒ digitos heri habuiſti ergo decẽigitos ho die habes poſito ꝙ vnñ omiſeris. Vicẽdũ ꝙ nðſequit. Rhec dictio qᷓtoſcũ;dicitq;⸗ titatẽ cõtinus. ⁊ hec dictio decẽ dicit qᷓtita⸗ tẽ diſcretam. Tercius modus ꝓuenit exdi „„ nerſa ſuppoſitõnetermini.yt hõeſt ſpecies. ergo aliquis hõ eſt ſpẽs ·⁊ hec. homoeſtdij gniſſimd creaturarũ aliqͥs bõ eſt digniſi ma creaturaꝝ hicẽ ꝓceſius a ſimplici ſup⸗ poſitõne ad ꝑſonalẽ. Silr hic. ois homo nial. ð oĩs hõ eſtð aial. Silt hicaialeſto: tes.aial eſt plato ⁊ſic de glijs. ergo gial eſt cm̃is homo. hic fitꝓceſſus a pluribus de — terminatis ad vnã ðᷣterminatã· Etiſte mo dus ſolets pellari vniuocus. qꝛ ille termi⸗ mimꝰvniuoce ſe habet ad oĩa ſuppoſita Vñ in qualibet pᷣmiſſarũ ſupponi c cluſione vᷣoꝓ plurib.⁊ ſic variat erſupo⸗ fitio. Ereſt intelligendũ ꝙ in pᷣdictis qua⸗ ie quid interpꝛerat᷑ in hoc aliqd.i.cõmune ylvle interpietat ſingulare. Siem̃aialẽß aliquid.ſi tuncarguit᷑ ſic. gialeſt ſoꝛtes. ail eſt hõ.⁊ ſic de alis. d aĩal eſt oĩs homo.ẽbo nũ argumẽtũ ſiẽ hic· ſoꝛtes currit plato cur rit.⁊ fic de alis. q̃ oĩs hõ currit. Sirh nð ſequit᷑ qů fit ꝓceſſus ab ĩmobili ſuʒpoſitio nead mobilẽ vt oĩs homo eſt aial. ð om̃i homoeſthoc aial.⁊ ſic de alis. Mos ms modos ponit Areſto. dicens · ꝙ ſigura di⸗ ctionis jitqñ interpꝛetat nð idem vel din fum. vt maſculinũ femininũ vel neutrũ vel econuerſo ⁊ rurſus quid interpꝛetat᷑ quale velqᷓ;tum iterum quando cõmune interpꝛe tatur ſingulare vel hocaliquid.) 0 Poſt aut · deter de fallacijs peccãtib m mltipler attuale potẽtiale. hic ↄñr deteriat de vltia fallacia in dictõe. que peccat fm multiplex fan taſticũſeʒ de fal⸗ lacla figure dictionis. Ad dedarandũ quid lit fallai cia figure dictionis. pꝛimo deſcribit figuram ꝓpꝛie di „ ctã dicens. Figura eſt que termino vel terminis clau dit ſicut circulus dicit pꝛmno terminopler fisuram circularem · ſicut eſt crculus.quibvnica linca circulari daudit᷑· dicittemimꝰſicut quadrangulus triangulus ⁊ptalẽ ſimilitudinẽ ad talem figuram dicit figura ſi ne ilia terminatio ſitex ꝑte ſi igntficati vel vocis ſiue modiſignificãdi. ex quo ptʒ fallacia figure dictõis tꝓ vno. incon — 5 Cractatus a ſimits terninatiodiclonñadimicemzprquam ſiʒ ſuppoſitonẽ poluyiptelliger diuerſltarẽt al⸗ cdimus ꝙvna dittioidem ſgnificat uni alia diem mogo ſignificandt. Wontra pᷣdicta arguitpꝛimo one· Et quia ſic idem hm hanc multiplicitatem ſu ſic· Hulla figuradaiiditerio vel terminig·ſʒ figura mit multpler fantaſtuum. ¶ Sciendũ pꝛimo· ꝙmt termimꝰqᷓ;piratis ꝗjmale ðꝛ ꝙ figura eſtqrerio vłter⸗ tiler antãltirũ eſtpenes qð ſumit hee fellaeiafun; mins claudi· ¶ Scho inIneulonb eſtacutr redictõnis · queeſt ydoneitas decipicndr ꝓuenlenꝰ minus lictt ſit puncto ij potẽtia· q iu jinen circuiari ex ſili terminatõne dicõis cũ alia dictõe·rõne cul cłce porentia ſunt infinita puncta· ergo male dicitꝙ figu⸗ dii. ꝙ ſicut ille dictões in ſilitudine vlſiti terminatðt ju daudi termino vel terminis/ Tercio ſic ſcurii uemiit eti ueniãt in beato vł modo heandi j ¶ milis eſt terminatio dicnonis ita ⁊ oꝛonis.ſed nuils Adeſanis? diuerſirgs ßcatox vrmodoꝝ ßricuulau t fallaa figure oionis · ergo ner birnis⸗ Eut diginũ in ſiti teiatõe ↄuenlentiñ. ¶ Scxendũſiðo to ſi · Res vnrpꝛedicamenti nunqᷓ; murat᷑inten ai⸗ Fher fallacig um c ſitt teriatõne duar dictionus teius pᷣdicqmẽtuergo iſte modꝰmaie aſſignatur. F inter ſe· Seqſiẽ ila teitatio fit tolt. vicz in yoœe in Muintoſic· Deceptio ꝓueniens ex ꝑte hcatoꝝ alij modo ßcandi ⁊ in keatðe·ið ßn pt ſes ſninunt modi ¶ quaꝝ dictionũ pueniterpte rel·ertoſfit fallacia ra hufallacie zꝝ pꝛimꝰ ẽ. Dñ ꝓpter ſileʒ teriatòeʒ dicti dicnonẽ. ergo ma e ponitercrmodus Zidrꝛimũ onũ inter ſe. credi ↄueniẽri illaꝝ in featõe vłin mo dica figura duplr accipit.· Enomaterał ꝓ qᷓ;t⸗ do heãdi. Exemplů pꝛimi. vt lerareẽ atere.ibigpr ſili rate oꝛginata. ⁊ ſu figurã nð eſt temunꝰ uiſi foꝛte ſpᷣ ꝙ ambe fcẽt aetontcir nõ ſirua. Exẽpli ſeht tcenis hiõt qᷓtaris.· ſieſtugura dzauartd pea t qualis ẽ muſa talis ẽ poeta· ſ mula eſt gñis femi · qualiratis ⁊ lic bene duit tenniꝰ Adſ cm dicit ergo poeta · ibiꝓpter ſiritudinẽ voc credit᷑e; ↄuenien. I linen cirularis nõ claudittermino in actu. ßmag tia in mõ ßcunqi illaꝝ dirtionũ ſcʒ in bñe · Et ſoluũt ſuꝑ iicies circularis cõtenta ſub linea cicuiari rlaudi ales palogimi negãdo ↄñ̃aʒ. qꝓpter talẽ litudie; tur vno temind·icʒ linea queẽ eicircůfteutu· En vocis nõ ſequn᷑ ↄueniẽtia ipᷣaꝝ dictionũ in heato vel deigura ſp capit᷑ꝓ cõtenro· ſiue ir ſugſeies iueoꝛ; in modo cdiq; Sciendũ tercioꝙ ſcðs medꝰhuꝰ pus ⁊ nõpcõtinente. Idterciũ ðꝛ·ꝙ oðo nõ abʒ „ falla eie eſt qů ꝓpter ↄneniẽtiã duaꝝ dicionũ i modo teminatòcʒ pꝛimo ⁊ ꝑ ſelz ſoũ er ↄcuenterõneꝑ ßcãdi crdit cẽueni?tia in eaꝝ heato vł in mõf̃ndiet tium.ideo nõ ponitfallaua figure oĩonis ſuepums 6 pmn hc modũ nes vntpd cmiri mutn in res ale, nis. ¶ Aid quami dic licet res vntꝛpᷣdicamenu vicies· albũ henvidiſtuᷓ albů hodie vides.ibiꝓpr ſi· mẽ bene denotafm mogũ ſignificandi ſicꝙ vnus niitudinẽ viſtnbutã ꝑucd ⁊ albũ qů fitp moduʒ modus ſigniſicandiynipduamẽti mura inmodũ cõcreti.⁊ qͥcqd ꝑg modũ ſpe. crediꝰꝙ ſub illo diſtnbu alterpdicamenti. Zd qumntũ ðꝛ. ſichderent to ſbe qͥcqd bñ ſubſumat᷑ albũ qð impoꝛtat qualita⸗ nes m le⁊ rõne rerũſic abipſis ſumit᷑ fallacia exs ẽ ibl mutat diſtributio ſbe in qualtarẽqᷓ;ᷓtũ ad ſub dicnqẽ. Scd ſi ↄſiderc;lum pſigniicata ꝓuenit mediti.crudas carnes heri eiſti.ᷓ cudas carnes hoõ x ſic lit in iſtis neceſt incõueniens ꝙ ßᷣm diuerſas rõ die comediſti.ſilr. Qñcunq; comediſti fuiſtiihõ · deciꝰ nes diuerſe fallacie in eiſdem palogiſmis peccant pe q; diſtrbuit ꝓ re habente ſe ꝑ modũ cõtinui? ðᷣcies ſe huifallacie.ſcd ratõne alterus.ideo im diuerſas ꝑmodũ diſcreti.⁊ ib diſtnbutõe ↄtinu ſum itdiſcre eaulas apparentie idem paralogimus eit in duerz 60 — ſit mutał vna qualita⸗ ſis fallacs. diligis ẽ amicus tuꝰ. matrẽ ru diligꝭ. ð mater tun ẽᷓ Eoint᷑de fallacs extra dictionem amitus tuꝰ. ibiꝓpter ſititudinẽ inrerilld ßcata etãre— Ween Skm W dit ꝙꝙ ↄueniãt in gůr. Et ſoluũtiſti ꝑalogimi negun K Quc leplez. ic3 àccue enchi de do ↄ̃az· qꝛ ꝓpter ↄuementiũ duoꝝ neim in vᷣraia·— ad ſimpliciter. ignoꝛãtiae enchpe— velin mõ ßᷣcundi nõ ſcqut᷑ ↄueniẽtia ſpecieꝝ inter ſe · ritiopꝛincipij ſcquens nõð cauſa vtcauſa Scendũ quatto.ꝙ tercimodus ſumit᷑ qñ ppter pm plureg interrogatões vt vnam · Diffe⸗ en in ßeato credit᷑ ↄueniẽtia qa Em plur es interroga S— yñ in modo ßndi. Exẽplũ pꝛimi.vt om̃e aial ẽ albi rum aÿ̃riſte fallacie acijs in 3 plato ẽ aial. platoẽ albũ. ibiꝓp᷑ ↄueniẽnã platõis quia fallacie in dictiohe habent cauſaz ap ⁊ bialis in ßcato credit ↄueniẽtiaroꝝ in genere.ſiliter parentie er parte v ocis. Sed ful 4c ieertr 3 mis petr eſt alba. lipisẽ petra.& lapioẽ alba. ilr dictionẽ habent canſam ↄpparentiq⁊ efe⸗ ves hoies currt. ſortes ẽ hõ·ʒlortes umũt· Sitth. cunex parie reit nõ ex ſheeieepo gialeſt ſoꝛtes.aĩalẽ plato.⁊ ſit de alis. qaĩal eſt eĩs ctus ex par ⁊nð ex parte voci·⁊Peo⸗ Aeer rtenentiã̃ aialis cñ añtc ⁊ 3 prer hoc dicunt᷑ ertra dictionem. põ.ibi ꝓprer cõuenienti aialis cũ añtc ⁊ ↄñ̃te edit Ple hoc dicunt᷑ extra dictioneſ. ſuppoſitõneʒ in añte ⁊ ↄñte.⁊ mñ af à ſ Poitqᷓ; autoideterinauitdefallachelliun⸗ plibus deteriatis ad ynd determinatã reſpectu huꝰ„hic ↄñr deteriatde Slkaeiteine 8 dſcõis gisl. Et ſoiuuni oẽs palogiſmi neßõdo ↄñez eſt. N fallacie oꝛdinani m ꝙ habẽ inieãez? ni n heatinü in dine e.⁊ magis ⁊ ꝓmpte fůclliu ter ſiitudinẽteriationũ ⁊ cationũ in dicrõne noꝛem cauſaʒ afparentie magis ⁊ Pniprettdtſuus nn duentts ilot in mõpndtEtgñ bꝛiſcto polcſt rauſari dercprio relpondents. ðꝙilk meqpuclat exdiuerſs luft ðe lüt& diie bee aulal deceptis 1dentſpter 6noiknm c — * 1 N 1 66 n 6 3 3 2 Nß XNEo ⁊ſoW P nae lallerrna dicriopt nagl chh co nis ſuleiplicis yel oꝛatiõis · qᷓ; pꝛopter habitudinẽ duuerſarũ rerumideo fallauẽ in dictione pꝛecedũt cð ueniẽter faliacias extra dictionem. pꝛopter hoc· q faln acia in dictiõe cauſat dereytiones kin voces · Fulla⸗ ia vero extrã dictonem cauſat deceptioncʒ expte re⸗ nm · Secd in diſputatione voces pꝛecedũt res · quia tes mediantibus vocibus in diſputatiõe accipiunt᷑. Sciendũ pꝛimo·ꝝ fallacie int ſe dꝛñt ⁊ cõleniũt⸗ inter ſe Zueniunt. eo ꝙ oẽs fallacie hñtcãs defe cus ex ꝑte rei· ſed differũt in h. qꝛ falle in dicrione ſu mſit cãs appgrentie er ꝑte vocis ·. dictiõis vrl oĩonis multiplicis. Sed falle extra dictionẽ ſumũt apparẽ: tiãexpte rei fcate per voces. Vñ ſᷣm habitudines re rñ que g rñdentei orentp ſumicũ ignoꝛãtie ⁊ cã defecꝰfalte extra dicrionẽ Scðo dꝛñt in mõ̃ ðeripi⸗ ra dictiont᷑ magis deripiũt hoĩeʒ di⸗ nes reꝝ · ſed folte in diciõe magis decipiũt hoĩem in viſpurãdo ⁊ nð per ſeipᷣm ʒſiderãdo.⁊ hõꝑ ſe ↄlide rans nõ ignoꝛat multiplicitatẽ dictionis. qñ capit eñ — quiuocei ertio dꝛt qᷓ;tů ad ſolutionem eoꝝ palo lmoꝝ. qꝛ paralogiſmi fallarũ in dictõe debẽt jolui ꝑ diſtinctionẽ alicuꝰ pꝛemiſſe· extcepra tñ falla figure dictiõis in qj ſoluunt᷑ paralogiſmi ꝑ interemptionẽ cõ ſequẽtie vel alcurꝰ pᷣmiſſarũ.⁊ iſti ſoluunt hegando am. ¶ Sciendũ ſecũdo.ꝙ ſolutio ſillogiſmi ẽma e⁊ rettã. Solutio appꝛrẽs ẽ manifeſtatis ſilini fal⸗ ſi nð oſtendẽdo in ſpji cãm ter quam ibi cõmitrit᷑ talis fallacia ⁊ alia. Ged ſolüno rertaẽ manifeſtatio ſillogimi falſi oſtendẽdo ꝓpter quidẽ fallus. Er oſtẽ ditin ſpeciali in qhquo ꝑaralogiſmo ꝓpter quidẽ ibi nliqua fallacia. Et ſilts dupliciter poteſt dici falſus. VWno mõ pꝛopter pᷣmiſſas. quãdo ſcʒ aliqua pemiſ ſarũ eſt ufa. defirit põt ſolui dupliciter.ſ.oſtendendo falſitatẽ pꝛe miſſarũ. aut defectũ conſequẽtie · I Bciendũ tertio. ꝙ pnuſqᷓᷓ au · determiauit in ſpãli de fallacia extra lio mõ fᷣm illationẽ. qñ ſcʒ ſillogiſmꝰ ʒicrionẽ· Pꝛim̃o enũtrat eas in enerali dicẽs ꝙ ſũt eptẽ.· arcdentis fm quid ad ſimpliciter· ignoꝛantie elenchi. petitiões pꝛincipij cõlequentis. ſᷣm non cãm vt eãm. ſᷣm plures interrogatiões vt vnã. Cuius di⸗ niſionis rõ eſt. qꝛ vis fallaciã ertra dictionẽ peccatcõ t elenchũ. vel ergo peccat in nantitate tĩ ⁊ ſicẽ fal acia petixiõis pꝛindpi.vel in illatiõe ⁊ hoc ẽ dupłt. vel in ẽodẽ—— cõſequentia ſillogiſmi yel en⸗ thimematis · Si pꝛimũ p eſt dupłr. vel ibi eſt appa ⸗ ens cõ ſequẽtia ſiiogiſmi ad impoſſibile.⁊ ſic eſt nõ xauſa yt cã. Si Fo ſit apparẽter cõſequentia enthime matis hoc& quadruplt. vel iblẽ apparenter locꝰa p⸗ ie in mõ ad ſuũ tor.⁊ ſic eſt fm qͥd ad ſimpli.vel eſt habitiido ꝑriũ ſimul ſumptarũ.⁊ ſicẽ ignoꝛãtia elen chivel ihi habitudo cõuerbiliũ. ⁊ ſicẽ fallã conſe⸗ quẽtis eo ꝙꝓpter conuertibilitatẽ vnũ creditur ſequ ad alterũ. vel ibi eſt habitudo totiꝰ integralis 3 partẽ apparẽter tiᷓ.· ⁊ ſic eſt fallacia fm plures interro kotiõeß vt vnã. ¶ Sciendum quano.ꝙ vniuerſali⸗ u jus ternumeVꝰfallaciãrum extr dictionẽ ex parre rum veldiuiſionum entis ſumitur. co ꝙ ſumunt cauſam spparentie eꝝ ꝑarte rei m diuerſas habitudines par tium entis · Ideo ym ylures diuiſianes entis poſ⸗ * . ſunt ab inuicẽ dilingui. vus ptlſda diuiſio entiseg n ſubſtantiã ⁊ accidẽs m quõ ſumi fallacia accidẽ᷑ tis. Secunda diuiſio eſt in ꝑfectũ ⁊ in impſectũ⁊ ꝑ õuenientiam mem̃bꝛoꝛñ reipectu cuꝰſumit᷑ fallacia non oppoſitũ ſᷣm quã ſumit᷑ fallacia ignoꝛantie eiẽ ch. Quarta diuiſio eſt ꝑidem ⁊ duerum. fin quaʒ ſumit᷑ peritio pꝛincipy. Mumta eſt ꝑ pꝛius ⁊ꝑpoſte ius · m̃ quã ſumit᷑ fallacia conlcquentis Seftaeſt inenogailões vt vnã · Et inter iſtas fallacas eſtma ſortcencnooeiplnſt Etcuſgapaenrein i lana arcidqntis qᷓ; in alijs · Idco de pla pꝛimo viẽ dum eſt · Contra pꝛedicta arßuitpꝛimo ſlc. Fallas cie extra dictionẽ cauſant᷑ a rebus.ſed res pᷣcedunt vo ces. ergo fallacie extra dictiõʒ pꝛecedũt fallacias in d ctione. ¶ Becũdo ſic· Fallacia ſolum cauſat decepti⸗ onem iñ diſputatione litigioſa · ſed nullus ꝑſeconſi; derando facit diſputationẽ litigioſam.ergo male di⸗ ctum eſt ꝙ fallacie extra digtionẽ decipiunt ꝑ ie ipſuʒ conſiderando. Tercio ſit Omnes paralogiſmi pecã tes in foꝛma · debent ſolui ꝑ diſtinctionẽ· vt dicit ico Elerichoꝝ. eigo patalogiſmi extra dicrioneʒ aum ſint peccantes in foꝛma. debent ſolui ꝑ diſtinctioneʒ⁊ nõ neſando conſequentiã Quarto ſic. Fallacq gonſe qucutis eſt pans ſaliacie accidentis.ſed̃ pars nn di⸗ ſtinguicontra ſuũ totum · emgo ille fallade nõ diſtins guunt᷑.⁊ ſic nõ ſunt ſeptem ertra dictionẽ.¶ uin to ſic. Illa fallacia eſt pꝛima in fallacijs ettm dictio nem que magis percat contra elenchum· ſcd fallac ignoꝛantie eleni hi magis peccat contra elenchum er⸗ allacia accidentis Ad pꝛimũ dicif ꝙ licet oꝛdine nature res pꝛeceduit voces · tamẽ in ilio oꝛdine quo cadunt in diſputatione magis ſequunt᷑. Ideo non opoꝛtet falladas ertra dictionem pꝛecedere fallacias in dictione. Ad ferundum dicit. ꝙ licet nullus ho mo ſic facit ſcienterdiſputationem litigioſam. tamen gnoꝛanter poteſt facere ſibijpſi.⁊ ſic leipſum decipe⸗ re in arguendo ⁊ reſpondendo ſibijpſi.ſ Ad teriu; dicitur.ꝙ licet paralogiſmi facti extra dictionem ylj ſunt ſolui ꝑ diſtinctionem diuerſarum habitudinũ rei. non tamen per diſtinetionem alicuius ꝓpolitiõis multiplicis. de qua diſtinctione intelligitur. ¶ Sd quartum dicitur ꝙ licet conſequens ſit pars inateri elt. ogin omniue pamoimioiiactoſcut tis rpent᷑ eciam in follocia acridentis fm aliquãa parentiam ⁊ non econtra quia in aliquibus ei accis dens vbi tamen nõ eſt fallacia vonſequentis · erge nõ eit pars foꝛmalis eius ſed ab eo diſtinguit᷑ foꝛmali⸗ ter. ¶Id quintum dicit. ꝙ negatur maioꝛ.quia iſte fallatie non oꝛdinanfur inter ſekm ꝙ magis peccunt contra elenchum · ſed oꝛdinautur km maiem daus ſan apparentie. allacia accidentis. Vnde accidẽs pꝛout bicſumit᷑ idemeſt ꝙ exirune um in parte idem ⁊ in parte diuerſum. vth hõ eſt ſpẽs.ſoꝛtes ẽ hõ. ð ſoꝛtes eit eclen Momo eĩ eit in parteidem cum ipſeſcih · o ipſa eſt pꝛima inter fallacias extra dictionẽ·⁊ non it cen — W quamn abuttt alad vyſcquons ſld vdünl u alg rccnniuk n en — indn S in uur*a 5 — ce M ſilli ahiæ — 3 5 ——— ̃ iumit᷑p re vli inpte eſtdiuerſum aſpe cie.ſcʒ quando ſumit ꝓſuppoſitis. Notan⸗ dum ꝙ in iſta fallacia gccidentis ſunt iſta fria.ſcʒ accidens.res ſubiec Kxemplum vt homo eſt ſpeces ſoꝛtes eſt pomo.ergo ſoꝛtes eſt ſpecies.hoc medium a?attributuz homo eſt res ſubiecta.⁊ minoꝛ extremitas eſt accidens.? maioꝛ extremitas attribu/ tum. Lauſa apparentie eſt cõueneentia aliquotum duoꝛum in aliquo tergo fmꝑ⸗ tem ſiue eſt ptialis ydẽptitas aliqͥꝝ duoꝛũ auſa defecrꝰẽ diuerſitas eoꝛundeʒ. Vuꝰ fallacie tres ſũt modi. Pꝛimꝰꝓuenit ex eo nerſũ. Vel qñ aliqd pᷣmo attribuit᷑ rei ſub⸗ iecte in pᷣmiſſis.⁊ poitea atiribuit eiꝰaccidẽ tiin cõcuſione.vt bic hõ cſt ſpẽo.ſoꝛtes eſt bõð ſoꝛtes eſt ſpẽs. Dicendũ ꝙ non valet. qꝛille terminꝰſpẽs qᷓeſtattriburaſſignat i eſſe ſoꝛtiqui ẽ accidẽs.eoꝙ dicit de homie qð eit res ſubiecta. Silr hicaĩaleſt genus põ eſt aĩal. q hõ eſt genus. Sülr bic. omne es eſt naturale.ſtaruaẽes. ð ſtarugeſt natu⸗ ralis.nõ ſequit᷑ qꝛ naturale ðe pᷣdicat᷑ ð ere ⁊pter hoc gttribuit᷑ in ↄcluſiõe ſtatue. qð nd fit vere. Sitr hic. cognoſco choꝛuſcum choꝛuſcus eit veniẽs ·ð cognoſco venienle· Dicendũ ꝙ nõ opoꝛtetqꝙ ſi cognoſcas cho ruſcũ Em ſe.ꝙ piet hoc cognoſcaſ ip̃m ſub ilio accidente qð eſt veniẽs. Scðs modus puenitex ꝑtictari En aliquoꝝ du dꝛů.in aijtercio. el qñ aliqð cõe pᷣdicat de aliquiby duobycũ quibeſt in pte idẽꝛ in pte diuerſũ.⁊ꝓprer hoc ilã duo credunt᷑eẽ eadẽ inter ſe. v hic ſoꝛtes eſt hõ · plato ẽ hõ ergo ſoꝛtes ẽ plato. Silr hic. homoeſtaial quus eſt aial.3 equns eſt hõ · Dicenduzq; non opoꝛtet ꝙ ſialqᷓ duo ↄueniahtin aliq tercio. ꝙ ꝓpter h cõueniãt inter ſ eTercꝰ modus ꝓuenit qů exduoby aliqͥb diuiſim ſumptis male infert aliqð cõiunctũ fᷣm ac⸗ cidens. vt iſte ẽalby ⁊c̃ monachus · ergo eſt albus monachus. Silr hic. iſte canis ẽ pr xeſttuus.3 eſt ꝓater tuꝰ.nõ ſequit qꝛ licʒ il⸗ — la cõueniãt in aliqytnꝑtem. tñ m aliam — prem differũt.Et ſciendũꝙ nõlicetinferre ex diuerſis cõiuncrũ vt haber᷑·ij Periher⸗ menias. qñ diuerſa accidẽtia ſibijnuickper accidens cõnenientia ſicutalbũ eſemona ꝙ aliqͥd vere pᷣdicat de aliqᷓͥ ſubiecto. ⁊ꝓpter poccredit᷑ vere dici de accidẽte eðꝰa qͥ eſt di⸗ coniunctum. Vnde notandũ ꝙ qñ aliqua diuiſim captis non licet inefrre cõunctum vel ecõtra. vt iſteeſt albus ꝛeſt monachus. ergo eſtalbus monachus. Naz albedo nõ eſt in ſubiectofm ſe.ʒ ᷣm habitũ. Silrex cõtunctis nõ licet inferre diniſum.quãdo iſta que ↄiungunt diminuũtde rõne alte⸗ riusvtille homo eſt moꝛtuꝰ.ergo eſt homo ctis inferrediuiſum.ſed illud vltimũ argu menrũ facitfallaciã kmquid ad ſimpliciter Accidens ſicdiffinit᷑ ab Areſtotele. Acci⸗ dens eſtqð eſt extraneũ in parte idem ⁊ in pꝑte diuerſum ᷣm accidens fiunt ꝑalogiſmi quando idem ſitr fuerit aſſignatũ ineſſe rei ſubiecte⁊ accidenti vt homo eſt ſpecies.ſoꝛ ch Bilt qñ duoßdicant q binintelig in pꝛimo yt vle in ſuo Sn iſte 6* hoꝛeſt aial. ergo eſt hõ aial. q gial inteltigi ur in homine.ſicut album in homie albo. Wed in oibus alis licetex diuiſis inferre duo accidentia pᷣdicant᷑ de aliquoqͥꝝ pᷣmũ in ſubiecto eſt ꝑ alteꝝ ⁊ nõꝑ ſe.⁊ ex ih tes eſt homo ergo ſoꝛtes eſt ſpecies. homo eiemꝙ ſibi conuentreſſe peck alierca⸗ pit᷑ a modo ꝑ quem cõuenit ſoꝛti⁊ platoni. quia cõueniteieſſe ſpeciem.vt eſt eiſentia dam cõmunis pᷣdicabilis depluribus.⁊ꝓ nteſt in pluribus ſic eſtin ſoꝛte ⁊ platone. ⁊ ſiceſt ſoꝛtes accidens. homo ðᷣo res ſub⸗ iecta.⁊ ſpecies ſignificat᷑ vtkiſqʒ ineſſe Vn 4* phirio ſed vt dictumeſt. gccidens non ſumit᷑ hic vt diffinit᷑ a Poꝛ⸗ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de fallacijs extra dict onẽ in generali.hic ↄñr determinat de ipis in ſpecia li. Et pꝛimo de fallacia accidentis· que inter omnes iſtas efficacioꝛ eſt ad decipiendũ Rõnecuiꝰpꝛimo dit finit accidens quod eſt ertraneũ in pte idem ⁊ in par te diuerſũ ab alio. Iccidens eiñ tripliciter capit. vno modoꝓ illo qð dicit abſolure naturã accidẽtis ⁊ ſic diſtingui᷑ ↄtra ſubſtantiã · Elio modo magis cõiter c ꝓ illo quod aduenit rei poſt ſuum eſſe ompletum.⁊ X 3 ig erm eſſentiã eius ⁊ intellecfum. ythomo reſpetu — gialis. Tercio capit᷑ magis cõmuniter pꝛo omni illa — qð eſt extraneũ alert. inqᷓ;tum ſtat ꝓ aliquo rercioet poc modo non ſolũ inferius accidit ſuꝑioꝛi. ſed etiaʒ ſupius inferioꝛi.vt ſi ſoꝛtes acciplat in illo antributo indiuiduũſhõ accidit ſoꝛti. gꝛ eſt ſibl errani inctu ſib cõuenit intentio indiuidui. Homo eiñ ꝑtim cõ⸗ uenit ⁊ ptim differta ſoꝛte.⁊ ideo ꝑ hoc dicft accidẽs ⁊pillo daf pñs diffõ·⁊ ab io ſumi fullacis auiris ISuenc prio.in filcis as Ptr teirt ct den eri 3* 6 — —— 11— 1 1 27 6 ſi ₰ 5 6 ½ 1 3 13 ℳ 1 5 6 1 7 k 5 1 11 1 3 3 1 6 3 1 3 N j 13 1 6 1 6½ 5 ½ 3 1 * I 1 1 11 5. 1 1 1 . 3 61 5 i 1 3 3 3 ſ 2 3 ſ5 8 5 3 1 3 1 —— * — —— —— Sextus Naioꝛi ettremſtae que in pꝛemiſſis attribuir medio. Res ſubiecta ẽ que pꝛio attribui᷑ medio vel in actu vel in aptitudine. ccidens o ẽ illud qð ꝑtim cõ⸗ nenit ⁊ ꝑrim differt a re ſubiecta.⁊ accidit ſibi inqᷓ;tũ ſtat ſub illo attributo vt hic capit᷑.ſoꝛtes ẽ indiuiduũ ſoꝛtes eſt hõ ergo hõ eſt indiuduũ. Indiuiduũ enĩ eſt attributũ.ſoꝛtes ẽ res ſu biecta.hd o eſt accidẽs. qꝛhccidit ſoꝛti ea ꝑte qua ſoꝛtes ſtat ſub illo attrbu⸗ to qð cõuenit ſoꝛti inqᷓ;tũ differt ab hoĩe.⁊ inde vidẽ dũ eſt q̃ ſint cauſe huꝰ fallacie. ã apparẽtie ẽ partia lis ↄueniẽtia accigentis cũ re ſu biecta vel ipſꝰmedij qð ym diuerſas rõnes ↄuenit cũ extremis ꝓpterquã credit᷑ ꝙ accidẽs ↄueniat c re ſubiecta ca ꝑte qua ſibi Huenit attnbutũ · Nã defectꝰ eſt diuerſitas accidẽtis ⁊ rei ſubiecte vel ipſiꝰ medij qð fm diuerſas rõnes cõuenit extremis· Et fm hoc ſic diffinit᷑ iſta fallacia.ẽ ydoneitas decipiendi ꝓueniens ex Lrah ydẽptitate accidẽtis cũ re ſubiecta.que tñ differunt im dilerſas rões.⁊ ſucõ mittit iſta fallacia. Qñ pter ↄuenientiã duoꝝ in aliqᷓ terrio fm diuerſas rõnes ercdit᷑tonue⸗ niẽtia ipſoꝛũ.vt vnñũ negat̃ ab alio ea ꝑte q̃ differt ab eo vt ſuo accidẽte. ¶ Scicndũ ſiðo.ꝙ huꝰ falla⸗ cie tres ſunt modi. Pꝛmꝰ eſt qñ accidẽs ẽ inferꝰrei ſubiecte.⁊ ꝓpter pᷣ ꝓpꝛiũ attribuit᷑ rei ubiecte. Etiam attribuit᷑ inferioꝛi eius m quẽ modũ ſic paralogiat᷑ aial eſt genꝰ hõ eſt aĩal. ergo hõ eſt genꝰ. ibigenꝰẽ at⸗ tnburũ ↄueniẽs aĩali ea ꝑte qua differt ab hoĩe. Et Fier hoc infert᷑ de hoĩe qui accdit aĩali vt ſtat ſubil io attributo. Silr hic.oẽ es eſt naturale.ſtatua eſt es 5 ſtatua eſt naturalis.ibi naturale eni ↄuemt eri⁊ eſt in actu.⁊ ſtatua ſibi ʒuenit vtẽ in potẽtia ad figuraʒ eiꝰt⁊ a acciditei ꝓutſtat lub illo attnhuto. Sitribi ois hõẽ aial. equus ẽ ajal· ergo equꝰ eſt hõ. Equus eni atcidit aiali ↄſiderando aĩal ꝓut ↄuenit cũ hoie. Silt hõ non eſt indiuiduũ.ſoꝛtes eſt hõ engo ſoꝛtes nõ eſt indiuiduũ.ibi indiuiduũ negai de hoie ea ꝑte qua differt a ſoꝛte. Et oẽs iſti paralogim ſoluuntur negãdo ↄñam · qꝛ õ opoꝛtet ꝙ ſialiquid affirmit᷑ vel neget de ſupioꝛi ea ꝑte q̃ differt ab infenoꝛi ꝙ ibi me⸗ diũ teneat᷑ ſub eadẽ rõne in pᷣmiſſis. ¶ Sriendũ ter no·ꝙ tertiꝰ modus huiꝰ faliacie eſt. qñ accidens ẽ ſu perꝰ rei ſubiecte.⁊ id qð cõuenit ſuꝑioꝛi ea pte q̃ difj ferr ab inferioꝛi infert de ſuperioꝛi vt hic. hõ eſt jpẽs. ſubſtãtia eſt hõ.ergo ſubſtãtia eſt ſpẽs. hic ſpẽs attri⸗ buit ſubſtantie ea pte qua differt ab hoie.id ſuba acj ciditei vt ſtat ſubilo atnibuto.] Silr iſteẽ albus ⁊ iſteẽ monachꝰ ᷓ iſte ẽ aibus monachꝰ albũ enĩ eſt ſuperiꝰ accidẽtale huic hoi.⁊ differt ab iſto hoje inqᷓ; tũ ſihi attribuit᷑ßᷓ attributũ monachꝰ. Vñꝓpter hoc Fiſte hõ ponit᷑ albꝰ ßm ſe infert ꝙ ſit alb m habitũ ilr hle.iſte canis ẽ tuus. ⁊ iſte canis ẽ pater iſteca nis eſt pẽ tuus. erã in alijs arguẽdo a diuiſis adcõ ſuncta.⁊ iſti para ogiſmi ſoluunt᷑negando ↄ̃am.qꝛ nð valet ꝙ alidd ſi ↄueniat inferioꝛi ea ꝑte q̃ differta ſupioꝛl ꝙ etiã ↄueniat ſuo ſupioꝛi.non enim opoꝛtet ꝑ ad cõmittendũ illũ modũ ꝙ ſumit᷑illud qð ẽ ſim Pliciter ſupenꝰ.ſed ſufficit ꝙ ſit ſuperꝰ m im een odũ. Sciendũ quarro ꝙ teriꝰ modus huꝰ falj det᷑· ñ deuidens eſt ↄueiibile reſpecu rei ſubiecre t hic. riſibileẽ qualitas. hõ eſt riſibilis ð homoẽ q̃li tas, vel ſic riſibile eſtgpꝛlũ· õ eſt riſibilis.ergo hõ eſt Früu ẽ cõᷣuenit vni duertibſlium ea pteq dñj E t bene ſibi accidit cõpatiue ꝑ reſpecrũ ad vnñ lecũ onẽ maioꝛis. Id quintũ ðꝛ. ꝙ bñ tenerña argu⸗ guat. ß qñ nõ bñ arguir᷑ cõmittit hec fallacia namar uũ vo atcidẽtale ⁊ dete minatio. Scᷣo requirig uiſa requiri᷑ꝙ in coniũctis vnñ non ſit determiatio nab allo·⁊ ꝓpter hoc nõ infert bñ de alio· Sihthir hõ ẽ qͥd incõplexũ.aĩal rõnalecſt hõ.qᷓ aial d incõplexũ. Ibi em̃ aĩal rõnale attribuit homiyt ſtat ſub illo attributo incõplexũ qð cõuenit ſibi in tů differt a ſua diftõe.⁊ ꝓpter nð inferi bñ deſpen rnale. Et ſoluun iſti alogimi negãdo ↄñam q ſi aliqͥd affumat᷑ vł negat de vno cõuernbiiũ ea pte qua differt ab alio. nõgpter h opoꝛterq affinme vel neget de alio.⁊ hec aſſignatio modoꝝ hutfallate a cidentis ⁊ rei biecte ponir m p · hin ſuis fallatjs.ʒ hecponiðin gaxtu· alia aſſignato que faalr põt vide ri ibidẽ./ Tõtra pᷣdicta aigui᷑pꝛimo ſic.nullaũ ſul lacia ſubſtãtie.ꝗᷓ a tibi nuila eru fallacis accideniis. Scðo ſic· mediũ in oĩ fallacia eſt in ꝑte idem ⁊in ꝑte diuerſuʒ ab extremitatib.ſi ergo accidens vt hie jumit᷑ ſit idẽ. hoc eſt ꝙ impoꝛtat in pte idẽ⁊ in pane diuerſũ ſerui᷑ ꝙ in oĩ ſyllogiſmo ent fallacia accidẽ tis qð eſt falſũ. Tercio ſic.illud qð ẽ de eſſentuni nõ eſt accidẽs ip̃.ſʒ om̃e ſuꝑꝰeſt ð eſſentia ſui inſri oꝛis ·ergo nullũ ſuꝑius accdit ſuo inferioꝛi.t. to ſic.arguendoex puris affirmatiuis in ſcha fgur cõmitti fallacia accidẽtis.⁊ tñ ille modꝰnõ aſſignat inter iſtos modos ᷓ male aſſgnat. Muinto ſica diuerſis ad cõtũcta eſt bona ↄ̃tia vt ptʒ ·ij. Perhe⸗ menias. illo modo nõ cõmittit᷑ fallacia accidentis. Ad pümũ ðꝛ. ꝙ hic non capit᷑ gccñs vt diſtigu᷑ Ztra ſubſtãtiã vel vt ſibi oꝓpom᷑ideo nõ ſequitꝙ ſijy⸗ nulla ſit fallacia ſbe ꝙ etiã nulla ſit fallaciaaccidius⸗ Id ſcðm ðꝛ.ꝙ licet in oĩ ſyllogiſmo malo mediũ ꝑticõueĩat? ꝑtm differatab extrcis.tñ in bono ſyll⸗ giſmo nõ accipi᷑ vt cõueniẽs ⁊ differens ab iÿis.ſq in vtraq; pᷣmiſſaꝝ tenet ſub eadẽ rõe.⁊ extremitues in eo vmunt᷑ ſub vna rõne ⁊ nõ ſub diuerſis. alitnð ſequit᷑ vnio extremitatũ inter ſe. Id teraũ ðꝛꝙz nullũ ſuꝑius accidat ſimpłr ⁊ abſolute ſuo inferi qð cõuenit inferioꝛi.⁊ ꝓut differt a ſupioꝛi. dicit. ꝙ arguendo a puris affimatinis iſcht figura cõmittit᷑ pnmꝰ modꝰ huiꝰfallacie pꝛaſſiq. ⁊ mediũ eſt res ſu biecta ⁊ inferius ſibi accidit vtſtut ſub maioꝛe extremitate. Et lʒ tale mediũ nõ ſubici tur actu maioꝛi extremitati tñ ſubijcit᷑ aptitudine ⁊ efficit᷑ biectũ eꝰ reducẽdo ad pꝛimã figurã ꝑcõuer endo a diuiſis ad cõiuncta vł ecõtra ſi ſaltẽ benear guendo a diuiſis ad cõiũcta pꝛimo requiriiꝙ pꝛimo rũ diuerſoꝝ vnñ ſit ſubſtãtiale ⁊ derenminabile. reli⸗ potentiale pᷣccdat actuale arguendo a cõiũctis ad di pꝛiuans ⁊ diminueꝝs reſpectu alterius.ſed ꝙ ſit de nmngtio cõttahens tm̃. Equit de fallacia ᷣm qͥdad ſimplt Dictũ ßmqd apellat᷑ hic determi natiodminuẽs de rõne vel de eſſe cn diungit᷑. vtcũ dico hõ moꝛtuꝰ Woꝛ⸗ tuũ em̃ diminnit derõne hoĩs. Dictũ ſim⸗ pliciter appellat᷑ aliqd indiminutuz vt b un nn — T — uu A u ch d S — nun 3 2e — S F— e 4 aci e re aci di ſtyd r alicu. impi uen 6—— mo Srn—— ei le deite ke.5 S t o. vocũ m it 8 e— i õn— qui ö.v im bingir ifa ren ſeder äo t öne n l⸗ S nñc. es 3 int hui f. ille tie 15 ali enn—— eſt tẽ icun iteree 8 — n ate ſe pin en n. i. 0 I2en⸗. in a eſſ —— 20 li iwen 8 di † cũ 5 a m tft - m eſt ar qd 5 ſei. eſt cðᷣo—— ſEnt of äde mq 7 S. rei trẽi id ale unt n/ vid ee —— eron Ze eee ri em 1 m ali it t 1 on bo m E cbo den eſt t pi re di — 3 8. eſt vti rbo i P t i e i ei— i. Sgegre iau S ei ui, umi 3 egr p icq 1 n uit gr et ſi⸗ Sci im m e al e ñ tip e. — P en koip n ſenr un—, 4 im n benn qᷓd telli ẽ— um tcꝙ ũẽ ri ecol n vinin— — cpm c v lig m t tei at nõ 30t iat nahn imi cs en de vt terfi% o tin en ſci ne p bzn nu m ere 6 2 inſen— —*— e. fi iſt u in falan ne— le ih au. nb w i der vlee ud m. di plu irm inpi 7 bein— in 05 eitpi ie S e— hn n er i utne iein r 8 aßp alis ali tið d s. 4 ue.— 3 fi are p nt ei⸗. ibi 3— ir ert n 80 te i mnp ttri Sn uõ ou 6 n m uẽ q ſim edün önt m 6 trẽ pꝛo 2i r in⸗ Stte t lic e 4. S 4 — 2 ur 3 S. 3 n 2n ee 3 nie pe in e i ar t vreal ett 4 2 n ma en ae ve— F 7 dz be egr na z4* 2 6 e3 6 Ze cſ ukt ie S m we. 8 2 cu nit de er r⸗ n Iut ui im an pp h efe.2 e 0* ut p S mp ör in uen en eſelhe ꝙ tto ß uid 3 ill ien re äf rõ kr m gund 4 ia o.il e all eſt ad„ 12 ta eſt e e en aci 3 tia S duob⸗ n ia e ah i nõ im bo n le et iie t eim bi⸗ Fet ui Sen n in uen 5e 3 te ie.iõ e agi erg 24 bich keu m tra is 60[ di a d cinn en ue Ail 1 —* vir i — ico ei ennin a it di — að wrt hr e 3 d ern oſ ic. ico in atie ur — 2. 6 6„1 fert ſupen? magis tde·ſed dictũ A ſ— — põ nð diminuir iõem moꝛtuið Scðo ſicoẽ lnferes minꝰ ce in m qͥd ẽ jnferius ad dictũ ſimpr. ergo bñ infert dlctũ ſim pkr. gjſic arguen“ doab vno ad reliquũ nõ cõmittit fallacia Tertio bene ſequiteſt hõ moꝛtuꝰ·heſt moꝛtuꝰ.⁊ tñ ibi amui rur a dicto ᷣmn q̃d ad dictũ ſimplr penes pꝛimũ mo⸗ dñ huius falle male ponit ile modus· Quarto ſic ieiunate in q̃rageſimaẽ ieiunare ſimplr net illa dererminatio tpis diminuit rõem adiũrti.q male ar gui penes quintũ moqů. Quito ſica toro in imõ ud ſuã parteʒ ſumunt᷑ plures loci dyaletici · ᷓ a dicto ÿm qͥd ad dictũ ſimpłtr ſumunt plures faliacie ⁊ nõ tñ̃ vna A Iid pꝛiinũ ðꝛꝙ li capiat᷑ dictũ ſimpłt vt rantũ valet ficut nõ cõtracte ſic in loco in toro in mõ nõ ðꝛ fimpkt vr hic hõ alvꝰ. Bed ſi capiat dicũ ſim pliciter vt rantũ valet imptr.i·glecte ⁊ nõ diminuti ⁊ ſiccapit᷑pic. ⁊ ſi hõ albus eſt dictũ ſimplr· ꝙ Zd ſchᷣm ðꝛꝙ bhditũ m quid qð fit cũ determ inatõe 5 bẽte ſit inferiꝰ uc dictũ ſimptr nõ eñ ᷣm quid qð fu cũ determinatiðe pꝛiuante vel dimin nẽte ſed magt cõponit᷑ dicto ſimpłkrAſ Zd tertium ðꝛ. ꝙ kʒ hõ moꝛ tuus reſpectu hoĩs ſit dicrũ fm qͥd. qꝛ moꝛtuũ dimi⸗ nuit rõein hoĩs ñ reſpectu moꝛtui ẽ dictũ ſimpłr. qꝛ binõ arguit᷑ ꝑ iſtaʒ altam a dicro fm qd ad ſimpkr⸗¶ Adquartü dicij ſed a dicto ßñi qͥd ad ſimpttẽ ʒ ieinnare in q̃dragelima nõ dimnuat rõcm huꝰ qð eſt ieiunare iñ bñ diminuit reſpectu huiꝰ qð ẽ bo n.õ ibi arguit᷑a determinatiõe fn tp Ad qͥn⸗ tñ ðꝛ. ꝙ a toto in mõ ⁊ a ꝑte erꝰ ſunt diuerſe vtutes ꝓ batiue ⁊ diuerſe pitudinesjß bi ſumunt᷑ dinerſi loci Etm̃ vna cã̃ appentie.iõ ibinõ ſũt plures loci ſophiſtici. ꝙP Lenchꝰeſt ſills 3dicti 9 1 is y 1 einſcẽon ist 186 77 9 ſũ nec etia ren ſediiõio⁊ reififmoſiſtnonõmlſed — 56 — neluſdẽexhie di ſuitdenckit⸗ öonufſſifö rat in püncipio ad idẽ ᷣm̃ iãẽ ſili ⁊ in eodem tpe.¶ Elenchꝰẽ ſills ʒdictõis.iſilogiſmꝰ condludens di ctoꝛiã ꝓpõnis datea rñdente.¶ In diffini⸗ tioneelenchi q̃dam ponunt᷑ rõe/ſillogiſmi vt ex his q̃ data ſunteꝝ nct̃itate accidere p qð remouet᷑ falla accñtis. Et ponit᷑ nð con numerato eo ꝙ erat in pꝛincipio ꝑquod re mouetur petitio pncipj vtpoſtea patebit. Zlia ponunt᷑rõneõdictiõis. vt vnꝰ⁊eiuſ⸗ dem i.vniꝰ ſubiecti⁊ p̃ti. Vñ niſi eẽt idem ſubiectũ? idẽpᷣtũ nõ eẽt ʒdictio· vtethiops kniger. ethiops nõ eſt niger k̃m dentes exqᷓ; nõ eit idẽ p̃tů.iðõ nonẽ õdictõ· lus hõ moꝛtuꝰ currit.⁊ qͥdã hõ currit nonẽ Sdictio. qꝛ nõẽ ibi idem pᷣrũ. Irẽ ß̃m idẽ ad idem. ſir⁊ in eodẽ tpe ponunt᷑rõe Sdcõis. ⁊5 iſtacqjtuoꝛ ptes peccat hec falla q̃ ðꝛ ĩrã tiaclenchi. fmꝙ vnaeſtdetredecim fallus Kilio mõcapit᷑ gñalr.⁊ tũc ſic diffinit.Jõrã 2 Etſiirhnui⸗ Sextns ria elenchi eſt vn defectꝰ general ad quẽre ducunt᷑ oẽs alie falle oñdendo qũopeccat 5 iſtas ꝑticulas vt poſtea patebit. Iſteen pticule nõ noĩs tñ nec rei ñſed nois ⁊rei ſlnõſynonomi ſic de alijs. ponunt᷑ rõne ſilkmit rõe õdcõis · qꝛ iſte exigũt ꝙ nomen ſit vnũt res vna.⁊ ꝙ nõſit nomen ſynono⸗ mů.vñ nõ eſt ibidictio marcꝰcurrit⁊?tui lnõ currit Neceſt ibi ſills. oĩs gladiꝰſcin dit. qðdã inſtimẽ enſis. qðᷣdã inſtm ſcin dit. Falla ignoꝛantie elenchieſt ydoneitas decipiendiꝓueniẽs ex apparenti obfuatõᷣe pticulaꝝ diffinitõis elẽchi 5ᷓ ↄuenit eirõe Zdictionis tĩ.ſ.ad idẽ fᷣm idẽ.ſilr ⁊ in eod? tpe.Cã aparentie huiꝰ falle eſt ↄuenientia dictoꝝ ßᷣm qͥd ad dicta ſimptt. Cã falſitatis eſt diuerſitas eoꝛũdẽ. vñ hꝰfalle ekẽchiſũtqᷓ — tuoꝛ modi. Pꝛimꝰ modꝰẽpᷓ hãc pticulã ad idẽ. vtduo ſuntduplũ vn ⁊ nõ ſunt duplũ trieð ſunt duplũ? nõ duplũ·⁊ in vtraq;pꝛe miſſaꝝ nõ fumit᷑ duplũ ad idẽ⁊ iõ nõ ſequit᷑ Scᷣs modꝰpeccat ʒ illã ꝑticulã fᷣm idẽ vt eſt duplů ill ᷣm latitudinẽ⁊ nõ kmlon gitudinẽ.d eſt duplũ ⁊ nð duplũ.nõ ſequit᷑. qꝛ duplũ nõ ſumit᷑ fm idẽlʒ ſumat᷑ reſpeciu licnõt(da eiuſdẽ.¶ Tertiꝰmodus peccat fᷣm iſtãꝑti cnlã ſitr. vt hõ eſt ſpẽs. nlls hõ eſt ipẽs didẽ eſt ſpẽs⁊ nõ ſpecies nõ ſcquit᷑. qꝛ ibi nonẽ dictõ in pᷣmiſſis · qꝛilleterminꝰ hõnð ſumit᷑ ſilt. qꝛ vna ſumit᷑ꝙ ſuis inferioꝛibo. in alia po nð.ſʒ ꝓ ſe roto velꝓ ſua foꝛma⸗ Yuar tus modꝰpeccatõ hanc pticulã in eodẽtpe vt manꝰmeaẽclauſa in& inſtãti? nõclau⸗ ſa in ß inſtanti ð eſ clauſa? nõ clauſa. non ſequit᷑.qꝛ nõ eſt in eodẽtpe. Differt aũt hec falta a falla ᷣmqͥd ad ſimplr. qꝛ in illoeſtp ceſſus ab vno fmquid ſũpto: ad vnñ ſim⸗ piiciter fũptũ vteſt dupiũ fm lõgitudiẽ. ẽduplũ.i iſta po eſtꝓceſſꝰ a duob ßm qͥd fůptis ad duo ſũptu iimpli. vth eſtdupluz illiᷣm longitudinẽ⁊ nõ ᷣm latitudint · ergo eſtdnplũ ⁊nõ duplum. Poliqᷓ; au. determinauit de fallaa dicto fm quid ad dictũ ſimpłr. ⁊pic ↄñr determinat de falla ignoꝛã tijelenchi.rõe cupꝛio diffinit elenchũ dicens. Elen chus ẽ lills Sdictionis n⁊ eiuſdẽ nõ noĩs tñ̃ nec rei tĩ · ſed noĩs ⁊ rei ais ſbien ſunt ex ncẽitate aliqͥd accicere nõ cõnumerato co ꝙ erat in pꝛincipio· fed ad tine ⁊ in eodem tꝑe. Anpacdrfin tione ponit᷑ ogiſmꝰ loco generis ⁊ ʒdictiõis · ad dꝛñam ſilmi non ʒdicentis põnixñdentis · Deinge poni vnð ⁊ eiuſdẽ nõ joið tiñ.⁊ hot tñ rõne ſillini unʒllignint nhnmininiſn nödeni fmẽhſminn modus percufnii pes nlls boct fů co nõſcqut gdni niletemn bön incpnulinut ubnb nſtinnis clchulutrõdui oe Difint unptgnt⸗ (Tractatus magis qᷓ contradictiẽis · qꝛvtrebiq; requiriꝗ ma neãt idem termini ſᷣm rẽ ⁊ vocẽ ſmul.⁊ per hᷣ remo⸗ uetur falla in dictõe.⁊ ponit᷑ ex his qͥ data ſunt de ne ceſſitate accidere rõe ſillm in quo dʒ eſſe neceſſaria cõ ſequẽtia. ⁊ ꝑ hoc pꝛimo remouent᷑ paralogiſmi falle accid ẽtis ⁊ alij duo nõ habentes neccſſariã ↄſequen⸗ poni nõ ↄnumerato eo qʒ erat in pꝛincipio rõ qꝛ elenchꝰeſt ſillogiſmꝰꝓbatiuus.⁊ per hot remouet petitio pꝛingp. Deinde pomt᷑ ideʒ ßᷣm idẽ ⁊c̃. rõne ↄtradictioniꝰ/qᷓꝛ ille ↄtradictiões re⸗ quirunt᷑ ad ↄtradictionẽ Sciendũ pꝛimo.ꝙ aliter põt diffiniri elenchꝰ·eſt ſillnutradactoꝛꝰcõcluſio nis iñdentis ·⁊ ſic ad elenchũ plura requirunt᷑ ſ.neceſ ſaria iliatio inqᷓ;tũ eſt ſilłs ⁊ ſtficẽe ꝓbatio ↄcluſio⸗ nis inqᷓ;tũ dialeticꝰ. ⁊ ßñ hy eſt foꝛmalis ↄſequentia pugnãtie ſue ↄcluſiõis ad poſitionẽ rñdentis inqᷓ;tũ ↄtradictoꝛiꝰ.⁊ lic pater ꝙelenchꝰ vltra ſiim additꝓ⸗ bationẽ.⁊ vltra locũ dialeticũ addit ↄtradiction ſue ↄſequentie ad poſitionẽ ↄſequentis. ⁊ illa ↄtradictõ vltima dꝛña foꝛmaliter ↄſtituens elenchũ · ⁊ ideo ſi⸗ cut ſilłs dialeticus ſe habet vt inferꝰ ad ſillm in cõi. ita elenchꝰ ad ſillm dialeticum. Et dicit᷑ elenchꝰ ab en qð eſt in pꝛo ↄtra.⁊ clenchꝰ quod ẽ ſumptio qua/ ſi ↄtra ſumptio.ſ. ↄtra dicta rñdentis ⁊ ſicut ſe habet elenchꝰad ſillm dialeticũ·ita ſimplr elenchꝰ ad ſiim ſophiſticũ.⁊ põt ſic diffiniri. Elenchꝰ ſophiſticus eſt ſilts ſoͤp hiſticꝰ apparẽter ʒtradictoꝛꝰ poſitioni reſpõ dentis · ¶ Sciendũ ſcho· ꝙ ignoꝛantia in cõi dicne gatio ſcietie cũ habitudinead illã. Et diuidit ꝑ igno rantiã pure negatiõis que ẽ pura carentia cognitiõis gctualis vel hitualis ſicut ẽ in pueris nondũ noticiã rerũ cognoſcẽtes. Alia eſt Wtaonön 5 eſt qñ aliquid cõpꝛehẽqjt de gognitiõ rei.⁊ iſta duui⸗ dit. qꝛ quedã ẽ ignoꝛãtiipᷣiniploꝝ. qꝛ pꝛincipia fal⸗ ſe app̃henduntur ſimplici appᷣhenſiõe ſine diſcurſu. Zlia eſtignoꝛãtia q̃ eſt falſa app̃henſio mediãte diſ curſu.⁊ dirit᷑compoſitã.q; ibi multa cõcurrũt ſimul ſcʒ ignoꝛãtia cõcuſiõis pꝛincipioꝝ· ignoꝛãtia qutem elenchi nõ eſt ignoꝛãtia pure negationis nec cõ̃poſitg ſed ignoꝛãtia ſimpliers app̃henſiõis. Et fit ꝑ ignoꝛã⸗ tiã alicuius reqͥſin ad ignoꝛannaʒ elenchi⁊ põᷓr capi duplr. Vno mõ generaliterꝑ quaeũq; ebmiſſiõe cu iuſiubet pricule erpꝛeſſe in difinitiõe elẽchi. Alio mõ ſpãliter lolũ ꝓ obmiſſione alicuꝰ illarũ q̃tuoꝛ ꝑticu⸗ cularũ.ſ.ad idẽ ᷣm idẽ.ſilr ⁊ in eodẽ tpe.⁊ iſto mõ ſu mitur falla igndꝛantie elenchi.jꝗ Sciendũ tertio. ꝙ cã apparẽtie hurꝰ falle eſt ydoneitas decipiẽdi ꝓueni ens ex apparẽti obſeruatione conditionũ requiitarũ — c Ad verã ↄtradictionẽ. rõne cuius credit᷑ ꝙ in añte pa⸗ calogiſmi ſit v dictio. vbi tñ eſt aꝓparẽs tra⸗ alogiſmi ſit vera ↄtrac eit apates ↄtra⸗ dictio r illã ↄtradictionẽ apparentꝭ infert᷑ↄtra⸗ dictio ſimipli⁊ eius cã defect niſſio alic? larũ particularũ quẽ requnt᷑ ad ↄtradictionẽ. Et jpr̃ hoc ic diffinithec falla·ẽ ydoneitag decipiendiꝓue niens er agarẽti obſeruatõe ꝑticularũ ↄtracicioni ipſꝰ elenchi·que ſibi ʒuentůt rõne cõtradictiõis. Et licet quelibet jalta peccet Aenchũ. q tñ foꝛmaliter ⁊ directe peccant ↄtra ↄtradictionẽ que ſe hʒ vt vltima foꝛma ⁊ dĩa elenchi iõ magis denoĩat᷑ignoꝛantia elẽ chiqᷓ; quelibet alia. ¶ ciendũ quarto. ꝙ huꝰ fal; lace quq; ſunt modi. Pꝛimꝰ elt. añ non urguit᷑ ad ————— F —* B ⁊ eius cã defectꝰ eit obmiſſio alicuꝰ il⸗ idẽ vt aer eſt ſuꝑ terrã ⁊ nõluper celuʒ ⁊c̃.ſoluit N qꝛ nõ affumatur idẽ de eodẽ Scðᷣs modus qů fit obmiſſio illꝰ particule ᷣm ideni. vt ſoꝛtes videt fm oculũ ⁊ nõ videt hm aures.qᷓ videt ⁊ non videt ↄᷣa nð valet. ⁊ eſt õ. qꝛ ibi nõ affirmat᷑ vel negat᷑idem de eodẽ ᷣm idẽ. Tertꝰmodus fit omittendo illã ꝑticu lam ſi. vt ois homo ẽ indiuiduũ.hõ nõ eſt indiui⸗ duũ qᷓ homo nõ eſt indiuiduũ ⁊ eſt indiuiduũ.ↄña non valet. qꝛ hõ non ſilr tenet᷑ qꝛ in maipꝛe tenei pꝛo ſuppolitis · in mino:ẽ autẽ ꝓ natura cõi. Muattꝰmo dus eſt qñ omittii illa ꝑticula ꝓ codem tꝑe. vt ſoꝛtes chtrit cras ⁊ nõ currit poſtcras. ꝗᷓ ſoꝛtes cunit ⁊ non cumt.⁊ ↄña nõ valet. qꝛ ihi nõ eſt affumato vel ne⸗ gatio ꝓ rodem pe. ⁊ſic ſumunt᷑ iſti modi ßᷣm q̃tuoꝛ ditiòes in diffinitõe clenchi poſitas ⁊ reqͥſitas Pãõtra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. ↄtradictio nõ ẽ ſillo hiſiug led elenchus eſt ↄtradicio vt ðꝛ pꝛimo elen y o.235. ⸗ choꝝ· eigo male dic᷑ꝙ eſt ſillogiſmus ¶ cð̃o ſic. hecẽ vera ↄtradicgig: marcꝰ currt. rul non curritcũ illepoſitões repunãt ĩn qilalitãte ergo ad elenchũ ⁊ptradictionẽ nõ yequiri?᷑ vnitas nois ⁊ rei ſmul& ertio ſic. oõs fallacie ↄtinent᷑ ⁊ reducunt᷑ ad ignoꝛã tiã elenchi.; male ahl hic fallacia ſpãlis cũ ſit cõ⸗ mnnis ad oes alias& Muarto ſic. ↄtradictoꝛia non pñt fieri in eodẽ tꝑe ſaſtẽi ab eddẽ hoĩe. ergo ad con tradictionẽ nõ requirit᷑ affumatio⁊ negatio in eode tꝑe ¶ Quinto ſic ad ↄrradictõnẽ requiri᷑ ꝙ ſit affir matio ⁊ negatio eiuſdẽ de eodẽ. ⁊ tñ non pomt᷑aliqs moqug ꝑeccãs ↄtra Zdictionẽ. qinſuff cẽter enume rant᷑· ¶ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ licʒ ſicapiat᷑ cõtradictio foꝛ⸗ maliter ꝓ illa foꝛma ⁊ repugnãtia ↄtradictoꝛioꝛũ.ſic nõ eſt ſilis. ſed ſi capiat materialiterꝓ ↄtradictiõe cõ⸗ tradicente vel lillmo ↄtradictoꝛio rõne ↄcluſionis.et ſic ben⸗ ẽ ſillogiſmꝰ⁊ ſic capt᷑ in ꝓpoſito· ¶ Ad ſcðᷣmn ꝛ. ꝙ k vera ↄtradictio ſit hm rẽ.non tñ ßᷣm modum enunciãdi qꝛ ib nõ eſt euidẽs affirmatio vel negatõ eiuſdẽ de codẽ. ¶ Ad tertiũ ðꝛ · ꝙ ſi eapiat᷑ ignoꝛqtia elenchi generaliterꝓ ignoꝛantiꝰ cuiuſlibet ꝑticule dit finitiõis elenchi ſic falla ignoꝛãtie elenchi eſt cõis ad oẽs alias fallas.ſeq ſi capiat ſpãliter pꝛo ignoꝛã̃tia tuoꝛ paricularũ.⁊ ſic ẽ ſpãlis falla ⁊ habet diſtinctas cãs apparẽtie ⁊ defectus a cã aliarũ fallaciarũ vt pꝛoññ bari põt inductiue ¶ Ad quurtũ ðᷣꝛ. ꝙ lʒ ↄtradicto; ria nõ ſꝑ enunciant᷑in eodẽ tꝑe.cñ bñ põt fieriꝓ eodẽ. tpe affirmatio ⁊ negatio de eodẽ ꝓ eadem ꝑte tpis¶ Id quintũ ðꝛ. ꝙ in falła ignoꝛantie elenchiſꝑ requi⸗ nit̃ꝙ iit apparens Zdictio· ꝙꝛ inde ſumit᷑ cã apparẽtie. ⁊ li ſic remoueat pꝛima ʒdictionis ↄditio q̃ eſt qñ fit affirmatio vel negatio eiuſdẽ de eodem ibi non ẽ apz parens ↄtradictio.vbi non ponit aliquis modꝰqͥfit ter obmiſſionẽillius ↄditionis cõttadictionis. Etere id qð eſtin pncipioeſt qñcõ p cluſioque debet ꝓbari ſumit in pꝛe — miſſis. Tů ergo idẽ ſub eodem no⸗ kmine põt ſeipſum ꝓbari. vthomo currir er go hõ currit. in talib enĩ non eſt petitio pᷣn cipij.ſed talis argumẽtatioẽ ridiculoſa nec caditſub arte necẽpetitio huiꝰqp eſt in bn cipio. aliud eſt enipeierẽpꝛincipij rauc 2 X W F — 3 /lo N6 t D 1 Gertus xpetere ilud q; eit in pꝛincipio· vt dicit. p. pꝛimo elenchoꝝ · q pelere pꝛincipiũ eſt qñ pertit idem ſub eodẽ nomine· vthõ curriter ßo dõcurrit. ⁊ iſtomõn ulla eſt fallacia. qꝛ nõ continet᷑ ſub aliqua ſpecie argumẽtatio nies necfm veritatẽ necᷣm apparentiã ſed glis peritio dncipi peccat ↄtra ſilogiſinũ ſimpliciter dictũ Bed petereiludqð eſt in pꝛincipio eſt qñ idẽ petitur ſub diuerſo no minc. vt animal rõnale currit.ergo hõ cur⸗ rit. Velic.petere illud qð eſt in pꝛincipioẽ quando minꝰ notũ ſumitur ad ꝓbationem magis noti.¶ Lauſa apareniie huꝰfolla cie eſt aꝓparẽs diuerſitas cõcluſionis& pꝛe miſſis. Kauſa falſitatis ẽ ydemptitòs eo undẽ. Petitur autẽ illud qð eſt in hncipio quinq; modis.vt patet ociauo topicoꝝ · Pꝛimo mõ quando diffinitũ petit᷑ in diffi⸗ nitione⁊ ecõtra. vt ſi dubitaret vtrũ homo currat vel nõ currat. fiat argumentũ: anĩal rõnale currit ergo hõ currit. nxllaẽ ibipꝛo bato.qꝛ qů vnů dubitat neceſſeẽ alterũ du pitari. ⁊ ita ſi ſumat᷑ vnũ ad pꝛobandũ ali⸗ ud peccatũ eſt. ¶ Seðs modus ẽquando pticulare petit᷑ in vniuerſali vtn ullus hõ currit. ʒ necſoꝛtes currit. Vel ſi altqs de/ beatꝓdare ꝙ oĩm contrarioꝝ eadem eſt di ſciplina.⁊ allumat oĩm opoſitoꝛũ eacemẽ diſciplina. ergo oĩm cõtrarioꝝ eſt eademdi ſcplina. hic peti cõcluſio n pꝛcniſis Terti modusẽ ñ vnuerſale perit in ꝑti culariby. vt ſi aliqs debeat ꝓbare ꝙ omniũ oppoſitoꝝ eſteadẽ diſciplina? ſumat illam oim cõtrudictoꝛioꝝ cõtrarioꝝ ⁊ ſicdeglijs eſt eadẽ diſciplina. ergo omniũ oppoſitoꝛũ eſt eadẽ diſciplina. Wel ſic. ſoꝛtes currit. pla to curritẽ ſic de alis. ergo oĩs homo currit Muartꝰ modus eſt. qñ coniũctũ peti in diuiſis vel ecõtra. vt ſi aliquis debeat ꝓba⸗ reqꝙ medicinaẽ diſciplia ſani ⁊egri? dicat᷑ ſic arguẽdo.medicina ẽdiſciplia ſani.xme dicina ẽ diſciplina egrið medicina eſt diſci/ plna ſani? egri¶ Duntus modus ẽ qũ vnũ relatiuoꝝ petit᷑ in alio. ytſi quis debet ꝓbareqꝙ ſoꝛtes ſit p? platonis ꝓbet᷑ ſic pla⸗ o cſt filiꝰſoꝛtis ergo ioꝛtesẽ pater platonis nõ ſequitur qꝛ hoc aſſumit᷑ qð eſt pꝛoban; — dů. Bciendu ꝙ hec fallacia nõ impedit ſil im inferentẽ ſedꝓbanieʒ · ⁊ ita fallacia petitiõſs pꝛincipij peccat contra ſillogimũ pꝛimũ ròne cuꝰ tatiõe peti cõcluſio que dʒ ꝓbari ibl fit petitio pꝛinc pij. Et ides petitio pꝛincipi eſt qñ idẽ accipi ad pꝛoi bandũ ſeiplum. ¶ Baendũ pꝛimo · ꝙ hen phm ſcef jn elencoꝝ duplex eſt petitio pꝛincapij· ſ.ſtatim ⁊ nõ ſta⸗ wßhe lud qð eſt in pꝛinci dialetich inq̃tũ dialeiceſt. Nollc; au ſupem deteminauit de falta nran tie elenchi. Hic cõſequẽter determinat de falia petij — tionis pꝛincipn· Rõnecuꝰ pꝛimo videndũẽ quid ſit peter epꝛincipiũ · Nã petitio pꝛĩcipij in dialeticis ẽ inz terrogatio alicuꝰ pᷣmiſſi arũ ſillogiſini dialetici.qʒ liz cet dialeticꝰ in ſillogiſando aſſumat pᷣmiſſas ad pꝛe⸗ — bandũ cõcluſionẽ.iñ interdũ paralogiſando intero;ꝰ gar de ſuis pancipij s rõne cuꝰ dicuntur interroga⸗ tiones ⁊ fit nõ itaꝓpꝛie petitio vꝛincipij de cõcluſione. qꝛ pᷣmiſſis cõcchis põt inferi cõduſio nõ interogan „ do de ipſa. ⁊ qʒ in angumentatõc cõcuſio ẽ pʒinciplẽũ — 1 fit argumentatio · Jõ qᷓ irgumẽ timetitio pꝛincipi ſtarim ẽ.· qñ idẽ ſub eodẽ nomt ne ſumit ad ꝓbandum ſeipſum · vt hõ cumit. ergohõ currit. vel ſub duob noĩbus ſynonomis. vt marcus curnt ꝑgo tuliꝰ cunit. ⁊ talis petitio peccat fiſilim ſimpłiSclo nõ eſt alia à pᷣmiſſis ⁊ nõ eſt ibi argu⸗ mẽtatio neq; aliqua falla cũ idem nõ habeat apparẽi tiã hoc mõ udꝓbandũ ſeipſumꝰAlia ẽ petitio pꝛini cipi nõ ſtatim qñ aliquid lub diuerſis noibus repe tit ad ꝓbandũ lep̃m ⁊ cõmittit᷑ talis defectꝰ qů inar i gumentatiõe añcedẽs eſt ita dubiũ ſicut ↄñs vel mij nus notũ · In petitiõe pꝛincipij nõ ſtatin ẽ petere ilj pio cũ antecedẽs ẽ eque dubium vel minus notũ qᷓ; ↄſequens fm ſuã noriciã · tim ↄtinct᷑ in ↄſequente? etiã ꝓba perↄſequens. Tunct ad pꝛobandũ ↄſequens petit idẽ quod eſt in 1princ pio¶· vñccdens quod ↄtinetur in cõcluſiõe. Et etiaʒ lumit᷑ autecedens in tali argumẽtatione ad ꝓbanduũ ſeipſum ·⁊ bm talem petitionẽ pꝛincip) cõmitttithec ſallacia. ¶ Pciendũ ſcðo.ꝙ cã awarentie huiꝰ falla de eſt apparens diuerſitas añcedentis ⁊ ↄſequentis · rõne cuius credit᷑ antecedens eſſe notiꝰconſequente? habere virtutẽ ꝓbatiuã ↄſequentis cũ tñ ſit eque no tum vel minꝰ notũ ↄſequente.⁊ nõ ſufficit quecũᷓ diuerſitas añcedẽtis ⁊ conſequentis.ſed opoꝛtet ſit cũ vdẽptitate ipſoꝝ ⁊ eriã ꝙ talis diuerſitas facit up⸗ parentiã magis noti ⁊ minꝰ noti ex parte rei. ⁊qʒ in ſynonomis nõ eſt aparẽtia magis vel minꝰ notiaꝑ te rei. Ideo in ipſis nõẽ iſta cauſa apparentie. Bed 6 c falũtatis hurꝰ falle eſt diuerſitas coꝛundẽ.ſañces eft dẽtis ⁊ cõſcquẽtis. Et ᷣm h ſi diffmiſtafalla. Et ydoneitas decipiẽdi ꝓueniens er apparẽti diuerſitate ßm noticiã antecedẽtis cũ conſcquẽte. ⁊ eccat Iſta fal lacia nõ cõtra illationẽ. qꝛ nonpetdl õgiliſim⸗ pliciter led peccat 3ᷓꝓbationẽ ⁊ ſillogiſmũ dialetici ¶Peiẽqũ terrtio.· ꝙ diffinino duplycõl iderat᷑· Vno mõ inqᷓ;tũ u ſunt ꝓpꝛia cã paſſionis.⁊ hoc mõ ſumiturab pſa lon cus demonſtratiis ⁊ nõ ſophiſtics· Iliter cõlide⸗ rat᷑ quantũ ſtat ſub intemõe cõi.⁊ h dupliciter · Nno modo ſuimnit reſpectu pᷣdicatoꝝ que nolioꝛi mõ cõus niñt ipſi diffinitõiqᷓ; diffnito. ⁊ ſic adiffintione ad diffinitũ iterũ ſumit᷑lorꝰ dialeticus. Alio mõ reſpe⸗ an pꝛedicatoꝝ que norioꝛi mõ diffinto qᷓ; difini cõᷣuenmnte⁊ ſic n diffinitiont cauſatpetitlopiincip incudit pꝛincipia eſſentialia diffiniti que rinamagis vlm* mõ inſunt diffinito ſicut reſpectu illoꝝ que minꝰ no⸗ ta ſunt vel minꝰ notioꝛi mõ ipſi ↄueniũt.⁊ ſic ſil ar⸗ guendo ab vli ad particulare vel ecõtra ·⁊ Fᷣm hoc in ipſis cauſat peritio pꝛincipi. ¶ Bciendũ quarto ꝙ puðꝰ falle quatuoꝛ ſunt modi. Pꝛineſt qñ diffinitũ petit in diffinitiõe vel ecõtra· yt aial rõnale currit. en⸗ ßo hõ curnt. Ibi eni diffinitũ pent᷑ in ſua diffiniõe ⁊ arguẽdo ecõtra petit diffinitio in diffinuo. vrꝓha⸗ tio non valet qꝛ ſi vnñ dubitat᷑⁊ reliquũ. Scs mi dus ẽ qñ particulare petit in vniuerſali.vel vniuerſa⸗ le in ꝑticulari.vt ſi debeat ꝓbari ꝙ oimtradictoꝛio⸗ rů eadẽ eſt diſciplina·⁊ ſumat᷑illa. oĩm oppoſitoꝝ ea⸗ dẽ eſt diſciplina· ergo oĩm ʒdictoꝛioꝝ nõ valct argu⸗ mentũ.qꝛ cõcluſio peccat in pᷣmiſſis · Tenꝰ modꝰſt qñ ↄiunctũ petitur in diuiſis vel diuiſum in ↄñct vt medicina ẽſani ⁊ egri. Imedicina ẽ ſani? medici na eſt egri. Quart?moc in ſuo coꝛrelatiuo. vt ſoꝛteð eſt pĩ platonis. qᷓ plato ẽ fiuꝰ ſoꝛtis · Et ſoluẽdo iſtos ꝑaloßiſmos de et nega⸗ ri añs · eo ꝙ ſit eque nopũ xel minꝰqᷓ; ↄñs pꝛius nega tũ nec debetnegan ↄfj/cñ ſit necelfaria iliatio in iſtẽ paralogiſmis ii pᷣmiſſe concedantur. qili ſi concedi⸗ tur antecedens opoꝛter concedi ↄñs quod induditur in ipſo.põt tñ dic ꝙ nõ eſt ↄñ ꝓbariua ri negatiõe atis· Eti in textu ponant᷑ quinq; mo qeſs⸗ cit uidit in duos ad maioꝛẽ declarationerm iñ ſufficii enumerant᷑quatus? modi pꝛꝰ poſiti. qꝛ in ipſis ti⸗ nent̃ oẽs modi huiꝰ falle u Cõtra pᷣdicta arguitur pꝛimo ſic ·in petitõe pꝛinciph ſumit᷑ idẽ ad ꝓbanduʒ ſep̃m.ſed idẽ nõ habet apparentiã ad ꝓbandũ ſeipᷣm ʒ in petitione pꝛincipij nõ eſt cã apparẽtie ergo nec fal ſacia Bcðo ſie. ois paralogiſmꝰ peccat in materia vel foꝛma· ſed paralogiſmi hurꝰ falle nõ peccãt in foꝛ ma cũ pñit fieri in mõ⁊ in figura · necpeccant in ma⸗ teria qꝛ fiũt ex pꝛobabil wn ipſo nõ eſt defectus. Temo ſic. ab eodẽ nõ ſumit᷑ locꝰ dialeticus ⁊ ſophi⸗ ſticus.ſed a diffinitiõe ſikꝝ a toto in q̃ntitate ſumunt᷑ ioc dialetici.ꝗᷓ ab ipſis non ſumit᷑locꝰ ſo hiſticus ⁊? ſic male ponũnt᷑illi pꝛimi duo modi.&; uarto ſic⸗ arguẽdo a diuiſis ad ↄiunctaꝰ fallaactidenris: bi nõ eſt petitio pꝛincipij ·tenet ↄja· q iſti loci ſophiſtici nõ poſſunt eẽ in eodẽ argumeito ¶ Muinto ſic. hic eſt petitio pꝛincipy · albedo Zꝛiatnigredini · nigre 0 eſt 3ꝛia albedini.⁊ tñ fit nullo iſtoꝝ modoꝛũ qᷓ̃tuoꝛᷓ ſunt inſufficiẽrer poſiti ¶ Ad pꝛimũ ðᷣꝛ. ꝙ lʒidẽ Em rẽ ⁊ voc ſit nõ habeat qpurentiã ad ꝓhandũ ſepᷣm tñ idẽ ᷣm rẽ ⁊ dꝛůjs ᷣm vocẽ ⁊ rðem vteſt diffinitio re ſpectu diffiniti hů bʒ atparent ad ꝓãdũ ſepᷣm in⸗ ᷓtů videt᷑ magis nota ſub vno noie qᷓ; ſuh alo A La ſchm ðꝛ ßʒ in paralogiſmis hunꝰ falle pᷣmilſe ſũt hm ſe ꝓbabiles. nõ tñ ſunt ꝓbablles reſpectu con ultsðrreqrſtadſtmpheruã.gpeur bmil ſas ſm ſe ꝓbabiles ⁊ ꝙ ille pᷣmiſſe habeant virtutẽ ꝓ 2. bandictiufionẽ. õ iſti ſitmi peccã in ꝓbatiõẽ.ꝙj Adtertiũ ðꝛ· ꝙ abeodẽ eodᷓ mð cõſiderato reſpecfi ciuſdẽnð ſumit᷑locus dialẽticꝰ⁊ ſophiſticꝰ mð diffi nitio diuerfimode ↄfidera· vt ab ipfa ſumit᷑locꝰdia⸗ leticus ⁊ ſophiſticꝰ.⁊ ſikr ðꝛ de toto in quantitate id quarti ðꝛ.ꝙlz arguẽdo a ↄunctis ad dioiſain debite.qᷓtum ad modñ ſpe modus qñ vnũ wn peritur arſie añs etminꝰ notñ ↄůte· ⁊ codẽ modo arguẽdo a diffinito põt argui reſpecti pꝛedicatoꝝ que notioꝛi ebire· qᷓtum ad modũ ꝓponendiipla diuiſa ad igẽ fü fallacia accidentis: ſed qñ arguit᷑ ab ipſis incebite ſolũ ex parte ꝓbationis ⁊ nõ ex ꝑre diſpoſirõis diuer ſoꝛũ Ihr fit petitio pꝛincipij. Id quintũ ðꝛ. ꝙ bl cõmittit ſecũdus modus ⁊ ʒalbedo ⁊ nigredo ſib mtionibꝓpꝛijs non ſunt reſpectiun tñ qᷓ;tũ ad inten⸗ tiones contrarioꝝ ſiue oppoſitarũ bene ſunt relatius c dici ⁊ ibi vnũ relatiuoꝝ petitur in alio. E fallaciaↄtj diẽdũ eſt · Scõm ñ̃o fiütpar alogiſmieoꝙ creqin⸗ am chuenti que non uertit. Fal lacia ↄ̃tis eſt ydoneitas decipiendi ꝓueni ens ex appentia ↄñe ↄuerſeq̃ non ↄuerti᷑. Lã apparentiehuiꝰfallacie ẽ ↄuenientia vniꝰ ↄ̃e vere ad gliã nõ verqm. Eã falſi tatis eſt diuerſitas eoꝛũdẽ. Etſe ciendumꝙ bñ tenet argumentũ a poſitiõe añcedentis ad poſitionẽ ↄñtis. Zduius fallatietres ſũt modi. Pꝛimꝰ modns eſt qñ arguit᷑ a de⸗ ſtructiꝰne añcedentis ad deſtructionẽꝰſeß quẽtis· vt ſi hõ eit ajaleit ·z ſihõ nõeſtanĩai nð eſt. Vel a poſitiõe ↄñtis ad poſitionem gñcedentis. vtſimelẽ rubeñ eſtð ſirubeũ? melẽ· Ad itũeni modũ reducunt᷑ oẽs pꝛa⸗ ue argumentatiões ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ deſtructine. Nñ quoriẽſcũq; fit ꝓceſſus ab „ inferioꝛead ſuperiꝰcũdiſtributnoneſupio⸗ * 3 — rũ.vt ois homo currit. d œ aialcurrit. Ibi cõminit iſta fallacia. vt hulluo hõ curriter riv ſoꝛtes eit aial⁊ ecõuerſo. xlato eſtani mal ⁊ ecõuerſo. ergooĩs homo eſtanimalt ecõuerſo. hicenumerant᷑ oia ſingularia i⸗ lwoĩis homoẽ aial. ⁊ non hꝰ. oẽ aialeſt hõ. dus ꝓuenita cõiter accj̃tib. Erdicunt᷑ ci — ter accidẽtiaqᷓ ſe Sſequunt᷑? aliqñ nõ vtiſteeſt compꝰ deit adulter. Bilr muſa? poeta ſilrterminant ſed muſaẽ femigj ð et poeta nõ ſequit q vdẽptitas generjttermi natiõis aliqñ ſeↄſequunt᷑⁊ aliqñ non. eoꝙ nõeitin oĩbus ſed in aliquib. ialiqs di cat ꝙ in h vltimotertio mõ nõtenet ecõuer ſo· Añ ibinõ eſt ↄñ̃a. Dicendumẽpergo 3 Em quoſdaʒ ſumit᷑ ↄña achiter accidentibꝰ adjam neceſſariã ⁊ꝓbabileʒ·⁊ in iſtis nõ ſumi ↄña neceſſaria jed pꝛobabilis. Tali ter aũtoꝛdinant᷑ iſti modiab areſtotele iſto modo oꝛdinato. 82„ 2 5 (qſequn j. Zhic zůr dererminat de falla ↄ ʒð eathegoꝛicn vei hypothetica inferẽs ↄclocʒ Sec ↄña ẽ illa hitudo ſimplex in qↄñs infert ex antecedẽ; ertus ** Poltc; au. deterninauit de falla paiicionis prnci la ↄñ̃tis. rõe culꝰ pꝛio yidẽdũ ẽ quid ſit ↄñs ·añs·⁊ ↄnai Vñ te ⁊ꝓuenit ex co ꝙ ↄñs actu ⁊ itellecu includit᷑ inañ cedente. Jõ imł ſequit ad ſuñ añs. Et hitudo deno minãs ilã ſeq̃lã. vocat cõlequẽtia. Et duplx eſt ↄña icʒ ſimplex ⁊ compolitaſ ileucelnſe ex yno ſolo añte infert vnũ ſolũ conſccuẽs. Coſequen⸗ tia vo cõpoſita ꝑ opolitum. Et inteltigit᷑ ieri tuoꝛ modis Pꝛimo qũ faca aliq ↄña argui᷑ a poſitione sñtis ad poſitioneʒ ↄñns Bᷣomõ qñ in aliq̃ ↄña arguit᷑ a deſtruetiõe cõſequẽtis ad deſtructinẽ añtis Et iſts duob modis ſit debite cõſequẽtia⁊ benear⸗ gui Tertio mõ qñ in aliq cõſeq̃ntia aguit᷑ a deſtru ctione anteccdẽtis ad de DQua qñ arguit᷑a poſuione ꝓñtis ad poſitionem añtis · Et jſtis duob modis nð vʒ cõſcquentia cõpoſita pꝛius facta· qꝛ uefit aliter qᷓ; deberet ↄuert·Et fm hſu⸗ mit᷑ falia coniequẽtis& Beiendũ pꝛimo· ꝙcã appa⸗ rẽtie hu tedẽte. rõne cuꝰ credii ꝙ bene cõuenat ↄſcquẽtia q̃ tñ nõ bene cõuenit᷑. Cã vo deſeciꝰẽ diuerſitas appcns amecedẽtis ⁊ pñtis· Et ᷓᷣn h diffint falla conleque tis ẽ vdoncitas decipiẽdi ꝓueniẽs er apparẽtiꝓbabi⸗ litatevel cõuertibilitate ↄñtis cũ anteccdẽte. Eti ꝑfit cũ dicit areſto. qñ credimꝰ cõſcquentã conuerti qᷓ iñ nõ cõuertit. Et qᷓ;uis in iſta falla repiant᷑ antetedẽs ⁊ cõſequẽs tamẽ magis ðꝛ falla conſequẽtis; ante cedẽtis · eo ꝙ in ꝑalogiſmis huꝰ falle ſꝑ arguut cqua“ lent a põne conſcquẽtis ad politionẽ anteccdẽtis· Et qñq; argu a negatiõe antecedẽtis ad negationẽ cðs ſequẽts Et c iſta negario antecedẽtis hẽat ſe vtcõ ſequẽs ad negationẽ cõſequẽtis. Jõ cbi ecuaient ar⸗ guiĩa poſitiõe conſequẽtis ad poſitionẽ᷑ antecedẽtis⸗ ¶ Sciendũ ſcðo.ꝙ huꝰfalle tres ſunt mõi. Pꝛimꝰ ẽ arguendo a deſti uſſe antececẽtis ad deſtructonẽ ronlequẽtis vel a poli tecedẽtis. Fxẽplũ pꝛimi. vt ſi hõ eſt aĩal cit. ſad nõ eſt põ ꝗᷓ nõ eſt aial·nõ ſequit᷑. qꝛ ad negationẽ antecedẽ tis nõ ſeq̃t᷑ negatis ronſequentis. qð õ eſt. qꝛantece dẽs eſt inferꝰ⁊ mimꝰ conlequẽte. conſeq̃s eni ſehʒ vt ſuperꝰ ad magis cõe mð deſtructo inferioꝛi nõ opor tet deſtruere ſupꝰ.qꝛ ip̃m põt manere in alis inferio rib. Exemplñ icðuſi pluit tera ẽ madida· ſi terra ẽ madida pluit.nõ ſequit᷑ poſito antecedẽtis.q? conſe quens ſe bʒ vt maius cde · Jõ non ſeqͥt poſitio ante⸗ erdentis qð eſt minꝰ cõe ⁊ inlerꝰ. ad poſitionẽ eni ſu pewn iecquit᷑ poſitio inferioꝛis · ¶ Beciendũ ter tio.ꝙ ttittꝰ modꝰ eſt quãdo arguit᷑ab in ſuffitiẽti nu mero ſingulariũ ad vie. vt ſoꝛtes turit plato currit· ʒᷓ oĩs bomo currit·vel ſic· ſoꝛtes eſt anĩal⁊ econuerſo plato eſtaĩal? ecõuerſo.nõ ſequit᷑.qꝛ licz enimeient᷑ lingularia iſtꝰ· ois homoeſt anial tamen nõoœe aialẽ põ. qð tamen deſignat ꝑ hoc qð ðꝛ in pꝛedictaꝓpõne econuerſo erp̃ſſe vel ſubintellecte. Ethli ille terminꝰ cconuerſo dicit conuerſionẽ ſinplicẽ p accidens bene ſequeref. Et hecẽ vera · vĩs hõ eſt gial? econuerſo ali qð aial eſt hõ cũ analogũ ꝑ ſe poſiũ ſtat ꝓ ſign fica⸗ to ſuo famoſioʒ⁊ ile terminꝰ econuerſo eſt analogů 3 ed 2 antecedentis ſtructionẽ ↄñt Muarto mð v falke eſt appares ↄuertibilitas Sñ̃tis ch I nðe conſeq̃ntis ad poſitionẽ an 1 ad conuerſionẽ ſmpliæm ⁊ d cᷓueiſioneſ per aci dens · ¶ Bciendũ quarto ꝙ teriꝰ modius hu felte fit quõdo argui᷑a cõiter arcidentib q̃ cõiter acciden tia ie mutuo non ſequunt᷑ vtßſoꝛtes ẽ magnꝰ⁊ ſor; des ẽ foꝛtis · vel ſoꝛtes eſt pulcher ⁊ ẽ bonꝰ qᷓ ſoꝛtes eſt pulcher ⁊bonꝰ non ſequit᷑ qꝛ k talia accidẽtia ſemꝝ tuo conſcquunt᷑in aliq ubiectonõ ramen de nckita⸗ te conſequunt᷑ ſe. Etiʒ ſſto mõ arguendo penes iſtaʒ faltam in modo ꝓcedendi conuerat᷑ aliqᷓ conſequen tia artualiter pᷣſuppoſita amen ſubintelligi vna cõ ſequentia ĩplicite q conucrtit in iſtis modis. Et iſto rũ modoꝝ 5. hůi rõ· qꝛ in falła conſeq̃ntis ſumit᷑ cãappentie e appenti conuertibilitate conſcquentis vel ᷓhecuertibilitas eſt apparẽs rõ ne conſequentie iã fãcte.ſic eſt pꝛimꝰ moqᷓꝰvelꝓptba buudinem termioꝝ · ⁊ hoc ẽ dupit. vel ſumitex habi ndine ſingulariũ ad vłe.⁊ ſic ẽ ſcðᷣs modus huiꝰ fal iacie· vel ex habitudinechiter avudent ũ qᷓ contingen ter ↄneniůt in vno ſubiecto. ⁊ ſic eſt tertiꝰ modus Lontra pdicta arguit᷑pꝛimo ſic. con uerſio ẽ paſſiop poſiriõis ᷓ ſol ꝓponi connenit. ᷓ iſta fallacia nonpi uenit ex hoc ꝙ aiiq conſequẽtia conuertat᷑qus nõ de⸗ bet cõuerti¶ Pcðo ſic· conſequens actu ⁊ intellecu includit᷑ in anteccdẽte.ergo deſtructo antecedentede. ſtnuconſcquens ·⁊ ſica deſtructiõe conſequentis ad deſtructioncʒ antccedẽtis bene valet ↄña Tenio ſic. polito poſterioꝛi neceſſario ponit᷑ pꝛius · ſed conl⸗ quens eſt poſterꝰ antecedente ergo poſito conſequẽi te neceſſario poni antecedẽs Muarto ſic.ſingula ria alicuiꝰvlis nõ ſuffcienter enumetata ſequuntad ſuũ vie· ergo arguendo ab inſufficiẽti numero ſinn“ lariũ nuit᷑ a poſitiõe ↄſcquentis ad poſitionẽ uñts ⁊ perↄs ſcðs njodꝰnõ diſtingut? a pꝛio. ¶ Muito ſic arßuenqo a cõuer acidgꝝubvẽ bonꝰ loc dialeic qᷓſi arguẽdo nõ ſumit᷑ feðᷣð modꝰ huðꝰ falle·&d pꝛimũ ðꝛ. ꝙ ſicapia ↄuerſio vt ẽ mutatõ p̃ti in ſbeñ ⁊ e.ſic eſt paſſio ꝓꝙ õnis ⁊ ſolũ ſibi conuent ſcd ſic piarꝓ mutatiõe antecedẽtis ad ↄñs vel cõ ꝓmuta⸗ tione ↄñtis ad añs. ſienõ eſt pafio ꝓpõnis iedẽ paſi ſio ↄñe⁊ hoc wõ ↄña bene ↄuerti. 4Id ſchmg deſtructo antecedẽte bene deſtuꝓñð particulanit᷑? ßᷣm ſuñ eſſe qð hʒ in tali añte. nõ tamen deſtrutvlt fm̃ ſetotũ · qꝛ adhuc põt manere in alijs. Jõ a deſtu ctione antecedentis põt inferri deſtructio ↄſeq̃n 3 Iid terdñ ðꝛ.· ꝙ lʒ ſᷣm illationẽconſequẽs ſit poſlerꝰ tamen fm naturã ⁊ bitũ cõitaris cõſequeis ẽph antedẽti.A Iid qᷓrtũ ðꝛ·ꝙ k in ſcðo mõ arguatapo ſitõe cõſcqᷓ̃ntis ad põnem antecedẽtis. nõ tamẽ ſuit᷑ cʒ appentie tõeↄuertibilitars ↄſcquẽtis cñ̃aßte ſe⸗ rõne ↄñ̃e pꝛfucte ſ in pꝛimo Ad qͥntũ ðꝛꝙg guẽdo a cõit᷑ accidentibꝰ q̃ ſe nccãrio ↄſequunt᷑eſt bo nus lo dialeticus.ſed arguendo ab his q̃ ↄtingent ſeↄſequ unt᷑fittertius modus huiꝰ falle. Fautdeſſl km nõ cãm vtcim da Zd cuiꝰciidẽtiã ſciẽdũꝙ duplert ſills.ſ.oñſiuꝰ⁊ adãpoſſibile. Djſiuꝰẽq hʒ vnã ſolãↄcloem. Billogiſmꝰ poad ipolſ⸗ bileẽ qñ aliqʒs ſillogiſticeducit ad ipolſibi⸗ le. ⁊xt hinterimit aliqua pᷣmilurũqer m ractaius 11. D — . — en zu* i na cMſail S ennn nalen ſis.⁊ rion moꝛta o ⁊iſt ale nrnt.d eire t lch 3 eeee me fi bön gĩn aſi⸗ qůſyli echre— bile Jn igure ſy neiee 2 duno, n 3 2 l ſſibi gial He5 ſmop un S ri 3 S int iim ap dn ũeſt e— S sn ⁊poſſun 2 — 5 Snn 0—. S hlu bort vtſi ſilne adi nöõ er te aia pee m vere — n i auſ v t Se l qu ill 4 vt im n. opo ö eft 2 C po in vh g eq; — r rõna qð e guſ— ſario 6an — un eſt e pare apa it S — a ca 5.3 teſt nel lrõn run er eiſe r 8 Snin non im aic nhac ee cauſa tcauſt em̃t tle oꝛt 5 deern woiin e ebn nien g co„ Znoe eſt bne gume mnelli 2il nus duſi S mll. men qie n dob— ner ſt cñ ue u mit᷑ i e iu it iee arüi netel —* nellu en nö u i e — en ve te u e itr⸗„ ℳ . ti vit 32 Salla taleem̃ auſe u mnt eq— ß iecto ⁊— ita ſũ vlt acie em̃ e nſaft are a ap enit 6 uen eſt luſio nauſ faci. ie e ererere. nnle o- —. nu 6 i Se ve Pe i S 2 n F Si 45 eſe . ur im fall vichſ nõ ari noi elpr uhe auſa g S ſta ibo e põt vin in id 2 ibile ꝙai nõ em. hera 5 Sei uſa to cui aren uſa c qui. Si S ee n eche u nõde ſu ʒ vt cã u mn ntia rv 15 6 ſeue⸗ po 6 cU cã a tↄtra b nti bt cäm piemit⸗ 5 nemi i ueni no on — vh nſe ne en ₰ Aee olitcth qch 2 nn S bu S 2 Siwet Su bie —* nheie Voi F wr n en cm cuſa ſi in 0 n ishõ ac equi 3d t erſi n iſſe tralẽc 0 8 12 ̃apn— anö 3. win en e bre i condu kule . 2 4[20 retin vi— firin Snui 3 hi oꝛ det—6 5 7 cluſi ia ſe 7 ar ſeacali ao dho cipm 5— ad polie ii ic i 6.—— le ius dej inen Be uenſ— f 4,— e keoeen n(l S ſaʒ v iice u 5 i cãcr 5 iu n duſt— iii tiß 3 1 n qꝛ můü vnã teqᷓ; 3 ſan concl tis nuſiis log ₰ mil W iu eui rd kiſi ynt oñſi din au 1 m uſic con umhr he⸗ m 5ci. * ni S ſtuet ₰ pe es ß pꝛ S. e m em .* n unſi gial be ign ciend n inta eſt ſav ae an. um ne ſi aſinꝰ thi ihu 4u necau uen * ſinꝰoi ic. on arrel. o cauſe iffert is boni i ſuſ n onio 8 à ſubie u urꝰr 1 66 ſinn iec 8 Vra . ẽ aia ueir q aua 6 4 3 N auſio ð falla zallqua pᷣmſſſu ⁊ nõ niſiſſta. alinus 7 ſrregrſſus a falſitate cõcluſio 1 6— nis ad pmihs. qr interimit vnapᷣmiſſar quenõE negan illeꝓceſſus? nd fallitatis ↄcluſiõis·⁊ ſic dʒ nehã celſus?. iſtaꝓpo ·aſinus ẽ mdibilis qt falſitas concuſiõis ꝓ uenit ex iſta. ẽ aial eſt aſinꝰ· Bebs modus ẽ qi pꝛe⸗ miſſa non cã ex ꝑte ſui pᷣdicti vonuenit cu pᷣmiſſa c⸗ vt oẽ aial eſt alinꝰ·ois equꝰ cſtaial oĩs ho eſt anial. Fonð hõ ̃eqühg· Töcluſio ẽ falſa·ʒᷓ alique pᷣmiſ m̃ ⁊ nõ eſtiſta·equ eſt anial·⁊ ſic ſoluit eodẽ mõ ſi ut pᷣcedens. Coõtra pꝛedicra arguil pꝛimo ſic ois ilts eſt oitenliu/qʒ oſtendit aliquã cõdulionẽ· mnd iediuidi᷑ſils. Bcðo ſic. in vi paralogiſmoẽ. non 3h falla nð eſt ſpãlis ab alhs diſtina Ter tio jic.ſicut ſehabet ens ⁊ nõ ens · ita ſe habet cãĩ no ĩ vtcã.ſedens ⁊ nõ ens nullo mõ cõuemũt· I nec cã ⁊ nõ cã·⁊ ſic cñ apparẽtie hur falle nõ̃ excdueni tla pᷣmiſſe ñ cauſe vt cãe· cũ pᷣmiſſa cãe ¶ Qugno ſic bonus ſills impkr ⁊ falta non pñt ſiml elſe in codẽ vbieſt ců vtnð cã.idi eſt bonus ſills lmpłi n elt aliqua cõueniẽtia non cauſe vt cauſe ⁊c̃¶ Quinto ſic. pec falla ꝓuenit ex pare pᷣmiſſe non cauſe · ſed illa ſꝑ pont᷑ in pꝛimo dilcurſu itmiad impoſſibile· qut diſturſus ẽ ſillogiſmꝰ oñſiuꝰ; faila non cõmittit in tali ſillmo inqᷓ;tũ ẽ ad impoſſibile Adpꝛimũ ð? ꝙlzʒ ſils ad impoſſibileᷣm pꝛimũ ꝓceſſ uʒ eð ſit oſtẽ⸗ ſinꝰ non tñ ſᷣm totũ pceſſum eiꝰ. qꝛ nõ oſtẽdit ſimpli⸗ riter luã cõcluſionẽ ied inkert ipſam Ipter aliqð ipoli hile. Zd ſcm ðꝛ.ꝙ ſicapiat nõcã poi ilio qð hz modũ caufe.ſic in qualiber falla reꝑi nõ iã vrc Jed ſi capiat᷑ ſpãliter vt pꝛꝰ diffinita cſt ſic ſolũ repert in .* iſia jalta· ¶ Ad tertiũ ðꝛ. ꝙ lʒ cã ⁊ non cã foꝛmaliter accepte quo ad illas intentõ nõ cõueniũt tñ cã et non cã materialiter capte ꝓpᷣmiſſis ſilmi pñt cõueni e qꝛ pᷣmiſſe in ſubiecto ⁊ pto pñt cõuenire. A Idqᷓr tũ ðꝛ.ꝙ in tali falla vbi eſt nõ cũ vt nõ cauſa vt cã cò mittit᷑ falla fm pꝛimũ ꝓceſſum vbi? ſills ſimp ł·ſed in vltima ilatiõe. qꝛi derimit pᷣmiſſa que non debet interimicõmitti hecfilla·⁊ ita fm diuerſas conſide rationes ibi ſunt ſiltmi boni ⁊ etiã ẽ falla· Id qn tñ ðꝛ. ꝙ h non cã ponat᷑ in piiino diſcurſu ſillmi ad ĩ polſibile ⁊ ibi fit cũ apparẽtie hurꝰ falle. tñ ibi nõ cõ⸗ mittit defecrꝰ nili in vltimo ꝓceſſu interimẽdo pᷣmi ſam q̃ nð eſi cõ cõcluſiõis ⁊ im talẽ ꝓceſſum talis ſi⸗ logiſmꝰ dititur ad impoſſibie opoſitio plures ẽ ilain lurã ant dehlibvelpla de bſſovel vepluribyvtſoꝛtes currit? di ſpntat. vẽl ſicẽ ne hvelhᷣhõdemõſtratis ſoꝛ e⁊bꝛunello· vel ſoꝛtes ⁊ plato currüt? diſ⸗ purãt. Pꝛopõ vna aũtẽ in q̃ vn p̃ deyno ſiue vññ jpẽ· vt ſoꝛtes hõᷓſine vn gñe vt ſoꝛtes ẽ aial ſiue vnũ kin pt polleiiꝰ vrbð ẽ ens amimalẽ ſanũ.ine pᷣnt plaer qͥbyfit mn.vthõẽaĩalrõalemoꝛiale. Schmpli errogarões fiũtpalogiſmi qñ aditerroga⸗ iones ples dat vnar ¶ Cãappentieb? fallacie eſt vnitas interrogatõis complexe. Lauſa falſitatiseſt pluralitas ip̃us. Due ſunt modi huiꝰfallacie. Pꝛimus modus i quando plura in ſingulari numero ſubijc unt vel pꝛedicant· vt hic eſt ne hicz bic ho⸗ mo demonſtrato ſoꝛte⁊ bꝛunello ſi dicat ſc ergo bꝛunellus eſt homo ſi non ergo ſoꝛtes noneſt homo. Non eĩ bene reſpondit q̃n do fecit reſ ponſionẽ vnaz ad interrogatões plures.ſed debet reſpondere. verum eſt pꝛo vno⁊ falſuin eſt pꝛo vno. Becundus mo⸗ dus eſt quãdo piura in plurali numeroſt iciunt᷑ vel pꝛedicant᷑ yt ſuntneiſta bonay nõ bona.demonſtratis bono⁊ nõ bono.ſi dicitbona.ergo bonũ eſt malũ.ſi nõ bona. ð bonð nð eſt bonů· debu re bonũ eſt bonñ. malũ eſt malũ. Biaũtcõ cedat aliquis homo dari diffinitõnes ſimi hmodoin ſingulari in plurali.vt cccumẽ — aptũ natũ videre ⁊ nõ videt⁊ceca ſũt apta „* nata videre ⁊ non vident nõ effuglet redar gutionẽ. demonſtrato vno ceco⁊ alterovi dente ⁊ dicat ſic. ſunt ne illaceca ſiceca ergo ulud eſtcecũ ðᷣmonſtrato vno vidẽte. nõei dicebat illũ eſſe cecũ ⁊ illũ eſſe videntẽ ʒ da bat vnam reſponſionẽ. eo ꝙ conceſſit ꝙ ſi⸗ milis daret᷑ diffinitio in ſingulari numero 4 Peſtqᷓ; autoꝛ deteria uit de fallacia fm non cauſaʒ vt cauſã. hic ↄñr determinat de fallacia fm plures in terroßatões vt vnã. Et ad oſtendendũ quid lit inter rogatio plures ⁊ quid vna. P plur de pluri oſitio nõ habet tñ vnũ ſenlum. Sed ꝑ oppoſituʒ Fli⸗ vna eñ in qua pꝛedicat᷑ vnũ de vno ſiue ilð w yt ſoꝛtes eſt homo ſiue genere vt ſoꝛtes eſt aĩal ſiue 4 nalogiã. vt ſoꝛtes eſtens· Itẽ quando plures dictões que ſe habent vt dererminatio⁊ deterĩabile faciunt vnũ numero eſtꝓpoſitio ſimpliciter vna · vt ſoꝛtes eſt aibus homo vel aial rõnale · ¶ Sciendũ pꝛimo ẽ. enunciatioꝓpoſitio ⁊ interrogãtio · ſũt idem fm ren differũt tamẽ rõne. Dicitem̃ enũciatio inqᷓ;tũ eſt enð ciatiua veri vel falſi. ſed poſitlo ꝓut eſt alterꝰoſtent ua.⁊ ponitꝙ alia pte vicʒ pcõciuſiõe inferẽda · Sʒ ð⸗ interrogatid inqᷓ;tum ſimturcum ſigno interrog⸗ tiuo. Ee qꝛ ſüt idẽ ealrꝓpð ⁊ iterrogatio. Iðo ſic al qua eſt ꝓpoſitio plures ⁊ aliqua vna. itã eſt quedam interrogatio ples inqᷓũ infrogant᷑ plura de vno V vnum depluribus ⁊ aliqua intenogato in q vnum ð eſt bonũ debuiſſetem̃reſponde ꝛimo oſtendit quid ſit poſitio plures ipam diffintens. Pꝛopoſitio ples eſt llia in qua vnñ de plurib pᷣdicat vel plura de vnot m de plurib in cõjunctim. Exemplum pꝛimi.v foꝛtes ⁊ plato cutrũt.· Exemplũ ſcði vt ſoꝛtes curitvł᷑ plato diſputat · Et dicittalis ꝓpoſitio plures. qꝛ ibide ſignant᷑ plures cõpoſitões pꝛedicaticũ ſubiecto.⁊ iſta ãuo vn knn intertogat̃de vno differenter tamẽ poſſer fieri inter/ nb cinni ogatio plures. vno modo hm ſua ſignificata vt di⸗ whuth tendo vtrũ canis curratꝭ talis ꝓpoſicio plures cauſat , K rquocatõem ⁊ amphibologiã. Ilio dicit᷑ interroga⸗ o plures ᷣm yocem ⁊ſignificata ⁊ illa cauſat pꝛe⸗ uchaeah ſentem fallacium ⁊ de illa eſt ad pꝛopoſitum. 7 mnii ¶ Paendũ ſcðo· ꝙ cauſa apparentie burfallacie eſt nann couẽniẽtia interwogãtõis ßlutes aq interrogatõʒ vnñ mn rõne cuꝰtredimꝰ ſiẽ ad in terrosacðeʒ vnã eſt dan owo ch da vna m̃ſio ꝙ eti ex ꝑte voc vicʒ ad interꝛogatõem nn ben lures. ⁊ iſta ↄñtia nõ ſolũ debet attẽdi er ꝑte voc i unn laꝝ reꝝ interrogataꝝ que in interrogatõcplures capi⸗ ntrſnnſ unt ꝑ modũ vnn qua aggregatõe ꝓpter ↄueniẽtiaʒ rsboror h) raꝝ credi ꝙ debeat fien vna reſponſio. Pʒ cã defecœx? nüch nl burꝰfallacie eſt xluralitas r ias ep plures · Et m hocſie diffint her fallaeiã· Eſf dõne üdehuſſet ſas decipiendi ꝓueniẽs ex cõueniẽtia interrogatoriʒ ius fallacie in tetu aſſignant duo modi. Pꝛimꝰ qñ in interrogatõne in ſingulari numero plura ſubiciũt᷑ mn vł pꝛedicant᷑ vt li querat eſt ne ſoꝛtes ⁊ bzuneilꝰhõ⸗ 7 nõndaꝛnſi Bi negatiue infert᷑ ſoꝛtes nõ eſt homo⁊ ß vnca m̃ſi yidentnð 1 one.yel ſi vnica rñſione affiriatiua infert 3ᷓ bꝛunell? cſt hõ. Scðs modus eſt qñ in tali interrogatõe ĩi plu to vnoct rali numero plura ſubijciunt᷑ vel p̃dicant. Prempluʒ ntneilacmicee yt demõſtrato vno ceco ⁊ glio vidẽte. ⁊ ſi quera vni nſtrato wor iſti ſũtteci vel videntes Bidicunt᷑ ceatũc infert.qᷓ ce tus eſt vidẽs. ⁊ qualitercũq; liat reſpõſio vnicʒ rñſio ctckene neſpucitad aliquã methã· lñ nõ opoꝛtet darivni ſioti coꝙcuczj a m̃iio ß plures dicẽdo demõſtrato viqẽte iſte eſtvt mom ſngunn dens·⁊ demõſtrato eco iſte eſt cecus Pciendũ quari to·ꝙ iſta fallacia pꝛius cuulãt deceptoeʒ interrogãdo pᷣmiſſas iyllogimi quã ſyllogiando.qꝛi fit deceptio ituit de ſlcfnm reſpondentis qũ ad interiogatõeʒ plures reſpõdẽtes mnat de falhrafnſm dant vnã reſponſionẽ.nð poteſtpaloglſari hin palog tad eſtendeiqitn mos hußfallacie qᷓ;uis ti ſta reſpouſio nõ ſi decẽn vm.prmo clnix tin hufellacie vł palogiſmoꝝ er. S; cauſa finał ſi⸗ ne qua nõ fit deceptio eſt qñ rñdẽs ad ta lẽ interoga⸗ bln tionẽ dat vuici relponſionẽ. ⁊ ſic põt diei vere vel ap⸗ unm parenter reſpondentẽ eſſe ductũ ad incõueniẽs· o ꝙĩ terrogatio piures vł eſtwera ꝓ vtrac; ꝑte vel vera pꝛo vna pte ⁊ falſa ꝓ alia.tũcſi reſpondens dat vnã m̃ſio nẽ afirmatuã ↄcedit cquiuaieui totam copulatiuaʒ cuꝰvna ꝑs eſt falſa.⁊ ſi ducerck ad methã redarguti onis· Et ſi dat vnñ reſponſionẽ negatiue negat equi nalenter vnã diſiunctionẽ cuꝰaltera ꝑę eſt vera.⁊ ſic ducereẽad incõuemẽs apparenter. ¶/Cõtra predicta argui᷑ pꝛmo ſic. In iſtapoſitõne oĩs hõ currit vnuz pᷣdica? de plunbo· ⁊ tñ nð eſt ꝓpoſit:o ꝑlures · ergo con⸗ tra diffinitõem ꝓpoſitõis plures.¶ Scðo ſic · Iſtaꝓ politio ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputht eſt ꝓpolitio vna copulatiua ⁊ ↄiũct:uã· ergo male ðᷣꝛ ꝙ eſtꝓpoſitio plu itim ñ es. Tercio ſic. In iſta ſoꝛtes eſt homo? aſinꝰpꝛe⸗ . nicnni⸗ dicat᷑ vnñ in genere de vno ſubiecto.⁊ tamẽibi nõ eſt 6 geſa⸗ dmn politio vna· ergo ad poſitionẽ vnam non fufficit F —, nl S pꝛedicat᷑ vnñ in benere veljj ſpecie. Quaito ſic. q̃ .— ſ cunq; ſunt plura ſunt in plurali nuniero. ergo plur ſt nunc; ſubijciunt᷑in ſingu lari numero ⁊ lequens elgr— qucdn male poniipꝛimꝰmodus hurfallacie.i SMuinto ſic n Eot lunt modi hurfallatie quotmocis it ineno; — vmn girio plures fit iub modi Fite diciuzeltzeräo 0 6 —4 1 plures ad interrogatõʒ vnã. ¶ Sciendũ tercio· ꝙ hu * — maleponunt᷑ti duo modi pulfallace ·¶ Ad pri mũ dicrkꝙ in iſta ꝓpoſitione· om̃is homo ciurnt pꝛedi cat vnũ de plurihus ꝑ modũ vnrꝰ⸗ qui homo tenet᷑ ꝓ oĩbus ꝑricularbus hoĩbus inqᷓ;tum continent᷑ juo cõmuni ſignifiuto quod eſt humanitas Jibiñ pꝛedicatvnum de plunbus ꝑ modũ pluriũ · Vñ ibi illud quod lubijcifeſt vnũ luet ſuppolitaꝓ quib tes net᷑ ſint diuerſa· IſZd ſcðm dicit· ꝙ licet. olitio cot pulatiuajit abqub modo quid⸗ tamẽ eſt ſimpliciter plures.qꝛ ſimul affirmat plures cathegoꝛicas quarum vnn poteſt eſſe vera ⁊ alia fal⸗ ſa· Bie aũt non eſt de conditionali vei diſiunctiua. ¶ d terciũ dicit ꝙ licet homo ⁊ aſinus lin ideʒ ge nere km rem·tamè in ita ꝓpoſitione.ſoꝛtes eſt homo ⁊aſinus nõ enunciant᷑ꝑ modũ vnius in genere GS5 ꝑmodũ Piuerſoꝝ in ſpecie· q ſub duerſis noibus diuerſaxipecierũ. Ideo ibr eſtpoſirio plures·4 Id quartum dici᷑· ꝙ ſi capiat᷑ numerus pinralðdłẽ paſ ſio reuntunc quecunq; ſunt plurg ſuſt in plurali numero ſi capiat᷑ numerus plitralis vt eſt palſi? ter⸗ mini ſignificantis ⁊ eſt vnus modus lignificaudi ſic piura pñt gccipi in ſingulari numero⁊ nõ lemper in plurali. ¶ſ id quintũ dici᷑ ꝙ liret iſtis tibus mo⸗ dis quibus variat᷑ interrogatio plures poſſunt diſtin gui modi huwꝰfallacie tñ eque bene diſtinguunt᷑ pe⸗ nes duos pꝛimos poſitos · qꝛ in quolibet pꝛedictoꝛũ modoꝛum poteſt fieri triplex variatio palogi moꝛuz ſq tuplicẽ modũ interrogationis plures. XNVDtt hec aũt reducendũ eſt omnes hfallacias ad ignorantiam elenchi. XV Reducere aũt omnes ad ignoꝛan⸗ iain elenchi eſt oſtendere qualiter fa llacia quelibet peceat contra aliq; particulam in diffõneelenchi poſitam. aut rõne ſilogiſmi aut contradictiõis. Bicut em̃ di fferentia adueniens generi conſtiaut ſpecieʒ·ita ra io cõtradictõnis adueniens ſillogiſmocõ ſtuuitelenchum Wnde qcqd eit in elencho aut eit in eo rõne cõtradictõi E rõne ſyl logiſimi.ipiciteĩ Areſtote eÿ ðiidendum eſt om̃es ſyllogiſmos apparentes? elẽchos gut oẽs reducendũ eſt ad ignoꝛantiaʒ elen⸗ chi. Equiuocatio? amphiologia? figura dictionis reducunt᷑ ad ignoꝛantiã elenchi „ co ꝙ duplex eſſe impedit yllogiſinũ ⁊ ↄtra⸗ dictionẽ · Sed compoſituo· di uiſio· accentꝰ reducunt᷑ ad ignoꝛantiamelenchi in eo ꝙ noneſtoro eadem velldemioiñẽ ſed viffe⸗ rens opoꝛtet aũt hecſcʒ nomẽ? rõnt eſſeea dem quẽadmodũ ⁊ rem ſi debeat eſſe elen⸗ cus · Pun pofmaccidens fiunt mamſeſti funtdůfinito ſyllogiſmo quia fiunt nera particulam in diffinitione elenchi poſitam ſcʒ nœ&eeſt alud accidere ꝑ ea q̃ poſita ſüt⁊ eſſa.⁊tu bane tallaciam aueeſt fmaccu —————————— — ——————— Sertus — ez pen 6„ 2 dẽs ar icesa ciẽtes ſepe ab inſcijs redar; guunt᷑ fa vo fitm qd ad ſimpli reducunt᷑ ad igno⸗ rantã elenchi. qñ de eodẽ nohẽaffirmatio ⁊ negatio.vt ethiops ẽᷣalby ᷣᷣm dẽtes· eſt al bus. Manifeſti aũt ſunt ſillmi.qͥ pꝛiꝰ dicti ſunt ⁊qᷓles nũcupant᷑. Quiÿo fiuntm id quod petit᷑ in pᷣncipio ⁊ nõ cãmyt cãm pec cant manifeſte diffinitionẽ ſilmi. qꝛ in ſil logiſmo opoꝛtet ſeq aliud de ncẽitateq nõ erat in pᷣncipio.⁊ ſic opoꝛtʒ ꝙ pᷣmiſſe ſint cã concluſiõis ſillmi. Qui ÿᷣom ↄñð reducũ tur ſicut iliqͥ fiunt ßm accñs. Duifm plu res interrogatões vt vnã reducunt᷑ adelen chũ.eo ꝙ peccant ʒ vnitatẽꝓpõnis. Ibi eni non ſumi ꝓpõ vng.⁊ per ↄñs necgpo. nã ea dẽ eſt diffinitio vniꝰ rei⁊ reivt hois ⁊ vniꝰ hois.ſile aũtẽ in alijs. Vñꝓpõ vna vnñ de vno affirmat.ſed nõ eſt ita in ꝓpõneplures in qᷓ pᷣdicant᷑ plura de vno. vel vnũ de pluri bus.⁊ꝓpter peccãt 3 vmtatẽgpõis. Itẽ dẽs faile in dictiõe ⁊ ᷣm qͥd ad ſimplr redu cunt᷑ ad ignoꝛãtiã elenchi eo ꝙ peccãt 5 cõ⸗ tradictionẽ. Dẽs autẽ alie falle extra dictio nẽ reducunt᷑ in ᷣꝙ peccant ʒdiffinitioneʒ ſilmi.Et hecð jakijs · e. hyſ. dẽa ſufficiãt Poſlqᷓ; au. deteminauit de vnaquaq; fallàrũ fm ſe. Hic ꝓñr determinat de ipſis ꝑ compationẽ ad elẽ chũ oñdendo qũo oẽs deficiũt vel peccãt ʒ rõem elen chi. Erꝑ hoc reducun ad ignoꝛãtiã elenchi. Vñ te ducere fallas ad ignoꝛãtiã elenchi· oſtendere qũoq̃ hbet peccat 3ᷓ aliquã ꝑticulã diffinitiõis elenchi.ſiue ð fiat rõne ſillmi ſiue rõne ee ẽ vltia foꝛ ma elenchi. Et ſicut dĩa adueniẽs generiↄſtituit ſpe ciẽ ita ↄtradictio adueniẽs ſillmo dyaletico ↄſtituit elenhü. ¶ Sciendũ prĩo ꝙ ignoꝛãtia elenchi vt pꝛiꝰ dictũ ẽ capit᷑ dupliciter· Vno mõ ſpãli. vtꝓuenit ex inoꝛãtia aliruꝰ ptitule in diffinitione elenchi poſite mõne ʒdictiõis.ſ.ad idẽ fm idẽ. ſilr ⁊ in eodem tꝑe. ſic fm ignoꝛãtiã elenchi ſumit᷑ falla ſpãlis ⁊ iſto mõ nõ capit᷑ hic nec ad ipſum reducunt᷑aliefalle. Alio mõ capit᷑ cõiter ignoꝛantia cuiuſcũq; ꝑticule.ſiue ſit rõne ſilmi ſiue rõne ʒdictiõis.⁊ hot mõ ᷓᷣm igno rantiã elenchi nð ſumit᷑ vna ſpãlis falla. Scd h mõ gnoꝛãris elenchiẽchis ad ocs fallas.⁊ iſto mõ capit᷑ pic I Sciendũ ſczo g oĩs falle in diertecᷓtumad palogiſmũ hñt reuci ad igneꝛãti eienchi cõiter ac; tepti. Rõ huſt. qi ipſas reducere ad ignoꝛantiam elenchi ẽ oñdere qũo quelibet falla peccat ʒ elenchũj. ſed oẽs fallein dictione peccãt cõtra clenchũ qð patẽt inductiue.vñ ad rõem ſillmi ⁊ ↄtradictiõis requirit vnitas rei ⁊ noĩs ſil. Sed in eqͥuocatione amphibo logie.ĩ figura dictiõis nõ eſt vnitas noĩs ⁊ rilimk. cientibꝰ ſillosiſmos 5ſ apiẽtes. nã hm accs faciũt ſillmos aparentes. Dui quia licet ibi inaneat᷑ vnitas vocis · non tamẽ vnitas ſei.qꝛ ibi dictio vel oĩo capit᷑ꝓ diuerſis ßcatis ⁊ mul tipligiter. Sed in cõpoſitòe ⁊ diuiſione nõ eſt vnitas neq; vocis neq; ßcati.qꝛ nõ eſt oĩo. ᷣm modũ ꝓferen di. Et ſitr in fallacia accentus deficit vnitũs rei⁊no minis ſil. ⁊ ſic oẽs fallacie in dictõe. peccant ↄtra verũ elenchũ ¶ Sciendũ tercio.ꝙ litr om̃es ꝑalogiſmi f laciaꝝ extra diction ẽ reducunf ad ignoꝛantiã elencht Nã ad eienchũ requirit᷑ ↄcluſio de neceſſitate accide⸗ re cx pᷣmiſſis. hoc eſt ſequi in fallacia accñ̃tis ↄcu⸗ ſio nd ſequit᷑ de neceſſitate. ⁊ qʒ fallacia ↄñtis eſt parl materialis fallacie accidẽtis ⁊ nõ ſubiectiua. qꝛ ſe ha bet vt inferꝰad ſeipᷣum rõne terminoꝝ in quibyfit fat lacia ↄſequẽris pectãt ↄtra rõnẽ elerchi. Sed palog mi fallacie fm qͥd ad ſimpłr ⁊ ign oꝛãntie elenchi ſpe⸗ ciałr ſumpti nõ faciũtitradictionẽ ſimplr·qꝛ in ipis nõ eſt atfu matio ⁊ negatio de codẽ ad idẽ fm idẽ ſi⸗ militer ⁊ in eodẽ tpe. Ideo peccãt ↄtra elenchuʒ rõne ↄtradicõis. Sed palogiſmi petitõis pꝛincipij nõ oſtẽ důt de nercſirate ſuãcõelufionẽ· inißᷣis ↄnument᷑ qð erat in pꝛincipio. Silr in fallacia nõ cauſe vt cau⸗ ðtra lyliogimũꝓbatiuũ.⁊ ↄñs contra clenchum. Itẽ ad ecnchũ iequii᷑ rõne ſyllogiſmi ꝙ quelibʒ ᷣ jniſſaꝝ ſitgpoſitio vna fm ꝙ in fallacia fᷣm ples inter rogatocs vt vnã nõ ſumiigpoſitio vnd· ſʒ plures · a nõ eſt ſimp krꝓpoſitio.qꝛ eſt eadẽ rõgpoſitõis ⁊ goſi iõmns vnſiẽ e eadẽ rõ hoĩs ⁊ hoĩs vnꝰ niſi iſta fel lacia peccat ↄtra elenchũ. ⁊ ſic ptʒ inductiuegis fyl lacia reducii ad ignoꝛantiaʒ eienchi ꝑ ꝙ ſyllogijni earſi habent alquã cauſaʒ defectus ↄtra elenchum. ¶ Sciendũ quarto.ꝙ in ꝑalogiſmis requmit᷑ dupier cauſa defectus. Pꝛma eſt ex ꝑte reꝝ vel dictionũdeqͥ bus fit diſputatio fᷣm quã oẽs ꝑalogiſmi vel fallacie de ficiũt cõtra clenchũ. Alia aũt cauſa reꝑit᷑ex ꝑtere ſpondentis. que cſt ignorantie gpzie cauſe defect ip⸗ palogiſmi ꝑ quã ignoꝛantiã eonde decipi. pma eſt actiua deceptio.icðᷣa vᷣo paſſiua. pꝛima eſt eſſentia lis ꝑalogiſmi.ſcða accidẽtaiis ⁊ extrinſeca. Etł ila ſit actidentalis tamẽ ꝑalogiſmi nõ poſſũt cauſarede ceptionẽ reſpondẽtis ſub tãli cauſa defectus. ⁊ inqᷓii betffallacia repit᷑ vna cauſa defectꝰ ex ꝑte rerũ veidicti onũ vt poſſet videri inductiue. Vnde in equiuotati one decipiunt᷑ eo ꝙ ignoꝛamus pluralitatem acja eiuſdem? amphibologie nec hec ꝙ ißnoramus diuer ſa ſignificata oꝛationis vnius aciualiter. ſicutin qua libet fallacia ignoꝛantie ꝓpꝛie cauſe defectus eſtin te ſpondente.ſed cauſa deceptionis eſt defectus reſpon dentis. Vnde ex pꝛedictis manifellum eſt queeſt? q ſunt fallacie cauſa tam in dictione qᷓ; extra dicionem ⁊ que ſunt cauſe apparentie ⁊ defectus earundeʒ · Et quot ſũt modi in qualibet fallacia. ⁊ quõ oẽs reducũt ad iſ̃rantiã elenchi. Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pmo ſic. in ſingkis fallacijs oñſe fũt pꝛꝰcãe deſecrꝰfullaciaꝝ. ð hſupfiue ðꝛ defecꝰip̃aꝝn. Sðo ſic paſſio ſolũ 3ue nit ſuo ſbcto.ſʒ ʒdittio ẽ paſſio enũciatõis. q nõ ↄue nit ſyllogiſmo. nec eriã elho Tercio ſic. nlłʒ ꝑfecũ reduci hʒimpꝑfectũ.; mag ecõtra. Sʒ fallacie in di⸗ ctõe ⁊ etiũ fallacie accñtis pꝛioꝛes vł pfectõꝛes ſũt fal lacia ignoꝛãciẽ eleñchi.ꝗ male ad ᷣam redicuntur⸗ uarto ſic. In fallatia ignoꝛãte eleiichi infer ve „ ſe nõ fit ꝓbatio Zcluſienis. Ideo ile fallacie peccant S Fu tatty axMh—— Sz ſe„ a 3 5 8—* — nttuc oſRt ſit On Dut⸗ jnß vl vl Prula ſupn Cj tenin Ti ſ ⸗ 1—* 2-„——„ . P ſe— 6 ⸗ In lallatia petitõis pꝛincipi ↄ neceſſario equit et em? falſitarẽauiuſiibet enũciationis· qꝛ ſupoſitio ẽ zñte.qᷓ male ðꝛ in textu g in petitoõe pꝛincib ↄco non quedamprittas pꝛinciploꝝ enuncarõis er quoꝛum accidit de neceſſitate.¶ Ip pꝛimũ ðꝛ ꝙ ſʒ pꝛoſtenſe mutationt mutat᷑ veritas ⁊ falſitas enũciatõis Vti⸗ ſint cauſe defectus fallacaꝝ km ſe· nõ tñ oßſe ſũt quõ lis etiã eſt ad cognoſcengũ argumentationes ſophi⸗ illi defectꝰ ↄtra rõeʒ elenchi peccãt. Ideo h nõ ſupfine kicas que ꝓuenintex diueria fugpoſitione te rmĩo⸗ ponunt᷑ cauſe defecꝰ¶ A d ſcðm dꝛ. ꝙ iz Idictoprt ũ. Vnde aliqu hun⸗ tractatũ poſt tractatiiʒ pᷣdica⸗ mo ⁊ꝑ ſeppõni ↄueniat. tĩ põt ↄueniteet ↄnt ſp log mentot oꝛdinauerũt. q ne ſſto tractaru determinat ð mo rone iue ↄckonis vl alicuiꝰpᷣmiſſaꝝ. q õdicit poſi termino incomplero.ſicut in tiyctati pᷣdicamẽtoꝝ iñ tioni tñdentis ¶ Ad terciũ ðꝛ ꝙ k fallacie in dictioe comunꝰhaber᷑ poſt tractatũ fallaciaꝝ · q ſuppoſitio ñ — ſůt p/ioꝛes fallachs ignoꝛãtie elenchi. eſt vna ſpe ſ fit in teiio fin ſe· ſʒĩ oꝛdinead adiũcta· cũ quib fa razdicio in ↄone palogini.ꝗ il fallacia nð pec! iationis.? wiuſſbet atemẽtationis Nccendus car ↄtra elenchũ rõne Zdictõis. Muinto arguit᷑ ic ſcðo.ꝙ iſte tractatus vfilis ẽ ud cognoſtendũ verita 5 5 5 S=== 582 552 283 r cialis fallaria. nõ iñ ſũt pauaoꝛes fallacie ignoꝛrantie ait vel enũciationẽ vel aſgumentationẽ ↄuenlent᷑ ergo onihe clenchi q̃ eſt ↄñs ad oẽs fallaciaʒ. q illa acacht⸗ iſte tractatus poni ar S* den uh net in le caulas oim fallaciaꝝ¶ Ad quarrũ ðꝙ ti Sciendũ perciog hecviuiſo pomt᷑ aiiter hic qᷓ; in eptuitmi palogimis ignoꝛantieelenchi dpareht inferat vers antepdicamẽtis: q in antepᷣdicamẽiis vicʒ poniiðs⸗ lmperi a Itradictio in ↄñte tñ illa Idictio nd ſequit᷑ex neæeſſit vtꝑ ipᷣam ſciant᷑ que ſũr ponibilia in pᷣdicamenꝭ᷑ · cu ücduhein te neq; pᷣmiſſe ꝓbant ipᷣazʒ necelariã. qð tñ requiit᷑ ad iuſmodiunt term ini inoompleri⁊ que non · cuiuſs Schnf n ver elen chü⸗ Ideo tales galogiſmin 0 ſũt ſ m pr c5 modi ſ un tcomplexa ſed hic ponit᷑ ad ſindñ qui ter„ aſerteinle tractoꝛij. Ad quintũ ðꝛ· ꝙ lʒ in petitõepꝛincipij wn mini ſuponũt cuiuſmodi ſunt teimini incompleti- miti unn duſio ſequat de neceſſitate qᷓ;tũ ad illatõeʒ nõ tñ ſ eqt ² quinon cuiuſmo di ſunt complexa. Neceſſe ergo fu — Ueje⸗ m deneceſſirate qᷓ;rũ ad ꝓbationẽ. Jdco ꝑp̃ illa fallacia it vt ex diuiſ one vocis ßcatiue ad placitũ que eſt ter⸗ —— nepinta ẽ⁊ oẽs alie fallacie reducunt ad igroĩd tiãʒ clenchi. mim. Inchoaretiſte tractatꝰvt vno mẽpꝛo diuiſiõis n 6 Et hecde fallacis dicia ſufficiunt 8 ₰. Lablecr tanqᷓ; ſuſpolito nondeſeruiẽte aliud reſumet ogni ¶ Bequit ſeptimuseactꝭtus e tanqᷓ; poſito deſemiens· Biefft inchoare ann —— N WDrñ que dicunt᷑. q̃daz dicũt᷑ cõplexo trade ndo pꝛimã ilã diunſionẽ de facili dubi * um kieret diſcipulo · ¶ Sciendũ quarto. ꝙ ſicut diccu cũ cõplexõe vt hõcurrit qᷓ; atin antep̃dicamẽns · In diuiſione dici capifteners dam ſine cõplexione. vt ho⸗ liter vt idẽ eſt ꝙſignificabileꝑ vocẽ ⁊ nð vt idem eſtꝙ S moeſt 2 inchplere: hie ieinntihlbneſen Sen ſte eſt ſeptimꝰtractarꝰmgfi P · b· In 3 poſtqᷓ de Pom̃i eo qð in dicendo ꝓler·als comp exum ⁊ termn * 3 trartatu fallariaꝝ pic Hůr deteriat ð qbuf nns ſingularis nð connnẽ᷑ ſub diuiſo·qꝛ tãlia non P dã pꝛietatb terioꝝ qᷓ fũt ſuppoſitio ampliatio reſtri dicanicum non ſint quin; pꝛedicabilia que nõcon⸗ cno ⁊ appelltio·q quidã tracratꝰpeia ſui diuſiõe in neniuut completocum ſint ſimplices foꝛme· nec rer⸗ — ludiẽ pres. In pꝛima eñ̃ bee pe·hyponit⸗ mino ſingulari cum ſint foꝛme vniuerſales ·? ꝑ hoc depembula Rr lu ſpoſirtons n tcligtdz In ptet tituius.cauſa ⁊ vtilitas?&ꝛdo hurtrgetatus. kðpte deteriat de pa ſutpõe·bi. Vufpolina?acce ꝗ Eonn pꝛcditta argui pꝛimoſic. Iniſio tracau prio terĩ. Et pꝛima ꝑe dinidi᷑ in duas ꝑtes· Bã pꝛi dererminatde ie rmino incomlero licut qu trãctati mo ponit duas diuiſiones. In ſcða ponit diffõnem pᷣdicamentopergo ute tractatus debet oꝛdinari 3 termini. Eſt& pꝛima diuiſio talis. Eoꝝ· eatiʒ re d tractatũ pꝛeduament e ↄequens male hon b dicunt᷑. i·ꝓferunf᷑· cũ cõplexione.i.ſermone cõplexo · vt tmctatu fallaciarũ? Fecundo ſic. Incomplei eit põ curtit·ᷓdã ſitie cõpleꝛione·?cõpoſitòe. vt hõ ꝑſe? pars compleri · ergo non deber dutingm contra com⸗ nial ꝑ ſe. Tuꝰdiuiſiõis haber ſufficiẽtia. qꝛ voces di⸗ plerum.⁊ p ↄlequens iſta diuiſio nõ. eiee cbiles ſüttigna ↄceptuũ. Sed duplerẽ ↄceprcʒ ſim 4[Tercio ſic· Dunſio eſt vnũ qntepre e. vler ge ſimpiich ei inuicts chplerus qu eſtotpr, ſe non dehechie ponttenetoleeneia ſi Ler petio vntꝰrei cñ alia. Bed pꝛimꝰoreptus cuſat did⸗ ioꝝ anttici cſlet edcẽ ſpeculdtio¶ Wuattoꝛi et bile incoplerũ. ⁊ ſcð cauſor dicipile cõpleri W Pelẽ nlub ſupponens eſt uoddãlcoinplerũ ehen ſſ dñ pꝛimo ꝙ ſiẽ alioꝝ tractatuũ quaiuoꝛ ſũt cauſe · ita? hic ſubieclu lenet coßlequentec ſubiectũ 2 ete 6 puiꝰ Vñ cã materialis huttractaiꝰẽ teriꝰ ſupponẽs induuſibile ⁊ ſimpler.q Vuinto ſc· Anuſcſchtra⸗ qui ðꝛ ſubiectũ gttributionis ſiue materia circz qua; tratus debet denndut a ſuoſ ubteeto ſte ncr Lußratio õ. qꝛhpſiderat vor? ſatioᷓ ſüt nld nt denoĩifa luppolitꝰne euo ſcpolulo crt lactc termini ſupponẽtis⁊ ſuppnens e paſſi io eiꝰ Termi attn brönis⸗iſtus tractatus.&ſ Ad bun 6 ick nus aũt viis ⁊ pticularis ſũt ꝑtes ſubiectiue termini kʒ ſſte tractarꝰvia ntre deberʒ 63 rih⸗ mẽ ſugonẽtis.iõ terlupponẽs eſt ihiecrüſtie butnata toym vis doemneleht rmctaritſalatlſuntnc⸗ rus.ed cã fonmalis eſt duplex· eʒ foꝛmariaetatus. ð ꝙ lz incõplexũ materalt arccptüꝙ 1 ſu S ⁊forma tracrãdi. Foꝛma tcarẽ diuiſiolibiin du inðrpleriottribuii· ſihe Fheh We. no votetl tlupus fomatrartendieſt pt ſmaiepilaltönintitbenpelnbe modus agẽdi ſiue ꝓcedẽdiq eſttriplex · ſʒ diffinitiuꝰ nit AId tercum ðꝛ nehulo ſ ſicut di diuiſiuꝰ⁊ exẽploꝝ politi o. Cauſa fi nalis ẽ du plexꝝ. ſcz ponit hec diuiſio hic ⁊ in ihe ealres intrinſeca ⁊ertriſeca. Intrinſeraẽ pfectacoknitiorrx ctũ eſtin terao notabiln¶j 3e5 eh fm Seeun ves mini ſupponẽtis. Bed ertrinſeci ẽꝑfecti cogniti inů ienninus inonẽs ſit uidcopefuztm e Geptimus tm ẽꝛ intellertum · ¶ Ad quintũ be·ꝙnð opor; nox· Ideoiſt: diuiſiovaleradcognoſtendiàtenn ernn vornſc c ter ſꝑ tractarũ denoĩari q ſuo ſubiecto attnbutiõs.j; ni lujponũt ⁊ j copulãt. ¶ Seiẽdũ ſco. ꝙcntiotn ad vlati? t— qñq; denoĩat a paſſiõe ſicut hic. 6*— S mn 3 t ſi c. ifnte 13 ſt rei p v Em bun repx ke upü e ſ yenle 24 ꝙſache* nHr 1— entati in q 1 i õe repñtatio poni oco gñis dein! * ſe. 1.— S Temnin de ad dintiã pomt᷑res· ad dĩntiã ſincathegreumatũ 3 ſnn vnle evelparlichldre. vrno e que nõ fcãt res ſʒ diſpões rex.⁊ capi hic res ꝓco rſe ſiese lis. Terminoꝝ autẽ incõpleroꝝ vnuſq põt ſubijci vłpᷣdicar delnde ponitꝑ vocead vi — q;utßt ubam: aut q̃litatẽ autq̃ntitatẽ. aut eatn ſcripturaꝝ · Wltimo ponit ſ inezle ad aliqᷓd:aut agere aut pati: aut vbiautqñ; ßcatõis naturalis·⁊ ſicptʒ intellectus diffõis ex qus 5 F icnificati diffõe autoꝛ in textu infert. ꝙ cũ oĩs res ſit vlis vłpti aht ſitꝰaut hitus. Bignificatio vt h ſumit᷑ cularis opoꝛtet dictões non ßcãtes vle vel pn Sreipꝑ vocẽ m placitũ repñtatõ · Muarecũ nihil fcare⸗ ſic nõ erũt termini vt hic actipit᷑ termim oĩs res:aut ſit vlis aut pticularis opoꝛtz di aliter de hic. pᷣdi⸗ ng nõ ßrtes yti n5 cabiliũ ⁊ pᷣdicamentoꝝ.ĩ in ulis deteriat de incõple nerſe uit— xis ſub rõne pᷣdicabilis vel oꝛdinabilis in hacan Kucdet 4 to. hic aũt deteriat᷑ de ip̃is ᷣm habitudinẽ quã habir nus vt ſigna vlia velpticular 4. Bignifſca ad rem quã ſeant fm quã ip̃is ↄuenitſuponere; tionũ alia ẽ rei ſubſtãtiue ⁊ fit ꝑ nomẽ[ß; ſtringere ⁊ ompliare I Bcienqũtercio ꝙ duplerẽſ ſtanei vt hõ. Ilia ẽrei adiecuue ⁊ fit per— e— ſicut An neſe *— aĩa noſtra exñtes que naturalt fcant res qx lũt ſiluu/ſil nome adiecif velb verbü.v curritvel albv dines ⁊ de tali catõe nõ loquit᷑ autoꝛin pñti. Ilin ̃ nõeſt gpꝛie ßcatio ſubſtãtiua vel adieciia ſignificatio adplin·⁊talis? duplex. Duedãemẽpi —— S⸗ ſignificatio ad plim. ⁊ talis ẽ duplex. Quedãem̃ẽ vi ſed ßcat aliquid ſubſtãtiue vel adiectie. Et moãhſeadplin·ſutelſgnifiano voc eatit ßeare aliqd adiectie vel ſubſtãtiue ſũt modi ⁊platãꝝ⁊ ralis ſoiů hicdiffinit᷑. Alia ẽ ad plmerch vocũ.qꝛ adiectiuatio ⁊ ſubſtãtiuatio ſũticõ⸗ 1 ſgnkcita iptur tali 11— 3 4 poſitũ. ¶ Bo endũ quarto.ꝙ vt dict in textu heario pole modi? die rex q fca nnõ ßcatiões nů alia eit rei ſubſtãtiue que fit ꝑ nomẽ ſubſtantiuũ Roia vᷣo ſubſtãtiua dic unt᷑ ſupponere.ſed Riia eſt rei adiectiue que fit ꝑ nomẽ adiecim udi noia adiectiua vel vᷣba dicu ñ copulare. uiſiõis rõ eſt. Quia oĩs res vel habet eſſe in ſe velin Poſtqᷓ; au. ſuperius poſuit diuiſionẽ dicibil· Hic alia.ſic eſt heario nci ſube. Bi ſcðᷣm.ſic ẽ ßcatio reiad⸗ nñr ponit diffinitionẽ termini dicẽs. Terminꝰẽ vox iectiue. dec diuiſio ſumitex ꝑte rei fcate ꝑ terminuʒ ßcans vle vel pticulare. In q diffnitiõe vox poni lo qꝛ ſubſtãtiuatio ⁊ adiectiuatio nõ ſũt modi heatõi co generis. deinde addit᷑cans vle vel pticulare.i.re; queẽ habitudo int᷑ vocẽ ⁊ rẽ ßcatã vt dicit textꝰ Sed vleim vel ꝑricularẽ ad dꝛñaʒ ſincategreumatũ pꝛiuaꝰ fũt modi reꝝ qͥ bcant ꝑ iᷣaʒ nõ tñ abſolute ßcãt.vt ab tionũ ⁊ negationũ q̃ nõ ſunt termini vt hic ſumit᷑ter intellectu ↄcipiunt᷑ ⁊ ꝑ terios ſiue dicibilia ßeant᷑ ꝙĩ minꝰiõ ner illis ↄuenit ſuppolitio cum ſuppoſitio ſit accñdentib ſicut in albo ⁊ albedine eſt eadẽ res que paſſio termi vt h ſum᷑ Ex qᷓptʒ ꝙ ſignã vlia yel ꝑti ſignificat᷑ ꝑ adiectiuũ ⁊ ſubſtantiuũ ⁊ tñ in vnoẽ fa tularia vt ſůt oĩs · nulꝰ. quidã ⁊ ſic de alijs nõ ſũtter tio adiectiua? in alio ſubſtãtiua.qꝛ albũ fcat fomĩ mini· qꝛ nõ nt rẽ vłlem vel ꝑticularẽ. lʒ qñq; beẽt vlr alteri inherentẽ. albedo pᷣo eaʒ ſi ignificat tanqᷓ; ꝑ ſeſtã vei pticulant᷑ p aliquib ſuppoſitis. ¶¶ Sciendũ pꝛio tem ⁊ nð vtalteri in herentẽ. Ex dictis ptʒ qͥd ſitte ꝙ terminoꝝ incõplexoꝝ vnulqͥſq; aut ſt ſubam.aut qͥd ßeatio ⁊ quõ diuidunt᷑. Lõtra pꝛedicta argut qlitatẽ.aut q̃ntitatẽ. aut ad aliqͥd· aut actõnẽ aut pal pꝛimo ſic. vnꝰrei erit ̃ vnica diffõ qꝛ vnñ hʒ eſc. ß ſionẽ.aut habitũ · aut ſitũ.aut vbi· aut qñ. qᷓrũ ſuffici terminiẽ alia diffinitio.ſcʒ ilia. Terminꝰeſt oĩo ndi entia ⁊ diuiſio ſatis exp̃ſſa ⁊ declarata ẽ in tertio tra cansãd eſt eſſe rei.vt ptʒ · I. Topicoꝝ ·.I pꝛloꝝ· eißo ctatu Pe. hyl · quare ſupfluũ eſſet de ipſis P ſpãliter male hic diffinit· Scðo arguit᷑ ↄtra diffõeʒ htõis⸗ praugre.q̃ quidt diuiſioꝓpter aliũ reſpecrũ⁊ finem Piilla diffinitio eſſet ſufficiẽs lequeret᷑ ꝙ termi yles poßit᷑pᷣ ⁊ in añp̃ᷣdicamẽtis nã in añp̃dicamẽtis poni nihil fearent. ptʒ ↄñtia. qꝛ nõ poſſunt ßcare niſirẽvni tut ad coꝗjſcendũ numeꝝ p̃ntoꝝ· hic autẽ ponit᷑adco uerſalẽ. ſʒ nulla eſtres vlis.q̃ termini vles nihil font ßnoſcendũ numerũ terminoꝝ ſi pde Tercio ſic. oĩs nlłs ⁊c̃.ſignificant.qꝛ qᷓ;titateʒ ⁊tñ terminat de incõplexis fm hitudinẽ ad rẽ quã tunc nõ repñtant rem ᷣm plm.ãᷓ diffinitio nõ ↄuenit omĩ hnt vel repñtãt · bm dquã eis ↄuenit ampliare ſuone ↄtento ſub difſinito. Muano ſic. hec diffinitio non recopulare 4 reſtrin gere In pntis vo de ipſis incom ↄuenit fcationi paſſionũ que ſũt in aĩa nec ſignificat iexis detenninat ſub rõe pᷣdicabih⁊ oꝛdinabilis in oni ſeripturaꝝ ᷓ nõ conuemt ñ̃i ↄtento ſub diffini⸗ p̃nto. Hic autẽ nõ diuidi᷑ terminꝰ incõplerꝰ in tora to¶ Muinto ſc. Si diffõ ſignificatõis eſſet ſufficiii ercõitate. qꝛ ſie mẽbꝛa ſil ſumpta nõ ↄuerter encu; ſequeret ꝙ tennini ſcðe intẽtõis nihil earent. ptʒcõ⸗ diuiſo.ſed ſolũ diuiditterminꝰ incõpierus ßans re; ſeq uẽtia qꝛ nõ repñtat rẽxłem ſ tñ̃ ens rõnis vlem vei parricularẽ reponibilẽ in pᷣqicamento. Iſtàa pꝛimũ ðꝛꝙ termint ſufficit ad ꝓpoſitũ põtcapi du⸗ vñr diniſioẽ hic ud duo ncãria· Micad vidẽdũcu;ꝰ plicter Vnop diflõne qͥdditatius rei·⁊ ſic capi᷑ in lus nsturſitres tata perterminñ. Bchoꝙnomia difföne hallegata. Scðo capitꝙ eo in qð relolui ſubſtãtius fufponunr· noĩa ÿo adiectiua copulant et yoſitio. Et ſic diffinit aliterabZ reſto.in·. Pꝛiop·et appellãt. hol dutẽfieri nõ põt niſi expanereꝝ ⁊ temi abautoꝛe · · hin pñtio ↄſderat᷑inqᷓ;tũ ipᷣm in intel — Le) 1 5 quam ꝙ ndcum imeduefttunih ue que fr voniuri aeis nn vbbatub oumaptemſun dunuto nõſint fwc ꝛñai ndun np a;nõtiꝛdiinit ⁊p ms ſuedubin n bo abeuneckais vĩꝛ hubtmuititn lo ſubſtinu. q iliſt „„. 1. 0 aſerwj ce·ſ.p re velente. ¶ S. Gpo ſetiv lectu terminat · ¶ Ad ſðᷣm ðꝛ negãdo ↄñam· AIdꝓ bationem ðᷣꝛ.ꝙ k res nõ ſunt vłles hᷣm actñ vlitatis. ſunt tñ vłes ex ꝑte rei in potentia Ad tertiũ ðꝛ· ꝙ oĩs ⁊ nullus nihil fnt ſed ad. ꝓbationẽ ðꝛ·ꝙ non ß̃nt q̃ntitatẽ ꝓꝛie dictã ſed ſolũ q̃ntiratem ipꝛopꝛie di ctã ſcʒ ſolã qjntitateʒ que ẽmetaphoꝛice ſumpta. q̃ nõ eſt res. vt hic capit᷑ res. Ad q̃rtũ ðꝛ. ꝙ de illis feationi bus nõ eſt adꝓpoſitũ.vt pꝛiꝰ dictum ẽ. Zd qͥntuʒ ðᷣꝛ.ꝙ termini jcðe ipoſitionis ßᷣnt rẽ rõnis.lʒ non Pᷣnt rẽ habentẽ eſſe reale. ſufficit tñ ꝙ habeant ſignificatio nẽad placitum de qᷓ hic intelligitur.. Buppolitioẽ acceptiotermii ſubſtan tiuiꝓ aliqᷓ. Differũt aũt ſuppoſitio ⁊ſignifi⸗ cato.qꝛ catio fit ꝑ impoſitionẽ vocis ad ſi ũ rẽ. Suppdẽ acceptio temi iaʒ gnificandũ rẽ. cep ßcãtis rẽꝓ qᷓ. vt cum dicit᷑ hõcurrit. iſtererʒ minꝰ hõienet ſtare pꝛo ſoꝛte platone ⁊ ſic; alijs. Vñ ſcatio hoꝛeſt ſuppõne⁊ dꝛñtin qꝛ ßcatioẽ vocis. ſuppõ ſoeit termini iã cõ⸗ politiex voceꝛ ßcatiõe.· ð ſupponere ⁊ ſigni⸗ ticare nõ ſunt idẽ ſed dꝛñt locũa coniuga tis Itẽſignificarioẽ ſigiiad ſignarũ· ſuo ſitio po eſt ſupponẽtis ad ſuppoſitũ. q ſutpõ nõ eſt ſignificatio ¶ Copulatioẽ acceptio termini adiectiuiꝓ aliquo. ¶ Poſtqᷓ; au. ſuperiꝰ determin auit ⁊ poſuit aliqua cðia valentia ad ſuppõem intelligendam ⁊ſpẽs eiꝰ. Vic ↄñr determinat de ipſa eã ſic diffiniẽs. Buppo ſitio ẽ acceptio termiĩ ſubſtantiui ꝓ aliqᷓ. In qua diffi nitione acceptio ponit᷑ loco generis · ⁊ ponit᷑ termi ſub ſtantiui ad dĩam copulatiõis que ẽ ꝓpꝛietas termini adiectiui.⁊ ponit᷑ ꝓ aliquo id eſt ꝓ reßᷣcata ad dĩam ſuppõnis grãmaticalis. que ẽ relatio ad ſ ugpol itũ de 3jhic nõ eit adꝓpoſitũ. Vñ ille ablatiꝰaliq̃ nõ tenet ꝑticulariterꝓ pticulari ſ uppoſito · ſed cachegreumati⸗ ciendũ pꝛimo. ꝙ ſuppoſitio ac⸗ cipi duptr. Vne mõ ꝓ ſuppõne reali.ſicut nos dici⸗ mus vt parieri ſuppon fundamẽtũ⁊ de illa nõ eſt adꝓpoſitũ. Rlio mõvt eſt vocis ßcatiue. Et talis eſt dupler· qꝛ quedã capit᷑ vt eſt relatio termini ſupponẽ tis ad rem iuppoſitã· que ſufpolitio eſt in termiò acti ue·ſicut in eo qð ponit ſub ſe rẽ bcatã per ipᷣm. Etiaʒ in termio eſtpaſſiue· ⁊ de tali ſuppõne eſt ad ꝓpoſitũ Alio mõ vtẽ relatio ſuppoſiti ac appoſitum ·ſicut in grãmatica nomien ſupponit vᷣbo·⁊ de tali nõeſtadꝑ poſitũ. Seiendũ ſco. ꝙ terninꝰ ſubſtantiuꝰ iupn ponit extra ꝙpõem ⁊ inꝓpne · Luꝰ rõ eſt · qꝛ ad ſup⸗ boſitõnẽ vt ð capit᷑ requirit ꝙ ſuʒponat res ſignifica . tz ſubſtãtiue cũ termino ſubſtãtiuo pꝛo aliq̃ accepto Suppõ enĩ dicit reſpectũ ad rẽ·mõ terminꝰ ſubitan⸗ tinꝰ põr capiꝑ re eata ertrapemper ipᷣm ⁊ eriã in õne. ʒ ⁊c. Wñ ponentes adiectiuà ſupponere ſicit Puridanꝰ abutunt᷑ ſuppõne ſicut patet · q res ßcata nomẽ adiectiuũ nõ hʒ rationem ſubſtantis ſed ſoꝝ ũ rõem adiacentis. ¶ Bciendũ rtio. ꝙ in textu ibi mntelligit dĩa inter feationẽ? ſuppõem qꝛ ßcatio ẽ von cis impolite ad ſinificangũ ric ſuppõ eſtfpriea aminiã rẽ feantis · Ex dſeaui zliã dẽa frãtiaS pulagponis ⁊ adieckiu di ipſiꝰ vocis. Sed ſuppẽ eſtipſiꝰtermini iã ↄſtituti er voce ⁊ feanðe. Itẽ dꝛñt aliter. qꝛ fcatio eſt relatio voh cis ad ßeatũ · Suppõ ÿo eſt relatio temini ſupponen tis ad rẽ ſuppoſitã. Vñ licet ſuppõ additaliqͥd alteri ſꝙ; ßcationem· tñ minus eſtqᷓ;tů ad ea in quib repe — n ßeatio · nõ tñ ſuppõ eſt eſſentialiter kralio.qꝛ ſu annorutpöeteiraaurftoeluths non ſuꝑaddit aliqd eationi.ſicut inferiꝰ ſuꝑioꝛi.jed/ ð Ve⸗ ſuppolitio noiat pꝛletatẽ aliã a ſignificatione minꝰ tamen cõem qᷓ; bcatio ſicut patet de albedine ⁊ albo in quib repi᷑ beatio que hm ſuã naturã repir᷑ram in ternino ſubſtãtiuo qᷓ; in adiectiuo. Suſpõ ÿo repe nittĩ in termino ſubitãtiuo. ¶ Sciendũ quarto. ꝙ copulario ſic diffini᷑in textu. Copulatio ẽ acceptio ter mini adiectiui ʒ alij · In qᷓ diffinitonearceprio po⸗ nit᷑loco geners ipſiꝰ difiniti.⁊ terminiadiectiu pꝛo aliqᷓ. in q̃ diffinitiõe acceptio ponit᷑ loco generis.⁊ ter mini adkectiui ad dãam termi ſubſtãtiui.⁊ dʒ termi⸗ nus capi adiectiue ꝓ digtiõe beanterẽ que ꝑ ſe nõ põt adiectiuũ. àd dĩam ſincachegreumatũ. Vñ hir voca tur copulatiojque ẽ ꝓꝛietas copule copulãtis de ſuo ſubiecto · adiectiua eni adiertiue tenta hñr copulare ſi ue determingre ⁊ nõ adiertiuã ſubltãrie capta inneu trogenere. Ende vłe ⁊ pticularẽ reſpiciunt terminũ rõne ſue q̃litatis eſſentialis · qꝛ ſi ſit chicabilis plunb facit terminum vłem yel cõem/ Bi po ãlitas a qua nomen iponit᷑ non ẽ cõucabilis pluribꝰ· tunt ↄtituit. „ terminũ particularẽ vel ſingularẽ· ſed adiectiuũ ⁊ ſpᷣ ſantiuũ reſpiciũt terminũ reſpectu ſue qualitatisac. cidẽtalis.qꝛ ᷣm ꝙ terminꝰ trẽ ſuaʒ per modũ alteri n Deuaſi⸗ * adiacentis ðꝛ terminꝰadie criuꝰ. ſed bn ꝙ rerminus. ßt rẽ ſuam ꝑ modũ ꝑſe ſtãris ðᷣꝛ terminꝰ ſubſtantiuꝰ Et ſit vle vel priculare pꝛiꝰteſpicit teminũ qᷓ; adiecti uum ſubſtantĩ. ¶ Contra pᷣdicta arguitpꝛimo ſic in iſtagpõne albli eſt alal alhũ ſupponit ⁊ tñ eſt adie ctiuũ. ð ſuppõ eſt acceptio termini adiectiui ꝓaliquo „ tkret ꝙ res ꝑ ipᷣm ſignificata ſibi ſupponeret. ſed hoc nõ. qtres non eſt ſubiecta terminoſed mo ſubiectꝰẽ rei vr inqt plato· ergo terminꝰ ſubſtantiuꝰ ſupponit. ¶Tertio ſic. ſi diffinitio ſuppõnis eſſet ſufficiens ſe qhueretꝙ tenninꝰ extra ꝓõem ſupponeret q põt acci piꝓ ali·ſed hocnõ. q ſufpõ eſt eſpectu ililꝰ qð ap⸗ ponit Muarto ſi copulagpõnis ðꝛcopulare·⁊ tñ adiectuiꝓaliqᷓ·⁊ Mumto ſic.ſidiffinitio eſſex fuffi⸗ clens ſequerei ꝙ nullus terminꝰ ſupponeret ſimplt vrzfule qð tñ eſt fallum qð poſteg videpit· ſicnũ ticulare jacit ſuppõere ꝑticulariter. ⁊ ꝑhocqð ðꝛꝙ ali earꝙ ois ſuppõ ſit pticularis¶ Adpꝛimũ ðᷣt⸗ ꝙ tzadiectiuũadiectiue ſumpcũ nõ ſuponitner ſub⸗ hcit per ſe in ꝓpõne. iñ ſubſtãriue captii in neutro ge⸗ nere ei uenit jupponere ⁊ ſubijeit in ꝓpõe. ⁊ iſtomõ albũ ſupponit in iſta ꝓpõne albũ eſt aia Ad ſecũ tn modi·eſttñcã ſue conceptionis n uã ſiitudinẽ iaia noſtra ⁊ er ↄñti cã in potenti vocis ſignifica⸗ tiue. cũ ip̃a res ßcata ꝑ terminũ ineſſe ẽfubiecta fmo ni⁊ ſibi ſupponit᷑. ih lceatres A Ad terr elbee qunbr tiũ ðꝛ. ꝙ ſolutio halz et biis Ad quattũ ðt. g copularebrhenc „ . — anler .————————— 3 ———— 2 5 2 *„ — — S 2 3 — 3„ . . 6 3 * — 3 * * 7 3 6 * 3 3 3 1 * * 3 3 1 33 6 1 ſi 3 1 8 1 4 1 1 3* 1 4 1 3 3 * 1 6 4 4 3 1 —— Septimus vuerſimode· qꝛ topula põnis copulat ſubiectũ cum pᷣdicato. vel vnãgpõem cum alia qʒ eſt nora eoꝝ que de giters dicunt? ſic ſibi conuenit copulare adiectie acriue ⁊ non copularf paſſiue. ſed adiectiua dicunt᷑co pulare ſuis ſubſtãtiuis rõne ſui medi fcãdi · ideo ad iectiua copulãt· ꝑ eatum ⁊ ſuũ modũ ßᷣcandi. qͥꝛ ſi gnificũt ꝑmodũ alteri adiacentis vel inherentis·⁊ 0 pſis non Zuenit copulare 1̃ ſed enam copular. Nd qntũ negat ↄñtia. ꝙ; illeablatfuus aliq no capit᷑ ic indiffinite⸗ ſed cathegreumãtice re velgpietate ₰ Vwoſitionũ alia cõis alia diſcreta Supõ cõis eſtqᷓ fit ꝑ rerminũ cõ⸗ munẽ. vt hõ aial. Dicretaqᷓ fit per erminñ diſcretũ · vt ſoꝛtes. velꝑterminuco munẽcũꝓnoie demõſtratiuo pmatiue ſpẽi yt iſte pð eſt.q eſt terminꝰ diſcrerꝰ. Itẽ up „ poſitionũ cðium glia natural· alia acciden „ tal Suppõ naturalisẽ acceptio termicõis ꝓ oĩbus bis ꝓb aptus natꝰ eſt ꝑticipari xt iſte te minꝰ hõꝑ ſe fumprꝰ ſi wonit ꝓoi bus poibus tã qͥ ſunt q erũt⁊ qͥ fuerũt. Ac cidental ſuppõ eſt acceptio termi cõ̃is ꝓoĩ⸗ bus ꝓ quibyexigit ſuũ adiũctũ.vt hõ currit ſſtererminꝰ hõ ſupponit ꝓ oĩb hoib pñti⸗ bus. Etcũ ðꝛ hõ fuit vł cucurrit ſupponit pðreritis. Etcũ ðꝛ hõ ert vłpõcurret fup penitꝓ futuris. Et ſic hʒ diuerſas ſuppões m dwerſitatẽ eoꝛũ que ei adiungunt.¶ Peoſiqᷓ; au poſuit diffintionẽ ſuppõnis. Piczñr ponit eꝰ diuiſioneʒ dicens. Suzpõnũ alia cõis alia diſcreta. Cuiꝰ diuiſionis rõ eſt· qꝭ ſuppoſiie eſtacce⸗ ptio glicuiꝰtermini ſubſtãtiuiꝓ ᷣliq · vel 5 talis ter in imꝰẽ ſingnlons velgticulan ſi ſinęulais licẽ᷑ ſup⸗ poſitio diſcreta.ſi ꝑrickar ſicẽ ſup cði⸗ Fñſuppõ cdis cſt illa ã ſit per terminũcõem vt hõ hʒ ſuppo⸗ ſirionẽ cõein · Ged fuppõ diſcreta eſt illa q̃ fit ꝑtermi nũ ſingularẽ vel ꝑ rerminũ cõem diſcrete ſumptũ ex emplũ pꝛmi.vt ſo. pe.⁊c exempiũ ſcði. xt ſe hõ. ¶ Sciendũ pꝛio· ꝙ ſuppoſitio diſcreta fit ꝑ ſingula ria que ſũxanfimta ⁊ ab arte relinquẽda. Ideo diffi nita ſuppõne diſcreta autoꝛ diuſdit in tertu ſuppõeʒ tõem dicẽs. S uppoſitionũ cõim aliaẽ naturał. alia accidẽtalis. Kuꝰ diuiſionis rõ eſt. q ois ſuppoſitio cðis vel iſt temini ſubſtantiui ꝓ aliq perſe ſummpto⸗ zut cñ addito· ſi pꝛimũ ſic eſt ſu ppolitio naturlis.ſi ſcðᷣm ſic ẽ fuppolitio accidẽtalis. ¶ Sciendũ ſco.ꝙ fuppolitio naruralis Zuenit temino ſubſtãtiuo ꝑſe ſumpto ſine addito. Etðᷣꝛ naturat duplici de cauſa- Pꝛima cã eſt. q taiis ſunpõ vunit te mino rõne ali „ cuintrinſeci ſibt additi. yõðõ x ſua natura hʒ lup — 5 poſitionẽ naturalẽ. Ilia cuꝙ talis ſuppolitio ↄueit termino rõne ſue foꝛme que ðꝛ natura tei mi. Jötek iuppð cõis ðꝛ naruralis. ſed ſupp accidentaleſt. que duenittemino rõe alicuiꝰ extrinſeci ſibi adiũcti· Et pꝛ acctalis. qꝛ accidentałr accidit termiocui ſuppo nit ſicurq ꝛietas eiꝰ. vñ termini ſubſtãnu dicuntna urrtupponere ⁊ nõ teminiadiectiui qadiecia 7 — — ßnt foꝛmã ſyã vt in alio.ideo ſp hñt adinnctũ vel im plicite vel explicite 43 ciendũ tertioꝙ ſuppõ natu ralis ẽ acceptio termmꝗ ðibus de qͥbus ſua foꝛma nata eſt pᷣdicari.vt hõꝑ ſe ſumptꝰſupponit ꝓ oibus hoibus qͥ ſunt tuerũt ⁊ erũt · Inqᷓ diffnitione ponit arceptio loro generis · Et ponit᷑te: miĩcõis ad dĩiam ſuppoſitionis diſcrete ·⁊ eliduũ ponit᷑ ad dĩam ſup politionis accñtalis. vñ foꝛma teimmn ðꝛcſſe natura cõis que multis Zuenit catis ꝑ teiminũ cõeʒ qui ꝑ ſe põt accipiꝓ pñnby pꝛeteritis ⁊ futuris. ſicutpꝛius dictũ cſt. Buppoſitio vocat᷑ naturalis · q̃ quiꝗẽ ſup⸗ poſito ↄuene termino exrtaꝓp dem ⁊ ſine qjcũq; ad dito. Vñ lʒ quedã upp ðꝛ naturał ⁊ quedã accidẽ talis · non i eſt ponẽda ſuppoſitio materat. Cuius duplex ẽ rano.pꝛĩa qꝛ ſuppolito ẽ acceptio teimi cõ⸗ munis illã rẽfeantis ð ↄucnit teminoißcatiue ſum pto ⁊ non materialr· Beða rõ ꝛ ſuppoſitio ẽtermi⸗ ni ãſututi ex voce ⁊ ex fcatione.ꝗᷓ nõ ↄuenit dictõi materialiter ſũpte. quare nulla ẽ ſuppoſitio materal· ¶ Beienqũ q̃rto: ꝙ ſupõ accñ̃talis ẽcceptio ramit ni cõis ꝓ oibus his ꝓ quibꝰ exigit ſuũ adiunctuʒ. vt pð eſt hõ ſupponit ꝓ Peb rõne illius bi eſt pñtis tpis qʒ ſibi adiũgii. Et ſilr cũ ðꝛ. homo albyẽ anial⸗ hõ ſupponit ꝓ hoibus al · In qua diffinitiõe pont᷑ acceptio loco genert. ⁊ ponit᷑ termi cõis ãd dĩim ſup/ politionis diſcrete Et reſiduũ ponit᷑ ad vĩam ſuppõ nis natural. Ex cb pʒ declaratio diuiſiõis.¶ Con tra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. BSuppõ eſtqdã actꝰ.ſed actꝰ⁊ oꝑar ones lu ꝓhemio me aphiſice· Inulla iuppõ cõls f Sco iic.ſuppoſitio ſequit᷑ ſignificationem terminiqͥ eſtod placitũ. ᷓ non ẽ naturał uppõ I Tertio ſic.iẽ aliᷓ luppoſitio naiurałẽ ↄuemens termĩo fm ſe ſumpto ſed; non· qꝛ uppoſitio ẽ relatio iuppoliti ⁊ appoſiti. 5 non ↄuenit teimino ꝑ ſe ſũpro ꝙ Quarto ſic ſup politio accidẽtalis ẽ ſuꝝ poſitio ꝑ accicẽs. ꝗᷓ nõ debet dici ſuppoſutio¶ Muinto ſic. hõ iſt dictio biſſillaba amo eſt verbũ.ſubiecta ſupponũt ⁊ nõ niſi materiali ter ðᷓ ponẽda eſtiuppoſitio materialis. Idprmũ ðꝛ tʒ capiendo actũ ꝓ actu pꝛimo ſʒꝙ foꝛm ren li ue ſu ſubſãtals ſiue acñtalis. ſuppoſitio ſit acus ſuppoſitoꝝ.tñ capiendo actũꝓ aciu icðᷣo q ð opatio ntcitca ſingularia vt dicit phs in mõ non accipit actꝰ in gutoꝛitate areſtotelis ſi ſup poſitio nõ eſt acꝰ.¶Ad ſiðm ðꝛ negãdo ↄñ̃sz tatio ẽ. qꝛ juppoſitis a ftatione diſtingu᷑ vr pꝛꝰdi ctumẽ.aſIid terti ðꝛ. ꝙ ſuppoſitio deqᷓ ẽ hiced ꝓů poſiũ ẽ relatio termin ſupponẽtis ad rẽ ſuppoſium ã nonnulla fuppoſito ↄuenit termino qͥ ft rem pꝛ j ſupponit ſine dditiõe altenꝰtermini extrinſeci Jõ aliq̃ ſuppoſitio ñ ðꝛ ſuppõ natura Id quartũ vð ſuppoſitio nõ ðꝛ actidentalis co qꝙ diceñetur per accidens. ſed dicitur accidentalis ratiõe alicuus ex trinſcci ſibi adiuncti vt diiũ eſt · ¶ A quinũ ðꝛcꝙ ʒ ſubiecta iſtarũꝓpõm ſupponũt ſuppoſitiohe grõs maticali vt relatione luppoſiti ad ſupliii· qꝛ ſugo nere ßᷣ modo nihil aluchẽ qᷓ; ſuppoſitũ rcddere ᷣho Vñ non ſupponũt ſuppoſitione q̃ eſtrelanotermin upponẽtis ad rẽ ſuppolitã. deqj ſolũẽ hicadpolii⸗ ¶ccidentaliũ ſuppoſitionũ alia ſimplex alia perſonals. Suppoſitio accidentais ſimplexẽ acceptio termĩcõis ꝓrevli fcai Aeh Tractatus pipſumterminivichbrböel po aial? indiffinitepoſir bʒ determinatã ſuppõem Ehrinu genꝰ. Il iſte terminõ ſupponitp toiein?ſilt cſignopticuiari. nli de qͥbbet fermiocðlN riſibile?ꝓpꝛiũ· rõale dentali dffinitiue·⁊du ↄnr ponit er diuiſionẽ dicẽs e dia. albũ ẽaccfs. I ſuppõm ſimpliciũ Faeieen miiiit diaẽ teminicðis infbeto politi. vrhoeſt eheenhe rpi, — ſpẽs iſte terminꝰ hõ ſimplicẽhzʒ ſuppõem: or· Siprimũ ſicẽſuppõ q dĩ ſimple. ſcᷣm i— emngintn 49 qꝛ ſolũ ſuppõit ꝓ natura ſpẽi. Aliaẽ rermi uppoſouleunleſc terminꝰ cõis ponit᷑ cũ hoe 6 wnnni cðis poſitiinptoqpõis affwmatiue. vt ois ſeae ampliante hP b eſt aial.ibi iſteterminꝰ aial inp̃to poſit? iuppbemaceicentalè ptc di.vð alb⸗cu h ſu⸗ S Rppeeinunn ö eſt aial.ibiiſtetermin alaprnon ponit ꝓhoibꝑticularib albis pñtib. Suppõ autẽ Zrw—— ſolũ ſopvonlt vi ſan e eineepne ßeata ꝑ ip̃m. bdutwin urageneris. Aiiaẽ terminicꝛs poſiti poſt nnnnePe uppõ pionalẽ alcepno terminichisꝓ tan— dictionẽ exceptiuã. vr dẽ gialp̃ter hoieʒ eſt vhrnlan ſueꝓ ſurßoſiis vñterminꝰ cõi põthĩe — irrõnale. Ibliſteterminꝰ hoiem ſimpiceʒ S phe bzluppen q nõ fierieſceſuʒ ſabipſo. hefn reeeeihetee —* 2*— hter hoĩem kirzoie ie ni ꝑticular ꝑticipans na 2 pᷣter hũc hoĩ r biet turä cdem illt“ vlis.vt õ pt ſocratẽ ⁊ platonẽ q̃ ꝑtici rit luſh oẽ aĩal pter huc oĩemẽ irrõnale exqᷓ bi öem illiꝰ vlis. vt põ ht ſocratẽ? platonei Priet fula figuredchnig pcegẽdoa uppone ſim Fitttnenenrleeee eme plce talhe kuninſre nee Lirſcupemint hõ eſt ſpẽs. Etſilr h. ois hõᷣẽaiaig o 3e eninñ in qpiffinitie ponit aceprio loc geners: ptean Baial. In oibus e iſtis ⁊ ſiribyfit ꝓceſſꝰa Fhil r a dĩam enntoheetc ponitx Sie ſuppõne ſimplici ad ſuppoſitionẽ pſonalẽ· biec eee dã luppõ ſin⸗ — 5 aürtermininßroßoſicns implcebz ſeneeeeeeee ſuppoſiionem pʒ· qcũꝛ oimophoſiroꝛn vwonit nculan. n tennindi jupponere ſimotr·añ —— eaẽeſtdiſciplina niſiileuermindiſciplis lutponit ꝑ natura ſimplici ⁊ nñ ſidi ↄuenit naturali Myuninnihin ſimplicẽ hãet ſuppoſitionẽ ſic fieret deſcen⸗ breheeaeſ vr eſt — n p n pticiaris di Fmnni Exemplü ſcðivtoe ẽs aialẽ gen?· Er —,— P tn ticulariꝰ di emplũ tertij· vt oẽ aĩalpꝛet beeen cqut e iwLm icih inaẽoiniʒloꝛl.me dicia em̃ no E oun ꝗ̃ oẽcial prer hũc hoiemẽ irrõnale. Ex qᷓ patet. ali Znoꝝ ʒ ſoli ſanixegri grämaricaem̃non temimuſponitp nanur ct m qoüchinon⸗ — eſt oim 3ꝛi0 ſed ſolũↄgruiꝛ incongrui lo kitnfeſiiene di pietinlſi dem ypi aiſieiiswerſonala 3 ulis.aliqñ vo ſupponit ꝓ natora abltAcra 4 fp uppoln rimu. veri? falſi?ẽijꝰ Perſonalaũt ſuppõe tis · vt homo ẽl enei enꝰ.— 5 . pes 1e8 ⁊ tales ꝓpones in cn ꝙ umfrun acceptio termint cõis ꝓ ſuio inferiotib. vt quib ſubiect luppõit ſimplt ſunt fingulares · qꝛ ter lucnlsn cũðᷣꝛ hõ currit iſte terminꝰhõ ſuppont ꝓ min cõis tenerp vnica naturã nerlz fieri deſcenſum derch aniꝝ miit ſis inferiorib. Itẽglonali ſuppõm alis d polſet ierigamaterie. qad ur n nmmn eſt determinata.dliaẽↄfuſa. Peterminata ſebi ſigni:ſed pponẽ dlenumi fuppõ eit acce een roi incitft nitefũ⸗ do ſimp rnegationẽ dicendo nõhõ eſt pẽs. nõ aiale nafuronttnr upPpPoelt acceprio termi coi indi niteſũ⸗ genꝰ·patet vlterus ꝙ ſuppõ ſimplex ſit vtit „ privel cũ ſigno pticulari vt hõ currit vł ali ad accipiendũ ſũam. qꝛ aqᷓlibet ſcia ſi vrun q̃ aq;ilarũ determina tuã ſunt ⁊ incoꝛruptibilia opoꝛtet ſubiecta concuſion qs hõ currit. Et ðꝛ vtra ta.qꝛ tʒ in ytraq; iſtarũ i nũ deqb eſt ſcia ſupponere ſimpłi vt duendo. arhu rt mẽtatioẽ ſubiectũ logice· a eni nõ valerer ſi ſic ar⸗ ponlpthoebnnei ere Aneenei elen Vno olot oiecurrẽte Vera 1galöeiup menatioe ⁊ſic de alys. ꝗ de argumẽtatione non põt ponere? aliud eſtlocu tionẽ eſſe verã ꝓ ali eſſe ſcia. q ibi cõmittitfila figure dierionis pceden vel flam igit᷑ in dictis vr dictũẽ iſte termi e Sn B 3 rnit n om̃i boie tã cu endü ſcðo ꝙ vt õ ſimplex accipi nnepoſupronigeroneneebee eee eiain noc ez Leda P Cur homoẽ ſpẽs · aial eſt gen· Alla eſt termini cðis poſid rente 6 Dð temzu hupeienſune eee mi õ ptʒ. qꝛ cũ ðᷣꝛ aſaleſt ſoꝛtes ial habet ſuppõem ſimplick. Allae termĩ cõis po nle Shuhhemnal ehnboeo ſe eleeteecteee eee falla figure deõis a plu ibydeterminatꝭ ae itrõãle· ͥ oẽ aial pᷣter hñc hoiem ẽ iwõale non vʒ ↄña falla figure deòls Lpiuri minat ge q idi arguit᷑a ſuppõne ſimplici ad ꝑſonalem ex ꝑte ynãdeterminatã. Htið iſtetermim animal huterminil ·hoiem ·x aut teminꝰ in br 4 . ————— B 2— 5 1 affir ſimpliceʒ habet ſuppõem ꝓbat rertꝰ. q tm areſtotelẽ hec eſt vera· omniũ oppolitoꝝ eſt eadem diſciplina. non iñ eſt vers niſi pᷣdicatũ ſupponat ſim⸗ pliater ꝓ dlciplina in cõi.qꝛ nulla particularis diſci phna ẽ dmniũ oppoſitoꝝ · qꝛ medicina eſt ſani ⁊ egri⸗ grãmatica cõgru? incongrui· logica veri vei falſi.er⸗ go termimꝰ cõis poſitus in pᷣdicato poſitionis affir⸗ matiue pabet ſimplicẽ ſuppoſitionẽ · Et ideo non ſe⸗ quit᷑.oĩs homo ẽ animal emo omnis hõ eſt hoc alal Sugoſirio autẽ ſimplęx poteſt ditingui. qꝛ qutdaʒ — eitꝑ pꝛiuationẽ partiũ; ſupolitõh vt in gpoſitiom/ pus que ſunt nature ſimplicis ⁊ ipermixte. vt hõ eſt ſpẽs. Alia eſt que non oĩno exciudit ſuppoſita ſed ex rindit determinata ſuppoſita. vt qñ terninꝰ cõis lup nit ꝓ natura inclingta ad materiaʒx ad ſuppoſita· vrcñ ðꝛ homo eſt aĩal. homo ẽ digniſſima creaturat Kñ ipſiꝰꝓpoſitionis tĩ aial ſubiectũj ſuppo nit ſimpłr· pꝛedicatũ ÿo confule diſtubutie vᷣtute ne⸗ gationis incluein ilia dictõe eclũſiua. Ideo trahi tur ex illo ꝙ ab excluſiua ad erꝰ vniuerſalẽ in termi⸗ nis trãſpoſitis bñ valet cõlequentia vt tñ homo eſt gial. ergo oẽ animalẽ homo · ¶ Sciõdũ tertio. ꝙ ſup⸗ poſino ꝑſonalis eſt acteptio termini cõis ꝓ luis infe tioꝛiby.vt dicendo hõ curt. hõ ſupponit ꝑſonaliter ꝓ ſocrare ⁊ platone· In qua diffinitiõeacceptie ponit᷑ loco geners ⁊ ponittermini cõis ad diam ſuppoſitio nis diſcrete.⁊ ponił᷑ꝓ luis inferoꝛibad dꝛam ſuppo jitionis ſimplicis. Vñ ſuppoſitio perſonalis ↄuenit termino cõi ratione adiũcti deteminõtis ipᷣm ad ftã dum ꝙ ſuis inferioꝛib.⁊ Eᷓ põt fieri dupliciter. Ane mõ ꝙ tale adiunctũ ponat᷑a parte ſubiecti.ſicut in ſi⸗ gnis vniuerſalib ⁊ pticularibus. vt dicendo · oĩs hõ eſt aial. aliquis hõ eſt aial. hõ in ambabus ꝓpoſitio⸗ nibus rõne ſignoꝝ ſupponit ꝑſonaliter. Elio odo õt fier quando tale adiunctũ ſumit᷑ a parte pᷣdicati ſicur eſt in pᷣdicaris accidenrũ.vt dicendo. hõ eſt alb⸗ pomo ẽ niger. Vñ pᷣdicatoꝝ quedaʒ ſuntq̃ ſubiecto eſſentialiter ↄuenũt· ⁊eſpectui taliũi poteſt verel dici ſuppoſitio ſimplex cũ tñnenponit ſignñ · vt dicendo teſpectu toliů eſt ſuppoſitio ꝑſonalis · q talia picdica ta nõ ↄueniunt naturẽ vniuerſali niſi rõne ſudꝝ indi nidu on. Alia vo ſunt que ſignitirant tĩ ens rõnis⸗ Et reſpectu taliũ eſt ſuppoſitio ſimplex · vt hõ eſt ſpe⸗ cies·aial eſt genꝰ.¶ Bciẽdũ quarto.ꝙ ſuppoſitionũ ꝑſonaliũ. alia eſt ↄůſa. alla deterininata · Et huiꝰ di uiſionis rõ eſt · qꝛ in omni ſuppoſitone ꝑſonali tẽne terminꝰcõis ꝓ omnibus inferioꝛ by aut nõ.ſi pꝛimũ ſic eit ſuppoſitio ↄfuſa.ſi ſcðᷣm ſic jupoſitio determi⸗ nata. Jo qꝛ ad veritatẽxoſitionis in q̃ terminus ſic ſupponit ſufficit veritas vnꝰſuppoſiti.qꝛ dato ꝙ ſup ponat ꝓ oib ſuis ſuppoſitis ſi tñ pᷣdicatũ Huenit ſub iecto ꝓ vnico ſuppoſioꝓpoſitio dãeẽ vera. Vñ ſuppo⸗ ſitio determinata ẽilla in qᷓteminꝰ indiffinite ⁊ ꝑſo naliter ſumit vt hõ currit vel aliqs hõ curit. vbi iſte terminꝰ hõ ſupponit in vfra; determinate.⁊ lʒ ſup pentp oi hoie · iñ locutio reddii vera vno ſolo hoĩe turrẽte · vñ aliud eſt ſupponere ⁊ aliud reddere veraʒ locutionẽ ꝓ aliquo.ꝙ autẽ talis ſit determinata ꝓbat autoꝛ intextu. qꝛ cũ dẽ aial eſt loꝛtes· aial eſt plato· ʒ Septimus ch eſt gial· alia ſunt pᷣdicata accidẽalia 2illa ſunrdu Plicia.qꝛ quedã ſunt realia que hñt naturã realem ⁊ aial eſt oĩs hõ ibi eit fallacia figure dictiõis ꝓœden; doa plunb determiatis ad vnã determ nati. Et ſic patet ꝙ terminꝰcõis indifiinite ſumpꝰ ſupponit de⸗ terminate · Eõtra pᷣdicta arguitur pꝛimo ſi. nonẽ ponenda ſuppõ compoſita ꝗᷓ nec ſuppõ ſimpex. Teʒ ner ↄñg. ſivnũ oppoſitoꝝ nõ eſtin netura nec teli⸗ uũ. 6 in iſtis ꝓpõnby hõ eſt ſpẽs. aial eſt genꝰ. ſed illeꝓ⸗ poſitiones ſunt ſingulares· ᷓ ſubiecta ſupponũt diſ⸗ crete. Tertio ſic.terminꝰ ſingularis ſupponit ꝑſo⸗ naliter ⁊ tñ diffin itio ſuppõnis ꝑſonał᷑ non ↄuenitſi bi qᷓ non ẽ ſuffiẽs. maioꝛ ptʒ · qꝛ terminꝰ ſingularis ſupponit ꝓ vna ſola re q̃ ꝑtiiularis dĩ mõ ſuppõ ꝑſo nalis a ꝑſona dã. Muar ꝑſonalis eẽt bona ſequeret᷑ ꝙ in accidẽtit nõ eẽt ſupj poſitio ꝑſonalis·ſed ßᷓ ẽ flm· patʒ ↄña· qꝛ accpia non fũt ꝑſone. cũ ꝑſona ſit indiuiduũ ſubſtãtie./Muin to ſic ſuppõ eit m detenninatã ſpẽm ſuppõis. ᷓoĩis ſuppõ elt determinata.¶ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ non capit pic iuppõ ſimplerꝓit diſtinguiʒᷓ compoſitõ.ſed dĩ ſuppd ſimplex eo ꝙ terminꝰ ſupponit ꝓ naturaſun⸗ plici in ſe ⁊ abſolute ↄſiderata:ꝙAd ſim di. ꝙille põnes hoõ eſt ſpecies aial ẽgenꝰ lunt ſingulares ſolũ km modũ nð tñ km rẽ cõis in ſuppõne ꝑſonali pᷣõt ſupponere ꝓ vna renon tñ ſiũ terminꝰ ſinglaris · nec ſi im ſupponit ꝓ natu ra in ſuppõne ſimplici.ſed ſupponitꝓ vna re m ha⸗ bitudinẽ quã hʒ ad ſuppoſita· ſicut in iſta· hõ curnt. hõ ſupponit ꝓ iſta re.ſ.hõ̃. non m̃ in ſe⁊ kbſolute·ſc ßᷣm hubitudinẽ quã hʒ ad ſupoſits. Ad quemz ðꝛ. ꝙ ꝑpſona capi duplr. Wno mõꝓptie tunc ſicdifi nit᷑a boeto· Perſonũ eſt natura intellectualis indiu dua ſpa·⁊ ſic indiuidua nature hu maneꝓpꝛie dicunt᷑ pſone. Alio mõ capit ꝑſona laige ꝓ quacũq; infero ri in dꝛdine ad ſuũ ſuperꝰije taus ſit ſubſtãtia ſiue nõ.ß̊ mẽõ capit᷑ perſona inꝓpoſito y Ad quintũ dẽ· oĩs ſuppõ eſt determinata ᷣm aliqͥuã ſpẽm ſupppis Scðo ſic.ſi poneret ſuppõ ſimplex maꝝie el⸗ ioſi diffinitio ſuppois d tertium dẽ.ꝙ teminꝰ R nõ tñ ois ðꝛ detei minata qꝛ nõ oĩs reddit locutionẽ verã ꝙ vno ſolo ſuppoſito. Suppoſino confuſaẽacceptio termini „ chis ꝓplurib mediãteſigno vli.vtcumdẽ om̃i hõ eſt animdi.ibi iſte terminꝰ hõſuß ponitꝓ plurby mediãte ſigno vli. qꝛ ſuppo nit ꝓ qͥubet ſuo ſuppoſito. Itemↄfuſarum ſuppolitionũ alia eſtↄfuſu neceſſitateſigni vei modi.⁊ alia necelſitate rei.yt cum dicit · oñ̃is hõ eſt animal.ibi iſte terminꝰ hõme dite ſigno vli conſundit᷑ ſiue diſtribunt᷑ ꝓ qᷓlibet ſuppoſiro. ⁊ iſteterminꝰ animalapꝑte pᷣdicatipoſit? ↄfundi ncitate rei. Etcum vnuſcſq; hõ ſuã habet eſſentiã. ideob pbũ ẽ vcẽitatereitener᷑p tot eſſentijs ꝓ q̃thomi mby tenet᷑ iſte terminꝰhomo⁊ ci vnicuiq; homini inſit ſua animalitas. ideo iſteterm nus animal ncẽitare reitenet᷑ ꝓ totanimali bus ꝓ qͥt hominib iſteterminꝰ bomo. q̃teſlentijs h verbũ eſt. Vñ iſtetemin bo „ Se n of A Tractatus modʒ ſupponereↄfuſe mobiliter ddiſtrbu diffinitio vel pꝛium. Biautem nõ conner tiue led ↄiuſe⁊diſtrivutiue renet· q tenet᷑ ſim pꝛedicat ve re. autcadit in diffinitionẽ ꝓ ommhoie. mobiliter pᷣo qꝛbfieri deſcen rei aut nõ.ſi non tũc eſt accidẽs. Pi cadit fum ſub eo ꝓquolibet ſuo ſuppolito · vt oĩis in diffinitionẽ aut eſt genꝰ aut differentia. hõ et animal ð ſoꝛtes ẽ animal ſed iſte ter;/ nð differenria ergo genꝰ. Et intendit areſto minꝰanimaidi ↄfundi ĩmobiliter · ꝙ non eles ꝙibi ſit directa pᷣdicatioꝝ⁊ ſpecies ſub Pßieri deſcenſum ſub eo. vtoĩs hõeſt anial jciatur bm ſe vel muitiplicat. ſed in hacpꝛo 5 , . Somnis hõ eſth animal. Ibieni fit ꝓceſſ? poſitione homoẽ animal eſt direcxa pꝛedi⸗ aſimplici ſuppõne ad ꝑſoñglem· icup. hõ catio? ſubijcit᷑ homo ⁊ non equalepiedica eſtoſtniſimacrennurarß ð hic. õ velali; tur neg acciẽs ergo genus. Vuare non 3s homo velrola eſt pulcherrimafloꝝ er⸗ eſt poſiibile terminů cõmunemin pᷣdicato go ali roſa. Sed dꝛñt inß· qꝛin iſtsſim poſitum cõfundi mobliter vel imobiliter 3 ₰ 720 pler fuppoſiioexpteſubiecti in ilapᷣoer Stem totum vniuerſale quod eſt genꝰ⁊to⸗ brepncicatitʒ vieat opoſitj cſſeq ſupe fumingutitaecco polio ſehavẽt Ged rius dictũ eſt ꝙ in hacpõne · ois homo eſt totunt in quãtitiee dupler quoddaʒ eni fen 5 2, f S% 2—— animaliſte termim animal in pdicatopoſi eſttotum in quãtitate complet. vt vicũ⸗„ moſunplichb— dic terminꝰ cõmunis mobjliter C F Deſſ bʒↄfuſam · Ad vtom— genñꝰ pꝛedicat᷑ de pluribus dꝛñribo ſoẽ.iſte in quãtitateincompletũ ⁊ duninur· vtvbi terminꝰ animal qñrenaæ proipſo in cõi qð cũq; confunditur terminꝰcõmunis imobi uppolitionez cũpꝛiusdiꝙ chfundſtur hdicendũ eſtm q̃dãꝙq yt omnis homoẽ animal. Aliudeſttorum etgenꝰ ſchʒ ſimplic ſuppõnem. fmgürc urer⁊ multiplicat terminus cõmunis ſim⸗ ipſu natura cõis ipſius generis multiplica pliciter ergoſii poſſibile ẽ totũ in quantij turp ſuppoſita hois ſic dicithẽe confuſum tateeſſegenus inq̃tum huiuſinodi nõerit ſuppoſitionẽ nõ mobllit ſed ĩmobili. Bup polſibieterminũ cõmunẽin pꝛedicato po⸗ politio aũtↄfuſa ĩmobiliter põr cũſimplici ſitum confundi mobiliter vel imobiliter vt incidere nõ Em ideni ſed km diuerſa vt dei dicehatur· Item compatio illa n quã infe eſt. Gñmß dicendũẽ. ꝙ ſuppõ ↄfuſa mo⸗ rioꝛa reducunt᷑ ad ſuꝑioꝛa oppoſira eſtcõ⸗ biliter nõ põt ſileſſech ſimplici nec ᷣm ideʒ parationim quaʒ ſuperioꝛa reducunt᷑ ad nec km diuerſa vt dictũeſt. Sed credo in infetioꝛa. ſed ᷣm pꝛimam umit᷑ cõmune in oiſbllecetermin cez inpoicaro politũ rönechmunie.l dhm ſecundã ſumiturc⸗ leſuppõem ſimplicẽ ⁊ fundi mobilitery mune multiplicatũ ſiue onfuſumcũ erga⸗ imobiliter ſigno vli exñte in ſubierto affir⸗ terminus cõmunis vt ſic in ratiõe generis mutine vt ois po eit anmalxcis iliwq n eit poſſibileipſum multiplicari inqᷓ;uʒ vt vuit ·hoꝛphiriꝰ:omne qð pᷣdicat de aliq hniuſmodi. Ethec quatuoꝛargumẽta ſunt zuteſtmag co auteſteqᷓleeide qᷓ pdicatet concedenda. Lauſaaut? pꝛopterquã mo⸗ inrendit de pᷣdicatiõe ꝑie. Sed in hacjpo⸗ uebant᷑ iſti qui fuerunt huiuſmodi opinio — ſitione. oĩs homo eſt aial eſt pᷣdicatio ꝑ ſe? nis facilis ẽ ad ſoluendũque tm̃ eſt vna. qt non dicat᷑ equale ð mal·naccidentaleiʒ cum dicit· omnis homoẽ animal cum Vn ſi ubſtãtiale. non dia:ð genus ſed naturd ge cuiqʒ homini reſpõdeat ſua animalitas ſi⸗ neris muitiplicata mobiliter vel imobiliter neſua eſſentiacũ non poſſireſſehõ quin ſit noneſt gem ergo ci dicirur: omms hom animal. Jõ ipſi diteruntꝙ iſte rermüiꝰ an eſt animal ü ibipꝛedice᷑ gen noneſſet poſ maitenetur pꝛo tot animalibꝰ pꝛoduor bo ſibile terminũ cõᷣmunẽmultiplicarimobili minio homo. auteun illo argumẽto nul ſeinvbilterque ignifcatnaturẽ ge; laſteauſuaaretieptot cũdicitur ois neris que iam actu nõ eſt genus ſicutſibo homot albus. neceſieẽ ꝙ tot animalitates *. „ mo cõfunderetur mgbiliter vel imobiliter intelligantin ſubiecto quotſunt hoies pro iam nõ eſt ſpecies. Jlem hocuẽ yideturꝑ uitenet᷑ bomo. Ande nihilẽ icerec areſtotelem in pꝛimo thopicoꝝ dicenteʒ: ꝙ habeatillas animalitates pdicaro cũ ibi omneillud qð dealio pꝛedicat aut pꝛedicã pedicat album· vnde dicend homoio⸗ tur cõuerſim de eo aut nõ. Bicõuerſim eſt ßiceloquendo non neuaie ex vialicõponitur. Ieo deſe habet ſllaꝝ ani⸗ malitatũ multiplicationẽ. vnde cũ dico ſic. oĩis võ eſt albus. nullomodo habet illas gialitates a pꝛcdicato rů ibi pꝛed icet᷑ albus * vtdictũ eſt.ſicautemẽ in ꝓpoſitocumi p̃ dicet᷑ genus de ſpecie. vt omnis hõ eſt aĩat. * pꝛedicat hoc genꝰ animal quod nu lomo⸗ do conſundit᷑ mobiliter vel ĩmobiliter ſed ſtat bip natura ſineʒ eſſentia ipſius gene ris cõmunis pᷣdicabilis de pluribꝰ vñ ani mal pꝛedicat᷑? gial intelligit in ſubiecto ſi⸗ cut hic. omne aĩal rõnalecſt aĩal. Bmiliter dico ꝙ hoc verbũ eſt nõ confundit mabili⸗ ter velĩmobiliter. qꝛꝙ animal eẽt vel exiſte⸗ ret in hoĩe Phabet ſubicctum de ſe añq; in poſitione ſubijciat pᷣdicato eſſentiali vł ac cidentali. Et pꝛopter hoc deſtruimꝰquan⸗ dam diuiſionẽ.ſ. confuſarum fuppoſitionũ „ alia eſt cõfuſa neceſſitate rei. alia é confuta neceſſitate modiſiue figmi. dicimꝰenimꝙ eĩs cõfuſio fit neceſſitate ſigni vel modi.vt ců dicit. omne aial ratiõaleẽ animal.iſteter minꝰanimal in ſubiecto poſirꝰ tenetur ne⸗ crſſitate ſigniꝓ ommaniali quodẽ homo. MSimiliter omnis hõ eſt aial iſteterminꝰ homo tenet᷑pꝛo omni hoie⁊ nõ ſolum pꝛo boie ſed etiam ꝓ ommaniali qued eſthð.⁊ ideo intelligunt᷑tor aĩalitates quot huma⸗ nitates naturaliter loquẽdo. qꝛ cadẽ eſt hu manitas in qͥlibet indiuiduo hoĩs ᷣm viaʒ logicoꝝ tñ non fᷣm vij nature ſie homo in cõmuniidẽeſt. vñ ꝙ ſit hecaĩalitas vel illa hocẽ rõne materie. In via enim nature hu manirus mra differtab humanitate rua ꝑ ſeꝛ aĩa meap quã cauſat hñanitas mea in me. aliaẽ ab gia ius ꝑquã cauſat᷑ humani⸗ tas tua in te. Etꝓpterh ſign ↄfůdit hoiem nõ tñ ↄfundit alal in cõi ſed aĩal ↄtractum ad hoĩez ꝑ ſuas ðĩas vñ kfit ncKitgte ſigni vel mõi. Et im̃ de ſuppoſi tionibyqᷓ;tũ ad terminos abſolutos. Poſtqᷓ; penꝰ hyſpanꝰdeteminauit de ſuppõne de teminata. Mic důr derminat de ſuppõne confuſa di cens. Buppoſitio cðᷣſuſa cſt accsptio terninicðis ꝓ ſuis infenoꝛiby mediãte ſigno vłi. in qug diffinitiõe acceptio ponii loco generis ·⁊ ðꝛtermini cõis ad dĩaʒ juppõnis diſcrete. Et ðꝛꝙ vibꝰ ſuppoſttis ad diari ſuppõnis ſimplicis natural diſcrere · ⁊ vltimo ponit᷑ medianteſigno vłi ad diam ſuppnis determinate ¶ Sciendũ pꝛimo. ꝙ nõ eſt ſilede ſigno vli negatio aumatiud qꝛ nchatio quicqd poſt ſe inuenit hoc In bac enin ꝓpolirõne ſubijcit homo in intelligit᷑ multuudo illarũ animalitatum? jſecqht ꝙ oĩs ↄfuſio totñ deſtuit⁊ e oppoſitũ inducit. Iʒ ſigiñ vle ne gatim deſtruit rermimũ cõeʒ cuꝰ imediate eſt deter; minatio· ſed rõne negatiõis bene diſtrbuit terminũ cõem cuꝰ mediate nõ eſtdeteimingtiʒ/vñ quedã ſãt que ꝑſe ↄfundũt terminũ ſiue diſtribuũt licut ſunt ſigna vtia que denotant teiminũ ſtare vłr. Alia ſunt qj ↄfundũt ꝑ nccñs ſicut negatio que hʒꝑ ſe negare. Eõfundere aũt ſiue diſtnbuereꝑ acxidẽs ⁊ ſilt dicẽ/ dů eſt de qbuſdã ſignis indudes cuiꝰ hbi ↄuenit ↄfundere ꝑ accñs icut iunt tiñ ſolã gat onẽ. rõne dũtaxat.ſed ſignñ vle affirmatim diſtribuit ſolũ tert minũ cõem cuꝰ eſt imediata determinatio¶ Scciẽ⸗ dũ ſcðo.ꝙ— fundere duple. Vno modo ſumpłr.qꝛ ſimp ſimplr · q ſimpli eſt infinitũ vt lunã vel moiꝰ. Alio mõ dicit aliquid cõfuſum.i.indetminatũ ⁊ ſicſuppõ ↄfuia ðꝛ Jualiinqetetminata. ag vertatepötis in qua ſubiectũ ſupponit ſic nõ ſufficit verificatio ꝓ deteminato ſuppolito led reri᷑ veriſicatioꝓ oibus ſuis ſuppoſitis· Jõ nũqᷓ; vel rar itterm li ila ꝓpõ ſit vera. ⁊ h in materia ↄtingẽti. ñ deſcẽ ſus ẽ ↄñ̃a foꝛmalis in qᷓ arguit᷑ db añte in q ponit ter minus cõis ſupponẽs ↄfuſe ad ↄñs in q̃enunciank᷑ ſingularia illꝰ tetmi cõis vñ deſgenfus inductio hñt ſe ex oppoſito·aꝛ uductio ẽ ꝓerlſus alingulanbad vle·ſed deſcẽſus ẽ ꝓgreſſiq ab vli ad eiꝰſingularia in qbus pʒ · ꝙ ſuppõ ↄſuſa cit accœeptio termichis ꝓohh uis ſuppoliti mediateſigno vli vtpꝛꝰdictũẽ S endũ tertioꝙ ſuppõis ↄfuſe due ſũt diuiſões q̃po nunt̃in ertuPꝛima ſuppõnũ ↄſuſaiũ alia cſtↄuſs ncẽitate ſigni ſuut eĩs hõ currit. Iſte rerminꝰ hõ up ponit ↄfuſe nccitate ſigni.ſoĩs. Ala eſt ↄfuſa necitaß te rei. xt ois hõ eſt aialaial fupponitp tot gialiy pꝛd ᷓt boibus hẽ · vñ quidã ponentes ii diuiſioneʒ dij xerunt ꝙ nõ eſt inconueniens ꝙidem terminꝰfmd uerſas hitudines hẽat d uerſas ſuppoſitiões. vñ diʒ c&do eĩs hõ eſt ʒĩal.ſi aĩal in iſtaꝓpõne tenet᷑ ablolij te in ſeꝓ natura cõi ſupponit ſimplr. Bit potency eiſdẽ ſuppoſitis pꝛo quib hõ deſquo pꝛedicaturuit quod pꝛidicat in aliqua pᷣd catone ꝛic dicta pꝛedi dehomine vel vt marꝰ⁊ nõ vt pꝛopꝛia diftejtia ſpe cies vrl acciqens ergo v genꝰ.ſed natura qimaldi ſibuta in ſingulis heibus nõ eſt genus.ergo inta gpoſitõe omnis hemoẽ animal pꝛedicat᷑ natuncõð munis abſolute ſumpta.⁊ per cõſequẽs animal ſup ponit in illa ꝓpõne ſimpliciter. ⁊ ita in ſimilibus alle ſic ſupponit cõluſe. Bod hãc opinionẽ impꝛobatauꝰ toꝛ in textu multis rationibh. Quan pꝛma eſt omne atur vt equale vel vt maꝰ. Sed animalpꝛedicatur tationes clate patẽt in textu · Ideo bꝛeuitatis cã obÿ mitti᷑. ¶ Scindũ quano. Vlecũda diuſioſuppoſi tionis cofuſe fm quoſdã eſt ſuppoſitionũ ronlular̃ lia eſt mobilis alia ĩmobilis. Mobilis eſt. qando põt fieri deſcẽſus ad ſuppoſita termini ſuppnentis · vt bene ſequi᷑ omnis hoð currit ⁊cg. Et vocaf mo; bilis nõ qꝛbi ſit motus realis ſed tĩ rationis. ſcið deſcẽſus ad ſuppolita termini ſupponẽtis. Sed im mobilis ẽ qñ non põt fien deſcẽſus ad ſuppolita terã mini ſuppenẽtis.⁊ qꝛ iſtsdiuiſio lequitur ex pꝛecedẽ— ti.ideo eiſdẽ rõnibus põt impꝛobar exomnib jam dicris in hoc tractatudare patere põt ꝙ ſciẽtia de ſup poſitõib ad ß inuẽta ẽ vr ꝑ ea ſciatꝓ quo ⁊ qualiter nuſquiſq; terminus poſitus in goſitione eſt capii důs· qʒ tamimniniiquãdo capiniꝓ re vli aliado ——— —— doh mune 4 — Cractatus cit Nn„ 1. V S ſ. w- 5 4 44 8 5 ꝓ re p icukart Ideo ignoꝛãtes ſuppoſitõnes termi⸗ noꝝ de facili ꝑalogilant᷑. Ex pᷣdictis cti oibus pate⸗ re poteſt ꝙ tm̃ quinq; ſuñt᷑ ſpẽs ſupoſitionis vt pa 4 LW Sa ⸗ ℳ ct* L MRnn ZhR) 4 ſ2 L ₰ Vz Aan⸗ 16 ſ— anq Deſro 1te, Late f ct be vdẽptitatis eſt qð retertꝛ ſuppoit p eodi x 4 ſinnumeroꝓ q̃ ſupouit ſuuʒ añs.vt ſoꝛtes ni piut n npetni⸗ no 5„ 7 4 [ax ze tuit ſcʒ. diſcreta naturalis ſimpler determinata ⁊ con fuſa·Muaꝝ ſufficientia ſic poteſt haberi.qʒ omis ſup politio eſt accepro tennini cõ ꝓ aliquout eigo pꝛo aliquo cõmuni cõmuniter tento aut hõ. Bi ſcõᷣm· ſic eſt inpoſ tio ðiſcreta. Pipꝛimũ hoc eſt dupii. Zut accipii ꝑſeaut S Brrini lic eſt uꝓpoſitõ hoc eſt duplicirer· aut ſumit᷑ꝓre naturalis. Bi ſchn vnuerſali ſignificata ꝑ pm aut ꝓ ſuis inferionbus Sipꝛimũ · ſi eſt ſuppolitio ſimplex. Bi ſcðᷣm· hoe eſt duplr vel kenet᷑ vłr · aut nõſi pꝛimũ.ſueſt ſuppoſito confuſa.ſi ſchm.ſic eſt ſuppoſitio deteriinata Cð tra pꝛedicta arguit᷑ vꝛimo ſic In iſta ꝓoſitione noh⸗ pomd currit· homo ſupponitↄfuſe. uʒ equipollet hu ic nullus hõ currit.⁊ tñ non eſt media ute ſigno vni uetſali. ergo diffinitio ſuppoſition is ↄfuſe non eſt bo⸗ na Becundo argui. In iſtaꝓpoſione· hic? Re me vendit᷑ piper.ſilr iſta · Bis audiui miſſaʒ· ſuppo⸗ nunt ↄfuſe ⁊ nõ determinate · cum nulluʒ determina tum piper vendihic ⁊ rome. ⁊ tamẽ hoc nõ eſt medi ante ligno vniuerſaliergo illa particulã eſt mala. ¶ Tercio arguit᷑. Om̃e conful eſt infinitũ · ſed inlit currit qͥ diſputat.ibi h̊ relatim q̃ refert ſoẽ ⁊ſuponitꝓ ſoꝛte. Relatiuoꝝ be ydẽptita tis quidã ſůt noĩa vtqͥs qͥdã. Muedain ſůt Vnominayttlle idem ¶ ſe eſt ſcs tractatus puoꝝ logicaliũ mg̃ ꝓern hde relatimus. In qpoſtqᷓ deteriauit in pœcdẽti pte de ſuppõne. hic ↄñr dẽteriat de relatõnetennini. Cu⸗ ius rõ eſt. qꝛ relatio teri de qua hic ad ꝓpoſitũ pᷣſupo nit ſuppõe; ſiẽ ſuppõ pᷣſupponit ßcatõeʒ · deo pꝛiꝰder; minandũ fuit de ſuppõne qᷓ; de relatiõe termiĩ. Bir deteriandũ eſt pꝛt de relatõe rermĩ qᷓ; de alij sppꝛtera⸗ tib que ſũt ampliatio. appe latio ·reſtnctio ⁊ diliribus tio · qꝛ relatio cõmunioꝛ eſt. eo ꝙ reſpicit tã terminum ſupponentẽ qᷓ; copulantẽ. alia vᷣo reſpiciũt terminum ſnpporentẽ.nõ tñ qᷓ;ᷓcunq; ſuppõen.ßʒ ſuppoſuõeʒ ꝑ ſonalẽſolũ. Cõioꝛd añt pꝛius deterĩangã ſunt. igitur ⁊c · Ex quibus ptʒ oꝛdo iſtius tractatus de relatiuis ad tractarũ pꝛecedentẽ ⁊ aqᷓ ſeuentẽ. Ides ſicut ĩtra ctatu ſupoſitionũ terminus ſupponeñs eſt lubiecruʒ attributionis.ita hit termius relatiuuus eſt ſubiei⸗ nitũ eſt ignorum ergo ſuppolitio 2iuſeeihneeſel ctů iſtius tractatus.⁊ relario eſt eius ꝓpꝛietas quẽadꝰ gonð eß diſinitog Muaſto aruiigið nüſiot⸗ ficat ñißilſeãtvt haber quarto metbg. eroa ſiliter/ minus nõ tenet᷑ꝓ oibus ſuppoſitis Muinto agu itur pᷣdicatũ ſujpoſitõ nis vnuerſalis negatiuè ſup? po nit ↄfuſe ⁊ etiã cuiuſlibet nega. ⁊ tamẽ nõ melan te ſigno vniuerſali. ergo diffinitio mala qAd pꝛimũ dici᷑ ꝙ licet ibi in ülaꝓpoſitð ne homo ſupponit cõfu⸗ ſe ꝑ accidens nõ tàmẽ ꝑ ſeꝙ ¶ Id ſcðᷣm dici negan ⸗ do añs · qꝛ tales terinin ⁊ ſibi ſimles ſuſponunt lilt nõ tamẽ pſonaliter. ¶ Id tetci duciꝙ infinitũ cat vt idem eſt ꝙ indetermimatũ.i Zd quartũ dicit᷑ ne⸗ gando ↄſequentiã.⁊ cauſa eſt. q nd eſt ſile de ſuppoſi *.„— 3 tione ⁊ ſignificatõne vt dictũ eſt. ¶¶Zd quiirũ ðꝛ. ꝙ licet pᷣdicatũ ꝓpoſitiõis negatiue ſu wonit ↄfuſe nõ tñ ꝑ ſe ſed ꝑ accñs t̃ · Et her ðjupoib dicta ſu fficiãt⸗ K latiuũ eſt vuplex.vno mõrelatm̃ eſt cuseſſe eſt ad atindſe hẽeꝛ ſicre atiuñ eſtunũ— hdicamẽtis. Illiuã eſt relariuũ qðᷣeſt ante late rei recoꝛ⸗ datiuõ qꝛ vt vult · Pꝛiſtianꝰn maioꝛi volu⸗ mine. Kelatio eſt auto late rei recoꝛdatio:vt ſoꝛtes currit qui mouet᷑· ibi hoc relariuũ 3 facit recoꝛdatonẽ ſiue relatõem de ſoꝛte qui eſt res ante lata. Wmiſſis aũt relatiuis fᷣm —* pĩimũ moqũ derelatiuis ſcðo modo hic in endimꝰ Relatiuoꝝ gũt quedã ſũt relatiua Lipbe. vtq ille⁊ ſilta. Ouedã vᷣo ſũt relatiua gccicentis. vttalis qu alis·tantꝰqᷓ;tꝰ Relati vum atſpeeſt qð relert eanderem in nüe⸗ mero cũ ſuo añe· vtqulle· Itẽitatiuoꝝ ſpe ued nit relarina diuerſitatis vtalꝰEteſt — iud qð reſett eandẽ rẽ in nũero ⁊ ſupponit quia relatiuũ eſt ante late rei reco vel e ante late per modnʒ ꝑ ſeſtantis velꝑ modum alt adiacentis · Si pꝛimñ ſceſt relatiuũ ſubſtaie. Sð eſt analogun ad ſubſtantiam ⁊ actidens · Ita felati⸗ ßi in ſia anaiogãta. q ſbe pᷣcedit reltĩ accñtꝭ· modũ ſupoſitio · qꝛqpꝛieras eise. qua ſequii ꝙ ſcientia in iſto tractati eſt diſtincta aſc entia ſuppolitionis. qʒ ſcientie diſtingunut quemad? modũ res de quibus ſunt. ¶ Bciendum eſt pꝛimo. ꝙ relatiuũ eſt nomẽequmuocumſſiue multipler ⁊ młã tiplex indiſtinctũ paꝛit confuſionẽ/ Ideo pe· hy· pꝛimo⸗ diſtinguitrelatiuũ vt eliciat mẽbꝝ deꝗᷓ eſt hu adgpe ſitum dicens ·ꝙ relatiuũ capi dupłk. Vno ðꝛꝙẽ erꝰ totũ eiſe eſt ad aliud dãmodo ſe hãe. vt totũ eſſepa; tris eſt ad filiũ ⁊ torů eſſe filij eſt ad patẽ.⁊ de tali reʒ latioile deteriat᷑ in pᷣdicamẽtis. Aluideſt relariuuʒ ꝙ ßcat recoꝛdatõeʒ rei aute late· ⁊ de tali eſt hic adpoſi tũ· Et deſcnbit᷑ ſic relatiuũ eſt ante late rei recoꝛdatim Et ſilr relatio diffini a Pꝛiſuano in maio?i volumi ne. Relatio eſt ante late reirecoꝛdatio. ¶ Sciendum ſcho.ꝙ relatuum de quo hic eſt ad poſitum pꝛim ſui diuiſione diuidit ſic. Relatiuoꝛm aliud eit relas tiuum ſubſtantie.⁊alud acidents Cuius raro eſt datuũ.vel erßo eſt uum ſubſtantie⁊ aceidentis. Ideo eſt diuſio ↄnale⸗ rei recoꝛdatiuum ſignificate ꝑ modumꝑ ſe Hantis ſi cut illeiſte idẽ ⁊c̃ ſʒ relarimn acctꝭ ẽ recoꝛdatio tei ante late ꝑ modũ alteri adiacẽt. vrt ꝙ reitm̃ ſbe ſi diuiciit᷑ĩ tertu. ktals. ¶ Badũ. ein eltioꝝ ſpe alð ẽ ydẽꝰ ptitatꝭ.vtꝙj ille iiõis rõtẽ.qꝛ oẽ ſeliini ſůfponit ſocihetocü ſuo gñte. ipꝛinũ ſicẽ reltim vdẽpritati. i ſchm ſicẽ fleññ diuerſitatꝭ. ⁊ ſiqha eʒ naia pᷣredit accñs · ia reltſſi —* Jdeopꝛdete ĩar ð relco ſpe uo ſubſtantier perpoſterus de felariuo accident. E quibus patet ꝙ relatiuũ ſubliantie eſt ante lats 3 5 8 ſ 3 2 6 1* 2 5 1 5 3 1 1 1 5 et iſputst. Mue/ accñt Bciendũ·ꝙ ꝙ ſelt̃ ydẽptitatꝭ ẽꝙ ffert alia vt ſoꝛtes rurrit? aldipulst. Wue/ qᷓocchtz enero p ſuũ añs vtpiee — oeGh elgt„ oit p eodẽ in nũero ꝓ ſuũ añs vtdicẽ ſot dů io raptiturf vtqileilꝭ Kruũàt vertupn nyni— en ¹ Hctauus es curitꝗ diſputat. hoerelatiuũ qui refert ſotem?(Jtẽ relatiuoꝝ ꝓnoim vdeptitatis q̃dam ſupponitꝓ eodẽ. Aliter diffiniũt ain direntes· Reia⸗ ſůt recipꝛoca vx luiſibi ſe. cũ juo poſſeſſiuo. nuũ ſub? pdemptinis eſt qð accipit eodem poe ſuns ſud ſuũ Alia po non recipꝛoca.vtille vyenficat ꝓpõ jni añcedentis. Relatĩ autẽ diuerſitu; 3 Relatiuũ aũt recipꝛocũ ðꝛ nõꝙ ſit ns ẽ qð dn ſuponitʒ codẽmn numeroc ſuo onr: icẽ. Kelariuũ at recipꝛoc ðꝛ noitp⸗ vt dicendo ſoꝛtes curt⁊ alſ diſputat- Iẽ rigtiuo; tiẽs ſʒc ponitmodũpacientis ſupᷣ ſubam ů vt habet᷑ er tixn vdẽpntars · quedã junt noia· vr agenlẽ· q? aliud eſt patiẽs ⁊ aliu ẽ modus ꝗs queqlis· Illa pnoia yrilleatolüiſioſ tma pacientis qð ptz ꝑ hoc. qð nils põr eẽpati emi ens⸗vt dicẽdo ſoꝛtes pcuttit. ſʒ nõpõt habe nifeſtaẽ in ſuo minoꝛi volumine iliã diuiſionẽ ponẽ⸗ eennthacante pꝛimo ſic de relatis. nat᷑ in pᷣdicamentis · ꝗ hic nõ dz determinari de iplis 9 Frhoſieyenui diuerlitatꝭ brali iem a reante in obliq́s.⁊ ficptʒ ꝙalud eſt paciẽs⁊ alund — Fnöſeinrderen* a late· S modus patiẽtis. Si— o ſup ſi poneret᷑ relatiuũ ſubſtãtie diſtinctũ a relqtiuo patiẽs ꝑ relatiuũ recipꝛocũ Dicen ũ ꝙ ad dentis ſeq̃ret᷑ ꝙ inter entia de eneriby accidentiũ nul e b ü— reantabeſe fim.iſta·abeo Dr rdehrtatẽthe ponit riub möparẽn eſtcoloꝛ queẽ quaiitus · ß relatm̃ que rdati ſube Ur oꝛtes videt ſe ibiſ baque pꝛius eratagẽſ ⁊ refert albedinẽ ʒᷓ eſt accũs.ᷓ relatm̃ ſube nõ diſtin pon it ſub mõ patiẽtis · v In hoc ꝓnomie ſe —.—— Huanoſth vnt Eñrecipꝛocũ ſic põt diffiniri· Recipꝛo! hariuoꝝ eẽt bona ſequere velcſſet diuiſio genei in auod ſignifi ſuas ſpẽs vel analol in ſia analogara vt diuilio to cum quoaſ gnificat dRe gnn tius integralis in ſuas ꝑtes · vel duuſſio vocis in ſig⸗ ſub modo paclentið⸗ e ic. dec pꝛocuz ẽ nificatiões · ſed nullũ illoꝝ videt᷑ qᷓ pdicta diuiſio nõð idem quod üpſiue eſtpaſſiuũ.⁊ ideo hoc ſic. h—— relatiuum furfcat ꝑimodũ patiẽt in quẽ di ube.in iſta ꝓpde mulier dů nauit d ſaluiauit·ih nartns verbi. Pominatiuꝰũt ſi nð ſupponit pꝛo eodẽ in numeroꝝ quo ſuñ añs · Et S nſite ac eodcm mẽ potamui ſignũfujtrã moꝛtis ð futt c gnificqt ꝑmodũ agentiꝰ. Jtelnnduenatnn vite. Silthõ pecſauit q regetgir ¶Achnm de⸗ quate hocꝓnomen ſuiſibi caretnominai gkn pceiicht pieminãtbeỹjauſs⸗ h i no. Dicendumeſtcꝙ ſolutio patetex pᷣmil/ ei ißpomttis deteminafde ipſis ſuut pudt ſis. quia ageno non poteſt lignificare paci⸗ etũẽ in pꝛio noravii Zd ſcðm ðr. ꝙlz lanudi ens ſine ſub modo pacientis nili in obli⸗ uerſitatis pꝛimo ⁊ ꝑ ſeßt aliã rem a re ante lata· in er ens ſiue ſub modopociet um ꝝñ̃t dat inteiligere rẽ onte lataʒ ſicut qñ dicil ſoꝛtes quis.ſed ipſe ne minatiuus dicit modum unit⁊ alꝰ diſpurar. Ibieſtaſ ba ſoꝛeaclↄßri agenris.? iceo nAtura nominatiui repuõ̃t darivnbeſne„ e naturam huipꝛone mis ſui.⁊ ideo non po ca r. Sno mögpꝛi ac einti. Ex pꝛedictis pa dens ex illo mõnð caßt hic cum diffnit relaruũ ſbe een juuntinß. t e patz Rilo modo capitcõiter ßꝛo oĩ illo qð habet moduʒ relatiua ve emplitatis re erunt can êres ſube.⁊ ſic capũ h. Ideo h̊ nõ tiñ repitur telatiñ ſube ſ ub ſuo anteced ente.⁊ ſemper ſi ugponunp in terminis de genere acc re in numero · Et er hoc patet ꝙ maioꝛeit identiũ ſicut albedo licet ſi⸗ E gnifcet accidens.· qꝛ ſigntficat tamẽ illud per modũ rtitudo per relatiuũ y e pſn ubſtäte. Ideo ſibi ndurgeſumeub⸗ certituco hr 6 ſtantie dicendo albedo. que eſt qualitas eſt in tabu⸗ um antececens ocorEtalit Poliuz. M. ia. d quarfũ dictur ꝙ ſicut ens diuiditürin d mo currit. homo diſputat. quia dubium eſt ⁊ diuerſum · ſed ñ per pꝛius ⁊ poſterius· c ꝙ idẽ ha vtrum de eodem homine dicatur. Sedcũ beioinilctonens rehte pa dſcit homo currit ⁊ idem diſputat.certum itus ad pꝛiuationẽ. Ideo pꝛius ens diu diturper onoc de codẽ dem qᷓ per diuerſum Ita ſimniliter telatiuũ ſubſtã⸗ eſt quod de eodẽ homine dicatur. Voc em tie diuidirur per relatiiũ ſubſtantie ydeinptitatis? patet ꝑ Ptiſtianũ dicentẽ in maioꝛl ſuo vo⸗ diuerſitatis · qꝛ dicta diuiſio eſt anglogi in ſua analo inmine quod cum diciẽ. Ayar venit ad troĩ Binzitterbſnt ſ beret am 1 ava foruiter pugn auit. dubiuzeſt** uo ſubſtantie ydempritaris qᷓ; diuerſiteris· Ethecẽ deeodem avace di— Ped rõ quare duto? pꝛus deterininauit derelatiuo pdip deeodem an— diuerſis berelnte diueiſns A3änedug umdicltn.Ararrene itroiam? idẽfor nee uteauediempleruc?qñ reiatuſ riter pußuitderodẽarace innumer ſtar; * lin cho lurponütbroeeennrein rien ſmrelligit᷑. Et ſic pʒ qð aicrewnimd⸗ re relatione referunt᷑ diera relatiua ad ſua antereden latim ſunz antecedens io ⁊de iſta nõ intclligit hic. Iliaẽ relatio bſonalis⁊ eſt e enbeo— dubita/ ĩp evdẽ in numero fufponit rejano ⁊ ãs vt cũðr rcareltia eee ſories cunit qͥ dilputat· de ito 6 non eſt ad pꝛepo cicd reltia vdẽptitatis vtx deceptl litum ex diuerſa relatõne fiat fm equocatõem vo remodũ patieni. Vñ modꝰpatiẽtis ſpeſt ——— n wonnſe üſepödnſc cutſtbimn enns. Vuichun pſuockpaitiun cupkotipuiin ds verbi Fnuni agenns Jmi — nchq ouno parrt — nodo pecients iut de mranurs dutu L pꝛone mis ſut tG nnpi imu tᷣm amphibologiã vłÿm aliquã aliã falla/ ciã. vi dicenda homo videraſinũ qheſtrõna lis.ibi hoc relatiuũ q poteſt referri ad hunc terminũ qͥeſt homo.vel ad hũc terminũj qͥ ð .* aſinꝰ. ⁊ ſic ſũtibi diuerſe relatões.⁊ m ali qs ſolet aſſignari equiuocatio. Sed cõtra⸗ riũ arguit hoc nomẽqͥ ſm qð̃eſt relatim ſᷣt rem vnã e qualr ſe habentẽ ad illud. qð bca tur ꝑ modũ ſubſtãtie. vtcoloꝛ qeſt in coꝛpe locus qͥ ↄrinet rem locatã ⁊ ſic dealija.ð de⸗ ceptio facta ex diuerſa relatõne.nõ facit eq⸗ nocationẽ. Item hoc nomẽqui ᷣm qð ẽ nomẽ ßcat ſbaʒ infinitã.ſʒ iſta ſubſtãtia in⸗ inita apta nata eſt infinitari tã ꝑ vnũ acci⸗ dẽs qᷓ;ꝑ aliud.ʒ cũ illa ſubſtãtia infinite ſũ pta in ſe ſit vnaꝛ poteſt referre qðᷣlibetañs. ðßcatio huiꝰrelatiui erit vna qᷓre ſequit᷑ ꝙ binõ eritequiuocatio. Itẽ ratiocniuſſibet telatiii hm ꝙ relatiuũẽim̃ vna.eſtð ſcʒ res antelata vel reisnte late recoĩdariunm. er⸗ go om̃e relatiu ᷣmꝙ latiuũ ꝑticipatvnũ nomẽ i vnã rõnez ᷓrelatiuũ nõ eſt equiuos cũ inqᷓ;tũ eſt ante late rei recoꝛdatuũ.ᷓ ꝑti⸗ cularia relatia.vt q̃ ille ⁊ aliꝰinqᷓ;ũ ſũt rela⸗ tiua ſuaꝝ antecegẽtiũ nõ ſũtequiuoca. Bi aliqͥs ohijciateꝝ relatiuũ qͥ alteriꝰeſtrõnij ᷣm ꝙ tenet᷑ in hoc aſite hõ ⁊ alteriꝰᷣm ꝙ te net᷑ in hoc añte aſinꝰvt in pᷣdicta oĩone. ů ẽ che.⁊ habetrõnes diuerſas.ergo eſtequiuo cũ dicendũꝙ hocargumentũ non valet. Rã ſitrpoſſ tꝓbari ꝙ qð̃libet vniuocũ eẽt equiuocũ.vt aial eſſet equiuocũ mꝙẽ hõ· vel bm qʒð eſt in hoie ⁊ aliã habet rõʒ ᷣm qð eſtequus vel fᷣmn qõeſt in equo.⁊ ſic hoc no mẽ aial aliã hʒ rõnẽhoe.⁊ ibi⁊ eſt cõenðõ iñ equiuocũ ſed vniuocũ· Soluendũ eſt bꝛe⸗ uiter qð ſicut vniuoca dicunt᷑ hẽe eandẽ rõ nem nõ ſᷣm ſeied in vniuoco vniuocantevt hõ bos equus ⁊ ſiła in aĩali. Bilr oĩa rela⸗ riua dicunẽ hr̃e eandẽ rõnẽ nõ km ſe. ſ in re ferẽte ſine in relatõe⁊ etiã hñt idẽ nomẽ.iðᷣo vninocant᷑ in eo.ſʒ ille obijciebat de rõnib relatiuoꝝ ſᷣm ſe. Nñ pᷣdictas obiectõᷣes ab iſta ↄcedimꝰet ideoↄcedimꝰqð deceptio fa cta ex diuerſa relatione nõ eſt mequiuoca rionẽ. Itẽ illa deceptio eſt in oꝛd inatõne di ctionũ inter ſe.̊ eſt in oĩoe qꝛ oꝛdinatio di⸗ ctionũ nihilẽqᷓ; oĩo. ð̊ nõẽeqhuocatio.equo — cutio ſolũ fit in vna dictõe Itẽꝙ ibi non ſit amphibologia ꝓbat᷑. qꝛ vbicũq; fi amphi⸗ vbicũq; eſt amphibologiaibi eſt ↄſtructio vnꝰcũ vno tm̃ · vbicũq; ſũt diuerſureltia bologia ibieſtↄſtructlo vnicũ alio. vtinß tercivtin bocſciriecuiũ Etfm bocptzin ductiue ꝑ omẽs modos amphibologie. q etemplo.liberareſtotelis qͥ ad pᷣmũ medũ — nõ ẽↄſtructio vniꝰcũ yno tñ. ymo 0 oynicũ yno nic ampbibologtã. Ireʒ vbicũqʒeſt deceptiorx eo;aliqᷓ dictio põtreferriad diuerſa eſtcõ poſitio vel diuilio.ſʒdeceptio exdiuerſare; larione eſt ex eoꝙ aiiqᷓ dictio põt referri ad. * 4 Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionẽ relatiuoꝛũ ſubſtan hic tonſequenter fubdiuigit vnũ membrũ iiiis diuiſionis.ſcʒ relatiuũ ydemptitatis diceus.ꝙ relati noꝝ ydemptikaris ſubſtantie. Quedã ſunrrecihrecs licit fui ſibi ſe. Alia o nõ reciproca ſicutillec ſala Cuius ratio eſt · quia õe relatiuũ ydemptitatis ſp⸗ ſtantie ponit modũ pacientis ſupꝛa ſubſtaniiũ agen⸗ tis aut non. Si pꝛimũ ſiceſt relatiuũ recipꝛocuꝝ S ſcðᷣm · ſic eſt relatiuũ nð recipꝛocũ. Vnde relatiuũ diꝰ cik recipꝛocũ non qʒ ſit patiens ſᷣm ſe· ſed qꝛ ponit ms dñ pacientis ſupꝛa modũ agentis. Ideo dꝛeitr̃ĩ textu ꝙ aliud eſt patiens· ⁊ dliuq modus pacientis· Ham ntũs poteſt eſſe paciens · vt dicendo ſoꝛtes pruttitur ſed non poteſt ha bere modũ pacientis in ßeando J dicit Pꝛiſtianus ꝙ modus agentis cõuenit ntõqůi ydo 5 ulud relatiuũ ſui eſt recipꝛocũ ⁊ habet modũ pacient WModus aũt pacientis ſolum ↄuenit obliquis ⁊ h nrõ · vt dictũ eſt.ideo illud ꝓn mẽ ſuivuret noiatſo FSaendũprimo ꝙ reiꝛtuũ waprocipoteſtſieð finiri. Eſt quod ponit ſuhſtannã ggenteʒ fub mn ſtantiam in numero· Er quo ptʒ ꝙ re cũ nõ refert ſium antecedens juinptů cũ lua diſpolij tione vniuerſali vniuerſalitet. Nam ſi hoc nõ ęſſetve rũ ſequeret ꝙ idem eſſet dicere · om̃is homo videt dii nẽ hoĩem ·⁊ oñ̃is homo videt ſe. Etũ relatiuũ reci⸗ pꝛocũ ſupponit ꝓ eodẽ in numerd ſuut ſuũ autetedẽʒ Et homo in illa poſitione ornis homs yidet ſe tet net᷑ vniuerſaliter etiã ſe. qð eſt falſum yt habet᷑ in ee⸗ xtu · maioꝛ eſt certitudo ꝑ relatiuũ renprunbſ ſuũ anteredens poſitũ loco ſui vt cũ ðꝛ apar veit a troyam ⁊ ayax foꝛtiter pugnauit. Ibi dubiũ eſt vrfũ ſit ſermo de eodẽayace in numero · Jed aim dicitit „ 3 ayar venit ad tropam ⁊ i m antecedens loco jui poſitũ. ¶ Bciendũ ſecundo. ꝙᷓ relatiuũ recipꝛocñ differt ab aljs relariuis tribus modis. Pꝛimo quando antecedens ſiguatũ ſub mo do agentis. poteſt ſumi ſub modo padentis non au⸗ tem alia. Secunds differunt quia relariuuʒrecipꝛo⸗ cum conſtruii cum eodem xerbo in eadem ppolitõne enm ſuo antacedente quod alijs reletiuis repusnss een lubz latinũ tecipꝛ — v deim foꝛtiter pugnauit m nifeſtũ eſt ꝙ de eodẽ ayace in numnero ſit ibi ſermo re maioꝛ eſt certitudo 5 rnnec Tertia ſic. q relariuũ recpꝛocũ refeitidẽ ad ſeipſuʒ · zon aũt alia relatiua · Exꝗᷓſequiſq reripꝛoratt ſo⸗ ſczurhit rcanuis ydẽptitans jed nõomnib du⸗ ius 1 eſt. qꝛ weipꝛocatio ẽ quedaʒ circularis relatio eiuſdes ad ſeipᷣm.ſolum autẽ relatiuũ vd emptitatis ſupponirp eodẽ qůe ſuũ aptecedens quare ſibi ſolũ ↄuenit retiprocario· I Sciendũ tertio ꝙ autoꝛ in te⸗ jru mouer dubitarionẽ que galis ẽ. vrx derepho pue ſuererevlebe ſreguocaeolt ielua ꝓmius ſolurione auroꝛ ponit tres rõnles pbantes ꝙ nð ſircqjuiuocatio· Muare rauſa bꝛeuitatis tin vnd diret queraiis eit. Illud relatuũ qui ſignificat ſub⸗ ſtantiũ infinitã que qᷓtů eſt de ſefinitaripot ꝑ quod üder añcedens · ergo ilud relatiuũ qui q;tuz eſt de ſe wo nie ⁊ vna röneindifferẽter Juodliher aeho * euate nõ ẽ equ prñ ſed vniu ocñ · Alie rõnes Fohuntplane in, textu. Vñ relatiuũ ydẽptitatis ſub ſtantie indiffereð ẽ ad referendũ illud antecedẽs. vel illud ſecundũ vnñ nomẽ ⁊ vn am rònem in rõne refe rendi-ſicut rõ animalis de ſe vna ẽ·ſed tĩ ᷣm ꝙ reci⸗ pikin alia ⁊ in alin ſpẽ eſt alia ⁊ alia. patet ᷓ ꝙ dece⸗ ptioꝓueniens ex diuerſa relatõe ꝓuenit ex diuerſa o? dinglione dittiõis cũ dictione que nihilẽ q; nomen Eeicpitio autẽ ꝓuenit ex multiplicitate dirtiõis ergh drecgllopucutens e diuerſa relate nõ eſt cqui noctio· ¶ Sciendũ quarto ꝙ deceptio ꝓueniẽs ex diuerſa relanone nõ e amphibologia · qð ſic pꝛobut᷑⸗ vbicũq; ẽ qmpbihologia ibi⸗ diuerſa compatio vnt? dicnonis cũ alia ſicut iiher areſtotelis qᷓ; tñ ad pꝛimũ modũ umphiboiogie. Etlitt/ auatut qᷓtũadcðm⸗ Et ſcit ſeculum ad tertium- Scd vᷣbiẽ diuerſa rela tio non elt diuerſa comparatio vnvdictionis cj alia ₰ ſed vniꝰ ců diuerſis · ergo deceplio ꝓuenlens ex biuer ſaplationend eſt ampbihologia· Eit tñ compolitio vel diuiſio. Pꝛobat· q oinnis deccptio ꝓueniens ex eog aliqua dictio põt eij diuerſa tefern ẽcompoſitio xel diuiiio. Sed deceptio ꝓuenẽs et dilꝛerſa 1elqtio⸗ neẽhuiuimodi. ergoẽ chpolitio vel diuiſio ¶on⸗ tra pdirta arhuit᷑ pꝛimo ſic. Wodus tã agẽtis qᷓ; pa nientis Zuenit antecedenti illius relatiui ſul. vterq; modus dʒ ſibicõᷣuenire⁊ ſic eriã poteſt habere jnoĩa⸗ tiuũ. ¶ Brðo ſic relati wcipꝛocũ recipita ſuo gte rerrñ keationẽ ⁊ ſuppõnein· qt relatiuũ ſt illud quod ſuñũantecedens · ergo relatiuũ ieci pꝛocũ ſupponit pꝛo omni coꝙ quo ſuñ añs ero cum jllud antecedẽs in ia gpoſinone ois hemo vider ſe ſupponit vłt ſcque xel ꝙ; etiã hoc relatiuũ ſe qð refert ip̃m antecedẽs vni Jerlale.⁊ ſic refert nomnen cũ ſun diſpoſitione. vniuer fali vniuerſaliter. entio ſic.loco felatiui i ponefe nntecedẽs ergo loe illius relariurſe in ſtogpoſitiõe vĩs homo videtſe. lʒ ponere omnẽ hoiem.⁊ ſic refert juñ antecedẽs cũ lu diſpoſitiõe vli vli.i Muarto ſie.tettus hʒ ꝙꝙ deceprio ꝓueniens ex diuerſa relatiõe lit equoratio. q ſic dicẽdo ois põ yidet aſinũ quleſt rõnalis · hoc reiatm̃ qui põt referre illũ niĩ hõ vel il⸗ ium actĩ aſinũ cũ digo nõ poſſit illa duo referreſ 6 xadẽ ratione ſequitur ꝙ taleerit equiuocũ irgo ſequi uocitio⁊ non alig fallqs·Muinto ſie · anis videt picem qui eſt ſubſtantiã.illud relatiuum qui teiertcnẽ vel piſem⁊ quocũc; modo dicaturten: ↄñtiaʒiqꝛ antecedẽs illꝰrelatiui põt eſſe in recto vłin obliquo. ni ſigůtillud relatim recipꝰoeũ ßcat ꝑ modũ paciẽtis tĩ · Ideo nõ opoꝛtet ꝙ quiccq ↄueniat anie cedenti ꝙ etã relatiuo⁊ ccontia. ¶ Ad cᷣmðꝛꝙhz relatiuũ recipꝛocũ trabat certã katðcʒ ⁊ ſupoſitõʒ ab aũte. vñ ꝓ eodẽ ſupponitcũ ſuo añte:nðtñ eodẽ mõ. q; natuia diſtributõis ß impedu · Ideo nõ ſequi g relatiuũ recipꝛocũ fupponit vlr. A4 ꝙ in rclatiuo recipꝛoco loco eibene ʒ picfe lun ß 2 6 etiã in nõ reciptoco tñ gpferea nõ opoꝛtet relatiuũ rec pꝛorũ ſuponere vłt unp diẽte natura diſtributõnis Ad quartũ ð7 lz relatiuũ ↄſideratũ inqᷓ;tũ fert diuerſa añtia diucras hʒ rõnes ſʒ tñ bffhabʒ vnaʒ? eandẽ ròneʒ vnluoce fm ſe.ſẽ ptʒ de aiali in le⁊ in ð ecieb. Ita ed dreferunt im le ↄſiderars diuerſas pabẽtiõncs tñ vnã ⁊ eandẽ babẽt rõnẽ nferenreſiue „ in relatõne ideo in illo vniuocant᷑. Ad qjntũ dꝛ. ꝙ illud relatiuũ qͥ ⁊ ſilia pñt dupłr ↄliderari. Vno qᷓ; tů ad dintiã referendi⁊ ſi oʒ negare ꝙ teneat equoce Ropõtↄſicetari qᷓtñ ad ſuũ hcatũ dereriatip an recedẽs ⁊ iſtopõt eſſe vniuoci vel equiuocũ licut ſu⸗ umgñs ⁊ ita in iſta ppone dieta. vbi tenetequiuoc auit᷑ de relatiuisdiuerſiattſel tiuũ diuerſitatẽ qõð vwõit ꝓ alo — ab eo cð refert. vt ſoꝛtes currit. ⁊ali us diſputat. ibih relatũ alifferrſoꝛẽ ⁊ſup ponitp alo ſote·⁊ ira facittecotdatðzde ſoꝛte. Heflatis añtdiuerſiratitat dgł reg p Sireaiiu diuerſitatꝭ addat ſupidꝛiſitin feri⁊ ſi adqat inferioꝛiſit ſuptᷣbigra.cñ Zꝛaliud ab aiali aliud ab hoie ibiẽ locus aſpẽad genꝰliue a pte ſubiectia ad ſuũtorũ viecin hacpõnealiudabaiali hrerin diuerſitat aliud cũ addi gialiqð ẽ ſupiꝰad poĩem facit ipᷣm inferiꝰ ⁊ĩ hac aliq ab hoie oddit᷑ infertoꝛi ſcʒ hoĩ.⁊ ð facit ipᷣm ſupiꝰa zaliudab aiali inſert ad alið gbhoi. ⁊ ibiẽ locꝰa ſpẽ ſiuea ꝑteſ ubiectiua. Perela tiuis vẽptitatj dat᷑ tegla ab antics. Nullà zpo inchoata atelatis vdẽptitatj hʒ Zdicio; rã. Etaſſiðnt talẽ cãm. qꝛcũ ðᷣꝛ. ois hõ cur rir⁊ lediſpurar.ð relatim ille hʒreſpœ ad ß añs hõ ꝓpter depẽdẽtiã ſue relatõis.ſʒ cũ negatio adueitpõni inchoate a relaro dicẽ do ſic. ille nõ diſputat tune negariuo hegat verbum quod ſequit᷑⁊ non negat reſpecii relationis quẽ hʒ ad antecedẽs· ergo nega⸗ tio nõ negat totũ quicqͥd affirmato affiat nõ õdicit.ſʒ cũ hoc fit in qualiberppoſiti⸗ oneinchoataa relatio fequiẽ ꝙ nulappoſi ⸗ tio inchoata a relatiuo habet ↄtradictoꝛiã. Sʒtraß obici᷑ Mnicquidqtingitafſrs marecontingitẽ negarede quollbet ſuppo 6 — ——.— — SL ractatus ſito ſʒ verbũ ʒtingie negare de qͥbzʒ ſupoli liqias regulas · Pontt eigopꝛio tili difqtʒrelati —5 as regulas. Ponit eigo pꝛio tal diffõt; rela zun to · q ⁊5tingit affirmarede qᷓlibet ſugoſito ſubſtitie diuerſcans⁊ eſt een wiſl ant ð eſt dictio relatiua. ð quelibetʒpoſitio in Wtelle alrdiſputat. oc relatiuu; kvin— choata a relatiuo hʒ Idictoꝛiã. temqᷓlibz 2 eche , ſriaſinee Friaein 5 crate?C· ₰ cienduʒ pꝛio mnpel vi gpoſitio ſiue enũciatio q̃ eſt vna hʒ õdictoꝛi pᷣt eſſe cũ ðꝛ. ſoꝛtes currit.⁊ ndtalnp 3 um.ſʒpoſitio inchoata a relatio vũmodo ſupponrß flatiuũ. ꝛ dicũr cdã ꝙ ſu ibi fuauqᷓ dictioeqᷓuoca neq; plura ſubijci⸗ elicut niſtaʒpõe ſo dece arelatinopʒ ꝰtradicroriã. It etareſtor. kweu ie nibermenias circa negãtõeʒ⁊affir ð inferꝰ ponit viuericste u en 5 matõeʒ ꝙ vniaffirma ðivna negatioẽ op⸗ ponit diuerſitatẽ in eſſentii zei6r S poſita.⁊ ecõuerſo · vna negatio vniaffirma u alb· ſenſus ẽ ꝙ alus ticular hõ̃ alb. 6 nonieſtopoſita ðaffirmatõntinchoae e Z relatiuo negario vna eſt oppoſita. qycedi⸗ Rnena ᷓalriqð deræiafp eſpeee dicentes · ᷣdictã regulã eſſe falſaʒ. Ad ratõ⸗ ponendip eodẽ in ſpẽ cã ſuo zñte.· ¶ Siendi nes eoꝝ rñdemꝰg relatiuũ cõpat᷑ ad añs Fn tertu aſignanitres vegule riul diueritatis„ ⁊compat᷑ ad vᷣbũcui ſubijcit᷑. vñ cũ affia⸗ kh zntine e viurit.Bear tio vel negatio ſit oꝛo affirmatiua velnega rans·Eſt Supnma rei n eee ahcundealiqͥ vel alicuiꝰad aliq boceſt ſeheadchrtenoung ſugioꝛi.tũc ſupẽefficitin; pdicarideſubiecto⁊ ideo ſicutptʒ ꝑviffinn ſupus ac hoienrita alip nitõem pdictã affirmatõis ⁊ negarõis· S dñ ſequi? bõ firmatio ⁊ negatio reſpiciũt tanũmodocõ aiali. ᷓ eſt ali peciead ger at bñ ſequit᷑eſt aliud ab firmatio? negattocr i. Keſt aliud ab boe. Et rõ hul eſt· qꝛ ptualit patõem ſubiectiad pᷣdicatũ· qin ne ins aliuqj dudit infe quãdi negatdeʒ deo qirepitte choata a n—— ſumit᷑ nn en de Sopluſ. croꝛiũ pcõpꝑatõᷣem relatiuiad verbũcuii; eb negꝛt.ſẽ nehario infinitãs· venðhemala i lereipecrindeſtibiſpter nuurãaffymatie e tenia racluoꝝ talis eſt g nilpoſiti nio necpter ðpendentiã ſubiecriinqtũeſt inchdata a reiatiuo ſubſtitie habet3dierori auã ſubiectu·ſʒ gprer dependennã eiqð eſt ſub be anqtanc ver. Penus hoa ſobncrenhü teſtaaliudeſt abiecum inn ſenneeeenba netũ ſubieccũ ⁊ id qð e S pꝛima eſt. Kuilibet affirmatõni elt inqᷓ;tũ ſubiecſi ⁊id qðeſt ſubiectũ? alinde negꝛo Sttee eeareſe 1eitenenie halea bcit ⁊ ülud qð eſt pᷣdica ſube erit nsarveh K fri in wöne inchoata ta Itradictoꝛie· ꝑ quã ↄcedimꝰpᷣdictã regulã j. Et ſicqͥcãd affimat᷑ in ꝓpõne inchoatà faiſamalie due——— 6 a relatiuo negat᷑ a ſua ↄtraditoꝛia. qꝛ ↄtra quamoꝙ terciz tegula eſt alis f̃e relariuũi ſubſtã⸗ dictoꝛia iſtiolle diſputareſt itanon diedi/ denbetittsn rcproceedjuß fupontcte ſpurat negatione pꝛepoſita negatino· Dere ſuũ antecedẽs vt cis hẽ eſtaialex ile eſt ſha hor ft Erupapren recipꝛoco talis dat᷑ re— ₰ hõ. 5 5 Snõrecipꝛocotòli datne ꝛſierſtiubsivispöet lublir⸗t nneee ſ e———— 1ör ineee el. ois homo viet ſ pꝛ ẽ ſuppoſitionẽ quã habet nõ eſt ſenſusꝓtum põ videat vẽm hoiem· Rã eti; — ſuũ añs · vt cũ ðꝛ. oĩ homo chrrit? illet᷑ ſoꝛ ——*— añ ð oie homo ch m ut dicti eitlo o elatiui reci oci nõ habet poꝰ tes. hoc relatiuũ ileſnponit ꝓom̃thoie. q niafs ſicut de telanuſs vdẽptitetis ſubſtznenð ſenius eſt. ois homo currit. ⁊illeeſt ſoꝛtes. nõ põt fieri deſtenſus niliſub ante ideſtoĩs homo eſt ſortes icoait nonre? icdelebene ieeenit ripꝛocũ.qꝛ cũ ðꝛ oĩs homo videt ſe. noneſt piotizinferioꝛi nõ facit ꝙ ſubus ſi inlenus ⁊ econz ſenſus. ois pomo videt oẽm hoiem vñ loco t. ſolũ habet negare· ergo necrelàtiuũ diuerſuat hurelatiui ſe non licet ponere ſuum ante ⸗ babtt hor facere vitrute nchanonis intuſe⸗ Becũ cedens.loco aũt alteriꝰlicet ponere. r Poſtqᷓ; autoꝛ detkriauit ſuꝑius de relatiuꝰ ſhſtan ceniliuc enalnte 6 tie ydẽptitatis. hit zñr deteriat de relatiuis ſubſtãtie ergo homo eſt qhd ab bomin ihiarguik a ſpecie diuerſitatis. Pꝛim⸗ ponẽdo diffõem ·ſcðo aſignãdo ad genus./ Tetoſic Non ſecultur ker illam rxt Hctauns * r —— gulan ſones e alter ob honiine. ergo ſotes eſt alt tem in ſpẽ · ſedſutponitpalia diuerſa in ſpẽ a ſẽo.ʒ illa tegula non eſt vera vłr ¶ Munaroar; ſe 5 uchant᷑antiq́; que talis · qꝛcum dicit ſoꝛtes currit⁊ ed de a relatiuie die diſputat: ßrelatiuũ ille hʒ reſpectuʒ ad añs ter accidentiũ ydemptitatis.q? relatiuũ ydẽpti pependentiã— Scũ tatis reiert eãdẽ ſubſtantiã in nu⸗ no negarante ſe ponti uirciᷣm relat direndo ic. mero. Relatiuũ aũt ydẽptitaris accidẽtinõ n refert idẽ accidens i— ß i d affirmatio affirmat · qᷓre nõ lunt qꝛa ¶ Muinto nenciepelatno acci arguit᷑· ꝙ tertia regula n ſit vlr vera. q dicendo ſoꝛ cidens in ſ pecie Relatiuoꝝ accidentj vdem tes currit ⁊ ille eſt digniſſima ceaturari hocre“ ptitatis auud eſt relatim qᷓ;titatis ↄtinue.vt uieö 4 e ſin tantꝰ aliud vᷣo qᷓ;tatis diſcrete. vt totqͥtItẽ plicẽ.⁊ ſuũ añs ſupponit peronaliter· 5tertia egula no numeronquedã ſũt noi ꝑ ſe haber negari·⁊ ex ↄñti diſtnbuere ⁊ temini in dem· quedã iut ↄduerb VrIoliene⸗ ciẽ⸗ jerioꝛẽ ponere ſupioꝛẽ Id ſcðᷣm ð?·ꝙ duplpõt dů ꝙ tali 6. tantus.totiens. rotideʒ pñit dici intelligi ꝙ in nõ ennbh ſicut in negationibꝰ nõſũt ve felatiua red ditiua ⁊dem õſtratiua. Relatia . ta gencra ⁊ pẽs. Vno mõ rm veritatẽ ⁊ ſic concedi· yrſiad pñtei ani. Demð— Ahonð tn nodufj ilomõ bene funt genera? xſiad pñres referant em ipes· Et nonh nð oenblpabet dicim demonſtrödo maretaleeſt rubeum. ſpẽs. Et lʒ nonhõ nð eſt veꝝ genꝰ ad nò anial. mmedüßener in oꝛdine 30 aliuq ab aiali Id demonſtrãdo herculem talis ſuit plaro Si tertiũ ðꝛ. ꝙ regula ſolũ inteltigitur de relatiuis diuer gt nõreferunt᷑ ad pñtes ſiue ꝑdemõſtrati⸗ iuſe eitß diuerſitatis accidẽ; onẽ reꝝ vñti tũc ſũt redditiua.qꝛ reddunt nis ⁊ idco cõcedendũ eſt ꝙ reßula ei nõ conueniat. ¶ nterroatõ ne pᷣcedente vt qualis eſt Ad quarũ ðꝛ.ſicut rñdet in tertu autoꝛ dicens ꝙte merroga tõnepᷣcecente vtqualis eſt plato jlempat ud ſuñ añ ꝛwmpatad verbũ a qſu talis eſt ſoꝛres Relatiua dů ſine interroga⸗ mi᷑ qualitas.põnis ⁊ nõ p compariouẽ relatiuad tione ꝓferunt᷑. vt talis eſt ſoꝛtes qualis eſt Neee plato · Et qñ ad noĩa adiectiua ſpecialiũ ac⸗ ſui antecedẽtis ſine mutatiõe eſſe gñtis. vel giterꝰꝓ⸗ S er eſt nrt tal ꝑitatis rodẽ mð ſupponit ſuut luũ anttcedẽs. Eñ eſtcoꝛnus.⁊ioꝛteb⸗ uitalbus ⁊talis eſt pla S eni autreroꝛdarionẽ ſut antecedẽtis cñ mutatõe 10 Er hecde relatiuis dicra ſufficiant. ſui eſſe. vel alicuwꝰaltenꝰpꝛietatis eius.⁊ ſic nõ opor 4 Poſtqᷓ; autòꝛ ſupius deteriauit de relatiuo ſubſtã er ꝙ codem mõ ſupponit ſicut ſuñ anretcdẽs. ʒvex; kie hic ↄirin vltimo deterĩat de relatiuis acidentuuʒ ſit ꝙ ꝑ ſe ſupponatꝓ eodem in numero numeroſira⸗ Cuꝰrõ eſt. q ſicut ſe hʒ acridẽs ad ſubſtãtiã. ita re⸗ Ve eſſentie vel numetoſitate ſuppoliti. Bed aliter põt latiuũ accidẽtis ad relatiuũ ſbe· ſed accidẽs elt poſte] dici ⁊ foꝛtaifis meliꝰꝙ jn illagpõne hoc relatiuũ ſup; rius ſuo ſubiecto fm oꝛdinem nature.⁊ etiaʒ oꝛdine L ponat pſonalit ⁊ nõ limpli· ꝙᷓ ſuppõ reiti ydẽptitat;ꝰ rognirõis · q habet cognoſci ꝑſuũ ſubiectũ.ꝗᷓ enã rel hbiↄueit ròe ſui añtis ⁊ nõ rõe altenꝰ ſibi adiuncti. latiuũ accidẽtis eſt poſterꝰrelatiuo ſpe. quate ↄueni⸗ Ilbito de relatiuo ſube dicẽdũ ẽde ſee 6. n reltõ acctis. Leltĩ autẽ gcciitis ẽ oſterꝰdeterminauit de eis · Et ponit ditihitoem — iatiui ageidẽtis dicẽs. ꝙelatiuũ accidẽtis eſt qð fien 5Pk nodü delolatio nem ſuã ꝑ modũ denoiatõis. vt tale quale ⁊c̃· vt dick⸗ „nis vt tale qᷓle ⁊. Sÿ dia reltiſ beadre do ſottes eſt albus ⁊ talis eſt plato· illud relatiuunn — katm̃ accñiis.? relti ſbᷣe reſertrẽ vniuocã lis refert ſoꝛtẽ determinãdo platonẽ albũ implicite qꝛ P— ẽ.vtalbedo qᷓẽ in parieteco⸗ eſt talis? 6— S ol etf düpmo.ꝙꝙ relatiuũ accidẽtis differt in duoba rel e coꝛpt Relum̃ atgct qð tefert tiuo ſbſtãtie. Nꝛimo qꝛ relatiuũ ſubſtãtie refer ri ſuã ẽ ſnã ꝑ modũ denoĩatiõis. vt ſoꝛtes ẽalb? ꝑmodũ ꝑ ſe ſtãtis ſiue ꝑmodũ ſuijpreſiueꝑmoduʒ areſt hlato.⁊ ſicdealijs. Ilia añt dꝛ̃a dat ¶ xtcuqð eſt auid vralbede queẽ qualitas coloꝛdẽ eoꝛũdẽ.qꝛ reltĩ—— in nũero. Ne⸗ K e accſ t iqẽ in ſpẽ. vt ſoĩ. ẽ ꝑ modũ denoiatois⸗ſoꝛtes eit ipedalis ⁊ taht.e nn Se 2 plato · Pcðo dint·q? relatiuũ ſubſtãtie refen idem in iP OPteendlerf, humero c ſuo antecedẽte. Relatiuũ aũt accidẽtis nð iectj ſʒ bñ idẽ in ſpẽ · Reltõꝝ aũtaccjtjali ſid ſolũ idẽ in ſpẽ in diuerſis. Etrõ eſt. qꝛ accidẽs id? udẽ relim̃ vdẽptitaij vttal aliud vᷣo diuerſi innumeronð põt eſſe in verſis ſubiectis lʒ idẽ acc ati vtalk. eir̃ acctj pdẽptitatſeſtqð re dens in ſpe· Diuidi᷑ ait relatiuũaccidẽie i rt 3 ee P 0 t rdemnptifanis. vrtalis qualisæ ſiia inrelerieni ytſorẽ altyt talẽplg to. Pelt autem aeci uerſitatis vtalterultentus. ⁊ſic de alhg.⁊ hereſt diui t ſoẽ.ẽ aldo⁊ talẽplato. Relim̃ autem acci ſio anlogi in ſus analogara. q in terminis ydẽptiũ deni diuerſitatis eſt qð reterteundẽ qᷓlita/ is ius ⁊ becwniatioq; diununns ſios iᷣtn — * phn Tractatus pr eſt viuero.· Et võ diuiſinis?. q; omne relatiuũ acudẽtis vel ſupponit ꝓ eodẽ in ſpecie cũ ſuꝰ añtevr gis negatiue. /d ſcum ſimpł? negat᷑ ↄa.qꝛ ideʒ P atiue. płt negat ↄñ̃a.q⁊ ides nõ.ſi prꝛimũ ſic eit relarm ydẽptitaris.ſi ſcm ſiẽ re ipoꝛtat vnitatẽ in ſuba. Alter eren de latiuũ diuerlitatis· ¶ Saẽũ ſcðo ꝙ relatiuũ ðᷣꝛ ac cidentis nõ ꝙ referat accidẽs.ſᷓ qʒ facit recoꝛdanone3 ſul añtis ꝑ modũ adiecriui deſignai. iõ ſicut relatiũ ſube põt repiri in nouẽ generib accidẽtiũ. ita relati accñtis põt reperiri in ſuha. vt ſoꝛtes ẽ humanꝰ. ⁊ tat . ẽ plato. Elñ in texru reltĩ ydẽptitatis accñtis ſic dif eſt plato.⁊ mñ nõ reperit denoĩatio· ꝗ 3 difnittonẽ Tentio ſic 3 ſcham diffinitõnẽ. M relãtiu accidẽtis diuerſitatis repit᷑ in ſuba ⁊ in alijs generiby acciden fint᷑.eſt qð refert idẽ accidẽs in ſpecie ⁊ ꝓ eodem ſup ponit ſicut ſu añs. Sed relati diuerſitatis accñtis eſt qð non refert idẽ accidens in ſpẽ cũ ſuo añte· ſedꝓ tñ a qᷓlitate⁊ q̃ntitate&ᷓ pᷣdicta diuiſioẽ inſuffici p io ẽ inſuffici diuerſis in ſpẽ ſupponit. vt ſoꝛtes eſt lb⁊ aiteriui; tenet ↄñd. qꝛ diuium in płꝰ ſe ertiir dlues modiẽ plato. Itẽ diftert relatm̃ ydẽptitaris ſube a re lariuo ydẽprirut accñtis q reiaijj ſubereferr eandẽ rẽ in nůero cũ ſuo antecedente. Relatuñ autẽ in acci dẽnby nõ relert eandẽrẽ in numero · ſed ſolũ in ſpẽ q⸗ re alia ⁊ alia idẽptitate vtrũq; dicit᷑ relatĩ idempti tatis. ¶ Bciendũ tertio.ꝙ vnũ membn pᷣdicte diui⸗ ſionis lubdiuidii in textu·. alud? relatiuũ accidenʒ tis quãtitaris ·vt quantꝰ tantꝰ· Aliudẽ telatñ̃ duã⸗ litatis· vr q̃lis taus · uð rõ eſt. qꝛ oẽ relatiuũ acei⸗ dentis idẽptitatis referi rẽ ſuã per modũ foꝛme qli⸗ ſicanris ilud cuꝰ ẽautꝑmgdũ menſure. Sipꝛimũ. ſicẽ relarñ qualitatis. Si ſcõᷣm ſic eſt relatiuũ quan titatis. Eñ in pdicta diuilione determiatio diuiſi dz intelligiin mẽbꝛis duicentib yt lit lenlus. Relatio tñ idẽptitatis achtis alindẽ relatĩ accidẽtis q̃ntita tis. Bliudẽ relãtiuũ acctis q̃litatis⸗ In pᷣdicta aũt diulitõe qulitas ãntitas nõ capiunt᷑ pãiuer vt ſůt pᷣdicamẽta diſtinrta ab alys velab inuicẽ. Sedqð⸗ ummõ capiunt᷑ coiter videiʒqᷓ;titas ꝓ eo qð ſcar per modũ foꝛme mẽſurantis. Et ſitrq̃litas ꝓoĩeo qð ſi gnificat ꝑ modũ foꝛme qualificãtis illud cuius eſt⸗ bꝛa diuiſiõis ⁊c̃. — tiũ ðꝛ·ꝙ ſolutũẽ in tertio notabii⸗ quantus ↄueniũt in õne.nõ tiuis dicta ſufficũt. D ſ r VErſonalis: * Erẽpt ꝙ relatiuũidẽptitaris attñs põr reꝑirn X. determ ſchaleriã in alis ntis a qiitate⁊ qᷓntitate. ¶ Sei ¶Ptẽ ſuppõis ꝑſonal aliaẽ reſtricra. alia amꝰ luh nte rlatiuicepeitas orats ſi diuß Fpiiata. tita ãpliatioꝛreſtrictio hñt fericir dit Quia aliudẽ relatiuũ qᷓ;titatis cõtinue · vt tantꝰ uantꝰ. Aliudẽ q̃ntirutis diſcrete vt tot qᷓt · x iteꝝ di nidit᷑ vlatiuũ diſcrete · qꝛ quedã ſunt noia yt tot qᷓt. Quedã ſunt aduerbia. vt totiẽs q̃tiẽs · ñ in pdicta diuiſiõe determinatio dʒ intelligi in mẽbry⸗ — idẽptitatis accñtis pñt eſſe relatiua demonſtratiua? rcãditiua bm tñ diuerſas rões vt eni referunt ad res dñtes dicünt᷑ demõſtratiua. vr demonſtrãdo ſoꝛtem talis ẽ plato.qñ vᷣo teddunt᷑ interrogatiõi pnt dicun tur redditiua. vt ſi querat qualis ẽ ſoꝛtes⁊ rñdeaf rů lis dquał eſt plato· Sñq; vo referunt ad noĩa adie⸗ „— ctiua ſpãliũ gccñtiũ ſic ſunt relatiuã. vtethiops eſt ni nõſolũſuponitp erũt· vñ ampliat ad ampliat᷑ neq; reſtringii. er ⁊ taleſt coꝛuꝰ· Citca autẽ relatiui diuerſitatis ð Iſtecſt ractar pãlis qui ßmn m odũ voentlogica lis ãn poſtqᷓ; au · determinauit ſuperꝰ de ſuppõibꝰ rit᷑ de veritate iſtiꝰ fophiſm tis· ſoꝛtes ẽ alter a ſeipſo * — 4 Et pbat ſoꝛtes ſedẽs differt a ſoꝛte nõ ſedẽte · vt patʒ termino abſolutoꝝ qᷓ; reſ pectiuoꝝ · Hie ↄůrderini⸗ ra. Improbar nat degpeietatib ipſon. vrpatet in umnpliationibvet po nõ ſedente· vt hʒ po?⸗ reſtrictionib· Et qꝛ ampliatio? reſtrictio hñt fieri r ſuppõem pſonalẽ. ⁊ qpᷣſupponũtcã dea pꝛꝰyi⸗ ſumẽ ſed qꝛampliatio eſt quodãmꝰ perfectio qᷓ; te * ſtrictio. eoqꝙ augmentat qdãmodo ſuppõnem · reſtri⸗ gtio autẽ diminuit. ⁊ cũ augmentatio dicit pfectioꝛe; ꝑ porpbiriũ in pᷣdicabilibv.qᷓ iſtaẽ vera. Impꝛobat᷑ ſie ſoꝛdes ſedens differt a ſeiß̃o nõ ſenenter verhte pbirꝰ in pᷣdicabilib.qᷓ iſtaẽ ver Impꝛohal. ſoꝛtes kalter a ſeipᷣo ꝗᷓ eſt alter abhoie. 2n tenetab inferioꝰ ri ad ſehe ea 5sẽ flm. 35 ſophiſma· Itẽ ſoꝛ⸗ tes ẽ idem ſibipſi.d̃ nõ eſt alter a ſeipſo · AId ſophil⸗ ma ðꝛꝙ veꝝ eſt ſicut rõꝓbat · Tũc adrõnes ipꝛoba tionis ad pꝛimũ ðꝛ· ña nd vÿ ſed ad ꝓbationẽ ð * ꝙ nð arguit᷑ ab inferioꝛiad ſuperꝰ affirfhatiue ß * in aciñtib illa duo aũt bñ patiunt ſe in eodẽ · ¶ Cõ tra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. accidẽtia ſenſibilia pꝛius a nobis cognoſcunt᷑ ʒ nõ elt veꝝ ꝙ accidẽs ſi pꝛimo ſuba in oꝛdine cognitionis. Sboſic relatiuũ accidẽ tis bñ repiturin geuere ſube. vt ſoꝛtes ẽ rõnalis ⁊ tal Muarto ſc.relatĩ ſube repit᷑ in gualitate ⁊ qᷓ;titãte yt dicẽdo lineẽqᷓ;titas? Albeaen uiõis ⁊c. Bumnto arguſt ſic. tantꝰq̃ntꝰque ſunt relatiua q̃ntitatis ↄrinue pñt repiriin oꝛoneqᷓ ẽ uãtins diſcreta · v dicendo.tta ẽ vna quãta ẽaiis Burtotæ qᷓt. d ſunt quantitates diſcrete ⁊ attribuũt᷑ ipſi q̃ntitatiↄtinue vt dicendo · Torunt hoꝛe hodi erne diei qt erũt craſtine diei. ᷓ malz diuidit relatiuũ quãtitatis in ↄtinuũ⁊ diſcretũ. ¶¶Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ ĩ nobis ẽ duplex cognitio. Quediʒ cognitio ſenſus. ⁊ illa ↄſeꝗ̃taccñs· Aliaẽ cogni intelleccꝰ⁊ detii p. ¶Ad ſcöm po ðꝛꝙ ʒ in gñe ſube nð ſit xera de⸗ noiitio ßm rẽ·eſt ñ hm modi ⁊ ß ſufficit. Ad teri öꝛ.Plolutüei Ad qartũ ðꝛ. ꝙ ſolutũ ẽ in tertio notabili.⸗ Ad qntũ ðꝛ. ꝙ tant?⁊ tenüt ßm ſeſ ſed bm rdem ſui actꝰ menſurãdi qͥ eſt ꝑ modũ diſcreti. Et hec de rela? ʒu¶n 3. in 2). 3 Erſonalis ſutpo eſt acceptio term⸗ e A Silenelſepeee Loole iata alia ↄfuſa vtpꝛiꝰpatuit dld ca ſuppõemꝑonale· Rdſtricrioẽ coartatio termichis a maioꝛiſuppõneadminorcʒ t cthõalbcurrit auc entib licut dictũ ẽ · vt zutẽ hi in te 1relatiua git hoiem ad ubphe ätm̃pal 5 implia diüichennbsſcurdiriẽrdin demnonitaeu tio ẽ extẽſio termi cõis a miĩt ſuppõne ad maiotẽ vthõ pᷣrelſe antirps iſtetemin? hõ bis 3 ſunt 66 etiã ꝓphis q i.vnamhetdt futuros. Dicoatitẽrer⸗ minicõis. q rerminꝰ ſingulari vtſoꝛtes nõ qᷓuãtitatẽ qᷓ; diminutis · ãpliatio pᷣeeditreſtricr öez⸗ ¶Sciendũ pꝛimo· ampliatio ⁊ reſtrictio ₰ fieri ₰„ 4 .„* ſ. ab J 4 u) machuty T ½ d * — — — —— MVoꝛi a ad 0 HMzecalelr ado J ½ 8 — 16 g — y 2 5 /1 fe) tꝛ 6 . 3 3 „ — 5 — rirca ſuppðem pſonalem · iõ aupꝛ ineidẽtalr reſumit diuſionẽ ꝑſonał ⁊ etiã eius diffinirionẽ.⁊ diuidit᷑ in determinatã ⁊ ↄfuſam.⁊ etiq̃ diuidendo ꝑſonalẽ ali ter qᷓ; pꝛꝰ.q̃ diuiſio taleſt. Puppõm ꝑſonaliũ aliaẽ mpliariua. alia reſtrictiua.⁊ ſir ptʒ ꝙ reſtrictio⁊ am 4 6 4ob pliatio ſolũ hůjt fien urca ſuppõnem ꝑlonalem ⁊ nõ ſimplick ſuppõem ·pʒ · qꝛ in naturali ſuppõne terminꝰ 3 — cG— 4 5 — 5 , cõis capi᷑ oĩbus qᷓ ꝑticipant ipſam naturã cõͥem·⁊ iõ naturaiis ſuppõ nõ pᷣt teſtringi vel ampliari remů nente naturali ſuppõne. Gilr ſuppõ ſimplex q̃ ſuppõ fit rõne termini cõis ꝓ re vli.que quidẽ natura ẽ ſim hlex ⁊ induuſibilis.ꝗᷓ reſtrictio ⁊ ampliatio non pñt eri tirca ſuppõem ſimplicẽ. Ex iſtis ſequi? ſolum Dz fieri circa ſi pinen onalem tã determinatã qᷓ; confuſam · ¶ Bqendũ ſcðᷣo.ꝙ in iſto tractatu nõ de⸗ terminat᷑ ſoiũ de reſtrictione ſed de ainpliatiõe.⁊ qꝛ umpliatio ⁊ reſtrictio opponunt⁊ vnñ oppoſitoꝝ nõ põt certe cognoſci niſi cognoſcat᷑ reliquũ.ið in Mo ma ctatu autoꝛ diffinit reſtrictionẽ. Vñ ieſtrictio ẽ tohoꝛ tatio termini cõis a maioꝛe ſuppõne udminoꝛcʒ ud dĩam ampliatnis Vñ ſi dicaĩ hõ currit. iſte tami⸗ nus hõ ſup onit ꝓ oĩibus hoib pñtibus.ſed tum dĩ hõ ald currit.iſte teminꝰ hõ reſtringit᷑ ſupponere ſo tů pꝛo oibus alb. Vñ ad ſciendũ ventateʒ Miꝰ locu⸗ tionis cũ dẽ hõ albus· hõ ſfat ꝓ oibus hoibus.ſʒ ſta locutio eſt vera ꝓ hominib albis tm̃. ¶ Gciendum tertio.ꝙ ampliatio ſic diffinit᷑ in textu.ẽ extẽſiotumi⸗j ni cõis a minoꝛe ſuppõne ad maioꝛẽ.⁊ intelligendus eit vt pꝛiꝰqᷓ;ᷓtũ ad veritateʒ locutionis. Vñ ců ðᷣꝛ. hõ cumit · ibi hõ ompliat᷑; ad locutioneʒ verã ꝓ hoibus qͥ ſũt actu hoĩes qᷓ; ꝓ illis ũt· ⁊ iõ fit actualis am⸗ patio iſtiꝰ termini hõ per ᷣ adiunctũ currit. ⁊ ſꝑ fit ãpliatio ⁊ reſtrictio reſpectu temiĩ ſupponentis in plu ribh vel paucioꝛib ꝓ quib exigit ſua actualis ſuppõ· vñ in iſta diffinitioe ponit᷑ terminꝰcõis ea rõne qua ponchat᷑ in diffinirõe pᷣredenti.vñ cohoꝛtatio ⁊ gxten ſio nð capiunt hꝓpꝛie ſed ſolũmetaphoꝛice.qꝛ coheꝛ⸗ tatio in ꝓpoſito eſt terminꝰcõis fupponens ꝓ plurnb ſuppoſitis qᷓ; pꝛꝰ.⁊ ſic patet imellectꝰ diffinitiõis. Beiendi qno.ꝙ ſufpoſita alicuius termi ꝑñteſſe ug oſita in acru.⁊ ſi vno mõ qᷓ;rũ ad acfũ enũeiãdi alio mõ qᷓ;tů ad actũ frandi.vt ceſar. adã · antixpᷣs. ſunt ſuppoſita hoĩia qᷓ;tũ qd actũ fcandi. ed actuaꝰ iter nõ ſubſiſtũt.iõ non ſůr ſuppoſita hoĩs actualiter exñitis · vñ qñ loqu ebat᷑ꝙ terminꝰcõis ampliat᷑reſpe tu bi vel alicuꝰ adiũcti ad iuppoſitu qᷓ non ſunt in eſſe ↄnotata ſed e in ſcãdo.vt pʒ exem plũ in argumẽtis p a notioꝛiby dʒ ꝓcedere.ſed reſtrictio eſt notioꝛ qᷓ; ſup⸗ poſitio cũ ſit magis determinata.ſed magis determi nata ſunt notioꝛa.ꝗᷓ videt ꝙ iſte tractatꝰ dʒ pᷣcedere pᷣ cedentes ¶ Sco arguit᷑ ſic. ſuppõ naturaiis ⁊ ſim⸗ plex pñt ampliari⁊ reitringi q5 diuiſionẽ ſupõis ꝑ ſonalis cũ dẽ· alis eſt ampliatia. alia ẽ reſtrictiu. iñs ꝓbat̃cũ dã. hõ albyẽ ſpẽs.hõ en aturaliter in pꝛig ſuppõne.ſcða ꝑs pʒ qñ ſeq᷑ hõ ↄtingent dĩ ſpẽs. ACertwarguit 5ᷓ diffivitionẽ pᷣdictã.qꝛ cohoꝛtatio ⁊exrẽſio ſũtqᷓ;titates. ðᷓ male dĩ ꝙ õpliatio ẽ extenſio ⁊ reſtrictio ẽ cohoꝛtatioi/ Muarto at ſic terminꝰcõis · ſolũ ſuppõitip illis qͥ aciu ꝑticipãt foꝛmã temi cõis ð nõ pot amplian ad ea q̃ pñt eſſe.¶ Muinto ſic. ſeꝛ Cötr Fdese pꝛme ſic. eſſe. E diſcrerꝰteminꝰ ãphat᷑. ¶ſd pꝛimũ dã ꝙ iicet cot nitõe determiata ⁊ jenſibill magis determinatũ pᷣccdit minꝰ detminatũ ñ cognitiõe intellectuali mi nus detiatũ pᷣcedit magis detiatũ.⁊ ſic ẽ de reſtrictõe in oꝛdie ad uppõeʒ · ¶ Id icðᷣm dẽ. ꝙlʒ terminꝰꝑ ſe ſũpiꝰ ſuppðit naturalr.iß qñ iuĩt cñ aqiũcto.tũc am pliꝰ nõ jug onit naturali. Et lʒ tenminus ſimplrad dat᷑ deõmb pliatiuis.iñ nõ ãpliant pᷣm eoꝙ nõ hʒ naturũ aptã natũ reciꝑe ãplatie nẽ vel itſtrictionẽ. Id tertiũ ðꝛ· ꝙ ibi nð gccipit᷑ cohoꝛtatio vel extenſio tealiter ·ß meiapho · ¶ Ad q̃rtũ ⁊.ꝙ lzterminꝰcõis tes pt cſſebi ſo ſtat ſocrate q⁊ 3 põt nõ poſſit ampiariꝓ plurib qᷓ;tũ ad ſuppoſita acua lia ncſſc tñ błne p̃t ãpliariqᷓ;tũ ad uppoſita ĩ ßeãdo Id qntũ dẽ. ꝙ qñ termimampliat vel reſtringit opoꝛtet tenea vniuoce mõ ſoꝛtes ſtar ꝓ co qᷓeſt vel pr elle qͥ ent hoe erit equoce.⁊ ſicbi nõ cſt ampliatio. Impliationũ alia fit ꝑ ʒbũ.vtꝑh verbũ põt.vt hõ pᷣreſle antixp s. Alia ꝑ nomen.vt hoicmet̃antixpᷣm eſt poſſibile. Alia ꝑ ꝑtici pi. vt hõ potẽs ẽ eſſe aĩal. lia ꝑ aduerbiũ vt hõ nccario ẽ gial. hõ enĩ nõ iolũãpliatꝓ pñtitꝑe. ſed etiã ꝓ futuro · Etið ſequit᷑ ala diuiſio ãpiiatõnis.ſæy ampliationũj aliafit reſpecru fuppoſitoꝝ.vthõ põt eſſe antixp̃s Ilia fit reipeciu tempoꝝ. vt bõ nc&arioeſt aisl vrdieteſt ¶ Peſtqᷓ; au. oluit diffinitioneʒ ampliattõis. Pie 1 Hůr diudit eõ. Er qʒ diffr ðᷣt eſſe rei. duiſioÿo poſſe. ſeſic le. Elia p aduen biũ.vt hõ nec̃rioẽ anial Iſia ꝑ pricipiũ · vt hõ ẽ potens eſſe aĩal. Exꝝ iſta añt duiſtõᷣe ã̃pliatiõis autoꝛ infert ſvᷣam duiiſioneʒ di⸗ cens· ꝙ q̃dã ẽ ãpliatioq̃ᷓ fit reſpectu ſuppoſitoꝝ · vt hõ pt eſſe antixpᷣs. I laa fit reſpecin rꝓm. vt hõẽ ncẽano aial. ¶ Wciendũ pꝛiĩo ꝙ illa dicunt᷑ ampliare reſpẽu uppoſitoꝝ ̃ fa üucren inũ cõem teveri tiꝓ ſuppo⸗ b 5 ſitiin actu exiſtentib cuiuſmõi ſůt vᷣba q;rũ acꝰcom biectũ in ſbcxo i nõ ſunt. vtiſta pᷣt imagi atopinãt? ſic de alijs. ⁊ ſilr ãpliant illa q̃ ab ipſis diſckdũt. vt vliq̃ noia ⁊ Pticipia ⁊ etiam aduerbiu.yt potent᷑ poſſibitrqͥ deriuant᷑ abillo ÿbo pᷣt laugabie iaudarꝰqᷓ veniunt ab illo vᷣbo laudo as · are· Etila dicunipliure reſpectu tꝑm ãᷓ facũtxerminũ cõeʒ ex * tendi. vt iſte dcões que intudunt oẽs dias tẽpoꝝ v poſſibile nccari.vt cũ ʒꝛ hõ cſtncẽano aĩal.idẽcſt at ſidiceret᷑. oĩ weiↄuenit hoĩ ꝙ lit aĩal. ¶ Bciendũ ſej cũdo. ꝙ illeterminꝰ ðꝛ ãpliariq ꝓplurbyſuppoſitis ſtat qᷓ; pꝛꝰ ſtabatſine adiũcro. ÿbi gr̃a.ſi dica᷑ ꝙ hõ pr eſe untupᷣg.ibi hõ ſtat ꝓ piunbqᷓ;ji dicau hõ cnrꝛfenerrã ʒ pñ̃tiby⁊ fituris · ſed in iſta hõ cur nt·ibi hõ ſolũ ſtat ꝓ pᷣſentibꝰ⁊ nõ futuris. Etꝑ oppo lirũ ðꝛ teminꝰ reitringi qͥʒ paucioꝛibꝰ ſuppoiitꝭ at qᷓ; ſtabat pꝛꝰcũ ſuo adiuncto.vt cũ ʒꝛ. hõ currit ftat ꝑ plurbꝰq; ſidtcat. hõ alb⸗currit.& Beſẽdũ tentio ꝙ virꝰampliõdi ſiue reſtringendi dat᷑ alicui a pꝛima eiꝰ jpoſitiõe ⁊ etiã aluui dar? alteri nõ. ꝓꝙter qð quꝭ lungſensehitapprinntp⸗ Me 30 Nebcx Scth mð eſſe pᷣcedit peſſe. ꝗ ðt ãplia tionũ qdã firꝑ ᷣbum n A vrhõ p̃teſſe anti pᷣs. Ilia ꝑ nomẽ. vt hoĩem eſſe an ſ tixßm ẽpꝰe. him i— 2 2 ſ heee ee — ſicut nomen. verbũ· ⁊ pticipium.⁊ alte vᷣo partes am Lrnnn pliare nõ poſſunt cũ eis nõ ſir data apliatio. Et re⸗ in ne ſtringunt̃ a pꝛima earũ impoſitone. Vñ ampliatio 6thi in termino col ampliato radicat᷑.? eſt radicabiliter. q nbt S emin aprꝰ natus eſt ſupponere? capiꝓ ſuppoſitis * nõ eriſtentib. ¶ Sciendum quarto· ꝙila diuiſio ẽ znfn quadrimẽbꝛis · ñ põt reduci ad bimẽbꝛẽ ſic · Qui — ois pars ampliatiua? declinabilis vei indecinabil. Si pꝛimũ heſt duplr· vel t ſubam.⁊ ſic eſt nomen· vẽl actũ ſic eſt dupli. vel bt actũ diſtantẽ a ſuba.⁊ſic ẽ verbũ.vel actũndiſtantẽa ſuba.⁊ ſic eſt ꝑticipium · Si ſcõm mẽbrũ pꝛincipale. ·nð declinabil. ⁊ſicẽ ad nerbiũ. Et ſufficientia gltenꝰ diuiſiõiꝗ eſt. Quia cũ cis ampliatio ſit extenſio termi. vel ꝗſt extẽſio ipl 7 in oꝛdine ad ſuppoſita·⁊ ſiceſt pꝛimũ membꝛũ· vel in Srdine ad tꝑs iloꝝ ·⁊ ſicẽſcm mãhrü· Et ſicpatʒ ꝙ ampliatio que ẽ reſpectu ſ uppolitoꝛũ differt ab ilaã ſtat reſpectu tempoꝝ — ar Patz eriã ꝙ dicta ampliatio tã uter ⁊ ira ſe hʒ hm ꝙ ampliat xipe. q in Vno reſpicit ſuppoſita · ⁊ in alio reſpieit tꝑa. onahe guit pꝛimo ſic · Ampliatio lit reſßectu tpis. ſed nomẽ nð bt tempꝰergo ampliario nõ fit ꝑ nomen⸗ Scðo arguit᷑ oẽ ꝑticipiũ eſt determinati tpis · ꝗᷓ ꝑticipiu no ampliat reſpectu diue o git tenet ↄña. q? ãpliatio figrelpectu pluriũ ¶ Ter⸗ tis arguit᷑. eadẽ eſt cã oppoſitoꝝ · ſed aduerbiũ non eſt cã teltrictionũ.ꝗᷓ ſequiturꝙ nõ eſt cũ ampliatiõis Muarto arguit·termin cõis nõ includit tempꝰ qnð põt anpliarip tpe.ſed ſolũ ꝓ ſuppoſitis. ↄtlq diffi nitionẽ· Quinto arg i.illa diuiſionõ dai ꝑ ofo ſita nec eit bimẽbꝛis ᷓ nõ eſt bona· Ad pꝛimũ ðꝛ⸗ ꝙ non ois ampliatioẽ reſpectu tꝑis · q quedam fit a Ftute ampliatiua deõis relare ad ſuã ipoſitionẽ. ⁊ ſic ẽdeampllarione vocis q ẽ ſolũ ertenſio ſuppoſitoꝝ·⁊ nõ tpm · Id ſcðᷣm ðꝛ·ꝙ ʒ participiũ ſit alicui? der minati is tñ hʒ virtutẽ ꝑquã ampliat vltra illud ds. Acd tertiũ ðꝛ. ꝙ nõ ois cã? eadẽ oppoſitoꝝ led piu quedã.⁊ ſic oʒ ꝙ ſi non ſit aduerbiuʒ qð reſtrin⸗ gat ꝙꝓpter hnõ ampliat · ¶ Ad quartũ ðꝛ. ʒ Brps nõ inciudat᷑ in termino cõltñ inſ equit᷑ ipᷣm gr̃a ſup⸗ poſitoꝝ ·er ßᷓ ꝙ illa ſugs nõ ſolũ hʒ potenriã ad eun dẽin vno termino ſed etiã in plurb. ¶ Ad quintũ pꝛꝙ ſʒ illa diuiſio nõ dat per oppoſica foꝛmaluer nec etã ſi bimẽbꝛis dat᷑tñ ꝑ oꝑpolita vtualiter⁊ ſicẽ re⸗ ducibilis ad bmembꝛẽ. ce im irca pᷣdieta queri᷑ deß ſophiſimate. im polſibile põt eſſe veꝝ Pꝛobat. qʒ ilud qð ẽ kerit ĩpoſſibilepõt eſſe anti fuiſſe pꝰ tꝑs ſuũẽ impꝰle⁊ mõ põteẽple? vext impꝰlepole vex· Cõtra. qccd põt eẽ veꝝ eſt ple. ſ impꝰle põt eſſeveꝝ 3 impꝰleẽ Pie in ʒmõ pꝛie figure. ð ↄcło eſt fia dali pmiſſarũ.nõ maio zminor ß heceſt pꝛias hiſma peccat penes dic erit im pleduo dicoſ. ¶ctũ iliĩpolſibilitatis? il ſã ipoſſibilitarẽſiue ipm imple·ſ iluda He põteſſe vex·⁊ ſq hiſ fukim accũtis · qꝛ qveſtł —— R Tractatus õtra pꝛedicta ar⸗ uerſarũ daꝝ tꝑis. ſed potꝰ reſtrin veꝝ. ſantixpᷣm non pꝛia eſtf la. Solo· pꝛia ſimf reſtfta P.ſ im — — eſt vlerit eſtres ſpiecta⁊ imp le accidit ei. poſſe eſſe veꝝ aſſi ineſſeytricz ſiẽ hec· nri xpᷣm nõ fuilſe ent pꝰle.ſed antithm nonfu iiſe põt eſſe veꝝ ·ð impolſibie põt eſſe veꝝ ñ valet. q antixpᷣm non fuiſſe ẽ res ſubiecta. ⁊ipoſſibileeſt accũs. ⁊ poſſe eſſe vexꝝ aſſigna tur inelſe vtriq; · Deampliatione q̃ firrõne ſuppoſitoꝝ ralis dat reguls Terminꝰcõis ſupponens vᷣbo hñti vimãpliãdiaie alioãpliat᷑ ad ea q̃ pñt eſſe ub foꝛma termĩ ſupponenti.vt bo pot eſſe anial. h iſtetermi nus bõ nð ſolũ ſupon ꝓ pñubyꝛſed etiam ampliat᷑ ad oẽs qͥ erunt irde ſe. qꝛ pᷣbů põt deſe hʒ vimãpliandi. alio. qꝛ ꝑricipiũ potens ⁊h nomẽ pꝰledãt pᷣtuteampliandi vᷣbocui adiũgunt᷑. vt hõẽ potens eſſe al · vel aial pꝰle eſt eẽ. albũ ⁊c̃js. Peãpliatione aũt q̃ fit rõe tꝑis·tal dat᷑ re⸗ gula. Tenmin? cõis iuponẽs vel aponẽs pᷣbo hñti vim ãpliandiꝗᷓ ad tꝑs ſuponitp his qͥ ſunt qͥ erũt vel ͥ fuerüt.vt hõ ncõario ẽ aial. bitã hõqᷓ; aiAt rũt ⁊ qͥ erũt. Ettĩ deampliationi ¶ Poſtqᷓ; au. diffinit leẽ. Impoſſibile põt Roõ impꝛobãs ipᷣmn ꝓbat ſicut illud qð ẽ vel erit poſ⸗ ſibile ẽ eſſe veꝝ · ʒimꝑ ſoꝛtẽ non fuiſſe?om̃epꝰq; fuit erit mpꝰle ⁊ nõ pt eẽ̃ arguẽdo in darij qcguid põt eſſe ve ſſchile nõ põt eiſe? impoſſibile veꝝ impꝛobat ſic riereſihedi ile nõ por e nen põt eſſe veʒ · I Scendũ pꝛimo· x fophima eſt — ꝓbatioẽ agumentũ ̃ quis Prt oñdere aliquã w ſitionẽ eſſe verã ⁊ ꝑ oppolitũ impꝛobatio·⁊ ſic s e vera qᷓ ad vtrãch parẽ. ⁊ h ꝓpr ꝓbationẽ ⁊ pꝛobationẽ.⁊ dĩ ſophilma a fophos gre ce qð ẽ ſapia latine.ſiue a ſophiſtico qð ẽ idem ꝙ den cipere rñtẽꝓpter ſapiam in eo apparentẽ · ex 3 patet ꝙ ma ẽꝓpð apparens et ʒ ſophiſma ſit ven · põt tñ deciperepter ei⸗ apparen? tẽ falſitatẽ. Notandũ ꝙ oẽ ſophumaẽ veru tũ põt ðo o ger itopmön ſoiutie xeichcecendo ipm ſi veꝝ vel kin vel unpkt negãdo vel diſtin decipere gptꝰerꝰ apparentẽ falſitatẽ. ¶ Sendũ ſcho guendo. vñ de ſimplr · q? do ꝙ peccat 3 erit poſſibile põt eẽ veꝝ · dicunt Ti⸗ rei ſubiecte d ilud ſophilma ſoluit au ſimplrẽ flm·⁊ ipꝛobationẽ loluit dicen faltam accñtis. qꝛ cũ ðꝛ illud qð eſt vł ꝙ illud qð ẽ impꝰle?⁊ üla ipoſſibilitas accidit rei ſublec eſt illud qð eſt yel erit ipoſſibile ẽ ⁊ põt eẽ verũ aſſignat vtriq; ineſſe ſicuteſſe veꝝ attrbuit rei lubiecte ꝙ etiaʒ ⁊ ideo ðꝛ ꝙ ſicut attribuit᷑ accidens res ſubiecta. ⁊ ĩpoſſibilias ẽ accis ⁊ Poren * rributũ rei fubiecte· Ideo ꝓbatio nõ cõcudit ¶ Sci endũ tertio ꝙ ad maloꝛt pᷣdictoꝝ noticã habendam autoꝛ ponit duas regulas · qua pii cõis hñri vim ãpliãdi a ſe vel ab Pico aürde ſe. q 5 Dico aũt ab ial tenet᷑ꝓ his qͥ ſůt fue⸗ 1h Poltch au. ⁊ diuiſit ampliatiõʒ. Hic ↄñ̃r iuxta ß verbũ ampliatiuũ pot ponſophiſma qð ta; eſſe ven ſolutio ꝓbat ꝙ ſit verũ. oſſibile põteẽ vexꝝ. Añs ptʒ.ꝛ argumẽto vel argumtis ꝓbata vel ipꝛobata põ vñ autoꝛ in textu negã vel illud qð ẽ vel erit ipolſibile.⁊ põt eſſe verã atz M— 7 aht 1hor pt ſuo Lx 5.„ c 55 IIb 35 A 4 . „ 200 1 4 32 . 7 — 6 — 4 ayella c Vecimus vbo ſuponts vel aponẽs hñtvim ampliandi q ad ſapoſita a ſe vł ab alio ãpliat᷑ ad ea q̃ pñt eſſe ſub foꝛ ma termi ſuponẽtꝭ. Et declarat in illo exẽplo. vt di⸗ cẽdo · hõ põt eſſe alb.iſteteminꝰ hõ qͥ nð ſolũ ſuppo⸗ nitꝓ hoib qͥ erãt ſed etiã ꝓ hoibv qͥ ſunt. Et di norᷓõ ter a ſeʒpter vᷣbũ qð hzʒ viruteʒ ãpliatiuã ſicut illud appones vᷣbo hñte vim ãpliãdi qᷓ ad tꝑs ſupponit ꝓ ilłqͥ ſunt ⁊ erũt ſub foꝛma termiĩ ſupponentis. vt hõ 9 2 eali nccano eit aiai vbi tã aial qᷓ; hõ ſupponũtꝓ his que 10 IlſteEquarrꝰtractarꝰ ꝑuon logicaliũ in 3 Poſtqᷓ ſunt ⁊ erũt.⁊ iſta ãpliatio non ꝓuenit ex ꝑte illꝰqᷓ;tũ ad oẽs dĩas tpm.⁊ verbũ magis ꝓpꝛie cauſat amplia tionẽ reſpectu tꝑm qᷓ; ſuppoſitoꝝ.¶ Hciendũ q̃wo.ꝙ hec deõ poſſibiie ãpliatꝓ ſuppolitis tĩ.ſʒ ex ↄñti am pliat ꝓ tpiby· ʒ econuerlo ẽ de necario. impꝰle aũt am plat ad œẽ tꝑs ſicut ncœẽarũ. ↄtingens aũt ad futura ſicut poſſibile lʒ nõ ſit ita determinatũ qᷓ ad ſuã cãm ſicut poſſibile. Ex iſtis põt videri qũo ↄtingat dcõeʒ ̃pliare terminũ.qꝛ ſicut agẽs reale nõ hñs ipedimẽ⸗ tũ agir in oĩ illo ad qð põt extẽdi ſua virtus ſic agẽs rõnis · vrputa deõ ãpliatiua nõ hñs ipediment᷑ũ agit in oĩ illo ad qð põt extendi ſua virtus. ꝓpter h ꝙ hec deõ poſſibile vẽi potẽs ãpliat terminũ cõeʒ cui addit᷑ ad pñtia ſuppoſita ⁊ ad futura.qꝛ hʒ vᷣtutẽ ãpliandi 3j ad illa tꝑa ¶ Cõtra pᷣdicta arguit pꝛĩo ſic. Aliqðᷣ albũ eẽ nigiũ eſt umpꝰle.⁊ m̃ põt elle vcxqꝛ res alba põt eſſe nigra·ᷓ impꝰle põteſſe veꝝ. ¶ Bcðo arguit᷑. Poꝛtẽ videre oc aſtrũ ẽ impꝰle cũ viſus ſit circa vbũvnñ ⁊nõ põt eſſe vexꝝ · qꝛ ſucceſſiue põt videre. ꝗᷓ impꝰe pᷣt eẽ veꝝ · ¶¶ Terto arguit.terminꝰcbis ſtans ꝓ pñtibh ⁊ futuris reſtringit᷑ vt poſtea patebit in reſtrctionib ꝗᷓ non ãpliatqMuarto arui᷑. iſta dcõ pꝰle ampliat nõ ſolũ ꝓ ſuppoſitis ſed etiaʒꝓ tpib.ꝗᷓ vider᷑ ꝙ male exẽplificat᷑ de ea in ſcða regula/j Muinto argui᷑.im polſibile ⁊ ↄtingens ãpliant ſicut ncœẽariũ ⁊ pꝰle. qᷓ dʒ etiã regula poni de ipſis IAd pꝛmũñ ðꝛ. ꝙ albũ ⁊ nigrũ pñt capi dupłr. WVnoꝰ foꝛmalr.⁊ ſice maioꝛ ẽ fal ſa? ĩpoſſibił. I loꝰ materialt⁊ ſicẽ polſibił⁊ vera.⁊ ſenſus ẽ · q res hñs albedinẽ põt ſuſcipe migredineʒ · 2 illudẽ vep ⁊ pꝰle¶ Id ſcðm ðꝛ. ꝙ ẽ vera ſi ponat᷑ in eodẽ mõ q eit poſſibiʒſ.ſucceſſiue.ſoꝛtes eĩ pᷣt vi⸗ dere oẽ aſtrũ ſucceſiue ⁊ nõ ſił Adtentiũ ðꝛ.ꝙ ter mnꝰcõſs diſiũctius ſtans ꝓ pñtiby ⁊ futurs reſtrin⸗ 2 gireo ꝙ ad vertatẽ diſiũctiue ſufficit alterã ꝑtẽeẽ ve — —— flnß T ſihnecf̃.ſed te minꝰ cõis cepnlatiue ſtãs ꝓ pᷣſentib ⁊ futu e k paj——— h̃ nltu⸗. Mis bene ãplig.⁊ ſic ẽ ingpoſito· Acd quartũ ðꝛ. ꝙœ fo Shec dcõ pe ſſibił ãpliat qͥ ad tpa. P tñ ex ↄñti eſt. ſʒ pꝛi ./ eäpliet ehipollte⸗ Ad quintũ ðꝛ. ꝙ 5 nptinges ⁊ ipoſſibile pñt jatis intelligiꝑ nc&arũ ⁊ poſ alat Vhile. Et autoꝛ poſterꝰ agit de lł᷑ duoby.ſ.ncœũaris et Pmn 1 ² p Kenn ec ayaeW boſſibili. q ſunt modi affirmatiui alij ÿo negatiui. — Ppellatio eſt acceptio termip reer iſtẽte. Dico aũt ꝓ re exñte. qꝛ termi⸗ ſy e nus ßcans n ens nõapeilat. vtce n v h ſar vel antixp̃s vel chimera ⁊c̃. Piffert autẽ — 6 apel atio a bcationex ſugpõne. qꝛ appellatõ N eit tm̃ de reexte.ſed ſuppõ⁊ ßcario ſũttam Nfipm⁊ ſupponitꝓ antixpᷣo ſed nõappellat. „ a* öeni thoiemꝛ denauura ſun ſupponitiã — Alomö differt appellatio a ſu ꝓrxiſtentiqᷓp nõ exjitib hoĩ. Ipellat aũt tñ̃ hoieg etñtes. Ippellationũ qutem alia ẽtermi cõls. vt hõ · alia eſttermi diſce⸗ tivel ſingularis.vt ſoꝛtes. Terminꝰſingu⸗ laris idẽ prſupponit ⁊ appellat.ſ.rẽ exiſten⸗ tẽ· vt petrꝰ vel iohannes. au· Miꝰ determinauit dẽ ampliatiõe. Cölequenter determinat de appellatione.⁊ qꝛ ãpliatio ꝑficit ⁊ aui gmẽtat ſuppõem. Appellatio ʒo dãmõ diminuit. Jõ pꝛlꝰ dereminat de ãpliatiõe qᷓ; de appellatione. ⁊ pꝛꝰ de appellatiõe qᷓ; teſtrictione. qꝛ teiminus ꝑſe ſumptꝰ pðt atpellare⁊ non reſtringi niſi ꝑ aliqð ad tunctũ ·⁊ ſic pʒ oꝛdo ſtꝰ traitatꝰ ad pᷣcedentẽ ⁊ ad ſe quentẽ. ¶ Bciendũ pꝛĩo. ꝙ appellatio dã tribomõis. vt adꝓpolitũ ſufficit.&no mõ di vocatio ſicut ꝙꝛiũ nomen alicuiꝰ ꝑſone ſicut ſcriptoꝛ huiꝰlibꝛi appellat anthonꝰ. Pcðo mõ accipii appellatio ꝓ illo qð ẽpz pꝛetas noĩs ſub qͥ noĩe mlta ↄtinent᷑ im qð multa noia dicunt᷑ appellatiua. Tertio mõ accipit appella⸗ tioꝓut ẽ acceptio teiminiꝓ ſuppoſito vel ſuppoſitis acru exñtih.⁊ de h ẽ ad ꝓpoſitũ. ¶ Pciendũ icðᷣo.ꝙ vt adꝓpolitũ ſufficit. Appellatio ſicdiffinit᷑. Eſt ac ceptio rermini ꝓ re erñte ⁊ nõ dẽ ibi cõis. qꝛ termimꝰ ſingularis ita bñj appellat ſicut fminꝰcõis. vt poſtea patebit in diuiſioneÿ appellationis ã̃ eſt b. Appeli lat onũ alia ẽ termĩcõis.alia termini ſingulans ·ter⸗ mini cõis·ſicut hõ.termini ſingularis vt ſoꝛtes. Vñ differẽter terminꝰcõis ⁊ terminꝰ ſingularis. qꝛtemi⸗ nus cõmunis appellat ᷣm pla actu · ⁊ terminus dil cretus tĩ vnũ ↄppellat.⁊ ſic patet ꝙ aliqus eſt appeb latio termini cdis alqᷓ tei mini diſcreti. rõnecuꝰbñ dictũ eſt in diffiniriõe temiĩ nõ addẽdo cõis vel diſi creti. Ft iõ ↄñr autoꝛ exponit ſuã diffinitionẽ dicens ꝙ terminꝰ heans nõ ens ſicut illud qð nõ eſt in actu nõ appellat ſicut ccſar antixp̃s. vel etiã termini fcanj tes rẽ fictã. vłetiã imaginationẽ vt chimera hyrcocet uus.⁊ ſic pʒ ꝙ ſolũ terminꝰßcans rẽ actu exñtẽ appel⸗ lat. ¶ Iciendũ tertio.ꝙ auroꝛ ponit dãam intſupo ſitionẽßᷣcationẽ ⁊ apellationẽ. qꝛ ↄpellatioẽ acœptio termiĩ exñtis in actu⁊ extra gĩam̃. Pupõ vo ⁊ heatio ſunt tã de re exñte in natura qᷓ; exñte in aĩa ſiue ima⸗ ginatiõe · ſicut antipᷣs fnantipᷣm ⁊ ſupponitꝓ anti⸗ xpᷣo ſed mhil appellat. hõ enĩ ft id qð ꝑticipat natiji rñ humanã vlr.⁊ vłr ſupponit tã ꝓ hoie exjite in acn qᷓᷓ nõ exñte.ſed nõ appellat niſiꝓ hoĩe exñte in adu. Alomo differt appellatio a ſuppoſitione. qꝛ appella tiðẽ inferioꝛ ad ſuppõem qꝛ vbicijq;ẽ appellatio ibit ſuppõ ſed nõ erõuerſo.qꝛ appellatio ſoii ineſt temi no vt dictũ ẽ quando tener᷑ꝓ ſupoſitis exſtentib in actu.ſcd ſuppoſirio põt eſſe in termino quando tenet᷑ ꝓ ſuppolitis exiſtẽtibin actu vel in potẽtia vł in ima ginatione cũ ſuppoſitio p̃t eſſe naturał accidentał diſ crera cõis ſinplex ⁊ ꝑſonal. ſed appellatio eſttiñ pſo⸗ nał ſuppoſitio reſpectu termini cõis. ⁊ ſicptʒ ꝙappei latio eſt inſerioꝛ ad ſuppoſitionẽ ¶ Sciendũ quurto E ꝙ dictionũ quedã ſunt appdlatiue q̃litatis ⁊ appel lant · ſed ꝑ ſe appellata nò habent cuiuſmodiſunt no mina cõia adiectiua que ſunt appellatiua ⁊ nõ ha⸗ 3 bent appellarajniſi g ua ſublerta eoꝙ indiuiduatis 5 „. —— quẽdo. ſingularem. Hit zr au. ſubdiuidit appellitionẽ ter † Ven nð eſt in aceidentibniſi ꝑ ſubſtantiã ꝓpꝛic lo in Aleſůt dehes q nõ ſunt aprllatiueijtitatis· ied ſür minichi· ñ alia ẽ termini cõis ꝓ re exte in cõi. vr 2 14 cois ꝓ le cxite in coi. vt ur Tany f. appellata cuiuimoi ſũt noĩa ꝓpꝛia · Via enipꝛ di añ teminꝰ limplicẽ hʒ ſuppõem · yt hõ ẽ ſpẽs · hõ em̃ NMeluln ntappellata ſuppoſita ⁊ ſingularis diuerſis rõnin appellat naturã exñtẽ ineſe lumplici abſiracco afns nne. dih eo ꝙ appellat᷑ a ſuis ſupenoꝛb· politis ſiue ſingulariby. Hlia ẽ appeliario termi cõis b upioꝛa eni de inferoꝛb pᷣdicant᷑ m vnũ nomen ꝓ ſuis inferoub ſicut hõ apellt ſoꝛtẽ⁊ platonẽ ſi ui t ⁊ ßm eandẽ rõem. vt ſoꝛtes ẽ hõ. ſed dicunt᷑ ſuppoſita xriſtãt in rerũ natura in actu. I Stiendi ꝑꝛio ꝙ du qꝛ ſubiciunt᷑ ſuis ſuperioꝛibveſʒ dicuni ingularia eo pliat᷑ põt intelligi. ꝗ terminꝰ cõis appellat. Wnomõ Runſnſi ꝙ denoiant aliquod viſcrotũ qð vnt ſoli rei cõuenit. q capit ꝓre vlt ꝑ im ſignificata⁊ ſi fupᷣ iᷣm fun — Nnj in Alie ſunt dictides appellatiue apellãt ꝑ ſe⁊ appel dal vnꝰ modus af ellatidis.q̃ quidẽ appellatio eſt eiplunie 1öinn kſfi enihe dal vnꝰ modus afpellatiõis. d quidẽ appellatio eſt enanen lata hñt ſicut ſunt noia cõla ſu ſtantiua· vt hõ aial⸗ ipſiꝰ naturecõis. que qͥdẽ iʒ in le nõ exiſtat exiſtit ñ ineun ⁊ talibꝰ ↄuenitꝓpꝛyſſime appellatio.⁊ tales deões ac u ſingularib.⁊ ſic ſuß iplaʒ ſic ↄſiqeratã fundgt ap * uhngu cipiũt᷑ aliqñ ꝓ oibſuis ſuppoſit actu exñnb ⁊pᷓ fit ꝑ pellario termi cõis ſimplicẽ hñtis ſuppõnem. Elio⸗ ruotijee adueutũ ſicni vlis. vt dicedo · ois hõ Prrit. aliqñ vyo põt ↄſiderari terminꝰ cõis putẽ in ſuis ſuppoſitis. F i accipunt᷑ aliqᷓ ſuſpoſitoꝝ determiatò vt qñeis nõ ſic ſup̃ ibm ↄſiderati fundat᷑ appellatio teimi cõis Anondi dni ddit qð ea diſtrbuat. v cũ ðꝛ bõ currit. ¶ Contra pſonalẽ bñtis ſuppõem.⁊ iʒ at no ſignificet illa ſup (4 eniea pᷣdicta arguit᷑ pꝛims ſic. Appellatio ꝑtinet iunſtis. ð poſita vr ſuppoſita ſunt ⁊ ſingularia iñ pñt ↄſiderari vln gü nõ ſpectat ad logicũ determinare de apellatione- vt ↄueniũt in natura ſpecifira ⁊ ſic iile terminus põt Scho ſic· Ipeilatio ẽ termini cõis · qᷓcõis debet po appellareꝓ ipſis. ¶ Bciendũ ſcðo · ꝙ terminus cõis ni in diffinitõe. Tertio ſic.nulla appellatisẽ termi ſimplieẽ hñs ſuppoem idẽ ht ſupponit ⁊ appellat ſiẽ ni cõis. ꝓbai. qꝛ kermimꝰ cõis nõ ft rẽ exiſtentẽ cũ eri/ pꝛi dictũ eſt de termino ſingulen. t inaturã cõ ſtere cõuenit ſingulanb tñ Muano ſic. ſoꝛtes eſt 2 ſupponitꝓ cadẽ ⁊ appellat illa nailira cõi. Sed nioĩtuꝰ ⁊ ꝙ eo appellat hõ Jappellatioẽ rei nõ exiſtẽʒ terminꝰ cõið nõ ſupponẽs ſimplr nõ idẽ bt ſupponit 2aſpellat vt ðꝛ in tertu·ſed ht rem exiſtentẽ ⁊ uſpo⸗ juppoſitis tã exñtib qᷓ; nõ exñ̃rib. ſed ſoluʒ appellar nitꝓ re nõ exiſtente · eriã appellat ꝓ re non exñte qð ſingulariã exñtia in actu ſicut hõ t naturã humanã appellatio ⁊ alit a logico. q? a iuriſtis ↄſiderat᷑inqᷓ;tũ ſolů appellat hoies exñtes in actu.& Sciendũ tertio dicit noiationẽ quandã de inferioꝛi iudire ad ſupioẽ g ferminoꝝ appellationẽ pñtiũ quiãſunt lubſtani Sicut cũ qs indicat᷑ coꝛã officiali appellat ad papã tiu. quidã po adiectiui. Subſtãtiui ſunt. qͥ hnt rem 6 26ſt Sed ↄſiderat᷑a logico vt di cũ eſt · Ed ſcðᷣm ðĩ· ꝙ exiſtentẽ in pᷣdicamẽto tã in ↄcretõe nature ad ſuppo licapit᷑ appeilario N&gpꝛieras nois dicit qualitas ſit G in abſtractiõe.ſicutille terminꝰ h 5 57 eſſe coni ſ6/6—„ n2 ſic ſolũ ↄuenit termino cõi.·ſed de tali nõ eſt adꝓpoſi⸗ cretꝰ concretione nature ad ſuppoſita qꝛ cõcernit illa Mheenentarpnotnmnipregai erit 2lereun huentetel e ſiiteue⸗weranuncngularbßchitpcr netiöeemuntoideeue nß ſicaccipit hic. ¶ Ad tertiũ ðꝛ· ꝙ licet ſignificatã ꝑ ter camẽto ꝑ modũ adiacktis ⁊ iſtoꝝ terminoꝝ tã ſub minũ cõem ßn ſe⁊ ꝑ ſe nð exiſtãt.· iñ exiſtunt in ſuis ishnbt adiectiuoꝝ quidã ſunt ſubales q fnrtẽ inferioʒib ⁊ etiõ talia ſingularia a noiecõigppellant᷑ de pᷓnto jube vt hõ bumanitis humanus · Ilij ſũt ſicut hõ appellat iohannẽ? ſic de alijs. id quar⸗ accfitales qͥ hnt rẽ de pᷣdicamẽtis accidẽtiũ.vt albꝰ al tũ dĩ.licet ſortes moꝛtuappellat abuſiue hoieʒ · ii ns bedo ⁊c̃ijs · Wñ tã in terminiaubſtãtialibꝰqᷓ; acudẽ eſt hõ ſimplr· qꝛ hõ moꝛtuꝰ non ẽ hõ ſimpłr ſed ſolů talbꝰ de quibꝰ facta ẽ mentio eadẽ ſumit᷑ appellatio f̃m quid nõ appellat. Ad quinrũ ðꝛI auto ſic capiendo appellationẽ rie⸗ ¶ Bciendũq̃no · ꝙPrer⸗ intelligit᷑ꝙ; ſi res brata ꝑ terminũ ſi ingularẽzexiſtit ille mini de Pntis accidentiũ pũt duplt cõlideran. Wno tetminꝰ idẽ ᷣt ſupponit ⁊ appellat ·— mõ ſub hitudine ad ſubam.· vt albũ ßt qᷓlitatẽ mn ꝙ h„ S „* — e anllationũ tertini cõis · ali znr adiatet ſubiecto · Ilio mõ pñt ileres conſiderari ſine rappellaonãtertunichiaher, odneaaichanthongehinenhten bu n min cisp rein cdi. Vtqn termin coislim ſtrahi.qꝛ ipſoꝝ vna ẽ abſtracrio a ſubiecto · alia vo eſt eibn plicẽ paberſuppolitioneʒ· vtcñ dicil õeſt dſuppoſitis.ᷣm pꝛimã abſtractionẽ naturã albedis wn— ſpẽs aial eſtgenus.⁊ tũctermimꝰidẽ ſuppo eatg terminũ albedo· ed hrn ſcbam abſtuerio⸗ ene ſeginin nit bt⁊ appeliat. vt hõt hoiem in cõnĩ ſup n pitanoeieeitmenee no P pcninin ponitP koit S appellat hoiem m in oibus iſtis termis nihil differt qᷓ;ᷓtũ ad appellatio vmyhguch Ala autẽe appel atio ter minicõis P uz n. Eräptaltante male dicũt. eo ꝙ purant ap⸗ hᷣnrnnqn is inferioꝛiby. vt qů terminꝰ cõis perſonalẽ pellationẽnð poſſe atnbui niſi termino adiecriuo et bynnhpui pabet ſuppõem.vt ců dicit᷑:hõ currit · tun⸗ mouebant̃iſta rõe. qꝛ appellatio vt ipſi dicehãr eſt in —. g termino rõne rei eatiue vel ßœariõis foꝛmał rei appel — 1. mn idebrſupponl twelereahrbe late q̃ nõ põt car niſi ꝑterminũ adiertĩ vt dicebãt. umn minẽ in cõi⁊ fupponit p particularſtyhouꝰ ꝛntnminũſubitnnuliunhne⸗ ſuũ eatum — bus Zappellat Pticilares hoies tin exnies zuth iecũ dependẽtia vł hitudine ad aliud.ſicut Et hec de appellati. nib ſufficiant. dle termim hõ ßt naturã humanã abſ olute ⁊ abſtra 5 Poſtqᷓ; au diffinit appellationẽ? diuilit in cõeʒ et cev tũ nonẽ yeꝝ Termini ſubſtãtiui pñ 2 econj E e. Mi— contu? 5„— 10 att Pa zio 49 ℳ Snoſttah abn ã cſrauf 6 0 hm Zſtb 5 4 —— N — 5 X FcectMM ndecimus treti concretide natute vt deiñẽ ſine ↄctione luppe⸗ ſitoꝝ lʒ nõ fᷣcentꝑ modũ adiacẽtis Cõtra pᷣdẽa a pꝛimo. Terminꝰ cõis hʒ ſunplick ſuppõem reſpe⸗ ct termi ſcðe intentiõis qͥkt foꝛmã cõem elitẽ in al I nõ appellat. ↄña tʒ · qꝛ tůc chimera ⁊ antijps appcl rent qðẽ flm · qꝛ in re nulla ẽ exñtia ßcati eoꝛum Pcðo iic. appellatio ẽ acceptio termi ꝓ re exñte· ß nd nr in cõi cœutaꝑ terninũ nõ eriſtit cñ non lit in ſin gularbꝰ ꝗᷓ opoꝛtʒ ꝙ nulla ſit appellatio rermicoꝛsch revir¶ Tenio ſic. oẽ qð eſtlingare ẽſʒ applo ẽ ter⸗ mini erñtjᷓ nõ põt eſſe temni cois ſimplic ſuipõeʒ pñtis. ¶ Wuaro ſic. appellatio inſequi cationẽ ter⸗ mini. terminꝰ cõis nõßt ſua ſuppoſita · ᷓ nõ appel iat ꝓ ſuppolitis¶ Muintoſic · appellatio uppõ? ſi⸗ gniticatiofůt diutrſegpꝛierates temi qᷓ nõ pnt eideʒ termino ↄuenire. maie dictũ eſt ꝙ ter minꝰ cõis ideʒ — t ſupponit ⁊ appellat · Ad pꝛmũ ðꝛ ꝙ dupler eſt nppellatio.ſꝓpꝛia ⁊ impꝰopꝛia. vñ talis terminꝰa wel iarcapiendo appellatienẽ large ⁊ dãmð impꝛopiie⸗ vt eſt acceptio termiĩ cõis feantis tã rẽ exiſtentò in ai⁊ ᷓ extra aiam Zd ſcöm ðꝛ. ꝙ licʒ terminꝰcõis nd ſoet rẽ erñtẽ ſimprretñ bt rẽ exiſtentẽ in ſingularbus. ⁊p ſuſicit. Ij Zcd tertiũ ðꝛ· ꝙ lʒ iliud qð pꝛio⁊ ꝑſe exiſtit folũ ſii ſingulare tñ non opoĩtet ꝙ illud qð al⸗ tenꝰ exiſtentia exiſtit ſit ſingulare. cuiuſmodi ſůt ſin⸗ gularia q̃ eant ꝑ teminũ cõem.⁊ temicðes knt rez exiſtentẽ in ſingulanb?⁊ ꝑ ſingulara Id quartũ 1½— l ⁊ ſulc · ð·ꝙ tʒterminꝰ cõis nõ pꝛmon ſeft ſua ſuppoſita⁊ n ßeutione foꝛmali iñ ex ↄñti ⁊ materialr kt ipa nq; * 5 concludũt naturã ꝑ terminũ ·ãem catam¶Ad quintũ ðꝛ.ꝙ kʒ ille ꝛietates ↄuemãt eidem materia ter ſumpto non tamen foꝛmalr ſumpto · mẽ.vt rit.iſte terminꝰ hõſupponit pꝛo pñ̃tibtm̃. tat. ille terminꝰ hõ ſupponitꝓ pñtib. Alia fit p implicationẽ. vtcũ ðꝛ. hõ q eſt albcur rit. Vec iplicatio qͥ eſt alby reſtringit hoĩem ad albos. Itẽ reſtrictionũ factaꝝ ꝑ nomen Illia fit ꝑ inferiꝰ ſupioꝛi appoſitum.vt aĩal põcurrit.ille terminꝰgial im̃ ſupponit pꝛo aĩalib qᷓ ſunt hoies. Alia fitꝑ dĩam adue⸗ nientẽ generiqᷓẽ eſſentialis cũ ſit ↄſtitutiua rei vi cũ ðᷣꝛ. aĩgl rõnale. h aĩal ſupponit pꝛo rõnalib aialib. Ilia fit ꝑ adiectinũ accñti. vt cum ðᷣꝛ homo albus.iſte terminꝰ hõ ſup pon ttm̃ ꝓ albis hoibus. Iſte ẽ quimꝰtractatꝰhꝰ libꝛi ꝑtiał᷑ qᷓ de puis logi calbꝰ intitulat᷑. In qᷓ pe· hyl. vult detiare de vna pꝛo pꝛietatetermi incõplexi q̃ reſtrictio ðꝛ · Et pꝛið detĩae de ampliatiõe ⁊ aßpeilatione qᷓ; teſtriðe·qᷓ;uis pꝛꝰ „ Kſtrictio eſt coartatio termi cõio a maioꝛi ſuppðne ad minoꝛẽ.vt dem̃ eſtpꝰ Reſtrictõnũ aũt alia fit ꝑ no alb. iſte terminꝰ hõ nõ ſupponit ꝓ nigrneq;ꝓ medio coloꝛe coloꝛati.ſed re⸗ ſtringit᷑ ad albos. Alia fitꝑ vᷣbũ. vt hõcur lia fitꝑ pricipiũ. vt cũ dꝛ. hõ currẽs diſpu * determinꝰdũ fult de reſtrictiõe eo ꝙ reſtrictio ⁊ ãplia tio opponũ ⁊ fũt circa ſuppðem ꝑſonalẽ nili obititiſ ſet rõ qᷓ dataẽ in hꝛinapio appellationũ · ſ. ꝙ appella? ẽmag intrinſeca temino qᷓ; reſtrictio.⁊ qʒ autoꝛ pꝛũ cipatt vult detiare.iõ reſumit diffinirione reſtnctiõis pꝛᷣ poſitã in pꝛlncipio appellaõis. ¶ Bciendũ pꝛi mo. ꝙ reſtrictoẽcoanato tenni cõis d maioꝛi ſuppõ ne ad minoꝛẽ.vel ẽ decrementũ ſiue maiatio ambi tus temi cõis. ᷣm 2 paucioꝛbꝰ ſuppoſitis tenetur quã exigat ſua actua ſuꝝpõ · vr dicendo bõ albcurʒ rit iſte terminꝰ hõ de ſua dctuali ſuppõne ſupponitꝓ oib boiby qcũq; coloꝛe coloꝛatis ·tñ naturã iliꝰa⸗ iectiui minoꝛat᷑ ſuppõ eius ⁊ ſolũ tenerꝙ alb. ⁊ capit᷑ in ula diffinitie ccartatio metaphoꝛice ud coaratio nẽ realẽ ſicut pꝰ dictum ẽ. ¶ Pciendũ ſcðo·ꝙ autor Hñr diuidit reſtrictionẽ dicẽs · Reſtrictionũ alia fit ꝑ nomẽ alia ꝑ ÿbũ·alia per ꝑticipiũ.alia ꝑ ĩplicationẽ alicuiꝰ oĩonis.⁊ ↄñ̃r diuidit reſtrictionẽ factamꝑ no⸗ mẽ dicẽs ꝙ alia fit ꝑ inferꝰ appoſitũ ſupioꝛi.ali fit ꝑ dãam adueniẽtẽ generi· alia ꝑ accidentꝭ aduentũ.⁊ itoꝝ exẽpla ſaris patẽt in texru.vñ reſtrictio fit mulnj modis. Vno ꝑ aliqð adueniẽs tennino.vt hõ al Alio⸗ fit nullò aduemẽte temimno.vt dicẽdo rex vẽit. iſte terminꝰ rex reſtringit ad ſupponendꝓ rege piie · ⁊ fm ß p̃t diciꝙ duplxẽ reſtrictio.ſ.xna ẽ natutalis. ̃ ft ꝑ aliqð additũ tenminocõi.⁊ ðꝛ naturat qꝛ ile termimꝰ cõis capii fᷣm nãturã ⁊ exigentiaʒ adiuncti. Ila ẽ vſualis ⁊ eſt lla q̃ eſt in termino exvſu⁊mõ loquendi ⁊ ðt vſual· qꝛ non fit fm naturã adiuncti. Fciendũ tertio ꝙ reſtrctio natural põt fiei mult modis.vt dei eſt. Eno ꝑ dictionẽ. alio ꝑ cĩonem. per oĩonẽ fit qñ in termino cõi implicat᷑ aliqͥd nõ im poꝛtans diminutionẽ nec ampllationem. yt cũ dic᷑ homo qͥ eſt albꝰ currit.ibi homo reſtringit᷑ ad ſuppo nendũ ꝓ ilus quib conuenit iſta implicatio qͥeſtal⸗ bus. Et notant᷑ dicebat non impoꝛtãs diminutionẽ nec ampliationẽ. qꝛ alij eſt oĩo implicatiua.que im ⸗ poꝛtat diminutionẽ vtẽ iſta. qui ẽ moꝛtuꝰvel nõ mot tuus ⁊ alia ẽ ampliatiavt iſta qͥ põt eſſe.iſta em̃ am pliatio nõ reſtnngit.⁊ ſic pʒ ꝙ reſtrictio dʒ fieri añ ter⸗ minũ adueniẽs alteri qñ nõ diminuit nec ãpliat teri minũ cui adiũgit᷑. ſed qꝛi facit ip̃mn teneri ꝓpaucioꝛii bus ſuppoſitis qᷓ; pꝛꝰ tenebat᷑· Et qꝛ oĩo implicaſiu diminuẽs deſtruit illud cui adiũgit᷑⁊ ampliatiuaf cit ip̃m teneri ꝓ plunbvſuppoſitis qᷓ; exigit ſua actus lis iuꝓpẽ.iõ non reſtringit. Ped reſtrictio qͥ fit perdi ctionẽ põt fieri dupłr. Vnoꝰ rõne ſueſignifiritionis Ilioꝰ rõne ↄſignifcatiõis. Rõne Frationis põt fieri qñ aliqð adiunctuʒ termino cõt reſtrngit ipᷣm qᷓ ad pꝛincipalẽ ſignificationẽ. ⁊ rõe cõſignificatiõis fit qĩ aliqͥd ſolũ reſtringit᷑ rõne ſignificatiõis.vt dicẽdo hõ ̃albꝰ.ibi hõ reſtringit rõe catiõis tĩ.ſ.rõtie geneit q im̃ ꝓ marib. ¶ Bciendũ quarto. ꝙ cũ dundire⸗ ſtrictio ꝑ ilã que fit ꝑ nomẽ ⁊ ꝑ verbñ ibiẽ diuiſige ¶ neris in ſuas ſpẽs ·eo ꝙ reſtrictio equaliter de cibus dicitur · Nnde iſtoꝝ membꝛoꝛum ſic haberur luffic entia. Nã omnis reſtrictis fit per dicibile complexuʒ vel incomplexũ.ſi pꝛimum ſicẽ illa que fulꝑ implici S2 tionem.ſi ſecundum. hooeſt dupl· vei talis dietio in complera ſignificat ſubam vel actũ. ſiſuham ſic ẽpi mũ membꝛüſi ſcm boc eſt dupli. vcl ſbnifich w „. — N— 9e L ₰1 diſtantẽa ſubſãtia ſi eſtſeðm membꝝ vel actunt indiſtantẽ a ſubſtantia ⁊ ſie eſt tertiũ membꝝ. Vnð in ꝓpolito implirato vocat aiiqð cõplerũ ex noſe ⁊ ver po implicite indudẽs ſuppõeʒ teii cõis ſiẽ cũ ðᷣꝛ. hõ qj eſt albo ct̃.iſta implicatio qͥ ẽ alby includit ſuppõeʒ iſti us termĩ hõ Wñ iſta ſequẽs diuiſio ptʒ ſic̃ pecdẽs ⁊ facilt pᷣt ſum diuiſio mẽbꝛoꝝ eiꝰ.⁊ ſic ptʒ qͥd ſit reſtri ctio.⁊ quõ diuidat᷑ in ſuas diuiſiões ¶ Wõtra pᷣdicta anguit᷑ pꝛimo ſic. Reſtrictio nõ ẽ poſſibilis.ᷓ male de ea deteriat᷑. Añs ptʒ. qꝛ vbicũq; ponit᷑ dictio capit᷑ ſꝑ vt ſupponitꝓ ſuo ßcato. Gʒ ßcatũ dictõis nõ pᷣt reſtri gi. reſtrictio nõ eſt poſſibilis.& Bcðo ſic. terminus ſinglar aliqñſtat ꝓ płib aliqũ ꝓ paucioꝛi.ðᷓ videt ꝙ reſtringat ergo male ponit᷑teriꝰcdis Tercio ſicʒ Circasppellatdeʒ fit coartatio· ⁊ tñ reriꝰaliqñ appellat p rib ſuppolit.⁊ qñʒ ꝓ paucioꝛ.by· ergo reſtrutio ñ eſt coartatio a maioꝛi ſuppõe ad minoꝛẽ ſolũſʒ etiam appellatio.ꝗ Quarto ſic.nlka reſtrictio fit ꝑ nomẽ. er ßo ↄtra vnũ inẽby diuiſiõis. ñs pʒ. qꝛ ſi fieret ꝑ no mẽ tũc in iſta hõ albo c᷑ deberet fier.; h nõ qꝛ in phꝰſe pabet alby qᷓ; hõ ⁊ eſt magꝭ cõeqᷓ; illud cui adiũgit.⁊ nõ pᷣt reſtningere ipᷣ m.¶Muito ſic· implicatio ẽ mag cõis terio cui adiũgit᷑ eigo nõ pᷣt reſtringere· añs ꝓbat qꝛ illa implicatio qͥ eſt alb pᷣt attribui hoĩ leoni boui ⁊ ſic de aljs.¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ lʒ dictio nõ p̃t reſtrin gi qᷓtũ ad ſarũ fodale·pᷣt tñjꝓñ reſtrinsi qᷓ;tũ ad ſᷣca⸗ tñ matenale. Vñ vbicuq; vdnit᷑ hõ ſꝑ ſt hũaniateʒ· qð ẽ ßeatũfotale ei.ſʒ nõ capit ꝓ oib ſuis ſuppoſitis q̃ ſũt ßcatũ materiale eiꝰ.õ pᷣt reſtringi¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ꝙ kʒ terſingtarꝰequoce caprꝰ poſſit teneri płibh.tñ vniuote captꝰnð p̃t ſtare niſi ꝓ vno ſolo.⁊ ſic nõ pᷣtre ſtringi.¶ſ Ad terciũ ðᷣꝛ· ꝙ lʒ apellatio appellat qñc; ꝓ pliby aliqũ ꝓ paucioꝛib.; ců ꝑ accñs. qꝛ ꝑe faẽ ter minũ teneri ꝓ exñtib tiñ. ¶ Kd q̃nũ. ꝙ lʒaib in cõ ꝑatõe ad alia i ↄle hʒ qᷓ; hõ.tñ in cõpatõe ad hoĩeʒ · in minꝰſe hʒ ¶ Ad qͥntũ ðᷣꝛ.ꝙ iʒ implicatio fm ſe in plus ſe habeat qᷓ; terminꝰcui adiũgit·ñ fm ꝙ adiun⸗ gů huie terĩoꝓpter relatõeʒ in eo incluſaʒ in minus ſe habet qᷓ; terminus cõmunis. — De reſtrictõe facta ꝑ nomẽchiter ſũptuʒ tales dant᷑ regle Pf̃e nomẽ nõdiminuẽs. * hechñs vim ãpliadt adiũctũ ex eadẽ ꝑie rer mio wagſcõi reſtringitipᷣmn ad ſupponẽdũ hisad q̃ exigit ſua fcatio. vtʒ in exẽplis pᷣ⸗ dictj. vt hõ ꝑ ſuã ßeutõcʒ reſtrigitaial ad aia liaq̃ ſüt hoies. vt cüðꝛaĩal hõ⁊ alby reſtrin pit hoĩes ꝑſuã fcatõʒ ad hoĩes alboð.vrcũ 5ꝛ hõ alb. Dico aũt nõ diminuẽs ad remo uendũ noĩa dimin uẽtia rõʒ adiũcti.vt meꝛ tuus vł coꝛruprꝰ⁊ ſitia.qᷓ̃ nõ ſtringũt ſʒpo tideſttuũt adiũctũ. pico aũt nõ hñte vim ampliãdi.ad remouẽdũ dictõs ampliatias tpotẽs pᷣt. poſſibileq̃ nõ reſtringc ß pori us ampliãt. Et ſciendũ ꝙ minꝰcðe ſꝑ reſtrĩ ßu magis cõe·vt cũ jꝛ hõ albo currit. qꝛ hõ e pit in albis hoiby⁊ nigris ⁊ medio coloꝛe⸗ lꝙtis. aihy iñ nõ· Sñ ad boc hö eſt —, 4 „ 8 ——————— ſubiecto poſitj ad albos.qꝛ ſi eſtringeret᷑ põt prꝰaduenire⁊ reſtringere terim cõem · ⁊ tũcſignũ poſtea adueniẽs non diſtribuit Kracatus magis cöe⁊ albo minns cheſic alwreſtri githoĩem.ſeq fm ꝙ alhyreꝑit᷑ in hoibus li⸗ gns ⁊ lapiditꝰ butis· homo aũt non vſic albus eſt magis cõet ſic hõ coartat album. adalbedinẽertenteinhobus.ytcumdt hõalbus currit⁊ ſic vrrᷓc;coartat alterus dat᷑ regla. Hi ſignũ vle adueniat termino reſtricto nõ diſtribuirimmiſip pio ad reſtnngtLumem̃vievols böglbus cur⸗ d alios ⁊ nõ põt diſtri rit. ibi hõ reſtringit᷑ ad albo: 6 mdiuerſg ℳ Itẽ determino reſtricto tal᷑ Oe vhee ct ve lis regta. Nchil poſitũ a ꝑte pᷣdicari põt re ſtringere terim cõᷣem poſitũ a ꝑte ſubiectiqᷓ; A0 M ad pꝛincipalẽ eiꝰßeqtõem. vthõeſtalby in pᷣ, dicat poſitus nõ põtreſtringerehoĩemin 7 vle aduenerit terĩo reſtricto ſoluʒ diſtribuit ipſum ꝓ his ad que reſtringit᷑.vt inꝓpoũito homo diſtribueret᷑ ſolũ ꝓ albis hoib et ſio iſtr?gpoſitõis oĩs hõeſtalb ſenſus eſſet oĩo bõalbyeſt albne.ſivna erit verareliqᷓ erit vera. ⁊ ſi vng erit falſa rel/ qua erit falſa. qð; X t eſt falſũ cũ dicit᷑ oĩs hõ eſt albo.iſte teriꝰ hð nõ reſtringit᷑.⁊ ſic ptʒ illa regla. icoau fẽquo ad pꝛincipalẽ eiꝰßᷣcatõeʒ.qꝛ pᷣdicamuʒ reſtringir ſubiecrũqͥ ad ↄßcatõem q̃ẽ genꝰ⸗ vtcũ ðꝛ. Tignꝰeſt alby.iſteterminꝰcignꝰ re⸗ ſtringit ad mares ⁊ nõ ad mlieres·⁊ ſic al⸗ bus reſtringit ipᷣm ᷓj ad ↄſigniticatõeʒ que eſtgenꝰ⁊ nõ q̃gd beatq̃neʒ ſuã. qtẽdere ſtrictõe fch ꝑ miiiplicarðeʒ talis dat regula: Dis implicatio ĩimediate ↄiũctaterſo cõi.re ſtringit ip̃m ſiẽ ſuñ adieciim.yt cũ ðᷣꝛ hõqẽ alb curritiſte teriꝰhõ reſtringit᷑ ad albos ꝑ hãc implicationẽ ſcʒ qẽ albo. ¶tẽ deeade reſtriciõe talis dat᷑ rela. D uotiẽſcũq; ſignũ vle⁊ implicatio ponunt᷑ in eadẽ locutõe.dů pler ẽ oĩo eo ꝙſignũ põt pᷣcedere implicatõʒ ⁊ſic diſtribit teriʒ cõeʒ ꝓ q̃libetinppoſitovt cũ ðꝛ oĩs hõ currit qͥ eſt alby. Itẽimplicatõ —. E im niſip his ad que reſtringitur vt om̃is homoquieſtalbus currit ⁊ tuncequiualet puic omis homo albus currit. Voſtqᷓ; autoꝛ diff niuit⁊ diüiſit reſtrictionẽ. hic cð lequenter ponit quaſdam regulas de rericrione ferã ꝑ nomen. ꝛimo ⁊ ꝓſequent᷑ detenninabit ð — 6 Qndecimus ſeſjictiðis factis per verbum. Etpꝛmo ponit vnaz egulã dicens. S omne nomẽ nõ diminuẽs nechñs vim ampliãdi adiũctũ ex eadeʒ pare termino mag c̃i reſtungit ipm ad ſupponendũ ꝓ illis ꝓ quibꝰ eri git ſua fratio illiꝰſrõis reſtringentis · vt dicẽdo.aial dõ currit· põ reſtringit aial ad ſupponendũ ꝓ aialb babẽtib foꝛmã humanã. Et ↄ̃r exponit autoꝛ ſuaz xgulã·⁊ dicit notãter nõ diminuẽs ꝓpter noia dimi⸗ nuentia adiunciũ rõne illꝰcui adiungit· yt moꝛluus coꝛrupiꝰ ⁊ ſilia. qꝛ taliu nõ nſtringunt ſed magis de⸗ ſtruũt. videlʒ foꝛmã ſignificatã ꝑ terminũ cui adiun gunt᷑. Et ðꝛ notãter nec bñjs vim ampliãdiꝗpter illa ticut dictů eſ pꝛð. Et ſilt dicendũ ẽ de diſtrapẽte. vñ dictio diminuẽs ⁊ diſtrahens differũt. Fã illa ðꝛ di ttio diminuẽs . 5 gitur. Et illa ðꝛ diſtrahẽs que trabit teminũcui ad poſſibile põt ⁊ ſilia qᷓ nõneſtrin gůt ſed potꝰamplãt ungitad extraueã ſignificationẽ vt dicũ eſt.· ¶ pciẽ üprmogeneralt minus chereſtrigrmats. veruntñ vn idem terminꝰ dictiõis mogis ⁊ minꝰ igit magis cõe d xðis reſpect diuerſoꝝ.⁊ ſie idẽ põt eſſe reſtringens et 6 lu diuerſoꝝ.verbi gfa. hõ albus curnit põ reperii in boĩibus nigrio ⁊ medijs coloꝛibꝰ coloꝛa tis.⁊ alꝰ nõ deo fᷣm iſtũ reſpectũ hõ ẽ terminꝰma⸗ pis cõis ⁊ albꝰ minꝰcõis ⁊ reſtringit hoĩeʒ. Bed ÿm ꝙ aibꝰ reperit᷑ in lapidibꝰ ⁊ bꝛutis ⁊ hõ non iſto mõ albus ẽ magis cõe ⁊ hõ minꝰcõ̃e.⁊ ideo coart⁊ re⸗ endũ ſcðo.g de teinino reſtricto auito? ponit vnã re⸗ tulã qur talis ẽ. hurut mino reſtricto nð diſtnbuit illũniſi; illis ad quere ſtringit ſue fm exigennã tenminireſtringẽtis · vt cum ðꝛ oĩis homo albꝰcurrit · hõ nð diſtrbuit᷑ niſiꝓ bomi nibus alb.⁊ hot nõ eſt niſi rõne illius adiectiui albꝰ qꝛ ſiſignũ vłe adderet᷑ termino cõi diſtnbueretipᷣm indifferẽter ꝓ oĩbus ſuppoſitis · ſed cũ addit᷑terinino nõ diminuẽs neq; diſtrahẽs fm exigentiã illiꝰ ðeter⸗ minatiõis·⁊ ſic patet ꝙ ſignum vte ĩn iſta ꝓpẽne eis hõ albus currit.⁊ ſibi ſilbus nõ agit in terminũ cõ⸗ munẽ fm ſe.ſed fm ſe vſtricꝰ eſt ꝑ hanc beterininã⸗ 6 nonẽ.& Bciendũ tertio. ꝙ ↄñr autoꝛ ponit aliã regu ã de reſtrctione facta ꝑ nemẽ que tůłeſtꝙ nullũ no men poſitũ a ꝑte pᷣdicati pᷣr reſtringere terminũ cõeʒ poſitũ a ꝑte ſubiecti ad pꝛincipalẽ beationẽ. vt rum ʒꝛ.hõ eſtalbꝰ.albꝰ enĩ non reſtringit hoieʒ ad albos Cuiꝰ rõ eſt. qꝛ tũcſignũ vłe adiũctum hoĩ. nõ diſtri bueret᷑ niſiꝓ albeſed illud ẽ manifeſte fm ngůlaz pᷣcedentẽ.⁊ ſi hecꝓpõ cſſet fla· oĩs hõ eſt albꝰ. poſito ꝙ aliq eſſent ni pʒ· qꝛ valet tantũ ſicut iſta· ois põ albus eſt · ſed iſtud ẽ manifeſte flin calu poſito. etiã illud ẽ fm ex q ſequi.ſqꝙ iſte terminꝰ albꝰin pᷣ⸗ dicato poſ itꝰ nõ reſtringit iſtũ terminũ a ꝑte ſubſeci ᷓtũ ad pꝛincipalẽ ſuã beationẽ· vñ tal terminꝰ poſirꝰ a ꝑte p̃ti põt reſtringere rerminũ poſitũ a ꝑte ſ iert qÿᷓtñ ad beationẽ ei pincipalẽ ſiue qᷓ;tñ ad eius ↄßca tionẽ.ſiuut iſte. cignꝰ eſt albꝰ· ibi ulbꝰ reſtringit termi⸗ nũ a ꝑte ſpcti ad ſupponẽdũ ꝓ marib tññ ⁊ non ꝑ fo⸗ mellis.⁊ ſic reſtringit qj ad catõnẽ minꝰ pꝛicipaiẽ q̃ ẽ genꝰ ¶ Sriendum q̃nto. ꝙ au. ponit vnam regulam De rſtrictiõe facta ꝑ ĩplicationem dicens. P omnis plicatio immediate adiunda termino cõmuni re⸗ que deſtruitꝓpꝛã rõem illꝰ cui adiũ tringit albũ ⁊ albedinẽ in hoibüs exſtenõ ¶ Bci⸗ Siſignũ diſtrihut uñ adueniat ter põne ſignũ vle dctu diltnbuit terim cõem ſtringit ip̃m ſicut ſuũ adiũctũ.vt cñũ ðꝛ hõ qͥ eſt albůs cumit.iſte terminꝰhõ reſtringit ad albos ꝑ iſtã impli catõeʒ qͥ ẽ alb Iñ ðꝛ notant᷑ imediate adiũcta· ꝙ ſi implicatio ĩmediate nõ adderet᷑ nõ reſtringeret pius qᷓ; adiu netũ poſitũ a ptepᷣdicati.vt ſi diceret hõ cumt qͥ cſt alb. Vñ qᷓ;tũ ad iẽ iſte due eqͥpollẽt. hõ albyc. ⁊hõ qᷓ eſt albyct. Ex iſta regła autoꝛ infert aliã in te nu que talis ẽ. Nuotiẽſcũq; ſignũ ⁊ ĩplicatio ponũt᷑ in eadẽ locutõe. Kocutioẽ duplex eo ꝙ ſignũ vle põt pᷣcedere ĩplicarõeʒ nõ jmediate poſitũ cũ terio cõi· vt oĩs hõ cłqͥẽ alby. terꝰhõ diſtribui᷑p oĩby ſuppoſitis ſuis. Vł illud ſignũ pᷣt ĩmediate pᷣerdere implicatõʒ poſitãũ terio in cadẽ ꝑte.⁊ tũc tale ſignũ nõ diſtrbu umſiꝓ his ad que reſtringirp illã implicatõe.vt dicẽ do. oĩs hõ q ulb cj. Et rõ diuerſitatꝭ ẽ. qꝛ in pꝛima ad quẽde teriar ꝑ implicatõeʒ. Sʒ in ſcha pꝛiꝰdeteriarꝑ impli catõʒ qᷓ; ꝑ ſignũ.⁊ iõ nõ diſtnbuit vłrꝓ oibo juis ſup poſitis terim cõem.ſʒ tñ̃ ꝓ illis ad ã exigat illa impli catio. ¶¶ Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Poſtenꝰnon agit in pꝛiꝰßʒ ecõuerſo.ſʒ om̃e reſtringẽs poſterꝰreſtni cto.ð nomẽreſtringẽs nõ agit in dictionẽ reſtrictam · ¶¶ Swo ſic. Potẽs poꝛtare lapidẽ ꝙᷓ.ibiẽ reſtricnoet tñ ibiẽ dictio ampliãs.ꝗᷓ ↄtra pꝛimã reglaʒ ſ¶ Tert cio ſi.ſignũ vle nõ amittit ſuã vim ꝑ qð aliqð poſte weſt. vide qꝙ nõ pdet vim ſuã ꝑ dictõeʒ relirngitẽ „ terim cõem cñ ſit poſteridꝛ ipᷣo. qᷓ vider᷑ ꝙ diſtubuat 2 terim cõem ꝙ oib ſuis ſuppoſitis qð ẽ ↄtra ſcðaʒ rei gultã f Puanto ſc.talia iũt ſubiecta qᷓlia pmittunt᷑ n abeot pᷣcicatis vider ꝙ pdicata variãtihe bt ea nſinnẽre. Qumnto ſic. qñ ſignum vle auribu „— 5 ſtringentẽ · ᷓ videi ꝙ pꝛius diſtribuatꝓ eibus ſuppo; fitis qᷓ; reſtningat. d pamũ ðꝛ.ꝙ lʒ poſterius nõ agat in pꝛiqᷓ;tũ ad eðhalia.tñ bñ aßit in pꝛiꝰqᷓ;ũ ad eWaccñtalia.mõ acc̃tale eſt terim teneriꝓ plunbus ſupoſuis vł paucionb. d ſcðᷣm ðꝛiʒ ibi ponat dictio ampliatiua tñ illa reſtrictio nõ fit rõneteriami pliãtis ibi poſiti. ß fit rõne reſtringẽtis · Ad tercuʒ ðꝛ.ꝙ lʒ ſ gnũ vle nõ amittit ſuã vim ꝑ ſe. cñ ꝑ aañs bene amittit rõne illiꝰcui adiũgit᷑ ſignũ vłe qð ſulci pit virutẽ er Et qñ in aliquapõne ponittercõis ců deteꝛiatõe diminuẽte tunc ſignũ adueniẽs nondi kribiit illũ terim in ſeꝛ abſoluteſʒ fᷣm ꝙ deterinat ꝑ illã determinatõeʒ.qꝛ iæ terminꝰcõis ſubijciebat ab ſolute ꝓut ſtabat in tali deteriatõne Ad quanũ ðꝛ ꝙ hoc habet veritatẽ qᷓ ad ſupoſitõeʒ nõ aũt jad re⸗ ſtnctionẽ ⁊ ampliatonẽ. Wel põt dici.ꝙ lʒ pᷣdicutãvã rſant ſubiecta ᷓ ad ſignificatõein minus pꝛincipaleʒ. Id quintũ ðꝛ. ꝙ m vocẽ ſignũ pponi dicnõite ſirngenti.ſʒ tñ fm intellectũ dictio reſtringens pꝛepo⸗ nit᷑ imediãte reſtricto · qꝛ ſicut dictũ ·eſt ſiznů vle non diſtribuitip̃m terminũ fm ſe ⁊ abſolute· veꝝ tñ re ſtringit᷑ꝝ dictionẽ reſtringentem. terĩo reſtricto tũc pꝛius cudit ſupᷣ teim reſtrictũ qᷓ; re M 3 025 Equit de reſtrictõe ſctã ꝑʒbñdeq„b — E ples dant᷑ rele. q̃ꝝ pꝛiaẽ talie. Ter minꝰcõ̃is ſupponẽsvlapponẽs vᷣho půttpis ſimplr ſũptamnõ hñte vĩ ampliãdi nec a ſe necex alio.reſtrigi᷑ ad ſupponẽdũp his qͥ ſunt ſub foꝛma termicõis ſupponẽtis —— — 7 S n Cractatus 8„% 3*—. 6 Dicoañtterminichio qꝛterminꝰdiſcretus ꝗnprrcijs tnucrtrqbegalantiße. e neq; reſtringi᷑ neq; ampliat᷑.pico aũt ver⸗ bis aũt qᷓ eãt acrũ qͥ ðꝛ de fubiecto⁊ nõ eſt in eo bñ pñtis tpis ad remouendũ alia vᷣba alio rũ ipm qꝛ terminꝰcis aliã habet ſupoſiti onẽ cũeis. Dico aũtſimplt ſumptoꝓter ᷣ⸗ ba ſumpta cij ꝑticuliſdiminuentib.vtẽ opi nabie⁊ ĩopiĩabile. Dico aũt nõ habẽtevim vt poteſt. Wico gũt neq;ex ſe neq;exalio. ad remouendum vᷣba hñtia vim ampliandiex ðꝛeſt potens. Wico aũt ſub foꝛma teri ſuppo nentis.qꝛ hõ ſupponitꝓ his qͥ ſũt ſub hůa/ nitate.⁊ aĩal que ſůt ſub aĩalitate.vt cũ dicit᷑ hõ eſt aĩal. I Itẽ aliũ dat᷑ regla. Terminꝰ cõis ſupponẽs verbo dep̃terito ſimplłt ſum pto.nõ hñte vim ampliandi necer ſe nec ex alio. reſtringit᷑ ad ſupponẽdũ pꝛo his qᷓ ſũt vel fuerũtſub foꝛma termini ſupponẽtis.vt cũ dici᷑ hõ fuit gĩal.iſte erminꝰõ ſupponit ꝓ oib his qͥ ſũtvel fuerũt hoĩies.⁊ aĩal pꝛo his que ſũt vł fuerũtaĩalia. ¶ Itẽ alia dat̃ regla. Terminꝰcõis ſupponẽs vel aponẽs verbo de futuro etiã ſupponitꝓ his q̃ ſůtvl rrũtſub foꝛma termiĩ ſupponẽtis ſcʒꝑ eis qᷓ ſůt vel erũt in futuro. vt hõ erit aĩal. Ex pꝛe⸗ dictis ptʒ ꝙ verbũ reſtringitquo ad conſi⸗ Fnificationẽque eſt tempus.⁊ non quo ad ſigni cationẽ pꝛincipalem. oſtqᷓ; autoꝛ deterĩauit de reſtrictõe facta ꝑ nomẽ ⁊ p implicatõeʒ q̃ equiualet noĩ.hic ↄñr deteriat ð re ꝙ vᷣbů p̃t eẽ pñt/ p̃teriti ⁊ futuri txis. ñ pꝛĩa regtã talis ẽ. ꝙ teꝛiꝰcõisſupponẽs vl apponẽs vybo pñtꝭ tpil ſũpto ſimptr.nõ hñte vim ampandu necex ſe nec ex alio reſtringit᷑ ad ſuppo nicũßi q̃ ſunt ſub foꝛma teri cõis ſupponẽtis· Et ðᷣꝛ notant pñt/ tꝑis ad erclu⸗ dendũ vᷣba alioꝝ tpm de qͥby poſten dicet. ꝙt ðꝛ no⸗ tant᷑ nõ hñte vim qmpliãdi.ad remouẽqũ vᷣba ãplia tiua. t ðꝛ norant᷑ ex ſe. ad remonẽdũ h vᷣbũ põt vel ↄſie. Micit᷑etiã notant᷑ vel ex al o·ad remouẽdũ iſta ÿᷣba q̃ nõ hñt ex ſe vimampliãdi.ſʒ er adiũcto.qꝛ lʒ p verbũ eſtnõ ampliat ex ſe. iñ ampliat ꝑ adiũctũ po tẽs. Et ðꝛ ſub foꝛma ſupponẽt? tefi. qꝛ cñ ðꝛ hõ ẽ aial ipi hõ ſuſpon itꝓ illis qͥ actualr ſũt ſub foꝛma pũani tatis.⁊ aial ꝓ his qᷓ ſũt ſub foꝛma aĩalitat ¶ Bcien⸗ dũ pꝛimo ꝙ acvbi p̃tcõꝑari ad ſuũ ſuhiectũ duptr⸗ Vno mõ tanqᷓ; ad iilud in q̃eſt ⁊ deq̃ eniciai. vt cũ — St ſoꝛtes curtit. hic ponit᷑ curſus ad ſoꝛtẽ in qᷓ eſt⁊ de quo ðꝛ. Alioꝰpõt cõꝑari actug vᷣbi adjd ð qᷓj enũciat nõ tñ in q eſt.vt cñ dicitceſar laudat᷑· Laus em̃ enũ⸗ ciat de ceſare. nõ mñ eſt in ceſate.ſʒ in laudãte. Et ſilt cũ ðᷣꝛ Chimera opinat᷑ opinio enũciat᷑ de chimera.nõ m̃eſt in chimera ß in opinãte. Biẽ cũ ðꝛ antixpus yt alſe. hic enũciat᷑ poña ad eſſe de antixp̃o.nõ iñ eſt in eo mpliandi.ad remouẽdũ verba ampliatia alio.vtputa exↄiũcto ſiẽ hoc verbũ eſt.cum ſtrictõe facta ꝑ verbů.⁊ poĩt regtas ð tali reſtrictõe b; lerriue. hic nõ eſt ad poſitũ. Ilia ÿo q̃ ßcãtactũ qͥcõ pat ad ſubiectũ in qᷓ eſt.⁊ de qͥ ðꝛ reſtringit ſibi terim 8 cdem yel ſupponentẽ vel aponentẽ juxta pᷣcedentẽ re gulã. ¶ Pciendũ ſc;o· ꝙ in iſtis ʒbis hntiby actũ iſtẽtẽ in ſubieeto deᷓ ðꝛille actus duo ſ ũt. ſcʒ actꝰpbi ⁊txs. Ictÿo iqᷓ;tũ eſt de ſe eſt in quolibet tpe. ſec tps qð eſt mẽſura morꝰliÿbi. reſtringitille actꝰꝛ fit intꝑe qð eſt mẽſura erꝰ. Wñ actus vᷣbi pñtis ponit hntu? pteriti in pterito⁊ futuri in fururo. Et qꝛ tpᷣs eſt mẽſura ⁊ actꝰeſt etiã mẽt ura cõplectõis ꝑ actũ 1õ nð ſolũ reſtringit᷑ actus.ſʒ etiã cõpoſitio. qꝛ actus vᷣbi eſt accñs qð ſine ſubiecto cſſe nõ põt.⁊ ðꝛ de ſubiecto mediãte cõpoſitõe que vnit extremũ eů extremo ĩ odo ne · ideo in eodẽ tpenn qͥpont᷑ actus vᷣbi ⁊ cõpoſitio il lius. ponił etii ſubiectu iliðactus.ꝛ reſtringit ſubm verbi atvillud tpᷣs ad qð reſtungt᷑ actus vᷣbi. Bub⸗ ct aut actus vhieſt terminꝰ ceis ſuponẽs verbo⸗ ⁊lic ptʒ quõ a veꝛbo reſtringitteriꝰcõm eidẽ ſupponẽſ Pus hoc fit mediãte reſtrictõne actꝰÿbi ⁊ cõpolitõis Fciendũ tercio · ꝙ autoꝛ ponit duas reglas ĩ textu Prima eſt ꝙ terminꝰcõis ſupponẽs vł apponẽs verbo prerito ſimpli ſumpto nõ hñte vim ampliandi ſtri⸗ gi ad ſupponẽdũ ꝓ his que ſũt vel fuerũt ſub foꝛma termini ſupponẽtis.vt cũ ðꝛ hõ fuit aĩal.ibi hõ ſuppo nitꝙ eis qui ſũt vl fuerũt hoies · ⁊ aialʒ eis qui ſũt vel fuerũt aialia. Grða regula eſt ꝙ termimꝰſupponẽf vel apponẽs vbo de fututro. t̃ ſuppõit ꝓ his qᷓ fůt vł Kierũt ſub foꝛma terini ſi upponẽtis. vt hic hõ erit aial Bñ ille due regleꝓpoꝛtiouabilt pñt exponi.ſiẽ pᷣcedẽi tes.7 ſab dereriet de vᷣbo pᷣteriti ꝑlecti tꝑis nõ tñ facit aliquã menrõeʒ expſſaʒ de alijs pᷣtent/.qꝛ alia ß terita. ſcʒ pᷣterirũ impfectũ pluſqᷓ;ꝑſectũ ſat/ pñt intelii gi ꝑ veyhũ pᷣteriti tꝑis qᷓ;uis p̃teritũ impfectũ mags videat reſtingere ſic pñs rõne ſue impkectõis ¶ Fœd endũ quarto ꝙ vᷣbũ nõ babet reſtringere nomẽ ihrõ⸗ ne ſue catõis pꝛincipalis.qꝛ eæẽ mõ ⁊ eadẽ rõeynũ rps reſtungeret ſiẽ relquũ cũ diuerla tꝑa eiuſdẽ vᷣbi 5 idẽ ßrent ⁊ impoꝛtãt ſed hʒ ipᷣm reſtringere rõe ſue cõð f ßcatõis · ſcʒrõne tpis qð ↄnotat cñ ſuo pꝛinopali ßea to.⁊ter ß ÿbũ pfrꝭ wis teſtrigitterim ccʒ ſibi ad⸗ diti ꝓ pñtiby tm̃. ⁊ verbũ pᷣteriritxis qð inciudit ipᷣs p̃tentũ ⁊ ald hʒ de pñti· iõ reſtringil tetim cõem ſi bi additũ ꝓ pñtibo ſuppolitꝭ ⁊preite ᷣbů furur tẽ⸗ poꝛis reſtringit terim cõem a0 pñtia ⁊ futura eo ꝙ fu turũ tᷣs aliqd de pñti includ taliqd de futuro vt ð: ꝰ vhilicoꝝ · Pñs em̃ tõg eſt finis pteriti ⁊ initiũ fuß turi. Ex qᷓꝑtʒ cã ilaꝝ triũ regulaꝝ ꝙ terinꝰcõis tam ſuponto ᷓ zpponẽ ſo deperitſinngdumð n⸗ dat᷑ verbo eo ꝙ verbum rõne ſui temnpis reſpicittum Contra pꝛedicta arguit᷑ pꝛimo ſic. Terminus rez ſtringens debet eſſe in eodẽ ſitu cumſturmino reſt icto ſed verbum pꝛeſentis tpis ⁊ terninꝰſupponens non ſunt in eodem ſitu. quia verbum ſeniꝑ ponitapiep̃ lis terminꝰnõ poteſt reſtringereactũ vᷣbi¶] Pcðo ſic rifica᷑ de ſubiecto ꝓ qͥlibet. ero ngle dlat ꝙ ver bum pñtis tꝑis reſttingit ad pꝛelentiã. ¶ Tertio lie „ 2/ w—„ Vndecinus Ptrie wlendte ſev— 8 pliater eo qꝛpõtfieridiſtributio ꝓ ſingis gů eſt. vbſcũq; ponit᷑ nõ poterit reitinhe vel generib ſinguloꝝ— pmã Puanoſic. ſicut verbů pñs datin geneꝝ · vel generiby ſinguloꝝ. bmomõẽfal S zutt pteritũ it pteritũ apñrlꝗᷓlicurthn pñs reſtri⸗ ſa.ſco mõẽ vera · q qů fit diſtributioꝓ ſin ßtꝓpñnb ita vigeiꝙetii tos hteritũ debear ſopo gulis genex üceſtditriburiop S kepeterts· ¶ uinto ſcꝰ retiãregulã. vbuz ſis indiuiduis.ſczque ſub eodẽ genere? ſõ teippreeneneiantennpcenapünt adẽſpẽ tinen᷑·chcopoꝛtercoiainciàna jutura x videt ꝙ nõ reſtringit qð eſtʒ tertiã regulã; dte—— nreenä nungeet Dtenta ſupesial fuiſſent in archa noequod piincipiũ iutelligẽdireſtrictũ qð reſtringit. ad pꝛin falſũ eſt Sed cũ fit diſtributio ꝓ generib cipalẽ heationẽ ſicẽ in codẽſitu. nõ tñ opoꝛtet ꝙde ingloꝝ tũcſ olũ eſt diſtributio ꝓ generib ſnubeniee 2 priraptü ingenet vel pebuazn utatau⸗ ſpẽs aialis que rſtrict nec diſpõ einſic aürẽ in reſtri ſacla per nõ fuit in archa noe.⁊ ülomõ eſtvera. S 0 aialdnpltoſceunur puicſolutõninõ acheſco.g ſpes n „ Vno inõ penes dependẽtiã ⁊ nccariã hitudinẽ quã 8 0 — l n pñt ad inuick.⁊ ilo mõ vnũ non ʒificat de alio ꝓ oĩ fuit ꝑ le in archa noe ſz im indiuiduũ. Eñ ¶te. Alio qᷓ;tũ ad vᷣbũ pñ cuigddunt·⁊ ð ſuppo⸗ ꝓillotpe nõ habuit verilstẽ niſip ſingulis hʒ vim ampkãdi.i ſiꝑ ſe ſumat non hz vin smpli guloꝝ Vñ dico ꝙꝓpõeſt falla? ↄcedo oẽ andiſʒ reſtingẽdi. ¶ſid quarti ð ꝙ nonẽhlede rões adductas gd h pbatio peccatf᷑m cõ pti ⁊ prerito· qꝛ pñs tm̃ incuditpñs. ſed pteritů in⸗ ſequẽs ab inſufficienti inductõe.q nd acci tudrheepnne 9 i pit oẽs ꝑtes diſtributõis que ſũtſb ſbiecto ⁊ pterto· ed pñs ſolũ ꝓ pñti. äntum ðiibi iſtipöls. of̃eaial⸗ ch icmrebenſreeeneteeen kehſeeienePeeeeeen diceretampliare. eo ꝙtale vᷣbũ ſe bʒ in plus q; pᷣvuz nitde pot ſophiſmate. W̃e gial fuitin anhano g„ „ 1 iterei ampliare·eo Fde B mnöis te vtrũ ſir ver vel falſů. ⁊ pꝛimo ꝓhatꝙ ſit verũ ſ Hõ d Tirca pᷣdicta q̃ri᷑ deb ſophiſmate · om̃e cha noe lic de alijs. qom̃e aial fuit iarchanoecn Eircapdica re— probafſic.· oñ̃e aial fuitin archa noe. ceſar fuit gjalᷓ dial fun in archa noe· Pꝛobat. hõ fuitiar⸗ fuitin archa noe · cło eſt falſa. eigo aliqua pᷣmiſſan fe cha noe equꝰ fuitin archa noe ⁊cij s.3 om̃e nõ minoꝛ& maioter ſufficienti diuiſiõe. queqͥdẽ m gial fuit in archa noe. Lontra oj̃je aial fuit ioꝛ eſt ſophiſma dictũ. illud eſt fallũ. ¶ Beienaũ b pmo. ꝙ ad oñ endũ ꝙ illud ſophiſma itt falſũ au⸗ ſerdenſeerel berärfuunar eentletrhdeeeetteſeee ee cha noed ei mgalq Pm aPE 9.10 eſt terminꝰcõis ſupponẽs vᷣbo pᷣteriti tꝑis ſupponitꝙ minoꝛ 3 maioꝛ. ꝙnt pꝛiq ſitfla pʒ ꝑquan/ eis que ſüt vł fuerit ſub foꝛma termi ſupponẽtis Be pamregulãq̃ ðt ꝙ terminꝰ cõis ſupponẽs cũqa eſt · Pi ſignũ vle aduemat terio iaʒ reſtncto nõ kapponens vᷣbodeßteriro ſimplr ſprore⸗ dihnbutißmplladesadquetltnrgepaaln f. temn natus ẽ ꝑtiri ⁊ diuidi reſpettu ju tũcti l⸗ * ſu wonendip bis— fo⸗ delicerſi adiũcti fuerſ pᷣteritiipis natꝰẽtener ꝓ pre a termi ſupponẽtis. Item alia eſt regnla ritis ⁊ ꝓ pñtiby vt dicedo Hĩe aial fuit in archꝭ not ꝙ ſi ſignũ vie adueniat termio reſtrictodi iliud ſignũ om̃e diſtribuit aial ꝓ pñtibv ⁊ pterit· S; ſtribuit ipm ꝓ oĩby illad qᷓ reſtrigebat᷑. ð cũ multa fuerũtaialia in p̃rerito tpe que nõ fuerũt in ar cs ałtiitin archa noe. iſte termũꝰ alſuj cha noeergo iilagpoſitio cſt faſla · Õe gial fultĩar — adducit vnam rationem ad oſtendendum ꝙ ilama oĩa ĩi archa noeã̃ pꝛiaẽ fla. Itẽ ad ideʒĩ hac ioꝛ ſit falſa. quia omne animal ꝙ tůc fuiticz tpe diu zpone oõalqð tũc fuir fuiti archa noe. iſte ni fuit in archa noe quia omne animal quodtinefu oẽsltuirin archanoechinprn luraſup aialfuit in archa noe ·animal reſtringit᷑ad ea que fue nałreſtrigit᷑ ad la ̃ mir in ꝛererito· cum aninnl ſolů in ila tencbatphi ponant᷑ ßʒ iſte termi „ fuerũttũci illotpeꝓpt ĩplicatõʒ ibi poſitam quetune fuerũt tempe diluuij ⁊ nõ ꝓ pluribus ·ſcqł i bſit fla oẽalfuit ar noe ciʒ in illotpe. Hed manifeſte falſum cſtꝙ multa fnerãt mneo pla aĩalia ſupponãt᷑. Solutio. quidã animala in pꝛeterito que nõ fuerũt in archa noe.ꝗᷓ ſo dicht ꝙ bec om̃e dialfnit in arch noeẽdu pbima faili eit icʒ om̃eaial fuit in arhů nos. * 3 ze uc eor inn „— „„ 9 Cef d. EN M 2 on1 4 ¶ Sciendũercio. ꝙ ſoluẽd o illud ſʒphiſma.peimo ſoluit ip̃ᷣm fᷣm opinionem tneuopeen ꝙꝙ iſta om̃e aial fuit in archa noe. eſt duplex⁊ diſtinguenda epoteſt diſtribuere illuß duis geneꝝ ⁊ ſpecieꝝ. ⁊ tũc illa eſt falſa. qʒ tũc opoꝛte⸗ ꝛet ꝙ oiĩa pꝑticutaria gĩalia que ʒtinent ſub aĩali fuiſ⸗ termimnñ aiaiꝓ ſin lenr in archa noe.⁊ ſic eſt manieſte falſũ. Vel poteſt diſtribuere illũ terminũ aĩalꝙ generihh ſingloꝝ.i.ſpe cieꝝ indiniduoꝝ.⁊ ᷣmjpos in iſto ſenſu iſta eſt vera. om̃e aĩal fuit in archa noe.qꝛ non fhit ſpecies aialis qn fuit in archa Roe. ¶ Priendũ quarto. ꝙ. Perꝰ „ hynõ acquieſcit huic ſolutioni. Et dicitãy noneſt e dibiliter ↄſentiendũ ꝙ iſte acfuiſſe in archa noe con neniat ſpecieb ß; ↄuenit indiuiduis.qꝛ vt habet Ire ſtote. methiãctus ⁊ oꝑatõnes ſunt circa ſ ngularia hoc eſt circa indiuidua.ergo ille actus qui eſt fuiſſe in archa Noe nõ poteſt ſpẽb ↄuenite.ſed ſolũ indiuidu is.nec põt ſpẽbus ex ↄſequẽti ↄuenire inqᷓ;ᷓtũ ſpẽs ſal⸗ uant in vno·indiuiduo.⁊ ſic illa diſtinctio nulla eſt. Ideo autoꝛ ↄceditipᷣm ſimptreſſe falſum ⁊ oñ̃es rõ nes habitas ad ꝓbandũ falſiradẽ eiꝰ ed ad ꝓbati⸗ — onẽ reſpondet ⁊ dicit. ꝙ ibi ẽ fallaria ñ̃tis. qꝛ ibl ar⸗ ßuit᷑ ab inſufficienti enumerapõne.qꝛ vies ptes ↄti⸗ nent᷑ ſub iſtꝰ ſuhiecid deberẽt tnumerari⸗⁊ nõ enume rant. quare ibi eſt fallacia ↄſequtis. Wñ ramẽ joſutõ alioꝝ polſet teneri ꝓbabiliter¶] Lõtra pᷣdicta argui tur ſic. Tria aĩalia fuerũt in archa noe.qᷓ ofie aĩal fü⸗ tt in archa noe. Antecedens ẽ notũ. ↄñtia tenet ĩ ſcho ð de celo ⁊mũdo. bi dicit de trib ðᷣꝛ om̃e.⁊ð duobus olũ ðꝛ ambo.¶ Scðo ſic. Bemel fuit verũ dicere. oẽ aĩai fuit in arch noe. ergo nũc verum eſt dicere.tenet ↄſequẽtia. qꝛ of̃is ꝓpoſitio gue tpe fult vera p illo tꝑe ſemꝑ dia ſuiſſe vera noe tꝑe diluuſ · equus fuit in archa noe. bos fuit ĩ ar cha noe ⁊ ſic de alijs. ergo verũ eſt dicere ꝙ omne alal fuit in archa Noe Muarto ſie.tam aial rõnale qᷓ; aial irrõnale fuit in qrcha noe: ergo om̃e aĩal.tenet cõ ſequẽtia· qꝛ om̃e gial eſt rõnale vei irrõnaleꝗ Muiĩ to ſic. Sophiſma nõ eſtꝓpoſicio. ergo neq; vẽrñ neq; falſũ.tenet ↄñtia. qꝛ veritas ⁊ falſitas ſunt in ꝓpoſitio ne. Vntecedẽs ptz. qꝛin ip̃a poſit᷑ verbũñ pᷣteriti tpis qð nõ poteſt ↄtinete poſitionẽ Ad pꝛimũ dicit. ꝙ licet tria fuerit alalia in archa noe.⁊ de tnby poteſt di ci om̃e aĩal.non tamẽ ſequit᷑ ꝙ om̃e aĩal fuit in archa noe · q de rõne hurꝰſigni om̃e.eſt apud terminũ ceʒ cui adiungit᷑ teneri ꝓ oĩbus ſuis ſuppoſitis. ſed plut ra ſtſuppoſitã aialis qᷓ; tria. Nõ em̃ oẽ aĩal fuit in ar cha noe· qᷓ;uis ſi nõ eſſent niſi tria ſipoſita aĩdlis et illa fuiſſent in archa noe potuiſſet diciꝙ; om̃e alal ſu⸗ it in archa noe Ad ſcim dicrkqꝙ nõ valet ↄñtia. q ibi arguit᷑ a minus amplo ad magis amplũ.ex eo ꝙ ille terminus aĩal ſtat ꝓ plurib ſuppoſitis in vna qᷓ; alia.4 Acd terciũ dicit᷑ ꝙ in plibüs ſpẽb aĩal reꝑit᷑i⸗ ſtantid ⁊ in plunbv indiuiduis Nã vt cõiter dici᷑ pi ſces nõ fuerůt in archa noe nð; vennes. igit᷑ argu᷑ ab inſufficienti enũciatõne.¶ Ad quartã dicitꝙ cõ ⸗ e ſe ſſe verd Terciò ſicHon eſt mnſtantia de aliqua ſpecie aĩalis que nõ fuiſfeti archa à tpᷣs eſtcã reſtrictõis illꝰ. Secd iqẽ tpᷣs eſt in affirmatiuax negatiua ſibi oppoſita vtro ſaẽ nlla roſa eſt. ꝗ eadẽẽc reſttictõis ĩ vtra 0 ractaius verbũ pftis tpis lndicatiut modi.ſte ſophiſmanð eſ olitio niſi rõne ſolutõis. iañt capiaʒpoſitio gen neralt quacunq; ↄſtiturõe ſiiep̃teriti ipis ſiue ñ⸗ turt tis/ralis bñ eſt poſitio. ⁊ etiã ad hoc ꝙ ſit ꝓpoſi o lifficicit ꝙ poſſit reſoiui in vnã de pñti. ¶ Boleraütqueri vt eie reitringit ad erñs ⁊ nõ eſſe ad nõ exñs · ð nõp eodẽ fitreſtrictio in affirmatĩa videt᷑ ꝙ oĩs negatia inqᷓ eẽ negat ſimpli eſt falſa ſiſib teſtringant᷑teri ꝓpoe negatia⁊ affirmatia. qꝛ in hacꝓpõe ro⸗ la eſt.iſte teriꝰroſa reſtringit᷑ adexũs ⁊ ſiin hac roſa nõcſt.ſili reſtꝛingat᷑ ad exũs. tunc ſenſuẽ ꝙ roſaque nõ eſt ⁊ heceſt falſu hec roſa nõẽ ⁊ ſicqᷓliber negatia in q̃eſſe ne gat eẽt ſimpli faiſa. qʒ fimẽꝗ vmer ꝙñ ſilt reſtringunt᷑ teri in põneaffirmatiua⁊ ne⸗ garia. Pʒꝓbatꝙꝙ ſitr reſtringant. qꝛ ſi in acꝓpõepõtſt. iſtereriꝰhõreſtringitad exi ſtẽs. ⁊ in hac nils hõ eſt ad nõ erñs ꝗ vtras eſt veraqꝛ deerñtiby verepᷣdicat᷑ eẽ⁊ð nõ erñtib remouet᷑ eẽ d̃dictoꝛie ſunt ſil vere · qðẽ i illð etiã exqͥ ſequit᷑ impol ſibile ſczꝙ nõ ſil reſtringant᷑ teri in afffa⸗ tiua ⁊ negatiua. Itẽ regta eſt ꝙ om̃e ᷣbum ſimpl ſumptũ nõ hñs vim ampliãdi nec a ſenecab alio reſtringitterim ſuponentẽ qᷓ; ad hegtõem que ẽtpᷣs.⁊ q̃ ad ↄſignificatõeʒ q;⁊ qꝓꝑ eodẽ fit reſtrictio in vtraq; ⁊ hec ar⸗ gumẽta ↄcedimꝰ. Ad hoc qð pᷣmo obijcit᷑? dicendũ ꝙ eẽ nõreſtringitad exũs.⁊ nõeſſe non reſtringit ad nð exiſtens.ſicutnec hoc verbũ curro ad currẽtes.qꝛ nullũ verbunj reſtringit ſibiterim ſuponẽtẽqͥ ad catõem que eſt ipᷣs. Vnge nõreſtringit ad ſupoiĩts exñtia ſʒ pñtia· Buppoſita em̃ pñria pñt e in aliquibʒ teris tã exñria qᷓ; nõ exñtia. vt dico enunciabile ẽ enſciabile ſupponit tã ꝓ exñtibqᷓ; nõ exñtibꝰ Hm̃ia aũrenũciabilia ̃ ſũt falla in pñti fũtpñtia ſʒ nð exñtia qnt lu falſũ eſt. ⁊ ſic eẽ nõ reſtringit ad exñtia ſed ad pñtia cũ idẽ tpᷣs ſit vtrobiq; qð ẽcã feſtri ——„ crõio Id aliã dicẽdũ ẽꝙ duplexẽfõa terĩ chis. qͥdã eſt qͥ ſaluat᷑ in reby exũtiby tĩ. vt — ſilrterireſtringunt᷑ hc— inpõeaffirm tua? negatia. Dicũt aliqꝙ 50 o pM nõ · qꝛ eſſe nring — 2eſ Lon — 3. Niz) r „ humanitas q̃eſt foꝛma hois ⁊aialitasq̃eſt foĩa aĩalis.⁊ĩtaliby oĩa ſuppoita pñtia ſunt exña · Aliaẽ foꝛma termichis q̃ ſaluat᷑ tã in ſequentia nõ valet. Et rõ eſt qꝛ ibi a maioꝛe eriſtente ꝑticulari in pꝛima figura vhi nihil ſequi?᷑ꝰ Ad qͥn⸗ fum pꝛꝙ li capiarppoſicio ſpẽalr ꝓ illa queↄſtituiig * — —— eWe ———————— ——— vherũtityqᷓnð exñtib. vtenunciabilitas enũcighilqꝛq̃dã ſÿtenũciabilia exñtia vtdeũ eẽ ⁊ vĩa ÿa. ⁊ alia ſůr nõexñtia vtboiemeẽ aſinũ ⁊ oĩa fla. Et in tali non ᷓᷓeſt foꝛma Vuodecimus ¶ Sciendũ ſeboꝙ in affirmatiua ⁊ negatija temt mi eodem inodo reſtringuni. dñmodo in ambab po⸗ nit idẽ verbũ.⁊ ratio eſt. qꝛ vt dictũ eſt verbum nõ re ſtringit ad ſignificatõem ſed ſolũqᷓ ad ↄſignificurõeʒ ergo iipᷣdicet in aliquaꝓpoſitõe licut in iſta.homo eſt — reſtringitur terminus cõmunis.· ſed reſtrin ſequi& illud nõ reſtnntit bolemad exiſtentes ſ ſo gitur tam ad exiſtentia. q nõ exiſtentia. vñ lũ ad pñtes cũ pñs repiat᷑ tam in exiſtentib qᷓ; in nõ itiue õnis. roſa nõ ẽ nõẽſenſus· rofa 5 ẽᷣnð ei·ßẽ ſenſꝰ roſa aliter ſũpta qᷓ inpit nõẽ. Solet aũtponiꝙ q̃dã reſtrictio fitab ꝛxiſtentib. vt in aliquib termiĩs ſicutbic. Enũcbij⸗% ieeſtenũciabile reſtungitad pñs ſiue exiſtat ſiuenen Vnde uliqua ſũt enũciabila que ſp eriſtũt que ſunt pñria vt deus eAlia aũt ſũt enunciabilia quenunqᷓ; yſu.vt cũ ðᷣꝛ. nihilẽ in archa qᷓuis plena ſit iunſurantstl at eſt aſim arre n iſte terminꝰnihil ſi rab ſt tñ pñs non exiſtens. q nullü falſ ſequii ꝙ verbũ LP geP 1 rem ſiue apponentem ad pꝛeſens fiue eritũt ſiue non mgicgtpmgoꝓeloj Soletenãponig cerhnrneeene 1 gretriaioütprrãſinonẽ verbivcũ ð7. ſirictionẽ · que reſtrictio ſoꝛtita eſt nomẽ ab vſu oquẽ/ ſoipaſcit hoieʒ iſte terminꝰ hõ ſupponit; dicõᷣmũni. vt fmn vſum dicimꝰg nõ eſt aliqð coꝛpus h e 4 ſolidũ vel vacuũ in aliq̃ vbi nihil eſt · vel in illo nihil ſt alios ſoĩᷣtue rãſitõis pᷣbiqꝛ das? recꝰ eſtvtdicimus ꝙ nhll eſt in aula vl lupponit ab yſu P debẽt eẽ diuerſa.⁊ 15 ſialiqů ſit eadeʒ prebus ſolldts ⁊ fimis vrin ſtamglegit muaglt 5m̃ eſt p acc̃s eo ꝙ idẽ ſubiectũ ẽ vtriuſcʒ jupponit ꝓ magtſtro ſpꝛio · ¶ Bciendũ quano gau⸗ 7 ſicut idẽ duxꝛ comes fᷣm accñs. vñ dicũt ꝙ toꝛ Su Sn e ö ſe ſi eimn⸗ inſorſt bõ paſcit anitluae itrſe e alicuiꝰreitranſiti l nõſeq orſe 4 et bö äpalelt ue.Werbü tr nſitiuũ impoꝛtat actũ egredientemab boiemqðẽ falla accñtis q 5 Pnome ſenö agente in patiens ſec qꝛ gbens ⁊ patiens ſũt diuerſa põt ſupponereꝓ diuerſis a ſoĩ. ſed bõ bene ie opoꝛte 5 tenuſiptu poſt xerhũ nanſim põt. Et hec de feſtrictioni lar aijs futpolitis a ſutpoſitis ſiſpoliti talis van⸗ Poſtqᷓ; au · determin auit de reſtrictione facta ꝑ nõ bi.ſicut dicim us ſottes paſcit hoieʒ · hoĩem ſupponit„ men ⁊ verbũ. Mic ↄñr cirq pꝛedicta mouet vnũ du⸗ palis ſuppolitis ſiueꝓ alijs hoibus a ſoꝛte. qꝛidem 5 biũ an temin codẽ mõ reſtringunt in one affirſis n voteſt eſſetigens ⁊ pariens ſimul nðlziledue cut in nega. Id qð quidã rñdent ꝙ non ſitt ſec di rreſtrictòes vltime ſimpt ſunt falſe·tamẽ vtiles ſint uerſimode reſtringun᷑ in gpõne affirꝛ nega·⁊ dicũt d caütelã vitandã ſophiſtarũ Rõne cuwauctoꝛ hie. ꝙ eſſe reſtringit ac exñtes ⁊ nõ eſſe ad nõ exñas · ſecd deipls deteriat. Kontra pᷣdicta arguit pꝛimo ſi.ſi mñ affir. dicat eſſe ⁊ nega · nõ eſſe ſequi᷑ ꝙ nõ eodẽ mõ termini eodẽ modo reſim gerent in affumatiua? ne⸗ W reſtrigunt᷑. adducũt eriã talẽ regulã. Si termini codẽ gatua ſequererꝙ oĩs negatiua includeret ↄtradictio mõ reſtringerentin Wir.⁊ nega. negatiua nũc; nega nẽquodeſt falſũ. ptʒ ↄlequentia roſa eſt. roſa reſtrni ret ſimplr eſſe fta. Lonſequẽtia tenet. qꝛ iſta roſa?rw kit ad exiſtentes ·erßo ſi uhßi reſtringat᷑ in iſta rla. ſa reſtringit᷑ ad erñtes · dicũt erßo etiam ſimn iſta roſa nõ eſtinciudit᷑ ↄtradicto qð valebit tiñ · roſa queẽnõ nõ eſt reſtringit ad exiſtentes. ſenſus hupõms crit eſt Scvo ſic·Hegato ald negãt oĩa q adip̃m ʒle⸗ hſ rola queẽ nõ eſt qᷓð eſtlim·⁊ h non videi ir. qꝛter; quũtſßↄſignificatio⁊ tp̃us conſequunt᷑ ᷣm vrrbuʒ mini nõ eodẽ modo reſtringuntin affir · ⁊ nega · viÿ ergo ſiin ꝓpoſitione negatiua verbũ non reſtringatad det̃ꝙ nõ ſimpkr eodem mõ reſtringunt᷑vt dicit texrꝰ. noð exiſtentes ſequi ꝙ; etiã negarpñtes. dꝛ magis vi [Seiendũ pꝛimo·ꝙ verbũ nð pot reſtringere termi det᷑ ꝙ rõne pꝛincipalis ſinificutõis debeat reſtringe nũ tõem poſitũ ex ꝑte ſubiecti q ad pꝛincipale er ſig reqᷓ; quo ad ↄſignificatõem. ſed nõ reſtringitquo ad nifitutionẽ.ſed bñ qͥ ad ↄſignilicationẽ que ö tempꝰ ſignificatisnẽ· ergo nec ad ↄſignificatõʒ Terco ſie ſicut enĩ dicit texꝰ. vbi eſt eadẽ cã reſttictiõis ibiẽ ea VMom o eſt. bõ tiñ reſtringitad pñtes · ſ hoies pñtes dẽ reſtricrio· ſed inꝓpõne affir. eſt eadẽ cũ reſtrictõis ſi ſunt erñtes · ſi reſtringi ad plentes. ſequitq; eram cutjiñ neßa·ſicut in iſtis duãbꝰ. roſd ẽ rla nð eſt. q ĩ ad eriſtentes reſtringaf qð eſt ↄr textũ. Muano talib hot verbũ ẽ·eſt pñris tpisð quidẽ pbũ nõre ſic· In reſtrictione aduſiua nillũ eſt reſtringẽs nec c ſtringit nili dad ↄſignificanonẽq̃ eſt tps. ã ſequi᷑g. artas ergò nulla eſt reſtrictiotalis. Intecedens pan N in iſtis duab termi eodẽ mð qꝛin vtra qin ipã eſtſignũ vłe. ſed ſignũvłe magis habet am ꝙ;ẽ idẽ verbũ eiuſdꝭ is eodẽ mõ qreſtrigit in vna piiareq; reſtringere.¶ Nuſinoſic· Tranſitiun apt 6% reſtrngit ⁊ in alia. Allã rõnem adducit terrꝰ· q niſi hat elt tranitre ſed nuſa reſtrirtio apte nata eſt trãli⸗ eodẽ mõ reſtringerent due ʒdictoꝛie eẽnt ſit vere qðẽ ipoſſibile. Cõſequẽtia tʒ. qꝛ ſi in atfir. eẽ reſtringeer te. ergo nulla reſtrictio eſt tranſitiua.⁊ p̃ conſequens male ponit᷑ab autoꝛitae.ſEd pꝛimũðꝛ I termiꝰ ad exñtes etiũ in nega ·eẽ pᷣdicarer de nõ exñtib cũ iez poſitus ante verbũ pꝛeſentis tpis non reſtringitad er moueaf ſicut in iſtis duai hõ eſt hõ nõ· Siin iſta iſtentes tñ.ſed ad pñtes· Ideo ſenſus illigpoliõis p eſt. õ reſtungat tñj ad exñtes.⁊ in ita põ nðeſt voſa non eſt non eſt iſte· roſa queeft non ſed iſte ad nð exñtes. ſequit᷑ ꝙlille due eiſentſil vere · hõ̃ hõ roſa pꝛeſentialr ſumpts nõ eſt· Id ſchm dici ·& d eſtimpoſſibiie contra legem ↄmdictoꝛianum. x licet ſigniſicatioverbi lit mauis intnnſeca verbo; K ↄßcatio que ẽtos tñ ↄßcatis potioꝛ e ad reſtringen dũqᷓ; beatio.cuiꝰ rario eſt. qꝛ vᷣbũ reſtnngitqad con⸗ ſcationẽ que ẽtꝑs qů hʒ rõem menſure.⁊ qt mẽſuta reſtringit menſuratũ ⁊ cũ q̃uritas menſurata accipit᷑ ßm q̃ntitatẽ men ſure ſequit᷑ ꝙ vᷣbũ magis hʒ reſtein⸗ gereex ꝑte tis qᷓ; expꝑte fcatõnis pꝛincipalis. B tertiũ ðꝛ. lʒ hoies pᷣſentes exiſtant tñ non minꝰ iſte terminꝰhõ ſupponit ꝓp̃ſenribus.qꝛci ð? ꝙ verbũ pᷣ⸗ ſentis tpis reſtringit ad pñs ſiue eriſtat fiue nõ · vñ ſi aliq hoies ellent exiſteutes ⁊ nõ pſentes in iſta hõ eſt — dõ tenet᷑ꝓ non exiſtentiby ſicut ⁊ exiſtentibꝰvñ ꝑ ac⸗ ⁊tz eſt nů ad ß ꝙtenninus poſſerdiſtrbui rertꝙ cß— HKe„ — * 65** 7* P* ßeet naruram multis cõicabilẽ qð nõ ↄuenit ſingula r Peinde ponit᷑ꝑ ſignũ vle ad denorãdũ cʒminz) ſtrumẽtalẽ efficienteʒ diſtnbutiõis. Intellecxꝰ eniẽ pꝛicipal facit diſtuburionẽ ſignũ veẽ̃inlſ̃m eiuf ¶Sciẽdũ riio. ꝙ in q̃uber diſtrbutiõe ſũtq̃tuoꝛ ſ. di ſinbuẽs · diſtnibutũ.⁊ bi reſpõu cꝰfit diſtnꝰ⁊ id ꝓãᷓ fit diſtribuꝰ · Diſtnbui duplex.ſiẽ dem̃ ẽin fine ſchi notabił· Piſtributũ? terminꝰ dis hñs pſonalẽ ſupz poſ itionẽ· illa vᷣoꝓ qby fit diſtriburio ſũt inferioꝛa il⸗ iiꝰ termicõis. Jllud aũt reſpẽu d fir diſtribuꝰẽ m tidens ẽ ꝙ in iſta hõ ſolum ſufponit, iſtent. Feů · vñ pñt aſſigri q̃tuoꝛ cãe q̃re ſigna vlia ſũt inuen Id q̃n ðr ꝙ in talbʒponibus vſis ni ereinn kPnedd.—iltdr ſ intellectu noſtwᷣ.iõ ðꝛ reſtrictio abuſius- ⁊pule· Scðo ad remonendũ viam iloꝝ termitoꝝ d duintü br. reſtricrio nõ ðꝛtranſitiua eo ꝙ nã; chim · qieni terminꝰ cdis ponirſine ſigno vl indint᷑ it n ðꝛtranſitiua qʒ fit rõne vbi hnnlt ſtat ꝓ vno ſuppoſito vel plib· ſed qñ ſibi addit ſignũ 5 uerhri einn ve vte be pcötare ſtatp oiwſuis ſupoſet· Ternacheſt ttribütiöeintltißlirätioterinini a habendũ ʒdchem: Muaroad habendum ſilin õis ꝑ ſignũ vle facta · vt cumdicit᷑ In oi em̃ ſilkmo· oʒ alterã pᷣmiſſaſumſſe vlem. Ee. wi oiopom iſetermnus põ diſtri⸗ buit ſineↄfundikp qliberſuo inferioꝛi per m Fpiignũ ois.⁊ ſic ibi eſt multiplicatio. Dico gůt termicõis. qꝛtermi ſingularis nõ po teſt diſtribui.vñ iſteſunt incongᷓjüe oĩs ſoꝛ tes· oĩs plato⁊ ſic de Ve ſicjbiẽ ſoleoci mus ꝑparteſotonis· ſ Iſteẽ tractarꝰ ſextꝰ ꝑuoꝝ iogicaliũ pe hyſ.q de di ſinutionib intitulat. In q poſtqᷓ; autoꝛ in pᷣcedẽti tractati determiauit de quadã paſſiõe termini q̃ di⸗ tit᷑ reſtrictio. ↄñt in iſto tractatu detẽrmiĩat de alia pal lione q̃ dicit diſtrbutio. Cuiꝰrõ eſt· q reſtnctiomai gis inrinſece Huenittermino q; diſtnbutio⸗ Ham re ſtrictio fit p termimnũ reſtungentẽ qͥ põteſſe bs põis ſicut terminꝰ reſtrictꝰ Secd diſtriburio fit per ſignů vte qð non ẽ ps ꝓpõnis ſed eſt diſpõ ſubiecti.pᷣcedit fñ iſtetractarꝰ tractatũ de incathegreumatibꝰ qꝛ co⸗ gnitio diſtrbutiõis ⁊ ſignop diſtributiuoꝝ valet ad Fecni itt cognoſcendũ ea de quibꝰ in ſincathegreumaribꝰ der⸗ rotf„ minat᷑· ¶ Bcendũ pꝛio· ꝙ diſtributio dupkr accipit nen mnn Vno mogꝛie vt ẽ aucurꝰ rebin ꝑtes diuiio.⁊ illaꝝ cimjisq partiũ in duler catio. ⁊iſte mõ non ac⸗ ¶kiit p. Sed diſtributio ſicaccepra ſümitin iſta diſj aplina · q eſt habirꝰ rõis diſtnbutionẽ talem facientꝭ diuerſa ſubiecta cõicãtio. regulatiuꝰ Aliomð accipit merappoꝛice vtẽ᷑ nomẽ ſche intentiois ⁊ 5 dupli· Vno mactiue· ⁊ ſie ↄuc⸗ 3 eicnie Rette mino difttibuibit dj Saẽqñ ſcho ꝙ lʒ ið material. minꝰ cis hñs perfonalẽ upõemit reſtinbil ampiiabil tñ pᷓ ẽ ßᷣm duerſas rões·qꝛd nnik 16 J Et dã ampliabil inqᷓ;tũ prexrẽdi actiplp piuri pus qᷓ; pil· hʒ dĩ diſtribuibil inqᷓ;tũ diſtnbutꝑ ſ Eriõ diſtribuibil terwin inq;tů hmõiẽ ſubctũ 6 5 tractarꝰ. yñ au uncipit ſuũ tractatuʒ· a pnde ul? en diſinbuibitq̃ẽdiſtnbutioipſam ſi difimene emicis ad biam terni diſeridnð por dinhut -. 2— 4 6 1— terminꝰ cõis · ⸗ termini cõis · in mõ net ꝑtiũ in qᷓ;titare. q au.ẽ inſufficiens ·y biẽ multiplicatio qꝛ ibi ſcẽdit a multũ ꝓut mui ũ opponił vni. ⁊ ſcpʒ ꝙ n vhiintetuite lit iucðgrue dis joi· is hlato· dicunt᷑vorãter vlia nõ ꝙᷓ heẽt rẽ vlem·qʒ ſuffẽ ꝙvlr ßeant. vt hãj· pcher. ⁊ faciũt terminũ cõem cui adiũ⸗ gunt᷑ ſtare vłx x oibyſuis in erioꝛb. I Bciendũ q̃r to. ꝙ diſtribu eit effectꝰ ſignoꝝ diſtributiuoꝝ ⁊ ad di uiſtonẽ taliũ ſignoꝝ diuidit᷑ diſtributio. Jõ au. ponit᷑ diuiſionẽ diſtrbutõis. qᷓ poſita diuidit ſigna vłia ſi. e diſtributiua in ſigna diſtributiua ſpe ⁊ſigna di ſinburlua acctiũ. vt tantꝰquantũcũc;· Et dituntir v ſigna diſtubutiaſenõ qꝛ diſtrhuũt r de pᷣurs ihe ſů Jed qꝛ diſtribuũt rẽ habencẽ ſeꝑ modum erqð qd eſt rei kcatũ ꝑ modũ ꝑſe ſtantis· Et ſikr dicuni ſi — ßna diſtributius accñtis q̃ viſtribuuntrẽꝑ modũ al teri adiarentis · Heinde didit ſigna diſtibutiua ſte nĩ q̃dam ſunt diſtributiua ꝑtiũ ſublectiuarũ. vt oĩs . nullꝰvtetq; · Alia ſüt diſtributiua ptiũ integralium vt todꝰ tñi. diuidit ſigna diſtributiua beptiũ ſubie⸗ ctiuarũ· Hã q̃dã ſunt diſtributiu duoꝝ vtyterq; neu ter alia ſũt diſtributiua pluriũ vt nullꝰ· Conttn pᷣ dicta arguit᷑ pꝛo ſic hic eſt dienbutio oĩs ſol luret: et tñ nõ eſt multiplicatio qꝛ ſubiectũ arcipi᷑ ꝓ vno ſol Scl vterq; h curnit ſuberũ aceipii ſolũ ꝓ duobo 5 male dã ꝙ; diſtributio eſt multipli catio Scðo ſicilie terminꝰ loĩ. diſtribuii dicendo ſic. totꝰ ſoẽ·⁊ tñ nõ eſt male dĩ ꝙ diſtributio ẽ multiplicatis . Tentio ſicci dẽ wſ a eſt puichetrimꝰ ſoꝝ.ile grůs fion diſtributt᷑atamen ibl nõ ponitſi⸗ znů vłe 33 difuntionẽ. Quirto ſic dicendo· oĩs cõis cũ ſigno vłi⁊ tñ nõẽ diſtributio qꝛ ſi ſic · vel iſte terminꝰcanis nõ diſtribuę canis currit· ibi eſt terminꝰ terp om̃ib juppoſieis veleut·⁊ tune iſtagpõ· vis ca nis curriteſſet unpłi fla ⁊ nõ d ſtinguenda. vel acci⸗ pirp luppolitis yniꝰ ßati ſolũ.ſʒ bec nõ· q non ẽma ioꝛ rõ q̃re accipet᷑ ꝓ ſupoſitis vnꝰbeati qᷓ; alteriꝰ. — Quinto ſic nõ ponunt᷑aliq ſigna diſtributiua ꝑtiuꝝ Ad primũ di ꝙ ciĩ dĩ ois ſollůcet·ibiẽ multiplicatioap titudinat ßʒ non actual. Silr cũ ðꝛ· vterc; hõ currit. nõ acripi᷑ multiplica vt de irũ opponi pauco ſ ꝓut nul terminꝰ acceprꝰꝓ duobæ ca dã. ꝙ ʒ ille terminꝰ ſoẽ non ſcðᷣm itis ciatehdlatl in ſecio·tñ beneẽ cl Buodecimus ee grinẽtie ſuarũ ꝑtfũ. iõ p̃tur de ſuis panſbꝰ in ob liqᷓ· Kel pᷣt dici ꝙ ibi nõ diffinit᷑ diſtributio in cõi.ſ ꝓ pertectioꝛi mẽbꝛo analogie.ſ.ꝓ diſtributiõe partiũ ſubiectiuaꝝ. ¶ Id tertiũ ðꝛ.ꝙ noia ſuꝑlatiui gradꝰ includũt negãtionẽ ⁊ rõne illiꝰ hñt vtutẽ diſtrbuẽdi vñ ců dã. roſa eſt pulcherimꝰfloꝝ ſenſus ẽ.roſaẽ pul cer flos.⁊ nð alꝰ pulchꝛioꝛ eo · ¶ Ad q̃rtũ dã. ꝙcum d oĩs canis currit·ille terminꝰ canis vn ica diſtnbu⸗ rione non pt diſtubuiꝓ oĩibꝰ ſuppoſitis oĩm ßcatoꝝ. ſed diltnbiutet vilhihuröih⸗ qᷓt ſunt eiꝰ ß̃cata. ⁊ h? rõ ẽ qꝛ diſinburio ẽ acceptio pluriũ ↄtentoꝝ ĩmedia⸗ te in aliqᷓ cõi.ſʒ terminꝰeqͥuocꝰ nõ t ĩmediate vnã rẽ chem oibꝰ ſuis ſuppoſitis ꝗᷓ nõ p̃t vnica diſtributõe diſtnibuiꝓ oĩbus ſuppoſitis oim ßcateꝝ. Ad qͥn/ cũ dẽ.ꝙ ꝑ ſigna diſtributiua partiũ ſubiectiuarum ⁊ etiã partiũ integraliũ ſufficient᷑ fit oĩs diſtributiv.qꝛ oẽs alij modi reducũt᷑ ad totũ integrale qð diſtnbui tur per ſignũ diſtnbutij ꝑtiũ interaliũ vel neducũt᷑ ad totum vle qð diſtribui᷑ per ſignũ diſtributm̃ par⸗ tium ſubiectiuurũ. 636 ¶Sinoꝝ vłium alia ſũt diſtributia ſbe. vt oĩs nlls.alia ſũt diſtributia accñtiũ.vtqj lis q̃ntꝰ. Signũ aũt diſtributm̃ ſube diſtri buit res ſe hñtcs ꝑ nomẽ eꝰq eſt qͥd.vt oĩs nlls.vtcũ dẽ.oĩs nigredo.oĩs albeꝰ. Sba aũt cõiter ſuit᷑ ad res cuiuſ libet gio. vtcũ dĩ ſignũ diſtributm̃ ſube. Signũ diſtribu⸗ tiuũ accñtis eſt qð diſtribuit res ſe hñtes ꝑ modũ accñtis vel ꝑ modũ qᷓlis vłq̃nti vtqᷓ⸗ liſcũqʒ qᷓᷓtuſcũq; Iteʒ ſignoꝝ diſtributioꝝ ſbe alia ſitdiſtributia ꝑtiũ inteqᷓliũ vttotꝰ. alig ſůt diſtnburia priũ ſubiecnuaꝝ vtoĩs nlls. Itẽ ſignoꝝ diſtributiuoꝝ pꝑtiũ ſubie/ ciiaꝝ alia ſum viſtributiua duoꝝ vt vter neut.alia ſũt diſtrit utia pluriũ.vt oĩs nlls ⁊ſilia. Hoꝝ aũt ſizrũ pᷣmo dõm ẽde ſignis diſtributis ſbe ⁊ inter h pꝛimo de ſiß oĩs. Sciendũ ꝙ oĩs in pli nũcro duplr ſumit᷑. VMno collcrie vt oẽs apłi dei ſũt. xij. nõ ſeqt᷑ 6 iſti apli deiſũr.xij. demf̃at aliqb de ipſis Zlioꝰ ſuit᷑ diſtributie vt h. vt oẽs hoĩes na turalr ſcire deſiderãt. ⁊ tůcqrit qͥd fᷣcet h ſi⸗ gnũ oĩs⁊ videt᷑ ꝙ nihil ſᷣcet qꝛ oĩs res aut ẽvlis aut ꝑticularis.ſed ſignũ oĩs non ß̃t rẽ vlem vłpticularẽqᷓ nullã rẽ ßt. Jõ ad idẽ vis nec; eſt pᷣdicabile ð vno neq; deplurib ð nccẽ vle nec ꝑticulare⁊ ſic nidil ß. Sʒðᷓ ab co ꝙ resẽ vel nõ eſt oĩo dã pa vel fla. qſi oĩs nihil cet xpter ꝓpõezʒ vel remotionẽ eiꝰ nõ cãret pᷣitas vel ftuas in oĩone. ſʒ heceſt fa aleſt bõ. ⁊ hec cẽ glẽ hõ qʒ eſt flin. ã⁊ dꝛia·ſ.ꝙ oĩs nihil bt. Bolo.ad dnbiũ dĩꝙ ois nõ ßt vleß vlt.· qꝛ facirterminũ cõeʒ ſuũ ſtarep oib ſuis iferioꝛiby. vtois hõ currit. Etſicoĩs frdiquã rẽ.ſʒ duplexeſtres. q dãẽ res ſubicibilvel pᷣdicabit. vthõ alcur⸗ rit diſputat.⁊ ſiceſt veꝝ ꝙ oĩs nil ßt. qꝛq̃li bet talres autẽ vlis gutꝑricularj. Aliaẽqᷓ eſtdi põ rei fbijcibit velpᷣdicabił ⁊ talẽ rẽßt ſignũ oĩs.⁊ tã ab iſta reqᷓ; ab alia cãtur pᷣi tas vel flitas in oãone. Vbijcit autẽ ꝙ ois nõßcet diſpõeʒ rei ſbijcibil.· qꝛ in ſillinome⸗ diũ dʒ reiterari cuʒ ſuis diſpõibin minon ꝓõne ð debemꝰſilogiſare ſic. oĩs hõ ẽgia foꝛtes ẽ oĩs hõqᷓ ſoẽ. õal· qꝛ oĩsẽ diſpõĩma⸗ ioꝛiꝓpõne.qᷓ dʒ reiterari in mioꝛi qðᷣẽftm.z oĩs nõ eſtdiſpõ ſpᷣcti. Boloſic p? duoð̃t.f ülud qðẽ pẽ.⁊ pẽ iqᷓ;tũ pẽ. Silr ſpetũduo dicit.ſ.ilud qðẽ ſubiectũ ⁊ ſbᷣctũ inqᷓᷓtũ ſub iectũ.⁊mhel duplex diſpõ ſubiecti.qꝛqᷓ dãeſt diſpõ iliꝰrei qð eſt biectũ.vtalbꝰ ni⸗ ger.⁊ ſic detaliby diſpõibactualib⁊ iſte dõ reiterari in mioꝛigphnecũ medio.aliaẽ diſ⸗ poſitio ſᷣcti.ſ.ſhiecti inqᷓ;tũ ſbiectũ. videls in oꝛdie ad pᷣdicatũ vt oĩs nllo.⁊ oĩa ſigna tã vlia qᷓ; ꝑticularia. ⁊ tal diſpõ non ðʒ reite rari cũ medio.ſ.in minoꝛigpõne. qꝛẽ reſpe⸗ ctius. diſponit em̃ ſbcrũin cõꝑatiõe ad pᷣdi catũ. vtcuʒ dẽ. ois hõ albycurrit.iſta dipõ alby dʒ reirerari in minoꝛi ꝓpõnecũ medio cõ̃ſit diſpõ eiꝰqð ẽ ſubiectũ qʒeſt abſoluta. di añt diſpõ nõ dz reiterari.qꝛẽ reſpectia biectiad pᷣdicatũ⁊ ita ſbiecti inqᷓt ſubie ctumẽ. Vñ debemꝰdicereſic. oĩs hõ albus currit.ſoꝛtes ẽ hõ alb? ſoꝛtes currit⁊ non ſoꝛtes eſt ois homo albꝰ. Poſtq; au· dererminauit de diſtibutiõe in cõipo nẽdo diffinitionẽ ⁊ vfiliene ſignoꝝ diſtrbutioꝝ ad q̃rũ diffinitionẽ ſequit᷑ vifino diſinbutionis. Hie zi detiat de ſipnis diſtributis. Et pꝛio de ſigns di ributiuis ſbe· ⁊ inter illa pꝛio de jgno oĩs qð eſt ſignũ diſtributĩ affinnatm̃. rõne cuiꝰ pꝛecedit ſigna negatiua.⁊ qꝛ ẽ diſtiburiuũ pluriũ · Jõ p̃cedit ſigna diſtnbutiua duoꝝ· qꝛẽ ſignũ diſtributiu ũ ꝑeiũ ſubie ctiuarum. Jõ pꝛiꝰ dererminauit de ipſis diſtributis partiũ integralium. ¶ Sclendũ pꝛio.ꝙ añqᷓ; au.in ſpãli oñdir qũo h ſignů oĩs hʒ diſtnbuere. Pꝛio no⸗ minat ꝙ ip̃m in płinũero dupłr capit. Vns mõcol lectiue · vt oẽs apti dei ſũt. xh. ⁊ dʒ ibi capi collectiue. ꝙpᷣdicatñ ſið diſtn buitꝓ ſuppoſitis ſubierti diuiſiʒ ⁊ ſingulatim acceptisſed attnbuit᷑ ſil ipſis ⁊ colle .„ ue acceptis· ⁊ iõ non pᷣt fieri deſcenſus ud ſuppoſitg Wr ſubieeti.nõ eni ſequit᷑ oẽsupł deiſ unt. xij· ᷓ petrus? paulus ſũt. jij · Alio mõ apitdiſtributiue· qñ ſcz p̃ʒ dicatũ atmbuit ſuppoſitis fubiecti diuiim?⁊ ſinguʒ laum acueptis. ⁊ rüc bene fit deſcrnſys ad ſuppoſits ſubieri v bñ ſequit oẽs hoies natunn ſeire deſderit ðloꝛtes vel plato ſire deliderqt. I Iendũ ſco rca ß ſignũ ols au · ̃rit d eet diſnvutie acceptũ. 2 arguit ꝙ nihul · ois res aut ẽ vłis vel ꝑticlarꝭ ᷣcatio nis.ß oĩs non ht rẽ vłem vel ꝑticularẽ Snhil ft ma 3j 1oꝛ pʒ. qꝛ nec põt ſubuci nec pdicati inpõne. Dppo ſicũ tñ arguit᷑ ſic. qꝛ iliud aliꝗd ßt.ꝑ cuiꝰ oꝑarionẽ vł remotionẽ oĩo reddi᷑ vera vel fla · ed licẽ de hᷣſigno ois. her em̃ẽ vera oĩs hõ ẽ aial. hec aũtẽ fla · oẽ aial ẽ hõ.ꝗᷓß ſignũ oĩs ßᷣt aliquã rẽ. ꝙꝛo ſolutiõe illius Pciendũ rertio· ꝙ vt ðt au. in tex. ꝙ duplexẽ res· dã enĩ eit res ſubijabit vel pᷣdicabit ⁊ loquẽdo de ta 1 re hoe lignũ ois nihil t⁊ iſtoꝰ capit᷑tes vt ðꝛa ra/ nis ta rũ. Alia ẽ res que ẽ diſpõ rei.⁊ ſtbijabil vel pᷣ dicabil.⁊ iſto mõ ois bñ ßt aliqᷓ; rẽcapiẽdo ßcare cdi ter vt ſe extẽdit ad feariꝓpꝛie ⁊ ad cõit. vñ hoc ſignũ oĩs ſt dipõem ſubiecti/ſiue bʒſe ad modũ qᷓlitatis ſi ue q;titatis.⁊ ſic pʒ ꝙ h ſignũ ois ᷣtaliquã rẽ. qᷓ eſt diſpõ ſubiecti.ſcã̃ ab vna reqᷓ; ab alia cãt᷑ veritas v Scendũ drto. ꝙ dupler eſt dipõ rei ſubijbił. Nuedã enĩẽ diſpõ ſubiecri q̃ ſibi cõue⸗ fallitas oĩonis nit hm ſenõqᷓ;tů ad deteminatũ ſitũ ad aiiqͥd in ꝓꝰ mero jolũ gecipitdiltriburiue·⸗ poſitione. vt albũ nigrã · Iliaẽ diſpõ ſpᷣcti reſpectia ſq; diſtnbuie in oꝛdine ad pᷣtũ. Vñtʒ ſigna vlia di ſponůt ſubiectũ in oꝛdine ad pᷣtũ.tñ pꝛio⁊ ꝑ ſe in oꝛ⸗ dine ad ſua inferioꝛa.ex ↄñtisn oꝛdine ad p̃rũelʒ non ponat alã̃ diſpõ pᷣdicaci inqᷓ;ũ p̃tũ · q iñ juhierum pʒ rõem materied dʒ diſponi ad foꝛmã· Ið ponit di ſpoſino ſubieri inqᷓ;tũ ſubiecrũ hoc ẽ in oꝛlinead pᷣ⸗ dicatũ q; Kõtra pdicta argui᷑ pꝛimo ſi. Fieur nu⸗ merꝰ ſingulans ẽ magls coilectiuꝰqᷓ plural.⁊ qꝛ hʒ nitarẽ.ꝗ hoc ſignů gis mag ent collectiuũ in ſingu lari nũero qᷓ; in pli. Scðo arguii mocꝰ feandinõ variat heatů ðᷓ hoc lihnũ oẽ ſiueſit ſiugularꝭ yel plis nüeri.ſꝑ capi diſtnbutiue. Certio arguit 5 ſignũ oĩs hʒ multiplicare terminũ cõem cui adiunßitam in ſingulariqᷓ; in pli numero. ð ſꝑẽ diſinburiuũ. Muarto arguit᷑.arguẽdo in fapeſmo. oĩs hõ eſt totũ in qᷓ;titate. nullus aſinꝰ eſt ois bõ. ꝗᷓ quoddã rori in qᷓtitate nõ ẽ omnis aſim· qᷓ bot ſignů ois iniſtapõe in minoꝛ nð tener cũ medio a prep̃ᷣn qð eſt3 auto⸗ rẽ in tettu Quinto aruit᷑ hoc lignũ oĩs hʒ virtu tẽ reſtringendi jubiectũcui adiũg᷑. vr dicẽds. null; bõ eſt mulier. d eſt dilpõ abſoluta ipſiꝰ biect ⸗ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ coilectio in ſe hzʒ ðᷣuoſ· ꝙ inciplt mults Et rõe ilirnymerꝰ plis põt dici mahls coilectur qᷓ ſingularis. Scm eſt ꝙ terminat ad ynũ? re il numerꝰ ſngularis maßis ðꝛ collectiuꝰqᷓ plurl. Et q ditnbuto inapit ab vnoꝛ terminatad plura- I diſtnbutio Zuenit magis jpꝛie termino ſingulan nu meriqᷓ; plis nůeri.⁊ð boc ſignũ gis in ſingulari nu Icd ſchm ðꝛ·ꝙ licz modus keãdi nõ variat heatũ in dictionib ſincathe⸗ ßrumatb rñ bene in alns·yel ðꝛ ꝙhocſignumois qᷓtů ad materiale diſtubuit ʒ nõqᷓ;tñ ad foꝛmale. tert ðꝛ. ꝙ in diſtributihe duo ſunt.materiòle ʒẽmultiplicat· Etröellitß ſignů ois ſ põthe⸗ ditnburul· indẽeo ple tãch femaler ida 3 nomẽ imponi ſie diſnbilho in diuerlis diuerſi mode dcceptis facta.⁊ ãad h ſignũ oĩs añq; in pliẽ collecti eo ꝙ diſtribtid facta in diuerſis viunerim vel diuiſim acupi. Id qnum ðꝛꝙ in boeſillmo dis nõ capit᷑ diſtrbutiue ſ accipit vt ẽ ꝑo butotꝰ — můdi ⁊ ſic oẽ pfectũ eſt in triboſed o⁊pfeÿ ctů idẽſunt vthẽ ibidẽ j oẽeſt in riboĩis ult hẽetria appellata. Ad ideʒ vt greſto. in . ctu nõ hʒ niſi vnic ſuppoſitũ.ſ· hanc lunã ßſignũ ois ktam̃ vir. ſed rib vt hõ equꝰ xiſia foꝛmaẽps⁊ nõ p̃turveco cuiꝰẽ pars Zlia eſttoꝛmaqᷓ eit foꝛmapᷣdicabil ⁊ ſic oĩa mus dicendo p̃dictae, ois nõ ſp exigittriaApe ungit termino hti ſolum vnũ ſuppoſiũ E dilndqsð⸗ 8 S— „ 11 1 ₰ põ ꝙ ibfponit loc vnfꝰ ſimplicis.⸗ Ad qntũtꝛ hoc ſignů nullꝰbene hʒ vᷣtutẽ reſtringẽdi ãjs modos ſignificandi⁊ jm hocẽ diſpõ abſoluta. ⁊ ſie bñ iungit᷑ fubiecto abſolute ſicut dicẽdo. nulꝰhõ eſt mulier. ſed bñ hʒ virtutẽ diſtnbuendi ſicut conue — lublecto inqᷓ;tũ ibctũ hoc eſt in oꝛd nead pᷣdiatũ NAbiog ſeethlignũ vio ⁊cuins ß ois exigit ria apellata. Et videꝙ ſic. qꝛ oĩs ꝑfectio ẽ in triby. vrhã pᷣmo celiet eodẽ loco.ꝙ de dnobo viris nõ dicimꝰ oẽs. ß detuby vir dicimꝰ oẽs. oĩs vult hẽe tria ellata. Sedʒᷓ· inqjuber demfatðe ſunt Ipdes vles ſed demutiões fiunt ex ſoleꝛlu nn. 3 oʒ dicere ois ſol ojs lung. ſedſolnõ b niſ vnicũ ſuppoſitũ⁊ ſilꝭ luna. ð oĩs ñ̃rnſt pietria appellat · Ad idẽ. oẽ pᷣuatũ lumieg a tere obirciudeficit. hꝓpö eſtↄceſſa cum hẽ b autorby ſed o puãti lumiea terreobie⸗ ſinglarẽ.ʒ oĩs nõ hʒtria * idẽ 3 b ꝙ dico qm̃ vlr E moc gyri vilo eꝛopriaurt dwerificat m diüerſitatẽ ſu ſnbiecti. vtſipõrſtvimi nut⁊ riſibileẽ diminutũ. ⁊ſi hõ eſt moꝛtuꝰ riſibaleẽ moꝛtuũ.· ſed vle qñq; ſaluat in plu⸗ b vtl aliqñ in vno rñ vx ſol lung z oĩs qñq; vnlt hie tria apellara ⁊ qñc; nõ Ad idẽ dilplex ẽ foꝛma. qꝛq̃; imoynñ fol · Ad idẽ dirplexẽ foꝛm dã eſt foꝛma materie vt aia ẽ foꝛma coꝛpor 3— —„ I aytgenera? ſpẽs ⁊ diedicunt forme inferioꝝ. vt hõ equꝰ⁊cijt·⁊ indiuidta hu abib ſ tiꝰergo foꝛma ſupioꝛa) iedicunt᷑ foꝛn inferlol. Ptoec indinidua huiꝰ foꝛmepdicabil ſüt mateiiãeiꝰergo foꝛma cñ neutro pᷣdictoꝝ mõꝝ ſuamercedit mare ri necercedit abea nullů vle exceditſuui diuidua necexcedunt᷑ ab eo · ergo cũoĩs di⸗ cat adecuationẽ vliumcũ ſuis indiuiduisꝰ tois bõtunc oportet ꝙ ſolhabeatniiunt vt pedicat᷑ oĩs ſolqõ concedi pᷣdictas gpõnes eſſe vᷣas·⁊ꝙœ tria uppellata · Bedgñadꝰ jungirurtermino cõihñti plura ſuppoſitã tůcexigit diura appellara. Duando pond b Sh ehgt ſolũ vn appella +G 1 —. vex eſt ⁊hectriaſũt.ſ Iᷣgrei vᷣtꝰeiꝰ⁊ oꝑatio ri Frbec tria tãgit areſto. ſub bꝛeuib ver⸗ bis cũðᷣt natura apra nata ſic facit. ꝑh em̃ ꝙ ðt natura tangit ſbam rei ⁊ꝑhꝙ ðᷣtap⸗ ta nata tãgit virtutẽeius. ⁊ ꝑhꝙ ðtſicfacit tãgit opationẽ debitaz ei. Hilrð ſignũ oĩs bʒ ſᷣam ſigni vlis ⁊ ÿtutẽqᷓ ẽ diſtribuere et opotionẽeiꝰ qñ diſtribuit⁊ in his triẽ ꝑ⸗ ectõeiꝰ Id ſcᷣm dõmẽ ꝙ hõ⁊ boĩes diñt qꝛ hõ ðt iſtã ſpẽm ſᷣm ſe q̃ eſt de plibo pᷣdica bil. ſeg hoĩes in pli nñero nõðt ſpẽm ᷣm ſe tzmltiplicatã actu vm materiã indiuiduo⸗ rũ nũero diuerſaʒ. vñ oĩs in pli rõne multi tudis facte faẽ diſtributionẽ ꝑdiuerſqs ma terias.⁊ vult hẽetrig appellata. Bed oĩs in ſingulari niero exqͥ recipit ſpẽm Eᷣm ſe⁊ nõ mareriã indiuiduoꝛũ exigit eſſentiã aptam natã pꝛedicari deplitv ſiue actu ꝑticipet de pl ib ſiue ab vno.⁊ iõ exigit tria appeilata. uutvnũ ſolũ fᷣm naturã vlem cui adiungit᷑ qͥdam tñ dicũtq oĩs vult hie tria pellata ad minꝰ⁊ dat talẽ rõem. Nuotiẽſcũq; ſignũ vle addit᷑terminocõi non hñti ſuffjcientiã apellatoꝝ recurrit ad nõeng. vtcũ dã: oĩs fenirẽ. qꝛ ly fenix nð hz niſi vnicũ ſuppoſitũ recurrit ad nõ exñtes fenices. Eꝑiõcũ dã oĩs fenix eſt.ſen ſus ẽ.vnꝰfenixqͥ et? duo fe nices qͥ nõ ſũt:ſũt. Etiõ dicũt has ꝓpões eẽ flas.qͥdã fenix nõ eſt. oĩs fenix eſt⁊ nõ eẽ ʒᷓ⸗ dictoꝛias.qꝛ in neghtiua ſuppomt᷑ fenix qͥ ẽ Zinaffirmgtina ſupponunt᷑duo fenices qͥ nõſunt. ⁊ ſic nð idẽeſt ſubiectum in vtraqʒ. Voc aũtpõtmultiplr impꝛobare. qꝛ hecin cõuenientia ſequnnt᷑ex flo qð ſupponunt. qꝛ uponũtq oĩs ſp vult hietria apellata qð ſuperꝰ oñſuʒ ẽ eſſefim. pꝛopterea vuit areſto. ꝙxpõ in q̃ ſubijcit vle vl ſumptum alicui pᷣto Zdicitilliʒpõni negatie inqᷓ ij⸗ c᷑ vie nõ vlr ſinptũ eidẽpᷣto. ſed iſte ſũtta les. eĩs fenix qqdã fenx nõ eſtʒ ſůtõdicto — rieqð iñ ipſi negãt. ð regula eoꝝ eſtfla. Itẽ ad idẽulia regula eſtral· Terminꝰcõis ſup ponens vel apponẽs pᷣbo pñtis tpis ſimpi ſůpro nõ hñti vim ãpliandinecexſe necab ao reſtringit ꝓ his q̃ ſũt ſub foꝛma termi⸗ ni ſupponeni.zcum ðꝛois fenix.ly fenirre · Rringit ad ſupponẽqũ ꝓ feniectĩ qeſtcuʒ ipſiꝰ nõ ſit niji vnic ſuppoſitũ d ꝑiiam re bulã pꝛi daram. Biſignũ vleaduenlatei vera · ſnits aſinꝰ eſt fenix. ⁊ ptʒ ſic ꝙ hoc Vuodecimus nobicchat gois pfcrtiot inxiniꝙ nõdiſrbnißm nilip vnteo ſuppoſto go regula eoꝝ eſt falla. ⁊ ſupꝛafimn fundat quod cõcedimꝰ. Poſtqᷓ; au.· deterninauit deß ſigno omnis ſmnſe oßdendo qͥd fᷣcet. Wic ↄ̃r determinat de ᷣo ꝑ cõpa tionẽ ad terminũ cõem diſtribuibilẽ mouẽdo talen qðem vtx h ſignũ oĩs ſꝑ erigit tria appellata ð eſtq̃ rere Wtꝝ ad hoc ꝙ hoe ſignů vis addat᷑ temino cõ reqͥrai ꝙ ille terminꝰ hʒ tria ſuppolita acu exiſtentia. ¶ Bciendũ prio.ꝙ ſutpoſiũ ⁊ appellarũ int ſe dꝛt· nõ lupoſito ðs inferꝰ reſpectu ſupioꝛis.⁊ ðꝛ ſuppoſi⸗ tũ qñ nõ eſt aptũ natũ exiſtere in alio.ſed ẽ apeltatũ ſupoſitũ ſicut infrnꝰ alicuꝰ termicðis artualti ers ¶ Sciendũ ſcᷣo· ꝙ h ſignñ oĩs in pli ſp erigit piuns appellata. q addittermino cõi accepto ꝑ modũ piui riũ. Bilr in ſinnulari niero.ſjaddi termino cabʒ bẽte plura appeliata.? ſic bñ cgu plur appellata.qʒ⸗ diſtribuit terminũ cõem cui addit᷑ꝓ oĩbus ſuis ſup poſitis erũtib· Bed dubiũ ẽ qñ hoc ſignũ oĩs adutt termind hi vnicũ appellatũ. Wtn tat᷑oʒo ſitcõgrua dicendo vis ſol. Et dicũt aliq ꝙ nõ q̃rũ rõnes cñ ſo lunonibclare ſatis patent in tex. ⁊ hoc ſignũ vis con⸗ grue põt addi termino kñ̃ti vnñ appeltatũ ⁊ qð non exgat plura appeliata · V Bciendũ tertio.ꝙ b ſignñ oĩs qñm; vlr ht ⁊ bi ẽꝓpiꝰ moch ipſi ſigni vłis. dit autẽ ab alijs ſignis vlibus.qꝛ h ſignũ ois adeꝗtedi ſtrbuit terminũ cõemꝙ oĩibus ſuis ſuppoſitꝭſic añt non ẽ de alis ſignis.ſicut ſunt vreiq; neut᷑.cũ eiñ ðꝛ oĩs hõ · ibi dõ accipſꝭ ꝓ oĩbus ill in quib reꝑi. Ex q paret ꝙ vlitag aliqri tenninoꝝ ſaluat᷑ in vnico ſup poſito adeqᷓte. Zõ hoc ſignũ ois pᷣt addi termino cõi ⁊k cõiter addattemino hñti tria appellata vel pla⸗ tñ qñq; addit᷑ temino hñti vnicũ appellatũ Iᷓnð exi⸗ git tna appel lata ſed ſolũ exigit de ſe ferminũ cõem ſi Fnificantẽ naturã nultis cõicqbilẽ Et becẽrſio du bitatiõis. Bolu. ¶ Bciendũ qᷓrto. ꝙ anti poſuerũt quandã ngulã de hoc ſigno oĩð q taleſt. qtienſcũq; ſignũ vleaffirmatm̃ addit᷑termino cõinð pñti ſuſij cientiã appellatoꝝ recurit ad nõ erñtes iðẽ ad juppo ſiiã ẽxftia.vrcũ ðꝛ oĩis fexix eſt erij iſte terminꝰ fenit hʒ niſivnicũ ſuppoſitũexñs. Jõ hoc ſignũ oĩs recur: rit ad fenices nð exñtes. Jõ itpõis oĩs fenix. ſen! ſus eſt. ͥdaʒ fenix ẽ⁊ duõ fenices nõ erñtes ſunt ⁊15 fm ipſos iſta nõ eſt fta. oĩs fenixẽ neceſt ꝗᷓdictoꝛia i lius qͥdã fenix nõẽ. Sed iſtaẽ fla regula ſicut⁊ ſuuß fundamẽrũ ··ꝙ oĩs ſꝑ exigit tria ap elatſitede hoc ſigno oĩs ⁊ de hoc ſigno nlls.ſech eigit tra ad pellata· qꝛ iſta ẽ vera. nuliꝰ fenixẽ aſinꝰ cñ uertiseſt —— qnn kull nð exigit tria aʒpellata nec ſilr hoc ſignũ oĩs Lẽz tra pᷣdira aruipꝛimo ſic plꝰ reqritad pĩcandũ p politionẽ vfem qᷓ; ꝑricularẽ ſʒ ad venficandũ pticit karẽrequint᷑eriria vnr ſuppoſici. ad vericunduʒ vtem requnt plura ſuppqſita poe ſignũ eis exigt od minꝰtria ſuppoſita· Scpo argultoĩs non 3 aitemnoſinuleridpabetpluts appellts Tertio arguit. ois denotar terminũ cõem cui addit tenen ꝓ plurib. ſed qñ additurtermio hñtj tñ̃ vnũ phellatũ. talis additio ẽ falſaᷓ indebite ſibi addit᷑⸗ ano arguſt· terminꝰ cõið ſupponit qñq; nõ ʒ — ene Cractatus exiſtentib 3 non põtfier recurſus ud uppoſ ta non exiſtẽria.ſicut dicit regula antiqjrũ. Muinto argui tur. hec ẽ vera · aliq; ſenix nõ eſt cũ aliqͥs fenix ſit coꝛñ ruptꝰ ꝗᷓ hec eſt falſa omnis fenix ẽ. Adpꝛimũ dici tur.ꝙ qᷓtũ ad modũ enunciãdi plus requirit adve ne vłi pꝛedicatũ denotat᷑ineſſe ſubiecto ꝓ plurib nõ autẽ ſic ẽ in ꝑticulari tñ qᷓ;tum ad rẽ nõ plus requiri⸗ rur ad verifcãdũ ꝓpõem viem qᷓ; partuularẽ. Ad ſcpm dicij negando ↄñam. qꝛ rerminꝰ ſingulãtis ßt naturũ incõicabilẽ.iõ ex impotẽtia ſibi repugnatad⸗ 8 6 3 ſupponit ꝓ diuerſoab hoie · ſed nõẽ aliab oi hoie. ergo pꝛia eſt fla. Solutio. pꝛiaẽ ſim pliciter fla ⁊ ꝓbatio peccat fm fallam figu⸗ redcõnis a plurib determinatjſupoſitio⸗ nficandũgpõnem vłem qᷓ; particularẽ· q in ꝓpolitio n pluribo determinat ſnppoſitio⸗ niby ad vnam determinataʒ· q iſteterminꝰ aliꝰ habet determinatã ſuppõem in pꝛemiſ⸗ ſis ⁊ in cõcluſione. Item ꝓbatio peccatm ditio ſgni vłis · ſed teminꝰ cõis licʒ gñq; babeat tin vnñ appellatũ.t tamen naturã cõicabilẽ multis · 1 iibi poteſt addi ſisnũ vłe· neq; ex hoc ſeguꝙ xigir plura. appellata ſed ſufficit ꝙ lit terminꝰ cõis ·j ertiũ dicitur· ꝙ hoc ſignũ oĩs denotat terminũ cõem cui addit᷑ accipi ꝓ pluribꝰ non ſinprſed ex ↄditione ſʒ ſi habeat plura ſuppoſita · Ad quarrũ dici ꝙ tz terminꝰ cõis cuius natura põt ſaluari tã in exiſten tibqᷓ in nõ exiſtentib poſſit fupponere ꝓ nõ exiſten tibus ·tñ terminꝰ cõis cuius natura tiñ ſaluar in ſup politis nõ põt ſupponere pꝛ nõ eriſtentib qũ ponit᷑ cũ iſto verbo ẽ. ¶ Ad quinrũ dicit᷑ negãdo añs· ⁊ ad ꝓbationẽ dicit᷑ ꝙ non ſequt᷑. quidã fenix eſt coꝛruptꝰ ergo fenix nõ eſt. qꝛ in iſta. quidam fenix eſt coꝛrupc? ſupponit tã pꝛo exiſtentibꝰ qᷓ; coꝛruptis. ſed in iſta· qͥ⸗ dã jenix nõ cſt · ſupponit ꝓ pñtib tĩ · Ideo illaẽ ve ra· omnis fenix eſt. ¶ Scðm pꝛedicta querit᷑ de ſophiſmate ois hõ eſt ⁊ quodlibet deñs ab illoẽ nõhð ẽ pbatio hecẽ vna copulatia cuiꝰvtraq; ꝑsẽ vera d ipſa eſt vera ¶m pꝛobatio oĩs hõ eſt . ⁊quodiibet differẽs ab eoeſt nonbõ qð eſt ftm. q heceſt vna copulatia cuiꝰ altera Ps eit falſa. Solutio pꝛia ſimplreſt vera.⁊ im⸗ pꝛobatio peccat penes fallam ↄñtis qꝛ dif⸗ fallaciã accident.qꝛ licet oꝛtes ⁊ plato⁊ ſic de alijs. inferant oẽm hoĩiem km ſe.nõ tñ ſp baccopulariõe que eſt ois ⁊ aliꝰ hõ ſunt. v cũ dicit. vis bõ⁊ alꝰ hõ ſunt. ſicut cogno⸗ 3 ſco coꝛuſcũ km ſe nõtñ ſub haccidenteqð ẽ— venire. vñ talis dat᷑ regula. Duotienſcunq; M Sen aliqͥg ſequit᷑ ſiue cõuerſim ſiue non. ſialiqd he cõuẽniat vni qð non conueniatalteri ⁊ꝑil 6 ₰, lud cui cõuenit inferat᷑ de eo oui nõ ↄuenit. ſemꝑ eit fallaaccidenris. ybigra. hõ eſter/ go ſuba eſt. ⁊ ſpẽs ↄuenit hoĩ ⁊ non ſube.ið ſi per hoieʒ inlerat ſpẽs de ſuba eſt fallacia accidentis. vt hõ eſt ſpecies · ergo ſubaẽ ſpe cies. Silr hic riſibileẽppꝛium ů bõ ẽppꝛiũ Voꝝ aũt que ↄſequunt᷑ q̃dã ↄſequunt᷑ cõ⸗ uerſim. vt hõ ⁊ riſibile. alia nõ. vthõ ⁊ ſuba Dicto de hoc ſophiſ.reſtat dicere de iſto dis homo eſt oĩs hõ. ſoꝛobatio · ſoꝛtes ẽ ſoꝛ * res platoeſt plato ꝛcij· ʒomnis põeſtois põ. Etvt vuit boetiꝰ. nullazpõ eſt verioꝛ il⸗ ſerens ab oĩ bomine in minꝰeſt qᷓ; differẽs ſoꝛte q differẽs ab oĩ hoie ſupponit ſolũ ꝓalijs rebus ab pomie. ſed dilferẽs a ſoꝛte ſupponitꝓ eiſdẽ ⁊ etiã hꝛo alijs hominiba ſotte vñ bene ſeq uit᷑. d:fferẽs ab hoiei dif⸗ ſerens a ſoꝛte.⁊ẽ locus a ꝑie ſubiectiua ad ſuũ totũ ſipuicꝓpõni differens ab oĩ homi ne apponat᷑ ſignũ erit ꝓceſſus ab inferioꝛ ad ſuperiꝰcũ diſtributione. ⁊ ſic incidit fal⸗ lacia ʒůtis in impꝛobatiõe ᷣm vnũ ꝓceſſuʒ qꝛduplex quit᷑ ois hõeſtð ſoꝛtes ẽ. reſt locꝰ Atotomn quantitate.ſed nõ ſequit. hoc eſt dꝛñs ab oĩ poieꝗᷓ differens a ſoꝛte · ſedeſt falla ↄñtis.ſi cuth omnis põeſtäꝑẽ anial. Jtem q̃rit᷑ de Fpiophiſmate oĩs ho⁊ alius hð ſunt. Pꝛo⸗ bario.ſoꝛtes ⁊ aliꝰ hõ ſunt· plato⁊ alius hõ ſunt ⁊ẽijs. omnis hõ? aliꝰ homo ſũt. Um pꝛobatio. aliꝰ eſt relatĩ dinerſitatis ſube ð ¶ pomo · qð quidẽ ſophilma pꝛobatur⁊ inptabt la inq̃ idem p̃dicat᷑ de ſeipſo·ſed ſiceſt hic. qꝛ oĩs hõ pᷣdicat᷑ de oĩ hoie. ð nullaẽ verioꝛ ipſa.⁊ ꝑñs eſt vera. Impꝛobario ſua 5di⸗ ctqꝛiu eſt vera.ſ.illa. quidã hõ nð eſt oĩs hõ. 3 ipſaẽ falſa. Itẽ ad idem. ois hõeſt oĩs hõ ſec ſoꝛtes eſt hõ ð ſoꝛtes ẽ oĩs hõ· ſillimus ẽ in darij concluſioẽ fla.ð aliã pꝛemiſſarum nõ minoꝛ ð maioꝛ.ſed maioꝛẽ ſophiſma. qẽ flm. Solo pꝛima eſt ſimpli fala.⁊ ꝓbatio peccatbm ↄůs ab inſufficiẽri enumeratiõe ſingulariũ. qꝛ cũ illis q̃s aſſumit dz ſumere pas a pte ſubiecti. ſoꝛtes ẽ oĩs hõ· plato eſt vdis hõ·⁊ etiã iſtas a pte pᷣdicati.oĩs hõẽ ſor in np vnũ pcetluz tes. oĩs hõẽplato ⁊c s. quas dimictit⁊ ſic ẽpceſſus in ĩpꝛobatione. qꝛ bñ ſe peccat ᷣm ↄñs ab inſ ufficiẽti enumeratiõe fingulariũ· Ad alind diciẽ ꝙ ibilidꝰ nõ pꝛe⸗ ———— dicat᷑ deſeißo ſedpdicat᷑ omnis hõ de poĩe ſumpto pꝛo qualibet ſuparte ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determin auit de hoc ſigno oĩs oſten dendoqᷓiter diſtnbuat. Wicoir ad maiort declara⸗ tionẽ eotum que dicta ſunt mouet trja ſophiſmara⸗ Pꝛimũ eſt oĩs homo ẽ⁊ quilibet differẽs ab eo ̃ nõ 5 F are patet jj textu rum ſolutiõe eiuſdẽ ſophiſmaris ¶Sciendum pꝛimo.ꝙ ſctm ſopbiſma ẽ omnis hõ ⁊ auus hõ ſunt· qð quidem ſophiſma ꝓbatur⁊ im⸗ pꝛobgł᷑·pꝛobat᷑ ſic. foꝛtes ⁊ alꝰ homo ſunt. ſimilit pla to ⁊ alꝰ homo ſunt ⁊c̃· qᷓ ois bomo ⁊ aliꝰ homo ſũt ꝓbatur ſic. al ſupponitꝓ diuerſo ab homiue ſed nõ eſt aliꝰ hemo diuerſus ab oĩ hoie. ergo fophilma fal ſum quod cõteditur vt patetip impꝛobationẽ · ad ꝓ⸗ bationẽ dicitur.ꝙ vt vult autoj in textu.ꝙ peccat fm fallam figure dictionis arguendo a pluribꝰ deteimi⸗ natis ad vnã determinatã leſpectu huius temiĩ alꝰ. Fñ ſi ille terminus alius eecm modo acciperet᷑ in ſingulis partibꝰ antecedẽtis tũc vna pars anteceden tis eſſet falſa.vt ſi caperet᷑ pꝛo ſocrate inductõ veniret ad ſoꝛtẽ · vt dicendo.ſoꝛtes ẽ ⁊ alius hõ · ſic illa ꝑ oꝛdi nẽ eſſet falſa. qꝛ denotaret ſoꝛtes eſſealꝰ a ſeipſo· Ali ter aũt ſoluit autoꝛ dicens.ꝙ ibi ẽ fallacia acadentis qʒ licet ſoꝛtes ⁊ plato ⁊c̃. poſſunt inferre hoc tet dĩis homo fm ſe.nõ tamen fm ꝙ ſtant ſub rali adiuncto i differt ab omni hoſe dʒ aſſumi ſoꝛtes ẽ ois hõ qð eß falſum ⸗ 3 ⁊ aliꝰ homo ſũt?mo oĩs homo hic accidit ſoꝛti ⁊ pla toni.hᷣm ꝙ accipiunt᷑ cũ hoc adiũcto· ⁊ alius hõ ſunt · Et ideo auroꝛ ponit vnã regulam de fallacia aciidẽt tis. que ſatis clara ẽ in textu. ¶ Sciendũ ſcðo.ꝙ con ſequẽter autoꝛ mouet tertiũ ſophiſma hoc· oĩs homo eſt oĩs homo.qð pꝛobat᷑ inductiue ſic. ſoꝛtes ẽ ſoꝛtes plato eſt plato ⁊c·ergo omnis hõ eſt oĩs homo. ſcðᷣo pbatur. qꝛ idẽ pꝛedicatur de ſeipſo.ꝗᷓ ſophilma verñ. Impꝛobat᷑ autẽ ſic. eius ↄtradictoꝛia eſt vera.ſqʒ qui dã bomo nõ ẽ oĩs homo ergo ſophiſma falſum. Itẽ bene ſequit᷑.om nis hõ rſt omnis hõ.ſoꝛtes ẽ omnis mas fallum/ clula in ſie Jaã differt ab omniboie quiẽ ⁊ nð cſt nonhõ· qð patet per poꝛphlriũ dicentẽ in pᷣditabilib ſiueſo: tes lit ſiue nõ ſir. ſemꝑ hõ cſt animal. qpꝛimũ ſophil 5 Scðo arguit᷑ ſic. bᷓ ſequit᷑.ſoꝛtes nõ eſt oĩs homo ꝗᷓ ſetes differt ab oĩ hoie. qð falſuʒ eſt ců ipſe ſit hõ. Tertio argui. omnis hõ ⁊ hõ pics ſunt led hõ piqtus eſt alius ab oĩ homine ᷓ ſcðm ſo phiſma vcꝝx¶ Quarto arguit᷑.omnis hõ nõ eſt ſoꝰ ſcd emnis hõ ⁊ aliꝰ hõ ſuntg; bene pᷣdicarur de alio ⁊ ſic iſta erit vera · omnis hõ eſtoĩs hõ. Muinto ſic omnis hõ ⁊ ompis hõ jdẽ ſunt ꝗᷓ vnñ pᷣdicat᷑de alio Ad pꝛimũ dicit. ꝙ adã nõ eſt hõ exitens ſiuepũs pꝛo q teneĩ hõ in ſcða parte ſophiſmatis.qᷓ rõ non cõ cludit.( Ad ſcðᷣm ðꝛ. negatur ↄña. qꝛ nẽgatio con⸗ nhoc ÿbo differt poſito in ↄñte. plus negatqᷓ; negatio poſita in añte ⁊ ideo dʒ inferi ſoꝛtes non elt eĩs hõ ·emgo differt ab aliqᷓ hoie ad hocꝙ poſſit infer⸗ d tertiũ ðꝛ negatur ↄñ̃a.qꝛ nihil tiñ dʒ inferre ſiũ añs vniuoce tĩ· hõ autẽ nõ ðꝛ vniuo⸗ ee de homine viuo ⁊ de hoie picto. Id quartũ ðꝛ. ſolus põt cycludi ab oĩ hemine ſimplr ⁊ ſic ↄns ẽ fal ſum · vrexcuderetab oi hamine deteminato ⁊ ſim plicter ſumpto ⁊ ſic eſt veꝝ·⁊ hoc mõ non valetↄña ¶Zd quintũ ðꝛ. ꝙſi omnis hõ ⁊ omnis hõ capian tur materialiter ſicſunt idẽ.⁊ hoc ſophilma ẽ veꝝ ſed qapiant᷑ ſcatie nõ ſũt eadẽ. vt patuit in q̃rto noiabili Beqͥtur deh ſigno nlis qũ ſt qĩ vlrne hatie. vñ Ft idẽ ſicu h̊ ſignj oĩis cũ negatiõe homo ergo ſoꝛtes ẽ emnis hõ cõcluſio ẽ falſa ergo ali ae Vnfride qua pᷣmiſſarũ. non ꝛninoꝛ ergo ſophiſma · Folutio. poſtpoſita.⁊ iõ ois nõ? nlls eqͥpollẽt. Deb 1 ſophiſma ẽ falſum ſimpliciter yt oſtendũt rationes i ſignonlið dat᷑ tatregulg. D uoriẽſcũq; hoc Pe ſignũ nlls ĩmediate adiũgit᷑termino cõicõ e. mo plaro ẽ omnis hõ ⁊c̃· Jc ilã rõem negaturante fundit 5 ĩ diſtr— h ſ cedens · q ibi idem nõ pꝛedicatur de ſeipſo ſed pꝛedi minh coem libi adiictũ mediate.vt nullus cat omnis hõ de omni n⸗ umpto pꝛo quolibet ſuoꝛum helteh ciendũ tertio.ꝙ hee ſignuʒ omnis adiunctũ pꝛedicato ꝓpoſitiõis quandoq; red dit pꝛe politionẽ falſam̃? udoq; nõ Sienim prc dicatum̃ ſit terminus cõis actu his plura ſuppofira quoꝝ numerus ẽ infinitus ⁊ indeterminatꝰ. ſius ſit lingulariꝰ numeri ſiue pluralis ſempꝑ ꝓpoſitio eſt fal ſa. Sed ſi pdicatũ habeat plura ſuppolita quoꝝ nu⸗ meiꝰ eſt determinatꝰꝓpoſitio põt eſſe ven. Si ſuma tur in plurali numero vt demðſtratis duodecim aĩa hõ eſt aſinꝰ. vñ poteſtfieri deſcenſus ſub ſß iecto ſic.ð ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰnecplato ⁊cijs. ⁊ctã ſub pꝛedicgto. Circa pꝛedicta q̃rit᷑ dehocſophiſ nllus hõeſt oĩs homo. Pꝛo bat᷑ ſic.ſoꝛtes nõeſt emnis hõð.plato noneſt omnis hõ? ſic de alijs. ergo pᷣmaẽ vera.vel ſie ſua ↄtradictoꝛia eſt falſg.j/iſta qͥdam hõ eſt omnis hõ ergo eſt vera. ¶ Lontra ibi 5 pn no ſ bus bñ vere dicit᷑ iſta u nt oĩa aĩalia. Ged ſi pᷣdica dicatur oppoſitum de oppoſito ergoeſtfal tũ habeat vnicũ ſuppoſitũ actu? ſumat᷑ in ſingulart ſa. Bolutio.pꝛima eſt vera.⁊ ad impꝛoba⸗ 5 numeropoſirio eſt vera vt ita ſol eſt vis ſol. lſu ionem reſpondet᷑ per interemptionem. q mat᷑ in plurali numerovt ſol eſt oẽs ſoles. ¶ Gcien ibi non pꝛedicatur opp oſitt mdeonnoſite dů quarto.ꝙ hoc ſignñ eĩs diuerſimode ſe habet qi—— ppoluum de oppolile oddiur preicato⁊ uñ ſuhiecro qñc; addit᷑ pdicato fed remohetur omnis hõ ab hommeſum; tñceſt ꝑs ipſtꝰpꝛedicatio. Bed qů addit᷑ ſubiecto nõ ſieee ſupoſito ⁊ hoc eſt verũ. t cit ꝑs jubleni ſed ẽ diſpõ eius · v cñ dicir. els homo ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determiauit de hoc ſigno omnis qð eſt hõ. ſbi eſt ſu biecrñ. ſed cũ dicitur.vis ẽ oĩs qm̃ vlr aſtirmatiue. Hic ↄñter dicit de hoc ſi no pomo·torũ omnis hõ eſtibipꝛedicatũ. Eq̃patet. ꝙ nulus quod ft qm̃ vłrnegatiue. vel fridẽ cum hoe pꝛedicatũ ꝓpoſitionis affirmariue quo ad ſe totũ nũ · ſigno omnis cñ negatione poſtpoſita.iõ omnis non ᷓ diltrbint᷑ſed bene ꝑs eius. Sed pdicatũ oĩꝓpõ ⁊ nullus equipollent. Ita ſitr econuerſo nullus non ns negatiue bñ diſtubuit. Ideo fit ꝑnegaroneʒ. vr huic ſigno ofñts. ¶ Scendũ pꝛimo ꝙ qᷓuis hoc ſi⸗ nullus hõ eſt nonbõ.quẽ bahet vinuttʒ diſtnbuẽi hnũ ois nullus in ſeſit vnũ ⁊ vnicã důs vimit; ij 6. 6 eſpectu eoꝝ que ſũt fuſceptiua ſie diſuibutõis yſrꝰ in eis ẽ dupler vtʒ ꝑ regulã quã de ipᷣaautoꝛ poit in tertu.ſcʒ q;tũẽſcũc; hoc lignũ nlłs adiungit imediate terio quẽ diſtnbuit ip̃m mobiliter ⁊ diſtributiue ⁊ ſi⸗ b milit cui teiio adiungii mediate.deo tam lublectuʒ nuch pdicatigpolirõis vhs negatue diſtrbui dũ fue⸗ nstir ni term inꝰcois. vt dicẽdo nlts hõ eft aſinus. Ibi em̃ iect diſtubuit᷑tã homo qᷓ; aſinꝰ: qꝛ ſub vttoq; põt fien de diheM ſcenſus. Et rã huꝰregule ẽ· qꝛ hoc ſignũ nullus fcat ni Lmn c; vlt · deo diſtribuit terim cõem mediare cui ad 3 c iungit᷑. Ex iſto ptʒ quare negatiua pᷣr ↄuerti ſim płr. njinz uet tale ſophilma · nuil/hõ eſt vis hõ qð ꝓbat᷑ ſic ſoꝛ⸗ wn tes nõ eſt oĩs homo ·⁊ ſic de alijs nullus hõ eſt oĩis Nuping põ Itẽ ſua ↄrradictoꝛia eſt faiſa.ſcʒ hec· aliqͥʒ hõ eſt nn om̃s hõ 5 ophilma eſt veꝝ Impꝛobat̃ aũt ſic.ibi p ſeqnt dicat oppoſitũ de oppoſito · ergo ſophiſma falſũ · So⸗ nitziig lutio ſophimatis eſt verũ ⁊ impiobatio aſſum zigni ſum. qꝛ ibi nõ ꝓbat oppoſitũ de owoſito ſʒ remouet Nnptnn eſſe vein hoiem ab omi hoie ꝓ q́libet ſuo ſuppoſito · „nit ¶ Sciendũ tercio ꝙ ſicut het eit vera nõpemoẽ oi nii homo ſicetiam illa Nullus homoeſt omnis homd dernn:i Ibi em̃ remouet᷑elſe nullũ hominem ab eſſe homie —— qᷓlbet ſuppoſito ſuo. Wñ in iſta· nullus hõ eſt oig — hoimno equipol et buic om̃ᷣis hõ eſt alics hõ ꝑ duarã — regulã equipollentiaꝝ ⁊ ſi debet ſumi u alã —— ſuppoſito deteiiaro hoĩs cũñ diaf᷑ om̃is hõ eſt. ho. eq poliet huic nõ om̃s põ eſt nõ om̃is hõ · qꝛ om̃is hõ 7 alquis hõ nõ ſtãt in veritate cũ iſta om̃is hõ eit al⸗ Muis hõ. ¶ Sciendũ quarro ꝙ hoc lignũ nits qñq; ſ eſt ſimul rẽſtrctuiũ ⁊ diſtributiuũ. vrcu ðᷣꝛnlls hõ ẽ mulier. ſʒ hor eſt rõne duerſoꝝ. Eſt ci diſtributiuũ wij de ſul ſignificati. N ßegt vłr⁊ ẽ reſtrictiuũ rõe ſui mo igimwüi— di beandi. q eſt genꝰ. Eñ hoc ſignũ nlls nõ pᷣtcolle⸗ ecahi ſicuthoe ſiguũ of̃ er hoc eſt rðne negan⸗ b vnis quã includit rõne cuꝑ habet diſtribuere diui dere? nunqᷓ; colligere · ¶ Loõtra pᷣdicta argun pꝛimo Iic. cñ ðꝛ hõ ẽ nullus aſinꝰ.ibi non reſtringif ⁊ mñ ſibi Hotiin 4. dene ſequit᷑ nullus hõẽ om̃is tes. ſeruens ẽ fallũ.ergo antecedens Tercio argu itur iſtaꝓpoſicio ẽ falſa cuꝰpᷣqicatũ ð ſllo verificat 5 ̃j vificat ibcrũ. ſi ẽ de iſta ñð hõ eſt oĩs hõ qꝛ nils pomo verificat de equo ⁊ de hocnð verificafoĩs ho⸗ mo · ergo ſophilma falſum. 2 põ ↄtfaiant᷑.ſed nullus hõ pt verificari de nullo ho⸗ miie als ↄttaria verificant᷑ de eodẽ ꝗᷓſophiſma falſũ uinto ſic. bene ſequi nullus hõẽ nullus hõ· er ßo nlls hõ eſt ſortes · ſeg ↄñs eſt talſũ, ꝙ plato non ẽ ſoꝛtesꝗ illa falſa· nlłs hoẽ nlłshõ¶ Zid pꝛimũ ðʒ · ꝙ in ili gpõne hoc ſignũ nullus nõ adiũgi illi teiio pð nec mediate nec ĩmediate. qꝛ ſignũ ðꝛadiũgi ſeiũ illi qð ſequit᷑ pᷣm ⁊ ſolũ in tale poteſt agere. Ad ſe rundũ ðꝛ nega ↄñs · ꝙꝛ uõ bfi lequit nlls hõ ẽ omis põ.̃ nlis ẽ ſoꝛtes · ſ debet ſi ſubſumi ſub illo pᷣdica⸗ o om̃is ho erzo nlls hõ eſt res que ſit oĩs hõ· ¶ Bd tercũ ðꝛ·ꝙ li nlls hõ accipt᷑ materiatr ſiue ꝓ toto in qᷓtitate fiue actipit᷑ poſitiue. ira ꝙ pᷣtuteiintellectus uc Cipiatp aliqua req̃ẽ nits hõ necꝓ lapide nec ꝓ aſis ho⸗ ſic ſophilma bñ cſlet — falſũ ſi dccipiat eauue. ia ufai adiungit ſignũ.ergo ↄtra regulã tertus. Sco ar. hõ.ꝗᷓ nullus hõ eſt ſoꝛ Muarto ſic nõhõ ⁊ ois ſiſdieü.ʒp hes wr·llböicWyemn 4 ↄnrii bi verficant de kletes bariue vr de eodẽ vtputa de rubeo ðᷣꝛ——. buneemgrt babenebenls böcſtoi ho.hic mouet eſle holem ab oĩ hoie· ⁊ ita uullus hõ ⁊ ꝙis lð 3 neantdecodẽ gd qunribr negarns eꝛ a diſtnibutõe inferioꝛis arguit᷑ ad diſinbutõem ſuꝑi oꝛis· q arſiut ſidicef ois põ ẽ ois hõ· ego oĩ hõ nõ eſt nõ ſortes · nõ ſoꝛtes em̃ in plus ſe hz q; nullus hõ i talis datiegnla· gricſtunq; dica vie vtt lum; ptũ negatiue nñ debet ſubſũpto fien ſub ille pᷣdica⸗ to rõne diſtrbutõis ſibi ʒueniẽtis ſʒ rõne neg z5e3 ideo debet ſic arguinlts põfnullus hõargo nils hõ eſtres q̃ẽnlthomo vtputa lapis ⁊ nõ ſic. dʒ nullus ho non ẽ ſoꝛtes vł plato. Sil hic nulſꝰhõ eſt ois põ nlls hõ ẽ res qj ſu oĩs hõ Et norãdũ ꝙ iſta nlls hõ ſa quantrꝙ ẽois hõdʒ ſic ↄuemt. nił ex ↄñ̃ti alĩs hõ ẽ oĩs hõ CEanit deſigno nibil qðʒ cat idem ꝙ nullus. ß includit in ſ terimrec pientẽ ſuã diſtributõeʒ. qꝛ nihil eſt nñ vle cũ negatõe⁊ res eſt terminus rec piens eꝰdiſtributõez Lircapdicta que; rĩ de hoc ſophiſmate nihilvidẽs eſt aliqd vidẽs. Pꝛobat ſic. nõ rem hãc vidẽs eſt ali⸗ qd vidẽs.qe nõ vidẽs ſoꝛtẽeſt vidẽs platõe nð ilã rẽ vidẽs ẽ aliqͥd videns.⁊ ſicde aljs· õnihil vidẽs eſt aliqd vidẽs. q pꝛimaẽ vera Konta ibipᷣdicat᷑ oppoſitũ de opoſiro.ð lo cutio eit faiſa. Duidã diſtinguunt nihilvi dens eſt aliquid videns.eo qꝙ hec dictio ni pil põteẽacticaſus et eſt ſenſus.nllaʒ rẽ vi⸗ dens eſt aliqd vidẽs. vł põteẽ ni caſus.⁊ẽ ſenſusnlla res vidẽseſt aliqd vidẽs.⁊ ᷣm ponũt amphibologiã exꝓte caſus zß non ſoluit.qꝛ in vtroq; jenſirẽ falſe. Sed alj di ſtingnunt hanc iterũ nihil videns eo ꝙne gatio in hoc terio nihil põ negare partici⸗ pi pꝛimo poſitũ. ⁊ eſt ſenſus. nullã rem vi⸗ dens eit aliqd videns. ⁊ ſiceſt diuiſa. Nel poteſt negare hoc vᷣbñ ẽ.⁊ tũccſtſenſus;; libet rem videns nõ eſt alicd vidẽs. ⁊ ſiceſt cõpoſit.ſed hoc non ſoluit. quia in vtroq; ſenſu eit falſa cũ oꝓpoſita ponant cirea idẽ- Solutiodicendũ eſt ꝙ pꝛimaeſt ſimplici⸗ Er falſa.⁊ꝓbatio peccatpenes fallaciamfi gure dictõnis a piuribus determinatis ad vnaz dererminatã huiꝰtermini vidẽs. quia in pᷣmiſſis habet ſugpoſitionẽ deetiatam in dctoneſilt. Vel peckartm fallaciam acciẽ tis. quiaqᷓ;uis videre cõmunicatur onm⸗ bus fᷣmſe. nõ tamẽm ꝙ vniunturinhor toto nihil vigens · vnde totum accidit par⸗ erüt ſ videns auquMinitur in — enig Bcendec ooßmiſeſunt duplites. q negatõ põtdeterminare verbũ ſuerũt pᷣmiſſas eſſe duplices ꝓpter talẽ regu lãquã dabant. Quorienſcũq; negatio⁊ di⸗ ſtributio includunt in vno termino ad qð cũq;refert᷑ vnũ⁊ reliqu. Vñ cuʒ diſtrbu/ rio poſita in obliqᷓ nõ poſſitin pꝛedicta oĩo ne attingere verbũ.ita neq; negatio. Itẽ idẽ eſt iudiciũ de iſtis ſophiſmanby. nullum ca put hñs eſt aliqð caput bñs a nullo homĩie differensẽ ab aliᷓ oie differẽs ⁊c. Polqᷓ; au. detiauit deß ſigno nlls. Hic pñr det minat de h ſigno nihil. uꝰ oꝛdis rõ ẽ.qꝛ hoc ſignũ nihil vltra h ſignũ nlłs includit recipiẽtẽ diſtributio nẽ · Jõ hoc ſignũ nlts implchelrcbec ſig ũ nihil rõe cuꝰpꝛimò detĩauit de ipſo. ¶ Sciendũ pꝛĩo. ꝙ h ſignũ nihil ẽ diſtributm̃ ſubiecti.⁊ in hoe ↄuenit cuʒ ilł ſigns nlłs oĩs. Sed dit pꝛime ab h ſigno oĩs. qt ois qñi; vłraffirmariue ftnił aũt qm̃ vłr ſt negatie ⁊ dit ab hoc lig no nlłs.qꝛ indudit terminũ ſue diſtri butiõis. vñ nil vʒ em̃ nilu res ⁊ wbi res ẽ̃ terminꝰ ſuſ⸗ cipiẽs diſtnbutionẽ ĩpoꝛtatã ꝑ hoc ſignũ nulłꝰ.diſtri buit eñ̃ terminũ ſeq̃ntẽ ſe mediate vł ĩmediate ſicut ly mł diſtrjbuit terminũ in ipſo incluſuʒ qᷓ ẽ ĩmedia/ te ſeq̃ns. Etiã poſitũ a pte pᷣdicati diſtrbuitq̃ ſe hʒ icut terminꝰmediate ſequẽs. ¶ Sciendũ ſcðᷣo.ꝙ ad maioꝛẽ notificationẽ huꝰ ſigni nihil autoꝛ mouet in x.illud ſophiſma nihil vidẽs ẽ aliqd vidẽs.ß ꝓba⸗ tio ⁊ ipꝛobatio patẽr in tex. Et ſubiũgit ↄñ̃r vnã ſolu tionẽ antiq;rũ q vicebãt ibi eẽ amphibologiã ex diuer itate caſus fᷣm ꝙ nihil põt eẽ ntĩ caſus vel acttcaſꝰ. Patet. petrꝰ hyſ.ipꝛobat dictã ſoloeʒ· qꝛ in vtroq; ſen luẽ flm.Jõ ad ſoluenqũ ipm dʒ ſimplt negar. põt m diſtingui ne aliqͥs deat᷑ ſuã multitudinẽ ignoꝛa; equnt vdeatqlter in yroc;ſenlu ſit fallum. ¶ Sciendũ tertio ꝙ aptiq alit᷑ diſtinguuntillud ſeʒ phiſma. St dieũt ꝙ ibi põteſſe ctompõ vl diuiſio fm ꝙ negatõ incluſa in hoc ſigno nił põt feri ad copulã 2ſicẽ cõpoſita. vel ad illud ꝑticipiũ vidẽs ⁊ ſicẽ diſa vñ ſi illud ſignũ nihil ſit acti caſus dicta ſolo ᷓ ĩpꝛo⸗ bãda. qʒ vt pʒ per regul poſitã in tex· negatio inclu⸗ a in h ſigno nihil qñ ẽ ariũ caſus non põt fer ad co⸗ pulã cũ diſtributio in ipſo incluſa nõ diſtribui pᷣdi⸗ tũ · Sed qñ nti caſus tũc exqᷓ diſtrbutio põtferri in ptũ ita etiã põt negatio incluſa in ß̃ ſigno niłferi dcopulã.ita fm vider ꝙ ip̃m ſophiſ.põt diſtingui 3 d tñ vt dictũ ẽ in ſolutiõe pᷣcedenti illa diſtinctio nõ oluit ſophil· qꝛ in vrroq; ſenſu ipᷣm eſt falſũ.& Sci endũ q̃rro. ꝙ au ſoluit deĩ ſophiſma ᷣm eꝰpꝛiam opionẽ dicẽs. ꝙ dem̃ ſophiſma ſit ſimpłr flm· Et ad Pbatienẽ rdet ꝙ ᷣm faltam figure deðis pectat.ſ.ar uẽdo a plib dete minatis ad vnã detiatã reſpenu huꝰtermt vidẽs tñ in iſta ſolone oʒ ſuppõere ꝙ ili ignũ nihil poſitũ in dñte ſit acti aiꝰ⁊ non poiſt di ſribuere iſfũ tminũ vidẽs politũ in ↄñte tů ungueret plurib determinatꝭ ad vnã determinatã.⁊ ſic eſſet bona indutio ⁊ ſꝑ ſicut ↄñs eſſet falſũ ita ꝛ añs de⸗ . beret eñ̃ ſie inhr mnonen vidẽs eſtaliquid vi dens ⁊ iſta etiã nõ videns eſt aliqͥd vidẽs ſeznhi videns eſt aliꝗd vidẽs· modo oẽs pᷣmiſſe ille ſůt aiſe ſicut ⁊ ↄñs · Aliter ſic ſoluit in textu dicẽs.ꝙ ibiẽ fai⸗ lacia aciñtis. qꝛ in pᷣmiſſis attribui eiby ſuppoſit vi dere hutꝰqð eſt nihil vidẽs fm ſe acceptũ.⁊ fm ꝙ nð vniunt᷑ in boc qð eſt nihil vidẽs. u⸗ pᷣdicta ar guit pꝛimo ſic· oñ̃e ſignũ d ſtributim debetaliqd ſi⸗ gniticare ſcʒ diſtributõem ſubiecti inqᷓ;tũ lubiertũ.ſj hoc ſignũ nihil nullã rẽ cat imo dlcit negatõeꝝ cuiuſ lber rei.ᷓnð eſt ſignũ diſtributiuũ. Scðᷣo ſic. Ni⸗ hil ßcat qñylx ⁊ eti feat terim cõem ſuſceptiuuʒ diſtrbutõis eiꝰ ergo ẽ eqͥuocũ ⁊ ꝑ ↄñs ſophiſma de bet diſtingui.ſ] Tercio ſir vt iã dietũ eſt. nihil t terʒ minũ diſtributionẽ eꝰrecipientẽ.ꝗᷓcũ hic ſolũ deterĩa tur de ſignis diſtributiuis ⁊ nõ de teris diſtrbutis. Ideo de eo hic nihil ẽ deteriandũ Quarto arguit᷑ ↄtra regulẽ poſita in textu que ẽ diſtributio impoꝛta ta ꝑ ſiguũ negatiuũ tifertt lubiectũ ꝓpõnis nð aðt negatio.ergo ↄtra regulã. Quinto arguit᷑. Diſtri⸗ butie facta ꝑ hoc ſignũ nihilfert᷑ in pᷣdi atũ materia le·negatio aut ſolũ fert᷑ ſup copulã ⁊ nð ſolũ iupᷓ pᷣdi⸗ catñ materiale ergo ↄtra regulã ¶ Ed pꝛimũ ðꝛ.ꝙ ʒ hoc ſignũ nihil nõ ßcat gliquã rẽ poſiriue cat aliqᷓ; rẽ pꝛiuatiue ⁊ negatiue.⁊ hoc ſu fficit od ſignũ diſtnbu⸗ tinũ. d ſcõᷣm ðꝛ ꝙ hot ſignũ nihil beat.illa duo tñ ſᷣcat illa ꝑ modũ vnirõ nð eſt equotuʒ. Ad ter ciũ vᷣr. ꝙ hic ſolũ deteriat ð ſigno nibil inqᷓ;tũ diſtri buriuũ ⁊ ſolũ incidentatr oñdꝛꝙ impoꝛtat terimte cipientẽ diltributionẽ eius. Id quartũ ðꝛ.ꝙ in ſiqᷓ vli negatuo duplex eſt virtus diſtribuẽdi. Quedaʒ em̃ eſt que cõuenit ip̃i ſigno ꝑ ie inqᷓ;tũ ßᷣcat vłr.⁊ ita bñ fert᷑in ſu biectũ. que cõuenit ſibi ex ↄſequẽti rõne negatõis quã incu dit ⁊ dẽ Na intelligii regula · ¶ Ad quintũ ðᷣꝛ· ꝙ liq negatio pjimo ⁊ ꝑ ſe ſolũ fert᷑ in copulã tñ ex ↄñti bů tert ᷣdicatũ matermale· ipſam diſtribuẽdo. 1 Equit᷑ de ſignis diſtributiuis du⸗ ferũta pᷣdictis. qꝛ om̃is nullus ⁊ ſi milia diſtribuuntꝓ oĩbus indiuiduis ter minicöis.ſÿ vterq;⁊ neuter diſtribuñt ſolũ p duob ꝑ demonſtratõnẽ.vt vterq; iſtoꝛuʒ neuter iſtoꝝ. Lirca pꝛedicta querit᷑ de hoc ſophiſmate. Ib vtroq́; iſtoꝝ enunciatũ eſt veꝛũ. poſito ꝙ ſoꝛtes dicat deũ eſſeplato ÿo dicat hoieʒ eſſe aĩal.⁊ ambo dicãt ſimul ho⸗ minẽeſſe aſinũ.⁊ illi duo demonſtrent ꝑ h ꝓnomen iſtoꝝ. ꝓbatio.I ſoꝛte enunciãtnʒ eſt verũ. a platoneenunciatũ eſt veruʒ. ab vtroq; iſtoꝝ enũciatũ ẽ verũ.ↄtra ab vtroq; enũciatũ eſt verũ.ſed nihil enũciatuʒ eſt ab vtroq; iſtoꝝ niſi hoĩem eſſe aſinũ. ergo ho⸗ mincm eſſe aſinum eſt verum.qʒ eſtfalſum Solutio pᷣmaẽ vera.⁊ ꝓbotio peccattʒ fallaciã accñtj.ſichĩ ab areſto. hecꝓpõ poi᷑ eſſe vera. Dimtrarioꝝ eadẽẽ diſciptina ⁊ lia eſt virtus diſtribuẽdi ſignñ oꝛũ⁊ talia ſunt neuter ⁊ vterq;.⁊ dij 2 5 4 ʒ nllapticur diſciplina ʒ oĩnʒrioꝝ ßdi ſciplina cõiter ſũpta. Vñheſt falla accñtis oĩim ʒᷓrioꝝ eadẽẽ diſceplina niſihecvlilia? ſicde alijs. q̃ oĩm Srioꝝ hec eadẽẽ diſciplia vl iſta qðẽ falſũ. Biür h hdẽſpẽs ſʒ nlle eſt hõ miſi ſoꝛtes vł plato⁊ ſic de alijs. Et ſic? falla accñtj ĩꝗpoſito. qꝛ hec dictio enũciatũ eſtꝛ hec dictio veꝝ tenent᷑ ꝓ ipᷣo in cõi.⁊ ſic ab vtroq; ipᷣoꝝ enũciatũ eſt veꝝ vñ enũcia tů eſt veꝝ. vñ enũciatũ nõ tenetꝙ pticulari cnñciato ab vtroq́; vñ ꝑticlare enũciatũ ab vtroq; accidit enũciato in cõi.ſiẽ ꝑtickare in feriꝰaciidit ſuo ſugioꝛi ⁊ verũ aſſiqᷓt᷑ vtriq; i eſſe Et apellat ſupiꝰhec om̃eqp ẽ matꝰſiue eẽntiale ſiue accñtale. Duidã tñ dicũt ꝙ pꝛi ma eſt falſa.⁊ dicũt ꝙ enũciatũ accipit᷑ ꝓꝑ⸗ tickari enũciato ab vtroq; ⁊ ſilrverũꝓ ꝑticu la ri.tꝓbatio peccatᷣm jallaciã figuredi ctõis. a plibo deieriatad vnã deteriataʒ h? terĩ enũciatũ.⁊ huiꝰteri veꝝ. ß pᷣma lolutio melioꝛeſt⁊ ſubtilioꝛ. Bequideß ſiã neut qð ßt idẽ qð vterq; cũ negarõeſibi pᷣpoſitã· vñ ſiẽ nils de ſe hʒ diſtributionẽ ⁊ negatõeʒ ſilr⁊ neuter.ſʒ neuterẽdiſtributim duoꝝ tiñ Itẽ q̃rit᷑ de h̊ ſophiſ.neutrũ oclin hñdo tu potes oculũ nõ hñdo tu potes videre ſiniſtꝝ oclin nõ hñdo tu ꝑo tes videre.ð pᷣmaẽ vera. Lõtra neutꝝ oclm hñdo tu potes videre.ð neutꝝ ocim hñs ł dů neutꝝ ockmn hñs tu potes videre qð fal ſj eſt. ↄñtia pʒ qꝛ gerũdia teriuta in do hũt reſolui ꝑdũ.vlg ſivłpqꝛ ß ytroq; mõẽ fal ſa. z pꝛimaẽ fala. Bointio pᷣmaẽ falſa. ꝓ⸗ bato peccat ᷣm fallaʒ accñt. q; poſſe videre ↄneit ꝑtibo Em ſeſczꝓput ſũt diuiſe.ſʒ nõcõ ⸗ uenit eis ꝓutſũt vniſe in ſuo toto. vijh ptʒ ꝑpmã regulã cũ ad ptes ſequat᷑ totů. vrpo teſtas vidẽdi ↄueit ꝑtiby⁊ nõtoti.iõ ſi ꝑtes inferant᷑ de toto ibieſt fallacia accũtis. Poſtqᷓ; antoꝛ deterĩauit de ſignis diſtributis plu riũ · hic ↄfir deteriat de ſignis diſtriburis duoꝝ Cuiꝰ oꝛdinis rõ ẽ qʒ diſtributio ðꝛ quaſi vnꝰad pla fcã x⸗ ticipatio diuiim.⁊ ſi qᷓ;to aliqͥd ad pla diſtrbuit᷑ tã td ꝑfectioꝛi mõ ↄuenit ſibi nomẽ diſtnburõis. Ideo pꝛins deterĩat de ſignis diſtubutis pluriũ qᷓ; ð ſigniſ diſtributis duep cũ negatõe pꝛꝰpoſita ⁊ ſic vʒ tmñ̃ ſi ois jta neuter va lertiñ ſicut vter cũ negatõe poſtpoſita. Añ neut᷑ ideʒ eſt ꝙ vter. ſʒ tñ dint hmõi ſigna int᷑ ſe. qꝛ oĩs ⁊ hullꝰ. ſñt diſtributiua pluriũ.ßʒ yter ⁊ neuter ſũt diſtributi kã duoꝝ. Eñ neut ↄuenit&uam c bisno nhu qð Sciendũ pꝛimo ꝙ ſiẽ ſe hʒ ois? nils ſic ſe hʒ vter ⁊ neutewGiẽ em̃ nlls uncludit ĩs„ de ob diſtribuit teim cðern ſeq̃ntẽtã mediate ᷓ jmedian⸗ ita lir neut᷑ ¶ Fciẽdũ ſcðo. ꝙ circ hoc ſignũ vterq; dutoꝛ mouertale ſophiſina· ſufpoſito ꝙ ſotes dicat deñ eſſe ⁊ plato dicat hoĩem ee aial.⁊ ambo ſit dicãt hoiem eſſe aſinũ. Dueri᷑ tũr de yeritate huð ſoppiſ. ab vtroq; enũciatũ ẽ veꝝ ⁊ ꝓbatio ⁊ impꝛobãtio ſatis ptʒ in tertu autoꝛ ſoluit ſophiſma dicẽs ꝙ eſt veruʒ eccat ꝓbatio penes fallaciã accñtis.ſicut hec. hõ eſt pẽs. ſ; nõ ẽ aliqͥs hõ niſi ſoꝛtes.yel plato ẽ ſpẽs. Ibi em̃ ſpẽs vere ↄnenit hoi.⁊ ꝑ hoc infert. hö de ſoꝛte creditꝙ debeat inferride ipo ſoꝛte. Silrcũ ðᷣꝛ in ꝓha nũdat ẽ ab vtroq; iſtoꝝ nili hoĩem cẽaſinũ ẽ veniʒ⸗ Ibi em̃ ẽ vera fallacia. qꝛ om̃e veꝝ in ſophiſmate di⸗ inbuit enũciario in cõcui nõ ↄuevit. Brindum tercio · ꝙ autoꝛ ↄuenient᷑ ponit vnã aliã jolutõeʒ amij dn dicntic ſophemaẽ lumplr falſũt ꝙꝓbatio pen cat fmn fallam figure dicõtis anguẽdoa piib deteria tis ad vnã defenatã rõne huðteri verl.⁊ eriã rõneh? terjenũciati iʒ vr dicit auto in rertu pꝛima ſolutio à melioꝛ ⁊ ſubtilioꝛ. Ideo dicẽdũ eſt ꝙ enũciatũ in pꝛa miſſiſſis hʒ ſuſpoſitõeʒ deterbatã. ſ in ↄcłoe ſugponis fimpłi. uõ tñ ſic ꝙ ibi nullo mõ ſtat. ꝓ inferioꝛibꝰ.ſʒ q vera W Baẽdũ quarto g cicaß̃ ſignũ neuter auꝛ mouet tale ſophiſma nentꝝ ocuiũ hñdo adhuc poſſet videri. Lulꝰpbntio ⁊ improbatio patẽt in tertu· dein de ſoluit pᷣm dicẽs ꝙ ipᷣm eſt ſimple falſũ. Etad ꝓz batõeʒ ðꝛ ꝙ peccat ↄtra fallaʒ acrñtis. Nidere em̃c uenit ptibo ſcʒ dextr oclo ⁊ ſiniſtro ꝑ ſe acceptꝭ iõ qñ aliqͥs nõ hʒ ockm ſiniſtꝝ adhuc p̃t videre dextꝝ ⁊ ecõ . Ktꝓprhoc intert ſub ipis fin g ſtãt ſubhoc roto neutrũ ockm hñdo vt ſic ipis nõ ↄuenit.⁊ iõ ibiẽ fat lacis acrñtꝭ. Debet em̃ ſic argui.nec dertꝝ ockm hñdo nec ſiniſtꝝ pt videre· ⁊ tũc errfalſũ ſẽ⁊ añs · ¶Con tra pᷣdctã arguit᷑ pꝛimo ſic.nõ ponũt᷑ aliqua diſtribi tiua rriũ vl quatuot.ꝗᷓ nõ dahẽt poni diſtnbutia dio rũ. ¶ Bðo argut᷑ſic. ſignũ vle variat ſolũ ᷣm vari⸗ atõc; teri cui adiũgit᷑ · vt dictũ ẽ pꝛiꝰde hoc ſignoniłs⸗ ergo vter ⁊ neut᷑ ponunt᷑ teris hũtb pla ſnppoſitaq; duo q diſtubuũtꝓ plibꝛ ⁊c Tercio ſic ſi neutet cẽtlign iſte cẽnt ðqicpoꝛie ʒeut ockt altbõ chnð pñt ſileẽ vere qð kallů ẽ vt factrꝓbaret· neutnõẽſi gnñ diſtꝛibutim. Mto ſi iſte terenũciatũ in iſtis pmiſſis ⁊ ꝓbatõiby pꝛimi ſophiſ.ſupponerẽt ðterĩate ⁊ in ↄctone ſimplr ſeq̃rer᷑ꝙ falla figure dcõ̃is cõᷣmitte re᷑ arguẽdo a luppõe ꝑ onali ad ſuppolitõeʒ ſmplic 7 ſic ꝓbatio pʒumi ſophiſ.eẽt negãda.⁊ poñs ſophiſ⸗ ma eẽt verũ. Quinto ar. ↄtra fm ſophiſma q?nꝓ batõeerarguit᷑ a ꝑtib in qᷓ;titate ad ſuũ tul.4 bo nus locꝰdyalericꝰ? ꝑ ↄñs nõ peccat⸗ fallaciã accñtꝭ⸗ ¶ Icd pʒimũ ðᷣꝛ nega ↄña qʒ iſta ſigna ois nlłs ſuf ficient diſtribuũt ꝓ triby autꝓ quoꝛ·ſʒ nõꝛieꝓ dis oby, qꝛ de duob nõ dicimꝰves.iõ nõ ʒuenlenẽponũt aliq̃ ſiqᷓ diſtributiuaſduoꝝ· ¶ Iid ſcʒ ðꝛ. ꝙ nõ ẽ ſits de iſt duobo ſignis ⁊ ð aljs · qꝛ alia ſiqᷓ diſtributia fi erũt ipolita ſic ꝙ pñt diſtnhuere adeqteterm ꝓoꝛn⸗ ſuis juppoſitꝭ.ſʒ iſtã duo ſiꝗᷓ vter ⁊ neut fueft impoſi tg vt diſtribuerẽt ſolũ ꝓ duob ꝑ ðᷣmõſtratões oñſas S tertiũ ðꝛ. ꝙ ſi capiat alter indeterminate.·ſicꝙ polſet ſuʒponereʒ alijs demõſtratis kli · neüt viltnia Buodecimus buit pip dictoꝛie. Sed öne 5 ite · Sed ſraß pñtampe e᷑ yert nec ſit be eeen gne rwih eẽ ſik vere. oen ſunt dirte 2 diſtri S ꝑaccs dinribuitꝓpꝑt imdl chueakee d nũ ðꝛ. ꝙ duß eie Sierhitieei tꝓ prib ſublectiuis ſon pupele termino iſ Ien en pnũ ſubiec ſs. Pö ime⸗ piene eeahuin⸗ Fee S nali ad ſimt ienn 2atgt orepugnat ſta 2Bmö ign ne— hic. Vno pis. s Em urcb rguẽdo a luppð rep õcapit᷑adi tiuo. niuſ Aligpinſtfo ne⸗ quintũ ðꝛ. cepta nõ eſt falla fi epſo⸗ ui⸗ cẽqñ additteri pri. Vno ne aduerbiũ ð prib in gante iee ſicꝙ den g oſitũ. Scien de negatõ ſcboꝙ autoꝛ ĩ . ite ₰ reren n r Zbito de ſignis di m fitaz acti. uaruit ad ynj;n pſubiectie ignis diſtributis pt pio 2nne r pte dicte qõis g iecrisꝝ. Lõſcq̃n ibutis ptium tuuſone einee Seip fũdẽdi gatio hẽat yi merärit vrnne Wn Penen ipn endirbr luch pun S ꝙ ille Zditũt cqꝛ areſto.in pꝛio cö ri nöbz 5 neenn n tera ẽ vlis cũ thõẽ iuſtꝰ nõh pꝛio ꝑiher. nes ʒptutẽ diſinbuẽqi pꝛ ſti tů pfr. Vnc üti ec nõpõeſt iuſtꝰ ill inꝰcõis.ſed nõ oadttrio int tp dun v kt uteitbe ſinegatio Sdiſtribuit a q diſtribnikn⸗ neſehehe ſennee nes uit᷑* ribuim d ꝛis eꝰ21 abnegatoeʒ etſeq mpoꝛfatã 8. qᷓnis ſignñ Mn einrt Se hlnlagulei fůptꝰ vl ẽdiſtributi— ne põt addi. marno ẽſenfus ꝙ oĩ ꝛ aptitudi autoꝛ põit ali⸗ ptꝰ vir. opoꝛtz ꝙ i tio ibiẽtermi is hö aptꝰ ſus ꝙ ois hõ kct dis. vt ois hõ tit„ ßign poꝛtʒ ꝙ ibi 2 minꝰ cõis 16 Po apt nareſt tim 5 bctu tim ix örmeri 33g ñ vie ßt qm̃ vlt iſitdcõ ßcãs?cöis aptitudis · ideo timere in m net in mari.ſed qꝛ ꝗᷓnd hʒ vi tqm̃ vlł im̃mð.i cãs qm̃ vlr eo qꝛ nõ ſolũ a ari Ee pꝛ diſtn qẽ vim diſtri c mð. negatioi etiã qꝛ aptũ natũ ü aptitudi pꝛ diſtrhuti tes.ꝙꝙ negatio ñ̃ ↄfůdi qð cõcedimꝰ dic nermer ne 3 be ubie uenit. Wñcũ ↄfůdit ß negat mꝰ dicen neſebt it in mar m it ſuhcri fn ßʒad ne ñcũ adiũgitteri egath qð pꝰſei bu Ieielwen re ee 63 qõlibeteiꝰi ructo fupt no cuiuſ entalr cʒ ꝙ di gieachino uip omib ſui inferiꝰ. I ne to ſupioꝛi deſtr li plicite ſez ꝙ diſtribuit ip̃i tõmodat᷑ ſibi mib ſuis negat qß pſ ris. 5 negatio nõ i deſtruit᷑ eeſepoelhe ſoh ſeimintueli ↄfundit ß Scirobiabri en lare. Golo gñj—— iue ſit vle vel 16 tio accõmd diſtributöe Ii elum accõmod n vłs nõbõe ũtptʒ ad hᷣqð evel pticn; danein nodara c ðꝛ dya it ſolet die ꝙẽdi libi vłs nõhõ eſt iuſtꝰ; ni pꝛincipia /½ ðꝛ dyalerica vlã h ci ꝙẽ diſtr ſtribu vöeüitnöe obijcit᷑. qꝛ he 4. dictũ ẽi pia. Võtm erica vlã hʒ d bu⸗ utöts crütlinn Saene mẽlntertu. Snadica utu adelm metha hõ in cõi. exñti in negatðe ter naturãdi cludit. hʒyt u. h ſignũ nlks Wuit̃pꝛimno ſic. pꝛ in cõiqᷓ remoto r gaöeſzh eſt rãdi⸗ tẽdr hzbtutẽ dſtubi ne mellehe ferItẽl remoto remou eſtqꝛ neger irit ree egatõls qus in; fenꝰ. Itẽ ſolet poniqᷓ ouet᷑qðlit nege lloterio all Scho ſie itũ. negan ſee dinis.vtoĩ poni q̃dã di. ibeteiꝰ in⸗ ilo terio aſinꝰpt fien de ſie. Cũ ðꝛ hõ atio hz pt inis. vt ois hõ time ã diſtriburio a in, eatheir en deſcſednn Inkalmb ſineinm ö timet in m butio aptitu⸗ kut. Bi negatio hʒ vn ahj diltnbuit cõmoda.v i.Itẽ ſolet poni Aptꝰnatꝰẽ vle erße negari ioẽmłtiplicato uõdi⸗ Teni cõmodaytcelũregi ler poni diſtributõ: E. ve egatio ſð diſtnb tio teri cõit creauit oĩa alia tegir oig pter ſtribuõ ac 1 Muarto ar* nein ac pearnegan eeneee 3 putðio nõ unti ita duo gen dens Dicütch re.ergonöbt di twneenen noheini mit Sr rerẽc n ſtributi teꝛpꝛincipairin odinis rõe. qꝛ£ pilom io ſe.2 q t non pz oaccõms ne kne er nutẽdiin uarũ · Etqi nciati ßnis d+ m⁊tercũ./ itacgb.ſili aamumẽta ni tiñ ſu biecri eterminarũ ẽ de ckatizprie nõ Fpiozpſe dquar s⸗ſili mõ dicer 1 eudteeeeele ierieenn Se —— äeee qnti 5 s ſuls ſuppolitis jt̃ inaldt ini cömung. imnald oonib den⸗ . minatꝰ ßᷣmn cõem vfñ a ſua diſtribitõne excudit᷑ vnũñ ſuppoſitũ vtʒ in erẽplo tert?⁊ qꝛ ila genera diſtrbu⸗ cioni nõ ſũt itappꝛia iõ poſterꝰde ip̃is deteriauit. Kaütt᷑ de hoc ſigno torꝰqoẽdiſtri⸗ butiuũ ꝑtiů integratt.vthᷓ totꝰſoꝛt/⸗ eſt alb. Eſt em̃ ſenſſoꝛtes f̃m qᷓli⸗ bet ſui ꝑrẽẽ albo. ad quã ſequit᷑ q̃libet ꝑs ſoꝛ tis ẽalba. Pꝛobatio in hac totꝰſoꝛtes ẽ albꝰ ſoꝛtes ſubijcit albedini fm ſe⁊ ꝑtes eiꝰ non Pᷣm ſeß ꝓput ſůt in ſuo toto ſiue ſir foꝛmato tius. q nð ſubijciunt᷑ albedini niſi ꝑ totũ.et ſic p pꝛſequit᷑ hec.ſoꝛtes vᷣm qᷓ;l bet ꝑtem ſuiẽ alby ⁊ poſtea illa Iheheſeneead⸗ Itẽ in bac torꝰſoꝛtes kalbytorꝰſubijcit albe diniinrctitudine ꝑtes añt in oblictate. qꝛi eo qð eſt totũ ptes intelligunt᷑ in obliqͥs ⁊ i eo qðẽ ps totũ ſumit᷑ obliqͥqʒ ptz ꝑdiuiſi⸗ onẽerqðᷣẽtotũ.vt dðomꝰẽer pietetecto⁊ fü damẽto.⁊ ſoꝛtes ẽer ꝑtihyd illud qð ẽtotuʒ dat intelligere ꝑtes obliqs. ad hãc torꝰſoꝛ tes ẽ alby. imedigte ſeqk hec. oꝛtes hᷣm qᷓ;libʒ ſui ꝑtẽẽalbo.⁊ imediate ſeq́t iſta q̃libʒ pars ſoꝛtfẽalba. Itẽ ad ideʒ.illð qð eſt ꝑs ñhzeẽ niſi ab eo qð ẽtotũ. qꝛ nõ hʒ ꝑfectõeʒ niſiab eo.ꝗ nõ ſubijcit alicuiniſi ꝑtõtũ. z totũ pus ſubijcit᷑.ð ad hãc totꝰfoꝛtes ẽ alby imediate ſeqt ſoꝛtes ſᷣm qᷓ;libetſuiꝑtẽẽ alby.⁊ media⸗ teqᷓlibet ꝑo ſoꝛtẽ alba. Lirca pᷣdictaã̃ri 5 ß ſophiſmate totꝰſoꝛtes ẽ mioꝛ oꝛte. pꝛoba rio quelibet ꝑs ſoꝛris eſt minoꝛ ſoꝛter ſoꝛteſ ßᷣm qlibet ſui ptẽẽ mioꝛ ſoꝛte. tot ſoꝛtes ẽ minoꝛſoꝛte. Lõtra totꝰſoꝛtesẽ miĩoꝛ ſoꝛte. ð ſoꝛtes ẽ mĩoꝛ ſoꝛte. Solutio pᷣmaẽ vera ſcʒ pec torꝰſoꝛtes ẽ mĩoꝛ ſoꝛꝑ. ⁊ ꝓbatio peccat Em fallaciã accũtj. qꝛ iniſta torꝰſoꝛesẽmiot ſoꝛtepᷣdicarũ attribuit ꝑriby qͥby vere dueit ſoꝛti aũt nõ ↄueit⁊ iõ hec ſimpliẽ falſa.ſoꝛ⸗ ſes ẽ minoꝛ ſoꝛte.⁊ iõ ꝑtes inferãt eẽ mĩoꝛeʒ ſoꝛte detoto.ſiue de ſoꝛte erit fallacia accũt ꝑ vnã reglaʒ ſup̃dictã. Nñ totꝰ ſoꝛtesẽ res fubiecta? ſoꝛtes acciditei ⁊eẽ mioꝛ ſoꝛte al⸗ ſiq̃ vtriq; ineſſe. Etiã ꝓbatio peccatᷣm qͥd ſinplr. q iſta torꝰ ſoꝛtes ẽ mĩoꝛ ſoꝛ. nõ po⸗ nit loitẽ pᷣm ſe.ß km ſuas ꝑtes. ⁊ð põit ſoꝛ⸗ tẽtmqͥd eẽminoꝛẽ ſoꝛte.· ita cũ ſimplr infe⸗ rat foꝛtesẽ mioꝛ ſoꝛterpeccatei fmqͥd ad ſimplr ſiẽ ſoꝛtes ᷣm pedẽeſt mioꝛ ſoꝛte. Itẽ ſoꝛtes eſt alby.3 ioꝛtes eſtalb.⁊ in qͥbuſdaʒ norit in qheſtin qynon · Dicendũ ꝙ — 4— ui in buſdãſequiẽ. toroꝛtes ð ſoꝛtes·vtiot? ſũtquedã acchtia qᷓ indꝛir vuenlũtpti?do ti vtſũt alb⸗⁊ niger. calidũ.frigidũ. augeri minul⁊ in talibbene ſeqnit᷑ totꝰ ſoꝛtcs.& ſoꝛtes. alia ſũtaccitia q̃ ↄueniũt ꝑtibꝰ⁊ nõ toti⁊ econuerſo toti⁊ non ꝑtibꝰ.vt totalita Poſtqᷓ; autoꝛ veterlauit eet ꝛc hlc ↄñe iſtrbutiuũ ꝑtius deteriat de;ligno tor?qð ẽ ſignũ d minontas · paruitas.⁊ in tãlibꝰnon ſequit. * integraliũ. Kuroꝛdis ro ẽ. qꝛ oꝛdo ſignoꝝ diſtubu; tiuoꝝ ſumit᷑ex oꝛdine illoꝝ d diſtnbuunt᷑ ieu ꝓ qͥbus diltribuũt ſigna diſtrbutiua de qͥbo deteriatũẽ. Jðo pcedũt ptes inſegrales oꝛdine ꝑfectõis.ſic foꝛmma pᷣce SPt õᷣintegraliũ ſnbiectiuaꝝ qᷓ; de hoe ſigno totꝰ. chategreumatice ⁊ ßcatiue.⁊ ſie f doõ ꝑſt aliqͥd ⁊ idẽ ꝙ ꝑfecrꝰvel integer; Alið pᷣt cap ſinchategreus mari. put ſcʒ a fe nõ hearrẽ afiquã ſubijcibiſẽ vel pᷣi dit materiã. Ideo pꝛꝰdeteriatũ ẽ de ſignis diſtributi ciendũ pꝛimo· ꝙ hec deõ torꝰp̃t MuliMe 3 cãs — cabilẽ ſʒ ſolſi diſtnbutõeʒ teri diſtribuibił in ptes in⸗ tegrales ·⁊ hjmõ de ip̃s ẽ ad ꝓpoſitũ pꝛĩo mõ.¶ Sci⸗ endũ ſcðo. ꝙ vt dicit autoꝛ in tertu jitã põcʒ toroꝛ⸗ tes ẽ alb nõ ĩmediate ſequit᷑ iſta q̃libet ꝑs ſoꝛqẽ aiba ſʒ ſequit ꝙ ſoꝛtes ᷣm ᷓuber eiꝰpꝑtẽ ſit aibꝰ· Mui te⸗ xtu tres aſſiqᷓt cãs. Nꝛiu cũ ðꝛ totꝰſoꝛtes ẽ aib ſi ſoꝛt⸗ Em ſe ſubijcit albediniꝑres ᷣm ſe nõ ſubijcunt᷑ ſʒ vt ſtit ſub foĩa rorꝰpꝛiũſq; debeat in erri de ip̃s ᷣm ſe ſũptis · ad iſtĩ torꝰoꝛtes ẽ alby · ꝓꝛius ſequit iſta ſor tes m q;libet erptẽẽ albꝛ er ↄñti ſequit᷑ iſta quelis bet ꝑgs ſoꝛtis ẽ alba vbi alhedo attribuit᷑ ptib ſoꝛt p; ſe ſumptis. ¶ Sciendũ tercioꝙ auto ilið ꝓbat aliã rõne ꝙie tals ẽ.qꝛ c dicit᷑ torꝰ ſoꝛte⁊ẽ alby.rorũ ſub ʒcit᷑ albediniun aũt in obliqᷓ qꝛ cũ ꝑtes ha⸗ bẽt modũ miaterie re pectu totꝰ⁊ ipᷣm cõponãt inte liter ⁊ materiałr nõ pdicat᷑ de¶to in recto nec inclus dunt᷑in ipo nili in obliqᷓ. Ideo ad itã torꝰſoꝛtes ẽ al⸗ bus ĩmediate ſequit᷑ iſta foꝛtes ᷣm qᷓ;ubet ꝑtẽ eſt alby In qua ptes lubijciunt᷑? ĩobliq ſic̃ ↄtinebant᷑ĩ toto ⁊er ↄñti fequit᷑ ita q̃libetꝑs ſoꝛtis ẽ alba in qua ptei ſubijciunt᷑ in recto · deinde ponit terciã ꝛietatẽ q̃ ſatt ptʒ in tertu. Canſa aũt quate itud ꝓbatẽ iſtꝛ vrm kus iutellgat᷑. ꝓbatio ſophiſtica qͥ poni᷑ in xeriu& habendũ maiorẽ noticiã de natura huꝰiigui totus ¶ Sciendũ quarto; autoꝛ in textu mouet tale ſoß phiſma · ſcʒ totſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte · Curꝰpꝑbatio ⁊ ĩ pꝛohatio ſatis patẽt in textu· deinde ſoluit ipᷣm dicẽs xeſt veꝝ· Et adꝓbacõeʒ cũ atgu. orꝰſortes mato eſt ſoꝛte ꝗᷓ ſoꝛtes e minoꝛ ſoꝛte.ðꝛ ꝙ pbano peccat fm accs. qi eſſe minoꝛẽ ſoꝛte in actidẽte attribuu ꝑtibꝰ ſoꝛtis diuiſim accepris q̃bus pꝛimo cõuenit ſʒ ex ↄñ ti attribnit ſoꝛti nõ diſtributo cui non ↄuenit· deinde onit aliã ſolutionẽ dicẽs. ꝙ ſophiſma poccat ↄta fal acã hm 3 ad ſimpłt ac ſi argueref. ſoꝛtes eſt minoꝛ e ſorteWndelberpe koꝛtis diuiſim umpta addita ſoꝛti diminuit rõeʒloꝛ eis in gꝛdine ad hocattributũ quodeſtiſſeminotem ſoꝛte ſpecalr circa hac ſinũ totus autgꝛinouet vndz queſtionẽcutꝰloludo clareptʒ in ter. ¶ Lõtra pᷣdicta amguit pꝛimo ſii nõ ponůt ſið ticularia gili inteßᷣrã „ℳ ũʒ non debent peni vłia. Scðo. toiñ integrale cuutr incluciit oẽs ſuas ꝑres. qᷓ ad ip̃m nð ncqͥnẽ ſi nũ vle. ¶ Vertio dẽ totn albedo.⁊ tñ albedo nð hz ꝑres integiales. ß kgnũ torꝰ nð ſolũ diſtrbuirꝓ ꝑ⸗ nb integralib. Quarto iſta pt eſſe va. totꝰ ſoã.eſt alby. ſuppoſito ꝙ pes nõ ſit alby ꝗᷓ non diſtribuit ꝓĩ bus ꝑtiby integralibꝰ, Quinto. partes ſũt pꝛ oꝛes toto.&ᷓ pꝛrẽ in ꝑtibqᷓ in toto ĩmo nõ ineſt toti niſip r male dẽ ĩ tex. ꝙ albedo pꝛꝰtoti attrihuit᷑· ſcðᷣo ꝑibm ꝙ ↄtinent᷑ in toto.⁊ tertio ipᷣis ſᷣm ſe àcceptꝭ Id pꝛimũ dĩ ꝙ ad ß ꝙaliqͥd p̃dice de toto inte⸗ grali ſꝑ reqͥriꝙ ↄueniat alicui erꝰ ꝑri pꝛincpali.⁊ iõ nõ reqrunt᷑ ſigna pticlaria ꝑtiũ integraliũ. ſi aut nõ determiĩs diſtribunuis.qꝛ aliqd pᷣt uẽire ſpſis qð nõ ↄueniatalicui ſuoꝝ ſignoꝝ ſupolitoꝝ. Jõ ad de⸗ notandũ ꝙ ſtatꝓ ſuppoſitꝭ reqrũt ſigna ꝑticlria- Zdſcem dĩ ꝙ iʒ totů integrale actualr incũdat oẽs ꝑtes integrals rõe cuꝰad poſitionẽ tõtiꝰ integrał re rit poſt cuiuſtibet eꝰ ꝑtis.cũ ad h ꝙ alqͥd dicat᷑in eſſe ꝑri integrali pꝛicipali ex ↄñti dĩ ineſſe tori. Jð ad ß̃ꝙ aliqͥd ſimpłr denoter᷑ ineſſe tori reqritſignũ di/ ſtribuens ipm ꝙ vibꝰſuis ꝑtib. ¶Ad tertiũ dĩꝙ lʒ albedo ꝑ ſe nõ hʒ ꝑtes integrales tñ ꝑ accñs.rõne ſui ſpᷣcti bene hʒ ꝑtes integrales.⁊ rõe illiꝰ ſibi addit pſi gnũ torꝰ. ¶ Ad q̃rrũ dẽ. duplices ſũt tes inteprales Quedã ſůt pꝛinapales ·ſ.q̃ de ncẽitate reqᷓtũtad eſſe totius.⁊ ꝓ oib iſtribuit h ſignũ toiꝰ. Ilie aũt ſunt mirꝰ pꝛncipales que ſolũ reqrunt᷑ad bñ eſſe pſiꝰꝙx talibꝰnõ diſtibuit torꝰ. Ad qͥnxũ di.ʒ fm natutã iei albedo nõ inſit toti niſiꝑ ptes. iñ ſuppoſito ꝙ inſit toti ꝑ hotpᷣt inferri ꝙ inſit ꝑtibꝰ ſm ꝙ ʒtinent᷑ in toʒ „ „ ut deſignis diſtributinis acci „ denriũ, Inter que pᷣino dicendũ ẽ deſignis diſtributinis qᷓlitatis. Dicit᷑ autẽ Aſignum diſtributuñ qᷓlitaris qð diſtribuit res ſe habentes ꝑ modũ qualitati.vtquale hbet cuꝰ particulareeſt aliqualibet. Sed tũcobijcit᷑ ꝙ accidens multiplicet᷑ multi plicato ſubiecto. ʒ cum ſigna diſtributius tu hl 5trahẽris ſiue ralis res fm veritatẽ ſuerit ba vłacci dens aliqð. Vñ ſba bñ denotat vel hcat ꝑ modũ qᷓli⸗ ſijbſtãtie diſtribuant ſiue multiplicẽt ſubie ctum opoꝛtet ꝙ multiplicẽt ſiue diſtribuãt ipÿm accidens. ſigna diſtributiua acciden nũ ſuperfluũt. Ad ß dicẽdũ eſt ꝙ duplexeſt mltiplicatio accñtis. qꝛ q̃dã ẽ nultiplicatio Fm hierũ.⁊ h fit ꝑ ſignũ diſtributm̃ ſpe. vt oĩs hõ albus currit. Ilid eſt multiplicatio Em ſpẽm.⁊h fit p ſigns diſtribuniaaccitis⸗ vtqᷓjelibet currit.i.res hñs qᷓlemcũq; quali tatẽcurrit· Lirca pᷣdicta querit᷑ de b ſophiſ mate. Döðlibet qualelibet de qͥlibet ialiſcit pm eſſe taleq̃leip̃mẽ. poſito ꝙ ſoꝛtes ſciqt grãmaticã logicã ⁊ rethoꝛicã. ⁊plato ⁊ cice⸗ ro ſür? ſciant ſe hãeegs⁊ ſunt alij tres ho⸗ mines q;rũ vnꝰ ſciat logicam altergrãmati ¶uodecimus nitꝓ eiſdẽ? etiã ꝓaliqͥ qui 9 5 0 8 5 5ℳ— cam ⁊ alius rethoꝛicam ·⁊ iſti neſciãtſehꝰe eas.⁊ dealijs nihil ſciãt⁊ alij ſciãt de ſe⁊de iſtis.⁊ non ſunt ples hoĩes neq; plures qᷓli tates· ꝓbatio qualelibet de q̃libettali ſcit ipᷣmeiſe talequale ip̃m eſtꝛ ſicdeſchᷣo⁊ ter/ cio.⁊ nõ ſunt plura quelelibʒ qᷓ qðiibetq̃le⸗ libetde qͥlibettali ſcit ipᷣm eſſe taleqᷓleipᷣmẽ Cõtra qðlibetqᷓłelibet ⁊c̃ dᷓ qðlibet grãma⸗ ticũ de qlihet tali ſcitᷣm cſſe talequale ip cſt Soiutiopmaẽ veran impꝛobatiopec⸗ catſm fallãciã ↄñrab inferioꝛ ad ſupiꝰcus diſtrbutõe ſupioꝛis. qꝛ q̃lelrbet ſuppoit im̃ ꝓ tribv. ſczꝓ trib ihabergrãmaticã tm̃· ſic grãmaticũ eſt in plus qᷓ;q̃lelibet Eñ ſiaponat᷑ ſignũ vle diſtributiuũ ſic qðlibʒ qᷓleibet ⁊c.z qðlibet grãmatici ſit ↄñs. yt bec oĩs hõ· z om̃e aiai.⁊ ſic in vltimo deqͥli bet qᷓłelibet. ergo de quolibetgrãmatico cũ dicit de quolibettgli. 3 Poſtqᷓ; autoꝛ deteriauit de ſignis diſtnbutis ſper etiã de negatõe· hic vñr deteriat de ſignis diltnbutis acctiũ. Curꝰrõ vꝛdis eſtq ſẽ ſe hʒ pa ad accñs lit ſe habet ſignũldiſtriburiuũ ſbe⁊ accñtiũ · ſed iha pᷣœ⸗ dit accñs. ſignũ diſtnbutiuẽ ſhe pᷣccdit ſignĩ diti butiuũ accñtis ¶ Sciendũ pꝛio ꝙ ſ bennin . accñtið ẽ illuð qð diſtnbuit rẽꝑ me ro qᷓ; inſit eiꝰ partibus ßm ſe acceptis⸗ ccñtis ẽ illuð qð diſtnbuit rẽp me — eilud g0 ũ acc̃tis ſiueꝑ modũ aiteri adiacitis · vrcũ ðꝛ. qualiſcũq; ſit hõ ipie currit. ſiue hõ ſit aiby ſiue niger ſpe cunit. Et ðꝛ notã ter ꝙ ſignũ diſtributiuũ atcñt eit illud qð diltribuit rem ſe hñtẽ ꝑ modũ arcñt indrñt᷑ oẽm rem Adiectiue deſignatã ſiue fueritſbe ſiue acctꝭ diſtribuit. ¶ Sc müſcso ꝙ cũ ðꝛ ſignũ diſinbutiuũ accũtꝭ q̃litatꝭ di ſibuit rẽ habentẽ qualitutẽ vt qualis quale.ibi nõ veber pꝛie tapi.vt eſt denoĩat uñ qualitar? ꝓpꝛie dcẽ ß debet capi generalt vt ẽ deneĩatim cuiuſſidet rei ſe hñtis ꝑ modũ qualiatis ſiue ꝑ modũ deteriantis e tatis. vt cñ ðꝛ coꝛpoꝛeũ rõnale ⁊c̃· Sed qualitas: qᷓ; titas intpᷣdicamẽtã accñtiũ ſunt pꝛinapalioꝛa ⁊ hñt modos pᷣdicãci diſtinctos.iðo in ip̃is repiunt᷑ ſigna diſtrbutiug ab ipis diſtincta magiſqᷓ in alijs pᷣdic mentis I Stiendũ tercio · ꝙ lʒ eadẽ ſigna diſtributia diſtribuãt ſpain fm numeꝝ ⁊ fᷣm ſpẽm · Lurõẽqt accidẽtia recipiũt vnitatẽ materalẽ? etiã iltitudinẽ ꝑ eoꝝ lubierta. Ideo ßᷣmn nuimnen eadẽ ſigna diſiꝝibii unt ſit ſua ſubiectã ſʒ accidẽtia habẽt vnitatẽ ſpecifi⸗ c in ꝓpꝛio genere ꝑ aliqð ſui generis · ideo ad hoc ꝙ lm ſpem diſtribuant᷑ requirunt᷑ſigna diſtributiua di ſtincta a ſignis diſtribunis ſhe. ¶¶ Sciendũ quartoꝙ illud ſignũ qualelibet includit terminũ recipientẽ e⸗ diſtr butionẽ. Tantũ em̃ valet qualelibet ſic res hñs jlibet qnalitatẽ vt ibi. qualitas důt qð diſtribuitet adhuc vltra hoc includit ſubiectũ illiꝰ qualitat quaꝰ diſtribuit᷑ que ẽ res Et qꝛ illud ſubiectñ pᷣccdit ʒtuj „„ — 6 —. . uptio⸗ ſtnbu rolikis pᷣrbii ſitis diſtnbu⸗ 0 Peagqẽcẽhoiem ſubijct᷑tpi.d in eo pt e inter⸗ xxjrẽſcũq; diſtribui ſicut iſte actꝰqͥ ẽ eẽ pari uarto aĩ. ſignũ ʒriẽſchq; ẽ diſtributuũ nũeri qꝛẽqᷓ;ᷓntas diſcreta. non ẽ ſignũ diſtnbutiuũ nũeri.qꝛẽ qᷓ;ᷓntas diſceta· nõ eſt ſignũ diſiributĩ tpis qðᷣ ẽ ↄtinuũ.¶Muito aĩ̃ ſophiſma.vna viæ fuiſti pariſꝰ.ꝗᷓ yna yice fuiſti põ velnõhõ.nõ ẽ dõᷣm ꝙ fuiſti nõhẽ · ꝗilla vice fuiſti põ. Ad pꝛmũ ðꝛ ꝙqᷓ;titas p̃t dupłr ↄſiðꝛani · vno mõ fin nũeꝝ ·⁊ h mð diſtribui ꝑ ſignũ diſtrbutiuũ ſbue ⁊c̃. ſſAd ſcðᷣm dĩ·ꝙ qᷓle pᷣt duplt accipi. Vno· p oi illo qð kt ꝑ medũ àdiacẽꝭ ſiue inherẽtꝭ alteri · et Alo qᷓ;titas bñ ß̃cat ꝑ quał. Alioꝰ accipitqᷓle magis ſãrr ꝓ illo qð.ſ.tꝑmõm mẽſure.⁊ illoꝰ nð kt ꝑmo dů quat ſimplr. ſAd tertiũ dĩ ꝙ dupler pt eẽ inrer⸗ ruptio ĩ alq̃ actu· Wno ſic. vt ilie ari terier᷑?⁊ põſſit reiterari in eodẽ ſbeto in nũero in 3 pꝛrerat · Etÿᷓ mõ iſte actꝰ qͥẽ eſſe boiem vñ intrũpi. Alioꝰ ĩaliqᷓ actu preſſe interupꝰ ic ille actꝰpoſſet ples in codẽ ſheto in nñero reitari ⁊ tiari ⁊ iſtoꝰ in iſto artu qͥ ẽ eſſe giſiꝰpᷣt eẽ interrup in ralib actib bñ pᷣt addi illud ſignũ qᷓ⸗ tiſcũq;.⁊ ⁊ illud reltĩ· ſ.totẽs. ¶ Ad q̃rtñ dã ꝙ licz hy ſignũ rienſcůq; pꝛio ⁊ ꝑ ſe ſit diſtributin nũeri tñ ex ↄůti ẽ diſtriburiuũ tꝑis inqᷓ;tũ tpᷣs hʒ modũ nũeri ⁊ zꝙ ĩ ip̃o mediãte motu repiũt᷑ꝑtes ẽ iſticte· Z zntũ dĩꝙ qᷓ;diu fuiſti ꝑiſꝰvnꝰ hò ⁊ tinuꝰ.tñ ſub 6 Vẽ vna vice nõ ẽↄcedẽdũ. qꝛ tůc fuiſti ꝑiſꝰ illa vice aua vice qꝛ tũc acꝰ eiſendi hoĩẽm fuit intrupꝰ — ant de infinico qð qnq; mõis d? Ppĩo mõ dẽ infinitũqð nõ pᷣt ꝑtrã ſiri.vt voxdi inuiſibileoꝙ nõ ẽap⸗ ta nata videri. iioꝰ dĩ infinitũ iqð hʒ trãſi ipfectũ. eo ꝙ nõdũ ẽ termiatũ tñ aptũ na ——„ tů ẽ ierĩari.vt dů aliqͥs trãſit ſpaciũ ⁊ nõdũ ꝑuenit ad ſuũ finẽ. Vertio mõ dĩ ifinitũ ̃ʒ appõem. vt nũerꝰ augmẽtabilẽ ĩ infinitũ ap pone vnitarlalterꝰ nũeri. Duarro mõdi i ſinitũ tm diſionẽ. vt ↄtinuũ oẽ aũtↄtinuũ diuiſibileẽ in ifinitũ. ñ ſicdiffinit ab are ſto.in. iii phiſicoꝝ. Kõtinuũẽ diuiſibile in ſpdiſibilia. Ilio mõ dẽ infinitũ vtroq; mõ ſeʒ ꝑ appõem ⁊ diſionẽ. vr s · cũ eni ipᷣs ſit inuũẽ diuiſibile ĩinfimitũ in diſione.⁊cᷓ pꝰ vnõ tpᷣs veniat alið p̃s ſic ꝑ appõeʒ vnꝰ tis ad aliud ẽ ifinitũ. Et q̃ ad has tres vl⸗ tias ßcatiões diffinit ſic infinitũ. Infinitũ ẽ cuiꝰqᷓtitatẽ accipiẽnb ſꝑ ẽ aliqd extraſu⸗ mere.vt ſipoſtvltimã ꝑtẽ linee accipiat᷑ alia ⁊ pꝰalterã tertia.⁊ nůqᷓ; poſſir atringereter⸗ minꝰeiꝰ.iõ linea d infinita. Solet gũt põi ꝙ infinitũ qñq; ſnĩẽꝓ terio cõi.⁊ tẽ iſts ꝓpõ ſinita ſũt fimta eqͥuaiet huic. aliqᷓ ifinita ſũt finita. Qñq; ſuit᷑ꝙ ſiq diſtributio⁊ tũc ila rqͥpollet huictᷓ ad diſtributionẽ q̃libet pla ſůtfinita. Ei ꝓbat᷑ ſic. Vno pla ſunt finita duobpla ſůtlinita inbvpla ſůtfinita⁊cjo⸗ 8* ðqliber plafũtfinita. ſicdi iacere inerſc larẽ diſtributionẽ linterruptã ldiſcõtinnã qꝛhdcõ plain pmapõe ſuppomtꝓ duob⸗ ⁊deinceps in ſcðaꝓtrib. ⁊ ſic Zᷣdatiã ſcala riter aſcedẽdo.⁊ ſic iſta oĩo qͥlibet pta fadi ſtributionẽ interſcalarẽ.qʒ palijs ſupponit 5 qð dico qͥlibet.⁊ꝓ alijs hqð dico pla ᷣm nůeꝝ aſcẽdẽdo vrdẽmẽ. Firca pᷣdictaq̃rii deh ſophiſmgie ifinitg lũt finita. Pꝛobatis duo ſůt finitd· tria ſũt finita ⁊ ſicin infinitũ infinitaſũt finitæ Impꝛobatio.ibip̃᷑ op⸗ poſitũ de oppoſito.ᷓ locurioẽ ipoſſibil põt etiõ ſicpbari.qͥliberpta ſũt finitað infinita ſũt finita. D uidã diſtinguũt eo ꝙ infinitũ ẽᷣequòcũad infinitũ q̃ ad nos ⁊ ad intinitũ ſimptr. WMñ ſiſumat᷑ infinitũq̃ ad nos pꝛia pᷣteiſe pᷣaꝛ nõp̃t᷑ opoſitũ de oppolito· q in finite qͥ ad nos ſunt ſtelle ⁊ arene maris 3 nõ ſůtinfimte ſimplie Biaũt ſumat᷑ infin tů ſimptrẽſimpli tla ⁊ pᷣ oppoſitũ de opo⸗ ſito. lij aũtdiſtinguũt eo ꝙ infinituʒ pᷣtet terminꝰ cõis·⁊ ſic pᷣmaẽfla. vel pᷣtcẽtermi nus ſincathegreumaticꝰ ĩpoꝛtans in ſedi⸗ ſtributionẽ ſiẽdẽmẽ.⁊ ſic ponũteã eẽ verã · ß neutra iſtaꝝ ſolutionũ vʒ · qꝛ ſi remoueat vtroq; diſtributio⁊ umat᷑ infinirũ ſimptr. ⁊̃m ꝙ ẽterminꝰ cõis adhuc remanetꝓba⸗ tio ⁊ ĩpꝛobario hꝰ ſophiſmati. VMñ dõmeſt ꝙ pꝛia ſimpltẽ flu.⁊ ꝓbatð peccatimqd ad ſimplr. qꝛinfinitũ appõe ẽ infinitũ ͥdãmõ? nð ſimpir. Wñ cũ accipit ꝑtes nũeri map põem.vt duo tria nõ accipit infinuũſi impli citer.ſedquodãmodo ſiue ᷣm qͥd.⁊ ideo nõ põtex his inferre infinitũ ſimplt. 4 Poſtqᷓ; au deriauitð ſignis diſtributis. Hicↄñ̃t er q ĩ infinifũ inſeqͥi qᷓ;titatẽ deteriat depo crca ip̃ʒ mouẽdo vnũ ſophiſma · Et qꝛ oœẽ młtipler indiſticũ parit ↄfuſionẽ. Kth dcõ infinitñ cũ ſit mltiplex.ideo pꝛio ponit mltiplicitatẽ eiꝰ· ponẽdo qͥnm; mõs pf⸗ Bciendũ pꝛio· ꝙ infinitñ pꝛio ðꝛ ð nõẽ aptũ na⸗ niꝑtrãſiri ſiẽ pũctꝰvel vnitas.⁊ h mo vox ðꝛ infinia 3 ad viſũ. qꝛ nõ ẽ apra nata videri nech ẽ de gñe viſi⸗ biliũ. Pcðo ðꝛ infinitũ qð hʒ trãſitũ impfectũ.eo ꝙ võ ẽ derĩatũ. ꝑſt tñ ꝑ ſe aprũ natũ ꝑtrãſin ſẽ ꝓfundi⸗ tas maris · Vertio ðꝛ aliqͥd infinitũ km appõem · vt nũcrꝰ tũ qñq; alicui nũero addat᷑ vnitas ſꝑ adhue maioꝛ pt ſier ꝑappõem alterꝰ vnitatꝭ⁊ ſic ſpylter⸗ aſcendẽdo. Muarto mõꝛ infinitũ fm diuiſionẽ. ſiẽ linea ẽ diuiſibił in infinitũ.⁊ ſic reꝑit᷑in oĩ magnitu⸗ dine. Quinto dãin infinitũ vtroq; mõ.ſ· hᷣm appõeʒ ⁊ diſionẽ ⁊ lic p̃t reꝑiri inwe. ¶ Sciendũ? ꝙ illoꝝ qͥ nq; mõꝝ ſic pr pã ſuffcientia · qꝛ oœẽ in finitũ eſt ĩꝑ⸗ trãlbile · vel ꝗᷓ eſt iptrãſibile negatiue ſic ꝙ negat᷑tazʒ actꝰ qᷓ; poña ꝑrrãſibilitatis.⁊ ſic eſt pꝛimꝰ modꝰ. vei eſt ifmitũ ⁊ iꝑtijlibile negati li ꝙ negetau img 1 Tractatus ℳ— gãſibilitatis.ſʒ relinqf poñ̃a adviterioꝛẽ finitatõnẽ. F in ea noſit felie⸗ 2 hdußlt. lde ſe aprũ natũ ẽ ꝑtrãſir ⁊ infinitari.⁊ ſic iciteterpiicite e ttm̃ ẽꝛmoc.· lpt ſoli ꝑranſir⁊ infinitar ipfẽe.⁊hᷣtñ PoEdt· ſoẽ.· Incipit eẽa 7cijs. Pꝛoqᷓ cien Ptr·I E 5 qð fit P appõeʒ ſic ẽzꝰmodꝰ. kꝑ diſionẽ. ſic ẽ dü ꝙ*3 q faciũrpõem erponibilẽ ſũti mlii oete 5 11 0 cle I modꝰt vtroc; inõ ił⁊ ſic ẽ qnrꝰmodꝰ. ¶ᷓ ciẽð Plicidia. q q̃dã für ſiexciuſiua.vtĩ ſolũ 5˙p illo ſophiſmate qð inuit᷑i tex·ꝙ infinitũ pᷣt capi cijs. quedã excepting. vt niſi pᷣterqᷓ.q̃dã re dubkehenoktchntaerilbereveißte vrdiendo. duplicatiua. vr inqᷓi Em qͥd. qdã impoꝛtãt nũerꝰẽ infinitꝰ.⁊ ſicjlla ꝓp 3en ſophiſma. ſinſinita ncernBlü Fm ed. qdd impoꝛtãt ſůr finita equalet huicgiiq iniinita lũt finta.⁊ ᷣmõ nceptionẽ ⁊deſ itðeʒ · vt incipit deſinit. qᷓdã he ſic ꝓban· duo ſüt fita ⁊ tria für fita ⁊ ſic in ĩjñnitũ. puatõnẽ finis. vr infinitũ q̃dã jpoꝛtãt excer Finfinita ſi ür finita. Aliocapii inhinitũ ſincathegs. ſum.vt cõꝑati ⁊ſuplati dꝰ q̃dã pᷣo ſpoꝛtãt einteleeurüteſiebrbüpöemibrt diſtincionẽ vrdiffertahud ab. q̃dã ĩpoꝛtãt- ⁊ſic illa infinita ſũt finita equiualet huic qᷓ;tũ ad dij ſpãlẽ mõʒ diſtriburiõig. vrre vqlelib. f inhunonẽ jlcharpla ſurinfinitn. ⁊ß mö loppilſicp aembʒ diltributõis. yrtorꝰqᷓlelibz. Eñ barduetnplaſürfnttärntopla fürfin·Fclubet lawöõde differtreddit᷑ obſcura? indiget pla ſũt finira. yt vttex.ibi ẽ diſtributio vtſcalari. q⁊? Expõe.iõ dicũt᷑ facere õem etpõibilẽ q̃reð bacitn mg0leſeingponerle iſpörp ib ꝑordinẽ videdũ e⁊ prðſigis etchuſie duobv⸗in ſcha ꝓ nib deide ſꝑ gradati? fealati aſcò; e dẽdo · ipꝛobat᷑ aũt ſi ſophiſ. Ibi ᷓ oppoſitũ de oppo Iſteẽ ſeptimꝰtr actatꝰhꝰ libꝛi ꝑloꝝ logicaliũ pe⸗ ſo·ẽlin.· ¶ Seiẽdũ d̃nv erßſotone ꝙcamſol hſ. Inpoſtq; deriauit deriodiſtnbut licpꝛie uũtipm ſic dem ſophiſ.ꝑ diſſinctionẽ Nã infintũ dẽ tasẽ diſtribu Mie ↄñr detiat ð erponibilib. u vno qj ad nos. ſẽ gutre marꝭ? ſtelie ſüt ifite. Alio oꝛis rõ eſt qꝛdiſtnbir Spꝛieras ↄñs ßcatũ actuale dẽinfinitũ ſimolra ßn vaturã ⁊ fẽ dicüt ꝙſitapiat piſtnbuibilii·erpõ pomãis ↄrernitfeutionẽ actua pꝛio·ſ.ꝑ infinito qᷓ ad nos ſophiſ.ẽ veꝝ necpᷓt oppo lE · vt patebir in ꝓceſſu.¶ ciendũ pꝛio.ꝙ ſiẽ terꝰ di ſitũ de oppoſito. qꝛ ilud qðẽ infinitũ ad nos a pte ſtr ibuibibẽ ſbetũ pꝛincipale attributiõis p̃ᷣcedẽtis tra reiẽ finitũ.ſʒ ſi capiat᷑ infitũ ʒ infinito impłrſophiſ. catꝰ.ſic p erponibilẽ ſubiectũ hꝰ tractatꝰ hʒ eĩ oẽs kflin. At aür ſolultdicktes ꝙſtinfinicũ tupiarpꝛo pcitðes ſhœr zrnbuni. qrẽ qðdẽ vte nõ qe lec amiochl cutheg tüc loppilẽ flm Bl poenpitur leß intẽnðale rpʒ pres ⁊ꝓpetates. qꝛipiů cthe⸗ ſincatheg· ũcẽ veꝝ ſʒ vt ðt pe. hyſenlfa illaꝝ ſoionũ 2 prpo· vlis ꝑticar indiffinita ⁊ ſintula ris· affir. ne ẽſuffieiẽs. q ſi capit inlinitũ ſimpir x tenmio cõima; ¶ ga· eptes füt⁊ expõ ẽietas er? Sciendũ 2 ꝙ neat ꝓba ꝛiproba· Jð au alt ſoluit dicẽs iÿm ſim epõ pr capi duoby mẽis. Vinoꝙ qdã mãtfeſtatõe plreẽtlin. Et ad. ꝓbatõnẽ ðꝛ. ꝙ peccat fm fallaʒ fm ſophiſticaiiaqᷓ ſuſt ſillo erpolitoiꝰ⁊ ſic ſolet diffiri. qͥd ad ſimpl.qꝛ ꝓcedit ab infinito ᷣm apõemqðẽ Erpõẽ manifeſta q̃ad euſuʒ acciplẽs aliqᷓ duo vni infinitũ ᷣm qͥd ad infinitũ ſim płr ⁊ in actu. ¶ Con⸗ Zedẽ nũero ↄuen ire. Er illo nõ capir hqꝛ ſicẽ vni⸗ tra pᷣdicta ar pꝛio ſic. de infinito detiatin phia natuꝰ; ſpẽs augmẽtatiõis redicriue ↄtẽta ſi ubſſillo.lz nõ rait de ipᷣo h nõ dz deriari/ Scðo añ. denõ entenõ ſit ver ꝰills. qꝛ non fit in aliqᷓ mð alicꝰ figute. Ilio hr eſſe ſcig: ß infinitũ nõ ẽens. ð de ipo nõp̃t eẽ ſca.· eapit᷑erpõ vtẽmaniteſtatiꝰmat clare⁊ ↄgrue expli⸗ Cerioai3 vltios tres mõs ꝙ in illtub modis in cs farionẽ alicutꝰtpõis hñts ſenſũ obſcurũ qꝑ i⸗ nitũ ſunt᷑ negarie qð nõẽ dicẽqũ. i ſumitpꝛiuafie:· ¶ lãpem erpꝛierlßeer ⁊ iſto captt in poſito. ¶ Sci yt pꝛiuat actũ ſolũ qð erã nõ dicendũẽ.qꝛ nũerus ⁊? engũ ʒ? ꝙ au. in tex.ic diffinit ꝓpõem exponibilẽ eſt ſütacrſiniti.iſtitres õi ſůt inluffcient᷑ poſirt ¶ his ſenſũobſcup erpõne ijcigetẽ ꝙr altqs fun udrto ai·ẽ coꝛpẽ actu finitũ.& male exẽpliica?Eĩ? ¶ ath· erplicite kiplicite in e poſitũ. vr dicendo iñ̃ hõ mõ de ꝓfunditate mar Mnito.linea ⁊coꝛpꝰſũt ĩ ckin qᷓ diffinitõe ponitꝓpõ loco gñis nõ qͥdẽꝙ ſitveꝝ finita cũ oãcip ſit diuiſibileĩ infinitũ ⁊ ibi ſůt actu genꝰ· q ſche intẽtiões nõ ſũt in aliqᷓ pᷣnto.iõ in ipſis finitg qꝛ nõẽ dãdũ inſinitũ actu · infinita ſũt finita nec repiũt va gſa nec pe ſpẽs ·⁊ 6 reliduũ ponit᷑ioco 2E2ns ſophifver 4 Sd primi ðꝛ.ꝙ inpßia nãi die ꝑ ß dit abalis ſer zpꝛietatiw terioꝝ pᷣdiroyt detiade infinio inqᷓiũẽ ddãzprieras rex nãtt.hic atiãafpöne non eronibiliq̃ ʒ ſenſũ lucici ⁊lu — S2 r detiat de ipo inq;tů hʒ ↄuententã cñ ſignis diſti ¶ Vñ qꝛ ſuppõ relatio ãpliatio appellaꝰ reſtrictio ⁊ di⸗ butis Ptitatis.yAd ſcðᷣm dẽ ꝙ infinitũ non ẽ ens ſtribu ſü tꝓpꝛletates terioꝝ incõpleroꝝ. Erpõ po eſt hetir t bñẽ ens i poña. Iʒ eriã de nõ ente nõ poſſit ¶ ꝛieras termi cõpleriq̃tñ ſbi ↄuenit in alij incom K— lcia hãi poſitiue tñ bñ pꝛiuãtiue. Id teriũ di. ꝙ tz plexo· vtputa abaliq ſincath inciuſo- iõ mng pe. hyſ. finttas mõ̃tis ⁊ qðlibet aliud ſir actu finitũ tñ 3 pꝛpoſuit alios ſex trarrarꝰↄp̃r detiar deerpõ̃iin ter d nos ẽ mptrãſibileæ infinitũ.yEid nũdi ꝙin ininor· q ſi inchpierũ ßm narufãpᷣceditchplerũ ſic kinitribo vltis mõis dẽ finitũ pꝛiuatie. ſit ꝙ negat ⁊ paſſio remĩ ncõplexi ᷣœedit paſſionẽ termi cõplexi. iiiat actũ cõpletũ finirarjs ⁊ ptrãſibilitat᷑ ⁊ manet WBrlẽdũꝗ ea qᷓ faciũt põem exponibilẽ fũt in in pofiaad vlteriorẽ deriationẽ ſeu infinitationẽ ⁊ ſi mluplici da. Muedãei ſt erceptia. vrp̃ter niſi pᷣtqᷓ; infinuũ ilłtrib mõis ẽ infinitũ non actu ß poña duedã excluſiua. vt tñ ſolũ. q̃dã reduplicatiua.vt in — 7 5 Id qͥntũ ðꝛ. ꝙ ↄña nõ vʒ · qꝛ ibiẽ falta ßʒ qd ad im Stũ km qð vt ſic.qᷓdã ʒo ipoꝛtãt inceptionẽ vel deſiz trpcecitenĩ de infinio hn poñam diuiſiõis q;̃ ĩ ¶ ronẽ. vrinapirdeſinit. qdi ꝛiuationẽ. vtinfinitũ.q̃t nitũ km qͥd ad infi.ſimplr. Et her de diſt. dẽa juſti. uh 3 gi ditin Pop erpeni L ncꝛVt difſerüt aliud.qdã ꝓo ĩpoꝛtant ſpãlẽ modũ 3.— b ieſenim diſtribuẽdi.yt torꝰqlibet. ⁊ iſta lufůtreãcerepoo oblcuꝝ expõe geſe pt aliqð ſin⸗ nẽ erponibilẽ·ytpʒ ꝑ eaꝝ ſufficiẽtiã q̃ talẽ. Muꝛ oœẽ *. — Becimuſtertius Jlnd qð facitꝓpõem exponibilẽ de ſul natura faẽ di etſitatẽ ſeu dium aut nõ. Si pꝛio· ſic ſũt ea qᷓ ipoꝛ tãt diſtributionẽ:yt dꝛñt aluid ſi ſtðᷣo. ßᷓ ẽ duplr. vel jpoꝛtãt ſpãlẽ modũ diſtribuẽdi ex ßeatione ꝓpꝛia vel Ftute negatõis in iplis incluſe. Si pꝛimũ·lic ſůt ea qj ipoꝛtãt ſpãlẽ modũ diſtnbuẽdi.vt torꝰ qͥlibet. Si ſcðm ſi ſũt cõꝑati ⁊ ſuꝑlati grac qͥ cũ exceſſu diſtris buronẽ ipoꝛrãt·ſi ÿo nõ ipoꝛtãt ſpãlẽ modũ diſtribu endiẽ duptt aut dicũt eẽ in fieri aur in facto eẽ ·ſi in Reri ſic ſũt en q̃ ipoꝛtãt inceptionẽ. Et qꝛ vnũ opoſi⸗ toꝝ dat intelligere reliquũ.iõ ꝑ iſta inteiligimꝰ eaãi⸗ poꝛtãt deſitionẽ. Si aũt in feõ eẽ ẽ duplr. aut carẽt kut nõ. Si pꝛimũ ſic ſũt ea q̃ pꝛiuatõeʒ finis ĩpoꝛtãt yt infinitũ. Si nõcarẽt hᷣẽ dupłt. aut vnũ indudit᷑ ſub vno aut plaꝓtẽta ſub pliby diſtributionib. Si pꝛimũ.ſic ſũt exceptiua· Si ſcðm · ſic ſũt ſigna excepti ha· Cõtra pᷣdicta ar pꝛĩo ſic. Dexpðe exponibilinð ẽ Kia.ðᷓ de ipa dõ dʒ fieri ſpãł tractarꝰ. qꝛ cũ ſcia ſit ent vt vultureſt. Sce ſecã reał· õ obiectũ dyeẽ reale. ur quẽadmodũ ⁊ res de qͥb ſunt. Mõ ꝓpõ exponi 1 S8 dit nõ eſt ens reale. ᷓ de ea nõ hẽ ſcia. Pcðo ſic· expò ã vna ſpẽs arguimẽtatiõis · ſʒ de ſpẽb argumẽſatiõis detĩat in ndua logica.q̃ maie detiat hic ð iſt · Tertio ſc.nlta ẽꝓpõ exponibil · ̊ hic male diffinit.añs ꝓbat᷑ i exponibils ẽ ꝓpꝛietas termi. Teiminꝰ enim vr ðꝛ pꝛio pꝛioꝝ ẽ in quẽ reſolui᷑ꝓpõ. vt in ibcrũ ⁊ pᷣtũ de 3 p̃p̃tů appoſito vei diuiſo·eẽł nõ eſſe. Quaro ſic· ã fůtypões exponibiies in qͥb nlła ponunt᷑ſinca dã in diffõe ꝓpt aliqð ſincathe.in eo poſi tũ ·Mumto ſic oĩs diuiſio dz cẽ bimẽbdis · ß viuiſi eoꝝ q̃ faciũt ꝓpõem exponibilẽ nð ẽ bimẽbr·ᷓ nõ? ona. Ad pꝛimũ ðꝛ.ꝙ h oĩs ſcia ſit entꝭ real · qꝛẽ půꝰ anie tñ nõ oʒ ꝙ obiecũ eiꝰ ſꝑ ſit reale Bufftẽ ꝙ hrat aliqð ßeatũ in re. ¶&d ſcðᷣm ðᷣꝛ. Pet põ añj ſuitſits expoſitoꝛꝰ bñ ẽ ſpẽs argumẽtatiõis · de illa nõ k ꝓpolitũ. vt pʒ in ⁊ꝰ notabili· ¶ Ad ter⸗ nũ dĩ. ꝙ hic capierpõ ꝓiartnbuit᷑ ꝓpõibo⁊ nõ ter⸗ minis. qꝛ ꝓpõ ẽ illud qð expõit.capit em̃ expð ꝓreſo⸗ lutiõe que ↄnenit teris tãqᷓ; illi in qð fit reſolutio. Ad qjtũ dẽ. ꝙ nlłe ſũt ꝓpdes erponibiles in qͥbꝰnõ * ſincathe. foꝛmakr vel equalent᷑. ¶ Ad qͥntũ ð ʒ diuiſio gñ̃al dʒ eẽ bimẽbri iñ diuiſio inłtiplic vel edugnõ dz eſſe bimẽbr cuiuſmõiẽ pñs diuiſio. ena excluſiua ſunt illa in q̃ ex ſi⸗ v Pnficatiõe fua exctuſionẽ ĩpoꝛtãt⁊ a qb ꝓp reddit᷑ excluſiua.vt ſũtði ttiones.tĩ ſoiũ dũtaxatã ſilia. Vecuũt ſið qñq;exponũt᷑ gra alietatj. qñc; vo gf̃a ptita tis. qñq; ponũt᷑ in oĩone ſine negatiõe pᷣce⸗ dẽti vel ↄñte. qñq; pᷣo cũ negauõe. Deiſtis gůt tles dant᷑ regule.Pꝛia ẽʒpõ excluſiua ſi ne negatiõe expdit᷑ p copulatia affir. cuiꝰp⸗ ma ps ẽp̃iacens erduſiue.⁊ꝛ ꝑoẽnegatia ipoꝛrãs negationẽ p̃ti de oĩityalijs a ſpcro. yt tĩ hõẽ riſibili.hõ ẽ riſibil.⁊ nil aliud ab hoie ẽ riſibile. Tm̃ apli dei ſunt duodeci.i. apli dei ſũt. xij.⁊ nõ ples qᷓ;xij. Scðᷣa regu⸗ la excluſiua hꝰ gůis infert copulatiuã com poluã exduayerponẽniyn quãlibei rarũ· „ ſeoꝛſũ⁊ nõecõůerſo. Tertia regulaẽ. ab ex cluſiua affirmatia de termis trãſpoſitjẽ bo na ↄñ̃a.ſi fiatexcluſio gr̃a alietatjꝛ eð.vt be ne ſeqͥ tĩ aĩal ẽhõ.qᷓ oĩs hõẽ animalꝛe. VMuarta regta ꝙ excluliua Zdictoꝛia pꝛicrj exponi ꝑ diſiũctiuã affirmatiuã de ꝑtib3 dicẽtib copulatie.vt iſta non tñ hõ currit. nils hõcurrit.vel aliud ab hoĩeurrit. patʒ ex ðᷣtute dictiõis.⁊ ſic pʒ q̃liter ĩeis vʒdñð Muinra regiſa excluſiua in q̃ põit᷑ ſola ne⸗ gatio ſequens excluſionẽ.exponit᷑ ꝑ vnã co pulatiuã dꝰ pꝛia ꝑs ẽ negatia pᷣiacẽs.ſcõaẽ affir. in q̃p̃tů affir. enunciat de qͥliberalioa ſpᷣcto.vttm̃ accũs nõ ẽ ſpa.i.accis nõẽ ſpßa ⁊ oœẽ qliud ab accñteẽ ſuba · Ex ptz qᷓliter eidictoꝛia ſit exponẽda. ſ¶ Poſtqᷓ; au. detiauit deꝓpõe exponibili in cõi⁊ ð his que reddũt ꝓpðem exponibllẽ ponẽdo diffõem. Enũerando düpiicia ſincathe ſůtte ſintathegẽ.eqͥpel lẽtia in faciẽdo ꝓpðem expðnibilẽ. ic ↄñr detiat ð ſignis excluſiuis de qͥbꝓmiſit ſe pꝛio deriatuꝝ pꝛio ſir dicẽs · Bigna exciuſius ſũt que in ſua ßcatõe exclu ſionẽ ipoꝛtãt ⁊ a qͥbꝓpõ reddit᷑ excluſiua. Et ðᷣꝛ no⸗ tant᷑ que catiõe exclulionẽ ipoꝛtãt ⁊ nõ que hcanter? cluſionẽ.qꝛ ſigna excluſiua nõ dicunt᷑ exciuſiua.eo ꝙ ßcãt excluſionem · ſʒ qꝛ exercẽt eã.vtti ſolũ dicunĩ di ctiões ercluſiue ab exciuſiõe fcata.ſiẽ ſecurj dẽ in ſci⸗ ſura ab inciſiõe exercitata ⁊ nõ ab inciſiõe ata · qꝛ ſe⸗ curis nõ ſt incilionẽ iʒ exercer iᷣaʒ. ¶ Siendũ pꝛio ꝙ excluſio duplr inteiligit᷑.ſ.vt tõcepta ⁊ exercita. Ex cluſio ↄcepta fcarp illud eineeh has deðes ſolũ tĩ itelligit exctuꝰexcruta · exercitatõe ſpãl.ſũ exercitatio cat᷑ vt ↄcepta perhᷓ nomẽ eqͥtatio ⁊ꝑb vᷣbů eqͥto ßt vt exerceat.vt ci aliqͥs exercet eqͥtas rionẽ eqͥtãdo.¶ Sciõdũ 3?.ꝙ h ſiqᷓ excluſiua qñq; excu ponũtia alieratꝭ·vt im̃ hõ ẽ ał·qͥůjcq; grã pluralitatꝭ vt tiñ decẽ ſũt pᷣnta· qñc;eo ponũt᷑ ſine neßatiõe ĩ· vt ĩ al rõnale ẽ hõ · qñq; cũ negatiõe pᷣcedente excin fionẽ · vt nõ tñ al ct qñq; ÿo cñ nega. iequente ſignů exclu.vt tiñ al nõ c. qũc o cũ negõe pᷣpoſita ⁊ poſt⸗ poſita.vt nõ t̃ ał nõ ẽ ha.que ʒdit ili ĩqᷓſolũ poſt N ercita. exercitatõe giali deſignatꝑ ̃ nomẽ excu?⁊ ꝑ * A ponit᷑ negaꝰ. Wñ alr exponit᷑ illa ꝓpõ queẽ ſine ega tõe ſequẽte ſignũ erciuũiuũ ⁊ alr la in q̃ põi nega ſ hᷣcedẽs exciuſiõeʒ.⁊ alr ſua 5dit. vtʒ ĩregul᷑ hic ſtati⸗ Sciẽdũ ʒ. ꝙꝓpð exclu· ne nega.ſi ũpta exponi᷑ꝑ copnlatiuuffir. cuꝰ pꝛĩa ꝑs ẽ piacẽs exclii. Er ſcða ꝑs ẽ negã·ipoꝛtans nega.pᷣti de vĩby alhs a ſbcto · vt tm̃ hõ currit.ihõ cł⁊ mł alnud ab hoĩe cł. Wel ſi f; aliq;s.im̃ bõ ct.i.nlis hõ nõ c. ñ pᷣiacẽs ꝓpõis ex Roeſee duſiue Poo ſũpta ſine dcõe exclu·cui pᷣtaddi iunut Pſie — ñ iſta. ꝓpð· hõ cł⸗ᷓ pᷣiacẽs illiꝰ t̃ hõ c. v ad etciuſtõezqſust recrůffud qʒ exelujit Iud 3 excudit᷑. ilð reſpẽu c exdudi?⁊ ipᷣe actꝰexcludendi? vñ ců ðꝛ ſolꝰ hõ c. oĩa alia aĩalia ab hoie exciudũt᷑. ſi ue ſit illð qð excudit ⁊ curſꝰẽ id reſpẽu cuꝰaxcludit᷑ V 57 —— Etiſta deò ſolꝰ ipoꝛtut actũ excludẽdi. Nã ꝓpðexu ſ ina infert copłatiuã cõpoſi tãex duab⸗ cõponẽtib et p̃auolibet e; ſonſů ꝛ nõ cj vtb ſet tiñj bõ d⸗ 0 X f cechhen Põ ſeq.em̃ aialia ſũt ſenſibilia qᷓ viaaiai — ᷣteyn Tractatus 4. hõ ck⁊ nil aliud ab hoĩe ꝙ. Et bñ ſedt᷑ tiñ akct ð Fikalið ab aialitt. Infert etiã excluſiuã affir. de teris trãſpoſitꝭ vt bñ ſeq· tm̃ alẽ ho·qᷓ oĩs hõ ẽal. ¶ Sci endũ q̃rto. ꝙꝓpõ excluſiua Idiqoꝛia pꝛia ẽ in q̃ põt nega pᷣcedẽs eicluſiõeʒ ⁊ exponůt ꝑ diſiũctiuã afftr. ex ꝑtib dicẽtibo ꝑtib pꝛiorꝰcopulatie.· vt iſta.nõ tm̃ hõ ẽt qͥ ſic expõi. Nils võẽ̃t raiiqʒ alið ab hoie ẽ̃t. Vñ ꝑtes affirmatie copłariue dñr qdicere ꝑtiby diſ⸗ tũcriue negatie · vt iſte due Sdicũt.hõẽ̃t.⁊ nił alið ab hoĩe ct. ⁊ iſte · nlts hõ ẽt· vei aliqð ab hoie ct. ſũt de ꝑriby Idicẽtib. Sʒ ꝓpõ excluſiuqun qᷓ ponit᷑ ſola ne⸗ ga ſequẽs excluſionẽ exponit᷑ ꝑ vnã copulatiuã.cuiꝰ vna ꝑs ẽ nega pᷣiacẽs ⁊ alia affir· in qᷓ pᷣrñ affir. enun aat̃de ᷓibet alio.vt tñ accñs nõ ẽ ſba⁊ œẽ aliud ab accñte ẽ ha.⁊ ſua õdictoꝛia.ſ.illa in ̃ ppõit᷑ ⁊ poſtpo⸗ nit᷑ nega ſigno excluſiuo exponit᷑ ꝑ diſiũctiuã ↄpoſi⸗ tã ex ꝑtib Zdicẽtiby ꝑriby pꝛioꝛis copulatiue. vt iſta · nõ tm̃ accũs nõ ẽ ſᷣa. lic exponit᷑. Accñs nõẽ ſba ⁊ o alið ab accũte ẽ pᷣdcã a pꝛio ſic. ꝑ ſigna ex cluſiua nõ iteiligit᷑exchrꝰ exercitata.igi᷑ ᷓ ea que deã ſũt in pꝛĩo notabilñs pzʒlqꝛ exercitatu exclu non ßcarꝑ illa ſigna. nił intelligitꝑ Ach niſi ꝑip̃ʒ bcet cũ bcare ſit ĩtellcm̃ rã ↄſtituereſ Scðo ſic. oẽ qð exponit᷑grã alietatis pᷣt expõi grã plalitatꝭ.qᷓ male ðꝛ ꝙ ſigna excluſiua qñq; excludiũt gratia pluralitatꝭ.⁊ quandoq; gratia alietatis · 4 Son rguit᷑ ſic. Iſta ẽꝓpõ excluſiua ſine negatiõe · tñin dinis ẽ eẽntia di uina· ⁊ tñ nõ expon ꝑ copulã affirmtiuã cꝰ pꝛĩa ꝑs ſit p̃iacẽs excluſiue· ⁊ ſca ꝑs ſit nega.ipoꝛtas negatõ nẽ p̃ti de oĩbꝰ alijs a ſpeto. qꝛ nð ſeqͥt. tñ pã in dinig ẽ eẽntia diuina ⁊ nłalið a pie ẽ eẽntia dĩna· qꝛ expoi nẽtes ſũt ve ⁊ expoſita fla. ¶ Muarto ſic. nõ ſeqᷓt·m̃ ałẽ hõ ꝗ̃aial ẽ hõ · qꝛ niłaliuij ab aĩali eſt hõ. ⁊ tñ ar guĩ ab expoſita ad ſuas exponẽtes.ig᷑ ⁊c̃. Q nõ ſe qͥtpʒ. qꝛ bñ ſeq́ł᷑ oĩs hõ ẽ aial.qᷓ tiñ ałẽ hõ. ab vliaf/ fir· ad ſuã excluſiuã in teris trãſpoſitj.⁊ tñ ↄñs ẽ ftm aqꝛ bñ ſeqt ꝗᷓ nibalið ab aialiẽ hõ. qꝛ nił ⁊ non idẽ eqͥ pollẽt ⁊ vltra. vł nõ idẽẽ hõ ᷓqðlibet idẽ aĩaliẽ hõ⸗ quia quodlibet ⁊ nihil aliðᷣ equipollent per pᷣmã re⸗ gulã eqͥpollẽtiarũ ⁊ vltrã.qðlibet idẽaiali ẽ hõ 35 libet al ẽ hõ.qð ẽ mãifeſtaftm.⁊ ꝑ ↄñs lla ad qͥuaʒ ſeq̃bat. vt iſtu.alið ab aĩali ẽhõ ẽ fla¶ Quito ſic⸗ a ſüt ſenli bilia. qꝛ añs ẽ veꝝ ⁊ ↄñs flm.qꝛ lapides ſunt ſenſibi les ⁊ tñ nõſ. Ad pᷣmũ dẽ. ꝙ àd hꝙ aliqᷓ̃ deð det intelligere alsð nõ oʒ ꝙ aliqͥd ßcet.ſʒ qꝛ ſigna ercuſius ↄßcãt excłoeʒ exercitatã ið ẽt dãt intelligere eã. Acd ſcʒm dẽ ꝙ iʒ illð qð qñq; exponit᷑ gr̃a alie tatꝭ etiã poſſit exponi gr̃a plalitatis vt iſta.tm̃ aialia rõ nabilia ſũt riſibilia Etiã ʒpõ q̃ ẽ expõbił᷑ gf̃a plu ralitatꝭ nõ ſꝑ erponi pᷣt gra alietatis.⁊ lõ rõ aſſũebat ſimpli flin·¶ Ad terriũ dã. ꝙ de vißmonis ipᷣa ſᷣm ꝓpꝛiũ ſenſumẽ fla qꝛ Pᷣ deõ tm̃. magẽ reſpicit ſpẽtũ qᷓ; foꝛmã ſhcti · ⁊ exciudit oĩa alia a ↄſoꝛtio pᷣti.iõ dʒ ex poni ſic. tñ pĩ in dinisᷓeẽntia dina· qᷓ pẽ in dinis ẽ efntia dĩna ⁊ nlis aliꝰ a pie ẽ eẽntia dina. ⁊ ſiẽ ↄñs 2 ponit mõ dõð ãd oppoſitũ. qꝛ añs eſt ita ven ſẽñ̃s⸗ Sẽlꝰenĩẽ.tm̃ pĩ in dĩnis ẽ eẽna dina.i.ille cũ j nlłs † ſiraße ſi excludit᷑ a foꝛma ſbti. igit᷑ ſic bñ ex l pẽẽcẽna nõ negã fiiũ ⁊ ſpf̃jſem̃ eẽ eẽntij dinã. hh dicks ßcamꝰ illi ikcũ enõ fůtpẽ Sd qrũ neßãdo ↄðam z argumẽtũ inde ſeq̃ns. videlʒ ꝙ añs ſit vex ⁊ pñs flin ·⁊ rões ppãtes dcedũrots dẽptais la.nił nõ idẽaiali ẽ hõ. qðlibet abẽ hõ.qꝛ tʒ nil nõ idẽ ⁊ qðlibet eqpolleãt nõ tñ nil nõ idẽ aniali ⁊ qðli bet aialieqͥpollet ꝓpt duas cãs · Pꝛia ẽ.qꝛ cum dã nił nõ idẽ aĩaliẽ hõ. àbe negationeg ſequũt ad iſtã copu lã ẽ qꝛ pꝛia fert ad ẽ. alia po ad ꝑticipiũ exñs. xõ regule eqͥpollẽtiarũ dñt intelligi qñ nega⸗ incluſa, in ſigno ⁊ alia poſtpoſita ferũ ad eãdeʒ copulã ꝓpr̃ꝙœ ilie due negoes nõ ſequũt᷑ideʒ. Scðacãẽ. qꝛ lile due negões no ſůt eiuſdẽ hti vnũ.pꝛĩie enĩ negatiõis ſp lertũ ẽ ens idẽ aĩali.ſhrũ ÿo alterꝰẽ ens nd idẽ aĩali ß eqͥpollẽtes reqͥrũt vnñ ſbcrũ. vñ eqͥpollẽs iſtꝰ nihil nõ idẽ aialiẽ hõ ẽ illa. qðlibet nõ idẽ aĩali nõẽ hõ. et ilie ſũt eiuſdẽ ſheri ⁊ p̃ti· ⁊ ſũt ãbe ʒe⁊ negatiue. Naʒ diceret᷑iſta qð iber non idẽ aiali ⁊c. vt capiebat᷑ qñ arguebattãqᷓ; ecͥpollẽs ei affirmatiua eqpollẽt nega⸗ tiũe. Nã pꝛia ẽ ſimplr negatiua.ſeða affir. Zcd qn tů ðꝛ ꝙſi ſenſibile capiat᷑ vniuocai ambabꝰ tůc ↄña ẽ bona.⁊ ſicut añs ẽ vexꝝ ita ⁊ ↄñ̃s.ſed ſi i ſenſibile capi tur eqͥuote in ilłſ.in excluſi iua ꝓ ſenſibili actiuo.⁊ in vli in renmis trãſpoſitꝭ ꝓ ſenſibili paſſiuo ſic non vʒ ↄña· mõ regula dʒ inteliigi ꝙ ab exciuſiua affirmati⸗ ua ad vlem affir de termis trãſpoſitꝭ eſt bona ↄña.ſi fieret ↄclogfu alietatis.⁊ termi teneant᷑ vniuoce. — Edntð ſignis exceptis. vicũt᷑ aũt ) erceptiaq̃ bntexceptõnẽ alicꝰtẽti ſ akqᷓ diſtributo. vt p̃terp̃tqᷓ; õqð De qͥbotles vãt reglel ꝛiaẽ ꝙ ois excep? fit a toto in qᷓ;titare. Eſt aũt tocũ in qᷓ;titate teriꝰcõis ſũptꝰcũſi vli. vtoĩo hõp̃ter ſo· currit. Scða reglaẽ. ꝙ deð̃ exceptia nõĩpe dita fac terim cõem ſup̃ quẽ caditĩmediate ſupponere ſimpli· vt œẽ aialp̃ter hoĩemẽ ir⸗ rõale. Tertia reglauls affir exceptia expo nit᷑ coplarie ꝑ tres exponẽtes cathego ſq̃rũ pꝛiaaffirmat vlep̃tũ veſhcro ſũpci g ab⁊inſca affiriatter aq̃ fuexeepꝰvcß oẽaĩalp̃ter hoĩeʒẽ irrõale.i.oẽ aĩal alið ab bcto ſũptũ ad ql hoieẽ irrõnale. hõẽ aial.⁊ hõ nõẽ irrõnal A622 Quarta regtaẽ vlis nega. erceptiua ponit᷑ copulatiuepꝑ tres erponẽtes. in q̃rũ pᷣmũ pᷓ dicatũ negat᷑ de ſpᷣcto ſũpto cũ aiið ab. In ſcða affirmat berũ determĩo qͥ excipit᷑· In tertũ affirmat᷑ vlep̃tũ ð terio excepto.vrh nullũ aĩal pᷣter hoĩem ẽriſibile expont᷑ ſic. nllim aial ali ab hoĩeẽ riſibile. hõ eſt aĩal⁊ dis hõ eſt riſibitEx iſtis pʒqliter ĩiſt erce ptiuis valeãt ↄñeab expònẽtibyad expoſi⸗ t velecõtra. q̃re eodẽmõ dicẽdũ eſtdeip̃is ſ pe coptariuis qͥb exponũ ̃ Poſtqᷓ; au. deriauit de ſignis exciuſiuis. Hic ↄñr deriar de excepris. Et rõ oꝛdinis ẽ. qꝛ dcões excluſiue excludũt ab aliqᷓ actu plã ſuppoſita aut ples earũ ꝑ⸗ tes. Dcões aũt erceptiue ſolũ excludũt reſpẽu alicuiꝰ ierꝰ ↄrẽti ſub diſtributo. ⁊ iõpʒ oꝛdo. ¶ Scẽdũ pꝛi mo ꝙau in tex· diffinit dcões exceptiuas dicꝭs Sii „ 2 6— — Vecimultercius riones exeeptiue ſũt q̃ fnt exceptiodẽ alicꝰ ↄtenti ſub diſtributo· vt pᷣter niſi ⁊cijs.⁊ ponit᷑ ibi 5 loco genert ẽ em̃ relim̃ dãs intelligere ſuũ añs qͥð ẽ ſincathegreu ma⁊ hʒ modũ gener reſpẽu dcõis exceptie ⁊ totũ res ſiduñ ponit᷑ ad dĩam oim alioꝝ ſincatheß.redqẽtiũ õem exponibilẽ jrũ nlłm ſt exceptiðem alicꝰ ↄtẽti ſub diſtributo.¶ Sciẽdũ 7ꝰ.vt ðt au.in tex. Vuedã exceptio fit a toto in q̃ntitate. Nuðꝰ rõ ẽ.qꝛ oʒ ꝙ illud Fe excipit᷑ qð ſit ꝑs actu ↄtẽta ſub eo a q̃ excipii.⁊ qꝛ ſolũ p ipſiꝰ totꝰ in q̃ntitate ſũt actuafr ↄtẽte in ſuo toto· ⁊ nõ ꝑs alioꝝ terioꝝ niſi hẽant reductiò nẽ ad to tũ in q̃ntitate.ꝗᷓ excepꝰ fit a toto in qntitate. Ex iſtis poſſumꝰ colligere ꝙ ad Fᷣꝙ aliqͥd excipiat᷑a toto fq̃n tigate reqͥtũt duo. Pꝛimo ꝙ illð ſit ꝑs illꝰ a qͥ excipi᷑ Et ⁊ꝙ ſit in eo a q̃ excipit ᷣm actũ· ⁊ qꝛ ꝑtes ſubie⸗ etiue ⁊ etiã totiꝰ in mõ nõ ſũt ᷣm actũ in ſuo toto.iõ võ pñt accipi a ſuis rotj · ¶ Scẽdũ ʒ? ꝙ ꝓpõ excihti⸗ a affirmatiua exponit᷑ copulatie ꝑ duas expõnes ſiẽ ſatꝭ pʒ in tex.⁊ ſi iñ eo pᷣter in terio a q fit ercepꝰdʒ mu rariin alio. Vñ ad excẽptõnẽ q̃tuoꝛ reqͥrũt᷑.ſ.excipiẽs ⁊ẽ duplex.ſ.pꝛincipale vt intellectꝰ.⁊ inſtr̃ale vt dcõ exceptiua. Pcðo teiminꝰ exceptꝰ. Vertio teriꝰ a qᷓ ex tipit.⁊ q̃rto teriꝰ reſpectu aiiꝰ fit exœepꝰ ⁊ teriꝰerceptꝰ Frute deõls exceptiue nõ mpedite ſupponũt ſimplr. oẽs po alij termiꝓpõis ffi·eodẽ mõ ſupponũt ſitut in p̃iacẽti· Sʒ in exceptiua nẽgatia Zdictoꝛia pᷣſacẽtꝭ erponit᷑ diſiũctiue.⁊ ꝑgpões Zdicẽtes ꝑtib põls co⸗ pulatie. vt pʒ ꝑ natura Idcõis. vᷣbi g̃a. iſta exceptia nõ gẽ al aliud ab hoĩe nõ ẽ irrõnale vel nõhõ ẽ aĩal vei hõ ẽ irtõᷣalis ¶ Bciẽdũ q̃rto.ꝙ vłis negatiua ex teptiua epont᷑ copularue ꝑtres ꝓpðes ſicut clarc de ducit᷑ in tex. Gʒ ſua ʒdicroꝛia expòit᷑ diſiũctie ꝑ tyes Pðes ᷓdicẽt?s ꝑtibvꝓpõis copulatiue tał᷑ diſiũctiue Zdictoꝛie. vt iſta nõ nilm ałp̃ter hoieʒ ẽ̃t. exponit᷑ ſil. sliqð al aliud ab hoiĩe ẽ̃t.vel aliq;s hõ nõ aial. vel ali qs hõ t. W ötr pᷣdicta ar̃ pꝰ ſic. Pꝛer᷑ ẽ deõ excepti un ⁊ tñ nõ ſt exceptionem. Mobat᷑ qꝛ in iſta ꝓpõe.tu debes docere · xx · colares p̃ter duos iuuenes vbi pᷣter nõ ht exceptionẽ. Nã ſenſꝰ iliꝰpðis ẽ mu debes do⸗ cere. xx.ſcolares cũ duoby iuuẽi. ¶ Scðo ſic. Exce⸗ ptio fit a toto inteßli.vr dicẽdo.ſoð.ẽ in archa pter pe dẽ ꝗᷓ male ðꝛ in te. ꝙ dĩs exceptio fit a toto in q̃ntita te. Tertio ſic. excepꝰ fir a roto vli. vt oẽs hoĩes rõci nant pᷣrer ſoĩ.qͥẽ ſtultꝰ. Muarto ſit. Terminꝰ exce⸗ piꝰ nð ſꝑ ſupponitſimpłr. qᷓ male dẽ in tex. ꝙ dyð ex⸗ cept ua fat̃ terĩm cõem ſup̃ queʒ cadit ſingilare ſim pbcit᷑. Añs pʒ.ꝙ terminꝰ exteptꝰ rõe alicꝰ actꝰ excipit᷑ Mõ actꝰ⁊ opatiões ſit ſingulariũ ⁊ ſuppoſitoꝝ. vt in ꝓhemie metaphi.d· iõ terminꝰ excepiꝰ ſuponit ꝑ ſonałrꝓ ſuppoſitis.⁊ nõ ſimpł ꝙ natura. ¶Muin⸗ to ſic.ila ẽg ð exceptiua.nulius hõ pᷣter aſinũ ẽt.⁊ tñ illð qð excipi nõ ↄtiner in toto a q̃ntitate a qᷓ excipit᷑. ſu ↄditiões ad h g alid excipiat᷑ nõ ſunt bõe ¶ d pꝛimũ vðᷣꝛ. ꝙ qñ pᷣter accipit᷑ exceptiue ſꝑ fac ꝓpõ nõ tener ſꝑ exceptiue· ĩmo qñq; nega· vtego ſcribo pᷣter te.i.ſine re. qñq; abſtractiue. vt dereʒ ß̃rer duo ſůt octo· i.remotꝭ duoby a decẽ manent octo Et qñq; affociatiue.vttu dẽs docere. xx.ſcolares pꝛe ter duos iuuenes.i.cuʒ duohy inuenib. VAd ſcm ðꝛ. ꝙ veꝝ ẽ ꝙ ꝑ totũ in qntitate ng̃ pe. hyſ.inteiligit totũ intege.ſicut ſatis apparebit in ſuis cathe. vbi ex pꝛeſſe dicit. ꝙ exceptio fit a toto in quantitate ⁊ n toto 5 integrali. ¶ Aqᷓ tertiũ dictur·ꝙ ibi nõ eſt ver exœ ptio ſed potiꝰ abuſiol. Ad quartũ dicitur. ꝙ lʒ ter⸗ minus lupponẽs ſimpliciterſupponarpꝛo te vniuer⸗ ſali.iñ hoc eſt penes habitudinẽ quã habet ad ſupo ſita.⁊ vbicũq; ſupponitp ſuis ſuppoſitis ſupponit ꝓ indeterminatis Ad quintũ dicitur. ꝙ ad hoc qꝙ alqua dictio ſit veta exceptiua.tñ ex parte rei qᷓ; ex ꝑ⸗ te modi enunciqdi requirit᷑ꝙ excipitur aliquid abali quo ⁊ facit inſtantiã m partem eus a q fit exceptio. ita ꝙ ſit s actu ↄtenta ſub illo s quo excipi ſitut pa tuit in melꝰ patet in ſincathe. 7 RHquit᷑ de reduplicatiuis dictioni⸗ ) bus ·dicunt᷑ autẽ reduplicatiue di⸗ ctiones que impoꝛtant rationẽ m quaʒaliud alteri attribuit᷑. vt inqᷓ;tũ fᷣm qð pea ratione queẽ ſimilis · de quibꝰ tales dant regule. ꝛimaeſt. ꝙ reduplicatiuap̃fuppo⸗ nit aliqð pꝛedicatũ ineſſe alicui bieor denotat illud ſup̃ qð caditimediate eſſecãʒ flliꝰ iuberene cða regula ẽ dictio redu⸗ plicatiua ſemꝑ fert᷑ ad pꝛedicatũ.ſed nunqq; reduplicat ipm. Tertia regula. dictio redu plicatiuaexponit copulatiue ꝑ q̃tuoꝛ expo⸗ * nentes affir. quarũ pꝛima affirmat pꝛedica tũ pᷣncipale deſubiecio.ſcðᷣa affirmat redu plicatũ de ſubiecto.tertia qffirmat pᷣdicatũ pᷣncipale de reduplicato vniuerſali.quarta eſt vna cauſalis in cuiꝰantecedente ponit᷑ dictio ſupꝛa quã cadit reduplicatio de aliq tranſcendẽti.⁊ in conſequente pꝛedicatum pꝛincipalea ffirmat᷑ derelatiuo illius tran/ ſcendẽtis.vt homo inqᷓtũ rationalis eſt fle bilis.i.homoẽflebilis ⁊ bomoẽ rationalis ⁊omnerationale ẽ flebile. Quarta regulaẽ zoſitio reduplicatiua in qua ponit᷑ nega⸗ no poſt dictionẽ reduplicatiuã.exponit᷑co⸗ pulatiue per quatuoꝛexponentes.quarum pꝛima negat pꝛedicatũ de ſubiecto pᷣncipa⸗ ii.ſecunda affirmat reduplicatũ de eodẽ.ter tia negat vlr pꝛedicatũ pᷣncipale de redupli cato. quarta ẽ vna cauſalis in cuꝰ anteden te pꝛedicatũ reduplicatũ de vno tranſcen⸗ dentiaffir. ⁊ in ↄñ̃te negatur pᷣdicati dere⸗ latiuo illiꝰtranſcendentis.vt hõ inqtũ rõ⸗ nalis. nõ eſt rudibilis.i.nullus homo ẽru⸗ dibilis.⁊ oĩs hõ eſtrõnalis ⁊ nullũ rõnaleẽ rudibile.⁊ qꝛ gligð eſtrgtionale ipſum non cſt rudibile. Kxiſto patet per legẽ contradi⸗ cto. qualiter ſuntexponẽde dictoꝛie iſtaꝝ Patetetiã ꝙ in iſtis valetↄfoꝛmiter ↄ̃a ſi cut in pᷣoꝛibus. Poſtqᷓ; an.·ſupiꝰdetlautt deſignig exceptis · ic ↄß̃r deteriat de ſihnis redupliatis. uꝰ bdinis rõ „ QO Ly deſt Cractatus ractatu vein 6₰. 8 eſt qꝛ deðes reduplicatiue dendtant attributionem ſiut ſenſꝰẽ cohjſco ſoꝛ. inᷓᷓtũ hã.ſea req̃ẽ hõ. ¶Id ʒn u apparebit in diffinitione eaꝝ. ᷓed deõnes exceptiueim; ꝙ in tercio notabili nõ ðꝛ.ꝙ illð jupᷓ qð cadit redu ipn poꝛtant ſeꝑatõem ⁊ remotõem. modo attrihuto ⁊ remo it fã pᷣdicati.ſʒ dũtaxat x ſitcũ inhentie p̃ti cũ ſhetã. ühn tio ſunt oppoſita qur iuxta ſe poſita mãg eluceſcũt. idceo¶ õ lʒ hõ ñ ſit cã alal qᷓ adeẽ.ẽ tñ cã inpᷣentie ᷣticũ mnz„ ptʒ oꝛdo.i Sciendũ pꝛio · ꝙ au. diffinit in tex. dcões re⸗ ſpcto. ¶ Ad ꝗmꝙ dupler ẽ reduꝰq̃dã ẽ rei km inhe vi4h duplicarias dicẽs ꝙ ille dcões dicũt᷑ reduplicatie q̃ imꝑ rẽtiã alterꝰad ipᷣm ⁊ tałẽ nõ c inbentie.vt hõẽ al in di tãt rõeʒ ᷣm quã aliqͥd attribuit᷑ alteri.⁊ ſ ubintelligiſiſ in; ᷓtũ hõ. Ilia fduplicatio mõi inhᷣendi.vt ſoꝛ.ſcribit catheqᷓ. gñis· vt ſenſꝰſit. Reduplicatig ſũt ſincathe · à inqᷓ;rũ p̃t. ⁊ de pꝛia intelligit᷑ pꝛincipalt. ¶ Ad qͥntuʒ hat impottãt rõem ⁊c̃ · Totũ Fo reſiduũ ponit᷑ ad dĩaʒ ſinta v diſiũctia ⁊ coptatia de ptib Sdicẽtibꝰ Idicũt.iõ lic thegreumarũ qx nlli ↄueit rõ aliqdalteri arrtibuẽ ñ reduplicatiua etponirꝑ coplatiuã affir.ita redu.qᷓ eſt dedes redupl. ſut aduerbiũ vł aggregatũ er p̃põne⁊ ſuo dictoꝛia ererpõit᷑ ꝑ diſiũc. de ꝑtiby dicẽtib.⁊ qꝛ 3 caſuali.yt ſur ille inqᷓ;rů mꝙ ea rõtẽ ⁊ ab iſtj dcõ̃ivp dictio in roplatis ſiẽ etiũ in oiby alijs hypotetic põt 6 poſitio ðr reduplicatia. ¶ Scienð ⁊ ꝙ in tet. dcõ reduꝰ/ dar: ferẽdo negatõeʒ ad copulã pꝛincipalẽ totiꝰ hipo plicatia pᷣſuppoit aliqð pᷣtũ ineſſe alicu ſbero.⁊ denotat tetice vłpᷣponẽnegarðeʒ tori ꝓpẽni ita redupli.ʒdi illð.ſcʒ ſup̃ qð cadit eſſe tãʒ iliꝰinbentie Mñ redupliu ctoꝛie reduplicatie affir bñ̃t exponi ꝑ copulã ʒdicẽcẽ tio cõit ſic diffinit. Eſt enũciata iterara ſupᷣertremũ enu olenue.s qꝛ alæẽ vſitatꝰpꝛimꝰ modꝰdãdi dictõʒ ciarõis denorãs cñminbentie p̃ti cũ ſheto. Vñ in ꝓpõne i copulatiuis.ideodiẽ qu· ꝙ melius erpomiꝑ diſũ reduplicatia q̃tuoꝛ ſütↄſiderãda.ſcʒ ſhᷣctũ pꝛincipale. pᷣ;ũ ctuqmqᷓ; ꝑcopulatiuum. dicarũ pꝛincipale. reduplicatũ ⁊ deõ reduplicatia. Vnde Ent ſcipit? ðſinit. Pꝛoqper in pacſejom̃eaialẽ iha inq;rũ aalprunũ alalepnul ¶ põe notãdũẽ ꝙ reꝝ qͥdã iq̃ꝝ acq⸗ pale ſberũ.ſa ẽ pᷣdicatũ pꝛicipale. inqᷓ;tũ ẽ dcõ reduplca& tiua.⁊ ſcðᷣm aiai ẽ illð ſupᷣ qð cadit deõ reduplicatia.·⁊ ẽ rit toli— ihin iſtã ti· Vt hõvt biari reduplicatũ. rienð ʒdx vt diẽ alhrus diſtubutioes ſiueß ſit mediãte altqᷓ̃ mutatõe fucceſſia p̃; e cœdẽte. vliꝓductõe natali.ſineh ſit ſine giů cto. diuidẽdo erꝰꝑtes ⁊ teriando eas i Pdicato.— zeiree 1 pꝛietas inchoãs a pᷣdicato ⁊ terians in ſbero Dcð panq; 3 li reduplica. vt diẽ tex. ſꝑ refert᷑ ad pᷣdicatũ ß nõ reduglicat aut utqꝝ ee i ucceliue? Ps ppie vt ſpᷣm. Sñ vduplicatiã affir· erponit᷑ ꝑnõ copulatiuꝭ ba ſũt res nat᷑e pmanetes. qx denolatio depe⸗ oſt dicrione reduplica.ſilr expoiꝑ q̃tuoꝛ exponẽtes ſiẽ e P lõgů deducit in ern uend qno.ꝙ copu dũ? calidũ ⁊ etiã res n m 2 totũ ſił⁊ in ĩſtãti.alqãt atiua ⁊ diſtũctiua de ꝑrby ʒdicẽtb Idicũt.iõ redupli? aliq̃ꝝ reꝝ eẽdepdit rotũ ſi⁊ iniſt 3 nebenen onir ſee depdit ſuccelſiue. ⁊ ᷣm has dꝛãs qᷓ̃tuoꝛ dãt afir ſicreduplicatia eiꝗdictoꝛig erponij diſtũctiueꝑq̃ru erłe. ꝛĩa rłaẽ ꝓpões ð ĩcipit inrehqᷓꝝ eẽ ſit Fvel⸗ oꝛ erponttes leugpões nega. vrnegatie qicẽtw. Erpo gccrit exponunt᷑ ꝑ vnñ copulatiuã cuiꝰpꝛi nit reduplicatia dffir. ſẽ iſta. Nõ oĩs hõẽ aial inqᷓ;tũ ſen⸗ ma ꝑsẽ. affr. de ſiti.ſca nega. de ptõ vt ſitm̃. Idicit iſti.oĩs hõ ẽ aĩal inqᷓ;tũ ſenſitm̃.expõit᷑ ſi nõ p— cre Jß ñ oĩs hõ ẽ al.vł nð om̃e ſenſitm̃ ẽ al vłhõ ẽ ſenſitiuꝰ. qꝛ ali nuc ð inciplt.i· Pi nüce?me iate an n qd nõ ẽ ſenſim̃ iðᷣo nõ ẽ al· Et ↄfoꝛmi tp̃t dicið õdicto fuit. Scða incipit inreb jx 2. 4 npiciet e onipdebz reutu eachrik ſucc vnã copla uã vicʒ ꝙ exponit̃ diſiũctie pões Sdicktes ponibh riuqᷓ.cuꝰ pma ps cc ie eſt negatiua de õᷓdictoꝛielexẽpla ſũt facilia. vtʒ intuẽti. ⸗ Vn pᷣdcã ar. 3 n— ßſo icipu pꝛĩo ſic. Niła ʒpõ reduplicatia.ꝗᷓ⁊c.añs ptʒ. qꝛ redupli pn datepboe 2.4 catio ſg reduplicat bem ·⁊ ſic dʒ dici ð nduplicato extre eſſe alb ſoꝛtes nõeſt albh.⁊ imediatepꝰho 5 ⸗ mo.⁊ nõ reduplicata ꝓpõ cðo ·in iſtaꝓpðe cohjſco ſoꝝ erit alb. Tercia rła pões ð deſinit reꝝ q̃x tucch bö roudeudbeonnöeee rſſeſildepdirerponitp vnz copulatiuãc? tina ppõ.igt̃ nõ oĩs ꝓpõ in qua ponit᷑ deõ reduplicatiua Inan— eſt ꝓpõ reduplicatia./ Tercio hẽ reduplicatia oĩs hõẽ bma Ps de e— ał·⁊ m̃ hõ ſuꝑ quẽcadit redupiicatio nõẽ cã fcati.q hõ furo. vt ſoꝛtes de mit ehoö.0 tes nüceli nõ ẽ cñ aĩalis·; ecõtra.⁊ reduplicatio nõ denorat cãʒ in hõ et ĩimediate poſt hoc nð erit hõ. Quart Ferneßnee e rlaeſtpõnes deveſinit quaꝝ in ne iẽ reduꝰ.inqᷓ;tũ pᷣt q̃ nõẽ cã inhentie pᷣti cñ jheto. ma ßg ſenqit ſucceſſiu le ðꝛ in ſcho notabiiꝙ redu. denotatcãʒ inherẽtie pti cuʒ 6 u fbeto. Muinto reduplicatiua affir. exponit᷑ copłarie ꝑ tiuep nega.de p en* Hn pleri⸗ quatuoꝛ aff̃atiuas ·ꝗᷓ erᷓdictoꝛia dʒ ſilt erponi ꝑ to.vt hic ſoꝛtes deſ initeile alt. 1.07tes nüt tuoꝛ ꝓpõs negatiuas. qꝛ oppolitoꝝ eadẽ ẽ diſciplia. ma non eſt alhus.⁊ ĩmediate ante hoc fuit albʒ. S ¶Ex iſtis patet quomodo contradictoꝛi? e lʒ omnis reduplica.ꝓpo vide 3. 6— ſc 8 int rrhenblemmmr talis reduplicatio Iſtarum ſunt exponende.⁊ quomodo inip⸗ . vin * „ fert᷑ ſup pᷣdicarũ. rora ꝓpõ reduplica.ðꝛ rõe ſueptꝭ·ſcʒ rõe ſis valet conſequentia. [pcti reduplicati ſ cadit reduplicatio. d mgꝙg ¶ Poſtq; au. detlauit de deðib reduplicatis· Mic inqᷓ;tũ nõ tenet᷑ redupiicatiue.ſʒ magi ſpecificatiue.ita& ꝝñr. detiat de ilł duob vᷣb incipit ⁊ deſinit. ü rõ ẽerpon bilitas ꝓpðis redupli. fũdar᷑ſup̃ pᷣncipiuʒ materiale ip̃iꝰ reduplicatie.ſ. ſup̃ ſbetũ. Eſt eni redu plicaꝰ foĩa iheti.ſed exponibilitas de incipit ⁊ delinit maßt ſe tʒ ex ꝑte pꝛincipij foałqᷓ; ex ꝑte pꝛincipj ma terial.ið pʒ oꝛ. ¶ Sciendũ pꝛio.ꝙ vt diau in rex · q dã ſũt res qᷓrũ eẽ acqͥri᷑ ſil·⁊ jũt iſte ꝑmanẽtes. Que⸗ dã o ſũt qᷓꝝ eẽ acqͥrit᷑ ſucceſſiue ⁊ ꝑs pꝰ ꝑtẽ. vt ſutad ieamales q̃rũ denoĩatio deſcẽdit a dñio ſuꝑ ʒꝛiũ. ſũ albũ ⁊ calidũ. Eriã q̃dã ſũt ſucteſſiue vt moiꝰ⁊thᷣs. Bñ res ꝑmanẽtes ⁊ ſucceſſiue qᷓtueꝛ mõis dꝛñ̃t. Pꝛi mo ꝙ eẽteꝝ ꝑmanẽtũ t ſil. ſʒ eẽ reꝝ ſucceſſiuaꝝ nõ ẽ ſiłjꝛn ukeſſibhel Scðo dꝛñt. qꝛ ꝑtes reꝝ ꝑma nẽtiũ ſũt ↄcs ſil ꝑtes reꝝ ſucceſſiuaꝝ nõ ſũt œẽs lil. ſ vna Paliã. Tentio dꝛt ſiẽcã ⁊ effectꝰ.res enĩ ꝑmanẽ tes ſůt che reꝝ ſucceſſiuarũ · ſʒ ꝑmanẽtioꝛa ᷓᷣm naturã pꝛioꝛa ſũt ſuccelſiua poſterioꝛa· Muarto. qꝛ res ꝑma nẽtes ſũtĩ ſe detiate· j res ſucceſliue nõ hñriĩ le teries vt morꝰ fm ſuũ ꝓpꝛiũ eẽ ẽ ſucceſſuꝰ⁊ nõ hʒ terim ſ teriat ad res ꝑmamntes. vt altatio ad q̃litatẽ ⁊ aug⸗ mẽra ad q̃ntitatẽ. ¶ Sciendũ ꝛꝙ natura rei ꝑma nẽris q̃ẽ in fieri⁊ ↄpuarnõ depẽdet a re ſuccẽſiiiua: res Pranẽs deptdet ab ea datpᷣmũ inſtãs qᷓ ad nceptionẽ. ſ veꝝ ẽ dicereſta res ẽ. ⁊ imediate añ ß nõ fuit. Rei aũt jucceſſiue da vltimũ inſtãs nõ̃ eẽ qj 6 ad inceptionẽ. vt iſta rys nõ ẽ⁊ imediatei poſt h ert. ¶ Sciẽdũ 30.ꝙ iſta due vᷣba incpit ⁊ delinit ipoꝛãt inceptionẽ ⁊ deſitiõeʒ · ſʒ deſiꝰ ⁊ ĩcepꝰnõ fůũt niſi in tis initialib ⁊ final by reꝝ.⁊ cũ vltra tim finalẽ niłẽ de re.·⁊ añ tim initialẽ etã nilł ẽ dare· eo ꝙ tota res int᷑il⸗ los tios caudit. vᷣbũ deſinit qð ðt rĩm finalẽ rei pyðt intellgere pñs ⁊ ↄſeqͥfpᷣuatõeʒ ſuii ⁊ hᷣ qͥdẽ in ꝑmanẽ. Sʒ in ſucceſſiuis pritũ detia ad pñs tp̃s.⁊ poſteriꝰ vᷣt itelligere pᷣuatinẽ pp̃ti. Sʒ incipit qð ðt tim iitialẽ dat itelligere pñs ⁊ pᷣuationẽ pᷣtiti.⁊ ßĩ re bꝑmanentib. Sʒ ĩ ſucceſſis pᷣꝰpõit fu tun derĩatũ ad pñs.⁊ ꝑ poſtiꝰ pᷣtitũ. qꝛ res ſucceſſiue nõ ſũti pᷣnꝰ R ſůt pꝰipᷣm pᷣneiplũ ſiẽ ſt ras ꝑmanẽtes. ¶ Sciẽdũ ꝗꝙ ſt duo Pba icpit ⁊ delinu qñq; aqiũgũfIb pmanẽtibꝰ ⁊ ſucceſſiuis q̃ dꝛñ ſpẽ qi ihi ſũt rões ſpẽ dꝛñtes. eo ꝙ dicũt iotũ qͥ capit jpcʒ a ſuis rĩs.⁊ potiſ ſime a tio ad quẽ. Er qꝛ alia rõ eſt hoꝝ vᷣboꝝ icipit ⁊ ðſinit cũ adiũgũt᷑ reb ꝑmanẽtib ⁊ ſucteſſiuis.ſẽpꝰ patuit.õ ꝓx des ð icipit ⁊ deſinit ałr eyponũt̃ĩ reb ꝑ manẽ. qᷓ; i reb ſucceſſi. qꝛ ĩ reby pmanẽ.affirmatia de ſciyit ⁊ deſinit expõi ꝑcopłatiuã cuꝰ vna ꝑs ẽaffir. de pñti. ⁊ alia nega. ð pᷣtito · vt iſta.· hõ ſeipit eẽ.ſic ex⸗ põił. hõ nůũcẽ ⁊ imediate añ h̊ nõ fuit. Sʒ ĩ reby ſuc. expõit ꝑ vnã copfatiuã.cꝰvnn e ẽnehᷓ.ð pñti.⁊ olia affir. de fur̃o. vt hõ incipitcẽ alby. ſicefpõit. hõ nẽ nõ ẽ̃ albꝰ⁊ imediate pyß crit aldEt ſuoꝰdðz ẽð ꝓpõ nibꝰ de ðᷣſinit.ſic in tex:ſat clart. Neꝗ̃tĩe oð icipit ⁊ deſinit exponũt᷑ ꝑcoplatias hpoſitas ex ꝑtibꝰ oppo litꝭ copkatiuaꝝ ꝑ qᷓs expoõnũt᷑ effir. Wõtra pᷣdẽa a P ſic. motꝰ celi ẽ cũ iſtoꝝ iferioꝝ qᷓ vt ĩ plbꝰſũt pina nẽtia. pinanẽtia nõ ſice ſucuſſiuoꝝ⸗tʒ ↄñg. qꝛ ide nõẽcãx effẽs eiuſcẽ. Scðᷣo.culuſſibetreiẽtiw in trinſecꝰ male ðꝛ ꝙ res ſucceſſiue nõ hñt tfos ad 3ᷓs tiant᷑. emolch ⁊ deſinit ſũt eꝰdẽ rõis ĩ pma⸗ nẽ⁊ ſiceſep bat. qꝛ ĩcipit⁊ ðſinit ſp ĩpoꝛtãt iceptiõeʒ ⁊ ðlirõcʒ qẽ pᷣaꝝ rõ.¶ Quano pmqnẽtia nõ dꝛt d ſucᷓ eodẽꝰ dñt expõijpões de ĩcipit ⁊ ðſinit. Iñs p bai· qalbũ⁊ nigrũ ſit ꝑma qʒ poliqᷓ; lůt maneint y. Becimultertius .„ in eſſe ⁊ ſũt ſucceſ. qꝛ eẽ eoꝝ ſuc. achrit᷑¶ Muito poſito ⸗ ſoꝛ.ſit in pꝛinin fien.iſta ẽ vera.ſoꝛ.incipit eẽ ⁊ tñ iſta eſt falſa· ſoꝛ. nũc ẽquia imediatepñ hᷣñ fuit poĩto caſi· qxal tera ꝑs coplatie fuit va.ſ·ſoꝛ. nũc ẽ. qꝛꝓpð de pñti pojt af fir. de prõ? futo vᷣa·ex q̃ pñs ẽ finis pti ⁊ inceptio tuii. Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ lʒ aliq̃ luc.ſintcã ꝑmanẽtiũ ſiẽ morꝰ celeſtẽ cã ꝑma h iferexptiũ.iñ ſimptr loq̃nꝰde cã ĩ gñe ꝑma.ſiue cãe fuc Ad ſcðᷣm kʒ culbet rei ꝑn a.ẽ teriꝰ intnnſecꝰᷣm eẽntiq̃.tñ in płib nõ ẽ terVintrinſeem eſſe ſẽ motꝰf̃m ſuũ eẽ ſuc.nõ hʒ terim qͥ hʒ eẽ ꝑmanẽ.ſiẽ iſte motꝰqͥẽ in alteratõe terĩat᷑ ad qᷓ;titatẽ.⁊ Pcapit᷑ ſuc.vt di ſtinguĩa qᷓcũq; plha. ſcʒ ſpẽ ⁊ nõ gñe. ¶ Ad terciũ kʒ in cipit ⁊ deſinit fũt eiuſdẽ rõis gñalis in ꝑma.⁊ ſucc.q ſp imponãt inceptõꝝ⁊ deſitionẽ ñ nõ ſt eiuſdẽ rõis ſpẽalii ſẽ tactũ ẽ in pꝛin q̃rti notahił qᷓre alr exponũt᷑de ihcipit ⁊ deſinit? in ꝑma.⁊ ſucꝭ Id qᷓrtũ. ꝙ capienꝰ ſuc. ꝓeo ꝙ qñ firz factũ ẽ nõẽ·ſic idẽ nõẽ ſuc.⁊ emB ſi capiat᷑ ſucꝓ eo ꝙ ſuc. acqrit ſic aliq pᷣt ec ꝑma.⁊ ſuc.ſẽ tactũ ẽ in pꝛinꝰnorabili.nõ t de tali pma· ẽ hic adʒpoſitũ. qꝛp rapit᷑ res pnna· ꝓ illo uuꝰeẽ acqrit᷑in inſtãti. Ad qntð lʒ idẽ ens materiair ſit pñtꝭ ⁊ pti tꝑis nõ iñ idẽ foĩalret õnðeʒ x ↄffr de pßi· ꝑ võat affir. verã ð ptõ ⁊ furo. — Kautt᷑ð infiniw cꝰq̃dã ſolẽtaſſĩridi () ſtinctões. Pꝛiaẽ. ꝙ infi.qnq; mõis ſu mit. vno negatie. ⁊ ilð qð nõẽ finituʒ nec aptũ notũ fmniri.vtpũctꝰreiðᷣs glio pᷣuati ue ⁊ẽ ilð qð nõẽ finitũ ſʒ aptũ naũ ẽ finiri vt motrꝰ nõdũ ꝑfeetꝰẽ infinitꝰ ildẽ triplex.ſcʒifi. pappoſitõein vt numerus infi. ꝑ diuiſioneʒ vt 2nuñ⁊ infi. ꝑajpoſitõeʒ ⁊ diſionẽſilſiẽẽtp̃s Scða diſio ẽ de infi qͥ diſtinguũt᷑ oẽs mõip̃ce dẽtes qalð ðꝛ infi. in actu qð ẽqᷓᷓtů ñ vᷣteria tũ aliudẽ infi. in ꝑoñ̃s alð ðꝛ ifi.qͥ ad nos iñ ⁊ nõ fmrẽ. Tercia diſtinẽ ꝙ infi.capit᷑ vnoĩ keatie vtẽteriꝰcõis.⁊ ſicttqᷓlitatẽ rei ſpᷣcte. vel pᷣdicate vt cũ ðꝛ motꝰẽinfi. Alioſůit ſincat.ñ pndic qᷓlitatẽ rei ſhereylpdicate. ʒqᷓlt ſebab⸗ ſbetũ in oꝛdie ad pᷣdicutũ ⁊ ſic nõẽtericõis ß eſt diſpõ ſpcti⁊ ſignñ diſtri.⁊ de his dant᷑ tres rle Pꝛia rlaẽ infi.ſincate. captũ poſitũ in ſcto facit terim ſeq̃ntẽꝓ reſtareↄfuſeti vt hifiniti hoies erũt. hoĩes ſupõit ↄfuſe nõ tñ mobilr. Scðarla ꝓpõ de infi.ſ incate.captoexponitꝑ vnã coplatiuã.cuiꝰpᷣma ps affiat pᷣdicutũ de ſbᷣcto. fũpto ſub aliqᷓ qᷓlitateↄtinua vl diſcreta ⁊alia negat pᷣdicatũ ineſſe taliſᷣcto fmn ʒterĩa tã qtitarẽ. vt iſta infiniti hoĩes currũtexponit᷑ aiqhhoĩes curritꝛ nõtotqn ples duolyltrib velũcaliqͥ hoĩes currũtz qðlibz ples. Tercia ogpõde infi. capta ßcatie expoĩt᷑ ꝑ vnã copu latus. cnꝰpꝛia ꝑð affiatqᷓ;titatem de ſßcto.⁊ ſcða ꝑo negatterminũ illꝰqᷓ;ritaris. vt heclij neaẽ infi.i.inea ẽqᷓ;ta⁊ nõ hz terim ſue qᷓtita tiſ.⁊ ð ſiifi ſit ĩpᷣdicaro.ſʒſi ſit ĩſopꝛia affiat hdicatũ ð ſpcio q̃nro.⁊ ſcðᷣa negatterim ilius ——zz————————— — — albũ eit qᷓ;tũ.⁊ iðocoꝛꝰnõ hʒ pᷣm ſue qᷓ;titat Etopoꝛtʒ negareterim illiᷓtirat ꝰm ꝙ ðꝛ infinutũ.itaꝙſiſitinfinitũ geru negãa⸗elt teriꝰqᷓ;titat actual ſʒ ſi in potẽtia ita ꝙ ſiri⸗ finitũ?ᷣm qᷓtitarẽ poñtõalẽtĩ⁊ nõ fmactu alẽ negãdꝰẽteriꝰqᷓtitat poñalis ⁊ nõ aciu⸗ alis ſiue ſitinfinitũ ᷣm appõeʒ vlfm diſiõeʒ Poqᷓ; autoꝛ ſupiꝰdeier. de incipit ⁊ deſinithic ↄnr puit deterjare de ifinits. Et rõ oꝛdio ẽ.qꝛ deſinit po⸗ nſlime t finẽ rei.er ev ꝙ ht deſitõneʒ erꝰ. Infinitum vo deſiq̃t pꝛiuatie finẽ rei.eo ꝙ kt car̃tiã reꝛ.ſiẽ plʒ x vi nois. Infinitũ em̃ ðꝛ ab in qð ẽ nð ⁊ finitũ qline fine pꝛiuatie.qꝛ habitꝰpcedit pꝛiuatõeʒ.õ ptʒ oꝛdo· ¶ Sciendũ pꝛio.ꝙ vt diẽ· ppeʒ · vhiſicoꝝ. infinitũ qnz mõis ðꝛ· Pꝛioðꝛ negatie ſcʒ ꝙ bei pꝛ infinita reſpcũ vilus. Sedoðꝛ intinitũ ꝙ qᷓ;rů el de ſe pt ꝑtrãſin.nõ tñ ab hoie ꝓpter impedimẽtũ. ⁊ ſi ꝓfũditas mar ðꝛ qddã infinitu · Terdo ðꝛ zufinui ppt eiꝰtrãſitũ mcõiũabilẽ rõne extẽſiõis. vt ſi eẽt aliqͥ magnitudo nqᷓ hñs teriog illa diceret᷑ ifinitũ. Mrto * vꝛinfi. ᷣm diuiſionẽ vt in magnutudib· Quito ðꝛh appolitõeʒ. vt in nũero· aut in vtroq; · vt in tꝑe ¶ Bci endũ ⁊*ꝙ P. heillos dnq; mõs in duas din ves fdu citijꝝ pꝛia e.ꝙ infi.qñq; ſumit᷑ nega · ⁊ ẽ illð qð ẽ infi⸗ nec aptũ natũ ẽ finin. vt pũctus vł ðs · Aliocapit᷑pᷣ uatie ⁊ ẽ illð qð nõ ẽ finitũ aptũ tñ fini.vt mor·et tale e triplex.ſcʒ infi.ꝑ appðeʒ · vt numerꝰqꝛ dato q̃cũ ꝙ numero adhnc pt dari maioꝛ · ⁊ infinitũ ꝑ dijuo ne tm̃. vt itinuis. qꝛ dato qjcũq; ↄtinuo illð ẽ diuiii bile in infi. dicẽdo in ꝑtes eiꝰdẽ q;titatꝭ. In tiꝑ ap ntõeʒ ⁊ diuiſionẽ ſil vt tp̃s. Tp̃s qᷓ apõeʒ ẽ ↄtinuuʒ ⁊ inh·⁊ qj ad diſionõ ẽ numerꝰmot. Bcða diſtinctio de infi. diſtinguunt᷑ oẽs mõi pᷣcedẽtes e ·ꝙ ðꝛ infiĩ actu qð e q̃ntũ ñ deteriatũ.vt magnitudo curẽs teris Rundẽ inti.qᷓ ad nos. vt ꝓfůditas matj ¶ Bdũ tercio. ꝙ ðꝛ in tertu ꝙ infi.vt h ſumit adhut iuit du obꝰ mõis. Vnsßcatiue ⁊ cacheg. ⁊ ſic ẽ teriꝰᷣcãs q; titarẽ rei. vtcũ vðꝛ mðs ẽ inhjnꝰ ·inti.ẽ albũ ⁊ ſu eſt no mẽ ſubſtãtim. Iliocapit᷑ fincathe. nõ ꝓut diẽ qᷓ;tira tẽ rei.iʒ put diẽ q̃łr ſe hʒ ſubctũ in oꝛdie ad hdicatuʒ ʒ ſic ẽ nomẽ adiecti m.nec cat rẽ ſpᷣhribilẽ·ʒ diſpõeʒ ſperi.⁊ ſignũ diſtributim pol tũ in ſᷣo fac terim cõeʒ ſeq̃ntẽ ſtare ↄfule.nõ tñ mobilr. qꝛ lʒ ſuppõatꝓ qͥlibet iuo ſuppoſito.nõ tñ vʒ ib eo deſcẽi ꝰ. ¶ Bcienð. ꝙ ꝓpð de infi.catheg.capto etiã expoit᷑ ꝑ vnã coplatiuaʒ cuiꝰvna ꝑs aff̃at pᷣdicatũ ð ſpᷣo ſũpto ꝓ aliqᷓ ↄtinuo vł ducreto ⁊ ſcha negat pᷣdicatũ ineiſe tali bero hm ð teriati qᷓ;tiatẽ. yt iſti ifimiti hoĩes currũt. lic exponit᷑ a qͥ hoies currũt ⁊ nõ tot qn ples currũt. Hʒ ille de inti ·catiue capto exponũt᷑ ꝑ vnã copłatiuã cuiꝰ pᷣm ꝑs affur̃at pᷣdicatũ de ſbeto ⁊ ſcða negat terim q;tita ns. vt hec inea ẽ infierpp̃it ſic unea ẽ qᷓ;ta ⁊ nð habʒ terim ſue qᷓ;tirar.⁊ B n ma ꝑs afffat pᷣdicatũ ð beto qᷓ;to. ⁊ ſcha rerim iluꝰ qᷓtitatꝭ· vth auqð coꝛpꝰalqßᷣẽ infiſic expbn· auqð roꝛ pus e alhũ.⁊ idẽ coꝛpꝰnð ẽ teriꝰſue qᷓ;titatj.⁊ ið oʒ ne⸗ 1* zari terim illiꝰqᷓ;ᷓtitat᷑. fin ꝙ ðꝛ intjta lilit inki a uuenegich iiitiu agudt ſiinfeunßon Cractatus Futat vß dlig corſi sabl.tdliqcax⸗ ligẽð ẽ ſi infi·ſit in pᷣduato —* r1 SBi aũt lit in ibeto tũc expõĩ᷑ ꝑ vnã coplatiuq cuꝰpᷣ?; negat teim ᷓᷓtitatꝭ poßalex qb bytz 9 ſueß ſiz gnü capiat᷑ eather· ſiue ſincatheq· ſꝑ reddu ꝓpõeʒ eꝝʒ ponibilẽ. ſ Lõtra pᷣdiga arguit hꝛio ſic.ꝙ in ↄtinus ẽ infi·ſʒ pucẽ qudã infi.⁊ ꝑ ↄůs male exẽ plificatũ ẽ de pũctp. pũcꝰe infinirꝰnegaq nõ ẽ finir? nec aprꝰnatꝰfiniri ¶¶ Sco ſola ſif vlia ⁊ negatõs cõ füdut.ſʒ infinõẽ ſignũ vle nenepatio, ig ñ taẽ terim ſtare ↄfuſe.¶ Cercioꝓpõ ejponibił nõ ẽ intelligibiłet app̃heẽſibilis ab intelictũ.qʒ · ntellectꝰ⁊ nata ↄbhoꝛꝛẽt int. ꝓp de infi. nõẽ exponibilis ¶ Mſ̃to hec ẽꝓp de intiqᷓ;titas ẽ infi. ñ nõ ẽ exponibil · q añs pʒ · qꝛ in fẽpaſſis qᷓ;titat.mẽõ poſito ſbᷣœo poniłx paiiio eᷣqꝛ — ↄſcquuſit⁊ ↄuertuut᷑⁊ ſit poſita qᷓ;titate ponit᷑ infi⸗ qðẽ pallio eꝰ. Quito hec nõ ẽ exponibil·inea ẽ in fi. male exponit᷑· añs ptʒin nr in ea ñ ẽ aliqʒj ſin catheg · qð reqrit᷑ ad expõeʒ · ¶Adpꝛimñ dĩ.x em̃e i ð qʒ hʒ poſitõeʒ in ↄtinuo ianqᷓ; ꝑs qᷓ;titatia eꝰc· ifi. actu ⁊ infi·poña · q? nullũ ẽ ↄtinuũ qñ hẽat extrẽs nõ oʒ devi illo qð hʒ poſitõeʒ ĩ ↄtin tanq; ꝑtẽeꝰeẽn tialẽ cirꝰmõi ẽ pũctꝰ. ¶ Ed ſchm ꝙ infi. includi neꝛ gatõeʒ rõe cutꝰↄfũdit terim ſeqͥntẽ.⁊ iõ ab auin tex- dꝛ ſignũ diſtri. ¶d zm intellectꝰ⁊ nata ahhoꝛrẽr infiin actu nõ tñ in poña⁊ ſic intellecrꝰnõ appᷣhẽdit ĩ fi.tanqᷓ; ens pꝛiuatim ꝑ aſpõsʒ finiti.⁊ 1ð lutfc erpo niꝓpõeʒ de infin.tãqᷓ; ab eo cognitũ ¶ Ad ꝓm·lcet poiito ſbiecto ponat paſſio ſhi tñ nõ datintelugere ſii am paſſionẽ.⁊jõ qᷓ;titas nõ dat intelligere infl.qꝛ oF pꝛnð dat intelligere poſterꝰq̃re illa ꝓpõ nõ ẽ de infi Iid qͥntũ.ꝙ kʒ infi.in pᷣdicra oꝛõne tenei cathegreu mañ equalz d les dant᷑ rie. Pꝛia ẽꝓpõ hñs cõꝑaz * di tim ꝓpꝛie captũ ⁊ nõ avuſiue expoi affir. ꝑtresexponẽtes. q̃ꝝ pmaafff̃atpoſi⸗ tiuũ de re excedẽte reſpctũ reiexceſie. vt bic Sihuratpeh Faeppoczerpdl qt de cõpatis ⁊ ſuplatis de qͥbul foꝛ.õglbioꝛ aſino.i.ſortesẽ alb ⁊aſinꝰẽ alb ⁊ſoꝛ.ẽ magaib qᷓ; aſinꝰ. vłnegã eqlitatẽ foꝛ me rei exceſſe reſpctũ excedẽtj.vt ſoꝛ. ẽ alh⁊ aſinꝰẽ aiby.⁊aſinꝰnõẽ eã̃ alb ſiẽ ſoꝛ · De ſuꝑ latio aũt alia dat᷑ rlaqᷓ talẽ. Suplatiuꝰdi⸗ ſtribuit terim cõeʒ ſeq̃ntẽ qͥt rẽ leoẽ foꝛtiſſiꝰaialiũ.ibi aĩai diſtribuit. Ter⸗ cia rla. ſuglatiuꝰppꝛe tentꝰdenotat rẽ excei⸗ ſu ↄueire rei excecẽti pʒ qꝛ hecẽ imppꝛia.leo eſt foꝛtiiꝰlincũ. Ofta rta ꝓpõ deſuꝑlatio ꝓ pꝛie capto exponi coplatieptres erponẽtef qꝝ pꝛia afff̃at poſitim ð reetcedẽte.ſcða af frmat idẽð re exceſſa.tercia negat vłr ercel ſů ð reexceſſa ꝑiipectũ ad rẽexceaẽtẽ. vt hec roſa ẽ pulcerrima floꝝ.i.roſa ẽpuicra⁊ oĩs flos eſt pulcer. ⁊ nllus flos ẽ pnlcrioꝛ roſa. tercia eponẽs debeteſſe aliqua affirmans de reexcedenteexceſſum ꝑ reipectumadſeʒ exceſſum acceptã yli yt dicendo roſaẽ puls crioꝛ oim floꝛũ. Et oẽs ꝓpõnes de marioet mimo⁊ alijs ſuplatinis pis duobh modia —* 1* — 6 yñterponſ důmõ ibipõat᷑ gtũs impoꝛtans ezitcnspdnertedebetod⸗ mitti tertia exponẽs. vth.ſot.ẽ foꝛtiſſimus hoĩmi.ſoã.ẽ foꝛtis ⁊ nils hõ eſt foꝛtioꝛ ipſo. ugs de partib Sdicentib. Et 5dictoꝛie iſtaꝝ ſu hñtexponiꝑ diſi cti⸗ Poſtqᷓ; au · detiauit de ifinito. pñr detĩat de ↄpati no ⁊ ſuꝑlatiuo. C oꝛdis rõ ẽ.qꝛ infinitũ ipoꝛtat qͥn dã exceſſum finis.ſʒ ↄpatiuꝰ ⁊ ſuꝑlatiuꝰ ſolũ ĩpoꝛtãt exceſſũ rei⁊ nõ pᷣr nms⁊ ſic pʒ oĩdo. ¶ Sciẽdũ pꝛi mo · ꝙ cõꝑatinꝰ? ſuꝑlatiuus dupłr tenet᷑.vnoꝰꝓpꝛie alioꝰ abuſiue· ſiue ipꝛopꝛie. Vñ tũc cõꝑatiuꝰ⁊ ſuꝑi latuꝰ tenẽgpꝛie qů illð qð cõpat᷑⁊ illð cuↄpatꝑti ipãt ĩꝓꝛietateĩ q̃ cõꝑanf̃ vt pio ẽ foꝛtioꝛ ohãne · vel piato ẽ foꝛtiſſimꝰ hoĩm ibi plato ⁊ iohes ꝑticipãe in ioꝛtitudie. Sʒ tenẽt᷑ ipꝛopꝛie qñ id cui ↄpar⁊ id qð cõpat᷑ nõ ꝑticipãpin ꝓpꝛietate fin quã fit 2patio.⁊ fir intrib modis. ꝓꝛĩoꝰ qñ poni cõꝑatiuꝰ ⁊ ſuꝑlatiuꝰ koco poſiti.vt dicẽdo.iſte ẽ ſenioꝛ.ibi ſenio? ponit᷑ loco poſitiui.ita ꝙ ſenſyẽ.iſte ẽ ſenex.ienioꝛ. Bðo qñ po nit̃ illud qð cõꝑat᷑ erꝰfoꝛma ipoꝛtat exceſſũ ſine es cui cõpat᷑⁊ iliud nõ ꝑticipat foꝛmã cõpatiõis. exẽplũ · vt ðᷣs eſt melioꝛ diabolo ·bi melioꝛ tenet abuſiue. qñ cõ ꝑatiuꝰ⁊ ſuꝑlatiuꝰcũ aduerbio magis includũt poſi tiuũ oppoſitũ ſuo ꝓpꝛio poſitiuo. vt ibi foꝛnicatio eſt melioꝛ adulterio.¶ Sciendũ ꝛ.ꝙ ad exceſſuʒ cõpa⸗ tionis ĩpoꝛtatũ ꝑ ſuꝑlatm̃ qᷓtuoꝛ reqrunt Pꝛmũ eſt excedẽs.ſeu illð qð S Scðm ẽ illud in qͥ cõpant ſeu in qͥ fir cõpatio. Tertiũ ẽ ilud riii cõpat᷑. Quar⸗ tũẽ exceſſus in eo in q̃ fit cõpatio. vᷣbi gra. yt ſoꝛẽ fo? tiſſimꝰ hoĩm.ſoĩ.ẽ excedẽs vel id qð cõpat᷑·⁊ hõ ẽex ceſſuʒ ſiue id qð cõpat᷑.⁊ iſte ſuꝑiatiuꝰ joꝛriſmꝰq ðe foꝛtitudinẽ ⁊ eyceſſũ foꝛtitudis ẽ ilud iq̃ fit cõpꝑatio ⁊ ẽexceſſꝰ in co in it cõꝑatio.qꝛ ſoã. hʒ foꝛtitudinẽ ei 2⁊ hʒ eã in exceſſu reipectu aloꝝ hoim. ¶ Bãdũz? ꝙpõ de cõpatiuo ꝓpꝛie capto ⁊ nõ abuſiue exponit᷑ copulatiue ꝑᷣtres ꝓpões exponẽtes · ̃ʒ pꝛĩa affi mat poſit̃ de re excedẽte ſcða affirmateñ de re exceſſa· er tertia affirmat exceſſum ⁊ foꝛimã in quã fit cõpatio c exceſſu ſpoꝛtato vel deſignatò de re excedẽte reſpẽu rei exceſſe.vt iſtaſoñ.ẽ albioꝛ aſino·ſit exponit᷑.ſe⁊.eſt alby ⁊ aſinꝰẽ albꝰ⁊ ſoĩ.ẽ maßis albqᷓ; aſinꝰ. Et ĩ telligendũ ẽ.ſicᷣpatiuꝰ teneaffir. ſʒ ſalbioʒ tenef ne ga · dʒ exponi negaꝰ ꝑ q̃liratẽ foꝛme cũ exceſſu reſpẽu excedẽtis. vt ſor. alby.⁊ aſinꝰ eſt alby. ⁊ aſinꝰ nõ ẽeqᷓ lb ſicut ſoĩ. Poſſet et exponi ꝓyõ de cõ̃ꝑatiuo af⸗ fir ſũpto gñaliter ſic. ſoĩ.ẽ aibioꝛ platone.i.oã.ẽ mag alb qᷓ; plato. vñ valde obfuandũ ẽ ejponẽdo cõpara tiuũ ꝙ terminꝰdiſtriburꝰ in opoſita nõ diſtribuat᷑ in xponẽte. A Sciendũ q̃rto. ꝙ terminꝰßcans rẽejgeſ equẽs ſipiatm̃ ſupponit ↄfuſt diſtnbutiie vt leo ẽ foꝛtiſſimꝰ aialiũ. alal ibi diſtnbuit· Vñ ꝓpõ de ſup⸗ latiuo pᷣt exponi affir·⁊ nega.ſicut ip̃e cõpatiuꝰ ⁊ qñ tenet᷑ nega exponit᷑ copulatiue. ꝑ tres ꝓpðes.q̃rũ— Petus hyſpanu s nõ facit mentionein. affimat politiñ de re ercedẽte. ſcda affirmat eun reexceſſa. ⁊ tertia negat exeſſũ de re ercedẽte ꝑ reſpe⸗ ttũ ad foĩaʒ iq̃ fit paꝰvt roſaẽ pulcernimꝰoꝝ.erpo nit ſice nega · oſu ẽ pulcra.⁊ omis flos ẽ pulcer. ⁊ nul⸗ lus ſios eſt pulcnoꝛ roſa Et dicir iſte ſuplatiuꝰteneri gatiuend eꝝ c ꝙ luper iplum jert neßatioſi ſi — Pho/ ttbo ꝑtib copulatie pꝛioꝛis exponẽtis./ „— Vecimultertius dicere᷑ nõ ẽprlcertimꝰſʒ dꝛ teneri neðᷓ ex esꝙ exce ſeu foꝛma comparationis negat᷑ de reexceſſa reſpecu rei excedentis. Bed pꝛopoſitio de ſuperlatiuo.tento affu matt: dʒ exponi copulatiue ꝑ tres erponẽtes.iq̃ꝝ pꝛima affirmat᷑ poſitiuꝰ de reexcedẽte.ſcða afff̃at eu⸗ dẽ de re exceſſa.⁊ tercia affiat rẽ exceſſũ de re excedẽte ꝑ relpectũ ad rẽ exceſſaʒ vłr exceptã. vt iſta roſa ẽ pul⸗ cerrimꝰfloꝝ exponit᷑ ſicaffĩa tiue. roſa eſt puicra.⁊ oĩs flos ẽ pulcer. ⁊ roſa ẽ pulcroꝛ oĩ floꝛe. Et ðꝛ ſuplati⸗ uus teneri affir. qñ foĩa fm quã fit.cõꝑatio affirmat᷑ de reſercedẽteiꝑ 4 ſpectũ ad rẽ exceſſaʒ ⁊ ſine nngatõne ⁊ iſta q̃ dicra ſũt dñr intelligi de ꝓpõib de ſupiatiuo neri tũc ſolũ dʒ exponi ꝑ duas exponẽtes⁊ ðʒ obiit ti tercia exponẽs. vt ſoꝛ · ẽ foꝛtiſſimꝰſic exponit᷑ſoꝛt. eſt foꝛt ⁊ nõ ẽ foꝛtioꝛip̃o.⁊ ↄtradictoꝛie tã ð ſuꝑlatio qᷓ; de cõpatio dñt exponi pᷓ diſiũctiuã ex õtꝝa pᷣdcã argui pꝛio ſic. cõpatiuꝰ⁊ ſuꝑlatiiijſũt dictõe gren matice ꝗᷓ nõ reddũt ꝓpõʒ exponibilẽ.tʒ ↄña ꝑ dit finicõeʒ ꝓpõið expon bilis in pꝛinꝰhtractaiꝰerpoitã. Bcðo iſia ẽ de cõpatio foꝛnicatio ẽ melioꝛ aqulte⸗ rio.⁊ iñ nõ exponit᷑ copulate ꝑ tres exponẽtesq̃ꝝ pꝛi ma affifat poſitiuũ de re excedẽteꝛ ſcða eũdẽũ exceiſa ⁊ kcia affif̃at exceſiũ ð re excedẽte reſpcũ illꝰtei exceſſe qꝛ tũc ſi exponeret᷑ foꝛnicatio ẽ bona ⁊ adulteriũ ẽ bo nũ.⁊ foꝛnicario ẽ mag bona qᷓ; aduiterij qð nõ pᷣt fi erqꝛ expoſita ẽ vera ⁊ exponẽtes falſe. Tercio iſta eſt de ſuplatio. lcoẽ fdꝛriiſilincũ.⁊ tñ nð exponif fm modũ dem̃ in ꝙnotabili.qᷓup̃e nõ ẽ bñ poſiꝰ to·iſtaẽ de ſuplatio afffatie poſito roſaẽ pulcenimꝰ fion.ꝗ male exponit tanqᷓ; de ſuꝑlatĩo negatie fũpto. uito iſta ẽ ð ſuꝑlatio bis albertꝰẽ ſctiſſimꝰ.⁊ tñ nõ pt exponi alqᷓ p̃cõꝝ modoꝝĩ textu poſitoꝝ.ᷓ a ſaẽ inlufficiẽs. mior ꝓbat᷑ pꝛio. qꝛ nõ ÿt expõꝑtres rponẽres. ieinteftu ſathptʒ ner prerpontaffifanue ꝑduas.qꝛ nõ ſeqᷓalbertꝰẽ blus ⁊ ſctioroĩalio eo ꝙ ples tuerũt ſctĩoꝛes co. nec etiã negatĩe.qꝛ nõ ſeqf᷑ alb tus ẽ ſcis· q nlłs ẽ ſerioꝛ eo. q. ¶ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ licʒ cõᷣpatiuꝰ⁊ ſuplariuꝰnõ ſint ſincuthegteumata fuffiẽ iñ ꝙ eqͥpollẽt incathegres matiln rõne alicꝰpꝛietatꝭ in eis icluſe⸗* Zd ſchm ðꝛ. ꝙille cõpatiuꝰnõ tenet pꝛie ſʒ abuſile. vt dictũ ẽ in ſcðᷣo norabili.mõ de eo ic arepto nð daf rercia rla. Eiñ iſta p̃r erponi ſiipꝛt epolitaẽAd tercij· y iſiaẽ de ſuplatio abulue accepro · de q h nõ intẽdir qꝛ cõpatões ð hn Icedũt nec a ßrãmatico nec a logico.; ũt incõgrued4 ꝙ iſta pᷣreẽ ð ſuꝑlariuoaffatie ⁊ neg.· ũpto. qꝛ ſi for ma kin quã fit cõpatio nenat de re exceſja reſpectu ret erecẽtꝭ·tůc tenernega. ʒ gffffar de reertedẽte reſpor reiercelie·tüc tenef affir 4 Ad qntñ. ꝙ ſuplatiwibi õ tenet ꝓpꝛle. mag abuſiue fm medũ deñ in no tabili. Põt iñj ifa ⁊ ſibi ſiis ſicexponi.albrꝰẽ ſctiſi ialbertus ẽvalde ſcrũs.ſi ꝙ nõ nquirunt᷑ ples ex⸗ ponẽtes ad ſui expoſitionẽ.ꝗd de ilia expoſitõne mgt 41 1 — Equt de dẽtaliʒ de qbytleb dant rle. Pꝛia ꝙ dit diuerſũ alið ab ↄue⸗ nit tm̃ enti. qꝛ vt ðꝛ.x metha. nec nõens en tnec ens nðenti idẽ łdiuerſũẽ. Sca rla ẽꝙ ablis fcrꝰab iſtj deõiby mediãtea vlab —————— ———— ————— —— 5 — — 5 6 3f— Cractatus diſtribuit᷑ ſi ſit diſtribuibit·ñ pᷣꝰ.⁊ ſiptr? nõ hẽatalið ipedimẽtũ. Tercia rłaẽ ꝙp affir. de ditexponit᷑ coplatieꝑ tres erponẽ⸗ tes. q̃ꝝ pᷣma afft̃at ̊ vᷣbũẽ deeo ꝙ drt. In ſcða affĩat idẽ. idẽ ð eo aq̃ dẽt. tercia negat vnũ illoꝝ de alio.vt hõ dẽt ab aſino. aſinꝰẽ ⁊ põẽ.⁊ hõ nõẽ aſinꝰ. D̃ta rgla negatia de dãt dʒ exponi ꝑ vnã diſiũctiuã de ꝑtib ʒdi cẽtib. vt foꝛtes nõ dĩtab aſino.iſoã.nõ eſt. yłaſinꝰnõẽ.vel ſoꝛ. nõ ẽaſin? Beq deb ſi gno totꝰ Pꝛoqᷓ ſcẽdũ ꝙ 5 ſignũ pᷣtcapitri bus mõis. vno vlr ꝓ oieo qð hʒ ꝑtes vnde cõponit. Scðᷣo capit magſꝓpꝛieꝓ illo ꝙer oĩby ſuis ꝑtibyẽ ꝑfectũ.ſi domꝰꝛ tota qñẽ pfecta.⁊ iſtj duob mõis capit᷑ cathegreũa⸗ tice. Vercioꝰcapitẽ ſincathegreumatice. ꝓ⸗ uticludit ſignũ diſtributim. vthᷓ torꝰſoꝛtes eſt alby⁊ ſic nõ diẽ qᷓle ſᷣm ſit. ſʒq̃ lr ſehẽatĩ oꝛdine ad pᷣdicatũ. Scðᷣo reddit pðʒ erpo nibilẽ deq dant tles rle ſpꝛĩa ẽ totꝰdiſtribu it terim cuiadiũgit᷑ꝓ qᷓlibʒ ꝑte integi.vtto tus ſoꝛ. ẽ alby.i.q̃ubʒ ꝑs ſoꝛ.ẽ alba. Sca ꝓpõ de toro erponit᷑ ꝑ vnã cathegoꝛicã trani murãdo in iy Em qᷓ;betſui ꝑtẽ. vt totꝰſoꝛ. ẽ mioꝛ ſoꝛte.i.ſoꝛ. ſᷣm qᷓ;libet ſui ꝑtẽẽ mĩoꝛ ſoꝛ te. ꝛeterea notãdũ. ꝙ hee dcões qᷓ;tůlibet. jlelibet nõ factũrꝓpꝛie põeʒ exponibilẽ ſfa ciũtꝙꝛe diſtribuiõeʒ nõ abſolute. vt oĩs qᷓ lelibetbñ Zhũt ſpẽʒ ad aliqð genꝰdeteriaũ vtꝙtũlibetdiſtribuit ꝓ qᷓ;titate. ⁊ q̃leliberp qjlirate.⁊ vʒ ↄñtia in iſtis ſẽdictũ eſt. Poſtqᷓ; autor deteriauit de cõpatiuo ⁊ ſuplatuo ͥnðexponũi. hic ↄñꝝdeteriat de dit ⁊ alið ⁊ dehſ 5 diuerſu.⁊ finalt de ſigno totꝰ. In pꝛio deteriat i er ponẽtiby ð dãt ⁊ alð ⁊ duetſũ qᷓ; ð toto. qꝛ ditꝛ anð jolũ ↄuẽiũt entiby. qꝛ ðꝛ. x. mech· neñ ens ẽti nꝰ ent ñ enti idẽ ẽ ꝙ tale ill attribui ñ pᷣt. Totũ po attribui pᷣt tñ ennb q; nõ entiby.iõ pʒ oꝛdo&] Iciẽdũ pꝛio ꝙ id expõʒ ð dĩt ſit affi.ſiue neg.· tria feqͥrũt · q iliðᷣ qi dit ⁊ phũ denotãs dĩnaʒ in illa ⁊ ilð a q dẽt. vtẽ in iſta põ dẽt ab aſino hõ ẽ illð qʒ dẽt. ⁊ aſinꝰilið a qᷓj dãtet ÿbñ denotãs dẽnaʒ ĩ lla ⁊ ilð a qᷓdĩt. vr eſt in ſſta hõ dĩr ab aʒino. hõ ẽ illud qð dit.⁊ aſinꝰllð a qᷓ dit.⁊il⸗ pꝛep vi illo qð m oĩs ꝑtes ſuas ẽ ꝑecrũ.u Port uloꝰidẽ eſt qð ꝑlectũ. Auo cahlllinctheßrumte ponit coplatuue p tres erponẽres. qꝝ pꝛia affĩar ßᷣ ve rũ ẽ qð de eo dit.ſcha affitat ð eo qð dẽt. ſcða affi de eo a qᷓ dãr In tercia negat᷑ illð qð dit. vt illa hõ vt ab aſino ſic expo ni.hõ ẽ aſinꝰ⁊ hð nõẽ aſinꝰ. nega tiue exponit᷑ꝑ diſiũctiuꝰde ꝑribꝰ dicẽtib⸗ ropulatie. yt iſte ſotres nõ dĩt ab alino ſicexponii.ſoꝛ nð&vło nus nõ ẽ.vł ſoꝛtes ẽ aſinꝰ Bciendũ ſchoꝙ h ſnð torꝰpõt rapi dupłr. WMnocathegreun h dupkr vnocðiterꝓ om̃i illo qð hʒ ꝑtes. Alio capit mag ꝓ⸗ ſeʒ vtincludit ſignñ diſtributim.vt h torſorten ẽ alÿ bus ·⁊ Hrotũ ſic ſũptũ nõ diẽq̃le ſit ibem ßʒ qualt ſe bẽat hᷣem ad pᷣdiuũ.⁊ Hredditꝓpõeʒ exponbileʒ. ¶ Pcendũ tercio ꝙ h ſignũ totꝰnncathegrenmatic tentũ diſtnbuit terim cui adiũgit᷑ nõꝙ ꝑribihctis.ſj ez ꝑtibo intaꝗᷓlib ſbci.⁊ ſicfpõ in qͥ ponit᷑ßᷓ ſignů totꝰpᷣtuatt ⁊ eqᷓualent᷑ẽ vłis. nã includit vᷣrualt vleʒ vt torꝰſoꝛ.calbꝰ vʒ intm̃. q̃libʒ ꝑs ſoꝛt/ẽ̃ alba. ¶ Sq endũ 4 ꝙꝓpõ affĩatia de ſigno torꝰexponiip vnã copulatiuã trãſmutãdo in hocqð ðꝛ hm qᷓlibet eꝰꝝ tẽ. vt iſta. torꝰ ſoꝛtes mioꝛ ẽ ſoꝛte.iic exponitł: ſoꝛtes ᷣm qᷓ;ubet erꝑtẽẽ mĩoꝛ ſoꝛte · hocẽ verũ dũ mõ hoc ſignũ torꝰdenet᷑ pure ſincathegreumatice.ſʒ ſi tenet᷑ ꝑtun ca⸗ wegreumatice ⁊ ptim ſincathegreu.equalet vni copu latiue hipothetice. vt iſta tota ia intellertiua ẽ ĩ qua kber ꝑte ſue materie ⁊ nhil ipᷣẽ qð nð ſit in pᷣa. ¶Wõtra pᷣdicta ar.· pꝛio ſic. ẽt· aliud.diuerſũ ↄue niũtnõ entib.ero textꝰpſupponit fallũñ Iñs ptʒ. qꝛ chimeraẽ aliud ab aureo mote. vrghymera hʒ aliud eẽ in imaginatõe qᷓ; auieꝰmõs ·⁊ tñ nõ ſũt enna.ergo C fruſtra fit ꝑ pla qð pᷣt heri ꝑ pautioꝛa.ßꝓ⸗ oſitões aff ratie de dit pñt exponi ꝑ paucioꝛes expo nẽres. ſq ꝑ tiregotichpoetenen⸗ eie ta· vt hõ dʒt ab aſino ſufficient ſic exponi. hõ nõ ẽaſt nus ⁊c̃.¶ Tercio.nlke ſũt põnes negatie ð dẽt. ergo male dat iſte modꝰ exponedi eas. Añs ptʒ.qꝛ ſi aliqᷓ eẽnt matie ille.hõ nð dẽt a rõali.ſoꝛt.nõ dẽt ab hoĩe. R hoc nõ. qꝛ illeꝓpões ſũt de eodẽ.qꝛ ſeqͥt᷑ non dãt ah hoie ergo ẽ idẽ cũ hoĩe. Mto materia ſoꝛt/ ̃ẽ mi⸗ noꝛ ſoꝛte ergo iſta torꝰſpꝛtes ẽ mioꝛ ſoꝛte. male erpoĩt᷑ ꝑ iſtã.q̃ibet ꝑs ſoꝛtꝭẽ mioꝛ ſoꝛte. qꝛ polito ꝙ expoſits lit vera ſẽ ab oib ↄcedii.tů falſe exponeret᷑. M⸗ to qualelibet. qᷓ;tũlibet reddũtpõeʒ exponb de iilis autoꝛ nõ facit mẽtõeʒ ergo ẽ diminu. .qꝛ illa ẽ expõibilis qualeubʒ cł ſicerponi tes h bẽs ocʒ qualitatẽ currit·VAd pꝛimũ gz n non entib adinuicẽ cõpoſitꝭ ſit idẽ ⁊ vkerſũ cꝑatönt vłlmaginatõe echuerſo ſð enta půr imagiuati.iñ iñ nõ entiby nõ repit᷑ idẽ ⁊ diuerũ in cõꝑðeadeng qꝛ nõens ðꝛ idẽ vel diuerſũ enti. nec echuero ſe 2 oẽs ꝓpões affimatiue de dẽt argküt at fünitniã de materie remota ner ecõuerſo ipe negati⸗ ue. Et wo nõ ſufficient pñt ꝓban ꝑ ilas denaten remota Ad.; ʒ oẽs ꝓpões negᷓ · de dit pᷣtualr ſintð eodẽ.nõ tñ foꝛma.iðᷣonõ debẽt dui de eodẽ ðtãt Adqᷓrtũ ꝙhi totus diſtrbuit ꝓ ptib inteſii ʒ 35p pn elſenrialibo cuiuſmõi ẽ materia ſoꝛtis fipt ctu ſottisId qnti&ꝛ ꝙ her ſiᷓ qualberqᷓ;rũl bʒ nõ faciñte põcʒ erpoĩbilẽ ſed faciũt diſtiibutiõʒ abſo utain kcut omuis ⁊ qulibet. xt quantũlibet di gribuitʒ qᷓᷓtirate ↄtinua·⁊ tññ̃ vʒ ſic res hñs oẽm qᷓ; utat ↄnnuã.⁊ qᷓleliber diſtr buit ꝓ qᷓlitate. ⁊ tñ̃ valʒ ſit res hñs oẽm qlitatẽ. Bicit vltra ꝙ autoꝛ ſolũmo; do deteriat de Ulis expolirõiby de qͥb mouebat ma⸗ voꝛ difficultas in expopẽdo. ⁊ iʒ młtaſint reddẽt a ꝓ poſitõem exponihilẽ q̃ pꝛrenumerata ſſit· qꝛ tñ itac bus fit gpõ exponibilis ſůt mag difflalia ad erponẽs dũ· Jo de ipis ſolũ deteriat reliquẽdo ſincubegreu mata ꝓpõeʒ exponibilẽ reddẽtia.⁊ her ð Er ꝑ ↄñs de oibo ſeptẽ tractanb diera ſuffiuãt. Pꝛo 356 dlioſus ců btiſſima genitre intacta. ſit bñdicrꝰ z glilus in ſecka leniloꝝ Amen. Finit feliciter. M0 47 p2 ——— &A. 11 ———————— — — — — S—. — ½——.—& 3— — S———. 3—— ₰ 4 —— —*— — — 3 6 * ——5. ———— 5 „*— 8 /. S 5 7— 2 6 5 M — 2l — —— n 3* Jb.——— Sonn 35— ₰ —. — 5 ₰* 2 if * ſu ep 2 e 5 + „b 4 H. E— a 5 S 1— 5 ——* * v i— 5. C—„ 3 ₰—— ſ — — 16 3 — V 5 S ——„5 . 23 2 S — 2— 5. 3 L M o60„c 20 2 e — 7 ½ / 6 .——— . 3 X b en 66 2—„d — .*— 1 ⸗ F3* S 7. 7 — — 3— S 6.— HA 3. S„— 7 d% ——* w%. K S 3 1 E— B—— 3— ſMß L 6 S 2 „ 0 5. 3 5 6—— 3 65 e 5 —„ — 2 al e . 3 3 S — 5 6., 5. 6 5„ S5 34 ℳ 6„* , 5 3 — 7— 6* Dwn Sx„N— —— —%t „0 ₰ V— e 6 „ .— — „ ———— —— —— — h ——— in Farbkarte 113