. ———— ———— 3 — 8 ermones uenerabilis magiſtri Nicolai de blony vecretoꝛũ doctoxs.capellaniepiſco⸗ pi Boſnonienſis. ualde deſeruuentes popu lo Jed etclero utcũqʒ docto eos digne legen ti. Pꝛelcanti.aut audienti.de tempoꝛe et de ſas AussN) 5 6 3 P T 6 2 * — 4. Mtb ee TCabula tabula ↄl· ppeenc ſuꝑ ſermones de tꝑe venerabi⸗ is magiſtri Hicolai de Blony. Blſtinentia uſt q; ad coꝛꝑales infirmitates aliqñ eſt licita aliqñ non · ſer mone.l. J. Abſtinẽtia mlti decipiunt᷑ in hacvita.. Achilete vᷣginis fabula ponit᷑ſer. xciiij. c. Accidie ⁊ auaricie deteſtatio põi᷑·. xxiij. b Zccidioſus debet ſurgere ad laboꝛẽ cpter tria.ſermo.cxxſc.d. Zecidioſoꝛũ tria genera ſisnificant ꝑtres fratres.ſermo.crxj.c. Accidia cõparat᷑ paraliſi.ſer. xxiij.b. Adam ꝑdidit trig· ſermo.i.g Ade caſus oſtendit.ſer.ij in pꝛinci. Brauitas iliꝰ caſus deſcribit. ſer. ij· in pn. Ade caſum ↄſeq̃ntia oñdunt᷑.ſer.ijin bn. dam in ſuo lapſu fuit pemptus duplici moꝛte. ſermone.ij. in pꝛin. Ade pcti pᷣcipuꝰ effectꝰ oñdit᷑. ſer. iij. in bn. Quãtitas pctĩ ade oñdit. ſer. iij. in pn. M graues ſint effectus peccati oꝛiginalis. ſermone.iijin pꝛin. Perqᷓ ſit reuocata maledictio ade. ibidẽ. Acdoleſcẽtibyſũt tria neceſſaria. ſer. cxv. pᷣn. Adoleſcẽtibyſũt tria pᷣcauẽda. ibidẽ.a.b.c Adoleſcẽtes qᷓre facilia oĩa eſtimẽt. ibidẽc Idoleſcẽtes quare bñ ſperãt.ibidẽ c. Adoleſcẽtiby fuut tria ĩponẽda.ibidẽ d.e.f Sdoleſcentiũ obedientia auãta debeateẽ oſtenditur.ibidẽ. d. Zdoleſcentiũ cõtinentia quãta eſſe debe⸗ at. ibidem.e.f. Adoleſcentũ ſanctitudo in ↄſcientijs eoꝛũ quãta eſſe debeat.ibidẽ.e.f. Que ſunt periculoſa in educatione adole/ ſcentum.ibidẽf. Sdoleſcẽtibo ſunt tria pᷣdicẽda. ibidẽ.g. Sdoꝛãdus eſt deꝰa nob triplicir·ſer. nd Adoꝛatio eſt multiplex ibidẽ d. Iduene debẽt iñriqͥ ſint. ſ er. viij.a. Aduene debẽt inquiri vñ ſint. ibidẽ.a Aduene debẽt inqͥricuiꝰgenerj ſint. ibið a Plures cautele debent hẽi circa aduenas ⁊peregrinos.ibidem.a. Zduencꝰxpi tripłr deſcribit᷑ ſer·ij.ꝑ totũ. H uid reco ecieſt ia En dñica aduen⸗ zduentũ deiad ſemerent᷑tres ſtatꝰ bomi num ſerj. g Zduẽtꝰ xÿ̃i eſt cõmẽdabit tripłr.ſer. e Aduentũ xp̃ideſiderabãt antiqͥ pẽes plu⸗ ribus de cauſis.ibidẽ.b Aduentu dñi fuerunt antiqui multis an ⸗ nis fruſtratiibidem.b Aduenꝰxp̃i fuit deſiderabilis wter mul⸗ tas rõnes.ibidẽ.b Aduentꝰxp̃i fuit acceptabilis aliquibꝰ bo miniby.ſermoi ij.c Aduentus dñi fuit terribilis aliqui ho ⸗ minib ibidemc Aduenit xpᷣs mãſuetꝰ triplicit· ibidẽc Aduentũ dñi deſiderans quid fcer de ⸗ beat.ibidem.c Aduentus dñiquare celebꝛet᷑. ſermo f ſin pꝛin.ſer. iij in pꝛin. ſer·xij. in pᷣn. Zduentus dñi eſt ſuſceptibilis a nobis tri pliciter.ſermo. ũij.in pꝛin. Aduent? dñi eſt gratioſus ibidẽ b Aduenit xp̃s ſaluare nõvindicare.ibidẽ.b Aduentꝰ dñi eſt q̃druplex.ibidẽ.b Aduentu dñi ↄſequit᷑ bomo tripliceʒ fru⸗ ctum.ibidẽ.b Aduentꝰ xp̃i eſt victoꝛioſus. ſer.ijc Volens gdici er aduentu dñi debet tria facere.ibidem.c Quid colat eccieſia ſ ca dñica aduentus. ſermone. iij. in pꝛin. Aduenrꝰ xp̃ieffectus oſtendunt᷑. ermo v in pꝛin. ſermo viij Aduentus xp̃i in mentẽ eeffectꝰ deſcribunt ſermone.viij a. b. Duomõ cognoſcat᷑ aduentꝰ rõi in mentẽ. ibidem.a Duomõ cognoſcant Hditiões xp̃i venien/ tis in mentẽ ihidẽ. a Aduenienti xp̃o plura diſponũt babitacu lum.ſermone. viij b.c. In aduentu ſuo dedit xp̃s duplicia pꝛece pra.ſermo · xiij. in pꝛin. Iduentꝰxp̃i in carnẽ cauſe deſcribuntur. ſermone.j·in pꝛin. ſer.iij in pᷣn · Aduentꝰ dñica pꝛimagponit eckia ſi emone xp̃i in aſina ⁊cſer.j. in pn. Zduentꝰxpi eſt duplex.ſer.ſ.in pᷣn · Fon recolit ecclia aduentũ coꝛpaleʒ xp̃iin pꝛima dñica.ibidẽ in pᷣn. Aduentꝰ pꝛima dñica recolit ecẽtia chꝛiſt oñdentẽ miſq;iam ſuã.ibidẽ in pᷣn. Quare ecẽia inſtituit aduẽtũ dñi.t.iijĩ„ Benedictio dataa xp̃o in pꝛimo aduentu ſuo quãta ⁊ que ſit. ſer.iijin pn. Zduenientis xp̃ippꝛietates debent inqui⸗ ria nobis.ſer · vij a In aduentu xp̃i neceſſaria eſt cõnexio gra tie ⁊ veritatis.ibidem Aduentus chꝛiſti ĩ mentẽ effectus plures ſunt.ibidem. d Adulatio aliquãdo ↄtrariatur caritati. ali qñ non. ſermone. vñj · e Adulatio Zriat᷑ caritati triplr. ibidẽ Adulatio aliquãdo eſt peccatũ moꝛtale.ali quãdo non. ibidem. Adulatoꝝ deteſtatio ponit᷑. ſer· xx.a.b Tautela ʒᷓ adulatoꝛes ponit. ibidẽ. b duocatos tres dedit nob debſer. xxij.c Affectus carnal eſt duplex.ſer. cix. a Quis affectus generet veram dilectioneʒ. ſermone.cxix. e.ſer.cix. a 6 Igenti bñ ſunt duo neceſſaria.ſer.xx.c. Agens bene debet creſcere in ſeptẽ pᷣcipu ⸗ is virtutib.ibidem. Alectoꝛꝰ lapis habʒ tres vᷣtutes.ſer. ix.c. Alimento quadruplici paſcit nos chꝛiſtus ſermone.Ixiiij. a Be. Zmen quid ſigniſicet.ſermo.iij. d Amicicia eſt triplex.ſermo x. d Amicicie pᷣconia ponunẽ᷑.ſer.c.c Zmicoꝝ genꝰ eſt duplex.ibidẽ.c.d.e In veris amic debẽt tria eſſe.ſer. xli.a moꝛẽ xp̃i ad aĩam tria oñdũt.ſer.xxxix.c. Amoꝛ dei in hoie ſũt tria ſigna.ſer.xxv b. Zmoꝛis xp̃i ſunt tres gracꝰ ibidẽ Amoꝛ iocũdus duo req;rit. ibidẽ Amoꝛ affectꝰ ſũt qͥnq;.ſer. cix. a.ð ꝙxix. e Bõoĩs affectꝰ generat veꝝ amoꝛẽf.cix.a. Quis affectuũ generet veꝝ amoꝛẽ.ibideʒ. Amoꝛis carnalis ſunt ſeptez ſigna.ſermo/ ne.cix.a.ſer.cxix.e Amoꝛis eſt qᷓ̃druplex gradꝰ.ſercix. d Amnare tenet᷑ hõ deñ ſuꝑ oĩa.ibidẽ AIffectꝰ amoꝛis ſpũal fittripłr.ſer. cxix. f Vtꝝ hõ debeat diligere hoieʒ ꝓpr ſe.ibidẽ ꝛdo dilectiõis ponit᷑ ſer. cxit.g Amoꝛis inceptio q̃lis ſit. ibidem Zmoꝛis ꝓfectus qualis ſit.ibidem Amoꝛis pfectio qualis ſit. ibidem. Vtrum teneatur homo diligere inimicuʒ Vtrum homo teneat᷑ magis diligere ami cumqᷓ; inimicũ.ibid e motis vel dilectionis pximi gradus po/ * nuntur. ſerffio.cxix.gh Qnis ſit debitꝰ modus implendi pᷣceptuʒ dilectiõis ꝓximi.ibidẽ h Ex amoꝛe yt radice oñ̃ia mala oꝛinntur. ſermone. iiij.b Amoꝛ ſui fecit ciuitatem babylonẽ ſcʒ dia⸗ boli.ibidẽb AIngelus eſt duplex ſer.ixb Angelus natura qͥd ſit.ibidem Ingelus officio qͥd ſit. ibideʒ. Angeli vndecim ſunt operatiões circa bo ⸗ minem.ibidem+ Zngelus hz q̃ttuoꝛ ꝓpꝛietates.ibidẽ.c Angelus quare mittiibidẽ Ingeli creati ſuntꝓpter hoieʒ.ſer.ij.in pᷣn. Angeloꝝ laboꝛ qͥ;s ſit. ſer. xxxx. e Angelꝰ hzʒ.xi.imitabilia ab hoĩe.ſer.ix.b — baptiſta fuit angelꝰ officio.ibidẽ ngelum debet imitari ſacerdos in vnde cimpꝛietatib. ibidẽ 5 Sacerdos eſt angel officio.ibidẽ Ingelũ dz ſacerdoſimitarii qᷓttuoꝛ.ibið.c Angeli ante incarnationẽ ꝑmiſerũt ſe ado rariab homie. ſer.xiijb Angeli mirantur in gloꝛificatione ſancto⸗ rů hominũ.ibidem Ania a deo creatur.ſer.xia Aia rõnal ĩmoꝛtalitas declarat᷑.ibidẽ Zie triplicẽ defectũ ↄtrahit ex pctõ. ibideʒ. Aia hʒ ſeptẽ ſpñales infirmitates..xxiij.b Quõ curent᷑ infirmitates aĩe.ibidẽ Anie ſalutẽ volens debet venire ad chꝛi⸗ ſtum qͥnc; modis.ibidẽ.ſc Aia bz tria pᷣncipalia naturalia.ſer. lxi.f. In beatitudine quietant᷑ tria pᷣncipalia in ania noſtra.ibidem S Zie nf̃e pᷣcioſitas appet ex trib.ſer. lxiij.c Moies hñit ſe q̃drupłr circa aĩas ſuaſ.ibið Zia iuſti ðꝛ arboꝛ qᷓ̃druplicit᷑ ſer.xcit. b Anie ñe effectꝰ ſunt plures.ſer.cxviij. f Coꝛpus hʒ tria ab anĩa.ibidẽ Ania dz carni tria reddere.ſer. ꝙxxvi. d Ania debet ſibijp̃itria reddere.ibidẽ e Quid operetur gnĩa in homine vel in co; poꝛe.ßmo.qxxvije Anie ſpũalia mẽbꝛa q ſint.ſer.exxx.b Anie ſpũalia mẽbꝛa quot ſint. ibidẽ Que ſit rectitudo anie.ſer.vj. in pᷣn.b.c Inia dz q̃ttuoꝛ ↄſiderare.ſer. v. Anima eſt nuda ſine doctrina apoſtoloꝛũ. ſermone.ſe Ziam euntẽ in hierlm gubnat xp̃s ibideʒ. wniſe Zamtße bflont Suibo induciti nſ 2h Catr ub i.ſer.vi. rect eteſt triã. M Ini Vn a ſpũ atio ſer.ſ mite nneinepe ute Apet Scö ee et᷑ibidẽ icaipõ— cn r.vi. b opi idẽ põ plo bile om̃e nut Fee.— i i Fi 2 g( ihreneb n S tuu Zuen— Suen S ee 5 — uh t ibidẽ itm ꝛ0 at de b hu ni de us abit᷑i appꝛoxi odꝰ loꝛe opin pin ninez itzc un Zeb ſinine aanie.ibid———— . tri ſo 6 ibide Lwꝛ mibi td ãtiw e aobie en— e idẽ. eus bom ee Aniqm Ziete vinrten re dẽa aſer. xxii 3 25ſ— ini im ehmi oböt SZieq e fren.xti.b 2—— eus hom mitt ciich Sie dur⸗ ẽfebꝛ eſis.6 ij in bn— mini im endo — 2 ½ Snot neen evon— e eet epfi jnie adrupiexli⸗ — nene pide Sa⸗ m pœõbi ann espe atio o it.ſe lepꝛ é 2 vah ple ſer tjoide q̃d e.ibi rſe er.. r — J. d San⸗— eh uplex i— ſi mena ponit᷑.ß xii S ſe wn— ſdedi aſign— 6 achi Snn. gnat les ſun. ificet uperꝝ.i xrxix unh Znn ideſgw eſtis inurn Sinng quõ e ibidẽ 8. er cxyi— it vi ũt᷑i gd ſit ibid⸗ cœx S warn nti bs eri 40 n ecẽia hoi Z b neeluch pa u e n lij c. it mũdu nẽta ſu rinãt idẽ ſrcxd oui dee 32— ide intb K2 eie— 3376.— cſu — ingredie 3.—— In nne aꝑconſe⸗ Loih ibide— 8 butfᷣl⸗ 2 rp̃r—4 iabohi nſe⸗——— Sitern S eeet Se qusdr uodnecnb xho eſidelest* Lut ineee ruplicꝭ iobitoo* Zear—— ene — irhen ance ee emp enenet öigibids ibidẽ —— esſer. — txpPs 4 nit feria uu aſc ho er cenfi ibidem ce az Tabila Aſcenditxpᷣus a monte oliueti.ſer. lxxj f Zſtendenduʒeſtadtempiũ·q̃ttuoꝛ dupli tis gradibo ſer. cij d Aſcẽdere debemꝰ ſpũalr triplicit ibidẽ. Aſcẽdendoxp̃s fecitqᷓttuoꝛ· ſer xxj·c Quid egerit xp̃s in die aſcenſiõis.ibidẽ.b Aſcenſio ſpũalis qͥd reqͥrat.ibidẽ. Aſinipꝛietates ponunt᷑ ſer· vüj.c Aſinus quid ſignificet. ibidẽ. Aſina quid ſignificet. ſer.j.c. e Aſine pullus qͥdſignificet ibidẽ. Quare intraueritꝭps in hierlmn in die pal marũ ſedẽs ſuꝑ aſinã..j.in pᷣn.ß.ſ.e.ß̃.ij.c. Aſinũ hãe vel aliud aial ſile fuit mos ĩ opi dis ꝓ vſu cõi paupeꝝ.ſer j. b Aſina ⁊pullꝰfuert a cuſtode dimiſſa diſci⸗ puleo ꝙ xp̃s coꝛ cuſtodis emollierat.ibið. Aſinus eſt anial immundũ.ſtultuʒ. rude⁊ infirmñũ.ſer.j.c. 1 026 Ep̃s ſedit in die palmaꝝ pᷣmo ſupꝑ aſinã. ſe cũdo ſuꝑ pullũ.ccio iteꝝ ſuꝑ aſinã. ſer. je. Quid ſignificet xÿᷣs. Qnuid ſit ſpñalis aſina⁊ pullus bidẽ. Quõ dẽamꝰ ſpũalẽ aſinã ſubingare. Quomõ debeamus ſpiritualem pullũ aſi⸗ ne ſubiugare.ſer e Aſinꝰ ſignificat hůileʒ ſicut equus ſi uper/ Qualẽ aſinã eqᷓtet xpᷣs oñdit᷑ ibide. Anaricie dereſtatio põit. ſer. vd.ßꝙij.a.b Auari hñt ſedecim penas ·ſer.cij.b Anaricia aſpicit carꝰauruʒqᷓ; folem ꝓter uattuoꝛ.ſer. ꝙxijb. uari dãna enumerant᷑. ibidẽ.a.b Auaroꝝ cura oñditur.ibidẽc Auarũ nõ poſſe ſatiari oñdit. ibidẽ.b Auaricia cõparat᷑ ydropiſipꝛopter multa. ſermone.qxvi. d.e.ſer. xxiij. b 95 Auaricie q̃ttuoꝛ ſũt ſpecies.ſer. cxvi.d.e Auaricie ꝛietates ponunt᷑ ſer xxiij.b Ipᷣ woſuit tres parabolas cõtra auaros. ſermone. xxxiiij. a Auis pᷣdalis quid faciat. ſer. xxiijb. Auguſtini doctoꝛis ꝛep̃ip̃conia ponũtur ngenerali.ſer.j.in bn. Zuris dextera qͥd ſignificet. ſer. xxiiij. b Auris ſiniſtra qd ſignificet. 55 Quidã hñt aurẽ dextrã tĩ. Quidã hñt aurẽ ſiniſtrãtiũ. pide Quidã nullã aurem habent. 5 NDuidã ambgs aures habent. Quid ſignificent illa ſpũaliter. nis nõ fuit ſacfm ſer xœd Due fuerit neceſſitas baptiſmi xp̃l.ibidem. Vtx baptiſmꝰ xp̃i eq̃lir ꝓſit olon. Vtrũ nõ baptiʒatus ſaluetur. Baptiſmꝰ hʒ diuerſoſ eſſectꝰ dinerß.ibið Baptizati młlta bona ꝑcipiũt ex baptiſmo. Infans baptizandus debz teneri verſus aptimus iol meridiem.ſer.x. d Vtrum credens ſe baptizatũ cum non ſit ſaluetur. ibidse. ˙ Baptiſmus xp̃i purificat homineʒ ᷣm ſex ſucceſſus tempoꝝ.ſer.xixb Bearitudo in qͥbyconſiſtat.ſer xxxiij.e MQuiboies videãtdeũ mag i btitu ibidẽ. Quõ btitudo ſit eqᷓlis ⁊ ineqᷓlis.ibidẽ Beatitudo eſt pꝛemiũ.ſer. xxxvi. e. Pꝛo qͥby det᷑ beatitudo vtpᷣmiũ. Duiby detur beatitudo. Vtꝝ btitudo ſit eqᷓlis meriti. Vtꝝ btĩtudo ſit excedẽs merita. Vtꝝ btitudo ſit deficiẽs a merits. Beatitudinis pᷣconiũ ponit Via ad btitudinẽẽ ꝑ tẽtatõem. xliiijc Diuerſe opĩones de btitu ponũt..qj.ĩpᷣn Beatitudo eſt duplex.ſer.cxiija Btitudo rrena ẽ pᷣa miſeria.ibidẽ Tria diſponũt hoĩeʒ ad vᷣaʒ btitud.ibið. Que ſit via ad btitudinẽſer. ꝙœviij.in pn. Vtrũ in beatitudine vnꝰ alio clariꝰvideat eſſentiã dininã.ſer. xxi. f(xxxiiij.e Btitudinis obiectũ ẽvnũ oĩm beatoꝝ.ſer. Beati nõ ſůt eq̃lir diſpoſiti. Vñ ſit diuerſitas btõꝝ ĩ btitudie. ibidẽ In quo conſiſtat beatitudo. MBoies dicunt᷑ beati triplicir ſer. cviij a. Bñdictio eſt triplex.ſer· xiijb.ſer. xviij. d.ß „ℳ mone rxvj Bñficia diuĩa recolẽtes hñt tria.ſer. vf.b Multa beneficia dei ad hominem enume rantur.ſer.liij.b Beneficia dei ſunt tria.ſer. lxxx; Tria magna beneficia ſunt neceſſaria ho ⸗ miniby inter ſe. ſer xc. in pᷣn. Beneficia diuĩa recolẽtes hñt deñꝓpicinʒ pcõpaſſionẽ ſer. vf. b 2. Beneficia diuia recolentes hñt a deo ſub ⸗ uentionẽ in neceſſitatib ibidẽ 8— Beneſicia diuina recolentes obtinẽt aðᷣo oleũ deuotiõisibidem iidem. S **2 Sgkz 257 . * 55 ———— — errrerrrent 8 T 2 n 8 — 30 * — La La La S8 — ———.— n bonites b ningnt ſuſenie nagibtinch ineqlis ict rgrrie 5 s merit. 6 sameri. ont nröemßij uponiiqih . 4jz bindihi eſer crijnhn xtrijt nüoin bexer ſn ſun ibtindie. i % l ſrct xib ſerxnijd⸗ pfttria ſeryjb bominem enune erlrryf tni⸗ n. s hñt deüpi enat Cabula Beneſicia diuia recolentes obtinẽt a deo vinũ dilectionis.ſer. v. 3 Bñficioꝝ diuioꝝ amoꝛ redimit nos a coꝛ/ dis puſillanimitate.ſer. v.c(lxiiij. a. Benignitas ðioñdit᷑ĩtribo.ß. xxxiijb. ſer. „ Benignitatis ſiue bonitatis dei ſunttres Pꝛimieffectus.ſer.lxiij.b Bethagia eſt duplex.ſer. x. Bethagia qͥd ſignificet. ſerx.c.ß xij b. Bechania qͥd ſit ⁊ qͥd ſignificet. ꝓxij.b.ß xc interpᷣtat᷑.ſer.j. Bethphage qͥd ſigniſicet.ibidẽ Betbphage vbi ſituet᷑.ibidẽ. Bonũ eſt quadruplex.ſer xxix. a Bonñ feti tioꝛe ñ bñ factũ ẽ.ß.v.in pᷣn. Bonum nõ ex amoꝛe factum non bene eſt factum.ibidem.* Bonum ex caritate factum eſt bene factuʒ ſermone.v.in pꝛin. 3 Bona hoĩs ſunt triplicia.ſer. xxvij.ĩpn. Species coꝛꝑis eſt mimũ bonũ.ibidẽ Virtutes ſunt magna bona. ſer. xxi.in pᷣn. Potẽtie aie ſunt media bona.ibidẽ Bona differre ad moꝛtẽ qᷓ;malũ ſit.ß. xxi. b Bonoꝝ naturaliũ põit᷑ nobilitas.. xxixa. Bonoꝝ naturaliũ abuſus deteſtat᷑. QDuis vſus naturaliũ bonoꝝ ſit vſus. Quis vſus naturaliũ bonoꝝ ſit abuſꝰ ibi. Quis circa qð bonñ debeat occupari. Que debeãt dici bona foꝛtune. Bonũẽtriplex.ſer. xxxij a.̃lxx.b. ß cxiij.e. Tria pctã om̃ia bona deuoꝛãt ſer ·xliijc Que bona ſint optima ſer lxiij. d Mali vtiles ſunt bonis q̃drupki.ß.xcvi. d Malũ oꝛiri ex bonis oñdit᷑ triplr.ß.cxij.a WMundani decipiunt᷑ in apꝛebenſiõe bo/ niſermo·cxiije 3 anes recogno e ſcunt beneficia eis exhibita ſermone.q. d Copharnaum qd ſignificet ſermone. ꝙxxiiij. e Taput ſignificat xpᷣm pter tria.b.xliij.b aritatis pᷣconia ponunt᷑ſer.cix. b Earitas eſt triplex. ibid Taritat genite—— ſigna. Caritatꝭ ꝑfecte ſunt qͥnq; ſigna. ibidẽ. Earitatꝭ roboꝛate ſunt qͥnq; ſigna. In quib apareat caritas dei ad nos.ſer/ „. mone. lxiij. b.c.ſer. lxiiij.in pᷣn· b MQuis dicat hãe verã caritutẽ,ſer·xic Caritate om̃es vᷣtutes oꝛnant᷑ ibide Caritatis oꝛdo q́s ſit. ibidẽ Caritatꝭ ad deũ ⁊ꝓximũ gr̃a oĩa ſuadẽtur quecũq; ſuadent᷑ homĩ.ſer.x. Taritatis neceſſitas declarat᷑.ibidẽ Taro rebellat ſpũi.ſer.j.a Rebellio illa eſt multũ ꝑiculoſa · ibidẽ Z carnis voluptate redimit noſ doloꝛpꝛo peccatis.ſer. vi.c Caſtellũ qͥd ſignificet.ſer j. b.c. d Caſtellũ moꝛalit eſt coꝛ hoĩs pctõꝛl.ſ. d Quid ſignificet aſina ligata inhᷓ caſtello Quid ſignificet pulłꝰ ĩ caſtello coꝛd.ibidẽ Quid ſignificẽt duo diſcipli in; caſtello Eaſus triũ ĩtriby loc tractat᷑. b xxvi.in pᷣn. Taſus ade deſcribit᷑ ſer. g. Eaſũ ade ñ potuit adã repare. ſer. g Adã in ſuo caſutria ꝑdidit. ibidẽ Cauſa eſt duplex.ſer xiij. d. EKauſe ſunt quattuoꝛ. ſer. xxvij. b Cecitates coꝛpales ſunt ſeptẽ.ſer. xlia Eecitas coꝛpalis qͥd ſit. Eecitates ſpũales ſunt ſeptẽ ibideʒ Quid ſit cecitas ſpũalis. Que ſint ille cecitates coꝛꝑales. Tecitas ſpũalis hʒ tres ↄditões.ß̃.xlib Tecitas mental vnde veniat. ibidẽ Eeco exhibuit xp̃s q̃ttuoꝛ.ſer. xli.d elipꝛietates ponunt᷑ſer.v.a Eeli ſunt decẽ.ſer lxxi. Eelum eſt duplex.ſer. v.4 Eelum ſpũale eſt ecclia. Quare ecclia dicat᷑ celũ. Telũ ſpũale eſt homo. Quis homo ſit celũ. Eelum eſt pſpicuũ. Eelum eſt firmũ. Eelum eſt latum Eelum eſt ſuſpenſum. 2õ ꝑſpicuus opione ⁊ vita eſt celũ. Bomo purꝰfide eſt celum. Momo ſirmꝰ ſpe eſt celũ. Eena xp̃i declaratur.ſer. lvij c Eena xp̃i multipłr cõmendat Eenexp̃i diſpoſitio⁊ oꝛdo ponit᷑ ibideʒ Tene xp̃i fercula deſcribunt᷑. Eõuiue cene dñiqͥ fuerint declarat᷑ Eenã ſuã habet diabolus.ſer. lxxxvi. b Eena eſt triplexr ibidem Qualis ſit cena diabol ibideʒ Que ſint fercula cene diaboli Qui ſint conuiue cene diabol Zaz ————————————————————— — MQuiſint effeetus cene diaboli ſer lrrxvi. b Pnalis ſit cena carnis ⁊ mũdi. ibidẽ.c Mue ſint fercula cene Muiſint cõuiue huꝰcene ibideʒ. Qui ſint effectus huiꝰ cene Cena ſiue nuptie vel prundium chrit a magnũ qjdruplicit.ibidẽ Triplices excludunt᷑ a cena xðlibide Triplices homines ercuſant ſe venire ad pꝛandiũ xp̃i.ſer. lxxxvi.d Erxeuſantes ſea cena domini mipliciepu⸗ nihntur.ibidem. Eenturionis pᷣconia ponunt᷑ ſerxxj de Eenturio quid ſit Tenturionis petitio q̃fuerit Centurionis petitio q̃lis fuerit Muare dixit xps cẽturiõi.ego veniaʒ cũtñ curauerit ſeruũ eiꝰ abſens.ibidẽ Quare dixerit cẽturio e Qualis fuerit fides centurionis. Quãta fuerit fides centurionis 3 Quid crediderit cẽturio dexpßᷣo ibidẽ Huare xp̃s ti laudauit fidẽ cẽturiõis Quare xp̃s nõ laudauit fidẽ lepꝛoſi Quis fuerit ille centurio. ſer xxij· d Quare chꝛiſtus fuerit miratus de de cen turionis.ibidem Vtꝝ fides centuriõis fuerit maxia.ibidẽ. Teſaris auctoꝛitas declarat᷑.ſer. ꝙxix.d Cibus quid ſit.ſer. lxxxiiij.g Libofacilit digeſtibil qͥs ſit. ibidẽ Tibo difficult digeſtibil qͥs ſit. ibidẽ Cinis indie cineꝝ dʒ bñdici.ſer. xliij.d Cinis ille quare bñdicat᷑ſer·xliij. d Tinis ille ſignificat q̃ttuoꝛ.ibidẽ Qnare homies ſuſcipere debeant cinereʒ benedictũ.ibidẽ Ciuitas qͥd ſignificet moꝛalir. ſercija Quid ſit murus huꝰ ciuitatis Exqua materia ſit murꝰ ille factꝰ Foſſatũ huiꝰ ciuitatis qð ſit Liuitatis huiꝰ turres que ſint Ciuitatis huiꝰpugnacula q̃ᷓ ſint Quid ſigniſicet murꝰ huð ciuitatꝭ. Quid ſignificet foſſatũ huiꝰ du. Turres quid ſignificent. bidem Ciuitatꝭ ugnacula qͥd ſignificẽt Tiuitati hꝰ ſcuta àdſint?ſignifickt.. Eiuitatj huiꝰ galea qͥd ſignificet Liuitat huiꝰ ſagitte qͥd fignifict. Eiluitatis huꝰ arò qͥd icet 5 Eiukatpaßinnaſt — ₰ Eiuitat huiꝰ debellatio innui. es Eiuitatꝭ mãſio q̃lis ſit declarat᷑ Cilerieꝰ debet eſſe vnctus ſapĩa. uitat puiꝰ vexilla qd ſi gufficent· S Tiuitatj huiꝰ loꝛice qͥd ſignificẽt vue Tinitat huꝰ habitatoꝛes qͥ ſint Eiuitas hec hʒ ſeptẽ vicia.ibidẽ b Eiuitas hec hʒ ſeptem plateas Eiuitart huic dñs apꝛopinquit vie Eiuitatẽ hanc dñs viſitauit. Ciuitatẽ hanc dñs fleuit. OQue chꝛiſtus geſſerit circa illam aunn ſermone.cij.a.b Eiuitas eſt triplex. ſermo.xic e Ciuitas infima quid ſit. Eiuitas media qͥd ſit Eiuitas ſuꝑioꝛ qͥd ſit. Ciuitatis fundamẽ 3 ſint Eiuitat huiꝰ fundamẽta vbi ſint ibidem ide. Eiuitatũ trium 2ditiones ⁊ꝛietates de ⸗ ſcribuntur.ibidẽ. Claudicatio quid ſit.ſer. vij c Elauſtrales inſtruunt᷑ in triby. ercie Elemẽtie p̃conia ponunt᷑ ſer· xcxi.in pn. Elemẽtia maxie decet bncipẽ ibid Elemẽtia diuina in qↄſiſtat. ſer. xxix a Elemẽtia diuĩa in qͥ aparea ribidã Elerici vita ſignificat᷑ꝑ ſolẽ.ſer. v.c Clerici vita q̃lis eſſe debeat. ibidẽ Clerici debent alios pᷓ pᷣminereer ſoꝛte ſur electionis.ibidẽ. Elerici figurantꝑ nazareos. Elericus dz eſſe ſanctꝰ in ↄſcia„ Elericꝰ dz eſſe mũdꝰ pudicicia ibideʒ. Eleriꝰ dz eſſe floꝛidus ſapia. Eoloꝛ quid ſignificet:· ſer. kiij. d Eoloꝛ ouiũ xpᷣi quis ſit. Coloꝛ ouiũ diaboli qͥ;s ſit Coloꝛes dinerſi qͥd ſignificẽt. Cogitatio quid ſit. ſer. lviij.c idem Eogitatiõis effecrꝰ qͥs ſit. ſer. cxx.a. Damnari poteſtquis ꝓ cogitatiõib ſi icut Poperibyibidẽ. Cogitatiões ſi unt duplices.ibidẽ a. b Eogitatiões bone vnde ſint.ibidẽ.a Eogitatiões male vnde ſint. ibidẽ Quas cogitatões demõ̃es cohſcãt.. ꝙx. b Quas cogitatiões demões nõ coð̃ſcãt. Quis ſit modꝰ cognoſcẽdi cogitatões Eogitatiões quõ ſint pctã. ibidẽ. Quõ diabolꝰ tentet ꝑ cogitatiões. Quõ cogitatio moueat᷑ ad delectationẽ iſtut. er txti Vreatibidẽ ſole ſervc bent.bidt minereer ſyrl rros. inc dicica bi ſapiu. ſapü. rxichd tbin nifich. a iſer cogitatöchint ices ibidẽab ſint.ibi ſcohchc es nö 0 di nh dã. Zuem⸗ Cogitationes ma Cöculcat᷑ ꝑſona xpia plurib Cabula 1 3 Mus cogltatio moueat ad ↄſenſnibidẽ. Cogitationũ malaruz tria ſunt genera· ſer mone.cxt.b.c. ſermone. ꝙxx. f.g. Eogitationum malarũ occaſiones multe ſunt· ibidem Kognitio ſuiqᷓ; vtilis ſit ſer. xvijc Nuõ qͥs poſſit ſeiß̃m cognoſcere. ibidẽ. Kõpaſſiõis bonitas decarat.f. xœxi.in bn. Eõmunicans dz hẽe qͥnq;· ſer. wi Compleriones diuerſe dinerſimode mo ⸗ nentur ad diuerſa. ſer. cxx. b. Eõpũctõis gfaʒ qᷓb de infũdat.ß xxſa Eõcubinaxꝝ filij nõ oꝛdinant᷑.ſer. xit. e Quare filhↄcubinaꝝ põ oꝛdinent. öcubinarꝰ deteſtatis poni᷑ bidẽ. Röcubina abꝛae fuit va vxoꝛ ei Eõcubine iacob fuert ſe vxoꝛes e Koncubine dauid fuerũt vere vroꝛes ei. Vtꝝ ↄcubinatꝰ ſit in aliqͥ caſu licitꝰ Eõculcant᷑triaa ſecularibſer · xxxix. c Eõculcat᷑ ſponſa xp̃iapluri. 6 Eõculcant᷑ verba xp̃i a plib. Eõculcatxpᷣs a peccãte moꝛtali᷑ Eõculcatxpᷣs a piurantis. Eöculcat᷑xp̃s ab incantatoꝛid. Conculcãtur verbaxpippter reß̃henſionẽ ſuas.ſer. xlvijb.ſer lj.b. culparũ.ibidẽ F6 Conculcantur verba xp̃ipter aſperã com minationẽ penaꝝ.ibidẽ Conculcant᷑ verba chꝛiſtipter aſſertionẽ veritatis.ibidem ₰ Eonfeſſio dʒ eſſe feptifoꝛmis.ſer. xxija Eöfeſſio ſer bʒ ↄdities.ſer.xxij. d.c. Confeſſio quid ſit.I.f. Confeſſiõis qᷓlitas declarat᷑.ibidẽ. Duõ obligemur ad ↄfeſſionẽ. ibidẽ. In quibcaſib qs poſſit audire ↄfeſſionẽ alteriꝰ parochiani.ibidẽ: Eöõfeſſio eſt obligatoꝛiagpter multa.ibidẽ. Eõfeſſio quare fiat vocaliter. ibidẽ. Eõfeſſio dʒ hãe xxj ꝰditiões. ſergh Kõfeſſiõʒ iterare tenet᷑ qͥs ĩ.iiij.caſiby.ß.l.h. Muãta diſcretio reqͥrati iudicio ↄfeſſõis. Cõfitẽs tenet᷑ reqͥrere pitũ ↄſeſſoꝛẽ ibið. uerere imꝑitũ qᷓ; malũ ſit. Vtrũ hñs plebanũ imperitũ teneatq̃rere li peritũ.ibidem. Vne ſinↄſiderãdainↄfeſſiᷣe.ſerlyb us triaßcipue repellit. öõfeſſiõis modꝰ qᷓs ſit. ſer xxijc. onſcia hoĩs dicit᷑ vinea.ſer. xxxvi.d bide. Conſcia ꝑturbata qͥd ſit. Eonſcia cauteriata qͥd ſit. Contrapndoꝛ in ↄfeſſione pontẽpuiehꝝ Fontra pudoꝛem in confeſſione eſttriplex medicind. ibidẽ Kõfeſſiõis ncitas oñditmltiplt.ß. cx.ꝙd. öfeſſiõis cõmẽdatio põit᷑.ß. cxc. d.ß lpn. Rõfeſſõis omiſſio deteſtat᷑.ſer.ꝙ.c d Eöfeſſoꝛ qᷓlis eſſe debeat.ſer. cx. de. f Ponſiteri docto confeſſoꝛi ad quid ſitvti⸗ le.ſermo.cx e.f. Eõſeſſiʒio pies ↄdites ponunt᷑xlvij b Eõfeſſiõis optimi effeciꝰ ponũt᷑ ß. lin hn. Quare ↄſcia hoĩs dicatur vinea Vineeↄſcie plura ſunt neceſſaria— Eonſcia ſemꝑ dʒ eſſetimida bideʒ. õſcia dʒ hẽe aliquã ſecuritats. Eonſcia hõ dz nimis eſſe ſecura. Röſcie müdicia ↄſiſtit in tribſer xlvi. a Mũdicia ↄſcie ↄſulit᷑..xlviinpᷣn. a Eonſcia qͥd ſitſer. xlvij.a.ſer.. a. Eõſcia qᷓlis eẽ debeat.ß xlvija.b. ſer. lj. a Eõſcia quõ purget᷑ ſer xlvijb.ſer.j.d Que ſint ↄſideranda in purgatione conſci entie. ſer. xlvij.b.ſer..b. Conſcientias ſuas tenent᷑ homiĩes diſen ⸗ tere. ſer·xlvij b.ſer.l.b. 5 Quare bomines nõ diſcutiunt ↄſcientias Eõſcia bʒ miiiplicẽ acrũ.ß xvij d.ß.jd. e Eöſcia q̃druplex repit᷑ ſer. xlvij e·ſer.lje. Eonſci cõparat vaſilato erxirije. Eonſcia cõparat᷑ vaſi fragili. Coſcia cõparatur vaſi leſo Eonſcia cõparat᷑ vaſicauteriato Eonſcia cõparatur retbi Eonſcia dilatata qͥd ſit. Lonſcia infirma quid ſit. Conſcia infirma vñ ꝓueniat.* ibidem Conſcia trãquilla quid ſit* Qui dicant᷑ hĩe ↄſciam latä Qui dicãtur hẽe ↄſciam infirmã. Qui dicãtur he ↄſciam ꝑturbatã. Qui dicãtur he ↄſcĩam cauteriatã Qui dicãtur hẽe ↄſciam trãquillã. Cõſcia q̃ diligẽtia debeat ſeruari ⁊acquiri ſermone. xlvij e. Eõſcie erroꝛ aliqñ cãt ex iðrãtia. xlvij f Cöſcieerroꝛ aliqũ 2 4 — gularitate.ibidem oꝛdinato ibidem Löſcie erroꝛ aliqů cãtex puſillanitate. ibi. bia ſermone.xlvij. Eonſcientie erroꝛ aliquãdo canſat ex ſin⸗ Conſciẽtie erroꝛ aligñ caufat exaffectu in Cõſcie erroꝛ aliqñ cãt᷑ er pplexitate. ibidẽ Löſcientie erroꝛ aliqñ ex humilitate ⁊ coꝛ⸗ dis puritate.ibidẽ — Vltimꝰ illeerroꝛpꝛie nõ eſt erroꝛ ibidẽ Pꝛimi ſeptẽ modi ſunt vitupꝑabiles. ibideʒ Htrũpter ↄſciam debeat homo neglige⸗ re famã.ſer xlvij. f.ſer. lie Võſcie domꝰintegrat᷑ex triboſer· li. a Aquib cauẽdũ ſit in domo ↄſcee Eonſcia in quib obliget ibidẽ. QMuid ſit fundamentũ domꝰↄſce Vne ponit᷑ ʒ ꝑplexos. ſer li. b domꝰ ↄſcie debeat fundari..cxxi.b Quõ domꝰↄſcie debeat oꝛnari Quõ domꝰ ↄſcie debeat teg bideʒ Nuõ domꝰↄſcie debeat purgari Conſiliarius dz eſſe pꝛudẽs.ð xxij.in pᷣn. Eõſiliarij qᷓles eſſe debeant.ſer · xcvi.a ibidẽ. öſiliarij debẽt hãe qͥnq; ↄditões Tonſiliũ querere eſt naturale In ↄſilio ſex ſunt vitanda Tõiolatoꝛẽ triplicẽ dat nob deꝰtxxij a Eöſolationẽ triplicẽ dat nob deꝰ.ibidẽ Tonſolatio quãta tribuatur cõfugientib adchꝛiſtũ.ſer. xxti 3 Eõſolatõnẽ maxiaʒ ꝓmittit xp̃ᷣs.b.xxxiij. d Eonſuetudo eſt duplex ſer.xxi.b „ Cõſuetudo mala quõ dẽat deleriſer. xxi.b Töſuetudo bona quõ ſit tenẽda Eonſuetudo bona q̃ntũ obligat Eõſuetudinis bone neceſſitas oñdit Sõſuetudo bona ad qͥd reqrat ibideʒ Vtrũ vtus ſufficiat ſine ↄſuetudine Kõſuetudines vtrũ ſint mutãde Parẽtes debẽt aſueſcere pueros ad bona Mmalũ ſit aſueſcere pueros ad mala Tõtemplatio qͥd ſit. ſer. ciij. d Eontẽplaridebemꝰ deñ triplr:ſer. cviij.b Contẽplatiõis genera ſunt ſex.ſer xx. b Eontẽptꝰ terrenoꝝ cõmẽdat᷑ ſer· xxi.b Eontẽnere mðm dz oĩs xp̃iamꝰ ibidẽ Qualis cõtemptus terrenoꝛũ requirat᷑in om̃ixpᷣiano.ibidẽ Lõtemptus terrenoꝝ docet᷑ ſer.xliijc Contentiõis vituperiũ ponit ſert à Cohſcientie erroꝛ aliañ cauſatur ex ſuper ⸗ Tabhla Cõtritio debʒ eſſe ſeptifoꝛmis· ſer. xxija Contritio qͥd ſit. ſer.L.a Eontritiõis effecꝰ quis ſit Eontritio vnde oꝛiatur Eontritio ⁊ attritio differunt Tontritio quid ſit AZittritio quid ſit oanidit bidem Eontritio quid requirat Attritio quid requirat nnordondtriieneponſt Aittritio dʒ pᷣcedere ↄtritionẽ Cõtritiõis nœ&itas oñdit᷑ młtiplr.ß.a bt. Vtxꝝ attritio mereat᷑ deletõeʒ pcti.ſer. la Vtrum contritio mereatur deletionẽ pec cati.ſermo..a Cõtritio ẽ optia medicina q̃druptr.ß.lc Cõtritiõis vtilitas oñdit᷑ ex q̃ttuoꝛ.ſer. le. Quare hoc nomen contritio ſit impoſituʒ ⁊nõaliud ibidem Cõtritio quãta debeat eſſe. ibidẽ Lõuerſatio bona requirit tria.ſer.xxx. b Cõuerſatio bona qͥd ſit.ibidẽ᷑ De ↄuerſiõe gẽtiliũ q̃ttuoꝛ ponũt᷑.ß.xxij.t Conuiue xp̃i ſunt triplices.ſer.lxxxvic Conuiuij xp̃i magnificentia in gloꝛia patʒ ex nouez ibidẽ Eonuiuiũ xpi quid ſit Conuiuiũ xp̃i quale ſit. Eõuiuij illiꝰ ferculaque ſint Vbiſit hoc conuiuium ibideʒ. oꝛ muitiplepeſtſermo xxxvij.b Coꝛ bonum quid ſit ibidẽ Coꝛ ignauũ quid ſit Coꝛ duplex quid ſit. 6 Coꝛ lapideũ quid ſit. ſer.xxxviij. d Coꝛ lapideũ tria reſoluunt Eirca cor ſunt tria facienda ibideʒ Eoꝛ hz ſexꝓpꝛietates Coꝛ hũanũ dʒ deo dari tripłr.ſer. xviijb Qui hoies dicant᷑ hĩe duplex coꝛ QDuidã mutuãt coꝛ ſuum deo Quidã vendũt deo coꝛ ſuum. Deꝰ vult nos ſibi dare coꝛ nr̃m liberalit Denus vult nos ſibi coꝛ noſtrum dare inte graliter. ibideʒ. Coꝛ ñm debemꝰ deo extrahere Deꝰ vult nos ſibicoꝛ nr̃m dare ꝑpetualit · Eoꝛ pꝛauũ ⁊ rectũ quõ differãt.ler. vij· b Coꝛ pꝛauum quid ſit. ibidẽ Coꝛ rectum quid ſit ibidem Coꝛona iuſticie eſt drupler.ſer.xciiijc Coꝛrectio filioꝝꝛ ſubditoꝝ dz fieri ß xvñd — £ 1 riionzpon § een nuknkht delebe ui reatr deui icinaini aeſſehi uiritnu e quorporütiy plues ſolwi funung ſit ſu. biz que ſnt mottrijd er xrrid luunt cendz 3 k ari iylrleni ie dupler oꝛ — wſuum recoꝛ—— no * bi Cabula Qnõcoꝛrectio debeat fieri ſer xxũ. d A qͥby debeat coꝛrectio fieri.ibidẽ. Eoꝛpus xp̃i eſt duplex.ſer. ꝙxix. a Coꝛpus xp̃i verũ quid ſit. Coꝛpꝰxp̃i myſticũ quid ſit. ibidem Quis lodꝰ debeat coꝛꝑi glificato. Coꝛpꝰnf̃m eſt carcer ãnie.ſer. vij. b Treature re ſint ↄdite. ſer.ij in pn. Finis ↄditiõis creaturaꝝ q́s ſit. Aquo ſint om̃ia creata. ibidem Pꝛopter quẽ ſint om̃ia creata. Treaturarũ eſttriplex genꝰ ſer.lijb Tria faciunt hoĩem creſcere.ſer.xx.c Truxxÿ̃i dicit᷑ ſcala.ſermo.xxvi.a Quare crux p̃i dicatur ſcala. Crux xß̃i figurat᷑ꝑ ſcalã Jacob. Trucis ſcalã opoꝛtet nos aſcẽdere. Crurxß̃i dicit᷑ lectulus. ibidẽ. Quare cruxxp̃i dicat᷑ lectulus. Quõ xp̃s doꝛmierit in lectulo. Multa ↄcurrerũt ad hunc ſomnũ. In vno lectulo crucꝭ fuerunt duo ſcʒ diui nitas ⁊ humanitas.ſer·xxx. a. Vnus aſſumebatur in hoc lecto. alter re/ linquebatur.ibidem. NDuare crux dicit᷑ lectulus ⁊ nõ lectꝰ Quid ſignificet lectulꝰ ille in nob. Trux xpi fuit figurata ꝑ lectulũ iacob. Huid ſignificet lectułꝰ ille ĩecẽia vłi. Crux xpi dicit᷑ nauicula. bidẽ. Duare crux᷑ xp̃i dicat᷑ nauicula. Eruxꝝ xp̃iquõ fuerit diſpoſita. TErux chꝛiſti dicitur pons. Quare cruxꝝ dicatur pons. Eulpe in pñti eſt triplex fructꝰ ſe er xcit.c Lurati hcipiunt᷑ q̃dãq̃ ponunt᷑.ſer.. d Smel qd ſigmfi d ccet. ſermo.xxj. in pn.. Dauid aliqñ alios bene rexit⁊ ſe male rexit. ſermo.ij·a.(cxxxj. a Debitoꝛ deiẽ hõ młtiplr.b.xxvij. in pᷣn·ſer. Debitum eſt multiplert. Deo debemꝰtria. Illa tria tenemur deo reſtituere ibideʒ. Duõ poſſimꝰ illa deo reſtituere. Vtrum plene poſſimus deo debita redde re.ſermonecxxuja Debitoꝝ qᷓ;titaſ oñdit᷑.. ꝙxvi.a.k.cxxvij. d Debita dimittunt᷑ hoĩa deo.ibidẽ Per qͥd dimittant᷑ illa debita.ibidẽ Deceptio hoĩm młtiplex oñdit ſer cviij. a Defecralioꝝ nõdẽmoſiderare.ß cje Defectꝰppꝛios debemꝰↄſiderare.ibidẽ Defectus alioꝛũ conſiderare maxime im⸗ pedit a ꝓſectu.ibidem. Scciẽtiagpꝛioꝝ defectuũẽ vtiliſſima.ibidẽ Denarius diurnꝰ qͥd ſit. ſer. xxxiiija Denarius diurnꝰ qͥby detur. Denarius diurnꝰꝓqͥbdek. bideʒ. Denarius diurnꝰeſt vnꝰ in ſe. ibidẽ. c In deſerto hũerũt filij iſrłtria.ſer· xliiij.b. Deſperatio quidſit.ſer li.b Deſperationẽ tria inducũt.ibidẽ Detractio quid ſit. ſer. xxviij.a Detractiõis ſunt tres modi.ibidẽ. Lõtra detractionẽ ſũt tria remedia.ibidẽ. Deus eſt laudandus ab homie triplici ra tione.ſer.ij.in pᷣn. r eus apparet homini.ſer.vj. bh Quõ deus appareat.ibidẽ. Pnſultorebv dealpareat.ibide enõ eſt cauſa mali culpe. ſer xiij d Deꝰ nõeſtꝑſe cauſa dãnatiqis.ibide. Potentia diuia eſt infinita.ſer. xxij g Potẽtia dinĩa reſpectu qͥꝝ ſit. ibidẽ. Deꝰ cognoſcit᷑ in creaturis.ſer. xxiiij d. Deꝰ cognoſcitur in ſcripturꝭ.ibicẽ. Deicognitio ꝑ qd acqͥratur:ſer xxxj.b Diuia cog̃tio diſpoſitie hãꝑ. vij. vtutes.·. Deꝰ dʒ laudariab oiby xxxij.a.(txxi.b. De qͥb debet de laudariibidẽ. Duõ debeat deꝰ laudari ibidẽb Ad deũ dz homo accedere. ſer. xxrj. d Receſſitas accedẽdi ad deũ declarat᷑ ibis. Diuinis ↄſilijs dz hõ obedire. ſer· xxxvi.a Quattuoꝛ incitãt hoĩeʒ ad deñũ.ßᷣ xxxvij.a. Quare deꝰ faciat aliq̃ ʒᷓ naturã.b. lij.ĩpᷣn. Quare de faciat aliqᷓ pᷓter naturã.ibidẽ — Quare deꝰ faciat aliqᷓ ſupᷓ naturã.ibidẽ. Deſt oĩno imutabil ſer.lxiija Deus alia mutat.ibide. Bõpõt deũ cognoſcere.ſer. xxiijin pᷣn. Due poſſimꝰ de deo cognoſcere. ibideẽ Deꝰꝓmittit electis ſuis duo. ſer. xriiij. d Dei oꝑa hncipalia ſunt ſeptẽ. ſer Ixxvija. Diuie laudis materiaẽ ſeptuplex. ibidẽ Deꝰgubernat oia. ſer. xvij b.ſer. cxi b. Deꝰfect tria circa hoĩem.ſer. lxxvijb. Deũeſſe ꝓbatur extribſer tx.b Deoꝛũ pluralitas venit ex hominib ex q̃t tuoꝛ cauſis.ibidẽc Deivnitatem ꝓbant tria. ibidẽ. b Perſonaꝝ trinitas ꝓbat᷑ triptribidẽe. Perſonan trinitas qboſignificekß xxxie. Trinitatj veſtigiũ mltiplex poni ibidẽ Imago trinitatis qͥd ſit ibidẽ 5 nqͥbyoſiſtat imago trinitatj. ibidẽ eibenignitas oñdit᷑ ex plibv. lxxxxi· a Dinie dnicedis effecr ſũt qᷓttuoꝛ ibidẽ Deo ↄueniunt tria · ſer· vœxœ· Deus eſtcã efficiens oĩm· ſer.· cvijb Dens eſt cauſa finalis oĩm · ibidẽ Diuina ſapia oſtendit. ibidem Piuie ſapie magnitudo oñdit ibidẽ Pinina bonitas in reparãdo hominẽ oſtẽ ditur extribyibidẽ. Sapia deieſt in duoby.·ſer cijf. ccedẽtẽ ad deũ oʒ hie ſex gradꝰ.ßᷣxxx d. Deus implet om̃ia.ibidẽ h Deus eſtin om̃ibycreaturꝭ ibidem Deꝰ habitat in aliqbus.ibidẽ. Deꝰ nõ inhabitat in om̃iby· ibidem In qͥbhoiby nõ inhabitet deꝰ ibidẽ uid ſi deus venter· ſer. lxxxiij Deꝰ venter hʒ nouẽ ↄditõesibidẽ Deꝰ vltiate fecit oia pter ſeip̃m.bij. in pᷣn. Deꝰ angelos creauit ꝓpter hoĩem.ibidẽ Deꝰ oĩa creauit pter hoĩem. ibidẽ Dens in vita pᷣlenti videt᷑ a nobis per ſpe⸗ culum.ſermovi.b 8 Deus in vita pñti videt᷑ a nobis in ſpecie peregrini.ibidem S2 Acceſſus ad deũ qͥd opet᷑in nob..ix in pᷣn Receſſus a deo qd oꝑet᷑ in nob.ibidẽ Peccatoꝛ ſi velit nõ poteſtꝑ ſe accedere ad deum.ibidem Peccatoꝛ ad deum ire volens indiget du ⸗ ctoꝛe lucido. bidem Peccatoꝛ ad deum ire volens indiget pꝛe parante viam.ibidem Peccatoꝛis via ad deum eſt tenebꝛoſa⁊lu bꝛica.ſer.ix. in pꝛin. — pctõꝛẽ ᷓᷣducere ad deñũ.ibið o.bap.reduxit pctõꝛes ad deñ.ibidẽ Pꝛedicatoꝛ habet exofficio reducere pec ⸗ catoꝛes ad de. ibidem Pectatoꝛ aliqũ nõ reducit pctõꝛem ad de ⸗ um vite merito. ibidem Diuine potentie infinite totus můũdus eſt exemplar tiᷓſer it. Diuĩe po.⁊ ſapie magnitudodecarat᷑ ibið Deũ offendere eſt ꝑiculoſum.ibide Diuie cognitiõis amplitudo oñdit᷑.ibidẽ. Deũ nihil põt latere.ibidẽ Coꝛã deo debemꝰ caute ambulare bidẽ vabun Ex qͥb obligemur deñ diligere. Deus fecit omĩa potenter. Deus fecit om̃ia ſapienter. Dens fecit oĩia clemẽter. 3 Deigkiam debemꝰ q̃rere in oĩby ſer xœc Deus non eſt occaſio dãnationis data ſed accepta.ſermo · xiij. d Diuerſa pᷣpatio hoimẽ in viã deiſer.ix. d Dei volnntas eſt duplex ſer · xiij. d Quid ſit volũtas bñplacita dei. Duottuplex ſit volũtas ſigni. ſbidẽ Voluntatiſigni põt reſiſti. Dine volũt. bñplaciti nihil pᷣt f̃ſiſtere. ibið Deus pᷣtcreare q̃ vult.ſer. xiiij.in pᷣn. Deꝰpᷣt mutare naturas qs ↄdidit. ibidẽ Dei opa nõ ſunt mirabilia cõparãdo ad ſu am om̃ipotentiã ſer·xiiij. in ᷣn. Dei oꝑa hoĩb ſunt mirabilia.ibidẽ Dei tria oꝑa ſunt oĩno mirãda. ibidẽ Deum cõuertere pcõꝛem eſt mirabilius qᷓ; creare celum.ſer. xiiij.b bidem. Deus habet in ſe omnẽ ſufficientiã noſtrã. ſermone · xrij. in pn. Dei volũtatẽ bonã aliq codſcũt.ibidẽ.c Dei volũtatẽ bñplacẽtẽ coðſcũt qͥdãibidẽ Dei volũta.ꝓfectã aliqͥ cognoſcũt.ibidem Deus põt impoſſibilia nature.ſer xxijg Vtrũ deꝰ repꝛobet aliquẽ.ibidẽ Que ſit voluntas dei.ſer.xxũij.c Dei volũtas eſt ad qͥnq;.ibidẽ Quomõ deus velit omnes homines ſal⸗ uos fieri.ibidem Quomõ intelligat᷑ illaʒpoſitio. deꝰ vult om nes hoiĩes ſaluos fieri.ibidẽ Deus eſterga hoĩem clemens in ſuſcipien do penitentẽ.ſer.xxxij. a Deus eſt erga homies diligens in ꝓuiden do.ſermo xtxija Deus eſt erga hoĩem largus Deus eſtpaterfamilias. ibidein Dei largitas declaratur. Deo gr̃as agere monent tria. Diuina miſcðia oñdit᷑ ſer · xxxiiij ab Dina ꝓuidẽtia ⁊ diſpẽſatio cõmẽdat᷑. ibið. Deioꝛdiatiõi reſiſtit q̃ptãti reſiſtit.ibideʒ. Deo om̃es tenent᷑ ſeruire.ibidẽ Diabolus triplicit oꝑat.ſer. xxviijc MWalicia diaboli declarat᷑ ibidẽ Diabolus ðᷣꝛ homo.ſer. xxxiij. d Diaboli malicia eſt q̃druplex.ibidẽe Diaboli figmẽta debemꝰ fugere.ß. xxxi.b Diaboli habitatio vbiſit ſer·xxxv. b diigen. n reinoihſ, u eknn lacitadei 28* in 5tf ooüt — unſe irabila hilt omiridadi mẽ ſufficni inti ktẽ cohjſcht hibt Diabolus cognoſcit aliquas cogitatiões noſtras ſermone xliij.c. Diabolꝰ nõ coßſcit oẽs cogitatões ibideʒ. Qnomõ cognoſcat diabolus cogitatiões noſtras.ibidem. Diabolus tria pᷣncipalir diligit.ſer. xvij. b. Diabolꝰ naturalirẽ hoĩ infeſtꝰ ſer. xxvij. c Dies multiplex oſtendit᷑.ſer. xvij·a Tempꝰ dicit᷑ dies. ſermo· xxxx.c. Triduũ multiplex oſtendit. ſer. xvij· a Triduum põt dici triplex modus conuer Digeſtio eſt duplex. ſermo cxvſc Qui cibi ſint facilr digeſtibiles.ß. lxxxiiijg Digiti qͥnq; qͥd ſignificent. ſer· cxj.b. Diigendꝰẽ deꝰa nobpter duo · ſer. cixc. In q̃ afpareat amoꝛ di ad nos· ſer·cixc Wulta ſt ſigna dilctõis dei ad nos.ibidẽ 1x Duos diſcipulos miſit in di Deꝰ debet diligi ſuꝑ oĩa.ibidẽ. d Diligi dz deus ſpontanee.ibidẽ.d Dilectõis nfe cã efficiẽs eſt deꝰ ibidẽ Dilctõis nr̃e cã finał dʒ eſſe deꝰ.ibidẽ Due dilectio hoĩs ſit ꝑfecta.ibidẽ Mõ tener— deñ plꝰqᷓ; ſeip̃ʒ · ibið.d.e Momo tenet᷑ deñ diligere grati.ibidẽe Deꝰ nõ dz diligiꝝpter tꝑalia.ibidẽ e Deꝰ nõ dʒ diligigpter hoĩem.ibidẽ Deus debet diligipter ſeip̃m.ibidẽ Dilectiõis pᷣceptũ ẽ ꝑfectiſſimũ ß. ꝙxviija— Diuine dilectionis ꝑfectio poteſt ꝓbariex ptem · ibidem Dilectionis pᷣceptũ dicitur ſingulare pꝛo ⸗ Piugerrdeu quid ſit. ſer. ꝙviij. b Dilectionis obiectũ qͥd ſit. ibidem Tria mouent hoĩem ad diligendũ deñ ſu „ per om̃ia.ſer.cxviij.c Diligi dʒ dephq; põpter tria. iide Deꝰ triplicir eſt magi hoĩe diligẽdꝰ.ibidẽ. Vxoꝛ diligit virũgpter tria.ibidẽ. d In p̃cepto dilctõis deꝰ tria pᷣcipit. ibidẽe. Dilectõis modꝰ qͥs ſit. ibide Dilectio hʒ ſex pꝛietates.ibidẽ Tria mouẽt hoiez ad diligẽð ꝓxi.ß.cxix.a Bomo tenet᷑ diligere ꝓximũ triplici neceſ ſitate.ibidẽ.a.b.ce Dilectio ꝓximi eſt vtil triplicit᷑ ibidẽ b Quare deꝰ pᷣcepit diligere ꝓximuz ſicut ſe pm.ibidem.c 62 ilectionẽ plura nutriũt.ſer · xxxj· d Diligentes deum ad quẽ choꝛũ angeloꝛũ ſint. ſermone lxxxvj. a Diligere inimicũ eſt facile.ibidẽe Dilectiõis ꝓximi eſt triplex gradꝰ ßᷣlxiije Vndecim acqͥrũt dilectionẽ. ſer. xxiiij.c Dilectio dĩna magnificat᷑ ſeptupliciter.ſer mone.lxxij. 42 Quare deꝰ ſit a nob diligẽdꝰ ibidẽ Diuia dilectio cõmẽdat᷑ a ſeptẽ ibidẽ Dilectio dei ad hoĩem oñdit᷑ ibidẽ. b. Dilctõis ⁊ dulcedinis diuine effectus qui In nf̃a dilctõe ↄtingũt qᷓttuoꝛ defectus. ſermone. lxxvij. d Důctõeʒ ſuã oñdit filiði.iiij.mõis.ibið.b Dilererũt apłixpᷣm ardẽtiſſime ß xxxf b In dilectiõe dei ſunt gradꝰ.ibidẽ lectionis gradus funt plnres.⁊ oꝛdies diuerſi.ibidem Diſcipulixpi habnuerũt tria.ſer.ſe 20 e patmarũ ipe ui fuerint illi diſcipuli.ibidẽ. a. d Diſcipłi ſignificãt obediẽtiã de uotã. ſer⸗ mone.j.in pꝛinci.e Diſcipłi ſignificãt pᷣdicatoꝛes oẽs.ſer.j.g Quare philippꝰfuit miſſꝰꝓaſina ibids Quare petrꝰ fuit miſſꝰp aſina.ibidẽ. In diſcipłis fuit mira deuotõ obedi.ibið. DPiſcipłi ſecuti ſũtxp̃m ẽtĩ ꝑiculo.ß xxx.a Diſcipuli babuerũt ad xpᷣm fidelem amici ciam.ibidecm 1675* Quare diſcipuli ſint paſſipericula mari 5 ſente xp̃o.ibidem Vera caritas diſcipuloꝝ ad chꝛiſtuʒ oſten ditur.ſermone. xxxb babuerũt q̃ttuoꝛ vᷣtutes.ibið. Diſcipulos xp̃i debemus ſequi in quattu⸗ oꝛ virtutib. ibidem Diſcipulatꝰ xp̃ip̃t dupłr intelligi ibidẽ Hiſciplixpᷣi debẽt eẽ bůiles iiiij.ß xxxij d. Diſcipls vp̃i añ oĩa ſit mãſuetꝰ xxvi.b Diſcipulꝰxp̃i dʒ ↄtẽnere trena.ibidẽ Relinq̃re oia ñẽ h̃ue diſcipulxpᷣiibidẽ. Dis hõeſt diſcipulꝰxõ̃i generalir. ibidem. Diſcoꝛdes dicunt᷑ aiales.ſer. j.a Diſcoꝛdes dicunt᷑carnales.ibidẽ Diſcoꝛdes dicunt᷑ diabolici.ibidẽ Piſcoꝛdie vitupiũ mttiplex ponit. ibidẽ Diſcretiõis pᷣconiũ ponit᷑.ſerxija Diſcretio qͥd ſit. ibide(m Diſcretio qᷓ; neceſſaria ſit. ibidẽ Piſcretioãre vicafoculus ioige Sine diſcretõe nila ptus põt lici ibid⸗ 1 Pullũ opus eſt piculoſius qᷓ ſine diſereti⸗ 2 Plura bona exẽpla ponuntve diſcreriõe. bbidema Diuites in ſenio vix emendant᷑ ſer· xvb Hiuititv q̃ttuoꝛ ſunt neceſſaria. cj.b. Diuitũ picula oñdunt᷑.ſer riiijà Diuites hñt triplicẽ ignoꝛãtiã.ß.lxxxiij.a. Diuitiaꝝ vanitas decarat᷑. ſer xvij· b. Diuitie nõ ſunt ꝑſe male. ſermo· xvij b. ſer D ntiabutentiyunt male.ſer ·xij b. * Diuitie bene vtẽriby ſunt adiuuamẽta vir⸗ Dinitie ad qͥd ſint homi date ·ſer xxix·a Hinitiaꝝ pericula oſtẽdunt᷑ſer. cxxi · eſer⸗ mone. lxxxiijb Diuitie dicunt᷑ ſpine ſer· xxxxijb Muattuoꝛ ſunt cauſe q̃redicunt᷑ diuitie ſpi Diuitiaꝝ eſttriplex genꝰſer· lexxiij · ac. d OMueſint dinitie ſpñales.ibidẽb Due ſint diuitie coꝛpalesibidẽ. b Diuitie hñt tria. ſermo.cj. b Me Diuitie dicunt᷑ mãmona iniquitatis ꝓpter triademb Diuitie dicuntur ſemen · ſermo ·xxix.a Quid ſignificent q̃ttuoꝛ ↄditiones ſpina ⸗ rũ in diuitijs.ſermo. xxxviij.b Doctoꝛes decipient᷑ ꝑ antixpᷣm · ſer. iiij. d. Doctoꝝ ꝑuerſitas qᷓ;tũ nocet alijs.ibið · d. Doctrina eſtduplex.ſer j.inpn. Doctrina ſcolaſtica qͥd ſit.ibidẽin pᷣn. Doctria ſcolaſtica q̃lis eẽ dẽat. ibið in pᷣn. Doctrina vulgaris qualis eſſe debeat.ibi⸗ geminpun Doloſoꝝ deteſtatio ponit᷑ ſer·liiij.a Dominij xpᷣi magnitudo oñdit. ſer. xxvij· a Dominũ xp̃iꝓbat᷑ atrib.ibidẽ.a Dñs terrenꝰ hz tres defectꝰ ſer.lxxja Dño nõ licet acciꝑe bona ſubditi ad nutũ ſermone crix. DPomus deieſttriplex.ſer lxxvxjl. Homꝰq̃libet bʒ mãſiones. ibidẽ † Qnot mãſiões ſint ĩq̃libet domo.ibidẽ. f Dona dant᷑ diuerſis rõibvſer. ꝙxxij. d Que dona det deus.ſer.xxxij. a Dubitatio eſt triplex.ſer. vij d Dubitatio infidelitatis qͥd ſit. ibidẽb Dubitatio infidelitatꝭ fuit ĩiudeis.ibidẽ b Dubitatio tarditatꝭ qd ſit. ibidẽ b Nubitatio tarditatj fuiti diſcipubibidẽb. Dubitatio pietatis qͥd ſit. ſermo.vij. b ſermone.lxxc. urge.ſerxxxviij.in pꝛin. Dubitatio pietati fuit in petro.ibidẽ.b ncuntur aliqͥ triplicit.ſer.xliiij. a Quid ſit educere.ſer. lxxixt b Quid ſit abducere.ibidẽ. b Quid ſit deducere.ibidẽb p̃s educit oues octuplicit᷑.ibidẽ b &ps deducit oues q̃druplicitibidẽ. b Quõ xp̃s introducat oues ibidẽb Johãnes bapriſta dubitauit dubitatiõe Ebꝛietatis deteſtatio ponitur. Ebrietatꝭ imagoqᷓlis ſit oñdit᷑.ibidẽ.c. domoꝛijibidem.c. Ebꝛietate moꝛtuꝰ alexãder magnꝰ.ibidẽt Ebꝛietate ↄfundunt᷑ honeſti.ibidẽ.c. Ebꝛietate ↄtaminant᷑ ſancti.ibidẽ.c. Ecdeſia ↄſiderat᷑ dupliciter.ſermo.xx. a Ebꝛietas aliquo modo eſt peioꝛ pctõ ſo⸗ Quid ſit ecclia q̃;libet modo.ibidẽ. a Eccłia eſt ſponſa in nuptijs.ibidẽ a Eccleſie oꝛnamenta qᷓ ſint. ibidẽ.a Eccleſia dicit᷑ celũ.ſermo.xxviij. Eccleſia dicit᷑ vinea·ſer. xxxvj.b Eccłie deſtructoꝛes qͥ ſint.ibidẽ b d Circa vineãecẽie q̃ttuoꝛ ↄſiderant᷑.ibið c. Quare eccleſia tantũ habʒ ſpiritualẽ pote ſtatem.ſermo lix. a. In ecckia eſt duplex ptãs.ibidẽ.b Quid ſit ſecularis prãs ibidẽ.b Lui ↄueniat ſecularis ptãs.ibidẽ.b Quid ſit ſpũalis ptãs.ibidemb Cui ↄueniat ſpũalis poteſtas.ibidẽ b Quare ecẽie edificentur verſus meridiem ue ſit illa meridies.ibidẽ.c. Ecclia iteꝝ capit᷑ dupliciter.ſer xx. a Eccleſie pulchꝛitudo declarat. ibidẽ. Quõ ect̃ia ſit ſponſa xp̃i.ibidẽ Eccleſia quomõ foꝛmata ſit de latere chꝛi⸗ ſti doꝛmientis.ſer· xx. Ecckia duplrcamat exurge.ß xxxviijĩpᷣn. Eradicationis periculũ in ecckia oſtendit extribſermo xvij· dd In eccleſia triplices homiĩes exclamãt eꝝ⸗ Quare dñs eligat aliq̃s.ſer. xxx;a Quare dñs nõ eligat aliqs. ihidẽ. Baetas qᷓd ſit. toit bit. ckpenpci itemghlhilit udn qſintbiib nor demi ibabʒ hinui Möõ inducit᷑ ad electionẽer trib ð lijc Electi odiunt᷑ a mũdo.ſer. lry. b.c. Electipᷣſtãt mũdo qͥnq; bñficia. ibidẽc. Elẽoſinã facere dʒ hõpter tria.ß lijc Elemoſina quid ſit. ibidẽ. Vtilitates ecckie ponunt᷑.ibidẽ. Elemoſina quõ ſit bona.ſer. xc.a b. 5 lemoſina facta in peccato moꝛtali valet ad quinq;.ſer. xc b lemoſinã faciens debet habere duodeci ↄditiones.ſer.xc. a b. ñs ſuꝑfluñ tenet᷑ dare elẽoſinã. ßxꝓœc Quis dicar᷑ hãe ſupfiuum ibidem. Duodeci pᷣmia dant᷑ꝙ largitiõe elie. ibidẽ. Elẽoſinaꝝ tria ſunt genera.ibidẽ. d Elemoſine ſunt due. ihidẽ. Elemoſine cõmẽdatio ponit᷑.ſer.c.a Que elemoſina ſit maioꝛ.ſer. xc. d Elemoſine effectꝰ ponunt᷑.ſer.qʒ.a Elemoſine bona ponunt᷑ ſer xvij.a Elemoſina vna hoꝛa poꝛtat in celũ omnia bona noſtra.ibidẽ. Elementa vtrũ ſint aniata.ſer. xxv.d Elephas hʒ os monſtruoſuʒ.ſer.xi. a Elephas hzʒ multas ꝓpꝛietates.ibidẽ. Elephas qͥd ſignificet.ibidẽ Elephas naturalir bibit vinũ.ßxix.ĩpᷣn. Eſſe ſoli deo ꝓpꝛie ↄuenit. ſer. xiij a Eſſe eſt triplexſer. lexx. in pᷣn. Eſtus quid ſignificet. ſer. xxxiiij c Etates octo ſunt. ſer. xxxiiij. in pᷣn. Etates mũdiq ſint. ibidẽ. a Quãtũ durauerit q̃libet etas mði.ibideʒ. Quid deus operatus ſit in qualibet etate ibidem. Etates homiĩs qj ſint. ibidẽ.b. Etotes hominis mundi boꝛe diei compa/ rantur. ibidem. Bomines tripliciter ſe pꝛeparãt ad eucha riſtiam.ſermo. lvij·c. Möõ tenet̃ ſe pᷣpare ad euchariſtiã. Dupliciter ſumit᷑euchariſtia. ibidem. MQuis dicat᷑ digne ſumere euchariſtiã. PQuis dicat᷑ indigne ſumere euchariſtiã Quiſint effectus digne cõmunicantiũ.ſer. „ lwijc.ſer. lerxij. d.g Qui ſint effectus indigne cõmunicantiuʒ ſer· yij c.ſer. lxxiijg— Eẽicanti ſunt neceſſaria q̃ttuoꝛ.ß.lvij. c Eõicans debʒ hĩe qͥnq; ibidẽ. Euchariſtie ſunt ſeptẽ vtilitates. ibidẽ e Tria impediunt ad dignam pꝛeparationẽ ſermone. lvij d Eõicans dz imitarixpᷣm in trib ibide e Euchariſtie p̃coniũ ponit.xxtij. in pꝛin. ſermone. lxxxiij.in pꝛin.— Coꝛpꝰ xp̃i ſumit᷑ ſub ſpẽ aliena. F. lxxxij.b uare coꝛpus chꝛiſti non ſumit᷑ ſub ꝓpꝛia ſpecie.ſer. lxxxij. b Sacerdos dʒ ſumere ſub vtraq; ſpẽ ibi. Ppla dz ſumere tĩ ſub ſpẽ panis. ibidẽ. Fõ opoꝛtere ſub vtraq; ſpecie cõicareꝓba tur multipliciter.ibidẽ. Quare ecceſia diſpenſat pplo euchariſtiaʒ ſub vna ſpecie ti.ibidẽc Euchariſtia ſumit᷑ duplicie ibidẽ d Quid ſit ſacramẽtaliter ſumere. Quid ſit ſpũaliter mãducare biqẽ Quis dicat᷑ ſacramẽtalit ſumere. Quis dicat᷑ ſpalir ſumere. n vrogisglioſe fueft q̃tinoꝛ ß lrxrij Euchariſtia mltj figuri figurat᷑ibidẽ.b Due ꝓbẽt veritatẽ hui ſackiß lxxxiij dc. Momiĩes tenent᷑ cõmunicare ᷣm q̃drupli⸗ cemgradũ.ibidẽ e. Vtrũ liceat Jeeebnr ibidẽ.f. Vtrũ liceat qͥtidie cõicare.ibidẽ. Vtrum ſit cõmendabile quotidie mandu care.ibidem. Pꝛeparatio ad euchariſtiam conſiſtit ĩtri⸗ bus.ibidem. Euchariſtia vnde dicit᷑ ſer. kxxiij.g Quareß ſacf̃m ðꝛ euchariſtia. ibidẽ. Euchariſtie effectꝰ quiſint.ibidẽ. Eõmunicantes indigne incurruiit q̃ttuoꝛ pericula.ibidẽ. 2 Eautele 3 ꝑicula illa ponunt᷑ ibide. Excellens alinz in rõnis acuitate dz excel⸗ lere in honoꝛe.ſer. cxxv. d Excõmunicatio qd ſit.ſer. xxviij. d Facilitas excõicatiõis deteſtat ibidẽ. Acies eſt duplexr ſermone xliij.b Facies ſpñalis qͥd ſit. ſer. xliij.b Fama dupliciter diuulgat ſer xij.a Fame diuulgatio poteſt bene ⁊ male fieri. ibidem.a 6 Railiaẽ duplex ĩ hũano genere.ß xcvij hᷣn Felicitas ſanctoꝝ oſtenditur ex quattuoꝛ ſermone.xxviij. d— Nlla felicitas ẽ qͥn hẽat inimicũ. ij in pᷣn. Feria qͥntaẽ q̃druplr puilegiata..lxxj.f Felta debẽt deuote celebꝛari.fer xd Tabula In feſie debent chꝛiſtani eſſe ſine pecca⸗ to moꝛtali.ſ ermone.vfb In feſto melius aliauil ſaltarẽt in feſto. ibidem 1 Acd bñ feſtiuãdũ ſũt tria neceſſaria.ibidẽ. Jictio eit multiplex ſermo lx · Pon ois ſictio eſt mala. ibideʒ. Zliqua fictio põt licite fier Vuõ chꝛiſtus finrerit. Fides eſt triplex. ſer· xxiij· d Iides dicit recta tripliciter · ibidẽ. Quid ſit fides recta· ibidẽ Fides recta dz hãi in aduerſis. ſer. xxv.c Duid ſitfides maiot.ibidẽ. e. Fides ð̃ꝛ maioꝛ dupliciter· ibidẽ. Duã inqſitõnẽ dẽamꝰ hie de fide. fxxi b Quare non debeamus diſcutere occulta fidei.ibidem.b. Fideipꝛeconium ponitur. ſ ermone. xlix. in pᷣn·ſer · lxij ·ꝑtotũ Fides eſt quadruplex. ſer· xlirb Fides magna ↄſiſtit in trib. ibidẽ. MBoꝛtamur ad optimã fidẽ ibidẽꝑ totũ Fides hʒ qͥnq; nobiliſſima.ibidẽ e Fides quid ſit.ſermolxij. a. Fides eſt multiplex. ibidẽ.b Jides magna reqͥrit q̃ttuoꝛ.ibidẽ. Jidei integritas q̃ ſit. ibidẽ. idei ſufficientia que ſit. ſer. xij.c Fidei ꝑfectio que ſit. ibidem Due pꝛecedant fidem Que ſequant fide(m. idei effectꝰẽtripler. ſer.lxij d.ʒ. cxxxie. d Tria ſunt nob neceſſaria circa fidẽ.b.lxij· d Fidei plures effectꝰponunt᷑. ſer· xxv¶ de. Quid ſit credere in deũ· credere deo·⁊ cre⸗ dere deum.ſermo lxxvije Fidei ↄditiões ponunt᷑ ibidẽ. Rides viuificat. ſer· ꝙœxx Fides q̃nta fuerit in diſ cipulis.ſer.xxve. Fit malis ſicut faciũt alijs·ſer· cxx.b Ad flagella dei debethomo eſſe paratꝰꝓ⸗ pter ſeptem.ſer. xcvi.t Nlagelloꝝ deieffectꝰ qui ſint ibidẽ. Fletus quidſit. ſermo. xxij. f Dupliciter capit᷑ fletus. Qualis fierꝰ ſit in inferno. In fletu ſunt duo ↄſideranda rondes ſignificant pietatẽ.ſer.ſ.f. Fructus eſt duplex.ſermo.xcix.c Fructꝰ bonoꝝ ſunt duplices.ibidẽ. Funiculus eſt duplex ſermo c. ibidem. aboꝛarent in agro unes ſamſonis qtſint. Baudiũ ſpũale quid ſit. Funiculus quidſigniſicet. Funiculus pctõꝝ eſt dupler· ſbidè. Funes ſunſons qcignifcent. laad ubi ſitue g tur. ſerſo. xx. Baudiũ eſt triplex.ſer.Ixx. d. In quo ↄſiſtat quodlibet. Baudiũ dicit᷑ mixtura vini. Mirtura vinieſt dupler. Baudiũ mũdi aliqby eſt mixtũ. Que ſint illa de quib quis vere poſſit gau dere. bidez. Baudij ſpũalis eſt triplex differẽtia. Baudium dei eſt plenũ Baudiũ noſtrũ non eſtplenũ. Baudij mundani turpitudo oſtendit᷑.ſer⸗ mone lxv.in pn. Baudiũ mũdanũ qͥd ſit. ſer xx.in pᷣn. WMũdani gaudẽt diuerſimode.ibidẽ. a Baudere in mundi vanitate eſt vanũ pꝛo⸗ pter quattuoꝛ.ibids. Baudiũ electoꝝ eſt duplex.ibidẽ. d Quale ſit gaudiũ electoꝝ.ibidẽ. Bandium vite eterne eſt maximũ pꝛopter quattuoꝛ.ibidem. Baudium eſt quadruplex.ſer · vi.d Bentes ſeptem fuerunt interra pꝛomiſſio nis. ſermo.lxviij. d Quid ſignificent ille gentes ibidẽ Beneſar ciuitas vbi ſituet.ſer. xxv. Que ſint acta iuxta illam ciuitatẽ ibidẽ. Bloꝛia põt tripliciter agetiſerxija Bloꝛie appetitus aliquãdo põt laudabilit ſier hien Btie appetitꝰaliqñ eſt pctĩ. ibidẽ. Blia mũdana cõparat᷑triby. xxxii ön. Que iuuent ad gf̃am ibidem. Bõ nõplacet deo ſine gr̃a.ſer. ꝙxxvije Dnõ hõ poſſit acquireregf̃am Deꝰ nõ ncẽitate abſoluta dat gaz bidẽ Qua necẽ̃itate deꝰ det g̃am B̃e dei eſt triplex gradus.ſer.viija Duõ gf̃a amittatur.ibidem.. Be vfus eſt multiplex.ſer. viij.a.b.c Br̃a quidã vtunt᷑ bene.ibidem. B̃a quidã abutuntur. ſer. viij. a.b.. Vnis ſit effectꝰ boni vſus gre.. viij g. b· Quis ſit effectꝰ abuſus gre ſer. vij a bœ Br̃a põt ꝓmereriab hoĩeſer· ciij in pᷣn. Zagiam diponũt tres vᷣtutes. s. viij. b.c. Bfaꝑ ſe et directe oꝛdinat᷑ in ſalutem ho⸗ minis habentisſer. viij d Atrũgf̃a neceſſario detur Scenc auo in ſe eſt.ſermo.viij e Bfa habet octo effectus. ibidẽ jon eodem modo om̃s dꝛeparantadg gra tiam dei.ſermo.ix. d Bfaxpieſttriplicir q̃renda. ſer xviij. a Quid hõ dẽat facereꝓ amiſſa gr̃a.ibidẽ. Bratia datur ᷣm menſuram deuotionis. ſermo · xxiiij in pꝛin. Timoꝛ diſponit ad gram ſer. rxv.c. Be neceſſitas oſtendit᷑ ſer. xxit a BHf̃a ðᷣꝛ maneꝓt᷑ nouẽ rõnes.ß̃.xcij.b B̃a ſubtrahit᷑ homi aliqñ.ſer.Ixv. b Hratiam nihil ita pꝛiuat ſicut vana gloꝛia. ſermone.viija Bratiam dei recipiũt inuacuum triplices homines.ſermo. vijc Be vſus qͥbh⁊ quõ dẽat fieri ibidẽ. Be puatio eſt argumẽtũ ſuꝑbie.ibidẽ. Bratiã impetrant oꝛatio. ſapia ⁊ memoꝛia diuinoꝝ beneficioꝝ.ſer. vijce Bratũ conſeruant exercitium virtutũ mi ſericoꝛdia ⁊ circũſpectio.ibidẽ. Brãm meret᷑ oĩs diſpoſitꝰ in mẽte. ibidẽ Be plenitudo eſt triplex.ſer.xxi.f Ex gfa ſumꝰin fide.ſer. xviij in bn. Bratia dei nõ poteſt queri ſine difficultate ⁊ doloꝛe.ſer. xviij. ibidem. Bratia non inuenitur niſi tempoꝛe debito ueratur· ibidem ratia xp̃i debet queri vbi debet. et vbio/ poꝛtetibidem Sine gratia dei nihil ꝓſficit laboꝛ noſter. ſermone.xxv.in pꝛin. Bratia eſt multiplex. er rrir·c Bfas referre debemꝰ ſer. rxxij. a.ßcxi. c Bratiaxactio reſpectu dei neceſſaria eſtp⸗ bat tripliciter. ſer· liij b. ſer. lvij· c Quomõ debeamus deo reddere.ſer. liij. b. ſer. cxi. d Mytilis ſit grãxactio.ſer. liij. b Debemꝰ gras agere qntuplicir. 6. 5 b Duo mouẽt nos ad grãxactõnẽ..xœyijc Brãnactiõib ſũme laudat᷑ deꝰ ſer. xiiij.c Bratiarũactio ſola debet delectari chꝛiſti anum.ſermo.cxi.a Bratiarũactio eſt receptoꝛũ augmentatio ſermone.cx.a.b Ba agere docuit nos xbs ſe er. xxxij 4 —. 2 6* Inducunt nos plura ad rinn⸗ ſermone. xxxij. a Bule deteſtatio ponitur. ſermo. xriij b. er n g.ſer.cxijg Bula hz qͥnq; malas 2ditiões.f. rtriij 8 Bula tria cauſat.ſer. cxij 6. Bula cõparat epilenſie. ſer.xxiij 5t Eilizeus quid 3 3 gnificet. ſer·x. in pꝛin. Belizeum ſuſcitare pueruz 4 ignificet·ſ ermo.x.in pꝛin. De helia quattuoꝛ ponunt᷑.ſer. x b.c Belias quid ſignificet. ibidem Bereticus quid ſit.ſermo xcxiij.a Bereſis quare ꝑmittat. ibidẽ. b MBeretici ſunt vitandi ꝓpter ſeptem ratio⸗ nes ſermo.xcviij. d Confeſſio chꝛiſti Mach xi deſtruit tripli⸗ ces hereſes. ſermo. xxxj. a Bircus habet · xxj.pꝛietates · ſer xciij. MPois caſus oſtẽditur. ſermone.ij.in pꝛin. ſermone. xxix in pꝛin. Bois eiectio de ꝑadiſo ponit.ßi. in dn. Que fuerit rauſa poſitionis ade in paradi ſo.ſermo.ij.in pꝛin.. Homo rectꝰeſt 5ditus.ſi er. vj. in pn. Qual fuerit illa rectitudo.ibidẽ. Bomo a deo habet eſſe.ſer· ix. in bn. Bomiĩs dignitas in ſua ↄditiõe ponit᷑ſer. ij. in pn · ſer xxix in n ·ſer· cvi. ĩpᷣn.ß. kxvija In hoie ſunt tria.ſer. xi.in pꝛin. Mois ſtatũ tria dignificant.ſer· xi.a Boim qͥrũdã deteſtabil vita oñditibideʒ Bomis vilitas q̃ntũ ad coꝛpus oñditſer. xj. b.ſer·xlij.b.c.ſer. xcix Bois miſeria oñdit ſufficient:ſer. xub.c Moiem ſanctũ tria faciũt.ſer· xxviij·a Momo eſt duplex.ibidem Boiĩm triplex genꝰ odit deꝰ. ſer xxxriipn. Quid ſit agendum circa tales homies. ſer mone. xxxvi.in pꝛin. BHomini multũ valet memoꝛia incineran onis ſ zEni c. d MBöõ eſt arboꝛ ſer xlij.c·ſer.xcix a b Bomo eſt aliquo modo inferioꝛ irrationa libus creaturis.ſer.· liij.b Bomo obligatur deo. ſer riij g. b Momo eſt dignioꝛ aliquo modo angelis. ſermo. lxiij. a.ſe er.lxiiij c Quare deus nõ fecit hoĩem ſine i incitamẽ/ to ad peccatũ. ſermolxiij· a 8b fuiſſet exaltatus.ibidẽ t Mãõſaluãdꝰ indiget tripliciteſtio·f. rrij. d Momo habʒ tripler eſſe·ß.lxxy in pn. Böõ ett triplicir defectibil ibidem Mõ debet triũ recoꝛdari ſer· xxxx·a Iſtã memoꝛiã impediũt tria. ibidẽ Bois juſtabilitas ꝓuẽit ex q̃ttuoꝛ.ß·xcija Voies radicant᷑in tra triplr· ſer· xcix·b Bõ aſſilat᷑arboꝛi q̃druplicit: ſer·xcix. b Muanta dona dederit deus homĩ ſub vſu ra.ſermo.c. d 8 Mue dona dederit deꝰ hoĩ ſub vſura · ibið· Bomo debet tria mẽſurare· ibidẽ Momo debet tria cogitare · ſer. ch 2õ dz ſexin ſe ↄſiderare.ibidẽ. 2õ dz tria in ꝓximo ↄſiderare.ibidẽ. Mõ qͥad deũ debʒ tria ↄſiderare. ibidẽ. Voim genus eſt duplex. ſer.ciiija b Qui ſint actus cuiuſtibet.ibidẽ(ibidẽ. c Boiẽ duplex aſcẽſus neceſſarꝰ ad ſalutẽ. Bomines pauci cognoſcunt diuinã boni tatem ſer.cvij. c 2Hõ male ſe hʒ ſeptuplr.ſer. cvijc Momines circa deum tria non ceðᷓſcunt. ſbidem. Momo infirmatpyter qͥnq; ·ſer.cxxg Bominis ſtatus habet triplicem conſide rationem ſer. cxxvi. in pᷣn. 8 MHominis dignitas attenditur in plurib. ſermo. cxxviij.in pᷣn. MBöõ qͥd ↄſiderare debeat.ſer. xxx. MBomo ponit ↄfidentiã in diuerſis diuer ⸗ ſimode.ſer. cxxxj. a Mumane conditionis ſunt quattuoꝛ defe xtus·ſermo.xli.in pᷣn. Mualis ſit hũana miſeria.ſer. xlviij.in pᷣn. Opus creationis humane eſt opꝰ potẽtie diuie ⁊ benignitatis.ſer.xiij. a Mominis natura eſt media inter deum et angelos ſer.j.in pꝛin. MBöõ ſiꝑſeueraſſet in dignitate ↄditõis ſue Mõeſt pᷣſtãtioꝛ oĩyanialibibidẽ. Mõ quõ ſit elongatꝰa deo ſer.f.a 2õ quõ reductus ſit ad deũ.ibidẽ Moies mißicoꝛdes merẽtxp̃m ĩſe.ibidem Mois defectꝰeſt dupler.ſer.j.g Momo debet ad deum eſſe deuotus ꝓter multa.ſer.ij in pn. Momo quanto clamoꝛe clamauerit ꝓ ad/ nentu xp̃i.ſer.ij.in pᷣn. Elamoꝛ ille nõfuit exanditꝰer ↄdigno ſed e congruo ibidem. Tabula õ qre babeat ſtaturã recfã. ſer. vinn. Mõ habet duplicẽ rectitudinẽ.ibidẽ Mõ pctõꝛ nõ eſt rectus ibidẽ MBöõ dz leuare oculos ad q̃ttuoꝛ.ſer.vi.a Momo plus deum cognoſcens etiaʒ plus ſe humiliat.ſer.x.c 6 MBöõ dz ↄſiderare ſuas ↄditiões.ſ̃xi.in pn. Bominis iuſti ania compungit᷑ ex quat tuoꝛ.ibidem.— Bomo hʒ triplicem naturã.ibidẽ. MBomo quid ſit m anĩam.ſer. xi.a Hominitria inſunt ßmaĩam.ibidẽ MBõ ſᷣm aiam eſt immoꝛtalis. Znima homis eſt ſimplex. Ania eſt libere voluntatis. Inie ĩnoꝛtalitas ꝓbat᷑ naturalit᷑ Bominis ingreſſus in munduz eſt abho⸗ minabilis.ſer.xib. MBumanũ ingreſſum in mundũ multaↄſe quunt᷑incõmodaibidẽ. Mominis miſeria in ſenectute q̃lis ſit oſtẽ ditur.ibidem Momo debet eſſe miſericoꝛs ⁊ cõpaſſiuus ad pꝛoximũ.ibidem.c 6 Bomo dz laboꝛareʒ veritate.ibidẽ Momo debet creſcere pᷣcipue in ſepteʒ vir tutibus.ſermo.xx.c Septem impediunt hominẽ a ꝓfectu ſpi⸗ rituali.ibidem. d Septem iuuant hominẽ ad pꝛoſectuz ſpi⸗ ritualem.ibidem . Momo habet deſectus naturales Sſequẽ tes naturã totã.ſer.xxiij. d Momo habet defecrꝰ naturales ↄſcq̃ntes naturã particularẽ.ibidẽ Momo hz defectus penales.ibidẽ Homo hz defectus culpabiles.ibidẽ Momo carnalis quis ſit.ſer. xxxi.b Momo rõnalis eſt duplex.ſer.xxviij.b Inimicꝰ hõ cauẽdꝰ eſtꝓpr q̃ttuoꝛ.ibidẽ. e Momo eſt vinea electa.ſer. xix.a Bomo hʒ naturalia bona.ibidẽ Homo non debet gratis expenderebona Quid ſit agẽdũ circa remanẽteſe.xxxvi. bn Quid ſit agẽdũ circa errãtes.ibidẽ. Nuid ſit agẽdũ circa retrocedẽtes ibidẽ Momo dz eſſe purus in triby. xxxij. d Moĩem honoꝛauit deꝰ tripłr.ibidẽ a Moiem ad deũ cõpellit timoꝛ.ſer. xxxvij.a Moiem ad deũ ſtimulat pudoꝛ.ibidè Moiem ad deũ vꝛget tempꝰibidẽ dto ſe 2 noicene ryl donoꝛ quid ſit. ſermo.xxi auzy Monoꝛauit deu reüijc Quare lacinte dite 3 e ndatbneſn Duare caſeꝰ i eeh Jarel b mp fri Moꝛa nona eſt pꝛiuile Nuare vinñ non ꝓbibetur. W ungit q— ſermo.Ixxj f giata quattuoꝛ pꝛi⸗ die umedt 6. oſpitalita Quare ilbüe Poſ pitalitat e nattuoꝛhfeerca Hueſi iann mierxi⸗ Bolpes receotꝰ tmene ibidẽ. c ſermone. xlv.e*4 comedendii in ieiunio u es ei q2i ſit ſerxxyib— vetpere dicantcirea meri Muãtã hũilitatẽ dẽathõ xri.b drageſimg. ibidem ẽiqus et. Zubihluenebteere b. Nuare nõ iicfiat inq̃ttuoꝛt.ſb xlij ĩ pn· ßᷣljc.. xciij.a.ß. er xrxi. a. b.ſer. Jeiuniũ ſoluitur qͥntupl piide uturalir i Muinilitation ij a.ß. cvꝑ to·ſ. cxvij n Quiteneant ntupliciter. ibidẽ f nndteh ete.dſer 3 Fe decaraturſeimo 3 Heurenne10 5 bn Que ſint injneiuß alpſ iü Mue ſit potiſſima ra 3rria hfe· ſercvra nnii nulu Dui e xlijĩdn Fgeie nit ah intnibnis qua⸗ umilitas tria fa Jeiuniũ noſtrů ⸗ uautiisſitoh Büilitatis erache MQuis grnhenle Sae sp qͥnc acarit᷑.i— vüt Tvijinpꝛinc. unieme icos c ũilitatẽ vere ſi ebitꝰ modꝰi— is tchpaſſun ehreeiee 3enn quan ereieiü 1 um* bj in bi Bre eeeneen pue inꝙtzn— tria monent ſer cxvijc b quare euenl⸗ oüue wminẽpini Belerabelertnie 4, Zenn ſi ae ferm Lhꝛiſtns aſſum ſit h ribide Ignis ſig ofa nẽ at itas in quo c nis eſttri no. nturiesſeht unitre— ante 2 Igniũ ud in grac ſunt 3 nis infernalis riribidem ilitas 3 no dem nles bile 20 veph ie R q iſtees xxvi b. e wuiiet. em⸗ xli. b.ſer⸗ — Mumilitasdz eeee Ironant n humilis. n omnino a pec⸗ pler errjb Auõ hõ poſſit vere hũiliari. Ignoꝛantia aliqua er rinnti Pülita eenitent e Rud. gw n 63 cuſat atanto noha er ira Ignoꝛãtia aliq̃ accuſat n onbid Sicent duuerſi Ol Zt ſit. ſermo. iu ris cyenierbn eiee—— eibidem Vtrũ eſus isrt. parꝝ declarat. f.— KePucerſer rrija nn tu Imperiũ eſt ſub ſucere. eiu n J.à ciibit 3 eun bieſehen ibids. Ercnubee ſinpn. ntnhhd Zeinniũ fuacet a paganis.ibidẽ. irxij in pꝛin.ſ ij in dn · ſer lxi in bn. ſer. mplribi Quar adet᷑ aꝓphetis. ibidẽ nn nſer·xxii in pꝛin. ttiner Buereiejunenui dieeidideh. nlseeiſiti br, uare nõ ieiunamꝰſic Incarnatio nõ eſt de ↄdi* e eſus carniũ ſit vni ſquo ſer.ij. in pn. b ſer· vii in n ueraliter inter/ Puomod 5n. odo reſpectu eins ſuerit meritum. Monoꝛeſttriplex.ſermo · xxiij d Homo merettripliciter ſer xxxvij. — Pee in einnio. ſermone xlve uare oua interdicant᷑ in egen ima enp bu B 2 Labun ſermone ij in pꝛiu.b. ſer. xiij inpꝛin· Incarnatio fuit młriplr pᷣfigurata..iji bn * Incarnatio ẽ pncipiũ merẽdi.ſerjb Induſtria quid ſit. er· xxv in pꝛin · Induſtria nihil valet ſine adiutoꝛio dei. ibide(m In inferno erit fletus · ſer· xxij f NQualis erit ille fletus · ibidem Infirmitates coꝛpoꝛales ſunt vtiles ad q̃t tuoꝛ.ſermo.cxxiij · d Ingratitudinis deteſtatio poniſermone ſrxxv.in pꝛin · ſer. ꝙxj.ꝑ totũñ Innocẽtie puritas tria reqͥrit. ſer.lij· a Innocentia xp̃iana ↄſiſtit in tribq̃ requi runt alia tria.ibideQm Innocentia hzʒ tres pediſſeq̃s. ſer. xlix.a Iniuria vtrũ debeat pꝛoſequi coꝛam iudi ce.ſer. xcv. d.ſer · ꝙxxvij·c Quare deꝰphibuerit actõʒ iiuriaꝝ. xcv. d Intellectꝰ donũ opat᷑in nobtria. ſer.xx b Intellecꝰ donũ quid ſi.ibidẽ Inuentio reꝝ eſt multiplex ſer· xxij.b Inuentio quedã fructuoſa.ibidẽ Inuenimꝰtria in xp̃o. ibidem Inuidiedeteſtatio põit.b. xxiijb.ſ.xxxiiij. d Inuidia cõparat ſimplici febꝛiſer. xxiij b Inuitatoꝛiũ q̃drupler cantat᷑. ſer. cxxij a Inuitatoꝛij eſt q̃druplex cantoꝛ.ibidẽ Inuitatoꝛium triplex ſibi pꝛium habent malicioſi.ibidem Joh bap. miſit ad xpᷣm.ſer. vij in pᷣn.ab ohis diſcipuli fuerũt ↄuerſi ad xpᷣm.ibi. Johes fecit inqͥria xp̃o. tu q;s eſ.ſer. vij. a b Vtꝝ dubitatio fuerit cã hꝰ inqͥſitõiſ.ibidẽ Johannes fuit ꝓpheta.ibidem Qtx fuerit illuminatꝰ de oĩby ibidẽ Johes cõmẽdat᷑a xpᷣo q̃drupkr.ſer.vij. d Johem cõmendauit xp̃s in abſentia diſci puloꝛũ iohãnis.ibidem Johes nõ fuit arũdo triplici rõe.ibidẽ Johes exceſſit ꝓphas alios ĩ trib. ibidem. Johannes baptiſta fuit angelus officio ñ natura.ſermo.ix. b Zebe baptiſta qͥd ſignificet ſer x.in pᷣn· Johannis tempe fuit opinio tempus meſ ſie eſſe ꝓrimũ · ibidẽ.a Johannem inquiſierũt iudei de xp̃o reue/ renter.ibidem. Quattuoꝛ rõnibus fuerunt moti iudei ad d faciendũ.ibidem Johem baptiſtã tria extollũt. ibidẽ Joßes dicit ſe vocppter ànq; ſerxb Johi ↄueniebat baptizare ꝓt᷑ tria. ibideʒ Baptiſmꝰ iohis erat vtilis ad tria. ibidẽ. 2 xpm·ſer. vij. in pꝛin. a Muare iohannes miſit diſcipulos ſuofad Johannes omnes quos baptizauit miſit ad chꝛiſtũ.ſer.vij. a Joßis diſcipti ⁊xp̃iↄtẽderũtibide Johis pꝛudẽtia declarat.ibidẽ Johes voluit certificari diſcipłos ſuos in moꝛte de xp̃o. ibidẽ. Johem cõmẽdant q̃ttuoꝛ.ibidẽ. d Duõ iohes pᷣpauerit viã xp̃o.ibidẽ Johis hůilitas ſtabil deſcribit᷑. ſer.x.a Chꝛiſtus videbat᷑ non attingere dignita ⸗ tem iohannis ibidẽ Johannes rñdit hũcijs ad ſe miſſis ad in tentionẽ nõ ad vᷣba.ibidẽ.b— Quõ iohes baptizauerit. ibidẽ Johes non abſoluit penitentẽ ſed penite ⸗ re docuit.ſer x.b Johes multũ acceſſit ad cognitõeʒ. ßx.c Joſeph quid ſignificet ·ſer. xiijc Joſeph pᷣconiũ ponit.ibidẽ Joſeph non fuit naturalis pater xp̃iſʒ pu tatiuus.ſermo.xiija Joſeph quõ interpꝛetet᷑ ſer xiijc Ipocriſis ðᷣteſtatio põit. xliij. a.ß xcxiij e Ipocritaꝝ ſunt octo ſigna.ſer.xliij.d Ipocrita cõpat᷑triby peſſimis anĩalib· ſer. Ipocrita cõparat᷑ bircoprxxj.(cviijf. ꝛietates.ibidem „. Ipocrita comparatur vulpippter· xxiij ra tiones.ibidem Ipocrita comparat᷑ lupo pꝛopter ſex ratio nes.ſermo.xcviij. h Ire deteſtatio ponit᷑.ß̃.xcv.ꝑ to.ß̃.xxiij.b. Ire eſt triplex genꝰ ſer.xcv.in pꝛin.a Duibyↄueniat qͥdlibet genꝰ illoꝝ.xcv a Ira qͥd ſit.ſer. xcv. a.ſer. xiij Ira eſt ꝑiculoſa ex tribſer. xcy.a Ira ſub tecto ſuo ſubtrahit tria bõa.ibi.b Juſtus debet iraſci ↄtra duo ibidẽc Iraſci eſt vtile aliqñ.ibidẽ Ira quedã eſt laudabilis.ibidẽ. d Ira quedã eſt vituꝑabilis.ibidẽ Ira occultat ſe ſub triplici ſpẽ ptutꝭ.ibidẽ. Ira ꝑ zelũ debet h̃e tria. ibidẽ Ira dei quid ſit. ibideme Ira cõparat᷑ febꝛi acute.ſer. xxiijb Judeoꝝ puerſitas ⁊ ↄuerſio põit᷑ ſer.ſ e Judei ſunt ſcãdaliʒati in xpᷣo·ſer xiij· d arnngeredg e miſioui d uentſcipenit lis paterßißn kſer xüjc kéxiiha. 6 na ſer. xlijd mis anilihu e vupiptertrin opꝛopter ſeprat tc.toßfij xcynpꝛn inieime i nnib — duoblic e d bi ſo e T 3b la udei hñt nouẽ malicias.ibidẽ Judeoꝝ ſeptuplex malicia oñdit᷑ ſerx c. udea eſt neei ſpũaliter. ſer j.c Zroc in fine iunndtitem recipient ver m dei.ibidem Aue ſunt tria neceſſaria. ſer. cxxix.b Zuder dz br̃e aliquas cautelas. ſer lvvij · a Judices qͥd debeant ſeruare. ibidẽ.b Judicũ vicia deſcribuntur. ſer. cxxix.c Judicij finalis ſeueritas oñdit.ſer. lxviij.f Quale iudiciũ ꝓhibeata xp̃o ſerxcg g Iudiciũ eſt multiplex.ibidem Indicij aduẽtus vtil eſt ſctĩs.ſer.iij. b Judicij vlis terribilitas oñdit᷑ ſer.iiij.ĩ pᷣn Iudiciũ finale ðᷣꝛ nouiſſimũ.ibidẽ Judicio generali om̃ia pᷣſentia⁊ p p̃terita in dicabuntur.ibidem Judicij ilius memoꝛia facit penitere pꝛo peccatis.ſer. üij· in pᷣn. Judicij illius ſigna awarebunt ſtatĩ poſt tempꝰantixp̃i.ſer.iiij. a Ante iudicium luna non dabit lumen ſu⸗ um.ibidem Stelle nõ cadẽt realiter de celo ſ ed ßm ap parentiam.ſer.iiij. a Stelle obſcurabuntur.ibidem Judicio pacto coꝛpa celeſtia recipient ma⸗ ius lumen.ibidem Ante iudicium coꝛpoꝛa celeſtia etiã äſpiri/ tualiter obſcurabunt᷑.ibidem Ante iudiciũ eleua bit᷑ aqua extra terminũ ¶uum naturalẽ.ibidem Inte iudiciũ aqua iterum poſt eleuationẽ Depꝛimetur.ibidem In iudicio mouebũt᷑ pᷣtutes celoꝝ. bideʒ. uare iudiciũ tot mirabilia pᷣcedẽt. ibidẽ. Vtrũ qͥndecim ſigna cõiter poniↄſi uetave niant realiter vel ſpũaliter. ibidẽ. Poſt turbatões illas erit pax bꝛeuiſ.ibi.b Poſt turbationes illas erit vniuerſalis re pulſio verbi dei. Ante tempꝰ antixp̃i eritvniuerſa kpdicatio euãgelij in toto mũdo.ſer.iiij.b Inte iudiciũ erit abhomiabilis ↄcupiſcꝭ/ tia hoim in inuicem Ante iudicium erit multiplex malicia ho/ minum. ibideʒ. Inte iudicium erit vniuerſale odium iter homines. Ante iudiciũ terra erit ſterilis. ibideʒ Ante iudicium religioſi erunt hypocrite. Zinte iudicium erit inuentio nouitatũſer/ mone i b.e Inte iudicium erit furtiua doetrina byo critarũ.ſermone.iiij.b Duomõ in iudicio homĩes videbunt fiiũ bominis·ſermo. iiij. c ÿ̃s pſonalit veniet ad iudiciũ.ibidẽ. Quid ante iudiciũ faciet ignis S⸗ tionis.ibidem Judicij pcedentia ponunt᷑· ſer.iij. d Indicij ↄcomitãtia ponunt᷑.ibidẽ Iudicij ↄſequẽtia ponunt᷑ ibidẽ Jugũ ſignilicat timoꝛẽ male hũſliãtẽ. ſc. Iugũ xßi eſt triplex. ſer. xxxſ d Brauitas iugi quõ debeatſſciri. arnme Luſa eſt duplex.ſer xciij. a uid ſit iuſticia pᷣlatoꝛũ.ibidẽ Juſticia humana quid ſit. ibidẽ Juſticie eſt quadruplex genꝰ.ſer. xciiij. b uſticia phariſeoꝝ qͥd ſit. ibidem Zuſticia ſuphabundãs qͥd ſit. ibidẽ Zuſtica coꝛonat q̃druplici coꝛona. ibidẽ c Juſticia neceſſaria pᷣlatis.ibidẽ. d Juſticia neceſſariaeſt pᷣncipibibidẽ uſticia in quo cõſiſtat.ibidẽ Juſticie ſũt quattuoꝛ partes.ſermo xciiij d.⁊ ſermone.lxviij· d — qͥd ſit. ſer. xciiij. d.ſer. lxviij d nare pꝛinceps altringaturad iuſticia m. ſermone.xciij· d Wemoꝛia iuſticie valet ad diſcuſſionẽ cõ⸗ ſcientie.ſermo.ꝙ.a Juſticie diuine pꝛeconia ponunt᷑ ſermone xxvij. a. ſermo ltviij d Inſticie pꝛietates q̃ ſint. ſer xxix. b. Juſticie partes que ſint.ſer. vlij. d õ om̃es hoĩes diligũt iuſticiã.ſer. lxvij. e Quadruplices ſũt hoies ſaciẽtes inſticiaʒ. ſermone.lxviij e 3 uſticiã ↄcomitant᷑ ſ eptẽ pᷣtutes. ryijc. Inſticie eſuries d ſit.ſer. xvfe Juſticie ſitis quid ſit. ibidẽ Juſticie general due ſunt ꝑtes.ſ er lij. a Juſticia general hz tres ꝑtes. ſer. vij. d Juſticie medium debemus tenere in om̃i⸗ bus oꝑibus noſtris·ſer.xc Aboꝛeſt triplex 1 ſermone xciij c. d Que faciãt laboꝛẽ duꝝ.. xciij.cd Que faciãt laboꝛẽ facilẽ.ibidem Laboꝛ hoim multipler oßail ſerxxxijb Quis laboꝛ ſit bonus ibidem Bb 5 Labula Muis laboiſit malus. ſermõ. xxxij.b In laboꝛe coꝛpali duoʒſ iderãt. ß rxxiij.e aboꝛ coꝛpalis eſt vtilis ad tria· bidem Bomo hottat᷑ad laboꝛẽſer· xxxv· ab Tempus p̃ſens eſt valde opoꝛtunũ adla⸗ boꝛem ſef. xxxvc.d Momo tenet᷑laboꝛare. ibidem ·d Quis ſit laboꝛ oĩm creaturaꝝ.f· xxxe fg. aboꝛanti nõ ocianti datpᷣmiũ.ſer. xxiij.c Taboꝛpctõꝝ eſt vilis.· ſer· xxxiij. Laboꝛ pctõꝝ eſt durꝰ⁊ inutilis.it idẽ Laboꝛ potõꝛum eſt itermiabilis.bidẽ. aboꝛ eſt duplex ſermo xxxii.e N aboꝛ coꝛpaiis nõẽmaꝰ ſᷣm ſeibidẽ Laboꝛ ſpñalis eſt melioꝛ coꝛpali.ibidẽ Laboꝛ ſctõꝝ ĩ hac vita expᷣmi᷑ t.xxxv.ĩ hn Acd laboꝛẽ hoꝛtat᷑ nos můdus.ibidẽ. a MWüdus eſt inſtiturꝰad laboꝛt. ibidẽ Laboꝛantium in hac vita tria ſunt genera Laboꝛ angeloꝛũ oſtendit. ſer. xxxv.e Laboꝛ coꝛpoꝛũ celeſtiũ oſtendit. Laboꝛanialium oſtendit. 1bidẽ Laboꝛ elementoꝛũ oſtendit. Laboꝛ antiqrũ patrũ oñdit᷑ibidẽ.g Laboꝛis meritũ oñdit᷑.ſermo.xxxxj. e acrime ſunt multiplices.ſer.cij.c. Ad quid ſint vtiles quelibet.ibidem Lacrima pᷣncipaliter ſanat pctĩ·ſer. cij· d Per qͥd hõ meliꝰ ꝓuocet ad lacrias.ibidẽ Lectulus quid ſignificet ſer xxxj.a Muare cruxchꝛiſti non dicat᷑ lectus ſed le⸗ ns hien Lepꝛoſos plures mũdauit xp̃s. ſer xxij a Muare tactu müdauit lepꝛoſos.ibidẽ epꝛoſus qͥd ſignificet. ſer.xxij. a.ſer·xxiij. a epꝛoſo dedit xp̃s tria pᷣcepta.ſer. xxij.a Zepꝛoſus qd ſit.ibidem. Quõ lepꝛa generetur. ibidem Zepꝛa ſignificat luxuriã.ſermoxxij.b Modus mundationis ex parte chꝛiſti eſt guadruplex. ſer.xxijc epꝛa lignificat pcti.ſer xxiija epꝛoſi pulchꝛa depᷣcatio ponit᷑.ſer.xxij a epꝛoſi cõmendatio ponit᷑ſer xxiij. d Que egerit xpᷣs circa lepꝛoſuʒ.ſer. xxiiij a epꝛeeffectus qui ſint. bidem ₰ epꝛe ſigna que ſint.ibidem epꝛa mutat coloꝛẽ ⁊ pilos.ibidem epꝛa quid ſit. ſermo·xxiij. b epꝛoſi fides habuit tres gradꝰ bxxiijd „ exeſt duplep ſermovüje Lex eſt triplexſer lexx. e Mala cogitatio non artenditur penes du er vereſtgrauioꝛ nonaß viij exexje Lex noua eſt pfectioꝛ veteri.ibidẽ᷑ Lex qualis eſſe debeat.ſer lxvij·a Lex natural declarat᷑. ſer· xciij in pᷣn Lex noua excellit oẽs leges. ſer.xciiij. at. Legi noue ⁊ veteris dãa ponit.fer.xciiijc. ſermone. xxxj.e eges debẽt hr̃e q̃ttuoꝛſer. cxxir b Utrũ leges debeãt mutari.ſer xxi.b Lex diuina triplici modo eſt exponenda. ſermone. xxxviij d Legis diuine byſtoꝛiã dẽmꝰ tenere.ibideʒ Legem diuinam debemꝰ moꝛaliter inter⸗ ꝛetari.ibide(m „. E Zegem diuinam debemꝰ ſpiritualit intel ⸗ ligere. ibidem. Locutõis indiſcrete ꝑlcla oñdũt᷑ſer.j. d Pitagoꝛe regula de loq̃ndo ponit..xvi.d. Loquẽdi regula bona dat᷑ ibidẽ 42 Vibertas aie ĩ ↄditõe fuit triplex ſer.xi a Aibertas qual nũcſit in ania.ibidem Luna ſignificat eccleſiã.ſer.iiij. a ALuna eſt duplex.ſermo.v.a* Lune pꝛietates ⁊ ſignificata ponũt᷑ v. d Tupanaria debẽt poni extra ciuitatesſer *„% mone.xxij Lupus babet ſex ꝓpꝛietates.ſ er xcviij h. upus quid ſignificet. ibid Tuxurie deteſtatio ponit᷑ ſer. xxiij.b Diabolus deteſtat᷑luxuriã.ibidem Pn luxurioſis ẽduplex motiuũ.ſ·xxxyiij b Duplex remediũ luxurie ponit.ibidẽ Luxurie eſt triplex via.ibidẽ.d Luxuria diſplicet deo.ſer. xx. in p̃n. Tuxuria nocet coꝛꝑi⁊ anĩe.ibidem nxuria nocet ſube tꝑaliibidẽ uxuria ſignificat ꝑ lepꝛãſer. xxij. b uxuriã ſanare difficile eſt. ſer· xxiij.b agiſtri bonitas m iudicatur diuerſimode a diuer ſis.ſermo·lxiiij.a. Manſio ſignificat begtitudinẽ ſer. pi f Maãſiones multe ſüt in patria.ibidẽ Malũ vnde ſit ſermo.cvij·a Wala ſunt quinq;.ſer. cxvij. c Queſint illa mala.ibidem. Mala cogitatio attenditur penes finem. tipium ibidem wone nc Eum Unmſt Uniſtn P ioh Piom iiw Pii Biüſe Umn viapi Pl Wim PWuſn Pund nen difen Po ſernon Mihn Mhf Miar ſemon Unrids Maun nnure M Malic Mun Irim . Byn B urrſez D Iumn ebon Le Pre ni Iboc ſunmn Dme Dur ut Su mibi rrcihnz ponit ſe * aſer. nnicd 5 entener vnorilui pmaltnn eein opontbtrid ube 1 triplerler xia ania ididem ſer iha 4 ficata ponũtßn extra auitates tes ſerxcrijh bigdt nitſer xxib eponikibid ſer xx inn. nie didem — pꝛſerub ecit ſeb nbon diuerſmoin nnnetnmi rctye idem. nnre maũ nð deſerikab poito ſer· vijd Walum eſt duplex ſer·xi d Muare deꝰ inſtituit mala pe ne.ibide Vbi ſit malum ſermo xviM& Vtrum ſit bonñ mala fieri.ibidem Qtrũ ſit malũ mala fieri ibidem MWalũ coꝛrũpit bonũ ſed nõ totũibidẽ Wali debent dimitti inr bonos ·.xxixc Waloꝛum conuerſatio inter bonos ẽvti lis ſeptupliciter.ſermo. xxx.be 3 Waliſüt pmittẽdi ſer xtx inpn abce Mali ſeparabuntur a bonis i iudicio.ſer trum mali debeant omẽs deleri de bac vita.ibide(m.„ Mali ſunt duplices ihidem Walum eſt triplexſerino lxx. b Wali ſunt plures qᷓ; boni.ſer. xxxiij. d PMuare deus mala permittat in mũdo.ſer mone. xxxij. in pꝛinci. Differt deꝰ aliqũ dare bona.ibidẽ Maloꝛum eradicatio ꝓbibeturtertri ſermonexxviij d MWalum eſt in bono ibidem Wala fieri nõ eſt ꝑ ſe bonũ.ibidẽ MWala nõ hñt caufam efficientẽ. ibidẽ MWala fieri nõ eſt fieri ſed deuiare a bono ſermone. xxvxij Vtrũ deus velit mala ibidem Walum culpe compatitur ſecum bonuʒ nature ibidem Mali pciſi debent extirpari ſer·xxx c Mgli occulti ſunt tolerandi.bid Wali nõ pciſi ſunt tolerandi ibidem Infirmis eſt difficile conuerſari cum ma ⸗ hs. ibidem. S Ware quid ſignificet.ſer. xœ. e MWaris amaritudines dulcoꝛanturtripli piter.ſermone.xcijbb 5 Warꝭ ſunt tria ꝑicula metuẽda. ibidẽ.d In mari ſpecialiter pereunt quattuoꝛ ge⸗ ſera hominũ.ſer. xxxij Mare ſignificat pᷣſens ſeculũ.ſer. ſ. d Ware.i.ſckmn multiplicit turbat᷑ ibidẽ In ß mari ſunttripiices fideles. ibidẽ. n hoc marieſt triplex nauis. ibidẽ Waris motus dũxp̃s fuit in naui nõfu⸗ „ t naturalit᷑ oꝛtꝰ ſed volũtate xp̃i.ſer. xxv·a. Mare obediuit xp̃o.ibidẽ. d Quare mũdus dicat᷑ mare.ſer. xxvf.c Mari hꝰſecli mlte ↄditões ponunt᷑.ibið. MWaris ptãs qͥd ſigniſficet.ibidẽ Waria virgo ſola inuenit gratiam ãpnd deum · ſermone.j.in pꝛin. Maria virgo attulit mundo gratiã copio ſiſſime.ibidem. Marie animã pertranſinit gladius qua⸗ drupliciter· ſermo.xiij. b „—„ Marie martyriũ fuit maius martirijs alt⸗ Maria habuit ſeptem doloꝛes ſucceſſiue. ſermone.xij.b Maria quõ interp̃tetur. ibidẽ. Maria quid ſignificet. ibidẽ. Marie ↄueniũt ſeptẽpꝛietates. ſer· xiiij. a Quõ btã vᷣgo fuerit plea gr̃a oñdit᷑ ßᷣxvx.f. MWaria eſt vera mxp̃i. ſer·xiij a MWarie pᷣconia ponunt.ß.j. in pn. ß·xiiij· a QDuomõ beata virgo ſuccurrat nobis ĩno ſtris neceſſitatib.ſer xxv.in pᷣn. Waria magdalena cuius pꝛogeniei fue⸗ rit.ſermone xix. a 31 Matrimoniũ cõmendat᷑triplt· ibidẽ. Mfimoniũ q̃re ⁊ qñ ſit inſtitutũ.ſer.txc Watrimoniũ qͥd ſignificet. ſer xix. d Tria excuſant actũ m̃imonialẽ.ibidẽ WMatrimonijpꝛietates ponunt᷑. ibidẽ. Matrimonij ſunt tria bona.ſer. xix d Watrimonij vſus ⁊ abuſus oſtendit᷑ ſer⸗ mone.lxxxvij.in pꝛin. Vtrũ ſenes poſſint ↄtrahere · ſer xix. d Matrimoniũ contrahere volens merito ⸗ rie debet plura hre. ſer xit. d Zctꝰ mimonialis pt fieri vᷣtuoſe. ibidẽ MWatrimonialis actus poteſt fieri cũ pec⸗ cato veniali.ibidẽ Watrimonialis actus pt fieri ſine oĩpec⸗ cato.ibidem. Matrimonialis actus poteſt fieri cũ pec⸗ cato moꝛtali.ibidem Mrimoniũ eſta ðo appꝛobatũ·ſer xxibn. Medicus pfectus qͥd ſit ſer. cxxſ.a Wedic ðꝛ pfectus ex q̃ttuoꝛ. ibidẽ Muid oꝑet᷑ ↄfidẽtia ĩfirmi ad medicũ. ibi. WMedicina opoꝛtuna dz bre q̃ttuoꝛ.ßl.c Quid ſit medicina opoꝛtuna.ibidẽ Meditatio quid ſit. ſer. ciiij· d 4 Weditatio moꝛtis tria facit.ſer. cxiiij a Wediũ eſt efficaciꝰ extremis.ſer.v.b Rediũ eſt capacius extremis. Medium eſt equalꝰextremis. ibidẽ. Medium eſt enidentꝰ extremis.(xc Wediũ ẽ locꝰ hůilitatꝭ.cõitatꝭ ⁊ vnitati.ß. MWediũ ẽ locꝰ ſtabilitatꝭ ⁊iꝓxitatꝭ.ibidẽ ba Tabhla Wediũ qͥd ſignificet in nob ſer x.c Wens debet erigi.ſer. v. inhn. Weritũ quid ſit. ſer. xxxvſb Werẽdi modꝰ fructuoſus oñdit᷑· ibidẽ Weretur bõtripliciter: ſer·xxxv· e. Weritũ virgini quale ſit ſer· xxxviij b Weritũ viduarũ quale ſit ibidẽ Wediũ ↄiugatoꝛũ quale ſit ibidẽ. Weritũ m quid attendat᷑. ſer · xvi Weritũ nõ ridit pꝛemio Em naturalẽ va loꝛem ⁊ inſticiã.ſerxiij· d Muaiis iuſticia ſit in merito · reſpectu pꝛe⸗ mij·ibidem Metreta quid ſit. ſer.xix a Wiracula facere vtrum atteſtetur diuini tatem.ſermo.vij.c* Quiby cauſis miracula fieri debeãt ⁊ qui⸗ bus non· ſermo · xix.b Ex miraculis xp̃i quidã fuerunt immerito ſcandaliʒati.ſermo.vijc Miraculũ habet tres ꝓpꝛietates. ſer. xix b Quare chꝛiſtus nõ fecit miracula in pueri cia.ibidem. Quare chꝛiſtꝰtam tarde incepit miracula facere.ibidem 6 Oʒ fuerit ſimpłkr pᷣmũ mirackin xp̃i ibidẽ. Wirabant᷑parẽtes xp̃i de xp̃o·ſer.xiiij. b Wirabant᷑ angeli in incarnatiõe. ibidẽ. Que opa dicant᷑ mirabilia.ſer · xiiij.in pᷣn. Miſeria eſt qͥntuplex.ſer xlvija Miſeria hñana qͥd ſit ⁊ quãta.ibidẽ Miſeria nature ↄſiſtit in q̃ttuoꝛ. Wiſeria culpe ↄſiſtit in ſeptẽ. Miſeria pene cõſiſtit in qͥnq;. Miſeria ſeruitutꝭ eſt qͥntupier. Bomo dʒ miſereriꝓximi.ſer xc. a Inq̃ debeat hõ miſereriꝓximi.ibidẽ Multiplex miſeria hꝰmůdi oñdit᷑.ßlxvxi.c Quare deus nõ vniuerſaliter miſereat᷑ ſi⸗ ne punitione. ſer. xlviij e 6 MWiſcpie dei ſũt ſeptẽ.ſer. xlviij. e.ß̃ xcvi.b. Miſcðie p̃conia ponũt᷑. xc.ĩpn.ß xcj.pᷣn. Miſcʒia Iſiſtit in* d Diſcia dei habet tria.ſer. xcj.e WMiſcðia homis habet tria. ibidẽ Miſcjia dei eſttriplex ibidẽ Miſcʒia dei appetĩ octo effectiby. xœxt b Diſchia ↄuenit xp̃o.ibidem Quid maxime inciinet deum ad miſericoꝛ diam.ſermone.xcvi c iſericoꝛdie diuine magnitudo declara ibidem — MWors culpe quid ſit. ibidẽ Ad miſericoꝛdiã ptinet vt qͥs alteriꝰdefe ctum reputet ſuũſer · xir.a Wirtura pulchꝛa ire⁊ miſericoꝛdie diui⸗ ne oſtenditur. ſer.xlvij 1„ Quid ſit ira.ibidem Quid ſit miſcõᷣia.ibidem Mons ſigficat altitudinẽtẽplatõis.ß̃j.a M montẽ aſcendit moyſes poſtea deſcen/ dit qͥd ſignificet. ſer.j.h M xp̃s montẽaſcendit ⁊ poſtea deſcendit qd ſigniſicet.ibidẽ Mos eſt homini incerta.ſer. iij.b Moꝛs dz meditari ab hoie.ibidẽ Optima exempla ponunt᷑ de mẽoꝛia moꝛ tis. ſermo xlijc Moꝛs eſt triplex.ſer. ꝙxiijbcd Sanctialiqũ grauit moꝛiunt᷑. ſer · cxiiijb Dãnati moꝛiunt᷑ q̃druplici moꝛte. ibidẽ.c. Moꝛs culpe aſſimilatur moꝛti ſermone. cxiiij.c naturali. Inmotꝛte naturali eſt certꝰ ꝓceſſus natu⸗ ralis.ibidem 3 In moꝛte anĩe eſt qdã ꝓceſſus.ibi dẽ eccatũ dicit᷑ moꝛs.ibidẽ liqͥ religioſi dicunt᷑ moꝛtui.ibidẽ. d Moꝛs eſt duplex.ibidẽe Moꝛs boni hoĩs nõ eſt flenda.ibidẽ.f In moꝛte hoĩsytx dẽat fleri.ſer. cxiiij.e fg In moꝛte mali hois eſt flendũ.ibidẽ Quis fletus pꝛohibeatur in moꝛte amici. ſermone.ꝙxiij.g Moꝛtuoꝝ gemeſt triplex.ibidẽ Pꝛoceſſus imoꝛteaie ↄſiſtiti.vij. scxx. b. Moꝛs caſualis eſt ꝑiculoſa.ſer. xxvc Moꝛs eſt duplex.ſer. ij.in pn. A moꝛte ſolus liberat᷑ qui moꝛti nihil de⸗ bet.ibidem Moꝛum indecentia excuſatur ꝓpter quat tuoꝛ.ſer. lxxxiiij.f motus rõnis ſunt tres.ſer. cxx. a Motꝰ in cogitatiõe eſt triplex. ibidẽ Motus pꝛimi vtrũ ſint pctã. ibidẽ. Qui motꝰ dicant pꝛimi.ibidẽ Mlieriby ꝓhibent᷑ q̃ttuoꝛ ab aplo.ß̃.xiij d Mulier chananea qͥd ſignificet. ß̃xlviij. ⁊ Mulieres nõ debẽt pꝛedicare. ſer.xij. d Mulieres alique pdicauerunt de ſpeciali pꝛiuilegio.ibidem Mulieres nõ debẽt eẽ aduocati ibidẽ Mundicia quid ſit.ſer xxiiij. d S. ZSd mũdiciã coꝛdis.ſeptẽ valent.ibidẽ Mndi* m Pum erpon n Po Pur quattu* Pun Pum Pum jigend 1 ſuo uic Kuic arin ee hegi hei Rezi Neg Hegi Heo H hidem n motti naturai er pcclus nn Xeſſus bidt oꝛtui idtd e ſtRenda bidẽf flendüdidt tur in moꝛte ani ſiſtitirÿj ig b n ol ſer. tyc jinhn. quimoutinihlx xtuſatur piral Mundieieeffectꝰ qui ſint. ſer·xxii· d Wcdiciã facit aqua ſapie.ibidẽ. Wundiciã facit confeſſio. ↄtritio · oꝛatio⁊ tribulatio.ibidem— Mũdus eſt relinquẽdus.ſer xxij·a Mundus dicitur mare.ſer· xxv¶·c Quib ↄſulat᷑ relinquere mũdũ.ibidẽ Wundus totus fuit infectus triby vicijs. ſermo.ij. in pꝛin. Mundi cauſa fuit bonitas. ibidẽ Munus qͥntuplex dedit nobis deꝰ·c. d Murmuratio eſt q̃druplex.ſer. xxxiij.c Wurmuratio de denario diurno qᷓlis ſit exponitur.ibidem Voies triplices murmurãt.ſer lerxviij· a Murmurant homines contra deuzapter quattuoꝛ.ibidem Wurmuratio mktipler erit in iudicio·ſer. WMurmuratio ↄfutat᷑.. xxxiij· d xxiiij.c Murmuratio operarioꝝ quomõ ſit inte ligenda.ibidem.c auis eccieſie peri n clitarßʒ nõ ſubmergit᷑.ſer. xxv. b Nauis eckie ꝑiclitatpr᷑ tria.ibidẽ Nauicula qͥd ſignificet. ſ xxv· b.ß.j. d.k. xx Hauicula petri qͥd ſignificet.. xxv. b(vi. a Hauicule periclitanti quadrupliciter ſuc/ curritur.ibidem S Receſſitas eſt duplex.ſer. vij e Neceſſitas aliqua eſt in deo.ibidẽ Neceſſitas extrema que ſit. ſer xc. b Negligẽtiũ hoĩmẽ q̃druplexgenꝰ t.cxxqj e Negligẽtia cõparat᷑ ſomno.ſer xxitb Negligentes arguunt᷑.ſer.ijb Hegligentes ſedent vel iacent ⁊ nõ ſequun tur chꝛiſtũ.ibideQm NHegligẽtie deteſtatio ponit.b. xxviij. in pᷣn. Regociatoꝛi ſunt tria ↄſiderãda.ſer. xiiij.a Fegociatoꝛes habent ſtatum periculoſuʒ. ibidem Hegociatoꝝ ꝑicula q̃j ſint oñdit.ibidẽ Nobilitas vera q̃ ſit oñditur.ſer.x.b Houiſſimos fieri pꝛimos et ecõuerſo quõ intelligendũ ſit.ſer· xxxiiij.a d Rũerꝰ duodenariꝰmltiplex declarat᷑.ſer. Rũeri duodẽarij ꝑfetõ declarat.ibi.(xvi. f Ruptie qd ſigniſicent.ſer·rix a Nuptie ſüt mltiplices ·ſer.xx. in pᷣn· a b Quiby qͥdlibet genꝰ ↄueniat.ibidẽ Huptie ꝑ quid figurent.ſer·xx.a In nuptijs ſpiritualibus deficit quadru ⸗ cium.ibidem.c plex vinũ ſerxixa ſe nuptijs.ibide Solacioſuʒ ẽ ↄiugib ꝙœxp̃s voluit itereſ⸗ Icd nuptias debẽt uitari pſone hõeſte.ibi. In nuptijs antiqꝝ ñ ĩuenit᷑ ſaltario. ibidẽ. Nuptie q̃dã facte ſunt ſeł necãpliꝰ ſũt fien/ Nuedã nuptie ſepe fiũt.ibi. ¶de.ß. xx. ĩpᷣn a Vue ſint pꝛietates quoꝛũlibet nuptiarũ. * ſermone xx.in pꝛin abc Quis ſit ſponſus ⁊ que ſponſa in qͥbuſlibʒ nuptijs.ibidem S Duõ ſpõſus ⁊ ſpõſa ſint vᷣgines. ſer xx. a In nuptijs inter xpm ⁊ aniam coꝛrupte re integrantur.ſermoxx. In nuptijs coꝛpaliby itegre coꝛrũpũt᷑. ibi. In nuptijs triplicibꝰ mutat᷑ triplex aquaĩ triplex vinum.ibidẽ ue ſint ydrie nuptiarũ verbi⁊ nature hu mane. ibidem 8 Nuptie in lege nature ſunt inſtitute in offi bi(um.ibidẽ Nuptie ĩlege moyſiſũt appꝛobate ĩ remedi Nuptie in noua lege ſunt confirmate ⁊ ſũt ſacramentũ ibidem Qualis vxoꝛ ſit eligenda.ſer. xx d Vroꝛ eſt regenda manſuete. Vroꝛ eſt coꝛrigenda ſecrete. Vroꝛ eſt diligenda cõplete ibidem. ilectionẽ illã apls tripłr mẽſurat. Vroꝛes bone ſunt grate triplicit. quid lignificet. o ſermone.xlix.a Obedire debemꝰ ꝓphis. ßxij c Obediẽtiã dñt ſubditi platj.ß.xx.a..xxie Obediẽtiã dñt ſubditi tꝑaliby dñis.ß̃xx. a Obediẽtie neceſſitas oñdit᷑ ſer. xxi.e O bediẽtie xpᷣi pᷣconiũ ponit᷑.ibidẽ PObedire dz ois fidelis dño deo.ſer. xx. a Obedientia vera qͥd ſit. O bedientia pᷣponit᷑ victimis. Inobediẽtie moꝛbyꝓcedit ex ſupbia Obedientie vtilitas ponit᷑ ibidẽ. Obedire deo ĩ oĩbyẽ ꝑfecta iuſticia Ociũ deteſtat᷑ nat̃a.ß.xxxv.ꝑ to.ß̃.cxv. a Ociũ diſſuadent tria.ſer. xxxv.e fg Ociũ deteſtat᷑ ſcriptura.ſer. xxxv.e Ociũ deteſtant᷑ ſctõꝝ exempla.ibidẽ O dñe. quid ſignificet.ſer.j. † Odij diuini ad hoĩeʒ ſũt octo ſigna.b.iij. b. Ddiũ fratnũ ẽ maxim viciũ.ſer · xcv in pn. Inoffenſione alicuius ſunt tria conſiderã da.ſermone cxxvijb. Homo teherreniter offenſum ex coꝛde ſermo·cxxvij. b.ſer. xce Võ nõ tenet᷑ iuſticiã nõ pſeqͥ Foffendentẽ coꝛã iudice cõpetentiſercxxvj. Zd offenſam jequunt᷑ tria. ſer·xce Vtrum quis poſſit cogiad remittendum offenſam.ibidem tactionem.ibidem Oliua quid ſignificet.ſer. a Pleum qͥd ſignificet.ſer. asg Mons oliueti qͥd ſignificet. ſer..a In monte oliueti quattuoꝛ notabilia cõti⸗ gerunt ſermo. x Dpa bona vnde ſint in hoĩe· ſer j. in bᷣn. Opus meritoꝛiũ duo reqͥrit.ſer. xja Vtr quis poſſit cogiad recipiendũ ſati⸗ Opa bõa diuerſi diuerſimode opant᷑ibi. Opera dei ad eius potentiã cõparata mi⸗ rabilia nõ ſunt ſer· xiiij. in pn · b Opa deitria ſunt oĩmõ mirãda.ſer· xiijb Opa in gfa facta hñt tria. ſer. xxviijc Dpaliqð ðꝛ pun aliqð impuꝝ.ſer lija Opus ꝓcedẽs ex timoꝛeẽ ifirmũß· vĩpᷣn. Operũ noſtroꝛũ finis eſt gloꝛia dei? ſalus noſtra. ſer. vij·a Hõ om̃s bona agentes bñ agũt. ſer· xij·a Qui ſint optimi operatoꝛes · ibidem Hꝛãdũ eſt in ecẽ̃iapr ſeptẽ rõnes..clijc. Dꝛans qualis debeat eſſe. ibidẽ e Dꝛãs añ or̃onẽ dʒ qͥnq; amouere.ibidem Linca of̃onẽ aliqherroꝛeſ inciderũt. bidẽ· f Sulicationis ſpecies km apoſtolũ ſunt quattuoꝛ.ſer.ciij. pter quattuoꝛ rõnes. Dꝛandi modus eſt ſeptuplex.ſer. ciijg Quis modus ſit melioꝛ inter eos.ibidem. Templũ ↄſecrat᷑pter qͥnq; rõnes · ibidẽ h Vtxq; tẽplũ ↄſecrarpter qnq;· ibidem Dꝛãdi modus debitꝰ tria req;rit.ß. xlviij.h . qby debeat homo oꝛare. ibidẽa tonis effectꝰqͥ ſint. ſer. xlviij cſer x.c Dꝛatio non exaudit aliqũ pter vndecim rationes.ſer. xix. d Dꝛonis neceſſitas o Dꝛatio in quibↄſiſtat.ibidem a Dꝛatio quid ſit.ſer. Niij a ler·xx.a Doni iungit᷑ vox triplici rõne. ſer.xviij. a Qua intentiõe dẽamꝰ deũ oꝛare.ſer. lxix. h Do hʒ qͥnq; nobiles ↄditiões.ibidem Prꝛatio quo tpe debeat fieri.ibidẽ ſidit ſer rix inbma Adotãndumn debite eptem ſunt neceſſa⸗ Vtrũoopetʒꝛls exaudiaibide c Petitio eſt triplex. ibidẽ. d 5 Oonis eſt duplex effectus· ibidẽ. e. Oonis ſunt.xviij fructus. ibidẽ. Id oĩonẽ hoꝛtant᷑ nos octo· ſer. Mx· à p̃s docet nos oꝛaꝛeſer xx ab Eß̃s docet nos duo oꝛare· ibidem o dñica optime exponit᷑. ibidẽ b Oonis foꝛma q̃ᷓ ſit ſeruanda.ſer.xxij.b Do oꝛdinata que ſit. ibidem Bꝛare ↄpellũt nos tribulatõeſ ß xxrij bn. Dꝛatio quid ſit. ſer· xvij a. Oonis bona que ſint. ibidem Oſanna quid ſignificet.ſ ermo.;f Oues habent. xxiij. ↄditiones ſer· xxit.e almn quid ſigni p ficet.ſermone.j.g . rum.ſermone.j.inpꝛin. Quid ſignificet dies palmarũ ⁊ in eo geſtã Ibidem. Quare ſit inſtitutũ hoc feſtũ.ibidẽ. Quare pꝛima dñica aduentus agat de hy ſtoꝛia palmarũ.ibidem In ꝓceſſiõe palmaꝝ tria notant᷑ibidẽ Quare hyſtoꝛia palmarũ recolatur bisin anno ſermone j. in pꝛin. Qua intentione hyſtoꝛia palmaruz in ad nentu agatur.ibidem Qua intentione hyſtoꝛia palmaruz in die palmarũ agatur.ibidem Deus differt exaudire oĩones iu ſtoꝛuzꝑ/ Pane ſeptuplici reficit nos xp̃s ··xœrij ab Quiſint illi ſeptem panes.ibidem In diſtributõe panũ tria notant᷑.ßᷣ.liij. hn. Pane ſeptuplici reficit nos diabolꝰſermo ne. xcvijb ponit᷑. ibidẽ d qͥd ſint vtiles illi panes. Quis reficiat illis panib.ibidem Panis doctrine quid ſit. ibidẽ. d Pape auctoꝛitas quanta ſit. ibidem Paraliticꝰ quid ſignificet.ſer.xxij. Paradiſi pᷣconia ponunt᷑.ſer.ijinpᷣn. Paruulus dz eſſe purꝰ intriby ſer vxxij d. Paſſio xp̃i cõmẽdat᷑ a trib..lxiiij.b — Paſſionem xp̃i meditariqᷓ; bonumſit· ſer; 6 mone. lxiiijb.ſer.xl.in pꝛin. Paſſio chꝛiſti multos operatureffectuſ in nobis. ſermoneriij c Qui ſint illi effectus ibidem Qualis feſtiuitas ſ it dieſ palma n hueſ tfnti aubctef dus bidzf octoſer 4 erltrab meibiden uibch biden ſntijß ſermojf Hone s ſer. itt uid ũg .g nsſit dieſpam marütineogeſt ſeſtũ.ibidẽ. entus aatdeh notunkibit ð recolatur bisi apununz ina la palmanzindi n os tis hrerijab es bidem anotani. fliht nos duboh ſen ponik bit anes. ubidem tbid nn ſitibiden cet ſertch nkler ointnb. m zu Patiẽtia fideliũ cõ Pauptatis diuitie q̃ ſint. Tabula In paſſione rßitriſtabantur triplices ere⸗ qrure.ſermone lviij. in pꝛin. Vue debeamus conſiderare circa paſſio/ nem dñſermo.xl.a Paſſionis chꝛiſti doloꝛ fuit cauſatꝰ extri bus ibidem.c Paſſiõis xp̃i doloꝛ colligit᷑ ex ſeptẽ. ibideʒ · Paſſionis chꝛiſti copioſitas colligitur ex tribus.ibidẽ.d Quõ nos opoꝛteat pati ĩ hacvita.b·xliiij.b Paſtoꝛes duo ſunt ⁊ duo dñißlxiiij· d Paſtoꝛes duo erũt ⁊ duo vñi.ibidẽ Paſtoꝛ mahꝰ in multj coðſci ß. rixc Pater noſter eſt deus ſer. xcj b uot modis deus ſit pater noſter m̃ no/ ſtra ⁊ frater noſter.ibidẽ Patriſfamilias bonitas cõmendaturatri — bus. ſermo. xxviij.b ũ cõparat᷑ auro.ß. xvi. a Patie pᷣtus pᷣt trib mõis exerceri.k. viij. b Patiẽtie gradꝰſunt duodeci ſer lxxxv. b Paupertas ſancta ſuper omĩa reddit com mendabilis.ſer.ij.in pᷣn. Paues veri qui ſint. ibideʒ · Pauptas eſt via ad celum. Pauperity omĩa tribuentẽs ꝓpter deũ ſũt multũ cõmendabiles.ſer.ija Pauptas aurea qd ſit. Paupgtas ſtat cũ diuitijs. Stat hoĩem eſſe ꝑfectũ cũ diuitijs. Pauptatis conſiliũ quõ intelligat᷑. Pauptas voluntaria in tribyexcellit diui⸗ tias bñ diſpenſatas.ſer.ij. a Pauptas tria facit in homie ibidẽ Paugtatis pᷣconia ponunt᷑.ſer. iij. b Pauptas xpi ⁊ mr̃is expꝛimit᷑. ibidẽ Pauptatẽ quare xpᷣs elegerit · ſer.j. g Pax cõmẽdat᷑ multipliciter.ſer. lxi. d p̃s cõmẽdauit pacẽ triplici᷑. ibidẽ Cbꝛiſtus cõmendauit pacem in moꝛte ſe⸗ prupliciter. ibidẽ Pax eſt triplex. ibidẽ e rmaloꝝ eſt mala tripliciter· ibidẽ. Pax iuſtoꝝ eſt triplex.ibidẽ Pacis pꝛiuatio eitinter homines ꝙter ſe⸗ ptem rõnes.ſer. Ixj. f Pax eſt triplex.ſermone..a MQuibo ↄueniat qᷓlibet paxibidẽ Dñ pax inſit homiby ſer.x.c In pace duo ↄcurrunt.ſer· lij.a Paciticſigniicantꝑ bierlin ſeria Pax debet hr̃icũ ꝓximo. Pacem attulit chꝛiſtus. pPr ibidem. Pax debet haberi cũ deo. parx debet haberi cum ſeip̃o. Pacis neceſſitas oſtenditur. Peccatũ vnde ꝓueniat.ſer. xxxiij. in pᷣn· Pctĩ eſt laboꝛioſum q̃druplicit·. vxxiij. b Pctĩ eſtpondus grauiſſimũ.ibidẽ.c Pctm̃ ſigniſicat᷑ ꝑ cecitatẽ ꝓpt᷑ tria..xlj.a. Pcti ſunt quattuoꝛ incõmoda ibidẽ — ndiꝓceſſus quis ſit. ſer. l. a Id pctĩ ablutionẽtres actꝰ reqͥrũt᷑ibiceʒ. Ppcti odiũ ꝓcedit ex q̃ttuoꝛ.ibidẽ Recoꝛdari odioſitatem peccati canſat q̃t⸗ tuoꝛ in anĩa. ibidem. 6 Pctĩ quot mala conferat.ſer.lxiiij.c pcrã ſigniticant᷑ꝑ tenebꝛas q̃druplici rõe pctõꝝ vie q̃les ſint. x. a b. — t. ſ. xciij.a. Peccandi cauſa eſt duplex.ſer.cxx.a Ppctĩ ðᷣꝛ debitũgpr ſex cãs.ſer. cꝑxxj. f Mundus debet„½ de tribus peccatꝭ. ſermone.lxviij.cde Mundus debet argui de tribus negligẽ⸗ tijs.ibidem. Peccati ↄditiones ponunt᷑.ſer.xxiij. a Peccatoꝛũ carnalium ⁊ ſpiritualiũ differẽ tia ponit᷑. ſer.Ixxiiij.b Status pcti dicit᷑ tenebꝛe.ſer. lxxviij. b Spũſſctũs dat᷑ in ↄtritiõe.v. mõis lxxiij a Pctĩ nocet q̃druplicir.ſer. jxxviij.c Pnga pctõꝝ ſunt mala extriplici cã.ibidẽ Petm̃ facit duo malaſer· liij. b Plura impediunt bomineʒ ne reſurgat a ℳ peccato ſer cij· in pᷣn. Pctĩ ſanant ſeptem.ibidẽ.d Pꝛo pctis flendũ eſt qͥntuplt.ibidẽ Pcti codſcit ſub q̃druplici foꝛma.ibidẽ.e Moies pñt peccare ꝑ tria. ſer. xxija Pctĩ malicia ptz ex trib. ibidẽ. b Pctĩ amat diabolus ibidẽ Pcti multiplex deteſtatio ponit᷑ ibidẽ eſt ſeptuplex ſer. xxiij a uõ curetur quodlibet.ibidẽ In peccato ſunt tria· ſer· xtix b Quid cauſauerint peccata pꝛimoꝝ paren ⸗ tum.ſer.j.in pᷣn· ſer.iij in pᷣn. Pctõx cautele ſunt quattuoꝛ.ſer.xxij.c ue ſint ille cautele.ibide(m Pctõꝝ ſunt tres ↄditiões.ſer. lxxir. Nibůu cogit hominẽ peccare.ſer.ixiij.a Pctõꝛ recedit a deo ſeptuplicit᷑ ſer. cxxxa. — beſtijs.ſer.lxvi.c Pectõꝛ per ſe poteſt cadere· ſer. cvi. 4 nem.ſermo.j.c Peccata ſepteʒ moꝛtalia ſunt ſimilia ſeptẽ — Vtrum pecca toꝛes euadãt ſpe triplici ſer mone.xiij.t Peccatoꝛib quattuoꝛ ſunt grauia que nõ ſunt grauia iuſtis· ſer lxriib Pctõꝛ hʒ ſeptẽ infirmitates. ibidẽ. c Pctõꝛ adducjt᷑ ad xpᷣm triplr. ibidẽ Pctõꝛes ſeetcuſant quintupliciter· ſer⸗ monechre ctõꝝ laboꝛ eſt grauiſſimꝰ ſer· xxxiij h Muare pctõꝛ nõſentiat b onꝰſer·xxxiijc Pctõꝛisclamoꝛẽipediũt q̃ttuoꝛ.;. xlic Pctõꝛ debet q̃ttuoꝛ facere. ibidẽ In conuerſione pctõꝛis chꝛiſtus oñditq̃t ⸗ tuoꝛ.ſermonexli.d Peccatoꝛem debent mouere quattuoꝛ ad conuerſionem. ſer ·xlvij Peccatoꝛ aſtringit᷑ ad ſatiſfaciendũ dupli⸗ ci vihculo.ſermo·. Peccatoꝛi neceſſaria eſt interceſſio ecdeſie ſermone.cva Eccieſia adducit pctõꝛem ad xpᷣm multis modis. ibidem Pctõꝛ ſignificat᷑ ꝑ ſurdũ ⁊ mutũ. ibidẽ c Peccatoꝝ miſeria habet triplicem cõditio Duomõ peccatoꝛ poſſit ſe ad deum cõuer⸗ tere.ſermo ix in pꝛin. Pctõꝛ dʒ dolere ſeptupliciter. ſer. xxiij·a In conuerſiõe peccatoꝝ relucet miſericoꝛ die diuine magnitudo. ſer · xxxv. in hn. Pctõꝛ cõuerſus letificat deũ ·. xxix. d Peccatoꝛ conuerſus letificat angelos.ſer⸗ mone. xrxix.d Peccatoꝛ conuerſus letiſicat alias creatu mbidem Pctõꝛ cõparat᷑ decẽ rebv·ſer xxixe Peccatoꝛẽ conuertere eſtmaius qᷓ; celum creare.ſermo.xiijb Inter iuſtum ⁊ impium eſt differẽtia qua⸗ druplex. ſermo. lrrxv.c Quare manifeſtiſſimi pctõꝛes non deſcen dunt ſtatim in infernũ ·. lxiij Peccatoꝛũ ſtatus periculoſiſſimus decla/ ratur.ſermo.cxa Pctõꝛ ligat duplici funiculo.ſer.ſ.c Quidã runpunt vincula pctõꝝ Quidã ſoluũt vincula pctõxꝝ. ibidẽ Quidã pꝛeſcindũt vincula pctõxꝝ. Vmis pctõꝛ vocata xp̃o.ſer.ſ.b Labila piſce.ſermo. lijc ctã pꝛoijcere quid ſit ſer j· Hiabolus nunqᷓ; fatigat᷑ ꝓcurando pecqa tum·ſermo·vib Peccatũ comparat᷑ febꝛi quartane ⁊ alijs · ibidem. 7 Quãdo in homine debeat dici eſſe pecca/ tum.ſermo.xxxiij.in pꝛin. In ofñi pctõ ſunt duo. Quid ſit vinculũ peccati ibidemc. Quid ſit iugũ peccati. Ppctõꝛ quõ ſoluat᷑ſer.jcd Pene infernales ſunt decem. ſer. rxx Pena dignũ faciũt hoĩem tria.b, liiij. d 5 Pnie ſunt q̃ttuoꝛ incitamẽta. ſer.xxxix. à Pnie multa ſunt impedimẽta.ibidẽ Pnie ſunt quattuoꝛ effectꝰ.ibidẽ.c R facilitas declarat.ſer cxxj e pniĩa impedit᷑ hõ ppter tria.ibidẽ. Pnia dz rñdere pctõ triplicit·ß. lxiij· a Pnie ſunt tres partes.ibidẽẽ Penitens debet hr̃e tria.ſer. liij. in pᷣn. Penitens ſolet gloꝛiari de triby.ibidẽ In penitente opoꝛtet humiliaritria.ibidẽ Penitens debet tria facere.ſer.lix.c Ad penitentiã feſtinandũ eſt ꝓpter ſeptem cauſas.ſermo.cx.a Penitentia eſt via.ſer.xij. a Pnia vera quid requirat.ibidẽ Penitentia quomõ debeat inchoari.bᷣmo/ ne.xlij. in pꝛin. Que penitentia ſit iniungenda diuitibus ſermone.xlv. Penitentie vtilitas oñdit᷑.ſer xj.b In penitente eſt triplex doloꝛ. ſer. xviij. a Vtrum doloꝛ penitentis poſſit eſſe nimi⸗ us.ibidem Que ſint neceſſaria penitenti.ſer. xxvxi.a Qualis ſit pons pnie ibidem Penitens debet h̃e quattuoꝛ.ſer.l.i Pnia eſtamarapter quinq;ſer i.d Penitentie auſteritas dulcoꝛatur duplici Penitenti mltiplex ↄſolatio ponir ibicẽ Penitẽtia comparatur naui pꝛopter tri. ſermone.xcij·c „ Via penitentie debet eſſe clara per ſapi⸗ entiam.ſermo xij. a Uia pnie debet eſſe publica.ibidẽ Penitere debet publice qui publice pecca uit ibidem. In pnie via ↄtingit erroꝛ ibidẽ Que ſit via regia in pnĩa.ibidem . 6 ſererre di xiha detrihpidẽg bumliritiui fureſer lc ndeſt grrſptn irutibide ungenda diuths. ſdſrtib ex dolo ſer xrijn uis poſſiteſſe nin idem uatnon ſerli uing rib s dulcorutur dyl neceſſaria.ſer xxv.c N Penitentia eſt via dñi fermone.xij a Pnie via ꝑ quid figuret᷑.ibidẽ. b Penitens dz fructificare opa miſcðie. ibis Penitentia aliquoꝛũ eſt vtilis. aliquoꝝ in ⸗ tilis.ſermo xxvſ. a Pnia dicit᷑ lectulus.ibide Periculũ eſt feptuplex.ſer. xxxv. b MQuid ſit quodlibet.ibidem Perſecutio bonoꝛum veleccleſie aggraua turex ſeptem rõniboſer. xœxiij.i. Tempoꝛe perſecution 3£ s oꝛatio multũ eſt Pedes ſunt duplices ſer.lvij. ce Pedes ſpirituales qᷓdᷓ ſint. ibide Pedes ſpũales ſunt lauãdi aqua.ibidẽ. Mualis ſit aqua illa ibid Petra quid ſignificet.ſet. xxxviijb Petrus quõ interp̃tetur ſer. a Petrus fuit vnus de adducentibaſinam in die palmarũ.ibid Phariſeoꝝ vicia declarant᷑. ſer. xxxij b In phariſeis fuit zelus triplicis vicij ſer/ mone lxxxvij⸗ Phariſei laboꝛauerũt 5 tria in xp̃ᷣo.ibidẽ Philipus fuit vnus de adducentiby aſinã in die palmarũ.ſer.j. a Planetarũ circuli quanti ſint. ſer· xxvij. a. Plenitudo eſt tripiex.ſer xxf. Pompoſoꝝ iactantia deteſtat᷑ ſer xi.4 Ponderare debet hõ tria.ſer. ꝙx. d Poꝛte ſunt ſeptem.ſer. lxxix.b Juſtꝰ dz ingrediꝑ ſeptẽ poꝛtas.ibide Potentie diuine magnitudo oſtendi᷑ ſer/ mone.cvij· a·ſermonexxvij· a Potentia dei ſumma quomodo pꝛobetur. ſermo xxvij. à Preceptis ſunt quiq; adiũgẽda.ß.ltxiiij.b. Pꝛecepta ſunt adimplenda.ibidẽ Quõ ſint adimplẽda. ibidẽs. Pꝛeceptoꝝobſeruãtia tria reqrit. ibidẽ.a Pꝛecepta obligãt ad obſeruãtiã.ibidẽ „ Prꝛecepta dei habent ſex optimas conditi ones.ſermo. lxxiijc Pꝛeceptum eſt triplexſer xxij. a Quid ſit quodlibet.ibidem Pꝛeceptoꝝ euangelicoꝛũ facilitas declara tur.ſermone.xxxj.e. Pꝛeceptũ generale eſt duplex.ſer.j.b Pꝛecepti in die palmaꝝ foꝛms ponit᷑ ibi. Pꝛecepti illꝰexecutio ponit᷑.ſer.j. d Pꝛedicatiopbi deicõmẽdat᷑triplr. b.lv. a b Pꝛedicationis infructuoſitas poteſt qua Cabula drupliciter codnoſci.ſermo.cvye Pꝛedicatoꝝ qᷓlitas docet᷑ ſer j. a. b.c.d Inuectio contra aptos pꝛedicare nolen/ tes ·ſernohebe Pꝛedicatoꝝ pᷣceptũ inſinuat᷑ ß.ſ.d.b.vij c priſta.ſermone Foꝛma pꝛedicatoꝛũ veritatis expꝛimitur in quattuoꝛ.ſer. vij.in bn. Pꝛedicatoꝝ ytilitas oñdit᷑. ſer ix in pᷣn. Pꝛedicare nõ debẽt mulieres.ſer. xij. d lique mulieres pꝛedicauerunt ex pꝛiuile gioibidem Pꝛedicatõeʒ viſitãt aliqͥ laudabitr.ß. xxija Pꝛedicationẽ viſitãt qͥdã deteſtabilit᷑ibi. Quare chꝛiſtus elegerit pꝛedicatoꝛes pau peres.ſermo.xxxiijb Pꝛedicantiũ ſunt duo genera. ſer· xcvij b Qua auctoꝛitate pꝛedicauerit iohãnes ba Que ſint illa genera.ibidem Deus vult pᷣdicatoꝛes eſſe. ſer xxxvüj e Qui debeant pᷣdicare.ibidem Pꝛedicationis officiũ eſt graue. Quiteneant᷑ pᷣdicare ⁊ qu nõe. Pꝛedicatoꝛi debẽt ſeptẽ adeſſe. ibidẽ. Que ſint illa ſeptem.ibidem. Illa ſeptẽ raro aſſũt pᷣdicatoꝛi cet moꝛtaliter. ſer. xxxvij 3 Pꝛedicatoꝛ dicit᷑ ſeminatoꝛ. ſer. xxxit. a Pꝛedicatoꝛes ſunt diligendi pꝛoptertria. ſermone. xxrix.c Que ſint illa tria.ibidem Prꝛedicatoꝛis ↄſtãtia q̃nta dẽat eſſe. ibidẽ Vtrũ liceat cuilibet pᷣdicare.ſer lxvij. d. Pꝛedicatoꝛi neceſſaria eſt duplex humili⸗ tas· ſermone.j.b Pꝛedicatoꝛi neceſſaria eſt theoꝛica ⁊ pꝛacti cg.ibidem. Pꝛedicatoꝛi neceſſaria eſt miſſio a ſuperio A qͥ xpᷣs ſit miſſus ad pꝛandiũ. Pꝛedicationi vtilius intenditur q; ↄtem ⸗ plationi.ibidem Quare mũdꝰ ſit pᷣdicatoꝛes.ſer c Pꝛedicatoꝛ meliꝰdocet vita qᷓʒ lingua.ßj.d Pꝛedicatoꝛes piſcant᷑ fideles hamo.ibidẽ. Quid ſit rũpi rethe pᷣdicatiõis.ibidẽ noꝛe.ſermo. f. d Pꝛedicatoꝛ bonus acquirit auream ⁊ au ⸗ reolam.ibidem. Pꝛedicatoꝛ dʒ pᷣparare triplicẽ viã ß 2 Vtrum negligens audire verbuz dei pec ⸗ Pꝛelatus eſt vnus homo alteriiuſte a na ⸗ tura ſermo. cxxir.d Ingelus nõ eſt pᷣlar homini ibidé MPomo homini eſt p̃latus· ibid Pꝛelatꝰ innocens qͥs ſit.· ſer. it. d Pꝛelatꝰ penitens quis ſit ibidem Pꝛelatoꝛum vita qualis eſſe debeat deſcri bitur. ſermone. vaa Pꝛelatoꝝ vicia vituperant᷑. ibidẽ ab Pꝛelatꝰ ecckiaſticus dicit᷑ ſol.ibid Pꝛelatꝰ occidit ſiẽ ſol q̃druplicit· ſer. vb Pꝛelati dupliciter negligũt.ſer· xxxij· Quid ſit doꝛmire pᷣlatoꝝ ibidẽ Pꝛelatoꝝ negligẽtia ẽ piculoſa. ibidẽ. b.c. Fegiigẽtia pꝛelatoꝝoſiſtit in trib. ibidẽ b Pꝛelaꝰ qualis eſſe debeat.ſer. xxxij· Vtꝝ qͥ;s teneat᷑ reciꝑe pᷣlaturã.ßlxxix. d Pꝛelatꝰ malus cõparat᷑. viiij rebo. ibidẽ. Pꝛelatus malus ẽſt fur ⁊ latro tripkr ibiõ. Pꝛelatꝰ qñ ſit in oꝛiente· ſer· v.b Ppꝛelatꝰ qñ ſit in occidente. Pꝛelatꝰ qñ ſit in meridie. Pꝛelarꝰ qñ ſit in aquilone. Pꝛelatꝰ debet eſſe medius. Quid ſit pꝛelatum eſſe medium vel in me⸗ dio.ibidem. Que debeãt eſſe in pᷣlato.ſer.iiij.in pᷣn. Pꝛelatus quomodo ſe habeat recte ad de⸗ um. ſer. iiij. in pn.— Prꝛelatus quomodo ſe habeat iuſte ad pꝛo ximum. ibidem. Pꝛelatus quomodo ſe habeat ſancte ad ſe ipſum ibidem. Pꝛinceps eſt multiplex ſer.cxxit.a bc. Mui ſint officiales eðꝰ.ſer. cxxix. abc tãtis ſeculari ncẽitas declarat᷑. ibidẽ.d Pꝛincipatꝰ quare ſint inſtituti.ibidẽ e Quare tiñ homo regit hominez et nõ an ⸗ gelus.ibidem. Pꝛinceps debet hr̃e quinq; ſer.cxxix.g Que ſint illa quinq; ibidẽ. Pꝛincipum auctoꝛitas quanta ſit declara tur.ſer. ꝙxxix.ꝑ totũ. Pꝛincipum auctoꝛitas qualis ſit declara⸗ tur·ſermo. cxxix.ꝑ totũ. pꝛincipes debent leges ↄdere.ibidẽ.h Pꝛinceps bonꝰ eſt appetendꝰ ibidẽ Pꝛincipes debẽt hr̃e ↄſiliarios.ſer.xvxb Muos debeãt habere.ibidem. incipes plures boni enumerant᷑.ibidẽ. Pꝛinceps cõmẽdat᷑a trib ſer. lerxij in pᷣn. S Pofectꝰ ſpũal ſt ſeptẽ ĩpediiẽta pᷣ xx d. Que ſint illa impedimẽta ibidie. Pꝛofectũ iuuant ſeptẽ.ibid Pꝛoficientib dat᷑ ſpũſſctũs.ſer. lxxija Pꝛoficiẽtes dicunt᷑ ambulare in via.ßixd Pꝛomiſſio hoĩm eſt duplex.ſer · cxxvib Quid ꝓmittat bonis.ſer · xxxiij Pꝛophete falſi qͥd ſint. ſer. xcviij· ae.i. Pꝛophete falſi debẽt caueri.ibidẽ ꝑ totũ. .„ Due ſit cã ↄtemptꝰꝓphaꝝ · ibidẽ. Pꝛoximo ſuo tenet᷑ homo tria. ſer· cxxxi Pꝛudentes quiſint. ſer. xxxj. in pn. Pꝛudentia eſt duplex.ſer. xxxj.b Pꝛudẽtia repᷣhenſibil eſt triplex. ibidẽ. Pꝛudentia bona eſt triplex ſer.xxxij· c Quid ſit quelibet.ibidem. Puer vnde deriuet᷑.ſer. xx. a Pueroꝝ ↄditiones que ſint. Puer fuit chꝛiſtus. ibidẽ Due fuerint ↄdities xp̃i pueri. Pueri debẽt aſuefieri bonis a iuuentute. ſermonexvxib Waoageſima eſt inſtituta ab ecceſia.ſermo ne xlij · in pꝛincipio. Pꝛophete ſunt ſecretarij pᷣcipui. ſer.xijc VOuerere deum debemꝰ⁊ regnum celoꝛũ. ſermone.cxiij·a. b Querere xpᷣm eſt fructuoſum · ſer·xviij ·c Quis ſit fructus ille.ibidẽ Quõ debeamꝰ xpm q̃rere.ſer. xvij · in dn. p̃s inuenit᷑ a q̃rentib.ibidẽ. a Plura requiruntur ad debitam inquiſitio nem xp̃i.ibidem.b Que ſint illa requiſita.ibidẽ. Sicha eſt interle⸗ r ctio indignãtis.ſermo.j. J. Rationis redditio ꝓ oꝑib nr̃is eſt timenda zpter tria.ſer.c.a.b.c Tria impediũt redditionẽ rõnis.ſer.c.a Tria erũt in redditiõe rõnis nf̃e.ibidẽ. In redditione rationis ſeptẽ accuſant ho minem. ibidemb Ratio erit ſtricte reddenda.ibidẽ.c. Rationẽ reddemꝰ de quinq;ibidẽ Rationis oꝛdo eſt triplex.ſer.iji. Ramos cedere quid ſit.ſer. j.g Ramos palmaꝝ cedere.ibidẽ Raptoꝛ eſt triplex.ſer.cxxvi.a Raptoꝛiby ſuis infligit de ſex. ibidẽ b Que ſint ila ſexibidem 2 wuertibicipn ßcpuiſet bebiit rinhn. er xxi b Lv.g ſint. pipuert. bonisa inentut Wgeſim uabecceſi ſem incipio. bt regnumcelon noſumſerpyijc v ereler prij inh debiuminauiſiti eſt wtert itis ſermoj. eddiiop oghi ercabt iionrönsnct e rönis nrt0e noſctẽ aulu dubit nhi pler ſerh ſit. ſer ſß ere.ibicẽ do ſepi ie ₰ minem. ibidem Refectio eſt duplex ſermo xxxiij. d edemptioeſt quadruplex ſervje ps redemit per paſſionem genus huma/ „0% num.ſermo. xiijt Mugre nõ alio mõ redemerit.ibidẽ Difficultas magna fuit in redimendo ho/ Quid ſit quelibet.ibidem Religioſus dicit᷑ ſol. ſermo.v.b.c Religioſus debet lucere.ibidem.c Duomhnebrarlucereidem Religioſi habent tria pericula.ibidẽ Religioſoꝝ maloꝝ deteſtatio ponit᷑.ibidẽ. Nuiſint mali religioſi Religioſi hñt octo inpᷓtitudies.ibidẽ Religioſi ſunt vt aſina ⁊ pullus.ſer.j.g Que debeat religioſus habere.ſer.v.c Religioſus eclipſat᷑ aliqñ.ibide(m Religioſi młti aparẽt ſctĩ ⁊ nõ ſunt.ibidẽ Religioſus qñ dicat᷑ occidere ſiẽ ſol. ibidẽ. Repꝛobatio quid ſit.ſermo.xxijg In repꝛobatione tria ↄſiderant᷑. Repꝛobare ↄuenit deo. bidem. Duomõ deus repꝛobet. In repbatiõe ſůt tria ↄſiderãda. Quis ſit modus repꝛobandi.ibidẽ Res hůane ſunt triplices.· ſer. xxj. in pᷣn. Reſpublica quid ſitſer. cxxix. a bcd. Que ſint partes reipublice.ibidem Reſurrectio general qͥd ſit.. lviij. in pᷣn. Qui gaudeant in reſurrectione xp̃i.ibidẽ Mulieres queſierunt xp̃m poſt reſurrecti onem xp̃i.ſermo. lviij. a Duõ hõ fiat ꝑticeps reſurrectõis xp̃i.ibið Angelꝰ apparuit in reſurrectiõe.ibidẽ.b Reſurrectiõis glia oñdit᷑.ibidẽ Reſurrectionem ſuam ꝓbauit xpᷣs quinq; modis ſermo. lviij.c Milites fuiſſe mẽtitos ꝓbat᷑ qͥntuplr.ſer/ mone. lvitj. d„ Reſurgere xpᷣm a moꝛtuis opoꝛtuiſſe pꝛo/ batur octupliciter.ibidem Reſurrectionis veritas ꝓbat ſer.lix.c Reſurrexit xpᷣs veraciter.ſer lixc Reſurrexit xpᷣs mirabiliter.ibidẽ p̃s appꝑuit qͥntupłr pꝰ reſurrectõeʒ.ibi.d. Apparitio xp̃i duol diſcipul in emaus dif fuſe exponit᷑. ſer. k. ꝑtotum Quare chꝛiſtus aparuerit eis in ſpecie ꝑe griniſermo.lx.b Quare diſcipuli dixerunt chꝛiſtuʒ peregri nũ.ibidem trũ ſint aliq̃ certa ſigna ſalutis ib idem. Duurẽè xßs ſubito diparuit ilis.bidee ps ſtetit pꝰreſurrectionẽpt᷑ tria·ß.lxi.a ßs ſtetit in medio ꝓpter tria. ibidẽc Reges tripliciter regunt.ſer.ij·a In rege neceſſaria eſt iuſticia.ibidẽ Regis gladius eſt gladiꝰcolumbe Regũ terre multiplex defectꝰ oñdii Regi xpi mktiplex ꝑfectio declarat. ibideʒ. Regẽ vpᷣm tria reddũt cõmendabiẽ Dð ſit ſignũ miſſionis regalisſer.ij Regem quid deceat. ſer.ij· a Rex dicit᷑ tripliciter ·ibidem Quis debeat rex dici ſer ij.ae In rege debent eſſe tria.ſerija Regnum eſt quadruplex.ſer. lxx. b Duid ſit quodlibet reghũ.ibidẽ Regnũ quõ ↄſeruetur.ſer · xiij. in pᷣn. Relinquẽdus eſt mũdus· ſer xxija Rixoſoꝛũ deteſtatio ponit᷑ ſer. xxvj.b gcerdos eſt ange r lus officio nõ natura.ſer.ix.b Sacerdoſhzʒ aliqᷓ opappꝛia.ibidẽ Sacerdotes debent imitari angelos ĩqᷓt ⸗ tuoꝛ.ſermo.ix.c Sacerdos omnis debet veneraria plebe ſermo.cx. f Sacerdotio ſubeſt imperiũ.ſermo.v.4 Sacerdotis officiũ qð ſit.ſer. ix.c 22 Sacerdotes pꝛeparant xp̃ᷣo viam miniſte rialiter.ſer.ix. d— Sanctitas vite ꝑ qͥd gcqͥrat᷑. ſer xic Sanctificatio nr̃a ↄſiſtit in qͥnq;.b.xiiij. a. Sanguis hũanꝰ naturalit᷑ hʒ tria.b.x.b Sanguis xp̃i eſt triplex bonũ.ibidt Euiſit bonumibideQm Sanguis capꝛinus reſoluit adamantem. ſermone. xxxvijd. Salomon alios bñ rexit ⁊ ſe male.ſer.ij.a Saluos fieri oẽs hoĩes vult deꝰ. b.xxiiij.c Illa poſitio · deus vult omẽs homies ſal⸗ nos fieri exponit᷑ qͥntuplicit᷑.ibidẽ Rullꝰſaluat᷑ niſi deo inuitãte. k.xxvij. ĩpᷣn. bemus.ſermo. xxvij b Sunt ⁊ alia tria ad idem.ibidem Salutis nr̃e cauſeque ſint.ſer xxvij.b Saluat᷑ hõ ꝑ multas virtutes. Ip̃s ſaluat q̃ttuoꝛ genera hoim ibidẽ Que ſint ſigna ꝑditiõis.ſer. xxx Que ſint ſigna ſalutis.ibidẽ. Salutem noſtram pter tria ꝓcurare de ⸗ Scꝛ ℳ Cabula Vtrũ ſint ali certa ſigna pditõis.ß xxxie Salutem triplicem dat deꝰſer· ꝙxx. pᷣianus tendens ad ſalutem habet ſexcõ ditiones.ſermo xxvxiij e Eitrum plures ſaluent᷑q; damnentur vel econuerſo.ſermo. xxxii Salus eſt duplex.ſerſ.f. Salutis nfe qᷓttuoꝛ ſunt cauſe. k.xxvij ·b Salutis cauſa efficiens eſtden. Salutis cauſa foꝛmal que ſit. ibidem. Salutis cauſa materialis que ſit. Saluris cauſa finalis que ſit Samſon quid ſignificet.ſer· xx vii in pᷣn. Samſonis capilii qͥd ſignificẽt· ſer· xxix· b. Samſon quõ interpꝛetet.ſer. xxvij· in hᷣn Samſonis hyſtoꝛia de vulpibus exponit᷑ ſermone. xxviij Samſonis oculi qͥd ſignificent. b.xxix. b. Samſonis ſepteʒ crines ⁊ carcer quid ſi gnificent. ibidem. Samuel quid ſignificet. ſer. xxj. in pᷣn. Sapientia diuina pᷣconiſat.ſer· xxvtja. Sapientia eſt ie Sapientie eſt triplex effectꝰ.ſer. lxxx. b Sapientia quid ſit. ibidẽ. Sapia homis de qͥbo ſit. ſer· xxxij.in hᷣn. Sapientia můũdana qͥd ſit. ſer. cxxxj. a Sapiĩe mũdane deteſtatio ponit.ibidẽ Sapia eſt duplex. ſer xv.e.⁊·xxj. d Sapia mundieſt triplex.ſer. txxia Sapia rep̃henſibit eſt triplex ſer. xxxij b Sapia bona eſt triplex.ibidẽ. liqui ſunt pleni ſapia dei.ſer. xx. Aliqͥ ſunt pleni ſapĩia diaboliibidẽ Sapientia huꝰ mundi eſt terrena anima/ lis ⁊ diabolica.ſer. xxxj. a Satiffactoꝛia ſunt tria.ſer..i. Satiſfactio tria reqͥrit. ibidem Satiſfactio dz eſſe feptifoꝛmis.̃ · xxij. a Scandalũ quid ſit. ſer. vijc. p̃s nõ dedit ſcandalũ.ibide Scandalũ eſt multiplex.ibidẽ e Scandalũ qñ ſit pctm̃ ⁊ quale.ibidẽ Vtrum pꝛo ſcandalo vitando debeat ve ⸗ ritas relinqui. ſermo. vije Sccientia differt a pꝛudẽtia.ſer. lxxx. b Donũ ſcientie quid ſit.ibide Scire nõ poſſumꝰtria naturalie ſer. iijb Que ſint neceſſaria ĩacqͥrẽdis ſciẽtijs. ſer ⸗ mone·xxjd. Pꝛoficerei ſcig ↄtingit tripłr ibidẽ.f Scripture ſacreꝓpetateſponũt᷑ xxiiij d X Duomodo poſſimꝰ gcquirere ſcienti ſeri pture ſacre.ſer. xxxviij· c et Quõ liceat exponere ſchturã.ibidẽ. d Que expoſitio ſit licita ⁊q̃ nõ.ibidẽ Secularia deſideria que ſint.ſer. viij. d Secularꝭ ſtatꝰ ſignificatꝑ lunã.ſer. v.c In ſecularib dñis dñatur ancilla.⁊ ſeruit domina.ibidem Seculares domini ſunt vacui celeſtibus bonis.ibidem Seculariũ dñoꝝ ꝑicula oñdunt᷑ ſer.v.c· d. Semẽ bone volũtatj eſt ĩ nob. ſer xxxiija Semen capit q̃drupliciter.ſer. xxxviij. d Verbũ dei ðᷣꝛ ſemen ꝓpter tria.ibidẽ Seminauit deꝰ tripiex ſemen. ſer·xxix. a Semen triplex ſupſemiat diabolꝰ.ibidẽ c Semen eſt multkplex.ſer. rxxvij.c Seminatio eſt multiplex.ibidẽ Deus ſeminat tripliciter.ibidẽ Momoviciat ſeminationem deitripliciter ſermone. xxxvij.c Eirca ſemen nature omnes homines ex ercentur.ſermo·xxix. a 3 Circa ſemen foꝛtune pꝛincipes et diuites exercentur.ibidem Circa femen gratie occupantur p̃lati ꝛ ſpi⸗ rituales.ibidem. —— de ſemine exponit᷑ſer.xxxviij. a ermo eſt multiplex.ſer.liiij. a Da eſt inter ſermonẽ dei⁊ creature ibidẽ Sermones illi qby ſcribant᷑.ſer.j. in pᷣn. Septuageſima dicit᷑ ſeptuageſima et car ⸗ niſpꝛiuiũ antiquũ.ſer. xxxiiij.in pᷣn. Quare dicit᷑ carniſpꝛiuiũ.ibidẽ Quare illo temꝑe eccleſia deponat cantics leticie. ibidem 3 Sero ſignificat diẽ iudicijgpt᷑ tria.ibidẽ.c Sernoꝝ genera ſunt quinq;.ſer. ꝙxxvij.a Seruitꝰ vtrũ ſit licitꝰ.ſer. ꝙxxv.a Sernoꝝ diuerſe ſunt ↄditiões.ibidẽ Serui debẽt hr̃e qᷓttuoꝛ ↄditões.ibidẽ Seruoꝝ infideliũ pena deſcribit᷑.ibidẽ.b Seruum debet dominꝰ bene tractare ꝓ⸗ pter tria.ibidem In ſeruis ſunt qttuoꝛ laudandg..xxviije Seruire deo tenemur. ſer. xxxiiij a b Seruitus eſt multiplex.ſer.cxij.g Seruitiũ ſeptuple tenemur deoibidẽ Seruoꝝ triplex eſt genus. ſer.cxij. ꝑ totũ Seruoꝝ duo ſunt genera.ſer.xcvij in pᷣn Serageſima eſt additus quadrageſime ſermone. xxxvlij.in pꝛin. icuie nihrä ue ſnſyih ndluin eoſlun ctintiuwe erergüt at diobol ii rric. tlbidẽ ribids nnes poninesꝙ inces erdiuit danturhltitſpi onikſer rrü r.liih a eix creature ibilt bank.ſeryinn ptuageſimutn rrihinhn. . lbidt ſia deponat cantiu dichpe triaibiit er ax ditöes it o diöes blü ndeſenbl bii bene mn udandmt Ler c6„ — dobü n e era ſer tewt s quini 1 — S 1 3 8 5—*— —„ 3* 7 1 8 Quare in introitu ſerageſime diciturter xxurge. ſermo·xxxviij in bn. Signa multã oſtendit deus humano ge/ 5 Signum quid ſit ⁊ tupler ſit ſer va. Signum eſt triplex.ibidem. Quid ſit ſignũ beniuolẽtie dine. ibidẽ Quid ſit ſignũ diuie remiſcentie. Quid ſit ſignũ diuine pᷣuidentie. Significatur diuina japientia per creatu ras multipliciter.ibidẽ Silentium indiſcretum derelinquit iner roꝛe. ßmone.. d Silentiũ eſt ex diuerſis cauſis.ſer · xxj· d Simplicitas eſt multiplex ſer. xxvijb Simplicitas aliq̃ eſt bona aliq̃ mala.ibið Quis quã ſimplicitatẽhabeatibidẽ Simplicitas intentiõis dz hf̃e tria ibidẽ. Symeon fuit tripliciter iuſtꝰ ſer xiij.c Smeon quid ſignificet ibidem Symeon quõ interp̃tetur· ibidẽ Sirenũ ppꝛietates ponunt᷑. ßᷣxxviij in pn. Sobꝛietas in quo ↄſiſtat.ſermo.viij· d Sobꝛietas quid ſit.ibidem Sol quid ſignificet. ſer.v.ab Solis ꝓꝛietates oſtendunt᷑.ſerv. a.b Sol ſpũalis quid ſit.ibidẽ. a Sol ſpũalis quõeclipſet᷑ ſer.v.b Solis ſpũalis pꝛietates ponunẽß.v ab Sol hz q̃ttuoꝛ ſtatus· ſermo. vb Solis eclipſis quõ ↄtingat.ibidem Solis ſpñalis eclipſis quid ſit ibidẽ Soles duo apparent aliquando.⁊ quid ſi⸗ gnificent.ſermo.v.c Sol habet octo gpꝛietates.ibidem. Solis lux eſt delectabilis hominiby pter multas rõnes.ſer. lxxvij. in n. Solennitates iudeoꝛum que ſint. ⁊ quot. ſermonexv in pꝛin. Quare ſint inſtitute ille ſolẽnitates.ibidẽ Quo tempoꝛe celebꝛent᷑ibide Solẽnitates quõſint celebꝛãde.ſer·xvi b. Vtrũ omẽs iudeitenebant᷑ viſitare hieru ſalem in om̃i feſto.ſer· xxj in pᷣn. Solẽnitates fedant᷑triby vlcijs.ſer xyſ. b. In feſtis ſunt tria neceſſaria.ibidẽ Soluere quid ſit.ſermo. c Zigare quid ſit. bidem. inculum quid ſit. ibide(m Somnus quid ſignificet.ſer. xxit. b Somwꝰ ſamſonis quid ſignificet. ibidẽ Somnus ione qͥd fignificet. ibidẽ Soꝛtilegior deteſtatio pontẽſ erlexxib Spes eſt duplex.ſer.xxiij. d Spes ãd ſit ſer. xxit.b Quid debeamꝰ erare?quð.ß.lxxi. d Spei ſunt multieffecꝰ ibidem Ad ſpei erectionẽ valent tria.ſer.iiij d Dupler gemꝰ hoim eſt magne ſpeub.cxv.e Spes liberat nos a deſperatiõe. ſer. vic Sbes ſalntis qᷓd ſit ſer. xii· d Spes ſuffragij quid ſit. Spes ſalutꝭ in ſolo deo ponidʒ ibidẽ. Spes ſuffragij in hoĩe poni põ̃t Spiriteſt quadruplex ſer lxxa Diuerſi diuerſis ſpiritibus diuerſimode ducuntur.ſermo.xiiija Spiritus vitales ſunt tres ſer. tna Spirituſſanctꝰ apparuit in aliquibus re⸗ bus.ſermone. lrrv.e —„ Spũſſanctus non fuit pſonaliter vnitus illis rebus.ibidem Quid requiratad miſſionem viſibileʒ ſoi⸗ rituſſancti. Quare mõ nõ mittit᷑ ſpũſſctũs viſibilit᷑ Quare hoꝛa tertia apparuerit ſpñſſctũs Dies locꝰ ⁊ tp̃s miſſiõis ſpũſſcti poni᷑ Locꝰmiſſiõis ſpũſſctĩ poni᷑ ibideʒ Tpᷣs miſſionis ſpũſſcti ponitur. Spũſſanctꝰeſt doctoꝛ ⁊ qᷓlis.ſer. lxxx f Qualis doctrina eiꝰ fuerit.ibidẽ Spũſſanctꝰ docet hoĩes tria· ibidẽ. Spũſſancti dona ſunt ſeptẽ.ſer.xxx. a. De donis ſpirituſſancti baber̃tractatꝰ dif fuſus ibidem- Ser ſunt pcrã in ſpm̃ſctm̃. ibidẽ e Illa ſex pctã dicunt᷑ irremiſſibilia.ibide Spirituſſanctus habet mulplicem opera tionem. ſermone · cxij Spũſſanctus eſt doctoꝛ ꝑfectus in tribꝰ. ſermo. lxvij.ꝑtotum. Quare dici᷑ſpũſſanctus doctoꝛveritatis. ibidem.ꝑ totũ. Spũſſanctꝰðᷣꝛ multiplex.ibidẽ Diſcretio ſpũſſctĩ oñditur.ibidem Spůſſtũs ↄſolatdech modis. lxyija ſermone· rxij in bn. Spũſſanctꝰ habet multa noĩa.ibidẽ. b Spũſſanctus mittitur ad nos ⁊ miſſus ẽ. Multiplex eſteffectus ſpůſſuncti? decem nomina.ibidem. Spirituſſanctus inenangelio nomĩatur triplicirer. ſermo. Ixxij·c Spũſſanctus ↄſolatur triplicir ibidem Tcz Spũſſanctus docet veritatem tripliciter. ⁊ quos docet ibidem. Effectus miſſionis ſpirituſſancti ſunt plu e Spũſſanctus mittitur incipientibꝰ ſeptezʒ iodisſer eriije. Spirituſſancti viſitatio impeditur duo bus ſermolxxiiije.— Spůſſanctus inbabitat hoĩem ter octo virtutes · ibidem.. Deus libentiſſime inbabitat quoſdã pꝛo⸗ pter quattuoꝛ. ibidem ue ſit neceſſitas miſſionis ſpũſſcti. ibidẽ Spũſſctũs ðᷣꝛ ſctũs triplici rõne.k. Mxx¶· d. Spũſſancꝰ fecit diſcipulos diligere ᷣm tripliciter.ibidem. Spũſſanctus eternaliter ꝓcedit a patre? filio ſermo lxxv.c. S LEirca pꝛoceſſionẽ ſpũſſancti quattuoꝛ no tantur · ibidem. Spũſſanctiꝓceſſio eſt duplex. Quid ſit ꝓceſſio eterna ſpůſſcti. Muid ſit ꝓceſſio tꝑalis ſpũſſcti. Wiſſio tꝑalis adquid ſit. MWiſſio tꝑalis ꝓbat᷑ multipliciter. Spũſſanctus miſſus eſt quintuplici figu/ ra.ſermo xxvx.d S Spũſſctũs miſſus eſt in igne. ibidẽ. Spũſſctũs miſſus ẽ in ſpecie colũbe.ibid. MPomo non poteſt certitudinaliter ſcire ſe hr̃e ſpm̃ſanctũ.ſermo lxxv.e* Vtrũ quinq; res in quib aparuit ſpũſſan ctus fuerint vere res.ibidem Sponſus eccleſie quis ſit. ſer. ꝙxxij.b Status ſecularium ſignificatur ꝑ lunam. ſermone. v.d Status tres hoimꝑtria deſignantur.ſer mone.ix. d.ſermo·xiij c· Tres ſtatus hominũ ſignificant᷑ per alioſ tres ·ſermo xiijc. S Tres ſtatꝰ ſignificant᷑ꝑ tria loca.ſer.j.a. Tres ſtatus hominũ merentur aduentuz * Tres ſtatus obſequunt᷑xp̃o.ſer..g Triplex eſt ſtatus bonh 6 6 Muid ꝑtineat ad quẽlibet. Qui ſint illi tres hoĩes.ſer xiiij.c Status xp̃ianoꝝ eſt duplex. k. xciiija. tatus ſpũalis impꝛopeꝛtionabiliter ex cellit ſecularẽ ſer.v.a Status ſpiritualis viri debẽt excellere ſe ibidez. culares in ſcitate vitebidẽ Stellarum actio in hec inſerioꝛa declara⸗ tur.ſermo.xix. a „ Stelle quid ſignificent.ſer. ve In ſtellis ↄſiderant᷑ qᷓttuoꝛ.ibidẽ. Stelle ſignificant doctoꝛes.ſer·iija Stellaꝝ ppꝛietates ponunt᷑ſer. v.e Stellaꝝ ſpũaliũ gpꝛietates ponunt᷑ibidẽ. Surdus qͥd ſignificet.ſer· cœxj. Surditas eſt triplex. ibide. Surditatꝭ triplic effectꝰ qͥd ſint. ibidẽ d Supbiaẽ petm̃ maximũ triplicit..cx. a Supbia qͥd ſit. ſer. cv. a ſer · cxxij·a Supbia ẽ pctm̃ generoſuʒ naſcẽdo. · œx à Supbia eſt viciũ anĩoſuʒ.ibidẽ. Supbia eſt viciũ cauteloſum.ibidẽ. Supbie ſunt duò genera.ſer.cv. b Sußbia occultat ſe ſub tribibidẽ Quðſupbia cognoſcat ibidẽ. Supbia fugat᷑ ꝑtria.ſer. cv.c Pꝛima radit ſuꝑbie ẽ ignoꝛãtia.ibidẽ. Supboꝝ deiectio q̃lis ſit. ibidẽ. f. Nulij pctm̃ põt eſſe ſine ſuꝑbia..cxij. d Supbie deteſtatio ponit᷑.ſer. cxij. de.ſ.ſer⸗ mone. ꝙœxvij a.ſer xxi.b Superbia comparat aque vdropice pter trla.ſermo.cxvj.c. Tria ſunt remedia 5 ſupbiq.ſer. cꝙxvij. a Supbia eſt regina oĩm vicioꝝ ibidẽ. Regina ſuꝑbie hʒ q̃ttuoꝛ regng.ibidẽ. Supbiaẽ ꝑiculoſaꝓpter duo.ibidẽ. Supbia cõparat᷑ freneſi.ſer. xxiij. b Suberbia eſt euidentiſſimũ ſignuz dam/ nationis.ſer xxxj. in bn. Suſtinere debet hõ tria.ſer.xcvj.c Suſcitatio ſpũalis ſex reqͥrit· ſer. xxx; c bernachli uete t rris teſtamẽti diuiſio ponit.b.cj.e. Tabernaculi veteris teſtamen ⸗ ti declaratio poniibidẽ 8 Tabernaculi veteris teſtamenti myſtica⸗ tio ponitur.ibidẽ. Tabernacula ſunt dilecta pꝛopter tria.ſer mone. cj.e. Bõ aſcẽdit ad tabernacula ꝑtria. ibidẽ. Tacendũ eſt wter qͥnq; ſer. vj. d Temperãtia dʒ ſeruari in oĩby. ſerxlv.f. Tpantie mediũ ſeruare opoꝛtet. ibidẽ. Templũ dei tria requirit.ſer.lj.in pᷣn. Tempus pꝛeſens eſt a nobis quadruplici ter obſeruandũ ſerxxxyis — indn erve o.ibide es ſeri din s ponunthit 1 bi Sn dſint bi twiceſ Acẽdoße diue vln um bidẽ. ſer cy b wibidẽ . bidef. obucrid ercijdelſer dropiceppter .ſer xija cioꝝ ibidẽ. egna bidẽ. duo ibidẽ ſer. cijb mů iguzdan ſerxcic rit ſer cxtc wli ve uiſoponitit veters ſumenti nitu npropntnül Tempoꝛis pñti multiplex cõmoditas ad opa meritoꝛia oñdit᷑ ſer. xxxvi.a tuoꝛ ſer· cxxiija Tempꝰ multipler oñdit᷑.ſer · xxxvi a Tempoꝛalia dicunt᷑ mendaciagpter quat Tenebꝛe ſunt duplices ſer. xxij. Tenebꝛe coꝛpoꝛales habent quattuoꝛ cõ ⸗ ditiones.ibidem Tentare quid ſit. ſer. xxũija Quot modis ↄtingat tentare. ibidẽ — Qalida temptatio homis a diabolo oſten ditur.ſermo. xliij.in pn. Muare deus permittat hominẽ temptari. ſermone xliije Quinq; modis reſiſtitur omnib tempta⸗ tionibus.ibidem— Temptatio quid ſit. ibidem. Temptatio fit ſex modis ibidẽ Temptatiõis ꝓceſſus ponit᷑ſer..h Tẽptatio cõpat᷑ aq̃ igni? oneri.ibidẽ. Duot modis capit᷑temptare.ſer. xxiiij a Teſtamentũ dñi quid ſit. ſer. vi.c Teſtis quid ſit.ſer. xxiij.b S Teſtis qͥd debeat habere. ibidẽ Teſtj certꝰcerte ferat teſtimoniũ. ibidẽc Teſtis incertus non ferat certũ teſtimoni⸗ um ſup incerto.ſer. Ixxiij· c In teſte ſeptẽ requirunt᷑.ibide. Apoſtoli habuerunt omnes conditiones teſtis.ſer.lxxij.c Apli fuerüt fidedigniteſtes xp̃i.ibidẽ Falſi teſtimonij deteſtatio ponit᷑.ibidẽ.b. Quattuoꝛ faciuntfalſum teſtimoniũ dete ſtabile.ſermo. lxxitj.c Utrum poſſit aliquid recipi pꝛo ferẽdo te ſtimonio.ibidem. Vtrũ teſtimoniũ ex auditu valeat.ibidẽ Theſaurꝰ reponit᷑ in tribyſer.xlij.c Timoꝛis dei pꝛeconia ponũt᷑ ſermo.v.in pꝛinci.ſermo.viij · b Timoꝛis dei neceſſitas declaratur.ſermo. v. in pᷣn·ſermo · vij· b Lontra timoꝛem recidiuãdi eſt triplex re⸗ medium.ſer. lij·b Timoꝛ quid ſit.ſermo· Ixxx. a Timoꝛ eſt ſeptuplex.ibidem. Timoꝛ cõparatur tribus.ibidẽ Timoꝛ pietatis cõſiſtit in trib. ibidẽ. Tria debemꝰtimere.ſer. viij.c Exaſperatio grauis ponit᷑ contra nõ timẽ tes omnino.ibidem. Timoꝛis effectus qui ſint ſer vin bn. mone.vj. in pꝛinci. Pptima animati in trit tione ponit᷑· ſer. xv¶·ꝑ totũ.ß. xvi.ꝑ totũ. tutibus.ſermo.lxxvi.de rationib ſer. xœxi d In tribulatõedẽmꝰcurrere ad xp̃ʒ..vij. b 8—— F5 3 2 Timoꝛ liberat a pᷣſumptiõe ſer. vi.c Timoꝛ ineludit᷑ in hũi itate.ſer. viij. b Tria debent timeri.ibidẽc Timoꝛ eſt tripler ſermo · ſ. a In tribulatione eſt maxima ſpes nr̃a·ſer⸗ o ad patientiã in tribula Tripiex eſt cauſa ↄtriſtationis electoꝛum pꝛo xpᷣo.ſermo·lxx. b·c. . Conſtans ꝑpeſſio tribulationũ eſt ſ ignuz firme fidei.ſermo.lxxi. a. Deus ꝑmittit ſuos hic tribulari ꝓt octo rationes.ſermo.lxvi.b— Tribulationes ſunt patienter ſuſtinende pter tria.ſer.xxvi.a bc. Fribulathee ſũt gaudent᷑ ꝑferẽde. ibidẽ. b Tribulati a deo ſũt a nob amãdi.bidẽ Pati maß̃ẽ ſignũ magne düctõis.ibidẽ. e Tribulationes remediantur tribus vir⸗ Tribulatio ꝑmittitur ſuper iuſtos ſeptem Rectum coꝛ non murmurat in tribulatio⸗ nibus ſed pꝛauũ.ibidẽ Triduum qd ſignificet. ſer· xxija Triduũ multiplex oñdit᷑ ibidẽ. Triduum poteſt dici tripler modus Zuer ſionis.ibidem. Trinitatis ꝓpꝛietatem deſcribere eſt peri⸗ culoſum.ſer. xxxi.in pᷣn.— Pꝛoductio perſonarum declaratur.bmo⸗ ne.rxxiꝑ totum. Perſonarum trinitas cum eſſentie vnita⸗ te ponit᷑ſermo.lxxxi ꝑtotũ. Triſticia eſt maxima pena.ſer.le. Turbatio eſt triplex.ſer. lxxyi.c Turbari non debet coꝛ noſtrum pꝛopter quinq; ibidem. Turbatio ꝓuenit ex multꝭ cãis ibidẽ. Turba quid ſignificet.ſer.ſ.in pᷣn. Turba in die palmaruz exbibuit xp̃o tria obſequia.ſermo.j.f. Quomodo differant turbe pᷣcedentes aſe quentibus ibidem. Turbam pꝛoſternere veſtimenta qͥd ſigni⸗ ficet. ibidem. Turbam frondes pꝛoſternere quid ſigni⸗ ficet.ibidem. 6 Turbe laus vocalis exhibita xpᷣo ĩ die pal marũ quid ſignificer ſermo.g. Ec 4 v ſi. quõ cognoſcitꝑſeptẽ· ßcv.b. Tria vicia cauſant᷑ ex vana glia. Pccto vicia oꝛiunt᷑ex vana glia ibidẽ. Tres ſunt cautele ↄtra vanã gliam ihil ita pꝛiuat g̃m ſiẽ vana gla.k.vitj a. Voanum quid ſit· ſer lxxxij· ANenatio atiqñ eſt licitg. ſerxlvf· bc.· Venatio aliqñ nõ eſt licita.ibidẽ᷑ enditio reddit᷑ illicita x. modis.ß̃ciijc Venditoꝛes⁊emptoꝛes ſunt duplices.ſer Spũales venditoꝛes ſũt triplices.ibidẽ Defectus triplex conſideratur circa rem qᷓ venditur.ſermo cii 6 BVerbũ dei audientes ſunt quadruplices „ ſermone· xxxvũj.b Tedium andiendi verbum dei vitupera/ tur. ſermo· xxxvij ßs locutus eſt parabolice ꝓpter deceʒ ra⸗ tiones.ſermo·xxxvij.a. d 1. Quare diſcipuli inqͥſierũt a xpᷣo intellectũ parabolarũ.ſer. xxxviij.c. d Muare xp̃s nõ ſꝑ apte docuit..xxxvij · d Vtrum verba chꝛiſti ſint per doctoꝛes ex⸗ ponenda.ibidem liter. ibidem— Verbi dei pꝛeconia ponuntur. ſer· xxxit. in pꝛin·ſermo.xcvij b— Septẽ impediũt fructũ vᷣbi dei..xxxiꝝ.c. VUerbum deicõparaturtribus.pani aque Verbũ dei habʒ tres ↄditiões. xxxix.b Verbi dei mira vtilitas oñdit᷑ ibid᷑ Quintuplices ſunt audientes verbuz dei. ſermone lve Aliqͥd ðꝛ verbũ vite pter q̃ttuoꝛ. ibidẽ. b Quãta ſit efficacia verbi deiibidẽ d Verbũ dei hʒ duodecim ↄditões.ibideʒ. Doctoꝛes nõ debẽt ſpnere ſimplices. ibie. Verbũ dei differta ño ſeptuptr.b.·liiij. a Verbũ ði docet mãſuete viuere.ßxxxix. a. Verbũ dei docet nullũ ledere.ibide Verbũ dei dat ſingulis alimentũ. Verbũ dei debet teri meditatiõe. Verbum dei debet igneaſſari ibideʒ Verbũ dei dʒ ſimpli poniſimplicib. Duõpanis verbi deifrangatur. Verbum dei dat mentis fanitatẽ. ana gloꝛia quio BVtrum negligens verbñ dei peccet moꝛta Duatt ruatet Pꝛedicatoꝛ veritati dz hre ſeptẽ.. lxvij· d. abia Verbũ ðiipedit pedũ ʒenlcatio.ð xxirc Muid ſignificet pedũ ↄculcatio· ibidẽ Verbũ deiĩpedit pluuie carẽtia.ibidẽ Verbũ dei impedit ſpinaꝝ ſuffocatio. Verbũ dei impedit clauſure defectus. Verbũ dei ĩpedit nimia ꝓfundatio.ibidẽ. Verbũ dei impedit nimia inundatio plu ⸗ uie. ibidem.. Verbũ deiimpedit lapidũ cumulatio. Verbũ dei eſt anie illuminatiuũ.ſ· xxxit. b Verbũ dei eſt anĩe ſanatiuũ.ibidẽ Verbum deieſt pꝛeparatiuũ vite eterne⁊ donatiuũ.ibidem Quare verbum deipꝛoiectum in via non fructificet. ſer. xxviij· d Verbum dei in ſuperbis eſt frigiduʒ ⁊ du rum.ibidem.b.— Verbum dei in ſuperbis eſt infructuoſuʒ ⁊ponderoſum.ibidem. Ueritas eſttriplex ſermo.xj.c.ſer. liij·ac. ſer rvij in pꝛin.ſer. Ixxij c. Veritas habet obſtacula.ſer.liiij.in pᷣn. UVeritas quid ſit.ibidem.a Veritatẽ triplicẽ habuit xp̃s.ibidẽ. Eirca veritatẽ ſunt tria obßᷣuãda.ibidẽ.b Tria faciũt fidẽ de aliquo dicto.ſer. liij. d ſermo Mxij. in pᷣn·ſer· lw. 2 Dicta xp̃i ſunt credibilia ꝓpter tria. b.liiij· d Quattuoꝛ impediũt a veritate k.lxvij. ĩpᷣn Jꝛedicatoꝛ veritatis debet eſſe idoneꝰtri plici idoneitate.ibidem MQual debeat eſſe doctrina veritatꝭ ibidẽ Quanta reuerentia debeant haberi docto rres veritatis.ibidẽ. Quid ſit dictũ credibile.ſer. xxij in pᷣn. Veritas q̃rentib nõ dʒ occultariſerxc Veſtis quid ſignificet.ſer.j.e.f.g. Immopratꝰvſsveſtĩtoꝝ ẽ dupiex. vije Inoꝛdinatio affectus circa vſum veſtimẽ toꝛũ culpatur.ibidem. AVſus veſtimentoꝝ eſt licitꝰ ibidẽ. Zbuſus veſtimentoꝛũ eſt culpandus.ſer. vije.ſer · vij · d.ſer xxxiiij d. e. Quiboliceat vti veſtimẽtis pᷣcioſisß.vije. Homines excedunt in veſtib quinq; mo ⸗ „ dis.ſer. xxxiiij.f. Veſtis nuptialis contexitur ex qͥnq; ꝑficit ꝑſextum.ibidem. Veſtimenta ſuper aſinam ſtrata marũ quid ſignificent.ſeryl. in die pal oflele. lija laſerliihin hn. ma txßs ibide obßuida ibidẽb o dicto ſer liij pter tria lii eritate f.lxrijih pfe ſeptẽ.ßlxyij ebet eſleidonsn n rina veritj ibidẽ beanthoberidoch le ker ti dz occultari t.ſerjefg ſtopẽduplet n s circavum . tlicit ibiẽ ũctcpmniti nenſcatn in veſtbqusi ereſuri ſnorl mnnrhöli num innni Labul⸗ Via ad moꝛtem eſt lata. ſer·xij. b Via dñi eſt facilis.ibidem Veſtes turbaꝝ qd ſigniſicent ſerjf. Septẽ ſunt vie iniqᷓtatis.ibidẽ Via triũ dieꝝ qͥd ſignificet. ſer xxij.a Nia eſt quadruplex. ſermo.iiij. d Via dñi eſt difficiis.ſer.xij.b Qua via homo debet incedere. Via domini in pꝛincipio eſt ſtricta in fine lata.ibidem. 5 AVia diaboli in pꝛincipio eſt lata ĩ fine ſtri⸗ Via mandatoꝝ quid ſit. ſer xxxij a Via conſilioꝛũ quid ſit. Via ſuꝑerogationũ quid ſit Nia mandatoꝝ eſtlatigꝛ. Nia conſilioꝛũ eſt ſecutioꝛ. Qia ſuperogationũ eſt ſplendidiot. Qui noſcant difficultatem vie diaboli.ſer ⸗ monexib— Viam triũ diex ĩpedit diabolꝰ.ſer. xvij. Viciũ pmũ nate hũane qð fuerit.. cvij. a Diuerſi diuerſimode ſütvicijs pleni.bxx. e Quaſi omnia vicia induunt ſpecies virtu ⸗ tum. ſermo· xxviij.c Vicia ſunt quaſi latrones. ibidem. Vidue inſtruunt᷑ in ſeptẽ.ſer. xiij·c AVillicus habet qͥnq; officia.ſer· ꝙxe Ad quid valeant illa officia.ibidẽ. Vinculum anime eſt multiplex. ſermo.ſc. **. ibidem. ſermo. vij. b.ſermo.xxxiijc Duomodo ſoluat᷑ vinculũ.ſer.j.c AVulpecule deſtruentes vineam ecckie que ſint. ſermone. xxxvc Vulpecule ille capiende ſunt in tribus.ſer mone. xxvi.c. Vinea eit vniuerſalis ecckia.ſer xxxvi.b AVinea eſt ↄſcientia. ibidem AVinea ecceſie foditur. purgatur. edificat. ſermone xxxv.c Muid ſignificent illa.ibidem Vinea dñi quid ſit.ſer. xcix. in pꝛin. Parabola de ↄductione operarioꝛũ in vi⸗ neã dñi exponit᷑.ſer. xxxiiij.ꝑ totũ. AVinea eſt duplex.ſer. xxxvi. b AVinea eſt ecckia pter ſex rõnes ibidẽ Qui hoĩes poſſint dici vinea.ibidẽ. d * ſermone. xxxvj.b Quale vinũ det vinea ↄſcie ibidẽ. Vuid ſigniticz mutatio aq̃ĩ vinũ. ð xi pᷣn. Ibidem. AEinũ cupiditatis quid ſit. ibidẽ.b Muale vinũ det vinea vniuerſalis eccleſie Muo anno chꝛiſtus mutanerit aquã in vi⸗ num.ſermone xix a Muis fuerit ſponſus et ſponſa in illis nu⸗ prijs · ſer.xix.in pꝛin. Vinũ ſpirituale eſt triplex.ibidẽ.a llud miraculũ ꝓbant auinq; ibidẽ b Quare chꝛiſtus non creauit vinum nouũ. . NVinum eſt triplex.ſer xxſin n. Vinũ bonũ triplex poſuit xpᷣs.ibidẽa Vinum nouum diuine gratie habet tres effectus.ibidem— Vinũ denotõis hʒ tres effectꝰ ibidẽ Vinñ felicitatꝭ erne hʒ tres effectꝰ ibidẽ Vinũ multiplex dat diabołꝰ.ſer. xx b AVinũ diaboli hʒtres effectꝰ ibidẽ Vini naturaleffectus ponunt᷑ ibidẽ.c AVini abuſus nocet qdruplicit.ibidem Immoderatus vſus vini quattuoꝛ cauſat ſermone xxi Vinũ quibpᷣncipaliter noceat.ibid * 8 6 Vtrũ vſus viniſit homi licitꝰ ſer· xxi.d Vinũ carnalis voluptatis qd ſit Vinum ſupbie quid ſit ibidem Quis biberit illud. Vlinũ quib potiſſime noceat.ſer ·xxic Virgines inſtruunt᷑ in ſeptẽ.er.xiij. c AVirginũ pᷣconiũ ponit᷑ſer. xxxiij.in pᷣn. Virginitas habet tria.ibidem Vrginitatis dignitas cauſatur ex quat tuoꝛ. ſermo xxxija Virginitatis amenitas conſiſtit in quat ⸗ tuoꝛ.ibidem Virgitatꝰvtilitas ↄſiſtit ĩq̃ttuoꝛ.ibi.cdę. Pꝛopꝛietates viduitatis ⁊ virginitatꝭ po⸗ nuntur.ſermo xxxiij.e AVirtutis medium quid ſit. ſer xxi.d Virtutis extrema que ſint.ibidẽ Mõ dz tenere mediũ in oĩ actiõe.ibids Due virtutes recipient in iudicio copioſũ pꝛemiũ. fer. lrxx.b Quid ſit mediũ ſeptẽ virtutũ.ſer.lxi.b Vita pñs eſt ſtatꝰ maxime gp̃e.ſer.j.a Vita contemplatiua eſt ſimpliciter melioꝛ actiua ibidem.b AVita actina eſt vtilioꝛ ʒtẽplatiua.ibids Vita xp̃iana qualis eſſe debeat.ſer xxxid Vita pñs voluit. vij. etatiby. xxxiiij.in pn. Vite pꝛeſentis inſtabilitas declarat᷑. mone · xxvj. in pꝛin. Vita eſt duplex.ſermone. xxviij.c. 6 Cabulꝛ Uita viatoꝛis cõparat᷑ ſex reby. ſer · ria Vtrum vita quieta ſit poſſibii in pac vi .bidem⸗ Puih detur vita eterna. ſermo. xvij ₰ trum aliquis poſſiter ↄdigno mererivi tam eternã.ſermo xq. Vita euangelica que ſit. ſ er.xxxj d Uita p̃ſens eſt via. ſermo · ſ Vocatio hoim a ðoẽ qͥntuplex. xxiija. Vtrũ excuſentur hiad quos nõ ꝑuenit vo cqtio vel pꝛedicatio. ſer. xxxiiija Vocauit nos de duplicir. ſer. Ixxxvi. d Vocauit deꝰ generalir triplicit. ibidẽ Ziocatio differẽs ẽ reſpectu diuerſoꝛum. ſermone. xxxiiij.b Que merces ſitpmiſſa vocatj. ibidẽ „* Vocatõixp̃i obediẽdũ ẽgr duo · xxxvia Vocatiõi parere dẽm ꝓpr tria. ibidẽ AVolũtas deiẽ duplex. ſer· xiij d· ſer. xxiiij. c Voluntas ſigniqͥd ſit. ſer. xiij.d In qͥbyↄſiſtat voluntas ſigni.ibidẽ. lolũtati ſigni põt reſiſtt. Voluntatibeneplaciti nõ põt reſiſtiibidẽ. Volũtas bñplaciti qͥd ſit. ibidẽ. Voluntas deieſtad ſeptẽ.ſer. xxiijc Voluntas dei eſt duplex.ibidẽ. Voluptatũ carnalii deteſtatio poni᷑. ſer molxxxvij.a.ſer. cxiij·a. ſer. xxxvij· b Tria faciunt cautũ contra volup tates car nales.ſermo.xxxvij·b Voluptates carnales diſi uadent ocwſer mone. lxxxvija Voluptatis ſunt tria nocumẽta. bidẽc Vtꝝ vouẽs teneat᷑ſtati reddere.t.cxxvi.c Vtrum vouens teneatur omĩa implereq q ouit.ibidem Vorũ licitũ tria req;rit bids Vſuram deteſtatur dominꝰ ꝓpter duode⸗ cim rationes. ſer. xcvij. a Vupis hʒ xvijpꝛietates. ſer xœiij.g Quid ſignificet vulpis.ibidem , ſignificet · ſer lerxvij ·a psuenitin mun * dum ſermo.a p̃s in mũdo oñdit tria pꝛeci⸗ pua ſigna.ſermo.ſ.a ps awꝛopinquauit trib locis. ibidẽ 5. debuit recipia mundo.ſi er⸗ mone. iij. ꝑ Io debet᷑triplex honoꝛ.ſer ·g ÿp̃s attulit tria. 5. s·ſerxxyiyin bn. 256 eſt rex humanꝰ tripliciter. ſer.ij a ps vere ðᷣꝛ rex multipliciter ibidẽ Quid ſit rex.ibidem. ßs fuit benedictus ausuruplic— ctione.ſermone.ijg Quõ pbatxm miſſum a patre ibidẽc Diuinitas xõ̃i fuit pꝛobata per miracu. ſermone.ſ.c p̃iptãs q̃nta ſit declarat᷑ lerit 5 ßi ſapientie pᷣconiũ poni᷑. piclemẽtie pꝛeconiũ ponit. id. ßi ſcientie pꝛeconiũ ñponit᷑. ps eſt deus. quia facit omĩa potennra ſermone.ixa Ip̃s regit omĩa tripliciter· ibidẽ xhs ppter q̃ttuoꝛ clamauit. ſer x. b p̃i Feenin gos iobannis baptiſte po nitur.ibidem.bc Vuanta e nobis eſſe hñilitas ad xpm.ſermo.x.c p̃ianꝰ verus qs debeat dici. ſer· xiin hn. ßianꝰ qd facere debeat.ibidẽ Ip̃i parentes mirabantur de geſtis circa ipᷣm ·ſermo · xij Circa xp̃m fnerũt tria mirãda. bidẽ ps fuit mirabilis in omnib operibus ſu is.ibidem Spmeonis deuotio circa rpᷣm in burſic tione deſcribit ſer.xiij· b Symeonis bñdictio q̃lis fuerit ibid? fuit poſitus in ruinam quadruplicit ſermone.xiijb Duomodo xp̃s fuit ſi ignum cui contradi⸗ cetur.ibidem Quis ↄtradicat huicſ igno. bide Ipi natiuitas cum geſtis circa ipm deſcri⸗ bitur·ſermone.xüijc Inxp otria dicebant᷑in natiuitateibideʒ. Ip̃s opere exercuit que nobis operind docuit. ſermo xvin dn. p̃s ꝓfecit in ſapientia ſermo.xv.in pꝛin e ſ ermone. xvf.ef Duõ creuerit. ſer· xx.in hn. c Ips fuit puer pꝛopter puritatem nple ſermone.xv. a p̃s voluit afparere propter auarpie rationem · ibidem ÿi innocẽtia deſcribit᷑. bidem piplenitudo in virtutibus deſcribitur. ſermone.xvx.a p̃iſapientia qualis fuerit ibidem Duð fuerit amiſſus a parentib ſerxyſa Zsqn inlis pinqn chsol ts. 3 3 8 tum Ljohn an anfſer dont iponit 1 ponit᷑ bi ter ibide uit erx.b hannis bipiln iseſſe hũlitus; u dicj ſerxi in L.ibidẽ Kah tur degeſtis cin nirida ibids mniboperibus ſi tᷣninpuns lis fuerit ſbidt — quadnylii ignumai onnadi ſigno bidẽ otuhnd kin natuitubi que nobis oyen n. W tuſemoprüp wul 2ßmandirein puericia upebãt propter tria. ſermone xvj.c. Beſia circa amiſſionemxpi deſcribuntur. dãpius. quidãpinquiſſime.ibidẽ ſermo.xvi.a bc. Wultiplex medium oſtenditur circa rõm ſermone xvi. d Muare xp̃s oſtenderit ſapientiam ĩ iuuen tute ſermo · xvi.f. Muõxps fuerit plenꝰ gp̃a. Vtrum ga xp̃i fuerit infinita. Bratia xp̃i potuit dici infinita S Scientia xp̃i quãta fuerit. vu⸗ h̃i potentia quanta fuerit. ßp̃i ſapientia quanta fuerit. Ep̃s eit falco.ſermone. xxiij. b bipᷣconiũ eptuplernit pidẽ Impꝛobatio quarũdã ereſum circa na⸗ tiuitatẽ dñi ponit᷑.ſer. xit.a Pꝛopꝛietates duarum naturarum in rõᷣo oſtenduntur.ibidẽ p̃m ſecuti ſunt diuerſi diuerſis ex cauſis. ſermone. txij-a Ttx in xp̃o ſuerit vera admiratio. ibidẽ e In xp̃o eſt multiplex ſcientia.ibidẽ Due ſint obiecta ſcientie xp̃i. ibidẽ Qauare xᷣs multos curatiit coꝛꝑaliter. ſer mone. xxiij.in pꝛin. i humilitas oſtendit ſer. xriiij. a p̃s extendit manum ſuatn ad bominẽp/ pter ſeptem.ſer.xxiij a Ep̃s tetigit qͥncʒ modis. ibrdẽ.b Eh̃s tangendo ſemꝑ gr̃am intulit. ibidẽ. Ip̃s quid ſignificet. ſer.j.in vn. Aß̃i viſitatio deſ h qua mũdo appꝛo⸗ pinquauit.ſer.j.in pᷣn. Ip̃s oſtendit nobis ſigna amoꝛis ⁊pieta/ tis.ſermo.j. a Ep̃s ↄdeſcẽdit nr̃e moꝛtalitatl ibidẽ p̃o incarnato ſplendoꝛ diuinitatꝭ appꝛo⸗ pinquauit terris · ibidẽ pm recepit zacheus hoſ picio.ibidẽ ßs inſidet aſino.ſermo.j· d Ep̃o debet̃triplex honoꝛ.ibidẽ.g Eÿpm debẽt fideles pᷣcedere boemise wt. p̃m debent fideles ſequiꝑ mandatoꝛuz impletionẽ.ibidem Ip̃o debent fideles pꝛoſternere veſtimen/ ta in via.ibidem p̃s attnlit paupertatẽ. bumiltate: aſpe ritatem.ibidem. p̃s pꝛenunciauit aduentum uñ imut ſ⸗ guris ſermo.ij·in pꝛin. 3 3 pꝛenuncſauit zuuchum ſuũ tnui pꝛeconijs.ibidem. Ip̃i aduentũ pᷣnunciaueft quidã a ge⸗ Epi aduentꝰ fuit gratioſus. deſiderabilet acceptabilis.ſermo.ij. a Zauentꝰrpieſtadmirabil nonitas ibidẽ. Ip̃iaduentus eſt nouus.ibidẽ. Statum regium attollunt tria que fuerüt in xp̃o.ſermo.ij. a p̃s tetigit plures lepꝛoſ os.ſer xxiij b Quid ſignificet tactꝰeiusibidẽ. Qualis ſit tactus dei ante ncarnationer qualis poſt. ibidem. hi volũtas eſt ad ſeptem. ſerxxiijc Ip̃o doꝛmiente factus eſt motus in mari. ſermone. xxv. a Moꝰille factꝰẽ erßi volũtate ibide p̃s doꝛmiuit tũcqpter tria ibidẽ ßo obediuit mare triplicit᷑.ſer. xxx. d p̃s aſſumpſit defectus naturaies gener les nõ particulares.ſer.xxvx. Ip̃a aſſumpſit defectus penales nõ õculpa biles quoſdã.ibidẽ De xpo querere quis qualis anan ſi it a ſignificet.ſer · xxv.e p̃s intrauit nauem.ſer. xxvja Epm dẽm? imitari in q̃ttuoꝛ·ibide p̃i dñium ꝓbat᷑ a triby.ſer. xxvij. a Pmia ſunt in ptãte xp̃i duplicir. Srri b b SAdxpm confugientes recipiunt conſi dlati onem.ibidem.c p̃s venit in pauptate ꝛq̃re. ibidẽ e &p̃s elegit humiles diſcipulos. ſermone xxxij in pꝛincipio. Ip̃s hoꝛtat᷑ omẽs ad tria.ſer xxxiij. a Sdxpᷣm venire poſſumus ibidẽ Ad xp̃m eſt multiplex via.ibidem p̃i doctrina qualis ſit ⁊ de qibidẽ Turbe currebant ad xpᷣm.ſer. xxxvij. isn. p̃i exitus eſt quintupler. ſer xxxyij b Duid ſit quilibet. ibidem S Ip̃s cuſtodit aliqua in nob. ibide ps bis fecit conuiuiuʒ coꝛpoꝛale turbie. ſermone xxxviij. d pᷣs ↄculcattribus modis.ibidem ÿp̃s exhibuit iudeis ſeptem benefici. ſer mone xl.c Spiritus malus non duxit tõm in deſer tum.ſermone.xliiij. a p̃s fuit temptat? in triby. ibidem. Oue fuerunt illa tria ibidem. 2 ſermone lvij.b ps eſt dñs miſcðie triplicir ibidẽ e Inxpᷣoeſt ois ſciaq̃druplicir. ſerlv.c Ips fuit rex potentiſimꝰ ditiſimusẽ ſapt rentiſſimusſer lvi.a Ap̃s q̃rũ ſit rex.ibidẽ.b ps venit ad quattuoꝛ ibidẽe Pũlitas xp̃i fuittriplex. ſer· wi· d ÿs exinaniuit ſe mitiplicir ibidẽ ßs adeptus eit tria pꝛo ſua exinanitiõe. ihien p̃s in cena dedit triplex exemp lum· mo nelxxxij inpꝛin. Doctrina xpiin factj oñdit· ſer· rij in bn. p̃s dilexit nos q̃druplicit· ibidẽ. a cßi dilectio multas habet nobies ꝛieta tes. ibidem. Ĩihůlitas ſumit᷑a duoby ibidẽb ßs oñdit q̃druplicẽ hũilitatẽ.ibidéẽ Ipm ſequi nolle ex contemptu; graue ſit 5 Ep̃s liberanit poĩes ſer. liv Ihs eſta nob rogãdꝰ qᷓ̃drupliſi er.re ps in oibotenuit mediũ ſer xb hs influit vitã duplicẽ ibidẽ c ßs ſolus poteſt ratiõabiliter dici dñs ꝓ⸗ pter tria.ſermo.ixxj a s in aſcenſione fecit quattuoꝛ notabi⸗ les aſcenſiones. ibidẽb p̃m ſedere a dextris dei patri quid ſit. ſer mone lxxj. f. pᷣs ðꝛ ſedere q̃drupliciter ibidẽ ps habuit nouẽ teſtimonia.ſer·rxij· d pᷣs dicit᷑ paſtoꝛ. ſer. xxix à &ßs paſcit q̃druplici ciboibidẽ In xpo ſunt tres ſube.·ſer lxxxij · a Ipm debemꝰ audire in q̃ttuoꝛ ßᷣlxxxvlijc po apꝛopinq̃ntes ↄſequunt᷑ tria. ibidẽ. ps ſedet tripliciter.ſer xcj ßs voluittradia inda pꝛopter quim; · ſer mone. q.d 5 Ips legit qnquies fleuiſſe. ſer·cic Ip̃s habʒ qͥnq; templa.ſercija ps ingreſſus eſt materiale templũ ſex vi⸗ cibus.ibidem Qualia ⁊ quanta xp̃s tolerauerit a iudeis ermone. ciij. b Depo ſunt duo cognoſcẽda.ſer. cviij b ps fuit ꝑfectiſſimus medicus ex duobꝰ? ſermone. cxvi.a.b S i pulchꝛitudo declarat᷑ ſer. cxxijc Quales ſint nuptie ilius ſponſi⁊ ſponſe. ſermone. cxxi. d ßiam de qᷓinterrogabit ſerꝙrxijb hi calciamentũ qͥd ſit. ſer.x. ps die quadrageſima natiuitatis ſuede⸗ dit duo pᷣcepta ſer. ri. in pᷣn. ps fuit fons omnium virtutum ⁊ gratia/ rum. ibidem. a ßs fuit poſitus in triplex ſignũ.ibidẽb p̃s poſitus fuit in ſignum paupꝑtatis.ſer . mone. xiij.b Vbi hoc fuerit. ibidem p̃s fuit poſitus in ſignum virginitatis. bidem. p̃s fuit poſitꝰ in ſignũ patie ibidẽ Vuis ↄtradicat huicſigno ibidẽ xp̃ipꝛopinquus poteſt homo faciliter fie ri.ſermone.xiiij. a S ßs eſt doctoꝛ vtilis viltoꝛ. vtiliſſimꝰ ſer mone. xxxiij. a ps poſitꝰ eſt inruinã ſer xiijb 3p̃s poſitus eſt in reſurrectionem multo⸗ rum.ibidem. 6 Ip̃m confoꝛtauit angelus in paſſione ſer⸗ mone. xiij·c Iÿ̃s liberauit nos a culpa ſer· vj in pn. ps liberabit nos a miſeria.ibidẽ. pᷣs inuiſibiliter venit in coꝛda pꝛeparata ſermone. viij· in pᷣn. 5 Ap̃s ſuſtinuit omiĩa mala vt ſuſtinenda do ceret.ſermo.j.b 3 y laponit᷑ ſer.xciije ydolatria quid ſit. ſer. cxxviij. Pomenei fabu⸗ ydolatrie deteſtatio ponit᷑.ibidem. pdolatrie triplex deriſio ponit᷑. ibidẽ ydropicus quid ſit. ſer. cxvi.c· d· e pdropicꝰ qͥd ſignificet. ibidem Fdropiſis ſunt q̃ttuoꝛ ſpecies. ſer. ꝙxxſ d. Fmago eſt triplexĩ mũdo. ſer. cxxviijiĩ pn· Qui ſit quelibet. ibid ymaginum cultus olim fuit illicitus.ſer⸗ mone. qꝙxxviij·b. ymaginũ cultꝰ nũc eſt licitꝰ.ibidẽ Fmagines ſunt inſtitute in eccleſia triplici cauſa.ſermo.cxxviij.c ymago in hoie quid ſit.ibidẽ.e Fmago in homie in qͥ ↄſiſtat.ibidẽ Fmago virtuoſa qͥd ſit. ſer. cxxviijf ymago anie eſt multiplex.ibidem Que queſtiones queruntur de q̃libz vmq⸗ gine animeibidem . ——————= ngnfi utrn nſuotn obedit geopſi nab dijn des obei ais beſt eum adt aonen doinno etlac tzun ſtisſiu norrd cnſli n Ah den nſi6nn vngun grpateibi cſignobidẽ wlo wilſimt gelusinpaſoneln ſer yinhn. tincoꝛdapꝛepam Ala vt ſuſtinendan enehb id ſi ercxvi onkbidem io pond᷑ ibidi rci.cdee ſdectes ſrch un fui llicnst ſtlicit ibid ( ſitibide. oſirib ſu ſerꝙ Vominica pꝛima aduentus Bermones uenera bilis magiſtri Nicolai de Polonia · decre toꝛũ doctoꝛis.capellani epᷣi poſnoniẽſis. qui viridarius nuncupant. Dominica pꝛima in aduentu. em. pꝛopinq̃ret dñs ieroſolymis. cici.⁊ Luce. xix Düoniam vt ait magnũ lumẽ ec⸗ ceſie excellẽtiſſi mus p̃ ⁊ doctoꝛ auguſtinꝰ de cin itate deilixijca·xi. Sic deꝰ op̃s hoĩem cuꝰ natürã qͥdãmõ mediã inter anglos beſtiaſq; ↄdidit. yt ſicreato⸗ ri ſuo tanqᷓ; ðᷣo dño ſubditꝰ.pᷣceptũ eiꝰ pia obediẽtia cuſtodiret. inꝰſoꝛtiũ prãſiret an geloꝝ ſine moꝛte media. beatᷓ ĩmoꝛtalita tem abſqʒ vllo termĩo ↄſecutiiꝰ Si aitẽ dñm deñ ſuũ libera yoluntate ſuꝑbe atq; inobediẽter vſus offenderet. moꝛti addi/ ctus beſtialiter viueret.libidinis ſeruus. eternoq; ſi moꝛtẽeſſet deſtinã dus. Mec Augꝰ. Ex qͥbꝰ vᷣbis ptʒ q̃nta fu erit dignitas hũane ↄditiõis quãĩ ſuicre atione accepat. In q̃ ſiꝑſtitiſſet obſeruan do innocẽtiã.in ↄſoꝛtiũ trãſiſſet angeloꝝ. ꝑpetua cũ illis in daritate victurꝰ. Siau teʒ a ſtatu innocẽtie degeneraſſet ip̃is be ⸗ ſtijs ſilis fieret. Veꝝ qꝛ hůana ↄditio ſua ſu diaboli g pꝛimena iuſticia deuiauit.ac phoc de ſiitudine deiq̃ cũctis eratpᷣſtan tioꝛ.vt dicit augꝰ vbi ſupꝛa ca· xxiij. verſa eſt in ſiitudinẽ beſtiarũ. Juxta qð cõq̃rit᷑ põ · dicẽs. Mõ cũ in honoãe eẽt nõ inteile/ xit. cõparatꝰẽ iumẽti ĩſipiẽtibꝰ⁊ ſilis factꝰ? ẽillis. Duapꝛopter dei filiꝰ eʒ fõte pater ⸗ ne miſcðie ꝓcedẽs. venire dignatꝰẽ in hũc mũdũ. vt ſi hoĩem beſtialẽ ⁊ bꝛutglẽ ad pᷣ⸗ mã reduceret dinie ſititudinis ↄditioneʒ Bincẽꝙ atparẽs in carne vt hoiii pctõꝛi defoꝛmitatẽ ſue ↄditõis culpabił oſtende ret.apꝛopinquãdo hieroſolymis ĩaſina ſedere dignãtꝰ eſt. vt ſic hoĩei aſinina fa tuitate idrãtid. deſidia ⁊ ſtoliditate coꝛru⸗ ptũ ad pꝛiſtinã ſapientiã intellectũ⁊ ſuen tiã cognitiõis ſue reducere ſevelle⁊ads veniſſe oſtẽderet. De qua qͥdẽ ſeſſione ſu⸗ per beſtiolã aſine ponit hodierna diem ſerãeccig euãgeli· deqͥ⁊ ſupquo ad vtii tatẽ chꝛiſtifideliũ expediret aliq̃ bꝛenirin mediũ ponere · quo hoĩes ad deſideriũet deuotionẽ? cõtemplationẽtãti doni tan 6 tig; beneficij accenderentet inflãmaent᷑. Sedqꝛ yt dicit apls.ij Hoꝝiij Hõ ſmꝰ ſufficiẽtes cogitare aliqd nõbis q̃iexno bis.ſed ſufficiẽtia nr ex deo eſt. eo ꝙ non rz hõqð nõ—— Fo th.itj. Deben at in nobigvelle? pficere. Ad ſohilip.ij. Hinc dicit Augꝰ li. rinch iij. Deꝰeni ip̃e oꝑa pᷣmo de coꝛrectiõe ⁊ gra.ꝙ nullũ bonũfa ⸗ ciũt hoĩes ſiue cogitãdo ſiuevolendo ſiue agẽdo ſine gr̃a q̃ oĩm eſt cã pꝛimaria? ſuf ficiens. eo ꝙ ip̃a ſola opat᷑ in om̃i agente.⁊ ꝑcõſequẽs oĩs bonicã.inqͥt beatꝰ Tho ⸗ mas li.iij. cõtra gẽtiles cã, viij. Vtigit᷑gra tiã opoꝛtunaʒ huic oꝑinr̃o inueniamꝰad illã gtioſſunã in celis reginã angloꝝ.⁊gra tioſiſſunã in terris matrẽ oꝛphanoꝝ imo oĩm pctõꝛũ tutricẽ ⁊ꝓtectricẽ ſingloꝛũ ad eã damantium deuotis ⁊ pijs mentibs. acaffectuoſis ſuſpirijs ⁊ vocibus recurra mus. Mec enieſt illa q̃ ſola inuenitgratiã quẽ gfa ⁊ veritas facta ẽ dñim ieſuʒ vpm. Joh.i. Hecẽꝓfecrꝰ ſufficiẽtis gre.nõ ſolũ ſibiſeq habũdãtiſſime ⁊ copioſiſſime ple⸗ nitudinẽ mũdo attulit vniuerſo. Em augꝰ. in ſerinonę qͥdã de eiꝰ nãtiuitate. Adilã ð ↄcamemꝰ vt de plẽitudĩe erꝰ aliquã ſtillã effũdat nob inqt Januẽſis ĩ ſuo katho. de ipſiꝰ marie cõmendatiõe. Dʒ vt aſſequa/ mur ſalutemꝰ eã oẽs coꝛde pio.mẽte ſere ⸗ na. voceq; amena. dicẽtes ei ilud qð eian gelus de celeſtibꝰ ſedibꝰ attulit Zue ma · ria⁊c In iſtoeuãgeliottiatqnguntmꝙ de triby fit mẽtio pᷣncipalis. Eſten h men tio de xp̃o dei filio · de aplis eiꝰ.⁊de turbis iudaiq. In xp̃o notat᷑ maximã pietat mi⸗ ſeratio In hꝙ dignatus eſt apꝛopinqᷓ̃re huic mũdo. In diſcipulis xp̃i notat᷑ nira obediẽtie deuotio · in hoc ꝙ mãdata eiꝰqᷓ̃ pᷣcepit ſtatim fecerũt. In turbis notare uerentie ⁊ honoꝛis debita exhibitio in eo ꝙ xpᷣo veniẽti occurrerũt.veſtimenta ſtra uerũt.voces extulerũt. Pꝛimũ tangit᷑ibi. Lũ appꝛopinquaſſet dñs hieroſolymis. 4 Scm autẽ ibi. Eũtes añt diſcipuli fece· růt ſicut pᷣceperateis ieſus· Tertiũ aũtibi — aũt turba. Et iſto mõ obmiſſis ubtilitatiby curioſitatibꝰdiuiſiõis ſcola ſtice ⁊ magiſtralis.in oĩby ſequẽtibſermo nibyꝓcedã. vulgarit ſimplici qntoc; facili oꝛi diuiſiõe ↄtentꝰ pᷣſertim cũ hos ſerino nes · auctoꝛe deo. nõ niſi vulgo⁊ ſimplici pplo in ecclia recitãdos.nõ in ſcolis legẽ⸗ dos pꝛima intentõe ſcribere ꝓponã. Et iõ indulgeant doctoꝛes ſi eoꝝ deſiderijs ſuf ficere fimul nõ valeã. Facit enĩ h̊ ruditas opis huiꝰ q̃ lac dare in potuʒ paruulis in xpo nõ eſcã ꝓuectis intẽdit. Vñ ſi ſimilã ſubtilioꝛis diuiſionis ⁊ accuratioꝛis ſtili appetãt. alioꝝ qͥbus ſcolas docere cureẽ. oꝑa ſubtilioꝛa reqrant.in quoꝝ cõꝑatiõe noſtrũ hunc groſſioꝛẽ furfurẽ. vulgaribꝰ vtiq; vtcũq; vtilem relinquãt. Videamuſ igit auſpice deo de pᷣma particula euãge⸗ lij in qua fit mẽtio de xpo filio deiin qͥ fu⸗ it maxima pietatis miſeratio.in; videli/ cet ꝙ dignarꝰeſtappꝛopinq̃re huic mun⸗ do. de q̃ dicit euãgeiů in pꝛicipio. Cũ ap⸗ pꝛopinquaſſet ieſus hiertimiſ. Iſtud euã geliũ bis legit᷑ in ãno.ſemel vt h ſub myſti co ſenſu. Nõ enĩ hodie ecclia recolit aduẽ tñ xp̃i in hierłm coꝛpoꝛalẽ· quoviſitare di gnatꝰ eſt ciuitatẽ? locũ illũ in quo paſſurꝰ erat ꝓ nobis.ſed potiꝰ recolit aduẽtũ eiꝰ quo viſitare dignatus ẽhũc totũ mundũ ꝑ viſcera miſcðie ſue.in qͥby viſitauit nos oꝛiens ex alto · vt ðꝛ Luẽ.i. Dðytiq; factũ fuit ꝑ eius incarnationẽ.ꝑ quã aſſumpta carne hũana viſibilis factꝰ nob apparuit Baruth.ij. Poſt heci terris viſus ẽ⁊cũ hoĩbo ↄuerſatus eſt. Alio tꝑe recolit iſtud euãgeliũ ecẽia in dñica ramiſpalmaꝝ.ſub ſenſu pᷣciſe ali.recitãdo hiſtoꝛiã ſue pᷣſen tialis viſitatõis ad locũ ⁊ ciuitatẽ in quibꝰ paſſurus erat opando ſalutẽ in medio ter re. Et iõ qͥlibʒ diſcretꝰ pᷣdicatoꝛ iſtud euã geliũ debet exponere ᷣm ↄfoꝛmitatẽ rep̃ ⸗ ſentatiõis ſctẽ mr̃is ecclie.q̃ nũcꝓillo nũc pꝛo iſto ſenſupba ſctĩ enãgelij accõmodat put videt deuotiõi fideliũ ↄueniẽtius ex ⸗ pedire. qð heu paucoꝝ pᷣdicatoꝝ moꝛisẽ Plures enĩ indifferẽter iſtud euãgeliũ ex ⸗ ad ſam.qð tñ non ↄgruit tꝑi.acꝑ oc cũ ecẽ̃ia nõ cõcoꝛdat ſʒ diſcoꝛdat Di⸗ cit ð. appꝛopinqſſet ieſus hierlumis. Saluatoꝛ nt veniẽs in mũdũtria nob fecit pᷣcipua ſigna amoꝛis miſeratõis ⁊pietatj. Pꝛimo enĩ nre moꝛtalitati cõde ſcendit. vñ dicit cũ appꝛopinq̃ſſet. Scðo nũcios ſalutꝭ noſtre pꝛouidit. qꝛ miſit du os diſciplos. Tertio pᷣcepta? monita ſa/ lubꝛia dedit. ibi. Iteĩ caſtellũ. Quãtũad ꝛimũ xp̃s veniẽs in hũc mũdũ pꝛimuz ſi⸗ gnũ ſui amoꝛis ⁊ hñficiũ ſinglaris pietatꝭ nob oſtendit. in b ꝙ dignatus ẽnf̃e moꝛ/ talitati ↄdeſcẽdere. Expctõ enĩ bmoꝝ— rentũ elõgatus fuit hõ a deo.⁊ deꝰ ab ho mine. Juxta illud Iſa.lix. ctã nf̃a diui⸗ ſerũt inter nos ⁊ deũ noſtx · Et in pð. Zõ̃⸗ gea pctõꝛiby ſalus. Et hãc elongationẽ ſi⸗ gnificat ile filius ꝓdigꝰ.qͥ recepta poꝛtio ne ſube paterne receſſit in regionẽ longin quã.⁊ viuẽs luxurioſe ↄſũpſit eã vt ðꝛ Lu ce.xv. Vñ qᷓ;diu orat in eo ſtatu non pote⸗ rat appꝛopinq̃re deo. venit ð filius deiet appꝛopinquit nobꝑ ſuſceptionẽ ne moꝛ talitatꝭ.vt nos poſſemus appꝛopinqᷓre ðo ꝑgrãm adoptõis. Eñ in põ. ope eſt ti⸗ mẽtibeñ ſalutare ipius vt inhabitet glia eius in tra nr̃a. Bla dei eſt filius dei. Qñ ðꝛ Heb ·i. Quicũ ſit ſplẽdoꝛ glie ei. Nue qͥdẽglia tũc appꝛopinqᷓuit terre. cũ füius dei carnẽ nñ̃am ſuſcepit.in qᷓ redẽptõe fa⸗ cta hñanũ genus ad glam pduxit. vñ Lu. r. Appꝛopinquãs alligauit vulnera eius. Eſt vita pñs ſtatus maxĩe ge. in q̃peẽ dñs oĩby ĩuocãtiby eñ in vᷣitate. Jõ yſaias ↄſulit vnicuiq; dicẽs. Querite dñm dũ in ueniri p̃t. inuocate eũ dũ ꝓpeẽ. Iſa.lv. Et B eſtqð nũc apls pᷣnũciãdo clamat dicẽs. Hũc enĩpioꝛẽ nf̃a ſalus qᷓ cũ credidimꝰ. Po iʒ. Eirca iſtã appꝛopinqᷓtõnẽ ñi ſalua toꝛis aduertẽdũ qͥbo dñs ſpũalit appꝛopĩ q̃re dignat᷑. Dicit᷑ eĩ h ꝙ appꝛopinqᷓuittri by locis.ſ.hierlimis. bethphage.⁊ monti oliueti. Et deſignãt iſta tria loca tres ſta⸗ rꝰhoim qͥ merent᷑ deigduẽtũad ſe. Pꝛi miſũt pacifici.qͥ ſigniticanꝑ hierlim.q̃ in⸗ terpᷣtatur viſio pacis. Vñ in põ. ðᷣꝛ. In pa ce factus ẽ locus eius. Et Wach. v. Bea ti pacifici.qm̃ filij dei vocabunt᷑. Quo cõ⸗ tra ſeminãtes diſcoꝛdias filij diaboli vo⸗ cant᷑. vt dicit Brego. in paſtoꝛali. Juxta it lud Pꝛouer.vi. Hõ apoſtata vir inutilis. Et ſequit᷑ In oĩ tꝑe iurgia ſemĩat. p̃xer bũ tractãs Vrego. in paſtoꝛa.ca. xlvi.ait· Qui iurgia ſeminãt cuius ſint ſeqᷓces ag⸗ noſcãt. Et ſequit᷑. Riſipus moꝛe ſupbien tis angelia conſpectu conditoꝛis mentis —— — nene ouit 0 ai Qut — inn dguſn thcß enn us qppꝛopinijri nd n s vtinhadieg eieſfilius dei oglieen Ou ut errec fiiu inqᷓ redeptõefn npduxitvñ Ln aun vulnera eis narie gfe. in q̃pei niate. Jõ flus Querite dindin důeẽ. h y I do damut dic us chocdidm opinqinẽnſiu dñs ſpialitꝛyp ephonhn bethppag. nM tatruloamst un moꝛ il an lud Wath. xxij. Dominica pꝛima aduentus auerſione caderẽt foꝛas poſtmoduʒ vſqʒ ad ſeminãda iurgia nõ venirẽt. Wec Hre. Muiſqͥs 3 deuz ad ſe venire cupitꝑ gr̃am. neceſſe eſt vt pacẽ añ oĩa in ſe habeat.⁊ hoc triplicẽ.ſ.cũ deo.cũ ꝓximo.⁊ cũ ſemetipᷣo. 6nl ignũ huius xp̃s poſt reſurrectõeʒ ter egit᷑ paceʒ diſcipuł attuliſſe Joh.xxi. Eũ deo tũc pat habet᷑ cũ eius pᷣcepta buant᷑. Iſa.xlviij. Vtinam attẽdiſſes ad mãdata mea. facta fuiſſet velut ffumẽ pax tua. Cũ ꝓrimo pax habet̃.cũ eius bonũ vtpꝛiuʒ diligit᷑ ⁊ malũ eius vrꝓpꝛiũ vitat᷑. Juxta i Diliges ꝓrimũ tuũ ſicut teipᷣm. Exponit Ambꝛo. idẽ. ad qð teipm Vnð Tho.iiij. ðꝛ. Dõ tibi fieri vis· alteri fac. Et ſaluato? Math. xij· ait. Quecũqʒ volueritis vt faciãt vobehoĩes.eadẽ facite illis. Sed certe multi ſũt potius diſcoꝛdi cat carnales.i.Coꝝ.iij. dicẽs. Siu ₰„ eſt ʒelus ⁊ contẽio.nõne adhuẽ carales eſtis. Et Jaco.iij. ðꝛ. Si ↄtentiões ſůt in/ ter vos. nolite gliari ⁊ mẽdaces eſſe aduer ſus veritatẽ Nõ eſt iſta ſapia deſurſũ. ſed terrena.anialis ⁊ diabolica.q̃ aũt deſurſũ eſt ſapiẽtia.pꝛimũ quideʒ pudica eſt. dein/ de pacifica. Ecce quomõ diſcoꝛdes vocat vnus apłs carnales.alter vero aniales et terrenos. imo qð peius eſt diabolicos. Et merito.qꝛ vt dicit Aug.in li. de lite ⁊ ↄcoꝛ dia. Eõtentio nõ fit niſip terrenis ⁊ car⸗ naliby Tertio cũ ſeip̃o hõ pacẽ hʒ cũ caro obedit ſpiritui.⁊ ſpũs deo. Vnde.i. pe.ij· Zbſtinete vos a carnalib deſiderijs q̃ mi litant aduerſus aniam. Et ad Bal· Caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃. Eerte magnum periculũ vbi caro rebellat ſpiritui. Sile ẽ enĩ ac ſi vxoꝛ viro rebellet.qð cñ fit. tũc eſt oꝛdo ꝑuerſus in hoſe.ſicut dicit Seneca Tũc enĩ pendet domus capite deoꝛſuʒ cũ mulier viro ĩ domo impꝑat · ſiccũ ſenſuali⸗ tas rõni reluctat᷑ Scᷣs ſtatus hoĩim qui dotũ in lege. q̃rũ erat officiũyerbũ dei pᷣdi care ⁊legẽponere. Per bethphage ð mq⸗ ſtice ſignificant᷑illi qui hñt habũdantiãet ſaturitatẽ bonoꝝ celeſtiũ in ania.ad quos dñs libẽter aduenit. Eñzachens quiadi ues in pᷣtutiwerãt. meruit tpᷣm ſuſcipere hoſpitio. Auẽ.xix. Sic martha qʒ habũ dans erat in oꝑilo pietati xᷣm meruit ha bere hoſpitẽ. Tuce· x. Tertius ſtarꝰ hoim q merent᷑ hodie ſuſciß̃ẽ 6 q̃ deſignantꝑmonteʒ oliueri. Wons ſi⸗ gnificat altitudinẽ ↄtẽplatiõis erga deũꝑ opera iuſticie. iuxta illud pð. Juſticiã tua ſicut montes dei. Oliua ſignificat pingue dinẽ cõpaſſiõis ⁊ miſeratiòis erga pximũ· de qͥ oleo ðꝛ Watth.vi. Unge caput tuuz oleo. Oð exponit ibideʒ Eriſo. Vnge ca⸗ put · ixpᷣm oleo miſcðie ſ pauges reficien do. Vñ Ecẽs.ix. cõſulit Salomon. Vleũ de capite tuo nõ deficiet. O ſalubꝛe oleuʒ cũ quo tñ ᷣgines pꝛudentes ad nuptias ſpõſiadmittũtur. Matth xxx. Duiſqͥs& ad ſe vult hie dñi aduẽtũ.ſtudeat his tri⸗ bus vtutib inſiſtere pᷣcipuis vt ſit pacifi⸗ cus ꝑ quietẽ ad dñm ꝓrimũʒ. ⁊ ſeip̃m per tranquillitatẽ. habundãs pᷣtutib · ꝑcõuer ſatiõis honeſtateʒ · et cõpatiẽs ꝓximoꝝde fectiby.ꝑ miſeratiõis pietatẽ. Tůcenĩ erit ille cui merito appꝛopinqᷓbit dñs.ꝑg gre in ⸗ fuſionẽ. Seqtur ſra. ¶ Tuncmiſit duos diſcipulos ſuos dicẽs eis · Ite in caſtelluʒ qð cõtra vos eſt. ⁊ ſtatim inuenietis aſinã alligatã ⁊ pullũ cũ eg. Soluite?⁊ adducite mihi. Hic ſcðo oñdit᷑ ſignuz ſcᷣm pᷣcipue benignitatis ñi ſaluatoꝛis · ex eo videlicz Le nuncios ſalutjnoſtre ꝓuidit. vñ diẽ üc miſit duos diſciplos. Iſti duo diſci⸗ puli expꝛimũt in ſe typũ ſeu figurã oĩmpᷣ dicatoꝛũ. Eſt aũt ſciẽdũ ꝙßᷣm Bloſamet Triſo. hi duo fuerũt philipus ⁊petrꝰ.qͥx bmus ſamariã qᷓſiaſinã. Scðs coꝛneliuʒ merent᷑ dei in ſe aduẽtũ ꝑgram.eſt hoim habũdantiũ in vᷣtutibw. qð deſignat locus bethphage Erat ei bethphage locus ſeu villa paruula ſacerdotũ ſub monte oliue/ tiſita. in qua pecoꝛa ipis oblata ßuabant᷑ ⁊ nutriebantur.⁊ expleto officio vicis ſue manebãt. vt dicit Remigꝰet mg̃ in vita pᷣi. Eñ bethphage interp̃tat᷑ domꝰ buc c ſiue maxillarũ.ᷣm BHiero. Bedã? Re migiũ. Quia marilla erat ꝛia pars ſacer qᷓſiaſine pullũ adduxit ad fidẽ xp̃i. Petrꝰ interp̃tat᷑ agnoſcẽs. hilippus vᷣo os lam padis.ꝑ qð ſignificat᷑ ᷣm mg̃m in de vita xpᷣiparte pma ca.xxvi.ꝙ ad pᷣdicandũ ta⸗ les debẽt mitti.qͥ hñt agnitionẽveritatis ſeu ſciam ad intelligendũ.⁊ ſplendoꝛẽ ho neſtatis ſeu grãm ad docendũ. Et Et neceſſarie. e⸗ eſt ſtatus hoĩm oꝑib miſcðie inſiſtentiuʒ · rius diuinas ſcripturas qð nota a Sp poſſunt eliciplures cõditiões pᷣdicatoꝛi 33 11* — 47/ p Scco vt ſit honeſte ↄuerſatõis exteriu. quod notat᷑ꝑ philipũ. Tertio yt ſit diſci piinatus in oibyqͥd notatꝑ hocqð dicit diſcipulos. i.diſciplinatosæprer edificati onẽexempli. vt dicit n—— ſti. vñ Thimotheo ðꝛ. Exẽplů eito Iici⸗ im. Quarto vt ſit firmar in vbo · vñ dic tur duos. Tũc aũt eſt firmatꝰ pᷣdicatoꝛ in pbo cũ vita ↄcoꝛdat doctrine in io. Vñ canit ecclia. Dũ voxvitã remoꝛdet.dulcis eit ſimphonia. Hinc Augu li de doctrina xp̃iana vocat illos fures vᷣboꝝ deiqͥ boni volũt videri. loquẽdo q̃ dei ſunt. cuʒ mali ſint faciẽdo qᷓ ſua ſunt. In k etiã xp̃s innu nã caritatẽ.ſcʒ dei⁊ ꝓximi.ſiueꝓpter theo xicã ⁊ pꝛacticã· ſcʒ ſciam ⁊ oꝑa · xt dicit Be qa in Bmel· Et Criſo. addit. Jueo duoe miſit · qꝛ ꝑ duo generalia mãdata om̃ege⸗ nus hoim a pctõ abſoluit᷑.q̃lia ſunt. Dili⸗ ges dñʒ deñ tuũ ex toto coꝛde tuo.⁊ꝓxim tuñ ſicut teiß̃m. Remigius etiã dicit ꝙ du os miſitꝓpter duos oꝛdies pᷣdicatoꝝ miſ⸗ ſoꝝ iudeis ⁊ gentiliby.ſiue ppter duo teſta menta.ſiue ꝓpter lram ⁊ ſpiritũ.q̃ debẽt pᷣ⸗ dicatoꝛes plo annũciare. Attẽdãt B mo ⸗ derni pᷣdicatoꝛes.qͥ hmõi ↄditionibo carẽ tes ⁊ in ſe adhuctã ſcia qᷓ; moꝛib deficien tes.audacter currũt ad kathedras.igna/ ri ſcripturau. nõ intelligẽtes qͥd loquunt᷑ aut de qͥyaffirmãt. Quos beatꝰ Bern ſu per Eanti.ᷣmone · viij. oñdit ſites canali bus q̃ ſimul accipiũt? effundũt.̊ eſt ꝙ nõ expectãtes vt doceantur. ſtatiʒ vt ſe putãt tra huſſitas dicẽte ee Vlibet ſine licẽtia pᷣlatoꝝ eſſe pᷣdicãdũ. Seq́ temerarie doctos ⁊ intelligẽtes · pᷣdicare currũt. vñ dicit ibi Bern. Vante caritatis inqͥt ſunt ꝑ qͥs nobis fluẽta celeſtia manãt vt ante effundere qᷓ; infundi velint. loqᷓqᷓ; qudire paratioꝛes.⁊ pꝛompti docere qð ñ didicerũt.⁊ alijs pᷣeſſe geſtientes qͥ ſeipᷣos regere neſaũt. Becille. Sůũt ⁊ alij qͥ⁊ſidi ninas ſcripturas intelligũt.ip̃i tñ ꝑ repꝛo bã vitã. pꝛiã pᷣdicationẽ ſuã ↄfundũt.qbo fpls tacite in ecclia audiẽs pᷣmones ſepiuſ rñdet. Eur ðj que dicis.ip̃e nõ facis Deli⸗ catus certe mgp̃eſt qͥ pleno ventre de iein nijs diſputat. accuſare auariciã ⁊ latro pᷣt. ⁊raro ſacerdotis xp̃i os cũ mẽte ↄcoꝛdat. inqͥt Biero · in epla ad Nepocianũ. Eſt eti um hic notãdũ cyante oĩa pᷣdicatoꝛi neceſ miſſio ꝑſugioꝛẽ ũhvꝛ. Miſit i Em Biero · duplicẽ hůilitatẽ pdicatoꝛibꝰ eſſe neceſſariã.ſcʒ coꝛdis ⁊ coꝛꝑis.⁊ gemi⸗ eo duos duos. Hullus enĩ apłoꝝ pᷣdicare auſus ẽ donec eis diceretur. Ecce ego mitto vos. Math x. Mar.iij. Lu.vi.⁊·ix.⁊ Johxx⁊ War. vlti. Vñ Meb.v. dicit paulus. He⸗ mo aſſumat ſibi honoꝛẽ.ſed qͥ vocat a deo tanqᷓ; aaron. Sic enĩ fecit xpᷣs · ſic apli ſic oẽs eoꝝ ſucceſſoꝛes. De xp̃o nãq; ðꝛ ꝙip̃o baptiʒato ⁊trãſfigurato audita eſt voxpa terna de celo intonãs. Mic eſt filiꝰ meꝰ di lectus in qͥ mihi bene cõplacui.ip̃m audite Ecce miſſio. Ouã miſſionẽxp̃s affirmans kiher Iſaiã. q̃dã vice ſũpto libꝛo yſaie egit aꝑte dicens id qð de eo ſcriptũ erat. Spũs dñiſuper me· eo ꝙ vnxerit me ad euãgelizãdũ pauꝑib miſit me·ſicut habe ⸗ tur Luiij. Sic iohes baptiſta ne putare turpꝛia temeritate ad pᷣdicandũ ſe ingeſ⸗ ſiſſe. auctoꝛitateʒ diuine miſſiõis allegãdo dixit. Egovoxcdamãtis in deſerto· ſicut di xit yſaias ꝓpha.id eſt. de me ꝓphetauit ita. Sic fecerit diſcipłi. Nã licet paulus in ce lo auctoꝛitatẽ pᷣdicandi acceꝑat.eo ꝙ didi cit euãgeliũ xp̃i nõ ab hoie· ſed ꝑ reuelatio nẽ xp̃i. vt dicit ad Bal·tñ ⁊ ip̃e nõ pus pᷣdi care cepit donec aſcẽdẽs hieroſolymã ad petrũ ↄtuliſſet cũ eo euãgeliũ.ne foꝛte fru ſtra curreret aut cucurriſſet. vt ðꝛ ad Bal⸗ Sun qͥ dicit Hiero. ad auguſtinũ in epla ꝙ paulus nõ audebat pᷣdicare euãgelium niſifuiſſet petri auctoꝛitate roboꝛatũ. Mic dñs ait. Rogate dñm meſſis vt mittat ope rarios in meſſeʒ ſuã. Au.x. Ecce dicit Ro gate.qð eſt dicere. rogate licentiã a p̃latis. nõpꝛia temeritate vos ingeratis. Et hoc tra huſſitas dicẽtes indifferent oĩboybi⸗ tur lr̃a. Ite in caſtellũ quod cõtra vos eſt. Bic ſaluatoꝛ iniũgit diſcipulis mandats ſalubꝛia dicens. Ite.ꝑ quod arguit accidi oſos ⁊ tepidos.negligentes ⁊ pigros.qͥ qᷓfi ſtantes tota die ocioſi vt dicitur Watth. xx. nihil boni annunciãt chꝛiſti populo.qᷓ bus dicitur hic·Ite inquit in oꝛbem pꝛe⸗ dicate euãgelium. Duã multj hoc vᷣbũ ra tionabilit poſſet dici in clauſtris iacẽtib. ad pᷣdicandũ pplo dei aptis.⁊ tñ tacentib. Qui licet yite contẽplatiue inſiſtãtvt ſibi⸗ ip̃is ꝓficiãt.tñ interdũ vtiliꝰ facerẽt ſiꝓxi⸗ moꝛũ ſaluti intenderẽt.⁊ vᷣbo pᷣdicationis pariter ⁊ exẽplo in pplo chꝛiſtiano ꝓficerẽt exemplo moyſi.qui nũcaſcendit in montẽ cũ deo locuturus nũc deſcendit de moute in. erp gauli ſtert.v e poꝛalii ſubiecc mia aplo mch nter e 5 tiÿpenõpusß bn geliũ.ne foꝛtefru ſet vtðꝛad Bl aguſtinũ inep dicare euigelun e roboꝛatii eſſis vtminn ux. Ece dic ne licenniaßln s in tho ndiferent oiti quod chtra vosct diſcpuls mndn uodrgutaci entes*p w yvt dictur B t chꝛiſtipopubi uit in otdenſt jmult hocin Dominica pꝛima aduentus plmn inſtructurus. vt dicitur Exoðtx.⁊ exemplo xp̃i.qui nũt aſcendit in montem oꝛare ſolus. nũc deſcẽdit de mõte turbas refecturꝰ.curaturꝰ⁊ docturꝰ.vt Math.v. Nñ Beÿ̃tractãs illud cantiẽ.i. Welioꝛa ſunt vbera tua vino. Omelia.ix dicit. No li nimis inſiſtere oſculis ↄtẽplatõis.quia melioꝛa ſunt vbera pᷣdicatiõis Nectñ per hoc dico ſimplicit᷑ vitã actiuã eſſe melioꝛẽ tẽplatiua.ſed B dico qntũ ꝑ cõparationẽ ad vtilitatẽ alioꝝ.qꝛ actiuavtilioꝛ ẽꝓximo rũ neceſſitati licet ↄtẽplatiua q̃ ad ſeſit me lioꝛ. ᷣm Breg ſuꝑ Rʒech.lii omel. iijetli. ꝗaeeni in caſtellũ qð cõ tra vos eſt. Hic ponit᷑ foꝛma mãdati qͥ iu⸗ bentur ire quid facere ⁊ quõ facere.et hec eſt ꝑfecta foꝛma mandati Pꝛimo ð deter⸗ minatur eis lodꝰ ad quẽ debẽt ire.qꝛ in ca⸗ ſtellũ. quid facere. qꝛ ſoluere illã aſinã.ter⸗ tio quõ facere. qꝛ allegare neceſſitateʒ.ibi. Si vob ſen dixerit.ðicite. quia dñs his opus habet. De pᷣmo quo debẽt ire. qꝛ in caſtellũ. Caſtellũ dicebat᷑hierlm ᷣm igf̃n in de vita xp̃i ſiue pter ſitũ fiue Ipter foꝛtitudinẽ. qꝛ triplici muro ⁊pꝛopu gnaculis ⁊ foꝛtalicijs ad modũ caſtri clau ſa erat.vel vocauit eũ ſic deſpectiue. Jã eĩ nomẽ ciuitatis amiſerat. q ex libertate tẽ poꝛali in ſeruitutẽ gẽtiũ redacta et rõanis ſubiecta erat. Iteʒ · de libertate ſpirituali redacta erat.in ſeruitutẽvicioꝝ.⁊ de freq̃n tia ꝓploxꝝ in paucitatẽ inhabitatoꝝ.⁊ ideo dicit᷑ diminutiue caſtellũ. Itẽ.non voca/ nit hiertm ciuitatẽ ſed caſtellũ.qꝛ ibi non crat ciuiũ vnitas ſed multiplex diſcoꝛdia inter eos.et qꝛ munita erat armis malicie ↄtra veritatẽ.id eſt.ↄtra xp̃ᷣm. Ite à in ca⸗ ſtellũ qð cõtra vos eſt.ſiue ꝑ ſitũ.ſiue ꝑ cõ tradictionẽ futurã. Et ſtatim ſcʒ añ poꝛtã in introitu ciuitatis.inuenietis aſinam et F eiuſ.ſuꝑ quẽ nullus ſedit. in biuio.i. co publico alligatos ⁊ ad miſteria pau⸗ perũ deputatos. Wos qͥpe eratĩ illis re gioniby vt in ſingulis ciuitatibꝰ vl opidis aſinus vel alud anial ad ſedendũ aptũ ꝓ pauperib hr̃etur pᷣparatũ. ꝓpter eos qͥp⸗ pꝛia iumẽta nõ habebãt. Et ſicui opꝰerat itinere vnius diei eo vteret᷑.⁊ ei ꝓtũc cibũ miniſtraret.⁊ tandẽad locũ cõmunẽ repo neret. cui hitatoꝛes vꝛb cõiter ð victualibꝰ Puidebãt Soluite etxadducite mihi Ecce oꝛma quid faciẽdi. Soluite ⁊ cũ hoc ad⸗ ducite. Ettandẽ adiũgit᷑ quõ qꝛ allegãdq neceſſitatẽ dicite. Siqͥs vobis aliqͥd di⸗ rerit. ↄtradicẽdo ne ſoluatis. qꝛ dñs oim ſcʒ generaliter ·nõ dñs iſtius aut illius ter re.ſed dñs celi⁊terre · rex regũ? dñs do⸗ minantiũ Apoẽ xix. Dicit autẽ hic Eriſo. ꝙ pᷣrus xp̃i pparauit coꝛ dñi.i cuſtodis il⸗ loꝛũ anialiũ.vt moxad verbuz eox daret eis qᷓ;uis ignotis aſinã ⁊ pullũ. Et hecad litterã.q̃ntũ videt᷑ exigere ſpũalis ſenſus neceſſitas.vt clarioꝛ fiat myſtic intelligẽ⸗ tia. Wyſtice itaq; caſtellũ iſtud ſi⸗ gnificat mũdũ. diſcipuli ſignificᷓt pᷣdica toꝛes· Wũdus vero eſt cõtra pᷣdicatoꝛeſ⸗ qꝛ mũdus amat diuitias. honoꝛes? deli⸗ cias. ecõtra pᷣdicatoꝛes pᷣdicãt pauꝑtateʒ abiectionẽ? aſperitatẽ. Aſina ppls iudaicꝰ ꝓpter ſtulticiã. Pullus eſt pls gentiũ. pꝛo pter laſciuiã ⁊peccãdi ↄſuetudinẽ Dicitðᷓ diſcipulis.ite ad pᷣdicatoꝛes ⁊ pᷣdicatiõis officiũ. ad ſacramẽtoꝛũ myſteriũ. in caſtel⸗ lũ.id eſt munduʒ.qͥ multiplicit impugnat deũſcʒ erroꝛiby incredulis⁊ paganis ficti onily in hypocritis ⁊ falſis xp̃ianis · volu⸗ ptatiby ĩ impudicis ⁊ delicatis. vanitatibꝰ ⁊pompis in ſuꝑbis.cupiditatib in auar ⁊ambitioſis. Mñ Johes dicit. Totꝰmũ ⸗ dus in maligno poſitꝰ eſt.i.in malo igne. Et vere in malo. quia qͥcqͥd eſt in mundo. aut eſt ↄcupiſcẽtia car nis · aut cõcupiſcen ⸗ tia oculoꝝ.aut ſuꝑbia vite. Qui qͥdẽ mun dus eſt ↄtra pᷣdicãtoꝛes. diſſimili cõuerſa tione.tumide mẽtis obſtinatiõe.pudibun da oꝛis obiurgatione. Et ſtati inuenietis aſinã. Patet hic ꝙ nõ eſt excuſatio pᷣdica⸗ toꝛis dicẽtis ꝙ nõ habeat cui hic.ſtatim inuenieti.q̃ſi ſine magna ſolici/ tudine q̃rendi inuenietis aſinã alligatã et pullũ cũ ea. Judea ẽ aſina.pullůs laſciuꝰ⁊ indomitus gẽtilis pplus. nullo iugo legis aſuetus. Judes enĩ km deuz et in ſpñalibo mater ẽ geutiũ. quia de ſyon exiuit lex. Et Joß.iij. Salus ex iudeis eſt. Et ponũ tur h tres ↄditiões miſerie pctõꝝ q̃ debẽt nos mouere ad q̃renduʒ. Pꝛima ẽ beſtial ſilitudo.qꝛ de hoĩe iumẽtũ eſt factũ. Et iõ dicit aſinã? pullũ eius. Scða miſeria eſt ſpũalis ligatio.qꝛ de libero factꝰ eſt capti uus. Et ideo dicit alligataʒ. Ligatio iſta ẽ ꝑmalã conſuetudinẽ. de qua dicit Augu. in li. cõfeſſio. Aigatus eram nõ ferro.ſed mea ferrea volũtate. Eſt autẽ ſcienduʒ ꝙ 4 3 duplici funiculo ligat᷑ hõ peccatoꝛ in qi. ſcʒ argenteo ⁊ aureo. Argẽteus funiculus ei cupiditas argẽti. de quo dicit apls a Thimo. Qui voiũt diuites fieri incidunt in tẽptationes ⁊ in laqueũ diaboli. Zure funiculuſeſt carnal delecratio· qꝛ dulcter ſonãs ſed irremediabilit puniens · ¶ mo/ mentaneũ eſtq delectat · eterni autez dc cruciat inqt Breg. De his funib ðꝛ in põ· Junes pœtõꝝ circũplexi ſunt me.q̃ ad pꝛi mñ. Et iteꝝ. Et funes extẽderũt in laquʒ. qᷓad ſchm. vtrobiq; pluraliterdicit funes. qꝛ qᷓ;plurima ſũt vincula in mũdo. Vin cula ſunt deſideria viuẽdi oblectamenta voluptatũ. Vinculũ noſtrũ. auaricia. vin culũ noſtrũ ↄcupiſcẽtia.inqͥt Snbꝛo⸗ ſug beati imacuiati. i ſunt funes ſamſonis · qͥbofuit alligatꝰ ꝑ dalidã. Judicũ.xxi. Sʒ d cõſulit ꝓpheta dicẽs. Dirũpamꝰ inquit vincula eox.⁊ pijciamꝰ a nob iugũ ip̃oꝛus · vbi dicit Inno. Vinculũ eſt cupiditatꝭ· et iugũ timòꝛis. Vinculũ eſt amoꝛ male ac⸗ cendens.q trahimur ad illicita. Jugũ eſt timoꝛ male humiliãs.qͥ pꝛemimur⁊ retra himur ne faciamꝰ vtilia. Dirũpamꝰð vin⸗ cula ⁊pijciamꝰ iugũ Iſa.lij. Vierlm ↄſur ge de jub iugo timoꝛis. ſolue vincula coili tui. Et Iſa.lviij. Diſſolue colligatiões ini qtatis.folue faſciculos depmẽtes. Et no⸗ ta ꝙ qͥdaʒ ſoluũt vincula. qͥdã rũpũt.qͥdaʒ pᷣſcindũt. Soluũt qͥ pctãofitent᷑· Rũpunt qͥ ad artioꝛa ſe trãfferũt. vt clauſtrales.vt dicit Biero. ad paulinũ. ꝛeſcindũt qͥ ad artiſſima ſe ↄferunt. vt heremite. vt maria egyptiaca.paulus ⁊ anthoniꝰ ⁊ alij ſancti. Tertia miſeria qᷓ cogit nos ad q̃rendũ eſt vniuerſalis multitudo. Vñ ðꝛ. ſtatim in ⸗ uenietis qꝛ ſtultoꝛũ infinirꝰeſt numerus. vbiq; enĩ occurrũt pœõꝛes. Picit hic autẽ Eriß. ꝙ hoies dei filiũ nõ cognoſcẽtes al⸗ ſimilant᷑ aſinis. Eſtenĩaſinꝰ aial ĩimũdũ. rude.ſtultũ ⁊ infirmũ. Sic fuerunt hoĩes ante xp̃i aduẽtũ alligati pꝛaua ↄſuetudie peccati.qð vinculũ eſt foꝛtiſſimũ. qꝛ vetu⸗ ſtate nõ coꝛrũpit᷑vt alia. ſʒ foꝛtificat. Pec ⸗ catoꝛ enicũ in ꝓfundũ maloꝝ venerit cõ⸗ temnet Pꝛouer.xviij. Soluite ð monitis ṽis ab erroꝛiby? peccatꝭ enodãdo ⁊extra hendo ⁊ ſolutos oñdendo.⁊ adducite mi hi.in fide ⁊ moꝛib infoꝛmãdo.yt ſolutia vinculis me ſeq̃ntur imitãdo. Et ſi qͥs vo bis aliqͥd dixerit. ↄtradicẽdo. dicite. quia dñs his opus hʒ. nõqpter ſuã ſʒppter no/ ſtrã vtilitatẽ. Vult eni om̃s hoĩes ſaluos fieri Thimo.i.⁊.iad The iij. Mec eſt vo lũtas dei ſanctificatio vñ̃a. Et ꝓfeſtim di⸗ mittet eos War xi.dicit. dimittet illũ.q̃ſi diceret kEm Bedã ⁊ Boꝛrã · dimittet eos.f. hoĩes. poſt eoꝝ cõuerſionẽ in libertate ꝓ⸗ pꝛij arbitrijHã ꝙ vocati ſimꝰ deiẽ.ꝙat digni vocatiõe viuimꝰ noſtꝝ pariter ⁊ dei eſt. Becille. D Woꝛaliter aũt caſtel lů dño ⁊ ſuis apłis ac ſue gre munerbcõ trariuʒ. põt dici coꝛ hoĩs pctõꝛis.ratiõib ⁊ excuſatiõiqᷓſi muris ⁊pugnaculis cõ tra dñm munitů.⁊ ꝑ turrim elatiõis? per murũ obduratiõis ⁊ ꝑ ſerã ꝑtinacie firma tů. Aſina aũt in eo ligata eſt aĩa vincuł pec catoꝝ pᷣpedita. Pullus laſciweſtaffectus lubꝛicus ⁊ malus. Duo diſcipłi ſũt timoꝛ ⁊amoꝛ oꝛdinatꝰ.qͥ aſinã ⁊ pullũ ſoluũt dũ apeccatis abſoluũt.⁊ dñm deſuꝑ ſtrati ve ſtiby.i.oꝛnatis vᷣtutib⁊ donis ſedere faci unt. Dicit ᷣ Eriß.ꝙ anteqᷓ; peccemꝰ libeꝝ habemꝰ arbitriũ an peccare velimus.ꝙſi ſemel peccauerimꝰ.iã oĩno nf̃a vᷣtute eua⸗ dere nõ poſſumꝰ ſʒ ſicut nauis fracto gu⸗ bernaculo illuc ducit᷑.vbi eã tẽpeſtas im ⸗ pulerit. ſic hõ ꝑ pctm̃ diuine gp̃e auxilio ꝑ⸗ dito nõ qᷓd vuit agit. ſed qð vult diabolus Et hoc vocat᷑ hic alligatura anie. Et ſub⸗ dit Eris. Ergo qͥdẽ nr̃a volũtate ⁊ negligẽ tie alligamur.ſed ꝑ deigratiaʒ ⁊ miſcõiaʒ abſoluimur. Et ideo Berñ dicit hãc eſſe magnã miſcðᷣiaʒ deiꝑ quaʒ hõ excutit iu⸗ gů peccati a ceriuce ſua.qð oĩno hũane ðᷣ⸗ tuti eſt impoſſibile. Voc aũt totũ factũ eſt vt adimpieret᷑ qð dictũ eſt ꝑꝓphaz dicẽtẽ. Dicite filie ſyon. Ecce rex tuus venit tibi mãſuerꝰ ſedẽs ſuꝑ aſinã ⁊ pullũ filiũ ſub ⸗ iugalis. Hic ponit᷑ apꝛobatio ↄſũmatõis inadimpletiõe ꝓhetice auctoꝛitatis. Iſta aũt auctoꝛitas qjntũ ad pᷣncipiũ. ſcʒ dicite filie ſpon. ponit᷑ Iſa.lxij· vltimuz vero qð ſequit᷑.ponit᷑ Tach.ix. ca. In Iſa.ponitur Ecce ſaluatoꝛ tuꝰvenit. Sed in Zach. po nit᷑. Ecce rex tuꝰ venit tibi inſtus et ſalua⸗ toꝛ. ⁊ ip̃e pauꝑ.⁊ aſcẽdens ſuꝑ aſinã et ſuꝑ pullů aſine. ⁊ diſperdet q̃drigas effraim.⁊ equũ ð hirlin ⁊ diſſipabit᷑ arcꝰ belli ⁊ loqᷓt pacẽ gẽtiby.⁊ ptãs eiꝰ a mari vſqʒ ad mare. ⁊a flumib vſq; ad fines terre. Voc qñ fa ctũ ſit vt dñs ieſus xp̃s in itinere iumẽto buiꝰ generis vteret in euãgelio pñti ple⸗ ſgreu Cittibi lit Ma xidi odiſ qeſe lfii repol ſubg Merm ttſubic itn n üſg M Nvehl inn hit⸗ lse ſpaſ an paruit deo eiſum hicẽef matß unß itntiec ice uyt luuti hai vno k diſapli ſirin pull ſohin indeſipſtn donis ſederi c pecemlie ure yelimus qi ohf jmr en nauis frac icã tepeſtas im ine gfe auxilio) qð vult diabol turaanie. Etſth volůtate ⁊negi granaz? erß dict hireſ az bö eranti 1.qð oinohineß ocaũttorifucic ietpghdt rex tuus wnini ni tpulůflü nobarvini œnanins]t pncp ſhdu mnnnznn 9 h t. din rcdiinlnsut ensſaich nnhe ubikare beh mmizuhn estem oninii ncvißelopn ettis. Ita expoſit Beda. nit tibi. Hoc ideoꝓpheta dirit diu ante cõ ſtitutus · ac ſi eñ pᷣſentialiter videret. queʒ pirituali aſpectu videbat. qꝛ ille ãteq; na/ xi. Diſcite a me. qꝛ mitis ſum? Pominica pꝛima aduentus ñeſt.vt dicit Iugꝰ li xviij de ciuitate dei caxxxx. Tinde dicit Hocantẽfactumeſt vt adimpleretur.ſ.cõſecutiuè nõ cauſati ue.ᷣm Boꝛrã. Dicite filie ſpon.id ẽſt.ciui tati hieruſalẽ ſite ſub mõtẽ ſyon. Ecce rex tuus venit tibi mãſuetus. Ecce. demõſtra tiuũ eſt oſtendẽtis.i videte.non carnalia, ſpectii. ſed ipiritugli intellectu virtutẽ ei aſpicite.nõ naturã coꝛpoꝛalẽ in qua dect piendieſtis.ſed ad pa ue ſaluandi cce rertuus ve iceretur iã erat. Et ideo dicit venit. Etad dit tibi. ſi intellexeris venit tibii. ad tuã yrilitatẽ·ſinõ intellexeyis venil contra te. Wanſuetꝰnõ rigidus aut ſeuerꝰ? Wath. n7 hũilis coꝛ⸗ de.q. d. nõ venit in faſtu regio. ꝓpter qð eẽt qʒ eſſet diligẽdus.ſedens ſuꝑ aſinã? pul⸗ lů filiũ ſubiugalis.i.aſine ſub iigo⁊ one⸗ re poſite ⁊ domite. Aſina enĩ grece latine ſubiugalis ðꝛ. in quoꝝ vtroq; ſedit chꝛiſtꝰ pter myſteriũ ad ſignificãdũ ꝙ ip̃e debu ⸗ Et tangũtur hic q̃ttuoꝛ ꝓpter que mũdꝰ⁊ pipue iudei chꝛiſtũ merito ſuſcige debue rũt.ſcʒꝓpter dignitatẽ. qꝛ rex. Scðo pter ꝛietatẽ. qꝛ tuus. Tertiopter vtilitateʒ qꝛ venittibi. Quarto ꝓter mãſuetudinẽ. qꝛ manſuetus. Et poteſt addi qͥntũ. pter hůilitatẽ ſedens ſuꝑ aſinã Hõ ſicut digbo ius.qͥeſt rex ſuꝑ oines filios ſuꝑbie q nõ ſuꝑ aſina. ſed ſuꝑ equo ruffo eidẽ zacharie apparuit. Zach.i. Vidi in nocte ⁊ ecce ap⸗ paruitſ. equo ruffo. Et Ipocal.ij· dicit de ip̃o ꝙ qͥ ſedebat ſuꝑequo ruffo · datũ eſt ei ſumere pacẽ. id eſt. ꝑmiſſuʒ eſt ei tollere pacẽ ⁊ facere guerrã. vt nõ eſſet pax ĩterra Iſaxlvij · Nõ eſtpax impijs Ecõtra de fa milia xp̃i dici᷑ Par multa diligẽtib legeʒ tuã. Venit autẽ xp̃s ad multagvtilitateſ. de qͥbin ſequẽtibꝰ patebit. Myſtice hic patur pᷣceptũ pᷣdicatoꝛib vt annüciẽt mi⸗ litanti ecclie q̃ eſt filia iliꝰ ecctie triũphan tis in celo. Ecce rex tuus venit ribi.id eſt. ad tuã ytiitatẽ.nõ ad ſuã. Nã de oĩby ope rihy eccłie deus nõ vult niſi gloꝛiã. iuxta il lud. Soli deo honoꝛ⁊ glia. Et iteꝝ. Om nia in laudẽ dei facite. Vobis añt reliquit iuncta ſun odioſus.ſed venit in mãſuetudine ꝓpter vtilitateʒ. luxta ilud. Facite vob amicos de mãmona iniqͥtatis. vobis dicit nõ mi⸗ bi. Lu.xxi. Woꝛallt aũt pᷣdicatoꝛes et curatihñt h pꝛeceptũvt diligant aĩas ſub ditoꝝ annũciãdo illis veritatẽ opoꝛtunaʒ ⁊ neceſſariã ad ſalutẽ. Eñ eis ðᷣꝛ. Dicite.q. d. Holite tacere.nolite negligere · vñ Iſa· viij.ðꝛ· Elama.ne ceſſes · ⁊annũcia popu ⸗ lo meo ſcelera eoꝝ.⁊ domiii iacob peccata eoꝝ. Et ob dicit rego.in paſtò· ca· ꝑliij· Sicut incauta locutiò in erroꝛẽ ptrahit. itã indiſcretũ ſilentiũ eos qͥ erudiri pote⸗ rant in ẽrrode derelinqͥt. Eñ ðᷣꝛ in canone perroꝛ cui non reſiſtit lrxxiij·Erroꝛ. Sr ſorſn inenã elp Mri ſecũdo fnfientt de diſcipuł xpᷣi in qͥb fuit mira obediẽtie deuotio ⁊ pꝛomptitido· eo ꝙ oĩavt eis in ⸗ un nt ſtatim fecerũt · vñ ſequit. Run tes añt diſcipłi fecerũt ſicut pᷣcepat eis ie⸗ ſus. In quo m Hugonẽ de ſctõ victoꝛe. datur pfecta foꝛma odediẽtie.q̃ eſt nõ ſolũ acere qð pᷣcipit. ſed etiã ſicut pᷣcipit.· Anð Lu. xütj. Factũ eſt dñe vt iniꝑaſti· Et ad⸗ pter myſteriũad ſigniticãdi ꝙipe debu/ durerũt alinꝭ? pullũ ⁊ inipoſuerũt ſuper it ſubijcere in vnã fidẽ iudeos ⁊ gentiles. eñ veſtimẽta ſua.⁊eñ deſup ſedeie fecerũt Iſta veſtimẽta ᷣm Baſiliũ ſignãt inſtitu⸗ ta apłica ⁊ exẽpla atq; doctringʒ ipᷣoꝝ qͥby coĩda hoĩm inſtruxerũt.vt deñ habitato⸗ rẽhahere poſſent. qͥly receptis a iudeis et genti ſedit in eis xp̃s· qꝛ niſi aĩa his in ⸗ ſructa ⁊ infoꝛmata fnerit ⁊oꝛnata. deum ſeſſoꝛẽ hre nõ poterit · Et Berñ.ſug Lan tica ᷣmone. xxvüj. dicit. ꝙ veſtimẽta iſta ſi⸗ gnificãt doctrinã ⁊ moꝛes aploꝝ ſine qͥby aniĩa nuda eſt.⁊ ꝑↄſequẽs dñs ei inſidere nõ poteſt. t iõecckia curat pᷣpatate ⁊pꝛe⸗ oꝛnare ſe in veſtitu deaurato vᷣtutũ. Mec Berñ. M autẽ dñs ſuꝑ vtrũq; aĩal ſedit. pꝛimo ſugaſinã.· deinde ſuꝑ pulluʒ. tertio iterũ ſuꝑ aſinã.ſignificatqꝛ xpᷣs— vẽit ad iudeos. vt ðꝛ Wath ·xx. Hõ ſũ miſſus niſiad oues q̃ perierãt domꝰ iſrael. Dein ⸗ de a iudeis fides eius trãſiuit ad gentes. iuxta illud. Vobis opoꝛtuit pmũ pᷣdicari regnũ dei.ſed quia repuliſtis illud ⁊ indi⸗ gnos vos feciſtis. ecce cõuertimur ad gen tes. Deinde in fine mũdi iterũ de gentibp ꝓcedet ad iudeos. qꝛ poſtqᷓ; plenitudo gẽ⸗ tij introierit ſcʒ in fidẽ tũc reliquie iſrael ſalue fient · Rom̃·xi. Moꝛaliter per aſinaʒ intel igit᷑ ña caro pigra.ſtolida ⁊ laſciua. ab anterioꝛi debilis ad ſpũalia·a poſterio rifoꝛtis ad tpalia. ꝑpullũ carnalis affectꝰ ⁊ vanũ deſideriũ noſtn qᷓ tũc ligantur cuz voluptatũ illecebꝛis irretiunt᷑· Sʒ ea ſol⸗ uere⁊ ſubijcere debemuſꝑ oꝛnatũ vᷣtutũ. ⁊pmoꝛtificationẽ cgrnis · ⁊ꝑↄtritionẽ ſpi ritus ↄtribulati. Vñ Bloſa ſup illudpð. xcij parata eſt ſedes tua deꝰ dicit. Mũilis eſto ⁊ quietus vt in te habitet deꝰ. Moc ſi⸗ gnificat aſina aĩal quietum ⁊ humile. ſicut equus ſignificat ſuꝑbũ. de qͥ dicit. allax equus ad ſalutẽ Pð · xxxij. dicit ibi Bloſa. ꝙ equus eſt ſupba opinio illoꝝ qͥ in viribꝰ ſuis credũt ſaluari. Iudith ix Nõ in viri⸗ bus equoꝝ.i.ſupboꝝ volũtas tua.neq; ſu perbi ab initio placuerũt tibi.ſed humiliũ ⁊manſuetoꝝ tibi ſemp placuit oꝛatio. Va lem ergo aſinã xps eqͥtauit. qꝛ talem men ⸗ tem eundo in hierkm celeſtẽ regit ⁊ guber nat.⁊ poſt hanc vitã in celeſtẽ patriã intro ducit m Remigiũ. F 3— ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ — l tertio ſis fit mẽtio detri bus.in qͥby fuit reuerẽtie ⁊ honoꝛis debi⸗ ta et hũilis exhibitio.vñ ſequit᷑. Pluriuma autẽ turba ſtrauerũt veſtimenta ſua. Iſta turba tria fecit obſequia xp̃ᷣo valde hono ⸗ rabilia. pꝛimo ip̃m antecedẽdo⁊ ſequen/ do. Sco viã pᷣparãdo. Tertiovocib lau dando. Vnde dicit. Turbe aũt que pꝛece debant.⁊ ſignificãt ſctõs patresveteris te ſtamẽti qͥ pᷣceſſerũt in figura xpᷣm.i. Eoꝝ. x. Om̃ia in figura ↄtingebãt illis. Turbe que ſequunt᷑ ſignificãt pr̃es noui teſtamẽ tiqͥ chꝛiſtũ ſequunt᷑ ꝑ viã pᷣceptoꝝ ⁊ cõſili⸗ oꝛũ.inter qͥs eſt talis differẽtia.qꝛ ſicutp̃/ cedentes aliquẽ nõ vident eũ.ſed ſequẽtes bene vidẽt.ita ſancti pres licet in xpᷣm cre diderũt.tñ eum pᷣſentialiter nõ viderunt. Nñ Job. Dies mei velocioꝛes curſoꝛe fu gierũt.⁊ nõ viderũt bonũ. Dicit Brego.i. xpin in q ſunt om̃ia bona. Saßp̃.vij. Vene runt mihi oĩa bona. M aũtðꝛ de abꝛaam. vidit ⁊ gauiſus eſt. Joh. viij. intelligendũ eſt vidit in ſpũ phetico. nõ in pñtia coꝛpo rali.Spli aũt qͥ xpm ſeqbãt᷑. viderũt xpm. ex quo ⁊ beatificantura xpᷣo Lu. x. Beati oculi qͥ vident qᷓ vos videtis. Dico vobis qꝛ multi reges ⁊ ꝓphete voluerũt hec vide req̃ vos videtis ⁊ nõ viderunt. Sco bonoꝛauit iſta turba xp̃m viaʒ p̃parando . 5.* vermo 1 veſtib ſuis? ramis. Veſtes turbarũ ſign ficãt mãdata legi iudaice. Frondespᷣote nent ſpeciẽ pietatis.⁊vtrũq; iã ſub pedibꝰ poni᷑ xp̃ianoꝝ. qꝛ iſta oĩa xpᷣiani ↄculcant ᷓ fuerũt cerimonialia iudeoꝝ ⁊ ſolis veſti mentis. aploꝝ inſtitutꝭ ⁊ doctrinis oꝛnan tur. Bedg tñ dicit ꝙ turbe q̃ ſternebãt ve ⸗ ſtimẽta in via. ſignificãt credẽtes ex iude/ is qͥ gloꝛiã quaʒ habebãt ex lege videntes xm deiecerũt in terrã· ſemetipᷣos hůilian tes. Qui aũt ponebãt frondes.ſignificãt illos qͥ ante faciẽ gẽtilis pli exẽpla qᷓſira⸗ mos virẽtes ponebãt. vt ſine offendiculo ambularẽt ꝑ viã vite iſtiꝰ donec intrarẽt ĩ ſanctuariũ dñi. Tertio honoꝛauit iſta tur ba xpᷣm.laudãdo eũ vociby⁊ ſignificat pꝛe dicatoꝛes noui?⁊ veteris teſtamẽti. qͥ om̃s vna voce clamabãt. Oſanna.i.ſaluifica fi⸗ lio danid ablatiue.i.ꝑ filiũ dauid.i.ꝑxpᷣm Vel datiue.filio dauid.i. xpᷣo oſanna.vbi cio. hebꝛeñ eſt ⁊ in alterꝰ lingue interpᷣta tionẽin toto trãſire non põt. Dſienĩ ſalua vel ſaluifica interpᷣtat᷑. Anna interiectioẽ dep̃cãtis. Et inde deberet dici oſianna in tegre.ſed coꝛrupte dici oſanna. eliſavoca li ſcʒiqð hebꝛaice ſalua vel ſaluifica obſe⸗ cro interp̃tat᷑.ſubaudiẽdo totũ mũdũ. Et m oſanna eſt vᷣbũ. ⁊ habet in ſe vim iſti? pᷣbi obſecro ex vi interiectionis in q̃ inteł ligitur vᷣbñ obſecratiõis. Duidã auteʒ di cunt qͥ hebꝛaicã linguã nouerũt · magi noſ affectũ obſecrãtis ſignificare.⁊ ita erit in⸗ teriectio.qꝛ nec grecus nec latinus ð inter pꝛetari ꝑ aliquã vocẽ potuit. Sicut necũ lud.qͥ dixerit fratri ſuo racha.q̃ eſt interie ctio indignãtis. Vel ſicut interiectio dolẽ tis eſt heu.ita apud illos obſecrãtj anna · ⁊ valet apud nos tĩ ſicut vtinã. qð eſtad uerbiũ optandi ᷣm mg̃m de vita xp̃i. Et quia hec interiectio anna nõ habet᷑ in lati no eloqͥo.poſuitꝓ ea Miero oſanna.i.ob⸗ ſecro. Vñ in pð. vbi.lxx. interp̃tes poſue⸗ rũt. O dñe ſaluũ me fac.in hebꝛeo ſcriptũ eſt anna adonay oſianna.qð Miero.trãſ⸗ tulit obſecro dñe.ſalua obſecro. Idẽ nãq; ſignificat o dñe ꝑ interiectionẽ obſecrãtis qð obſecro dñe ꝑ ipm vᷣbum obſecratõis Eſt ergo oſanna q̃ſioſianna.i.ſalua obſe⸗ cro dñe.⁊ eſt vna dictio ⁊ ſignificat ꝙad⸗ nentus chꝛiſti ſalus ſit mũdi. Vnde ſub⸗ iungũt. Benedictꝰqᷓ venit.i.gloꝛioſus ſit⸗ nb inmn penis innoihu eweni ßnde cbicto bi ſnofi ſmeiht dundeh ſercintſa bysröin clis qp pleyſu jarione vömsc di ſlus ris tc nuſbiſ no chiſtun monig untail feſſione nẽndic eſtpesm dics V tio debẽt wihri veſtinẽt tutumo chtinẽt tim U ſtiſterne nonẽpe olineſ ſencoꝛd reetde annai.ſauituj dauidipijn ixÿo oſnn Mannafm hig vlingne inter pöt Pſieniſun Inna mtrriecht rer diu oſiunnan oſanna eliyoq vel ſaluifica obſe⸗ ototů mdũ. E adet in ſe vimi tionis in qin s Quidã auteʒdi nouerit magwi fiare.⁊inetin neclarinusßinta otuit Siutnec o racha qectintent cutinteriectio dot os obſecrit amn ian vini 64 fm de vitabpr — babet u hiero oſunnio nerßtes pclt Sominica pꝛima aduents Vel ßᷣm Bedam.i. ab õi peccato ſingu/ riter immunis ⁊ imunes faciẽs.qͥ venit pꝑcarnis aſſũptionẽ.i incarnatꝰẽi noĩedñi in noĩe patris miſſꝰ⁊a ðo pr̃e miſſus ad explendũ volũtatẽ eius ⁊ gloꝛificandũ eñ. Peinde iterũ vᷣba repetentes cõuertũtur ad ipᷣm. dicẽtes. oſanna in excelſis.i ſalua obſecro. Bis dicũt oſanna quia chꝛiſtꝰeſt ſaluatoꝛ m vtrãq; ſubſtãtiã.ſcʒ diuinã ef fectiue.⁊ humanaʒ meritoꝛie. Et ad ſcien dum de qᷓ ſalute intelligat. determinãtvbi ſe velint ſaluariſcʒ in excelſis.i.in celeſti⸗ bus.nõ in infimis ⁊ terrenis. ſalua in ex ⸗ celſis qͥ pꝛius ſaluabis ab infer. Ecce du⸗ plex ſalus.vna in liberatiõc pene·alia ĩ col iatione gloꝛie.vbi manifeſte oſtẽdit ꝙad nẽtus chꝛiſti nõ t̃ hongini · ſed totiꝰ mũ/ di ſalus eit in excelſis · igeſt in celis⁊ĩter⸗ ris.⁊ terrena iungẽs celeſtibus.vt om̃e ge nn ſibi flectatur celeſtiũ terreſtriuʒ ⁊ infer/ noꝛ. B Iſtum triplicẽ honoꝛẽ debẽt chꝛiſtiani hodie facere xpᷣo ſpiritualit ſꝛi mo nãq; debẽt pᷣcedere xpᷣm ꝑcõfeſſiones. iuxta illud. Pꝛeoccupemꝰ faciẽ eius in cõ feſſione. Scðᷣo ſeq ꝑ mãdatoꝛũ impletio ⸗ nẽ vt dicat quiſq;. Veſtigia illius ſecutus eſt pes meus. Sic xp̃s hoꝛtatur quẽlibʒ. dicẽs. Tollat crucẽ ſuã ⁊ ſequat᷑ me. Ter tio debẽt pᷣparare viã chꝛiſto ꝑ veſtimẽto/ rũ in via ꝓiectioneʒ · Via eſt pñs vita·in qᷓ veſtimẽia ſternimꝰ qñ pꝛoximis exẽpla vir tutum oſtẽdimus.aut ꝑ martyriũ.aut per cõt inẽtie poſitũ.aut ꝑ ieiuniũ. aut ꝑ exerci tium. Vel veſtimẽta in via ad aduẽtũ chꝛi ſti ſternere ⁊ deponere.eſt antiquã ↄuerſa tionẽ peccati deponere. Ramos cedere de olina eſt oꝑa miſcðie facere. Oliua enĩmi ſericoꝛdiã ſignificat. Ramos palmaꝝ cede re eſt de tẽptatiõib triũphare?⁊ victoꝛiam repoꝛtare. Palma enĩ victoꝛiaʒ ſignificat. Et ſignficant᷑ hic tres ſtatus xp̃o obſeqn tes in ecclia.pꝛelati cedũt frondes ꝓferen tes exempla virẽtia ſctõꝛum patrũ ad ex plumn fideliũ. Seculares veſtimẽta pijci unt.quia tempoꝛalia in xp̃i obſequiuʒ ex ⸗ pendũt. Religioſi ſunt vt aſina ⁊ pullus.qᷓ dñm in ſe poꝛtãt.in coꝛdib ſuis ꝑ gratiaʒ habitare faciẽtes. Tertio debẽt fideles tur om̃es ↄtemplatiui qͥ oꝛationiet diuĩe laudi magis ſunt intenti. Hic mouentur tria dubia · Pꝛimũ eſt q̃re filius dei voluit incarnari. Ad qͥd reſpõdeo Eᷣm Verñ.ſuꝑ Eanti.ſermone xx ꝙ hoc fecit vt carnaliũ hominũ qͥ niſi carnaliter amare non pote/ rãt.cunctas pꝛimo ad ſue carnis ſalutarẽ amoꝛẽaffectiões retraheret ·⁊ deinde gra datim ad amoꝛem ꝑduceret ſpiritualem. Mec ille. Scm dubiũ eſt quare chꝛiſtus nöõ eſt incarnatꝰ ante qᷓ; eo temꝑe q̃ factuʒ eiRſpõdeo m Tho.ſuper. ij· niarum diſt.i. Et libꝛo.iiij. compẽdij. ca. vij. ꝙ hoc decuit pꝛimo ex eo vt homo defectũ ſuum agnoſceret qͥ erat duplex ſcʒ in cognitiõe ⁊in virtute.defectus ĩ cognitiòe innotuit homini tempoꝛe legis nature. quo multi nõ obſtante lumine naturali in peſſimos erroꝛes ydolatrie ſũjt pꝛolapſi. Sed defe cus ĩ virtute innotuit homi tempoꝛe leg ſcripte· quia tũc nullus erudiꝰꝑlegeʒ po⸗ tuit iuguz peccati a ſeexcludere. Ideo de⸗ cuit. vt poſt iſta duo tempoꝛa qᷓſip̃parato ria veniret chꝛiſtus ĩmũdum? non antẽè. Tertium dubiũ Quare ita paupervenire voluit in mũduʒ Reſpõdeo ꝙ h fecit ideo yt homini nouã viam ſalutis oſtenderet. Zdam eni amiſerat honoꝛes. diuitias et delicias. Quetria voluit recuperare per alia tria ſcʒ honoꝛem ꝑ ſuꝑbiam.diuitias ꝑ auariciam. delicias ꝑ luxuriaʒ. Quia er⸗ go adam ꝑilla tria recuperare nõ potuit amiſſam dignitateʒ. venit filꝰ dei ⁊ attulit alia tria.ſcʒ pauꝑtatem cõtra mũdi diuiti as.vt celeſtes atquireret. Secundo attu⸗ lit humilitatem contra diabolum.ꝑquaʒ eius ſuperbiam deſtrueret. Tertio attu ⸗ lit aſperitatem cõtra carnem.vt eiꝰ deſtru⸗ eret voluptatem. Vnde quia totus mun ⸗ dus iſtis tribus vicijs erat infectus.neceſ ſario chꝛiſtus debuit venire cum tribo re⸗ medijs ſupꝛadictis. Quare benedict? ſit quia ita venit in nomine domini. Euiꝰ be nedictionis nos participes faciat idẽ ipſfe benedictus et gloꝛioſus in ſecula ſeculo ⸗ rum SAmen. Sermo ſecundus dominicepꝛi me in aduentu. cerextuusue laudare chꝛiſtũ cũ turbisꝑ qͥs ſignifican e nit tibi mãſuetus. Watth. xxi. Siↄſideremꝰ fratres cariſſi⸗ mi hũane dignitatis excellentiã. ⁊ donoꝝ abeneficioꝝ affluentiã·qͥby eã diuie libe⸗ Mh ralitatis exundãs ꝓfluuiũ miſericoꝛditer viſitauit. abſq; dubio ſufficienter moueri poterit. imo ⁊ debebit volũtas ois moꝛla iiũ vt in laudẽ ⁊ gloꝛiã tanti largitoꝛis aſ⸗ ſurgat deuoti ime pꝛũpat. Sicut nã⸗ qʒ magn ille Aug li. xi. de diuirate dei. ca· pri.⁊. triiij. dicit. Tota mũdi huiꝰ ing ceaturaꝝ varietas. ſolã dei bonitatẽ ha⸗ buit cauiaʒ. eo ꝙ vt dicit Joh. Damaſce· ij.ca.ij· Bonos ꝛ ſuꝑbonꝰ deus nõↄten tus ſuir ↄtẽplatione· ſuphabũdãtia pie tatis?⁊ bonitatis etiã puidit vt creaturi be nefaceret. atq; ideo vt creature bonitateʒ diuinitatis ſue participarẽt. eas ex nõ en ⸗ te adeſſe ꝓduxit ⁊cõdidit vniuerſu.⁊ cun⸗ cta ꝓut cuiuſq; natura capax erat. beatitu dinis participẽ effici voluit. vt dicit Pla to ĩthimeo. uãuis aũt ſic magna ſic de ⸗ cota ſic multiplicia creauit in celo⁊ in tra in mari? in oibabiſſis. oĩa tñ nõ ꝓpter ſe. ſedpter hoĩeʒ creare voluit q̃ ſub celo ſũt vtait Iſido. de ſummo bonolii.ca xi. Et VBugo li.iiij. de archa myſtica.ca.iij· in pᷣn cipio· Nec ſolũ ea qj ſub celo.ſed etiã q̃ ſup̃ celũ ſunt vt angelos cũ eoꝝ manſionibus beatio ꝓpter hoiem creauit ⁊ ↄdidit. eo cy om̃es adiminiſtratoꝛij ſunt ſpũs.pter eoſ aqui hereditatẽ capiũt ſalutis. vt dicit ad VBeb.ij. Merito ð ab hoie fuit laudãdus quẽ tantis mirificauit bñficijs. Pꝛimo qᷓ⸗ dẽ dando ſibi eſſe qð ytiq; ſine magna dei bonitate nõ fuit. vt dicit Aug in li.iij. me/ ditgtionũ.cg.v. Scðo dando ſibi oĩm cre gturarũ dominiuz yt pᷣſit piſcibmaris et volatilib celi. Seiji. Tertio pᷣparãdo ſibi eterne beatitudinis pᷣminz. Ad eni fecit rationalẽ creaturã deꝰ vteß ſũme beatitu dinis faceret participẽ. vt dicit Zug in li. de ſuba dilectõis. Et gũt iſta oĩa ileſa hõ ſeruaret⁊finẽ debitũ ꝑ creaturasipmvi delicet creatoꝛẽ. ↄſequeret᷑ poſitus ẽ in pa radiſo voluptatis. ybi ᷣm Beyñ.ſuꝑ Can tiᷣmone · xxxi.nihil indigẽtie ſenſit. odoꝛi feris ſtipatꝰ malis.ipomis.fulcitꝰ floꝛib. glia ⁊ honoꝛe coꝛonatꝰ ⁊ ↄſtitutꝰ ſuꝑ opa plaſmatoꝛis cui ſoꝛs erat? ſocietas cũ pᷣn cipib angeloxꝝ.⁊ cũ om̃i militia celeſtis er ercitus. Vec ille. Erat itaq; hõ in ſuis na turalibad imaginẽ dei.roboꝛatus coꝛpꝑe. pictus ſpecie.ſpũ adimpletꝰ. veſtitus aſpe cu· dñs ⁊ můdi poſſeſſoꝛ. yt dicit Aus·ſer nonej de annijciatiõe. Erat inſuꝑ in gra * v . tnitis. tẽplatoꝛ dei aſſiduus. innocentia ſtipatꝰ.caritate afflatus. ſapia dotatꝰ pꝛu dentia fulcitus. iuſticia veſtitꝰ. foꝛtitudie vallatus.tẽperãtia cõpoſitꝰ. ſtabilitate fir matus vt dicit Ambꝛo. in epla ad ſabinũ. Ecce q̃nta dignitas hũane ↄditiõis.qᷓnta excellẽtia dignitatis vltra ceteras creatu ras. q̃nto donoꝝ benficioꝝq; diuinoꝛũᷓ rogatiua in eo relucebat. Verũ qꝛ.vt dicit Aug. in bmone p̃dicto de annũciatiõe. nul la eſt felicitas q̃ non habeat inimicũ.eoꝙ m Saluſtlũ. inuidia ex opulẽtiaoꝛtaẽ⁊ iuxta Berñ · in li. de dilectõe dei· Solami ſeria caret inuidia. Pꝛinceps oĩm vicioꝛũ vt dicit Zug· omelia· xi.dũ vidit adã de li⸗ mo terre ad imaginẽ dei factũ.⁊ tantis do nis oꝛnatũ. moxillis ſpoliauit eundẽ.pa⸗ fiter ⁊ pemit᷑. Vi vulneranit eũ in natura liby.⁊ gratuitis ſpoliauit · vt patet ĩ parabo la de vulnerato. Lu.x. Sicq; adazʒ amiſſa tẽperantia intẽperatꝰ factus eſt. ꝓdita cari rate malus inuẽtus eſt. vt dicit Augꝰ. vbi ſupꝛa. hñtur verba de pe.di.ij. Pꝛinceps. Quo factũ eſt vt idẽ ipᷣe pᷣmus nñ̃ parens de paradiſi delicijs q̃ſi ob crimen leſe ma ⸗ ſeſtatis a facie dñiꝓfugatus.vagus fieret in terra.⁊ qͥ vt paradiſi accola fieret deſpe tit. in terre tuguri velut in vallẽ miſerie ⁊lacrimaꝝ miſerabiliter ẽ collapſus.in qj quidẽ valle miſerie. dignũ ꝓ ſuis demeritj cũ tota poſteritate ſua. eterne moꝛtis exce pit ſententiã. vt in eo impleret᷑ illud qp eis dño pᷣdictũ erat. Dugcũq; die comederit moꝛiemini. Beñ.ij. Woꝛte itaq; dupliciſ. nature ⁊culpe.vt ſic⁊ coꝛpus moꝛeret᷑q anie obedire noluit · ⁊ ania interiret q̃ deo parere ↄtẽpſit. Itaq; moꝛs ꝑvnũ hoiez ye nit in můdũ. vt dicit apls.a qua nullus li⸗ vt ait deretui iq; nihil moꝛti deberet. ſido.iſi.de fümo bono.caxiijꝓ⸗ pter quod om̃es deſcẽdentes ab adam fi ij ire merito nuncupabãtur. Sicut dicit apls. Eratis inquit natura filij ire. Necei ſuriug igitur erat mediatoꝛ. beſt. recõcili⸗ atoꝛ qᷓ yt dicit Ang. in li. Enchiridion d. xxxiij hancirã placaret. hoc autẽ eſſe purꝰ hõ nõpotuit. ſed neceſſe fuit eñũ eſſehoiemi ⁊deuzqui m Anſelmũ in li. Eur deꝰhõ · deberet ſatiſfacere vt hõ.⁊ poſſet vt deus Sz qꝛ nullus tal inueniebat᷑ inter hoies · eo ꝙꝛẽſi oẽs debebãt ſatiffacere.eo ꝙ ocs peccuuerãt ⁊ egebãt gr̃a deinõ tñ oẽs po r. —— —.— * innt tinnit 8 trunz nehediitun de pmus nfpan o cnt garus yagus fi ſiaccola firetdeſ elut in valk miſo ter ẽcollapſus i ignůpſuis den ueterne moꝛtisn implerekiludq; acũq; die comein Worte itaq; diyi cꝛcoꝛpus moꝛn anin interrtqj moꝛs pwũhoi itapls aquanulu nhil moti den ſůmo bonodti cſcẽdentes ab ain pabinr. Si rnuturfilin he nedutoꝛb ctui inli Encht„ mboun eceſſe futcic N Bominica pꝛima aduentus terant ſatiffacere· cñ oẽs hoĩes eſſent potẽ tie finite. culpa auteʒ ꝓ qua ſatiffacere de/ buerant erat infinita. vt dicit Tho. ſuper ſnĩan. Ideoq; humanũ genꝰ videns ſe in — hmõi ſatiffactiõe defeciſſe in terris. cama batad dñm.dicẽs. Emitte dñe manũ tuã de alto.i.filiũ tuũ vnigenitũ · quo videlicet moꝛtẽ deſtruas.hoĩem eripias.et ꝓ culpa ire ſatiffacias. eſt ð quod pᷣfigurabãt pa triarche.qð pᷣcinebãt phete.qð optabant ſancti. qð deſiderabãt iuſti. qð— pctõꝛes dicẽtes illud Iſa lxiiij. ⁊ diſrũperes celos ⁊ deſcẽderes. In qͥ pᷣbo magnus oñdit᷑ hũane miſerie cumułꝰ. ad quẽ releuandũ nõ ſufficiebat totus mũdi ambitus. qꝛ nõ inueniebat᷑ condignus. vt x. Quidã ꝓpius qͥ eñ ꝑlegẽ? tinam ðꝛ ad Rom̃. viij. Oõ patet ex eo qʒ iſti nõ petũt remediũ de terra ſed de alto ⁊ de ce⸗ io. Eñ pꝛius dicebãt. Emitte manũ tuaʒ de alto. Et poſteg. Vtinaʒ diſrũperes ce⸗ los. Wagnũ deſideriũ. magnã neceſſita tem. magnq; defectũ indicat. Licet autẽ humanũ genus non merebatexaudiriex iuſticia.tñ ↄgruñũ fuit eraudiri ex miſcʒia. AVnde deus p̃ vidẽs afflictionẽ pli ſuiqᷓ erat in egypto diabolice ßᷣuitutis. vt dicit᷑ Exodi.iiij.⁊ gemitũ eius audiẽs.nõ ẽob/ litus clamoꝛẽ paupeꝝ. eo ꝙ de eo ſcriptuʒ eſt · Quia nõ imppetuũ iraſcet.neq; ineter nũ cõminabit᷑ miſcðᷣia motꝰ filiũ ſuũ vni⸗ genitũ mittere decreuit in mũdũ. Euius miſſionis aduentuz ne ſubito inſperateq; veniret. multis voluit pᷣfigurare myſterijs ⁊p̃dicere pᷣconijs. Inter qͥs erãt quidaʒ q de longe pdicebant. vt patriarche in lege nature.in figuris obſcuris. qui etiã volue rũt videre eum ſed nõ viderũt · vtðᷣꝛ Auẽ. . hetias ma/ nifeſtius ventuꝝ oñdebant. Sʒ hiclama bant.dicẽtes. Heu qͥ;s victurꝰ ſit qñ hecfi ent. videbimꝰ eñũ.ſed nõ modo. Nu.xxiiij. Quidã vero ꝓpinquiſſime eũ pᷣdicere me/ ruerũt. vt apli qui patriarchaꝝ figuras.ꝓ phetaꝝ ſcripturas implerividẽtes.chꝛiſto venienti viã pᷣparabãt. Fecit hoc baptiſta iohãnes q ãmonẽs plm dicebat. Dirigi⸗ te viam dñorectas facite ſemitas dei no/ ſtri. Fecerũt h̊ ⁊ apłi. quib ſaluatoꝛ veni⸗ ens pᷣuſq; alijs aduentũ ſuũ tam gratioſũ innotuit. innoteſcenſq; toti mundo publi cari mãdauit. dicẽs. Dicite filie ſyon. ecce rex tuus venit tibi mãſuetus.q̃ fuerũtver ba in dncip 1o thematis poſita In gu vᷣbis tria tangunt᷑ circa ſaluatoꝛis ñi ad⸗ uentũ. Pꝛimo nãq; deſcribit᷑ aduentꝰ filij dei vt cõmẽdabilis ⁊ gratioſus ex admira bili nouitate ſue maieſtatis cũ dicit᷑. Ecce rex tuus. Scðo deſcribit᷑ vt deſiderabiliſ ⁊affectuoſus ex optabili vtilitate huma⸗ ne fructuoſitatis.cuʒ additur. venit tibi. Tertio deſcribit᷑ vt acceptabilis ⁊ ſolatio ſus expiciabili pietate diuine bonitatis. cũ ſubiũgitur manſuetꝰ Nonᷓ hõ ampliꝰ timeat pꝛincipẽ mũdi im ſubiugantẽ.au diens qꝛ venit rex ſuus vtiq; foꝛtioꝛ ⁊ po⸗ tentioꝛ diabolo rege ſuꝑbie. De quo Job xli. Ip̃e eſt rex ſuꝑ omnes filios ſuꝑbie.qᷓ foꝛtioꝛ chꝛiſtꝰ ſuꝑueniẽs euz vicit. vniuer⸗ ſaq; eius arma abſtulit Math xij. nõ de⸗ ſperet amplius neq; ſolicitet᷑ de aĩe ſue ſa⸗ lute. qꝛ venit ſibi. nð. Nihil ſoliciti ſitis inquit aplus. Dñs enĩpꝛope eſt. qͥ ſcʒ ſup plebit omnẽ indigentiã inſufficiẽtie. Phi⸗ lip̃.ij. Non etiã foꝛmidet.nec ꝑhoꝛreſcat excellentiã ĩmenſe maieſtatis. qꝛvenit mã ſuetus.vt dirigeret mãſuetos in iudicio.⁊ doceret mites vias ſuas. ꝙ in verbis pᷣmi Dix pꝛimo ſnbpn uentus filij dei vt cõmendabilis ⁊ gratio/ ſus ex admirabili nouitate ſue maieſtatiſ. cũ dicit᷑.ecce rex tuus. Tangunt᷑auteʒ hic tria.magna ponderatiõe digna. Pꝛimo ꝙ chꝛiſti aduentus eſt admirabiliſ nouitas. de qua nouitate ðꝛ ꝑꝓphetã. Ecce dies ve niũt dicit dñs.⁊ ſuſcitabo dauid germẽ iu ſtñ. Et certe mirabilis nouitas. Vuis enĩ audinit tale. aut quis vidit ſile vt ſcʒ dñs dñoꝝ fieret buus ßuoꝝ. Sicut ipᷣeð ſe ait Seruire me feciſtꝭ in iniqͥtatiby vr̃is. Eſt 3 nouũ qꝛ nũqᷓ; aparuit ſite.vnus enĩeſt ⁊ ſcðm ſcʒ ſileʒ in P̊ nõ hʒ. vt ðꝛ Ecẽs iiij. qꝛ ſupꝛa rõem ⁊ ſupᷓ naturaʒ. Vñ ð. I dño factũ eſt iſtud.⁊ẽ mirabile in oculis nr̃is. Vñ Brego. Wirabil natura.mirifice in⸗ duta.aſſumẽs qð nõ erat. manẽs qð erat. So aduẽtus iſte ẽ excellẽtiſſimꝰ maie⸗ ſtate· qꝛ rex.excelſa regal maieſtas ẽ in ter n3. Siue regi tanqᷓ; pᷣcellẽti obe⸗ ed qꝛ tãta ſublimitas pauꝑi ſeruo eſt foꝛmidabilis.ideo tertio additurtuuſ. Eſt enim rex humanus. Pꝛimopter hña ne nature confoꝛmitatem. Bal· iij. Mi⸗ ſit deus filium ſuum. natum ex muliere. 7 B ) Gecũdo pter nature vnitatem. hilip. j. Sxinaniuit ſeißm foꝛmã fuiaccipiens. x⁊habitu inuentꝰ vt hõ. Tertio ꝓpter doni largitatẽ Iſa.ix. aruulus narꝰeſt nobil. Ecce oinõ rex tuus. Iſta enĩ angelis data nõ funt. qꝛ nuſqᷓ; anglos app̃hendit. ſʒ ſe⸗ men abꝛae appᷣhendit. Ad eb · i· Eſt er/ go rex oĩm generaliter. qꝛ ipe eſt rex reguʒ ⁊dñs dñantiuz. Apoẽxix. Et Thimo. vr. Secd tñeſt rex hois ſpecialirppter pᷣdicta ſic ꝙ nec angeioꝝ. q̃tali modo nõ indigue rũt.nec demonũ.qͥ tali mõ nõ meruerunt ſed indigni fuerũt. vt git Anſelmꝰ in lihꝛo Eur deus hõ.ca.iij. Sed ↄtenti de eiꝰad mirabili nouitate ⁊ gratioſitate. bꝛeuit vi⸗ deamus qͥs eſt iſte rex glie qͥ vt hodie in ⸗ gredit᷑ ad ſaluãdas gentes. Eſtat rex ve re dictꝰ qꝛ nullus regit eo melꝰ· De qͥin Põ. dicit xxij. Dñs regit me.⁊ nihil mihi deerit Duo dicitde iſto rege. Pꝛimo quia regit. Et triplicit ᷣm Innoẽ. q̃rtuz ſuꝑ iſto pſiculo. Pꝛimo vt dux viatoꝛẽ ne deui et Saß̃. x. Juſtuʒ deduxit dñs ꝑ vias re⸗ ctas. Scðovt lux in tenebꝛis ambulantẽ ne exoꝛbitet. Joh.viij. Qui ſequit᷑ me non ambulat in tenebꝛis. Tertiovt paſtoꝛ gre gem nea lupis pereat. Hiere · xxij Hõ ſuʒ rurbatus te paſtoꝛẽ ſequẽs. De pᷣmo ðꝛ in Põ. Spiritꝰ tuus bonus deducet me in terrã rectã. Et Abacuc.iij. Deducet ie vi ctoꝛ in pſalmis canentẽ. De ſco Joh. viij Ego ſuz lux mũdi. De tertio Joh · x. Ego ſum paſtoꝛ bonus. Bene ð dicit᷑ rexqͥſic regit vt nauẽ nauta. vt rex regnuʒ · vt duꝝ exercitũ. De naue Jaco.ij Naues cũ ma gne ſint circũferunt᷑ a modico gubernacu lo. Wodicũ gubernaculũ aparuit xpᷣsve niens in můdũ qᷓſi reputatiõis nullius.qꝛ paruulus natꝰ. Iſa.ix. De regno in pð. Re gnñ tuũ regnũ oĩm ſeculoꝛũ. Deexercitu Iſa.vi. Dñm exercituũ vidi oculis meis. Beneregit iſte rer hoĩem ſiẽ oculus cecũ. Job xxit. Oculus fuiceco · dicit xpᷣs Iteʒ regit hoiem ſicut frenũ equũ. Ecci.xxviij Jacito frenos oꝛituo rectos. Nec ſolũ re git freno ſed etiaʒ ſtimulo.ne doꝛmitet.ij. Loꝝ.xij· Datus ẽ mihi ſtimulꝰ. Itẽ vt ma iſter ſcolas. ð. Qui regis iſrł intende. Scðo dicit ꝙ nõ ſolũ ita pꝛudent᷑ regit.ſʒ etiã habũdanter.cũ addit. Rihil mihi ſub iſto rege deerit. hoc nõ inuenit᷑ apud alioſ reges · ſub qͥhy ſubditi multa patiunt defe 4 — ctus ⁊incõmoda.nec eſt talis curia alicu/ ius regi in q̃ nõ opoꝛteret ſeruitoꝛes ꝓſe de multis ſolicitari. Ecẽs. Nidi cũcta ſub ſole.⁊ ecce laboꝛ⁊ afflictio ſpũs.hoc nõ eſt ſub iſto rege.qͥ ſuis audacter dicit. Nolite ſolicitieſſe Wath· yi. Vñpetrus ↄfident dicit pꝛoijctre in eũ oẽm ſolicitudinẽ. qñ ipi cura eit dę vobis. Jõ bene dicit.Rihil mihi deerit. Vñ Zug · dicit. Paſcit cõtem nentẽ ſe ſcʒ gentilẽ ⁊ iudeũ.⁊ nõ paſcetſe⸗ quentẽſe ſcʒ xp̃ianũ. q. d.nõ eſt veriſimile. cũ ipᷣe ꝓmiſit ſuis dicens WMath · vi. ꝛi⸗ mũ qᷓrite regnũ dei.⁊ hec oĩa adijcient᷑ vo bis. Qñ Luẽ. xxij· dicit xpᷣs diſcipul· Dñ miſi vos ſine facculo ⁊ ſine pera. nũqͥdali qͥd vobis defuit. Qui dixerũt. Nihil. ſde⸗ fuit nobis. Bñ engo ðꝛ rex a regẽdo q̃ nul lus regit meliꝰ. Eſt etiã rex quo nullusre gnat excellẽtius.· qꝛ eſt rex regũ. Zpoẽ.xix. vñ reſpectu eius alij reges ſunt ſicut picti reſpectu regis veri⁊ viui. Eit inſuꝑ rexa recte opando. Vñ poeta Sibene regna regis dignus es noie regis. Vñ Iſido.l. iij. de ſũmo bono ca.ix. Recte reges vocãt ſeip̃os ⁊ ſubditos bñ regendo modific re nouerũt. Nõ eſt aũt hoc facile inuenire in regibo terrenis qͥn in aliquo deficiant. Rã quidãt ſiſubditos bene regãt.ſeip̃os tñ male decipiũt. Alexãder magnꝰ bñ im ⸗ perabat alijs · ſed male ſibi. Quia vt ðꝛ de eo.vaſtabat eũ furoꝛ alienavaſtãdi ita ꝙp pter nimiã auariciã cũ poete coꝛã eo finxii ſent aliũ mũdũ p̃ter iſtũ.cupiditate maxia vexatus.intra ſe dicebat. vtinã poſſezʒ im hr̃e. Dauid bene rexit alios.ſʒ ſe mgle.eo ꝙ cõmiſit adulteriũ ⁊ homicidium. Salo mon bene ⁊ ſapiẽter gubernauit plin · ſed ſeipm peſſime.qꝛ libidine victus ad idola triã ẽ pꝛolapſus. Et qͥd de ſingulis dicere opus eſt. cũ non eſthõ ſuꝑ terrã qͥ nõpec⸗ cet · Sunt alij qui bene ſe regunt. male ve ro ſubditos. vt ſimplices ⁊ idiote. De qui bus Mieronymꝰ in pꝛologo biblie in epi⸗ ſtola ad paulinũ. Sancta inq́t ruſticitas ſolũ ſibi pꝛodeſt.⁊ quantuʒ pꝛodeſt ex vite merito.tantũ obeſtſi cõtra eam inimicus ſurrexerit. Vult dicere ꝙ quidaʒ regeset pꝛelati bene viuuntquo ad ſe⁊ deum.ſed neſciunt gubernare defendendo ꝓximuʒ ab inſultib inimicoꝛũ. Sed non ſicchꝛi⸗ ſtus. quia et quo ad regimen vite pꝛopꝛ bonus rexꝝ dicit᷑ qꝛ ſine peccato. Joh.vij⸗ nõrecn riond Asreg ludpoer fupbos. perbon luſtos.! atpfem etmier nqoi t rs diſdlt duterüt hi rer 4 regẽdo. ärerquonu ret regů. Iyoit eges ſunt ſiui vui. Ettinſion etn Sibenen tKecte reges wi iregendo modii boe facie inen in aliquo defic s bene regit.ſch ridermagwbit eſibi. Duiytin Lienavaſtidiin) üpoete cꝛicofi iſtũ cupidiuenn ebat vinipoſtzi ritalios. ßſemal honicdun Si gubemapin ioine vicns i 1 de ſngulsd bö ſup teniqnijt deneſeregunmn plisticiorder npꝛologo bibltnh Hanca uantu ngn iſi cmcamih icen gquiwi Dominica pꝛima aouentus AMuis arguet me de peccato · Et Petru s. In oꝛe eius nõeſt inuentũ mendaciũ. qui pctñ̃ nõ fecit. Duo autẽ ad regimẽ alioꝛũ vbonꝰ rex dicitur. qꝛ de eo ð? M ar.vij. Be Tria autẽ attollũt in xpᷣo ne oĩa fecit · qð p nullo rege dicip̃t.iõ me rito dicit rex ·⸗ llüt inxpo ſtatũ reginm ⁊eius regalẽ maieſtatẽ cõmẽ dant. videlicet incõparabitpietas. inflexi bilis eqͥtas ⁊ omp̃s ptãs · Et iſta tria de⸗ bent eſſe in rege. De pmo quõ in rege de⸗ bet eſſe incõparabi Rä ſioĩ⸗ piets ptz Hãtſioi pus pietas juadet᷑ Lu.vi. Eſtote miſeri oꝛdes. regibytñ oino indicit᷑⁊pꝛecipitur. eo ꝙ dicit Señ.liij. de clemẽtia ad nero⸗ „ nẽꝙ mihil decoꝛis eſt in regẽteqᷓ; clemen/ tia. vñ poĩt exẽplũ ꝙin ſignũ huꝰ rex apũ ſine aculeo eſt naturalira natura nec ſe⸗ nuum nec vltoꝛẽ eſſe voluit. iõ aculeũ detra pit. ⁊ irã eius inermẽ reliqͥt. Qñ de rege ðᷣꝛ MWiſchia ⁊ veritas cuſtodiũt regẽ Et qͥs ergo demẽtioꝛ rege xpᷣo. ad vnꝰ homis deuotum gemitũ oĩa pctã dimittit et vin⸗ dictã ppetuã in tpalẽ pmutat Vnde de eo Wath.vij. ðꝛ ꝙ cũ oblatus eſſet regi de bitoꝛ decẽ miliũ talentoꝝad ſimplicẽ pe⸗ titionẽ oĩa illi dimiſit.ꝑ qͥd ſignificattranſ greſſio decẽ pᷣceptoꝝ.quã dñs ad deuotũ gemitum reiaxat Ezech xiij. Quacunq; hoꝛa— iniqͥtatũ ſuaꝝ nõ recoꝛdaboꝛ. Vñ Eccĩxxiij. ðꝛ. Wiſe⸗ ricoꝛdia dñi ſuꝑ oẽm terrã. Voneſt ſic de alijs regiby.qͥ ⁊ ſi miſericoꝛdes ſunt ĩ ami⸗ cos.tñ ſeueri⁊ crudeles in hoſtes · iuxta il⸗ lud poete. Parcere ſubiectis et debellare fupꝑbos. Hõ ſicxp̃s qͥ facit ſolẽ ſuũ oꝛiriſu per bonos ⁊ malos.⁊ pluit ſuꝑ iuſtos? in⸗ luſtos. Et qͥd mirũ ꝙita pius eſt cũ habe⸗ gt pfem pijſſimũ.vt ðꝛ Au.vi.vñ ei ꝓpꝛiuʒ eſtmiſereri ſemꝑ ⁊parcere. vt dicit Breg. in quadã collecta. De ſcho·ſ quõi rege de⸗ bet eſſe inflexibilis eqͥtas ptzʒ · Nã ſiẽ dicit Augꝰli.iij. de ciuitate dei·c. iij· Remota iuſticia regna non ſunt niſi magna latroci nia. Et iõ ⁊ſirex debet eſſe pius in bonos tñ debet eſſe iuitꝰ in maleficos. iuſticia exi gente. Ei enĩ dictů eſt illud a dño. Male⸗ ficos ne patiaris viuere ſug terrã. Exodi xxij. In eo vt dicit policratꝰ li.iijc ij.rexꝑ ſonã publicãgerit ꝙ oĩm iniurias ⁊ dãna ſed⁊crimia oig media eqtate permit. St m ip̃m nõ eſt odij nõ rancoꝛis.qꝛ gladi ſine iracũdia ferit. ⁊cũ dimicat nullã om⸗ nino ↄcipit amaritudineʒ. Talis rerxps eſt.de q̃ ðꝛ Hiere. xxiij · Regnabit rex? ſa⸗ piens erit.⁊ faciet iudiciũ ⁊ iuſticiã in rra. Ecce rex ſapiẽs in diſcernẽdo.iudexĩ pu⸗ niendo malos. iuſtus ĩ remunerandobo nos. Quia rex.iõ nõ poteſt in iudiciovinci ptãte.i. Thimo.vi. Solus potens eſt rex regũ. Quia ſapiẽs.ideo ſeduci vel errare nõ põt. Quia iuſtꝰ.ideo munere yl pꝛecio amoꝛe vel odio coꝛrũpi nõ põt. Pꝛouerb. vi. Rõ accipiet ꝓ redẽptione dona plima. Quia iudex. ideo vlciſci paratꝰ. Hiere.r. Quis nõ timebit te o rex gẽtiũj. Quia ita⸗ q; rex. ideo reuerẽdus a ſubditis. Quia ſa piens.ideo audiẽdus. Quia iuſtꝰ.ideo me tuendus. Quia iudex.ideo foꝛmidãdus. De tertio videlicet quõ dz eſſe potẽtia in rege ptʒ. Nã ꝛouer ðꝛ. xx. Rerqͥ ſedet in ſollo diſſipat om̃e malũ intuitu ſuo. Tal rex xhs eſt. de qͥ dicit᷑ Ecci.xvij. Deꝰ ſołꝰ inſtificabitur⁊ manet inuictꝰ rex inernuʒ. Vere inuictus. ita vt demões territi di⸗ cant. Quis ẽ iſte rex glie.q.d. Hos habe⸗ mus regẽ ſuꝑbie foꝛtẽ in inferno. Quis ð eſt iſte rex foꝛtioꝛ illo. Sʒ rñdẽt angli di⸗ centes. Dñs foꝛti ⁊ potẽs in p̃lio. inquã. deijciẽdo eũde celo. Potẽs eũ eijci endo de mũdo. Joh·xij. Hũc pᷣnceps mů⸗ di huðꝰ eijcietur foꝛas. Et dñs potẽs in pᷣ lio. captiuos auferẽdo de inferno Mat. xij · Vniuerſa arma eius auferet. Timẽda eſt à iſta ptãs hoĩbus.exquo ita intolera.⸗ bilis eſt demonib. Timẽdg ẽpauꝑi ßᷣuo. exq̃ ita eſt foꝛmidabil regi ſuꝑbo. B* F vrii— ꝙ in vᷣbis pᷣmi Mix ſecũdo nn⸗ nentꝰ filij dei vt deſiderabil⁊ affectuoſus ex optabili vtilitate hũane fructuoſitatiſ- cũ addit᷑ tibi. Multũ deſiderabilis aduẽ tus iſtius dñi eſt quẽ tot ſeculoꝛũ ſeculis ⁊fere quinq; milib annoꝛũ ⁊ vltra totum expectauit genus humanũ. Hec miruz ſi fuit ita deſiderabilis patribꝰqui fuit ita vtilis omnib. Iſa.xxvx. Ecce dominus de us noſter iſte. expectabimus eũ? ſaluabit nos. Ecce fructuoſa vtilitas qᷓ iaioꝛ eſſe nequit.qꝛ ſalus.que merito fuit ſanct de ſiderabilis.iuxta illud Aggei.ij. Veniet deſideratus cictis gentiby. Et Beñ. pe⸗ nulti. Ipſe erit expectatio gentium. Et bidẽ Srpectabo ſalutare tuum domin & 2— 6 nãq; expectabãt euz vt docto?em- ſcðq aña. Ddonay. — —— Circa d ſciẽdũ ꝙantiqͥ pres expecta⸗ bant dñm⁊ deſiderabãtpter multas yri litates. ⁊ pᷣſertim ter nouem · put ſcribit Inno.iijſuꝑ ilud ðEt nũcheſt erpe⸗ ctatio mea.nõne dñs. Põð. xxxvi· Temp reqrẽdi dñm. cũ venerit qui doce bit nos inſticiã. Vñ iã qᷓipoſt aduẽtũ ipᷣ ðꝛ Joeł ij. Exultate⁊ letaminii dño deo v. qꝛ dedit vobis doctoꝛẽ iuſticie. Hoc pmũ deſideriũ eppmit᷑ in antipponis. Er pmo ĩpꝛia añ.q̃ incipit· O ſapĩa vbi habet᷑ „ In fine veni ad docẽdũ nos viã pꝛudentie Et ſumit᷑ Lu.i vbi ðꝛ. Ad dandã ſcĩaʒ ſa⸗ lutis plebieiꝰ. Pꝛincipiũ aũt añe·ſumitur Ecci.xxiiij. co deſiderabãt?expecta⸗ bãt eũ vt redẽptò?ẽ pð. Redẽptiõem mi ſit dñs pplo ſuo. Burſa ĩiq̃ fpoſita fuit iſta redẽptio fuit beata ð o.7 ſignificat hoci tſumit᷑ Judith vl. qͥ moyſiin ignerubiapparuiſti. Ecce redẽ ptio in burſz. Vñ ſubdit᷑. veni ad redimẽ dũ nos in bꝛachio extento. Tertio deſide rabãt ⁊ expecrabãt eñ vt libẽrãtoꝛẽ a lim⸗ bo. Zach ix Tuq́; in ſanguine tuo eduxi ſti vinctos de lacu in qͥ nõ erat aqug. qð ſi⸗ gnificat in tertia aña. D radix veſſe · Et ſu mit᷑ Iſuxi. Et in fine ſubiũgit. veni ad li⸗ berandũ nos. Quarto deſiderabãt euz vt liberatoꝛeʒ a carcerẽp̃etõx. Treñ.iij. Aa/ bnc in lacũ viramea.⁊ poſuerũt ſupme apidẽ. expᷣmit᷑ in q̃rta añ̃a. A clauis da⸗ uid. Et ſumit᷑ Iſa. xxij. Et ſubdit᷑. Veniꝛ educ vinctũ de domo carceris. ſedentẽ in tenebꝛis ⁊ĩ vmbꝛa moꝛi Et ſumit᷑ß Sſa. xlij. vbi ðᷣꝛ. Dedi te in fedus pli⁊ in luceʒ gentiũ vt apꝑires oculos cecoꝝ⁊ educeres de cõcluſione vinctũ. de domo carceris ſe dentes in tenebꝛis. Quito expectabãteũ vt illuminatoꝛẽ coꝛdiũ Rij. O paraſti gñ faciẽ oĩm ploꝝ. Lumẽ ad reuelationẽ gentiũ. Hocexpᷣmit᷑ in qͥnta aña. D oꝛiẽs ſplendoꝛ. Erſumit᷑ Sach vi. Et ibiſubdit ſplendoꝛ lucis eterne. Et ſumit᷑ Saßp̃ · vij. Et ſubdi. vẽi⁊ illumiĩa ſedẽtes ĩtenebꝛis ⁊ in ymbꝛa moꝛti. Et ſumit᷑ Iſa.ix· pð. Sx oꝛtũ eſt in tenebꝛis lumẽ rect coꝛde. Se to deſiderabãt eũ vtꝓtectoꝛem 5 hoſtes xix. Wittet eis ſaluatoꝛẽ?ꝓpugnato rẽqͥ liberet eos. oc petit᷑ in ſexta aña. D rex gentiũ. Et ſubdit. Et dñatoꝛ eaꝝ. Dð ſumit᷑ Aggei vltiEt in fine ſubdit᷑ Veni ſalna hoĩem. Sicut ð ex pectauerũt dim venturũ in carnẽ· ita nos expectamꝰ eum ventuꝝ ad iudiciũ vt remuneratoꝛẽ? ſal⸗ natoꝛẽ. qð petimꝰ in ſcptia aña. Nemanu⸗ elrex ⁊legifer meniad ſaluandum nos. Sed qꝛ auxilijs ſctõꝝ indigemꝰ in pñtiꝛ in futuro.ideo de ſctĩs adduntur alie due añ— ñ octaua eſt Othoma didime. In q̊ ſubdi. ſuccurrẽ nobis miſeris. ne dãne mur cum impijs. in aduẽtu iudicis. Rona aña eſt O ein Et bñ ĩmediate a natiuitatẽ xp̃iðꝛ· qꝛ de vᷣgine natus eſtille deſideratꝰ dñs. Sed q̃re ſcti pf̃es tot ſe/ culis annoꝛũ expectãtes · in deſiderio ſuo ſunt fruſtrati. Vuia Lu· xðꝛ de eis. Vo⸗ luerũt hec videre. ⁊ nõ viderũt. Slo. Vo/ luerunt videre deũ in hũanitate ña.⁊ nq viderũt coꝛpali·licet ſpñałr ſiẽ Abꝛaamq vidit et gauiſusẽ. Joh · viij · Ad qð bꝛeuit dicẽdũ Em Vho. ſuꝑ.iij. ſnĩaꝝ diſ.ijqij ar.i. M antiqͥ pr̃es nõ potuerũt mereriin carnationẽ xp̃i er trib.Pꝛimo qꝛ merituʒ hmi hoĩs nõ ſe extẽdit ad totã naturã hu/ manã. Sʒ incarnatio eſt medicamẽtũ to/ tius nature hũane. nullo d̊ mõ potuit ab aliqͥ puro hoĩe mereri. Scðo qꝛ illud qͥd eſt pᷣncipiũ merendi nõ pᷣt cadere ſub me ⸗ rito. Sed incarnatio ͥdãmõ eſt pᷣncipiuʒ merendi.imo eſtcã oĩm meritoꝝ hũanoꝝ. Quia omia merita nr̃a efficaciam habẽta xp̃o ꝑ quẽ gp̃a ⁊ veritas facta eſt.q̃ non po tuerũt mereri. Tertio qꝛ meritũ hũanum nõ ſe extẽdit vltra ↄditionẽ hũanaʒ.q̃ͥ inh cõſiſtit vt aliqs mereatur aliquã diuiniti tis ⁊ bonitati participationem.ᷣm ꝙtota plenitudo diuinitati habitet ĩ hoĩe. Boc excedit cõditionẽhũanã⁊ om̃e meritũhu manũ ð nullo mõ caderep̃t ſub merito ni ſilarge dicatur meritũ oĩſparticipatio ad aliqͥd hñdũ q̃ pᷣceſſit ĩ genere hũano. Hec Thomas.. Mi tertio inreiehri ₰ ſis deſcribitur ad uentꝰ filij dei. vt acceptabilis ⁊ ſolacioſus ex pꝛopiciabili pietate diuine bonitat · cũ ðꝛ. Manſuetꝰ. Ac ſieni diceretur.licet ſit rex magnus ⁊ terribilis ſuꝑ omnẽterraʒ· tamen nõ venit debellare aut iudicareho mines ſed demões. Et ideo demonibye nit terribilis vteos iudicet. Joh.xij. Rũc iudiciũ eſt mundi hoĩb vero piꝰ⁊miſeri⸗ coꝛs ⁊piciabi· Quia Joh.iij· dicii Neq . vnhie gduentu declech Biauoli ecſol terrenõc Ihilol nus ſepe uit eti fendoſu it Jic latwiin faceredñ MZc us vent quuang Vſſiod pationet de jginennge urige Ales in deſilen ordecis hnnituern püalr ſẽIun hvu Adqztn niax dii opotuerit mem Primoqmen itad torã naturiß oeſtmedicamẽti uloʒ mõ porut öpt cadereſubn dimöeſthncht im meritor bian faefficacinhuhi as facta eſt. zno oq meritũpim ditionẽ hansʒj ratur aliqui dun ipationem. fnhn danã ⁊om̃e menin aderept ſubmnn rit oiparticm tigener tinp 10 ledecn unbilstuu⸗ nte diunebon ſicidun Bominica pꝛima aduentus pater miſit filiũ vt indicet munduʒ ſed vt ſaluet᷑ mũdus ꝑip̃m. Venit d eis mãſue/ tus triplicit᷑ Pꝛimo coꝛde Math · xi. Qi⸗ ſcite a me.qꝛ mitis ſuʒ ⁊ hũilis coꝛde. Se cũdo oꝛe. Miere. xi. Ego qᷓſiagnus mãſue tus qͥ poꝛtat᷑ ad victimaʒ. Tertio oꝑe Eo pho.ij Duerite iuſtũ.q̃rite mãſuetũ. Veẽit ergo mãſuetus vt manſuetudinẽ doceret ßuos ſuos coꝛde oꝛe⁊ opꝑe.ↄtra illiꝰ ſuꝑbi am qͥ totũ genus hñanũ ſeduxerat. Iſtud dñs voluit oñdere in eo ꝙ tpe paſſiõis ve nit ſedens ſupꝑ aſinã ſicut de eo ꝓpha pdi⸗ xerat Zach.ix. Dʒ dñs facere voluitpter q̃ttuoꝛ. ꝛimo vt homĩ ſtatũ ſuũ qualem tũc habuit inſinuaret Mõ enĩtunc erat ſi milis aſino ꝓpter pctĩ. Juxta illõ pð.2õ cũ in honoꝛe eẽt nõ intellexit. cõparatꝰ eſt iumẽtis inſipientitu⁊ ſilis factus eſtillis. Sicut eni iumẽtũ ð nullo alio ſolicitũ eſt —„ nifi de terra de q̃ viuit. Vñ ad eã ſꝑ inſpi cit nihil curãs de celeſtibꝰ ita hõ antexp̃i aduentũ deditꝰ erat terrenis nihil curãs de celeſtib. Eñ ſibi dicebatur illud Iſa.i. Si audieritis me. bona terre comedetis. Pec ſolum qꝛ terrena curabat · ſed ⁊ dům terre nõ cognoſcebat. ſicut cõq̃ritur dñs Iſa.i. Cognonit bos poſſeſſoꝛẽ ſuũ ⁊ aſi⸗ nus pᷣſepe dñi ſui.iſrael añt me nõ cogno⸗ uit. Hec tũc cognoſcebat ſeip̃m. ſicut dñs flendo ſuꝑ hierlm oſtẽdit añ hierim Luẽ. xir. Si cognouiſſes ſupp̃ ſtatũ tuuz ⁊ ma ja tibi iminẽtia fleres etiã. Scðo voluit h facere dñs vt ſuꝑbiã iniqͥtatis deſtrueret. Vñ Tach.ix. Poſtqᷓ; dict eſt. Ecce rex tu us venit tibi ſuꝑ aſinã. Seqͥtur ⁊ diſpdaʒ quadrigã ex effraim ⁊ equũ de hierlm.vñ Laſſiodo.tractãs illud põ.xxv. Ib incre parione tua deus iacob doꝛmitauerunt qͥ aſcẽderunt equos. Dicit ꝙ hecꝓpha dicit de illis ſuꝑbis qͥ in actiby ſuis gloꝛiant᷑.in quo non ſedet xpᷣs.i.ſaluatoꝛ. Juxta illud põ. Rõ ſaluat᷑ rex ꝑ multã vᷣtuteʒ · pð· xxxij. Bloſa. Rex qui carnẽ ſuã regit non ſaluat᷑ ꝑ multã virtutẽ.ſ.ſiin ea pᷣſumit aſcribẽs ſibi bona ⁊ nõ deo. Nec ſolũ rex talis non ſaluat᷑.ſed etiã gigas qᷓi rege foꝛtioꝛ.qͥ ↄtra můdũ ⁊ ſuã ↄcupiſcẽtiã militat.nõ ſaluabi tur ĩ multitudie vᷣtutis ſue.ſiſ.ſuꝑbiẽdo 5 deñ ſe exaltat. Cuius rõ ſeqͥtur q̃re iſtiam bo nõ ſaluant᷑. qꝛ fallar equus ad ſalutẽ.i. ſuꝑba eſtimatio q̃ aſcẽdit eſtimãs ſe ſua vᷣ⸗ tute ſaluãdũ fallax eſt. Vñ in habundãtia ptutis ſue.i quãtũcũq; ſit pfectus. qᷓ̃ntoci⸗ cius ꝓerat ſiẽ equus rãto huius cadit ſeß⸗ ſoꝛ equi. Tertio voluit facere dñs vt ſe ſimplices inhabitare oñderet iuxta ilud. Lũ ſimplicib ßᷣmocinatio eiꝰ. Quarto vt pctõꝛes tãqᷓ; aſinos ponderib pctõꝝ one ratos ſibi de cetero aſſociãdos mõſtraret ßᷣm Eriſoſt. Vñ ipe dicit Mat.xi. Trãſi⸗ te ad me omẽs qͥ laboꝛati et onerati eſtis. Ex qͥby oĩbyinfero tria coꝛrelaria dele ctabilia mẽtiby deuotis xpifideliũ. pꝛimo ꝙ volẽs vt xp̃s in mentẽ hoĩs hodie adue niat. neceſſe hʒ carnaliadeſideria repᷣmere Iſtud patet ꝑ ꝙ xvp̃s venit vt rexqͥ a re⸗ gẽdo dictus eſt. Kex autẽ ᷣm Iſidoli.iiij de ſũmo bono ca.ix. dictus ẽetiã qͥlibʒ de⸗ uotus.qͥ recte agit ⁊ ſenſus ſuos bñ regit. ⁊ morꝰ reſiſtẽtes ſibi rõnabil diſcretõe cõ ponit. Hac rõne hodie ↄſulit xp̃ianis ie⸗ iuniũ. ꝑ qð ↄcupiſcẽtia refrenat᷑ ⁊ caro do mat̃vt obediat imꝑio rõnis. Scðoin fero ꝙ volẽs vt xpᷣs in mẽtẽ hoĩs adueni⸗ at debet hre deuotũ deſideriũ ad celeſtia. Iſtud h qꝛ xp̃s nõ venitĩ mũdũ niſide⸗ ſideratꝰa priby. Qñ de iuſta aĩa ðꝛ Deſide riũ coꝛdis eiꝰtribuiſti ei dñe. pð. xx. Notã⸗ ter diẽ deſideriũ coꝛdis nõ carmns.qꝛ tale nõ exaudit᷑ Job.xxxix. L lamoꝛ exactoꝛis nõ exaudit᷑.ita expoĩt Innoẽ iij. iſtõ vᷣbñj. Tertio infero ꝙ volẽs mereri xp̃i aduẽ tñ in ſe ꝑ gr̃am dʒ hr̃e pfectã mãſuetudinẽ ⁊hůñilitatẽ. Iſtud ptʒ qꝛ xpᷣs venit ſuꝑ aſi nã hũilẽ? mãſuetã. Vñ Jaco.i. In mãſue tudine ſuſcipite inſitũ vᷣbñ. Et Ecci.i. Be⸗ neplacitũ eit deo fides ⁊ mãſuetudo. Pꝛi⸗ miſignificãt incipiẽtes. qͥꝝ eſt carnala de ſideria repmere ⁊ ſic vicia vitare. Scði ſi⸗ gmficãt ꝓficiẽtes. in qͥby ſctã deſideria vtu tñ debẽt creſcere.vt dicit Mugo de archa myſtica. Et tertij ſignificãt ꝑfectos qͥ dñt ꝓfunda hůilitate vᷣtutes ↄgregatas cuſto dire ne pereãt km Breg. in Ome.eo ꝙ pe⸗ rit om̃e qð agit᷑ ſi nõ ĩ hũilitate enecke oĩby his ðꝛ in pð · Declina a malo.qͥ ad pꝛi mos incipiẽtes. Et fac bonũ qͥ ad ſcʒos.ſ. ꝓficiẽtes. inqͥre pacẽ⁊ ꝑſeq̃rc eã.i.ꝑſeuerã ter ſeq̃re ᷣm Inno.iij.qͥ ad tertios.ſ.ꝑfe⸗ ctos. Tales 3ᷓ qui ſic diſponent᷑ in eoꝝ ↄſci entia merebunt᷑ hñ̃e gratioſuʒ in ſe ſalua⸗ toꝛis aduẽtũ ꝑ grãm in pñti?⁊ in futuro ꝑ gtiam. d a nos ꝓducat rexxpᷣs dñs. SermoIl· dñicepꝛimeaduentus b nit in nomie dñi. Watth· xxi. 5nter omĩa q̃ humano generi expᷓuaricatiõe pꝛimi parẽtis infliqa ſunt. vnũeſt pᷣcipuũ ꝙ moꝝ vt peccauit hõ pᷣm⸗ incurrit maledictionẽ ⁊ obpꝛobꝛiũ ſempi ternuʒ Jupta illud Beñ. iij. Quia audiſti vocẽ vxoꝛis tue ⁊ comediſti de ligno exqͥ; pᷣceperã tibi ne comederes maledicta ter⸗ ra in oꝑe tuo· Iſtã maledictionẽ ſe hre bñ ſenſit ꝓpheta qͥ ait Viere· xy. Vle mihi ma ter mea qꝛ me genuiſti virũ rixe⁊ virũ di⸗ ſcoꝛdie in vniuerſa terra. Et ſequi. Nĩs maledicũt mibi. Sed qꝛ vt dicit magnus pr̃ Sugꝰ·in liEnchiridion.ca.xlvij. Van tũ fuit illud pct ⁊ tã magnũ ex quo ſcʒ il lud ialedictiõis obpꝛobꝛiuʒ ꝓceſſit. vt in vno hoie oꝛigialiter ⁊ radicalit᷑ totũ genꝰ humanũ dãnaret᷑ qð ſoluiaut dilui nõ po tuit niſi ꝑ vnũ mediatoꝛẽ dei⁊ hoĩm ieſuʒ xpᷣm. Becille. ꝓinde ſanctipr̃es ſciẽtes nõ ꝑ aliñ eis reſtitui poſſe benedictionẽ qᷓ; ꝑil lũ cui dictũ eſt. In ſemiĩe tuo bñdicent᷑ oẽſ gentes. Geñ. xxij. de quo⁊ pðait. Etenĩ be nedictionẽ dabit legiſſatoꝛ.inuocabãt me rito deñ vt mitteret eis ſaluatoꝛẽ q libera ret eos ab obpꝛobꝛio maledictiõis ſempi terne.inxta ülud Nu.vi. Iÿpi inuocabunt nomnẽ meũ ⁊ ego benedicã. Dõ qͥdeʒ fecit deus pñꝑ füi ſuũ bñdictũ ⁊ glioſuz in ſe⸗ cula.qñ miſit eũ ĩ mũdũ vt auferret obpꝛo bꝛiũ?⁊ cõtemptũ ab hoĩe.⁊ redderet bñdi⸗ ctionẽ ꝓ maledictione.⁊ vitaʒ pꝛo moꝛte. Duã quidẽ bonitatẽ diuĩe pietatis hodie recolit ecckia.reducẽdo ad memoꝛã fideli bus tãte miſcie beneficiũ.⁊ g̃as agendo deo pr̃i· qꝛ miſit filiũ ſuũ benedictũ in no⸗ mine ſuo. Añ hec fuit cᷓ inſtitutiõis huiꝰ tꝑis ab eccleſia vt a fidelib deuotius cele bꝛare᷑. Kam ſicut dicit Augꝰ. ſuꝑ iohem. NRulla fuit cã veniẽdi xpm niſi pctõꝛes ſal nos facere.tollere moꝛbos.tollere vulne⸗ ra.⁊ nulla erat cã medicine. Venit ð ma ⸗ gnus de celo medicꝰ qꝛ totꝰ mũdus vbiq; iacebategrotuſ. Benus ð hũanũ totũ peri erat. exquo peccauit vnꝰ in quo totũ erat. Venit hõ vnus ſine pctõ q ſaluos faceret ab om̃i peccato. Kõ enĩ decelo ad terram traxetũt eũ nr̃a merita.ſed nr̃a pctã. Mec ile. Quõ ergo nõeſt celebꝛandũ tantũ be⸗ neliciũ in q̃venit ile bůdictusi noie důj ermoe n Eneoictꝰ quiue quia maledictione peccati ppetuatotun libe rauit genꝰ humanũ.ſpemq; dedit ho miniby.qꝛ ſi tantã benedictioneʒ dedit in pꝛimo aduẽtu quantaʒ dabit in ſco. Ut dicit Berñ.ſermone de aduẽtu dñi. We rito vt dicit Imbꝛo.ſuꝑ Aucaʒ pres ſan⸗ cti ſtatuerũt yt vnuſqͥſq; hoctge digneſe pᷣparet ad ſuſcipiendũ eiꝰ natiuitãtẽ. qui vt bñdictꝰ venit in noĩe dñi. vt dicũt vbq noſtri thematis. In quibo vᷣbis aduẽtus iſte deſcribit᷑.in qͥ chꝛiſti aduẽtus oſtẽdit a nobis ſuſceptiõe dignus triplicit᷑. Pꝛi⸗ mo deſcribit vt venerabilis ⁊ magnificus ex glia adueniẽtis.qꝛ benedictꝰ. Scot amabilis ⁊ gratioſus ex partevtilitatisꝓ ueniẽtis.qꝛ venit. Tertio vt potẽs etvi⸗ ctoꝛioſus ex auqtoꝛitate mittẽtis. quia in nomine domini. Z D 1mo ꝙ in vᷣbis pꝛemiſ N pP ſis oſtendit aduẽ tus ni ſaluatoꝛis eſſe venarabilis⁊ ma⸗ gnificus exglia aduẽtus.qꝛ bñdictꝰ. Li cet aũt xpᷣs fuerit bñdictus om̃i bñdictio ne que põt cõmunicaricreature· eo ꝙ bñj dictionẽ omniũ gentiũ deus pr̃ dedit illi vt dicit᷑ Ecci.tñ ne faciã tediũ tangã qua druplicẽ bñdictionẽ ſibi dinitꝰin patriar chis oſtenſaʒ ⁊pᷣfiguratã. Scðo quadru plicẽ bñdictionẽ ſibi in ſuo aduẽtu in car/ nẽechibitã. De pᷣmo quõ quadruplexbe⸗ nedictio xp̃ifuit in pñ̃iarchis pꝛefigurata patet bmo. Dicit᷑ enĩ Beñ.xij. ad abꝛaaʒ. Benedicã benedicẽtitv tibi.atq; in te be⸗ nedicent᷑ vniuerſe cognationes tre. uõ aũt hoc fieri debuit. declarauit angelus. Beñ. xxij. dicẽs. In ſemine tuo benedicẽ ⸗ tur oẽs tribyterre· Et q; nullus aliꝰÿter vpᷣm awaruit in qͥ iſta ꝓphetia eſſet adim ⸗ pleta.ideo opoꝛtet dicere ꝙ xp̃s ſit iſtud ſemen benedictũ in quo deꝰbenedixitom nes tribyterre. Eñ apls ad Bal· iij· dicit Thꝛiſtꝰ redemit nos de maledicto legis. factꝰꝓ nobis maledictus.qð tũc factũeſt qñ pependit in ligno. Quia maledictꝰom nis qͥ pendet in ligno. Et ne qᷓ;s hocintel⸗ ligeret de aliqͥ alio.ſicut iudei dicũt. ſtati Zpls dicit. Abꝛae dicte ſunt ꝓmiſſiões ⁊ ſemini eiꝰ.nõ dicit et ſeminity qᷓſi multis. ſed ſemini tuo qͥeſtxpᷣs. Iſtud ſemẽ bene dictũ oñdens iã veniſſe dixit angelus ma rie · bñdictus fructꝰ ventris tui. Safi⸗ gura patet de iſaac quã dedit filio ſuoi⸗ nupatt deqwẽ durdefe dus iſtꝛ birinnin ſun Iſt fÿoꝛde ptrůreg ioaſp teno balm Duibe ſis iniſe le venarabilsn erus. q bdi ſdictus õibii Qnqrature.eoy ni deus pfdei iteditangiq ſibidinitinpan mti. Schoqu iin ſuo aduẽtuin o quõ quadrupl pfurchis pꝛef ni Beß.xi ad abn tibytibiat nu cognationes ir. it. declaruit ang nſeminetuobenc Et q nulusij Bominica pꝛima aduentus cob. Beñ xxij. Vbi bñdicẽs ait illi. Ecce odoꝛ filij mei ſicut odoꝛ agri pleni cui bñ ⸗ dixit dñs. Seruient tibi õmẽs pli.⁊ ado rent te tribterre· Eſto dñg fratrũ tuoꝛuʒ ⁊ incuruent᷑ ante te filij mr̃is tue. Qui ma ledixerit tibi ſit iile maledictꝰ. Erqͥbene⸗ direrit tibi. bñdictõnib repleatur. Lertũ autẽ eſt ꝙ hec bñdictio non eſt adimpleta ad lam totqliter ĩ iacob.qꝛ frater eiꝰeſau nõ ſeruiut ſibi. imo iacob vocauit eũ do⸗ minũ mittẽs ei mũera.vt patet Beñ xxxũ nec in aliquo alio ita pfecte ſicut ĩ xp̃o· De quo ðᷣꝛ. quo ad pᷣmũ. hic eſt fülius meꝰ di/ lectus Matß.lij. ⁊xvij· Ecce odoꝛ filij ad patrẽ. Seruiãt tibi om̃es pli q̃ntum ad gentes ⁊ adoꝛentte trib ſcʒ iudeoꝝ. Eſto dñs fratrũ ſcʒ xp̃ianoꝝ. ⁊ incuruent᷑ añ te filij matris tue. ſcʒ ſ nae ſta oĩa expᷣſ ſe dicunt᷑ de tp̃o. in p̃s. Deus iudiciũ tuũ regi da. Et ſequit. Et vñabit᷑ a mariyſq; ad mare. Et ſeqͥtur. Om̃es reges fuiẽt ei. Etſequit᷑. Sit nomẽ eius bůdictũ in ſe⸗ cula.ante ſolẽ pmanet nomẽ eius. Et bñ/ dictũ nomẽ maieſtatis eius. Tertia figu⸗ ra patet de iacob quã dedit iude Beñ·xlix De quo ðᷣꝛ. Nõ auferet᷑ ſceptrũ de iuda.et dux de femoꝛe eiꝰ. donec veniat qͥ initten dus eſt. ⁊ ip̃e erit expectatio gentiũ· aua bit in vino ſtolã ſuã.⁊ĩ ſanguie vue palliũ ſuuz. Iſtud nõ poteſt exponi de alioqᷓ; de xpᷣo ad queʒ durauerũt duces iuda et ſce⸗ ptrñ regni.⁊ poſt eũ nõ.qͥetiã de ſanguine pꝛio aſperſit coꝛpus iuũ. xñ dicebat ſe vi⸗ tem Joh.xv.⁊ ꝑ ↄſequẽs ſanguinẽ ſuũ vi⸗ nñ. Quarta figura patet Num̃. xxiij. vbi balaam ſpũſancto in ſe irruẽte.vt ibidẽ di citur benedicens tabernacul iacob dixit · Qui benedixerit tibi ſit ille bñdictus.⁊ qᷓ malediterit tibi.maledictiõib repleat᷑. Et ſequit᷑. Dꝛietur ſtella ex iacob.⁊ virga con ſurget ex ijrael. De iacob erit qͥ ꝑdet reliq́ as ciuitatis. Hoc nõ põt intelligi de ali qᷓ; de xp̃o.in cuius aduẽtu in mũdũ oꝛta ẽ ſtella Matth.ij. Sicut ꝓteſtant᷑ gentiles magi dicẽtes. Vidimꝰ ſtellã eius.in ſignũ ꝙ ipe radijs ſue doctrine illumiĩauit oẽm hoiem venientẽ in hũc mundũ Joh.i.qð nullus aliꝰ fecit. Fuit etiã virga q̃ntuʒ ad coꝛrectõeʒ inimicoꝝ.ſicut patpᷣcepat ſibi. dicẽſ. Poſtula a meꝛ dabo tibi gẽteſ. Et ſe quitur. Reges eos in virga ferrea. In ad uentu etiã ei ꝑdite ſunt reliquie ciuitatis hierlm qꝛ pdiderũt iudeilocũ ⁊ genteʒ. vt ðꝛ Joß.xi. Ideoq; ſpũſctõ oꝛdinãte pueri qui exierant obuiã xpᷣo · clamabãt. dicẽtes Benedictus qͥ venit ĩ noĩe dñi. ad ſigniti⸗ canduʒ ꝙ hiceſt de qͥ figure ſub ymbꝛa fi⸗ gurabãt. de qͥbo dicit apłus ꝙ oia in figu⸗ ra ↄtingebãt illig. Reſtat igit᷑ digere ꝙ de xpᷣo iſta oĩa fuerũt impleta.⁊ ꝑↄſequẽs pa tet iudeos falſum dicere ꝙ adbuc ſint im plenda in antirp̃o. Quõ autẽ iſta circaini carnationẽ xp̃i fuerũt impleta oſtẽdit pꝛo pheta p̃s. xx dicẽs ad lram de ip̃o. Om̃ ð ueniſtieuz in bñdictiõibꝰ dulcedinis. vbi dicit Inno.uij. M xpᷣs in incarnatiõe ſua fuit pᷣuentus quattuoꝛ bñdictiõibꝰ reali⸗ bus.ſicut ibi q̃ttuoꝛ figuralibꝰ. Pꝛima be nedictio qua Ait pᷣuenp fuit immunitas peccati.vñ dicit. pᷣueniſti.i.ante oꝛtũ dona ſti qꝛ in peccato nõ eſtꝰceptus. Nos qutẽ pᷣuenimur in maledictiõe amaritudinis qꝛ in peccatis ↄcepit nos m̃ noſtra.⁊ na⸗ ſcimur filij ire. Scða bñdictio fuit ĩ vnio⸗ ne duarũ naturarũ.de qua Luc̃i. Bene ⸗ dictus fructus ventris tui. Tertia in ple⸗ nitudine gratie ⁊ veritatis. Johiij. Onia nõ ad menſurã datus eſt ei ſpiritꝰ.ſed cuʒ plenitudine Joh.i. Plenũ gratia ⁊ verita⸗ te. Quarta benedictio gloꝛie. quia ab in⸗ Iſa.xxij. Erit ſcʒ chꝛiſtꝰ in ſoliũ gloꝛie do muipatris ſui.⁊ ſuſpendã ſiꝑ eñ oẽm glo⸗ riam domus patriseius. De his bñdicti onibꝰ dicit᷑ Deutero. xxxiij. Neptalim ha/ bundantia ꝑfruet᷑ ⁊ plenꝰ erit bñdictioni bus. Hec Innocẽ. Ecce quõ plenitudinẽ benedictionũ habuit xp̃s in ſuo aduentu. quã nullus pꝛeter euz hãbuit nec habere poteſt. Ideo ⁊ ſi alij ſancti dicunt᷑ benedi/ cti a dño ⁊ bñdictiones accepiſſe in mun⸗ do.iſte tamẽ excellẽtiſſime om̃ia que in fi⸗ guris fuerũt pᷣoſtenſa in ſe habuit.⁊ cũ be nedictionib in mundumvenit. Unde de eo dici potuit veraciter. Benedictus qui 8 ic—— ₰ 1—„ c in verbis pꝛe Sixi ſecũdo ꝓlnnrp⸗ ſtanti ſue fuit compꝛehenſoꝛ tur aduentus ſaluatoꝛis noſtri gratioſus — te diuine liberalitatis.quia venit. agna ſiquidem diuine pietatis boni⸗ tas apparuit in hoc quia venit ad hominẽ qui venire nõ potuit ad eũ. Sed nũqͥd ve nit ad vindictã faciendã pꝛo toꝛes ſaluos facere. vtðꝛ.i. Thimoi. ipe rolus teſtat 2u · rir. dicẽſ· Veniteni fi i pois q̃reret ſaluũ facere qð ierat · Sir caqʒ ſciendũ ꝙ chꝛiſtꝰ yenit ad hoĩemqᷓ⸗ drupliciter. Et ᷣm h erit q̃druplex aduen. vet ß̃m Verñ. Paimꝰ eſt aduẽtꝰad hoieſ ĩmũdũ. Scðs in hoies ſcʒ ĩ mentẽ. Zer⸗ tius cõtra homies in moꝛte. Quartꝰ ſimi liter ad iudiciũ. Et ſignificant᷑ hi quattu⸗ oꝛ aduentꝰꝑ q̃rtuoꝛ ſeptimanas huiꝰ tem poꝛis ſacratiſſimi. In pᷣmo aduẽtu venit ad hoies ꝑ carnis aſſumptioneʒ. In ſcðo venit in animũ noſtrũ ꝑ gratie infuſionẽ. Iutertio ⁊ q̃rto veniet in iudiciũ ꝑmeri⸗ toꝛũ diſcuſſionẽ. ſꝛopter bmũ aduentuʒ debemꝰ eſſe humiliãti. Meopter ſcõm cõ⸗ puncti. opter tertiũ cauti. Pꝛopter q̃r⸗ tñ circũſpecti. De pᷣmo ðꝛ Joh. xxi. Exiui apatre?⁊ veni in mũdũ.iterũ relinqͥ mũdũ ⁊ vado ad patrẽ. Felix itinerarius qͥ ſicut apatre exijt. ita ad patrẽ redijt. Iſte aduẽ tus fuit ad ſaluãdũ.ſiẽ dixit angeꝰ Wat. i. Ie eni faluũ faciet pli ſuuz a peccatis eoꝝ. In iſto aũt aduentu xp̃s aſſũpſit no ſtrã humanitatẽ q̃ttuoꝛ de cauſis. Pꝛima vt in ea nobis patrẽ ad miſcʒiam flecteret Vnde glo.ſuꝑ illũ locũ Apłi. Qui etiã in/ terpellat ꝓ nobis.dicit.nõ voce ſed miſe⸗ ratione? oſtẽſione hñanitatis ſue.ſemper enĩ hoĩem aſſumptũ ⁊graue onus paſſio/ nis qð ſuſtinuit paterno vultui offert vt noſtri miſereat᷑. Et hoc eſt qð ðꝛ.i. Joh.ij. Zduocatũ habemꝰꝙ nobis apud deũ pa trem ieſum xpᷣm iuſtũ.⁊ ip̃e eſt ꝓpiciatioꝓ peccatis nr̃is. Et nõ tiꝓnoſtris ſed etiã totius mũdi. Sca cauſa vt in ea diabo/ lum falleret. Sdeo eni ſapienter in hac vi ta cõuerſatus eit ꝙ diabolus ex certaſciẽ ⸗ tia nunqᷓ; potuit cõp̃hendere eñ eſſe filiuʒ derlicet bene cõiecturabat᷑ eũ eſſe filiũ dei ex ſignis. ſicclamabat dicens. Jeſu fili dei vt qͥd vemſti ante tempꝰ ꝑdere nos. vt ðꝛ Mar.i. Videns enim eÿmiracula opina batur eũ eſſe deũ.ſed videns eiꝰ famem⁊ fitim credebat hoĩem.⁊ ita decipiebat᷑. Et ꝑↄſequẽs vltimo deceptꝰ eſt. q⁊ credẽs ſe pcurare moꝛtẽ homiĩs peccatoꝛis ꝓcura⸗ uit redemptionẽ homĩs. Vñ dicit Iſido. lii.de ſummo bonoca.xiij. Ideo diabolꝰ qᷓs iuſte tenuit amiſit. qꝛ iniuſte redempto rein nf̃m occidit. Illuſus eſt diabolꝰ moꝛ — Certe nõ.ſed venit in hunc mundũ peꝗca te dñi qᷓſi auis. Rã oſtenſa chꝛiſtꝰ ſue ear⸗ nis moꝛtalitate quã interimendã ille appe tebat. abſcondit diuinitgtẽ vt laqueumqͥ eũ velut auem impꝛouidaʒ pꝛudẽti irreti⸗ ret decipula. Et ſequit᷑. Rãſi innocẽs xᷓz nõ occideret homo diabolo addictꝰ ꝑpꝛe, uaricationẽ nõ abſolueret᷑. Vecille. Zer/ tio aſſumpſit carnẽ vt in ea hoĩem gloꝛifi caret. Eñ aplus. Woꝛtui eſtis ⁊ yita vra abſcondita eſt cũ xp̃o. Saluatoꝛẽ enĩ no/ ſtrñ expectamꝰ qͥ refoꝛmabit coꝛpꝰhumii tatis nr̃e cõfiguratũ coꝛpoꝛi daritat ſue. Quarto vt in ea hoĩem ad ſuũ amoꝛẽobli garet. Duid eni nos tantũ ad amoꝛẽ ſuʒ obligare potuit qᷓ; ꝙ infirmitates noſtraſ ip̃e poꝛtauit. vt dicit Berñ. in li de diligẽ⸗ do deum. De ſco aduentu qͥ eſt in mentẽ ꝑ gratte infuſionẽ in quo venit xpᷣs ad in⸗ pabitandũ. dicit᷑ Joh.i. Verbum carofa⸗ ctum eſt? habitabit in nobis ꝑgratiã. Dde „„ ⁵ qua inhabitatione dicit᷑ Joh·xiiij Siqͥs diligit me.ſermones meos ſeruabit.etad eũ veniemꝰ ⁊ apud eũ manſionẽ faciemus Ex iſto at aduentu homo ↄſequit tripli⸗ cem fructũ Pꝛimo gratuitã in filium dei adoptionẽ. quo ad hoc dicit. Pater meus diliget eum. Sco gr̃a ſpũſſancti collati nem.quo ad hoc ðꝛ. ad eüveniemꝰ. Tertio coilate gratie ↄſeruationẽ.qͥ ad hoc dicit. manſionẽ apud eũ faciemꝰ. Iſta eſt dulcif ſima ſua inhabitatio. de qᷓ dicit* Pꝛo/ uer.viij. Delicie mee eſſe cũ filijs hominij. Ande ipe ſtat ad hoſtiũ ⁊ pulſat ꝑ gratiaʒ puenientẽ.⁊ ſi qͥ;s aperit ſibi.intrat ꝑ grati am ſubſequentẽ.⁊ cenat cũ eo ꝑ grãm pꝑfi⸗ cientem Spocal· iij· De tertio aduentu ſcʒ in moꝛte ðꝛ Ru.xij. Et vos parati eſtote. qꝛ qua hoꝛa nõ putatis filius homĩs ve ⸗ niet. In iſto aduentu vemet ad diſcutien⸗ dũ noſtra merita. Vnde Watthei. De oĩ verbo ocioſo reddent homies rationẽ ad exigendũ nobis credita ſcʒ bonoꝛũngtu⸗ raliũ foꝛtuitoꝝẽ gratuitoꝝ. De q Wat. xxv. Eni dedit quinq; talenta.alij duo· alij vero vnũ. Tũceni reqret lucrũ de omnib iſtis. Iſte aduẽtus eſtyalde incertꝰ.⁊ ideo vt diẽ Zug ad dioſcoꝝ. vigilare debet om nis xp̃ianus ne eñ imparatũ inueniat dñi aduẽtus. uare aũt voluit eſſe diem ad ⸗ uentus huiꝰ incertũ. idem aſſignat ratõeʒ ⁊ dicit in li. de vita xp̃iana. Ad hoc voluit dñs te neſcire diem illũ yt qꝛ neſc qñ ve⸗ doectbi dictt. It dis dicet ſideterẽ pst busant bus O nobh mus k giſiect eritubn dibun Serehi lberbi wufe Soan ipocis cindi pliſud ſilõmn plenure etwyn bunne gburn aumli S 10 noie h ficẽ he z w ßjiſn mie wid hünit pofiui S obrVerbunn in nobis pgni aeeih es meos ſerabiu cũ manſionẽ fcn ubomopſequm tutiin filun cdic Puterm gf ſpůſſanaicoll d euveniem Te arionẽ. q̃ad hocdi aetaeſt o. de q dicit ſit e eſſe ců filis oſtiü pulſutpgn perit ſibiinnup cenat c copgrint Detemo adn Etwspnnch natis flins boni ntu venlet addion Unde Bantab dent bomis n reditn ſcbo'oh guuntdeth incentu. ininetlul schdenn ſillũ ⁊ nõ erit peccatoꝛ. N Vominica pꝛima aduentus niat ſoſis paratꝰ. Et Breg.xij l Wora. dicit. Ad hoc ↄditoꝛ ñ nos latere voluit vltimũ diẽ nñ̃m.vt dũ ignoꝛatur ſemꝑꝓxi mus eſſe credat᷑ Et tanto qͥſq; ſit feruẽtio: in oꝑatione qᷓnto incertus ẽ de reuocatio ne · vt dñ incerti ſumꝰ qñ moꝛiamur.ſemꝑ ad moꝛtẽ parativenire debeamꝰ. Mec gre go De qjrro aduentu ad iudiciũt War. xxüij. ⁊ Tu· xxi. Tunc videbũt filiñ homis venientẽ cũ ptãte magng. Iſte erit terribi lis aduẽtus mlis. qi ad puniẽdũ eos⁊ ad faciendũ vindictã in natiõiw. honis vero delectabilis. q ad remunerãdũ. Pꝛimis dicet᷑. Ite maledicti in ignẽ eternũ. Secũ dis dicetur· Venite bñdicti pris meipoſ⸗ ſidete regnũ Watth.xxxv. Sicut aũt ille pmus qduẽtus xp̃i fuit deſiderabil patri bus autiqͥs. ita iſte deſiderabilis iuſtis oĩ bus. Vm̃es enĩ clamãt illud p̃s. Oſtende nobis faciẽtui ſcʒclare viſiion faluieri⸗ mus Hec mirũqꝛ deſiderant cñ dies iudi cij ſit eoꝝ matima vtilitas. Pimo qꝛ tũc eralrabunt᷑ iudicãdo cũ xpᷣo Saß.iij Ju⸗ dicabunt ſancti nationes. St Maãth tix. Sedebitis ⁊ vos iudicãtes. Scðð qʒ tũc liberabũtur ab om̃i pena?⁊ miſeriã ſe xxv. Auferet dñs oẽm lacrimã ab oĩ fcie. Spoca.xxi· Abſterget deus oẽm̃ lacrimaʒ ãb ðculis ſctõꝝ.i.oẽm cauſam lacrimandi ꝓpbena. Tertioqʒ liberabunt᷑ gprãte pec⸗ candi Jſa.xxv. uferet dñs obpꝛobꝛum li ſui de vniuerſa terra. Pð. Adhuc pu/ 1 peccatoꝛ. Ouarto qʒ tunceri pientur a ptãte diaboli Nañũ.i. Nõ adijci⸗ et vt ꝑtrãſeat in te belial. Iſa.xi. Nõ noce bunt neq; occidẽt. Quinto qꝛ liherabunt᷑ a ßuitute coꝛruptiñis Rom̃. vij. Ip̃a cre atura liberabit a ſeruitute coꝛruptionis. ertücriebt facie ad faciẽ deũ ſu um.i Joh.iii. Scimꝰqꝛ cũ apparuerit ſi⸗ miles ei erunꝰ.i. Coꝝ.xiij. Uidemus nũc ꝑſpeculũ ⁊ in enigmate.tũc auteʒ fãcie ad faciẽ. Mec Inno· ſuꝑ illud õxij. Vſq;qᷓ domine obliuiſceris. P Wiitertio furni ** ſis deſcribit àduẽ tus xp̃i ſuſceptione dignꝰ vt potẽs ⁊ victo rioſus ex auctoꝛitate mittẽtis. qꝛ in nomi ne dñi. Dẽ quo in pᷣs.ðᷣꝛ Beatus vir ciuꝰ eſt nomen dñ ſpes eius. Vere potentiſſi⸗ mũ? victoꝛioſiſſimũ nomẽ.in quo vt dicit ps ·fidelis penetrat etiã murũ denſiſſimũ iurta ilud. In noĩe dñi trãſgrdiar murũ— In hoc ſolo noĩe dauid vicit goliam.ſicut-yn M 10 ipe teſtatur dicẽs. Tu venis ad me cũ ha⸗ ſta⁊ gladio· ego aũt cõtrg te in nomie dñi. Potentiſſimũ ⁊ victoꝛioſiſſimũ nomen in quo eijciunt᷑ demones Au·x. Ju noĩetuo etiã demonia ſubijciunt᷑ nobis. Et qꝛxpᷣs fuit vnus deꝰ in ſuba cũ pr̃e.⁊ ꝑↄſequens in potẽtia ⁊ ᷣtute. ideo ad ſignificandũ eũ eſſe equalẽ pr̃i ſpũſſctũs ꝑ oꝛa pueroꝝ da mabat ð eo qꝛ venit in noie dñi · Moc ipſe ſolus teſtabat᷑ Joß v. dicẽs. Ego veni in noie pris mei⁊ nõ accepiſtis me· M auteʒ venerit in noĩe dñi teſtahant᷑ miracula qᷓ erunt ad glotiã pris. vt dicit ⁊xraibideʒ Etq̃ nemo potuit facere niſieſſet deus cũ eo. vt dicit Hicodemꝰ Joh.iij. Et ipe ſolꝰ dicit Joh.xv. Sinõ feciſſem opã in eis nemo alius fecit ⁊c Eſt zůt ſciendiʒ ꝙᷓ ſi⸗ gnů ꝙ aliqͥs venit in noie regis ⁊ de eius mandato ⁊ volnutate ẽ.qñ maioꝛes regis ⁊ↄſiliarij ⁊ generaliter oẽs illiqͥ nõ niſire gi obediunt. eñ audiũt.ei famulant᷑et ob⸗ ſequunt᷑ ñ autẽ ſubiectiqᷓi inſtabiles qͥ dam ei obediũt. quidã nõ.ſignũ eſt neqcie poſito. Nã pð.diu ante qamabat ꝙ xp̃us debuit venire in noĩe pris ſui.vt patz pð. cœxvij· Bñdictus q̃ yenit in noie dñi· Qui cũ venit in mũdũ mox oẽs creature maio⸗ res de toto mũdo.⁊ oẽs ſecretãrij ſcʒ an ⸗ geli qͥ nõ obediũt niſi ſoli deo ei kuierũt⁊ obſecuti ſunt hiliter ⁊ fidelit. Iſtud ptʒ qi in natiuitãte angeli cantabãt gaudent Blia in excelſis. vt ðᷣ? Lüij. Et hietiaʒ in vita miſtrabãt ei vt patet Wath ·iij. Ac⸗ cedentes angeli miniſtrãbãt ei. Ita etiã? alic creaturè irrõnsles qj in õꝑib ſupna turaliby ſoli deo obediũtxp̃o nutũ.ſicut ptʒ trãſcurrendo a pᷣncipio ſui aduẽtus in mũdũ vſqʒ ad eiꝰ aſcẽſuʒ ĩ celũ totã ſeriẽ euãgelij. Nã in natiuitate eiꝰ ce⸗ lũ dedit ſtellã regibꝰ in ductoꝛẽ ad pᷣſepiũ. Wath.ij. Irẽ mare ſolidũ calcãti ſe pᷣhu⸗ it War. vi· Et iqẽ mare trãquillitatẽ in tẽ peſtate dedit Wath · vij· Surdi.muti.le pꝛoſi.ceci q nãtiuitate. claudi.demoniaci multi curati ſũt. Et qð oĩm̃ miaiꝰ ẽ moꝛtui ſuſcitati ſũt. Quõ ð iudei pñt negare meſ ſiã veniſſe. aut quõ expectãt aliũ venturũ. Vñ ptz ꝙ ĩi ſũt ſicut ſubditi inſtabiles? nequã.qͥ agte vidẽtes tanta mirackai 1 in ſubditis nõ in dño veniẽte. Sicẽ in ꝓ ⸗ noluerũt ei obedire. licet veniſſet in noĩe dñi Ei aũt venerit antixpᷣs in noie ſuo il⸗ lum accipiẽt. Hincↄq̃ritur iohes diceng. Inpꝛia venit.⁊ ſui enz nõ receperunt. Et deteriꝰeſt etiaʒ ignominioſe tractaue/ runt. pð. ixxiij. In terra pol uerunt raber ngculũ nois ti.ixpᷣm in qͥ deꝰ habitauit. Ex his oĩad piaꝝ mentiũ ↄſolationem tria infero mẽoꝛialia. Pꝛimoqͥ ad pᷣmam partẽßmonis. M volẽs ex aduẽru xp̃i be⸗ nedictionẽ ↄſeqglie ⁊ gfe·neceſſe bzſ eavi cijscuſtodire ⁊ pᷣᷣuare h̊ ſacro tpe. Iſtud patz qꝛ Ecci xxxij ðᷣꝛ Qui vigilauerit ad illũ inueniet bñdictionẽ Bene aũt vigilat qͥ oculos mẽtis in vo lumie tenet· ᷣm Hre go.in omel· Scðo infero ꝙ volẽs ↄſeqͥ be nedictionẽ ⁊ vtilitatẽ aduent? dñi. neceſſe habet diligent inſiſtere eloquio diuino et ᷣmoni. Iſtudptzʒ Deut xxxiij. vbi leui di⸗ cit priſuo. Qui cuſtodierit elõquiũ tuũ et packũ tuũ ßuauerit. Bñdic eũ dñe. Tertio infero ꝙ volẽs ↄſequi bñdictionẽ xpiveni entis in noie dñi.neceſſe hʒ oꝑibmiſcõie ⁊pietatis intẽdere. Iſtud ptz qꝛ nomẽ do mini nõ eſt niſi oleñ miſcðie.vt ðꝛ Lant:i. Etiõ nullus eo dignꝰeſt niſi miſericoꝛs. inxta illud. Qui miſericoꝛs ẽ miſcðᷣiaʒ ↄſe quet Vñ Eccũ.vij.ðꝛ. Pauꝑi poꝛrige ma/ nů tuã vt ꝑficiat ppiciatio ⁊ bñdictio tua. Euꝰpiciatiõis participes nos faciat be nedictus q venit in noſe dñtmen. Dñic ſcõa aduẽtꝰ 1 Sermo. IIII. Rüt ſigna in ſo e ieluna ⁊ſtellis. Luẽ. xxi. In hac dñica ſcha ſctã m̃ecclia facit mentionẽ de vltimo aduẽtu dñi.qui erit ad iudiciũ finale in ip̃a cõſũmatiõe ſe/ culi. Qð quidẽ iudiciuʒ apellat᷑ generale. eo ꝙ in ip̃o xp̃s venturꝰ eit iudicgreviuos ⁊moꝛtuos. Dicit etiã nouiſſimũ.qꝛ ⁊ſiho die xp̃s iudicat?⁊ ab hñani generis initio udicauit deijciens de paradiſo pᷣmos pa⸗ rentes.⁊ hoĩes ſepe luunt ꝓ ſuis factꝭ di⸗ uinitꝰ penas.iñ tůc erit nouiſſimũ.qꝛ poſt illud erit bonoꝝ pleniſſima ⁊ da felicitas. ⁊maloꝝ digna ⁊ ſũma infelicitas. In quo etiã nõ ſolũj iudicabunt᷑qᷓ tũc fuerint iudi canda.vex etiã q̃cunq; ab initio iudicata? q̃cunq; vſq; ad iliudtpᷣs adhuc iudicanda ſunt. aparebũt eſſe iuſtiſſima inqͥt Augu. de auitate dei lixx ca.i⁊ ij Volẽs igim Mn ſancta eccłia filios fuos hñe illius aduent⸗ memoꝛiã recolit euãgeliuz de ilo nouiſi, mo die ⁊ eius antecedẽtibꝰ ſignis. vtꝑhoc inducat hoĩes ad cõpunctionẽ ⁊ veraʒ pe nitentiã. Nã ſicut dicit re· xiij. li moꝛał Terroꝛ iudicis nõ põt vitari niſi añ iudi⸗ ciũ. qð vtiq; nõ eſt ziſi ꝑ ſatiſfactionẽ pnie ꝓ peccatis. Hõ ſolũ autẽ memoꝛia illiꝰtre mendi iudicij valet ad inducẽdã cõpuncti onẽ in boĩe ꝓ peccatis pᷣreriti. ſed etiaʒ ad cautelã faciendã de futuris. Vñ Lriß.ſu per Joh. omel · xlv. dicit ꝙ mẽoꝛia iudicij impetũ tenebit vehemẽtius oĩfreno.q.d. q triby cathenis frenari nõ poſſet. ſola me moꝛia futuri iudicij frenat. iuxta ilud pð. A iudicijs enĩtuis timui. Hinc Job deſe dicit. Sempꝑ eniã̃ſitumentes ſuꝑmeſu⸗ ctus timui deñ. Job· xxxi. Supꝑ q̃ Brego. lib. xxi.moꝛal· in fine dicit ꝙ terroꝛe iudi⸗ cij oĩs cura reꝝ tpalium ⁊ curnis delecta tio oĩa deſpiciunt᷑ Et li. xiiij· dicit. Duiꝑ⸗ uerſe agit. ſi iudiciũ tremẽdũ timeret. ma ⸗ le nõ ageret. Vñ Ecci.vij. Wemoꝛare no uiſſima ⁊ ineternũ nõ peccabis. Duod tra ctans Bre omel· xxix. dicit. Rfa pñtistẽ/ poꝛis ita agẽda ſunt gaudia vt nũqᷓ; amg⸗ ritudo futuri iudicij recedat a mẽoꝛia Vt igit᷑ꝓ pᷣteritis dolegmus a futuris cauea mus. pñtis euãgelij ſeriẽ de ipᷣo iudicij ge neralis oꝛdine audiamꝰ. De qͥ aliqᷓ̃ meye/ ſtre caritati dicturũ bꝛeuiter pᷣpono Veꝝ qꝛ iſta ſine ſpñſſctĩ gf̃a facere nõ valeo. di cit enĩ Beda in omelſuꝑ illo verbo Joh. emo põt venire ad me⁊c. Et ſihoĩeſ ab hoib audiũt.tñ ꝙ intelligũt.intus datur. intꝰ choꝛuſcat. intꝰ reuelat᷑. homies foꝛas vᷣbũ dei ſemiĩare pñt.ſʒ in vanũ laboꝛãt ni ſiintus deꝰ docẽs apiat ſenſus. Huarep moꝓ impetranda gfa ſpũſſcti vigilemꝰ qᷓ; vt faciliꝰ impetremꝰad mr̃em gr̃e q̃ ſpiri⸗ tuſctõ ↄcepit ⁊ pepꝑit gr̃am mũdo.recurra mus.ſalutãtes eã vᷣbo anglico ⁊ voce ame na dicẽdo Aue maria gr̃a?c̃. In illotꝑe Erũt ſigna ĩ ſole ⁊ luna ⁊ſtell·⁊ĩterris pᷣſ⸗ ſura gentiũ. In euãgelio pñti tria tãgunt. Pꝛimo nãq; deſcribit ſigna pᷣcedẽtig iudi ciũ. cũ dicit. Erũt ſiqj. Scðᷣo deſcribitiu⸗ dicis aduẽtũ. cũ ðᷣꝛ. Tũc videbũt. Vertio addit ↄſolationẽ iuſtoꝝ.cũ ðꝛ. His ait. Z Dicit ð pꝛimo deſcribendo ſigna pᷣce dentia iudiciũ. Erũt ſigna. Circa qð ſci⸗ duz ꝙxps hec vba dirit aplis feria tert obſcur coꝛgib Etiun lumſu noce aichn cinb inteme deſte lo nõ ptile ſcon ſuste cunkſ Mat duyli ummn cs ſuc nant uci ſurlut dart tustu hurq; u ſei dii 1 edicit ꝙteroxi ium? Ei Amsden Etirij diat u memẽdũtimern cvh Wemonn õpeccbis Quod tdict. Rp̃ts gudiyt nicqᷓ;an recedata mẽoꝛial nusa futuris qu ſeriẽ de ipo iudia am Dealiänen bꝛeuiter pᷣpono U fafacerc nõva kſup ile verbo) inkc Kll ntelligitintusdn reuelat honiesin ſt. in van apit ſenus mn gnſpůſaingin nodmengriß it grum ndo n iboanglioꝛ ru grc. — limn igelo inmi⸗ bu ſignahci 1 ndedü W „ b „— nn cüðꝛ. Ps manebũt in ſua natura integra. E Swoden Bominica ſecunda aduentus poſt dñicã ramiſpalmaꝝ Nã cũmltas pa⸗ rabolas iudeis in tẽpl io die ꝓpoſuiſſet. tandẽ exiuit de tẽplo. Et cũ diſcipuli oſtẽ⸗ derent eiedificia muroꝝ rempli⁊ciuitatꝭ · xÿs pᷣdixit eis ſubuerſionẽ illoꝛũ. q̃⁊ facta eſt ꝑ titũ ⁊ veſpaſianũ.⁊ tandẽ ſubiũxit de ↄſummatide ſeculi hosqð dicit euãgeliuʒ podiernũ dicẽs. Erũt ſigna. Sicutãt di⸗ cit Nicolaus de lira ſup Wath · xxiiijca. M poſttribulatõnẽ antixp̃i anteqᷓ; awpare ant manifeſta ſigna iudicij erit tpᷣs bꝛeue in qͥ poterint illi qͥ decepti fuerint ꝑ anti⸗ xpm penitere. Et ß ſignifica᷑ Apocalvi. vbi ðꝛ. Vactũ eſt ſilentiũ in celo q̃ſimedia hoꝛa. Iſtud enitpᷣs nõ durabit niſi xl.di⸗ es vl circiter. Vñ ðꝛ Wat · xxiiij. Statiʒ aũt poſt tribulationẽ illpꝛũ dierũ.iparuo tꝑe elapſo poſt tribulationẽ antixpᷣiapa/ rebũt ſigna manifeſta ꝓpinqui iudicij. Qñ dicit. Erũt ſigna in ſole. Wat· xxiij. dicit. Sol obſcurabit᷑ nõ ꝑ huationẽ lumiĩs ſui cũſit ei naturale. coꝛꝑa autem celeſtia tũc ed iſta obſcuritas erit ꝑ interpoſitionẽ alicuius coꝛꝑis opaci. quẽadmodum fit in eclipfi. Et luna. In mattheo ðꝛ. Et luna ñ dabit lumẽ ſuum. M põt intelligi duplr. NVno modo qꝛ erit interpoſita inter terrãt ſolẽ. ⁊ſic pars lune q̃ eſt vᷣſus terrã obſcurabit᷑ cũ nõ habeat lumẽ niſi a ſole. Alio mõ per interpoſitionẽ nubiũ obſcurãtiũ. Et ſtell· De ſtellis dicit Wat. xxiiij ꝙ cadẽt de ce lo.nõ q̃ntuʒ ad eaꝝ ſubam.cũ ſint incoꝛru ptibiles.ſed ᷣm apparẽtiã.qꝛvere ſtelle ab ſcondent᷑ nubiũ denſitate.⁊ de nubib ver ſus terrã deſcendẽt exalatiões ignite q̃ di⸗ cunt᷑ ſtelle cadẽtes. Boꝛra aũt dicit ſuper Wath. ꝙ iſta obſcuritas ſolis ⁊ lune põt duplicit᷑ intelligi.vel ꝑ ſubtractionẽ ꝓpꝛie luminoſitati⁊ ſic ᷣm gloſam ſol⁊ luna ad tpᷣs ſuo lumie pꝛiuabuni᷑.vt iã dictuʒ ẽ.vt vicinũ dñi nuncẽt aduẽtum · Sed ꝑacto iudicio ⁊ mũdo innouato maiꝰ lumẽ reci⸗ pient.iuxta ilud Iſa.xxx. Et erit lux lune ſicut lux ſolis.⁊ lux ſolis ſeptupliciter. Vñ dicit Criſo.ꝙ pr̃efamilias moꝛiẽte. domꝰ eius turbat᷑ familia plangit ⁊ nigris ſe ve ſtimẽtis induit. Sic humano genere pꝛo pter qð facta ſunt oĩa circa finẽ cõtriſtato celi myſteria lugẽt.⁊ candoꝛe depo ſito te⸗ nebꝛis induunt᷑ vel obſcurari dicunt᷑ non diminutione ſue lud ſed ſugueniẽte clari tate veri ſolis obſcurari videbunt᷑? nulli eſſe luminis Iſa. xxiiij · Hrubeſcet luna et ↄfundet᷑ ſol cũ regnauerit dñs exercitui. Sir qͥd dicit de ſtellis. Stelle cadent.& põt intelligi q̃ntũ ad mutationẽ luminołi tatis in obſcuritatẽ.⁊ ita cadẽt nõ a ſituß; a lumine. vt ad tpᷣs lumiĩe cgreant · vt vici⸗ num dñi indicẽt aduẽtũ. Velſcõo q̃ntum ad aparitionẽ. Sicut enĩ nũc videtur va poꝛ aſcẽdens infãmarꝰ cadere ad moduz ſtelle.ſie veniente iudice. tales inflãmatio/ nes crebꝛius ⁊ ampliꝰ fient qſi ſignã inflã mationis mũdi. Veltertio;̊ ðꝛ ꝓpter ſcin tillationẽ qᷓ apparebit in gere ocuł ſtupefa ctis. De obſcuratiõe ſolis dicit ꝛige· eſſe ꝓbabile er hocqꝛ tunccirca ↄſůmationeʒ feculi. ex magno fumo eleuato obtenebꝛa⸗ bitur ſugio? pars aeris. ita vt lumẽ ſolis nõ luceat. De lune obſcuratiõe ꝓbabileẽ.⸗ qꝛ ců luna nõ recipit lumen ſuũ niſig ſole· igit᷑ obſcurato ſole obſcurabit᷑ luna De ca ſuſtellarũ ꝓbabile eſt qꝛ exqͥ tanta erit ob⸗ ſcuritas ꝙ obſcurabit᷑ ſol ⁊lung. mlto ma gis ſtelle obtenehꝛabunt᷑.q̃ qm̃ nõ aware bunt iudicabunt᷑ ab homitv cecidiſſe. Hu go autẽ depꝛatꝭ hic dicit ꝙ; tũcerit vnuer ſalis eclipſis ꝑtorũ mũdũ qᷓ nð fiet ꝑlune interpoſitõnẽ. ſed ꝑ pᷣtutẽ diuinã. Et iqeo durabit q̃ntũ deo placebir ſicut in paſſio⸗ ne dñi factũ fuit. S— thaphoꝛice· qꝛ tũc ſol ⁊ luna ⁊ſtelle miero ⸗ rem diej illius inſpicere nõ audebũt ſicut nec paſſioneʒ xõi. Tertio põt hoc intelligi myitice. quia tũc ſol.id eſt. xpᷣs qͥ eſt ſoliu⸗ ſticie obſcurabit᷑.eo ꝙ ſubtrahet ſuis ele ⸗ ctis ptãtẽ faciẽdi ÿtutes ⁊ miracula. Tůc etiã pᷣdicatio ceſſabit ꝑ quã xpᷣs mũduʒ u⸗ luminat. Auna etiã cõuertetr᷑ in ſanguihẽ. vtðꝛ Johel.iij. Auna intelligit᷑ ecclia q̃ re cipit lumẽa ſolexp̃o. que tunc polluet᷑ ſan guine peccatoꝝ ⁊ tyrãnoꝛũ. Stelle ſũt do ctoꝛes qͥ ad iuiticiam erudiũt hodie mul⸗ tos· qui tunccadẽt.qꝛ a docendo deficiẽt ⁊ceſſabunt.loco quoꝛumn— pſeudo falſi doctoꝛes. vt dicit Math · xxiij. Eti terris pꝛeſſtira gentiũ. Iſta pꝛeſſuraiter⸗ „ ris erit ex concurſu multoꝛũ.q Em Boꝛrã hic cõſurgent ꝓpter terremorũ maxime de locis montanis ⁊ inſulis. Sed Hugo de ſancto victoꝛe dicit ꝙiſta pꝛeſſura erit du plex. Vnapter rugitũ maris.quẽ tunc de gpinquo audire erit boꝛribile. Vñĩtextu⸗ b3 cdo põt h intelligime *. — 5& 5* 6 2 5 * pꝛe confuſione ſonitus maris ⁊ ffuctuum Erit eni pmo nimia eleuatio marisexrra terminũ fuũ naturalẽſ. vltra altitudinem montiñ.xi.cubiti.iuxta illud põ. Mirabi⸗ les elatiões maris Sco erit ipſiꝰ nimia ad infüna loca dep̃ſſio.ita vt vixaareat. Apoca.xxi. Ware iam nõ eſt. Tertio erit ipᷣiꝰhoꝛribilis ſonitꝰ. iuxta ilud pð. Ele⸗ uauerũt fumĩa vock ſuã. ꝛopter iſta er⸗ govt dicit Hugo illi qͥ habitãt in marinis partiby ↄcurrẽt ad loca elongata a mariti moꝛe rugitꝰ maris pᷣ ↄfuſione ſonitꝰ mar ⁊fuctuũ. ſcʒ inoꝛdinata cõmirtiõe vndan Velᷣm ipm.ↄfuſionẽ iſtã poſſumꝰ intelli gere ↄturbationẽ nunqᷓ viſaẽ. Et eſt multũ ꝓbabile. Hã ſᷣm Jacobuz de alexãdria. Facta alteratiõe circa coꝛ⸗ poꝛa celeſtia neceſſe ↄfundet᷑ mare. qð di⸗ ſponit᷑ ꝑ coꝛꝑa celeſtia.vt ðᷣꝛ pᷣmo Wethe iſta pᷣſſura erit ex ꝑſecutione antixp̃i coꝛã qͥ fugient hoĩes de regnis ſu is ad pplm alteꝝ. Vel qꝛ opꝛiment᷑ vndi⸗ q; ꝑipᷣm. Et hec erit pᷣſſura in terris. Ex aũt terroꝛe ſequet᷑in hoi immutatio.vñ ſequit᷑ in lra. Zreſcẽtib homibp̃ timoꝛe ſcʒ maloꝝ q̃ cernẽt.⁊ expectatione maloꝛũ qj ſuꝑueniẽt in poſterũvniuerſo oꝛbi.i.vni uerſaliter. Ita dicit Hugo de ſctõ victoꝛe Exiſto igit᷑timoꝛe areſcent hoies qͥerant opulenti? pingues. Quia ꝓuer. xvij. dicit᷑. Sps triſtis exiccat oſſa. Tũcenĩ imple bitur illud Iſa.xiij. Omẽs manꝰ diſſoluẽ tur⁊ om̃e coꝛ hoĩs cõtabeſcet. Unuſqͥſq; ad ꝓximũ ſuũ ſtupebitet facies combuſte vultꝰ eoꝝ. Etillud Trenoꝝ.uij. Denigra ⸗ ta eſt ſuꝑ carbones facies eoꝝ ⁊c̃. Adheſit cutis eoꝝ oſſiby aruit ⁊ facta eſt qᷓ̃ſi lignuʒ. De iſta expectatione q̃ ſuꝑueniet vniuer/ ſo oꝛbi q̃ areſcere faciet hoĩes ðꝛ Matth· xrüij. ꝙ hoc erit tꝑge antixp̃i qñ erit taltri⸗ bulatio q̃lis non fuit ab initio. Et merito qꝛ tunc oflabit᷑ illa ꝑſecutio ex trib ꝑſecu tionibv.ſ.tyrãnoꝛũ.qͥ trucidauerunt olim martyres. Hereticoꝝ qͥ impugnauerũt cõ feſſoꝛes. Et falſoꝝ fratrũ qͥ decipient ſim/ plices. Et qꝛ iſta fimul ↄcurrẽt.ideo erit ꝑ ſecutio maxima qᷓlis nunqᷓ; fuit ab initio. Neceſt mirũ ꝙ hoĩes areſcẽt cũ etiã virtu tes celoꝝ mouebunt᷑. Hugo de ſctõ victo/ re pᷣmo exponit.i angeli in nouã admirati onẽtranſibũt. vt etiã dicit glo. ⁊ miniſteriũ pletatis in miniſteriũ vindicte ꝑmutabũt. Hermo III moti indignatione cõtra ↄtẽptoꝛes diuie dignatiõis ⁊ angelice. Scðo mouebũtun ßᷣm eñ.i.cũ xp̃o deſcendẽt ad iudici. Tey tio ᷣm Boꝛrã mouebunt᷑.i.ad modumti mentiũ ſe habebũt. Quarto mouebunt᷑ti moꝛe reuerẽtie.qͥ licet ſemp ſit in eis tamẽ tũc maxime apparebit Job.xxvi. Kolũne celi ↄtremiſcũt ⁊ pauẽt ad nutũ eiuſ. Dicit Bre. Quid faciet vᷣgula deſerti dũ ↄcutit cedrus libani. Quinto mouebunt᷑ moꝛe terreno.ſicut milites mouent᷑ moto rege ad expeditionẽ.ciuitas feruet. ꝙls ↄcitat᷑ ſic xpo moto ad iudiciũ angeli mouebunt᷑ ßm Criſo. Serto ̃m Lyrã ſuꝑ Watth. WMouebunt᷑ virtutes celoꝝ.i.illi angeliqͥ ſpecialiter dicunt᷑ virtutes.qͥruz eſt facere miracula ⁊ſigna.q tũc mouebunt᷑ad fac⸗ enda diuerſa mirabilia in celo.in gere. in terra.in mari? in oĩb abiſſis. ad incutien dũ terroꝛẽ iudic veniẽtis. Dicunt᷑ aũt vir tutes celoxangeliſiue qꝛ mouẽt celos fᷣm phos ·ſiueqꝛ inhabitãt celos Em Mugo de pꝛatis dicit pulchꝛũ dictũ de. ꝙ mouebunt᷑etiã angeli hoꝛroꝛe diuievin dicte. Rã ſᷣm Criſo·licet nihil ſibi conſcij ſunt⁊ in beatudine ↄſũmati.tñ nõ ſinetre pidatione ibiaſtabunt.ſciẽtes qꝛ tunc vix iuſtus ſaluabit᷑.vt ðꝛ.i. Pe.iiij. Duare aut tot terrib ilia ſigna pᷣcedent iudiciuʒ gene⸗ rale plures rationes vident᷑eſſe ſanctoꝛũ. Pꝛima ratio ᷣm Bre.eſt vt nos xpᷓs para tos inueniret tꝑe aduẽtus ſui.vñ Matß· xxiiij. Et vos eſtote parati qꝛ qua hoꝛa nõ putatis fulius hoĩs veniet. Sca vt nos ab amoꝛe mũdi illicito cõpeſcat.duz eius mala q̃ ſequunt᷑ante oculos mẽtis noſtre oſtendit. Vertia yt ſemꝑ in timoꝛe deima neamꝰ t ſi deũ in tranquillitate metuere nolumꝰſaltẽ eius vicinij aduentũ ꝑcuſſio nibattrititimeamꝰ. Hec oĩa Bre.— AVltra iſta ſigna coꝛꝑalia colligunt᷑alia multa ex euãgeliſtis ⁊ aplicis ſcript. Ma giſter in ſcolaſtica hiſtoꝛia. Beat? Miero. Boꝛra ⁊ Lyra ſuꝑ Wath. referũt ex ãna⸗ lib hebꝛeoꝝ xx.ſigna ꝓxima añ aduentuʒ xp̃i. Que pꝛimo referam ꝓpter vulgares? ſimplices. Deinde ponã alia magis certio rapter ſpũales. Pꝛimũ ſignũ coꝛꝑale erit ꝙerigatur mare.l. cubitis ſuꝑ montiũ al titudines.ſtans in loco ſuo qᷓfimurus⁊b erit pᷣmo die. Sco die tiñ deſcẽdet ꝙ vi videri poſſit. Tertio marine belue appa⸗ vcre teniA ta.cln tus iſu ponitit pulſoj minat memin dei S bin xicye mnett hdicn teannt ptẽdioc tunh Iyehe ſeyr cit pulchꝛũ dicini gelhoꝛroꝛe diin lcer nihi ſibi con imati tñ̃nõ ſine tes qꝛ tunc e i uare edent iudicing videnkelle ſanon .eſt vt nos xÿsyn dẽtus ſui.vñ Pi parati qꝛ quaboni veniet. Sœnn ato cõpeſut. dize r oculos minsn ſemp intimedin tranquilituena vicinl aduen Bominica ſecunda aouentus rentes ſup mari dabũt rugitꝰ vſq; ad celũ Quarto ardebit mare ⁊ oẽs aque. Quito herbe ⁊ arboꝛes dabũt ſunguineũ roꝛem. Sero ruent edificia Septimo petre ad inuicẽ collidẽtur. Octauo fiet generalter remorꝰ. Nono eqᷓbitur terra. Decimo exi⸗ bunt hoies de cauernis ſuis.⁊ ibũt quaſi amẽtes. nec poterũt mutuo loqͥ. Vndeci⸗ mo ſurgẽt oiſa moꝛtuoꝝ ⁊ ſtabũt ſupꝛaſe⸗ pulchꝛa ſua. Duodecimocadẽt ſtelle Tre decimo moꝛient᷑ viuẽtes vt cum moꝛtuis reſurgãt. Decimoq̃rto ardebit celũ? ter⸗ ra. Quintodecimo fiet nouũ celũ et terra. ⁊reſurgẽt omẽs. Iſta auteʒ ſigna an fient ſucceſſiue aut cõiunctim.aut interpolatim dubitat᷑. An etiã ſint vere futura in re du ⸗ bitant doctoꝛes. Etiõ wniamꝰ ad certio ra? piritualia qᷓ ſunt decẽ. Pꝛimũ eſtyni⸗ uerſalis ſecuritas. Hã ſicut fuit in diebuſ Foe qñ hoĩes magis ſecure nubebant bi bentes ⁊ comedẽtes ⁊ gaudebãt.tunc ſuꝑ⸗ nenit diluniũ ⁊ tulit oẽs ita erit de die iu⸗ dici. vtðᷣꝛ Matß xxiij Sed cõtra hocyi der᷑ qꝛ ibidẽðꝛ ſurget gens 5 gentem.⁊ ſic erunt potius pᷣlia qᷓ; ſecuritas. Rñdeo Em Criſo. ꝙœpꝰilla bella poſt famẽ⁊ tremotũ erit pax bꝛeuis. xlv. dieby.ð qͥb Pañ.xij. ðꝛ ⁊tũc repꝛobi pacẽ? ſecuritatẽ ſibi repmit tent.i. Theſſa.v. Lũ dixerint pax? ſecuri⸗ tas.tunc repentinꝰ ſuꝑueniet eis interi⸗ tus.i.ſubitanea diei iudicij ꝑditio. ſiẽ ex⸗ ponit ibidẽ Boꝛra. Sco yniuerſulis re pulſio vᷣbi dei ·iuxta illud. Dẽm eſcã abo/ minata eſt anĩa eoꝝ. Et illud. Wittaz fa⸗ mem in terrã.nõ famẽpanis.ſed famẽ vᷣbi dei. Sed 5 ð? Wath ·xxiiij. pꝛius pᷣdica bitur hoceuãgeliũ regni in vniuerſo oꝛbe ⁊tũc veniet cõfũmatio. Rñdeo ꝙ k bñ ve rum eſt ꝙ ante tpᷣs antixp̃i erit generalis pᷣdicatio euãgelij in toto mũdo.ſedvenien te antixp̃o ceſſabit.ita ꝙ ſeptẽ ecclie vel ſe ⸗ ptẽ dioceſes aut ꝓuincie velregna vixpo ⸗ terunt hr̃e vnũ pᷣdicotoꝛẽ.iuxta illud Iſa. Spꝛehendẽt ſeptẽ mulieres · i.ſeptẽ eccle ſie virũ vnum.i pᷣdicatoꝛẽ. Et de ßᷣ tꝑe da tur iſtud ſignů. Terti ſignũ eſt apoſtaſia in dignitate ecclie. vñ Wat. xxiiij. Cñ vi⸗ deritis abominationẽ deſolatiõis ſtantẽ in loco ſctõ. Ex illud licet ad lr̃am intelligi tur de antixp̃o.qͥ veniens ſedebit in tẽplo tanqᷓ; deus. vt ðꝛ.ij. Theſſa.ij⁊ Dañ.xi.tñ moꝛaliter m Boꝛrã intelligit etiã dema lo plato qui ðꝛ idolũ abominatiõis ⁊ deſo lationis Zach · xi. paſtoꝛ ⁊ idolũ derelin quens gregẽ. Tũceni in ꝓximo ante dieʒ iudicij erunt platipeſſimi ꝑimp̃ſſioneʒ ſe⸗ cularẽ ꝑ pꝛeces.pᷣciũ.munera.· obſequia pᷣ⸗ ciſe ſicut ante deſtructionẽ hierlin · vt ptʒ in li. Wacha. Dui dicunt᷑ hic abomiatio pter faſtidiũ reſpectu dei.ꝓpter pꝛauitatẽ coꝛdis. ꝛouer. xi. Abominatio dño coꝛ pꝛauũ. Tota enĩ intẽtio cordis pᷣlatoꝛum tunc erit intenta auaricie. Hiere. vi Ami⸗ noꝛe yſq; ad maioꝛẽ oẽs auaricie ſtudent. Soꝓpter impietatẽ oꝑis Pꝛouer · i. Zbominabiles deo qͥ agut impie. Tertio pter indignitatem oblatiõis. Pꝛouer· xv. Uictime impioꝝ abominabiles Dicitur etiã deſolatiõis abomiatioꝓpter diſpendi um ſiue damnũ reſpectu ꝓximi. Deſolabũ tur exiã pᷣlati tuncpplinvel ꝑ negligentiaʒ officij. vel ꝑ coꝛruptionẽ exemplivel ꝑ fub tractionẽ tpalis ſubſidij. Añ Mat · xiiij. ſequit᷑ Tunc qͥ legit intelligat ſcʒ ecclie de ſtructionẽ.pᷣlati dãnationẽ plipericlitati onẽ. Hec goꝛra. Quartũ ſignũ erit abomi nabilis cõcupiſcẽtia adinuiceʒ iuxta illud ij. Thimo · iij. In nouiſſimis diebo ſcʒ cir⸗ ca finẽ mũdi. Em Hoꝛrã erunt homiĩes ſe⸗ ipᷣos amãtes. Boꝛra.nõ deũ necꝓximum. Expꝛio enĩ amoꝛe tanqᷓ; ex radice omnia mala oꝛiunt᷑. Quia vt dicit Aug.li.de ciui tate dei. Liuitatẽ babylõis fecit amoꝛ ſui vſq; ad cõtẽptũ dei· Quia q̃ſtio ꝓpꝛietatis nihil hʒ qᷓ; de reſtitutiõe ſpoliatoꝝ.licet ſe quit᷑ in aplo. Eupidi.elati.voluptatũ ama toꝛes · hñtes quidẽ ſpeciẽ pietatis Tangit mulriplicẽ effectũ amoꝛis pᷣuati.quoꝛũ in generali pmus eſt ꝑpetratio oĩs mali. Se cundus eſt cõtemptꝰ ſũmi boni. Tertꝰ eſt ſimulatio catholice fidei. Erunt ð cupidi ad lucrũ pecuniarũ. diligẽtes plus nũmũ —— qᷓ; peum. Elati appetendo dñiũ. Superbi ex ponoꝛe ſibi impẽſo. Blaſphemiad dei vituperiũ. Vel ſuꝑbi in dep̃ſſione alioꝛũ. ßᷣm Lirã. Quntũ ſignũ erit odium int᷑cõ ſanguineos. Vñ Wath · xxiiij Vradet au teʒ frater fratrẽ in moꝛtẽ. Et.ij ad Thĩ. iij · dicit ꝙ filij erunt parentibꝰ nõ obedien tes. qð vtiq; eſt ex odio.cũ naturalit debe⸗ ant inclinari ad dilectionẽ. Et bꝛeuit ho⸗ mines tunchabebunt ad inuicẽ generale odium.tam reſpectu pꝛoximoꝝ ſuperioꝝ q; reſpectu equaliũ qᷓ; reſpectu inferioꝛuʒ · b 4 tes parentib ſiue carnalib ſiue ſpũalibo⸗ ⁊ hoc qntuz ad pᷣcepta. Scðo ingratiquo ad beneficia recepta a parenrih· Sceleſti quo ad grauioꝛa maleficia etiã in perſona parentũ ꝑpetranda. Item 5 ꝓximi equd ſem erũt fine affectione.i.alioꝝ miſerie nõ cõpatiendo· Sine pace ſcʒ alioꝝ quietem pturbando. Erimĩatoꝛes·i.criminaalis imponẽtes. eoꝛñ fame detrahendo · Incõ tinentes i.peccatꝭ carnality deſeruientes gule⁊ lururie vacando. ⁊ mlieres polluen do. Itẽ cõtra ꝓximũ inferioꝛẽ immites.i. crudeles erga eos qs pñt oppꝛimere. Si ne benignitate.i.ſine miſcðia et largitate erga eos quiby debẽt ſubuenire. Pꝛodito res.i.ſecretoꝝ reuclatoꝛes erga eos qͥbus debent cõſulere. Item erũt pꝛoteruiq ad ſe.iinuerecũde ſe hñtes. Tumidii.infla ti anĩo. Leci.i.veritatis ignari.Sntiqui tñ libꝛi⁊ greci nõ hñt ceci.ſed gloſa exponit. Serxtů ſignũ erit ſterilitas terre.iuxta il ⸗ lud Abacuc. vlti. WMentietur opus oliue? arna nõ afferent cibũ.dicit glo. Quia ĩ va⸗ nũ plantabunt᷑.⁊ arua nõ afferent cibuz.i. campi carebunt ſegetib. Abſcidet᷑ de oui li pecus.i.interficiet᷑ vel deficiet. qꝛ ꝓpter defectũ paſtus nõ poterit ſeruari. Et non erit armentũ in pᷣſepib.i.grex boũ in pᷣſe⸗ piby. Matth ·rxiiij.ðꝛ. Erunt peſtilentie? fames ⁊ terremotꝰ. Septimũ ſignũ erit pᷣ dicatio generalis euãgelij xp̃ivtðꝛ Mat. xxiiij. Dicit tñ Augꝰ.ibidẽ ꝙ qñ poſt pꝛedi cationẽ euangelij veniet.incertũ eſt nobiſ ſed ante nõ veniet. Et hoc erit ꝓpter inex⸗ cuſationẽ ignoꝛantie veritatis · Vcauuʒ ſignũ erit pWoeriſ is— ox. Vñ.ij ad Thimo ij· Erunt quidẽ hñtes ſpeciẽ pie/ tatis.i xp̃iane religionis in exterioꝛi ſimu latione. qꝛ ſacramẽta x̃i qᷓ religiõis ſunt. participabunt cũ bonis.⁊ ideo oꝛes Wath vij Attendite a falſis ꝓpheti qui veniũt ad vos in veſtimẽtis ouiuz.in/ trinſecus autẽ ſunt lupi rapaces. Virtutẽ aũt eiꝰ.i.rem ip̃ius pietatis ſcʒ dilectionẽ dei⁊ꝓximiabnegãtes coꝛde⁊ oꝑe.ad Ti⸗ tũ.ij. Lonfitent᷑ ſe noſſe deũ.factis aũt ne ⸗ gant. Honũ ſignũ erit adinuẽtio nouitatũ Viñ.i Thimo. iiij. ꝛ ꝙ in nouiſſimis dieby erunt qͥdã attendẽtes ſpiritiberroꝛis.id eſt· hoiby in erroꝛe ambulãtiw ⁊ doctrinis demonioꝝ.i.hereticoꝝ. Et ſequit᷑ ꝓbibẽ⸗ vt dicit Soꝛra ibidẽ. Erunt enĩ inobediẽ 3 5 3 tes nubere. eſt. dicentes nuptias eẽpec⸗ catuʒ.⁊ abſtinere a cibis qͥs deus creauit. Zliaq; multa adinueniẽt qj oĩa vocat apls ibidẽ ineptas ⁊ aniles fabulas.i.q̃s vetule — ſolent narrare.⁊ qᷓꝓ nihilo ſunt reputãde. Et.ij. Thimo i. Sempꝑ diſcentes.i.diſce re volẽtes noua ⁊ curioſa quẽadmodum athenienſes. Actu.xvij. vt exponit Boꝛra. Decimũ ſignũ erit furtiua doctrina młto rũ hypocritaꝝ. de qubð? Matth.xxiiij. ꝙ ſurgẽt pſeudoꝓphete⁊ ſeducẽt multos. De quiby etiaʒ.ij. Thimo.iij· ðᷣꝛ. Et ex his ſunt qͥ penetrant domos.i.qͥ intrãt ſubpᷓ/ textu religionis penetralia ⁊ ſecreta inqᷓ⸗ bus mulieres habitãt. vt eas faciliꝰ deci⸗ piant ⁊ captiuas ducãt mulierculas.i.cici us ſeducãtꝓpter defectũ rationis ĩeis. vt dicit 2ira. Boꝛra dicit ꝙ erũt q̃rentes oc culta loca ad hereſes ſuas pᷣdicãdas. cum tñ aplis dictũ ſit pᷣdicate ſuꝑ tecta Wat. x. Sed Boꝛra exponit. Penetrãt domoſ ſpñaliter.cuiuſlibet qualitatẽ ⁊ ↄditioneʒ rimãdo.vninſcuiuſq; ↄſcientiã inqͥrendo. Undecimũ ſignũ erit abnegatio fdei.vñ Macth. xxiiij. Putas ne filius hoĩs veni⸗ ens inueniet fidẽ in terra. Et.i. Thim̃.iiij. dicit. Spũs autẽ ſupp̃. ſctũs dicit.ſ.reue lando manifeſte.qꝛ in nouiſſimis tꝑiby di⸗ ſcedent quidã a fide.i.aliqᷓ norabiles ꝑſo ⸗ ne. Sempꝑ eni remanebũit aliqͥ fideles xp̃i vſq; ad diẽ iudicij. Duodecimũ ſignũ erit diſceſſio ab obediẽtia in vtroq; ſtatu ſpña lium ⁊ ſecularium. De qᷓ.ij. Theſſa.ij. dicit apls. Niſi venerit diſceſſio pᷣmũ⁊ reuele ⸗ tur ille iniquus ſcʒ antixp̃ss. Qnod fm Lirã qͥdam exponunt de diſceſſione a ro⸗ mano imperio qð floꝛebat tempꝑe pauli.a quo iam receſſerũt quaſi omnia regna ne⸗ gantia ei ſubditionẽ.⁊ redditionẽ tributi qmultis annis. Illud etiã imperiũ caruit unperatoꝛe multis annis.⁊ tamẽ non ve⸗ nit anrichꝛiſtus qui debuit venire ſub ila diſceſſione. ꝓpter quod alij expont dere⸗ ceſſu ab obediẽtia romane ecdeſie· aq̃ iam receſſit diu grecia. Sed ſaluo melioꝛi iu⸗ dicio mihi videtur melius intelligendum de receſſu a fide catholica.non ſic ꝙoẽsdt ſcedãt ab ea. ſed qꝛ maioꝛ pars credẽtiũ di ſcedet ab ea. quia tũc refrigeſcet charitas multoꝛũ Wath · xxiiij et per conſequens vera fides deficiet. ⁊ tunc yeniet antichꝛi⸗ ſtus facta diſpoſitione ad receptionẽ iði znul ichehe picſoe pmuhn netuſt tunijiſan Erinen cuinte de jonabſn teligiimv My tüvea icna ilos ß ſicchn poltten pomis nagsl polune heion biis eo rbil S minis b mun? lieranq gaino ventt videbit EtiLe dierſi eritliq kogigt gnbit in cjdoiſ homis ſcapſ ninus um T hnubb ſcyenie Ecene tulisq irebit pecedet alitatẽ ⁊dn Baennüinhr tabnegnriofdej nefilius hoisw p ſccůs dicit ſ reꝛ nouiſſimis tih i.alq̃ notabilesꝝ ebüt aliq fideesi wodecimũſignn ainytrog ſi ei Theſhit iſceſſio pmüt mi antitpᷣss. Moih nt de diſceſſoen oꝛebat temge u quaſiomniri . treddini n lud eni inperũq annis unn ubchum nodalherpont⸗ wnneccitiu Scuſuuoniu nnehn nolica non matpenn moꝛtui reſurgent Ita dicit Lira · Sed Boꝛra pꝛeciſe⁊ ſim⸗ pliciter exponit. Et tunci poſt manifeſtaʒ diſceſſionẽ gentium a romano imperio· et particulariũ eccleſiarũ ab obediẽria roma ne ecdeſie.⁊ hominũ chꝛiſtianoꝛuʒ a fide. tunc qᷓſi parata ſibi via veniet antichꝛiſtꝰ Et hancſententiã etiã appꝛobat Augu. de ciuitate dei l.xx ca xix.circa mediũ dicẽs. Ron abſurde hunctextuz de roma 3 in⸗ telligi imperio. 4 Vxi ſechdo xlhhen⸗ gelij deſcribit iudicis aduentuʒ · Lũ dicit. Tũc videbũt filiũ homis i.poſt illa ſigna. ⁊pꝰillos. xlv. dies nõ ꝙ detminate pꝰeos ß ſicꝙ añ illos. xlv · dies ñ erit iudiciũ ſed Matß xxiiij. Qua hoꝛa ñõ putatis filius pomiĩsveniet. Euncergo qñ homies erũt magis ſecuritunc videbunt ſupple ve int nolint etiã mali Apoca.i. Videbunt eum qeũ pupugeft · Sed iſte aſpectꝰ eritterri bilis eo ꝙ vidẽtes turbabunt᷑ terroꝛe hoꝛ ribili Sap̃·v. Tunc inqᷓ; videbũt filiũ ho minis boni in foꝛma vtraq; diuina et hu⸗ mana. WMali tñ in foꝛma hũana.⁊ non qᷓ⸗ litercunq; ſed in nubiby cuz poteſtate ma⸗ gna ⁊ maieſtate. Plura dicunt᷑ de hoc ad/ uentu. Pꝛimo ꝙ erit clarus? notabilis. qꝛ videbũt. Iſa.lij. Oculo ad oculũ videbũt Et.i. Loꝝ. xiij. Tunc aũt facie ad faciẽ.ſed diuerſimode ſicut ſupꝛa dictuz eſt. Nõ enĩ erit aliqͥd quod impediat viſum humanũ. xo ꝙ ignis pᷣcedet.qͥ omnes vapoꝛes pur/ gabit. in Ioðᷓ. Ignis ante ip̃m pᷣcedet. Se cũdo iſte aduentꝰ erit ꝑſonalis. quia filiuʒ homis.nõ ꝑ legatũ aut ſubiudicẽ vicariũ. ſed ꝑ ſe.i. Eoꝝ.uij. Dui aũt iudicat me do minus eſt. Job. In carne mea videbo de ⸗ um. Tertio iſte aduẽtuſ erit terribil· quia in nubib. Actu.i. Duẽadmodũ vidiſt eũ ſic veniet. Hoc aũt fiet in nubib· Apoca.i. Ecce veniet in nubib. Quarto erit poten tialis. qꝛ in maieſtate ⁊ ptãte. Poteſtas ei aparebit ex mũdi conflagratione.qꝛ igniſ pꝛecedet qui purgabit ſuperficiem terre. Scpo in vocis vᷣtute. Põ. Dabit voci ſue vocẽ pᷣtuti. Maõ vᷣtꝰ voc fiet. ad cuiꝰ ſoni tũ nõ erit aĩa ita alte ĩ celo nec ita ꝓfunde iferno nec abſcõdita in cẽtro.qn ſtati cõ pareat cũ ei tuba.et ertio poteſtas erit in poſt tempe rñ eo quo ignoꝛat᷑? nõ ſperat᷑ ꝓmptitudine obediẽtie oĩm angeloꝛſ qͥ ſi⸗ bitanc; vero deo obſequũtur cõgregãdõ pulueres pꝛo coꝛpoꝛiby ſuſcitãdis. Mat. xxiiij. Wittet angelos ſuos et congrega⸗ bunt om̃es a quattuoꝛ ventis celi. Duar/ to iſta poteſtas apparebit in iudicandi au ctoꝛitate. quia pater om̃e iudiciũ dedit fi lio. Joß. v. Omne.itam omniũ hominu; qᷓ; angeloꝛũ bonoꝛũ ⁊ maloꝛũ qui omnnes iudicabunt᷑ vt dicit Tho. parte.iij. q·xlv. ar. xi. Locus autẽ iudicij habetur Jobel i. Longregabo om̃es gentes in vallẽ Jo ſaphat? diſceptabo cũ eis. Dicũt aũt do⸗ ctoꝛes ꝙ boni ſtabunt cuʒ chꝛiſto in aere. mali vero iacebũt ingroſſati in terra. Ibi etiam ponet̃ ſignum crucis factuʒ exaere lucido. Criſo.autẽ dicit ꝙaſparebitĩ chꝛi ſto. Et notandum ꝙ illuctunc de quo di⸗ citur hic erit foꝛmidandum peccatoꝛibꝰ⁊ deploꝛandũpter quattuoꝛ. Pꝛimo quia tunc non erit tempus meritoꝛie actionis. Sco quia tũc nõ erit tempꝰ excuſatiõis. Tertio quia tũcerit tempꝰamariſſime ſe⸗ parationis. Quarto qꝛ tunc nõ erittem bu fuge vel euaſionis. De pꝛino dicitu- Hach xrij. Tunc dicet rexminiſtris.liga tis manibet pedib pꝛoijcite eum in tene bꝛas exterioꝛes. De ſcuo Math xx. Di⸗ cet rex his qui ſtabunta ſiniſtris. Eſuriui ⁊nõ dediſtis mihi manducare. Qui dicẽt. Dñe quãdo te vidimus. Ecce excuſatio. Sed rñdebitur eis. Dõ vni ex minimis meis feciſtis.mihi feciſt. Diſcedite ð a me maledicti in ignẽ eternũ · De tertio dicitur Mat. xxv. Tunc ſedebit rex⁊ ſeꝑabit eos ſicut paſtoꝛ ſeꝑat gregẽ ſuñ. Iſtã ſepatõeʒ faciet pctĩ.⁊ ideo maxime fugienduʒ eſt. De quarto ðꝛ hic. Tũc videbũt filium ho minis venienteʒ in nubib cum ptãte ma⸗ gna.a qua ptãte nõ reſtat fuga.iuxta illud Siaſcẽdero ĩ celũ tu illices. Dicit Aug. In celo te habeo rep̃ſſoꝛẽ. in inferno inqͥ· ſitoꝛẽ ergo latere nõ poſſum. D Dmitertio fueato ſaluatoꝛ addit ↄſo lationẽ iuſtoꝝ.vñ ſeqͥtur. His aũt fieri in cipientib ſcʒ q̃ dicta ſunt ſcʒ ſignis ⁊ꝓdi⸗ gůjs ⁊ alijs· leuate vos capitaveſtra. Reſpi cite ꝑ fidem.⁊ leuate ꝑ ſpem. capita vra.i. coꝛdaveſtra exhilarate. Quia fm Bre· Lũ finitur mũdus cuꝰ amici non eſtis pꝛope fit redẽptio quã queſiſtis· Et ponit bicca d* put ꝓmente.· qꝛſicut capite regütur mem⸗ bꝛaira cogiratiões mẽte diſi ponũtur. Ea/ pita ergo leuare eſt mentes ad celeſtia eri⸗ gere. Tria aũt valent ad ſpei erectionem. Pꝛimd vt malũ tranſitoꝛiũ nõtimeat· qð fi cũ homo ꝑ rationẽ eleuatu· vñ inpe Sug inimicos meos deſperit oculꝰme⸗ q eſt. deoꝛſum aſperit· Scðᷣo vt in honiſ tꝑaiiofiducia nõ habeatur · in pð. Nolite vfidere in pncipibo Tertioyt des me ritis nõ ↄfidatur Job· x. Si iuſtus fuero nõ leuabo caput. Om̃ apꝛopinqᷓbit redẽ ptio vñ ſcʒ atꝑali miſ eria Ro. viij· Hoſipi intra nos gemimꝰ expectãtes redẽptionẽ coꝛpis nr̃i. Redeinpti eni ſumꝰ ꝑpaſſionẽ xpia culpa. ſed nona miſeria.ſed tuncab ytroqʒ redimemur. Addit aũt vñ̃a ſcʒ qͥre dempti eſtis pᷣus a captiuitate culpe. Pð. Redẽptionẽ miſit dñs plo ſuo. nõ diabo lo qͥ nunq; redimet᷑. vt dicit Augin lib. de cocleſiaſticis dogmatib. Deinde xp̃s ad⸗ ducit ſimlitudinẽ dicẽs. Nidete ficulneã ⁊ oẽs arboꝛes.cũ ꝓducũt iã ex ſefructũ ſci tis qm̃ꝓpe eſt eſtas. QDuia ſignũ eſt acceſ ſus ſolis ad nos. Ita ⁊vos cũ videritꝭ hec fieri. ſcʒ ſigna q̃ dicta ſunt. Scitote 35 gpe eſt regnũ dei. Moc exponit q̃dam glo. ſñ de iudeis qͥ hodie ſunt qᷓſi ficus ſteri lis. ſignificati ꝑ illã ticũ in q̃ xp̃s fructũ nõ inuenit. Lũ ergo hec ficus.i.pplus indeo/ rũ ſuſcepit fidẽ. tũc incipiet qſi ficꝰ vireſce⸗ re. Cñ autẽ oꝛe fidẽ xp̃i cõfitebitur· tũcqᷓſi folia mittet. Cũ aũt Em fidẽ oꝑabitur.tůc qᷓſifructũ dabit. Et h erit ꝓinquũ ſignuʒ aduẽtus xpiad iudiciuʒ. Vñ ðᷣꝛ Scitote qm̃ gpe eſt eſtas.i.eterna ſerenitas ⁊ rena⸗ ſcentiũ nouitas. Et de hoc ðꝛ Iſu. x. Reli quie iſrael ↄuertent᷑. Scðo ᷣm Bre expo nitur generaliter de fructu mũdi q̃ eſt er ruina. Ad hoceni mũdus germiat yt q̃cũ q; germinauerit caſib conſumet. Vltimo adducit xÿp̃s ↄfirmationẽ oĩm pᷣdictoꝝ di cens. Amẽ dico vobis. Amen eſt ſignũ cer tificationis. ⁊ tm̃ valet.·i.vere·licet hoc nec grecus nec latinus qͥſqᷓ; trãſferre potuitꝓ pꝛie. Eſt ergo ſenſus. Imẽ dico vob.i.ve re dico ego q mentiri nõ poſſum. Hon pꝛe teribit generatio hec ſcʒ ð moꝛtalitate ad ummoꝛtalitatẽ totũ genꝰ huinanuʒ donec via fiqt. Mat. v. Jota vnũ aut vnaper ñ pᷣreribit a lege donecoĩa fiant. Celũ ⁊ tra trãſibũt ſeʒ ꝑcõmutationẽ innouationis. pᷣba aũt mea nõ trãſibunt. pð. Ineternnʒ dñe pmanet vᷣbũ tuũ. Nõ ergo trãſibũt ſi⸗ ne effectu impletiõis. Beda.celum ⁊terra trãſibunt.i.innouabunt᷑. depoſita pᷣoꝛifoꝛ ma.pmanẽte aũt pᷣoꝛi ſuba. vñ ij. Pe. vlti. ðꝛ. Elemẽta ignis caloꝛe ſoluẽtur. Intel ⸗ ligi ð hoc de celo aereo ſeu elemẽtari qð eſt ip̃e aer ſub ↄcauo oꝛbis lune qͥ ↄſumet᷑ ⁊ depurabitur a materia groſſa ꝑcaloꝛem ignis pᷣcedentis. Sicut deducit Augꝰ de ciuitate dei lib. xx. c.xxij· tractans illud Opa manuũ tuaꝝ ſůt celi. Ip̃i pibũt. nõ aũt celi illi in qͥboſunt ſidera? ſtelle. vt qͥdã putauerũt. vt dicit Aug ibidẽ. Eirca iſtuʒ ßmonẽ moueo triplicẽ dubitationẽ. Pꝛia eſt de qua etiã a pluriw dubitare cognoui Vtrũ ante generale iudiciuʒ antixpᷣs na ⸗ ſcetur tanqᷓ; vnꝰ purus hõꝑſecuturꝰ ecde tio huius iudicij Tertiũ ytrũ iudiciumi lud erit ꝑ ſnĩam vocalẽ. Ad pꝛimnz rñdeo ꝙantixp̃s erit vnꝰ hõ purꝰ ſicut aliq́s no ⸗ ſtrñ.⁊ vnñ ſugoſitũ ⁊ indiuiduum hůane ſpeciei. Iſtud ptz ꝑ oẽs ſcripturasyeteris ⁊noui teſtamẽti. Et pmo ꝑ illud Beñ ꝑe/ nulti.vbi ðᷣꝛ. Fiat dan coluber moꝛdens equũ ad vngulã. Vbi ᷣm oẽs doctoꝛesð ½ gantitpᷣs naſcetur de tribu dan.q̃eſtma ledicta.vñ ideo nõ enumerat᷑ in cathalogoꝰ patriarchaꝝ ſctõx.vt ðꝛ Apoẽ. vij. Scðᷣo iſtud ptʒ ꝑ illud Dañ.xi.vbi ðᷣꝛ. Stabit in loco eius ſcʒ xp̃i viliſſimꝰ. Dicit Miero · in gio.oꝛdiaria. Antixp̃s.ſ.qͥ in fine můdicõ furget de gente iudeoꝝ ⁊ de gente modica tam hůilis atq; deſpectꝰ vt nõ ei detur ho noꝛ regius.ſed fraudulẽter obtinebit pn⸗ cipatũ.⁊ bꝛachia pugnãtis pli romanier pugnabũtur ab eo·et hec faciet qꝛ ſimula⸗ bit ſe eſſe ducẽ veteris teſtamẽti⁊ leg dei Etingredietur vꝛbes altiſſimas et faciet q̃ nõ fecerũt pr̃es eius. Nullus eni iudeo⸗ rũp̃ter iðm regnauit ĩtoto oꝛbe ynqᷓ; ⁊5 5 ſctm̃ ſcõꝝ inibit ↄſiliũ. Hec Miero · Itẽ ibidẽ oñditqᷓ;diu regnaturꝰ ſit.ſ.ꝑtpᷣsvn us ãni.⁊tꝑa ſcʒ duoꝝ ãnoꝝ ⁊ dimidiũ tpiſ yniꝰ medij ãni· vt h̃xij. ca. Et hecexpᷣſſi us diẽ ibidẽ terrꝰꝙ reꝗᷓbit ꝑ dieſmille. cœc. xxxv. Itẽ ibidẽ oñdit᷑ q̃lis erit ĩvita · qi ↄcupiſcẽtijs femiaꝝ.⁊ ſic luxurioſiſimꝰk palã oñdetꝛ ſimulabit ſe caſtũ.yt dicit gio⸗ Item ibidẽ oſtendit᷑ quõ veniet ad mon⸗ tem oliueti quẽ vocat inditũ ⁊ ſerm̃ ·⁊ ven miÿil labüct cuin cunb niihus 3 au ſum thanemo daci etin pereun iluò ſoprml nidefec terfictet ſab ſuo lihromn exolp cunp totnin chleſch cuitE qhot ut E ypri lunneᷓ nin innoni decopi ius literder lierag quopn noenp nerc ponitq tohus dicße bunt . 1.) ni ni ſtheoiuin qloꝛeſoluzu eun ercoſen ceni oorbisluneze dopur ſiarai rindiuidumpi oc ſcnpmrasn bmopilud Bej on coluber moꝛi ifm oẽs docoꝛ dewibudanqeh numerakin cah vt ðꝛ Apoc vij rivbidꝛ. Sut iſſimꝰ Dicit Hn zcop ⁊de gentem ſpectvtnõeiden mdulẽter obtint ugnätis pli win oct pecfaciet ꝙhn rris teſtminttt Dominica ſecuna aduentus et vſq; ad ſummitatẽ eius. Et nemo auxi liabit᷑ei. Et glo· dicit ꝙ ibi ſit periturus. Tertio b idẽ patet ꝑ bearũ Augꝰli·xx. de ciuitate dei ca.xix.qͥ expᷣſſe dicit. Nõ veni et ad viuos ⁊ moꝛtuos iudicãdos chꝛiſtꝰ niſipus veniet ad ſeducẽdas in ania moꝛ tuos aduerſariꝰeiꝰ antixpᷣs. Et ſequitur. oꝛeſentia qͥppe eius erit fm opationeʒ ſa⸗ thane in om̃i vᷣtute ſignis ⁊ ꝓdigijs men/ dacij et in om̃i ſeductione iniqͥtatis his qͥ pereunt. Vec ug Item ptz ꝑ mbꝛo· ſup illud.ij. Theſſaj. Niſi venerit diſceſ⸗ ſio pꝛimũ. pꝛiuſq;veniat xpᷣs · regni roma ni defectio fiet.⁊ aparebit antitpᷣs quiin⸗ terficiet ſctõs reddita romanis libertate ſub ſuo tñ noĩe. Itẽ iſtud ptʒ ꝑ Vregxx · libꝛo moꝛalca.xv· Duõ gntixpᷣs regnabit exculpa pli⁊ quõſ ancti pᷣdicatoꝛes ↄtra eum parũ pficient. lxxxiiijca.viij· Et quõ tota intentio ſua erit ad penas coꝛpoꝛuʒ. cñ ſe ſciat in aniab nocere nõ poſſe. Ibidẽ ca.ix. Et quõ doctoꝛes ſanctiꝑ eñ ruent ꝑ quoꝛũ ruinã erit ruina infirmoꝝ.ibidem ca.x. Et quõ diabolus ĩgrediet᷑ euʒ tanqᷓ; vas pꝛium.li xxxij.ca.xij. Ecce omnes co lumne qᷓttuoꝛ pᷣncipales de eo loquunt cõ coꝛditer. Itẽ xp̃s de eo dicit ꝙxeniet alter in nomie ſuo quẽ accipieti. Itezʒ apls dicit de eo ꝙ in nouiſſimis diebꝰ reuelabit᷑ ille iniquus hõ peccati.ij. Theſſa.ij.i.hõ tota/ liter deditꝰ pctõ. ſicut dicimꝰ. Iſte eſttota liter agro deditꝰ ᷣm Boꝛrã ibideʒ · Iſido. quoq; multa de eo ponit li ide ſũmo bo⸗ no ca.xxvi.⁊.xxviij. que longũ eſſet hic po ⸗ nere. In libꝛo añt.viij. ethimologiaꝝ hoc ponit ꝙ antixpᷣs hieroſolymis tẽplũ repa rabit.⁊ oẽs veteris leg cerimonias repa ⸗ rare temptabit. Ad ſcõᷣm.qᷓlis erit ↄſũma tio huiꝰ iudicij. Rñdeo ꝙ q̃dã erũt huiꝰiu dicij pᷣcedentia. quedã comitãtia.q̃dã ſub/ ſequẽtia. Antecedẽtia iudicij erũt vt pᷣnci patus antixp̃i.qͥ deciꝑe temptabit fideles ſex modis.ſcʒ ſapĩa vᷣboꝝ.ſimulatiõe vᷣtu tum.teſtimonio ſcripturaꝝ.oꝑatione mi⸗ raculoꝝ.ꝓmiſſione diuitiaꝝ.terroꝛe ꝑſecu tionũ. Scðo erũt bella ⁊ pᷣlia ⁊ cõmotio⸗ nes locoꝝ.vñ Wath. xxiij. ⁊ alia in ſole et luna ſigna vt hic. Tertio erit mũdi confla gratio ꝑ ignẽ Iſte ignis ↄſumet omĩa ve ⸗ getabilia. incinerabit hũana coꝛꝑa.⁊pur⸗ gabita fecibelementa.⁊ ſicclarificata re⸗ nouabunt᷑ Nõ erit aũt in vna parte ſed in õiparte mũdi⁊aſcẽdetad tanrã altitu ⸗ dinẽ ad quantã aque diluuij aſcẽderũt.vt ðꝛ in.iüij. ſnĩaxꝝ. diſt. xlvij. Et erit ibivirtute ſuꝑnaturali concurſus ignis elemẽtalis. ignis treſtris ⁊ purgatoꝛij ⁊ ĩferni. Per in fernalẽ repꝛobi adurent. Per purgatoꝛiũ iuſti purgabunt᷑. Per terreſtrẽ terrenaſcẽ tia ⁊ bꝛuta ↄſument᷑. per elemẽtalẽ elemẽ ta ſubtilient᷑. Juſtis autẽ nihil nocebit.ſiẽ trib pueris in camino ignis non nocuit. Boꝝ triũ ignũ erit actio ſucceſſiua. habe ⸗ bit enĩ initiũ.mediũ ⁊ finẽ. Pꝛimo nãq; iu dicis aduentũ pᷣcedet.⁊ qᷓſi ſimul fiet ꝑ illũ ignẽ purgatio— ⁊punitio maloꝛũj.et incineratio coꝛpoꝝ humanoꝝ. uo facto ſtatimerit reſurrectio moꝛtuoꝝ ⁊ adueniꝰ xpi ad iudicandũ. Et tũcex illo igne inflã⸗ mabittotus mũdus in circuitu. Et h erit vaide terribiletam magnũ ignẽ. vñ Iſuie vlti. Ecce dñs ĩ igne veniet ⁊ĩ flãma ignis Terminato po iudicio tota caliditas exe⸗ quet᷑ ſniam iudicis.inuoluet repꝛobos et trahet eos ad infernũ.qͥ ardebitvſq; ad in ferni nouiſſima Deur.xxxij. oſt hoc erit celj nouũ ⁊ terra nona. Sol autẽ ſtabit ĩ parte ſua oꝛiẽtali. Et luna in parte occidẽ tali. vt dicit Richar. de media villa ſuper üij·ſnĩaꝝ. Sed ſiq̃ris. Quareꝑtãtũ ignẽ erit purgatio mũdi. Rñdeo ꝙ ſicut cõtra ardoꝛẽ luxurie induxit dñs diluuiũ aque ad refrigerãdũ.ita inducet ignẽ ↄtra tepo rẽ caritatis ad inflãmãdũ. Tůc enĩ refri⸗ geſcet caritas multoꝝ Wat.xxiiij. Et tĩ de ſcðo dubio. Id tertiũ cũ q̃rit᷑ an pꝛola tio ſnĩe illiꝰ iudicij fiat vocalis. Videt᷑eni qͥbuſdã ꝙ nõ · Duia dicit Aug li.xx. de ci⸗ uitate deica.xxx· Deꝰ ↄſciẽtias repꝛobo rũ cõuincet ſine vlla ßmonis ꝓlixitate. Et idẽ li.eodẽ ca.xx. dicit ꝙ oẽs iudicabũtur ex libꝛo vite. vt ðꝛ Apoẽ xx. Per libꝛũ aũt vite intelligit q̃ndãpᷣtutẽ diuinã ꝑ qmvm⸗ cuiq; ſua facta oñdent᷑. Itẽ Ro.ij.ðꝛ. Te⸗ ſtimoniũ reddẽte illis ↄſcĩa ip̃oꝝ ⁊ inter ſe inuicẽ cogitatõnũ accuſantiũ. Sʒ in ↄtra riũ videt᷑eẽ beatꝰ Bre.li.xxvi.moꝛa.ca.xxi qͥ dicit ꝙ illa vᷣba iudicꝭ audiẽt illi qͥ eius fi dẽ ſaltẽ vᷣbo tenuerũt. Itẽ Aug. li xx.de ei nitate dei ca.idicit. Per qͥt dies tendat᷑il⸗ lud iudici.incertũẽ ſed ſi fieret mentalis ſtatim expediretur ergo erit illa ſenrentia vocalis. Reſpondeo bꝛeuiter m Tho. in iiij.ſnĩaruz diſ.xlvij. q.i.ar. ij.⁊ Robertum ℳ 7 olgot ſuꝑ li. Saß · ca · v. ꝙ illud iudiciũ quo ad diſtinctibnẽ bonoꝛi ⁊ accuſationẽ maloꝝ ⁊ cõmendatõem bonoꝛ mẽtaliter pficietur. Et ſicille ꝓceſſus Watth · xxv. REſuriui⁊ dediſt mihi mãducare erit mnẽ⸗ talis. Sed Holgot dicit. Saluq reueren tia ſcrichome ꝙ erit tã vocalis qᷓ; mẽtalis. qꝛ xp̃s qͥ iudicabit erit deus ⁊hõ. Et iõ vt deus iudicabit mẽtaliter· vt hõ vocaliter. Etß erit maius gaudiũ ſenſibile bonoꝛũ 2⁊maioꝛ doloꝛ ſenſibilis maloꝝ. Etita ip̃e dicit ꝙerit vocalis accuſatio maloꝝ ⁊ vo⸗ clis jnia. Dicit etiã ipe ꝙ repꝛobi indica bunt᷑ de duoby.ſ.de pᷣceptis iuſticie⁊ oꝑi⸗ bus miſcie. B eſt. qꝛ pᷣcepta trãſgreſſi ſunt uſticie.⁊ opib miſcðie nõ redimerũt ꝑctã pꝛima 3 ſnia de meriti erit mẽtalis · Se⸗ cũda de oꝑibomiſcpie erit vocalis yt appa reat eos eſſe dignos miſcᷣia. M aũt dicit Augꝰ de ßmone. nõ negat ßᷣmonẽ ßʒ fᷣmo⸗ nis ꝓlixitatẽ. Et etiã qꝛ⁊ ſi nõ in ꝑticulari ſaltemĩ vniuerſali iudicabunt᷑ vocaliter. Diica ſcha aduẽtus. II. Sermo V. Rüt ſigna in ſo⸗ e leluna⁊ſtellis Auẽ. xxi. Quã⸗ nuis vt ait ille magnus pr Augꝰ. .ij.otra pelagiũ qñ timoꝛe pene nõ amo ⸗ re iuſticie fit bonũ. nõdũ bene fit bonum. Et huius dicti põt eſſe rõ · qꝛ opus bonuʒ pcedẽs ex timoꝛe.nõdũ pfectũ eſt eoꝙ nõ pcedit ex caritate.ſine q̃ nihil põt eſſe pfe⸗ qců. vt ðꝛ.i. Coꝝ.xiij· VMinc dicit Joh. i ca nonica ꝙ pfecta caritas foꝛas mittit timo rẽ. Vñ patet ꝙ opus ꝓcedẽs ex timoꝛe· iõ eſt impfectũ. qꝛ eit inualidũ ⁊ infirmuz ſeu debile cũ ſit ſine caritate.q̃ ſola dat robur ꝑfectũ cuilibet vᷣtuti. Veritñ ⁊ ſiſalus hu mana nõ põt ꝑfecte haberi ex ſolo timoꝛe ſeruiẽdo deo.timoꝛ tñ dei⁊ iudicioꝝ eius eſt initiũ humane ſalutis ad ßuiendũ deo incitans. Uñ dicit Bre.v. li.moꝛal. ꝙ via deia timoꝛe ĩcipit.ꝑ quẽ ꝑuenit ad foꝛtitu dinẽ ſcʒ caritatis. Hinc dicit Laſſio. de in ſtitutis monachoꝝ li.iij ꝙpᷣncipiũ ne ſa lutis ſapĩeq; ſᷣm ſcripturaſ eſt deũ timere. exquo timoꝛe vniuerſa vicia expellũtur?⁊ pᷣtutes fructificant atq; ſuccreſcunt.ita tandẽ deuenit᷑ ad ꝑfectionẽ caritati.ꝓut clare deducit beatꝰ Anthoniꝰ in collatio nibpatrũ. Ex qbus ego infero ꝙ ſiẽ nul/ lus põt eſſe cõſumatꝰ in caritate ꝑfecta di ermo nine dilectiõis ſine vero qmoꝛe deiita ne⸗ mo põt initiare viã ſalutis ⁊ diuie diecti⸗ onis niſiꝑ timoꝛẽ dei. Rã dicit Berñ.ſuꝑ Eanti.ßᷣmone. xxxviij. Quia ſicut plenitu do legeſt dilectio.ita initiũ ſalutis timoꝛ dñi. Et ob dicit Eriſo.in ßmone de o hãne baptiſta. ꝙ timoꝛ dei mẽtes coꝛrigit. fugat crimia.innocẽtiã ſeruat. ꝓperamtri buit facultatẽ. que oĩa ſunt initia hũaneſi lutis ⁊ quedã pᷣparatiões ad amoꝛeʒ dei. Vñ Caſſio. ſuppð· xxxiij cõcludit ꝙqͥdeñ bene timet.etiã neceſſe eſt vt enz amet. Et ecõuerſo. Qui de bene amat. etiã neceſſe eſt vt eñ timeat.eo ꝙ ille due res in vnace leſti deuotione ſociate ſunt · Etqꝛ ſctãmt eccleſia dñica pᷣcedenti recoluit aduentuʒ dñi in carnẽ.miltũ amabilẽ? deſiderabi⸗ lem pter quẽ deꝰ merito erat diligendus eo ꝙ venerũt homĩ oĩa bona pariter cũi⸗ lo.vt ðꝛ Saß. vij. Nũc aũt in iſta dñicare colit aliũ aduentũ terribilẽad iudiciũyli mũ. ꝓpter quẽ deus merito eſt foꝛmidid. vt ſicqͥ deũ nõdũ diligit ꝑ amoꝛẽ. ad dili⸗ gendũ eũ ⁊ſibi ſeruiendũ moueat᷑ꝑ timo rem. In hmo enĩ aduẽtu erat dñs dulcis. ſed in ſcðᷣo erit rectus ⁊ iuſiꝰ. Vñ pð. deeo Dulcis ⁊ rectus dñs. Suꝑq̃ Eaſſio. dic. Cũ audis qꝛ dñs tuus dulcis ſit. attende ꝙ diligas. Cũ audis.rectus. attendeꝙti/ meas ·vt timoꝛe ⁊amoꝛe dei excitatꝰlegeʒ eius cuſtodias. Et Mugo in li ſuo degia dicit. Si amoꝛ deitenere te nõ põt. ſalteʒ teneat ⁊ terreat timoꝛ iudicij. metus iehẽ⸗ ne. laquei moꝛtis. doloꝛes inferni. ignis vꝛens.vermis coꝛrodẽs.ſulfur fetẽs fü ⸗ ma tartarea.⁊ oĩa mala. Bec ille. Et qui deuslicet aparebit in iudicio cũ nõ ſpen tur. tamẽ om̃iby vult innoteſcere pinquũ diem aduẽtus ſui. Ideo vt homĩes ſe pꝛe parent. quod vtiq; et maxima miſericoꝛ⸗ dia faciet. ideo pᷣmittet quedaʒ ſignapin/ quum aduenti ſuũ nunciantia. de qͥbusi ᷣbis pᷣmiſſis ðꝛ. Erũt ſigna in ſole ⁊c̃. In qͥbus pᷣbis tria tangunt᷑ſeu nobis cõſide⸗ randa occurrunt. Pꝛimo nãq; cõſideran dum eſtde ſignis in ſole. Scðo deſignis inluna. Tertio de ſignis ĩ ſtellis. Et quiã de his aliquantũ tactum eſt ad litteraʒ n pꝛecedenti—— hic videndum eſt ſpũalrð eiſdem. magis ↄcoꝛdatq in coꝛꝑalib. Scm ih püal m. Hã tm Zug ſup Bẽ⸗ ad laz in ſpũalibexpoſitõib pitas mlio diuiniiu laopci ſcendòe aͤinno ſignis d Lritſt enidic pvide dit Q oñder ſue ben nicte Gign ari qr leguiE oftnien inſibeb lincone nelir ſulttſi plong turatel gidf chꝛete eſeſo tqpe tiſuc bonin nuſc li umſut ſpitn fuape it doßit . utſpcẽ wäte tis Meicn paſln ducmerat dñsdt usiuſtAp is Supq Eaſſi tuus dulcs ſitan is rectus. atteni mvꝛedeiecciu t Bugo in liſton eitenere tenöpöt moꝛ indich men . doloꝛes infent ꝛrodẽs ſulfur feß amuHeclek cbitin indicocinj wultinnoteſenp ui. Ideo vt boni Bune Dominica ſecunda aduentus tur notat᷑ in vᷣbis pᷣmiſſis triplex defe ctus in trib ſtatib añ ↄſũmationẽ ſeculi. ſcʒ in ſuß̃mo · medio ⁊ infimo. pꝛimo igit deſcribit᷑ defectꝰ in ſupᷣmo · ſ.in ſpũali p̃la/ toꝝ.cũ ðᷣꝛ. Erũt ſigna ĩ ſole. Scðo inme dio.ſ.ſeculariũ rectoꝝ cũðꝛ. in luna. Ter/ tio in infimo.ſ. oĩm indifferent᷑ ſubditoꝝ. cũ dicitur.⁊ ſtellis. 3 — bmo deſcribit MDi pamo Ihunepeccee diuinũ iudiciũ in ſupᷣmo ſtatu.ſ.ſpũaliũ pᷣ latoꝝ.cũ ðꝛ. Erunt ſigna in ſole. Eirca gð ſciendũ ꝙ notant᷑ðꝛ in themate Erũt ſi. ad innuẽdum ꝙ h nõ loquit᷑ de qͥbuſcũq; ſignis diuinis ſʒ tĩ de futuris. vñ nonðꝛ Erãt ſigna.nec dicit ſüt.ſʒ diẽ erũt. Sicut eni dicit Robertꝰ holgogh ſuꝑ li ſapieca. xvi. Deus hñano generimulta ſigna oſtẽ⸗ dit. Ouedã de pᷣteruo.qdã de pñti· q̃dam oñdet de futuro. Dep̃terito oſtẽdit ſigna ſue beniuolẽtie.ad pñs oñdit ſigna remi⸗ niſcẽtie.ſed ĩ futuro oñdet ſigna pᷣuidẽtie. Signa beniuolẽtie ſunt oẽs cxeature fa⸗ cte ⁊create homĩ ad fᷣuiendũ. Eſt ei ſignũ qð vnñ offert ſenſui? aliud dereliqt intel⸗ lectui. Et ita oĩs creatura ſenſibił ſeipᷣam offert ſenſui⁊ deñ repᷣſentat intellectui cu iuſlibet boni viatoꝛis. ñ ᷣm Robertum linconienſem ep̃m in ſuis collatiõi fmo ne.lix. Omis creatura ſpeculũ eſt. de qͥ re⸗ ſultat ſilitudo creatoꝛis. Et iſtud deducit ꝑlongũ paſſum. ꝓbãs ꝙ exq̃ in q̃libet crea tura relucet potẽtia pris ꝑquaʒ de nihilo aliqͥd facta eit. Sapiẽtia filij ꝑ quã ſic pul chꝛe facta ẽ. Bonitas ſpũſſanctiꝑ quaʒ in eſſe ſuo ↄſeruata eſt ⁊ in oꝛdie ſuo colloca/ ta.patet ꝙ oĩs creatura ẽ ſignũ benignita tis ſui creatoꝛis. Deus enĩvolens cõicare bonitatẽ ſuaʒ creaturis ſuis.vt dicit Da · maſce.liij.imp̃ſſit cuilibet creature veſtigi um ſuũ ꝑqð repñtaret benignitatẽ dei in ſapĩa.⁊ repᷣſentãdo amaret. et ꝑpetuo ipſo frui apeteret. Et iõ ðꝛ. Omis creatura eſt ſignũ benignitati dei.vel qꝛ benignitateʒ dei oñdit in ſe.vłqꝛ ex benignitate dei da ta eſt homiĩ. Alia ſunt ſigna reminiſcẽtie.ſi⸗ cut ſeptẽ ſaca ecdeſie.ꝑ qᷓ reducimur ĩ me moꝛiã paſſiõis dñice. Nñ Mach·xxvi.lo⸗ quẽs xp̃s de ſacfo coꝛꝑis tanqᷓ; de memo riali paſſionis ſue ſigno dicit. Voc facite ĩ meã̃ cõmemoꝛationẽ. q.d. hocẽ ſignũ mee paſſionis Hinc ðꝛ ad 2deb.ij ꝙ ſalus nr̃a firmata eſt ↄteſtãte deo ſignis ⁊ poꝛtetis⁊ varijs vᷣtutib⁊ ſpũſſancti diſtributõibuſ. Zlia ſunt ſigna pᷣuidẽtie q̃ dabit deꝰ ad ſe⸗ cundũ aduẽtũ ſuũ.ne oĩno veniat pctõꝛi⸗ bus impꝛouiſus. Inter q̃ ſigna euidentii ſimũ ſignum erit in ſole luna et ſtellis. Dð quidẽ licet ad lram ita futurũ ſit ĩimediate ante diẽ iudicij in celo viſibili.nihilominꝰ tñ pꝛimo ſpũalit᷑ his heu malis tꝑib im/ pleri nõ dubitat̃ in celo ſpũali⁊ intellectu ⸗ ali. Et qꝛ ſolem hic accipimꝰ ſtatũ altuz et ſupᷣmũ ſpñaliuz ꝑſonaꝝ.ideo pᷣmo videa⸗ mus de celo in qᷓ fol iſte poſitꝰ eſt. Kelum igi᷑ vt dicit Verñ. fuꝑ Cãti.ᷣmõe. xxxiij. eſt ſancta m̃eccleſia q̃ ſctõꝝ vᷣtutib⁊ ſapi entia velut celuʒ ſuis ſideribꝰ adoꝛnatur. Qui enĩ docti fuerint in ecckia.fulgebunt ſicut ſplẽdoꝛ firmamẽti. Etqͥ ad iuſticiam erudiũt multos q̃ſi ſtelle in ꝑpetuas eter⸗ nitates. Sicut enĩ celũ eſt ↄſpicuũ.purũ. firmũ. latũ.ſuſpenſuʒ.ita ecclia ſctã habet hoĩes vita ⁊ opinione cõſpicuos. fide pu ſpe firmos latos caritate.ↄtemplatio ne ſuſpẽſos. Et ᷣm Berñ.hi ſunt pluẽtes pluui ſalutarẽ.⁊ tonãt increpatiõicho⸗ ruſcant miraculis. hi enarrãt gloꝛiaʒ dei. Becille. In hacß ſancta ecckiavelut in qͥ⸗ dam myſtico ſol eſt ſtatꝰ ſpiritualiũ virdꝝ ⁊p̃latoꝝ. Sicut enĩ ſol pᷣeſt diei⁊ luna no cti Beñ.i. Sic ſtatꝰ ſpũalis pᷣeſt in ſpũali⸗ bus ⁊ potioꝛibꝰ bonis anie que ſũt qᷓilur diei. Sicut diẽ Plotiniꝰꝓut narrat Ba crobius li.i.de ſomno ſcipionis vᷣſus finẽ. Sol vocat᷑ dux ⁊pᷣnceps ⁊ moderatoꝛ lu minñ reliquoꝝ.mens mũdi ⁊ coꝛ celi. Au na vero.i.ſtatꝰ ſeculari pᷣeſt tꝑalibq̃ ſũtqᷓi nox eo ꝙ oĩa tꝑalia ſunt vmbꝛa nocti. Iu xta illud ſapie.v. Trãſierũt oĩa velut vm⸗ bꝛa. Itẽ ſicut ſol illumĩat ⁊ nõ illuminat᷑. ſic ſtatꝰ ſpiritualis hʒ infoꝛmare ſecularẽ. ⁊ nõ ab eo infoꝛmari. Vñ p̃lati ſpũales di cunt᷑lux mundi Wacth.v. Mabet eni ſta/ tus ſpũalis iudicare? dirigere ſecularẽ.⁊ non ecõuerſo. Juxta illud.i. Cox.ij. Eni⸗ malis hõ nõ percipit q̃ dei ſũt. Sr eni ineſt ili. Spũał autẽ omiĩa diiudicat. ⁊ip̃e a nemine iudicat᷑. Qñ Lanti.ij. ðꝛ de eccleſia. Pulchꝛa vt luna electa vt ſol. Il luminat᷑enĩ in ſubditis yt luna.ſed illumi nat in p̃latis vt ſol. Ex his infero pᷣmoꝙ imperiũ nõ p̃eſt ſacerdotio ſʒ ſubeſt.vt di⸗ cithr de maioꝛitate⁊ obedientia. Solite. 8 ceklentia dignitatis facerdotalis ſup̃ tem poꝛalez q̃ntus eſt exceſſus magnitudinis ſolis ad lunã. Conſtat aũt fm Prolomeũ ialmageſtiʒpoſitiõe · yij ꝙ ſol excedit lu⸗ nam q̃drageſies octies. Et ita tãta eminẽ⸗ tia excedit ſpñalis dignitas ſecularẽ. Ita notauit Moſti. in ca. Solite. de maioꝛita te⁊ obediẽtia.in apparatu ſuo. Ex his ter⸗ tio infero ꝙ p̃lati ſpũales ⁊ viri eccleſiaſti/ ci debẽteſſe excellentioꝛis vite⁊ ſanctitatꝭ in maxima? diſſimili ꝓpoꝛtiõe ſup̃ laicos. Patet hoc.qꝛ ſicut excellunt dignitate.ita debẽt excellere ſanctitate · cum ſctitas vite ponat eos in illa excellẽtia officij tam ſan/ cti. Slioqn yt dicit Kanon viliſſimꝰ cõpu tandus eit qͥ p̃fulget dignitate niſi pᷣfulge/ at ſcientia ⁊ ſctitate. Ex qͥ patet ↄſequẽter ꝙ ſpũaliby viris nõ ſufficit vita cõmũis cũ laicis qut eq̃lis ↄuerſatio ſctitatis cũ ſub⸗ ditis. Duia dicit Berñ. in epłaad henri⸗ cũ ʒenonẽſem epᷣm. Dignũ eſtvt in aliquo diſſimilis appareat ab ouibꝰ vita paſtoꝛis Et Senecq epla.v. dicit. Illud agamꝰ vt melioꝛẽ vitã ſequamur qᷓ; vulgus· Alioqn ꝓfecto multũ defoꝛme erit · ſi qͥs dignitate pᷣcedimus ab his virtute ſeparemurinqͥt valerius maximus li.ix. ca.lij. Hinc eſtꝙ Berñ in li. de cõſideratione ad eugenium li. ij· ca.xxij. dicit illũ pꝛelatũ monſtruoſuʒ qhabet ſedẽ ſupꝛemã ⁊ vitã infimã. Hon ſufficit ergo p̃lato ad ſalutẽ adequari ſub/ ditis in vita ⁊ ↄuerſatione niſi eos pᷣcedat exemplo. vt diꝗit Beda ſup Math. ponũ tur vᷣba.viij.g.ij. Nõ ſufficere. Et ibidẽ ca. qualis erit. Penſanduz igit᷑ nobis eſt ꝙ ſi nõ ſufficit p̃lato adequari ſubditis in vita qd dicemus de illo quẽ ſubditi pᷣcellũt in ↄuerſatione? moꝛib. Lerte hocnõ eſtali ud niſi deſtruere eccleſiaʒ. vt dicit Mierd. Vehemẽter eniᷣm eñ deſtruit eccleſium Fi melioꝛes eſſe laicos qᷓ clericos. Nã qᷓ/ lis erit edificatio diſcipuii ſi ſe itelligit ma giſtro melioꝛẽ. Quid aũt dicemꝰ de illo 3 nedũ nõ trãſcendit fubditos ĩ moꝛiby bo/ nis aut eis adequat᷑ in vite ſanctitate. ſed . qð deterius eſt· pis ſuis ſubditis ꝑ oĩa af ſimiat᷑in moꝛũ pꝛauitate ⁊ↄuerſationis defoꝛmitate. vt fit yerum illud Dʒee.iij. Erit ſicut pls ſic ſacerdos. Et hoceſtcer xœi diſ Siimpatoꝛ. Sco infero ꝙ ſpi ritualis ſtatus excedit ſeculareʒ in maxia ⁊diſſimiligpoꝛtionepatet· qꝛ tanta eſtex⸗ te ſolem iſtũ eclipſuri⁊ ↄuerti deluce inte nebꝛas. de die in noctẽ. Dõ tũc fit qñ viri ſpũales aſſimilari ſtudẽt ſecularibin va⸗ nitate veſtiũ. equoꝝ.vaſoꝝ. edificioꝛuʒ.f millariũ ⁊ victualiũ. Dð pꝛochdoloꝛ eñri dere ad oculũ iſtis tpibyqů viri půalese qualẽ exercẽt imo maioꝛẽpompã in veſti⸗ bus. ſuꝑfluitatẽ in cibis ⁊ potiby. beſtiali/ tatem in luxuria.fraudẽ in cõmertijs. do/ lum in vᷣbis. auariciã in pecunijs · àmbitio nẽ in honoꝛib. Eqliter eni volũt eſſe ho/ die dlerici diuites vt laici.ſimilit᷑ terrenis inhiant ĩmo habũdantiꝰ ipᷣamn terrenoꝛũ pcipiũt conſolationẽ. Equaliter incedunt nitidi⁊ oꝛnati circũamicti varietatibꝰ tan qᷓ; ſponſaꝓcedẽs de thalamo ſuo. inquit Berñli.ij. de ↄſideratione. Vñ autẽiſta atfluentia talibo niſi de bonis ſpõſechꝛiſti ſancte eccłie quã negligẽtes ſibijp̃is omia vſurpant.⁊ aſſignata eius cultuiꝓpꝛio reti nere queſtui nõ verent᷑.nõ amici ſponſeß emult. Verba ſũtñ mea ſed deuotiſſim Berñ.ſuꝑ canti.mone. lxxiij. Et tales du pliciter peccãt ᷣm eundẽ ſermõe.vxiij ibi⸗ dem. Quia ⁊ aliena diripiũt.⁊ ſacris in ſu/ ig vanitati abutuntur. Bec ille. B Sed qm̃ in ſtatu ſpũali triplex eſt oꝛdo. ideo videamꝰ in ſpeciali de qͥlibet illoꝝq⸗ liter in vnoquoq; erũt ſigna tanqᷓ; in ſoie nfien S igit qͥlibet p̃latus ecdeſiaſtiꝰ ſol dictus ſingulariter Em intellectũ ſpñ lem. Scðᷣo qͥlibet religioſus eſt ſol dictus⸗ ſpecialiter. Et tertio qͥlibet clericꝰgenera liter eſt dicꝰ ſol. Quoꝛũ qͥlibet ante diem maßnũ iudicij general oñdʒ ĩſe ſigna. q&⸗ appentibpiquꝰ nũciabit᷑ ad iudiciũ fina lexp̃iaduentꝰ. De pᷣmo.ſ.de ſole ſingulari qᷓeſt qͥlibet pᷣlatꝰ patet. Nã ſol iſte naturat eſt.ſitu cõmũioꝛ. aſpectu clarioꝛ.⁊ gradu excelſioꝛ. Pꝛopter pᷣmũ ſcʒ ꝙeſt ſitu cõmu nioꝛ.ſignificatvitã cuiuſſibet pꝛelati ꝓter ſcõᷣm ꝙeſt aſpectu clarioꝛ. ſignificat vitaʒ cuiuſlibet religioſi.ꝓpter tertiuʒ ꝙ ẽgradu excelſioꝛ ſignificat vitaʒ cuiuſſibet derici. Eſt igit᷑ ſitn cõioꝛ qͥ ad vitãp̃latoꝛũ· Kan ßᷣm oẽs aſtronomos Solẽ medius oĩm planeraxꝝ.⁊ tñ eſt pꝛinceps ⁊ dñjs omniuʒ. Uñ Zmbꝛo. incxameron diẽꝙ ſolẽ ocul mñdi.iocũditas diei. pulchꝛitudo celi. mẽ ſura tꝑm.virtus ⁊ vigoꝛ terrenaſcentius. dñs planetarũ.decoꝛ ⁊ pfectio omniũ ſtel larũ. Sic pꝛelatꝰ debet eſſe ſuperioꝛ vit· grime ſiling poeti⸗ tſoli titadi nn. A beneſich eſtſoiß ſodei beneſic 2 ſuratn iinſtei beſ eſtinoc 0 dele hud Lo Zſcph enocn ſuriur troni idip ſusilun bwegu einnel imde acnih mone lrrij. Ernt cundẽ ſermõe ni dinpit aſocrst půali tiplex eſt o eciali de qͥibetile rüt ſigna tanqᷓ i idet platus ecceſu 7 riter fm intelleci religioſus eſtſo tio qͥlibet derg Quoꝛi qͥibetann nera oßcziſeſg nůcabit adiuci epmo(deſoelng patet · Ri ſolin alpectudanꝗ erpmö ſczcetiu ticuiuſubetpꝛein tuchnoꝛ ſigui Mi ertemiih u vittz cuuſiba d ritißbw iprncpetdien⸗ crameron diſi 1 dipuchnt tnbr umie decoꝛ ꝛple c— gdebet cſſeſipen Vominica pꝛimã aduentus medius tamẽ cõmuni influẽtia · Sic igit᷑ pꝛelaꝰ ſubditis ꝓuideat xt exem plo chꝛi ſtiſemp in medio ſedeat. Eſt enim mediũ capacius ⁊efficacius. equaliꝰ⁊ euidentiꝰ. Pedearigit pꝛelatus in medio vt benefi dia equaliꝰ diſtribuat. Sedeatĩ medio vt euidentiꝰꝑ exempla luceat. Sic pᷣmo di cetcũ chꝛiſto. Ego autẽin medio yeſtrum ſum ſicutqͥ miniſtrat. Sic dicet ilnd. iij· Rx In medio populi mei habitodixit bo na mulier heliſeo. Duod tũc fit qñ pꝛelatꝰ nec pꝛece nec pꝛecio nectimoꝛe necamoꝛe vel odio a viaveritatis dedinat. Vabʒ au tem ſol materialis q̃ttuoꝛ ſtatus ſcʒ oꝛien talem.meridionalẽ. occidentalẽ? ſeptẽtri onalem. Tũceſt in meridie platꝰ qñ medi um tenet in om̃iby.nõ declinans ad dexte ram in ꝓſperis necad ſiniſtrã in aduerſiſ. qñ nõ eſt alter diuitib· alter pauperib in indicijs. Et qꝛ tunc eſt hoꝛa diei feruẽtiſſi ma.ꝑ quod ſignificat᷑ ꝙ pᷣlatus debet eſſe caritate feruentiſſimꝰ Alias ſine caritate ſilinguis hoĩm aut angeloꝝ loquat᷑ nihil ꝓdeſt.i Loxꝝ.xiij. Sco tunc p̃latus eſt ſi⸗ cut ſol in oꝛiente qñ totã affectionẽ cõuer tit ad ↄſanguinitateʒ · de qua traxit oꝛigi nem. Dõ fit qñ nullũ niſi ſuũ ꝓmouet ad beneficia. De tali dicit᷑ illud in põ. Dꝛtus eſt ſol.i pᷣlatus eſt exaltatꝰ.⁊ ↄgregatiſunt ſcʒ ad eũ cõſanguiuei.⁊ in cubilibꝰ ſuis.i.in beneficijs collocabunt· Kel oꝛtus ſolis ſi — tingreſſum in p̃latiõem qͥ tuncob⸗ curatur qñ ꝑ potentiã pecuniaʒ vel alias iniuſte ingreditur. De qͥ Iſa. xiij. Obtene bꝛaꝰ eſt ſol in oꝛtu ſuo. Tũc p̃latꝰ ſicut ſol eſt in ocaidente qñ habet totã affectionem ad delectationẽ carnalẽ.Caro enĩ ſemper tendit ad occaſum ⁊ coꝛruptionẽ iuxta il lud. Coꝛpus qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam. Tüũc pᷣlatus ſicut ſol eſt ad aquilonẽ qð fit tꝑe noctis. qñ imminẽte aduerſitatis ob⸗ ſcuritate timet timoꝛe vbi nõẽ timoꝛ. In ⸗ ter omẽs tñ iſtos ſitus ſol nunqᷓ; eſt in ine lioꝛi diſpoſitione qᷓ; in meridie. Nãtũc da rius illuminat.ardentiꝰ inflãmat.⁊omni bus equalꝰ ſe cõmũicat. Sic p̃latꝰ nunqᷓ; eſt in melioꝛi diſpoſitiõe niſi cũ ꝑ doctrinã ignoꝛãtes illuſtrat.ꝑ caritatẽ negligentes excitat.ꝑ opa bona vnicuiq; muſtũ ſe demõ ſtrat. De tali põt dici tune ilud Ecci.vas admirabile opus excelſi ſol in aſpectuan/ nũcians Eccixliij. Sed ecce mirabile eſt heu iſta eci poꝛib inua ſermone. lxx.in medio. myſticos dicit᷑ ſtatus religiõis ꝓpter aſpe⸗ ctũ clarioꝛẽ. Religioſus enĩ qͥlibet ad hoc poſitus eſt vt luceat in candelabꝛo rẽligio nis ſue. Tertio in candelabꝛovniuerſalis qð legit᷑ in Amos ſignũ terribile. vbiðꝛ N ſol occidit in meridie.q̃ eſt hoꝛa qᷓ deberer eſſe ſerenioꝛ clarioꝛ⁊ feruentioꝛ. ccidit aũt pꝛelatꝰ q̃drupliciter. Pꝛimo qñ jn ip̃o veritas vite inſticie ⁊ doctrine coꝛrũpitur Soo occidit qñ deficit in co veritas bo⸗ nitatis ſciẽtie et diſcipline. Tertio occidit qñ qui poſitꝰ eſt alijs in exemplũ cõuertit᷑ in ſcandalũ?⁊ offendiculum. quo pᷣiudicio apud deñ nullũ maꝰ eſt. vt dicit Breg in omelia. Nullũ inqͥt pꝛeiudiciũ maius tole rat deus qᷓ; a ſacerdotib dũ eos qͥs ad ali oꝛũ coꝛrectionẽ poſuit de ſe dare exempla pꝛauitatis cernit. Quarto occidit pᷣlatus qñ eclipſante ip̃o ꝑ negligẽtiã in ſubditi. fides nõ feruet ſed tepet.caritas non fer⸗ uet ſed toꝛpet. opꝰ nõ lucet ſed fetet. Deu is ⁊ obſcuritas noſtris tem leſcit. RNubes enĩ ambitionis vanitatis auaricie ⁊ negligẽtie obſcurant nobis hũc ſoleʒ pꝛelatoꝝ vt impleat᷑illud qð ꝓmiſſum eſta deo Eʒech · xxxv. Soleʒ nube tegam. Fragilitas nubis vanitasẽ ambitionis. Exponit Bůlbertꝰ in quadri partito ſuo. Et certe qͥd expectamꝰ aliud niſi diem iudicij iminere. depinquo. q̃ in minente ſol cõuertet᷑ in tenebꝛas. Vt dici tur Joel· ij. Dñ videmus tot mala in ſta ⸗ tu ſpirituali ⁊ in hoc myſtico ſole qͥ lumen ſuũ ꝑdit ⁊ eclipſa qᷓſi ↄtinue. Reſtat igitur vt vicinũ aduentũ xp̃i ſuſpicemur. Haz vt dicit Bloſa ſuꝑ Joheleʒ. Eũ omĩa fuerit obtenebꝛata. qð ytiq; fiet ꝑ obtenebꝛatio⸗ nem ſpiritualiũj pᷣncpaliter tũc dñs quaſi leo de ſyon.terribili voce clamabit contra repꝛobos yt terraruʒ fundamẽta qᷓtiant᷑. Bec glo. Iteʒ ſicut illa obſcuratio in ſole materiali maxime generat᷑ꝑ interpoſitõeʒ lune inter nos ⁊ ſolẽ.ſic obſcuritas ſtatus ſpũalis fit ꝑ maximã interpoſitionẽ tꝑali⸗ um inter nos ⁊ deũ. ſicut ait Aiconienſis Scpo ſol ecdeſie. debet enĩ hñeyerbumveritatis in oꝑatiõe.⁊ ſignũ honeſtati in cõuerſatiõe. De tali dicet᷑ illud Ecci.l. Quaſi ſol reful⸗ gens ſic ille refulſit in templo dei. Sed tũc iſte ſol ecipſatur qñ ꝑ ſcandalũ vite ta lis religioſi ecceſia denigrat Periculum eſt religioſo ſiapud ſe in conſcientia labit. Waius aůt periculũ ſi peccat in dauſtro. Sed marimũ fioperib mabfideles ſcan⸗ galifat in publico. Et certe ſivolumꝰ ape⸗ rire oculos ⁊ nõ eſſe ita ceci ſicut ſumus. vi debimus iſtũ ſolem maxime his tempoꝛi heclipſari. Ita vt dicgt᷑ de eo ilud Spo⸗ ca.vi. Sol factus eſt ſicut ſaceus dilicinꝰ „ qð fit qñ religioſi qui deherẽt vti cilicijs ⁊ 3 accingi ſaccis · vrũtur deliciſis inqumen nis. Et ſic ciliciũ vertũt in biſſum. Vel fa⸗ ctus eſt cilicinus ſaccus. qð fit qñ ꝑhypo⸗ criſim exterioꝛẽ que apparet in ſacco· maliſ pe efoꝛmãt interiꝰ cõſcientiã gpꝛiaʒ operibd cöſcien Bezm phos duo ſoles interdũ aparent in celo. ſed vnus eſt aueda nubes ſimili⸗ ma ſoli ⁊ nõ eſt ſol. St vocat᷑ pellion·et eſt ſignũ future inundatiõis. Ita ſpiritualit multi religioſi apparẽt eſſe fancti·tamẽ ſũt m aximi nequã.geſtãtes tĩ capas in pla⸗ teis. ⁊ multa mala faciũt in angulis. uo rũ multiplicatio in mũdo eſt ſignũ future ſubuerſionis. Vnde.ij. Paralip̃. xxij. le⸗ gitur ꝙ moꝛtuuseſtachab rex iſrt muta/ to habitu occidẽte ſole. Wutatur habitꝰ ⁊ſol occidit cũ religioſus terrenis adhe⸗ rens fideles ſcandaliſat. Sed de his ſuf⸗ ficiat dixiſſe pauca. Non enĩ ſunt de foꝛo noſtro. Et potius tegenda ſunt verẽda qᷓ; reuelanda.iuxta illud poete. Poſtulatĩfa cie menda coloꝛe tegi. Tertio ſol myſticꝰ dicit᷑ vita cuiuſtibet clericigpter gradũ cel⸗ ſioꝛẽ. Sicut em̃ ſol materialis alijſ coꝛpo ribyeſt ſitu altioꝛ ⁊ ſtatu eminẽtioꝛ.ſiccleri cus qͥlibet ſoꝛte ſue vocatiõis ⁊ electionis alijs dʒ p̃eminere. Qñ in lege derici figu/ rantur ꝑ naʒareos qͥ interp̃tãtur ſcti.můj⸗ di vncti velfloꝛidi. Debetenĩ dericus eſſe ſctũs in cõſciẽtia. mũdus pudicicia. vnctꝰ ſapiẽtia ⁊ Hoꝛidus innocẽtia. Tales cum huiuſmodifuerint erũt ſicut ſol oꝛiens in altiſſimis dei Ecci. xxvxi. Clericusvt dicit Miero. dicitur in ſoꝛtẽ dñi vocatus · eoꝙ Em Iſido. cleros grece ſoꝛs latine vt dicit xri.diſt. Cleros. ad ſignificandũ ꝙ ipi ſũt ſpecialius deo aſcripti⁊ in ſoꝛtẽ ſuã voca ti. Vnde ip̃ihñt deum magis diligere qᷓ alij. Et cauſa eſt. quia darius hñt cogno⸗ ſcere · de pluribꝰgr̃as agere· plura bñficia recognoſcere. Sed pꝛochdoloꝛ iſte ſol ob ſcurat᷑. Sicut ðꝛ in poca. Sol ⁊ aer ob/ ſchrati ſunt de fumo putei. Solclerus. Zer populus. uteus ↄcupiſcentia. ꝙu⸗ mus nequicia. Sicut enĩ aer illuminatu a ſole ſic pplus a clero. Sed qñ de puteo ↄſcientie coꝛrupte clericoꝛũ ⁊ malicia vite pꝓcedit fumus ſcãdali? infamie in ſubdi⸗ tos tũc ſol? aer· ivterq; ſtatus denigrat Clerus nãq; ꝑ pꝛopꝛiã nequiciã. Et plus ꝑ nequiciã cleridefoꝛmatur Sicut cecus cecũ ducẽs ambo in foueã cadũt. dD F— in vbis pm Sxi ſecũdo zntin fectus ſtatus ſeculariũ rectoꝝ.cũ dicitur. Erũt ſigna in luna. Bene aũt ſtatus ſecu⸗ lariũ cõparat᷑ lune ꝓpter ↄtinugʒ mutatio⸗ nẽ. Luna enĩ nunq; eſt in eodẽ ſtatu. Sʒ P q; eſt vacua ſuperius et plena inferius. ñq; eſt plenasota. Et qñq; nulla. taſe culares dñi?tpales poſſeſſoꝛes. vacuiſit ſuperius quãtũ ad celeſtia bona. ſed pleni ſuht inferiꝰ quãtuz ad bona tpalia. Vñin tality eſt puerſus oꝛdo.eo ꝙĩ eis dñaeſu⸗ rit ⁊ ancilla ſatu— anĩa eſt vacua caro autẽ repleta. Scðo una qñc; eſt plena.ß poſtea fit tota vacua. Sic diuites ⁊ potẽ tes huiꝰ mũdi.quãto tempoꝛalibſũtma/ gis pleni.tanto vᷣtutib vacui. Luna etiß eſt qñq; q̃ſi nulla.⁊ hoceſt qñ ↄiũgiturter re. Sic diuites ſeculi qñ ↄiũgent᷑terrein moꝛte. mhil erũt.iuxta illud pᷣs. Doꝛmie⸗ rũt ſomnũ ſuũ.⁊ nihil inuenerũt om̃es vi ri diuitiarũ in maniby ſuis. Et.i. Sbin. yi. Nihil intulimus in hũc mũdumꝛnqhil inde recipiemꝰ. Ecẽs.v. Sicut egreſſusẽ nudus de vtero matris ſue. ſic reuertet nihil auferet ſecũ de laboꝛe ſuo. Sunt autẽ plura ſigna in hac luna nñciantia fu⸗ turũpinquũ aduẽtum xp̃i. Pꝛimũſigni in luna eſt. Sicoꝛnua noue lune fuerint obcecata nube.⁊ reliquũ coꝛpus luciduʒ ſignũeſt tempeſtatis.imo ſitꝑe veris aꝑa reat vnñũ coꝛnu maculoſum. ⁊ maculam gna⁊ nigra duret a pꝛima die apparitõnis vſq; ad quintã ſignificat tempeſtatẽ?a⸗ ris turbatiõᷣem ĩfutura eſtatẽ. Sicmoꝛi liter ſi dñi ſeculares ⁊ tempoꝛales · qͥvtlu na mutant᷑ Ecci.xxvij. in pꝛelatiõe ißᷣoꝛuz ſeculari habuerint coꝛpoꝛa p̃latiõis nebu loſa nebula auaricie⁊ terrene cupiditatiꝰ ſignũ eſt turbatiõis in populo. Nã ex aui ricia taliũj pꝛocedũt oppꝛeſſiões ſubdito? padinuentiões nouaꝝ ↄſtitution· iuri xlegum. Dñ ergo videbimꝰ multipliciſ jos enp on atet unn cninvd ſors alba inclibere piu iutti gesthuhe dusireck nßlno wyiſigt poſibl Priuse ſvc* vivroe Lred munie qdee Zege pterpe busi aſſut zunbi admoyj coshh cötuſo diatcht negige cſusſi auari ðit guis. eſt im ⁊cuct leneſ nu qᷓpot perbie rt tinced huden ſicpa nn duboli 6 natiin neerotnun eſtineodiin perius eplenit on. Etqjgnli les poſſeſorsn adcleſtuboni uz ad bonatili s oꝛdo eogicsi nłqꝛani ctwu o luna qᷓcehyt n. Siediuites; niwtemporalit inby rai. Am hoceſtqᷓ ↄig ſeculi zaſt inrtailudps. de nibůl inucnerito uniboſuis. BiZ nus in bicmdm Ecẽs v. Siatey o matris ſu ſunn cdelabocſo in baclunanicn duẽnumi. un icꝛnua noueint treliqui wnnt eſuns inoſigem amacuoſimin retaprimadeih Dominica ſecunda aduentus dños tempoꝛales aut eoꝝ pᷣſides ⁊ offcia les. ꝓcuratoꝛes ⁊capitaneos.iudices?⁊ ali os rectoꝛes regnoꝝ. ducatuũ.terrarũ.ci⸗ uitatũ. villaꝝ. ⁊ſic ð alijſ.auaros.raptoꝛeſ calũniatoꝛei inuẽtoꝛes cãꝝ iniuſtaꝝ exqͥſi toꝛes culparũ. oppꝛeſſoꝛes innocentũ.tůc intelligere poterimus qꝛ dies dñi appꝛo⸗ pinquat. eo ꝙ in luna ſignũ pꝛecedet eum aduentũ. O quantuz deberẽt ꝓuidere re/ ges? pꝛincipes de bonis officialib. iudici bus? rectoꝛib populi ſui. Hã quid eſt da re p̃lationẽ in pplo homini ſtulto aut aud⸗ ro. niſi gladiuz furioſo. ait Seneca. Im⸗ poſſibile eſt eniĩ vt alios vtiliter regat quẽ pꝛius erroꝛ ſubuertit. inquit Policratus li.vca.vij. Pꝛoinde moyſiðꝛ vtꝓuideat ſi bi viros timentes deũ ⁊ odiẽteg auãriciã Erede mihiꝙ tot mala in ſubditis que cõ 5 muniter videmꝰ nõ oꝛiunt᷑ ita.ſepe aliũde 3 de peccatis pꝛincipũ aut officialiũ ipᷣoꝝ Zege hiſtoꝛiã numeroꝝ· ⁊ videbis qi pꝛo pter peccatũ ʒambꝛi qfuit vnus expᷣncipi bus iſrael in totũ pli ira dei deſeuit nec ceſſauit donec phinees vindicauit petĩ in ʒambꝛi.? eũ pugione ꝑfoꝛauit · Inde ᷣmo ad moyſen a dño egreſſus eſtyt tollat cun ctos pᷣncipes ⁊ ſuſpendat eos in patibulo cõtra ſolẽ. Oð̃ tractans Policratꝰ liv.c. x dicit ꝙ rapi pᷣncipes ideo pꝛecipiunt᷑.eo ꝙ negligentia pᷣſidentiũ ſepiſſime ꝓuenit ex ceijus ſubditoꝝ. Et certe iſtud vicium ſcʒ auaricie. hodie maxime eclipſat hãc lunãà. Vñ Zpoca.v. dꝛ ꝙ luna facta eſt ſicut ſan/ guis. Oõ de ſanguine peccati intelligẽdũ eſt.⁊ maxime rapine ⁊ auaricie rapacitatiſ ⁊crudelitati. iuxta illud Iſa.i. Wam vfe lene ſunt ſanguie. Et Biere ij ·vꝛ. Ina⸗ is tuis inuentꝰ eſt ſanguis. Quod tũc fut qñ potẽtes huꝰ ſeculi glas ſue potentie ſu perbie ⁊ pompe dilatãt rubꝛicati purpu⸗ ra.ſcarleto aut examento ·in veſtihy coloꝛa ti incedunt de laboꝛe ⁊ ſanguine ⁊ ſudoꝛe pauperũ. Notãter aũt dicit · In alis tuis q̃ſi cõparãdo eos potius aui pᷣdarie vt fal coni? nõ homini. Tales enĩ ſunt falconeſ diaboli.qꝛ poꝛtant᷑ſup pugnũ diaboli.qꝛ ↄſtituunt᷑ in eoꝝ officijs imuſte. Eñ locus ſtatus ⁊ gradus q̃ hñt eſt ꝑ manũ diaboli. vt dicit Robertꝰ holgot ſuꝑ libꝛũ Sapi. ca.v. Equeant tñ ſibi tales qꝛ in duplici pe riculo ſunt. Habẽt enĩ oculos coopertos auodã velamine ne circa ſe conſiderẽt. Et pabent pedes laq̃atos qͥdam ligaminenè a dño ſuo auolent niſi qů placet dñoꝓ ſo lacio fuo ⁊ iucro. Ita eit de iſtis ſeculari potentit qͥ excecti ſuntqd om̃e illud qð ad verã ⁊ ꝑpetuã felicitatẽptinet.q̃ nõ ha⸗ culiercecauit mẽtes infideiiũ. Dñ tñ pla cet diabolo. deponit eis omnẽ cecitatẽ. vt iſta mũdialia venent᷑. vt videãt pꝛedã ſuã qʒ eius iuſſionip oĩa obtemperant. Sed d ↄtingit tali falconi.certe ⁊ ſieſt in reue „ rentia dñiqꝛ dum viuit iãlto locat.ſed cñ moꝛitur turpiter eijcit᷑ canib ad deuoꝛã⸗ dũ. Sic tales potẽ terminati ſunt ⁊ ad inferos deſcẽderũtet alij in locũ eoꝝ eturrexerũt. Hotacꝙtales ſunt deterioꝛes falconib qͥ nõ pꝛedant᷑ ni ſi cũ eſuriũt. ſed iſti om̃itempe. Nñ Augꝰ li.ij de verbis dñi ſermone.ij· Nihil nobiꝰ ſcum tollimꝰ ⁊tñ rapimus ꝙ ſiãliqͥc tole remus. nõne viios hoĩes voꝛaremꝰ Due eſt auiditas ↄcupiſcentie. cũ ipe belue hñt modũ. Tunc rapiũt cũeſuriũt. parcũt ve⸗ ro piede cũ ſenſerint fatietatẽ. Inexplebi ks eſt ſola augricia diuitũ ſemꝑ rapiunt? nunq; ſatiant᷑ nec deñ timentnce hõminẽ verent᷑.· Hec ille. Sicutautẽ auctoꝛ ſpere dicit ꝙ luna nõ eclipſat᷑ niſi ꝑinterpoſitio nẽ vmbie terre inter ip̃am̃ ⁊aſpectũ ñm· Vinbꝛa terre funt iſta temꝑalia Saß̃.v. Tranſierũt oĩa velut vmbꝛa.que quanto plus interponunt᷑ iuter oculũ coꝛdis inſe culariby tanto plus eclipſant᷑ in ↄſcientia. Juxta illud. Peccata veſtra diuiſ erüti in vos ⁊ deum veſtrum ⁊c̃. „ g inverbis pꝛemiſ Mix 1 tertio ſis deſignatur de⸗ fectus ſtatus infimi omniuz indifferenter ſubditoꝝ.cũ dicit᷑. Et ſtellis. Sicut en ſo li cõparant᷑ plati ſpñales ꝓter moꝛũ? ex⸗ emploꝝ reſplendentiã. Et lune dñitꝑaiei Ipter eoꝛů in ſubditos influentiã. Ira ſtel lis cõparant᷑ ſubditi⁊ omẽs fideles chꝛi⸗ ſti ꝓter ip̃oꝛũvite relucentiã. Sicut enim ſteiie de nocte lucent ita inferioꝛes inno cte ignoꝛãtie ᷣm ſuas yiciſſitudines ſtat? ⁊ conditiones illuminãt mundũet lucent in eccleſia chꝛiſti ꝑ fidei⁊ operationis bo⸗ ne meritũ· iuxta ilud Eccixliij. Species betur in vita iſta.i· Eox.iin. eus huiꝰſe ad inferos· Baruth · ij · Vbi funt bncipes gentiũ qᷓ in nauib celi udũt. Sequi. Ex celi gloꝛia ſtellarũ mundũ iluminãs. Tõ ſiderantur aũt in ſtellis quattuo?. que de⸗ benteſſe in quolibet chꝛiti fidele ſiyult di ci vera ſtella· que ſuntactus naturalis· effe ctus accidentalis.motus circularis.⁊ cur fus regularis· Zucent enũſtelle naturali- ter. iluminãt accidentaliter. mouent᷑ oꝛbi culariter.currunt indeclinabiliter ⁊ regu lariter. Sicfideles debẽt lucere inſeip̃is ꝑpuritatem cõſcientie. Jiluminare alios exempio bone yite ⁊claritate fame. Wo/ neri oꝛbiculariter.i·faciliter pꝛoimnpriu dinem obediẽtie. et hoc quãtũ ad ſſuos ſu perioꝛes. Eurrere regulariter quo ad de⸗ um per oꝛdinẽ intentionis recte De pmo Apdcal · xxij. Ego ſum radix dauid.ſtella ſplendida et matutina. Splendida vt nõ ſit cõcupiſcentia in affectu·laſciuia in aſpe ctu.unmundicia in tactu. luxuria in actu · Ecce actus naturalis ſtelle. Iſti enĩ ſunt actus naturalis innocẽtie cuiuſlibet ho⸗ * minis · De ſecũdo ſcʒ de effectu accidẽtali dicit Math.ij Stella antecedebat eos ſ. magos · donec veniens ſtaret ſupꝛa domũ vbierat puer. Stella ſᷣm phum mihil ali⸗ ud eſt nili lux ſui oꝛbis diffundens circũ⸗ quaq; radios ſue claritatis. Quia fideles quiq; debent diffundere lucem ſui nomi⸗ nis ⁊ fame ad adducendũ exemplo ſuo ali os ad chꝛiſtuʒ.iuxta illud. Sic luceat lux veſtra vt videãt opera veſtra bona⁊ gloꝛi ficent patrẽ veſtrũ qui in celis eh.EtRoo ſtolus dicit ꝙ nobis neceſſaria eſt vita no ftra.pꝛoximis vero fama noſtra. De tertio ſcʒ de motu circulari dicitur Baruth.iij Stelle dederunt lucem in cuſtodijs ſuis. vocate ſunt.⁊ dixerũt. aſſumus. Quod fit quãdo quiſq; fidelis reddit ſe pꝛomptuʒ et obedientẽ ad pꝛeceptũ ſui ſuꝑioꝛis.iux⸗ ta illud põ. In auditu auris obediuit mi⸗ hi. Vnde Berñ. Verus obediens nonꝙ ⸗ craſtinat.nõ pꝛotrahit. ſed parat aures au ditui. oculos viſui.pedes greſſuiet ſic de alijs · De quarto ſcʒ curſu regulari dicitur Judicũ.v. Stelle manẽtes in oꝛdine ſuo xcurſu ſuo cõtra ʒiʒaram pugnauerũt.i. cõtra diabolũ.qͥ interp̃tatur excluſio gau ⸗ dij. quia nititur nos excludere de gaudio. Dð melius fierinõ poteſt niſiꝑ regulareʒ curſum.i.ꝑ rectã intentionẽ ad de. Ron ſicut hypocrite qͥ faciunt omĩa vt videant᷑ ab hominib Wach.v. Sed pꝛochdoloꝛ hodie iam incipiũt fieri ſigna etiaʒ in ſtel ⸗ lis. eo ꝙ ſtelle.i.fideles quidã quodãmo/ do retrahũt ſplendoꝛẽ ſuũ. quidã obtene ⸗ bꝛantur.⁊ qͥdam cadunt. Retrahũt ſplen doꝛem illi qͥ multa bona poſſent facere ele ctuoſis.ſed ex auaricia ⁊ tenacitate retra/ hunt manũ. Vnde de ipſis dicit. Stelle retraxerũt ſplendoꝛẽ ſuũ. Obtenebꝛãtur illi qui cñ multa bona fecerunt cõmittunt vnñ moꝛtale peccatũ.qð totũ ſplendoꝛem virtutũ obfuſcat. De quo Job · xxx. Stel le non ſunt mũde in conſpectu eð. Ladũt illi qui poſt ꝑpetrationeʒ culpe deſperant de vema. Vnde pocal·viij. Stella ma/ gna ſcʒ ꝑ ſuperbiã· cui nomen abſinthiuʒ. cadens qᷓſi faculs cecidit in aquas. Bos igitur videntes hec ſigna timeamꝰ domi⸗ ni vicinũ aduentũ.et eñ ſolicite expectemꝰ yt tandẽ eum venientẽ iudicem ſecuri vi⸗ deamꝰ dominũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ qͥvi⸗ uit ⁊ regnat in ſecula ſecloꝛũ Imen. Dominica ſecũda in aduentu.III. Sermo. V. Eugte capita ue 1 ttra quoniã apꝛopinqᷓbit redꝭ ptioveſtra Luce. xxi. Sicut di cit Augꝰ pater doctiſſimꝰ ſuper Johhoc qð nos letificat in omnib laboꝛib⁊ pen ⸗ culis vite huius eſt amoꝛ noſter in deet pium ſtudiũ ⁊ certa ſpes ⁊ feruoꝛ. Eultdi cere Iugꝰ ꝙ inter pꝛeſſuras ⁊ tribulatio⸗ nes noſtras homo ꝑ caritatem ⁊ ſpem re⸗ frigeratur ⁊ quodãmodo eleuat᷑ a depꝛeſ⸗ fione triſticie. Et qꝛ in ſecũdo aduentu do mini noſtri ad iudiciũ erit grauis tribula tio qᷓlis non fuit ab initio exquo gẽtes eſſe ceperũt.vt dicit Math. xxiij.⁊ Banielis. ideo maxime opus eſt tũc firma ſpeꝛ. cta caritate in deñ. Spes enim eſtq̃ ſola in eternitatẽ animũ erigit. et idcirco nulla mala qᷓ tolerat ſentit.inqͥt Brego li.vimo rał. Vt igit᷑ tũc homĩes non deijciantper deſperationẽ ſed porberigantad veñper 1 ſaluatoꝛ qͥd facturi uifideies tẽ̃poꝛe hmõi tribulatiõis boꝛ⸗ tatur eos ad erectioneʒ animi di. Reuate capita veſtra. In quibwerbis tria tangu⸗ , nanq; hoꝛtat ſaluatoꝛ fideles ſuos hdc ſacro temꝑe ad mẽtis ereclion ců dicit. Aeuate capita veſtra. Scðo dn⸗ guiett recti nifn eſtin atho inißo ſun gleb las nõ uscye ſecrn fuin ſecte nenan ntun edepie d oꝛeſuß. Obtn on tunnqu qötor ſ Hequtn conſpece ſ. onez cuhe behn cadit inaquj ec ſigna tmem et ců ſolicie cyrn entt ludicem ſn ſtr ieſum chiifi Ala ſeckoꝛü Ine. dainaduentujll 1 mo. V tr capita napꝛopinqᷓpin ra Luce. xxi. Su ctiſſim ſuper Jo omni labonhih ſt amoꝛ noſterin tn ſpesferuor ſ rpꝛeſſurs? mii o ꝑcariutentha gmodoelenalid gn ſechdoadum hen gubn ad inirioetqog Vahrti s eſt tücfimh ci. Syes und můcrigtcian enntinqt brl⸗ bomies non t drnnlir n lunti ne bmö me recone sm onuuni bnſlu ne n roptn i fruſtra ſic creata eſt. Sominica ſecunda aduentus mat eos ꝑ aduentꝰ ſui appꝛoximationẽ cũ „ addit. qm̃ appꝛopinqᷓbit. Tertio repꝛomit tit eis eternã ↄſolationẽ cũ ſubiungit. re⸗ demptio veſtra. „mn ꝙin vᷣbis pᷣmiſ⸗ 10 N. pAmo ſis hoꝛtatur fide les ſaluatoꝛ ſuos hoc ſacro tꝑead mentis erectionẽ Aniĩa nãq; noſtra incuruata eſt ꝑoꝛiginalẽ infirmitatẽ ita vt nõ poſſit ſur fum reſpicere.ſicut ↄqᷓri᷑ ð · pſalmo· x vij. Wiſer factꝰ⁊ curuatꝰ ſum yſqʒin finẽ · Vbi dicit q̃daʒ gloſa. Miſer factꝰ ſum qt ſapientiã ⁊ ſcientiã amittẽs. inſipiẽtia ⁊mi ſeria repletꝰ ſum. ⁊curuatꝰſum qꝛ doloꝛi bus in moꝛtẽ.q.d. qꝛ eniꝑ ſuꝑbiã ful ere⸗ ctus volens eſſe vt deꝰ ideo ſum in moꝛtẽ curuatꝰ. Seqͥturtota die.irotã vitq ↄtri ſtatus ingrediebar·⁊ de peccatis q̃ feci et de malis q̃ patioꝛ. Hec ibi. Etqꝛ ꝑchꝛiſti aduentũ pꝛimũ liberati ſumꝰ iama culpa. ⁊in futuro liberandi ſumꝰꝑ ſchm aduẽtũ a miſeria. ideo ſaluatoꝛ bene ammonet ad abijciendã hmõi triſticiã q̃ cauſat vultus deiectionẽ. Et ſuadet mẽtis erectionẽ di⸗ cens. Leuate capita vña. Sed nonne bo⸗ mo ſemp eſt rectꝰ ⁊capite ſurſuz incedenſ. quã ergo rectitudinẽ reqrit deus hic ĩeo. Rñdeo ᷣm Berñ.ſuꝑ Cãti.ſermõe. xxiiij ꝙ in taliby locutionib ſpũs eſt qͥ loquitur· ſpñalib ſpũalia cõparans · Ergo ᷣmaiam nõ ßm carnẽ deus req;rit homis rectitudi nem. Scm eni aniam deꝰ fecit homineʒ rectũ ad imaginẽ? ſimilitudinẽ ſuã. Ipſe enĩ ᷣm ꝓphetã rectꝰeſt dñs deus ñ.⁊non eſt iniqtas in eo. Kectus igit᷑ dñs rectũ fe ⸗ cit hominẽ ſibi ſimilẽ ſine iniqͥtate· ſicut et in ip̃o nõeſt iniqͥtas. Ex quo infert Berñ · ꝙſumilitudo dei non eſt in carnali? lutea gleba hois ſed in aia. Iſtud patet qꝛ iniq tas nõ eſt viciũ carnis ſed mẽtis ſine qᷓ de us creauit hoĩem. Ven tñ dicit ip̃e ꝙ etiã rectitudo homis in ſtgtura exterioꝛi non ignificat enim iſta rectitudo exterioꝝillã interioꝛẽ recitudi nẽin anĩa.q̃ ideo ſtatura ſic recta facta eſt exterius vt argueret ⁊ãmoneret illũ inte rioꝛẽ hominẽ in anĩa ad ſeruandã ſuã re⸗ ctitudinẽ a deo ſibi ↄcreatã. videlicet oꝛi⸗ ginalẽ innocentiã ⁊ iuſticiã. Ex qͥ ↄfequen ter patet ᷣm ip̃m ꝙ maxima verecundia? ↄfuſione digna eſt ania.q̃ ſenſus ſuos de⸗ clinat ad terrena · cũ coꝛpus eiꝰ ſemg ocu⸗ los habeat ad celeſtia. Nñ talis aĩa nõeſt iam celeſtis nature. ſed ſcrofine eſt potius dicenda. Due enĩ debuit nutriri ĩcroceis. amplexata eſt ſtercoꝛa. Et pater ↄſeq̃nter ꝙtalis anĩa m Berñ. ibidẽ indigne inha bitat coꝛpus hũanũ.cũ potiꝰ beſtijs ⁊ bꝛu tis aſſimilari vultqᷓ; diuinis ſpiriti. Si ergo q̃ris q̃ ſit curuitas iſta a qua ſaluatoꝛ: cõſulit erigere caput mẽtis nre. Certenõ alia niſi ſapereq̃ funt ſuꝑ terrã. ſicut econ/ nerſo cogitare qᷓ ſurſuʒ ſunt rectitudo ei eſt. Valde igit homo deberet iſtã rectitu⸗ dinẽq̃rere. maxime hoe facro tꝑeaduẽtꝰ· am alias nõ poteſt eſſe in dei dilectõne qᷓ;diu hanc rectitudinẽ nõ habz. Vnde di cit Berñ.ꝙ anĩe nõ habentes talẽ rectitu⸗ dinẽ.nõ ſunt amice ſponſi.cum ſint amice mũdi. Et talis om̃is eſt inimica dei Jaco⸗ 5 iij. De amicis vero ⁊ dilectoꝛib dei ſchtũ eſt. Recti diligũt te. Lãti. j· Et in põ. Lau dabunt᷑ omnes recti coꝛde. Rectus coꝛde ßᷣm Verñeſt qͥ recte in om̃ibo ſentit.⁊ a re cto qð ſenſerit in nullodiſſentiat: hoc eſt. qᷓ in ſe ⁊ in alijs rectitudineʒ vite diligũt. Et hi ſunt in quibovt dicit Berñ. in ſermone ibidẽ. xxv in fine. fides operatex dilectio⸗ ne ⁊ in qbus actio terrena nõ incuruat li⸗ dem ſed ſides erigit operationẽ. Ex quib patet ꝙ homo in peccatis exiſtẽs non põt dici rectus fidelis.patet qꝛ nõ eit fides re cta.exquo iniqtates ſuꝑgreſſe ſunt caput eius.⁊ ſicut onus graue ꝗuate ſůt ſuꝑ euz. Eꝝᷓ eni iugũ diaboligrauatũeſt ſuꝑeuʒ· quõ ðꝛ rectꝰ. Duo igit᷑ reqruntad hãcre/ ctitudinẽ ſcʒ opeꝝ rectitudo ⁊ fidei. Nã al terũ ſine altero rectũ hoĩem nõ põt facere vt dicit Berñ.ibidẽ. Exempligr̃a. Mul⸗ ti ſunt qͥ dãt elemoſynam ex deliotiõe.vel oꝛare vident᷑ deuote. bona ſunt iſta opa et recta.ſed itales tenent odiũ fraternũ vel aliud petm̃ in ſe hñt. non ꝓſunt illa opa· q? nõ recte ſunt facta.cũ ſint ſine fide recta o ⸗ erante ꝑ dilectionẽ · M ſi foꝛte dicunt ta⸗ 8 ſe hre fidẽ ad deñ ⁊ dilectionẽ exꝗᷓ hoc ſaciũt.certe mentiunt᷑· cũ fides dei ſine di iectione ꝓximi ſtare nõpõt · ⁊ecõᷣuerſo· tẽ ecõuerſo hñt multi fidẽ rectã.qꝛ credũt oĩ busqᷓ dicunt᷑ de deo · ſed neciſti ſüt recti. qꝛ nõ hñt recta opa etiã ſimulta habeant Jãquõ rectũ opus qð cauſa vane glie fit. quõ rectũ opꝰqð maculat fraterna ĩuidia. detractio ⁊ ſilia. A Vt igit xpᷣo exhoꝛ tanti⁊ ammonẽtiſatiſſaciamꝰ. q̃ttuoꝛ bꝛe niter ſunt faciẽda.Pꝛimo nãq; leuãdi ſũt oculi coꝛdis nr̃i ad ↄſiderãduʒ ꝓpꝛia deli⸗ cta. Scðo dei beneficia. Tertio repꝛobo rũ ſupplicia. Quarto iuſtoꝝ diuia pꝛemnid. De pᷣmo quõ leuãdi ſunt oculi coꝛdis ñi ad ↄſiderãdũ delicta ꝓꝛia. ſcribit᷑ Biere. ij. Leua oculos tuos in directũ ⁊videvbi nũcpꝛoſtrata ſis. ria dicit. Pꝛimo vt le uet oculos qͥs pꝛius habuit in fece terre/ noꝛũ inficos. Pẽ. Infius ſum in limoꝓ fundi⁊ nõeſt ſuba.⁊ hocã ad derclictõem mali.qð ꝑtinet ad incipiẽtes. S ctum. vbi eſt mediũ virtutis. qð ꝑtinet ad adheſionẽ boni.⁊ ꝑtinet ad ꝓticiẽteſ. Ter tio vt ↄſideret vbi nũcpꝛoſtrata ſit. qð ꝑti net ad ꝑſeuerantiã in bono⁊ꝑtinet ad ꝑfe ctos qͥ quãto plus ꝓficiũt tanto plus pꝛo ⸗ ſternũtur ⁊ humiliãtur. Scðo leuãdiſũt oculi coꝛdis nr̃i ad ↄſiderandũ dei benefi cia.iuxta ilud Job. vj. Si iniquitatemqᷓ eſt in manu tua abſtuleris.⁊ nõ ꝑmanſerit in tabernaculo tuo iniuſticia.tunc leuare poteris faciẽ tuam ad deũ ſine macula.et eris ſtabilia ⁊ nõ timebis ꝓoſita tibi ſpe. Lum eni ab anĩa aufert᷑ iniuſticia.⁊ nõ eſt oſitum peccãdi in ↄſciẽtia.ſtabit anĩa in ono.⁊ tůũc aĩa leuare poterit faciẽ ad deñ ꝑcipiendo plura bñficia. Rã ex hocↄſeqͥ;⸗ tur illuſtratiõem mẽtis.renouationẽ vᷣtu/ tis.efficaciã oꝛatiõis.⁊ delectatiõem ↄtem plationis. Tertio leuãdi ſunt oculi coꝛdis nri ad ↄſideranda repꝛoboꝛum ſupplicia. Sccribitur de dauid.ſ. Paralip̃.xxj. ꝙ ele⸗ nans oculos ſuos vidit angelũ dñi ſtantẽ inter celũ ⁊terrã ⁊euaginatũ hñtẽ gladiũ vᷣſuʒ 3 hierlm. Ingelꝰ iſte ſignificat xpᷣm qᷓ eſt medius inter celũ ⁊ terrgm.qꝛ media toꝛ dei? hoim Deq̃ dicit. Wedius vr̃m ſtetit quẽ vos neſcit. Iſte habet euagina ⸗ tum gladiũ.i.ſniam moꝛtis om̃iꝰ repꝛo⸗ bis paratã. ð. Bladiũ ſuuʒ vibꝛauit niſi cõuerſi fueritis. Sed cõtra quẽ.certe con tra hierlin q̃ interp̃tatur viſio pacis i.con tra hypoeritas q vident᷑eſſe pacific ⁊vir⸗ tuoſi apparẽt.⁊ ſunt magni nequãiĩ occul ⸗ to. Lõtra iſtos ð noĩe ⁊ nõ rexp̃ianos ſen/ tentiã durã euaginabit. dicẽs illud Mat. xxv. Eſuriui ⁊ nõ dediſtis mihi mãduca/ re· Ite ð repꝛobi in ignẽeternuz. Duarro leuãdi ſunt oculi coꝛdis ni ad ↄſiderãda Sco vtele uet eos nõ quocũq; in obliquũ ſed in dire dinina iuſtoꝝ pꝛemia. De qͥ Ezech. xj. Le nauerũt cherubin alas ſuas ⁊ rote cũ eis ⁊gloꝛia dei iſrael erat ſupꝑ ea. Nõ tunc fit qñ ania ſctã leuat᷑ in celũ quãtũ ad intelle/ ctum ⁊affectũ.⁊ volui ↄtemplãdo diuer ⸗ ſu pꝛemia diuerſoꝝ oꝛdinũ electoꝝ.⁊ tune replet᷑ gloꝛia. hocẽ intellecꝰ replet cogni tiõe vᷣitatꝭ.⁊ affectꝰ fruitiõe bonitatj. B —1 ſ ꝙ in vᷣbis pᷣmiſ⸗ Dix 1 ſecũdo ſis fideles ꝑaduẽtus ſuiatpꝛorimatiõem. cũ ðꝛ. qm̃ aſpꝛopinqᷓbit. Anſa enĩ incuruata ꝑ oꝛiginalẽ infirmitatẽ. elongat᷑ a deo per actualẽ iniqtatẽ.ideo opus hz gfa q̃ eaʒ ſi⸗ bivniat. Quo ðᷓ ad hocðꝛ ꝙ xp̃ᷣs ꝑaduẽtũ gratioſuʒ appꝛopinqᷓbit anie. Et qꝛ vt di cit Dꝛige. omelj.ſuꝑ Beñ. Scm modũ elenatiõis ad deũ fit modus apꝛoxmati onis. De qͥ ponit exemplũ. Sicut inqͥtnõ eqjliter oculi coꝛꝑis nf̃i illuminãtura fole. ſed quãto qs in loca altioꝛa ↄſcẽderit.⁊oꝛ tus eius editioꝛis.i.altioꝛis ſpecule intui tione fuerit ↄtẽplatꝰ.tãto altius ⁊ ſplẽdo/ ris eius radios pꝑcipiet ⁊ caloꝛis. ta etia; mens nr̃a quãto altiꝰ⁊ excelſius apꝛopi nerit xpᷣo ac ſe vicinius luci ſplẽdoꝛis ein obiecerit.tãto magnificẽtius ⁊ clariꝰ eius lumie radiabitur. Sicut ipe ait ꝑpham. Awꝛopinquate mihi ⁊ appꝛopinqbo vob. dicit dñs. Et iteꝝ. Deus apꝛopinquans ego ſum ⁊ nõ deꝰa longe. Hec Dꝛigenes. Scm hoc igit᷑ videamꝰ quõ deus diuer ſis diuerſimode appꝛopiquat. Et qꝛ qua druplex modꝰ eleuatiòis mẽtis ad deum ſup̃dictꝰeſt. Jõ mß q̃druplexerit apꝛo ⸗ pinqᷓtio dei ad hoĩem.Ex pᷣma igit᷑ eleua tione q̃ fit ĩↄſiderãdo ꝓpꝛia delicta. deꝰ ap pꝛopinq̃t homĩ immittẽdo aĩe qᷓſi motiuũ aduẽtus ſui doloꝛẽ. De q̃ Jaco.iiij. ſicſcr bitur · Sppꝛopinqᷓte deo ⁊ appꝛopinqᷓbit vo bis.⁊ můdate manꝰ pctõꝛes · et purificate coꝛda duplices aĩo.miſeri eſtote ⁊ lugete. Jotãter dicit. Wũdate manꝰ ⁊ coꝛda ad ſignificãduʒ ꝙ volẽtes habere degpici· debẽt habere vtrãq; můdiciã coꝛdis ĩ in⸗ tentione ⁊ manuũ in oꝑatiõe.cõtra hrpo⸗ critas qͥ mũdãt ea que ſůũt foꝛis calicis et parapſidis.intus añjt ſunt pleni rapinaet dolo Watth. xxiij. Valib ergo qͥ ſicmun dant ↄſciamꝑ ſimplicẽ ⁊ rectã intentiõem ⁊opa faciũt ꝑ iuſtã actiõem. appꝛopinqua bit dñs dando gr̃qm vtꝓmoueant᷑in me⸗ lun1 ermn nnbe grec dcoli ſysq tust noreſt iludij vnulqt dichci lrato defend ſufßug ridi voſor gegrz ſsad irali Mſſ inchi ini Aaltionſcint Atoꝛis ſeulin utitoalnus: hi apicttcaloꝛis Inn n tercelſius pn nus luc ſplẽdoꝛi Auicknus?chrit uut ipe aitp hitappꝛopinqdon Deus agꝛopinqu longe BecDꝛig idcamꝰquõ densn wropiquat. Kht uatiöis mẽns un nbqdruperen iem kxhntiglu ridogꝛudelcu mnirtẽdoaieqinn n Deuiit r deoreyni mpobtsnh Dominica ſecunda aouentus tius ⁊vtliberent᷑ ab anguſtijs· Dicit gloſa interliniaris ſuꝑ vᷣba Jacobi vbi ſup̃. Ex ſcða elenatiõe mẽtis.q̃ eſt ad recolendum diuina bñficia. appꝛopinquat deꝰ ĩmitten ⸗ do anie amoꝛẽ iuxta illud Au x. Samari tanus aũt vulnerato apꝛopinquãs. miſe ricoꝛdia motꝰ alligauit vulnera eiꝰ infun/ dens oleũ ⁊ vinũ. Notãter dicit. Wiſeri⸗ coꝛdia motꝰ.ad innuẽdum ꝙ deus qͥ loco moueri nõ poteſt.tñ miſcðia mouet᷑.in apparet maxima foꝛtitudo miſcðie q̃ etiaʒ deñ ſufficit mouere. Qui ergo recolit diui na bñficia.iſta habʒ q̃ equuin᷑ Pꝛimo ha bet deũ piciũ ꝑ chpallene hoc notat᷑ cum dicit᷑. appꝛopinqᷓuit vulnerato. Secundo alligat vulnera eius · dando in neceſſita⸗ tibus qͥbuſcũq; remedia ↄferẽdo beneſi cia. Tertio infundit oleñ deuotiõis ⁊vinũ dilectionis. Extertia eleuatiõe mẽtis que eſt ad recolendũ repꝛoboꝝ ſupplicia apꝛo pinquat deꝰ immitẽdo timoꝛẽ. In huðꝰfi gurã ieſus cũ apꝛopinqᷓret poꝛte ciuitati naim.ſuſcitauit filiũ vidue tangendo locu lum Lu. vij. Poꝛta ciuitatis cõſideratioẽ ertremi iudicij. Hã in poꝛta finis eſt ciui/ tatis.⁊ a poꝛta vel ingredimur ciuitatẽ vł egredimur de ciuitate. Sic in extremo iu dicio łingreſſuſfiet ciuitatẽ celeſtẽ.legreſ ſus. qð abſit. de ea Locus q in qͥ iacet moꝛ tuus tangi᷑ꝑ xpᷣm · cũ ↄſcientia pctõꝛis ti⸗ moꝛe iudicij ſtimulat᷑. Duẽ eni nõ ↄcutiat ilud.ij. Coꝝ.v. Dẽs nos opoꝛtet aſtare et manifeſtari ante tribunal xp̃i. vt recipiat vnuſqͥſq; pꝛout geſſit ſiue bonũ ſiue malũ. Etqͥs eit iſte quẽ iſta nõ terreãt. Quid eni terribiliꝰ.qͥd acerbius illa expectatiõe iu/ dicijrũ audimꝰ nos ad generale ↄciliũ in nitatos ĩmo citatos.vbi nullus deerit.nõ defendet aliqͥs.nõ erit acceptio ꝑſone. nõ ſuffragabitur vlla tergiuerſatio. vbi nulla erit diſſimulatio.vbi reddet᷑ de om̃i vᷣbo ocioſo ratio. vbi multo magis diſcutietur quẽ gradũ quiſq; in ecctia tenuerit qualir qua intentiõe.qͥb meritis · quibus ſuffra⸗ gijs ad eũ introieritqᷓliter in eo vixerit.qᷓ liter alijs pᷣfuerit. Et qͥd„ i. vt recipiat durũ verbũ. yt recipiat mala in illa vita.q̊ nunc recipit bona Luẽ xxf. Fili recoꝛdare qꝛ recepiſti vnuſqͥſq; inqͥt pꝛout geſſit. bona in vita ⁊c̃. Et vt recipiat bona.qͥ nũc recipit malg. Ibidẽ. Et laʒarus ſitr mala. o. V nunc vero hic conſolat tu vero cruciaris. mur acurnis volnptate.q̃ ſignificatur per Exqrta eleuatione ſcʒ mẽtis ad ↄſideran dũ iuſtoꝝ pꝛemia apꝛopinquat deus ani⸗ me imittẽdo ſpem ⁊ ↄſolationẽ. De q̃ Au. vlti. dicit᷑ꝙ cũ fabularent᷑ diſcipuli⁊ ſecus q̃rerent ambulãtes in viq. ip̃e ieſus apꝛo⸗ ibat cũ illis. Nõ eſt at veriſimi e ꝙ loqᷓretur aliud extraneũ qᷓ; qð vᷣteba ⸗ — tur in coꝛdib diſcipuloꝝ.ſcʒ ve pe reſur⸗ rectionis et gaudij celeſtis. De inter eos ſolatiõis· Vñ deeis ſcrihit᷑ꝙ reuerſi ſunt in hierli cũ gaudio.qð fit cũ nobis in cõ ⸗ templatiõe celeſtis patrie aparet ſicut in ſpecie pegrini· qᷓ;diu enĩ hic ſumꝰ videmꝰ eũ in enigmate— in eſſentia. Hã videmꝰ eñ adhuc m u nõ in hierkin ſed extra hierlin. nõ in domo pꝛia.ſed in itinere. Tñc añt videbimꝰ euz icutieſt Sed qd vñs ſecitiſtis ſequit qꝛ finxit ſelongius ire. ⁊ſic receſſit. Ad ſigni ficandñ ꝙhic apparet nobis trãſitoꝛie. cũ ad tp̃s dat gr̃am̃ ↄſolatiõis. quã duz vult ſubtrahit vt ſic auidius reuocer᷑? foꝛtius teneat᷑. yt dicit Berñ.ſuꝑg antica.ſemo⸗ zcꝙ in vᷣbis pᷣmiſis Dix tertio ſaluatoꝛ repꝛomit ⸗ tit fidelib ſuis eternã cõſolationẽ cum ad dit. Redẽptio vfa. Ex eo nãq; ꝙꝑ oꝛigina lem intirmitatẽ ſumꝰ incuruati ad maluʒ. ⁊elongatiꝑ actualẽ iniqͥtateʒ a bonoinde venimꝰ in miſeriã? captiuitatẽ ꝑ tempta ⸗ tionis penalitatẽ.a qj liberari nõ poſſumꝰ. niſiꝑ aduentũ gr̃e diuĩe.q̃ cũ apꝛopinque rit menti noſtre.tũc liberabit eã̃ ab huiuſ modi penalitate.vt confiteat᷑ ania· Quia apud vfim miſcðia.⁊ copioſa apud euz re⸗ demptio. Et qꝛ ex qᷓdruplici dono appꝛo⸗ pinqᷓtionisdiuĩead nos.ĩmẽſum habemꝰ ꝓfectũ ⁊ pᷣciũ noſtre redẽptionis ã tẽpta tione.cui ſubiecti eramꝰante aduentũ gfe Doloꝛ enĩpctõꝝ noſtroꝛuz nos redemit a carnis voluptate Iſa.. Nũqͥd abbꝛeuia/ ta ⁊ paruula facta eſt manꝰ mea vt nõpoſ⸗ ſim redimere.aut nõ eſt in me pᷣtus ad libe randũ. Ecce in increpatiõe mea deſertuʒ faciã mare.⁊ ponã flumiĩa in ſiccũ.q.d. Ex magnoꝛ⁊ largo bñficio dei eſt ꝙ dñs mittit nobis redẽptiõᷣem.qꝛ increpat ꝑ doloꝛeʒ in lectulo.vt ðꝛ Job. xxxiij. ac ꝑ hoc libera c 5 audij celeſtis. De beni erat ſo.ideo dñs appꝛopinquauit eis infundẽdo ſpem.⁊ ↄfirmãdo gram cõ uc mote diſcipuloꝛuz. b5 „ fonte oꝛiginalis cõcupiſcentie deriuatur· Sco amoꝛ beneficioꝛũ diuinoꝛuʒ redi mit nos a coꝛdis puſillanimitate. De qͥ in Pð. Redemptionẽmiſit dñs plo ſuo mã dauit ineternũ teſtamentũ ſuũ. Hotanter dicit iſtã redemptionẽ teſtamentũ domini Teſtamentũ enĩ qð vltimo nobis dñs re⸗ liquit eſt memoꝛi dilectiõis ſi ue. quã man dauit ineternuz ſeruare. Boc eſt.vt ſemꝑ qᷓdiu viuimꝰ manifeſtarer ꝑ exhibitioneʒ opis·⁊ nõ interrũpatur expuſillanimitate coꝛdis. Et bene pᷣmittit.mandaui ineter nñ teſtamentũ ſuũ. Letera mandata qñq; expirabũt.ſed dilectio ineternũ ſtabit. ð dicit᷑ mãdatũ eternũ⁊ teſtameutuʒ ſempi⸗ ternũ. Tertio timoꝛ ex ↄſideratiõe ſupli⸗ cioꝛũ redimit ⁊ liberat a pᷣſumptione. ni enĩ cõſiderat diſtrictionẽ extremi iudicij ⁊ examinis. nõ pᷣſumit etiaʒ de opib bonis. DBiere.xv. Lberabo te de manu peſſimo rũ⁊ redimã te de manu foꝛtiũ. Waꝰ foꝛ tium ſunt oꝑa virtutũ.qᷓ̃ tunc bene dirigũ tur ſieoꝛũ extrema penſant᷑. Eccũvij Re ⸗ coꝛdare nouiſſima ⁊ineternũ nõ peccabis Fouiſſima iſta ſunt.moꝛs.iudiciũ.⁊ gehẽ na. Moꝛte nihil põt cogitari hoꝛribiliꝰ. iudicio nihil terribilius.gehenna nihil in tolerabilius. Qñ enĩ timoꝛ ad iſta accedit. tunc peccatũ expellit.⁊ negligentiã nõ ad/ mittit.ꝑ qð homo ðꝛ liberaria pᷣſumptõe. Quarto ſpes ⁊ cõſolatio diuina redimit a deſperatione.iuxta illud Pð. cuſtodia matutina vſq; ad noctẽ ſperet iſrael in do mino. Quia apud dñm miſcia ⁊c̃. Deſpe ⸗ rat homno qꝛ fragilitas inclinat eũ ad cul⸗ pam ⁊ſeueritas vel iuſticia iudicis querit vindictã. Sicvidet angelũ eiectũ de celo. ⁊hoĩem exulem de paradiſo. munduz de⸗ leri diuuio·linguas cõfundi diuerſiloqͥo. ciuitates exuri diuino incẽdio.ſanguineʒ martyruz fundityrãnoꝛum gladio. Sed nõ deſperes.qꝛ apud dñm miſcðia copio ſioꝛ eſt qᷓ; nf̃a peccata. Vaʒ ⁊ ſi cõſumpſiſti om̃es dies in vanitate iuuẽtutis ·ſalteʒ in ſenectute cõuertere ⁊ ſaluaberis. Quia et dñs xj. hoꝛa.i.in vltuna etate homis mit ⸗ tit in vineã.⁊ reddit mercedẽ. quã nob pꝛe ſtare dignetur copioſus redemptoꝛ domi nus noſter ieſus chꝛiſtus. Dominica tertia in aduentu. I. dermo vn mare eo ꝙ õis delectatio carnałin ama ritudinẽ cõuertit᷑.que etiã ðꝛ flumen. q? à Sermo VII.„ MWm audiſſet 10 c hannes in vinculis opa chꝛiſti. Wath xj. Auce.vij. In hacter tia dñica ſctã mater ecceſia recolit aduen tum xp̃i in moꝛtẽ cuiuſlibet homĩs.in cmꝰ figura inducit euãgelium de Johãne ba⸗ ptiſta.qͥ pinquus moꝛti.vinctus in curce re herodis.miſit duos diſcipłos ſuos ad rpᷣm.ad certificandum eos de aduẽtu xp̃i. ſignificans ꝑhoc ꝙ qͥlibet fidelis debʒ an te moꝛtẽ ſuã ſollicitus eſſe de ſalute ſua.vt inſtãte moꝛte ſua certus ſit de aduẽtuxpi ad ip̃m ↄſolandũ ⁊ ſaluãdũ. Huð figura babet᷑ Joſue.ij.ca. Vbi ioſue miſit duos viros exploꝛatoꝛes ad ↄſiderãduz terraʒ ꝓmiſſionis. Qui reuerfi ad ioſue narraue runt ei oĩa que acciderant eis. Sic fecitt iohãnes mittẽs duos diſcipulos adxpᷣm qͥꝓmiſit nobis dare terrã viuentiũ.nõ la⸗ cte ⁊ melle manantẽ. ſed głia humanitatj ⁊ diuinitatis ſue habundãtem. Quirenũ⸗ ciauerũt iohãni ea q viderunt? audierit facta a xp̃o. Sco hoc idẽ figurat᷑ij. Reʒ. ij. Vbi abner miſit nuncios ad dauid di⸗ cens.fac mecũ amicicias ⁊ reducam adte vniuerſum iſrł Abner interp̃tat᷑ pr̃is mei lucerna. Et ſignificat ioßem baptiſtaʒ. de quo ſaluatoꝛ ait. SJohãnes ip̃e erat lucer/ na lucens ⁊ ardẽs. Iſte ð abner mittit ad dauid.i.ad xpᷣm.qͥ interp̃tat᷑ manu foꝛtis. De qͥ; in põ. Dñs foꝛtis et potens in p̃lio· WMittit autẽ nñcios iohes ad xpᷣmyt fad at ſecũ amicicias.nõ vt ip̃e recipiat᷑ in ami cũ vß̃i.cũ iũ fuerit amicꝰ xp̃i ex vtero mf̃is ſue. De qͥ ſaluatoꝛ ait ꝙ ip̃e fuit amicꝰ ſpõ ſiↄgaudẽs bonis xp̃i.ſed vt amiciciasp curaret inter xpᷣm ⁊ diſcipulos ſuos qͥde xõ̃o dubitabãt.vt ſic vidẽtes ſigna ⁊ mira cula eiꝰ in pfecte crederẽt. ⁊ĩ amiciciã reciꝑent ꝑ euãgeliũj. Cũ audiſſet iohes in vincułopa xp̃i. In h euãgelio tria deſcribunt᷑. Pꝛio nãq; deſcribit᷑ iohis ꝑ diſciplos interrogã tio. Scðo deſcribit᷑ ſaluatoꝛis ad interro garionẽppoſitã data rñſio. Vertioꝓponit iohis ꝑ xpᷣm coꝛã turb cõmẽdatio· Pꝛimũ tangit᷑cũ ðꝛ. Eů audiſſet iohes in vincul. Scm cũ ðꝛ Et rñdens ihs ait illis. Ter tiũ cũ ðꝛ. Illis aũt abeuntibo cepit is di⸗ cere ad turbas de iohanne. idẽ.deq qdẽ miſſione ita dicit ſb gnichi nbnch en ſ. iczu n S fuirſco Cuſn refenm wmmat cũꝛol invnb pohſt poſte ſteaſe cit⸗ tu phili nrie batm wooh p iunn cꝛeſ vdic Liau Urcr pbe aiel danẽ dliſet 00 ln diſc ſsm ſwo ctx ſoyt ſeytu puos un nmus Wnn ipi os diſcpus u re terrãyiuentii tt. ſcd glu hunn abunditem Qun 3 ndernttnit bociẽgurnij nunaos a dau acus?— ner interptalpfu cat iohem baytij ohänesiheerth Iſteß abnernm — manſn nis et potens ij os iohes ad xunt nõ vtiderecyulun amic xpiet wn nt ꝙipefut in s tpiled vt an nidiſahulosſst t ſc vdẽtrs ſigln ſece dd miſi — nm bo mtanbu dil kumsun dunriſo · T unbchnm SBominica tertia aduentus ꝙ hic pmo deſcri Six pAamo ꝑ diſcipulos ſuos interrogatio. cũ dictur in pnclpio. Ců audiſſet iohes in vinculis opꝑa xp̃i. Pꝛo quo ſciẽdũ ꝙ ſicut dicit Bi⸗ gardus in Lronica ſua. Johãnes fuit in vinculis pᷣmo anno pᷣdicatiõis xpᷣi.qui de eiſdeʒ vinculis miſit duos diſcipulos ad xpᷣm. Sed verius alij dicũt ꝙ hoc factuʒ fuit ſcho anno pᷣdicatiõis xp̃ante paſcha Cauſam autẽ detentiõis ſue ꝑ herodẽ vt refert mgñ in ſcolaſtica hiſtoꝛia. Joſephꝰ narrat dicẽs eñ pꝛedicaſſe hoĩbus iuſtici ciã.⁊ obtentu baptiſmi multos ↄgregaſſe in vnũ. Timenſq; herodes diſpendiũ po puli ſui ſequẽtis iohannẽ captiuauit eum poſteaꝛ decollauit. Ob gõ ipe herodes po ſtea ſolus miſerabiliter fuit victus ꝑ exer citũ arethe regis Verius tñ diciꝙ iᷣe io hannes audiens herodẽ rapuiſſe vxoꝛem philipi fratris ſui.⁊ cũ ea publice adulte/ rari.exiuit de heremo in quo iã diu moꝛa⸗ batur artiſſimã vitã ducens.⁊yenit ad he rodem arguẽdo eũ de adulterio pꝛedicto Pꝛopter qð herodes iratꝰ. miſit miſtros xtenuit ⁊ alligauit ĩ vinculis iohem. vt ðꝛ expꝛeſſe Mar.vj. Et poſuit eñ in carcerẽ vt dicit᷑ Math. xiiij. Et hoc eſt qð dicit lra Tũ audiſſet ioßes in vinculis ſcʒ ſedens ĩ carcere herodis. Et vt refert Kronica.et xjliber hiſtoꝛie ecckiaſtice hoc factũ eſt in caſtello ſeu opido quodã arabie trans ioꝛ danẽ. qʒ dicebat᷑ Matherũthe. Eũ ð au diſſet oꝑa xp̃i.i miracula tã in doctrina; in oꝑe Actu.x. Pertrãſiuit bene operãdo ⁊ſanãdo om̃es oppꝛeſſoſ. Wittens duos diſcipulos ſuos.duos pter vt eis reuer ẽſtimaſſent ei de ſe humilime ſenſiſſe. et ꝑ ſis magis credat᷑. qꝛ in oꝛe duoꝝ vel triũ ſtat om̃e verbũ Deutero xvij. Ait illi ſcili cet xp̃o ꝑdiſcipulos. vł illisi.diſcipułmiſ ſis vtponerẽt b quod ſeqͥtur. Tu es qui venturꝰes. an aliũ expectamnꝰ q.d. ad diſci pulos Si mihi nõ creditis qͥ; teſtimoniũ bb de xp̃o. voſip̃i interrogãte vtx ip̃e it ille qͥ yenturꝰeſt.ſcʒ meſſias in lege pꝛo miſſus qͥ debet ſaluare iſrł· an alius expe/ ctamus. Vbi dicit Criſo.ꝙ duos oſtẽdit venturos.ſcʒ xpᷣm⁊ antitp̃m. Johv. Ve ⸗ ni ego in noie pr̃is mei⁊ nõ accepiſtis me. venlet alter in noie ſuo· illũ accpieti Sed vteuidentiꝰ pateat cauſa huiqjſtionis.eſt ſciendũꝙyt colligiẽ Joßiij ca· Eů iohes baotizarerinennon qsideeſtqlaquni iu hibuiſti.i.cdar eũ ⁊circũ vẽturꝰ es · ac ſi aꝑte dicat. xta ſalem q̃ eſt villa a qᷓ melchiſedech di eſt rex vbi multe aque erãt.⁊ nõdũ iohan nes miſſus eſſet in carcerẽ. Extũc facta eſt queſtio inter diſcipulos iohis ⁊ inr iude⸗ os de baptiſmo. Viſcipuli enĩ iohis vidẽ tes ꝙ iohes om̃es quos baptizabat mitte bat ad xpᷣm.ſed xpᷣs ecõuerſo nõ mittebat ad ioßemꝑ ſe baptizatos Et erh iudei di cebant xpᷣm maioꝛẽ iohãne. Et ideo ↄten debant cũ eis diſcipuli iohis indignati cõ tra eos ꝙ eoꝝ mg̃m minoꝛez reputabant xpᷣo.cũ tñ ipfi ioeʒ pꝛeferrẽt etiã xpᷣo· Et pter hoc dicebãt iohãni. Rabi. quẽ tubã tizaſti trãs ioꝛdanẽ. Et cuiteſtimoniũꝑ⸗ re üſpectũ hoiby oſtẽ diſti. Ecce hic baptizat et om̃es yeniũt ad eũ.q.d. dimiſſo te ⁊ ʒtempto · Sed iohes volẽs cos ab erroꝛe reducere leniter ẽos coꝛrigebat dicẽs. Nõ poteſt hõ aliqͥd acci pere ſcʒ bonitatꝭ niſi fuerit ei datũ deſuꝑ. qd. Quicqͥd habet ip̃e a deo habet. ⁊ ideo ſi vos ↄtradiciti ei.deo ↄtradicitis. Verũ licet ſic iohes diſcipulos de xpo certificaſ⸗ ſet.nihilominꝰ adhuc de xp̃o dubitubant an ip̃e eſſet meſſias. Lũ ð iohes poſtea de tentus eſſet in vinculis⁊ in carcere hero ⸗ dis antipf̃is ·vidẽs ſibi moꝛtẽ ĩiminere ze⸗ lans ꝓ diſcipulis ſuis.ne ipſiin erroꝛe pꝛe miſſo ipſo decedẽte ꝑ moꝛtẽ perirẽt. miſit tos ad xp̃m.vt ꝑſonalit experirenẽ de ip̃o an ipſe eilet qͥꝓmiſſus eratĩ lege maio? io hãne. Jecit at iohes prudenter qꝛ expe⸗ ctauit tp̃s opeꝝ xp̃i.vt ſi factis docerẽtur qᷓ verb erudiri nõ poterãt. vt dicit hᷣ Frib. aũt eis q̃ſtionẽ caute. Nõ eĩ dicit IFte ad xpᷣm qꝛ melioꝛ me eſt. Nuia ſic ip̃i ↄſequẽs ſibi plus adhererẽt. ſed foꝛmat qᷓ̃ ſtionẽ vt ip̃i interrogẽt eũ· ⁊ ſic videãt oꝑa qp ipſuz fiebt. ⁊diſcãt diſtãtiã inter ipſuʒ ⁊ulũ. Sed h q̃rit᷑ cur iohes qͥxpᷣm di⸗ gito mõſtrauerat dicẽs. Ecce agnꝰ dei.ec⸗ ce qͥ tollit pctã mũdi. hic de xp̃o dubitãdo interrogat an ipſe eſſet. Rñdeo bꝛeuirm Fre·in omel vj· ꝙ nõꝗ̃rit dubirãdo dead uetu ipſiꝰ in mũdũ. Sʒ reqrit vt ſciat ſi is qꝑſein mũdũ venerat· ꝑ ſe etiã ad inferni clauſtra deſcẽdat.vt quẽ pꝛecurrẽs naſcen do mũdo nũciauerat.hũc moꝛiẽdo ⁊ ad in feros pᷣcurrẽdo nůciaret Su Qu es qui icthoi 64 65 3 6 0 „ Dermo vn veritatẽ dei in mẽdaciũ. Et iſti dicũt᷑ adul terantesyerbũ dei. ij· oꝝ.iiij. Tertiamo ralitas eſt ꝙ ohãnes ĩminente moꝛte ſua naſci dignatꝰ es· an etiaʒ ꝓ hoiby moꝛi di⸗ gneris inſinua.vt qͥ natiuitatitue pꝛecur ſoꝛextiti.moꝛti etiã pꝛecurſoꝛ fiam · vt yen turũ te inferno nũciẽ. quẽ iã veniſſe mũdo niciau. Sʒ difiiobes fuit piusqᷓ;p/ ha. vt ðꝛ hici euãgelio · quõ zipmpſede ſcẽſurum ad inferos nõ cognouit. Rñdet Bre in omel/j.ſug Ezech · ꝙ ſpũs ꝓpherie nõ ſo mentẽeqliter de oĩby illumiĩat. qñq; enĩ de pñtibotĩ docet. qñq;de furur tĩ. qũq; de vtriſq;. Johãnẽð ſolũ de pñtiillu minauerat.oñdendo illi ↄĩa q̃ circa myſte ⸗ rii incarnatiõis eiꝰ fuerũt.ſʒ nõ que circa xpᷣi moꝛtẽ vel deſcẽſuʒ ad inferos⁊ ſic ſol⸗ uit᷑ dubiũ. Sʒ BHilarꝰ hic ſimplr dicit ꝙ nõpter ſe ſʒ ꝓpterdiſcipłlos ſuos iohes mi ſit ad xpᷣm vt auctoꝛitatẽ dictj ſuis oꝑa cõ ferrẽt· Hecxp̃s alexpectaretqᷓ; cui teſti⸗ moniũ opa pꝛeſtitiſſent. B Poteſt tñ diſtinguitriplex modꝰ dubitatiõis. Pꝛi⸗ mus eit infidelitatꝭ q fuit ĩiudeis. Scðs tarditatꝭ qͥ fuit in diſcipul. Ru·ylt. Tertiꝰ pietat vt in petro Mat. xvfj. Abſit ate do mine. Er de iſto mõ vltio dicũt qͥdã ioheʒ dubitaſſe ſicut p videns filiũj ꝑegrinatu⸗ rů. dicit licʒ ſciat.vis ꝑegrinari. Eirca iſtã partẽ euãgelij trahunt̃ tres moꝛales do ctrine. Pꝛima ẽ ꝙ iohãnes exiſtens in car cere ⁊ vincuł ad xpᷣm mittit. ad ſignifican/ dũ ꝙ nos in tribulatiõibo poſiti debemus ad xpm ⁊ eð auxiliũ recurrere. Adeĩ fre quẽter deꝰ imittit tribulationes in nos vt xpᷣm ex eis reqͥramꝰ. Nã km Bre · xxj.mo ral. Aures coꝛdis ſepe pturbatio apit q̃s mũdi ꝓſperitas caudit. Eñ ᷣm Zug. ſug pð· xxxj. Inter rectũ⁊ pꝛauũ coꝛ hec ẽ diffe rentia. qꝛ pꝛauũ coꝛ de tribulatiõib mur⸗ murat.rectum coꝛ in tribulatiõib exultat. Talis fuit ille qͥ dicebat. Libentgliaboꝛĩ infirmitatibꝰ meis. Debemꝰ ð potiꝰ agere gr̃as xp̃oĩ hũiles pꝛeceſad e mitteretꝑe tribulatiõis.vt in ipſis ↄſolationẽ valea/ mus inuenire. Scða moꝛalitas ẽ.ꝙ iohã iber de xp̃o⁊ palã nũciabat veritatẽ. Sʒ intra domũ herodis incuſus. foꝛmat ãſi dubitationẽ de vitate· ad ſignificandũ ꝙ pꝛedicatoꝛes pitatis qᷓ;diu ſunt liberi ex⸗ tra curias regũ ⁊ pncipũ.libere ãnũciãt ve ritatẽ.ſʒ cũ beneficijs detinent᷑⁊ q̃ſi ligan tur in curijs magnatoꝝ. vt ſepiꝰ ſubticent vertatẽ. De qͥbyðꝛ Rom̃. j Cõmutauerũt ſes qᷓ;diu fuit liber extra dom herodis. 1 diſcipulos certificari de xpᷣo voluit. ne ĩer roꝛe perirẽt. ad ſignificandũ ꝙ pfeſfamili as maxime debẽt intẽdere ſuꝑ oĩa vteoꝛũ filij ⁊ familia in recta fide et bonis moꝛiby ſuccedant ⁊ reliquant᷑.nõ ſicut qͥdã quico gitant plꝰ quõ füios ſuos in diuitijs ⁊the fauriſ relinquãt. iuxta ilud põ. Dimiſerũt reliquias ſuas paruul ſuis.nõ curantes ſi filij fint luxurioſiebꝛioſi luſoꝛes. vanii⸗ ſolentes. Allegoꝛice aũt iohãnes interpꝛe tatur gr̃a dei.q̃ quidẽ tũc in vinculis ẽq — vicijs carnis vel mũdi obſider᷑? tenet᷑liga ta neꝓficiat Ro.j. Veritatẽ dei in iniuſti⸗ cia detinẽt. Coꝛpus etiã nr̃m carcerẽ im ⸗ pediens aĩam neꝓficiat in ↄtẽplatiõe veri tatis. ᷣm mgf̃n in de vita xp̃i. Vñ Saßð̃. ix. ðꝛ. Coꝛpus qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam Et Ro. vij. Quis me liberabit de carcere moꝛtis hui Vincula qͥb homo ligat᷑in hac vita ſunt multiplicia. Pꝛumũ eſt oꝛigi⸗ nalis culpe. B eſt vinculuʒ ↄcupie. Ro.vij Rõ qð volo bonũ ago. ſed qð odi maluʒ. Scm vinculuz eſt oꝛiginałpene qͥ tene/ bant᷑ pfes in limbo. Ia.xlij· Nxdi te infe dus ppli mei vteducas de ↄcluſiõe vincũ Tertij vinculũ eſt actuał culpe. In P Funes pctõꝝ circũplexi ſunt me. Hec vin cula fuerũt ſedechie Miere · xxix. bſide tur ciuitas ſcʒ anieꝑpꝛauã delectationeʒ· capitur ꝑ pꝛauã oꝑationeʒ.rex excecatper pꝛauã ↄſuetudinẽ. vincit᷑ꝑ obſtinationeʒ. Quartũ vinculuz pñtis miſerie Ozee ·x· In funiculis ade traham te.ꝑ hos ei tra⸗ untur ad deñ.iuxta illud Breg. Wala q nos bic pꝛemũt ad deuz ire cõpellunt. De iſtis vinculis mittẽdi ſunt duo nuncijad xpᷣm. Et pmopoſitũ ↄfitendi de pᷣreritis. poſitũ cquendi de futuris. Per heceni duo certificat᷑ aliqᷓiter hõ ꝙ xpᷣus venit in mentẽ eꝰꝑ grãm. Poſt iſtos duos diſcipu los iter mittat alios duos ſcʒ abſtinẽtiã? deuotã oñ̃onẽ. Per hᷣmũ reuocat᷑ animns ad ſapientiã. Sicut ptʒ de daniele Dani⸗ elis.j. Et de ſalomone Ecẽ̃s.ij. Per ſchm dubietates ſiqᷓ ſunt circa fidẽ ſoluunt᷑ vt dicit Augꝰ. oſt iſtos duos mittat alios duos ſcʒ timoꝛẽ.qͥ p̃parat viã gr̃ie ⁊ cari ti in coꝛde hoĩs. In põ. Initiuz ſapie tio? dñi.⁊amoꝛẽqj ip̃ãz graz ↄßuat. Juxta ilð 5 an n Sn ponſol Euntest eriſisi nmnbe woiſis loꝛo tur ohn nöſol Pedi enin och resqᷓ diq ſcpu ſohn Ien ſti oꝛi domi ient Ju in mern cinue nope hus ei miſſj penð piyn gnü donan noco pegt ctco ut cig un en ℳ winin Inn Ego diligẽteſme diiĩ dilectõe inea ↄßuo. de vno. Lucs de decẽ.? ſicxj lepſos mů. ridexhor nui ꝙin bis K gauit xpᷣs. Surdi audiunt. Iſtud haber̃ eon ſecũ DO zmiſs euãgelij ¶ War·vijvdi uteneofnolne o uficzndeMi ue difn pñtis ↄſequẽter deſ crib itur ſ aluatori no tui reſurgũt. Iſtud ptz de lazaro Joh xj· tafidectbebn ſtriad interrogationẽ ſibippolitã data re⸗ Etde puella archiſinãgogi Wat.ix. Etð nknö ſianm ſponfio. ců ſequit Et rñdẽs ieſus ait ilis. adoleſcẽte Lu.vij. Ilta miracula viſa da⸗ s ſuogin iiig Euntes renũciate iohãniqj audiſtis ⁊yidi bãt ven teſtioniũꝙ rps fuit fürꝰ deiyt diẽ tnün hb ſtis. Que audiſtis ſcʒ ab alijs antec buc ZimbPaupes euãgelizat denũciãt᷑ hie m eniſtieee viciltis poſtqᷓ— regnũcclox ytðꝛ Maty· Vearipaupes trioſilun terant bene iſti dil icipuli dicere ilud Ps. ſpüſicꝑenãgeliũ beatificant᷑km Boꝛrã. rhan Sn aucinin ſicvdimꝰ. Ael ſic. Que Veleuãgelizant᷑i.in euãgelio inſtruũt. vt. ietich einn 6 iſtis in p catiqe⁊ vidiſtis in miracu in pᷣdicatõeſit nlla dia inter paupeſ? din idloht ab oꝝ opatione. q. d. eſſent pᷣbg· vbi loqui— inũciädum paupib m iſit bſidektun tur opa. Et eſt documẽtum pdicatoꝛivt me. ntiqtus eni ſoli diuites btificabant᷑. Vertndenit nõ ſolũ vᷣbis · ſedetiã factis lm doceant · iuxtaillud pð. Btĩ dixerũt plin cui hec 6ehänfm ani Re dicat᷑ de eis illud Wach · vxii· Dicunt ſũt Vleuãgelizant᷑ieuãgelizãt fm ãtiqm indcyhin eni⁊ nõ faciunt. Quia ſh Ber. Efficac Smaricävt fit deponẽs · vłeuãgeliʒant. iꝑ dern or eit vox operis q;ßmoñis. Sed dice euãgelũ curant᷑?credũt mag enãgelioq oripitignu res q̃re dicit. Renũciate iohãni cum tñ vt diuites. vñ Jo.yij· nũqͥd expncipib aliqͥs ne iderbiec dictũ eſtiohãnes ꝓ ſe nõ dubitauerit ſßʒ di credidit in ilũ. ſ turba hec q̃ nõ nouit le⸗ n dhhonol ſcipuli. Rñ. vt ꝑeoꝝ rñſ ionem iobãnes cõ gẽ· maledicti ſunt Iſtud hodie videmꝰpti pic ftnich ſoiaret᷑ ſicut ꝑeoꝝ dubitationẽ turbabat᷑ qñ vetule⁊ paupes intẽdũt ßmonivl naltʒoaie h Aenreth arguit heſitationẽ iſtoꝝ pdicatiõi. diuites o vacãt ſomno⁊ volu⸗ go ſcjqwd icut Wach ir Et qͥd cogitat mala ptati.&r patẽth duo documẽta. Gnũẽꝙ ſinen äi ihe illiex malicia·itier xpᷣs voluit pdicare pau ꝑibv. Pꝛio vtpᷣnci⸗ eri krüun ignoꝛãtia dubirabãt. Deinde xp̃s recitan piu nr̃e fidei nõeẽt in magniſicẽtia ſecki .Ndl do miracʒa coꝛã ipſis facta dicit. Leci vi/ in pᷣtute dei Jac.ij. Paupes elegit deꝰ. di⸗ ns de ↄduſien dent. dauòdambulãt 2c. Sicutðꝛ Au.vij uitesi fide.⁊ heredeſ regni. Sco vt oſtẽ acuak cupe. In ip̃a hoꝛa xp̃s mltos cecos daudos et dat nõ eẽgcceptõeʒ pſonaꝝ apud deñ m äplexiſuntme ht infirmos coꝛã iſtis diſcipuł curauit.⁊ enu MPiero. Tertio vt ↄfñdat ſupbiã phariſeo ie Piere xxxit bi merath ſex euidẽtia oꝑa qᷓ m ꝓphaꝝ vati⸗ rũ ⁊ adulãtiũ pᷣdicatoꝝ.qͥ ñ niſi diuitibꝰ pᷣ eppꝛauidelcunn cinia oñdebãt manifeſte iðm eẽ rpᷣm. Pꝛi dicãt· dicẽteſ. Et qd deberẽ pᷣdicarevetule oneer moponit cecoꝝ illũiatiõeʒ. vñ diẽ. Eeci.ſ. vniqmenõ itelligeret. 5 qo Breg. di. Viti vinctpobſinnn pᷣus. vidẽt mõ.q. d. Si ſciretiphaꝝ ſchta nax ſaltẽvnã aĩaʒ pᷣdicatõe mea lucriface ſtis milere y apꝛe intelligereti me eſſe meſſiã in legepꝛo rẽSʒ di.tñ mhciſctipheĩ veriteſta ſu miſſi ã Iſaias de me ꝓphetauit di. Iſu. ſilia miraca rillud br, Txxx· De⸗ibe emer? ſiiuabit nos.tñcg ſtãrua xpᷣiviaĩtatẽ. ãthobialfuit ilũiat derzirch pe ietocliceror.?gures ſurdor patebũt. ꝑfiliũ ſu ex iſoꝛmatõe ãgli Thobxj. He nöiluntomi Tũc ſaliet ſiẽ ceru cdaudꝰ. ⁊ apta erit lin⸗ kas ſuſcitauit moꝛtu.iij. Reg. xvij. Rñ. ꝙ — Fua muton Moct erat pᷣmũ ſignũ aduẽrꝰ vẽs ulifeceft vt miſtri deißtute aliẽa.Ep̃s oſirß ofitendidef pÿ̃iviſi wrs. h tpᷣiyiſio cecoꝝ vr Iſa. vij· Dedite in lucẽ ãtß feẽ vt dñs auẽte ꝓpᷣa. vñ de ip̃oðᷓꝛĩp̃s ipletũẽ depuotycec qboxᷣ ¶ Quifae⸗ mirabilia goRl ſckie Miwe dusn donaũit viſuʒ. vt Mach r. Auxvii· Et cerũt mirabilia.ſʒñ ſoliß cũ ðᷣo. ãp̃s ãt fo abulit.; ius. qꝛ ppa nture. yij Jo⸗ xxlẽ del. S os d nõ legit expᷣſſeĩ enãgelio.ſʒ ꝓbabileẽ ꝙ nõ veniſſeʒ? oha ccilerneo altieein%. derdwi nw fecit coꝛãeis vt ðꝛ Auvij ꝙ coꝛã eis cura eis petm̃ñ hrent⁊·ibidẽ. plialrã „ 48. ibidẽ. pñalr ãt hec nt pezded nitmltos alanguoribeop. egit pᷣterea oia ⁊ hodie xpᷣs fae in nob ꝑſuãp̃dicatõe; mone ic Wat. rxj· t acceſſerũtæd eũ ceci⁊ caudi nãꝑ vᷣbů ðiilũiant᷑errãtes et irãtes.qᷓs unt ard n l ſanauit eos. Elaudicatio aũt ẽq excecauit malicia ip̃oꝝ. vt dicitur Saß.ij. ſilos duosM in potẽtia greſſiua buans recto Eiaudi recte incedit qͥ incuruat diutur iemni Wat.ix n affectio in malo.ij eg vyih· Giſgauo Jp Mn t Lu.xyijerp̃ſſe dehr̃. Wath.ponit claudicat in duas ꝑtes. Vepꝛoſi můdant᷑ ginu quos maculat ĩmũdicia ↄcupiſcẽtie carna lis.iiij. Re.v. Erat vir foꝛtis? diues ſed le pꝛoſus. Surdi audiuht qͥs detinet duri⸗ cia obſtinate mẽtis. Põ · Ego gůt tãqᷓ; ſur dus nõ audiebã. WMoꝛtui reſurgũt.i. ſe⸗ parati a vera vita q̃ eſt deus yiuificãtur ꝑ grãm inhabitãtem. Saß vvj· ccidit ho mo ꝑ maliciã aĩam ſuãPauges euãgelizã tur.i defectuoſiin gr̃a ⁊ tutiby ditant᷑per xpᷣm In pð. Pauges facti ſumus nimis. Bec funt q̃ tollit fides ⁊ pᷣdicatio xpᷣ Rã ratio iã illuminat᷑ affectio rectificat᷑ cõcu piſcẽtia extinguit᷑ obſtinatio frangit᷑. pec catũ fugatur · gr̃a dat. Sic ꝙ poſſumꝰdi⸗ cere. Venerũt mihi oia bonap ariter cũil⸗ la. Saß. vij. Tandẽ ſequit᷑. Et beatꝰqͥ nõ fuerit ſcandaliʒatus in me. Bic certificat diſcipulos illos ꝑ oꝑa paſſionis ſue futu⸗ re. Vñ dicit. Beatꝰqͥ nõ fuerit ſcdaliʒa⸗ tus in me. Hugo de ſctõ victoꝛe dubitan · do ſcʒ demea diuinitate ſicut vos.⁊tůc cũ me viderit pati⁊ nõ me negabit. Et in coꝛrigit inuidiã iſtoꝝ duoꝝ qͥ ſcandali⸗ ʒabantde xp̃o. Vñ. Beatꝰ q nõ ſuerit ſcã⸗ daliʒatus tꝑe paſſionis ·ſicut ille bonꝰ la troq videns eũ pativt hoĩem cõfeſſus eſt eum deñ. vt ðꝛ Lu.xxiij. Ecõuerſo male/ dictus latro ſiniſter qᷓ de vpo fuit ſcandali ʒatus dicens. Sifiliꝰ dei es ſalua temet ⸗ im ⁊ nos. vt ibidẽðᷣꝛ. Sed certeviſis tot ſignis nõ ſcandalizari debuerũt ſed ãmi ⸗ rari.vt dicit Brego · in Omel Sed vñp ⸗ ceſſit iſtud ſcandalũ.certe ex k.qꝛ incredu lis ſtultũ viſum eſt. vt ꝓhomĩby auctoꝛ vi te moꝛeret᷑⁊ inde ↄtra eũ homo ſcandalũ ſumpſit. vnde ei debitoꝛ. eſſe debu it. Inqt Brego. in Omek. Rã Tanto ab homibydignius honoꝛãdꝰeſt. Ptoz hoĩb indigna ſuſcepit. Hecille. ßm ipſum. ed di.tñ Wathxvxũij.ðꝛ. Ve hominiil liꝑ quẽſcandaluʒ venit· quõ ergo xpᷣs fuit cauſa ſcãdali. Nñ.ꝙ xp̃s nunqᷓ; fuit cauſa ſcandali actiue.ſed bene materia ⁊ occaſio eſſe potuit. vñ ⁊ petra ſcandali ðᷣꝛ Iſa.vij. Petra enĩ nullů ſcãdaliʒat. qꝛ facit nature ue debitũ. Sed de petra cecus vel incau tus ſcandaliʒat᷑qui ledi. Vñ ſcandalũ in PBreco idẽ eſt qð offendiculuz ſeu ruina vel impactio pedis Em Johem in catholicõ. Mugui. Et diffinit᷑ ſic ſcandalũ.eſt dictũ yel factũ vel ſignũ cuꝰ occaſione trahitur ds in ↄſenſum moꝛtal peccati. Sed gloſa añt xp̃ieſt i ſup Wath · dicit ꝙeſt dictũ velfactuʒ mij nus rectũ pᷣbens alijs occaſionem rune. Modo ↄſtat ꝙ xp̃s nulli dabat cãm acti ue ruine.licet ip̃i ſumebant tam exÿbig 5 ex factis ſuis occaſioneʒ ſcandali malein terpꝛetãdo ea.⁊ murmurãdo contrail. Vñ chꝛiſtus nõ dicit· Beatꝰ qui nõ fuerit a me ſcandaliatus.ſed dicit inme. d roreic ꝙ in vᷣbis p̃miſſi Dir tel ti0 deſcribitur 5 nis ꝑ xm cõmendatio. Eth quadruplic ter. Pꝛimo eni cõmendat᷑a conſtãtig pſe⸗ nerantie. ꝑcõparationẽ arũdinis. Sco a veſtiũ aſperitate.ꝑ cõparationeʒ curiere gum. Tertio ab excellẽtia ꝓphetie. ꝑ cõpa⸗ rationẽcuiuſcũq;phete. Quarto ab of̃⸗ cij dignitate.ꝑ on ad miniſteriuʒ angeli.vnde dicit. Illis aũt abeũtib. ſo ⸗ luit eñ cõmendare coꝛã diſcipulis. pꝛimo ne ei adulari videret᷑.hoc eni eſt ꝑuerſoꝛũ qͥ in facie laudãt.⁊ in parte vituperãt. Se cũdo ne diſcipuli in coꝛdib ſuis de iohan ne extollerent᷑.ſupꝛa xp̃m eum repũtãtes. Cepit ergo dicere de iohanne ad turbas. Et cauſa fuit huꝰ cõmendatiõis vt amo/ ueret de coꝛdib turbaꝝ dubitationẽ. Ex eo enĩ ꝙiohãnes pᷣus xp̃m demonſtrauit aperte.⁊ nũc de ip̃o querit quaſi dubitati⸗ ue. potuit turba ſcãdaliʒari de iohanneqꝙ eſſet leuis ⁊ incõſtans. nũc ſic. nũc ſiccred do. Ideo xp̃s cõmendat iohãnẽ de ↄſtan tia ꝑſeuerãtie fidei quã habuit ad chꝛiſ apᷣucipio vſq; ad finẽ.⁊ tam extra vincula qᷓ; in vinculis. Dicit ergo. Quid exiſtis in deſertũ videre.arũdineʒ vento agitatam. Watth. iij. ðꝛ ꝙexibat qd eñ oĩs hieroſo/ lima ⁊ om̃is iudea ⁊ oĩs regio circa ioꝛda/ nem. Rec mirũ.cũ ip̃e eſſet pᷣmus heremi⸗ cola noui teſtamẽti.⁊ vite excellentiſſime. Eſt aũt ſciendũ ꝙarũdo eſt leuis ⁊ vento faciliter cedẽs. So eſt intꝰ vacua ⁊ fru/ ctu careng. Tertio eſt in fundamento val de debili.quia in luto poſita. Iſta tria re⸗ mouet chꝛiſtus a iohãne. Ron eni fuit le⸗ uis ⁊ mobilis. quia nec in aduerſis necin pꝛoſperis a ſoliditate fidei mouebatur vt dicit Hilarius. Secũdo non fuit vacuuſ. quia gratia dei ex vtero matris ſue reple tus Zu.j. Tertio nõ fuit ĩ fundamẽto de bili.ſed firmo. qꝛĩ fide xpᷣi fundatꝰ Fides ſtilla petra ſupꝛa quam fundati eſt eccleſia. Wath xvj. Super hãc petri tur. u depiis ergot ipeno vim mib mg vtan tr. 60 Uant lauar veles Her ens o rier ti.Ui pheil nſol ᷓpb demo Intn qdi cet in ſocõn Pice amph m3 thomi indi tmnpartevinei incoꝛdibyſuis di pꝛatpᷣmeumrii Fdeiobannenin ömendatiöisn urbaꝝ dubiturii hus xÿm demon oquent quaſidu aliʒari de ihn tns nůc ſicnicht mendat iohinẽde eiquã habuitc finẽ. atum exnn icit ergo. Qui ei wüdineʒ venig cxibat adcücst ꝛois regiodrun cũipeeſſe huuste nẽti⁊vir crclan „ † 4 diticabo eccleſiam meam · quaſi ergo di⸗ ceret. vos putatis eum leuem.ſed certe nõ eeit leuis ßʒ ↄſtãs in oĩtꝑe. Scðᷣo cõmẽdat umn idoe eũ aveſtimẽtoꝝ aſpitate dicẽs. Sed quid eeſi eiſtis videre cutenĩ ðᷣꝛ Wath · iij· Ipe iohes erat in de oĩem molliby veſtitũ. Si⸗ ſerto.cuiꝰ eſca erat locuſte que ſunt parua anialia volitãtia ꝑ modũ ſaltus ⁊ repiunt in deſerto iudee.⁊ frixa cum oleo ſunt cibi tur.j. Reg riij. Veſtimentũ gũt eius erat paupen. Sir mel ſilueſtre qð reꝑitur in truncis arboꝝ vel herbis pꝛatoꝝ · vt habe de pilis cameloꝝ · et ʒona pellicea pᷣcnge⸗ bat᷑. Ex qͥb patet auſteritas vite eiꝰ· Vult ergo xpᷣs dicere. ꝙ ſi iohes eſſet adulatoꝛ. ie nõ eſſet in delerto. ſed in regio palacio vbi molliby veſtiret᷑. qbyeſtiunt᷑ din do⸗ milo regũ ſunt. Ad eni multi adulantur magnatibo vt cũ ip̃is cõmoꝛantes delicijs vtant᷑ Sed hoies veritatis talig aſpernã tur. Vñ narrat Valeriꝰ maximꝰli.iitj.ca. ij. M qdãariſpus dixit diogeni olera la⸗ nanti. Si dioniſio adulari velles olerañ lauares· Kui ille rñdit. Situ iſta edere velles dioniſio adulari nolles. Et ſequit. Mic veridicus annũciatoꝛ veritatis. ma⸗ lens olerib ſuſtẽtariqᷓ; magnatiby adula/ ri. Tertio cõmendat eũ ab excellẽtiaʒphe/ tie. Qñ ſequit. Sed qͥd exiſtis yidere pꝛo phetã ſcʒ tm̃exiſtimãtes eũ pᷣdicere futu⸗ ra ſolũ ſicut ceteros. Eiã dico yobis pluſ phetam. qꝛ ipe etiã pᷣſentialiter chꝛiſtũ demonſtrauit. quẽ ꝓphete ſolũ pᷣdixerunt. Intriv aũt exceſſit phetas. Pꝛimo ineo qꝛ dñmꝓphetaꝝ baptizare meruit. Sco — ſue effectuʒ digito monſtrauit. ertio qꝛ nõdũ natꝰ ꝓphetauit.ꝑ os ſcii cet matris elizabeth · vtdicit Pꝛige. Quar to cõmẽdat᷑ ab officij dignitate cum dicit᷑. Pic eſt enĩ de qͥ ſcriptũ eſt. ſcz ꝑ Walachi am ꝓphetã ca.ij. Ex ꝑſona deipfig ad fili um. Ecce ego ſcʒ deꝰ pf̃ mitto Joh.j. Fu⸗ it homo miſſus a deo. Ingelũ. Ecce offici um digniſſimũ.qꝛ angelicũ.quoꝝ eſt reue lare ſecreta diuina.⁊ vitã innocentẽ?celi⸗ bem ducere.q pᷣparabit viã ante faciẽtuã id eſt ante manifeſtationẽ tuã in mundo. Johãnes eni pparauit yiã in coꝛdib fide liũ.ſ pᷣdicatiõi xp̃i.baptiſmo xp̃i⁊ vite xp̃i. Ram pᷣdicauit penitentiã vt ðꝛ Wath · iij Mocpoſtea fecitxpᷣs Matth · iij. Johan nes baptiʒauit in aqua. xpᷣs aũt in aqua et ſpũ.vt 323 Hominica tertia aduentus libem. vt ðꝛ Watß·iij. Chꝛiſtus auteʒ nõ habuit vbi caput reclinaret in maxia pau/ pertate. laſſitudie⁊ defectuoſitate yſq; ad moꝛtem.moꝛtẽ aũt crucis. Vñ in põ. Pau per ſum ego ⁊ in laboꝛiby a iuuẽtute mea. Et ſic pᷣpãrauit xp̃o viã.i.coꝛda audiẽtiũ ad recipiendũ xpᷣm ꝑ pᷣdicationẽ ſuã et ba ptiſma ſuũ. Ande de tpᷣo ðꝛ in põ Paraui iucernãxp̃o meo. Attendat ð quiſq; qual eſt hic cun ip̃a veritas teſtimoniũ ꝑhibuit. Ethic exp̃ſſa eſt foꝛma pᷣdicatoꝝveritatis in q̃ttuoꝛ. Peimo vt ſint ↄſtantis fidei.ne ſint arundo qᷓa vento toili᷑ Saß̃. v. Se⸗ cũdo vt ſint in vita auſteri.ne mollib in⸗ duantur. Tertio vt ſint clari ĩ noticia ſcri⸗ pturaꝝ ad modũ ꝓphetaꝝ. uartoyt ſint celeſtis ↄnerſatiõis moꝛe angeloꝛũ. Phi⸗ lip. iůj Noſtra cõuerſatio in celis eſt. E Lirca materiã pñtis ſermonis tria oc⸗ currũt dubitabilia. Pꝛimũ eſt vtrũ omne ſcandalũ ſit moꝛtale petĩ. Scm vtrum vſus pᷣcioſoꝝ veſtimẽtoꝛũ ſit om̃iyequali ter ꝓhibitus. Tertiũ vtrũ adulatio ſit ſem per moꝛtale pctĩ · Ad pꝛimuʒ reſpondeo Fᷣm Vho..ij.ij.q.xliij. arti.ij. ꝙ ſcandaluz eſt duplex. actiuũ ⁊ paſſiuũ. Lontingit autes ſieri dictũ et factũ alicuiꝰ eſſe occaſionem peccãdi dupliciter. Vno modo ꝑſeqñ ſcʒ aliqͥs ꝑſe ſuo malo facto vel verbo inten⸗ dit aliũ ad peccatũ inducere. vel etiã ſi ipſe boc nõ intendit.tñ factuz eſt tale ꝙ de ſui ratione habet vt ſit inductiuũ ad peccan⸗ dũ. Puta ꝙaliqs publice facit peccgtũ.veł quod habet ſimilitudinẽ peccati.⁊ voca⸗ tur ſcandalũ actiuũ. Sed ꝑaccidẽs qñ p̃ ter intentionẽ operãtis ⁊ pꝛeter conditio nem operis aliqͥs male diſpoſitus induci tur ad peccandũ. Puta cum quis inuidet bonis alioꝛũ.⁊ ſic ille qui facit non dat oc⸗ caſionem ruine.ſed ille ſumit occaſionem ſcandali paſſiue. Ex his infero ꝙ ſcanda⸗ lum eſt ſemꝑ peccatũ in eo qui ſcandaliʒa⸗ tur. ſimiliter actiu. poteſt tñ ſcaudalũ pa tientis eſſe ſine peccato agẽtis. Sed tunc an ſempꝑſit moꝛtale. Reſpondeo ꝙ nõ ſem per. quia ſcandalum ex infirmitate yel er ignoꝛantia non eſt moꝛtale. cũ ſit defectuſ cõſe— naturã ſicut ⁊ alij.et hoc vocar̃ ſcandalũ puſilloꝛũ Wath ·xviij. Sʒ ſcãda l ex malicia ⁊ ĩiidia maloꝝ ꝑuertẽtiũ bo na fach velÿba bonoꝝ. eſt ſeing moꝛtale. 15 Ethoc vocatur fcãdalũ phariſeoꝝ · de qͥb dicit ſaluatoꝛ. Sinite eos. ceci ſr⁊ duces eoꝛñ Watth.xx. Etꝓ tali ſcãdalo nũqᷓ; a⸗ liqua veritas eſt obmittẽda. Ad ſchm du bium rñdeo ᷣm Thom̃· i·ij. q.clNviij· ar· ſ. Min ipis rebus exterioꝛibquibꝰ hõ vtit̃ non eſt aliqð vicium ſed ex parte homis q́ immoderate vtit eis · Due quidẽ immode rantia põt eſſe duplex. Ano modo ꝑ com ⸗ parationẽ ad ↄſuetudinẽhoĩm cũ quibus aiiqs viuit. Oñ Augꝰ in li. cõfeſſionũ diẽ qea que contra moꝛes hoĩm ſunt flagicia ſunt. ⁊ ꝑ ↄſequẽs vitãda · qꝛ turpis pars qᷓ nõ cõgruit ſuo vniuerſo. Alio mõ̃eſt imo⸗ deratio in vſu taliũ rerũ ex inoꝛdinato at⸗ fectu mẽtis. Ex quo ↄtingit qñq; ꝙ hõ ni mis libidinoſe taliby vtitur· ſiue vᷣm cõſue tudinem eoꝝ cũ qͥbus viuit. ſiue etiã pᷣter cõſuetudiem.vt dicit Aug.in de doctrina chꝛiſtiana · Eõtingit aũt iſta inoꝛdiatio af⸗ fectꝰ tripliciter. Vno modo ꝙaliqͥs ex ſu⸗ perfluo cultu veſtiũ gloꝛiã querit. ſicut di⸗ ues epulo Lu xvj. Zlio mõ ꝙꝑ iſtũ cultuʒ querit delicias coꝛꝑales. ſicut etiaʒ diues idem qᷓ induebat᷑purpura exterius adva nã gloꝛiã.⁊ biſſo ſubtus ad delectationeʒ. Tertio ꝙ nimiã diligentiã ⁊ ſolicitudineʒ apponit ad exterioꝛẽ veſtiũ cultũ· etiã ſi nõ ſit inoꝛdinatio ex parte finis. Alio mõ cõ ⸗ ringit iſta inoꝛdinatio ex parte defectus. Vno mõ ex negligẽtia homiĩs quaz hõ nõ adhibet ad hocvt exterioꝛicultuihoneſte vtatur. Sicut ili qui trahũt veſtimẽtum pterraʒ. quos appellat phus molles. vij· Ethi.Zilio mõ exeo ꝙ ipᷣm defectũ exteri⸗ oꝛis cultus oꝛdinat ad vanã gloꝛiaz. De q dicit Ang. in li. de ſermone dñi in mõteꝙ etiã in ſoꝛdibo⁊ lutoſis veſtitw põt eſſe ia⸗ ctantia.⁊ tanto periculoſioꝛ.quãto ſub no mine ſeruitutis dei decipit. Ex his infero plura. Pꝛimo ꝙ qñq; reddũt cultũ ⁊ oꝛna tum veſtiũ peccatũ ſcʒ ſuꝑfluitasvt veſtes mulierũ ꝑ terram ⁊ lutũ ꝓtenſe. Sco pꝛe cioſitas vltra ſtatũ ↄgruum. Tertio curio ſitas vltra ↄſuetudinẽcõis vſus. Duarto mollicies vtpter delectationẽ. Quito ni⸗ mia ſpecioſitas ꝓpter vanitatis apparentiã So infero ꝙ in digntatibo conſtituti.⁊ miniſtri altaris licite vtunt᷑ pᷣcioſioꝛibqᷓ geteri.patet qꝛ nõ vtunt᷑ pter ſui gloꝛiã.ſʒ ad ſignificandũ ſui mimiterijexcellentiaʒ vel cultus diuini Et ideo in eis nõẽ vicio ſum. Tertio infero ꝙ vti vilioꝛiby veſtib cõpetit his qͥ alios verbo⁊ facto ad peni/ tentiã hoꝛtant᷑ ſicut fuerũt ꝓpbete Dequi bus ad 2eb.xj. dicit᷑ ꝙ circuierũt in melo tis. in pellib—— quedã glo. di cit Wath.iij. Qui pniam pᷣdicat habitiʒ penitẽtie pᷣrendat. Ex his patet ꝙ oꝛnat⸗ veſtiũ nõ eqᷓliter om̃ibo cõpetit. ſed ᷣm di⸗ uerſas ↄditiões et ſtatus. Añ Tho.dicit ibidem poſt Aug in epla ad poſſidoniuʒ. Mmulieres hñtes viros pñt ſe licite oꝛ/ nare ad placendũ viris ſuis. Et tamẽſivi dua hocfaceret vel virgoq̃ nõ intẽdit ha⸗ bere virũ peccaret moꝛtaliter ſtad placen dũ viris aliaꝝ hoc facerẽt. Sed ſiexqᷓdaʒ lenitate hoc facerent peccarẽt venialiter. Om̃ibus tñ feminis nudare capita. gene raliter dicit eſſe pctm̃. yt dicit.. e.ij ſõ obſtante etiã cõſuetudine quacũq; que nõ eſt in hoc laudabilis. Silr dicit. Omni feminis generaliter ꝓhibita eſt fucatioqᷓ eſt quedã ſpecies fictionis.⁊ nõ põt eſſe ſi⸗ ne peccato. Vñ dicit Aug. Fucarifigmen tis qᷓ rubicundioꝛ vel candidioꝛ appareat. adulterina fallacia eſt. Nõ tñ talis fucatio ſempꝑ eſt moꝛtale pctiñ niſi qñ fit ꝓpter la⸗ ſciuiã vel in deiↄtemptũ. Et in caſu di cit Eipꝛianꝰ.ꝙ tales maius deo dedecus inferunt qñ id qð ille foꝛmauit refoꝛmare cõtendũt. Dicit tñ ꝙ aliud eſt tingere pul/ chꝛitudinẽ nõ habitã.⁊ aliud eſt occultare turpitudinẽ ex aliqᷓ cauſa ꝓuenienteʒ pu⸗ ta ex egritudine vel hmõi.hoc. n.eſt lictũ ſ. Eaꝝ xj · Que putamꝰ eẽ ignobilioꝛamẽ bꝛa coꝛꝑis. his honoꝛem habũdantioꝛem circũdamꝰ.Ad tertiũ dubiũ de adulatiõe rñdeo bꝛeuiter ᷣm Tho.ij· ij.qcxv. ar jcꝙ peccatũ moꝛtale eſt qð cõtrariat᷑ caritati. Sdulatio gutẽ qñq; contrariatur caritati qñq; nõ. Eõtrariatur aũt caritati triplici ter. Vno mõ rõne ip̃ꝰ materie.ſcʒ cuʒ qͥs laudat alterius peccatũ.⁊ hoc eſt moꝛtale peccatũ Iſa.v. Ve qui dicũt malum bon Ilio mõ rõne intẽtiõis.cũ vicʒ qͥs adula alicui ad vt fraudulent᷑ ei noceat vel coꝛ poꝛalir vel ſpũalir. Et h eſtetiam moꝛtale pœm̃. Pꝛouer. xxxij. Welioꝛa ſütpbera di ligẽtis qᷓ; fraudulẽta oſcula odiẽtj· Tertio cũ laus adulatoꝛis fit alicui occaſio peccã dietiã pᷣter adulatorj ĩtẽtiõeʒ. Et ĩb opoꝛ ter ↄſiderare vtꝝ ſit occaſio data łaccepl ⁊qualis ruina ſubſequatur. ſicut recte dẽ nlln qita da⸗ ſihni peglui Enn el „ hisptzq muck uoſih ſmonen eiceo gletur W aſccu do ecckeb Thim runtn Inb nospe ſos. relp ſobt urts nõ veni ſtosn knnea Jaſin nittal ranni Duẽc ſeſen qihe lit deſc es qu nent ſidenn ſons lturi in ldo de Zno ion uhſ hanit Dy ſci ent pecuritwi ug nudarechn einae uetudinequcitze ter phibitctfu ficionisanpt pam̃ niſiq ftq emptü. Ktinbc es maius deo di naud eitung bitäa iudchun cauſa pueninm bmõi boc nat utamꝰ cẽigoblin onoꝛem babidn ertiũ dubide u fm Tho. 0 cſtq—— c; conmnim r armn nei5 nue ſcandalo dictũ eſt. Siañt qͥs ex ſola aui⸗ ditate delectãdi alios vel etiã ad euuãdũ aliqʒ malũ vel ↄſeq̃ndũ aliqͥd in neceſſita te alicui adularꝰ fuerit.nõ eſt ↄtra caritatẽ Vñ non eit pœtm̃ moꝛtale ſed veniale. Ex pis ptʒ qů adulatio ſit pœtm̃ moꝛtale et qñ veniale. Et qꝛ iſta tria pctã maxime nockt Ideo fugiẽda ſunta nobis vt xp̃o veniẽti in moꝛte nñ. expediti? parati ocurramꝰ. letiq; eñ videamns. O nobis ↄcedere di gnetur ip̃e dñs ñ qui viuit ⁊ regnat in ſe⸗ cula ſeculoꝛũ Amen. Dominica rertia in aduentu. II. Sermo VIII. Ves qui uentu trus es an alii gxpectãꝰ. Mat. ꝝj · Sicut dicit glioſum lumen ecckie beatus Ingꝰſuꝑ Joh. Et in gloj. Thimo.j. Deũ de celo ad terrã nõ trape⸗ runt merita nfa ſed pctã nr̃a. Rã vt dicit Zmbꝛo.ſup Aucam. Ille iuſtus venit ad nos pctõꝛes. vt ex peccatoꝛib faceret iu⸗ ſtos. Pius venit ad impios.vt nos face ret pios. Humilis venit ad ſupbos. vt ex ſuꝑbis faceret hũiles. Hecille. Sicut igi tur xpᷣs veniẽs in mũdũ coꝛpꝑaliter ſemel. nõ venit niſi ad faciendũ de pctõꝛibus iu ſtos. vt ꝑ hoc redderet eos ſibi habitacu la ⁊ receptacula mũda in quibꝰ habitaret. Ita ſine dubio vbicũq; hodie ⁊ ſemꝑ inue nit talia habitacula ſibi digne in ania pᷣpa rata nõ differt venire ꝑgratiã inuiſibilir. Vuẽ quidẽ aduentũ qlibet fidelis debet ĩ ſe ſentire.⁊ ſentiendo de eo ſepius inqͥrere an in eꝰmentẽ dei filius ꝑ gr̃aʒ dignatus ſit deſcẽdere.dicẽs verbis thematis. Tu es qui venturꝰ es. In qͥbus vᷣbis circa ad nuentũ xÿp̃iin mentẽinſiſtẽdo tria nobis cõ ſideranda occurrũt.qᷓ̃ circa huðꝰ ſancte qᷓ ſtionis nñe thematis moueripũt. Pꝛimo igitur inqrendo de aduẽtu xp̃i in menteʒ · inqrendũ eſt de ↄditione adueniẽtis. Se cũdo de cõpetenti diſpoſitiõe ſuſcipiẽtis. Tertio de frnctuoſa oꝑatione inhabitan tis. Vonditio adueniẽtis eſt alta ⁊ mirabi lis. qꝛ deifilius. Diſpoſitio ſuſcipiẽtis eſt ima⁊ hüllis. qꝛ mens homis. Opatio in⸗ habitãtisẽ efficax? vtil. qꝛ ſalus. Dicamꝰ Siamãᷓrentes a xpᷣo. Tu es qͥ ventu. n 0 inqͥrendo pꝛi⸗ — M p*mo mo ð aduẽtu xp̃i dominicq tertia avuentus in mentẽ homĩs ſalutifero.inquirenduʒẽ de cõditione adueniẽtis. Iſta eſt enĩ caute la qua vtimur erga aduenas alienos ⁊ꝑe⸗ grinos ignotos? extraneos vt q̃ramꝰ ab eis. Quiſint. vnde ſint. aut cuius generis ſint. Sicut qᷓſitum eſt a ionaꝓpheta.q̃ ter⸗ ra tua aut ex quo populo eſ. Eccem Boꝛ ram ſuꝑ Jonã.ſ. querit regio · perſona.ciui tas. Et ſequitur. Duo vadis.? qð ẽ opus tuum Videamus ergo de ↄditione adue nientis filij dei. Et bꝛeuiter inueniemus quia nõ venit de terra qualicũq; moꝛtali⸗ um.eoꝙ regnũ ſuum nõ eſt ex hoc mũdo · Joh xix. Venit ergo a regalibo ſedibo. vt dicit᷑ Saßp̃.vij. ⁊ de terra viuentiuz·in qᷓ eſt om̃e bonun ⁊ nullũ malũ. Hec eſt ter⸗ ra bona ⁊ſecura ꝓmiſſa filijs iſrael. vt dici tur Deutero.vij. Venit etiã de plo non ualicũq; ſed de celeſti.Et ip̃e dñs celoꝛũ dicit de ſe. Eelum ⁊ terram ego impleo. Verũtamẽ licet iſte nobiliſimꝰ hoſpes in natura diuina ſit altus et mirabilis.tñ in natura humana eſt muis ⁊ coꝛde humilis mãſuetus ⁊ amabilis. Wath· xj. Ideo cõ ditio iſtius aduentus ex duoh cognoſ cit᷑. Partim enĩeſt ſeuerꝰ⁊ foꝛmidabilis. Ju⸗ rta illud. O rex gẽtiũ quis non timebit te. Pꝛo iſta eni parte ſcʒ nature diuine ẽple⸗ nus inſticia ⁊ eqͥtate. Juxta illud põ. Ju⸗ ſtus dñs ⁊ iuſticias dilext. equitateʒ vidit vultꝰ eius. Ex alia vero parte iſte hoſpes eſt mãſuetus ⁊ placabilis cũ ſit homo ho⸗ minis filius qͥ naturaliter ẽanĩal manſue tum politicuʒ ⁊ ciuile. Poli.ſ. ſꝛo iſta enĩ parte dict᷑ de eo ꝙ diffuſa eſt gra in labijs eius. Ex quib patet ꝙ aduẽtusxp̃i ĩ men tem humanã eſt cum veritate ⁊ gratia. Iu rta illud põ. Miſericoꝛdia⁊ veritas obui auerũt ſibi. Sunt autẽ iſta duo connexa ſibi in viſitatione ⁊ aduentu xp̃ᷣiin menteʒ vt alterũ ſine altero plenam viſitationem ßmone. lxxiiij circa mediũ. Seueritas iu⸗ ſticie dei fine miſcðia.oneroſa eſt. Wiſeri⸗ coꝛdie vᷣo hilaritas ſine iuſticia. poſſet vi⸗ deri diſſoluta. Imara ẽ veritas. feruoꝛ le⸗ uis ⁊ neſciẽs modũ. plerũq; ⁊ inſolens ip̃a deuotio. Ecõuerſo aũt multꝭ nõpfuit ac⸗ cepiſſe g̃am ꝓeo ꝙ tꝑamẽrũ de vitate ꝑir S nö acceperũt. Ex hoc eni pluſq; opoꝛtuit complacuerũt ſibi in ea. dů non veriti ſũt veritatis obtuitus nondũ reſpexerũtma⸗ 46 6 „ 8 4 turitatem. magis aũt leuitati hilaritatiq; dederũt. Iude factuz eſt vt in qᷓ pꝛiuarim erultare voluerũt gratia pꝛiuarent. Mec Berñ. vbi ſupꝛa per totuʒ. Erhis infero pꝛimo ꝙ gratie dei triplex eſt gradꝰ Pꝛi⸗ mus in veritate ⁊ iuſticia operũ noſtroꝛiᷣ. qð tũcfit qů opus noſtrũ eſt bene deccer diſcreteꝛ pꝛudẽter circũſtancionatũ Vec enim eſt donũ dei. ꝙ qs ſcit debite exerce re actũ virtuoſum. Nam vt ait Berij · ſer⸗ mone.xiij. Lontinentia carnis.coꝛdis in quſtria. volũtatis rectitudo · dona dei ſũt. Vnde Salomon de ſe dicit. Sciebaʒ ꝙ non potui eſſe cõtinens niſitu dederi mi⸗ hi Saß̃ · viij. Et apłs ait. Quid habes 4 nõ accepiſti.i. Coꝛinth. iij. Saluatoꝛ qᷓʒ concludẽs ait Joh·xv. Sine me nihil po teſtis facere. Et vere nihil Nam om̃e bo⸗ num ſiue ſit gratuitũ ſiue naturaleq gra ⸗ tia dei eſt. qꝛ nullum bonuz eſt qð ip̃e non velit eſſe. cuꝰ velle eſt facere · Non eſt ergo bonñũ qð ipſe non faciat. inqͥt Linconiẽſis ſermone.cxl. Wagnũ igitur donũ gratie eſt diuine ſcire aliqͥd facere pꝛout eſt faci⸗ endũ. Secundus gradꝰ gratie diuine eſt in pꝛomptitudine volũtatis et affectꝰ qð tunc fit quãdo homo inuenit ſe pꝛomptũ ad opera virtuoſa ⁊ſalutifera. Et hec vo⸗ lũtas non eſt niſia deo qͥ operat in nobis velle et pꝛoficere. ideo donũ deieſt nõ enĩ habet̃ a nobis.iuxta illud Spłi. Non enĩ ſumus ſufficiẽtes cogitare aliqͥd g nobis qjſier nobis.ij. Coꝛinch.iij · Et Berñ· ſuꝑ Canti.ſermone. lxxiij. dicit hũc gradũ ſu perioꝛem ad pꝛimũ. Ham qͥd pꝛodeſt ſci⸗ re quid te opoꝛteat facere ſi non der⁊ vel⸗ le⁊ facere. Nam ſcienti⁊ nõ facienti pecca tum eſt ili·Item ſciens volũtatem domi ni ſui ⁊ non faciens vapulabit plagis mul tis Ance.xij. Patet ergo ꝙ alterũ ſine alte ro nõ ſufficit imo nec expedit. Tertigra⸗ dus gratie diuine eſt in oꝛdinatione ope ⸗ rum ad debitũ finem. Finis aũt operum noſtroꝛũ eſt gloꝛia dei⁊ ſalus noſtra. Vñ Berñ.ſuꝑ Eanti.ſermõe.lxxiiij. in fine di ⸗ cit ꝙ gratia nõ pꝛodeſt vbi veritas nõ eſt in intentione operũ ĩmo plus obeſt. Exqͥ infero ꝙ nihil ita pꝛiuat hominẽ gratia ſi cut vana gloꝛia. patet.qꝛ ibi non eſtvᷣitas in intentione. Eo ꝙ tales omĩa operãtur yt videantur ab hominiby qð eſt rep̃hen ⸗ ſibile per chꝛiſtum Wach.v.⁊ xxiij. Dqᷓ; 3 1 ⸗ 2 4 S E multi hodie accipiũt munus gratie.ſʒl⸗ tim illud amittũt pꝛopter carentiã verit tis. Sicut iudas accepto munere euchz⸗ riſtie quia in veritate nõ ambulauit.⁊mg la intentione ſcʒ tradendi chꝛiſtũ. qͥd ſe⸗ tur de eo.poſt buccellam introiuit in eiz ſathanas Quã multi coꝛrupra intentõne hodie cõmunicãtes ſimiles ſunt iude.q ad teinpꝰ a peccatis abſtinent. ſed intenti onem peccandi nihilominꝰ et alij qui ꝓ eo ꝙ ad ſuã gioꝛiam ⁊ laudem bona oſtentant gratiaʒ amictũt. Sicdi⸗ bolus qͥ fuit factus in decoꝛe maximo. yt Iſa.xiij. Et Ezech. xxvtij. omnia amiſit. De quo ſcriptuz eſt. Perdidiſti in decꝛe tuo ſapientiam. Quã multiet alij quiſibi ſufficere credentes.dicunt. Quid mihide eſt. ſed amittũt om̃ia. dum ſe ſuflicere ꝙr⸗ dunt ſibi. Sic quinq; fatue virgines ſuß ficere credentes lampades vacuas ſineo/ leo.merito audiũt.neſcio vos Wath xx Sed ⁊ illi qͥpꝛo ſue dignitati merito gr⸗ tiam miraculoꝛũ datã credunt ⁊ gloꝛiant᷑ cũ acceperint.merito audiũit. Reſcio vos. Diſcedite inquit a me maledicti.quia non noui vos Wath. Sed? alij qͥ ſingularit acceptam gratiã ſibi datã credunt.duze teroſq; deſpiciunt.audiũt publicanuʒ in ſtificatum.phariſeũ vero damnatũ Luc xvij. Iſti ᷣm Berñ.ſuꝑ Eanti.bᷣmone.xij ſunt fures dei.eo ꝙ furant᷑ gloꝛiã quã iße deus ſibi reſeruauit dicens ꝑzphetã. Blo riam meã alteri nõ dabo. Secd timeãt iſi fures ne cuʒ iuda laqueo inferni ſuſpeni crepent medij Wath·xxvij. B S ſecũdo aduentu chꝛiſt in mentẽ hominis inquirendũ eſt decon uenienti diſpoſitione ſuſcipiẽtis. Siceni queſitũ eſt a iona quo vadis. Certeſiq;ra/ mus a chꝛiſto q vadat. Bꝛeuis eſt eius re⸗ ſponſio. quia ad humilẽ. Sic eni ait exp ſona ſuiꝓpheta Iſa.lxxi. Ad quẽ inquit re ſpiciam niſi ad humilẽ⁊ trementẽ ſermo nes meos. Duo dicit. ſ. hũilitatẽ ⁊ timoꝛẽ Be ſunt due vᷣtutes qᷓ pꝛeparãt habitalio nẽ dignã gratie diuine. De pia ſcʒ humi litate ðꝛ Jaco.iiij. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. hu milibo aũt dat gratiã. Et pð ait. Qm̃ epe ſus dñs ⁊ humilia reſpicit. De timoꝛe Ku „ cei Wiſericoꝛdia eiꝰa ꝓgenie in ꝓgenies timentibus euʒ · Sed qjuia timoꝛ reſpia puniitu cpom ſucitb ceptav ſom erſi teig meren nenyt namin rechui anh mentig ficio mijl chome pabetc gelade cut B Zlni nerſur pꝛorin melis enpt Seqi ochlus enept injſed decin hueſun upo dipe Uueingi hſubz pesÿj —— nö dari gedung meroaudit ſh ramemaledicig öſcbidaräcein un audüt pubi wiſci verodami Ber. ſup Kanin oꝙ furantgui wauir dicensppu ninö dabo. Semn vda laqxto himt S* W.„ in clO0 in nins nirniict onehipin qnta pꝛouidẽtia opus eſt. que diſponit habitaculũ adueniẽti gre di uine in aĩa homiĩs. Eſt humilitas vera.de qua Jaco.iũij. dicit᷑. Deus ſuꝑbis reſiſtit. humility autẽ dat gratiã. Idẽ ðꝛ Pꝛouer. ij. ſub alijs verb nouetrãſlationis. Illu⸗ ſoꝛes ipe deludit. mãſuetis autẽ dat graz Sominica tertia aduentus pumilitatem et induditur in ea. quicquid facit humilitas per timoꝛeʒ facit. Qidea — mus ergo qualiter hec hũilitas cum alij virtutib diſponit habitaculũ huic hoſpi⸗ tiveniẽti. Sůt ſ tres virtutes diſpo⸗ nẽtes huiuſmodi habitac ne. Pꝛima eſt fides. iuxta illud Pꝛouer. i· abitaculũ gratie diui udi fil mi diſciplinã patris tui.⁊ ne di⸗ mittas legẽ matris tue· vt addatur gra d piti tuo.i.mentitue ſcʒ in pᷣſenti⁊ toꝛques ſcʒ gloꝛie in futuro · Duo p̃cipit hic ſerua/ reſcʒ diſciplinã pꝛeceptoꝛũ dei patris.⁊ fi dem credẽdoꝛũ eccleſie matris. Naz alias fides fine operib pᷣceptoꝛum moꝛtua eſt. Faco.ij. Sed quia cõſilia diſponũt adpᷣ⸗ tepta. vt dicit bearꝰ Tho · hinc eſt ꝙ volẽs pᷣparare habitatõem veniure gloꝛie debet etiã ↄſilia cuſtodire. Juxta illud Pꝛouer. üj. Euſtodi legem atq; ↄſiliũ. ⁊erit vita aĩe tue ⁊gratia faucib tuis· Rec ſolum fides meretur dei viſitatiõem qualẽcũqʒ vel le⸗ uem vel bꝛeuẽ.ſed etiã gratie ip̃iꝰ diutur⸗ nam inhabitatiõem Juxta illud. Mabita re chꝛiſtũ ꝑ fidem in coꝛdibv veſtris Se⸗ cunda virtus q̃ diſponit habitaculũ adue nienti gre eſt patiẽtia. Eñ paulo patienti afflictionẽ dictuʒ eſt. Sufficit tibi gratia mea.ij. Lon xij. Tũc autẽ vera patiẽtia eſt. cũ homo ſe bene circũſpecte et vigilanter habet cõtra temptamẽta diaboli. cõtra fla gella dei. cõtra cõtumelias ꝓximi. Nam ſi cut Brego. dicit ſuß̃ Eʒech · Omelia.vyij· Trib modis virtꝰ patiẽtie exerceri ſolet. Zlia nãq; ſunt q̃ a deo. alia qᷓ ab antiqͥ ad⸗ nerſario · alia que aꝓrimo ſuſtinemus. A pꝛoximo nãq; pſecutiões. damnaẽ contu⸗ melias ſuſtinemꝰ. Ib antiquo aduerſario temptamẽta. Adeo añt flagella roleramꝰ. Sed in his om̃ib modis vigilãti animo oculus mẽtis debet ſemetipᷣm circũſpice ⸗ re.ne ꝓpter malaꝓximi pꝛotrahat᷑ ad retri butionẽ mali.ne cõtra tempramẽta aduer ſarij ſeducat᷑ ad delectationẽ vel ↄſenſum delicti.ne cõtra flagella opificis ꝓꝛuat ad exceſſum murmurationis. Becille. Ecce Tertia vtus eſt in lumine lune ↄtra re coꝛ ſuũ Jurtaillud pð Etipe.v. Dñs ſupbis reſiſtit. humilib autẽ dat gratiã. Vbi glo· oſtendens ĩquo cõſiſtat bec humilitas dicit. Mumilitateʒ pꝛimo dicimꝰ vel qñ aliqͥs ꝓ abluẽdis pec catis incipit ſalubꝛiter atteri. vel ſcõo qñ ſpontanea mẽtis denotõe pfectioꝛes deo humiliant᷑? ꝓximis.vel tertio qñ cõtrap⸗ ſecutoꝛes ꝑ patiẽtie yirtuteʒ animꝰ armat ad omne genus hůilitatis. Hec glo · Sed — quia hecomia deficerẽt abſq; timoꝛe dei. Ideo ad omnia iſta timoꝛeſt neceſſarius. Dmẽs eni virtutes pᷣparãtes ⁊ diſponen tes habitaculũ gratie dei ſine timoꝛe ſunt debiles. Heceni eſt q̃ foꝛtitudineʒ in oĩb gignit. vt dicit Brego.li.v. moꝛal. Vñ pð. Jirmamentũ eſt dñs timẽtib eum. Iſte etiã timoꝛ facit vt nihil de cõtingẽtiby cir⸗ ca pꝛeparationẽ mẽtis obmittatur. Nam vt ðꝛ Ecẽs.vij. Qui timet deũ nihil negli⸗ P Oð Brego · exponit· li.moꝛg · dicens. Timere eſt nulla qᷓ faciẽda ſunt bona pꝛe⸗ terire. Ex his infero ꝙ ſicut pᷣſumptuoſi ſuꝑbi⁊ accidioſinegligẽter obmittũt ꝓcu rare ea q̃ ſůt ſaluti ip̃oꝝ neceſſaria · ita vir⸗ tuoſe timẽtes ꝓuident q̃ opoꝛtet ð om̃ib. Figura de Babaonitis Joſue.ix. quiti⸗ mentes a facie filioꝝ iſrael.caute eis ꝓui⸗ derũt.ne ab eis deſtruerent᷑. Vñ Epime⸗ nides phus legitur dixiſſe. Beata ciuitas que tge pacis timet bellum. autẽ debet timere quiiber homo. oſtendi tur in vitj patruz li.j.parte.iij. vbi dici ꝙ abbas helias dixit. Tres res timeo. Vnã quãdo ania egreſſura eſt de coꝛꝑe. Aliam qñ occurſurus ſum deo. Vertiã qñ de me fueritꝓferenda ſentẽtia. Waxime autẽ ti moꝛ iſte valet ad retundendã ſuꝑbiũ que gratiã nititur expellere. Refert WMacrobi us li. Saturnaliũ— apꝛoꝝ delate ñ̃t ex nimio humoꝛe putrefactionẽ.ita ꝙ nihil videntur valere ad eſum humanũ. Contigit autẽ ꝙ qͥdam venatoꝛes iſtud ꝑpendiſſent. qͥ cum ꝑ diẽ nõ poſſent omẽs apꝛos ad ciuitatẽ defer⸗ re.vnus pꝛudẽtioꝛ exꝝ eis dixit ꝙ carnes illas in multis partiby acutis eneis confi⸗ gerẽt. infixo vnicuiq; parti cdauo eneo.ſic⸗ qʒ; detulerunt carnes illas ſaluas acoꝛru⸗ ptione. Aux lune ſplendoꝛeʒ ſignificat va ne gloꝛie.in qua putrefiunt oẽs virtutes. 5 quãẽ remediũ timoꝛ dz ↄfige⸗ öfigetimoꝛe Que 6ℳ * 5 tuo carnes meas a indicijs eĩ tuis timui. Pꝛoinde dicit Berñ · ſuꝑ Cantiſermone lv. In veritate cõperinihůl eque efficax eſ ſe ad gratiã pꝛomerendã retinendã ⁊ recu perandã.qᷓ; ſi omĩno coꝛã deo inuenianis nõ altũ ſapere ſed timere. Bearꝰenim ho mo qͥ ſemp eſt pauidus. Vecille Et quia gratia diuina qůq; arridet cũ aduenit · qñ q; recedit ⁊abit. qñq; denuo redit. Vnde circa omia iſta debet eſſe homo pauidus Ideo bene dicit ſapiens ſempꝑ. non ſemel vel aliqñ.ſedꝓomni tempoꝛe. Sed dice. res q̃re debeo timereꝓ gratiac adeſt. cũ vtiq; potius deberẽ gaudere. Reſpondet Verñ. vbi ſupꝛa· ꝙ ideo timere debes. ne foꝛte nõ digne opereris exea · Rã hoc am/ monet Aplus. Videte ne in vacui grqtiã dei recipiatis. Et ad diſcipulũ ait.i Thi⸗ mo.iiij. Koli inqͥt negligere gratiaʒ que in te eſt. Et de ſemetipᷣo dicebat· ratia dei in me vacua non fuit.i.Coꝝ. xx. Sciebat homo cõſiliũ dei hñs · redundare. ⁊ↄtem⸗ ptũ donãtis donũ negligere necexpende⸗ read qð donatũeſt. Jdq; intolerabilẽ ſu⸗ perbiaʒ iudicabat. O qᷓ; multi ſunt hodie vacui receptoꝛes gratie diuĩe.ꝗᷓ aut in di⸗ gnitatib· honoꝛil. ſedibo⁊ officijs qᷣbuſ⸗ cunq; aut etiã oꝛdinibo ſecularibꝰ? ſpũali⸗ bus cõſtituri nõ exercent ea que ipᷣoꝝ offi⸗ cia reqrũt. Mi ꝓcerto inuacuũ graz deire — ceperũt. Nã qᷓ;plures ſunt ſacerdotes.ſed pauci miſſas iegẽtes · paucioꝛes ↄfeſſiões audientes. pauciſſimi pᷣdicantes · De qͥbꝰ Eriſo dicit ꝙmlti ſacerdotes pauci ſacer dotes.multinomie paucire.qᷓ; mlti reges hncipes. milites ⁊ barones. ſed paucipau perũ defenſoꝛes. Et vtinã ſoli met nõ fie/ rent egenoꝝ oppꝛeſſoꝛes · Similes tutoꝛi in ſubditũ ⁊ ſibi cõmiſſum deſeuit pupil lum. Dʒ vtiq; maxime impietat ⁊ infideli tatis eſt. vt ait Policratꝰ allegando plato nẽ li ſuo.v.c.vij. Idẽ etiaʒ eſt in taliby. ᷣm eñ.ac ſieñ mucrone ſuo iugules. ob cuius defenſionẽ ab eodẽtraditũ tibi gladiũ ac⸗ cepiſti. Quã multiſunt alij in buatis offi⸗ cijs.⁊ ipi hñtes diuiſiones gratiaꝝ.quitñ in vacuũ reciꝑe ſe oſtendũt.duz in eis oci⸗ ontur. Wulti qᷓ;⁊ alij qͥ⁊ ſiagit ex donis gratie ip̃is collatis tñ effectũ gr̃e arrogãt ſibi.⁊ hipeioꝛes ſunt. In qͥby vt diẽ Berñ. ſup Lanti.ſermone. lw· diabolus et ſinon valet impedire actionẽ. ſaltem curat im⸗ — pedire intentionẽ. yt dicant tales. Ma nr̃a excelſa.⁊ nõ dñs fecit hec omiĩa. Sed vermo ⁊hi nõ minus in vacuũ gratiã ꝓbant᷑ acc piſſe cũ ex eius oꝑatõne remanẽt vacuiet inanes. miĩa enĩin eisvento ſuꝑbie ena neſcunt. Ex his patet ꝙ duplices ſuntho mines in vacuũ gratiaʒ recipiẽtes ꝓꝛimi ſůt ocioſi. Sc;iſunt vanegloꝛioſi. Atigi tur gratiã vtiliter recipiamus. vtamuren coꝛde ⁊ oꝑe · Loꝛde cogitãdo. meditãdo: „templando diuina beneficia. in celoĩte ra.in mari.ĩ aere. in teipᷣo·⁊ ſuꝑ omĩaido/ mino ieſu chꝛiſto tibi miſero collata. De ſimiliter de ip̃is loquẽdo · vtex habũdan tia coꝛdis os loquat᷑ Coloß.iij. Semo veſter ſemp in gratia ſale ſit ↄditus. Seq de multis verũeſt hodie illud. Docuerit linguas ſuas loqui mẽdaduʒ.⁊ inpõ Do tuũ habũdauit malicia. Sequit. Sedẽs aduerſus fratrẽ tuñ loquebaris. Eccede tractio. Er iterũ in Põð. Venenũ aſpidʒ ſub labijs eoꝛũ. Quoꝝ os maledictiõeet amaritudine plenũ eſt. Vere maximüm⸗ nenum ſermo impudicꝰ.qui toxicat etiʒ aiam· quod nullũ venenũ facere põt. Zr tio vti gratia in ogatiõe. Quãto enimpu ra operat᷑ quis.tãto maioꝛẽ gratiã habe re appꝛobat᷑. Quia ᷣm mẽſurã operatiõs bone accipit᷑ mẽſura dilectiõis diuie inqt Brego. ĩ Omel· ſuꝑ illud Joh. Siqͥbdi⸗ ligit me ſermonẽ meñ ſeruabit. Nõ ſolm autẽ timẽdum eſt homiĩ cũ habet gratiʒ ne ea indignevtatur. ſed multo plustinꝰ dun eſt ei cũ ab eo aufertur.tũcenimnon deficit gratia ſibi ſed ipᷣemet deficit. ytd cit Verñ.ſuꝑ Canti.ſermone. by. Audiqͥ dicat datoꝛ gratie. Sine me nihil potej facere. Time ergo ſubtracta gratia cls ſine deo. acſi mox caſurus. Time ⁊cõnt⸗ miſce.deo tibivt ſentis irato. Time qus reliquit te cuſtodia tua. Nec dubites ican ſa eſſe fuperbiã.etiã ſinõappareat. etiami nhil tibi cõſcius ſis. Quod enĩtuneſas ſeit dens.⁊qͥte iuciica.iße eſtſednecq cõmendat ille pꝛobatꝰ eſt. ſed quem dens commẽdat. Růquid cõmẽdat e deusclj gratia pꝛiuat· aut nñqd humilibv dat gr⸗ fiam. humili aufert datam. Et ergoargu mentuz ſupbie. pꝛiuatio gratie eſt Aui tamẽ interdũ nõpꝛo ſuꝑbia que iameſ⸗ que futura eſt etiã ſubtrahatur· ſicut pu de paulo qui nõ quia extolleretur. ſed n⸗ ripiüi⸗ foneo Parhal tingi o ereeſed iiesſc itoNh pamiſu goueniẽ blcöm pusui cibit pale venien nanti debl milita nico eſunt enm tinon tofo půſcri intic ver xi mitt operb infine ſerico ſaccul cõſer cioꝛ Uñd iqᷓſi fuoi turgra Dy unt tito maioꝛẽ gii nia fmmẽſuri; ſura dilecsu Lſup illud Joh eſtbomic pabat etatur ſed muinp b coaufenur tin ſibiſed ibemerdeit Canti ſemonth rrie. Sienenb SBominica tertia aduentus extolleret᷑ patiebatur ſtimuluʒ· Sed ſiue iã exiſtis ſiue nõdũ. ſuꝑbia tñ ſemꝑ cãerit ſubtracte gre. Bec Berñ. Jã ſigr̃a redie/ rit ꝓiciata· multo ampliꝰ tũctimendũ ne foꝛte ↄtingat recidiuuʒ pati. Juxtg illud. Ecce factus es ſanꝰ vide ne deterꝰtibicõ tingat·Joßis. Audiuimꝰ recidere qᷓ; inci dere eſſe deterius. pinde inualeſcẽte peri⸗ culo inualeſcit ⁊ metꝰ. Dicit Berñ. Beatꝰ igit es ſicoꝛ tuũ triplici repleueris timoꝛe iſto.vt timeas qͥdeʒ ꝓ recepta ga. ampliꝰ ꝓamiſſa. plus ꝓ recuperata. Dec Berf. Etqꝛ parũ eſſer hoĩezʒ parare habitacylũ adueniẽt gre in anĩa er ſilr modicũ vhni⸗ pul cõmoditatis foꝛet ſuſcipe gr̃am ad tẽ ⸗ pus niſi eam ſciret diutius ↄßuare.ideo ꝓ oĩby iſtis vltra ea q̃ dicta ſunt.eſt ſ cienduʒ ꝙalie pᷣtutes p̃parant habitaculũ gread uenienti. alie eqm impetrãt.⁊ alie eã cõſer⸗ nant. Diſponũt ⁊ pᷣparant mentẽ ille tres de qͥbus dictñ eſt. ſcʒ fides patiẽtia et hu/ militas. Impetrãt. memoꝛia diuinoꝝ be⸗ neficioꝝqᷓ in hoie facit eſurire grãm vt ſic eſurientes implent᷑ bonis Au.j. Iteʒ ſapi entia. Juxta ilud ꝛouer. uij· Dabit capi tituo augmẽta grax. ð? de ſapia. Iteʒ ter tio ofo deuota. Añ oꝛantibyapłis cecidit ſpũſſctũs Actu. xj. Cõſeruãt ycro tres · ſcʒ inſticia operũ ſeu exercitatiotutuʒ· Pꝛo⸗ ner· xiiij. Inter iuſtos moꝛabit gpa. Etpᷣ⸗ mittitur Stultꝰ iludit pctm̃. qui ſcʒ ſine operibſeq̃ntib ſe habere grãm vel ſalteʒ in fine inuenire putãt. Scðo pietas ⁊mi ſericoꝛdia Ecd. vvij. Flemoſyna viri qſi ſacculus in via·⁊ grãm homis q̃ſi pupillaʒ cõſeruabit. Trtio diligens ſui circũſpe⸗ ctio ⁊ vigilantia ad pſeueranduz in bono. Vñ de incircũſpectis ðꝛ. Bratie fatuoꝛuʒ effundent᷑ Kcci xx· Et eiuſdẽ xxj· Loꝛ fa⸗ tuiqᷓſi vas ↄfractũ. oẽm ſapientiã nõtene bit. Cũ igitur ſic hõ fuerit diſpoſitus ⁊ pa ratus in mẽte.certe ⁊ abſq; dubio ierebi tur gratiã diuinam. e ntk —„ ꝙ in verbis pᷣmil⸗ Di N terti S ſis q̃rendo de ad/ ventu xp̃i in mentẽ homiĩs · q̃renduʒ eſt de fructuoſa eiꝰ ⁊efficaci oꝑatõe gre inbabi⸗ tantis. Et qꝛ inhabitatio gre in mente no ſtra oꝛdinat᷑g ſe ⁊ directe in ſalutẽ noſtrã. Sd hoceni füius hoĩs dicit ſeveniſſe q̃re re ⁊ ſaluũ facere. hoc ſignificat ⁊ nomẽ ſuũ ieſus· qð interpꝛetatur ſaluato: Wath yana doctri Rduenx igit᷑ eius in mentẽnð S6 ope⸗ ratqᷓ; ea qᷓ funt ſalutis. Rãad yt ſubueniat lapſisillumier cecos ⁊ vacu⸗ os impleat. Ita dicitdug.ſug illud adeũ venieinꝰ. Vñ Beda deſcribens multipli⸗ cem opationẽ huiꝰ aduẽtus ſuꝑ Lanti.li. üj·tractans illud. Veni in oꝛtũmeñ ·ſi di cit. Veni vt errãtes coꝛrigam. infirmãtes adiuuem.⁊ dubitãtes in fide ↄfoꝛtem· be⸗ ne agentiũ fructitv ꝑfectis qſi ſuauiſſimis fioꝛib paſcar. certãtes ab hoſtiuʒ inſidijs defendam.⁊ victoꝛes hoſtiuʒ ꝑpetue mee viſionis coꝛona remunerẽ· Becile. Et qꝛ ſalus homis incipit ab vna parte iuſticie · ⁊tendit ſeu pficit ꝑaliam quſq; ↄſumet᷑ꝑ tertiã. que ſine gr̃n eſſe nõ pũt. ideo bꝛeui⸗ ter videamus de oibo iſt effectib gre quõ in mente nr̃a ꝑ gratiã oꝛdinant᷑. De ip̃aei gratia ſcribit᷑·. Joh.ij. Vnctio docet ð oĩ⸗ — bus ſcʒ partiby iuſticie general Nꝛima au tẽ pars iuſticie eſt declinatio mali. Scða adheſio boni. Vertia ꝑſeuerãtia in bono · Iſta omĩa adueniens gf̃a diuina in mẽte hoĩs opatur? ca. deſcribens ei efficaciã ſic ait Aparuit gf̃a ſaluatoꝛis noſtri oĩtyhoiby· erudiens nos. vt abnegantes impietatẽ? ſecularia deſideria. Ecce decinatio mali. Impieta tem dicit auerſionẽ a bono incõmnutabili. Secularia deſideria dicit qᷓ ꝑtinẽt ad cõ⸗ nerſionẽ ad bona cõmutabilia m Boꝛrã Vel ᷣm Remi.ſup locũ iſtũ vbi dicit. Ab⸗ negantes.i.a nobis repellẽtes impietateʒ id eſt. omnẽ libidinẽ ſuperbiã ⁊ ambitõeʒ · Secularia deſideria.i.cupiditatẽ ſecula⸗ ris honoꝛis ⁊ cetera carnis deſideria. Ale randertñ de Bal dicit impietatem illud qʒ eſt cõtra cultũ dei vt pœtã? omĩa vicia. „ milia. Secularia deſideria ſunt illa q̃ enu merantur· Job ij. cupiſcẽiia oculoꝝ. cõ cnpiſcentia carnis.⁊ ſupbia ytte. Et hecẽ pꝛuna vtůüitas gfe aduemẽtis. expellere.ſ⸗ pctã ⁊ purgare domũ mẽtis ad dign ha ⸗ bitaculũ ſpiritui ſctõ p̃parandum · Sca pars iuſticieeſt adheſio boni quam docet gr̃a. Juxta illud= ap̃. viij· Doctrix enĩ ẽ „ diſcipline dei⁊ electrix opeꝝ eius. Duo di cit de ea. Pꝛimũ ꝙeſt caitigatrix paſſionũ q̃nrũ ad ptimã partẽ iuſtice pᷣmo dictam. Sco ꝙeſtelectrix opationũ quantũ ad icexponit — exercitationes oꝑationum. S venit gf̃a efficit. ñ apłls ad Titũ.ij· na.ſoꝛtilegia.diuinatiões ⁊ ſi⸗ „5 Derme Bolgot ibidẽ· Quid autẽ docet opariſub ditur. Sobꝛie qͥ ad nos ·iuſte quo ad ꝓxi⸗ mos pie quo ad deũ viuamꝰin hoc ſeculo Sobꝛietas m Zlex de hal·cõſiſti inab⸗ ſtinentia ⁊ ↄtinentia. nõ ſolũ cibi⁊ porꝰ. ʒ etiã omniũ qͥbad neceſſitatẽ hõ debet vti vt õibytpate vti ſciat. Oqᷓ; neceſſaria el⸗ ſet iſta gra noſtris tꝑibꝰ vt inſtrueret nos ſic ſobꝛie viuere quo ad nos q̃ qꝛ pꝛochdo loꝛ deficit. ideo in nullo hoĩes habenttẽ⸗ perantiã. Kã ſine mẽſura bibunt⁊ come/ dunt ſine modo doꝛmiẽdo qñ vi landũ eſt.⁊ vigilant qñ doꝛmiendũ eſt. Sine mẽ ſura veſtiunt᷑ Raz que mẽſura eſt caudas ꝓtendere pallioꝝ intantũ vt abomiatiõeʒ ⁊hoꝛroꝛẽ bonis viris in ecclia inducant. Iutq̃ abuſio eſt illa trahere ꝑterrã? lutũ que ſufficere poſſent ꝓ tegumẽto pauperũ ⁊egenoꝛñ. Etque inſuꝑ impietas eſt erga deñ.⁊ irreuerẽtia erga ſaca.⁊ pᷣcipue vene rabile ſacramentũ altaris ſic caudis illis pulueriſare ⁊ altaria ſqualoꝛe puluer cõ⸗ ſpergere. Videãt qui eiuſmodi ſunt q̃ntã temperantiã hñit in talib. Pꝛeterea iuſti⸗ cia quã docet g̃a eſt q̃ reddit vnicuiq; iu⸗ xta ſtatũ ſuũ.⁊ pᷣſertim ꝓximo qð ſuuz eſt. nõ ſolũ reſtituendo alienũ.ſed etiã cõican/ do ꝓpꝛiũ Au.vf. WMutuũ dantes. nihil in/ de ſperantes. Et illud. Frange eſurienti panẽ tuũ. Iſa·lviij. Nõ ſoluz ille iuſtꝰ eſt qͥ nõ recipit alienũ vel receptuʒ reſtituit.ſed etiã ille multo inſtioꝛ eſt qͥ cõicat ꝓpꝛiũ. Kõ ergo dicit. Redde panẽ alienũ.ſed frange tuũ. ſpietas etiã eſt cultus dei.queʒ docet gr̃a.⁊ eſt cultus ꝓpꝛie hůilis ⁊ deuotꝰ.qͥ tũc fit qñ pio mentis affectu diuine ꝓrectioni nos ↄtra om̃ia pericula cõmittimꝰ. ⁊ inter Ragella etiã gras referimus ei qͥ pꝛioꝛ pꝛo nobis maioꝛa ſuſtinuit.apud quẽ patiẽtia paupeꝝ nõ ꝑibit in finẽ. Sed qꝛ iſta parũ ꝓdeſſent ſine ꝑſeuerãtia in taliby.ideo gr̃a docet ꝑſeuerantiã oĩm. Quo adß ſubdit᷑. RExpectantes beatã ſpem.i.tãdiu iſta kua te. expectãtes beatã ſpem.i. beatitudineʒ ſperatã qͥuſq; veniat. ⁊ aduẽtũ magni dei ⁊ ſaluatoꝛis nri ieſu xp̃i.i.aduentũ xp̃iad iudiciũ.q eſt magnus deus ⁊ ſaluatoꝛ nr̃. Sic exponit Boꝛra ſuꝑeplam ad Tituz. Exhis iã patet rñſio ad q̃ſtionẽ qua q̃rit᷑. Duare ⁊ vnde eſt ꝙ hodie homies malos moꝛes nõabijciũt ſed eos potiusↄtinuãt. vrutes deſerütꝛ in eis nõexercitant᷑in de uotione ad deũ deficiũt ꝓximos offendit ⁊ſemetipᷣos turpiter⁊ inhoneſte confun/ dũt. in bono cepto nõ ꝑſeuerãt. nec oper ad finẽ ꝑducunt.ſed potꝰ ante finẽ deſe⸗ rũt. Et eſt bꝛeuis mea rñſio.qꝛ cauſaom/ niũ iſtoꝝ eſt defectꝰgfe.cũ quaveniẽte oi bonaveniũt. vt ð? Saßp̃· vij.·⁊ ea diſcedẽte. oĩa bona diſcedũt.⁊ oĩa mala ꝓueniũt. u xta illud. Sine me nihil poteſtis factte. Joh xv. Vt igitur aduentũ xp̃iꝑ gratuʒ in mentes ñas mereamur. pparemꝰ coꝛ⸗ da noſtra ꝑ fidẽ. patientiã ⁊ hůilẽ denotio nẽ. Nã in rei veritate ſperare poterimꝰꝙ ſifecerimus qð in nobis eſt.nõ fraudabit deus deſideriũ noſtrñ.iuxta illud qð ſcyi/ ptũ eſt. Deſideriũ inquit paupeꝝ exaudi⸗ uit dñs.pᷣn aratidnẽ coꝛdis eoꝛuz audiuit auris tua. Vides qꝛ dicit ꝙ deſiderium: cũ pparationẽ eraudiuit. Wulti inquit deſiderãt vociby oꝛis ⁊ coꝛdis.ſed nõp̃pa rant bonis opatiõib.ideo vtrñq; diungi tur. qꝛ alterũ ſine altero nõ ſufficit.& Secd hic merito gr̃a diui/ na detur neceſſario homĩſe q̃ntuz poteſt ad gratiã pᷣparanti.&d qð arguitur dno ꝙ nõ. qꝛ cuicũq; deus dat gratiã dateãli/ bere? h ex ſola miſcpia. Igit᷑ q̃ntum/ cũq; ſe hõ diſponat.in libera volũtate dei eſt dare gratiã vel nõ dare. Item hõ cõpa⸗ ratur ad deñ ſicut lutũ ad figuluʒ · Viere. xvüj. Sicut lutũ in manu figuli.ſic nos in manu dei. Sed lutũ quãtũcunq; beneß ⸗ paratũ.nõ accipit foꝛmã a figulo ex neceſi tate. ergo nechomo gratiã a deo quanti⸗ cunqʒ ſe p̃paret. Ad oppoſitũ eſt glo ſuꝑl/ lud Rom̃. viij. Juſtificatiꝑ fidem pacẽha beamũs. Et eſt Anguſti. vbi ſic git. Deus recipit ad ſe cõfugientes aliter eſſet iniqui tas in eo. Sed impoſſibile eſt ꝙ in deoſit iniquitas. Ergo impoſſibile eſtꝙ nõ rea⸗ piat ↄfugientes ad euz. neceſſarioergoſe⸗ quirur ꝙ dabit gratiã Petereg Apoẽ ij· dicit᷑. Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo.ſi quis ape⸗ ruerit mihi intrabo ad eũ⁊c. Sed iſteqi diſponit ſe facẽdo qð in ſe eſt. agerit ſibi ergo neceſſurio intrabit ad eñ. Eõfirmgt. qꝛiſto aperiente ſibiaut intrat aut nõSi nõ. ergo fruſtra pulſat· qð impiũ eſt dicere Siintrat. ergo gratiã dat Pꝛeterea Inſ⸗ elmus de caſu diabolica.ij dicit. De'n deit diabolo gratiãiꝑſeuerantiã qꝛh noluit accipe· Einde nõideo non acccpl⸗ tindelb nin pann iiuodubi ceſſtus to fulblita nodocho andt geſurt ſeo vo nõſtnc ſeetdi gtiü Nicvs diſpon minis tiede tigexc eſtpol mtur cigno dier kleml Seat ſiutecõ tunpe ſiſini inera aͤpoſe Rech rerin fque e. D puru oristcnitziut nealteronõſuft oquert unti. Iqʒngn zdeus datgnün ſola miſcu onat.in liberwln vel nõ dar ni icut lutũ ad figini tů in manufgiln ed lutũ quiriansi wu ſomifguc domo graniido .3d opoſtüclz Juſtifcniyfin ſAngut wilin diſponeret nec haberet· qꝛ di Zominica tertia aouentus uia deus nõ dedit ſed ideo deus non de it. qꝛ ip̃e non accepit. Ergo qͥcunq; ſepꝛe parat vt accipiat · neceſſario recipiet. Ad iſtud dubiũreſpõdet Bolgot ſuplibꝛum ſapiẽtie ca. xij. diſtinguendo ꝙ q̃damẽ ne ⸗ ceſſitas toactionis.⁊ q̃damẽ neceſſitas in fallibilitatis. Neceſſitas coactiõis nullo modo cadit in deo · ſeq bene neceſſitas ſe⸗ cunda.⁊ hoc ex ꝓmiſſo ſuo ⁊ pacto ſiue le ⸗ ge ſtatuta. Et hec nõ eſt neceiſitas abſolu/ ta.ſed vocat᷑ bene neceſſitas ↄſeq̃ntie. Vñ nõ ſtat cũ lege ſtatuta ꝙ viatoꝛ faciat qð in ſe ad gratiam niſi habeat gratiã. egezc aliquã ꝑſonã ſi vellet.⁊ talis chß ſe q diſpoſitio ho⸗ minis nullam cauſalitatẽhz reipectu gra ⸗ tie de neceſſitate · ſed tiñ̃ de ↄgruo.q? gra⸗ tia excedit omnẽ oꝑationẽ naturalẽ. Nec ⁊ eſt poſſibile ꝙ hõ mereatur ꝑ qͥdcũq; opuſ naturale vel moꝛale pꝛimã gratiã de con⸗ digno.Id rationes. Ad pꝛimaʒ ↄcedo ꝙ dat ex miſericoꝛdia ⁊ ex gf̃a ſuaꝓ tanto ꝙ talem legẽ miſericoꝛditer ſtatuit ⁊ obßᷣuat· Sed ſtante lege.neceſſe dat gratiã neceſ⸗ ſitate cõſequẽtie. Ad ſcm qᷓ;uis ſimus lu tum ꝑcõparationẽ ad deũ aliq̃ modo.nõ tñ ſimilitudo currit in om̃ibynec eſt pactũ inter artificẽ ⁊ lutuʒ.⁊ dato ꝙ foꝛet artifex qͥpoſſet frangere pactũ. pactilege manẽte Fec lutũ poteſt aliqͥd apud artificẽ ꝓme reri.necex cõgruo nec ex cõdigno. In hac tñ queſtione magis pie qᷓ; logice loquẽduʒ eſt. Quicqͥd tamẽ eſt. certi ſumus ꝙ ſipꝛe/ parauerimus coꝛda nf̃a veniet ad nos ſal ugtoꝛ ñ ſicut ꝓmiſit diſcipulis dicẽs. ZAd eũ veniemus ⁊ manſionẽ apud eñ faciemꝰ Quod ipe facere dignet᷑ qͥ viuit ⁊ regnat ĩ ſecula ſeculoꝝ&men. Fota m Boꝛrã ſuꝑ epiſtolã xiij.ca.ad Bebꝛeos. Bratia dei multos habet effe ⸗ ctus. Pꝛimo ei filios dei gignit. ad eſſe ſpi rituale ꝓducendo.ſicut cõiunx fecunda.qꝛ viuere iqẽ eſt qʒ eſſe.. Eoxꝝ.xx. Bratia dei ſum idqͥd ſũ. Scʒo genitos nutrit. in eſ⸗ ſe illacõſeruãdo.ſicut nutrix ſedula. Sa/ Dmnia nutrici gratie tue deſeruie/ bant. Tertio erudit, dẽ neceſſarijs inſtru endo.ſicut ſapiens magiſtra. ad Titum.ij Sparuit gr̃a deierudiens nos ⁊c̃. Quar/ toꝓtegit. a periculis liberando.tanq; gu⸗ dernatrit ſiue nauiſtuta. Ecci.xxxiiij Alt oſſet tñ deus mutare legeʒ circa . . quotiens vſq; ad moꝛtẽ periclitatus ſum cauſa hoꝛũ.ſʒ gra deiliberaiꝰ ſum Quin⸗ to purgat. a peccatis iuſtificdo.tanqᷓ; ſa⸗ lubꝛis medicina. Rom̃.iij. Iuſtificatigra tis ꝑ gr̃aʒ ipius ſcʒ dei· Sexto iuuat. ĩho nis coꝛroboꝛãdo tanqᷓ; efficax ſocia.j. Lo rinth xv. folus om̃ibʒ laboꝛaui.nõego au tẽ.·ſed gratia dei mecũ Septimo cõfoꝛtat in temptatiõi roboꝛando.tanqᷓ; ſtabilis amica.ſ. Thimo. ij· Tu ergo fili cõfoꝛtare ĩ gratia dei. Octauo ſaluat in vitã eterna tanq; fidelis aduocata. Roma.vj· B̃a dei vita eterna. Pð. Bratiã⁊ gloꝛiã dabit dñs Duã nobis pꝛeſtare⁊ẽ· Dominjca rertia in aduentu III. en e angelũ meñ ante faciem tuaʒ v q pꝛepara bit viam tu aute te ſcribi᷑ Watth.tj. Et Walach iij. Dm̃ vt ait aſſertoꝛ veritatis pᷣcipuus mſrs itho⸗ mo aliqͥd cõuertat ſe ad illum a quo crea⸗ edendo eni trigeſcit. accedendo ferueſcit. recedendo tenebꝛeſcit. accedẽdo clareſcit· Aq enĩ habet vt ſit apud ilũ ha bet vt bene ſit. Qui ergo vult ſimul eſſe cũ deo.nõ ab illo recedat. ſed ad illũ accedat. Bec ille. Verũ quia peccatoꝛ homo ⁊ ſive lit interdũ ad deñ accedere.ꝑ ſe tñ hoc fa⸗ cere nõ poteſt.eo ꝙ peccata viã qua ad de um redire deberet infecerunt.iuxta iliud. pater Auguſ.ſuꝑ pð.lxt. Ad hoc vt tus eſt. rec Via impioꝛũ complantata lapidibꝰ. Et in Põ · dicit᷑. Via eoꝛũ tenebꝛe ⁊ lubꝛicũ.⁊an gelus dñi.qͥd deterius eſt. ꝑſequens eos. Ideoq neceſſe habet peccatoꝛ hre ducto⸗ rem ⁊ vie pꝛeparatoꝛẽ. Epqᷓ enĩ eſt in tene ⸗ bꝛis. debet habere lucidum ductoꝛeʒ. Et exq̃ẽ ĩ lubꝛico· dʒ hre vie p̃paratoꝛẽ. Exq̃ habet angelũ ꝑſecutoꝛẽ.neceſſe vebet hre angelũ pꝛotectoꝛeʒ Golens igit᷑ ſaluato? nr̃ vt ad eñ ſecuri accedamus.⁊ꝑ yiã tutã reuertamur· ꝓuidere dignatus eſt de du ⸗ ctoꝛe ⁊ pparatoꝛe vie ſalutaris.⁊; per pꝛe dicatoꝛes nũcios ⁊ ſeruos ſuos. Vuoꝛuz vnũquẽq; dirigens ad hominẽ dicit. Ecce ego mitto angelũ meũ · In qͥbus verb tria deſcribunt᷑ multuz peccatoꝛibꝰ maxie iſto ſacro tꝑe cõſolatoꝛia. Et licet iſta vᷣba ſint dicta ad litteraʒ de iohe baptiſta. qͥ debuit pꝛeparare viã fideixpᷣo in mũdũventuro dz 65 Bermo vcõgrue poſſunt cõpetere cuilibet pᷣdica roꝛiab ecceſia miſſo ad pᷣdicandũ? oſten⸗ dendum viaʒ ſalutis cuilibet peccatoꝛi.q́ nõ minus vtiliter qᷓ alter iohãnes bapri/ ſta ⁊ſinõ vite merito. ſaltem oꝛdinis ſui of ficio faciet ⁊ pꝛeparabit viã fidei. ⁊ moꝛum inſticie diuine in coꝛdib fideliũ. Vnde vt peccatoꝛ nõ deſperet · ſed ↄſoletur de ſalu nis ſue pᷣſidio. ad eum dicit᷑ vᷣbũ ſaluatoꝛis ex ꝑſona ſui. Ecceego mitto Vbi bmo de ſcribit᷑ hec miſſio nuncioꝝ xp̃i⁊ redditur cõmendabilis tanqᷓ; autẽtica a mittentis auctoꝛitate. cũ dici᷑ Ecce ego mitto. Se cũco redditcõmendabilis a miſſi dignita te. cũ dici᷑. angelũ meũ. Tertio reddi? cõ⸗ mendabilis a miſſionis vtilitate. cũ dicit᷑. qᷓ pꝛeparabit viã. Mittẽtis auctoꝛitati eſt fideliter obediendu⁊ obtemperãduʒ pu⸗ militer. Wiſſus eſt reuerẽter tractãdus. ⁊ ponoꝛãdus decẽter ⁊ venerabilit. Miſ⸗ ſionis vtilitati eſt ꝑſeuerãter inſiſtendũ et intendendum vnanimiter. — hecmiſſio red⸗ M pAmo en cõmẽdabi⸗ lis Pꝛimo ex mittẽtꝭ auctoꝛitate. cui obe/ diendũ eſt fideliter ⁊ hũiliter. Rõ enim eſt ſimplex ꝑſona. H pꝛelatꝰ ſpiritualis vlſe cularis. õ rex aut pꝛinceps qͥ om̃es poſ⸗ ſunt inobediẽtes ſuos ĩ coꝛꝑe dumtaxat coꝛriꝑe. Sed hic eſt dñs qͥ cũ occidit coꝛ⸗ poꝛaliter. habet poreſtatẽ aĩam mittere in gehennã. vt dici᷑ WMatth. Hic eni eſt— de ſe ait. Ego dñs et nõ alius pᷣter me. Pt iterũ. Ego dñs foꝛmans terrã ⁊creans ce los. Idcirco cũ ſit magne auctoꝛitatꝭ dñs eſt eobediendũ.ꝓ tanto nãq; dicit ſignã⸗ ter. Ecce ego mitto· Eerte ſiangelus. ſi pa triarcha.ſippheta.ſi papa xp̃i vicarꝰin ter ris qͥ habet claues regni celoꝝ ex ſucceſſio ne petri Wath · xxjſi imꝑatoꝛ aut rex qui nõ ſine cauſa gladiũ poꝛtat.ſi dnx aut co⸗ mes vel pꝛinceps qͥad vindictam maloꝝ. laudẽpo bonoꝝ miſſi ſt. Pe.ij nunciũ ſu⸗ um vel legatũ mitteret ad nos · iuſtũ eſſer⁊ dignũ vtei pareremꝰ.q̃nto magis 3 obedi endum eſt deo.cui venti⁊ mare obediunt Wach. viij.⁊ cui curuat᷑ om̃e genu. celeſti um.terreſtriuʒ ⁊ infernoꝝ. Philip̃.ij. Hic eni eſt qͥvt dictuz eſt de ſe ait. Ego dñ̃s et nõalius pᷣter me. Et iterũ. Ego dominus foꝛmans terrã? creans celos. In qͥ oſten dit ſuã immenſaz poteſtateʒ. FHã foꝛmare terrã⁊ creare celũ eſt ptãtis infinite cñp⸗ ductio taliũ ſit de nihilo ad aliqͥd. Om̃jis aũt potẽtia mẽſurat᷑ ꝑꝓpoꝛtionhem factiad id exquo fit. Tanta eſt enim potentia fz cientis quantum factum excedit illudeꝝ quo fit. Om̃e autẽ aliquid q̃ntumcũq;n⸗ le ⁊ paruũ in infinitũ excedit nihil. Igitur cñ ratio inuenerit celũ ⁊ terrã eſſe ue nihilo.⁊ decurret ab his ad potentiã fac⸗ entis. mẽſuraueritq; eaʒ ꝑꝓpoꝛtionẽ faci ad illud ex qͥ fit. videt᷑ certe hec egreſſanõ aminoꝛiq; ab infinita potẽtia. Sic iginr celũ⁊ terra ſunt ſimulacruz ſeu exemplr infinite dei potẽtie efficiẽtis. Ita dic fo ⸗ bertus linconiẽſis in ſuis collationibyſer mone.lix. Iſta potẽtia inſinita ptʒ exope⸗ rũ eius multitudie magnitudie⁊ pucht tudine. Quis eni ſufficienter expꝛimat di uerſitates terraꝝ. genera arboꝝ? herbz/ rũ.genera fructuũ⁊ granoꝝ.genera coo⸗ rũ.genera cantilenaꝝ genera odoꝝ ⁊ſoꝝ. geher caruiũ ⁊ piſciũ ⁊ ſapoꝝ.genera lapi ũ⁊ oĩm metalloꝛũ.genera anialiũ ⁊ſtela rũ⁊ multitudinẽ angelon. Quis ſufficien ter etpꝛimat qᷓ ſit admirabilis in omnh tanta diuerſitas facieꝝ. Quis digne edi⸗ ſerat.qnta ſit illa ſciẽtia q̃ ſciuit diſtingue⸗ re tam diuerſa. Eũ enĩ ſe habeat ad inini ta talia ꝓducenda.cũ nihil ꝓducat᷑ꝙ pus nõ fuerit in illa ſciẽtia fᷣm ſititudinẽ ideg neceſſe eſt eſſe ilã ſapientiã inſinitã. V cũꝓpheta dixiſſet. Vui numerat multin⸗ dinẽ ſtellarũ.et om̃iby eis nomĩa vocans. Statim adiunxit. Wagnꝰ dñs deus no ſter ⁊ magna virtus eiuſ⁊ ſapiẽtie eins nð eſt numerꝰ Etj. Re · ij· dici᷑. Deus ſcientia rũ dñs ẽ.⁊ ip̃i pᷣparant᷑ cogitatiões. ui igit ſic ſapiens ⁊ potens ẽ ꝑ ſapiẽtiã om̃ diſcutiet. ⁊ꝑpotentiã om̃ia puniet. nd aplus ↄſiderãs iſta dicit ad Meb · iijcqß Viuus ett ſermo dei? efficax ⁊penetrabi⸗ lioꝛ om̃i gladio ancipite· ꝑtingens vſꝙ diuiſionẽ anĩe ⁊ ſpũs. Lompagũ quoq; medullarũ ⁊ diſcretoꝛ cogitationũ?⁊ intẽ⸗ tionũ coꝛdis ⁊ nulla creatura inniſibiisẽ in ↄſpectu eius. Sed om̃ia nuda? aper⸗ ta ſuntoculis eiꝰ. ad queʒ nobis fᷣmo. qd de om̃iby iſtis tenemur ſibi reddere rali⸗ nẽ. Ex hoc infert Soꝛra ſuꝑ locũ pᷣdici ideo timendũ eſt offendere ralẽ iudicʒ qͥſcit ⁊ põt oĩa. D q̃nta ſapiẽtia⁊ ſciẽin ito indice.qͥ vt dicit Boꝛraẽ diſcreto?to⸗ ſattin erirdl tenoſi eyẽpat ipcicſ zurſc uiſbiis tris ei nmile Woſ daidi plene idei circh Zaq i it deof Vy bunn gene teſte onein uspb oiaag tnrisi enieſ bmi Bon lgen nso mult qitgi dooi palet e lot utoi inm queis ddene un 00 inẽ angeior. Qui ſir gdmirzbsun ſciet. Quis lla ſcẽra qſinni g. Süeni ſe babun da. ci nbi pin lã ſapientünſi e. uinnen et õioeis vonin unxt. Higin Iid quẽ nobis ſermo. Bominica tertia aduentus gitationuʒ coꝛdis ſcit enĩ de quo qʒʒ cogi⸗ tat.⁊ intentionẽ ipᷣaꝝ cogitationuʒ. Scit enivt dicit Soꝛra ad quẽ finẽ cogitatiões tendũt ſiue ad bonũ ſiue ad malum. Scit etiã cuiuſmodi peccatuʒ qͥſq; faciat.⁊ quõ eadẽ pctã adinuicẽ ſint connexa. Scit ad q̃ pctã qͥſq; magis afficiat᷑ Neceſt vlla cre⸗ gtura ſcʒ terrena celeſtis vel infernalis in/ uiſibilis in ↄſpectu eins.i.in pñtia diuini⸗ — tatis eiꝰ Job.xxvj. Rudus eſt infernꝰ co⸗ ram illo.cuꝰ eſt diuinitas vicina oñ̃i rei. Eñ om̃ia celeſtia terreſtria ⁊ ĩfernalia nu da.i. diſcooꝑta ⁊ reuelata ſunt et aperta.i. plene manifeſta oculis eiꝰ.iviſioni eius fi ij deiEcci.xxiij. Oculi eiꝰ lucidioꝛes ſole. circũſpiciẽtes om̃es viag hoĩm. Sequit. uereret eni aliqͥs qd ad nos ſi ita clare om̃ia intuet᷑.iðᷣo ſub dit. Sd quẽ nobis pᷣmo.icui opoꝛtet nos de om̃ib reddere rationem. ij. Loꝝ.v.ca. Dm̃es nos manifeſtari opoꝛtet ante tri⸗ bunal xp̃i. Ex q̃ infert Boꝛra ꝙ valde dili genter debemꝰ nos cuſtodire.exq̃ nihil po teſt eñ latere. Vñ Boecius v.li. de ↄſolati one in fine. Wagna nob eſt indita neceſſi tas ꝓbitatis.ſi nõ diſſimularevelimꝰcum oia agimꝰ ante oculos iudicis cũcta cernẽ tis. Ex his iã patet immẽſitas auctoꝛi⸗ tatis iſtius dñi mittẽtis angelũ ſuũ. Ipſe enĩeſt qͥ om̃ia fecit. oĩa nouit. omĩa regit. Roma.x. m̃ ex ip̃o⁊ꝑ ihm ⁊ in ip̃o ſunt om̃ia. Ip̃i honoꝛ ⁊ glia. Et ptʒ vlterꝰ ᷣm Boꝛrã vbi ſupꝛa. M erß tenemur deũ di ligere qͥ fecit oĩaʒpter nos. qꝛ nos ſumꝰfi⸗ nis oĩm inferioꝛũ. Eecus enĩ diligeret eũ multũ qͥ daret ei viſum.ſic nos deuz qͥ de ⸗ dit aiam ⁊ coꝛpus. Bꝛeuiter igit᷑ colligen/ do oĩa ſupꝛadicta dico ꝙ iſtꝰmittẽtis dñi patet potẽtig ſapiẽtia ⁊ ciemẽtia in oĩbyſu ꝛadictis. Vecit enĩ oĩa potẽter. qꝛ de ni ilo Ecci.xviij. Qui viuit ineternuz crea/ nit oĩa ſimul. Et.ij. Wachab.vij. Peto fi⸗ livt reſpicias in celũ ⁊ ad terraʒ ⁊ ad omĩa q̃in eis ſunt.⁊ intelligas qꝛ de nihilo fecit ea deus Ecci.j. Vm eſt altiſſimus creatoꝛ oĩm. Scpo fecit ea ſapiẽter. qꝛ ſine vllo vi cio Joh.j. Dmnia ꝑ ip̃m facta ſuntet ſine ipᷣo factũ eſt nihil.i.pctm̃. Exponit Boꝛra vbiſupꝛa ⁊ Põ. Omia in ſapia feciſti. Ve re in ſapia. qꝛ oĩa in nůero pondere ⁊men ſura Saßp̃.xj. Tertio fecit ea cementer qꝛ ine vllo merito. Pð. Dmia q̃cũq; voluit merito põt Kcce ego mitto ⁊c̃. dñs fecit. qꝛ oĩa fecit ſua clemẽti bonitate ⁊volũtate Saß ir. Dñe multe miſcʒie qͥ feciſti oĩa verbo tuo. Ideo ðꝛ Mar. viij. Bene om̃ia fecit·Rõ ſolũ aũr oĩa fecit ſed. etiã nouit oĩa. Veſter·riiij. Dñe qui habeſ oim ſcientiã. Nouit gůt oĩa pꝛimo eterna liter. qꝛ ex ſe nõ ex alio Ecci.xxij. Dñoeni deo anteqᷓʒ crearent᷑ oia ſunt agnita. Se⸗ cundo pᷣncipaliter.qꝛ ſine aliqͥ medio ſuc⸗ ceſſoꝛe ſed in ſ epo.Bül upꝛa dixit Apls. Rõ eſt vlla creatura inuiſibilis coꝛam eo. Tertio certitudialiter. qꝛ ſine aliqͥ dubio. Joh.xvi. Kunc ſcimus qꝛ ſcis oĩa. ⁊ nõ eſt opus tibi vt qͥs te interroget · Ideo petrꝰ Joh vlti. dicit. Dñe tu ſcis oĩa. Nec ſoluʒ ecit⁊ nonit oia. federiaʒ regit omia. Pð· Omia a te expectant vt des llis eſcam in tꝑe opoꝛtuno. Regit aũt om̃ia pfecte ſine defectione Ecci.xlij. Omiĩa duplicig. vnũ ʒtra ynũ. Et nõ fecit quicq; deeſſe. Scðᷣo regit benigne qꝛ ſine ſeueritate Sapi.xj. Wiſereris oĩm.qꝛ oĩa potes. Tertio re⸗ git iuſte. quia ſine inoꝛdinatiðe Saßp̃.xij Eũ ergo ſis iuſtꝰ.iuſte oĩa diſponis. Jðo Põð · dicit. Aperiente te manũ tuaʒ oĩa im plebunt᷑ bonitate. uertente aũt te facieʒ turbabunt᷑ ⁊ Ecce auctoꝛitas mittẽtis q̃ tam potens tam ſapiẽs⁊ tã clemẽs dicere — ſoeſi— ꝙ hec miſſio red 2* U 1 ſecũ dO ditur cõmenda⸗ bilis ex miſſi dignitate.qꝛ tractãdus ẽ ho noꝛabiliter ⁊ venerabiliter.cũ ðꝛ. Ingelũ meñũ. Et qm̃ hic non loqͥtur de angelo m naturã ſed km officiũ. Johes enĩ baptiſta de quo iſta dicta ſunt nõ erat angelꝰꝑ na⸗ turam. ſed fm officiuʒ. Ideo qͥlibet ſacer⸗ dos dei.miſſus pplo in falutẽ.ſilr dicit᷑ an ⸗ gelus officio. Nerũ qꝛ dicit thema noſtrũ Witto angelũ meũ · ex hoc dat᷑ intelligiꝙ quidã eſt angelus nõ dñiſed ſathane. Jõ de om̃ibo iſtis videamꝰ. Pꝛimo ergo dico ꝙ ſacerdos itelligit ↄgrue ꝑangelũ. Sic enĩ ſcribitur.j. Loꝝ. x Wulier debet hr̃e velamen ſuꝑ caput ꝓpter angelos · Blo.i.ꝓ pter renerentiã ſacerdotũ qͥ nuncij dei ſůt Malach.ij. Labia ſacerdotis cuſtodiunt ſcientiã.⁊ legem requirunt ex oꝛe eius. qꝛ angelus domini exercituuz eſt · Ratio hu⸗ ius denoĩationis methaphoꝛice ᷣm Ro⸗ bertum Molgot ſuper libꝛũ Sapi.ca.xxj. eſt. Quia ſacerdotem decet angeluz in xj. d conditionib imitariqᷓ in bis verſilv conti nentur Paſcit ⁊ hoꝛtatur ducit vehit exci tat arcet · Bꝛat congaudet punit laudat ſi ne ſumptu. Pꝛima igit operatio angeli cir c nos km oꝛdinẽ iſtoꝛũ verſuũ eſt paſcere Euð exempluz babemꝰ.iij· Reg·xix. Vbi legimus ꝙangelus detulit panẽ? quam 3„— ad heliã doꝛmientẽ·⁊ fame cũ inde pauit Surge inquit? comede. grandis eni re⸗ ſtat tibi via. Iſto modo moꝛaliterꝓpꝛium eſt ſacerdotis paſcere populũ verboet ex emplo ⁊ ſubſidio tempoꝛaliſi oſſit. V petrorer ſignãter dictuʒ eſt. Paſce·paſ ce. — paſce. Joh xxi. Bis autẽ dictũ eſt ei. paſce agnos meos.⁊ ſemel· paſce oues meaſ. Ad innuendũ differentiã inter doctrinã neceſ ſariaʒ iuuemb⁊ſenib. Nã ſenib ſimplex admonitio ſufficit. Juueniby vero opus . ⸗ eit tam verbis qᷓ; verberib vt debite doce antur. Scða operatio quã angelũ legimꝰ circa noð exercere eſtexhoꝛtari. Cuiuser emplũ habemꝰ Wath ·ij· Angelug dñiap paruit in ſomnis Joſeph dicẽs. Surge .— accipe puerũ ⁊ matrẽ eius ⁊ fuge ĩegyp tũ. mitat ſacerdos ſana cõfilia pꝛiuatim ſuggerendo. Tertio tene/ tur ducere ꝑ bonã ⁊ aptã cõuerſationem. . Manc operationem i Exemplo Raphaelis Thob ·v. Sgo inqͥt angelus ducã? reducã eum ad te. Et ſicut victoꝛia exercitꝰ eſt gloꝛia boni ducis.ita ſanctitas populi attribuit᷑ꝓ merito ſacer dotis. Vñ Lriſo · de dignitate ſacerdota⸗ li libꝛo.iij. Bene agente pplo vnuſqͥſq; pꝛo merito ſuo remunerat᷑· Sacerdos autẽꝓ bonis omnũ. Babebit enĩ ꝓpꝛijs bonis aureã.x acqͥſitione aureolã. Hec Criſoß. Et ideo m eundẽ Criſo.ſuꝑ Matth. O melia. xxr. Sacerdos ẽ in plo ſicut radit in arboꝛe.⁊ ſicut ſtomachꝰ in coꝛꝑe. Quẽ⸗ admodũ inqͥt cũ videris arboꝛẽ cũ marci⸗ dis folijs intelligis qꝛ aliquã culpã hz cir ca radicẽ. Ita cũ videris populuz indiſci⸗ plinatũ ⁊ irreligioſum. ſine dubio cogno/ ſce ꝙ ſacerdotiũ eiꝰ nõ eſt ſanũ. Hec Eri⸗ ſoſto. Sed kmn pliniuʒ ⁊ Iſido.xi. Ethi⸗ mologiarũ ca.iũj. Salamãdꝛa eſt ſerpẽs qͥdam.cuius inter venena maxima vis eſt Bec ſitruncoył radid arboꝛis irrepſerit. omia poma eꝰ intoxicat⁊ om̃es ramos in ficit. Reuera iſto modo diabolus qͥ moꝛe ſalamandre ſempꝑ viuit in igne.radices ec/ cleſie i·ſacerdotes ſicintoxicatã ĩficit bis dieby ꝙ qᷓſi om̃es rami eccleſie ab eis pec · cati venenũ aſſumũt · Juxta illud Ro.x Si radix ſctã ⁊ rami· ⁊ꝑ oppoſitũ. Sira⸗ dix infecta ⁊ rami erũt nocui. Vlteriꝰdicit Eriſo.ꝙ ſacerdos eſt in grege ſicut ſtoma chus in coꝛꝑe. Quẽadmodũ inq́t. medicu qñ pꝛimo ingredit ad infirmũ ſtqtim ð ſto macho eius interrogat.⁊ eũ cõponere feſti nat. Quia ſi ſtomachus ſanꝰ eſt. totũ coꝛ⸗ pusvalidũ eſt. Si aũt diſtemperatus fue rit totũ coꝛpꝰ ifirmũ eſt. Ita ſi ſacerdotiũ 5 integrũ fuerit. tota fioꝛet ecctia Siãtcoꝛ⸗ ruptũ fuerit omniũ fides marcida eſt. Et intra. Sicut ſtomachus accipiẽs cibũco quit ip̃m in ſemetipo · ⁊ꝑ totũ coꝛpꝰ diſer git. Sic ſacerdotęs accipiũt ſcientiãtmo⸗ nis per ſcripturas ex deo.⁊excoquẽtes eʒ in ſe· id eſt.tractantes ⁊ meditantes gpud ſe vniuerſo populo ſubminiſtrant. Etin fra. Sicut in coꝛpoꝛe ſi membꝛũ aliquod fuerit infirmatũ.nõ omnino languet ⁊ſto machus. Si auteʒ ſtomachus langueri. inueniunt᷑et mẽbꝛa infirma. Sic ſialiqs pecca nerittpanotü nõ omnino peccatet ſacerdos. Si autẽ ſacerdos fuerit in pec⸗ catis.totus populus cõuertet᷑ ad peccata Et ideo dicit Iſido libꝛo · iij. de ſũmo bo⸗ no ca.xxxvi. Sacerdotes pꝛo populoꝛuʒ iniqtate damnantur.ſi eos aut ignoꝛãles nõ erudiant.aut peccantes non arguant. dicente dño per pꝛophetã. Speculatoꝛeʒ dedite domui iſrael. Si nõ fueris locu yt cuſtodiat ſe peccatoꝛ a via ſua mala.ile in iniqtate ſua moꝛietur.ſanguinem vero de manu tua requirã. Auartus actꝰ ange licus fᷣm pdictos verſus eſt vehere · itrãſ poꝛtare. Deferũt enĩ boniangeli aĩgsmo rientiũ in celum Au.xxj. Factum eſtautẽ vt moꝛeretur mendicus et poꝛtaret᷑ ab an gelis in ſinum abꝛae. Sic ſacerdotes an⸗ gelici de terrenis deſiderijs ad amoꝛẽce⸗ ſeſtium tranſterunt penitẽtes · quãdo eis confitendo peccatis pꝛiſtinis moꝛiuntl Pe ij·Peccatis moꝛtui iuſticie viuam. Vuintus actus angelich eſt excitare Zc xʒ Ingelus dominiaſtitit ⁊ lumen relu ſit in habitaculo carceris. percuſſoq; late⸗ re petri excitauit eum dicens · Surgeve⸗ lociter. Et petrus doꝛmiens in carcere⸗ peccatoꝛ irretitus mala conſuetudine⸗ cet inter duos milites vinctus cathenis duabus et duo cuſtodes ante oſtium c⸗ ſodinte denon“ gnie du ſennin cjfiſoni dunn amob ſerchte golihst at ſuh ſeptem ter ſach cenſurt gdiurg nis. L toyi dicen nos. ſims. Sic Ve ul Bn penit oumt us winit octog eſtſen chtun ofc terze ctus. doti dur pr L ſrm ſiniit poꝛgli Unt. kerla nẽdꝛa— unoꝛů ndonnx aut ſuriosjn Iſido ldꝛoijdein t peccantesnnn erprophcti Sun iirael. Sinifmt peccuoꝛ zv ſun moꝛ— Dominica tertia a duentus ſtodiunt carcerem. Duo milites moꝛs et demon. Woꝛs inſidiat᷑ coꝛpoꝛi. Demon anĩe. Due cathene amoꝛ delectandi?⁊ con ſentiendi· Duo cuſtodes ne homo oſtium cõfeſſionis exeat.pꝛeſũptio venie ⁊ confi dentia vite pꝛolixe. uic aſtare debet ſa⸗ cerdos angelus et eñ coꝛripien do excita⸗ re⁊ꝑcutere ⁊ nõ palpare. Bextus actꝰ un gelicus eſt arcere poteſtatẽ demonũ. Si⸗ cut Raphael de Zſmodeo. ꝙ ſuffocauerat ſeptem viros Sare Thob v. Lonſimili ter ſacerdos debet arcere om̃es malos ꝑ cenſuras ecdeſiaſticas. Demones etiaz ꝑ adiurationes ſacras.ne noceant viris bo ms. Beptimus actus angelicꝰ eſt oꝛare. Vnde legimus Zctu.xxi· ꝙ paulo aparu it ꝑ viſum angelꝰ in ſpecie viri macedonis dicens. Tranſiens macedoniam. adiuua nos. Qui dicitur fuiſſe macedonũ pꝛepo⸗ ſitus.qͥ eoꝛuʒ a paulo ſupplicauit ſalutem. Sic ſacerdos ꝓ ſalute populi tenet᷑ oꝛare Octauus actus angelicus eſt. quia angelꝰ „gaudet penitentibo de peccatis. Auẽ.xv. Baudiũ eſt angelis dei ſuꝑ vno peccatoꝛe penitentiã agente. Et penitentia pli gau⸗ dium debet eſſe boni ſacerdoti. Honoan gelus punit.iiij. Reg. xix. Venit angelꝰdo mini ⁊ ꝑcuſſit in caſtris aſſyrioꝛũ centum octoginta quinq; milia. Sic ſacerdotum eſt ſententias excõmunicatiõis ferre ↄtra cõtumaces et rebelles. Decimo angeloꝛũ officium eſt laudare Iſa.vj. Clamabãt al⸗ ter ad alteruʒ et dicebant. Sanctus ſan ctus.ſanctus.dis deus. Voc etiaʒ ſacer/ dotibus dinoſcitur cõuenire.j. Eſdre.ij. Steterũt ſacerdotes in oꝛdine ſuo vt lau darent dñm. Vltimo angelus eſtſine ſum ptu. Sicut patuit in angelo Thob. v. qui fuit magne vtilitatis ⁊ parui ſumptꝰ. Eõ/ ſimiliter ſacerdotes relicta cupiditate tẽ ⸗ poꝛaliũ. de decimis ⁊ oblationibus tmñ̃vi uant. Similiter cũ ſpiritualia miniſteria liter largiunt᷑.nihil ꝓ eiſdem recipiãt pꝛo mercede ne ſymonie vicio maculent᷑. E Vbi cõſequẽter aduertenduz ꝙangeli qᷓttuoꝛ habent cõditiones in quibꝰ ſacer⸗ dotes habent eos imitari. Sunt eni im/ materiales ſiue ſubſtãtie ſeparate. intelle/ ctuales. pleni ſcientia ⁊ veritate. Sũtmo toꝛes oꝛbium.⁊ rectoꝛes hominũ. Pꝛimo angeli ſunt immaterialeſ. Spiruus enim ſunt.⁊ carnẽ ⁊ oſſa nõ habent. Et ales de bent eſſe facerdotes ꝑcõtinentiaʒ vt mor paſſionũ nõ ſequant᷑. In cuius figura di⸗ ctum eſt petro. Earo ⁊ ſanguis nõ reuela⸗ uit tibi. Wath xxj. Warbotus de lapidi bus ca.iij. dicit de alectoꝛio. Pꝛimo ꝙ la ⸗ pis ille nõ generat᷑ niſi in gallis caſtratis· Sco ꝙertinguit ſitim· Tertio ꝙ reddit hominẽ honoꝛabilẽ. Et quarto diſertum. Iſte lapis ſignificat moꝛaliter cõtinentiã dericalẽ. qui nõ inuenitur niſiin his qͥ ſe refrenant a carnis deſiderijs ꝑꝛopter me ritum yite eterne Wath·xix. Sunt eunu chi qui ſemetipᷣos caſtrauerunt pꝛopterre gnum celoꝛũ. Iec virtus extinguit ſitim foꝛnicationis carnis infecte ⁊ illicite cõcu piſcentie Sap̃·x. Data eſt illis aqua de pe tra altiſſima ⁊ requies ſitis de lapide du/ ro. Lapis durus eſt cõtinentia. Durũ eſt enim contra ſtimulum carnis calcitrare. Mec virtus facit hominẽ honoꝛabilẽ. Si cut incõtinentia facit hominem confuſibi lem. udith.xiij. vna mulier fecit confuſi onem in domo nabuchodonoſoꝛ. Momi⸗ nem facit diſertũ. id eſt eloquentẽ. et acce⸗ ptum inloquẽdo tam in oꝛationeqᷓ; inpᷓ⸗ dicatione. Et per opoſitũ ſacerdotes infa mes de incõtinentia nec digni ſunt oꝛare nec pꝛedicare. Sunt igit᷑ ſacerdotes im⸗ materiales ⁊ ſubſtãtie ſeparate. In cuius figura dicitur de Rathan Ecci.xvij· Et ſurrexit Nathan pꝛopheta.⁊ quaſi adeps ſeparatus a carne. Et de talibus angelis dicitur in Pð. Facit angelos ſuos ſpiritꝰ Secundo angeli ſunt intellectuales ple⸗ ni ſcientijs ⁊ veritate. Sic ſacerdotes dei debent pollere ſcientia ſacre ſcripture. Et ideo cõuenientius ſanxitũ eſt de magiſtri et nealiquid exigant pꝛo licentia docendi ꝙ aliquis magiſter ĩtheologia habeatur in metropolitana eccleſia qui doceat ſacer dotes. Qmnes autẽ tam lꝛathedrales qᷓ; alie ecdeſie quibus ſuppetunt facultates habeant in grãmatica qui dericos gratis inſtruant et etiam alios iuxta poſſe Et iõ dicitur ſignãter Zggeiſ. Interroga ſacer dotes legem.ſuper quo dicit Hiero. Eon fidera ſacerdotum eſſe officiuʒ interroga⸗ tos de lege reſpondere Si ſacerdos ẽ.ſci at legem domini. Si ignoꝛat legem domi ni.ipᷣe ſe arguit non eſſe ſacerdotem. Wa lach.ij. Labia ſacerdotis cuſtodiunt ſcien tiam.⁊ legem exquirunt de oꝛe eius.quia e — angelus domini exercituñ eſt · Vertio ſũt motoꝛes oꝛbium a quibus cauſatur ⁊ ge⸗ neratur quicqͥd inter coꝛpoꝛalia pꝛocedit ad eſſe. Sic ſacerdotum officiũ eſſe debe ⸗ . 3 . at mouere nobiles ⁊ potentes quoꝛũ vir⸗ tute regantur ſubiecti ad cultum dei. Jo han. v. dicitur de angelo qui deſcendebat m tempus in piſcinã? mouebatur aqua. Scd quã qui pꝛimus deſcendebat ſanaba⸗ tur. Piſcina aque eſt perſona magne potẽ tie. In hanc deſcẽdit angelus ſacerdos vł curãtus quãdo eius cõſciẽtiam examinat de delicijs. mouet aquam qñ limitat ſuaʒ potentiã ad regulas iuris diuini. Quar⸗ to angeli ſũt rectoꝛes hominũ ⁊ cuſtodes. ßᷣm ſanctos.⁊ eodẽ modo ſacerdotes ⁊ cu⸗ rati qͥ pꝛo ſubditoꝛũ animabꝰ habẽt coꝛaʒ deo reſpondere. In pð. Angelis ſuis mã dauit dete. vt cuſtodiãt te in om̃ibus vijs tuis. Talis igitur ſacerdos quiſqͥs fuerit vere angelusdomini dici poterit Etſinõ per naturam. altem ꝑ officium et imitati onem. Qui quidẽ angelus mittitur a deo ad inſtruẽdum. vt dicit᷑ Iſaie. xxiij. Et eſt verbum dñi mandãtis pꝛedicatoꝛibte inquit angeliveloces ad gentem cõuulſaʒ ? dilaceratam. ad populũ terribilem. poſt quem nõ eſt alius. ad gentem expectanteʒ ⁊cõculcatam.cuius diripuerunt fiumina Biritertio ꝓbeeniſtwu E tur commẽdabilis er miſſionis vtilitate.cui ꝑſeuerãter eſt in ⸗ ſiſtendum.cum dicitur.pᷣparabit viaʒ tu⸗ am ante te.id eſt. ante offenſionem tuam. Et quia hec pᷣparatio que fit ꝑ ſacerdotes in mẽtibus fideliuʒ.nõ eſt niſi miniſterig/ jis. Ipi enim ſunt miniſtri per quoꝛũ offi⸗ cium pꝛedicatiõis ⁊ doctrine. deus auctoꝛ pꝛincipalis pꝛeparat coꝛda fideliũ.vt ſint digna ⁊ receptacula gratie diuine. Vnde Iſaie.lxj. de ſacerdotib dicit. Vos ſacer dotesdñi miſtrivocabimini dei noſtri. Et paulus pꝛo omniby dicit. Miniſtrichꝛiſti ſunt et ego. Qualiter autem deꝰ pꝛeparat coꝛda fidelium habitũ eſt in ſermone pꝛe⸗ cedenti· Ideoq; hic ſolum reſtat videndũ de via quomõ diuerſi diuerſimode in eaʒ pꝛeparãtur. Alius enim de inuio reduci⸗ tur ad viam. Zlius in via deducitur ꝑviã. Zlius deducitur ſuꝑer yiaʒ. Alius de via educit ad patriam. De inuio ad viam du ⸗ citur cecus. In via per viã ducitur iuſtus In via ſuꝑ viam ducitur perfectꝰ. Devu ad patriam ducitur ſanctꝰ. De dmo quo⸗ modo de innio ad viam ducit᷑ cecus dict Dzee.ij· Ecce ego ſepiã viam eins ſpinis. ⁊ſepiam eã maceria ⁊ ſemitas ſuas nõin/ ueniet.⁊ ſeq̃tur amatoꝛes ſuos. ⁊ nõapꝛe hendet eos.⁊ queret eos ⁊ nõ inueniet. Et dicet. Vadam ⁊ reuertar ad virummenʒ pꝛioꝛem · quia bene mihi erat tunc magis q; nunc. Iſtud alludit facto qð coutingit circa cecos qͥ tunc dirigũtur ad viã quan ⸗ do aliquod obſtaculũ vel impedimentum inueniũt in inuio. Vnde quãdo ſe ſentit inter ſpinas aut tribulos. tũc intelligũtſe non eſſe in via rerta.⁊ ſic cogũtur querere viam. Woꝛaliter. Sic etiã veus volens peccatoꝛẽ reducere ad viã veritatis ⁊iuſti cie ponit eum inter ſpinas.i mittit in euim tribulationes ⁊ anguſtias qͥbus cõpunctꝰ peccatoꝛ nõ valens pꝛocederevlterius ad peccandũ reducitur ad viã ſalutis. Vnde tribulationes ſunt ſigna miſchie diuine. Vnde Apocal.iij. dicit᷑. Ego qͥs amoar guo. Et Berñ. dicit. Nulluz teſtimonium qmoꝛis eius credibiliꝰnullũ certius invi ta iſta q; quod deſiderat pꝛopheta dicens Eoꝛripiet me inſtus in miſericoꝛdia. Li⸗ cet enĩ videtur eſſe iratꝰ tñ eſt miſericoꝛs. iuxta ullud. Cũ iratus fueris miſericoꝛdie recoꝛdaberis. Super quod verbuz dicit Pich. Volo iraſcaris mihi pater miſeri⸗ coꝛdie.ſed ea ira qᷓ coꝛrigis deuiũ.nõ qua excludis deuia. Nõ enim cũ iraſceris ſed cum te ſentio iratũ tunc maxime ſentiote pricit a hoceni iraſceris vt ſentiam tram.⁊ ſentiens coꝛrigã qð peccaui· Deſe⸗ cundo quõ in via per viaʒ ducit᷑ iuſt dicit Põ. Deduc me dñe in via tua.⁊ ingredir in veritate tua. Et qᷓſi dñs rijdẽs diẽ ibi⸗ dem. Oculi mei ad fideles terre vt ſedeãt mecum ambulãs in via immaculata hmi hi miniſtrabat. Et iterũ. Intelligaʒ inyl imaculata quando venies ad me. Viaiſu imaculata eſt via pᷣtutis ⁊ iuſticie. que did tur ĩmaculata. qꝛ non pari᷑ in ſe maculas vicioꝛũ. De tertio ſcʒ quõ ſuper viã dud perfectꝰ loquit ſapiens Nouer iij· Vin inquit ſapiẽtie monſtrabo tibi.⁊ ducaʒ ie ꝑſemitas eqͥtatis. quas cũ ingreſſus fue⸗ ris. non artabunt᷑ greſſus tuiet currẽsho babebis offendicuiũ. Icta tria deſignan nesſin pfeol hical enesol plere pe tinſcq mB viaete deus quin parat pecc py gos ſicin yltit vtpt n ct grati bit niem dye mh ripe no fen min meyt ſesſo ncho iU bac lenspouicrin ducituradniſnj s ſunt ſiganitin alidi. Lut mj. dicit uluzi redibmlien ddeſidenpu e inſtus in nieini ureſſeiricn Ců irutus fuensn Superwomn oiraſcansndiym iraqᷓoꝛnsda uia. Nötnincnin o rari mncnnnt dboceni inſamn ens corrgiqpen in ruper vdi wni Bominica quarta aduentus pfectoꝛũ. Incipientes deſerũt malũ.ideo „ qᷓſi ceci reducunt᷑ de inuio ad viã. Pꝛofici entes operant᷑ bonũ. ideo ambulãt in via. ꝑſeuerãt in bono.ideo gradiunt᷑ ſuꝑ viam Non ſolũ enim ↄtenti ſunt im ⸗ plere pᷣcepta. ſed eriã cõſilia. Poſt hos ſta⸗ tim ſequit᷑ alter. qͥ de via ducitur ad patri⸗ am. Et iſte eſt ſanctꝰ. ꝓð · Deduc me dñeĩ via eterna.i.qua itur ad eterna. Et iterũ· Deus in ſancto via tua. Hec eſt triplexvia quã angelus domini.i qͥlibet pꝛedicatoꝛ parat in coꝛdito fideliũ. Nam ceſt officiũ peccatoꝛes qᷓſicecos ducere de inuio ad viam ne aberrent a ſalute. IJuſtos ducere ꝑ viam in via ne dedinent a bono · Perfe⸗ ctos ducere ſuper viam vt pꝛoficiãt.⁊ per ſiciant ne ceſſent. Solius autẽ dei facere vltimũ.i.ſanctum ducere de via ad patriã vt pꝛemium accipiat. Duod nobis pᷣſtare dignetur ieſus xp̃s ꝑ ſecula bñdictus. DPominica quarta in aduentu J. Sermo X. FIſerũt iudei ab m hieroſolymis Joh.. In hacq̃r ta dñica ſctã mater eccleſia re⸗ colit q̃rtũ aduentũ xp̃i in mentẽ homis ꝑ gratia. De qᷓ ip̃e ſaluatoꝛ Joh. xuiij. dicẽs ait. Si qͥs diligit me ſermonẽ meũ ſerua⸗ bit.⁊ pater meus diliget eum.⁊ ad euz ve ⸗ niemus.⁊ manſionẽ apud e faciemꝰ Et Apocal.iij. Ego ſto ad oſtiũ et pulſo.ſiqͥs mihiaperuerit.intrabo ad eũ ⁊ cenabo cũ eo. Volens igitur eccleſia fideles inueni⸗ riparatos ad ſuſcipiendũ gratiaʒ huiuſ⸗ modi.hodie per iohannẽ baptiſtã pᷣcurſo/ rem x̃i intonat dicens. Dirigite viaʒ do/ mini. Viã vriq; nõ coꝛpoꝛaliũ pedum.ſed mentaliũ affectionũ. Venet añt hic iohan nes foꝛmã cuiuſlibet pᷣdicatoꝛis qͥ venien ti xpᷣo pᷣparat viã in coꝛdib tideliũ. Vnde ſignificat ꝑ ſeruũ heliſei de q̃ dicit᷑.iij. Re. iij. Qbi heliſeus miſit ſeruũ ſuum ante ſe ců baculo ſuo ad ſuſcitandũ puerũ moꝛtu um. ſed non ſurrexit puer. Per heliſeũ in telligitur xp̃s.per ſeruuz iohãnes per ba/ culum pꝛedicatio.per moꝛtuũ genus hu⸗ manum. Quia ſicut dicunt omnes docto res. Johannes per baptiſmũ ⁊ pꝛedicati⸗ onem peccata nõ dimiſit. ſed animas ho/ minũ ad xp̃i reuerentiã ⁊ audientiã pꝛepa rauit. Sed heliſeus.i xp̃s adneniẽs qui interpꝛetatur dei mei ſalutare.ſuſcitauit puerũ.igenus humanũ moꝛtuũ a peccatꝭ oꝛiginalib⁊ actualib liberauit. Sic? ho die pꝛedicatoꝛes pᷣparant coꝛda fidelium ꝑ verbũ ſue pꝛedicationis.xpᷣs aũt veniẽs in mentẽ eoꝛũ.viuificat coꝛda per gratiaʒ ſanctificationis. Et iðᷣo nemo pꝛedicatoꝛi docenti tribuat quod ex oꝛe docentis in ⸗ telligit. uia niſi intus ſit qui doceat do⸗ centis lingua inuanũ laboꝛat.inquit Bre go. in Omel penth. Quapꝛopter ante om nia pꝛo gratia xp̃iꝑſpiritũſanctũ nob dã da laboꝛemus vt aliqͥd ad ſalutem de ver⸗ bis enãgelij hodierni intelligere valeamꝰ. Quod vt aſſequamur ad matrẽ gratie vir ginem gloꝛioſam recurramꝰ ſalutãtes eaʒ yoce amena dicentes Aue gratia ⁊c̃. Inᷣ⸗ bis pꝛemiſſis deſcribit᷑interrogatio facta per iudeos de iohãnis baptiſte cõditione. Circa quãtria ponũtur Pꝛimo nanq; de ſcribitur querentium ⁊ interrogantiũ ho noꝛabilis auctoꝛitas.cũ dicitur. Miſerũt iudei ab hieroſolymis Scðᷣo deſcribitur ſtabilis beati iohãnis humilitas.cũ dici᷑. Et cõfeſſus eſt ⁊ non negauit. Tertio ſub ditur ſaluatoꝛis noſtri per iohãnem lau ⸗ dabilis cõmendatio. cum dicitur. Ego qͥ⸗ dẽ baptizo in aq̃· mediꝰ ãt vñ̃m ſtetitꝛc. A d in verbis enã⸗ Dix pamo gelij pᷣſentis de⸗ ſcribit᷑ interrogatio facta ꝑ iudeos de io⸗ hannis baptiſte cõditione.cũ dicit᷑ in pᷣn ⸗ cipio· Wiſerũt iudei. Iſtud factũ eſt circa annũ.xxx.etati xp̃i.vt dicit mgᷓ in ſcolaſti . Stabat eni iohes in deſerto pᷣdicãs baptiſmũ pnĩe. Duẽ iudei reputa bãt xp̃ʒ pter vite ſctitatẽ. Et iõ volẽtes certificari de k.miſerũt ad euz ſacerdotes⁊ leuitas. Dicit aũt hic Ayra. ꝙ tꝑe pᷣdicatõis iohis erat famoſa opinio.⁊ maxie in hierlm.vbi vigebat ſtudiũ legis ⁊ꝓphaꝝ ꝙ tpᷣs meſſie eẽt de prioꝑſꝛio qꝛvidebãt abeis ablatũ regnũ eſſe Et h fuit eis datũ ꝓ ſigno Beñ. xlix. Scðo qꝛvidebãt cõpletas hebdoma das dictas a daniele de aduẽtu ſctiſctõꝝ. q̃ cõplete erãt in natiuitate xp̃i.vt ðᷣꝛ Dañ. ix.caꝓpter qͥd meſſiã de pꝛoximo expecta⸗ bant Ex alia parte videbant iohãnis ba priſte mirabilem natiuitatem. Secundo eius excellentem ſanctitateʒ ⁊ meritũ vite Tertio eius doctrine pꝛudentiã efficaceʒ dI ſ Quarto baptiſmi nouitatem. Vnde pꝛo ⸗ pter ilta ſuſpicati funteñ eſſe chꝛiſtump pter quod miſerunt ſolennes nücios ad kum. volentes ſcire ſuꝑ boc veritateʒ. e runtamẽ Criſo. dicit ꝙ malicioſe venerũt Et poteſt hoc eſſe yeruz de phariſeis. qͥyt Magiſter in de vita xpᷣi audita opinione quã turba habebat de iohãne · moti cõtra eum ꝙ ſibi baptizandi officium pꝛeter oꝛ⸗ dinem legis.⁊traditionẽ eoꝛum aſſumpſiſ ſet indebite. Et dubitantes an meſſias eſ⸗ ſet miſerunt ab hieroſolymis. Sed quan tum ad iudeos ſimplici animo fecerũt · vt dicit Oꝛige.volentes inquirere veritateʒ. Et hoc patet quia in modo querendi ha⸗ buerunt magnã ad iohannẽ reuerentiaʒ · Etß ex quattuoꝛ. Pꝛimo ex ꝑſonis mittẽ tibus nuncios ad ip̃m. quod notatur cum dicitur. Wiſerũt iudei.i. de tribu iuda.q erant nobioꝛes in populo. Secundo exr loco miſſionis cũ dicit᷑. Ab hieroſolymis. ue erat ciuitas ſacerdotalis ⁊ regiaet qꝛ? n legis et ꝓphetarũ ⁊ cultꝰ diuinus vigebat ibi. Similiter ipſa erat caput re⸗ gni. Tertio ex parte nuncioꝛũ cum dicit᷑. ſacerdotes ⁊ leuitas. qui erãt ſolennes ꝑ⸗ ſone.⁊ maxime quia illi ſacerdotes ⁊ leui⸗ te qui fuerunt miſſi erant de ſecta phariſe oꝛum.vt dicit᷑ hic. Et iſti erant magis reli⸗ gioſi⁊ famoſi in toto illo populo · Duarto ex modo interrogãdicum dicit vt interro garent eum. Tu quis es · quaſi volentes acquieſcere dictis eius. Dicit enĩ Eriſoſt. ꝙ iudei ita fide dignũ eſtimauerũt eſſe Jo hannem. vt ei de ſeipᷣo dicenti crederent. Muerunt ergo dicentes. Tu quis es. Pi cit hic Criſo. ꝙ iudei multũ affecti erãt ad iohannem. Indignũ enim eſtimabãt euz ſubijci chꝛiſto·ꝓpter młlta que iohãnis da/ ritatem demonitrabãt · Duoꝛũ pꝛimuz eſt genus illuſtre. pꝛincipis enĩ ſacerdotũ fili ns erat. Scðᷣm erat dura educatio. Terti um erat humanoꝝ deſpectio. In xp̃o aůt videbatur genus humile. quod ei expꝛo⸗ bꝛabant dicẽtes. nõne hic eſt filius fabꝛi. Similiter dieta fuit in chꝛiſto cõpetens? humana.vnde vocabãt eum carniũ voꝛa⸗ toꝛem ⁊ vini potatoꝛẽ. Similiter veſtimẽ ta erãt honeſta.⁊ cõuerſatio humana. Sʒ quia iohãnes cõtinue mittebat ad xpᷣm.et iudei refutabant xpᷣm. volentes ergo iohã nem magis habere in magiſtrũ.mittũt ad eum opinãtes blandicijs eñ allicere adq; fitendũ ſejeſſe chꝛiſtũ. Andedicũt. Tuqs es.nõ quaſi ignoꝛãtes ſed ad cõfitendũſe chꝛiſtũ inducere volẽtes. Et patet hictm Mugo. de ſancto victoꝛe.ꝙ iſti expꝛeſſe ni⸗ tuntur pᷣferre iohannẽ chꝛiſto. quaſi indi/ gnum reputãtes xp̃mn⁊ vilem ac ↄtempti⸗ bilem ꝙ ei merito iohes nõ ſubeſſe ſedpeſ ſe debeat et ratione generis ⁊ rationeſun ctitatis. Ende tiñ credebant iohãni ꝙſi ſe dixiſſet etiaʒ dei filiũ credidiſſent. Ehꝛi ſto autẽ in nullo credere volebãt. Vndeei potius direrũt. Tu de teipo teſtimonium dicis. teſtimoniũ tuum nõ eſt veruʒ Joh. vüij.⁊ alia multa. Woꝛaliter. Iſti nolen/ tes ſubijcichꝛiſto pꝛopter eius genealo⸗ giam pauperemet vitam cõpetentẽ ethu/ manã.ſignificant illos tam in ſtatu ſecula riqᷓ; ſpirituali.qui dedignãtur ſubijcipꝛe latis eoꝛuz aut dñis minus generoſis vel minus ſanctis minꝰ doctis vel minꝰ ſayi entibus. Cõtra quos eſt Spłus dicens. Obedite pꝛepoſitis veſtris.nõ tm̃ bonis ſed etiã diſcolis.ſ· Pe. ij. Moc fecitã chꝛiꝰ ꝗ per om̃ia ſubditꝰ erat parẽtiboſuis· di⸗ cit Berñ. Quis quitw. deus hominibv patet Au.ij. Et ipe xp̃s fecit redditribua etiã gentiliby impatoꝛibꝰ vt Wathxxj ꝙ in ſecũꝰ V Sx 1 ſecũdo da parte huius euãgelij deſcribit᷑ beati iohis baptiſteſu⸗ bilis et cõſtans humilitas.⁊ in om̃iyſu is reſpõſioniby. Eñ dicit. Et confeſſus eſt Ernõ negauit. Et cõfeſſus eſt qꝛ nõ ſum ego xp̃s. Hicit hᷣ Breg in Vmel· ꝙex i rñſione cõmẽdatur iohis hůilitas. qͥ cun tante virtutis eſſet vt xp̃s credi potuiſſet elegit ſolide ſubſiſtere ĩſe ne humanaopl nione raperet᷑ inaniter ſuꝑ eſ. Dicitß. E cõfeſſus eſt. Mugo de ſctõ victoꝛe. õſeß ſus eſt publice ſe nõ efe xpᷣm· ⁊ nõ negauit ſupple veritatẽ.ſcʒ ſe eſſe pᷣcurſoꝛẽ ip Ve nõ negauit ſcʒ ſiendo. Sliquieni negant veritatẽ tacẽdo.de qbus dicit᷑. Quitucet cõſentit. de re. iur᷑. qͥ tacet.ſibꝛo.vj Et ↄel ſus eſt qꝛ nõ ſum ego vps · ſcʒ vt quidaʒ N ſtrũ opinãtur. Velad minꝰvt h̊ dicerẽm chinãtur.⁊ ita manifeſte ꝑcutit coꝛda eop⸗ Licet eni vt dicit beatꝰ Tho. illi nõ quere bãt vtrũ eſſet xpᷣs vᷣbis.tñ intentiõe. Etiõ intentioni rñdet magi qᷓ; qᷓſtioni fm Bol⸗ rã. De hac fideli confeſſiõe dict᷑ Mach⸗ gw confio cjfeſis noun erenol Etinter luses duoqu m pr ſequele inerro tioneſt Wi nemh wion claba ſw· Eti chu dicu dehe joꝛce inbei ꝛuhn Ryi isgd iohine ſicth gendo cor pteri ſonat vnine coꝛyu nõfui tis E khabi beatus Grahe Nnit. L iwtiſn mnim hune ſubſ belin e vimpatorn Hi Dmnis q̃ cõfitebitur me coꝛaʒ hominiby. confiteboꝛ ⁊ ego eum. Johãnes maxune cõfeſſus eſt quia cũ poſſet reputari chꝛiſt? noluit· Et ſic ᷣm Vrego. dum nõ yult ra⸗ pere nomẽ chꝛiſti. factus eſt membꝛũxpi Et interrogauerũt eum. Quid ergo He⸗ lias es tu. Dicit beatꝰ Tho ſuper Joh.· ꝙ duo querebant. ſcʒ perſonã ⁊ ꝑſone offici⸗ um. Pꝛima q̃ſtio fuit de ꝑſona. om̃es alie ſequẽtes ſunt de officio. Ande ſequit. Et interrogauerũt eum · Fraudati ab inten⸗ tione ſua ⁊ remota pꝛioꝛi opinione. didit. Quid ergo ſcʒ es. Von expectãt reſpõſio/ nem pꝛioꝛis q̃ſtionis · ſed ſtatim oponüt alioꝛũ opinioneʒ dicentes Belias es tu. Hicit Tho. ꝙa populo iudeoꝝ ſicut expe ctabatur xpᷣs venturꝰ ſi helias ip̃m pᷣcur ſurꝰ. Walach. vlti. Wittã heliã teſ biten Et ideo vidẽtes iohannem nolle ſe fateri chꝛiſtũ. inſtãt vt ſaltem ſe dicat heliã. Vñ dicunt. Quid ergo. Belias es tu uerũt de helia pꝛimo.quia helias apud eos ma⸗ ioꝛ ceteris habebat᷑ ᷣm Criſob. Scoqꝛ in helia pᷣceſſit figura baptiſmi.qui diuiſo ioꝛdane cũ heliſeo ꝑtranſiuit. Vt dicit. iiij Reg ij. Tertio qꝛ helias latitauit in ſpelũ cis ad modũ fere. ⁊ quia auſterevixit. Sic iohãnes vt ptz WMatth ·iij. Quarto quia ſicut helias maximũ ʒelũ habuit in coꝛri⸗ gendo vt patet. iij. Reg xix. Sic iobãnes coꝛripuit herodẽ. vt p Mach · xiiij. Pꝛo pter iſta ergo putabat᷑ helias.etiaʒ in per/ ſona ſᷣm erroꝛẽ illoꝛuz qͥ dicebãt ꝙ anima vnius homis poſt moꝛtem intrare poſſet coꝛpus alterius homis.⁊ facere ſitia ope ra Waxime at hoc putabãt de helia qui nõ fuit moꝛtuus ſed in paradiſum tranſla tus· Eñ putabãt eum rediſſe de paradiſo ⁊ habitare moꝛe pꝛiſtino in deſerto · Sed beatus iohãnes reſpõdet non ſum. Sed cõtra hoc videt᷑. Khꝛiſtꝰ enĩ dicit Wacth. xj. Si vultis ſcire. ipe eſt helias qͥwenturꝰ eſt. Et eiuſdẽ.xvij. Dico vobis helias iam venit. Et tunc intellexerũt ꝙ de iohanne bapriſta diriſſer eis. quõ ergo negauit ſeh heliaʒ. Rñdeo ᷣm Dioniſiũ. Intellectus diuini..angelici diſtribuũtur in ſubſtanti am virtutẽ ⁊ operationẽ. ſitr alia oĩa. Jo⸗ hannes ergo negat ſe eſſe heliã q̃ntum ad ſubſtantiã perſone. Thꝛiſtus aũt diciteũ heliam q̃ntũ ad virtutẽ? operationẽ. Oñ angelus annũciatoꝛ ſue ↄceptionis nõ dj⸗ rit. Ip̃e pꝛeibit ante illũ in ꝑſona helie · ſed in ſpiritu⁊ virtute. Auce.i.id eſt. in ſititu⸗ dine operũ.ᷣm Tho. Deinde ponunt ter tiam q̃ſtionẽ dicẽtes. Pꝛopheta es tu. ᷣm Eriſo. querũt de illoꝓpheta quẽ ſileʒ moy ſi expectabant. De quo Deute.xviij. Pꝛo⸗ phetam ſuſcitabit vob dñs de fratribꝰ ve ſtris.ipᷣm tanqᷓ; me audieti. Vei pheta es tu.i heliʒeus quẽ antonomaſice ꝓphetam eſſe dicebant. qa dupliceʒ ſpiritũ helie pa⸗ buit.⁊ ob hoc credebat᷑ eſſe iohãnes. Qui ⁊diuiſit ioꝛdanẽ.qͥ ſignificat baptiſmum. Et iohãnes baptizabat.⁊ ſic eũ putabant helizenm qͥ dicitur auctoꝛitatiue ꝓpheta. Et reſpõdit.nõ ſum. Sed cõtra. tñ Au.j. Tacharias ſpũſancto dicit eñ eſſeꝓphetã. Tu puerpheta altiſſimi vocaberis. Re⸗ põſio.ꝙ ppꝛie loquẽdo ꝓpheta dicitur pᷣdi⸗ ctoꝛ futuroꝝ Johes ergo qͥa pꝛeſentẽ oſtẽ dit nõ futurũ pꝛedixit.ideo nõ fuit ꝓpheta. ſed plus qᷓ;ꝓpha. Ita ſoluit Brego. Sed cõtraß videtur. q;a ſi fuit plus qᷓ; pꝛophe⸗ ta.igiturqpheta.qa minus includit᷑in ma ioꝛi. Rũ · Em Lyram.ꝙ vere nõ fuit ꝓphe ⸗ ta ille quẽ moyſes pꝛedixit iudeis loco ſui venturuz. Moc enĩ de xp̃o dictum fuit ad litterã. Vnde iohannes intelligens ip̃os q̃rere de illo magnopheta recte reſpõdit ad intentionẽ eoꝛuz ſcʒ nõ ſum xp̃s quem vos eſtimatis ſicutpꝛius. Dixerũt ergo ei ſcʒ illi nuncij ↄſiderãtes ꝙ nihil magni di xit de ſe.volentes autẽ modũ ſcire ne va⸗ cui redirent ad mittentes q̃runt quarto. Quis es vt reſpõſum demus his qͥ miſe ⸗ runt nos.qͥd dicis de teip̃o. Hanc queſtio nem iã fecerant. ſed dolus fecit eam itera⸗ ri. Vnde cauſaʒ falſam ſubijciũt dicẽtes. vt rñſum demus his.q̃ſi dicãt. non aliud q̃rimus niſivt reſponſuz repoꝛtemꝰ mit⸗ tentibus. per qͥd obumbꝛabant dolũ quẽ habebant in coꝛde ᷣm Mugo. q̃d patet qꝛ ſtatim vt audierũt reſpõſuʒ qͥd iohannes diceret de ſeip̃o. arguerunt euz. dicentes. Duid ergo baptiʒas. Sed iohãnes tan⸗ q cõſtans ⁊ humilis humilia ⁊ vera de ſe reſpondit dicens. Ego vox clamantis in deſerto.q.d.ego ſum qſi vox reſpectu xpi. qᷓeſt verum verbũ de coꝛde pr̃is añ ſecula genitũ.⁊ modo huic mũdo viſibilir incar⸗ natũ. Rõ rñdit iohes zpꝛiã nominationẽ. neq; nn nobile neq; patriam. vt dice ⸗ ret. Ego ſum iohãnes filiꝰ zacharie ponti 5 ſicis de hierlin ciuitate· de tribu leui ſiẽfa diũt vani iactitatoꝛes cũq̃rit᷑ ĩmo cum nò e ũcũ indignari queritur ab eis Ego ſum talis dignitati ideo cdamare dicit᷑. Vñ in pð frilius palatini. caſtellani aut alteriꝰ exꝓ⸗ auis ⁊ auis? patrib· deſpicientes ꝑ hoca⸗ lios. Contra quos dicit Hiero. in epiſto la ad thalanciã·& Sola apud deum nobili tas eſt nõ ſeruire peccatis. atq; claruʒ eſſe virtutitn. Quid ergo pꝛodeſt ili nobilitaſ quẽ ſoꝛdidant moꝛes. Aut quid nocer illi generatio vilis quẽ moꝛes adoꝛnant. inqt Triſo.ſuper Wath · tractans illud patrẽ pabemꝰ abꝛaam. Wagis ð iohannes re⸗ ſpondit illud deſe ꝑ quod ad xpᷣm ꝑtine bat. Vñ dicit Ego voxclamãtis ĩ deſerto Vbipꝛimo affirmat ſe eſſe pᷣcurſoꝛem xpᷣi dicens. Ego vox damãti in deſerto· i.go ſum ille de quo feriptum eſt Iſaie. c. Abi dicitur vox damantis in deſerto. dirigite viã domini.i. ego ſuʒ ille qui debetclama⸗ re in deſerto iudee.vt homſes ſe pᷣparent ad aduentũ xp̃i in mũdũ Vocatautem ſe iohãnes vocẽ.xp̃m autẽ verbũ.iudeaʒ ve⸗ ro deſertũ Nocem ſe vocat. Pꝛimoq ſi« x cut voxpꝛecedit yerbũ· ita iohãnes xpᷣm. Luce.ſ. Ipe pꝛeibit ante illũ. Scpo quia ficut vox eſt ꝓpinquioꝛ verbo q; ſonus.ita ohãnes pinquioꝛ fuit xpᷣo quãtũ ad pꝛe⸗ ſentiam coꝛpoꝛalẽ. qꝛ ip̃m digito demon⸗ ſtrauit qᷓ; altjꝓphete qui eũ a longe pᷣdixe runt. Tertio qꝛ ſicut vox manifeſtat vᷣbũ. ſta iohãnes naſcendo baptizando pᷣdican do moꝛiẽdo xpᷣm manifeſtauit. Vñ Joh.j Mic venit in teſtimoniũ vt teſtimoniuz ꝑ⸗ piberet de lumine. Quarto quia ſicut vox trãſit ⁊ deficit. verbũ auteʒ remanet Sic iohãnes trõſiuit de hoc mũdo.xpᷣs auteʒ ꝑmanſit poſt eũ. Vñ Joh · ij· dixit iohan⸗ nes. WMc opoꝛtet minui.illũ autẽcreſcere. c ꝛñ Kzeoꝛũ⁊p inter quos phariſeierãt inuidi ⁊ malicioſi Quinto qꝛ ſicut voxeſt inutilis ſineverbo ita baptiſmus iohãnis ſine baptiſmo xp̃i. Vnde hic dicit. Ego quidẽ baptizo aqua. medius autã vñ̃m ſtetit quẽ vos neſcitis. Dicit aũt ſe iohãnes vocem nõ qualiſcũq; de go baptiʒas.ſi tu non es chꝛiſtus neg;he verbi ſilẽter aut ſecrete pꝛolati ſed vᷣhicla mantis. ideo dicit Gox clamãtis. Thꝛiſt? enĩ damabat pꝛimo ideo qꝛ maifeſtare ve ritatem venerat. Eñ Joh.vij · Stabat ie ſus ⁊ciqmabat. Sco qꝛ iudei ab ip̃o ma rime diſtabãt. In pð. Elongaſti a me ami cũ.ideo neceſſe fuit xpᷣm clamare. Tertio ꝛ ſurdi erant. Vñ Iſaie.xlij. Quis ſurdꝰ niſi ſeruus meus · Qugrto qꝛ xp̃s zpteri obedientiã eoꝛũ cũ indignatiõe loquebat᷑ ücloquet ad eos ĩ ira ſua. Et vbi clamat hec vox di cit in deſerto. Judeã vocat deſertũ Wat thei.xxiij. Ecce relinq̃tur vobis domꝰve/ ſtra deſerta· Deſerta eſt iudea.ideſtitutn derelicta ſolacio redẽptoꝛis ⁊ gratia chꝛi⸗ ſti Sctu.xiij. Vobis pꝛimũ opoꝛtuit pdi/ — cari regnũ dei. Sed qꝛ indignos vos fec ſtis vite eterne. Ecce ↄuertimur ad gẽtes. ſicenĩ pꝛecepit nobis dñs. Sed quiddu⸗ mabat iſta vox certe hocqð ſeqtur. Din⸗ gite viã dñi·&d litterã. Johãnes in deſer to clamabat Macth.iij· Johãnes venüß⸗ dicans in deſerto·⁊ clamabat dirigite yii dñi. qꝛ pꝛedicabat penitẽtiã. ꝑ quã dirigit via peccatoꝛis ad deñ.q̃ ſcʒ eſt obliquaqᷓ diu peccat. dirigitur autẽ ꝑmandatoꝝob ſeruantiã. Vñ Joh·xiij. Si quis diligit me ſermonẽ meuz ſeruabit. Et ſeqͥtur. d eũ veniemus. Ecce via. Beatus aũt Tho mas hic dicit ꝙ loquit᷑ de via.iuſticie que po eſt pꝛeparãda. De qua Iſa xxyf· Se⸗ mita iuſti recta eſt. Quod tunc fit quando pomo totus ſubditur deo. vt ſcilicet intel lectus per fidẽ. volũtas per amoꝛẽ. opera tio per obedientiã deo ſ Renr cõ tra Biere.x.dici. Non eſt in volũtateho ⸗ minis via eius.neq; virivt dirigat greſſus ſuos· ergo hoꝛtat ad impoſſibile. Rñ.ver eſt ꝙ ſolius dei eſt dirigere viã homis per gratiã ⁊ caritateʒ. ſed homĩs eſt pꝛeparire ſe quãtum in ipo eſt ad directionẽ. Vnd Breg. Uia dñi dirigitur cũ ad pᷣcepta coꝛ pꝛeparatur Et qui miſſifuerant erant phariſeis. Hic deſcribit querentiũ impꝛ bitatem. Inter iudeos quidẽ erãttres ſe⸗ cte ſcz Saduceoꝛũ Kzeoꝛũ⁊ phariſeoꝛi. contra chꝛiſtum De quibus hic diciturqᷓ iſti nuncij erant ex phariſeis. Qui vt diut Eriſoſt neſciũt querere ſed inuidere. B de querunt impꝛobe dicentes Nuider jias neq; pꝛopheta. quaſidicant · Vñtibi hec auctoꝛitas ꝙ vſurpas tibi alienũ of cium⁊ inducis nouum ritum ⁊ ſecamh nam. Situ nones chꝛiſtus qͥ poteſtale⸗ pꝛin baptiʒabit. neq; helias qui in trãin ioꝛdanis ſignificauit baptiſmij· iij Reg⸗ Req; pꝛopheta cuꝰ offici eſt baptizar· Ityße pin pusſe niur poren ones in piſifn zegil Ing cerdor ſeisin pann noh bapt vile din han eeys t̃n Sau nien pnol niſo võpo auan bin mst ſinõ necc mal g yita Kgo wola zent gſ0 Aumſ hes q dinin byme Ken Mept pliſno eſuhe Zen sen Em aſeſ mens re diqt 7 dicabat penii ihe uidijpal nẽ meuʒſentki ms. Scrwun t ꝙ ioqudemi cparida DequRn receſt Quom us ſubditurdenni edient deo ſun c.t dial onctuni eins neq; vnmdig oboꝛtntadinpoſti us deictdirgnin rituteʒ ſed honch — lia dñ dirignrd ur Etquimiifun Interudensqin ospbmnſauimi nmcn neſuit qu unt impꝛode da nones weei baptizare. T ytptz de heliſeo. iij. Reg. v. qui iuſſit ba⸗ ptizari Naaman pꝛincipem. qᷓi ergo dicãt Eum te dicis nõ eſſe aliquẽ illoꝝ trium qͥ⸗ bus ſcriptura ↄcedit baptiʒare.ſine aucto ritate facis ⁊ ſtulte. Dicit Eriſo. Quianõ potuerũt blandicijs ſupplantare.accuſati ones immittere temptãt. Dꝛige · hic dicit ꝙ iſti fuerũt alij nuncij a pᷣcedentibo.qͥd pa tet qꝛ illi reuerẽter.ifti impꝛobe q̃rũt. Sʒ Ingꝰ. Brego.⁊ Criſo. dicũt fuiſſe eoſdẽ ſa cerdotes ⁊ leuitas tñ nobilioꝛes ex phari⸗ ſeis.inter qs etiã erãt ſacerdotes et leuite. Iſti ergo vidẽtes cõcurſum populiad io⸗ hannis baptiſmũ.volentes impedire iſtũ nouum ritũ tanqᷓ inuidi direrũt iohanni Quid ergo baptiʒas qᷓſidicãt. quõ audes Similes ſunt inuidis dicktib videntiby. Nolite videre. Jſa xxx. Sʒ au diamus reſpõſiuã pꝛudentẽ. Rñditeis io hannes expꝛimẽdo veritatem ſui officij di cens. Ego baptizo in aqua.i.lauo exteriuſ tm̃ nõ tãqᷓ; xÿs interꝰ ſed ad ipᷣm pparo. Iictu.xix. Johes baptizauit baptiſmo pe/ nitentie oñdens eũ cui crederẽt. Ego ba⸗ ptizo in aqua in pnĩam. nõ in ſpiritu.in re/ miſſionẽ peccatoꝝ. Doceo eĩ penitere ſed nõ poſſum abſoluere. pᷣparo ergo coꝛpoꝛa lauando ad deſignandũ illũ qͥ venturꝰeſt baptizare ĩ ſpũſctõ auctoꝛitatiue etiã ani⸗ mas abluendo. Non debetis ergo mirari ſi nõ exiſtẽs xpᷣs.helias aut ꝓpheta bapti⸗ ʒo. Baptiſmus enĩ meus non eſt ꝑfectus nec cõpletus.qꝛ ſolũ eſt in coꝛꝑe nõ in ani ma. Uñ ego lauo coꝛpoꝛa in pniam.⁊ in ſi gnů pnie purgãtis anĩas. Hec mg̃ in de vita xp̃i. Et eſt ſenſus ex iſta expoſitione. Ego baptizo in aqua.i.ego qͥ ſuz purꝰ ho/ mo lauo coꝛpoꝛa.ſed veniet alter in ſpũ.i. qerit deus ⁊hõ·⁊ ille lauabit pfecte vtrũ⸗ q; ſcʒ aĩam ⁊ coꝛpus. Coꝛpus coꝛꝑe ſuo et aiam ſpũſancto qͥeſt deus Actuj. Johan nes qͥdem haptizauit aqᷓ. vos aũt baptiʒa bimini ſpũſctõ. Lõueniebat auteʒ iohãni baptiareter tria. Pꝛimo qꝛ licet nõ eẽt xpᷣs · erat tñ pᷣcurſoꝛ eius. ergo debuit pa⸗ rare viã. ſua pᷣdicatione pᷣdicatiõi xp̃ᷣ.⁊ba ptiſmo ſuo baptiſmo xp̃i. Sco qꝛ licʒ nõ eſſet helias ꝑſonaerat tñ virtute Auce.j. Tertio qꝛ licet nõ eſſet illeꝓpheta ſingula ris erat tñ pluſqᷓ; pheta cõmunis. Erat etiã vrilis ile baptiſmꝰad tria. Pꝛimo ad nuefactionẽ ad baptiſmũxp̃i. Scðᷣoꝓ⸗ Sominica quarta aduentus tes peccata ſua· ⁊tertiopter xpᷣi nalit„ tionẽ. ſicut ſtatim ſeqͥtur. S ꝙ in euãgelio pᷣſen Ditertio ginrehtehon nem laudabilis cõmẽdatio. Vñ ſequitur. Medius aũt vr̃m ſtetit.i xp̃s eſt intervos quẽ pꝛedico. qui eſt mediatoꝛ dei? hoĩm. Et dicit. Mediꝰ yr̃n ſtetit.icõiter viuẽg. inter homies vitã cõmunẽ duxit quẽ vos neſcitis ſcʒ q̃ntũ ad diuinitateʒ Joh.viij. Req; me ſcitis neq; patrẽ meũ. ĩmo ſimpii citer eum negauerũt coꝛã pilato. Duẽvos neſcitis.i.hocꝙ ipe ſit ſctũs hõ exiſtẽs de⸗ us capere nõ poteſtis ᷣm Tho. Etetiã ne ſcitis qᷓ; magnus ſit kEm naturã diuinaʒ q̃ in eo latet Job. xxvj. Ecce deus magnui vincens nam ſcientiã. Exponit᷑ ergo du⸗ pliciter. Vel m humanã naturã.⁊ſicxp̃s ſtetit medius inter iudeoſ⁊ qꝛ cõmuniter ↄuerſatꝰ eſt cũ eis. habitu inuẽtus vt ho⸗ mo. d Philip.ij. Lu.xxij. Ego in medio veſtrũ ſum ſicut qͥ miniſtrat. Sco q̃ntuʒ ad diuinã naturã in medio vr̃m eſt.i.iĩ om⸗ niby creatis Biere · xxij. Lelũ ⁊ terraʒ ego tem ⁊ obſtinationẽ coꝛdis. nit in mundũ.⁊ dilexerunt homines tene⸗ bꝛas magis qᷓ; lucẽ. Ip̃e eſt qͥ poſt me ven ⸗ turus eſt ſcʒ ad pᷣdicandũ ad baptizandũ ⁊ad moꝛiendũ. quẽ ego vt pᷣcurſoꝛ pᷣnun⸗ cio. Tota enim iohannis vita fuit quod⸗ dam pꝛeparatoꝛiũ ad xpᷣm qͥ ante me factꝰ? eſt. i.qᷓ me pꝛecedit honoꝛe⁊ dignitate. Et ſic pᷣcedit me tanqᷓ; ꝑfectus umpꝑfectũ.⁊tan qᷓ; dñs ſeruũ. Quaſi di.ᷣm Criſo. Põ er/ impleo.⁊ tñ nemo ſcit eum Zuherl oß. go me exiſtimetis maioꝛẽ qꝛ⁊ ſitemꝑe ſuʒ pꝛioꝛ in pᷣdicatione.tñ poſterioꝛ ſum oꝛdt᷑ nis dignitate Licet enĩ poſt me natus eſt xpᷣs.tñ ante me factus eſt dignitate ⁊ mi⸗ hip̃latus tanqᷓ; clgrioꝛ ⁊ honoꝛabilioꝛ ſen maioꝛ? dignioꝛ. Inte me ergo factuseſt. ſinceritate cõſcientie. innocẽtia vite. fame decoꝛe. Ante me eſtwiuinitate qᷓ ab eterno eſt. Vnde ipſe maioꝛ me eſt. Ego enĩ ſum ſeruus ille dñs. Ego miles. ile imgatoꝛ. Ego homo fragilis.ille dens foꝛtis. Lu⸗ ius non ſum dignus coꝛrigiam caiciamẽ⸗ ti eius ſoluere. quod vtiq; vile ⁊hnmile of ficiũ elt·q· d. tante dignitat ẽ ꝙego nõ ſuʒ dignus ſibi ſeruire. neceius miniſter vo⸗ cari etiam in vltimo miniſterio.quod eit üij. Luxvxe viſcalciatio. Et hoefm Boꝛrã. Veruʒ eſt quia nullus quantũciq; bonꝰ deber ſe di gnum reputare · vt eſiaʒ chꝛiſtũ diſcalciet. Snde Centurio Wach · vij · Domine nò fum dignvt intres fub tectũ meũ · Ex hoc patet ꝙiohãnes multuʒ acceſſerat ad dei cognitionẽ inquãtũ ex ↄſideratiõẽ diuine magnitudinis ſe totaliter vilipendebat et nihů ſe eſſe dicebat. Sic? abꝛaam ci de⸗ um cognouiſſet. dixit. Loquar ad dñm cũ ſim cinis ⁊ puluis Beñ.xvilj· Et ptʒ etiaʒ ex hocꝙ quãto hõ ſe a deo longeĩ ſua im perfectione diſtare cõſpicit. tanto mais erga deñ de ſe hũlia ſentit⁊ ſeiß̃mrep̃ben dit. Vnde Job.xlij cũ deuz vidiſſet dixit Punc oculũs meus vidette ideirco rep⸗ hendo me 10go penitẽtiã. Sed ↄtra iſtã litterã videt᷑· Eũ enixpᷣs nõ detulerit cal⸗ ciamẽta que aplis pꝛohibuerat Lux. Et ipᷣe qð docuit fecit Sctu.j. Quõ verũ loq;/ tur iohãnes de calciamentis t i.Pꝛopter iſtam rationem dicit Lira⁊ Boꝛra. ſcrũs Tho.⁊mg̃ in devita xp̃i. ꝙ iſta locutio eſt methaphoꝛica. Eñ dicit Lira ꝙ iohes lo quebat᷑ hoc ꝑq̃ndamſ ikitudinẽ· ſicut ho ⸗ mo aliqͥs ſuã paruitatẽ? alteriꝰ excellen/ tiã exbᷣmens dicit. non ſum dignꝰ religare ſotulares ip̃ꝰ Necmirũ homo cõpa ratꝰ deo mhil eſt fm ip̃m. Allegoꝛice vero ßᷣm Boꝛrã.calciamentũ eſt hũanitas xp̃. pes calciatus deitas humanata. coꝛrigia calciamẽti eſt vnio naturaꝝ · Soluereer⸗ go coꝛrigiã calciamẽti eſt explicare myſte⸗ riſi vnionis. ad qð indignuz ſe dicit iohes Iſa.lij. Benerationẽ eius qͥs engrrabit. qᷓ.d. nullus. qꝛ nemo eſt dignus. Et intelli gendũ eſt ꝙ licet iohes ⁊ alij doctoꝛes ex⸗ plicauerũtalij de vnione hũanitatis cum deitate. nõ tñ ꝑfecte⁊ ad plenũ ſed impꝑfe⸗ cte. Zlio modo ᷣm Tho· exponi᷑ ſᷣm illud qð ponit᷑ Deutero· xxv. M cũ aliqͥs moꝛie bat᷑ ſine liberis frater eiꝰ ſcʒ defuncti coge batur reciꝑe vxòꝛẽ eius ⁊ exea ſemen fra⸗ tri ſuo ſuſcitare. M ſi eã nollet recipere in vxoꝛẽ tuncaliqͥs ꝓpinquus defuncti eãre⸗ cipere volens debebat illũ diſcalciare ĩ ſi⸗ gnũ ceſſionis huꝰ⁊ illã in vxoꝛẽ reciꝑe: et domus eiꝰ debebat vocari domus diſcal ciati. Ande dicit. Euiꝰ nõ ſum dignꝰ ſol⸗ uere coꝛrigiã calciamẽti.i.nõ ſum dignus pabere ſponſam q̃ᷓ ſibi debet᷑ ſcʒ eccleſiaʒ. d· Nõ ſum dignꝰ vt vocer ſpõſus ecce⸗ ſie qᷓ cõfecratur a chꝛiſto in peiſnoſe Ego eni baptizo in aqua tiñ. Añ Joh ij Qui habet ſponſam ſponſus eſt. Tandeʒ deſcribit locũ vbi hecfacta ſunt ꝓter meli oꝛem certitudinẽ dicẽs. Mecin bethag facta ſunt trãs ioꝛdaneʒ.vbi iohãneserat baptizans. Duidã legunt in bethanig et male. quia bethania eſt iuxta montẽ oliue tiʒpe hierlin. Joh·xij·⁊ ath. xxvſ. Etil ia multũ diſtat a ioꝛdane Eit ergo gliabe thagia ſupꝛa ioꝛdanem.ex altera tñ parx fluminis in ſoꝛte duaꝝ tribuũ et dimidie. ßᷣm Brego. Pyrã. Criſo. ⁊ Tho.· Etitaer am babet in greco. Sed apud nos vico ſcriptoꝝ coꝛruptũ ſicut alia multa. Adlit terã ideo ponit iſtũ locũ. vbierat iohes ba ptiʒans. vt reducat illis ad memoꝛiã qui tunc adhuc viuebãt. ⁊ locũ nouerantet ſic magis certierant? crederẽt. Splalitbe thagia interpꝛetat᷑ domus obedientie ad ſignificandũ ꝙ neceſſe eſtꝑ obedientiaʒji dei ad baptiſmũ ꝑuenire. Joꝛdanis inter pꝛetatur deſcenſus ⁊ ſigniſicat fᷣm Vꝛige xpᷣm qui deſcendit de celis nõ vt faciatww luntatẽ ſuã. ſed voluntatẽ patris ſuiqͥeti am ideo deſcẽdit vt nos lauareta peccj in ſanguine ſuo Apocal· j. Moꝛaliterin⸗ ſtruimur de trib. Pꝛimo in iohe inſtrui⸗ mur vt in om̃ibo noſtris opibus. gliaz dei nõ nr̃am queramus.ſicut ip̃e iohannesq chꝛiſto om̃ia ꝑfectioꝛa aſcᷓᷣſit. et ſe gdip honoꝛẽ extollendũ pꝛecurſoꝛẽ dir in xp̃s Joh viij. Si ego gloꝛiã meaʒ quero. gioꝛia mea nihileſt. Etaplłus. iiaigo riã dei facite j. Loꝝ. x. Scðᷣo inſtruim vt veritatẽa nobis querentib nõ ocue mus ſed quod falſum eſt negemꝰ. qð veri aſſeramus.ſicut iohãnes negauit qð non fuit· cõfeſſus eſt qð fuit. Eñ dicit Zug i libꝛo de agone xpᷣiano. Quiveritatẽoc tat. ⁊ qꝓdit mẽdaciũ. yterqʒ reꝰ et Ale pꝛodeiſe non vult. Iſte quia nocere deli⸗ derat. Hec ille. Waxime autem veritalẽ fidei locoꝛ tempoꝛe opoꝛtunis quilibetie netur confiteripublice oꝛe. Ham Rom x. dicit᷑ꝙ coꝛde creditur ad inſticiam · oꝛ autem fit confeſſio ad ſalutem · Tertioil ſtruimur bic vt in om̃ibus noſtris actio⸗ nibus ſemper medium inſticie obfuem⸗ exempio chꝛiſti qui medius ſterit. Medi enim eſt locus humilitatis. locus cõmM tatis. locus vnitatis·locus ſtabilitas⸗ yebut huns miner hannẽ iterdi ditia n. qu ſchnd oi u necet runt. qane ho ns ho Aoln umd ſenme iercp tren jnn irey putſ fmi iu wiig eus poſſun 6 titranttini terpꝛetaldonu däcneuſich ptiſm pucm Bu S deſccduytnsnn inc fuo Spocj hu rde mh. Pni n omionohhn nqucramus ſcitu upfenuti⸗ henn Sichogin vt illi qui patiun Sominca quarta aduentus cus pꝛoximitatiſ.Ad ſignificandũ qꝛ nos debemus ſempꝑ ↄuerſari inter alios humi liter. om̃ibus eſſe indifferẽter cõmũes ad vtilitatẽ.cũ om̃ibyeſſe pacifici dvnanimes in aduerſis eſſe ſtabiles · om̃ibeſſe pꝛoxi mi. Juxta illud Zmbꝛo. Dmis homo om ni homini primus eſt. D Mic occur/ runt tria dubia. ꝛimũ eſt vtrũ baptiſmꝰ iohãnis ↄferebat gram. Scðm vtrũ ba⸗ ptiſmus xpi ſuit neceſſario inſtituendus. Tertiũ vtrñ baptiſmus xp̃ieqᷓliter ꝓfici⸗ at om̃b. Ad pꝛimñ rñdeo ꝙ licet baptiſ⸗ mus iohãnis potuit dici ſacramẽtũ large ſicut alia ſact᷑a legalia.eo ꝙ ſignificabat rẽ ſacrã ſcʒ baptiſmuʒ xp̃i.tñ non conferebat gratiã. Vnde vt dictuz eſt ideo fuit ĩaqua folũ. q exterius lauabat. interꝰautẽ non vferebat gratiã. nec remiſſionẽ pœtõꝝ. Eñ dictus eſt baptiſmꝰ hoĩs uia in eo iohã nis operatio viſibilis erat exterꝰ lauãtis. non inuiſibili gr̃a dei operãtis interius. Sed tñ ⁊ illa opatio a deo erat nõ ab ho/ mine. Sed hoĩs dictus eſt. qꝛ nihil— rebatur qð non agerethomo. Foꝛma aũt huius baptiſmi erat. Ego te baptizo ĩ no ⸗ mine venturi xp̃i. Et iſti ſic baptiʒati ꝑ io⸗ hannẽ rebaptiʒabant ꝑ chꝛiſtuz · vt cõmu ⸗ niter dicũt om̃es doctoꝛes ſuꝑ.iiij.ſnĩaꝝ. diſt.i.⁊ ſpecialiter iohãnes de monte leo⸗ nũ.qui ß ibi ponit ꝓ vna conduſione. Id ſcõᷣm dubiũ rñdeo. M baptiſinus xp̃ifu⸗ it neceſſario inſtituẽdus. Cuiꝰ ratio. quia oĩa legalia ⁊ circũciſio ꝑ quã oꝛiginale ab/ luebatur in moꝛte xp̃i fuerunt terminata. nec extunc pꝛofuerũt ſed ſeruãtib obfue/ runt. Ideo neceſſe fuit inſtituere vnuʒ ſa/ cramentũ cõmune ad remiſſionẽ pctõꝛuʒ. in quo daret᷑ renouatio mẽtis a pctõ vete ris homis.⁊ in quo eſſet depoſitio vicioꝝ ⁊collatio virtutũ. Hec Joh.ibidẽ. Id ter tium dubiũ ᷣm eundẽ ſup.iiij. diſt.iiij. M ſacramentuz baptiſini diuerſi diuerſimo/ de recipiũt. Duidã enĩ ſuſcipiũt ſacramẽ⸗ tũ ⁊ rem.vt om̃es parunli⁊ adulti deuoti. In paruulis enĩ delet oꝛiginale. In adul tis vero oꝛiginale ⁊ actuale. Quidaʒ ſuſci piunt ſacramentũ tiñ ⁊ non rem. vt adulti ficti nõ habẽtes verã coꝛdis ↄtritionem. Ziliqui vero ſuſe— rem⁊ nõ ſacramẽtũ. pꝛo xp̃o habẽtes fidem eius. Vel illiqͥ hñtes fidẽ xp̃i nullo modo poſſunt baptizari Exò ptz ꝙ illud Joh. t nisſ.ca. Summũ decus pꝛeſu⸗ vůis et vita mutabilis. Scðm hoc ergo iij. iſi quis renarꝰ fuerit ex aqua ⁊c̃. iutel ligitur de illis qͥ poſſunt et ↄtemnũt. Se ⸗ cundo ptʒ ꝙadultus putans ⁊credens ſe firmiter baptizatũ.licet non ſit.pſertim ſi ꝓbabilẽ habet de hoccredulitatẽ. vt qꝛ ha bitat inter parẽtes ⁊ chꝛiſtianos fideles⁊ gerit ſe in om̃ib⁊ reputat⁊ ab alijs repu/ taturꝓ chꝛiſtiano. poſito ꝙꝑ negiigentiã parentũ non eſſet baptizatus in aqua ip̃e ſaluabitur.patet qꝛ talis baptiʒatus eſt ꝑ ſpiritũſanctũ in fide chꝛiſti. Ita notãtdo ⸗ ctoꝛes ð bapriſmo ⁊ eiꝰ effectu.c. maioꝛes. Dominica. IIII. in aduentu. II. Sermo KI. S„1 B quiſei. Johã llũ magnus pater Juguſtinꝰ de⸗ ſcribens verũ chꝛiſtianũ ſuꝑ Pð. xxxij.ſic ait · Ipe eſt chꝛiſtianꝰ qui in domo ſua ꝑe ⸗ grinũ ſe eſſe cognoſcit. Patria eni ña fur ſum eſt Vec Aug. Et alludit vᷣbis apliad Reb. xiij dicẽtis. Nõ babemꝰ hic manen ⸗ tẽ ciuitatẽ ſed futurã inquiramꝰ.Exqͥ pa⸗ tet ꝙ hõ maxime deberet ↄſiderare ſuã cõ ditionẽ.⁊ maxie illã que eů facit chꝛiſtianũ MBeceſt aũt ↄſideratio ſue penalitat ⁊ mi⸗ ſerie. quã deberet hõ frequẽter penſare.vt peãad cõpunctionẽ afficiat᷑ Naʒ ſicut di⸗ cit Brego· xxiiij. libꝛo moꝛal. Hec eſt vna de quattuoꝛ qᷓlitatibꝰ qͥbus viri iuſti anĩa in cõpunctionẽ afficitur.cũ aut maloꝝ ſu/ oꝛũ reminiſcit᷑.ↄſideraus vbi fuit.vbi erit vbieſt. vbi nõ eſt. Et hanc ↄſiderationẽ di cit Bre. xxiij.li. moꝛa. Pꝛo ſpe foꝛtitudis fundamentũ. Et Mugo li.j. de anĩa ca.ix. vocat eã ſummã philoſophiã. Et vere ſũ⸗ ma ſapiẽtia eſt ſeĩm cognoſcere ßuuz dei. Per hanc eni hõ aſcendit ad deñ. vt dicit Caſſiodo.ſuꝑ illud pᷣs. Wiſerere mei deꝰ qm̃ infirmꝰ ſum. Vt igitur hõ vere chꝛiſti anus dici valeat.yt fundamẽtũ oĩm pᷣtu⸗ tũ in ſe ponat.vt ſÿmã ſapientiã acqͥrat.iu re q̃dã ⁊ merito ſibi indicit᷑ vt ſtatũ ↄditio nis agnoſcat. Qð tũc tanto faciliꝰ faciet ſi ſe qͥs ip̃e ſit interroget ꝑ vᷣba ñi thematiſ. dicẽs ad ſeip̃m ⁊ pie q̃rens. Tu qͥs es. In qͥbo vᷣbis tria nobis ↄſiderãda occurrunt. Scm eni triplicem naturã in homie tri⸗ pler ſibi qᷓ̃ſtio ẽ neceſſe foꝛmãda. In hoĩe ſiquidẽ eſt aĩa ſubſtãtia nobil · Coꝛpꝰ ſuba triplex erit queſtiode homie· pꝛima quid ſit ẽm animi. Scða quid ſit km coꝛ ꝑaleʒ . ſubſtantiã. Vertia quid ſit ßᷣm vitã. de q; rum quolibet q̃rendo dicat · Tu quis es. Pꝛima queſtio reſpicit hoĩs dignitatem. Scða hoĩs vilitateʒ· Vertia vtriuſq; ho/ minis ſinctitatem., —„ 4 ꝙ in verbis pᷣmi 1Tt pRmo fis cõſiderandaẽ ⸗ queſtio pma de homis dignitate· qͥ ſit hõ tm aiamq̃rendo. Eu qͥs es · Et certe ſi ho mo veꝝ vult rñdere qͥd ſit Em aiam Dicet nõ aliud niſiqꝛ Em aĩam eſt ſimplex ſuba. Sco ꝙeſt imoꝛtalis ⁊ pperua. Vertio ꝙ eñt ſui iuris ⁊ libera Oue tria ſioſiderant᷑ maxime dignificãt ſtatũ⁊ ↄditionẽ ipſius pois Pamo igit dicit eã eſſeſubaʒ ſimpli cœm ßeſt. incoꝛpoꝛeã vt dicit Zug in li de diffinitione anie. Et ꝑhoc hõ omnẽ crea⸗ turã coꝛpoꝛalẽ dignuatẽ nature pᷣcellit.in quit Sug. ſuꝑ Beñ. B ſ̃am. Mec ſolũ eſt ſunplex ſuba q̃kſcunc; ſedẽ ſimpler ſuba. rationis particeps. coꝛꝑi regẽdo accõmo ⸗ data.dicit idẽ Sug.li. de q̃ntitate aĩe. Eſt gũt talis ſuba anie noſtre vt eã non poſſit gignere foꝛmare vel cregre alius niſi deꝰ. Sñ Hꝛige.ſuꝑ Exoð. Dmel · dict. Ego nõ puto ꝙ qͥlibet hoĩm poſſit aĩam gigne⸗ re. Eñ ipe adam in initio creatiõis ſue di cens ad euã ait. Hoc nũc os ex oſſibꝰ meis ⁊ caro ð carne mea. Hec tñ ⁊ addidit ⁊ aĩa de anĩa mea. Ecce ᷣm Dꝛige. Que de ter⸗ ra ſunt ſua eſſe ꝓfitet. Que autẽ ſcit de ter ra nõeſſe. non dudet dicere ſua. Sic?la⸗ ban.qͥ cũ dicit ad iacob. qm̃ os meũ ⁊ caro mea es tu· Hec ipe amplꝰ aliqͥd videt᷑ ad/ dere ſuũ.dicens tiñ̃ ſuũ ꝙ terrene conſan guinitatis agnoſcit. Nec Nꝛige. de ᷓ lote ⁊ diffuſe ꝑ Zuugꝰli.vij· ſuꝑ Beñ · ad lr̃am.⁊ lij.⁊.ij. de oꝛigine ⁊ natura aie ꝑ totũ. Se/ cundo ad iſtã inqſitionẽ rñdens hõ dicit aiam ſuã immoꝛtalẽ? ppetuaʒ· De q̃ dicit Bre. iiij. dialogon. Tres vitales ſpirir⸗ creauit omp̃s deus. Vnũ qͥ carne no tegit Aliũ quitegit᷑ſed nõ cũ carne moꝛit. Ver tium qͥ carne tegit᷑⁊cũ carne moꝛitur· ſꝛi mus angeloꝝ. Scðs hoĩm. Tertꝰ aialiũ. Iſtud aut ꝙ ania hñana eſt immoꝛtal nõ olũ eſtcredibile ᷣm ſctõs per fidẽ.ſʒ etiã ꝓvabile ꝑ phicaʒ rationẽ ᷣm phos. Vnð Pilato in thimeo ca.iiij.⁊.v.inter multa er ronea q̃ de anĩa fingit humana. hoc veruz 9* interſerit ꝙaĩa hũang eſt ĩmoꝛtalis ꝛ6n ꝙ vicerit paſſiones vel vincet᷑ab eis pᷣmn bitur vel punietur poſt moꝛtẽ Ideʒꝓbat iðe in li. ad fedꝛonem quẽ de aĩa cõpoſuit. Sdem ptz ꝑ uidiũ xx. Methamoꝛpho ſeos. vbi dicit pytagoꝛã diriſſe. Woꝛtea rent anĩe pꝛioꝛe relicta. Sic de nonis do miby viuũt habitãtq; recepte. Calcidꝰq́; in cõmento ſupꝑ thimeum platonis dici. Coꝛpoꝛe depoſito cũ liber ad etheraper⸗ ges. Euades hoiem factꝰ deus ethera⸗ ti Iᷣtẽ Hermes trimegiſtus ad Sſiepii pꝛope pᷣncipiũ. Omis aĩa jmmoꝛtalis et. Et Ariſto. xj.li de anialibca.iiij dictꝙ intellectꝰ eſt ab extrinſeco ⁊ ſolus habʒet diuinũ. Scẽ ꝓbat.ij. de aĩa. vbi dicitꝙai intellectiua diſtinguit᷑ a vegetatiua.ſicu incoꝛruptibile a coꝛruptibili· Adidẽpu chꝛe in li. depomo? moꝛte. Iteʒ Senca epta.v. dicit ꝙ moꝛs nõ eripit vitaʒ ſedin⸗ terimit. Veniet iterũ qui nos in lucẽ reyo nat dies. Item epla· xiiij que rñcõmũier nõ habet᷑ dicit. Juuabit te aliqd de anuꝝ immoꝛtalitate q̃rere ĩmo ⁊ credere. Veri quia tam a pheris qᷓ; a ſanctis fides de 5 catho ica ſufficient diuulgata eſt. ideonõ opoꝛtet v terioꝛi perſuaſionide hocinſi ſtere. quare iſta ſufficiant. Vertio homore ⸗ ſpondet ad interrogationẽ ſibi factamd cens anunã ſuam eſſe voluntate liberan. Libertas ſiquidẽ anime noſtre inſuipi ma creatione fuit triplex.ſcʒ quia fuitcen ta ibera a peccato· a miſeria. a neceſſtu vt dicit Berñ. de libero arbitrio. Vern tamẽ licet anĩa ꝑ peccatũ pꝛimi homis b ictriplici defectui iã ſit addicta· uihilomi nus tamẽ adhuc habet libertatem quec poteſtas ſeruandi rectitudinẽ vt dit Inſ elmus ĩ libꝛo de libero arbitrio ca· Due quideʒ libertas quodãmodo naturalier ſemper eſt in homine · licet fm ip̃m nõlen per ea vtatur. que etiã ita foꝛtis eſtytn ſa res homini rectitudinem pꝛedictamn inſticiam quam habet valeat auferre·; diu hac libertate voluerit vri. Vecdnſel mus. Er his iam poteſt apparere dibnu et nobiitas anime humane que ſic credt eſt in decoꝛe et nobilitate vt ad imaginn ⁊ſimiitudinẽ deidicatur facta. Hãn Berñ.fuꝑ Eãti.mõe·x¶xxi. Perſ in tatẽ nature ĩmoꝛtalitatẽ? libertatẽ i ad ſilitudinẽ dei facta licet nõad equi⸗ inſiwie penpo Duyl vtho etiſi Vule daz cpir. pus hu putnie habete mmi pdeu me pien důſ tinõ foꝛm catut vochn ſoldto enin h ſembe bonin woet ien hne ie htz bon repei Popli hulit eo ꝙmulto inferioꝛi modo et gradu ania babet fimplicitatẽ ſui eſſe ilr immoꝛtali⸗ tatẽ ſilr libertatẽ qᷓ; deus. Ille em̃ habet eiſe ſimplex cui hoc eſt eſſe qͥd beatũ eſſe. Anima vero eit eſſe qd yiuere. Vnde de⸗ eſt vita viuẽs et viuificãs. Similiter aiq poc idẽ habet ſed diſpari modo· qꝛ aĩa eſt vita a creante creata. q̃ niſi ab illo nõ eſſet ſic miſi ab iðo viuificata nõ viueret. ec Vernardꝰ. Sed heu homo parũ iſtã di⸗ gnitatẽ aduertit. Vadit eñ̃ ſicut ſcriptu eſt de illo in pſalmo · Vomo cũ in honoꝛe eſſet nõ inteilexit cõparatus eſt iumenns inſipientib⁊ fimilis factus eſt ilis. Heu heu pauci hodie ſimplicitatẽ nature anie ſue attendunt. qͥ cũ deberent Em animaʒ ſimpliciter ⁊ ſpũaliter viuere ſicut ip ſim plexet ſpũs eit. viuũt ecõuerſo dupliciter et carnaliter et q̃d deterius eſt beſtialiter Dupliciter vinũt qͥ in aliqͥ volunt videri vt hoies.ſed in aliquo viuũt vt animalia. et iſti ſunt qdaʒ mõſtra in naturg. Refert Valerius maimꝰ in libꝛo.jciiij ꝙ ĩquo daz loco infans natus fuit cũ elephãtino capitc. Sic certe multi hodie habẽt coꝛ⸗ pus humanũ · ſed cqput. i menrẽ · que ẽ ca ut aĩie habent elephantinã. Elephas em̃ abet caput mõſtruoſuʒ cõtra moꝛẽ alio ri animaliũ. habet eĩ os ſuũ ſub mento WSic iſti habẽt os ſuũ nõ in celũ apertum ꝑdeuotionẽ. ſed in terrã depꝛeſſum ꝑ va/ nam operationẽet locutionẽ. Juxta illud p̃ᷣs. Quoꝛũ os maledictiõe et qmaritudie pienũ eſt veloces pedes eoꝛũ ad effundẽ/ dũ ſanguinẽ vt ſic vere aſſimilent᷑ elephã ti nõ ſoiũ in capite ſed etiã in ceteris dif⸗ foꝛmitatib· Sicit enim ꝙ elephas dele⸗ ctatur in ſanguie. Eñ bellatoꝛes ad pꝛo⸗ nocandũ elephantes ad tranſitũ ꝑugne.· olẽt oñſione vue moꝛiꝓuocare Woꝛus enim habet ſimilitudinẽ ſanguĩs in colo re rubedinis. Et ſignificat crudelitatẽ in pomine qͥ delectat᷑ effundere ſanguinẽ in nocẽtũ. Ideo p̃s · bene dicit. Veloces pe⸗ — qes eoꝛñ ad effundendũ ſanguinẽ. San guinẽ aũt dico erſi nõ ſemꝑ coꝛꝑalem ·tj victũ et panẽ acqͥſitum ꝑ ſudoꝛẽ.⁊ n uxta il⸗ lud. Panis egentiũ vita eoꝝ ·qͥ accipiteũ homo ſanguis eſt. Elephas etiã ðꝛ habe re pedes rectos ſine curuaturis genuũ ⁊ poplicũ.Et ſignificat illos ſuperbos qui nulli reuerentiã vel bonoꝛez impendunt — Bominica quarta aduentus nolentes cuiq; incuruari. Sed ili audiãt apim Roꝝ · riij. Lui honoʒẽ honoꝛẽ ſup⸗ ple reddatis. Sed qͥd mirũ ſi homini nõ faciũt reuerentiã qͥ eam deo denegãt face re. Viidemꝰeni pleroſq; in eccleſia dei in⸗ tra ipᷣa ſacra miſſarũ ſolẽnia· erecta cerui⸗ ce.pede diſtẽto. fronte impudica aſſiſtere. et velut elephantes ſupbos · ymo velut ſi⸗ mulacra inſenſata ⁊ ſtatuas mutas pedẽ in terra rectũ defigere · nec eñ eriã vel vix infra eleuationẽ hoſtie ſacre incuruare. et illũ dumtaxat vnicũ nec terre qdeʒ ꝑfecte adherentẽ. cum tñ in noĩe ihu omne genu fectat᷑ Philippeñ. ij. Duplices ſũt illi etiã qͥ aliud agũt ope aliud intendũt cogitatio ne.vt vanegloꝛioſi.qͥ faciũt opa ſua vt vi⸗ deant᷑ Wathv. Duplices et illi ſunt qͥ vi deri nolũt qd ſunt· ſed qͥd nõ ſũt · xmo nõ ſolũ nolũt videri ſed etiam nec patiuntur ßᷣm Berñ.ſuꝑ cantica ſermone · ixxxij· Nã vt dicit ꝛoſper in libꝛo de yita cõtẽpla⸗ tiua. Superbo vult credi cõſtans pꝛodi⸗ gus liberalis · auarus diligẽs ·temerariꝰ foꝛtis. inhumanꝰ parcus. guloſus huma⸗ nus.ignauus quietꝰtimidus cautꝰ. Bec ile. Duplices ſunt ⁊illi qͥ in apeꝛto fingũt bona.in occulto agũt mala.in veſtimẽtis ouiũ veniẽtes intus autem lupi rapaces. Duplices et illi qͥ cũ male fecerint bonis excuſationib ſe excuſant. Hã depꝛchenſi dicũt Em Ber̃ · Et ſi male feci parñ tamẽ feciet ſi multũ nõ tñ mala intentiõe.; vt inde bonũ ꝓueniret. ypocrita nõ ſũt faci⸗ enda mala vt veniãt bona inqͥt apoſtolus De numero raliũ vident᷑eſſe moderni cu rienſes apud reges et pncipes.qͥ ꝓter bo nñ reipublice multa in ſuꝑbia et abuſiõe veſtiũ. equoꝝ · aparatuũ.exercitioꝛũ. ioco⸗ rũ· ludoꝛũ et diſſolutionũ adinuenerunt · aſſerẽtes per hoc rempublicaʒ ꝓmoueri? magis inſigniri. Sed certe mẽtita eſt ini⸗ quitas ſibi. fabꝛicãdo excuſatiões in pec catis.q̃d tamẽ eſt maximũ viciũ et tardiꝰ penitere pmittit. Sicut dicit Kaſſiodoꝛꝰ ſug illud ps. Ad excuſandas excuſatiões in peccatis. Leꝛte pudeat tales manifeſta rõne cõfundi. Quis enĩ ſapiẽs dicat lau⸗ dabilẽ tantã ſiunptuoſitatẽ veſtiũ vl alio rũ iocaliũ bꝛeui tꝑe duraturã.ſine magno diſpendio reipubiice pꝛocedere.certe nul lus. Non vult hoc reſpublica yt fructum ongi tyis bꝛeuis moꝛa cõſumat in vani⸗ katibus et inſanijs falſis. vnit reſpublica on ſuperfluis ſed moderatis reg ſũpti 65 bus eo ꝙ in om̃ibus ſemꝑ regit modera tione rationis put inquit olicratus li v ca.ij. Ratio aũt ſemꝑ depꝛecat᷑ ad optima x.Ethicoꝝ. Et ſemꝑ mediũ tenet in ommn bus.j Ethicoꝝ. Wultũ ergo repꝛehẽdẽ⸗ di ſunt tales quipꝛie ſupbie faſtũ · abuſũ. exceſſum.pompã? iactantiã. vanitatemet diſſolutionẽ aſcribere reipublice vtilitati non verent· Quis em̃ neſciat multas pꝛo uincias ducatus ⁊ regna ſine talibꝰ vani/ tatibus.nõ modo bene et pacifice regiſed etiã diſponi feliciter. t vbi ſuꝑbig et va⸗ nitas in omnibus. que erit pax ab hoſtibꝰ que felicitas in rebus · creatoꝛe omni an te om̃ia pꝛouocato. Riſifoꝛte quis dicat. deñ talibus foꝛe iciũ. quẽ tamẽlegimus et angelũ vt fulgur de celo pꝛo eo ꝙeleua tus eſſet in decoꝛe ſuo deieciſſe. ſicut ſcptũ eſt. Deieciſti eos dů alleuarent᷑. Sed nec pꝛimis peperciſſe parentib. De quibo ſcri⸗ ptum eſt. Increpaſti ſugbos. Nec dubiuʒ qn de Adam ⁊ Eua loquit m Sugu. M ſiillis qui dũtaxat ſola pᷣſumptione mẽtis elati.iniquitatẽ meditati ſunt in coꝛde ſuo. diuina animaduerſio nõ pepercit. qũo tibi parcet qͥ nõ ſolum in coꝛde tuo vana vane cõcepiſti. ſed oꝛe ⁊ ope multipliciter. ac per poc damnabiliter multoplus effudiſti. De cipieris ſane ſi maioꝛi delicto minoꝛa vel nulla adhiberi flagella arbitraris. cũ ſcri ptum ſit. Juxta menſurã delicti.erit et pla garũ modus. Sttendant pinde hmẽõi dig nitatẽ anime ſue ⁊ ſimplicitatẽ eius invita moꝛib ⁊ cõuerſatione oſtẽdant.ne audiãt illud Ve duplici coꝛde filijs ſcelerati. Nec minus a natura anime ſue degenerant qͥ ĩmoꝛtalitatẽ eius aut nõ credẽtes aut non attendẽtes multis eã peccatis moꝛtificãt quod in eis eſt. Anima ſiquidẽ ⁊ ſi omnis immoꝛtaliter viuit vita naturali.nõ om̃is tñ viuet vita ſpũali. Nualis em̃ vita in pe nis in qua melvꝰ foꝛet nõ naſci.moꝛs po⸗ tius eſt.⁊ ideo grauioꝛ. qꝛ peccati nõ nate. Deniq; moꝛs peſſima Ita igit᷑ que ᷣm car nẽ yiuit anima.viuẽs moꝛtua eſt.cui reue/ ra bonũ erat om̃ino nõviuere qᷓ; ſicviuere inquit Berm̃. ſuꝑ cantica ſermõe. lxxxj. D multi ſunt qͥ quaſi imoꝛtalitatis ſue ob liti dicunt illud Sapie.ij. Ex nihilo nati ſumus ⁊ poſt hec erimꝰ tãqᷓ; ſi nõ fuerimꝰ Venite ergo ⁊ fruamur bonis que ſun vtamur creatura ranqᷓ in iuuẽtuteceier Tales qͥ ſic vtunẽ vita iſta.nihil curqntes de futura. vocat apoſtolus miſerabilioes om̃ibhominiby. Sicut patet.j. Coꝝxy Si t̃ in hac vita ſperãtes ſumꝰ. miſetj/ bilioꝛes ſumus om̃ib pominitv. Sũtet alij qͥ a natura anime ſue degenerant ĩco ꝙ eius libertatẽ in ſeruitutẽ redigũtitay cuz aĩa eoꝝ deberet eſſe libera vt dña.iji faciũt eam ancillã. Nam qͥ ſeruit pctõſey uus eſt peccati. Nectñ voluntas excuſun⸗ da eſt. Ipᷣa em̃ nõ coacta ſed volẽs ſeſer⸗ uã fecit ⁊ facit. Iðo quis excuſabitcũij fecerit. inqͥt Berñ. ſuꝑ cãtica.ſermõekxj. Vt igit᷑ attendat homo cõditionẽ aie ſie ſepius eam q̃ntum ad iſta tria interge. B Bu quis es. Bix ſecundoꝛ randa eſt ſcða queſtio que eſt de hominis vilitate quantũ ad coꝛpoꝛalẽ ſubſtantum Et certe ad iſtam interrogationẽſi hono vult verũ reſpondere.nõ aliud reſponde⸗ bit niſi illud Job.xiiij. omo inqͥt natus ſum m carnẽ de muliere.bꝛeui viuẽs tẽ poꝛe · repletus multis miſerijs. Eccevl tas triplex eſt.in ingreſſu in mundũ in ʒ⸗ greſſu per mundũ in egreſſu de mundo. ſcʒ fragilitas. bꝛeuitas.et calamitas. pn⸗ mo itaq; tãgit ingreſſum in mundũ quict ſatis turpis et abominabilis. quia natus de muliere.et ſic defragili ſubſtantia etde turpi materia. Vnde coꝛpus hñanũ inter om̃ia coꝛꝑa foꝛmatũ eſt ex vilioꝛi matui. Rã celeſtia coꝛꝑa ex luce facta ſunt piſus ⁊ volatilia ex aqua.flatus ⁊ ventus ex aere greſſibilia ex terra ſola.coꝛꝑa pᷣo noſtranõ ſunt ex terra ſola.ſed limoſa et lutoſa.ſict patet Beñ j. Voꝛmauit inquit hominen deus delimo terre. Cõſiderãs ergo aqud⸗ tica.ſe vilem inueniet. Conſiderans at vilioꝛem ſe reputabit. Et conſiderãs cce ſtia viliſſimũ ſeeſtimabit. Vnde Innoc. in libꝛo de yilitate humane cõditiõis libf ca.ij.ſic de hocait. Vomo foꝛmatꝰ depu? vere. de luto. de cinere. qͥdq; vilius. ð ſpur⸗ aſſimo ſpermate cõceptus. in pꝛuritu car⸗ nis.in feruoꝛe libidinis. in fetoꝛe luxuri in labe peccati natus qͥd deterius eſt nat ad laboꝛẽtimorem et doloꝛẽ quodq; ſerius eſt ad moꝛtem · Quid ißitur bomo diunt noni nohf n gcccdi is bon grco abon rscr pl D bo S pog iu isſc ſinat. ſunt S miũ inlu puſ. inbr une lin 163 ohgi e mi de nulen h cms nulns ninzi iin ingrni nund ngcn s.dits ſ igt ingſmmi s adomindiun cſ dehacit aſmetidunn dcpacm an. nsW en ohn m ſok eimic . Kom m nn Hominica quartaaduentus niiiutuʒetcinis. Hince homo dicitad deÿ. Wemento queſo ꝙlicut lutum fece/ ris mect in puluerem reduces me. Nõne ſicut lac mulſiſti me et ſicut caſeum me coꝰ Pł tnihil Sap 3 m eſt tempꝰvite noſtre· Ecce patet bꝛeui tas tẽpis. Tertig vilitas hominis eſt ᷣm gulaſti Hincet deus dicit ad hominem. En es etin cinereʒ reuerteris. Et Job de ſe dicit. Comparatus ſum luto·et aſſi⸗ milatus ſum fauille et cineri Quid ergo lůtum ſuperbis. de quo puluis extolleris · vndecinis gloꝛiaris· Mecille. ue autem nicõmodacõſcquunt᷑ingreſſum in mũdũ pominẽ Lerte vt idem enumerat ibicem cap.v. Duidã em̃ concepribus qᷓ; nti mno riunt.·Slij etſi nati. igmẽ defoꝛmati?mnõ; ſtruoſinaſcunt᷑. vnõ homies ſed abomi⸗ nationes videant᷑. Pleriq; diminuti mem bꝛis et ſenſibus coꝛrupti. amicoꝝ triſticia iniamia verecundia pꝛopinquoꝝ Et ge⸗ nraliter om̃es ſine ſcientia. ſine virtute. ſi⸗ ne verbo. ſebiles · debiles imbecilles oꝛii⸗ tur. parũ a bꝛutis diſtantes. mo viliꝰ na⸗ ſcentes. Ram illa vt oꝛta ſunt ſtatim gra⸗ diuntur. Nos autẽ non ſolũ erecti peditꝰ non incedimꝰ yverũetiaʒ incuru atimamb non reptamꝰ. t ſequitur. ap̃ vij ibidem. Fudus egreditur.nudus Fuerti᷑ pauper accedit. et pauper recedit Kt ca. viij · O vi lis pumane conditiõis indignitas. Indi⸗ gna conditio vilitaris hum ane:herbas et grboꝛes inueſtiga.ille de ſe pꝛoducunt fo⸗ res etfrondes · tu de te lendes pediculos⁊ pulices et lůbꝛicos. Ille de ſe fundũt oleñ. tu dete ſputũ. Ille ſpirant odoꝛẽtu fetoꝛẽ Nualis eſt arboꝛ talis ſructus. Rõ— arboꝛ mala fructus bonos facere WMath · Secunda vilitas hoiĩs eſt ᷣm coꝛpus in pꝛogreſſu ꝑmundũ. qui eſt valde bꝛeuis. 7is ſeptuaginta ãni et amplius laboꝛ et do ioꝛ. Ande&cẽs x dicit᷑ emoeſtq ſemg viuat. Vnde Job xiiij. Bꝛeues dies hoĩis ſunt. Super hoc dicit Bregovijlibmo⸗ raliũ. Et juper illud Job.x. Wementoꝙ ſint lutũ ⁊c̃li.ixet. viij multa per longum paſſuʒ. Similiter Bernardus in medita tionibus ſuis. Et Seneca in libꝛo ð bꝛe nitate vite per totum. Et eplãlxxx. vbi ſic dicit. Vita bꝛeuis eſt ſicut fabula ercõpa rat᷑ puncto cuiꝰ pars non eſt Vnde Job xrj. In puncto ad infernũ deſcẽdent. Su „ h ne Moꝛal· dicit. fi ſubſtantie ſe ntineterninat quis Bprererignblt tenet. de fururo nichil habet. Et Seneca epiſtola cẽteſima tertia dicit. Vitg noſtra rima eſt nihilo. Ande Sapieij. Exigu coꝛpus in egreſſu de mundo. qui eſt pena lis doloꝛoſus et flebilis.imminet ein tunc circa egreſſum de mũdo.ſenectus. febꝛis. et moꝛbus. Ideo Auguſtinꝰ libꝛo de ver/ bis domini ſermone· dicit · Fragilioꝛes ſumus qᷓ ſi vitrei eſſemus · quia et ſivitro caſus timeat᷑ non tamẽ ſenectꝰ aut febꝛis nobis vero fi caſus nõ accidit.tempꝰ an⸗ nihilat. Quaz aũt miſera illa etas ſit qua egredimur de mũdo oſtendit Innocenti⸗ us qjrtus libꝛo pᷣmo de xilitate hane cõ⸗ ditionis cap̃.ix. dicẽs. Si quis ad ſenectu tem pꝛoceſſerit. coꝛ eius affligitur? caput cõcutitur. languet ſpũs fetet anhelitus fa cies rugatur. et ſtatura curuaturcaligant oculi.vacillant articuli nares effiuunt · ca⸗ pilli defluũttremit tactus · deperitactus. dentes putreſcũt.⁊ aures ſurdeſcũt. Se⸗ nex facile ꝓuocatur et difficile reuocatur. Lito credit. difficile diſcredit. Tenax ⁊ cu pidus.triſtis ⁊ querulus. velox ad loquẽ dum· tardus ad audiendũ.laudat annq́ͥs ſpernit modernos. vituperat pᷣſens. com⸗ mendat Fae anxiat᷑. toꝛ⸗ petet in firmat᷑. Audi poetam. Wulta ſe⸗ neʒ circũueniũt incõmoda. Hec ille. Poſt oinnia iſta miſera moꝛs ſuccedit q̃ eſtom ninn terribilium terribilioꝛ. iij. Ethico. Vuerit autem pᷣs· Duis eſt homo quivi⸗ uetet non videbit moꝛtem.qſi di nullus· Si igitui omnes moꝛimur et ſicut aque dilabjmur·ij. Reg riiij· Quare om̃es hu⸗ miliaii debemus conſiderantes qͥ;a poſt moꝛtem nihil erimus ·niſi puluis et quis fetoꝛ et hoꝛroꝛ. Verſus. Poſt hominẽver non hominẽ vertitur om̃is homo. Vt igi tur homo humiliet᷑ ſub potenti manu dei attenrã buiuſmodiyilitate coꝛpoꝛalis ſue pius in ſeipſo recogitet. rendoa ſeiplo· Tu quis es 4 Sixt tertiò fornſiehnda mo Pᷣm vitam. Et ſi reſpondere velit v eſtterria queſtio qua queritur· quid ſirh⸗ repõdebit vtiq; ꝙbomo nõeſt aind Em 1 vitam niſi ſanetus pius verus iuſtus pa⸗ cificus·et alijs virtutibꝰ adoꝛnatus. Siẽ eĩ dicit Berñ.ſuper cantica. Vomo ſic fuit a deo pfecte creatus yt huic nihil de⸗ eſſe putaretur. Nam quid huic ðᷣerat · quẽ miſericoꝛdia cuſtodiebat. veritas docebat iuſticia regebat.pax fouebat. Nec ilie. Si cut ergo ĩn his virtutib creatus fuit ad h vt tandem per eas ad regnũ celoꝛum trãſ⸗ ſerretur. Sic exquo peccauit ad de pa radiſo huc expulſus eſt vt reſtauratis eiſ⸗ dem virtutib. in ſanctitate vite et iuſticia coꝛam deo ſuo viuens · regnum celoꝝ aſſe queretur. Et hec eſt hominis ſanctitas Et quia omnes virtutes oꝛdinant᷑ in charita tem ⁊ charitate infoꝛmant vt dicit Breg. Ideo quiſqͥs vult ad pꝛiſtinam dignitatẽ innocentiã oꝛiginalem redire ⁊ ſanctita/ tem acquirere · ante omnia debet ſtudere xt veram dilectiõem habeat · eram gutẽ charitatem habet ⁊ oꝛdinatã ille qui pᷣmo non diligit quod nõ eſt diligendũ · Secũ ⸗ do et ſi diligit non amplius diligit q̃d mi⸗ nus diligendum eſt. Tertio qui ⁊ſi diligit nõ min diligit qd eſt amplius diligendũ. Quarto qui non minus necamplius dili git qd eque eſt diligendũ. Verba ſunt u guſti.in libꝛo de doctrina xpᷣiana. Quecũ/ m; ergo alia homini ſuadent᷑illa om̃ia ſua/ dent᷑cauſa dilectiõis ⁊ꝑcõſequens cauſa ſalutis. Et pudicicia coꝛꝑis.caſtigas aie. veritas doctrine. inquit vuguꝰ.ibidem. Siigitur ſanctitatẽ yite acquirere volu mus ſtudeamus inſiſtere illis virtutibus ſupꝛadictis · vt ſic ꝑmiſerico?diam pꝛimo noſtre anime. Secũdo pꝛoximi defectib compatiẽtes ſubueniamꝰ ſic enim ſcriptũ eſt de nobiſipſis. Miſerere anime tue pla ⸗ cens deo. Scriptñ eſt et de ꝓximo. uo/ modo potes ita eſto miſericoꝛs Thob.iiij Bec in tantũ eſt neceſſaria homini vt om nis ſumma chꝛiſtiane religionis in ea di⸗ catur conſiſtere inquit Ambꝛo.ſup eplam ad Thimo. üij· ca. Hihil em̃ ita cõmendat chꝛiſtianũ qᷓ; miſeratio charitatis · inquit Smbꝛo. de officijs. Et ᷣm Miero. inepla ad nepocianũ. Impoſſibile eſt ralem aðo nõ exaudiri cum habeat multos interceſ⸗ ſoꝛes. Secundo ſtudere debet homo ⁊ di Sſtaüt triplex. ſcilicet vite voctrine etu ſicie vt dicit Auguſtinꝰ in libꝛo de libero arbitrio · et Vreg. Tůc aũtvt dicit Bem. in libꝛo de· xij·gradib humilitatis. inqui rimusgveritatem in nobis cum noſmeti ſos dijudicamꝰ in pꝛoximis cum eoꝝn lis cõpatimur.in ſui natura cũ meditiio mũdo coꝛde contẽplamur. Ad pꝛimũgn dum aſcendimꝰper laboꝛem humilitatig. Icd ſecunduz per affectũ cõpaſſionis. Id tertiũ per exceſſum cõtempiatiõis. Tantg vero huius virtutis ad ſalutem hominis eſt neceſſitas vt ſine ea cerera non valeit. Iha em̃ ſola liberat.ſola ſaluat.ſola lauat inquit Berñin quodaz ſermone. Terto homo debet ſtudere iuſticiã. Eſt auteʒ iu⸗ ſticia reddere vnicuiq; quod ſuum eſt ᷣn Berñ.in ſermone. ſcʒ ſuperioꝛi reuerentii equali conſiliũ et auxiliũ. ſubdito cuſtod am et diſciplinã. Qdem ponit Anſelm¶s in libꝛo Cur deus homo. Vltimo debet homo acquirere pacem. Tũc autem verꝛ paxeſt hominis quãdo et caro anĩo iudi⸗ ce regitur.et animꝰdeo pꝛeſide gubernat inquit Aeco papa in ſermone. Runcetium eſt vera pax.a dei volũtate non diuidi⁊in his que ſolius dei ſunt delectari. Duido eĩ ſenſualitas nulla parte reſiſtit volun/ tati et voluntas nulla parte cõtradicitm tioni.tũc eſt ſerenitas mentis et tũceſt re/ gnum dei. d quod nos ꝑducat.⁊ Dominica quarta in aduentu.III. Bermo.KII. Frigite uiamdo d mini. ſicut dicit ſaias ꝓphet. Joh ſ.tranſſumptiue et oꝛigin⸗ liter Iſa.cl. Duoniã vt ait colũna fideiet totius ſanctitatis exemplar magnus ile pater patrũ Augꝰ. in epiſtola ad Dyaſco⸗ rum. Non aliã quiſq; ad capeſcendũ etad obtinendũ ſalutem veritatis viã debetin nenire quã que inuẽta eſt ab illo qui grel⸗ ſuũ noſtroꝝ tanqᷓ; deus vidit infirmitatẽ· Bec ille. Duia igit᷑ multi multas vias yi⸗ uendi ſibi excogitãt. Ham vt Augꝰ iqem teſtat in libꝛo confeſſionũ ſuaꝝ. Non ſolũ hodie ſed etiam tempe ſuo. alius ſicglius ſic in via dei ibat. Jnter iſtos vero ſic di⸗ uerſimode incedentes funt quidã qui⁊ſi in via incedũt.tamẽ ob lique et non recte Jdeo Johannes baptiſta veniẽs in mun dñ pꝛeparare viam domino in coꝛdib fi ih napun den donio mundel nſcun Pic ſudir ſneauſ eñ ſand uncht eteren vitater teſt ſe coꝛde puch riſit png humn dicit nis h dirſi d hen tſtal kaßp diat kilh Söt turp Pun fpl Ih lurp faid tuẽU ſori hin fue hi kecit 5 Dominica quarta aduentus velium. Zurta vaticiniũ de ſeper pꝛopbe tam Iſaiam diutius pꝛomiſſum. per the ⸗ ma pꝛemiſſum om̃es exhoꝛtando yrean/ dem viam rectã haciant dicit. Dirigite yiã domino. q̃ſi di. Exquo natiuitas vp̃i im ⸗ minet de pꝛoxiniò · per quã venturus eſt naſciturus dei filius in vobis per gratiã· Jacirco vt viaſit in vobis recta et nõ ob⸗ ſiqua. dirigite viaʒ domini. Ad hoc em̃ vt dicit Ambꝛoſiꝰſip Lucam.hoc tempꝰnõ ſine cauſa aduentus domini vocat. Ideo em̃ ſancti patres celebꝛare ceperũt aduen/ tum chtiſti vt ſe vnuſquiſq; fidelis pꝛepa⸗ ret et emũdet.vt digne dei ſui valeat nati⸗ uitatem celebꝛare. Hec ille. Et quia nõ po teſt ſe melius pꝛeparare quiſ q; qᷓ; ſi recto coꝛde rectã viam deo paret. Ideo hoꝛtat᷑ pꝛecurſoꝛ eius dicens. Dirigite viã domi ni ſiẽ dicit Iſaias ꝓpha · In quibpbis tria rangunt᷑. Pꝛimo nãq; hoꝛtatur nos Jo⸗ pannes ad rectã penitentie actioneʒ · cum dicit Dirigite viã. Secũdo oſtendit actio nis rectevtilitatẽ cum addit. domini. Ter tio vtriuſq; ſubiũgit neceſſitatem. cñ ſub/ dit. ſicut dicit Iſaias. 3. in verbis pꝛe⸗ 8 X 1 pAmo miſſis hoꝛtatur nos Johannes ad rectã penitentie actio nem.cum dicit Dirigite viã. Iſta via non eſtalia niſipenitentia que ſoſũ eſt via iuſto rum qua ad paradiſum tendunt. iuxta il/ iud pᷣs· Nouit dominus viã iuſtoꝛũ · Due dicitur via recta. quia recte tendit in celũ. Sicut via impioꝝ dicitur obliqng. Jux⸗ ra illud pᷣs. In circuitu impi ambulant. Id hocautein vt hec via ſit bona reqͥrun tur plura.inter que pᷣcipuũ eſt vt ſit recig. Pꝛimo nãq; hec yia penitẽtie debet eẽ ca ra ꝑiluminantẽ ſapientiã ⁊ diſcretionem ux ſplendens pꝛoceditet creſcit vſq; ad ꝑ fectã diem.i ad eterne beatitudinis clari tatẽ Vnde ſicut via noctis obſcura multũ eſt periculoſa. qꝛ ſepe in fine erroꝛem idu/ tit.ita via penitentie ſine diſcretione ⁊ob ſcuritate intelligentie facta · uihil pꝛoficit. Refert Henricꝰde vꝛmaria libꝛo.iij. de ꝑ⸗ fectiõe interioꝛis hoĩs.cj. M cũ inter ſan ctos patres diutius de gja acquirẽde ꝑ⸗ fectõis quereret᷑ que nã eiſet vittꝰ vel ob⸗ eruãria qᷓ poſſet hoĩeʒ a dyaboli laqueis xtẽptatiõit cuſtodire vel ꝑ quã recto tra mite poſſit ad culmen pfectõis aſcendere. Ventũ eſt ad ſcrm̃ Anthouiũ. Lunq; alij aliã vᷣtutẽ·alij aliã dicerẽt. Nam quidã di cebãt ieiuniũ. qͥdam ↄtinentiã.qͥdam mũ⸗ di ↄtemptũ.quidã charitatẽ ⁊ humanita⸗ tẽ. Btũs Anthoniꝰ tandẽ intulit. Omnia hec q̃ dixiſtis vrilia ſunt ſitientibꝰ deum? cupientib ad eñ ꝑuenire. Sʒ ſola diſcre⸗ tio eſt q̃ om̃ia laudabili fine ↄcludit. uã multi obmittẽtes ↄuerſatiõeʒ ſuã lauda⸗ bilẽ nõ laudabili fine ↄcluſerũt· quia ſine diſcretione ĩ inceptis vᷣtutibꝰ nõ potuerũt pdurare. Et ſubdit Inthoniꝰ. Becem̃ vᷣ⸗ tus eſtq̃ docet quẽlibet ad ꝑfectõʒ tendẽ⸗ tem via regig ſeing incederẽ · Eſt em̃yt ait idem ẽricꝰc.ij diſcretio ocuꝰaĩe Jutta illud Lucerna coꝛꝑis tui oculꝰtuꝰ. Wat. vj. Due iðo ð̃ꝛ oculus · quia om̃s noſtras cogitatiões ⁊ actus noſtros diſcernit atʒ pluſtrat. Illa ãt diſcretio nõ eſt niſi rectũ iudiciũ rõnis.qͥ errante om̃ia pctõꝝ tene bꝛis implicant᷑. Ideo ſaluatoꝛ addit· Si oculus twꝰfuerit ſimplex.totů coꝛpꝰtuum lucidũ erit.ſi aũt nequã fuerit.totũ coꝛpꝰ tuũ tenebꝛoſum exit. Iſtud patetð Saul qᷓↄtra pᷣceptum Samuelis eſtimãs victi⸗ mas magis placere deo qᷓ; obedientiã. di⸗ ninã offenſam incurrit. Silr Ichab rex qͥ credens melioꝛẽ foꝛe miſcðiaʒ parcẽdo regibo ſibi diuinitꝰtraditis q; ſeueram exe cutionẽ diuini pᷣcepti.iram dei incurrit et acerba moꝛte interijt. ſicut ⁊ Saul. Nõ ſo lũ aũt diſcretio lucerna coꝛꝑis ðᷣꝛ.ſed etiã ſol ab aplo apellat᷑. Juxta illud Sol nõ occidat ſuꝑ iracundiã veſtrã. Expõit 2dẽ⸗ ricus ⁊ om̃es alij ·i.iudiciũ ratõnis. Hine Salomon att. Dm̃ia fac cũ cõſilio.i.cum moderamie diſcretõis. Ex qbo ĩfero ꝙ ſi⸗ 1 iet onem ne diſcretõis gfa nulla vtꝰ pt ſtareyl ꝑfici Supra illðᷣ Pꝛouer.iiij. Juſtoꝝ ſemitaqſi J. ſtð patet ᷣm Mẽricũ vbi ſupᷓ· c.iij. So⸗ la diſcretio quẽlibʒ hoĩeʒ firo gradu ꝑdu cit ad deũ ⁊ omẽs vᷣtutes illeſas ↄſeruat. Sine qj multi conatu feruido laboꝛantes aptut culmie cecidert. Necmiꝝ cũ hec ſit omniũ vᷣtutũ generatrix ↄſeruatriv et mo deratrix. Vñ dicit Berñ̃.ſuꝑ cãtica ᷣmõe xix. Hõ hʒ hoſtis callidꝰmachinamẽtũ ef⸗ ficaciꝰad tollẽdũ caritatẽð coꝛdib fideliũ ᷓ ſi efficere poſſit vt ĩ ea incaute ⁊ nõ cum rõne ambulet᷑. Refert Mẽricibidẽ ex col⸗ latiõib patꝝ M qͥdã ſenex qͥnqᷓginta ãnis in beremo mapimã continentiã ſeruauit. ita vt in die paſce eam etiã nollet relaxare nec ceteris fratrib cõuiuere. Duẽ dyabo⸗ lus illudẽs acceſſit in ſpecie angeli. ſibiq; ꝑſuaſit ꝙ iam eſſet tante ſanctitat vt nulli poſſet diſcrimini ſubiacere. etiam ſiin flu⸗ uiũ mergeret᷑· Quod ipe experiri volens. in puteũ ſe piecit. ibiq; perijt · ⁊h̊ nõgpter aliud vt dicit Benricꝰ· quia plus ſuis dif finitionilyqᷓ; patrũ inſtitutis voluit obe⸗ dire. Retert etiã de quibuſdam duobofra tribus qͥ cum ꝑ hereinũ trãſeuntes · fame deſicerentoccurrerũt eis pagani ferociſſi mi.offerentes eis panes · quos vnus ꝑyir tutem diſcretiõis nõ tanqᷓ; ab homine ſed a deo oblatos ſuſcipiens comedit. Alius vero recuſans tanqᷓ; ab homine nõ a dceo datos ·fame conſumptꝰ eſt. Refert etiã de quodã qui ſecũ filium in monaſterio ha⸗ buit.cui dyabolus perſuaſit vt eum etem plo Abꝛahe immolaret · qͥd ipe ſtatim im⸗ pleuiſſet niſi fiius videns patrem accuẽ tem gladium aufugiſſet. Ex pꝛemiſſis er⸗ go fᷣm eundẽ Henricũ c.ix. ibidem patet. ꝙ diſcretio eſt mater ⁊ oꝛigo omniũ vlrtu tum. que nõ niſi vera humilitate acquirit᷑ quod tunc fit cum om̃ia agenda. ymo co⸗ gitatõnes ſingulares ſenioꝝ reſeruantur examini.vt in illo ſuo iudicio credẽès ſibi ſenioꝛum diffinitionib acquieſcat.⁊ quid bonum quid malũ debeat iudicare eoꝛũ traditione cognoſcat · Talis certe tũc uul latenus decipi poterit qui nõ ſuo iudicio ſed maioꝝ viuit exemplo. Mec ibi ſenten ⸗ tialiter. ecue via penitentie debet eſſe publica ꝑexemplũ bone operatiõis. Nu⸗ meri xx. Publica gradiemur via ſine om̃i offendiculo. Duod fit ꝑ exempluz ſancte edificationis Pꝛouerb· xv. Via iuſtoꝛum ſine offendiculo. Certe non bñ agit pnĩaʒ occultã qͥs ꝓ publico ſcãdalo. Sicut ille qᷓ verecundat in pane ⁊ aqua ieiunare co⸗ rãh—— ebꝛietate vel foꝛnicatione. de q plurib ſuſpectꝰ eſt. Tertio via pnĩe debet eſſe impolluta Juxrã illð pᷣs Am bulãs in via imaculata h mihi miſtrabat Polluta eſt pnĩa que de vno peccato facit nĩaʒet aliud ſimile vel aliud committit. Mala pnia qꝛ ieiunat et tñ inebꝛiat. Ab⸗ ſinet a cibo ſed non a detractiõe vel ioco riſu⁊ diſſolutione. Sltimo via pnie dz eẽ directa ꝑ rectitudinẽ inteñtiõis. Hec erit vobis via directa vt ſtulti nõ errẽt ꝑ eam XII k 8.. 7 3* 2—— eo ꝙ derident᷑ ſubſannant᷑ et Seq certe apud deuz ſunt vltra ceteros electi.j· Eoꝝ.. Due ſtulta funt mundi ee git deꝰ. Et ecõuerſo ſapiẽtes reputãt᷑ ayð ſeclares aſtuti. doloſi.ſupplãtatoꝛes. fran/ dulenti. deceptoꝛes · de qͥby ðᷓꝛ. Saptẽtes ſunt vt faciãt mala. Stulti igit᷑ reputatẽe hñana penitẽtes ipi habẽt viã directã pe nitẽtie vt nõ errẽt ꝑeã. Erroꝛ in via fic homo dedinat ad dexterã vel ſiniſtrã ñ liinldirerũtad Seon regẽ ann; Jüerixx· ia regia gradiemur neczde clinabimꝰin agꝝ nõ in vineã.nõ bibemns aquã de lacu. Via regia. ᷣm Hꝛigſupiꝰ bꝛũ Nũeri omel· xij ad finẽ.eſt via xp̃iqui dicit de ſe. Ego ſumvia. Et deq̃ rege dꝛi p̃s. Deiudiciũ tuũ regi da · Duã ꝓfitetſe qͥſq; fidelis incedere in baptiſio cuz ab/ renũciat diabolo ⁊ oĩby pompis ei. Sir cũ in pnĩa onit nõ eẽ vſurũ vllis volu/ tatibꝰ eius.nõ agro auarice.nõ vineavo luptatꝭ aut gule ⁊ ebꝛietati.nõ aqua dela cu laſciuie. Sic ꝙ non vult declinaread dexterã vel ſiniſtrã.qꝛ neq; ad opera neʒ ad ſenſus dyabolicos mens fidelis pen tentis debet recurrere. Policratꝰßᷣo liiij ca.ix. exponit ꝑ dexterã vehementiã itnt. Per ſiniſtrã po exceſſum virtutis qᷓ ime dio cõſiſtit. Vnde ſicut om̃is vehemi inimica eſt ſalutꝭ.ſic exceſſus omis culpu. bonarũq; reꝝ ↄſuetudo nimia. peſſimaẽ AVnde Ethicꝰ. Inſani ſapiẽs nomẽ feret eqwiniq;. Vitra qᷓ; ſati ẽ vᷣtutẽ ſipetitiÿʒ phs dicit. Laue qͥd eſt nimi.qꝛ ibe ipᷣa cautela modeſtiũ deſerit eo ipſo am mite pᷣtuti incaute recedit. Salomon q; dicit. Noli inãt nimiũ eſſe iuſtꝰ. Vnð fn ipm. Hinig hüilitas mgria ꝑs ſupbiecl d ſiniſtrã declinare eſt ꝑ abꝛuptavicior ptutũq; deuiare. Hec ille. Suꝑ oĩaauteʒ via penitẽtis debet eſſe recta ꝑ intentõeʒ · Vnde ſaluatoꝛ repꝛehendens phuriſeos ait. Dm̃ia opa agůt vt videant᷑ ab hoi Penitẽtes igit᷑ nihil debẽt facere gn hñ ne laudis ſʒ ad glaz dei⁊ ſalutempꝛism⸗ Zuxta illud. Sic luceat lux veſtra coꝛam oĩboyt videãt oꝑa veſtra bona ⁊ glifict pꝛẽʒ veſtꝝ qᷓ in celis ẽ. Ex his iferohli⸗ ꝙ ad bonũ opꝰ⁊ meritoꝛiũ dno reduiut ſcʒ cognitio veri ⁊ amoꝛ boni. imü ꝑiludq diaũẽ ſuð de diſcretiõeq doct Ende ſist ſ ſoluchſtuun ze emie Rnön Vmᷓſtjnh modeſtiidemi jinautt muii 3u nä dins n rů derinbrciyn deim Drle So ens deher tſenmlt aopuagirnnnt s lndinühn iſetb Kh nenniu no nm ciii verũ cognoſcere.ſineq̃ nulla vᷣtus incipit m Benricũ. Scðm patet ſcʒ de amoꝛe boni ꝑ btm̃ Berũ.i libꝛo de di⸗ ſpenſatõe ⁊pᷣcepto. Vbi dicit. Vt iterio? oculus ðe ſimplex ſit. duo illi arbitroꝛ eſſe neceſſaria.ſcʒ vitatẽ in electõe · Ecce cogni tio veriꝑ diſcretõʒ. Et caritatẽ ĩ intentõe Ecce amoꝛ boni. Po iſto ſciẽdum ꝙÿᷣm Berñ ĩ li. de ↄſideratiõe ad Eugeniũ ho⸗ mines diuerſimode ſe habẽt ad bõa opa · Quidã ei bona diligũt⁊ tñ mala neſciẽt vel ĩpꝛudẽter agũt. vt fůt illi qͥlibenter bñ facerẽt.ſʒ qꝛ nõ querũt a ſapiẽtib qũo fa cere debeant.contingit ſepius ꝙ mala pu tantes bona agunt impꝛudenter · De qly ðꝛ Jſa.v. De qͥ dicitis malo bonum. Iſti nõ funt om̃ino mali.· qꝛ ⁊ ſi in eis deeſt di⸗ ſcretio q̃ verũ agnoſcãt. cñ deeſt ꝑuerſitas qj iniquitatẽ nõ diligant · In eoð ꝙ bonuʒ diligit. boni ſunt. ſed qꝛ maiũ faciũt. mali ſunt. Sũt ⁊ alij qͥ bonũ agůt ſed malů in tendũt. Sůt ⁊ hij mali. qꝛ bonum agunt ſed intentione pꝛaua ·⁊ ſic ꝑmiſcent bonũ malo. Alij ſunt qui bonũ agũt ſed malum credunt. Mij peioꝛes ſunt. quia bonũ nõ agerent ſi ipſum bonum foꝛe ſcirent. Alij ſunt qͥ malum agũt ſed intendũt bonum. et hij ſimiliter mali. qꝛ non ſunt facienda mala vt eueniant bona. Alij ſunt qui veri tatem nõ agnoſcũt. ⁊ ꝑuerſitatẽ diligunt. hij peſſimi. qʒ et in rõne et in voiũtate de/ foꝛmati. De hijs ðꝛ. Coꝛrupti ſunt. ſin ra tione.et abominabiles facti ſunt ĩſtudijs ſuis Alij ſunt qͥ bonũ cognoſcũt in rõne⁊ diligũtĩ operatiõe.hij optimi Iſti ſoli ſůt qͥ faciũt dño vi rectaʒ in coꝛdib ſuis.qa rectũ recte faciũt. De qͥby ðᷣꝛ in pᷣs. Et de/ duxit eos ĩ viã rectã.vt irẽt in ciuitatẽ ha/ bitationis. Iſti eĩ recto tramite ꝑgůtĩ ci uitatẽ celeſtem.et recte operant᷑⁊ recta in/ tentione illud amãt · hij ð ⁊ nõ alij dirigũt dño viam. Uerũ qꝛ multi ſunt heu his tẽ — qui rectum non recte agũt. Iðo oꝛtatur Johannes dicens. Dirigite viã domino. B ſ.„ in verbis p Vix ſecundo e te nes oſtẽdit pnĩe ⁊ cuiuſlibʒ boneactionis ytilitatẽ. cũ ſubdit. dñi. Ac ſi em̃ dicat. me⸗ rito bãcviã dirigere debet vos ſerui. Exq̃ eã ipᷣe dñs ⁊ ſaluatoꝛ vĩ pᷣoꝛ dilexit. Vnde dicit glolaſun Wach Via důi pnĩa eſt x Dnica quarta aouentus quã dead nos deſcẽdit ⁊ nos aſcẽdimus ad ipᷣm. Iſtã viã p̃figurãdo ĩ ſe cũ Brz⸗ rer hirlin ꝛimo venit betphage. Scðo ad montẽ oliueti aſcẽdit. Dicit᷑ qũt ꝙ pᷣmo egreſſus de Bethania et tũc pᷣmo trãſiuit ad pᷣdicta loca. Vec fuigvia dñi coꝛpał eñ⸗ do irlm materialem. Sed noſtra eſt mo ⸗ ralis tendendo irłm celeſtem. Pꝛimo er⸗ go dñs exiuit de Bethanig. Bethania in⸗ terp̃tat᷑ domꝰafflictiõis ⁊ ſignificat ĩ pec⸗ catoꝛe vehementẽ doloꝛis afflictõʒ ꝑ ↄtri⸗ tionẽ.a q pᷣmo viã ſue ↄuerſiõis qͥlibʒ pec catoꝛ dʒ incige Jupta illð pᷣs. Doloꝛ me? in ↄſpectu meo ſempꝑ.i.in cognitõe peccati Sco pctõꝛ ꝓcedit vſqʒ Betphage. ⁊ſig⸗ nificat ↄfeſſiõeʒ. Betphage em̃ interp̃tat᷑ domꝰbucce ſeu oꝛis.⁊ ſignificat ↄfeſſionẽ vocalẽ. Juxta illð pᷣs. Dixi ↄfiteboꝛ aduer ſum me iniuſticiã meã dño. Tertio appin ⸗ q̃uit ad montẽ queʒ ⁊aſcendit. ⁊ ſignificat eleuationẽ mẽti ꝑ deuotionẽ oꝛðis ad deñ ã ſm Zug. oꝛatio nõ eſt aliud niſi aſcen ſus mentis in deũ. Quarto aſcẽdit ad mõ tem. nõ quẽcũq; ſed oliueti. ⁊ ſignificat ele moſinaꝝ largitionẽ. ꝓpt pinguedineʒ olei. Debet em̃ penitens fructiſicare bõa oꝑa ⁊ p̃cipue elemoſinas.redimẽdo ꝑ eas pec cata. Juxta illud Daniel.iiij. Peccata tua elemoſinis redime. Et Auce.xj. Date ele⸗ moſinã⁊ õia mũda ſunt vobis. Talis merito dicere poterit. Ego ſicut oliua ſpe cioſa in campis. Quiſqs ergo taliter peni tentiã agit ðe viã dñi dirigit. Nõ eſt tamẽ leuiter tranſeundũ. qꝛ Johãnes non ſim pliciter dixit Dirigite viã.ſʒ addere ſtudu it. dñi. volẽs ſignificare aliquã aliã eẽ viaʒ q̃ vadũt pctõꝛes ad damnationẽqᷓ non eſt dñi ſed dyaboli De qᷓ ſaluato: Wach vij diẽ. Ztta ẽ vig q̃ ducit ad ſalutẽ⁊ paucisᷓ⸗ diunt᷑p eam. Tata vo eſt que ducit ad per/ ditionem. Et ðe lata. Nam dicimꝰ viã latã apud nos in qua poſſunt cõcurrere et ſibé met inuiceʒ obuiare duo vel tres currus. Sic via dyaboli eſt ad tĩ lata ꝙ non ſo lum duo aut tres currus ſed etiaʒ ſeptem ſimul cõcurrentes poſſunt ſibijnuicẽ ob⸗ uiare. Sůt em̃ ſeptẽ genera moꝛtaliũ pec catoꝝ que in via dyaboli ſimul ↄcurrũt.et vnũ nõ impedit aliud ſʒ ſe in pace obuian do pᷣtereũt.⁊ ideo dicitur via lata ⁊ ampla. Sed licet ſit lata tñ eſt multum grauis et boꝛioſa wia vero ticſicuis et faclis 6 4 Bermo. Juxta ilud Wath xj. Iugum em̃ meum fuaueeſt ⁊ onus meñ leue. Vñ pᷣs · dicit 5 ſe. Viam mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri. cum di lataſti coꝛ meũ. Uidet᷑ em̃ a pꝛincipio vid domini arta vt vix poſſit homo pꝛogredi per eam.ſed pꝛoceſſu temꝑis ira dlatatur yt libere poſfit currere per eam · Quod fit cum homo ex charitate om̃ia facit. Tunc eiñ amanti nihil erit difficile. Econuerſo via dyaboli a hncipio ita lata eſt ꝙ homo libere diſcurrit qua vult. Sed poſtea ita artatur ꝙ nõ poteſt pꝛogredi de loco · Dö fit cum mala cõſuetudine peccandi ita af⸗ ficitur vt non poſſit ad bonũ moueri Jux ta illud. ꝓeccatoꝛ cũ in ꝓfundũ maloꝛum venerit contemnit. Hinc eſt ꝙ iſta via did boli multum eſt laboꝛioſa⁊ ad exttemum fatigabilis ſicut pamnati cõquerütur di⸗ cẽtes Sapie.v. Laſſati inquiũt ſumus in via et pditiõis. ZSimbulauimꝰ? vias difficiles · viam autẽ domini ignoꝛ⸗ uimus. Iſtud yerificat᷑ ᷣm Rupertũ hol⸗ got. vbi fupꝛa. in om̃i genere bominũ per ierſoꝝ. qui inter nobiles et milites ꝓya⸗ nitate et fama volantibꝰ in oꝛe hominũ to faliter ſe exponũt. ſuſtinentes plus depe/ na ĩ vno toꝛneamẽto ſeu haſtiludio vbbel loqᷓ; ſanctꝰmonachꝰin decem annis · Iteʒ mercatoꝛes qui mare tranſeũt perſonalit ſuſtinẽtes ꝑiculoſas latronũ inſidias.ma ris tẽpeſtates et naufragia· certe iſti exꝑe⸗ riunt᷑iſtas vias dyabolieſſe difficies. Si militer dlerici vel layci qͥ magnoꝝ regũ vl comitũ vel epiſcopoꝝ curias aggrediunt᷑ qd ſeruiendũ.certe etiaz iſti ſciunt q̃ntum iſta via habet difficultatꝭ. vbi ſeruiũt mul tis annis cũ remoꝛſu conſcientie.cum ob iurgationiby dominoꝝ · cũ inuidia ſocioꝝ. cũ om̃i infoꝛtunio coꝛpali. Et ideo om̃es illi ſiue ſubditi ſiue domini qͥ peccato ſer⸗ uiũt ꝓ felicitate mũdi dicere poſſunt Raſ⸗ ſati ſumus in via iniquitatis. Sũt aũt ſeptem vie iniquitatis q̃ ſunt valde diffici * — 2 ſimiles lepoꝛibus · qui facilius cumn contra montem aſcendendo q; de monte deſcendẽdo. Nam iſti facile aſcendũtqq dignitatẽ ⁊ cũ magno conatu ⁊ velocitae ſed de dignitate difficulter amouẽt᷑. Se⸗ cundãviã ſcʒ ſpinoſãvadũt auari. Spine em̃ ſunt diuitie Tuẽ viij · Quia habẽtpñj ctionẽ laboꝛis in acquirendo ⁊ doloꝛis in amittẽdo. Tertiaʒ viã ſcʒ lutoſam eligunt luxurioſi de qͥby in pᷣs. Inqnate ſuntyiel lius in om̃i temꝑe. Bñ dicit in om̃itempe Quia tales ⁊ ſi non agũt turpia.tñ deeis meditant᷑⁊ loquunt᷑. Ideo dicit in om̃iſt poꝛe.ſcʒ in mẽſa.in ſolacijs in collatiõi. in ſomno.in vigilia.in die ⁊ nocte. uar/ tã viã ſcʒ tenebꝛoſaʒ eligũt inuidiqͥ pm liciã ꝓpꝛiã ſunt excecati.⁊ vbicũq; ſunt ite/ nebꝛ ambulãt Pꝛouer.ij. Relinquũtiter rectũ et ambulãt ꝑ vias tenebꝛoſas. P. Fiat via illoꝝ tenebꝛe. Sed tales rimeit qꝛ neſciũt vbi coꝛruãt Pꝛouer.iij. Vui⸗ pioꝝ tenebꝛoſa neſciũt vbi coꝛruãt· uin tam viam ſcʒ tumultuoſam eligt iracũdi 7 vbicũq; ſuntpꝛel⸗ ſura eſt. Sicut narrat de quodã Senea in de ira capitulo. viij. qui dicebatur e⸗ leus qui fuit iracundiſſimus.et ideo ſedi⸗ tioſiſſimus. Vnde pᷣs· Kontritio et infeli citas in vijs eax. Sextã viam eliguntgu⸗ loſi videlicet viam ſumptuoſam. Mera⸗ toꝛes non libenter vadunt vias ſumpto ſas vbieſt cariſtia panis et potus.qaplus perderent᷑ in via vna nocte qᷓ lucrarentur in die. Via ſumptuoſa eſt taberna. vbi ho mo plus expendit vna hoꝛa quod ſibiſuf ficere poſſet tota die. Vndeĩ pſalmo. Vec via illoꝛum ſcandalum ipſis. Septim; yiam eligunt accidioſi. Ilti enim licet ni⸗ hil faciant boni.tamen ſunt quaſicõtinue fatigati. Eſt enim accidia quoddã ſpiriu⸗ ale tedium in his que dei ſunt. Itg ꝙome illudquod ad diuinũ pertiner officiume putatur ab eis nimis lõgñ. Hij volũt ha ⸗ les. ⁊ tñ hominib valde amabiles. Et hu berelongum pꝛandiũ ſed bꝛeues graris ius cauſa eẽ nõ poteſt niſiignoꝛãtia· Vm/ nis em̃via eſt difficilis.ſi ſit montuoſq·ſyiꝰ noſa. lutoſa.tenebꝛoſa.tumultuoſa. ſum⸗ ptuoſa.et tedioſa. Montuoſaʒ vadunt ſu perbi et ambicioſi. que via eſt periculoſa. quia de modico lapſu ĩminer magnũ peri ulũ. Quia m Bregq̃nto gradus altio tanto caſus grauioꝛ Sed certe ipſi ſunt Barrulationes diuturnas et hoꝛgs ſin⸗ copatas ſomnum infantis et miſſamve⸗ nantis. Infuns habet neceſſario doꝛmire et multum. quia in ſomno maxime nuri⸗ tur. Hec ergo ſunt omnes vie iniquitatis quas debet homo derelinquere · et vum dñi incedere Jurta ilud Ijaie qnquageſ moqͥnto · Derelinquat impius viam ſuã⸗ izic in ditſen wiar sit ſunihi ſchi dut teſſia tis i aüſ erg N ed q bisi nyl qi cijſit meos witto Dui dd. nen pen quin Don audi men ppi ehn iuh Da epi Zri Ium gt aoht Roei Vn gede — 3 Vnica infra octanatiuitats chꝛiſti vir iniquus cogitatiões ſuas. Et Fech. 3 vj. Eonuertimini g vijs veſtris peſſimis. Lierun qꝛ multi ſunt qui in his vijs deci mihi. Deme eñj ile ſcripſit Joß. vꝛ Lu⸗ ce. xvj. Siptophetis non credent nec ſi quis ex moꝛtuis ſurreterit credent. Dqᷓ; in vavna ocrijn ſumptolocinen pecn ubt wotn di iſ mſcndalunpis 5 unt vcndioſ R tdonmna nni piunt᷑ Trãſeuntes em̃ viam dyaboli cre, dũt ſetranſire yiam dñi· Nam viuẽtes ad ſuꝑfuitatem credũt viuere ad neceſſitatẽ Jðo petendus eſt dñs vt doceat nos cog noſcere vias ſuas. Juxta illud pᷣs. Vias tuas vñe demõſtra mihi. Et iteꝝ. n— faemihi viã in qᷓ ambuiem. tertio ſo Jopannes de ſcribithuiꝰvite neceſſitatẽ· cum dicit. Sl dicit Jſaias ꝓpheta tis autoꝛitate pꝛecipue aũt ſunt ſecrerarij pcit „ ergo dirigere viam iſtain ſlladet pꝛo ta Iſaias. Ideo ei eſt obediendum. em̃ dicat. Fon ſolum iſta via eſt dirigẽda quia eſt domini.ſed etiaʒ quia hoc ſuadet pha. Lirca quod ſciendũ ꝙ neceſſitas no „ bis incumbit obediendiphetis.⁊ mul/ tiplici ratione. Pꝛimo ꝓpter mittentis au ⸗ ctoꝛitarẽ dñs eĩ illos mittit et ipi eiꝰnun cij ſũt Mieremie. vij. Miſiad yos ſeruos meos ꝓphetas. Et Math · xxiij. Ecce ego mitto ad vos ꝓphas ⁊ ſapientes et ſcribas Qui ergo obedit nũcio obedire debet et dño. Vnde chꝛiſtus dicit. Qni vos audit me audit. Luce.x. Et qui vos ſpernit me ſpernit. Qui autem me ſpernit.ſpernit eñ qui me miſit. Vnð Ezechielis dicitur.iij. Domus iſrgel nolũt audire te qꝛ nolunt audire me. Secũdo ꝓpter dicentis digni ratem. nõ eiñ loquunt᷑ ex ꝓpꝛio ſenſu. ſed inſpirati a ſpũſancto.ij· Pe · j. Non volta te humana allata eſt aliquãdo pꝛophetia. ſed ſpirtuſancto inſpirati locuti ſunt ſan/ cti dei homiĩes. opter hoc dicebat xÿps Wath · x. Non em̃ yos eſtis qͥ loquimini. ſed ſpũs patris veſtri qui loquit in vobis Tertio pter doctrinã ꝓphetie ⁊ vtilitate Illuminat em̃ animã per ſpũalem intelli gentiã. ij. Pe.j. Habemfirmioꝛẽ pꝛophe ⸗ ticum ſermonẽ.cui bene facitis attenden ⸗ tes. Quarto ꝓpter bonoꝛnmn eterne gloꝛie adeptionẽ. ij. Paralip. xx· Eredite pꝛophe tis eius ⁊ cuncta venient vobis pꝛoſpera Vnde dñs phariſeis expꝛobꝛãs ait. Si crederetis Moyſicrederetis foꝛſ itan et Wagna ſiquidem ne ceſſitas incumbit facefe aliqd ex pᷣcipien/ cipuephete. Pꝛophete cipul dei. Ideo q̃ ipſi pᷣeipiunt humiliter exequi debemꝰ. Duia parua fides hodie adhibet᷑ ſcripturis ꝓ· phetarum · quas homines mundani aut vertunt in dubiũ aut om̃ino non credũt ſta eſſe. Sed qͥd mirum ſi ſeruis non cre ditur.cũ domino non credit᷑. Juxta illuc Johannis. Si me audierint et vos au⸗ bient. Si ſermonẽ meñ ſeruauerint ⁊ ve ⸗ ſtrum ſeruabũt. Sime perſecuti ſunt et vos perſequent᷑. Vnde autem talis contẽ ptus in hominib nõ credẽtib verbis dei et pꝛophetau. Certe ex defectu charitatꝭ et dilectiõis ad deum. Nam ſcriptum eſt. Quod qͥs non diligit facile cõtemnit. Si cõtẽnit.igitur nõ credit. exquo pꝛo nihilo reputat. Vum ergo hodie homines ꝓni⸗ hilo habeant terram deſiderabilẽ. vt dict tur in pſalmo. Non mirũ ꝙetiam omnia que dicunt᷑ de ea nõ attendũt neq; credũt Nos igitur fratres attendẽtes pꝛopheti⸗ cam ſuaſionẽ humiliter obediamus ei.vt ſic iuxta ꝓhete conſiliũ viam domini hoc ſacro tempꝑe dirigamꝰ quatenꝰ ꝑeam gra⸗ diendo fine offendicuio ad vitaʒ poſſimꝰ? peruemtre eternaʒ. Ad quã nos perducat Fedionoſtrio tpokimen Dominica infra octauas natinitatj xp̃i Sermo. XIII. t pater et ma e ter Iheſu mirantes ſuper his. Auce. ijcap. WMoꝛale eſt omniby regibyet pꝛincipiby terras ſuas nouiter in gredientibv vt ſe malis et inobedientibus rigidos et ſeueros per iuſticiaʒ oſtendãt. bonis vero ⁊ ſubiectis beniuolos ⁊ clemẽ tes apareant. Iſte eĩ due virtutes maxi me cõſeruant regnũ.per pꝛimã irrogãtur malis ſupplicia.per ſecũdã aũt diſtribuũ⸗ tur bonis beneficia. De his duabus vir ⸗ tutiby dicit᷑ Pꝛouerbioꝝ.xx. Miſericoꝛ ⸗ dia et veritas cuſtodiũt regẽ.⁊ clementia roboꝛat᷑ thꝛonꝰeius. Vñ Virgilius ĩfoꝛ⸗ mãdo Eneam troianũ romgne vꝛbis fũ datoꝛem legit᷑ dixiſſe li.vj. Eneidos. Tu regere imꝑio plos romane memẽto. Hee tibi artes erunt paucis imponere moꝛes. arcere ſubiectiset debellare ſuperbos Ehꝛiſtus dñs noſter eſt rex regũ et pꝛin ⸗ geps regum terreiyt diciturꝰpocal. ᷣmo⸗ —„— quadã omelia· Dedit aũt duplicia pᷣcepta que om̃ qdragelimo vienatinitati ſu in templo fecitꝓponi et pub licari.ſcʒ iuſti⸗ ciam fuglicioꝝ etcdementiã pmioꝝ· iam iße venit repꝛobis in ſuplicii eternũ ·iu⸗ ſtisytro in vitã eternã Math vr· Hinc us kprnenettts.ee eſtey cumchꝛiſtus eſſe et pᷣſentatus in tem ꝙxPs putabat᷑ filius fabꝛi plñ io die purificatiõis Marie· beatus ile ſenex= vmeon iſta duo de ipᷣo pꝛeco nifabat dicens· ꝙ ipe poſitus eſſet in rui⸗ * nã?in reſurrectionẽ In ruinã repꝛobis. ſita. que vera mater dare poreſt puerom bi repoꝛtarent ſuplicia ⁊e reſurrecrið⸗ inſti repoꝛtarẽt pᷣmia. Que quidẽ audien tes parẽtes rinirghãtur meritò de his Super quo charitati yeſtre aliqua hꝛeui * 5 z.—**2 . Dui veniens vt nouus pomo in mundũ et gratigs agẽs deg ꝙmernit videreſn noua pꝛecepta dedit mũdo. ᷣm BHrego · in nouũ.carmen deo noſtro dicens Vcdi mittis ſeruũ tuũ dñe. Que vm̃i vidẽtes etaudientes parentes xpᷣi mirabant᷑ x hoceſt quod dict Erant pater ⁊mens Pater ſcilʒ Joſepb· qui fuit pater pich uus xp̃i⁊ nutricius. Sude Zuce. iij dicit s fabꝛl. Bonus faber pater xpᷣinon Joſeph qͥ fabꝛicabarlign. . ſed deus qui fabꝛicatus eſt auroꝛm „ — u8. am?ſo lem et ceterg ſiderg. Et inater eins idet beara virgo Marig qu kut ven minr chziſti eo ꝙ omni ad chiceptionẽtequi niſtrauit yt dicit Damngſcenꝰ· Wiraban eſſe deum · ſed quia ſic cito erat notifiut mundo ꝑaſtoꝛibus rudibus. et denons ter diceregpono. Verũ quia iſta abſq; ſal magis. Sefundo mirabant᷑ quia non uatoꝛis noſtri auxilio facere non valeo· Sicut eñ dicit Bernadus ſupcantica ſed miniſterio ſuo nobis exhibent noua· ⁊manſueta pᷣba. deus vero manẽs iipſis ipe facit opera. Hecille Eapꝛoprer ꝓim mirantẽs dubitando cc oc dlo congaudendo. Jupta illud Tuncmirbi petrãda ſpũſſanctigratig tam mihia nendũ qᷓ; vobis ad audiendi ad deñ re⸗ currainꝰſcientes quia benignus eſt ſpiri . ſapientie ⁊ nõ cõſueuit diſſimilis eſſe ihuocantibꝰ ſeI nocantib ſe. uitſepe ⁊ anteq; inuocet dicit. Ecce aſſum. inquit Berñ ſuper can tica ſermone.xx. in pncipio. Duod vt ãſſe quamur matrẽ gratie ſalutemꝰ dicẽtes ei. Aue marid gra plena?c In euangeliop̃⸗ ſenti tri tangunt᷑· Pꝛuno tangit᷑ paren⸗ tum xpiadmiratio.cũ dicit᷑ Krant pater? mater eius mirantes. Secũdo Symeo/ nis de xp̃o vaticinatio. cũ dicit᷑ Et bene ⸗ ditit ili Symeon. Tertio Inne pꝛophe tiſſe cõfeſſio. cum ſequitur. Et erat Anna. Bir 1 pAamo ꝙ in e p ſenti tangi bᷣmo parentũ xpᷣiadmiratio. Vnde ðᷣꝛ Erant pater ⁊ mater eiꝰ miran⸗ tes Lirca quod ſciendũ ꝙ cũ Maria vir goq̃drageſimo die poſt partũ xpᷣꝛ iuxrale gis pᷣceptũ veniſſet in templũ ad offeren⸗ dů ipᷣin cũ oblatione in lege deſcripta · ſcz cũ colubis vel turturib aut agno. Extũc 4 veniens in ſpů accepit pueꝝi vlnas ſuas. Spmeon qui tũc miniſtrabat in templo lů ab ungelis ſed etiã ab hominibcõcor⸗ diter iam laudabat. vr a SymeoneAn to ylterius tanto plura cognoſcebant de eius maieſtate diuinitatis. Nõ ergoerant mirantes dubitando ſed aſſentiendo e tur et dilatabicoꝛ tuum ſaie lx Cauſ aũt ammiratiõis ponit᷑ cũ ſubdit ſupbis que dicebant᷑ de ilo. OVmnia em̃ mirabi⸗ lia circa xpᷣm. Wirabilis nãq; erat conc ptio.· qꝛ pᷣter oꝛdinẽ et ſupꝛa naturãſineyi ro⁊ de vᷣgine ſola. Qnod Augꝰ dicitmi habuit. quia ihs. quo d interp̃tat ſaluato. Wath.. Ipe em̃ ſaluñ faciet plin ſujn pcris eoꝝ. Wagnũ mirabile ꝙtam eriis infantulusyidebat᷑ qͥtamen ſaluatoꝛm⸗ dip̃dicabat᷑ Eñ in pᷣs· Admirabileeln mẽ tuũ invniuerſa terra lit. Uocubi pacis.pater futuri ſeculi. Z rũt iſta. homo fragilis et de pauperis et pnepe pacis in rempent ta Qude de ipo dict Beſter·v Valdemirabilises důe etfa/ etiã fuit eius totg vita· 2 etgratidrũyr dieit Bernard ſup cantici pꝛomiſſum patriby anriqͥs cecinit cqntic tur aũt non quia ignoꝛarent infanteʒilũ na et paſtoꝛibo. Tertio mirabant᷑ ꝙquun rabiliꝰ qᷓ mundũ creare Wirabile nonẽ omnũ grax Ab eo em̃ ꝓcedunt ofesd niſiones graꝝ Ein menſuram donatibt ik ſnelz0 pnt gritdeh Fi0 ße fö ſn Bil Sir tus ig batſpůs n ighoꝛg dicta licetn diccb ryle et ty Gin etpa daer Vbie ſtellie bus. apner qßple Uheae diebã viden qol e1 amir oꝛeij růtg Ecũ Bene muto hac etnide tiUe ng lulen ſoſbe fus n digt ſe picu *09 la ſi Luc dbin Inica infra octa natiuitatis chꝛiſti Etnotãdũ ꝙ tria fuerũt mirãda circa xp̃m.ſcʒ q̃ dicta ſũt ð eo · Scðo q̃j dicta ſũt ab eo Tertio q̃ facta ſunt ab eo · Dicta aũt erãt de xp̃o multa ꝑ patriarchas ⁊ ꝓphas Hã Jacob pᷣdixit eũ diu ante venturum. Beñ. hõ auferet᷑ ſceptrũ de iuda. Simi⸗ liter Balaã vocauit eum ttellã ex Jacob. Silr Iſaias vocauit e floꝛẽ et matrem eius vᷣgam.ſuꝑ quẽ floꝛẽ requieſceꝛe debe bat ſpůs dñi. Duod vtiq; mirabile ſatis eſt. atriarche etiã multa figurabãtðᷣ eo De qb longũ eſſet tractare.q̃ oĩa m̃ non eßit Miriicauitpj⸗ pater tõm q; eit 14 nctus ſanctoꝝ.i.mirabileʒ fecit octo modis.ſcʒ in cõceptiõe Miere· xxxi. Crea nit dñs nouñũ ſuꝑterrã. femina circũda/ bit vix Inrlinearꝭ ibidẽ.gremiovteri ſui. Item mirabilẽ fecit eũ in natiuitate ſua. quia poꝛta clauſa exiuit Eʒech.xliij. Poꝛ ta hec erit clauſa intrãti ⁊exeunti. Tertio in pᷣdicatione Joh · vij. Kunquã ſic locu⸗ tus eſt homo ſicut hic loquit᷑. Quarto in paſſione ſuſtinẽdo Iſa.i. Poſui faciẽ meã Quinto in moꝛte ele⸗ n vt petrã duriſſim ignoꝛabat.ſed ſpũſancto docta pfecte ſcie bat. Et ideo nõ mirabat᷑. qʒ iſta de eo ſũt dicta.ſec qꝛ iſta excedebãt ſupꝛa itellectũ licet nõ ſupꝛa fidem. Mirãda etiã erãt dicebant᷑ de eo ab Elizabeth. que ſpũſcõ repleta pꝛophetauit mariã eſſe matrẽ dñi et xpᷣm eſſe benedictũ fructũ vẽtris eius. Similiter mirãda erãt dicta ꝑ Zachariã et paſtoꝛes · vt dictũ eſt. Similiter miran da erãt que dicta ſunt ꝑ magos qͥdicebãt Vbieſt qͥ natus eſt ret iudeoꝝ. Vidimꝰ menta mutãdo Wath. xxxij Sol obſcu ⸗ ratus eſt ⁊ petre ſciſſe ſunt. Sexto ĩ reſur rectione euz celeriter reſuſcitando. Pſal. Pon derelinques animã meã in inferno Septimo. qꝛ ſepulcro clauſo exiuit. Iteʒ in aſcenſione faciendo eũ aſcendere in ce lum cuz triũpho Iſa.lxiij. Quis eſt iſte q; venit de edom tinctis veſtibus. Mec ille Werito ergo parentes xp̃i mirabantur. videntes tam mirabilia iam de pñti.⁊ cre dentes mirabilioꝛa de futuro. B ſtellã eius in oꝛiẽte et venimꝰ cũ munerꝰ gin euange dubindo bus. Sco miranda erant que dicta ſüt AVT 1 ſecundo lio pñti endo Jupnt apuero kp̃o. Ham eius rñſa? ſermones quenter deſcribitur Symeonis dechꝛi⸗ abicormn 3 ꝓferebat yerrebãt hoĩes in ſtupoꝛem. ſto vaticinatio. cuʒ ſubditur. Etb eneditit rnöispontd Einde Luẽ.ij · Stupebãt aũt oẽs qui au illis Symeon. Eria facit Syme. Pꝛio dankdelo Dn diebãt ſup pꝛudentia et reſponſis eius.? parentibo chꝛiſti benedicit. Secundo de videntes zmirati ſun. Mirabaut iudei chꝛiſto pꝛedicit. ertio Marie paſſionis ni o ſas ſciuiſſet cũ nõ didiciſſet Jo. vij· doloꝛem indicit. Vnde dicit. Et benedi⸗ teror Lub et Auce.iiij· m̃es dabãt illi teſtimoniũ xit illis.ſcilicet Marie et Joſeph Syme — ⁊mirabant in vbis gfe que ꝓcedebant ðᷣ on. Mec benedictio fuit e affectu cõgau⸗ une oꝛe ipi. Tertio mirãda erãt qᷓ dicta fue/ dendo bonis ipfoꝝ. id eſt. Warie et o rũt ab eo. Fecit em̃ mirabilia in vita ſua. Ecẽi.xxxi. Mirabant᷑ em̃ turbe dicentes Bene omia fecit et ſurdos fecit audire et mutos loqui. Warci.vij. Vñ pᷣs.ad ipſiꝰ facta cõtemplãda inuitãdo dicit. Venite et videte oꝑa dñi qᷓ poſuit ꝓdigia ſuꝑ ter/ rã. Vereꝓdigia et mira. Pꝛodigia.qa fu⸗ tura gaudia pᷣtendũt.et mira ſunt qꝛ nul⸗ li alteri niſi ſibi cõueniũt. inqͥt Weldens ſuꝑ vᷣbo pᷣdicto. In omnibo itaq; dictis? factis mirabilis aparuit xp̃s · vt de eo pᷣs dicat. Mirificauit dñs ſcʒ deꝰp̃ſanctuʒ ſuñ.ſcʒ filiũ ſuñ. qͥ anthonomaſice ⁊ ſim⸗ pliciter ſine quocunq; addito ðꝛ ſanctus. eo ꝙ ie naturaliter et ab eterno in eſſen/ tia ſua nõ participatiue ðꝛ ſanctus. Vnð Auce.j. Vuod em̃ naſcet ex te ſanctũ. vo/ cabitur filius dei. Vnde Innocſuꝑ pᷣbo ſeph · Vnde huius benedictiõis foꝛmam expꝛeſſam nõ habemus. Sed benedictio iſta poteſt intelligi gratiarũactio.ſic enim benedicit creatura creatoꝛi.ipſum gr̃aruʒ actiõib pꝛoſequẽdo. Vnde benedixit eis id eſt. quaſdaʒ gratiaꝝactiones obtulit ꝓ eis deo. Erat enim conſuetudo apud iu deos ꝙ ſacerdos circa oblationẽ pueri in templo laudibꝰet hymnis decantatis be nedicebat parentibus. Moceſt.quandaʒ impꝛecationẽ ſalutis et ꝓſperitatis dirige bat pꝛo eis ad deum. vt deus eos conſer uaret in bona vita et caſto cõiugio et cõce deret eis bona tempoꝛalia et conſimiia. Sed contra hoc videtur illud ad Hebꝛe os.vij. vbi dicitur. Quod minus eſt a ma⸗ ioꝛi benedicit. ergo Symeon non debuit nec potuit bñdicere marie q̃ͥ fuit eo maio V ndꝛi nõ merito ſed officio et miſterio · ⁊ ſic fuit. quia Symeon et ſinon erat nãio? merito·tñ erat maioꝛ officio. q ſacerdos. Eſt tamẽ hic ſciendũ ꝙ triplex eſt benedi⸗ ctio. Vna qua creatura benedicit creatu/ rã.et hec fit bonũ optando · Alia q̃ creato? benedicit creaturã bonũ augendo · et hoc velin numero vel in merito · Sic enicre⸗ ſcit ecceſia. Alia eſt q̃ creatura benedicit creatoꝛẽ vel laudãdo vel bonũ ei attribuẽ doet ita etiã maius a minoꝛi benedicitur Seqᷓtur et dixit. ſex reuelationeſi pũſſan ct ꝓphetiã q̃ ſequit᷑ ad mariam nõ ad Jo/ ſepp. quia illa ſola erat mater eius pᷣa· ſed ile putatiuꝰpater. Vnde Marie incũbe⸗ bat cura maloꝛ de xp̃o Odeo dixit ad ma riã cõuertens ſermonẽ ad eam ꝓpbetãdo de puero. Eccepoſitus eſt hic.i.c ꝛiſtꝰcõ⸗ ſtitutus.nõ ꝑ cãʒ ſed ꝑ occaſionẽ in ruinã Bloſa. nõ credentiũ qͥ eius pᷣdicationi et reſurrectiõiet omniby alijs eius factis de trapẽt.et ex hoc occaſionẽ ruine habebũt. Et in reſurrectõeʒ multoꝝ in iſrt:i credẽ tiñ qͥ crediderint et a peccatis mũdati in aĩa ſpũaliter ſurrexerint. Scðo in ruinã vicioꝛũ.et in reſurrectionẽ vtutũ. Ab adã em̃ vſq; ad xp̃m regnauit peccatũ. Vnde xpᷣo adueniẽte debuit ruere illud regnuʒ ci rege ſuperbie dyabolo et renouari reg ynius peccatoꝛes cõſtituti ſunt multi.ita ꝑ obedientiaʒ vnꝰ iuſti ↄſtituti ſũt multi. Tertio poſitus eſt in ruinã demonũ⁊ in refurrectionẽ multoꝝ.i.angeloꝛũ. quoꝛuʒ ruina reꝑata eſt ꝑ xpᷣm. Quarto in ruinã ſuperboꝛũ et in reſurrectionẽ humilium. Qhce.j. Depoſuit potẽtes de ſ ede ⁊ exalta nit humiles. Ecẽi.x. Sedes ducũ ſuꝑbo ⸗ rũ deſtruxit et ſedere fecit mites pꝛo eis. Quod factũ eſt tñc quãdo ſuꝑbos iude⸗ os reiecit et humiles gentiles aſſumpſit. num pᷣtutũ Roꝝ · v. Sicut ꝑ inobediẽtiaʒ Et in ſignum qui cõtradicetur ſcʒ ab in credulis et crucifixoꝛib· Iſtud poteſt itel ligi multipliciter m qͥd multiplerẽ ſignũ i. Ham pᷣmo ſignũ ſuũ eſt euangelium. De quo in ps. Dediſti metuentibo te ſigni ficationẽ vt fugiãt a facie arcus ſcʒ dinie ſententie. Huic cõtradicũt mali chꝛiſtiani qͥcontrariãtur euangelio malis factis · cũ tñ dicat᷑ Wach · vEſto cõſentiens aduer ſario tuo dů es ſecũ in viauſacre ſcriptu ermo. RII. eſpõſio. verũ eſtꝙß maiꝰbenedicit ami re m Aug Scm lignũ xpifuerũt min cula. Sicut etiã de Stephano Zctvjiꝛ ꝙ faciebat ſigna. Muic ſigno cõtradiciur ab infidelibꝰ iudeis qͥ videntes ſigna con tradixerũt xpᷣo Joh.xij· Cum ergo vidih ſent tot ſigna nõ crediderũt ineum.ymo blaſphemauerũt ea dicentes · In beche⸗ bub pꝛincipe demonioꝝ ea facere· Terti ſignů xp̃i fuit vexillũ crucis inq ipe pepd dit. De qͥ Miere.l. Leuate ſignũ pdicate: nolite celare. Et iſtud ſignũ datum fuitn ſignum recõciliationis homis ad dem. Iſaie. vij. Pꝛopter hoc dabit dñs ipe vo⸗ bis ſignum. Huic ſignocõtradiqᷓtingn ti qͥ rurſum crucifigunt filiũj dei in ſemen ipſis.vt dicit ad Mebꝛe.· vj. Et tales voct apoſtolꝰ inimicos crucis xp̃i Philipẽij ꝛeterea xpᷣs poſitus fuit in ſign gliud triplex. Signũ ſcʒ paupertatis ⁊ hũi tis in pꝛeſepio. Luce·ij· Hoc vobis ſig. inuenietis infantẽ pannis inuolutũ Ece pauptas. Sed huic ſigno contradiunt ambitioſi ⁊auari Ecẽi.xiij. Sicut aboni natio ſuperbo humilitas. ita execʒatio di uiti pauꝑtas. Secundo poſitus fuitige mio pᷣginitatis in ſignum caſtitatis. Iſ. Dominus dabit ſignũ. ecce vᷣgo concpit Muiccõtradicunt luxurioſi Ecẽi ne diet luxurioſus ⁊ diſplicebit ei· Tentiopo ſitus eſtxpᷣs in cruce in ſignũ patientie c obedientie Treij.iij. Poſuit meqᷓiſigũ ad ſagittam.ſ.iudaicꝰpopulus. Huic o⸗ tradicũt impatientes et inobedientes. ſic patet ꝙ xp̃s poſitus eſt malis in rni ꝑſcandaiũ ipᷣoꝝ.qtam ex dictis qᷓ exfnu eius ſcandaliʒati ſunt. Eñ Iſu. vij dict Chꝛiſtus petra ſcandali ⁊ lãpis offenlu⸗ nis non ꝑ cãm ſed ꝑ occaſionẽ Simii poſitus eit in ſignũ cui ↄtradicit᷑ a indes a gentiliby ab hereticis nõ credentibiln verum mediatoꝛẽ et a pꝛauis xp̃ianis cõ tradicentib ei ꝑ vitã malaz. Ad Tirum Confitent᷑ ſe noſſe deũ.factis aũt negan Deinde Symeon cõuertit ſe ad pᷣdiccn⸗ dũ paſſionis doloꝛẽ pᷣgini Marie expůl⸗ ſione xp̃i futurũ. Vnde dicit. Et tuamip/ ſius animaʒ ptranſibit gladius Bedaſt exponit.i giadius et doloꝛ dominic pa⸗ onis ptranſibit animã ip̃iꝰ tuam.iuipi Ron em̃ potuit videre filiũ crucifig ſin doloꝛis affecu materm· Secũdo ſicp trãſibit gladi doloꝛis aũz tuãq̃ eſt i⸗ m iT tan ide pil ilij foꝛg repe tales bemn dufi ire un Uire 16.1 Kgt piſo pane chiſ Fmn etpec Fite Vnica infra octa.natiuitatis chꝛiſti chꝛiſti. quia ipſe dicit. Diñes anime mee ſunt. Eʒechiel xxiij. Tertio ſic pertrãſibu giadius doloꝛis animã tuã nonfiget in teperpetuo. ſed cito tranſibit⁊ ceſſabit vel ſinietur. Quarto ſic. gladius doloꝛis per tmnſibit animã ipſius i.· chꝛiſtituãi. quaʒ tu yeputas vt tuam. ᷣm Eriſoſto · quia in⸗ eſfabili affectu amoꝛis ania Marie erat anime xp̃icolligata. Sed Berñ· exponit de gladio amoꝛis ·q per Mariã trãſiens venitvſq; ad nos. quia de plenitudie eius accepimꝰvniuerſi. Ex his patet ꝙ mal⸗ tiriũ Warie fuit maius martirio quoꝛũ/ cũq; martirũ. Pꝛimo quia iſtud martiriũ amoꝛis glioꝝ vero ſanctoꝝ fuit marririi fidei Maioꝛ autẽ eſt charitas qᷓ; fides ·j Coꝝ.xiij. Secundo quia alij martires ꝑ⸗ cuſſi ſunt in coꝛpe· iſta vero in coꝛde · Ter⸗ rio quia paſſa eſt in parte impaſſibili ſcilʒ in mente. ᷣm Biero· in ſermone de eiꝰ aſ⸗ ſumptione. Doloꝛes em̃ qͥs effugitpartu/ riens hos ſuſtinuit chꝛiſto cõpatiẽs.vt di cit Damaſcenꝰ⁊ Anſelmꝰ. Quarto qꝛ alij martires paſſi ſunt alijs inſtrumentis q; chꝛiſtus. iſta eodem cũ chꝛiſto Quinto qꝛ alij paſſi ſunt poſt chꝛiſtuz · iſta ſimul cum chꝛiſto ⁊ in chꝛiſto.i eodem ictuq́ chꝛiſtus Pab nit autem plures doloꝛes ſucceſſiue Pꝛimũ vt hicquãdo ei Symcon pꝛenũ/ ciauit paſſionẽ chꝛiſti Scðᷣm qñ angelus ammonuit eam ad fugã cum vpᷣo Wach. ij. Tertiũ habuit in amiſſione filij ĩcomi/ tatu. Luce.ij. Quartũ in captione filij per iudeos. uintũ in flagellatione ipſius ꝑ Pilatum. Joh ·xir. Sexrũ in crucifixiõe filij. Septimũ quando ipᷣm vidit lancea ꝑ foꝛari. Iſtos doloꝛes nos debemꝰ habe ⸗ re ꝑ cõpaſſionẽ mẽbꝛoꝝ chꝛiſti quotiẽs ei tales iniurias videmus inferri totiẽs de/ bemus compati.quia quodvni minimo fi deli fit. chꝛiſto fit. Wath. xxv. Deinde po/ nitur effectus et ſequela pꝛoueniẽs ex hu/ inſmodi paſſione doloꝛis. Vnde ſequitur Vt reuelent᷑ ex multis coꝛdibꝰ cogitatio ⸗ nes. Wultoꝝ nãq; cogitatiões erãt clau/ ſe et abſcondite de chꝛiſto vſq; ad tempus paſſionis eius ⁊ reſurrectionis.que tunc patuerunt ⁊ reuelate ſunt. Nam crucifixo chꝛiſto reuelate ſunt cogitatiões iudeoꝛũ. Fam ante eius natiuitatẽ om̃es Weſſiaʒ expectauerũt.ſed ipſo nato quidã ipſiꝰma giſterio adbeſerũt ⁊ in eum crediderunt quidã vero reſpuerũt. Tunc oſtenſum eſt ülud occultũ maleficiũ iudeoꝝ qͥ pꝛꝰ cla⸗ mabãt Benedictꝰqui venit iu noinine do mini.nũcdamauerũt Crucifige eũ. Tunc reuelata eſt fragilitas aploꝝ. qui pꝛius pa rati erãt ⁊ in moꝛtẽ ⁊ in carcerẽ cũ chꝛůto ire.tempe paſſionis relicto eo om̃es fugi erunt. WMultoꝝ ergo cogitatiões reuela⸗ te ſunt qͥ pꝛius dubitabant dei filiũ.qͥ vi⸗ dentes eu reſurrexiſſe crediderũt. qð pᷣus facere nõ audebant. Et ſic reuelate ſũt co gitatões ſeu intentiões multoꝝ qᷓlit ſevn? quiſq; habuit ad chꝛiſtũ in vita ſua. Moc em̃ patuit in paſſione ſua. Quia inimiciet increduli fuerũt ſcandaliſari in xp̃o. Ami⸗ ciaũt eius ⁊ fideles in fide confir mati. 3 Sixi tertio huſhe — lij deſcribitur cõſe quenter Annepphetiſſe cõfeſſio. Eñ ſub ⸗ ditur. Et erat Anna pꝛophetiſſa. Iſta cõ⸗ feſſio nne fuit laudabilis teſtimonij de xpᷣo. Ende licet eſſet mulier cuius de iure ſuſpectũ eſt teſtimoniũ niſi in certis caſib Tamen iſta merito vite ſue et ſpũſſanctiil luſtratione meruit fieri teſtis chꝛiſtiet mi ſterioꝝ eius · Voluit autẽ chꝛiſtus hĩemt tos teſtes. quia debuit habere multos cõ ⸗ tradictoꝛes. Vñ dicit. Et erat anna. De⸗ ſcribit eam tripliciter. pꝛimo a gf̃a ſpiritꝰ? ſancti. Vnde dicit. Erat Annaphetiſſa. Moc dicit ad differentiã aliaꝝ ſanctarũ fe minarũ eiuſdẽ nominis. Fuerũt em̃ quin q; ꝑſone laudabiles iſtius noĩs. Pꝛimna fu it mater Samuelis phete.. Reg.. Secũ da vxoꝛ Raguel. Thobie.vj. Tertia vxoꝛ vel mater Thobie. Thob.j. Quarta ma⸗ ter ſancte Warie virginis glioſe. Quinta fuit filia·hanuel. vt h. Vnde ſecũdo eam deſcribens a dignitate nature dicit. filia Phanuel.de tribu aſſer. qui aſſer erat vn? de duodecim patriarchis.et octauus ĩoꝛ dine inter eos Et ſic cõmendat᷑a generis nobilitate. Sed diceres.tamẽ h eſt vanů. cum om̃es ſimus de limo terre nobiles ⁊ ignobiles · Rñſio ꝙ nobilitas multum fa⸗ cit ad ne homo a moꝛiby maioꝝ ſuoꝝ de generaret. et ĩ eo eſt apetenda.vt diẽ Mie ronimꝰ. Tertio cõmendat eã a ſanctitate vite. que ꝓceſſerat in dieby multis.id eſtꝓ⸗ uecte etatis erat. et ex hocerat magis ho⸗ noꝛabilis quia ꝑſona ſis bovoibiie. Leuici.xix. Item ex hoc erat m gis fide⸗ digna. Job·xij. In antiquis eſt fapientia Et vixerat cum viro ſuo annis ſeptem. et noñ pius.a virginitate ſua· id eſt· a tempe amiſſe virginitatis ſue. Et hecvidug erat vſq; ad annos octuagintaquatuoꝛ. Et ita fuit in ſtatu virginali coniugali et vidug/ li perfecta. Due non diſcedebat4 templo ideſt. a ioco vicino templo. Bloſa· quia cir ca templũ frequens erat · ideo eam nõ diſ⸗ gedere dicit non ꝙʒ ad hoꝛã nõ diſceſſerit. Jeinnijs quo ad icet obſecrationib quo 3d deũ. Vel ieiunijs cõtra peccata carns obſecrationibo contra peccata coꝛdis. ſer niens deo.ſcilʒ die ac nocte oꝛans. de die eñ̃ ieiunabat. et nocte oꝛabat · ᷣs · In die mandauit domimꝰ miſericoꝛdiã ſuaʒ ⁊ ho cte cantich eius. ꝛobabile etiã eſtꝙ mul tas eiemoſinas faciebat. Mec igitur An⸗ na ſuꝑueniens ipſa hoꝛa qua ymeõ ſu ſcepit puerũ et benedixit denm. Supꝑue/ niens ergo ſpũſancto duce confitebgt do mino. id eſt. laudabat deũ ꝓ tanto bñſicio Pð. Confiteboꝛ tibi domine in toto coĩ⸗ de meo. Er loquebatur de illo. inſtruens populũ.om̃ib· ſcʒ fideliby qui iugo Bero dis alienigene grauati.liberationẽ popu/ liet ciuitatis expectabãt. pꝛomittebat eĩ per chꝛiſtũ in pꝛoximo liberationẽ a dya⸗ bolo. Et vt perfecerũt om̃ia ßᷣm legẽ moy ſi que requirebant᷑ ad purificationẽ Re⸗ uitici.xij. renerſi ſunt in galileam. non ſta/ tum.ſed poſt ſeptem annos. Nam ſicut di cit Matheꝰparentes chꝛiſti ammoniti ꝑ angelũ.receſſerũt in egyptũ· Ibiq; erant yſq; ad obitũ Merodis ſeptẽ annis. quo moꝛtuo reuerſi ſunt in galileam ciuitateʒ ſuã̃ naʒareth.et habitabant ibi. Nazareth autẽ interpꝛetat᷑flos. Ad ſignificonduʒ ꝙ „ chꝛiſtus qui erat flos de radice Jeſſe de⸗ ſcendẽs debuit habitare nõ alibi qᷓ; in fio rida ciuitate.vt eius cõuerſatio eſ floꝛi⸗ da. Ibi em̃ voluit cõuerſari vbi conceptꝰ erat de ſpũſancto. Puer autẽ. Eõmendat hic xpᷣin quantũ gdꝓfectũ coꝛpoꝛis. Se⸗ cundo quantũ ad ꝓfectũ anime Pꝛofect? erat. quia creſcebat.ſciiʒ coꝛpoꝛe·⁊ cõfoꝛtabat᷑id eſt. roboꝛabat infantilia mẽ bꝛa.vel confoꝛtabat᷑ ſpirituſancto. Sicut etiã Luce.xxij. Apparuit ei angelus con/ foꝛtans eñ· id eſt xpᷣm hominẽ · quia in co babitat om̃ts plenitudo deitatis coꝛpoꝛa n titer Lolloc.ij. lenus ſapientia qunn — 1qum ad intellectũ.et hoc inq̃ntumn h inq̃ntum deꝰ. Et gratia dei erat in illo.ig eſt. inxp̃o ſᷣm ꝙ bomo q̃ntum adaffecti. Joh ſ. plenũ gratia et veritate · Etſe pie nus ſapientia. quia in eo ſunt oẽs chein ri ſapientie et ſcientie abſconditi. Ad Co loſſ.j. Moꝛaliter in euãgelio tanguntur tres ſtatus ad noſtraʒ infoꝛmationẽ. ſclʒ actiuoꝝ et ſecularij. deuotoꝝ ⁊ ſpũaliun. contemplatiuoꝝ et clanſtraliũ. Actiui⁊ſe culares ſi—— chꝛiſtiſcʒ Mariam et Joſeph. Maria interpꝛent᷑ amara et ſignificat amaritudinẽ cõpun⸗ ctionis et contritionis. Juxta illud. Wa⸗ gna eſt velut mare ↄtritiotua. Et hocper tinet ad incipiẽtes. Secdo Joſephin terpꝛetat᷑ accreſcens. et ſignificat pꝛofec in virtutib.in quib debent creſcere gci⸗ niquantum ad pꝛoficientes. Iuxta ilin. Iunt de virtute in virtutẽ. Tertio xÿus fignificat perfectos. De chꝛiſto ei dict ꝙ ſuit plenus ſapientia. et gfa deieritini lo. Que duo perficiũt hominẽ. Nam pe⸗ nitudo ſapientie fugat ignoꝛantiãa gẽdo⸗ rum.plenitudo gratie fugat culpã noxiꝛ Secundo deuoti et ſpũales ſignificiu per Symeonẽ. Symeon eĩ interpꝛeni confitens. ſen laudans et hoc eſt ſpaliũ qui ſemꝑ debent inſtare diuinis laudi Juxta iiud. Semp laus eius in cꝛeho Et ſicut Symeon pꝛedixit xpᷣm eſſeitu⸗ nã maiisct in reſurrectionẽ bonis · Si ſpũalium et ſpecialiter pᷣdicatoꝝ eſtpꝛedi cere malis ſuplicia. bonis vcro pꝛe Juxta ülud Et qui bona egerũt ibunt in vitam eternã. Dui vero mglain ignẽ ee nũ. Matth·xxv. Ibunt hij in ſupplicium eternũ iuſti vero in vitam eternã. Teni contẽplatiui et dauſtrales ſi igmificantper Annam viduã. Vidus enim eſt deſoln om̃i cõſolatione. et cõteinpta ab õihyei am ſuis · Vnde.j. Thimo v. dicit apoſtob Vidua deſolara ſperet in denm· Dicitii Boꝛra. Deſolata.nõ habens domũ velfi miliã. Vel deſolata.id eſt. a ſuis ↄtempl⸗ et můd ſolatio deſtituta ſperet in deo· eſt ſperare debet in deũ.⁊ inſtet obſeeraꝰ oniby ⁊ oꝛationib die ac nocte.id eit · opo tunis tempitv diei etnoctis· Ecœ verun officiũ clauſtralium. Dnoꝛuz pꝛimn crentia dom vel familie pꝛopꝛie· lc tſcens aigi quc icnn dpꝛohcnsjn e nnimitn fectos. dechii ſapicntungin erficüt bonniſ uefzutgun o grarefugnci tnolietihiusg n. Srmenncih landans buti dent nſtrdun Semplususn meon pꝛuntjt n reſumi n da bons Ltquibonep 1Quwwn tr Ituntnuß verom rinmam edouinsic vi. Uinnd weacunu⸗ dciThino nnöbatos enab * 9 Hnica infra octa.natiuitatus chꝛiſn cõᷣmuniiſta haberipoſſint Actu iij Erãr ilis omnia cõmunia et nihil pꝛopꝛi eſſe dicebant. Secundũ eſt deſo atio ꝓximo⸗ rum. Jurta illud Dui nõ reliquerit pꝛem et matrẽmpter me nõ eſt me dignꝰ. Math · Tertiũ eſt vt totaliter ſpem ponat in deu· nihil de pᷣſentib vel craſtinis ſolicitando. Vnde Philipeñ. iij. Nihil ſoliciti ſitis. Et Matß vi· Et de veſtimẽto quid ſoli/ itatumn citieſtis. Hincp̃s. dicit. Jacrac tuñ in domĩo et ipſe te enutriet· Speciã⸗ liter tamẽ hic inſtruunt᷑ virgines cõuga⸗ teet vidue in iſta Anna. Virgines in eop mo vt virginitatis ſue caſtitatem ſeruent integrã vſq; ad cõiugium ſicut iſta ð qua pic dicit ꝙ virginitatem ſuã ſeruauit yſq; dum virũ duccret. Et dicit Jacobð Al⸗ lerandria ꝙ ſeruauit eam tredecim annis er tuncfuit nupta. Sed de multisverum eſt hodie illnd Mieronimi ad Paulam et Euſtochiũ in epla. ꝙplurime puelle pus fiũt vidue qᷓ; nupte. Vult dicere ꝙ busvir ginitatẽ qᷓ; nubãt viris in matr⸗ monio. Secũdo cõiugate infoꝛmant᷑ · vt cũ viris ſuis caſte viuant et continenter. carnẽ ſuã nõ diuidendo in plures. Vnde Beñ.ij. dicit᷑. Erũt duo. nõ tres vel q̃tuoꝛ in carne vng. Iſta em̃ ſeptẽ annis ſic vixit cum viro ſuo. Tertio infoꝛmant᷑ vidue vt poſt moꝛtẽ maritoꝝ deinceps continen ter et deuoteviuãt.chꝛiſto adherẽtes invir tutiby ſpñalib ⁊ coꝛpoꝛalib. Et hocetem plo Anne que habuit in ſe ſeptẽvirtutes. quas etiam deſcribit apłus.j. Thimo.v. Pꝛima eſt ſpes de deo. qͥ debet eis eſſe lo⸗ co viri. Vnde dicit᷑ hic. Et hec vidua.idẽ. ſeparata a viro ⁊ adherẽs deo erat.ſ. Thi mo. v. Que ðe vidua eſt ſperet ĩ deo. Se ⸗ cunda etas diuturna vt ſit in ꝓoſito fira. Vnde.j Coꝝ.vij. Dico autẽ viduis et in/ nuptis. bonũ eſt ſi ſicꝑmanſerint. Nõ em̃ debet eſſe vidua ad annũ vnũ vt tandem nubat ſed vt in viduitate eueret.ſicut hecque vidus erat vſcʒ ad octuagitaqua/ tuoꝛ annos. Et ſicerat rentuz et quatuoꝛ nnoꝝ in toto. Tertio vt frequentet eccle⸗ ſiã. Eſt ẽ quaſi ſemimonialis ex coloꝛe veſtiũ.ex ligatura capitis. niſi ꝙ pꝛofeſſio deeſt. Vnde iſta non diſcedebat de tẽpio. Quarto debet fugere mũdi delicias ⁊ va⸗ care ieiunijs. per que libidines extinguat Judith.vij. Habebat iudith ciliciũ et ie/ iunabat omnib dieb vite ſue pꝛeter neo⸗ menias.id eſt. feſta et ſabbatũ. Minc aps dicit M vidua in delicijs viuẽs moꝛtuaẽ.· ſ. Thimo.v. Lira. id eſt · e moꝛtẽ ſpũalẽ eſt. Boꝛra. Vuens yite nature in coꝛpoꝛe moꝛtua eſt vita gie in anima. cuius ſepuꝰ ců eit coꝛpꝰ delicijs vacãs. Roꝝ. vij Si Em carnẽ vixeritis moꝛiemini. Quito de bet oꝛationib inſiſtere. Vnde iſta inſiſte⸗ bat die ac nocte · Sexro yt ſit clemoſinis intenta.j· Thimo·v. Siſanctoꝝ pedes la nit. ſi hoſpicio recepit· Vndep Anna dic tur ꝙ ſeruiebat. qͥd intelligit᷑ de ſeruitute pietatis. que ad om̃ia valet.. Thimo· iij Septimo debet intenderent nõ ſit ocioſu ſ.Thio.v. Hon ſolũ ogoſeſed et verboſe. id eſt. plene vᷣbis inutili loquentes que nð opoꝛter. Boꝛra.id eſt turpia ⁊ religio ni nociua. Vnde ð Anna dici᷑ ꝙ inſtabat obſecrationibva dininis allocutiõib. non humanis ↄfabulationiby. Loꝝ.vij Duc igit᷑ mulier ſoluta eſta lege viri ſui medita re debet ĩlege dñi die ac nocte. In lege dei nõ verbis ſeculi et fabulis vanis. vtrũ deus poſſiteſſe auctoꝛ mali vt ruine alicuius vel damnatiõis. Reſpondeo. aut querit᷑ de cauſa per ſe. aut de occaſiõe ſeu cauſa ꝑ accidens · Item aut querit᷑ de malo culpe.aut pene. Et tũc dicendum.ꝙ loquẽdo ð malo culpe· deꝰ nunqᷓ; ẽ aucto? mali culpe et ꝑcõſequẽs nec damnatiõis vt cauſa ꝑ ſe·licet bene ſit interdũ cauſa ꝑ occaſionẽ non vtiq; ꝑ occaſionẽ datam ex bonitate ſua.ſed a malicia liberi ei in verbis xp̃i bo⸗ arbitrij· Vnde ſiciude nis et factis ſuis ſanctis fnerunt ſcanda⸗ liſati.et ita ſumpſerũt occaſionẽ damnati⸗ onis ex chꝛiſto · ſed ipſe non dediteis eam nec intendebat niſi eoꝝ ſalutem. Sed lo⸗ uendo de malo pene deus eſt cauſa pene uia hm eius iuſticiã mala culpe oꝛdinꝗᷓ tur ſub pena Et ſic dicrante iuſticia deus fecit et inſtituit mala penaꝝ diuerſaꝝ ſiue tempoꝛaliũ pᷣſentiũ ſiue eternoꝛũ et futu⸗ roꝛũ. Vnde illud. Non eſt malũ in ciuita⸗ te quod deus nõ fecit. Secunduʒ duhiũ vtrum dei voluntati poſſit aliquid reſiſte⸗ re. Reſpondeo ꝙ vo lũtas dei eſt duplex. ſalicet voluntas ſigni·vt eſt in pᷣœptis et conſilijs · que ſunt ſigna ſue voluntatis ·et tali bene poteſt quis reſiſtere cõtemnẽdo Bic occurrit tria dubia. Pꝛimum eſt . 7 — — vel obmittendo vel negligendo ſeruare p̃ cepta vel conſilia ſua.ſicut fecerunt iu dei. Pequiicturi vict Wreppan u⸗ ra ceruice vos ſemꝑ reſtitiſtis ſpirtuiſan⸗ cto· Ilia eſt voluntãs beneplaciti. abeter no intẽta a deo · Et huic nullus poteſtre⸗ ſiſtere. Vnde Job · xj. Si ſubuerterit om nia quis reſiſtet ei. quaſi. null.Et Be ⸗ ſier. riij Hon eſt qui poſſit reſiſtere volun tati tue. dominꝰ omniũ tu es. Et talivolũ tati nõ poteſt quis cõtradicere. Et iðo no tanter dicit in iittera. Poſitus eſt in ſignũ gui cõtradicetid eſt. beiẽſfũiꝙ voluntati ncontradicet. Et hoc de facto tm non veiure. ſed nõ voluntati beneplaciti· Ter um dubiũ. Wtrum mulieri licegtĩ ecde/ ſia publice pᷣdicare. exquo Anna h de xpᷣo Itemplo multa pᷣdicauit. Reſpõdeo ꝙ nõ · Unde j. Coꝝ xiij. WMulieres in eccleſia taceant · M autẽ de Anna dicit᷑ dicen duʒ ppuilegia paucoꝝ legem cõmunẽ non fa ciũt. Moc em̃ ſuit pꝛiuilegiũ ſpecialepter eius ſanctitatẽ ⁊ merita vite. Vnde.j· Thi mo.ij. dicit᷑. Docere mulieres in ecckia nõ pmittoEt ratio fᷣm Boꝛram ibidẽ Duia ſi loquitur magis incitat ad luxuriã. ſicut dicit gloſa Ecẽi.ix. Lolloquium eiꝰ ſicut ignis exardeſcet. Vnde Ehꝛiſoſto · Edo⸗ cuit quãdoq; mulier virum ·et oĩia ſub ⸗ nerſa ſunt. Alia etiã ratio poteſt reddi fm rundẽ Chꝛiſoſtomũ. quia hoc genus mu lierum nimis loquax eſt. Tertiq rõ · quia ĩ ea minus viget ratio. Vnde Tira ſup lo⸗ cum apoſtoli pᷣdictum dicit. Duia docere rſt opus ſapientis. Sapientia vero nõvi get in mulierib. de cõmuni curſu. Duar ta ratio. Quia ᷣm Riram ſuꝑ.j.Coꝝxiitj. MWulier naturaliter eſt ſubdita viro. Jðo non debet pᷣcipere ſed audire. Duinta ra⸗ rio. quia ſi iſte modus eſſet in eccleſia.tũc videretur eſſe fimilis oꝛdo in eccleſia qui apud gentiles vbi in templis veneris et dyane mulieres pᷣdicabant. Et ſic fᷣm Ai⸗ ram videret᷑eccleſia ſumpſiſſe oꝛdinẽ ſuũ a gentilib nõ a indeis. cũ tamẽ ſalus a iu deis eſt. Joh.iij. Sexta ratio. quia mu ⸗ lieribo pꝛohibet᷑ quod eſt minus.ſcilʒ que/ rere publice in eccleſia.igitur quod eſt ma ius. De pꝛimo habet᷑.jLon.tiij. Si aũt voluerint diſcere.domi viros interrogẽt. Septima ratio. quia ſᷣm Airam pꝛohibe tur cis aduocatio fᷣm leges igitur pꝛedica nn tio a foꝛtioꝛi. Londudendo igitur div aplus pꝛobibet quatuoꝛ mulierib. ⸗ mo publice viros docere. vt.. Thimoj Secũdo in ecceſia loqui vel pꝛophetge J.Eoꝝ. xiiij. Wulieres in eccleſia taceʒ Et ſi dicit᷑. Et tamen alique wulters ſe rũt pꝛophetiſſe. vt Delboꝛa. Judicumy Et in nouo teſtamẽto quatuoꝛ filie phi/ lippi. Actj.xxj. Item Wagdalena leginr in partibus Marſilie pꝛedicaſſe. Reſpon deo ꝙ pꝛiuiegia paucoꝛũ legem cõmunẽ nõ faciunt. Tertio pꝛohibent᷑ muleresyi ris pᷣeſſe. Ephe.vij. WMulieres viris ſuis ſubdite ſint. Duarto mulieres debentw/ lato capite oꝛare.. Loꝝ.xj. Omnis muli er oꝛans aut pꝛophetãs nõ velato dpir vðeturpat caput ſuum. Dñia intra octauas natag r5i I Sermo. X&IIII Rt pater et m e ter eius mirantes ſuper his q̃di cebantur de illo. Luce.ij capill Celeſtium ſecretoꝛũ ſcrutatoꝛ mirabiis ille magnus pater Zuguſtinus oſtendẽs opera dei non eſſe mirabilia libꝛoxxj de ciuitate deiſic ait. Sicut non fuitinpoſi bile deo quas voluit creaturas inſtiuere Sic nec ei eſt impoſſibile quando volu rit quas inſtituit naturas mutare. Beci le. Ault dicere Anguſtinꝰ M conſidern dei omnipotentia in ſe nulluʒ opus aben factum eit mirabile. Verũtamen opa de ex alia parte ſunt bominibꝰ multum mimn bilia. Nam licet in rebus mirabilib toz ratio faciendi eſt potentia facientis vdi⸗ cit Auguſtinus in libꝛo.lxxxiij queſtnũ ⁊ in epiſtola ad Voluſianũ. Tamen rito humana mirabiles res reputat quarũr tionẽ et cauſas inueſtigare non valetĩ pꝛehendere non poteſt. Waxime verod. talibus ammirat᷑ que pꝛeter curſumn re contingũt vel quia rara ſunt · vel quj nimis pulchꝛa.vel quia nimis magnd N quia nimis parua.vt dicit Vugo ini de operibus trium dierũ · uia igi nia que contigerũt circa natiuitatem ꝙ ſtifuerunt pꝛeter curſun nature Nt eſiße neratio ex virgine ipſa manene iiban Fuerunt etiã rara.quia a ſeculis inꝰjo ta Fuerũt nimis pulchzn quia ſpecio um nag wumm in pn net⸗ Iſir wang6 vlente in ſtgar boco rito ie omn cino nola men tere ope rant mir qhe 5 ſhbi diach maß ſich rium ſes e coꝛn un egm. piop qhit i9 ol etep War mrete citati tisg Jſy nooo unse delic au Sum Vnica infra octa. natiuitatie chꝛſu forma pꝛe filijs hominũ natus eſt. Rimis magna. quia dei filius de ſinu patris in ſi nu matris viſus eſt. et cum hominibꝰ con nerſatus eſt. Baruth.iij. Nimis parua · q in paruo coꝛpoꝛe magna virtus occulta⸗ ta eſt. Paruulus enim datus eſt nobis · Iſaic.. Et cum hoꝛum omniũ ratio hu mana cauſaʒ et rationem inueſtigare non valeat.eo ꝙ par dei exuperat omnẽ ſenſů Fatiuuas enim chꝛiſti credi poteſt. inue⸗ ſtigari non poteſt. vt dicit Imbꝛoſius li⸗ bꝛo contra Bentiles eterroꝛes eon · Me rito igitur parentes chꝛiſti mirabãtur de ommbus que dicebantur de chꝛiſto · vt di cit noſtrů thema. In quibus verbis tria notantur. Pꝛmo parentumn chꝛiſti com/ mendatio.cum dicitur. Erant pater ⁊ ma⸗ ter eius. Secundo deſcribitur eoꝛum de operibus chꝛ ſti meditatio. cum dicit mi⸗ rantes. Tertio ſubiungitur pꝛedicte am⸗ mirationis ratio. cum dicitur · ſuper his que dicebantur deillo. dvrbispr DBiri pꝛmo ſuopꝛinbde ſcribitur parentũ chꝛiſti cõmendatio.cuʒ dicutur. Erant pater et mater eius· Eerte magna dignitas eſſe patrem ⁊ matrẽch? ſtiPatreʒ dicit Joſeph. matrẽ dicit Wa. concepit et peperit vt riam. Verũtamen licet ambo cõmendabi les ex operibus inſticie quia ambo iuſti coꝛam deo. Ham de Joſeph dicitur. M cum eſſet iuſtus voluit occulte dunittere eqm. Watthei pmo. De Waria loquitur pꝛopheta. Dilexiſti iuſticiam et odiſti ini⸗ quitatẽ.pꝛopterea vnxit te deus deus tu⸗ us oleo ieticie.id eſt. gratia ſpirituſſancti te repleuit pꝛe conſoꝛtibus tuis. Tamen Marie dignitas incomparabiliter ſupe/ rat et ercedit dignitateʒ Joſephet in ſan ⸗ ctitatis merito.et in ſingulari pꝛopinqui tatis ad chꝛiſtum pꝛiuilegio. Licet enim Joſeph dicatur pater chꝛiſti.tamen ſolũ⸗ modo putatiuus.et ſic fictuset ſic ſimu latus. parens et non exiſtens vmbꝛa nõ veritas. Non ſic autem eſt de matre. que vera mater ertitit.que ex pꝛopꝛijs ſangui nibus concepit.vt dicit Johannes dama ſcenus. Et pꝛopꝛio lacte pauit vbere de ce 1o pleno· vt dicit Bregoꝛius. Ideo obmiſ ſa cõmendatione Joſeph reſpectu chꝛiſti intendamus ſoli cõmendationi yirginis gloꝛioſe. que fuit vera mater chꝛiſti etper conſequens chꝛiſto pꝛopinquiſſima. Zon ueniunt autem ſibi ſex pꝛopꝛietates que ſunt in qualibet matre reſpectu filij. quas ipſa etiain habuit. ergo vera mater fuit. VQue ſunt ſolicitudo pꝛouidendi aucto⸗ ritas iubendi. neceſſitas diligendi facili tas mpetrandi.intimitas compatiendi · ſingularitas concipiendi et pariẽdi· Rul⸗ la auteʒ mater ſicpꝛopꝛie et ſingulariter? vnice eſt mater pꝛolis ſue vt Waria ma ter chꝛiſti. Nam ſicut dicit Johannes da maſcenus libꝛo tertio. capitulo ſecundo. poſt aſſenſum virginis ſpirituſſanctus ſu peruenit in eam purgans ipſaz et virtutẽ ſuſceptiuam verbi dei tribuens ſimul au tẽ et generatiuaʒ.et obumbꝛauit ſuper ip? ſum altiſſimi virtus.velut diuinuz ſemen. et conſtruxit ſibi ex caſtiſſimis et puriſſi mis ſanguinibus carnem animatam ani⸗ ma rationali non ſeminans ſed creans Item capitulo xxiij dicit. Vſq; ad virg nem matrẽ in parentibus et voluntas ſe minauit et natura germinauit · Sed ſpi⸗ rituſſanctus virum de vixgine mirabili⸗ ter pꝛopagauit. Vec ille. Sicq; patet pꝛi⸗ mum et ſecundi.ſcilicet ſingularitas con cipiendi et pariendi. 2 ſola Waria ſic imilẽ nuſq; habere poſſit Juxta illud Tu ſola ſupergreſſa es vniuerſas. De tertio patet ſulicet de ſoli⸗ citudine pꝛouidendi et nutriendi. Sicut em̃ dicit Bernardus. Rũquaz WMartha ſic ſolicita fuit circa chꝛiſtum vt Waria. Wartha em̃ ſuſcepit euʒ hoſpitio. ſed in vtero Waria. Illa operuit veſte · heccar⸗ —— et vino.iſta lacte pꝛopꝛio pa uit. Vere ergo dici poteſt de ea quia ſata⸗ gebat circa chꝛiſtuʒ· De quarto ſcilicet de auctoꝛitate iubendi ſcribitur Pꝛouerbio rum.j. Zudi fili mi diſciplinaʒ patris tui. et ne dimittas legẽ matris tue. Moc vero impleuit chꝛiſtus quando dixit. Non ve⸗ ni vt faciam voluntatẽ meam ſed volun ⸗ tatem eius qui miſit me patris· Simili⸗ ter de matre eius ſcribitur· quomodo erat illi ſubditus et deſcendit cum ea de Me ⸗ ruſalẽ in Razareth · Tuce.i. Ende Bern hardus dicit. M deus femine obtemꝑet. humilitas ſine exemplo. ꝙ femina bn 5 Dermo. cipetur. ſubliimitas ſine odo. Moc enim̃ nulli nature conceditur. Pam ſanctian/ geliet ſipoſſunt rogare· nontamen impe⸗ rare. Vnde Mieronimus in ſermone de aſſinnptione. Scimus beatã viginẽ tan tieſſepenes deum meriti· vt nihil hoꝛum iue velletefficere aliquatenus poſſer effe ttu carere. De quinto ſcilicet de facilitate impetrandi diciturij. Regum.ij· vbi Sa lomon matri dixit · Pete a me mater mi quid vis. Non em̃ fas eſt vt auertam faciẽ nde Bernhardus dicit. Aduocatã vis habere apud chꝛiſtum · ad WMariaʒ recur/ re.exaudiet vtiq; matrẽ filius De ſexto ſcʒ de neceſſitate diligendi · Si enim eſt ma⸗ ter. diligit. ij. Rogum.j. Sicut mater vni⸗ cum amat filium ·ita te diligebam. Et in hoc virgo iſta excedit omnem creaturam. Pam licet ſeraphin maxime deñ diligunt tamen a Waria ſuperantur · Nam vt di⸗ rit Bernardus ſuper cantica.Smoꝛ chꝛi⸗ ſti non ſolum animã Warie confixit · ſed etiã pertranſiuit vt nullam in pectoꝛe vir/ ginali particulam vacuaʒ relinqueret.ſi ed tota anima.toto coꝛde.tota virtute dilige ⸗ ret. Hec ille. De ſeptimo ſcilicet de intimi⸗ tate compatiendi patet. Ham compatitur frater fratri.nutrit puero · ſed marie ma ⸗ ter filio. Vnde.iij. Regum.iij. Lommota erant viſcera matris ſuper filio quem rex decreuerat occidere et diuidere. Vnde ſe⸗ quitur. Date huic infantez. Bec eſt enim mater eius. Sic iſta virgo compatiendo chꝛiſto excellentius matrem ſe pꝛobauit. Unde h dicitur per Symeonẽ ad eam. Tuam ipſius animã pertranſibit gladiꝰ. Vbi Bernhardus dicit. ꝗlij ſancti et ſi paſſi ſunt pꝛo chꝛiſto in carne· tamen in anima pati non potuerunt. quia immoꝛta lis. Mariaĩ ea parte paſſa eſt que impaſ⸗ ſibilis habetur. Ideo alijs ſanctis marty⸗ ribus plus paſſa eſt quia amplius dilerit Ideo plus omnibus doluit · Nos igitur ſi volumus pꝛopinquitatem chꝛiſti acqui rere.ſtudeamus matrem iſtam imitari in ſuis affectibus et operibus. vt ſic pᷣmo cõ cipiamus chꝛiſtum per mundam cogita/ tionem. Secundo pariamus eum per bo nam operationez. Tertio ſeruemus eum per ſolicitam cuſtodiam. Quarto iubea/ hus et pꝛecipiamꝰnoſtre voluntati vt ob ⸗ XIIII ſequatur pꝛeceptis et obediat voltat yi uine. Quinto diligamus eum extotoco de. Sexto impetremus commiſſoꝛun niam. Septuno cõpatiamur paſſioniſi per iugem memoꝛiã. Sic poterimus di cere mater eius ſpiritualis. Nec puteste parue eſtimationis et cõmendationis ꝙ mater eius ſpiritualis dici poſſis. Van cũ chꝛiſtus cõmendaretur a mulierequ dam inter turbasvt ei diceretur. Beaus venter qui te poꝛtauit. volens chꝛiſtus po tius gloꝛiari de ſpirituali cognatione et pꝛopinquitate fidelium qᷓ; coꝛpoꝛali m/ tris ſue reſpondit · QDuin ymo. Bentiqui audiunt verbum deiet cuſtodiunt ilud. Auce xj Et iterum dicentibus ſibiqui⸗ buſdam. Ecce mater tua et fratres tuiſo⸗ ris ſtant volentes tibi loqui. Reſponit chꝛiſtꝰ. Que eſt mater mea.etquiſuntfu tres mei. Et ſequitur. Extendens manz in diſcipulos ſuos dixit. Ecce mater me et fratres mei. Quicunq; ergo fecerit vo⸗ luntateʒ patris mei qui in celis eſt. ipſect meus frater ſoꝛoꝛ et mnater. Watthei.xj Vides et audis quia caro non ſacit pw⸗ ximum deo ſed ſpiritus. Vnde Johãnis bmo dicitur. Dedit eis poteſtatem liio dei fieri. qui non ex voluntate camis ſid ex deo nati ſunt. Qui ergo fecerit volun⸗ tatem chꝛiſti iſte pꝛopinquus eſt chꝛiſi Sed que eſt voluntas eius.oſtenditayo⸗ ſtolus dicens·j. Theſal·iij. Meceſt voi tas dei ſanctiſicatio veſtra. Sanctiicun autem illa conſiſtit in eo quintuplicit. Pꝛimo yt abſtincamus a cõmiſſis mal ct de eis peniteamus · ijpetri ijNõlan⸗ dat dominus pꝛomiſſionem ſuam ſiut quidam exiſtimant.ſed patienter aßitpꝛo pter vos nolens aliquos perite · ſedon⸗ nes ad penitentiam reuerti. Secundoi eo vt pꝛefentes tribulationes ſuſtinean . etri.iij. Dni patiuntur ᷣm voluntul⸗ dei.creatoꝛi fideli cõmendent anilis ſu as in benefactis. Tertioyt in õibus do gratias agamus.j. Theſſal vltio · Inon nibus gratias agentes · Mec eſt voiunus dei. vt bonum exemplũ alijs oſtendamis . Petri.ij. Siceſt voluntas dei vtbenc; cientes obmuteſcere faciatis impꝛi 3 am hominum ignoꝛantiam Vua pꝛoximis miſereamur· Ozer · v Mi zi Ecde Mihlo han neshon renutis iisno pinqui Dy bitur p ſubdin onnia lud. oſc ſinte ſ½ kesel ſode nõſol derni paret ec dino polte tienull nyls m55 vinan nihie ſithõ. pinc diq̃ nop? ſumeb Teni 6h brund hoyoꝛn bpus in finse lihñn poſt iden Jiper dun. P imsco ſign odh mei. Duanmt ʒ pomns meqict nerſorotun Pꝛimo ꝓeo ꝙ tantus fuit hũiliq 2 potẽtie nullus reſiſtere poteſt. cuius ſapiẽ Vnica infra octa.natiuitatis ix. Wiſericoꝛdiam volo et non ſacriticiũ. Ecce dei volũtas vt ſimus miſericoꝛdes Quinto vt ſalutem eterne beatitudinis conſequamur.j. Thimo.ij· Deus vult om nes homines ſaluos fieri.et in agnitionẽ veritatis venire. Ex his patet ꝙ facile qͥs iſtis modis poterit acquirere chꝛiſti pꝛo ⸗ pinquitatem. 2 in vbis p̃⸗ in vᷣbis p Mixt ſecundo Finsten bitur parentum Ehꝛiſti meditatio. cum ſubditur. Erant mirãtes. Quãuis auteʒ omnia mirabilia opera dei ſunt Jurtai iud. Wirabilia teſtimonia tua domine io ſcrutata eſt ea anima mea. Tamẽ tria ſunt opa deipᷣcipua om̃i modo miranda. ſcʒ xp̃i incarnatio. de qua mirabãt paren⸗ tes eius.vt h ðᷣꝛ. Secũdo pctõꝛis conuer ſio. dequa hodie mirãt᷑ hoies. ertio bea toꝝ gloꝛificatiõeʒ. quã mirabũt᷑ in futuro nõ ſoiũ parentes xp̃i.non ſolũ hoĩes mo/ dernix iuſti ſʒ etiã angeli beati. Depꝛimo patet qũo merito parẽtes xp̃i mirãbãtur eiꝰincarnationẽ. Et hoc kch ueꝓpter tria. iliatus cuiꝰ tie nullus reſpondere poteſt.cuius gloꝛie nullus ſe cõparare poteſt. Uñ btũs Tho mas ↄtra gẽtiles li. iitj dicit. ꝙ inter oꝑa di uina miſteriũ incarnatiõis maxie ercedit. nihil em̃ mirabiliꝰcogitari poteſtqᷓ; ꝙ de ſithõ. Secda merito mirabant᷑ ꝓ eo ꝙ ꝑmcarnationẽ xÿi illa antiqͥſſima diſcoꝛ/ dia q̃ inter deñ ⁊ hominẽꝑ qͥnq; milia an ⸗ noꝝ ⁊amplius durabat reconciliationem ſumebat ⁊ pacẽ. Bicut apłus ait Ephe.ij Tertio merito mirabant᷑ꝙ tam abiectus ſcʒhõ in deñ exaltabat᷑.⁊ quẽ angeli ymo bꝛuta deſpiciebant ⁊ dedignabãtur a deo honoꝛabatunnon ſolũ autem mirabãtur opus incarnationis ſed etiam affectũ dei quitanta charitate motus eſt vt fi⸗ iũ ſuũ vnigenitũ daret. Joh.üj. Vnð di cit apoſtolus. ꝛopter nimiã charitatem quã deus habuit ad nos filium ſuũ miſit Inſuper mirabantur et incarnatiõis mo dum. Modus em̃ fuit valde ſapientiſſi⸗ inus et oꝛdinatiſſimus. Et ſicut dyabolo ſuggerente Kua conſentiente et peccatuʒ pꝛoducente moꝛs intrauit in oꝛbẽ terraꝝ Ji angelo nũciante.ſpũſancto obũbꝛã⸗ te. irgine conſentiente et filiũ pꝛoducẽte. vita daretur mundo. Poſt hec om̃ia mira bantur incarnationis effectũ quo ad ho ⸗ minẽ redemptũ. qui ita redemptus eſt vt in nullo deficiat. ð. Topioſa apud eum redemptio. Nam redemptus eſt a culpa oꝛiginali et actuali · in gratiã reſtitutꝰ oꝛi⸗ ginaleʒ virtutibus decoꝛatus per ſancti⸗ moniã ſpiritualẽ. Kerte mirabilia. bantur pꝛeterea de incarnatiõe chꝛiſti.nõ ſolũ parentes ſed etiam angeli homines ⁊ demones. De angelis pꝛimo patet. Vam cum ſe ante incarnationẽ adoꝛari permit terent poſt incarnationem nunqᷓ; adoꝛari voluerunt. Apocalip.xxj. Dixit angel Jo hanni cum ſe adoꝛare vellet. Vide ne fe⸗ ris.conſeruus em̃ tuus ſum et fratrũ tuo rum. Be ſecundo patet quomodo videli⸗ cet hoĩes mirabantur. Ham multi ita mi⸗ rantur chꝛiſti incarnationẽ et natiuitateʒ ꝙ vſq; modo non poſſunt credere.vt Ju ⸗ dei hereticiet pagani.pꝛo impoſſibili ha⸗ bentes huiuſinodi incarnationẽ. Sʒ cer te audiant tales illud quod dicitur Auce pᷣmo. Non erit impoſſibile apud deũ om̃e verbum. De tertio quomodo demões mi rabantur.patet quia nunqᷓ; poterant com pꝛehẽdere ꝙ tanta maieſtas tiñ poſſet hu miliari ꝙ deꝰ ſummus poſſit fieri homo infimus. Videbant em̃ eum eſurire ſitire. algere. calere. laſſari.triſtari et pauere. pꝛopter hec nõ credebant eũ deũ. Tũ ve⸗ ro vidiſſent eum in nullo peccare. demo ⸗ nes fugare ·cecos illumiare.moꝛtuos ſu⸗ ſcitare. lepꝛoſos mũdare.timuerũt eẽ deñ Et ſic ꝓ vtrac; ꝑte dubitantes mirabant᷑ eſſe eñ talẽ qualẽ nunqᷓ; viderunt. Sed di ceres tñ Auẽ.iiij. dicitur. Sciebãt eñ eſſe vpm. Reſpondeo ꝙ nõ ſciebãt certitudina liter ſz vehemẽterpᷣſumebãt. Vñ vt dictũ eſt. Et parẽtes ⁊ angeli ⁊ hoĩies ⁊ demões mirabant᷑ eiꝰincarnatõeʒ Juxta illð Ecẽi. Mirabilia opa illꝰ⁊ gloſa ⁊ abſcõſa. Mt rabilia hominibus.gloꝛioſa angelis. ab⸗ ſconſa demonibus. Secundum opus dei de quo hodie mirantur homines eſt eccatoꝛis conuerſio. De qua dicit Bern hardus ad cartuſienſes. Uia mirabil eſt. homines multuz mirant᷑. quia deus fecit viſiilia ex nichilo ꝙ creauit mundum et 4 6 * 3 3 6 ₰ M⸗ 5 ½ oꝛdinem creaturarum · Sed multo mira bilius eſt cum deus vnum peccatoꝛẽ col⸗ nertit viuificat et iuſtificat · Vinc AZugu ⸗ ſtinus dicit. Waius eſt peccatoꝛem con⸗ nertereqᷓ; creare celum ⁊terrã. Sed dice res.hoc videtur falſum ⁊ imp oſſibile Ad quod reſpondeo ꝙ hoc verum eſt. Et hoc pꝛopter tres rationes· Pꝛimo ideo. quia peccatoꝛ demeruit ſuam iuſtificatõnẽ per uã ſe ecit inhabilem ad eam per culpaʒ. Dnod nõ fecit celum et terra que ſeruant ſuum oꝛdinem ⁊officium. Deus enimtin odit peccatoꝛem ꝙ vir eum rolleratinter ris.et niſi eum refrenaret miſericoꝛdia.fa ceret in quolibet quod fecit in Dathan et Abiron. quos viuos terra deglutiuit ·⁊ in Sodoma et Bomoꝛra. quos ignis celi exuſſit et conſumpſit · Secundo quis ad peccatoꝛis iuſtificationem deus indiget adiutoꝛio.quo ad quid ſcilicet homiĩs vo luntate. quia quicreauit te ſinete non ſal/ uabit te fine te. Ex hoc patet ꝙmgius eſt miraculuʒ conuerſio peccatoꝛis qᷓ cratio celi. atʒ qꝛ nõ eſt dictũ in crentiõe celoꝝ. Beati cei. quia creati ſunt · Sed ðꝛ in cõ nerſione peccatoꝛis. Beati quoꝛuʒ remiſ⸗ ſe ſunt iniquitates. Tertio/ quia omnes angeli gaudent in peccatoꝛis cõuerſione. Luce. tv. Baudium eſt angelis dei ſuper vno peccatoꝛe penitentiam agente. Et tm̃ gaudent acſi mundum in mille ſolibꝰ fa⸗ cerent clarioꝛem. Binc d icitur Wach. xx ꝙ cum acceſſiſſent quidã ad hieſum habẽ tes ſecum mutos.cecos · daudos.et debi/ les. curauit omnes ila vr mirarentur. Fa cit hoc⁊ hodie in animabus quod fecit in coꝛpoꝛibus tunc et tamen nemo miratur Curat enim peccatoꝛem cecum in cogni tione. mutum in oꝛatione. daudum in af „*— fectione. debuẽ in dei operarõne · Et iſtud eſt maius mirabile pꝛimo Tertium opus dei de quo mirabantur angeli in futuro licet et hodie mirentur eſt beatoꝛum gio⸗ rificatio. Cum enim videbunt angeli ho/ mines remunerari in coꝛpoꝛe et qnimd valde mirabuntur. co ꝙ deus hoc ſecre⸗ tum a ſeculo ſolum ſibi reſeruat. Juxta i ind Ifaie. Secretum meum michi· um ergo hoc pꝛimum yiderint nod nũquaz viderunt valde mirabunt᷑. Et hoc ex plu⸗ ribus cauſis. Pꝛimo. quia ad gloꝛificatio germo. RXIIII — nem electoꝛum generalem omnes angel vocabuntur. Qui tamen ad nullum opus dei huc vſq; conuocati ſunt. Sicem̃ ſœi bitur Wath. xv. Kum venerit filius ho minis et omnes angeli cum eo. Dicit e Zlerander de halis ꝙ cum deus deſcen⸗ dit in terram · non omnes angeli deſce derunt cum co·neccum econuerſo aſen/ dit omnes cum eo aſcenderunt. quodta/ men fiet in reſurrectiõe generali. De qus dicitur. Aduocauit celum deſurſum ⁊ter⸗ rain diſcernere populum ſuum. Sech do· quia ad hominis gloꝛificationem to fus mundus oꝛnabitur. Ad hunc diem feſtum nunquã fuit opus tam magnum: laudabile pꝛo quo ſe totus mundus yeſi ret. patet quia nec in natiuitate nec inw ſurrectione. nec in aſcenſione chꝛiſti. ßtit pꝛimo cum homo gloꝛificabitur. Junmni lud Iſaie. Ecce ego creo celum nounmet rerram nouam. Tertio. quia vita electoꝛ coꝛam omnibus laudabitur Mach rxn Eſuriui et dediſtis michi manduchre· e ſic de alijs. Et certe hoc mirabileeſt non minus ceteris Valde enim eſt mirabie ytcreatoꝛ creaturam laudet et cõmendet cum dominus ſecularisvix ſeruum ſum aliquando commendet. Ipſe tamen diat non ſolũ vninerſaliter omnibus ſedetiz ſingulariter. Euge ſerue bone et fidels. quia in pauca fuilti fidelis· ſupꝛa multae conſtituã.intra in gaudiu m dominitii Dixi tertio jenhn ſis ſubditur pꝛeci cte ammirationis ratio. cum dicitur· Su per his que dicebantur deilo· Oue autẽ dicebantur de chꝛiſto. Refert Lucas ꝙ tria erant.ſcilicer ab angelis· apaſtoꝛbus eta Spymeone. Angeli cantabant gloꝛ in excelſis ðᷣo. Paſtoꝛes annunciabãtqu viderant de puero. Symeon benedit parentibus pueri.et pꝛophetabant depu tro omnes tamen gloꝛificabant puerum Ingeli attribuebant gloꝛiam deo pie in carnatione chꝛiſti. Paſtoꝛes reuerſi ſunt gioꝛificantes ⁊ laudantes dominũ ilon nibus que audierunt et viderunt meon etiam benedixit eum dicens un erbu dimittis ſeruum tuũ domine fmy tuum in pace Auce ij habentur omnꝰ inverbis pꝛeniſ ſuuit nsſcli ſcw tjidebeh deopioſ nindl npleere gnmat ecus pi emſede tiam inplete ꝙſuper dicauſi citici potui gbſc iniuri ſiſim rireti naſ minen gnone minus ius ttingn ſcml Sichi modun guilibe nerit ſ humn Imno debue tunn in nuẽgd freritt perchre lus fen ttſiden unien Wete tiſnng inedot ſimoq tn Nuimn Benh Plnſe in hoyl Vnſca infra octa. natiuitatis ocnn iſta. er iſtos tres ſignificantur tres ſta/ auditis tanquã nouis et inſ olitis merito .1 S tus ſcilicet incipientium poficientiũ. et parentes eius mirabantur. Nos igit᷑ fra⸗ plectoꝛũ. Qui om̃es ꝓ opere incarnatõis tres chariſſimi pꝛo ram mgrimo beneti⸗ lanuſt ̃i debent laudare deum⁊ gratias agere cio chꝛiſti ſtudeamus ei reddere laudem San w deo pꝛo tam magno beneficic et tam im/ et gloꝛiam. MNon ſolum autem pꝛo iſto ſed n n meſa dilectõe. ꝙ videlicet tm̃ ſe exinaniuit etiam pꝛo omnibus alijs beneficijs diui⸗ ncanconi vt paſceretur omniũ paſtoꝛ. et viſus eſt et nis. Richil enim deus vult ab homine ni neo mdn adamatus eſt ab inope pauper factus di ſi gloꝛiam et laudem. Rec melius hono ⸗ reöe n lectus pꝛopter ſimilitudinẽ.nõ ſolum au/ ratur quibuſcunq; incenſionibus vel ob⸗ cun rem ſed et pꝛoprer manſuetudinẽ er iuſti/ lationibus qᷓ gratiarũactionibus. Ende epopulunſun ciam. M per eum ſilicet pꝛomiſſiones ad Bermes trimegiſtꝰ libꝛo ſuo de natura mnis gojai implete ſunt. ꝙ iniquitates remiſſe ſunt. deoꝛum inquit. Merquo in deo ſunt om mb Fſuperbi demones cum pꝛincipe ſuo inꝰ nia et ipſe eſt omnia nos non habẽtes qͥd iten bicati ſunt. Inquit Beeſeie ſi cn dignum ei reddamus gratias agentes ei quoſetons— tica ſer lxx· Eñ ſicut dicit idẽ Beri. ſuper ipſum adoꝛemus. Mec enim ſunt ſumme in potuiſſer aliter redimere genus bumani ralibus. Hec ille. Agamus igitur gratias —— abſq; vila difficultate· maluit ramen cm deo pꝛo omnibus yt per hoc a minimis gu iniuria ſuiEt hocideo ne peſſimiet odio veniamus ad maxima. Et de opere redẽ⸗ eawcnn ſiſſimi vitij ingratitudinis actionem repe ptionis perueniamus ad beatitudinem un riret in homine. Bane multum fatigatio gloꝛificationis. Quam nobis pꝛeſtare di⸗ us ludpmht nis aſſumpſit ideo vt multe dilectiõis ho gnetur dominus noſter hieſus chꝛiſtus. diſts michi unn minem teneret · cõmoneret ad gratiarum Amen.6511 tceneboenn actiones difficultas redemprionis que(m denn minus fecerat deuotum conditionis fac Dominicg infra octauas natiuitatis rm kitas. Quid enim dicebat homo creatus chꝛiſti. IIL ſcculansntim* ſsnſe. Seein conditꝰ ſum SermoXVW em ed nullo amoꝛis vel iaboꝛis grauamine. — Si quidem diritet factus ſum quemad Er hle ſug cre⸗ Eug n modum? vniuerſa. Quidmagnumcſt c̃ p ſcebat et confoꝛtabatur plenus uſci dutliber in magna verbi facilitate dona/ ſapientia et grgtia deleratiiio. ngun erir ſic beneficium attenuãtcreationis. Luce ſecũdo capitulo Neritatis gſſertor bumangimpietssmagnitudinis materir tepuueinsguus porer Zuguſtinus in m non ſumebat. ynde amoꝛis cauſa eſſe libꝛo de vera religione ſcribens de opera⸗ ertlon debuerat. Hed obſtrucrum eſt os loquẽ tionibus chꝛiſti quas operatus eſt operã tiun iniqua luce darius. Bam iam patct do ſalutem in medio terre.ſicait. Tota vi ons man quẽadm odum pꝛo te homo diſ pendium ta chꝛiſti in terris per hominem quã geſ⸗ b eneomioſerans, de diuttepan/ ſitviſipuna moꝛum fut. Hmnicibo⸗ ec per caro de yerbo. de deifilio hominis fi na mundichꝛiſtus contẽpſit que contem ⸗ b lins fieri non deſpetit. Wemento iamte nenda docuit et om̃ia mala ſuſtinnit que eBe kelienichiorumnontamen de niht luſtnendapꝛecipir ectic Vuit dicere jwmm⸗ lo redemptuʒ. Ser diebus condidit om; ¶ Auguſtinus ꝙchꝛiſtus veniens in mun/ S nig⸗ette inter vmnia. Atreroper totos dum omnnis fgeienda per nos yel vitan⸗ uen apiphan triginta annos operatus eſt ſalutem tuaz daq nobis in ſe eremplitica uit · Juxta il⸗ engn inmeioterre quantumn laboꝛauitſuꝰ lud Johannis. xii Exemplumtẽ᷑nim de⸗ . ergunn ſtinens carnis neceſſitates hoſtis tempta di vobis vt et vos ita faciatis. ndeſicut tone Ponneſibternraggrauautihno allaopera ueconneririonis cumfactus bi lumt miniam moꝛtis cumulauit hoꝛroꝛẽ. Bec eſſet perfecte etatis nobis pꝛopoſuit in ex Bernhardus ec itaq; conſiderantes emplum·ſicet opera ſue infantie. vt ſicom w ueniſſe hominibus ex incarnatione chꝛi nibus omnia ficret. fm Imbꝛoſium ſuꝑ e tti⸗ tam angeli q; paſtoꝛes.; Symcom Lucam libꝛo.iij. Et icco euangeliſta põ⸗ Siozificabantet audabant deum Puin derans huiuſmodi infantie etateʒ nobis 5 Srp?m puritas chꝛiſti admirabilis. cum dicitur. in exemplũ poſitã de chꝛiſto notãter ſcri bere non obmiſit dicens. Puer creſcebat Peceĩ dubium quinpter nos iſta dierã ſunt· Nam ſicut idẽ Lucas in eodẽ cahltu lo in fine ait. Pꝛoficiebat etate ſapientia ⁊gratia apud deũ etapud homirs· vice⸗ enim.pꝛoſiciebat apud deum. addidit · et apud homines · V daret intelligere quia qui ſanctus erat pꝛopler homines · homi⸗ niby pꝛoficere voluit et pꝛoficere ſe oſtẽde/ bat. Aicz igitur fm diuinitatẽ creſcere nõ poterat ĩ ſapiẽtia et gratia.tamẽ in aſſum/ pta hñanitate fᷣm carnis ſubaʒvere creſce bat. ᷣm vero ſapientiã et ratiã anime nõ creſcebat ſed ſecreſcere oſtendebat. ßmꝙĩ coꝛpoꝛis magnitudine pꝛocedebat ſe ma/ ioꝛem ſapientiã habere oſtendebat.quita men ab inſtanti conceptiõis ſue omni ſa/ pientia fᷣm etiã animã plenus erat · ꝓpter nos igitur ſicut factus eſtpuer itq et cre/ ſcebat ⁊ cõfoꝛtabatur plenꝰſapientia ſicut dicit theing noſtn. In quibus verbis tria tangũtur. Pꝛimo chꝛiſti puritas admira⸗ bilis. cum dicitur Puer. Secundo pꝛo/ fectus etatis delectabilis. cũ dicit᷑.creſce/ hat et cõfoꝛtabat᷑. Tertio plenitudo virtu tum incõparabilis · cũ ſubditur. plenꝰ ſa/ pientia ⁊ gf̃a dei erat in Ulo. 0 ꝙ in verbis pꝛe⸗ miſſis tangitur Puer. Sicut autẽ dicũt omes grãmatici puer dicit a pura erate· coꝙ lla etas pura it ⁊ innocẽs ab om̃iby delictis · Io chꝛi⸗ ſtus voluit eam oſtẽdere vt ſignificaret ꝙ nõ miſitales qui eſſent vt pueri mundiin/ trabũt in regnũ celoꝛũ. Tuce.xxiij. Sini⸗ te paruulos venire ad me · Taliũ enimeſt regnum celoꝛũ. Voluit ergo apparere par uulus quadruplici ratione. Pꝛimo ad do cændũ homies innocentie puritatẽ. Puer em̃ dicit᷑a puritate. hꝛiſtus autẽ habuit triplicẽ puritatẽ· ſcilicet oꝛigin alis concu⸗ piſcentie actualis ignoꝛãtic·et coꝛpoꝛalis imporẽtie Epꝛiſtus eĩ ſancrificat/ab in/ ſtanti cõceptionis ſue· pᷣs fuit plenꝰſapiẽ⸗ tia ab eode inſtantiet chꝛiſtus nullã reſi⸗ ſtentiã habuit in eodem coꝛꝑe ſuo · I deo fuit depuratus ab omni infectione. Fuit etiã purus triplici puritate.cogitationis. locutionis et operationis. Mabuit enim cogitationes můdiſſima s. locutõnes vti⸗ germo. liſimas.⁊ operatiões ſanctiſimas. Vß dicitur deeo.ſ. Petri.ij Dui peccatumnsã fecit nec inuentus eſt dolus in oꝛeeñ· T lem puritatem debent habere oĩes ſeni dei. pꝛimo eĩ debent eſſe mundi cogin — tione. Jurta illud Jacobi.iiij. Puriſice coꝛda veſtra duplices animo. Sechdode bent habere puritatẽ vt ſint mundiloc tione Job· xxxiij. Sententiã pursʒ aba mea lõquent᷑. Pꝛouebioꝝ.tv. Sermopyn rus puicerrimꝰ firmabitur ab illo. Ter, tio debent habere puritatẽ operatiohis Thimo.ij. Volo viros in om̃iloco oꝛure leuantes puras manꝰ ad deñ. Jacobiiij Emundate manus Jeſtras peccꝗtoꝛcs. D qᷓ; pauci ſũt hodie tales pueriqͥpꝛoch doloꝛ potius habent cogitatiões iniquas Juxta illud. Cogitauerũt iniquitates in toꝛde·locutiões immũdas. Pð. Vang cuti ſunt vnuſquiſqʒ. Et vtinã tm̃ vanget non ſcurrilia vel mẽdoſa aut etium dolo/ ſa Timeãt igitur tales illud pᷣs. quodcõ mingteis dicens · Diſperdet dominꝰ vn uerſa labia doloſa.et linguã magnioqui Pabent etiam operationes fetidas etin fectas fetoꝛe luxurie Juxta illud. De ada uerib eoꝛum aſcendet fetoꝛ. Johel hno Lomputruerũt iumenta in ſtercoꝛe ſuo. Viere magnus fetoꝛ quem etiam demo⸗ nes abomninant᷑. Cõmuniter videmus qui comedit alleum non ſ entit fetoꝛema⸗ terius comedẽtis. Dyabolus comedita leum. quia fetidis ⁊ immũdis cogian bus locutionibo et operationibv delectgt In ſignum hu in quqdam obſeſſo habi tauit in ſepulcro fetido · vt dicit᷑ Ward et tamẽ hotret fetoꝛẽ luxurie pꝛeſenini le demon qui eſt nobilioꝛ naturẽ vltrace⸗ teros. Iſtud patet de quodaʒ aſtrologo! nigromantico. De quo refert Robers poigoth ſuper hbx Sapientie cap ir Q cum quadamvice demonẽ ſolto moe m nocaſſet poſt longã expectationẽ e am num ſuoꝛũ iterationem · tandem aparui ſtans a longe etveſtibus obturans nre ſuas. quo dũ quereret incantato:q re ita tardaſſet et quare ita a remons⸗ el nut. KReſpondit demon. Fetoꝛ inqul: rurie tue non permittit me acte aceo⸗ re. O ſi ſic abominantur demonẽs il feroꝛẽ q̃nto magis angeli boni. Sec chꝛiſtus volnit eſſe puer ad docendũ ob 6 tſt zinune icusei itnda Siculb gobciens juipol wuinh beoitep ſut ieciinn venctſu usnihi ſuperoꝛ cntica pꝛiayol nõſſin. lioꝛeſt cuns! Vbeii guupe niver danth uierg genem fiſoxs tun ilran nfemm diit Be finen umc iri kesetſe lati con ſuperb ðdod moꝛbue athne pus ma donin ubys nõ hom inshbn hcnti wut ap mit Par reheſct S ſmin tsüin humin „ emn Vnica intra octa. natiuitatis vientiam et ſubiectionẽ. Puer enim ſub⸗ iectus eſt p arentib. ymo om̃ib.ſic chꝛiſꝰ fuit. vt dicit Luce.ij. Erat inqͥt ſubditꝰ il· Sic quilibet fidelis debet eſſe ſubditus et obediens ſuperioꝛibus ſuis. Juxta qͥd ſuadet apoſtolus dicẽs Om̃is anima ſub limioꝛib poteſtatib ſubdita ſit. Et iteruʒ Pbedite pꝛepoſitiveſtris Subiecti eſtote oĩ create hñane.j· Pe. ijet Ephev. Sub ⸗ iecti inuicem in timoꝛe chꝛiſti. Tunc autẽ vera eſt ſubiectio ⁊ obedientia cum ſubdi⸗ tus nihil agit iuxta voluntatẽ ꝓpꝛiam ſed ſuperioꝛis. Unde dicit Bernhardus ſug cantica ſermone.lxxj. Brande malum pꝛo pꝛia voluntas.que facit vt bona tua bona nõ ſint. Minc eſt ꝙ j. Regxx. dicitur. Me lioꝛ eſt obedientia qᷓ; victima. Quod tra⸗ ctans Bregoꝛiꝰ.xxxlibꝛo Woꝛ al · dicit. Obedientia merito victimis pꝛeponitur. quia per victimas aiiena caro.per obediẽ/ tiã vero voluntas pꝛopꝛia mactatur. ttẽ dant hoc filij erga parentes.attendãt ſer/ ui erga dominos.ſubditi erga pꝛelatos et generaliter omnes fideles.erga ſuos con feſſoꝛes. vt nihil agant contra eoꝛũ volun tatem. Nam quicquid contra pꝛeceptum illoꝛũ aut conſiliũ ant ſuaſum fuerit.moꝛ⸗ riferum eſt et vane gloꝛie deputatum. ita dicit Bernardus ſuꝑ cantica ſermõe. xix. ad finem. Dqᷓ; multi hodie ſunt qui om̃ia iuxta caput ſuum faciunt tam carnalibus 5ᷓ; ſpiritualibus parentibus non obediẽ/ tes · et ſenſum ſuum pꝛeferre ipſoꝛũ volun tati conantes. quod vtiq; nõ ex alio q; ex ſuperbia pꝛocedit. Ham ſicut dicit Hugt. ð duodecim abuſionibus. Jnobedientie moꝛbus ex ſuperbie tumoꝛẽ pꝛocedit Si cut ſanies ex vlcere.ſic ex ſuperbia cõtem ptus manat. Sed attendant iſti chꝛiſtuʒ dominũq deus exiſtens obediuit paren/ tibus.nõ deſpexit magiſter diſcipulos.de us homines. verbum et ſapientia dei pa⸗ tris fabꝛum et feminã. dicit Bernardꝰſu/ per cantica ſermonẽ. xix. Tertio chꝛiſtus voluit aparcre puer ad docendi humili⸗ tatẽ. paruulus em̃ humilis eſt et ſuperbi re neſcit. Sicchꝛiſtus · Phil·ij. humilianit ſemetipſum foꝛmã ſerui accipiẽs. Perqð xps infoꝛmare voluit filios fideles ꝙ niſi humiliarent᷑ ſicut paruulus nõ intrarent in regnũ celoꝛñ. vt dicit Math· xxiij. Nð eſtem̃ vin ad geleſtem exaltatiouẽ niſi per pumilitatem. Vñ.j. Petri.v.ðꝛ. Humilia mini ſub potenti manu dei vt vos exaltet. EtEccli.iij. QDuanto maioꝛ es humilia te in omnibet coꝛam deo inuenies gratiam Binc dicit Kernardus ſuper cantica ſer. xxxv. ꝙ opoꝛtet humiliter ſentire ð ſe nitẽ tem ad altioꝛa.ne dum ſupꝛa ſe attollitur cadat a ſe niſi in ſe per veram humilitateʒ ſolidatus fuerit. Et ſubdit. Nõ miſi humi⸗ litatis merito.maxima obtinentur. Tunc quteʒ eſt vera humilitas.cum non ſolũ ea per que nos deus per ſeipſum humiliat.li benter accipimus.ſed etiã cum ab alijs il⸗ lata libenter tolleramus. Job per deum fuit humiliatus. Dauid per hominẽ ma⸗ ledicentem ſibi. Et dico notanter quãdo libenter illata tolleramꝰ. Nam Em Berñ. vbi ſupꝛa.multi humiliãtur qui humiles nõ ſunt. Alij eĩ cum rancoꝛe humiliãtur alij patiẽter. alij⁊ libenter. Pꝛimi rei ſunt. Secũdi innoxij. Tertij iuſti. Is ergo ve re humilis eſt qui dicere poteſt. Bonũ mi hi quia humiliaſti me. Hoc non poteſt di cere qui inuitꝰeſt. Multo minus hoc di⸗ vere poteſt qui murmurat · neutri hoꝛum pꝛomittimus gratiã ꝙ humiliatur. Eſtta men inter iſtos duos differentia et cõue⸗ nientia. Ram differũt in boc quia qui in⸗ nitus patitur.in patiẽtia ſua poſſidet ani⸗ mã ſuaʒ. Vui vero murmurat ſimpliciter erit in anima ſua. Conueniũt autem in oc quia neuter coꝛũ gratiã conſequitur nec meretur. Et ſi vnus eoꝛũ ſcʒ qui mur murat iram mereatur.quoniã non humi⸗ liatis ſed bumilibo dat gratã ſuam. Ille vero vere humilis eſt qui humiliationem vertit in humilitatem. Et ipſeeſt qui dicit deo. Bonum michi quia humiliaſti me. Ex pꝛedictis patet ꝙ ad veꝛũ humileʒ re⸗ quiruntur duo vt ſciicet ſponte ⁊ libẽter humilietur. Debet ergo tacita eſſe et leta humilitas. Talis fuit Paulus qui dixit. Libenter gloꝛiaboꝛ ĩ infirmitatibus me ⸗ is vt in me habitet virtus xp̃i Hec Ber̃. ſnĩalit᷑ vbi ſupꝛa. Quarto chꝛiſtus volu⸗ it aparere puer pꝛopter paruam reputa⸗ tionem. Puer enim pꝛo minimo reputa⸗ tur. Sic chꝛiſtus Iſaie liij. Deſpectus eſt vultus eius · vnde nec reputauimus eum Ibdie in pꝛincipio. Ecce paruulũ dedite in gẽtibv Lõtemptibilis tu es valdeꝑ qð docuit nos vt ſimpliciter et non gloꝛioſe germo. vinanius. Talis fuit Dauid qui de ſe dice bat. Adoleſcentulus ſum ego etcõtemptꝰ Et apoſtolus. Si adhuc pominiboplace rem chꝛiſti ſeruus noneſſem · Uere ſic eſt ꝙ qui hominibo ſtudẽt placere magne ſůt reputatiõis. Qui vero diligũt veritàteʒ et ſoli veritati intẽdũt placere nullius ſunt in mundo reputatiõis ymo ſunt magne deriſionis. Juxta illud Peridet iuſti ſim ⸗ plicitas Job. B Vnde hodie adula/ toꝛes pᷣualent viris iuſtis ⁊ ſanctis et do⸗ ctis quia om̃ia ad placitũ dominoꝝ dicũt Etꝓpter hoc quia ad placitũ om̃ia dicunt reputant᷑ eis amici. Sed in rei vᷣitate ſũt deceptoꝛes ⁊ capitales inimidci Rã vt diẽ Pobertus holgot ſuꝑ libx Sapie cap. Similes ſunt illi qͥ fnauiter radit ßʒ gut⸗ tur amputatvel genam tergit ſ ed oculum eruit. Vnde Ecẽi.xij. dici᷑. In labijs ſuis indulcat inimicꝰet in coꝛde ſuo inſidiatur vt ſubuertat te in foueã. In oculis ſuis la crimabitur inimicꝰ? quaſiadiuuãs ſi uffo/ diet te. Einde Seneca epla. vij· dicit. Ve nit ad me blandus inimicꝰ ꝓ gmico vicig ſub virtutũ noĩe ſurripiunt · Certe hoc eſt podie videre ad oculũ. ꝙ nullus vicia ma ſoꝛa inducit in regibꝰ pᷣncipib⁊ ceteri ni⸗ ſi adulatoꝛes aſſerentes ea eſſe virtutes · Fam pꝛodigalitatem liberalitatẽ dicunt· pumilitatẽ fatuitatẽ aſſerũt · deuotionem ⁊ cultũ dei monachatũ ꝑſuadent. ſuperbi am honeſtatẽ aſtruũt. voluptatẽt delitias in ſolatiũ vertũt. Et ita hominẽ ſeqducunt ⁊ in malis moꝛibofirmãt. vt quandoq; vſ⸗ q; ad moꝛtẽin malis ⁊ pꝛauis moꝛib con ſeneſcat. et moꝛitur in eiſdem. Vnde ſiqͥs vult aduertere quare diuites etiã in ſenũ vixemendant᷑ facile videbit hoc ex adula toꝛũ blandicijs ꝓuenire. Ram cum ſe cre ⸗ dũt bonos ex aſſertiõe adulatoꝝ quomo do poſſunt cõuerti vel in melius mutari. Vnde Seneca dicit epla. vcx. Hon ſumꝰ contenti modica adulatione. vmo ſi quis nos ſanctiſſimos modeſtiſſimos pꝛedicet totũ acceptamꝰtanqᷓ; nobis debitũ. Et cũ credimus eis qͥ nos laudant non coꝛrigi mus nos.nec mutari volumus. quia nos optimos credimus eſſe. Vec ille. Et ideo ſentẽtia· Platonis fuit pꝛout dicit in libꝛo de dictis phoꝝ · M homines er inimicis magis qᷓ ex qmicis ꝓficiunt· Quia dũ ini⸗ mic eis erroꝛes impꝛoperãt coꝛrigunturi Rv Amici vero nõ impꝛoperãt eis erroꝛesß tollerant ⁊ occultant. Hinc ðꝛ Watiß Inimici hoĩs domeſtic eius. Iſaij po pule meus qͥ te btĩ dicũt ip̃i te decipiuyt et ſeducũt. Tales ergo nõ ſunt amici ſe inimici. Ham ſicut Policratus dicit ibn iij.c.iij. Adulatoꝛ om̃is virtutis ẽ inimꝰ eoq; magis cauendus qͥ ſub amantis ye cie nocere nõ deſinit. donec rõnis obtin dat acumẽ et luminis modieuʒ qᷓd adeſe videbat extinguat· Lerte vt idem ait. gy uiſſime rales peccant · cũ eis nocentaſub eis infideliter agunt quibyfidem dedent: tenent᷑circũuenientes blandicijs? in ſoꝛ des vicioꝛũ pᷣcipitantes. Quid odibiius fraude⁊ dolo. quo ſub ymagine amoꝛisꝑ fidei in ſimplicẽ ⁊ credulũ ⁊quod dereſi bilius eſt amicũ ꝑkidie et inimiciciaꝝni cia exercetur. D qũo multiplicati ſuntho die tales ſup numerũ dicit Policratvbi ſupꝛa ca.vj. Et verc ita multiplicutiytnð ſit locus iuſtis et bonis viris in curis hů apum ante ipᷣos. Ex quib om̃ib ian pt q̃ntum nocant adulatoꝛes ibis mags dominis. Si igitur volũt ab eis benec uere duo eis ſunt neceſſaria. Pꝛinonin pꝛincip io talib reſiſtant. Vnde diat po⸗ icratꝰlibꝛo.iij.c. vij ꝛimos gdulatonò greſſus impugna. Duod tũc fit quidort dicit Seneca epla. xœx. nos metipſos i les reputamꝰ quales nos eſſe ſcimus il quales nos adulatoꝛes cõmendant ſe fert Seneca ibideʒ de Bleranqrod ab alijs diceret᷑ filius Jouls illius deich tigit ꝙ in obſidione cuiuſdã ciuitatis dů circuiret muros ſagitta percuſſuseſt&i q;ʒ vulnus vehementer doleret ait Oi me filiũ Jonuis eſſe dicunt · ſed vulm ho me hominẽ eſſe pꝛobat. Sic debetfan talis pꝛinceps vel dominꝰ· Vos e dic tis pꝛudentẽ · ſed ego non inuenio hocin me. Vos me dicitis temperatũ.· ſʒegoli tio in me defectũ maximuʒ in excedend modũ ⁊ tẽpꝰ ⁊ ſicð alijſ. Sie dicebal ⸗ gilius de jeſicut narrat Policratis. quoq; dicunt vatem. ſed nõ ego credul lis. Einde katho dicit·lus alis deu qᷓ tu tibi credere noli. Secũdo nece⸗ an eit eis vt ſemꝑ habeant aliquos Vios il ſtos et litteratos ſecũ. qui eos cõtra tals pᷣmuniant et pᷣcuſtodiant· et cos eu⸗ doceant Kʒechias ců eiß vir itiim 61 . iio benß ßaivu opmol niiche iſimm ſicnoti pisinpe tiſind? nnen bi Inſor ſepwagl pccbe ſyienti nullus icutl Ipolli Tuncd rtſe ſudere ſos hon ſibenen nip er norepul busre.i dauſen ſiteiysſ Pu bury c dict chꝛiſtue ſrunitt plutt/ keſerey humni nus don inis. In NWhr igendoin esꝛame ſyinnalt nn iceſc idjgii cſeunſ inenni tunhe 1 plic o talbrin di dꝛocv impugna Qui 5eec lmmn utumꝰ quales uii nos dulatotesii Vnica infra octa. natiuitans chꝛil et ſanetus · Aegit᷑ tñ Iſaiam ꝓphetã in cõ/ ſiio habuiſſe. Hauid et ſi ſanctiſſimꝰ⁊ iᷣe petaphetaꝝ.tñ habuit Nathan ꝓphaʒ 5 cõſ in uo.qui eũ de nõ edificando tem „ lo pꝛemonuit et pꝛo peccatis adulterij? Petr? p b e thei.xiij. Sed bene creuerat mulier cha ⸗ nanea que audiuit. Wulier magna eſt fi⸗ omicidij—— DSalomon licet ſapiẽ tiſſin.tamen athan ꝓphetã ⁊ Sadoch ſacerdotẽ in conſilio ſuo habuit Harolus pius imperatoꝛ habuit doctiſſimũ Alcui⸗ nũ. Trayanus iuſtiſſimꝰ imperatoꝛ ſapiẽ tiſſimũ Plutarcũ phm. Nero licet nequã tamen habuit ipſe Senecam. Alexander Briſtoteleʒ pꝛudentiſſimũ. Ptholomeus ſeptuaginia interpꝛetes libꝛoꝝ. Nec miꝝ ꝙ tũe bene ſtabant eoꝛũ pꝛincipatꝰexquo fapientiſſimis regebant᷑. cũ ſine ſapientia nullus poteſt ſtare pꝛincipatꝰ inquit Po⸗ licratꝰ libꝛo·iiij· capᷣ. vj. Vnde Socrates Apollinis oꝛaculo ſapientiſſimꝰiudicatꝰ. Zunc demũ foꝛe reſpublicas beatas aſſe rnit ſieas phi regerent gut eoꝛũ rectoꝛes ſindere ſapientie cõtigiſſet. Vales ergo vi ros honoꝛent pᷣncipes et non contemnãt ſi bene volunt imꝑare · Sitamen yiri bo nip veritate cõtemnant᷑nõ debet ꝓmag⸗ no reputari. quia nõ ipſis ſedcõtemptoꝛi⸗ busve. Ham vt ait Cicero. Euius aures clauſe ſunt veritatiyt verũ audire nõ poſ⸗ ſit eins ſalus deſperanda eſt. Sixi ſecundo nls deſrn bitur pꝛofectus etatis chꝛiſti delectabilis cũ diclẽ. Ereſcebat et cõfoꝛtabat᷑· In hoc chꝛiſtus ſe verã carnẽaſſumpſiſſe demon ſrauit nõ fantaſticã. Sicut ẽ puer eſſe voluit.ſic in virũ non niſi ſucceſſiue ado/ leſcere voluit. Vnde dicit᷑ · Ereſcebat ᷣm humanã naturã. Nam Em diuinã. Wag/ nus dominꝰ⁊ magnitudinis eius non eſt ſinis. In hoc tamen ſaluatoꝛ nos docere voluit vt in noſtris actionib quas bene agendo incipimꝰ nõ ſiſtamꝰ ſed ſemper in eis ad melioꝛa tendẽtes ꝓficiamus.et ſic ſpiritualiter creſcamꝰvſq; in virũ ꝑfectum DPuo tamẽ hic dicũtur de chꝛiſto. Pꝛimo quia creſcebat. Secũdo quia pꝛoficiebat ad ſignificandũ cuilibet bene agenti duo eſſe neceſſaria. Pꝛimoaugmentũ virtutũ interioꝛũ. Secundo ꝓgreſſus in illis yir tutibpet exercitatio exterioꝛ. Vnde Wa/ chab ix. dicit᷑ Cepit Jonathas creſcere? pꝛoficere. De pꝛimo patet Debet em̃ cre ⸗ ſcere in ſeptẽ pᷣcipnis virtutiby. Et pꝛimo in certitudine fidei et cognitiõis · Ende.ij Eoꝝ·x. Spem habemꝰcreſcentis fideive ſtre. De modicitate fidei repꝛchenſus eſt Petrꝰ. modice fidei quare dubitaſti. Ma des tua. Et Tenturio cui dictũ eſt. Hõ in neni tantã fidem in iſrael. Secũdo debet creſcere in feruoꝛe deuotiõis.qͥ feruoꝛ ma xime lucet in oꝛatiõis cõtinuatione ⁊ lacri marũ effuſione. eſter·xj. Fons paruus creuit in fluuiũ maximũ. Moceſt · Parua deuotio in pncipio et pauce lacrime ĩpue ricia debẽt poſtea creſcereĩ fluuiũ ĩ ſemo. Sicut fecit Dauid qᷓ dicit de ſe. Lauabo per ſingulas noctes lectũ meũ lachꝛimis Sed certe multi feruẽt in pꝛincipio q de ficiũt in fine ⁊ in ſenio. Tertio debet cre ſcere in exercitatione opeꝝ virtutis. Pꝛo⸗ uerbioꝝ.iij. Semita iuſti quaſi lux ſplen dida pcedit ⁊ creſcit vſq; ad ꝑfectũ diem. id eſt. diẽ moꝛtis. que eſt ꝑfecta dies. Mo die eĩ nõ eſt ꝑfectus dies. quia interdum habemꝰlucẽ gratie interdij tenebꝛas cul⸗ pe.quia nũc boni nũc mali ſumus. Duar to debet creſcere in ꝑfectione charitatis quo ad deũ. Ephe.iij. Veritatẽ auteʒ fa ciẽtes in charitate creſcamꝰ in illo. Berñ. Qui habet magnã charitatẽ magnus eſt. paruã paruus eſt. et qᷓ nullaz nchi eſt.ſ. oxꝝ.xiij. Si linguis hominũ loquar.⁊c. Et ſequit᷑ nhil mihipꝛodeſt. Dohn de⸗ bet creſcere in amoꝛe voluntarie pauper⸗ tatis Beñj.xij. Lreſcere me fecit deus iter ra paupertatis mee. Quod tůc fit quãdo homo quanto vlterius tanto plus diligit paupertatẽꝓpter deum. Sexto debetcre⸗ ſcere in puritate caſtitatis erga ſeipſum. Wach vj. Conſiderate lilia agri quomõõ creſcũt. Landoꝛ lilioꝛũ ſignificat caſtita⸗ tẽ fideliũ. Septimo debet creſcere in vir⸗ tute pietatis quo ad pꝛoximuz · Job.xxj. Ab infantia mea creuit mecum miſeratio Tria autẽ faciũt hominẽ creſcere. ſcʒ gfa benedicẽs Job.j. Operib manuũ eð be ⸗ nedixiſti ⁊ ideo poſſeſſio eiꝰ ſcʒ vᷣtutũ cre⸗ uit in terra. Secũdo doctrina erudiẽs q̃i lac puerũ creſcere facit.. Pe· ij. Quaſi ið geniti infantes lac cõcupiſcite. vt in eo cre ſcatis. Tertio tribulatio ꝑatiens facitcre⸗ ſcere ſicut aqua arboꝛẽ Exo · Quãto ma * gis oppꝛimebant 6 Bermo · tilij irttãto mas creſce⸗ ät. D de ſcoqũo dz pꝓjicere homo ðꝛ Luceij cps pliciebarapuc deuz. ſ. ꝑbonã ⁊rectã intentionẽ. Et apud boies eremplierterioꝛis oſtenſionẽ. Vñ ſicut n bis neceſſuria eſt yita nrita ꝛoximis noſtris fama nfa· rij· j. nolo·&tið apls uit. Pꝛouidẽtes bona nom coꝛã deo· ſed etiã coꝛã om̃i hoĩty. Sʒcerte auciſũt hodie q ita ꝓficiãt· cũ multi poti deficiãt. Ið videan que impediũt hoieʒ. eptẽ 7unt que impediũt boĩeʒ a ſpñali ꝓfectu- Pꝛimũ igit eſt pᷣſumptio ſu icientie ſicut eſt tam nipu 2 cz ꝙ in in verbis pꝛe cit Dde quo in p̃s. Ego diriin abundãtis Wlx 1tertiO miſs tangit mea nõ moueboꝛ ineiernij · Sʒ tales de ꝑmittit cito cadere. Vnð ſequit᷑ Auertiſti in ilo qᷓ dicit ſibi ſatis eſt iam nihil tibi de ſaciẽ tuã a me ⁊ factꝰſi um turbatꝰ. Secũ dũñ eſt vinũ laſſitudo. quãdo eij din labo rauit homo in bello ſp ñali.poſttãqᷓ; vilis fatigat⁊laſſaſcit. Talis fuit Velias Ape/ tiuitpᷣtedio anime ſue· vt moꝛeret· Be certe apls docet puic obuiare Webꝛe.xij· Recogirate eñ qͥtalemſ uſtinuit a peccato⸗ rib aduerſus ſemetipm ↄtradictòʒ· vt nõ fatigemini anĩs viis deficiẽtes. Tertium eſt occurſus aduerſitatũ Juxta illud Vti nã moꝛtui eſſemꝰ Hũeri. xiij. Talib em̃ maioꝛa occurrũt tẽptamẽta 3 audiãt ta ies qʒ fidelis deꝰeſt q nõ pariet᷑ vos tẽprà riſup̃ id qͥd poteſß·j Loꝝ.x. Quartũ geli cidiũ tepiditatꝭ q̃ ↄKrigit ⁊ nõ ꝑmittit flo⸗ rẽ vel fructꝰegredi. Pe qᷓꝓuer. xxv. Dicit piger.leo eſt in via. Job.. leder qjſi vineg in pmo floꝛe. Dʒ tůc fit qñ in ralib nõdũ deſideria bona roboꝛãt᷑. Quint eſt occu pario tpaliũ· De hſ Reg ryi figura qio Pauid ĩarmis Saul nõ potuit ꝓcedere. Iðo Wath · rix.ðꝛ. Si vis pfectꝰcẽvade Zẽde omia. Dʒ cũ audiſſet abijt triſtis. Sertũ eſt erubeſcẽtia ſeculi. De ß Job.vj Benerũt vſq; ad me ⁊ pudoꝛe coopti ſũt. Septimñ eit vileſcetia ſpũaliũ. Deh Ru meri·xxj· Anĩa nñ̃a nauſeat. Sůt auteʒ ecõ̃uerſo ſeptẽq̃ iuuãt hoĩieʒ ad ꝓfectum. Pꝛimũ eſt exiſtimatioꝓpꝛie impfectionis Job.xj. Cũ te ↄſumptũ putaueris oꝛieriſ yrlucifer. Secũñdũ eſt pudoꝛ defectionis Berñ · Non ꝓficere· deficere eſt. Miere. vf· Facti ſunt retroꝛſũ. Tertiũ ẽ timoꝛ amiſ⸗ ſiõis Math xxx¶·talibꝰ ðꝛ. Ei q̃ nõ hz ⁊ q̃d videt habere auferet ab eo. Quartũ ſeue fuit. qꝛ ip̃e ſapiẽtia e RV itus cracõis. Repett ẽ vño tlenun cũ vſura. Luẽxix. Quare nõ dediſti— niã meã ad mẽſam. uintũ hoſtiũ milti tudo ⁊ foꝛtitudo. Vnð dz hõ laboꝛarent ſit foꝛtis ⁊ armatꝰtra eos Ephe.vj. lon eſt nobiſcolluctatio aduerſus carnẽ⁊ſn uinẽ. ß aduerſus rectoꝛes tenebꝛar bat Sertũ pᷣmij matudo qͥd mai dabi m gis lab oꝛãti.· Foyꝝ. ij Vnuſqſq; mercedẽ ſuã ñcipiet ᷣm ſuũ laboꝛẽ Sepnmũbꝛeni tas temꝑis cõceſſi ad ꝓficiendũ Ecẽs.ſ. Quecũq; facere pᷣt manus tua inſtanter operare. nitudo virtutũ xpi incõparabilis. cũ diat Plem ſapientia ⁊ g̃a dei erat in illo. Dio vicit de tp̃opꝛimo ꝙ erat plenꝰſapientu Sco ꝙ gr̃a dei erãt ĩ ilo. Plen lapitu ſt dei pꝛis ꝑquẽ lacn „5. ſunt oſa Pꝛouer.vi · Lũ eo erã cũcta cõ · ponẽs. Etpᷣmittit. ñ pꝛcparabatcclo aderã. Et de multʒ alijs. Eñ aplus dict ipeeſtĩ q̃ ſůt om̃estheſ auri ſapie ⁊ſcie dei abſconditi. WM ſi ſic merito Facobydi cit. Si qᷓs indiget ſapientia poſtulet en a deo Jacoj. Bene dicit a deo · nõ amin ⸗ do.nõ a carne.nõ a dyabolo Pon eſt bec ſapientia de ſurſum ed eſt aĩalis terrena ⁊dyabolica. Animalis eſt in luxuriolisꝗ totum intellectũ ad voluptatẽ ↄuerterit. Vuimelius ſciũt houiſare coꝛiſare ⁊bl⸗ diriq; oꝛare aut coꝛã deo flectere· Tern⸗ na ſapientia eſt in auaris qͥ facilius faunt diſcurrere decẽ miliaria ad fox qᷓ docen paſſus facere ad ecdeſie choꝝ · Drabol fapia eit in fuꝑbis qͥ melius ſciũtcõpon⸗ re capitis floꝛes q; animi moꝛes melius ſciũt oꝛnare coꝛpꝰqᷓ; animam. Iſtitales nöõ ſunt pieni ſapiẽtia xp̃i·ſed ab enjchi et ſuntpleni ſapia dyaboli. Sůt ãt diner⸗ ſi diuerſimode pleni diuerſis yicijs · h qͥdam ſunt plen dolo ꝑ occultam coꝛdis machinationẽ Ecẽij. Eoꝛtumuplenũe dolo. Alij pleni maledictione ꝑſermon ſ os maledictõne ⸗ numeſt. Slij— inictate ꝑ oꝑationem⸗ R Pepleti ſunt iniqͥtate ⁊ impietòts o Alij pleni ypocriſiꝑ fancitat ĩimnað Wathxxiij Vevabis ypocrile qinteelt pleni iniqͥtate et õi ſpurcicia ilijplen cupiditate ꝑauariciam Roꝝ] Reple⸗ ſnit duci ſot doco nohn hechol nifi mot mi ſeiff ſüc ines bi Hnſca inira octa. Epipha nie oñi iniqtateet malicia⁊ auaricia. Alij ple niadulterio ꝑcarnalẽ voluptatẽij. Per·ſ. Pij ſunt ocuios plenos habẽtes adulte⸗ rů? inceſſabilis delicti. Alij pleni vino et ceruiſia ꝑ ebꝛietatẽ Sapie ij. Vino pᷣcio⸗ ſo nos impleamꝰ· Alij pleni ira ꝑ indigna tionẽ Luce.iiij. Repleti ſunt ira in ſynago ahec audiẽtes. Alij plem ſupbia. Sicut egit᷑ de Anthiocho. ſ. Wacha. ix · ꝙreple tus ſupbia ſpirabat in iudeos. Et igi᷑ iſti pleni ſint ſapia xp̃i euacuẽt iſtã plenitudi/ nẽ· Nam vt dicit&ugꝰ. Si vis recige qͥd nõ habes.effunde qͥd habes Bõ em̃ mit⸗ tũt vinũ nouũ in vtres veteres · Vinc apo ſtolus hoꝛrat᷑ dicẽs. Expurgateyetus fer mentũ vt ſitis noua cõſperſio. Vuit etiaʒ xps plenꝰ gr̃a. Juxta ilð Joh. ſ.Vidimꝰ eũ plenũ gra. Et qũo nõ plenꝰ qͥ nõ ad mẽ furã recepit graz ſed ad abundantiã et re⸗ dundãtiã. Ham eſt via veritas ⁊ vita. Ipe eſt om̃iby om̃ia factus · attulit veritatẽ vt doctoꝛ. mãſuetudinẽ vt liberatoꝛ. iuſticiã yt cognitoꝛ. inqt Augꝰ ſuꝑ Joh. Et ideo ipe ei fons omniũ cariſmatũ vᷣtutũ dono rũ ⁊graꝝ Sicut mare oĩm fontiñ ⁊flumi num oꝛigo.inqͥt Berñ. ſuꝑ cantica ſer. xꝙſ- Rogemꝰigit᷑ vt nobis aliquã ſtillã ſapiẽ tie ⁊ ge ſue impartiri dignet᷑ quatenꝰ 6 gratiã eius poiſimꝰꝑuenire ad gloꝛiã. Ad quã nos ꝑducat pater ⁊ filius. Pica infra octauas Ephe.J. — c hs annoꝝ duodecim. Auẽ ij ca. Poſtqᷓ; mater ſancta eccla deſcri⸗ pſit nobis infantiã nr̃i ſaluatoꝛis in dñi⸗ ca pᷣcedenti. Nũc in iſta dñica intendit no bis deſcribere puericiã eiuſdem oſtenden do que q̃nta ⁊ q̃lia xpᷣus egit in etate duo decim annoꝝ qũo vicz audiebat doctoꝛeſ iudeoꝝ attẽtiſſime ⁊ rñdebat illis pꝛuden tiſſime. Kuius figura haber᷑j. Regum.ij Ehi Samuel indicauit viſionẽ Beli ſa⸗ cerdoti ſenioꝛi ⁊ euenit ſermo eiꝰ in iſrael que reuelauerat ei dñs. Samuel interp̃ ⸗ tat poſtulatꝰa deo ꝛ⁊ ſignificat xpᷣm qui po ſtulatꝰ fuit a ſanctis patrib · Juxta illud. Emitte agnũ dñe dñatoꝛem terre · Hic er go Samuel.i. xp̃s indicauit ⁊ maifeſtauit viſionẽ.i.ſapientiam quã vidit ĩ abſcondi to ↄſilio dei pꝛĩs · Juxta illud Joh. Que/ cũq; audiui a patre meo nota feci vobig. Moc aũt xpᷣs pᷣcipue fecit in etate ßᷣuerili ipis ſacerdotib iudeoꝝ quoꝝ figuramte⸗ nuit Veli ſacerdos.⁊ euenit ſermo pꝛout dixerat eis xpᷣs. qꝛ om̃ia impleta ſuntĩin/ deis quecũq; erãt dicta a xpᷣo Juxta illud Non pteribit generatio hec donec omnia fiant. uce. xxj. Simile etiã habet̃ in figu ra Daniel·ij. vbi Daniel adhuc puer loq́t᷑ „ ſapientiã inter ſapientes babilonis.inter⸗ pꝛetãs omnia ſomnia regis. Danielpuer ſignificat xpᷣm. ſapientes babilonis ſigni⸗ ficant ſacerdotes ⁊ doctoꝛes iudeoꝝ. Ba bilon eĩ ↄfuſio interp̃tat᷑⁊ apud iudeos tũc omnia erãt cõfuſa in oꝛdine ſuo · eoꝙ celeſtiby pꝛeponebant terrena? derelicto deo adheſerũt dyabolo Juxta illud Soh. viij. Vos ex patte dyabolo eſtis. Ende ð ipᷣis potuit dici illud pᷣs. Cõfuſi ſunt. q̃ deus ſpꝛeuit eos.M aũt Daniel interpꝛe tatus eſt ſomnia regj ſignificat ꝙxp̃us di uites huius ſeculi qͥ in diuitijs qᷓſi ſomni⸗ ant longã vitã ⁊ tñ bꝛeuiter viuũt ⁊ quibꝰ dyabolus ⁊ mũdus ꝓmittit delicias.⁊ ſol⸗ uit miſerias cum exiurrexerint de ſomno moꝛtis. Tales xp̃s ſomniãtes veniẽs do⸗ cuit dicens illud Luce.xvj. Facite vobis amicos de mãmona iniqtati. Et iteꝝ. Di⸗ ues difficile intrabit ⁊c̃. Et de hac doctri⸗ na ſaluatoꝛis quã cepit facere anno pueri cie ſue duodecimo. hodiernũ loqteuãge⸗ liũ. De qͥ loqveſtre charitati intẽdo ſed qꝛ ſine gr̃a ſaluatoꝛis nfi iſta facere nequeo. cũ dicat Berñ.ſuꝑ cãtica ſer· xiij. Siẽ oꝛi⸗ go fontiũ ⁊ fumihũ mare eſt.ita vᷣtutuʒ et ſciaꝝ dñs xpᷣus. Quis eit em̃ dñs niſi ip̃e rex gle xpᷣs. Et iuxta cãticũ anne Ip̃e ẽðᷣs ſcĩaꝝ dñs. Ut igit᷑ de h fonte gre diuie ali⸗ qd hauriamꝰad matrẽ gfe pmũ recurrãꝰ. ſalutãtes eam voce ameng dicẽtes ei Aue gra plena. In euãgelio pñti tria deſcribũ⸗ tut᷑. ꝛimo nanq; deſcribi᷑xp̃i a parẽtibꝰ ſuis amiſſio. cũ ðꝛ Eum eſſet ihs duode/ cim annoꝝ. Sco deſcribit᷑ eius inuẽtio. cũ ſubdit᷑ Factũ eſt autẽ. Tertio deſcribi tur eius humilis ⁊ mitis ſubiectio cũ ad⸗ ditur. Et deſcẽdit cũ illis. ꝙ in pꝛima par⸗ Sm Puno ðſcri bitur tpia parentibſuis amiſſio cumðꝛ Kumeſſerißus annoꝝ duodetim- roq ſciendũ ꝙ licet multe fuiſſent ſolẽnitates ℳ Dermo · feſtiuitates iudeoꝝtñ tres erãt pᷣcipue ſeʒ vaſcha Penthecoſtes et Scenophegia. Paſca erat in memoꝛiã exitꝰeoꝝ ð Zen enthecoſtes in memoꝛiã dationis cenadeo. Scenophegialmeno⸗ riã habitatõis qdraginta nis in deſerto. Et de his ita fuit pᷣcœœptuz Deutro. xij· I locũ quẽ elegerit dñs accedet ⁊ offeretis polocauſta ⁊ victimas · De victimis habe tur Veuir· xxiij· de oblariõib. Hüe· vxyi. et. xxix. Duotiẽs aüt omes vniuerfaliter ire tenebant᷑ dicitur Exo·xriij· vbi dicitur ꝙtrib vicib in annoſcʒ in aprili.ĩ innio · in ſeptembꝛe· Et ſubdit᷑ ꝑſinglos annos mihi feſta celebꝛabitis. Blo in paſca ĩ pẽ⸗ thecoſtes in ſcenophegia· Dicit etiam ibi. Ter in anno aparebit oẽ maſculinũ coꝛã dño deo tuo· Et ſi omis maſculus de vni uerſis finibo iſrk᷑ debebat ſepñtare ĩirkm ⁊ offerrehoſtias determinatas in legeDe mulierib aũt nõ erat pᷣceptũ. ſ; ficomita⸗ bant᷑ viros ſuos bonũ erar. Dieit᷑ etiaʒ ꝙ q remoti erãt a duabꝰ feſtiuitaribꝰ ꝓ mino rib cauſis poterãt remanere.ſʒ a feſto pa ſce non excuſabant᷑ niſi canſa infirmitatis vel cauſa poſtilitatis capitalis Etheſtqͥd ʒꝛ M cum xps factus eſſet annoꝝ duode cim aſcendentib illis ſcʒ Joſeph ex neceſ ſitate pᷣcepti legis. et Wara ex ↄlilio bñ⸗ placiti et tᷣo ex legi edicto hieroſ olimam tãcᷓ; metropolim.vbi erat ſacerdotiũ ⁊ tẽ⸗ plů.iuxta pᷣceptũ dñi.ᷣm ↄſuetudinẽ diei jeſti.i. quã requirebat dies feſtꝰpaſce ex cõ ſuetudie laudabili. Nõ in die paſce aſcẽ derẽt ſed in vigilia. m oꝛrã. Etẽ docu ⸗ mentj vt ad ecdeſiã eriã in yigilijs venire mus ſi fierip̃t· Lonſůmatiſq; dieby ſcʒ aʒi moꝝ.cũ redirẽt dicit gloſa ꝙ illa ſolẽnitas ꝓtelabat᷑ octo diebv. Ita vicz ꝙ in qjrtade ⸗ tima luna ablis ↄueniebant ad veſperam ⁊ comedebãt agnũ paſcalem · poſtea ꝑage⸗ bant ſeptẽ integros dies. vt habet Deute ro.ꝑvj. vbi ðꝛ. Septem dieb comedetis abiq; fermento. Et nota h ꝙ iſte aſcenſus erat occultus ᷣm Iuguſtinũ ⁊ magiſt in hiſtoꝛijs zpter metuzʒ Archelai. Kam chꝛi ſtus etiam ammonitõe angeli erat in egy/ pro ſeptẽ annis yſq; ad obituʒ Merodis gſcalonite. quo defuncto ſucceſſit ei fiius rchelaus qin iudea regnauit ꝓeo. Su⸗ diens 3 hoc Joſeph timuit illuc ire. Nefi lius Berodis ſcqueret᷑pꝛẽʒ in malicia ad perdendũ puerũ vpm · Et ideo ammonit iteꝝ ꝑ angelum iuit in Balileã ⁊manſiti Fazareth·et ſic de Nazareth latent aſcen debat ad ſolẽnitatem paſcalẽ cum chꝛiſto et Maria in templũ irłm Ita ꝙ nõ eſſent inter turbas notatiet ↄſpicui.⁊ maximej feſtiuitatibo. qñ homines ſunt alijs intẽti Boni ad cultũ dei.mali ad lucra?⁊ vanita tes. Et cũ redirent ſcʒ ate eius do/ mum. remanſit puer hus in irlin. Vugo. Pꝛeferens ſcolas theologie panentib. Et nõ cognouerũt parentes eius. Sccd Be⸗ da hic querit. Dũo potuit xpᷣus a parenti bus obliniſcendo relinqui q tanta pꝛoui⸗ dentia parentũ nutriebat᷑. Reſpondendũ eſt.ꝙ fůijs iſrład feſta confluentib vł ad ꝓpꝛia redenntib · mos erat ſ eoꝛſum viros et ſeoꝛſum feminas incedere. pueripᷣo cũ quolibet parente indifferenter ire poterãt Icdeoq;ðꝛ Waria ⁊ Joſcph viciſſun pue rum ipm putaſſe quẽ ſecum nõ cernebaut cum aitevo parentereuerſum. Eñ Racha. xij. ðꝛ. Familie et familie ſeoꝛſum.? mulie res eoꝝ feoꝛſuʒ. Et ideo ſequit᷑. Exiſtinã tes añt eum eſſe in comitatu. ognatoꝛi vel notoꝝ qͥ fimul fuerant comitati feil a PNazareth.venerũt ſcʒ eodem die reuer⸗ ſionis iter ſcʒ verſus galileã et h ſine pue⸗ ro Et requmrebanteũ ſero inter cognalos et notos Bio.id eſt inter vicinos interq́ᷓ eſſe conſueuerat aliquãdo. Et nõ inueniẽ⸗ tes eũ pᷣmo die neuerſionis in domumne⸗ uerſi ſunt in irlin ſcðo die requirebãteu lertio die. ᷣm gloſam. Zlij dicũt ꝙ yenin tes domũ pꝛima die de irlin querebãt ců inter cognatos ⁊ notos ſecũda dic·et non inuenientes eum reuerſi ſunt in hierula⸗ lem ⁊ querebãt eum tertia die. Sedmo⸗ dica eit in; differentia. Lira dicit. Mre⸗ uerſi domũ querebãt ſeq̃nti die ⁊ nð inu niẽtes eñ ibi.reuerſiſũt tertia dieirlemet querebãt e Irta die. ⁊ tunc innenerunt. Etß iunttria documẽta moꝛali. Pꝛimñ eſt vt nõ ſolũ pᷣcepta leg diuineer pꝛeſſa ſʒ etiã ↄſuetudies laudabiles ſeni⸗ oꝛñj nr̃oꝝ obſeruemꝰexẽplo parentũ p ßᷣm ↄſuetudinẽ diei feſti aſcendebãtĩ tem/ plũ. Et; iðo ne fociale bonũ turbet᷑ qul diſfimilitudo oĩs diſcoꝛs eſt vt di Vugo Uñ dicit Augꝰ·liiij· de doctrina Ipᷣn Vuiſqs ſic vtit rebo exterioꝛibꝰ vt mels ↄſuetudinis bonoꝝ inter qs vſat ercedht pun conſte era nuün pini umni tih nponi ſes nendun endun dm em mncihu umei ſose vosno wat tunpt ſiiain wuſl tinin Mamſhh dutiſſe quimit o prentmin mhe c hniun dozſuz. Eideſi M cſſe(onn muln r ſcʒ verſns gllüci üpnmdudeß cnos 1 ol0s 2 cun rnunt etiam metu penarũ legalium a conſuetudo que paulatim exterminat it dicit ꝙ pofito ꝙ aliqui habeant Vrtutes tia ſua. Et Hieronim Hnica infra octa. Epiphanie nt aliquid.aut fagitioſ us eſt. Et ideʒ di⸗ ait Thomas ſecũda ſecunde.·q clxix arſ. Intantũ gũt ſeruanda eſt bona conſuetu do vt nullus eſtimet ſine ea leges qntum/ cũq; ſalubꝛes din poſſe ſubſiſtere· Ramſi cut dicit Robertus holgot ſug libx Sa/ pientie. c. xvij. ad facienduʒ homines yirtuoſos nõ ſufficit ſolus ſermo legum quia illa e ſoꝛti nium ⁊ yires coꝛpoꝛis. Epla. cœxxvij Et pſuaſiuus cũ multiiuuenes et alij nalis nõ poſſunt retrahi. Et ideo requiritur bona ciinationẽ paſſionis ad yicium · Enð ipſe ex inclinatione diſpoſitionis naturalisvt ercitiũ ſtudij non fufficit niſi aſſit conſue⸗ tudoꝑ quamipe apetirus indinet ad bo⸗ num. Pabet em̃ cõſuetudo quandaʒ vim et violentiã inclinantẽ ad bonum · Etexh pater ꝙ ad bonitatẽ moꝛum requirit᷑ bõa tonſuetudo. Aue quideʒ cõſuetudo ſicut xlex antiqua nõ eſt aliqualiter ſine maxia phm ·ijpoliticoꝝ· nullo modo expeditci⸗ uitati vt faciliter mutet et abꝛoget antiq̃s leges ⁊ 0ſ uetudines · quia hoceſt induce repomines ad obediendũ legib er ꝑ con ſequens mutareeas eſt inducere ad ↄtem nendum eas.⁊ ſicad debilitandũ ⁊ deſtru endum eaſdem. Et ideo dicit Molgot ibi⸗ dem.ꝙ melius eſt ſinere quoſdaʒ paruos erroꝛes modicos ⁊ leues qᷓ ſoluere leges antiquas. Hecille. Secundi documen ⸗ tum eſt parentib vt aſſuefaciant pueros ſuos ex iuuentute ad diuinũ cultum ⁊ bo nos moꝛes. Ende Treñ. iij. ðꝛ. Bonũ eſt viro cum poꝛtauerit iugum ab adoleſcen laxxxix.ponit exempla de bꝛutis animalibꝰ qualiter nõ niſia iuuentute ſua poſſunt domari ·et de arbuſtulis quaꝝ arboꝛes flecti poſſũt nõ niſi in iuuentute. Undepꝛouerbium eſtꝙ canis inueteratus neſcit ire vinculat? vel cathenatus. Vinc Seneca dicit ð ſe epla lxuij. Inte ſenectuteʒ oꝛaui vt bene viue ⸗ rem in ſenectute curaui vt bene moꝛerer. Minc Salomon cõſulit Ecẽ̃s.xj. Mane ſemina ſemen tuũ. Et Ecẽi.xxv. Due ĩ iu — nentute non congregaſt. qũo in ſenectute inuenies. Et beatus Aug Ebeg ſuꝑ Johannẽ omel. xxiij reddit hoꝛum rationẽ natura⸗ ksdicens· M memoꝛia iuuenũ eſt qſicheſ⸗ gurus in quẽ quicqͥd poſuerit inſ eniũ cõ ſeruant. Seneca etiã dar ſecundã ratiõeʒ Epla centeſimatertia dicẽs M iuuemus pominis eſtetas oprima · ⁊ſicad benefa⸗ ciendũ magis opoꝛtuna apta et congrua Dat et idem Seneca gliã rationẽ tertiam d inge 8 quia illa etas eit foꝛtiſſima q̃ntuʒ a epla.xcij. Non eſt igitur ſpectandum bene operari viq; in ſenil. quia Em Brego · lij. omeliaꝝ· omel·jilla etas eſt per omia mi⸗ ſera. Et hoc ſicut dicit Tulius libꝛo ð ſe⸗ nectute gtertria. quia reuocat 4 rebvagẽ⸗ dis ⁊ quia coꝛpus facit infirmũ ⁊ omniby bene complerionati· alij ex doctrina per“ voluptatibo pꝛiuat ⁊ nõ pꝛocul eſta moꝛte ilud Job: vxir. Quis mihi detvt ſim iuxta dies pꝛiſtinos unc derident meiuuenes paucitempis SIſta deberent aduertere parentes filios aut filias habentes qᷓ; grauiter peccãt aſ⸗ ſuefacientes eos a puericia ipᷣoꝝ ad malũ ad vanitates ſeculi ·ad coꝛeas. ad ludos. ad ſpectacula. ad houiſationes. Duos eti am poſtea in ſenio retrahere non poſſunt. Jupta illud. Duod puer aſſueſcit dñ vult dimittere neſcit. Talibus chꝛiſtus cõmi⸗ natur in die iudicij ve fietum et planctum dicens illud Auce. xxiij. Filie hieruſalem nolite flere ſuꝑ me.ſcilz pꝛo eo ꝙ vos con⸗ demno iuſte.ſed ſuper vos et gioo vꝛõg flete. quos ſcʒ ſic docuiſtis peccare Ter⸗ tium documentum eſtyt dies feſtos iuxta pꝛeceptum diuinum in omni puritate et deuotione mentis celebꝛemꝰ etemplo xp̃i Warie et Joſeph. qui fuerunt omni pu⸗ ritate et innocentia pꝛedari. Tales enim debent eſſe chꝛiſtiani in feſtiuitatibvt ſint abſq; peccato moꝛtali. Alias enim totum erit deo odibile quicquid ab eis fuerit in peccato moꝛtali tũc factum Ande multꝭ cõᷣminatur dominus illud Walachie. ij. Diſpergam ſuper vultum veſtruz ſtercus ſolẽnitatum veſtrarum. Et Iſa.j. Solen nitates veſtras odiuit anima mea. Treñ. pᷣmo. Viderunt eam hoſtes et deriſerunt ſabbata ſug. Amos · v. Ddi er pꝛoieci feſti uitates veſtras dicit dominꝰ. Ecce quo/ modo deus vocat tales ſolennitates iter⸗ coꝛa et abominationes. Tribus auteʒ peccatis ſolẽnitates noſtre yiciãtur? pol⸗ iuuntur Pꝛimo ꝑ ineptaz leticiã. De qua 6 5 1 vicit Aug in li de xcoꝛdjs Q melius fu ceret aliqs in agro ſuo gliqd vtile qᷓ;ĩ tea⸗ tro ſolacioſus exiſteret.⁊ melius femie eo⸗ rů die ſabbatilanã facerẽt qᷓ in feſtis tur⸗ piter faltarẽt. Ende deↄſ ediſt Dui. dicit᷑ꝙ qͥ die dñico pᷣtermiſſo diuino ofli⸗ cio adͥ ſpectacula vadit excõmunicetur · Sco łgulam de qua dicit in epła 2ie⸗ rõnimnc Euſtochiũ. Valde abſurdũ eſt mimia ſaturitatevelle honoꝛare marirem quẽ ſcimꝰdeo pla cuiſſe ieiunijs. Tertio ꝑ ſuperbiã. homines eĩ in feſtis magis oꝛ⸗ nant᷑exterius ⁊ ꝑↄſ equẽs mutuo ad pec⸗ catũ ſe pꝛonocant · Ande qᷓſiin figura hu ius Dyna filia Jacob cũ egreſſa eſſʒ vt vi deret mulieres regionis illius a Sichen filio Enoꝛ terre Sichimita rũ coꝛrupta eit · Señ · xxxiiij. Dicit aũt ihi⸗ dem magiſter in ſcolaſtica hiſtoꝛia pꝰ Jo⸗ ſephũ ꝙ tũcerat ſolẽnitas S ichimitis in qua Dyna ſola tranſiuit ac vꝛbem emptu ra oꝛmamenta ꝓnincialiũ m liernʒ. Ecce pter oꝛnamenta ſuꝑbie Pyna in feſtoꝝ⸗ Zidit caſtitatem. Contra iſi tria neceſſa/ rin ſunt alia tria ad bene feſtiuandũ. Vc cupatio circa licitg ſalutaria ⁊ diuina. Eñ ſideſinas ab om̃ibus ſecularibꝰ et nichil mundanũ geras ſed ſpũalib operib yat ces. peceſt obſeruatio ſabbati chꝛiſtiani. inqͥt Hꝛig ſug Exo. Omelrix. Secun/ dum eſt coꝛpoꝛis afflictio. Vnde Aeuiti. xxiij.ðꝛ Affligetiſq; animas veſtras in eo. Etiteꝝ. Dm̃is anima que nõ fuerit afic ta die hoc peribit ð populo meo. Notan/ ter dicit. animg. Quia iſta afflictio dʒ pꝛo⸗ cdere ex deuotione anime interioꝛis affe ctus per pietatem ad deũ nõ per exteriò⸗ rem tm̃ oſtentationẽ vtin ypocyitis quiie iunant vtvideantur ab bolhinWatß. vj. Tertiũ eſt humilis et deuota oꝛatio. qᷓ cõſiſtit in mentis ad deñ erectione. De qᷓ dicit Breg · in regiſtro · Die dominico a la boꝛe terreno ceſſandũ eſt.atq; om̃ino oꝛa⸗ tionib inſiſtendũ · vt quicͥd negligentie ꝑ ſer dies agitur· ꝑ diem reſurrectionis do⸗ minice expietur. iv ſoriine ꝙin ſecunda Wix 1 ſecundo ſnt hꝰeuã ⸗ gelij deſcribit᷑ inuentio xp̃i. Vnde ſequit᷑ Kactũ eſtaũt poſttriduũ inuenerunt illũ in templo. Determinantur hic plura circa iſtam inuentionem Pꝛimo tempꝰ. Se ⸗ cdo locus. Tertio actus. Uñ dict. Fa ctũ eſt poſt triduij· i. quarto die. fm Hugo nẽ inuenerũt illũ in templo.id eſt. in atruo templi.nõ in theatro vel foꝛo vel ludovbi laſcui iuuenes inueniri ſolent.ſed in loco oꝛatiõi et doctrine ſacre deputato. Inme dio doctoꝝ. Blo.pꝛo reuerentia qᷓ emine/ bat fᷣm Mugo. Vel vt melius poſſet oẽs audire. ßm Liram.et cuʒ eis melius con ⸗ kerre· Suudientẽ illos et interrogantẽ pni us audientẽ.poſtea interrogantez· urta illud ſapientis. Vꝛuſqᷓ; audieris nõ reſpõ deas. Ecẽi.xj. Stupebant aũt qui audie⸗ bant eum ſuper pꝛudentia et reſpõſiseiꝰ. Srtupoꝛ ᷣm Vohannẽ damaſcen eſter incõſueta ymaginatiõe. Vnde quia iudei talem puerũ nunqᷓ; audierant ſtupebant. Et hocpter tria. Pꝛino quia mira etoc⸗ culta miſteria de chꝛiſti aduentu et de re⸗ dẽptione generis humani pꝛoferebat diſ⸗ currens ꝑſcripturas eoꝛũ. Vndede ipſo poteſt dic illud Jobxxviij. Occultapꝛo/ duxit in lucem. Secũdo quia iuuenilem etatem pᷣtendebat de qua ſapientia antiqͥ/ rum pꝛocedebat. Job · xij. In antiquis eſt ſapientia. Tertio quia hunc nunqᷓ; abali⸗ quo per exercitiũ exteriꝰ didiciſſe cogno⸗ uerant. Vñ Joh. vij. dixerũt poſteg. Dño hic litteras ſcit cum nõ didicerit. Super quo aũt ſtupebant ſequi᷑ Suꝑ pꝛuden/ tia ſcʒ interrogandi. Et reſponſis ad que/ ſtiones pꝛopoſitas ꝑ xpᷣm datis. Etihoe vtrãq; naturaʒ chꝛiſtus oſtendebat ſcm Thꝛiſoſtomũ et Bedam. humanã· q hu militer audiebat.diuinã. quia ſubtiliterre „ ſpõdebat. Et vidẽtes ammirati ſunt. B. Waria ⁊ Joſeph. ⁊ mlti alij. Et dirit m ter eius ad illũ. Water dixit nõ Joſeph. ui ᷣm Airaʒ non audebat eum arguere ſciens ip̃in dei filiũ.ſed mater ex maxia di „ lectione excellẽs quia verus amoꝛ domi⸗ niů neſcit. dixit ad eñ Fili qd feciſt nobis ſic. vt remaneres nobis ignoꝛantib. ß increpat eñ virgo fidelis.ſed quertVt alij doceant.hm gloſam. Ecce ego et pater lů dolentes querebamꝰ te.ſcʒ ð abſentia que nobis eſt duriſſima. Sed heu muli podie dolent de amiſſionecapꝛaꝝ plus; filioꝝ. Sed qᷓre dolebãt. Nũqͥd quia cre; debant perijſe xpᷣm ꝙ nõ eſt dicenduʒ. virgo ⁊ Joſeph credebãt eñ dei fiuũ. BSl. Pꝛimo dicit ideo,qꝛ timebãt ne Irchelk msln iuenite ineii unn ſecui hinen: dede diſt nõda nunhl binſe Inme Ustaſt dirn vtil ſideen nin wint dun hpoi Zm S — — A. anauid in xpm attemptaſſet⁊ ne ipſifuil⸗ ſent occaſio moꝛtis xpᷣi. Secũdo m Ni⸗ genez · quia timebant ne ſiccito rediſſet in celum. Tertio m Brego · qꝛ maternis af fecta viſcerib cũ lamentis inquiſitõeʒ do ioꝛoſam oſtendebat. Sed xpᷣs reſ pondet coꝛrigẽdo matris dicta · Et quideſt ꝙme querebatis · ſcʒ inter cognqto ⁊ↄſangui⸗ neos·iquid in cauſa eſt vł pter quid hoc feciſtis. In neſciebatis.q. d. Scio qꝛ ſcie⸗ batis quia in his locis templo⁊ negochs fiue operib que patris mei ſunt · ſcilʒ cele ſtis eph putatiui. ſed dei. opoꝛtet me eſſe. Sicut ein ad pꝛẽm ita adfiliũ cu⸗ ra tempſiptinet. inquit hᷣ Beda. Et ipſii. circũſtantes ſcribe ⁊ ſcolares nõ intellere⸗ rũt verbũ hoc quod locutus eſt ad illos.i Joſeph et Waria · quid vellet innuere ꝑ oe verbum.cñ tñ vellet dicere ꝙ curatẽ płi et ſpũaliũ gubernatioe ualiter ad euʒ cum patre ꝑtineret· ᷣm Bedam oh xvij. Via mea tua ſũt ⁊ tua mea D Moꝛa liter hic ſunttria documẽta. Pꝛimũ eſt vt in om̃ib noſtris actionib medium tenea mus ſi volumus amiſſam ſepius gratiaʒ inuenire exemplo parentũ xp̃i. qui nõ niſi in medio doctoꝝ xpᷣm inuenerũt. Moc au tem medi eſt virtutis nõ loci.quelibetei virtus habet duo vicia. vnũ ſuperabũdã ⸗ tie aliud defectus · vt liberalitas pꝛodiga/ litatem ⁊ auariciã. Pꝛodigus dat vbi nõ debet. Zuarus nõ dat vbi debet. In me ⸗ dio iſtoꝝ eſt liberalis qui dat vbi debet· et nõ dat vbi nõ debet.⁊ iic de alijs. In ſig ⸗ num huius xp̃s legit ſepius in medio ha ⸗ bitaſſe. vnde in medio hyemis natus eſt. In medioveris ↄceptus. in medio noctis 3 dicit tempus tacendi eſſe obſeruandum · Vnde Bieronimꝰrefert ſuꝑ Eccleſiaſtẽ ĩ oꝛiginali M diſciplina pitagoꝛicoꝛuʒ erat tacendo ꝑ qͥnquẽniũ ⁊ poſtea eruditos lo qui.vt diſcamꝰet nos loqui pꝛius ⁊ poſtea ad loquendũ oꝛa reſeremꝰ. Vnde Brego. ſuper Eʒechielẽ Omel·x. dicit. Ille loqui veraciter nouit qͥ pꝛiuſ bene tacere didicit Et ad idem in paſtoꝛalilibꝛo. ij cã xiij· et vvj. Similiter Vieronimꝰepla. lwiij · pꝛe⸗ ſcindẽda eſt lingua vt gue loqui neſcit di⸗ ſcat vel ſaltem tacere. Eſt aũt tacendũ qñ⸗ qpter plura Pꝛimopter ſignum ſapiẽ⸗ tie. Unde Ecẽi.xx. ꝛ. Sſt tacens qͥ inue/ nitur ſapieng et eſt odibilis qͥ pꝛocax ẽad loquendũ. Scðo ꝓpter inſolentiã audito⸗ rum Ecc̃i.xxxij. Vbi nõ eſt auditus non effundas ſermonẽ. Vnde Wacrob!ꝰ li.. Saturnaliũ.ca.j. Cum Socrates ĩquo dam cõuiuio ad loquẽdũ hoꝛtaretreſpõ⸗ dit. Que pñs locus et tempꝰ exigit ego nõ calleo.⁊ que ego calleo nec locus nec tem ⸗ pus callet pñs. Kalleo idem eſt qͥd ſubtili ter ſapio vel intelligo. ᷣm katholicon. Tertio tacendũ eſt ad intelligenduʒ dicta ꝓpoſita. Ende Wieronimꝰde ſe dicit epla ij. M voce pꝛompturus eram · mẽte pꝛius pingebã. Vuarto tacendũ eſtꝓpter aſſiſtẽ⸗ tium honoꝛẽ Ecẽi.vij· Noli eſſe verboſus in medio pꝛeſbyteroꝝ. Et Ecẽi. xxxij. Au⸗ di tacens etꝓ reuerentia accedet tibi bõa g̃a. Et ſequit᷑. Adoleſcens loquere vix in tua cauſa Quinto tacenduz eſt ꝓter peri⸗ culi maioꝛis vitationẽ. Vñ ꝓpha. Auditui meo dabis gaudiũ. Supꝑ qͥ Augꝰ omelia lvij dicit. Tutius aliqñ audit᷑ veritas qᷓ;p dicat. Quia in pꝛimo humilitas cuſtodit᷑. In ſecuudo vix nõ ſurripit quantulacũ iactãtia. Et eſt h̊ ſpeciale mibop̃latis qͥ pꝛius debẽt audire in ſtudio ſacrã ſcripturã qᷓ; alijs pꝛedicare. Ne tũc querant diſcere qñ debent alios docere. xxxvj. diſt. ꝗ. Ecce. Unde Dauid pꝛius ex atus. In diuerſoꝛio que eſt media dom⸗ aus vd. Du interd nos parietes locatꝰ In medio bo ym Artnon nicis us? aſini poſitus. In medio docroꝝ hic x In medio latronũ in cruce. In medio di⸗ — cuclẽ ſcipuloꝝ poſt reſ urrectionẽ · Ande ipe eſt mediatoꝛ dei et hominũ j. cundũ documentũ eſt vt in acquirẽdo ſci⸗ entiã ſalutis pꝛius audiamꝰqᷓ; loquamur vel doceamꝰ. Unde xp̃s h pꝛius audiuit poſtea interrogauit. Minc Salomon ait Ecẽi.xviij. Intequã loquaris diſce. Etꝓ⸗ nerbioꝝ.xviij. Qui pꝛius reſpondet qᷓ; au diat ſtultũ ſe eſſe demõſtrat. Et iv Ecẽs ij ponit regula om̃i loqui yolenti cum ðᷣꝛ Tempus tacendi tempus loquẽdi pꝛius gratia fpũſſancti donũ percepit poſtea gu bernationẽ regni aſſecurꝰeſt.ij. Regũ.xxij. Et dñs pꝛius poſuit verba ſua in oꝛe Je⸗ remie. poſtea conſtituit eum ſuꝑ gentes et regna. Hiere. j. Sic xpᷣs pꝛius aplos do ⸗ cuit.poſtea ad pꝛedicandii miſit. Etð hoc Bernardus ſuꝑ cantica ſer· xvij· circa pᷣn cipiũ. Et patet ex his ꝙ mluspabz excu ſationez addiſcẽdo ⁊ ſtudẽdo ab alijs exqᷓ 84 66 5 Dermo · videt rõmn audiſſe qͥ tñ fuit fons ſapientie rus ⁊ ſapientia dei pꝛĩs. vt dicit Bedai Se Anguſtnns de ſe dicit. Ego ſenex etepiſcopus totannoꝛuma iuueneet col⸗ lega meo nondum anniculo paratus ſum edoceri xxüijq.ij. Si babe⸗ Et canon xxxviij diſt dicit. uli pꝛopt᷑ obpꝛobꝛiũ ſenectutis vel nobilitatis a parunlis eru⸗ gitis ⁊ mimis ſiqd foꝛte eſt vrilitatis ind rere negligat. Tertium documeni eſtpa rentib vt filios ſuos ymo et ſubditos ex amoꝛe nõ ex odio coꝛrigãt exemplo beate virginis dicentis h. Fili qͥd feciſti nobis. Fil dicit.nõ nequãnõ moledicte. non fa⸗ ue. nõ qͥd peius ðꝛ ſeueſt dyabole. Vnde canon dicit. xl diſtinc. Cum beatus · ꝙle niter caſtigatus reuerentim exhibebit caſtiganti. Et eſt dictum Senece. aſpe⸗ ritatis aũt nimie increpatio neccoꝛreclio nem recipit necſalutem. Et gloſa ibidem dicit ꝙ erqͥ platus nõ ſeruat reuerentiam fubdito nec ſubditus tenet ſibiſeruare eã econuerſo·xc. diſt. eſto. xxij. qv. de foꝛma · Verũtamen ꝓ grauioꝛiby delictis lictum eit coꝛrigere etiã vᷣga fiios. ouer· xxiij. Percute filiũ vᷣga ⁊ animã eius liberabis Amoꝛte. Vocfecit beatus Benedictus qͥ demoniacũ quẽ pᷣcib curare non poterat coꝛrectione fugauit. Sis xp̃s maleverſan tes in templo fageilauit Warci vndeci⸗ mo et Mathei xxj. Et Fne tradidit homineʒ ſathane coꝛpaliter vexandum ·j. Aor. y. Vittertio funnin⸗ huius euãgelij tã gitur xp̃i ſubiectio. Ande ſequit. Etdeſcẽ dit cum illis·ſcz Waria⁊ Joſeph ⁊ yenit Pazarethvbi erat domiciliũ Joſeph. vbi etiã vps conceptus eſt. et ibi oſtendit etiã podie fons de quo xpᷣus aquã hauriebat Et erat ſubditꝰilł. Berñ. Quis qͥbo. deus pominib. Et m ↄſeruabat oĩa vᷣba hec in archa memoꝛie. ↄferẽs ea in coꝛde ſuo. qũo vicz ꝓphetie implebãt᷑ de xpᷣo que oĩa poſtea aplis declarquit. vt dicit Miero. in ſermõe de aſſumptõe. Et hec collatio erat ei delectabil·Puer aũtꝓficiebat etate hoc yen eſt. qꝛ creſcebat q̃ntũ ad augmentum coꝛpalis q̃ntitatis.de infantia ad puerici am.et vlterius ꝓficiẽdo vt dicit rego.et ſapienra et gpa. Blo. nõ ꝑaugmentũ ſꝑ tratiũ. poc eſtti dicere· ꝙ xp̃s nõpꝛo⸗ * ecit in maioꝛi ſapia et gr̃a cᷓᷓ habuit ab ix ſtanti ʒceptiõis ſue. ſed bñ illã ſapienti ⁊gr̃az exercuit coꝛam alijs. ⁊ ita in effecu q̃ntũ ad oſtenſionẽ magi aparebat illa ſa — ßm qͥd ile creſcebat. ⁊ ᷣm ꝙilleyo ebat ſiẽ ꝓficit ſol in luce cum plurimailu minat Zipud deũ⁊ apud homies.i.adlau dẽ dei ⁊ honoꝛẽ ⁊ ad vtilitateʒ hominum. Boxꝝ xij. Pꝛouidẽtes bona. nõ tĩ coꝛan deo ſʒ etiã coꝛã hominiby. Hic dat᷑ foꝛma humilitatis om̃ib ſapientib qͥ videntes filiũ dei ſic humiliatũ parentib · ⁊ ipi non dedignent᷑ humiliari? obedire ſuis parẽ tiby et ſi non carnalibo ſaltẽ ſpũalib.vtdi⸗ cit Beda. Vnde Zugꝰ.in libꝛo ⁊ opemo/ nachoꝝ dicit ↄtra qͥſdam. Quid iniquius qᷓ; velle ſibi obtemperari a minoꝛibus e nolle obtempare maioꝛibus · Ende recte obedientia victimis pꝛeponi᷑. Duia ꝑvi⸗ ctimas aliena caro.ꝑ obedientiaʒ ꝓꝛia yo tuntas immolatur.inquit Srego. xxxylli moꝛal tractans illud.j. Regũ· xx. Melioꝛ eſt obedientia qᷓ; victima. Et Bernardus de noua militia dicit. ꝙ nec ſtudium bone actionis.nec ocium ſancte cõtemplatiõis vt lucerna penitentis extra obedientijcẽ poterunt. pꝛopter quod ideʒ Bernardus arguit fuperbos ſermone.xix fuper canti⸗ ca dicens Non legiſtis quam foꝛmã obe/ diendi puer ihs tradiderit. Rãcũ reman ſiſſet in hieruſalem et dixiſſet. In his que patris mei ſunt opoꝛtet me eſſe. nõ acqu eſcentibo parentib eius.ſequiilos in fa ʒareth non deſpexit magiſter diſcipulos. dens homtnes. verbũ et ſapientia fabꝛuʒ et feminam. Vuid etiam addit ſcriptur. Erat inquit ſubditus illis. Quouſq; ſapi entes eſtis in oculis veſtris. deus ſe ino⸗ talibus tradit ⁊ ſubdit. et vos in vijs vc⸗ ſtris adhuc ambulatis. Hec ille. Mic occurrũt tria dubia textualia pꝛi mũ eſt de etate chꝛiſti. Secundum eide plenitudine gratie. Tertiũ de plenitudie ſapientie ipſius. Pꝛimũ dubium eſt qus⸗ rechꝛiſtus in etate duodecim annoꝛũ v⸗ luit archana ſapientie ſue demonſtrale. Et reſpondetur bꝛeuiter ꝙ hoc ideo qui iñe numerus tam in veteri qᷓ; in nonãl⸗ ge multis eſt miſterijs conſecratus. Nan in yeteriteſtamento duodecim erant po⸗ trirche magni filij Jacob· qtotů culiun dinin ꝑmundũ dilutauert Heñ· i duic fumu gütbones bnonku neno p qiweleci Piuc usi iecus undun ſgdele di tudne anchl and ſug mofn t0 ehnN mpf ſwhen moocoy ugni nendw heol U) wyii gr mut apin tem ve Wgn cuit tuen mEte ihuan chatqu rit ſun n hunt unm inin Vnica infra octa.epiphanie vo teſtamẽto duodecim apoſtoli qͥ pᷣdica⸗ tione ſua fidem xp̃iꝑ oꝛbem terrau diffu/ derũt. vt Tuce. Item in veteriteſtamẽto duodecim fontes in helym erant. Exodi. Et in nouo duodecim cophini ex ſatura⸗ tione turbaꝝ ꝑ xpᷣm aplico miſterio colle⸗ ctivt Wacth·xiiij. In veteri teſtamẽto.xij. erãt boues ⁊xij. leones ex pᷣcepto dñiꝑ ſa lomonẽ in templo facti. Et in nono teſta⸗ mento xij iudices ꝑ xpᷣm in duodecim ſe⸗ dibelecti vt Matth. xyiij.et multa ſili. NQuia ergo iſte numerꝰ eſt pfectus.· ↄſtitu/ tus vicz ex duobyſenarijs. qui eſt numer⸗ pfectus ideo chꝛiſto dedicatur ad ſignifi⸗ candum in nobis duodenariã pfectioneʒ ſcʒ decem pᷣceptoꝝ et duplicis charitatis. dei et ꝓximi.Ad ſecundũ dubiũ de pleni⸗ tudine gre tria ſunt conſideranda ſcilicet an chꝛiſtus habuit plenitudinẽgfe. Se ⸗ cundo an illa ga fuit infinita. Tertio an illa gr̃a potuit augmentari· Dico ergo pꝛi mo ᷣm Thomã ſuꝑ.iij. Sententiaꝝ diſt. xiij. M plenitudo gfe eſt triplex ſcʒ ſuffici/ entie. vt in ſanctis omniby in quib eſtgra tia ſufficiens ad omnes virtutes ⁊ expul⸗ ſionem omnniũ peccatoꝝ. Secũda ẽpleni tudo copie ſicut in tota eccleſia. quia nul⸗ la gratia ei deeſt que non ſit in aliquo eiuſ membꝛo. Tertia eſt pienitudo ſingularis pꝛerogatiue que fuit in beata virgine per quã⁊ peccatum et potentia peccandietiã venialiter tollitur. Sed pꝛeter has pleni tudines eſt plenitudo gratie chꝛiſti ꝓpter gratiam vnionis. qua ſumme deo vnitur quia in vnitate perſone et ꝓpter gratiam capitis non ſolum habuit gratiã ſufficien tem ymo ĩ om̃es effudit eam abũde. Ita vt etiam faceret aliquos per miniſterium ad gratiam inducentes. per quem modũ caput influit coꝛpoꝛi.et facit ꝙ aliqua mẽ⸗ bꝛa etiaz alijs mẽbꝛis aliquo modo influ⸗ ant. Et etiam plenitudo gratie ſingularis inquantũ habuit gratiã que ipſum perfi⸗ ciebat quantũ ad omnes virtutes et om̃/ nes virtutum vſus et quantum ad omnẽ effectum gratie. Id ſecundũ aũt dicenòũ ꝙ gratia dei fuit infinita quantũ ad eſſen ⸗ tiam ſicut quelibet alia creatura. Sed ta men tribus modis potuit dici infinita. Pꝛimo ex cõiunctiõe ad diuinitatẽ in q̃n/ tum vnus xh̃i actus eſt et q dinitate et ab anima gratia infoꝛmata. Secundo quo ad ipᷣam rõnem gratie quia om̃is rõ gra⸗ tie qntum ad omnẽ eius effectum fuit in chꝛiſto nec fuit eius gr̃a finita vel limitata ad aliquẽ effectũ determinatũ ge.ſed om nem modũ · omnẽ gradum gratie habuit. Tertio quantũ ad effectũ. quia per gratiã quã habuit xpᷣs potuit in infinitos opera riredemptionẽ. Et per hocpatet ad terti⸗ um ꝙ exqͥ gra xp̃ia pꝛincipio fuit finivlti⸗ mo vnita quaſi ſuo termino.qñ auteʒ res in ſuo termino eſt tunc poſſibilitas tota ẽ et capacitas impleta.quare gratia ſua au⸗ gmentari nõ potuit Mergo h ðꝛ pꝛoficie bat gfa.intelligendũ eſt nò ĩ re ſed ᷣm ma nifeſtationẽ in alijs vt dicit gloſa et Boꝛ/ ra et Aira. Id tertium dubium de hen tudine ſciẽtie chꝛiſti tria dico fm Thomã ſuper tertio Sententiaꝝ diſt xiij Pꝛimo ꝙ in chꝛiſto fuit ſcientia creata Ratio ᷣm ÿm quia talis ſcientia ꝑtinct ad ꝑfectionẽ narure humane. Secudo dico qꝙ chꝛiſiꝰ? per ſapientiã ſuã cognouit om̃ia que ſunt vel aliqñ fuerũt vel aliqñ erũt. qꝛ alias nõ fuiſſet in aĩa om̃iquaq; pfectꝰ. Verũtamẽ dicit Thomas ꝙ eoꝝ que nec ſunt necfue rũt necerũt. que tñ dept facere. ſcĩa taliuʒ vo nõ ineſt. Duia anima xp̃i om̃ipotẽtiã dei nõ compꝛehendit. Tertio dico ꝙ xpᷣs pꝛofecit aliquo mõ in ſcia ⁊ aliqᷓ modo nõ dꝛoficere em̃ in ſcia ↄuenit tripliciter vel kᷣm eſſentiã vel Em exꝑientiaʒ. Pꝛimo mõ nõ creuit. qꝛ ab inſtãti conceptiõis gĩa xp̃i ꝑfectiſſima fuit in ſapĩa. Sʒ ſcho mõ cre⸗ nit ⁊ ꝓfecit inqntũ ea q̃ certiſſima nouit et ſciebat exꝑimẽtalit᷑ didicit Et talis ſcig ali cuiacqͥritqů rẽ videt pñtem ſenſibilir q̃n⸗ tũcunq; ꝑfectã demõſtratõeʒ de ea pus vi derit. Et tanta de iſtis. Dñica infra octauas S hanie. II Sermo. X ir Wlt triduũ inue p nerüteũ in tẽplo. Lucij. Bloſuʒ yas ⁊ oꝛganũ ſpũſſctiĩ magnꝰ pt Augꝰ· oñdens magnitudinẽ ⁊ ſufficiẽtius diuine bonitatis cũctis hominibimpen ⸗ am.ſuper Johannez ſermone. xix. ſic att. Deus totum tibieſt. Sieſuris·panis eſt. Siſitis aqua tibi eſt. Si in tenebꝛis es. lumẽeſt. Sinudus es ĩ moꝛalitate. veſt tibieſt. Vec ille. Vult dicere ꝙ deus om⸗ nem ſufficientiam noſtram habet in ſe⸗ 15 Sicut ait aplus Sufficientia noſtra. ex deoeſt.j. Eoꝝ.iij. WMerito irqq; inuenien dus eſt a nobis ·eo ꝙ omnia bona nobis pariter cum illo veniũt Sapientie. yij· Et fapientia dei que fili Qui ne inuenerit inueniet vitmerhauriet ſa uerſimode iutem a domino· amen quia multiet diuerſi di erũt nec tamen inue⸗ niunt ꝓpter defectũ loci et tempoꝛis · ideo chꝛiſtveniens in mundũ volens in ſe pꝛe figurare modum ſue inuentionis ſpũalis nõ niſipoſttriduũ a parentibus ſe permi ſit in tempio innenire· ſicut dicit no ſtrum chema. In quib verbis tria drc acquiſt tionem gratie diuine tangunt᷑· Pꝛimo nã q; deſcribit᷑innenienditempus. duia poſt criduũ. Secũdo inuentionis actus. qꝛ in uenerũt Tertio aptus locꝰqg in templo. Srip ꝙ circa achſitio N N pamo nem diuine gra tie tangitur inueniendi tempus · quia poſt triduum Iſtud triduum figuratur per il⸗ lud Exoð de quo dicit. Filij iſrahel volẽ tes exire egyptũ dicebant Ph araoni · Vi⸗ am tri dierum itineris ibimus ad ſacrl⸗ ficandum domino deo noſtro · Spiritua liter m Dꝛigj· Omelia.ij ſuper Exo. Rõ vult Woyſes vt ſeruiat populus in egy⸗ pto domino ſed vt exeat egiptum in deſer tum et ibi ſeruiat domino· hoc eſt ſine du bio. quia donec quis in tenebꝛoſis ſeculi actibus manetet in negocioꝛũ obſcurita/ te verſatur nõ poteſt ſeruire domino. CE em̃ poteſt ſeruire deo et mãmone. Exeun dum eſt ergo de Egypto relinquendus eſt mundus. Relinquendus dico non lo⸗ co ſed animo. nõ itinere pꝛoficiſcendo ſed fide pꝛoficiendo. Zudi heceadem Johã⸗ nem dicentẽ. Filioli nolite diligere mun⸗ dum neq; ea que in mũdo ſi unt. Omĩ ome qᷓd in müdo eit. aut eſt deſiderium carnis aut deſideriuʒ oculoꝛum · aut ſupbia vite. Dũo aũt iubetꝓficiſci ex egipto · ſequitur Viam inqͥt triũ dieꝝ ibim in heremum. Vue eſt via triũ dieꝝ que nobis incedẽda eſt vt ereũtes de egypto ꝑuenire poſſimꝰ aiocũ in qͥ imolare debeamꝰ· Ego viam iliũ intelligo qͥ dirit. Ego ſum yia veritas ⁊ vita. Hec via trib dieby nobis inœdẽda rſt. Qui em̃ confeſſus fuerit in oꝛe ſuo do minũ ibum xp̃m ⁊ crediderit in coꝛde ſi⸗ ꝙ deus illũ ſuſcitauit a moꝛtuis tertia die faluus erit. Bec ergo eſt tridui via ꝑ qui peruenit᷑ ad locum in quo domino immo ſetur et reddatur ſacriticium laudis. Hoc quantũ ad miſticũ intellect. Sijo enũ moꝛalẽ qͥ nobis perutilis eſt requiramus locum. Iter tridui de egypto ꝓſficiſcimur ſi ita nos ab omni iuquinamẽto coꝛpoꝛis et anime⁊ ſpũs conſeruemꝰvt quẽadmo/ dum dirxit apoſtolus · integer ſpůs et ana et coꝛpus noſtrum ſeruetur in diem domi ni notri ibu chꝛiſti. Tridui iter pꝛoſiciſci mur de egypto ·ſi rationalem · naturalem. moꝛalem fapientiã. de rebus mundialih auferentes ad ſtatuta diuina conuertim. Tridui iter pꝛoficiſcimur de egipto ſipu/ rificãtes in nobis dicta facta vel cogitan ſpiritualia opera ĩnobis cõpleamꝰ. Tru enĩ funt hecꝑque homiĩes peccare poſſit Ejficiamur můdi coꝛde. vt poſſimus deñ videre. Hec Dꝛigeñ. Quomõ aũt diabo ⸗ lus impedit iſtã viã triduiĩ nobis. oñdit idem ibidem dicẽs · Kum populus deide egipto vellet exire · dicebat Pharao. Non longe abeatis. Non vult lõgea ſe fieri po⸗ puium dei dyabolus. Vult eĩ et ſi nõ fa⸗ cto.ſaltem ſermone peccare. Et ſi nõinſer mone ſaltem cogitatione delinquere. hõ vult vta ſe totuʒ triduũ ꝓficiſcant᷑ yultin nobis vel vnñ ſuũ diẽ habere.· in alijg du⸗ os in alijs totũ triduũ ip̃e poſſidet. Sed illi beatiqui integrum ab eo triduum ſe/ cedunt. et nullam in eis ſuam poſſidet di Pecille. poſſumꝰ aũt bꝛeuiter colligere? alio ſenſu iſtud triduũ intelligere.vt bma dies ſit pudoꝛ pꝛo chmiſſis Secundado loꝛ pꝛo bonis amiſſis. Tertia dies anoꝛ deſiderij pꝛo bonis pꝛomiſſis · Pꝛimadi es pꝛo malis cõmiſſis inducit nos vt co⸗ gitemus quid fecimus. quia patrem m ricoꝛdem offendimus. quia tam feda tam peſſima perpetrauimus. Iſta dies in no bis plena eit verecundia. Juxta illud ps · Tota die verecundia mea contra mel⸗ Secunda dies pꝛo bonis amiſſis indu⸗ cit nos vt cogitemus quid amiſimus ·& certe inuenimus quia paradiſum inqu creatiſumus celum ad quod creatium⸗ am amenitatem perdidimus · Becciti dies piena amaritudinis Amoð ocauo· et etiam angeloꝛum ſocietatem eperpen inisad ſuſn ſtrawr mösd cſeſchn nonoſt truno nO nnben ſinnn bohjc ginon moinen fſoqn lur Jel an Iurzm ouſedl dehnd gerſ wreni Pyo awopi qeei requn peccti gapen hecuto iimo Uaer ninn Mnurt ſ 66 ju u hec Ji, inc tidai bo wuh Vnica inira octa. epiphanie Ponam noniſſima eins quaſi diẽ amarã. Tertia dies eſt dies amoꝛiſ deſiderij pꝛo bonis pꝛomiſſis Bec eſt dies illa in qua MBeſter parauerat ſe et ingrediebatur ad Aſſuerum. Vnde dicitur. die tertia indu⸗ ta eſt Meſter. Iſta dies eſt ſerena et iocun da. quia hominẽ ponit in bona ſpe. Dicit᷑ enim ſibi tali die. Delectare in dominoet dabit tibi petitiones coꝛdis tui. Triduũ etiã iſtud poteſt dici triplex modus cõuer ſionis ad deum. ſcilicet contritio. confeſ⸗ ſio.et ſatiffactio. Nam non niſi poſt iſta re⸗ ſtauratur gratia perdita in homine. Eon tritiõis dies ſi debet eſſe perfectus · debet eſſe ſeptifoꝛmis. Nam cohtritio deber eſſe moꝛoſa et intenta nõ perfunctoꝛia. Soli⸗ taria non publica. Integra non diminu⸗ ta. Oꝛdinata nõ confuſa. Pꝛopꝛia nõ alie⸗ na. Bemebunda non delicioſa. Juſta non ſimulata. Vec ſepteʒ tanguntur in illo ver bo Ezechie dicentis Iſaie. xxxviij. Reco⸗ gitabo tibi omnes annos meos in amari tudine anime mee. Secunda dies eſt con feſſio. que etiam debet eſſe ſeptifoꝛmis.ſci licet. Feſtina non tarda. Humilis et vere cunda. Aperta nõ palliata. Vera nõ ficta Integra non diuiſa. Flebilis non ridicu loſa.ſed lacrimoſa. Obediens ⁊ pꝛompta De hac dicitur in Pſalmo. Dixi cõfiteboꝛ aduerſum me iniuſticiam meã domino. et tu remiſiſti impietatẽ pec.⁊c. Ouaſi dixiſſ Pꝛopoſui ad te apꝛopiquare · et tu ad me apꝛopinquaſti. Tertia dies eſt ſatiſfactio que etiã debet eſſe ſeptifoꝛmis.ᷣm ꝙ ſeptẽ requiruntur ad hoc · vt perfecta mundicia peccati habeatur Pꝛimo em̃ requiritur ad perfectam ſatiſfactionem abſtinentia a peccato. Sicut pꝛimo medicus imponit infirmo abſtinere a cibo Johannis. viij. Vade ⁊ amplius noli peccare. Secundo requiritur reſtitutio aliene rei.quia nõ di⸗ mittitur peccatum niſi reſtituatur ablatũ. Tertio requiritur humilitas. ſic dicebat Job. Ago penitentiaʒ in fauilla et cinere. Quarto requirit᷑ memoꝛia moꝛtis. Ecẽi. vlj· Recoꝛdare nouiſſima tua et in eternũ non peccabis. Quinto requiritur ieiuniũ Johelij. Cõuertimini ad me in ieiunio et fletu. Sexto requiritur elemoſina. Auce xj. Date elemoſinã et om̃ia mũda ſunt vo bis. Septimo requirit᷑ oꝛatio debita⁊ de uota Vnde bot genus peccati nõ eijcitur implebit pecunia. Creſcit ei jgnis pariter poſt hoctr niſi in ieiunio et oꝛatione Jeiuniũ curat peſtes coꝛpoꝛis oꝛatio peſtes mentis. Et poteſteſſe ſpirituale triduũ ex his tribus ſcilicʒ oꝛatione elemoſyna.⁊ ieiunio. Dꝛa tio facit nos appꝛopinquare deo in anima Jeiuniũ in coꝛpoꝛe. Elemoſyna in bonis tempoꝛalibus. Bona dies oꝛatio in qua homo tiñ aſcendit ꝙ peruenit in vna ho⸗ ra ad deũ. Dꝛatio em̃ ᷣm Auguſtinum eſt aſcenſus mentis in deum. Vnde Ecd · ðᷣ Oꝛatio humiliantis ſepenetrat celũ. Fe⸗ lix dies quo ita iter noſtrũ pꝛoſperatur vt quo nõ poſſemus per mille annos perue⸗ nire.in momento in ictu oculi perueniãꝰ. Bona etiã dies dicitur elemoſina que in vna hoꝛa poꝛtat om̃ia bona noſtra in ce⸗ lum. que totus mundus poꝛtare non pof ſet nec tranſferre. Ecck Elemoſyna viriqᷓi ſacculus ante ip̃m pꝛecedet. Sedet ieiu⸗ nium bong dies eſt que coꝛpus noſtrũ ita aptum reddit vt vna hoꝛa plus mereatur ieiunijs qᷓ; guloſus in mille. Vnde Rini⸗ uite in triduo ieiunij obtinuerũt veniam —— Laboꝛemus igitur vt iduum chꝛiſtũ inuenire ſpũali tervaleamus. Vixi ſecundo vubuepe bitur inuentionis chꝛiſtiactus.cum dici⸗ tur. Inuenerũt eum. Qqᷓ; dulceverbum. vere nihil puto dulcius reſonare in aure qᷓ; cum ðꝛ Inuenerũt eum.quẽ eum.vti⸗ q; de et hominẽ dominũ.totius cõſolati onis patrẽ. Inuẽtio iſtius igit᷑ dñi multũ eſt fructuoſa. Pꝛo quo ſciendũ ꝙquidam- inueniũt aliqͥd.cuius inuentio eſt vana vt theſaurũ tempoꝛalẽ. uidã inueniũt ali⸗ quid.cuius inuentio eſt mala.vt peccatuʒ et eius turpitudinem. Duidam inueniũt aliquid. cuius inuentio eſt nobiliſſima et fructuoſiſſima.vt chꝛiſtum.et igit᷑gratiam ſuazʒ. De pmo qũo quidã inueniunt alqͥd cuius inuentio eſt vana.vt theſaurũ tem⸗ poꝛalẽ. Res em̃ tempales ſunt vane in cõ paratiõe ad eternas. Rõne pꝛimo vanum eſt quod teneri nõ p̃t.ſed totꝰmdus non pᷣt tenere quin diuitie tpales defluãt. ymo ſunt ſicut anguilla.que qnto plus ſtringi⸗ tur ꝑ caudã.tãto facilius elabit᷑. Secũdo vane ſunt etiã diuitie. q̃ mentẽ hoĩs reple⸗ re nõ poſſunt. Quia ſcriptũ eſt. Iuarꝰnõ —. 6 — ei amoꝛ pecunie minũ ſuꝑ terraminduxit viluuiũ ſuptr⸗ Ere/ ram ad delendum peccatũ. Ron eſt iaye creſcẽtib lignis · Creſcit eĩqmoꝛ pe q plus pecunia creſ t. Dicit Poetg · ſcit ẽ I inefinequ⸗ creſcitĩ—* ßm..politicoꝝ. Nec mirũ· Anlaenh S dhmbeeh et deitruritmũdũ· quod erat opus ſuñ pr minis eit ſpũs. diuitie vero ſunt coꝛ Wöp 2nõp̃ti nicẽ. Añ Berñĩſermõe dedicarõis dicit· Maia in eſtad deixmaginẽ facta q oc⸗ eupari pᷣtrepleri nõ ðt nii capacitatedei. Muichc mimeſt deoeam nðiplehit· Ver⸗ o vane ſunt res tpales· qꝛ ſunt ſiles doꝛ⸗ v ſtatim. S demones repEfẽia Pec er rüt Luij. Sdicere Iñ ſůnt vtiles ad acqrendũ regnũ celoꝛũ me ſ. Fadte vobis amicos demal — Wõ patet ꝙcoꝛp noPE— n pabeãt ad ſeinnicẽ poꝛtiõeʒ. Kcr aůt retur v⸗ bſtercte eale b oeionat ad in/ factã ſed maculã abſtergit et vas reſeriu gm deſtruxi hementis ire quis. vt deſtruat dom ſii Quãuis eam viderit denigrataʒ et t do reſom̃. ci pter peccatũ · Non eſt aliquis qͥita deteſ yas aureũ ꝙter vnam maculãinto Et tamen deus animã que eſt pulcrioꝛ au ro et lapide pᷣcioſo. cum ſit ad ymaginẽ ſu „ n deſtruxitgpter vnum pecctum. So pientie xuij· Odio eſt domino impiuseti⸗ pietas eius. Super omnia patet ꝙ dens mienti.qᷓ fecredit habere młta ſʒ euigilãs odit peccatũ · quia ynigenitũ ſuum cruciji nipil inuenit. Job. Diues cñ doꝛmierit ni gipmi itꝓpter illud. Juxta illud Sſaie lii. pil ſecũ affert· Aperit oculos ſuos ⁊ nihil inuenit. pᷣs. Doꝛmieft ſomni ſuũ·⁊ nichil „ Pꝛopter ſcelus populi iei percuſſi ilim Secundo peccatũ eſt malum. quia plact inuenerũt oẽs viri diuitiaꝝ in manib ſu dyabolo· Cuius ſignuz eſt triplex. Pꝛino is. Videamꝰqd inuenit diues ille purpu/ quia ipe Ron vult aurũ nec argentů.tñ ratus ex diuitijs · qͥ nec guttã aqu epotuit animas peccgrrices quitv ditatur ⁊paſci ab Abꝛapã obrinere. Luẽ. vvſ. Duid ile rur Beñ.rii· Damubianimas cerrn tol ͥ dixit. Aia mea habes multa bongrepo⸗ letibi Vñ ipe eſt ſicut auis rapax que dii plur re. T git coꝛ pꝛede. ic ip̃e coꝛ hominis peccato⸗ ſitg in annos plurimos· epulare₰ Au * M mona iniqtat. vt cũ defecẽrĩtiõ Fecipiant vos in eterna tabernacula. Ad qͥd dicẽdũ ꝙ duitie ſimplr nõ damnãt᷑ ß abuſus di⸗ uitiaꝝ. Uñ Zugꝰſuꝑ pᷣs lxj. dicit · Diuitie ſiaffiuãt nolite coꝛ apponere. Ille qͥ nõ hzʒ nõ ambiat vt habeat. Aui hʒ nõ ſuꝑbiat. Et iðo nõ dicit Nolite habere. ſʒ coꝛ appo nere. Nõ eĩ damnat diuitias · vñ merea/ mur celũ.ſʒ coꝛ appoſitũ. Hec Augꝰ· Exh dicit Ambꝛo.liviij.ſuꝑ Aucã. M diuites crimen habẽt. nõ in facultatib ſed in his qꝛ vti neſcit. Nã diutie vt impedimenta ſunt repꝛobis. ita bonis ſunt adiuuamen ta vturis · De ſcᷣo qũo ͥdam inueniũt ali qͥd cuꝰ inuentio eſt mala non tĩ yana et talis res eſt peccatũ ↄtra deũ⁊ꝓximũ per petratũ. Patet aũt eius malicia ex tribꝰ Pꝛmo qʒꝛ eit defoꝛmitas. quã deteſtatur deꝰ. Scðᷣo quia eſt iniqͥtas. quã amplexat᷑ dyabolus. Tertio quia eit infirmitas · qj diſſipatur totus můũdus. De pꝛimo patet gũo deus odit eius defoꝛmitatẽ. Nam ſiẽ dicitur Señ.vij. Deus videns maliciã ho —— — Mi. dit tria· ſcilicet pꝛimam lunam rotamſo — ris. Vnde legitur ꝙ dyabolus interrog⸗ tus a quodã.quid plus diligeret · Reſpon lis·et ferrum molle. hoc eſt coꝛ quod con⸗ ponitur ex illis tribus litteris. que habẽt ilas figuras. Secundum ſignumquod dyabolus amat eſt peccatũ. quia inpꝛoc rando peccatum nunquã fatigatur· Iun enim ſunt ſex milia annoꝛum et quad/ ginti. trigintaqͥnq; anni quo nichil alin fecit niſi pꝛocurauit peccatum. Vndein terrogatus a domino vbi fuiſſet. Reſpon⸗ dit. Circuiuiterram et perambulaui en Job pᷣmo. Vnde idẽ dicit Job· xxxj ui me comedunt.non doꝛmiunt. quaſi did Ton bibunt nec comeduut. Tertium ſi⸗ gnum eſt. quia dyabolus amat peccqtum quia nunq peccato ſaturatur. Jam enim deuoꝛauit multa milia hominumet tamẽ adhuceſt famelicus querens quem deno ret. pᷣma Petri.v. Vnð Job.· bſoꝛbebit fuuium et non mirabitur. ſ ed habet fidn⸗ ciam ꝙet ioꝛdanis fluat in os eius · Tc tio peccatum eſt malum. quia coꝛrumpi totum mundum · Eſt enim ſicut infirm⸗ tas qua mundus diſſipatur· et pꝛeciplet cut febꝛis tercana. Quia quicqͥd eſt i m do aut eſt concupiſcentia carnis aut ch piſcẽtia oculoꝛ· aut ſupbia vite · Job⸗ 4 ig⸗ uf gui nſü viu tyeM pu ſüricii f⸗ ghm iſin Etpe ihd iui y bimm Pul ſem nin 4hrchobihd nijsin inenint perhebe zuriinch ſs bur diy S 0S ninl ſwiin bolg pemd pfeſſ neptr ſepec ane nhter hile 4in bnba Hoiin u Osſ, delg Dnica infra octa.epiphanie Et er ß di Johes ꝙ torꝰmũdꝰĩ maligno poſitꝰẽ. Eſtetiã ſiẽ febꝛ q̃rtana ꝓr qdru⸗ plicẽ gradũ. ſcʒ coꝛdis oꝛis oꝑis ⁊ ↄſuetu⸗ dinis. Eſt eĩ pctim̃ ſiẽ febꝛi qͥtidiana? ꝓti nua q̃ẽ valde ꝑiculoſa.⁊ bꝓpt pctm̃ ſupbie ᷓ eit i om̃i pctõ. Eſt etiã pctĩ ſiẽ podagra in pedibꝓpt pctĩ accidie. Paraliſis ter pcti ire. ydropiſis ꝓpr pctm̃ auaricie. Do joꝛ viſceꝝpr pctĩ inuidie. Squinancia pr peccatũ ALep̃pr peccatũ luxurie. DBincðꝛ Iſaj. Aplãta pedis yſq; ad ver⸗ tick nõ eſtĩ eo ſanitas. Ecce qũo pctm̃ coꝛ růpit totũ mundũ. De tertio ſcʒ qũo aliq aviiqd inueniũt cuius inuẽtio eſt fructuo⸗ fiſſima. Noõ eſt em̃ tiñ bona ſʒ yalde bona. Et heceſt inuẽtio xp̃i⁊ gre er? Pꝛo qͥ ſciẽ dũ ꝙ cũ aliqͥd inuenit᷑ ſtarim inqrit qͥd ſit illud qͥd inuentũẽ Sið qͥs inueniẽs vm ꝑ gr̃aʒvult ſcire qͥd fit in effectu. certe vide bit maximã vtilitateʒ ⁊ maximũ fructum. Wulta ſunt que deſiderant᷑ in b mðo. que tñ nullo mõpñt inueniri niſiin xpᷣo · am pᷣmo deſiderãt᷑ copioſe diuitie. Se Vcũdo in diuitijs mita redes. Tertioin di⸗ uitijs ⁊ mi lõga⁊ ſalubꝛis vita. Iſtañ inueniunt᷑ h aliquo modo Sʒ hec in vp̃o plene habent᷑ ꝛimo in eo inuenimꝰtheſ aurũ incõꝑabilẽ oĩm diuitiaꝝ. Deqͥ ðꝛ in p̃s. Bla? diuitie ĩ domo eius. Et ipſemet diẽ ꝑ Salomonẽ. Mecũ ſũt diuitie ⁊ gla Nñ Sapie.viij ðꝛ. Et ſi diuitie appetãt ĩ vita qd ſapiĩa locupletius. Et itelligi b de ſapia increata.q̃ eſt xpᷣs · vt expõit Robertꝰ holgoth. Scðo inuenimꝰ in eo requiẽ im perturbabilẽ. Juxta illud Joh. In mũdo pᷣſſurã habebiti.in me aũt pacẽ. Vñ augꝰ. .ↄfeſſionũ dicit. Inqetũ eſtcoꝛ meñũ dñe necp̃t reqeſcere niſi in te. Et idẽ dicit. Ve aĩe peccatrici q̃ ſperauit ſi a te receſſerit ſe aliqͥd melꝰhabiturã.pᷣſa ⁊ reuerſa ĩ tergũ 2 in latera.dura ſũt oĩa ⁊ tu ſolus requies Bec ille. Tertio inuenimꝰĩ eo vitã ĩtermi nabilẽ. Vita ei pñs bꝛeuis ẽ ⁊ miſera? af Rictiõiby plena. Epᷣs ãt eſt vita lõga. Uñ ĩ p̃s. Lõgitudie dieꝝ replebo eũ. Et ꝓuer. Lõgitudo dieꝝ ĩ dextera eiꝰ. Et qna lon gitudo.certe carẽs fine ⁊ termino. Scðo pᷣs ẽ vita nõ ſolũ lõga ſʒ oĩno felix et btã ⁊ↄſolatõiby plena. Uñ ĩ p̃s. Dñe apð te ẽ fons vite. Joh. Hec eſt vita eterna. Etp̃s Delectationes in vſq; in finẽ. Dirxi tertio pei — N deſcribit᷑ aptꝰiocꝰ inuẽtiõis xßi.cũ ðᷣꝛ. In templo. Nec miꝝ. Rexeĩ aptiꝰinuenit᷑ in aula qᷓ;taberna.⁊ qͥlibet in ꝓpꝛio domicilio faciliꝰqᷓ; ĩalieno. Eñ igit᷑ tẽplũ ſit aula xÿi⁊ domiciliũ ſui ſpẽale. eo ꝙ vt ipe dicit h in his q̃ pꝛĩs mei ſunt opoꝛtet me eſſe. volẽs ſignificare ꝙ iu re hereditgrio ⁊ ſucceſſione pina tẽplũ ſit aula eiꝰ. Werito ð ibi inuẽtꝰ eſt tãqᷓ; ĩ ꝓha ſede. Vñ p̃s. Dñs ĩtẽplo ſcõ ſuo. Et iteꝝ pha. Veniet ad tẽplũ ſctĩ ſuũ domiatoꝛ dñs. Suñ dicit vt innuat ad eũ iure ſpãli ꝑtinere. Et qꝛ vt idẽ ſaluatoꝛ ait. Templũ nõ eſt aliud niſi domꝰ oꝛõnis. Igit᷑ qͥ vult xpᷣm inuenire nullibi aptiꝰ eñ inuenier ſiẽ in oꝛõne. quãq; ⁊ alibi inuenit᷑. Pꝛo qͥ bꝛe⸗ uiter ſciendũ ꝙ xp̃s inuenit᷑ in trib locis. ſcʒ in pᷣſepio afflictõis coꝛꝑal Pꝛeſepium em̃ in q iacuit durũ fuit. Stramẽta vilia ⁊ dura. qꝛ fenũ aridũ. d ſignificanduʒ ꝙ ipe inuenit in afflictõe coꝛꝑali⁊ tribulatõe nr̃a Eñ ie ait ꝑ pᷣs. Lũ ip̃o ſum in tribu latione. Sic inuenerũt eũ paſtoꝛes.qͥ de⸗ bent ſpẽaliter moꝛtificare coꝛꝑa et mẽbꝛa ſua ad eremplũ alijs oſtendendũ. Sicut fecit aplus qͥ ð ſe dicit. Caſtigo coꝛpꝰmeũ ⁊ĩſeruitutẽ redigo ne cũ alijs pᷣdicauerim ipe repꝛoby efficiar. Per ß eti ſignificat᷑ ꝙ paſtoꝛes ⁊p̃lati debẽt eſſe ſoliciti ð ſcptur? ſancti.que ſunt ciby aĩaꝝ. Verbũ em̃ dei ẽ q̃d nutrit aĩſas. Math.ilij. quod debet in/ neniri in p̃ſepio ſacre ſcripture. Secũdo inueni᷑ chꝛiſtus in ſtabulo. Et hoc a ma⸗ gis. vt dicit᷑ Watth.ij. Wagi ſignificant om̃es ꝓficientes diuites in bonis operi⸗ bus. q etiã debent eſſe ſapientes ꝑ diſcre⸗ rionez. ij ergo inueniũt eum in ſtabulo humilitatis. quia quanto maioꝛ es humi⸗ lia te in om̃ib Ecẽi.iij. Magna fuit hůjili tas magoꝝ. qͥ tam diuites ⁊ ſapientes ð lõ ginquo venerũt ad vnũ puerũ.⁊ cum hoc ad ſtabulũ. Et quid fecerũt.certe pꝛocidẽ tes adoꝛquerũt. Apertis theſauris obtu ⸗ lerunt ei auruʒ. Sicpficientes debẽt hu ⸗ militer adoꝛare ꝑ deuotionem.offerre per ſanctam operationẽ. Aurum ferum tem ⸗ poꝛaliũ.thus ſctẽ oꝛis.et mirram moꝛti ficationis carnis. Tertio inuenit᷑ in tem/ plo per deuotam oꝛationẽ. et hoca paren tibus vt dictũ eſt.i. ab his q faciũt volun⸗ tatem eius, Sicut ipſe dicit Matheꝛ· xij. 4 Bermo · Qui fecerit volũtatẽ pꝛĩs meiqͥ in celis? iße metrater ſoꝛoꝛ ⁊ ineſt Erꝑtinet iſtõ nd ꝑfectos qͥ in oj̃ibo int lligũt qᷓ ſit volũ eipien qͥdẽ intelligñt qᷓ ſit volůtas derſcʒabſtinere ⁊ maioß Theſaüß. Bec eſt volũtas dei vt abſtineat a foꝛnicatõe. Pꝛoticiẽtes ſtelli⸗ tas ði bñplact᷑s ⁊ ꝑfecꝰ gůt q̃ͥ ſit volũtas der bñplacẽs.ſ.adherere dono. Iſa. Scceſ ermeintelliget. ſcʒ vo ſtutẽ ĩneã. Iſa.lij. Sz pfecti itelligunt qᷓ ſit volũtas eiꝰbñplacẽs? pfecta. ſcʒ ꝑſeue rare ĩ bono. Et iſti de inueniũt ĩ ꝑfectio ⸗ riloco. qꝛ in tẽplo · Nueramꝰ igi᷑ eũ etiaʒ? nos vt inuenire ipm poſſimꝰ hꝑ graz⁊ in futuro ꝑ glaz. Amem · mu Dica infta octaug Ephie. Sermo. XVIII *. Blentes quere: d bamus te. Auce. ijcap. Egregiꝰ ille doctoꝛ magnꝰ pr̃ Iugꝰ ſuꝑ p̃s ciij oſtẽdens neceſſitatẽ querẽdi deñ- tractans illud pᷣs. Duerire faciẽ eiꝰ ſemꝑ- dicit. Si ſemꝑ querit᷑ deꝰ qñ inuenietu. etreſpondẽs idẽ ip̃e ait. Semp dixit iðo. qʒ in tota vita q̃ h viuit⁊ qᷓ;ᷓpꝛimũ nos 5 debere facere cognouimꝰ· qm̃ ⁊ inuentus querẽdus eſt. Jum deñ inuenit fides ſed adhuc eñ querit ſpes. Charitas aũt et in ⸗ nenit eũ ꝑfidẽ et eñ querit habere ꝑ ſpẽm. Vbi tũc ſicinuenit vt vltra nõ queratur. Dec ille. Muit dicere Augꝰ. M in tota vi ta noſtra quereuda eſt gr̃a diuina ꝑ quaʒ poſſimus inuenire tandẽ gloꝛiã celeſtem · Fam licet ꝑfidem inuenimꝰgratiaʒ eo ꝙ et magna gta dei factũ eſt vt in fide ſua ſi⸗ mus.p ſpem i inquirimꝰ rem illiꝰ gratie. ſcʒ veritatẽ patrie celeſtis apertã quãh in ſpeculo ⁊ enigmate tenemꝰ. Verũ qꝛ vita pñs nõ eſt ſolatij nec iocũditati.ſiẽ ſalua/ toꝛ ait. Nũc qdẽ triſticiã habeti Joh.xxj. Iðo deꝰvult yt nõ q̃litercũq; ſʒ dolentes veramꝰeũ Nam vt dicit Berñ ſer.xxiiij. inolumꝰ fruſtra querere. quer mꝰ ve ⸗ raciter· queramꝰfrequẽter· quergmꝰ ꝑſeue rãter. vt nec queramꝰꝓillo gliud nec ĩillo gliud.ſʒ nec ab illo ad aliud cõuertamur. Faciliꝰeſt eĩ celũ ⁊ terrã tranſire.q; vt ſic querẽs nõ inueniat.ſic petẽs nõ ꝗccipiat.⁊ ſic pulſanti nõ aperiat. Vec ille. Dmſds 3 querere vult deñũ attẽdat parẽtes eius ne fruſtra querat. Illi eiñ nõ ridentes ſʒ do ⸗ xn lentes querebant eñ.ſicut diẽ ñmthen In qͥby verbis tria tangunt᷑. Imbn rendi xp̃m la mẽtabilis modus.cũ ðꝛdo lẽtes. Scðo diligens inqſitionis acʒ. quia querebamꝰ. Zertio inqſitõis chꝛiſi queſitꝰ fructus· quia.te. 3 Dii pumo ſenßn ſis circa inſii onẽ xp̃i tangit᷑ querẽdi modus lamẽnbit cum ðᷣꝛ Dolentes. Non potuit euãgeliſt melius facere qᷓ ꝙ ita euidẽs vᷣbũ ⁊ad qÿ rendũ xpm aptũ a parentib xpᷣi ꝓlatũnõ obmiſit. Nam gr̃a dei nõ pᷣt queriſine diß ficultate ⁊ doloꝛe. Et ideo vt dulaus po ſtea ab hoĩe teneat᷑ et libẽtius poſſideatur Duod eiñ difficilius querit. dulcius ine mtur.inquit Augꝰ. ſuꝑ pᷣs ciüij. Difficul⸗ tas aũt iſta expꝛimit᷑ ꝑ hoc verbum dolen tes. quod deſignat coꝛdis grdoꝛem. po quo ſciendum ꝙ gfa chꝛiſti querenda ei tripliciter.ſcʒ in tempoꝛe vbi opoꝛtet. In tempoꝛe pᷣmo ·iſtud eſt tem pꝛeſentis vite. De quo dicitur. Eccenun tempus acceptabile. ecce nũc dies ſaluns Ideoꝓpha dicit. Querite dñm dũ inueni ripoteſt. Et iteꝝ aplus. Dum tempus ha bemus operemur bonum. Non intemꝑe „ queſierunt qͥnq; virgines fa tuc. quib di ctum eſt. Heicio vos Wathei·xx· Vnde Bernardus ſuper cantica ſermone lxxr. Runctempus acceptabile ad querenqmʒ in quo plane quiquerit inuenit Et hecet yna cauſa quare non inuenitur chꝛiſtusa querentibus ſe. cum non queritur in tem poꝛe opoꝛtuno. Secũda cauſaeſt vtqu⸗ ratur vbi opoꝛtet. Dicit auteʒ Job · nj Quia non inuenitur in terra ſuauiter v uentium. Quia gratia chꝛiſti in bominih voluptuoſis ⁊ reſolutis potius amiltiur qᷓ inuenitur. Et ideo ibi fruſtra querii. Vnde Sponſa. quia queſiut euminl⸗ ctulo per noctem. non inuenit eum · In nocte extra tempus congruum. In lecu⸗ lo extra locum aptum. Nox ſignificat le⸗ nebꝛas culpe ⁊ peccatoꝛũ.in quibus quã diu quis moꝛatur non inuenit chꝛiſtum quia longe a peccatoꝛibꝰ ſalus · Lectulus fignificat deliciarum voluptatem. Unde de mala muliere ſcribitur Pꝛouerbioꝛun Intexui funibus ex egipto leculum m⸗ im. Funes egypttſigmficantconſuem⸗ nem deliciarũ huius mundi quibus l dierih prduo ſiri ſeinc nosm neüi ee prn gndo. pecun n huen poslbe wa hſn cuei whisin p dinii dami jithi oudel nabe Jobg dolui doleys. nwꝛij enyd S tes SSyi ch un uün ſic dho dhe iclin ben ſmuzt ſerunt qmt ucſ. Peicows h rnardus ſupc anun nc tempus acytti uo plane quum aeegen ndus ſcan un opoꝛtuno Siüi ur vbioporm du uun non menn um num. Oun amðil upwoſs tnm nenm krunbi ndc Spn he alo per nodn Vnica intra octa. epippanie 3 volunol oꝝ intexit vt ab eo mime auella tur. Tertia uid vt querar kit cũ diligẽter ⁊ ardẽter nõ ꝑfunctoꝛie aut negligẽter. ſʒ coꝛde ardẽti q̃ri᷑⁊ oĩno ifati rtia cauſa vt querat᷑ ſiẽ opdstet.qͥd gabilir vt decz.·ſic q̃ſiuit pᷣg. cũ dixit In to vocoꝛde meo erqſiuite. Sz ð videbi? ĩ ſeq̃nti mẽbꝛo Moc ð tertiũ.ſ.coꝛdis ardo rẽ dicit vᷣbũ nf̃i thematis. dolẽtes · Debet em̃ hõ ꝓ amiſſa gr̃a vt eã inueniat multuz dolere. ⁊ h ꝓpter plura. Debet pᷣmo dolere pr dei offenſam quẽ ↄtra ſe grauitꝓuoca uit. Nã inſuſtẽtabilis eſt ira dei in pctõꝛes yt ðꝛ.ij. Paral· xxvj. Sic dolebat qͥ dice⸗ bat. Quãdiu ponã ↄſilia in aĩa meg · dolo⸗ rẽ in coꝛde meo ꝑ diem. Et qꝛ nulłꝰpoteſt nos recõciliare deo niſi xpᷣs ·qͥeſt pax nf̃a ⁊mediatoꝛ dei ⁊ hoĩm. Jðo cũ iſto dolo/ re querẽdus eſt Scðo dz dolere peccato? pter vilẽ ſeruitutẽ dyaboli quã icurrit pec cando Joh. viij. Qui facit pcœt̃. ſeruꝰ eſt peccati Nñ pᷣs. Doloꝛ mein ↄſpectu meo ſempꝑ. Et qͥq nullus pᷣt hominẽ liberare ð hac ſeruitute niſixpᷣs. De q̃ ðꝛ. Sifilius vos liberauerit.e liberi erit Iðᷣo eſt que rendus cũ iſto doloꝛe tãqᷓ; nꝓpugnatoꝛ foꝛtiſſunꝰ. Ipe em̃ dicit Hiere. xit. Euʒ queſieritꝭ me in toto coꝛde vio inueniar a vobis ⁊ redimã captiuitatẽ veſtrã. Eñ.ij. Paral· Lv.ðꝛ. In tota volũtate queſierũt dñm ⁊ inuenerũt · ⁊ pᷣſtitit eis dñs requiẽ ꝑ circuitũ. Tertio dz dolere ꝓpt᷑ om̃is bo⸗ ni⁊ ſpũalis meritiamiſſiõeʒ. q̃ dyabohꝰeũ crudeliter ſpoliauit. qui em̃ in vno peccat młta bona ꝑdet. yt ðꝛ in Ecciaſte. De hoc Job.xxx. ðꝛ. Om̃i nocte ꝑfoꝛat᷑ os meum Doloꝛib. Et Dauid.— ſum et a dolens.q̃ſi di. depauꝑatꝰſi um· bonis me⸗ ritoꝛijs · Ideo ſum dolẽs. Ad h ergo recn/ perandũ debʒ hõ querere dolẽdo xpᷣm vt oĩm bonoꝝ reſtauratoꝛẽ Juxta illud p̃s. Inqrẽtes aũt dñm nõ minuent᷑ oĩ bono. Et Sapie.vij. ðꝛ. Venerũt mihioĩa bõa pariter cũ illa· Quarto dʒ dolere peccatoꝛ pr naturaliũ vulneratõʒ ꝑquã impotens ad bonũ reddit᷑⁊ qᷓſi ſterilis ⁊ infructuo/ ſus efficit. Dyaboius em̃ non tm̃ ſpoliat gratuiti.ſʒ etiã vulneratĩ naturalib Luẽ. x. Deß doluit Dauid qͥ dixit. Om̃ defecit in doloꝛe vita mea. Et ſubdit. Om̃ ĩfirma ta eſt ĩpaupꝑtate vᷣtꝰmea. Ecce vtrũq;. pau perrqs ꝓl ſpoliatõeʒ gratuitoꝝ⁊ deſectio pᷣturigpter vulnerationẽ naturaliũ. Debʒ ergo peccatoꝛ qrere xpᷣm ad medendũ hu iuſmodi vulnerationẽ.qͥ infundat oleũ et vinũ vulnerib Luce.x. Quinto dz homo volere ꝓpter miſeriã ⁊ calamitatẽ quã pati tur. Sicut Job doluit.vj.c. Vtinã appen derent᷑ pctã mea qͥby irã merui et calami⸗ tas quã patioꝛ in ſtatera.qᷓſi arena maris hecgrauioꝛ apareret. Vnð ⁊ vᷣba mea do loꝛe ſunt plena. ſꝛo iſta miſeria repellen ⸗ da dz pctõi q̃rerc xpᷣm tãqᷓ; ↄſolatoꝛẽ. De q ðꝛ in pᷣs. Adiutoꝛ in opoꝛtunitatib ĩtri bulatiõe. Et ſeqͥt. Non dereliqſti querẽteſ te domine. Serto dz pctõꝛ doiere timoꝛe iepẽnalis pene. quam pter pctĩ meruit. Roꝝ. vj. Stipẽdia peccati moꝛs pꝛo iſto dolebat Dauid qͥ dicebat. Doloꝛes moꝛtꝭ aircũdederũt me.i.obligatio ad moꝛtem. Et Job x. Dimitte me vt plangã doloꝛeʒ meũ. Lũ iſto doloꝛe dʒ querere peccatoꝛ xpᷣm vt liberatoꝛẽ⁊ redemptoꝛẽ.qͥ ſołꝰpo teſt eruere de manu inferi. Septimo de⸗ bet dolere peccatoꝛ de honoꝛe ⁊ heredita is eterne amiſſione. aq̃ ſe peccãdo exclu⸗ ſit. Jupta illud Iſa. Tollat᷑ impius ne vi⸗ deat gloꝛiã dei. De h̊ dolebũt dãnati gra⸗ uiter. dicẽtes illud Hiere. viij. Tranſiuit meſſis.finita eſt eſtas.itempꝰ aptũ ad bñ operandũ.⁊ nos nõ ſaluati ſumꝰ. Tũ iſto doloꝛe dʒ hõ querere xpᷣm vt hereditatis redditoꝛẽ Juxta illud Smos.v. Querite me ⁊ viuetj. ſupple in eterna vita. Et pſal. Querite dñm ⁊ viuet anina veſtra. Sedh occurrit dubium.vtꝝ iſte doloꝛ ꝛo peccatis poſſit eſſe nimius. Ad quod „ Robertum holgot ſuper libꝛũ Sapiẽtie ca.v. dico ꝙ in penitente eſt cõſideraretri⸗ plicem doloꝛem · Vnus eſt eſſentialis pe⸗ nitentie.et eſt in ipᷣa voluntate.videlicʒ di ſplicẽtia de peccato inquantũ peccatũ eſt offenſa dei · Et iſta diſpiicentia eſt eiſentia liter contritio. Et quia iſte doloꝛ directe cauſatur ex charitate in deum. que Fᷣm le⸗ gem datã nimis intendi non poteſt. Jðᷣo ſine argumentis bꝛeuiter reſpõdendo m iſte doloꝛ nõ poteſt eſſe nimius. Alius eſt doloꝛ non eſſentialis penitentie. Et iſte eſt in ſenſualitate et eſt paſſio apetitus ſen ⸗ ſitiui.Et iſte doloꝛ cauſatur vno modo et redundantia doloꝛis vel diſplicẽtie in vo⸗ luntate per modum quo yires inferioꝛes ſe obtemperãt in ſuis actibus viribus ſu⸗ perioꝛibyꝛyt ðꝛ tertio de aĩa. M apetitꝰ in ram. Tertio pᷣt capi doloꝛille in peniten/ te ꝓ afſictõe cdꝛpall· Eriſtomõtern⸗ pof ſibile eſt ꝙ doloꝛ penitent ſi itnimius Em multos doctoꝛes. Sed de iſto tertio do⸗ loꝛe qᷓ cauſat᷑ex afflictõr coꝛpali ↄſtat ꝙ pt ne nuniꝰ qꝛ nõicetalicninferre ſibipſi intentiõe cauſam moꝛt. Sʒ de ſc;o dolo re poſſeteſſe dnbiuʒ· exqᷓ ille doloꝛ cauſat directe ⁊ naruraliter ex diſ licktis volun/ tatis ·cũ ip̃a diſplicẽtia po it eẽ nimia·nð apparet qũo talis doloꝛ non poſſit eſſe ni⸗ mius. Ideo videt dicendũ ꝙſipenitens ex vehementiſimo amoꝛegd deñtñ dole ret de ſuo peccato. quẽ cauſaret doloꝛ iap petituſenſitiuo rante intenſionis ꝙcoꝛrit peret armoniũ cvꝛpis neceſſariã adxitam ⁊fic induœret moꝛtẽ nõ eſſet iſte doloꝛ ex/ ceſſiuꝰ in genere moꝛtis nec ſupfluns· ſed virtuoſus? opus ꝑfecte penitentie. Voc t ſupoſito ꝙ volũtas ſic penitẽt nõ fer/ retur directe in iſtam paſſionẽ cauſandaʒ ꝓptermoꝛtẽ conſequendã. ſed tiprer di⸗ ſplicentiã ꝓ peccato· inquãtũ offendit deũ rtſiciegnpuoſdam cðmendaros depfe ctione virtutis. S. in verbi Mixi ſecundo znis de⸗ ſcribit᷑ diligentis inquiſitiõis actus cum dicit᷑ Duerebainꝰ. Icd hocaũt ꝙ iſte acr inquiſitionis ſit bene regulgrus? oꝛdina tus piura requrunt᷑ que Salomon expᷣ⸗ mit dicens Sapie.ſ. In ſimplictate inqt coꝛdis querite illuʒꝛimoð reqrit᷑ recti tudo ſancte ↄuerſatõis. ðo dicit In ſim ꝑiicitate Scto graritudo pie denotiõis o addit. coꝛdis. Tertio ſolicitudo di⸗ ſcrere inqᷓlitõis. ðo ſubditq̃rite· Pꝛimo requirit᷑ ad debitã inqͥſirionẽ rectitudo ſctẽ ↄuerſatiõis.vt querat᷑ in ſimplicitate. Iſta añt ſimplicitas dz eſſe cũ pꝛudentia. fiẽ ðꝛ Wach·x. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſer trẽ ſuũ Eſan ĩ emẽdo pᷣmogenita. erga pa trẽ in ſuſcipiẽdo bñdictõeʒ · erga auũculũ icuſtodiẽdis gregib. erga vxoꝛes eas pa⸗ tiẽter regẽdo. et ĩ multi alijs. Deber ðᷓ iſta eſſe ſimpiicitas colũbina nõ aſinina Roꝝ. xvj. Volo vos ſapiẽtes eẽ in bono. ſimpli ces gůtĩmalo. Marxime aũt debet eſſe germo. KVIII apit alicñ ſenſitiuñ ſiẽ ſpera ſpe ialir lich tehectiurapiraliañ— en ſine ruga falſe opꝑatõis. ſine tegumẽto ha f liate fictiõis. Pꝛimã ſimplicitãtẽ non pẽtes ⁊ ſimplices ſiẽ colũbe vñ Beñ. xxx. ðꝛ de Jacob ꝙvir ſimplex habitabat ĩta/ bernacul⁊ tñ qjnte pꝛudẽtie fuerit erga ſra iſta ſimplicitas ſine plicg vane intentiis. qͥ faciũt opa de genere bonoꝝ intẽtiõe hu mane laudis vel lucritꝑalis· et nðpprlau dẽ dei. Lõtra qͥs ðꝛ Wath. vj. Di ocub tw fuerit ſimplex.totũ coꝛpꝰ tuũ lucidum erit· Dõ exponẽs Augꝰli.ij. de ſermõedi in mõte dicit. Vculus ðꝛ intẽtio.qʒa qͥlibet in opere ſuo finẽ intuet᷑. Per coꝛpvero cð geries opm intelligi᷑. Tũc aũt oculuseſt fimplex qñ intentio ſolũmodo in deũdiri gi᷑. et qñ ſic eſt tũctota ↄgeries opm luce iuſticie coꝛã deo reſ plendet Vñ Bre ſiꝑ Kʒechielẽ omel· vij. Si nra intẽtio apud deũ fuerit ſimplex.eius iudicio nf̃a actio tenebꝛoſa nõ erit. Secundã ſimplicitqteʒ nõ habẽt heretici qui yeris ſentẽtijs fidei chꝛiſtiane erroꝛes falſaꝝ opinionũ igerit De his ðꝛ Ecẽi ij· Ve duplici coꝛde labij ſceierati.⁊ manib malefacientib ⁊pcri ingredienti duas vias. Rõne duplex coꝛ vbl veritatẽ ſic palliãt ꝙ eam dů vidẽtur oſtendere ad edificationẽ.laboꝛãt gd ſub/ uerſionẽ. Et iſte ſunt due vie Wachei vij Ittẽdite a falſis ꝓphet qͥ veniũt ad vosi veſtimẽtis ouiũj intriſecꝰ aũt ſunt lupir⸗⸗ paces. Tertiãſimplicitatẽ nõ habẽt pci toꝛes ⁊ doloſi q pᷣrendũtvnũ ioꝛe ⁊alud in coꝛde. De qͥb in pᷣs. Aabia doloſaigꝛ de ⁊ coꝛde locutiſũt. De talib etiã di a coby Vir dupler aĩo incõſtãs eſt in om̃ib „„ vijs ſuis. Dicit riſto · xxiijl deanialn eeeie eſt niſi vnũ coꝛ⁊ ⁊ ynaai. Et iðo mirabile eſt ꝙ iſti hñt duo cœꝛdat duas aias.ymo tot coꝛda qͥt doloſ· Sœco reqrit᷑ ad vᷣbitã inqſitõʒ p̃titudo pie deuo⸗ tõis. Vbi ſciẽdũ ꝙ deꝰ exigit coꝛ hñanũſi bi dari tripir ſ cʒ liberalit · integralit⁊ ꝑpe⸗ tualit ꝛio vuſt deꝙ demꝰſibicoꝛ no libere. Beſt. liberalir Et dico demꝰ nõm tuemꝰ nõ vẽdãꝰ.ſʒ ꝙ donemꝰSlliſibimu⸗ gůt ꝓmercede Hůi tiñ de ðo cogitůtqnli iam de beneſicijs ab ĩo ſe ꝑeepiſſe ogro ſcũt. Pꝛimimutuant fub ſpe cõmodifulu ri ſediſti vendunt ꝓ mercede iam accepli beneficij. De quibꝰ dicit᷑· Populus hme labijs honoꝛal. coꝛ autem coꝛů longeeſta me. Illi autẽ coꝛ ſuñ deo dant qmde geal tuãt coꝛ q ſibi ſeruiðt ꝓtpalipſpitate⸗; quẽda Et qñ eis ſubrrabit ꝓſpitas ſubtrs pũt⁊ ilicoꝛ a ðᷣo. Illiãt vendũt qeñ dii⸗ 1 jinn ſtiun m ſiyrhec ſümipd ſdicnn igesdin cides wiſe gònnt nenei unſo mroſt niiſ 4s whut pnb fmoh mnon dn hniini di S fihdite min chcut nonẽ) denöt mip⸗ entcoe undẽ d nica infra octa. Epippanie — bonitatẽ etbñficiaſ pũalia cogitantes nec nõ ⁊ amoꝛe celeſtis patrie coꝛ ſuũ cuſto di endũ⁊ regendum in maniby dei pohunt. Etiſtũ modũ exigit ſibi de ſibñ ↄſideret Pꝛouer. vxiij. Fili pᷣbe mihi coꝛ tuũ qi d· Fili ꝑ creatiõem.fili miꝑ infoꝛmatiõem. Filimi ꝑ redemptionẽ · ultð deꝰꝙ demꝰ ſibi coꝛ nr̃m liberaliter · et hoc ꝑ donatio⸗ nẽ pꝛebe coꝛ ꝑ dilectionẽ. tuuʒ · ꝑcõp aſſio nẽ mihi· ꝑ deuotioneʒ. Vult ſchoꝙ demꝰ ſibicoꝛ nẽm integraliter Wath ·tuij. Di⸗ liges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo.& em̃ deus ſiẽ hõ ʒelotipus qͥ nõ permittit vxoꝛi ſue alios diligere · Exo. vxxiij. Noli adoꝛare deñ alienũ · Dñs em̃ ʒelotes no⸗ meneius. Dñs eſt emulatoꝛ. Kec mirum verte·ſolus eĩ nos redemit. Auis eĩ ge⸗ neroſa cũ diu volauerit ⁊ ſefatigauerit et pꝛedã ſuam ceperit. coꝛ pꝛede ſue requirit &p̃s aũt eſt ille generoſus falco qͥꝓ nobis — volauit de celo in vᷣgis vteꝝ · de pᷣgisvtero d patibulũ. de patibulo ad infernð· de in ferno in mũdũ. de mũdo in celũ· Et ideo mcrito vẽdicat ſibi totũ coꝛ. Parare ergo dẽmei coꝛ ñm.ſiẽ aui pᷣdali parat᷑ coꝛ pꝛe de ſue. Pꝛimo em̃ ertrahit᷑ coꝛ lauat᷑? cõ⸗ pmit᷑ ⁊ niger ſanguis exbmit⁊ ĩ ꝑtes diſci dit̃ Sicmoꝛaliter extrahamꝰcoꝛ nrmper pctõꝝ occultoꝝ recoꝛdatiõeʒ. ñ pᷣs. Ef⸗ fundite coꝛã illo coꝛda vĩa· Lauer ꝑ lacri⸗ maꝝ ſupinfuſionẽ Jere · iij· Taug a mali ia coꝛ tuũ vt ſalua ſis. Cõpꝛimat᷑ꝑcõtri rionẽ Juxta illud. Loꝛ ↄtritũ ⁊ hůiliatuʒ deꝰnõ deſpicies. Et ſanguis.i.pctm̃ expꝛi mat᷑ꝑ ↄfeiſionẽ. Faciamꝰã vt de coꝛde ex eant cogitatiões male. furta· adulteria. Et tandẽ diſcindat᷑ꝑ penoſam ſatiffactiõem. Et tũc dʒ ſibi totaliter dari ꝑ deuotionẽ. Siẽ ip̃e deꝰ petit Johel · ij. Lõuertimini ad me in toto coꝛde vĩo. Eccœe qũo querẽ dus eſt deꝰin toto coꝛde nñ̃o. Tertio vult ꝙ demꝰſibi coꝛ nñ̃m ꝑpetualiter· Solent em̃ hoĩes qñ volũt ſimplr ⁊ ꝑpetuo aliqͥd dare alicui facereſibi bonã cartã ⁊ bñ ſcri⸗ ptã⁊ poſtea ſignãt eã ſigillo.⁊ tũc eum po nũt in poſſeſſionẽ.⁊ tũc eſt ſecurꝰ de ſuo ꝑ petuo. Iſto mõ vt deũ de aĩaby nr̃is aſſe/ curemꝰꝙ ppetuofaciamꝰ ei cartã ſeu lraʒ de coꝛde nro.ſcribẽdo in ea mãdata ⁊ pꝛe ⸗ cepta ſua pꝛoner.viij. Scribe illã ĩtabu lis coꝛdis tui. Et poſtea ſignet᷑ ſigilo. ſcʒ bůanitatꝭ xp̃i.qd ſculptũ fuit muitis liis in paſſione.h eſt · aplicemꝰꝝ veuotã ↄtem/ plationẽ mẽti nñe illius paſſiõis memoꝛiã ⁊ß deuote memoꝛãdo. Lanti. viij. Pone me ſiẽ ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuum⁊ tũc pona mus in poſſeſſionẽ·i.in habitatõʒ coꝛdis nñ per graʒ · Ephe.iij· Det vobis dñs Eᷣm diuitias gle ſue coꝛroboꝛari ꝑ ſpm̃ eius i interioꝛi hoĩe habitare xpᷣm ꝑ fidẽ in co⸗ diby viis. Hoc eſt ð in ſimplicitare coꝛdis — querere xpᷣm.ſiẽ dictũ eſt. Tertio ad debi⸗ tã inqͥſitionẽxpi reqrit᷑ ſolicitudo diſcrete inqͥſitionis. Et qͥ ad dẽmꝰ eũ inquirere ſapienter cum trib mag de qͥð? at. ij. M queſierũt eñ ſtella duce. Et nos du/ ce Waria. que ſtella maris apellat· Añ Berñ.ſuꝑ Wiſſus eſt. oml. ij. dicit. Siĩ⸗ ſurgũt venti tẽptationũ.ſi incurris ſcopu los tribulationũ. reſpice ſtellã inuoca ma riã quere nõ ſolũ ſapienter ſed etiã diligẽ⸗ rer· eremplo mulieris dꝛagmã amittentis Auẽ vṽ lucernã accẽdit· Ecce opꝰ diſcre tionis. domũ euertit ecceopus diligẽt in neſtigatõis.nec ceſſat donec inueniat. ecce opus ꝑſcuerãtꝭ pfectõis. Cõ̃uocat vicigs ad ↄgratulãdũ. Ecce opus leticie ſpñjalis nec ſolũ queramꝰſapiẽter aut diligẽter.ſʒ pꝑſeuerãtet. Juxta illud. Petite ⁊ accipietꝭ pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis. Et ibi parabgla de amico. media nocte veniẽte ad amicum ⁊ petẽte tres panes Luce. Et ſeq᷑ ꝙ ſi pſe uerauerit pulſans.ſurget et dabit ſibi qͥ;⸗ q̃t habet neceſſarios. * cin vᷣbis pmiſſis Di tertio tangit᷑ inhſ irõnis xp̃i queſitꝰfructꝰ.cũðꝛ. Te. Wagiſiqͥdẽ fructꝰeſt querere xpᷣm · qͥ adepto nihil vlte rius homo deſiderarequeat · Iſtud ãt nõ pᷣt melius oſtendi niſiꝑ ſuũ ʒriũ. Siẽ em̃ dicit ugꝰ· in li de ciu dei. Faciius ðꝛ ð celeſti beatitudine qd ibi non eſtqᷓ; qͥd ibi eſt. Ita facilius cõpꝛehẽdere poſſumꝰ qͥd ſine xpo incurrimꝰꝑabnegatiõem qᷓ; quid aſſeqͥmur ꝑ affirmationẽ. Jõ parẽtes xÿ̃i nõ valẽtes ad plenũ deſcribere qͥd eſſ xpᷣg quẽquerebãt dixerũt ſimplrte. Te inquã pꝛimo vt dicit&ugꝰ in ſolioquijs qesye ra vita. in qͥ ⁊a quò ⁊ꝑ quẽ btã que btã ſůt om̃ia. Te a quo auerti eſt cadere. In quẽ conuerti reſurgere eſt. In quo manere cõ⸗ ſiſtere eſt. Te aqͥ exire moꝛieſt.⁊ in quẽ re dire reuiuiſcereeſt. Te quẽ nemo amittit niſi deceptꝰ. Quẽ nemo querit niſi * ermo. nitus. Queʒ nemo inuenit niſipurgatus Secũdo teqͥ es medicamentũ non ſuno. reguia pꝛauo.lux tenebꝛoſo. habitario de ſertoinqtugꝰ in li. de ciuitate. Tertiote hes diues in miſcðiamagnific in iuſticia munificꝰ ĩg̃a.numerato? copioſiſimus remuneratoꝛ equiſſimꝰ liberatoꝛ pijſſim Fratis reſpiciẽs hũiles · Juſte iudicans innocẽtes miſericoꝛditer ſaluãs pctõꝛes- git Berñ in ſer.ltij. Quarto re· quẽ diligẽ⸗ „. to om̃ia in te reperimꝰte qͥlicet ſis vnus quẽ querimꝰ.iñ oĩa in te ↄtinent᷑. O lucrũ mir hie cõpendi ſingulare.cur nos ꝑdinerſa fatigamꝰ· Ad ip̃m ð vnanimiter ſeſtinemꝰ poſt quẽ bona cũcta vltra ñ que rimꝰ ß tenemꝰ inqͥt Laſſioð.ſuꝑ illudp̃s. Inqrentes aũt dům nõ deficient om̃i bo te. qͥ es ſplendoꝛ nůq; deficiẽs vita indefeſſa.nõ moꝛiens · fons ſꝑ ſcatu⸗ riens.ſeminale vite feminariũ· ſapiẽtie pᷣn cipale pᷣncipiũ · Iniciale bonitatis iniciũ. inqͥt Slanus de planctu nature. Sertote ſine qͥ nullũ pᷣt eſſe vex gaudiũ. et cuʒ quo rſt verũ gaudiũ. q̃d qͥ poſſederit nemo tol let illud ab eo. Eui cõparata om̃is iocun/ ditas meroꝛ eſt. om̃is ſuauitas doloꝛ eſt. om̃e dulce amaꝝ. om̃e decoꝝ fedum om̃e poſtremo qͥdcũq; delectare poſſet moleſtũ inet Berñ.in epla. Et bꝛeuiter te ſeptimo apud quẽeſt ſapiẽtia ſine ignoꝛãtia.memo ria ſine obliuione.intellectꝰ ſine erroꝛe.rõ ſine obſcuritate.inqt Berñ. in qͥdã ſermõe Ex his patet fructꝰinqͥſitõis xp̃iqͥconti⸗ net in ſe oĩa bona.ita yt nemĩ eñ deſerenti bonũſit. ⁊ cui aduenit om̃e bonũ ip̃m in ⸗ neniẽti. In ip̃o nãq; eſt om̃e bonñ hone/ ſtñ. delectabile.⁊ expediẽs.q̃d nõ ẽ in aliqj glio inſimul inuenire.qᷓ; multe ſunt delec/ tationes in creaturis.ſʒ tñ nõ honeſte. ⁊ ſi honeſte nõ tñ expediũt · Jõ petrꝰ bñ dixit Joßvj. Dñe ad quem ibimꝰſcʒ a te. Nos igit frẽs dolẽtes ꝑ ↄtritõeʒ. queramꝰxm ꝑbonã oꝑationẽ ⁊ pnie actionẽ.vt cum eo oĩa bona inueniamꝰ. Ad q̃ nos ꝑpducat q ſine fine viuit ⁊ regnat. per om̃ia deus be ⸗ nedictus. Diica pma pꝰ octauas Epiphanie J. Sermo. XIA Wpte ſacte ſunt n in chana galilee. Joß.ij. ca. Poſt ſctã mr̃eccla fidelibus ſuis de XIX vpᷣo oſuit eius mirabilẽ ngtiuitatẽy feſto natiuitatꝭ.eius infantiã. vt in pina dñica poſt feſtũ natiuitatj eius⁊ puerici vt in dñica ꝓxime pᷣcedenti. Nñci iſta do/ minicaponit eius mirabilẽvirilitatẽ in 5 fuit in. xxxj ãno. Tũc em̃ xp̃s incepitfuce⸗ re miracula. Quoꝝ pᷣmñ fuit iſtud deq̃in euãgelio pñti · ſcz mutatio aque ſimplicis in vinũ optimũ. Qno viſo diſcipulieifue rũtin ſide cõfirmati. In hꝰ figura legit ꝙ yſaac fodit puteũ ⁊ regit aquã viuã Beñ. rxv · Ep̃s em̃ in nuptijs iſtis de puteo ſie diuinitatis ex aqua moꝛtua terreſtri pꝛo ⸗ duxit vinũ ex cuꝰꝓductiõe diſcipulieins ⁊ples alij in aĩa fucrũt ꝑ fidẽ ⁊ graʒ xpiyi nificati Juxta illud pᷣs. Vinð letificetcoꝛ hoĩs. In hꝰfigura etiã legit. iij. Reguzʒ j. vbi Belize miſitfal in aqᷓs Jericho.et g nate ſunt aſterilitate. Sic xp̃s meqine carne hũana aqᷓ;s in vinũ ↄuertit. Cũde pẽ ſal.i.diuinã ſapientiã. eſt. ſuñ ſiliũ in aq̃s Jericho.ihmũdi mutabilitatemdi/ ſpoſuit incarnandã. Dnas aq̃s peſſimas ita ſanauit ꝙ nex moꝛtalitas eterne dãna tionis. nec ſteriitas bone opatõis in ipis niſi volueruꝰrepꝑiri qmplipoterũt. Siẽ gůt ðᷣꝛ in naturalibꝰ Elephas naturaliter bibit vinũ.⁊ ꝑh animat᷑ ad p̃liũ. Sicapo ſtoli⁊ alij cõuiueer vino fuerũtgiatigd patiẽdũ ꝓxpᷣo Vñ in fine euãgelijðꝛ Er diderũt in eñ diſcipuli eiꝰ ic ponatter⸗ tus euãgelij. Supꝑ qͥ euangelio paucaloq vẽe caritatiintẽdo. Vex qꝛ ſine gya m ſaluatoꝛis facere nequeo. Eo ꝙ di Ben. ſuꝑ cantica ſer. ij. Om̃ia vᷣba etiãghapſi⸗ ne gr̃a xp̃i qͥd ſunt niſi ſomninerbia ocſqʒ Phe ſine xpo elingues ſunt ⁊ muti ktiðo neceſſaria eſt pñtia g̃e xp̃i.· cuius admiri de doctrine fiuẽta funt velut qͥdam foys fuens ⁊ ſaliẽs in vitã eternã. Ihe eſt ẽi le qͥ ꝓmittit om̃i petẽti dare aquã viuã do ctrie ſalutar. Sp̃e ⁊ hodie mutauit aqn omarã in vini ſetificantis dulcedineʒ · Et igit᷑ idẽ dñs ñ aquã ſfalis ſenſus ⁊ inteli gentie mutet nobis in vinů ſpũalis inteli gentie. eo ꝙ ᷣm Redã in omelia hodiems tĩ diſtat inter ſenſum jfaleʒ ⁊ miſticũ qj⸗ tů inter aquã et vinũ. Dõ vt facilius ꝗ quamur ad matrẽ gr̃e ad cuius pᷣces ho/ die mutata eſt aqua in vinũ recurramus. vt eins interueniẽte ſuffragio auxiliũ gre ꝑcipiamꝰ ſalutãtes cãvoce amena dics ilot ensd ihi frghenn piunſ Johann ſonlin inno oi Lind nor dtn upin qin ſna neaim jeni wihn. polwe ſurſun nuoluo wd dut. kihq tun cit denn pulac Vnica ßꝛima poſt octa. Epiphanie Aue Waria gra plena. ⁊c. In pñti euãge io tria deſcridunt᷑ circa huiꝰmiraculi pa⸗ trationẽ occurrentig · In pᷣma ꝑte deſcri⸗ bunt᷑ quedã antecedentia miraculũ. cum ðꝛ RNuptie facte ſunt · In ſecũda deſe cribũ 5 tur quedã comitantia miraculuz ibr. dicit p̃eis ihs Implete ⁊c. In tertia ponuũtur quedã ſubſequẽtia poſt miracuiũ.ibi. At autẽ guſtauit ⁊c̃. N 1 pAmo e deſcri buntur quedã antecedentia miraculũ. cñ enen* magiſtꝝ in ſcolaſtica hiſtoꝛia iſtud factum * gamwi c ſutni . 6 ðᷣꝛ. Nuptie facte ſunt. Iſta antecedẽtia fue runt ceiebꝛitas nuptiaꝝ. defectus vini.in⸗ ſtantia matris xpᷣet obediẽtia miniſtroꝝ. De qͥbh ꝑoꝛdinem videamꝰ Dicit q Rup tie unt. Lirca eſt ſciendum ꝙ ÿᷣm eit in triceſimo pᷣmo anno etatis xpᷣi Ham —— cum xp̃s eẽt baptiſatꝰtriceſimo anno eratʒ ſue.ſtatim poſt bapriſinũ iuit in deſertum in quo temptatus fuit a dyabolo. Deinde eriens de deſerto venit iteꝝ ad Jopannẽ et ibi aliquadin moꝛabat. vt ſic Johãnes frequenter daret teſtimoniũ de ipo in ſui pñtia. vtſic ab alijs agnoſceret᷑. Cuz ergo Johannes quadã die ꝑhibuiſſet de chꝛi⸗ ſo teſtimoniũ dicẽs. Ecce agnꝰ dei. Sta tim duo diſcipuli Johãnis ſcʒ Indreas 2Johänes euãgeſiſta km qͥſdam ·vt etiaʒ Tira dicit. ſecuti ſunt vpᷣm· Indreas aũt mox accedens Petrũ frẽz ſuũ adduxit eñũ ad xpm. quẽ xpᷣs tunc Cepham noiauit.i. capitanei.et idem ſonat h nomẽ Petrus qð interp̃tat᷑ fundamẽtũ ᷣm Airã. In cra ſtinũ aũt cum vellet is ire in galileam in reditu illo iten vocauit Philippũ qͥ ſtatim inueniẽs Rathanaelẽ frẽz ſuũ adduxit eũ ad ihm. ⁊ ſic xpᷣs habuit qnq; diſcipulos. Poſt vocatõneʒ igit diſcipuloꝝ tertia die facte ſunt nuptie iſte.ð qͥbyh ðꝛEth fuit iã reuoluto integro ãno a baptiſmo xp̃i. Eñ vocatio diſcipuloꝝ facta eſtĩ fine pmiãni. Dicit 3. Facte ſunt nuptie in chana gali⸗ lee.i.in quadã villa ſic dicta chana. que ſita eſt in terra galilee. Et b ponit᷑ ad differen/ tiã alteriꝰvileq̃ ðꝛ etiã Chana.ſʒ ſita eſt ĩ alia terra. Iſte nuptie cuius fuerunt nõ ex pꝛimi.ſed tñ cõiter oẽs doctoꝛes tenẽt ꝙ fuerũt Johannis euãgeliſte. quẽ dñs tũc de nupdijs nubere volentẽ yocauitĩ diſci⸗ pulatü ſuũvt dicit ieroꝰin ꝓlogo Jo ⸗ hannis. Sponſaßo ðꝛ fuiſſe marig mag⸗ 3 dalena ᷣm qͥſdaʒ. Sed nõẽ veriſile· exco ꝙ Wagdalena fuit diues et nobilis atq; im ſeculũ ſpectabilis ⁊ illuſtris. q non de⸗ ſponſaret᷑ Johanni piſcatoꝛis filio ruſti⸗ cano et pauꝑi.Cuius pauptas pateti hoc ꝙ ſufficlentiã vini hĩe nõ potuit ꝓcelebꝛi⸗ tate nuptian. Veriꝰ ðꝛ ꝙ ſpõla iſtaꝝ nup tiaꝝ fint quedã ᷣgo nomine Anathita ᷣm magiſtꝝ ĩ de vita xp̃i. Sequit᷑ſ̃a · Et erat mater iu ibi. Iſta la muitũ facit ad hꝙ iſte nuptie fuerũt Johannis qͥ fuit nepos Marie vginis. Nam niſi attinuiſſet ex ꝙ⸗ inqua linea ↄſanguinitatis iſti ſponſo. nõ fuiſſet inuitata. Sed cũ Maria filia Sa lome vxoꝛ ʒebedei voluiſſʒ facere filio ſuo Johanni nuptias. miſit in nazareth. q̃rto miliario a chana.⁊ ĩtimauit ſibiiſtas nup tias.⁊ ſic ipa ante glios venit ad pꝛepara⸗ tionẽ nuptiaꝝ. Vñ ſeqͥł· Et erat mater ie⸗ ſu ibi. Non eſt vocatꝰ Joſeph. Duia vt di cit mgʒ̃ in ſcolaſtica hiſtoꝛia.⁊ ig̃ in devi ta xp̃i. credit᷑ funſſe iam moꝛtuꝰ. Vocatꝰ eſt aũt ihs tanqᷓ; ↄſanguineꝰ nubẽtis ſponſi. et diſcipuli eius tanqᷓ; familiares chꝛiſti. Ron ꝙ iam fuiſſent veri diſcipuli qꝛ non⸗ dum pꝑfecte adheſerãt xp̃o.ſed iã ſequebã tur eů g̃a cuiuſdã familiaritati ⁊ ſocietatꝭ amicabilis cupiẽtes inſtrui de doctrĩa eiꝰ Et deficiẽte vino Non eſt putanduz caſu foꝛtuito accidiſſe. ſed diuia oꝛdinatione vt ſcilicʒ iſte defectꝰeſſet occaſio miraculi. Quẽ quidẽ defectũ vᷣgo btã intelligens et ex coꝛde pijſſimo totalẽ defectum pᷣuenire volẽs. ne ↄfuſio appareret. inuitauit füliuʒ quẽ ſciebat ad ß potentẽ. ⁊ etiã attendens ꝙ iam ꝑfectio etatis in qua xp̃s facere mi racula aptus eſſet et potentiã diuinitatis ſue oſtendere deberet. Dixit ꝗᷓ mater eius ad illũ. Vinuz nõ habẽt.qᷓi d. Da eisvinũ Bel ꝓuideas m potentiã diuinã qua de nihilo etiã oĩa potes facere. vt habeãt ſuf ficiẽtiã vini. In h notat᷑ miſcðia maxia ʒ ⸗ ginis glioſe. Ad miſciaʒ em̃ ꝑtinet yt qͥs defectñ alterius reputet q̃i ſuũ. Quia mi⸗ ſericoꝛs ðꝛ qᷓi miſeꝝ coꝛ habẽs ij. Loꝝ.xij Quis infirmatur ⁊ ego nõ infirmoꝛ. Sic btã vᷣgo deſecꝰalioꝝ ſubleuare volẽs diẽ. vinũ nõ hñt. Sʒ qͥd ei rñderit xpᷣs · audia mus. Quid tibi inqͥt ⁊ michiẽ mulier. Ex iſto vᷣbo ſũpſit occaſionẽ ſui erroꝛis Wa/ niche dicẽs xpᷣm babuiſſe coꝛpꝰ ⁊ nipi ſinnpſiſſe de gine· peoꝙh dicit. Duid tibi b eſt mulier q. d·nihil ate pabco· Et eſt modus loqndi apud nos· dicimꝰrephendẽdo gliqͥs nobis extrane/ os ⁊ imꝑrinentes. Vuid tu habes ad ine. Sür exß vᷣbo valentius hereticus dixit ᷣm nõ gſſumpſiſſe carnẽ eꝝ ſgine. ſʒ attu iie coꝛpꝰceleſte ·E bion auleim Betic dixit xʒ natũ ex ſemie viri. ꝓcoc 5 ð7 mulier. yñ iſte neq; dixit · ꝙqᷓ;uis vᷣgo ↄcepit vᷣgo peperit. ſed poſt partũ ᷣgo nõ pmãſit. Et kj iſto fuit alter q dicebat Velindius· qa Em eos muliervidet᷑ impoꝛtare coꝛruptio nẽched ↄtra iſtos dicit Zug· Si credis ß euangeliſte dicenti Quid tibi? mihi eſt muiiercrede⁊ eidem qͥ dicit. Stabat iut⸗ ta cruc mater ißu Maria. Vñ aplus cld mat Bala iij. Wiſit deꝰ filiũ ſuũ natũ ex muliere. factũ ſub lege. Et mulier ibi non dicit coꝛruptionẽ ſeq ſexũ · m Auguſtinũ iuxta illud Beñ̃.iij. quoc dictũ eſt de Eua Wulicr quã dediſti mihi ſociã. Eõſtatãt ꝙ Kua tũc fuit vᷣgo nõdũ ab Adã cognita Eſtð alter ſenſus catholicꝰᷣm Augu hic Quid tibi ⁊ mihi eſt mulier. In xp̃o ſiqdẽ fuerũt due nature.ſcʒ diuina fm quã com petebat ei agere ⁊ facere miracula. et hũa⸗ na im quã cõpetebat ei pati· Vñ. Quid ti — bi ⁊mihi eſt mulier.i.illud qͥd facio mira ⸗ cula nõ recepi a te. Et ideo imperiũ tuum nõ debeo facere qñ tu vis. qꝛ diuitas mea nõ obedit tibi ſʒ illud tĩ in qͥ debeo pati. ideſt hñanitas illam recepia te. ſʒ hꝰpaſſi onis nondi venit hoꝛa. Sed Ehꝛiſoſtõꝰ dicit ad lraʒ. M vgo btã voluit pᷣuenire to talem defectũ vini.vt xp̃s ſuppleret anteq; totaliter deficeret. Sed ſiita feciſſet xpᷣs. nõ ſuiſſet notum exiſtentib⁊ cõuiuantibꝰ ibidem.ideo diſtulit vſq; ad hoꝛã totalis defectus. Et ideo dicit nõdum venit ho ⸗ ra.q.d. Ego ſolus noui melius tẽpꝰ opoꝛ/ tunũ ad factendũ miraculũ cũ mihi ſoli b competat ex deitate in qua tu mecum non cõmunicas. Et ideo qͥd mihi⁊ tibi.ſupple eſt cõmune in deitate.q.d. mhil. Nõdũ ve⸗ nit hoꝛa mea.i.nondũ cõuiue cognoſcũt vini defectum.et ſic miraculũ non eſſʒ eis gratũ. Poſtquã ergo cognouerint faciam vt ſit eis maius bñficij. Ecẽs.vij. Dinni negocio tempꝰeſt. Ex iſto pᷣſcil ianiſte ſũ⸗ pſerunt erroꝛis ſui occaſionem dicentes. animã hominis eſſe ſubditã fato ſeu con⸗ ſtellationi celeſti ita ꝙ homo nõ poſſeta quid facere niſi fm infiurũ celeſti coo⸗ rum.ſed h eſt falſum. Quia cum inteliech rõnalis ſit immaterialis nõ poteſt ſ ubij/ ci actioni coꝛꝑaligpter qð influxus ſider non ptingit directe ad ipᷣm.Et ideo· ptho lomeus in cẽtiloquio dicit. M ſapiens do minabitur aſtris.ſcʒ qꝛ non ſequiturape titũ ſenſitiuũ in quẽ in pꝛimũt aſtn.. ſequit᷑ dictamen rõnis. Et etiaʒ qꝛ anim rõnalis eſt potentia libera. ergo poteſteñ vult et quid vult operari. alias homoe⸗ cuſaret᷑ a peccato· ſicut ⁊ bꝛuta que deter/ minata ſunt ad vnã partem ⁊ agunt exne ceſſitate nõ voluntate electiua liberiarbi trij. Et ideo nec habent meritũ nec deme⸗ ritum. Wulto ergo minmꝰin xp̃o hocdebu it eſſe. cui ſubiecra erant omnia celeſtu. MWath · vltimo · Data cſt mihi om̃is pote ſtas in celo ⁊ in terra· Sed quãuis mater xpi fuit repulſa.tamen de miſcʒia ſiijnõ diffidit dicens miniſtris. Dm̃ia quecq; dixerit vobis · ſcʒ. filius meus. facte. p tima doctrina gloꝛioſe virginis ꝑquã do cet ꝑfectionẽ iuſticie. Perfectg nãq; iuſti cia eſt deo in om̃ib obedire. Exodi xxiij Vm̃ia quecũq́; pᷣcepꝑit nobis djs facienꝰ Dõð nõ cõuenit niſi ð ſolo deo. Vomo eĩ poteſt aliqñ errare.vñ in talibyj ſunt on tra deum hominibꝰ obedire non tenemur Zctuũ.v. Opoꝛtet magis obedire deoq5 hominib. Deinde deſcribunt᷑ vaſa inq miraculũ patratũ eſt. Vnde ſeqͥt. Erãtqu tem ibi xdrie lapidee ſex poſite km purii⸗ cationẽ iudeoꝝ. Dicit Lira · ꝙe tradiiðõ ſenioꝝ iudei ſepius lauabãt ⁊ purgabant vaſa.vt ðᷣꝛ Maih·xxiij. Et ad iſtumvſim poſita erãt iſta ſex vaſa ſeu ydrie · ab ydoꝛ quod eſt aqua. quaſi vaſa aquatica exdh iudei ſepius lauabant᷑. quãdo gliqs dec uuis mmundũ vel motticini tangebat Vt ðꝛ Leuiti.x.et Warci. vij· Capienes ſingule metretas.i mẽſuras binas velter nas. Metreta ᷣm Iſidoꝝ. xyj ethimoct menſura ↄtinẽs decẽ ſextarios. Sertan aũt ↄtinet duas libꝛas. Mic eliciunt᷑ tres moꝛalitates.Pꝛima eſt ꝙ iſte nuptie ſigi ficant nuptias inrer xpᷣm et eccleſiom Ne q Wath xxij. Vecit nuptias ·ſcʒ depn⸗ ter filio ſuo. De quibetiã dicit apoſtolus Epheſioꝝ.v. Sacramentũ hocmagnun eit dico autẽ in xpo et eccleſia · Me nupn eon prie ÿscn niſich wlnt un hoen nöln gaue zlät ninse ſnc Scn ouni känpn honn wluin nnpt dgun tüdedt ſiſper wra ſuso tnin du oh S än Bin nſiy nccotntn fuu rpuſſunn uu dernsnniſi en wodis.gusm c deomom̃hatcnt nu qucciq; pctn önõ cõwenu niið un uſt ahq emn t deum bommioheim .v. Oyoꝛing nidirne kpielh ont deot binn nor indeſcpus hüi lant: Babai nn crit i ſtruu ci v quinim wöckein 1 Snicapꝛimapoſt octa. Epiphanie celebꝛate funt in chana galilee· hana in/ terp̃tat ʒelus. Balilea trãſmigratio ad ſi⸗ gniſicandũ qꝛ illi ſunr digni ʒiũctõe vpiqͥ ʒelo deuotõis ⁊ feruoꝛis trãſmigrãt ð ſta tu culpe ad gr̃aʒ.q̃ið moꝛte ad vitã. Vis nuptijs interfuit Maria ſiẽ nuptiaꝝ cõci liatrit. qꝛ ꝑeam ⁊ eius interceſſionẽ ↄiũgi mur xpᷣo cẽi.xxiiij. In me ois ſpes vie⁊ pitati. Diſcipuli etiã vocati ſunt · qꝛ ip̃i ſůt q̃ſiparanvmphi cõiungẽtes vpᷣo ecckiaʒ.ij Lon.xj. Deſpondi vos vni viro ginẽ ca⸗ ſtam exhibere xpᷣo. M ãt vinum defuit ibi ſignificat ꝙ vini ſpũale triplex in yeterite ſtamẽto ante xpᷣm deficiebat. ſcʒ vinũ moꝛ dax iuſticie. qd ñ ſamaritamꝰvulneribus ſauciati infudit. pᷣs. Potaſti nos vino cõ pũctionis. Scðᷣo deficiebat vinñ letiſica/ tiuũ.ſcʒ ſapientie in p̃s. Vinũ letificet coꝛ hoĩs. Weditatio em̃ ſapie maxie letificat Sapie.viijNõ hʒ amaritudinẽ ↄuerſatõ iius. Tertio yinũ inebꝛiatiuũ.ſcʒ carita/ tis Nañ.v. Bibite ⁊ inebꝛiami kim̃i. Iſtud ergo triplex vinũ deficiebat in veteri lege Pꝛmo qꝛ iuſticia legis impfecta erat · ſed xpᷣs eam ꝑfecit Math · vj. Kiſi abũdaue/ rit inſticia vãa. Vinuz ſapĩe deficiebat.qͥa occulta ⁊ figuralis erat eiꝰ ſapia j. Vox.x. Dm̃ia in figura ↄtingebãt ill ſed xpᷣus eñ jncide manifeſtauit Pꝛouer.iij. Viã ſapie mõſtrabo tibi. Vinũ caritatis deficiebat qꝛ acceꝑant ſpĩ ſeruitut in timoꝛeſʒ xp̃s aquã timoꝛis ↄuertit in yinũ amoꝛis. Ta ritas em̃ diffuſa ẽ in coꝛdibꝰ nis per ſpm̃ ſanctũ qͥ datꝰeſt nobis. Ad Romanos.v. Scm documentũ qͥd elicit h.eſt magnũ ſolatiũ om̃by ↄiugib · Nã xpᷣs voluit int⸗ eẽ nuptijs ex cã. vt di Bedg.vt gꝓpbaret⁊ honoꝛaret ſtatũ ↄingalẽ. Ham ſic de?gie voluit naſci.ſic a vidua anna voluit lauda ri?⁊ nuptijs poſtea dignatꝰeſt intereſſe vt deſignaret om̃es ſtatꝰeſſe ſalubꝛes. Per etiã dedit eremplũ hũilitatꝭ. vt q̃ntũcunq; alti ſapietes ſancti ⁊ digni ſumꝰnõ dedig nemur ad inferioꝛes deſcẽdere rõne neceſ ſitatis eoꝝ ſᷣm Eri.⁊ Augi. Et ptz digni tas mr̃imonij ex pñtia xp̃ᷣi· mfis ſue bene ⸗ dicte ⁊ diſcipuloꝝ xp̃i ⁊ miraculi eiꝰpꝛimi. Faciũt aũt multa ad cõmendationem mimonij pꝛimo eĩ cõmendat᷑ a natura Sco ex ſchtura. Tertio ꝑ ſctõꝝ exẽpla. Pꝛimo a natura eo ꝙ nihil ita naturaliſſi mũ ſiẽꝓducere ſile.ij· de aĩa. Moc pʒ ĩom̃i bus viuẽtib· Vñ ſiẽ naturgleeſt homini comedere ad ↄſeruandũ ꝑſonãpꝛiaʒ ita generare ad ↄſeruandã ſpẽm hůanaz · In fignũ hoĩa gq̃tica aerea ⁊rrena aĩantiaſil moꝛant᷑⁊ ↄſoꝛti ꝓpꝛiũ diligũt. extraneoꝝ ait odiũt. Nam leo adulterã ꝑſcqͥtet occi dit. Similiter Liconia Turtur etiã poſt pꝛimũ alium nõ requirit. Scðo cõmẽda tur a ſcriptura Wath · xix. vbiðᷣꝛ. M deus ab inicio creauit maſculũ et feminã ꝓter quã homo dimittet pꝛẽm et matrẽ. Item facit et illud qꝛ ꝑ iſtum actum ↄingaleʒvi⸗ tatur foꝛnicatio.qͥd eſt graue peccatum.j. Loꝝ.vij. Unuſqͥſq; ꝓpter foꝛnicationẽ ha beatꝓpꝛiam vxoꝛem. Item facit ad cõmen dationẽ eius indiuidua ↄiũctio.q̃ tãta eſt vt nõ liceat ↄiugiby ab inuicẽ ſepari niſi ra tione adulterij. vt ibidẽ ðꝛ. Tertio patet ꝑ ſanctoꝝ exempla. Pꝛimo qꝛ omnes patri⸗ arche ⁊ q̃i om̃es phe in iſto ſtatu fuerunt IFtem ꝙ xpᷣs matrẽ ſuam voluit in iſto ſta tu viuere. et ipſe voluit ſub mimonio na⸗ ſci. Item voluit nuptijs intereſſe.et ſic ex ⸗ pꝛeſſe appꝛobauit eas. Tertiũ documẽtũ eſtvt facientes nuptias noſtras. honeſtas ꝑſonas inuitemꝰ.ſiẽ iſti fecerũt. Non ſicut nos facimꝰq inuitamus ribaldos potato res houiſatoꝛes.ſaltatoꝛes citariſtas. ꝑ q́s grauia cõmittunt᷑ peccata. Lontra q̃s dicit Augꝰ in ſermõe de nuptijs. Nupſit Abꝛahe Sara. Accepit Woyſes Zepho ram. Accepit yſaac Rebeccam. Dutit Ja cob Rachel et Ayam. Zccepit Thobias Saram. Jot nuptie antiquoꝝ et verius amicoꝝ dei in quib nullus inuenit᷑ ſalta⸗ roꝛ nec oꝛganũ pulſaſſe nec cirparas ꝑcuſ ſiſſe nec tybias implicaſſe. ⁊c. Hec Augu ſtinus. Dixi ſecundo ah p te hꝰ euãgelij deſcribunt᷑ quedã cõcomitantia miractin que fuerũt miſtroꝝ obedientia in ydriaꝝ unpletione.in vini ex aqua facti hauſione. in ad architriclinũ delatione. Vnde ſequi tur. Dicit ergo eis ihs ſcʒ rogatus a mfe. dicit miniſtris. Implete ydrias aqua.licz em̃ aliq̃ntulij aque fuiſſet in ydrijs tamẽ qꝛ nõ plene erant. ideo iuſſit impleri vdri⸗ as. Eñ ſeqͥt᷑. Et impleuerũt easvſq; ad ſũ mñ. Et iſtud fuit ad euidentiam miraculi maioꝛem ꝙ aqua fuit apoſita de nouo ꝑ miniſtros qͥ ſciebant totalem vin 5 Plura faciunt ad ꝓbationẽ miraculih po n fuit ꝙ iſte ydrie erãt vaſu aqᷓ tica ⁊ nunqᷓ; ad vſum Vini deputata.ne s ſuſpicaretur aquã infuſqm xelſ upfuſaz fe cib ſapoꝛẽ vini cõtraxiſe. Secunduʒ eſt qꝛ iſta vaſa erãt notabilis qnitatis · uiq capiẽtes ydrie ſingule metretàs binas vel trinas. ne qͥs diceret. ⁊ ſi vinũ ibi factũ eſt. tamen ita modicũ ꝙ bñ diſcerni nõ potnit an fulfet verum vinñ · Tertiũ eſt ꝙ miſtri impleuerunt illam aquã nõ diſcipuli xp̃i. ne diceret᷑ ſuis diſcipulis occulte dediſſe vinum adimplendũ Quartũ fuit quia im plera erant vaſayſq; ad ſummũ. Ko ꝙali⸗ quid deaqua ad purificandũ fuit ablatũ. erſic üle defectus fuit de nono fuplerus. ne diceretur fuiſſe ibivinum ab antiquo · Vuintũ fuit quia iuſſit ilud afferri archi triclino. qui erat ſenioꝛ in cõuiuio ad pꝛo/ bandũ nõ ſponſo aut ſponſe. ſed architri⸗ dino. icitur autem ab archos qð eit pn⸗ ceps et tricinium qð eſt locus vbi bomi⸗ nes ſedent in cõuiio. quia antiquitus ce medebant ſedẽtes in lectis.pꝛopter quod in ſcriptura dicuntur comedentes accum bere vel recũbere. Et ideo locus ilie voca tur tridini. quaſi locus triũj menfarum. Eſt ergo architriclinus nomẽ apellatiuũ nõ pꝛopꝛiũ.et ſigniſicat illum qui pᷣncipa⸗ liter inter cõuinas ſedebat. Et pꝛobabile eſt ꝙ fuerit aliquis ſacerdos illius tempo rris · qui ſtabat ad benedicenduʒ nuprias· ad inſtruendũ qualiter debebant ꝓcede⸗ re ßᷣm legem ⁊ ſtatuta ſenioꝛum. Iſti ergo iuſſit pnus afferri. quia iſtecui cura fuit totius cõuiuij commiſſa. non comedebat yſq; poſt alios et ideo fuit magis ſobꝛius ad udicanduʒ de vino q qui ſunt repleti cibo et potu. Vnde illi iuſſit afferri pꝛius. vt veritate cognita alijs pꝛedicaret. Sed diceres quare hodie pꝛohibentur ſacerdo tes nuptijs intereſſe. Rñdeo ideo qꝛ mul⸗ te ibi finnt diſſolutiones ex quib poſſent ſcandaliʒari. Vnde canon. Mic occurrũt tria dubia. Pꝛimũ eſt quia chꝛiſtus pꝛius repꝛeſſit matris petitionẽ tãquã indignõ. dicens non eſſe faciendum miraculum ad eius inſtantiã.et tamen fecit. Rñdeo pᷣmo ideo.quia mater xp̃i petebat ex affectu ma terno humane nature. Secũdo quia pete batpꝛo conſanguineis. Tertio quia pete⸗ batpꝛo ſupplenda indigentia pauꝑtatis. Modo pꝛo iſtis trib non debetſierini⸗ raculum. Pꝛimo quia eſt opus diuinum ergo nihil habet cõmune cuʒ poteſtatehn mãna.ſicut virgo putabat. ꝙ rõne huma⸗ ne nature quã habuit chꝛiſius ab ea.cᷓ⸗ petiſſet xo facere miracula. Secũde.yõ eſt aeceptio ꝑſonarum apud deñ ideo nõ pꝛo confanguineis eſt faciendũ miradn Tertio nonꝓpter indigentiã ſed deigligʒ dedarandaʒ faciendũ eſt miraculum. Ve rũtamen quia mater chꝛiſti ſancta mulier erat.⁊illi ꝓ qͥbo petebat. panpes et bůlles erãt.et gloꝛia dei in chꝛiſto. diſcipulis m nifeſtanda erat. Ideo chꝛiſtus exaudiuit licet poſt modicũ tempus petitionen ma⸗ tris. Secundũ dubium quare nõcreaut nouum vinũ potius qᷓ; de aqua mutauit. Rñdeo licet maꝰ⁊ mirabilius eit ex nihi⸗ lo aliquid facere qᷓ; ex aliquo aliquid. Sʒ tamen nõ eſt ita credibile et euidẽs et iðo chꝛiſtus condeſcendit capacitati eoꝛuʒ yt crederẽt citius. Secundo fecit hocadcõ futandũ hereſim marcionis et manichei pereticoꝝ qui dixerunt iſta viſibilia eſes dyabolo· Vt ergo chꝛiſtus oſtendatilas creaturas eſſe bonas.chꝛiſtus fecit eril; creaturis plura miracula. Tertioytoſen deret nõ ſe om̃ino nouam doctrinã conde reet veterem repꝛobare ſed porius adin/ plere Wath. v. Non veni ſoluere legeſc adunplere. Teytii dubium quare nõ hie⸗ runt ibi tunc paucioꝛes vel plures qzſer ydrie. Reſpondeo diuing oꝛdinatione ſů ctum fuit. Ad ſignificandumn ꝙper aduen tum chꝛiſti baptiſmus chꝛiſti habet vin purificandi homines in ſex ſucceſſib lem poꝛum. ᷣm Thomam · ſcz in puericiaUM tute. adoleſcentia.virilitate.ſenio· et dedt cm Auguſtinum autem ꝙcpe ãt metretas binas vel ternas · ſigyiliat hocꝙ in nominetrium dininarum per narumn fit baptiſmi collatio vel qpler du⸗ os populos ſcilicet iudeos et gennles· e quibus conſtructa eſt ecceſia.& Dixitertio ꝙ in tertia parte enangelj deſcribuntur huius miraculi ſubſequg tia que fuerũtplura. Architriclinipub ca pꝛedicatio et diſcipuloꝛum in fide con/ firmartio Dicit ergo. Etãt guſtaſſergrci tricim ſcʒ q mag fobꝛieràt aquẽ. ſilpt pus. vinðj mõ facta.· diẽ ſpõſo· arguẽdoel ruſticitati. Dis hõ bᷣmo bonũ yinð poh Wio pintbon ſ feclper poe ſunui Jehr noym muri auny gübon doesn ewen Ingrci coube ſuecn perbon mar Sich ichn inpꝛin mn nun. ſöhor itlun Dam igeſ hechr dol 3 hn hehe oluſin ſih Mine Sühn Ronn Nin ha ke enſin Vnicapꝛma poſt octa epiphanie S ddeſt. in pꝛincipio cõuiuij. vinum bonũ po nit ad menſam. Boc eſt de conſuetudine illarũ partium et illius tempis veteris le gis. in quo vigebat carnalis delectatio. ita ꝙ gule intenti optima queq; et electiſſima wonebant in pꝛincipio menſe· Duodta⸗ p men apud chꝛiſtianos non debet eſſe na gne reputationis. Quia fm Mieronimuʒ chꝛiſtus voluit nos eſſe chꝛiſtianos non medicos. Et cum inebꝛiati fuerint dat i iudquod deterius eſt quia iam yõ perci⸗ piunt bonitatem necſapoꝛem. Tuautem feruaſti vinum bonũ id eſt. optimuʒ. yſq; adpuc.ideit ad ſinem conuinij· Dicit hic PEhꝛifoſtomꝰꝙ chꝛiſtus om̃ia miraculoſa Fecit perfectiſſuna. Nam ſocruʒ Petriita mor n durmtn ergochint zuras tebennh mrisplunmm et n ſe ominonunu t vttcrem nytni Wabrm nt bi nnc pn nu R oygeodai perfecte curauit ꝙ ſtatim ſurgẽs miniſtra uit. Warci.j. Et paraliticum ita perfecte ſanauit ꝙ ſurgens tulit grabatum ſuum. Zoßn8 icetiam hic fecit vinum electuʒ et optimũ quale potuit eſſe demũdo Wo raluer ita fit ꝙ heretici pꝛimo ponunt pul crum vinum et dulcis doctrine. ſed poſt⸗ quã homines inebꝛiati fuerint aſſentien⸗ do eis tunc dant id quod deterius eſt. ſcʒ erroꝛem et perfidiam Pꝛouerbioꝛũ.txiij. Ingreditur vinum blande ſed moꝛdet vt coluber. Item multi ſunt qui in pꝛincipio ſue conuerſionis dant chꝛiſto bonũ vinũ per bonam conuerſationẽ ſed poſtea ĩ vi tam carnalẽ degenerant Ad Bala.tertio. Sic ſtulti factieſtis vt cum ſpiritu ceperi tis carne conſummamini. Chꝛiſtus auteʒ in pꝛincipio nõ ponit vinum dulce ſʒ ama rum Wath vij. Arta eſt via que ducit ad vitam. Sed poſtea ſucceſſiue quanto ma gis homo pꝛocedit in eatanto magis ſen rit ſuauitatem maioꝛem. Pꝛouerbioꝝ.iij. Ducam te per ſemitas equitatis.quas cũ ingreſſus fueris non artabuntur greſſus tui.et currens in eis non habebis offen/ diculũ. Moc fecit initiũ ſignoꝛũ ſuoꝝ ihs in chana galilee. Quidam dicunt ꝙ chꝛi⸗ ſtus bene ante hoc fecit plura miracka oc/ culte ſed manifeſte nullůj in chana galilee niſihocpꝛimo. Et ideo dicunt ꝙ hoc fuit mũ in oꝛdine illoꝛum que fecit in chana. Sed hoc eſt falſum. Nam ᷣm Thomam xpᷣg noluit facere miracula in puericia ne viderent᷑ eſſe fantaſtica.ſed pᷣmo tũc cepit jacere ea qñ etatẽ habuit ꝑfectã. Ergo itð erat ſimplr pꝛimũ miraculũ in oꝛdineom niimirewiot vpi.Et ex ß patet falſã eſſe hiſtoꝛiã de inlantia xp̃i.ĩ qᷓ młta apocrifa narrant᷑ qũo xpᷣs creaſſet paſſeres de luto ⁊euolare feciſſet. et alia hmõi. Et maniſe⸗ ſtauit gloꝛiã ſuã.i.potentiã ſuam.qua glo⸗ rioſus eſſet. Et crediderunt in cũ diſcipu lieius. i.ill qui futuri erant eius diſcipuli vel diſcipuli de pᷣſenti licz nondũ perfecti. Eoꝙ illi quos iam xp̃s elegerat pus cre⸗ diderũt ĩ eñ ſiẽ invirũ ſctm̃ ⁊ recta pᷣdicãtẽ ßʒ mõ credideft ĩ eñ tãqᷓ; in deũ.ᷣm Tho. Dicit autẽ mg̃ in de vita xpᷣiꝙ xp̃us poſt iſtud miraculum dixit Johanni. Dimitte hanc ſponſam ⁊ ſequere me.qui ſtatim ſe⸗ cutus eſt eñ.et eſt argumentũ ꝙ ſpõſus de pᷣſenti poteſt intrare clauſtꝝ de ↄſenſuvto ris. Sponſus aũt de futuro etiã poteſt ĩ⸗ uita vxoꝛe intrare clauſtx.vt patet de ſpõ ⸗ ſalib. Sed opponit victoꝛ ſi Johãnes in actũ carnis cõſenſerat.igit᷑ amiſerat virgi nitatẽ. qũo ðᷓ;go in euũ permãſit · vt ð eo dicit Hiero. Rñdeo ꝙ ᷓᷣgintas aut perdi tur coꝛꝑaliter aut mentaliter. Si ꝑditur coꝛꝑaliter tũc perdit᷑ irrecuꝑgabiliter. aut perditur liter ⁊tũc recuperatur per penitentiaʒ Si Paulus. Et ſic fuit virga. D DHic occurrũt tria du⸗ bia. Pꝛimũ eſtquare matrimoniũ ſit inſti tutũ. Scm vtrũ actus mr̃imonij poſſit fieri meritoꝛie. Tertium vtxꝝ ex aliqᷓ cauſa poſſit habere quis cõcubinam. Ad ßᷣmuz reſpondeo ᷣm Bolgoth ſuꝑ lbꝛum Sa⸗ pientie.c.iitj.ꝙ matrimoniũ inſtitutuʒ eſt in paradiſo ante peccatũ.et hoc fuit in ol⸗ ficiũ nature.ſcilʒ vt fieret ꝓpagatio ſpeciei humane. Et hoc fuit in ſtatu innocentie tm̃. Secundo inſtitutũ fuit in ſtatu legis ſcripte ·et hoc fuit in remediũ ⁊ in officiũ In remedium ſcilicet infirmitatis huma ne. pꝛopter vitandam ſoꝛnicationem. In ſtatu autem gratie eſt in officium in reme ⸗ dium et cum hocin ſignum. Significat enim cõiunctio maris et femine carnalis. roniũctionem chꝛiſti et eccleſie per nature confoꝛmitatẽ. qua verbũ caro factum eſt. Vnde Archidiaconꝰ·xxvij.q.j. Cum ſocie tas.dicit. M licet in deſponiatione repꝛe⸗ ſentet᷑ illa conunctio qua xpᷣus copulauit ſibi eccleſiã fide⁊ dilecrione.tñ in ſola car nis ↄmixtõe ſignificat᷑ illa ↄiunctio qᷓ ſibi eccłliaʒ copulauit ↄfoꝛmitate nafe. Z ſcðᷣm dubiñ q̃ͥ q̃rit᷑ vtꝝ iſte p eſſe ritoꝛi.ſcʒ fides· pꝛ neritoꝛ. Rñdeo ꝙ ſic Sũtãttria excu⸗ ſantia iſtũ actũ a pctõ ⁊ im facientiame⸗ oles ⁊ ſacramentũ· k̃m doctoꝛẽ fubrilem inp iij· Snĩa· din Fides ingpoſito nõ eſt virtheologica de qua Bebꝛe. xj. Fides eſt ſ ubſtantia reruz ſperandaꝝ. Rt.j. C oꝝ. xij. Bunc aüt Wd⸗ ferfides ſpes ⁊charitas. Sʒh accipitfi des ꝓut eſt quedã vtus moꝛ alis ↄtẽta ſub iuſticia ꝑquaʒ pomo aqimplet efficaciter ilud qd ꝓmiſit ⁊vocatfidelitas. Anð ad fidem ↄieruandã inter coniuges requirit ꝙneuter coꝛpus ſuum alteri denegel hec glieno cõcedet ad opus carnale · iutra ſpõ ſionem in facie eccleſie factam. Itg dicit Polgotp vbi ſupꝛa. Ex ßᷣ ptʒ ꝙñi quis eo animo ʒpit vt non ſeruer fidem alteri · im peditur mr̃imoniũ ᷣm Archið · xxxv¶ij· Om̃e bonum. Item in pꝛole artendit vt qmanter ſuſcipiat᷑⁊ religioſe inſoꝛmek. Et q̃ad ß matrimoniũ eſt quaſi narurale vr dicit Thomas ſuꝑ.iiij· diſt. xxvj. q.· Quia ad nata iclinat mediãte libero arbitrio. yt pꝛoles educarctur ad ꝑfectum ſtatum. qd fit ꝑobligationem x mulieris. Et pec eſtratio quare in l ſpecie fu de terminatio maris ad certaʒ feminã· Quia ßᷣm eum alia anĩalia quoꝝ filij ſtatim poſ⸗ ſunt ſibi victum querere · vel ad quoꝛũ ſu/ ſtentationẽ ſufficitvnum.non indigent ta ii obligatione. Et patet ex hocfm chi⸗ diaẽ in cano Om̃e bonum Mſi quis cõ⸗ trahit intentione nõ habẽdi pꝛolẽ impedi tur matrimoniũ ⁊ non cõtrahit᷑. Sed qͥd dicemus de ſenibus qui iſtam intentiõem certiſſime habẽt. Rñdeo ꝙ nõ obſtat. quia nõ deducunt eam in pactum·&t etiã qꝛi loꝝ matrimoniũ ⁊ ſi nõ eſt in officiũeſttũ in ſolatiũ mutue ſeruitutis. Tertiũj qͥdex⸗ cuſat iſtuʒ actũ eſt ſacm. Et accipit ſacra mentũ ꝓ illa indiſſolubilitate.ne aliqñ ĩvi ta ſeparen᷑ Et ideo ſi quis intentiõe quã⸗ doq; ſeꝑandi ab vxoꝛe ↄtrahit. impeditur mr̃imoniũ. Et iſtuq ſacramentũ ſpreqͥrit in bncipio ʒctus. Vñ quãuis poſten mu⸗ tet alter illoꝝ voltatẽ nõ nocet dũmodo a pncipio itg intẽdebat. Patet ergo ex his ꝙ qͥlibʒ volẽs meritoꝛie here debet iſtas tres cauſas hẽe in intentõne. Vñ ſiqs ha iſtas caũſas bncipaliter pᷣt etiã alias hie ſecundario pter q̃s ducit vxoꝛem vt pr diuitias· amicos pulcritudinẽ.⁊ ſic de germo. RIX alijs. ᷣm· 1Thomã. Etvt iſta pateit meliꝰ.pono ſex mẽoꝛialia dicta. ꝛinñ eſt. actus matrimonialis pt fieriſinepctʒ Iſtud pater exk qꝛꝑiᷣm implet pᷣceptʒ diuinũ Beñ.j. Lreſcite ⁊ muitiplicamnni Sed implere pᷣceprũ eſt meritoꝛiũ. Iten ꝑipm umplet᷑ actꝰ iuſticie ilius. Dequa Toꝝ vij. Vir xxoꝛi reddat debitũ. ⁊imii ter vxoꝛ viro · Scm documentũ. acma trimonialis pt fieri pruoſe ſeruati ciran ſtantijs ab hoie exiſtẽte in gfa. vtfaciendo opoꝛtet.⁊ ſiẽ opoꝛtet.·⁊ ad debitů fineʒ theſt vᷣtuoſefieri 1921 equẽs meritoꝛie Tertiũ documẽtũ actꝰmfimonial eſttůc ſimplr meritoꝛꝰ⁊ abſq; om̃i pctõ moꝛtali ⁊ veniali. qñ ẽ cauſa religiõis.i caulaplis ⁊cauſa iuſticie reddẽdi debitũ. ⁊ ſeruandi fidẽ ꝓmiſſam. Quartũ documentũ aue⸗ dens advxoꝛẽex ſola delectatde quanb ad vxoꝛẽ nõ vt ad quãcũq; mulierẽ ſedyt ad vxoꝛẽ. peccat venialiter. Patet quurt ſic nõ intendit aliq̃d bonũ pᷣncipale dem bus pᷣdict ſed ſolã delectatõem. gitpet cat venialiter qꝛ mr̃imoniũ indultum et d vitandã foꝛnicationẽ.talis ãt inaugꝭ⸗ tia eſt de pcœis venialib. fm Thomẽiii ſnĩaꝝ. diſt. xxxj· Et idem ponit Volgolh. Quintũ documentum accedens ad vpo reex delectatõe excelenti quã hʒ.nõrtad vxoꝛeʒ· ſed vt ad quãcũ q; mulierẽ cũqᷓia facere vellet. etiã ſi nõ eſſet vxoꝛ eius · pec cat moꝛtaliter. Patet qꝛ vt ſic equipolle foꝛnicationi exqᷓ nulluʒ bonũ mouetiÿn ad æ⁊ cum hoc qꝛ excedit limites mno nij·eo ꝙ accedit fimpliciter vt ad quẽan q; mulierẽ Sextũ documentũ. delecrai ſupfiua in oſẽniis ractib ⁊ abuſus inno⸗ do delectandide faciliſunt pctã moꝛtali Inter coniuges patet. qꝛ ralia excedũt jites mr̃im onij et qůq; ſunt occaſio pe⸗ catoꝝ Sodomiticoꝝ. vt ſepiꝰ audiuimi pꝓfeſſione Et licet iſt ſint vilia ⁊ turpia dicendũ audien dũvł legendũ.mñ ſunt lia ad ſciendum ↄfeſſoꝛibyꝓprerqditgdi ſtincte ſunth poſita. E Ad tertiũ du bium ſcʒ ð ↄcubuns habẽdis R deofů Thomãꝑtria dicta. Pꝛimũ eſt ꝙ hiech cubinã eſt contra iegem nature· Iluah tet. qꝛ cõcubina vt cõmuniter querit᷑ vꝛ pter delectationem ſolam. Et poſito ᷓl adpꝛolem pꝛocreandam.tamen nõxi tẽtio ad educatõeʒ pꝛolis debite oꝛdinal 5 idil egin i anßl iwic inpire ole non. p hocſea q hehfuch ſoneor nifui cbinär Müb ſʒbon hubuit mni tündi rr i abined poltot nuin torder biene Jhäm men widi ſiſiti güich ſoui tiste phiep hurunt Thon dj 5 5 S. — S S 3. E 5 5 klanim per Bnicapꝛima poſtocta. epiphanie ad cultũ diuinũ. Quia vt videmus cõiter peſſimã curã gerũt ↄcubinarij de filijs ſu is. ꝓpr qð cõiter fiũt male moꝛigerati⁊ in⸗ diſciplinati. fures. bibuli.luſoꝛes.⁊ foꝛni⸗ carij· qꝛ ſequit pꝛẽm ſua pꝛoles. Et hac ra tiõe ꝓhibẽt᷑ etiã tales oꝛdinari.qꝛ timoꝛ ẽ ne ſint parẽtũ imitatoꝛes in malo. Scðo dico ꝙ accederead cõcubinã ſemꝑ ẽ pctm̃ moꝛtale. Patet qʒ eſt cõtra amiciciã.q̃ de⸗ bet eſſe ad alten Eſt eĩ ↄtra pꝛolis bonũ tra eius educatiõeʒ. vt dictũ eſt.etcuʒ qꝛ fit ex inoꝛdinata delectatiõe ſine intẽ tione boni finis.ſcʒ pꝛolis. Tertio dico ꝙ nũq; fuit licitũ quacũq; diſpoſitõe hẽe cõ⸗ cubinã neq; fᷣm legem diuinã nec hũanã· Quia hoc eſß 3 finem pᷣncipalẽ mimonj ſcʒ bonum pꝛolis. Sʒ diceres. tñ Jacob habuit cõcubinas. ſilr Dauid.ſilr Salo mon. Rñſio fm Thomã ſuꝑ. uij· Senten tiaꝝ. diſt. xxxiij. M fuerũt eis mfimoniali⸗ ter cõiũcte vſq; ad tꝑa vite. ſed ꝓ tãto con cubine dicebant᷑ qꝛ ad eas nõ ꝑrinebat di ſpoſitio familie nec opeꝝ domeſticoꝝ cõ⸗ municatio. vñ ſimplr erant yxoꝛes.qͥa ad thoꝝ deſeruiebant viris. Sz ſm qͥd cõcu bine. qꝛ nõ diſpenſabãt familiã. dicebãtur Illa ð tm̃ dicebaturvxoꝛ que habuit regi men totius domꝰ. Sed iterũ diceres.tñ xxiii diſt. Is q ðꝛ. Si q;s nõ p̃t hãe yro⸗ rẽ ſaltẽ loco eius habeat ↄcubinã. Rñdeo ꝙ ibi cõcubinã nõvult intelligere mulierẽ ſolutã.ſed vxoꝛẽ ductã ſine ſolẽnitate do/ tis. vt eſt modus pauperũ. Pꝛeterea dico ꝙ hẽe plesviros vnivxoꝛi mag! eſt contra mn ngturam. q; hie vni viro ples vxoꝛes ᷣm — Thomam vbi ſupꝛa. MWptie facte ſunt n Johij· cgp. Qm̃ vt ait ille magnꝰ pĩ Augꝰ· in li.ð doctrina chꝛiſtia na. Luxuria eſt inimica deo.inimica virtu tibo. ꝑdit om̃eʒ ſubaʒ ⁊ ad tps voluptateʒ diligẽs futurã nõ ſinit cogitare pauptatẽ ſna imbyr 65 Becille. Vult dicere Auguꝰ ꝙ luxuria tã mnſ5 S doctneEr abh 1 Empmporeihnerraticemrat t.— cito pᷣmũ hoieʒ creauit.ſociã ſibi feminaʒ di n deo qᷓ; homini in coꝛpe⁊ gĩa ⁊tꝑali ſubſtã tia eſt nociua in pñti? in fur̃o egeſtatis in ductiug. Vt igitß malũ vitare hoĩes poſ⸗ üxit invxoꝛẽyt eſſent duo⁊ nõ ples in carne vng. q̃tenꝰhõ ſic legitimo vtẽs cõi ⸗ gio viciũ luxurie effugeret ⁊ euitare poſſʒ. Ven qꝛ multi puerſoꝝ in duhiũ verterẽt talẽ ↄilictionẽ iegitimam maſculi ⁊ femĩe. nõ eẽ ſacramentũ nec in ſe licitã.ideo veni ens dei filiꝰin mundũ ipm ↄiugiũ tanq; licitũ ⁊ ſanctũ voluit appꝛobare ⁊ↄfirma⸗ re. Dõ qͥdem tũc dignatꝰ eſt facere qñ ad nuptias cũ mñ̃e ſua vocatꝰnõ recuſauitve nire.ſed eas ſua pñtia dignatꝰ eſt honoꝛa⸗ re. et miraculo in eis facto maniſeſtiſſime decoꝛare. De qͥby qͥdeʒ nuptijs ðᷣꝛ Nuptie facte ſunt ⁊c̃.¶ In qby pbis ↄſiderandaẽ cõmendatio venerabiliũ nuptiaꝝ q̃ facte ſunt ꝑxpᷣm. Et qꝛ q̃dã fœẽ ſunt ſemel⁊nũ qᷓ; de cetero faciende. Alie ſepe fiũt.⁊ ſepiꝰ ſunt iterande. Tertie vero ſemꝑ fiunt et cõtinuant᷑· Pꝛime ſunt inter deũ ⁊ hianã naturꝗ· Secũde ſunt inter deũ ⁊ fidelem gĩaz. Tertie vᷣo inter hominẽ⁊ hominẽ.i. inter virũ ⁊ feminã. Dico igit᷑ꝙ nuptie ſe⸗ mel facte inter deũ ⁊ humanã naturã ſunt ſacramẽtales ⁊ miſtice.q̃ ſunt bonitate in⸗ cõpabiles. Alie ſunt allegoꝛice ſen tropo gice S gra et pietate amabiles. ſunt Phane ⁊ coꝛꝑoles multumvti we ₰ s. Diri paum ꝙ quedã fũt nu ptie q ſemel fac te ſunt inter deum et humanam naturam ſacramẽtales ⁊ miſtice. que ſũt bonitate in cõparabiles. Ex qj ſiqͥdem caritate⁊ boni tate indicibili dei filius. dines in oẽs gla ⁊ honoꝛe ab eterno coꝛonatꝰ hũanã natu rã tam deſpectã qᷓ; abiectã paupculã ⁊ an⸗ ccillã duxit in ſponſam et ↄiugem dulciſſi⸗ mã. Sicut filius regis amoꝛe captus an ⸗ cille cuiuſcũq;. quẽ nõ generis nobilitas. nõ foꝛme ſpecioſitas.nõ vᷣtutũ dignitas. nõ diuitiaꝝ copia.nõ parentũ amicicia. ſÿ ſola benignitas gd yiuẽdum ſibiattraxit. Juxta illud Joh.ij. Sic dediexit mun dů vt filiũ ſuũ vnigenitum daret. Dqᷓ ad mirabiles nuptie qᷓʒ ſublimes ⁊ incõꝑabi⸗ les · Et pe mirabiles. qm̃vt diẽ Berñ.ſuꝑ cantica ſer lxx. Vmniuz paſtoꝛ exinaniuit ſeip̃m ad b vſq; vt paſceret᷑.⁊ inuẽtꝰeſtint lilia. adamatꝰ eſt ab inope.paup factus di lecrus ꝓpter ſimilitudinem.nõ folũj autem ſed et pꝛopter veritatẽ manſuetudinem et iuſticiam. ꝙ per eum ſcʒ pꝛomiſſiones ad⸗ implete ſunt. ꝙ iniquitates remiſſe ſunt rate ſunt cñ. xxviij. vbi di germo. la bcides demones vna cũ ſuo ꝙ ſupbiſcʒ hncipes demones vnd ci— ege udicati ſunt Mec ille. Be nuptie figu i cit yſaac ada pãad filiũ. Hon duces tibi vxoꝛẽ de cob.i. ib ẽd Sʒ vade ⁊pficiſcere ĩ me enere chanaã ·— 6 Uermi Sprie De cauſa po phibitio⸗ nis hhabet xxxij· ij· Changan intelpꝛ tatpoſſidens domos ⁊ſignificat angelos qn dñs naturã nõ aſſumpſit. Ip̃i eĩ ſemꝑ poſſidẽt domos celeſtes. Sʒ hũanã natu fiaſjumere dignar eſtqið ſria· Syriji⸗ terßtant᷑ ſublimes · ⁊ſignificãt genhüant qͥd ſublime fuit ꝑcreatione N ad vmagi⸗ nẽ dei factũ. Hinc dicit apls. Nuſq; ange/ los appꝛehẽdit. ſʒ ſemẽ abꝛahe. ad Mebte. ij. Et dicit. ſemẽ Ibꝛahe notanter. qꝛ fm Boꝛrã ſibi facta eit bncipaliter pꝛomiſſio Beñ. xv. In ſemine tuo bñdicent᷑ oẽs gen tes. Ze nuptie facte ſunt in chana galilee. id eſt.in celo trãſmigratiõis filij dei. Cha na ei inter̃tatzelus. Balileatrãſmigra, tio. Perß ei oſtendit quẽʒelũ habuit ad nos deifiliꝰ.gpr nos de ſede maieſtat in exili nre hũanitat voluit ðſ cẽdere.inti ꝙ oẽs deſectꝰ nfos aſſũpſit. pᷣter ignoꝛãtiã ⁊pcti. ad Webꝛe.ij· Debuit ꝑ oĩa fratrib aiſitarii.debnit ꝑoĩa ſcʒ naturalia.i.in oĩ bus deſectib naturalib qͥ ↄſequũt᷑ nataʒ fribaſſilari vt ſcʒ eẽt natꝰ· educatꝰ. paſſi⸗ dilis moꝛtalis ⁊ hmõi.& iõ vt ibi ſeqͥt vt miſericoꝛs fieret actu. vicz qᷓ natura ab eterno erat miſerico?s? fideł. i.nullũ fal lẽdo. Hec Boꝛra. Spõſa po · · hũana na⸗ tura fuit traducta ĩ domũ ſpõſi in aſceſiõe tp̃iqñ nata hũjana itroducta ẽ ĩthalamũ celeſtẽ Canti.. Introduxit me rex ĩcellaʒ vinariã. Ex his nuptijs ſecute ſunt alie qᷓ ſunt inter xp̃m et eccleſiã. De quib apoſto lus dicit Ephe.v. Viri diligite vxoꝛes ve ſtras ſicut xp̃s eccleſiam· et tradidit ſeip̃m pꝛo ea. vt ip̃am ſ anctificaret lauacro aque in verbo vite vt echiberet ipe ſibi gloſum ecclaʒ. nõ habenteʒ maculã neq; rugã aut aliqd hmõi.ſed vtſit ſancta ⁊ immaculata Etpoſt pauca dicit. Sacramentum hoc magnũ eſt. dico aũt in xpo et eccka.i.inter rpmet eccleſiam. In his nuptijs pulcer ẽ ſponſus. pulcra etſponſa. Iuuenis? ſpõ/ ſus virgo eit ponſa· De puichꝛitudie ſpõ ſidic᷑in pᷣs. Specioſus foꝛma pꝛe filijs hominũ. De puichꝛitudie ſpõſe ðꝛ Eanti. iij· Ecce tu pulcra es amicã mea · De vtri⸗ v ſiderat᷑ dupkr. uſq; virginitate dicit᷑ Iſaie. abitabitiu uenis ců yirgine. Sanatus eſt põſus a amictus lumine ſicutyeſtimento. Dꝛna ſponſa. qʒ aſtitit in veſtitu deauratocic data varietate ꝛouer.vltimo. Foꝛtit⸗ do ⁊ decoꝛ indumentũ eius. Bed diceret quis. Cetera bene cõueniũt.ſʒ neſcioqo dicis ſponſam eccleſiã pulchtametiniꝝ virginem. Quomodo em̃ pulchꝛa dequ ðꝛ. mo ipſa de ſe dicit. Nigra ſum ſedſpꝛ moſa. Qño dicis q̃ foꝛnicgrz apellat Ozeejcybiðꝛ Sume tibimule rem foꝛnicariã. Et ſᷣm gloſam. verbũẽ pa tris ad filiũvt ducat ſibi ecceſiã foꝛniun am.ieccleſiã ꝙecclacon el ßᷣm ſtatũ pᷣdeſtinatis in iuſtis et innocentibã ſic ſemp foꝛmo et virgo. Vel ̃m ſtatũ pñtis iuſticie etſ nigra eſt ⁊ foꝛnicaria. Quia denigraſc us vieijs · ⁊ foꝛnicatur cum alienis ſcʒde monibus. Sicut dicit pꝛopheta expen⸗ ſona dei. Tu autem foꝛnicata es ci an⸗ toꝛibo multꝭ. tantũmodo reuerte ⁊ego ſi⸗ ſcipiãte. Itẽ eccla adhucↄ iderat᷑ dupli citer. vno mõ vt a bᷣncipio fideliũ⁊ apni pio fundatõis ſue. ſic ſcm ſe totã ↄſiden ta eſt pulcra ⁊ foꝛmoſa ⁊ virgo q ab inino qᷓ denoticiã et fidẽ ſui piib inipirauit ſy fuerũt aliq iuſti rectã fidem de deotenen tes. Sicut faluatoꝛ dicit. Incipiẽdoa ſiu guine Abel iuſti vſq; ad ſ anguinẽacht/ rie. Watß. xxüj. Alio mõↄſiderat eckn eſt vocata in multa ꝑte de gentib⁊ſico⸗ teſt dici fuiſſe nigra olim. ſed nunc foꝛ ſa. olim foꝛnicaria.nũc ᷣgo. quia caſus mentalis recugat᷑ꝑ pnĩam licet coꝛl nõ ßm Viero. ad Euſtochiũ. xxij q Paulus· Dicit etiã Berñ · ſupcãtit ſermõe. ꝙ hoc etiã poteſt intelligi de cc militante. que nigra eſt pꝛopter conu tionẽ tetram. quã pꝛius habuit ler ſm ginẽ huius mundi Kunc vero eſtion faꝓpter celeſtem ſ imilitudinẽ quãſbi c5 mutauit ambulans in nouitate vile ille. Be nuptie fuerunt nunciate inpa archis.ſcʒ per Abꝛape ſpõſionem. qu credidit deo et reputatũ eſteiad inltic⸗ Pꝛocate per angeli ſalutation cteper verbi incarnationẽ. Conſum in chrili cuifrioneund ſet guis et aqua in redemptõʒ JOhn loꝛman em̃ ſicut de iatere Ade doꝛmiẽn em. Lötw ei hiesäſcy wilch oſtteß ſworen nictnn un deqdi inh Foch golß nesc enn⸗ dser Syö ſnoh liſis m ngen peidin deitr ſoſu ſuäßs E5 ſjj Am Tho winti ſwetn ſnpite delxhi eten Purzn uptis ujukb wiſſhi Lhni dlint ii inu Wienn ih ni nuln piozn nopl 7. a Dzeſcnh biles · q̃ ſepe fomicni dfln ecceſüerg drpe ioam 1o Belfn ns ifommut ubus. Siu dei. Vu aumſn ite M echu wmomö vpni ſundatis ſucſut Cnondic fdihi rüt alihinſnuiſim „ * vocnnn nunnn ſdia fuſengh eni ö fm Per dulus möeboech eſt Eua. Sic de latere xp̃iĩ cruce pendẽti foꝛmataẽ eccta. Facte ſunt ãt he nuptie in chana galilee. iĩ celo trãſmigratõis. uia e magno ʒelo caritatꝭ quã hũit xp̃s ad ec cieſiã dedit ſep ea. Juxta q̃d ip̃e dicit per a pham. Zelus domꝰtue comedit me. 2 ſe cun do ꝙ cõſiderãde Wſecundo ſyn⸗ eallegoꝛic ⁊ moꝛales. ga ⁊pierate ama fiũt int deñ ⁊ fidelẽ aĩaʒ. Ilte nuprie ſepe celebꝛãtĩ ↄuerſiõe pcrõꝝ. De⸗ ſpõſat em̃ aĩa deo. vt ðᷣꝛ zʒee.ijca · Spð⸗ ſabo te mihiĩiuſticia ⁊ iudicio ĩ miſchia? miſeratiõib. Iſts mimoniũ figuratũ eſt in ↄingio Woyſi et ethiopiſſe · Rũeri xij⸗ De qᷓ dicẽ Verñ. Woyſes duxit ethiopil⸗ ſum.ſʒ nõ eipotuit mutare coloꝛeʒ. Sed xps quã adamauit adhuc ignobilẽ? fedã gloſaz ſibi exhibunt. Vñ ĩ ↄiuugio nr̃o igi nes coꝛrũpunt᷑. in ↄiugio pᷣo xpᷣi coꝛruptẽ reſtaurãt᷑ He nuptie iniciãt᷑ ꝑ ↄtritõʒ coꝛ dis.⁊ verã fidẽ de remiſſione pœtõꝝ zee ij. Spõſabo te mihi in fide. Ratificant in ſancta opatione.⁊ ß rũc cũ hõ adheret ðᷣo exiſtẽs vn ſpũs cũ eoj. Coꝝ. vj. Lõſũmãt in gie adeptõe. qñ tenebit eü ſponſ a. vt nũ 5ᷓ eñ dimittat. Lantiẽ üj. In his nuptijs dʒ eẽtriplex bonũ · ſcʒ fides · ne vnqᷓ; aĩa a ſpõſo ſuo xp̃o adulteret᷑ cũ diabolo.timẽſ ilud pᷣs. Perdidiſti oẽs qͥ foꝛnicãt᷑ abs te Scoꝓles bonoꝝ opm. qꝛ maledicta ſte rilis q̃ nõ peꝑit Exo.xxiij. Bic apls dicit M mulier ſaluabit ꝑ filioꝝ generatiõeʒ. Thio.ij id eſt. ꝑbonoꝝ opationẽ. Tertio reqrit᷑ ſacramẽti. iinſepabilitas vt nunqᷓ; ſepet᷑ a xpᷣo Pzeeij. Spõſabo te mihi in ſeinpiternũ. Bñ dicit in ſempiternũ.quia deꝰex his nuptijs aĩaʒ trãſfert in celũ.vbi relebꝛat qũ eg nuptias eternales vt dicit᷑ Wat. xxij. Eñ figurãt᷑ille nuptie celeſtes q ꝑnuptias Aſueri reg? Meſter. Aſuerꝰ in —— terpᷣtat btitudo Beſter ĩterpᷣtat᷑ hũilis.qꝛ nõ niſi hñiles ſuſcipiet xp̃s ad illas nupti s. Lu xiij Lũ vocatꝰfueris ad nuptias diſcũbe in nouiſſimo loco. Et ſeq́t᷑. Duia vis qͥ ſe hůiliat exaltabit᷑ In his& nuptijf gq̃ mutat in vinũ. Nã ĩ pᷣmis aq̃ᷓ vindicte diuĩe mutata ẽ in vinuz amoꝛis. In ſcðis gq̃ legaliũ figuran mutata ẽ ĩ vinũ ſpũaliſ — eccha vᷣba leg recipit vt ſpi⸗ ritualia. Joh.yj. Verba q̃ locutꝰ ſũ vobis nm pũsz vita ſunt. — nen pn nnoti pulcfoninm S Vnh dnin olm ſoꝛncm diccu „ „ n vltimis vᷣo nuptijs qᷓ Vnicapꝛima poſt octa. epiphanie ſunt int deñ ⁊ aĩaʒ mutat᷑ aqua voluptat? ſecularis in dulcedinẽ ſctẽ ↄtẽplatiõis et deuotiõis.qñ guſtato ſpñ· deſipit aĩe oĩs caro. vt dicit Bre. Mabẽt ⁊ iſte nuptie ſu⸗ as ydrias Nã pᷣme nuptie int᷑ deñ ⁊ hũa ⸗ nã naturã ſcʒ int qͥnq; ſenſus exterioꝛes ⁊ coꝛ ſextũ. q;s deꝰꝑ ſuã incarnatiõeʒ mira⸗ biliter in nobis reparauit ⁊ repleuit. cum glias añ eiincarnationẽ fuiſſent qᷓi vacui. yt dicit Berñ.in li. de amoꝛe dei vᷣſus finẽ ĩ nuptijs q̃ ſunt int deñ ⁊ aĩaʒ ſůt ſex ydrie tribulatões.de qͥby Job.v.ꝛ.ſcʒ fames ſi tis.frigꝰ.caloꝛ. laſſi udo · ifirmitas ⁊ moꝛs Que oĩa replera ſũt caritate pꝰincarnatõʒ xp̃i⁊ vnionẽ eiꝰcñj eccla. Ita vt hoĩes agẽ ⸗ tes pniaʒ.iſta nedũ nõ refugiũt ſʒ etiq ain ⸗ plectũt. vt di Berñ In his tertijs nuptijt ᷓ ſüt int deñũ ⁊ hũanᷓ aĩaʒ ſũt ſex ydrie.ſ. ſex genera ↄtẽplatiõis.ꝓut hõ ex ſexcrea⸗ habẽt eẽ tñ. Scẽm circa ea q̃ viuũt. Ter ciũ circq ea qᷓ fentiũt. Quartũ circa ea que diſcernũt yt hõ · Duitũ circa eaq̃ qpꝛehẽ⸗ dũt vt ãgel Sextũ circa ra que ſunt incõ pbẽſibilia · vr eſt ðs trir itas creatoꝛ iſtoꝝ. Demꝰ opaʒ ⁊ dilientiã frẽs km̃i vt haf nuptias cuſtodi folicite ne rÿpamꝰ deo dherẽdo ꝑ pctm̃. Ne ſi⸗ is toꝛpẽdo.ne violemꝰ nro ſidẽ dyab olo a mus ſterilæs a bon ſacramætũ añ finẽ vite nie bonũ deſerẽdo Wivttertio vnz ßu ↄſiderãde ſunt nuptie que ſemp fiũt et cõ ⸗ tinuant᷑ inter hoĩeʒ ⁊ hominẽ i.inter virũ ⁊ feminã et ſunt multum vtiles. Et certe vtiles. Nam coniugium in lege nature in⸗ ſtitutum eſt in officium. Beneſis pꝛimo.⁊ no no. Treſcite et multiplicamini. Secun do in lege ſcripta fuit aſpꝛobatuʒ in reme/ dium · vt pꝛopter foꝛnicgtioneʒ vnuſqſq; haberet vxoꝛem ſuam. Tertio in lege no⸗ ua confirmatũ per xpᷣm tanqᷓ; ſignũ ſacra⸗ mẽti inter ipm et eccleſiã. E phe.v. In offi ciũ nate fuit inſtitutũ. vt ſcʒ fieret ꝓpagatio ſpeciei. In remediũ ↄcupiſcẽtie vt ↄfulat᷑ infirmitati? vitet᷑ culpa. Etiĩ ſignũ ſacra ⸗ mẽti vt ĩ reuerẽtia habeat᷑. Modie tamen eſt tam in officium qᷓ; in remedinʒ. Et iðo coniugium eſt valde eccleſie vtile. qꝛ qͥdã ⸗ modo perpetugt eccleſiã et reddit eã quaſi immoꝛtalem · Vnde Sapientie. iiij. dicit Hʒ pulcra eſt caſta generatio cum cha Lpnrebani 4 Bolgot· Et ſequitur Immoꝛtalis eſt memo?i Ullius. qꝛ et. deñ nota eſt et apud hoĩies · Immotalis pꝛ. qꝛ nũqᷓ; vſq; in finẽ deficiẽt boni in ec deſia dei. Veꝝ qꝛ iſte ſtarus cõᷣmunioꝛeſt — geteris in ecta ⁊ adipm indifferẽter ſepi ↄcurrũt om̃s. qtñ ignoꝛãt ſe debite diſpo dere ad ilũ ⁊ regulate xiuereinilo. oo de q̃tuoꝛ circa videamꝰ. Pꝛimo genmtäiterrrorrcigenot cbo gmaiter vorrigéda. Tertioquali⸗ dirigẽga ⁊ regẽda Quarto qualr diligeda Eſtem̃ vxõ eligẽda diſ crete. dirigẽda mã ſueteqojrigẽdã ſecrete · diligẽda cõplete. UVrſit electio ꝑ diſcretaʒ dehberationem. directio ꝑ manſuetã gubernationẽ.oꝛre⸗ cio ꝑ diſcretã infoꝛmatõeʒ · ⁊ dilectiꝰ per cõpletã cõicationem. Pꝛimoᷓ vxoꝛ eſt eli gẽda diſcrete nõ ſubito nec pᷣcipitanter ra pienda.eo ꝙ talis fernoꝛ in bncipio parit penã in futuro. Exemplũ pẽmꝰ in Sichẽ Beñ xxxiiij.qͥ ad pᷣmum aſpectũ dyne filie Jacob eã rapuit? moin niſi eã du/ dere poſfet· ᷓd ⁊fecit. Sed qd factum eſt certe cũ tota ipſe poſteritate ſua⁊ ciuitat᷑ occius eſt. Nõ igit᷑ in eligẽdavxoꝛe habea tur taiis aſpectꝰad foꝛmã velad wẽm mu lieris ꝓt quã multi ierũt Kcẽiix· Bon ad dintias.nõ ad parẽtes · ſed pᷣcipue ad bonos moꝛes · Nã intñ eſt groſum nego⸗ ciñ bñ nubere ꝙteſte Salomõe donũ ði pꝛie reputat᷑. Pꝛouer · xix. Domꝰ⁊ diuitie dant᷑ a parẽtih· a dño vxoꝛ bona. Niſtin⸗ guit Ariſto. viijethicoꝝ.c.ii. ſpẽg amicicie yicʒ vtile. delectabile.⁊ honeſtũ. ð eſtpter bonos moꝛes· ⁊ iſta ſolã eſt ꝑfecta aicicia. et quicqd eſt boni in duab pᷣmis ſi pẽb.to t eſt in iſta. vnð iſtazpꝛie ſola eſt micicia mãſiua. Imicicia ꝙt vtile q̃ eſt mercatoꝛũ ⁊ſenũ trãſit beneficio ytilitatis ceſſante. Imicicia gt delectabileq̃eſt iuuenũ· cei⸗ ſat yelociter delectatiõe trãſeũte. Et ideo dicit Vriſto. ꝙ qmicicie iuuenũ ſunt de fa cili trãſmutabiles pr duo. Pꝛimo qͥa fm etatẽ variamꝰdelectatõeʒ·nõ em̃ eadeʒ de lectatio placet adoleſcẽti q̃ placet puero. Scðo qꝛ incipiũt amare. nõ ex in/ dicio rõnis ſßʒ ex paſſione. pa ſſio autẽ cito trãſit. ⁊ ideo velociter amãt ⁊ velociter ceſ⸗ ſant. Sʒ tertia amicicia q̃ eſtꝓpt bonũ ho neſtů bz iſtas ↄditões· qꝛ manſiua? rara. qꝛ fũdat ſuꝑ bonos moꝛes. quei ʒtuſi ſemp manet. Rara aũt eſt. q pauciſitvi tuoii⁊ indiget hecamiciciaõgotgeꝛc⸗ uictu ⁊ exꝑientia moꝝ. Vnð dicit ividen Zriſto. Nõ eſt ſcire ad inuicẽverã dileco nẽ niſimodius ſalis cõſumet᷑. Kũigiy ri ad vxoꝛẽ debeat eſſe amicicia mãſiuqj poterit fundari ſuper pulchꝛitudinẽ. qui trãſibit illa Pꝛouer.vltio. Fallax na eſt pulchꝛitudo. mulier timẽs deñ iyn laudabit᷑. Nec poterit fundari ſuꝑ diuti as.qꝛ illa amicicia eſt t vtile et eſtamiu⸗ cia ꝑaccidens. qꝛ bona diligunt᷑⁊ nõpo⸗ na. Vñ Bieroꝰlib.j.5 Jouinianũ ren ꝙ Warcia cathonis filia minoꝛcũquer ret poſt amiſſum maritum · denuo cur n nuberet. Rñdit ſe nõ inueuiſſe virũ quiſ magis vellet qᷓ; ſua. Quo dictovt di He ronimꝰ oſtendit diuitias magis eligi ſe reqᷓ; pudicitiã. Hec Jeronimꝰ. Cerene bodie pudicitia nec honeſtas moꝛumno uent ad nuptias· ſ tĩ dinitie ⁊ libidoEt ideo nec ꝑſeuerat amicicia. nec ꝓueni ꝓ les apta. Uñ Chꝛiſo ſuꝑ Mach omcj Saiomon genuit booʒ de Raab · uiin⸗ quit fm imperium deiaccepit yxoꝛem? deoꝓmiſſam in pᷣtute generatfilios eiß in ſeipſis virtutes habentes. Boos min interß̃tat᷑ robur. Qui aũt accipiũt vxoꝛes exꝓmiſſione dyaboli in infirmitategene⸗ rant filios nec valẽtes necfoꝛtes niſ in o et ad penam ſue irregulgritatis yõ 90 gaudium ⁊ ↄſolationem · Rtinfra Boo genuit Dbeth qͥ interp̃tat ſubditus qutẽ qͥ diuitias eligunt et nõ moꝛes pul critudinẽ et nõ fidem et quod in merei cibus ſolet queri hoc in ↄiugiby optayt y pterea nõ generant filios ſubditos vlſihi vel deo. ſed ↄtumaces ↄtraſe et ↄnde Pec ille. Buius exemplů babet expelt Thobie.vj. vbi Sara filia Naguel ſeple viris tradita fuerat quos ſingulos pin nocte demon quidam nomie Iſmodens ſuffocauit. virgine manente intaan ð cum Naphahel ſuggereret minon⸗ o bie vt ram duceret·⁊ꝙ ſibi debebal yu Timenti ei dixit. Audi meet oſtenditb quibus pꝛeualere poteſt demoniln⸗ ſunt nãq; q coniugiũ ita ſuſci ũtyt del t nãch conius e libiin ſeet a ſua mente excludant etii vacent ſicut equus et mulus inqun eſt intellectꝰ habet ſuꝑ eos prãtẽ demo um timn Wmit mio tindehe tholcos puginos mönd nayi gnem daniſ teye ryõt liean nsh erieo ießõc hecanc weing ncc Zn aũt cñ acceperis eã ingreſſus cubicu/ iũꝑ tres diesↄtinẽs eſto ab ea. nihil aliud tia nocte accipies virginẽ cuʒ timoꝛe dei. ⁊ magis filioꝝ amoꝛeqᷓ; libidinis eam du ces. ⁊ habebis in vxoꝛẽ. vr in ſemie abꝛde benedictionẽ in filijs conſequaris. Refert methodius martyr ĩ libello ſuo.⁊ Rober⸗ tus Bolgot ſup libꝛuʒ Saß̃. cx. ⁊c. ii · ꝙ vr colligitur ex hiſtoꝛia Heñ· v Eũ cepil⸗ ſent homies multiplicari in terra et filios ꝓcreaſſent Inno·cca creatione mundivi⸗ dentes filij dei.i.filij ſeth filias cham.ꝙ ef ſent valde pulchꝛe. acceperũt ſibi vroꝛes. Et qꝛ tiñ eas diligebant ꝙ abutebant mu tuo vxoꝛilo fratrũ ſuoꝛuin · ideo dñs viſa eoꝛũ malicia induxit diluuiuʒ. Ideo vpoꝛ plo abꝛae.qͥ adiurauiteliezer ſeruũſuuꝭq nõacciperetvxoꝛem filio ſuo yſuacde ilia bꝰchanaan Beñ. xxi „.„ ad vnã ⁊ pꝛimã viſionẽ femine in coꝛea yel ad vnã collocutionẽ blandam cum eaſta⸗ tim deſponſant᷑ei clãdeſtine · Dõ apud ca/ tholicos debʒ eſſe vituperabile. cũ ⁊ apud paganos illicitũ reputaret᷑. Nã pꝛout reci tat Ambꝛo. de quadã virgine q̃ cũ optare tur a viro ͥdam rñdit. Maritũ nõeſteli⸗ gere meñ ſed parentũ. Scðᷣo vxoꝛẽ regen da mãſuete.nõ cũ tyrãnide. nõ cũ auſteri⸗ tate yel rigoꝛe.verbis nõ verberiby · amo⸗ re nõ timoꝛe. dulcedine non amaritudine. Eoloß.iij. Viri diligite yxoꝛes yfas.⁊no⸗ lite amare eſſe ad illaſ. Vñ vt dicit Rober tus Molgot ſuꝑ libꝛũ Sapca.iiij. Wuli de. ſʒð coſta. in ſignũ ꝙ nec debereſſe dña necancilla.ſed ſocia viro ſuo. Sicut no⸗ tat eẽ mgᷓ ſnĩarũ.ij. diſ.ꝑvij. ⁊ tale regimẽ rituſſctũs dicit ſibi bñplacitum eſſe Ecc. xxv. In trib bñplacitũ eſt ſpiritui meo.qᷓ ſunt ꝓhata coꝛam deo ⁊ homiby· cõcoꝛdia fratrũ amoꝛ pꝛoximoꝝ.⁊ vir ⁊ mulier be⸗ ne ſibi ↄſentiẽtes. Tertiovxoꝛ eſt coꝛrigẽ da ſecrete nõ cũ cõfuſione vel verecundia publice vel ↄtemptibiliter arguẽda. Vnð Varro dicit. C õᷣingis viciũ aut tollendũ aut ferendũ. Quitollit viciũ cmodioꝛem cõiugem efficit fert. ſeiᷣm efficit melioꝛẽ volenti nubere eſt eligenda diſcrete exem xiij. annis Beñ.xxit. Non ſicut noſtri qui er ideo foꝛmata eſt.nõ de capite. nõ de pe⸗ cum cõcoꝛdia eſt. Tria enĩ ſunt in qͥbꝰ ſpi⸗ Hominica pꝛima poit octa epi. ꝑt iðo merito fuit arguẽda ſeuera auſteri us triũ viroꝝ· De quingrrat Valerius ni ofonibus vacabis. Trãſacta aũtter libꝛo. vjca.iij. uoꝝ pᷣmꝰ vocabal Sul⸗ picius gaius· Vic publice vxoꝛem repudi auit. qꝛ in publicũ pꝛodierat diſcoopto qa⸗ pite Be diceba᷑ Sempꝛonianus ſo⸗ phus qͥ ſimiliter vxoꝛẽ repudiauit· q? au⸗ ſaẽludo ſe ſpectare marito ignoꝛãte. Ter tius dicebat Wetellus. hic vxoꝛeʒ ꝓco ꝙ vinũ biberat fuſte ꝑcuſſit. Anoquoc; eri⸗ ſtimante oprime illã violate ſobꝛietatis pe nas exoluiſſe. Unde q̃cunq; femina vini vſum ĩmoderate appetit virtuti ianuam claudit ⁊ vicijs aperit. Dec Valeriꝰ. Hon ſic fecit Job qͥ vxoꝛẽlicet peſſimaʒ argue⸗ bat ſed ſecrete et modeſte. Quaſi inqͥt vna de ſtultis mulieribylocuta es Job.ij. õ dixit ſtulta es·ſed qᷓſi ſtulta.· vel quaſi vna de ſtultis. O vbi ſunt noſtri qͥ eas mere⸗ piuoluo de filia trices vocant. nec noĩe ꝓꝛio apellant. Hõ Beñxxiij. Sic igcob ſibi etiã mature ꝓuidit de vxoꝛibus ſeruiẽs ꝓillis ſicfecit helcqnavir ille bonꝰ pater Samu elis ꝓphete.qͥ vxoꝛem ſuã annã coꝛrigens ait. Inna cur fles. quare nõ comedisqᷓ;ob rem aſtligitur coꝛ tuũ. Noſtriaũt dicunt Lomede meretrix peſſima. Nõ gratis nõ comedis.foꝛte cogitas de alio. Duartovr oꝛ eſt diligenda cõplete. Iſtã cõpletioneʒ caritatis ⁊ amicicie q̃ eſſe debet inter virũ ⁊ vxoꝛem aplus mẽſurat tripliciter. i⸗ mo modo ꝑ dilectionẽ dei ad eccleſiã.q̃ fu it maxima. Alio modo ꝑ dilectionẽ viri ad coꝛpus ꝓpꝛiũ. Tertio modo ꝑ dilectioneʒ viriad feipᷣm. Pꝛo pᷣmo dicit ad Ephe.v. Viri diligite vxoꝛes vr̃as. ſicut xp̃s dile ⸗ xit eccleſiã. ⁊ tradidit ſemerim ꝓ ea. Pꝛo ſcho dicit ꝙ viri debent diligere vxoꝛes ſi cut coꝛpus pꝛiũ. Pꝛo tertio dicit ꝙ debẽt diligere eas ſicut ſeip̃os. Recimerito bo⸗ ne vxoꝛes ſunt ita diligende. Suntenim bone vxoꝛes grate in cõuiuendo.in cõdo lendo ⁊ in cõmoꝛiendo. Vnde narrat Va lerius de regina vxoꝛe metridatis lib.iij. ca.v. M intantuʒ amauit yirum ꝙ tonſis capillis habituq; viriliaſſumpto· equis et armis ſe aſſuefecit vt virum fugientẽ. per terras extraneas ſequeret᷑. Rare hoc faci⸗ unt vel nulle noſtris tempoꝛiby qᷓ̃ mox fu giente marito alteri adherent · Narrat eti am quomõ romanus graccus cumn duos appꝛehendiſſet ſerpentes.maſculũ et femi nam.certificatus fuit ꝑ aruſpiceʒ ꝙ dimi ſo maſculo, vxoꝛ ſua moꝛeretur celeriter. * dimiſſa femina ip̃e moꝛeret᷑ Ille ſtatimfe minã mitti iuſſit · ſuſtinnitq; inↄſpectu ſuo ſeiß̃m interitu ſerpentiſ occidi Scceamo? viri ad vxoꝛem. q⁊ poti elegit moꝛi ᷓ; Vꝑo rein ſunt vroꝛes grate ⁊ pie in ↄdolendo. Narrat Valer bidẽ. cũ lacedemonij a partanis eent capti. ⁊ad decollandũ in carcere ßᷣuati · cõiuges coꝛñj veiut allocuture viros ſuosſpituros intrauerũt carcerẽ · impetrato a cuſtodibꝰ gditu. cõmutataq; veſte ꝑ ſim ulationẽ do/ loꝛis velatis capitibo eos abire paſſe ſunt 2 faiuti reſtiuerũt. Sz heu ñi tꝑis femi ne nõ ſolũ nõ ʒelant ꝓ ſalute viroꝝ.ſʒ etiaʒ quedã moꝛtis venena aut interitũ ꝑalios pinant. Tertio ſunt grate in cõmoꝛiẽdo. Parrat Biero · ↄtra Jouinianũ li.j.ꝙ in ⸗ di⁊ om̃es pene barbari vxoꝛes plurimas hñt. Apud indos lex eſt vt vxoꝛ cariſſima cũ marito defuncto cremet᷑.he igit conten dunt inter ſe amoꝛeviri⁊ ambitio ſumma certantiũ eſt ad teſtimoniũ caſtitatis Ita qʒ victrit in habitu oꝛnatuq; pꝛiſtino iux⸗ ta coꝛpus defunctũ accubat · amplexãs il ⸗ lud ⁊ oſculans.⁊ ſuppoſitos ignes pudici⸗ cie laude ↄtemnens. Ecceqᷓ; grata mutui amoꝛis apud paganos inter ↄiuges indi cia. Nos igit᷑ tanqᷓ; xp̃iani pᷣmiſſa ſtudeg⸗ mus ßuare q̃tinus ↄiugi noſtrum poſſit nobis eſſe nõ culpa ad damnationẽ ſʒ me ⸗ ritũ ad ſalutẽ eternã. Ad quã nos deꝰqui regnat ꝑifinita ſecka ꝑducere dignet· Am̃ De eadem dñica. III. Sermo. KRl. Mnis homo pꝛ o mum bonũ vinũ ponit · et cũ ine⸗ bꝛiati fuerint dat qð deteriꝰ eſt. Joh.ij· cq. Sicut dicit magnũ ſidus eccle ſie beatꝰ Sugꝰ in libꝛo de libero arbitrio. ⁊in li de vᷣbis dñi. Virtutes qͥby recteviui tur.magna bona ſunt. Species aũt quo⸗ rumlibet coꝛpoꝛum ſine quibus recteviui poteſt minima bona ſunt. Potentie vero anime ſine qͥbus recte viui non põt media bona ſunt. Becille. Vult Augꝰ. diſtigue re in reb humanis triplicẽ differẽtiã eſſe. ſcʒ qꝛ quedã ſunt bona ſupᷣma.quedã infi⸗ ma.quedã media. Luiↄcoꝛdat thema no ſtrũ qð recõmendans ꝓuidentiã hũanaʒ. dicit qͥddam vinũ bonũ pᷣmo aponi.qͥd/ dam vero poſtea aponi.qð deteriꝰ eſt.nõ m̃ſimpliciter malü ꝑqð epↄſequẽti innu⸗ it quoddã vinũeſſe infimñ. ⁊ ſi malnde ſe· Scm h in pbis pᷣmiſſis tangunfniu Pꝛimo gratie diuie tãq; bonivinielecio cũ dici᷑. Om̃is homo pᷣmũ vinũ bonũpo nit. Sco malicie ⁊ culpe diabolice ree⸗ ctio tanqᷓ; vini peſſimi.⁊ hocꝑ cõparat⸗ nẽad bonũ.· qꝛ vbicũm; fueritvnũopoſit ru.ibi⁊ reliquuʒ·⁊ oppoſita iuxta ſepoſt magis eluceſcũt. Tertio crapule hñanere gulatio.cũ dicit. qð deterius eſt. pꝛimũn nũ eſt laudabile.ſcõm vituperabile.tertij tolerabile. Pꝛimũ omĩno purũ.ſcᷓmoi feculentũ · tertiũ indiſereht Prunp xpᷣs·ſchm diabolus tertiũ caro ⁊mũdus. x pamo xneß miſſis tangiga tie diuine tanqᷓ; boni vini electio.ců didt. Dm̃is homo pᷣmũ bonũ yinũ ponit. Ile põ põt dicixpᷣs. De quo ðꝛ in pluriwlog Momo qdaz fecit cenã magnã Aucexiij. Siaůt fecit cenã aut pꝛandiuzʒ neceſſund poſuit in ea vinũ. Nõ eſt autẽ veriſimieq tantus hõ regius poſuerit vinũ maluzſed ⸗ magnificẽtia regia dignũ.yt dicit Heſer . Vinũ quoq; magnificẽtia regia dignʒ aponebat᷑. Unde deus pater exquo fct hodie tꝑe gr̃e nuptias filio ſuo· vt dictur Watth.xxij. ꝓfert vinů electũ pꝛo bono⸗ re ſuo. Ponit aũt xpᷣs triplex bonũyin. ſcʒ cõpunctiõis. deuotiõis ⁊ fruitõis. de quo ptʒ in Pð Potaſti nos vino cõpici onis. Iſtud vinũ homini auertẽtiſeape⸗ cato eñ amarũ. qͥ tũc ſentit amaritudinen et doloꝛem.ac ſi vinñ recens ⁊ foꝛte bihe⸗ ret. De hoc vino dicit ſaluatoꝛ Anv. he/ mo mittit vinum nouuz in vtres veteſes Et verũ eſt quia gratia cõpunctionis on infundit᷑ coꝛdi habẽti vetuſtatem peccal ſed ambulãti in nouitate vite· Pꝛopterq; clamat Aplus. Renouamini ſpirituhl⸗ tis veſtre Epheb · iij. Ac ſi diceret · Vin nouum gratie dinĩe pꝛope eſt.ideo ppan te noua vaſa.i.pᷣparate coꝛda veſtra dolli no. Hoc vinuz facit tres effectus · Pꝛmo pꝛouocat peccatoꝛũ confeſſionem · Siit enim in ebꝛioſo nuilũ manet ſecretũ. ſiin compuncto coꝛde⁊ habẽte iſtam gratun Pꝛouerbi xxxj. Nullum ſecretummahe vbtregnat ebꝛietas. Dui enim hocyil⸗ inebꝛiarꝰ fuerit quicqͥd habet in wzen nelat.⁊ quicqd diu latuit patefucit At cut vinum nouũ lagenas rumpit·ic ſhno u ſö ſabuin wo ſoun o iſnün vint moe ſech un rnil piñn po losu 3 Hihe fuſt hdyr tini iter fede ctur yls ciur dighi iõa ſitos wign ßo uchn ins Kodi nüle u8 the danh bun thso in Hominica pꝛima poſt octa. epi. tia compũctõis coꝛ aperit Job. xxxij. En venter meus quaſi muſtũ abſq; ſpiraculo qð lagenas rumpit. O qᷓ; pauci bibunt de iſto vino qͥ male cõfitent᷑⁊ peccata abſcon dunt. Scðo iſtud vinũ inducit ad ſuip̃ pumilitatẽ ⁊ contemptũ. Treno iij. Ine⸗ bꝛiaberis atq; nudaberis. Inebꝛiaberis ſcʒvino cõpunctiõis et tũc quaſi nudatur bomo qñ ſibiipi vileſcit. ⁊ coꝛam alijs de⸗ ſpicit ſemetipᷣm. Sicut maria magdalena q̃ ßm Brego. qꝛ ſemetipᷣam grauit erube fcebat intus. nihil eſtimabar ꝙ erubeſce⸗ ret foꝛis. Ideo ðꝛ Biere. xxiij. Vactꝰ ſum ſicut vir ebꝛius.⁊ q̃ſi hõ madidus a vino. Oqᷓ optimũ vinũ humilitas ſui. Tertio iſtud vinũ pꝛeſtat ſecuritatẽ? audaciaʒ.ſiẽ vinũ materiale. Vacit eĩ audacẽcõtra de/ mones ij. Eſdre. i · Omnẽ mentẽ vertiti ſecuritatẽ. Bonã ſecuritatẽ habent peni tentes pñtes ꝓmiſſionẽ regniceleſtis. Ju xta illud Math.iij. Penitẽtiã agite · apꝛo pinq̃bit vobis regnũ celoꝝ. Scõᷣm vinuʒ qʒð ponit xps eſt vinũ deuotiõis. Et iſtud vinũ facit tres effectus. Pꝛimo facit timi/ dos audaces ad om̃ia faciẽda ſuſtinendã. Poma.viij. Quis nos ſeparabit a caritate xp̃i. Bene potauerat iſte in tertio celo · iðo fuit fic audax ꝙ necgladiũ necignẽ nec qͥ cß durũ timuit. Sic? petrus qͥ pꝛius fuit timidus negando xpᷣm poſtea fuit audax ↄfitendo qů dixit. Magis opoꝛtet obedi re deo qᷓ; homiby Actuv. Deß vino letifi⸗ catur triſtis vt ſit iocũdus. Iſtud patz de apłis. qͥ cũ muſto madere putabant᷑. vt di⸗ citur Actu.jibant gaudẽtes a cõcilio qm̃ digni habiti ſunt ꝓ noie ieſu ↄtumeliã pa ti. Actu.y. ð. Vinũletificat coꝛ hoĩs. D ſinos biberemꝰ iſtud vinũ ſaltẽ ſemel vel vnã guttam qᷓ; libẽter ſufferremꝰtribulati ones · Sicut paulꝰqͥ bñ potauerat deio. de ſeißo dicit. Libenter gliaboꝛ in infirmi tatibmeis ij· Coꝝ. xij Sed hen paucibi⸗ bimus. ideo nihil patimur. Tertio de iſto vino ditat pauꝑ. Sicut enĩebꝛiꝰvino ma teriali oñ̃a ſe credit poſſidere. cũ nihil ha beat. Sic deuotus qͥſq; hñs gratiã. om̃ia videt᷑ habere. Juxta illud. Hihil habẽtes ⁊om̃ia poſſidẽtes. Et quõ nõ oĩa habet qͥ deum habet Saß ·vij. Venerũt mihi oĩia bona pariter cũ illa. Tertiũ vinũ qð ponit xpᷣs om̃bo beatis.eſt vinũ eterne felicitatꝭ ⁊fruitionis beate. De qͥ dicũt beati hodie po. Seruaſti vinũ bonũ vſq; adhuc De — etiã dictxps Wath vxvſ · Bibã ilud nonñ vobiſcũ in regno pr̃is mei · Optimũ vinũ.ꝛimãeĩeſt bonů·ſcöm meli·terri⸗ um veroß optimũ · qꝛ puriſſimũ Iſu. xxv. Faciet dñs cõuiuiũ vindemie defecute. i· fine fece triſtitie.eo ꝙ ibiabſterget deom nẽlacrimãab ocul ſerᷓꝝ Apoc. xxj· Opti mũ vinũ pter tres effectus. Pꝛimo qꝛ fa⸗ ciet obliuiſci oĩm doloꝝ · ſicut vinũ indtert ale facit obliuiſci plagaꝝ Pꝛouer. xxxM Bi bant? obliuiſcant᷑egeſtaris ſue.⁊ doloꝛis nõ recoꝛdent᷑ amplius. Scðo q: inducet copiã ⁊ habundantiã ſctẽ leticie ĩgĩa. ð̃· Inebꝛiabunt᷑ ab vbertate domuſtue. Et certe magna habũdantia vbi om̃e qð yo⸗ lent ſanctierit. ⁊ quod nolẽt nõ erit· Ter⸗ tius effectꝰ qꝛ gratis dabit᷑ vnicuiq;· Iſu. Venite ⁊ bibite abſq; vlla cõmutatiõe yi⸗ num?lac.i.humanitatẽ tanqᷓ; lac. ⁊ diuini — tatẽ tanqᷓ; yinũ·⁊ſic erit liberale vinuʒ. Et ſic ptʒ de pᷣmo vino qð eſt bonũ ⁊ delecta⸗ bile ᷣm tres gradus. Mixi ſecũdo fnien ſisdeſcribima licie ⁊culpe diabolice tanq; vini mali⁊peſ ſimi reiectio.qͥd eſtvinũvituꝑabile. Iſtud vinũ ꝓinat diabolus. Pꝛimo ꝑ culpaʒ in pᷣſenti.ſcho in futuro ꝑ penã hic dat pᷣgu⸗ ſtare.ſed in futuro ꝑfecte potabit peccato⸗ res. Dat autẽ multiplex vinum kᷣm multi⸗ plicem culpã. Pꝛimo yinũ imoderate cu⸗ piditatis. Johel.. Expergiſcimini ebꝛijꝛ fiete ⁊ vlulate om̃es qui bibitis vinumn in dulcedine. Moc vinuz bibebant filij Job cũ ſoꝛoꝛiby ſuis in cõuiuio Job.. Quipo⸗ ſtea interempti ſunt. Dat ſcho vinũ carna⸗ lis voluptatis Pꝛouer.xx. Auxurioſa res vinũet tumultuoſa ebꝛietas. Quicũqʒ hiſ delectatur. nõ erit ſapiẽs. Sic bibit loth Beñ.tix. Qui inebꝛiatus cõmiſit inceſtuʒ cum kiliab. Tertio dat vinum ſupbie. De quo ꝛouerb iij· Eomedunt panem im⸗ pietatis.⁊ vinum iniqͥtatis bibunt. Norã⸗ ter dicitur vinũ iniquitatis in ſuperb.i.in⸗ equalitatis. Et que maioꝛ inequalitas qᷓ; non ſubeſſe ſuperioꝛi non cõfoꝛmari equa ii⁊ contemnere inferioꝛẽ O qʒplures ex⸗ terminauit vinum iſtud vt dici? Ecci. xxj Certe multos. quia diabolum de celo. ho minem de paradiſo. reges de ſolio vtHa/ buchodonoſoꝛ Anthiochumt Saul · De 2 quib longuz eſſet hic tractare Poſt iſtud vinum culpe miniſtrabit diabolus vinuz pene eterne. De quo in Pð · Neruntamẽ fex eius nõ eſt exinanita. bihent omes pec catoꝛes terre. Dvinum peſſimũ penetrãs ad interioꝛa coꝛdis. De quo dicitur Iſaie rxxj. Inebꝛiabimini? nõ a vino qjſi dice ret. imo a pena. Iſtud vinuz habebit tres eßectus maledictos ſcʒ amaritudinem.qꝛ erit amariſſimũ. Scoqꝛ erit turbulẽtiſ⸗ fimũ. Tertio qꝛ erit moꝛtiferũ. De pmo di atur Deute. xxxij. Vna eoꝛũ vua ſellis et botrus amariſſimꝰ Biere. xxiij. Ecce ego cibabo eos abſinthio.⁊ potabo eos felle. Babebunt eni damnati cibũ ⁊ potũ· quia patient᷑ in coꝛpoꝛe ⁊ ania. Tertio erit tur⸗ bulentiſſimũ.qꝛ turbabit damnatoꝝ con ⸗ ſciẽtias. Vnde in Pð. Turbati ſunt⁊ mo ti ſunt ſicut ebꝛus Iſaie. xxiiij. Clamoꝛe⸗ rit in plateis ſup vino. In plateis enĩ in ⸗ ferni vnus dãnatus litigabit contra ali. qꝛ ibi filius maledicet patriet filia matri. dicẽs illud. Ue mihi mater mea. quia me genuiſti virum doloꝛis. Miere. xx.⁊ Iſaie ij. Tumultuabit᷑ puer cõtra ſeneʒ. Hec ſo lum ſeinuicẽ litigabũt. Verũ etiã ↄtra de um. quẽ blaſphemabũt. vt dicit᷑ Apoẽxꝙj Tertio erit moꝛtiferũ ſiue toxicatũ. ᷣm il/ lud Deutero. xxtij. Fel dꝛaconũ vinñ eo ⸗ rum. et venenũ aſpidũ inſanabile. Et pꝛo pter hoc dicit Hiere.Ij. In caloꝛe eoꝛũ po tus eoꝛũ.⁊ inclinabo eos vt ſopiant᷑⁊ doꝛ miant ſomnũ ſempiternũ. Walus ſomnꝰ ꝑpetue moꝛtis. Ecce vinũ amarum turbu lentũ et moꝛtiferũ ex quib patet qᷓ; ſit peſ⸗ ſimum ⁊ꝑ cõſequens fugiendũ. ₰1 zc cꝙin verbis pꝛemiſ Dir tert S ſis tangit᷑ intempe ⸗ rantie hũane tanq; vini deterioꝛis deſcri ptio. cũ dicitur. Quod deteriꝰẽ. Iſtud vi nũ eſt carnis ⁊ mũdi. De quo dicitur ·Pꝛo uerb xx. Luxurioſa reeirini·Etaptue ad Ephet.v. Nolite inebꝛiari vino ĩ quo eſt luxuria. Iſto vino cõtinue potanmũ⸗ dani⁊ carnales qui nihil aliud qᷓ; deſide⸗ ria carnis ꝑficientes. dicũt illud peſſimuʒ verbũ Sap̃·ij· Vino pꝛecioſo et vngento impleamus nos et non pᷣtereat nos flos tẽpoꝛis. Oqᷓ;ꝑuerſus oꝛdo rationis in ta liby. in eo ꝙ dicunt impleamꝰ. Non ſufficit eis bibere ad neceſſitatẽ ſed addunt ad ſu perfluitatẽ impleamus cũ tamẽ vinũ in io cunditate et moderatione ſit creatunß initio.vt dicit Ecci xxxj. nde ibidẽ x ultatio anĩe vinũ cũ temperãtia. Eccequ non culpatur vinũ in ſe. niſi immodergte ſumptũ. Ideo dixi notanter ꝙvinũ iſuc eſt deterius. non tamẽ ſimpliciter mali ſed quaſi indifferens. quia ſobꝛie potatu: confert ſalutuſed ſuperflue ſumptũ na anie ⁊ coꝛpoꝛi. uomõ autẽ nocet bꝛeni⸗ ter audiamus. Ande ſciendũ ꝙvſus viti immoderatꝰ nocet homini quadruplic Pꝛimo quia eſt detrimentum libertatis. Socũdo quia inducit confuſioneʒ hone/ ſtatis. Tertio quia eſt cõplementiʒ volu⸗ ptatis · Duarto quia eſt experimentuʒ ſen ſignũ fatuitatis. De pꝛimo patet.nampi ma radix ſeruitutis et ignobilitatisfuit vinů. vt dicitur Benet.it. Abi noecũpli⸗ taſſet vineã et fructñ collegiſſet exp̃ſoſje co bibit. et inebꝛiatus eſt. doꝛmienſq;in⸗ bernaculo nudauit femoꝛa. Id queʒace dens ſilius ſuus cham.et videns nndit⸗ tem eius patrẽ deriſit. Duod pater reſci ens. ipſum cũ filijs ſuis in ſempiternũp⸗ petua ſeruitute damnauit. Et hec ſuiton go ſeruitutis. Sicut dicit ug xix. deci⸗ nitate dei ca.xx. Ecce plura mala. Pꝛino pꝛiuatio vſus rationis ⁊ ſenſus· vt ſenon ſentiat vt beſtia et ſit q̃ſi doꝛmiens. Voe notatur in eo quia doꝛmit. Secundoep poliatio virtutũ ĩmo etiam diuitiaꝝ qus cõmuniter magni potatoꝛes fiunt paupe res. Juxta illud ui amat vinum etpil⸗ guia non ditabitur. Iſtud patet ad oal in noſtris artificibꝰ qui cõtinue capitpe⸗ cuniamex artificio. et tñ non ditant᷑ non ex alio niſi quia amant hauſtum bontzet bonum guſtũ. Abienim magnus doni⸗ nus non daret vnũ groſſumißi dant du⸗ os pꝛo recenti piſce vel carne. Sed qui contingit eis in ſenium. certe egeſtas ⸗ xima. quia tales vt cõmuniter in mendic⸗ tate moꝛiuntur. Tertio facit deriſibiem. non ſolum inimicis ſed etiaʒ amicls qu filijs. Quarto inducit ſeruituteʒ in ſuccei — ſoꝛibus. Nam filij potatoꝛum cõmunile ſubijciuntur ſeruituti alioꝛũ. Sicut fjoe fecit fiio. ꝛopter quod ſicut dict duß⸗ iu libꝛo ad ſacras virgines · Wulti pler vinum amiſſis honoꝛibus ignobiles* manſerunt.et laribꝰ parerms profu tam non vbi ſumpſerunt finierüt · V poch imi in nin ſinbu zwui mt imnnf gioad cbien doiniha bſum ideret utcht 3ho ſeni ciybi nu giſ pott non z n is p inhai rüs hi emnel Lon woit wunh onm we yinn lono liul 1us2 An urch nnsp urt uicht iuchſ nnin ni inin bein kralen ben Dominica pꝛima poſt octa.epi. vinum immnoderate ſumptuz eſt confuſio boneſtatis. Lonfundit enĩ? deturpat ho minis honeſtatẽ. Vnde Innocen tiꝰ in de vilitate humane cõditionis. QDuid turpꝰ ebꝛioſo.cui fetoꝛ in oꝛe·tremoꝛ in coꝛpoꝛt· pꝛomit ſtulta. pandit occulta. Eui mens glienatur. facies tranſfoꝛmat᷑. nullũ erit ſe cretum vbi regnat ebꝛietas. Et Seneca epiſtola.cxx. KHon eſt animꝰ in ſuap oteſta⸗ te ebꝛietate deuictus. quẽadmodũ muſto dolia ipᷣa rumpunt᷑ Et quod in imo iacet. in ſummã partẽ vis caloꝛis eructat Iᷓſtud videre eſtad ſenſum · Nazʒ multa ebꝛijfaci nnt cõtra honeſtatem bꝛij erubeſcunt Ideo Seneca dicit. Sbꝛietatem nihil eſ⸗ f niſi volůtariam inſaniã. Refert Sene⸗ cuvbi ſupꝛa epiſtola. xxxviij de Alexãdro macedone. M inebꝛiatus titum tiruz ſibi curiſſimũ actideliſſimũ inter epulas trãſ⸗ fodit et intellecto facinoꝛe cũ eſſet ſobꝛius moꝛi voluit. Fingitur a quibuſdam ꝓut refert Molgot ſuper libꝛum Sapie.ca.ij M imago ebꝛietatis ſi pingebat a roma⸗ nis. Pꝛimo imago puerilis. coꝛnu habẽs in manuet in capite coꝛonã de vitro. Pue rilis pingebat᷑ in ſignũ ꝙ facit hominẽ pu erum elinguem ⁊ inſenſatum moꝛe pueri. Coꝛnu hẽbat in mãu ĩſignũ ꝙ ſo tubat et pꝛodit ſecreta et clamãdo reuelat. Eoꝛo⸗ nam habebat vitreã. quia reputat ſe gloꝛi oſum ⁊ diuiteʒ.cũ nihil habeat. Et heceſt yna cauſa.q̃re regib et pꝛincipibꝰ ꝓhibet᷑ vinum. Noli inqͥt ſancta mulier mater ſa/ lomonis o lamuel vinũ dare regib. ne ob lumſcãtur iuſtoꝛũ iudicioꝝ. Unde Rober tus Molgot infert ſuꝑ libꝝ Sapie.ca.ix. M nihil ita periculoſum eſt reipublice ſi cut ebꝛieras in rege vel pᷣncipe. Vnde di⸗ xit Sapiẽs. e terre cuius rex ꝑuer eſt.⁊ cuius pᷣncipes mane comedũt. Et certeve quia vt dicit Volgot atali pncipe vltiões indebite aut indefinite et pᷣcipites irrogã tur. conſultationes accepte in iniuriã alio rum incaute reuelantur· oꝛdinatõnes rei⸗ publice cõceſſe et vtiles retractãtur. Nar/ rat Valerius libꝛo.vj.ca.ij. M mlier que/ dam innocens damnata fuit a philipo re ge temulento et ebꝛio. que ppꝛie innocẽtie onſcia clamauit. Ipello inquit a philip/ po ebꝛio ad ſobꝛium. Quoverbo reg ebꝛi etatem ercuſſit. qui cauſam diligenter in/ ſpexit. et mulierem liberam a pena dimi⸗ ſit. Tertio vinum eſt cõplementũ volupta tis. Verecundia nanq; bona multos cohi bet a peccatis et vbi ila ꝑ vinuʒ aufertur- voluptas que latuit in coꝛde ſine pudoꝛe ſe— Seneca epiſtolaœxx· di citplures pndoꝛe peccandiqᷓ; bona volun tate pꝛohibiti ſunta ſcelere. At vbi poſſe⸗ dit animũ nimia vis vin.quicquid mali la tebat emergit. Hec Seneca. Quarto vi⸗ num eſt experimentum fatuitatis. qula ſi homo ſit diſpoſitus ad quodcũc; maluz. in ebꝛietate poteſtde eo capiexperimentũ Ecci. xxxj. Vinum coꝛda ſuꝑboꝛum argu it. id eſt oſtẽdit etonit · Ex pꝛemiſſis ife⸗ ro ꝙebꝛietas et om̃is potus inoꝛdinate? intemperate ſumptus nocet cuilibet ſta⸗ tui. ſatet ab inferioꝛi ad ſuperius cũ con fuſione arguendo· Nam ſipauꝑ eſt nõ di⸗ tabitur ſicut ſupꝛa patuit. Si diuesẽ de pauperabit᷑et ſubſtãtia nudabitur. Siiu uenis eſt non docebitur. Quia ſᷣm Boeci um. Vinũ immoderate ſumptũ turbata⸗ cumen ingenij. Sieſt ſenex et doctus in ⸗ fatuabitur. quia vinũ et mulieres apoſta/ tare faciunt ſapientes Ecci.xix. et. xxxj. Iſtud patuit in ſalomone qui licet ſapien tiſſimus.tamẽ infatuatus eſt ehꝛietate et voluptate. iij. Regñ.xj. Deniq; ſi caſtꝰ eſt. ip̃e— Loth qui ebꝛius inceſtum cõmiit cũ duabo filiabus.⁊ queʒ Sodoma non vicit vina vicerunt Beneß xix Et quo ad hoc vicit Oꝛige. ſuper Be⸗ neb. Omelia.v. M licz Loth excuſari poſ ſet ꝙppoſitum et volũtatem peccandi non pabuit.inculpandus tamen eſt quia vino nimis induliit. Et ideo dicit. M ebꝛietas peioꝛ fuit i; Sodoma. quia ebꝛieras de⸗ cepit. quem Sodoma non decepit. Vri⸗ tur ille fammis mulierum quem fulfurca flamma non vſſit. Pꝛeterea ſiquis hone⸗ ſtus ẽebrietate cõfundetur. Duiat dicit Bieronymꝰ ad occeanuz in epiſtola Noe ad vnius ebrietatis hoꝛam nudauit femo ra que ꝑſex centos annos ſobrietate con/ texerat.· Sed et ſiquis foꝛtis eſt vincetur Patet de holoferne. quem nimia ebrieta/ te ſopitum Judith vidua occidit Judith xiij. Et de Rlexandro de quo refert Se⸗ neca epiſtola. ixxxiiij. M licet eum totus mundus ſuperare non potuit. tamen ſola intemperantiavicit. quia in ebꝛietate leta⸗ le poculũ hauſit. a quo et obijt. Poſtremo 13 ſiquis ſanctus eſt ip̃e contaminabit ebꝛie te Vnde ſacerdotibus qᷓ ſancti erant pꝛo pibebatur vinũ quãdo tabernaculum in⸗ grediebãtur. Sicut pater Zeuitici. x. ne In ſanctitate contaminarent᷑ Ex pᷣmiſſis patet M licet omnib ſit vinum nociuum. tamenp̃cipue regibuset pꝛincipibus.ſa⸗ cerdotibet ſapientib. continenribet vir⸗ ginibus. Eteſtratio. quia iſtitenenkma⸗ gis eſſe ſobꝛij et ratione vigere. Vñ Bie ⸗ ronymꝰ vocat vinum venenum Epiſtola xœx. dicens. Sponſa chꝛiſtivinum fugiat yt venenum · Reſert Papias M vinũ pꝛi⸗ us vocabatur venenum. ſed poſtqᷓ; toxicũ inuentũ eſt.tunc illud vocatur vinũ. iſtud venenum. D Eirca pmiſſa occurrit dubium ſatis pulchꝛum. Vtrũ vſus vini ſit hominilicitus. et idem de quolibet po⸗ tu inebꝛiante Et videt᷑ ꝙ non. quia dicit Eccleſiaſtes ij.ca. Cogitaui a vino abſtra pere carnem meam vt animã meam ad ſa ientiam tranſferrem. Sed ſine ſapientia pomo nõ poteſt ſaluari ergo ⁊c· quia Sa⸗ pien. vij dicitur. Neminem deus diligit ni jiqui cum ſapientia habitat. Igitur neceſ ſe eſt homini abſtrahi a vino. Secũdo qꝛ Roma.xiiij· dicitur · Bonñ eſt non mandu care carnem nec bibere vinũ. ſed ceſſarea bono virtutis eſt vicioſum et illicitũ. Ter tio quia Hieronymꝰ dicit. vinum cũcar⸗ nibus poſt diluuium eſt dedicatuʒ. Ehꝛi ſtus autem venit in fine ſeculoꝛum. Ideo extremitatem traxit ad pꝛincipium.ergo tempoꝛe legis chꝛiſti eſt illicit? vini vſus. Zd opoſitũ eſt Apoſtolꝰ.j.ad Thimov. dicens. Noli adhuc aquã bibere. ſed mo⸗ dico vino vtere. Ad queſtionem reſpõdet MBolgot ſuper libꝛũ Sapie.ca.ij. dicẽdo. Mp ſe loquendo vſus vini hominiẽ val⸗ de licitus. poteſt tamen cõtingere ꝙalicui hominiſit illicitus.vel ex conditiõe biben ris vel alioꝛũ qui de ſuo facto foꝛte ſcãda lizarentur. Ex conditione bibentis.quia foꝛte ex tali potatione perdit caput inguã etpedes de facili. Vel quia ex voto ad ab⸗ ſtinentiam ſe aſtrinxit. Ad pꝛimũ ergo di co ꝙ licet hoc ſit ꝑfectionis ⁊ conſilij.nõ ta men vſus yini.ideo eſt illicitus. Aliter du pliciter ꝙ ſapientia eſt duplex. Vna quea deo infunditur. Alia ꝑ ſtudiumet doctri⸗ nam acquiritur. Et certe reſpectu pᷣme diſ ponit abſtinentia a vino. reſpectu o ſecũ/ de non. Ad ſecũdũ dico ꝙ Ipoſtolus phl bet ſolum romanis conuerſis ad fiden. nec carnibus nec vino vtantur in ſcnq ium chꝛiſtianoꝛuz de nouo conuerſoꝛum Ad tertium dico ꝙ Mieronym vuitdiu re ꝙ chꝛiſtus a vino retraxit tanqᷓ;ab in⸗ pedimento pfectionis fierceſinefun Nos igitur fratres potius de illo vinoß mo ſcʒ gratie chꝛiſti cõpunctionis? dero tionis fumamus et vinum diaboliſinpi citer malum abijciamus. Duatinus viho materiali temperate vtentes ad vinũ ſen piterne fruitionis pueniamus. Adqod nos perducat ieſus chꝛiſtus. Dominica ſecunda poſtoctauas Epiphanie. I. Sermo XNiI. Mm deſcendi c ſet ieſus de mõte. Math vij et Warcij. Luce.v.capt. In hac dominica recolit mater ſanct ec/ ſia duo magna beneficia humano genen per chꝛiſtũ impenſa· ſcilicet beneficum rationis lepꝛe ⁊ paraliſiſ. Quas duaspa ſiones ⁊ intirmitates xp̃ᷣus miraculoſe iñ duobus hominibuſperfecte ſubito vnio verbo curauit.ſignificans ꝑ hocꝙ ſinos deuote ad ipſum clamauerimuſ.exempl iſtoꝛum ab omnib infirmitatibus mẽn noſtre curari merebimur. In figura hul maria ſoꝛoꝛ moyſi que pꝛopter murm a domino ꝑcuſſa fuit lepꝛg. damãs gddo⸗ minũ ſanata eſt. Nume xij. Sicdebetj cere anima lepꝛa peccati infecta. dicksd Pſalmo. Ad dominũ cum tribularerch maui. In figura huius etiaʒ Naamanſy rus curatus eſt a lepꝛa ꝑ lotioneʒ in aql ioꝛdanis.ad ſignificandũ ꝙ nos curam lentes a lepꝛa peccati.debemus laugri aquis lacrimarũ.et hoc ſepties · ideſt o ni tempoꝛe vite noſtre. Magna ergoc fidentia datur hodie peccatoꝛibus qus deus paratus eſt ab omni infirmitale m tis curare.ſi et dum adeum deuota humn litate recurrant.exemplo iſtins lepꝛoſide quo ita dicit euãgeliũ. Lũ deſcendiſeris ſus de monte. Dic textum hic. Supqi⸗ veſtre caritati aliqͥd dicere expediret: Ue rum quia omnes fere infecti ſumus lepu peccatiita ꝙſi direrimus ꝙ peccatuʒ babemus nolmetipᷣos ſcducimus⁊ vn leocch hunrt lphan Wege ai ui ku keiß lotho dat oms lepꝛetymik 6* fur o craut.ſg ote ad pſumdnumn um ad omn ninn re arnmenn u ſoꝛotꝛ moiqun mino paſfuth ſnatuctt ntn duns l rs 1cendn⸗ ns lcrmr ut enpore rwinh enudunbohn rmatn mrnb oiudem Dominica fecund poſt octa.epi. tns in nobis nõ eſt Joh.·j. Omñ̃es enim peccaueruntet egent gratia dei Roma.v. Ideoq; neceſſariaẽ nobis gratia ſpũſſan ⸗ ctiꝑ quam coꝛda noſtra ab hac peccatile⸗ pꝛa mundarent᷑. Ham ſicut dicit Beda ſu per illo Johexx· Perite et accipietj. Siin terioꝛa veſtra ſpiritꝰ dñi rectus nõ imple⸗ nerit. coꝛ mundũ vnde ſit non habet· Vn ⸗ de dominꝰ teſtatur ꝙ pater dabit ſpirituʒ bonum petentibyſe. ꝓfecto vt oſtendat qꝛ quiex ſeip̃is mali ſunt ꝑ acceptaʒ ſi pirituf ſancti gratiã bonieffici poſſunt. Hec Be⸗ da. Vr igitur gratiã ſpirituſſancti obtine re mereamur matrẽ gratie ſalutemus di⸗ centes ei voce amena Aue gratia plena. Ineuangelio pſenti tria deſcribunt᷑ hꝛi⸗ mum eſt lepꝛoſiꝑ chꝛiſtũ mun datio · ibi.cũ dicitur. Eum deſcendiſſet ieſus. Scõmẽ ſeruicenturionis a paraliſi curatio· ibi. cũ autem introiſſet capharnaum. Vertiũ eſt gentilium ad xpᷣm conuerſio et iudeoꝝ re pꝛobatio.ibi. dico autẽ vobis. 3 Dico pamo gnen⸗ P gelij ðſcribitur pꝛimo lepꝛoſiꝑ xpᷣm mundatio.cum dicit. Eum deſcendiſſet. Pꝛo quo ſciendum ꝙ iſta mundatio facta eſt pꝛimo anno pᷣdica⸗ tionis xpᷣi. Chꝛiſtus enĩ cõuocatis apoſto lis ſuis quadã viceaſcendit in montẽ tha boꝛ.qui mons eſt in ſyria. vel vᷣm alios in galilea.et ibi eleuatis oculis in diſcipulos docebat eos dicens. Beati pauperes ſpi⸗ ritu. Cui etiam ſermoni interſeruit oꝛatio neʒ dominicã ſcʒ pater noſter. vt dicit ma giſter in Scolaſtica hiſtoꝛia. Duo facto miſit diſcipulos de illo monte ad pᷣdican/ dum per iudeam tĩ.pꝛohibens eis ne in/ trarent ciuitates gentiuʒ nec ſamaritano rum. Et deinde deſcendens de illo mon/ te occurrit ei lepꝛoſus in turba que ſeque batur xpᷣm ab illo monte ſcõo miliario a capharnaum. Iſte igit lepꝛoſus cepit cla⸗ mare ad xpᷣm dicens. Dñe ſi vis potes me mundare. Et tangunt᷑ hic plura circa iſtã mundationẽ. Pꝛimo locus qꝛ in deſcenſu montis. Sco ꝑſone coꝛã quib.qꝛ in pꝛe ſentia turbarum. Tertio grauitas moꝛbi. Ecce lepꝛoſus. Quarto deuotio ⁊ humili tas infirmi.veniẽs adoꝛabat. Quinto de⸗ nota oꝛatio ⁊ ſuplex dep̃catio. Dñe ſi vis. Dicit ergo. Eũ deſcendiſſet ieſus de mon teſcʒ poſt cõpletum ſermonem coꝛã diſci pulis in monte factũ. Secute ſunt eñ tur⸗ be multe. Diuerſi er cauſis diuerſis chꝛi⸗ ſtum ſequebant᷑.ᷣm Dꝛige. Quidã ex de⸗ notioneꝓpter ſanctitatẽ ſue vite et doctri⸗ ne.vt Wagdalena. Johãna.⁊ alie ſancte mulieres. ꝗliqͥ ex curioſitate yt viderent miracula ⁊ audirent noua. vt ſimplices iu dei. Sliqͥ vt inſidiarent᷑ vt phariſei.et aliq vt ab eo curarentur.ſicut infirmi.de qͥbuſ erat vnus iſte dequo dicit᷑hic. Ecce lepꝛo ſus. Verſus. Woꝛbus.ſigna.cibꝰ. blaſ⸗ phemia ſuere. Lauſa.cur dñm turba ſecu ta fuit. Sic multi hodie vadunt ad pᷣdica tionem.non vt edificentur ſed vt nouita⸗ tes audiant aut vt in ſermone ſacerdoteʒ capiant ⁊ calumnient.ſicut phariſei.q mi⸗ ſerunt ad xpᷣm vt caperent eum in ſermo⸗ ue. Sed audiuerũteis dici Quid metem ptatis hypocrite. Sequitur. Ecce lepꝛo⸗ ſus veniẽs adoꝛabat eü. In marco habet᷑ ꝙ venit genu flexo. Et in Luca haberꝙp cidens in faciem ſuã rogabat. In qͥ oſten ⸗ ditur pfectio ſue humiliationis ⁊ deuotio õonis. Onid aũt dixerit aut quõ oꝛaue⸗ rit ſeqͥtur dicẽs. Dñe. ecce ↄfeſſio veritatꝭ. ſi vis.nõ petit ſimpliciter ꝙ eũ mũdet.ſed hoc poſuit in eius voluntate. Ergo iſte le pꝛoſus conſitet᷑ in xp̃o poſſe. quia dñe po ⸗ tes Depꝛecatur velle. Si vis. Suponit neceſſe.me mundare. Sapie xij. Subeſt tibi poſſe cuʒ volueris. Et ſic ptʒ ꝙ iſte le pꝛoſus habuit magnã ſidẽ de xpᷣo ⁊ deuo ⸗ tionẽ ad xpᷣm. Eñ—— Omel. ex ꝑſo na iſtius lepꝛoſidicit. Tu qͥ digne adoꝛarꝭ q merito coleri.te ego vt dñim adoꝛo.ideo q ⁊ dñm dico. Per te enĩ om̃ia facta ſunt. ideo ſi vis potes me mũdare. Voluiſtivt hecimũdiſſima lepꝛa ſuꝑ me veniret. ſiue ꝓpter mea pctã.ſiuepter tuã pꝛudentiam. vt mirabilit me mũdãs magnificeris. oĩa diſpenſanter ⁊ꝑꝛudent᷑ facis.⁊ ſalutẽlar/ giter tribuis. Siue ð hãc lepꝛãpter pctã mea poꝛtaui.dimittẽs culpas meas mun ⸗ da me. Siueppter tuã pꝛudentiã mirabi/ liter me mũda vt ab omiĩlw magnificeris. Dñe 3 ſi vis potes me můdare. Nõ dubi⸗ to.nõ falloꝛ. nõ dico ſicut ille qᷓ filij ſui ſalu tem depꝛecabatur dicenſ. Si quid potes adiuua me.ſed ſcio quia omĩa potes.ideo/ q; non potentiam peto.non foꝛtitudinem quero. has enim ſcio eſſe indeficiẽtes ſed tantũ voluntatem tuam depꝛecoꝛ. Si vis 2 3 N 5 „ ermo er sm e.mihiad benefi ergo potes me mundare· mibiad benei tibrsd laudeʒ. videntibus auteʒ ad miracuiũ et ad pꝛoſiciendi doctrind. Hec Pꝛigenes · Deinde ſequitur curario. VUn de dicit. Et extendens manũ ieſus dixit. UVolo. Mundare. Ticet chꝛiſtus potuiſ⸗ ſet curare vnico verbo ſicut cõfitetur cen/ turio infra in euãgelio. tamẽ aponit ma/ num quia humanitas chꝛiſtierat q̃ſioꝛ⸗ ganum ſeu inſtrumentuʒ ipſius diuinita/ p s. Et ideo ſicut artifer operat᷑ median/ te inſtrumento · ſice virtus diu ina in chꝛi⸗ ſto per applicationẽ humanitatis aliqua fa ciebat.vt eam tanqᷓ; cõunctum inſtrumen tum diuinitatis declararet · Sed contrã. Fuit in lege pꝛohibitũ tangere lepꝛoſum. ergo chꝛiſtus cõtra legem fecit. Aeuit· xiij Lhꝛiſtus auteʒ non venit ſoluere legem Wathv. Reſpõdeo. pꝛohibitũ fuit illiq non potuit curare.ſed non illi qui potuit. AVnde helias et helizeus tangendo lepꝛo ⸗ ſos nõ peccauerunt. Similiter nec chꝛi⸗ ſtus.· Et de helia et helizeo habet. iij. Re⸗ gů.vij. Et.iij. Regů.iij. Etiſte tacrꝰ ne⸗ ceſſarius fuit pꝛopter multa. ᷣm Boꝛram ſuper Tucã. Pꝛimo pꝛopter exemplũ hu⸗ militatis.ſcʒ vt doceret nullũ pꝛopter ma culã coꝛpoꝛis eſſe ſpernendum Et hoceſt contra illas delicatas dñas que dedignã tur manib anuloſis et oꝛnatis tangere in firmos in hoſpitali. Eõtra quas Zu§ in hbꝛo de vita chꝛiſtiana multũ inuehit᷑.cõ ⸗ ſundens eas non vt chꝛiſtianas ſed peio⸗ res paganis. Secũdo fecit hoc chꝛiſtꝰꝓ⸗ pter deſtructiõem hereſis manicheoꝛum dicentiũ chꝛiſtũ habere coꝛpus fantaſticũ Tertio pꝛopter oſtenſionẽ ſue potẽtie per quam tulit iſtius lepꝛoſicontagiũ. Quar⸗ to pꝛopter manifeſtatiõem tempoꝛis gra⸗ tiect ceſſationis legaliũ. Vñ licet chꝛiſtus aliter curare potuit.nõ tamen aliter decu it ex cauſis pꝛedicti. Dicit ergo · extendẽs man. quod fuit liberalitatis contra aua ⸗ ros.qͥ habent manũ curtam.bꝛeuẽ et ari⸗ dam. Nõ ſicchꝛiſtꝰ qui manũ ſuam aperu it inopi Pꝛouerb · vlti. Tetigit qð fuit hu⸗ militatis contra ſuperbos. vt dictũ eſt. di rens. Volo.cõtra inuidos qui nihil boni volunt. WMundare. quod eſt poteſtatis cõ tra incredulos.Et eſt hic imperatiuus.id eſt. munderis. vel ſis mũdus. vt ſint due conſtructiones. Et confeſtim mũdata eſt ꝓpter legis appꝛobationeʒ q̃pillo tempot sm lepꝛa eius Quia ip̃e dixit facta ſunton nia. Auguſtinꝰ dicit hic. Rihi meditzi⸗ ter pᷣceptum eius et opus. Mundata eſ lepꝛa feſtinãter. quia confeſtim. totalie quia mũdata.nõ tiñ diminutg lepꝛaeius ſdeſt.tam notabilis viri qui ſic magnie credit· pleniſſime confitetur ⁊ fiducialiter gecedit. Unde Dꝛige. Wagnifice credi magnifice ⁊ mũdaris pleniſſime ↄfiters leniſſime et letificaris. Deinde ſequint mandatũ triplex. Pꝛimũ fuitvt taceretmi raculũ. Scðm vt publicaret ſacerdoth mũdationem. Tertiuz vt offerretmuns in teſtimoniũ. De pꝛimo dicit. Diriterg ei ieſus. Uide nemini dixeris. ſcilicet mi⸗ raculum factũ · Iſtud chꝛiſtꝰ fecit nõſie magno myſterio. Sed diceres tame Thobie · xij· viciẽ. Opera dei reuelareꝛc fiteri honoꝛificum eſt. ergo nõ eſt ꝓhiben dum. Ad quod reſpondet᷑ ꝙ pꝛeceptũqͥ⸗ gam eſt obligans ad facienduʒ. Sicuti lud Exodi. xx. Bonoꝛg patrẽ. Et hoceſy pꝛie dictum pꝛeceptũ. Aliud eſttemptuns ad pꝛobandũ. ⁊ hoceſt impꝛopꝛie dicun. Vr illud Beneß̃. xxij. Volle filiumtuũſ acet offer mihiillum in holocauſtũ. Te⸗ tium eſt pᷣceptum docẽs ad ſciendũvthi Vnde iſtud nõ obligat ad faciendũ ſedi ſtruit ad aliquid cognoſcenduzʒ et ſicfut hic pᷣceptum nõ ſimpliciter ꝓhibens aui ſed aliquid circa actum. Vndeꝑ hoechi ſtus docuit nos vt beneſicia que facimus non diuulgemus ſed ſubticeamus etbo vt abſtineamus a mercede humaneetw⸗ ne gloꝛie. Secũdo chꝛiſtus hocfecitpio⸗ pter facti ſufficientiã. quia itg euidẽs en miraculuʒ vt non eſſet neceſſe ſermonei⸗ ctare quod opere pᷣtendebat. Tertioyio⸗ pter credentium ſponte maioꝛem vtuli tem. Vnde hicgloſa dicit · Rõimperau ſilentium.ſed quia melioꝛes reputabat fide ſpontanea magis qᷓ; qui ſperars be⸗ neficijs cred idiſſent. Secundo pꝛecepiti lidicens. Vade oſtende te ſ acerdotibus. Iſtud fecit chꝛiſtꝰ pꝛopter plura. Pꝛin Ipter legis pꝛeceptum. Vam Leuiric hul dicebat.ꝙ nullus debuit můdatus reli tuiaò cõmunem babitationem honin⸗ niſi pꝛꝰ iudicaret᷑ mũdatus ꝑ ſaceròo iudiciũ et fieret. ꝓeo oblatio. Iõ dici.. de oñde te ſacerdotit. Frcit ergoxpoh⸗ 5 un mn oſ nn ſic zun hiic oſu wumk cyumo bcr1 Gof ſtsaſ cin ca Sei pem cun rij onni nerco zuun wis Nti mnon ſuen nit lir ſnt fici am quis moſc hun pſupb herbi Dl roſfer mihilmnh nett pceprumdoit de itud nõodigtiu uiluwuu pecptum nõſnpin auqud dnuumn s docut nos vdeu ndiun gemustiim nuznnncu Sominica ſecundn polt octa. epi. bong erat. Scᷣoppter poteſtatis manife ſtationem.vt oſtenderet ſe poſſe ꝙ lex nõ „ poſſet · Tertio vt haberet teſtes miraculi. Muarto pꝛopter ip̃ᷣoꝛum vtilitatẽ vt vidẽ res crederent ⁊ ſaluarentur uintoꝓpter honoꝛẽ ſacerdotib impendendũ · Sexto ꝓpter myſticam doctrinã vt innueret ꝙad ſpiritualem mundarionẽ neceſſarium eſt officiũ ſacerdotis in ſuſceptione ſacramẽ⸗ toꝛum. Et ſequit. Et offer munus qõ pꝛe⸗ cepit moyſes in teſtimoniũ illis. Iſtud ha betur Leut xiiij. Et gloſa dicit ſup Lucã Mofferebant toꝛtã panis ⁊ duos lurtu⸗ res et fextarium. id eſt. duas libꝛas olet. Sed Aeuir. xiij. dicit᷑. ꝙ erant duo agni⸗ culi immaculati ⁊ ouis annicula abſq; ma cula.⁊ tres decime ſimile.⁊ olei ſextgrium. Sed hecfuit oblatio diuitũ · üla aũt pau⸗ perum. Sed ↄtra. Chꝛiſtus venit adena cuandũ legalia. ergo nõ debuit ea pꝛecipe re. Rñſio. Nõ pꝛius debuit auferri ſignuz omnino qᷓcõfirmatũ eſſet ſignatum· do neccoꝛpus chꝛiſti fuiſſet gloꝛificatũ.⁊ iðᷣo g reſurrectione dñi legalia quantũ ad ceri monias ceſſare debuerũt. nõ autem ante⸗ In teſtimoniũ illis.i.vt teſtimonio ipᷣoꝛuʒ mundus habearis · vt ſifoꝛte velint te po⸗ ſtea expellere. obijcias eis. quia a te mune⸗ ra iuxta legis pꝛeceptũ receperũt. B Circa mundationeʒ huius lepꝛoſitria ſunt notãda ſpiritualiter. ꝛimo qͥd ſigni ficet iſte lepꝛoſus. Scðᷣo q̃ ſunt neceſſaria ad mundationẽ lepꝛe ſpiritualis. Tertio quis ſit modus mũdationis eius. De pꝛi mo ſciendũ ꝙ iſte lepꝛoſus ſignificat genꝰ humanũ. Tepꝛoſus ſiquidẽ eſt turgidus ꝑſuꝑbiam. Miere. xiij. Putreſcere fauã ſu perbiam. Rabidus ꝑ inuidiã Zacha.xiij Oculi eius contabeſcẽt. Tepidus ꝑ acci⸗ diam Zpocal.iij· Vtinã calidus eſſes aut frigidus.ſed qꝛ tepidus es. Lalidꝰꝑ aua⸗ riciam Eccĩ.xxiij. Anima calida qᷓſi ignis ardens. Putridꝰꝑ gulã Wichee ij· Pꝛo/ pter immundiciã eius coꝛrumpet᷑ putre⸗ dine peſſima. Turbidus ꝑ iracundiã. Pð. Turbati ſunt⁊ motiſunt ſicut ebꝛius. Fe tidus ꝑ luxuriam. Iſa.xxxiiij · Ex cadaue ribo eoꝛum aſcendet fetoꝛ. Et bene luxn/ ria gpter ſuum ↄtagiũ ſignificat ꝑ lepꝛam. qꝛ coꝛpus deturpat.j. Loꝛinth. vj Aui foꝛnicat᷑ in coꝛpus ſuũ peccat. Scðo qꝛ ſitim ⁊ ardoꝛẽ ↄcupiſcẽtie generat. Eſt enim malũ iſtud tale quod nõ poteſt illud odire ſtomachus ſaturatꝰ. vt dicit iero. Tertio qꝛ appꝛopinqᷓntes inficit. Ecci.xiij Quitetigerit picem · coinqnabitur ab ea· et ideo in ciuitatib bene oꝛdinatis lepꝛo⸗ ſi de ciuitatibpellunt᷑. Etꝑiſtũ modum lupanaria deberẽt extra ciuitates colloca ri. Duarto qꝛ membꝛa conſumit ⁊ vaſtat. ſcʒ oculũ intelligentie. Iures obedientie. Fares diſcretionis. Capillos deuotiõis. Manus bone operationis. Barbam foꝛ titudinis ſuꝑcilia ſancte indignatiõis.pe ⸗ des ſancte affectionis. linguã oꝛatõis ⁊p̃⸗ dicationis. Ideo.j. Loꝛinth vi. dicit. Fu⸗ gite foꝛnicationem. Et ſic patet de pꝛimo qd ſignificet iſta lepꝛa. Pe ſcõo que ſũt neceſſaria ad mũdatõnẽ. Sciendũ ꝙtria. Pꝛimũ eſt mentis humiliatio. Vnð dicit᷑ in Luca ꝙpcidens in faciẽ adoꝛabat. Et hic diciꝙ veniens adoꝛabat. q̃ om̃ia de ⸗ notant humilitatẽ ꝑquã homo meret̃gra tiam. Jaco · iij. Deus ſuꝑbis reſiſtit. hu⸗ milito autẽ dat gratiã. Noc eſt contra no⸗ ſtrates q in eccleſia ſtant erecti vt ſtatue et columne.cũ tamẽ in nomie ieſu om̃e genu fiectatur. ad Philip.ij. Iſti timent pulue ⸗ rem caligarũ.⁊ nõ timent ſoꝛdes anĩaruʒ vt dicit Augꝰ.in li de ſermone dñiĩ mon⸗ te. Scm eſt deuota ſuplicatio. Vnde in Luca habet̃. Rogabat euz. Matth.xxiij. Omne debitũ dimiſi tibi.qĩ rogaſtime. Tertiũ eſtↄfidentia de diuino guxilio in eo ꝙ dicit. Dñe ſi vis potes me mundare. q̃ſi di.non dubito de poteſtate ſed de vo ⸗ luntate. Et ſienĩ tu omnipotẽs.ego tamẽ indignus. Iſtam foꝛmã ↄditionalis oꝛa⸗ tionis deberẽt ſeruare oꝛãtes maxime po ſtulantes tempoꝛalia. que non niſi ſub cõ ditione ſunt petenda.ſcʒ inquãtũ deſerui unt neceſſitati tempoꝛaliet ſaluti. vt dicit Zuguſti. ad pꝛobã de oꝛando deum. Iſta enim eit oꝛdinata oꝛatio quãdo ea q̃pꝛin⸗ cipaliter reſpiciunt ſalutẽ ſimpliciter peti⸗ mus. ea vero que neſcimus quomõᷓ autq̃⸗ liter ſaluti deſeruiãt ſub conditione peta⸗ mus · dicit ſancꝰ Thomas ſcha ſce con⸗ tra illos qui petunt tempoꝛalia. ſiue vtilia ſint ad ſalutem anime.ſiue non. cum tamẽ Paulus repꝛehenſus eſt ꝙ petebat amo⸗ ueria ſe ſtimulum qui ſibi fuit vtilis ij a Coꝛinthios · xij. Sic patet ſecundũ ſcili⸗ cet que ſunt necelſuria ad mundationem ſchie Eñ extẽdit manũ ſi u nos fieri Quartum eſt remiſſio culpe.ibi. můdare. Ezech. xxxxſ. Effundã ſupervos aquã mundã. ⁊ mũdabimini. Sed qꝛ pa rů valeret mũdatio anie a peccato ſinon adhiberet᷑cautela in füturũ.ideo ponunt᷑ hq̃ttuoꝛ cautele peccatoꝝ. Pꝛimaẽcõtri⸗ tio ſeu doloꝛ ꝑpetuus de pctõ· quoriens enim hõ recoꝛdabit peccati ꝑpetraſi? mn dimiſſi vt ſtarim doleat. Vñ dicit᷑ Confe⸗ ſtim viueiſtiehnchchaelterunelel de peccgto vt lud occultet· etnõ publicet alijs Vñ ðꝛ Hemini dixeris.contra illos de q̃by dicit᷑ Iſa. Peccatũ ſuũ ſicut ſodo⸗ mapdicauerũt. Tertigeſtpcri ꝑ ↄfeſſiõeʒ manifeſtatio. Vñ dict᷑ Vade oñdete ſa/ cerdotib Jaco.v. Lõfitemini alterutruʒ pctã veſtrã· Quarta eſt ſatiffactio· Deᷓ di citur. Offer munus tuũ.·ſcʒ toꝛtam panis audiendo verbũ dei. qd eſt panis anie. du osturtures ſcʒ ꝑſeuerantiã duplicis caſti taris ſcʒ coꝛpis ⁊ anie. ſextarũ olei in ſex operib miſchie ⁊ piergtis. Et ponitur hic pulcher modus ↄfeſſionis. Debet enicõ/ feſſio eſſepmo ſpontanea.nõ coacta. Enð dicit᷑ Vade.q.d. non expectes ꝙ veniat ad tep̃ſbyterin agone Ecci xvij. Eiiuẽs? ſa⸗ nus ↄſiteberis·pð. Voluntarie ſacrifica bo tibi. Scðo debet eſſe nuda ⁊ apta.non palliata ad excuſandas excuſatiões in pec catis Pꝛopter qð ðꝛ· Dñde.non inuolue. Pꝛouer.xxvij. Qui abſcondit ſcelera ſua nõ dirigetur. Tertio debet eſſeꝓpꝛia.ideo addit᷑.te.nõaliũ. Sicut fecit adqm Beñ. ij. imponẽdo culpã eue. Ecc.iij. Rõ con fundaris cõfiteri pctã tua. Quarto debet eſſe ſacramẽtalis vñ dicit. ſacerdoti. nam laico facta nõ eſt ſacramẽtalis.licet habe/ at ſpeciẽ ſacramẽti cũ laicus abſoluereyel ligare nõ poſſit. Quinto debet eſſe ſatiffa⸗ ctoꝛia. ñ dicit. Et offer munus.iſatifuc Ppeccato. Sexto vt ſit oꝛdinata nõ cõlu/ ſa· Ideo dicit. qͥd pᷣcepit moyſes · Debet ei Ppenitens parere arbitrio diſcreti ſacerdo Hermo C detertio qs ſit modus mööario⸗ nis ſpiritualis ex parte pi Etpatz 1 te modus ↄſ iſtit inquartuoꝛ. Pꝛimũ eit pa⸗ argitas m extẽdit ma rarnrenerhEptendi manũ meã et nõ fuit qhaſpiceret. Scn eſtinfuſto— ibitetigit eum Zpocal ij Ego ſto ad oſti⸗ um ⁊puiſo. Tertũeſt deſi ideriũ ſalut mane j. Thimo. ij· Vult omes homĩes ſa XXII tis iuxta pᷣceptũ ſcripture. vnde pnĩae lariter danda ẽ fᷣm canones niſialiud ſj deat neceſſitas. de quo depnia. Ettĩde pꝛimo pꝛincipali D Ni ſecſido tehe biturſſerui Lenturionis a paraliſi airn tio. Vnde ſequit᷑. ců introiſſet capharnai Ponunt᷑ hic tria Pꝛimo petitio ꝙnmn nis fidelis ⁊ deuota. qʒ acceſſit. Scoy⸗ miſſio curationis a vp̃oibi. ego venin Tertio effectus curatiõis.ibi. Dixit ieſus centurioni. Dicit ergo. Cũ deſcẽdiſſet ie/ ſus de monte Voc an ſtatim factů ſi. ʒ ꝙ poſt deſcenſuʒ mõtis introiſſet capha naum.incertũ habet᷑ᷣm Augꝰ. acceſitai eum ſcʒ fide ⁊ deſiderio. ᷣm Hugonẽnon facie tiñ ſed immaculato coꝛde.m Pi Centurio iſte fuit gentilis ⁊ alienigenae erat centum militũ pꝛinceps. poſitus an manis ad cuſtodiã pꝛincipalis ciuitutjg lilee ſcʒ capharnaum. quia totateri ſubdita erat romanis ꝓpter quod iudedi rerunt pilato. Regem nõ habemus nic ſarem. Sed cõtra Luce.vij habetur ni ſit ad eum ſenioꝛes· Reſpondeo fn Au⸗ guſti. ꝙ acceſſit ⁊ ſi nõ ꝑſongliter. tamen nuncios. Eſt autẽ regula. Quod quisſi/ cit ꝑ alium per ſe facere videtur deregin libꝛo. vſ. Onod quis. Scðo⁊ſinonicri fit coꝛpoꝛaliter.tamẽ ſpiritualiter. Tenð ⁊ſinon acceſſit coꝛpoꝛaliter·tamenperſ⸗ nioꝛes? familiares chꝛiſto legationẽſus miſit. Dicit autẽ TLyra ꝙ nõ qcceſſit pa naliter. quia gentilis erat· reputans ſeil dignum ad hoc impetrandus · ſed miſ chꝛiſtum pꝛincipes iudeoꝛuʒ vtdiciu⸗ ce.vij. vt per eos curationem ſerui fid impetraret.et dicitur acceſſitad eunſea turio·ſcilicet per amicos. Lenturo qbi⸗ bebat centum homies in armisſub ſe⸗ cuſtodiam terre ipſiusne foꝛte velitcn romanos rebellare. Iſte autem Lent⸗ rio auditis miraculis chꝛiſtifirmiera⸗ didit ꝙ poſſit ſanare filium ſuum quier ei valde carus. vt dicitur Luvij Jdlode cius ſanatione fuit folicitꝰ. Hoceſt cᷣn malos dominos. quiſtatim vt fuus ch tare ceperit derelinquunt eumn in me via. cum dicat ſapiens. Seruus füc ſittibiſicut animq tua. Ecceſiaſticiimn Et ibidem. Duaſi fratrem traas ilin anrüt cßie Mhyo eoſ F6 gupo hn lhne eitur kerey lenun deens ncme Wchal hu bne kan tuun fon . oh e tñ̃ ſed nmu b nunoiefutg us adcutodipu ſcʒ caphmunq maRni em Sedchm hui ad cum ſenines Nn tcceſittiniſut anm perehurn o7 Quodgus Su coꝛpoꝛalr unim eit opus oñdere omiavidẽ pmiſſio cũ dici. Ego yeniã?curabo eum. Ppulchꝛũ verbũ ad ↄfuſionẽ nedicoꝝ qui Vomimca ſecunda polt octa. epi. Ecci. vñj. Seruus ſenſatꝰ ſit tibi diect? Sed iam q̃ritur inter kuos vt fidelis q6 inueniat ⁊ Math. Quiſputas eſt ſeruus pꝛudẽs ⁊ fidelis Deinde ponit᷑ eiꝰ petitio Domine puer meꝰ iacet in domo paraliti cus⁊ maie toꝛquet̃ Quattuoꝛ erpꝛimitĩ iſta petitione. Chꝛiſti potentiã· Dñe. ſerui impotentiã. iacet in domo infirmitatima gnitudinẽ.paraliticꝰ. magnitudinis angu ſiiam.male toꝛquet᷑. Dicit ð dñe. ſcʒ qͥvini ſicas ⁊ moꝛtificasſ. Re.ſ. Puer meꝰ nõ ab etate ſed a familiaritate. ↄtra ſuꝑbos do⸗ minos qͥ ſeruos ꝓtemnunt Vt obnoxios. Sn iacet in domo nõ expulſus de domo. Ztrd inhũanos qᷓ pellũt ĩ plateas eos.. Re · xxx Dereliquit me dñs meus qꝛ egrotale ce⸗ piEt nð leuiter infirmꝰſed paraliticꝰ Pa raliſis ðᷣꝛ a para q eſt re·⁊liſis ſolutio.q̃ſi reſolutio. ⁊ male toꝛquet· Sed q̃re nõ at⸗ tulit eum ad xp̃m ſicut illiqͥ ſubmiſerũt a⸗ lium ꝑtectũ. Reſpondeoqꝛ credebat ĩab ſentia poſſe curare tÿm. Eñ Dꝛige. Ron avidẽti. Seqͥtur xp̃i ad paupes venire dedignani⁊ ſi veniunt extũc nõ niſip̃taxato pᷣcio. ad diuites aũt ncios. Kſtuingub currũt irrequiſiti. Sed q̃re dicit. veniam. cũ tñ eum ſolo verbo in abſentia curauit. Reſpõdeo ꝙ fecitꝓpter hoc · Pꝛimoyt fidẽ in eo ſuſcitaret.qᷓ diceret.nõ ſum dignꝰ⁊. Scᷣo vt ↄfunderet ſuperbiã diuitũ qui ad paupes in neceſſitate deſcendere dedi gnant᷑. Qñ Beda ⁊ gloſa dicunt ꝙxp̃s ad ſiliũ reguli deſcendere noluit. vt ðꝛ Johã. iüij.ne diuitias honoꝛare viderei hic vero ſe iturũ ꝓmiſu ne ſeruilẽ conditionẽ ſper⸗ nere videret᷑. Cũ aũt xpᷣs eſſet in via miſit centurio nũcios obuiam ei vt ðꝛ Auẽ vij. dicens. Dñe nõ ſum dignus vt intres ſub tectũ meũ. Non dicit palaciũ.aulã.curiaʒ. vel thalamũ ſed tectũ.licet eſſet pꝛinceps. Boc aũt dixit qꝛ gentilis erat vnde time ⸗ bat ↄuerſari xpᷣo.qꝛ iudeis abhominabi⸗ le erat comedere? bibere cũ gentilibus.et etiã intrare domos eoꝛũ.vt ðꝛ Actu.x. Et foꝛte ideo ᷣm Rabanũ.qͥa gentilis erat. et idola ĩ domo ſua habebat. Et ideo ex hu⸗ militate chꝛiſtũ a domo ſua repellebat.ti⸗ mens ne gliqͥd in domo ſua eſſet qð octos xi offenderet.⁊inh xpᷣm credebat eſſe de umã om̃ia ſcire· Vnde Augꝰ· Dicendo ſe tus ſcʒ pᷣſidis vel impatoꝛis.q.di. indignũ pꝛeſtitit ſe dignũ. Sed t̃ dic pᷣ bo firmiter credebat ꝙabſens ſoloverbo ſeruũ ſuũ curare poterat. ꝓpter ꝗ dicit· dic verbo tñ̃ ⁊ ſanabit puer meus. Lredidit enĩ ꝙ dei dicere eẽt facere. iuxta illud. Ip̃e dixit ⁊ facta ſunt. Et h ꝓbatꝑ ſimile per ſe dicens. Hã ⁊ ego hõ ſum ſub ptãte cõſtitu Siego qᷓ purus hõ ſum ſub qlio poſitus ⁊ habeo poteſtatẽ in ſeruos. ꝙ mihi obediũt ad vo luntatẽ multo magis tu e nullies ſubdi⸗ tus ⁊ om̃es tibi ſubditi ſunt. Eñ ex har⸗ guit ꝙ poſſit angelis imperare vt ſanarẽt filiũ eius. E Sed ʒtra.cũ xp̃s fuffi⸗ ceret ſine vᷣbo curare nõ debuit dicere. dic verbo. Reſpõdeo ꝙ nõ dixit ex infidelita⸗ te ſed ex diſcretione ſcʒ ꝙ alij ſcirent ꝙa 6 — p̃ocuratuseſſet. ⁊ ſicad fidem eiꝰꝓuoca⸗ ret. Vnde dicit. Kã ⁊ ego homo ſuz ſcʒfra gilis.ſub poteſtate cõſtitutus. habẽs ſub me milites.⁊ dico huic vade⁊ vadit. qᷓntũ ad negociũ implendũ in abſentia. Etalio antiqua grãmatica eſt.i.alij veni et venit. quantũ ad officiũ implendũ in pꝛeſentia. ⁊ſeruo meo fac ⁊ facit.multo ergo mag tu hocpotes facere. Audiẽs aũt ieſus mi⸗ ratus eſt. audiẽs ſcʒ verba centurionis ex pꝛeſſiua tante fidei vt dicit Ayra.ꝙ ſubve iamento carnis agnouiſſet excellentiã di⸗ ninitatis miratus eſt. Sed di. Duõ in xpᷣo fuit ãmiratio que ↄſurgit in homie er alicuiꝰ incogniti ⁊ inſoliti inſpectiõe. Chꝛi ſtus aũt ab inſtanti ↄceptiõis fuit plenus ſapiẽtia. nec aliqͥd de nouo agnouit.ideo videt᷑ꝙ in xp̃o nõ fuit ãmiratio ſᷣm rem ß tĩ ᷣm aparentiã· qꝛ ad modũ ſe ᷓmirãtis habuit.nec fuit ibi falſitas.qꝛ hoc fuit ad deſignandũ aliqð verum · ſcʒ fidẽ centurio nis ⁊ infidelitatẽ iudeoꝝ. Sed verius di⸗ cit Ayra ꝙ in xp̃o fuit vera ammiratio.ad oſtẽdendi veritateʒ huunane nature. Sd cuius euidentiã ſciendũ ꝙ in xp̃o ponitur duplexſciẽtia · Vna diuina q̃ eſt eterna.et ßᷣm hoc nõ poteſt eſſe ãmiratio.qꝛ nihil de nouo cognoſcit. Alia humana ⁊creata Et heceſt duplex. Una viſiõis rerũ in verbo qꝛ gĩa xp̃i ab inſtanti ↄceptiõis cognouit om̃ia in vᷣbo que cognoſcit vᷣbũ noticia vi ſionis ⁊ hec ſunt om̃ia q̃ hñt eſſe Em quã⸗ cũq; dr̃am tpis · cuiuſmodi ſũt pñtia pᷣteri ta ⁊futura.⁊ iõ ᷣm hãc ſciam ñ fuit mira tio ĩxpᷣo ſiẽ necinouatio. Aliaẽ ſcia in xp̃o wermo coanoſcit in zpꝛio genere res· Ethec Anupſet vna birne inilla noneſt aliqua nouitas · qꝛ ab inſtanti conceptiòis ania chꝛiſti fuit pfecta om̃ibhabitiboim⸗ niũſi cientiaꝝ· Alia experimẽtalis. ſicut ali quis habens habitü ſcẽtie p doctri⸗ ex peritur ꝑ intuitionẽ rexinefiectu- Et iſto modo in aĩa chꝛiſti aliqͥd erat de nouoco⸗ gnitum·⁊ſicex inſpectione illius hoc mo⸗ co incogniti pꝛius poterat in ipſo de no⸗ uo ammiratio cauſari. Et ſic fuit inpoſi to. Et ſequit᷑ Et ſequẽtibſe dixit. ſcʒ diſci pulis. Imen dico vobis· hõ inuenitantʒ tidem in iſraeli.in plo iudaico. quia licet aliqui de iudeis firmiter crederẽt. yt diſci pulieius.tamẽ pꝛincipales eius nõ credi derũt. vt multitudinẽ ab eius fide auerte⸗ rent.⁊ ideo cõcludit ſ aluatoꝛ. Imen dico vobis.nõinueni tantã fidem.i.fidelitateʒ iq eſttantũ ſignum fidei vel tantã fidei fa cilitateʒ cʒ in credendo ᷣm Boꝛrꝗᷓ Sed contra. Waioꝛ fuit fides in dauid? alijs de tribu ifrael. quia cũ hochabuerũt cum fide pꝛophetiaʒ. Reſpondeo ꝙ nõ loquit᷑ de om̃iby deſcendẽtib de iſraei.ſed tiñ tũc bſentib. km mg̃m in ſcolaſtica hiſto. Sʒ Boꝛra dicit ꝙ notãter dicit. nõ inueni. ſcʒ antea.et ꝑ hocexcludit beata virgo. q̃ fuit de iſrael ꝓtunc. ⁊ ideo nõ dixit nõ inuenio modo.ſed nõ inueni pus tantã fidem ĩ iu ⸗ deis quantã in gentiliby.licet in paucis in uenerim.ſicut dicimꝰ. Nemo eſt in hac do mo.cũ tamẽ ſint aliqͥ ad quos loqmur.ita in apoſtolis licet fuit fides ꝑfectioꝛ nõ tñ ita facilis ſicut in iſtis.⁊ ſic qͥntũ ad facili⸗ tatem pᷣfertur etiã apkis. Et patet hexeo. qꝛ Jairus archiſinagogus iuqeoꝝ petẽs pꝛo filia dixit. veni anteq;moꝛiat᷑ filia mea Et martha licet dilexerit chꝛiſtũ.tñ dirit. domine ſi fuiſſes hic. Et ita pᷣſentiã ſolum optabat. Sed di quare nõ itg laudauit fidem lepꝛoſi de q haber Wath. viij ſicut iſtius. Rñdeo ideo · qꝛ ile iudeus erat ⁊ex phetis inſtrucrus.et ideo merito credere debuit. Iſte vero tanqᷓ; gentilis nõ. Vnð Lriſoponit ꝙ ſicut in modico ßᷣmone ſa/ pientie plus laudat᷑ ruſticus qᷓ; phus.ita factũ eſthic. 3 eorti gin tertia parte de Dy iterto ſcribitur gentiliuʒ gd fidem cõuerſio.⁊ iudeoꝛuʒ repꝛobatio. Vnde ſequit. Dico autem vobis. Accepta occaſione ex fide huius gentilis dicit chꝛiſtus cõuerſionẽgentiliũ trepꝛobat nem iudeoꝛũ. Tangit auteʒ hicquattu Pꝛimo cõuerſoꝛũ numeroſitatẽ q multi Piuerſitatem ab oꝛiente ⁊ occidẽte.vim qua veniãt ad gloꝛiaʒ qꝛ recumbent. dict ergo. Dico autẽ vobis. qꝛ multi ab oꝛien te ⁊ occidente. Bloſa.i.ab om̃i parte veni ent ad fidem Iſa lx. Filij tui de longeye nient · Et hoceſt qð xp̃s ait Johx. Etal as oues habeo que non ſunt exb oulit᷑ Maymo. Ab oꝛiente veniẽt quiſtatimilu minati tranſeũt· ab occidente qͥ pſecuti/ nes vſqʒ ad moꝛtẽtolerauerũtꝓſide Vel ab oꝛiente venit qͥ ab infantia deo ſeri. ab occidente qͥ in decrepita etate ad deun cõuertitur · Et recũbent.nõ carnaliteru⸗ centes ſed ſpiritualiter requieſcktes non tempoꝛaliter potãtes. ſed eternaliterepu/ lantes cũ abꝛaam · q Em Miero fuit pater gentiũ ꝑ fidem credendaꝝ Iſaacetinw ab eo deſcenderũt. Iſtis auteʒ tribfacn eſt ꝓmiſſio terre ſctẽ. ꝑ quã terra celeſjin⸗ teliigitur. Filij añt regni.i.iudeoꝝvelfiij regni vocatione vel electione. pꝛomiſſone nõ conſecutione.nomĩe non re.qͥprego cõſequendo facti fuerunt.ſed ſe indighos reddiderũt.ideo eijcient᷑ a facie et viſione dei in tenebꝛas exterioꝛes ſcʒ gehenneq in ſe habent interioꝛes. Interioꝛes tene e dicunt cecitas mẽtis · exterioꝛes ven nox damnationis.“m Brego · Et Pien⸗ dicit. Ideo dicunt᷑ exterioꝛes · quoniiqui adeoexpellit᷑ foꝛis amittit lumen. Vui ibi paſſuri ſint oſtendit. ibi erit flet etſin doꝛ. Per methaphoꝛã loquit. ᷣm Ma nem · ſolent enĩ oculi exfumo coaci kai⸗ mas educere · dentes vero ex nimio fůg re ſolent ſtridere. Oſtendi? ergoꝙꝙ reyi⸗ biininferno caloꝛẽ intolerabiẽrfns i⸗ ſtinebunt. ᷣm illud Job. xxiiij Ibunto aquis niuium ⁊c̃et per Biero · argul erit va reſurrectio coꝛpoꝝ ꝙter pallon membꝛoꝛũ et oſſium. Rabanus aute diul getiam hic ſignificat᷑ indignatio affecus quẽ mali habebunt ſeu impenitẽtes. d citur Saß v. Etſic fiebunt ſuyſe Unn⸗ autẽ ille fletus ſit coꝛpoꝛalis. dicen 1ze Em Boꝛrãꝙꝙ nõ. qꝛ cum penailaſit e· naꝑcõſequens lacrime ille in infinit w ſoluerentur. ⁊excederent quantuit n ris. Item exquo tücnõ eritmotus ců gine kpil oihe nnen amſi prrſib curf ciye penus ſtſem ando pſi mse Vyd wty puerh beneo tyR perco pcnr — vz0 Uidn Nio eschabꝛuniſnt nüpfidem odeændit Ju in tenedꝛasenim ſe badentunns h eduuntcansnitc uochhm „ Vominica ſecunda polt octa.epi. ↄſequens nõ erit alteratio in coꝛpoꝛibus. Et Tyra dicit. In etu duo conſiderãda ſunt ſcʒ triſticia animi.ex qua ꝓcedit flerꝰ· — ⁊ picfletus eſt tam dãnatoꝝ hominumqᷓ; demonũ. Aliud eſt ex parte coꝛꝑislachꝛy marũ reſolutio ⁊ turbatio cerebꝛi ⁊oculo⸗ rũ. ⁊ iſta nõ poſſunt eſſe in ſpiritiby ſepara/ tis.· ſed poſt reſurrectõnẽ qntũ ad aliquiq. erit in hominib dãnatis. qʒ ibi erit pꝛedi⸗ cta cerebꝛi ⁊ oculoꝝ ꝑturbatio. Sednon erit ibi lacrimaꝝ furꝰ a capite · vel reſolu⸗ tio pter ceſſationẽ motꝰceli. Ex quo patet vlterius ꝙ ibierit ſtridoꝛ dentiũ q nõim⸗ poꝛtat aliquã coꝛruptionem · ſed tiñ dolo⸗ ris oſtenſionẽ. Et dixit ieſus centurioni. Vade⁊ ſicut credidiſti.ſ.ꝑfecte. fiat tibii fanatione ſerui. Et ſanatus eſtpuer in illa hora dicit Rabanꝰ. Fidei merito oſtẽdit ipetraſſe ſalutem ſeruo · vt fidei robur ma gis in eo creſceret quo pſpiceret q̃cũq;vel let p illam impetrareſe poſſe. ⁊ ſic vere fiet oĩi homini.m Dꝛige · qꝛ ſᷣm menſuram remetiet᷑ei. Spiritualiter ꝑ iſtũ paraliti⸗ cum ſignificat᷑ peccatoꝛ accidioſus. pꝛimo pter ſubiectionẽ volltatis in malo. vñ di citur ꝙ fuit ſeruus·et qͥ facit peccatũ ßᷣuus eſt peccati. Joh.vlij.. Pe. ij. Aquo qͥs ſu⸗ peratus eſt ei ſeruus eſt. Augꝰ. Peccato? eſt ſeruus tot dominoꝝ quot vicioꝝ · Se cundopter fatuitatẽ intellectꝰ vnde dicit ꝙ fuit puer. qui enĩ ſectatur ociũ ſtultiſſi⸗ mus eit. Tertioppter ꝑuerſitatẽ affectus. Vnde dicit᷑ Pꝛouer. xüj· ult enim et nõ vult piger. Trenoꝝ.ij. Jacuerunt ſenex? puer in terra. Quartopter imbecillitate: bene operandi.vñ dicit paraliticꝰ. Exodi xv. Fiant immobiles qſi lapis. Duintoꝓ ter coꝛruptionẽ ꝓximoꝝ.qꝛ in domo.i· in ocietate alioꝛũ. Sexto ꝓpter anrietatẽ do loꝛis. qꝛ male toꝛquetur. Et hocpter ver mez ↄſcientie qͥ eum ſempꝑ t rodit Vñ Augu. Juſſiſti dñe et ſiceſt. vt ſit ſibi pena inoꝛdinatꝰ animꝰ. t ergo curet᷑ iſte peccatoꝛ debet ratio homis q̃ꝑ centurio/ nem ſignificat᷑ accedere ad deũ⁊ ſctõꝝ ſuf᷑ fragijs impetrare hũiliter ſalutẽ hoĩ pec/ catoꝛi.⁊ hocꝑ fidẽ verã ⁊ ꝑfectã ᷣm quam vnicuiq; fiet ꝓut credit. Micoccur runttria dubia. Pꝛimũeſt ytrũ deꝰpoſſit ea q̃ ſunt nature impoſſibilia. Scʒm vtꝝ ad deũ ptineat aliquẽ repꝛobare. Tertius ytrů ignis ſit coꝛpoꝛeus. Pꝛimũ dubium mouet᷑ex eo qꝛ lepꝛa eſt moꝛbꝑ ngturam incurabilis maxime inueterata. Etiõq̃ri tur vtrũ deus poſſit ea q̃ ſunt nature im⸗ poſſibilia. Zd qð bꝛeuir dicẽdũ ᷣm Tho. fuꝑ pꝛimo ſententiaꝝ diſt.xlij· M deus po teſt õia facere que funt impoſſibilia na/ ture.ſaltem q̃ non implicant ↄtradictionẽ Et ratio quia vtus eius eſt infinita ꝓter qð poteſt operari in inſtanti quod nature nõ competit. Item qꝛ poteſtagere imme⸗ diate ſine cauſis ſecũdis · qð natura nõ po teſt. Iteni qꝛ poteſt agere nullo pᷣſupoſi⸗ to ſicut etiã habet eſſe non receptũab alio quod nature non cõpetit · Ex quib patet ꝙchꝛiſto qͥ fuit verus deus cõperebat ſa⸗ narein inſtanti quãcund; infirinitatem.ſi cut iſtus lepꝛoſiqꝑ naturã fuit incurabi lis. et iſtius paralitici. quia in ꝓximo erat moꝛiturus vt dicit᷑ Luce.vij. Ad ſecun⸗ — dũ dubiũ qð mouetur de iudeoꝛũ repꝛo batione· an ad deñ pꝑtinet aliquẽ repꝛoba⸗ re. Reſpondeo ᷣm Thomã ibidem diſ.xl. et in pᷣma pme queſti xxiij· arti. ij· videtur „— enim ꝙ nð. quia nullũ repꝛobat quem dili git. Sed deus omia diligit S contra Walach.j. Jacob dilexi. Eſau aũt odio babui. Reſpondeo ⁊ dico ꝙ ſic. Vnð ſciendũ ꝙ ſicut pᷣdeſtinatio eſt pꝛeparatio gratie ⁊ glie · ſic repꝛobatio poteſt dici ſub⸗ tractõ gratie ⁊ p̃paratio pene eterne. Pa⸗ tet ergo ꝙ ad dei ꝑtinet aliquos repꝛoba⸗ re. Pꝛimo ex oꝛdine iuſticie.ſicut enün iu ſtum eſt bonos pꝛemiarigpter meritũ. ita ſuſtum eſt malos puniripter demerituz. Saß. x. S ergoꝓpoꝛtionabiliter. ſicut deieſtillis piꝛe parate gloꝛiã quos ſcit futuros bonos pᷣ⸗ deſtinando eos ad beatitudinẽ.ſic eiuſ eſt illis pparare penã qͥ;s ſcit futuros malos. oꝛdinãdo eos ad eternaʒ moꝛtẽ⁊ eſtre⸗ pꝛobare. Itẽ ſicut figulus ex eadeʒ maſſa facit vas àd gloꝛiã ⁊ aliud ad ↄtumeliaʒ.⁊ vtrůq; ad ꝑfectionẽ domus Sic deus qᷓſ⸗ dam repꝛobat vt ĩ eis reluceat iuſticia. q̃ſ⸗ dam ſaluat vt in eis reluceat miſchia. Et ſciendũ eſt ꝙ in repꝛobatiõe tria ↄſideran tur.ſcʒ caſus in culpã. amiſſio g̃eꝛ oꝛdina tio culpe ꝑ penã Pꝛimũ nõ facit deus nec yult.ſed tĩ pᷣſcit culpã. Scðm nõ facitſÿ vult ⁊pꝛeſcit. Vult ideo.qꝛ vult om̃e bo⸗ nñ.ſed iſtũ amittere gam eſt bonuʒ qꝛ iu⸗ ſtũ.ſed her ſubtractio gr̃e ðꝛ excecatioꝛ ob duratio eo ꝙ gra eſt lumẽ anie. ⁊ſic b* 8 S ũðꝛ veniens. Tertio notat eꝰ deuotiõis cauſa boꝝ nõ immittẽdo culpã ſed ſubtra pendo gram. Tertiũ ſcʒ oꝛdinare culpã ꝑ penã. ſcit vult ⁊ facit deus tanqᷓvniuerſ 4 iſoꝛ.q malũ culpe de ſe oꝛdinat ꝑpenã. e aliqd maneat deoꝛdinatũ. Itẽð? deus diligere oĩa. qꝛ oĩby vult bonũ. nð tů quod cũq; bonũ⁊ ideo malos dici odire· q eis nõ vult vitãeternã. qua indigni ſuntpler demerita ipoꝝ. Zd tertiũ dicenqum ꝙ ᷣm Tho ſuꝑ.iij ſniaꝝ diſt. xiv. ꝙ cũ ignis infernifit coꝛpoꝛeus. norũ eſt aias igneil iotoꝛquericũ ibi nõ ſit alius ignis. Ham ßm Breg in ii. dyalo. Ignis infernalisẽ locus aniaꝝ dãnatarũ.⁊vtẽ inſtrumencũ diuine iuſticie vindicantꝭ detinet anias in ip̃o locatas vt exire ab eo non poſſint nec ſuã exequi voluntatẽ ſed ibiq̃ſi ligate⁊ in carcere ꝑpetuo tenent᷑. ⁊ ita ille ignis m eſt aĩalv noxius. ⁊ ſic anĩa ignẽ ſe derinẽtẽ ſentiens.⁊ ſibi noxiũ videns ab ipᷣo igne ꝑ punc modum cruciat᷑. Et eſt rõnabile.vt ſicut ala peccando coꝛpalibv rebvſe ſubdi⸗ dit. itg coꝛꝑali igne qͥ inter coꝛꝑa ſummeẽ actiuꝰ cruciet᷑.⁊ ſic patet ſolutio. dca ſchapoltoœvascipbonieI. Sermo X Nce lepꝛolus ue e niens adoꝛauit eñ Macth. viij. Magnus pr Augꝰ. ſup Joh etiã ſuꝑ eplam.j. Thilno j.oñdens cauſaʒ duentus xp̃i de celo ad terrã dicit in hec vba. Nulla alia cauſa veniẽdixpᷣo dño fu ⸗ it. niſipctõꝛes ſaluos faceretollere moꝛ bos.tollere vulnera nulla erat cauſa me dicine. Venit ð de celo magnꝰmedicus qꝛ ꝑtorũ munduz vbiq; iacebat egrotꝰ. Mec üle. ult dicere Augꝰ. ꝙ exqͥ tanta fuit in fectio in mũdo pctõꝛũ. ꝙ nullus eã curare potuit · neceſſe fuit venire illũ magnũ me⸗ dicũ xpᷣm qͥ ſanat om̃s infirmitates nfas. Id h igt oñdendũxpᷣs multos voluit cu rare coꝛꝑaliter vt ſignificaret ſe eos velle ⁊poſſe mũdare ⁊curare ſpũaliter. De qͥrũ numero curauit iſtũ lepꝛoſuz. De quo ðꝛ. Ecce lepꝛoſus ⁊c· In qͥbypbis tria dicunt᷑ de iſto lepꝛoſo que ſunt neceſſaria cuilibet pctõꝛi volentiaxpᷣo curari ſpũalit in aĩa a pctõ Pꝛimo nãq; deſcribit᷑ eius moꝛby de oꝛmis ⁊ cõtagioſus cũ ðᷣꝛ. Ecce lep foꝛmis ⁊ cõt.E. oſus. Sco addit᷑ eꝰ laboꝛ difficilis ⁊ vᷣtuoſus germe R feruoꝛ multũ copioſus cũ ðꝛ adoꝛauiteß Si ꝙ in vbis pᷣ/ 8 Wi PpARmo miſſis sſubi huius infirmi moꝛby defoꝛmis ⁊ cõtago ſus cũ dicit. quia lepꝛoſus. Iſte lepꝛoſis ſignificat hoĩem peccati lepꝛa infectũ etß ꝓpter plures cauſas. Et pᷣmo ĩgenere mo enim pctĩ aufert homin mawet e des.i.bonas opationes ⁊ affectiões. Un Judicũ.j. legitur ꝙ Sdonibeſech ampun uit lxx. regib ſñmitates pedũ? manu Zdonibeſech interp̃tatur fulgurans. ⁊fj gnificat diabolũ.qͥ tanqᷓ; fulgur ceciditde celo Au. Iſte ð amputat manꝰetpedes vt nõ pcedant in oꝑationes bonas necin affectiones ſctãs. nec ſolũ pedes ⁊mants ſed ⁊ aures ne legẽ dei audiant? obedij nares ne odoꝛeʒ xp̃i ſentiant Ezechxxij Raſum ⁊ nares pᷣcident tibi. Et bꝛeuite totus hõ maculat᷑. ita vt ſit ineptꝰ adoft⸗ rendũ dño. Teuit. xxij. ðꝛ de hoſtia. Vn nis macula nõ erit inea · Et ideo ðꝛmoth generalis. qꝛ oĩa coꝛrumpit in hoie. Sel tñ diuerſimode ⁊ fᷣm ß varia ſunt eiusſ⸗ gna ꝓut ðᷣꝛ Leuit · xij ã qͥbuſdã eſtm⸗ ratio coloꝛis in carne vł pilis.et ſignifin accidioſos. qꝛ mutãt coꝛ ⁊xariãt mni lud. Vult? nõ vult piger. Treno ij mutatusẽ coloꝛ optimꝰ. In qͥbuſdieti flatio cutis ꝑ ſuꝑbiaʒ Job· xx · uitece uat In qͥbuſdã eſt coꝛroſio carnis ſiede pꝛeſſio ꝑcoꝛroſionẽ muſculoꝝ⁊ ſignii inuidiã qᷓ̃ coꝛrodit ⁊ ↄſumit Pꝛouer ſil Putredo oſſiũ inuidia. Dugrtomn qᷓll dã eſt ruptura cutis.⁊ ſignificatirmꝗj cit furoꝛeʒ coꝛdis erumpe exterꝰ inohis vel vᷣbũ malũ. Pꝛouer. yiij. Spiriin iraſcẽdũ faciẽ. qͥs poterit ſuſtinere ui to in qͥbuſdã apparet vlcus⁊ſ ignifian xuriã.q̃ puenit ab intriſeco Jac. Vnuſ äſq; tẽptata ↄcupia ſua. Serroiqͥbuli⸗ aparet vulnꝰobuſtiõiſ.⁊ſ ignificat han am Wichee.vj. Zdpuc ignis ĩ domoi pij rc. Septio in qᷓpuſdã aparetfur piloꝝ.⁊ ſigniſicat gulãqᷓ ↄſumit bonai lia. vt ptʒ in filio ꝓdigo uẽ xv. Veo⸗ ſpecics curant᷑ſeptẽ btitudinbꝰ A poſtqᷓ; pᷣdicauit de eis in monle deſci curauit iſtũ lepꝛoſuʒ ſub mõte vt dara⸗ telligilepꝛã peccati poſſe curariiliꝰ blill dini. Supbia curateni paupidte be idẽ humilitate. Accidia.luctu deuonꝰs gun ſyen lsgat nunc ign ij6 itdn erfi ſun gue bis hn buu vnnh hnn deho inin iaha upiy Koße ſnin luis noe nöpcedintnn taures nelinn kſumtnarsſcn us bömaalnni ndü dño Leunin s maculanõemtuah dwerſimodetfnn putdꝛ Lcut no coloꝛis inmi doſos q nuinn d. Vult?nöwyt mututusẽcolym uno cursp ſuptijk uurſn qdullictuni pꝛeſſio ꝑcoꝛwinin nmdii qcwittn dooſſ nuiu dictnynmnani at froꝛcʒ misn velidini.pr⸗ rictdi kutkm⸗ em mRe n peas mn rigi⸗ — Sominica ſecunda polt octa. epi. nidia. miſchia. Lururia. mundicia coꝛdis Zuaricia. pace. qꝛ auari nunqᷓ; ſunt in pa⸗ c. Quia vt dicit Job. Eũ fuerit pax ipſe inſidias ſuſpicat B Vbi ſcienduʒ ꝙ ania nr̃a habet infirmitates młtas · quarũ oim grauioꝛ eſt lepꝛa Et pᷣmo hz freneſim ſupbie. Et merito ſuꝑbiq cõparat freneſi. Sicut eni freneticꝰ patitur mẽtis aliena tioneʒ. qꝛ nec bene indicat de ſeiðᷣo nec de alijs. imo ſeip̃m iudicat valentioꝛẽ q̃ntoẽ infirmioꝛ. Eodẽ mõ ſuꝑb om̃s ↄtemnil· nec aliquẽ diſcernit. velpaliqᷓ reputat. ⁊ſe ſufficientẽ ſolũ eſtimat.⁊ ſibi pluſqᷓ; habet ſemꝑ arrogat. Iſtã mentis alienationeʒ ꝓ ſua ſupbia patiebatur nabuchodonoſoꝛ. De qͥ Paniel· iij Qui dixerat deambulãs in aula ſua. Rõne hec eſt babylon magna · quaʒ ego edificaui in roboꝛe foꝛtitudinis mee ⁊ in glia decoꝛis mei. Sed qd ei acci⸗ dit. Statim enĩ diumna pᷣtute eiectus ẽ ab poĩbus ⁊ cũ feris vixit ⁊ paſſus eſt aliena⸗ tiouẽ mentis.⁊ videbat᷑ biceſiet bos in anterioꝛiby.⁊ in poſterioꝛibus leo. Et poſt ſeptem menſes reſtitutus ꝑ pꝛeces Danie lis ad ſenſum licet nõ ſtatim ad regnũ. Et tunc legitur dixiſſe. Om̃es vie dñi iudicia ⁊gradiẽtes in ſupbia põt hũiliare Daniel i. Sicut aũt dicũt medici Cura freneſiſ in pncipio eſt euacuatio ſanguĩs ⁊ alioꝝ ſu perfluoꝝ q̃ ad ꝙerebꝛũ aſcendẽtes turbãt vſum rõnis. Sic euacuatio oĩm bonoꝛũ que cognoſcimꝰ nos hr̃ea deo. facit in no bis humilitateʒ ⁊ ſanat ſupbiam Ecc.ii Sinagoge ſuꝑboꝝ nõ erit ſanitaſ. Scha infirmiutas ſpůalis eſt ira.⁊ hec cõparat᷑fe bꝛiacute. Cuꝰaccidentia ſunt ꝙ hõ habʒ ↄtinuũ caloꝛem ⁊ ſitim maximã. ᷣm Lon/ ſtantinũ livij. viatici ca de cauſis. Siceſt de hoie iracundo qͥad quodlibet vᷣbũ ſta tim incendit in vᷣbis geſtu vultu? ſicdea⸗ lijs. habet etiã ſitim maximã. qꝛ ſemetĩm cupit yindicare. Et talis qͥlibet die incẽde ret om̃es vicinos ſuos ꝓ nihilo. Hanc in⸗ firmitatẽ patiebat᷑ herodes.qñ vidẽs qm̃ iluſus eſſet a magis.iratus ẽ valde.⁊ mit/ tens occidit oẽs pueros qͥ erant in bethle/ em ⁊ in oĩbo finib eius. Ecce pᷣceſſit caloꝛ nimius ⁊ ſecuta eſt ſitis irrõnabilis vltio ⸗ nis. Ilta intirmitas curat᷑ pietate diuia. quã ſiinſpicit iracũdus certe ceſſabit ⁊mi tigabitur. Nã ſidůseſt pius ⁊ miſericoꝛs Iramãſuetudie Bula. eſurie iuſticie In⸗ parcens puocantiby eum · pudeat ergo ſer uum eſſeita ad yltionẽ pꝛonũ. Iſtud etiaʒ eſt oleñ quo apli vngebant infirmoset ſa⸗ nabantur Warci.vj. Tertia infirmitas ẽ inuidia.⁊ heccõparatur febꝛiſimplici· que nũccaleſcit nũc frigeſcit. Sic inuidus io do gaudet de aduerſitate bonoꝝ. mõtri⸗ ſtatur de eoꝝ pſperitate. ã fm Zuginqᷓ dam bmone Inuidia eſt odiũ aliene felici⸗ tatis. Sic iñfirmabatur Layn inuidens ꝓſperitati Abel. Sic Rachel Ae fecũdi⸗ tati. Saul dauid felicitati. Sic diaboluſ pomini. Sic ꝓcuratꝰ eſt lapſus mundiet moꝛs xp̃i vt dicit ideʒ · Duarta ſpũalis in firmitas eſt accidia. ⁊ cõparat᷑ paraliſi eſt mẽbꝛoꝝ diſſolutio ⁊ debilitatio.ita ꝙ mo⸗ tum debitũ ꝑficere nõ pñt. Sicut ille qui iacuit. xxxviij. annis iuxta piſcinã.⁊ nunqᷓ; potuit deſcẽdere in eam Johy.ca.⁊ figu⸗ rat inueteratos dieꝝ maloꝛ.qͥ ſunt iutta ſacrã piſcinã cõſeſſionis q̃tidie ⁊ nunqᷓ; in⸗ grediũtur in eã donec debeant moꝛi. Pe⸗ „.— ſcio certe quã ſpem tales hñt de ſalute· cũ dicat ico papi in mone de oꝑatiõe. Non doꝛmiẽtibꝓmittit᷑ regnũ celoꝝ.nec ocio?⁊ deſidia toꝛpentibo beatitudo eternitatiꝓ/ mittitur. Iſta infirmitas ſanat᷑ ꝑ valde ca lida.qꝛ ſi ex vna parte cõſideret᷑ caloꝛ pene gehẽnalis ⁊ exalia caloꝛ caritatis xp̃i exci⸗ tantis ad opa vtutis ⁊ deteſtantj accidiaʒ poterit de facii curari Niere.iij · ̃uerti mini filij reuertẽtes ⁊ ſanabo auerſiones vas. Quita infirmitas ſpũalis ẽ auaricia ⁊cõparat᷑ ydropiſiᷣm Bedaz. Cuiꝰpꝛie⸗ tas ẽ.qꝛ q̃nto magis bibit tanto mag ſitit Eadẽ mõ auarus qͥ nũq; dicit ſufficit Vñ ſilis eſt inferno qq̃ntoſcũq; deuoꝛauit nũ q dicit ſufficit. Sic nec ſioẽs theſauricõ fiuxerint ĩ auarũ · vt dicit Iugu.in epla ad comitẽ. In etiã eſt inſatiabilioꝛ inſatia⸗ bilitate beſtiaꝝ qᷓ̃ nunq; rapiũt niſicũ eſu⸗ riũt.parcũt vero pꝛede cũ ſenſerint ſatieta teʒ. Sed auarꝰ ſemp cupit nũqᷓ; ſatiat.nec deũ timet nec hoĩem verer̃ nec pr̃i nec fra⸗ tri obtẽperat.nec amico fidẽ ſeruat.vidu/ am oppꝛimit.pupillũ inuadit.liberos ĩ ſer uitiũ reuocat.teſtimoniũ fatſum ꝓfert res moꝛtui occupat qᷓſi⁊ ipe nõ moꝛiat᷑. Sed q̃ inſania acqͥrere aurũ ⁊ ꝑdere celũ. Inqt Zug in li de vᷣbis dñi. Iſtã infirmitatẽha buit diues ille qͥ dixit Tu · rij· Deſtruã hoꝛ rea mea ⁊ dilatabo ea. Silr alexãder qui deme yno mundo non erat ↄtentus ſed plures ↄcupiuit. Iſta infirmitas ſanat᷑ꝑ elemoſi⸗ narum largitionẽ. Iſa· yiij· Frange eſur enti panem tuũ.⁊ ſequittuncerumpetãji i mane lumen tuũ ⁊ ſanitas tua citius oꝰle tur. Serta ſpiritualis infirmitas eſt gula xebꝛietas ſubuertẽs iudiciũ ratiõis.⁊ cõ⸗ paratur ep üenſie que facit hominẽ cadere toꝛpaliter ſicgnla moꝛaliter in oĩa genera eccatoꝝ.ci ſit ingreſſus ⁊ ianua adomia vtcia. Vt dicit Valerius li.ij. ca. Et lib. vſca. ij. Et Criſo · ſug Mach. Vnde vbi regnat ebꝛietas. ratio exulat. intellectꝰob⸗ tunditur. inqͥt Petrus Rauanẽſis inquo qã ſermone.⁊ Hugo de ſctõ victoꝛe. Iſtaʒ inſirmitatẽ patiebatur diues epulo. Luce xvj. Dui epulabat᷑ quotidie ſplẽdide. Dec infirmitas ſanat᷑ ꝑabſtinentiã. Septima ſpiritualis infirmitas eſt luxuria.et cõpa ratur lepꝛeq̃ᷓ naſcitex caloꝛe coꝛrupto⁊de oꝛdinato. Iſtã infirmitatẽ patiebat᷑ Sa ⸗ lomon qͥ habuit reginas · kx.⁊ cõcubinas ccc. Qui cũ eſſet ſenex depꝛauatum eſt coꝛ „ rius ꝑ mulieres. iij. Re.xj. Deceſt infirmi tas ↄtagioſa.⁊ ideo dixiꝙ eſt periculoſioꝛ ceteris. Hã ſicut videmꝰ ꝙ homo conuer⸗ ſans ſupbo.ſuꝑbiam nõ de facili induit. qꝛ qñq; ⁊ ſi vellet tñ facultas deeſt. Sür con nerfans ſicauaris aut iracũdis. ⁊ ſicde a⸗ lijs. ſed ↄuerſans luxurioſis ſtarim et ipſe tentatur ex vᷣbis ⁊ factis eoꝝ. Vñ vbi ſuꝑ bus nõ inficit vnñ luxurioſus inſicit cen ⸗ tum. Et qð deterꝰeſt. nõpoteſteſſe ita ho mo ſapiens.ita foꝛtis anĩo.ita ſctũs ꝓpoſi⸗ to quin ex ſocietate maloꝝ ⁊ luxurioſo?uʒ rangat̃.qꝛ ⁊ ferreas mentes libido domat inquit Hiero. ad paulã? euſtochiũ. Et ſi⸗ cut lepꝛa eſt moꝛb incurabilis.ita omnia ſunt incurabilia in hoĩe durante vicio lu ⸗ xurie. Quiadicit Bre.in moꝛalib. Exquo ſemel luxuria mentẽ occupauerit · xix eam bona deſideria cogitare ꝑmittit. Sůt eni vicioſa deſideria.qꝛ ex ſuggeſtione deſide rij oꝛitur cogitatioex cogitatione affectio. ex affectione delectatio.ex delectatiõe con ſenſus exↄſenſu opatio· ex oꝑatiõe cõſue⸗ tudo ex ↄſuetudine deſperatio.ex deſpe ⸗ ratione peccati defenſio· ex defenſione glo riatio· ex gloꝛiatõe damnatio. Hec Breg. Ecce ↄtagioſus moꝛbet incurabilis igit᷑ merito lepꝛe comparandus. 1( in ðbisßmif huius Preln difficilis⁊ laboꝛioſis K. Ueniẽs. Nihil eni daturocn⸗ tiſed t laboꝛanti ihil ſeelonganti td tm̃ apꝛopinquãti. Eñ ðꝛ in Pð. Ecceqi elongant ſea te pibunt. Et de apropinijn tibus ðꝛ. Appꝛopinqugte deo ⁊apꝛopinj bit vobis. Nuia igit iſte impendit labort veniendo.ideo ↄſecutꝰ eſt falutẽ. Pꝛoqͥſci endũ ꝙ ſi volumꝰ ſalutẽ ↄſequi aĩaꝝ ninꝝ debemus venire ad ieſuʒ.⁊ß qncʒmodis tres magi duce ſtella Wathij Vidins inq́t ſtellã eius in oꝛiente ⁊ venimꝰ cũmu⸗ nerib adoꝛare eũ. Bona fides qᷓvenitci muneribv.i.ců bonis oꝑiboſine qͥbus moꝛ tua eſſet Jaco.ij. Scðo debemus venire penitẽdo. Sic venit filius ꝓdigusↄſun ta tota ſubã ſua Au. xx · Eñ xpᷣs vocatta les di. Venite ad me om̃es qͥ laboꝛatis et onerati eſtis. Et ſð in ꝑſona taliũ dici Venite adoꝛemꝰ ⁊pcidamus ante deun Tertio debemꝰad eñ venire amando ſen deſiderãdo. iuxta illð Lu.ij. Trãſeꝰvſq betbleem ⁊ videamꝰ hoc vᷣbuz. Sic venc runt diſcipulixp̃indreas ⁊ philigꝰ j han.j. Venerũt inqͥt ⁊ viderũt ⁊ můſerit. Fotanter dicit.⁊ mãſerũt. qꝛ caritas q̃m net ad deum.nõ ꝑmittit diſcedere· Puar⸗ to debemꝰ venire cõpatiendo · Sic vee rũt om̃es miſericoꝛdes ⁊ viſitatoꝛes pal perũ egenoꝝ debiliũ ⁊ infirmoꝛũ Wa xxv. Infirmꝰ erã⁊ in carcere? viſitaſij ne Quinto ⁊ vltimo debemꝰ venre aã del in moꝛte euolãdo. Iuxta qð Pð petidi Dñ vemã ⁊ appa. añ fa · dei. O dulcis?io⸗ cũdus aduẽtus. deqͥ idẽ Pð ait. Venien⸗ tes aũt veniẽt cũ exultatiõe poꝛtantes M nipulos ſuos. Tũc cantabũt ſancti dicen⸗ tes. Venite exultemꝰ dño. Sed ceneg enire ad xp̃m ex nobiſmetißis nõ poſi⸗ mus ſine adiutoꝛio dei pris Juxtꝭ ilui Joß.vf Hemo p̃t venire ad me nili puter ine traxerit eñ. Eur aũt ex nobiſinenps venire nõ valemꝰ. Lerte in pꝛolnpto n tio ⁊ cauſazpter multos defectꝰ in nobis⸗ Impedit enĩ pꝛimo infidelitas Jobj biego ſuzvos Ego vado ⁊ queritis me.⁊ vblego nõ poteſtis venire. Scðᷣo voluptꝰs c ꝛi nalis Au.xiiij. Vxoꝛem duri. et e, poſſum venire. Tertio fatuitas als tota ſubuſu lun di Menuezin enut adoꝛtm tin odeben'icm ntdicpultjißun nj Uemeritinn Vominica ſecunda poſt octꝛ.epi. xxy. Nouiſſime veniũtx relique virgines di ⁊c. Oq; difficilis aduẽtus ad xpᷣm. ã nec credẽdo poſſumꝰ ad xÿpᷣm ꝑuenire niſi pater traxerit nos. qꝛ ſenſus et ratio fidei repugnãt ⁊ retrahũt. eo ꝙ fides nõ habet meritũ cui hñana ratio pᷣbet erperimentũ Silr nõ poſſumꝰ venire ad xpᷣm amando qꝛ retrahit mũdus ⁊ caro. Laro enĩ cõcu⸗ piſcit aduerſus ſpirituʒ Bal. v. Rec ꝑmit⸗ tit venire euolando.qa diabolus retrahit impediẽdo. Sed nos nõ timeamꝰ qꝛ ſi pa ter nos trahet· mũdus.caroet diabolꝰ nõ — iexurgat aduerſum me p̃ ium.in F ego ſperabo. D 6 ĩverbis ßᷣmiſſis Mritertio gennbitbliusle⸗ pfecta. Tunc aũt eſt ſides recta qñ hõ cre⸗ dit in deũꝛ credendo tendit in eũ ꝑ amoꝛẽ pꝛoſi feruoꝛ multuʒ copioſus. Exmagna eni ſide ⁊ deuotiõe quã habuit adxpᷣm ve nit ⁊ adoꝛauit eũ. Wagna fuit fides pᷣmo qa licet lex pᷣcepiſſet om̃ibo lepꝛoſis ire ad ſacerdotes ꝓmundatione lepꝛe.cñ ip̃e ob⸗ miſſis ſacerdotibylegalib q̃ſiuit ſolũxpᷣm credens ꝙ poſſeteũ curare pᷣter ſacerdoti um. Et qa nul us; ante ip̃m fecerat· iõ di⸗ citur q̃ſi nouũ factũppter qð pᷣmitti᷑. Ecce Sco maioꝛ fuit fides in h qꝛ licet ſciret xpᷣm ſanctiſſimũ ⁊ credereteũ verũ deuʒ ⁊ hoiem.ſicut patet exeo ꝙ eũ dñm apellãs ait. Dñe inquit ſi vis potes me mundare. Et cũ ſciret ⁊ videret ſe abominabilẽ ⁊ im mundũ. xp̃n vero mũdiſſimũt abſq; om̃i macula non foꝛmidauit ad eum accedere. Sed ſiducialiter acceſſit diintra ſe illud põ. Fiducialiter agã? nõ timebo.⁊ quia iſtud fuit magis mirabile. Ideo ðᷣꝛ. Ecce veniẽs lepꝛofus · Tertio fuit ĩeo fides ma xima. Raz cũ om̃es pᷣncipes ⁊ pontifices. ſcribe ⁊ legiſdoctoꝛes.phariſei⁊ legiſperi ti habuiſſent ⁊ tenuiſſent xpᷣm ꝓ vno puro homie necei honoꝛẽ diuinũ exhibuiſſent. ipe ſolus ei diuinos honoꝛes echibuit. et laudes impendit. Quo ad h̊ additur. Ve niens adoꝛauit eũ. irca qð eſt ſciendũ ꝙ triplex eſt honoꝛ. quẽ impendimꝰ ſuꝑioꝛi. Aut enĩ de eſt.⁊ ſic eñ adoꝛamꝰ⁊ honoꝛa mus adoꝛatõe latrie q̃ ſoli deo debet̃. Vñ Deutero.vj ðꝛ. Audi iſrael dñs deꝰtuus vnus eſt. Et Deute. xxxij. Videte qm̃ ego ſum ſolus?⁊ nõ eſt alꝰp̃terme. Aut non eſt deꝰ ſed aliqͥd excellẽter ꝑtinens ad deum. ⁊ſicadoꝛatur adoꝛatiõe iperdulie. vt pᷣgo materxp̃i. Aut eſt aliqͥd qð ꝑtinet ad deũ. ſed tñ inferioꝛi modo.⁊ ficadoꝛat᷑ adoꝛa⸗ tione dulie. vt ſanctiin celo.⁊ p̃lati ſpũalef ⁊ ſeculares in terra. Sic abꝛaaʒ adoꝛauit angelos ad ſe veniẽtes Beñ.xviij. Sicet loth. Sic Jacob Eſau ꝓcidens coꝛaʒ eo pꝛomꝰ interrã Beñ· cxriij. Sicfilij iacob adoꝛauerũt Joſeph in egypto Beñxliiij. Pꝛima adoꝛatio eſt oĩtyexcellentioꝛ. qꝛ fit ex maxima fide ⁊ pfectiſſima ſcʒ infoꝛma⸗ ta caritate ⁊ marja hũilitate. Ad maximaʒ eni fidẽ⁊ pfectiſſimã hũilitatẽ ptinet ꝙ qͥs ſubdat ſe vt ſuo creatoꝛi? om̃ipotẽti bene factoꝛi. Eſt igitur anobis de adoꝛãdus. erẽplo iſtius lepꝛoſitripliciter. Pꝛimo fi⸗ de recta. Scðo ſpe firma. Tertio caritate ⁊ei tanqᷓ; fini vltimo adheret. Scðo ðꝛ re cta qñ eſt bonis oꝑib oꝛnata. Tertio qñẽ̃ fa caritate infoꝛmata. Caritas enĩ ðꝛ foꝛma fidei. qͥa ꝑeam actus fidei habʒ ꝓpꝛie inloꝛ mari et ꝑfici. vt dicit Tho. iniij· ſnĩaꝝ diſ. xxiiij. Vbi aũt nõ eſt talis fides nõ ẽ ado ⸗ ratio vera.qꝛ ⁊ demones credũt ⁊ adoꝛãt? ↄtremiſcunt Jaco.ij· Sco adoꝛãdus eſt ſpe firma ⁊ ſincera.qð fit qñ in eo totã ſpeʒ reponimꝰ Joß Sineme nihil poteſti facere. Eſt añt dupler ſpes. Quedã enĩ eſt ſalutis.⁊ iſtaẽ in ſolo deo reponenda.⁊ ſic ſolus deus adoꝛat᷑ adoꝛatiõe latrie.et coꝛ pus eiug rõne ypoſtaticevnionis. Alia eſt ſpes ſuffragij.q̃ põt haberi in aliqᷓ creatu⸗ ra digniſſima ⁊ deo ꝓpinqua.vt in beata vᷣ⸗ gine.q̃ adoꝛat᷑ adoꝛatione iperdulie. Ter⸗ tio adoꝛãdus eſt ꝑfecta caritate.ſ.ex toto coꝛde⁊ ex tota ania ip̃m diligendo.et om̃e ſue dilectiõi ↄtrariũ nõ admittẽdo. Licet eĩ hõ nõ põt diligere deñ ſemꝑ actu.intãtũ yt nullũ actũ extraneũ aliqñ admittat.qͥa hoc nõ eſt pñtis ſtatꝰ.põt tñ ſic diligivt nõ admittat᷑ actus ↄtrarꝰ caritati. qͥ eſt moꝛ⸗ tale pctĩ. ⁊ tũc talis adoꝛat deũ nihilomi⸗ nus ꝑfecta caritate hᷣ ꝑ gratiã in futuroꝑ gloꝛiã. Id quam nos perducat. Dñice ſce. III. Sermo XXIIII. Ptendens manũ e ieſus tetigit eum dicens. Volo. Mũdare. Matth. viij. Siẽ di cit ille magnꝰ pater Augꝰ· in lib · de verbis aploꝝ. Si leuis eſſet moꝛbo. ↄtemneretur medicus. Si moibus contemneret᷑. 3 gicns non q̃reret᷑. Simedicus ↄtemnere tur·moꝛbnõ finiret. Jdeoybiſi ughabun dauit delictũ ſughabũdauir⁊ gig · Vec i⸗ e· Uult dicere Sugꝰ ꝙ Pᷣm menſurã deuo ronis ad deñ dat᷑peccatoꝛi gra iuſtificati onis a peccat in ania· vt q̃nto quis feruen tius q̃rit etiã ſigrauius deliqͥt.facilius ve niam impetrat Lu· vñj· Dimiſſa ſunt eipec cata multa.qĩ dilexit mulruz · Et merito. Eſteni lex dei.vtqua menſura menſi fue⸗ ritis remetiet᷑ vobis a deo Anẽ vj. Quis igitur lepꝛoſus iſte magne deuotiõis et fi⸗ dei fuit àd xpᷣm. Ideo ⁊ ſimoꝛbuz habuit hũana opinione incurabiẽ.tñ obtinuit cu rationẽ. Qñ ad pꝛimã eius ſutplicationis vocem. xpᷣs nõ tardauit eũ curare. Sʒ ex⸗ tendens manũ tetigit eũ di. olo. Mun dare. In qͥbus vᷣbis tria de ſaluatoꝛe nr̃o „ circ curationẽ huiꝰ lepꝛoſitangunt᷑. Pꝛi mo enĩ in extenſione ⁊ tactu manꝰ ſue xpᷣs oſtendit humilitatẽ oꝑis. Scðᷣo in volun tate oñdit benignitarẽ coꝛdis.qa diẽ Vo io. Tertio in můdatione poteſtatẽ dinini tatis. vñ addit.mũdare impꝑatiue.i.mũde ris ſtatim ad verbum meũ. S wi um 07 in vᷣbis pꝛemiſ — P ſs tangit᷑ in extẽ ſione ⁊ tactu manus xp̃ihůilitas operis. Duo aũt dicunt᷑ hic de xp̃o. Pꝛimo qa ex⸗ tendit manũ. Scðᷣo qꝛ tetigit.⁊ vtrũc; ſi⸗ gnů humilitatis maxumneeo ꝙ in hoc ↄde ſcendit cõpatiendo ſue creatureꝓpter qm ⁊ carnẽ aſſumpſit ⁊ in ea hñiliatus eſt. foꝛ⸗ mã ſeruiaccipiens. habitu inuentꝰ yt hõ · Philip̃.ijꝛimo igit᷑ videamꝰ q̃re xps ex tendit manũ ad hominẽ. Et dicendũ ꝙp/ pter ſeptẽ ratiões. Pꝛimo eniĩ extendit eã ad temptandũ ſeu ꝓbandũ bonitatẽ hoĩs ꝑdamna aut tpalia mala. Eñ Job.ij· Er tende manũ tuã ⁊tange os eius? carnẽ ei ⁊videbis qa niſi in faciẽ benedixerit tibi.i. maledixerit. Sed nõ fecit Job ſicut dia⸗ bolus eſtimabat. Sed poſt oĩa dãna be⸗ nedixit deñ. gloꝛificando deñ in oĩib. Iſte tactus ꝓbat qs eſt verus filiꝰ dei?⁊ qͥs nõ · Jã patiens iſtũ tactũ eſt verꝰ filius dei.in patiens nõ · eo ꝙ patiens dicit · Pꝛoba me de ⁊tempta me. Sed impatiẽs ſtatimur murat ⁊ ſcandaliʒat᷑. Juxta illud Job.iij Tetigit enĩte plaga ⁊ↄturbarꝰ es Sed diceres. Tñ om̃ia deꝰ nouit.q̃re tãgit ho ⸗ minẽ temptãdo. Rñdeo Em Robertũ bol germe xxnmn cognitionẽ. Sicut hõ temptat vinũ ꝛm giſter diſcipulũ.&liter ðꝛ remptareqs qi quẽ volens manifeſtare ↄditiões epalig. Pꝛimo mõ deus rẽptare nõpoteſt Sco mõ bene p̃t. Vñ Beñ. txij. Tẽptauit dens abꝛaã. Tertiomõ ðꝛ rẽptare qʒs callidege cipe experiẽtiã alicuiꝰ hoĩs cũ intẽtiefii lendi. Et ſicgpꝛie cõuenit diabolo ⁊nnlo modo deo. Eñ Jaco·ſ. ðꝛ. Deus nemineʒ temptat. Blo · Deꝰ temptat erudiẽdo non ſeducẽdo.nec inducẽdo ad malũ.ſedexer⸗ cendo ⁊ boꝛtãdo ad meritũ. Scðoexten⸗ dit manũ ad erudiendũ ꝑ illatã infirmit tẽ vel aliã afflictionẽ Iſa.viij. In foꝛtita nu erudiuit me dñs ·⁊ poc facit expietn. Ideo ðꝛ Apocal.iij. Ego qs qmoargt caſtigo. Tertio extendit manũad donan dũ nobile donñ alicuius beneficij Siat ðꝛ in Pð. Iperis tu manũ tuaʒ ·etimples om̃e anĩal bñdictione. Voc mõextẽdit bu ic lepꝛoſo manũ · cui ↄtulit anĩe⁊ coꝛpis k nitatẽ. Rullũ enĩ xp̃s ſanauit in coꝛpequ pꝛius nõ ſanauit in mẽte · Ideo ſponſac mendans eñ dicit Lanti.v. Waw ilis toꝛnatiles auree. plene iacinctis.i.donis ge · Quarto extẽdit manũ ad dirigenarʒ errantẽ ſicut ptʒ ĩ cruce. Surdis enioltẽ ditur via ſigno inanꝰ. Jõ ↄq̃ri dñs Po⸗ uerj. Extendi manũ meã ⁊nð fuit qͥ aſpi ceret. Sed quã viam oñdit in cruck cert aſperitatẽ paſſiõis· ſ·he.ij Lhꝛiſtꝰ paſſus eſt ꝓ nobis. vob relinquẽs eremplinſe quamini veſtigia eꝰ. Quinto extẽdit m nũ ad erigenaũ lapſuz de ꝓfundo vlco ꝑauxiliũ gre. ð Emitte inanũ wãde 4 to.eripe me de aqͥs multis. Sexto exedl manũ ſuã ad flagellandũ repꝛobos⸗ ſa et in die iudicij generalis. Jurta ild Extendiſti manũ tuã ⁊ deuoꝛauit eoðten ra · Vñ ðᷣꝛ Exodi.Ecce mamꝰ meaentſi equos iluxurioſos. ſuꝑ aſinos accidi ſos.ſuꝑ camelos i.auaros· ſuꝑ boues lit perbos ⁊ oues rignaros. Septimoerc᷑⸗ dit manů ſuã ad ampierandi as iuſo rũ in exitu hur ſecuii. ñ ãti.ijðꝛ He tera illius amplexabit᷑ me. Sicq; ptz ſeptifoꝛmiter deextẽdit manũſ uaz· Se⸗ cũdo videndũ eſt de tactu qꝛ nõ ſolũeni⸗ dit eã ſed⁊ tetigit. qð fuit ſisnß maiorſpe tatis· Dicit᷑ aũt in euãgelioꝙb factu nin nnit umi mnn irAu atbc dci inyi ſnott ſeriert L en 6 ui chn . i it nu n en g jon dun ſu . 1 no ſun hun nu ent lu hoc dube ſyůg mn ſun heit . bj il uih iuo c twrenn nniul ddic xn oſo mni anun Bulenitjslnmn nõ ſanautmnint dans ei dict mnl wniles aurt pem Qu cxiiruin ntt ſcutpßimn rraigwn Ermdnninin n „„ Vominica ſecunda polt octa.epi. ſcendente ieſu de monte. ⁊ bene q̃ntum ad myſteriũ. Anteqᷓ; dei filꝰ de monte celeſti in mundũ deſcẽderet ꝑ incarnationẽ. gra⸗ uem nimis tactũ habuit ⁊ grauiter tange ⸗ bat. Terigit enĩ Jacob ⁊ neruos eꝰ emar cuit Beñj.xxxij. Terigit bᷣmogenita egypti ⁊occidit Exo.xij. Tetigit Job⁊ omĩa ſua ↄſumpſit. Job. j.ij.⁊. ij. KHüc aũt exquo de ſcendit de iſto monte celeſti⁊ factꝰ eſthõ · leniter tangit·⁊ tangẽdo gp̃aʒ tribuit.i QLuce. vſ.ðᷣꝛ. Q of̃s turda qrebat eũ tan virtus de illo exibat? ſanabat om nes. Et War.vj. Quotqt tangebãt eũ ſal⸗ ni ſiebant. Necmirũ ſitactus xp̃i hoc faci⸗ ebat cũ ⁊ lapides pᷣcioſi hoc faciant. 2 Pꝛo quo ſciendũ ꝙ qnq; modis dñs in uãgelio leuiter tetigit ⁊ ſemp gratiã cõlu it. Tetigit lepꝛoſum ⁊ mũdauit. vt h. Hãc mundationẽ petit·ſoõ. Miſerere mei deꝰ ⁊ſequit᷑ Z peccato meo mũda me. Sco tetigit oculos cecoꝝ ⁊ eoꝝ coꝛda ad ſui co gnitionẽ illuſtrauit. vt ptz Watthix. Kec mirũ Ißp̃e enieſt lur veraq̃ illuminat oẽm hominẽ venientẽ in hunc munduʒ Joh.j. Tertio tetigit linguã muti⁊ ad ↄfeſſionẽ diuine laudis reſoluit Warci.vij. Expu ens tetigit eñ.⁊ ſolutũ eſt vinculum lingue Seius.⁊ loq̃bat̃ recte. Recte loqͥtur qͥ pecca/ ta ſua pure ↄfitetur. ⁊ in deuota laude dei ⁊gratiarũactione exercet᷑ Jurta illud pð. Lõfiteboꝛ tibi dñe in toto coꝛde meo.nar rabo om̃ia mirabilia tua. Quarto tetigit ſurdũ.⁊ aures eius ad audienduzʒ celeſtia patefecit Lu.xxij. Cũ tetigiſſet auriculam eius ſanauit eum. Dicit᷑ at ꝙ illa dextera erat auricula · Dextera eſtqᷓ audimus cele ſtia. Siniſtra qua audimꝰ terrena. Sed pꝛochdoloꝛ quidã hñt tiñ̃ ſiniſtrã. quibuſ diabolus amputauit dextrã.⁊ ſunt detra ⸗ ctoꝛũ auditoꝛes.cantilenarũ ⁊ vᷣboꝝ ocio ⸗ ſoꝛũ auſcultatoꝛes. Quidã vero hůñt dex ⸗ tram.qͥ tiñ audiũt celeſtia.⁊ nõ attendunt rerrena vana. Quidã hñt ambas qͥ⁊ cele⸗ ſtia audiunt ⁊ terrena licita attendũt ⁊ vti lia. Duidã neutrã habẽt qͥ nec delectãtur in celeſtib nec terreng licita attendũt. De — dicit. Jures— nõ* Quin xp̃s tetigit paruulos gratiã illis infun ⸗ dendo Watth.xix. Oblati ſunt ieſu par⸗ uulivt tãgeret eos.⁊ ait illis. Sinite par uulos yenire ad me. Taliũ eſteni regnuʒ celoꝝ. Bloſa. Tangit dñs paruulos vt be Dſecũdo nedicat puſillos cũ maioꝛibuſ· Sic tetigit iſtũ lepꝛoſum cui gratiã iuſtificationis in anima contulit. ꝙ in vᷣbis pᷣmiſ⸗ ſis xpᷣs oſtendit benignitatẽ ſui coꝛdis cũ dicit. Volo. Et quid vis dñe. Lerte nõ aurũ necargentu. nõ theſauros pᷣcioſos qui om̃es apud me ſunt. Sed qd volo.vtilitatem humanã? ſalutẽ vt om̃es ſaluent᷑ẽ in celũ inducant᷑ ⁊reducant᷑ vnde exierũt. Lirca qͥd ſciẽduʒ ꝙ xõs habet voluntatẽ ad ſeptem multuʒ vtilia Pꝛimo enĩ volũtas deiẽ ad noſtrã cõuerſionẽ.ij Pe.iij. Non tardat dñs pꝛo⸗ miſſionẽ ſuaʒ ſed patienter agitpter vod. nolens aliquẽ nẽ perire.ſed oᷓes ad penitẽ tiam reuerti. Ezech · vviij. Nunqd volũta? tis mee eſt moꝛs impij⁊ nõ magis vt con uertatur ⁊ viuat. Hec aũt ↄuerſio fit ꝑcon tritionẽ. Vnde ↄuerſio eſt q̃ſi balne in q̃ mali humoꝛes exeunt ꝑ ſudoꝛẽ ↄtritionis Sütut aũt ad hocꝙ ſudoꝛ ſit ſignũ ſanita tis opoꝛtet ꝙ ſit general·ita opoꝛtet ꝙ cõ⸗ tritio ſit ꝓ omiĩty delictis. Juxta illud põ. ALauabo ꝑ ſingulas noctes lectum meũ.i. ↄſcientiã non ꝑ om̃es noctes · ſed ꝑ ſingu⸗ ias.iꝑ ſingula vicia. Sco voluntas de eſt můdatio noſtra. Eñ in euãgelio. Dñe ſi xis potes me mundare. Ait ile. Volo. Wũdare. Hec aůt fit in ↄſeſſione. Oiia eni in ↄfeſſiõe mũdant᷑. Vñ Ambꝛo. Iſa. . Lauamini? mũdi eſtote. ꝗ. d. lauatoꝛiũ paratũ eſt tiñ mũdamini. Signũ immun dicie eſt magnũ. qñ ĩmũdus habẽs lauato riũ paratũ nõ vult ſe lauare. Rõ poteſtau tẽ quis meliꝰ peccatũ mũdareqᷓ; ſieũ poſt lotionẽ expandat. Expanſio iſta ↄſciẽtieẽ apertio coꝛã ſacerdote Auce. xxij. Ite oſtẽ dite vos ſacerdotibw. Et ſequit᷑. q cum irẽt mundati ſunt. Tertio volũtas dei eſt ſan ⸗ ctiſicatio noſtra.j. Theſſal.iiij. Hec eſt vo ⸗ luntas dei ſanctificatio veſtra.vt abſtinea tis ab om̃i foꝛnicatiõe.vt ſciat vnuſquiſq; vas ſuũ poſſidere in ſanctificatione.ſ. quo ad ſeipᷣm.⁊ honoꝛe qͥ ad ꝓximũ Uel ſancti ficatio refert᷑ ad iuſtificationẽ interioꝛem. Monoꝛ autẽ ad oꝑationẽ exterioꝛẽ.vt ſic homo mũdetur interius ⁊ exterius Sed peu multi ſunt ſicut vaſa. mundi exterius ꝑhoneſtã cõuerſationẽ· ſed ſunt pingues⁊ immũdi interius ꝑ malãaffectionẽ. Deqͥ· bus dñs Watth. xxiij. Ue vobis qͥ ſimi⸗ k4 culte veritatis cognitio.. ões hoies ſaluos fieri·⁊ ad cognitioneʒ rü. Sed di es eſtis ſepulchꝛis dealbatis · inrus autẽ vxrirapins. i ſunt qͥ malũt habere pul chꝛam caligã qᷓ; 2ſcientiã. Qui purgat ve⸗ iema ſoꝛdib ſed dimittũt mentẽ ſquale/ e Cõtra quos Angꝰ in qͥdaʒ ſer mone mirat di. uid eſtqð vis hfe malũ. dices vtiq; nibilnõ vxoꝛẽ nõ filiũ. nõ ſer⸗ nñũ.nõtunicã nõ caligam · et tñ vis habere malãritam ogreßpoitavel cali⸗ etne. Bec ille. Quarto volũtas deieſt oc 3 cognitio.. Thimo.ij. Nult ſui noĩs venire · Iſta aũt cognirio eſt perti deliliuminatianẽ ꝑquaʒ homo cognoſcit eterna gaudia beatoꝝ ⁊ ſuplicia repꝛobo „ ceres · quõ verũeſ ꝙ deꝰ vo luit om̃ẽs homines faluos fieri.cũ multi .*. pamnant᷑ Math· xxij. Wulti eni ſunt vo cati pauci po electi. Ad qð rñdeo Em Hoꝛ⸗ ram vbi ſup̃⁊ᷣm gloſaʒ oꝛdinariã ꝙb po teſt intelligi qͥnc; modis · Quoꝝ tres pꝛi⸗ migtinent ad voluntatẽ beneplaciti duo vero vltimi ad voluntatẽ ſigni · Tres pᷣmi diſtinguunt᷑ ſic ꝛimꝰ imelligit cũ condi/ tione ſic. Nult om̃es hoĩes ſaluos fieri. ſ ſi volũt· qꝑ ipm deum nõ ſtat ꝙ om̃es nõ ſaluant᷑. Scs modus intelligit᷑ cũ imple tione ſic. Ault omnes ho.ſal. fieri.i.om̃es iſaluont᷑ vult ſaluos ſieri. qꝛ nullꝰ niſi eo volente ſaluat᷑. Sic etiã intelligitur illud hoĩem venientẽ in üc mundũ.i.nullus illuminat᷑ niſiꝑ euʒ. Terti modus intelligit cũ reſtrictiõe di⸗ ſributionis ſic. vult om̃s ho · ſal · fieri.i.de omni genere aliq̃s. Lolliget eni electos a qᷓttuoꝛventis. Vt dicit᷑ Math.xxiij Slij duo modi diſtinguunt᷑ ſic. qꝛ pᷣmus intelli gitur de pᷣſenti⁊ q̃ſiaffectiue. ſic. Vultom nes.i.facit om̃es velle. qꝛ oẽs naturaliter volunt ſalui fieri. Quia m Boeciũ. cogni no veri? amoꝛ boni naturaliter ynicuiq; ſunt inſerta. Et iſte modus intelligitur de voluntate ſigni qᷓ eſt impletio. Scðs mo⸗ dus intelligit᷑ de futuro.ſic. ult oẽs ho. ſal. fieri.quia pᷣcipit ⁊ ↄſulit ⁊ hoꝛtat᷑ vt ſal ui fiant.q̃ oĩa ſigna ſunt diuie voluntatis. Sicð vult om̃es ho.ſal. fieri in futuro et venire in pñti ad cognitionẽ veritat xp̃iqͥ eſt veritas Joh.xiiij· Ego ſum via pᷣitas ⁊ vita. Itẽ quedã gloſa dicit ꝙ volũtas dei neceſſitatẽ libero arbitrio nõ imponit.⁊ ſic uis nõ omẽs boſal vult fieri voluntate ðſequẽte niſipeniteãt. vult tñ oꝛs vli te beneplaciti. Sõ qꝛ ᷣm Joß Damaſ volũtas antecedẽs ſeu bñplaciti reſpic oꝛdinẽ nature ad ſaluteʒ q̃ nibilbʒ S ſua creatiõe ſalutiↄtrariũ. Cõſequẽs git ſeu ſigni volũtas reſpicit oꝛdinẽ ploneer actibꝰ ſuis ad ſaluationẽ vel dãnationen eo ꝙ pſona ex ſua opatiõe habetmultaſt⸗ lutiↄtraria M aũt deus vult oñs hoie ſalnos fieri:illud patet p multa ſigna. i mo quia om̃ib dat documenta cõmnni War. vlti. Euntes in mũdũ vniuerſuzßᷓ/ dicate euãgeliũ om̃i creature. uicredi/ derit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ⁊c Deus aůt nuii vult violenter ſaluare.qʒ iniuſticiã faceret quitñ eſt inſtꝰ⁊ iuſticiã facere docet. e⸗ cũdo iſtud patet er eo qꝛ dat beneſicic munia Jaco.ſ. Dat omnibus affluenter. Wach ·v. Solem ſuũ facit oꝛiri ſuperbo nos ⁊ malos. Tertio qꝛ dat remediacom munia.ſ.ſacramẽta. Juxta illud pð Hul piciat om̃ib iniqͥtatibotuis.qͥ ſanat oñ̃es ifirmitates tuas Wath x· Venite adme om̃es qͥ laboꝛatis ⁊ onerati eſtis. ⁊egore⸗ ficiã vos. Tollite iugũ meũ ſuꝑ voſ Nugt to dat pꝛeciũ cõmune Roma.viij Kop pꝛio nõ pepercit.ſed ꝓ nobis omnibtr⸗ didit illi. Duinto qꝛ reſeruat pꝛemicon mune Ecci. xxiiij. Tranſite ad meomnes qui cõcupiſcitis me. Koꝝ xv. Vtſt do omnla in omnib. Dabit enim denarim diurnum vnicuiq; in vinea ſua laboꝛan id eſt in fide vſq; in finem ſuũ· uintoyo luntas dei eſt. coꝛdis noſtri in amoꝛẽlil inflãmatio. Auce.xij. Ignem veniminet in terrã etquid volo niſiytardeat dd ignem valet multũ meditatio benefii ð. In meditatiõe mea exardeſcet ig Setto voluntas eius tribulationũhye ſio j. Pe.iij. Qui patiunt᷑ fm voluntaten dei fideli creatoꝛi cõmendant anis ſius Sic caſtrũ quod nõ poteſt defendere pitaneus cõmẽdat dominopꝛio · Vehe x. Patientia vobis neceſſaria eſtvt volh „ tatem dei facientes repoꝛtetis repꝛon in verbis pꝛel Wixt te rtiO fis oſtendit chi in mundatione hui lepꝛoſi poteſtatẽ diuinitatis. cũ dicit. Mundgre emſ teſtas ſingularꝭ ptãs eius ſ olius. poet eterna. Vnia imperat creaturis? ob es qlaboꝛuistnt dor pꝛeaüchnmtla on ſiynn chcpiſcsnjlm nnhn omni biun urnum munt etinſderizuni Vominica ſecunda poſt octa· epl. Stelle vocate ſůt ⁊dixerũt aſſumꝰ· Sic qᷓcito dirit buicle⸗ pꝛoſo ſtatim mñdatꝰ eſt ·pqð ſ ignificat᷑ ꝙ iq̃ſierimꝰ mũdariaxᷣo in gia nfa a pecc tis.mũdabimur continuo ſi ip̃e voluerit· Eſt aũt mũdicia ᷣm Aerã. de halvtriuſ⸗ g;hois integritas amoꝛis intuitu obßᷣua ra. Id quã qͥdeʒ ↄſeq̃ndã plura reqͥrũtur. Erpmo valet aqua ſapie ſeupbi dei Joß. xiiij. Jam vos mũdi eſti ꝓpter ßmonẽ quẽ pocutus ſum vobis. qꝛ vᷣbů deiq̃ſi ſpeculũ oñdit maculas coꝛdis ⁊ dat aquãgfe Pꝛo uerxiij · Doctrina bona dabit grãz. Vigu rat ꝑmare eneũ.i.lauatoꝛiũ templi. de cin pabant ſacerdotes circa qð erant aſpenſa multa ſpecula ad ↄſpiciẽdũ maculas ablu endas. Exo xxxviij Lauatoꝛiũiſt ſigni⸗ ficat gratiã q̃ abluit culpas. Adqᷓs abiuẽ das debet bõ ſe diſponere ꝑ diligentẽ ↄſi derationẽ ↄſciẽtieneqͥd remaneat ĩmũdũ 2hoc nõ põt eſſe ſine vᷣbo dei· qð eſt q̃ſiſpe culũ oñdens vnicuiq; defoꝛmitateʒ ſuam. Nñ Saß̃.vij. ðꝛ de ſapia.ꝙ eſt candoꝛ lu⸗ ciseterne. ⁊ ſpeculũ ſine macula deimaie⸗ ſtatis ⁊ imago bonitatis eiꝰ Quia vt dicit Polgot. In ſcriptura ſacra. diuina maie⸗ ſias ꝑfidẽ inſpici᷑qſi in qͥdã ſpeculo mun diſſimo in q̃ nullaẽ macula falſitatis ſ· Co rinth. xij. Videmꝰ nũc ꝑ ſpeculũ. Vñ to/ ta cognitio quã de deo habemꝰ in pñti eſt ſpecularꝭ. in q̃ obiectũ nõ rep̃ſentatp ſe ßʒ pꝑuã ſilitudinẽ ⁊ nõꝑ lineã rectã ſed refle⸗ am. Sed videbimꝰ eñ in futuro ſicutiẽ. nõꝑcreaturas ſed imediate qᷓſipꝑ lineã re⸗ ctam. Hõ ſolũ autẽ vt dicit Molgot in ſpe culo ſapie q̃ eſt ſacra ſcriptura videmꝰ de⸗ nm ſed etiaʒ moꝛes noſtros.ſ.quales eſſe deberemꝰ ſi ßᷣm legeʒ dei viueremꝰ. Unde Piero.in epla ad demetriadem virgineʒ. Verte inqͥt lectiõe diuina vice ſpeculi.fe/ da coꝛrigendo.pulchꝛa conſeruãdo ⁊ pul⸗ chꝛioꝛa faciendo · Scriptura enĩꝑ verbũ dei.eſt feda oñdens ⁊ coꝛrigi docẽs. ſicut vn dicit Brego.ſcto moꝛal·ca.j. Sacra inq́t ſcriptura qᷓſi quoddã ſpeculũ eſt qͥd oenli mentis oſponit᷑· vt in ea nf̃a facies videat᷑ Ibieniĩ feda ibi pulchꝛa ña cognoſcunt᷑ ve longe a ꝓfectu diſtamꝰ. Et ſicut ille q habet in face maculã manifeſtᷓ abhoꝛret ſe videre in ſpeculo.ita notabiliter vicioſi in vita abhoꝛrent ſe p̃ſentare. Dicit Vol⸗ got vbi ſup · Vbi ſacra ſcriptura maifeſte ſpeculo.nõ tñ ſe coꝛri ßdicatur. Et tales ſunt qbus nullũ ſpecn jum bene placet.ſicut narrat de quadã de foꝛmi?⁊turpi domicella. Iſta enĩ diſtoꝛtã pabuit faciem oblongã. ⁊ quotiẽs inſpexit ſpeculũ dolnit ⁊offendebat᷑. defoꝛmitateʒ tñ ſuã imputauit ſemp ſpeculo. Vñ plura ſpecula fregit qᷓ; alie om̃es mulieres. Ita dicit eſſe in ecckia de bomib multũ vicio/ ſis nec vitam ſuã emendare volentib· qui bus nullus bonmꝰſermo placet. ↄtra quẽli⸗ bet bene pᷣdicantẽ offendunt᷑. ſemꝑ hpen⸗ dunt vitã ſuã eſſe diſtoꝛtã ⁊ turpem in iſto igöt ꝑ penitẽtiã. Sʒ quantũcũq; audierint ſe bene deſcriptos. ſtatim ꝓpter vetereʒ ↄſuetudinẽ obliuiſcũ tur quales in ſpeculo deſcribunt᷑. De tali⸗ bus dicitur illud Jacobi.j. Siquis audi toꝛ eſt verbi dei et non factoꝛ· hic cõpara⸗ bitur viro conſideranti vultũ natiuitatis ſue in ſpeculo. onſiderauit enĩ ſe ⁊ abijt. ⁊ſtatim oblitus eſt qualis fuerit.⁊ ideo p̃⸗ mittit. Eſtote factoꝛes verbiet non audi⸗ toꝛes tiñ fallentes voſmetip̃os. Secun/ do ad iſtam mundiciã faciendã valet con ⸗ tritio coꝛdis.ex qua eſt aqua lacrimarum. cui admiſcẽdus eſt cinis.i. memoꝛia moꝛ⸗ tis vel ꝓpꝛie conditiõis vel chꝛiſti Pð. Za uabo ingulas noctes lectum meũ. Ter tio valet frequens confeſſio.j. Wacha.iij Judas mundauit templũ. Judas interp̃ tatur confitens. Et in ·Pð. dicitur. Faca eſt iudea ſanctificatio eius·¶ iſrael. iiij. Re gů. v. Lauare ſepties ĩ ioꝛdane. Sepries dicit ꝓpter ſeptẽ peccata moꝛtalia · Duar⸗ to valet vite auſteritas. ſicut defricatio cũ anno aſpero. Wath.iij. Johannes ha ⸗ bat veitimentũ. Item elemoſynarũ lar gitio uce.xj. Date elemoſynam. Quin⸗ to valet oꝛatio Luce ix. Factum eſt dũ o⸗ raret ſpecies vultus eius altera.⁊ veſtitus eius aibus? fulgẽs. Oꝛando enim acqui⸗ ritur mundicia. Siciſte lepꝛoſus volens mundare lepꝛam oꝛauit deuote· d. Dfie ſi vis potes.⁊.ij. Macha.xiij.· Sancte ſan⸗ ctoꝛũ conſerna domũ iſtam impollutaz qᷓ nuper mũdata eſt. Sexto valet lima coꝛ⸗ rectionis. Unde Berñ · dicit ex ꝑſona do⸗ mini. Ille ſolus amicꝰeſt qͥ añ aduẽtũ di⸗ ſtrictiiudic maculas mẽtitergit. Sʒ mul ti ſũt qex lima ↄtrahũt rubiginẽ. De qui⸗ bus in Põ · Deſtruxiſti eum ab emundati one. Septio valz ignis trib 5 Deq — dicit&mbꝛo. Sicut aurũ bonñ ita eccle⸗ ſia cũ vꝛitur detrimentũ nõſentitſed ma/ is fulgur eius angek. Sz diceres · qͥs 5 recue puiꝰ mundicie. Rñdeo cerle marimꝰ Hã talib deus dat babũdanter dona gp̃aꝝ Job. xvij· Wüdis manib ad/ det gratiã⁊ foꝛritudinẽ. Scðo qꝛin tali⸗ bus habitat. Vñ&ug Mũda tm̃ cubl⸗ culũ coꝛdis ·intus eit qexaũdiar. Paral. xxix Bõhomini p̃parat᷑babitatio ſʒ deo· Item qꝛ tales amat? gr̃am labior tribu⸗ ſ Pꝛouer.· xxij · ui diligit coꝛdis mũdici am habebit amicũ in ſu ſocietatẽ recipit In põ. Dñeqͥ8 habitabit in tabernaculo tuo.⁊ ſi nnocẽs ma niv ⁊mũdo coꝛde Mat.v. Beatimundo coꝛde. qm̃ ip̃i deñ videbunt. Ad quã viſio nẽnos pducat de ꝑſecula benedict?. Dñica tertia poſt ocauas pbaI. Sermo eV Pcendente ieſu a in nguiculã Matvij. War/ ciiiij. Luce.viij. Duabus dñic immediate pᷣcedentibꝰ recitata ſunt duo magna chuht miracula. in qͥbus atparuit eis diuina potẽtia ꝑ mutationẽ aque in vi nũ⁊ curationẽ lepꝛoſiet paralitici. Nũc in iſta dñica ꝓponit ſancta mater ecckia aliud miraculũ diuine ſue potẽtie · ſcʒ ſubitã mi⸗ tigationẽ maris. in cuꝰ figura moyſes ꝑ⸗ cuſſit aquam.⁊ plo tranſeũtiiter pꝛebuit. Exodi.xiiij. Sic chꝛiſtus mari impera nit ⁊ quieuit. Simileetiã habetur Joſue iij· vbi filijs iſrael poꝛtantibv archam do⸗ mini ꝑioꝛdanẽ ceſſerũt aque. ita xpᷣo qͥ eſt archã deitatis exiſtẽte in mari ceſſauerũt motus ventoꝛñ. De qua qͥdem mitigatio/ ne ſic loquit᷑ pᷣſens euangeliũ.ſuꝑ q́ euan/ gelio expediret vobis fratres cariſſimi ali quid audire ad ſalutẽ. ſed quia ſine gratia xpᷣinihil poſſumus facere. iðo teſtãte qui ait Joh. Sine me nihil poteſtis face re. Super quo yerbo Menricus de vꝛma ria lib. xiij de pfectione interioꝛis homis c.j. dicit. Nihil pꝛodeſt induſtria ſine ad⸗ iutoꝛio dei.quoniã nobis magno conatu boꝛantib nihil ꝓficimus niſiꝑ dei gra⸗ tiamꝓſperati. Hec ille. Iſtud bene patuit in enangelio hodierno vbixpᷣo doꝛmien⸗ te.id eſt. ad tempus auxiliũ gratie ſubtra/ Hermo pẽte diſci teʒ qꝛ eos in ſui —— in perituloqrõm indubie lentujuru buerũt ſecũ.quid de nobis erit de— bium eſt an nobiſcũ ſit per gratii mne⸗ mo ſcit an odio vel gratia dei digmſi. e deſiaſtes.ix. Ideoq; recurramꝰad mint eius benedictã camantes ad eamvtmin dicit plinius ꝙ alcion eſt quedam pan auis. que qᷓdiu oua ſua tempoꝛe hiemalit rempeſtatis iuxta mare ponit diebusiis fit maxima tranquillitas. Et Iſidorefet de quodã piſce qͥ dicit᷑ echinus Min m⸗ gna tempeſtate tenet immobiliter nanen ne pereat. Sic beata virgo facit nobis ha bendo de nobis curã in mari huius mun diponendo aurilia ſua in periculis noſnj Et tenendo nos in mãu miſericoꝛdie ſe ne pereamus ideo ad eius auriliuʒ recur ramus vt gratiã impetremus dicẽtesom nes. Iue maria gratia. Inillotempoꝛ Aſcendente ieſu in nauiculã ſecuti ſuntei diſcipuli eius ⁊c̃ In pᷣſenti euangelio ar⸗ ca iſtam tempeſtateʒ tria deſcribunt pꝛi mo enĩ deſcribitur diſcipuloꝛũcũxpᷣona uigatio·et circa hoc maris cõmotio· n dici᷑ Aſcendente ieſu in nauiculã. S deſcribitur diſcipuloꝛũ xpi ſolicta potu latio. cũ dicit. Et acceſſerũt. Tertio deſg bitur huꝰcõmotionis mitigatio. ců di tur. Et ſurgens ieſus. 3 Si pamo ſint P lio pꝛimo deſ, bitur diſcipuloꝛũ cum vp̃o nauigatio.i pocmaris cõmotio. Vnde dicit. Aſcden te ieſu in nauiculam. Et pꝛo iſto ſcientʒ ꝙ cũ xpᷣs pꝛimo anno pᷣdicatiõis ſue qlo⸗ dã die turbis pᷣdicaſſet ad mareſedensn nauicula de ſemine verbi dei· quõ die mode impedit᷑ fructus e⁊ demnliili ertunced die cũ ſero factũ eſſet · vdiam Marci.ijxpᷣs iuſſit diſcipuios ſuil alias partes nauigare remotas aßdii dum ⁊ ſic nauigauerũt a galilea interni geraſenoꝛum. Beneſar eni eſt vꝛbs arbi trans ioꝛdanem iuncra monti Balai tribu manaſſe. non longe a ſtasno tyberi dis in quo poꝛci pꝛecipitati ſunt V dici Bloſn. Hauiganrib igit diſcipulis tempeſtas marſ.heſtij qð dicit· Aſc⸗ ieſu in nauiculã ſecuri ſunt ei diſchle quia mẽbꝛa debent ſcqui caput. di apt li pibant. Siautẽilifueun iti n ut in innin ſoſcno ſlt iun ſe zorü peri ſahen Leg † Pin fni pau cns ch paſ ſn vih gu ge zot mnt. zch nhun ſofun cich qhid mur hon ergtt usſ gſu nrß quc donm pis pierdi ſtgq h in in cte hn prer haf olenſ no ci dil hui rur buf chmotnsn r. ſurgenseis ſunt multi qui hominẽ ſequunt᷑in— Bominica tertia poſt octa.epl. magiſtrũ Ecce fidelis amicicia. qa non ſo iumſequunt᷑chꝛiſtũ in terra? in loco ſecu ro. ſed etiã in mari periculoſo.⁊ ideo dic bat eis. Vos eſtis qͥ permanſiſtis mecum in temptationibus meis Luce.xxij. Sed ris ſed non in aduerſis. Juxta illud Kcci. vſ. Eſtamicus ſᷣm tempꝰet nõ Lmanebit in tempoꝛe tribulationis. Sict multivel lent ſequi chꝛiſtũ ad terminũ vie ſ cilicz ad gioꝛiã.ſed nolunt ſeqͥ per viã ſcilicet pau⸗ pertatis ⁊ penitẽtie. ⁊ſic volunt habere cð fequens ſine antecedẽte. Seqͥtur littera. Et ecce motus magnꝰ factus eſt in mari Iſte motus nõ eſt oꝛtus naturaliter ſʒ adimperiũ chꝛiſtið. Dui conturbas ꝓ fundum maris. ſonũ fluctuum eius.ita vt nauicula operiretur fluctiby id eſt. fere fu ctus tranſibant nauem. Et attendendum eſt ꝙ chꝛiſto pᷣſfente diſcipuli tempeſtatem paſſi ſunt. in quo ↄdemnatur temerariap fumptio quoꝛundã.qͥ ita ſecuri ſunt invita acſi nullum eſſet periculũ. Vnde dicit u guſti. Hemo ſecurus debet eſſe in vita iſta que tora temptatioẽ. Vbi ergo ſecuritas. exquo illi qͥ cü chꝛiſto ſunt tempeſtatẽ pa⸗ tiunt᷑. Ip̃e vero doꝛmiebat.⁊ hocpter du as caufas. Pꝛimo vt veritatem in ſe natu⸗ re humane monſtraret. Scðᷣo vt miracu/ lo futuro occaſionẽ daret. Vnde Bloſa di cit ꝙ in hoc facto verus homo mõſtratur qui doꝛmit. ⁊ verus deus qͥ tempeſtatem maris ſuo uùmperio trãquillat.quod nulli hominũ licet facere. Warci.iiij dicitur.ꝙ erat ip̃e in puppi ſcilicet in vltima parte na nis ſuꝑ cernical doꝛmiens · Eeruical dicit᷑ qð ſub capite ponit᷑ ſubcapitale vłpului⸗ nar m Cathol Hugu⁊ Papiam. ⁊ pꝛo⸗ ducit penultimã.quaſi ſub ceruice poſitũ. Doꝛmiente ergo chꝛiſto oꝛta eſt hec tem ⸗ peſtas ·et hocppter tres cauſas. Pꝛimoꝓ⸗ pter diſcipuloꝛũ terroꝛeʒ vt territi clama ⸗ rent ad dominuz. Sepe enim tribulatio oculos ⁊os ad deñ aperit. quos pꝛoſperi tas clauſit. dicit Brego. Secũdo ad pꝛo⸗ gitoꝛis coꝛrectionem · Ande Bloſa dicit. Werito turbat᷑ nauis in qua pꝛoditoꝛ eſt cũ beatis. Et qui ſuis meritis firmierant turbantur alienis. Frequenter enim pꝛo pter maloꝛũ ſocietatem tempoꝛaliter bo⸗ nafiguntur. Tertio ad diuine poteſtat oſtenſionẽq̃ in ſedatione oſtenderetur.ſi⸗ cut⁊ ſactũeſt. g Wyſticetria ß ſunt conſideranda. Pꝛimo qͥd ſignificet nani⸗ cula in mari. Secũdo quomõ chꝛiſtuz ſe⸗ cutiſũt diſcipuli. Tertio quomõ xp̃o doꝛ⸗ miente oꝛitur tempeſtas · Nauicula iſta ſi⸗ gnificat crucẽ quã xp̃s aſcendit in paſſiõe. Le q Saß ·riij. Exiguo ligno credũt ho⸗ mines anias ſuas ⁊ trãſeuntes mareꝑ ra⸗ tem liberati ſunt. Et ðꝛ diminutiue naui⸗ cula.qa ita ſtricta erat ꝙ xp̃s in ed nõ potu it vtrůq; pedeʒ ſcoꝛſum ponere nec caput inclinare. vñ inclinaro capite emiſit ſpiritũ Joh. xix. Et pede altero ſug alten crucifi fus eſt. Iſta etiã nauicula ſignificgt ſtatũ pnie. Nã ſicut dicit Hiero.pnĩa ẽ ſcha na⸗ uis poſt naufragiũ ſcʒ actualiũ pctõꝛũ. Et bene pnia dicit᷑ nauicula diminutiue.quia penitẽtes debent pati defectũ ⁊ diminuti onẽ in om̃ib. Debent enĩ habere potum parcũ⁊ panẽ durũ. Lontra ños peniten tes.qbus ſi iniungi penitentia in pane et aqua ieiuniũ.ip̃i comedunt piſces aſſos ⁊ hmõi. Et ſi iniungit᷑ eis ieiuniuz in cibis. ip̃i faciũt eis delicias tantas ꝙ nůq; fenti unt ſe ieiunare.cũ tñ pnĩa dicta ſit qᷓ̃i puni tentia.ᷣm Mugo.. in lib. de myſterijs ecclie dei. Debet ergo attericoꝛpus ꝑ abſtinen⸗ tiam q̃ntũ valet nõ q̃ntũ placet.inqͥt Bre. xxj.libꝛo moꝛaliũ. Iſta etiã nauicula ſigni ficat eccliam q̃ ſignificat᷑ ꝑ archam noe. in qua qͥcunq; nõ fuerat perierat diluuio Be neß.vüj. Quia qͥ extra eccleſiã eſt.neceſſe ẽ vt percat moꝛte eterna · ᷣm Miero.⁊ dama ſcenum papã.xxiiij. q.j. Dm̃ vetus. Et be ne cõparat naui habetenĩ gubernaculuʒ fidem Jaco.iij. Nõne naues cum magne ſint modico gubernaculo circũferuntur. Per fidem eni inter ꝓſpera ⁊ aduerſa diri gimur. Vnde ſanciiꝑ fidẽ vicerunt regna Bebꝛeo.xj. So in hac nauieſt ancho⸗ ra.ſpes Mebꝛeo · vj. Firmiſſimũ ſolaciũ habemꝰ qͥ confugimꝰ ad tenendũ ꝓpoſitaʒ ſpem. Tertio velũ eſt caritas Ezech. xxvij Biſſus varia de egypto texta eſt tibi in ve lum vt poneret᷑ in nalo.i.in xp̃o. Quiqᷓn ⸗ to plus vento impellitur tanto citius ad poꝛtum perducitur.qa mala que nos hic pꝛemunt ad deum ire compellunt. Etſi⸗ cut in illa archa erant animalia munda cũ immundis. ſic in eccleſia cum repꝛobis ele cti Wath. xiij. Ex omni genere piſciũ con greganti. Dicitur etiam de archa ꝙquãto 3 * plns ſuctuabat tãto plus elenabatq?ec; 3 hinn quãto plus fuctiby temptationu fu cuatur.tanto plus apud deũ eraltat᷑. Eñ Pilarius. Tꝛopꝛiũ eſt ecckie vt tüc vincqt lediturtũcintelligat cũ arguittuncſe⸗ curafit cũ fuperata videtur· Archdenijt quã ecckia ſ ignificat inundatiõibꝰ cõcuſſa enata eſtin ſublime. Hec Hilarius. Et Triſoſto. dicit. hõ ceſſat inſidias pati ec⸗ geſia.nõ ceſſat impugnari. ſed in noie pi fempꝑ ſuperat· ſemp vincit· Et poſt muita. Vutimpugnat ccciaʒ ſemetip̃m diſſoluit ⁊fatigat. eccliam aũt foꝛtioꝛeʒ oñ dit. Hec ille. Verũtñ? ſi nauis ecẽie ſubmergii po teſt. periclitari tñ põ t. Periciitat autẽ pꝛo⸗ ter tria. velqꝛeſt infirma. vel qꝛ tẽpeſtas . mminet. vel qꝛ nauta doꝛmit. Ita etiã aĩa periclitatur vel ꝓpter infirmitatem fidei. AEinde petro dictũ eſt. Modice fidei quaꝰ re dubitaſti.vel qꝛ tempeſtas iminet · que dupliciter inſurgit. ñq; ꝑ ventů.ſcz ꝑſuꝑ vbiam. Vnde dicit᷑. lauerũt venti⁊ dirue runt domũ Macth. vij· qñq; ꝑ fiuctuũ va⸗ jiditatem.id eſt. pſecutionẽ tempoꝛalium. Vñ in Pð. Sleuauerũt flumina fluctꝰ ſu⸗ os. Tertio cũ nauta doꝛmit. i anĩaĩ vicjs quieſcit. Eñ dicit᷑ · Heſcitis diem nec ho/ ram Matth xxiij. Eñ ſaluatoꝛ hoꝛtatur nos dicẽs. Si qͥs vult venire poſt me ab/ neget ſemetipᷣm. ⁊ tollat cruceʒ ſuã hoc eſt dicere. Aſcendat nauem ſuã. In hanc na⸗ nuem aſcendũt quidã ꝑ martyri toleranti⸗ am.ꝑpꝛoximi cõpaſſionẽ ⁊ pꝛopꝛie carnis moꝛtificationẽ. Et iſtiſpꝛie ſunt diſcipuli xpi. Sed notabile eſt ꝙxpᷣo doꝛmiente in naui nõ extra fit tempeſtas in diſcipulos. qꝛ xpᷣo patiente in cruce. oꝛit᷑ temptatiõis ⁊pſecutionis ꝓcella in eos. vñ MWat. xvj. dicit᷑ Relicto eo om̃es fugierũt. ⁊ Johxx. dicit᷑. ꝙ ↄgregatierãtꝓpter metũ iudeoꝛũ. Ethoc dicit Blo. Mnemo põt ſine tẽpta tione ducere vitam iſtam.ij. Thimo · iij· di cens. Om̃es qui pie volunt in xp̃o viuere pꝑſecutionẽ patient᷑. Doꝛmit aũt chꝛiſtꝰ ta libus qʒ fides chꝛiſti in coꝛdibꝰ ſoꝛpta vi⸗ detur qͥ tꝑaliby affluunt. vel doꝛmire xpᷣus hꝛ cũtardioꝛib ſubuenit auxilijs. * ꝙ in ſcða parte 3 Di ſecũdo euangelij deſcri bitur diſcipuloꝝ vp̃i ſolicita poſtulatio cũ ſequi. Acceſſerũt ad eum diſcipuli eius⁊ excitauerunt eum. dicentes · Domie ſalna nos perimus · Dicit hic ꝛige ꝙytuntte roꝛ inuaſerat eos vt nõ leniter aut mode ſte ſeu cum decentia ſuſcitarent chriſmn. ſed cum impetu et clamoꝛe dicentes do mine ſalua nos perimus. quaſidi. Tuyo tes adiuuare et nos indigemus. etinhoe allegant poteſtatem diuinam Domineet neceſſitatem humanam perimus. Sei quid reſpõdit eis dominus ſequitur. di cit eis ieſus. Duidtimidieſtis modiæſꝭ dei. quaſi diceret. Si nouiſtis poteſur; meam in terra cur non creditis in mri WModice fidei eosdicit. ex eo qui n Er ſoſto· credunt eum tantũ vigiantemine rare mariet tempeſtati.non auteʒ domi entem. In Luca habetur. vbi eſffidesn ſtra.quaſi diceret.ſi haberetis fidẽ noni meretis.ſic fieret vobis qð velletis ⁊en tos ⁊ mare placaretis. Vnde Auxij. G pabueritis fidem vt granũ ſinapis dire huic arboꝛi⁊ẽ̃. Omnia eni poſſibiliaſun credenti. Mic ſunt tria moꝛalia docme ta. Pꝛimuz eſt ꝙ inter alia que nos diyo⸗ nunt ad gratiã chꝛiſti. vnum eſttimoꝛw de diſcipuli timoꝛe percuſſi acceſeritu chꝛiſtum. Binc dicit Salomon. Initiʒ ſapientie timoꝛ domini. Vinc.ij Parilj xx. dicitur. Joſaphat rextimoꝛeptenius totũ ſe obtulit ad rogandũ deum. EtJo⸗ nej. dicit᷑. Timuerũt naute et clgmaueri ad deum ſuum. Secundũ documenti in periculis perſecutionuz neceſuriusct recurſus ad oꝛationẽ.hoc autẽ marine latis eccleſie cõpetit. quitenent locgho ſtoloꝛũ. Jiti enĩ debent ſemper damari gilantes ſuper gregẽ ſuum. et dicentesl iud Põ. Exurge quare obdoꝛmis doni et iterũ illud. Vigila ſup nos eterneſu toꝛ.ſicut canimus in quadrageſin ð fatui gubernatoꝛes huius nauis ſzal ſie. qui cũ deberent deñũ oꝛationibus er tare.iðm magis faciũt doꝛmireinboel⸗ licet ꝙ ad humanũ auxilium magc giuntqᷓ ad diuinum officiũ. vt dtbu ra ſuper Tucã. Tertium documenn⸗ t in aduerſis ſidem rectam ⁊ veri h⸗ mus. Heceſt enim victoꝛia que yindn dum fides noſtra. dicit mundũ id 6 dipericula.ſ. Johannis.v. 0 in vltimd tur huiꝰ tempeſtatis mitigalio⸗ — Vnd“ i ſito ſükri anl gocl ann ßol iohil m) ucl nenne ui. nh gi wi oe 3 ct1 m h. hut ußi io whi puos wente triti tei miſi cn ſide imi tpol oꝛb chi nl iuw oeii urth Da teyyb ien ſun lino unn dih dein un hgth Sa o ⁊cogitati Zominica tertia polt octa. epi. quitur· Tunc ſurgẽs ieſus deillo locoin quo erat. imperauit tanqᷓ; dominꝰ ventis et mari.et in hoc oſtendebatur deus ᷣm Blo Ecc. xliij. In ßmone ei vẽtus ſiluit õe ſua placauit abiſſuʒ.iꝓfundũ maris. In luca ðꝛ. Increpauit ventů· ſcʒ tanqᷓ; cauſam tẽpeſtat.⁊ tempeſtateʒ tanqᷓ; effectũ. Bloſa ibidẽ dicit. Om̃is creatura ſentit creatoꝛẽ⁊ paret. ⁊ ſentit increpatio⸗ nẽ. Exiſto dixerũt qͥdaz heretici ꝙ oĩa ele menta eſſent animata exqͥ ſentiũt imperiu chuſti. Sed fallunt᷑ cũ iſta increpatio ſit methappoꝛica nõ ꝓpꝛia. Eñ rei nõ intelli⸗ genti nõ ſit increpatio · eo ꝙ peccarenð po teſt. Sed ſicut qͥs cũ increpatur ceſſatab ope.ſic venti ceſſabant ad imperiũ? nutũ xpᷣi. Vñ etiã oĩa inaniata xp̃o ſunt ſenſibi iiaq̃ apud nos ſunt inſenſibilia. Vinc di⸗ cit Baruth.iij. Stelle vocate ſunt. ⁊ dixe rũt. aſſu— facta eſt trãquilitas ma no. In B apparuit magna ptãs. quia ma— Z nde itu ne vel modicitate. Rñdeo ßᷣm Tho.ij.ij.q. gna facra eſt trãquillitas dicit Bloſa. Vñ in põ. Tu dñaris ptãti mar. Et Thob. iij. Poſt tempeſtatẽ tranquillũ facis. Poꝛ⸗ ro hoies mirati funt. Homies vocat diſci pulos adhuc moꝛtẽcoꝛpoꝛalẽ.i.carnalẽti mentes. vel hoĩes ᷣm Blo.⁊ Bedam.qui erãt in naui.vel qͥerant in littoꝛe. vt nau⸗ te ⁊alij. Sed veriſumilius eſt ꝙ vtriq; mi⸗ rati ſunt. Sed diſcipuli minꝰ eo ꝙ magis erant aſueti videre miracula.⁊ magis cer ti de ptãte diuina. WMirati ſunt inquã ad inuicẽ dicentes. Qualis eſt hic.i.qᷓ; magnꝰ ⁊potens.q.d. Woyſes virgam tenebat⁊ v oꝛabat vt mare diuideretur. Hic aũt pꝛe obediuiſſe. periũq nit vt hic. Sco qꝛ ſe ei calcabile pᷣbuit. vt Math · xiij. qꝛ piſciũ copiam deditvt Au re.v. vbi ad imperiũ chꝛiſti diſcipuli cõpꝛe henderunt multitudinẽ piſciũ copioſam. In quo ↄfundit᷑ inobediẽtia hoĩm qui ſo⸗ li deo obedire ↄtemnũt. Pꝛouerj. Voca/ nuitrenuiſtis. E dubia. Puimũ eſt de doꝛmitione xp̃i.queẽ cipit ⁊ obedit einõ tiñ intellectuali obeate tia.ſed ſicut materia obedit artifici.dum i illa voluntas fit artificis. Tegit mare xp ꝛimo qꝛ ad eðꝰ imperiũ quie Bic occurrũt tria defectus humane nature.occaſiõe cuius querit vtrũ xp̃s debuit aſſumere humanã naturã cũ hmõi defectiby ⁊ infirmitatib. Scmett de fidei magnitudine vtruz in vno poſſit eſſe maioꝛ fides ⁊ in alio minoꝛ tt. vt ſic ca que dei bis. In nobis aũt deus fecit qͥſdam defe⸗ ſcripturis hñt veras reſponſiones. exquo bic dicit᷑. Wodice fidei qͥd timetis Tertiũ dubiũ eſtvtrũ de xp̃o poſſit queri. quis q̃lis q̃ntus.ſicut hic hoies dixerũt. Zd pꝛimũ dubiũ dicendũ eſt ᷣm Tho. ſu⸗ per.iij.ſnĩan diſt. xx. ꝙ ſic. cinꝰ ratio eſt. qꝛ quicqd deus in nob fecit aſſumere debu⸗ ſunt trãſfunderet in no ⸗ ctus naturales.ſicut famẽ? ſitim. aliquos penales.ſicut moꝛẽ ⁊ infirmitatẽ.⁊ iðõ om nes tales defectus debuit aſſumere. vt ea in ſe deo offerret et nobis deum placaret. Rõ autẽ debuit aſſumere defectꝰpeccabi les. qꝛ tales nos a deo deoꝛdinãt. Nec de buit aſſumere defectus qͥ nõ ſequunt᷑ totã naturã.ſed ex particularib cguſis eueni⸗ unt.ſicut lepꝛa febꝛis ⁊ alia. Sůlr non de⸗ buit aſſumere defectus qͥ impoꝛtant defe⸗ ctum gpe.vt ignoꝛãtia ⁊ difficultas ad bo⸗ nũ Et ſic patetad bᷣmũ quare xpᷣs doꝛmi re voluit. Zd ſcðm de fidei magnitudi⸗ v. qr. iij. M fides põt dici in aliquo maioꝛ Vno mõ ex parte intellectꝰpter maioꝛeʒ certitudinẽ ⁊ firmitateʒ. Slio mõ ex parte voluntatis ꝓpter maioꝛẽ pꝛomptitudineʒ ſeu deuotionem vel confidentiã. Vñ cha nanea cõmendatur Wach.xv. O mulier magna eſt fides tua. Et petro dictum eſt Math xiiij. WModice fidei quare dubita ſti. Modica enim fuit fides petri. quia ti⸗ muit mergi. Sic modica fuit fides iſtoꝛũ diſcipuloꝛum.quia et ſi crediderunt chꝛi⸗ ſtum poſſe ſedare tempeſtatem.tamen ex ⸗ citauerunt eum.non credentes ꝙ doꝛmi⸗ endo hoc poſſit facere.⁊ pꝛopter minoꝛeʒ confidentiaʒ dicitur modica fides. Ad tertium dicenduʒ ꝙ omnes tres queſtio ⸗ nes ſcilicet quis. qualis.quantus veraci⸗ ter poſſunt queri de chꝛiſto. Ratio.quia ĩ uis enim querit de perſona Auce.v. Quis eſt hicqui dimittit peccata. Et poteſt ad hoc dari triplex reſponſio ad deſignationem ſue potentie Johã.j. Hic eſt qui baptizat in ſpirituſancto. Alia in deſignatione ſapi⸗ entie Baruth.iij. Mic eſt deꝰ noſter. et nõ eſtimabitur alius aduerſus eum. Tertia in deſignatione ſue dementie.ſ. Johan.v. Mic eſt qui venit per aquam et ſangui⸗ nem. Et ita hic eſt potens ⁊ ſapiens et ce⸗ mens. Qualis querit de conditiõe. vt hic Dermo „ xrpotetariiteruzniplernio. l⸗ ipeeſt ſpecioſus anti. Qnalis eſt dile⸗ cihnen.tſectur Nubichdꝰ pulcher· Scðo iße eſt glioſus · Heb· vij⸗ Talis de⸗ bat vt nob eifet pontifex ſctũs. Tertio ipe eſt vtuoſ us.ſ. Eoꝝ. xx · Qualis eſt cele ſtis·tales ſunt ceieſtes· Quantꝰ querit de magnitudine Veb · xij Intuemini qntus ſit iſie. Et eſt triplex rñſio. Pꝛimo ꝙ eſt al⸗ tioꝛ om̃iby ſublimitate. Pð. Ercelſus ſuꝑ om̃s gentes dñs. Latioꝛ oĩby immẽſtate Pð. Sñabitur a marivſq; ad mare. Lon⸗ gioꝛ om̃ibyeternitare · Exodi· xx. ñs re⸗ gnabit ineternũ ⁊vltra. d quod regnum nos perducat ⁊c. 2 Dñica tertia. II Sermo XRVI. DPcendente ielu in nauiculã ſecuti ſunt eñ diſci pulieius. Et ecce moꝑꝰ magn actus eſtin mari. Marth. viij. Sicutait magnus pf Sugꝰ. x. i.ↄfeſſionũ. Nemo ſe curus debet eſſe in vita iſta q̃ tota templd⸗ io noĩat᷑vt qͥ fieri potuit ex deterioꝛi me ioꝛ ne fiat ex melioꝛi deterioꝛ. Mecille. Vult dicere Sug ꝙ vita pñs adeo eſt in⸗ ſtabilis ⁊ vaga vt in oĩby actionibꝰ hůũaniſ nipil reſtet niſi timoꝛ ⁊ pauoꝛ. Dõ oſtẽdẽs idem Aug.in li. de pctõꝝ meritis? remiſii one ſic declarat. Jam inqͥt quiſq; ñin bo⸗ nũ opus ſuſcipe. agere ⁊ implere nũc ſcit. nũc neſcit. nunc delectat᷑.nũc nõ delectat. nunc nouit nõ ſue eſſe facultatis ſed diui nimunert eſſe.vel ꝙ ſcit vel ꝙ delectat.nũc nõ nouit oĩa pᷣdicta. Vecille. Et certe ita eſt ꝙ nð eſt ſecuritas in omib.ſed ↄtinua inſtabilitas. nedũ in mũdo ſedetiã in celo ⁊in paradiſo. ã dicit Berñ.in qͥdã mo ne · In celo cecidit angelus ſub pñtia diui nitatis. in paradiſo adam de locovolupta .— tis in mũdo iudas de ſcola ſaluatorꝭ Si ergo in celo vł in paradiſo ñ fuit ſecuritas multo minꝰ in mundo. Exq̃ infert Sugꝰ in epla ad dioſcoꝛũ. ꝙ in mũdo iſto non ti mere nõ dolere nõ laboꝛare nõ periclitari impoſſibile eſt. Iſtud bene figuratũ eſt in euãgelio pñti. Ebixp̃o aſcendẽte in naui⸗ culam cũ diſcpulis ſuis factꝰeſt motꝰ ma gnus in mari vt dicunt vᷣba nf̃i chematis. In qͥbuspbis poſitis de tribofit mentio notabilis. Pꝛimo de xpᷣo. Scðo de diſci⸗ pulis eius. Tertio de mari. Scõm htria hic tangunt᷑. ꝛimo eni deſcribit fÿi militas. in eo ꝙ aſcendit in nauicuii S cũdo deſcribit᷑ diſcipuloꝝ pietas qun buerũt adxpᷣm· in eo ꝙſecutiſ intchön uli eius. Tertio deſcribit᷑ vite pñt ilitaſ.in eo ꝙ motꝰ magmꝰ ſacẽinmn ꝙ in vbis Siipamo zep humilitas xp̃i.eo ꝙ aſcendit in nauiculꝝ Eerte magne hũilitatis ſignũ in xoqͥc poſſet vt deus ambulare ſemp ſiccoyeſi gio ſuꝑ aquas.eo ꝙipſe eſt qͥ ambulatſi pennas ventoꝝ Tñ vt hõfragilis apan re volens aſcẽdit in nauiculã. Nontiſne occulta cauſa ⁊ myſterio nre ſalutis ſpec U. Perb eniſ win vita pñtipnĩa ſit neceſſaria. Sieniien minus oim qui ſine peccato veneratilui Pros inſtitutũ eſt ſubire dignatuseſ Ouãto magi nos peccatis obnorij de mus libent aſſumere ſtatuʒ pnie ſineq patriã ꝑuenire nõ poſſumꝰ. Vauiciji ſta ſignificat crucẽ quã xps in paſſieſiu aſcendit. Et certe ſi ↄſideremꝰ toti viun xp̃inihil aliud inueniemꝰ eã niſinaiiꝭ ſed tñ in paſſione euidentius ðꝛaſcendiſt iſtam nauiculã.qꝛ coꝛam toto mundoya ſus eſt. De iſta naui exponit᷑ilud ij xiij. Exiguo ligno credũt hojes ansi as trãſeuntes mare ꝑ ratem liberatiſint Pꝛo quo ſciendũ ꝙcruxxpᷣi muluw mina habetꝓpter młtas cõmoditatesno⸗ bis ex ea ꝓueniẽtes Naʒ yt dicit Polgo ſuꝑ libꝛuʒ Saß ·ca·xiiij Pꝛimoꝛſcl quã xp̃s aſcendit. Vñ figurat᷑ꝑ ſcal qi vidit Jacob cuꝰ cacumẽ tangebatlii angelos aſcendẽtes ⁊ deſckdentes ⁊dil innirum ſcaie Beñ.xxviij Suphickſo lam ⁊ nos opoꝛtet aſcendereſ ivolum veram gloꝛiã ꝑuenire Juxtailud Baln Wihi autẽ abſit gloꝛiari niſiin cucedo mini nr ieſu chꝛiſti. Oq; fatuus eſei titudineʒ turris ſine ſcgle ſuffragoy aſcendere. Sic qui altitudinẽceleſẽ ſu penitentie remedio vult adipiſci* do crux chꝛiſti dicitur lectus inquoh obdoꝛmiut. Quando dominus in n die declinat ſe ad doꝛmiendũ ineſtate/ ſẽt feneſtre thalami ſuidaudiyt quu⸗ doꝛmiat. Iſto modo xps qñ fatigun miſera vita iſta doꝛmire volebat u crucis· feneſtra mũduſſol videb ſedtñ npantun ſuoci Deiun tun. Kngolgon — Mo quo diqn mnbiapurhi bertupmuh ſup ldꝛtʒ Saut quiys ncůr it „ duo in lecto vno. nus aſſumet᷑ alter re⸗ linquetur. Duo in lecto crucis xp̃i fuerũt · Dominica tertia poſt octa.epi. qifacte ſunt tenebꝛe ſuꝑ vniuerſam terrã ſexta hoꝛa vſq; ad hoꝛã nonaz. Eñ in fi⸗ gura.ij. Paral· xuij· dicitur de Joab re⸗ io ſuo et moꝛtuus eſt. Tũc impletũ eſt di⸗ pierkm. Occiderũt eum ſerun ſui ĩ lectu ctum xp̃iqͥ dudũ añ pᷣdirerat dicks. Erũt diuinitas ⁊ humanitas. Diuinitas relinqᷓ batur libera.ſed hũanitas fuit ad penam aſſumpta. Et notanter dicitur crut xp̃ile ctulus ⁊ nõ lectus. Hã ita ſtricta fuit ꝙnõ habuit vbi caput reclinaret nec vbi genua collocaret. Vñ figuraliter põt de hocex⸗ poniillud Beñ.l.qʒ de Jacob legit᷑ Fini tis inquit mãdatꝭ qͥbus filios inſtruebat. bus t. ꝓuid vt nõ in ſe ſo lum ſed etã in alijs ꝑexemplũ bonũ gloꝛi collegit pedes ſuos in lectulo · ⁊ moꝛtuus eſt. Sic qͥlibet xpᷣianꝰ volens decedere de hac vita puidere debetvt nõ moꝛiat extra lectulũ pnie. in quo lectulo debʒ ſemꝑ qͥe⸗ ſcere.i. quictã vitã ducere ⁊a tumultib ſe culi ſequeſtratã Rlias nõ certe bene agit pnia.ſi nondũ mens a curis ſeculiẽ ſeque ſtrata. Hinc eſt qð Berñ.ſuꝑ Eanti ᷣmo ne.xlvij.tractans illud ſponſe. Lectulꝰñ * oꝛidus. dicit. In ecctia deilectulꝰin quo quieſcit᷑.clauſtra exiſtimo eſſe et monaſte ria.in qͥbo quiete viuit᷑a curis ſeculi?⁊ ſolli⸗ citudinib vite. Sed attende qͥ audis.qꝛ cum audis penitentiã dici lectuluʒ.audis pariter eñ ⁊ foꝛidũ nomiari.ad ſignifican dũ qꝛ penitẽti nõ ſufficit dimittere qð ma lumẽ. niſi etiã bonoꝛũ operũ ⁊ virtutũ flo⸗ ribus redoleat. Ex quo patet ꝙ pnia illo rũ qui ſolũ mala dimiſerũt.nõ tñ ĩ bonis operiby ſe exercent.eſt inutilis lectulus.nõ vtiq; floꝛidus ſed marcidus et aridus.in quo xp̃s ſponſus anie dedignat᷑ quieſcere exquo ſolum in floꝛido cõſueuit pauſare. Secd quid dicam. Lerte ſunt alij deterio res pᷣdictis qͥ non ſolũ habent lectulũ ari dum ſed inſuꝑ pungitiuũ.ſ.vꝛticis vepꝛi⸗ bus ⁊tribulis ſtratũ. Et ſunt illi qͥ liczpec cata deſcruerũt.tamẽ nõ ad ſuꝑioꝛis volũ tatem ⁊ obedientiã.ſed adpꝛiam viuunt. arbitrantes ſolũ bonũ qð ꝑ eos fuerit ex⸗ cogitatũ. factũ aut inuentũ. Walus lectu lus inobediẽtie in qͥ xpᷣs dedignat᷑ quieſce re.qͥ tante obediẽtie fnitvt moꝛieligeret qᷓ; non obediret deo patri.vt dicit Berñ.ſuꝑ LCanti.ſermone qͥ fupꝛa. Sed ſi adhuco⸗ culũ mentis ad alios ↄuertamꝰ.Lertein/ neniemus p̃miſſis deterioꝛes qͥ non foluz lectulũ habent aridũ ⁊ vꝛtieis pungitiuis conſtratũ.ſed inſuꝑ ⁊ feduʒ habẽt ⁊ putri⸗ dum ſeu fetidũ. Et ſunt illi qͥ poſt ↄfeſſio⸗ nem ad ſimilia vel deterioꝛa ↄuertunt᷑ vi⸗ cia.qᷓbus nõ ſolũꝓpꝛiam ↄſcientiã.ſed ⁊ce⸗ teroꝛũ turbant ſocietateʒ ⁊ cõmunitatem. Iſtoꝛũ lectulus fetidus ẽx abominabilis deo.eo ꝙquicqd tales faciũt odit deꝰ Ju vta illud. Lum extenderitis manus vr̃as auertã oculos meos.⁊ cũ multiplicaueri⸗ tis oñ̃onẽ nõ exaudiã. O pudeat regẽ glo ⸗ rie ad talem lectulũ inuitare. Quiſqͥs er⸗ go vult vere penitere. Pꝛimo neceſſe ẽ vt malis dimiſſis nõ ocio toꝛpeat ſed vᷣtuti⸗ bus inſiſtat.ꝓuidendo inſuꝑ vt nõ in ſe ſo ficetur xpᷣs. Juxta illud Wath.v. Sic lu ceat lux veſtra coꝛaʒ homib. Tertio crux xp̃i ðꝛ nauicula qᷓ xp̃ᷣs ꝑ mare huiꝰ ſecli na uigauit ⁊ ꝑuenit in ciuitatẽ ſuã. Pꝛo qͥ ſci⸗ endũ qʒ in paruis aqͥs oꝑat᷑ pons. ideʒ in magnis facit nauis.⁊ ita homines vno vtunt᷑ p reliquo. Hincẽ ꝙ xp̃i crux et vita ſua penalis ðꝛ nũc nauicuia.nũc aũt pons Nauicula ðꝛzpter ſtrictitudinẽ pᷣncipijꝛ fi nis ⁊ latitudinẽ medij. Sicut eni xp̃icrux erat diſpoſita ꝙ in capite erat ſtricta ⁊ ĩ pe dib.ſed in medio ad duo bꝛachia erat la⸗ ta. Sic ⁊ ſtatꝰ pnie videt᷑eſſe diſpoſitꝰ. Nã in bncipio ↄuerſiõis vident᷑penitenti gra uia illud Joh.vj Durus ẽ hic ſermo. Sülr in fine pnĩe maxia ſtricti⸗ tas ꝓpter grauẽ ⁊ ſtrictã de oĩby rõnẽ. Deq́ bus maxime timere debet penitẽs nepa⸗ liq̃ obmiſiſſet ſatiffacere. Videt᷑etiã peni⸗ tenti difficil pnĩe—— deſperat de viri bus ſuis.timẽs nõ poſſe in pnĩa pdurare vſq; ĩ finẽ Sʒ aduertere deberetqꝛ ſi tot annis potuit uiſſimũ iugũ diaboli ſuffer re.multo magi cũ auxilio dei poterit iugũ ei ferre. Cũ dicat ſaluatoꝛ Math xf. Ju gů enĩ meũ ſuaue eſt ⁊ onꝰ meũ leue. Verũ tñ ſtatus pnie in medio ẽ latus⁊ diffuſus. Poſtqᷓ; ei hõ cegit bonũ opus ſtatim cari tas paulati diffundit᷑ in coꝛde ſuo ꝑ ſpm̃ ⸗ ſctm̃.vt ðꝛ Rom̃.v. Que oĩa ꝗᷓuia leuigat ⁊ dura alleuiat⁊ emollit Vñ apls de ſe di⸗ cebat. Omnia poſſum in eo qui me confoꝛ tat. Dicitur etiam cruxꝝ chꝛiſti pons ꝓpter eundẽ vfum. vt dictũ eſt.⁊ ſignificat eẽ ſta⸗ tum pnĩe quo peruenitur ad poꝛtũ ſaluti. magni ʒina ⁊ moꝛtalia qᷓ etiã cõtra p 2 fia. Eſttñ notabile qꝛ ſicut dicit Robert? Dermo Et qꝛyt dicũ eſt qð opatur nauis in aquiſ is.B pons in paruis · ad ignificadũ ꝙ penitẽtia eſt remediũ tam ↄtra pctã ma ⸗ arua ⁊ venia polgot ſup libꝛũ Saß̃·caxiij·hons pen rentie nõ eit ſicut ceteripontes fixus ⁊in mobil ſedẽ pons qͥleuat᷑ de die ⁊attrahi de nocte ita vt qͥ voluerit ſuꝑ ülũ pontem trãſire opoꝛtet ꝙ vemat de die. Dies eſt vi ta nr̃a Juxta illud. Ecce nũc dies ſalutis. Woꝛseit nox in q̃ nibil opari poterimuſ Juxtaiud. Venit noxin qnemooper⸗ ripõt. Tũcergo pons iſte eieuabit᷑ a nob vt vltra peum̃ trãſire nõ poſſimꝰ. qꝛ tunc oſñia ſatifactoꝛia ceſſabunt. ⁊ ſola iuſticia exercebit opus ſuũ Wac̃ · xx. Imen di co vobis.neſcio vos · Et pᷣmittit. dauſa eſt lanua.qð eſt dicere·eleuatꝰ eſt pons miſe⸗ ricoꝛdieet ſola iuſticia iam qͥeſcit in cubili ſuo. Dum ð tempꝰhabemꝰ· aſ cẽdamꝰ na⸗ niculã cũ xpᷣone ſupueniẽte tẽpeſtate ma⸗ ris ſubmergamur. qenĩ nõ fueriti archa noe pibit regnãte diuuio. vt ð? Beñ. vüij. Qui nõ inuẽtus erit in ſtatu pnie· in moꝛ⸗ te ſubmerget᷑in penis inferni. Tũc enĩ in/ trabunt aque vſq; ad aĩam. In põ · Intra uerũt aque vſq; ad aniam meam. Vixiſecũdo ghh⸗ N N E ſis deſcribitur aploꝝ pietas quã habuerũt ad xpᷣm.in eo ꝙ dicit. Secuti ſunt eũ. Wira caritas a⸗ poſtoloꝝ. Hã cũ ſcirent grauia eſſe ꝑicuła maris. xpᷣm aũt nondũvidiſſent impersre mari.nihilominꝰ pñtia ſui carere nõ valẽ⸗ res etiã fümul cũ eo aſcenderũt nauiculaʒ cõmittentes ſe diſcrimini maris. pᷣ deſide rio amoꝛis xp̃i. Et iſtud eſt ꝑfectũ ſignũ ca ritatis xp̃i in homiĩe qñ nõ ſolũ in ꝓ peris ſed etiã in aduerſis adheret xpᷣonð ſolum in amenitate terrenoꝝ ſedetiãin amaritu dine tribulationũ. Unde Sugꝰ·ſuꝑ illud Põð. Ad annunciandũ mane miſciaʒ tuã. ⁊veritatẽ tuam ꝑ noctẽ · dicit illos vere lau dare? diligere deũ qͥ nõſolũꝑ diẽ ꝓſperi⸗ tatis ſed etiã ꝑ nocteʒ aduerſitatis laudãt deum. Exemplo enĩdiſcpuloꝛũ ⁊ nos ſeqͥ debemus xpᷣm in om̃ib maxime auteʒ in q̃ttuoꝛ virtutibque fuerunt in iſtis diſci puls in qͥbus xpᷣm imitati ſunt. Pꝛimo in manſuetudie ⁊ bumilitate. Jp̃is enim di⸗ ctumeſt Math· xj· Diſcite a me quia miti ſum ⁊ humilis coꝛde. Scto in humiin/ te ad deũ. Tertio inↄtẽptu terre i eni ſunt qͥrelictis omiby ſecutiſ Wath iiij.⁊ Tn.v. Quarto in feruẽtidie ctione. Ipi enitantũ feruebãtin dilegie xp̃i ꝙ paratierãt in moꝛtẽ? in carcerẽir. „ Luce· xxij. Quiſqͥs ð vnlt eſſe diſcipulns 7̃ xhi⁊ eũ vultſequi.neceſſe eſt pᷣmo afioint ſit manſuetꝰ qͥ ad pꝛoximũvt cũ eo habent pacẽ ⁊ ↄcoꝛdiã in terra.ſi vult hf̃e partẽet pereditatẽ ſecũ in celo · Valis enifuitileq dicebat. Cũ his qͥ oderunt pacẽ erã pac⸗ ficus. Sed pꝛochdoloꝛ nob nõ ſufficunð eſſe paciſicos cũ nõ pacificis ſed etiiijos pacificos ꝑturbamꝰ inuicẽ irridẽtes in cem puocantes. Dõ etiã ex vicio ſupbiet elationis nõ dubitat᷑. ꝓcedere Juxigilui Pꝛouerb · vij. Inter ſupbos ſemp iu ſunt. Maximũ ſignuʒ ꝙ hõ eſtadhucc dus? carnalis. qñ eſt üiuriaꝝ ipatiẽs. Vñ .Eoꝛinth.ij. Ců ſit intervos ʒelusꝛen tio.nõne adhuc carnales eſt· vñ Jaij & ſiʒelũ habetis ⁊ ↄtentiões ſuntinw dib vf̃is nolite gliari mendaces eſead nerſus veritatẽ. Nõ eſteni iſta ſapia deſu ſumß terrena aĩalis ⁊ diabolic. Vbieni ʒelus ⁊ ↄtẽtio ibi inꝰſtãtia? om̃e op pn uñũ. Hec ille. Vides q̃nta mala opatin tientiaq̃ hoĩem facit eſſe diſcipulũdijoi ⁊ad om̃e opus malũ aptũ ⁊ paratũEti valde mirabile ꝙ hõ ↄtra ꝓximũ ſuũdu ſehabeat. cũ naturalit ſitàd manſueii nẽ icinatꝰ ſicut oñdit tota ſuaerterin ſpoſitio. Hã vt dicit Eris ſup Wath vij ca. õ eſt creatus cũ coꝛnibvt ceruusi gris aut centaurꝰ.vt coꝛniby ventileti neccũ pede ⁊ calce dura ⁊ acu yt eqn calcitret in aliũ.neccũ dente feroci pus canis ⁊ leo vt moꝛdeat alin necch roſtro acuto aut vngula curua et foꝛtirt rapiat aut cõpꝛimat alium vt falco. us accipiter dut aquila· ſedcreatuse ⸗ om̃ibus membꝛis valde cõpetentiblhu manſuetis. vt in om̃ibomanſuete p ret erga ꝓximum. Ex quo infero o ritofus eſt potius beſtiaqᷓ; homo⸗ 1 in põ. Comparatꝰ eſt iumentis inſ pin tibus et ſimius factus eſtulis. kcc pitudo ritoſi· Necſolumeſtſimisv⸗ füueſtriled vt dictũeſt ſimilis eidi o et eſtdiabolus incarnarꝰ· Jurr⸗ de diabolo ſcriptũ eſt Wai · ij 0 In jun ne Wy t Nuimin bnin thc Luktu põ ſupſeminauit ʒizahia tritico. Et pꝛo uer.vy dicit᷑. Domo apoſtata vir inutilis. ⁊ſequit᷑. In omni tꝑe iurgia ſeminat. Dð tractans Breg in paſtoꝛaliparte·i · dicit. Mſifilij dei ſunt qui pacẽ faciunt. pꝛocul dnbio ſathane filij ſunt qui pacↄfundir nanlu ium Bec ille. Scðo volens ſeqͥ chꝛiſtũ cum di — e ſapulis debet habere humilitatẽ qͥad ve⸗ luutiuc um. Tunc autẽ eſt vera humilitas· añ ho⸗ duedu Libi mo exppꝛia cognitiõe ſibiji vileſcit. ⁊ om nSunun nia bona ſoli deoattribuit⁊ ſibimala Vñ cſe pꝛcco cini dicit Berñ ſuꝑ Eanti· ᷣmone · xliij. M cuz e Pomoſine diſimulationez palpationein⸗ np picit ſemetip̃m intus ad lumẽyeritatis. nnt ſine dubio opoꝛtet humiliurie inocul ſu⸗ Prouerb n is vilioꝛ reputari ex vera cognitiõe lui. El iſtũ vocat pꝛimũ graduʒ humilitaris. Si — Duniſgun vero homo nõ ſolũ apud ſe ſed etiã in ocu lis alioꝛũ quantũ in ſe eſt vult reputariV⸗ Een lis.⁊ tũc habet pfectioꝛẽ gradum humili⸗ gonöenhn ratis. Sed di. dñe hoceſt graue g ho Shze pe mo reputari yelit apud homies inglotius div not znn ⁊ vilis. Nã ad ß opoꝛtebit eñ om̃s ꝛios veornſe defectus exponere hominib. Dö phibet nnn Eriſo dicks Hõ dico ribivtte ꝛodas in ſtiirin publicũ. Rñdeo ꝙ hocnon hᷣcix homini peüe Benbn vt vilem ſe habeat ſeu faciat apud hoĩes. —— ſed dico ꝙ boc ſufficit ſiſolũ q̃ntum ĩipſo nenq eſt velit reputari⁊ dico quãtum in ipo eſt. 1oeope Quia vt dicit Berñ · lerüq; non expedit innoteſcere om̃ib omia q̃ nos ſcimꝰde no bis. Cũ etiã hocꝓhibetur ne homo notifi cet mala ſua qᷓ notificgta nocere poſſent ea o nna ſcienti vel nolcenti. Etideo dicitqntuʒin ne ißo eſt Tertio volens ſequixpm cũ diſci⸗ mnn pulis debet habere ↄtemptũ terrenoꝛuʒ. k ecipeieicum Sicut enĩ⁊ apli om̃ia ꝓ chꝛiſto ↄtempſe. mniiuin runt. ſicꝛxp̃ianus qͥlibet facere debet. Añ 1 n apls dicit de ſe. Omĩa arbitratus ſum vt 8— ſercoꝛa.vt tpᷣm lucrifaciã. Sed di.hoc eſt valde graue. Rñdeo certeg nõ · Hõ enĩ np peipitur relinquere omĩa ſed ↄſulit᷑ pᷣcipi⸗ tur rñ temnere omia ſub pena dãnatõis Eñ dicit in ð Diuitie ſiaffiuant nolite — oꝛ atponere. Non dicit. Nolite poſſidere N me dinitias ſedamare ꝓhibet᷑ ergo affectus nic nöcenſus · Vñ ſaluaroꝛ eaute ꝓponit vᷣba ſus.Siis inquitvenit ad meſꝑfiden? ch ann⸗ nõ odit patrẽ fuum ⁊ matrẽ ⁊ vxoꝛẽ et fili —„ os fratres ⁊ ſoꝛoꝛes adhuc gũt⁊ aĩam ſuã veintne nõ poteſt meus eſſe diſcipulus Luce. xiiij n Vbi dicit Hicolaus de Lyra. h odiuʒ i Ko Dominica tertia poſt octa. epi. accipitur large inãntũ pturbatio parentũ velamicoꝝ nõ dimittit ꝑuenire ad fidem. ſicut ptʒ de ſancto Criſunto ⁊ alijs. vel de ſeculo ad religionẽ. Adhuc autẽ ⁊ aĩam ſu am.i vitã coꝛpoꝛalẽ eã ↄtemnẽdo ꝓter de⸗ um paratꝰ vitam ſuã exponereꝓ fide caſu neceſſitatis occurrente. Et hic ſcienduʒ ꝙ diſcipuiatꝰxpᷣi ᷣm Vyrã ſup̃. poteſt intel⸗ ligi dupliciter. Vno mõ generalir ᷣm ſta⸗ tum cõmunẽfideliũ. ſed ad b ſufficit fides cũ obſeruatione mandatoꝝ Alio mõ cum ß ꝑobſeruationẽ ↄfilioꝝ. ec Lyra. Nõ ergo hic dñs pꝛohibet poſſeſſioneʒ terre⸗ noꝛũ.q̃ fᷣm Smbꝛo· ſup Aucaʒ ſunt adiu⸗ namenta vtutis ſed ppibet ſollicitudineʒ nimiã ꝛexceſſiuã circa ea Wath vj. Noli⸗ te ſolliciti eſſe dicẽtes qͥd manducemꝰ aut quid bibemus ⁊c Sufficit enim cuilibet tpiano ↄtemptꝰ terrenoꝝ in affectu.vt ea nõ diligat.vt in eis ſpem non pohat. vt de eis elemoſynam faciat. vt ea in honoꝛem dei⁊ꝓximi vtilitatẽ⁊ ſuã erponat. Quar⸗ to volens ſequi xpᷣm cũ diſcipulis iſtis de⸗ bet habere feruentẽ dilectionẽ. Sicutenĩ ſuꝑius dictũ eſt i apłixpᷣm ardentiſſi me dilexerũt.⁊ ideo ipi kin doctoꝛes cõpa rant᷑ oꝛdini ſeraphin· qͥ ſeinꝑ in deiamoꝛe ardent. Ex quo etiã creditur ꝙ ad illuʒ oꝛ dineʒ ſupꝛeme ierarchie ſupꝛemũ ſunt re⸗ cepti· Oð xps oñdens expꝛeſſe dixit Joh rij. In inquit cognoſcent om̃es ꝙmei eſtis diſciꝑuliſi dilectionẽ habueritis ad/ inuicem. Sed in hac dilectione ſunt gra⸗ dus. Jurta illud Cantiẽ.ij. Dꝛdinauit in me caritatem. vt dicit Augu · in lib. de do ⸗ ctrina xp̃iana Mpꝛimus gradus diligen dieſt ðuligere de · Scðo animã pꝛopꝛiã. Tertio alam pꝛoimi. Quarto coꝛpus ꝓ⸗ pꝛium. Quinto coꝛpus ꝓximi. Ehꝛiſtꝰ tñ tacet de ſe hic. tñ dicit de dilectiõe nr̃a ad innicem. Licet eni vt dicit Berñ.ſuꝑ Can tica ſermone.Ij. In bene affecta mente di lectioni homis dilectio dei pᷣfertur.tñ ĩbe ne oꝛdinata actione ſepe etiã aut ſemꝑ oꝛ⸗ do oppoſitus inuenit Hã⁊circa ꝓximicu⸗ raʒ ⁊ plusvꝛgemur ⁊ pluries occupamur. ⁊ infirmioꝛiby fratribv diligẽtioꝛi ſedulita⸗ te aſſiſtimus.⁊ paciterre magis qᷓ; celi glie humanitatis iure ⁊ ip̃a neceſſitudine intẽ dimus · In his tñ om̃ib homo ſemper tẽ ⸗ dit ad dilectionẽ dei. Et ideo bene aplus dixit. Quia qui diligit pꝛoximũ legem i⸗ nit i diligendo pꝛoximñ diligit? deuð. quia alterũ finealtero ſtare non —§ erb is pꝛemiſ DiritertiO is deſcriditplent pite inſtabilitas · cũ dici᷑ Ecce motus ma gnus facrꝰeſtin mari. Bene gutẽ? conue pienter mũdus iſte ðꝛ mare. Sicuteima re raro quieſcit ſed in ↄtinuo motu eſt.ſie poſes in bacvita nunc ſani nůc infirmi bo gie viuimcras moꝛimur et ſic hõnũq in eodẽ ſtatu ꝑmanet. Et ideo dicit Seneca Womento mare euertii⁊ vbi modo luſe ſunt nauigia.ibi ſtatim abſoꝛbent᷑· Itẽſi⸗ cut mare moꝛtuos eijcit. ſicmundus iſtos qᷓſibi moꝛtuiſunt xt viri Ztẽplatiui. Deqͥ bus aplus dicit. „ ⸗ loß Itẽ in maripiſces magni deuoꝛãt mi noꝛẽs ſic in mũdo potẽtes oppꝛimunt mi noꝛes. Mõ · Denoꝛant plebẽ meã ſicut eſcã panis Rci.xiijpaſcua ſunt diuiti pan/ peres. Itẽ mare habet arenã. que ſterilis ⁊grauis eſt ſicfinis mũdi huius eſtinfru⸗ ctuoſitas Roñ. vj. Stipendia pcii moꝛs — Itẽ ſicut in mari nõ eſt locus manſionis. ñcin mũdo. Mebꝛe. xij. Rõ habemus hit manentẽ ciuitatẽ. ſed futurã inquirimus. Itẽ ſicut in mari parua nauis nõ valet. ſic pomo paruꝰ in tute reſiſtenditẽptationi bus nõ valet in mũdo moꝛari. Ideo talibꝰ ↄſulitur intrare clauſtrũ⁊ fugere mundũ. Vuidius epla. xiij. Rõ ideo debet pelago credereſiqua. Audet in exigua ludere cim ba ſola. Iſtud mare opoꝛtet eccleſiã trãſi⸗ re velit nolit anteqᷓ; ꝑueniat ad poꝛtũ ter/ re ꝓmiſſionis ſcʒ terre viuentiũ. De qᷓ ma, riplura dicunt᷑ in Pð cij· mare magnũ ⁊ſpacioſum maniby.illic reptilia quoꝝ nõ eſt numerꝰ. Dꝛaco iſte quẽ foꝛmaſti ad il⸗ ludendũ ei. om̃ia a te expectant · vt des illiſ eſcam in tge· Pꝛimo ergo dicit ꝙ b̊ mare.ſ pñtis ſeculi eſt magnũ et ſpacioſummani⸗ bus.i.opiby exercendis tã bonis q; malis Et Innocen · exponit.i.difficile oꝑatiõib. Sðo dicit ꝙ in eo ſunt reptilia quoꝝ nõ eſt numerꝰ.ihoĩes mali? ſpũales neqͥcie⁊ temptationes diabolice et ipſi demones. Bcci. xj. Multe ſunt inſidie doloſi. Ter⸗ tio dicit M in iſto mari ſunt aĩalia puſilla id eſt. falſi fratres ⁊ heretici.qͥ nõ apte no⸗ cent cũ magnis.i.cũpotentib⁊ hereſiar chis⁊ tůilic naues.i·ſingule eccleſie per⸗ Moꝛtui eſtis mũdo. Eo * tranſibunt ad gloꝛiã? requiẽ n gubem roꝛẽxpᷣm Aeas gubernaculocrucis duct De quo Sað̃ xiij· dicit. Benedic ign ꝑqð fit iuſticia. Quarto dicit ꝙilicẽdꝝ co iſte facinoꝛoſus. ilucifer ·ſiueſitbicpſe ſiue ꝑ miniſtros. quẽ foꝛmaſti tm ſudſfn tiam nõ kin viciũ ſuꝑbie ad iludendiʒe ſcʒ vt ei illuderet᷑a bonis angelis etabo nis hoibus.⁊ vp̃s p̃cipue illuſitei Jobri Illudetei qſi aui. Sicut eni illudſt᷑aui; dũ vuit cupere eſcã capit᷑laqueo vlhano ſic diaboio illuſit xpᷣs· pᷣrenditeieſcʒhu manitatis ſub qua abſcõdit ferrũ diuini tatis.⁊ dũ voluit deuoꝛare humanitaẽ ptus eſt potẽtia diuinitatis. Ad ffaʒijdi cit Innocẽ. M in mari dꝛaco marimet anial qð in mari habitat⁊ lict ſit mag ⁊ foꝛte · tñ de facili ei illudit. cũ gallinagj⸗ ta quã ponũt in partica⁊ ipe inlequi gl linã⁊ ip̃i inſiliũt ſupꝛa doꝛſum ei ⁊ſic piunt eñ. Sic factũ eſt diabolo cuioſten⸗ ſa eſtcaro xp̃i. quaʒ dum capere voluiſt captus eſt Iſa. xxxiij. Ve quipᷣdaris nõ/ ne⁊ip̃e pᷣdaberis. Inter ceteratiqᷓ dem ri referunt᷑eſt hic vnum in vᷣbis thenus Quia motus magmꝰ factꝰeſt in eo. Etn uera in vita pñti⁊ in mũdo iſto magwno tus eſt. qꝛ cõtinua inſtabilitas? mutabii tas in om̃ibus. Eñ poeta uidiꝰ mitũ lib.v. epla ix. Paſſibus ambiguis foꝛmn volubilis errat Et manet in nullo cenat nax ve loco. Sed modo leta manetmi vultus ſumit acerbos. Etqͥs nõ vi ſ eſſe mutabilitatẽ tã in natura· vt iuatiu ris qᷓ; in foꝛtuna. vt in bonis tpalibtůi culpa vt in peccatoꝛibq; in penaſt ihl ſerls ⁊ dãnatis. Semp enim cregrurem tant᷑⁊ mouent᷑iã de iuuẽtutemn ſeni in de vita in moꝛtẽ· Sic? tpalia nic art nũc decreſcũt. Sic? pœtõꝛes ncdehu⸗ tur ꝑculpã.nũc eleuant ꝑ gratiã Simi feri⁊ dãnati nũc vadũt ad caloꝛẽ nihlj nũc ad aquas niuiũ. ⁊ ideo bene morM gnus eſtin pᷣ mari. Singularitertũꝰho; dici de mũdo fᷣm allegoꝛiã in quo nn eſt— tribulatiõis? ecurottint quẽ ſolus xp̃s mitigat. qui nullus ſuſtinere boſerEins pð lrrxl ðꝛ de xp̃o. En dñaris ptãti mris mon aůt fiuctuũ eius tu mitigas.· Ebidiut nock ptãs maris ẽ aititndoſec aut dñat᷑qꝛ velint nolit pᷣncipes ⁊ tyriliu huns! ſnte ſuſin ſi heri znim nüdo⸗ isetd Foo w hor ſhu et ſunt ei. Sed qa poſſet qͥs dicere. Si dña oie tur dñs poteſtatibhis.qjre ſuſtinet ꝙop⸗ pꝛimunt pauges ⁊ ſanctos. Ad hoc eſt re Sr ſponſio · ꝙ dñs motũ fluctuũ eius.i.tribu ennöſnnit lationes ⁊ ꝑſecutiones qᷓs ſanctis inferũt Ieiduder 2boidutn nõ vult auferre penitꝰ.ſed ita mitigat eas vidusth vt ſuſtinere poſſent ⁊ in eis mereantur ſan a ci. ecile·Kon ergo deſperemfratren qa ſi motus iuſurgunt tribulationũ in mãdoa diabolo et eius miniſtris.iñ fide, nnnn ſ lis eſt deꝰ qͥ nõ patiet᷑ vos temptari ſupᷣ id — q poſſumꝰ ſed faciet cũ temptatiõe pꝛo⸗ däwtn uentũ. vt poſſimꝰ ſuſtinere.ꝓ qͥbus tribu/ etporun larionib finaliter nobis retribuet coꝛonã at Innodc n ux ſalutis eterne. Dõ nobis pᷣſtare dignetur mnalqom nritun ip̃e dñs ꝑ ſecula benedictus men. — Dica Ban Sermo XXVII Wmie ſalua nos d perümus Watth vij. Sicut di⸗ cit magnꝰ pater&ugꝰ. in li.de dif⸗ finitionib Mullũ credimus ad ſalutẽ niſi epde deo inuitante venire. Rulluz autẽ inuita⸗ nernenn tñ ad ſalutẽ niſi deo auxiiante oꝑari. ul nonsng li inſuꝑ niſi oꝛantẽ auxiliũ ꝓmereri. x vernvpintn Zug· Et ideo apli in diſcrimine vite cõſti ns en cn tutiad diuine pietatis pᷣſidiũ cõfugientes nobus e oꝛant ſupplices. di Pñe ſalua nos perimꝰ. io cplin olmn D ſi apli a deo vocati electi ⁊ pᷣdeſtinati in —— lium meruerũt. q̃ntũ putamus nos miſe⸗ ros? indignos tot temptatiõibꝰ pꝛeſſos ⁊ v n circũdatos opoꝛtere clamare.⁊ oꝛãdo im/ petrare auxiũ in tꝑe opoꝛtuno ne geamꝰ. bnnn deo eĩ differtur bonü? crebꝛeſcut mala npe in mũdo vt oꝛatio ferueſcat. Dicit gloſa ſu per Pö lxxxvij · Mincſaluatoꝛ ait. Dpoꝛ/ m ret ſempꝑ oꝛare? nõ deficere 2uce. vwij. D enS ſioꝛant illi q deñ pſentẽ babẽt⁊ inquuʒ nůc venrS qntũ nos a qͥbus longe eſt ſalus. Dicamꝰ ergo nos. Dñe ſalua nos perimꝰ. In qͥ/ ari bus verbis tria ponunt᷑.ꝛmo eni apo/ ſtoliofitent᷑ diuine maieſtatis poreſtateʒ. 5 ibi. Dñc. Sco inuocãt ſue bonitat pie/ gus nfnih tatem.ibi.ſalua nos. Tertio oñdũt tribu ⸗ t nm F oh— ſis pᷣmo confiten * vicn tur apli diuine maieſtatis poteſtatem ibi. wdc ism% di infirmitatẽ.⁊ camoꝛis ſui neceſſitateʒ. quia perimus. tribulationib ↄſtituti nõ niſi oꝛãtes auxi lationis ſue grauitatẽ.vᷣtutis ſue ⁊ reſiſten Diri pAmo ꝙ in vbis pꝛemiſ qtur oĩs creatura ad nutũ? ad votuz. Et Vominica tertia poſt octaiepi. Dñe. Lerte magna ptãs cui mgreet venti obediũtimo oſia elementa. Et qð eſtplꝰ Om̃ia creata celeſtia terreſtria ⁊ ĩfernalia Zid ohil·ij· Omjs eni creature digne obe diunt ei. Om̃es homies digne ſeruiunt ei Om̃es angeli digne iubilãt ei. Qm̃es de⸗ mones digne tremũt ei. Sed qm̃ repꝛohi nõ attẽdũt xp̃i dominiũ ſupꝛa ſe · Ideo ne⸗ ceſſe eſt vtↄtemplemur qᷓle eſt iſtud domi⸗ niũ. Pꝛobat᷑ aũt eiꝰ dominium a potentia ſumma.a ſapientia lucida ⁊ iuſticia firma. De pᷣmo quõ dominiũ iſtud ꝓbat᷑ a poten tia ſũma que attribuit᷑ patri. Patet. Kãpo⸗ tentiã ſũmã deipꝛobat opeꝝ diuinoꝝ ma gnitudo. Nã tam magnũ tam altũ tam im menſumẽ facere aliqͥd de nihilo. vt om̃es philoſophi nequaqᷓ; hoc appꝛehendere po tuiſſent. ui nullo mõ hocↄcedere volue rũt vt de nihilo aliqͥd fieri poſſit. Rec mi⸗ rũ cũ nulla potentia q̃ntũcũq; magna hoc facere põt ᷣm naturalem rationẽ Vnõ ſi ↄuenirẽt om̃es potẽtie creaturaꝝ non poſ ſent vnã muſcã aut vnũ granů papaueris creare. Siergo oĩs mũdang potẽtia tam ſpiritualis qᷓ; coꝛ ꝑalis nõ põt exnihilo pꝛo ducere creaturã. Quãta ergo ẽ illa potẽtia q immẽſa qᷓ; infinita.q̃ de nihilo fecit tam nobilia tã magna elemẽta tã ſublimia cele ſtia coꝛꝑa tã ſpiritualẽ creaturã. Scripſit Rabi moyſes qͥdã ſubtilis aſtronomus? theologus maximꝰ.ꝙ qͥlibet circuꝰ plane tarũ habet in groſſitudine ſpaciũ qͥngen ⸗ toꝝ annoꝝ.iq̃ntũ hõ poſſet ꝑ viã planã in qngẽtis ãnis incedere ita ꝙqͥlibet die iret ꝑqᷓ̃ttuoꝛ miliarig.⁊ qͥdlibet miliare eẽt du oꝛũj miliũ paſſuũ. Et addit ꝙ inter circulũ ⁊circulũ eſtſiliter ſpaciũ qͥngentoꝝ annoꝝ Et ſi tanta magnitudo in qͥlibet inferioꝛĩ circulo.qͥd poſtea ẽ in celo ſtellato.qͥd vlte ⸗ rius in aqueo.qͥd in empireo. Quãta ergo iſtius dñpotẽtia. Qui tã maxĩa de nihilo ꝓduxit · Eñ Beſter. xij bene ðꝛ. Dñe rer omps in ditione tua cũcta ſunt poſitg · Et nõ eſt qͥ poſſit reſiſtere volũtati tue. Eueĩ feciſti celũ ⁊ terrã.⁊ om̃ia q̃ celi ambitu cõ⸗ tinẽtur. Timẽda ẽð iſta potẽtia q̃ ſicut de nihilo fecit om̃ia. Ita om̃ia põt in nihiluʒ redigere. WMulti fũt reges et pᷣncipes qui vellẽt ſuis aduerſarijs tãtũ facere ꝙ eosĩ nihiluʒ redigerẽt. Sed certe exeqͥ nõpñt qd intẽdũt. Nõ ſic iſte rex cui paret⁊ obſe 12 germo ieo timeant peccatoꝛes inimici eiꝰ in qᷓs cũ vult poteſt erecutõni ſentẽtiã ſuã demã dare. Etiã ſi ad nibilum velit eos ↄrerere Jurta ilud Pð. Zd mihilũ deductuseſt in conſpectu eius malignꝰ. Exponit In⸗ nocen.i.diabolus. O ſiſi potens eſt ĩ dia bolum regẽ omniũ maloꝝ · quãto mag cõ tra ſubditoseius. Scðᷣo ꝓbatur domini um xia ſapiẽtia lucida. Sicut enĩ poten „ tia eius ꝓbatura magnitudine cearure. ita ſapiẽtia eius a multitudine. Quis enĩ ſufficẽter expꝛimat diuerſitates terrarũ. genera arboꝛũ ⁊ herbarũ· genera fructuũ ⁊granoꝛũ.genera coloꝛuz genera cantile narũ. genera odoꝛũ ⁊ floꝛũ· genera carniũ. piſciũ et ſapoꝛũ genera lapiduʒ ⁊ oĩm me — talloꝛũ.genera anialiũ.ſtellarũ ⁊ multitu⸗ dinẽ angeloꝝ. Quis ſufficẽter expꝛimat. qᷓ ſit admirabilis in homittanta diuerſi tas facierũ. Quis igit digne dicere põt ᷓ; ſit mirabilis iſta ſciẽtia q̃ ſciuit diſtingue/ re tam diuerſa Vñꝓpheta cũ dixiſſet Qui numerat multitudinẽ ſtellarũ.⁊ om̃ib eis noĩa vocans. Statim adiũgit. Wagnus dñs nr̃⁊ magna virtꝰ eius.⁊ ſapĩie eius nõ dñs eſt. O admirabilis deus qͥ ſic oĩa ſa/ pienter diſpoſuit.ſic ꝑfpicaciter intuetur yniuerſa. vt nõ ſit qͥ ſe abſcõdat a ſcientia ⁊noticia eius. Vñ ad Beb.iij. ðꝛ. Omnia nuda ⁊ aperta ſunt oculis eiꝰ. imẽda eſt hec ſapiẽtia illis qui abdita ⁊ occulta loca ad peccandũ qᷓrunt.qͥ⁊ fi homibꝰ abſcon dunt᷑. deo tñ latere nõ pñt. Ipe enĩ eſtqui ſcrutat᷑ coꝛda ⁊ renes hoĩm. Tertio domi mũ xp̃iꝓbat̃ a iuſticia firma. Et hocꝓbat operũ eiꝰ rectitudo. Adeo eni rectꝰ eit iſte iudex nr̃ vt nullis vᷣbis nullis blãdimẽtis nullis donis oblatis.nullis aduenientibꝰ aduocatis a iuſticia flecti poſſit. Hoc patu it pᷣmo dũ angelis melioꝛib⁊ nobilioꝛib necad hoꝛã peꝑcit.ſed moxeos a ſuo ↄſoꝛ tio reiecit.⁊penis eternis reßᷣuauit.h̊ ideʒ aparuit in pmo bomie. queʒ de paradiſo expulit.⁊ poſteritatẽ ſuã miſerijs expoſuit Nullius Kyeretur potentiã. nullius foꝛmi dat iuſticiã.ſicom̃es ꝑcutit.ſiẽ exigit ipᷣoꝝ culpa. Añ pð· dicit. Iuſtus es dñe ⁊ rectũ iudiciũ tuũ. Sicq; ptʒ dominiuʒ dñi iſtiꝰ. Eui merito dicunt apli.ñe. quõ apliinuocant bonitati atis xp̃ipietate. droulr. Bninanos.Pnovithtu ctoꝛitatẽ. Salua.ſalutis ↄgruitateʒ. nog De pᷣmo videnduʒ quõ oꝛdinat ſalus m a deo. Mꝛo q ſciendũ ꝙ ad ſalutẽ niamſt ⁊ad cuiuſlibet alterius rei naturalis con poſitionẽ cõcurrũt q̃ttuoꝛ cauſe.ſcʒ efic ens. foꝛmalis. materialis ⁊ final. n Boꝛ⸗ ram ſuꝑ eplamj. Thimo.ij· Sicut enia picturã ↄcurrit pictoꝛ efficiens. foꝛmac/ loꝛ. materia paries.finis ſpes vel meres. Ita ad ſaluationẽ nramefficiens eſt do iᷣo teſtante Zſa ·xliij. Abſq; menõ eſtſjl/ natoꝛ. Ideo petit Põ. Saluũ me facde. õ eſteni ſalus niſia deo·ſicut diẽ dug in lib. de vera religiõe ca.xx. Ad hãc ſalut ꝓcurandã debẽt nos mouere tri expu⸗ te dei ſaluatoꝛis. Pꝛio qꝛ vult deethc pit. Ipᷣe eiẽqͥ mãdat ſalutes iacob. Jub/ ditus enĩ dʒ obedire mãdatis p̃lati. deus dñs.nos ſerui. Ip̃e aũt vult oẽs hoiesij uos fieri.j. Vhimo.ij· Rõeſt ð culpa dñiß nr̃a. Eñ merito fubiũgit· Dui reſpuito lentẽ ſe ſaluare reſpuet᷑. Scoqꝛ adhe net in mũdũ ⁊ in moꝛtẽ 2uce.ix. Filꝰho minis nõ venit aĩas pdere ſʒ ſalnare. Ne rito dqtemnit᷑ a deo qͥ tantũ bñfici edc temnit j. Thim̃.j. Fidelis fmo⁊oi ace⸗ ptione dignꝰ qꝛ ieſus xp̃ᷣsvenit in bcn dũ pctõꝛes ſaluos facere. Vict Joſephq dicit Beñ.xlv. To ſalute veſtra miſum Tertio qꝛ gratis ſalutẽ tribuit. Fatet valde qͥꝓ nihilo poſſet habere regnuimo om̃e bonñ.⁊ ſe faceret indignuʒ· ð. h nihilo ſaluos facies illos · ad Titůij ſ ex opibiuſticie q̃ fecimꝰ nos. Brgo adp“ curationẽ ſalutis nre yꝛget nos voluns dei.aduẽtus xp̃i.facilitas dãdi. Sccel⸗ fa efficiens ſaluris. Scoad ſaluẽ nin materiaẽ neceſſaria· Eſt aut mareriſilu tis rõnalis ſpñs. Vñ pð. Anias palpen faluas faciet. Zd hanc ſalutẽ ꝓcurandn debẽt nos monere tria ex ꝑte ane·pꝛl qꝛ deo carioꝛ. Deus enĩ amat alas= p r. Quãto enĩ vinũ melius ⁊cariusẽ di tanto in melioꝛi cuſtodia ponit? ſiluloꝛ Ideo.j. Eoꝝ.v. ðꝛ Vradidii ciſutheren ſpũs ei ſaluus fiat in die vñi pð Mi —. 5ſ mee. alus tua ego ſum. Schoqꝛ ſeẽß ñ pᷣtoſioꝛem cioſioꝛ. Mercatoꝛ eni pannu ðdolioꝛen intẽdit faluare magis. uij· Reg · V Feil runt tẽtoꝛia fugierũtq; im gnas ſuas ſi ſau Aer Pr ſa po ſoi ted to gn in w ini ſᷣh v ſeſ ſot hi ſſ y ſes ſc ſu eſn mil keh p2 hiſ tuſ usgt uus: Wu ſii dan ku eni ei iln S 8 bic Sominica tertia poſt octa. epi. mareeupientes. Tertio qꝛ falutſcapacioꝛ. qꝛ ſineeg nõ eſt ſalus hoĩm. Puer debʒ di cere officiũ cuꝰ capacioꝛ ẽ Beñ. xxxij. Vi di dñm facie ad faciẽ. Voꝛpus eĩ nõ ſalua/ tur niſi ꝑaniam. Vñ aniĩa eſt capacioꝛ ſa/ ris. Tertio ad ſaluteʒ reqͥrit foꝛma. Eſt autẽ foꝛma ſalutis gr̃a ſiue vᷣtus. Vnde. Thimo ·i ·vꝛ. Saluabit᷑ ꝑ filioꝝ generati onẽ. Exponit Boꝛra.i.bonoꝝ operũ ꝓdu/ cctionẽ. Et ꝓ iſto ſciendũ ꝙ ſaluat᷑ hõꝑ vir⸗ tutes gratuitas. Pꝛimo ꝑ fidẽ ſicut ꝑlucẽ nkbdevennignn —— r de ſaluatoꝛis ght eeiniltin dos nos ſerujünm etetKet nfꝛ. Ui mentoſtdi nuet in nðdi ꝛnnnik mmis nõ venu ispini roßMemmtdini temnu.Lhiñ. jn dnc di ꝙrtn dů pœòꝛes ſuusi Tmoq hns uin rnde qͥyndiopaln dirigit᷑ homo ad poꝛtũ.ꝑ recognitõeʒ dñi ⁊ſeruicij ſaluat feodũ.⁊ negando amittit War.vlti. Qui crediderit ſaluus erit. qui vero nõ crediderit cõdẽnabit᷑ Secũdo ꝑ ſpem ſicut laboꝛãs ſpe mercedis acquirit ſibi victũ. Pð. Saluos facis ſperãtes in te dñe. Roin. v. Spe ſaluiſactiſumꝰ. Ter tio ꝑcaritatẽ. Vomo enim libenter ſ aluat amicũ. Vnde melius valer amidꝰ in via qᷓ; inimicꝰ in coꝛrigia.ij. Theß.ij. Earitatem veritatis nõ receperũt. Quarto ꝑtẽperan tiã. ſicut infirmꝰꝑ dietã. ð. Saluos fa ⸗ ciet filios paupeꝝ. ſicut fructꝰꝑ deſiccatio nẽ ab incoꝛruptione Pꝛouerb.it. Qui ap/ plicabitur ei deſcẽdet ad inferos. Rã qͥ ab ſceſſerit ab ea.ſaluabit᷑· Duinto ꝑ iuſticiaʒ ſicut in om̃i curia reus ↄdẽnatur? iuſtus ſaluat᷑ Ecc xxx. Salus anie in ſanctitate üuſticie. Pð. Salus inſtoꝝ a dño. Sexto ꝑpꝛudentiaʒ ſicut ſerpens obturãdo au/ res ſaluat ſe. ⁊ ludens ludo ſcaccoꝝ dãdo ſcaccũ ſaluat ludũ Iſa.xlvi. Dabo in ſpon ſalutẽ. Et Iſa· xxxiij· Diuitie ſalutis ſapĩa ⁊ſcientia. Septimoꝑ foꝛtitudinẽ. Sicut miles foꝛtiter luctãdo ⁊ ꝑſeuerando Hie „ rexxx· Tp̃s tribulationis Jacob ⁊ex ipo ſal. WMath x Qui ꝑgſeueraueritvſq; in finẽ hic ſaluns erit. Quarto ad ſalutẽ reqͥritur Jo cauſa finalis. Vinis gũt ſaluris nfe eſt ſta/ tus glie ad Phil.iij. Saluatoꝛeʒ expecta mus dim nm ieſum xpᷣm.q̃ refoꝛmabit coꝛpus hñilitatis nñe ↄfiguratũ coꝛꝑicla ritatis ſue. Ad hanc ſalutẽ ꝓcurandã de ⸗ bent nos mouere tria ſiliter ex parte finis Pꝛimo euaſio periculiculpe. Viatoꝛenĩ rxiſtens in nemoꝛe vel in mari feſtinat ad locũ ſalutis vt euadat pericui. ſð. Dñjs illuminatio mea⁊ ſalus mea.quẽ timebo. ech · xxxvi. Erovobis in deũ et faluabo os ab om̃ib inqnamẽtisvris. Sic dicit᷑ bic Salua nos perimus. Scðo qmotio mali pene. Homicida enĩ vł latro keſtinat ad refugiũ ſaluti vt euadat patibuiũ. õ. Saluaſti nos de ua me de oꝛe leonis. Tertio adeptio cele ſtis patrie ⁊ leticie. Laptieni ſolutꝰ a car cere libenter ꝓcurat locũ recreatiõis et le ticie. ðõ. Saluũ fac plin tuũ dñe. Nos ð dicamus iã ſaluatoꝛi ñœ cũ beatis apłis Salua nos.· De ſcõo ſcʒ de ſalutis ↄgrui⸗ tate quã apli expꝛimũt in vᷣbis ꝓpoſitis.cũ addunt Salua nos. Hos inquã qͥs ↄgru um eſt ſaluare tanqᷓ; mgr̃o ſcolares. tanc; dño ſeruos.tanqᷓ; dilecto amicoſ. Saluat düt vpᷣs q̃ttuoꝛ genera hoĩm q̃ ↄgruuz eſt ſibi ſaluare Pꝛimo humiliter penitentes Math.j. Ie ſaluũ faciet plm ſuũ apec⸗ catis eoꝝ. Scðo ſaluat deuote oꝛantes.j. Reg. vij. Nõ ceſſes oꝛareꝓ nobis ad dñm vt ſaluet nos de mann philiſtinoꝛũ Ter⸗ tio faluat tribulatiões mñũdiꝓꝝᷣo patien ter ſuſtinẽtes vt hic in ꝑiculo ſtitutos cũ — rpᷣo. Vñ ſequit. Surgẽs impauit ventis ⁊mari. Mare añt ſignificat qmaritudinẽ pñtis ſeculi.vt dictũ eſt. Quarto ſaluat ſe longanimiter expectãtes.qͥſcʒ bonũ qð ce perũt vſq; in finẽ ꝑducũt Apoẽc.iij. Tene qð habes ne alius accipiat coꝛonã tuam. Etapls. Qui tenerteneat. donecð medio fiat. Et Matth x. Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluus erit. In ꝑſona taliũ diẽ apls ad · ſhilip̃.iij. Saluatoꝛẽ expectamꝰ dñm leſum xpm·qᷓ refoꝛmabit coꝛpꝰ hũili tat nñe ↄfiguratũ coꝛpi dlaritat ſue. T Vixitertio ſeehen — N ſis oñdũt tribulati onis ſue grauitatẽ. pᷣtutis ſue ad reſiſten dũ infirmitatẽ.⁊clamoꝛis neceſſitateʒ.cũ dicũt. Dñe perimꝰ. Wagna neceſſitas et tribulatõis grauitas eſt perire in coꝛpoꝛe ⁊ſubtrahi de hac luce· in qᷓ eſt locus merẽ⸗ di. Et multũ ⁊ magnũ ↄſeqͥtur periculũ qᷓ maius eſſe non põt.ſi homo intempeſtiue ſubtrahat ꝑ moꝛtẽ caſualẽ de hac vita. cũ freq̃nter ex hac moꝛte rapit᷑ in peccatis in/ cõtritus ad moꝛtẽ eternã. Ideo apli meri to cõpulſi ſunt damare. allegãtes tribula/ tionis grauitatẽ.ſ.periculũ vite. di.perimꝰ D ſiaplipericulũ vite coꝛgalis metuẽtes qͥ tamẽ in ↄſcientijs eoꝝ ſecurierant⁊ ꝑfe⸗ ctiſicut apls de ſe dixit. Rihil mihi ↄſci⸗ us ſum. cõpellebant damare ꝓ liberatiõe. q̃ntũ nos miſeri cõſcientia peccatoꝝ ſra⸗ 3 . 3 pientes in nati⁊ de noſtra damnatione certi debere/ mus clamare in oñ̃onib vta Bechic ui bus ania ⁊ coꝛpus noſtrũ ſimul peri tur faluaremur. Eirca qð ſcendũ ꝙ cet multi ſint qͥ pereũt in hoc mari mundt puius tñ fᷣm Alexandrũ quattuoꝛ genera ſpecialiter perire legunt᷑· pꝛimiſunt inſi⸗ diſcernẽdo. quiſcʒ nec creato?ẽ ſuũ cognoſcũt nec res ſecũ crearas eſtima re ſciunt. Vñ Seneca dicit ꝙ tuncꝑ ratio nem recte homo viuit.ſi idiuina pꝛius eſti⸗ met.⁊ dignitatem reby vt ſunt ex earũ na⸗ tura ↄſtituat. Hi ſunt etiam qui necpꝛete/ ritam vitã ſuam recogitant nec pᷣſentẽ oꝛ⸗ dinant necde futura pꝛouident. Lum tñ ßm Senecã tota vita noſtra tribtempo⸗ ribus debeat oꝛdinari eo modo. Et ratio. qꝛ bomo alias eſti periculo. Quienim ni⸗ hil de pꝛeteritis malis cogitat vitaʒ ꝑdit. Quioutẽ nihil de futuro meditat. in om/ nia mala incautꝰ incidit. Ideo dicit Aug. Rulla maioꝛ egeſtas qᷓ; indigere ſapiẽtia. 2qͥ ſapientia nõ eget. re nulla egere omni⸗ no põt. Pꝛouer. xij. Duid ꝓdeſt ſtulto ha bere diuitias.cũ ſapientiã emere nõ poſſit Item hiſunt vere inſipiẽtes qͥ in his que ignoꝛant nec coꝛreptionẽ neccoꝛreptoꝛeʒ curant. Poꝛuerbio.it. Holi arguere deri⸗ ſoꝛem ne oderit te. Ideo de talibo dicitur Baruth.iij. Quia nõ habuerũt ſapientiã perierũt pꝛopter ſuam inſipientiq. Secũ⸗ diſunt pigriet tedioſi in operando. ⁊ ſunt illi qͥ ſolum coꝛpoꝛis ſui cõmodo intẽdũt. in nullo laboꝛe vtili ⁊ virtuoſo ſe exercen⸗ tes.et hos vocat apłus Philip̃.iij. inimi cos crucis xp̃i.qui terrena ſapiunt. quoꝛũ venter deus eſt.⁊ gloꝛia eoꝛũ in confuſio⸗ ne ip̃oꝛum. Hi ſunt etiam qͥ ſempviuere in cipiunt.et nullum vnqᷓ; vite ſue fructũ oſtẽ dunt.⁊ tales vocat apls Judas in ſua epi ſtola arboꝛes infructuoſas bis moꝛtuas. Ideo dicit Berñ. Stultus ꝙ viuit moꝛ⸗ tem potius dico q; vitaʒ. Quõ enĩ eſt vita cum ſterilitate. Arboꝛ arida et ſterilis.nõ ⸗ ne moꝛtua indicat᷑. Sicſtultus eoip̃o ꝙ̃ inutiliter viuit.moꝛtuus iudicat᷑ etiam vi uens et tales quãto diutius viuũt tanto a deo plus elongant᷑. Ideo de eis dicit᷑. Ec ce qui elongãt ſe a te peribũt.ꝑdidiſti om ⸗ nes qͥ foꝛnicant᷑ abs te. quãti ſunt nũc tempis tales qͥ iam in conſumpta etate qᷓſi incipiũt viuere dũ intendũt negociatiõtꝰ vſurie lurienLi aeſigino cha viuere. vt dicit Seneca· uid gůtef pius fᷣm ipſumqᷓ; ſenex viuere incipie Tertij ſunt indiſciplinati in cõueriqndo Et hoc ſequit᷑ ad duo. Pꝛimo cũeninq inſipiens in cognoſcẽdo.⁊ piger in oper do.ſeqͥtur indiſciplina diſolun uerſando. Sicut enim dicit ðlexiderqi virtutũ exercitium in coꝛde interius ſej tur moꝛñ compoſitio in coꝛpoꝛeetteriis et ecõuerſo · Ende Baruth ijj dict᷑ Vi diſcipline nõ inuenerũt. ꝓpterea perierit Ideo Pð.conſulit· Apꝛebendite diſchi nam ne quando iraſcatur dñs.⁊ pereis devia iuſta. Quarti ſunt inſatigbiles iper cando.et hoc ſequit cõgrue adpᷣdica q cum eſt inſipiens? ocioſus ⁊ moꝛibusin diſciplinatꝰ ⁊ curioſus.ſeqtur ꝙ ſitadon ne pꝛonus peccatum ⁊ inſatiabilisꝛ fme licus. Quia peccati delectatio non ſatem tem ſed famem parit. Vnde filius pꝛodl gus conſumpta tota poꝛtione cũmeretr cibus dixit. Ego autẽ hic fame pereo Au ce.xv. Vere fame perit qui in aliquocren to bono extra deum ſatiari querit. Quu dicit Augꝰ in libꝛo confeſſionũ. Vijiso pia que deus nõ eſt inopia eſt. Nos ii ne pereamus de via iuſta. ſemp dumem ad dominũ ieſuʒ chꝛiſtũ vt nos libererde periculis vite pᷣſentis ⁊ perducat perhot mare ſpacioſum ad poꝛtuz ſalutis etem Quod nobis pꝛeſtare digneturiẽ. Dñica narta poſt octanas epiphal Senno ii Imlle eſt regn cloꝛum hominiqui ſeminau ſemen bonũ WMath rij· Mar ci iij. Dominicis tribpᷣcedentibus olin dit nobis mater ſancta ecdeſia potenn mirificã noſtri faluatoꝛis.⁊hocinopiiꝰ ſi ne miraculoꝝ tam in terraqᷓ in iſta dñica ſequẽti vult oñdere ipils ap entiam ꝓfundiſſimã.et hoc ꝑ ſalnbrẽſen bolã ⁊exẽploꝝ ſalutariũ erudiion in bac dñica vult nos docere qnlu ceat nra negligẽtia. ⁊ ineo ꝙnobis do⸗ mientib⁊ in cuſtodia nr̃i coꝛꝑlðlo bus. diabolus tanqᷓ; inimic⸗ uplennz nodis mentinte vida et ita infi t innoo ſoh uſ pon wi öpt ghe uy hyin ſh vl m 66 pel dyn non eſi niqn wa (cyi wun Fn uſn in turd ie bi U in Sominica quarta polt octa.epi. nn—— emien diuinũ in nobis ſeminatũ. In figu ſcribit in pꝛicipio.ibi. Sile ẽ regnũ celoꝝ men diuinñ in nobis ſeminatũ. In figu ſcribitin pꝛlciio·ot. te celoꝝ nd ra hu ſamſon miſſis tricẽtis vulpibcuʒ bomiqͥſemĩauit ſemẽ bonũ. Scm cũq· igne cõbuſſit om̃ia ſata philiſtinoꝝ · vt di ců aũt doꝛmirẽt hoies. Vertiũ cũ ſubdit. — citur Judicuʒ.xx. Sampſon licet ſepe ſi⸗ acceſſerũt ergo ſerui eius. gniicat xpᷣm in ſcripturis q̃ntũ ad q̃dam myſteria ſue paſſiõis ⁊ reſurrectiõis tamẽ U bic ſignificat diabolũ. necabſurde. Sepe eni m Brego. ꝑ rem iuſtã ſigmticat iniu⸗ ſta. Interp̃tatur añt ſampſon qᷓſi ſoleoꝛũ. De qua dicit Eʒech. vxvij. Tu ſignaculũ ſimilitudinis dei. in paradiſo deliciarũ fu iſti· Sol ergo dicit᷑ eoꝛũ qui imitant᷑ eum in claritate fuperbie. quia ip̃e eſt rex ſuper ergo mittit tricentas vulpes ·imltas aſtu tias dolos et fallacias quibꝰ cõburere niti rur om̃e ſemen dinine gratie et veritatis. Et hoc eſtqð dicit de eo& doꝛmiẽtibus homiby fupſeminauit ʒizania. Binileðꝛ de ſyrenib monſtris marinis ·d cantu ſuo w ni ſubuertüt. Sic intendit diabolus.pꝛo ponit vera ⁊ intẽdit falſa. oñdens dulcia? exhibẽs amm Bie vicheigni pꝛonũciatur populo ita. Simile eſt re⸗ puquedeustidu eneiht autẽ habet᷑ex eodeʒ ns e capto ꝙ diſcipuli exquiſierũt expoſitionẽ donnein puius parabole a xpo.· ꝑquod ſignificant pens iſtamn parabolã magni foꝛe myſterijet in ⸗ nar pan tellectus ſpiritualis. Si ergo apli queſie Duod nobsp rñt intellectũ myſticuʒ· multo magis nos querere debemꝰ gratiaʒ ſpũſſancti a chꝛi⸗ Diiuum Sao teʒ ſe exiſtimat. nõ ꝓuidus ſed ſtultus ap⸗ pellãdus eſt. xxvf.q.ij. qui ſine. Zb ip̃o eni datur gratia vnicuiq; kEm menſurã dona⸗ Iit tionis eius. Ad Ephet.iiij.j.q.j. Wulte. Vt igitur iße in nobis bonuz ſemen gra⸗ tie ſue ſemiare dignet᷑ ad matrẽ eius pijſſi mã que ſine ytriliſemine ex ſola ſpũſſancti dun. ſupuentiõe ſemẽ vite eterne xpᷣm füiũ dei qunsnmn cõcepit ⁊ peperit recurramꝰ.ſalutãtes eaʒ anciun voce amena dicẽtes. Zue maria gratia. nrmrman Sinileeſtregnũ celoꝛũ hominiqͥ ſemina diin nit ſemẽ bonñ in agro ſuo ⁊c· In euãgelio pñti tria deſcribunt᷑ ꝛimo nãq; deſcribi tur diuia bonitas ·in eo ꝙſemiauit ſemen bo bon Scpodeſcribiẽ viabolicainidras. nbo ſeocſupſemiauitzizani. Zertio deſcri/ bitur diuie iuſticie eqͥtas.in eo ꝙ oꝛdinate u b ſolſpter illädaritatem in qua creatꝰ fuit. oñ̃es fiſios ſupbie. vt dicit Job. xlj. Vic ſopiũt nautas. et poſtea in ſomho cum na ſto. Ham iuxta Sugꝰ· Qui ſine xpᷣo pꝛudẽ win iuſſit ſegregare ʒizania a tritico Pꝛimũ de Dix pamo fubtbe⸗ . P ſcribit diuia bo ⸗ nitas in eo ꝙ ſemiauit ſemẽ bonũ. Eñ di · cit. Dixit iefus parabolaʒ hanc. Iſtud fa⸗ ctumẽ anno pᷣdicatõis pᷣmo. Poſtqᷓ; enim xpᷣs in domo quadaʒ iudeoꝝ pᷣdicaſſet ex tůc ibidẽ ſcribis iudeis ⁊ phariſeis ↄfuta⸗ tis de ip̃oꝝ blaſphemia.ꝑ quã oꝑa ſua di⸗ uina aſcribebãt beelzebub pᷣncipi demo⸗ nioꝛũ.exiens inde venit ad mare gẽtilium ibiq; ſedẽs in nauicula plures parabolas dixit. Inter qᷓs iſta fuit vna pᷣcipua. Dicit aũt Miero. ꝙ parabola eſt reꝝ diſcrepan tiũ ſub aliqᷓ ſimilitudie facta collatio. Si⸗ miile eſt regnũ celoꝛũ.i militans ecdeſia.q̃ dicit᷑ celũ.ſcʒ ꝓpter vite ſublimitatẽqua de bet viuere.iuxta illud. R̃a aũt ↄuerſatio in celis eſt. Philip·j. Pꝛopter claritatem doctrine.q̃ debet fulgere Matth. v. Sic luceat lux vr̃a. Tertiopter ſtillan.i.ꝑſona rũ diuerſaꝝ młtiplicitatẽ. De qͥ Bre. xxvij. li.moꝛa.ca.iiij.tractãs illud Job. Quiau⸗ fert ſtillas pluuie. Duo inqͥt in hacvita ſũt genera hoim. Unũ bene viuẽtiũ ſed nulla docentiũ. Aliud non recte viuentiũ ſedtñ recta docentiũ.ſicut ĩ celi facie alie ſtelle ꝓ⸗ deunt q̃s nulle pluuie ſequũtur. alie ꝓde⸗ unt q̃arentẽ terrã magnis imbꝛib infun⸗ dũt. Simile eſt ergo regnũ celoꝝ.i. negoci um militãtis ecclie. homi.i.xp̃o qͥ ſemina⸗ uit ſemẽ bonũ.i.fidem ſuã plãtauit ĩ coꝛdi bus fideliũ ꝑ pꝛedicationẽ. vel bonũ ſemẽ eſt volũtas bona.ᷣm Boꝛrã.in agro ſuo.i. in ecclia vel mũdo. Suo dicit ꝓpter here ⸗ ticos qͥ dicebãt mũdũviſibileʒ a malo deo creatũ.qd falſum ẽ. Eñ in ſimbolo.ceato rem celi⁊ terre credimꝰ vnũ deñ Sʒ di ceres.quõ eſt ſemẽ bone volũtatis ĩ nob. cũtñ nõ ſimus ſufficiẽtes cogitare aliqͥd a nobis.ij. Loꝝ.iij. Rñdeo ĩ nobis ẽ⁊ exno bis q̃ntũ ad cooperatiõem nõ qjntũ ad in ⸗ fuſiõem. B Eirca iſtud ẽ ſciẽdũ ꝙꝙhic tangũtur ↄditiões requiſite vnicuiq; chꝛi ſtiano ad ſalutem cõſequẽdam meritoꝛie. que deſcribũtur ĩ his verbis. Et tangun tur ſex ↄditiones. Pꝛimo vt ſit homo.per vitam rationalem. nõ beſtia per ſenſualita tem. Vnde dicit᷑. Simile eſt celoꝛũ 37 pomini don beſtie naʒ reuera nullusme retur admittiad regnum celoꝛum niſira/ tionabiliter viuens · Oð patet exeoꝙ adã factus ſuit homoin aniam viuentẽ in ſta/ X tu innocẽtie· qui ſi tenuiſſet imaginez dei. que eit in parte rationali pueniiſet àd re gnum ceioꝛũ·etiã ſine moꝛte media. Sec qd ſcriptũeſt de eo in Jð. Bomo inqͥt cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit. cõparatus eſt iumẽtis inſipientib· Beriiſ ug Eanti.ſer⸗ mone. vrxvj· Ecce qualẽ ſe homo üuenit de ſimilitudine dei in ſimilitudinẽ iumenti. Nñ cuipꝛius ex ꝑſona ſancte trinitati di⸗ cum fult. Ecce adaʒ qᷓſi vnus ex nobis fa ctus eſt illipoſtea beſtie poterant dicere. Ecce adam factꝰ eſt quaii vnus ex nobis. — Sed diceres queẽ vita ratõnalis ⁊hu mana.⁊ q̃beſtialis ⁊ pecoꝛina. Rideo bꝛe⸗ uiter bm Berñ. in qͥbuſdã ſuis ſententijs. uſtus erit ſifuerit rectus di M tria faciũt hominẽ rationalẽ ⁊ ſanctuʒ in vita· ſcʒ victus ſobꝛius. actus iuſtus.et ſenſus pius. Uictus ſobꝛiꝰſi cõtinẽter.ſi ſocialiter. ſi obediẽter. ſicaſte.ſi caritatiu ⁊humiliter vixerimꝰ. Sed ꝑ continentiã caſtitas ·ꝑ ſocialitatẽ caritas fouetur. Aꝰ ⸗ ctuoſus. Rectus ꝑ bonã intẽtionẽ · diſcre⸗ tusp menſuraʒ poſſibilitatis. fructuoſus pꝑvtiitateʒ pꝛoximoꝝ. Senſus pius erit ſifides noſtra deũ ſentit ſumme potenteʒ ſumme ſapientẽ ſumme bonũ· vt peiꝰ po⸗ tentiã credamus adiuuari infirmitatẽ no ſtram.ꝑ eius ſapientiã nr̃am credamꝰ coꝛ⸗ rigi ignoꝛantiã.ꝑ eius bonitatẽ nram cre⸗ damus ablui iniquitatẽ ecille. Ecce de ſcripſitibi hominẽ rationalẽ nõ vtiq; phi loſophicũ ⁊ naturalẽ ſed vt catholicuʒ ⁊ fi delem. Si autẽ queris.qͥs ſit homo beſti⸗ alis. Rñdeo ᷣm Augꝰ in libꝛo de ſalutari⸗ bus documẽtis. Beſtialis homo eſt qͥ fa⸗ cit quod vult.qñ vult. quantũ vult ſinetẽ⸗ poꝛe ſine menſura ſine modo comedit bi bit doꝛmit ludit quãdo vult quantũ vult nullã habens mentẽ ad celeſtia implicatꝰ terrenis neglectus eternis. Vñ aplus.j. oꝛinth ij. Inĩalis inquit homo nõ perci pit que dei ſunt.ſtulticia eni ineſt illi.Etve re tãlis ſtultus eſt qͥ ᷣm carneʒ viuit. De q́ aplus glibi. Si ßᷣm carnẽ vixeritis moꝛie mini.Et iterũ ad · Philip.iij. Qui terrena ſapiunt quoꝛũ deus venter eſt et gloꝛia in confuſione ipßᷣoꝛum.ĩmo nõ bomo ſed dia ſcretus ⁊fru⸗ bolus incarnatus. Secũda condie rationalis⁊ umnetacn oſus · Ande dicit᷑ qui ſeminauit. Uinſ⸗ homo ad laboꝛẽ naſcitur· Duecig ſen nauerit hic homo· eadẽ et metet. Etiti ter dicit· qͥ ſeminauit, non qui mett aſt minandũ enĩ hic poſiti ſumus.aliudaui tempus futurũ ad metendũ expegams AVnde Ecckes.xi. Wane ſemina ſemẽti um·⁊ veſpere non ceſſet manus tu. Eat tota die vite pᷣſentis pᷣcipit ſeminare.ern non agros terrenos tantuz qͥ coꝛpusnu⸗ triunt.ſed actus iuſtos qͥ mentẽreficnt. Pꝛouerb xi. Seminanti iuſticiʒ meras fidelis. Eſt autẽ iuſticia rectitudo volin tiszpter ſe ſeruata km Inſelmũ deliben arbitrio c.ij. Tertia conditio viterõn⸗ lis eſt. vt ſit homo circũſpectus. Eñdici ſeminauit ſemen nõ dicit paleqm. Vni de multis dicit᷑ilud Vſee.vij. Venſ⸗ minabũt ⁊ turbinẽ metent. Moc ucitn negloꝛioſe ſuperbi⁊ ambitioli. q om̃n ciunt vt videant᷑ ab homity Wach iſti nõ ſeminant ſemen · ſed paleam vʒ ⁊vento plenã. Quarta conditio. ytſtho mo in electione volũtatis rectus. Vñdi cit· ſemen bonũ.nõ malũ.vt ſcilicet iun pꝛobare malũ ⁊ eligere bonũ · Duinta ditio vt ſit de gratia diuina ſolictus ſut qua nihil om̃ia valent. Vnð dicinn nõ inter ſpinas diuitiaruʒ · nõin vulu rie.non in petra obſtinationis ſedingo bene ꝑgratiam dei diſpoſito. Eantii Egrediamur in agruz · Sexta cõdiit ſit magis gpꝛie ſalutiq; alioꝛũ inent i dicitur. Wulti neglectis pꝛopꝛis ſu nant in agris alienis. contrailud Ig tuis ſitientibus alieni irrigandi nð ſun. VBinc oqueritur ille fapiens · oſueni me cuſtodẽ in vineis ſcʒ alienis · en meãnõ cuſtodiui. Wultieniinßlui officijs. dignitatiw alioꝝ yriiui iun ꝓpꝛiã negligunt falutẽ. de qbus dit en e xri Wiroi ꝑ Eantic.ſermone· xxx zendein audaciam plurimoꝛũ quos vi is vineis nõ colligere niſi los. vineis tamẽ dominicis ſe ingere nõ niſi fures veri ſunt et latrones o i ſtodes neccultoꝛes. Hec Berñ·Etij de pꝛima parte enangelij · pinas etr mi inun nino mit jdü iip gödit bine vin ſeha ens igie cin n rin qui upl ſnr nns mnt volu jobo yn miic 164 hni ſüch dihe pꝛel fin ſom vod lſa hemi de ie ſire ſan fsſyſ n Ein ſöm ſifi cunſ ſdar cum nyn Naln wEn bou — „——— 8 u důt doꝛmirẽt hoĩes. Bictãgit trianegli⸗ er Dicit ergo. Eũ auteʒ doꝛmirẽt hoĩes. 7 b idẽ.pꝛaui pꝛelati ad cuſtodiã ⁊ cautelã gre ſeminatiõem falſitatis · ibi venit inimicuſ. gis dñici pigritãdo agerẽt. quoꝛũ ſomno — eni 5 ẽ negligẽtia ſuꝑueniẽs diabolusſ min minauit ʒtzania. Vñ.· Ne. y dicit· Uigila — te qa aduerſarius vr diabolus circuit due oucrbrie rens quẽ deuoꝛet.qͥ ſuꝑſemiauit ʒizania. delis. u idẽerroꝛes.Zizania aq litterã eſt nomen rer eſenn cuiuſdã herbe nodiue ſegetibus.q̃alio no⸗ rbitrocn mine dicit loliũ.⁊ẽ generis etrocliti femi⸗ vett ſubomai niin ſingulari.⁊ neutriĩ plurali. Et dicũt — in plurali coꝛripit. Vnð vſus. Eſtzianig funt ʒizanie ⁊c. Et ponit᷑ hicꝙ erroꝛe falſi egoroſeſ ratis quẽ diabolus ꝑſuggeſtiones ſuas ſe minat. vt homies in peccgta moꝛtalia in⸗ v nolnat. et hoc facit in medio tritici.iĩme⸗ dio bonoꝛũ ⁊ electoꝛũ in eccleſia dei. Blo⸗ vnopen ſa. pmiſcẽdo hereticos electis. vel ĩ medio onelene w tritici in coꝛde homiĩs in qᷓ erat bona volũ emenbon tas.⁊ abijt. ſcʒ aduẽtum ſuũ occultando. obarem qatrãſtiguratſe in angelum lucis · Hotan noridennn dũ ꝙ ſicut pꝛelati tripliciter negligunt.ita andoſne diabolus tripliciter operat᷑· Doꝛmiũt enĩ inter pnsdunm pꝛelati vel toꝛpoꝛe inertie. Pꝛouer. vf. Fe/ —— ftina diſcurre. ſuſcita amicũ tuũ.ne dederi ſomnũ oculis tuis. vel cũ reſoluũtur laſci⸗ nepGrnde e hia. Smos.vj. Doꝛmiti in lectis eburneis Frrdumur nw ⁊laſciuitis in ſtratis vñis. Vel tertio. cum nag pꝛemũtur ignoꝛãtia ſiue culpa.ſ. Theß v. ar M õ doꝛmiamꝰſicut ceteri.ſed ſobꝛij ſimꝰ g xyigilemus. Videns hec diabolus apo⸗ ſennbusn nit inter eos triplex ſtudiũ.pᷣmũ ventt. ſu/ n en perſeminat.? abit. venit ꝑſuggeſtionẽ erro enn ris ſupſemiat p cõſenſum̃ homis⁊ abit in nö occultatione erroꝛis ſub ſpecie veritatis. ** dgunpinn Eũ autẽ creuiſſet herba · Hic ſubdit᷑erro ris manfeſtatio. Vñ. cũ creuiſſet herba.i. — cũ fideles ꝓfeciſſent in fide ⁊ moꝛib.⁊ fru erum feciſfeti. bone ſpeiopa monſtraſſet. duumpimn nih vel creuiſſet. ꝑ pꝛofectũ ſidei.⁊ feciſſet fru ⸗ nneis nöcvlen ctum. geffectũ ogis boni.qʒ fides ſine ope vineis tM mnn ribo moꝛtua eſt. Jaco.ijtunc aparuit ʒiza niſifuresM p nia.imanifeſtauerũt ſe hereticoꝝ dogma wncn ta· Erroꝛ eni manifeſtapoſt exitũ verita . Vominica quarta poſt ſorſi-Q æinſecũda par tis nõen habetpꝛincpiũ niſiin vero. qð S Dirxi ſecdo L ðſcri 3 bitur diabolica iniqͥtas. Vñ ſequit. Cum gentiã cuſtodie. ĩ hoc ꝙ dicit. cũ doꝛmirẽt· manifeſtationẽ ſeminis.ibi.cũ autẽ creuiſ quidã ꝙ in ſingulariꝓducit penultimam· octa. epi. verũ euẽtus oñdit. Vñ poſt phetas pſeu⸗ doꝓphete. poſt chꝛiſtũ antichꝛiſtus. Hicẽ argumentũ ꝙ cũ homo ſpiritualis eſſe ce⸗ perit tũc iudicat õia. Scm gloſam hic ſunt tria moꝛalia documenta. Pꝛimũ eſt ꝙ negligẽtia p̃latoꝛũ magis eſt ꝑiculo⸗ ſa qᷓ; ſimpliciũ. Patet.qꝛ eoꝝ occaſiõe dia⸗ bolus multa mala facit in ſubditi. Illa au tem negligẽtia cõſiſtit in tribyſcʒ nõ repa⸗ rando qᷓ ſunt reparanda in plebe.ij. Para lip. xxiiij. Teuite negligentius egerũt. ⁊ lo quitur de ſartatectis reparãdis. Secũdo recuſando diſciplinã dei. Pꝛouer.j· Deſpe xiſtis om̃e cõſilium meũ.et increpationes neas neglexiſtis. Tertio qd iuſtũ eſt non exequẽdo Saßp̃.üj. Impij autẽ ᷣm q cogi⸗ tauerunt coꝛreptionẽ habebunt.qͥ negle⸗ xerunt iuſtum ⁊ a dño receſſerũt. uãdo ergo defectus nonemendãtur. quãdo ad pꝛopꝛiã vtilitatem viuitur· quãdo iuſticia nõ miniſtratur per pꝛelatos· dicuntur ſpi ritualiter doꝛmire ⁊ dare occaſionem dia⸗ bolo ſeminandi mala ſemina vicioꝛũ ⁊ er⸗ roꝛum. Scm documentũ eſt ꝙ diabolꝰ ex depꝛauatione voluntatis ſue iam quaſi naturaliter cuilibet hominieſt infeſtꝰ Qñ dicitur inimicus eius. Facit auteʒ hoc in po inuidia. De qua dicitur. Inuidia dia⸗ boli moꝛs intrauit in oꝛbem terrarũ. Do let enim illas ſedes celeſtes quas aut no⸗ luit aut neglexit homines exlutea mate ⸗ ria conſtantes adipiſci.xj.q.ij. Viſis. Et econtrario qᷓſi naturaliter homo odit dia/ bolum non inquãtum creaturã dei ſed in⸗ uantũ ſibi aduerſum. Vnde Wath. vf. Aut vnum odio habebit et alium diliget. aut alium ſuſtinebit et alteruz contemnet. Tertium documentum eſt ꝙ multa vicia et fere omnia ſub ſpecie virtutum ſepius introducuntur in medium populiet ideo opus eſt magna cautela. Et de hoc Iſido rus libꝛo.iij· de ſummo bono capło.xxxv. per longũ paſſum.ponens etiã in hoc dif⸗ ferentiam inter peccata ſpiritulia ⁊carna lia. Dicit enim. Quedaʒ vicia ſpecies vir⸗ tutum pꝛeferunt. ideoq; pernicioſius ſu⸗ os ſectatoꝛes decipiunt.quia ſe ſub vela⸗ mine yirtutuz tegunt. Nam vicia que ſta/ tim virtuti contraria aparent. cito dum palam veniunt emendantur ꝓpter qð ſe⸗ quaces eoꝛum de talibus erubeſcũt.car⸗ Hermo nales plerũc; ꝑ inſ enſibilitates mẽtis non agnolcñt viciũ eſſeculpabile qð dignũx⸗ qerur damnatione. Et erempliſicat ibiqᷓ/ modo ſub pᷣtertu iuſticie crudelitas agit᷑. Sic remiſſa fegnicies dicit᷑ ma nſuetudo. ⁊indulgentia pietas ꝓdigalitas dicit᷑ libe ralitas. tenacitas. temperantia· pertinãcia putatur cõſtantia· tim oꝛ dicit᷑ obedientia pumiliras. pꝛocacitas vocis ꝓ lubꝛicita⸗ te caſtitas iudicat. pigricia ꝓquieterepu⸗ tatur. inquietudo dicit ſollicitudo vᷣcipita tio feruoꝛ boni ſtudij noĩatur. tarditas be ne agendi dicit᷑conſilij moꝛa. Eter iſt ip̃e bcludit. ꝙ multi ſe iuſtos credũt. cũ tamẽ ſint repꝛobi.ꝓpter quod ſᷣm ip̃m caute eſt bomini ambulandũ. Vicia enĩ ſunt quaſi latrones.q quaſiquieti ꝑviam nobiſcũ in cedunt.ſed habita opoꝛtunitate nos occi dunt. bm ip̃m · De hoc aũt Aug in libꝛo de cõflictu virtutũ ⁊ vicioꝛũ. d 1 terti 07 ivltima ꝑte euã⸗ 2. X* gelij deſcribitur iu ſticie diuine eqᷓtas in eo ꝙ iuſſit vtrũq; ab altero ſegregari.⁊ vt dignum fuit ſuo loco reponi vnde ſeqͥtur. Accedẽtes utẽſerui patriffamilias.i angeli vel ᷣm Ayrã pᷣdi catoꝛes ⁊ p̃latiꝑ deuotã oꝛationẽtanqᷓ; ſo/ liciti fideles ⁊ deuoti circa res omes. dixe runt patrifamilias.i.deo ↄſulentes euʒ in coꝛde ſuo. Dicit hic Criſo. Volẽtes diſce re opoꝛtet interrogare Dñe ſcʒ qͥ om̃ia po tes.nõne bonũ ſemen ſemĩaſti in agro tuo ſcʒ ꝑapoſtolos ⁊ pᷣdicatoꝛes in mũdo. Ec ce tangit᷑ ſeminatoꝛ qꝛ deus · uis aũt cõ⸗ tra illů auſus eſt ſeminare ſemen malũ.qͥs ergo auſus ẽ coꝛrũpere in agro tuo. qͥs au ſus ẽ intrare vnde ergo ʒizania habet. qſi admiratiue loquunt᷑. Et ait illis. Inimicꝰ homo hocfeciti.diabolus. qͥ dicit᷑ hõ ab homiĩe denicto ſicut ſcipio africamꝰ ab afri ca deuicta. Dicit᷑ ergo homo· qꝛ ſub ſpecie humane rationis hoĩem decipit · vel ꝙ ab initio homini inimicabat᷑ Beñ.ij· Inimi⸗ cicias ponã inter te. vel qͥa hoĩem voce hu mana decepit. Serui auteʒ dixerũt. Vis ibimus ⁊ colligemꝰeg.i.placeat tibi ꝙea⸗ mus ⁊ de medio euellamꝰ.vel excõmunicã do eos vel ſeparando bꝛachio ſeculariin- nocato.ſicut petrus furoꝛe ſuccẽſus ſtati amputauit auriculã dextrã Wach. xxvj· ſimiiter diſcipuli Au.ix. Vis dicqmus vt ignis deſcendat. Et ait illis.nõ · Et ratio/ nẽ ſubdit paciẽtie ſue ⁊ expectationis; foꝛte colligẽtes ʒizania de me oet occidendo om̃es pctõꝛeſ.eradicetis ſie tio feſtinata. Et glola dicit ꝙ hicdaturin cus penitẽtie. ⁊ monemur nõ citoqnpui re. quia q̃ hodie errat. foꝛſitan crqs deſe det veritateʒ. Et km Boꝛrãphibetenij catio feſtinata quã nõp̃cedit ãmonitic minata. De qua ad Titũ.iij. Bereticpe minẽ poſt vnã ⁊ ſecundã coꝛreptionẽde ta. Scðo dãnoſa qñ multitudo eſt hc ſa velpᷣnceps vel qñ ñfuit cauſa maiteſi redundans in iniuriã ecclie. Tůcenitut randi ſunt malix pace ecẽie. Terioſij cioſa qñ nõ habet᷑ certitudo de hereſijj cio alicuius. His trib modis ꝓhibein dicatio ne ſimul eradicet᷑? triticʒ Vit qñ aliqͥs ex leui ſuſpitione excõmuniii putatur ʒiʒania cũ ſit triticumvelqſi monitione exq̃ alij ſcandaliʒantur. u nõ ſeruatur iuris oꝛdo. Vel qñ multin do. qͥa qͥ nunceſt ʒiʒania cras erit trii; O vtinã aduerterẽt iſta noſtri pontifius fulminantes ex talibus qualibuſſibeten ſis etiam ſine monitione pꝛecedentiiute dicti ſententiã pꝛo duobus groſſis q dicitur illud quod ſeqͥtur. Lni creſcere vſq; ad meſſem.id eſt. iuſtos ⁊e catoꝛes multiplicari ad tempꝰ iudiciiij tempoꝛe meſſis.i in die iudicijet bocui pꝛope punctum iudicij. et hoc intelign dum eſt de illis qui non ſunt notoꝛhu pertinaces neq; cõuicti de pertinai⸗ q; imminet vniuerſale damnũ ecdeſiedi cam meſſoꝛibus. id eſt. angelis. Loliji pꝛimũ ʒizania.id eſt peccatoꝛes excuin do eos pꝛimum a conſoꝛtio beatoꝛi c quo ad penaʒ damniet alligateeg. ⸗ penam ſenſus in faſciculos ·ideſt diuii penis plectite. Alligate quo ad perpen tem vr non poſſint euadere· Andeis Icd alligandos reges eoꝛũ in comneqn ⁊nobiles eoꝛũ in mani.⁊c. Etquo n narum varietatẽ in faſciculos non un faſce. quia pꝛo modo ꝑuerſitatis ſue w quiſq; punietur et quo ad penarumn Ah bitatem.quia ad comburendus ſclic ne inextinguibili. Triticum aulem nn congregate in hoꝛreum meum c tatur hic felicitas ſanctoꝛum. ino eo· quia ad eoꝛum conſolationem n — — pnuti hono litt Sa v0 Iyi uc pra m guün pictei uimia ſinſen Ms asj dom dem ſuo. kepo eunt dnn woeb iem itme. vimo ſeiſth wübon ſuh ſmct ctchſ naun gbon cuſn ſlbe hmei ubt mittentur pꝛins ad gehenßjam. Vñ in pð. 1etabitur iuſtus cũyiderit vindictã ma⸗ nus ſuas lauabit in ſanguine peccatoꝛis. Sco quia habebñt felicitatẽppꝛiam· qꝛ rriticum meũ. Tertio ſoeietatẽ beataʒ · qꝛ in hoꝛreũ meñ · ſcz mee celeſtis habitatio⸗ nis. vbi ego pꝛimus ſum tanqᷓ; granũ fru⸗ menti. Joh.xij. E Bic occurrũt tres moꝛalitates ßᷣm tres ſtatus ꝑſonaruz · que In patrefamilias habemꝰ qͥd amemus? quid imitemur.Et hec ſunt quattuo? aͥ/ bus ꝑ oꝛdinẽ cõmẽdat᷑ bonitas eius. Dð patet in ſeminãdo bong in celo · vtangeloſ bonos licet aliqͥ ſua ett eiten i au li. vt dicit ꝗſido·libj. de fůmo bono cax. l ñ ait rñdendo querentibyltionem. Inimicus homoh fecit · Tertiũ eſt ſapiẽ⸗ Cia. qð patet in pᷣcauendo ꝑicula.vñ ait.ne n oꝛte colligentes. Quartũ eſt iuſticia ĩ red dendo ynicuiq; uxta merita. ñ dicir in nn tempoꝛe meſſis. Scoĩ inimico habem ne quid viremus? deteſtemur. videlicq̃cru ennin Plick eius maliciam. Pꝛima eſt qꝛ venit vt m ilndqwiint inimicus. Scða eius actꝰ periculoſus.qꝛ ne upſeminauit · Tertig quia locus ſoli deo aptus qꝛ in medio tritici.mediũ aũt eit lo/ es nuenn cus vtutis. Onarta qꝛtpᷣs impꝛouiſuʒ.qꝛ n doꝛmientib homiby. Tertio in ſernis ha epnnpemus qd laudemꝰ⁊ imitemur.⁊ ſunt qᷓt ⸗ ede uoꝛ. Fidelitas in.ꝙ acceſſerũt ad patrẽ ne ꝓditoꝛes viderentſollicitudo qꝛ queſi⸗ erunt. dñe. nolentes celare damnũ. Obe/ n dientia· vis ibimꝰ non enigbſq; nutu eius nüznuctu audebãt facere. Eelus.in ꝙ dicunt⁊ col ospenne ligemus ea. In põ · Eelus domꝰtue come dpen dni dit me. Bic occurrunt tria dubia. Pꝛi⸗ mũ vnde ſit malũ· Secundũytrum mala ſieriſit bonũ. Tertiũ vtrũ maluʒ coꝛrũpat nmn totũ bonũ. Ad pꝛimũ rñdeo ᷣm Boꝛram ſup Watth. M malũ licet nõ habeat cau eſt cauſa mali. neccãmefficienteʒ expar⸗ — te ſui qꝛ nihil eſt.nec habet inclinationem u naturalẽ ex parte loci.quia ager bonꝰeſt⁊ d bonũoꝛdinatus. Sod icet nõ habeat auſam efficientẽ ſed tñ habet deficienteʒ „ ſcʒ liberũ arbitriũ. Vñ Augꝰ dicit ꝙ ma⸗ lnm eſt actꝰ incidens ex defectu bom. Itẽ n—. ſubſtantialitereſtin bono ⁊per ipm aßit⁊ h cõgregate. Duarto exloci iocunditate. q Scʒm eſt eius patientia in tolerãdo ma/ ſamefficientẽ ex parte acriõis.qꝛ deus nõ Dominica quarta poſt octa.epi. coꝛrumpit · Itẽlicet natuta nõ exeiꝰ inſti⸗ tutione.tamen ex eijs operatiõe ⁊ coꝛru⸗ ptione pꝛona eſt in malũ.et iſta om̃ia ſunt cauſa intrinſeca malicauſa autem extrin ſeca eſt ſuggeſtio diaboli.vt hic dicit domi nus.inimicus homo hoc fecit. Ex his in⸗ fero m Thom̃ pma pᷣme.q. xlviij. arti.j. M malñ non eſt natura quedam.ſed ẽab ſentia boni· Vnde Dioniſius.iij ca. de di uinis nominiby. M malũ non eſt exiſtens ſunt paterfamilias. inimic eius. ⁊ßᷣuieiꝰ. neq; bonum.er per hoc dicit ꝙ mglum nðõ sgit neq; deſideratur in virtute boni ad⸗ unctiper ſe autẽ eſt infirmuz ⁊ pꝛeter vo ⸗ luntatem ⁊ intentionẽ. Secundo infero malu eſt in bono vt dicit Auguſt.in en iridion.et ita malum eſt in libero arbi/ trio et voluntate.a qua pꝛocedit tanqᷓ; ab oꝛigine.⁊ ſic voluntas eſt cauſa peccati nõ efficiens ſed deficiens. Namyt dicit Tho mas ſuꝑ.ij· ſententiaꝝ diſt. xxxiiij. Volun tas ᷣm quod habet reſpectũ ad ſunʒ pꝛin⸗ cipium a quo eſt.ſciicet ad deum. non eſt nata elicere aliquid ex ſe niſi bonum.ſed ßᷣm quod habet reſpectum ad pꝛincipiuʒ exrquo æſt nihil. qum ipſa volũtas ſit ex nĩ iꝗ tendit ad effectum. Si ergo ſcire vo⸗ mmus vnde ſit malum culpe materialiter Dicimꝰ ꝙ ex nihilo. Si vero foꝛmaliter. dicimus ꝙ ab abſentia boni debiti.ſcilicʒ ſpeciei. modi et oꝛdinis. Oꝛiginaliter autẽ q libero arbitrio et voluntate. Et tantum ad pꝛimũ dubiũ. Icd ſecundũ dubiũ cũ queritur vtrũ mala fieri ſit bonũ. Reſpon deo Em Thom̃.ſuper.j.ſententiaruʒ.diſt. xlvi. M mala fieriper ſe non eſt bonuʒ · qꝛ vt dictum eſt quia neca bono cauſantur. cum non babent cauſam efficienteʒ ſed de ficientem.nec mala fieri eſt natura.ſed pꝛi⸗ uatio.nec mala fieri eſt fieri.ſed ab oꝛdine deuiare.et ſic non eſt per ſe bonum ſedꝑ accidens. Pꝛimo ratione boni quod inde elicitur. vt perſecutio tyrannoꝛũ non eſt ꝑ ſe bona ſed per accidens ratione patiẽtie martyrũ que ex ea elicitur. Et per hoc eti⸗ am ſoluitur dubitatio.an deus vult ſieri mala.dicendum ꝙ non m cuſalitatem. quia non cauſat ea. Sed bene vult ᷣm nõ pꝛohibitionem.in quantũ ea non ꝓhibet. voluntate ↄſequente.cũ poſſit ea ꝓhibere etetiã inquantũ ex eis elici᷑ bonuʒ. Ouod fit tripliciter· Pꝛimo pꝛopter ſpecialeʒvti⸗ litatem vt firmioꝛes ⁊ abilioꝛes reſurgãt. 8 S — Sco quantũ ad vtilitarẽ cõmunẽ. vt qů expeccato ſuo aliq̃s punitur· eł pꝛocrea tur par? bonus ſtatꝰ totiꝰcõmunirat. vt qñ aliquis ex pctõ alteriusdereſtãdo ip̃m feruentius in amoꝛẽ dei rapit᷑. Adtertiũ dubium vtrũ malũ poſſit coꝛruperẽ rotu bonum. Rñdeo m Tho· in hina pme. q. xlviijca. iiij.ꝙ non. qꝛ vt dicit Augꝰ· in en/ chiridion. ꝙmalũ non põt conſumere bo⸗ nũ. Vnde ptʒ ꝙ malũ culpe cõpatit᷑ ſecuʒ * 5„ bonum nature.⁊ veritas ſcripture cũ 3hà nia erroꝛis · In diuerſis auteʒ pſonis hoc atparet melius. ybi ſemen veritatꝭ ſtat cũ ʒtzania coꝛruptionis. Naz fides foꝛmata ſtat cũ venialibus malis · et infoꝛmis cum moꝛtalib⁊ ſicptʒ ſolutio huiꝰ dubij·⁊ tan tum de iſto ſermone. Pñica q̃rta. II. Sermo KRI Imlle eſt regnü eioꝛũ homini qͥ ſeminauit bo ⸗ nnum ſemen in agro ſuo · Lũ au tem doꝛmirẽt homiĩes venit inimicꝰ ⁊ ſu⸗ perſeminauit ziʒania Watth xiij. Sicut dicit magnꝰ pater Augꝰ· in ſermone.ij · de annunciatione. Worx yt deꝰ omp̃s locut? eſt in huiꝰ mũdi exoꝛdio.cũcta creata ſunt lico pependit celũ.ſtatim ſtetit terra.ma⸗ re deſiuxit. Deinde factꝰ eſt homo ſimilis deo.qͥ roboꝛatur coꝛꝑe· pingit ſpecie. ſpiri tu adimplet᷑ veſtitur aſpectu. ituit᷑ dñs et mundi poſſeſſoꝛ. Itaq; ᷣm Berñ. ſuper Canti.bmone. xxxi. Collocatꝰ in paradi ſo voluptatis nihil moleſtie. nihil indigen tie ſenſit. odoꝛiferis ſtipatꝰ malis. fulcitꝰ oꝛibus. decoꝛatus gloꝛia.⁊ honoꝛe coꝛo natus·⁊ ↄſtitutus ſuꝑ oꝑa manuũ plaſma toꝛis. Cui ſoꝛs erat ⁊ ſocietas cũ pꝛincipi bus angeloꝛũ cũ om̃i militia celeſtis ex⸗ ercitꝰ Erat itaq; yt dicit Zmbꝛo ad Sa binum. Pꝛimus homo recens dei opꝰ. cõ fabulatoꝛ aſiduus. templatione dignifi⸗ cus · innocentia ſtipatus · caritate afflatꝰ. ſapientia dotatus. pꝛudẽtia fulcitus.inſti cia veſtitus foꝛtitudine vallarꝰ temperan tia cõpoſitus ſtabilitate firmatꝰ. Hec ille. Ecce quãte dignitatj fuit homo in ſui pꝛi⸗ ma creatiõe. Dui vere fuit vt bonũ⁊ opti mũ ſemen in agro paradiſi creatus? ſemi natus. Verũ qꝛ vt git Zugꝰ· vbi ſup· Nul la eſt felicitas q̃ nõ habeat inimicũ.eo ꝙ in nidia ex opulentia oꝛta eſt. vt dicit SValu X ſtius lib.j. Pꝛinceps oĩm maloy qut ptura inimicũ homiĩs apellat. důyin⸗ minẽ de limo terre ad ie ⁊ tantis donis oꝛnatũ.mo illis ſolu eundẽt peremit. Sicq; pꝛim homoꝛ li ſa temptratiintẽpersr/ factꝰ etpdu ritatemalus inuẽtus eſt Ponunji pniĩa diij pꝛinceps. Et bꝛeuterojihn tutibya deo hominijnfuſ is.dizbopchn ria vicia velut ʒiʒania triticoinſerutuj cunt verba nfi thematis. Inquj tria tangunt᷑· Pꝛimo diuine bonitatoc; mentia in eo ꝙ ſemiauit bonñ ſemenij gro ſuo · Sco humane tepiditatisne gentia. Lũ doꝛmirent hoies. Tertidi bolice iniqͥtatis et puerſitatis maliiq inimicus venit ⁊ ſuꝑſeminauit ʒʒanun Bipꝛimo ſrn P ſis deſcribitj ne bonitatis clementia. in eo ꝙ ſemimi bonũ ſemen in agro ſuo. Etcerte m¶ bonitas diuine cemẽtie aparuit inhor nullis meritis exigentibꝰ humanãodi naturã.ita bonam vt eſſet caparſimebe atitudinis ⁊ diuine fruitionis vtdiadi maſcenꝰ libꝛo.ij ca. ij. Et Aug lib xjde uitate dei ca. xxi.⁊ lixij cg.it Circiqſi endũ ꝙ deus in agro můdi huius ſenu uit triplex ſemen bonũ ſcʒ nature ſutn ⁊gratie. De pᷣmo quõ ſeminauitſemenb nů nature. De q̃ ſemine dicit Viere icj ex ꝑſona dñi. Ego plantauite vin n electa.om̃e ſemen verũ. Votanter dictit cta. Ron eſtenĩi cõmunis yineaſedeu qꝛ nõ ad cõmunẽ vſum ſedgd eleccũcyys eſt creata humana natura. Vñp ere tiam ðꝛ vinea electa. In cuiꝰ cõparabl oĩes alie creature ſůnt vt oꝛtuipnin vineale paruule.eo ꝙ humana nalil mediate oꝛdinat᷑ ad deuz. cum om̃ilſu ipᷣam ſint creata Spa aütterſolideli vt dicit Mugo. de archa⸗ citur om̃e ſemen verũpter nam h ruptionẽin qua chditã eſt. ſuaſen quaſi fundamentũ omniũ alo Pã tolle bonñ nature. non eſt boln oil * ne nec gratie. Wagne ergo eſinatii ponderis deberẽt eſſeapud nos bonſ turalia.ſine quibꝰ om̃ia ali t fitunt. Sed di. q̃ ſunt iſta natur naaut cuiꝰ vtilitatis. Rñdeo· ert oe. Dueehi lia bona nõſi iſuſi † 1 iun m vüul m in Inlt imm inin ſihus. tdel imsi oßiht inchp ns wh ci ine uti Dominica quarta poſt octa.epi. viuere moueri ſentire et intelligere.ꝑque cõuenimꝰ cum om̃ib creaturis. Nã viuen do cõuenimꝰ cumarboꝛib⁊planti. Mo/ uendo cũ celeſtib ſperꝭ et elemẽtis. Sen ⸗ tiendo cũ aĩalibus volucrit et piſcibus. Intelligẽdo cum deo ⁊ angelis. Pꝛeterea ſirecurramus ad iſtarũ potentiaruʒ offi⸗ cia. ⁊ inſtrumẽta.nõ parua bona eſſe inue nimus. Nã ſenſus exterioꝛes ad mlta no ⸗ bis deſeruiũt. Quoꝛũ quẽlibet cum amit⸗ timus irremediabili doloꝛe pcutimur· in om̃i pꝛecio qͥ poſſumꝰ redimimꝰ.⁊ ablatũ incõparabili theſauro reparamꝰ. Attẽda/ mus igit᷑ pꝛo quãto vellemꝰ pdere auditũ vel viſum vel ractũ ⁊ſic de alijs. Aut q̃ntũ eſtimamus bñficium ſi ꝑaliquẽ medicum infectũ ſenſum aut debilitatũ nõ dico ab⸗ latũ recuperamꝰ.multo igit᷑ magis debe⸗ mus ponderare dei beneficiuz et cuꝰ do ⸗ no pᷣdictos om̃es ſenſus ummeriti ⁊ grati aturiinbonnnd naſcemhbꝛoiaiüt utate deamitipu nd ꝙdeusnig ondi Ipſn lect. õe ſenam a. Konctiinm m recipimus. Añ ſiptoto mundo nollet ho mo iſta naturalia ꝑdere. certe multũ tener deñ diligere.qͥ tanta dignatꝰ eſt ſibi echi bere. Licet autẽ homo gratis iſta a deo re ceperit.tñ non gratis ea expendere debet. ſed om̃ia ad laudẽ? honoꝛẽ dei exponere. ⁊ exeis fructũ bonoꝝ operuz fructificare. ſicut ðꝛ Loloß̃j. Imbulate inqͥt digne ðᷣo fructificantes in om̃i oꝑe bono. Ad hoceĩ data ſunt nobis naturalia iſta vt in bonis operib exerceant᷑. Vñ dñjs cõparat ea qͥn/ qʒ; talẽtis q̃ dedit ſeruo ad negocianduz ſi⸗ deliter ⁊ fructũ afferendũ.⁊ lucrũ repoꝛtã dum in tꝑe opoꝛtuno Wath. xxiiij. ꝓmit/ tens ſe remuneraturũ maioꝛiby bonis ſer⸗ num fidelẽ qͥ pꝛedicta talẽta bene diſpẽſa⸗ ret.vt dicit᷑ ibidem Math.xxv. Sed heu multi ſunt qͥ naturalib bonis abutuntur. Bã qͥdam ea abſcondũt nec ea advtilitatẽ pꝛorimoꝛũ autpꝛiã etercere volũt vt deſi des et pigriEt iſti ſunt ſiles illinequã ſer no qͥ talentũ ſibi cõmiſium abſcondit. Dð fit cũ homo bonis naturalib ſicutẽ cogni tio naturalis intellectꝰ nõ vtit᷑ ꝓpter eter⸗ na ſed terrena.vt exponit Boꝛra. Alij qui expendũt ſed inutiliter vt mũdani curioſi et vani· Oquãti ſunt tales maliᷣui pꝛudẽ tes in ſecularibyin tꝑaliby.in vanis ⁊ cadu s. in excogitãdis negociatõiby. aritificijs ⁊ lucris alijs. in edificãdis domib. caſtri. munitioniby piſcinis. pꝛedijs ⁊q̃ſtibalijs in inueniẽdis nouis coloꝛib ſarturis in⸗ ſciſuris.foderaturis. in cõponẽdis veſtiv crinib cincturis et picturis diuerſis. In his vero q̃ ſpectant ad aniaʒ nullã diligen tiã facientes nec pꝛudentiã ſcientes. Deq bus dicit ꝑ pꝛophetã. Sapiẽtes ſũt vt fa ciant mala. bona autem facere neſciũt. Ni ergo dicũtur abſcondere bona naturalia aut ſaltẽ inutiliter expendere. ceres quõ abſcõdunt aut inutiliter expen dũt exquo ea ita exercent in diuerſis acti oniby ſatis vtilib vſui hñano ſine quibvi ta pñs nõ ducit᷑. Ad qͥd rñdeo. M om̃ia pᷣ ⸗ dicta licet ſint licita.tñ ſinõ oꝛdinantur in eterna oĩno ſunt inutilia· et q̃ſi abſcõdita. erquo nõ ꝓuenit inde aliq;s fructus anĩie. Quis autẽ nõ videat q̃liter multa acqͥrũt diuites expꝛedictis. Siliter ſuꝑbi⁊ vane gioꝛioſi ambitioſi et alij.qͥ tñ ex his om̃ibh modicã vel nullã faciũt anĩe vtilitateʒ. In elemoſynis pijs oꝑibus. paupeꝝ ſuſtenta tionibꝰ ecclie oꝛnatiby ⁊alijs honoꝛeʒ dei ↄcernẽtibus. Vnð dicit Criſo.qꝙ ſicut ule qͥ ſemen accepit cauſa ſeminãdi ⁊gccipiẽs tꝑe ſeminatiõis nõſemiauit.dño ſuo dam nũfacit. et ſi ſemen nõ ꝑdidit. uitñũ pote rat lucrũ facere ſi opoꝛtuno tꝑe ſeminaſſet Ita iſte qui bona tgalia accepita deo ⁊ ea nõ expendit ad honoꝛẽ dei ſed ad vanita⸗ tem ſeculi.exqͥ lucrũ nõ fecit damnat᷑⁊ in ⸗ utilis ſeruus iudicat᷑. WMatth xxx. quẽ do minus iubet mittiin tenebꝛas exterioꝛes vt dicit᷑ ibidẽ. vbi erit fletus ⁊ſtridoꝛ den tiũ. De ſcõo patet quõ deꝰex bonitate ſua gratuitaſemĩauit in agro huð mundi bo/ — na foꝛtune 3ſi aliud ſemen bonũ q̃ ſuſten⸗ taripoſſumꝰ. De qͥ ſemie dicit᷑ Beñ. xlvij. vbippls egypri dixit ad Joſeph. Eme noſ in ſeruitutẽ regiã etpꝛebe nob ſemẽnede ficiente cultoꝛe terra redigatur in ſolitu ⸗ dinẽ. Et ait Joſeph. Accipite ſemina ⁊ſe ⸗ rite agros vt fruges habere poſſitis. Hoc ſeruauit expꝛeſſe deus cũ pꝛimo homĩdi⸗ xit. Pꝛoducat terra herbaʒ virentẽ et faci⸗ entẽ fructũ.vt ſit vob et cũctis animãtibo in eſcam. Per quod ſignificat om̃ia foꝛtu ⸗ ne bona que homĩes ꝑ induſtriaʒ acqͥrũt. oꝛdinãtes ea ad ſuſtentatiõem coꝛꝑis ſui. Kam ſine ip̃is ſubſiſtere nõ poſſet eo ꝙca loꝛ naturalis agit in coꝛpus. Vnde ſinon haberet cibum cõſumeret coꝛpus homis. Et ſienimꝑ cibũ homo nõ poſſit repara⸗ ri in humido radicali. poteſt tñ retardari Sed di⸗ 8 neita cito cõſum lampade nõ poteſtſe vefendere quin con ſumatur ſed retardat᷑ ab oleo ne tam cito öſumnatur. Oies ergo diuitie hüaue ad hoc date ſunt homini vt eas ad ſuſtentati onẽ coꝛpoꝛis ſui ⁊ vtilitatẽ pꝛoximi couer tat. Nã ſicut ſunt diuitie adiuuameta bo/ nie ſic repꝛobis ſunt nocumẽta ſieis ab⸗ utuntur. Picit Zmbꝛo.libꝛo.vij. ſuꝑ Lu m. Vñ Miero. in epiſtola ad Sabinaʒ· — Bonus vſus diuitiarũ eſti ci nõ poſuerit vt eas pauperibꝰ erogauerit· Diuiti nõ obſunt opes ſi bene vtatur eis. ßů ſicut dicit Beda ſuꝑ Aucã. xij· capitlo õ repꝛebẽditur diues ꝙterraz coluerit · „ vel fructus in hoꝛrea cõgregauerit. ſedꝙ ſiduciã vite in his poſuerit vel pauperitp nõerogauerit. Rec ideo diues nõ exaudi tur in inferno poſiꝰ.qͥa diues fuit in mun do.ſed qa in diuitijs poſitꝰ pauperẽexau dire noluit. Anguſti in Omelia de diuite. „ Binceſt ꝙ diuitie bene dicunt᷑ ſemen · qa ſeminari debẽt per diuites vt creſcant et muitiplicent᷑ fructũq; afferant ĩcelo. Jux⸗ ta ilud.ij ad oꝝ ix. Wultiplicabit ſemẽ veſtrũ et augebit incremẽta frugũ inſticie veſtre. Sicut enĩ videmus ſi ſemen nõ ſe minatur minuit᷑· Si ſeminat᷑ multiplicat xaugetur. Vnde Apls dicit Qui parce ſe minat. parce ⁊ metet. Et qui ſemĩat in be⸗ nedictionibv. de bñdictionibꝰ⁊ metet vitã eternã · Ecce bonus fructus huiꝰſeminis De tertio quomõ deus ex bõitate ſua gra tuita ſemĩauit bonũ ſemẽ gratie ĩ agro hu ius mũdi. De qͥ Iſaie.j. dicit Riſi dñs reli quiſſet nobis ſemẽ ſicut Sodoma fuiſſe⸗ mus Et ſicut Bomoꝛra ſiles eſſemꝰ. Ve⸗ re ſiceſt Nã ſine gratia nihil valent bona naturalia vel foꝛtnita. Hã quid ꝓdeſſet ho mini ſi haberet vitã nature ⁊ vitã opulen⸗ tã foꝛtune.exqͥ nõ hr̃et vitã gre.ꝑquã ſolã habet verũ ⁊ bonũ eſſe Naʒ ex ſola gr̃a ha betur humana ſufficientia q̃ntum ad eſſe bonũ.cũ homo ex ſuis naturalib non poſ ſit aliqd cogitare meritoꝛie a ſe quaſie ſe. ſed ſufficienria eiꝰex deo eſt. ij. Toxꝝ. ij· Er ideo Iſaias bñ dixit ꝙſine tali ſemĩe fuiſ⸗ ſemus ſicut SVodoma? Bomoꝛra. Qua/ rũ plus viuens vita nature ⁊ foꝛtune pꝛo pter defectũ gratie abuſus eſt vtraq; illa vita ⁊ abſoꝛptus eſt viuꝰ in inferno · Hinc Pð ait Kiſi quia dñs adiuuiſſet meſczꝑ germo 8 atur. ſicut oleũ ⁊ licmẽ in ſeſt ſi in eis fiduciã habe Luce.x. catũ negligẽtie.et de erroi pter peccatũ negligẽtie.et de bedunn vitam gratie. paulominꝰ habſtaſſet n ferno anĩa meg. Et iterũ in alioloco du idè. Melioꝛ eſt miſcðia tun ſupyitsv dicit Innocẽiiij ꝙ bocꝓtantoditqn nullius vita quãtũcũq; fancta ſuffici mini niſi aſſit miſchia vłgratiadei in dicit Zrego. ira ſanctoꝝ ſuccũbitſiyt⸗ tas dei deſit. Er tangũtur hictres ſn hominũ qͥ habẽt ſingulos reſpecha ſi⸗ gula pꝛedicta ſemĩa. Nã circa ſemen nn re debẽt om̃es puſilli⁊ magniſeneseti uenes · diuites ⁊ paupꝑes.ſpirituales erſe culares exerceri· vt de ſemie naturgli do noꝛũ pꝛoducãt fructũ honoꝛis ⁊ honel tis. Ecci.xxiij. Eirca ſcõm ſemenſqʒ be⸗ noꝛũ foꝛtune debẽt occupari maxime dů uites pꝛicipes ⁊ habũdãtes in ſeculony ducant fructũ elemoſyne et largiun nit faciant amicos de mãmona iniqͥtatis Iu ce.xvi. Circa tertiũ debẽt exerceri pᷣnit ſpirituales.qͥ ſunt diſpenſatoꝛestaanii ſtratoꝛes multifoꝛmis gratie xp̃ivtaitd poſtolus. Eit ex ea ꝓducant fructũ ſau ſubditoꝛũ. Ipis eni dictũ ſ ꝙ in verbis ye Dir ſecũdo n hũane tepiditatis negligẽtia cuʒ adiin. Eũ autẽ doꝛmirent homiĩes. Qnodec nit Bloſa.i.cũ negligẽter agerẽt toꝛpo et ocium. Unde ei cuius agrũ ſinetn ce repleuerũt ·Pꝛouerb. xxiij dicit Uſh quo piger doꝛmis Malus ſomwexq pꝛoueniunt tot pericula. vt bomoaMit fructũ naturaliũ foꝛtuitoꝛũ ⁊ gralulj bonoꝛñ. Et certe ſiceſt ꝙ negigẽtn nil cit multa mala.⁊ ex pariis denenit nul rima. Quia ſicut dicit phᷣs pꝛio cel. uus erroꝛ in pꝛicipiomarimus fitinjue ã tin Robertũ Voigot ſuperid S piẽtie ca.iij.ꝛimodiaſis cauſaoiji n tam in hoie qᷓ; in angelo fuit negign⸗ Sienĩ homo vel angelus a deo 3 in gratia.bene fuiſſet vſus in naturgi ⁊gratuitis ſibi dgtis. nůqᷓ; war gelo cõueniẽs aliqd deoꝛdinall 1 P dei excellentiã apetiuiſſet necyn 4 iudicaſſet dictis ⁊ pſuaſionibꝰ quieſcere.ſed quia neglexerunt e *+ in err ſibi datis pmiſi ſunt cadere zench gentie in peccata ſuperbie etino ſon ſic Vominica quarta polt octa.epi. Etideo ip̃e Holgot radicem omnium cul liter aũt ꝑ dalidam q̃ᷓ intep̃tatur paupcnꝰ parũ dicit eſſe negligentiã que finaliter pa la ſignificat caro.ſuꝑ cuius genug doꝛmit rit contemptũ. Vt dicit᷑ Pꝛouerb xvij. Et ſamſon.qͥ interp̃tat fol foꝛtis. et ſignificat nota ꝙ iſte eſt oꝛdo cadendi in homie q̃n/ animã que pulchꝛa eſt inſtar ſolis ⁊ foꝛtis tumcũq; fuerit in ſtatu ꝑfecto.videlicet pᷣ/ ꝑvirtutẽ que tũc doꝛmit cũ carni cõſentit· —— duoꝛũ. ʒjsaiit Let Mnſcci ne tepidtnsnin rünnriiſnni or. Etcnltin mo negligere modica.loqui ocioſa.et raro confiteri.aride dicere diuinũ officiuʒ. que yidentur modica eſſe. Et ex his diabolus inducet in groſſiſſima peccata. Sicut cir⸗ ca dolium ſunt ligant᷑ par nis funiculis So culis ſoluuntur magni circuli⁊ ſic totum dolium. Sic dicit Sapiẽs Ecci xir. Oui ſpernit modica.paulatim decidet ad ma ibꝛa. Iſte eſt ergo malus ſomnus qͥſicom nia bona deſtituit anihilat ⁊ cõfundit. Recte aũt negligentia cõparatur ſom ⸗ no · Sicut enĩ in ſomno quieſeit homo.et pꝛiuat᷑ om̃ib que habet ſi in ſomno negli entie ⁊ culpe omniby virtutib ſpoliatur. ſtud figurat᷑ in ſomno Jone de quo di⸗ dtur ꝙ fugit a facie dñiĩtharſis.⁊ intrãs nauẽ obdoꝛmiuit ſopoꝛe graui⁊ venit ma gnus vẽtus.⁊ facta eſt tempeſtas ⁊ nauis periclitabatur. Finaliter autẽ Jonas fu⸗ it pꝛoiectus in mare vbi cadens in ventrẽ ceti.qmiſit crines capitis.⁊ factus ẽ caluꝰ. Vbi dicit Bloſa. Brauis ſopoꝛ ꝓphete ſi⸗ gnificat hominẽ toꝛpentẽ ſopoꝛe erroꝛig. cui nõ ſufficit fugere dominũ ſed inſuꝑ q̃⸗ dam vecoꝛdia obꝛutus ignoꝛat dei iram? ſecurus doꝛmit. qui tandẽ pꝛoijcitur in ce rum i.in infernũ. Sicut enim cetus habi tat in obſcuro ⁊ in fuctibꝰ magnis ⁊ in pꝛo fundo maris. Sic infernus dicit᷑ eſſe ĩ ob ſcuritate maxima ⁊ in ꝓfundo terre. Vnð in euãgelio dicit᷑ in coꝛde terre. Sicut eni oꝛ eſt in medio anialis.ſic infernus ĩme dio terre. Tandẽ capillis decaluati.virtu tib⁊ gratijs ſpoliat᷑. M ergo Jona doꝛmi ente ſurgunt venti ſignificat.qꝛ toꝛpente ocio ⁊ deſidia in homie quolibet ſurgunt temptationes a diabolo. Vñ xp̃o doꝛmi/ ente oꝛta eſt tempeſtas Wath. vij. Quis aũt ſit modus ſpoliandi hominẽ virtutib ⁊ gratijs in ſomno culpe.pulchꝛe figurat᷑ ĩ ſomno ſamſonis. De quo Judicũ.xxj. vbi dicit᷑ Q fecit eum dalida reclingre inſinn ſuo⁊ doꝛmire ſuꝑ genua ſua. Et ex ßtria facta ſunt circa eũ. Pꝛio enĩ oculi fibi eru/ unur · Scðo capilliabſcidunt᷑ Ettertio ncarcerat ⁊ laboꝛare cõpelli᷑. Spiritua/ utis ergo paruis funi Er hoctria veniũt ei· Pꝛimo enioculi eru untur.i cognitio vite pñtis neↄſideret qͥ⸗ modo mũdũ ingredit᷑ ꝓgredit᷑ ⁊egredit. ⁊ iſte eſt oculus ſiniſter. Dexter oculusẽ v te future qͥ cõſiderat moꝛtẽ coꝛpoꝛalẽ pe⸗ nam iehennalẽ.⁊ gloꝛiã eternaleʒ· Sco ei crines pᷣcidunt᷑.ſeptẽ numero·⁊ ſignifi⸗ cant ſeptẽ virtutes.tres theologice.ſ fides ſpes ⁊ caritas.⁊ qjttuoꝛ cardinales.ſiuſti⸗ cia.temperãtia. pꝛudẽtia ⁊ foꝛtitudo. Pꝛi mo fides in ſtatu culpe anihilat᷑. qa exquo deſunt oabona ſineülis moꝛtug eſt. Ja cobi.ij. Et ideo deo diſplicet So ne fide impoſſibile eſt placere deo. —„ ſpes fruſtrat Sperauerat eni ſaluari ſed ecce ↄfundit᷑in ſpe. Vnde Augꝰ.ſup illud Rom̃.v. Spes nõↄfundit. dicit. Eõᷓfun⸗ ditur qͥ qͥd ſperauerat nõ inuenit. Tertio caritas infrigidat. qꝛ tũccaritas multoꝛũ refrigeſcit Wach xxiiij. Quarto talis nõ habebir prudentiã diſcernẽdi Pꝛudentia eni vt dicit Brego.eſt cognitio rexꝝ ſcʒ ap⸗ petendarũ vel fugiendarũ.vt dicit Tulliꝰ Pꝛouer.xv. Vir pꝛudens diriget greſſus ſuos. Quinto nõ habebit foꝛtitudinẽ ſuf⸗ Septo nõ habebit iuſticiã ſubueniẽdi.qͥg ferendialiqd ꝓdeo. Foꝛtitudo enĩ eſtin ſufferendis moleſtijs ꝓ deo.vt dicit Aug. iuſticia eſt in ſubueniẽdo miſeriſ·Juſticua enipꝛias vtilitates negligit.⁊pximoꝝ ne ceſſitatibꝰ magis qᷓ; ſuis ſubuenit.vt dicit Ambꝛo.in lib. de paradiſo. Septimo nõ habebit temperantiã.q̃ cõſiſtit in coercen captiua erit diaboli. Vñ ſequit᷑ Duxerũt e gazam.⁊ poſuerũt in carcereʒ. Vñ tunc dis delectatiõiby pꝛauis ᷣm Zugꝰ· Tertio ⁊vltimo Samſon incarcerat᷑.i.extũc ania dicere põt ilud. Funes peccatoꝝ drcũple xi ſunt me. Malus garcer ybieſt obſcuri/ tas · fetoꝛ ⁊ fames. Siceſt in peccato. Pꝛi⸗ 6— uit ſtatũ ſuũ.neq; deñ neq; ꝓximũ. necco ⸗ gnoſcit futura mala ſibi imminẽtia. Luce rix. Si cognouiſſes? tu. Sðo fetoꝛ Jo mo obſcuritas agendoꝝ.qꝛ pcrõꝛ non no⸗ pelis ij. Eomputruerũt iumẽta in ſterco/ re ſuo. Pð. Putruerũt? coꝛrupte ſunt ci⸗ catrices mee. Tertio ſames. qꝛ nõ ſatiatur in vᷣbis pᷣmiſſis 78 wi tertio deſerittdiabolice iniqtatis ⁊ ꝑuerſitatis malicia. cũ additur Venit inimicꝰ? ſugſemiauit ztzaniaime⸗ dio tritici? abijt. Inimicꝰ iſte diabolusẽ. De q̃ dicit᷑ Beñ.itj Inimicicias pongʒ in ter te ⁊ ip̃m ⁊ inter ſemẽ tuũ ⁊ſemen ei· di⸗ ctũ eſt pꝛimis parentib · Ite ergo venit ꝑ dolſ⁊ fraudem circũueniẽdo aſtutia ſua hmos parẽtes. ⁊ aggrediendo eos fallaci⸗ bus ꝓmiſſis ſupſemiauit ʒizania malicie ſue in medio triticii.in medio bonoxꝝ na⸗ turaliũ foꝛtuitoꝝ ⁊ gratuitoꝝ · Vñ iu bo⸗ nis nature ſemĩauit zania ↄcupiſcentie. vt deſtruat fructũ honoꝛis ⁊ honeſtati. in nocentie ⁊ naturalis iuſticie Iſtud ſemen maledicit⁊ increpat Dañ · c.xiij · d. Semẽ chanaan ⁊ nõ iuda. Species mulieri de⸗ cepitte.⁊ ↄcupiſcẽtia ſubuertit coꝛ tuum. Scᷣo in bonis foꝛtune ſuꝑſeminauit ſe⸗ men auaricie ne fructificet fructũ liberali tatis ⁊elemoſyne. Iſtud ʒizania increpat Salomon Eeci.vij. di. Ne ſemines mala in ſulcis iniuſticie.⁊ nõ metes ea in ſeptu⸗ plũ. Iniuſticia eſt cũ qͥs habũdat.⁊ nõ lar⸗ gitur indigẽti Pꝛouer. xxij. Qui ſemiat in inſticiã. metet mala.⁊ virga ire ſue ↄſũma⸗ bitur. Tertio in bonis gre ſuꝑſemiauit zi ʒania.⁊ B multiplex ᷣm multiplices gras? dona deigratuita. Nã diuiſiones gratiaꝝ ſunt multiplices. Atðꝛ.j. Cox.xij. Diabo lus ergo cuilibet vᷣtuti nitit ſupſeminare viciũ ↄtrariũ. Nã ſiq́;s eſt caritatiuus niti tur ſibi ſuꝑſemĩare diſcoꝛdiã ↄtra ꝓximũ. ſilr odiũ.iram ⁊ inuidiã. Si qͥs habet ſci entiam dei⁊ ſapientiã.nititur ſibi induce/ re⁊ ſupſemiare ʒiʒania hereſis ⁊ erroꝛis. ſed heſt maledictũ ſemen ab initio. vt dicd tur Sap̃ xij. Sic ſiqͥs habet abſtinentiã ieiuniũ.temperantiã.nitit inducere⁊ ſuꝑ⸗ ſemiare ſibi diſſolutiõem.crapulã⁊ laſc niaʒ.ſicut xp̃o ieiunãti. Sifiꝰ dei es. dic vt lapides iſti panes fiãt. Et bꝛeuiter ĩ om nibogratuitis bonis nitit᷑ ſuꝑſemiare ʒiʒa nia vane glie· cũ nõ ſit aliqͥd bonum mini⸗ mũ cui diabolus nõ immiſcere cupiat ſuꝑ/ bie⁊ vane glie viciũ. Talit ſuꝑſemĩauerat iphariſeis. de qͥby ſaluatoꝛ ai. Dm̃ia opa eoꝛũ faciũt yt videant᷑ ab homiꝰ WMatß. V.⁊rriij· caplis. Hoceni diabolus intẽdit vt̃ recta facta ſunt ið laudis cupiditate oculus viſu.nec aur auditu Ecẽs.j S * pa ſit ſnia xp̃iq̃ hoꝛtat di. Vinile creſcere.i bonos malis ꝑmiſceriꝭ* ſcdũ ꝙlicʒ qñq; bõiↄuerſantes n * amittan᷑. Ideo dicit ug ineylja ſcoꝛũ. M cetera vicia in pecaſei ro inrecte factis eſt timẽda. Fogigitſt cariſſimi ſtudeamꝰ eſſe vigiles vtaſtuci iſtꝰ inimici pᷣcauẽtes. ſemẽ bonrʒinoh a deo ſemiatũ ad fuaüpducen⸗ mioꝝ. Dð nobpᷣſtare dignenurijedjeʒ Inite utraqʒq Dÿica quarta. III. Sermo& T ſcere vſq; ad meſſem Waßt — Bloꝛioſus pr Zugtratie in ð. Eũ his qͥ oderũt pacẽ. erampaciice icait. Nũc malia don rinõ pñt. ferẽdi ſũt ad tpᷣs mali ĩarean⸗ biſcũ eſſe pñt. in hoꝛreo eſſe nõpñt. Etſij tur· Et foꝛte qᷓ hodie maliapparẽt. cn ni erũt. Et qͥ hodie de bonitate ſupbiu cras mali ĩueniũtur. Quiſqs ð malogh militer ad tps fert.ip̃e ꝑuẽit adreqeʒen⸗ piternã. Mec Sug. Ex qͥby verbis pizqn tione mali a bonis ſunt tolerãdi. yt malo in bonũ ↄnertãt᷑.⁊ ita lucriſit no qᷓrim ad idẽ regnũ celoꝝ nobiſcũ pueni Je igit᷑ tales a bonis ante tp̃s extremiin dicij deleant᷑. ſed potiꝰ tolerent᷑et erpectꝭ tur Pꝛouidẽs ſaluatoꝛ ãmonet d. Bin vtrac; creſcere vſq; ad meſſem. Inqe bis tria ſůt ↄſiderãda. Pꝛimo nãq; ↄſide randũ eſt de pmixtiõe bonoꝝ cũ malsᷓ vtilis ſit cõmunio⁊ participatio bononʒ malis. vt ſic vera ſitxpᷣi admonitioqᷓ boꝛ⸗ tat᷑ di. Sinite vtraq; creſcere. Sochſi derandũ ẽ de pmixtiõe maloꝝ cũbonisð ſit expediẽs ↄuerſatio maloꝝ iis boni vtſic veꝝ ſit ex altera ꝑte pbůxp̃iqð diul Sinite vtraq; creſcere · Nã vtriſq; dian⸗ Sinite vtraq;⁊ bonis pᷣcipit᷑vtiingnd eis malos creſcere ⁊ habitare ſi volit 6 eos ꝓſficere. ⁊ malis ↄſulit vt bonis adhe⸗ reant. ſi volũt malũ enadere ⁊ad bonůti⸗ dere ⁊pficere ꝑ bonos · Tertioↄſideriii eſt de vtriuſq; ptis ꝑſeuerãtilõganimi q̃uſq; ubentſe inuicẽ tolerare· Lůn ad meſſem.iad ſecliↄſ„ Dix pAmo videnni de pmixtione bonoꝝ cũ malis·qᷓylil k ——„ V cõmũio⁊ cipatio bonoꝝ malis ũio ⁊ participatio bo inite vn m nn w nn znd niß fſept wb vuh Vominica quarta poſt octa.epi. in piculo. qꝛreꝝ natura ſicẽ vt qͥtiẽs bonꝰ malo ↄiũgit.nõ ex bono malꝰ melioꝛat̃.ſʒ apni exmalo bonꝰ cõtamĩat᷑ vt dic Criß. ſuper — ² s ſi cõmmtynn Nſunimn dBnueme WMat · Nuſqᷓ; tñ p̃t eẽ ꝑiculũ ſi mali bonis uerſent᷑· qꝛ ex hmõi ↄuerſatõe ſucceſſiue 2nimꝰ maloꝝ pt inducigd bonũ.iuxta ilð ilani de pleumatibo. Butta cauat lapidẽ nõyiſʒ ſepe cadẽdo. Licz ð ſocietas malo rũ ſepꝰ bonis mlta generat mala. Tñ ecõ nuerſo ſocietas bonoꝝ mlta generat ſp bo/ na. nec vnq; pᷣt eſſe inutil ſocietas bonoꝛũ maleo ꝙbonũẽ foꝛti ĩagẽdo qᷓ; malũ in reſiſtẽdo. Eo ꝙ bonũẽens ĩ natura malũ aũt nihil ẽ vł ſaltẽ pᷣuatio boni. Vacilioꝛẽ ã̃t actio hĩtꝰ ĩpᷣuatõeʒ qᷓ; pᷣuatõis in hĩtuʒ ſu boni vtiles ſunt mat ſiẽ infra dicet᷑. Sicdẽ mal pꝛio ytiles ſũt honi ad ſalutẽ qᷓd ptʒ exeo. Hã ſi uẽti fuiſſent.x.viri iuſti in · vciuitgtib ꝑ ãglospter nefandiſſimã ? deteſtãdã luxuriã ſubuerſis ·ꝓprer illos pepciſſet dñs vniuerſis. vt legit᷑ eñ.xxiij So ſocietas bonoꝝ ẽvtil mał ad hono rũ exterioꝝ vbertatẽ. qð ptʒ exillo Benet xxx. vbi dixit iacob ad laban. Wodicũ ha buiſti añqᷓ; vẽirẽad te. Rũcaũt ditatꝰes. bñdixitq; tibi deus ad itroitũ meũ. Sed ſcõs hoĩes regna bñdicit. credũt illudcũ nt maliacire ⁊yindicte dei obnoxij ſe me ruiſſe Sio de bñdictionẽ elõgat et q̃ſi maledicẽdo terrã ſterilitate aut alia quis impulſatiõe tundi ſinit illud nõĩ ſeß in iu ſiooꝛſctõe retoꝛquẽt. Etvbideiuſtopſo derate? cohitatiõcĩgfaxactiðes deo fefe rẽdas ↄfurgere debebant. ibi remoꝛdere ros ⁊qic de fini ſuis pellere ne ꝓmali cijs eoꝝ redarguant᷑ feſtinãt. Idẽptʒ exil⸗ o Beñ. txxix. ybi bñdixit dñs domuiegy ptiter ioſcph? diuitias młtiplicauit. Ec c ſctõꝝ ſocietas etiã in tꝑalib nedũ fideli bus ſʒ etiã infidelibo ↄfert opẽ. Tertio ſo ⸗ cietas bonoꝝẽ ytilis mal ad belli militiã ei⸗ erereitarionẽ⁊ ↄtinuatõeʒ. Iſtudpʒ Joſue xxiiij. vbi legit᷑ ꝙ ßᷣuiuit dño iſrael cunc dieby ioſue⁊ ſemoꝛũ qͥ nouerãt opa dñtã̃fecerat dñs in iſrt· Vbi argumẽtũ a enſuprio. ꝙpoſt moꝛtẽ ioſue⁊ ſenioꝝ qb de mirgbilib deiq̃ fecit iſrł᷑conſtabat.no/ nis inſcijs de eiſdẽ exoꝛtis receſſerta dño Zmultipliciecaudicauerũt vtꝑ totũ libꝝ udicũ ptʒ. Sið ſaluari cupiũt reges et Pncipes ac mgioꝛes natu oꝛbis terre intẽ/ dant vt de rectoꝛi puideãtiuſtiſeris legẽ dei nouerũt. Wultitudini parcit de⸗ pter paucos bonos Num̃. omel · ix. Oꝛig. D q̃ntũ debẽt oꝛare ſubditi vt det eis deꝰ rectoꝛes Eᷣmn coꝛ ſuũ ꝛñ ßᷣm durſciã coꝛdiſ eoꝝ.quẽadmodũ ĩ Job ſcribit᷑ꝙ prpctã pli facit deꝰ reqᷓre hypocritã. Nuſq; autẽ plus timẽdumẽplo ſubditoqᷓ; ſub pᷣſide iniqͥ ⁊ legi diuie ignaro. Naz qᷓd reſtat niſi totqł ↄfuſio ⁊ deoꝛdiatio in tra qůpncepſ trãſgredit᷑ diuĩa pᷣcepta. Neceſſeẽei vtaiij ſür faciãt. uia poetadiẽ. Neg ad exẽplũ totꝰ cõponit᷑ oꝛbis. Nicẽ ꝙexp̃cepto dñi ubet̃ rex recige legẽ⁊ deuteronomiũ a ſa⸗ cerdorib vt ĩea cõtinue legat⁊ ᷣm legem deiiudicet. Deut.xvij. Sifoꝛte di. durũẽ B cũ raro reges? pᷣncipes lrati occurrunt. ß lrax ⁊ totiꝰ ſchᷣture ignari. Rñ.ꝙ ĩeo ca ſu ſufficit ꝙ aliqͥs eruditos ⁊ ꝑitosĩ ſacris ſꝙpturẽ ſecũ hẽant qͥ eos de talily ĩfoꝛmẽt. tdiẽ Policratꝰ quẽadmoduz feciſſe le⸗ gunt᷑ antiqͥ reges.ſ.karolus.troĩanꝰ et alij multicatholici ⁊ gẽtiles. Et de pharaone peſſimo ĩpõ cũ ðꝛ. Kõſtiruit eñ dñz domꝰ ſue ⁊ pᷣncipẽ oĩs poſſeſſiõis ſue. Seqͥł. Vt erudiret pᷣncipes eiꝰ ſiẽ ſemetipᷣm.⁊ ſenes eiꝰpꝛudẽtiã doceret. Innoẽ ſede his q̃ dei erãt. Nõ ðeni credẽdũ vt diẽ Aug. tm̃ pꝛo phetã intẽdiſſe opitpaliũ.ita ꝙñ intende⸗ ret oꝑi ſpũaliuʒ. Sed res pᷣrunt᷑ hodie añ ockos nros huic rja ſnĩe Mirieĩ pꝛuden tiſſimi ⁊ exercitatiſſimii oĩbo ſciẽtijs ꝓ ni⸗ hilo reputant᷑.nec vocant᷑ ad pᷣncipũ cõſi⸗ lia.⁊ ſi vocant᷑ nõ ſtat dictjeoꝝ.ſaltẽ in his q̃ vulnerãt ↄſciam. Sz certe timeãt pꝛinci pes qꝛ niſieos hẽant ſecũncẽe ẽ eos deui⸗ are ad ſiniſtrã. Muia ceci ſunt ſine ill· cecũ⸗ q; om̃e cõſiliũ eoꝝ. Cedaũt ſiceco ducatũ pᷣbeat nõne ãboĩ fouã cadẽt pᷣcipitatiõis. Vñ Judiẽ. xviij. ĩfigura legit᷑ ꝙ filij dan ceperũt lachis ciuitatẽ.⁊ hoies occiderũt. qꝛ cũ nullo hoĩm habuerũt qͥcqᷓʒ ſocietatꝭ WSic cõtingit talibqꝛ vicini funt ꝑiculo q nolunt hñe cõſoꝛtiũ bonoꝝviroꝝ ſecũ nec eos—— Quarto vtilis ẽ ſocietas bo noꝝ malnõ tm̃ bonis ad aliq̃lẽ mẽtis illu ſtrationẽ ⁊ ad deilaudis ĩductionẽ. Iſtud ptz.j· Reg · rix. vbi ſerui ſaul miſſi adcapi⸗ endũ dauid moꝛantẽ cũ ſamuele⁊ alijs ꝓ⸗ phetis. q̃ʒcito venerũt ſtatiphetare cepe⸗ rũr. Venit tandẽ? ſaul vt caperet dauid. z⁊ ip̃ephetare cepit Sið mali„ bonis pſertim hae intẽtiõe vt bonos pti benr hetãt. Dat᷑intelligi ꝙmali ad ſcõs currũtvt ipis cõiunctia deo ilũiatiõeʒ in ellectꝰ ↄſeqnt᷑⁊ĩ laudẽ dei accẽdant᷑. Dui o vrilis ẽ ſocietas bonoꝝ malad ĩpetran dũ neceſſaria.nõ ſolũ hoibyſʒ etiã eoꝝ ai lib. Et iſtud ptʒ de helia · iiij. Re· iij ·vbip — honoꝛẽreg ioſaphat deũ veꝝ colent elias ipetrauit aq̃s exercitui dari·qͥ ã tã in ſeqᷓʒ ĩaĩalib defecerãt. in qᷓtñ erant alij duo peſſimi reges. Nideãt b reges ⁊ pᷣnci pes ꝑ q̃s eis tꝑalia 1 epiꝰꝓuident᷑ qꝛ nõp alios qʒ ꝑbonos ⁊ſcrõs qs ip̃i nõ aduer/ tunt. Sexto vtilis ẽ ſocietas bonoꝛũ mal ad vite coꝛpalis ↄßᷣuationẽ. Iſtudptʒ Da niel.ij· Vbi audito crudeli reg mãdato ꝙ deberẽt interfici cũcti ſapiẽtes babyloniſ. Daniel iuit ad ſocios ſuos vt quereret ſit miſcðᷣiam a dño ⁊ reuelata ẽ danieli nocte viſio regi quaʒ nullus magoꝝ cognoſcere potuit. ñ pr danielẽ peꝑcit rex vniuer⸗ ſis ſapiẽtib babylonis. Sic certe ⁊ hodie ꝑvn boni viri cõſiliũ multi ĩnocẽtes ſal⸗ nant᷑ in vita ip̃oꝝ imo ſaluant᷑ in vita gẽs hoies ĩterdũ tota cõitas aut regnuz · Sit ptʒ de ioſeph qͥvidẽs ꝙtotũ ræʒnũ egypti fame deberet ꝑire pꝛudẽti vſus ↄſilio· mi⸗ ta hoꝛrea qᷓ.vijãnis ſufficere potuiſſent ꝓ uidit ⁊ toto regno miniſtrauit · Eerte tũc mag i ꝓfuit ioſeph fapĩa qᷓ; totꝰegyptipe⸗ „ cunia. Et ptʒ bſir ð iuda machabeo poſt cuꝰ moꝛtẽ ſtativt bachides ↄſtituit iniq̃s dños regiõis.oꝛta ẽ fames valida.ꝑq̃d da tur ĩtelligi ꝙ viuẽte iuda fuiſſet. Septi⸗ moẽ vtilis ad oĩa mala faciliꝰ leuiꝰliben ⸗ tiꝰ⁊ pſeuerãtiꝰ pferẽda⁊ ſuſtinẽda. h̊ patʒ de ·vij friby machabeiß qͥ paſſiſt ſub anthi ocho.ij. Wach. vij · vbi cũ pᷣmꝰ poſitꝰ eẽt ĩſartagie ardẽti.reliqͥ ipᷣm cũ mñ̃e eoꝛũ ad ↄſtãtiã martyrij hoꝛtabant᷑ſicq; vſq; advl timũ. Sic certe viri ſancti⁊ hodie multũ valerẽt nobis ſi eos tꝑe tribulatiõis acce ⸗ deremꝰ Ißpi eni ſt qͥ vices deiagẽtes ĩtri bulatiõe ſciũt dilatare coꝛda hũana ꝑ ſpm̃ ſctm̃ qͥ datus ẽ eis.ꝑ qᷓs deꝰ ↄſolat᷑ ſuos in oĩtribulatione ip̃oꝛũ. Sicↄſolatus ẽpe⸗ trñ in carcere ꝑ angelũ. Octauo vtil ẽioci etas bonoꝝ malis ad aſſeq̃ndũ ſpñſſctĩ il⸗ luſtrationẽ ⁊ redundãtiã. Iſtud ptʒ Actu. n·de petro ⁊ alijs diſcipułxp̃i.q.ſſ.recipiẽ tes ſtatim pᷣdicare ceperũt gẽtit⁊ iudeis inlidelib qͥ ſtatim etiãſſreceperũt.⁊ idem expſſe babet Actu viijca· Vbiad inpoſt tionẽ manus petri⁊ iohis ſamaritqnigen nles receperũrſ Hono vtiliseſt ſocietus bonoꝝ mal ad mitigãduʒ aeris velmai picula. Iſtud ptʒ Actu. xxvxij Vbi ege poies qͥ erãt cũ paulo ĩ nauitge ʒuiffimꝰ tẽpeſtatis ꝓpter ſocierateʒ pauli fainiſc ſunt. Legiteĩ ꝙ angelꝰ ſibi dixit. Ecœedo, nauit tibi deꝰ ocs qͥ nauigãt tecuʒ. Ecceqj modo ſocietas bonoꝝ ꝓdeſtmal· q nedi amoꝛte eterna ſʒ etiã atpali⁊ ſubitaneali berat? pſeruat. ꝛopter ð hmõi multipii cia bñficia ⁊ vtilitates ex ſocietate bonoꝝ malis ꝓueniẽtes. oĩbꝛ ſingulis pctõiß vtſe eoꝝ ↄſoꝛtio iũgãt. Vñ eis dict inite vtraq;creſcere. eſt dicere. Sin te ſctõs vobiſcũ viuere ⁊ nolite eos repei/ Diri ſecũdo Julnn pmixtione maloꝝ cũ bonis q; ſit expedii ⁊ neceſſaria ↄuerſatio maloꝝ ipis bonis. vt ſic nõ ſolj mali audiant Sinite vtraq; creſcere.ſʒ etiã boni attendãt diligẽter qͥd eis pᷣcipit᷑. Sinite vobiſcũ malos viuere. B eſt. Sinite vtraq; creſcere. Etcerteexpe dit bonis hre in ↄſoꝛtio malos ꝓpter ples vtilitates qᷓs licʒ ip̃i maliignoꝛãt. Etpmo mali ſunt pmittendi creſcere cũ bonis. v boni exercitent᷑ ꝑ maloꝝ conſoꝛtiũ. Jupt üllud Indiẽ. ij. He ſũt gentes q̃s derelit dñs vt erudiret in eis iſraelẽ.Et Werep om̃e flagellũ erudierꝭ hierlm· agellũvo cat malos. Filios vᷣo vocat iuſtos. Dðð fiagellũ pᷣſtat filio apud pr̃em. ß̊ mab inſto apnd deñ ⁊ eius maieſtatẽ. Ecce vtilitas. Vñ Iſido.li.iij. ca. xlij. de ſũmo bonodi Idcirco ſüt neceſſarij mali bonis. vtůtis deñ offendũt flagellent᷑ ab ipis. Zſſur pᷣga furoꝛis dñi vorat Iſa. Exð dicit Iſido. ꝙ hzʒ aliquẽ vſuʒ inmom loꝝ iniqͥtas.qꝛ boniꝑ eos ad pñtẽ vitão ⸗ diendã? futurã deſiderãdã erudiuntytp icãt. Sicenĩ dů tilij iſrkadterrãpmiſio nis ꝑ moyſen de egypto educi debuerit· acri ab egyptijs vꝛgebant᷑· vt fm Iſido· ex malqᷓ patiebant᷑ ineglproviſere adp miſſaʒ patriã anhelare · Eandẽ ſniam ꝓſẽ⸗ quit᷑ Sug. li.de fide ad petrũ · cxlij. Sch ytiles ſunt mali bonis vt bomex eoꝛüin bulatiõib humilient᷑ Vñ pfnimoc⸗ Tribulauerüt eos iimicicox buniu ui Quurog ituenne nneeunt liſcöſt krirepec Gismalusn imtze itdniwaaß iniſiouen nuittect yns Interu ſcerſuttpet iusnoueraß idinnt. 0 nim hcwiſ Fichhi naosinm huroe. cneisi vicnrnbe i Jonech Fnießm tendcuntes heethewl n Sin iizch Vominica quarta poſt octa. epn. nſunt ſub manibeoꝝ Judiẽ vj. Hñiliatꝰ¶ Omelia. xüiij circa pꝛincipiuʒ. Er inducit rſtittin ↄſpertu madin. Ercerre ſup/ ibi multa erẽpla ſerõx·Hãſinð eſſermaliꝰ bos? pomnpoſos hoies neceſſarij ſũt ma! cia fratrũ ioſeph. ipe nõ creuiſſet in pꝛinci⸗ li hoĩes. vt qꝛ ſoli nolũtꝓpꝛia ſpõte hũilia/ pem in egypto. Et bꝛeuiter ſi nõ eſſet tra⸗ rideo. hũilient᷑ ſaltẽ inuiti. Sicenĩ factuʒ ditio iude. nõeſſet paſſio xp̃i.⁊ꝑ cõſequẽs fuit filijs iſrl· De qͥby ðꝛ. Mũiliati ſunt ſub nec redẽptio nr̃a. Ex his infert Vꝛige. M manib inimicon. Expõit Innoœc. ꝙ humi deus nihil ocioſuʒ ꝑmittit in mundo.q⁊ liati ſunt humilitate ſubiectõis nõ pᷣtutis· nõ ſolũ vtit bonis ad bonũ opus.ſʒ⁊ ma⸗ Mala hũiliatio. vbi de diuitefit pauꝑ.de iis. ctauo yt diuina iuſticia reluceat eo rege ribaldꝰ de libero ßᷣuus. de herede ex/ euidẽtius. Sicut eniĩ deꝰex miſcðia ſaluat ul· de milite ruſticꝰ· de ſacerdote agricola. iuſtos.ita ex iuſticia dãnat malos. Ideoq; de tẽplo ſtabulũ. Iſta oĩa ↄtingũt ꝓpr ſuꝑ/ vt iuſticia dei apareatieis cũ dãnabũtur biã. Ad quã humiãdã ꝑmittunt᷑ maliho nõ ſunt añ tpᷣs delendi. Nono vt ſapia dei mines. Tertio vtiles ſũt mali bonis vt bo reluceat in hᷣmðo. Sicuteni dicit Aplus niꝑeos purgent᷑ Walach.ij. Sedebit Mũdus ẽſiẽ domꝰ magna in q̃ ſunt vaſa hfians ⁊ emũdãs argẽtũ.⁊ purgabit filios ꝗᷓdã in honoꝛẽq̃dã in ↄtumeliã facta.et in leui. Duarto ad tolerãdiſũt mali vtſive pocapparet ſapig deiq̃ in nllo deficit ßʒ in lint ↄuertant᷑exẽplo bonoꝝ Iſu· xxx ꝛo oibus ꝓuidit. Si eni eẽnt oĩa vaſa mũda. pterea expectat dñs vt miſereaturvi. In non ita refulgeret eoꝛũ decoꝛ.ſiẽ cõparata pð. Cñ ſctõ ſctũs eris.ij.Peiij Rolẽs ali imũdis. Sñ Aug. dicit ĩ Enchiridion. ꝙ qs ꝑire expectat. ñ Zug.ſuꝑ pð.liij· diẽ. malũ ſuo loco poſitũ cõmedat bonñ.qꝛ cõ Moĩs malus nõ ſolũ iõ vinit vt ꝑeũ bo⸗ traria iuxta ſe voſita.magj eluceſcũt. Pꝛo nij exerceat ſʒ etiãyt ip̃emet coꝛrigat᷑ Hec pter ðᷓ has ytilitates ferẽdi ſunt maliꝓmi⸗ ile. Quito ad ß tolerãdi ſunt malivt huꝰ ſcui bõis ⁊ boni malis. Vt vtrobiq; illi ex puniant᷑ſi ↄuerti noluerit Leui xxvj. Si iſtis ⁊ iſti ex illis ꝓficiant.⁊ de malo malii nolueriti recipe diſciplinã pcutiaʒ vos ſe bonum qñq; ſucceſſiue conſurgant.⁊boni pries. I hteritneur Eic ſiẽ creſcit iniqtas. de bono in melius ſemꝑ ꝓcedant. ꝓficien ⸗ Bre. Duos Milir tes de virtute in virtutem. bi rius vt ↄuertant᷑ expectat. nõ ↄuerſos du n oti ꝙinverbis pꝛemi rius dãnat. Joſue xj. Dñi ſnĩa fuit vt idu N 1 terto ſis wndenaus rarent᷑ coꝛda. Sexto ad h tolerãdi ſũt ma eſt de ꝑſeuerãti longanimitate bonoꝝ ſet licũ boniſ.ne foꝛte ſil cũ eis boni eradicẽt᷑ maloꝛũ q;uſq; tolerãdi ſunt malia boniſ ⁊ WSicut ᷓ ðᷣꝛ. Sinite inqͥt vtraq; creſcere. ↄuerſent᷑ mal· vſq; ad meſſeʒ. Weſſis iſta malos in malicia. vt qͥ ſoꝛdet ſoꝛdeſcat ad/ eſt dies iudicij extremi⁊ↄſũmatio ſeciꝓ⸗ ſ hucSpocal. vlti. Malü crementũ qð ꝓfi/ pter q̃ttuoꝛcãs. Pꝛimopter fructuũ col⸗ it in peius. i· Thimo. i. Sic echtra boni lectionẽ· Pt. Veniẽres aũt veniẽt cũ exul uu ꝓficiunt in bonitate ⁊ iuſticia. j. Wachab. tatiõe poꝛtãtes manipłos ſuos. Scðo ꝓ ij· Jonathas cepit creſcere invirtutibus pterãplioꝛẽ receptõeʒ · Hõ eĩ paꝝ femĩs ꝓ — z6 Sinite 3 vtraq; creſcere ad meſſeʒ ne foꝛ/ ijcit ⁊ mltũ recipit.ſilr ⁊ iuſtꝰ Ro.viðj. ſi endũt as— te eradicantes ʒiʒania eradicetis ⁊ triticũ ſũt ↄdigne paſſiõeſ. vñ Wat.xix. Cẽtuplũ gs Poceſt.ne volẽtes delere malum deleatt accipiet/. Tertioꝓꝙt᷑ refectõeʒ. Pꝛoner. vl. docpb un bonum. Sicut eniĩ dicit Aug · ſuꝑ ꝓð.li dicet᷑ vnicuiq; tẽ· Pate ei de fructu manuũ qnshei ⁊ Plerũq; cũ tibivideris odiſſe inimicũ. ſuaꝝ ·Põ. Laboꝛes ma.tu.⁊c · Dnartopt itfunride fratrẽ odiſti. Septumo vt pᷣrutes bonoꝝ repoſitionẽ in hoꝛreũ Math.ij. Paleas Suivitnii melius clareſcerent. Hã ſinõeſſent inimi comburet igni. Triticum autem congre⸗ norende o. cinõ eſſent p̃lia. Si nõeſſent plia nõ eẽnt gabit in hoꝛreum ſuum · Ex hie dicit Eol⸗ bee r iumpbi. Si nõ eſſent triũphinõ eẽnt mi lgite pꝛimum ʒiʒania et alligate ea in faſ⸗ nine lites. Itaq; immici faciũt caros milites. ciculos. Triticum autem meũ cõgregateĩ — teni⸗ Sicnõ eſſet ᷣtus q̃cunq; fi nõ hr̃et aliqͥd hoꝛreũ. Vſq; ð ad hanc meſſem neceſſe eſt ehi⸗ contrariũ nec ſplendidioꝛ etexaminatioꝛ: iuſtos cuerſari malis Sed diceres ieret ö pbara vero necexaminata non eſt durũ ⁊eſttra ſcripturãq̃ phibet ↄuer mmnöt⸗ eſt tus· Ita dicit Pꝛige ſuꝑ libꝛũ Rum̃ ſari bonos malis Ri dicit Sapiẽs. Dui tetigerit picẽ coinnabit᷑ ab ea. Itẽ ð aie lij. Necedite recedite. Abit pollutũ ite rãgere. Itẽ in põ. ðꝛ Supbo ocko ⁊ inſati⸗ abili coꝛde cũ ̊ nõedebã Et apls. ſ. oxꝝ vdi. Si qᷓs frater noĩat᷑ foꝛnicatoꝛ inter vos cñ hmõi neccibũ ſumere debeti. 3 iſta bꝛeuiter rñdeo · ꝙ duplex eſt coha bita tio bonoꝝ cũ malis. uidã coꝛꝑetĩĩ hu manis actiby licitj vt in ↄtractib? alijs ho neſtis. uidã coꝛpe ⁊ mente · vtĩactibeo⸗ rũ ꝑuerſis ⁊ↄſuetudinib aut moꝛib dete ſiandis. Tũc dico ꝙ dñs ꝑom̃s ſcturas ꝓhibet cohabitiõem bonoł cũ mal coꝛꝑe imul ⁊ mẽte.ne eis ↄſentiãt in aliqͥbpꝛa/ uis moꝛib. Etß dicũt ſcripture. recedite ſcʒ mẽte.ſicut dauid noluit cõicare mente ſupbis ⁊ auaris. Et qð dicit de pice. vexẽ ꝙ difficileẽ enadereotagiũ tangẽti picẽ. nõ ñ eſt impoſſibile. Vñ ꝑfect ⁊ firmisĩ ſan ctitate.facile eſt cõicare ꝑuerſis. licʒ impꝑfe ctis videat᷑ difficile. non tñ ĩpoſſibile. Pau lus aũt ꝓhibet ſumere cibũ cũ foꝛnicarijs manifeit.ꝑ ſniam ecclie pᷣciſis.nõ aũt oc⸗ cultis. Eñ in ſignũ hꝰdñs cũ inda occulto ſuotraditoꝛe mãducauit Jurta ilð. Qui intingit mecũ manũ in parabſidẽ. Mincẽ dicit Inno. exponẽs illud de xp̃o pð.c. õ adheſit mihi coꝛ pꝛauũ · Dicit coꝛ pꝛa⸗ uñ ſcʒ iude nõ adheſit mihi ĩamoꝛe · quia ip̃m nõ dilexi.dedinãteʒ a me malignũ.nõ cognoſcebã.i.nõ appꝛobabam. Et ſeqͥtur. Supbo ocho ⁊ inſatiabili coꝛde.i.cũ iuda q bẽbat oculũ ſupbũ.eo ꝙ noluit regule et legi ſubijci ſaluatori.⁊coꝛ inſatiabile ꝑ cu⸗ piditatẽqᷓ fecit eũvendere ſaluatoꝛẽ mũdi cũ hoc nð edebã. Nõ dicit nõ edebat mecũ qꝛ edebat coꝛꝑaliter.· ſed dicit cũß nõede⸗ bam qꝛ nõ me eiſocialẽ⁊ ↄſentaneũ exhi⸗ bebam.licet patiẽter ſuſtinerẽ ꝙ ederet pa nes meos mecũ. Sed alijs diſcipul me ſo cialẽ echibebã.qꝛ placebat mihi eoꝝ ſocie tas. Hec Inno. Ex his infero ꝙlicz infir⸗ mis difficileẽ ↄuerſarimatꝓpter timoꝛeʒ ruine ⁊tamiatõis.tñ ꝑfecti ⁊ füirmis in fi de vtile ẽppter lucrãdũ eos aut arguẽduʒ eoꝝ mala. Sic fecit dñs iude.quẽ vt auer teret a p̃ua intentiõe voluit ↄuerſari ſecũ. Sic multi ſctĩ legũtur int malos ↄuerſa⸗ ri Hã loth caſtꝰ it ĩ ſodo. Beñ.xij.⁊ noe in generatõe ſua q̃ mala erat iuſtꝰ vixit Be nefvij· Joſeph q́; ĩ egypto caſtꝰꝑmanſit. Beñ cttit Sicimieliter fiiobelyper ſimoo ſcis extiritj Reij Sicier ᷣ, tras peſſimos. vijmilia viroꝝ remiſefti tacrai e·xir· Siethabiasintet gi iolatrasmãſirdeicola Zhobj Sihe remias inrpeſſimos detractoꝛes ittẽj tacuit Hiere. xlůij· Et eʒechiel iter os ⁊ ſubuerſoꝛes hitaſſe mẽoꝛgt Ezechi Er qbvidet bõis ⁊pfecr malicziini obeſſe. dũmõ recedãt ab eis mẽtalitꝛ ſiꝛ bitẽt coꝛꝑal · Vñ duobmodis ñ̃temaq lat malũ· Si autñ ↄſent aut redargiis. xxiij. q.iüj.· g mal. Sed h pulſat qᷓſtio ain Vtrũ ĩaliqᷓ caſu malipñt deleride bacy ta. Ad qͥd rñdeo.ꝙ mali ſũt duplices ut eni ſũt publici ⁊ pecẽiaʒ pᷣciſi. aut occit: ab ecẽ̃ia tolerati. In pꝛiocaſuðꝛ. Walefi cos ñ patiarꝭ viuere ſup rrã Exo.txij In ſcʒo caſuðꝛ. Tu bonꝰ tolera malũ qꝛzbel eſſe rẽnuit quẽ cayn malicia exercer int Bre ſup Ezech. omeł.ix xxiij.q.· ii Tubo m. Sic iudã dñs tolerauit. Inplibhᷓcu/ ſiby mali tolerant᷑Pꝛio ſiẽ difficile ſegre gare malos a bonis.⁊tũc tolerãdiſuntne boni ⁊inocẽtes ſil ꝑeant. xxiij. q.iijqᷓ;uis. Vñ theodoſiꝰ ĩpatoꝛ ᷓᷓuit fuit repᷣhenſus ꝑbtĩ Amb. ꝙ ĩnocẽtes cũ iniqͥs ⁊ ſceler tis ſil occiderat. Scðo qᷓ;diu maliꝑiudi ci ecẽie nõ publicant᷑.ij.q.j. Wulti circ hncipiũ. Et ð cohitatõe clicoꝝ vfacx. F. q.vl. ca. vlt. Tertio tolerãdi ſũt vbieoꝝ coꝛrectõ ñ̃ deſpat᷑. xxiij. q.iij.cj Quaroſi eoꝝ pctã nõ ſũt maifeſta. xi.q.j nolite iqj multi. Quito ſi ex eoꝝ pturbatõe paxecãe vlis ñ turbat᷑ xxiij. q.iiij.tu bonꝰ qꝛ ꝓr yi ſces malos rhetia ñ ſũt rũpẽda.neq;pter hedos grex deſerendꝰ neq; ꝓl paleãae relinq̃nda. xxuiijq.ij ãſqͥs Nõð ſůt dindife rent deſerẽdi mali.ſʒ patient᷑tolerãaiq nus de malo ad bonũ qñq; ↄuerſi polin nobiſcũ ꝑuenire ad patriaʒ daritatjeter ne. Ad quam nos?ẽ„ Dñica qnta p ocepi. I. Ser. NMl Vniteoꝛtbip c ter dñeceli⁊tre Wath j· 4ut deſia poſuit nob ſalutiferã doctrinajmn ſaluatoꝛis ĩ parabola ſemis. nũciiti di q pñtiponit nob quibꝰachꝛiſto iſado⸗ doctrine celeſtis. quia tiñ humiles · Men * F it ſpeciaies diſcipulicbꝛiti ibin —„— nuh vmeatu zu Hron piinitio ʒutcniden iiperbiri wbiii di indat grati gmteſpici ithuius da igurl unics Jutt nituteman hulmrue nomyſter ſuhmiii zodeo patr pt ſſni Inilon Lonfien m Iſteſte ihunnrauit nerehtader uunbszde fiümoſug uiügiat cbijnciS kremndt ſrusdeipn onn weſridn ſcſnonenn Aeer uls doan inilli sdeini ngtuf auſen W wne ℳ ℳ Dominica quinta poſt octa.epi. 5 S tera deo vari· Vnð Bloſaſup illud Jo nitn hannis vñ Bec eſt voluntas patris meiq́; 5 miſit me. vt om̃e quod dedit mihi nõ per⸗ dam ex eo. Dicit interlinearis. Ehꝛiſto da rus eſt tm̃ humilis. Et ſequit᷑ ibidem. de ti mentibyperit · de humilib nihil. VUnde ſal natoꝛ Wat xxviij. dicit. non eſt volũtas dei vr perdatur vnus de puſillis iſtis. vbi Bloſa Bieronymi dicit. Sola hũilitas ẽ ſignũ imitationis dei.Et ᷣm Bregoꝛiuz. Sicut euidentiſſimũ ſignum repꝛoboꝛũ eſt ſuperbia.ita electoꝛũ humilitas. Vnde Jacobi.iiij dicit Et.j.ſpr.v. BHumiliau rem dat gratiam ſuam. Et Iſaie. vj· Ad quem reſpiciã niſi ad humilem. In ſignũ aũt huius dei filꝰallectus humilitate vir ginis gloꝛioſe deſcendere dignatus eſt ad homies Juxta illud Auce.j. Reſpexit hu miliratem ancille ſue. Taliby etiã dominꝰ pecialiter reuelare dignatꝰ eſt ſuoꝛum ſe⸗ retoꝛũ myſteria a ſeculis abſcondita. Vñ in Pſalmo. Intellect dat parunlis. Slo⸗ a.ihumilib. Ideoq; dei filꝰagens grati as deo patri ꝓtalibus dicit in euangelio pᷣenri. Inillo tempoꝛe. Reſpondẽs ieſus dixit. Confiteoꝛ tibi pater domine celiet terre. Iſte eſt textus iſtꝰenangelij. in quo fignanter audiuimꝰqveritas ſacre doctri nhereuelat᷑ a deo humilibv. t igitur reue/ letur nobis a deo patre ꝑ eius ynigenituʒ kiliũ ante om̃ia gratiam eiꝰpoſtulemꝰ ſine qua indigni ad talia om̃ia ſumus. Vñ Ja obi.ſ· dicit. Siq́;s indiget ſapiẽtia. poſtu/ let eam a deo. Ehaiſtus aũt eſt ſap virtus dei patris. vt dicit.i.Coꝛinth.i.⁊ij. 7ad Roma. xi Hinc Berñ. ſuꝑ Cantiſer mohe xxij dicit · Incaſſuʒ quis laboꝛat in acqlitione virtutum? ſcientiarũ ſi aliũde perandas eas putetqᷓ;a do mio virtutũ. ius doctrina ſeminariuz eſt pꝛudentie. *„ emi ci gucnnt pm eiuodoctrina unburiſüt vtfacilius impetremus ad matreʒ gratie ſch Nirinem gloꝛioſam.cui reuelata ſuntſe ⸗ 1 retaceleſtia recurramus omnes. dicẽtes x decli Voce amena. Aue ma uti ſũt. Hecille. uod In enangelio pᷣſentitria deſcribuntur. o onſahumilbmanifeſtata oſtendi cum —* w dicit. Lonfiteoꝛ tibi pater dñe ⁊c. Secun do eterna reſectio laboꝛantiin tiaꝓmittiturcũ dicit᷑ venite ad nntin 5„ os me Ver⸗ tio iugů legis diuine ſuaue eſſ phibetur. cũ concludit᷑. Jugũenim meñ ſuaue ⁊c. ientia? ria gratia plena do. Pꝛimo diuina ſapientiaa ſapientibus ab . Vnde ſoliilipꝛudentes ſunt dicendiqu te te Scm eſt ↄtra Arriũ. ſic diciꝑ generationeʒ. Tertiũ eſt Mii pꝛmo yntnna * parte euãgelij ſa⸗ pientia diuina ſapientib abſconſa humi⸗ libus manifeſtata oſtendit. cñ dicit. Con ⸗ fiteoꝛ. Pꝛemittit aũt hic derermiatio tem poꝛis.cũ dicit᷑. In illo tpe. Reſ pondens ie ſus. Iſtud factũ eſt anno dicationis pꝛi⸗ mo poſtqᷓ; xp̃s deſignauerat ſeptuaginta diſcipulos.⁊ eos miſiſſet ad pꝛedicandũ. qͥ reuerſia pᷣdicatione dixerũt xpᷣo. Domi ne. etiaʒ demonia ſubijciunt᷑ nobis. quod repᷣhendit ſtatim et dixit. Nolite gaudere ꝙ demonia vobis ſubijciunt᷑ ſed gaudete ꝙ nomia veſtra ſcripta ſunt in celis.ita di⸗ citur Lucex. Et qͥa iterim ꝙapoſtoli erãt in pdicatione alibi xpᷣus pdicauit iudeis. cũ taiẽ pᷣdicatiõem er reiecerũt turpiter. oꝛi penamn xÿps dixit foꝛe maioꝛẽin in⸗ erno q̃ntũ ad peecatũ incredulitatis qᷓ; ſo domitarũ.vt patet ibigem modicuʒ ante. Poſtqᷓ; aũt expꝛobꝛaſſet iudeis ꝙ eipᷣdi⸗ carionẽ repuliſſent.in illo tꝑe Reſpõdens ieſus ſcʒ tgcite q̃ſtioni quã potuiſſent face⸗ re vpᷣo.ſcilicet q̃re pᷣdicaſſet nõ credituris. ⁊non pᷣdicaſſet credituris. Bloſa tamẽ di cit ꝙreſpondet illi queſtioni. Due ẽratio ꝙplus iudaicus vniꝰ dei cultoꝛ filiuʒ dei in carnẽ venientem reiecit. quẽ gentilitas tam pꝛone recepit. Duic ergo obiectiõire ſpondens dieit. Lonfiteoꝛ tibi pater.i glo riam tuã declaro ᷣm Lyraʒ. Bratias tibi ago⁊ in te exulto ᷣm Boꝛram. Vñ Luẽx. diciẽ ꝙ in illa hoꝛa ieſus exultauit in ſi piri tuſancro? dixit. Lonfiteoꝛ tibi ꝑdeuotaʒ laudem pater.ꝑgeternã generationeʒ. dñe celi⁊terre.ꝑ tempoꝛalẽ creationẽPꝛimuʒ eſtcõtra Sabellium ↄfundentẽ ꝑſonas⸗ Micaũt diſtinguit᷑ vna ab alia.cha vna cõ⸗ fitetur alteri.inqͥ paret pluralitas ipᷣaruz. qͥ negauit xpᷣm dei teũ patrem.qꝓpꝛie filiũꝑ naturaʒ.qͥa voca contra MWanicheuz. qͥ ponebat duo pᷣncipia.illa S onis. ſcʒ reuelatio veritat ip̃i peniten⸗ ſenſibilia dicens a malo deo.⁊ celeſtia a bo no. Eõötra hoc dicit᷑. hic deꝰ idem celi⁊ ter reicreature ſupioꝛis ⁊ inferiori. qꝛ abſcõ⸗ diſti. Ecce ratio ↄfeſſiõis ſiue gratiaꝝxacti s parunl Et hec facta ẽꝑmiſcʒiaʒ ⁊ꝑoppoſitũ abſcon ſio veritatꝭ facta ẽ ſuꝑbis.⁊ hpr iuſticiaʒ. — * 5 pieponitur abſcõſio veritatis. quiaſu ingei verbũ veritatis repulerũt· A oſtmodũ gentiles humiles recegerunt. vt habetur Actuũ. riij dicit ergo· bſcon diſti becarchana fidei? ſaplentie rue· que in aduentu filij tui ſunt impleta a ſ bus ⁊pꝛudentib ſcilicerſ cribis⁊ phariſe is fᷣm ſuã reputationeʒ ſ cilicet. ſapientibꝰ in credẽdis.⁊ pꝛudentibꝰ in agẽdis · vel ſa⸗ ientibo in lege vel pꝛophetis ·⁊ pꝛudẽtibꝰ in mũdanis. vel ſapientibꝰ⁊ pꝛudentibus Em ſuperficiem exterioꝛẽ. xel ᷣm humanã philoſophiã. de qua j ad Koꝛith. Stul⸗ tam fecit deus ſapientiaʒ huiꝰ nũdi. ec autẽ eſt triplex ſcʒ animalis terrena ⁊ dia bolica Jaco.iij. Animalis in voluptuoſis ⁊luxurioſis ·terrena in cupidis et auaris · diabolica in ſuperdis et ambitioſis. Era taliby abſconſa eſt diuina ſ apiẽtia· quia iſti funt ſapiẽtes in oculis ſuis tantũ nõ ſim⸗ pliciter·et reuelaſti ea paruulis ·i humili⸗ bus ⁊intellectũ ſuũ in obſequius fidei ca⸗ ptiuantib. Ecce ergo depꝛeiſio ſuperboꝝ ⁊ exaltatio humiliũ Et patet hick᷑m Ayrã ꝙ cuuſa exparte credentiũ fuit h umilitas eoꝛũ.que ad ſapientiam diſponit· vt dicit Pꝛouerb·xj. Ebi humilitas ibi ſapientia Ex parteaüt non credentium eſt eoꝛũ ſu⸗ perdiaqᷓ eſt intellectus excecatina. Sʒex parte dei cauſa fuit ſimplex volũtas diui⸗ na. Et hoceſt q̃d ſubdit. Ita pater q̃niam ſic placitũ fuit ante te. ante quẽ nihil iniu/ ſtum placere poteſt. Nullã vero aliam ra⸗ tionein reddere voluit fiius dei.q̃re illos repꝛobauerit. ⁊ hos elegerit niſi ſolũ bene placitũ patris. in exemplum · vt ſecreta dei diſcutere non pꝛeſumamꝰin cõfuſioneʒi loꝛũ qui de ſecretis dei volũt querere ra⸗ tionẽ cũ dicit Iugꝰ· de ciuitare dei. Nimi⸗ rum que fiũt ſola yolũtas eſt ratio facien⸗ tis. Verũtat nis vel electionis aſſignarinõ poſſitĩ ſpe⸗ ciali poteſt tamẽ in generali fᷣm yrã. Vt ſeʒ in electisdei qppareat dei miſchia ĩ ma lis aũt iuſticia. Quia ſicut ad gloꝛiã regis terreni nõ ſolũ pertinet aula in q̃ ſtrennui milites honoꝛant᷑.ſed etiam patibulũ in qͥ; malefactoꝛes puniant᷑. Sic ad gloꝛiam re gis celeſtis nõ ſolũ pertinet pᷣmiatio bono růſed etiam punitio repꝛoboꝛũ. In ſpeci ali tamẽ non poteſt ratio aſſignari expar⸗ ſimplexel volũtas vtbicit dug fuyqo nẽ?ſicauſa huiꝰ repꝛobatio/ te deiq̃re iſtũ eligat et iſtum dimittat, niſi tias de abſconſione. ſed de renelatõneti Vm̃ia mihi tradita ſunt a pfe meo Iſtud cõtinuat᷑ſic ad pꝛecedentẽ clauſulam di⸗ xit eni pꝛimo ꝙ cauſa illius reuelationis ia ⁊ immediata fuit voluntas patnſne putetur ꝙ etiã filius nihil operet᷑ ad hoc ideo ponit ſe vt cauſaʒ mediã. Lhꝛiſßen eſt ꝑ queʒ om̃is ꝓceſſus gratie deriuatad nos.⁊ hoc eſt qͥd dicit. Om̃ia mihitradiu ſunt a patre meo. Moc verũ eſt tam ᷣnn turã diuinã. Eᷣm quã habet eſſe apate ↄſequens? poſſe.licet habeat idemeſect poſſe cũ ip̃o · ⁊ ſic õia tradita ſuntſiſi eterno. Scðm autẽ naturã humanãon⸗ nia tradita ſũt in poteſtate xp̃i⁊ ideo apa tre. Et hoc dupliciter Vno modoqͥqdan ctoꝛitatem.⁊ ſic om̃ia ſubdita ſunt ſibia inſtanti cõceptionis. qꝛ eo iÿo quo namn pumana verbo eſtvnita om̃ia creataſut ſubdita xpᷣo ⁊ pedib eius. Ilio modoqᷓ tum ad effectũ.⁊ ſic in iudicio om̃ia erunt ſubdita chꝛiſto ⁊ pedibus eiꝰ quãdopere cte implebitur volũtas eius in om̃ibult dicit᷑ ad Hebꝛe.ij. Sed que omnia dict Boꝛra. Dm̃ia ſcilicet ſecreta.ſuperiꝛain ferioꝛa ⁊ media. celeſtia·terreſtriaꝛiem⸗ lia. coꝛpoꝛalia.ſpiritualia.⁊ vtriſq; cõiun⸗ cta. que omnia tradita ſunt xpᷣo ad cren dumtrecreandũ ⁊ ad gioꝛificandun om̃ia etiã increata eſſentialia· eternalu ſpiritualia.vt potentia. ſapiẽtia? bonins ⁊eternitas. que dicit pluraꝓpter diuerſos modos ſignificãdi.qᷓ̃ oĩa tradita ſinfi aprep gelerationẽ.cũ ſibi cõſubſtantiiẽ genuit om̃ia poſſidentem km Rabonln 5 tiam que creature dari non polergt· 6 quitur. Et nemo nouit filium niſi pald. Pic tpᷓs oſtendit foꝛe canſam puius jationis. quia noticiam habetbuiusini ioꝛum et hoca patre. Duia nullus eſi trinitate gradus. nihil pꝛius aut poſten nibil maius aut mimꝰ et iõ oñdir ſciz e — bannem. Quare iſtũ trahat. illũ po dimit/ tat. noli velle diiudicare. ſinon vis B Sed diceres. tamẽ gaudere dec cecatione hominũ infideliũ malũeſt. ke ſpondeo kin Criſo. Ehꝛiſtus nõagit gn Dm̃ia ergo.i. dominiũ ſup om̃ia yelnoi⸗ ciam omnium. Babuit enim chꝛiſtus on nium ſcientiam.et ſi non omnium polc keſſe pr̃is ⁊ filij dicẽs Rẽo nouitfiin urpwrbum monettriſ nreeßnoſe eniimit piumunt ywlntes hub ewintis qi uinſiuanh. ninunqei ſwienae Boinſh uhwhin uiptcin pertöſn ctabſinin metoꝛno nohrenpl ſ Muin AnSe ſilh dyoc inſchuls y vnenobis annen nunu npun mohic konacapiturpꝛoptie.ig a hõ. ſed large. id eſt nullũ ſuwoſi ehon ñ intellectual nature nouit filiũ ſcʒ eſſen/ txů intellectuat na ofulm tialit plene ⁊ ꝑfecte. Voc dico ꝓpter hoĩes S qui cognoſcunt per fidem.et beatos äper mbinuui manifeſtam viſionẽ. qui licet clare videant Vominica quinta polt octa. epi. poꝛali electionealiquoꝛũ diſputant. dicen res. Vt quid iſtũ deus elegit in talem pꝛe latũ. qui nõ eſt alicuius vtilitatis. nõ atten dentes illud ꝙ deus facit regnare homi⸗ nem peccata populi Job xxriiij· Tertia moꝛalitas eſt vt ſoꝛtilegia. incantatiões ⁊ alia figmẽta diaboli fugia⸗ aic diuinam eſſentiã.tamẽ eam nõ cõpꝛehen n dunt. Fiſ ipater.nõ excnditur ſpůſſanctꝰ. noha dun— yt ſit exceptio „e nouit patrẽ quis niſifiliu S·et cuvol i rit filius reuelare. ⁊ ita filiꝰeſt auſa reue⸗ vezoßie lationis.qjſi dicerer.ne mireinint ſiommia mchitradita ſũt a patre.q;a aliquid maius — ꝑbeatũ Brego. li. j.moꝛaliũ. mus · ex quo audimꝰꝙ omnia pater dedit filio in poteſtatẽ. ab illo ergo potius que⸗ ramus noſtre neceſſitatis ſuffragia q om⸗ nia poteſt. nõ a diabolo qui nõ poteſtam⸗ plius qᷓ; pmittitur.vt patet Wath. vij. et boectilz habeo. ſcʒ noſcere patrem ⁊eſſe eiuſcẽ vo⸗ hen itatis ⁊eſſentie cum ipᷣo. Et hocvici fm nn Wilariũ. ne ſicquid minus i ipᷣoqᷓ; hn deo ensp eſſe putetur per hoc autẽ qd dicit ſe pote Aon ſtatem habere reuelare patrẽ nõ negat eri Scn om quin habeat poteſtatem reuelandiſe. unith Raz Em Augꝰ vij · de trinitate. Reuelatur hocdu pater ꝑ verbum ſuũ.ſicut verbij noſtrum em dempoꝛale ⁊ trãſitoꝛiũ? illud de quo loqui achapconeu mur? ſeip̃m oſtendit.ſic filius dei⁊ſe⁊pa ant rerdoctnui trem. qa ipᷣm ita eſtet hoc patet qͥd pater. riotcibe Bic ſinnunt᷑ tres moꝛalitates Pꝛima Aecen volentes habere clarãcognitionẽ diui/ ne volũtatis quãta ſit ad agẽda ⁊ ad credẽ unchriott da in ſ. alutarib. maxie debent ſtudere hu S militatem que inter alias virtutes diſpo⸗ BeSi nit homiem ad cognitiõem diuie ſapiẽtie. n Sunt enim ſepteʒvirtutes que diſponũt me ad hoc. Pꝛima eſt caſtitas. vt in Joſeph. vporh cuipter caſtitatem darũ fuit donũ inter⸗ eonnn pꝛetatiõis ſomnioꝛũ Beneß. r. Secda nn eſt abſtinẽtia. vt in daniele· Daniel· j. Ter⸗ cnunc tia eſt oꝛatio. vt in dauid.ij Reg·xx. Quar npa ka contemplatio vt in Salomone. iij·Ke⸗ guz i · Quinta ſolicitudo · in mardocheo. neein Meſter. Sexta patiẽtia in Johãne euã ⸗ o geliſta. Spocalß. j. Septima humilitas epgeenne in diſcipulis.vt hic. Secunda moꝛalitas. mvinin⸗ vt ea que nobis ſunt occulta fidei non dil⸗ ſueim curiamus temere. Vnde Smbꝛo.libꝛo j. nommnh de trinitate. Aufer argumẽtum vbi fides m ſammn— queritur. piſcatoꝛiby creditur nõ dyaleti⸗ neee cis.Et Auguſti ſuper Johannẽ. Noliin/ e E telligere vtcredas.ſeg crede vx intelligas. ctj vtmitſ„ intellectus merces fideieſt. Et ꝓpter hoc —— dicit Brego. xx moꝛaliũ. Ex hispᷣbis do cemur netemere diffuſa cõſilia de alioꝛuʒ um vocatione etalioꝛũ repulſione pᷣſumamꝰ. — u Et facit hoc cõtra ilos quietiam detem iotii „ 8 rſi— ꝙin ſecũda par B W ¹ lecũ do te euãgelij eter⸗ na refectio laboꝛantiby in penitẽtia ꝓmitti tur.cũ ſubditur. Venite ad me om̃es. Et tria dicit. venitetollite ⁊ diſcite. aq innuẽ⸗ cum ꝙ iſta tria ſunt nobis neceſſaria.ſcili cer fides ꝑ quaz accedamus ad deũ. amoꝛ per auẽxoluntarie ſerumꝰ deo.⁊ opugg qtrod vfficaciter implemꝰ mandatum. Dꝛ citergo venite. qᷓſi diceret. ꝑ me filium ha⸗ betis faciẽ acceſſum ad deũ patrẽ Joß.x Per me ſiqs intrguerit ⁊c̃ et venite ad me ſcilicet pꝛ ius credentes in me per fidem. Johxuij. eino venit ad patrem miſiper me. Dicit ibt Thomas ꝙ nullus põtveni re ad noticã patris ·niſiꝑ verbũ ſuum.qð eſt filius. Sicut e.n volens ſe reuelare ver bo coꝛdis quod pꝛoæẽrt oꝛe. ĩduit qͥdãmo⸗ do ip̃m verbũ litteris yel voce. Ita deus volens ſe manifeſtare homin ibyerbuz ſu um ab eterno carne concept um carne in⸗ duit in tempoꝛe· et ſic nullus poteſt pueni re ad noticiã patris niſi per filium. Hincẽ ꝙ philigus rephenditur.petens ſibipa⸗ „ trem oſtendi.cui dictũ eſt. Qui videt me det ⁊patrei meũ. Bene ergo dicit. Ven te ad me credendo ꝑfidem. Iſaie. l Veni ent ad te curui filij eoꝛum.d me inqͥtco mitandũ per imitationẽ Joh.j. WMagiſter vbi habitas. venite et videte.venite ad me frnendũ per gloꝛificationeʒ Matth.xxv. Venite benedicti patris mei. Venite ad me vos dauſi ad me oſtium veritãtis Jo hannis.x. Ego ſum oſtiuʒ.vos egriad me medicũ ſalutis Auce.x. Samaritanus in fudit vinum et oleum ſauciato. vos nau⸗ fragi ad me poꝛtum quietis Johãnis. xvj Inmundo pꝛeſſuraʒ habebitis. in meau teʒ pacẽ Qies indifferẽter qui laboꝛatig ermo et oneratieſtis· Laboꝛatis inquã ſiue fm naturã in q̃ naſcimur· qꝛ hõad l boꝛẽ na⸗ ſci. Job.v. ſiue m culpã. in q̃ tr nſ gredi mur Biere ix. vt iniq̃ agerẽt laboꝛauerũt. ſiue n penã in qua moꝛimnur Benet. iij. WMaledicta terra in operetuo. Speciali ter tamẽhic xpᷣus loquebat᷑̃ ad iudeos.q laboꝛabãt ſub onere leg · qd necipᷣinerpa tres eoꝛum poꝛtare potuerunt. Actuũ. xx Similiter loquebat᷑ ad gentiles laboꝛan tes in cultura idoloꝛum · De quo ſa xlv. aboꝛ egypti. Hobis autẽ qui laboꝛamꝰ in noluptatibus. vt luxurioſiauari in cu⸗ piditatibus· ambitioſiin digniratib dici⸗ tur etiã venite Lu ilaboꝛatis.ſcilicet labo⸗ re ſtultiſſimo. Eccles·x. Laboꝛ ſtultoꝛum affliget eos · Etyere ſtultus. qa ad Roma. vf. dicitur. Stipendia peccati moꝛs. Ec/ cemerces laboꝛis. Sed nũquid vocat ad alium laboꝛem · certe non. Dicit enim. Et ego reficiam vos triplici ſcilicet cibo. do⸗ ctrine. euchariſtie et gloꝛie. Bona refectio que famem neſcit ꝑpetuo. Pſ almiſta. ön loco paſcue ibi me collocauit. Deinde ub dit alud inuitatoꝛiũ ad tollendum iuguʒ ſuũ dicens. Tollite iugum meñ ſuꝑ vos. id eſt legem meã euangelicam. que dicitur iugum. qa eſt lex amoꝛis. et ꝑ conſequens iungit fideles ad veritatẽ iudeos? genti⸗ les. Amoꝛ enĩ eſt vis vnitiua m Dioniſiũ Et attende benignitateʒ ſaluatoꝛis. quia non imponit inuitis iugum ſuũ. ſed ſpon/ te hoꝛtatur. Vnde Wath · xix. Sivis ad vitã ingredi ſerua mandata. Et Ecc.xv. Deus ab initio conſtituit hominẽ in ma⸗ nu conſilij ſui Joſue vlti. Si malum vo⸗ bis videtur timere dominũ. oꝑtio vob da tur. Hinc dicitur in canone. M volunta⸗ rium militẽeligit chꝛiſtus.xv. q.j. Rõeſt. et. xxxiij.q.v. Tunc ſaluabitur. D Fo tanter autẽ dicit ugum meũ. quod eſttri/ plex ſciicet euãgelice pᷣdicationis. Ecc. vltimo. Collů veſtrũ ſubijcite iugo illius. Secundo dinine dilectiõis Oſee.vij. Re uerſiſunt yt eſſent abſq; iugo. Tertio iu⸗ gum crucis. ſiue moꝛtificatiõis. quod car nem ſpiritui ſubijcit. Trenoꝛ.ij. Bonuz eſt viro cum poꝛtauerit iugi. Et dicit me⸗ um.pꝛopter exemplaritatẽ. quia ipſetulit illud pꝛo nobis. docendo diligendo.· ſuſti⸗ nendo· ſuper vos · id eſt vt vobis pꝛeſide at in om̃ibus doctrina meaet pᷣcipiat ſuꝑg XRKl vos ·i in ratione veſtra et voltat jen ſu erioꝛ pars aie veſtre · in qua debeteſen ectioſuper vos.i.in coꝛpoꝛe vño. Ba in coꝛpoꝛe meo Fabanus dicit ꝙ hocdicit vtin reueren tia habeamus iugũ diuie legis.nõ congi cantes. ſed yenerantes. Et diſciteame ſj licet fine fallacia.ſimpliciter intelligenin „ 6 4 en. ſine poſtilla memoꝛiter tetinendoſt gricia efficaciter complendo a me docente verbo et exemplo · quia mitis ſuminno⸗ ribus exterius ſcilicet nullů ledẽdoa hu/ milis interius in affectibus nemineʒcon⸗ temnendo · Iſtis enim duobꝰ modis n rime nutritur dilectio· coꝛde. nõ ſollmet terioꝛi aparentia yt hypocrita quibum liatur pꝛo humanis laudib. Wath ve ceperunt mercedem ſuã.Et ſequitpꝛemi umet inuenietis requiẽ animabusyeſ ſcilicet in p̃ſenti et futuro. De p̃ſenti dic Ecci viti. Wodicũ laboꝛauiet inenin hi multã requiem. De ſecũdo Iſaietxr Sedebit populus meus in multimine pacis et in tabernaculis fiducie etireque opulenta. Biceliciuntur tria docmen ta moꝛalia. Pꝛimum eſtꝙ nõ eſtexcuſutio pomis cuiuſcũq; de ſalute ſua quinadde⸗ um vemire teneat᷑. Iſtud patet. qaadhoc filius dei deſcendit vt verbo ⁊ facto voc/ ret homiĩes ad ſalutẽ. Vnde ipe dicit o⸗ hãnis.iij ꝙ deus ſic dilexit můdũ. vtfiiß ſuum vnigenitũ daret. vt om̃is quicredt in eum nõ pereat oh x. Ego veniytyii habeant. Et Wach. xxij. Venitfilꝰ ho ⸗ minis querere et ſaluũ facere quodpen⸗ rat. Ideʒ Luce· xir. Dinc Johyy dicut Sinõ veniſſem et locutus eis nõfuiſen peccatũ nõ haberent. Zd hocſignicii tps voluit tam crebꝛis vicibꝰ dicereadbo mines iſtud verbũ quod hicponit veni⸗ qñq; poſt me. vt Wath · iij et Auvqicᷓ ad me.vt hic. Et Joß v. Om̃is qyentai me ců ergo aperte vocat nullus exwi — Roma.ij. Dnapꝛopterineraſ bilises o homo Joß· xv. Bůc ergonöhi bent excuſationeʒ de peccato ſuo · Vich regula aplus ponit· ꝙ in ſtatu legiscii lice regula eſt ꝙ ignoꝛans 19n 4 hůilitas. a qua ſexpᷣus denomiarej vt rex humilitatis et dominus mititati oꝛabit᷑ E rinch xiij. Scðᷣm documẽtũ eſt ꝙli anis neceſſarie ſint oẽs htutes· main ſ debet eſeq oral ſcuius Jn ſ pocconn unreus ſtchiſtunss thluboranes gistninn Lorsmanu Jai. en tietinfuwr Inco sdiinehu zgnchme ſwadtsit inin int pichteun ucjculn iuſifiunn. petugm poꝛunoſ bus dit erelenis. mroße ſuhnonc vgnenit iſecoo nlabe unfowl unin ſurte huhu ann Et ideo xpᷣs ſepius nos ad humilitatem magis qᷓ; ad alas virtutes inuitareicut patet 2ac · xyiij. Hiſiefficiaminiſi par mlus iſie. Et Luce. vyiij· Dmis qui ſeex gltat bumiliabit᷑. Et Auce· xxij· QDuiyolu⸗ enteſſe maioꝛ.ſit ſicut miniſtratoꝛ. Et ra⸗ o. quia humilitas ẽ radix omniũ ptutũ. anma yt dicit Ambꝛo· Et ideo ſaluatoꝛ non dut. etenugn Diſcite a me mundũ fabꝛicare et orn in eo creare miracula facere. moꝛtuos ſuſci nmnti ture.ſed diſcite quia bumilis ſum inquit endo ian Augꝰ in li de ver · do·vbletiam vocat bu ⸗ n militatẽ fundamentü tolius fabꝛice ſpũa — lis. Tertium documentũ eſt. ꝙ vita Lpld⸗ rpro n na debet eſſe quiera mente. ſed laboꝛio⸗ dan ſa coꝛpoꝛe ad ſignificanduz hocquod viẽ e h chꝛiſtus. Inuenietis requiẽ animaboye ⸗ en ſtris Voc contra ocioſas virgines. vidu/ anßue as et vetulas · que in b ſe dicunt maxime P eſſe chꝛiſtianas ⁊ cõtemplatiuas ſi ocient᷑ airne nihi laboꝛantes · Eũ tů vita euãgelicaẽre debipepun quies animau nõ coĩpoꝝ. Vnde ðꝛ in p̃s san aboꝛes manuũ tuaꝝ quia manducabis en R Seuit Beatus es · ſcz in pñri· bene ti⸗ u bnmd bierit in futuro ſi hec facies. rin vitima parte Btertiounuil 8 dadeinm gs diuine ſuaue eſſe ꝑhibetur· cum dicit. boniesüih Ingum ei meñ ſuaue eſt et onus meum — ſeue. q.d.xpᷣs. ideo debetis iugum mei po „* xius qᷓ; iugum veteris legis poꝛtare. quia ing veteris legis erat graue ꝓpter multi g umn r plicitatem moꝛalium. pꝛopter auſteritateʒ n indicialiũ. pꝛopter defectũ ſacramentoꝛũ inſtificantiũ. Sed ſiceſt euangiliũ meuz geſt ingum ſuaue? onus leue: g ad ipᷣm pöw poꝛtandij ſufficit ſola caritas · Einde Ra⸗ xnõdnb banus dicit. Ouid ſuauius ingo xp̃i quid wuttnat onere leuius · abſtinerea malo. bonũvelle nmare om̃es · odire nullũ.eterna ſequi.p/ — nb ſeneibonon capi nulli inferre aliquid qᷓd ſi c E bifieri nõ vult. Et Breg. iiij· moꝛal. dicit me mm ʒ graue mẽtibo noſtris imponit qui vi⸗ cc ſnb tare ome quod pturbat pᷣcipit qui dec⸗ trſt. j nare om̃ia laboꝛioſa onera huius mundi oeo monet. Hic occurrüt tria dubia. Pꝛimũẽ antcruno quare xps yoluit aparere mũdo et nõ po ius nobiibet famoſis ᷣm ſeculũ ĩfami⸗ li. vecturg. equitaturg. veſtib·cibis theſ⸗ auris ⁊ alijs. Rñdeo fᷣm Breg.⁊ Erit. hic ꝙad hoc bumnlem ſeexpibuit. ad hoclu⸗ dibꝛia contumeliaꝝ ad hoc toꝛſionũ pꝛo/ E Dnica quinta poſt octa· Epiphanie ꝛa et paſſionũ toꝛmenta tolerauit. vt ſu⸗ perbum hominem nõ eſſe doceret deus. Ecce pꝛima cauſa ſcʒ ratõne noſtre exem⸗ plaritatis. Secundo ideo. quia ᷣm Bre· exquo noſtre perditionis cauſa fuit ſuper biq.in ſaluatoꝛe noſtro debuit eſſe humili tas. vt contraria cõtrarijs curarent᷑. Exq bus patet quare ita diues noluit eſſe po⸗ tens. Ratio. quia illa ſunt yt cõmuniter ſi⸗ gna ſuperbie. Chꝛiſtus aũt venit facere ⁊ docere in ſe. ideo debuit hẽe ſigna humili tatis in veſtitu. in familia. ⁊ in om̃i vila ſua Ex quo patet ꝙ ſicut euidentiſſimũſ ignũ perditionis eſt ſuperbia.ita ſaluris humi litas. Dʒ patet. quia ſicut illi ſequunt᷑ dya bolum zui eſtrex ſuper om̃es filios ſuper bie ita iſti xpᷣm qui dicitHiſcite ame quia mitis ſum et humilis coꝛde. et ſic vtrobi⸗ q; verum ſignũ. Secundũ dubiũ. vnð eſt ꝙ multis videntur eſſe grauia pᷣcœepta legis euangelice. cñ tamen dicantur leuia Reſpondeo m Augu inli. de verbis dñi gom̃e hoc eſtex abſentia gre ſpũſſancti. q qᷓcito adeſt om̃ia aparebunt facilia · quia ſpes future beatitudinis omnia alleuiat. Er hoc eſt quod dicit Rabanꝰſuper ülud Wat.vij. Arta eſt via que ducit ad vitã. Zirta eit inquit in pꝛincipio ſed pꝛoceſſutẽ poꝛis ineffabili dulcedine dilecionis di⸗ ſarat᷑ ſicut dentiby obſtupentibo in hoĩe in bncipio graugt comedere quod poſtea de ctat. Et gloſa ſup illud.j. Joh. v. Wan ⸗ data eius grauia nõ ſunt dicit. Que in na tura ſui duraſũt⁊ aſpera· amoꝛ dei? ſpes pꝛemij facit eſſe lenia Pꝛopter quod dicit Venricus de vꝛmaria · li.xxiiij. de perfecti one interioꝛis hominis.c.xxiij· M qui di cit fibi grauem viã euangelicã.ſuam imbe cillitatẽ non ilius grauitatem accuſat. Tertium dubium. Vtrũ iugũ legi no⸗ ne ſit leuius iugo veteris legis Uidetur eĩ ꝙ non. cum ibi phibeat᷑ ſolum manus vt non occidas.hic autem animus · vt nõ iraſci. Ibi actus. hic concupiſcentia. Dui videriũ mulierẽ ad concupiſcendũ mecha tus eſt eam. Wath · v. Ad hoc reſpondeo ßm Thomam in · ii · ſniaꝝ · diſt. vl.⁊ pꝛima ſche.q.vij.arti.iij. M lex vetus eſt grauioꝛ multiplici de cauſ a. Pꝛimo. quia lexvetus nuilo modo iuſtificabat cauſando iuſtici⸗ am infuſam. que eſta ſolo deo per gratiaʒ ſed ſolũ docebat. qꝛ in obſeruatõe mãda/ n — — toꝛũeins foꝛma iuſticie cõſiſtit. que grauiſ ſima eſt. Secũdo grauis erat · qꝛ ꝓhibẽs pcm̃. ſpecialem reatum addebat ·inqntuʒ nõ ſolum naturalẽ legem tranſgrediebat. ſedetiam inq̃ntum legis ſcripte tranſgreſ ſoꝛ erat. Tertio quia ſolum tempalia pꝛo mittebat. et ſi pꝛomittebat eterna. hoc ſa⸗ tis obſcure et in figuris occultis. Vñ Me bꝛeor.x.ðꝛ. Vmbꝛam habens lex futuro rum bonoꝝ. Wodo certũ eſt ꝙ faciliꝰ qui libet ſeruitpꝛoeternis qᷓ;ꝙ caduc. Quar to quia illa lex erat timoꝛis.nouaãt amo/ ris · quia data eſt ex marima charitateeffu fionis ſanguinis chꝛiſti. modo faciliꝰqͥs implet ex amoꝛe qᷓ; ex timoꝛe pꝛeceptum. Quinto lex vetus artabat ad multa ceri⸗ monialia etiã inuitos. Vnde et ſinon fu⸗ it peccatũ tangere moꝛticiniũ.tamen ſi nõ faciebant ea que in lege ppter hoc manda/ bant᷑peccabant moꝛtaliter.ad qᷓ noua lex non artat.et ſi ad aliqua tamen ad pauca. Fam ſicut refert Auguſtinus ad inquiſi⸗ tõnes Januarij. Rabi Moyſes enüerat pꝛecepta legalia plus qᷓ; r Ale ſexingenta. ad que omnia tenebantur. Noua autẽ nõ habet niſi ſeptem ſacramenta.ad quoꝛum quedam nõ om̃eg tenentur. vtad oꝛdinẽ et matrimonij. Si autem ðꝛ ꝙ in moꝛali bus plura noualqᷓ; vetus. Dicen dum eſt. ꝙ hoc verum eſt. ſed cum hocau/ xilium g̃e ↄfert ad om̃ia implenda.q̃ gra tia om̃ia leuiat.ᷣm Auguſtinũ et cuʒ hoc habemus adiutoꝛia multa ſacramentoꝛũ Vnde m Scotũ. Et ſi potuerũt mereri grãm pꝛo pᷣmo modo. bene quidem.ſʒ ad grãm ꝑcipiendã nõ habuerũt aliquod ſa⸗ camentũ pᷣter circũciſionem. que fuit cõ tra oꝛiginale. Similiter dicendum eſt de iudicialiby. ꝙ valde pauca ſunt a xp̃o tra dita.licet per eos qui habẽt dedarare le/ gem chꝛiſti et ſtatuere leges in eccleſia vt pꝛincipes plura ſunt ſuperaddita. ad que etã tenent᷑ fideles obſeruanda.vt in cano ne. diſtinc xix.c.j.Pꝛeterea de dijficultate vtriuſq; legis nüc apparet ꝙ q̃ntũ ad actꝰ eſi 5 exterioꝛes lex vetus eſt grauioꝛ. quia plu/ ra cerimonialia et iudicialia. Duantũ añt ad interioꝛes actus qui ſunt implere dele ctabiliter opus virtuoſum.grauioꝛ eſt no ua. quia pꝛohibet animũ et motũ interio⸗ rem et ꝙ ex amoꝛe impleant᷑ pꝛecepta. Et ſic lexuona nõ amantieit dificilioꝛ.ſj fa⸗ XxRn clima amanti quia virtus delectatin let opus virtuoſum.Exhis i arie ꝙy ler noua eſt perfectioꝛ— pter plura. Pꝛimoquiafin ꝓiguei ꝙ immediate aperit ianuã i Vetu. tem deſtinabat ad limbũ. Secũdo ſatur circa bona gre ⁊ gloꝛie.illa arcq na nature et foꝛtune. Ia Siaudienti me bona terre comedetis. Tertio gu pletioꝛ nõ indigens ſi uwlemento. onpa dioſioꝛ a vno verbo impletur. Nor.i Qui diligit ꝓximũ legeʒ impleutt. tioꝛ qa ytrũq; ſcilʒ coꝛpus ⁊animã beatifint. Ideo ðꝛ ſemita ſalutis noſtre.qa paudn⸗ rib inſtrumentis indiget. Et qͥa remoue cerimonialia? imolatiões etoffertðoßi ritum contribulatũ contriti coꝛdis ten ꝑfectioꝛ in hoc qͥq ꝓhibet nõ ſolummani ſed etiʒ animũ. Et ſi diceres.tamenetum vetus hoc pꝛohibet dicens. Ijonchai ſcas. Reſpondco.ꝙ hoc eſt in paucioꝛi qͥa ſolum in duoby pᷣceptis ſciz mechieet auaricie. Et licet pꝛohibeat mechi inter oꝛẽ.tñ tranſgreſſoꝛibnõ infligebat peni ᷣm Airam in ꝓlogo ſuꝑ Watheñ. Jten patet h.qͥa capto conſilio difficilimonoue leg qͥd eſt diligere inimicos. heſt faciius 5ᷓ imolare agnũ paſcaleʒ. Ratio.qa adi — quẽlibet hominẽ natura inclingt. Secundo qa talis dilectio nullũ damniũ infert. ſed vtiq; comodũ Tertio q dic magis confoꝛtat tam coꝛpusj aniniᷓ odiũ. Pꝛouer. xxij· Animus gaudens en tem floꝛidam facit. Dñica quinta. II. Sermo KNll Mnſiteoꝛtibipa tter dñe celi et terre qͥq abſcõdiſi hec a ſapiẽti ⁊ pꝛudẽtitrue laſti ea paruuł Math · xj. Siẽ diẽ nag pĩ Augꝰ ſuꝑ pᷣs.ixx. Int om̃iaqᷓbomhe ſcire opoꝛtet. eſttora ſcientia hois ſire qa ipe nihil eſt ꝑ ſe.⁊ qm̃ quicqᷓd eſter do pter deñ eſt. Hec Augꝰ· Vult dicn Zuguꝰ. ꝙ homo ↄſiderata ſua fragiiue oĩa jua debet referre in deũ ⁊ de vibygis ſibiagere. ⁊ om̃ia ſibi attribuere· Eñ hn goꝛius li xxiiij. moꝛal·oſtendens qᷓſiter ſapia hoĩs. dicit ꝙ ÿa ſapientia afficitidi humiliat nõ extollit.nec ſupbientes uos impleuerit ſec lamentantes facit xdh vlszſchin zunenpi 5. Sup mridigne⸗ tftern iger donin ſiinlplk 3 niril wit durn ofst vigar uiſ bj nh̃ilin ewzt ilingn Niomg — ſahnõ ſn hichu: nſ ieopi ciiin lmin uihht nitic dusẽz jc . — n— ubdacw cn mo ureigix ndü qudbad ccundo htiuim rt.ed wgül Cs contumm ü. Pꝛouertuhm odmfu. ditaqunulI5 Pyi tnditcien Hnica quinta poſt octa. Epiphanie rz cnõ ꝓdeſt ſapĩa.ymo pbobeſt ſi nõ af 2 ne.ſi ſiẽ dicit apłs. Scia in fiat. caritas autẽ edificat. Quia igit phari ſei necſe nec ſua in deum referebãt. nec ex ſapia quã habuef̃t hũiles eẽ volebãt.ſʒ po tius ſupbia inflati. de ſe ⁊ ſuis meritꝭ pᷣſu⸗ mebãt. Hincẽ ꝙ ſaluatoꝛ veniẽs in hunc mundũ dimiſſis ill hñiles dignatꝰẽ elige⸗ re diſcipulos qͥby ſue diuitati archana ma nifeſtaret. qͥs appꝛobãs· ⁊ illos repꝛobans gas ðo pãi agit di.in vᷣbis ꝓpoſit · Confi⸗ teoꝛ tibi pẽ dñe celi⁊ terre. q⁊⁊. In quib pᷣbis ad tria ãmonemur. Pꝛimo ad digne agendũ gr̃as deo exẽplo xp̃i qͥ ait. õfite ⸗ oꝛtibi.⁊c. Scðo inducimur ad deponen ⸗ dũ alas ſuꝑbie⁊ fugiendũ vanã gliaʒ q̃ in phariſeis ad tm̃ rep̃hendit᷑. vt merito ab eis ſecreta celi abſcõdant᷑. cũ ðꝛ. qꝛ abſcon diſti. Tertio hoꝛtamur ad ãplectẽdũ hũi litatẽ q̃ ad tĩ cõmẽdat.vt meritoꝓpt eam aplis abſcõdita celeſtia— diciẽ. Reuelaſti ea paruulis. — ꝙhmo jyerbis Vi pamo hmone⸗ mur ad digne agẽdũ gfas ðo exẽplo xp̃iq́ git. Cõfiteoꝛ tibi do. pã ⁊c. Et certe dignũ ẽagere homini grãs ðo· exqᷓ fiiꝰdeiↄſub/ ſtãrial pãi laudat eũ ⁊ grãs agit ſibi Ecki xxiij. Wagna glaẽ ſeqͥ dñm.⁊ exqͥ oĩs cre atura ↄfitet᷑⁊ laudat nomẽ ſuũ· Nñ pᷣs · de deo dicit Eõfeſſionẽ ⁊ decoꝛẽ induiſti. vbi dicit Innoc̃. M deũ laudãt ⁊ magnificãt om̃s create.q̃ꝝ laudiby qᷓſi qbuſdã veſtib vndiq; circũdatꝰeſt. Vñ dicit. õfeſſionẽ iduiſti. Eõfeſſionẽ aellat laudes creatu raꝝ q̃ iliꝰmagnitudinẽ ↄfitẽt᷑.⁊ qͥd addit. ⁊ decoꝛẽ.iõ diẽ. Quia ĩ decoꝛe creataꝝ.de⸗ coꝛ illiꝰagnoſcit᷑ qͥ creat᷑as fecit Sapie· xiij Můãto mag ſpecioſioꝛ ẽ dñatoꝛ eoꝝ qui eas fecit. El ðᷓ oĩs creat᷑a ↄfitet᷑ dei boni/ tatẽ. dei potẽciã ⁊ ſapiaʒ. magi hõ dz aſſur gere ad hmõi ↄfeſſionẽ laudis ꝑ deuotam gf̃axactionẽ. Sůt ãt tria ĩ vᷣbis thema tis inducẽtia ⁊ mouẽtia hoĩeʒ ad gratiaꝝ actionẽ deo faciendã.ſcollatio bonoꝝ gra tuitoꝝ ĩ eo ꝙ iße fecit ſe nob pꝛẽm. Vñ ðꝛ. Töfiteoꝛ tibi pã dñe. Sco bonoꝝ gle⁊ celeſtiũ. in eo ꝙ ip̃e eſt dñs celi.qͥ nob celũ reſeruat ĩpᷣmiũ. Tertio bonoꝝ nate⁊ foꝛ⸗ tune. ĩ eo ꝙ ipeẽ dñs terre.qͥ nob oĩa terre naſcẽtia dedit advſũ. Werito igit laudan dusẽ a nobcũ ab eo oĩa habeãꝰ Etpmo ab ipo hẽmꝰbõa gfe.qi ipe ẽ oꝛigo omniũ bonoꝝ gratuitoꝝ. Siẽ eĩ mare eſt oꝛigo oĩm fontiũ ⁊ fluminũ. Ita ðᷣs ẽ oꝛigo pᷣtu ⸗ tũ ⁊ ſcĩaꝝ. Ip̃e eĩ eſt dñs ÿᷣtutũ.vt ðꝛ ĩp̃o. nẽtia carnis.coꝛdis ĩduſtria.rectitudovo lũtatj. Si q́;s callet ingenio.ſi qͥs nitet elo quio.ſi qͥs moꝛib placet. Inde ſcie. Inde ſapie ßᷣmo. Theſauri ſiqdẽ ſcie ⁊ fapie oẽs abſcõditi ſũt ibi. Quid caſta Sſilia. iuſta iu dicia·ſctã deſideria.miſcðie font illiꝰ funt Que oĩa exqͥ a deo effluũt vt q̃dã flumina ne cito exſiccẽt᷑? fluere ceſſent. ad deñ cõti⸗ nuo debẽt refluere vt iter fluant. Quia vt dicit Sapiẽs.ad locũ vñ exeũt flumĩa re uertũt᷑ vt iteꝝ fluãt. Dõ fit ꝑↄfeſſionẽ lau dis ⁊graxactõis. Eñ apls dicit. In oĩby grãs agẽtes deo. Moc eſt vt ait Berñ.ſuꝑ cantica ſer. xüij. Quicqᷓd ſapĩe qͥcqͥd pᷣtutis te hãe ↄfidis.vᷣtuti dei⁊ ſapie aſcribe⁊ de puta. Et licet infinita ſũt dona gratuita ꝓ qͥb ei dẽmꝰgrãs agere · tñ iſtud qͥi pᷣcipuũ occurrit ꝙ dignatꝰeſt fieripẽ nf Deut xx ij Rqd nõ ipeeſt pã tuꝰqͥ poſſedit teet fe⸗ cit ⁊ creauit te. Et Mat. xxiij. Pꝛẽʒ nolite vob vocare ſup terrã. vnꝰẽ ẽ pĩ vẽ ĩ celo Iſte pi adeo ẽ benigmꝰ ꝙ om̃ino nichil hʒ — eipꝛiũ ẽſp miſereri? par⸗ cere. vt dicit Breg. Pꝛopr qͥd dicit apls eñ pꝛẽʒ miſericoꝛdiaꝝ ⁊ deñj totiꝰ ↄſolatiõis. j. Loꝝj. Oſtẽdit ãt homini cuilibʒ tripli⸗ cẽgfaʒ ⁊ miſcðᷣiaʒ. ꝓqᷓa qͥlibʒ ẽ gloꝛifican ⸗ dus ⁊ laudãdꝰ. Rã ipeẽ clemẽs ĩ ſuſcipiẽ⸗ do. erga penitẽtẽ ⁊ errãtẽ. Diligẽs ĩ ꝓuidẽ do. erga deficiẽtem. largꝰ⁊ magnificꝰ.erga petẽtem. De pᷣmo clemẽs ĩ ſuſcipien do. erga penitentẽ. hẽt Au.xx. de filio ꝓdi go. quẽ reuertentẽcũ lõge adhuc eẽt vidit eũ pã ꝑ apꝛopinquationẽ.⁊ miſcʒia motꝰ ẽꝑcõpaſſionẽ. accurrẽs ꝑ pietati accelera tionẽ.cecidit ſuꝑ collũ.x gre recõciliatõeʒ. ⁊ oſculatꝰeſt ꝑ dilectõeʒ. Et ait. ito ꝓfer te ſtolã pᷣmã innocẽtie.⁊ date ei anulũ fidei foꝛmate. et calciamenta bonoꝝ opm Ecce miſcðia iſtiꝰpẽis.qͥ a reo reuertẽte ñ exigit ſed tribuit. Quiq; adeo benignꝰ ẽvt qntũ cũq; offendat᷑nõ poſſit obliuiſci miſerati/ onũ ſuaꝝ. Juxta illud Iſa.xlix. Rũqͥd m; pᷣt obliuiſci infantẽ ſuũ vt non miſereat᷑ fi⸗ lio vteri ſui. Verũtamẽ et ſi illa oblita fue⸗ rit. ego nõ obliuiſcar tui. Scðoatparet mi ſericoꝛdia ⁊ gr̃a iſtiꝰ benigni pĩis· quia eſt 2 viligens in ꝓuidẽdo. Ram ipeeſt ſollicit? de nf̃a ſalute plꝰqᷓ nos. Et apparet iſta ſol licitudo in eo qʒ fiiũ ſuũ miſit in mundũ. vtðꝛJoh.iij. Qui venẽs moꝛe ſapiẽt mu lieris dꝛagmã ꝑditã ⁊ ouẽ amiſſaʒ. animã dico hñanã.ita ſollicite q̃ſiuit ꝙ etiãꝓpł eã ⁊ ad crucẽ aſcẽdit. ⁊ ad inferna vt eã eriꝑet et reduceret deſcendit. Hinc pᷣs. ait. Dñs ſoilicitꝰeſt mei. Et e ſollicitꝰẽ plꝰ de yna nia humana qᷓ; detoto mũdo. Juxta illud ñqd cura ẽ deoð bob. Minc dic Berñ · ſuꝑ cãtica ſer. xxiij · ꝙ licet deo incũbat gu bernatio ⁊ admiſtratio totiꝰcreate.i oĩa iſta de facitpt holeʒ · de qͥ ſolo curaẽ deo. ſicut dieit aplus. Om̃ia inq́tʒpter electos Etʒ ꝓuidentia deiſit erga oẽm creaturã tamen cura eius eſt erga folũ hoĩemDe qͥ dicit Petrꝰaplus · Om̃em ſollicitudinem pijciẽtes in eũ. qm̃ ip̃i eſt cura de vob · Ve re magna cura deo erga aiaʒ· quã ita dile⸗ xit vtſe daret ꝓ ea. Neceſt em̃ ouis errãs cuꝰcura etiã ſuꝑnoꝝ cure gregũ.i.ãgeloꝝ eſt pᷣlata. Deniq; illis expoſitj paſtoꝛ deſcẽ dit ad iſtam qᷓſiuit diligẽter. Inuentã non reduxit. ſ repoꝛtanit. noua faciẽs angelis feſta gaudioꝝ. Qui&ꝓpꝛijs hũeri dignatꝰ eſt ĩponere.certe curã eiꝰhabebit. Hec ille ſnialiter vbi ð. Pꝛo tãto itaq; bñficio aĩe impenſo qͥs dubitat dignas eẽ gr̃axactio/ nes deo refundendas. vt ſicut ille aie libe· rationi fuit intẽtꝰ ita aĩa illiꝰ honoꝛi inten dat Vñ dicit Berñ.in ꝑſona aĩe ſuꝑ canti. ſer. xviijtractãs illð ſpõſe Dilectꝰmeꝰmi/ hi⁊ ego illi. Ille mihi⁊ ego illi. Ille mihi. qꝛ benignꝰ⁊ miſericoꝛs. ego illiqꝛ nõ ſum ingrata. Ille mihi per grãm ex gfa.ego illi graz ꝓgfa. Ille mee liberatiõi.ego illiꝰ ho noꝛi Ille ſaluti mee.ego ip̃ꝰvolũtati Slle mihi⁊ nõ alteri.qm̃vna ſů colũba eiꝰego lli⁊ nõ alteri. qꝛ nõ audio voces alienoꝝ. Mec Berñ. Tertio benißtas iſtiꝰpẽis ap/ paret qꝛẽ largꝰ?⁊ magnificꝰerga petentem Johxvj. Si qͥd petierit pꝛẽʒ ĩ noĩe meo dabit vob. Et qͥd dat.pᷣs. rñdet. certe graʒ ⁊gloꝛiũ dabit dñs. Et Wath. vij. Au. xj. Sꝛ. Sivos cũ ſitꝭ mali noſti dare bõa da/ ta filijs vãis.q̃nto magis pẽ vĩ dabit ſpĩ bonũ petẽtib ſe. Maria largitas dare ſe ᷣm. Spũs ãt ſctũs ẽ idẽ cum pie ⁊ filio. Hando ergo ſp m̃ſctĩ dat ſe tota trinitas Vñꝓ tãta gr̃a⁊ benignitate meritoẽ lau/ dãda clementia tãtipiis dicẽgo Kõfiteoꝛ tibipã. Scm qᷓd debʒ mouere hoje⸗ graxactõʒ deo faciendã eſt collatio S rũ celeſtiũ.¶ bonoꝝ gloꝛie.⁊ß tangit qꝛ xp̃s ↄfitet pẽi tãqᷓ; dño celi. Vñ̃ diẽ iie celi. Sic laudauit eum Dauidq dic Cõfiteboꝛ dño fᷣm iuſticiã ei Zpſalli. mini dñi altiſſimii aq honoꝛeʒ noĩ tit Au.ij · Bloꝛia in altiſſimis ðo Et merit audichcſttäch dhs ce. Iheclcchar uit.nõgpr ſe ſʒgpt hoĩes. Hõ eĩ indignit celo tãq; loco ↄtinente. qꝛ ipe manet eun oĩa ⁊ intra vĩa ⁊ ſupᷓ oĩa ⁊ infra oĩ. inquit Bre. ſuꝑ Ezech omk·vi. Vipepphʒ dicit. Celũ ⁊ terrã egoimpleo. Lreguit ʒ celũgpr angelos.⁊ gngelos ꝓpr homieg vt ðꝛ in ps · Angelis ſuis mandauitdeteEt ad ebꝛe.i Oẽs ſüt admiſtratoꝛij ſyj. ad ß vieʒ vt hoĩes ſimul cũ angelis i cle⸗ ſti gloꝛia exultẽt. pᷣs. Exultabũt ſer ingu Merito igit eſt gloꝛificanqꝰab hoieqͥnn tã gloꝛiaʒ fecitꝓpt᷑ hoiĩez. vt eñ ſecũ faceret participẽj. Pe.v. Eũj aparuerit pꝛijcepe paſtoꝝ.tũc? vos aparebitis ſeci ĩgloꝛ. Bloꝛia aũt illa ↄſiſtit in clara notidg viſi onis dei cũ ꝑfecta laude. Tuncem̃ yidebi mus eñ ſicut ẽ.ſ. Joh.iij. Et faciead faciʒ vt dicit apoſtolꝰ. Tũc laudabimꝰcreatoꝛẽ oĩm ⁊ largitoꝛẽ bonoꝝ celeſtiũ. Juxta ils ps · In deo laudabimur tota die. Tůcpfi tebimurei in ſeculũ ſuꝑ oĩiby q̃ lecit nobis Tertio qͥd dz mouere hoieʒ ad gaxaci onẽ deo faciendã. eit collatio bonox nan raliũ ⁊ foꝛtuitoꝝ.; tãgit᷑ in eo ꝙ xp̃s diat pꝛẽm ſuũ dñm terre. Sic eieſt gioꝛioſis in ſanctj ſuis celeſtibꝰ vttñ nõ obliuicui paupex ſuoꝝ in terris. Vñ ip̃e dateſcn om̃ carni et in ip̃m oculi omniũ ſperityt det illis eſcũ in tꝑe. periẽte eĩ eo man ſuã oĩa implent᷑ bonitate Ip̃emultiplit frumentũ ⁊ fructũ vini ⁊ olei. Ipe dat roꝛ celiz pinguedinẽ terre· Ipe darpanẽ nn qᷓtidian. ⁊ ip̃e diſuadet ſollicitudinẽipa liñ. ſe ſufficientẽ ponens ꝓuiſoꝛem P. v. Nolire ſolliciti eſſe di. qͥd mõducẽ a qd bibãꝰaut qͥ oꝑiemur. Scitem̃ pĩyĩiqᷣ his oĩby indiget. ꝛo his 3 ⁊ tãtj nectii⸗ rio laudãdus ⁊ gloꝛificãqus eſt de· Nun⸗ tenꝰꝑ hec tꝑalia q largit᷑ ſicincedãꝰytnol amittãꝰerna Sʒ fuerg a mitj bodiepol deꝰ querere. Si ego ſũ pĩ vã vbiẽ honoꝛ meꝰ⁊ ſidñjg cgo ſů vbieſttimoꝛ me lachie iij. Squiqem honoꝛemꝓ holoi o g0.A ſicil eu ugific 6 Anſe nnaddeyoh nigonühi ſmwab üitbſ o ocloon ſipüſincin Nohuwoꝛhi Unce iut pdeoleſi Sisnahn büjht eniiunbi gthien Nhicſ gunni ys u s ſulifn tiydeqyl olitepme hheht andimſ iuuerit e boſls ꝛ0b ſnn ſözſe iſ wiriin dmh nis ſiii tuih ihini ni na aůt iuimt decipm nureinſmihe no qd dznumh deo facunicta ſoꝛnbiin Hnica qinta poſt octa. Epippanie tindꝛẽ p om̃ipotentia reqͥrit ab homie. Monoꝛauit hoieʒ in creatiõe triptr. Pꝛio fecit eũ cũ deliberatòe Beñ.ſ. Faciamꝰ poiez. Sco qꝛ fecit eñ ad ymaginẽ ſuam 3 ibiẽ Zertioqtpꝛepoſi uit eü oĩbcreatur? bidẽ. Debemꝰð merito honoꝛẽ. Timoꝛeʒ gñt dẽm ei.qꝛ eſt dñs celi ⁊ terre.⁊ ſic om̃i potẽs Wath · x. Timere eum qͥ p̃taniaʒ? coꝛpꝰmitte in ichennã. Nõ ð frẽs pigrite⸗ mur aſſurgere ad gf̃am reddendã qui no biſcũ fecit tantã miſcʒiaʒ ⁊gr̃am in om̃i pmiſſis Juxta illud. Dantimibigratiam. dabo— ðꝛ Deur·x. Jpeẽ laus tua qᷓ fecitl Dañ· iiij.ðꝛ. Laudo magnifico ⁊g Sxi ſecundo i nc mur ad deponẽdũ alas ſupbie et fugiẽdũ vanã gloꝛiãq̃ in phariſeis tm̃ reßᷣhendiũ yt merito ab eis ſecreta celeſtia abſ cõdãt᷑. ifico regẽ celi dñm tre. cũ ðꝛ. Abſcõdiſti hec a ſapientiꝰ ⁊ pꝛudẽ tib. Voc loco nõ rep̃hendit ſapia vtẽ do/ Fm nñ ſpũſſancti.nec pꝛudentia vt eſt vna pᷣtꝰ de quatuoꝛ S Vnde licet ſapia ſit donũ ſpůc une cüſuriſitt Fndet apiĩa ſit donũ ſpũſic uñ ergmtasc eo eſt rñſih credit eam hãe a ſeipſo ⁊ꝓ merit ſuis. vel credit hãe eam cũ nõ habeat. non eſt donũ dei ſed yiciũ ſpũs maligni· Tales em̃ ar⸗ guitꝓpha di. Ve qͥ ſapiẽtes eſtis in oculis õa deo ſe hẽe credit ⁊ optat. vt ðꝛ Jacoj Siqͥs indiget ſapia poſtulet eãg deo. Et Exi.. Om̃is ſapĩa a dño deo eſt tñ ſi hõ execrgti at execrabi dicta hecpꝛudentia carnis · qꝛ eſt moꝛtj in ductiua. Vñ ad Roma.vij. ðꝛ. Pꝛudẽtia yzis. Et aplus Roꝝ. foutãtes ſe ſapien De q̃ ð? Beñ̃ · i. Verpens erat callid lia ſ̃a hʒ. pꝛudentioꝛ cũctis animãtib tes.ſtulti facti ſunt. Sic etiãẽ ⁊ de pꝛudẽ tia. de q̃ apłus ad Roma xij ammonet di. Rolite pꝛudẽtes eſſe apud voſmetipſos. alſa ð eſt ſapiẽtia ⁊ pꝛudentia phoꝝ· qui cum dñm ſapientie ⁊ prꝛudentie cognouiſ ſent·nõ ſiẽ dijm ſapientie⁊ pꝛudẽtie gloꝛi⸗ ficauerũt ſed euanuerunt in cogitationi⸗ bus ſuis. ⁊ obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ eoꝝ. Ram putantes ſe ſapientes ſtulti facti ſũt vt ðꝛ. Hõ ʒ rep̃hendit᷑ h ſapiẽtia vt ẽ virtꝰ aut donũ. ſed vt elatio mẽtis ⁊ tumoꝛ ani mi q́eritatẽ impedit. ⁊ve ſupĩe aditũ clau S dit. Juxta illud Zugt.in libꝛo ↄfeſſionuz. v unoꝛ mẽtis obſtaculũ eſt vᷣitati ſꝛoqᷓ̃ ſciendũ ꝙ ſapia ⁊ pꝛudentia queh repᷣhẽ ditur eſt triplex. Pꝛima eſt in acquirẽdis Ddiuitijs. Scða in guſtandis delicijs Ter tia in inferendis malicijs. Depᷣmað? Ba⸗ ruth iij· Filij Agar exqjierũt pꝛudentiã ̃ deterraeſt. Quiargentũtheaurizant et aurũ in qͥ ↄfidunt homines.⁊ nõ eſt finis acqͥſitiõis eoꝝ.nec inuẽtio opm illoꝛũ. Et ſeqͥł᷑. Quid ꝓfuit ülis illa pꝛudẽtia. Exter minati ſunt inqͥt ⁊ ad inferos vᷣeſcenderũt 2alij in locũ ip̃oꝝ ſurrexerũt. De his etiã pꝛudentiboð? Luce. xvj. Filij inqͥt huius ſeculipꝛudentioꝛes ſunt filijs luc in gene ratione ſua. Suffeciſſet ſi dixiſſet.ita pꝛu dentes ſunt ſicut filij lucis. Nũc aũt dicit pꝛudẽrioꝛes. ad ↄfuſionẽ vtiq; noſtraʒ. qa ili ardẽtius querũt tgalia qᷓ; iſti erna. Uñ legit᷑ in vitiſpatꝝ. ꝙ quidã ep̃s vidẽs quã⸗ dam mulierẽ ad ſeculũ ſe oꝛnantem dixit B ingemiſcendo. O deꝰom̃ipotens qͥd facio exq̃ vnꝰ diei oꝛnatꝰ iſtius mulieris ·totiꝰ vite mee oꝛnatũ ſupauit. Quãta em̃ diligẽ ria qᷓnta pigmenta qnta oꝛnamẽta iſta ad⸗ hibuit vng die yt placeret ſeculo ad vnaʒ hoꝛã.⁊ ego nhil hoꝝ apud me feci vt pla⸗ cerem deo in mente in perpetuũ:timeo ne hãc mihi deꝰin iudiciũ ꝓducturꝰſit ĩ teſti⸗ moniũ. Scða pꝛudentia ⁊ ſapĩa ↄſiſtit in delicijs ⁊ voluptatib⁊ eſt illoꝝ qͥ ſůt ſiles bꝛutis. quoꝝ ſenſus eſt in bonis paſcuis eligendis Ecẽixix. Nõ eſt cogitatꝰbonus pꝛudentia peccatoꝝ.ſed cogitatꝰ impij eſt execratioqᷓſi dicat execrabilis eſt et male/ carnis moꝛs eſt. Tertia pꝛudẽtia cõſiſtit ĩ inferendis malicijs. que eſt filioꝝ dyaboli De q ðꝛ Beñ. iij. Serpens erat callidioꝛ. terre. Qõ exponẽs aplus dicit. ij. Coꝝ.xj. Tiümeo ne ſicut ſerpens Euã ſeduxit aſtu cia ſua.ita coꝛrũpant᷑ fenſus vãiet excidãt a ſimplicitate que eſt ĩxp̃o ihu. O peſſima pꝛudentia ſerpenti · de qͥ dicit Augꝰ in ſer. lij ad heremitas ꝙ hʒ totũ venenñ ĩgut ⸗ ture. vt in ꝓmptu poſſit homĩeʒ occidere. Tales fuerunt iſti phariſei qͥby pᷣitas xp̃i merito fuit abſconſa ·eo ꝙ fuerũt multum aſtuti in acquirẽdis ⁊ cõgregandis tgali⸗ bus. in delitijs ⁊ voluptatiby· in inferẽdis primis moleſtijs. et malicijs inexcogitabi ibus. Ideo quia hec ſapientia nõ fuit de ſurſum ſed fuitterrena.q̃ntum ad eoꝛum auariciã. animalis q̃ntum ad eoꝝ gulam? laſciuiã.et dya bolica qntum ad odiũ fra⸗ ternũ ⁊ excogitatã maliciã. Ideoq; meri⸗ to dicitur de eis. Duia abſeõdiſti heca ſa⸗ n3 — 8. — — ientes ⁊ pꝛudentes qn potius triplicẽ — ſe ee ⁊pꝛudentiã acquirere de⸗ bemujs. Duarũ pꝛima eſt in expugnanda inimicicia dyaboli. De q Mat·x· Eſtote pꝛudentes ſicut ſerpẽtes ⁊ ſimplices ſicut columbe. dicit&ugꝰ in ſer. iij· ad hemitas Mpꝛudẽria ſerpentꝭ in b marie ↄſiſtit· qꝛ dum ledi ſuſpicat᷑ totum coꝛpꝰ pꝛo capite exponit. Sie nos libentius debemꝰ expo nere coꝛpꝰnoſtꝝ om̃ib penalitatibꝰqᷓ; xp̃ʒ qeſt caput noſtr in honoꝛe ſuo aut in pꝛe/ ceptis ſuis offendi ꝑmittamꝰ Iuxta illud Dañ ·xiij. quod dixit?uzanna. Melieſt mihi incidere in manꝰhominũqᷓ; derelin quere legem dei mei · Boceſt dicere. meliꝰ rſt vt ꝑcutiar in coꝛpoꝛe q; in capite. Sic fecit Andreas Petrus Bartholomeus. Sic Sgnes Doꝛothea Katheria War⸗ garetha.Efalij qͥ vt gloꝛiarent᷑ibãt ad toꝛ menta ne fidem ꝑderent xp̃i. Scðᷣa pꝛudẽ tia chꝛiſtianoꝝ eſt in diſpenſanda tempo⸗ rali ſubſtantia. De qua ðꝛ Luẽ.xij. Quiſ⸗ pienti Ved nõ ſic frẽs dẽm cẽ putas eſt ſeruus pꝛudens et fidelis queʒ hſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuam vt detillis ribum in tpe. Vuod Criℳ.exponit dequo libet chꝛiſtiano.qͥ ideo accepit a deo terre nã ſubſtantiã yt de ea faciat oꝑa pietatis. Iſta eſt pꝛudẽtia foꝛmice.q̃ colligit in eſta te vt habeatvñ viuat in hyeme.Ad quam Salomon remittẽs auarũ quemlibet ait Vade inq́t piger ad foꝛmicã ⁊ diſcepꝛudẽ tiã. Sed certe multi dedignant᷑ pꝛudẽtiã foꝛmice. qꝛ paruũ anĩal exile ⁊ ĩimundum. Quiboffero camelũ qͥ adeo pꝛudens eſt. vt cũ ſentiat ſe he magnã gibboſitatem q̃ Phibeteum intrare oſtiũ domꝰ curuat ge nua. Et ſic humiliatꝰ⁊ incuruatꝰintrqt do mũ. Rarp ĩ diues eũ imitat᷑. qͥ ſciẽs quia domñ celeſtẽ intrare ꝓpt diuitias nõ poſ⸗ ſit nõ deponit eas ꝑ diſtributionẽ elemo/ ſynaꝝ. Sz qͥd deterius eſt mala malis cu mulans moꝛe herinacij diuitijs velut po ⸗ mis ſe inuoluit qͥby grauatꝰtandẽ domiʒ redire nõ p̃t.⁊ ſic occidit᷑ a venatoꝛib. Et de iſtis vex eſt illud Lu.xviij. Vacilius ẽ melũꝑ foꝛamẽ acus trãſireqᷓ; diuitẽ in regnũ celoꝝ. Ponit aũt h facilius nõ ꝓpᷣe nec cõpatiue. ſʒ abuſiue q ⁊ camelũ trãũi⸗ re ꝑfo ꝛame achs? diuitẽ intrare ĩ regnuz celoꝝ vtrũq; eſt ĩpoſſibile. Tñ poſſibilius eſt camelũ trãſireꝑ foꝛamẽai minꝰ di ficile ⁊ minꝰimpoſſibile. qꝛß ᷓt facere ſine leſione iuſticie ſue. qd nõ pt ftcree nãdo diuitẽ impiũ ⁊ ĩmiſericoꝛdẽ dicit Berñ. M facilius eſtcamei tido trãſire ꝑſoꝛamẽ acus. qꝛ camelus hʒynũ p z diues duo. Vnũgpꝛiarũ poſſeſſionũxtn renaꝝ diuitiaꝝ. aliudqpꝛioꝝ cõr. Sic exponit᷑ facilius.i.minꝰ pb lů trãſire ꝑ foꝛamẽ acus. Tertia pꝛuq — et bona xp̃ianoꝝ eſt in pᷣcauẽda fallac He ̃ dicit aplus.j. Pe · iij. Kſtote— vigilate. Iſta pꝛudẽtia ꝑtinetad platos q debent vigilare ⁊ cuſtodire vigius nocj ſuꝑ gregẽ ſuũ. Quã pꝛudentiꝭ xÿs doc aplis ait. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpẽts ⁊ſimplices ſicut colũbe. Dʒ tracãs ð uſtinꝰin ſermõe ad herẽmitas pdiaog nohpcipiunt. quoꝝ vnñ ſine alionõn let. Simplicitas em̃ ſine aſtucia ſtultic reputat᷑ Zſtucia em̃ ſine ſimplicitateſi⸗ bia cõpꝛobat᷑. Moc eſt tantũ dicere voh vos eſſe ſapiẽtes in bono.ſimplices qutʒ in malo.vt dicit aplus. pmomoꝛalet in paſtoꝛalic.xxxv. Sicde btõ Job legi᷑ꝙ erat vir ſimplert rec. ac timẽs deũ. Talis debet eſſe p̃la⁊qi⸗ libet dñs tempalis. vt in ſe ſit fimplexin pliciter vinendo. Sapiens añt ſubdios ſuos ꝓtegẽdo. defendẽdo.gubernandoet ꝓ eis vigilãdo. Et ti de ſecũdo. d Vixitertio huhe plectẽdũ hůilitatẽqᷓ ad tĩ cõmẽdatvtm ritoʒpt eã aplis celeſtia ſecreta reuelẽ ðꝛ. Reuelaſti ea ꝑuut. Et qͥd miꝝ ſinõm gnis nec ambulãtiby ĩ mirabiliſupſeß puulis ſecreta celeſtia reuelãt᷑ cũ iðedis omniũ nõ in foꝛma magni ß ĩ foꝛmapet uuli huic mũdo apparere dignatẽ Jumn illud Iſa.ix. aruulus natꝰeſt nob her igit᷑ oꝛdo ymo pᷣa et ſũma eqͥtas ⁊ iuſich. t ꝑuulus dñs ꝑuuloshẽat diſciplos q ſecreta ſuoꝝ miſterioꝛũ renelet.Fira qͥ ſciendũ ꝙ veri diſcipulixpᷣiqͥ volũt poh dona ⁊ ſecreta celeſtia⁊ qcũq; graꝝ don debẽt eẽ inſtar ꝑuuloꝝ hůdles · matieinq tuoꝛ pᷣtutib. ꝛĩo em̃ ꝑuułꝰeſtpuꝰ abo imũdicia. qꝛ de talib ſcribit. Vij ſunt ql cũ mulierib nõſ ũt coinqͥnati. Zpocli Sicqlibet hõ ⁊ matie penitẽs dz ele rus Iſa.j Tauamiet mũdi eſtote. Deli aüteſle purꝰ⁊ mũdus · Pꝛioin ohinl .— ible ẽcne texponit Breg. isPocnoh, ſmbumob ihichtihn nutce mineco ntig fſoiyſopr aenrpir ſitfawqᷓ idepht ſenotchſh whhi quunſitkt ee Vehn hp Und eulbtw hmilte heeyd eg oirun L whnne inieiw cunpon wuutum dusaſic isiu n ozalenpinic od gaumn is tempis nit rviuendo Sym ngiidoktixi teto Fnica quinta poſt octa. Gpiphanie Jaco.iij. Emundate manus veſtras pec Etoꝛes. purificate coꝛda vĩa duplices aĩo Scðo in locutiõe Job · xxxitj Sentẽtia; puram labia mea loquent᷑· Pꝛouerbioꝛuz . Sermo purus pulcerrimꝰfirmabitur billo· Tertio in oꝑatiõe.j. Thimo ·i. Vi ÿos volo in om̃i loco oꝛare. leuãtes ꝑuras manꝰ i.oꝑationes mũdas hñtes. Secun do ſubiectꝰeſt paruulus parentiby ꝑ debi ram obedientiã Nihil em̃ tůc differt aſer· uo.vt ðꝛ Bal· iiij. Sic quilibet ſeruus xp̃i dʒeſſe ſubiectus ſuo ſupioꝛi vel p̃lato · vel parẽtiby carnalib ſi eos hʒvelſj üalibus ſiillos nõ hʒ. Vñ.j. Petriij.ðꝛ Subiecti eſtore om̃i———— ſ— regi ji pᷣcellenti ſiue ducib tãqᷓ; ab eo mi scht Robal. hudm ſis. Voc non aduertunt huſſite heretici.e ſubtrahunt obedientiã ſupioꝛib nõ regi. nõ pncipi.non ep̃o ·nõ cuicũq; ſpũalivl tẽ poꝛali dño obedientes· ſed ambulantes ĩ vanitate coꝛdis ⁊ diſſolutõe coꝛpꝑis ſui iur ta voluntatẽpꝛiam · Ende Kphe v. apłls dicit Subiecti innicẽ in timoꝛe xp̃i cõ fuſio ipſoꝝ xp̃s dñs rexceli⁊ terre ſubie⸗ ctus erat parentibv · vt dicitur Auceij· Et põrificib qᷓ;uis ſceleratiſſimis.⁊ ſacerdo⸗ tib iudeoꝝ in his que ad deum erãt. ⁊ im peratoꝛibo ſoluendo theloneũ pꝛo ſe⁊ Pe tro Wath. xxijet faciendo reddere ceſari que ſua ſũt. Et iſti maledicti om̃ib ſeſub trahunt. Tertio paruulus eſt humilis et ſuperbire neſcit· ſic quilibet ſeruus chꝛiſti Vnde Wath xviij. Duicũq; humiliaue⸗ rrit ſe ſiẽ parunlus iſte h maioꝛ eſtĩ regno eloꝝ Vnde cuilibet penitenti ʒſulit Ja ⸗ coby.c.üij. Humiliamini in ↄſpectu dei et exaltabit vos. Ecẽ̃i.iij · Quanto maioꝛ es humilia te in omnib. Bene dicit Jacobh mn ↄſpectu deivt ſit humilitas vᷣa nõ ficta yter coꝛde ꝓcedat. vbi deus intuet.non yt vpocrite humiliant᷑ coꝛam homimb ti. Unde et Salomon ait in omnib non in vna oꝑatione.ſed in omnib. Wulti enim ſunt qͥ et ſi volunt videri humiles in vna um. exaltat bumdiabit ſed qſeeraitat Vbiſunt iliqui de nobilitate ſe iactant. q̃ de diuitijs.qͥ deelemoſynis.qͥ de ieiunijs. de longis oꝛationib⁊ omnia ſua reputãt P maximo.qͥcquid fecerint. direrint. cogi⸗ tauerint. Cum tñ xpᷣs in tota vita ſua no ⸗ luit reputari pꝛo aliq̃. Ande de eo dicitur Iſa.lij. Nec reputauimꝰeum. Et Ibdie. Ecce paruulum dedite in gentib. Con⸗ temptibilis tu es valde. Quia ðᷓ erãt pha riſei apud ſemagne reputationis ſuperbi „ elati. Sicut patet de vno eoꝝ uce · xyij qᷓ iactabat ſe de ieiunijs ð decimis ⁊ alijs. Ideogpter eoꝝ ꝑuerſum pᷣſumptionem ⁊ temeritatẽ abſconſa ſunt eis diuina miſte ria. iuſto dei iudicio.⁊ reuelata ſunt diſci⸗ pulis chꝛiſti tanquã paruulis.i.humilibo et cõtemptibiliby. nullius apud ſe eſtima ⸗ tiõis. Hos ergo ſivolumus yt nobis do ⸗ minus voluntatem beneplacitoꝝ ſuoꝛum uuli ⁊ humiles. xt ſic ad celeſtem celſitudi nem vna cñ chꝛiſto peruenire mereamur. „ Dominica quinta. III Sermo. KXIII Entte ad me om v nes qui laboꝛatis et onerati eſti et ego reficiam vos. Wathei·xj. Dnoniã vt ait magnus pater Auguſtinꝰ in libꝛo de libero arbitrio.oſtendẽs vnde ꝓuenit homini pctĩ in hec vᷣba. Uolũtas auerſa ab incõ̃mitabili bonol.⁊ ↄuerſa ad pꝛium bonũ · aut ad exterius aut ad infe⸗ rius peccat. Et exemplificat dicẽs. Ad ꝓ⸗ pꝛium ↄuertit᷑ cum ſue voluntati vult eiſe. Id exterius cum alioꝝ opa vel quetun; ad ſe nõ ptinent cognoſcere ſtudet. Ad in ferius cum voluptatẽ carnis diligit. Ex dicto colligitꝙ nuſqᷓ; eſt pctf̃ in hoie niſi cũ auertit᷑ a deo ad creataʒ. Tũc em̃ efficit mala volũtas.nõ qꝛ malum eſt q̃ ſe vertit. puta illg cpeata.ſʒ qꝛ ꝑuerſa ẽip̃a ↄuerſio. ogatione non tñ in alia. Et ideo dicit. hu milia te in omnibveſcʒ in potentijs · ſciẽtijs diuitijs. et ſic de alijs. Duarto eſt paruu ⸗ lus modice reputatõis.—— chꝛi tſtianꝰ nõ debet ſe reputare nec bona ſua gliquo licet ea alij reputent ꝓmulto. Vñ licet ip̃e ab alijs exaltatur⁊ laudat. tñ ipſe ſenõ debetexaltare. Minc eſt ꝙ non eit di Inqᷓt idẽ Angꝰ in ii· xij de ciui.dei. Duia igit᷑ fere oẽs hoĩes in mũdo auerſi— deo ſalutari ſuo.⁊ vniuerſi poſt ↄcupiſcen tias ſuas currũt ad malũ abſq; vllo pauo re. vbi ꝗuiter laboꝛãtes onerant᷑ ⁊ multi⸗ pliciter laſſant᷑. vtðᷣꝛ Sapie. v. Laſſari in quiunt damnati.ſumꝰinvia ꝑditõis ðo filius dei vnigenicꝰ deſcẽdẽs dẽ ſinu piis n 4 tertas. cõpatiendo laboꝛi? oneri petõ⸗ 1 bherare ad ſe a tam miſerabili ſer nitute⁊ oppꝛeſſiõe dignarꝰeſt. ð factuzẽ cũ eo p̃dicante vᷣbo ſuo dulciſſimo vocan⸗ do ad ſe pariter ⁊ inuitãdo cũctos oppꝛeſ⸗ ſos a dyabolo. dicebat· Aenite ad meoœẽs qlaboꝛatj ⁊oneratieſtis ⁊c In pbis iſtis tria deſcribunt᷑ Pꝛimo dulcis ammontio tpᷣĩ oẽs ad ſegerare inuitat. cũðꝛ Veni e ad me omẽs. Sco deſcribit᷑ tedioſa? miſerabilis atflictio hominũ q̃ dyabolus ꝑpotm̃ eos fatigat · cum dicit᷑· qui laboꝛa⸗ tis ⁊ onerati eſtis · Tertio pꝛomittitur de ſiderabilis ⁊ ſolatioſa ↄſolatio qua ſalua⸗ toꝛ ad ſe venientes tanquaʒ ſuos fideles ſernos conſolari ſe obligat · cum dicitur. et ego reficiam vos · ſcilicet cibo eterne fe licitatis. Sriprmo ſ bit᷑ dulc àmonitio xp̃iq̃ oẽs ad ſepperare inuitat. cũ ð Venite ad me oc̃s. Pulchꝛũ „ innitatoꝛiũ ſaluatoꝛ nr̃iqͥ ad ſe veire am monet. Dicit ãt Robertꝰholgoth ſup libr Sapie cij ꝙ in om̃i actib ſiue bellis ſi ue pas dulc eſtãmonitio. ⁊ ãmonitio ml tum iunatqꝛ fᷣm pᷣba ſua totus exercitꝰ re gulat᷑ Bec ile. inc eſt ꝙ ſicut Valerius refert de qͥdã rege qͥ ſemꝑ dixit ſuis miluti⸗ bus Veniteunqᷓ; autez dixit Ite. Sic rex nr̃ xp̃s volens nos animare⁊ ammo ⸗ nere facit inuitatoꝛiũ dulciſſimũ dicens. Venite ad me omnes. Tria dicit. Pꝛimo ad vitam hoꝛtat᷑. venite. Scðo terminum vie oſtendit. ad me. Tertio generali ſentẽ ⸗ tia nullů excipit.om̃es. Pꝛimo ð ad viam capeſcendã hoꝛtat᷑ dicens Venite.ſclicet a ſtatu culpe ad ſtatuʒ gr̃e.⁊ a ſtatu gead Katũ gle. Venite inqt pᷣmo ꝑ viã mãdato⸗ rũ Wach.xix. Si vis ad vitã ingredi ſer ua mãdata. Et Mach · xxij. Om̃ia parata ſunt venite ad nuptias. Et Au. xiij. MMi⸗ ſit ſeruũ ſuũ dicere in uitatjvtvenirent.ſcʒ Piã mãdatoꝝ. qͥ eſt via lata ⁊ patẽs. Se ⸗ cũdo venite ꝑ viã ↄſilioꝝ. q̃ eſt via ſecurioꝛ Zq̃ſiſemita g latronibo tuta Wat. rir. Si vis pfectꝰeſſe vade⁊ vẽde oĩa. eſt dicere. Sinõ vis ſpoliaria dyabolo.nihil habe/ as· Diuitie ſiqͥdẽ ſunt laqueommniby ince⸗ dentib ad deũ. Eo ꝙ dicit apłs. Qui vo ⸗ lüt diuites ficri incidũt in tẽpratiões et in laaieũ dyaboli Hinc pᷣs ait ↄquerendo. RXXIII In via hac qᷓ ambulabã. abſcʒdern perbi laqueũ mihi. Et ſeq́t Son. derũt in laqueũ.iuxta iter ſcandalũpo runt mihi. Scandalũ dicit diuitias multiꝑ eas offendunt᷑· Vnde dicit Se mõ · Beatus diues qui inuentetſinen cula. ⁊ qui poſt aurũ nh̃abijt. nec ſpen in pecunie theſauris. eſt dicere. Jeuu⸗ qͥ non fuerit ſcandaliſatꝰ in cis. Pule rer diuitias perierũt. Sicut patet deu uite Ruce xvj. Et dealio Tnce xi u omnib renũciatppter xpm nõ pʒijſcic liſetur aut capiat᷑ a dyabolo. Jurtailn Cantabit vacuus coꝛã latrone vintoꝛ t Bregoꝛius dicit. Depꝛedari ðſiderat u theſauꝝ in via publice poꝛtat. Etjeſicc quia pauꝑes ſemp ſecuriſunt diuites a tem nunq;. Juxta illud Aeuitici. Terr⸗ bit eos ſonitus folij volantj. Etob Lum fuerit pax inimicicias ſuſpicantir Tertio venite ꝑ viam ſ uperogationum eſt via ſplendidioꝛ Wath xiij Dñeſi n es iube me yenire ad te ſuꝑ aquas ad de bꝛeosxij. Eurramus adpolitum nobis certamen. Per viam mandatoꝝ vaditad m qͥ dat elemoſynã de ſupfiuo. Auẽꝝj Date elemoſynã et oĩa mũda ſunt vobis Sed ꝑ viam conſilioꝝ vadit adchꝛitun qͥ non ſolum de ſupno ſed etiã denec rio eam dat. Sicut illa vidua dequa ſil uatoꝛ ait. Oĩes inquit dinites ilð quod ſupfluũ eis erat miſerunt in gaʒophitũ hec aðt vidua miſit totum victũ fuñ. er viamſugerogatiõis vadit ad xÿᷣm qͥron ſolũ amicoꝓtimo indigẽtiin caſuneaſi tatis dat. ſed etiã inimico xſone ſue eun caſum etiã neceſſitatis bñficig ſpůglin coꝛꝑalia largit᷑ Juxta ilud. Sieſurint inimictuus ciba illũ. Et ills. Dꝛate ꝓpe quentibꝰvos · vt fitis pfecti ſi pi vĩ clij Wath.v. Sed qꝛ parũ eſſet vian ſcleſi neſaret᷑ modus incedẽdip eã.iðo necſi rius eſt modus veniẽdi.qͥeſt tripler pi⸗ mꝰ ſcʒ ꝑfidẽ vᷣitatj. Joh.vj. Nemo ptrel repoſt ine niſipĩ metraxerit eñ ·czʒ füe Scus ꝑ amoꝛẽ bonitatꝭ Cantiij Ve colũba mea in foꝛamiby petre et uerni macerie. Tertius ꝑ oꝑatõʒ ptut. ohin Qui facit pitatẽ venit ad lucẽ. EtAl⸗ Siq́;s venerit poſt me abneget ſemei et ſequatur me. Sedqʒ parum eſſetint viam tmodum incedeudiper eam nii imniuin ur diliges emoer. primm ehne 4 uinps ſidocbow vmitrc iyeronnẽne nonii wniEcæ do guuhucſch grimnns cyooin n vndrenth mnibn enn hit Nmne ebe oniiſ neimm ßninin tuunwe ſſunrqu li polð wltre ktoh. petdiu hsinchue icon ipali ſinſi mi ſit ſitre üuigt hnn bongn aplontt Bominica quintn— retur et ternim vie. ideo ſequitur ad me. Pꝛo quo ſciendum ꝙ quidam veniunt ad chꝛiſtum. quidam poſt chꝛiſtum. quidam per chꝛiſtum. Ad chꝛiſtum veniũt vt hic. Benite ad me.ſcʒ tanq; ad magiſtrum do tentẽ diſcipuli.audiẽdo fideliter. Et quid doces domine iheſu. Obſecro dic nobis. Et certe reſpondet ipe illud Iſaie. xlviij. Ego dominus deus tuus docens teyti lia. Nõ dicit ſubtilia.vel curioſa. vt phiet alij vani.ſed vtilia. Que. Lerte illa que de ſcribunt᷑ Wathei. xxij. vbiquerenti quod⸗ ſit mandatũ magnum in lege · Reſpondẽs dicit. Diliges dñm deum tuũ ex toto coĩ⸗ de tuo.⁊ ex tota aĩa tua.et ex tota iẽte tua. etꝓxim tuũ ſiẽ teip̃ʒ. Eccedoctoꝛ vtil · Do cet adhuc ⁊ aliavtilia. vt tiere deñ · iuxta il⸗ lud inp̃s. Venite filij audite me.timoꝛem dñi docebo vos. Ecce vtilioꝛ doctoꝛ · quia docet audire.et cum hoc timere. Docet in ſuper omnẽ modum ſeruiendi deo. Pꝛo⸗ uerbioꝝ.iiij. Sudite filij diſciplinam pꝛis veſtri. Ecce doctoꝛ vtiliſſimus. uam er⸗ go adhuc ſcolaʒ melioꝛem expectamꝰ aut cur inuanum aurũet argentum in ſtudijs expendimꝰ cum habeamus tam ſufficien/ tein et bꝛeuem doctrinã ad ſalutem et ma giſtrum liberalem et pium ſine pꝛecio do⸗ centem. Vinc Iſaias arguens dicit.c.ly. Quare appenditis argentũ non in panib et laboꝛem veſtrũ non in ſaturitate. Se ⸗ cundi ſunt qui veniunt poſt chꝛiſtum con nerſantẽ tanq; diſcipuli poſt pedagogum ipm imitando Math iitj. Venite poſt me faciam vos fieri piſcatoꝛes hominũ. Ter tij ſunt qui veniñt per chꝛiſtum patienteʒ tãq; ꝑ oſtiũ in ipᷣm credẽdo. Jo.xiij. Nẽo poteſt venire poſt me ad patrem niſi ꝑme Et Joh. x. Ego ſum oſtium. Mijs om̃ib poteſt dicere chꝛiſtus. Ego ſum via diri ⸗ gens in cõuerſatõne. veritas inſtruens in pꝛedicatione.vita ad vitam eternam indu cens in paſſione. Sed quia adhuc paruʒ rſſet viam ſcire et modum inueniendi. et terminũ. ſi nõ eſſʒ generalis admiſſio om nñ indifferenter ad xp̃m · ideo addit om̃s Venite inquit ad me oẽs. Rõ eſt eĩ acce/ prio pſonat apud deñ. ſed in om̃i gente qͥ bona agunt placitũ eſt deo. Actux. Vnde apls dicit ꝙ nõeſt indeus neq; grec non eſt diſtinctio aliqᷓ in eccla ſʒ oẽs funt eq̃les ꝑcharitatẽ xpᷣiq̃ facit diuerſoꝝ coꝛ vnů et aĩaʒ vnã. Vñ nulla eſt acceptio necqntu od etatẽ. qꝛ ita iuuenis ſiẽ ⁊ ſenex placʒ ðᷣo Rec eſt diſtinctio q̃ntũ ad ↄditiõeʒ ſapĩe. qꝛ ita ſapiens ſicut inſipiens ſeu ſimplex. Rec qjntũ ad ↄditiõem diuitiaꝝ.qꝛ ita di⸗ ues ſiẽ pauꝑ. Nec qᷓntũ ad generis nobili⸗ tatẽ. qꝛ ita ſeruꝰſiẽ ⁊ dñs. Vec q̃ntũ ad cõ⸗ ditiohẽ ſexꝰ. qꝛ ita mulier ſiẽ vir. Recqᷓ;tũ ad ↄditionẽ quoꝛũcũq; donoꝝ naturaliũ foꝛtuitoꝝ vel gratuitoꝝ.qꝛ in ſide xp̃i ſimł in vnũ diues ⁊paup. Jõ ðꝛ. Om̃es 3ð veni te ad aquas. om̃es yenite. nullus remane at in domo mundi hꝰſed oẽs exite de do mo patris veſtri.ſcz mundi.et de cognatiꝰ one coꝛpoꝛalis voluptatꝭ.et venite ad me Ettantum depꝛimo. B Bivi ſecundo ʒijhp⸗ — bir miſſis deſcri bitur tedioſa ⁊ miſerabilis afflictio hoim P h pctm̃ eos fatigat.cũ dicitur Aui laboꝛatꝭ ⁊ oneratieſtis. Lerteveꝝ di cit Salomon qꝛ miſeros facit plos pec⸗ catũ. Pꝛouer.xiiij. Due maioꝛ miſeria qᷓ; eſſe in laboꝛe.⁊ cũ h̊ ſub onere. Duo ð hic dicit de peccatoꝛe. Pꝛimo qꝛ laboꝛat. Se cũdo qꝛ onerat. De laboꝛe ðꝛ ꝑꝓphaʒ Je⸗ re.ix. Vt inique agerẽt laboꝛauerũt. Ne ⸗ nera ſic eſtꝙ nõ eſt aliqͥd opꝰſeculi in qͥ nõ opoꝛteat Suit᷑ laboꝛare hoieʒ Hã ĩ ↄgrega tiõe ↄſeruatiõe ⁊ ꝑditõe diuitiaꝝ nõ ẽniſi laboꝛ ⁊ affiictio ſpũs Ecẽ̃s.j. Vidi oĩa que ſð ſole erãt.⁊ ecce oĩa laboꝛ ⁊ afflictõ ſpũs Silr ĩ amoꝛe deliciaꝝ ⁊ ãbitõe honoꝛ pᷣe multum magnus eſt laboꝛ.ita vt dicãt re⸗ pꝛobi. Laſſati ſumꝰ in via iniqͥtatis. Sa⸗ pie.v. Et attẽde pla circa hunc maledictũ laboꝛẽ qẽ cũ oĩby peſſimis ↄditõity. Nã la boꝛ iſte ẽ durꝰvilis ĩutil ĩtermiabil· Durꝰ eſt laboꝛ iſte. qꝛ hoĩeʒ cũ oĩbyviriby fatigat eo ꝙ oẽs potẽtie tã exterioꝛes qᷓ; ĩterioꝛes in eo ſuccũb ũt⁊ deiciunt ab oꝑatiõib ſu is·et ita fatigant᷑ ꝙ ad nulluʒ bonũ opus valẽt ꝓcedere. Eñ demões ſignificãtur ꝑ egſhiioe qͥ dur laboꝛityaffligebãt fiios irt᷑illudẽtes eis. Illudũt demões pctõꝛi ꝓmittẽtes delectatõʒ momẽtaneã.⁊ ſoluẽ tes cruciatũ etnũj. vñ Bre. Womẽtaneu eſt quod delectat. eternũ eſt quod cruciat. Sufficeret tñ ſi laboꝛ eẽt durꝰ.ſʒ tñ cũ ð pulcer ⁊ decoꝰꝰaut honeſtꝰ ſed ecce laboꝛ pcti ⁊ eropus ẽ vile valde. Nñ depœõꝛe ðꝛ Sapie· xv. Luto vilioꝛ eſt vita eiꝰ. Et jurta illð Roma v Ouẽfructũ habuiſt Sehhn nie erubeſcit· Et Auge⸗ x er otã noctẽ iaboꝛãtes nihil cepimꝰ. Sapĩe iij. Vanaẽ ſpes eoꝝ ⁊ laboꝛes eoꝝ ĩutiles 2gcerbi. vt Boetiꝰli iij· deↄſolatu ꝓſa.vij. * ꝛtoꝛ. pœõꝛ aũt nõ audebit dicere opul ⁊toꝛtoꝛ· pœtõꝛ aũt nõ audebit dic ſuñ. Sieĩ apius ꝓhiber ne malũ op no minet᷑ int vos · multo magl coꝛñ deo · Ter io iſtudẽ opꝰnõ ſolũ durũ ⁊vile. ß etiã va * tñ vtile aliqͥd eẽt. ſʒ ecce om̃ino inutile eſt. nñ⁊ inutile. Si ẽ eẽt vile ⁊ inhoneſtũ ſʒ dicit de voluptatib. Quarto ille moꝛbus q intollerabiles doloꝛes q̃i q̃ndã fructuʒ neqſſime fruẽtiũ ſolet afferre comedentibꝰ Nñ Iſaias cõꝑat pœtm̃ telis aranee· que ſũt inutiles Iſa·lix. Telas aranee texueft Ecẽi xiiij. Om̃e opꝰcoꝛruptibileĩ fine de/ ficiet⁊ qͥ opat᷑ illð ibit cũ illo. Si Sam ſon moꝛiẽdo⁊ ꝑuertẽdo domũcũ inimic ſuis perijt cũ ili· Nec ſolũ ẽ infructuofuz et dãnoſum ß etiã inqetũ eſt etnalr. Siem̃ eẽtpoſt opꝰpcti quies aliqñ ⁊ qd eſz. Sʒ ecce laboꝛ petõꝝ interminabiterit HMiere. vſ. Seruiet dis alienis qͥ nõ dabũt vob requiẽ die ac nocte. Die ſcʒ pñtvite et no/ viuet adhuci finẽ. Jõ ðꝛ Ecẽi xxiij· um pſumauerit hõ tũc incipiet.⁊ cũ qeuerit.i. eſcere putauerit oꝑabi· Sic accidit illi diuiti Au xij. qͥ poſtqᷓ; laboꝛauit in cõgre gãdis diuitijſ.⁊ credidit ſe qeſcere dictũ ẽ ei. Stulte hac nocte demões repetẽt aĩaʒ tuãate. eſt dicere. De laboꝛe iſto qͥ labo⸗ rraſti ↄgregãdo diuitias venies ad laboꝛẽ̃ ſupplicioꝝ ernoꝝ · Eũ ðtalit ſit opꝰpcri ita fugit ad mãſuet dñm V laboꝛioſũ ita duꝝ ita vile ita inutile ita dã noſũ ita intermiĩabile. merito ẽ fugiẽdũ ab eo ad xpᷣm.ſiẽ agricola vel colanꝰ a tirãno nã De ſcdo qͥd ðꝛ. Et oneratieſti. Sciẽdũ ꝙ potĩ eſt ni ⸗ mis ꝗᷓue⁊ tiñ ꝙ nec celũ nec tra ip̃m poꝛta repotueft. ſʒ ſubirovt ãgelꝰpeccauit pene ⸗ trãdo celũ ⁊ rrã cecidit ĩ infernũ Jõ ð ip̃o ſcribit᷑ in pᷣs. Om̃ iniqͥtates mee ſupgreſſe t caput meũ⁊ ſiẽ onꝗ̃ue uate ſunt ſuꝑ me. Expõit Inno. Siẽ onhue pᷓuate ſunt ꝛ ingů diaboli nec lene nec ſuaueẽ ſʒ gra natĩ diẽ qᷓuate ſũt ſup me.i.uit imp̃ſſe et Sᷣuãtes. ʒuir depmẽtes et manẽtes ſfũt ſuꝑ me. vñ Jobvij ðꝛ Quare me poſuiſti Sriũ Bermo · e vldeẽ vile qꝛ ĩdie nouiſſimo qͥlibet ſe tibi⁊ factꝰin mihi metißl ðuis Sli cure noiabit opus ſuñ vt faber ſurot /mo Soheoe dehmẽtes. Sʒ qunt [. poꝛtat tiñ onꝰꝛiñj jſ xn Solue faſciculos depmẽtes det ꝙiõ q autẽmoꝛtwautebꝛſin rioſus.vñ pctõꝛẽ ſi ſimeaqᷓ nõ ſetit yiu⸗ ſibialligarã qᷓdiu ſedet vligcet.ð chmt ſurſũ aſcẽdere tũc plota trahit eãꝙintañ cogicadere ſicpcrõꝛ hodieñſecitonc ß diyoluerit gſcẽdere ĩcelũ ẽpettri cülinfernũJobrrj Inpücogt ian deſcẽdẽt. ʒõjpßa zmonet di dirſpin cula eox· ⁊piciãa nob igũ ißoꝝ den⸗ nũ· Duo diẽ ſcʒyinculũ ⁊ ingũ qꝛnj⸗ noẽ iſta duo ſůt in qͥlibʒ pcr autyicii amoꝛ cupiditat aut iugů timoꝛ· Vicij ẽ amoꝛ male accẽdẽs qͥ trahimur adpã ⁊ad illicita.timoꝛ eſtiugũ male hilis ⸗ pᷣmimur ⁊ ftrahimur ne faciãꝰvtiin in q; d abiciẽdũ ẽ a nob. Juxta illð apii e⸗ bꝛe· xij· Deponẽteſ oẽ põch cchſtion pctĩ ꝑ patiẽtiã currãꝰ adpoſitũ nobcen tamẽ aſpiciẽtes ĩ auctoꝛẽ fidei:ↄſimt rẽihm xÿp̃m· Duo p̃cipit. ⁊ fugã maliꝙo ſitũ boni. bᷣẽ dicere. decliate a malo⁊ſict bonñ.q.d. Reiecto opꝑe diaboliqͥdẽop ue ⁊ laboꝛioſũ. aſſumite opꝰði qͥdẽſugnet leue. vñ Mãdata x̃i huia ñ ſũt. ðꝛj joß v. Et pᷣe ñ ſũt ꝗ̃uia.qꝛ ſurſũ hoieʒ ferůtnõ deoꝛſũ depᷣmũt. vñ ſůt ſiẽ ale aui. qgu ues ſint ĩ ſe.tñ aues ñ ſẽtiũt eas ſibihnes ſʒ leues Et ſiẽ baculꝰqͥ iuuat hoieʒ ade⸗ dũ.qͥ lʒ videat᷑ in ſe põderoſusẽ t leuis. Siceſt de pᷣcept/ deiido curramꝰadxn om̃i excuſatõe ſemota.cũ nõ hẽm qliqui occaſionẽ excuſãdi. vt dictũ eſt. d oin vᷣbis pᷣmiſis Dixi tertio gdenu ↄſolatõ q̃ ſaluatoꝛ ad ſeyeniẽtes tãqᷓ ſos fideles ſeruos ↄſolari ſe obligat⁊ egole ficiã vos. Diẽ h Boꝛra ſuꝑ iſto ᷣbo ꝙs ꝓmittit ↄſolari ſuos triplici ciboſ doci ne. euchariſtie. ⁊ gle. Et pᷣe maxia ↄſolato qj maioꝛ neqt ĩtelligi.cũ icudat oẽg alus ſiue ſint fm nataʒ fiue fmn foꝛtunãluefn grazʒ Si tñvolůloq ꝓpe ad liaʒ milu tps q̃xpᷣs loqᷓbat vᷣba iſta ad diſcipulos e alios pctõꝛes.tũc refectio iſta accipiẽda? Em ſignificatõʒ ꝓximã ⁊ ĩmediatã itẽtii tpi. Intẽdebat em̃ xÿps tůc ad ſepuerſs recipep baptiſmi ſacramẽtũ ⁊ miſſionen ſpſfancti De qua refectõe ↄueniẽtei h⸗ diritpha in pſaimo xxij dicens · Sule i 0 utnhn sörd etlefi n urn ſin niche iwötijbt inihn winfreci npoſcs tiſuckib ps baptiſahi increpled ies püſu e Aaui chanriſc h fit wniſo ſiini ni. uhiels miref ſiyen f amodenil umẽn aiſii winſem uhzchch unyidern vustch tilodict wis tinſi niòmis goni durnt Föhabe ſrim irdn deln biorn ſh vuna cu ſni ünn Uhieiho Mi uujg ip ähh dun h — —— —— —— — — Daudin ablutõz pœõꝛꝭ⁊ mẽſtrugte. Ir baptiſmꝰreſicit.i.ſatiat. qꝛ in baptiſmo da oqhã refectõis educauit me.aĩaʒ meã con nertit. Dicit Inno· q̃rtꝰꝙaq refectiõis ibi ſigniticat baptiſmũ ad lraʒ · qꝛ ĩ aq̃ fit. Sʒ aq̃ relectõis ðᷣꝛ duoby modis.qꝛ reficere? refoꝛmare.⁊ reficere ẽ ſatiare. Baptiſmꝰ ð reficit.i·refoꝛmat ſilitudinẽ dei. quã dya⸗ bolꝰdefoꝛmauerat ꝑ pctĩ Iſa.j. Lauami ⁊mũdi eſtote. Blo. lauamĩ aqua baptiſini EtZach.·xiij. ðꝛ. Erit fons patens domui tur ſpñſſctũs qͥ replet et ſatiat. M aũt dat püſfanctꝰi baptiſmo hẽt Watßlij· Ipe vos baptiſabit ſpñſancto ⁊ igni. M ſpůſ⸗ ſanctꝰ repleat habet᷑ Actu.ij. Repleti ſunt . om̃es ſpũſctõ. De hac duplici refectõe ha bet᷑ Actu.ij. vbi · Petrꝰ dixit. nĩaʒ agite. et baptiſet᷑ vnuſqͥſq; in noĩe dñi noſtri ihu xpi in remiſſionẽ pctõꝝ⁊ accipietis donũ půſſancti. In remiſſionẽ pctõꝝ ecce pꝛi⸗ mũ. accipietis. ecce ſcðum. Sup hancð aquã refectiõis. dicit iuſtus educauit me ſiẽ pueꝝ. fidei nutrimẽto. q̃idi. recepto ſa⸗ cramẽto baptiſmi qᷓifundam̃to.paulatim alia ſacramẽta recepiq̃ nutriũt aĩaʒ Aba ⸗ cuc ij· Qui incredulus oſi nõ erit aia eins n recta in ſemetißo. Juſtꝰ aũt in fide ſua vi⸗ int iſe t nziſ net. Ezech · xlvij. Aque deſcẽdebãt ad latꝰ templi dextrũ. et poſt ſubiũgit · om̃is anĩa viens ad quã ꝑuenerit toꝛrens iſte viuet Et ideo dicit bñ ꝙ ſuꝑ hãc aquãeducauit me dñs. Ad qͥd aũt valeat iſta refectio ſta tim ſubdit. animã meã ad ſe ↄuertit vt ſcʒ mũdanis oꝑib nõ inſudet vel nõ intẽdat. quo minꝰ ad eũ libere poſſit currere. Sic 6 puerrerat aplin qdeſe dicebat Mebꝛexitj Rõ habemꝰ hᷓ manentẽ ciuitatẽ. ſʒ futurã inqͥrimꝰ. Hec bona eſt refectio qͥ ita men tẽ ſaciat dulcedine deiin pñti yt obliuiſca ur delectationẽ ſeculi. Phil.iij. m̃ia ar bitroꝛ vt ſtercoꝛat xpᷣm lucrifaciã. Sißᷣo volumꝰloqͥ de refectõe fute gle.tũc nõ mi nus eſt vex qͥd xpᷣs ꝓmittẽs dicit. ⁊ ego re ficiã vos. Hã eodẽ mõ refectuꝝ ſeꝓmittit vt dictũ eſt pᷣmo.qꝛ reficiet electog in erna gla.i.refoꝛmabit de miſeria ĩ gliaʒ. de coꝛ/ ruptiõe ĩ incoꝛruptõeʒ. de unpfectõe ad ꝑ fectionẽ de ſpecuio et enigmate ad clgrãvi ſionẽ Juxta illud Refoꝛmabit coꝛpꝰhũili tati nre ↄfiguratũ coꝛꝑi claritatꝭ ſue. Phi lipeñ.ij. Vocãt fiet cũ coꝛruptibile hin/ duerit incoꝛruptòeʒ⁊ moꝛtaleß induerit immoꝛtalitatẽ. Et iterũ. Cum̃ venerit qͥd pfectũ eſt.euacuabit quod ex parte eſt. Et itex. Videmꝰ nuncꝑ ſpeculũ in enigmate tũc aũt facie ad faciẽ. Ecce refectio.id ẽ re foꝛmatio ꝑfecta. Scðᷣo ĩ futeo reficiet.i.ſa⸗ tiabit totũ hoĩeʒ Juxta illud pᷣs. Satia⸗ boꝛ cum apparuerit gla tua. Vbi dicit In nocentiꝰ ꝙ hec ſatietas erit in impletione deſiderioꝛũ ꝑfecta. Pð. Qui replet in bo/ nis deſideriũ tuñ. Ouando aũtcrit ſacie⸗ tas hec aut vbi.ſtatim dicit. Cum aparu/ erit gloꝛia tua.ſcʒ cuilibet iuſto in ſe et in alijs. Joh.iij. Km̃i.nũc filij dei ſumꝰ ſed nondũ gpparuit qͥd erimꝰ. Cum aũt apa/ ruerit ſimiles eierimus. Ad quã gloꝛiam nos perducat ihs xpᷣs Amen. Dominica ſeptuageſime. WSermo. XXIIII. Imite eſt regnũ s celoꝝ hominipẽifamilias Mat. — xx. Dominica hodierna diuerſi⸗ mode a diuerſis apellat᷑. Nãvulgares no ſtri yocant eam antiquũ carniſpꝛiuiũ. Eo ꝙ ab hac dominica antiqui patres diſpo ⸗ nebant ſe ad ieiuniũ qdrageſune. Vnde? nuptiaꝝ ſolẽnitates ⁊ cãtica leticie obmit tebant.vt animũ ſuũ ad dignos penitẽtie fructus ꝑagẽdos in q̃drageſima aſſuefa ⸗ cerent. Wulta etiã in cibis extũc obmitte bãt.qꝛ carnes de cetero nõ comedebãt.ſʒ tm̃ oua et lacticinia.qͥbtebantur yſq; ad octo dies. Poſt hoc autẽ g dñica Exurge. imediate ſequenti obmiſſo eſu ouoꝛum ſo lñ lactevtebãt᷑ vſq; ad dñicã Eſto mihi.in qua dominica deinceps omnia obmiſef̃t. Quia ergo in hac dominica carnibus pꝛi uabantur. Ideo carniſpꝛiuiũ antiquoꝛũ patrum apellatur. Quẽ modũ adhucgre coꝝ eccleſia obſeruat. lij autem appellãt hãc dñicaʒ ſeptuageſimam vt lfati? ſpa les. pꝛo eo ꝙ in eg recolit᷑ captiuitas Ixx. annoꝝ qͥby iudei capti.ducti ſunt in babi⸗ lonẽ ꝑ RNabuchodonoſoꝛ regẽ Aſſirioꝛ. vt habetur.iij. Reg. vltimo. Et.j. Eſdre.v caß. SVub Joachim rege Juda.et poſtea ſub Sedechia eius ſucceſſoꝛe. Vbi filij iſrahel in maxiĩa triſticia exiſtentes habi ⸗ tabãt ſuꝑ fiumĩa babilonisfaciẽtes tugu ria.⁊ ſuſpendentes cytharas ⁊liras ſuas. qb laudare deñ in terra ſua ↄſueuerãt in ſaliciw etalijs arboʒiyʒuxta iljd ĩßs Sup flumina babilonis illic ſedimꝰ⁊ fle/ uim dů recoꝛdaremuntuiſ ron. i E.irm In ſalicib in medio eſuſpẽdimꝰoꝛgana ja. Duia illic interrogauert nos qͥ capti⸗ uos duxerũt nos yba cãcionũ · Imnũ dã⸗ te nob de cãtic ſpon.i.ſiẽ vſueuiſt ĩ ciui⸗ tate ſpon · Quib il irõderũt. Qũo cãtabi⸗ nmus canticũ dii in rra aliena · Spũaliter „ ät ſctãmf̃eccta ſub iſta hiſtoꝛia recolit mi ſtice ſtatũ deuiatõis ſue q deuiauit ꝑ cul⸗ pãa gr̃a. Bieruſalez em̃ interp̃tatut.yiſio pac?ſignificat paradiſuʒ in hõ debuit videre deñ ĩ pace ꝑpetua. Rabuchodono ſoꝛ fignificat dyabolũ qͥeſt rex cõfuſionis erne· Duippter peccata nf̃a captinauit noſ in vita pñtiin qᷓ circũdederũt nos gemitꝰ moꝛt ⁊ qᷓſi doloꝛes inferni.ſ frigus ·eſtus. ſitj fames. laſſitudo. egritudo.⁊ moꝛs ip̃a. 2ſcie amaritudo fetoꝛ·⁊ tenebꝛe iterioꝛes UVt dicit Vuilhelmꝰin rõnali ꝑte.vi. C̃⸗ parat᷑ aũt vita iſta tora. lxx. quia ſeptẽ eta/ tibꝰ voluit. Octaua eĩ etas eſt reſurgẽtiũ Vnde ſiẽ ante finẽ.lxx. annoꝝ om̃es indei in terrã ſuam redierũt. Sic oẽs electi añ tfinẽ ſeptime etatis redibũt ad patriã cele⸗ ſiem. Obmittimꝰ cantica leticie ad ſigni⸗ ficãdũ qꝛ nõ ſumꝰ in patria ſĩ tra gliena. Furta ilud Heb ·xiij· Non habemh ma⸗ nentẽ ciuita tẽſ. z fi uturä inqͥra mꝰ. y mo ſu mus in h mũdo tãqᷓ in graui captiuitate. yt nõ qᷓ volumꝰbona ſʒ que odimꝰmala fa inmꝰ. Juxta illudapii. Nõ qq volo bonũ ago ſedqͥd odi malũ. Sumꝰem̃ etiã inter ra inimicoꝝ.qͥ ſpoliauerũt nos graruitis vulnerauerũt in naturalib bonis.⁊ abie rũt ſeminiuo homine relicto. plagi impo/ ſitis multi Luce x. Et ideo poſſumus ho die dicere illud Job. xxx. Verſa eſt ĩ luctũ S nr̃a ⁊ oꝛganũ nr̃mnĩ vocẽ flentium õð ricẽt hodie niſiſtulti ad iſtar illoꝝ qᷓ fẽtib alijs ſapiẽtib ipi gaudẽt ĩluctuõ tra illð ſapiẽti Ecẽ̃ixxij. Muſica ĩ luctuĩ poꝛtuna narratio. Bic ẽ ꝙeccta obmittit hodie cãtica oĩa ãgelica.vt alta.⁊ ĩtra.⁊ af ſumit hũana.ſ.laus tibi xp̃e.nõ ꝙ eqͥpolle⸗ ant int᷑ ſe.ſß qꝛ iſtavoxẽ hũilitatꝭ ⁊ meroꝛi. Veꝝ. qꝛ triſticia ſcli moꝛtẽ oꝑat᷑· Jð eccla tpando iſtũ gemitũ electoꝝ adducit tam i qᷓ; ĩeuãgelio triplex remediũ ⁊ pᷣmiũ remediũ eſt vt ſivult plene liberariab bis miſcrijs laboꝛet inyineg dñi pñt eccke excolẽdo diligẽt oꝛtulũ ↄſcie ſue extirpan do deea vicia. poſtea ĩ ſtadioviepjt rat ꝑ pnie oꝑa. deindeviriliei gnet 3 dyabolitẽptamẽta ſiene plex pᷣmiũ hẽbit. qꝛ laboꝛãti dabitdeni currẽti bꝛauiũ.⁊ pugnãticoꝛong dan nis etne. qetãh dena rꝰnuncupat d. qͥdẽ denario ſic loqteuãgeliũ. Inilo 3 id.ſp· h. Sileẽ regnũ ceioꝝ hõi bifun lias qͥ erijt bᷣmo mãe ↄducere opario n vi.ſ.⁊c. Sup iſto euãgelio expediter au dicere. ſʒ ſine gfa. ſiiſta facereñpoſſj Dicit ei Salomon Ecẽs.ir. Vertime aud. ↄiderqnqũ ⁊vidificlign velociũ eẽ curſũ· Lœꝙ currãt ᷣtuoſeſ ieg diuĩa. Roxꝝ · ix. Bõẽ volẽti neq; ant dei miſerẽtꝭ nec foꝛtiũ eẽ bell.ſ victoꝛd ſũ ſine gr̃a ðij. Mach ·ij. de celoẽfoꝛin do. nec fapiẽtiũ panẽ.ſ. doctrie pꝛouer yyj Bois ẽanimũ pᷣpare?⁊ dñigubernare guã. nec doctoꝝ diuitias eſſe ſfrucoſ ſine gr̃a Iſu. xxxiij. Diuitie ſalutis ſaput ſcia. nec artificũ graʒ. ſ ad opandũ ſiei Joh. xvCũ ð mhil ſine graxpifucerepol ſummerito recurrãꝰad eũ· Ipeẽẽ e ratoꝛ vinee militãtj eccle. vtdꝛineuung lio pñti qͥhʒ ↄducere oparios i.pdicno⸗ res in opꝰſalutare aĩaꝝ fideliũ ſuon. U igitꝑ ipm ↄducamur invineã ſageſchn⸗ re.floꝛeſq; doctrine decerpamꝰ ⁊frucun ſalutꝭ deguſtemꝰrecurrãꝰad vginẽgůſtʒ ſulutãtes eam voce amena di. Auemnari gfa plena. In pñti enãgelio ðſcribũtii. Pꝛio diuie bonitag magnitudo amð Sileẽ regnũ ce. So oñdit eiuſqẽle ralis remunerãtiõis rectitudo.cũ ðꝛ Ci ſero factũ eſſet. Tertio arguit᷑bũaneini dẽtie ingratitudo.cũ cõcludit᷑. Etr̃dens vni illoꝛum dixit. 3 g in bmna pan Dir pamo 2hnn bit᷑ dĩne boitatj mah̃tudo. cũ ð Sileẽn ce. Circa qͥd ſcẽdũ ꝙ cñ xps ifine ſciiq ni ſue † is pᷣdicaſſʒ ↄtẽpti diuitur auariß audiẽtes deridebãt eñ Jõ ieſ ſuit tres ꝑabolas. Vnã ð diuite cpulone aliã ð villico iniqͥtatꝭ.vt ðꝛ An xxj Terti po iſtaʒ ad diſcipios ſuos docis phihn vita vel ꝑ opa miſcpie vłꝑ oꝑa iuſticie cie viuendũ. Poſtqᷓ; ʒ docuit opa miſcie l& nis exhibere ĩ diuite ⁊ villico. h ium dod opa iuſticie facere et operari in hoc ic⸗ vbi ſumquaſi in quaqã vineaĩ q̃ bon atu u 5 un uinol hnt vinel jnct Auto juuepus — — nFürchc nahn eft qᷓu nnpolſe Ficpzde ſuben Beit j ſocu dntnne ſußr Buſli ninelboni miunc jrdulb uusetten icisſußn iinoviiſt esfuiccit entbot Fiichr mfdi efüisje dico lin. deſitqi oeqll hyrgenn nonnn vjenog o ene tipho chnean ihhötht uwtſc Unhid Nago ſuntin Keohnnſt wohmit erdi ſohjijt Abnizn ſſ oSium e i ei uent neiniit eFbiPuit erdocorduni 7 Jutdu ec anfrigʒlu inqbzMunmn op ſaumnii im ↄdunnm reſq; doomm irs em wann iniu vu nomdii Bnica ſeptuageſime vopm fructuz faciliter cumulare poſſumꝰ. Vñ diẽ l̃a. Sileẽ reg. c. hõi piifamili⸗ as ·i pñs ecctayl vita iuſtoꝝ ĩ; inðo ſilis eſt negocio cuiuſdã hoĩs pxiſfamilias. qͥd frit vel fieri potuit a qͥdã hoĩe pĩefamilias Etß iiſto qꝛ ſiẽ ile pãfa· remũerat pꝛimo * nouiſſimeyeniẽtes · ita dñs gẽtiles qͥ ĩfine ſcloꝝ credidef̃t.pus fᷣmunerat qᷓ; iudeos eo ꝙplenitudo gẽtiũ pus dʒ intrgreĩ reg nũ celoꝝ.⁊ poſtremo oĩs iſrł ſaluꝰ fiet. Jũ tñ iudei pᷣus tpꝑe pᷣceſſerãt gẽtiles ĩ ſeruitõ Sülr qñq; deꝰ pus remũerat eos q ui poſteriꝰad pnĩaʒ ↄuertũ̃᷑qᷓ; eos qdiutt ra ſtetert.q;uis eĩ pᷣmogeniti ius pᷣmoge⸗ niture poſſideãt.tñ ſepiꝰꝑ ſtulticiã ꝑdunt. Siẽ pʒ de Eſau 1acoh Beñ. xxvij·et de Ruben Beñ.clix. Eſt qh deꝰ pifamilias. Rpᷣs vo eꝓcuratoꝛ. Opꝑarij p̃dicatoꝛes. Denarꝰvita etna. Vinea eccla vlaĩa iuſti Eᷣm Bre. Baſiliũ.⁊ Criß. Hoꝛe ſũt etates můdi vel homĩs Et ᷣm hplanaẽ lia ſine maß intricatiõe quã ſub b ſenſu xp̃o duce ꝓſeq̃r. Dicit ð ꝙ iſte pĩfa.exiuit pᷣmo mane Iſte pĩfa.eſt deꝰ⁊ dijs vniuerſe creature. cuins eſt terra ⁊ plenitudo eius. Dicit aũt Priß · hᷣ ꝙ deꝰhz domũ magnã qᷓi triſtegã. in cuius ſuß̃mo ſuntvictoꝛes vt in celo.in infimo victi. vt in inferno.in medio certã/ tes. Dui exijt pᷣmo mane.i.in pᷣma mundi etate. que hoꝛa fuit ab Adam vſq; ad Noe Eñ m Mug totũ tps hꝰmũdiẽ qᷓſi vnus magnꝰdies. cuiꝰmane fuit initiũ creatõis gde · finis vᷣo ſeu ſero erit ↄſůjmatio ſcki diu dicio finali.⁊ ita etates ſcloꝝ medie ĩ hac Die ſũt qᷓi hoꝛe. ſꝛia hoꝛa fuit ab adã ad Noe. qꝛ illa fuit pꝛima etas.q̃ etas cõtine/ bat· x. generatões patꝝ.qͥꝝ vmꝰſucceſſit al teri ↄtinẽs in ſe duo milia ãnoꝝ.et. cccxcc. ſ annos · Que tota perijt diuuio.exce⸗ pto Roe met octauo. D aũt deextũc exiſ leqᷓipꝛia hoꝛa. nõ ꝙ tñceẽt incarnatꝰvłde celo deſcendẽs viſibilis factꝰ ſʒ qꝛ tũcfut aliqͥb hõibo uſt? manifeſtatꝰ Qui eñ eſſe creatoꝛẽ ſuũj cognouerũt. Et ß dicit Hre. in omel. Oñ deꝰnõ cognoſat᷑. in ſecreto ẽ. Nñ jo cognoſcit᷑. de occulto ꝓcedit. Sd noticiã ergo frequẽtiꝰexiuit. qᷓnto ampliꝰ ſui noticiã dedit. Exiuit ãt tñc deꝰ ↄduce/ re oparios ſuos.iiuſtos ⁊ ſeruiẽtes ſibi⁊ nomen ſuũ alijs manifeſtantes. Et notã⸗ „ ter dicit oꝑarios.nõ pᷣbarios.non locuto/ res pbi factoꝛes Jaco ·. Eſtote factoꝛes verbi. Oparios etiã dicit nõ deſtructoꝛes vt ſũt heretici in vineã ſuã.iecckaʒ militã⸗ tẽ. cuiꝰpalmites fuerunt pꝛimi iuſti.ſcilicʒ bel vſq; ad yltimũ electũ. Opꝑarij ergoĩ vinea dñi ſũt pᷣdicatoꝛes ⁊ inſti recte viuẽ les.qͥ alios vᷣbo vel exẽplo ad bñ viuendũ inducũt. Et ſic m Criß recte viuẽtes ſůt oparij.⁊ ᷣm h vinea ẽ iuſticia.palmitesvir tutes. vt mãſuetudo benignitas. Opꝑa er⸗ go nfa ſunt oꝑa iuſticie. ᷣm Criſo. non vt 2gros colamꝰ nõvt diuitias acqͥrãꝰqᷓ;uis h ſine peccato facere poſſumꝰ non tñ ſunt opa nf̃a Zttendãt ſeculares oꝑa inſticie negligẽtes ⁊ ſolis oꝑiby coꝛpalib inſudã⸗ tes. ꝗttendant qꝛ Adam ꝓeo ꝙiuſticiam oꝛiginalẽ netireierrne eſt de paradiſo. Judei qꝛ ſolis coꝛꝑalib laboꝛib inſiſte/ bant.eiecti ſunt deterra ꝓmniſſõis.ymo ð terra eterne habitatõis. Sic fiet de talib qͥ colt h terras ⁊ negligũt aias.ↄgregant diuitias ⁊ perdunt virtutes. mali oparij iniqtatj. qby dicet᷑illuq Mat. xxv. Diſcedi tea me oparij iniqͥtati.qa nũqᷓ; vos noui. Eonuentiõe ãt facta cum illis ex denario diurno. Circa iſtud ſciendũ ꝙ licet ðᷣo me rito debet ſeruire creaturaetiã abſqʒ vlla ſpe ꝓmiſſiõis co ſolo ꝙ in ipo viuimꝰ mo/ uemur et ſumꝰ. Actu.xij.tñ hñana crea⸗ ra ſpecialiter ei ſeruire debet. Quia illiðs pꝛeparauit ab eterno nõ qualecũq; eſſe et viuere. ſʒ ſummjj eẽ? viuere.⁊ btĩ eſſe et brf̃ viuere. Et Bhic ðꝛ denanꝰ diurnus. Vita etem̃ btã ↄſiſtit in viſiõe clara deita tis.q̃ in Baſſitat denario.qꝛ dat᷑ ꝓ impleti one decẽ pᷣceptoꝝ dei.⁊ qꝛ hʒ ymaginẽ ſu ⸗ pꝛemi regis in ſe. in cuius viſiõe tota bea⸗ titudo conſiſtit. Eſt ergo heccõuentio ᷣm Criſoſto vite eterne ꝓmiſſio pꝛo laboꝛe. ex diurno denario.i.ex eternitate vite. Si cut em̃ in denario nõeſt finis neq; pꝛinci⸗ piũ. ſic in gloꝛia celeſti. Et ðꝛ diurnꝰ quia dat᷑ laboꝛãtibo ĩ die gr̃e. Tota em̃ vita pꝛe ſens eſt dies in qua lucet ſol iuſticie xpᷣus dñs Joh.xij. Imbulate dñ lucẽ habetis. Dicit ſcho diurnus. qꝛ dabit in die gloꝛie In pᷣs · Welioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis Et dicitur notanter denarius diurnꝰ nõ nocturnꝰ. Pꝛimo qꝛ nõ datur laboꝛãtibĩ nocte culpe. Secundo qꝛ ad ↄſequendaʒ vitã eternã.ſufficit etiaʒ vna dies laboꝛis meritoꝛijcum Fratia diuina et ideo nõ di atur menſurmꝰ a mẽſevel annal ab anno 4 Bermo. el ebdomadal ab ebdomada.· ymopoſſet piet poꝛinuſ abvna hoꝛa. qꝛ etiã ſufficit ad ᷣm pmerendũ vna hoꝛa · Ezechiel xyij Quacũq; hoꝛa pctõꝛ ĩgemuerit · oim iniq tatũ ſuaꝝ nõ recoꝛdaboꝛ. Ptʒ ð latrone· Seqt᷑ miſit eos ĩvineã ſuã yt colerẽt? cu ſtodirẽt eã. Beñ.ij. Tulit dñs hoieʒ et po ſuit in paradiſũ vt oparet ⁊ cuſtodiret illũ nõ vtiq; vt ibi oparet᷑ agriculturã. ₰ vt ßuaret oꝛiginalẽ iuſticiã fmAug. ſup Beñ ad jfaʒ. qͥcẽ bñ notãdũ. Etegreſſus drca poꝛã tertiã. Hic ponit ſcðᷣa miſſio diũina Iſta hoꝛa tertia fuit a Roeyſq; ad abꝛaã Ztinẽs gñatiões patꝝ decẽ. ãnos ãt ducẽ tos.xiij· In hac etate iteꝝ deꝰ exiuit non ꝑlocimutatõʒ.ſʒ ꝑ ſue bonitgtꝭ diffuſiõʒ in creat᷑a ſubiecta.in qͥ tpꝑe aliqͥ ſctĩ ad eru ⸗ ditionẽ alioꝝ miſſi ſt. vt Noe. ſem. ⁊ thare ⁊abꝛahã. Vũc ãt ðꝛ mag exiſſe. quia illo tꝑe mag ſe manifeſtauit. Noe eĩ facta eſt expᷣſſa ꝓmiſſio. ſub Noe eriã factũ eſt dilu u ꝑ qͥd figurabat᷑ generatio baptiſmal ßᷣm Boꝛrã. iditqᷓ tũc alios ꝑ miſeratõʒ. et miſertꝰeſtgpt᷑ tria. Pꝛimo qꝛ ſtãtes erãt inqntũ rectiꝑ naturã. Scðoĩ foꝛo.inqᷓn/ tñ detẽti ꝑmũdi ↄcupiſcentiã. Tertio.qͥa ocioſos ĩuenit. inq̃ntũ fugiẽtes bonã opa tionẽ Foꝝ ð můũdꝰẽ in qᷓ fmCri·calũnie iuidie. ↄtẽtões. negocioꝝ diuerſoꝝ tumul tuoſitates ⁊ oĩa ſũtvenalia. Ocioſi ſunt oẽs ĩ mũdo qͥ a bono ⁊ debito oꝑe ðᷣficiũt Quatuoꝛ ãt fũt pᷣcipua ĩ foꝛo můũdi. Pꝛio deceptio auaricie Jere.ix. Unuſqſqʒ aꝓxi mo ſuo ſe cuſtodiat.? Wat. xxiij. Tradet ᷓt frater frẽʒ ĩ moꝛtẽ. Et ʒe ſic ẽ.qꝛ ꝓ diui tijpeſſimis mutuo ſe frẽs occidut ĩmũdo eſt lutuoſitas luxurie Sbacuc.ij. Vſq;quo aggrauas 5 te denſũ lutũ. Pð. Eripe me ð luto vt nõ ifigar. Tertio ĩmũ do ẽ volubilitas incõſtãtie. Treñ̃.j. ꝓctĩ peccauit irlm. ꝓprea inſtabil fcã eſt. Ouar to ĩ mũdo ẽ ocioſitas accidie. qꝛ fere om̃s iacueft in terrg.ſener ⁊ puer. Treñ.ij. Sʒ Eri.ponit differẽtiã int moꝛtuũ ⁊ ocioſũ Bãq ſeruit moꝛtuꝰẽ. qͥ ãt opꝰdei hõ opat̃ ocioſus eſt. Qui aliena tollit moꝛ tuꝰẽ.qᷓ ſua nõ dat ocioſus ẽ · Quito ĩmðᷣo iſto ſic in foꝛo oĩa ſũt venalia Juxta illud Ecẽs. x Pecunie obediũt oĩa Et certe hᷣẽ videre in iudicijs ſeclarib.ſpũaliby.ĩ mi⸗ ſtris ecctaꝝ. dñoꝝ.in artificis.ĩ amic.in ſubditj qꝛ nult mouet pedẽ ſine pecuni. cðo KXn cũ multa poſſent hoĩes mutuo nʒrn gratꝭ.pᷣſertim q̃ grati accepeftAnli tis accepiſtꝭ gratis date. Sectinn Etaitilis. te⁊ vos jynznlh latis ⁊ dilatetꝭ ⁊cuſtodiatꝭ⁊ qͥd inii rit dabo vob ſuple. iuxta meritũꝛ ſui dignñ Roꝝ.viij. Nõ ſüt ↄdignerẽ.& obediẽdiꝓmptitudo. Illiãtabieñt dicdo⁊ voijtate deiſicẽdo xinecl⸗ dů eſt illi.ialiq ex illis. qꝛ multi teniſa ertra hãc vineã ĩ gẽtilitate.ſiẽ oẽs den dẽtes de Kaym.⁊ poſtea de Lham. Fi pʒ Beñ · Itex ãr exijt circa boꝛã ſertito nã.⁊ fecit ſilr. Hic ponit᷑terra⁊ q̃riw tio⁊ miſſio in qᷓ iteꝝ exijt deꝰpmiꝛẽn nifeſtationẽ.ſ circa hoꝛaz ſextã queſuitg abꝛahã vſq; ad moyſen. Et nonaʒ queti a moyſevſq; ad aduẽtũ xp̃i. Hilartdi ꝙ ſexta etas fuit a moyſe vſq; ad dauiq nona a dauid vſq; adxpᷣum. Qucens abꝛahã vſq; ad dauid ↄtinet gñatõesxij annos vᷣo nongẽtos. xij Etiteꝝa dauii ↄtinet generatões · xiiij. ãnos qtcccjxj Et hec fuit ſatis ꝓlira hoꝛa. Siãtdian nonã a moyſe vſq; ad gduẽtũxpiertici⸗ la ↄtinet gñatiões ·xiiij ãnos jo qͥgenos lrrxviij· irca ill igit᷑ hoꝛã erijt pifuml maioꝛẽ manifeſtationẽ.⁊ fecit ſilr.¶vochy do ⁊ mittẽdo in vineã. Et pt dic ꝙenn tũc fecit ſilr.inueniẽdo qͥſdã ſtantes oci⸗ ſos.eo ꝙ multi tũc ſub onere leg ſtites ꝛ pᷣmio regni celeſtis toꝛpebãt Juxtailus Reminẽ ad ꝑfectum pduxit ler Veby In iſta etate miſſi fuerũt operarijaden ditionẽ alioꝝ.vt Moyſes ⁊c Lircajo hoꝛã exijt. Mic poni᷑ vltima vocatoqi fecit dei filius ꝑſe.qͥ in vltiið temyoi ꝑſe apparẽs exijt.iꝑ ſeipᷣm aparuit.o h. HNouiſſima hoꝛa eſt. et inuenit alios ſi tes. Bloſa.gentilẽ et iudgicũ plma bol ope toꝛpentẽ. Stabat em̃ iudaicpopu ſtabat ⁊ gentilis. yterq; tñ ocioſus eyll perbiam ceruicoſus Job.xx· Kucm uerſus deñ extẽto collo. Et dixit ilis ſch iudeis ꝑ ſeip̃m. gentiby ãt ꝑaplos ꝓqub in omneʒ terrã exiuit ſonus pᷣdicalioliꝭ Seqtur increpatio. Quid hicſtar ochl tota die. q.d. de operando nõ poteſtis iů tionabiliter excuſari cum ⁊locꝰconglll qꝛ h facultas ſufpetit. qꝛ adhucſtati ſiu eſſet ſiiaceretis. ⁊ laboꝛgre nõ poſſeins iuuat. qꝛ tota die ociũ dãnificat Jõodu eguitur en Feaudum n dicunte zuethocde ueruntp ueiquicot imti rant⸗ wnoscõoun zonon ſdiuinnol Sodicrest ſihennt tam ſmſarbant preutw bitecpꝛi uinßcynph òuri ui wm. viuu inim tesinrit heſedubt ſfurden icſenali mmpu tnur inſſo finpern Intslit cit n rota die ocioſi. Quid ergo ſtatis.id ẽ. qua boꝛatoꝛes · laboꝛis ſuauitatẽ.mercedis ꝓ⸗ 8 .ſuſpitioſo.⁊ lutoſo ad opus dato/ Sta Stt mandatoꝝ meoꝝ obliti.ad rugitũ leonis ſtupefacti carnis illecebꝛis confir⸗ . matimũdi yinculis detenti.tota die. id ẽ tota virn ocioſi vobis nih pꝛoficentes. ditmiig pꝛorimis nõ ſubuenientes · deo nõ ſerui s de Sni tes· hoſtib nõ reſiſtentes. impoſteꝝ nõp⸗ identes. Valibautẽ qͥd dicgt᷑ audianꝰ. Sequitur em̃. Ite⁊ vos in vineam meã. nt. Dicunt em̃.quia nemo nos cõduxit. pirſ Patet hoc de gentilib eſſe verum.qui nõ gunb habuerunt pꝛophetas nec doctoꝛes.ſicut enu erunt pꝛopl eisui naisfumit iudei. qui cõducti per legem naturalem et daunu ſcriptã erant. Et ideo gentiles dicũt. Ne ⸗ os cõduxit. Ideo non mirũ ꝙ hucuſ bingun mon xit. rüc 55 wut ge diuina.nõ tamen a lege dyaboli vacui. Sed diceres.tamen gentiles ⁊ſi legẽ ne⸗ e ſciuerunt.tamen naturaliter ea que legis ia mofenguu ſunt faciebant. vt dicit aplus. Reſpondeo e hoc erat valde obſcure.⁊ ideo quia non Lhabebãt expꝛeſſe pꝛedicationis vᷣba? di⸗ mn nina pcepra potuerunt vicere Kemo nos mnn cõduxit. Quib ille ait. Ite et vos invineã meam. Interponit hic conictionem co⸗ v n b pulatiuã ad ſignificanqũ quia gẽtiles ad⸗ kuncti ſunt iudeis. Quiby ðꝛ Ite ⁊ vos gẽ n ries in vinei meam cpatieſido⁊ creden un0 n Docõfitendo ⁊ ope laboꝛando. Et poſſet S Beſſe dubiano yrx alique geres excuſari ntn poſſint de nõ credendo in xpm. Rñdeo.ꝙ jerm. wnit ſi eſſent alique gentes ad quas nõ ꝑueni⸗ da ret vnqᷓ pꝛedicatio chꝛiſtie ſigei poſſent ercuſari Juxta illud Joß.xv. Si non ve⸗ niſſem ſ perme er per meos ⁊ ſocntus eis zlgnion⸗ fuiſſem. peccatum non haberent Dicit ibi S Thomas ſinfidelitatis pꝛo quo nec dã⸗ rerẽt eis ad dãnandũ Sed difficile eſt di — narentur.licet bene actualia peccata ſuffi⸗ rio chꝛiſti cum dicatur in Plalmo deapo⸗ otwin ñ— nn6 plus Roy.jet.x pꝛobat oẽs eſſe inexcuſa biles. E 3 Squo em̃ fides eſt ex auditu.qũo degbnnn poſſunt excuſari. Exquo in omnẽterram eiuit ſonus coꝛum. ſcilic aplox. B — u— ratione cum habeatis conductoꝛes colla pinquitatẽ hic in loco laboꝛioſo. giculo/ nimn— audiamus pꝛimo quomõ ipiſe excu q; ab initio mundi ſtamus ocioſi.ſcʒ a le ⸗ n cere ꝙ ad aliquos non perueniſſet pꝛedica — olis. In omnẽ terrã exiuit ſonꝰeoꝝ. Vñ — Eriſa litera babemus tres moꝛalita/ Bnica ſeptuageſme tes · Pꝛima eſt. vt attendamus diuinã er⸗ ga nos benignitatem.q̃ oſtenditur in plu ribus nobis. Pꝛimo ꝙ deꝰ fecit ſe nobis pium et miſericoꝛdem · vnde hic dicit᷑ pa⸗ terfamilias Exquo patet ꝙ ie eſt creatoꝛ noſter Deuteroñ. xxxij Nunquid non ipſe eſt pater tuus qui fecit te. Secũdo ꝙ ipſe eſt pꝛouiſoꝛ noſter. Dat em̃ eſcam om̃icar ni Etiam pullis coꝛuoꝝ innocantib euʒ. Eoꝛuns dyabolus qpter nigredinẽ vicio rũ· pulli eius peccatoꝛes quos etiaʒ paſcit dis. quia ſuper eos facit ſolem ſuũ oꝛiri. Math v.etj· ſe.v. Ipſi cura eſt devobis Vertio ꝙ iße eſt generalis omniũ diſpen ⸗ ſatoꝛ. Ideo ðꝛ ptfamilias ꝙ habeat mul ⸗ tã familiã Reges apud eum ſunt pꝛelati. quoꝝ vnuſcſq; dicitð ſe illud in p̃s. Ego uür ↄſtirurꝰſumn rex ab eo ſuꝑſyon.i.ſuper fideles. Pꝛincipes ſunt inferioꝛes pꝛelati. miſſia ſuperioꝛiin vtroq́; ſtatu ſpiritua li et ſeculari.ad vindictam malefactoꝛum. audem vero bonoꝛum.j Petriv. Serui ſunt miniſtri etpꝛedicatoꝛes. quos miſit dominus hoꝛa cene dicere inuitatis vt ve nirent: Luce.xiiij. Ecce benignitas deier ga genus humanũ exqua pꝛoceſſit oꝛdo eccleſiaſtice hierarchie.ita vt nihil deſit ec cleſie in vlla gratia.. Loxꝝ.j. Et ideo dicit Woſtolus ꝙ quea deo ſunt oꝛdinata ſunt Nquo infert ꝙ qui ſiſtit poteſtati. dei oꝛ dinationi reſiſti. Secunda moꝛalitas eſt ꝙomnes tenẽtur deo ſeruire. Patet. quia om̃es hic vocant᷑ de quacũq; etate. Vnð in bᷣma etate vocãt᷑ puerii ſtatu innocẽtie. Et bñ ꝑuericia cõꝑat᷑ pꝛime etati mundi. Si em̃ in illa fuit diluuiũ.ita in puericia fit fubmerſio ꝑ obliuionem.eo ꝙilla etas valde pꝛona eſt ad malũ Beñ.viij. xij.q.j. ̃is etas. Tertia hoꝛa eſt adoleſcentia. Sicut eĩ in illa tertia etate fuit inuenta lingua hebꝛaica. Sic in adoleſcentia ho⸗ mo incipit perfecte loqui. Sexta eſt iuuẽ⸗ tus.et iſta includit virilitatem. Et ſicut in illa fuit pꝛima regum electio. Sic in iſta apti ſunt homines ad regendum ſe et al⸗ os. Vnde ſtatutum eſt vt nullus pꝛomo⸗ neatur in ſacerdotium niſi in viceſimo qͥn to anno. Et in ep̃ᷣum non niſi in triceſimo que eſt etas iuuenilis et yirilis. Hona eſt ſenectus. Sicut ei in illa etate plebs he ⸗ bꝛeoꝝ fuit crebꝛis malis qflata fub WMoy ſe. Ita ſenes multis afficiunt᷑incõmodia. g Dermo. vt dicit Tulius in libꝛo de ſenectute. Vn hecima aũt boꝛa eſt decrepitus in qua eſt amplins laboꝛ et doloꝛ · Qualiberãt iſtaꝝ hoꝛarũ patet homi gra kÿi· Sed attende quia cũ om̃ib pꝛomiſerit pᷣmiuz · iſt nihil pꝛomiſſum eſt · ſed eis tĩ dictũ eſt Ite et yos in vineã meam.Ad ſignificandumqꝛ decrepiti non ex in icia.ſed ex gr̃a ſaluãt. Et merito. quia tales offerunt deo feces ſue etatis pꝛo quib nõ merent ex iuſticia recipere pꝛemiũ ſed ſuppliciũ · Inxta ilud Malach. Si obtuleritis ccum aut clau dumquis accipiet b de manibvãis. Dð ytiq; ſenes faciunt qͥ cecitatẽ.curuitatem. dauditatem.et om̃es defectus deo offert er tamen deus iſta acceptat. etſinon ex iu⸗ gnacecitas eſt hominũ pñtis ſeculi.qͥ nõ cognoſcunt creatoꝛeʒ ſuũ. cum om̃is etas * 4 mundi cognouit eum. Et idem dicit in li⸗ bꝛo de paradiſo.c. vj. comparãdo iſtas eta tes hominis ad etates mundi ſat pulcre. Tertia moꝛalitas eſt ꝙ in ecdeſia militã⸗ ti ſpecialiter tres ſtatus argui mereutur p ceteris. ſcʒ generaliter peccãtes ſingulari rer pꝛeſidentes·er viriliter peregrinantes. Omnib em̃ ðꝛ. Duid ſtatis tota die ocio⸗ ſi. Peccantiby em̃ peccati locus · eſt locus contagij pꝛeſidentib gradus officij eſt lo cus periculi peregrinantib laqueus mũ/ dieſt locus exilij. Ergo omnibðꝛ? Auid hicſtatis· q. d. Surgite. abite. quia nõ ha⸗ betis hic requiem. Peccantiby ðꝛ Surgi te ad remedium querendum. Pꝛeſidẽtib. Ite ad exercitium cure faciẽdũ. Peregri⸗ nantibus dicitur. Non habetis requiem patrie ad manendum. Et tm̃ de pꝛimo. Six ſecundo nx par te euangelij tangit᷑ diuine remuneratiõis liberalis rectitudo.cum ſequit᷑.Eum ſero autem factũ eſſet. Iſtud ſero eſtcõſumma tio ſeculi. quia tunc finiet᷑ dies ſalutꝭ ⁊noxꝝ perpetua peccatoꝛibus ſubſequetur Tũc em̃ requieſcent poſt laboꝛeʒ anime ſancto rum. Zpoca.xiij. mmodo iam dicit ſpi⸗ ritus vt requieſcant a laboꝛib ſuis. Lon tra hoc fecit lucifer. qui mane voluit habe re mercedẽ et quieſcere in ſede acquilona ricum tamen nihil adhuc laboꝛaſſet Iſa. xiij· Quomodo cecidiſti lucifer qui mane oꝛiebaris. Similiter Adam mneyh eſſe ſcur dij ſciens bonñ etmgim dn expecraſſer in ſero ſuectatispꝛouectu Tucifer em̃ vix vnaʒ hoꝛam inceio ſe Sdam vero vix.vijet Eua vixdugs. 5 ce mali operarij. Et bene mors honie dicitur ſeroꝓpter obſcuritatem. füigcu tem.obliuionẽ retributionẽ etcõpieton Iten ſero poteit intelligi diesuci mo quia tunc vnuſquiſq; ad domũſuit uertet᷑de ggro huius můdivtrecping⸗ ut geſſit. Secũdo quia tũcaccendt ij cerne quando fulgebũt iuſti ſicht ſolint gno patris eoꝝ. Vertio. quia tůcvnnij q; aparebit qualis fuit hicpoſtquãſtqbit aq derterã vel ſiniſtram. In hocergo ſyo dicet dñs vinee id eſt. deꝰpater fiio ſoij qᷓ; pꝛocuratoꝛi ſuo. cui om̃ia deditinn⸗ nus Joh. xüij. Voca operarios ⁊reddel lis mercedem ſuã.ſcʒ ſine diminutione Coꝝ.iij Vnuſqͥſq; ꝓpꝛiã mercedẽ accpi ß̃m laboꝛem ſuũ. Iſta merces beneinteli gitur g̃a.qͥa eſt quedam inchoatio gli cũ gloꝛia nõ ſit aliud qᷓ; gratia ↄſummn Incipiens a nouiſſimis vſq; ad pꝛinos. Breg. dicit. M hoc impletũ eſttůcquid latroneʒ pꝛius qᷓ; Petrũ deus ſaluauit e ita nouiſſimus in laboꝛe.ſ.fit pꝛim inpe mio. Hoc oſtenſum eſt etiã in gentibuset iudeis. Quia gentib conuerſis ad fiden data eſt pꝛius gratia xp̃i.iudeis pꝛo mu ri parte in infidelitate remanentibus.& eſt oꝛdo diuerſus inter iuſticiamet niti coꝛdiã. Quia iuſticia incipit amafish⸗ chiel· ix. ſanctuario meo incipite. S miſericoꝛdia a minimis. Et ideohiin Chꝛiſo. non ſit iuſticie contrarii ſednit ricoꝛdie oſtenſiuũ. Eum autẽ veniſui circa hoꝛam vndecimã venerant. Suſi gentiles. qͥ quaſi decrepiti ſunt vochli⸗ ceperũt ſingulos denarios.i ſingul m rita in vita eterna.veleandem eterni cum his qᷓ ab inicio mũdi ſunt vocnih ðꝛ denarius vita eterna · que erit ſngul equalis. q̃ntũ ad durationẽ nullilonhi nulli bꝛeuioꝛ licet meritoꝝ diuerſitateali alijs dlarius fulgebũtj. ot. Su differt a ſtella in daritate. Et licerſitin vnus denarius iſte ramen et muluple⸗ pter accipientiũ differentiã. Venisn tem et pꝛimi.i.iudei.arbitrati ſuntiqh ſe eſtimauerütq pins eſſent accptun⸗ htiyen azinbot ſoifucti tincherſo gunquſt icni hei fimmuti msneit qpumbus wchſſt hir winen ſiog pshut neren woßzim eſt dubl uersge ſeunme un Su kntice wncue Iiner. wnrgn ghieen peunne ſiſli giſſmo thürn Unuie dii Lachn tſion Vnica ſeptuageſime dignioꝛem locũ inregno celoꝛũ. Accepe/ runt ahtẽ et ipi ſingulos denarios · id eſt res můrmurabaut aduerſus patrẽfamili us dicentes Mij nouiſſimi vna hoꝛa fece⸗ runt id eſt. non diu expectauerũt nec ſub legis onere laboꝛauerum et pares nobis ilog feciſti qui poꝛtauimꝰ pondus diei er eſtus id eſt din ſub onere legis ſudauimꝰ et longioꝛa carnis temptamenta ſuſtinui⸗ mus. Act.xv. Vocẽ onus qͥd necnos nec patres noſtri poruerũt poꝛtare. Et ſi onꝰ dicuntur oneroſa opera legis· Eſtusvero „ u vꝛentes temptationes. quas inflamabant unſſimusnldul Docoſtrnimdti s. Duu gnbn eſtpꝛus gnſi reuerenti maligni ſpũs ad emulationẽ et odium gẽ⸗ tium indeos irritantes. Sed iſta expoſi⸗ tio nõ videtur pꝛocedere km litteraz · que dicit ꝙ millus in fine mũdi murmurabit de pꝛemio ſuo ſed erit contentus. Erideo Bregoꝛius dicit ꝙ intelligitur hoc de ſan . ctis in limbo tune exiſtentiby quilongo tẽ poꝛe ibi fuerũt. videntes aũt gentiles no⸗ uiter cõuerſos ſimulcum eis ꝑduci ad re⸗ gnum· quaſi murmurabant ꝙeis ſ imiles fierent. Sed hoc iterum ſtare non poteſt c murmuratoꝛi hic dicatur · An oculus tuus nequã eſt. quod nõ poteſt dicið ſanꝰ ctis patribus · Erquo Aira vult cõclude/ re ꝙ iſta parabola nõ ſeextendat gd elec⸗ tos in fine mñũdi.ſed ad eos qui fuerunt ſub ſtatu gratie tempoꝛe chꝛiſtiet ita tem/ pus gratie intelligit hic ſero Sed ſalua a iſtius patris poteſt intelligi de ytroq; tempoꝛe. Nam de tempoꝛe gre non eſt dubiũ quando iudei murmurabãt ad/ nerſus gentiles.pꝛo eo ꝙ gentiles recep⸗ tierant in cõmunionem et confoꝛtiũ fide/ hum. Sicut patet Actuñ.xj. vbi diſcepta bant iudei contra Petrum. pꝛo eò ꝙ com municauit et mnaducauit cum gentibus. Similiter Actuñũ.vj · dicitur ꝙ factum eſt murmur grecoꝛuz aduerſus hebꝛeos eo ꝙ deſpicerent᷑ in miniſterio vidue eoꝛum· De tempoꝛe autẽ conſummationis ſeculi pt ſic intelligi pꝛimo ꝑ regulã Ciconij ᷣm quãlit ſermo ad alios? alios de eadẽ mul titudine nõ mutata voce. Sicut ĩpſalmo Eum occideret eos. querebant eum non occiſi.ſed alij remanentes. et ſic eſt ſenſus ꝙ accipientes vocatione. nõ adeptiõe qa et ſilaboꝛauerunt.non tamen finaliter in ßratia perſtiterũt.etſie murmurabant ſcʒ mali viſa gloꝛia beatoꝝ in iudicio. Secũ⸗ do exponitur hoc de pꝛeſenti murmurati one.vt ſcʒ in pꝛeſenti murmurent quiĩfu turo ſunt tale pꝛemiũ accepturi ſicut iam dictũ eſt de iudeis et gentiby· Judeienim mouentur cõtra gentiles. videntes eoſdeʒ equalia dona cũ eis recepiſſe et gratiã ſpi⸗ rituſſancti cum eis gcepiſſe. Sicut patet Ictuũ.vf.et. x.cap̃· Tertio hoc intelligitur per ſintheſim talem figurã. id eſt.per ſpon taneã conceſſionem · ideſt ponamus ꝙ ſic dixerint extũc ita eis poterit reſponderi. Quarto poteſt dici de murmuratiõe ad/ mirationis. In iudicio eĩ erit magna ad miratio iudeoꝛũ de tanta gloꝛia gentium et de tanta remuneratione ſanctoꝛũ noui teſtamenti. quoꝛũ multi pꝛeferentur anti quis patrib. Sed quomodo tunc expo⸗ nemus quod ſequitur An oculus tuꝰ ne ⸗ quã eſt. ibi videbit. D Dixi tertio annen euãgelij arguitur humane inuidentie ingratitudo. cũ ſequi tur. At ille reſpondens vni eoꝛũ dixit · Cõ futat hic murmurationẽ per ſuã equitatẽ Et hot dupliciter. Pꝛimo non inferendo iniuriam · Secundo faciendo iuſticiam · Vni ergo dixit. quia vna et equalis erat omnibus murmurandi occaſio. Warci xiij Qnod vni dico omnibꝰ dico · Amice per fidei ſuſceptionẽet ſi non per operati⸗ onem. nõ facio tibi iniuriam Job. xxxiiij. Abſit a deo impietas et ab omnipotenti iniquitas. Nonne ex denario diurno con⸗ ueniſti mecum.id eſt.ex cõfoꝛmitate yma⸗ ginis et refoꝛmationis ᷣm Mieronimum Iſtud poſſet dici multis inuidis qui ſibi reputant iniuriam ſieriet ſibi ſubtrahiqͥd altjs datur. Similiter et ſuperbi cum eis aliquis parificatur. Tãta eſt peruerſitas inuidi ꝙ gratiaʒ fratri impenſam eſtimat ſuam inuriã.et ꝙilli fuerit collatum.inui⸗ dia reputat ſibiablatum. Eſt em̃ inuidia doloꝛ aliene felicitatis bm phm · Dicit er⸗ go. Honne ex denario diurno.id eſt. ꝓob ſeruatõe decalogi par tibi videt᷑ vita eter⸗ na pꝛo qua mecum cõueniſti Vade ergo. de malis exponitur.in ignem eternuz m interliniarẽ gloſam. Reddo tibi ᷣm opus tuum in te. itaq; iuſtus ſum. De bono ſie intelligitur. Tolle quod tuum eſt. quaſi di cat Paratus ſum tibi reddere mercedem uã · vade intra in gaudiũ dñi tul· vel deii⸗ eegn vel perſeuera in incepta iuſti a vel habe patientiã quouſq; tollas mer tuã ol añt huic nouiſſimo da re ficut⁊ tibi. Sloſa. Bratia ⁊ miſericoꝛdia ẽ vt equalis tibi fiar populus gẽtilis. huic nouiſſimo in penitẽtii feruẽti · ſicut er tibi pꝛimo in innocenria. An nõ licet mihi.tã⸗ q iudici. quod volo facere.ſcilz miſericoꝛ⸗ diam et iuſticiã. In oculus tuus neqᷓ; eſt. Bloſa. vocat intentionẽ oculũ inuidia ple num. Et exponitur hoc ſimpliciter de iu deis. qͥ ex humana infirmitate murmura bant contra gentiles. Scᷣm Bieronimũ exponitur. Nunqͥd benignitas meg eſt ti bi cauſa inuidie. Si aũt exponamꝰde ele/ ctis in futuro iudicio.tũc dicendum eſtꝙ ibi oculus eoꝛũ nõ dicitur nequã pꝛopter culpã. ſed pꝛopter admirationẽ inequali⸗ tatis. quia ipſa admiratio pꝛocedit ex con ſideratione diuine inſticie magis qᷓ; eiꝰ mi ſericoꝛdie infinite. quoniã ego bonus ſũ. ſcʒ per eſſentiã.⁊ ideo nõ poſſum malum agere· ſed ex natura bonitatis mee abun ⸗ danter cõmunico om̃ibᷣm qͥd mihi pla ⸗ cet. Deinde cõcludit ſenſum miſticũ queʒ hic intẽdit pꝛincipaliter inferre · Siccrũt nouiſſimipꝛimi.id eſt. in hoc negocio.pꝛi⸗ mi ßmtẽpus erũt nouiſſimi ſᷣm ſtatum et nouiſſimi pꝛimi. Deutro. xxvij. Aduena qͥ tecũ moꝛatur in terra.aſcendet ſuper te ⁊ rrit in caput.et tu eris in caudaʒ· Aduena eſt gentilis populus qͥ iudaico pplo eit eqj tus. Vnde Ephe.ij. Jam nõ eſtis hoſpi tes ⁊ aduene. Et ſicerunt nouiſſimi pᷣmi. id eſt.gentiles qͥ videntur minoꝛis meriti erũt maioꝛis pꝛemij. Ehꝛiſo. Non om̃es pꝛimi nec om̃es nouiſſimi ad numerũ ele ctoꝛũ pertinent. Multi em̃ ſunt vocati ſcʒ ad fidẽ ⁊ meritũ bᷣm pꝛeſentẽ inſticiã. pau⸗ ci veꝝ9 electi ad pꝛemiũ beatitudinis eter ne. Sicut om̃es canonici vocant᷑ ad elec⸗ tionẽ. vnus tñ efficitur ep̃s. Sic Bedeon multos vocauit ad bellü.ſed paucos ele ⸗ git Judiẽ. vij. Sicut om̃es currũt in ſta/ dio ſedvnus accipit bꝛauiũ.j. Coꝝ.it. Si cut in hoꝛreo multũ eſt de palea.parũ de grano. Sic multifilioꝝ iſrael exinerũt de eßypro. pauci vero intrauerũt terrã pꝛo ⸗ miſſionis. Ande Watß.vij. Anguſta eſt poꝛlaĩ pauci intrantper eam. uare aũt ſunt paucioꝛes boniqᷓ; mali.triplex poſſet aſſignari ratio. Vna eſt vt ecceß attribuatur deo. Secũda— nene dat de viribſuis Biere. xri. Waln homo qui confidit in homine. Teni. detur intelligi. bonos nõ ſubfiſtee 1 tura ſed ex gratia. Vnde in pᷣs. Cüefie numero bꝛeui. pauciſſimiet incoſe e ſequit. hon reliquit hominẽ nocereei coꝛripuit pꝛo eis reges. Vnde ſiboni res eſſent qᷓ; mali in pꝛompto eleuaren ad ſuperbiã cũ ſemꝑ viderent ſep̃eſſe n lis ⁊ eis eſſe potentioꝛes que occꝛione eſſent eis elenandi in ſuperbii etmeni iacantiã. E Bic occurrũttrüdi⸗ bia. Pꝛimũ eſt de laboꝛe vinee. Vriei laboꝛ coꝛpoꝛalis ſit homini merioꝛis Secundũ de denario diurno. Vnibe titudo omniũ electoꝛũ ſit equalis. Teri de multirudine vocatoꝛũ et paucitateel. ctoꝛũ. Vrrũ plures damngbunt᷑qᷓſilu⸗ buntur. Id pꝛimũ dubiũ. Vtrů laboꝛc poꝛalis ſit homini meritoꝛius videtui ꝙ nõ · Dicitur eiñ Ecẽs.j. Quid habeth amplius ð laboꝛe ſud quo laboꝛat ſubſo le niſi vanitateʒ. ergo laboꝛ ille eſt vans. Item Ecẽs.iiij. dicitur ad hominẽ ſub pꝛehenſione Vnus eſt. ſcʒ ſingulariteret ſecundũ nõ haber.ſcʒ nõ filiũ nõfatrẽ et tñ laboꝛarr nõ cefſat. Et ſequitur. Et qͥ fraudo animã meã bonis. Pꝛeterea vin laboꝛioſa coꝛpoꝛalis inquietat bominen Sed hoc eſt malũ. Pꝛoner.xxij. Beli eſt buccella panis ſicca cũ gaudioqᷓplen domus diuitijs cũ iurgio. Vbi Hiern mus dicit. Juſticia requiẽ habet. inius laboꝛem. Ergo laboꝛare eſt opus iiini Sed cõtra eſt ꝙ ocioſus arguit᷑ Pꝛouen vj· Qſc;quo piger doꝛmis. Vade adfo⸗ micã et diſce ab ea. Et ſaluatoꝛ hic reypir hẽdit ocioſos dicẽs. Quid ſtatis tondi ocioſi. Sed boc nõ poteſt intelligi ſoun de laboꝛe ſpũali.eo ꝙ dicitur Joby o ad laboꝛem naſcii. Igitur etiaʒ de lbor coꝛpoꝛali.qui homini eſt cõnaturalis de quo etiã pꝛimo homini dictũ eſt Inſud re vultus tui veſceris pane tno. Beñ Icd iſtud bꝛeuiter dicendũ ꝙ ſicut dian de vita contemplatiua et actiua.iig deil laboꝛe coꝛꝑali et ſpũali. Scm añt om̃l doctoꝛes vita contẽplatiua eſt meli actiua ſimpliciter licet quo ad aliquiu ua poſſit eiſe ytilioꝛ.vt ðꝛ de renunai meoym andocor nolumsq pgo ſipe boꝛilotun wyicent⸗ innpierat naü eermnih aſinten pů ſuminuc ſiicndoer jwonaute ſheiludj poulstn ſinsoub Pohenht oinoth punn denonſ biwtt ner Erii qndidu füſtegun aietſun ogoſatn vfunm esde ihm dign niwwz aumdj tnin tetti hübunt ina m rabatur ian boꝛet manibo vt habeat ynde tribuat ne⸗ cſſitatem pacienti. Ad illa que ante opo ſitum inducunt᷑ dicendũ. ꝙ in ulis arguit Pnica ſeptuageſime iicunpꝛidem. Dico ergo ꝙlaboꝛcoꝛ⸗ poꝛalis ſᷣm ſe noneſt malus.licet ſpiritua is eo ſit melioꝛ. Vnde in laboꝛe coꝛpoꝛa liattenduntur duo ·ſcilicet cupiditas ⁊ ne ceſſitas. Quo ad pꝛimum finem laboꝛ ille eñ peſſimus ·et diſſuadetur a chꝛiſto Ma ther vj· Quid ſolliciti eſtis ⁊c̃. Quo ad ſe⸗ cundũ finem eſt bonus et ſuadetur g pꝛo phetis et ſanctis · Vnde in pfalmo. Labo res manuũ tuarum qui manducabis bea rus es. Et ſꝛouerbioꝛũ. xij. Qui operat᷑ terrã ſuam.ſatiabitur panibus. Eſt auteʒ ytilis iſte laboꝛ adtria. ꝛimo ad vitanꝰ dum ocium ex quo multa mala pꝛoueni⸗ unt. eo ꝙ młta mala docuit ocioſitas. Se cundo ad repꝛeſentandum ſtatum huius incolatus quieſt ſtatus meritoꝛius. Unð MBugo ſuper Ecceſiaſten pꝛimo dicit · ꝙ laboꝛ illoꝛum quibus hec vita amara eſt · pꝛo pacientia coꝛonatur· Tertio ad exer/ citium pietatis. Vnde apoſtolus. „ am non furetur. magis auteʒ la ſolicitudo exceſſiua. que eſt cauſa cupidita ris. non autẽ que eſt cauſa pietatis. Ende ſuper illud.j. Thimo · i Exercitatio coꝛ poꝛalis ad modicuʒ vtilis eſt. dicit Zingu ſtinus ꝙ laboꝛ coꝛpoꝛalis ſolum eſtytilis ad opera pietatis in pꝛeſenti vita.et ita nõ om̃ino repꝛehenditur· ſed ſolum in com⸗ paratõne vite contemplatiue inferioꝛ eſſe demonſtratur.qꝛ vita contemplatiua quã ibi vocat pietatem et hic et in futuro ꝑma/ net. Et ideo pietas ad om̃ia valet. Ad ſe/ cundũ dubiũj Vtrũ beatitudo oĩm electo rũ ſit. idetur em̃ ꝙ ſic · exquo deꝰ qui eſt ſummũ bonuz ab om̃ibus igloꝛia cognoſcitur et videtur· et om̃es eo ſufficiẽ ter fruuntur.et ſic non videtur vnus alio beatioꝛ.et hic dicitur ꝙ om̃es receperunt ſingulos denarios et ſic vnus nõ magis alio. Sed in cõtrarium eſt apoſtolus qui dicit. M vnuſquiſq; recipiet mer Tho/ cœdem Pm ſuũ laboꝛem. Rñſio mã ſuper Johan.xiij. Et ſuꝑ.iij.· Sentẽ/ ciarum diſtinc.xlix. M loquendo de bea⸗ titudineq̃ntum ad obiectum quod deus 1 eſt· erit in om̃ibus equalis.quia deus om nibus vt beatificans ſe oſtendet. Sz q̃n/ tum ad diſpoſitionem beatoꝛum non erit Duifu equalis.qͥa vnus alio clarius yidebit. Ad idem Thomas in pꝛima.q. xlij. articko.ix. M ſumma veritas ab om̃ibus beatis ᷣm diuerſos gradus conſpicitur.ſed quantũ ad modum viſionis pꝛefigitur diuerſimo de terminus ex intentione dirigentis in fi nem. Bec ille. Sicut omnia leuia ſurſum tendunt. Sed tamen ᷣm magis ⁊ minus ßᷣm qͥd participant de leuitate. Vnde Ai⸗ ra ſuper Johannẽ.xiiijtractans illud In domo patris mei manſiones multe ſunt. dicit. ꝙ licet beatitudo nullam diuerſitatẽ habeat ex parte ſui.tamen ex parte beato⸗ rum eſt diuerſiras in participando iſtud obiectum ßᷣm varietatem meritoꝛuʒ · qua aliqui vident clarius alijs. ⁊ fruuntur per fectius fm maioꝛitatem habitus charita⸗ tis que facit animam capacem obiecti. Et idem dicit tractans illud p̃s· Exultabunt ſancti in gloꝛia. letabuntur in cubilib ſu⸗ is · ꝙ notanter dicit in cubilibus ſuis pꝛo diuerſis gradibus ſeu manſionibus · vbi vnus alio carius videt ⁊ dulcius fruitur. Ex quo infero duo ᷣm Thomam ſuꝑJo annem. Pꝛimum eſtꝙꝙ exquo beatitudo ronſiſtit in dei cognitione· ad quaz homo diſponirur per puritatem intellectus igi⸗ tur qui habet intellectum magis mundũ et eleuatuin a terrenis tanto magis ⁊ per fectius deum videbit · Secũdum eſtꝙ ex quo beatitudo conſiſtit in deꝛ fruitione et delectatione · ad quaʒ homo diſponitur ꝑ amoꝛem · igitur qui habet coꝛ magis fer⸗ uens in amoꝛe dei magis delectabitur in diuina fruitione. Ad tertiũ dubiũ Vtruz plures damnabuntur qᷓ; ſaluabũtur. pꝛo eo ꝙ hic dicitur.multi vocati et pauci ele⸗ cti. Ad hoc dicendum eſt ꝙ iſtud non po⸗ teſt diffiniri certitudinaliter. Iſidoꝛꝰ em̃ pmo libꝛo de ſummo bono capᷣ x dicit. M tot ſaluabuntur quot angeli ceciderunt. Bregoꝛius autẽ dicit. ꝙ tot ſaluabuntur qᷓt boni permanſerunt. Similiter Anſel⸗ mus in libꝛo pᷣmo ur deus homo.capi. xviij · Et Auguſtinꝰſuper pᷣs. xlvij. Sed ſi ue ſic dicatur ſiue ſic nullů iſtoꝛũ imponit neceſſitatẽ ꝙ hic plures et illic paucioꝛes ſaluent᷑ vel damnent᷑. Ideo Thomas in pꝛima parte · queſtione xxiij. articulo.vij. dicit. M iſte numerus ſoli deo eſt cogniꝰ. Dicit tamen ipſe ibidem in ſolutione ar ⸗ gumentitertij ꝙ paucioꝛes ſunt qui ſaluã r⁊in hocmiſericoꝛdia dei atparet gali in illam ſalutẽ erigit · a qua plurimi deficiunt fm omnezʒ curſum er indinatio⸗ nem nature Sed quia iſta ſunt ſupꝛa nos Icdeo dicamus ſicut in alijs abſconditis diuinoꝛũ ſecretoꝛũ· clamantes cũ apoſto⸗ o B altitudo diuitiarũ ſapientie et ſcien⸗ tie del?ẽ Dominica in ſeptuageſima. II Sn Mio hic ſtatis to qta die ocioſi. Wathei.xx. Quoniã xt ait magnus pater Auguſtinus libꝛo de operibus mõachoꝛũ. Rullomo/ do decet vt in eavita vbi ſenatoꝛes fuerũt laboꝛioſi fiãt opifices ocioſi. Hec ille vult dicere. ꝙalde indignũ eſt vt in pꝛefentivi ta nos peccatoꝛes et peccatis pleni qͥ pꝛo remiſſione peccatoꝝ merito laboꝛare de/ bemus. ocio et deſidia toꝛpeamus exqua ſancti qui fuerunt quaſi ſenatoꝛes? pꝛin⸗ cipes et erga nos iuſti ſancti et innocẽtes tanta paſſi ſunt ꝙ nullus eoꝛuʒ ſine graui laboꝛe peruenire potuit ad regnũ celoꝛuʒ. VBinc dicit Chꝛiſoſtomꝰſuꝑ Watheum. ꝙ qui habent ſpiritũ dei nõ ſũt cõtenti ſe ⸗ dere ocioſi Sed ipe ſpiritus quieſt ĩ eis vꝛget eos aliquid bonum apꝛehendere. Dnia igitur homies in hat vita in bonis ſe exercitare negligũt et ſalutẽ laboꝛibus iuſtis bonoꝛũ operũ acquireretepeſcunt. ideo ſaluatoꝛ arguens eoꝛũ accidiã.incre/ pando dicit. Quid hic ſtatis tota die ocio ſi. Ex quibus verbis arguitur hũana ne⸗ gligentia ab inutili ocioſitate ex trib. Pꝛi mo quidem inſte arguitur et repꝛehendi⸗ lur ex parte loci conuenientis cñ dicitur. Quid hicin iſta vita pꝛeſenti. Secundo orguitur ex parte tempoꝛis congruentis. cũ dicitur. tota die. Tertio ex pgrte dam/ niſubſequentis. cum additur.ſtatis ocio ri im bic arguitur Siri PAmo humana negli⸗ gentia ab inutili ocioſitate. Pꝛimo ex par teloci conuenientis.cum dlcitur. hic. ĩ hoc mundo.in pꝛeſenti vita. vbi eſt locus con/ uenlens ac laboꝛandũ omnibus · quia vt dicũeſt Hic eſt vinea fertilis omnibus XXXy laboꝛare volentibus · Vnde hocoßen natura loci. quia iſte mundus noneſt wi quaſi quidam ager in quo homo S cuz ſua poſteritate poſ itus eſtyt ope tur terrã. vt dicitur Beneſis ij vnie ctũ eſtIn ſudoꝛe vultus tuiveſceri 1 ne tuo. Rõ ergo in ocio.ſed in f orn tus comedẽdis eſt panis noſter Schn re multi comedunt eum in ocio v yſur rij feneratoꝛes · mercatoꝛes etalij leccut⸗ res. qui de ſuis lucris illicitis vinunt e alioꝛũ ſudoꝛes bibunt etcomeunnt n tamen manibus pꝛopꝛijs eſſet vnicht noſtrum laboꝛandũ Inxta illud. The iij. Operemini manibus veſtris. Etſ Theſſa. vltimo. Si quis non vultopen⸗ rinon manducer· Sunt autem plunqe mouent hominẽ ad laboꝛẽ ſalnturẽ pric⸗ pue in hoc mũdo.que ſumunt᷑ exparec moditatis loci huius mũdi Pꝛimumcſ. quia in hoc mũdo tantũ eſt locus laboꝛs inſtitutus a natura. Job.y. Homoaal⸗ boꝛem naſcitur vt auis ad volandum K ctiaʒ quia yt dicit Bolgoth ſuper liꝛni Sapientie cap̃ xv. Locus pꝛeſentis vie eſt medius inter celũ et infernum. Incc eſt ſumma quies et nullus laboꝛ Ininſt no ſummꝰ laboꝛ et nulla quies. Ergooꝛ neniens eſt vt in hoc mundo ſitquedn cõmixtio laboꝛis et quietis. tamen plus debet participare de laboꝛe. quia viciꝛ eſt inferno qᷓ; celo. Laboꝛem auteʒ huis mũdi facilitant nobis et alleuiant plun Pꝛimo.quia habemus ſupꝛa ſolicitos ductoꝛes · paratos adiutoꝛes. et vers pꝛomiſſoꝛes. De pꝛimo chꝛiſtũ. deſcun/ do ſanctos patres. De quoꝛum pern apoſtolus dicit.ij. Theſſa.iij Obſecn vos in domino vt operantes panem ſuů manducent in ſilentio quieiuſiodi ſin ſcilicet curioſi aut ociofi. Ecce quenvi ſolicitat apoſtolus ad laboꝛem. Itẽ alils ſcilicet Dauid folicitat. Laboꝛes mon tugrũ quia mãducabis. ſcilicet in pꝛeſen vita. beatus es.ſcilicet in futura vit l quecũq; ſeminauerit homo in mundoe⸗ dem et metet in celo. Secundo: qainn do habemus coadiutoꝛes coa diuuanles ad onus ferendũ.tot adiutoꝛes ſunt q iuſti in hoc ſe eculo. quoꝛum vnuſqui;i terum iuuat· Jurtã iliud. dlter aun⸗ oncra poꝛtate· Sed tertio quia in m⸗ luque no icnoo anino hinoſih uus d nntoſol heialsſu riulserg ſeiuisinn us wüebo ſos nen hhenioabi jdüun dijinm visdiuin Jieonn diuitis lecup erhts ſonnmet ſnuntco hmin o Lemn ucgnen utin mmcon ſniſi Mni nobahntt ſto habemus mercedis pꝛomiſſe ſecurita tem. Sapientie.iij. Bonoꝛum operũ glo/ rioſus eſt fructus · Pꝛomitritur auteʒ iſta merces per chꝛiſtum hic qui pꝛomittit de narium diurnũ. Pꝛomittitur etiam ꝑ Jo pannem baptiſtam amicũ chꝛiſti dicenteʒ Penitentiaz agite apꝛopinquabit vobis regnum celoꝛũ. WMathei. iij. Similiter et per Petrum Aetuũ.ij. Similiter et ꝑ Ja obum Jacobipmo. Beatus vir qui fuſ⸗ fert temptationẽ. quoniaʒ cum pꝛobatus fuerit accipiet coꝛonam vite· ſcilicʒ eterne. quã repꝛomiſit deus his qui diligũt eum. Et iſta ſunt tria · que mouent hominẽ ad laboꝛem ſalutarem in vita pꝛeſenti expar/ te cõmoditatis loci. Sunt autẽ alia que mouent ex parte alia ſcilicz maxi⸗ me incõmoditatis. Unde laboꝛanduʒ eſt continuo pꝛopter vitanda illa incõmoda. nboniumt naſannmn nda — nmaqutscnnt nm hducnhn oci nhhun no hadotstn pnncymein mnoqc lhn hchmmtt nes puruns Nꝛts dermði de pꝛimo ſiquidem mundus iſte eſt pericu loſus. quia quaſi plenꝰ periculis. que enu⸗ merat apoſtolus.ij. Eoꝛinthio.xj. dicens. Periculis fluminum.periculis latronum periculis ex genere periculis in ciuitate. periculis in in falſis fratri bus.vnde homo ſemper habet materiam 5„ laboꝛis meritoꝛij pꝛe manibus caute ſe habendo ab iſtis et cum iſtis. Vnde Job vij. dicitur. Militia eſt vita hominis ſuꝑ terram. Periculum fiuminũ eſt periculuʒ diuitiarum.vbi perit humilitas. quia ver mis diuitum ſuperbig. vt ait Auguſtinus Fdeo ammonet pꝛopheta yt cauti ſimus in diuitijs dicens. Duitie ſi affluant. no/ lite coꝛ We cilicet ne per ſuperbiam perdatis ec tronum eſt periculum deliciarum. que de ſtruunt coꝛdis quietem. vñ Oſee quarto. umilitatem. Sed periculum la done Foꝛnicario et vinum?⁊ ebꝛieras auferunt n coꝛ. Tertium periculum eſt ex genere. ſcili tuwimmib Ne cmns cet ex generis nobilitate. vbi eſt zelus etĩ⸗ uidia gd inuicem. quia vnus eleuatur cõ/ tra alium. contra quos dicitur Walachie N— ſecundo. Nũquid non eſt pater vnus om/ nium noſtrũ. Quartum periculum ex gen tibus.id eſt. er ſuperioꝛibus fratrbꝰ pa/ ennce vminn uinnc rentibus. qui ſepius impediunt pꝛofectũ ſalutis. Vnde ſaluatoꝛ. Dui non odit pa/ trem ſuum et matrẽ ſuã. non eſt me digm Etbacucij. Ne qui edificant ſpon ĩ ſun ßuinibus. Vuod faciunt iliqui om̃ia vo lunt facere pꝛopinquis et amicis. Quin ⸗ tum periculum eſt in ciuitate. vbi ſunt diſ⸗ ſenſiones. conſpirationes vbi perit pax⁊ tranquillitas. ſð. Vidi iniquitatẽ et con tradictionem in ciuitate. Sertum pericu lum eſt ſolitudinis.et ſunt ſingularitates vbi perit auxilium et ſolacium. Ecẽs.iiij. Ve homini ſoli. quia cum ceciderit non habet ſubleuantem ſe. Septimũ pericu/ lum eſt maris huius ſeculi.vbi perit cha ⸗ ritas · ad Romanos ·xij. Nolite confoꝛma ri huic ſeculo. In hoc mari magno et ſpa⸗ cioſo.ymo et peniculoſo eſt ille magnus ce tus dyabolus.ve quo dicitur in Pſalmo. Dꝛaco iſte queʒ tů foꝛmaſti ad iliudendũ ei. Tontra quem pꝛecauendũ eſt ſemꝑ ne mergat nauẽ anime in pꝛofundum infer⸗ ni. Eteſt mirabile ꝙ quocũq; ſe vertat ho mo ſemper habetdyabolum ſibi adueſuʒ Ram ſi vult incedere per terrã in vita acti ua.ſtatim dyabolus occurrit ſicut leo.cir cuiens et querens quẽ deuoꝛet.j. Petri.v Sihomo vult eleuari in celũ in vita con/ templatiua · ſtatim dyabolus occurrit vt pꝛinceps tenebꝛaruʒ harum militans in gere. et volitans inter celum et terram.vt dicitur Ephe.vj. capitulo. Si vero ho/ mo vult aſcendere injra per conſideratio/ nem et meditationẽ penarum infernaliuʒ ibi occurrit dyabolus. quia ibieſt pꝛopꝛi⸗ us locus eius · Et ſic ſemper homo habet materiã exercitij cum eo. Secundo. quia iſte mundus eſt ſuſpicioſus. ideo merito in eo laboꝛandũ eſt et ambulandum cau/ te. Beſcimus em̃ quis ſit amicus quis ini micus · Ezech.ij · Eum ſcoꝛpionibus ha/ bitas. Et apoſtolꝰ Paulus dicit. ꝙ ſumꝰ in medio nationis pꝛaue. Semper ergo homo debet eſſe in laboꝛe pꝛouidendo de ſe. quia ſemper eſt in ſuſpitione. Tertio. qa iſte mundus eſt non tm̃ ſuſpicioſus ſʒ eti⸗ am omnino doloſus. Vnde Mieremie ix. Mabitatio tua in medio ydoli in dolo re⸗ nuerunt me ſcire. Vinc Mieremie.ix. dici tur. Vnuſquiſq; ſe a pꝛoximo ſuo cuſto/ diat.⁊ in omni fratre ſuo non habeat fidu ciam.quia omnis frater ſupplantans ſup/ planrabit. et oĩs amicꝰfraudulẽter incedet Et Abdie in pᷣn. Qui comederit tecũ po/ net inſidias ſubtus te. non eſt fiducia ĩeo Adhucenim moꝛatur Judas cũ chꝛiſto oz — in menſa adhuc manꝰ tradentis nobiſcuʒ ncr pꝛediit ſaluatoꝛ· Vradet autem frater fratrem in moꝛtẽ er eritis odio om nibus hominibypꝛopter nomen meu· Et certeſic eſt ſivolumus aduertere · Eertum eſt ꝙqui vult hodie veritatem chꝛiſti ver⸗ bo et facto dicere aut annũciare et docErẽ odio habetur a pꝛincipiby et ſeculi homi⸗ nibus. vmo etiam a pꝛop?s parentibus · iuxta illud apoſtoli. Omnes qui pie volũt viuere in chꝛiſto perſecutionem patient᷑ Ita homo ex omnibo iſtis habet materiã ſaboꝛis ſi voluerit ſe exercitare in ea. Vn ⸗ de merito hominibus dicitur. qͥd hic ſta tis. hic ſcilicet in hoc mundo tam pericu/ loſo.tam ſuſpitioſo.tam doloſo. cum ba/ beatis ſolicitos conductoꝛes · adiuuãtes · auriliatoꝛes. et mercedis pꝛomiſſoꝛes. Et tantum depꝛimmo.£ Bii ſecundo Ilb⸗ miſſis argui⸗ tur humana negligentia ex parte temꝑo⸗ ris congruentis. cũ dicitur. tota die · Si⸗ quidem valde opoꝛtunumn eſt tempus Vi⸗ „. tepꝛeſentis · Eſt eñ̃ ad modum dieicariſ ſime. De hac die dicitur in Pſalmo · cij Dꝛtus eſt ſol et congregati ſunt · et in cu⸗ bili fuis collocabunt᷑ Et ſequitur. Exi⸗ bit homo ad opus ſuum et ad operatiò⸗ nem ſuam vſq; ad veſperam. Exponit In nocentiꝰ. Dꝛtus eſt ſol.ſcilicet iuſticie chꝛi ſtus. quod factum eſt reſurgendo · quãdo clarificatus eſttoto oꝛbe. Et ſequit᷑. Exi⸗ bit homo ad opus ſuum id eſt. quilibʒ iu ⸗ ſtus et fidelis ad opus bonum vt incipi⸗ at bene oꝑari dů licz.nec tiñ ad vnñ opus incipiendum.ſed etiam ad multa perficiẽ da.vnde addit pᷣs et ad operationem ſu ⸗ am multiplicem.quia dedit eis poteſtateʒ cuiuſlibet operis ſicut dicitur Luce · xix. et hoc vſq; ad veſperã.id eſt. vſq; ad moꝛ/ tem ſuam. De qua Joh.ix. Venit nox qi nemo poteſt operari. Vel vſq; ad veſperã. id eſt. vſq; in finem mundi.in quo grauis impetus inferetur ab antichꝛiſto.intantũ vt vix liceat tunc bene operari. Tanta em̃ erit perſecutio ĩillis diebus ꝙ ſi ſieri poſ ſet etiam electi mouerentur. ſicut dicitur Mathei.xxiiij nãdiu igitur hec dies lu cet nobis operemur bonum ne tenebꝛe moꝛtis nos compꝛehẽdant. Rotanter au/ teʒ dicit pꝛopheta. Eribit h ſuum id eſt. ad bonum. en titus boni.vt dicitur in de Conet e . )* . 4 ſuum. quia naturaliter hominiohich coꝛum.ꝙ ratio ſemper depꝛecaturado tima. Hinc eſtꝙ omne opus bo s bonum tum eſt pꝛopꝛie opus hominis penun autem eſt opus dyaboli. quiaperipſinn mo cõmiſſum eſt et per ipſum adinuentum. Juxra illud. Inuidia di boli moꝛs intrauit in oꝛbem terrar reuera pauci ſunt hodiequipꝛopꝛiopis laboꝛant. om̃es enim fereper totun hun diem vite pꝛeſentis intendunt operg no ſcilicet dyabolicarnis vel n 4 quidam laboꝛant circa honoꝛes quidn circa yoluptates. quidam circa diutis pauci autem ſunt qui circa virtutes 1ope ra ſalutis. Sed certevemet veſper v et ſero moꝛtis noſtre quãdoynuſquign debit fructum laboꝛis ſui. Vnde Iyſil mus in libꝛo de ſimilitudinibus poni. In hac vita ſunt tria genera laboꝛantit a mane vſq; ad veſperam in modum mo⸗ lentiuʒ. Moꝛum nanq; pꝛimus quicni molit ponit in ſaccum et abſcondit ð vero partem in flumen negligenti nů⸗ re ſinit. partem vero vento rapiet dipen⸗ gi permittit. Tertius auteʒ quicquiq no lit impetus fluminis ſecum tollit. velmm tus diſſoluit. veniente autẽ veſpere qun/ do a laboꝛe ceſſatur et fructus laboꝛis ij uiritur. quid putas ſingulos habituns mi farinã totam ſeruauit totum laboꝛʒ ſuum bene recognouit · Dui vero pann recollegit. inde letatus eſt quod habutin de meſtus eſt quod flumen amiſit Quhe ro totum amiſit. eo triſtioꝛ fuit. Dou liter fiumen curſus ſeculi deſignatur mn tus vana gloꝛia. molendinum quod vi die molit. pꝛeſens laboꝛ eſt huius ſegli. quia mane vſq; ad veſperam nunqᷓſi Mane nobis erat quando nati ſumus · Veſpera vero erit quando per moꝛns de bitum de hinc tranſibimus. tur pꝛeſens dies eſt in qua laboꝛare dee mus vt in veſpera viuamus. Et ſiuri la circũducta ad eundeʒ ſemper locuni uertit᷑ Sic laboꝛ iſte ſingulis annis ⸗ re ſolito reiteratur. Wodo nãq; arg titur.ſemnatur. panificatur comedliiu Tempus 1 wniſim nhn theriet muat aninid vhün nSiun ust utie Silnn ulsi inſcode z muu usiſc cu urni ſn tigimi enin Uade pihrreu ung wn an Monn in Dominica ſeptuageſime Et iterũ ad idem reuertit. In veſpera aũt quando dicetur. Voca operarios letabũ tur iuſti puta ſeruata farina tota ſua. alij vero qui non totam eam ſeruauerunt.in hoc meſti erunt.leti tñ qꝛ ex alia parte fru⸗ ctificauerũt. Qui vero pꝛo laude vanitatꝭ ſue fecerũt. iſti farinã totaliter perdiderũt et meſtierunt. quia nullum fructum attu/ lerunt. Iſti ſunt qui dicent Per totam no ctem laboꝛantes nihil cepimus Auce.v. D Si igitur quis querit ꝓpter quid in pꝛeſenti vita laboꝛare debet. Lerte re⸗ ſpondeo ꝙ pꝛopter tria.ſcilicet pꝛopter cõ uenientiam tempoꝛis. pꝛopter penitentiã cõmiſſi ſceleris et pꝛopter vehementiam pꝛomiſſi muneris. De pꝛimo patet. Nam vita pꝛeſens eſt tempus per modum vigi lie pꝛecedentis ad feſta ſequentia. ſicutait Polgoth ſuper libꝛum ſapientie caplo.ix In vigilijs ſolent homines laboꝛare fer⸗ un mlat nuenter et din. vnde et pꝛolixioꝛem hoꝛam comedendi differunt quandoq; vſq; in ſe ro. In feſto vero ſolent quieſcere⁊ ſolacia — ri. Sic in pꝛeſenti vita tanq; in vigilia de/ bemus abſtinentiam longam tenere. Jur n ta illud.j. Pet.v. Sobꝛij eſtote et vigilate. Et.ij. Eoꝛinth.vj. In omnibus erhibea mus nos ſicut dei miniſtros.in ieiunijs. in vigilijs. in laboꝛibus multis. Et hocvt in feſto beatitudinis eterne quieſcamus. Apocalipt.· xiij. Imodo dicit ſpiritus vt requieſcanta laboꝛibus ſuis. Et ſicutfa tuus eſſet qui in vigilijs vacaret a laboꝛe et in feſto laboꝛarer·ſicqui in pꝛeſentiocia tur vt in eternum laboꝛaret quando alij feſtiuabunt. Secundo tenemur laboꝛare pꝛopter penitentiã cõmiſſi ſceleris Sicut em̃ magna gratia eſſz ruſtico ſi dominus eũa ſeruitute perpetua abſolueret pꝛo la⸗ boꝛe vnius diei.ſic homini magna ſit gra tiaa deo ꝙ pꝛo laboꝛe virtuoſo ſue penitẽ tie dimittitur ſibi ſeruitus perpetua culpe pꝛopter quaz debuit in inferno perpetue laboꝛare. quiem̃ ſeruit peccato.ſeruus eſt peccati. Johãnis.viij Juſtum eſt ergo vt nos peccatoꝛes diem iſtum ſemel in ſepti ⸗ mana.id eſt.totavita noſtra laboꝛemus.vt aſeruitute ppetua die octaua reſurrectio nis noſtre liberemur. Tertio laboꝛare te nemur in virtuoſis actibus pꝛoptervehe/ mentiã ꝓmiſſi muneris · Ham fin Rober tum holgoth vbiſi upꝛa. Cõſideratio mer cedis accendit amoꝛeʒ laboꝛis.marime fi attendat homo quia non niſi per laboꝛẽ Venitur ad mercedẽ. Narrat ſextus Juliꝰ Stragematũ libꝛo.j. cap̃ xlj.&M Liꝰrex perſarum volens animos populariũ con citare ad bellũ contra medos talivſus eſt cautela. Durit erercitum ad quandam ſil⸗ uam vybipopulum tota die in maximis la boꝛibus occupauit in ſilua illa ſuccidẽda in craſtino vero iuſſit epulas lautiſſimas pᷣparare et exercitũ cum gaudio et tripu/ dio conuiuari. Et circuiens ꝑ turmas in/ terrogauit quis illoꝛ um dierũ eis magi 6 placeret. Reſponderũt ꝙ dies ſecundus placuit eis plus qᷓ; pᷣmꝰ Quibus ille ſub⸗ iũxit. Sicut ꝑ laboꝛẽ heſternũ ad hodier nũ ꝑueniſtis ↄuiniũ. ſic felices beatiq; eſſe nõ poteſtis niſi pus medos viceriti. Sic moꝛgaliter nõ poſſumꝰꝑuenire ad beatitu/ dinẽ niſi bus hic deuincãꝰmedos.i.demo nes actibꝰ vtuoſis.nec ad cõuiuiũ ꝑuenire poſſumꝰniſiꝑ laboꝛẽ pᷣſentẽ. Refert Boeti us li.iiij metro vltio hiſtoꝛiã triũ viroꝝ maxios laboꝛes ſuſtinuerũtꝓ gla tpalicõ ſequẽda. ſcz Igamenon. Elites.⁊ Hercu les · Agamenõ ita fuit ſtrẽnuꝰꝙ Troiã de cẽ annis vallãs. finalir deuaſtauit. Vlixes ita fuit foꝛtis ꝙ Polliferũ gigantẽ mono culũ qͥ om̃es ſuos ſocios venaſtauerat ꝑ ſuã audaciã inremit. Tertiꝰſcʒ Bercules xij· picula. que lõgũ eſſet enumerare ſuſti⸗ nuit.⁊ viriliter finalr triũphauit. Si ã gẽ tiles tãta ſuſtinuer̃t ꝓ gla caduca fragili᷑⁊ tꝑali.multo mag nos ꝓ gla erna debemꝰ om̃ia foꝛtiter pati.et ſi laboꝛes pᷣſen tis vite. Dixt tertio 0 4 ꝙ in verbis pꝛe ⸗ miſſis arguit᷑ hu mana negligentia ex parte damni ſubſe ⸗ quentis.cum dicitur ocioſi Terte graue damnũ pꝛouenit ex ocio. Sicut em̃ dicit Mieronimus in epiſtola ad Demetriadẽ nihil in ſctõ ppoſito deteriꝰ eſt ocio.qa nõ ſolũ nõ acqͥrit noua.ſʒ etiã parta cõſumit. Ecce damnũ ꝗᷓuiſſimũ. Sůt aũt tria que diſſuadent nobis ociũ.ſcʒ nat᷑aſ cptura.et ſcrõx exẽpla. Er pᷣmo nata diſſuadet ociũ Dẽs em̃ create tã coꝛꝑales qᷓ ſpñales. tã viſibiles qᷓ; inuiſibiles. tã celeſtes qᷓ; terre⸗ ſtrestam ſuꝑceleſtes q; ĩfernales vſq; ad viem nouiſſimũ ſunt in quodã exercitio. ⁊ quaſi quodã miniſterio diuine ſeruitutis nůquodq; iuxta conditionẽ ſuam offici⸗ um ſuum impiendo. Ham ſi upceleſtes an geli non ſunt ocioſiſed ſemg laudãt deum dicẽtes. Sanctus. Sancrus Sanctus dominus deus ſabaoth· ⁊c̃· Etiaʒ quidã coꝛũ mouent oꝛbes celeſtes.vt dicit Mol⸗ goth Sapientie· xvf. ntellige · delectabi⸗ liter ſine pena ⁊ fatigatione. vt dicit philo ſophus ·. methaphiſice · Quidam yero ſe creta diuina inferioꝛibus annunciant er glios iliuminant purgantet ꝑficiunt · Alij yero vt inferioꝛes ad nos in cuſtodiam? pꝛotectionẽ contra demones in mundum diriguntur vt dicitur ad Nebꝛe ſecũdo. Dm̃es ſunt adminiſtratoꝛij ſpiruus ĩ mi niſterium miſſipꝛopter eos qui heredita tem capiunt ſalutis. Dicit Boꝛra. Vñ̃es de qualibet hierarchia pꝛima media ⁊ in ⸗ fima.licet non ſemper mittuntur de ſupe/ rioꝛi niſi ex cauſis ſpecialibus fᷣm eũ. Se cundo creature celeſtes ·vt ſtelle. ſol luna. et alia coꝛpoꝛa ſunt in continuo motu et nunquaʒ quieſcunt. Juxta illud. Dꝛitur ſol et occidit et in circulos ſuos reuertit᷑. ibiq; renaſcens girat per meridiem. M ſi cui dubium eſt ſaltim per hanc rationem de motu ſolis cõtinuo certificetur. Quia eo moto creſcũt et decreſcunt et eo ceſſan ⸗ te ceſſarent viuere.ſicut dicit Molgoth ſu per libꝛum Sapientie capitulo · vij. Vn ⸗ de Plotinus ſicut narrat Wacrobius ſu per ſomnuz ſcipionis libꝛo pꝛimo verſus fineʒ dicit ꝙ ſol eſt coꝛ celi.ideo. quia ſicut M etiam teſtamento ſaluatoꝛ de ocioſo dict coꝛde ceſſante a motu animal viuere non poteſt · Ita nec qͥcqᷓ; viuere poteſt motu ſo lis ceſſante. Etiam luna moueri ex eo ar⸗ uitur. quia iſta inferioꝛa motu ſuo nunc mectantur nunc deſiccantur · ſicut di⸗ cit Wacrobius in ſaturnalibus pꝛope fi nem · Et ita de ceteris ſtellis verum eſt ꝙ ſunt in cõtinuo motu.et curſus ſuos per⸗ agunt km determinata tempoꝛa. Tertio creature medie.ſcilicet aeree ·terreſtres et aquatice.ſunt in continuo exercicio. Nam ger iſte eſt in continuo flatu et nunc inſpi ratun et nunc reſpiratur · nuncad oꝛientẽ. nune ad occidentemventilatur. De quo in Pſalmo. Qui pꝛoducit ventos de theſau ris ſuis Iues vero in aere ſemper voli ⸗ tant et circueunt mare et aridam. ſemper fluit etrefuit omniaq;umini trant mareet iterum fuunt demar ſces maris qui perambulant ſemits v⸗ ris. quidam vadunt ad retia in vñ minum. quidã ludunt homini nannt. tionẽ. et quidam in exercitationem⁊. dam in penam. Similiter aninangu la cũ magnis om̃ia ſuo modo iaboꝛni officijs eis iniunctis.licʒ non laboꝛqt 4 neceſſitate coꝛpoꝛis neq; nent· Watn Sic ergo om̃es creature deteſtturocj et amplectũtur laboꝛem. ad exemplrho mini oſtendendũ. Inſuper. ñis ſi laudat dominũ vt dicitur in Pſalmo. Etignis grando nir glacies ſpirius ſu cellarum faciunt verbum eius hoceſ o ficia iniuncta eis peragunt. K& ge⸗ cundo ſcriptura diſſuadet ociumtamer ris qᷓ; noui teſtamenti. Etj. Beneſis idi ctum eſt homini. In ſudoꝛe vultus mine ſceris pane tuo. Secũdo Pauid dicithn laboꝛe hominũ non ſunt. Et ſequit᷑ o tenuit eos ſuperbia. operti ſunt iniquin te et impietate ſua. Tertio Salomondi⸗ cit Pꝛouerbioꝝ.xix. Inĩa diſſoluta eſui et. Exponit Bregoꝛius in paſtoꝛali pane tertia. Eſuriet.ſcilicet ſemper ſpargendo deſideria per voluptates. Et iteruʒ P⸗ uer bioꝝ.xxj. idem dicit. ꝙ in deſidero ei omnis ocioſus. Dicit em̃. Deſideriuocci dunt pigrum.noluerunt em̃ quich; mun eius operari. Et Pꝛouerbioꝛũ xx pꝛoy⸗ ter frigus piger arare noluit. mendiabt ergo eſtate · et non dabitur illi · In not M dyabolus inueniens eum yacantem. dicit. Renertar in domum meã vnde er ni. Et ſic aſſumptis ſepteʒ nequioꝛibus t ingreſſi habitant ibi. vt dicitur Wachti Ecce graue damnũñ ex ocio· ſcilicet ſupnn bia. iniquitas.et impietas ·eſuries et men⸗ dicitas. ⁊ ſuper om̃ia demonũ ſocieias. S Tertio ſanctoꝛum exempladiſu dent nobis ociumqᷓ; veteris tam nolit⸗ ſtamenti.Et pꝛimo exemplumpꝛimino⸗ ſtri parẽtis qexpulſus deparadiſo hob tauit cõtra eden.ad ſignificandũ qꝛydi Zing. in li. de bap parunlon. ilaboꝛi qſunt delicijs contrarij erudiẽda eſtc peccati. Eden em̃ iterpᷣtat ſcdes delicit ſwheaun gohne litudlu nnut in utuplum. apletatus zſuccreſc cfeus ei numnol ſswy Se ſeiitaphe dunbus vtot diopunos curbeeli ſeoes pun ſetpeluet iw U ſnmerdei niun k9 iur haud ſuemen Jhne inſg pont ſupiedi erclel nMy bochli dnnin ſyus boeti tMhenn ets el bugn ſang imil luſtiin pusjn e Mi Dominica ſeptuageſime Item Hoe vir iuſtus in generatione ſua eentũ annis archam fabꝛicauit. vineam plantauit. et laboꝛes manuũ ſuarũ man ⸗ ducauit Beneſis. vij. viij.et nono capitul. tem Abꝛahãᷓ fuit tante pꝛouidentie.vt aberet boues aſinos ⁊ ſeruos plurimos yt dicitur Beneſis xij et quod plus eſt tã⸗ tum diues erat vt ſcriptura de eo non ta⸗ ceret ſed diceret. ꝙ erat diues yalde in por eſſione auri et argenti Beneſis. xij in pᷣn cipio. Iſaac quoq; filius eius nõ ocioſus ſed ſtudioſus et operoſus circa agrum ſe⸗ minauit in terra ſua et inuenit illo anno centuplum. Benedixitq; ei dominus.⁊ lo cupletatus eſt homo..et ibat pꝛoficiens at q; ſuccreſcẽs donec magnus vehementer effectus eſt. Habuitq; poſſeſſionem ouiũ et armentoꝛum et familie plurimũ. Bene ſis.xxvj. Sed et Jacob in ſeruicijs duris ſeruiuit apud Lban auunculuz ſuũ pꝛo duabus vxoꝛibus paſcendo greges et fo ⸗ diẽdo puteos annis quatuoꝛdecim.vt di citur Beneſis.xxir. Aongum eſt pertranſi re om̃es patriarchas quipaſtoꝛes ouium ſe apellare non ſunt dedignati vt patet Kxodi. Vemamus ad chꝛiſtum caput no ſtrum et deipſo quo ſcribitur per pfal⸗ miſtam. Egenns et pauper ego ſum. Et n rerü. Pauper ſum ego. et in laboꝛibus 4 iuuentute mea. M ſinon credis audi qͥd Johannis qrto dicitur. Et Mieſus qui⸗ dem fatigatus ex itinere ſedebat ſic ſupꝛa fontẽ. Fatigatio autem illa erat ex diſcur ⸗ ſu pꝛedicationis. quo circuibat ciuitates et caſtella docens et ſanans om̃es vt dici tur Warci ſexto. Sed nec minus apoſto li hocipſuz feciſſe leguntur. Petrus ſiqui dem pꝛimo poſt vocationem etiam redijt ſepius ad piſcgtionẽ cũ Johanne et Ja/ cobo et filijs ebedei. vt dicitur Luce.v. et Johannig. xrj. Paulus de ſe dicit. Me operatus eſt manibus ne quenqᷓ; de fide libus grauaret. Infiniti ſancti laboꝛibus victum queſiuerunt. Sed quid recenſeo hiſtoꝛias. bꝛeuiter cõcludo.qꝙ nõ nij ipoſt laboꝛem aliquis ſanctoꝛũ quieuit in celo. ſiue ſit laboꝛ coꝛpoꝛis. qui valet ad opera pietatis Juxta ülud apoſtoli. Laboꝛet au rem magis manibus ſuls.vt habeat vnde neceiiitatem pacientitribuat.ſiue ſpiritua lis· qui dicitur ibe pieras que ad om̃ia va etbma Thimo iij S icut ergo matima eſt vtilitas ex laboꝛe ſiue coꝛpoꝛali.ſiue ſpi rituali iuſtis pꝛoueniens ſic maximũ dã̃⸗ num repꝛobis ex ocio ſubſequens. Ram dicit Bernhardus libꝛo ſecũdo de conſi⸗ deratione. Ocioſitas eſt mater nugarum nouerca virtutũ. Facit enim virum foꝛteʒ pꝛecipitari in reatũ et ſuffocata virtute nu trit ſuperbiam et viam conſtruit ad gehẽ nam. Jðo Mieronimus dicit.ſemper ope ris aliquid facitoyt te dyabolus inueniat occupatum. Dyabolus eſt ſicut fur qui vi dens equum ocioſum in campo. aſcendit ipſum.non ſic autem occupatum laboꝛe. Vnde ocioſus eſtſicut caſtrum ſine mu ⸗ ro. quod ab hoſte capitur facile Et ſicut terra ſine cultura.que ſpinas vicioꝛuʒ pꝛo fert Etſicut arboꝛ autumnalis infructno ſa et moꝛtua Et ſicut vinea neglecta. ðo frarres chariſſimi excuſſa negligentiã la⸗ boi ſalurifero inſiſtamus vt per virtutũ exercitia poſſimus peruenire ad eterna mia. Ad que nos perducat pater et filius et ſpirituſſanctus Amen. Dominica in feptuageſima. III Sermo.XNV. Ce et uos in ui⸗ neam meam. ⁊ quod iuſtum fue rit dabovobis. Wathei xx.cap̃. Sicut dicit maximum ⁊ gloꝛioſuʒ lumen omniũ eccleſiarum ſole ſplendidius bea⸗ tus Auguſtinus in libꝛo de nouo canti⸗ co. Tria ſunt genera hominum que odit deus · ſcilicet remanentes retrocedentes. et oberrantes. Excitandi ſunt remanen/ tes.retrocedentes reuocandi errantes in viam reducendi.tardi exhoꝛtandi.celeres imitandi. Dui non pꝛoficit remanſit ĩ via Qui foꝛte amplioꝛi pꝛopoſito dechnat ad ilud quod deterius reiiquerat reuerſus eſt retro. Qui fidem deſerit a via errauit. Bec Auguſtinus. Lum igitur in vita pꝛe ſenti multi remanentes vetrocedentes et oberrantes ſint. volens dei filius omnes ad pꝛofectum ſalutis eoꝛum dirigere hoꝛ⸗ tatur remanentes vt ad bonũ aſſurgant. reuocat retrocedẽtes vt in incepto ꝓficiãt et bonũ non deſerant. et errantes ad viã reducit · vt rectis greſſibus in via ſalutis ncedant ac per hoc om̃es et ſingulos ad ſalutarem laboꝛem animãs ſpe mercedis et congruentie future hoꝛtatur dicẽs Ate et vos in vineã meãet quod inſtuʒ fuerit dabo ⁊c. In quibus verbis tria deſcribũ⸗ tur. ꝛimo em̃ deſcribitur delammonen tis benignitas · ců dicitur. Ite et vos. Se cundo deſcribitur merendi opoꝛtunitas. cum dict᷑in vineã meã· Tertio ꝓmittitut pꝛemioꝝ eternoꝝ pꝛompta liberalitas cũ 5ꝛ. quod iuſtũ fuerit dabo vobis. Dr pRmo pin pꝛe/ miſſis pꝛimo deſcribitur dei ammonentꝭ benignitas · cum dicit ex perſ ona ſua · Ite ⁊vos. Reuera magna benignitas hoꝛtari ncitare ammonere ad ſalutẽ quos iuſticia exigente poſſet in momẽto etiã depꝛimere in gehennã · Dicit d Ite ⁊vos · Parẽdũ eſt huic monitõi ymo pᷣceptõippter duo Pꝛi mo ex parte pᷣcipientis ꝓter tria. Secũdo ex parte noſtraꝓpter alla tria. Ex parte pᷣ⸗ cipientis chꝛiſti. pᷣmo ideo. quia eſt poten⸗ tiſſimus. ynde poteſt etiã inuitos cogere ad eundũ. Iuxta illud Beſter.xiij· In di⸗ tiõe tua cũcta ſunt poſita· ⁊ nõ eſt qͥ poſſit reſiſtere volũtãtitue. Dñs em̃ omniũ tu es. Secũdo. quia eſt ſapientiſſimus. Vn/ de nihil poteſt pcipere erreneũcũ ſit ſapi kes ſuamt entia dei patris per quẽ fecit⁊ ſecula. He/ tẽ cito feſtinant. Sic nos fucere debans qui ſumus modo debiles ſicut vetulepa⸗ bꝛej. Et per quẽ attingit a fine yſq; ad fi⸗ nẽ foꝛtiter ⁊ diſponit om̃ia ſuauiter. vt di/ citur Sapie. viij Ania ipe eſt optimꝰ vñ nihil in eo maliuolum. Intta illud Luce xvij·Hemo bonus niſiſolus dens Duid ergo reſtat expᷣdictis niſi parere iuſſioni. obtemperare pᷣceptioni ⁊ obſequi fue am⸗ monitioni. Secũdo parendũ eſt huicpꝛe cœptiõiex parte noſtra. eo ꝙ nõ eſt aliqua⸗ lis excuſatio aut excuſatõnis occaſio ĩ no bis nõ parendi per quã iuſte et legitie po ſemus ab executione huius mandati excu ſuri. Et pꝛimo ratiõecõmoditatis omniũ ircũſtantiarũ.ſcilicet tempoꝛis habitati⸗ onis et focietatis. Tempus ſiquidem in quo nobis pꝛecipit᷑ eſt multum accõmo/ ⁵ dum congr uum et per omnia arridens ſi cut canit eccleſia hodie. Dies abſoluti pꝛe tereunt. dies obſeruabiles redeunt.tem/ Puhadeſtze De quo dicitur ·ij. Toꝛinth. · Ecce nũctempus acceptabile· ecce nũc dies ſalutis. Iid quid autem acceptabile. — oſtendit Salomon Eccleſiqeg i ccleſiaſtes iijp Bempus naſcendiſ cicetvrnne pus moꝛiendi.ſcilicet vicia.tempug 36 tandi.ſcilicet bonas cogitations e puseuellendt ſcilicet ſuggeſtes vynbe⸗ li. Tempus occidendi malam voluntae ettempus ſanandiid ckinui. pꝛo cõmiſſis delictis. Tempus deſni di et tempus edificandi deſtruendini edificandi bona · Vnde idem Salono hoꝛtatur Kccleſiaſtici. iiij dicens. jii 5 ſerua tempus et decina a malo. Etoſen dens quoſdam tempoꝛe abuti. dicit ãc xr. Laſciuus et impꝛudens non obſem bittempus. Sunt autem quatuoꝛ qu iſtud tempus yite pꝛeſentis eſt valdean bis obſeruandum tum quia bꝛeue. n quia inſtabile tum quia irrenocabie tum quia opoꝛtet de eo rationem redden Pꝛimo ergo quia eſt bꝛeue.non eſt inn kiter expendendum. Job ·xiiij. Vꝛenes di es hominis ſunt. Coꝛinth vij Temyis bꝛeue eſt. Sapientir. ix. Vomo infinns etexigui tempoꝛis. Uetule peregrinites non ſolent in via diu ſedere ſicut viiquu tarde ambulant. et quia tola dies quiti cůq; longavit eis ſufficit ad attingenqm terminum ſibijpſis poſitum. Ideo ſan/ tes ſuqm tarditatem et tempoꝛis bꝛeuin tres noſtrierant gigantes velociter cn tes. ſoðᷓ. Exultauit vt gigas ad currtendi viam. Quod poteſt dici de quolibet ſu⸗ cto. qui erant nimis foꝛtes in diuino ſemi tio. pꝛopter abundantiam charitars ql fernebant ad deum. Nos vero in qubus refriguit charitas. vt dicitur Wampi in comnparatione ipſoꝛum ſumus vt ſte fragiles et debiles · et ideo tempusn⸗ bis commiſſum valde debemus poni⸗ rare vt vtiliter etpendamus. Secido ſeruandum eſttempnus. quin eſtinſble quia non poteſt diu ſeruari etideo ſun eſt vendendum vel cõmutandum. Kch ſiaſtes. vij. Tẽpus yelut vmbꝛn pꝛelei⸗ Et BSapientieij. mbꝛe ſimiiset ni . 1 6 růs noſter. Vmbꝛa itg cito curritſiali que velociſſuna eſt. Sic currit ettempub ideo bꝛeue eſt vt dicit philoſ oph'v ſicoꝝ. ꝙ de tempoꝛe non habemus p miſi nůc vel inſtans q̃i nõ ſtans · q nůů qhun awid u eo umbe vpr m ns A unk q lao unyhꝛeler vapletarur hicere nuut oim tnpus q rdident d ihniunn eriempub· iganetet tobe umneſemt bo. Uu titicureuoc ſthauni unijqid in Sieß mwler. piſichon lunin Zwoñhl weunys sthi lunſte winne us dan nulnlic auhn daumoe hiher dů ſuudinn Mumst 5 luſtat eodem ſtatu permanet. Vnde neſcio qua ratione verũ dicit homo de ſe in etate pꝛo necta habeo quinquaginta vel ſ exaginta annos cum nõ habeat vnã diem neq;ynã hoꝛã pꝛopter tranſitũ pꝛecedentẽ ⁊ pꝛopt Mutum pꝛeteritũ qui nihil eſt in ſe. Vnde Puidius. Zabitur occulte fallaxq; volu⸗ bilis eras. Et nichil eſt annis yeiocius ·ta men quia labitur occulte multi nõ gduer runtꝙ pꝛetereat tempus. Ecẽi x. Eſt qui locupletatur parce agendo.et neſcit ꝙ tẽ ⸗ pꝛetereat et moꝛs apꝛopinquet? re⸗ linuat om̃ia alijs. Tertio obſeruanduʒ eſt tempus quia irreuocabile Ham ſi quis perdiderit diuitias poteſt recuperare eas ſiſanitatem poteſt recuperare omnia pꝛe⸗ er tempus. Reuerſio eĩ finis noſtricon ſignata eſt et nemo reuertitur Sapientie ij· Et Job.xvj. Ecce em̃ bꝛeues annitrãſ⸗ eunt.er ſemitã per quam nõ reuertar am/ bulo. Vnde pꝛete/ Scrutt rijt iten reuocabitur vnda. Nec que pꝛete —— rijt hoꝛa redire poteſt. Duarto eſt obſer/ un nandũ. quia de ipſo rationẽ debemus red — dere. Si em̃ tuum eſſet poſſes damnũ tu um roſſerare. nunca urequi mutuo a piſti opoꝛtet te de ipſo rationẽ ponere.iðᷣo un ſidyin lin non eſt damnũ leue. VUnde Trenoꝛũ hᷣmo dicit. Vocauit aduerſum me tempus. Et Bernharc dicit. Dmne tẽpns tibi impenſun requiretur atequa liter ſit erpenſum. Et Anſelmus dicit. D anima mea quid dictura es. Sienim ſer⸗ Op nus damnatur quia reddit pecuniam nõ multiplicatã quid facturus eſt qui nec ha r bet quaz referat. ymo illam amiſit. Quid in un in dicturus eſt qui ita negligenter cuſtodit. qui nec dů ſcit vbi yel qualiter amiſit. D Au cn uid dicturi ſunt illi qui dicunt hodie. de/ nprn ducamus tempus in ſolacijs. D miſera/ bile ſolaciuz quod ſequitur eternumſup⸗ vliciũ. De talib conquerit᷑ Job. xxiiij. De — dit ei deus tempus penitentie ⁊ipe abuti nun n tur eo Hoc deberẽt ponderare noſtri cu⸗ on portd rienſes conſumẽtes tẽpus in iocis. vani⸗ noeuanml raribus ⁊ ludis.in voꝛacitate. ebꝛietate et lnturin. quoꝛ omn villant funt melio⸗ Senbe Tes qui nũquã p̃tereunt tempus.ymo cau ſntur ꝙ eis nõ ſuppetat ad laboꝛes neceſ oh 46 arios. qui raro inueniunt᷑ vacare illicitis H Secundo parendum eſt huic pꝛeceptoꝛi n pꝛopter cõmoditatẽ habitatiõis loci. a N Wominica ſeptuageſime bitatio noſtra eſt in loco cõgruo ad laboꝛð ⁊ apto ad operatiõeʒ. qm̃ ſumꝰin loco om nib neceſſarijs ſufficiẽti ita yt nulꝰpoſſit dicere.nõ ſufficiũt mihi pꝛo laboꝛe alimẽ⸗ ta. nõ veſtimenta.de his dñs ſollicitus eſt pꝛo nobis Wach. vj. Hincpheta ait. In loco paſcue ibi me collocg uit. Optima pa ſcua nature doctrine ⁊gratie. Duid ergo reſtat niſi operandũ. Verum ⁊ſilocus eſt aptus ad tẽpus.tñ multũ timenduʒ eſtqꝙ nimis eſt ruinoſus. Vnde Ruguſfin in vodã ſermone. Ecce ruinoſus eſt mũdꝰ. Et ſuper epiſtolã Johãnis dicit idem.ꝙ mundus tranſit et concupiſcentia eius. Tertio ad parendũ huiciuſſioni facitcõ⸗ „ moditas ſocietatis. Wulti em̃ ſancti ſůt fuerũt et erunt in eccleſia dei qui nobiſcũ collaboꝛant. Vnde circa pꝛimãtertiã ſex⸗ tam nonã et vndecimã hoꝛas exiuit domi nus et cõduxit yniuerſos invineã Mebꝛe. x. Cõſideremꝰinuicẽ in puocatiõe carita⸗ tis ⁊ bonoꝝ operũ. Et ſequit᷑.conſolãtes tanto magis qᷓ̃nto videritis diẽ apꝛopin⸗ quantẽ retributõis. Vbi gloſa dicit. Sh leuatio laboꝛis eſtviſio collaboꝛãti Laſſz. ſuꝑp̃s·kxx. Perfecti viri cõmunib ſehoꝛ tant᷑ exemplis.⁊ alter alteriꝰptutes imitã⸗ tes mutue dilectõis ſe incẽdio cõp̃hẽdũt. Sic ecõtra mala ſocietas młtũ ẽ ꝑiculoſa Vñ gloſa Pꝛouer.ij. dicit. Walã ocieta⸗ tẽ fuge·ne mala que aſpicis ⁊ coꝛrigere nõ vales imitari incipias. Ex cõuictu enim moꝛes foꝛmant᷑ quia qui tangit picẽ coin/ quinabitur ab ea. Sixi ſecundo ꝙinerbioß miſſis deſcri bitur meritoꝛum humanoꝛum fructuoſi⸗ tas. cum dicitur.in yineam meam. Sicut dicitur Johan.xx. Chꝛiſtus apellat ſevi⸗ tem. diſcipulos autem ſuos palmites. Ex quo opoꝛtet ꝙ ſit locus vitis et palmitis. qui merito dicatur vinea. Hec autẽ eſt ec⸗ deſia catholica in qua chꝛiſtus vitis eſt.et fideles ſunt palmites. Quiſquis ergo ve⸗ re vult fidelis appella nereiſ eſt vt ſit pal mes verus et in vite ma nens vt dicit᷑ ibi⸗ dem·et ideo dixi ꝙ hicdeſcribitur opoꝛtu nitas meritoꝝ no ſtroꝝ.merita eiñ noſtra nullibi pñt eſſe fructuoſa niſivinea dñii. in eccta eo ꝙextra ecclaʒ nõeſt merẽdi lo⸗ cqꝛ ibi nõ hẽrgfa nec ſpůſſctũs nec fmil ſio pcrõꝝj. qjmiſionẽ⁊cmlxxiii qſ Hermo. Zllieius. Si ergo qᷓs yult mererivtram eternã opoꝛtet vt ſit in hac vinea.⁊cihyt ↄiungat⁊ adhereat vit po ſcꝑcaritat? urrn u hueniẽter in ſermõe pᷣcedenti aſſignauimcõuenientiã⁊ ſimilitudinem ecche ad vineã ⁊ poſuimꝰ multiplicẽ diſtin ctionẽ vinee.tñ pꝛo aliquali edificatõne er diffuſione iſtius materie h ſolũ de dupli⸗ ci vinea ſubiũgemꝰ. Eſt autẽ pꝛima vined generalis omniũ · ſcz ſancta et vniuerſalis eccla. Eſt ⁊alia ſingularis et ſpecialis cu/ iuſlibet xp̃iani.ſcʒ ↄſ ciẽtiagpꝛia · Et Berñ. ſup cantica ſermone · vxxj · dicit ꝙined ec⸗ clefia ſancta eſt · in qua apoſtoli palmites. domimꝰvitis ·et pater agricola eſt. In fide plantata in charitate radicata nutrita et defoſſa ſurculis diſcipline. penitentiuʒ la crimis rigata ſtercoꝛata pᷣdicantiũverbis 5 Et ſic ſano exuberans vino in quo eſt leti ca.ſed non luxuria.vino totius ſanitatis nullius libidinis. Moc certe vinum letifi cat coꝛ hoĩs. hoc conſtat et angelos bibe⸗ re cum leticia. Deniq; gaudent in peniten tia ⁊ ↄuerſiõe peccatoꝝ ſalutẽ hois ſitien tes lacrime penitentiũ vinum eoꝝ. Mecil le. Depꝛima ðꝛ in pſalmo. lxxix. Aineã de egypto trãſtuliſti. Innoẽ dicit. Vinea do minieſt eccła ꝓter ſex cauſas. Pꝛimo ꝓpr inutilitateʒ ligni abſciſi. Non em̃ vtile eſt lignũ vitis abſciſum niſi ad cõbuſtionem Sic homo abſciſus ab eccleſia Kʒech.xx Fili hominis qͥd fiet de ligno vitis e om nibus lignis nemoꝝ que ſunt inter ligna ſiluaꝝ. Nunquid tollet᷑ de ea lignũ vt fiat opus. aut fabꝛicabit᷑ de ea paxillus vt de⸗ pendeat in eo qͥdcũq; vas. Ecce igni datũ eſt in eſcam. Vac rõne ecckia dicitur fons a quo ſi qͥs pᷣciſusẽ areſe cit. xxiiij.q.j. Om ⸗ nib. Secũda ratio quia vinea toꝛmento fructificat. ſcʒ in foſſione terre et abſciſiõe ramuſculoꝛũ. Si autem in pace dimittit tunc degenerat et non facit fructum. Sic ecdeſia tribulationibꝰ ⁊ oppꝛeſſionima⸗ gis magiſq; fructificat. Vnde domimꝰ cõ ⸗ querens devinea iſta dicit Iſaie. xxvij · In pꝛelio gradiar ſuper eam · ſuccendam eam pariter. quaſi di. Parum fructificat in pꝛo ſperitate.ſed ego faciã eam fructificare in qduerſitate. Et tangit conſuetudinẽqua⸗ rundam regionũ in quibuſdã locis mul⸗ tiplicantur vinee ꝙ quaſi in ſiluas degene Tũqᷓs.⁊ xciij. diſt legim Licz XXXRVI rant.et tunc homines comburunten poſtea optime fructificqnt. Tertig n quia ſola vinea vinum babet Sicſoiger cleſia vinũ doctrine ſalutaris habet. Uy de dicit eccleſia Kanticoꝝ. vij Daboth poculum ex vino condito. Vinum ond tum dulce eſtet medicinale. Matheiy Runquid colligunt de ſpinis vnas qii diceret. Non habetur ſalutaris doann a iudeis aut gentibꝰ aut hereticis.ſtij ab eccleſia. Quia de illis dicitur deutw⸗ nomij. xxrij. Fel dꝛaconum vinũ eonn et venenum aſpidũ. Quarta ratioqui e pinguedine debilitatur vinea et luturit Sic in vinea eccleſia ex abundantan poꝛalium naſcitur luxuria in palmituiy ſcʒ in clericis.et ex hoc debilitatur et ijl⸗ pidum fit vinum id eſt. doctringecti. Quia multis poteſt dici ilud komn ij. Qui pꝛedicas non furandum finrs. qui dicis nõ mechandum mechans n pᷣmo. Vinum tuũ mixtum eſtaqua ilel carnali voluptate inſipidum fac. Sei olim dicebatur canticoꝝ. vij· Nutturtʒ ſicut vinum optimũ. Buttur ſunt pꝛeciu toꝛes. Sed modo vtinam bonum eit guttur ecceſie quodtunc fuit opunn Quinta ratio.quia vinea radicata inni tras in eminenti loco in radijs ſols n lius vinũ facit. Sic illi de eccleſiqui fn dati ſunt et firmati in duricia peniẽten eminentia vite. in feruoꝛe chariutis u lius docent et operantur. Bieremie Adhuc plantabis vineam in mont marie. Samaria interpꝛetatur cultos do mini vel coniũcta domino. Et peniten et charitas coniungũt hominẽ deo etdel pabitum cuſtodiũt Watth iij eni tiam agite appꝛopinquabit xobis fehllj ceioꝛum. Johannis · xiij. Siquis dll me ſermoneʒ meum ſeruabit. et paler no diliget eum et ad eum veniemꝰet manſ nem apud eum faciemus · Ecce cnlni domini. Sexta ratio eſt · quia ſicutnn parillis ⁊acuſis ita ecdeſiadeiet ſuc rum adiutoꝛio celeſtium deſiderioꝛun⸗ ligata et recta tenetur. Vñſ ponſa loql fanctis. id eſt. amicis ſponſi Lantio dicit. Fulcite me floꝛiby.ſtpate me quia dmoꝛe langueo · Deſideria etern⸗ funt fioꝛesex quib fructus bohoꝛ rum ſequunt᷑ Acẽi.vj. Vincula illius i n emnen n ſmn expoſitione.· peſtifera conue Wnica ſeptuageime alligtura ſalutaris · Recte d eccleſia cõpa natur vinee. de qua viterius ðꝛ. tranſtuliſtj ſe de infidelitate ad fidem. de erroꝛe inve ritatẽ de pꝛauis moꝛibꝰ in ſanctã cõuerſa tionẽ eieciſti gẽtes.i.ſupbos et voluptuo⸗ „ ſos et idolatras auaricie repꝛobaſti. ⁊ plã aſti eam ex humilib et abiectis.j. Coꝝ.ſ. „ idete vocationẽ veſtrã fratres 7 nõ multi nobiles nõ multi ſapientes fm car nem. nõ multi potentes ·ſed que ſtulta ſũt můci elegit deꝰ. In hacergo vineg cuili/ Ab om to edificat᷑ vinea ꝑ viros inſtos · Sſaie v. m car⸗ bet eſt operandũ Jurta illud Bal ſexto. Dum tempꝰhabemꝰ operemur bonuz ad om̃es. Vpus autẽ vinee eſt vt plantet᷑ per Flatos etp̃dicatoꝛes. Koꝝiij · Ego plan taui. appollo rigauit. Miere.j· Conſtitui te vteuiellas nociua ⁊ erroꝛes · deſtruas?⁊ di ſperdas.ſcʒ pꝛauos moꝛes et diſſipes oc ſiones edifices ad fidẽ et plãtes ad vir „ L tutes · Iſta vinea.id eſt. eccleſia hʒ vulpes ipᷣam ðeſtruẽtes · de quiby in canticis dici tur c.ij. Capite nobis vulpeculas paruu⸗ las que vemoliunt᷑ vineas.. peretici· quia callidi fedi et indomiti· Eᷣm Thomam ibidem. Paruuli falſe humili⸗ tatis fictione · creſcentis doli ſuſpitione · velata veritate· Vel paruas ſᷣm Boꝛram truounmn Vulpecule ſñt id eſt in ipᷣo inicio fraudis. ne maioꝛes ef⸗ ſecte amplius noceãt cum ſcʒ creuerit in doio. Vel parnule. quiaviles ſunt demo ſiunt᷑ vineas.ipᷣcipicia faciũt.i ſuffoſſiões Vel demoliunt᷑ vineas falſa ſcripturarũ ne.t rſatione. erra/ nica pꝛedicatione. E Sed diceres Wat.xiij. ðꝛ. Sinite vtraq; creſcere. Re pondeo hicᷣm Thomam ſuꝑ Cantica. Verũ eſt.ſieſt ſpes de coꝛrectõne coꝝ per mittendi ſunt· accepta ab eis qutiõe defi deicuitu. alias ſi nõ eſt ſpes de coꝛrectiõe tũc non ſunt pmittendi viuere Sed no⸗ ta ſupꝛa quomodo ſunt capiẽdi. erte tri pliciter retibus.ſagittis et canibꝰ· Retib 55— d eſt. ſententijs ſcripturarũ · Sagitis id eit pfectione eremploꝛũ bonoꝛũ. Canib d eſt. ſagacitate ſubtiliũ diſputationum. Secido fodit᷑ vinea ꝑ coufeſſoꝛes. Enð Ezechiel· viij. dict confeſſoꝛi. Fode parie tem. Et cũ fodiſſemet ecce om̃is ſimilitu do nrbien poſt diligentẽ inquiſitio⸗ nem in cõfeſſione aparent reptilia vicioꝝ ertio purgat ꝑ pꝛelatos Jo xv. Om̃eʒ palmitẽ nõ ferentem fructũ abſcidet eum. etomnẽ qui fert fructũ· purgabit eum vr fructũ plus afferat Purgatio iſa fit ꝑiu⸗ ſticie falcem. Vnde Lanticoꝛũ.ij. Tempꝰ putatiõis aduenit. Sed diceres · q̃re pur gat palmitẽ ferentẽ fructũ. Reſpondeo ꝓ⸗ prer duo vt plus ferat fructũ· etcũ bocqꝛ ab om̃i vicioſa ſpecienõ ſolũ ab ipſo vicio cauendũ eſt. Vnde et ſi non eſt malicia in palmite. cñ foꝛte eſt ſpecies vel oœcaſio ni⸗ ſipurget᷑ Vinc aplus dicitj. Theſſa. vlti. Ab om ſpecie mala abſtinete vos · Duar Sepiuit eam ⁊ edificauit turrim?⁊ toꝛcu lar extruxit in ea. Sepes eĩ eſt munimẽ tum bene operantiũ. quo ſepiunt᷑ ne exter minent᷑. Toꝛcular pacientia. Turris con templatio Vindemiatoꝛes eius ſunt an⸗ geli Apocalipt.xiij Wiſit angelus falcẽ in terram Wach xij. Meſſoꝛes angeliq; colligent ʒizaniaa tritico et ſeparabũt ab nuicẽ in fine mundi. 10 n di. D Secundg vinea eſt ſingularis.idẽ cõſcientig cuiuſii bet iuſti · Et neglectoꝛ huiꝰvinee ſic incre⸗ patur ꝑ Salomonẽ Pꝛouerb · xxiij Per agrũ hominis pigritranſiui.⁊ ꝑ vineã vi⸗ riſtulti. Et ecce totũ repleuerant vꝛtice et opernerãt ſuꝑficiem eius ſpine ·⁊ maceria lapidũ deſtructa erat. Sed qͥd de malicia vinee dicimꝰnondũ bonitatẽ eius audien tes. Eſt etiã ſciendũ ꝙ ÿᷣm Berñ · ſuꝑ can⸗ tica ſermone. lwüj.et.lriiij. Vinea cuiuſii⸗ bet hominis eſt ſua ↄſcientia. in qua fides eſt vitis. virtutes palmites botrus opus deuotiq yinũ. Et eſt vera ſimilitudo. Hã ſicut dicit Berñ. ſermone. lxiij vbi ſupꝛa. Pec abſq; vite palmes.nec virtus ſine fi⸗ de aliquãdo. Sine fide em̃ impoſſibile eſt placere deo. Hebꝛe. xj. In hac ergo vinea yt dicit ſermone. riij · Berñ.nihil incultũ. nihil deſertũ debet ſapiẽs derelinquere. Stultus vero iſta cũcta apud eũ neglecta inueniẽs.cũcta iacentia. inculta ⁊ ſoꝛdida nõ eſt vinea. Stulto qũo vinea eſt. vbi nil plantatum nil elaboꝛatũ.nuſqᷓ; paret· tota fpinis ſilueſcit et tribulis · Stulti vita et vinea ſi fuerit.iam eſt redacta in ſolitudi⸗ nẽ. vbi vitis vᷣtutis. vbi botrꝰboni operis vbi vinũ leticie ſpũalis. M ð irridet ſapi⸗ ens.vt dictũ eſt ſup̃ · vineã ſtultĩ ſigniticat ßᷣm Berñ. ꝙ bona nature et gr̃e que foꝛte ꝑ lauacrũ regenerationis acceperat ta nqᷓ; que piantauit deꝰ et non homo pꝛimã ſuã P 79 neã in nõ vineam.iſte negligendo rede/ ndeniq nõp̃t vinea eſſe. Nam ſtultus q́ viuit. moꝛtez potius amat. vt dicit Berñ. qᷓ vitã. Dũo vita cũ ſterilitate. arboꝛ ari⸗ da? in ſierilitatẽ verſa. nõne moꝛtua iudi⸗ cat᷑ ſic ſtultꝰ eoipſo ꝙ inutiliter viuit moꝛ⸗ tuus eſt. Soli ergo Rhlen Znenit habe re vineã veleſſe vincã᷑. qvitã bʒ ⁊ lignũ fru ciferũ in domo dei Et ſequit poſt pauca. Bona vineg.iuſti bona vita· ymo bona vi nea iuſtus. cui virtꝰvitis · cuipalmes actio cui vinũ teſtimoniũ cõſcientie · cui lingua toꝛcular exp̃ſſionis. Iſta vinea debet cu ⸗ ram gerere de duobyſcʒ de frequẽti puta/ tione?⁊ de cuſtodia foꝛti. De pᷣmo ptz. Rã putatio ↄſcientie adeo eſt neceſſaria ſemg yt nõ modicũ periculũ faciat modica ne⸗ gligentia Et in ̊ repᷣhenditur quoꝛũdam falſa ſecuritas qͥ ſe putant pauca vel nul⸗ la emendatione digna habere· cũ tñ dicat Berñ. ſuꝑ cantica ſenmone. lviij. uis ita ad vnguem om̃ia a ſe ſuꝑfina reſecauit vt nil ſe habere putet dignũ putatione. Etſe quitur. Credite mihi etputata repullulãt et effugata redeunt.⁊ reaccendunt᷑exticta ⁊ ſopita denuo excitant᷑. Parũ eſt ergo ſe⸗ mel putaſſe quod ſepe putandũ eſt. ymo ſi fieri poſſet ſemꝑ qꝛ ſemp q̃d pntari opoꝛ/ teat ſinõ diſſimules ĩnenis. Et ſequitur. qntülibet in h̊ coꝛpoꝛe manẽs pꝛofeceris. erras ſi vicia putas emoꝛtua. non magis cõpꝛeſſa. Hec ille. De ſecũco qũo neceſſa ria eſt foꝛtitudo cuſtodie ðꝛ Thꝛenoꝝ.iij. Edificauit ĩ giro meo ⁊ circũdedit me fel ⸗ le et laboꝛe. Ecce bonus murus.laboꝛ cõ tinmet afflictio carnis. Her em̃ cuſtodiũt ↄcientiã Juxta illud Caſtigo coꝛpꝰ meũ et in ſeruitutem redigo. O bona vinea ſic plantata ſicputata ſic foꝛtificata. Duiſqͥs ita viuit vt bona plantet ⁊ etiaʒ diligentiꝰ ↄſideret cuſtodiatq;. bonus eſt vindemia toꝛ. Dicit autẽ Berñ.ſuꝑ cantica ſermone lxiij· Q maxime cauendũ eſt vinee a vul/ pibus. Jurta illud. Capite nobis vuipe/ culas paruulas que demoliuntur vineas Vulpes eij intelligit detractoꝛes et adu/ laroꝛes. Detractoꝛ occulta vnipes.ſʒ adu latoꝛ manifeſtꝰ.a quibꝰ vulpibo cauenduz eſt quia adulatoꝛ et detractoꝛ capiẽdus ẽ eneficijs atcʒ obſequijs monitis ſaluta/ rib⁊ oꝛzrionib ad deü. quouſq; ⁊ detra⸗ troꝛ inuidiã et adulatoꝛ ſinujatòeʒ depo/ Hermo. XXXVI nat. Vec Bernhardus. VBixitertio xuzen rumeternoꝝ cõgrua liberalitas tur. quod iuſtũ fuerit dabo vobie. Pun um iſtud eſt denarius diurmꝰ iq na beatitudo. que finẽ nõ babet. deru mb in hac vita bene laboꝛãti LM ſit iuſta er equa merces iſt ſungoꝝcil miũ beatoꝝ quo ad congruentii eo 1. gruũ eſt vt illis detur quies infutur laboꝛauerũt in pñti. Juxta ilud 3bo riij Amodo dicit ſpñs vt requiecitꝗ boꝛiby ſuis. Et ſequitur. Vpereñ ior ſequunt᷑ illos Voc etiã addit gœi ſů uſd.et iuſtũ eſt. yt qua menſur meſ erint. deo ſeruiẽdo vt eadem ren tur eis in futuro.cũj deo cõ̃regnando L cvj.tamen nõ eſtequalitqs pmijzum tũ q̃ntum ad condignũ. Excondigwei impoꝛtat equalitatẽpꝛemijad mentfn rectãexiſtimationẽ Sʒ congruñſoüin liberalitatẽ donãtis. m qͥd deceteñt ex gongrno. quia decet liberalitgteʒdein om̃iqͥ ſe nõ ponit obicem vitã eternã ni buat. Dicit Thomas in ſco ſnan din. xxviij.q.iij· De hac mercedeet pᷣmio dict Beñ.xv. Ego merces tua magna nins bene dicit magna nimis. Erit eñ magu ſupꝛa meritũ.ſicut dñs ꝓmittit ciupun accipietis ⁊ vitã eternã poſſidebitijacw· dat om̃iby affinẽter. lus eĩ datqᷓ alis mereat᷑. Sapie.iij. In pauc vexan inij bñ diſponẽt᷑. Romanoꝝ.viij. Köſütcy digne paſſiões hꝰtpis ad futuri glʒ tů dicit. nõ ſũt ↄdigne. qʒ ſunt ſup ſenun PhiliiijPax dñi exupat ocʒ ſenſũ. ji ðꝛ Iſa.lx. ũc videb et afflues ⁊ minbi ⁊ dilatabit᷑ coꝛ tuũ. Wirabit᷑ãtbõꝙli ; ſpauit accipiet a dño.iij· Re·x. Rõcree bã narrãtibꝰ donec ip̃a xenirẽ?yideen. Itẽ ſup̃ deſideratũ.vñ Salomõidic ij Re.iij. Hecqᷓ nõ poſtulaſti dedibi dinitias ⁊ glaz. Itẽ ſup̃ cogitutũ Lopj Hculꝰnõvidit. nec auri audiuit necinc hoĩs aſcẽdit qᷓ deꝰ pᷣꝑauit diligẽtſede his q̃tuoꝛ ðꝛ Au.vj. WMẽſurã bonã ece mũ.⁊ ↄfertã.ecce ſchm.⁊ coagitatã ecn ciũ.⁊ ſupeffluentẽ ecce q̃rtũ. dabũtin ſiũ vĩm. Eogita qͥd vis. exopta·deſidem ſin rat et excedit oĩa illa felicitas ilq erni ula btitudo.Ad quã nos ꝑduun cmdi knun aim iniin nheeile winol ſnc teroꝛe po mecuifu ies aſe is doceb iniiet anol isoiße jonno bitedeßdi nyotte pumis dycis tuinfic ſßcoſiſi ehhen huiuste niccn m ſtyisai woriso voticu ſpier ꝛcyr ſthe! mbeſſe ſochtz node nofe neirch 60 du he Meinen n blhn ſn idecn Sermo. XXKNR mn ta eſſet cũ ihn ⁊ de ciuitatibo ꝓpe⸗ nbaen rarẽt ad eñ dirit ꝑ ſimilitudineʒ. he i Etijt qͥ ſeminat ſemiare ſemẽſuũ Au.vi. Sicut dieit magnp? Zuguꝰ ſup Johin vu quadã oml · Attulit xp̃ᷣs veritatẽ yt doctoꝛ 3 6 Wm turba mul⸗ mãſuetudinẽ yt liberatoꝛ. inſticiãrt ogni tor. Becille. Et merito xps iſta afferre de wobta buit mũdo q̃ nemo alꝰafferre potuit.· pꝛe⸗ et erroꝛe pollutus eta dya igutidn ⁊ peccati fuiſſet obnoxius. N n. hden tuhn hoĩes ad ſe venire attrahebat. qͥ veritateʒ onn vẽs docebar· in pitate? caritate non ficta. tamen— qͥ mãſuerꝰ⁊ mitis ſi ouis ad occiſionẽ du nnawiii ctus omib ſe hũiliabat. qͥ iuſticiã regnic nc leſtis oito pᷣdicabat. Sic ð turbe pᷣdicãte cn 5o velut odoꝛiferi floꝛibo oblectate curre lunde dãt ad eñ dicẽtes illud ãticoꝝ.ſ. Trahe me poſtte curremꝰi odoꝛe vngẽtoꝝ tuoꝝ tractãs btůs Ber ſup cãti. ſer· cxʒj· di en cit ꝙ cũ xÿpᷣs factꝰeẽt nob ſapĩa a deo iuſti/ dn na iuſtiticgrio⁊ redẽptio· et his tãqᷓ; vngẽ de is pᷣcioſiſſimis ſuꝑ mõtes aromatũ de ce E leſtib ſpẽbↄfectj tãta eccte nares odoꝛis din uauitas repleuityt mora qᷓttuoꝛ partihꝰ nnnn mdi excitata ila dulcedine ſupnũ pera⸗ ieni ret ad ſpõſum tãq; vera üla regia auſtriſe⸗ nſ tinäs a finib terre audire ſapiam Salo⸗ imi Fn monis · opiniõis ſiqͥdeʒ odoꝛe.i.fame bõe innt—— 8 je ſapia erat. factꝰ eſt ĩtpe iuſticia inſtificatio e puicsl Soepro rben q;ʒ in odoꝛe currere poſ n ſtupi ſet. Hec Ber. Werito ð ad xpᷣm currebãt turbe ſiẽ nr̃m thema dicit Lů turba młta eſſer cü u. In qw ßbis tria deſcribũtur ndilotni hri Pꝛimo deſcribit᷑ hoĩm erga xpᷣm affectioꝛ n denotio feruẽtiſſima.cũ ð? Pũ turba plu⸗ midu rima eẽt cum ihu? de ciuitatibgperarent e du Scðo diuie manifeſtatòis diꝗtio hrioſiſ⸗ ſima q exijt qͥ ſemĩar. Tertio eiuſdẽ yerbi 16 ſemi⸗ w ri ꝙin vᷣbis pᷣmiſ⸗ ne„— N pAmo ſis bᷣmo deſcri henn bit boĩm erga xpᷣm affectio ⁊ deuotio fer/ tpiic ẽtiſſima.cü ðꝛ. Kũ turba inłta eẽt cũ ihu 1de ciuitatitperarẽtad ihn dirit ꝑſiti⸗ — tudinẽ ⁊c Affectio ⁊ denotio iſtiꝰturbe ad zun Quid ð mirũ ſi Dnica ſexageſime vᷣm exqᷓʒperabant ad eñ.nihil aliud ĩ no⸗ bis niſicelerẽ ⁊ feſtinã cõuerſionẽ ad xpᷣm ſignificat. Exqͥ em̃ neſcimꝰdiẽ neq; hoꝛam moꝛtis nr̃e.⁊ exqͥ neſcit homo finẽ ſuum. certe ſine dilatione dzʒ ꝓerare ad chꝛiſtuʒ. Juxta illud Ecẽi.v. je tardes ↄuerti ad deũ·⁊ ne differas de die in diem. Et qᷓ;uis multa ſunt homineʒ agitãtia ſtimulãtia et attrahẽtia ad deñ mirũ eſt tñ ꝙ nõ ꝓperat ad eum. Pꝛimũ ðᷓ agitãs ſeu cõpellẽs ad deũ eſt timoꝛ. De qͥ dicit poeta. Pedibus timoꝛ addit alas.⁊ reuera ſi nolumꝰ deci⸗ pi multas cauſas ruine homo inuenit ĩſe ⁊ex ſe.ꝓpter quas neceſſe eſt eum perare ad xpᷣm yt euadat ruinq ſibiimminentem Fam ſihomo ↄuertit ſe ad ſanitatẽꝓpꝛiã. inuenit qꝛ illa eſt ſicut laſciuus equꝰ de qᷓ timendũ eſt neꝓpter ſui vehementiã pꝛeci pitet᷑ vbiq; in foueã. Eñ Beñ.yiij ðꝛ. Pꝛo ni ſunt ſenſus hoĩs in malũ ab adoleſcen tia ſua. Si vᷣoHuertit ſe ad fragilitatẽ ſuã inueniet ſe om̃ino infirmũ.qꝛ ſpũs quidẽ ꝓmptus eſt caro aũt infirma. Wat. xvj. Et ob h facile ſeducibilis ⁊ difficile erigi⸗ bilis.qꝛ ꝑ ſecadit ⁊ ex ſe ꝑ ſe autẽ aut ex ſe nõ reſurgitiwt dicit Iſið.libꝛo.j.ð ſummo bono. Hincðꝛ in pſalmo ꝙ hõ eſt ſpũs va dens ⁊ nõ rediẽs. Si etiã ſe ↄuerterit ad hoſtẽ.eſt ibi timoꝛ maximꝰ Rã ſi cõſideret hoſtẽ carnẽ hoſtẽ domeſticũ.magnꝰtimoꝛ qꝛ iuxta Boetiũ. Rulla peſtis efficacio ad nocendũ qᷓ; familiaris ſeu domeſticꝰ inimi cus. Et iuxta dictum ſaluatoꝛis. Inimici hoĩs domeſtici eius. Hic em̃ hoſtis nr̃is armis ↄtra nos dimicat.⁊ nr̃is ſagittis et lãceis cõtra nos pugnat · qꝛ eoip̃o qͥ carni ſubuenimꝰ.hoſtẽ nutrimꝰ dicit Bre.ĩ mo/ ralib. Et Berñ.in exhoꝛtatõibh. Si autẽ homo ↄuertit ſe ad aliũ hoſtẽ.ſcʒ mundũ. et hic grauioꝛ. qꝛ vt dicit Ber. Seuit mũ dus ſicut lupꝰ. Eñ ſaluatoꝛ mittẽs aplos ait WMath·x. Mitto vos ſiẽ oues ĩ mediò lupoꝝ. Lupꝰaũt nõ aliud facit niſi ꝙ ⁊ diſpergit oues Joh x. Ecce ſeuicia. Si pᷣo ↄuertit ſe hõ ad hoſtẽ aliũ ſcʒ dyabolũ qᷓ⁊ aſtucia pꝛudẽtioꝛ.qꝛ ſerpẽs erat pꝛudẽ tioꝛ cũctis animantib ſuꝑ terrã Beñ· ijet diuturnitate tꝑis expientioꝛ.⁊ malicia no cendi nequioꝛ ⁊ ideo deterioꝛ. qꝛ vt dicitj. Pe.v. Sicut leo rugiens circuit querens quẽ deuoꝛet. ñ caro eit ſiẽ catuꝰ dome⸗ ſticus· quia qᷓ;diu macer eſt obediens eſt⁊ p2 opoꝛtet. qꝛ tps bꝛeue vite nf̃r.j. Jo. ij. No ⸗ niſſima hoꝛa eſt. gloſa.⁊ ideo ↄuenit inſta/ blandit᷑ ſed qᷓ;pmũ incraſſat᷑ prit in— et moꝛdet dům. Mũdus eſt vt lup qun mulat ſe ſub pelle oning · ſ ni et plenꝰrapacitate Mathyy. Drabolꝰfimu atſe agnũ. vt dicit Aug· in meditatõniby. ſed deuoꝛat vt leo. Quis à nõ timebit ab pis hoſtib. Certe fufficiẽs eſt cã timoꝛis. ⁊polequẽs accclerarõis ad xpᷣm.qeſt ꝓte⸗ ctot retugiũ ⁊ firmamentũ ab om̃ib iſtis Uñ in pᷣs· Dñs ſirmamentũ meum? refu i mei.in ego ſperabo. D q̃ntñ gera et qͥ pᷣdões equũ vel res alias ablaturos ſibitimeret. vł qͥ inimicũ poſt tergũ ſequẽtẽ cermeret. celerrime curreret. Certe h eſt de om̃iby pdicti. qꝛ velociſſime ꝑſequũt᷑ hoĩeʒ Trenoꝝ.iiij. Velodioꝛes ſnerũt pſecuto yes nfi aqls celi. Sufficiens cauſa fuge. velocitas ꝑſecutoꝛis Scða cauſa faciens perare ad deñ eſt pudoꝛ ſtimulãs. Wul⸗ tis currentib ſpectatoꝛes dicunt. intendi te nouiſſimũ. Multi ſanctoꝝ ante nos cu currerunt velociter poſt tpᷣmſicut Dauid qui dixit. Eucurri in ſiti et in qᷓ̃nta ſitiape rit dicens. Sicut cruus deſiderat ad fõ tes aquarũ.ita deſiderat anima mea adte dens. Similiter alij viri ⁊ feinine ſenes ⁊ iunenes vt ðꝛ in pñti euãgelio ꝙ de duita tiperarent ad eñ. Pudeat nos eſſe no⸗ iſſimos ⁊ ſiſtinerẽ inſültum ſanctoꝛũ in nouiſſimo die. Grues eĩ nouiſſimã perſe quunt᷑ etmoꝛdent. Sic nobis timendum jeſt ſi fuerimus vltimi. Tertia canſa ẽtem/ pusvꝛgens. Hon mirũ ſi patriarche olim nõperaſſent in ſeruitio deiqͥ diu vixerũt ket multum tꝑis habueft.ſed nos ꝓperare reEcẽi.xxxvj. Feſtina tꝑs ⁊ memẽto finis Eredunt multi ſehie multum detempe. ⁊ecce moꝛs in ianuis cſt. cum em̃ dixerint pax? ſecuritas tunc repentinꝰ ceis ſuperue niet interitus. Job.xxj. In puncto ad in ⸗ ferna deſcendũt. Duarta cauſa eſt locꝰ re/ cipiens. Curſoꝛes ituri ad villas nõ mul⸗ tum perant. quia omni hoꝛa intrare poſ⸗ ſunt. ſed ituri ad ciuitates que claudi poſ⸗ ſunt ꝓperant ne foꝛis maneant. Wunitꝰ eſtlocus ad quem tendimꝰet modo patet et ato dicetur. cquſa eit ianua. Wat. xxv. Ande Hebꝛe.iiij. dici᷑ Feſtinem ingredi in illam ciuitatẽ. Sed nec p̃tereundũ eſt amẽperandũ eſſet de mundoa tjn quia in ip̃o habetur ſecuritas pleno⸗ auodẽʒ perabant deciuitanadibum Si ciuitatenſes ꝓerabantaqp ciuitatib. quid dicturi ſunt vilaniſ a cinitatibꝰqperabant· uidꝭ dicuni lit uitatenſes qͥ nec dum in ciutgte yoinc tutis diehy venire ſaltem ſemelinſe na adecclaʒ vbteſt hs per hecgeun ⁊deuotionem. Cinitas tñ h bij ignu mundũ. in quo eſt munitio ſecurg i ciatio ditans et deductio conſolans 1 licet olim fnerunt in mũdotamẽumj dus ſenuit ⁊ om̃ia iſta amiſit. yt dict 8 goꝛius · Jam em̃ mundus totamaij nib plenus eſt. vt ipſe mundus un wi a ſe repellat et ad xpm inuitet Verſtn ſiadhuc pꝛedicra eſſent in mundo ghte n. han · xxy In mundo pꝛeſſurã habchið me autẽ pacem. In ipo negocigtio vi quia care emit noſtra ⁊ in leuifoꝛoda bis ſua. quia fᷣn Augnſtinũ. Regnũcep⸗ rum tĩ valet q̃ntum habes. In iyſẽte ductio ſnanioꝛ. Sapie. vij. Hon habert diũ ↄuictus illius. Pꝛoperemus erga MBieſum dimiſſis duitatib.id eſ. nunii huius delectationibv opoꝛtet ergoeritʒ ſeculi vt quis veniatinconſoniʒ Siiſecunvoa⸗ 1— iſſis mgi tur diuine maniſeſtatõis dignatiõ ꝗ ſiſſima.cũj ðꝛ Exijt. Et qͥs ſuffiat ſuficn ter cogitare hãc grãʒ aut cõpenſurediye qua filius dei exiens de ſinn piis tus eit huic mundo apparere certemiis Unqde apłus dicit. ꝙ m ſuq miſciiʒjſi nos nos fecit. ad Tu· ij. Legiturn qntuplex exitꝰnfi ſaluatoꝛis qͥ digni gratioſe exire ad plura. Pꝛimo em̃ ects pĩeꝑ eternã generatõem Joh vij. ſpn deo ꝓceſſi⁊ veni· Et eiuſdem. xx Eii patre. Wichee. v. Egreſſus eins ab inib a dieby eternitatꝰ eius. Scðo veni del lo ꝑ incarnatõeʒ. pᷣs. ⁊ ſummo celocꝛ⸗ ſio eius Bal·iij. Wiſit deꝰfiliũ ſuñ inn dum. Wiſſio bec ſeu egreſſio incmn eſt Tertio exinit ab vtero jginis pwilj generationẽ. Ipa eſtem̃ poꝛta dauſaqi dñs deus iſrãel egreſſus t Ezechttü — ecc** paueã ho⸗ ideſt xpᷣs de gineCantatccclia· i de radice fel⸗ Simn nul jiirßo inr Eu mit ijdc itogdpl disſutf m Pich ſovenlel Lumn foꝛn gee ſunto hiner nis ſcht noerte ſicwec dnſaus ingu b zuntinſe ecitini enntſni niorẽti ponſe hiſeci dſe dtde cuun mmim kyher ſminb tfolon Heret ſrieno bwoc nnpre i tue youis Dnica ſexageſime geigenitrir vga eſt. os fiius eius. Quar o exiuit de mundo ꝑ moꝛtẽ. Pð. Domini ominierirmoꝛtis. Dicit qᷓdã gloſa. Do⸗ mini dñi moꝛtis · id eſt. xp̃i.eſt dñs moꝛ⸗ tis non fuit alter exitꝰde h mũdo qᷓ;ꝑmoꝛ tem Joh viij. Sciens ihs qꝛ venit hoꝛa eius vttranſeat de h mũdo ad pieʒ · Qui⸗ ro de occulto ſue ↄuerſatõis. ad manifeſta rionẽ ſue pᷣdicatiõis. de q̃ exitu ðꝛ hᷣꝙ exijt ſemĩare. Exijtãt ad q̃tuoꝛ Pꝛimo ad ope⸗ randũ Juxta illud pᷣs. Exibit bõ ad opus ſuũ. Acr.j. Lepit ihs facere ⁊ docere. S cũdo ad pugnandũ ↄtra dyabolũ Iſa xlij Dñs ſicut foꝛtis egrediet ſicut vir pꝛelia/ toꝛ. Michee.j. Egrediet᷑ dñs de loco ſctõ ſuo. veniet vt ſaluet j. P 1 LCum foꝛtis armatꝰ cuſtodit atriũ ſuumi pace ſunt oĩa que poſſidet. ſi aũt foꝛtioꝛ il⸗ lo ſupuene.⁊c̃. Tertio ad cõducendũ ope rarios ſicut patuit dñica pꝛecedenti. quo⸗ modo exijt circa hoꝛã pᷣmã tertiã ſextã no nã et vndecimã· uarto exijt ad ſeminan/ dum. ſicut ðꝛ Lanticoꝝ.vij. Egrediamur in agruz. Et licet diuerſimode ſeminat vt patcbitin ſequẽtib tñ pᷣcipuum ſemen ad qͥd exijt in incarnatione in hũcmundũ fu erunt ſemia donoꝝ gratuitoꝝ Inte incar nationẽ xp̃itotus mnũdus fuit ſterilis. ſed per ip̃m fecundatꝰeſt ſemine gre Jðo dixi im ſuũ. Wathei.xij ec ꝙ iſte exitus eſt gratioſiſſimꝰqͥ exijt inmũ v m dum ſeminare ſemen gratuitũ Sicut aũt dicit Alexãder de hales ꝙ pᷣmo bonꝰagri cola terrã excolit. excultã ſeminat · ſemina⸗ tam irrigat.⁊ ſi neceſſe eſt extirpatoꝛes ma lan herbaꝝ cõducit. et tandẽ metit. ⁊ meſ⸗ ſum in hoꝛreũ ↄgregat. Ita dñs qͥ factus eſt colonꝰppter nos exinit in terram vt ðᷣꝛ DBiere.xiiij. pᷣmo vt iſtam terrã ſcʒ coꝛ no⸗ ſtr excoleret Ualde em̃ homo indigebat bono cultoꝛe. Iſta eĩ terraꝓpt pctĩ pᷣmo rum parentũ erat plena ſpinis et tribulis Beñj.iij. Spinas ⁊ tribulos germĩabit ti⸗ t bi· Et ita erat ſiueſtris terra ꝓr hxp̃s er 6 uit poꝛrãs pꝛijs humeris aratrũ crucis. Vnð Johxix. ðꝛ. Exiuit in eũ q̃ ðꝛ calua rie locꝰvbi crucifixerunt eum. Ihi pꝛimo euulſe ſunt ſpine parentũ nroꝝ.ij. Reguz niee aũt ſicut ſpine euel⸗ lent᷑ yniuerſi que nõ tollunt᷑ maniby· Poſt q; aüt xpᷣs aptauerat agrũ mũdi huius et coꝛdis noſtriextunc exiuit ſeminare ſicut ꝓmiſerat Dſeeij. Seminabo eam mihiĩ terrã.et miſereboꝛ eꝰque fuit ſine miſeri coꝛdia. Voc ſemen petebant antiqͥ patres Beñ. xlvij. Da nobis ſemina. ne pereunte cultoꝛe terra redigaturĩ ſolitudinẽ. Poſt qᷓ; vero ſeminauerat in terram coꝛdis nr̃i diuerſa dona gratiaꝝ Em diuerſas diuiſi⸗ ones extunc iteꝝ exiuit ad irrigandũ qͥd factũ eſt qñ poſt aſcenſionẽ ſuã miſit ſpm̃. ſcʒ in coꝛda fidelium. Vñ Judicum.v. ðꝛ. Leli ac nubes diſtillauerũt aquas.ſcilicet gfar ſpũſſeri. Hiceſt ros de q̃ Iſaie.xyf Ros tuus ros lucd. Siẽ em̃ rogeſt refri⸗ geriũ cõtra eſtů in eſtate.ſie pñſſancrꝰcon tra eſtũ ↄcupiſcentiaꝝ in coꝛde Kcẽi.xviij öne ardoꝛẽ refrigerabit ros. Et ſiẽros eſt incrementũ omniũ frugũ. qꝛ eo deficiẽ te deficit fructꝰ ſic gr̃a ſpůſſctĩ deficiente in mũdo nullius opeſt meritoꝛiũ. Vnde ðꝛnũc ecctexp̃i ꝑꝓphaz Iſa. xxx. Dabitur plunia ſemini tuo vbicũq; ſemĩaueris in terra.⁊ panis frugũ terre erit vberrimus ⁊pinguis. Moceſt dicere. om̃e qͥdcũq; fe ⸗ ceris erit acceptabile ⁊ meritoꝛiũ ad ſalu⸗ tem. Verũ qꝛ interdũ opus eſtettirpatõe ad agrum purgandũ a malis herbis.iðᷣo xp̃s nõ negligens— de ſctis apoſtol ⁊p̃dicatoꝛib qͥ ad ß miſſiſunt vt deſtruãt vlcia ⁊ euellant erroꝛes.edificent virtutes ⁊ plantentvtilia Viere.j. Ecce q̃nta diligẽ tia xp̃i circa culturã coꝛdis noſtri. Sʒ qa om̃ia pᷣdicta nihil valerẽt ſi cuſtodia ſemi⸗ nis deeſſet. Ideo et de hac xpᷣs nõ ininus eſt ſolicitus qᷓ; de pᷣdictis. Luſtodit ergo ſemen gp̃e in coꝛde nf̃o diuerſimode. Nã adhibet cuſtodiã ſenſuũ.ne dyabolus ſiẽ fur intret ꝑ feneſtras in coꝛ hois Johel ij. er feneſtras apertas introibit ſicut fur. ponit ⁊ ſepem timoꝛis ſui.queʒ videns dyabolus in hoie nõ audet accedere.maxi me cũ videt hoieʒ er timoꝛe ad caritatẽ ꝓ⸗ cedere als nichil timet. Sicut aues pᷣmo timent foꝛmidinẽ ſed poſtea videntes qa nõ mouet᷑ vt homo.ſtercoꝛiſant ſuꝑ eã ſic vyabolus hominẽ timoꝛoſum pᷣmo nõ au det tẽptare.ſed ſi vides ꝙ nõ ꝓficit ðᷣ bono in melius.poſt audacter eũ aggredit᷑. Et tantum de ſecundo. — ꝙ in vᷣbis pmiſſio Di 1tertio def cribit dignati⸗ onis et gre xp̃i operatioefficaciſſima.cum pꝛ.ſemiare ſemen ſuũ. Wulti em̃ multa ſe minauerũt ante xpᷣm·ſed nullů ſemen ita e vtile ita fructuoſuʒ ita efficar homini fuit vtile ita fructuoſuʒ ita effica bus ſicut ſemen filij deiqͥd eſtdonum gra tiitũ.vt dictũ eſt ⁊ ideo ðꝛ ſemẽ ſuũ per ex cellentiãnõ extraneũ·nõ alienũ.ſcʒ dyabo yel hererici qt dyabolus ſemĩat ʒiʒania MWatthiij. Et hereticꝰerroꝛes Job.iiij. Pun ſeminat doloꝛes · Plures etiã alij di⸗ nerja ſemĩabant. ſed mala. de qͥb in p̃s. ðᷣꝛ Semẽ impioꝝ ꝑibit. Jõ xpᷣs venit cũ opti mo ſemie qͥd fructificat ĩ centupluz. Dũo nůt ſemiat vtiliter ⁊ efficaciter ⁊ excellent in ſuis fidelib oꝑa bona ⁊ meritoꝛia bꝛe uiter videamꝰ. Vñ cum om̃e opꝰbonum poĩs nõ ſit aliud niſi ſemẽ dei ex qͥ dʒ ſpe⸗ rare fructũ invita erna. Juxta illud Iſaie xxvj. Om̃ia opa nf̃a operatus es in nobiſ pñe. Lerte impoſſibile eſtꝙ nõ ſit magna vtilitas aut ꝙ nõ ſequat maximꝰ fructus. ybi deus ſemĩat aliqͥd in hoĩe aut ꝑ hoĩeʒ Et qꝛ hõ tripliciter meret᷑ · ſcʒ coꝛde oꝛe et opc.iðᷣo triplicẽ fructũ ex triplici ſeĩie ↄſeq́ tur. De coꝛde ſiqdeʒ ꝑ oculos ſemiĩa emit ⸗ tit lacrimari.qͥtiens ꝓ pctĩs ploꝛat ex qͥby locrimis accipit fructũ exultatõis ⁊ leticie Jurta illud pᷣs. Qui ſeminãt ĩ lacrunis in exultatõe metẽt. Et Wath.v. Bti q lugẽt Ecce ſemẽ lacrimoſũ.qm̃ ip̃i ↄſolabũtur. ecce fructꝰgaudioſus. Sco deꝰ ſeminat ſemẽ ſuũ ꝑ os hoĩs.ſemẽ dico ſane doctri ne. q́ recõciliant diſcoꝛdes.qͥ erudiũt᷑ igna ri.qͥ excitant᷑ pigri.Zach.vij. Semẽ pac erit. Sed qͥd operat᷑ iſtud ſemẽ.certe mul tũ. WMath.v. Begti pacifici.i.pacẽ ꝓcuran tes. vt exponit Boꝛra.q̃ filij dei vocabi tur.ecce fructꝰ. Tertio deꝰſemiat ſemẽ ſu/ um ꝑ manꝰi.opa hoĩs. vt ꝑ oꝑa miſcðie et pietatꝭ.ij. Coꝝ.ix. Qui ſemiat in bñdicti/ onb de bñdictionib et metet vitã etnaʒ. ecce fructꝰ⁊ vtilitas iſtius ſemis. Pꝛo om̃i bus iſtis dicit Berũ. ſuꝑ cãtica ſer xxxviij Seminaſti tibiad iuſticiã ſiex vᷣa coꝛdis tui noticia timuiſti deum.teip̃m hůiliaſti. fudiſti lacrimas coꝛdis. elemoſynas pꝛo ⸗ ſudiſt.ceteriſq; pietatis actiõiꝰ mãcipa⸗ ſti. ſiieiunijs et vigilijs afflixiſti coꝛpus.ſi ectus tũſioniby.celos fatiſcis clamoꝛib. h ſiqͥdem ſemiare ad iuſticiã eſt. Semina ů ſunt bona opera. bona ſtudia.ſemina la crime ſunt. Ibant inquit et flebant mittẽ⸗ tes ſemina ſua. Sed nunquid ſemper fle bunt · Abſit. ſed venient cñ exultatide poꝛ⸗ antes manipulos ſuos Werito cum ex/ 4 Hermo. XXXVII electa crũt. Et ratio ßᷣm aplum B queccũq; ſeminat homo eadem et Minc ðꝛ Ecẽi vij. Fili ne ſemines nil plum. Bloſu. in gehenna. vbi ſuntſepten pene ignis. vermis. fetoꝛ fum tenchieyn cula.frigus. Secundo viciat modũ ni ultatione. quia repoꝛtant mani Bec ille. Vnde licet in qulht 6 ge pꝛincipalis ſemingtoꝛ ad om̃zopa win ſit xpᷣs. Iſa. xxvf tamen cũ ſit hott ſol arbitrij fep ius vici at modj heioitn poctriplicuer. Pꝛimoſi non ſemigt e bene depurarũ etelectũ. Tuncane 4 erit depuratũ qñ homo mala inn puta vane gloꝛie ſeminat bon opus q in motrali peccaro bonafjct ce Rumieri· vij · Om̃ia que offertiʒ don bſh mert ſulcis ininſticie.et non metes eg inſept⸗ nandi.ſi parce ſeminat.debet em̃ liberali ſeminare. alias qui parce ſeminat parcet metet.ij. Loꝝ.ir. Bilarem eñj datoꝛendi git deus. Unde dicit Bernhard Po dica ſeminis detractio. non modicun et meſſis detrimentum Tertio vicigthono modũ ſeminandi.ſi nõ ſpargit ſemenitn ram bonã aptam ⁊ cõgruã.ſedꝭ perichoer poſitã. vel in ſe periculoſam · aut periu ꝓprimã. Terra iſta eſt bona volůtas ſiut ic dicitur in qua quicquid ſemiat᷑ tenn⸗ plum metetur. vt bic dicit. Sed acciiſe pius in terrã malam ꝓijci ſemẽ bononn opeꝝ et ſemina virtutũ. Et pmo ſechgrii quod fit cum opus ꝓpter aparentihoni nũ fit. Wach.v. Om̃ia faciũt vt videiur ab hoĩby. ecce ſeminatio. Et ſequit Imen dico vobis.receperũt mercedẽ ſuam c fructus inutilis.ſic ſeminãt ypoair So⸗ cundo ſemẽ ꝓijcitur ſupꝛa petrã icꝛdu⸗ rum. Eſt autẽ coꝛ durum quod nõ din tit offenſaʒ fratri petenti Matheivj Si offers munus tuum ad altare etibi n datus fueris quia frater tuus habʒ ali aduerſum te.relinque ibi munus tulz vade pꝛius reconciliari fratriuo qᷓi di mollias pꝛius et conteras petre dur et ſic ſeminabis. Tertio pꝛoijcilur ſemen inutiliter inter ſpinas. Spine ſunt dul⸗ tie male congregate. pꝛeſertim vbiboh tenetur ad reſtitutionem multoꝛũ qui licite acquiſiuit vel rapuit. ettalis quiii non reſtituit aliena. fruſtra pꝛo deoudi⸗ moſynas dat multa quia non diuinn apoden nnrinfe upeſin e ſe 1 peen gltneſtq vdict ma ſimwſ puuscie binbamn Giteſter ollist aeug ſferihe anoi pinii ſwoeu wonſoi ſergeſ ſinag hae ſolabun croſt qecci ibom ſice ſmsch ſniut nnec wuge Mihno ricu — qLorx hini eus Vncher mins do ſemnnaiiß onpnnicyu .ventyeu iLmc n wrinnt fran yrsp Mdit s nuns ii iinnm⸗ oinm nntsnnit sfursunn ter et filius et ſpũſſanctus. aſcnmmii Bominic ſeragelime peccatum niſireſtituatur ablatum. vt dici ur de regulis iuris · libꝛo.vj. Peccatum. NPos ergo fratres diſponamꝰ terram coꝛ⸗ dis noſtri et purgemus eam per confeſſi⸗ onem ſcindamus per contritionẽ et tunc ſeminabimus per ſatiſfactionẽ opera bo⸗ na pꝛo quibus recipiemus mercedẽ eter⸗ nam. Quam nobis cõcedere dignetur pa Dominica ſerageſime. II Sermo. XNKXVIII Pit emnat e ſeminare ſemen ſnuz. Auce. vij. Mach. xij Warci iij. Domini „ hodierna vocatur ſerageſima et termi natur in feria quarta poſt paſca.ſicut ſep⸗ tuageſima terminatur ſabbato poſt paſca Mue quidẽ dominica a ſanctis patribus ddita eſt quadrageſune. Pꝛimo ideo qa vt dicit magiſter in rationali.olim fuit in/ ſtitutũ.vt ſabbatuz ieiunaret᷑.ſed quia po⸗ pulus ex ieiunio ferie ſexte pꝛecedent de bilitabatur. Ideo Welchlades papa et WSilueſter relaxauerunt et iſtã dominicaʒ oco illius ieiunij ſuppleuerunt. Vocatur autẽ ſexageſima.quia ab ip̃a vſq; ad quar tã feriã in albis ſunt ſexaginta dies. Se ⸗ cundo ideo iſta dominica additur a ſanctꝭ patribꝰ ad repꝛeſentandũ ſtatuʒ viduitat ſancte eccleſie. que hoc tꝑe quaſi deſolata. ſponſo ſuo chꝛiſto in celũ rapto. gemit et meret. Et quia pᷣmiũ viduitatis eſt fructꝰ Crageſimus. iðo iſta dñica dicitur ſexage ſima. ad ſignificandũ ꝙ om̃es gementes in hac valle miſerie fructu ſexageſimo con ſolabuntur· Verũ quia ſpũs triſtis exſic cnt oſſa. Ideo ſpũſſanctus conſolarur ho. die eccleſiã tã in epla ⁊ hoc in verbis pan li hoꝛtando vt tribulationes libenter ſu⸗ ſtineat · et in eis gloꝛietur vt in ea habitet virtus chꝛiſti In euangelio aũt pꝛoponit ſeminationẽ bonoꝛũ operũ yt eis inſiſtat. maxime cum chꝛiſtus ſit velut ſeminatoꝛ optimus qui paraiꝰ eſt ſeminare bonũ ſe/⸗ mẽ. dũmodo ager coꝛdis nr̃i ad pꝛepa rei· Sed qꝛ ꝓchdoloꝛ ß tꝑe q̃ quaſiom̃es ptunt᷑in furiã menti ⁊ alienationẽ coꝛdis. ſemen diuinũ in paucis fructificat. ymo potius ↄculcat᷑ deſtruit᷑ ſuffocat᷑⁊ coꝛrũpi tur diuerſis modis et diuerſis peccatis Iðo eccla damataa chꝛiſtũpꝛo ſuis fiij⸗ dicẽs in introitu miſſe. Exurge quare ob ⸗ doꝛmis domie ⁊c̃. Et ponit triplex exurge Quidã em̃ ſunt in eccka qui a diuerſis pꝛe muntur ſed non deiciunt᷑. Quidã qui pꝛe muntur et deiciunt᷑. Quidaʒ vero qui nec pꝛemunt᷑ nec deiciunt᷑ tñ qua aduerſa nõ tollerãt periculũ eſt ne aduerſa ip̃os fran ⸗ gant. Tlamat ergo ecdeſia ad chꝛiſtuʒ vt exurgat quaſi obdoꝛmiens. ad confoꝛtan dũ pꝛimos quos quaſi ad tẽpus nõ curaſ ſe videt Elamatvt exurgat ad ↄuertendũ ſecundos qͥ;s quodãmodo quaſi repuliſſe „ videbat᷑? faciem ab eis auertiſſe. Clamat ad tertios vt exurgat ad adiuuãdũ eos in ſperis.⁊ liberãdo eos ab aduerſis. Sic f ecchia que in pꝛecedenti dñica quaſi de⸗ ſperãs camguerat di· Circũdederũt me. nunc ſe quaſi eripi poſtulans ait ꝑ introi⸗ tũ. Exurge. d. In illo tpe Cum turba plu rima cõueniret et de ciuitatibꝰ pꝛoperaret ad im dirit per ſimilitudinẽ. Exijt quiſe minat ſeminare ſemẽ ſuũ.⁊c̃ Dicturus ali qua caritati veſtre ſuꝑ euangelio pꝛedicto hocꝑ me facere non valeo.qꝛ vt dicit Au⸗ guſtinꝰ. Om̃is pꝛedicatoꝛ nõẽ niſi cophi nus ſeminãti. Semiatoꝛ ãt vᷣbi dei pᷣnci⸗ pal eſt ſpũſſctũs.cuꝰdoctria ſeminariũ eſt ꝛudẽtie. vt dicit Ber·ſuꝑ cãti.ſer. xxij. Et ideo ĩom̃e qͥd cogitãꝰin om̃e qͥd agimꝰ ſꝑ oꝛandũ eſt vt ⁊ ipo aſpirãte cogitẽꝰet ip̃o adiuuãte faciãꝰ inqͥt Vregi.ſuꝑ Eʒ echielẽ oml·x vᷣſus finẽ. Duapꝛopterꝓ impetran da ſpũſſancti gr̃a ad matrẽgfe recurramꝰ ſalutãtes eã moꝛe ſolito ꝑ Aue maria.⁊c̃. In euãgelio pñti tria deſcribũt. ſꝛĩo em̃ q̃dã ꝑabola ꝑxpᷣm turbis ꝓponit᷑.cũ dicit᷑. Cũ t̃a ⁊c̃. Scðo eiuſdẽ ꝑabole ab aplis rhi ſẽſus inqͥrit. cũ ðꝛ Introgabãt ãt eum Tertio dicte parabole ꝑ xpᷣum intelligen ⸗ tia aperit᷑.ibi. Quib ille ait. Dii pamo ſone⸗ N P lij pꝛio ꝑabola ꝑ xpm turbis ʒpõi. cũ ðꝛ. Eũ turba pluma⸗ Circa iſtõ ẽ ſciẽdũ ꝙ iſtð fctin ẽ crca fineʒ ãni pᷣmi pᷣdicatõis xp̃i. Eñ cũ xpᷣs eẽt ĩ do mo qdã turbis ad eũ irruẽtib exiuit inde et venit ad mare.ibiq; aſcendens nauicu ⸗ lam loquebatur in parabolis ad turbas. Inter quas parabolas pꝛimoꝓpoſuit iſtã pgrabolõ dicẽs Exijt qͥ ſemiat. Dicit ergo Lñ turba plurima cõueniret. Beda dicit. p 4 — Bermo. gxſicut in turba fuit diuerſitas ꝑſonarũ. S 2 ren itas voluntatum. qꝛ diuerſis de uuſis ſequebant᷑t̃ᷣm Eumʒᷓ conuenirẽt ſimul.gperarent de ciuitatibꝰ affectuoſe ⁊deſiderãter. diritꝑ ſimilitudinem. Eere magna deuotio turbe fuit q̃ relictꝰ nõ tu ⸗ gurijs villaꝝ. nõ laboꝛib agroꝝ ß palla⸗ cjs erdelicijs ciuitatum ameniſſimarum currebãt ad xpᷣm cuius ſermo videbatur eis ſuꝑ mel dulcioꝛ. Ecẽi· xxiij· Spiritus meſup mel dulcis Sed neſcio qũo iſtud tta viluit · vt multis vertatur verbum dei in nauſeã· dicentibo multis vanis et ſecu⸗ larib Snima noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leniſſimo.i lubꝛico ⁊ abominabili. Sʒ qͥd mirũ ꝙ palato non ſano pena eſt— ſuno ckfuans. m Auguſtinũ in li. ↄfeſ. De talib ðᷣꝛ inpᷣs Omnẽ eſcam abomina ta eſt anima eoꝝ.⁊ apꝛopinquauerũt vſq; ad poꝛtas moꝛtꝭ · Audeo dicere ꝙ moder⸗ nis tempib multi vadunt ad infernuz. ex iſto ſigno pᷣcipue quia abominant᷑ verbũ dei. Dixit p ſimilitudinẽ. Quare chꝛiſtus voluit loqui parabolice et nõ aperte. Rñ ⸗ deopter plura. Pꝛimo m Boꝛram pꝛo/ pter indignos quibus clauſus vᷣbuit eſſe ſenſus verbi dei.vt videntes nõ videant. ⁊c Wath · vij. Nolite ſanctũ dare caniby. Vnde Dyoniſi ad Thimotheuz in epla dicit. Tu vero ab immũda mlłtitudie vni foꝛmi cuſtodi. Secũdo vt veſtigiũ diuine apientie in creaturis ſumeret᷑ ſicut hic in ſemine ꝑ compꝑationẽ ad verbũ dei. Roj. Inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt intelle cta cõſpiciũt᷑. Tertio vt ex vno verbo plu ⸗ res intellectus caperent᷑ ad exercendũ hu manũ ingeniũ. Vñ Wach. xiij. Regnũ ce loꝝ cõparat᷑ theſauro abſcondito.qͥ pᷣt di⸗ nerſimode inteiligi. Quarto vt pꝛedicatio a ſimpliciby facilius retineret᷑.et paulatim ad incognita duceret᷑animꝰeoꝛũ. Quinto vt in maioꝛi reuerentia haberer᷑ ⁊ ſtudioſi us inquirerc Vnde ĩ pᷓᷣs. Beati quiſcru/ tant᷑ teſtimonia eius. addit Lhꝛyt̃.ſuper Math. Serto vt ſit oꝛdo inter doctoꝛes et ſimplices. Si em̃ oĩa nuda eſſent. quid opus eſſet doctoꝛib.⁊ ſioẽs om̃ia ſcirent oꝛdo mũdi eſſet cõfuſus. Nam doctoꝛibꝰ loquitur deus ꝑ Iſa. Loquimini ſacerdo tes in coꝛdibꝰ populi huius. Simplicib aũt loquit᷑ illud Heurxxxij. Interroga pa trẽ tuũ ⁊ annũciabit tibi. Septiovt hoies in ſcripturis laboꝛãtes mereant᷑ʒ ſinõ pñt.⁊ꝑ oꝛationẽ impetrẽt [1 belo ritate. Vnde dicit cprrtete — r. vt nõ inueniãt qͥ querũt eam ſed vni dita in ſcripturis veritas ſʒ obſch — cam quererenolũt. Vau vt qͥ volunt querere eã humilient rj. Reuclaſti ea paruulis. VNonaʒc dat Iſið · libꝛo.. de ſummo bonoc Idco quedã obſcura quedigpemi ne ſi cũcta paterẽt ſtatim intellec n rent · ⁊ ſi cuncta dauſa exiſterent 6fen diffidentiã gignerent. Decimã cauſaʒd egſuꝑ Ezechielẽ partet Vregi ſup Eʒechielẽ parte pmʒ. omel Plerũq; in ſacro eloquio.ido ai obi re ð vt diſpenſante miſchia deimuſic ter exponat᷑. Seqͥt Exitqͥ ſemiat ſenijn ſemẽ ſuũ· Semiatoꝛ iſtexpᷣsct. euty mo de ſinu pẽis in vter matris.tnBrg Et de ytero mfis in můdũ. demunqo g crucẽ· Sed qũo exijt qͥvbiq; fuitxẽ jj deo m Cryt·nõ loco ſed habitudiei yo uo mõ et ſeculis incognito. qꝛ ꝑinm onẽ. Joh.xvj. Exiuia pĩeꝛ veni innj ſcʒ ad dedgrandũ pẽis mei volunta yj dicit. Qui ſeminat.ſcʒ pᷣbũ juatj qͥdpui pẽez vidit.iſtud ſemiat.i.hoiby indictper ſe ⁊ꝑ ſuos apłos.ſemen ſuũ non alienn Ex quo patet ꝙ ſemen verbi dei mariede bet eſſe reuerentie.quia nõ eſt verbumho⸗ minis ſed dei. Vnde dicit Zuguſtimsi libꝛoð doctrina xpᷣiana ꝙœxpᷣsẽ ſen — eſt cophinꝰſeminãtꝭ. olte igi tatẽ ⁊ dignitatẽ ſemĩs ⁊ ſeminãtj· Sjm¶ tiattẽdũt adeloquẽtiã pᷣdicatoꝛis ⁊puli tudinẽ pᷣotiꝰqᷓ; ad vtilitatẽ vᷣbi delectjis dulcedie amena vᷣboꝝ cũ tñ agricolañu uertit deqͥ cophino ſemiet ligneo vlluto ſiue etiaʒ lineo vel canapeo. Sicnechos ad eloquẽtiã pᷣdicatoꝛꝭ ſimꝰattẽdẽtes qj pñt eſſe oĩa vaſa aurea aut argẽtea ß ei fictilia ĩ domo dei.ſ.ecclu.ij. ad Thinoij Quid ð de eloqᷓ̃ntia.exqᷓ vᷣbñ euãgeli ter emplũvite vtrobiq; ꝓponit᷑ equalit ⁊ Et dů ſeiat.i.doczvl pᷣdicat. alið ceciit ſecꝰ viã. Hic ponũt᷑ q̃druplices die hoin audientiũ vᷣbñ ði. Duoꝝ pmiſůtqͥbab coꝛ vagũ ꝑ laſciuiam. Via iſta mũdus c. cuius viatoꝛes ſunt homines · Inqͥpp na dicit pᷣs. Aduena ego ſum apudeð tñ ſpãles viatoꝛes můdi ſůteidieu attẽdere ad vilitatẽ cõphini ſʒa0̃ ſtli nonð ſl denorgbl Libno wcne ſuheedl S ſioi ſicdnbol giurn ſinU Vulu ticnivo dwut don. denc cnst amn zyrest ſencaii nion tidnß futech mun neri i geipr mispſ me iue wih ph cin noheh nugn 3 Sm uopauum e nurnit s ſed de lhn kee dwtniſnti npon unu Bominica ſexage 8 Vñ fm Hugo ·terra ſecꝰviã ſũt coꝛda pec catoꝝ mũdo cõiũjcta ꝑ amoꝛẽ varijs cogi⸗ tatõib ⁊ demonũ ſußgeſtõibꝰ ꝑuia⁊ aptg. ⁊ꝑↄñs conculcata ⁊ ↄtrita ab eis ꝑ malũ cõſenſum ⁊ factũ bm Lirã. Vñ Job ↄque rit᷑ in ꝑſona taliũ. Venef̃t latrones ⁊ fece rũt ſibi viã ꝑme. Job.xix. Etↄculcatũ eſt ſcʒ malis cogitatõibꝰ ⁊ p̃uis affectõibꝰ Et volucres celi.i.demões.qͥ dicũt᷑ volucres celi. qꝛ ſunt ſpũalis ⁊ celeſti nature. vel qa in aere habitãt. Nã licet multi ſint ĩ infer⸗ no. multi tñ habitãt in aere ad tẽptanduʒ ishlmn nos vſq; ad diẽ iudicij. Poſt diẽ añt illuʒ vẽs detrudent᷑i infernũ. Siẽ dicit Sugꝰ. li.uij· ſuꝑ Beñ. ad lf̃aʒ. et Thomas ĩpma ꝑte.q.Ixv. arti.iij. Et iſti volucres comede růt illud.i.rapuerũt de coꝛde vᷣbñ. quia de monũ ſuggeitiõe vᷣbũ amitti᷑ Deur. xxxij. Denoꝛabůt eos aues moꝛſu amgriſſimo. Circa notandũ ꝙ in hoib luxurioſis ẽ duplex motiuũ. ſcʒ extrinſecũ.ipᷣe dyaboꝰ ſuggerẽs.⁊ intrinſecũ.ſcʒ ↄcupiſcentia Ex qbo duobo fit generatio carnaliũ peccato/ rũ Jaco.j. Cðcupiſcẽtia cũ ↄcepit tãqᷓ; ex pie dyabolo parit pcĩ. Sco notandũ ꝙ in luxurioſis hoib vᷣbũ dei duplex dã⸗ nũ patit᷑. Vnũ eſt qꝛ ↄculcat᷑a trãſeuntib. Lõculcatio eſt frequẽtia malaꝝ cogitatio nñ. quib oppꝛimit verbũ dei. 8 cmẽqha denoꝛat᷑ ab auib. Eomeſtio eſt ſuggeſtio demonũ. Tertio notandũ ꝙ cõtra iſta de⸗ bent eſſe duo remedia. Pꝛimũj eſtyt terrã coꝛdis ñi ſpinis mẽoꝛie paſſiõis xpi ſepi amꝰ ZJuxta illud Ecẽi.xxviij. Popule ſcpi aures tuas ſpinis. RNam Fᷣm Pꝛig.nõ eſt remediũ meliꝰↄtra malas cogitatõnes qᷓ mẽoꝛia crucis xp̃i. Scm remedii vtter rã dauſam coꝛdis nfi coopiamꝰ de ſuper pᷣtute charitati. De qᷓ ðᷣꝛ. M caritas operit multitudineʒ pctõx. Et aliud cecidit ſup̃ petrã. Hic pont᷑ ſcha differẽtia auditoꝛũ. q̃s cõpat h petre.⁊ ſignificãt homĩes duri coꝛdis ꝑ ſupbiã ⁊ ꝓteruiã mentis. Petra em̃ eſt frigida infructuoſa dura et põdero ſu.et iſta oĩa ſunt in ſuꝑbo ⁊ duro coꝛde et rebelli ꝙ pꝛimo eſt frigidũ ad omᷓe bonuʒ per ignauiã mentis et accidiam. Secun⸗ do infructuoſum in verbis. infructuoſuʒ in operib. quia fructus taliũ eſt ſicut la/ nugo quea vento tollitur. Sapientie. v. Et Sapie ij. Laboꝛes eoꝝ ſine fructu. Tenio ci durũ ita ytnõ wonitj nõ biat dicijs nõ pꝛomiſſis.nõ minis nõ terroꝛi bus conterit᷑.vt dicit Berñ ad Eugeniũ. Quarto eſt põderoſum.qꝛ põdere ſuo de pꝛimit animã ad infernũ Juxta illð Sa pientie.ix. Terrena inhabitatio depꝛimit ſenſum multa cogitantẽ. S ed audiat tale coꝛ quid ei ðᷣꝛ Ecti.iij. Loꝛ durũ male ha bebit in nouiſſimo. Dicit ergo aliudſcʒ ſe mẽ cecidit ſup̃ petrã.i.ſupᷣ coꝛ durũ.qͥd eſt coꝛ dyaboli. De quo ðꝛ Job.xlj. Coꝛ eius indurabitur tanqᷓ; lapis. Et dicitur illud coꝛ durũ fᷣm gloſam qͥd non eſt aliquo vo mere ſidei penetratũ.in quo non eſtverus amoꝛ necꝑſeuerantie virtus. Et natũ ad hoꝛam. Lito em̃ ſemen ſupꝛa petrã naſcit᷑ qꝛ non habet terre pꝛofunditatẽ Ideo ſta tim ad ſupficiem erumpit. Sed cito per⸗ ditur.qꝛ nõ habet humoꝛẽ. ſcʒ deuotiõis aut gratie. Ozʒee. viij. Tulmus ſtans.non eit in eis ſpica neq; granũ. Zittendant hoc ſuperbi qui ſine grg volũt aliquid boni ſa cere. cum dicatur Job.viij. Runqͥd pote⸗ rit virere ſcirpus abſq; humoꝛe.q.d.non. quia ſine gratia mhil poſſumus facere Jjo hannis. xv. Sed contra. Videt᷑ ꝙ ſemen iſtud debuit deſtruere petrã ⁊ mollificare eam. Nam dicitur Hieremie.xxiij. Nũqd non verba mea quaſi igniset quaſi malle us conterẽs petram. Reſpondeo ꝙ petra fuit obſtinata intantum ꝙ non potuit cõ ⸗ teri. Einde etiã argumentũ eſt ꝙ ſuperbi non obſtinati conterunt᷑.obſtinati autem nequaquã. Et ita eſt defectus ex parte re⸗ bellis animi.et hoc eſt valde notabile di⸗ ctum. Cum deus nõ faciat alicui violen ⸗ tigm pꝛopter voluntatem liberi arbitrij. Et aliud cecidit inter ſpinas. Hic ponit tertiam differentiam auditoꝛũ per quos ſignificantur auari. Dicuntur autẽ ſpine diuitie. Pꝛino quia in oꝛtu molles ſunt. Job. xxx. Sub ſentibus delicias reputa bant. Ita enim oꝛiunt᷑ diuitie. ꝙ pᷣmo ho ⸗ mo habet bonum pꝛopoſitũ congregan⸗ di eas vt habeat vnde faciat elemoſynas. et ſtatum ſuum honeſte deducat et ſic pal liat inicium ſue cupiditatis. Secundo in pꝛoceſſu pungunt. quia fᷣin Bregoꝛium in omelia.cũ laboꝛe acquirunt᷑ diuitie et cũ timoꝛe poſſident᷑. Tertio qꝛ currẽtes ĩ⸗ pediũt. Vñ qͥ ſpinã habet in pede currere nõ pᷣt. Sic q volũt dinites fieri incidũt ĩ tẽptatõss ⁊i laqueũ dyabolij Thimo.vj Permo. Duarto qꝛ amplectẽtes ſe cruentãt. Sic diuitie poleſſoꝛes Ecẽixſati⸗ fue⸗ nis nõ eris imunis a delicto. yñ rege in oml· Diuitie ſpine ſũt· qꝛ cogilationiiu⸗ rũ pũctiõibmẽtẽ lacerãt. ⁊ dũ vſe 35 ad pec catũtrahũt q̃ſi inflicto vulnere cruentant Et Iſi li iij de ſummo bono· c lxiiij dicit Dño diues erit qer quẽ ſuis ſtimulis res iße ne careãt᷑ faciũt inderd. 356 qd ſec⁊ ſimul exoꝛte ſpine ſuffocaueft illð.i. ſollicitudies ⁊ inoꝛdinate affectões ita oc cupauert mẽtẽ ꝙ pᷣbñ ftuctũ ſpũalẽ ĩeo fa cere nõ potuit. Sʒõ· Voꝛtiꝰdebuit eſſe ſe mẽ vᷣbi deiq; ſpine diuitiaꝝ.igit debnir pᷣ/ naiere. cũ bonũ foꝛtiꝰſit in agẽdo qᷓ; malũ eo ꝙ malũ nat̃a nõ eſt. vt dicit Dyoniſius Rñdeo ꝙhnõẽ e ipotẽtia vᷣbidei·ſec ex malicia volũtatis hůane q̃ ſemẽrepellit ⁊ ſpinis ſe ſubixit. ᷓ̃s extũc neceſſeẽ eẽ foꝛ⸗ tioꝛes. qꝛ ſubiectum quditoꝛ auxiliat᷑eis. In hſignificant ili qͥ pᷣmo ↄuerſiõis calo fe ad vtutes ſe accingũt. accedẽte po ꝓgreſ ſu dů imoderate terrenis reby incumbũt infirmi agetitꝰdeſiderijs abſtrahũt᷑. In⸗ qͥt Iſið.li.ij.ð ſũmo bonio·c· xj. Et alið c⸗ cidit. Hic põit q̃rtã differẽtiã auditoꝝ di⸗ cẽs. Iliud.ſ.ſemẽ cecidit ſupᷣ terrã bonã·i. de alto vẽit. Iſa. lw Dũo deſcẽdit ymber? nit de celo. ſic erit vᷣbũ meũ qͥd egrediet᷑ ð oꝛe meo. Terra bona ẽ coꝛ docile et mite Jaco.j. In mãſuetudie ſuſcipite inſitum ᷓbj.⁊ oꝛtů feẽ fructũ cẽtuplũ. In Wacth · hẽ⁊ feẽ fructũ. aliud triceſimũ.ſ.ĩ viugat alið ſexageſimũ.ſ.in viduis. alið cẽteſimũ in vᷣginib. Ad ↄiugatos ꝑtinet fides trini tatꝭ ⁊ ĩpletio decalogi. Ad viduas decglo⸗ gi ipletio ⁊ ſex oꝑa miſcðie. Ad vᷣgĩes iple tio mãdatoꝝ veterꝭ legi ⁊ ↄſilioꝝ noue leg Zttẽdãt ñi pᷣdicatoꝛes qͥ cuʒ ſevidẽt ſtatĩ nõ ꝓficere ĩ auditoꝛib tepeſcũt dicẽtes ſe fruſtra laboꝛare. cñ tñ h iite ſemiatoꝛ ſemi nauit pᷣmo ſcpo ⁊ tertio fruſtra.⁊ q̃rto fru ⸗ ctů repoꝛtauit.ſie Dauid nõ niſi in qnto la pide Boliã ſupauit.ſic diſcipli totũ nocte laboꝛãtes nihil cepef̃t.et tñ ĩ vno pᷣbo xp̃i mltos piſces ↄpᷣhẽdert.⁊ iðᷣo debẽt ꝑſeue rãter laboꝛare. Hec dicẽs clamabat · Hic excitat auditoꝝ attẽtõʒ. Vñ hec dicẽs.ſ.pᷣ miſſa damabat. nec miꝝ qꝛ ſurdis loqᷓbat̃ Iſaxij. Surdi audite. In b ꝙ clamabat ſignificat ſe alta dixiſſe. Vuihʒ aures ·ſcʒ coꝛpisaudiẽdi.i·ad audiendũ: audiat au ribꝰmẽt.i.ſpñaliter.i hecßᷣbg bniſ in ligat. Sʒ Bre. ſuꝑ Ezech pte om cit. ꝙh intelligit᷑ de auditu ſpali quas autes laudes dei ſine ſono audiũt᷑. nõ habent oẽs. Et iðo elect deiʒꝛ ani aures tales · andiat. q. dvos q ſpche atrẽdite. licet alij ſeculares iſtq negl u Vñ aplus dicit ꝙ aĩalis hõnõ papt ſunt.ſtulticia em̃ ineſt ili. ſpñglis ril dijudicat. Sʒ 5 de xp̃o ðꝛ Fiexizu clamabit nec audiet᷑ vox ein plateis j deo veꝝ eſt de clamoꝛe impacẽtie none camoꝛe vᷣitati ⁊ doctrine. B Six 1 ſecundo ꝙin ſan py . te euãgelh j⸗ fate parabole gb aplis xᷓi ſuoiinu tur. Eñ ſeq· Interrogabãt zeñ diſchul eius.ſcʒ vt mgf̃m.ſerni dñm.contrani tos et ſuperbos.qui cum audiunt aiqu obſcura vl non placita in ſermone ſuin detrahunt et cõfundũt. non querẽtes zi queʒ ſenſum pꝛedicatoꝛ locutus eſt dict hic Aira et idem habetur in gloſaꝙdic puli non ſtatim nec ſubito interruptoſn mone coꝛam turbis interrogauerit chi⸗ ſtum.ſed cum eſſet iam in domo et ſeoni a turba.vt dicitur Warciiij. In qůo do cemur de duobus. Pꝛimo vt de ſecrenc ſcientie et ſacre ſcripture nõ ſtatim inpub lico pꝛedicatoꝛes quos audimus rehen⸗ damus.ſed in ſecreto queramus. Sec do vt ſi intelligentiã diuinoꝛñ aſſequiw lumus poſtpoſit curis mũdi donũ ſot ſcripture ſoli cũ ſolo dño meditãdo ⁊oꝛ do inſtemꝰ. Eſt etiã notandũ ꝙrÿs ſy ita obſcure pᷣdicauit maxime coꝛã trbi ꝙ necẽſſe habebãt diſcipuli eũ quererede ſpñali intelligẽtia · Zd ſignificandũ ꝙpe dicatoꝛ nõ ſeinꝑ dz ita plane effunderet ba pᷣdicatõnis qꝙetiã a quibuſibetayu fatuis. vñ Mẽricꝰde Vrmaria lb xiijde ꝑfectione interioꝛis hominis ·cxit · dul⸗ Taue ne hecq̃ lectione et experiẽtia ſudo⸗ req; didiceris vane gloꝛie ſeductus mo⸗ re immũdis hominibo paſſim ingerns illud incurras quod ſapiens ait. Noliij quit atplicare impium ad paſcun ui j em̃ expediunt ſtulto delicie. nec opub u ſapientia vbi non eſt ſenſus. Etalibi po lite ſanctum dare canibus. Wirt tertio nnm ————— ri undun dois ino srſimiin ſpütes f põ videant ientesfe ins vim wbñhõin — gur otihe ſitquoſd ſiürſ neoʒwt Uuapeins whis da ſheſinpl norhvide mſunn vi iwi wuhw tÿseisn deoim tnnio poſto.L niiusi diddhe ctt wtief npooga umne tapſct iunen herhoce on tieni nnz ſyjc euã elij dicte parabole ſenſus miſtic er aperit᷑. cum ðꝛ. Duiby ile ait. Vobis datũ eſt noſſe.ſ·tãqᷓ; a me illumĩati ⁊ ſpẽa⸗ li⁊ familiaribw amic ⁊ fidelibo credẽtibꝰ . habetj oculũ purgatũ ad intelligenduʒ. d Rcru v. Fide purificãs coꝛda eoꝝ. Vo⸗ e bio igit darü eſtnõ venditũ.ſed donatum S Ideoq; qd gratis accepiſtis.gratis date. wnunc miſteriũ regni dei.i.occulta ſacre ſcripture n queeſt introductoꝛia in regnũ dei Mat. we kunn xj· Auferet᷑a vobis regnũ dei.iſacra ſcri⸗ ptura.dictũ eſt iudeis. Ceterꝭ gũt in para bolis.i.incredulis datũ eſt ſolũ in parabo — lis ⁊ ſimilitudinibꝰ cõgruis. Bt vidẽtes.i. n ſapiẽtes ⁊ fideles ſe reputãtes ĩgenio ſuo. ſitzwmi nõ videant.i.pᷣuent᷑ ſpñali intellectu. Vel videntes foꝛis humanitatẽ. non videant intus virtutẽ operantẽ. et audiẽtes foꝛis xerbũ. nõ intelligant. intus ſpũalẽ ſenſuʒ. Iſa. vj. Audite gudientes ⁊ nolite intelli⸗ gere· Hotandũ hꝙ ᷣm Brego. quidã pu⸗ tabãt quoſdaʒ naturaliter ꝑeũtis narure. qᷓſdã nõ ſalubꝛis.quoſdã po ſic ſehabere ewn vreoꝝ volũtates eos ducunt vel ad meli⸗ ancn velad peius. Sed hoc falſum eſt. Enð ß dandbe Vobis datũ eſt intelligitur.. vobis volen/ tib et ſimpłr dignis. Et ꝙʒ dicit᷑ vt viden/ undednonn tes nõ videantly yt nõ eſt h̊ cauſatiuũ ſed an conſecutiuum Non enim quia chꝛiſtꝰita pꝛcdicauit. ideo iſt non inte lererũt Sed ita conſequens fuit. xt non in telligerent nuia ſpꝛeuerunt. Sed diceres. quare spoen xp̃s eis non reuelauit vt intelligerent. Rñ wr deo ᷣm Theophilũ ne quiꝰ peccarẽt con E remnẽdo ſi intellexiſſent Deinde ſequiter Sr poſitio. Eſt güt bec pargbola.i.iſte ſẽſus miſticus huins parabole.ſemen eſtrerbũ dei · Zduertẽdũ eſt ᷣm Iſið li. de ſummo n bono⸗cxix ꝙler diuinꝭ triplicimodo ſen tentiãa eſt ꝛimo vt hiltoꝛiace. ſecundo dcns tropologice.tertio miſtice.i.iuxta laʒ.iux . mnm ta moꝛalẽ et iutta ſpñalem ſenſum. Opoꝛ ker ergo ſic hiſtoꝛiã tenereyt eam⁊ moꝛg⸗ liter debeaminterp̃tari ſpñjaliter inteili gere Poceſt chtra illos qͥ om̃ia ad lrãʒ re müos I toꝛquent ⁊ defacili errant. vt iudei et mul mamt heretici ſolaʒ litterã ſectantes ſ emen eſt Ferbuz dei. Er iſta littera videtur giſtud euangelium nõ eſſet per doctoꝛes erponẽ d dum. fiam dicit hic gloſa ꝙ vbicunq; do⸗ minus aliquid expoſuit ad petitionè apo n m ⸗ ſoloꝛũ cauendũ et ne aiquid pius vłmi Vominica ſerageſime nus verbis eius addamus. Ad quod re⸗ ſpondeo ꝙ verbum eſtaliquod phvel mi⸗ nus quod eſt contrariũ vel ſupfluñ. Deu⸗ tro · iiijet. xij. Non addetis ad verbum qͥd locutus ſum vobis. Et Pꝛouerbioꝝ.xxx. e addas quicqᷓ; verbis illius. Vnde ex pono. Semen eſt verbum dei. Hic ſcien dum ꝙ in ſacris ſcripturis ſemen quãdo⸗ q; dicit homo. vt Wath xij. Vonũ ſemẽ filij regni· Alind ſemen eſt chꝛiſtus. quod etiã dicitgranũ frumenti. Johãnis xij. et Benet. xtij. In ſemine tud benedicentur omnes tribus terre. Tertium ſeminatuʒ a nobis.ſcʒ bona opera pð. Euntes ibãt et flebant mittentes ſemina ſua. Oua rtuʒ eſt verbũ dei. Dequo Iſaie pᷣmo. Niſi do⸗ minus reliquiſſʒ nobis ſemen verbi. ſicut Sodoma fuiſſemus. Et de iſto hic dicit ꝙſemen eſt verbum dei. Et ſatis cõpe⸗ tenter verbum dei vicitur ſemen ꝓpter plu ra· Pꝛimo qui ſicut ſemen eſt neceſiariũ — ad yitã coꝛpoꝛalẽ.ſie verbũ dei ad ſuſten ⸗ tationẽ anime. Vnde de officio oꝛdinarij. inter cetera dicit Innoẽ tertius. M inter cetera que ad ſaluteʒ ſpectant populi chꝛi ſtiani pabulum verbi dei ſibipermaxime noſatur neceſſariũ. Quia ſicut coꝛpus na turali.ſicqnima ſpiritualicibo nutrit. Eo ꝙ non in ſolo pane viuit homo.ſed in om ⸗ ui verbo quod pꝛocedit de oꝛe dei. Secũ⸗ do quia ſicut ſemen debet eſſe purum ad ſeminandũ. ita verbum dei debet eſſe pu⸗ rum a palea yane gloꝛie. et a luto et pulne re intentionis terrene et erroꝛis cuiuſii⸗ bet. Vnde ad Bal.vltimo. Qui ſemĩat in carne.id eſt. ratione carnalis tiñ cõmodi. de carne et metet coꝛruptõem. Tertio qa ſicut ſemẽ tpꝑe famis abſcõditũ induẽ ma⸗ gnũ piculũ hominib.ſic pᷣdicatio tꝑe ⁊lo⸗ co opoꝛtunis pplo ſubtracta mla facit in⸗ cõmoda. Vnde Pꝛouer.xj. ðꝛ. QDui abſcõ dit frumẽta in tꝑe famis maledicet᷑in po⸗ pulis. Bñdictio añt ſuꝑ caput vendentiũ Et ꝑh coꝛrigẽdi ſunt qͥ pñt⁊ nolũt pᷣdica re habentes copiã libꝛoꝛũ et victualium. Vt ſunt multi pꝛelati occupati tempoꝛa⸗ libus voluptatibus aut etiam laboꝛibus Sʒ certe bec opoꝛtuit facere.⁊ illa nõ ob mittere · ZAttẽdant hij quid ꝓdeſt ꝓnidere familie de cibo coꝛꝑis et negligere cibum mentis · nutrire coꝛpoꝛa cito moꝛitura et moꝛtificare animas in eternum victuras . malũ vt dicit wermo. Et inſignñ buins chꝛiſt nõ legit niſi bis jeuiſſe cõuiniũ coꝛpoꝛale turbis vt dicitur .Et Joh.vj.ſed tamen ſepius Wanci. viij. iegitur fecife pᷣdicurionẽ que eſt cibani⸗ marũ. Eonſequenter audiamꝰdiuerſitatẽ fructificationis verbi dei· nde ſequitur Qui autẽ ſecus viã.id eſt. illi qͥ audiũt ⁊ nõ faciũt. vt dicit Jaco·j· Et hij tante ſunt in aduertentie itaãꝙ etiã nec in pᷣdicatiõe cõ⸗ pungunt᷑ vt bene facere incipiant. Et bene poc conuenit luxurie · que eſt via publica. Iſa.ij. Poſuiſti vt terrã coꝛpus tuũ.et q̃ſi viam tranſeuntib · Et ſuiſti foꝛnicationẽ tuã omi tranſeũti· Se cundo quia via lutoſa etimmũda. Tertio quia nulli cogitationi dauſa. Deinde veit dyabolus ꝑ ſuggeſtionẽ? temptarõem et tollit verbů de coꝛdiby eoꝝ.id eſt. impedit ne verbñ dei in ipis remaneat. ſedyt illud dimittant et potius labant ꝑ conſenſum. ne credentes ſalui fiant · ſcʒ p fidẽ foꝛma/ tam. Et hoc facit ex inuidia ne ſubſtituãt᷑ ſibi homines in locũ de quo cecidit. Vnð Sapie.ij. Inuidia diabolimoꝛs intrauit in oꝛbem terrarũ. Sed cõtra. Dyabolus eſt ita debilis poteſt aliquẽ cogere ad uguſtinꝰ. Item nõ poteſt illabi anime. quia hoceſt ſolius dei.· vt di⸗ cit magiſter in. ij· Sententiaꝝ · diſtin. viij Reſpondeo ꝙ nõ tollit ꝑ violentiã ſcdpꝛo curando ſuggeſtiões et impedimẽta. Vñ inp̃s. Laqueũ parauerũt pedibus meis · ſcʒ demones. Et ſequit᷑ Et incuruauerũt animã meã et ideo occaſionaliter dicitur dyabolus tollere verbũ dei de coꝛde ho⸗ minis. Quantũ ad ſecundã differentiã ex ponit dicẽs. Nã qͥ ſup̃ petrã· hij ſunt qͥ cuʒ audiuerũt. in gaudio ſuſcipiunt verbũ dei vt ſunt ſuꝑbi.qͥaudito verbo pᷣdicationis cõtra faſtũ pompe ipᷣoꝝ humiliant in ſer⸗ mone⁊ ſuſpirant. ſed hij radiceg non ha/ bent. ſcilʒ ꝓfunde firmitatis · Sapie iiij Adulterine plantatiões nõ dabunt radi⸗ cœes altas. qꝛ ad tempꝰcredũt⁊ in tempoꝛe temptatiõis recedũt. Sicut Saul qͥ ſuit cum ꝓphetis ꝓpheta.et cuz malis ſoꝛtileg ſoꝛtilegꝰ.vt habetur.j. Regũ.xix et. xxvij. Talis ille fuit Balaam ꝓpheta.qͥ cum po ⸗ pulo ifrahelitico voluit bona moꝛte moꝛi ſed cito poſt in eius perniciẽ et deſtructio ⸗ nem ſcandalũ mulierũ madianitarũ pꝛo/ curauit ad luxuriã et ydolatriã eos indu ⸗ XXXVIII tendo.vt habet᷑ Rñerix de Be in omł. Petroſa terra 6. quia hoc quod germinauerat ad uct ſeuerantie nõ pduxit. Sic pharo ſcl ponebat dimittere pplum dñi. Sec ſante plaga mutabat voluntatẽ vt u Exodi.ij. iij.et. iij· Et ideo ðᷣꝛ de ip̃o d duratũ eſt coꝛ Pharaonis Exo vij S. miles ſunt multi qin ecceſia ſuj pirunt cõtra vanitatẽ ſeculi ᷣdicare audiunt 4 mot vt eoꝝ cõſpectui ſpecies deiechhil⸗ occurrerit obliuiſcunt᷑eoꝛũque andit Sed aduertendũ ꝙtria reſoluũt co pideũ.ſcʒ malleus moꝛtis Ecẽi vij Ve moꝛare nouiſſima tua et in eternũ nð pec cabis. Secũdo humoꝛ ſanguinis cjj qui etiã adamantẽ reſoluit. quẽnecig nec ferrũ reſoluerepoteſt vrdictdu⸗ libꝛo de ciuitate dei. Et ſignificatmemo⸗ riã paſſionis xp̃i · qua effuſus eſt ſngui eius pᷣcioſus. Tertiũ eſt ignis ifemi hod xxij. Lapis ſolutus igne. in es cõuent Sequit᷑tertia differẽtia. Quod autenin inis cecidit. hij ſunt ſcʒ ſigniicuti ꝑhy nas.qͥ cũ audierint verbũ.a ſolicitudi ⁊ voluptatibid eſt. deſiderijs carnqlibis vite huius ſuffocant. Eũtes ſcz delovjj dicationis ad ſua negocia. implicantun ſeculariby.et nõ referũt fructi.ideſtbon opera. Et notanter dicit. ſuffocant. qud ꝛie ꝑtinet ad ſtrangulationeʒ gullur ſit ſenſus. ſuffocant.id eſt bonũ deſiden nõ ꝑmittũt deſcendere ad coꝛ· Peiudech cludit dñs quartã differentiã Nuodit cecidit in terrã bonã.iin bonos audi qͥ verbñ dei ſatagũt in ventre memoit tinere. hij ſunt qͥ ĩ coꝛde bono pinuini naturalẽ⁊ optio.ꝑ gfaʒ retinẽt. ſi mẽn ⁊ fructũ.ſ bde opatõis affeft ĩpacknſ expectatiõis pᷣmioꝝ ſicut agricola ch tat fructũ pᷣcioſum pacienter· Jacoyd nertendũ ꝙ bona terra coꝛdis deberiſt bmo purgata ꝑ contritõem et humiẽ ſeſſionẽ ⁊ ſtudioſe ciauſa. Hocotrabno qui ſunt via. Scðo debet eſſe irngu iᷣ ſicca nec arida. contra ſecunqũethoehe hñoꝛẽ deuotionis. Tertio extiwal gj pꝛibus? curis ſecularib· contra tertiun Talis terra dabit fructũ ſuũ intpeoho⸗ tuno.& NMic occurrunttridu⸗ Pꝛimũ vtꝝ dens vult immutabilic⸗ ſeminatoꝛes pᷣdicatoꝛes verbiſui.⁊ i dodos Hiſtilos niſisenn dörs tbi uſpul ethuicofi uorönl iotis e ucit junonechn ſohtenetur wonbiedio tfusfin güchn vhi ſinsi vnij ſpinc kem nityd ſus vac unert nus obec direß: Geinen wantß inſptz hoisbõ ewi ſtth iim dunhe phernn tentin cõgun e rñ ad ſeminãdũ⁊ pᷣdicãdũ vᷣbũ dei qui⸗ bet ſacerdos dʒ intendere. Tertiũ vrruz negligenria auditꝰvbi dei ſit pctm̃ moꝛta/ je xid pmũ rñdeo m ſctĩ Tho. ſuꝑillud cãticox.v. Dilectꝰ meꝰmiſit manũ ſuã ꝑfo nmẽ ꝙ deꝰvult imutabiliter eſſe pᷣdicato⸗ res vᷣbiſui. Oʒ apparet ex qͥnq; ſignis Nꝛi mñ eſt. qꝛ ipe ad hũc mũdũ venit nullius eges? de ſinu piis egrediẽs. in terra no bis ↄuerſari voluit ⁊ docere· Scin eſt aꝛ iße pᷣdicatoꝛes euãgelij elegit. Johan · vx. Egovos elegi⁊ poſui vos vt eati ⁊ fructũ afferatis. Tertiuz eſt qꝛ ſic electos docit n enägeliũ Machv. Duin poſtea dirit ͥd Beci turt in aure auditiſ.pᷣdicate ſuꝑ tecta. Duartũ nẽ ꝙ doctos miſit ad pᷣdicandi Auce·i·⁊ eſounnin Miſit illos binos ⁊ binos· Duintũ eſt ꝙ deaunutz miſſis etiã tgale ſubſidiũ oꝛdinauit bidẽ on edetes bibétes q̃apud illos ſunt · Et ſic — patet ſolutio ad pᷣmũ. Zd ſcᷣm In quili/ Ubſng bet huicofficio debeat intẽdere bꝛeuit rñ —— deo qꝙ nõ niſi ad ß teneat᷑ex officigſue p⸗ n lationis vel ex obedientia ſuꝑioꝛi · Ende S cuicũq; iſtud officiũ nõ eſt iniunctũ vel ex c platione cure gĩaꝝ vel er mãdato ſuꝑioꝛis non tenetur illi intẽdere. Pꝛo qᷓ facit illud n notabile dictũ Zugj. rixlib · de ciui. dei.·cg. onsn xi. vſus finẽ. Ociũ ſctm̃.ſcʒ ↄtemplatõis en querit charitas.veritatis negociũ iuſtum accipit neceſſitas caritatꝭ. Duã ſarcinam nn finullus imponat ꝑeipiende ac intuende acandũ eit veritati. Si autẽ unponit᷑ ſu⸗ ntnen ſcipienda eſtzpter charitatis neceſſitatem disniin Ecce manifeſte dicit&ugꝰ. Mſi nõ unpo e niſtud officiũ nõ eſt ei intendendũ ſʒ po tius vacandũ eſt ↄtemplatõni. Et certe ſi widchnſn aduerterẽt multi grauitatẽ huiꝰofficij po/ eb rius ab eo abſtinerent qᷓ; ei intenderent. mett Dicit ẽ Thomas vbi ſupꝛa ſuꝑ cantica u Mtimendũ eſt officiũ pᷣdicationis qꝛ ra⸗ ro aſſunt pᷣdicatoꝛi que adeſſe debent. Et ſoon ſunt ſeptez.ſcʒ pfectiovite Wath · xij· Dño nihd poteſtis bõa loqᷓcñ ſitis mali. Et ps dicit pn Pecarortautepit deus·quare inenar⸗ rhöoeh ras· Et Luce.vf. Eice pᷣmũ trabẽ. Roꝝ.ij· —— San Duialium doces teip̃in nõ doces. Secũ un num dum eit veritas doctrine Trenoꝝ.ij. ſpꝛo wei s1 phete tui viderttibi ſtulta et falſa nec ape riebant tibi ignominiã tuam yt read peni u1 un tentiã ꝓuocarent. Tertium eſt obſeruatio ögrui tempis Ecẽi.iij He reuerearꝓxi⸗ mũ nec retineasyerbũ in tempoꝛe ſalutis Quartũ eſt conſtãtia in aduerſis. Eʒech. rüj. Non aſcendiſtis ex aduerſo.nec poſui ſtis vos murũ foꝛtem pꝛo domo iſrael vt ſtaretis in pꝛelio in die dñi. Quintũ ẽ ter⸗ renoꝝ cõtemptꝰEʒech. xiij. Violabãt me ad plumpter pugillum hoꝛdei Wichee üj. Hec dicit dñs ſuꝑ ꝓphetas qͥ ſeducunt wlum meũ.qͥ moꝛdent dentiby ⁊ pꝛedicãt pacem. Et ſi quis non dederit in oꝛe eoꝛũ quippiã ſanctificant ſuꝑ eum pᷣliũ. Sextũ eit excuſſio coꝛꝑis. Warci.üj. Circuibat ihs totã galileam docens in ſynagog eo⸗ rum. Septimũ eſt pietas miſerationis j. Theb.ij Neq; aliquando fuimꝰmn ſermo ⸗ ne adulationis ſicut ſcitis.neq; in occaſio ne auaricie.deus teſtis eſt. Hec ſunt ſeptẽ lucerne ſuꝑ candelabꝝ.⁊ ſeptem ſpiceĩ cul mine vno. Ende Oꝛigeñ.ſuper cãtica diẽ Time igitur ne vita maculoſa ne vitas an guloſa ne tempus incõpetens ne mẽs va ⸗ cillans ne auaricia abducẽs ne toꝛpoꝛ de pꝛimens ne ſeueritas obdurans in te per maneat. Hec üle. Facit iſtud bene contra huſſitas.qͥ dicunt paſſim quẽlibet ſacerdo tem debere pᷣdicare vbiq;. quod friuolum eſt et inſanũ. De quo alibi dixi in feſto di⸗ niſionis apoſtoloꝝ.⁊ in tractatu meo quẽ contra huſſitaꝝ erroꝛes ſcripſi⁊c̃. Ad ter⸗ tium dubiũ An ſubditi negligentes au⸗ dire verbũ dei peccent moꝛtaliter. Rñdeo ꝙ ſic. patet iſtud per Auguſtinũ ⁊ ponitur in decreto.j.q.j. Interrogo. bi p̃e exp̃ſ⸗ ſe dicit ꝙ negligens auditoꝛ verbi dei pa⸗ rifoꝛmiter peccat ſicut negligẽs ſuſceptoꝛ coꝛpoꝛis chꝛiſti. Sed iſte peccat moꝛtali⸗ ter pꝛopter irreuerentiam tanti ſacramẽti ergo ⁊ ille. Hinc ſtatuit eccła vt nullus in fra ſermonẽ pꝛedicatiõis audeat ſine ma ⸗ gna neceſſitate exire. alias exiens ex con/ temptu excõmunicãdus eſt. Sed nullus exrcõmunicatur niſiꝓ moꝛtali pctõ · vt pa⸗ tet. xj. q.iij. per totũ· ergo iſte peccauit moꝛ⸗ taliter. De hoc in canone de conſecratione diſtinc. ij. Sacerdote. Dominica ſexageſime. III Sermo. XXNXIX Emen eit uerbũ s dei. Auce. viij · Bloꝛioſus pater Zuguſtinꝰ oſtendens que ſit ve ra chꝛiſtianoꝝ ſapientia· ſic ait in libꝛo de libero arbitrio· Non aliam putamꝰeſſe ſa 9 . % pientiẽ verã nii piratẽ in q̃ cernit᷑et tenet mmũ bonũ. Eult dicere Augꝰ· Mvera — ſiſtit ĩ vᷣbo dei. vbirecõdita eſt yeri tas ei in qͥ qͥdẽ pᷣbo dei cernit᷑ deꝰꝑ fidẽ? tenetꝑ ſpem. Jurta ilud apli. Videmus nuncꝑ ſpeculũ⁊ in enigmate. Verbũ igit᷑ doctrine ſalutaris xp̃i eſt tota nr̃a ſapig. qᷓ alit paſcit⁊ gubernat᷑ aĩa nfa. vt dicit Am bꝛo. Uñ ſicnihil pᷣrwiuere ſine cbo ſibic neniẽti.ſic nec aĩa rõᷣnalis pᷣt ſubſiſtere ſi⸗ ne vᷣbo dei. Et ꝓrß dici Ambꝛo.tractãs illud. Eloquiũ tuũ viuificauit me. M non ẽ qͥch; alind qͥd viuere faciat aiaʒ rõnalem q; eloquiũ dei. Dũo ãt pxſcit oẽs oſtẽdit ug ſuꝑ Beñ.li.v.c.iij· di. M altitudie ſu perdos irridet. ꝓfunditate attẽtos recre⸗ at.virtute magnos paſcit. affabilitate par/ nulos nutrit Recte ſaluatoꝛ ait. M ſemẽ eſt vᷣbũ dei. Siẽ em̃ ſemẽ eſt refectio om⸗ niũ viuentiũ · ita vᷣbũ dei oĩm credentium qᷓd ſaginat animaʒ. qͥd impingnat viſcera. inqt mbꝛo.in ſer. de q̃dragefima. Verũ eſt noſtꝝ thema qͥd inuit M ſcmẽẽ pᷣbuʒ dei. In qͥby pᷣbis circa iſtud venerabile ſe⸗ men tria cõſiderãda occurrũt. Pꝛüno ðẽ ↄſiderãda vᷣbi dei ad ſemẽ materiale pꝛie tatis ſimilitudo. vt ſic dicat ſemen Scðo pᷣbi dei vtilitati magnitudo.vt ſic pᷣbũ dei nõ vacuũ necinane necapparẽter.ſʒ vera citer ⁊ vtiliter in nob oꝑet᷑.qͥd deſiqᷓt. vᷣbuʒ ſubſtantiale eſt Tertio ↄſiderãda eſt vᷣbi dei impedimentoꝝ multitudo eo ꝙ ad ſi⸗ militudinẽ ſemĩs in młt nõ fructiſicat.qͥd deſiqt vltimð ſcʒ vᷣbũ dei. . ꝙ in vᷣbis pᷣmiſ⸗ Dir pamo ſerepni pᷣbi dei ad ſemẽ materiale ꝓpꝛietati ſüitu/ do. vt ſic dicat᷑ ſemẽ Eit qt ſciẽdũ ꝙ ᷓᷣbñ ði cõꝑat᷑ trib.ſ. aque. pani.⁊ ſemini q̃ oĩa ſũt valde ytilia hũano generi.intm̃ vt ſine eis yita iſta duci nõ poſſit. Et pᷣmo pᷣbum dei hz ſilitudinẽ ⁊ ꝓpꝛietatẽ ad aquãpter tria Pꝛio ꝓpt᷑ eꝰ curſus facilitatẽ. Scᷣopter eius humectatõʒ. Tertio ꝓt᷑ eðꝰclaritateʒ ⁊ꝑſpicacitatẽ. Pꝛimo vᷣbů dei cõꝑat᷑ aque pl eius curſus facilitatẽ. Aqua em̃ moꝛo ſe⁊ facile currit ⁊ oĩby ſe ↄfoꝛmat Sicver bũ dei docet oẽs moꝛoſe⁊ mãſuete viuere nullũ ledere. Vñ ip̃a eſt aqᷓ ſiloe.q̃ turrit cii ſiẽtio. vt ðꝛ Iſu.viij. Mocetiã oſtendit ſua ſupficia!ↄtinuatõ. que plana videt. qꝛ vbů dei oĩa dura aſpa ⁊ riroſa cõplanat ⁊ 2 oẽs docet ↄuerſari honeſte⁊ planof. aſperitate. Eñ aplus q bac pyel rat inſtruit di.j. Coꝝ.xiiij. Dijj fiãt honeſte ⁊ fᷣm oꝛdinem. Et cernevid mus ꝙ vᷣbñ dei auditoꝛes diligẽtes ſi ſe cõfoꝛmare moꝛiby om̃iuʒ ſine ofenu loco. ꝓ pꝑſona ⁊ negocio. Sccitem̃ 3 re cũ gaudentibꝰflere cñ fentib j 3 ſtolus dicit ſi. Quis infirmattegonõ — u firmoꝛ.qͥs ſ c ndalizat ⁊ ego nõ vꝛoꝛqdi vtiq;. etꝓpter dicit. ꝙ om̃ity oĩa fich Coꝝ.ix. Vñ Catho. Conſtans 2 res expoſtulat eſto. Tempibymoꝛesſyi ens ſine crimine mutat. Itẽ Saluſt Slbertũ Cõſulo qͥſqͥ eris qͥpacis ut queris. Conſonus eſto lupis amqͥpy nere cupis. Sed hodie itg ꝑuerſiſunt ho mines. vt cũ viderint virũ vel femini no⸗ riby illoꝝ qͥbw ↄuerſat ſe honeſte coaptn. inconſtantie aſcribunt. c tñ h nõſtinc/ ſtantie.ſed pꝛudentie Eñ Warc deßy mula honeſtevite dicit. Sipꝛudentiian plecteris idem om̃ibo vbiq; eris etputr⸗ rũ aut tꝑm varietas exigit ita te accõno⸗ dabis tꝑi.ne te in aliqbo mutes ſed mij aptes. Sicut manmꝰ eadẽeſt ⁊ců inpani extendit᷑⁊ cũ in pugnũ cõſtringit. Vecle Vnde Imbꝛo.in lib.iij. Exgmeron dict. M aqua eadẽ eſt in oĩibo locis coapun Em diuerſitatẽ locoꝝ.quia inter vapoꝛoſi feruet inter vmbꝛoſa frigeſcit. ſole rega ſa exeſtuat.niuiby irrigata in glacieʒ in⸗ reſcit. Scðo verbij dei compat᷑aquept humectationẽ naturaleʒ · Dicit mbi Exameron de oꝑibtertie diei auẽ alitrit omniũ vigultoꝝ diuerſos ſig vſus miniſtrãs. Sic verbũ dei dat ſig lis alimenrũ vt faciãt frucrũ iurnai tatẽ ſue ↄditionis tpe opoꝛtuno Jurni⸗ lud p̃s. Erit tanqᷓ; lignů qͥd plantaʒ ct ſecꝰ ⁊c̃. O q; felices ſunt qͥ mxta iſtã aq — reſidẽt.⁊ qᷓ infelices quiiõge ab en ſtan Verũ licet oiis aqua pumecationeſu eſt vtilis.tñ aqua piuuialis incõpabiin eſt vtilioꝛ. Vñ videmꝰ plus pdeſtan plunis oꝛtulo qᷓ; magna qjntuas aqeiu⸗ nialis.ſic vtilioꝛ eſt aqua modicabitj doctrineeins ad ſaiutẽqᷓ; multa volun na doctrine phoꝝ aut quoꝛicq; gliorn Deutro.xxtij. Cõcreſcat vt pluui oc na mea.fluat vt ros eloquium meum. iðo vocat᷑ iſta aqua.aq̃ ſapient ſalun iheoi auã bůbide ia invobiʒ zn ſn . oe⸗ s eb mwbls mmm ſidise nörql nsßfrn mihn D noicẽba Dulas n nueplere tippicr ſcesbom —— —— —— — — — — ſbohörn ſciſewi puni posin ibo ſeinone hreiim wääß puounn ſwynit pt wodin rrn vchool ini bi uchh ſihder n nchſ mö ſiſttibt blpo ſictib Nſt dino nm pouit in heui nen dihi Vnica ſexageſime Eecein Erin pᷣ· Snpaqugʒ refecionis qucuit ⁊c De hacaq̃ ðꝛin p̃s.ſxvij. Plu — niã voluntarũ ſegregabis deꝰ hereditati rue. Innoẽi doctrinã⁊ gfam volũtariãi. qtis q te datam. km qd gloſa adducit illud aco.j. Volũtarie genuit nos pᷣboyerita tis ſue. Sʒ qͥd dicit. ſegregabis.ſ.a iudeis ad gẽtes ſepatã dabig. Wath · vxj· Aufere — tur a vobis regnũ. Szʒ certe mira Augꝰ. in tractatu de bñdicrõniEſau? Jacob· qre cũ dñs eq̃liter pluit ſuꝑ ſegetes et ſpi⸗ nas. nõ eqjliter iſta ꝓficiũt in bonitate fru⸗ cus.ß frucrꝰſegetis ad hoꝛreũ·ſpinaꝝ pᷣo s Mnttnichn Bnit dcinngii e Indonbub qun cu cinoitt uote mtr mbni unnbn ad ignẽ. Dicit Augꝰ ꝙ h nõ eſt ex ꝑte plu/ nie. ſ ex ꝑte radic. Videat ð vnuſqͥſq; q̃lẽ radicẽ habeat qua trahat pluuiã bonam. DPulcis em̃ eſt pluuia.ſed radit amara coꝛ malũ Hecille. Tertio vᷣbũ dei comparat᷑ nque ꝓpter eins figuralẽ repᷣſentatõeʒ · que eſt pſpicax ⁊ lucida. In aqua em̃— facies humane. vt dicit Berñ. ſiueſtris in libꝛo q ðᷣꝛ microcoſmꝰ. Unde aqua tenet vicẽ ſpeculi ad vſuz paupeꝝ Pꝛouer. xxvij In aq;s reſplendẽt vultꝰ ꝓſpicientiũ. Sic nos in vᷣbo dei ⁊ doctrinq ſacrafaciem aie nre.i moꝛes noſtros ↄſpicimꝰ. Vnde diẽ Bre. ij·lmoꝛal. ꝙ ſacra ſcpturaẽ ſicut ſpe culũ in q̃ facies nf̃avidet᷑. Ibi eĩ feda. ibi pulcra nr̃a cognoſcimꝰ vel qᷓ;longe a pꝛo⸗ fectu diſtamꝰvel q̃ntũ ꝓficimus. Mecille. Pꝛeterea diẽ Ber.ſuꝑ canti.ſer. xxij· Ser mo diuimꝰeſt aqua nõ modo potans ſed?⁊ lauans.dicẽte dño. Jam vos můdi eſtis pter ſermonẽ quẽ locutus ſuz vobis Sʒ pchdoloꝛ multi ſpernẽtes hãc aquã dlariſ ſimã. bibũt de aqua fetida ⁊ turbulẽta· ſcʒ aſtucia hmũdi. t illi q libentꝰ audiunt ↄſilia de tꝑaliboqᷓ ſalutaribꝰ. ſiq́s eis ad ſncra ad vanitates ſecuii ad delecabiia tra q̃s ðᷣꝛ Biere ij. Quid tibi vis ĩ via egi pni vt bibas aquã turbidã· q· d. Duarenõ bibis potiꝰaquã de celo deſcendentẽ. cuiꝰ fons eſt vᷣbũ dei in excelſis. Ecẽi.ſ.qᷓ; aquã deluto ſcki⁊ via fetẽtẽ ⁊ ſtantẽ. Nõ eſt tur⸗ bulentioꝛ aqua niſi in via ita vt eã ⁊ peco ⸗ ra munda degignent᷑ bibere. Verũtamen poꝛcieã libẽter bibũt.ſic hoĩes immunde hſceimmũda libẽter audiũt. Refert Se neca lij. De naturaliby qᷓſtiõiby. ꝙ ea mediũ aque aparẽt groſſioꝛa viden ideꝓbatin ꝑſpectiua. Sic hoĩes munda otãter dicit frãgeret.qꝛ licet m niqꝛ ſp in aqua aſtucie ſecularj vᷣſant᷑ apa rẽt eis maioꝛes qᷓ in rei pᷣitate ſunt. Pu ⸗ tant em̃ ſe nobilioꝛes ditioꝛes ⁊ ſapiẽtio ⸗ res.cũ tñ ſepiꝰſunt vilioꝛes apud hoĩes ⁊ deum. Scðo verbũ dei cõꝑat pani gpter tra Pꝛimo ter ſimilitudinẽ pꝛeparatio nis. Scðopter ſimilitudinẽ conditõnis. Tertiozpter ſimilitudinẽ oꝑatiõis. Pꝛĩo prerſiniitudinẽpꝛeparatòis Sicut ei panis fit de excuſſis F̃nis a palca.⁊ ↄtritis in mola.⁊ igne coctis. Sic vᷣbñ dei dz eſſe purũ a paleis adulatõis.vt vᷣbi dei pᷣdica⸗ toꝛ nulli blandiat alias eĩ eſt adulter nõ pᷣdicatoꝛ. Vñ apłus. Neq; adulterãtes pᷣ⸗ bů dei. Scðo dz ↄteri meditatõe⁊ cogita tiõe deuota. Juxta illud pᷣs. WMeditabar in mãdatꝭ tuis q̃ dilexi. Hocʒᷓ illos qͥ ni⸗ hilqᷓ; ſonat littera in ſcripturis inquirũt cum tñ̃ dicat. Afa occidit.ſpũs aũt viuifi⸗ cat. Et ſaluato? Joh.vj· Verba que locu ⸗ tus ſum vobis ſpũs et vita ſũt. Tertio dʒ igne aſſari.· Ram cruda paſta nõ valet ad comedendũ. Ignis iſte eſt ſpñ ſſctũs qui ĩ mente nf̃agccendit coꝛ ⁊ omnẽ humoꝛem carnalitatꝭ deſiccat. vt dic̃ Ber. ſupꝑ canti⸗ ca ſer xxij· Vñ Ezech · xxiij.ʒꝛ de ſpũſctõ. Tonſument᷑ carnes.i.carnales affectões ⁊coquat᷑ vniuerſa cõpoſitio.i.oꝛnatꝰ ſuꝑ⸗ finus et oſſa tabeſcent.i.rigide et rebelles voluntates reducent᷑ ad modeſtiã · ecce vti litas ſpũſſancti. Sco ðꝛ verbum dei pa⸗ nis pter ſimilitudinẽ cõditionis · Londi tio panis eſtoꝙ cõiter in parua qjntitate ap ponit᷑ ſeruo ⁊ in groſſioꝛi. dño vo vel p̃la⸗ to in magna ⁊ ſubtilioꝛi. Appoſitꝰnõ inte/ ger glutit ſed—— Sic verbũj dei ſim⸗ plicib eſt ponendũ ſimplr⁊ expo⸗ ſitione Pꝛelatis pᷣovel ſapiẽtibꝰ ſubtiliter ⁊accute Nñ aplus dicit de ſe. Ego nõ po terã vobis loqui tanq; ſpñalib ſʒ tãqᷓ; car naliby. Et itex. Lac vobis potñ dedi non eſcam. Et iteꝝ. Sapientiaʒ loqmur inter ꝑfectos. In ſignũ hꝰ xp̃s turbã panibus oꝛdeaceis refecit Joh.vj. Frangit᷑ pᷣo iſte panis cũ expoſitõib ⁊ gloſis ſctõꝝ patrũ interpᷣtatõiby declarat᷑ Sʒ foꝛte in multj locjoquerit᷑ hodie eccla ilð Treñ.iiijPar uuli petierũt panẽ ⁊ nõ erat geret. q ti pᷣdic⸗ tes·pauci tñ vtiliter declarãt miſteria ſcri pturan. Tertio vᷣbũ dei ðꝛ panis e militudinẽ oꝑatõis qꝛ panis oꝑa ſanita⸗ q2 — h F ires ⁊ robur foꝛtitudi s auget.⁊ ne tem vires ⁊ robur foꝛtitudinis auget. põ deficiat ſuſtẽtat. Sic panis pᷣbiði ope rat ſanitatem mẽtj ᷣs · Punis coꝛ hoĩs cõ firmet. Dat foꝛtitudinẽ in vi et in laboꝛe ſuſtentatqꝛ verbum deicontra tẽlatioeß animat et ſuſtentat Vñ. ſicut meditatio et ſcia ſacre ſcripture⁊ yer bi dinini. Tertio vᷣbũ dei cõparat᷑ ſemini. vt F. Et qꝛ ſupᷓ oſtenſum eit in ſermone p⸗ cedenti deñ eiſe ſeminatoꝛẽ et auctoꝛitati⸗ uñ et pᷣncipalem. Nũc aũt videndũ ẽ qũo Hermo. XXXIX poꝛaneñ ⁊ ſerotini. quia certe impo i ieiunos deficiẽt in via· Vñ dicit iero· u per eplaʒ ad Ephe.lij. M nibil ſic in hac vita virũ ſapiẽtẽ tenet et inter turbines et pᷣſſuras mũdi equo aĩo manere perſuadet pᷣdicatoꝛ eſt feminatoꝛ inſtrumental⁊ mi⸗ niſterialis. Dicit᷑ aũt pᷣdicatoꝛ ſemĩatoꝛ et pᷣdicatio ſeminatio ꝓpter plura q fiunt de ſemine. Semen em̃ in manutenet᷑.in ter/ ram picit᷑⁊ opoꝛtuno tꝑe ſemiatur ·⁊ mag nus inde fructꝰexpectat Pꝛimoð verbuz dei cõparatur ſemini. Sicut em̃ ſemẽ ac⸗ cipitur in manu Beñ̃. xlvij. Accipite ſemĩa ⁊ ſeminate agros. Bene dicit. accipite. idẽ. oꝑib implete. Wanus em̃ nñe opera nra ſunt. Eñ Innoẽ.ſuꝑ illud p̃s. Ware ma gnñ ⁊ ſpacioſũ manibyioꝑiby. Semia ð accipe eſt verba dei oꝑib adimplere. Mic dixit pᷣdicatoꝛ egregius de ſe. Non audco aliqͥd loqͥ eoꝝ que ꝑ me nõ efficit xp̃s Se cũdo ſpargit᷑ ſemen vbiq; pᷣdicãdo nõ t̃ in vno loco Iſa. xxxij. Begti qͥ ſemiat ſuꝑ oẽs aquas.h eſt dicere. Beati qͥ pᷣdicatis euangelium om̃icreature. Warci vitimo Quia aque multe populi multi. Ipoc̃ xxij Si fecit xp̃s qͥ ſeĩauit ꝑ ciuitates et ca ſtella circuiens Warci. vj. et Wathei.ix. Tertio pᷣdicatoꝛ ðꝛ ſeminatoꝛ ⁊ ſemẽ vᷣbũ deipter tpis opoꝛtunitatẽ. Tempus em̃ tacendi et tempꝰloquendi Ecẽs.iij. Nunc em̃ opoꝛtune nñũc impoꝛtune ſeminandũ eſt j. Thimo iij. Dicit tñ Salomon Pꝛo uer xv. ꝙ ſermo opoꝛtunꝰ optimꝰ. Vnde Brego. in paſtoꝛali dicit. ꝙ pᷣdicatoꝛ debʒ eſſe diſcretus in ſilentio.vtiis inverbo ne ut lacẽda ꝓferat aut ꝓſferenda reticeſcat. Quarto pdicatoꝛ ðᷣꝛ ſemiatoꝛ et ſemẽ ver bum dei qꝛ ſicut in ſemine expectat᷑ fructꝰ poc eſt merces eterna Jac. v. gricola ex pectat pᷣcioſin fructũ.ſic p̃dicatoꝛ non dz deſperare ſi non ſtatim videt frucum pᷣdi onis ſue· ſed expectet donecafferat tẽ/ — ſible eſt ꝙ verbum dei ſit vacnũ quocingcc derit Juxta ilud Iſa.v. Do de imber et nir decelo.⁊ illucyitranõ̃re titur· ſed inebꝛiat terrãet infunditen⸗ germinare facit eam et dat ſenen ut et panem comedenti. Sicerit verbuʒi egrediet᷑ de oꝛe meo. nõð reuerteturgqu tur in om̃ib ad qᷓ miſi ilud. Heci T „„.. 1 h dicit de pᷣbo ſuo dñs. Dicit eies hoc eſt ꝙegoeum cõparauiaqueqᷓpe m bꝛe pꝛocedit Dicit illud eſſe panemß ch ego cõparaui ilð abo⁊ pam. Dicitil ſemen ·; eſtꝙ non ego ſed dillun rat ſemini. Sicq; patet ꝙreꝝ dictnoi tbema. qꝛ ſemen eſt verbum dei. SMxi ſecũ do gintiu ie ſisconſidtric eſt verbi dei vtilitati magnitudo ytſixt bum dei nõ vacuũ nec inane necaparen/ ter·ſed veraciter et vtiliter in nobis opete tur qͥq deſignat yerbũ ſubſtantialeet em̃ verbũ dei aĩe ſanatiuũ illuminatuit inflãmatiuũ et gle eterne pꝛeparatiume donatiuũ. De pᷣmo patet. Verbũ enin ii ſanat moꝛbũ anime expellẽdo etunmni pcœtm̃. Dum em̃ verbũ dei denote audin homo de pctõ cõpungit᷑ et ſic ſanatn zn g̃a aduocat᷑. Vñ ðꝛin p̃· Miſinerun ſuñj et ſanauit eos. Et licet poſſit etponĩ de verbo incarnato qͥd eſtxpᷣus Johnj Verbum caro factũ eſt. aut de vboinyi⸗ rato.qͥd eſt gra.tñ nõ mimeſtyer deft pᷣdic, eſtverbũ docrinetp̃ierters audito. Vñ Sapie. xvj. ðꝛ. Filios mun tuos neq; dꝛacon neq; venenator yl rũt dentes. Miſericoꝛdia eñ tua dun ens ſanabat eos. In memoꝛia ei ſemo⸗ nñ tuoꝝ extermiñabant᷑? yelociter ſin bant᷑ ne in altã incidẽtes oblinionem. poſſent tuo yti adiutoꝛio. Etſeq; Au neq; berba neq; malagma ſanauit eos tuus dñe ſermo qͥ ſanat omia. Ebi di Fobertꝰ holgoth ꝙ ſermo dei deuote ceptus ſanat oẽs infirmitates pluſqᷓ lagma.qͥd idem eſt qͥd emplaſtrumet he bis coctis cum oleo ⁊ butiro velalij. Licet aũt verbum dei nõ yidct ſinare tim. Non mixꝝ · Exqᷓ eñ̃ eſt mediun i ſtatim nec ſubito efectum inducißꝑ ceſſum tꝑis ⁊ cñ moꝛa anditoꝝ w⸗ ſcendt e Iſide ne etichto ninEti ninbilh anůoſot ſurcn dlitps· pporetei tiſtmei ſnrau tenspu pocioim itcnieor eienc dizcho umithi ſtei vjoin ſewensi hzwene pyꝛrin piobon nydui mnne punpi icin ſidnco irt dunren Musqn ſpſt iluck twiti ninit duhn hün nn Mnnt inn Vnica ſexageſime nertit. Cum ẽ vt dicit Holgoth pꝑ vigin tiannos quieuerit in aĩa.tũc bmo incipit opari. M aũt h dicit de dꝛacone ſignificat dyabolü· Deqͥ in p̃s · Dꝛaco iſte quem foꝛ⸗ maſti ad illudendũ ei. Dicit aũt Iſidoꝛꝰ * ijethimologiax · cap viij. ꝙ dꝛaco licer ſit maioꝛ omniũ ſerpentũ. nõ tñ hʒ venenum in dentibo ſed habet quandãvim in cauda et pᷣbere potiꝰqᷓ; interitu nocetveneni · In notius aũt eſta venenis · vnde ſiquẽ liga⸗ irrit occidit. De qᷓ nec elephas tutus eſt. queʒ nodis ſuis illigar. ⁊ ſuffocarũ gimit. Bec Iſidoꝛꝰ. Zriſtotiles tñ dicit in de. P pꝛierãrity elementoꝝ ꝙ dꝛaco venenoſus eſt ſicut ↄrigit tꝑe regis Nhilippi in arme⸗ nia. Et idem narrat Solinus in libꝛo de mirabilib mundi.qͥ expꝛeſſe dicit ꝙnõ in cauda ſed in dẽtib venenũ habet. Rec ob ſlat ꝙ carnes eius ethiopes comedunt. vt dicit p̃s. Dediſti eñ eſcam plis ethiopum ꝛ poteſt eſſe ꝙ ſibivenenũ ex dentib excu Petrus patriarcha hieroſolimitanꝰ dicit. ꝙ occiſo imediate fel eijciẽ ð eo⁊ ſic nõ ob eſt eſui eoꝝ a quibus comedit pꝛopter tẽ⸗ periem caliditatis. quia eſt frisidiſſimus. Dẽ z Solinus ꝙ mercatoꝛes quibuſdã carminib dꝛacones manſuetos faciũt et eis frena imponunt.q;s inſident et vſq; ad ethiopiam ꝑducentes vendũt Spñaliter ſerpens ſeu dꝛaco dyabolus eſt. qͥ licet nõ hʒ venenñ in capite.tñ hzʒ vim quandaʒ ⁊ foꝛtitudinẽ in cauda. uia licet in pꝛinci⸗ pio bone opatiõis nõ inſidiet᷑ bomini.tñ ĩ randa.i.ĩ fine impedit ne homo bono fine terminet opus ſuũ. Vñ in figura hꝰpꝛ ſer/ pentiꝙ inſidiari deberet calcaneo femine ideſt fini bone oꝑatõis Beñ.· ij· Lontraq iſtũ dꝛaconẽ ſi qq; hominẽ ſua cauda il⸗ ligaueritꝛ eũ a poſito bono deiecerit ẽme dicina verbi dei. Et certe nõ eſt aliqᷓ mñfir⸗ mitas q̃ᷓ nõ ſanet᷑ verbo dei exq dꝛaconis pᷣtus eo ſuperat᷑. Vnde de verbo dei pᷣt di ci illud Au. vf. M virtꝰde illo exibat ⁊ ſana bat om̃es. Scðo diuinũ verbũ eſt aĩe illu minatiuũ ⁊ inflãmatiuũ. Ham ⁊ intellectũ dat paruulis.iluminãdo rõneʒ et affectũ inflämat. Eñ ðꝛ in p̃s. Aucerna pedibus meis verbum tuũ ⁊ lumẽ ſemitj meis·i.il⸗ luminat ad pcepta et inflãmat ad cõſilia qᷓ hunt quali ſemite. Et in alio pſalmo. Pꝛe⸗ „ tit᷑ ſicut medici faciunt ſerpẽtibꝰ ꝑaliquã artẽ vel caudã abſcidũt in qᷓ latet venenũ· ceptum dñi lucidũ illuminãs oculos. Di⸗ cit Innoẽ. Oculos cognitionis ignoꝛã riam.et oculos amoꝛis 5 ↄcupiſcentiqm. Mos illuminat ſacra ſcriptura ꝑ verbum dei et virtutem eius. Mec Innoẽ · Tertio verbũ diuinũ eſt vite et gle donatiuũ. Nã poſtqᷓ; aĩa eſt ab om̃i pctõ ſanata.⁊ ab om̃i gnoꝛãtia illuminata et inſuꝑ igne diuino inflãmata.nõ reſtat niſi vt deducat᷑ ad glo riã. yt dicit dñs Joh.iiij. Qui yerbũ meuz audit et credit eiqͥ miſit me habet vitã eter nam · Ande An.xj. ðꝛ. eati qͥaudiũt ver bum deiet cuſtoduunt illud. Ecce vᷣbidei vtilitatis magnitudo. e v rpretc gin verbis pᷣmiſ⸗ DBix tertio ke ideranda eſt verbi diuini impedimẽtoꝝ multitudo. cũ ðꝛ. verbum dei. Mirabile eſt ꝙ cũ verbuz dei ſit maxime virtutis Jutra illud. Dñs dabit verbum euangelizantibo tute mul⸗ ta. Pſalmo lxyij Innocentius Eirtute mlta.id eſt. virtute ſua que multa eſt. Pð. Wagna virtus eius et tamen nõ ſemper facit fructũ ſed multipliciter impedit᷑ hoc tamen noneſtex ꝑte ip̃verbi ſed ex parte coꝛdis humani. Ende licet aquað ſe dul⸗ cis ſit tñ ſiꝑ terrã ſulfuream excurrit ama ra efficit᷑.ſiẽ patet de aquis marath · et pa⸗ nis licet ſit dulcis palato ſano · tñ infirmo eſt penalis et amarus.vt dicit Augꝰ.in li⸗ bꝛo ↄfeß. Vnde Imbꝛo.ſuꝑ Beati imma tulati.vicit. ño pñtverba dei dulceſcere faucibtuis in qͥb eſt amaritudo nequitie Et licet ſemen purũ ſit dum eſtextra terrã tamen ſeminatũ in terra.⁊ paleis ſoꝛdida tur et luto vilifica⁊ gelu moꝛtificat⁊ ſpi⸗ nis ſuffocat᷑? petra aridat᷑.qᷓ̃ om̃ia ſunt ex parte terre ſuſcipiẽtis ⁊ nõ ex parte dei ſe⸗ minantis. Sunt igitur ſeptẽ impedimen ta q̃ impediũt ne ſemen vᷣbi dei fructificet in mente hominis. Duoꝝ quatuòꝛ ponũ tur in euangelio pñti. Duoꝝ pꝛimũ eſt cõ culcatio trãſeuntiũ.et ꝑtinet ad pctm̃ luru rie Iſa.lj. Poſuiſti vt terrã coꝛpus tjum. et quaſi viã tranſeuntib. Auxurioſienim aperiunt coꝛ et apertum dimittunt omib cogitationibimmũdis exponẽdo De his ðꝛ Wiere.ij. Sub om̃i ligno frandoſo tu pꝛoſternebaris.i.ad omne delectabile qͥd erat aſpectu delectabile.dediſti coꝛ tuum. yt delectatõe mala fruarig. Et Ezech vyj. Diuiſiſti pedes tuos.i affectiones coꝛdis * tui om̃itranſ ennti.i.cudlibet turpi cogira“ rioni Talis fuit ille qͥde ſe dicit Ecẽs · j· Fon pꝛohibui coꝛ meü qn om̃i voluptate frueret᷑. In his ð non fructificat xerbun del ſed quicqͥd audiunt ↄculcant Juxtai lud Ecẽi.xxj. Audiet luxurioſus? bit ei⁊ piaet iliud poſt tergum ſuũ· Süt autem tria que hodie ab hominib ſecula 1culcant᷑ que tñ maximo pꝛecio eſſent ea9e ci ſtudio vencrãda · Pꝛimo ſpõſa xpᷣi. Scðᷣo ꝑſ onachꝛiſti. Tertio ver bachꝛiſti. Sponſa chꝛiſti conculcaturcũ anima hoĩs vilipendit⁊ nõ reputat᷑ꝓaliqᷓ De hac ſpõſa dicit chꝛiſt Sapie. vi · Vãc gmani⁊ queſiui mihi aſſumere ſpõſam et qmãtoꝛ facłꝰ ſum foꝛme illiꝰ. Mãc ſponlut chuſtꝰin fide ⁊ dilectõe Oʒee.ij· Sponſa⸗ bo te mihi in fide. Quantũ aũt amat hanc ſponſam. patet hᷣmo qꝛ ꝓpter eam deſcẽdit a ſupꝛemo celo in vᷣginis vteꝝ. Sco mł tos laboꝛes triginta tres annos ſuſtin uit — Tertio moꝛtẽ durã ſubijt Quis igi᷑ yude ret ſponſam regi conculcare. et tñ ſponſaʒ chꝛiſti nullus vereĩ conculcare. Cõculcat gůt cñ ꝑ peccatũ vilificat Eʒech. xx. Lon culcata es in ſanguine tuo. Secũdo ↄcul⸗ cat᷑ ꝑſona xp̃i. Nõ ð min ſi ſpoſu.exqͥ ⁊ ſpõ⸗ ſus. Iſtud dictu ⁊ auditu terribile eſt.⁊ tñ ven ẽ. Tõculcat᷑ auteʒ xp̃s pᷣmo qñ ĩpctõ moꝛtali ſumit᷑⁊ in fetidũ coꝛ mitti. Vnð ↄquerit᷑. Dui edebat panes meas magui⸗ ficghit ſuꝑ me ſufplãtatiõeʒ. Sed o miſer qũo audes illũ indigne ſumere quem Jo⸗ hãnes baptiſta nõ audebat tãgere.aut pe⸗ trus timuit ſecũ cohabitgre. Exi inquit a me dñe qꝛ hõ pctõꝛ ſũ. Et Tenturio non audebat eũ in domñ ſuã ſuſciꝑe. Nõ ſũ in qͥt dignꝰ Jõ dũs Wat.vij hibʒ d· Nolite ſctĩ dare caniby ·⁊ margaritas nolite ꝓice re añ poꝛcos.ne foꝛte ↄculcẽt eas pedibꝰ ſuis· Scðᷣo ↄculcatxpᷣs a ꝑiurãtib. Deq bus ðꝛ in p̃s · Inimici mei ſubſannauerũt me. Et ĩglio. Eõculcauert me inimici mei tota die. Tertio ↄculcat᷑xpᷣs ꝑ incãtatiões Abacuc j. Taces ↄculcãte ĩpio iuſtioꝛẽ ſe. Tertio ↄculcant᷑ verba xp̃ᷣiq̃ͥ k ſint medi⸗ cine vuinèn nr̃oꝝ.tñ ꝓ nihilo fpůtãt᷑.a ꝙ ad nihilũ iã valẽt ſʒ ↄculcãt᷑ ab hoĩby ſicut ſal abiectũ Mat. v. Emñ̃ ãt ß ꝓuenit.certe ex triby.ſ ꝓpt durã rep̃hẽſionẽ culpaꝝ.q̃ re⸗ pᷣhendũt pdicatoꝛes ip̃os pctõꝛes. Sed are feit repbeſio quã ſeci ſalitar ↄuer/ Bermo. XXXIX ſio. Nõ ů ſunt ↄculcãdi ſʒ amãdiß res.qꝛ melioꝛa ſũt vuneradigen eato/ dulẽta oſcula odiẽt. Scʒoptaſ fun mins e p pctõꝛibo mlta toꝛmẽta ſtati incurrũt on Siẽ patet de Wicheagßan u 3 Ego odi eũ qꝛ nõ ꝓbetat mibi niim Tertioꝓpr aſſertioneʒ pitati. Verins i odiũ parit. Dicit Cribet Ambꝛo.in gu ſug ilð.j· Cox. iij. Vos nobileg nos aut ignobiles dicit. Libereꝛſine adniatder ritatẽ pᷣdicãtes. ⁊ geſta pᷣue vite arguentes grãz nõ hñt apð hoĩes. Piero. q;ʒſupilð Bal· uij Ergo inimicꝰ vob fac fun en dicẽs. ſic ait. Hecẽ ↄditio ßitativt en b inimicicie ʒſcq̃nt᷑ ſiẽ ꝑ adulatiõeʒ pnicoſe amicicie ↄqͥrunt᷑. Hec ile. õð dʒp̃diꝗ toꝛ timere ↄculcg tõzʒ tali.ſʒ audacqi re fitarẽ qꝛ meliẽ ꝓ itate pariſuplcun q ꝓ falfitate ⁊ adulatõe reciꝑe bñicũ e chndũ impedim̃tũ ſemĩs ẽ pluuie cci ⁊terre ſiccis.ꝑqͥd ſignificat indenotit negligẽtig.q̊ ad accidiã q̃ caret hůoꝛe de notõis. Et ðꝛ coꝛ durũ coꝛ accidiſi q nec timoꝛe ↄcutit᷑ nec amoꝛe flecti⁊ iiud ẽppꝛie coꝛ dyaholi. De qͥ Job· xij dict Lo eindurabit᷑qᷓi lapis ⁊teretqj malei cudis. Szʒ de tali ðᷣꝛ· Coꝛ duꝝ malehibit in noniſſimo Ecẽi.ij· Et qio male. en male.qꝛ ꝓ duricia coꝛdis hẽbt duncmn toꝛmẽtoꝝ Pꝛouer.xix. Parata ſůt den⸗ ribo iudicia ⁊ mallei ꝑcuciẽtes ſuloꝝ poꝛibus. E cõ̃tra de bono coꝛdeð inᷣ. Duaz bowifrl deus his qͥ recto ſiti Et Math.v. Bti mũdo coꝛde. Kt uſe Loꝛ mũdũ crea ĩ meðᷣs. Sʒ demiltiso⸗ die ꝓteruis? rebellib poſſʒ diciulðe. v. Indurauert facies ſuas ſup perinkt Zach. vij. Coꝛ ſuũ poſuert vt admn¶ Tertiũ impedimẽtũ ſeis dininiſůrſpu⸗ rũ ſuffocatio. Spine ſũt diuitie.⁊mer qua pũgũt ⁊ lacerãt. retrahůtzreit. Pungũt ĩacqrẽdo cũ laboꝛeEcẽs ii li di vanitatẽ ſub ſole vnẽ ⁊ ſcõm nõhĩlj laboꝛare nõ ceſſat. nec ſaciãtoculieidiu tijs. Scðo qꝛ cũ timoꝛe poſſigẽt Joby Sonitꝰterroꝛ ſpĩ aurib iliꝰ Ternvi cũ doloꝛe ꝑdũt᷑. Siuitie em̃ ↄgreguein lũñ dñi ſui ꝑeunt ĩafflictie peſima· M punctòes podie nõ ſẽriũtſj ſenntpol⸗ infernales. Duartũ impedimẽtel 4. ſure defectꝰ Voec ſigniticat᷑ vůpubi 0paſperici oſtqᷓ; ẽ pᷣdicatoꝛes Fnnt n preg Puintüi pinoo woinẽter gar inn ꝙc peaimẽ iiarg iiA undri udzeẽ m tlion fiod ii ckyid busdure? [mn irſunret duſenin ſau⸗ atyyie ſwape heran hile ſcerpe inen hiseß inties hutis hiſ Uuki put mm ſoh hel ji noꝛt anun coꝛ dradouht uratihhysn Szdemln aiſmo bůn li ꝙxydunu eto tnmun ndinnlx us.Ecem don Wldes Dubnbikihe můc min durmttun Lnſi ni metntin o Sni yig ii Vnica quinquageſime quenũq eſt cauſa· Mñ ſiẽ pbum deicon culcatur per lutum luxurie in via coꝛdis. ita et volucres celi.i.demones comedunt ilind in via coꝛdis.pꝛopter defectumdiau ſure ⁊hꝑſupbiã.qd ẽꝓpꝛie pctĩ dyaboli. yt diẽ btũs Thomas in pᷣma pꝛime. Vbi eiñ nõ eſt dauſura hũilitatꝭ ymo vẽtꝰvani rtatꝭ ⁊ ſupbie oĩa bõa diſſipat · Vñ ſaluatoꝛ Wath. vj. Attẽdite ne iuſticiã vĩaʒ faciatj coꝛã hoĩby. ẽ dicere. ꝓuidete ne iuxta yiã ſemĩetj. qꝛ dyaboliqᷓi latrũculi iter noſtrũ obſidẽt q̃rẽtes nos de pᷣtutib ſpoliare · vt dicit Bregꝰ. in omł·⁊ ̊ maxie ꝑſupbiam Quintũ ĩpedim̃tũ extra euãgeliũ ẽ nimia ꝓfundatio Zᷓni in terra.ita ꝙ hnũ ꝓpt multi tudinẽ terre nõ p̃t libere exire et ſignificat auariciã ꝑ quaʒ hõ trena diligẽs cumulat intĩ ꝙ coꝛ nõ p̃t in deũ eleuari. Sertum ipedimẽtũ ẽ nimia inundatio pluuie.⁊ ſig nificat gulã qᷓ ſemẽ pᷣbi deiĩ coꝛde ſubmer git. Vñ Auẽ· vx ðᷣꝛ. Zttẽdite ne grauẽtur coꝛda vĩa crapula? ebꝛietate. Iſta igit᷑ plu uia dʒ eẽ moderata. Septimũ impedimẽ tũ ẽ lapidum cumulatio nimia.⁊ ſignificqt irã odiũ ⁊ inuidiã. Iratꝰem̃ ⁊ inuidus oĩa cũ lapidibvult vlciſci.⁊ vindicare ſe de oi bus dure ⁊ aſpe. Duo 5ᷓ de mitiby ðꝛ Iẽ. ſ. In manſuetudie ſuſcipite inſitũ vᷣbů qͥd pt ſaluare aĩas vꝛãs. Duã ſalutẽ nob ↄce⸗ dat ſeminatoꝛ verꝰ xp̃s dñs · Amen. Dominica 1 SSermo. X Radetur genti⸗ t bus ⁊illudet᷑ ⁊ fagellabit⁊ ↄſpu etur. Luẽ̃. xvüj. Siẽ dicit magnꝰ di Zugꝰ in ͥdã ſermõe. WMktos filios ði ecit vnicꝰfilidei. Emit ſibi frẽs ſanguine ſuo.apꝛobauit repꝛobatꝰ redemit võditꝰ honoꝛauit ĩhonoꝛatꝰ.viuificauit occiſus. Bec ille. Vult dicere Augꝰ ꝙ hõ multuz deberet põderare paſſionẽ xpi⁊ nõ ita de facili ruere in pctã. Wapie iſto tꝑe qͥ etiaʒ hoies er ſola mala ↄſuetudie peccãt.pᷣſer/ tim ſciẽtes. qꝛ filiꝰdei ꝓpt᷑ ip̃os tanta ſuſti⸗ nuit. ⁊ eos paſſiõe ſua filios ði adoptiuoſ fecit. Qñ ſicut dicit idẽ Augꝰ in li. de vgi⸗ nitate Torꝰnob dʒ infigi in coꝛde q̃totus P nobis fuit crucifixꝰin cruee. Vt igit᷑ ho mines caueãtg pctis ⁊ retrahãt᷑ a vanis et noxijs · ſctã mñ̃ eccla recolit hodie in euan gelio xp̃ipaſſionẽ yt ↄſiderãtes eum talia paſſum ꝓeis.⁊ ii ſibi cõpatiẽdo nõ deli⸗ cijs reſoluãt ſʒ cõpunctõe cõpatiant. Acſi em̃ diceret eccla filijs ſuis ⁊ vnicuiq; ip̃oꝝ hõ noli tiñ amitte bñficii. ꝓpterea xpᷣs dñationi moꝛt ſe ſubdidit vt te ð iugo do minationis dyaboli erueret. Ille ſuſcepit moꝛtꝭ ſeruitutẽ vttibi tribueret vite eterne libertatẽ.inqͥt Imbꝛo. ſuꝑ pᷣs. Bti ĩmacu lati. Ac ſi etiã diceret xpᷣs. O hõvideqᷓꝓte patioꝛ.nõ eſt doloꝛ ſiẽ qͥ crucioꝛ. Ad te cla⸗ mo q pꝛo te moꝛioꝛ. Vide penas qͥbo affli⸗ goꝛ.vide clauos qby ↄfodioꝛ.⁊ lʒ ſit tãtus doloꝛ exterioꝛ. intꝰtñ ẽ planctꝰ qᷓuioꝛ.cũ te tam ingratũ paſſiõis mee exꝑioꝛ ⁊ intueoꝛ Ita diẽ Ber· ſuꝑ cãtica in ꝑfona dñi in qͥ; ⸗ dã ſermõe. Cũ igit᷑ paſſio xp̃i nr̃m amoꝛeʒ marie ad xp̃m afficit ⁊ nrãz deuotõʒ blan dius allicit.iuſtꝰexigit ⁊ artius ſtrigit.vt dicit Berñ.ſupꝑ canticg ſer xx. merito eccla recolẽs nrãm redemptõʒ tã caro pᷣcio em ⸗ ptamponit xp̃s toꝛmẽta. ſic ipᷣe pᷣdixerat in vᷣbis ꝓpoſitj · Tradet᷑ inqͥt gẽtibo⁊ ilude tur. In qͥby vᷣbis deſcribit᷑ modus nfe re ⸗ dẽptiõis.qͥ nõ fuit ↄueniẽtioꝛ q ꝑ paſſio⸗ nẽ xpᷣi Que qdẽ paſſio fuit triplici pꝛiuile gio oꝛngta. Pꝛimo ſiqͥdeʒ paſſio xÿp̃i fuit ð tioſa. Scðo qꝛ fuit doloꝛoſa Tertio quia fuit copioſa. Que tria bꝛeuiterꝑ oꝛdinem tranſcurramu¹s. Di 1paumo ꝙ in vᷣbis pᷣmiſ⸗ 1— N P ſis deſcribit paf ſio xp̃i vt ̃tioſa. Iſta gp̃a aparet expluri bus· Si em̃ aduertamꝰqͥs q̃ntuʒ ⁊ ꝓpr q̃s paſſus eſt. certe inuenimꝰ qꝛ oĩa fuerũt de gr̃a. Et pᷣmo ſi attẽdamꝰq́;s paſſus ẽ. quia vnigenitꝰfilꝰdei ĩquẽ ãgeli deſiderãt ꝓſpi cere.j. Perſ. ⁊ qͥẽ ſplẽdoꝛ⁊ figura deipiis Beb j. Iſte inqᷓ; qͥ cũ ðo pĩe ſedẽs ſuꝑ che rubin ĩituet᷑ abyſſos ⁊qͥ oĩa q̃cũq;ʒ voluit fe cit ĩ celo ⁊ in terra in mari⁊ in oĩ abyſſis nõ eſt dediqtꝰpati ꝓ nobis. Vñ ad Tytũ ij.vᷣꝛ. Dedit ſemetipʒ ꝓ nob vt nos redime ret ab oĩ iniqͥtate. Iſtã grãm erga genꝰhu ⸗ manũ admirãs ip̃e filiꝰdei dicit Johã.iij. Sic deꝰdilexit mũdũ vt filiũ ſuũ vnigeni tũ daret ꝓ nobis. Dõ tractãs Rupertꝰlin conien ſer · xxx. dicit ꝙ optimo mõ dandi ⁊ pleniſſimo datꝰeſtꝓ nobis creatoꝛ.cum factꝰeſt talis qͥ perpetuo ⁊ pfecte frui poſſe mus. Dõ vtiq; factũ eſt ꝑ eins natiuitateʒ ⁊ paſſionẽ. Lerte maxima dilectio apparu it in eo erga hoĩeʒ qñ deꝰ factus eſt filius d 4 Permo. homiĩs vt ſugeret vbera regens ſydera et riret panis ·ſitiret fons. doꝛmiret lur. ee via fatigaret᷑ falſis teſtib vᷣitas occultaret᷑ iudetviuoꝝ ac moꝛtuoꝝ a iudi ce moꝛtali indicaret᷑. ab iniuſtj iuſticia dã naret᷑.agellis diſciplia cederet᷑ ſ inis bo trus coꝛonaret᷑ htus infirmarei.ſalꝰ vul⸗ neraret᷑ vita moꝛeret᷑. Bec Angꝰ. So ſiattẽdamꝰqjntũ paſſus ẽ·⁊ certe multũ. qꝛ a plãta pedis nõẽ inuẽta ĩeo ſanitas · Rõ eiñ ĩ vno mẽbꝛo ß ĩ oĩby paſſus ẽ. Juxta il ludpᷣs. Foderũt manꝰmeas ⁊ pedes me⸗ os. dinumerauerunt oĩa oſſa mea. Rec in mẽbꝛis exterioꝛiby ti ſʒ etiã interioꝛibus qꝛ in coꝛde. Juxta illud. t coꝛ meũ dere⸗ kãt me. Tertio ſi ↄſideremꝰwr qͥ;s paſſus eſt. Dicit ãt Petrꝰaplus.j. Pe iij· Eps pꝛo nob moꝛtuꝰeſt inſtus ꝓ iniuſtis. Et paulꝰ Roꝝ v. dicit. Euz adhuc infirmi eſſemus rpᷣus moꝛtuꝰeſt ꝓ impijs. Vix enim quis ꝓ iuſto moꝛi. Hã ꝓ bono foꝛſitan qͥs au⸗ deat moꝛi. Cõmendat ãt deus charitateʒ ſuã in nobis. Qñ cũ adhucpctõꝛes eſſe⸗ mus xp̃s ꝓ nobis moꝛtieſt. ec ibi. Nõ ſolũ ajt tuncꝓ iniuſtis impijs ⁊ pctõꝛib dignarus eſt moꝛi.ſed ⁊ nũcquotidie iniu ſtis et peccatoꝛibus permittit ſe dari in ſa cramento altaris.quia iniuſti ſunt eoipſo quo peccando fiunt ingrati. uod qntuz xp̃us ſibi ponderet oſtendit Buguſtinus in quodã ſermone ð die iudicij dicens ex pſona xp̃i ad peccatoꝛem et ingratũ. Eur me grauioꝛicriminũ tuoꝛũ cruceqᷓ; illa in qua q̃ndam pependerã affixiſti. rauioꝛ mihi eſt crur criminũ tuoꝝ in q̃ moꝛtuus pendeo.qᷓ; illa in qua quondam moꝛtẽ oc aſurus tui miſertusvolens aſcendi. Hec ile. Jitam ergo pietatem amoꝛem et gra⸗ tiam qua nos ita gratioſe redemit. et om̃i tempoꝛe et maxime hodie quando maxi⸗ me temptamur a mundo carne et dyabo⸗ lo debemus meditari et recoꝛdari dulci⸗ ter. Vodie enim temptat mũdus vanita tibus. quia vnus vanug homo alium ad vanitatem pꝛotrahit. Taro noſtra currit ad delicioſa et ſuauia.⁊ dyabolns ſugge rit noxia et ſuperba. Tontra que omnia aſſio domini eſt meditãda. pᷣſertim reco⸗ ndo · ex q̃nta pietate ⁊ gratia fuit ꝓ nobiſ pcrõꝛibꝛ indignis facta. Hihil em̃ ita ho minẽ excitat ad deuotionẽ ſicut memoꝛia yaſſionis tpr Sa nguis ãt xp̃ieſtſummũ — medicamentũ ariditatis coꝛdis noſt. goth ſupli⸗ —„ cauſat cementũ ſolidi. Pꝛimo fer B Dicit ãt Robert hol bꝛũ Sapie.cxj.ꝙ ſangnis hüan naturalit· Pꝛimoq ſecdat ignir Scðo qꝛ fanat coꝛpylanguici. Lmor nñ aridũ. Dicunt nat᷑ales ꝙ ſi igu arefactũ.oprimũ remediũ eſtſtati in nci pio arefactõis apponere ſa nguinẽpig Harrat eriã Bermes egiptiꝙroſirin lantatũ ĩ terra cõmixta cũ ſangiieadu oꝛẽ modicũ ignis om̃i tꝑe anni pꝛoant roſas· Woꝛaliter hõ eſt qigrboꝛ dut Marci.vij. Video hoies qſi arboꝛes areſcit tuncꝑ pctĩ qñ ⁊ de deonð cogi vt deberet. qͥtunc nõ hʒ deuotionẽ nerf cit delectabiliter que dei ſunt. Johels ⸗ . Tigna agri aruerunt q conſuſũ eign „ dium a filijs hominũ. In iſto ðcaſuròc melius qᷓ; ad radicem coꝛdis talis perp⸗ ne apponere ſanguiem chꝛiſticalidumper meditationẽ deuotam. Iſta enim medij/ tio accendit ſtatim amoꝛeʒ in hoie quiet caloꝛ naturalis hominis. Tali amoꝛe go cẽſus erat Bernardus qͥloquẽs adjni ſer xx.ſuꝑ cantica ait. Super omnn⸗ dit te mihi amabilem bone hucalit paſt onis tue quem ꝓ me bibiſti. opus noſte redemptõis. Hic em̃ ſuꝑ oĩa amoꝛemno/ ſtrũ ſibi vendicgt. hic noſtrã deotõcʒb diꝰ allicit. Hec ille. Et ideo ſicut dicit ipo ſtolus Bebꝛe.ix. Oĩia pene fm legeni ſanguine mundantur.et ſine ſanguis e fuſione non fit peccatoꝛũ remiſſio. Sii ſanguis fecundat lignum aridum. Seci do ſanguis ſanat coꝛpus languidiʒ Sic enim legmus conſultũ Conſtanlinoin⸗ peratoꝛi lepꝛoſo ꝙ balnearetur in ſungu ne calido pueroꝛũ etcuraretur. Refeni am Bolgoth vbi fupꝛa.ꝙeſt quedmi⸗ firmitas pueroꝛũ etvocatur crugles pen culoſa vaide niſi per aliquod remediũ ⸗ raretur. Eſt autem remedium tale conn can puervngerurünſuncton pꝛins iſtum moꝛbum paius fuert · modo coꝛpoꝛis noſtri moꝛtalitas eimi bilis infirmitas. quia continue molim ßm Senecam · Vt ergo iſta infimibn raretur in nobis.i de moꝛtalifirmi⸗ moꝛtales paſſus eſtÿs vtꝑ eius ſungu⸗ nem ⁊ moꝛtem nos ad immoꝛtgliutẽ niremꝰ Einde Bemardus inqdſem ſe u n pe nu lb vau zuh i auni ing 5 rhurlin genbüt uuerun jdiinq beret. neaen Moꝛali dopih beecoi finmeo civinpu k cſentſuns utemet nnecit ets g netſun utme melec idnrn Unse Syhei gund hungu nehti eguy ſonen chuid diur wlith tufa wiote dr ſimi ſn an n hnn anpiis Nci⸗ ſiwni Dominica quinquageſime O bone iu qͥd tibi et moꝛti nos deliqmꝰ Itu ſoluis. nos peccauimꝰet tu luis · Pal⸗ ſioergo tua ẽ opus ſine exemplo.gp̃a ſine merito. cgritas ſinemõ. Beneergo dictuz eſt ꝙ paſſio ſua fuit gratioſa. Tertio ſan/ guis cauſat cementũ ſolidum. Refert hol ßoth vbi ſupꝛa. M antiqui volentes face/ re edificia perpetua cementũ humano ſan guine miſcuerunt. Vnde etiaʒ de vertigri no rege Bꝛitha nie in hiſtoꝛia Bꝛitonum dicitur. M cum edificaret turrim in mon ⸗ te Eury in vallia. Quod cementarij ð die operabãtur tellus alio die abſoꝛbuit. Cõ⸗ ſuluerunt ergo magi dicto regi ꝙ iuueneʒ q̃ndã inqͥri faceret qui pẽeʒ terrenũ nõ ha beret. Tuius lapides et cementũ ſangui⸗ ne aſperſipᷣſtarent ſolidũ fundamentum. Moꝛaliter ante xp̃i paſſionẽ ſic erat ĩ mũ do ꝙ qͥcqͥd hoĩes edificauerunt q̃ntũcũq; bene edificarent.moꝛaliter bñ viuẽdo.to ⸗ tũ immediate abſoꝛbebatur a terra. quia oẽs in puteñ inferni deſcenderũt.nec ſta⸗ re potuit edificiũ meritoꝛũ donec aſperſi eſſent ſanguine iuuenis qͥ pꝛẽm non hiet in terra.et h fuit xp̃s quifuit in celis ſine matre.et ĩ terris ſine patre Bebꝛe.xij. Ic⸗ ceſſiſtis ad mediatoꝛem noui teſtamenti ihm et ſanguiuis aſperſionem melius lo/ quentem qᷓ; Abel. Iſto ergo ſanguine ce ⸗ mentů eccleſie melius conglutinatur et ſo lidatur vt deo amoꝛe indiſſolubili inhere amus qui pꝛius pꝛocul ab eo diſtabamꝰ. Ephe.ij. Nũcãt in chꝛiſto ihu vos qui ali quando fuiſtis longe. facti eſtis pꝛope in anguine chꝛiſti. Unde ſtatim poit paſſio⸗ nem xp̃i omniũ credentiũ factũ ẽ coꝛ vnũ et aĩa vna in xp̃o. Et h vtiq; nõ niſi ꝑpaſ⸗ ſionem xp̃let ſanguineʒ per quẽ charitas chꝛiſti diffuſa eſt in coꝛdibus fidelium. vt dicitur Romanoꝝ.v. Sicq; patet pꝛima noſtrithematis particula. queyt deductũ ett ſufficienter oſtendit ꝙ paſſio xp̃i quam modo recolit eccleſia fuit gratioſa. B ſecundo zerie ſiderandi eſt qũo paſſio xp̃i fuit doloꝛoſa. qᷓd oſtendũt vᷣba noſtri thematis · um ðᷣꝛ. Illudet᷑flagellabit⁊ conſpuet᷑. Iſte doloꝛ cauſatus eſtchꝛiſto ex triby. Pꝛimo ex ꝑte ex ꝑte crucifigẽtis Tertio ex ꝑte crudelitatis pene Nnagoge. De pmo patet in pᷣs·liij. vbi xpᷣs conque/ rendo de malicia dolo et fraude Jude ſic ait. Si inimicus meus malediriſſet mihi ſuſtinuiſſem vtiqʒ. Et ſi is qui oderat me ſuper me magna locutus fuiſſet.abſcõdii ſem me foꝛſitan ab eo. Tu vero hõvnani⸗ mis dux meus et notus meus. ui ſimul mecũ dulces capiebas cibos in domo ði qmbulauimꝰcũ ꝓſenſu· pᷣs.lüij. Et ponũ̃ ibi plura doloꝛe plena ⁊intollerabilia ᷣm Innocentiũ. Pꝛimo em̃ intolerabilis eſt perſecutio q fit ab amico. Sco qñ eſt im Puiſa. Tertio ſiẽ illata a ſocio ſecretoꝛum Quarto qñ fit ab illo qͥ deberet eñ docere Muinto ſi inſertur a familiari. Sexto ſia commenſali. Septimo ſi a contubernali Mec om̃ia fuerunt in Juda. pꝛopter qͥd eius traditio fnit xpᷣo nimis doloꝛoſa. Ex quo patet ꝙ quanto plura dona quis re⸗ cepit a chꝛiſto.tanto grauius peccat cõtra chꝛiſtũ. Vnde grauius peccat ſenexqᷓ; iu uenis. quia plura habet.ſcʒ etatem et ſapi entiã maturam. Et grauius rex vel pꝛin ⸗ ceps qᷓ; miles vel ciuis vel colonus et gra uius diues qᷓ; pauper et grauius ſpalis qᷓ ſecularis et grauius regularis qᷓ; ſpa⸗ lis. Vnde dicit Innoẽ ꝙ per maliciã Ju⸗ deß ſignificantur octo partes ingratitu⸗ dinis religioſoꝝ.ſcilʒ inhũanitas ·inmici cia.ſcandalũ.ꝓditio.ↄſilioꝝ reuelatio.in⸗ hoſpitalitas.deuiatio.et contradictio.que dens grauius tolerat a religioſis qᷓ; alijs quibuſcũq;. Secundo iſta paſſio fuit do⸗ loꝛoſa chꝛiſto ex parte crucitigentis ſyna⸗ Fe hrine em̃ in tota vita ſua multa ona fecit iudeis plus qᷓ; alijs gentibus. Juxta illud. Non fecit taliter omni natio⸗ ni.et iudicia ſua nõ manifeſtauit eis.ſicut iudeis. maxime cum tantum eſſet notus in iudea deus. Et cum vt ipſe ſaluatoꝛ di⸗ xit.ſalus tantum ex iudeis eſt. Johannis iiij. Vnde ipſe dicebat eis quaſi ammiran do eoꝛũ maliciam per cos contra eũ con ⸗ ceptam. Wulta bona oſtendi vobis. pꝛo⸗ pter quod hoꝝ opus vultis me lapidare. Johx. Iſta bñficia enumerãs Plalmiſta pſalmo.xxxiiij · dicit in ꝑſona xp̃i. Ego au⸗ tem cum mihi moleſtieſſent. Innocẽtius. ſcʒ iudei. induebar cilicio.id eſt. ſub car⸗ ne moꝛtali latebam. nec oſtendebam po⸗ tentiam ſumendo vindictã. Ecc pꝛimum beneficiũ · ſciz manſuetudo oxi q 7 Scm fuit hůilitas. Tertiũ fuit ieiunii. 5. ubdit. Humiliabã in ieiunio anma meã ec dubiũ qͥnꝓ hoibnõp ſe ieiun bat· uartũ fuit deiideriũ qͥ ſalutem eoꝝ deſiderabat. Sicut patet oh. vf. Veceſt voluntas patris meiqui miſit me vt ome uod dedit mihi pater non perdam exeo. Quintũ eſt quia pꝛo eis oꝛauit. Ideo ſub ditur et oꝛatio mea in ſinu meo conuertẽ/ tur. Innocentiꝰ Ego homo oꝛabam ad me deum. Sextum eſt quia eos diligebat Vnde addit. quaſi ꝓximũ ⁊ quaſi fratreʒ noſtrũ ſic cõplacebã.i.habui eos ſicut ffa tres et pꝛoxumos. Septimũ eſt qꝛ de pe catis eoꝝ dolebat. Vñ addit. quaſi lugẽs et contriſtatus. Innoẽ. de peccatis eoꝛuʒ ſic humiliabar cõpatiendo eis. Auce. xix. Videns ciuitatẽ feuit ſuꝑ illam. Duantã autem maliciam retribuerũt ſibi iudeiꝓ pꝛedictis beneficijs oſtẽdit idẽ pſalmiſta ibideʒ paulo ante dicẽs in ꝑſona xpi· Am̃ gratif abſcõderũt mihiinteritũ laquci ſui ſuꝑuacue expꝛobꝛauerũt aĩaʒ meã. Botã ter dicit grati.i.ſine cauſa.ſicut Pilatꝰ con feſſus eſt palam.ego nõ inuenio ĩ iſto cau ſam vllã. Vel diẽ ᷓ̃tꝭ Eᷣm Innoc.i nõ ↄdu ctivt milites. Wath · xxviij· Bratis ð ab⸗ ſconderũt laqueũ fraudulentie vt me in⸗ terimerent.qñ ſcʒ ↄſilia faciebant et inſidi as mittebant vt mead moꝛtem traherent Joh xj. Lollegerunt pontifices et pharti⸗ ſei conſilium. Supuacue expꝛobꝛauerũt animã.i.obpꝛobꝛijs accuſauerunt animã meam.querentes eam perdere ſuguacue. id eſt. intiliter vel ſine cauſa. Et in iſto ver ſu ᷣm Innoẽ. multiplex malicia ipᷣoꝝ de ⸗ ſignatur. Innuitur em̃ pᷣmo eoꝛum mali⸗ cia. quia gratis. Secundo fraudulentia. quia abſconderunt. Tertio crudelitas.qꝛ interitum. Quarto ſtulticia. quia ſuperua cue. Quinto contumelia. quia expꝛobꝛaue runt. Sexto pꝛeſumptio.quia aĩaʒ meaz. Alias etiã ip̃oꝝ malicias idẽ pᷣs.ibidẽ in fra enumerans dicit. Pꝛimo.qꝛ aduerſus xpᷣm letabantur et ei inſultabant. Vñ diẽ Aduerſum me letati ſunt. Secũdo.quia ↄtra eũ ↄſpirabant.vt pʒ Wath· xxvj. vbi ↄgregati fuerunt vt Ihm dolo tenerent et occiderent. Tertiũ eſt. qꝛ eñ flagellabãt Ideo addit. Congregati ſunt ſup me fla ⸗ gella. Duartũ eſt. quiq eñ ignoꝛantem re/ putabant. Vnde addit. Et ignoꝛaui iad Hermo. XL modũ ignoꝛantis me habul e tatus fui· Duintum fuit ſ in din tur. Diſſipati ſunt.iꝑ ſciſma diuii üſeu dam dicebant. Non eſt hic pomo qqu ſabbatum nõ cuſtodit. Alij dichene poteſt bomo peccatoꝛ hec ſigra ficrgi ſciſina erat inter illos. Sextum funt i obſtinatio · Vñaddit. necchpũci So mñ fuit eoꝝ doloſitas· Vñ dit Th rũt me Wath xxij Quiq me tetun pe crite. Wath · xxvij. Siilidei es deſchq de cruce. Octauũ fuit deriſio eoꝝ cũdi Subſannauerũt meſi ubſannatöneift⸗ quẽti. Honũ fuit crudelitas eoꝝ di frenduerũt ſuꝑ me moꝛe feraꝝ dentihſnj is.i.dentiũ colliſione ſeuiciam coꝛds ſu expꝛimebant. Ecœ qᷓ; doloꝛola paſſo pp tantis beneficijs reddere xp̃o tantam⸗ ficia. Vnde xp̃s aggrauando peccatũij deoꝛũ dicit Lanticoꝝj. Filij mamis me pugnaueft ↄtrame. Dõ exponit Ber ſi cãtica ſer. xxx. Filij matris meei Inns Eayphas et Judas filij ſynagogeſfuerit qui pugnauerũt contra xpᷣm ſuſpendẽts eum in ligno. Quantus autem doloꝛin⸗ pugnaria fratre matris eiuſdem. Sʒio⸗ tãter dicit matris mee.id eſtſynagoge n pis.qꝛ nõ habebant deñ pꝛẽm ſederpi diabolo erãt.homicidevtiq; ſiẽ⁊ ile hon cida erat ab initio. vt ðᷣꝛ Joh.viij. Tem iſta paſſio fuit doloꝛoſa ex ꝑtecrudelinis pene. Tanta enim fuit crudelitas etacen bitas doloꝛis ꝙ om̃ia que potuerũtepcw⸗ gitari ignominioſioꝛa ĩ om̃ibus mẽdꝛs fuerunt irrogata xp̃o. Juxta illud qͥipe de ſe dicit in in pſalmo. lxxxvij ad patrem Super me conſirmatus eſt furoꝛtunsi verſus es vehementer et perfecte iuns mihi. Et quare. quia om̃es fluctus wob induxiſti ſuper me. Innoẽ exponiti eſ omiĩa genera toꝛmẽtoꝛũ. Joneij Vnnes gurgites tui⁊ omẽs fluctus tui ſuper ne trãſierunt. Certe magna crudelitas n inter latrones ſuſpendere Iſaie lij Lun iniquis deputatus eſt.⁊ maxime im mo tuum vulnerare.vt patet Johannis · Binc canitur in ymno uo vulneralus inſuper mucrone diro lancee · Et diarm dira lancea.cum tamen dicatur · dulæ lig num. dulces clauos. Et hoceſt ideo q magna crudelitas fuit moꝛtuum mlnn re. Moc eſt ꝙ Salomon in perſona d aret wl tignoꝛ aputp ninitett deideri y bisectoper des h zſnopho Fu ſcöcl ſint un fgglabi Vin ſni füclh retnd tun ntjj ndi wpin ſinc di ih uhyn ohn ſwayi iri duyc cic wilt oehtf hohn nni afin t 5 Dominica quinquageſime ciigentiũ dirit Sapie.ij Moꝛte turpiſſi ma ↄdemnemꝰeũ. ↄtumelijs et toꝛmentis interrogemꝰ eũ. Turpiſſima non ſolũ ſed etiã crudeliſſima. qꝛ ꝑ totũ coꝛpꝰitat etiã er doloꝛe illo aĩa xpi maxime doleret Jux ta illud qͥd ipe ↄquerit in pſalmo. lxxxvij. Repleta eſt malis anima mea malis dicit Innoẽ pene nõ culpe. Zĩa em̃ xp̃i cõpati⸗ ens coꝛꝑi repleta fuit pena ⁊ doloꝛe. Ma thei.xxvj. Triſtj ẽ aĩa mea vſq; ad moꝛteʒ Oſtendũt iſtã doloꝛoſam paſſioneʒ verba thematj.cũ dicũt. Illudet᷑ flagellabit cõ⸗ ſpue crucifiger᷑? occidetur. Ad quid autẽ iſta oĩa ſuſtinere voluit.certe nõ ad aliud mſi ad ſalutẽ noſtrã. Nam vt ait Hieroni mus ſup Wath. Cõſpui voluit vt nos la uaret. velari voluit yt nobis velamẽ culpe et ignoꝛantie coꝛdis noſtri auferret. In caput percuti vt caput noſtrum Zdam ſa nitati reſtitueret. olaphis cedi etverbis derideri.vt nos ei labijs ⁊ manib?⁊ ver/ bis et operibus applaudamus. Tanto ðᷓ deus ab hominibꝰ magis eſt honoꝛandꝰ qnto ꝓ hominibo indigna ſuſcepit. Inq́t Bre. in quadã omelia. D 5— ꝙ in v.pᷓ·deſcribit N 1N tte rti0 paſſio tp̃ivt copio ſa. Oð colligit᷑ ex oiby vᷣbis nñi thematis ſimł᷑ ſumptꝭ.cũ ðꝛ Trodet᷑ iludet᷑ ↄſpuet flagellabit᷑. et ſic de alijs. Ad h em̃ vt dicit Berñ.in om̃ib mẽbꝛis voluit pati vt om niby mẽbꝛis ſui miſtici coꝛꝑis.ßᷣ eſt om̃ib fidelibo ſuis copioſam ⁊ ſufficientẽ oſtẽde ret redẽptionẽ. Vñ dicit Leo papa in ſer⸗ 5 ieiunio ſeptimi mẽſis.& effuſio ſangui nis xp̃ip iniuſtis tam potẽs fuit ad pᷣmiũ tam diues ad pᷣciũ.vt ſi vniuerſitas capti uoꝝ in redemptoꝛem ſuũ crederet.nulluʒ tirãnica vincula retinerent. Et Zuguꝰ.de pᷣbis dñi dic. M ſitotus mũdus cũ moꝛ/ te xpᷣi apendatur minus videt hãe. Hinc ðꝛ in pſalmo. Quia apud dñm miſcia et copioſa apud eum redemprio. Sed di. qũo copioſa redemptio. exqͥ tam mltiper ⸗ eũt q̃tidie. et multi vocati pauci electi. Rñ deo ꝙ copioſa ẽ redemptio q̃ntũ ad ſuffi⸗ cientiã. qꝛ omnes ſufficit ſalugre qͥ ſaluari yolũt.icet nõ ſit copioſa ad efficaciã. qꝛ nõ oẽs efficit ſaluos.illos pᷣſertim qui ſaluari nolunt. Uñ̃ ihe xp̃s vult om̃es ſaluos fie ri. vt ðꝛ.j. Thimo.ij.non tamen om̃es ſal/ in fiunt quia non om̃es yolunt. Vuis er go locus erit deſpationi.exquo tam copio ⸗ ſa eſt redemptio per paſſionem xp̃i. Ouis deſperabit de xp̃o ꝙ dabit veniam et glo⸗ riam.exquo dedit ſanguinem ſuũ et aniaʒ pꝛo peccatoꝛib. Eum enim deſperatio ſur gat ex triplici conſideratione. vel culpe ſiẽ in Juda.vel offenſe ſicut in Laym.vel pe⸗ ne. vt in Saul.ij. Regũ vltimo. Ecce ſan ⸗ guis xp̃i mundat culpam. Ham confiden dum eſt ꝙ deus non voluit deiectationeʒ culpegpter cuus odium effudit ſanguinẽ Apoẽſ. Dilexit nos et lauit nos a peccatꝭ. Water lauat puerus in aqua. Sedxpᷣus nos in ſanguine. Secũdo conciliat offen ſam.ↄfidendũ eſt ꝙ pater cõdonabit peni tenti filio. exquo dedit ſanguineʒ peccato ⸗ ni. Colo.j placuit per ipſum recondiliari. Tertio exfoluit penam quig gufert eterni tatem et mitigat acerbitatẽ Ende iam nõ opoꝛtet de pena computare cuz aliquo qᷓ; cum eius vicario.tam care emit nos ꝙ po ſtea non fuit qui retrahere poſſit foꝛum j. Petri.j. Non coꝛruptibilibꝰ auro aut ar⸗ gento empti eſtis Hec tria figurata ſũt in paſſione. quia inclinauit caput in ſignũ re miſſionis offenſe. Exiuit aqua de latere ĩ ſignum ablutionis culpe.et ſanguis in ſi⸗ gnum redemptionis pene. Mathei.xxxj. Mic eſt ſanguis qui pꝛo vobis et pꝛo mul tis effundetur in remiſſionem peccatoꝛũ. Et ideo Berñ ſuper cantica ſermone.xxij dicit. Paſſio tua domine ihu xp̃e vltimuz refugium.ſingulare remedium.deficiente ſapiẽtia.iuſticia non ſufficiente.ſuccũbenti bus meritis.illa ſuccurrit. cum defecerit virtus mea. non conturboꝛ · non diffido. Sccio quid faciaʒ · Lalicem paſſionis xpi accipiaʒ ⁊ nomen dñi inuocabo. Becille. Et ſermone. lxj dicit. Quid tam ad moꝛtẽ quod nõ xp̃i moꝛte ſaluetur. Si ergo ve⸗ nerit in mentẽ tam potens tam efficax re medium.nulla poſſum moꝛbi malignita ⸗ te terreri. Et ideo liquet erraſſe illum qui ait. Maioꝛ eſt iniquitas mea qᷓ;xt veniam merear. Bec ibi. Eonfidenter igitur ſpere mus in paſſione xp̃i⁊ tutierimus ab om/ nibus inſidijs mundi carnis et dyaboli.ꝑ quã euademus culpam.ↄſequemur venià gratiã et tandem gloꝛiã. Id quã nos pdu cat pater. ⁊̃. Dominica nuitguagelim. 11 SermoRLI 8 Ecus quda3 ſe debat ſecꝰviã mẽdicãs Tu. viij S dirbrñs Ang in ii· deca itate. deus medicamentũ eſt nõ ſano re⸗ gulaẽ pᷣuo· babitatio deſerroluxtenebꝛo ſ. Pet ile. Et expmit h vugꝰ qᷓtuoꝛ defe ctus hñane ↄditiõis · ſcʒ lãguoꝛẽ ĩ potẽtia agibiiq̃ntũ ad opatõʒ boni · dep̃uatõz in eupiſcibili q̃ntũ ad elctõʒ boni · deferrõʒ n maio q̃ntũ ad defectũ ĩiraſcibili. ⁊ceci⸗ tatẽ ĩelctõe q̃ntũ ad cognitõʒ ĩ rõnali. Vo uit ð dicere Augꝰ ꝙ gemhũanũ ex pᷣuari crde pᷣmoꝝ pentũ pᷣmiſſa mala icurrerat. tũ qꝛ lãguiduʒ erat oꝑari bonũ ex ſe iuxta ills.ij. Eoꝝ.iij. Nõ ſumꝰſufficites cogita re aliqda nob q̃iex nob · tñ qꝛ erat depᷣua⸗ tũ vt potiꝰcupiſceret malũ ꝓ bono Iſa. v et diuite ecemo ateria ſi b bie. Uñ Zug. in q̃dã epla. Vicia ceter i Ue q dicit bono malũ ⁊ malo bonũ.tum tertio qꝛ erat deſertũ ĩ maloa q̃p ſereſur⸗ gere nõ potat.iuxta illð pᷣs. Intivꝰ ſumili mo ꝓfũdi.⁊ nõ eſt ſuba.i.·quxiliũ.tů q̃rto q erat obſcuꝝ ⁊ tenebꝛoſũ vt nõ hãet debi tã⁊ verã cognitõʒ veria falſi Vñꝓpha cõ⸗ q̃rebat᷑. Coꝛruit ĩ plateis eꝰitas Quia nõ fuit qͥ genꝰhũanũ a pᷣmiſſis defectiboli beraret.vẽit dei filiꝰ⁊ factꝰ ẽ medicia ſalu ⸗ tari nõ ſano. habitatio vᷣſerto. lux tenebꝛo ſo. Jð cecꝰſentiẽs xpᷣm p̃tereũteʒ cũ turba pethjt a tenebꝛi cecitatꝭ illuĩari. Aue qͥdem cecitas deſcribit᷑ in pᷣbis pᷣmiſſis. cũ ðCe cus qdã ſedebat. In pᷣ.pᷣ·tria ſũt ↄſideran da. Pꝛĩo circa hꝰceci curatõʒ hũane cõdi tõis ifelicitas. in eo ꝙðꝛ Cecꝰq̃dã. Scðᷣo epꝛudẽs ſagacitas ĩeo ꝙ clamat ad deũ Vertio ſaluatoꝛi pietus.i co ꝙ curauit eñũ. Z Si pamo%6 vigerg⸗ da ẽcirca hꝰceci curatõeʒ hũane ↄditiõis infelicitaſ.in eo ꝙðꝛ Eedꝰqͥdã. Intmłltas miſerias ⁊ incõmoda hũane nate exculpa Ppmoꝝ ꝑentũ inflicta ẽ cecitas.qᷓ iõ ðꝛ infeli citas. qꝛ ẽ pena ꝓueniẽs ex illa ifelici culpa pmoꝝ pentũ.ꝑ quã felicitatẽ celeſtẽ amiſe ⸗ rüt. Etqꝛ iſta infelicitas nõ vẽit ſola. ſʒ cũ( mlt alijs comitiby et miſerie ſue ſocijs.iõ heideſcribũt᷑ Sie erat quidaʒz. ſc;o qꝛ ſedebat.tertio qꝛ ſecꝰviã qꝛ mendi⸗ abat. Pꝛio 3 videamꝰqᷓliter cecitas iſta qᷓ eẽpctm̃ excecat mentẽ hoiĩs. ea młta mala ꝓueniũt ⁊ cõmittũt᷑ De pmo quo ↄgrue ꝑ cecitatẽ ſignificat pctĩ dicit naturaliter excecare.⁊ ob ß ſeptẽyi Scðo qũo er o et bonis viris merito apꝛobandã nõ poteſt q̃n ledatur in coĩꝛdeperii Sophonie.j. Ambulabũt vtceci peccaueft. Vñ vt dicit Roberrus ho en ſuꝑ libꝝ Sapie.ij. Om̃e petij natũẽſih, — cig cant talia ſeptẽ inferunt cecitates mẽnl qi coꝛreſpõdẽt ſeptẽ cecitares coꝛpalesqjiſ era ſchturã noĩant᷑ Pꝛio eimẽtẽ cuic ſuperbia p ſua nimia dlaritate Ecãij Solſuis radijs effulgẽs exctecgtoeiu⸗ Solegupontensauloign⸗ Pauli cecitateʒ · Deqᷓ Actu it. Circiflt eñ lux de celo.⁊ cudens in terrãnhilvi bat · De hac cecitate pterponii Por; Lecitas ex pte ↄtigit in iſrł Iſeieñ in terp̃tat vir videns deñ. ⁊ fignificat hoin donis nature ⁊ foꝛtune pꝛeuentũ. Cu modi ſunt hoĩes ingenioſi ſpecioſi vte et diuites. Hec em̃ oia ſunt materi ſie pctis ſuꝑbia vᷣo ĩ ſcte factꝭ cquẽdaẽneil laudabiliter facta ſunt ipᷣ laudis ayi ditate amittãt᷑. Scribit Seneca adlnal lũ.epla. lexxy. ꝙvxoꝛ ſua famulã quini habuit q̃ ſubito facta cecavidere deſitin credibilem rem tibi narro ſed tamẽren Neſcit ſe eſſe cecam.ß ſp pedagogũſun rogat yt recedat de domo inqj et dicteñ domũ tenebꝛoſam eſſe. Et ſubdit Sen/ ca. Voc inqͥt qd in illa videmꝰ nobiscx dit. emo ſeguaꝝ intelligit. nemoſeayi dů. Ceci ducẽ querũt.nos ſine duceen mus⁊ dicimꝰnõ ego ambicioſus ſun ſi vꝛbs ipᷣa maꝗ̃s exigit ĩpẽſas · nõẽ meůn ciñ ꝙ iracũdus ſum.qꝛ nõdũ ↄſtiui em genꝰvite. ZAdoleſcentia facit ꝙ nos dech mus. nõ eſt extrinſecꝰ malũ noſtrum inm nos eſt. in viſcerib ſedet Sed ideog i⸗ nitatem difficulter ꝑuenimꝰ qꝛ nogeg tare neſcimꝰ. Hec Seneca. Bec fuitcc tas ep̃ Lodicie.cuiðᷣꝛ Apocl. ij dics qꝛ diues ſum ⁊ locuples ⁊ nullius cq neſcis qꝛ tu es miſer et miſerabilis ⁊pul⸗ peret cecug et nudus. Ecce malacedis ſuperbia. Secundacecitas eſt * pec figuratur per cecitatẽ Veli ſacerdol⸗ Dequo.j· Regum ·ij dicitur. Laligaberi oculi eius et nõ poterat videre lucerni ardentẽ donec ertingueretun Iſt eſt de inuido.qͥ lucernã ardentẽ id eſt ſonam gratioſeviuentẽ etphpereci inſc ſötin ltelicit jös Tun ys. cer inxl nepoſit t Lan ꝛpnis ſerin de ſeocadere dench vma pünit incoor iſpicte Uinen piſc urbiẽt wiidi cſwi pouc eli hod gläh breis bolk jnoo ſer hintn dopſi ihpu inger Uin didw tut ſün Mnty ant un qaw nenſ — uh at ſechecun jht n vt reccdudedn tenedermctt doe niiniun Ceu docwümt dunvipnn Auianꝰnarrat de cupido ⁊ ĩuido fiml iter agẽrib. Vorð celovenit ad eos di. Petat vneſtrum qͥcqͥd voluerit ⁊ hẽbit Sic tñ ꝙſocius ſuus habebit duplũ. Fuit ð maß ↄtrouerſia inter eos qͥs eoꝝ peteret.tandẽ inuidꝰ peto inqͥt vteruat᷑ michi oculus.h ideo dixit yt ſocio ſuo ·ſ.cupido eruerẽtur ambo oculi. In figura huiꝰðᷣꝛ de Saul.j. Re · vviij. M nõ recto oculo inſpiciebat da uid poſtqᷓ; dauid triũphanit de philiſtes. Vñ ðꝛ inuidꝰqᷓi nõ vidẽs alioꝝ ꝓſperitatẽ vel felicitatẽ. Tertia cecitas ẽ iracũdiade ̃ pᷣs. Turbarꝰeſt furoꝛe oculꝰmeꝰhẽ di cere iuxta Lathonẽ Impedit ira animuzʒ ne poſſit cernere vex. Bec ſignificat᷑ ꝑ ceci tatẽ Znmech.qͥ hñs arcũvoluit ſagittare. ⁊ putãs ſe occidere ferã beſtiã occidit ho ⸗ minẽ Laym ſiẽ narrat mg̃ĩ hiſtoꝛia ſup Beñ.c. iij. Ita eſt de hoĩb iracũdis.⁊pꝛe ſerrin de iudicibꝰ excecati ꝑirã.q putãtes ſe occidereviciũ in hoĩe. occidũt ip̃m hoĩeʒ De talib ðꝛ Ephe.iij. Ignoꝛãtiaẽ in illiſ ꝓpter cecitatẽ coꝛdis eoꝝ. Picit ãt Petrꝰde lapiaria ĩ tractatu de oculo moꝛali.ꝙ ocu/ li iracũdoꝝ naturaliter ſũt infectiui ſi quẽ inſpiciãt cũ ↄtigerit eos vehemẽter iraſci. Vůñ refert Solinꝰ in li.ð mirabiib mũdi ꝙĩ ſicilia ſũt q̃dã mulieres qᷓ lucie nñcupã tur habẽtes duplices pupillas ĩ ocułq̃ ſo ⸗ loviſu dicũt᷑ ꝑimere.ſifoꝛte quẽ reſpexerit cũ fuerit irate · Ita ẽ moꝛaliter ð iracũdis ꝙ oĩa coꝛrũpũt ⁊ deſtruũt cũ fuerint irati necaliquã Fitatẽ admittũt aut cognoſcũt qd dyabolꝰeis ꝓcurat. ſiẽ piſcqtoꝛ turbãs aquã ne piſces rethe videant. Sic ipe tur bat eis oculũ rõnis.vt cadãt ĩlaqueũ dya boli. Et iðo expedit talibvt cũ ſe ſentiunt iratosſuſpẽdere ſniaʒ de oibq̃ tũc agñt ſine vlciſcẽdo ſie dedarãdo.ſiẽ fecit Ar⸗ chita tarentinꝰ qͥ volẽs villicũ ſuũ punire peoꝙ ſibi agros deſtruxiſſet· ſentiens ſe tratũ punitionẽ ſuſpendit dicẽs. Sume rem de te vltionẽ ſi iratus non eſſem.inqͥt Valerius maximꝰ libꝛo.iij. Unde phus dicit duo eſſe impedimẽta conſilij. ſcʒ irã ⁊ feſtinantiã. In hiſtoꝛia Rox. legit᷑ M cuʒ quidam phus Theodoſiũ imperatoꝛem nimis pꝛonli vidiſſet ad irã. ſibi conſuluit vt cum ſe iratũ ſentiret vigintiqᷓ̃tuoꝛ lrãs pꝛius mẽte recẽſeret.⁊ poſt ſtatueret qc ⸗ qͥd vellet· oc iðo dixit.vt ſaltim tãto tpe recenſendo lrãs deliberaret. Quarta ceci grauati ad toꝛpoꝛẽ oculi eoꝝ Zᷓuatiiðᷣo inuenit eos doꝛmien ⸗ Hominica quinquageſime tns eſt accidia ⁊ figurat᷑ ꝑcecitatẽ Rhobic qvoꝛmiẽdo cecitatem incurrit. Thobie.ij In accidioſis em̃ oculi mentis ſunt ſemꝑ tes. Iſte ſomnꝰ⁊ cecitas accidit hominier ↄſideratione pene futuread quam obliga tus eſt. quã ſiↄſideraret nõ doꝛmiret nec in bonotepeſceret. Refert᷑ in vitiſpatrũꝙ abbas Achilles cuidaz fratri cur pateret᷑ accidiã ſciſcitãti rñdit. Jõ accidiã pateris q nõdũ vidiſti pᷣmia q̃ pamꝰ⁊ ſupplica qᷓ timemꝰ. Wꝛrũ tñ eſt ꝙ pctõꝛ interdũ ſen tiẽs ſe deo obligatũ in multj.audact doꝛ⸗ mit. Refert Wacrobius in ſaturnaliby ꝙ Zuguſtus impatoꝛ audito eo ꝙ qdã mer catoꝛ multis debitis obligatꝰ obiſſet.q tñ invita illa debita penitꝰ nihil curãs foꝛtir doꝛmiebat.iuſſit ſibi eculcitrã compara ri. Cũq; eiꝰfamiliares mirarẽt᷑. reſpondit Mabenda eit et diligenda hec culcitra aq ſomnũ̃. in qua ille doꝛmire porerat qͥ tant debitis obligatꝰerat. O q̃nti ſũt hodie ta les mercatoꝛes qͥ ſentientes ſe obligatos ad eternas penas doꝛmiũt. nec ad ecclias debito tꝑe ſurgũt.maledicta taliũ culcitra Belinãdus ydrimõtis monachꝰ refert ꝙ cũ quidam ep̃s Philipꝰ noie beluacenſis in monaſterio ipſoꝝ pnoctaſſet. cras hoꝛa pᷣcha veniens idem Belinãdꝰcepit eum in ſtrato ſtertenteʒ curioſe arguere di. Aues celi ⁊ poꝛci terre ium ſurrexerũt et ep̃i ad⸗ huc doꝛmiunt. Duod ipe audiens rñdit. Vade miſer et occide vermes tuos. Cui ille. Ego qꝛ pauꝑ ſũ occido vermes meos coꝛ ꝑales.te autem quia diues es occidẽt vermes tui in inferno.ſicut ſcriptum eſt. Vermis coꝝ nõ moꝛie⁊ ignis eoꝛñ non ertinguet· Quinta cecitas eſt cupiditas qᷓ hoies facit ſimiles talpis ſemꝑ fodientes in terrenis. Et hec ceatas facit hominem pauperẽ? mendicũ. Vñ figurat᷑ ꝑ cecitatẽ iſtius mẽdici qͥ ſedebat ſecꝰ viã. Sʒ di. qũo dicis auarũ ⁊ diintẽ pauperẽ. Rñdeo certe ꝙ ſic. Nã dicit Seneca epia.xxxvij. nõ qui parũ hʒ paup eſt.ſed qui pꝰcupit. Vnde ille diues vere eſt qͥ modũ tenet in diuitijs. Wodus aũt eſt duplex. pꝛimus hẽe qd neceſſeeſt. ꝓximꝰ qͥd ſatis eſt. Hec Seneca. Sexta cecitas eſt gula q̃ frequẽ ter excecat hominẽ ſpiritualiter ⁊ coꝛꝑalit᷑. Pꝛouer.xxiij. Eui ve. cuius pii ve cui rixe. fouee. cu ſine cauſa vulnera i ſuffol nihonlonhionnehie qui moꝛãt in vino et kuäeſ—— eporãdis. cratus lib. vütj·c. vj· C s le lhi ꝙ gula 80. terit ſed oculos voꝛat Septia cecitas eſt lururiq aufert oculũ mnẽt· Vñ poeta · Dis amoꝛcc qt noear⸗ biter equꝰ. Nã defoꝛme peciudicat eẽ de cus Vñ ßᷣm Bre. rxj li moꝛal· Kecitas nẽ tis ẽ pᷣma filia luxurie. Iſta cecitasẽ Sã ſoms qͥ in ſinu Dalide pdidit oculos · Iu diẽ xvj· Cuſtodiẽdꝰẽ igit oculꝰmẽt ne ex cecet᷑. Et eſt mirabile ꝙ oculus coꝛpaliſ in lururioſo itavehemẽs ẽ ꝙ excecat oculum mẽti. Rã ᷣm Quintilianũ i li. cauſaꝝ. Vi cijs nr̃is in animũꝑ octos viaẽ. Hiere ix· Iiſcẽdit moꝛs ꝑfeneſtras nr̃as. Voc aũt in luxnrioſis maxie ↄtigit vbiex viſu⁊ ri ſu hõ puocat᷑ ad illicita. Mñ dicit Helinã⸗ dus. Stultaẽ caſtitas q̃ inoꝛdinate ridet vel aſpicit indecẽter. Jõ dirit Job. Pepi⸗ gi fedus cũ oculis meis yt nõ cogitarem qͥcq; de pᷣgie. Sicq; pz qũo pctã moꝛtalia figurãt᷑ ꝑcecitatẽ ↄuenient.· B Reſtat ſubiũgere qũo hec cecitas mẽti aduẽit ho mini cũ peſſimis accidẽtijs ⁊ ditionibꝰ. Süt ãt ples ↄditões eiꝰh ĩ thẽate poſite. Pꝛima ↄditio cecitatꝭ pctĩ ẽ ignoꝛantia re/ ſpectu reꝝ coðſcẽdaꝝ. qꝛ nonvidet. Sco pigricia reſpectu repa gẽdaꝝ. qꝛ ſedet Ter kio penuria⁊ defectꝰ ſpectu reꝝ habẽdaꝝ ĩhqꝛ mẽdicat. De pꝛĩo pʒ. RNã pctõꝛ caret cognitõe reꝝ coð̃ſcẽdaꝝ ita oĩno ꝙ nullaʒ rẽ bñ dijudicat.ſiẽ dicimꝰde ceco ꝙ nec al ⸗ bũ nec nigꝝ diſcernit. Vñ nõ ẽ— lu⸗ ſcus aut monoculus ſʒ ꝑfecte cecꝰ. Iſa. lx. Quaſi abſq; ocul attrectauimꝰ. Duo ocu/ li aie.ſ.ↄſideratio gle vt ꝓuocemur ad bo nũ.⁊ ↄſideratio iehẽne.vt fuocemur a ma lo. Ille dexx᷑ iſte ſiniſter.qꝛ ꝗᷓ pctõꝛ nẽc hʒ amoꝛẽ boni uec timoꝛẽ mali.iðᷣo vtroq; ca ret Quiãt hz vnũ illoꝝ ðᷣꝛ monoculꝰ. Cer te ſiↄſideraret pctõꝛ glaʒ btõꝝ in celo.qn ta ſit. pla bona ꝓea ĩpenderet. Et ſi ↄſide/ raret penas diuit epulonis a młt malis pedẽ retraheret. qꝛ ð factꝰẽ oĩno cecꝰ ideo decipit. qꝛ cecitas cognitõis inducit igno rãtiã. Ex ãt ꝙ pctõꝛ eſt ced ĩcognitõe in currit multiplicẽ ignoꝛãtiã. Nã icurrit ig⸗ noꝛãtia ſciẽdoꝝ.qꝛ neſcit q̃ tenet᷑ ſcire Vec ãt ignoꝛantia qñq; eſt hue pctiñ.qñq; leue. Vnð qñq; excuſat pctm̃ qñq; incuſat. Eſt Bermo. Vñ dicit Po ⸗ M qͥdam phus legit̃ amica mea. Wichee.ij. em̃ qdãignoꝛãtia ſimplicittali mittit ſcire ea q̃ ptinẽt ad ſautꝰc ð0b⸗ ſe obligari ad ſciendũ ila. Dde ba d norans znorabii gnorinralte a.qua aliq;s negligit ſcire eg quet re · De qua ðꝛ Sophoj. Zrhni mies et ambulabũtvt cecijaij n⸗ cecꝰniſi ſerumeZiliaẽißrãtiaafecn qͥs affectat neſcire ea qᷓtenet᷑ ſcire ün joluit inteiligere vrbñggeret. Iue⸗ noꝛãtia maliᷓq qs etgrinari erroe quẽ modũ ðꝛ Iſu. v. Excec cœꝛpli hi Mee q̃tuoꝛ ignoꝛãtie ſignificãtꝑqtuo citates. Nã irãtia ſimplici ⁊iqiotxſ nifica᷑ ꝑcecũ mutũ· q obmittititertogn ea q̃ tenet᷑ ſcire Ignoꝛãtia craſſaſignii ꝑ cecũ ſurdũpr negligẽtiã audiẽde ge tenet᷑ ſcire Ignoꝛãta gffectata ſiʒnfi cecũ daudũ. ꝓprer volũtatẽ ignoꝛiiij noꝛãtia obſtinata ſignificat᷑ ꝑcec deſ⸗ niacũ. Wat.xij. Oblatꝰẽei qdã demoni hñs. cecꝰ·⁊ mutꝰ. Licet ð ignoꝛãti inpl citat ſit venialis in ſimplicib̃ẽißli dãnabiliſ. qꝛ iſtitenẽt alios doceretilij re Jurta illð. Iſa. xlij· Dedite infecpi vt aꝑires oculos cecoꝝ. Et Roꝝ.ijLohji dis te ducẽ cecoꝝ. Et hecignoꝛãtini ſur dotibꝰ dãnabil duplexẽ.ſ.ſciidoꝝqͥqlſi liũ aĩaꝝ.qᷓd tenent᷑ dare pctõꝛiby· diſcn do inter lepꝛã ⁊ lepꝛã. Leuit · xiij Etdoc doꝝ qͥ ad pᷣdicatõʒ fidei ⁊ mãdatoꝛiu ãt dãnabil ignoꝛãtia ẽ iudicãdoꝝ ⁊herti in ſckarib tã in ſpñalib pnicioſaẽ q ſib uertit iudicia Ecẽi.xx. Exenia ⁊ dona e cecãt oculos iudicũ Wat. vv. Sinitell ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ bytiq; recoꝛbis om̃iby cõiter ðꝛ. Alia eit ignoꝛantin qc doꝝ ⁊ faciendoꝝ.q̃ etiam eſt damnabi n om̃ib cõiter. Ham qͥ ignoꝛat credẽd noꝛat a q eſt. Qui ignoꝛat faciẽdgigo ad qͥdfactꝰeſt ⁊vtrůq; peſſimũ· Suni cognitio cecitatis in pctõꝛeeſt pigric rᷣ ſpectu agẽdoꝝ.qᷓ ad ß ðꝛ ſedebat. Jei q pigritãt. Iſtos ammonẽs ps it. Su gite poſtq; federitis.qͥ manducatis palj doloꝛis.quaſi di. Satis diu ſediſtis qu pigritaſtis. Eanticoꝝ.ij. Surgepꝛohen urgite e ſteqh non haberis pic requiẽ· Nõeſtð ſcen ß currendũ ĩvia dñi. p· V nicn⸗ tu. cucurri. Incõueniẽs ãtẽiſia ſeſohu ris ꝓprtria vꝛioq via pñs iurtilið⸗ alatch uenẽ itapñs os Pal decchmit niene yõpineg ſeloꝛnba rhino⸗ ſant vů Sea ſucisbol ſonſtrii dsſubi otiocei Nioc h küh podut půgc lnbii hõ gois Sin kgm ur wls ſcnoe icoe auhph ſine in t eſt ſedendũ ſecꝰviã ſʒ in termiovie Beb. iij. Feſtinemꝰingredii illã requieʒ · Tunc em̃ ſedebimꝰqͥete ⁊ optime Iſa.xxxij. Se ⸗ debit plus meꝰ in pulcritudie pad.in ta⸗ bernaculis fiducie et in requie opulenta. Beu q̃nti hodie ſedẽt mãducare ⁊ bibere ⁊ſurgunt ludere.j. Coꝝ.x. Sʒ qd accidit. niẽs eſt ſedere. qꝛ turba pᷣteriẽs ſctõꝝ ſoli⸗ citat nos ad trãſeundũ. Jocũdiꝰeſt em̃ cũ rurba ire. vt di. Fre. qꝛ laboꝛ alleuiat᷑. Itẽ incõueniẽs eſt ſedere. qꝛ ihus trãſit qᷓ;diu ẽ vita pñs. poſtea qeſcet. ⁊ dicet illð Reſcio vos Mactß. xdv. Et eſt h ſciendũ ꝙ ĩ val de exhmit᷑ pctõꝛ ↄditio in hac vita ⁊ ſtatu miſerie. qꝛ ſedet. In ſtatu eĩ nature ſtabat höꝑ integritatẽ nature⁊ rectitudinẽ · quã o deploꝛabat Job ĩ carnis putreqie ſedẽs ĩ 6. Pun erqͥlinio. Stabat etiã qꝛ om̃ibocreatur n Berat. quã deploꝛabat Jeremias Trenoꝝ ee ii Sederũt iu terra ſenes. Stabat inco⸗ ubüräl pia ois bo— abiecrꝰeſt in ſtarũ paupꝑtq⸗ euze ioſterilitatꝭ quã deploꝛauir⸗delyas ſe⸗ o dens ſub iunipero.iij Re rir · Ecce mala ditio cecitatꝭ· ſcʒ fᷣpectu agẽdoꝝ. Tertia duai ditio cccitati hpeſſim eſt reſpectu rerũ ad pabẽdar qꝛ ðꝛ ꝙ fuit mẽdicans · De qua Ecẽi.xiij. Heqͥſſima paupꝑtas in oꝛe impij. r ps. Diuites eguerũt ⁊ eſurierũt. Sic lili? pdigꝰcõpulſus eſt mẽdicare Auxv. Tol lerabilis eſt mẽdicitas in pñtiſʒ in futuro nö. Prouer. xx. WMẽdicabit eſtate.i.ĩ futo n qñ̃ oĩs meſſis eſt ↄgregata. ⁊ non dabit᷑ ei. o Sic mendicauit diues eplo gutrã aaue qͥ negataẽ ei. Au·xxj. Kũc ðᷣẽ̃ mẽdicandum Lu xj·Petite ⁊ gccipietj. pulſate ⁊ gperict᷑ vobis. Expmiſſis om̃ib colligũt᷑ q̃ttuoꝛ⸗ incõmoda pcxi.ſcʒ errare.palpare.ceſpita S re. cadere. Errat pctõꝛ ĩelectõne ſiue in nnack n. diſcretõe boni ⁊ mali Treñ.iiij. Erraueft ceci in plateis.polluti ſũt ſanguie. Sctᷣo palpat pctõꝛ q̃ſi maniboĩ oꝑatõe.nõ vidẽs mõqᷓ tꝑe qͥ oꝛdie ꝓcedendũ ſit in actiõe. r tat ipedibh.⁊ ß in ↄuerſatiõe.qͥd ſigniti/ n5 cat Thob. ix ſater cecꝰcepit—— dẽdo currere. Leuit xix. Nõ ponas coꝛaʒ eco ſc̃dalũ. Duarto cadit ad deſperatõʒ Wach r. Sicechceco ducatũ pᷣbeatnõ⸗ n dnz ne amboi foueã cadũt Iſta hᷣ notãt per oꝛdlne. Pio eutas ertoꝛſ cu ðj Ceius certe ꝑierũt illa die. xxiij.milia. Itẽ incõue Bominica quinquageſime Vuaſi in via ſumꝰqᷓ ad patriã ggimꝰ Non qᷓdã. So ceſpitatio.cũ ðꝛ ſedebat. to em̃ ſedebat qꝛ ãbulãdo ceſpitare timebat. Tertio palpatio. qꝛ mẽdicãs qꝛ incerteer tẽdit manũ ⁊ palpat cum aliqͥs ei poꝛrigit. Quarto caſus.cũ ðꝛ.ſecꝰ viã. Nõ em̃ a via lõge recedere audebat. qꝛ ruinaʒ timebat. Siců deſcribit᷑ ſtarꝰpctõꝛ ↄueniẽter ꝑ in felicitatẽ cecitatꝭ bꝰ paupis. Sxt ſecũ do ꝙ in iſto ceco at tendẽda eſt pꝛu dẽs ſagacitas.in ov ꝙ diligẽter ⁊ ſagaciter erauit ad illumiatõʒ. Tria q̃t oñdit val⸗ e notabilia pꝛudẽtie opa. Pꝛio qꝛ q̃ſiuit. Pꝛima ↄditio pꝛudẽti qᷓrere bonũ. Scðo qꝛ damauit ſen petinit. Tertio qꝛ reſpõdit Queſiuit pᷣmo qͥd eſſet ꝙ ihs trãſiret cũ turba.ſic tu pctõꝛ q̃re.ecce turba pᷣterit.qꝛ 5 generatio p̃terit ⁊ generatio aduẽit Ecẽs.j ij. Re.xiiij. Om̃es moꝛimur ⁊ qᷓi aque dila bimur. Onere 3 qͥd eſt Deut· vxxij. Int⸗ roga pꝛẽʒ tuũ ⁊ dicet tibi. Lerte qͥ q̃reret ſepiꝰ⁊ cogitaret ĩ eternũ ñ peccaret.qͥvicʒ ſe cogitaret moꝛituꝝ Ecẽ̃i.vij. Recoꝛdare nouiſſima tua ⁊ ĩ eternij nõpeccab. heceſt 3 bma ↄditio pꝛudẽti. Sca ↄditio iſtius cec fuit.qꝛ clamauit ſeu petiuit di. Jhu fi li Dauid miſerere mei. Increpat᷑ vt taceat ⁊tñj clamat. Turbe ĩicrepãtes Em Breg.in omlſũt cogitatões vicioꝝ pᷣteritoꝝ q̃ feci mus.q̃ hoĩs mẽtẽ impediũt nexpᷣm audi⸗ at. Sʒ qͥd faciendũ ẽ certe mlto magꝭ da⸗ mandũ Duia Em Sreg. Quãto q̃uioꝛi tu⸗ multu vicioꝝn pᷣmimur tãto magi oĩoni in ſtare dẽmꝰ Sůt q̃t q̃tuoꝛ q̃ ĩpediũt camo rẽ in pctõꝛe.oꝛis obſtructio. qͥd fit ꝑmur muratõʒ 3 deñ ·qᷓ dicũt pctõꝛes ꝑcuſſi En ſerui tui flagell cedimur ⁊ iniq agit ð nos Exo.v. Et iſti hñt os obſtructũ ad bonj. ⁊apertũ ad malũ.pᷣs. Obſtructũ eſt os lo⸗ quentiũ iniqᷓ̃. Scm eſt obtenebꝛatio.qͥd ſit ꝑ moꝛtis occupationẽ. WMoꝛs em̃ eſt fic nox.in qua qͥſq; pulſauerit ad oſtiũ ciuita tis ſuſpectus habetur. Wacthei.xxv. Ve ⸗ ſcio vos. Et pᷣmittitur. Media nocte cla/ moꝛ factus eſt. Tertium eſt elongatio.q̃d fit per pꝛoſperitatis diſſolutioneʒ. Vnde filius pꝛodigus receſſit in regionem lon/ ginquaz cũ ſubſtãtia ſua. Luce.xy. Duar tum eſt tumultuatio. quod fit ꝑterrenoꝛũ occupationẽ. Vnde Zachoꝰ nõ poterat vi dere im pᷣ turba Auxix. Iſta om̃ia paug iſte ec ſuperauin⁊ ideo exaudiri meruit. am nõ murmurauit ↄtra defectũ cecita is.ſʒ eam hůiliter ẽ ↄſeſſus. Interrogatꝰ em̃ rũdit. Dñe vt videq lumẽ neci tenebꝛ nocti ßʒ de die xp̃m qᷓſiuit cũ trãſiret ꝑ viã qd vtiq; fuit ꝑ viã de die· necſe a xp̃o elon gauit. ß ſecusyiã ſedit nec tumultũ turbe gduertit. ſʒ turba ĩcrepãte magj clamauit. Ipo exaudit. Sic peccato? qͥlibet dz pꝛi⸗ nno oia paciẽter a deo inflicta ſibi ferre · di cẽs ülud. Werito hec patioꝛ q;a peccaui. Sco opoꝛtune penitere? ↄfiteri anteqᷓ; ponat᷑ in lecto egritudis. b ſiqt dies. Ecce nůc dies ſalutis Roꝝ. vj. Tertio apꝛoxi⸗ mare deo bonis opib Jaco.iij· Apꝛopĩ quate deo ⁊ appꝛopinqᷓbit vobis. Qugrto nõ attẽdere impedimẽta hꝰſeculi.pᷣs· Ego ãttanqᷓ; ſurdus nõ audiebã. Tertia cõdi tio. qꝛ pꝛudẽter rñdit. Dñe vt videã nõ au rů ſed ſolẽ. Auarus eĩ gratius intuet᷑ au rũqᷓ; ſolem et ideo fidelis nichil plus de⸗ bet petere qᷓ; vt videat voluntateʒ domini yt eam ſciat facere. E T W pſiderãda eſt chꝛi ſti benignitas quã huic ceco erhibuit. Di cunt᷑ aũt pla de xpᷣo q̃ circa curatõʒ hꝰ ceci fecit. ſcʒ lõganimitatẽ. pietatẽ. caritatem.et ptãteʒ· Et pᷣmo lõganimitatẽ. qꝛ ſtans 58 In qᷓ notaterpectatio lõganimis. non em̃ fedet vel iacet.ſʒ ſtat.ne dicas illudvulga⸗ re. Hxpecta paciẽter.tñ ſedes ĩ ſ icco.ſʒ ſtat q̃i erpectãs cũ laboꝛe Iſa.j. Laboꝛaui ſu ſtinẽs. Iteʒ Iſa. xxx. Expectat nos deus vt miſereat nr̃i. Noliz tardare Ecci.v. Ne tardes ↄuerti ad dñm. Vñ Augꝰ· in li de bono ꝓſcie. c xxij. Tardius ſiqͥdẽ videt ðᷣo pctõꝛi veniã dare qᷓ ip̃e pcœtõ? veniã acci⸗ pere. Sic eĩ feſtinat abſoluere a toꝛmen⸗ to ↄſcie ſue q̃ſi plꝰ eñ cruciet cõpaſſio miſe riqᷓ; ipm miſeꝝ paſſio ſui. Scðo oñdit ei pietatẽ in eo qꝛ ei ducatũ p̃ſtat. Vnð iubet ulũ adduci ad ſepeccatoꝛ ẽ cecꝰ in cogni tione. infectꝰin affectõe.dep̃ſſus in volũta te aduerſarius ⁊ hoſtis in ſua opatiõe nec ſciret nec vellet nec ꝑ ſe auderet accedere ad apetitum dinine maieſtatis.niſi duca tum haberet. Pꝛouidit ergo nobis diuia bonitas ſufficientẽ ducatũ in ſuis angelis qub mandauit de homine vt cuſtodiant eum in om̃iby vijs ſuis.in apoſtolis in pᷣ⸗ dicatoꝛibꝰ quibo dicit ilud Wach. xxj Ite et adducite mihi. Vertio oſtendit eichari XLI tatem qꝛ interrogat. inte ne ſit negligẽs in oꝛan o 2 i vis vt faciã tibi. ꝓctõꝛ deberetpon u rogare cũ Paulo. Dñe qͥd me ubee u Act ir·etrñ dñs potiinterrogd xul vis yt faciaʒ tibi. q d. Quicqͥaͥ peti u coꝛde habebis. xð· Deſiderigieeius buiſti ei.Joh xxſ. Siqdpetiij gte noĩe mes dabitvob. Sed qrl Dñe vt videamet qͥd. vt videzetplaci coꝛã deo in lumine viuentiũ. Duarto dit xpᷣs poteſtatẽ qua potẽter naiten Vñ ait. Reſpice. Et ſeqᷓt᷑.et cõfeſtin vij ⁊ſequebat᷑eũ magnilicãs deñ. Iſn z dñs hodie cõiter in ↄuerſione yccõner ercet. Hã pᷣmo lõganimit etpecnt So et pietate ducatũ p̃ſtat. vertio ex crin ad oꝛãdũ excitat. Quarto oꝛãtẽ potieti nat in viſu gie a cecitate culpe diens j ſpice. ⁊ quid.certe peccata. vt ea qets t doleas.cognoſcas que feciſti. cauens q non feciſti Viere.iij. Leua oculos tosn directum.et vide vbi modo pꝛoſtran ſʒ Pꝛoſternit᷑ anima in cogitationibi jbi in oꝑibo. Reſpice ſchovilitateʒ pctiꝛd nũ ſuũ. Wiere.ij. Sccito ⁊ vide qꝛ malie amaxẽte ̃liqſſe dñm deñ tuñ. Reſiem tio bonayt facias Roxꝝxij Ktpbens ſit volũtas dei bona ⁊ bñplacens ⁊pig Reſpice inqᷓ; vt voluntateʒ deicogol ⁊ cognitã facias · Due aũt ſit volůns 5 Pꝛouer. v pondus equũ.iopus nn et inſtũ. eſt volůtas eius Quechq; ej vt faciãt tibi alij ipſe fac illis. Eccepõi equum Auce.vj ua menſurameni ritis. WMale menſurat qu recepta bon deo expendit. non in ſeruitio deiß muni vel dyaboli. Reſpice quarto inimiam caueas. Pð. Illumiĩa oculos meos hey q obdoꝛmiã in moꝛte ne quãdo dici micus meus pꝛeualui aduerſus eum ſpice quinto iudicij et iudicis ſeuen vt timeas. Ipoca. xx. Vidi thꝛonun gnun candidum et ſedentem ſuper ell a cuius cõſpectu fugit celum et lert di moꝛtuos puſillos et magnos ſuh ante thꝛonum et apertiſunt libꝛiiil⸗ ſcientie. et indicati ſunt moꝛtuiex bis ſcripta erãt in libꝛo. Neſpice vltino cln tatẽ celivt deſideres. poẽxxj Niil tatẽ ſctãʒ irlm. Et ſeqͥt᷑ Liuitas illa ch ſole. Ad quã nos pducat. 7 petieris c tt icht eio 4 3 wanno 1 us Sit wilg e gißcci ſitoſu rdi Au ſeonem toreg iin iit ſipi inoyſũ ſisadeot rüeai ſi nißie jpehinh ßniön cůſuod. cſhbis hlin 4 wüyſ Dñarta feria cinerum. I Sermo · XLEII Emento homo quia cinis es et in cinerem re⸗ uerteri. Beñ · ij. c. Hodie frẽs n kincpirtnoüdraceſinialedqetge *.. 3 nene ad poriſſime inſtitutũẽ a ſcris piib vtĩ deo nhin eo pctã q̃ ꝑ ſuꝑbiã 3 pᷣcepta dei cõmiſimꝰ Fopo toto anno ꝑ pũlitatẽ coꝛdis ↄtriri erpie/ M. mus. Siẽ em̃ ſupbiaẽ radix oim maloꝛũ e moꝛtiſch fomentũ. ytdicit Policratꝰli.ij poe g.ii pᷣcedit inobediẽria diuint mãdati.et Bfit ꝑ ſupbiã vt dicit Iſiõ · de ſum · bo· c xx viij ita hůilitas eſt fundamẽtũ oĩm ÿᷣtutũ d vt diẽ Zugꝰ li de p. dñl. ꝛoprqͥd qᷓ vult de ↄuertiãd dijm neceſſe hʒ ab hũilitate ĩ choare. qꝛ hũilitas eſt via ad patriã. inqͥt Augꝰ. ſuꝑ Joh. VñAuge.cõ e dudit ſupillud Kmücabor a delicroma⸗ Pertl kimo · ꝙ ſiẽ iniciũ hñane apoſtaſie ſeu fcef m ſus a deoẽſ upꝑbia.qᷓ durante nullatenꝰpᷣt — redire ad innocentiã. nec hãe vitã ĩimacula — tã. Ita iniciũ acceſſus ad deũ ẽ hũilits. habita habet᷑ et reſtituit innocktia. Exq P S pʒ Em ipᷣm · ꝙſiẽ recedẽtiba deo hmũ yi⸗ n ciñ ſupbia.ita redeũrib ad deñ xitimũ vi bonn ciũ ſupbia ⁊ pᷣma vᷣtꝰ humilitas. Sʒ qꝛ ni vos da hil ita hoĩeʒ inducit ad hůilitatẽ ſic cogni n n tio ſuqjpſiꝰ.q̃lis ẽ ad pñs.q̃lis erit in futo. oia d Fuxta illð Tuxir. Si cognouiſſes ⁊ tu ſ. Funns ſeres. Sñ diẽ Bre. tfli moꝛal· ꝙ ſic nibil w mentẽ hois ab amoꝛe carnaliũ voluptatũ n abſtrabit ᷓ ſiquale coꝛpyſuũ moꝛtuũifu un ninn tuꝝ ſit pẽſet. Jõ eccka volẽs hoieʒ induce ⸗ read ↄtritõeʒ et verã ↄuerſionẽ reducit in n memoꝛtã ipiſtatꝰſui ↄditõʒ pñtẽ ⁊ futuri vapwirin dicẽs. Wemẽto hõ qĩ dnis es ⁊ in cinerẽ 1drdot M v reuerteri. In qbo pbis ãmonet᷑ hõ ad du⸗ es— plicẽ ↄſideratõz. Pꝛimo ãmonet̃ ad ↄſide ratõeʒ fragilitat ſue.ſtatũ vilẽ ⁊ miſerabi⸗ unsmn, kExt eãiugiter in memoꝛia teneat ci dicit . nnn⸗ Wemẽto hõ qꝛ cinis es. Scðqãmonet̃ 2ſiderntöz futecalamitat ſat defoꝛ m hoꝛribilẽ. qꝛ ĩ cinerẽ reuerterꝝ. A — nigr— ꝙ in vᷣp̃.ãmone — lu N Ni pAmo tur hõ ad ſua — fragilitatẽ vilẽ et miſerabilẽvt eã iugiter ĩ ri nmn memoꝛia teneat. cũ ðꝛ Wemẽto hõqa ci⸗ xnnec 15 nis es ⁊icinerẽ reuerter. Eirca q̃d ſciẽdũ ginr cteraqᷓ coꝛã deo humiliãt nos. vnũ re cni peipuñ eſt pudoꝛ ex ↄſideratõe zpꝛie inſir/ n Nunrta ſeria cinerum mitat ſeu fragilitat. Si em attẽdimꝰma teriã exq̃ ſumꝰ certe videbimꝰeã multum vilẽ ⁊ miſerabileʒ · eo ꝙ materiã ex q̃ ſumꝰ non eſt aliudqᷓ; cinis ⁊ puluis. Ecẽi xvij. Dm̃is hõ terra⁊ cinis. Quid aũt viliꝰ aut fragiliꝰcinere. Uilis eſt cinis ꝓpt᷑ ↄculcati⸗ onẽ. fragilis ꝓpt facilẽ diſperſionẽ. Siceſt certe vita nr̃a.q̃ qntcũq; ſe eleuauerit ni⸗ hilominꝰvltio ↄculcabiinõ ſolũ ab hoĩbo a canib. Põ. Eleuãs alliſiſti me. Silr qntũcq; vita nr̃avidet᷑ foꝛtj et ſoli⸗ da· nihllominꝰq̃ſi vapoꝛ fumi diſſoluetur. Jaẽ.iij. Due ẽ vita nf̃a niſi vapoꝛ ad mo ⸗ dicũ apparẽs. 2inc Iſa.xl. ðꝛ. Dis caro fe nũ ⁊ oĩis gla eiqᷓſiflos feni. Et ſeqͥt. Vere fenũ ẽ pplus.exſiccatũ ẽ fenũ ⁊ cecidit flos Vñ repꝛobi dicũt Sapie.ij. Trãſibit vi⸗ ta nr̃a tãqᷓ; veſtigiũ nubis.⁊ ſiẽ nebula diſ ſoluet᷑qᷓ̃ fugata eſt a radijs ſolis ⁊ caloꝛe il lius aggrauata.vbi diẽ Robertꝰ holgoth gita hũñana compat᷑ mult reby. ſed nũqᷓ; compat᷑ alicui rei ſtabili aut ꝑmanẽti.ſʒ re bus trãſitoꝛijs vel caduc. Lompat᷑ em̃ vi ta hñana aliqñ herbe vel floꝛi.qñq; nubi. qñq; roꝛi.qñq; hoſpiti. qñq; curſoꝛi · qũq; cineri.q̃ oĩa ſunt tranſitoꝛia et caduca. De pmo dit̃ pᷣs. Mane ſi herba trãſeat ma ne floꝛeat ⁊ trãſeat.veſꝑe decidat ⁊ areſcat Ubiᷣm pſalmiſtaʒ diuidit᷑ hñana vita in tria tꝑa.in puericiã.adoleſcentiã ⁊ ſenectu tẽ. Wane eſt puericia.floꝛidũ eſt adoleſcẽ ⸗ tia.veſpe eſt ſenectꝰ.in qͥ decidit hõ ꝑ infir⸗ mitatẽ.indurat ꝑ moꝛtẽ ⁊ areſcit ꝑ reſolu⸗ tionẽ in puluerẽ et ſi homo cõpat᷑ herbe. Scðo yita nr̃a compat᷑ nubi Siẽ dicitur Job. vij. Siẽ ↄſumit᷑ nubes etꝑtrãſit. ſie deſcẽdit ad inferos nõ aſcẽdet. Siẽ em̃ nubes de inferioꝛibo eleuat᷑ caloꝛe celeſti. ⁊ aſcẽdit volatq; in altũ ad tꝑs et qñ eſt in ſua altitudĩe circũfert᷑ ⁊ agitat ↄtinue ⁊ ſi ⸗ ne qͥete.⁊ tandẽ iteꝝ ĩ terrã reſoluta deſcẽ⸗ dit. Ita hoiĩes in vita pñti oꝛiunt᷑ð terra. eleuant᷑ ad dignitates et honoꝛes. vbi cir⸗ cũagitant᷑ fatigant᷑ inquietant᷑⁊ tandẽ de dignitatib decidũt ⁊ ↄuertunt᷑ in terram, Job. xxx. Abſtulit q̃i ventꝰ deſideriũ meũ ⁊velut nubes ꝑtrãſijt ſalꝰ mea · Qualir᷑ ãt in nullo ᷓdu ĩ nulla dignitate eſt quies ꝑ⸗ fecta.pulcre declarat Boecius li. ij. ð con. pꝛo.iiij· Quis eſt inqt tam copioſe felicita tis vt nõ ex aliqᷓ ꝑte ſtatꝰ ſui qualitate tur⸗ bet᷑ Et ihi oſtẽdit qũo licet aliq̃s ſit nobit r 1 1 3 Hermo. cũter nimiã curã et ſolicitudinẽ familie vellet eſſe ignobilis · alter oꝛbatꝰ ſuo filio galteri hereditas ſun deberur deuoluiex⸗ traneo. Vertio ↄpat᷑ vita hũana roꝛiDſee vj. Vita va qᷓi nubes matutia ⁊ ſicut ros mane ꝑtranſiens. Iriſto.ij· Wethauròꝝ dicit ꝙ pmanentia roꝛis nõ eſt niſi vnius diei. Vuarto ↄpat᷑ vita nr̃a hoſpiti. Ecẽi. xxit. Tranſi hoſpes oꝛna mẽſam· ⁊ que in mann tua habes ciba ceteros. Quilibʒ eĩ nf̃m ſtat invita iſta ſicut in hoſpitio nõ ſiẽ in domo. Vñ Tulius in lib · de ſenectute. Sapiens ex hac vita diſcedit tãqᷓ; ex ho ⸗ ſpitio nõ ex domo · Cõmoꝛandi em̃ diuer ſoꝛiũ natura dedit nobis nõ habitãdi lo⸗ cum. Receptꝰin hoſpitio. vſum hʒ domus yaſoꝝ lecti et hmõiſed nõ domini· qꝛ ni pil ſecũ aufert.ſʒ emit libere ⁊ expẽdit. ⁊ ſic in fine ꝓ om̃ib cõputare tenet᷑. Sic eſt de nobis in vita iſta · Sumꝰ in hoſpitio hun mundi.vſum mũdanoꝝ poſſumꝰhẽe. ſed nihil nobiſcũ aſpoꝛtare in moꝛte. Job. xx vij· Diues cũ doꝛmierit nihůl ſecũ aufert. Vnde mũdus eſt ſicut burifides · de q̃ ðꝛ fahuloſeꝙ recipiebat homines ſub ſpecie pietatis. ſed habita opoꝛtunitate eos occi debat. Sic mũdus vocat ad dignitates. ad honoꝛes delicias.ſʒ impꝛouiſe occidit Luẽxij. Stulte hac nocte demones repe tẽt aĩaʒ tuã a te. Job.xxj. In pũcto ad ĩfer na deſcendũt. Quinto vita hůana cõpa ⸗ ratur curſoꝛiJob.ix. Dies mei yelocioꝛes fuerũt curſoꝛe. fugerũt⁊ nõ videft bonũ. Vñ.j. Joß.ij.ðꝛ. Mũdus trãſit ⁊ cõcupi⸗ ſcentia eiꝰ Ecce curſus vite nre ðꝛ curſoꝛ. Sexto vita humana cõpat᷑cineri.ꝓpt eiuſ vilitatẽ. Quid eĩ eſt viliꝰilla materia ex qᷓ vðpoſitꝰeſt hõ · Añ Innoc q̃rrꝰli.ij.de vi⸗ litate hñane ↄditõis c.iij dicit. Foꝛmauit deꝰhoieʒ de limo terre.q̃ ceteris ẽ indigni oꝛ eemèr planetas fecit ex igne ⁊ ſtellas. fiatꝰ⁊ yentos ex aere · piſces ⁊ volucres ex aqug. hoĩes et iumẽta fecit de terra. Zõſi⸗ derãs ðᷓ aqᷓtica ſevilẽ inueniet. Cõſiderãs gerea ſe vilioꝛẽ agnoſcet. Lõſiderãs ignea viliſſimũj reputabit. nec valebit ſe pareʒ cere celeſtih necaudebit ſe pᷣferre treniſ parẽ ſe⁊ ſileʒ reco§ſcet iumẽtj.vñ Ecẽs. ivꝛ. Vnꝰeſt hoim ⁊ iumẽtoꝝ interitus ⁊ n Nrinſc odirio. nibil hz hõ iumẽto ledt. Auid em̃ bõniſilutũẽ einis. hoc et feceris me.⁊ ĩ puluerẽ ſequcelunn ad hoĩeʒ ecõtra dic. Linis es uerteri. Hecille. Iſtã vilitats mcere nis bñ aduertebat ille mrLri vio cũ eſſet rex Sicilie ꝓpr eitrii niode biles factꝰ. nũq; tñ voluit niimẽſ ſu reis vaſis ⁊ argẽteis.ſʒ luteis. Int tus ãt cur ̊ faceret rñditq tʒ eẽt n cilie factꝰtñ erat oꝛigie lutifiguli voluit recoꝛdari de ſtatu ſue oigs vaſa q̃pẽ ſuꝰfaciebat ex artiſcio ſuo refert Policratus li. vet Volgochſ Sapientiec.vij. ſl Vii ſecundo yn⸗ ad ↄſiderandũ future calqmitatj ſur n foꝛinẽ ⁊ hoꝛribilẽ cũ ðꝛ. icinerẽtenn Vere maß̃ ymo maxima deſoꝛmitis poi boĩeʒ vᷣmis. poſt ᷣmẽ fetoꝛet hoꝛroꝛtij ct Ber. in ſuis meditatõihy. Per hecnun vᷣba ãmoncẽ̃ qlibʒ hõ ad mẽoꝛiã moꝛi ꝑquã rediget᷑ in cineres. Tũcem̃ ment puluis in terrã ſuã. vtðꝛ Ecẽs xij Ida mẽoꝛiã hoꝛtat᷑ nos Salomõ di. Ven rare nouiſſima tua ⁊ in eternũ nõ paui Ecẽi.vij· Nouiſfima ãt iſta ſunt qunn WMoꝛs.iudiciũ. gehenna⁊ glanterpint Ber in qͥdã ſermõe. interqᷓ moꝛs ethy paliſſimũ ⁊ qᷓi hoꝛribiliſſim. Iurtilu Zlani. Eſto memoꝛ ꝙ puluis es ctjnh eſca. In gelida putrẽs qñ iacebis hun Fõ erit ĩ mũdo qͥ te velit vltravidexli tua rãcidioꝛ ſit caro rupta cane Et e. dic. Quid fetidiꝰhũano cadauere qͥ ho ribilꝰmoꝛtuo homie. Euꝰſiẽ erat inu gratiſſimꝰamplexꝰ fit in moꝛte boꝛnbis aſpectꝰ. Duãdocũq; ð recogitat b qe multũ hůiliabit᷑. Sʒ qñ recogitabi qu erit pe oĩno ↄtremiſcet ·⁊ ſeip̃m coꝛmn i pſternet ⁊ deiciet. vt ptzʒ de rege Ichabi⸗ Re.xxj.q audita cõminatõe moꝛij ſlitui ab Belia ſtati hũiliatꝰeſt. Et idẽpʒ dell niuitꝭ qdudita cõminatõe fubuerſiiise⸗ rũ hůiliati ſũt. vt ðꝛ Jone.iij Vec ʒ dʒi xpᷣiani iug mẽoꝛia vt qͥcũq; vadat ſyh tet illud poeticũ. Voꝛma gen moꝛes l entia res ⁊ honoꝛes. Nõ retinẽt hoiej⸗ redit in cinereʒ. Et feqtẽs bõtipn ſi⸗ bia nõẽ meliꝰremediũ niſi dicere in iᷣmiliud Zcẽix. Duid ſupbis ſia?ch⸗ Iſtud attẽdẽtes repꝛohi diccbit·ut pſemic tri mati oano. ſeſe ngenblli boetoh wedin vuchi ihüico bichisd duobu fiedum woh asſct ſyn denyi ſulisc nmuſt MWuct ſtico vun nrpſn Mosp nẽc hind we unnc ſun hn lbit boihn gt ihu Bui pghni eny rinſsu nonckttiit ndiginami snmiſuini bolnsSin ouulmin Nuarta feria cinerum vEt Roberpolgoth ſu ijcli. Saß · Saß i· Ertinerꝰcinis erit coꝛpus noſtp. Iſud ÿbů deberẽt ſp hãe ĩ mẽoꝛia hoies delicati ſuꝑbi elati. ocioſi pigri.ð pulchꝛi⸗ tudine. oꝛtitudine. vel q̃cũq; ſpecioſitate toꝛpis gloꝛtãtes. vt recogitẽt q? coꝛpꝛeoꝝ nõerit niſi extinctꝰᷣcinis · Job. xxxiij· Defi net oĩs caro ſil ⁊ hõ in cinerẽ reuertet. Et Iſa. xrxiij. Erũt pliqᷓi de incendio cinis · Sitã nr̃ meditario ⁊ frequẽs recoꝛdatio qꝛextinctꝰcinis erit coꝛpꝰnf̃n · In ſignu pdat̃cinis ſuꝑ capita hũana. vt dicit Ro bertꝰholgoth ſ up.ij· c.i. Sapie· qꝛ ꝓtunc ꝛ. Wemẽto hõ qꝛ cinis es ⁊ ĩdinerẽ fuer ratõis ad tria.ſcʒ ad fugiẽdũ tẽptatõeʒ ad E Ualet ãt recoꝛdatio hꝰincineè/ ↄſeruãdũ deuotõeʒ · ad oꝛnãdũ oꝛd̃ez · que tria matie ſunt neceſſaria b tꝑe q̃drageſi⸗ mali. ſoꝛimo itae; valet incineratõnis re⸗ coꝛdatio ad fugiendũ tẽptationẽ · Cxp mtñ eſſe ðꝛ ⁊ ponit᷑ in Alberto libꝛo ſuo ð Experi vegetabiliby ꝙſi coꝛuus nidificauerit ĩar boꝛe ⁊ oua poſuerit· ꝑtalẽ cautelã pᷣt facili ter ipediri ne de ouis pullos valeat ꝓcrea 3— re accipiat᷑ cinis vitri⁊ ſubtiliter ponat᷑ int lignũ ⁊ coꝛticẽ arboꝛꝭ poꝛtãti nidũ.⁊ qᷓ;diu ibi cinis durabit nũqᷓ; ꝓlificabit. Loꝛ¶ dyabolꝰ iuxta illud Theodoli. Coꝛuũ g⸗ fidie damnãt aialia queq;. Mõ moꝛalit eſt arboꝛ Wath vij· Arboꝛ bõa bonos fru ⸗ ctus facit. In iſta arboꝛe dyabolꝰ nõne ꝑ tẽptatõʒ nitit᷑ nidificare· oua ponere. ⁊ tan dem pullos ꝓducere Nidũ facit de ramu ſculis cogitationũ diuerſaꝝ. Dua ponit ð ramuſculis ꝑuerſau delectationũ.pullos ꝓducit ꝑ ↄſenſum malaꝝ opationũ. Si ð iſtũ coꝛuũ ipedire volumꝰ·⁊ ſi nidũ fecerit paduẽticias cogitatões ·⁊ ſi ſua oua poſu erit ꝑ ſurrepticias delectatões. ne ꝓducat pullos ꝑ opatões.accipiãꝰcinerẽ vitri. Vi trũ ẽ caro nf̃a.q̃ frãgit᷑ cũ ictu. Einis vitri hẽ mẽoꝛia ſtatꝰ quẽ ſtatũ hẽbit caro poſt moꝛtẽ. qͥ erit ſtatꝰciner? Job · xij. Wemo/ ria nr̃a cõpabitcineri. Ponãꝰ ð iſtũ cinerẽ ſub coꝛtice.i.ſub nr̃a exterioꝛi ↄuerſatione ꝑ puatas ⁊ occultas meditatões moꝛti et nfallibilit nñqᷓ; ↄſentiẽꝰſuggeſtiõibo dya⸗ boli ꝑ cogitatões ↄceptas.⁊ h eſt qͥd dicit aplus ad Beb ir. ꝙ cinis vitule aiperſus inängtos ſctificat ad emũdatiõeʒ carnis. Muðcinerj mẽoꝛiã nõ ſolũ xp̃iani ßʒ etiaʒ paganimultũ hẽbant p oculis. Nã ſiẽ re⸗ ſert Johes galient in ſuo cõmuniloqͥo ꝑte Etautoꝛ licoꝛdiab⁊ hẽtĩ yita ſctĩ Johis elemoſinarij ꝙ ſic fuit antiqtꝰde impatoꝛe poſtq; fuit coꝛonatꝰ. Tũc em̃ aſtãtibex⸗ ercitiveniebãt monumẽtoꝝ edificatoꝛeſ cũ marmoꝛiby diuerſi coloꝛis ⁊q̃rebãt ab eo · de q̃li marmoꝛeiuberet ſibi fierimonu mentũ inſinuãtes ꝑh ei futuꝝ ſtatũ ſue in cineratõis. Poſtea pᷣo h icẽ circa electiõeʒ pape fieriↄjuetũ eſt. Nã accẽſa ſtupa ynꝰ coꝛã papa nouiter electo ꝓclamabat dicẽs Pẽ ſancte ſic vadit gla můdi. Voc idẽ le⸗ gi de Johãne elemoſinario · qͥ fuit patri⸗ archa cõſtantinopolitanꝰ. ꝙ dũ ſepulchꝝ ſibi fieri pᷣcepiſſet nũqᷓ; voluit illud ꝑfici. ſʒ oꝛdinauit ꝙ in magnis ſolennitatib cũ eſſet ĩ honoꝛe ſuo veniẽsvnad eũ dicebat Dñie ſepulchꝝ impfectũ eſt.iube illð ꝑfici. qꝛ neſcis qᷓ̃ hoꝛa fur vẽturꝰeſt Mec ibi. Re fert etiã Johãnes galient ſiẽ narrat᷑ inqͥ⸗ dã antiqͥ ſcpto · ꝙ cũ filiꝰvnicꝰcuiuſdaʒ no⸗ bilis religionẽ intraſſet. veniſſetq; pẽ vt eñũ abſtraheret. Cũq; ei egreſſũ ꝑſuadere nõ poſſet. dixit fiꝰpẽiꝙ ſi auferret ynã ↄſue⸗ tudinẽ q̃ erat in patria ſua egrederet᷑. Ad qͥd faciendũ pẽ annuit. Lůq; pẽ requiſiſs q̃ eſſet illa ↄſuetudo. Rñdit ꝙ illa.ſcʒ ꝙin eiꝰterra eqᷓlit moꝛiunt᷑ ſenes ſicut inuenes Dð audiẽs pĩ in monaſterio eũ dimiſit et cũ eo ibidẽ deo ſeruire cepit. Refert᷑ etiam in li. coꝛdial. ⁊ idẽ legit᷑ in li. de dono timo ris.ꝙ qͥdã vir magne lr̃ature? in phia do ctus. datꝰvanitatib audiẽs ſemel in matu tinis legi de lõga vita patꝝ.⁊ ꝙ ſꝑ dicebat᷑ in fine ad quẽlibz illoꝝ ilið Et moꝛtiꝰeſt Et ex ↄcipiẽs ꝙ qjntũcũq; hõ viueret.ni hilominꝰdeberet moꝛi vltio.ↄtẽpſit oĩa et intrauit oꝛdinẽ pᷣdicatoꝛũ.in qͥ factꝰẽ ng in theologia pariſiꝰ⁊ vir eximie ſanctitati. Legit᷑ etiã de qͥdã milite flagicioſo ꝙ nul⸗ lã pniaʒ a papa Alexãdro ſibi impoſitam voluit ſuſtinere. Tandem papa dedit ſibi anulũ ſuũvt illũ ꝓ pnĩa poꝛtaret.⁊ qñcũq; euz reſpiceret ꝓ moꝛte ſua cogitaret. Dui cũ feciſſet.tandeʒ poſt aliqͥt dies redijt ad papã dicẽs.ꝙ paratꝰſum quãcũq; aliã pe⸗ nitentiã pᷣter iſtã implere. Idem legit᷑ de q́; dam alio pctõꝛe.qͥ cũ nullã pniaz vellet ac ceptare iniũxit ſibi ↄfeſſoꝛ vt pᷣcipꝑet ſeruo ſuo ꝙ ſꝑ in pᷣmo ferculo baculũ decoꝛtica tů ſibi pñtaret dicẽs · Dñe ad mẽoꝛiã redu cati ꝙ neceſſario debetis moꝛi.ſʒ neſcitis F 2 bi qũovel qñ. Lũ ãt ꝑaliq̃d tps h faceret — qd ointqeh at ſibiin tediũverteret᷑ dixit ↄfeſſoꝛi ſuo ꝙ ꝑatꝰ eẽt oẽʒ aliã pnĩaʒ agere · qꝛ ĩeo oĩno coꝛ erat ↄturbarũ. Quic qd igit᷑ põ facit ſp dʒ hãe mẽoꝛiã moꝛti ſue dicẽs ilið Job. xxxij. Neſcio qᷓ;diu ſ ubſiſtã ⁊ſi poſt modicũ tꝑs tollat me factoꝛ meꝰ. Nam bõ ẽ in ↄtinuo curſu ad moꝛtẽ. ſicut diẽ Zugꝰ·in li. de v · dñi ſer· xl.et ideo ſp dz moꝛtẽ hãep̃ ocul · Refert Joh· galienb ꝑte ij·ſui cõmuniloquij. Et idẽ hẽt᷑ in vita ſcti Barlaam ꝙ qͥdã fugiẽs vnicoꝛnẽ cecidit ĩ qndã foueã.ĩqᷓ̃ vidit arboꝛẽ quã duo mu ⸗ res vmalby alter niger ad radicem effode bant. In fundo etiã vidit dꝛaconẽ terribi lẽ eñ deuoꝛare volentẽ. de pariete vᷣo vidit exire q̃tuoꝛ capita aſpidũ qᷓi eñ inuadẽtiũ Eteleuãs oculos vidit exiguuz mellis de ramis illius arboꝛis deſcẽdere ⁊ oblitus omniũ tradidit ſe ad querendũ dulcedinẽ illius mellis. Sic eſt de pcœõꝛib qͥs ſequi tur vnicoꝛnis ſcʒ moꝛs. Fouea autẽ mũ⸗ dus iſte. Irboꝛ eſt mẽſura hꝰvite.qᷓ con ſu mitur albo ⁊ nigro mure.id ẽ. die nocte q; — Quatuoꝛ capita aſpidũ ſunt qᷓtuoꝛ elemẽ ta. Dꝛaco expectãs eſt diabolꝰ Stilla mel lis eſt delectatio mũdial.ſiue pctiñ quã in quirũt toto affectu pctõꝛes.obliti moꝛtis ſue. Quos increpat p̃s.di. Ut qͥd diligitis vanitatẽ. Quia ð multi nr̃m frẽs iſto ãno dulcedie delectatõis mũdialis illecti.ob/ liti erãt moꝛti ſue. Jõ eis reducit illud ho die ad memoꝛiã. Duis eſt homo qͥ viuet ⁊ nõ—— Dẽs— ⁊3jſi aqᷓ dilabumur.ij. Re. xiiij Et.j. Loꝝ.xvx. In Adam om̃s moꝛiun᷑. D cinis iſte ↄſeruat deuotõʒ. Ignis em̃ cine rib cooptꝰoptime ↄſerugt.⁊ maxie in cine rib iuniperi. Eñ Iſið. vij. ethimo.c.ij. diẽ ꝙ iuniperꝰ arboꝛ ſic vocat᷑qi gignens pri. id eſt. ignẽ generãs.eo ꝙ pꝛuneſiex eiꝰcine ribcooperiantꝑ annũ durant. Spũalit ignis deuotionis ⁊ dilectiõis diuĩe ſi dz a nobis bñ ⁊ diu ↄſeruari neceſſaria ẽ moꝛ tis nfe memoꝛia ↄtinua. Eñ Teuitici.vf. ðꝛ· Ignis in altari meo ſp ardebit.i.dilec⸗ tio dei in coꝛde ſpviuet ⁊ durabit. Ter⸗ tio cinis iſte oꝛnat oꝛeʒ q̃nto vero mag paug ſe humiliat⁊ neceſſitates ſuas decla rat.tanto facilius qͥd petit impetrat. Sic — nos o magj fragilitatẽ noitrã coꝛã ðo cponimꝰ tanto citius ab to exaudimur, — Sic Sbꝛahã fecit cũ volẽg oꝛar 4 dixit. Loquar 44 dñmc ſim deß uis Beñ xyiij. In hfigurẽ iugeio lentes capita cineriwaſperſerũt e liter oꝛantibo dabit᷑ coꝛona ʒ cuh lxj· Contra vero nõ curantes hie n 3 riã hcineris ðᷣꝛ metriceꝑquendi vas cinerũ h q̃d confert ſos ſpeci pia qͥd rerũ. moꝛs vltima meſa c* rens marceſcens ĩ moꝛtecadẽs nge Et aliter. oꝛma genns moꝛes ſii ⁊honoꝛes. Non retinent homint quin dit in cinereʒ. Dꝛtus cuncta ſuog matrẽc requirũt· Et reditinnihliqu fut ante nipil. Hos ig miſʒ annn⸗ tes humiliemꝰaias nras coꝛã deo ⁊puli rem nos reputãtes veniam denotepech toꝝ poſtulemꝰ.quatemꝰ obtenta venupec catoꝝ.gratiã ↄſcquamur. perquã ge go riam ꝑueniamꝰſempiternã. Adqummſp ꝑducat ihs xpᷣs dñs noſter. Quarta feria cinerum. I SemoRLI Wim teiunatisno c kite fieri fic ypocrite triſes Wa v. Siẽ dicit Angꝰ. in fermonete q̃drageſima. Lögruit nfe denotiin gi dñi crucifixi paſſionẽ celebꝛaturi ſum w pꝛimẽdaꝝ carnaliũvoluptatũ crucẽnobi ipſis faciamꝰ. Hec ille. In qͥby bis ðu tangit cauſam pᷣcipuã inſtitutõnis iinj quadrageſimalis. Exeo eĩꝙ in ꝓrine lebꝛaturi ſumꝰpaſſionẽ xp̃i⁊ redenyni generis hñani.dignũ eſt vt xpᷣo patinip nobis etiaʒ h̊ tpe cõpatiamur. Nan dit apłus. Si cõpatimur ⁊conregnbins Et iteꝝ. Sicut inquit ſocij paſſioni eh ſic eritis et cõſolatõnis. Vñ ſiẽchꝛilis paſſionẽ crucis venit ad reſurrecionẽu moꝛtalitatꝭ.ita nos debem venirepno⸗ tificationẽ carnis ad reſurrectionẽ gal ſpũalis.et tandem gloꝛie celeſtis. enn qꝛ nihil ita diſponit hominẽ ad pall et moꝛtificationẽ carnis. necnõ ad onn vicioꝝ expulſionẽ et virtutũq; acquiſiõ ſicut abſtinentia ⁊ ieiuniũ Jdcircoſin mater eccka ante feſtum paſcepꝛemii iuniũ quadrageſime. Dnod quidem id niũ vt dicit Zugꝰ.in ſermone de iauli⸗ purgat mentẽ. ſubleuat ſurſum c 4 tů ⁊ pumillatũ. ſcientie nehulgs dii⸗ deerih n ſlunmth umnd fetik genur owbist ftiſit — ichſo c ih zoc ſiin wi um murqu roſte yohſi hnut y vdit ſthin finD wrt munn wunt eum Runi Lin fig henh Nuarta feria cinerum ibidinũ ardoꝛes ertinguit. caſtitat lumẽ accendit. Vec ille. Ex qᷓ patet vt di⸗ Mie/ ſonim in epla ad Demetriadem ꝙ ſoluʒ iciuni non pfecta virtus. ſed ceteraꝝ vir tutũ fundamentũ et ſanctificatio ⁊ pudici na ſine qua nemo videbit deñ. Sed quia muiti indiſcrete ieiunantes fructũ ſuite⸗ iunij nõ conſequũt᷑ quia ad vanã gloꝛiam ieinnant. Ideoq; ſalnatoꝛ ponens funda mentum hodie om̃ib ieiunare vtiliter vo lentibus dicit Cũ ieinnati.vt dicit texcus. In illo tꝑe. Eum ieiunatis nolite fieri ſiẽ̃ ypocrite ⁊c. In iſto enuangelio dñs ⁊ ſulua toꝛ noſter pᷣmo intendit nos retrahere ab indebito modo ieiunandi. Secundo intẽ dit tradere debitũ modum ieiunandi ibi. Eu autẽ. Tertio intendit debitũ modum docere theſauriʒandi.ibi. Attendite ne ⁊c̃. m — Six pAmo ꝙ intendit nos alnatoꝛ nolter retrahere ab indebito mõ ieiunandicũ dicit. Eum ieiunatis nolite fieri ⁊ẽ. Exterminãt eĩ facies ſugs v xi⸗ deantur ab hominiby ieiunãtes. Amen di covobis receperũt mercedem ſuam. Vbi tria tãgit. ꝓꝛimo em̃ chꝛiſtus pꝛohibet fal ſam ſimulationẽ. vnde dicitur Rolite fieri ſicut ypocrite. Moc ideo dicit. quia vt di⸗ cit Lhꝛyſoſtomꝰſciebat dominus vanam gloꝛiã et om̃iopere bono pꝛocedere Iðo ſpinã vane gloꝛie que naſcitur in terrabo na iubet pꝛeſcinderene ſuffocet ieiunij fru ctum. Non autẽ poteit fieri vt non ſentia⸗ tur qui ieiunat.ſed melius eſt vt ieiunium te oſtendatq; tu ieiunium. Non autẽ dicit non ſitis. ſed nolite fieri·Pꝛohibet em̃ vo luntatem que eſt radix merendivel deme⸗ rendi. Nec dicit. nolite eſſe. ſed fieri Ham yt dicit Lhꝛyfoſtomus non poteſt fieri yt ſit hilgris qui ieiunat. Ideo ditit. Holite fieri. Dui autem per ypocriſim pallentes aparent. illi non ſunt triſtes ſed fiunt. qui autem naturaliter pꝛopter aſiduum ieiu⸗ nium triſtis eſt non fit triſtis · ſed vere eſt. WBSed di. vtruʒ appetitus vane gloꝛie ſit peccatum.videtur em̃ ꝙ non · quia nullus peccat in hocꝙ deo aſſimilatur phe.v. Eſtote imitatoꝛes dei. Sed in hoc qͥque rit gloꝛiam deñ imitatur. Iſaie. xlij· Dm⸗ nem qui inuocat nomẽmeũ in gloꝛiã meã eaui eum. Item Tullius de Tuſcula/ nis queſtionibus dicit ꝙ om̃es nocãt ad bonũ gratia gloꝛie Romanoꝝxij wꝛo uidentes bona non tm̃ coꝛã deo· ſed etiaʒ coꝛã om̃ibus hominib. Item m Tho ⸗ mã ſecũda ſecũde q.centeſima.xxxij ar.x. Licʒ appetitus gloꝛie de ſe nõ ſit vicioſus tamen apetitus vane gloꝛie eſt vicioſus. Qui poteſt fieri tripliciter. Ano modo ex parte rei de qua quis gloꝛiam querit · pu⸗ ta quia res nõ eſt gloꝛia digna. quia fragi lis vel caduca. Alio modo ex parte eius a gloꝛiã querit.puta hominis cuius iu * iciũ nõ eſt certum. Tertio ex parte ipſiꝰ qui gloꝛiã appetit. putg quia apetitum hu iuſmodi non refert ad vltimũ finem.puta ad honoꝛẽ dei et pꝛorimi ſalutẽ. Ad pmũ dicendũ ꝙ bene homo poteſt appetere glo riã ad vtilitatẽ alioꝝ Mach v. Sic luce⸗ at lux veſtra ⁊c̃. Et in hoc deum imitatur qui non pꝛopter ſe ſed ꝓpter nos gloꝛiam ſuã querit.Sd ſecundum dicendũ ꝙ quis pꝛopter appetitum gloꝛie celeſtis bene ope rans laudatur. Id tertium dicenduʒ M homo poteſt oſtendere ſua facta alijsvt in bono pꝛoficiant. Dicit autẽ Thomas ibi⸗ dem arti.ij·et.ij. M chꝛiſtianis gloꝛia qñ⸗ q; eſt pctm̃ capitale. quandoq; etiã eſt moꝛ tale.pꝛout videlic ʒpter eam quis amittit mercedẽ eternã. Quandoq; etiã eſt venia⸗ le.vt quando nõ repugnat charitati Dicit ergo Thomas ꝙ virtuoſum opus amit⸗ tit in vita eterna ſi ꝓpter inanem gloꝛiã fi⸗ at· ſi illa etiã ſit peccatũ veniale. nð ſub⸗ dit. Exterminant em̃ facies ſuas vt appa⸗ reant hominib ieiunantes. vbi adiungit pꝛauã intentionem dicens. Exterminant em̃ facies ſuas · id eſt. demoliuntur vel de⸗ coloꝛant vel defoꝛmant. faciem ſuã id eit. venuſtatẽ pulchꝛitudinem ⁊ foꝛmoſitateʒ faciei ſue vt triſticiã ſimulẽt. Et ita animo foꝛſitan letantur.et in vulti geſtant luctũ. Sicut eiñ̃ dicit Bregoꝛiꝰ apud tales oꝛa palleſcunt.coꝛpus debilitate quatitur· pe⸗ ctus interrumpentibus ſuſpirijsvꝛgetur Quid tãto laboꝛe aliud niſi eſtimatio hu⸗ mana cogitatur. Et tale ieiunium non eſt purum coꝛã deo. quia non venit de ratio⸗ ne continentie ſed de arte fallacie · vt dicit eo papa. O ſi ille qui ieiunat triſtis eſt. et triltem ſe facit ypocrita eſt. uãto ma/ gis iniquioꝛ eſt qui non ieiungt. ſed figmẽ tis quibuſdam in facie ſua pingit vel fin⸗ git venalem palloꝛẽ quaſiieiunij ſignum. TF 5 * ₰ — Sed quereret qs Duare dñs dicit illos cũ defoꝛmitas nõ ſit ſignum vane gle·j pulcra ⁊ foꝛmoſa reqrit. Rñdeo ꝙ vt diẽ ngꝰ Jactãtia nõ ſolũ eſt in ſolo coꝛpeaꝝ iuctuoſis eſt. Ereo ꝑiculoſioꝛ eſtqͥ ſub no mine ſanctitatꝭ decipit · Deide ieiunij ypo⸗ critaꝝ manifeſtat fructũ di yt apareãt ho miniby ieiunãteſ. Boꝛrg· plꝰqᷓ; alij di. Siẽ ille phariſeꝰ Lu. xyiij. Nõ ſů ſiẽ ceri hoĩm. Jeiuno bis ĩ ſabbato. Sz qd talib dñs cõᷣminat᷑ audiãꝰ. Amen dico yobis recepe rũt mercedẽ ſuã. ſcʒ q̃ntũ deſiderauerunt. vbi cõminat᷑ eis futurã dãnationẽ. Nõ di cit recipiũt de pñtiſed receperũt.qꝛ talis adeo bꝛeuis eit ꝙ nihil bʒ de pñti.Et iðo dicit Hiero · ꝙ non eſttutũ labijs hoĩm cõ mitre gloꝛiã ſuã. arche vti; ſine ſera ⁊ ſine claue. Nam laus tua congeſta in os meũ. in ptãte mea eſt non in tua. Eum meo libi tu poſſum laudare tevel derogare tibi. B u autem cum ieiunas Hiceſt ſecunda pars euangelij in qua inrẽdit tra⸗ dere debitum moduz ieiunandi. Dicit au ⸗ tem. Tu autem cum ieiunas vnge caput tuum oleoet faciem tuaʒ laua. Si hocad titterã eſſet faciendũ.certe ridiculum eſſet vt dicit Beda. Et hoc idem Dꝛigenes ſuꝑ euit · omelia.x. Et ideo ß̃mn Rabanũ iſtð eſt intelligendũ metaphoꝛice. accipit᷑ hoc apaleſtinis.qͥbo mos eſt in feſti caput vn/ gere oleo. Vnge ᷓ caput tuũ oleo.i feſtiu et hilarem te exhibe ⁊ faciem tuã laua.ad lrãm.ſ.ne ſoꝛdidus appareas. Duo diẽcõ tra duo. Vnge oleo leticie cõtra triſticiam ypocritaꝝ. Laua faciẽ aqua mũdicie ↄtra exterminatõem. Vel laua faciẽ.i.ↄſcientiã q malo tergẽdo. Vel vngecaput.i.mẽtem in bono ↄgaudẽdo. Et iſte ſut due partes iuſticie.ſ declinare a malo.⁊ facere bonũ.⁊ ſic ſaificat ieiuniũ. Circa iſtud ſciendũ ꝙ leiuniũ nr̃m duo dz hie. Pꝛimo vt ſit mix tũ cũ elemoſing.⁊ i dic. Vnge caput tuũ vleo.i.xp̃m qͥ eſt caput ñm.oleo miſericoꝛ die ců ſuis pauperib Iſa. lviij. Frãge eſu . Lenti panẽ. Poc ãt reputat xp̃s ſibi factũ ꝗᷓd fut ſuis pauꝑib impẽſum Wat xꝑ. 25 vnlex minimis meis feciſtis mihi fe⸗ ciſtis. Secundo ieiunium noſtrum debet pabere rectam intentioneʒ. Et ideo dicit laua faaẽideſtintentionem. pter deñũ pᷣ faciendo. Vñ ſeqᷓt᷑ ne videarig bolie XLIII nans. In h remouet intenteꝛ lie titũ fauoꝛis ⁊ laudis büanerilaße det ei rectã intẽtionẽ ci ſubditſe l⸗ id eſt. deo qᷓ eſt pẽ tuꝑ creatõeʒ. 1 o nẽ.ꝑ gloꝛificationẽ qͥ eſt in abſchaiub ſa.pãl tuo celeſti.qͥ eſt inuiſ ibit.vlqh tat in coꝛde ꝑ fideʒ põ. Ipe ei 4 ſcõdita coꝛdis Iſa.xlv. Veretues deit, ſconditꝰ. Vñ deo ieiunat qͥ ꝓanonecit ſemacerat. et qͥd ſibi ſ ubnipuneeie —. B 9 Seduit᷑. Et pater tuꝰqvidet teinaboy dito reddet tibi· QugſidiEᷣm Remigin Sufficit tibivt de qͥeſt inſpectoꝛ ↄcie idẽ ſit⁊ remuneratoꝛ Sap̃x. Reddetdꝭ mercedeʒ laboꝝ ſcõꝝ ſuox. Liriſ ſciendũ ꝙ ̃ᷣm Cryt᷑. ſpũgliter faes git ↄſcia intelligit᷑. Pꝛimo. ſiẽ ẽ in chſpec hoĩm gratioſa eſt facies pulcra ſicin oho ctu dei ſpecioſa eſt ↄſcia mũda. Sch ſiẽ ꝑ faciẽ coðſcit᷑ hõ ab homie ſi ppſi cognoſcit ſerwꝰdeia ſeruis diabol V Thimo. ðꝛ Houit deꝰqͥſunt ei hangi dixit Apoẽ.vij. Nolite nocere tereꝛn donec ſignemꝰſeruos dei in frontipen. Frons eſt ſupioꝛ ps rõnis · fm quã ↄi ſi bona eſt fignat᷑ figno dei.ſi mala ſign dyaboli. Juxta illud Lauteriati babits ↄſciaʒ. Tertio· quia ſiẽ in facie modicm cula magnã defoꝛmitatẽ pulcritudinis i ducit.nõ ſicãt in alijs mẽbꝛis. Sie poj q̃ntũcunq; modicũ etiaʒ minim veni marie reputationis eit in ↄſcia humm;. Nam om̃e qͥd fit 5 ↄſciaʒ edificat adichi nam. Secundo ſciendum eſt ꝙhiyn caput intelligitur chꝛiſtus. Pꝛimoſi ᷓ a capite dependẽt oẽs ſenſus ·ſicois iyn inteilectꝰ ſcia ⁊ pꝛudentia a xÿo. Vñy dicit ꝙ in ip̃o ſunt oẽs theſauriſpiet ſcie Eol ij. Secundoqꝛ ſiẽ capite dol oĩa membꝛa dolent.ita xp̃oꝓ nobis hiſ debemꝰcõpati.iuxta illud. Sierim ſ pafſionũ.erimꝰ⁊ ↄſolationum. Tals fut Paulus qᷓ dixit. Quis infirmat ꝛeho! infirmoꝛ. Tertio. qnia ſicutpꝛo apieon nia mẽbꝛa ſe exponũt? owonunttin⸗ leſione ꝓtegunt.yt ptʒ de ſerpẽte hl exponit ꝓ capite. Sic qͥlibet fuckente noꝛe dei ſui.coꝛpꝰſuũ ⁊ ſubaʒ ipac onere dʒ. ymo vitã ſuã coꝛpalcʒ x ſ teiz idẽ chꝛiſti integrã · vñ diut ſi toꝛ. Qui amat animã ſuam ꝑdeenm⸗ oltest is tere or ttinen mRb yoſi deninent ſybiin ber en ßurn en Ihnp udeucn iichinm vnwe enijün ſehmft ſigii woym ſunt ßlb di n walij fn Rob cyn iwt kune hysſ euiho erlt vinh ſue. Hinn ke ergh engn honef lem hi cipo olite theſaurizarevob theſaurosi terra Superiꝰdocuit ſimplicitatẽ in opibme⸗ wa ritoꝛijs. nũc docet ſimplicitatẽ in oꝑib ſu⸗ acce ict pererogatõis docẽs pfectũ ↄtẽptũ terreno rũgpter deñ. Et pmo ꝓhibitionẽ ponit de whi nõ collocãdis theſauris in pᷣo ꝑiculo. Se amaiin cũdo ponit ammonitõem de reponẽdo in Mal. Epun tuto.ibi. Theſauriʒate vob ⁊c̃. Dicit ergo enn ide ica facet opa bon nõgprfauoꝛẽ hu⸗ ſr manũ.nõ pr amoꝛẽ tꝑaliũ·qᷓ mag ſũt ↄtẽ⸗ mien nendaꝓpt deũ qᷓ; ↄgregãda ꝓpt ſuũ piculũ di awur Folite ðtheſauriʒare in terra.i in trãſito⸗ n rijs terreↄgregãdo.terrenũ emolimentũ auerẽdo ð ſpñali oꝑe. ybi erugo. i rubigo g aut tinea.i.vᷣmis ʒmolit᷑ aut vbifures fu⸗ de penohe rant᷑. Rabanꝰ. WMala depoſitoꝛia terra in ae depoſitũ patit ab om̃i genere coꝛꝑaliuʒ wce detrimentum ·a ſenſibili vt eſt tinea. ab in⸗ moh ſ ſenſibilivteſterugo. a rationalivt fures · Ipen Per eruginem queineſt metallis intelli⸗ erſignemimn gitur auaricia. per tineam qᷓ deveſte naſcit 1veſtem ↄſumit luxuria x fures ſuperdia ——— Iſta tria pctã oĩa bona furant᷑ ⁊ effodiũt. onc ſgu i delectatõe.in ↄſenſu.⁊ oꝑatõe. Et ſcien ⸗ de dũꝙ in trib repomt᷑ theſaurꝰ in auro · in Len argento.⁊ĩ veſtiby pᷣcioſis. Metalla timẽt gi erüginẽ. veſtes tineam.lapides nihll hoꝝ an kn ſed tm̃ fures ᷣm Rabanũ. Et ᷣm Cryſo · nne ſignificat ꝑ hec triplex interitus oĩm bo⸗ no terrenoꝝ. Aut em̃ a ſemetip̃is vetera moe ſcunt vel ꝑrineaʒ ſicut veſtimenra aut ab n. ipis dñis luxurioſe viuentib comedun ⸗ nn turaut abertraneis dolorelvi calũnijs vte xel aliciniq mocio diriptũt. Vllegoꝛice dmm m Rabanũ E rugo ſignificat ſuꝑbiã.q̃ð innn coꝛẽ virtutũ obfuſcat. Tinea q̃ veſtes latẽ ter rodit innidiã. que omne bonũ ſtudiuʒs lacerat. et compoſitionẽ vnitatis diſſipat. netu Fures ſunt heretici et demones qui ſem ⸗ en ſeredbo⸗ ſunt intentiyt ſpiritualib ſpo ient. Laus ergo celeſtis ců ſit eterna fur to furripi non poreſt nectinea demoliẽda inuidie necerugie ſuperbie exœecãda m mic MBilarium.Et ideo ſequitur. Theſauria te ergo vobis theſauros in celis. vbi nec S erugo neq; tinea demolitur. et vbi fures oupee noneffodiunt neq; furantur. Celumau edaii tem hic intelligit Auguſtinus non iſtud coꝛpoꝛeum ſed ſpirituale fimamentin. nſtinus exponit ·Holi amareyitã tuãpꝛe — rpo.ſi vis he vitã in xpo. K Seq;t. ian Polite theſauriʒare vob theſauros ĩ tra. Duarta ſerid cinerum quod eſt locus gloꝛie ſanctoꝛim. Unde dicit Thꝛyſoſtomꝰ. Subſtantiam tuam ergo illuc colloca vbi patriam tuam ha⸗ bes. Ecce tutus locus. ſcilicet celum. Vbi necerugo. quia ibi nulla vetuſtas · nec ti⸗ nea.quia ibi nulla paſſibilitas.neq;ʒ fures quia ibi nulla violentia vel fraus. Et ſe⸗ quitur. Vbi eſtenim theſaurus tuus.ibi eſt et coꝛ tuum. Quaſi di. Bene dico caue. quia vbi eſt tbeſaurus tuus. id eſt.ſiin ce lo eſt. in celo eſt et coꝛ tuum. Si in terraẽ. et coꝛ tuum interra. Quaſi di. ᷣm Chꝛy⸗ ſoſtomũ Et ſi nihil hoꝛum que dicta funt veniat non paruum tamen damnũ ſuſti⸗ nebis inferioꝛibus affixus et coꝛum ſer⸗ uus factus eta celeſtibus cadens nichil celeſtium cogitare poteris. Vieronimus hoc intelligit non ſolũ de pecunia ſed etiã de cunctis poſſeſſiõibus. Nam guloſi deꝰ venter ẽ.laſciui theſauri ſunt.lubꝛica ama toꝛum libido. Huic ſeruit vnuſquiſq; a quovincitur. Ibi ergo habet coꝛ vbi theſ⸗ aurum. Ex his patet que ſit vtilitas ele⸗ moſyne. Qui enim collocat theſaurum ſu um in terra.non habet quid ſperet in celo Vt quid ergo aſpicit in celum vbi nihil re poſitum eſt. Vnde dupliciter peccat. Pꝛi⸗ mo.quia male congregat. Secundo quia coꝛ habet in terra. D Cinrca iſta no/ tandum ꝙ dñs in hoc euangelio intendit tradere debitũ modum ieiunandi.Zd qͥd quatuoꝛ requiruntur. Debet em̃ ieiuniuʒ noſtrũ eſſe intentione rectũ.ſanctitate pu rum.moderatione diſcretuʒ.⁊ humilitate manſuetũ. De pᷣmo ꝙ debet eſſe recũ nõ diſtoꝛtũ per apetitum vane laudis vt fa⸗ ciunt ypocrite · qui plus querunt apparere q; eſſe triſtes. Sunt autẽ plura ſigna vpo critarum. Pꝛimũ eſt. quia peccata grauia alleuiant.et leuia aggrauant. ſicut fuerũt phariſei qui traditõnes ſuas ponderabãt ſed mãdata deipꝛo nihilo reputabãt. Se cundo quia ſe laudant ypocrite et alios vi tuperant. Sicut phariſeꝰ Auẽ. xviij. Ter tio quia quicquid peccant in alios retoꝛ⸗ quent.et ſua mala occultant. circumlocu⸗ tione confitentur. Quarto quia ſi offen⸗ duntur non dimittunt niſi vlciſcantur.ſo⸗ li autem offendentes alios non curant. Quinto quia ſi cui bene fecerint valde põ derãt.ſed alioꝝ bñficia nõ curam. Sexto quia cũ coꝛrigunt᷑ egreferũt⁊ murmurãt. r4 — S— e— ſicut phariſei dicentes. Mgr̃ hec dicks cð —. nobis facis. Septimo qꝛ libẽter ociant᷑ cũ tñ amoꝛ dei ſeruos eius nð pati tur ociariſed opat᷑ magna fᷣmn Vregoꝛiuʒ Pctauo qꝛ oĩa opa ſua ad oſtentationẽ fu cũt.vt h̊ triſtes. Secũdo ieiuniũ nrm dz eſſe ſanctitate purũ · De qͥ Johel· ij. Vani tetuba in ſyon · ſanctificate ieiuniũ. In e autẽ hec puritas ſanctiratis ↄſiſtit ſubdit dicens. Eongregate plm. Ecce vnitas ca ritatis q̃ marie hodie requiri᷑. Wale ð ie iunat qᷓ rancoꝛẽ in coꝛde ↄtra ꝓximũ fᷣuat Et ſequt᷑. Egrediet᷑ ſponſus dethalamo ſuo ⁊ ſponſa decubiliſuo. qm̃ in h ſacro ie iunio etiã ab illicitis amplexionibeſt ab⸗ ſtinendũ. Tertio ieiuniũ nr̃m dz eſſe mo⸗ deratione diſcretũ.vñ dicit aplus Roꝝ· xij Rationabile ſit obſequi veſty Om̃ia em̃ debẽt fieri m diſcretionẽ rõnis.cõtra no ſtros ieiunantes qͥ in nullo ſeruãt moduʒ circa ieiuniũ. Nam que eſt diſcretio rõnis comedere ſemel ⁊ infinities bibere · abſti⸗ nere a cibis ⁊ ingurgitari pocuł· Vut que diſcretio abſtĩerea carniby et carnalia oꝑa ſacere. Vñ dicit Fulgentiꝰ. Jeiunijs nr̃is adhibenda eſt tẽperies vt coꝛpꝰnoſtꝝ nec ſaturitas excitet hec inedia ĩimoderata de bilitet. Ecce diſcretio rõis Nos ůfratres ſtudeamꝰin om̃ib diſcretionis modũ ſer nare. quatenꝰ ieiuniũ nñ̃m ſit vicioꝝ nroꝝ ablutio ⁊ acquiſitio virtutũ. vt non ſolum deleat pᷣterita que cõmiſimꝰ.ſed etiã repel lat futura q̃ cõmittere poſſemꝰ. vt di. Ber. ſuꝑ cantica ſermone.xxxvxiij. Quarto ieiu⸗ niů noſtx dz eſſe hũilitate manſuetũ. Siẽ em̃ dicit Hieroꝰ. in quadam epla.ieiunia nõ ſolũ debẽt eſſe moderata ſʒ etiã fetã in om̃i mentis hũilitate.q̃ ita attenuẽt coꝛpꝰ yt mentẽ nõ eleuẽt.ne res hůilitatꝭ gignet ð virtute naſcant᷑. In ſignũ ponit hodie cinis ſuꝑ capita nr̃ ad oſtẽ dendũ nos merito debere hũiliari ex plu⸗ creatõis cuius pᷣmoꝛdial materia fuit qᷓſi cinis Job. xxx. Lõparatꝰſum luto. Scto in ſignũ recogitãde reſolutiõis.qꝛ in cine/ rẽ reſoluemur.ᷣm ß diẽ Job. xxxiij. Dis aro deficiet. ꝓter h diẽ facerdos WMemẽ to hõ qꝛ cinis es ⁊ĩ cinerẽ reuerter. Vnð Scẽi. vij· Dẽs hoſes terra et cinis.um igithõtã creatõe qᷓ; reſolutiõe ſit cinis nõ audet ſupbire Ecẽt.x. Quid ſupbis terra vr intelligamꝰqꝛ tũc tẽptatõi RLE et cinis. Tertio ponit cinis iſ tatis Eccixl. ¹ocu panonnlin hl fiie Acdam· Erpottſeqt&icn ad bumiliatũ Jone. ij. Peruent iten ad rege⁊ ſedit in cincre. Vuurin ↄtritõis. Miere.yj. Löſpgere gh ynigeniti factibi planctũ amanꝭ uin bodiecineres capitcogitetc 5 ⁊cinis ẽ ex creatõe ſic erit⁊ inr rehe Que cogitãs ↄterat᷑ð pcrig auctu Aue cogitãs que tiã ꝑquã poſſit ↄſeq renipcht n gloꝛiã ſupernoꝛuʒ. Ad quã nos tẽ Dñica nuocanit. I Ser& Wcctus eſt ielhe d ideſertũa ſpũ yttẽptarck ad bolo. Wat iij ñmli ſup pᷣs.xj· vita nf̃a ĩ hac pegrinarerij eẽ ſinepctõ necſine tẽptatõe. Lurõi ipᷣm · qꝛ ꝓfecrꝰñꝑtẽptatõʒ fit nñnʒ neriij qͥſq; innoteſcere p̃t niſiviceritnecßtnin re niſicertauerit. n?pᷣtcertare niſiimii tẽptatões habuerit. Hec ille. Licitun vita hũana ñ ſit niſitẽptatio ytðꝛjohn Wilitia ẽ vita hoiĩs.ii diabohnõcjn oẽs tẽptat. nec eq̃lit oĩ tpe tẽptatoſeun Rã vt di. Iſið.li.iij. ð ſumbo.cy dilbo ſuis fautoꝛib blãdit᷑ dei jo fuis moli ptamẽta ʒria exẽplo dñi qͥſe p bayninn diabolo paſſus ẽ tẽptari. Vʒ innj ipᷣm.qꝛ tũc ʒ eũ quẽ poſſidet dyabol ſu — acrius P ſe ᷣtute diuĩa ab eogpelu ñ imũdꝰſpũs tůc diſcerſiy coðſcit. rũ h̃uꝰin qͥ habitabat qñ ad xßiiperin re ab eo coactꝰẽ. Mec ille. Vñ Brelm moꝛal· di. Voſtis ũ q̃nto magis nos ſi rebellare ↄſpicit.tãto ãpliꝰ expuhreoit Kos em̃ pulſare negligit. qͥs quicto i poſſidere ſe ſentit. Bec Bre· Duinigin iſto q̃drageſime ve penitẽtes dyabolil bus renũciãtes · ad xp̃m ↄuenti niun⸗ ˙ e e chꝛiſtoq; adherendo ſeruire ꝓonitti rib cauß. Et pᷣmo in ſignũ recogitãde ñe iecta ſeruitute dyaboli dura inqni to anno detinebantur. ad iugum don leue et ſuaue feſtinare contendunt· Ju dyabolus contra eos foꝛnus amnd uerſis temptationib. Teſte beaw ße gio in omelia hodiernaſic dicente. nobis ſollicite cõſiderandũ ꝙſtatim baptiſmũ temptatões dñs ptult vibo bdraboi tiꝰpᷣmimur qů ab eiſernituteyl don 1% n u itn nne numni npl i zieip⸗ ninusi uulios uili osces je gſſiptö noliqh vnõ nn ſca d proſiedi ſiahn niſsni usp dt — —— — —— he nichut teen Mol rcid ſy pno hsa 3bſ6 iiſed fiurq dch ß ſyi ſhhq ſon ſnig unẽt din 2te na Kcug Bominica Inuocaut vecederecepimꝰ iuſtec ac piecũ xp̃o viue volucrimꝰ⁊ poſt pauca Siẽ eĩ rer nõ ra ſubditos ſed ↄtrg rebelles nationes bellů mouer Ita dyabolus validius eos quosa ſua ſeruitute recedere et ad leue iu guz vpi feſtinare viderit impugnat. Tunc see em̃ grauioꝛes temptationes demonũ ſen ül tiunt quan do aliquod bonũ inchoare vo E v lunt oſitũ· Quod in exẽplo iſrahelitarũ ſipan diſcimꝰ. Quitũc a Pharade duriꝰ afflicti legůt᷑qñ ꝑ Woyſen et Aaron ad terrã ꝑ⸗ miſſionis ſũt vocati. Hecille. Volẽs igit eccta filios ſuos pꝛemunire poſuit hodie Ban euãgeliũ in qͥ legit᷑ de tẽptatiõiby xp̃i· iſtru wun tũ a ſpũ vt tẽptaret᷑ ens oẽs ve penitẽtesvt ſe caute habeãt cir ca aſſũptõeʒ pnĩe ipᷣoꝝ. Et ſi foꝛte diabol os alich tẽptatõib vexauerit recoꝛdent᷑ de mõ vincendi eñ illovicz qᷓ vicit eñ xp̃us rũc qñ ductꝰẽ in deſertũ vttẽ bolo.ſiẽ dicit euãgeliũ. Du taret᷑ a dya⸗ ẽihs ideſer k̃a dyabolo. In vᷣbis p miſſis triagponũt᷑· Pꝛimo nãq;ponit xpᷣi erathieptatioqᷓfint ꝑlymiri.cumse — ritn Ductꝰẽ ihs a ſpũ.i·ſctõ. Scðoꝓponit loci nenubin diu nerchtir dolopuſtsim ntüccipipi sciſeimni Vinic ů btri cocwchnüß ldi Potsnh bnhutſ ẽpulmnꝝ in qͥ tẽptatꝰẽ deſcptio qͥ fuit deſertũ. cũ ðꝛ. in deſertũ · Tertio ſubiũgit intẽtio finalis dyaboli.q̃ fuit ꝑ ſpĩ malũ. cũ addit᷑. vt tẽ⸗ ptaret᷑ a dyrabolo. 2 Dix pamo Zihehn — N pPAMnO teptatiõis tõip⸗ paratio q̃ fuit ꝑſpm̃ſctĩ · cũ ðꝛ Ductus eſt s a ſpũ. Sicut em̃ dicit Remigiꝰin oml. Ibſq; vlla ambiguitate credendũ ẽ xpᷣm fuiſſe ductũ a ſpũſanctoĩ deſertũ· Necmi retur quis cũ audit chꝛiſtum a ſpũſancto ductũ ad locum temptationis. caſionẽ tẽptandi malignꝰ ſpũs inueniret. Dadus em̃ erat dyabolo loc tẽprandivt fieret xpᷣo occaſio ſupandi. Mecille Bonꝰ fuit iſte ductoꝛ qͥ xpᷣum ꝓſpere durit etre⸗ durit ſiẽ ille Raphael angelꝰ Thobie du⸗ ctoꝛ.qͥ ait. Ego ſanũ ducã eum et reducaʒ Tali ductoꝛe marime nobis opꝰẽ iſto ſa/ cratiſſimo tꝑe.ſine quo nõ poſſumꝰcũ dya bolo bellare. nec in terrã pꝛomiſſionis ce⸗ leſtis peruenire. Figura Exodi.xv. vbi ſi ne Woyſe duce filij iſrael nõ potuerũt ter ram ꝓmiſſionis intrare Sed certe multi Fam niſi xpᷣs ſpũſancto fuiſſet ductus in deſertum nequaqᷓ; ſpũs malign? talẽ opoꝛtunitatẽ occaſionẽ tẽptãdi euʒ habuiſſet. Vñ dicit Remigiꝰ qꝛ eũ ibi ſpũſſcrũs duxit vbi oc ⸗ iſto anno dncebant᷑ malis ductoꝛiby. Ou dã ẽ vt dicit Molgoth ſup.xix.c.li. Sa ⸗ pientie ducebãt᷑ illecebꝛoſa ſenſualitate.ſiẽ ili qͥ nõ;ᷣm veritatẽ rationis ſed ßᷣm paſſi onem vixerũt. Dui non quod honeſtũ. ſ; quod delectabile eſt in omnib ſequebant᷑. Sic ductus eſt ille iuuenis vecoꝛs quiſe⸗ quebat᷑ mulierẽ oꝛnatã ⁊ blandienteʒ ſibi. vt ðꝛ Pꝛouer.vij. De quo ibi ðᷣꝛ. Secutꝰ eſt eam quaſi bos ad victimã. Mulier iſta ſignificat ſenſualitatẽ carnis noſtre q̃ ſepi us ſeducit iuuenes.qᷓ;din autẽ ſic ratio ſe⸗ quit᷑ ſenſualitatem et ſenſualitas ducit ra tionem tamdiu eſt neceſſe hominẽ errare et poſtea periclitari.et ideo neceſſe eſt ſen ⸗ ſualitatẽ hmõi hodie moꝛtificando ſubij⸗ cere rõni ſicut ancillaʒ dñe ne ei dominet᷑. ſed ſeruiat. Harrat. Fulgentius pᷣmo mi⸗ tologiaꝝ ꝙ admetus rex Alteſtam dure ⸗ rat in vxoꝛem. Contigit Admetum infir ⸗ mari.Conſuluit Apollinem deũ qũo poſ ſet ab infirmitate liberari. Reſpondit Sp pollo ꝙ curari nõ poſſit niſi alia ꝑſona de ſuis ꝓpinquis pꝛo eo voluntarie moꝛeret᷑. Quo intellecta Alteſta moꝛteʒ ſpõte ſubi⸗ itet Idmetus fuit curatus. Moꝛaliter Spũs et caro in homine ſunt ſicut vir et vxoꝛ. Sed cũ vir.i.ſpũs noſter infirmat᷑ ꝑ pctĩ.non poteſt alit curari.niſi vxoꝛ ſua id eſt. caro moꝛiat᷑i.moꝛtificer᷑ ꝑ penitẽtiã. quod fit per ieiuniũ et maceratõnes alias coꝛpoꝛales. Duod cum fuerit reuiuiſcet ſpiritus noſter Juxta illud Romanoꝛum viij. Si ſcõm carnem vixeritis moꝛiemi⸗ ni. Si autẽ ſpiritu facta carnis moꝛtifica ueritis viuetis. Et apoſtolus Bal·v.amo nens dicit. Spirutu ambulateet deſide ⸗ rie carnis nõ perficietis. Et infra. Si ſpi ritu ducimini non eſtis ſub lege Si ergo gliqui ducti ſunt ſpiritu carnis iſto anno. iam ducant᷑ ſpñ rationis iſta quadrageſi⸗ ma. vt temptationes valeant ſugare. Se ⸗ cundo quidã ducebantur iſto anno ꝑuer⸗ ſa familiaritate maloꝛũ ſeu ſocietate. Due quidem ſocietas eſt multũ periculoſa. Eo ꝙ hominẽ bonum tranſmutat ſucceſſiue in malum. Euius ratio eſt. quia vt dicit Mugo de ſancto victoꝛelibꝛo ſuo degrra Ea eſt vis amoꝛis vt talem te neceſſe ſit eſſe quale eſt illud quod amas et cui di⸗ lectionis ſocietate iungeris. Et Binc di⸗ cit Droniſius:iijlibꝛo de diuinis noiw. cyamoꝛ bʒ qndã vim mitiuãertranſſor/ matiuã qᷓnõ dimitrit amatoꝛes ſuos eẽ ñ gmatoꝛj· Et iðᷣo Valeriꝰ ad rufiqnii dicit Ethicũẽ videre cui des· maß vrꝰ moꝛaliſ ẽviderecui ſe hõ det ⁊ↄiũgat ĩ ſocietatem Moc vᷣbũ ſũme ẽnotãdũ inuẽib q́; ducũt᷑ uerſa ſocietate illoꝝ qͥeos ad vicia iuitãt Stiẽ dicũt repbi Pꝛonuer j. Neni nobiſcũ m̃ñciemur ſãguini. marſubiũ ſit vnũ oĩim nr̃m. Et Saß̃·ij. Venite fruamur bonis 5ᷓ ſũt.⁊vtqmur creata tãqᷓ; ĩ iuuẽtute cele⸗ riter. vino pᷣcioſo ⁊ vngẽto nos implegmꝰ. Et nõ pᷣtereat nos fios tꝑis Coꝛonẽꝰnos roſis añqᷓ; marceſcant. Nullũ pꝛatũ ſit qð ñ ptrãſeat luxuria ña. Nemo nf̃m exſoꝛs ſit luxurie nre. vbiq; flinq̃mꝰ ſiõ lericie nfe qm̃ hecẽps nr̃a ⁊ hẽſoꝛs ña. Opꝛimãꝰ panpeʒ iuſtũ.⁊ nõ ꝑcamꝰviduenec reuere amur canos ilti tꝑis · ec ibi. Ecce qũo mala ſocietas inuitat ſe mutuo ad pctã di nerſa. Et iõ qͥdã ſenex infoꝛmãs filiũ ſuũ dirit. Talẽ qͥſq; foꝛe qᷓlẽ ſibi nectit amoꝛe. Sermo veridicꝰait ip̃e fit alter amicꝰCui ↄcoꝛdat Ariſto.ix. Ethicoꝝ di.ꝙ amicꝰeſt alter ip̃e. Puem̃ moꝛes imitat᷑ cuius hʒ amoꝛes. Recoꝛdẽt᷑ igit᷑ oẽs tales illð Pꝛo uer.xvj. Vir iniquꝰducit amicũ ſuũ ꝑ viã nõ bonã. Hec miꝝ. Exqᷓ em̃ talis ſocietas puerſoꝝ nõ hʒ ducẽ niſi ſpiñ malignũ me rito nõ p̃t duci niſi ad pᷣcipiciũ.eo ꝙ cecus cecũ nõ ducit niſi in foueã Au.vj. Ip̃i em̃ demões duces ſunt cecoꝝ. Wat.xx. Nec ducũt niſi ad tenebꝛas exterioꝛes vbi erit fierꝰ⁊c̃ Wat. xxij. Tertio ducebãt᷑ quidaʒ iſto ãno ⁊ ducũt᷑ hodie aſpũſctõ vt fũt oẽſ innocẽtes ⁊ ve penitẽtes q ducũt᷑ ꝑ viã iu ſticie mãdatoꝝ leg diuine. Juxta ilð qͥd ſpũſſctũs dic ad aĩaʒ talis hoĩs. Ducã te ꝑ ſemitas eqͥtati ⁊ viã ſapie mõſtrabo tibi. Iſte eſt bonꝰ ductoꝛ quẽ petebat pᷣs. dicẽs Spũs tuꝰbonꝰ deducet me ĩterrã rectaʒ. Iſto fpũ q ducũt᷑filij dei ſunt Juxta illud Roma. vij. Dui ſpũ dei agunt᷑pij filij dei ſunt. Sed di. qũo iſte eñ bomꝰſpñs qui ducit in tẽptationẽ ſicut h̊ duxit xpᷣm.cum tñ nos oꝛamꝰyt nõ inducamur in tẽptati⸗ onẽ Watß. vj· Rñdeo Em Menricũ deyꝛ ⸗ maria lib.ix.c.ix. M licet ſpũſſctũs ꝑmittit nos tẽptari.nõ tñ ꝑmittit in tẽptatòe ſupe rari· Eñ nõperimꝰvt nõ tẽptemur ·ſed vt tiõe non ſupemur Loc em̃ eſt m nricũ in temptatõem inducii.ↄſenſuʒ p̃bere tẽptatoꝛi modo yʒ qꝛ potiꝰnos liberata mi uhinn pmirẽs nos tẽptariſup idqq oſ ſaciẽs cũtẽptatione puẽtvtyojlun nere. Et Boꝛra ſuꝑ Watß Fe imſ nos inducas ĩ tẽptatõʒ.i.nõ punoln induci in tẽptatõʒ ꝑ ↄſenſũ vtſuci Tũcem̃ inducimuriintꝰducinun in nob efficaciã et vincimur Poc itz ſcrõ non eit ßamalij. zriou durit xpᷣm ad locũ tẽptatõis nõiul eũ ſuccũbere in temptatõe. ut Si ſecundo ujr quopps temptatus eſtdeſcnoch- In deſertũ e iſtůd deſertuʒſni pñs vita. Sic em̃ filij iſr'nõpomcti areterramn ꝓmiſſionis niſtmanſſi deſerto ſutinentes multamala. Sin nos poſſumus ingrediin clumniipj amur hic aliqua dura etaſperappeni tia. Luce vltimo Dpoꝛtuit rpᷣmpatitt intrare in gloꝛiã. Et ſicut fi iſriel ii deſerto ſuſtinuerunt tria.ſcʒ iongitpe culoſam peregrinationem.magnametm ctoꝛioſam hoſtiũ expugnationeʒ gruen et intollerabilẽ ſitis arefactõem. Sin opoꝛtet hic agere vitã vt peregrinòs x bꝛe.xiij. Nõ habemꝰ h manentẽ cininun ſed futurã quã inquirimꝰ Filij eñ iu in deſerto fecerunt eis tuguria.non cin non pallacia.ſed de fragili materutbe⸗ nacula. Sic nos ſacere debemus. Noi tñ eſt contra multos curioſos edifiins edificia delicioſa.qui nimis ſoliciturkan ca lapides moꝛtuos et negliguntvi. acſi in eternum hic eſſent manſuri. Lon muniter tamen videmꝰ ꝙ hij qui taliuii ſicia fabꝛicant bꝛeuiter ea inhabitan x dicit Holgoth Sapientie.xj noncogi tes de verbo ſaluatoꝛis Marci xij lu cum quidã diſcipulus dixiſſet Wagin aſpice quales lapides ⁊ quales murlů rpᷣs dixit. Imen dico vobis. nõ relinq lap idem ſuper lapidẽ. Tales ſimies in edificantibus turrim Babilone quicll ex hoc vellent magnificare nomen ſuni piter fuerunt a deo confuſi. vt dicturb neſis.xj. Hinc Berngrdus in libꝛo dn ra rei familiaris ait. Ad edificandum& gat te neceſſitas non voluntqs. Becch filij iſrael in deſerto habuerit magj in — — S— . — —— — — — — — — ——— —— — — S—= — S— 2 S — — wourei poibot ſiü Ien ſogn ſnſct mi kt gerütde ſwcth ßunonn woveti vuny vosdi dulce 3 ipe mEtl mee cdes ſnil ſitzſin we dñs witet tine he ſafi ſpe tehcd dun ſper deſm et ſoln ſun al 8. inß mundo dẽmꝰ viriliter pugnareõ car⸗ nẽ mundũ ⁊ dyaboluz. Demon pugnat ꝰ nos duplici manu.occulta ſuggeſtione? apta inpugnatõe. Suggeſtionẽ vincam ꝑpꝛudentiã. qꝛ rerũ exitus pꝛudẽtia mert tur. Sic fecit xp̃s h. vincendo eũ non po⸗ tẽcia ßʒ ſapĩa ſchturaꝝ Impugnationem yincamꝰꝑ patientiãq̃ equanimit tribula/ tio tollerat᷑. WMũdꝰ pugnat duplicimanu ſcʒ ambitõe honoꝝ ⁊ amoꝛe diuitiaꝝ · Am bitionẽ vincimꝰtimoꝛe indicij. qꝛ diſtricti 56 ſime iudicabũt᷑ q pᷣſunt in honoꝛib Sað· vl. Judicũ duriſſimum his qͥp̃ſunt fiet· u Scðaz ſcʒ amoꝛẽ diuiciaꝝ vicimꝰ amoꝛe 5 6 2* — 2 8 — B. S * 5 S5 mm ½ oſe Em ↄſiltũ apłi. habẽtes alimẽta ⁊qͥbtega ouno mur hig ↄtẽtiſimꝰ. aro pugnat du plic oſumtsrging manu.ſeʒ gula et luxuria. Pꝛimã manuin icudmnꝝ amputare debemꝰ ꝑ abſtinentiã. modera⸗ vernnh te bibẽdo ⁊ comedendo. Secundãꝑ ↄti⸗ ſerto grauẽ ⁊ intollerabilẽ ſitis arefactõeʒ npen Ram ſicurdꝛ de eis· multitudo eoꝛum ſiti ic aruit. St Bapie. yꝛ Sitierunt⁊ inuo e auerũt deum. Sed diuina pꝛouidentia rtbetninn cr eſt ꝙ cũ non potuiſſent bibers aquã 5 maritudine. ytðꝛ Eo.xx immiſſo lig⸗ no verſe ſunt in dulcedinẽ. Et cum hoc de mrigrinm petra pꝛoduxit eis aquas largiſſimas. ſic kan nos debemus eſſe in continua ſit diuine n dulcedinis.vt nobis omnes delectatiões Sen mundit yideantur amare. Fuxtaills Rbi lippeñ.iij. Dmnia arbitratꝰ ſum vt ſterco/ ra. Et Bal·vj. Wihi abſit gloꝛiari niſi in cruce. Vñ dicit Sugꝰ. Vm̃is copia qᷓ non eſt deus meꝰinopia eſt. Dicat ergo quilibʒ nfm illud p̃s. Sitiuit in te anĩa mea. Ad yeniat et bibat. Et Johannis.iij· Si qͥs bberit ex hac aqua quam ego dabo nõ ſi⸗ tiet in eternum. Sicut autem deus in de/ ſerto filios iſrael rexit ne victualiby defice rent. pꝛotexit ne coꝛam hoſtib ſuccumbe/ rent.et direxit ne in ſolitudinibꝰ viã per ⸗ et ſolitudinem eius quaſi oꝛtuʒ dñi. Ecce ea Ecc tertium u Stciſtit p̃i paupis naſcẽdo.viuẽdo moꝛẽdo% goi kui nẽtiã. Tertio filij irgel habuerunt in de⸗ ſchaz ſitim hmõl eſt inuocandus fons aq̃ viue dñs xpᷣus. qͥ de ſe dicit. Siquis ſitit derent. Sic dominus facit nobis ſi in eo ſperabimus Jurta illud Iſaie.Ij·honam deſertum eius quaſi delicias. Ecce pin. ſecundũ. Baudiuʒ et leticia inuenietur in Pominica Inuocaut victoꝛioſam hoſtiũ expugnatõʒ· Sicnos Dix 1tertiO ꝙin verbis pᷣmiſ⸗ ſis deſcribitur intentio finalis dyaboli.qᷓ fuit ꝑ ſpm̃ malignũ ad decipiẽdũ xp̃m.cũ ðꝛ. vt tẽptaret᷑a dyabolo. Circa qͥd ſciẽdũ ꝙ licet xpᷣs temptatus eſt a dyabolo finali ter ad ß vt experiret᷑ in eo ſi eſſet filius dei tñ ſpñſſanctus duxit xpᷣm in deſertũ vt tẽ⸗ ptaretur a dyabolo.ad dandũ nobis exẽ⸗ plũ reſiſtendi. Nam ſiẽ dicit Augꝰ in lide pᷣa religione ad romanũ.ca.xix. in pᷣn. Dec triplex tẽptatio in xp̃o hoiĩe quẽ aſſumpſit cauenda miſttata eſt. Et fᷣm htria h ſunt conſideranda. Pꝛimo qualiter et vnde ꝓ⸗ cedit temptatio. Secundo quare deꝰ per mittit temptari homines. Tertio qũo re⸗ ſiſtendumeſt temptationi. De pꝛimo ſcien dum ꝙ temptatio nõ eſt aliud niſipꝛoba⸗ tio mẽtis humone qualis ſit in ſeipſa Ec⸗ cleſiaſtici xxvij. Vaſa figuli pꝛobat foꝛnax et homines iuſtos temptatio tribulatio⸗ nis. Et fit ſex modis ſcilicet a parte infe⸗ rioꝛi.ſupioꝛi.anterioꝛi.poſterioꝛi.a dextrꝭ ⁊a ſiniſtris. Pꝛima temptatio ab inferio⸗ rieſt contemptibilis. et eſt illa qͥ fit a carne Et cõſiſtit in exceſſu cibipotus et in alijs actibus carnalibus ad qͥs caro eſtpꝛong. Et eſt duplex. Quedam ab exterioꝛi.vt in cibis et potibus et alijs vanitatib et vo ⸗ luptatib. Duedam ab interioꝛi vt in con cupiſcentia deſiderioꝛũ carnaliũ. Scða ẽ a ſupioꝛi.i.a rõne que aĩe pars eſt ſuꝑioꝛ. cum ſcʒ ip̃a rõ conſentit et delectat ⁊ quaſi captiua trahitur ad obſequendum carni. Et hec fit tribus modis.ſcʒ ſuggeſtiõe.de lectatione.et ↄſenſu. Suggeſtio eſt ex par te diaboli. Delectatio ex parte carnis. Cð; ſenſus er parte rationis.vt dicit Augꝰ.in libꝛo de ſermone dñi in monte. de pe. di.ij. Siẽ tribgradibus Et iſte modus fuit in temptatione pᷣmi hominis. vbi pꝛimo ſer⸗ pens ſuggeſſit. poſtea Kua delectata ẽ.vt⸗ timo Zdam conſenſit. In ſuggeſtione eſt ſemen peccati · In delectatione nutrimen tũ. In conſenſu vero perfectio. Exex his elicitur ꝙ non omnis temptatio eſt pecca/ catum.ſicut temptatio que eſt in ſola ſug⸗ geſtione ꝑ quam homini peccata aut que⸗ uis illicita ↄtra eius voluntatem in cogi⸗ tatione occurrũt⁊ iſta vocat᷑ temptatio hu mana.j. oꝛinth x. Tempratio vos nõap pꝛchendat niſi hůanaẽt eſt veniale pctiũ. „* ℳ ₰ 6 Hermo. e e diſij Inthec. Tẽptatio qᷓfit pſugge dene malaꝝ cogitationũ cũ ↄſ ẽſu ẽ pcœtm̃ vt dicit Bre. ibidẽ. Tertia ẽ tẽptatio ab terioꝛi. hecẽ demonũ.⁊ hecẽ valde timẽda qꝛ ĩ via q̃ ãbulãꝰnob laq̃os parãt p̃s. La/ queũ parauert pedib meis. Sz di·exqᷓ dyabolꝰ nõ p̃t ab ĩtra tẽptare · qũo ſ̃p̃taĩe hůane añ faciẽ eilaq̃os tẽptationũ pone ⸗ reEtexqͥ nõ pᷣt aĩaz ñaz intrare cũ ſolus deꝰ h poiſit vt illabat᷑ aſe. vt diẽmg̃ in.ij. ſnĩaꝝ. diſ.viij. Et Zngꝰli· de ſpũ ⁊ aĩa cg. qꝛ nullibi ↄcupie fomẽta ſuccẽdit niſi vbi pus p̃ue cogitatõis delectatões aſpexerit quas ſia nob ſperni aſpexerit.ſine dubio ↄfuſus abſcedit. Ex his infero duo. Pꝛio ꝙ dyabolꝰnoſcit cogitatões illas hominũ q̃ ſibi aliqͥ mõ ꝑ ſenſus aut alias paſſiões. affectões.qᷓlitates.aut alias diſpoſitiones exterioꝛes apparẽt.⁊ ſᷣm hꝓut yiderit ho ⸗ minẽ ad talia affectũ ſuggerit ſibi tali re rũ tẽptatões. Scðo infero ꝙ illas cogita tiones qᷓ nõdũ ſunt de interioꝛib aie nr̃e ꝑaliqᷓ ſip̃ gpalate eas oĩno adire non pñt. De his ita loqͥt̃ vugꝰ.li.ij. retractationũ. et habent᷑ vᷣba. xxij. q.v.qͥdã loco.vbi dicit Quodã loco dixi.ſ.in li. de ſpũ ⁊ aĩa.c.xxj. Demões aliqñ hoĩm diſpoſitões nõ ſolũ voce platas.veꝝ etiã cogitatõne ↄceptas. cũ ſis quedã ex aĩo expmunt in coꝛꝑe. to/ ta facilitate ꝑdiſcere. Et ſeqͥt᷑. Nã ꝑuenire iſta ad noticiã demonũ etiã ꝑ nõnulla ex⸗ pimẽta cõꝑtũ eſt. Hec ille. Et Caſſiãꝰ lib. collationũ patꝝ.collatpe.vij.ca.xvj. ita ait. Rulli dubiũ eſt ꝙ poſſint ſpũs immundi cogitationũ ñaꝝ attingere qᷓlitates.ſʒ in dicijs ſenſibilibꝰ foꝛinfecus eas colligẽ ⸗ tes.i.aut ex nfis diſpoſitõib aut ex vᷣbis⁊ ſtudijs in qᷓpẽſius nos ꝓſpererit inclina ri. Cetexꝝ ilas q̃ nõdũ de interius anime ꝓdierunt adire oĩno non pñt. Ipas q́ʒ co . gitationes quas ingerũt.vtꝝ fuſcepte vel uẽadmodũ ſuſcepte ſint nõ ꝑ ip̃aĩe na/ turã.i·ꝑ illum interioꝛẽ motũ in medullis v ita dierim.ip̃ðꝰ latitantẽ. ſed ex motib alc; inditijs exterioꝛis hoĩs dep̃hendunt ec ibi· Ex his ↄſequẽs pʒ iludqᷓd dicit Zſis liqj· de ſum bo cvꝙ dyabolꝰqñ de⸗ cie quẽquã querit bus naturam yniuſcu En luſq;attẽdit erindeſe aplii 2 er icgt minẽad pctiñ iperetcen bolus hoĩes temptatqᷓeos p gul bumoꝛẽfacile inclingriad yichan vr ᷣm bũoꝛis ↄſperſionẽ adpieonhut ptationẽ. Figura huiꝰ babetſ Leiun q in figura dyabolichtra pium de in parreherpirpnicioſosptender eu cxã ſenfit eos facilius eſelapſuro E qaquã ducit alicubi non eãpalii cg. tit nili vbi eins impetũ attenqit vn tv Ad qͥd bꝛeuiter dicedũ ẽ ᷣm Iſis. liij. Ber c.yde ſum. bo.ꝙ dyabolꝰnõeſt ĩmiſſoꝛ co gitationum·ſic ꝙ ibi intrãs ĩcoꝛ hoĩs eas mittat ⁊ ſuggerat.ſʒ eſt bñ incentoꝛ vicioꝝ. Quarta temptario eſt apoſte oricthn memoꝛin petõꝝ ptertoꝝ addelcqnin cũ videlicet qͥ;s exultat in reh peſſinisi geſſit. ⁊ ſepe ex recoꝛdatõe reacœendint deat qͥs inidipᷣm tãqᷓ; canis ad vominn qͥd faciunt hoĩes poſt paſca redeti moꝛes pcõꝝ bſtinos. Ettalesyocj bꝛoſius irriſoꝛes ⁊ nõ penitẽtes qini eſt⁊ nõ penitens qͥ cõmittititer eqwu ter plangebat. Toles fueruntiuqeict coꝛdati ſunt carniũ cepaꝝ? poꝛropine pto· qꝓ eo murmure grauiterfurunn niti.vt ð? Numerixj. ⁊ xyf. capitu Pi temptatio eſt a dextris.i. pipertuc ſcʒ arridet homini foꝛtuna.⁊ ꝓſperi⸗ non miſcetur aliquali miſeria. Sʒqii Pꝛouer.j. de talibaudiamꝰ pꝛoſperi ſtultoꝝ ꝑdet eos. Serta temptutiocſi niſtris. Hec eſt aduerſitas pᷣmens pat interdũ homo cogit᷑ aut murmurien blaſphemare ↄtra deñ. De ſchoqunß deus ꝑmittit hoĩem temptari cũm̃n fuiſſet homini ſi fuiſſet intẽptabilis eiſ quidã dicunt.gloꝛioſioꝛ fuiſſet hõſinðp tuiſſet temptari Ad qͥd bꝛeuiter dicn ꝙ ſicut dicit mg̃ ſnĩaꝝ diſxxxijcj ꝙl multũ glioſioꝛ eſt in ꝙ pᷣt nõ coninit temptatõiqᷓ; ſitẽptari non poſſt. Ein deus hominẽ temptari pmiſt wine rioſioꝛẽ repoꝛtaret victoꝛij. Exqjcidit Bolgoth.x.ca.li. Sapie ꝙ homoſcin dinarꝰ ad beatitudinem ꝙ eammerd dinãdo a malo et faciendo bonũ ã⸗ cõſequenter ſequnt᷑ ꝙcõis vin naſijꝭ beatitudinẽ nõ eſt miſiꝑ temptatʒ necita cõuenienter poſſet homo pun ad bearitudinẽ ſine temptatione. tinſ gnum hꝰ dicit Bolgoth xp̃um ſuſtinul temptatiões ab extrinſeco tam a den⸗ busqᷓ; a malis hoib. Exqͥpʒfn „—„o 5 ricũ de vꝛmaria li xviij de ꝑlemõc inñ aqu tenpi eilomi teis vil habs yn ſic Sin lsreu nwien cicoe nnetſ oſo Nuizoer ionni icttij pmost host u k puyn nitt cyſur nisc eytis un vlarm neang zeo⸗ unoi usc chhen t pün bie biun ſc aſun Syi iWn dů donocglar ei mee angelus ſathane qͥ me colaphizet Eñ Bre no·li moꝛa.c. xxxxj di habẽs ymaginẽ dei⁊ arma ſua. vt ðꝛ Eph vſ.c Si negiigit 5 dyabolũ puq̃re multuz vilis reputat᷑. Legit᷑ de Conſtantino ꝙ ſe⸗ mel volens ꝓbare qͥ eſſent veri xp̃ianipꝛe Dominica Inuocauit oise xj M ſi vir foꝛtj viueret intẽpatꝰei — nõ eſſet laudabil· Luðrõ eſt ᷣm i5ʒ qſic locũ vicroꝛie hie nõ poſſʒ.⁊ eodẽ bee iee dicit. Virtus ĩ infirmitate ꝑficit᷑ Permit tit ñt deelectos temptari ſpẽalirpt tria. vicz ad exercendũ ne nature ꝓbitateʒ · ad retundẽdũ nñe cenſurevanitatẽ. ad ꝓmerẽ dũ vite eterne felicitatẽ. Pꝛio ꝑmittit nos tẽptari ad exercendũ ne nature ꝓbitateʒ · e ſm liberiarbitrü ꝑgf̃az in vt oñdamꝰßᷣ7̃no qũo in lib. de ꝓfectib. M om̃iby temptatiõi oꝛmatü. Qñ voluit d bis qũo ſimꝰviriles in reſitendo dyabolo ⁊ mãdaris diuinis obtẽperãdo. Siẽ põlr exemplũ Polgoth ſuꝑ.iijcl. Saß̃· dicẽs deillo milite qͥ hãet arma alicꝰreg cũ equo/ 2eis vti negligeret ꝓ honoꝛe reg Sic hõ cepit ꝙ oẽs qͥ vellẽt ſecũ adoꝛare ydulũ re manerẽt ſecũ in palacio.qͥ ÿo nollẽt exirẽt. Quo facto illi qͥ erant verixp̃iani exiuer̃t. Mui po erãt ficti⁊ ypocrite · adulatoꝛes re gis remãſerũt. Duos impatoꝛ ſtarim aſe reiecit tãqᷓ; deo ſuſpectos. Illos ãt veros xpᷣianos ad ſe recepit. Sic facit deꝰ ꝓbãs hoies ꝑtribulatões ⁊ temptatiões. vt ap⸗ parear qͥs ſit verꝰ xp̃iamꝰaut qͥs fictꝰ. Enð Ecẽi.ij. ðꝛ. Fili acœedẽs ad ſeruitutem dei pꝛepara animã tuã ad temptatõeʒ. Sco pmittit nos deꝰ tẽptariad retundẽdũ nre cenſure vanitatẽ.niſi em̃ temptaremur ni mis citopter defectũ nr̃e cognitõis ð ac⸗ ceptis donis dei ſuꝑbiremꝰ. ſiẽ dicit de ſe Paulus. Ne magnitudo reuelationum ex tollat me. datus eſt mihi ſtimulus carnis Supna diſpẽ ſatio idcirco nos tota ſibi intentione ſerui entes carnis nñe ꝑmittit temptatõib con cuti ne mens nf̃a in ſuꝑbiã audeat pᷣſũpti one ſecuritatis eleuari. vt dů pulſata tre⸗ pidat in ſolo auctoꝛis adiutoꝛio fideʒ ro ⸗ buſtiꝰſpei figat. Et. xix. li.moꝛalc.iij·expo/ nens ulud Roꝝ.vij · Eideo aliã legẽ ĩ me⸗ bꝛis meis repugnantẽ legi mẽtis mee.diẽ ſic. Ad ima caro trabit ne extollat ſpiritꝰ. ⸗ a4 ſumma trahit ſpũs ne pꝛoſternat caro. Spũs leuat ne iaceamꝰin infimis. Karo aggrauat ne extollat᷑ex ſummis. hec ille, Et ideo p̃s·tali mõ optans tẽptatõʒ dixit Pꝛoba me deꝰ⁊ tẽpta me. lo.i.indica me eẽꝓbatũ. nõ tibi q oĩa noſtiſʒ mihi⁊ hoĩb Riſi em̃ tẽptaret negligentes eſſemꝰ. Dici tur ðᷓ deꝰtẽptare iſto mõ vt erudiat. homo vt ſciat. dyabolꝰyt ſeducat· Verſus. Pat tria temptare ſcire ſeducere ꝓbare. Ter⸗ tio ꝑmittit nos deus temptari ad ꝓmerẽ⸗ dum vite future felicitatem. Jac̃.j. Beatꝰ rir qͥſuffert temptationẽ qui cũ ꝓbatus fuerit accpiet coꝛonã vite · De tertio ſciʒ qũo ſit reſiſtendũ temptatõib di Hugo qͥnq; modis reſiſti Pꝛlmꝰeſt temptatões malas a mente auertere ꝑaliquas occupa tiones qby obliuiſcat᷑ homo impugnatõis Vnde Hieroꝰ. Semg aliquid facitovt te dyabolus inueniat occupatũ. Secũdus modus.materias ⁊occaſiones temptatio nis fugere et declinare maxie carnales.qᷓ apꝛopinquantes ſibi incendunt vt ignis. Vnde licer in ceteris vicijs poſſet expecta ricongreſſus in vicio tñ carnali nõ niſifu reſtat. Ende aplus nõ dicit.pugnateꝰ foꝛnicatõem.ſed dixit. fugite foꝛnicatõem Ex qͥ cõcludit Mugo vbi ſup̃. M lʒ exerci tare ſe ad pugnã ſpontaneã ʒ vicia ſpũa⸗ lia.ſcʒ iram inuidiã vanam gioꝛiam aliqñ ytile eſt vt homo ꝑ pacientiã inſtruat᷑. Tñ in carnalibvicijs ßᷓ facere periculoſum eſt ⁊ ſtultũ.ſed fugiende ſunt eoꝛũ pugne eta memoꝛia excludende er occaſiones eoꝛuʒ tollende. Vnde ꝓpter b ſmn ip̃m dñs nolu it ſe de luxuria temptari ꝑmittere. vt doce ret ñ ðᷣbere nos ĩgerere huic tẽptatõi etiã in ſpetriumpbi⁊ pᷣmij. Eumem̃ hectem tatio habeat delectgtionẽ admixtã et in vicio conœpti ſumꝰita vt non ſolũ mẽs ſed etiã coꝛpꝰin eo delectet᷑ ꝑiculoſus ẽeiꝰ aditus.ſicut hoſtis qui intravꝛbis muroſ aliq̃s fanẽtes hz ſi itra poꝛtal irruꝑit ip̃aʒ potentius capit. Vnde aplus. Om̃e pctm̃ q̃d homo facit extra coꝛpus eſt. Qui autẽ foꝛnicat in coꝛpꝰſuũ peccat. Tertio patien ter ⁊ humiliter virgã dei ſuſtinere. vt ſe di⸗ gnũ iudicet afflictione et laboꝛe pugne et patienter tolleret. confidens ꝙ ei ꝓueniat in bonũ · Quig ſic placabilis erit citiꝰ dñs ʒip̃e purgabit᷑a pctis? nudabit᷑ a vicijs ⁊ ditabit᷑ virtutiby ⁊ meritis vt dicit Bregi. Quarto oꝛõi incũ bere et auxiliũ ſuꝑnevir tutis ꝑ ſe⁊ꝑalioꝝ ſuffragia imploꝛare. qꝛ nñis virib ne meriti nec pꝛudẽtia pof ſn de tot hoſtibus trimmphare vel ſine letali vulnere tranſire · niſipꝛotecti manu vei ⁊eius adiutoꝛio ↄfoꝛrar. pᷣs· Inuocq me in die tribulationis. Ad hᷣ em̃ deꝰ per/ mittit qñq; hominẽ temptariyt excitet᷑ ad oꝛatiõis ſtudium ⁊ ↄfugiat ad deñ ⁊ expia tur eius auxiliũ. Quinto vt bomo ſtude⸗ at ſingulis vicijs ſingula remedia adhibe re. quia nõ om̃ia vicia eodem remedio cu⸗ rantur. Sz ſicut diuerſis moꝛbis diuer⸗ ſa remedia aponunt᷑ ita et vicijs. vt lubꝛi⸗ cis ↄtinentig · ſuperbis humilitas · auaris largitas. et fic de alijs. que ſepius recitan ⸗ turPoſt quarũ ſupationẽ temptationus nos perducere dignet᷑ihs xp̃s victoꝛioſiſ ſimus triumphatoꝛ ſathane ad glaʒ ſem/ Dominica Inuocauit. II Sermo. XLV Bim leiunaſſet quadraginta diebo et quadra/ ginta noctibus poſteg eſurijt. Wath ·üij Sicut dicit Sregoꝛ in omł. hodierna. Qui pargdiſi gaudis ꝑcb Sãre dẽbemꝰ inqntũ po us vt ꝑabſtinentiã reſurgamꝰ Kxqui⸗ bus verbis patet ꝙ ieiuniũ hñane repara tioni fuit neceſſariũ. Etpter h dei filtꝰ vi⸗ dens humanũ genus ꝑpctm̃ gule cecidiſ ſe. in aſſumpta foꝛma hũana ieiunare vo/ luit vt ſicieiunandi foꝛmã doceret.ſiẽ ðꝛ ĩ pᷣbis pᷣmiſſis Kum ieiunaſſet. Circa vero materã iſtius ſacratiſſimi ieiunij tria ſunt conſideranda. Pꝛimo quidẽ de ieiunij in/ ſtitutione. Scðo de ieinnij obſeruatione. Tertio de ieiunij efficaci⁊ vtili remunera tione. Inſtitutio ieiunij tangitur.cum ðꝛ. Aum ieiunaſſet. Obſeruationis modus. cũ ðᷣꝛ. quia quadraginta diebo et quadra ginta noctibp. Vtilis remuneratio.cũ ðᷣꝛ. poſtea eſurijt.* SBixpꝛimo bhlceranan — P* eſtde ieiunij iſti⸗ tutione. Eirca qͥd tria ſunt videndg · Pꝛĩo qũo ieiuniũ ſit a natura dictatũ. Secun⸗ do qũo a paganis et gentiliby perſuaſum. Teftio quũo g ſanctis patriby inſtitutum⁊ confirmatũ. De pᷣmo qũo ieiuniũ ſit a na⸗ tura dictatum pʒ. Hatura em̃ dictabat ab croꝛdio ſuecrentiõis carnes nõ eſſe come *„— dendas. ſed tñ̃ viuendũ eſ do de ↄſolatõe ꝙ felixnimium tabunt᷑ anni ᷣm codices nñog bus et radicibus. Vñ dicit Boetſ 2tenta fidelib aruis Jeinni prir a erienoeeeteei Beñ· ꝙlilij Adeyſc; ad diun qenn rauitꝑ duo milinannoꝝ.⁊dehiyn ſolũ herbis ⁊ radieiꝰ⁊ pomis in pus ad diluuiũ. Etfm Augindecitu⸗ lixx.c ix. Ab adam vſq; ad dilunii 66 ducẽti ſexaginta duo. Scmãt a mille ſercentilvf. Outpanns nõcn debãt carnes ſʒ herbas tiñ. autẽn occidebãt faciebãtſolũ ꝓpelibus x veſtimẽta pꝛeparabãt. cqrnes jo cmbts piciebant vſq; ad diluuinʒ. Et poſ pun inũ cum cgrnimanducauerũt. Vñti Mieronimꝰli.. Jouinianũ et bẽind creto diſt. xxxv. Sb exoꝛdio inqͥtadii hñane nec carnibo veſcebamur. necdh mus libellũ repudij necp̃pucin nodci piebant᷑ Hoo curſu vſq; ad diuuitʒn diluuiũ aũt cũ damnu egis quã nullus implere potuit ami geſte ſunt ad veſcẽdũ. Et poſt paucayi cũ carniby poſt diluuiũ dedicatũ eſt hu. id eſt.in vſum humanũ licite aſſumpmn Lonſtat aũt ꝙ lex nature durauit qhaii vſq; ad Roe ᷣm om̃es. ymo vſq;ad Mo ſen· In illa ðᷓ etate naturali inſtinandi te.hoĩes nõ vtebant̃carniby nõtñ ſiei ſterio ⁊ occulta dei diſpenſatiõe. Nnſi dicit IAmbꝛo.xxxv. di.ſexto die. Ioſt diecreate beſtie. vt ſciret homoqꝛui ſtijs creatis oꝛta eſt ſimulili edencyis ⁊vſus eſcaruʒ. vbi cibus cepit iitist etus eſt mũdi.ibicepit ſua incemãn⸗ ſcirevbi ceperũt circa eũ opa ferinji re. Quo indicio declaratum eſtꝙpcb mũdus deberet imminui ꝑqͥs deiitalt ri Ex his ↄcludit Ambꝛo · in ſemohed ieiunio.ꝙ iejumũ nõ eit nouellũ cᷓ ih radiſo ab inicio fuerit inſtiutũ Sʒh currit dubiuzʒ. Ex qͥ eĩ ſᷣm legem n cſus carnũ non iicuit. quare deus wll tot diuerſa animalia creare niij cũ gr̃axactione ſumerent᷑et mbie zu cienduʒ. vt dicit aplus. Adq̃drdeo⸗ echn Bieronimũ ↄtra Jouinianũ lii li oĩa in vſus hominũ creata* in vſum ciboꝛũ. Nam ideo dicit znchi prjted acpon idon weün ſchsn iteod hei cini in bys uchol op it3 Lt unoh ſuche bſit dich ſemn iui Bominica Inuocauit ʒſiadinuamẽta· eo ꝙ adiuuãt hoĩeʒ ĩaliq̃ U. Bos crearꝰeſt ad arandũ. Equus ad inſidendũ. Canis ad ſeruãdũ ⁊ uſtodien dů. Eap̃ o ad lac uis ad lanificũ. Ft ſic diuerſitas aĩaliũ la in ⁊herbaꝝ non ſunt fruſtra creata. Sʒ di. Quid fiet de poꝛcis.capꝛeis. ceruis. damulis lepoꝛib. upꝛis. anſeribo. anetis. Si iſta nõ ad yſuʒ comedẽdi creata ſunt.fruſtra ſũt. Rñdeo tibi qͥſqͥs es · Dic mihi cur elephantes · leo nes lupi.vulpes.vipere.ſcoꝛpijcreati ſũt. q nũqᷓ; advſů hoĩm ↄueniũt. Et ex dicit iero ꝙ mita ſũt aialiũ gña nõ adeſum ß ad medicinã creata. Aegat qͥ voluerit li⸗ bꝛos medicoꝝ.qͥ nullaʒ herbã nullũ lapi⸗ dẽ nullũ aial pᷣtermittũt qͥd ad ſue artyti⸗ litatẽ nõ referãt. Et bꝛeuiter qſqͥs de hoc dubitet ꝙ carnes anialiũ hncipaliter non ſint date ad efũ.audiat videat vel legat in Beneſig pᷣncipio pᷣmi capli. qũo depꝛius creauit herbã ⁊ olera virẽtia qᷓ; nĩalia bꝛu ta et coꝛpulẽta. Ad ſignificanduʒ vtiq; Eᷣm Imbli.ijExameron. qꝛ ſimplicẽ et natu/ ralẽ cibũ voluit deꝰ reiiqͥs cibis anteferri. qm̃ iſte ſobꝛietatꝭ. reliq̃voluptatis atq; lu⸗ v xurie cibi ſunt. In hem̃ nobis oñdit temꝰ perãtie documẽtum. vt victu herbaꝝ atq; oleꝝ pomoꝝq; ↄtẽti ſimꝰ quẽ obtulit nafa ⁊ donauit liberalitas dei.qͥ tã dulc ⁊ rꝰE yt etiã repletꝭ eſuiſit ⁊ voluptati·vñ ad ſe⸗ cũdas mẽſas ſolet dari. Hec Ambꝛoꝰ. Et ideo diathearcꝰ phus dixit aureũ ſeculũ ĩ hoies tm̃ olerib veſcebãt᷑. De ſcho qũo ieiunium a paganis ⁊ gẽtilibo ſit ꝑſuaſum pʒ tripliciter. Et pᷣmo a phis pure natali⸗ bus. Scðo a phis medici. Tertio a pẽib catholic. De pᷣmo qũo ieiuniũ ſuadetura phis pure natalibo et gẽtilib pʒ. Nã vt re ⸗ itat Miero.li.ij. ʒ Jouiniani monachuz Picet Epicurꝰqdã phs fuiſſet inuẽtoꝛ de liciaꝝ ob B qꝛ in eis ſummã btitudinẽ cõ⸗ ſtituebat.tñ ad h̊ poſtea ꝑuenit ꝙ in oĩibo li bꝛis ſuis nihil de carnib ⁊ epulis ſumen/ dñ eẽↄſuluit.ſʒ tiñ pomis ⁊ olerib ſuaſit eſſe vtendũ rõnem di. qꝛ carnes ⁊epule ex quiſite. ingẽti cura ⁊ ſollicitudie pᷣparãtur maioꝛẽq; penã hñt in pᷣparando qᷓ;volup⸗ tatẽ invtẽdo. Itẽ Diogenes deteſtat᷑ epn las carniũ.vt ffert Hiero. aſſerẽs tirãnos ⁊ ſubuerſoꝛesvꝛbiũ bellavel hoſtilia kciui lia mouere.nõ ꝓ oleꝝ ac pomoꝝ victu ſim plici.ʒꝓ carnibh ⁊ delicijs epulaꝝ. ꝛetca — Bermon phus narrat qũo egipti ſacerdo tes · oĩb můũdi negocijs poſtpoſitꝭ.ſꝑ in tẽ plo avino ⁊ carniby fuerũt abſtinẽtes.ouũ q;⁊ lac? carnesvitabãt.q̃n vnñ carnes li quidas. alteꝝ coloꝛe mutato ſanguinẽ eſſe dicebãt. Joſephꝰ etiã diẽ fuiſſe tres ſectas iudeoꝛũ ſcʒ. phariſeos.ſaduceos.et eſeos qͥx eſeos dicit fuiſſe a carniby abſtinentes. ita vt qͥ̃tidianũ ieiuniũ in naturã conier⸗ terẽt. Item Kubolus phug. narrat ꝑſarũ magosꝛ doctoꝛes ſapiẽtiſſimoſ excepta fa rina ⁊ olere nihil aliud ĩ cibo ſumere. Jer tur etiã qũo in Kuleſina ꝓuincia nõ ſoluz a piſcib ⁊ volucrib abſtinet pplus. ſʒ etiã a qͥbuſdã pomis. Item Renofon phus aſ ſerit polenta ⁊ cardamomo? ſale ⁊ pane ꝑ⸗ ſas viuere. Item Cardeſanes babiloniꝰ. apud indos gimnoſophiſtas tãte ↄtinen ⸗ tie deſcribit.vt ſolũ pomis ⁊ farine cibovi nãt. et cũ rex ad eos venerit illos qdoꝛare ſolitꝰſit. ſueq; ꝓuincie pacẽ in eoꝝ p̃ciby ſi⸗ taʒ arbitre᷑ Stem Kuripedes phus ĩcre ta inſula refert ꝓphas ⁊ ſacerdotes Jouis nõ ſolũ a carnitv abſtinuiſſeſʒ etiã a coctt cibis.Item Renocrates phus referttres leges in tẽplo Weloſine dee Zthenis eẽ poſitas. ſcʒ deñ venerãdũ. ꝑntes honoꝛan dos.? a carnib abſtinenduũ. Oꝛpheꝰ etiaʒ in carmine ſuo carniũ eſum penitꝰdeteſtat᷑ Pꝛeterea refert Hieroꝰ. Arabes ⁊ ſarace/ nos lacte cameloꝝ veſci.poꝛcoꝝ pᷣo carni⸗ bus nũq; vti. Itẽ Friges ⁊ pontici vᷣmib albis ꝙ delicijs vtunt᷑qͥ in cauernis ligno rũ naſcũt᷑. Dꝛientales ⁊ libij ſolũ locuſtis veſcunt᷑. Sirij ðo cocodrillis rrenis. If⸗ fri vᷣo nitidis lacertis ſolent veſci. Ixifagi q;ʒ gens errãs in littoꝛe mari rubꝛi piſces ſnꝑ petras aſſant caloꝛe ſolis. eth ſolo ali⸗ mento viuũt. M ſioẽs iſtos q;s ſtulte face re dicat.⁊ abſq; rõne.audiat comicũ poe⸗ tã de ip̃oꝝ numero.cur hec faciãt dicentẽ. Sine cerere inqͥt ⁊ bacho friget venꝰ. Ec ce intẽtio taliũ cur hec faciãt. qꝛ vicz vt ca⸗ ſtitatẽ ſeruẽt. D ſi gẽtiles tãte caſtitati fue rũt qͥ ydola adoꝛabãt. q̃nto magi ſtudẽdũ eſt xp̃ianis caſtitati ⁊ tꝑantie q deũ celi ĩ ſe reciꝑe intendũt. Nam q̃ ↄꝑatio xp̃iad be ⸗ lial. Scðo ieiuniũ ſuadet᷑ a medic ⁊ phis etiam ꝓpter ſanitatẽ. Hicit em̃ ypocras in amphoꝛi 6 7 nis ꝙ craſſa ⁊ pinguia coꝛpoꝛa qcreſcendimẽſurã excreſcũt. niſi cito ab/ latione ſanguinis minuãt. in paraliſim et Bermo. XLV ſma moꝛboꝝ g̃a erũpe neceſſeẽ Iteʒ mũda dirit et. ꝓhibuit yt pßings n n⸗wmento ipocrãtſrir doeriſſim cnpreei pieit ꝙ hoĩes voluptuoſiet impinguati no— ⁊noctib in monteſynaiacc— pñt diu viuere nec di eſſe ſani. aiaſq; eoꝝ legem ietunantt ieiunus loquedu cid dicit eſſe q̃iluto inuolutas nibil tenue ni mino. ius vero ſaturatidolg ſnn leleſte cogitare habẽt᷑ iſta de con · div. In Eo ·legitꝙ Woyſe oꝛante⁊ pat ẽ dictũ Miero. Iteʒ Seneca ieiunãte.tota die dimicauerũt ſih plavij dicit ꝙ multos moꝛbos mltafer contra Zmalech·⁊ vicerunt Joſie 6 qula fecerũt. Jtẽ ſic dicit Niero.liij· õ Jo mum ſuð ſolis et lune ſtationẽ inpenit ninianũ ꝙ můlti podagrici? moꝛbos arti Anna vro? Belchanepieinitʒ n culares paciẽtes ꝑ abſtinentiã fuerũt cura uit Samuelẽ filiũ de ſe naſcitri San ti. Vñ Pꝛachirridet bonoꝝ ciboꝝ apetẽ ſon et Samuel vinũ et ſiceram nonbide, tiamq ↄſumptirelinquũt pniaʒ. Verſus · bant. qꝛ filij repꝛomiſſionis eran⸗ 6 Sperne voluptates nocet empta doloꝛe ſtinentiã ieiuniũq; cõceptiſunt. Sam iga reꝝ lxuries nqᷓ; paruo contẽtapa ieiunio roboꝛauit et hoſtibꝰ ſoꝛnoꝛifu Ekpoltmuln· Piaite;paruo lice ¶ Saul cum maledictionis hune at ꝓducere vitã. Et q̃ntũ natura perat ſatj ſteos pugnans ꝓtuliſſet inem qpamn eſt· Boecius qᷓʒ li ij de ↄſola. dicit M tam vſq; adyeſperam comedertt. Jonaih appetitꝰciboꝝ plemeſt anxietate qᷓ; etiã ſa/ cauſa victozie fuerat ſoꝛte depꝛehenim cietas plena eit pnĩa. dicẽs infinitos moꝛ et vix populi pꝛecib liberat᷑g moꝛte dʒ bos ⁊ doloꝛes quaſiqͥſdam neqͥcie fructꝰ nid licet ſibi ꝑctĩ iam dimiſſumai pumanis referre coꝛꝑiby. Chꝛỹetiam in Ppheta audiſſet. tamen in cilicioet iij epla ad Bebꝛe. oml·tix. dicit& nichil ſic penitentiam egit di Lineren tᷓpann egritudinẽ fugat vt moderata ffectio. ñ manducabã. Helyas quadraginta dii di. Biero.liij. 5 Jouinianũ ꝙ nulꝰtimeat ieiunio pꝛeparatꝰin monte dominũ vit oolerib moꝛbos gñari. Refert · Ppolicratus Et hac de cauſa ſaluatoꝛ Woyſen:⸗ 13 i. vij. cvf. ꝙ Balienꝰ cuilibet ſp indixit ie/ lyam ob ieiunioꝝ conſoꝛtia in mõte nu iuniũ decimo die aſſerens nõ de facili ali/ figuratus ſecum oſtẽdit ingloꝛi.Ichi quẽ ſic ieiunantẽ in moꝛboꝝ infirmitates impijſſimus rex ieiunio impetrauitnn incidere. Etex; Policratꝰ valde cõmen/ tentiã domini euaderet et in poltews volüuptas. Jtem Juuenalis poeta. D pꝛo congregatum populũ in maſpht i dat illas ꝓuincias iñ qbo fẽria ſexta ieiuna vlcio fieret. Ezechias rex ieiunioetcli 6. tur. aſſerens;̊ nõ ſolum cõuenire religiõi victoꝛiain contra aſſirios et regen S et deuotioni xp̃iane ſed etiã incolumitati nacherib impetrauit. Riniuite ieiuniii - ⁊ſanitati.Refert Põpeyꝰtrogus ꝙ deter/ dei mitigauerunt. quam ytiq; Bomem rimus Silicie tirãnus Dioniſius dñ gu ¶ Sodoma mitigaſſent ſi ieiunaſſent.) le ⁊edacitati deditꝰerat oculoꝝ lumẽ ami ¶ Babilone magi et ariolipericliun i ſit. Nihil em̃ eſt qð citioꝛẽ inducit caliginẽ ſomniũ regi declarare neicierunt dui oculoꝝ niſi ingluuies qꝛ vt ait Poꝛtunia vero et tres pueriieiunio reuelannẽ ui nus Edacitas cibos terit ſʒ oculos voꝛat merentur. paſtiq; leguminitvpulchi Tertio ieiuniũ ſctõꝝ patꝝ exẽpla commẽ et pꝛudentioꝛes inueniunt Denig du dat. Et pᷣmo ieiuniũ cõmendat᷑ ex eo.quia el in lacum leonũ miſſus ieiumio ien beatitudo paradiſi ſine eo nõ potuit dedi et ad conſolandũ ei angelus mitiu wari· Ham vt ait Hieronimꝰ Adam pꝛimꝰ Abacuc cum cibo deſtinatur In Lu⸗ homo p̃ceptum in paradiſo recepat ne de co pꝛecepit dominus yt oñ̃is auin du vna arboꝛe comederet. qͥd quidem pᷣceptũ mo die jeptimi menſis viq; ad veſperl qᷓdiu ſeruauit in paradiſo ſtetit Comedit ſub pena moꝛtis ieiunaret. Abꝛ m 1 et eiectus eſt vxoꝛẽ accepit Quiq; ieiunãs tulum immolauit.ſed burirũerlc in paradiſo virgo fuerat in terra copulat᷑ angelis hoſpitib exhibebat· Ja dið matrimonio. Hec Bieronimꝰli.ij. contra bꝛoſins in ſermone de ieinnio rx⸗ Jouinianũ. Pꝛeterea tꝑe diluuij. dñs que ſexto die ad finem. In enangelio bu damaialia ↄceſſitad eſum. quedã vero im ieiunũ etabſtinentioʒ. Johãnes byn ſiuno deopc os Noe gus: ſseiuso Pr imni ſoturt hrilend tenpeſt ſinen obig iuni enpl Iee ipin . iſn iſent inin husdel ſerh ſher wyyin ice ſüßd fin oin in esih vu df d nare debemus qͥ et vi Bominica Inuocauit cõmẽdat᷑a chꝛiſto ꝙ eo maioꝛ inter natos mulierũ non ſurrexit · Item Annaꝓphetiſ ſupoli iõga ieiunia xpᷣm ſuſciperemeruit. Eenturio coꝛnelius yt ſpm̃ſanctũ mere⸗ retur acccipere anteqᷓ; baptiſatus ieiuna⸗ nit. Paulus apoſtolus poſt famẽ et ſitim ⁊ laboꝛes ceteros atq; pericula. enumerat etiã crebꝛa ieiunia. Deniq; quid recenſeã plures. cũ ſolius domini noſtri hu xp̃i ex empluz abſtinentie ſufficere poſſit. qͥ bap⸗ tiſmũ ſuũ ieiunio dedicauit. Si ergo ie⸗ tunauit ille qui ſine culpa fuit nec in ma⸗ lum flecti potuit. quanto magis nos ieiu/ cijs pleni ſumꝰ. ⁊ad cõmittendũ mala pꝛoni·eo ꝙomnis etas ab adoleſcentia pꝛona eſt in malum Beñ. vij ·errij. Dmis etas. Sicq; paret in titutio ieiunij ſatis auctoꝛitatiua. que eſt a deo pᷣcepta in paradiſo.ante legem per fi hos Noe et Moyſen ſeruata.ſub lege per gphetas ⁊ ſanctos ſub gr̃a a xpᷣo⁊ diſcipu lis eius obſeruata. B Biriſecundox iuniũ videndũ eſt ð eius obſeruatione qͥd notatur cũ dicitur quadraginta dieb t b videndũ eſt de pluribus. Pꝛimo quãto rempe ſit continuandũ. quia quadraginta vieb. Secundo a quibp iſto tempe ſit ab ſtinendũ. Tertio an om̃es ad hoc iemuniũ obligantur. De pꝛimo quanto tempe iſtð ieinmũ ſit continuandũ · Reſpondeo ꝙ ex emplo xp̃i quadraginta dieb et noctibus Iite em̃ numerus videtur eſſe conſecratꝰ Zpꝛiuilegiatus multis gratijs. Unde ſiẽ filij iſraei non potuerũt ingredi in terram miſſionis niſiquadraginta annis man⸗ ſiſſent in deſerto Kxo.xvf. Ita nos nõ poſ ſumingrediin celeſtẽ irkm niſi ꝑ tantũ tẽ⸗ pus deuote ieiunemꝰ In ſignũ hꝰ Wor⸗ ſes ⁊ Melyas quadraginta diebv iciunaue rũt. Hec ti vacata miſterio ꝙ tanto tꝑe et non plurinecpaucioꝛi inſtitutum eſt ieiu/ niũ ab ecceſig. Nam Eᷣm Brego · in omelia pñtis dñice. Sicut omniũ bonoꝝ noſtro rũ ita ⁊ tꝑis iubemur decimas dare. Vñ qꝛꝑ totũ annũ a ðo multa bona recepimꝰ Ideo deb hodie decimãtes q̃dragita di ⸗ es ieiunamꝰS pᷣma em̃ dñica q̃drageſime vſq; ad paſca ſex hebdomade ſunt. quarũ dies ſunt q̃draginta.et ex qͥbo dũ ſex dies dñici ſubtrabunt de ieiunio remaneut tĩ triginta ſex dies abſtinẽtie.qͥ ſunt q̃i decia anni. tð numerꝰq̃draginta dierũ qui xpᷣs ieiunauit impleat recipiunt᷑ qtuoꝛ di es pᷣcedent hebdomade. vicz feria quarta qͥnta ſerta⁊ ſabbatũ.et ki ðᷣꝛ qᷓdrageſi⸗ ma. Sʒ ců trigintaſex dies pᷣdicti ſint de cima.ccclt. dieꝝ tĩ. et anmꝰoſtat ex. cœcxvx. diebyet ſex hoꝛis. pʒ ꝙ cũ ieiunamꝰ xxtvjſ. dieby rõne decime tpis. remanẽt qᷣnꝙ; die indecimatiet ſex hoꝛe ſed de ill ieiunamꝰ q̃tuoꝛ dies pꝛecedẽt hebdomade vt ſacer numerꝰimpleat᷑ et ſᷣm ß adhuc remanent trigita hoꝛe indecimate. vicz vnꝰ dies qcõ tinet. xxiiij. hoꝛas.⁊ ſex hoꝛe. Sʒ pᷣt diciꝙ ꝓ decima illius tꝑis in ſabbato ſctõ tardi us cnamus. Zlicubi tardius ð nocte ꝓpt B miſſa celebꝛat᷑ lxxx. diſt. Dð a patribus de ↄſe. diſt. j. Jeiunijs. Ponunt᷑ hec de cõ. diſt. v. q̃drageſima. Eſt aũt tanta diſtric⸗ tio hꝰieiunij vt ſoluens vnã diẽ ip̃ꝰ.totaʒ quadrageſimã ſoluerevideat᷑ vt ðᷣꝛ⁊ ð con. diſt. iij. Nõ licet. et nõ opoꝛtet. Abiðꝛ ꝙil⸗ liqͥ in cena domini cenabãt totã q̃drageſi mã inhonoꝛabãt. Exß glo. infert ꝙ nichil reputat᷑ ieiunaſſe qͥ vnů diẽ non ieiunauit Sed ducũ ĩ q̃drageſima imitemur ſeiuniũ xp̃ivt pᷣmiſſum eſt. ⁊ ip̃e ſtatim p⸗ baptiſmũ.ſcʒ poſt Epiphaniã ſuũ ieiuniũ inchoauit. querit᷑ quare tꝑe ieiunium in choamus.et illud cũ paſca continuamus ⁊ non eo modo qͥ ipᷣeieiunauit. cum ipfius actio noſtra debzʒ eſſe inſtructio. Ad quod duplex eſt ratio. Peima. qꝛ in quadrageſi ma repñtamꝰ plum iſrł qͥ fuit q̃draginta annis in deſerto.et ſtatim poſt celebꝛauit paſca. Secũdo qꝛ homies tꝑe verno ad li bidinẽ naturaliter cõmouent᷑ ad quamre tſtringendã inſtitutũ eſt h tus ieiunij Ter tio qꝛ xp̃i paſſioni reſurrectio ↄtinuat᷑.igit᷑ rõnabile fuit vt afflictio nr̃a cõtinua eſſet paſſioni ſaluatoꝛj.vt tandẽ cũ eo cõregnẽꝰ yt diẽ aplus Quarto qꝛ filij iſrt᷑ pꝛius qᷓ; agnum comederẽt ſe affligebãt ⁊ lactucas agreſtes.i.amaras comedebãt · Ita et nos ꝑ pnie amaritudinẽ dẽmꝰpus affligi vt ſta tim pꝰdignepoſſimꝰcomedere agnůvite.i. coꝛpꝰxp̃ivt ſic miſtice capiãꝰpaſcalia ſacra mẽta. Ita diẽ Vuilhelmꝰin rõnali ſubti⸗ tulo de q̃drageſima. D Circa pᷣmiſſa querit᷑quare potiꝰferia q̃rta et nõ alio die ieiuniũ inchoamꝰ. Zd qͥd rñdeo fᷣm igrʒ in rõnali. vbi ſup̃ ꝙ ð eſtq̃druplici e S imo qꝛ xp̃s legit᷑ feria qᷓrta ſu ieumiũ n i erinde colligit qꝛ na tꝰeſt* ie pñica Et ſi qͥs diligẽter cõputet exti v; ad. xx. annũ km rões cõpori inueniet eui tertia ſeria fuiſſe baptiſatũ.? ſeq̃nti die in/ trãs deſertũ ieiuniũ inchoauit · Scᷣo ið ſera ärta. qꝛ Salomõ in q̃rta ergte tẽeplũ edifichuit.⁊ nos q̃i fũdamẽtũ illiꝰtẽpli qͥd ex nob ↄſtruit᷑ igcimieiunãdo vr in paſca tẽplũ dñieẽ poſſimꝰ Vñ aplus. Tẽplũ ði ſcrm̃ ẽqͥd eſtvos. Tertio iõ qꝛ ecctia cũ in dielb dñic q̃drageſime nõ ieiunetpt gau diů f̃ſurrectõis dñice q̃ illo die fcã eſt ĩdi⸗ ſcipui· Dñs aũt legit᷑ bis comediſſe.ſemel cũ diſcipul eũtiby ĩ&maus· ⁊ iteꝝ cũ diſci pulis qñ ĩtrauit ianuis claub.iõ ĩcipit iein nare ab hac feria q̃rta antecedẽte dñicã il ã.q̃qpr hyocat᷑ caput ieiunij. Ex his pʒ ꝙ die dñico nõẽ ieiunãdũ cũ etiã ſctipies vt Inthoniꝰ⁊ Paulꝰ⁊ hemite ceri die dñico nõ ieiunabãt. vt di. Iſið lxxxj· di pꝰpaſca. Iqẽ dic Hier. ad Tucinũ d Vtinãoĩ tpe ſeiunare poſſemꝰ nõ tñ h dico ꝙ dieby do ⸗ minic ieiunandũ putem.ibidẽ.c. Vtinaʒ Vñ ſtatutũ eſt ꝙ ſiq́;s tãq;; ↄtinẽtie cõue nire iudicãs die dñico ieiunauerit ĩ eiuſdẽ diei ↄtẽptuʒ. anathema ſit.xxx. di. Siqͥs. Quarto qꝛ P tꝑe ad bellũ ꝓcedimꝰ. Iðoq; qjtuoꝛ pᷣtutibqᷓ ꝑ qᷓtuoꝛ dies iſtos ſignifi⸗ cant᷑ armati eẽ dẽmꝰ.ſcʒ iuſticia.foꝛtitudie pꝛudẽtia ⁊ tgantia De ſcðo aqͥby⁊ qũo ſit iſto tẽpe abſtinendũ.hoc eſt. quibus cibis vtendũ ſit et quibus nõ et cũ hoc de mo/ do vtendi. Sd pꝛimũ ð cum querit᷑ a qui⸗ bus ſit abſtinendũ in iſto ieiunio. Rñdeo ꝙ a carnibꝰ ouis lacte ⁊ caſeo ⁊ ab om̃ibyqᷓ ſemẽtinã trahunt oꝛiginẽ carnis. vt dicit magiſter in rationali ſub titulo de ieinnijs quatuoꝛ tempoꝝ. Vnde dicit Sregoꝛius ſcribẽs Auguſtino qngloꝝ epiſcopo.⁊ ha betur in decretis. iiij. diſt. Deniq;.ꝙ equuʒ eſtvt qui his diebus a carnib animalium abſtinemus ab om̃ib quoq; q̃ ſementinã trahunt oꝛiginem carnis ieiunemꝰa lacte videlicet caſeo ⁊ ouis. Sed hoc⸗ currunt dubia plura. Pꝛimo quare eſus crniũ generaliter in om̃i ieiunio ſit inter dictus Secũdo quare oua lacet caſens ſpecialiter iſto ieiunio ſint interdicta. Ter tio quare ꝑmittitur vſus vini ⁊ nõ carniũ cum vtrũq; ad luxuriã diſponit. Quarto qreſepixmittimur bibere ⁊ſemslcome ⸗ dere. Quito an liceat tpe ieinn Bermo. de modo abſtinẽdi. De pꝛimo ijininn ter om̃ib piſcibo vti. Sexto an tuarijs pꝛo ↄſeruatioſe imtana eleo 8vtj. G. ptimo que hoꝛa diei ſit cõneni dendũ iſto tempe. Et perßder done enreree carniũ generaliter in om̃iieiunoſi u dicrꝰ. Rũdeo ᷣm Thomãſchz vij arti. viij. ꝙ exquo ieiuniũ cſtiduun inſtitutũ ad repꝛimendas cõcupiſceni carnis · Delectatio autẽcarnis conlin cibis carniũ. queĩ comedẽdo natinin bent delectatõnẽ ⁊etiã advenerc puoc ⁊ideo ab his cibis qͥ multiplicit materi incitamẽti carnalis ad concupiſceni eſt cibus carniũ ecckia iſto—— Aliã rõnem ponit ing̃ in rationai ſiht tulo de ieiunijs q̃tuoꝛtpm. cũden lediriſſet terre ꝑ ↄſequis malecictoitn Pcreatis ex terra vt funt aninaliu Init g omne genus carnis quod intenun ſatur tam quadrupedia q; aues jieimis non licet comedere. Aque autemdeysii maledixit. quoniã per aquam bapiiſnif tura erat remiſſio peccatoꝛum. Vocenin elementum eſt digniſſimum qodit abluit et ſuper quod ſpiritus dominign te mundi conſtitutionem ferebatur Gel quereres.mlłte ſunt aues que citaaqns verſant᷑et que ex eis vel in eiſdem naiun quare q nõ comedũt᷑ iſto tꝑe Rdnn mgf̃m ibidẽ. ꝙ ex co.licet in aqͥs genn tñ in terra percipiunt nutrimenta aſc terram pertinere dicunt. Sed quidit mus de caſtoꝛe cnius caudam iniin comedimus. Rñdeo ᷣm gimibii om̃ia animalia habẽtia foꝛmãqůnei ex vna et piſcis ex alia ꝑte poſſunt oni ex ea parte qᷓ aparent piſces exalu jon nime. vt eſt biuerus ſiue caſtoꝛ Ad ſcun dũ quando queri᷑quare oua kcctaus in quadragefima ſpecialier ſint ini ta. Rñdeo fᷣm Thomam vbiſup lii alijs ieiunijs ſeruãda eſt cõſuetjdopant eo ꝙ circa talia vnaqueq; puincii ſ ſu . ſu habundat. Ixxvj. diſt. Atinã. Zů ai iuniũ quadrageſimale ſolenins ct ⁊n qꝛad imitatõʒ xp̃i obſeruat. Tñquia ꝑip̃m diſponimur ad redemptõis non miſteria deuotius celebꝛanqa kriw quolibet ieiunio interdicit eſus vninerfaliter in ieinnio atãqragein nninati n nlitulo mia nno fu eſtatyt ſcamu nirim ſece ſtnaft ſibles nooert piiw woiae dgeſon choem mego wo deh up grj. hech ſim mat? ihd git ſün iwſ uunẽ ſch uti py wün ün iunt 2a nan eccleſ Wop Vominica Inhocauit ſyliter lac⁊ oua. Ad tertiũ qñ q̃ritquare otimittit vſus viniqᷓ; eſus carniuʒ.cũ xtriq; ad luxuriã diſponatDicit em̃ apls Polile inebꝛiari vino in quo eſt luxuria. Ephe v. Et · Ppꝛouerb xx. Luxurioſa res vinumn. Reſpõdeo fm Thomã vbi ſupꝛa. Mlicet vinum ſupꝑflue ſumptum diſponit ad luxuriã calefaciendo coꝛpus tamẽ illð cito tranſit. Nõ ſic aũt multitudo hũoꝛis que ex carnibꝰ ꝓcedit⁊ diu durat. Vnde — 5 notanter dicit apoſtolus nolite inebꝛiari vino.nõ ãt dicit.nolite bibere vinũ. Ham vinũ in iocũditate creatũ ẽ ⁊ modice ſum ptũ acuit ingeniũ · Eñ dicit mg̃ in rõnali in titulo de ieiunijs q̃tuoꝛ tpm · ꝙĩieiunijſ vinũ ita bibere ꝑmittimurvt ebꝛietatẽ om nino fugiamꝰ Alioquin ſi hocconcederet reſtat vt om̃ia que coꝛpoꝛilibent ſimiliter faciamus.üij· diſt. Deniq;. Id quartũ q̃re pmittimur pluries bibere ⁊ ſemel comede . 2—— 3„„„„— ⸗ re. Rñdeo ꝙ cũ młlti cibi tẽpe ieiũij ſint de natura frigidi vt legumĩa.⁊ꝑ ↄñs indige ⸗ ſtibiles. neceſſe fuitꝓpter digeſtiõeʒ ciboꝝ moderatã potꝰ ſumptõʒ ꝑmitte. Vnde in pniali romanoꝝ ſcribitꝙ penitens dʒ vti modica ceruiſia.ſcʒ quantũ ad neceſſitatẽ digeſtionis et ſuſtentationẽ nature Sine cibo em̃ diutius durare poſſumꝰ ců ſit na ucpuscu ctdum we wie unmſut ãʒ ꝙ enã piſces quantũcũq; delecrabileſ rure groſſioꝛis.⁊ ꝑ ↄñᷓs nõ cito alterabilis naquucsn eß nõomiibn mbpcuim mpne de ct m comus Vuufin — in ſubſtantiã. Potus aũt cum ſit ſubtilis cito eſt alterabilis ⁊ ꝑ ↄñs indiget ↄtinuo ſupplemento. Ex h dicit Thomasvbi ſup̃ gr. vj. M ſi qͥs ĩimoderate vtat᷑ potu. poteſt peccare ⁊ meritũ ꝑdere ieiunij. Sicut etiã ſi immoderate cibũ in vna comeſtione ſu/ mat. Vec ille. Ad qͥntũ An tpꝑe ieiunij lice at indifferẽter om̃ibypiſciby vti maxie exq̃ quidã piſces ſũt delectabilioꝛes qᷓ; carnes yt ſturiones.ſalmones ·et alij. Rñdeo ꝙ lʒ h vex ſit. cñ eccla reſpicit ad ilud qͥd com⸗ mumꝰ ẽvt dicit Tho.vbi ſup. eõmunius gůt eſt ꝙ carnes delectabilioꝛes ſůt piſci⸗ bus.⁊ iõ piſces nõ ꝓhibent᷑ ſʒ carnes. Ex in ieinnio licite comedunt᷑ Eñ dicit Bre. uj di. Deniq;. ꝙ piſciũ eſus ita xp̃iano cõ reditur vt hocei infirmitatis ſolacium nõ luxurie pariat incendiũ. Et ſeqt᷑ Deniq; qᷓ lacteabſtinet nequaqᷓ; ſinnptuoſioꝛg ina rinaruz beluarũ cõuiuia pꝛeparet. Vnde ecceſia iniungit penitẽtibus pꝛo cibo par oo piſciculos.yr ixtxij dii.· Pꝛelbyter. Sed multis videturꝙ etiã piſces quan ⸗ tumcũq; magni non nocent ſiad neceſſita tem nõ ad ſuperfluitatem ſumantur. Ad ſextum quando queritur an liceat pꝛo cõ⸗ ſeruatione ſanitatis electuarijs vti. Reſpõ deo m Thomaz vbi ſup̃. ar.vj. ꝙ electua ria lz aliq̃ modo nutriant. non tñ pᷣncipa⸗ liter aſſumunt᷑ ad nutrimentũ ſed ad di⸗ geſtionẽ ciboꝝ. vñ nõ ſoluũt ieiuniũ ſicut nec aliaꝝ medicinarũ aſſumptio niſi foꝛte quis in fraudem electuaria in quantitate magna aſſumat ꝑ modum cibi. Wg̃ tñ in rationali de ieiunijs quatuoꝛ tempoꝛũ dicit. ꝙ electuarijs nõ aliter vti licet niſi ſiẽ alio delicato cibo·ſecus eſt in medicina cu rariua. pꝛeſeruatiua tamen vbi nullum eſt ſignum infirmitatis inſtantis recipe non licet. Vnde de conſecra.diſtinc. v. Pontra ria. dicit&mbꝛoſius ſuper ·pſal· ꝙxx. M contraria diuine religioni pꝛecepta medi⸗ cine ſunt. que a ieiunio reuocant. qð gloſa intelligit in homine ſano. Quidam auteʒ dicunt ꝙpꝛo nulla medicina nec etiã pꝛo electuarijs ieiunium ſoluitur.nec pꝛo po⸗ tu ante cibũ vel poſt. Sic em̃ videtur in/ dictũ ex conſuetudine eccleſie ieiunãtis et hoctollerantis. Et per hoc ſoluitur dubi um de ſenaſcalcis et inciſoꝛibus regum et ducum qui pꝛeguſtantes cibos nõ ſoluũt ieiunium. Ad ſeptimũj quando queritur que hoꝛa ſit debita ad comedendi iſto tẽ⸗ poꝛe. Reſpondeo Em Thomamvbiſupꝛa arti.vj. M cũ ieiunia ab eſca ſint inſtituta ad concupiſcentiã refrenandũ.ita tamẽ ꝙ natura ſaluetur. d hoc autem videt᷑ ſuffi cere vnica comeſtio ꝑ quã homo poteſt et nature ſatiſfacere ⁊ tñ cõcupiſcẽtie aliquid detrahit. dimittendo comeſtionum vices Et ideo ab eccka ſtatutũ eſt vt ſemel a ieiu nantibo in die comedat᷑. Muicãt vnice co⸗ meſtioni deputat᷑ ↄueniẽs hoꝛa nona. Jõ qꝛᷣm Tho vbi ð.ar. vij· exqͥ hoꝛa ſexta ſit cõis hoꝛa alijs dieb ad comedendũ vt ie⸗ iunãs aliquã afflictõʒ ſentiat ꝓculpe ſatiſ⸗ factõe ↄueniẽs hoꝛa comedẽdi.ieiunãtib taxat᷑ circa hoꝛã nonã. õuẽit etiã iſta ho⸗ ra km eũ miſterio paſſionis xÿpiqͥ fuit com pleta hoꝛa nona q incliato capite tradidit ſpm̃. Jeiunantes autem dum ſuam carnẽ affligunt. paſſioni xpᷣꝛconfoꝛmantur. Em illud Bal. v. Dui chꝛiſti ſunt carnem ſuaʒ crncifixerunt cum vicijs et concupiſcẽtija 8 4 zieiunij nñi et iuceoꝝ. qa veſpa ĩveſpa eiunabt Leuiti.xxiij. A veſpa iyeſperaʒ celebꝛabitj ſabbata via · affligetiſq; anias vias · Vt ergo ſtatus gratie perfectio? ſta tu veteris teſtamẽti appareat nos comedi⸗ mus in die hoꝛa nona qͥd ip̃i fecerũt nocle Juxta illud. Nox pᷣceſſit· dies aũt apꝛopi quauit Roꝝ xüj. ſtã rõem etiã tãgit mgi in rõnali ſub titulo de q̃drageſima dicks. M erqᷓ tꝑs q̃drageſime eſt tꝑs pnie. Peni tẽtes aũt ↄuertũt᷑a tenebꝛis ad lucẽ. Iðo poꝛa veſptina pᷣuenit᷑ et canũt veſpe poꝛa nona q̃cõſueuerũt cantaricirca tenebꝛas noct alijs dielv. Vñ in ↄcilio Babilonẽſi ſtatutũ eſt. de ↄſe. di.j. Solet. vt nulꝰante hoꝛã nonã ĩq̃drageſima comedat. qꝛ nul⸗ latenꝰtales credẽdi ſũt ieiunare ſi añ man ducaueritqᷓ; veſptinũ celebꝛet᷑officiũ. Itẽ alia rõ m mg̃m ĩ rõnali.vbi ſupᷓ· qꝛ qᷓdra geſimalitꝑe zpr diſpoſitõʒ ad paſcalẽ ſ olẽ nitatẽ ⁊ coꝛrectõʒ delictoꝝ pᷣteritoꝝ ſancti oꝛib opib inſiſtẽdũ ẽ. Jõꝓuiſuʒ eſt vt eo tpe qͥ ſeruãilla ieiunia plures oĩonũ ſup⸗ pletiões ieiunij agamꝰ. Etꝓpter h nõ ſolũ hoꝛas alias. veꝝ etiã veſꝑas añ cibũ dici⸗ mus · Pꝛemiſſis tñ q̃tuoꝛ dieb añ Inuo/ cauit ß nõ ſeruat᷑.ad ſignificandũ dmariã diſpoſitõʒ penitẽtiũ qͥ in ſuis pmoꝛdijs 5 pñt tot ſctitat obſeruãtijs inſudare. Ir⸗ chidiacomꝰaũt in dicto canõe. ſolet. dicit ꝙ ců xpᷣs ieiunauit q̃dragita dieby nichil co⸗ medẽdo.nos q fragilioꝛes ſumꝰnõvalẽteſ eũ in toto imitari.altẽ tardiꝰ etiã poſt ve ⸗ ſperas comedimꝰ vt ſic ĩ afflictiõe maioꝛi ſibiↄfoꝛmemur. Sʒ di.qͥd erit de ſim ⸗ plicib qͥ hoꝛã nonã pũctualir nõ coðſcũt. yt villani ⁊ alij. Rñdeo ſm Tho. vbi ſup̃ arti.vij. Mlicet ieiuniũ reqͥrat hoꝛam de ⸗ terminatam.nõ tñ ᷣm ſubtilẽ determina⸗ tionẽ ſed ᷣm groſſam eſtimatiõeʒ · Suffi⸗ cit eĩ ꝙ ſit circa hoꝛã nonaʒ.et B quilibet coðſcere pᷣt. Vnð ᷣm ip̃m modicũ augmẽ tñ vel modicꝰdefectus non multũ nocere poteſt. Dicit etiã Thomas † ſi cuigpterĩ⸗ firmitatẽ vel etatem vel aliqͥd hmõi ß cede ret in magnũ grauamen eſſet cum eo in ie lunio diſpenſandũ vel yt aliq̃ntulũ pꝛeue⸗ niret hoꝛã. Vnde in dicto ðꝛ concilio. Si vero aliqͥs neceſſitate ↄſtrictꝰ fuerit vt ad miſſam venire nõ valeat eſtimata veſptia boꝛg cõpleta oꝛatione ſua ieiuniuʒ ſoljat, ꝛeterea iſta hoꝛa eſt ↄueniẽs ꝓpr differẽ ⸗ quillitate aſpicere ne Becibi. Ex his diẽmgt irõngli lo de q̃tuoꝛ tpib. ꝙ comedere iban ante miſſaz in ieiunijs ſtaturtnecuſnt eſt moꝛtale pctm̃.in volũtarijs ſon o Sʒ hoccurrũtpla dubi q̃re nõ ẽtaratꝰnumerꝰtqntitas ¶iun taxatꝰeſt numerꝰcomeſtioni⁊ bon cũdo an diuites peccãt ytendo ijoe licaris cibis. Tertio quibmodisfrung ieiuniũ per gulam. Depꝛimo dicenq non potuit taxari numerus cioꝝ n titas eadẽ om̃ibv pter diuerſiscuipon cõplexiões ex qbhcõtingit ꝙynus min alter mĩoꝛi cibo idiget. ßʒ vt plurinici pñt ꝑ vnam comeſtionẽ nature ſuiſun Et ideo talis taxat numerus comeſini et nõ numerus ciboꝝ. Vnde.ij. Ethin Reſert cõmentatoꝛ de qͥdaʒ ꝙcomedit mel vnũ bouẽ·⁊ tñ nõ dicebatguloſis nature ſatis faciebat.et tamen ſialer c mederet in qͥ natura nõ indigeretticdi re᷑guloſus. Minc dicit Augin liqſiuni euãgelij. ꝙ iuſticia xp̃ianoꝝ nõ ↄlititin⸗ mia abſtinẽtia a cibis necetiã in midn tione quoꝛũcũq; ciboꝝ ſʒ in eqͥtate wlui di inopiã et tꝑantiã per habundanti n ſe coꝛrũpendi atq; opoꝛtune ſumeniin nõ ſumendi ea quoꝝ non vſus ſedwnm¶ piſcentia repꝛehẽdenda eſt. Etſcq ſn em̃ intereſt omĩno q̃d alimẽtoꝝ ſimn ſuccurras neceſſitati coꝛꝑis důmoi gruas ĩ generibalimẽtoꝝ his c qht viuẽdũ eſt. neq; qᷓntũ ſumas intereſ cn deamus alioꝝ ſtomachum citius ſun ricibis.⁊ eos tamẽ illi ip̃iciboi huicch uem cõcupiſcũt quo parno ſatumn dẽter ⁊ intollerabiliter et om̃ino min inhiare. Ilios autem plus panlo pob ſcʒ ſumpto ſatiari.ſed inopiam toleni ter perpeti vel ante hoꝛã poſins eyulsi id in tempꝑe aut opꝰſit aut neceſeſuchni tangere Mül hec. xlj diſt. d dicit. Ex qodudiãj ꝙq̃ntitas ciboꝝꝓ ↄgruentia pſonent⸗ ceſſitate fanitatj ſumpta nõ nocu ſin ſu rit ex gula.ſʒ cũ tranqͥllitateanini vohd nimio appetitu. ipᷣm factũ.xjj. di Duiſqͥs. Adiden Iug. in ſermone de quadrageſing 3 an diuites peccant vtendo iſtotẽxe Vñ idem Ing e ctrina xpiana.c. xv. dicit. Min ulwmn dit caufu vtendi et modus aperenii dſch miyii nalvent rſuu uurci iet ßindu ſchſpde ls chia nne ine ckrhi uyent 2 ſl vde ies gonẽn upt ucſe tteg hoplh jaoſs in gin An ßiün kui qin dern dc velicutj. Rñdeo diſtinguẽdo · Aut em̃ diui Apa 8 tes h faciũt ex eo ꝙ nõ ſentiãt afflictõʒ ieiu 1eonnmi ridornitt loſus Mut Watniri he mendetm Vominica Inbocauit nij in aliq· yt faciliꝰ id ꝑtrãſeat·⁊ ſic dico ꝙ peccit· qꝛ ſic ſp volũt eẽ in eiſdẽ delicijs. et nñqᷓ; vel ſaltẽ iſto tꝑe affligi ꝓ pctĩs. Iut h fciũtex ↄſuetudie ſue infirmitatꝭ ita ꝙ ñ aliter viuerent qᷓ; ↄſuenerũt. vel qꝛ locpſo na⁊ tps circa eos ↄſiderata talia requĩt. ⁊ſic dico ꝙ nõ peccãt niſi foꝛte venialiter. V di. Aug. li. iij. de doctria xp̃iana.c.x. In oibo talib nõyſus ciboꝝ ß libido cõſi derãda ẽ. Et ſeq́ł· Que igit loc ⁊ ꝑſonis? tpib ↄueniãt diligẽr attẽdẽduʒ ne temere fiagicia rep̃hẽdãꝰ. Fieri ei p̃t vt ſine aliq̃ cupidis vicio łvoꝛacitatꝭ pᷣcioſiſſimo cibo ſapiẽs vtat. Inſipiẽs ãt fediſſima gule fã maiĩ viliſſimũ cibũ exardeſcat.et ſaniꝰ qͥſq; maluerit moꝛe dñi piſce veſciq; lẽtica mo re Eſau aut oꝛdeo moꝛe iumẽtoꝝ. Võẽ ð naturg ciboꝝ ĩcauſa ſʒ modꝰ apetẽdi ĩoꝛ⸗ dinarꝰeſt repꝛobãdꝰ xij· diſ. Quiſqs. Exqᷓ pʒ ᷣm Aug ſuꝑ eplaʒ Joh.ꝙ delicie q̃libz ſiabſq; deſiderio ꝑcipiant᷑ nõofficiũt.·⁊ vi les cibi apetẽter accepti impediũt ꝓfectũ abſtinẽtie. Dauid em̃ aquã ↄcupitam effu dit.⁊ Melyas carnẽ comedit. xlj diſ. Deli cie. Ex his infero ſalubꝛe ↄſiliũ ꝓ diuitibo in penitẽtijs iniũgẽdis a ↄfeſſoꝛib obßᷣuã n dũ. vt iuitib iniũgãt potiꝰelemoſinaruʒ n largitz qᷓ; ciboꝝ pᷣcioſoꝝ abſtinẽtiã. Iſtð e pz P Aug.i li. de p. do. dicktẽ. Nõ cogãt᷑ di ⸗ dücneziuim tmibi m Awsnmn nn mmin uites paupeꝝ cibis veſciſ.ĩ pnĩa.ßin Hu/ gonẽvtãt ↄſuetudie ĩfirmitatꝭ ſue.ifragili tati ⁊ delicatõis ſue fm Mugj. Sʒ doleãt alit ſe nõ poſſe ſuſtẽtare.ſi ↄſuetudinẽ mu — tãt egrotãt.vtant᷑ ſupfluis.i.pᷣcioſis. dent „ inopiby neceſſaria.ſ.ad eoꝝ ſuſtẽtatõʒ. vtãt pᷣcioſis dent pauꝑib vilia. xjj · diſt Hon co ant᷑. Ex his rñdet᷑ ad tertiũ dubiũ q̃ q̃rit tmodis ieiuniũ ſoluit. Rñdeo ꝙquinq; Breg. ĩ. moꝛal · de con. di.v. Duĩq; mo/ dis. Pꝛumo ſi tꝑs ſtatutũ pᷣuenit᷑ vt Jona thas Sco ⁊ſi nõ pᷣueni ſʒ cibi lautõꝛes q̃rũt᷑ vt iſrkite ĩ deßto Tertio qñ ea q̃ ſumẽ da ſũt experũt᷑ ꝓcurari accuratiꝰ⁊ intelli ge ſine cauſa.vt filij Beli ĩ ſilo vt dictũ ẽ ð Duarto qñ ⁊ ſi qᷓlitas ⁊ tꝑs ciboꝝ ↄgruit. ſʒ ĩipa q̃ntitate jumẽdi mẽſura refectõis excedi᷑ yt ſodomite. Quito qñ ⁊ ſi abiectiꝰ ẽ q̃d deſiderat⁊ tñ ip̃o eſtu ĩmẽſi deſ iderij deterspeccat. vr Eſau. Etꝓiſto vltio mõ diclng ſup cplaʒ Roꝝxüij Nõzprpoꝛcũ dat ßpprpomũ bmhõ iterijt. ⁊ Eſau hmatuʒ ſuũ nõpr gallinã ſʒ ꝓpr lẽticulã ꝑdidit. nec xpᷣs de carne ſʒ de pane tẽptatꝰẽ. Idẽ Bre. li. xxx. moꝛal·et Berñ.in apologia. B De tertio hᷣncipali qͥ q̃rit An vẽs fidelef ad ieiuniũ q̃drageſime teneãt᷑ Rñdeo bꝛe uiter m Tho.. ſcða ſcðᷣe.q. ꝙxlvij. ar. iij. ꝙ ie iuniũ ĩ cõi cadit ſub pᷣcepro leg nate. ſʒ de termiatio tpis? modi ieiunãdi ßᷣm ↄueniẽ riã?⁊ vtilitatẽ ppli xpiãi cadit ſub pᷣcepto iu ris poſitiui.qͥd ẽg p̃latꝭ eccle inſtitutũ. Et qꝛyt diẽ idẽ ar. iiij.pᷣcepta deꝛ ſũt pᷣcepta in ris natural· qᷓ fᷣm ſe ſũt ð neceſſitateſalutꝭ ſſtatuta eccle ſũt de his q̃ nõ ꝑ ſe ſũtð ne ⸗ ceſſitate ſaluti.ſʒ ſolũ ex inſtitutõe eccke.et iõ pñt eẽ aliqᷓ ipedimẽtaꝓprqᷓ ad obßᷣuãda ieiunia hmõ qͥdã nõ tenẽt᷑. Ex pʒ ꝙ vbi ẽ̃euidẽs cauſa ñ ieiunãdi licite ſoluit᷑ iein ⸗ niů eccke.ſiẽ pʒ ĩ puerꝭ qͥ ꝓter debilitatem nate nõ pñt ieiunare cũ ngta ip̃oꝝ idigeat freq̃nti cibo ⁊ nõ młto aſſũpto ſil.tů etiaʒ qꝛ indigẽt młto nutrimẽto ꝓpter ncẽ̃itateʒ aug̃ti qͥd fit ð reſiduo alimẽti. Et iðᷣo qᷓ diu ſunti ſtatu augmẽti qͥd ẽ vt in plurib vſq; ad finẽ tertij feptẽnij ñ tenẽt᷑ ad eccła ⸗ ſtica ieiunia Diẽ Tho · ibidẽ ꝙ ↄueniẽs ẽ yt etiã in h̊ tpe ſe ad ieinnãdũ exercant. plꝰvłlminꝰßᷣm modũ ſue etat Dñq; tñ ᷣm iᷣm maõ̃tribulatõe ĩminẽte in ſignũ pnie artioꝛꝭ etiã pueri ieiunia indicũt᷑ſiẽ etiã iu mẽti. Legit᷑ Jone.ij. Moies ⁊ iumẽta non guſtẽt qͥcqᷓ; nec aquã bibẽt. Sic etiamð? Johelij. Sctificate ieinniũ. vocatecetuʒ ↄgregate puulos ⁊ ſugẽtesvbera. Cõcoꝛ⸗ Gulbelmiröna li ſub titulo qᷓtuoꝛ tẽ poꝝ di. M ieiunia eccke ſolui nõ debẽt. qa ad ea tenẽt᷑ dolicapaces cũ et ip̃i delinq̃re pñt. Diſpẽſaritñ pᷣt circa h̊ cij impuberibo ⁊etiã cũ ↄſtitutꝭ in maioꝛi etate.⁊ cũ ſenibꝰ ⁊infirmis acdebilib. Sʒ qͥdð mulierib q̃ ſine ſcãdalo viroꝝ nõ pñt ieiungre. Rñ⸗ deo ꝙvolũtaria ieiunia debent ĩß caſu di mitre. ſʒ indicta ꝑ ecclaʒ nõlʒ foꝛte ſᷣm ip̃ʒ ⁊iĩ ilłſacerdos ꝓter ſcãdalũ cũ eis valeat diſpẽſare. Sz q̃ro an mtet ecckaz ĩdic ta poſſint dimi. Rñdeo ᷣm Ruil. ꝙñ niſi ſßſit nccitas caſuał᷑. Volũtaria tñ ieiunia vł ĩpnĩa iniũcta pñt redimietiã ſi nlla cã ſubſit dũõmõytilioꝛ ſit ↄpẽſatio. Itẽ qͥd de ꝑegrinãtiby ł laboꝛatoꝛib. Rñðo ᷣm tho. vbið.ciiij. ꝙ ſi ꝑegrinatio łlaboꝛ pᷣtcõmo de difernil diminuiabſq; ðtrĩto coꝛꝑal utĩ ⁊exterioꝛ ſtarꝰ q̃ reqͥrũt᷑ ad ↄf̃uatõʒ — ſpũalisvite. nõ ſũtxl hec— nia ptermittẽda. Siãt ĩmineat necellitas ſtatim pegrinãdi ⁊magnas dietas faciẽdi veletiã multũ laboꝛãdi ⁊cũ ßᷣ nõ pñt ieiu na obſeruarinõ̃ obligat hõ ad ieiunãdũ. qꝛ nõ videt᷑ fuiſſe eccke intẽtio ſtatuẽtj iein nia vt ꝑß ĩpediret alias vias ⁊mag necer ſaris cauſas · Dicit tñ Tho.ꝙ in his recur rẽdũ eſt ad ſuꝑioꝛis diſpẽſ atõeʒ niſi foꝛte vbi ita ẽ ↄſuetũ. quia ex ip̃o ꝙ p̃lati diſſi mulãt vidẽt᷑ annuere. Quid ð paupib inẽ dicãtib. Rñdeo ꝙ ſipñt ſufficient hãe qͥd eis ſufficit ad vnã comeſtõʒ. non excuſant᷑ als ſi nõ ſufficit excuſant᷑ vt illi qͥ fruſtatiʒ elemoſinas mẽdicãt. Sicq; pʒ de ieiunij obſeruatiõe qualiter ſit debite ſeruandũ. qꝛ ad tpꝑs hoꝛã ⁊ modũ.⁊c. Dominica Inuocauit. II Sermo. XLVI Eſt tñ tertiũñ membxꝝ pᷣcedẽt ᷣmõis Wm leiunaſſet c quadraginta dieby et quadra⸗ ginta noctibus poſtea eſurijt. vt ſuß. S Expeditꝭ duobpncipalib circa ſacrũ ieiuniũ occurrẽtib ſcʒ de ieiu⸗ vij inſtitutiõe auctoꝛitatiua.⁊ de eiꝰ obſer⸗ uatione debita. reſtat de tertio ſcʒ de ieiu⸗ nij remuneratiõe ſaluifica. Veꝝ qꝛ remu⸗ neratio in ſpũalib nõ dat᷑ niſi ꝓactu ÿtu⸗ oſo⁊ meritoꝛio. meritũ ãt ex circũſtãtijſ de bit ponderat᷑. Iðo h videamꝰde plurib. Et pᷣmo qũo ieiuniũ nr̃m dz eẽ meritoꝛiũ Scðᷣo qle recipit pᷣmiũ. Ad h̊ ð ꝙ ieinniũ nf̃m ſit meritoꝛiũ dz eſſe pᷣmo afflictiuum ad diuinã miſcðiaʒ incinãdam. Scðo dz eẽ mundũ ad interioꝛẽↄſciaʒ pulcrifican/ dã. Tertio dz eſſe piũ ſiue paſſiuũ ad fra⸗ ternã miſeriã ſubleuandam. De pᷣmo ðꝛ.j. Wachiij· Jeiunauerũt in die illa ⁊ indue runt ſe cilicijs. Ecce qxult adiũgere aſpitatẽ veſtiũ interioꝛũ.vt nM vtat᷑ delicatꝭ camiſijs ſʒ aſpioꝛib vt ſic nõ ſolũ habeat aſpitatẽ ciboꝝ ſʒ etiã veſtimẽ ⸗ toꝛ · Sic em̃ rex niniue indutꝰſacco ieiu/ nauit. Jone.iij. Eñ canimꝰ Immutemur abitu. Ex qᷓ ptʒ ꝙ male ieiunat qͥ in aliqᷓ iſto tpe habitũ ſi põt nõ ĩmutat. pʒ qꝛ ha bitus raliũ indicat in eis vanitatẽ. Scðo ieiuniũ debet eſſe munduz ad interioꝛem ↄſcientiã pulcrificandã mundicia aũt iſta wermo. conſiſtit in triby·ſcʒ yt hõghßn niby iniquitatib⁊ ab iabne dbe ſeculi qd eſt ꝑfectum ieiunũ de hih v. Jeinniũ· Secundo vt homo ab indiſcreta ⁊ immoderata c one · de conſe· diſt.y. Sinttibi et a dico. Et hec duo ieiunia licet ſenn ſeruanda maximetñ iſto tpein quon dimus animas defoꝛmatas puicnii Tertio vt homo certos cibos ſubn maxime qͥ advoluptatẽ ⁊adlibidiẽ u cũt.vt dictuz eſt. de con. diſt y. Denn qͥby infero ꝙ ad můdiciã ieiun eſt abſtinẽtia.nõ ſolũ a cibis ßerii nibo diſſolutionib delectatiibet volh tatib. Nam qͥd peodeſt ieiunareyice et luxuriari vanitatiby abſtinerea chie errare peccatis·lxxxvf diſt. uidpuii tem nibil pꝛodeſt ieiunare etonei zmens ab iniqͥtate reuocet᷑.⁊ ab obnuc onibo lingua cohibegt᷑. decon. diſy. hi ꝓdeſt. Hinc dicit Bre. ſuꝑ Aeuiticont rj. Vis oſtendã tibi q̃le teopoꝛtetiein re ieiuniũ. Jeiuna ab õipctõ nullund bũ ſumas malicie. nullas capis voluptati nullo vino luxurie ↄcaleſci iuna a malis opib abſtinea mal huõh ↄtine tea peſſimis cogitatiõiv. Etſen Tale ieiuniũ deo placet. Becille Hoce qᷓd eccla clamat ĩ pncipio qᷓdͤrageſinli nertimĩ ad meĩ toto coꝛde vio iti jen oꝛiqᷓ; ĩterioꝛi Maöe coꝛdiſeꝑ tale iini aĩa purificat᷑. Et pʒ ex his qnta dilgen ſit hᷣ tꝑe a venatõe abſtinendũ chieini ipᷣm nihil valere dicat ſi in eo yengct⸗ erceat᷑ Vñ dicit Canon. lxxxyj di idi ctũ Amb.ĩ bmõe de qdrageſima un tis illũ ieiunare frẽs qͥ bᷣmo dilucuon ad ecclaʒ vigilat.nõ beatoꝝ manir vu ſancta ꝑquirit. ſed ſurgens cõduci ſuul los · diſponit retia. canes pduct husi naſq; perluſtrat. Seruuios inqᷓ ſc m hit. foꝛtaſſe ad eccliam magis feſtijas ⁊voluptatib ſuis peccata acumul i na. neſciens ſe reum futurũtamden lictoqᷓ; de perditiõe ſeruoꝝ. Erhoed⸗ duo colligunt᷑. Pꝛimo ꝙ nonpon nare efficgciter ad ſaluteʒ artiyeni ſiſtens. Sicut dicit ſol in dicto cpl Scco ꝙ dñs diſtrahẽs ſeruos n diuino. pꝛeſertüm illis unorin tenent᷑eiſe circa ecclias ipſoꝝ hᷣ con d. abſtnet ox ref mperſt Mdn icti miaun midit hiren hnB ridul⸗ inn ſiitan eſus ot nalleg is.de jeiun. pelchye is Eth nbnog mintn ispni decondi nsnöh cſiri mhih tyidiſ osdiin ſiweoi Sut dene e mon wem ent R qntobi ndic: dkh uhon ehe liln in hwn ini dur) tumnn N ecans nndipotit s abmitn vE s oliic luniũ. . an os diſtrahũt..ij. Et eſt ratio. quia in neceſ ninn ſitate om̃ia debent eſſe cõmunia. xlvij · diſ. benn Sicut hij. maxime cibaria.ff. ad le. Rodi. dipont — Ruuin x⸗ iwi⸗ 6 fortM nciois o5 de rcan ſ 5— ꝙdo n — pe mez ieiunioꝛum.xxuj. q.viij. Si nulla · E lrxxvf. diſtin. In putatis.vt dicit glo. inc Qui venatoꝛibo ibideʒ. Et ꝓ iſto facit An thoniꝰ Butrij in caplo de clerico venato ⸗ 3 re. qͥ dicit. Myenatio licita ẽ laicis in dieb cõmunib.ſʒ in q̃drageſimalib ⁊ p̃cipuaꝝ 4 „ Bominich Remiiſcere ettenetur pꝛo omnibpctis eoxꝝ.de teſtib Sicut. Et· xxij q.v. Qui compulſus. B Sed diceres. vellem dñe ſcire an ſempvenatio eſt moꝛtale pctiñ. Reſpõdeo bꝛeuiter. de laicis loquẽdo tũc venatio cõ ⸗ ſiderat᷑ dupliciter.aut em̃ fit cauſavolupta tis aut cã neceſſitatis. Si cauſa volupta/ tis tůc eſt illicita ex tꝑe.vt dieby qᷓ drageſi: feſtiuitatũ qͥbyvenire debẽt homies ad ec cleſias oꝛdinate. etiaʒ laicis eſt interdicta. nf capa vt pallegato.c. Qui venatoꝛiby et·c.&n pu tatis. de ↄſe.diſt. iij. Irreligioſa. Et diſt.v. n Jeiunia. Si aũtpter neceſſitateʒ·ſcʒ pꝛo⸗ pellih vel carnibet tũc etiã eſt licita cleri cis. Et habet᷑ lxxxvj. diſt. Qui venatoꝛib. in pᷣma glo. Et qͥd mirũ ſi cauſa neceſſitat? iu Jauui pmittit᷑—— cũ— is pmittit᷑ vt norat᷑ in glo.ijc diſcipulos. 2 uu uu de con. diſt. v. de furtꝭ c. Siqs. qꝛ neceſſi⸗ tas nõ bʒ legem. vt diſt.. Si. Egpr ne/ ceſſitarẽ Pauid comedit panes oſitiõis. — xxv.q.j.. His itg. Et ꝙ neceſſitate famis do pt pẽ diſtrahere filiũ. vt. C.de pĩib qui fili E deiactu.l.ij. C. Lum in eodem natu K Sed diceres. Domine nõne Eſau erat venatoꝛ. vt in Beñ. Hõne Nemroth vena/ roꝛ erat. Hõne ſanctEuſtachiusvenatoꝛ erat Reſpõdeo ꝑ ſingula ꝙ Eſan venatoꝛ erat?⁊ bñdictioneʒ amiſit. quia pctõꝛ erat. vt dicit Hieroꝰ in p̃s. lxxxy. habet᷑ lxrxxj. dit. Eſau. Item Hemroth venatoꝛ erat Son * quia hominũ raptoꝛ et depꝛedatoꝛ erat.ꝓ pter quem cõfuſio linguarũ circa turrimn Babilonis facta erat Beñ. x ꝛeterea Eu ſtachius venatoꝛ erat.ſed nõ ideo ſanctꝰ qꝛ yenatoꝛ. Eñj inq̃ntũ venatoꝛ nõ potuit ſanctificari niſiglig bona oꝑa affuiſſent et ayenatione ceſſaſſet. vt dicit glo. iij txxxj. diſt. Eſau. Et. xxxv. diſt. Ouoꝛũdam. ñ dicit Mieronimus ꝙ penitus in ſ cripturt ancis non inuenmus aliquem venato/ ⸗ rem piſcatoꝛes autem inuenimꝰ ſanctos. in dicto Eſau Ex his voncludit Poli⸗ * creationis. BMec ille. cratus libꝛo.jcap̃.iij. ꝙ inſpiciendo patri archas in lege nature. Deihde deſcenden do ad duces iudices. reges phetas.ſub lege vereris teſtamenti nullus legitur fuii ſe venatoꝛ.niſitĩ hiſmahelite et gentes qᷓ deum non nouerũt. M ſi foꝛte ceſares ali qui legunt᷑ venatoꝛes dicit ip̃e ꝙ bene po tuit fieri.nunqᷓ; autem legunt᷑ venatoꝛes fuiſſe phi aut ſapiẽtes.vt Socrates Pla to Ariſtotiles Seneca Srchita tarẽtin? et ſic de alijs. Et multo minus in nouo te ſtamento tales nõ leguntur. ex quib ipſe dicit. M venatica ſi om̃ino repꝛobari non poteſttamen indifferens videt᷑.er eo quia vilius animũ ex immoderato voluptatis curſu concutit et fundamentũ rõnis ſub⸗ uertit· non tamen ob hocerit omnino cul pabilis.cum et vinum quod inebꝛiat ſub⸗ uertit rationem. Poteſt ergo yenatica vti⸗ lis eſſe et honeſta ex loco.ic eũt vt ſit ĩpꝛo⸗ pꝛio vel in cõmunitempoꝛe.modo. id eſt. cauſa. ſcilicet re⸗ non nimium.perſona.et Dominica Reminiſcere I Sermo. XLVII Liat unuſquiſq s vas ſu poſſidere in ſanctificatio ne et honoꝛej. Teſſalonicẽ.iiij.c. Quãuis puritas mẽtis nñe in om̃iby opi⸗ bus meritoꝛijs neceſſario ſit pᷣponẽda 1⸗ qꝛ nemo pꝛudẽg mittit vinũ nouũ ĩvtres veteres. vt ð? Wat. ix.tñ circg opꝰ ieinnij et abſtinẽtie ſũme videt᷑ neceſſaria alioqn nichil pꝛodeſt homini ieiunare et oꝛare et alia religionis bona agere niſi mẽs ab ini quitate reuocetur. de conſe. diſt. v. Pihil. Vnde dicit Iuguſtinus ſuper Johannẽ. Jeiunium magnum et generale eſt abſti⸗ nere ab iniquitatibus et ab illicitis volu⸗ pratibus ſeculi. quod eſt perfectũ ieiuniuʒ Tuncergo km ipᷣm bene ieiunamus cum bñ viuimꝰ.cũ ab iniqtatibꝰ abftinẽꝰ. Hec ille. Et iõ iſto ſacro tꝑe qᷓ̃drageſime valde neceſſe ẽ vt qlibʒ nr̃m abſtinendo a cibis.. etiã ſtudeat abſtinere a vicijs Ille eĩ bñ ab ſtinet a cib qͥ⁊ a malicie actib⁊ a mðᷣi iein nat ãbitiõib. inqt Iſið.li.ij. ð ſñ. bo.c.xliiij. Pꝛopter qd ßᷣm ip̃m qͥa cibis abſtinent et pᷣue agůt demões imitãt᷑.qͥby eſca non eſt. ⁊ iniqtas ſp adeſt. Ex qͥb pʒ ꝙ hõtpe ab⸗ ſtinentie q̃drageſimgl maxie dʒ abſtinere cijs ⁊zpꝛia volũtate· Cuirõ eſt. q iſte pin⸗ echieiunij q̃drageſimal· vr dicit Ber. ſuꝑ cãtica ſ er. xxtviij· Sʒ qꝛ nihilꝓ ⸗ qeſt abltinere a malo niſietiã fiat bonum. uxrailo · Declia a malo⁊ facbonũ. ſa. Auieſcite puerſe agere ⁊ diſcite bñ facere Jõ ad ꝑfecte agendũ neceſſe ẽvt hõ effu ⸗ at vichs inſtet vtutib qby aĩa ſcrificatur decoꝛat? oꝛnat᷑ Et iõ aplus hoꝛtat᷑ ĩ vᷣbil thẽatj ad hmõi ſctificatõʒ iſto tꝑe acquirẽ dã dicẽs. Sciãt vnuſqͥſq;vas ſuñ poſſide re in ſctificatione ⁊ honoꝛe. In qb verbis ãmonet᷑qlibet ad puritatẽ coꝛdis et ↄſcie ſue acqrendã. Exqͥ ẽ ↄſcia nf̃a ẽ recepta culũ gre diuie eo ꝙẽ tẽplũ ſ pñſſancti Jux ta iiud. Templů dei ſctm̃ eſt qͥdeſt vos.j Eon.vj. Jõ ↄſcia hmõi debet h tꝑe apta ri⁊ pꝛepqrari vt fiat dignũ habitactm do mino deo ⁊ receptaculũ ſpũiſancto. Pꝛo cuius latioꝛi deductiõe tria ſunt videnda Pꝛimo itaq; attendendũ eſtqũo vas coꝛ⸗ dis nr̃i.i.ↄſcĩe ſitvas integꝝ ⁊ bñ fundatũ Scðo qũo dz eſſe oꝛnatuz ⁊ decoꝛatum. Tertio qũo ⁊ in qͥd officiũ tale vas ſit de⸗ peRu tria cũ fuerint qͥlibʒ hõ poſſi debit vas ſu in ſanctificatione ⁊ honoꝛe Si pamo ß0 po ſideat vas ʒſcie ſue in ſctiſicatõe attẽdere dʒ qũo ſit vas integx ⁊ bñ fundatũ. Eſt ãt ↄſcia ᷣm Damaſce.lex itellectꝰnti. Scm ãt mgf̃m ĩcõpẽdio liij.c lij·eſt cognitio ſui ipſiꝰ. Et ↄſtituit᷑ ſeu integrat᷑ex trib.ſcʒ ex accuſatõe pᷣteritoꝝ pctõꝝ.⁊ murmuratõe pñtiũ.⁊ cautela futuroꝝ. Oñ ð qͥs accuſat ſe de pᷣteritꝭ remurmurat pñtib⁊ cauet fu tura pctã.tũc hʒ integrã ↄſcĩaʒ. Fũdat᷑ ãt pſcia ſuꝑ ſolidã doctrinã ſiẽ dicit ſaluatoꝛ Mar.vij. Diĩs qͥ audit vᷣba mea hecet faẽ ea aſſimilabit᷑ viro ſapiẽti qͥ edificauit do⸗ mũ ſuã ſup̃ petrã. Petra ãt erat chꝛiſtus. Coꝝ. x. Süme ãtcauendũ ẽ ne iſtud vas ſit erronee fabꝛicatũ.ſ. ne ſit nimis largũ vel nimis ſtrictũ.qꝛ oẽ qͥd ẽ 3 ↄſciaʒ edifi⸗ cat ad ichennã.xxvij. q.j. q. Ex his. Unð m Robertũ hol.ſuꝑ li. Saßp̃.c.viij· Dicta mẽ ↄſcie phobligat qᷓ; pᷣceptũ p̃lati.ſiẽ hẽt de ſen. ex. Inqſitiõi. Et vwi ↄſcĩa ſiue re⸗ cta ſiue erronea ſiue in per ſe malis ſiue in differẽti obligatoꝛia eſt. qꝛ in oĩto talibꝰ vuẽs 5ᷓ ↄſciaʒ facit 3 ilud qͥd credit 5 le⸗ gpbibitũ Vñ dicit glo iij.ĩ dicto Lañ.ð Dermo. XLEVII Diri ſecundo ter vas ↄſcie debeat eſſe oꝛnarũ twn Sʒ qꝛ nihil p̃t oꝛnari niſipuſ purgiið allegato Ex his. M oñe pz cepti vel ꝓhibitõis S Eräpz fm glo ibidẽꝙſipconini debeãqᷓ;uis eſt ↄſcaʒ nõ m̃pecco n taliter· xxx. diſ·g · Crimis. Vbidi in libꝛo de purgatoꝛio gůtiẽg iʒ x de cibo aut de potu płq; neceſe u venialiter. Qõ glo. inteiligitqᷓn* ex ↄtẽptu ſed ex caſu⁊ nõ ad ingurgtat als eſſer pctm̃ moꝛtale. yt vꝛiij dir da ʒ; · Si dz recte fũdari hũanaoſc dẽdũ eſt ne ſit aut nimis largaq. rat pᷣſũptionẽ. ⁊ ſepe dicit malũboni 6 uat etiã damnãdũ · xel ne ſit nimis ſi qꝛ talis generat deſpatõeʒ.⁊ſepe diatd nũ malũ. ⁊ damna cũh ſaluanq. ij ↄſcia talis ꝙ nõ faciataliqq ʒytn nũ nec facere intẽdat ⁊ ſitintali goin licet faciat aliqd de qͥ dnbitatanitfcn dũ vel nõ·libenter illud faceret nõohn teret qͥd ſciret eſſe bñplacitũ deo. ʒ partenit debemj pᷣmo videãꝰqᷓliter iſtð vas ſitpurgmin Purgamẽtũ ãt hꝰvaſis ẽfrequẽs ↄfuſi q̃ ẽ q̃i ſcopa hꝰvaſis. ad quã totiẽsẽ qjj giendũ quotiẽs nos aliqua pᷣua cõniſ cognoſcimꝰ. Nihil ãt ſic hoieʒadpu dũ ↄſciaʒ excitat freq̃ntiſiẽ cogniiop — rũ defectuũ. Siẽ eĩ qͥ dariꝰdilgẽiy ĩſpicit vaß alicꝰꝑtes.tãto meltpuruc Ita qͥ diligentiꝰſcrutat defectpꝛisu meliꝰofitet. Erq̃ pʒ ᷣm Bre vxx¶m¶ꝗ q̃nto qͥs minꝰſevidet tãto min ſivii cet.⁊ q̃nto maioꝛi gre lumẽ fcipirim gi rep̃hẽſibilẽ ſe eẽ codſcit Que jtoſüni da ſut hoĩcirca purgatõʒ ↄſciedibln de aia.c.ij. M illa vt vicʒ ↄſideres min nis. quo tendis. quomodo viuis dich quid obmittis. quantũ quotidie broſch vel q̃ntũ defiq;. qͥbyaffectibyfreqyti⸗ ris vel qͥby tẽptatõiba mali ſyac i puß̃rſ.nec ſol attẽdas qls ſs ſʒerij eẽ debeas. Bec ille. Sʒ qs eſnfnqul⸗ diligẽter cõſideret. q ↄſcinzʒ ſui cinid, deratõe diſcutiat. q eãc debirj 3 tijs faciat. In ↄfeſſõe ſiqdẽpœõnꝰ. re opoꝛtet Em Angu ·in lib?o 5pe yt conſideret qualitatem minsn in tꝑe.in ꝑſeuerantia.in varierale hen⸗ omedm — mne ſoent noren uunoc tintel borc Et ſſionẽ ſideoe rol itſei urſein ſectinn ersib ſ ten ſyn nut dete zus enh ngle ſůpo heci ur we fiitd le Im (nit bn dent pec due ln lhal Si Dominica eminiſcere ⁊quali hocfecerit temptatiõe.⁊ iðius vicij multiplici executõe. De qͥ latius h̃ de pe. dicõſideret. Als aũt ↄfeſſio facta. potiꝰ eſt ſimulatio ficta ⁊ hypocriticaqᷓ; cõfeſſio Uñ Hugo li ij de ania c. xx. vocat eã vul pinam confeſſionẽ.q̃eſt ficta hꝛeuis rara? tepida. Refert uidius li. viijmethamoꝛ ppoſeos. Et Iſido.li xx. ethimologiarũ. dedalus fecit quandã domũ cũ varijs vijs ita ꝑplexis ꝙ nullus eã exire potnit ſi ne glomere. Et illa domus vocabat᷑labo rintus. qꝛ maximũ laboꝛeʒ intus habuit. Et in illa domo induſit vnñ monſtrũ qͥd ex vna medietate fuit homo ⁊ ex alia bos. ea intentione vt in ppetuũ ibi paſceretur⁊ nunq; exiret. Sic fecit diabolus qͥbuſdã dſcientiã pplexam diuerſis modis. nůcti moꝛe nũc pudoꝛe.nunc negligẽtia.nůc di latatõe⁊ ſic intus occultat mõſtrũ.i.mon ſtruoſum peccatũ. vt nullus cõfeſſoꝛ poſ⸗ ſit intelligere niſi cũ maximo glomere⁊ la boꝛe. Et iſti ſunt multũ fatui qͥ ꝑ talem cõ feſſionẽ volunt abſcondere peccatũ. quod tñ deo eſt notũ. Cõtra quos dicit Aug.ſu per Johez Omel xli. Quocũq; fugerit nõ fugit ſeip̃am mala ↄſciõtia.nõ eſtqͥ eat.ſeqͥ/ tur ſe ĩmo nõ recedit a ſe· peccatũ enim qͥd ſecit intus eſt.Pꝛopter d dat cõſilium di cens ibidẽ. Si vis a deo fugere ad ipſuʒ fuge cõfitẽdo nõ latẽdo.cõfueri potes · la tere nõ potes. Hecille. Et Iſidolib.ij· de ſum. bo.c.xxvj. dicit.ꝙ homo poterit om/ nia fugere p̃ter coꝛ ſuũ. Non enĩ põt rece⸗ dere quiſqᷓ; a ſeipᷣo. Vbicũq; eni abierit re atus ſui ↄſcientia eũ non relinqͥt. Quãuis enĩ humana iudicia ſubterfugiat omis qͥ male agit. iudiciũ tñ ↄſcientie ſue effugere nõ poteſt.q̃ plene notat malũ quod geſſit. Becille. E Sed hic occurrit dubi. gquare videlicet hoĩes hodie nõ diſcutiũt bene ꝓpꝛiam conſcientiã necpꝛios cõſide/ rant defectus. Sd qͥd rñdeo ꝙ hocẽ ideo. qꝛ plus aliena facta ponderantq pꝛopꝛia. Juxta illud Wath. vij. Quid vides feſtu cam in oculo fratris tuitrabem aũtĩ ocu ⸗ lotuo nõconſideras. Vñ ſꝛoſper lib.ij. de vita cõtemplatiua dicit. Tamdin quis peccata ſug noſſe ⁊ flere debere ignoꝛat q ⸗ diu conſiderat aliena. M ſi moꝛes ad ſe⸗ im conuerſus aſpiciat.nõ requirit quod in alijs reß̃bendat. ſed qů in ſeipᷣo lugeat. tideo Marci xiij dicit᷑. Videte voſinet facit ad veram cognitionẽ ſui melius qᷓ; q humiliter de ſe ſentit Iſtud patet ꝑ beatũ ipᷣos. Unde Baſilius in exameron lib.iij. —. dicit. M omniũ creaturarũ difficilimũ eit cognoſcere ſeipᷣm. Et ponit exemplũm de oculo coꝛpoꝛali qui alia conſpicit.ſe auteʒ nõ videt. Sic dicit ⁊ de cõſcientia. que a⸗ cute delicta aliena cõtemplans tardioꝛ eſt erga ſuoꝛum cognitionẽ vicioꝛũ. Sʒ ad⸗ huc occurrit foꝛtius dubiũ vnde videlicʒ ꝓuenit negligentia pꝛopꝛie diſcuſſionis et conſideratio peccati alieni. Reſpõdeo ᷣm Brego libꝛo. xxxj. moꝛaliũ. M hocꝓuenit ex ſupbia ⁊ elatione. que coꝛdis oculumꝑ elationis tenebꝛas extingnit. ex qua vt di cit Eriſoß.ſuꝑ Wath· ꝓuenit hoc ꝙalter alterius culpam cito intelligit.ſuaʒ autem difficile. Quia homo in cauſa alteriꝰ tran/ quillum habet animũ in ſua autẽturbatũ Perturbatio auteʒ coꝛdis nõ ꝑmittit ho ⸗ minẽ conſiderare quod bonũ eſt. Et ideo dicit Augꝰ.libꝛo.iij. de ciui.dei. M remo ⸗ tis obſtaculis inſane opiniõis ſcelera nu⸗ da iudicent᷑. nuda ꝑpenſentur.nuda inſpi ciant᷑. fallacia tegimina ⁊laudes vane glo⸗ rie auferantur.⁊ apparebunt miſerie pecca toꝛuz. Ex quib omnib infero.ꝙ nihil ita Berñ.ð.xij. gradib hüilitatis. vbi ſic di⸗ cit. Mumilitas eſt virtꝰ qua veriſſima ſui cognitione homo ſibimetipſi vileſcit. Et Eriſo.in ſuo policraticon li.liij. dicit. Qui humilis coꝛde eſt. alijs ſe indignioꝛẽ arbi⸗ tratur. Ex quo dicto patet ꝙ homo ꝑhu militatẽ facile venit ad ſui conſiderationẽ ⁊ecõuerſo. Refert Wacrobius li.j. ꝙ ap⸗ pollo cõſultus a quodã que eſſet via certi⸗ oꝛ ꝑueniendi ad beatitudineʒ. Rñdit. Si teipᷣm agnoueris. Vñ apud gentiles com munis erat opinio.hoc dictuʒ gnotoſoli⸗ tos.i.agnoſce teip̃m de celis deſcendiſſe. put ait policratus libꝛo.iijca.ij Hocẽer/ go pꝛima ſcientia homiĩs. ſcire ſeiðm · ꝓut dicit Berñ.ſuꝑ Eanti.ßᷣmone. xxxvj. que Em ipm nõ infiat. ſed humiliat. Vñ Augꝰ. lib.itij. de ciui. dei.pᷣfert eam om̃iby ſciẽttjs Et Iſaacin ſuo libꝛo de diffinitionib di⸗ cit eãm eſſe ſummã phiam · ſcʒ cognoſcere ſeip̃m. Poſtqᷓ; ſic vas conſcientie ꝑ ſuffici ⸗ entem diſcuſſionẽ confeſſiõis fuerit mun ⸗ datũ ⁊ purgatũ. neceſſe habet oꝛnari⁊ de⸗ coꝛari. Pictura aũt iſta conſiſtit in duoby ſicut dicit noſtrũ thema.ſin ſanctificatiõe * . ℳ germo ⁊honoꝛe. In ſanctificatione virtutũ Pð. Domũ tnã dñe decet ſanctitudo · ⁊ honoꝛe ſcʒ ne dehonoꝛet᷑ aliqᷓ turpitudine vicioꝝ. ſicut faciũt illi de qͥbus Põõ. Homo cũin honoꝛe eſſet nõ intellexit. Vec Boꝛra. De bet ergo oꝛnari vas iſtud puritate cõſcien tie interiꝰ exterius vero cõuerſationis ho neſtate. Refert Augꝰli. v. cõtra Julianũet ſcðo retractationũ.clxij. ꝙ rex qͥdã Cipꝛi. defoꝛmis ſpecie thalamũ ſuũ fecit depingi pulchꝛis imaginibv. vt earũ aſpectu vtoꝛ eius pareret pꝛolẽ pulchꝛam. Sic homo in memoꝛia ſua debet collocare pulchꝛas imagines.i honeſtatẽ cõuerſatiõis. ⁊ puri tatem cõſciẽtie ſctõꝝ patrũ vt ipᷣas inſpici endo ſilr faciat. Dõ cum fuerit.cõſcientia nr̃a erit vas ãmirabile opus excelſi Ecci. xliij. Vere ãmirabile ꝙ in tam fragili coꝛ⸗ poꝛe.tã ſpecioſa ↄſcientia.ij. Eoꝝ.iij. Ha bemus theſaurũ iſtũ in vaſis fictilib. Dixi tertio gennoned N tur hõ ad conſide⸗ randũ vas ſue cõſciẽtie quõ ⁊ in q̃d officiũ ſit deputatũ. irca 4 ſciendũ ßᷣm Rober tum Bolgot ſuꝑg li. Sap̃.ca.xvij. Lõſcien tia homiĩs babet multiplicẽ actuʒ. Eſt eni conſciẽtia accuſatrix pꝛaue tranigreſſiõis ⁊releuatrix nr̃e dep̃ſſioniſ.cõſeruatrix bo ne poſſeſſionis.⁊ vindicatrix fracte ꝓfeſſio nis ſi Pꝛimo igit᷑ conſciẽtia eſt accuſatrix ſue trãſgreſſionis. Juxta il⸗ lud Roma.ij. Teſtimoniuz reddente illis cõſcientia ip̃oꝝ.⁊ inter ſeinuicẽ cogitatio⸗ nũ accuſantiũ. Iſtũ accuſatoꝛẽ maxime de bemꝰtimere. Nã vt dicit Seneca in li.de moꝛitv. Nullũ cõſcium pctõꝝ tuoꝝ magis tunueris qᷓʒ teipᷣm. Alienũ enĩ potes effu/ gere.te nunqᷓʒ. Sicut aũt caritatiuꝰaccu⸗ ſatoꝛ pᷣmo accuſat ad partẽ.⁊ poſtea ſi non emẽdauerit. extunc publice ꝓclamat eum. Sic cõſciẽtia ña pmo ſecrete hic in pᷣſen ti vita nos argutt. ⁊ ſi nõ emẽdabimꝰ vitaʒ noſtrã extunc in generali iudicio ꝓclama/ bit. St ideo.j. Coꝝ xj. Si noſmetipᷣos iu⸗ dicaremꝰ nõ vtiq; iudicaremur. Sco cõ ſcientia ẽreleuatrir ſue dep̃ſſionis. In om nieni dep̃ſſione veltribulatõe terreng.ſin guldris cõſolatio ẽ bona cõſciẽtia.ij Eoxꝝ. Slia nr̃ heceſt.teſtimoniũ cõſciẽtie nre Vũ Smbꝛo in li de officijs dicit. Vene ſi ⸗ bicõſ cius falſis nõ debʒ moueri cõuicijs. neceſtimare plus ponderis inalieno cõui XLvMI cio qᷓʒ in ſue cõſciẽtieteſtmon.g. go. ſuꝑ Eʒechie. Dmel. itdlunthw deſt ſiom̃es te laudãt⁊chſcien pt aut qͥd„— ſi ₰ dero entia defendat. Pꝛopter q n cuidã manicheo dich Zia ſ no q́cqͥd libet. dũmodo neſoach in oculis deiñ accuſat xjq.jjj gen Augꝰ dicit. Duẽ cſcien n eſt inter accuſe arohes. ech̃uerſo vero he ſine accuſationeeſſe nõporeſtqucz ſihn interius addicit.i.iudicatcõſcienti n ſat. Sñ Augꝰ ſuꝑ ð xxxyßſugdens ſtodire cõſcientie innocenti dicit Iuj di intus innocentiã tuã vbinemo ophni cauſam tuã.pᷣualebit inte falſuʒ teſino ualebit vbi cauſa tua dicendaeſtqiteʒ erit iudeꝝ alius teſtisqᷓʒ cõſcentutu erit.inter iuſtũ iudicẽ ⁊ↄſcientiinugʒ nj timere niſicauſam tuã Hec dug Ten ſcientia eſt cõſeruatrix bone poſtſi Eiñ Berñ. Sanũ vas ↄſcientia ꝛſenn dis ſecretis idoneum. nullis patens iji dijs nullis violentijs cedens. vportt manu nec oculis acceſſibil. Quichdijc poſuero.ſecurus ſum ſeruabit. ino etde functo reſtituet.quocũq; vado ipaerint cum ferens depoſitũ qͥd ſeruandumu pit. vbi gloꝛia vel ↄfuſio ineuitabilispi tate depoſiti. Hec Verñ. Pꝛopter b got comparat eam carte. in quqmenus ſtra ↄſcripta ſunt.ꝑ quam aſſecurmr pꝛemio paradiſi/· ad Thimo.j Jinj cepti caritas de coꝛde bono ⁊ↄſcenun ra. Ecce finis ·ſ.pꝛemium yltimatũpp pto deditũ. vñ eſt ſiẽ pꝛiuilegium ſupber ditatem.qͥd eſt bene ſeruandum gtle vermib. quod ſepius eſt videnduʒipll⸗ gandum. ſicut fecit Paulus cuiji Studeo ſine offendiculo ↄſcientizbe re ad deum. Quarto ↄſcientig eſynu trix ſancte pfeſſionis ſeuꝓmiſſions h nes ſiquidẽ xp̃iani ſunt ꝓfeſſiſeruredo fidem.⁊ eius pꝛecepta implere· ie tiens hoc infringunt. conſcientinõpi accuſat.ſed etiã vindicat moꝛdendoipi gendo.iuxta illud Pꝛoner xi· Elt qup mittit.⁊ quaſi gladiopungitconſcun eſt qupꝛomittit⁊ nõ implet⸗Etnn gna eſtpena remoꝛſus conſcientie li⸗ catoꝛc. que ſempꝑ timet penamp plciu entig qcuſe gaurſouc ceters. ziſtu entuſ co iuc Aſce deindi gwumt eoset (ſecon inocet unſi un indi gusſ veni nn wö 0hn pöf cun ſen urb bent nal ſm ſipi hni w p lin ne du de Mn. Pe beih ttnnut puſutgnni uriiſUn ts deiew ins ſpmn timcißu ſcidein quod ſyn cu hu ſ mum riwif⸗ nn wcu cnfn icim ſiſti dñe vt ſit ſibi pena i ſididebitam. nec ſolũ timet debitã penam ſedetiã multo maioꝛẽ qᷓ; actualiter ſibi in ſertur. Jurta illud Saß · vvij. Frequen/ ter eni pᷣoccupant peſſima redarguẽte cõ ⸗ ſcientia. Vbi dicit Holgot. ꝙ iniqui ſepe p̃occupant.i.pᷣconcipiunt peſſima.i.maxi⸗ me penalia eis inferenda.redarguẽte eos cõſcientia q̃ iudicatſibi penã maioꝛẽ debe riqᷓ; actualiter infert᷑. Miere.ij. Arguet te malicia tua. Vñ Augꝰ conſeſſionũ.j. Juſ⸗ inodinatanimꝰ. Et Sugꝰ.in de vera innocẽtia lib. ixc.xił · ulle pene grauioꝛes ſuntqᷓ; male conſci entie. in qua cũ non haber̃ deus. cõſolatio nõ imponit᷑. Eſt aũt multũ mirabile inter cetera. ꝙ qjntũcũq; pœtõꝛ ab alijs innocẽs inſtus iudicat nihilominꝰ tñ eum conſci entia ſua moꝛdet? toꝛquet ⁊ dignũ ſutpli⸗ cio iudicat. Vnð dicit Juuenalis libꝛo.v. ſic eſt de cõſcientia·ſicut fuit antiquit? de indice. q̃ cum iudicare gliquẽ debuit di gnum moꝛte.miſit in vꝛnã lapillos nigrof ⁊ eos effudit coꝛam pplo.⁊ ſic reum oſtẽdit eſſe condemnandũ. Oñ aũt debuit hoĩeʒ innocentẽ liberare. effuditalbos lapillos. inteſtimoniuz innocentie. Ex h dicit Ju/ nenalis. ꝙqᷓ;uis aliq̃s ſue maglicie euadat iudiciũ iudicis.tñ a ſeipᷣo cõdemnatẽ. et di⸗ gnus ſutplicio iudicatur. Et ideo diẽ Se neca in lib. de moꝛib. Wala cõſciẽtia ſepe tuta eſt.ſecura nunq;. E Eſt aůt ſci⸗ endum ꝙ qͥdam hñt conſcientiã ad modũ vaſis ip̃oꝝ diuerſimode ſe hñtis. Quod dam enĩẽ vas dilatatũ. q̃ddam fragile et nöõ firmũ.ͥddã ꝑturbatũ ſeu leſum.q̃ddã cauteriatũ.i.ſignatum. Sic qͥdã habẽt cõ ſcientiã dilatgtã. qͥdã infirmatã. quidaʒ ꝑ⸗ turbatam.qͥdã cauteriatã. Dilatatam ha/ bent illi qͥ nõ ponderant niſigrauia pecca ta.⁊ iſtoꝝ cõſcientia ẽ ſicut rethe hñs lata foꝛamina.vbi non cõpꝛehendunt᷑ niſima/ gni piſces. ſed parui euadũt.ſic tales non ponderãt ocioſa verba vel iuramenta vel mendacia.niſieſſent coꝛam iudice.vel niſi graniter offenderent ꝓximũ.⁊ ſic dealijs. Sicut hodie mulridicũt. Nõẽpctm̃ ſpo/ iare bona eccliaſtica eundo ad bella. Qui bus rñdeo ſm policratũ. M ſicut ille qͥte⸗ hetur pupillũ defendere.ſieũ ſolus inna/ Lat grauiter peccat. Sic miles qͥ ecceſiaʒ defendere debuit. ſieã ſolus impugnat in deü grauiter peccat. Juxta illud. Vui tan git vos tangit pupillaʒ oculi mei. Exãᷓ di⸗ cit policratus li.v.c.viij. deus honoꝛẽ vel contemptũ ſacerdotũ.ſuũ reputat. vn⸗ de ſtatuit Lonſtantinꝰ impatoꝛ.vt qͥcũq; res vel ꝑſonas eccleſie inuaderent capite punirent᷑. Hodie vero nullus punit᷑ etiaʒ ſolo yerbo vt ꝓhibeat᷑. Refert Johes Ba lienſis in ſuo cõmuniloquio. ¶ Juliꝰ ce⸗ ſar. ꝓhibuit ſpoliare templa hoſtilia ſub uatione dextremanꝰ. Et Policratꝰ libj ca.xvij narrat. M exercitus Bꝛẽnij ducis mãſit inuictus qᷓ;diu nõ ſpoliauit templũ apollinis. Qui cũ ilud inuaſit.ſubito cũ exercitu ſuo fuit pemptus. Similiter etiã dicit᷑ de Alexandro. Metiã ſacerdotibus iudaicis contra quos pugnabat pepercit. Pdulto igit magis deberẽt milites chꝛi⸗ ſtiani ſacerdotiũ honoꝛare. Alij ſunt qͥ ha bent conſcientiã ſatis infirmãꝑ opoſitũ. qͥ nõ magna pctã.ſed etiaʒ parua grauiter ponderant · nõ tamẽ ſicut debẽt ſed ꝓꝰiu⸗ ſto.⁊ que nõ ſunt peccata iudicãt eſſe pctã. Et hec conſcientia frequẽter a temptatio⸗ ne diaboli ꝓuenit.qͥ ſic inducit hoĩes ad ꝑplexitatem peccandi. Et tales vidi tem⸗ ptatione ceſſante habuiſſe frequẽter cõſci entias largas. Tertio ſunt alij qͥ habẽt cõ ſcientiã ꝑturbatam vt ſunt ili qpter com miſſa facile deſperant. Lontra q̃s Berñ. ſug Canti.ſermone.lxiij. dicit. M cõtra ta lem conſcientiã nihil eſt efficacius mſi vul neruz xp̃i ſedula meditatio. Quarto ſunt alij qͥ habẽt conſcientiã cauteriatã.vt ſunt illi qui ponderãt parua.ſed de magnis ni⸗ hů curant. Sicut phariſei colantes culi⸗ cem.camelũ aũt glutierũt Wacth xxiij Et hi ſunt hypocrite. vt dicit Apls.j.ad Thi mo · iij. In nouiſſimis inquit dieby veniẽt quidam hypocrite. cauteriatam habentes conſcientiã. Blo. Boꝛre. Cauteriatã.i.coꝛ⸗ ruptaz tam erroꝛe doctrineqᷓ; culpeqᷓ; eti⸗ am igne cõcupiſcẽtie. Iſti ſunt ſignaticau terio diaboli.vt ðꝛ Apoẽ xiij. NHos igit᷑ hu iuſmodi conſcientias fugiẽtes·ſtudeamꝰ habere cõſcientiã illam dequa Hugo lib. „„ ij. de anĩa ca.ix. dic. Tranquilla conſcien⸗ tia eſt que om̃ibus eſt dulcis.nulli grauiſ. vtens amico ad gratiã.inimico ad patien ⸗ tiam.cunctis ad beniuolentiã.quibus po teſt ad beneficentiã. cui nec deus ſua pctã imputat.qꝛ ea nõ facit.nec aliena. quia nõ apꝛobauit. nec negligentiam.quia nõta⸗ t2 ℳ ℳ „ cuit.nec ſupbiam ꝗʒa in humilitate pman⸗ fit. Bec ille. Intantũ autẽ eſt ſeruãda iſta conſcientia. vt etiã ſi ſimul cũ fama ſeruari nõ poſſit.potius ſit perdẽda fama i ↄſci⸗ entia.ſicut dicit Seneca.epła.xxxij. Ne ⸗ mo inquit poteſt eſtimare virtutem qᷓ; qui poĩm famazʒ ꝑdit ne ↄſcientiã ꝑderet · Ta lem ergo ↄſcientiã habẽtes tanqᷓʒ vas ſan ctificatũ ⁊ oꝛnatum aptũ faciemus ad reci piendã gratiã.⁊ tandẽ ad ↄſequendaʒ glo⸗ riam. Eirca pᷣdicta eſtſciendum ꝙ ßm Thomã erroꝛſciẽtie octo modis cau ſatur. Pꝛimo ex ignoꝛãtia. qñ ſcʒ neſcit qͥs quid eiigendũ ſit vel declinandũ. De hoe dicit᷑ Eum ignoꝛamꝰquid ageredebeamꝰ hoc ſoluz reſidui habemꝰ vt oculos nr̃os dirigamus ad te. Scðo er negligentia · vt cũ quis negligitↄſcientiã excutere· vłſine ſcit ſe expedire ⁊ negligit tũc ab alijs que/ rere. Tertio ex ſupbia.vt cum quis nõ hu miliat intellectũ ſuum vt ſcʒ melioꝛibus ⁊ ſapientioꝛiboſe velit credere. Cõtra quos git Splus. Captiuantes omnẽ intellectũ in obſequium fidei.hoc eſt dicere.& qui⸗ libet in credẽdis plus debet ↄſentire fidei q̃ʒ ſibi. Quarto ex ſingularitate· quia ho ⸗ mo ſenſum ſequẽs ꝓpꝛium nõ cõfoꝛmat ſe glijs. nec ſeqͥtur vias cõmunes bonoꝛum. Vnde Num̃. Extrema caſtroꝝ ↄſumpſit ignis. Duinto ex affectu inoꝛdinato. qͥ ſe⸗ pe ↄſcientiam inclinat ad illud quod ho⸗ mo tunc appetitet ſic facit eam a ſua recti⸗ tudine deuiare. Seneca. Perit om̃e iudi cium cũ res tranſierit in affectum. Sexto ex puſillanimitate qua qͥs timet nõtimen da ſm rectũ iudiciuʒ rationis. Iſa. Dicite puſillanimes ↄfoꝛtamini. ⁊ nolite timere. Septimo ex pplexitate qᷓ homo ſe credit inter duo pctã poſitũ.qͥrum alterũ impoſ ſibile eſt declinare. Sed ſciendũ ꝙ pplexi⸗ tas nihil eſt. poteſt tñ aliqͥs eſſe ꝑplerꝰ ᷣm qᷓd.ſcʒ ᷣm erroncam ʒſcientiã. qua depoſi ta erit liberatꝰ Octauo vero modo ex hu⸗ miulitate ⁊ coꝛdis puritate. Vnd Bregoꝛꝰ re vbi minime reperit᷑. Pꝛimis ſeptẽ mo⸗ dis erroꝛ eſt reßᷣhenſibilis. Octauo vero modo eſt cõmendabilis nec erroꝛ dici de⸗ betſed humilis ſuoꝛñ defectunz recogni⸗ tio. dũmodo nõ ſit nimia Sed diceres vtrumpter cõſcientiã ꝑdenda ſit fama.vi detur ꝙ ſic. qa dicit Zugꝰ ad Conſtanti⸗ „ num archiepiſcopũ mediolanens xi qij. dicit Auguſti.non ſolum requritur cõſci⸗ entia pꝛopter nos.ſed etiaʒ fama pꝛopten alios. Reſpondeo Em Blo inca. kom xuq.iij. M quando ſumus inter tales qui parati ſunt imitari⁊ nð repꝛehendere. vn de ne tales coꝛrumpamꝰ exemplo nitide bemus vt fama noſtra luceat coꝛam eis. Sed ſiſumus inter tales qui paratiſunt ſufficit cõſaentia. Vñ Math · vv. chꝛiſtus dixit diſcipulis ſuis. Sinite eos ceri ſunt et duces cecoꝛum Dominica Reminiſ cere. II. Serno SVin FIſerere mei do m mine fili dauid. filig meaade monio male vexat. Watthei xv. Sanctus Ruguſtinus diffiniens qͥd ſit miſeria humana in libꝛo de diffinitõih ſic ait. Wiſeria eſt copia tribulatiõis ⁊in⸗ opia cõſolationis. quãdo multifarie quis patitur ⁊ a nemine releuatur. Vecile. Et qbus verbis patet ꝙ miſer dicit qͥ⁊multa mala patitur ⁊a nemine cõſolatur. Talis autẽ fuit iſta mulier chananeaqᷓ patiebal demonẽ in domo ſua imo in filia ſua quẽ effugare nõ poterat aliq̃ huius mundipo tentia vel pꝛudẽtia.eo ꝙ nõ eſt poteſtas ſu per terram qᷓ comparetur ei Job·vli In/ deeſt ꝙ audiens dei flium huic mũdoo paruiſſe. credenſq; eum habere poteſiateʒ ſuper om̃ia demonia ĩmo ſuper omnẽct aturam.merito cucurrit ad eumexponẽſ⸗ qʒ miſeriã ſuaʒ coꝛã illo ait. Miſererem dñe ſil dauid. In qͥbus verbis tria deſen buntur. ſꝛimd huiꝰ mulieris inſtans pꝭ⸗ titio.ibi. Miſerere mei Scðo ſaluatoꝛis aq miſerãdũ inciinatioibi. dñe fili dauid Tertio ſubditur cauſe curationis alleg⸗ tio. cum dicitur. Filia mea demo⸗ In cunctis que in hac vita aduerſg vuen unt.ſola eſt ſicut noſtis e 6 diſtrictio penſanda atq; ad coꝛ pꝛopꝛium ſemper recurrendũ. vt nullius ibi ingu implicet vbi conſcientia non accuſat. Dec ile. Et Sloſa ibi dicit ꝙ pꝛopter null us linguam credat ſe aliquis reum. Sed in contrariuz eſt Canon.xijqj. Nolo vbi S— —— 22½ —— 4 £ — — — ,— iberrdm n ugunbi nlulud ninns! niwüdbt nn mijbn eüſblt pirkurhuü imlmm nwo nbirid ingmen noßs usg Dominica Reminiſcere Yir umo ꝙ inðbis p̃miſſis V P 1 tangit᷑ huiꝰ mulie nis inſtãs petitio cuʒ dicii. Wiſerere mei dñe Hecmulier ſignificat quẽlibet hoieʒ peccatoꝛẽ. qͥ hʒ filiã demoniacã.i.ↄſcien rim pctõ occupatam ⁊ obſeſſam.ꝙ ſi vult enadere. neceſſe eſt eñ ad deuʒ clamare in orone.⁊ maxime iſto tꝑe. Tempꝰ enĩ q̃dra geſimale eſt tps pᷣcipuum or̃onis deuote. nde iſto tpe qͥlibet pctõꝛ debet dicere ad xpᷣm ꝓliberatione anie ſue a pctõ. Wiſere re mei. Eirca qͥd tria bꝛeuiter ſũt ↄſiderã⸗ da. Pꝛimo ꝓ quo ſit oꝛandũ pctõꝛi. Scðo quõ. Tertio qͥs ſit effectꝰ op̃onis. De pꝛi⸗ 2 nhn mo ptz ꝙ hõ debet oꝛare ꝓ multꝭ miſerijs enadendig ⁊ multis bonis celeſtib conſe quẽdis. Sunt aũt miſerie hoĩs in hac vi⸗ ta.ſcʒ ngrure culpe pene· ſeruituti.⁊ igno⸗ rantie. Vñ Job.xiiij.ðᷣꝛ. Homo natus de muliere. bꝛeni viuens tpe replet᷑ multi mi ſerijs · Quelibet aũt harũ miſeriarũ ĩmul ris cõſiſtit. Et pꝛima miſeria nature eſt ꝙ hõ de nihilo eſt. Iſa.xj. Ecce vos eſtis de nihilo. Scðo qꝛ in nihilũ fluit Ecci.xiiij. Zlia generant᷑? alia deijciunt᷑.ſic genera tio carnis ⁊ ſanguinis. Tertio qꝛ cõtinue alterat. Nunqᷓʒ enĩ in eodezʒ ſtatu ꝑmanet. Job.xiij. Quarto qa coꝛrũpitur. Pð. In miſerijs nõ ſubſiſtent. Ecce miſeria natu⸗ re pꝛo q̃ amouẽda debet hõ q̃ntũcũq; ſan/ ctus deũ oꝛare. Scða miſeria ẽ culpe ſeu peccati. Et mo qꝛ pctm̃ anihilat hoĩem. Ezech xxvij. Nihili factus es. Scðo qa ſpoliat Luce. x. Incidit in latrones qͥ euʒ ſpoliauerũt. Tertio qꝛ cremat poſt moꝛtẽ. Ecciĩ. xxvij. Lonteret᷑ cũ delinquẽte deli ctum. Quarto qꝛ coꝛrodit ↄſcientiaʒ ſicut vermis. BHiere. ij. ZSrguet te malicia tua. Quinto qꝛ vulnerat Ecci xxj. Quaſirum phea bis acuta om̃is iniqtas. plage illius nõẽ ſanitas. Sexto qꝛ obſtat miſcpie dei. VBiere.v. Peccata nra ꝓhibuerũt bonuza nobis. Ecœ miſeria culpe. ꝓqͥbus amouẽ ais peccatoꝛ ſufficientem habet caufam oꝛandiiſto tꝑe ad deñ. Tertia miſeria ẽ pe ne Et pᷣmo ſollicitudinis in mðo. Ecci. x· Occupatio magna creata eſt oĩby homi nib. Scdo pena iaboꝛis. Job.v. Momo qd laboꝛẽ naſcitur. Tertio moꝛboꝝ. Ecci. L. Wors ſanguis.ↄtentio. Duarto dam noꝛũ ſcʒ rerũ vel amicoꝝ. Eccixl. Vm̃iaqᷓ deterraſuntin terrã conuertunt᷑ Quinto moꝛtis ij Reg riij Diñes moꝛimur.⁊ fi⸗ cut aque dilabimur. Ecce miſeriepene hꝰ mñdi.quas etiã nullus q̃ntũcũq; ſanctus põt effugere. Quarta miſeria eſt ßᷣuitutis. Et hecẽ multiplex. Pꝛima eni eſt ſeruitꝰ carnis nre cui etiã inuiti obedimꝰ. Koma vij. AVideo aliã legem in mẽbꝛis meis con trariã legi mẽtis mee. Scða uitus mun⸗ dij. Eoxꝝ. vij· Due nupta eſt. cogitatq̃ ſunt mũdi. Tertia ẽ peccati venialis· Rom̃. vij · Non qͥd volo ago bonũ.ſed qð odi maluz· ſcʒ veniale. Vltima ſeruitꝰ erit in futuro ſcʒ infernalis. Deqᷓ Wath xxv. Jbunt hi in ſuppliciũ eternũ. Quinta miſeriaẽ igno rantie. qꝛ homo hic ignoꝛat tam ſuũ pᷣnci⸗ pium qᷓʒ finẽ qᷓ;ʒ etiã meritũ. De initio ſcri bitur.iij. Reg. üij. vbiðꝛ. Ego ſum hõ igno rans egreſſum meũ ⁊ introitũ meũ De fi⸗ ne ſcribit᷑ Ecẽs ix. Veſcit hõfinẽ ſuuz· De merito ðꝛ Eccłs.ix. Heſcit hõ vtrũ amo ⸗ re vel odio dignꝰ ſit. Ecce ſi homo vult ad uertere iſtas miſerias in qͥby eſt. cuiuſcũq; ſtatus. dignitatis vel ↄditiõis fuerit. certe ſatis inuenit vtilẽ occaſionẽ oꝛãdi ad chꝛi ſtũ. dicens. WMiſerere mei dñe.vide humi litatẽ meã? laboꝛẽ meũ.ſupꝛadictũ. B De ſcdo quõ ſit oꝛandũ. Tria aũt requi runt᷑ad debitũ modũ oꝛandi.ſcʒ qᷓliter ho mo debet ſe pᷣparare ad oꝛationẽ. qͥd in ea facere.qͥd poſt eã ſequi. Pꝛecedere dʒ oꝛa tionẽ ab exterioꝛib negocijs coꝛdis reuo⸗ catio.ij. Reg vij. Inuenit ßuus tuus coꝛ ſuũ vt oꝛaret. Kotãter dicit inuenit. qᷓſi eĩ coꝛ ſuũ habet pditũ homo qᷓ;diu eſt terre⸗ nis occupatꝰ Pzee x. Diuiſumẽ coꝛ eoꝛũ. nũc interibunt. Hinceſt ꝙ h ſacro tꝑe de ⸗ berent ceſſare negocia ſeculi.vt nundine? alia foꝛa pter melioꝛẽ recollectionẽ coꝛdiſ Vñ Wath. vj. dñs dicit. Tu autẽ cũ oꝛa ⸗ ueris intra cubiculũ tuum.ſcʒ recolligas mentẽ ab exterioꝛi occupatione. et clauſo oſtio ſenſuij.oꝛa patrẽ tuũ. Scðm eſt ſui⸗ ip̃ius recognitio.vt videlicet hõ ꝓpꝛios de fectus diligẽter ↄſideret.ᷣm enĩꝙ miſeri⸗ as ſuas ſup̃ deſcriptas diligẽtꝰ cõſidera⸗ nerit. ᷣm k ad deñ deuotiꝰ oꝛabit. Vñ pð. Miſerere mei deꝰ⁊ ſeqͥtur. Dm̃ iniqͥtatẽ meã ego cognoſco Et Berñ · diẽ. Debemꝰ noſmetip̃os q̃ſi facie ad faciẽ coꝛã deo cõ ⸗ ſtituere.⁊ ĩ lumine eius ꝓſpicere de nobiſ⸗ ipis tribulationẽ nobis venire. Wodus mendicãtiũ eſtvt diẽ Iſido.ꝙ ſana mẽbꝛa t 5 abſcondunt.⁊ egra oſtẽdunt vt magnitu⸗ do miſerie excitet homies ad miſericoꝛdi⸗ am. Sic nos mala que fecmꝰ coꝛam deo ꝓonere debemus. bona autẽ ſi qua ſũt qᷓi pꝛo nihilo reputare. Terti eſt diuine ma leſtatis cõſideratio. ð. Vacate⁊ videte. quoniã ego ſuz deꝰ. Wultũ enim nos at⸗ tentos debet reddere hoc ꝙcũ domino lo quit᷑. Beñ. xxiij. dixit abꝛaam. Loquar ad dominũ cum ſimn cinis ⁊ puluis Ecce pᷣpa ratio ad oñ̃onem. Scðo q̃ntũ ad moduz oꝛandi reqͥritur qͥd in ea ſit facienduʒ. Et — certe in orone requirit᷑ maxima deuotio.q̃ qͥdem deuotio tria reqrit. ſcʒ intentionis puritatẽ. deſiderij magnitudineʒ.⁊fidei ac ſpei certitudinẽ. De puritate habe.j. Pe. vlti. Vigilate in or̃onib· Dicit Blo.ne ani mus aliud cogitet pᷣter id ſolũ quod pꝛeca tur. eſſima ergo eſt or̃œo q̃ ad deñ oꝛe da/ mat.⁊ mente turpia cogitat. De talibꝰ dici tur Watß · xx. Populus hic labijs me ho noꝛat coꝛ aũt eoꝝlõge ẽ a me. De ſco.ſ.de deſiderij magnitudine ðꝛ Miere. xxix. Cũ queſieritis me in toto coꝛde vño.tũcinue⸗ niar a vobis. Wagnitudo enim deſiderij dicit᷑ clamoꝛ oꝛãtis. Nñ hecchananea di⸗ citur ſignãter camaſſe poſtxpᷣm.qꝛex ma gnitudie deſiderij oꝛabat.iuxta illud põ. Elamauii toto coꝛde meo.exaudi me do mine. De tertio ſcʒ de fidei ac ſpei certitu⸗ dine dicit᷑ Jaco.ſ. Poſtulet aũt in fide ni/ hil heſitans. Nã qͥ heſitauerit ſimilis ẽ fiu ctui marꝭ.⁊ ſeqͥtur. Nõ ergo eſtimethõ ille ꝙ aliquid accipiat a deo. Aegit᷑ de Alexan dro ꝙ cũ nõ poſſet potentia ſua ↄcludere quaſdã gentes inter mõtes.oꝛauit ad deñũ celi ↄfidenter.⁊ ↄcluſi ſunt montes ſuꝑil⸗ los. Si ergo hoc factũ eſt ad pᷣces infidel᷑ pagani.q̃nta faciet deusꝓ ſuis fidelibo fi⸗ deliter oꝛantib. Tertio quantũ ad modũ oꝛandi reqritur vt hõ ſciat qͥd debeat ſcq eius oꝛationẽ. Debet enĩ ſequi oñ̃onẽ gra⸗ tiarũactio. Sicut dicit Apls. In omnib gras agentes. Et dico ſequi.nõ pᷣcedere. Sic eniĩ ecckia facit q̃ in fine miſſe ⁊ cuiuſ⸗ libet hoꝛe dicit. Benedicamꝰ dñonos au tem in pncipio. Ideo phariſeus Lu. xxiij. male ſuã miſſam inchoauit a grarũactio⸗ niby di. Bratias ago tibi dñe qꝛ nõ ſum ſi⸗ cut ceteri hoĩm.raptoꝛes.ininſti adulteri. velut etiã hic publicanus. Hõ ſicxp̃ianus ſed vt dicit᷑ Pꝛouer· xvxij. Juſtus in pꝛin⸗ cipio debet eſſe accuſatoꝛ ſui.⁊in finede bet gratias agere ꝓ bonis ſibi coliatisq deo ⁊ ꝓ malis amouendis ab ip̃o ⁊ſicert debita or̃co · E De tertio⁊ nen* effectus or̃onis ſcienduʒ ꝙ vt dicit Bloſn ſuꝑ Pð lxxxxij. Oo eſt quaſi nunc qad deum intrat ⁊ illic mandatũ ꝑagit quocq — ro puenire nequit. Hugo gůt in lib ijde ꝓfectiby nouicioꝛũcg penui. ponitmultos ꝓfectus oñ̃onis quib glias bonas actões pᷣcellit. Inter qs iſta eſt pᷣcipue ꝙ peanf cilius impetramꝰ que petimus a deoqᷓp alia bona opera ita vt qñq; bꝛeui oꝛatiõe aliquis obtineat qð diutius ꝑ glios labo res ⁊ pia opera obtineret. Ande inomni caſuin om̃i periculo. pꝛo om̃i deſiderato. ſemꝑ inuenimus ſanctos pꝛincipaliterad oꝛationis refugiũ cõfugiſſe. qſipꝛomptꝰ ibi quod peterent ↄſequerent᷑. Vñ Wat. xxi. Dm̃ia quecũqʒ in oß̃one petitis. cred te quia accipietis Quid enĩ oꝛatio nõ po/ teſt. Oꝛatio iraʒ iudicis placat. Sicut pa tet Ero xxxij· ꝛante moyſe placatus eſt dñs. veniã impetrat. Math ꝓvij. mne debitũ dimiſitibi quoniã rogaſtime.tem/ ptationis impetũ ſedat Hum̃.xi. Et Exœ. xvij. Dꝛante moyſe victus ẽamalech · inpe riculo liberat. Põ. Ad dñm cũ tribularer clamaui.⁊ exaudiuit me. Et bꝛeuiter tam tempoꝛalia qᷓ; ſpiritualia dona impetrat. Werito igitur debemꝰcũ iſta mulierecda mare dicentes. Miſerere meixẽ. D ₰[or in verbis pꝛe NBixi ſecũdo fuengen uatoꝛis noſtri ad miſeranduʒ inclinati · cũ dicit. dñe fili dauid. Verba eniiſtaque hic ponunt᷑ꝑ iſtã mulierẽ bonam pꝛolgta ad xpᷣm valde inclinant xpᷣm ad miſerioꝛ diam eo ꝙexpꝛimũt xp̃i vtrãq; naturẽſq; dininam? humanã. Scðᷣm eni nalurãdi ninã confitetur eũ eſſe omnipotentẽ Jðo dicit. Domine. Sctm vero naturãhums nam dicit e filium dauid. om̃ibcõpalien tem.eo ꝙ dauid in miſericoꝛqia ſua conle⸗ cutus fuit ſedẽ regni.vt dict.. Machj· Fuit enĩ miſericoꝛs nõ ſolũ in gmicosß etiã in inimicos· Sicut patʒ de Sauld⸗ ſemei⁊ abſolon.pꝛo qͥbus ipe oꝛauit ⁊c eos ſe mãſuetiſſime habuit. pluraq; bene⸗ ficia eis pꝛo eoꝛũ malicijs rependit Qud⸗ ſiergo dicat. Dñe· ſcʒ qui potens es· eoc ſubeſt tibi poſie cũ volueris Sapie — enmusſ 6 uigi uqucguin cpsgui mout tcch dnn mimen dmiirbimin s myci ir anx norſenmiz ꝛetudumh Auqᷓ pmun oenes. Pimn rſeche Dominica Reminiſcere weſter xiij Dominꝰ vniuerſoꝛũ tu es. Fi dauid.qͥ ita miſericoꝛs es vt dauid.aq̃ tudeſcendis vt dici᷑ Wath.ſ. Vnde qꝛ fi lius dauid es nõ decette degenerareamo ribus boni patris.licet ergo indigna ſim? gentilis ⁊ inimica nomĩs tui.tamẽ memẽ ro dñe dauid.⁊ om̃is mãſuetudinis eius. ⁊noli retribuere mihi mala* malis.ſʒ po tius bona. Ehꝛiſtus fuit filiꝰ reſpectu plu rium diuerſimode. Fuit eni filius Abꝛae ꝛdauid ꝑ repꝛomiſſionẽ ad eos factam.qꝛ exeoꝛũ ſemine naſci debuit. Fuit filꝰ ma rie pter nature ſue ex ea ſuſceptionẽ. Ru it filius Joſeph ꝑ eſtimationẽ Fuit filius fabꝛi ꝑexpꝛobꝛationẽ. Vuit filius dei pꝛo pter nature diuine in eo ⁊ in patre idemti⸗ tatẽ. In ·Põ. ilius meus es tu. Iſta aũt om̃ia mouent chꝛiſtũ ad miſericoꝛdiã ſug peccatoꝛe. Ideo bene dicit Fili dauid. E Sciendũ autẽꝙ xp̃us eſt dñs miſe⸗ ricoꝛdie.⁊ hoc tripliciter. ꝓꝛimo quia ha⸗ bet deñ patrẽ miſericoꝛdiarũ.ij.ad Eoꝝ.j Benedictus deꝰ ⁊pater domini noſtriie⸗ ſu xp̃i. So qꝛ in redemptione ſic ſangui nem ſuñ fudit vt deinceps ſicut pater mi⸗ ſericoꝛdiarũ om̃ib eã dare poſſet. In ð Qui redimit de interitu vitã tuã. Tertio qa ipe efficit miſericoꝛdiã vbi nulla ſuppe/ tunt merita. Unde ſic fabꝛicatoꝛ vłartifex eſſet dñs rei coꝛpꝑalit᷑ facte ſicauſaret ma/ teriã ſicut cauſat foꝛmã. Sic xp̃s eſt dñs miſericoꝛdie⁊ creatoꝛ miſericoꝛdie qͥ facit miſericoꝛdiã. meritis nõ exigentib.⁊ pꝛo⸗ pter iſtas tres cauſas dicit᷑ xp̃s deꝰ diues in miſericoꝛdia Eph.ij. Surgit aũt ĩxp̃o magnitudo miſericoꝛdie et pꝛomptitudo ad miſerãdũ extriby vt di Volgot ſup li⸗ bꝛum Sapie ca.it. Pꝛimo ex naturaliꝓ⸗ pꝛietate.ſcho ex naturali ptãte.tertio ex ex perimentali neceſſitate. Depᷣmo patet.nã ſicut pꝛopꝛiũ eſt igni calefacere.ſoli lucere vel illuminare.ita eſtpꝛium xp̃o miſereri. Vñ canit ecclia. Deus cuipꝛopꝛiũ eſt miſe reriſemꝑ⁊ parcere. Et ideo dicunt ſctĩꝙ deus qᷓſi inuitꝰ punit et coacte⁊ tarde.ſiẽ homo tarde facit illud qʒ inuitꝰ facit ᷣm Triſo. Eſt enixp̃s tardus in puniendo.⁊ velox in miſerãdo.ſicut ignis tarde deſcẽ ⁊ velociter aſcẽdit.ita xpus velociſſime miſeret᷑⁊ tarde? cũ magna expectatõe pu nir. Eñ in Pð. qꝛ. Longanimis et multũ miſericꝛs. In ſignũ at bumꝰ ꝙcũ dolo⸗ re punit pctõꝛes dicit ꝑpphetã Ih. Heu ego ↄſolaboꝛ ſuꝑ hoſtib meis. Vbi ponit interiectionẽ dolentiq· d. cũ doloꝛe⁊ diſ plicentia ↄſo aboꝛ. Sicut ð nulla res põt ꝑdere ſuã pꝛiã opationem totaliter qᷓ;diu manet: licet valeqt impediri vel retardari ad tps.ita nullo mõ obliuiſcet᷑ miſereri de us necↄtinebit in ira miſcdias ſuas. imo cũ iratꝰ fuerit miſcðie recoꝛdabi᷑ Abacuc i· De hac mixtura miſcʒie⁊ ire Breg.ſug Ezech · Omel hma pulchꝛe declarãs diẽ· Quõ deus qñ iraſcit nõ oĩno iraſcit.ſʒ in ⸗ effabili mõ ad cuipas ꝓſeqtur ipßos ꝓtegit be 2005 adducit duas hyſtoꝛias. Vni de captiuitate decẽtribuũ.quaʒ deꝰ licet oꝛdinaret ad coꝛrectionem pliſimul tñeis ꝓuidit vepheris⁊ ſcris qͥ eos ĩilla captiuitate ↄſolarent᷑. Niſi inqͥt iratꝰeſſet. tplim in captiuitatẽ minime tradidiſſet. et niſi omĩno iratꝰ eſſet. electos ſuos cũillo in captiuitatẽ nõ mitteret. Aliã hyſtoꝛiam adducit de plo iſrłquõ miſſis exploꝛati⸗ bus decẽ de eis redeũtes plm murmura re fecerũt ↄtra deñ. intantũ vt dicerent ſe ſeductos. Dñs ð iratus dixit ꝙ nullꝰ eoꝝ terrã ꝓmiſſionis intraret. quo audito.ſta⸗ tim ſe lachꝛymis cõpunxerũt ⁊ ſtatĩ armis parauerũt ſe ↄtra pli ad obtinendũ ter⸗ ram ꝓmiſſionis.qͥbus dñs ꝑ moyſen dixit Rolite aſcendere neq; pugnetis.nõ eĩ ſuʒ vobiſcũ.ne cgdatis coꝛã inimicis vr̃is.vbi dicit Breg. Penſandũeſt ſicũ ip̃iſnõ erat cur eos ne aſcenderent ꝓhibebat. Sicuʒ ipis erat qͥd eſt ꝙ ait.nõ ſum vobiſcũ. Sʒ certe cũ ip̃is erat ne perirent.ſed cum ipᷣis nõ erat vt vincerent. Et in dicit Brego. ꝙ deus gerit moꝛẽpatris qͥ filio delinq̃nti iraſcitur.rephendit. increpat.verberat.ſʒ ſihune in pᷣcipicia ire cõſpexerit ne moꝛtis periculũ incurrat.manũ tenet ⁊ retinet. Sed diceres ⁊q̃reres qͥs deũ cõpellit pu/ nire? nõ pᷣſtare miſcʒiaʒ liberantẽ totalit᷑ a pena exquo ẽ potens. Rñdet Criſo. Tu inqͥt pctõꝛ qͥ miſcðiaʒ nõ deſideras.ſiẽ enĩ deſideranti miſcðiaʒ ſi denegat crudeleſt ita ſinõ deſideranti miſcðᷣiaʒ pᷣſtaret iniu⸗ ſtus eſſet. M ſi q̃ris qͥs eſt iſte homo q nõ vult miſchiaʒ. Rñdet. Tuqͥ ꝑmanes ĩpec catis. Deſiderare nãq; miſcðiaʒ dei eſt cõ⸗ uerti ad deñ. Illeᷓ deſiderat miſchiaʒ dei qͥtimet irã eius. Quieni irã dei nõtimet. nõ deſiderat miſcðiaʒ eius ß ſpernit ⁊cõ⸗ 4 temnit. Sco dñs eſt miſericoꝛs ex gene raliptãte· Quãto enĩ hõvel beſtia in potẽ tia eſt maioꝛ.tanto ẽ ad cdemẽtiã pꝛompli⸗ oꝛ ſicut patet de leone. Iuxta illud poete. Parcere ꝓſtratis ſcit nobilis ira leonis. Siccatulus ſi moꝛdet leonẽ leo nõ ſe vin ꝗicat de catulo.ſed ſi catulus catulũ moꝛ⸗ det. mutuo ſe dilacerãt. Silr mulieres qa naturaliter fragiles. crudeliſſime ſe vindi⸗ cant qů poſſunt. Vñ Ecci xxv. Ron ẽira ſuꝑ irã mulieris · Quia ergo deꝰ infinitus eſt in potentia. iõ omniuz miſeret. Wiſe reris enĩ omniũ qꝛ om̃ia potes Saßð̃ · xij. Tertio xpᷣs ẽ milericoꝛs ꝓpter experimen talẽ neceſſitatẽ. Wedidꝰ poteſt ſcire graui tatẽ alicuius moꝛbitripliciter. ſ ꝑ ſpecula⸗ tionẽ.vt in libꝛo.ꝑ examinationeʒ · xt in ſi⸗ gno.ꝑ experientiã. vt in coꝛge ſuo · Quier⸗ go pᷣmo mõ ſcit moꝛbũ · multũ cõpatitur in firmo. Sed qͥ ſcho mõ. magis. Sedqͥter tio mõ. maxime cõpatit᷑. Sicxpᷣs licet co⸗ gnouit grauitatẽ infirmitatis ne in libꝛo ſapiẽtie eterne⁊ ex hoc fuit miſericoꝛs. ſiẽ miſeretur pater filioꝝ miſerrꝰeſt dñs · qm̃ ipe cognouit figmentuz ñm Sed poſtqᷓ; incarnatꝰeſt ⁊ Huerſatus cũ hoĩb⁊ cura⸗ nit infirmitates eoꝛũ. Tũc habuit maio⸗ rem cõpaſſionẽ?⁊ miſcðiaʒ. Poſtqᷓ; aũt ſolꝰ temptatꝰ eſt eſuriuit ⁊ ſitiuit ⁊ occiſus ẽet tuncexpertꝰ eſt infirmitates nfas ꝑ expe⸗ rientiã. Et iõ ex hoc maxie miſericoꝛs fa⸗ ctus eſt. patet ð maximã miſcpiaʒ eſſe dei erga genus humanuz · q̃ ita extenſa eſt ꝙa ſũmo celo attingit vſqʒ ad infernũ.implet etiã totã terꝛã ita lateꝙ nõ ſit qui ſe abſcõ⸗ dat a caloꝛe eius. Moc autẽ facit oĩby die ⸗ bus vite humane. Vñ in Pð. Miſericoꝛ/ dia eius ab eterno⁊ vſq; in eternum ſuꝑti mentes eũ. In qͥbus autẽ apparet iſta mi⸗ ſericoꝛdia dei ſuꝑ homĩes.certe in pluri⸗ bus. Haz vt dicit Berñ· ſermone. lxxxyiij ⁊ Inno. ſug Pðlxxxviij et. cvj. Septẽ ſũt miſchie dei. Pꝛima eſt qꝛ hoĩem in ſeculo a multis peccatis cuſtodit. qꝛ ſicut in mul ta mala incidit. ita ĩ maioꝛa potuit incidiſ⸗ ſe niſi dñs cuſtodiuiſſet. Sa diſſimula/ tio ⁊ retardatiovltionis. Tertia. qꝛ coꝛ ad penitentiã cõuertit. vt qmara ſierent q̃ pꝛi us male dulcia erant. Quarta qxpeniten/ tem miſericoꝛditer ſuſcipit vt eſſet de nu⸗ mero illoꝝ de qͥby dicit᷑. Beati q̃rũ remiſſe . 1 4 Dermo LVIII ſunt iniqͥtates. Quinta qꝛ deinceps dedit abſtinendi virtutẽ ne pateret᷑ recidiuum. Serta ẽ qꝛdedit graʒ ꝓmerẽdi—— 4 Septiaẽ ſpes obtinẽdi. Dicamꝰ ſaluato rinfo. Miſerere mei dñe fili dõ ⁊ danob miſcias pᷣdictas. maxie iſto ſacrotpe. I Dixitertio ſnehen X ſis tangit᷑ cauſa q rationis huiꝰ demoniace fiie.ꝑmatrẽſui allegatio cũ ðᷣꝛ. Filia mea malea demonio vexatur. ꝛo qᷓ ſcẽdũ ꝙin iſta mulierepo teſt qlibet pctõꝛ ſibi ſumere exemplũcõte⸗ rendi de pctõ ſuo · Nã ſufficiens ẽ materi ↄtritiõis ſialia nõ adeſſent ad ſurgenduʒ de pctõ ⁊q̃rendũ miſchiaʒ dei ia miſeru peccati.q̃itg vexat hoĩem moꝛe demonis yt eam nõ finat ad hoꝛaʒ quieſcere Juns illud. Seruietis dijs alienis qͥ nõ dabũt vobis S ac nocte. Etꝓ iſto latius deducendo e cauſe qᷓ ſufficienter E re pcœð ↄterendũ de petõ. Tres ponit Robertus epᷣus linconient ſermone. ꝙxiij· in ſuiscol lationib. Quarta vero ſumit hicex euan ⸗ gelio et vᷣbis thematis. ꝛima igit᷑auſaẽ timoꝛ pene future ꝓ pctõ· Scða hoꝛroꝛfe ditatis peccati. Tertia ruboꝛ ⁊ verecũdis ꝓ pctõ. Quarta anxietas ⁊ doloꝛ ſuccedẽ peccato vel ꝓueniens ex pctõ · De pmapa⸗ tet. Nõ mirũ eſtꝙ quis nõↄterat depeca to timoꝛe penaꝝ iehennaliũ ſicas intine meditetur.maxime ſi ↄſtituet ſibi añ oc/ los mentis ſtagnũ ſulfuris grdẽtis. cuius ignis tenebꝛoſiſſimꝰ fetidiſſimꝰ⁊ vꝛeniſi mus.inſupꝑ inextinguibil · Si mediletur etiã tranſitꝰ illius miſerabil.· quotrãſibt damnati ab aqʒs niuiũ in caloꝛẽ nimiũvbi erit ſtridoꝛ dentiũ boꝛribilis medilet᷑ in⸗ ſuper lectũ in qͥ poſt illud balneũ reponet de qͥ Iſaie xiij· dicit· Subter te ſtememr tinea⁊ operimentũ tuũ erunt vermes ji pil ii occurret aſpectui niſi dire focielau delium toꝛtoꝛũ.vt dicit Eriſo. Et beceri pena his qͥ hᷣ hñt oculos vagos ad ↄcupi⸗ ſcendũ. Ibĩauris audiet viulatũ boꝛrnbi⸗ lemqͥ hicnõ auertebgt᷑ ab audituiniqtui Ibinares ꝓ ſuaui odoꝛe habebũt fetotẽ. pꝛo ʒona funiculũ. pꝛo criſpanti rne cii⸗ cium. De iſtis dicit᷑ Iſaie ſij. bios⁊ hů⸗ latum exardeſcit fit Job.xxñj. Supon nia iſta vt dicit Kriſo· erit hoc duriſimi ꝙ videbunt ſeꝓ parua delectatione tantã perpetuitatem gloꝛie amiſiſe⁊ſe conpe — o eſt aduertendũ ꝙ q̃ttuoꝛ ſunt ñit monere pctꝛezad ibwuſ un iijden wition mintine tuiuib gunbsit wüdina iminqn ümum ſmhünt notin irſhdit j lrwi uncineun snait en ſanctoꝝ excluſos eſſe. Scða cauſa cõ nonis eſt hoꝛroꝛ feditatis pcti. Eſt enĩ veccatũ. diaboliꝓgenies. moꝛtis parens. „ nature coꝛruptio. boni puatio · anle capti⸗ natio ⁊ defoꝛmatio. Peccatũ nãq; ſupᷣmaʒ gnie faciẽ in qua debet gerere refoꝛmatio/ nem ſumme? ineffabilis pulchꝛitudinis. vertit in defoꝛmitateʒ ſũme turpitudinis Pomo nãq; debet gerere refoꝛmatã img⸗ ginẽtrinitatis. ſed ꝑ pctm̃ defoꝛmat̃ inſi⸗ qnilitudinẽ bꝛuti anialis Dicit nãq; Wie/ ro.· ſuꝑ illũ locuʒ Eʒech Vomo hõde do⸗ mo iſrael. ꝙ bis dicit hõ ad denotandũ ꝙ qͥlibet debeteſſe geminꝰ hõexterioꝛ vide⸗ licet ⁊ interioꝛ. Qui vero ꝑↄcupiitentiam beſtialẽ iã defoꝛmat hoĩem interioꝛẽ.iam nõ̃eſt hõ ſed beſtia. Quid autẽ ẽ defoꝛmiꝰ hoiem eſſe extra. ⁊ beſtiã intra. Vanc fedi tatẽ peccati attendens Seneca dixit. Si ſcirem hoiĩes ignoꝛaturos ⁊ deos ignoſci⸗ turos nõ peccarẽ. Si gẽtilis tantũ hoꝛru it pœrm̃ pudeat xpianũ deterioꝛẽ fieripa⸗ gano. Tertia cã ↄtritiõis eſt verecũdia et ruboꝛꝓ pctõ. WMagna ſiqͥdemverecundia peccare coꝛã decẽ viris pꝛudentib et ſeni bus.quid aũt coꝛã deo.longe incõparabi⸗ lioꝛ verecũdia.⁊ ideo maxima verecundia ſeqᷓtur pctõꝛes qñ aperient᷑ libꝛi ↄſcientie ipᷣoꝝ ⁊ iudicabunt᷑ de his coꝛã toto mũdo ⁊angel dei ex his q̃ ſcripta fuerint in libri eoꝝ.vt ðᷣꝛ Dañ.vij.ca.⁊ Biere. xx. Löfun dẽturvebemẽter.qꝛ nõ intellexerũt obpꝛo bꝛiũ ſempiternuz.qð nunqᷓ; delebit᷑. Mec tria ſunt hodie valde ponderãda. Quar/ ta cã ↄtritiõis ẽ doloꝛis anguſtia quõ cau⸗ ſat pctĩ in ↄſciẽtia hoĩs. Uñ quo ad hoc mulier iſta dicit. Filia mea a demõio male verat̃. Vexatio iſta ẽ remoꝛſus ↄſcĩe que eſt maioꝛ oĩ pena in hac vita. Eo ꝙ cuncti dies paupꝑis mali. Sicut enĩ nõ ẽ oblecta mentũ ſuꝑ coꝛdis gaudiũ qð ꝓuenit exvir tute. vt ðꝛ Ecci.xxx. Eo ꝙ pᷣtus hñtẽ ſe ꝑfi cit ⁊ opus eiꝰ laudabile reddit.ij. Ethiẽ et ſemp opat delectatõnẽ ĩ hoĩe.ſic pctiñ qͥd/ libet maxiaʒ triſticiã generatĩ remoꝛſucõ ſciẽtie. Añ Miere xxilij. Dabo eos ĩ vexa/ tionẽ cũctis gentib. B eſt hvexarifiliã a de onioqð aiaʒ remoꝛderiex pcœtõ. Sz cer re mnirũẽ ꝙ pauci hodie iſtã vexatiõeʒ attẽ dũt. qͥtoto fere ãno hñtes demonũ pctiĩ aia. vſq;quaq; diſtulerũt clamare adxpm Pliberatðe. Sʒ nõ miꝝ facit eni diabolꝰ ominica Neminiſcere eis delectationẽ q̃ndã ad tp̃s pcti q illecti pctõꝛes nõ ſentiũt anxietateʒ ⁊ remoꝛſum ↄſcie. Sicut enĩ valde ebꝛiꝰ nõ ſentit puli ces in doꝛmiẽdo. imo nec frig graue. nec interdũ ictus foꝛtes.ita pctõꝛes inebꝛiati iſtis delectatõib mũdi nõ ſentiũt anxieta tẽ pcti.iuxta illud Pꝛouer. xxiij. Verbera uerũt me.ſed nõ dolui.traxerũt me ⁊ ego nõ ſenſi. Sed certe ſentiẽt tales grauẽ ve⸗ xationẽ qñ tradent᷑ toꝛtoꝛiꝰ Mat. viij. unc eni oculos q;s culpa clauſerat pena apiet. vt diẽ Bre. à nos cuſtodigt pxc̃ Dñiqa Remiſcere. III. Ser. XLIX Muler magng o eſtfides tua M ait magnꝰ pr̃ Zugꝰ in li de ver bis dñi. Nulle maioꝛes diuitie.nlli hono resulla hꝰmðiẽ maioꝛ ſuba qᷓ;ẽ fides ca tholica. Que pctõꝛes hoĩes ſaiuat.cecos illumiat.⁊ ifirmos curat. cathecumios.i. nouit credẽtes baptiʒat. fideles inſtificat. penitẽtes reparat. iuſtos augmẽtat.mar⸗ tyres coꝛonat.vᷣgines viduas ⁊cõiugales caſto pudoꝛe ↄbuat.clericos oꝛdiat.ſacer⸗ dotes ↄßᷣuat.et in erna hereditate cũ ſctĩs angel collocat. Mecille. Ecce qnta põt fi⸗ des catholica q̃ ſic oẽs ſtatꝰfideliũ trãſcur rit. vt ñ ſitqͥ ſe abſcõdata caloꝛe eiꝰ. Etꝓpr B idẽ Aug. ſup Jo.cõparat eã radici. Siẽ eniĩ radice arborinulla ꝓꝛſus appet pul ⸗ chꝛitudis ſpẽſ.⁊ tñ qͥcqͥd ẽ ĩarboꝛe pulchꝛi tudis vl decorꝭ ex illa ꝓcedit. Sic erfidei hũilitate qͥcqd meriti qͥcqͥd btitudiſaĩa ſu ſceptura ẽ ex fidei fundamẽto ꝓcedit Hec ille. Quia igit᷑ hãc fidẽ velut bonã radiceʒ hec mlr habuit.iõ a xp̃o ſanitate filie impe trata audire meruit. D młr mãẽfides t. In qͥb bbis circa fidei cõmẽdatiõeʒ hicꝑ xpm factã tria ſũt vidẽda. Et pꝛĩo ↄſiderã daẽ fidei nobilitas⁊ excellẽtia.qð notat᷑in pᷣbo exdamatiuo ⁊ admirabili cũ vᷣꝛ.o młr So ↄſiderãdaẽ fidei ĩmẽſitas ⁊ magni ficẽtia.qð notat cũ ðꝛ. maẽ. Tertio ↄſide rãdaẽ fidei vtilitas ⁊ efficacia. quod nota⸗ tur cum dicitur. Fides— 63. 1— ꝙ pmo ↄſiderã Dico pamo Ihnehler⸗ miſſis fidei nobilitas et excellentia.qͥd no tat᷑ in verbo exclamatiuo etadmirabili.cũ ðꝛ. O młr. Sicut enĩ diẽ Pziſcianꝰ ĩ maio rivolumie,vbiagit de interiectiõe ꝙ o eſt Hermo interiectio admirationis· Et Breciſinus ait ꝙ eſt nota ſeu ſignuz ſtupoꝛis. Eſt qᷓ in ꝓoſito ſignũ admirationis vel laudis vel cõmendatiõis. vt ſit ſenſus O mulierſ.fi⸗ de admirabilis. in fide laudabilis vl in fi⸗ de cõmendabilis. Eſt autẽ fides catholica admirabilis. laudabilis⁊ cõmendabil ex multiplici nobilitate. Kõparat᷑enĩ diuer⸗ ſis reby valde nobilibo. Et pꝛimo arche te ſtamenti. Scðo ſtelle firmamenti. Vertio petre fundamenti. Item ſchᷣo cõparatur mũdo ſpeculo. dextro oculo.⁊ pᷣcioſo ãnu⸗ lo. Item tertio cõparat᷑ fides ſigno vexil ⸗ larũ ſcuto militari⁊ radio ſolari. De pᷣmo uõ fides cõparat᷑ arche teſtamenti. dicit Exo. xxv. Sicut enĩ archa moyſi nõ exce⸗ debat piciatoꝛiũ.ſed archam piciatoꝛiuʒ excedebat.ſic per fidẽ ⁊ nunqᷓ; ſine fide ha beturꝓpiciatoꝛiũ peccatoꝛũ Nnde ad Be bꝛe.xi.dicit᷑. Sine fide impoſſibile eſt pla cere deo. Scðᷣo fides cõparatur ſtelle fir ⸗ mamenti.⁊ pᷣcipue ſtelle maris. quia oſten dit nauigantib poꝛtũ ſcʒ gratie et ſalutis. Dicit᷑ etiaʒ ſtella matutinalis. quia pᷣuenit ſolem iuſticie anteqᷓ veniat ad iudiciũ. Di citur etiaʒ ſtella oꝛientalis qꝛ ducit reges ſpirituales.⁊ facit eos xpᷣm adoꝛare. Bec eſt ſtella trium regũ qͥ venientes ab oꝛien/ te xpᷣm adoꝛauerũt non alio vtiq; qᷓ fide. vt dici᷑ Wath ij. Tertio fides cõparatur petre fundamenti. Sicut eni ſupꝛa petrã eſt foꝛte edificium.ſic ſupꝛa fidẽ om̃e opus bonum Wath · xvi. Suꝑ hancpetrãedi/ ficabo ecceſiam meã.i.ſuper hanc cõfeſſio nẽfidei.Exponit Boꝛra. Iteʒ fides alijs trib nobilib rebus cõparat.ſcʒ mũdo ſpe culo. dextro oculo.·⁊ pᷣcioſo annulo. Depᷣ⸗ mo quõ cõparat᷑ mũdo ſpeculo.patet. ã ſicut turris magna cernit᷑in paruo ſpecu⸗ lo.ſic maieſtas ⁊ magnitudo diuina in ſpe⸗ culo fidei repᷣſentatur. Vñ ip̃a eſt ſpeculũ ſine macula.vt dicit᷑ Saß̃· vij⁊j. Coꝝxiij Videmus nuncper ſpeculũ ⁊ in enigma/ te. Et quid videmus certe dei potentiaʒ. ſapientiã et bonitatẽ. Potentia eius con/ ſideratur in magnitudie creature. De qua Sap̃.xiij. dicitur.Z magnitudine ſpeciei⁊ creature cognoſcibiliter poterat hoꝝ crea toꝛ videri. Sapientia eius in oꝛdine ⁊ di⸗ ſpoſitione.qꝛ om̃ia in certò numero.pon/ dere⁊ menſura facta ſunt. vt dicit Sapie iij. Bonitas eꝰoſtenditur in dulcedine ⁊ * 1* 3.* vtilitate creature. Nñ Saß̃ xyl die 3* c Dulcedinẽtuã quã in filios habeg eln bas. Licet aũt iſta euidẽtiſſima opa de oſtendit nobis ꝑfidem.plures— ea nõ attendũt.nec deũ per boccognoſcht Jurta ilud Iſu. ſ. Lognouit bos poſſeß ſoꝛem ſuũ.⁊ aſinus pꝛeſepe dñiſui. Iſtgel aũt me non cognonit. Sco fides compa parat dertro oculo· In homie ſiqdẽſunt duo oculi. Vnus ſiniſter qͥde naturaih iudicat. Alter dexter. ſcʒ fides q̃ omniana turalia q; intellectualia in obſequij fidei chꝛiſti captiuat.vt dicit᷑.ij. Coꝛintß x. Et ſicut qͥ amittit oculũ dextrũ inutilis eſtad bellum qꝛ ſcutum cooperit ſinitrumicq non habet fidẽ. inutilis eſt ad pugnandi contra diaboluz. Vnde naas i.diabolus dicit babitatoꝛi abes Balund· Inð feriam vobiſcũ pactum vt eruam oin ve ⸗ ſtrů oculos dextros.ſ. Reg xi Vñ dinbo⸗ lus eſt ſicut coꝛuus · qui cũ cadauer iuenit pꝛimo oculũ inuadit. Sic diabolus pmo oculũ deſtruere intendit. Tertio fidescõ paratur pᷣcioſo annulo: Sicut eniĩoꝛn⸗ tione ſponſe pᷣmo annulus poniẽ᷑.ſicii⸗ ano fides oꝛnat rationẽ. Vñ Dzee.ij dici tur· Sponſabo te mihi in fide Etẽiſtean nulus aureus.qꝛ lucidus ꝑ verã cognitio nem ⁊ſonoꝛoſus ꝑ ſinceraʒ confeſſionem. Roma.x. Corde credit᷑ ad iuſticiã. oꝛe at fit cõfeſſio ad ſalutẽ. Item fides cõparat adhucalijs trib. ſcʒ ſigno vexillari ſcuto militari⁊ radio ſolari. Fides nãq;ẽ veri lum regis.nã ſicut vexillũ monſtratꝙret eſt pñs.maxime vt terreant᷑ hoſtes. ſicfi⸗ des eſt ſignũ ꝙ rex regũ om̃ipotens dens pꝛeſens eſt in pugna vel in temptatõnevt fugiant hoſtes.id eſt. demones ·j. Petriv. Cui reſiſtite foꝛtes in fide. Et ſicutvexilũ ponitur in arce vꝛbis.ſic fides in eminen⸗ tia rationis. ndeĩ pð̃. Poſuerũt ſigna ſua ſigna ſuper ſummũ De hoc ſigno did tur Iſaie.xi. Leuabit dñs ſignũ in natio/ nibus.i.fideʒ ſuper credẽtes. Scðo fides eſt ſicut ſcutum militare. Lõparatur autẽ iſtud ſcutum Em Robertũ Bolgot linco nient᷑.in ſuis collationibus ſermone · e üij.ſic· Nam ibi eſt ſcripta patris polentin. füij ſapia ⁊ bonitas ſpũſſancti. Tegikiſtu ſcutũ coꝛeo hũanitat xpi· qð dealbat ine riꝰ mũdicia ⁊ innocẽtia xpᷣ·et gla reſurre⸗ ctionis.rubꝛicat ſanguine paſſiõis lacin⸗ ſinwubon winin mn mtnion ſiipiröt miipfoiin inmnin idelnabiei iü rhy iuicubie ihnnn esonunmi Wonſdornbit Juras qkun ſonroſusyjn . Lorieciit ſoluu jni asmbign ntroſn ju gs niutwin mernenm ſwiomm sctnpuunn Bominica Reminiſcere ctinakamoꝛe celeſtium. De hoc ſcuto dicit᷑ Preno.ij. Dabis eis ſcutuʒ coꝛdis labo/ tuũ.q̃fi diceret ex laboꝛe paſſiõis tue v eurabütur 2b hoſtibus. De hoc ſcu/ toðꝛ Epheß. vi. In oibus ſumẽtes ſcutũ fieiĩqᷓ poſſiti oĩa tela neqͥſſimi ignea er/ tinguere· vbi dicit Voꝛra ꝙ fides ðꝛ ſcutũ Sit enĩ ſcutũ cetera armaꝓtegit et pꝛm occurrit.ita ⁊ fides. Ip̃a eni eſt pma in cõ ſtructione ⁊ vltima in deſtructione. Et ſic diabolus licet plus odiat caritatẽ. tñ pᷣus impugnat fidẽ vt ea deſtructa noſcat etiã deſtruere caritatẽ·⁊ ſic fides eſt pꝛia inim pugnatione.⁊ĩ deſtructõe yltia. Eñ glo.⁊ ſumit᷑ de pꝛudẽcio poeta. Pꝛima petit cã pum dubia ſub ſoꝛte duelli· Pugnatura fi des. Refert papias? habet᷑ in expoſitione ſuꝑg Juuenalẽ fatira ſcha.⁊ idẽ narrat Ro bertꝰ holgot ſuꝑ libꝛũ Sap̃c xvxiij. ꝙ Nu ma pompilio ſacriticãte cecidit qͥddã ſcu⸗ tũ de celo qð dictũ eſt ancile. datũq; eſt re⸗ ſwonſuzʒ ꝙ illic foꝛet romanũ imperiũ · vbi ilud ancile foꝛet ßuatũ. Numa igit fecit il lud ſcutũ bene occultari⁊ alia.xij ·nũero fe cit parari. Moꝛalit ſcutũ fidei cecidit ð ce lo. qꝛ xpᷣoveniẽte de celo.fides ĩnotuit mð do. bicũq; ãt hec fides ßuabit᷑.demoniſ fraus extirpabi᷑⁊ xp̃i ꝑſeuerabit imperiũ. De iſto ſcuto ꝓceſſerũt alia·xij. qꝛ.xij. ſunt urticuli fidei tp̃iane. Sicut at ſcutuʒ de⸗ fert᷑ in ſiniſtra parte.ſic fides nõẽ niſi in vi ta pñti.vt dicit Boꝛra ſuꝑ eplam Ephvi. Poteſt aũt ſiniſtra intelligi aduerſitas cõ tra quaz armat maxie fides. Tertio fides cõparat᷑ radio ſolari. Siẽ enĩ ſol videt᷑ ra dijs ſolũꝓpꝛijs nõ alienis.ita deꝰ ñ cogno ſcitur niſi ꝑ ſidẽ pᷣme ⁊ ſũme veritatis non lumie natural rõnis. Vñ Ecẽs.xi. Dulce lumẽ? delectabile ẽ oculis videre ſolẽ. ſcʒ xpᷣm ꝑ fidẽ. Sicð ptz quõ fides ẽ admira bilis ⁊ cõmẽdabil ex muiti nobilib rebus quibus cõparatur. Vixi ſecũdo ſrlahnn N ſis deſcribit᷑ fi/ dei magnificẽtia.cũ ðᷣꝛ Magna eſt. Lirca qð ſciẽdũ ꝙ fides q̃dã eſt extoꝛta.vt demo nũ.q credũt inuiti ⁊ inuolũtarij ⁊ cõtremi⸗ ſcũt. vt ðꝛ Jaco.iij· Alia ẽ fides moꝛtuoꝛũ. vt pctõ̃ꝛuʒ.⁊ iſti dicunt᷑ impoꝛtuni vt mali xpiani veritati reſiſtẽdo ⁊ ꝑſequendo.qᷓſi longe diſtãtes a poꝛtu ſalutꝭ. De qͥbh Igẽ. ðꝛ Jides ſine oꝑib moꝛtua ẽ. Et ad Ti tũ.j. Conſitent᷑ ſe noſſe deũ. factis autẽ ne⸗ gant. q.d. ſᷣm Boꝛrã ibidẽ. ꝙ plus eſt fact qᷓ; verbis j. Joh.ij. Qui dicit ſe noſſe deuz ⁊mãdata eius nõ cuſtodit. mendaxẽ. Ter tia fides eſt modica. vt impfectoꝝ. De qua Iſa lij. Dñe qͥs credidit auditui ño. Et Math.xiij. Wodice fidei q̃re dubitaſti. Quarta fides eſt magna vt ꝑfectoꝝ. Deq̃ dicit hic. O mlier magna ẽfides tua. Pꝛi ma fides ſcʒ demonũ eſt in oĩbo malis xp̃i anis.qͥ ideo credũt deo.qꝛ nõvalent ſibire ſiſtere. imo vider᷑ ꝙ in eis ẽ deterioꝛ fides qᷓ; in demoniw. qꝛ demones credẽtes con tremiſcũt. Iſti autẽ ſine vllo timoꝛe diuini iudicij ꝑpetrant mala.vt ðꝛ Eccłs.viij. Fi des moꝛtuoꝝ eſt in om̃ib hereticis fidem xp̃ianã ꝑſequẽtib. Fides vero modica eſt in xp̃ᷣianis de dei miſcðᷣia diffidẽtib.qͥ ad tempꝰ credunt ⁊ in tꝑe temptationis rece⸗ dunt. Lu. vij. Cõtra qͥs dicit Apłs j. Co⸗ rinth x. idelis ẽ deus q nõ patietur vos temptari ſup̃ id qð poteſtis. Modica etiã eſt in illis qͥ ſunt ſolliciti plus de tꝑalibqᷓ; de eternis. Math. vi. Quid ſolliciti eſtis modice fidei.q̃ſi de deiꝓuidentia dubitã⸗ tes. Vides ꝑfectoꝛum eſt coꝛde credere et oꝛe ꝓfiteri.operib agere.⁊ in his om̃ibcõ ſtanter ⁊ firmit ſtqre. Talis fuit fides iſti ⸗ mulieris quã xp̃uʒapellauit magnã.tum̃ qꝛ pagana exiſtẽs xpᷣm verũ deũ ↄfeſſa eſt. tum qͥa magne deuotiõis fuitq̃ ſic ſepius clamauit.tum qꝛ apoſito non receſſit do⸗ nec impetrauit quod petijt. Ecce ergo ma gna fides. EK Tunc autẽin nobis ẽfi des magna ſi habeat deuotionẽ magnifi⸗ cam.que cõſiſtit in triby. Pꝛĩo ſcʒ ſi in ſolo deo cõfidat. Scðo ſi in aduerſitate nõ de ficiat. Tertio ſippter dilationẽ petitionis nõ deſiſtat. De pꝛimo patet ꝙ tunc dicitur fides magna.ſi in ſolo deo cõfidat.etiaʒ ſi ratio vel natura ↄtradicat. Talem fidem habuit Abꝛaam qͥ vetulus de vetula cre ⸗ didit ſibipoſſe daria deo filiũj. Vnð de eo dicit᷑.y credidit abꝛaam deo ⁊ reputatum eſt ei ad iuſticiã Beneb. vx. Mebꝛe.xi.⁊ Ro ma.iij. Talem ſidẽ nõ habuit Thomas.qᷓ credere noluit donec palparet. Eui ſimi⸗ les ſunt noſtri xp̃iani qui nolũt crederepᷣ⸗ dicatoꝛibꝰ donec eis ad ſenſuʒ pꝛobetur. et ſicut cecis palpitantibus in manum ba culus detur. De his dicit Bregorius. Fi des nõ habet meritum cui humana ratio ₰ Bermo prebet erperimẽtũ. De ſcho· quð fides ð magna ſiin aduerſitate non deficiat. ſʒ pł inualeſcat. De qᷓ WMath · xyij. Si habueri tis fidẽ vt granũ ſinapis. qͥd granuz q̃nto plus terit᷑tãto plus creſcit ⁊ foꝛtius viget Siilli qͥ hñt ↄſtantiã in aduerſiſq̃nto plꝰ patiunt᷑.tãto plus foꝛtificant.ſicut fuerũt jſcti martyres q ꝑ fidẽvicerũt regna. Beb. xj. Vñ.j. Joh ·v. Mecẽ victoꝛia que vincit mũdũ fides vr̃a. Sed multi ſunt hodie q́ vidẽtes ventũ validũ ſtatĩ merguntdatri bulatiõib oppꝛimunt᷑. ſiles petro Wath. xiiij. ĩmo deterioꝛes petro. Petrꝰ eĩ vidẽs ventũ validũ timuit iſti aũt in paruo vẽto tẽptatiõis ſuccũbũt. Et i petrꝰaudire me ruit. Wodice fidei.qð iſt nõ merent᷑ audi re ſʒ potiꝰ eis dicendũ eſt nulliꝰ fidei. Ter tio fides ẽ magna ſigpter dilationẽ petitio nis nõ deſiſtat ͥuſq; obtineat. Talẽ fideʒ habuit hec młr. Pꝛio enĩ in ſolo deo cõfi⸗ dentiã poſuerat. qꝛ ad ip̃m de finib egreſ ſa cucurrit. Sco ĩ aduerſis ↄſtãtiã tenu it. qꝛ canis appellata ſuſtinuit patient Ter tio qꝛ licet ſepiꝰ repulſa tñ a petitiõe nõ de ſtitit ſʒ foꝛtiꝰ inſtitit.iõ ðꝛ magna. Talezʒ fi dẽ nos debẽꝰ hr̃e.maxie iſto ſacro tgeↄfi⸗ dentes de xp̃o. ꝙꝛ ſi non ſtatim tñ ſuo tꝑe dabit nob qͥd petimꝰ. Hã apud euʒ qð dif fert᷑ nõ aufert᷑.ſed miſericoꝛdit᷑ finalit᷑ ꝑſi⸗ citur. Sed pꝛochdoloꝛ ſunt mitiqͥ ſtatim yt nõ ſentiũt a ſe remoueri tẽptatiões tri⸗ bulatiões ⁊ alios defectꝰ.aut cũ nõ vident eis puenire ad nutũ optataꝓqͥb petunt. ceſſant ⁊ deſiſtũt ab oñone.& ʒ tales nõ at tendant illud qð ðꝛ. Si ꝑſeuerauerit pul/ ſans dabit᷑ ei. Au.xi⁊ iteꝝ Ru·xviij. dicit. Ppoꝛtet ſemp oꝛare⁊ nõ deficere. Ppꝛo qͥ ſciendũ ꝙ õo non ſꝑ eraudit᷑.ex multꝭ cauſis. Pꝛimo ex meriticulpaꝝ oꝛã/ tis Iſa.j. Vũ multiplicauerit oronẽ non exaudiã.manus eni ve plene ſunt ſangui ne.⁊ Joh.ix. Scimꝰqꝛ pctõꝛes deꝰnõ au dit. So qꝛ nõ feruenter oꝛat ſed tepide. Biere.xxix · Oꝛabiti ⁊ ego exaudiã · cũ q̃ſie rritis me in toto coꝛde vro. Tertio ſinõpꝑ⸗ ſeuerãter oꝛat. De qͥ Luẽ.xi. Si ꝑſeuera⸗ nerit pulſans. Quarto ſi diffidit oꝛãs Ja⸗ co. j. Qui eni heſitat. nõ eſtimet ꝙ aliqͥd ac cipiat. Quinto qꝛ nociuũ foꝛte petit Wat. x · Neſcitis qͥd petatꝭ· Sexto vt magis ad petendũ ꝓuocet. Quia diẽ Bef̃· Sctã de⸗ ideria dilatiõe creſcunt. Septioyt tanto XLIX cautius cuſtodiat᷑ qͥd impetrat᷑ ᷣn Cr Octauo vt hũiliet᷑ vane cũ n ditur. Nono vt in gliud tp̃s diferateta ditio magis ↄgruũ petẽti Decimo ytali rũ ſuffragijs q̃rant iuuari. ⁊ ꝑhocß̃ſi üptio repꝛimat᷑· ſicut Ezechias re petit iſim vt oꝛaretp eo. Sic paulus petijt alios yt oꝛarẽt ꝓ eo liberando ab infideltbq erit in iudea Wath · vyiij. Si duo ex vobcon ſenſerint de oĩby⁊t. Vndecimoytndex diatur ad voluntatẽ ſed ad vtilitatẽ.ſict paulus q petijt amoueriſtimulũ carnis⁊ tñ audiuit. Sufficit tibi gra mea.nãßtus in infirmitate pficit᷑. Exhis ergo potrar um colligunt᷑ que valẽtad exauditionen or̃onis ſcʒ culpe remotio. feruori inſtiti fideiↄfidentia. hũilitas. alioꝛũ fuffrag. ſtudioſa ↄuerſatio.vtiliũ petitio. ⁊ pfeueri tia ·q̃ cũ habuerit impoſſibile eſt vtpetens nõ exaudiatur. ꝙ in pᷣbis p̃miſſis Ditertio Ipizhnl tas ⁊ efficacia.cũ ðꝛ. Fides tua. Etſtatiſe⸗ quitur. Fiat tibi ſiẽ petiſti. Ecce vtilitas. Pon meſt vacua fides xp̃iana ſed vtiliset fecunda.⁊ ad plura. Eſt eni fides aievi⸗ uificatiua.mũdi ↄtemptiua.intellecꝰilu minatiua. diabolice tyrãnidis effractiu. ℳ miraculoꝝ impetratiua. De pᷣmo qufi· es eſt anĩe viuificatiua. Vnde Beb xet Ibacuc.ij.ðꝛ. Juſtus aũt meus ex fidevi uit. WMulti fuerũt illius opinionis ꝙnul/ lus niſi ꝑ martyriũ ſaluaret᷑. Ideo ↄtab dicit. Juſtus añt meus.i.nõ ſoluʒ martyr ſed etiã fidelcui nõ ĩminet paſſio. vt expo⸗ nit Boꝛra. Et h eſtqð dicit. Juſtꝰ aũterfi de.i.q ꝑme ⁊ fidẽ iuſtificatus viuit. iviet vita glie in futuro.qͥ interimviuit vitage in pñti. Sed di quõ tu did.tñ vitagieẽ eius caritas fᷣm om̃s doctoꝛes.j. Johiij ðꝛ. In ſcimꝰꝙtrãſlati ſumꝰ demoꝛtead vitã. qm̃ diligimꝰ frẽs · Rñdeo ꝙh loqhur de fide foꝛmata qᷓ nõ eſt ſine caritate vin plicat caritatẽ nõ excudit. O q̃ntũ debẽt ponderare xp̃iani audiẽtes fidẽ eſſe eoꝛu vitã ſine qᷓ impoſſibile eſt placere deo· e⸗ bꝛe. xi immno diſplicere eſt neceſſe. vr dict Berñ. ſug Lãtica. Sicut hõſine vitadil licet etiã amic.⁊ſicut arboꝛes ⁊ plãte y ſites vitã ſqualide apparent ⁊ defoꝛmes Etiõ maxie homines deberent laboꝛare pꝛo defenſione fidei. vt lalua ſitetilibi — 2 8 — — —— — S — — — — mintgisng uohnoni nisub iimch mimu anhnm uminiin uhcitem unsrh lunmi ikin qun wahennm pmiisnd iholmn juiticini inoldo Mn uſtnhng init Dominica Veuh ſeiuetſicnt aialia laboꝛãt ꝓ ↄßᷣuãda vita tpali Sed heu parũẽ qͥbuſdã fidẽ nõ de⸗ ſendere niſi eẽ ſoli eã impugnẽt. vt heretici ctfalſixp̃iani ꝑſeq̃ntes ecckias.ſpoliantes pauperes· opꝛimentes oꝛphanos ⁊ vidu⸗ as. Iſti nõ ſolũ in ſe vitam fidei ſuffocant. jed?ẽ in alijs eam ſuffocare cõtendũt. Se cũdo fides eſt intellectꝰ illuminatiua. De quo Apls Ephe.v. Eratis aliqñ tenebꝛe. nũc auteʒ lur in dño. Nõ eſt maioꝛ cecitas cecitate infideliũ qͥ ſine fide idola pꝛo deo colũt.⁊ ita moꝛtuos ꝓ vita dep̃cãtur. vt ðꝛ Saß xiij. Deterioꝛes om̃uby beſtijs. Hazʒ om̃es creature cognoſcũt deum ⁊ cõfiten tur eũ ſuo modo. qꝛ om̃is ſpũs laudat do/ minũ.ſoli idolatre nõ cognoſcũt deuz qui dat eſcam omnnicarnivtðꝛ in Põ · Et inqͥ viuimus mouemur⁊ſumꝰ qu 5ᷓ longeẽ aquolibet ñm. Ipſius eni ⁊genꝰ ſumus. Zetu · xvij. Sed qͥd dico de infidelib cuʒ potius mirandũ eſt de fideliꝰ Qui cogno ſcentes deñ ꝑ ſcripturas ⁊ verbuz deiad⸗ huc nõ ſicut deum gloꝛificãt. ſed obſcura⸗ rum eſt coꝛ inſipiẽs eox. dũ intẽdũt incan tationiby.ſoꝛtilegijs.nigromancijs ·augu ⸗ rijs.ſomnijs. p̃noſticatiõibus. Duos om/ nes arguit Apls ad Bat.. iij. Kũc inqt co⸗ gnouiſtis deũ.ĩmo eſtis cogniti a deo.quõ mẽta. quibꝰ denuo ſeruirevultis. Dies ob ſeruatis ⁊ mẽſeg ⁊ tempoꝛa ⁊ ãnos.⁊ poſt pauca. Ubi eſt ð beatitudo veſtra. Atten ⸗ dant ergo tales qꝛ peſſimã fidem habẽt et nõ illuminatiuã.ſed excecatiuã in coꝛdibꝰ eoꝛñ. Cötra quos ðꝛ xxvj.q.v. Hõ licegt. pattendere inanem ſignoꝝ fallaciã in con iugijs ſeruãdis. in domibo edificandis. et in arboꝛib plantandis.incantatio illicita eſt. Similit incãtatio illicita eſt ligare pa⸗ ter noſter ad collũ dolẽtis · ſiẽ faciut mñ̃es pueris. De quo ðꝛ. lxxxviij. diſ· qm̃. Etta⸗ les om̃es ſũt infames.vj.q.ſ. infames. Ta les nãq; ſũt xp̃iane ſidei⁊ baptiſini ſui vio latoꝛes. xxvi q.vij.nõ obſeruetis. Tertio fides eſt diabolice tyrannidis expulſiua. Recmirũ qꝛ om̃is diabolica ptãs eſt fini⸗ ta. Fides autẽ qꝛ innititur dei potẽtie infi nite. ideo om̃ia põt. Vnde om̃ia poſſibilia ſint credẽn Licet ergo diabolus ſit tante potetieyt nõ ſit poteſtas in terra q̃ cõpare tur ei t xÿps veniens in hũc mũdũ. dedit „— ſuis fideubptãtem ſuꝑ om̃ia demoniayt cõuertimini iteruʒ ad egena⁊ infirmaele ðꝛ Luc̃.ix.⁊ Mar. vlti. Signa autẽeos ́; crediderint hec ſequẽtur.in noĩe meo de ⸗ monia eijcient. uic ergo ꝑ fidem reſiſti⸗ mus qñ eius temptatiõi nõ obedimꝰ.⁊ ſic eum ſuperamꝰj. Pe ylti. Eui reſiſtite foꝛ⸗ tes in fide. Quarto fides ẽ om̃is mũdane opulẽtie ↄtemptina. Nihil enim ſicↄtem nit om̃ia ꝓſpera mũdi ſicut fides vera. Et quid mirũ ſiↄtemnit caduca.vana ⁊tran ⸗ ſitoꝛia exquo certa eſt de eternis ⁊ ppetu⸗ is in infinitũ melioꝛibus. Minc dicit Sie ro. Qui verã fidem de deo habet. nõque⸗ rit in his miſerijs fieri diues. Vñ ad Be ⸗ bꝛe. xi. Sanctiper fidem vicerunt regna. uinto fidesẽ miraculoꝛũ impetratiug. Euius ratio ẽ qꝛ fides credit ea q̃ ſunt ſu⸗ pꝛa naturã ⁊ ſupꝛa rationẽ.⁊ ideo ea impe/ trat qᷓ etiã ſunt ſupꝛa naturã. Vñ ðꝛ Apo ⸗ ſtoiis. Habete fidem dei. qꝛ quicũq; dixe ⸗ rit huic monti tollere ⁊ mittere in mgre et nõ heſitauerit ſed crediderit.qꝛ qͥdcũq; di xerit fiet ei. Et beatꝰ Brego.ij dyalogoꝛũ dicit. Qui deuota mente deadherẽt. cuʒ rerũ neceſſitas expoſcit exhibere ſigna in vtroq; ſolẽt vt mirabilia quoq; aliqũ expa tre faciãt aliqñ ex poteſtate illis a deo ↄceſ ſa. Er quid mirũ ſifideles faciant mirabi lia ꝑ fidem qͥd eſt minus exquo illis colla⸗ tum eſt a deo qͥd eſt maius.ſcʒ filios deifi eri.vt dicit Joh.j. Rogemus igit om̃ipo ⸗ tentem dñm vt in nobis fidem ſuã taliter augeat.q̃tinus in ea fideles ⁊ ↄſtantes hic viuamus ꝑ gratiã. vt tandẽ ad vitam ꝑue⸗ niamus eternam. Duã?⁊c. PDominica Oculi.I. Sermo L. MBim eecilſet de c monium locutus eſt mutus. et admirate ſunt turbe. Luce.xi. Sicut dicit Auguſtinꝰ ſuꝑ Johez. Ser⸗ uus peccati quo fugit ſe ſecuʒ trahit. quo⸗ cunq; fugerit nõ fugit ſeißᷣam mala conſci entia non eſt quo eat.ſequit᷑ſe ĩmo non re⸗ cedit a ſe.peccatũ enim quod facit intꝰ eſt. Vis audire cõſiliũ. Si vis a deo fugere. ad ip̃m fuge ↄfitendo.nõ aliquid ip̃i laten do. Confiterienim potes.latere nõ potes Bec ille. Vult dicere Augꝰ. M homo nõ poteſt melius ſuos defectus euadere qᷓ; ſi ſe deo offerat in ↄfeſſiõe. eo ꝙ vt di Augꝰ. in l de pnia. Lonfeſſio eſt ſalus animarũ. diſſipatrix vicioꝝreſtauratriꝝ virtutũ.qͥd „ — plurg obſtruit ogiferũi. poꝛtas aperit pa/ radiſi. Hec ille. Iſtud bene oñſum eſt ul lo homie qͥ⁊ demoniũ habuit ⁊ mutus fu ⸗ it. que vt euaderet ad xp̃m cõfugit. Ouem xpᷣs ita curauit vt⁊ demoniũ eijceret ⁊ mu tus loqueret᷑etturbe admirarent᷑ ſignifi⸗ cans ꝑb xpᷣus ꝙ qui xpᷣo pᷣſentabit᷑ iſto ſa⸗ cro tempꝑe in confeſſione. ⁊ a culpa libera⸗ bitur ⁊ad laudes dei reparabit᷑.⁊ deꝰ per ip̃m ⁊ alios gloꝛificabit᷑.ſicut dicũt verba noſtrithematis. In qͥbus pᷣmiſſis conſi deranda ſunt triaß ſacratiſſimo tꝑe xp̃ifi delibus ſumme neceſſaria. Tempeni qᷓ drageſime eſt tempus pnie. ꝑquã homo a demonio liberat᷑? ab ipᷣo demoniũ eijcit᷑. Et ideo h tria tangunt᷑ ad pnĩam ↄcurrẽ tia ⁊ ipᷣam pnĩam ſiẽ eius partes integra les cõpo nẽtia.ſ.contritio. cõfeſſio ⁊ ſatiſfa⸗ „ ctio. Sicut enĩ triby modis deuz offendi mus.ſ.coꝛde. oꝛeꝛ opere. ita his trib debe mus penitere. Coꝛde dolẽdo ꝓpctis ꝑ cõ tritionem. Vꝛe cõfitẽdo ꝑ locutionẽ. Vpe re bona agehdo ꝑ ſatiſfactionẽ. Pꝛimo igi tur in vᷣbis iſtis notat cõtritio coꝛdis. de⸗ monis ⁊ pctĩ expulſiua. cũ dicit᷑. Lũñ eieciſ ſet demoniũ. Scðo notatur cõfeſſio oꝛis. ꝛioꝛũ defectuũ oſtenſiua. cum ðꝛ. locutꝰ eſt mutus. Tertio ſubiũgit᷑ ſatiffactio o ⸗ peris. debitoꝝ ſolutina.cũ dicit᷑.admira te ſunt turbe. * 3— gttbt pꝛemiſ Dixt pAmoO ſis notatur cõtri tio coꝛdis · demonis et peccati expulſiua. Sicut enĩ dicit Zugꝰ inli. de fmone do⸗ mini in monte. Et poni de pnĩa di.ijtri⸗ bus gradib. M om̃e pctĩ incipit a ſugge ſtione. deinde tendit ad delectationeʒ·⁊ ꝑ⸗ nenit ad ↄſenſum. Pꝛmo eni cogitat pec catoꝛ qᷓ mala ſunt. Scðo cogitatiõi acqui eſcit. Tertio ↄſentit in opus. inqͥt Viero. lib. ſ.ſug Smos. ⁊ ideo verꝰ penitens peni tentiã ſuã debet inciꝑe a ↄtritione coꝛdis. qᷓ incepit pncipaliter ð malo cogitare. Eſt gůt ↄtritio gemebũdicoꝛdis cõmotio ſa lutaris. ſeipᷣm lacrimaꝝ eruptione teſtifi⸗ cans. Ita diffinit Nugo. Oꝛitur aũt iſta ↄtritio ex recoꝛdationepcti⁊timoꝛe iudi cij. ᷣm ipᷣm. Augꝰ.tñ diffinit ſic. Contritio eſt doloꝛ ꝓ pctõ voluntarie aſſumptꝰcũ ꝓ⸗ poſito ↄfitendi ⁊ ſatifaciendi. Hic aũt do ioꝛ facit ß ꝙpctĩ in ↄtritione coꝛdis ante oꝛis ↄfeſſionẽ dimittit Debet tñ penitẽs habere voluntatẽ cõfitendi ecclie ſitßsaf ſit. Alioqn nõ eſt vere penitẽs ⁊ nõ dimit titur ei pctĩ. Si vero dimiſſo pœõinc tritione coꝛdis etiã habita volũtate confi tendi poſtea mittitvoluntatẽ ⁊ nolitpcj confiteri.iam ẽ reus.nõ peccatiii dimij ſed pcœtĩ quod cõmittit nolendo⁊cõtemn do ↄfiteri qͥd eſtaliud a pctõ iam dimiſp. ita dicit Suido de Bayſio ĩroſario dece tide pe. diſt j.ca. Quis aliqñ in glo ſingi Sed qꝛ anteqᷓ; homo puenit adotritið multa ſunt neceſſaria. Et qñq;hõ decyt ji⸗ credens ſe habere ↄtritionẽ.cũtñ habet ſolã attritionẽ· Ideo de his tribẽ hiey dendũ. Pꝛo quo ſciendũ qꝙtres ſuntac; in aniĩa qͥ reqͥrunt᷑ ad ablutionẽ pcri. Pii/ mus actus ẽ oditiõis pcti.qͥ ꝓuenit exx⸗ coꝛdatione ip̃ꝰ Rullus eĩ verepenitetde pctõ niſiodiat illud. Kullus aũt odinii jnn fuerat lapſus in pctm̃ Apoca.ij Wenoꝛ eſto vnde excideris⁊age pnĩaʒ · Recoꝛdu⸗ tio aũt illa q̃ttuoꝛ facit in ania. Namexen höõ intelligit quõ pctĩ fuit diuine gfeper⸗ emptiuũ.qꝛ e expoliauit donis gratuit. Scðo qa fuit lucratiuũ ifinite pene Ter tio qa fuit amiſſiuũ glie. Quarto qꝛeſtol fenſiuũ maieſtatis diuine. Iſta ergo q̃ttu⸗ oꝛ faciũt ſtatim odiũ pcti· ditio autẽi pcedit ex q̃ttuoꝛ ſcʒ ſiↄſideret᷑ quõpec⸗ ta ſunt feda ⁊ inhoneſta. Scðo quõ anxu ſicut beſtia hñs aculeũ. Tertio quõ onero ſa.qͥa celũ ⁊ terra ip̃m poꝛtare non potue rũt. Quarto qꝛ nociua.qꝛ mergũt coꝛpꝛ aiam in ꝓfundũ. Iſtis zd mẽoꝛimred ctis ⁊ diligẽter inpectis. pctĩ hʒ odiblẽ cauſaʒ. Poſtq; igit᷑ hõ hʒ odiũ pcii. ſtuim tale odiũ ſequit᷑triſticia.eo ꝙ naturalitbo motriſtat᷑ↄtraillud qͥd nõ vult ſicutnan raliter delectat᷑in illo qð vult. Iſta ömit cia de malo nolito ðꝛ attritio· q̃ qͥẽ atni tio nõ ẽ niſi qdã aſſenſus ad ↄtritieʒplt ctã. vt dic Buido de Bayſio in roſariode creti de pe. di.iij ꝓductioꝛ. Eñſiẽ in oꝛx liby illa dicunt᷑ attrita.q̃ aliqᷓ mõ ſunt trit ſʒnõꝑfecte. ſʒ ↄtritio?qñ iil vẽs ꝑreoſi trite ꝑ diuiſiões ad mima.⁊ſicↄtritio õq/ dam diſplicentia de peccatis. ſed nih fecta. contritio autemeſtperfecta· tii ßm Vonãuenrurã in fmõe de mariami dalena. Attritio nõ meret᷑remiſiõem i mottal de ↄdigno.qꝛ ex puri nalali ine H nhisnuetn tteut niniicſtu ſintiunſ ſuijiim hniouftkin ſonminit ſiſnignn — rdeoügot imram iitjan miijbrict minſuerl innei nn un inien Sominica Vcuh poteſtreſurgere a moꝛte anime.ſicut neca moꝛte coꝛpis. qð eſtminꝰ. Quilibet aũt ex puris naturalibvpõt eſſe attritꝰ. Simili⸗ ter etiã attritio nõ meret᷑ infuſioneʒ gratie de ↄdigno. qð eſt donũ ſuꝑnaturale. Be⸗ netñ quis meret᷑ peccati remiſſionẽ ⁊ infu ſionem gre ꝑ attritionẽ de cõgruo· Ratio. qꝛ cuilibet beniuolo dñodebʒ ſufficere ad capiendũ eius beniuolentiã.ſi ſeruꝰei of⸗ ferat ſeruitiũ qð põt. licet eius gre nõ ſit cõ dignũ. Et ideoqꝛ creatura et puris hatu ralib nõ põt plus deo offerre citra pᷣuiuʒ actum attritionis deus ꝓ ſua benuolen⸗ tia illũ acceptat. licet ſit ei nõ cõdignus de cõgruo. De cõgruo ðꝛ qñ obſequium non coꝛreſpõdet merito.ſed eſt minus merito · Sed de ↄdigno qñ obſequiũ coꝛreſpon ⸗ Sicq; ptz de attritõne. Poſt⸗ qᷓ; aũt homo fuerit attritꝰ extũc ſequit᷑ con det merito. tritio. qꝛ ſicut attritio ſequit odium pecca tiſic ↄtritio attritionẽ. Eõtritio enĩ eſt ſu⸗ per naturã.⁊ideo pᷣſupponit attritioneʒ ̃ eſt ᷣm naturã. Lontritio enĩeſt ſuꝑnatuꝰ ralis ̃dãmodo. Sed attritio eſt mere na turalis. Vñ de attritione fit ↄtritio ꝑ ſolã gratie ↄiunctionẽ. Sicut enĩ eadẽ eſt pul chꝛitudo hoĩs in luce ⁊ in tenebꝛis. ſed qñ eſt in tenebꝛis nõ delectat niſiponat᷑in lu⸗ ce.⁊ ita ſunt idẽ eſſentialit iſti duo actꝰ ſed differũt accidẽtaliter. ſiẽ oculus doꝛmien/ 5 tis ⁊ oculꝰ vigilãtis. Zttritio eĩ eſt ſine ga. ſed ↄtritio in gra. Ex pᷣmiſſis infero ꝙ cõ ⸗ tritio meret᷑ remiſſionẽ peccati moꝛtal cul pe ⁊ infuſionẽ gratie.nõ ſolũ de ↄgruo ſed etiã de ↄdigno. Et ratio. qꝛ exqͥ actꝰ in gr̃a meretur de ↄdigno gloꝛiaʒ· multo magis gratiã? culpe carentiã.q̃ ſunt oꝛdinata ad u beatitudinẽ ſicut ad finẽ. Scðo infero ꝙ actus ↄtritiõis nõ eſt dignꝰ tantis pᷣmijs ex natura ſua ſed ex ſola oꝛdinatiõe diuia. Sicut ex inſtitutiõe pᷣncipis et voluntate eius denariꝰvalet vnum paneʒ ex ↄdigno inſtituẽtis.nõ autẽ ex natura ſua.cũ vnus panis melioꝛ ſit om̃i auro.Ita ex inſtituti one diuna eſt ꝙↄtritio tantuz valet apud deũ · Tertio ex his infero iſtud memoꝛia⸗ le dicr. om̃i veneratiõe digniſſimum. Q vtritio inter oĩa q̃ ſunt ſaluti hoĩs neceſſa ria·eſt mag neceſſaria.magis opoꝛtuna. ⁊mag vtiis. B De quib triby videa mus ꝑ oꝛdinẽ. Et pᷣmo ↄtritio eſt mag ne ceſſaria alijs oĩad ſalutẽ Dicimꝰ aüt ali quid eſſe ſimpliciter de neceſſitate ſalutis. ſineqͥ ſalus nõ põt haberi Salus aũt hu mana ꝑ pœm̃ amittitur. et ideo nõ põt re⸗ haberi niſiꝑillud qͥd pctĩ deſtruit ⁊ gra⸗ tiam perditã reſtituit hoc autẽ eſt ↄtritio. ⁊ ideo ðꝛ neceſſaria.patet aũt eiꝰ neceſſitaſ ꝑcõparationeʒ ad alia q̃ ſunt ſaluti hũane neceſſaria. Et hmo patet ꝑcõparationem ad baptiſinũ qᷓ neceſſariꝰeſt ad ſalutẽ. Jux ta illud Joh.itj. Hiſiqͥs renatꝰ fuerit exa ⁊ſpirituſctõ. Tñ ↄtritio mag eſt neceſſa ria ad ſalutẽ.qꝛ nullus adultꝰꝑ baptimũ ſine ↄtritione põt ſaluari qꝛ ficte accedẽs ad baptiſmũ ſuſcipit ſacramẽtuz ⁊nõ rem ſacramenti. ⁊ſic eſt in ꝑctõ moꝛtali. poſtea cõuertitur ⁊ ſaluat᷑. Scðo idẽ patet ꝑ cõ⸗ parationẽ ad ↄfeſſionẽ ⁊ pnĩam q̃ poſt ba priſmũ ſacramentiẽneceſſaria ad ſaluteʒ. Jurta illud Luẽ.xiij Niſi pniam egeritis om̃es ſimul ꝑibitis.⁊ tñ ↄtritio ẽ magi ne ceſſuria ad ſalutẽqᷓ; iſtud facramẽtũ.cũ ſi ne ↄtritione nihil ꝓficiat.⁊ tñ in caſu neceſ ſitatis ſola cõtritio ſufficit ſine iſto ſac̃o. imo ante iſtud ↄfert gr̃am qñ ip̃m pᷣuenit. In„tritione enĩ eijcit demomũ culpe⁊cõ fertur gr̃a ad digne ſuſcipiendũ ſacramen tũ pnĩe. Vñ in põ. Dixi cõfiteboꝛ⁊ tu re⸗ miſiſti. Tertio iſtud ptʒ ꝑ cõparationẽ ad ſacramentũ euchariſtie.q̃ eſt de neceſſita⸗ te ſalut in adultis. iurta ilud Joh vf. Ri ſimãducaueritis carnẽ filij hoĩs.⁊h loco ⁊tꝑe opoꝛtunis ⁊ tñ ↄtritio ẽ amplꝰ necei ſaria. qꝛ ſine determinatiõe ⁊ loci⁊ tꝑis pa rata eſt. In oĩbeni alijs excuſat impoſſi⸗ bilitas. In ↄtritiõe añt nulla cadit excuſa tio. qꝛ ſipctõꝛ ſine ipᷣa moꝛit᷑ dãnat. Et ra tio tante artitudinis pᷣceptiẽ. qꝛ contritio ſemꝑẽ in volũtatis nf̃e ptãte pᷣuia attritio ne. Quarto ptʒ iſtud ꝑ cõparationẽ ad ſa⸗ cramẽtũ redẽptionis hũane.qᷓd fuit ſũme neceſſariũ ad ſalutẽ. dicẽte Laypha ꝑ ſpm̃ Expedit vobis vt vnꝰ hõ moꝛiat pꝛo pplo. Joh. xj. Et tñ vt dicit Bonauẽ ura.in iſto ſaco actus ↄtritiõis aĩe xp̃iq̃ fuit in cruce ʒtritꝰ de peccat ñis.maxime ðꝛ eſſe ſaln/ bꝛis. qꝛ aie paſſio eſt foꝛtioꝛ ad merẽdũ in⸗ dulgentiã ⁊ efficacioꝛ qjʒ paſſio coꝛꝑis. De bac aũt ↄtritiõe xp̃i hr· Math · xxvj. vbi di cit xpᷣs. Triſtis eſt ania mea vſq; ad moꝛ⸗ tem.⁊ iſta triſticia de peccatis nr̃is fuit cũ ſumma gratia queẽ cõtritio ꝑfecta.⁊virtu te huð cõtritionis xp̃i habẽt virtutẽ ois N Bermo coñtritiones nr̃e ad delendũpeccata. t dicit᷑ Iſa.lxj. Wiſit me vt mederer cõtri⸗ tos coꝛde. K De ſcõᷣo ſcʒ ð cõtritiõis opoꝛtunitate aduertenduʒ · Duia medici- na eſt ſumme opoꝛtuna qñ habet circa ſe q̃ttuoꝛ. Pꝛimo qů eſt facilima· qꝛ aliq̃ me⸗ qicine ſunt ita difficiles ꝙ homĩes pᷣelige rent potꝰ infirmari? qñq; moꝛiqᷓ; ſuſcipe re ip̃aſ. Duẽ̃admodũ ðᷣꝛ ꝙ mulier illa quã ſanauit xp̃g multa fuit a medicis perpeſſa War.v. Scðo qñ eſt celerrima. qꝛ diuti⸗ ne cure nõ ſolũ grauãt infirmũ ſed attedi⸗ ant? medicũ.ſiẽ ðᷣꝛ Ecci.x. Vertio qñ ẽ in ⸗ tegerrima. qꝛ qñ ſanat᷑ vnũ membꝛũ alioĩ languoꝛe remanente.totũ coꝛpꝰ infirmuʒ remanet.⁊ ideo non eſt medicina opoꝛtu ⸗ na. Et ideo xp̃s ſanando cecũ coꝛpalir · ſu⸗ nauit ⁊ mẽtaliter. Joh.ix. ne videret᷑ cura partialis. Vñ nunqᷓ; curauit aliquẽ in coꝛ poꝛe quẽ nõ curaret in mente. Duarto qñ eſt ſaluberrima. Süt enĩ nõnulle medici neq̃ licet moꝛbũ pᷣſcindant. tñ nõ ſtatim ſa nitatẽ ꝑfectaz conferũt. Et ideo medicina tunceſt opoꝛtuna qñ ipᷣa ſumpta moxẽ ſa nitatis reſtitutiua ſicut fuit medicina naa man. cuꝰ caro reſtituta eſt ſicut caro pue⸗ riiij. Reg v. Runcautẽ iſta medicina cõ⸗ tritionis q̃ eſt inſtituta ad curandũ plagaʒ aut moꝛbũ pctĩ moꝛtaleſt facillima. Duia ſicut dicit beatꝰ Augꝰ.in lib · de libero ar⸗ bitrio. Hihil tam eſtin ptãte voluntatis ſi cut actus eiꝰ· Cuꝰ ſignũ eſt · qꝛ licet aliqua „„ creatura poſſit nos ünpedire ad eundum nõtñ ſimpliciter cõpellere ad nolenduʒ.⁊ qꝛ ad actũ nolendi fequit᷑attritio.⁊ad iſtã ſequit᷑ ↄtritio. ideo nibil tam in ptãte nra eſt ſicut ↄtritio.⁊ ſic eſt medicina facillima ⁊pↄſequẽs magis opoꝛtuna. Scðo ipſa eſt medicina celerrimg. qꝛ nð tardat ꝑ ho ⸗ ram vel momentũ.ſed in eodẽ tꝑe quo ap plicatur ſanat.ſicut ſol emittit radiũ ſuuʒ. Tertio ip̃a eſt integerrima.qꝛ impoſſibile eſt vnũ vulnus peccati ſanariꝑ ↄtritionẽ quin ⁊ om̃ia alia ſanent᷑. cũ diuina indul⸗ gentia non ſit diuiſa. Quarto ipᷣa eſt ſalu⸗ berrima.qꝛ nõ ſolũ plagam curat. ſßz ⁊gra tiaʒ q̃j eſt vita pfecta.⁊ anie ſanitatẽ indu cit·⁊ demũ in poſterũ a peccatis pᷣſeruabit Ideo Pð. dicit. Sanat ↄtritos coꝛde· et Aligat ↄtritiones eoꝝ. qjntũ ad peccatoꝛũ bᷣſeruationez. D Runc reſtat videre detertio ·ſcʒ de cõtritiõis vtilitate. Iſtud LE autẽ patet ex q̃ttuoꝛ. Pꝛimavtilitas 63 ꝑipᷣam pena eterna totalit dimitti Di to enĩ eſt maioꝛ pena ↄdemnatiõig. maioꝛ eſt actus abſolutiõis.⁊ideocum 2 na peccati moꝛtalis ſit inlinita in inferno certe infinite vtilitatis erit acꝰ quoiſane na dimittit· Voc aũt eſt ꝑotritionẽ S cũdo qꝛ ꝑipm pena purgatoꝛij diminnit Licet enĩ in ↄtritione pena inferni totait ſicõtritio nõ ſit tanta vt ſufficiat ad totuʒ euacuandũ. Pena aũt purgatoꝛij diminn tur ꝑ penã hꝰ mði. Hoc autẽ fitptriſtici cõtritiõis.q̃ frequẽtata diminuit veltot/ liter anihilat illã penaʒ. Tertio qꝛꝑipſm gratia diuina auget᷑ qꝛ ᷣm Iugꝰ Larits ſemꝑ meretur augeri · vt auc mereat᷑ꝛꝝ⸗ fici. Actus aũt ↄtritionis cũ ſit infoꝛmq caritate auget gratiaʒ⁊ facit deo maxine eſſe gratũ ⁊ dilectum. qͥd homiĩes maxne debent deſiderare. Quarto qꝛꝑipamgo ria eterna accumulat᷑.qꝛ ꝑ angmenti gra⸗ tie ⁊ meritoꝝ augentur gradꝰ in vitg eter na Juxta illud. Dua menſura menſifueri tis remetiet᷑ vobis. K Lirca pdica mouentur tria dubia. Pꝛimũeſt quarei/ le doloꝛ ꝓ peccatis qͥ dicit᷑ contritioſicdi⸗ ctus eſt ⁊ nõ aliter ſcʒ attritio.cõfractioch ſciſſio. cõuulſio. cõmixtio.⁊ ſic de alijs. Se cundo q̃re deus penaz ꝓ peccato moꝛtali voluit eſſe triſticiãↄtritiõis magis qᷓalii ſicut dicit diffinitioↄtritionis. Tertioqᷓ tus debet eſſe ille doloꝛ yel triſticaↄtrii/ onis ꝓ peccato in quolibet homine. vtſic ꝑfecta cõtritio dicat᷑ ⁊ ſufficiens · Idpñ dicendũ eſt ꝙ valde cõgrue doloꝛille pꝛo peccatis eſt cõtritio⁊ nõ cõfractio vl attri tio ſeu quouis modo. Nã ᷣm rchiduc num de pe.diijꝓductioꝛ. Siẽ in maten alib durũ dici᷑qð nõcedit tactui bocgůt dicit᷑ frangi qð ꝑ aliquod foꝛti ĩꝑtes m⸗ gnas contringitur ſeu diuidit. Eõterije⸗ ro qñ totaliter in partes minmas redigi tur et anihilat᷑. Ita coꝛ homiĩs duri dict qñ diuine inſpirationiqᷓ imanui ſe tange ti non cedit ſed obuiat. icʒ dum in antu peccandi moꝛat᷑. Frangi vero qño to reſipiſci ncpirFuieohe totalier conuertatur. Lonteri qñ affectus peci tm omnẽſui partẽ in eo totaliter delru ⁊ hoc fit quãdo voluntas ꝑfecte ab efedi dimittaturtamẽ ad penãtpalemoblgj peccati reſiit. Vnde talis reſi ilitio cõmo mnictſ iilupe hrineiho nnhit uluinn imiwne ipumi unmſihn immtdum niuſm umipoſuin iſugn n ſeſncd imtſb Ainnn nyppetsinn nönßn chuulſocinmt edeusnin ciemiciwin tdinm — e m dictqnij nscicimi Vominica Peuli diat qꝛ talis reſilitio doloꝛ quidã eſt. ideo doloꝛẽ diffinitur. cõuenit cõtritioni vt eſtactus virtutis.ſed vt ẽ pars ſacramen/ tiadditur cũpoſito confitendi⁊ ſatifaci endi. Ad ſcm dubium quo q̃ritur q̃re de us penã ꝓpeccato moꝛtali voluit eſſe tri⸗ ſticiam ↄtritionis. Rñdeo ᷣm Bonãuen/ turã. M cum pctĩ ſit maxima culpa.ideo reqͥrit maximã penã. Jurta illud Deute. tr. Scm menſurã peccati erit ⁊ plagaꝝ modus. Nõ eſt aũt maioꝛ pena q; triſticia ideo illa a deo eſt impoſita in contritione. Maũt ſit maxima penaꝝ patet hoc q̃dru pliciter · Pꝛimo ß patet in inferno. qͥa de⸗ mones qͥ maxume peccauerũt.vt dicituri Ezech. nullaʒ penã ſenſus habent. niſitri ſticiam quã patiunt᷑ in volũtate qua pecca nerũt in qᷓ non poteſt eſſe aliq̃d afflictinuʒ mſitriſticia. Non eĩ patiunt᷑ in natura ab igne ſenſibili vel etiaʒ in intellectu.cũ ſint intellectus ſeparati.ideo ſolum patiun in voluntate truticiã.q̃ eſt eis maxima pena. Sco idẽ patet in purgakoꝛio.vbi ita eſt pena grauis ꝙ nõ eſt ſibiſilis in iſta vita. yt dicit Sngꝰ.⁊qꝛ illa pena infliger anĩabꝰ tm̃ ſeparatꝰ a coꝛꝑe.⁊ nõ videt᷑ in quo alio qᷓ; in voluntate.hoc aũt tĩ eſt ꝑ triſticiaʒ. et ideo illa pena eſt maxima triſticia. Ter· tio idẽ patet in hac vita. qꝛ licet moꝛs ſit h vltimum ſuppliciũ.tñ aliqui eligũt moꝛteʒ vt euadant triſticiam. Sicut ptz in ülis q́ interficiunt ſeip̃os p̃ triſticia aut moꝛtem ſibiꝓcurant. Sicut fecit ſaul.j. Reg. xxj. qui vt triſticiã illuſionis effugeret moꝛteʒ ſibiꝓcurauit. Quarto idem patet de glia paradiſi. Quia ſicut dicit Hugo. Sipe ⸗ na inferni poſſet ſumicũ amoꝛe⁊ volupta te nõ eſſet pena. Ita econuerſo ſi felicitas paradiſi eſſet cũ diſplicentia non eſſet glo/ ria.⁊ ideo triſticia eſt maxima pena q̃ᷓ tan ⸗ tam felicitateʒ abſoꝛbere poſſet. Ideo deꝰ voluit tantã penam infligiꝓ peccato.ꝑq̃m poſſet iſta maxima culpa expiari ⁊ deꝰ poſ ſet placari. Vñ dicit᷑ in pð. Coꝛ ↄtrituʒ ⁊ humiliatum deꝰ nõ deſpicies. Ad tertiuʒ dubium quo q̃rit᷑ quãtꝰ debeteſſe ille do/ loꝛↄtritionis. Rñdeo ᷣm Archidiaconũ in cinaccuſatione. de pe.di.j. M tantꝰde ⸗ bereſſeille doloꝛ ꝙ cõtritus debet magis eligereeſſe in interno ſine culpa qᷓ; pecca/ re · Dicir enĩ Anſelmꝰ in lib. de fimilitudi⸗ nibꝙ aliqs mag deb ʒ eligere in iferno eẽ ſine culpa q; in paradiſo cũ culpa. Quia in nocẽs in inlerno nõ ſentit penã. pctõ ĩpa radiſo nõ gaudet de glia. Vñ dicendũ eſt generali mag velle pati quãcunq; penã qᷓ; peccare.⁊ hoc ideo · q ↄtritio nõ põt eſſefi ne caritate ꝑ quã oĩa dimittunt᷑ pctã. Ex caritate añt plus hõ diligit deũ qᷓ; ſeipſuʒ. peccare aũt eſt facere ↄtra deum.penitere aũt eſt pati ↄtra ſeiß̃m Eñ caritas B reqͥ ⸗ rit vt quãlibet penã homo cõtritꝰ pᷣeligat culpe.ſed in ſpeciali deſcendere in hãc pe ⸗ nã vel in illã nõ tenet᷑.ĩmo ſtulte faceret qͥ ſeip̃m vel alinz ſolicitaret ſuꝑ hmõi penis particularib.qʒ terribilia ĩ particulari cõ ⸗ ſiderata plus terrẽt.⁊ ideo deſcendere ad ↄſiderationẽ hmõi particulariũ penaꝝ eẽt hoĩes inducere in deſperationẽ.⁊ ꝑ conſe⸗ quens pᷣbere occaſionẽ peccandi Sic igit᷑ patet pᷣmna pars nñſermonis q̃ eſt devtili tate ↄtritionis qᷓ demoniũ eijcitur pctĩ de coꝛde homĩs.⁊ hõ diſponit ad ſacramẽtaʒ confeſſionis.. Biiſecũdo geebn ſio oꝛis gpꝛioꝝ defectuũ oſtenſiua. cũ dicit᷑ Locutꝰeſt mutus. Nõ eſt maioꝛ mutitas niſi qñ homo tacet dãnũ anie.⁊ üllud non oñdit aliqͥ nutu ſigno vłvᷣbo extrinſeco ei qͥ poſſet ſibi ſubuenire. Hoc aũt facit pec/ catoꝛ qᷓ;diu ẽin pctõ. Et iõ poſtqᷓ; ꝑ gratiã dei in ↄtritõne culpa ſibi fuerit dimiſſa.ſta tim loquit᷑? expmit pꝛios defectus.petẽs ſibi penã tpalem imponip eterng. Vocð ſignificat iſte mutꝰ qͥ eiecto demõioꝑxpᷣm ſtatim locutꝰ eſt. q⁊ vere ↄtritꝰ nõ pot diſſi mulare pctĩ.ſed ſtatim loqtur ↄtra ſe. iux ta Job. Loquar in amaritudine aie mee. Bec locutio ſignificat ſacfmↄfeſſiõis in quo pctõꝛ loqͥ debet coꝛã vicario xp̃i. Eir ca qð eſt videndũ pᷣmo de neceſſitate hꝰſa cramenti.ſcðᷣo de modo eiuſdeʒtertio de vtilitate. Depᷣmo ſcʒ de neceſſitateẽſcien⸗ dũ ꝙ ↄfeſſio ᷣm Augꝰ eſt ꝑ quaʒ moꝛby la ⸗ tens ſpe venie aꝑit᷑. Et Raymũdus addit coꝛã deo ⁊ ſacerdote pctõꝝ declaratio. Ex qua diffinitiõe hñtur duo.ſ. ꝙ hõ debʒ de clarare ſua pctã vocaliter. Scðo ꝙ dʒ ea declarare coꝛã ſacerdote Exhoc ſtatuit ec cleſia ꝙ qͥlibet poſtqᷓ; ad annos diſcretõis ꝑuenerit tenet̃ↄfiteri pctã ſua oĩa ſelĩan⸗ no pꝛio ſacerdoti. Nota hicplura.qꝛ diẽ v oñ̃ia ſua pctã ergo et venialia licet nõ ita de neceſſitate abſolutg tenet᷑ ad ↄfeſſiones venialiũ ſicut moꝛtaliũ.tñ exquo nõ poſſu mus vitã eternã ↄſeqͥ ſine remiſſiõe venia liũ.tenemur ad eoꝝofeſſionẽ.vt diẽ Tho ⸗ mas in.iiij. di.xxſ. Scðo dicit ꝙ ſemel te ⸗ nemur in anno. B eſt verũ de pᷣcepto.ſʒ de ↄſilio ſepius. Tertio dicit ꝙ tenemur pꝛo pꝛio ſacerdoti.pꝛius hic intelligit pleba/ hus vel qͥ habet auctoꝛitateʒ ep̃i vel pape iuxta itionẽ iuris ⁊ ſtatutoꝝ ꝓuinci alium Sunttñ qͥnq; caſus in qͥby põt qͥs audire alienũ parrochianũ. ſicut notat ar⸗ chidi.de pe. di.v. Placuit. Pꝛimo cum ille extraneus in ſua parrochia peccauit. Se cũdo ſimutauit domiciliũ. Tertio ſiẽ va⸗ gabundus. Quarto ſi petit ⁊ obtinet litte ram aꝓpꝛio ſacerdote ſuo quẽ videbat im/ peritũ volens ire ad diſcretũ. Vñ in eo ca ſu nõ peccat ſieum vitat tanqᷓ; inſufficien⸗ tem.qð facere poſſet ⁊ in baptiſmo. Quin/ to in articulo neceſſitatis. Hec ꝓbant᷑.vj. q.iij. Placuit. Ex hig patet ꝙ ad ↄſeq̃ndũ veniam pctõꝝ neceſſaria ẽ vocalis ↄfeſſio. Vñ habens q̃ntãcunq; ↄtritionẽ ſiↄtem neret cõfiteri dãnaret᷑. alſum eſt ð ⁊ here ticũ dicere.· ſufficit ſoli deo cõfiteri. Nã di⸗ cit Canon de pe.diſj. Taciturnitas. Vbi eſt taciturnitas ↄfeſſiõis nõ eſt ſperãdave nia criminis. Iſtud exemplificauit xpᷣs qͥ laʒarũ ſuſcitatũ iuſſit diſcipułreliganduʒ. Joh xj.⁊.xj. q.iij.tunc vera. Itẽ mittendo decẽ lepꝛoſos ad ſacerdotes E irẽt mũ⸗ dati ſunt.vt dicit᷑ Lu.xvij. ed di.q̃re tener homo ↄfiteri ſacerdoti exquo dimiſ ſa ſunt ſibi pctã in contritione. Rñdeo ᷣm Moſti.in ſũma.de pe.⁊ re.ca.tu dic. QMpec catoꝛ duplici vinclo ad ſatiſtaciẽdũ aſtrin/ gitur. Vno qͥ ligat̃ ad deñ. Alio qͥ ad eccle · ſiam. Pꝛimũ in ↄtritiõe remittit. Scðmi ↄfeſſione relarat᷑. Facit de ſen. excõ a nob ij. De pe.di.ſ.multiplex.⁊ ca. queʒ penitet. Et iſta eſt pᷣma ratio qjre tenet᷑ homo cõfi⸗ teri ſacerdoti.ſcʒ ꝓpter taxationẽ pene tẽ poꝛalis ꝑ ſacerdotẽ infligendã. Scða ra⸗ tio põt eſſe. qꝛ homo nõ debet eſſe deterio⸗ ris cõditiõis beſtijs q̃ cõfitent ſuos defe ⸗ ctus naturales homini.eo modo qͥ pñt.vt dicit glo.ſup illo verſu. Confeſſio ⁊ magni ficentia opus eius. Ita hõ debet ſuos de ⸗ fectus cõfiteri vᷣbo vocali in qͥ habundat. Tertia ratio qꝛ exqͥ hodie verbuz caro fa⸗ ctum eſt⁊ humiliatuʒ ꝓpctis nñis del dis · ⁊ vnicũ eſt humanitati obligauitnog ꝙ humiliemꝰ verbum nñm loq̃ndo cq nos.nõ ſolũ deo ſed homini.qdfit in e feſſione vocali. Quarto qͥa cũhodie peut mus nõ ſolũ cõtra deũ.ſed etiã contra bo minẽ debemꝰ cõfiteri nõ ſolũ deo ſictin veteri teſtamẽto. ſed etiaʒ hominiloco dei cõſtituto. necter p ꝙ dimiſſa eſt cuiyain cõtritione.ſupflua eſt cõfeſſio qꝛ vtdiẽgr⸗ chidi. de pe. di. iij ꝓductioꝛ.⁊ Hugocrqi nalis. adhuc neceſſaria ẽ ad humilitateʒ: iuſticiã exercendã.pᷣſerrim vt ſatifaciatet cleſie· q̃ leſa eſt ᷣm Joß andree⁊etipꝛo/ pter fidẽ quã pctõꝛ habet credẽs auctoꝛitꝭ tem dauiũ in ecckia. Item tertioʒpterobe dientiã quã echibet miniſtris dei. Itẽqj⸗ topter interdictoꝝ ⁊ amiſſoꝝ recuperati onẽ ad q̃ reſtituit᷑ ꝑ ſacerdotẽ. de pe. diſtj multiplex⁊ ca. nõnulli Dñ ergo legitꝙſo la cõtritio ſufficit. intelligendũ eſt inneæ ſitate ⁊ nõ alit. de pe.di.üij b mivick. Pꝛeter aũt neceſſitateʒ. neceſſariaẽ vocg cõfeſſio alteri.tum qa doloꝛ quẽ hõ habet ꝓ pctõ nõ poteſt cõſtare ecckie niſi maniſe/ ſtetur verbo.de pe.di.j. Poꝛrotum qꝛqjn ⸗ tumcũq; ſe homo diiudicet ſolus. etiamſi ſit doctiſſimꝰ. nõ ẽ certꝰ de dimiſſione pai ſibi facta.ſed ſempꝑ pendebit pauid in ale rã viã. niſi manifeitet h alteri. vt dicitar/ chidi.in Fan. Remittunt᷑.Cuiꝰ rõ. qq nl lus inre ſua bñ iudicat.xxiq.vi.cj.⁊ijꝛj⸗ q.iuij.c.vlti. Heceſſeẽigit᷑ vt pctõꝛ ponatie in manibo alteriꝰ qͥ eñ de remiſſione pœꝝ certificabit ⁊ iudicabit penãc; ſatiffucroꝛi am taxabit ⁊ auctoꝛitate clauiũ eccieſieab ſoluet. ñ dicit Joh · de lignano incis vtriuſq; depe.⁊ re. M ad reqͥri cõfeſio poſt cõtritionẽ. qa ſine ea cõtritionõhabʒ effectũ.ſi habeat᷑opoꝛtunitas cõfitẽqitẽ ſi pctĩ nõ ſit oĩno dimiſſuʒ in cõtrilione remittet᷑ꝑ cõfeſſionẽ.ꝗq̃ eſt facramẽtalis et effectiua gre.vt notat᷑ de purga · canon qa. Accepimꝰ· Bfa enĩ cõferꝑ manimpo ſitionẽ xxiiij qiijnotandũ. q; Lone⸗ quẽter videndũ eſt de mõ confitendi. Et aũt modus cõfitẽdi vt cõfeſſo ſit bñ arc ſtantionata multis cõditiõib· uaspolt archidi. de pe· divcõſideret. ꝛimoßre rit᷑ vt ſit volũtaria. Nihil eni apud deumn gratũ niſi volũtariũ. Pð · Exvolũtate me cõfiteboꝛ ei Item. Volũtarie ſacrificabo lienen nihiun pimmi mihut ruin iht nget hngn ütnec itemntin depedia niim ſei ſn nſi nnihn r ſubinunz dimm adutmiu u tnnm Uñdutinß zepe idi moihinui ſbadeiwn n unnri iuciſi⸗ hin enw Pominica Beuh tibi.⁊ↄfiteboꝛ nomini tuo. vt nõ ſit conſeſ⸗ ſio anthiochiqͥ ꝑcuſſus infirmitate confeſ ſus eſt ſed nõetauditꝰ.ij. Wacha.ix. De xv.q.merito. qꝛ voluntariũ militeʒ eli/ „— girrõs. Sco debet eſſe ſimpler vt nihil plus vel minus dicat qᷓ; neceſſe ſit nõ ſim/ plicitate aſinina vel rudi.nec vulpina eta⸗ ſtuta. ſed columbina. De qᷓ Wacth.x. Eſto teſimplices vt columbe. Tertio debzʒ eſſe humilis. Scẽi. iij. Koꝛãpꝛeſbytero humi lia aĩam tuã.cõtra illos qͥ vno genu flectũt ante ſacerdotẽ. vel capuciũ non deponũt. vel querũt locũ pulchꝛũ ad confitendum. Iſtiſunt ſiles phariſeo illiqͥ ſãs egit gra tias.nõ humiliter flectẽs En.xviij· Duar to debet eſſe pura.irecta intentione facta ſine hypocriſi necppter vitandũ penãtem poꝛalẽ.vt faciunt ruſtici.qͥ ne ꝓhibeant᷑co medere azimã in paſcha cõfitent᷑ vt nõ ex ⸗ cõmunicent᷑ quod alias nõ eſſent facturi. Quarto debet eſſe fidelis.vt tam cõfeſſoꝛ confitens ſint in fide. Alias nec rem nec ſacramentũ reciperet.iq.i. Remiſſio.Exq; patet ꝙ cõfeſſio hereticoꝝ ⁊ ſciſmaticoꝛuʒ nulla eſt. qꝛ extra ecẽ̃iam nõ eſt rewiſſiõis locus. Serto ꝙ fiat ſpe venie · alias nõ va let. ſicut fecit cayn qͥ dixit. Maioꝛ eſt iniqͥ tas meaqᷓ; vt veniã merear Beñ.iiij. de pe. di.j. Voluiſſet.imagnitudo pctĩ mei exce dit bonitatẽ dei q.d. ᷣm Archi nõ põt de/ us tantũ mihi dimittere pctĩ. qð eſt maxi ma blaſphemia. Septimo debet eſſe nu⸗ qa nõ palliata. nõ verbis obſcuris vel du/ bijs inuolutg. ſed apertis ⁊ honeſtis. ſꝛo ner.xxvij· Qui abicõdit ſcelera ſua nõ di rigetur.qui aũt reuelat ea.miſciam cõſe ⸗ quet᷑ · Octauo debet eſſe verecunda. Duia verecũdia magna eſt pars penitẽtie. de pe. dij. Duem penitet. Hono debet eẽamara Zob·x. Loquar in amaritudine anie mee. Sicconfitebat petrus cũ lacrimis· de pe. di.ih idem. Decimo debet eſſe integravt om̃ia pctã maioꝛa ⁊ minoꝛa dicat cũ circũ ſtantis. de pe· diſ·v. cõſideret. Pctõꝛ ei eſt ſiẽ infirmus qͥ debet oñdere om̃ia vulne/ raſua ſicurari deſiderat. vtðꝛ.ſ de cõſola. rcüſtantie yero iſte notent᷑ in his vᷣſib. Auis. d. vbi.ꝑquos.cur.qtiẽs. qñ. Eta/ 1 Sggrauat oꝛdo.locꝰ ꝑſona.ſciẽtia tem pus. Eras cõditio. numerus.moꝛa.copia. auſa. Etmodus in culpa.ſtatus altus.lu puſila. Et h eſt veꝝ vbi ex circũjſtãtijs nõſequit᷑reuelatio vel detectio pctĩ aiteri us.qꝛ tũe nõ eſt opus. Eñ pctõꝛ caueat ne dimidiet cõfeſſionẽ.cõfitendo vni deß al⸗ teri de alioqpter ruboꝛẽ vel ne de eo ſit ſu⸗ ſpectio. nã ꝓ certo talis tenet᷑iten ex inte⸗ gro cõfiteri. M Sunt aůt q̃ttuoꝛ qaſus ĩqhbo qͥs tenet᷑ iterare cõfeſſionẽ. Pꝛimꝰ ſi eſt cõfeſſus illi qui caret vſu clauium. vt ſa cerdoti ſinplicivel monacho non electo ꝑg oꝛdinẽ.neq; cõmiſſo ꝑ plebanũ. Vel ſi ha ⸗ bet vſum clauiũ.nõ tamen eſt caſus ſuus. Vñ ip̃m remittit ad ſuꝑioꝛẽ coꝛã quo ite rũ cõfitetur. Scðᷣs ſi habenti vſum daui/ um cðfitet:ſed ille neſcit abſoluere. Tertu ſicõfitens oblitꝰ eſt penitentiã ſibi iniun ⸗ ctam. Quartꝰ ſi dimidiat cõfeſſionẽ.tacen do aliq̃d moꝛtalevt h.in his ergo tenetur iterare· Sddit Johes de lignanõ qntũ ca⸗ ſum Si cõfitetur cũ ꝓpoſito nõ deſerẽdi pœtm̃. Vndecimo debet eẽ diſcreta. Expo nit Irchidi.de pe.di.v.cõſideret.i. ſepara/ ta? diſtincta.nõ in genere.vl vt dict moꝛ tale et veniale Vel diſcreta.ioꝛdinata.vt ſcʒ prtm̃ cũ circũſtantijs oꝛdinate ꝓnunci⸗ et. Alij aũt dicũt diſcreta.i.pꝛudẽter et ſa⸗ ienter facta. vt ſcʒ ⁊ confitens diſcrete ſe abeat · et ſacerdos diſcrete abſoluat. et nõ eſt malus ſenſus ꝓpter illos qui dicũt. Exqͥ eſtmeꝰ plebanus.qᷓlis ſit talis ſit. ego teneoꝛ ſibi obedire ⁊ cõtiteriipᷣe videat qᷓ/ liter me abſoluat. Certe tales decipiũtut. Quia dicit ſaluatoꝛ. ecus cecũ nõ ducit niſi in foueã. Vñ dicit Johes de ligna.in ca. Om̃isvtriuſq; de pe.⁊ re · ꝙqͥlibet tene tur confiteri ſuo ꝓpꝛio ſacerdoti niſi ille ſit imperitꝰ⁊ indiſcret? Tũceni debet q̃rere parrochianꝰ diſcretũ · qʒ nõꝓdeſt abſolu⸗ tio quo ad deñei qͥ quereret indiſcretũ.vt ꝑimperitiã eũ abſoluat.vt notat᷑ xijq.iij. Duõ. Dõ intantũ vexꝝ eſt vt etiã ſine licen tiappꝛij ſacerdoti imperiti ⁊ indiſcreti·poſ⸗ ſit parrochianꝰ alteri diſcretioꝛi cõfiteri. maxime ſi iminet periculũ in moꝛa. ył ipe pꝛius nõ vult dare licentiã alibi cõfitendi De pe.di vi· placuit. Moc cõtra nr̃os qui q̃runt cõfeſſoꝛes alleuiãtes eis pctã. Si fecit lupus cõfitens leoni. RNã cũ aſinus eſ ſet cõfeſſus ꝙ comediſſet fenũ.de curru ca dens homis cuiuſdaz in via grauiter fuit inclamatꝰ⁊ cõdemnatꝰ. Sed poſtqᷓ;ʒ lupꝰ leoni cõfeſſus eſt ꝙ deuoꝛaſſet oues et bo/ ues Rñdit leo ꝙ b ſibi licuit facere. cũ ad V² Permo hoc eñ natura indinaret. Sic iſti pauꝑes grauioꝛa diuitiby alleuiãt. Ideo dit Sug. in lib. de pe.⁊ habent᷑ verbã ſua de pe. di.. Qui cõfiteri vult oino confiteat ſacerdoti quẽ melioꝛẽ poteſt habere ⁊ conſfiteat᷑ illi q; ſcit ſoluere ⁊ ligare. Welioꝛẽh intellige ñ in vita ſed in ſciẽtia. qꝛ h̊ nõ abſoluit meri⸗ to vite ſed clauiuʒ auctoꝛitate. In iudicio igit᷑ cõfeſſionis maxime reqrit diſcretiocõ feſſoꝛis vt ſciat diſcernere inter lepꝛã⁊le⸗ pꝛaʒ Teui xiij. Et yt ſciat appẽdere perii ficut eſt apendendũ.nõ km caput ꝓꝛiũ. ſ ßm ſtatura ſctõꝛũ patrũ. Juxtaillud Hie ⸗ ro. Hõ afferamꝰ ſtateras doloſas. dicẽtes ßgraue illud leue. ſed afferamꝰ diuinãſta teram de ſcpturis ſanctꝭ? in ea qͥdſit gra⸗ ue qͥd leue apendamꝰ. Binc diẽ Bonauẽ tura in quodã ſermõe. ꝙ ſacf̃m cõfeſſiõis — maxime inſtitutũ eſt ad pctõꝝ patrociniũ acqrendũ. qꝛ ſic videmus in cauſis ciuiiꝰ bus ꝙ cõmuniter hoĩes indigẽt patronis qfint periti in iure vt penas luris poſſint vitare. Ita multo mag dicit in ſpaliby. et ideo expediens eſt ſacerdoti ſua pctã reue lare.qͥ de vitandis eis ſanũ cõſilium poſſit dare ꝓpter qð eligẽdus ẽ ſacerdos doctꝰ. quitale conſili ſciret dare. Ex qͥbyinfero ꝙ nõ excuſat᷑ quis. Sihabens plebanuz vel cõfeſſoꝛẽ minus peritũ. nõ q̃ru magis peritum.credens ꝑ obedientiaʒ excuſari. Ratio. qꝛ qͥlibet debet eſſe ſolicitꝰ de ſaln/ te anie ſue ⁊ querere medicinãmelioꝛeʒ cũ eam põt habere. Duodecima cõditio con⸗ feſſionis eſt ꝙ debet eẽ frequẽs · De pe di.] Nuẽ peniter. Nñ licer ſtarutũ ectie ſit ꝙq ſibet cõfiteat᷑ in anno ſemel in paſcha · tñ ꝑ hnon dat licentia remanendiin perõvſc ad hoꝛam illã. Sicut dicit archidi· de pe. di.v in pnia. Sed bene ecẽia ꝓuidit ne ali cui caudat᷑ iugreſſus ecckie vel ſepultura ante vnũ annũ ſicut facit poſt annũ· Tene tur ergo pctõꝛ cõfiteri freq̃nter. qñ habet opoꝛtunitatẽ ⁊ poſſibilitatẽ Hã ßᷣm archi. depe. di ij. Ille rer. Duiliber tenet᷑eſſein — tali ſtatu in quo pnĩ ſempꝑ eſt in moꝛa. et ideo cum detinet alie⸗ num. ſemꝑ auget petm̃. Tenet᷑ aũt qͥcon fiteri citius qᷓʒ in. xl.in qᷓ̃ttuoꝛ caſi. Pꝛi⸗ ⸗ mo ratione ſacramẽticũ cundo rõne periculi moꝛtis. Tertio rõne no pniam agat ⁊ pcœtm̃ ſibire mittatur. Ecẽi.v. ctõꝛ eni eſt ſicut furqͥ cu vult cõicare. Se cðſcientie· qů dictat ſibi eſſe conſitendum. 1 * 2— — Quarto rõne dubij vt ſi nonſ ſtea habere cõfeſſoꝛem quẽ nüoſebte opoꝛtet cõfiteri. Sicut ecõuerſo põt di ferre cõfeſſionẽ ſiſperat tempꝰ deuotivel cõfeſſoꝛeʒ credit pre diſcretioꝛẽ quẽepe/ ctat. Ita di Johes de lignano.⁊ redecꝭ mo debet eſſe ſecreta. ſiue ſint occulta pec cata ſiue manifeſta ſemꝑ debet eſiſare, to vt dic Criſo. ⁊h tam qͥ ad conſitentẽqᷓ etiã cõfeſſoꝛẽ. Quartodecimo debet eẽ 6 cuſans vt homo nõ excuſet ſenecpã fu⸗ um ·de pe.· di. iij. Illud vero. Quintodec mo debet eſſe feſtina Ecẽi.v. Ne turdescõ nerti ad dñm. Sedecimo debeteſſepara⸗ ta ad obediendũ. ſcʒ ſacerdoti. depe.diy cõſideret. Etdiẽ Bonauẽtura Mtalpec⸗ cat moꝛtaliter qͥ non acqeſcit rõnabili con feſſoꝛi. He ſunt ergo bone cõditiones con feſſionis. quas qͥlibet debʒ ßuare. Deinde dicenduʒ eẽr de effectu cõfeſſõigqᷓʒytiis ſit. Sed de k in pᷣcedẽti ßmone ſufficiẽter dictum eſt. vnð ibi recurratur. quia ibiple ne de hoc poſitum eſt. b — in verbis pmil ⸗ Siri tertio ſis tangit᷑ tertia ꝑs pnie.ſcʒ ſatiffactio oꝑis. diuine indignati⸗ onis placatiua. Cñ ðꝛ. ⁊ admirate ſůtr⸗ be. Inter alia mirabilia dei ſatis mirabi⸗ le eſt videre hoĩem cõuerſuma pctõad de um.cum vt ſic de filiodiaboli fit filius dei. Sed mirabiliꝰ eſt talẽ videre ſatiffacientẽ pꝛo pctõ. contemnentẽ delectabilia. axe⸗ tentẽ triſtiaꝛ grauia. Wagna ßadmiratio cõtempꝰ.glie deſpectꝰ ſeckariũ occupatio nñ ſegregatio ⁊ terribiliũ ꝑpeſſio vt dict Lriſo. Et ideo merito ĩa ſatiffactio ois ꝓpctis volũtarie aſſũpta inducit ſtupoꝛe ⁊dmirationẽ. Deq̃ ðꝛ in tbemate· Ag mirate ſunt turbe. ſuꝑ eo ꝙpctõꝛ doletin ↄtritiõe loquit õ ſe in cõfeſſioneet bonis oꝑibus inſudat in ſatiffactiõe hꝛo bꝛe/ uiter ſciendũ.ꝙ; qͥlibet accedens gdſucm pnĩe dʒ hre iſta q̃ttuoꝛ Pꝛio oſit obe⸗ diendicõfeſſoꝛi fuo in oib. Schopoſi nõ peccãdi. Tertio nõ ſolũpoſitũ dimit⸗ tendi mala.ſʒ etiaʒ opandibona· Duaro ꝓpoſitů ſatiffaciẽdi qꝛ ſatiffactioẽ bs pn⸗ Juxta illud in pẽ · Dij ego in fagelah fatꝰ ſum. Iſta aũt ſatiffactio cõſi ſcʒ in ieiumio· ofone ⁊elemoſina Hãnd Biero. Jeiunio curant᷑pœtã carniſ. ofont pctã mentis· elemoſina pctã cupiditatiã⸗ ſttĩtrh mmer märu muh ntißpn mmiimtff itiniskt ſwuufno iſicheni Liſntti nhichihn niinnul miin wicmzun noünrii iterefimt Vominica Vcu Ouicd enĩ eſt in mũdo. aut eſt ↄcupiſcen tia carnis · aut ↄcupiſcẽtia oculoꝝ autvite ſupbia.ſ. Joh.ij. Ideo tria debent eſſe re ⸗ media ſatiſfuctoꝛia qͥbus placaret᷑ diuina offenſa. ſꝛimo ð requirit᷑ieinniũ. Sicut eni videmus ꝙ infiriis nõ dat᷑ card groſ ſaaut vinuʒ inebꝛians.ſed datur eis ſim⸗ pler dieta.ſ.panis? aqua. Ita infirmis ſpi ritualiter·⁊ maxime infirmãtibpctõ luxu rie dandũ eſt ieiuniuʒ ⁊ parcitas cibi.vt in no peccauerũt puniant. Saß̃ · xi. Vnde Zotb taliby dicit. Nolite inebꝛiari vino in quo eſt luxuria Epß.v. ⁊ ſaluato? Au.txi. tendite inqͥt ne grauẽtur coꝛda vr̃a cra pula? ebꝛietate. Sicut aũt videmꝰ ꝙ infir mis de qͥbus deſperat᷑ oĩa ↄcedũtur deli⸗ cata.illis vero de quibeſt ſpes ſubtrahũ/ tur. Sic facit deus pctõꝛib· Hã cũ eis in ↄfeſſione ꝑ ſacercotes imponit abſtinẽtiã ciboꝝ delectabiliũ.ſignum dat ꝙ ipe vult eos ſaluare. Eñ Johel ·ij. ðꝛ. Lonuertimi ni ad me in toto coꝛde vr̃o.in ieiunio ⁊ le ⸗ tu?⁊ planctu. Et ſequit᷑. Quis ſcit ſiouerta tur ⁊ ignoſcat deuſ. Sed certe młti in hac abſtinentia decipiunt᷑ nã quidã abſtinent a carnib. Sed tñ pᷣparant eis loco carniũ ita delicata.q̃ ſunt ⁊ difficilioꝛis pᷣparatio/ nis ⁊ pꝛecij maioꝛis. Et iſti multũ errant. Bã m Zugꝰ.in mone de aduentu.non ẽ hocſuſcige abſtinentiã.ſed nutrire luxuri am. Blij ſunt qͥ ⁊ſiabſtinent a carmbo⁊ de licatis piſcibo tñ ſtomachũ onerãt viliby le gumibo ita vt ad illicita ꝑtrahãtur.vt dic VBiero.in epla ad furiã. Alij ſũt qͥ ꝑ abſti⸗ nentiã carnis ita coꝛpus debilitant ꝙ po/ ttea reddũtur inabiles ad bona oꝑa exer⸗ cenda.⁊ hec eſt fatuitas.cũ non caro extin/ guenda ſit.· ſed vicia repmenda. vt dic Bre go.lib · vrx moꝛal · Sed h quero vtruz illi qui ſic ex abſtinẽtia infirmitates incurrũt beccãt moꝛtaliter. Ad qͥd rñdeo ꝙ ᷣm Zu gu in glo.ſuꝑ eplam.j. Thimo.iij. ca. deuſ vult ſibi ſeruiri pꝛudẽter vt nõ nimietate debiles fiant.⁊ poſtea medicoꝛũ ſuffragia reqͥrant· Tñ nõ obſtat hoc ꝙaliqui ſeieiu nando debilitãt ⁊ ĩ infirmitates incurrũt. necↄtra dei voluntatẽ faciũt. qꝛ non natu ramdrnis intendũt debilitare ſed laſciui am. Gñ tales Eᷣm Boꝛrã ſuꝑ eplam pꝛedi ctam nõpeccant.dũ tñ debitũ modũ non excedunt. Mz Brego. repꝛobat talẽ abſti nentiã. verũeſt ſiſit incõſiderate facta etſi ſit nimia. Hinc dicit Aplus. Rõnabile ſit obſequiũ vñ̃m. Rom̃ · xij. Sunt ⁊ alij peio ⸗ res qͥ licet a cibis abſtinent nõ tñ a vicijs. ſed mens eoxꝝ inflata ſuꝑbia. ira.odio.⁊ ſic de alijs. Cõtra quos dicit Miero ad Ce⸗ lantiã. Quid vᷣtutis habet vinũ nõ bibere ⁊ira ⁊ odio inebꝛiari. Ettales ſiles ſũt de moniby quiby cibus abeſt ⁊ culpa adeſt. vt dicit Miero.ſuꝑ&mos. Sco reqͥrit᷑ ad ſatifactionẽ penitẽtis elemoſina.q̃ debet᷑ ab om̃iby qui auaricia peccauerũt.vt ſicil licite ↄgregata. licite expẽdãt. ⁊de mãmo⸗ na n faciant ſibi amicos Luẽ xxj. Vñ Thob.iiij.ðꝛ. Elemoſina ab om̃i pctõ 7a moꝛte liberat.⁊ nõ patit᷑ aĩam ireadte/ nebras. Sed aduerte ꝙ nõ de om̃ib illici te acquiſitis facienda eit elemoſina.ſed ſo lum de his q̃ nõ tenet̃quis ad reſtitutõeʒ. ſicut ſunt illa q̃ quis lucratꝰeſt dieb feſti⸗ uis vel ludis ꝓhibitisvel alijs fraudibus vel nunia cupiditate et auaricia habendi ductus· Vbi aũt quis tene ad reſtitutio/ nem.nõ faciat elemoſinã.ſed ante oĩa reſti tuat male ablata.vt in furto.rapina.vſura ⁊ſic de alijs. Sic fecit Zacheus Auẽ xix. Siqueʒ inqͥt defraudauireddo quadru⸗ — dimidiũ bonoꝝ meoꝝ do pauperi us. Ecce male acquiſita reſtituit.⁊ de bo nis elemoſinã fecit. Tertio ⁊ vltimo ad ſa⸗ tiffactionẽ reqͥritur oñ̃o debita.qᷓ deberſu perbis. vanegloꝛioſis.pompoſiſ.curioſis vt ſic in ſpiritu humilitatis ⁊ in coꝛde ↄtri to ſuſcipiant᷑ ad veniam Oꝛatio eni vt di⸗ cit Damaſcenus.nõ eſt niſieleuatio men ⸗ tis ad deum. Sicut ergo ſuperbus dum fuit in ſtatu elationis erectus erat cõtra deum. Sic modo humiliatus debet pꝛo/ ſterniante deum ⁊ eleuari ad placandum deum. Tunc aũt penitens humiliter oꝛat qui ſeĩm qa puluis ſit humiliter videt.q nihil ſibi virtutis tribuit. qͥ bona que agit eſſe de miſcia ↄditori agnoſcit. inqͥt Bre go · in lib· moꝛal · Multũ etiaʒ iuuat puri⸗ tatem oꝛationis ſi in omni loco. om̃item⸗ poꝛe nos ab actib temperemus illicitis.ſi ſemper ab ocioſis ſermocinationib audi⸗ tum pariter conſtringamus ⁊ linguam ca ſtigemus. Ita dicit Beda de templo Sa lomonis?7̃. Dominica Oculi.II. Sermo LI. v3 uertar in vo⸗ rł mum meam vnde exiui. Lu.xj. Sicut dicit beatꝰ Augꝰ.in qᷓ⸗ dam Omelia ſug Johem. Jeiunium ma⸗ gnũ ⁊generale eñt abſtinereab iniqͥtatibꝰ xab illicitis volnptatiwv ſeculi.· qʒ eſtperſe ctum ieiuniũ. Uñ pᷣm ip̃m. Tunc bene ie⸗ iumamus cũ ab illicitis abſtinemꝰ. Hecil ie.· Vult dicere Augꝰ. ꝙ adpfectũ ieiuniũ reqͥritur puritas ꝑfecta mẽtis ab om̃i ini⸗ quitate.qꝛ nihilꝓdeſt homini ieinnare et oꝛare ac alia religiõis oꝑa facere niſi mẽs ab iniqtate reuocetur. Picit Miero. de cõ⸗ ſe. di v· Hihil. Exquibptʒ ꝙ qͥlibet noſtr maxime iſto ſacro tꝑe abſtinendo a cbis. neceſſario debet abſtinere a vicijs. Ille eĩ bene ieinnat a cibis qͥ⁊ malicie actibus⁊ amũdi abſtinet ambitiõib.inqͥt Iſidoi. j. de ſũmo bono ca.xliiij ꝓter qð ᷣm ip̃m. a cibis abſtinẽt ⁊ pꝛaue agunt demones imitant᷑ quit eſca nõ eſt.⁊ iniqͥtas ſꝑ adeſt Eſtergo bmus effectꝰ huiꝰ ſacri ieiunij in nobis vei ſaltẽ debet eſſe. vt aĩa magiabſti neat a vicijs ⁊ ꝓpꝛia volũtate. vt diẽ Ber. Omis q̃ audit verba mea hec ſimilabitur viro ſapienti qͥedificauit do ⸗ ſug Lantica fmone. xxxviij. Sed qꝛ mihil pꝛodeſt abſtinere a malo mſietiam—. bonũñ eſt. Juxta illud Pð · Decina a malo ⁊ fac bonũ. Et Iſa.j. Duieſcite ꝑuerſe age re. diſcite bene facere. Jõ poſtq; hõabſti⸗ nuerit a vicijs. neceſſe eſt vt nõ ocio toꝛpe/ at. nec negligẽtia tepeſcat. ſed continue ad queq; bona manũ ponat·⁊ coꝛ ſuũ dirigat Zilioquin ſi ocio reſolurꝰa bono opꝑe deſi⸗ ſtat. domũ ↄſcientie ſue facit vacuã in quã diabolus faciliter intrat.⁊ multo grauius poſt dimiſſaʒ culpã hoĩem vacantẽ? ocio⸗ jum poſſidetqᷓ; ante poſſidebat. Dibo igit᷑ nuper ↄfeſſis ⁊ nouit ad de poſt ppetra⸗ tas culpas ↄuerſis.timendũ eſt ne ſiocio⸗ ſiinueniant᷑a demone grauiꝰ occupent᷑.et illud qð olim iudeis ↄtigit audire merean tur ſcʒ verbũ durũ ⁊ amarũ thematis. qð dicit diabolꝰ om̃iby ocioſis. Reuertar ĩ do mum meã vnde exiui. Verbũ iſtud tangit illos qͥ poſt remiſſionẽ pctõꝝ. nihil boni fa ciunt. vel qͥ in granioꝛa pctã recidiuãt.qͥs diabolus ðꝛ grauꝰ poſſidere. Vtrũq; er⸗ go iſtoꝝ cauendũ eſt nob hodie. ne videli⸗ cet⁊ ocio toꝛpeamus ⁊ in pctã pꝛiſtina re⸗ cidiuemꝰ.ne maioꝛi nũero demonũ poſſi⸗ deamur plus qᷓ; ante ⁊ Pꝓpter ingratitudi nem.Et giñvt ait Berñ ſup Lanti zmo⸗ . ne.xliij. Anĩa q̃ iam non in cameambulgt ſedin ſpiritu · domꝰ dei efficitur. inotem/ plũ ſpůſſancti Juxta ilud pii. Templij dei ſctm̃ eſt qͥd eſtis vos. Ideo puidendi eſt homini. vt ſi velit effici vera domuse habitatio dei.⁊ repellere a ſe ſocietatẽ di boli.ne ad eam reuertat᷑.ↄſcientii edi⸗ te ⁊ debite diſponat maximeß ſacrotem/ poꝛe vt eã toto anno habitaculũ deiern diaboli faciat. Ad qͥd quidẽtria ſunt ſaria q̃ in verbis hmnil fundanda. Scðo quõ oꝛnãda. Tertioaq quẽ vſum ſeu actuz ſit deputanda. Debet igitur domꝰ ↄſcientie nre habere ſolidum fundamentũ. decns oꝛnamentũ⁊ bone⸗ ſtum actum. 8 ri im in yerbisßnt Sri pAmo ſis circa donmn ſcientie ↄſiderandũ eſt quõ ſit fundand vt habeat ſolidũ fundamentũ· Debetaůt fundamentũ ↄſcientie fundari ſuꝑſolidʒ doctrinã. Sicut dicit ſaluato? Wath vi Om̃is qͥ audit verba mea hec⁊ facit eag mum ſuã ſupꝛa petram. Petra gũt eſtdo ⸗ ctrina xp̃i.qͥa petra erat vpᷣs j. Loꝝ x. Su per bancergo petrã edificguit ecceſisʒ ſu am ⁊ↄſcientiã cuiuſlibet. Eſt auteʒ ↄſcien/ tia m Damaſcenũ.lex intellectnoſtri V ßᷣm magiſtrũ in cõpendio li ijca.lijeſtco⸗ gnitio ſuiip̃ius. Et ↄſtituitur ſeu integra⸗ tur ex tribſcʒ ex accuſatione preritoꝝ pec catoꝝ.ex remurmuratõne pᷣſentiũ. ⁊ule la futuroꝝ. ñ ergo quis accuſatſe deß⸗ teritis. remurmurat de pᷣſentibafucr cauet.tunc habet integrã ↄſcientia; · Sed qa iſta nõ poſſent bene ſtare nec diuduri⸗ re niſi haberent aliquod ſundamenti⸗ 55 iſta om̃ia debent fundariin voctrinacht ſtim quã debent regulari. Summequ cauenduʒ eſt ne iſta domus errohe ſitfa⸗ bꝛicata vłnimis larga vel nimis ſtrica qt om̃e qq fit cõtra ↄſcientiãedifict ad ichẽ nam. xxviijq.ſ. Erhis·⁊ Roma Vñſicu dicit obertꝰ Voigot ſuꝑlib· Siß· dÿ⸗ viij· Conſcientia plusobligatqᷓ pꝛeœp pꝛeiari. Sicut habetur expꝛeſſe de ſenn tia ercõmunicationis. Indſ itioni. Eton nis conſcientia ſiue in ꝑſe malis ſiue w⸗ diferentip obligatoꝛiaẽ Nuiauonh is ſunt ↄſideridz. Pꝛimo qͥdem quõ domꝰ cõſcientie nieſt uipewpli iunſthct mimuni muinAn iini gwihm inimm witmwe nmuht uubeetfm uchitinn nsqhein napduns min ti nrd in — — — 8 8 8 A. 17 — Dominica Peuli alib veniens dtra dſcientiã. facit cõtra 3 hdc credit ↄtra legẽ eſſe ⁊ phibituz · Eñ diatgloſa in dicto anone Ex his. ꝙom neqðfit cõtra ↄſcientiã pᷣcepti vel ꝓhibiti onis edificat ad iehennã. Ex quo ptz vlte rius Em glo.ibidẽ. ꝙſiplus comedãqᷓ; de beam qᷓ;uis eſt ↄtra ↄſcientiã.nõ tñ pecco moꝛtaliter. xxx. di.. Criminis vbidi Au gꝰ.⁊ſunt verba ſua in li. de purgatoꝛio· ꝙ quotiens qͥs accipit plusde cibo qut potu qjz neceſſe eſt. venialiter peccat. qð glo.in⸗ telligit. qñ nõ accipit ex contemptu ſed ex caſu.⁊ nõ ad ingurgitatõnẽ. Alias eẽt moꝛ tale.iiij. di. Deniq;. Et ex hig iam patet ꝙ omne qð fit contrapſcientiã · diuerſimode obligat ad iehennam.qꝛ qñq; venialiter. ñq; moꝛtaliter. Si ergo recte debet iſta domus fundari.tria ſunt ili cauẽda. Pꝛi⸗ mo ne ſit nimis larga ⁊ ampla.qa talis ge⸗ nerat pꝛeſumptioneʒ.⁊ ſepe dicit malo bo num.ſepe etiã ſaluat damnandũ Scðoꝓ videndum eſt uli ne ſit nimis bꝛenis ⁊ ſtri cta.qꝛ talis generat deſperationẽ⁊ ſepe di cit bono malũ.⁊ damnat cũ hoc ſaluandũ Sit ergo ↄſcientia talis ꝙ nõ faciat aliqͥd cõtra pꝛeceptũ diuinũ necfacere intendat 2ſit in talipoſito ꝙ licet faciat aliquid de quo dubitat an ſit faciendũ vel non.liben ter tamẽ faceret.⁊ nõ obmitteret illud qð a ſciret placitũ deo. Tertio ꝓuidendum eſt ne hanc domũ fundet quis ſuꝑ aquasvo/ luptatis.vel ſuꝑ arenam cupiditatis. qꝛ ta lia fundamenta nõ ſunt ſolida Poſtqᷓʒ eni auerint venti. venerint fumina ⁊ deſcen derit pluuia.cadet hecdomus. Qui non fundat bene ⁊ firme ↄſcientiam ſuã in do⸗ ctrina chꝛiſtiſtatim unminente temptati one carnis que intelligit per pluuiam.vel terrene cupiditatis. que ꝑ flumen.vel ſuꝑ/ bie. que ꝑ ventũ intelligitur.anihilatur et ſubuertitur temptationib ſuccumbendo vt exponit Boꝛra ſuꝑ Watß vij. ca. — 1 in verbis pꝛe D ſecũdo Au— mum ↄſcientie ↄſideranduz eſt quomõ ſit oꝛnanda ⁊ decoꝛanda. Sed quig nihil po teſtoꝛnari niſi pꝛins purgetur. Vnde ↄſci entia debet pꝛius purgari poſtea oꝛnari. Slcut etiã dicit euangeliũ. Inuenit eam ſcopis mundatã ⁊ oꝛnatã. Ideo pꝛius vi⸗ dendũ eſtqᷓliter iſta domus ſit purganda. Purgamẽtuz at huius dom eit frequẽs nit niſi venialia que ſcopebat. confeſſio·q̃eſtq̃ſi ſcopa huðꝰ domus. Ad qnuã totiẽs eſt ↄfugiendũ qjtiens nos aliq̃ pꝛaua cõmiſiſſecognoſcimus. De hac ſco pa ðꝛ in s rxriSrercitgbar? ſcopebã ſpiritũ meũ.ſꝑ ↄfeſſionẽ. Exponit Inno. id eſt purgabã in ↄfeſſione ab imundicijs pctõꝝvenialiũ q̃s attrahit ſpiritus. Vere iſte bene domũ ſuaʒ ſeruauit inue⸗ e moꝛtali bus enĩ nõ diceret.ſcopebam.qͥa non ſco⸗ patur lutũ de coacis vel foſſis ſed tenuis puluis de pauimento. Vnð hicðꝛ. Inue⸗ nit domũ ſuam ſcopis mũdatã ſcʒ q̃tidia narum ↄfeſſionũ ⁊ oꝛnatã yirtutibo · Nihil autẽ ſic hoĩem ad purgandũ ↄſcientiã fre quentius excitat.ſicut cognitio ꝓpꝛioꝛũ de fectuũ. Sicut enĩ qͥ darius⁊ diligentiꝰet ſepius inſpicit domꝰ alicuꝰ angulos.tan⸗ to melius purgat eos. Ita qui diligentiꝰ ſcrutatur defectus ꝓpꝛios eos melius cõ⸗ fitetur. Exq patet m Brego. xxx. lib.mo ⸗ ral. WM quanto q;s minus ſe videt.tãto mi nus ſibi diſplicet. Et qnto maioꝛis gloꝛie lumen percipit.tanto amplius rep̃henſibi lem ſe cognoſcit. Que autẽ ſũt homini cõ⸗ ſideranda ⁊ inſpiciẽda circa purgationem ↄſcientie dicit Mugo li.iij. de ania.c.ij. la videlicet vt cõſideres vnde venis. quo tendis.quomõ viuis.quid agis.qͥd obmit tis.q̃ntum hodie pꝛoficis.vel quãtũ defi⸗ cis. quibyaffectibfrequẽtius tangeris. vł quiby temptationibus a maligno ſpiritu gcrius impugnaris.nec ſolum attẽdas qᷓ⸗ lis ſis.ſed etiam q̃lis eſſe debeas. Hecille. Sed heu quis noſtrũ eſt qͥ talia diligẽter conſideret.qui confeſſionem ſuam cum ta li conſideratione diſcutiat. qui eam cuʒ de bitis circũſtantijs faciat. In conſeſſiõe ſi⸗ nidem peccatoꝛẽ opoꝛtet conſiderare ᷣm Zugan li.depe.vtↄſideret qᷓlitatẽ crimis in loco. in tꝑe.in ꝑſeuerãtia. in varietate ꝑ⸗ ſone.⁊ qᷓli hfecerit tẽptatõe ⁊ ip̃ꝰvicij mul tiplici executione. de pe. di.v. ↄſideret. Als aüt cõfeſſio alit facta.potꝰeſt ſimulatio fi⸗ ij · de aĩa ca.xx dicit eã vulpinã cõfeſſioneʒ ideo.qa eſtficta. bꝛeuis. rara? tepida. Re⸗ fert Duidiꝰ li.viij. methamoꝛphoſeos.et Iſido.lixx. ethimo. ꝙ Dedalus fecit q̃n⸗ dã domũ cũ varijs vijs ⁊ ita ꝑplexis ꝙ nul lus eaz exire potuit ſine glomere.⁊ ilia do mus vocabatur laboꝛintus. qꝛ maximum v4 Bermo ſaboꝛẽ intus habuit. ⁊in illa domo indu/ ſit qddã monſtrũ. qʒ ex vna medietate fuit homo ⁊ ex alia fuit bos ·eg intentiõevt in ꝑpetuũ ibi paſceret᷑? nunqᷓʒ exiret. Sic fa cit diabolꝰ qͥbuſdã cõſciam ita ꝑplexaʒ di⸗ nerſis modis. nunc timoꝛe· nunc pudoꝛe. nũc negligẽtia nũc dilatione.⁊ ſic intus oc cultat monſtrũ.i.pctĩ mõſtruoſuʒ. vt nul lus cõfeſſoꝛ poſſit intelligere niſi cũ maxi⸗ mo laboꝛe. Et vere iſti ſunt mltũ fatui.qꝛ ptalẽ cõfeſſionẽ volũt abſcõdere pctm̃.qð tñ deo eſt notũ. Eõtra q̃s dic Zugꝰ· ſuper Jopem Omel· xlj· Quocũc; fugerit nõ fu git feipßᷣam mala cõſeĩa. nõeſt qͥ eat. ſeqͥtur ſe. ĩmo nõ recedit a ſe. pcœtiñ̃ enĩ qð facit in ⸗ tus eſt. Si vis a deo fugere ad ipm fuge. nõ latendo ſed cõfitendo. Cõfiteri potes. latere nõ potes ·⁊ Iſido.lib.ij. de ſũmo bo no ca.xxvi. dicit. M hõ om̃ia poterit fuge⸗ re pᷣter coꝛ ſuũ. Non enĩ põt recedere qͥſqᷓ; a ſeipᷣo. Vbicũq; enĩ abierit reatus ſuicõ ſcientia illũ nõ derelinquit. Quãuis enim pumana iudicia ſubterfugiat oĩs qͥ male agit. iudiciũ tñ ↄſcientie ſue effugere non põt. Nã ſi alijs celat qͥd agit. ſibi tñ celare nõ poteſt. qͥ plene nouit malũ quod geſſit. Becille. K Sed hic occurrit dubiũ Quare videlicet hoĩes hodie nõ diſcutiũt bene pꝛiam ↄſciam. nec pꝛios ↄſiderant defectus Id qð rñdeo.ꝙh eſt ideo.qꝛ piꝰ aliena facta ponderãt qᷓ; ꝛia. Juxta illud MWath. vij. Quid vides feſtucaʒ in oculo fratris tui.trabẽ aũt in oculo tuo nõ conſi deras. Uñ Pꝛoſper in li.ij. de vita ↄtem/ platiua dicit. Tamdiu qͥs pctã ſuaqᷓ noſſe ⁊ſlere deberet ignoꝛatqᷓ;diu ↄſiderat alie ⸗ na. M ſi moꝛes ſuos ad ſeip̃m conuerſus aſpiciat nõ requiritqð in alijs repᷣhendat. ſed quod in ſeipo lugeat. Et ideo Marci xiij. ðꝛ. Videte voſmetipᷣos · Duare auteʒ poies faciliꝰaliẽadiiudicãt qᷓ;xpꝛia di Ba nilius in Exameron lib.iij. M ideo diffici⸗ le eſt cognoſcere ſeiß̃m. quia ſicut oculus om̃ia alia a ſe ↄſpicit.ſe autẽ non videt.ſic dicit eſſe ⁊ de conſcientia.que acute aliena delicta ↄtemplans.tardioꝛ eſt erga ſuoꝛũ cognitionẽ pctõꝛũ. Sed adhuc occur⸗ rit foꝛtius dubiuz. vnde videlicet ꝓuenit iſta negligentia ꝓpꝛie diſcuſſionis ⁊ ↄſide⸗ ratio peccati alleni. Rñdeo m Breg xxxꝝj. libꝛo moꝛa. M hoc ꝓuenit ex ſuꝑbia⁊ ela⸗ tione. que coꝛdis oculuʒ ꝑ elationis tene⸗ bꝛas ertinguit. ex qua vt dicit Eri Wacth ꝓuenit cõmuniter bꝙ ii us cuſpã cito intelligit. ſuã auteʒ dific⸗ Quia homo in cauſa alterꝰtranquilũ b. bet animũ. in ſua aũt turbatũ. Perturd tio aũt coꝛdis nõ pmittit hominẽↄſiden re quod bonũeſt. Et ideo dicit Augi ij de ciuitate dei. M remotis obſtacuis in, ſane opinionis. ſcelera nuda iudicentnn⸗ da penſent᷑.nuda inſpiciant᷑ fallaciategini na⁊ vane laudis gloꝛie auferant᷑ apare bunt miſerie pcõꝝ. Exqͥbus om̃itpinfe⸗ ro ꝙ nullus meliꝰad cognitionẽ fuiperme nit q; qui humiliter de ſeſentit. Iſtudpg tet ꝑ beatũ Berñ · de· xij· gradib hunt⸗ tis. vbi ſic dicit. Humilitas eſt ᷣtus qᷓe⸗ riſſima ſui cognitione homo ſibimetiyi leſcit. Et Criſo · in ſuo policraticon lib ij dicit. Qui humilis ẽ coꝛde. indignioꝛcʒi alijs arbitrat. Ex quo dicto patet ꝙhõp humilitatẽ facile venit ad ſui cognitioneʒ ⁊ecõuerſo. Refert Macrobius iij. Qap pollo cõſultus a quodã que eẽtvia certiꝛ pueniendi ad beatitudinẽ. Rñdit. Site/ ipᷣm cognoueris. Vñ apud gẽtiles cõmu⸗ nis erat opinionis hoc dictuʒ. Hnotoſoli tos.i.cognoſce teip̃m.qð dicebant decelo deſcendiſſe put ait vohes policrarꝰlbij ca.ij. Hec eſt pꝛima ſcientia homis ſcire ſeip̃m.pꝛout dicit Berñ · ſuꝑ Lanticaſer mone. xxvj. Due quidẽ fcientig fᷣmipſuʒ nõ inflat ſed humiliat. Vnde Augꝰ liiij de ciuitate dei ca.j. pꝛefert eam om̃ibyſa/ entijs.⁊ Iſaac in lib. de diffinitionilvdict ſummã philoſophiam cognoſcere ſeißn. Poſtqᷓ; autẽ domus ↄſcientie nre ꝑſufic entem diſcuſſionẽ ↄfeſſionis fuerit můda ta⁊ purgata.extunc neceſſe habet oꝛnari decoꝛari. Dꝛnatus aũt iſte ſeu picturc ſiſtit in ſanctitate vᷣtutũ ⁊ iuſticia bonoꝛnʒ operũ. Juxta illud: pð· Domũ tuãdñede cet ſanctitudo. Et Lu.j. In ſctitate ꝛiuſti cia coꝛã ip̃o. ſeruiamꝰilii Hocẽqõ Iplus admonet di.ſ. Thet.iiijca. Sciqt vnuſq qʒ vas ſuũ poſſidere in ſctificatiõe? hono re.ne.ſ.inbonoꝛet᷑ aliq̃ turpitudie vidoꝝ⸗ ſicut faciũt illi de qin Pð · Hõciiboho re eẽt nõ itellexit. Duo ð reqrunt᷑ad oꝛnꝭ⸗ mẽtũ iſtꝰ domꝰſpuritaſmẽti iterioꝛ. ⁊ho neſtas ↄuerſatõis exrioꝛ. Refert&uglin 5 Julia.⁊.ij. retractarõnũ. clxv·ꝙ rerqꝙ⸗ Tipꝛi deſoꝛmis ſpecie thalamnz ſumi⸗ imyniinh hrrPin Unniſiphon mngh nimn m ſcit Dominica Peuli dit depingi pulchꝛis imaginibyt earuʒg⸗ ſpectu vxoꝛ ſua pareret pulchꝛã pꝛolẽ. Si cut hõ deberet ĩ mẽoꝛia ſua collocare pul chꝛas imagines ·i honeſtatẽ ↄuerſatiõis?⁊ puritatẽ ↄſciẽtie ſctõxpatrũ.vt ipᷣos inſpi ciendo ſilr faciat Dõ cũ fuerit.tũc ↄſciõtia nra erit domꝰ pulcherrima⁊ oꝛnatiſſima inq̃ libenter ne cet qͥlibet. cũ ſit ad inha bitandũ apta. Vñ Saß̃· viij· Intrans do mũ meã ↄquieſcaʒ cũ illa.ſ.ſapia·⁊ſeqͥtur. Ron eni habet amaritudinẽ ↄuerſatio illi us.nec tediũ ↄuictus illiꝰ.ſed leticiã ⁊ gau diũ. Certe ſiceſt ꝙ hõ nullibi melius quie⸗ ſcit qᷓ in ↄſcia ſuã bona. Alibienĩ quieſce⸗ re nõ põt in bonis exterioꝛib quia diuitie ponoꝛes. voluptates habẽt amaritudinẽ. ⁊tediũ generãt ⁊ faſtidiũ ⁊ ſatietateʒ. iaqꝙ homo illud qʒ pꝛius optauit. iteꝝ faſtidit v ⁊otemnit. Ideo dic Rabanus in glo·libꝛl Sapie ca.viij M coꝛpales diuitie coꝛpus grauãt.ſpũales vero mentẽ releuãt.⁊ tan⸗ to magis eſuriunt᷑ q̃nto magi comedunt᷑. In illis apetitꝰplacet.experientia diſpli cet. Augent ſpũales delicie deſideriũ.q̃nto magis ſumunt᷑ auidius amant᷑. Becille. Eandẽ ſnĩam ponit beat? Bre. In talter⸗ go loco bonũ eſt qeſcere. Sed qꝛ parũ va ſeret purgatio ⁊ oꝛnatꝰ iſtius domꝰ niſi be ne cooperiret. ideo cooperimẽtũ eweſt ho neſta exemplaritas ↄuerſatiõis exteriorꝭ vt qͥlibet illud qð habet interi in ↄſcia ꝓfe rat exteriꝰ in ↄuerſatiõe alioꝝ ad exemplũ Jurta ilud Wath · v. Sic luceat lur vña coꝛã hoibo vt videãt opera vr̃a bona ⁊ gio rificent patrẽ vñ̃m qͥ in celis ẽ. Eth eſt qð 5 Math x Oð in aure auditi pᷣdicabitis ſuptecta.i.ſuꝑ honeſtã ↄuerſationẽ. Sic⸗ gʒ patet ſcõm quõ hec domus ↄſcie nf̃e de bet oꝛnari.purgari? operiri ad laudẽ no/ minis xp̃i. D ꝙoſiderandi ẽcir Dix tertio ca pᷣmiſſa in quem vſum domus ↄſciẽtie nfe ſit deputãda.vt ſic habeat officiũ ⁊ actũ ſeu opus honeſtũ in ſe.Exquo enĩ eſt domus purgata.oꝛna ta⁊ bene cooperta.nõ licet in ea qͥcqᷓ; pꝛa⸗ uiaut inhoneſti agere. Unde dñs de do/ mo ſua eiecit ementes ⁊ vendẽtes boues: oues ⁊columbas di. Auferte iſta hincqᷓſi dicat.nõ licet talia officia ⁊ tales actus in domotamegregia exercere. Siceſtð do⸗ mno ↄſcientie noltre cum ſit habitatio ſpiri nio. Et Brego. ſug tuſſancti.nõ licʒ in ea aliqͥd aliud exercere qᷓ; quod ↄcernit honoꝛẽ ſpirituſſancti? ſa lutem noſtrã. Pꝛo quo ſcienduz ꝙ ↄſcien/ tia noſtra habet multiplex officiũ honeſtũ ſeu actum multiplicẽ nimis vtileʒ. Sicut enĩ in domo bene recta.quattuoꝛ perſone ↄſueuerũt deputari ad ſingula eoꝝ officia Fam vna deputat᷑ vt accuſet om̃es tranſ⸗ greſſoꝛes in domo inobediẽtes patrifami lias. Secũda deputat᷑vt releuet om̃s de ⸗ fectus qͥbus vident᷑ oppꝛimi in domo ha⸗ bitantes. Tertio vt ↄſeruet om̃es poſſeſſi ones ſub bona cuſtodia. Et quarta vtvlci ſcatur om̃es iniurias in alterutruʒ cõmiſ⸗ ſas. Sic eſt de domo ↄſcientie noſtre. que eſt accuſatrix pꝛaue tranſgreſſionis. rele⸗ uatrix noſtre depꝛeſſiõis.⁊vindicatrix fra ce ꝓfeſſionis ſeu ꝓmiſſionis. Pꝛimo igit᷑ ↄſcierntia eſt accuiatrix pꝛaue tranſgreſſio nis. Juxra iliud Roma.ij. Teſtimonium reddente illis ↄſcientia ipᷣoꝝ.⁊ inter ſe in ⸗ uicẽ cogitationũ accuſantiũ. Iſtũ accuſa⸗ toꝛẽ maxime debemꝰtimere. Nam vt diẽ Seneca in libꝛo de moꝛib. Nullũ ↄſciuʒ pctõꝛũ tuoꝝ timueris magis qᷓ; teip̃m. ⸗ lienũ enĩ potes effugere.te nunqᷓʒ. Sicut autẽ caritatiuus accuſatoꝛ pꝛimo coꝛrigit ad partẽ.⁊ ſi nõ emendauerit extunc pub⸗ lice ꝓclamat eum vtðꝛ WMath. xxij. Sic ↄſcientia noſtra pᷣmo ſecrete h in pᷣſenti vi ta nos arguit. ⁊ ſi nõ emendabimꝰ vitã no ſtram. extunc in generali iudicio ꝓcama⸗ bit. Et ideo.j. Coꝝ.xi. Si noſmetipᷣos iu dicaremꝰ nõ vtiq; iudicaremur. Cũ iudi⸗ camur a dño coꝛripimur vt non damne⸗ mur. Scða ↄſciẽtia eſt releuatrix nñ̃e de⸗ pꝛeſſionis. In om̃i enĩ dep̃ſſione vel tur⸗ batione terrena.ſingularis ↄſolatio ẽ ↄſci entia nr̃a bona.ij. Coꝝ.j. Blia nr̃a hecẽte ſtimoniũ ↄſcĩe ne. Vñ Ambꝛo. in li.de of ficijs dicit. Bene ſibi ↄſcius falſis non de bet moueriↄuicijs. neceſtimare plꝰ põde⸗ ris in alieno ↄuicio 3 in ſue ↄſcie teſtimo Ezech. Omelix. diẽ. Quid ꝓdeſt ſi om̃es te laudẽt.⁊ conſcĩa te accuſat.aut qͥd obeſt ſi oẽs derogẽt ⁊ cõſci entia te defendit. Pꝛopt qð Aug. ſcribẽs cuidã manicheo diẽ ita. Senti de Iugu⸗ ſtino qͥcqͥd velis dũmõ ſola me cõſcia Io⸗ culis dei nõ accuſet. xj.q.iij. Senti. Vnð ſicut liber ſine accuſatiõe eſſe nõ põt. queʒ ſola que interius iudicat cõſcia accuſat.ſic int accuſatiões. vt dic̃ Bre. Vicẽ qð Aug. ſuadens cuſtodire cõſcientie innocẽtiã. ſu per Pð· xxxvi ſic ait. Euſtodi intꝰ innocẽ⸗ tiam tuã vbi nemo oppꝛimit cãm tuã.pᷣua/ lebit in te falſum teſtimoniũ.ſed apud ho ⸗ mines nunqᷓd apud deñũ valebit. bicau ſatua dicẽda eſt qñ deus iuder erit. aliꝰ te ſtis qᷓ; cõſciẽtia nõ erit. inter iuſtũ iudiceʒ? cõſcientiã tuã noli timere niſi cauſaʒ tuaʒ. Bec Augꝰ. E Sedh occurrit dubiũ RExquo eni. vt dictũ eſt.h homo nõ debet timere detractiões hoĩm dũ ſe ſentit in cõ ſcientia innocentẽ. Querit᷑ vtrũ ꝓpter cõſci entiã ſit ꝑdenda fama.⁊ videt᷑ ꝙ ſic. qͥa di⸗ cit rego · ad Conſtantinũ ep̃m mediola nenſem xi.q.iij. In cũctis q̃ in hac vita ad nerſa ꝓueniũt ſola eſt ſicut noſtis om̃ipo⸗ tentis dei diſtrictio penſanda atq; ad coꝛ pꝛiũ ſemꝑ recurrendũ. vt nulliꝰ ibilingua implicet vel repᷣhendat vbi cõſciẽtia nõ ac cufat. Bec ille.⁊ glo.ibi dicit. Mpter nul lius linguã credat ſeqͥs reum. Sed in cõ⸗ trariũ eit Zugꝰxij. q.j.noli. vbi dicit ꝙ nõ ſolũ nobis eſt neceſſaria cõſciẽtig nf̃ pꝛo/ pter nos ßʒ etiã famapter ꝓinqͥs. Ad qð rñdeo ßᷣm glo.c. Sentixi.q.iij. M qñ ſu⸗ mus inter tales qͥ parati ſunt imitari? nõ repßᷣhendere facta nr̃a netales coꝛrũpamꝰ exemplo ño. niti debemꝰ yt fama nf̃alu⸗ ceat coꝛã eis. Sed ſi ſumꝰ inter tales qui parati ſunt nos rep̃hendere· tũc ſufficit cõ ſcientia. Vñ Wacth.xv. xp̃s dixit diſcipul Sinite cos.ceci ſunt⁊ duces cecoꝝ. b eſt ꝙꝙin iſto caſu vt dicit Robertꝰ Bolgot ſu⸗ per lib. Sap̃.ca.viij. Intantũ pponderat onũ ↄſcientie bono fame ꝙp ſalute ↄſci⸗ entie perdi debet bonũ fame cum gaudio vbi neceſſario alteꝝ opoꝛtet obmittere. v Seneca.lxxxiij.epla dicit. M nemo plus valet eſtimare virtutem in hoĩe qᷓ; quiꝑdi dit famã hoĩm ne ꝑderet ↄſcientiaʒ.· Vult dicere ꝙꝓ ope virtuoſo exercendo etiaʒ ꝑ mediã infamiã eſt ꝓcedenduʒ. Sicq; ptʒ ſolutio dubij. Tertio ↄſcia eſt ↄſeruatrix bone poſſeſſionis. De qͥ dicit Berñ. Sa/ nů vas ↄſcientia ⁊ ßᷣuandis ſecretj idoneũ nullis patens inſidijs. nullis violẽtijs ce⸗ dens. vtpote nec manu necocul acceſſibit Quicqͥd in eã poſuero· ſecurꝰ ſum · kuabit viuo reſtituet defuncto Bec ille Pꝛopter qð BMolgot cõparat eam carte in qua meri Hermo LI liber eſt quem ʒſciẽtia defendit. liber etiã ta nr̃a ſcripta ſunt· ꝑ quaʒ aſſecurammn pᷣmio paradiſi.j. Thimo · ſ. Finis— caritas de coꝛde puro ⁊ↄſciẽtia bona. Ec⸗ cefinis ſcʒ pꝛemiũ vltimatuʒ ꝓp̃cepto de bitum.vñ ↄſcientia eſt ficut pullegiuʒ ſup aliquã hereditatẽ qð eſt bene ßuandũati neis ⁊ verinib. qð etiã ſepius eſtreuiden/ dum ⁊ purgandũ. Illud fecit Pauꝰ Ac xxiij. Studeo ſine offendiculo ↄſciaʒha bere ad deũ. Quarto ↄſcientia eſt vindic trix fracte ꝓmiſſionis. Oñ̃es ſiqͥdẽxpu⸗ ni pfeſſi ſunt fidẽ ſeruare deo et eꝰpceyt implere. Ideo qͥtiens hoc infringãt cſci entia nõ ſolũ accuſat ſed etiãyindicatmot dendo ⁊ pungẽdo. iubta illud Pꝛouerxij Eſt qͥ ꝓmittit. ⁊ qᷓſi gladio pungit᷑ↄſciitu. Eſt qui pmittit⁊ nõ implet. Et vere mai pena eſt remoꝛſus ↄſcie in pctõꝛe quiſen per timet penã ſibip peccato debitʒ ne ſolũ timet debitã penã ſed etiã multoma ioꝛem qᷓ; actualiter ſibi infert. Jurtailud Saßp̃· tvij. Frequẽter enim p̃occupatpel ſima redargnente ↄſciẽtia⁊ ſequit· Sen per enim pᷣſumit ſeua ꝑturbata cõſcienti. Vbi dicit olgot. Miniqui ſepe pᷣocu⸗ ant.i.pᷣconcipiũt peſſima.i maximepena hia eis inferenda.redarguente eos ↄſcien tia. que indicat ſibi maioꝛẽ penam deben q; actualiter infertur. Miere. i Arguette malicia tua. Vnde Augꝰj. ↄfeſſionũ dict Juſſiſti dñe ⁊ ſiceſt vt ſit ſibi pena inoꝛi⸗ natus animꝰ. Et Augꝰ.in libꝛo de verain nocen.lib. ix.ca.xix. Nulle pene grauioꝛes ſuntqᷓ; male cõſcientie. in qua cũ nõ babei deus. ↄſolario nõ inuenit᷑. Eſtaũt mulnʒ mirabile ꝙ q̃ntũcunq; pcrõꝛ ab alijs iuſt indicatur ⁊ innocens. nihilominꝰ tamẽcð ſcientia ſua eum moꝛdet? toꝛquet vwignů ſupplicio indicat. Vnde dicit Juuenalis lib· v. ſiceſtð ↄfeiẽtia ſiẽ fuit antiquit de iudice. qui cum aliquem iudicredebu it dignum moꝛte. miſit in vꝛnam lapilos nigros.⁊ eos effudit coꝛaʒ populoſicte⸗ um oſtendit eſſe ↄdemnandũ · Duqdoau⸗ tem debuit hominẽ innocentemliberate effudit albos lapillos in teſtimoniiin⸗ centie. Ex hoc dicit Juuenalis· Mqᷓhl gliquis conſcius ſue malicie euadat iuo cium iudicis.tamen a ſeipſo condemns tur et dignus ſupplicio iudicatui Etideo diẽ Seneca in ib. de moꝛiv· Malaꝰd ſepe tuta ẽ ſecura nuni;· Eſt añt ſceni wintin maümn niinnt Runin nm lu ini hntm ihün in Bominica Aetare enihñtↄſcientiã dilatatã. alij infirmã. alij turbatam ſeu leſam. alij cauteriatam ſeu ſignatã Dilatatã ↄſciam hñt illiq nõ pon⸗ derant niſigrauia pctã.⁊ iſtoꝝ ↄſcia eſt ſiẽ rethe hñs lata foꝛaming. vbi nõ cõpꝛehen dunt᷑ niſi magni piſces ſed parui euadunt. Sic tales nõ ponderãt ocioſaverba vłiu ramenta vel mẽdacia. niſi eſſent coꝛã iudi ſ cevel nili grauiter offenderẽt primnʒ. pud itos nulla ſũt yenialia Woꝛtalive⸗ Nnnn ro raro niſi groſſiſſima. q̃ damoꝛe pli eis Soiu innoteſcunt. Alij hñt ↄſciam infirmãꝑ op poſitũ.qͥ nõ ſolum magna ſed etiã parua? mn minima grauit ponderãt.⁊ de nõ pctõfa⸗ i ciunt perm̃. ⁊hecoſcia freq̃ter gtemptari n one diabolipuenit. qͥſic inducit hoĩes ad ii poren merdtixit heremita.qͥ omnẽ feminã videns deſpicie F bat ⁊ poſteã ſpuebat cum tñ femina nõſit malũ in ſe niſimale ↄuerſanti. Tales ſunt erã illi qͥ pectere caput in ſabbato dicunt — — dllo die. Zilij ſunt qͥ hñt ↄſcientiã pturbatã tn vt ſunt illi qͥꝓpter pctã cõmiſſa deſperant. ptra qͥrũ ↄſciam nihil ita efficaxeſt ſiẽ me/ n ditatio vulneꝝ xp̃i.yt dic̃ Berñ. ſuꝑ an/ en n. ᷣmone lxiij. lij ſunt qͥ hñt ↄſciam cau⸗ n teriatã. vt ſunt illi qͥ ponderant parua.ſed an de magnis nihil curãt ſiẽ phariſei fuerũt. kdiern colentes culicẽ cameluʒ autem glutiẽtes. Wathxxiij· hoceſt obſeruãtes mima. ne/ a gligentes maxia. ᷣm ꝙ exponit ꝛige.⁊hi nen ſuntveri hypocrite. vt diẽ Spls.ſ. Thim̃. n tij · In nouſſimis inqͥt dieb exurgẽt qͥdã epirie eanteriatã hñtes ↄſcientiã. Voꝛra.i.coꝛru — ptam cũ erroꝛe doctrine.qᷓ; culpe q̃ʒ etiaʒ — pcupiſcẽtie. Iſti ſunt ſignati cauterio dia bolt de q poẽxij. Iſti om̃es hñt ↄſciam oo erroncã⁊ ira domñ male fundataʒ peius A edificgtã.⁊peſſimeoꝛnatã imo defoꝛmatã —. F Sed divnde ꝓuenit iſte erroꝛ cõſci⸗ —— inoꝛãtia. qñ hõ neſcit qͥd eligendũ ſit vel ſmircnin⸗ quid deckinanqũ. Deh ðꝛ.ij·Paral xt. Lñ W notamus qᷓd agere debeamꝰ hoc ſolum . onl babemꝰ reſidui vt oculos nñ̃os dirigamꝰ n adte. So ex negiigẽtia. vt cum qͥs negli se gi ciam ercutere. vel ſi neſcit ſe expedi⸗ et negligit tunceni ab alijs quererede⸗ bet. Terrioex ſupbia vt qñ qͥs ñ humiliat intellectũ ſuũ.ytſcʒ melioꝛiby⁊ ſapientioꝛi miln diuerſi diuerſas hñt dſciẽtias. Quidaʒ ꝑplexitatẽ peccãdi. Sicut legit᷑ de quodã eſſe pctm̃.⁊ tñ ducere fimũ nõ dicunt pct̃ mtum entie. Rñdeo ꝙ ex octo cauſis. Pꝛimo ex bus ſe velit credere. ontra qͥs Aplus ca ptinantes omnẽ iutellectũ in obſequiũ fi⸗ dei. Moc eſt dicere.ꝙ in credẽdis plus de bet hõ ↄſentire fidei qᷓ; ſibi.⁊ in agẽdis phꝰ alijs qᷓ; ſibi. Quarto ex ſingularitate qᷓ ho ⸗ mo ſenſum ſequẽs ꝓpꝛium non ↄfoꝛmat ſe alijs. nec ſequit᷑ vias cõmunes bonoꝝ Nu me.xi. Extrema caſtroꝝ cõſumpſit ignis. Quinto ex affectu inoꝛdinato.q ſepe cõſci entiã inclinat ad illud qð hõ tunc apetit.⁊ ſic facit eũ a ſua rectitudie deuiare. Sene ca. Perit om̃e iudiciũ cũ res venerit in af⸗ fectũ. Sexto ex puſillanimitate q̃ quis ti⸗ met nõ timenda m rectũ iudiciũ ratiõis. Iſa. xxxv. Puſillanimes ↄfoꝛtamini. Se⸗ ptimo ex ꝑplexitate.qñ ſe hõ credit inter duo pctã poſitũ eſſe. qͥrũ alterũ eſt impoſſi hile declinare.ꝑplexitas tamẽ nihil eit niſi ſimplicitas in ſe.põt tñ aliqͥs eſſe ꝑplexus ßm qnid.ſcʒ m erroneã ↄſciam.q̃ depoſi⸗ ta erit iiberatꝰ. Octauo ex hũilitate ⁊coꝛ/ dis puritate. Vñ Brego. Bonaꝝ mentiũ eſt ibi cupas agnoſcere vbi minime repe⸗ ritur. Pꝛimis ſeptẽ modiserroꝛ eſt repꝛe⸗ henſibilis. octauo vero modo eſt cõmẽda bilis nec erroꝛ dici poteſt ſed humilis ſuo rum defectuũ cognitio. dũmodo nõ ſit ni⸗ mia. Pꝛeter om̃es iſtas eſt ↄſcientia bona qᷓ eſt in fide vera? caritate non ſicta. De qj dicit Hugo lib.ij. de anĩa ca.ix. Tranquil⸗ la ↄſcientia eſtq̃ eſt om̃iby dulcis.nulligra uis.vtens ad gr̃am amico ⁊ inimico adpa tientiã. cunctis ad beniuolentiã. quib po⸗ teſtad beneficia. cui nec deus ſua pctã im/ putat. quia nõ fecit.nec aliena.qꝛ nõ appꝛo bauit.nec negligentiã. quia non tacuit.nec ſuꝑbiaʒ. quia in humilitate ꝑmanſit. Hec ille. Iſtam ergo ↄſcientiã ſtudeamꝰ ſerua⸗ re vt in ea quieſcentes ꝑ gratiã.tandẽ poſ⸗ ſimus gaudere ꝑ gloꝛiã. Dð nobis ⁊c̃. Dominica Aetare. J]. Sermo LII. Ht puer unus e hic. qͥ habet qͥnq; panes oꝛde aceos ⁊ duos piſces Joß.vj Sicut dicit Aug · in li. Solioquioꝝ c.xij loquẽs ad deum in ꝑſona totius generis humani in hecverba. Scio domine deus ⁊ hoc confiteoꝛ.qͥa vbicũq; ſum ſine te. ma le eſt mihip̃ter te.non ſolũ extra meßʒ etiã intra me.qa om̃is copia que nõẽ deꝰ meꝰ. — Hermo mihi eſt inopia⁊ egeſtas.⁊ ſubdit. Evadñe Exquoa bonitate tua vnica⁊ ſũma tpali⸗ umn rerũ multifoꝛmitas ꝑ carnales ſenſuſ lapſum nature nre deſubſtãtiauit ſeu de⸗ foꝛmauit. ⁊ dũ multa ab vno diuiſit. facta eſt habũdantia laboꝛioſa ⁊ egeſtas qopio/ ſa. dũ aliud⁊ aliud ſeqᷓbar? a nullo imple⸗ bar. dũ te nõ amplectebar incõmutabilẽ? ſingularẽ ⁊ indiuiſuʒ. quẽ ſecutꝰ non erro. quẽ ↄſecuꝰ nõ doleo. quẽ poſſidens ſatiat totũ deſideriũ meũ. Hec Aug. Vult dice re Zug. ꝙ ſicut fuit de ip̃o ſic ante aduẽtuʒ xp̃i hůanũ genus non potuit in aliqͥ bono creato ſatiari. Eñ licet habuerit tũcmul⸗ tiplices delectatiões. in creaturis celeſtib terreſtriby.aq̃ticis.⁊ alias ↄſolatiões mul⸗ tipliciter exqͥſitas.om̃es tñ ille nõ potue⸗ runt ſatiare deſideriũ generi hũani donec veniret filius dei. Quia vt dicit ꝓpha. Deſi deriũ paupeꝝ exaudiuit dñs·⁊ iteꝝ in alio Deſideriũ anĩe eiꝰ tribuiſtiei.nõ vtiq; de⸗ ſideriũ carnis aut ↄcupie voluptatis · ſed anie ⁊ ſpũs. Iſte ð dñs veniẽs repleuit de ſideriũ anĩe nr̃e.qꝛ ſatiauit aĩam inaneʒ·⁊ gĩam eſurientẽ ſatiauit bonis. Bonis yti⸗ q; celeſtib ⁊ gratuitis. Hoc ſignare voluit faluatoꝛ nr̃ ſatiãdo iſtã turbõ. deq̃ in euã⸗ gelio. quã qͥdẽ qnq; panibꝰ oꝛdegceis ita ꝑ fecte ſaturauit vt inſuꝑ.xij.cophini rema⸗ nerent.ſignificãs vtiq; qꝛ ip̃e copioſe ⁊ ha bundãter oĩbyeſcã anie admiſtrat Jaco.j Dat oiby affluenter. De q̃ quidẽ ſatiatõne loqu ñm thema. deſcribens panes ⁊ pi⸗ ſces qͥby xp̃s ſatiauit turbã illã vnde erãt. qꝛa quodã puero. de quo ðᷣꝛ. Eſtpuer vnꝰ hic qͥ habet ⁊c̃· In qͥbus verb deſcribũtur tria hocſacro tpe cuilibet xp̃ifideli neceſſa ria. Pꝛimo qͥdẽ deſcribit᷑ innocentie puri⸗ xas cũ ðꝛ. Eſt puer vnꝰ hic. Scðo pnie au ſteritas.cũ addi᷑ qui habet qͥnq; panes oꝛ deaceos. Tertio cõſolatiõis iocũditas· cũ fubditur.⁊ duos piſces. Iſta ſunt qᷓptpe maxime peccatoꝛib ſunt poſt remiſſioneʒ pctõ̃ꝛum multũ neceſſaria.— 6z— ꝙ in vᷣbis pꝛemi Ni PARmo ſis deſcribit᷑ ĩno⸗ centie puritas xp̃ifidelibpoſt remiſſioneʒ neceſſaria. Sicut enĩ dicit Hiero. ſcha ta bula poſt naufragiũ eſt pnĩa ꝑ quã hõ re⸗ uertit᷑ ad innocẽtiã baptiſmalẽ.q̃ qꝛ ma xi me iſto ſacro tꝑe oĩby digne penitẽtib reſti tutaẽ.ideo mafie debẽt eſſe cauti ⁊ ſolliciti ne eis quoq modo auferat᷑. Uñ ðzmn nens oẽs tales qͥby reſtitutaẽ dicit. uſtodi innocẽtiã ⁊videequitatem Dicit glo. Cuſtodi innocẽtiã ne ſcʒ exte queat᷑a te. Juxta illud Apoc.ijj Teneq; habes ne alius accipiat coꝛonãtuãũ Ety de equitatẽ fm Innoẽi fide ne faciasali⸗ qͥd niſi equũ.Et in his vᷣbis tanguntdue partes iuſticie generalis.qbyſe hõ habʒe ga deñ debite ⁊ꝓximũ. Eñ quo ad deüdi cit. Euſtodi innocentiã. uo ad prinũe vide equitatẽ. xt ſcʒ nõ facias alijs qõtii nõ vis fieri.qm̃ ſunt reliquie hoĩ paciſic idẽ. qm̃ dñs reliqͥt hec duo.ſcʒ innocẽti ⁊equitatẽ qᷓſi in teſtamẽto pad Eccixij Statuit ei teſtamẽtuʒ pacis⁊ Johiij Pacẽ meã do vobis. In pace aũt ↄcurrit hec duo ſcʒ innocẽtia qᷓ nulli noceqm ac⸗ tas qua cũctisvt equũ eſt ſubuenian u ſtodi& innocentiã. vt nulli malũ inferas vide equitatẽ vt oĩbo bona facias. qðᷣẽeſe pacificũ. Vñ Tulliꝰ. Pꝛimũ fundamẽnʒ inſticie eſt ne cui noceas. deinde vt civti⸗ litati deſcruias. Iſtã innocẽtiã etidelai bens idẽ ð·ait pð xxxiij Diuerteamao ⁊ fac bonũ.inqͥre pacẽ ⁊ ꝑſequereeã Ktpo nit hic latius partes iuſticie ſeu innocktit Pꝛimo enĩ ad puritatẽ innocktieptineto hibere manũ ab opꝑe malo.iõ dicit dinene g malo. quia in via huð vite occurrũt ſepe peius ⁊ malũ.⁊ ab vtroq; diuertenduʒeſ. Sed diceres q̃re nõ dicit poti reſiten malo. Rñ ᷣm Inno.ꝙið · qꝛ nos ſun de biles. modo vbi nõẽ foꝛtitudo. oſiioytn dũ eſt. Pꝛouer.xxiiij. Vir ſapiens foꝛnjẽ. ⁊ vir doctus robuſtꝰ⁊ validus. qꝛ cumdi⸗ ſpoſitiõe itur ad bellũ.⁊ erit ſalusvbim ta ſůt ↄſilia. Scðᷣo ad puritatẽ inocẽieß⸗ „ tinet pꝛomptitudo ad bene agendũ.vñjad dit. Et fac bonũ.nõ enĩſufficit diuenere malo niſi iſtud ſequatur.ſcʒ facere bon Boc debent penlare penitentes bodieſ⸗ nõ credãt eis ſufficere ſi iam cauentam io de q̃penitent. niſietiaʒ bonis opihe moſynis et or̃onibet ieiunijs intendan. Terrio ad puritatẽ innocktie reqhitinqi ſitio pacis ad deũ ⁊ad ꝓximũ. neſiqsi⸗ riam fecerit ꝓximo incidat in manus dy⸗ ⁊ ideo addit inquire pacẽ · Em Innoẽ iin⸗ quire quõ pacẽ habeas cñ deoꝛ ꝓrin cũ teiðo Rom̃. xij. Cũ oĩbypacempites⸗ ců inqͥſieris ꝑſeq̃re eaʒ i· pfecte ſeq̃re ein uptnung Unuunb umm nnka iuniwt fniltin grditn ipeſuemni wiintsti idinn Dominica Netare eceſſaria eni eſt diligẽtia in inqͥrendoet ideo dicit nõ tiñ quere ſed inre.i.intente qre Itẽ neceſſaria eſt ꝑſeuerãtia in ſequen do pacẽ.⁊ ideo dicit nõ tiñ ſeq̃re ſed ꝑſeq̃⸗ re.i.ꝑſeuerãter ſeq̃re Watth.x. Qui pſe/ nerauerit vſq; in fineʒ hic ſaluus erit. Vel dicit inq̃re.iinteriꝰ q̃re pacem in cõſciẽtia. qa exterius nõ eſt niſi bellũ ⁊ turbatio. Jo han·vvi. In mũdo pꝛeſſurã habebiti.ĩ me gñt pacem. Ecẽs.ſ. Vidi cũcta que ſub ſo le erant. ⁊ ecce vniuerſa vanitas ⁊ afflictio ſpiritꝰ qͥa coꝛ ſemꝑ vult ad exterioꝛa vaga ri. Vnde cõquerit᷑Pð. Coꝛ meñ dereliqͥt me. ⁊ ideo bene addit ꝑſeq̃re eam qᷓſifugi⸗ entem Meb. xij. ſacẽ ſeqͥmini cũ om̃ibus. Erÿÿmiſſis colligit᷑ ꝙ innocẽtia xp̃iana cõ ſiſtit in tribſcʒ in abſtinẽtia a malo. Se/ cũdo in exercitatione in bono. Tertio in ꝑſeuerãtia vtriuſq; · Et hectria reqͥrunta⸗ lia tria. Nã abſtinentia a malo requirit bo nam voluntatẽ ⁊ rectã que ſempꝑ ad bonũ tendit.⁊ nõ flectitur ad malũ. Als nõ eſſet recta · Exercitatio in bono reqͥrit puritatẽ opationis vt opus noſtrũ nõ ſit ꝑmixtum aliqᷓ macula. Perſeuerãtia vero in vtroq; reqͥrit cõſtantiam.vt homo nũqᷓ; recedat a bono. Mec tria tangunt᷑ pðxxj. vbi dici tur. Et retribuet mihi dñs ᷣm iuſticiã me om. ⁊ᷣm puritatẽ manuũ mearũ retribu ⸗ et mihi. Quia cuſtodiui vias dñi nec ĩpie geſſi a deo meo. Ecce iſta tria. Nã bonam voluntatẽ tangit.c dicit. Et retribuet mi hi dñs f̃m iuſticiã meã. Bonã opationem tangit. cũ dicit.⁊ ᷣm puritatẽ manuũ mea rũ Perſeuerantiaʒ tangit.cũ addit. Quia cuſtodiuivias dñi. Eſt ð ſenſus. Retribu et mihi dñs ᷣm iuſticiã meã. Innocexpo ⸗ nit.i.Em bonã voluntatẽ meã. Inſelmꝰ di cit. M iuſticia eſt rectitudo volũtatis pꝛo/ pter ſe ſeruata Et ᷣm puritatẽ manuũ me arũ retribuet mihi. Puritas manuũ.i ope v. Abiſciendũ ꝙ opus ðꝛ impurũ ratiõe carnalis affectionis Iſa.j. Manꝰ vfe ple ⸗ ne ſunt ſanguine. Itẽ cũ fitꝓpter mũdicõ ⸗ upiſcentigm Miere vi. Ut qͥd mihithus de ſaba affertis.⁊ calamũ ſuaue olentẽ de terra longinqua. Et etiã cũ fit cauſa inaniſ glie Math.vj Attendite ne iuſticiãvr̃am coꝛã homibo faciatis.vt videamini ab eis. Zlioqͥn mercedẽ nõ habebitis. Qñ Breg. ecoꝛdia magna eſt magnum agere ⁊lau . diinbiare. vnde celum mercari potuit inde numñ tranſitoꝛij ſermohis qᷓrit. M⸗ timo addit de ꝑſeuerãtia qꝛ cuſtodiui vi⸗ as dñi. Vie dñi ſunt opꝑa vel viuendi oꝛdi nes. Itẽ vie dñi ſunt—* ⁊ꝓhibitiões ꝑqne itur ad deuʒ Wach xix. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata dei.Pð. Viam mandatoꝝ tuoꝝ cucurri. Et bene dicit. cu ſtodiui.nð ſolũ ambulaui. Quia mlte ſunt inſidie ⁊ laquei ĩ his vijs.ð. In vĩ hac q̃ ambulabã abſconderũt ſupbi laqueum mihi. Jõ dicit Hiere. vi. State ſup vias vr̃as ⁊ videte. ⁊ interrogate de ſemit anti⸗ quis q̃ ſit via bona. nec poſtea impie geſſi adeo meo recedẽdo Joß.vi. Dñe ad quẽ ibimus.vᷣba vite eterne habes. Iug.in li. ↄfeb. Dñe ſi vis yt fugiã a te. da mihialte⸗ rũ te. vta te fugiã ad te.a te iuſto. ad te mi⸗ ſericoꝛdẽ. hec eſt puritas quã neceſſeẽcu ſtodire cuilibet penitenti. B Biiſecũoozraie nitentie auſteritas.cum ðᷣꝛ. habet qͥnqʒ pa⸗ nes oꝛdeaceos. Recte aũt pnĩa cõparatur pani oꝛdeaceo. Tum qꝛ dura.tum qꝛ aſpe ra.tum qꝛ pungitiua eſt. Srauis eni videt᷑ oĩby incipientib⁊ nõdũ aſſuetis. Vñ Iſa. xxx. Dabit tibi dñs panẽ artũ ⁊ aquã bꝛe⸗ uem. Sed certe ſihõ incipit penſate ꝗ̃ui⸗ tatẽ ſue culpe ⁊ aſperitatẽ iehenne future. dulceſcet ei ſine dubio iſte panis Nãvt ðꝛ Pouer.xxvij· Ania eſuriens etiã amarũ ꝓ dulci ſumet. Talis fuit dauid qͥ de ſe ait Einerẽ inqᷓt tanqᷓ; panẽ manducabã. Vñ aũt ꝓuenit iſta auſteritas ⁊ pꝛoſperitas in pctõꝛe.ita ꝙ pnia videt᷑ ſibi panis nõttiti⸗ ceus ſed oꝛdeaceus.videamꝰ bꝛeuit᷑. Siẽ aũt ðꝛ in vᷣbis thematis.panes iſti oꝛdea⸗ ceierãt nůero qͥnq; ad ſignificãdũ ꝙ pniia habet qͥnq; q̃uia impedimẽta q̃ amaricant homi pnĩam. ꝓter q̃ᷓ qͥnq; videt᷑ pnĩa eis multũ auſtera ⁊ dura. Pꝛimũ impedimen tũ ẽ pudoꝛpalandi ſeu reuelandi. Scm timoꝛ recidiuãdi. Tertiũ ardoꝛ delectãdi. Quartũ toꝛpoꝛ pᷣſtolandi. Et qͥntũ deſpe/ ratio veniã obtinẽdi. Pꝛimuz igitqͥd facit auſteritatẽ pnie ẽ pudoꝛ ꝓpalandi ſeu reue landi pctm̃. Qui obuiat oĩby peniterevolẽ tib ⁊ maxie hypocritis ⁊ ſuꝑbis qͥ volunt aparere hoĩby defoꝛis ſani ⁊ pulchꝛi.cum tñ ſint intꝰ fetidi. udẽt enĩ? ↄfundũtur reuelare hoĩ qͥd ſoli deo notũẽ. Exh eĩſu⸗ ſpectꝰ habeboꝛ ⁊ videboꝛ et qᷓſi nulliꝰ eſti⸗ ————— Bermo mationis reputaboꝛ.qͥ tñ pꝛiꝰ videbar ho miniby pudicus.caſtus.ſobꝛius. humilis · ⁊quietus. Ecce quõ aſper ⁊ qmarꝰẽiſte pa nis pᷣmus volenti penitere. Sed certe mi rũ eſt ꝙ diabolus aufert homĩ pudoꝛẽ.cũ autẽ vult penitere tũc ingerit ſibi eundeʒ. Uñ qͥdã ſctũs vidit diabolũ in ecclia cum hoĩes voluerũt ↄfiteri diſcurrere ad quẽ⸗ libet.⁊cuilibet volẽti in faciẽ inſuf᷑flari. Et adiuratꝰ qͥd faceret. Rñdit. Reddo qͥd ab ſtuli. Reddo enĩ eis mõ in ↄfeſſione pudo rem cũ volunt ↄfiteri quẽ eis abſtulerã cũ volueft peccare. õtra hunc pudoꝛẽẽtri⸗ plex medicina. Pꝛima.ſ.ↄſideratio rõnis naturalis Sieni nõ erubuiſti facere qð inhoneſtum ⁊ inutile fuit non debes eru beſcere ↄfiteri.qðᷣ honeſtuʒ ⁊ vtile ẽ. Vnð Berñ. dicit. O inſania nimia hoĩm.pudet ablui.et nõ pudet coinqͥnari.pudet ſoꝛdeſ abſtergere.⁊ nõ pudetↄtrahere. Abſtergit caliga.⁊ ↄtemnit᷑ ablui aĩa. Scða medici/ na ẽ virtꝰ diuine intuitiõis cui nihil celare potes etiã minimã cogitationẽ. Hełb.iiij. Om̃ia nuda et apta ſunt oculeiꝰ. Et Boe cius.v.de ↄſola.in fine dicit. M oĩa agimꝰ ante oculos iudic cuncta cernẽtis. Ad qͥd hilli erubeſcis cõfiteri qͥ hoc nouit anteqᷓ; factũ eẽt. Tertia medicina ẽ reuelatio fu⸗ ture ↄfuſiõis Naum iij. Reuelabo pudẽ ⸗ da tua ⁊ oñdaʒ gentiby nuditatẽ tu et re⸗ gnis ignominiã tuã Hiere.xx. Eõfunden turvehement᷑ qꝛ nõ intellexerũt obpꝛobꝛi um ſempit᷑nũ. qð nũqᷓ; delebit᷑ Sopho.j. Scrutaboꝛ hierlm in lucernis.⁊viſitabo ſup viros defixos in feciby ſuis. Eccłi.iij. Eſt ↄfuſio adducẽs ignominiã.⁊ẽ ↄfuſio adducẽs gliam. Bona ↄfuſio ᷣm Augꝰ.in pñtiqᷓ̃ hõ erubeſcit h pctã vt in futuro nõ erubeſcat. Sic ð ptz de pᷣmo pane oꝛdea/ ceo. Scðᷣs panis oꝛdeaceꝰ ſiue ſcm impe dimentũ agẽde pnie qð amaricat hoĩ peni tentiã eſt timoꝛ recidiuãdi.⁊ iſte multos re trahit.qꝛ qͥdaʒ timent ꝙ nõ poſſint a pctis abſtinere. de bponunt penitere. vel qͥa nõ pñt ferre pnĩam eis iniunctã. Dicũt eĩ. Id qͥd vis penitere hodie cũ cras in idem redibis. Cõtra impedimẽtũ ẽ tripler re mediũ.q̃d dulcoꝛat iſtũ panẽ oꝛdeaceum. Pꝛimũ ẽ ↄſideratio pene pñtis. qꝛ modici tas. Scm emſdẽ leuitas. Tertium tpis momẽtanea bꝛeuitas. Eũ ecõuerſo intuet future pene magnitudo incõparabil · acer/ bitas intolerabi. eternitas intermiahn De qͥb omi Wat. xxv. Ite maledicti ignẽ eternũ. Eñ Job · vj dicit. Vuitine pꝛuinã.i.penã tꝑaleʒ irruet ſuꝑeũnixm gna. Igit᷑alleuiatio ⁊ dulcoꝛgtio pnie er⸗ ogitatio futuroꝝ ſutplicioꝝ. De qboIſe. rxxij. Duis poterit habitarecumigſede uoꝛãte.⁊ qͥs habitabit cũ ardoꝛityſenpit nis. Ecce ſcõs panis oꝛdeaceus. Tertij panis ſeu tertiũ impedimẽtũ agendepne eſt ardoꝛ delectandi.qͥ diabolus pſnacet homi di. Recollige hõ miſer delectatione in q̃ verſarisetyide ꝙſine ea nõ poſſisdu cere vitã tuã. Sed certe ↄtra heitfaclne dicina. Recoꝛdari videlicet qꝛ momẽtnne um ẽqð delectat. ſʒ eternũ qͥd cruciat. di cit Bre. Aliud remediũẽ recoꝛdaripbii lius qd diẽ Apls. Om̃ia poſſuʒ ĩeo qme ↄfoꝛtat. Rõ ſolumꝗ talẽ delectationẽpoſ⸗ ſibile ẽ vitare ſʒ etiã qualẽcunq; maioꝛem. Quia vt diẽ ſaluatoꝛ. Dĩa poſſibiliaſunt credẽti⁊ maxĩe qꝛ nõ ꝑmittit deꝰtemptari nos ſupᷓ id qð poſſumꝰ ſuſtinere. uart panis oꝛdeaceus ſeu q̃rtũ impedimẽtum agẽde pnieẽ toꝛpoꝛ pᷣſtolandi.qͥ oꝛiter du plici pᷣſumptiõe.vic ex pᷣſumptiõe viteyli re ⁊ final venie. Vere maxia difficultaset aſperitas iſtiꝰ panis qñ pctõꝛ ſibi blandit vitã longãt largã deigpiciationẽ. Sʒ ↄna B eſt remediũ ülud Augꝰ. Quitibi veniß ſpopondit diẽ craſtinã non ꝓmiſit. hetar⸗ des ð conuerti ad dñm Ecciv. uiabꝛe⸗ ues dies hoĩs ſunt Job · xiiij. Quintꝰ pa⸗ nis oꝛdeaceus ſeu qͥntũ impedimẽti ggen de pnĩeẽ deſperatio venigʒ obtinẽdi Vic inducũt tria. Pꝛimo ↄſideratio qᷓntitais pctĩ ſicut ayn Beñ. iij. Mgioꝛ n tas mea qᷓ; vt veniã merear.· Szↄtrahet paſſio xp̃iquã ſiqͥs ↄſideret. nõp̃threun ta pctã qᷓ ꝑ eius paſſionẽ nõ poſſent expin⸗ ri. vt dicit Berñ. uia vtðꝛ in ð. Rõl lum ſufficiẽs.ſʒ copioſa apud deũeſtred ptio. Scðo deſperationẽ inducit frequis caſus recidiuatiõis. Logitat enĩ petõꝛẽt deſperat. di. Zd qͥd penitebo. cum hodie faciã ⁊ cras cadã. Sʒ cõtra b habet reme diũ qð dulcoꝛat iſtum panẽillud dicũſil natoꝛis Watß xvij. Hõ dico tibiyſq;ſe⸗ pties.ſʒ vſq; ſeptuagies ſepties. Eñrhst ficut medicꝰ qͥ nouit centies infirmũ c re recidiuantẽ.ſicut di Iug depe. diſ.ij §. Itẽg freq̃nter ⁊ca. ſequẽri vertiod⸗ nuinns ihune nihtiiduo ihitudn mnin innfun imnnd wnini. ningnn wüpot ihdua urtict eeopl imnüir miöhmb Kitn Nnſt ſunßain nduuh mutim dicpint oꝛdesuit aln. Uni s insi ngnnidegn meu luhb nou düchin onuem isb es dois mn deusſn irmpin ut Lm bau Bominica etare perationẽ inducit dfideratio diuturnita is. o quã ſibi hõ dicit.tantũ inueteratꝰ ſũ inpetõ⁊ tãdiu in eo ſteti ꝙ nunq; magis miſchjam obtinebo.?15 nõ. ofiteboꝛ. S ptrah eſtilud qððꝛĩPð. Miſericoꝛdia dñiab eterno ⁊ vſq; ineternũ.ſuꝑ timẽtes eũ Et Ezech ·xyiij. Duacũq; hoꝛa ingemu eritpctõꝛ. de pe.di.iij· Zdhuc inſtãt. Anð Zeo paß. WMiſ cðie domini necmenſuras poſſumꝰ ponere nec tꝑa diffinire. Ecce qᷓʒ uſteri panes oꝛdeacei ſunt iſta qͥnq; impe dimẽta penitentiby. qᷓ tñ ſibene maſticati fuerint faciles ⁊ dulces ſunt ad mãducan dũ ex gr̃a diuina qᷓ vnicuiq; hodie pᷣſto eſt Et ideo nulliẽ dubitandũ ꝙ ſi velit volů tatem aponere ꝓpꝛiã. dĩa erunt ſibi facilia ꝛ mentiri nõ põt qͥdixit. Jugũeni meum ſuaueẽ.⁊ onus meũ leue Math xꝓ C — Mixi tertio gaiyhun ↄſolatiõis iocũditas.cum ðꝛ. Et dnos pi ſces. Aicet nãq; penitẽtibaliqᷓvident᷑ aſpe ra auſtera ⁊ amara e vnã partè.tñ eł alia multa ſunt delectàbilia ⁊ iocũda.qᷓ ita faci⸗ litant ⁊ leuigãt onus pnĩe ꝙ nõvidetur ho mo in aliqᷓ grauari. Sũt autẽ iſta duo.ſcʒ amoꝛ ⁊ ſpesqᷓſi duo piſces dulces. Imoꝛ eniĩ eſt piſcis ita dulcis ꝙ qᷓ guſtat de eo nõ ſentit oẽs tribulatiões ⁊ amaritudies hꝰ ſeculi ⁊ oẽs difficultates pnĩe.⁊ oĩa q̃cũq; ſibi occurrerint in bonũ ↄuertit. Uñ Ro ⸗ ma. vij. ðꝛ Scimꝰ qm̃ diligentibꝰ deñ oĩa cooꝑant᷑ in bonũ. Et enumerat ibiaplus multa genera penaꝝ. paſſionũ ⁊ toꝛmẽtoꝝ que oĩa penitẽti ſunt dulcia.ꝓpter amoꝛeʒ quẽ hʒ. Dicit eni ibi. Quis nos ſeparabit q caritate xp̃i.q.d.nullus.nec aliqᷓ tribula/ tio pnie. eo ꝙ ſola pctã diuidũt inter nos? deũ ñm Iſa.lix. uis qj ſeꝑabit nos a ca⸗ ritate dei· An tribulatio.ſ.coꝛꝑis afflictio. que ſit in pnĩa.certe nõ qꝛ qᷓliſcũq; ſit pena penitent ipe ſemp dicit. Si bona ſuſcepi/ mus de manu dñi.mala aũt qᷓre nõ ſuſtine amus Job. h. Dueritvltra. Zn anguſtiai. anxietas mẽtis. Sicut ſuſanng dixit. An guſtie ſunt mihivndiq; Dañ.xiij. q. d.non. Necanguſtia.i.triſtica poterit nob noce ⸗ redumodo fiduciã coꝛ ñin habeat ad de um · Oñ ðᷣꝛ Dañ.xij. Ouerit vltra. In ꝑſe cutio·⁊ certe nõ qꝛ dauid multas ꝑſecutio nes paſſus eſt a ſaule.que ſibi nihil nocue runt vtptʒ j·Regꝑ totum. Querit vltra. An fames i.penuria cibi. que iniũgit᷑coni muniter penitenti.⁊ certe nihil nocebit. qt amoꝛ dei in homie oia iſta ſuffert. ⁊p̃ dul⸗ cedine interioꝛi nõ kacit ſentire famẽ.ſicut patuit in helia ⁊ moyſe.qͥ vltra humanam eſtimãationẽ ieiunauerũt.⁊ tñ ita alacres? leti fuerunt ac ſi delicatis cibis paſcerent᷑ Et idẽ patet de Daniele exp̃ſſe ⁊ ſocijs eiꝰ· qͥ ſolis leguminib vtentes ⁊ cibos regios ſpernẽtes.valde alacres ⁊ foꝛmoſividebã ⸗ tur.ſicut ptʒ Dañ j· Querit vltra. In nu⸗ ditag.ipennria veſtiũ.⁊ certe iteꝝ nihil no cet. Quia iohes poꝛtabat veſtimẽtũ de pi⸗ lis cameloꝝ et tñ füit maxime cõmendatꝰ Math xi. Querit vltra. An ꝑicülũ.⁊ certe nõ. q? paulus in multꝭ pericul erat.⁊ tñ in om̃iy leꝝꝰ fuit. vt ðꝛ.ij. Loꝝ.ii. Querit vl⸗ tra. In dius.⁊ certe nõ. qꝛ multi mart res lapidati ſunt.ſecti ſunt.in oꝛe gladij de ciſi ſunt.⁊ tñ om̃ia vicerũt ꝑ fidẽ ⁊ ainoꝛeʒ rpᷣivt dicit᷑ Heb xi. ꝛopter qð concludit apls Rom̃. viij.&x in his om̃ib poſiti ſu⸗ peramꝰivincimꝰ ꝓter eũ.i.ꝑ vᷣtutẽ⁊ amo⸗ rem eiꝰ qui dilexit nos. Ecce q̃nta iocũdi tas ↄſolationis cuilibet vere penitẽti pue⸗ nit ex amoꝛe dei.queʒ neq; moꝛs neq; aliqᷓ creatura põtſepararea deo.?ꝑoſequene nulla trib ulatio vel ſuſtinẽtia coꝛꝑalis vel mentalis põt eſſe ſibi difficilis vel amara. ſivere diliget deuz. Quia vt dicit Hiero. Zmanti nihil ẽ difficile. Hinc dicit᷑ in Pð. Bloꝛiabunt᷑ in te oẽs qui diligũt nomẽ tu um. nõ dicit · Triſtabunt᷑ Uñ Berñ.de xij. gradib hůilitatis. O qᷓ; dulcis et ſuauis ẽ cibus caritas.qᷓ feſſos alleuiat. debiles ro boꝛat.meſtos letificat.iugũq; veritatis ſa cit ſuaue ⁊ onus leue. Hec ille. Scðus pi ſcis dulcoꝛãs auſteritatẽ pnĩe et leuigans oẽs tribulatiões pñtis vite eſt ſpes ⁊certi tudo auxilij diuini in oĩbh aduerſitatibex certa expectatione futuroꝝ gaudioꝝ ꝓue/ mens. Vñ ßᷣm mgf̃m ſniaꝝ li.ij. Spes ẽ certa expectatio future beatitudinis exði gr̃a ⁊ meritis ꝓueniens. Quiſqͥs ð aſperi⸗ tate pnie ſe grauari ſentit. recurrat ad ſpẽ ⁊ om̃ia leuia inueniet · om̃ia dulcia eſtima ⸗ bit. Nã ſicut amoꝛ om̃ia lenit in hoĩe eo ꝙ vt dictũ eſt. Amanti nihileſt difficile.ſic et ſperanti. Vñ Iſa.xl. dici᷑. Qui ſperant in dño mutabunt foꝛtitudinẽ. aſſument ſibi pennas ⁊ volabunt ⁊ non deficient. Hinc Berñſuꝑ illud Põð.xc. Quoniã tu es dñe ſpes mea · dicit. Si ſeuiat mundus · ſifre⸗ mat malignus.ſicaro ↄcupiſcat aduerſuſ ſpiritũ. ſi exurgat aduerſum me p̃liuz. in 6 ego ſperabo in te Iſti aũt duo piſces ſicſe hñt ꝙ vnus ſcʒ amoꝛ capit᷑ in aqua dulci ſcʒ caritatis q̃ dulcioꝛ eſt ſuꝑmel ⁊fauum. Juxta illud. Spũs meus ſuꝑ mel dulcis Sbes vero capit᷑in aq̃ amara. eo ꝙ nõp̃t eſſe ſine meritis hũanis. q̃ vtiq; cũ difficul tate ⁊ amaritudine ꝓueniũt. virtus enĩ eſt circa difficile. vt ðᷣꝛ.j. Ethi. Vñ qui ſperare yellet pᷣmiũ ſine meritis pᷣſumptuoſus eẽt Et ideo iſte piſcis eſt ex aq̃ amara. Zmoꝛ gůt eſt er aqᷓ oĩno dulci. Quia amoꝛ ñ pon derat merita.vt dicit Bre.in omel· de ma/ ria magdalena. Audaxeniet intrepidꝰ ir⸗ ruit ad pñtiã maieſtatis. Et bñ iſti duo pi ſces ↄiungunt᷑. Sicut eni in cõuiuijs ma/ gnatoꝝ aponũtur diuerſis diuerſa.⁊ nũc piſces recentes ⁊ dulces. nunc vero ſalliti. vt qͥ nõ põt guſtare de iſtis guſtet ſalteʒ de llis. Sic in cõuiuio xp̃i pñtisyite aponũ tur iſta duovt qͥ nõ audet accedere auda/ cter ad pñtiam diuine maieſtatis. vtpote puſillus in amoꝛe ſicutẽ incipiẽs.ſaltẽ ſpe ret de deigr̃a.⁊ meriti ſuis qᷓibus talib.⁊ ſic nihilominmꝰ reficiat pane pnie h ꝑ gr̃am yt in futuro poſſit refici pane eterne ↄſola tionis ꝑ gloꝛiã. Zd quam nos?e. Dñica Letare. II. Bermo. LIII. Neepit ielus pa a nes.⁊ cũ gratias egiſſet diſtribu 1tdiſcumbentibꝰ Joh·vj. ca. Si cut dicit beatꝰ Iug. in li. lxxxiij queſtionũ. Debemꝰ deo illud attribuere vt eñ fatea/ mur aliqͥd poſſe qð nos fateamur inueſti⸗ gare nõ poſſe. In rebeni mirabiliby tota ratio faciendi ẽ potentia facientj. Vult di cere Aug.ꝙ deus multa facit ⁊ põt facere. quoꝝ rationẽ nos neſcimꝰ aſignare. Eñ vᷣm ip̃ᷣm. Siq̃ritur qjre deꝰ aliqͥd facit ſup̃ naturã ↄtra naturã vel pᷣter naturã. Dua re tam mirabilia tã incõpꝛehenſibilia tam inſolita tã inuſitata fecerit nõ põt alia ra tio melioꝛ reddi niſiqꝛ ita ſue potentie pla cuit. Ideo ð talia facit qꝛ põt. Etqꝛ diſtri butio qnq; panũ qͥnq; milib hoĩm ꝑxpm facta ad ſatietatẽ fuit opus a ſeculo inau⸗ ditũ.⁊ ideo ſtupendũ ⁊ mirabile.ideovere ꝓbauit xp̃m eſſe verũ ſiliũ dei.qͥ cum pfe? ipũſcrõ vnus deus exiſtẽs· ſua aqmirabili Bermo LIII potentia fecit talia. qrũ rationẽhñqna tio inueſtigare nõ potuit. ᷓqðigitomn⸗ dũ xps accepit panes. ⁊cũ gfas egiſerdi ſtribuit diſcũbentib. In qͥbypbis tri cunt de xp̃o que hocſacro tpecilivetren⸗ penitenti ꝑmaxime ſunt neceſſariaadſ uu tem. n0 en dicit᷑ ꝙxp̃s gcepit d Sco gfas egit. Vertio diſtribuit Ing ceptione panũ notatur eð hůilitas.ci potuiſſet nouos panes crearepomipoten tiq. voluit tñ p̃exiſtentes ⁊ paratos gccie ad oñdendã humilitatẽ. In actionegi— notatur eiꝰ deuotio.q̃ ad deñ om̃ia refere bat. In diſtributione panuz notateins beralitas q̃ cunctis ad votg miniſtrabate vnicuiq; iuxta deſideriuʒ ſuumpuidebat Que tria qͥlibet penitẽs debet hre. Ni ß moꝓter hoc ꝙexiuit iã de ſtatu cue a ſtatů gre. ⁊ de filio diaboli factꝰ eſtfidei debet eſſe hũilis ⁊ pauidus coꝛam deone de accepta gr̃a ſuꝑbiat⁊ infetur. Scop pter hoc ꝙ a deo mlta bong recepit⁊ amit ſa recuꝑauit. debet eſſe deuotꝰ et ſequbꝰyt gras ꝓ omnily agat. Tertiozpterb ytpe⸗ nã tranſitoꝛiã ⁊ ſatiſfactoꝛiã in ↄfeſſioneſi bi iniunctã redimat.debet eſſe liberalisyt bona ſua egenis diſtribuat. Sicqptzꝙ in his triby xp̃m debet imitar. 3 — ꝙ in verbis pᷣmi SBix pamo ſenvſ uatoꝛis hũilitas ꝑ quã penitentẽ inſtrui. vt ſit coꝛã deo pauidus ⁊ hůllis ne de acc pta gr̃a ſuꝑbiat.in b ꝙ panes accepit Ma gna hũilitas xp̃iqui cũ in foꝛma deieẽtyð rapinã arbitratꝰeſt ſe eſſe equalẽ deo ſed exinaniuit ſemetipᷣm. foꝛmã ſeruigccipiẽs ⁊habitu inuẽtus vt hõ · Ad Phll ·i⸗ Etc eſſet eiuſdẽ potentie cũ pre·poꝛtans om verbo pᷣtutis ſue ꝑ quẽ deus pr̃ fecitetſe/ cula.vt ðꝛ ad Meb·j imo cum eſſer ilequ om̃ia q̃cunqʒ voluit fecit in celo ⁊ interai mari ⁊ in om̃ibꝰ abiſſis. ⁊ qͥ dixit ⁊ factaſit omnia. Iſte talis ac tantus accepit pane ad refictendum turbas. quas potuit ſoo nutu ſatiare. Ad quid autẽ hocfeceritnii ad inſtruendũ nos vt in omnibyhiles ſi mus. Ande Zugꝰ in lib. de verbis ditdi cit in ꝑfona xp̃i. Biſcite a menõ mundũſ bꝛicare.nõ cũcta viſibilia ⁊ inuiſibilia cre re. nõ in ipᷣo mundo mirabilia facere? meꝛ tuos ſuſcitare. Sed qm̃ mitis ſimethu⸗ milis coꝛde. Logitas magnam cõlliten muimisſ minm mmni niwim omm rnniün übdidun unn ſnge uiun iwolt b uie cdnhn —— idinrNt chsdin ntindtem npm bülsim nidoymnt ſopdunbn ius qnc vinciin umetmt iuns ſepw vuin r rusm⸗ wüium bibhn urbin⸗ voun⸗ ſonn kabꝛicam celſitudiiis. de fundamẽto pᷣus vogita hũilitatis. Hec Augꝰ. Et licet cui libet homini ſempꝑ de hũditate ꝓuidendũ eſt eo ꝙ hůilitas in om̃iby hominibv valde eſtſpectabilis. Nã vt dicit Valeriꝰ ep̃s in quodã ſermone. humilitas in paupe gra⸗ tueſt. in diuite glioſa.tñ homini penitenti marimeẽ neceſſaria pᷣſertim iſto ſacro tꝑe qᷓ bomo de peccat veniã accepit in ↄfeſſio ne⁊ tendit ad virtutũ recollectionẽ ⁊ hſti⸗ nã reſtaurationẽ.circa q̃ duo maxime ſibi eſttimendũ niſi habuerit hůilitatẽ. Pꝛo qᷓ ſciendũ ꝙ humilitas tria bona facit peni tenti. ꝛimo enĩ hũilitas oĩa vicia compꝛi mit ne reſurgãt. Scðo oẽs virtutes perdi tas accrit ⁊ reſtaurat. Tertio reſtauratas cuſtodit · De pᷣmo dicit Angꝰ.in li. depbis dñi. ꝙ hñilitas ẽ ſicut medicina oĩbycõſu lens. Ip̃a enĩ om̃ia tumẽtia ⁊ ſupba cõpꝛi mit. omiĩa tabeſcentia? infirma ſeu fragi ⸗ lia in hoie reficit· om̃ia ſupflua reſecut. vĩa depꝛauata coꝛrigit. Que enĩ ſuꝑbia ſanari hr.ſi hůilitate filij dei nõ ſanatq̃ iracũdia ſanarip̃t.ſi patia filij dei nõ ſanatur. Hec Auguſ Ecce ßᷣm dicta iſts ſancti hũilitas cõpꝛimit vicia ne reſurgãt.⁊ maxime deßp ⸗ mit ſuꝑbiã ne mens hois de cetero eleue tur ↄtra deũ. Refert phs in li. de aĩalibus M ceruus intrãs ſiluaʒ depᷣmit coꝛnua et incuruat᷑ neꝑ ramos arboꝝ in curſuretra hatur? retardet᷑. Sic debet facere peni⸗ tens · qͥ hodie intrat ſiluã ⁊ ſolitudinẽ pnie vt deponat coꝛnua ſuꝑbie.ne ꝑeã retraha tur ⁊ retardet᷑ a ſalute ſua. Vñ pð.cõſulit pctõꝛib di. Dixi iniqͥs. nolite inique agere ⁊delinquẽtibv nolite exaltare coꝛnu. Pð. ixriiij. Iſtud maxime tangit penitentes il los qui ꝓ eo ꝙ iam mala de quibpenitent nõ agůt.magne reputationis ſe reputant. Vñ eis ðꝛ. Nolite exaltare coꝛnu. Qʒ ex ⸗ onit Inn. Nolite exaltare coꝛnuꝑ ſuꝑ ⸗ iam. dicẽdo vos in eſſe inſtos.qꝛ pecta tanõ cõmittitj. dicẽtes cũ ſupbo phariſeo Au.xviij. nõ ſum ſicut ceterihoĩm. rapto/ res ininſti. Nõ eni ſufficit declinare a ma/ lo niſietiã fiat bonñ. ideo qͥ decinata ma ⸗ loꝛ⁊tiñ bonũ obmittit. non debet exaltare voꝛnu pᷣſumendo aut defendẽdo ſe. qꝛ tali bus dicet Eſuriui⁊ nõ dediſtis mibimã qucare· Ite maledicti. Hec Inno · Detri⸗ bus aũtſolet hõ penitens gliari ⁊ ſupbire neceſſeeſtrepmiꝑ humilitatẽ ſcʒ dege/ neris nobilitate. de moꝛtis ↄtemptu.⁊ d vite ſanctitate. Eredit enĩ ꝙ ꝑ hectria poſ⸗ ſit in celũ aſcendere.· qꝛ nobilis dei creatu/ ra quã impoſſibile ẽ q deo dãnari cũ ſit eñ inago Sedoc credit ſeita foꝛtẽꝙ etiaʒ moꝛtẽ pꝛo xpᷣo ſuſciꝑet.⁊ ſicut ſtrẽnuꝰ mi ⸗ les eam nõ timeret. Tertio qꝛ etiã multap abſtinentiã ⁊ ſanctitatẽ ſuã ꝓmeruit. Iſta tria tangit · ſð · dicẽſ· Dixi inies nolite ex⸗ tollere in altũ coꝛnuvr̃m.i.nolite ſupbire. quia neq; ab oꝛiente.i.a generis nobilita te ſuꝑbire debetis· neq; ab occidente.ia ↄtemptu moꝛtis.neq; a deſertis montib id eſt.a ſanctitate⁊ abſtinentia. Et ſeqͥtur medicamentũ humilitatis quiby iſta om̃ia cõpꝛimunt᷑. Om̃ deus iudexeſt. qui bm in nocentiã nobilioꝛ ſtrẽnuioꝛ ⁊ ſanctioꝛ.⁊ tñ non fuit ſuꝑbus.ſed hůiliauit ſemetim yſq; ad crucis ignominiã. Et certe iſtaver ba ſatis oñdunt cudlibet vere penitenti qn tum humiliari debet. cũ nõ habeat mate⸗ rium ſupbiendiextotavita ſua. qꝛ necapᷣn cipio·neca fine. nec a medio. habet aũt ſuf⸗ ficientẽ materiã ex om̃iby iſtis hũilitatis. ſi velit aduertere. Uñ ᷣm Inno · qjrtũ ſen/ ſus eſt.nõ debetis ſuꝑbire. qꝛ nihil habetꝭ in vobis vnde ſuperbire poſſitis ſʒ tiñ hu militatis materiã in vobis inuenire pote⸗ ſtis. qꝛ neq; ab oꝛiente.i.a pᷣncipio vitevr̃e. neq; ab occidente. i.a fine · neq; a deſertis montib.i.a tota vita vña ſcʒ poteſtis ſuꝑ⸗ bire.ſed magis humiliari. Per deſertos montes qui cũ magna difficultate colunt᷑. ⁊ vix bonum fructũ faciunt. de facili auteʒ ſpinas ⁊ tribnlos afferunt.bene ſigniſicat᷑ vita homiĩs que cũ magna difficulitate ad bonum trahitur. de facili autẽad malum. Vnð de his trib dicit᷑ Job.xiiij. Momo natus de muliere. Ecce pꝛincipium vile. Bꝛeui viuens tꝑe. Ecce finis terribil· Re ⸗ pletur multis miſerijs. Ecce mediũ miſe⸗ rabile. De his ergo nõ poteſt ſuꝑgbire. Vñ Innocen tertiꝰ de vilitate humane condi tionis. Vnde ſuperbit homo cuiꝰ ↄceptio culpa.naſci pena.laboꝛ vita. neceſſe moꝛi. ne ergo extollat coꝛnu.maxime qm̃ deꝰ iu dexeſt. qui ſuperbos humiliat. Sicʒ pa⸗ tet pꝛimũ quòmõ humilitas hominẽ a ma lo retrahit. De ſcðo quõ humilitas om̃es virtutes in homie reparat? reſtaurat. Eſt enĩ humilitas in virtutib ſicut radixin ar boꝛibus. que ſi ſana fuerit · ſpes ẽ bona de S 3 ramoꝛũ fructificatione· Sic ſi humilitas ꝑfecta fuerit in homie. om̃ia fructificabũt opera virtutũ que pꝛius moꝛtua fuerunt. Pecte ſicut poſt moꝛtificationẽ radicis in hieme.ſupueniente vere reſtituit᷑ pulchꝛi⸗ tudo ⁊ decoꝛ ramoꝛũ et ſpes eſt de fructu. Sic recuperata humilitate om̃ia recupe- rant᷑⁊ reuiuiſcũt in penitente que non poſ ſent reuiuiſcere ex ſe ſine hůlitate q̃ſi ſine radice. Vñ dicit Brego · xxvij· li moꝛgliũ. nobis pullulãt q̃ in radiceppꝛiai. hũilitate perdurãt. a qua nimiruz ſi abſcidit areſcit ec Brego. Et becẽ ratio fᷣm Bre Quia omniũ virtutũ incrementũ eſt a caritate q̃i ab pumoꝛe viuificãte. Quihumoꝛ ſidebʒ diundiin ramos ſurſum. pus opoꝛteteẽ in radice deoꝛſum · Qui ergo hũilitatẽ ha bet. habet pariter ⁊ caritatem · qua habita om̃ia rebabent᷑. qꝛ om̃ia bona reuiuũt cuʒ illa.⁊ qᷓ ad hocſcʒ ad humoꝛẽ yiuificanteʒ qeſt in hůlitate· Aug. ſuꝑ Joh Omelviij Oꝛigo pᷣtutis hilitas eſt. veraciter illa in de pe. di ij. Radit. dicit caritatẽ eriã eẽ ra⸗ dicem omniũ bonoꝝ. querñ ſine hůilitate nõ poteſt eſſe. qꝛ hũiitgs eſtapꝛius locꝰ ca ritatis. De tertio quõ hůlitas om̃es pᷣtu⸗ tes ĩ ſe penitẽte cuſtodit. Dicit Hiero.ſuꝑ Wath xix.ca. Hũilitas eſt ↄſeruatrix cu⸗ ſtoſqʒ virtutũ.⁊ nihil eſt qð ita deo gratum faciat hoĩem ⁊ hoibyqᷓ; ſi vite merito ñ ma gni ſed hůilitate eẽ infirmi videant. Mul tum ð debet penitens ſolicitari de hůlita te. ne bona q̃ agit ſine ea gmittat. Dicit enĩ Brego· Omel vij. Qui ſine hũilitate vᷣtu⸗ tes ↄgregat · in ventũ puluereʒ poꝛtat. Et yiij.li moꝛal idem dici. Perit om̃e qͥd agi tur ſi nõ hůilitate cuſtodit᷑. Ex his om̃ib ptz ꝙ ſũma nre pfectiõis· in hũilitaterõſi⸗ ſtit. Qñ dicit Hugo li.iij. de clauſtro anĩe ꝙ ipᷣa eſt inter vᷣtutes ſicut mel int apote⸗ carias ſpecies. Sicut enĩ mel cõcoꝛdatcũ om̃ib ſpecieb ⁊ↄfectionib medicine. Sta — ex hůilitatis dulcedine ↄdiunt᷑ om̃ia gene ra virtutů. Et ex k ↄſequẽter ptz ꝙ nõ po/ teſt quis vere dici ꝑfectus qui hac virtute puatus eſt. Ita dicit Caſſiodo.ſuper illud „ p. Humiſiatꝰ ſum vſqʒquaq;. Per banc eni ᷣm ip̃m mẽbꝛa xp̃i ſciunt diaboli viciſ⸗ ſe ſuperbiã. ſer hanc fideles ſup regnaꝙ⸗ ficiunt. Per hanc ſupbia tyrãnica ſ uperat. Per hanc in eternũ martyres coꝛonãtur. —. 3 6 Dermo LII Nuiſqͥs ergo digne penitere ſe dicit· dili⸗ genter attendat vt humilitateʒ pabereſu deat.quatinus ⁊ mala pꝛeterita cõᷣpꝛm ua cõpꝛime⸗ re ⁊ bona perdita reſtaurare ⁊ea en⸗ re poſſit. Swiſecũdo xlen ngitno ſtri ſaluatoꝛis gr̃axactio ꝑquã nosadde 6 notionẽ? diuine laudis confeſſi mat. Et certe neceſſitas magna incumbi hominiyt reddat altiſſimo gras exquoyi det dei filiũ agere grãs deo pri Sieigr tias agit deo p̃i ↄſubſtãtialis ei fliusq om̃ia bona om̃ibo largi ⁊ qͥexiſtẽs plen gr̃a ⁊ veritate oĩbus dat dona g̃ax.cũin ipo ſint om̃s thezauri ſapie ⁊ ſcientiedei. q̃nto magis hõ paupꝑ ⁊ mendicꝰ et ꝑoñ̃ia in ſe defectuoſus· merito debet grisage reꝓ oĩbꝰ beneficijs ſibia deo pᷣſtitis ir/ ca q ſciendũ de tribvſcʒ de grãractionis neceſſitate. Scðᷣo de ipᷣarũ ytilitate Ter⸗ tio de eaꝝ q̃litate. De pᷣmo.ſ. de neceſit⸗ te grãxactiõis ptʒ · ꝙ extriplicigenerecte aturarũ inducit᷑ homo ad reddendũgrĩs deo ſcʒ ex genere creaturaꝝ q̃ ſolũ habent eſſe nature. Scðo ex genereillanqᷓ habẽt eſſe nature ⁊gr̃e. Tertio exgenere earuzqᷓ habent eſſe nature gfe⁊ glie Pꝛimũ patet nã creature hñtes eſſe nature tm̃. noncel/ ſant laudare deũ ⁊ ſibi grãs agere ꝓutpñt eo ꝙ om̃is ſpũs laudat dñm. Vñ Dañ ij inducunt᷑ creature terreſtres · aq̃tice aeree ignee.ſimplices· mixte ſicut ſunt aqᷓ volu cres celi.piſces maris ignis· grandonir. glacies.frigus eſtas ·ſolluna. ⁊ſtelle bpen tes ⁊ volucres pennate.⁊ vniuerſa gemi⸗ nantia in terra. Vec eni oĩa bñdicht dño. ſuo mõ.⁊ faciũt homĩ ſeipᷣas materiãbjdi „ endi⁊ landãdi deuz ꝓtantis bůjfichsipli ominia deo in iſtis creatur exbibit Eñ Seneca dicit Eplalxxxiij hanceſſeiuli cã naturalẽ vᷣm quã ↄuenit vnicuig qð ſi umẽreddere.ſbhjſicio grãz. Ercerteinb creature irrationales inuehiuntmulibo minib melioꝛes qꝛ ille nõ negligit bãciu ſticã. hõ autẽ nõcurat. Diciteni Senec agrifertiles nõ negligũt hanc iuſticiʒ p reddũtq; acceperũt· Sißin⸗ fenſata reddũt gras · Terie maxie bõhe⸗ ceſſitatur exemplo eoꝛum ad idemfacen⸗ dum. maxime cum emnia bonaa deocon ſtat bominem babere. Vnde omnis pꝛo/ fectus ad diuinitatis numen relenudus onẽinfoꝛ inimc mcuui mfun ipuſetin nscſiuhm nnienis wptus indegn Nuturn — wire u liteu quiſ wag eſt. Duſa vt di Caß in q̃dã epla. ihil cõ ſiateſſe bonũ niſi qð ab ipᷣo dinoſcit᷑ eẽ col m atũ. Scpo idem ptʒ ex genere creaturaꝝ (ld qᷓhñt eſſe nature ⁊ gre · xt fuerunt ſctĩ viri. pf̃arche· ꝓhe apli. ↄfeſſoꝛes martyres. v⸗ gines · vidue. oẽſq; ſancti.qͥ dũ viuerent in errip oiby bonis gratuitjg veo ipis colla tis maxias grãs agebant Vñ qͥdã ipᷣoꝛuz offerebãt dona? ſacrificia. oblatiões. deci mas ⁊ holocauſta. Quidã vocib in celum — dei bonitatẽ extollebãt. cantãtes ⁊ pſallẽ tes in coꝛdibo ſuis dño. Quidã eum dato⸗ rẽlargifluũ alijs pᷣdicabãt. Uñ ille bñ gra ntohsttn tus fuit qͥ dixit. repleat os meum laude.vt & cantem gliaʒ tuã. tora die magnitudinem woſnnt uã. Tertio idẽ ptz ex genere cregturari q ibeeci habent eſſe nature gre ⁊ glie vt funt ange⸗ enn li beati anieſcõꝝ in celo· DeqhöꝛiPö. Scin Beati qͥ habitãt in domo tua důe.in ſecu enqurde la ſeculoꝝ laudabũt te. Inno. exponit. In ane vomo illa celeſti nõmanufactq. in ſecla ſe ri culoꝝ· i.ineternũ laudabũt te.i.gras agẽt pter beneficia a te collata.⁊ꝓpter tuã boni S tatem. In põ. Laudate dñm qm̃ bom eſt. mn Schan De illa domo ðꝛ Iſa.lj. Baudiuʒ ⁊ leticia Mrt iirln inueniet᷑ in ea grãrũactio ⁊ vox laudis. Et eenpocal· iiij. dicit᷑ M ſancti requiem die ac h nocte nõ habent dicẽdo. Sanctꝰſſeqͥerat rdei aqeſt et qͥ venturꝰ eſt. Si igit in om̃i loco os pisa dñationis eꝰ benedicit deus vt ðꝛ in Põð. anonn cij. eo ꝙ Em Inno. Vbiq; terraꝝvbiq;cre npisnu aturar effluit largitas ſue bonitat uid nn facit miſer hõſi nõ laudat deũ qadhuc po S(ieus eſtiloco hoꝛroꝛis? vaſte ſolitudinis un cum videat ſctõs angelos laudareeũ in lo aene co voluptaris. O ſiilli laudant qͥ tñ ita ſe⸗ n criſunt de gloꝛia yr eã nullatenꝰ amitte/ nötfich re poſſint. quare nõ laudat homo qͥ neſcit niiuꝰ an odio vel amoꝛe dignus ſit Ecẽ̃s.ix. Vt nidonic qñq; ꝑuenire ad gloꝛiã de miſeria poſſit. nendbi⸗ Sed di.⁊ quid mirũ domine ſi deꝰ lau m niu datur ab alijs quibꝰ multa bona fecit ⁊ fa⸗ cit. Ego autẽ qui ſemꝑ miſeriam patioꝛ in nn pacyita. ꝓquo eigratias agere debeo.&d nod reſpondeo. M nõ mirum ꝙ gratias Von agis exquo dona tibi a deo data non ſentis vel nõ intelligis. Natura poꝛcoꝛum eſt ꝙnon eleuant caput ſurſum vtvideant quercumſed tĩ glandem deoꝛſum conſi⸗ derant. Neſciuntenim glandeʒ cadere de arboꝛe ſedcredũt in terra generari. Sie ales quianeſcjta deo omnis eis deſcen⸗ Dominica Netare dere ideo non referunt gratias. Vnð mul ti dicunt. Quis oſtẽdit nobis bona. Dicit enim Caſſiodo.in quadaʒ Epiſtola. Dui quãta ſibi gr̃a collata ſit nõ jntelligit vl ne ſcit quãtas largitoꝛi gratias debeat.nõ in telligit necenim poteſt quis plene intelli⸗ gere quod accepit niſi meminerit quid an te meruerit. Mec ille. Et ex hoc concludit Seneca Epiſtola.xxxij. nemo ſcit re ⸗ ferre gratias niſi ſapiens.eo ꝙ iðe omnia examinat ſecum. quid accipit. quãdo.vbi. ⁊quẽadmodũ. Patet ergo ſolutio dubij. de quo queritur ꝙchꝛiſtianus non agens gratias deo nõ facit B niſiex ſtulticia ſua marima. Qui ſieſſet ſapiens ſciret etvellet eas referre. Sed di. Domine ego liben ter ſcirem ⁊ addiſcerẽ iſtam ſapientiã qua deo gratias ſcirem referre. Ad quod ego reſpondeo. M iſta ſapientia faciliter acqui ritur ſi oculus mentis noſtre ad diuĩa be⸗ neficia conuertatur. De quibus ð pſal⸗ mo cij.ſic enumerans ea dicit. Benedic anima mea domino.et omnia quc itra me ſunt nomini ſancto eius.⁊ ſequit᷑. Benedic anima mea domino.⁊ noli obliuiſci om̃es retributiões eiꝰ. Quaſi di. Sialia nõ eſ⸗ ſent ſufficeret hoc ꝙ ipſe retribuit tibi bo ⸗ na ꝓ malis. Logita ergo ꝙ male facis ⁊ſe⸗ ceris et inde videbis retributões dei.qui te nõ damnauit ſed ad penitentiã vocauit et expectauit.et młlta bona tibitribuit. Re tributiones etiã dicit. id eſt iteratas et fre⸗ quentes donationes ⁊ condonatões.has ergo non debemus obliuiſci Iſaie.xliiij. in fine. Nõ obliuiſcaris mei. Deleui enim vt nubem iniquitates tuas.⁊ quaſi nebu⸗ lam peccata tua. Et enumerat ibi Pſalmi ſta ſex magna beneficia. pꝛo quibꝰ hõ mg⸗ xime deberet gratias agere. Pꝛimum eſt venia peccatoꝛũ. Vnde quo ad hoc dicit. Qui pꝛopicigtur omnib iniquitatib tu ⸗ is Jla xlij. Ego ſum. ego ſum ipe quide⸗ leo iniquitates tuas pꝛopter me.⁊ peccato rum tuoꝛũ nõ recoꝛdaboꝛ. Bene dicit om nibus.quia ſimul dimittuntur omia. Vn de Wichee vltimo dicitur. Deponet ini/ quitates noſtras et pꝛoijciet in pꝛofundũ maris omnia peccata noſtra. WMare eſt pe nitentia in quo ſubmerguntur egyptij.id eſt peccata ⁊ demones. Pctm̃ duo mala fa cit · Vnũ eſt qð obligat ad penam eternaʒ. Scmẽꝙ vulnerat? debilitata t4 dimittatur ni ſcõm bñficiũ homini oñdit in ꝙ ſanat et curat anĩe vulnera. De qͥby ſeqͥtur. Qui ſa nat oẽs inſirmitates tuas Lẽ.x. Alliga nit vulnera eꝰ. Sed qd ẽ ꝙ ſanat oẽs in/ firmitates. Cum aplus— u Dermo otensſitad bonñcnð ſufficit vrpena „ ſi⁊vulnꝰ curet᷑. Ideo deus Quia pᷣtus in infirmitate pficit᷑. Solutio Toqtur Pde ania et de infirmitatib anĩe q̃s dñs ſanat. licet non ſanet infirmitates carnis in qͥbyirtꝰ ꝑficit᷑. Dicit aũt oẽs in/ firmitates · qꝛ multe ſunt infirmitates aie. Quaricia eni eſt qᷓſi ydropiſis. Ira febꝛig. Supbia apoſtema. Bereſis lepꝛa. Bula boliſmnꝰ Luxuria gomoꝛra.tiſis inuidia. Mas ð om̃es infirmitates ſanat dñs ĩſer nis ſuis maxie hoc ſacro tꝑe q̃drageſima/ lip ſacfm pnie. Tertiũ donũ eſtꝙnõ ſolũ ſanat infirmũ pctõꝛem.ſed ſuſcitat euʒ q̃ſi moꝛtuũ.ideo addit. Qui redimit de inte ritu vitã tuã.ſ pᷣcio ſanguinis ſui Ecciũxx. Eſt qͥ multa redimat modico pᷣcio ·ſcʒ xp̃s ſanguine ſuo. Sed nũꝗd xp̃i ſanguis mo dicũ eſt pꝛeciũ. Solutio.modicũ q̃ntitate — magnũvaloꝛe j. oꝝ ·vi. Empti eſtis pᷣcio — magno.j. ſe.. Nõ coꝛruptibilibquro aut argento empti eſtis ſed pꝛecioſo ſanguine agni. Duartũ donũ eſt coꝛonatio · de q̃ ſeqͥ tur. Qui coꝛonat te in miſchia⁊ miſeratio niby. ſ p victoꝛia quã habes erpugna. Sʒ di.tñ apls dicit. ꝙ coꝛona nfaẽex iuſticia. j. Thimo. vlt· Repoſitaẽ mihi coꝛona iu⸗ ſtice. Solutio. miſchiaẽ ꝙ dñs ꝓmiſit· iu ſticia ꝙ reddit. Innoẽ. aũt dicit ꝙ iõðꝛ co rona miſcðie. q; licet meritis reddattñ ex maxima miſcðig dei eſt ꝙ ipſe dat gram· qᷓ eſt fundamentũ meriti⁊ ᷣm h iſtud donũ — eſt gre collatio. Duinrũ donũẽ adimple⸗ tio deſiderioꝛũ. Vñ ſeqͥtur. Dui replet in bonis deſideriũtuũ. ſꝛoner·x· Deſideriũ ſuum iuſti dabi. Quid aũt deſiderat ania iuſti vel qͥ replebitur. Certe ip̃o deo. Duia dicit Aug. Animã deicapacẽnihil minus deo umplere põt Pꝛouer.xi. Deſideriũ in ſtoꝛũ om̃e bonñ eit.i deus. ⁊ fm hociſtud donũ eſt pꝛecũ exauditio. Et notant dicit· Replet in bonis. qñ ſcʒ bong deſiderãtur am cũ bona nõ iunt nõ adimplet᷑ deſide riũ. Qñ Auc. ix. Petentiby vltoneʒ diſci⸗ pulis. dictũ eſt. Neſcit cuiꝰ ſpñs eſt. Sex tum eſt mẽtis renouatio. Vñ ſeqͥtur. Re⸗ nouabitur vt aq̃le iuuẽtus tua. Sicut ei dicit gonatura aqe eſtꝙcũ eneſithu/ bet roſtrũ durũ ⁊ ponderoſum.⁊ita nõß dendo roſtrũ ad petrã. Hoc faciet degi qñ depoſita ponderoſitate coꝛpis einsi moꝛte ad guſtandũ ſuã dulcedinẽ eam. nabit. Facit hocꝛ in pñti vitaꝑ gram per quã depoſita vetuſtateculpe renonatetʒ in ſpiritu mẽtis. vt ðꝛ Eph.iiij. vt ſic ĩno uitatevite ambulet Rom̃. vii Regx. Mu taberis in virũ alium. Sunt ⁊alia piun bñficia que ibidem enumerat di. Wiſer coꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs longanimis.ſ ꝑpa⸗ tientiã.⁊ multũ miſericoꝛs ſcʒ expectundo ↄuerſionẽ. nõ in ppetuũ iraſceturneqʒiue⸗ ternũ cõminabitur. q· d. nõ vlciſceturiſu/ turo ſed in pñti.qͥd ᷣm Bre. fit ex miſcij nõ m pctã noſtra fecit nobis i.nõtĩjyer berat in pᷣſenti q̃ntuʒ meruimus. neq;fn iniqͥtates nr̃as retribuit nobisqꝛ cuʒna gna fagella deberet retribuere ꝓmagnis peocaris parua ⁊ pauca retribuit Jobx xiij. Vt eram dignus nõ recepi. Maxine aũt in hoc miſeret᷑. qꝛ fugat longea nobis pctã. Vñ ðꝛ· Sin altitudinẽceli atu coꝛroboꝛauit miſcðiam ſuã ſuꝑ timẽtesſe Muantũ diſtat oꝛtus ab occidente. longe fecit a nobis iniqtates nr̃as. Suꝝ oñ̃u ſſta deus ðᷣꝛ miſericoꝛs maxime.qꝛ oiaho mini facit gratis. Vñ ſequit᷑. Duõ miſere tur pater filioꝝ.ſ.gratis Pater enimiſere tur filioꝝ. nutriendo eos· neceſſurumin⸗ ſtrando. docẽdo.caſtigando. Sic miſem eſt dñs timẽtibo ſe. Ecce q̃nta beneficde berẽt hoĩem ſemꝑ mouere ad graractes deo reddẽdas. Waxime tñ ð ſacrotpein quo pᷣter bona naturalia⁊ foꝛtuita hode maxia bona ge in remiſſiõe pctõꝝ ſuoꝛ ſunt collata. Neſtat videre de ſcho¶· deyli litate gr̃axactiõis. Eſt aũt vtilitas vndi ter ples iſta ꝙ hõ g̃as agens de piruls meret᷑ reciꝑe inagng · iuxta illud Laß.. iij.epla. Inuitat ad mað̃q̃ gratãr ſuſci modica.⁊ ſpẽð futuri accipitq́ trãſactabe neficia recognoſcit. Hecille· Vñ Befſp Cant ßmõe xiij. ponit exẽplũ · ſi aqu oẽs iõ intrãt mare vt iteꝝ duãt. ia hõde⸗ bet referre oĩia bona in deñ vt iterumet iterũ ab eo accipiat eadem yel maloĩq tertio ſcʒ de qualitate grãrũactiõis q̃les“ debẽt eiſe ſciẽdũ ꝙ grãs debẽꝰ agere qy modis. Pꝛimo denoter iocunde? meno mlol unp unißino ſuchlini rdiun zwurun nienin vcitynn ſrfeſun mine. iofun tiybonon uinſcot g iunerp 5 5 Dominica Judica iocunde. qꝛ ſine merito dant᷑ nobis benefi ci dei iuxta illud. Sr̃a dei ſum id qð ſum Macha.· de magnis piculis a deo libe⸗ ratimagnifice gr̃as agimus. Talis ille fu itqͥ dicit. Magnificate dñm mecũ. Inno cen.ilaudando ⁊ pᷣdicando eũ magnũ an/ nunciate. Tertio aſſidue qꝛ ↄtinue benefi ſpde oĩbetꝓ oĩib. Quarto integre· qꝛ oĩa ſunt bona ⁊ integra q̃ dant᷑ nobis.ſ. Theß. v In oĩby gr̃as agite. Quinto ↄſtanter·ſcʒ tam in ꝓſperis qᷓ; in aduerſis. Vñ Zugu. ſug illudſð. Repleat᷑ os meũ laude. dicit ꝙtota diei ſine intermiſſione laudare in pſperis qꝛ cõſolaris.in aduerſis qꝛ coꝛri⸗ geris. Et Criß. in tractatu de ſymbolo di cit. Si venerint mala bñdicite vt diſſoluã tur mala. Sipſpera venerit bñaœte vt ꝑſeuerent pꝛoſpera. * in pbis pᷣmiſſis Dir tertio Zeirnoreluato⸗ rris nr̃i panũ diſtributio·ꝑquaʒ nos ad li⸗ beralitatem largitiõis elemoſinaꝝ iſto ſa⸗ cro tꝑe infoꝛmat. Licet enĩ multa ſint in⸗ ducentia iſto ſacro tꝑge ad largitõnẽ elemo ſinaꝝ tam ꝓphetica qᷓ; aplica ſcripta.tñ ma xime exemplũ xp̃i mouere nos debet ad h faciendũ. Qui diſtribuit panes eſuriẽtibꝰ turbis. cõpaſſus miſerie eoꝝ. Vñ iſta dñi⸗ vocatur dñica panũ ad ſignificãdumqꝙ v nos debemꝰ nf̃m panẽ frangere eſuriẽtib a 2 eoꝝ eſuriem ſatiare.ſi volumus ſatiaria deo cũ apparuerit glia ſua. marxime cũ ele/ moſine nf̃e ſint ſatiſfactoꝛie ꝓ peccatis no ſtris. Vñ Dañ.üij. dicit᷑. Peccata tua ele⸗ moſinis redime. Et Auẽ.xij. ðꝛ. Date ele⸗ moſinaz? om̃ia munda ſunt vobis. Pꝛo qͥj ſciendũ ꝙ homo inducit᷑ ad facienduʒ ele/ moſinã iſto ſacro tꝑe ex tribyſcʒ ſi conſide/ ret quis petit eam ꝓ quo petit. ⁊ ad qͥd pe⸗ tit. Pꝛimo igit ↄſideret qͥs petit eaz. qꝛ de usꝓ cuius amoꝛe petit eã mendicus. De/ us eni intantũ diligit pauꝑes ꝙ quicqd fit eispter amoꝛẽ ſuum reputat ſibi factum Ende Wath rxv.ꝛ. Võvni ex minimis meis feciſtis. mihi feciſt. Petit igi᷑ deꝰ ele moſinãꝑ pauperẽ ſuum a quo diues petit aunq; regnũ. Et ideo cũ diues negat pau/ peri modicũ fruſtuʒ panis timere debet ꝙ deus nõaudiet eñ cũ ab eo petet regnũe⸗ termefeliciatis, Oñ Pꝛouerb. xxiðꝛ. Qui So magnifice. qꝛ magna dant᷑ nob.ij. obturat aurem ſuã adclamoꝛẽ pauperuʒ. clamabit ipe et nõ exaudiet᷑. Scðo debet ↄſiderare qd petit. qꝛ petit nõ ñin ſed ſuũ Quid eni habes qͥd nõ accepiſtiviẽ Apls. Et ideo valde ingratꝰ eſt qͥ pauperi negat modicã elemoſinã.cũ ip̃e habeat a deo ha bundantẽ menſam ſuã. Hincðꝛ.j. Paral. vxix. ua ſunt dñe om̃ia.⁊q̃ de manu tua accepimus dedimꝰtibi. Tertio debet hõ ↄſiderare ad qͥd petit. deus eniĩ petit nõ ad dandũ ſed mutuanduʒ.nec tĩ ad duplas ſed centuplas ſuras Watthxix. Eentu plũ accipieti. Et ideo valde ingratꝰ eſt deo qͥ ad tales vſuras non vult mutuare deo. ad quas tñ mutuaret iudeo vel ſaraceno. Vñ diues eſt ſicut mercatoꝛ qͥ non debet vacuus redire domñ.ſʒ cũ lucro.lucꝝ aũt diuitiaꝝ ẽelemoſina. Ad ß enĩ deꝰdedit di uitias alicui vt de eis miſereat᷑ pauꝑibus. Illioqn tali mercatoꝛi iutili tollet᷑talentũ. ⁊dabitur alteri melioꝛi.vt ð? Wath · xxv. Quia ſepe deꝰ tollit diuitias auart.et dat eas pijs ⁊ cõpaſſiuis. O q̃nti mercatoꝛes ſůt hodie in ſclo. diuites dico.qͥ ſtulte mer cant᷑. dãtes illis merces ſuas qͥ eis redde⸗ re nõ pñt ĩ nundinis future glie.tales ſůũt multa dãtes hyſtrionibꝓ vana glia dila⸗ tanda.de qͥ tñ nihil ĩueniẽt ĩ futuro. Quia de talibus ðᷣꝛ ilud Wath. v. Receperunt mercedẽ ſuã. Nos igi nõ ſic.ſʒ faciamꝰno bis amicos de mãmoma iniqͥtatꝭ.qͥ noſre cipere poſſint in eterna tabernacla tꝑe ne⸗ ceſſitatis. Ad qᷓ nos ꝑducere?⁊c. Dñica Judica. I. Sermo LIIII S ueritatem di co vobis q̃re vos nõ credit mi hi. Joh. vij. Sicut dicit Aug. in lib.de agone xp̃iano. Errat qͥſqͥs ſe veri tatẽ cognoſcere putat qͥ adhuc neqͥter vi⸗ nit. Vult dicere Zug.ꝙ nullus makeffi⸗ caciter põt veritatẽ cognoſcere. Quid igit᷑ mirũ ſi iudei maliexiſtentes in ſe.nõ pote rant pᷣitatẽ a xp̃o dictã ⁊ factã cognoſcere. nec ſuis oꝑib⁊ ᷣmoniby credere.pᷣſertim c ip̃i foꝛẽt ita ſuꝑbi.ua inflati. vt omnem in ſe ſufficientiã habere arbitrent᷑. ñ ſał nuatoꝛ eis ait. Quõ inqͥt poteſtis credere qͥ gloꝛiã ab inuicem accipitis.⁊ gloꝛiã que a ſolo deo eſt non q̃ritis.q.d. vana glia ⁊ ſu⸗ perbia vr̃a obſtat vobis ne credatꝭ inme. Binc Zugꝰ de ſe dicit in li. ↄfeb. Quãdiu —. ——— inflatam facieʒ mẽtis ſue habuerit tumẽs ſeculari pompa ⁊ yanitate. veritatẽ nõpo⸗ terit cognoſcere · Eñ Brego. Tumoꝛmẽ⸗ tis obſtaculũ veritatis. Cum igit᷑ ex parte xp̃i nulla cauſa fuerit q̃re veritati ſue cre⸗ dere nõ debuiſſent. reſtat vt eoꝝ pfidia et incredulitas ex parte malicie eoꝛuʒ totali⸗ ter exiſtat. Ideoq; ſaluatoꝛ arguens eoꝛũ maliciã ait. Si veritatẽ dico vobq̃re vos nõ creditis mihi. In quibꝰ vᷣbis tria tan⸗ gunt᷑. ꝛimo ſermonis xp̃i cõmendatio·i eo ꝙ dicit᷑. Si veritatẽ. Scðᷣo deſcribitur eiuſdẽ pia pᷣdicatio ⁊veritatis ſalutari an ⸗ nunciatio. ũ dicit · dico vobis. Tertio ar guitur malicie obduratio.cũ dici᷑ Quare — vos nõ creditis mihi. A — ꝙ in verbis pᷣmiſ Mi pAmo ſis tangit᷑ ſermo ⸗ nis xp̃i cõmendatio ĩeo ꝙ dicit᷑. Siverita tem. Sermo ſiquidẽ chꝛiſti maxime repu tationis dignitatis aut excellentie fuit vl⸗ tra omnẽ ſermonẽ humanũ aut angelicũ. quia totalis. pura? ſincera ac omnimoda veritas. Bñ cum om̃is homo ſit mendar yt dici᷑ in Põ. Dis homo mendax. De us autẽ verax eſt Roma. Sermo huma nus põt interdũ eſſe verus. interdum fal⸗ ſus.interdũ ⁊ſi verus.nõ tamen veritas. Sicut Apls ad Ritũ.ſ. dicit de poeta qᷓ/ dam. Teſtimoniũ inquit hocverũ eſt· veꝝ eſt dirit.nõ dixit.veritas eſt. Et notanduʒ Fm Boꝛrã Eph.iij. Veritas ẽ multiplex. quã debemus facere. Pꝛima eſt ſcriprure. Baniel·x. Annunciabo tibiqð exp̃ſumẽ in ſcriptura veritat. Scða veritas ↄſcien tie.ij Eoꝝ.xi. Eſt veritas xp̃i in meidẽ in mea ↄſcientia. Tertia loquele. Pꝛouer· xij Aabium veritatis firmũ erit in ꝑpetuum. Duarta vite. Johes in ſua Eanonica ter tia. Maioꝛẽ hoꝝ nõ habeo gratiã qᷓ; vtau diã ⁊c. Quinta doctrine. Wath xxij. Sci mus qꝛ verax es. Sexta iuſticie. Iſa. xiij In veritate educet iudiciũ. Septima re⸗ munerans glie. Joh.viij. Veritas libera⸗ bit vos. Sed heu veritas ſcpture ꝑuertit ab hereticis Dañ. viij. Pꝛoſternet᷑ veritaſ in terra. Veritas cõſcĩe ꝑmutat᷑ ab hypo ⸗ critis. Oʒee.iiij. Hõ eſt vᷣuas in terra. Ge⸗ ritas loqᷓe deridet᷑ a ſtultis Job. vj· Qua⸗ re detraxiſtis ſermoniby veritatis. Jã enĩ coꝛrectoꝛ detractoꝛ reputat᷑. Veritasvite diminuit᷑ in mũdanis Pð. Diminute ſüt veritates a filijs hoim. Veritas doctrine impugnat᷑ ab emul Bal.v. Duig vogi n 1.* 5 5— 0 3 pediuit yeritati nõ obedire. Uen ut cie captiuat᷑ ab iniqͥs qui veritatẽ deiini „„——„ E iuſticia detinẽt Rom̃.j. Iſa lix. Juſtnn ge ſtetit · qꝛ coꝛruit in plateis veritas ⁊ej⸗ tas nõ potuit ingredi. Veritas glie ꝓxii — pᷣcio vendit᷑a repꝛob. Pꝛouer xxvij· Vu cognoſcit faciẽ in iudicio.nõ bene facii· ⁊ ꝓ buccella panis deſerit venren ſunt peioꝛes iuda.qͥ xpᷣm vendidit ꝓxt denarijs.iſti om̃es cõmutãt veritatẽdei mendaciũ. Roma.j. Silr ſermo angel cũ ſit creature.qᷓ de ſe deficibilis ẽniicon ſeruerꝑ gr̃am. põt eẽ interduʒ verꝰſiabo⸗ no angelo ꝓferat᷑⁊ q̃ntũcũq;a bonopfen tur. poſſet ↄtingere ꝙetiã eſſet falſus cᷓi derata ↄditiõe mutabilitatj.q̃eſttmnan rã.licet nõ km gr̃am. Vmnis enicreutun citra deũ verſibilis ẽ̃m naturã. ꝓꝛctn. hinc dicit Apls. Sal·j. M ſiangeb bonus ꝑſupoſitũ de celo deſcẽdens eugelzaue rit vobis aliud qᷓ; annũciauimꝰ vobis no lite credere imo dicit. anathemaſi. Voe aũt nõ põt dici vᷣitas cui apłs facit diſqe/ dere⁊ nõ aſſentire.cũ abſit ab aplovtver tatẽ ꝓhibeat credere. Et tñ ſiꝑ ſupoſinʒ ita ↄtingeret angelũ annũciare.nõ eſſet ſi bi credendũ. Ideo nullus ſermo cuinſc/ q; creature põt dici ſimplicit᷑ veritas ſict xp̃iqͥ eſt ſapĩa dei pr̃is q aliud annuncigre vel dicere nõ potuit niſiqð ĩ deo pñe vidit. Vñ Boꝛra ſuꝑ eplam.j. Thet.ij verbum dei differt a ño in ſeptẽ. Pꝛĩo in itateq deꝰ verax.oĩs hõ mendax · Scðo inmu bilitate. qꝛ nõ eſt deꝰvt hõ vt mẽ̃tiatneot filiꝰ hoĩs vt mutet᷑· um̃ xxiij. Man iiij. Lu.xxi. Lelũ ⁊ terra trãſibũt Teri ſpũalitate. Qui de rraẽde terra loquiu. Joß.iũ.⁊ Joh. vi.vᷣba q̃ locutꝰſum yobis ſpũs ⁊c̃ Quarto in vᷣtuoſitate Wath·ſj docebat eos tãqᷓ; ptãtẽ hñs. Quito inſu nitate Joh.vij. Nunq; ſic locutꝰ eſtbon Sexto in vtilitate. Joh. vj. Dñe ad quen ibimꝰ vᷣba vite eterne hẽs. Septimoint fectione Ecci xliij. Cõſũmatio fmonðie eſt Quare bene dictũ ẽꝙꝙ ſermo chꝛiſic mendatur excellentiſſime vltra ſermon pumanum ⁊ angelicum.in eo ꝙ dicityer⸗ ras. Eñ om̃ia vera ideo vera ſůt· qꝛfill q̃xpᷣsẽ adequant᷑. Naʒ ſiẽ dic Zinconlu⸗ in luis collatiõib ſermonexix · Venlis £ £ S tognribo ufinenece zntonda iwniſci wicnn“ ſichun Pench prentrun nnaſtun miniim wydecm iſiunt nhhnsſe Dominica Judſca eanatio fmonis ⁊ reicũſres ita õſicut ſonat· Pꝛecipua itaq; ditas eſt adeqᷓ̃rioſi echꝛreſpondẽtia ſeu ↄfoꝛmitas rerũſũ⸗ notmoni. B eſt. vbo pris eterno. Illo in⸗ qůã vᷣboꝑqͥd pr̃eternalir dicit. ⁊ vᷣbo ſcri⸗ kpn 4 nis opatiõis et intentiõis. ᷣm Robertum Polgot ſug libn Saß·ca.vj. Veritas ſer mons ẽ qñ ita ſit ſicut ðꝛ. et q̃d dicens ita edat ſiẽ dicit. Hã licet ita ſit in re ficut di cit hõ.ſi dicens aliter credit eſſeqᷓ; di ibe K loqᷓtur ↄtra ↄſcĩam ⁊ peccat. Ande aplus Eph · iij · diẽ. Deponẽ — tes falſitatẽ. loqui mini veritateʒ. vnuſqſq; cũ ꝓximo ſuo. qm̃ ſumꝰ inuicẽ mẽbꝛa. Scða veritas ẽ opati onis.? ↄſiſtit in ↄfoꝛmitale oꝑis? ßmõis. öfnFnhu m i muntin imin eini datwt enini ui. Nn Puiꝰ ↄtrariũ eſt fraus ⁊ dolus ⁊ ſimula⸗ tio. p quaʒ aliqͥs dicit pulchꝛa pᷣba. ⁊ ſimu⸗ lat ſe amicũ.⁊ ñ occulte eũ odit · et ponit ei inſidias.de qᷓ loqͥtur.j. Joh ij. Rõ diliga⸗ mus vᷣbo neq; lingua ſed opere ⁊veritate. Tertia vitasẽ intentiõis. ⁊ ↄſiſtit in cõfoꝛ mitate intentiõis ad opꝰ vt videlicʒ opus jd de ſuo genere ẽ bonñ. nõ ſiat ex apeti⸗ tu laudis hůane. nec ex qᷓcũq; vana intenti one.ſed vt honoꝛ dei pᷣncipaliter intẽdat᷑. Joh. iij. Veri adoꝛatoꝛes adoꝛabũt preʒ in ſpũ ⁊ veritate.i.ſctã intentiõe cõiũcta cũ öedu exterioꝛi oꝑatione. Becðtriplexveritas ĩ ůdeisju tnõpontnij nuqinib manonii gnöckdonßn nnnhin m lcim xpo fuit·⁊ꝑ xpᷣm nobisẽ reſtituta. Naʒ ſiẽ dicit Linconieñ. vbi ſup̃· nte lapſuʒ pꝛi⸗ mi parentꝭ fuit in terra vitas. Sed eo la/ bente receſſit a terra.nec potuiſſet reuerti iu terrã. niſi pitas de terra oꝛta eſſet.i.ver bum pr̃is de carne ᷣginis. Lhꝛiſtꝰ ð iſtaʒ triplicẽ veritatẽ habuit. Hã ip̃e nõ potuit gliter loqͥ qᷓ; res ſe habuit. Sicut eniĩ dicit Zugꝰxij. de trinitate. Ratio hũana inhe ⸗ ret eternis ſpeculãdis ſeu ↄſpiciendis aut ↄſulendis. Cõſpiciendis ᷣm qͥd eoꝝ veri⸗ tatẽ cõtuer᷑? ſpeculat᷑. Eõſulendis qñ ↄſu lit regulas eternas de alijs iudicãdo⁊ oꝛ⸗ dinõdo.Et licet hõ ᷣm pꝛimũ modũ inſpi ciendo eternã̃ veritatẽ nõ hʒ peccare. quia peccareẽꝑ auerſionẽ ab eternis regul. qð nõ otingit niſiꝑ pctĩ moꝛtale.in qð nuiꝰ cadit dum diuims intẽdit.tñ ᷣm ſcm mo dũ ſcʒ ↄſulendo eternas regulas põt ↄſen rein actum qeſt pᷣter regulas hiõiyl cõ reas ⁊ita põt peccare venialiter vłmoꝛ taliter Chꝛiſtus gyeritatẽ habuit ſꝑ in ſer pture qͥd ꝑ oꝛa coꝝ ðꝛ qͥ ſcripturaʒ edide rt. Vecautẽ veritas triplexẽ ſcʒ ſermo⸗ mone. qꝛ ſp inſpiciebat eternã veritatẽ. ᷣm quã cognouit res ſicut ſe hẽbant in ſuo eẽ. Et ideo decipi nõ potuit etiã. qꝛ ſp ab eter nis regulis nõ diſceſſit necauertiab eiſpo tuit · Vñ ipe de ſe veraciter ⁊ ſingularit di cit. Ego ſum vla veritas ⁊vita. Scamve ritatẽ habuit. qꝛ ſemp oĩa q̃cunq; vᷣbo pᷣce⸗ pit. facto impleuit. Vñ Act·j. Eepit ieſus facere ⁊ docere. Tertiã veritatẽ habuit. qꝛ oĩa qᷓcunq; fecit in laudẽ?⁊ honoꝛẽ dei pr̃is oꝛdinauit. Eñ in euãgelio pñti. Honoꝛifi co pñ̃em meũ. ⁊ vos inhonoꝛaſtis me. Sʒ certe licet hanc triplicẽ veritatẽ xpᷣs nobis de celo attulit.⁊ poſt lapſuʒ pᷣmi parentis mũdo reſtituit.tñ iterũ ⁊ iteꝝ veritas iſtaĩ multa parte deperijt. Vnde clamatqpha. Eoꝛruit in plateis veritas Iſa.lix. Suffi ceret ad penã ꝙ coꝛruiſſet tm.ſed qð dete ⸗ rius eſt.iã perijt q̃ſi totaliter. Enð oʒeas clamat Ozee..iiij.ca. Non eſt vᷣitas.qᷓ ad ſe. — nõ eſt miſcðia.qͥ ad ꝓximũ.nõ eſt ſcĩa dei.qᷓ ad deum.in terra. Waledictũ ⁊ mẽdaciũ. homicidium ⁊ furtũ ⁊ adulteriuʒ inunda⸗ uerunt.⁊ ſanguis ſanguinẽ tetigit. Suffe ciſſet ꝙ deficienteveritate ĩ terra.terra eẽt inanis et vacua ſicut in pᷣncipio creatiõis fuit.ſed ecce deficiente veritate.qð deteri⸗ ns eſt oĩa mala que deterioꝛa excogitari pñt repleuerunt terrã.nec ſolũ repleuerũt ſed eti inundauerũt ad habũdãtiã. Duo ergo h dicit ꝓpha. ſꝛimo defectũ veritat miſcpᷣie et ſciẽtie in terra. Scðo copiã ini⸗ quitati. In ea defectꝰ veritatꝭ oñdit facili ter km oẽs tres modos veritati. Hã pma veritas.ſq̃ hõ ita loqͥtur ſiõ eſt in re deficit in terra.i.aĩa terrena.q cogitatio eiꝰ ⁊vo luntas vᷣbo ſcpture et verbo bñplaciti dei ↄfoꝛmis ⁊ adeqᷓta non eſt. ac ꝑb necſermo exterioꝛ.nec opus eiꝰ exteriꝰ. vᷣbo dei.i.fi⸗ lio dei adeqᷓtur. Scða veritas.qᷓ hõ ita fa cit ⁊ oꝑat̃ ſicut loqͥtur. defecit etiã hodie in terra.eo ꝙ ᷣm Linconieñ. dicimꝰ decoꝛa⸗ tiſſimas õones ⁊ vᷣba.volumꝰ autẽ? faci mus ʒria.ꝓmittimꝰ bona ⁊ ſoluimꝰ mala. Et in ᷣm eñũ ſumꝰſiles vitiby· qꝛ ꝓmitti⸗ mus vuas? ſoluinꝰlabꝛuſcas. Pꝛomitti⸗ mus enĩꝓximis nris in folijs ⁊ foꝛib. in⸗ terdũ in folijs ⁊ floꝛe vᷣboꝝ ſimplicitatẽ et fructũ dulcẽ.i.opꝰ bonũ.⁊ ſoluumꝰ amarũ. Siles eẽ ſumꝰ inß pomis creſcẽtib iuxta mare moꝛtuũ q̃ coloꝛe ſuo pᷣtẽdũt maturi⸗ tatẽ ⁊ guſtů ſuauiſſimum. ⁊cũ carpuntur —6 50 Bermo nõ ſoluũt niſi inanitatẽ ⁊fumi euaneſcen ⸗ tis fetoꝛẽ. Hec Linconient᷑.⁊ ſati terribili ter ð doloſos. Tertia veritas.qᷓ̃ hõ ita loqͥ tur ſicut ẽ in re.⁊ oꝑat᷑ ſicut loquit᷑.et ſicut opat᷑ ita intẽdit. defecit hodie in rra. eo ꝙ poies hodie multa gr̃a vane laudis faciũt ⁊ oꝑant̃. De qͥby dicit ſaluato?ꝛ Math. vij. Ittendite a falſis phetis qͥ veniũt advos in veſtimẽtis ouiũ intrinſecus aũt ſuntlu pi rapaces.⁊ hi ſunt hypocrite. Hos cõpa rat Bre.li.viijmoꝛa.ſymoniqͥcrucẽ qͥdeʒ xpi poꝛtauit. ſed tñ in eo moꝛtuꝰnõ fuit.qꝛ oĩs hypocrita coꝛpus ꝑ abſtinẽtiã afficit. ſed tñ ꝑ amoꝛẽ glie mũdo viuit. Nõ ſolum aũt vacua ẽ terra veritate. veꝝetiã miſcia Rã ſicut ptʒ ex ſup̃dictis in illa triplici ve rritate expᷣſſus ẽ amoꝛ dei.qͥ qui caret.neceſ ſario caret amoꝛe pximi⁊ ſic caret miſcðia Sicut enĩ qui hʒ veritatẽ. diligit deũ.qui eſt vᷣitas.ita qͥ diligit deũ. diligit ⁊ꝓximũ. ſ. Joh.iij. Hoc mãdatũ habemꝰ a deo vt qui diligit deñ diligat ⁊ ꝓximũ. Qui ðca ⸗ ret vᷣitate.caret miſcʒia ꝓximi.in qᷓ amoꝛ ad ꝓximũ maxime oñdit᷑. Nã m Linconi enſem. Wiſcʒia ẽ amoꝛ releuationis miſe rrie aliene. Hec hodie in tra nõ eſt. qꝛ om̃s qrunt q̃ ſua ſunt nõ q̃ alterius. Et tal vt ſic nõ eſt mẽbꝛũ xp̃i. Hõ ſolũ auteʒ veritas et miſcðia.ſed etiã ſcĩa dei vacua eſt in terra. Sccientia nãq; deiẽ cognitio cũ amoꝛe.qᷓ cognoſcit hõ qͥd debet deo ·⁊ quid dʒ ꝓxi⸗ mo.⁊ q̃liter ſe habeat ad deñ.⁊ qᷓliter adꝓ ximũ. Et quid mirũ ſi abeſt ſcĩa deiexquo ſpũſſctũs qͥ eſt doctoꝛ pitatis ⁊totiꝰ ſapĩe. abeſtꝓpter immiſcðiaʒ ⁊ impietatẽ hoĩm. Secd audiamꝰ mala ſeqntia.ſequit᷑ enim. maledictũ ⁊ mendaciũ inundauerũt.ſ.ĩ lo/ co veritatis.h omicidiũ.furtũ. adulteriuʒ. loco miſcpie.⁊ ſanguis ſanguinẽ tetigit lo co ſcientie dei. Mendax ſermo ẽ cũ vnum p̃ꝛ.⁊aliudcredit. Walus ſermo ẽcũ id qͥd credit᷑ dicit᷑ ſed ex malo ⁊ nõ recto affectu. In vtroq; autẽ iſtoꝝ vᷣitas eſſe nõ pᷣt. Vo/ micidiũ aufert vitã coꝛꝑis.vel partes vite vt mẽbꝛa coꝛgis. Furtum aufert poſſeſſio nẽ vel partẽ eius. Adulteriũ aufert ꝑſonã cõiunctã ſacẽo.ſcʒ vxoꝛẽ.qui ð iſta aufert ꝓ ximo imiſericoꝛsẽ in ꝓxumũ ⁊ crudelis.et pↄſequẽs nõ eſt ĩ eo miſchia. Ita? iſta ſuc cedunt hodie in mũdo loco miſcõie. Loco autẽ ſcie dei ſuccedit ſapĩa mundiq̃ẽ ſtulti cia apud deñ.j. Coxiij.⁊ hecẽ ᷑m Ainco ⸗ LEIIII nient. calliditas excogitandi⁊ aqi di quõ acqͥrat ⁊ pficiari ſe volupt nis mũdi⁊ diaboli. Vñ ðꝛ hech na in auar anialis in luxurioſis⁊ dizt inuenie ates ar/) piatene, ca in ſuꝑbis Jaco.j. M autẽ dicit p⸗ 1p entiã nüctſinguinpamdnt niet ſicut gutta ſanguis alteri gutte ſuc cedit: ſicↄſeq̃nter · Sic qͥinuenit vn volupnt neceſſe ẽ inuenire ⁊ aliã. ꝑ quãilã iteꝝ excogitare aliã. ⁊ ſicin hacſapiqw ptatem voluptati cnectitqᷓſi cathenase neceſſeẽ inuenire? aliã. ſcum. ⁊ců illa nõ poſſit acquiri ſineals n. pœtm̃ pœtõ addit. ⁊ hocẽqʒ ungui ſnn nẽtetigit. Eradicemꝰ igithoc iacro iſta maledicta ſemina q̃ ſuccreuerunt veritatis miſcieꝛ ſcie.ſiderãtes enoeni MAtisn oin tatẽ ip̃oꝝ · Mendaciũ ſiquidẽeſtitʒ deln mũꝙ ſuã crudelitatẽ exercet in almhoi Lñ Sap̃.j. Os qð mentũ occidit qnim Tolle vᷣbum.⁊ qͥdẽ homo niſiaial bꝛmi. i nnß zihoun ꝛeterea ſolum verbũ eſt qð iuſtificatic énat. Eñ. Ex oꝛe tuo iudico te Auẽx zip̃meſt 2 coinqnat hoĩem decoꝛe ꝓcedens WMath xv. Pꝛeterea ſolũßbun erit expᷣſſam ſilitudineʒ verbi incaman ñ ſi nõ eſſet alia ratio.tñ ob reuerentiʒ xpᷣi quiẽ verbũ dei pr̃is.cuðꝰverbũ ninge rit ſilitudinẽ ex voce viſibili ⁊ itellectuiu/ uiſibili cõpoſitũ.ſicut ex deitate ⁊ carnead hucpᷣbum nf̃m eſſet abſtinendũa maledi ctione. ñ Apls dicit. Oĩis fᷣmo mals nõꝓcedat de oꝛe vr̃o. Et iteꝝ. VBenedicie ⁊ nolite maledicere. Eradicemꝰ? homid dium.qð ita peſſimum eſtq videt᷑bõtalis q̃ſi ſui partẽ amputare? pijcerea ſe. Lun enĩ om̃es hoies ſint inuicẽ mẽbꝛa ſubyno capite xp̃ᷣo. vt dicit Aplłs manifeſtuʒeſtq qui occidit vnũ hoĩem.ip̃e amputat vn mẽbꝛum de coꝛꝑe xp̃i myſtico ĩmo ijeſii amputat comẽbꝛũ.⁊h̊ nõ folũ coꝛpalitoc cidendo.vexetiã ſpiritualiter in coꝛdepti mũ odiendo.qͥniã qui odit homicidaeij Joßiij.ca. Eradicemꝰ⁊furtũ. qdtampe ñmũ eſt. vt cum hõnititur ditari deali coꝛpaliter.ip̃e ad ſi ummüdepaupertt pꝛio ſpiritualit. eo ꝙ apud furẽ ucxetu niſlu Maledictũ eſt ita peſſimũ ꝙtotã naturi ⁊ dignitatẽ homis ↄfundit. Sicut enidi n cit ſcriptura. Pꝛincipiũ oĩs opis verdun m Sed ſi pᷣncipiũ fuerit inqnatuʒ quõptes ninppe mundũ qð de talipᷣncipio eſt natũ. Vnde Ecci.v.ðꝛ. Honoꝛ ⁊ glia ſermonesſenſti ac wülu ſünn isen wicii vunn insſtsch münirh winbts. eide archa ſed damnũ in dſcientiacũſit tranſ⸗ greſſoꝛ diuini mandati. Eñ Apls cõſulit mlib hodie dicens. Qui furabat᷑ iam non furetur. magis aũt laboꝛet oꝑando mani⸗ bus ſuis vt habeat vnde tribuat neceſſita Dixi ſecũdo gitur pia nf̃i ſaluatoꝛis pᷣdicatio⁊ veritatꝭ ſalutaris pctõꝛib annũciatio.· cũ ðꝛ. tem patienti. Epß.iij. Eradicemꝰ⁊ adul⸗ teri· qð tam peiſimũ eſt. vt ꝓpter illud deꝰ occiderit vna die multa milia hoĩm peſte. vt dicit Regum. Myſtoꝛia habetur de da uid. Eradicemꝰ⁊ ſanguinẽ ſapiẽtie ſecula ris vt ſimus ſapiẽtes ad faciendũ bona nõ ad ꝑpetranda mala. Sic enĩ pꝛimo nõ eri mus ſapiẽtes in oculis nf̃is.nec pꝛudẽtes apud noſmetip̃os.ſed erimꝰ potius diſci⸗ puli vᷣitatꝭ qᷓ nos docebit vias dñi rectas. ꝙ in ver B bis pᷣmiſſis tan Dico vobis. Lerte magna pietas.ſi cõſideremꝰ quis qbpꝛedicauerit. Duis eni. qꝛ mg̃ꝛ doctoꝛ veritatis.ĩmo ip̃a ſumma veritas. Quilicet olim ꝑꝓphetas ⁊ glios ſctõs pa/ tres mũdo locutꝰ eſt. nouiſſime aũt ꝑ filiũ ſuum pctõꝛiby loqui dignatꝰ eſt. vt ðꝛ Me/ bꝛe.j.Et qͥ olim locutus ẽ in viſione ſanctꝭ ſuis vt dicit in ·õ. Runc loqᷓ dignatüs ẽ etiã pcœtõꝛiby palam.⁊ in occulto locutꝰ eſt nihil Joh· xxüj. Quiq; olim locutus ẽ ſe⸗ mel. vt dicit᷑ in ð nũc loqͥ dignatꝰ eſt mil leſies ⁊ pluries. Erat eni qͥtidie docens in templo. Si etiã ↄſideremꝰquib locutꝰeſt. aparebit maxima pietas.qꝛ pctõꝛibus et inimicis ſuis capitalibqͥ eum cuz pr̃e ſuo oderũt.vt ðᷣꝛ Joß xv. Bonus ð annũcia/ toꝛ veritatis xpᷣs.q̃ om̃i odio pᷣpoſuit veri tatem. nec eã deſeruitꝓpter odiũ. Siẽ nec apter amiciciã ⁊ fauoꝛẽ ab ea reſilijt. Vñ ei dictũ eſt. Magiſter ſcimꝰqꝛ verax es · ⁊viã dei in veritate doces. Hõ eni reſpicis ꝑſo/ nam hoĩm De hoc haber Wath xxij. Eir ca qð ſciendũ ꝙcuilibet xpᷣiano tria ſũt cir ca veritatis ꝓfeſſioneʒ obſeruãda. ꝓꝛimo eni veritas a qͥlibet eſt diligẽter inqͥrenda ⁊cu maximo ſtudio. Scðo veritas eſt de⸗ fendenda cũ odio. Tertio ꝙ ia eſt p̃feren da offiamico ſen ſocio. Depᷣmo quõ veri ts eſt inqrenda cũ ſtudio. de q̃ ðꝛ Ecckiij us ⁊ miſericoꝛs eſt dñs ⁊ remittit ĩ die tribulationis pœã.⁊ꝓtectoꝛ eſt om̃iby inq nentioſe in veritare. Ecce veritas nõ dat nl inqrentib ſe. Quõ ergo nos volumꝰ Bominica Judica ſcire veritatẽ ſine inquiſitione diligẽti. In quiſitio aũt iſta cõſiſtit in humili? deuota poſtulatione a deo. Eñ Jaco ſ.ᷣꝛ. Si indiget ſapiẽtia. poſtulet eã a deo.⁊ Salo mon de ſe dicit. Optaui⁊ datꝰ eſt mihiſen ſus Saß ·vij. Exqͥ Molgot ſuꝑ lib. Saß̃ · ca.vj.infert. M pietas. boni moꝛes et of̃o deuota ſunt vie ad veritatẽ acqͥrendã. Et Zugꝰ li..de monomachia ca.iiij. dicit. M ad hoc vt veritatis ſciẽtia detur nob a deo neceſſario ẽ diligentia ⁊ pietas adhibẽda. altero fiet vt ſciẽtes inueniamur.altero vt mereamur. Hec ille. Sic ̊ patet pꝛimuʒ. De ſcðo quõ veritas ẽ defendẽda cũ odio patet. Dicit enĩ Saluſtiꝰ.ꝙ veritas parit odium.obſequiũ parit amiciciã.ſed tñ ve⸗ ritas pᷣualet finaliter. Vñ.ij. Eſdre.iiij.ðꝛ. Magnaẽ veritas om̃ib. Dicit de Jona ꝙ dictus fuit filiꝰveritatis. ꝓeo ꝙcũ ab he lia ꝓpha fuiſſet ſuſcitatus.mater eius dixit helie. Nunc in iſto cognoui ꝙ vir dei ſis.⁊ pᷣbñ dñiẽ oꝛe tuoveꝝẽ.iij. Reg xvij. Eter illa hoꝛa ionas vocatus ẽ filꝰ veritatꝭ. De iona aũt legimꝰ ꝙ multa ſuſtinuit aduerſa ſed tñ finaliter fuit liberatꝰ ab om̃ib. Nã in mari pericitabat. poſtea ꝓiectus fuit in mare ⁊ deuoꝛatꝰa piſce.tandẽ eiectꝰ ad lit ⸗ tus? feruoꝛe ſolis aduſtus. IJravt peteret anĩe ſue vt moꝛeretur.vt ptz Jone.ſ. ⁊.ij.⁊ üij. caplis. Ecce q̃ntas tribulationes paſ⸗ ſus eſt filius veritatis. In ſignũ huꝰꝙq vult dicere veritatẽ.multa eñ opoꝛtet pati a detractoꝛibꝰ.ſubſannatoꝛib. calũniato/ rib. Sed tñ ſi ↄſtans fuerit · finaliter libe rabitur. Vñ Joh. viij ðꝛ. Si mãſeritis in ſermone meo.vere diſcipuli meieriti.⁊ co⸗ gnoſcetis veritatẽ.⁊ veritas liberabit vos AVulgariter videmꝰ ꝙcũ ſacerdos die do minico aſpergit plm · tũc omẽs deponũt capucia.oculos aperiũt.facies exponũt.et apꝛopinquãt ſacerdoti. Sed ſi eis habũ danter aquã in facieʒ fundat.omẽs ſtatim oculos daudũt.⁊ refugiũt. ⁊ ſe ab aqj defen dunt ⁊ manibꝓtegũt Sicẽ de veritate ꝙ qñ ab aliqͥ pᷣdicatoꝛe vᷣitas pᷣdicat᷑ in gene ⸗ rali.tũc oẽs libent᷑ andiũt. ſ ſi valde coꝛri git ⁊ increpat vicia in qͥby iacent.ſtatim eis diſplicetvitas. Juxta illud. Audiet luxuri oſus ⁊ diſplicebit ei. Eñ de taliby ðᷣꝛ.ij.ad Thim̃. iiij. A pᷣitate qͥdẽ auditũ auertẽt.et ad fabulas ↄuertent. ocqᷓyeꝝ ſit hodie aparet ĩ nr̃is auditoꝛib.qᷓ ad lr̃am libẽtiꝰ 7 audiunt pᷣdicationẽ fabulis mirtaʒ qᷓme⸗ ram ſcripturã ⁊ tĩ illũ dicũt bonũ pᷣdica toꝛẽ q hyſtoꝛias refert.nõ qui pᷣdicat euã „ geliũ. Tertio veritas ẽ pᷣponenda oĩami/ co ⁊ cuilibet ſocio. Dicitenĩ Ariſto.j. Ethi co. M amboby exiſtẽtiby amicis ſctĩ eſtp ponoꝛare veritateʒ. Et oñdit᷑ hoc rõne ſic. Quia nõ amamus veritateʒꝓpter hoĩem. imopter veritateʒ diligimꝰ hoĩem. Ergo mag amãdaẽ veritas. Et iõ plato repꝛo⸗ bando opinionẽ igr̃i ſui ſocratꝭ dicit. M opoꝛtet mag curare de vᷣitate qᷓ; de aliq̃a⸗ lio. Ex by ptz ꝙ hõ tener rumpe⁊ deſtrue re amiciciã quãcũq;ꝓpter veritatẽ. Alias ſi nõ pᷣhonoꝛat veritatẽ amico.opoꝛtet ꝙꝓ gmico dicat falſa vel faciat mala.qͥ tñ ſi pᷣ⸗ honoꝛaret veritatẽ nõ faceret illa. Eirca pᷣdicta oꝛitur dubiũ. vtrũꝓ ſcãdalo vitando veritas ſit obmittenda. Ad qð re ſpondeo. ꝙ veritas ẽ triplex ſcʒ doctrine. luſticie ⁊ vite. Veritas vite ẽ obſeruantia leg diuine. Veritas doctrine eſt pᷣdicatio eiuſdẽ. Veritas iuſticie eſt lnia iudicis vel teſtimoniũ ꝓ veritate. Et iſta triplex veri⸗ tas ꝓ nullo ſcãdalo ẽ obmittẽda. erſus. Scandala ꝓ vita doctrina iuſticiaq;. Tu nõ effugies. q̃ ſunt in reliquis fugiẽda. Pꝛi moꝓ vita.qꝛ nullus hõ ꝓaliquo ſcandalo fugiendo debet peccare moꝛtaliter.nec do ctoꝛ vel pᷣdicatoꝛ debet falſuʒ pᷣdicareꝓq̃⸗ cunq; ſcandalo vitando.taceretñ põt⁊ de bet ſi ita ſit ꝙ auditoꝛes ex ſua doctrĩa de⸗ terioꝛes ſint. Silr nec iudex debet ferre falſam ſnĩam. vel teſt falſum teſtimoniuʒ ꝓqͥcunq; ſcandalo vitãdo.põt tñ iudex ex cauſa interdũ differre ſnĩam vel teſti tace/ re ad t̃s. Juriſte tñ dicunt ꝙlicz pitas vi te nullo modoẽ obmittẽda pter ſcandalũ tñ veritas doctrine ⁊ iuſticie bñ obmittũ turzpter ſcandalũ. Verſus. Eſtveruz vite doctrine iuſticieq;. Pꝛimũ ſp habe.duoꝓ pter ſcandala linque. Sed qͥcqd ſit. bẽte nendũ. ꝙ licet vitas doctrine ⁊ iuſticie t ſcandalũ poſſint differri vel taceri.non tñ falſa doctrinapter ſcandalũ debet doce riſicut nec falſ ſnĩa ↄtra gliquẽ ꝓnũciari. Eñ nõexcuſat Dꝛigi. qͥ falſa docuit ne ſcã dalum generaret inter qͥſdaʒ hereticos. vt ſolus teſtat in planctu ſuo. ſic necpilatꝰer cuſat ꝙ xp̃m falſe ↄdẽnauit.ne iudeos ad⸗ uerſus ſe ꝓnocaſſet.vł ne indignatiõeʒ ce⸗ ſaris incurriſſetvt ptʒ Joh xit. D vtinaz LIII ⸗ iſta attenderẽt illi q ne indignatõem ſuon dñjoꝝ incurrãt. ditatẽ ſubticẽt⁊ cõmẽdant falſitatẽ appꝛobãtes vicioſa facta eox di facere iõ ne ſcandaliʒarẽt dños ſuos etn eos ꝓuocarẽt ad indign ationẽ. necu infideles ßui tales. Quid ei infidelð eſ eñ cui fidẽ debeas circũuenire vᷣbon blan dicijs. Quid odibiliꝰ ſtaude et doloqᷓſud imagine amori? fideiĩ ſimplicẽ ⁊credu 2q̃d plus ẽamicũ inimiciciaꝝ ⁊ pfidie n 4 cia exercet. Inqͥt · Policra.li.iij c.iij. Er infero ꝙlicʒ adulari cuiibʒ ꝓrio ſitpœ grauiſſimñ tñ ẽ ſi fiat ſuo bñfactoꝛi.yñin Policratũ. vbiſup̃ cã. xv. licet tyrãniaure mulcere licitũ ẽ.tñ amico adulari nõlicet. Ei nãq; licet adulari quẽlicʒ occiderepo: ro occidere tyrãnũ nõ mõlicit eſtß equũ ⁊iuſtũ. Patet igi᷑ ex pᷣmiſſis ꝙillis marie tenemur dicere vᷣitatẽ ⁊ eã nõ obmitterep pter ͥdcũq; ſcandalũ qͥ nob ſunt amiccu„6 magi iũcti.vel qͥ nr̃i ſunt bñfactoꝛes eo talib tenemur ex caritate mag bonñve le·⁊ iõ tenemur eis vᷣitatẽ dicere?ↄſulere. nõ ad volũtatẽ. ʒ ad vtilitatẽ Nõ ſidð curiẽſes.qͥ dicũt. Ego ßᷣuio dño pᷣncpif deliter.iõ opoꝛtet me facere qͥcqͥd mihiiuf ſerit. nequã uitꝰqueʒlegẽdiuiung hũanã iuſſis pᷣncipis ẽ obedire paratunõ ⸗ ne hecẽ aꝑta adulatio q̃ in omĩbobſequit᷑ ad voluntatẽ. ad putatẽ vero nihil. D ditj mihi. Sicut diẽ Arſtria ſũt qfcint dictũ alicꝰ credibileqᷓ;uis ñ demõſtratiue loqᷓtur.vicz pꝛudẽtia vᷣtꝰ⁊ beniuolẽti. Eu ius cãẽ bm eñ. qꝛꝓpt opoſita iſtoꝛũ diſae⸗ dimꝰ alicui nõ demõſtratiue loq̃ntivicrt pter impꝛudẽtiã. qꝛ reputamꝰ eũ ignari. aut pter maliciã. qꝛ qᷓ;uis veꝝ ſciat. õtñẽ̃ amicus veritatj ⁊ inſticie. Autqpr defecn beniuolentie. qꝛ in caſulicʒ ſit pꝛudẽs ꝛi⸗ tuoſus.nõ tñ reputamꝰ eũ beniuolũ ꝙnc⸗ lit ↄſulere id qð nob expediens iudicabit Sed qñ hec tria ↄcurrũtin aliq̃ꝙ repu“ tamꝰ eũ pꝛudentẽ vtuoſuʒ⁊ beninolũc abſq; dubio credimꝰ dictj ſuis qᷓ;uis eahe quaqᷓ; demöſtret · Sic de x̃oloq̃ndoiple venerat in mũdũ ꝑfuadereꝭ pᷣdicdre on aũt dicta ſug demẽõſtrare. ⁊iõ doctrii nõ ſcia ſed fides apellavt diẽ Volo ſ per libꝝ Saßp̃cg· tvüj. Sůtat dicuſus in vbis pᷣmiſis N 1 tertio arguit᷑ malicie in/ deoꝝ obduratio.cũ ðꝛ. Quarevos nõce ijdeyc nwiter iifſshenh — wtitonc ursp ſen is1 ifiſunp üin Muiciet mtal tredibilia pter tres rõnes pᷣdictas. Tum qꝛ in eoviguit pꝛudẽtia. cũ eẽt ſapĩa dei pa tris. Tũ qꝛ in eo fuit ᷣtus.qꝛ oĩa bene fec̃ Mar. viij Tũ qꝛ in eo fuit beniuolentia ad nos qꝛ duexit nos ⁊ lauit nos a peccat niiſanguie ſuo Apoẽ.j. Et iõ ðſignã ter dixit. Veſtimonia tuadñe credibilia ja cta ſunt nimis. Eũ igit nulłꝰ defectꝰ fuerit er parte xp̃i qͥn ſibi credi opoꝛtuit · neceſſe eſt vt total defectꝰ fuerit ex parte iudeoꝛũ qͥſibicredere nolebant. Et iõꝑ xpᷣm recte tanqᷓ; inexcuſabiles arguunt᷑ in vᷣbis poſi is. Quare vos nõ credit? mihi.q.d. ex ſo⸗ la malicia in vob ꝓcedit.ꝙ credereñ vul tis. Et circa ſciendũ ꝙtria reddũt hoieſ inexcuſabiles ⁊ pena dignos oñdũt.ſ.ma gnitudo ſcie in peccãte.ſititudo culpeĩiu- dicante.⁊ ineptitudo cauſe ĩ allegãte. Pꝛi⸗ mñ igit᷑qð reddit hoĩeʒ inexcuſabilẽ ẽma gnitudo ſcie in peccãte. Quanto enĩ hõ hʒ clarioꝛẽ noticiã de deo.tanto ma— ceteris parib. Et iõ de phis dicit Aplus Rom̃ j. ꝙ inuiſibilia dei eis ꝑcreaturas ĩ⸗ notuerũt.⁊ tñ euanuerũt in cogitatõiby ſu is.⁊ obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ eox.intantũ vt idola colerẽt. Silr dicit ſaluatoꝛ de iu/ deis Joh.xv. Si nõ veniſſem ⁊ locutꝰ eis nõ fuiſſem.pctĩ nõ hr̃ent. Nũc aũt excuſa tionẽ nõ hñt de pctõ ſuo. Quia ð notꝰ erat in iudea deꝰ.merito debuit agnoſci ⁊ fili⸗ us eiꝰ Sicut ip̃e dicit. Si nõ facio opera pr̃is mei.nolite credere q.d. exp̃ſſam ſili⸗ tudinẽ pr̃is in oꝑibv gero.⁊ iõ nihilẽ ꝙ voſ ercuſari poſſitqrevos nõ crediti mihi. Pa tet ex his ꝙ ↄſilis eſt rõ de malis xp̃ianis. imultã noticiã de deo hñtes ⁊ cõtinue de iðᷣo audiẽtes peccãt nihilominꝰ acſi deum nunqᷓ; nouiſſent.⁊ tanto q̃uiꝰ q̃nto noꝛunt eũciarius. Vñ Auxij ðꝛ. Seriꝰ ſcẽs vo lũratẽ dñi ſui vapulabit plag młt. Scðʒ qd reddit hoĩem inexcuiabiẽ eſt ſilitudo rulpe in iudicãte. Oñenĩ qͥs dep̃henditur incrimie ⁊ vult alios ꝓ codẽ punire. nullã põt excuſationẽp̃tendere.ſicut fuerũt fal/ ſiiudices ſuſanne Dañ.xiij. Ideo apls di tit Rom̃.ij. Inercuſabiles ohõ.in qͥeĩ ali um iudicas reip̃m ↄdẽnas. Sic iudei qui voluerũt xpᷣm ↄdẽnare? lapidare.vtðꝛ in euãgelio.ſoli dignierãt lapidatione nec ex ruſuripoterãt a moꝛte. Exꝗjenĩꝓ blaſphe mua quã putabãt in xp̃o eo ꝙ ſibi honoꝛeʒ diuinũ aſcribebat yeraciter voluerũt euz lapidare.multo magis ip iuſte lapidandi erant qͥ xpᷣm dei filiũ eſſe negãtes. deũ pa⸗ trẽ blaſphemabãt. ⁊ multa falſa ei aſcribe⸗ bant. Tertio reddit inexcuſabilẽ hoieʒ in eptitudo cauſe in allegãte. Dñ enĩ cãqᷓ al⸗ legat᷑ in manifeſto nulla ẽ vel ↄficta ꝑmen daciũ.nõ eſt excuſatio ſed aggrauatio ad pᷣ cedens delictũ. Sicut ptʒ de inuitatis ad cenã Zu.xiiij. Qui qꝛ fictas excuſatiões al legabãt. reiecti ſunt ⁊ alij loco eoꝝ inuitati Tales fuerũt iudei q allegabãt ↄtra xpᷣm falſas allegationes. d.eũ hre demoniũ nõ dũ hr̃e qnqᷓginta ãnos ⁊ abꝛaam vidiſſe. et ſic de alijs. Ri aũt xpᷣiani alir ſe excuſant. ſed tñ inexcuſabiles ſunt apud deũ Bãqͥ⸗ dã ſe excuſant ꝑ laſciuã ſocietatẽ. d. Mala ſocietas me induxit ad peccandũ.ſʒ mala excuſatio qᷓ concedit petĩ ⁊alios accuſat. Cõtra qͥs Senecadi. Obmitte excuſatio nẽ nẽo peccat inuitꝰ. Et Miero. dic Mul⸗ titudo peccãtiũ impunitatẽ nõ facit crimi⸗ nũ. Zlij ſe ercuſant ꝑ diuinã voluntatẽ.q́n aliqͥ dicũt deñ pᷣſciuiſſe eos pctõꝛes. ⁊yelle eos tales eſſe.⁊ ſic excuſant ↄſtellatiões et tꝑa ⁊ influxus ſtellaꝝ.ſed certe falſaẽ excu ſatio.qꝛ deus nõẽ auctoꝛ mali⁊ etiã qꝛ vir ſapiens dñabit᷑ aſtris.vt diẽ Ptolomeus. Zlij ſe excuſant ꝑ carnalẽ fragilitateʒ. d.ſe nõ poſſe a taliby abſtinere cũ habeãt talem cõplexionẽ. Eõtra q̃s Hiero.in explanati one fidei.⁊ allegat ng̃ij.ſnĩaꝝ.diſt. xxxvj. Execramꝰ inqͥt eoꝝ blaſphemiã qui dicũt impoſſibile a deo pᷣceptuʒ.nec oĩa mãdata a ſingul ſed ab oĩb in cõipoſſe ßᷣuari. Alij ſe excuſant ꝑ finalẽ vtilitatẽ.ſicut illi qͥ au⸗ ferũt alijs bona vt inde faciãt elemoſinas. ⁊ita veſtiunt vnũ ⁊ ſpoliãt decẽ. Nos igit᷑ dimittamꝰ excuſatiões in pctĩs.⁊ fimplici ter nf̃as culpas ↄfiteamur vt gr̃am inue ⸗ niamꝰ⁊ gliam ↄſequamur. Adquã. Dñica Judica.II. Sermo LEV. W ex deo eltuer q ba dei audit Joh.viij. Sicut diẽ Augꝰ in lib. de benedictiõib eſau ⁊iacob. Simul pluit dñs ſuꝑ ſegetes ⁊ ſpi nas. Sed ſegeti pluit ad hoꝛreũ.ſpiniſad ignẽ. ⁊ tñ vna eſt pluuia. Sic vᷣbuz dei om nes cõpluit.videat quiſq; qualẽ radicẽ ha⸗ beat. videat qſq; qͥ trahit pluuiaʒ bonam. Si eam trahat vt generet ſpinas. nunqͥd iõ plunuia deiaccuſanda. Anteqᷓ; veniat ad 7? 1 3 Bermo radicem dulcis eſt pluuia illa. dulce eſtver bum dei donec veniat ad coꝛ malũ. Mec le. Vult dicere Zug. M verbuʒ deivariat ßm varietatẽ auditoꝝ. Vnð ſi injenit coꝛ bonũ fructificat in eo. ſimaluz nihůl facit. Quia ð indeierãt peſſimi coꝛdis· eoꝙ dia bolũ imitabant᷑ in ſuis opib⁊ ideo verbũ xi in eis fructificare nõ potuit. Aplivero erant optimi coꝛdis ideo qꝛ xpᷣm in om̃iv imitabant᷑.⁊ ideo multũ fructũ in eis ⁊per eos in alijs fecit verbũ dei. Hancð diffe⸗ rentiã auditoꝝ deſignãs vpᷣs hait. M qui er deo eſt vᷣba dei audit ꝓterea vos nõ au ditis qꝛ ex deo non eſtis. In qͥbp pᷣbis tria tangunt᷑ Pꝛimo doctrine ⁊ pᷣdicatiõis ſa⸗ lutaris cõmendatio ex dignitatꝭ ercellẽtia in eo ꝙ ðꝛ. verbuz dei. Scðo notat᷑ verbi dei vtilitas ⁊ efficacia.cũ ðᷣꝛ. qui ex deo eſt. Tertio notatur auditoꝛum diuerſitas et differentia.cum dicitur. Sudit. Sipꝛimo gn F tangit᷑ doctrine? pᷣdicatiõis xp̃i cõmẽdatio er ſingulari di⸗ gnitatis excellẽtia. in eo ꝙð̃ꝛ verbum dei · Terte nõ põt excogitari maioꝛ dignitas p qicatiõis ⁊ ſermonis xp̃iqᷓ; vt ſit vᷣbuz dei ãſip magno appendunt᷑ vᷣba hncipis ·et ꝓ maioꝛi regis.⁊ꝓ maxio impatorꝰ vel pa pe. Duãto incõparabiitplus appendẽda 7 ponderãda. dignificanda ⁊ extollẽda ſũt verba dei.qͥ nõ eſt vt hõ vt mentiat. aut vt fiius hoiĩs vt mutet᷑. Rum̃ xxiij. Sið qs dedignat᷑ iuſſa pᷣncipis regis vel impator? ſen etiã pape.qͥ qm̃ eit hõ errare pt · certe ñ põt dedignari vᷣba dei q errare nõ p̃t· Nã ipe uſtꝰeſt ⁊ rectũ iudiciũ eius. ⁊ ip̃e q̃ꝓce dunt de labijs eiꝰnõ faciet irrita. vt ðꝛ in Pð. Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ pꝛedicatio doctrine euangelice ſeu ᷣbi dei cõmendat᷑atriplici cã vaide digniſſima. Eſt enĩ pᷣdicatio nr̃a pᷣũ nõ qᷓlecũq; ſed vᷣbũ veritat puriſſime. Sco qʒ eſt vᷣbũ vite delectabiiſſime ⁊i⸗ moꝛtaliſſime. Tertio qꝛ eſt vᷣbũ dei qͥẽ au ⸗ ctoꝛitatis potẽtiſſime. De pᷣmo ptʒ digni/ tas vᷣbi diuini ex eo ꝙ eſt vᷣbũ yeritatpu⸗ riſſime. xps nãq; dixit de ſe Joh·xiiij&go ſum via veritas?⁊ vita. Si ð xps eſt vitas. quõ nõ vᷣbũ ſuũ.cũ ex vero nõ ꝓcedat niſi vex. vt dicit phᷣs.ij pꝛioꝝ. Qñ Joß tyij ðꝛ Sermo tuꝰ pitas eſt. Sicit᷑ aũt vᷣbũ deivᷣ⸗ bů veritatis multi rõnib. Pꝛimoq?a veri tate oꝛiginalitoꝛiginat᷑. Dꝛiginat᷑ enĩa ſo voxðo qeſt pitas. Vñ Loloß j pi&ple Zudiſtis in vᷣbo veritatꝭ enãgelijixploui eſt vitas. vt exponit ibideʒ Lau ðꝛ verbũ veritatj materialit Actxxi Ee ritatis ⁊ ſobꝛietatj vᷣba loquoꝛ. Tertio in veritate foꝛmalit ij. Coꝝ.ij Si ritate oĩa locuti ſunt · Quartoqꝛꝓteryeri tatẽ finaliter Joh· xxiij. Ego inß napſiʒ yt teſtimoniũ ꝑhibeã veritati.Kſt gitre bũ pdicatiõis verbũ veritatj nõcʒiuſcig veritatis pmixte ſed puriſſime. Vñin xj. ðꝛ. Eloquia dñi eloqa caſta argẽtũ ig, ne examiatum · Ecce puritas. Sedqige examiatũ.certe igne ſctiſpũs. Vnð inßbo dei nullaẽ rubigo duplicitatis veifaiſin⸗ tis.ſed ẽ ſicut vas puriſſimũa rubigiepur gatũ. Vt ðᷣꝛ Pꝛouer. xxv. Etqͥ adbibi fequit᷑ ꝓatũterreia terrenitate.velpu gatũ a tra. qꝛ nõꝓmittůt terrã ſedcelun nõ facit doctrina Ariſtotil · ſocratis vlpla⸗ tonis.qͥ nõ niſið terra garriũt moꝛe rana/ rũ in terra repentiũ ⁊ coaxantiũ. Recſolñ eſt ꝓbatũ a rra. ſedetiã purgatũ ſeptuyli. id ẽ ꝑ ſeptifoꝛmẽ gr̃aʒ ſpñſſci. De bacpun tate ðᷣꝛ·pð. xviij. Lex dñi ĩmaculataꝰuer tens aĩas.teſtimoniũ dñifidele ſapiamß⸗ ſtans paruul Juſticie dñi recte letifictes coꝛda. pᷣceptũ dñi lucidũ illumians ocios. Ecce iteꝝ puritas·et poſt pauca. Judics djii vera iuſtificata in ſemetip̃a.i incõm⸗ tabiliter vłnõ egẽtia teſtimonijs alioꝛũn iuſta eſſe ꝓbent᷑· Em Innob nõ facitven⸗ ba alioꝝ qᷓ indigẽt multis teſtimonijs iꝑ⸗ batiõtb. vtvera eſſe oñdant᷑ qð nõẽncc riũ in vᷣdo deiqũ ex ſe vexeſt. ia vtnð indi geat ꝓb S pᷣbuz dei cõmend ab eo ꝙ eſt vᷣbuz vite delectabiliſſime?in nrtaſine oĩa alia vᷣba pter imſt qᷓſimoꝛtua. qꝛ nos ducũtgd moꝛtẽ nerh bent ĩſe ſpm̃ vite ſeu vinificantẽpgratij vt ſunt vᷣba phoꝝ ⁊ ſapiẽtũ h můdiqͥrũſ piẽtia ſtulticia ẽ apud deũ? qd deterꝰct pꝛudẽtia ip̃oꝝ moꝛsẽ. vt dicit ſ. ox ijn Po.. viij. Nõ ſic aũt vᷣbuʒ dei. qͥdẽ yerbiji te.eo ꝙ q̃ ſeruat illud. moꝛtẽ nõ videbitin eternuz. vt ðꝛ in euãgelio. Vñſ aluatoꝛait Joßvf. Verbaqᷓlocutꝰ ſum vob ſpüstn daſunt B Picitaut pbüvitepterpl res rõnes. Pꝛio qꝛ bz in ſe q̃ndã viti bꝛe iij. Vuus ẽ ſermo deietefficariò& parat᷑ſemĩ Lu.vij. Semẽẽpᷣbüdele cundo ðꝛ pᷣbũ vite qꝛ indicat vã ſictl ntt. ndſne uhnnt neines wintii vücindpin idinbinst inini edjithien itpiiẽc tnirſe ldcine iitri Sominica Judica viam Joð. vj. Verbavite eterne habes. iõ cõparat᷑ lumini.in õ Lucerna pedibꝰ meis vᷣbum tuũ. Tertio qꝛ cõfert vitam ſi S ne viuit hõ.ideo cõparat᷑ pani Ecci xv. Eibauit illũ panevite ⁊ ĩtellectꝰ. Quar to qꝛ ducit ad vitã eternã. ſicut fons qͥ du⸗ cit ad alueñ ſue oꝛiginis Joh iij. Fiet ĩ eo ſons aqᷓ viue ſalienti in vitã eternã. ideo cõ parat᷑ fonti Ecci.ſ. Fons ſapie. Vñ in cõ paratione vᷣbi dei oẽs ſciẽtie ſeckares ſunt ſicut putei⁊ ciſterne fetidã ↄtinẽtes. Juxta illud. Foderũt ſibiciſternas diſſi patas q̃ ↄtinere aquã nõ pñt. Sed tñ mi⸗ rũ eſt ꝙ multi carius bibtt aquã iſtã ſcien tie ſeculariqᷓ; verbi dei.ſicut multi legiſte. poete. ſophiſte ⁊alijqͥs arguit ꝓpha dicẽs. Quid tibi vis vt bibas in via egypti aqm turbidã. q.d.qre nõ bibis porius clarã ſci entiã ſacre ſcripture. de q̃ ðꝛ Iſa.xij. Hau rietis aquas in gaudio de fontibv ſaluato/ ris. ſcʒ nõ alteriꝰ. Et ʒacharie. Erit fons patens domui iuda. Notant᷑ dicit patens qꝛ nulliabſcondit᷑.vel qꝛ patẽter? nõ ob ⸗ ſcure ſed lucide oĩbyloquit. Eñ alie ſcie re ſpectu vᷣbi dei ſunt q̃ſi aque furtiue q̃ dul/ cioꝛes apparent.vt ðꝛ Pꝛouer.ix.cũ tñ ſint interdũ deterioꝛes et impurioꝛes. Tertia cõmendatio vᷣbi pᷣdicatiõis eſt ꝙ eſt vᷣbuʒ dei. Sialia cõmẽdatio non eſſet. ſufficeret iſta ad oẽm dignitatẽ ꝛ excellentiã ꝙẽ ver bũ dei habitans in excelſis. Vñ in Pð.xi. Rloquia dñieloqᷓa caſta. Et in Pð · xxiij Verx dñi.teſtimoniũ dñi.pᷣceptũ dñi.iuſti⸗ cie dñi.⁊ iudicia dñi deſiderabilia ſuꝑ au/ rũ ⁊ lapidẽ pᷣcioſum multũ. ⁊ dulcioꝛa ſuꝑ melt fauũ.⁊ ſic merito pᷣferunt᷑ oĩb deſide rabilib mũdi. Hõ eſt ᷓ excuſatio de nõ au diendo vᷣbo pᷣdicatiõis.cũ nõ ſitverbũ ho minis ſed dei.nec cuiuſlibet dei ſed dei de oꝛũ⁊ dñi dñoꝝ. Deq̃ in Pð. vᷣꝛ. Deꝰ deoꝝ locutꝰeſt. E Tria aũt redqũt dictuz alicuꝰ eſſe magne auctoꝛitatꝭ.ſcʒ potẽtia. ſapia ⁊ bonitas. q̃ om̃ia in deo ↄcurrũt.et õ verbũ ſuũ eſt magne auctoꝛitatis. ⁊ꝑ cõ ſequẽs a nemie ↄremnẽdũ. ꝛimo in deo eſt ſůma potẽtia. Vñ qͥcq̃d pᷣcpit obediẽ/ dumn ẽ ne ſeq̃tur ↄtẽptũ vindicta ⁊ rebellẽ pena. Eñ in pð.ixxx ðꝛ. Tu terribilis es ꝗs reſiſtet tibi extũciratua.· q·d. Tuter/ ribilis es fyrurꝰ iuder Ecci xliij. Terribi dñs ꝛmagn yebemẽter⁊ mirabitpo/ tentia illiꝰ. Et qͥs reſiſtet tibi.q.d. nullus qꝛ tu es potentiſſimꝰ Job.ix. Deꝰcuꝰire nemo reſiſtere põt.⁊ ibidẽ. Quis reſtitit ei ⁊ pacẽ habuit. ere terribil dñs. nõ ſolũ pauꝑitv ſed etiã regibv. Aufert enĩ ſpm̃ pᷣn eipum ſubito qñ vult. Vñ ðꝛ in põ· pᷣdicto Terribili apud reges terre. Innoẽ · expo nit qꝛ eos in pñtia regno expellit. ⁊ in futu ro rediget in carcerẽ inferni. Siß tam po tentiſſimꝰ dñs eſt. ideo metuẽdusẽ⁊ ver bis eius neceſſario eſt obediendũ. Scᷣm qͥd facit dictũ alicuiꝰ autenticũ eſt magni⸗ tudo ſapie. ñ Salomoni credit᷑ et vᷣba eius valde ponderant᷑. qꝛ ſapiẽs reputaba tur. Sed certe xpᷣs maioꝛ ẽqᷓ; ſalomon.vt 5 Math.xij. Ecce plus qᷓ; ſalomon h. Il le enĩ habuit ſapiam creatã ⁊ ab alio mẽdi⸗ cataʒ. Iſte autẽ hʒ ſapĩaʒ increatã. de qᷓ ðᷣꝛ Ego e oꝛe altiſſimi pꝛodij. eſt enĩ vᷣbuʒ q̃d deus pr̃ ðe coꝛde ſuo eructauit. nõ fa⸗ ctum nec creatũ ſed ab eterno genitũ Vñ ſiqs indiget ſapĩa poſtulet eã ab eo qͥ dat om̃ib afauenter Jaco.ſ. Hotãter diẽ dat. nõ mendicat ab altjs ſed dat alijs. In ipſo nãq; ſunt oẽs theſauri ſapie ⁊ ſcientie dei abſconditi. Colõ.ij. Vbi dicit Boꝛra.qꝙ hocðꝛ ꝓtanto.qꝛ in vp̃o ẽ om̃is ſcia ⁊ ſapi entia q̃druplicir᷑ ſcʒ pᷣmo efficiẽter Eccij. Jons ſapie vᷣbum dei in excelſis. Ib ipſo eni eſt oĩs ſapia et ſcia. Scðo foꝛmalit. qꝛ eiꝰ aĩa om̃i ſapia ⁊ ſcĩa infoꝛmata eſt. Joh. xvj. Nũc ſcimꝰ qꝛ ſcis oĩia. Tertio mate/ rialiter.qꝛ ſapia eſt de diuinis.⁊ſcia de hu manis. Ip̃e autẽ eſt yerꝰ deus ⁊yerus hõ. ideo dicit aplus.ſ. Coxꝝ.ij. Nihil iudicaui me ſcire inter vos niſiieſum xpÿm. Quarto exemplarit᷑. Pð. Om̃a in ſapia fecifti. Si 3 ita ſapiẽs eſt xpᷣs ꝙ nulla ſapĩavel ſcĩa ſi⸗ bi deeſt.certe merito vᷣbum eeſt audien⸗ dũ. Tertiũ qͥd reddit verbũ alicuꝰ autẽti cũ eſt affectꝰ beniuolentie. Nullus gůt hʒ erga nos maioꝛẽ beniuolentiã ⁊ affectum feruentioꝛẽpᷣter xpᷣm.qͥ tiñ exarſit bonita ⸗ te caritatꝭ ſue erga nos ꝙ poſuit aĩam ſuã nobis Joh. xxv. WMaioꝛẽ caritateʒ nemo z niſi vt aĩam ſuã ponat q́s ꝓamicis ſuiſ. ⁊ moꝛtẽ.nõ dico talẽ qualẽ ſubijt ꝓ nobis. ſed moꝛtẽ viliſſimã? turpiſſimã. qꝛ moꝛtẽ crucis Phil·ij.⁊ Saßp̃·ij· WMoꝛte turpiſſi ma ↄdemnemꝰ eũ. Werito igi᷑tam bonꝰ dñs tam ſincerꝰ amicꝰa nob eſt audiendꝰ qͥ nõ ↄſulit nobis aliud qᷓ; qͥd nñe ſaluti vi⸗ det erpedire· Unð ip̃e pꝓham dicit. Ego deus tuus docenste ia Silecudopnt 7— N 5 ſis notat᷑ vᷣbi dei vtilitas ⁊ efficacia. cũ ðꝛ. Quiex deoẽ. Au/ ditus ſiquideʒ verbi dei inter ceterã oꝑat᷑ q hõ ſit ex deo ꝑ imitationẽ? ↄfoꝛmitateʒ ad deũ.eo ꝙ pᷣbum deiꝑ amoꝛeʒ in coꝛde tranoꝛmat amantẽ in amatuz · Eñ hõli⸗ bens auditoꝛ vᷣbi deitrãſfoꝛmat᷑in deum · yt iã potius dicat᷑ deꝰvtnð hõ tiñ. Juxta illud Pð. Ego diridij eſt.⁊ xpᷣ h expõit Joß.x. Mb dictũ eſtad eos ad q̃s ſermo dei factꝰ eſt. Magna igit᷑ efficacia vᷣbi dei ñ̃ facit hoĩem eſſe ex deo. Vnðſ. Joh. iiij. Dui nouit deñ audit nos.qͥ non eſt ex deo nõ audit nos.Et põt eẽ ad h alia rõ ·naʒ cũ deus ſit ſpũs vt ðꝛ Joh.iij. autẽ? ſi ſit ſpũs ßᷣmn aĩam fᷣm quã narꝰeſt ↄfoꝛma⸗ ri deo tanq; ſpũs ſpirituitñ exq̃ hʒ carneʒ qᷓjmilitat aduerſus aĩam. vtðꝛ Balv.⁊ cu⸗ ius membꝛoꝝ lex repugnat? trariat᷑legi mentis vt ðꝛ Rom̃. vij. Hincẽ. ꝙſi totus hõ debetꝰfoꝛmari deo km ſe totũ.opoꝛtet ꝙhfiat ꝑaliq̃d mediũ qð poſſer de carna lhoie ᷣm coꝛpꝰ facere ſpũaleʒ m ſpm̃. vt ſic totus hõ eſſet ſpñalis ⁊ totus ↄfoꝛmis deo. aũt nõ põt fieri niſiu verbuz dei qð de carnali facit ſpũalẽ. Verbuʒ enĩ deieſt gladiꝰ qui ampurattotã carnalitatẽ a ſpñ anĩe. Eñ ðꝛ Eph vi⁊ Heb · iij ðꝛ gladiuf ſpñs. Quia vt dicit Boꝛra ibidẽ. ſpiritũ a carne diuidit. ꝑtingẽs ad diuiſionẽ anie ⁊ ſpũs. Bec eſt ðefficacia vᷣbi dei ꝙ facit ho minẽ eſſe ex deo ꝑↄfoꝛmitatẽ ad deñ. Eñ . Joß.iij. ðꝛ. Qui ſernat mãdata dei.ĩ illo manet. ⁊ ipe in eo. Vt aũt euidentiꝰ pateat efficacia ⁊ multipler vtilitas vᷣbi dei bꝛeui ter ſciendũ ꝙ ðᷣbum dei facit. xij. fructus ĩ vero auditoꝛe Vñ cõparat᷑ ligno vite qð affert. xij fructꝰ ytðꝛ Apoẽ· penul.· Duog fructꝰ enũerat Boꝛra ſuꝑ eplamad ol. ſ.ca.⁊ aliqᷓs etiã tangit Zrchidi. Buido de Bayſio in roſario decreti.j.q.j.in ca. inter⸗ rogo. ꝛima ð vtilitas verbi dei eſt qð illu minat pcognitionẽ· Vñ cõparat᷑luminiin Põ. Aucerna pedibomeis verbũ tuũ.⁊ lu men ſemitis meis. Scðo inflãmat ꝑ dile⸗ ctionẽ. Nñ cõparat᷑ igni Ecci. xlviij· vᷣbuʒ ip̃ius qᷓſifacula. ð Ignitũ eloquiũ tuuʒ vehemẽter.⁊ buus tuus dilexit illud. Ter 3 leo Biere. xxij Rõne vᷣba meaqᷓſi mah Drerẽs petras. Huarto icetne germo T tio cõpungit ꝑ tritionẽ Vñ cõparat mal rũpuocationẽ. Nñ cõparat᷑ flatui· pð E mittet yerbũ ſuũ et ereret eius ⁊ fluent aqᷓ ſcʒ lacrimaꝝ. uintoe cit ꝑ ſapoꝛẽ · vnð cõparat pani Deute n. Bõ in ſolo pane viuit hõ · ſed in oĩ pbo 6 Sexto ꝓtegitꝑ virtutẽ vnde chparatg dio Eph̃. vi. Sladiũ ſpũs qð eſt verbüe Septimoↄfoꝛtat ꝑ ſpei longanimitatem Vñ ðꝛ vᷣbũ ſolacij. In Pð. Wemoꝛ eſo verbi tui ſeruo tuo in qͥ mibi ſpem dediſi Vctauo ↄfirmat ꝑpſeuerantiãt foꝛtitudi nẽ· vñ ðᷣꝛ verbũ virtutis Bebj. poꝛtans om̃ia vᷣbo virtutis ſue. ꝓð. Verbo dñice⸗ li firmati ſunt. Nono mũdat ꝑculpeablu⸗ tionẽ. vñ ðᷣꝛ verbũ gr̃e Ictu.xx. Eõmẽdo vos deo ⁊verbo gre eius. ⁊ Joh xy ʒn vos mũdi eſtis ꝓpter ſermonẽquẽ locutu ſum vob. Decimo ſanat ꝑ nature leſe ſang tionẽireparationẽ.vñ ðꝛ verbuz ſalutis. Ictu xih·ꝛin Pð. Wiſit pbum ſuñerſi⸗ nauit eos· Endecimõificatꝑgfeꝛju⸗ tum intuſionẽgpter qͥdðꝛ verbijiſiiciee pacis Ecci.v. Ja. In mãſuetudie ſuſcyi te inſitũ verbuz qͥd põt ſaluare aias vñqs Duodecimo viuificat ꝑ vite eterne collati onẽ.vñ ðᷣꝛ verbũ vite Sct. v. Johvi Ver⸗ ba yite erne habes. Pꝛopter hos effech et ytilitates vᷣbũ dei a nob eſt diligenterau⸗ diendum. . in vp̃ tangiti⸗ Sri tertio bidelitciot d⸗ uerſitas ⁊ differentia q̃ colligit᷑ex bis ver cũ ðꝛ. Qui ex deo ẽ pᷣba dei audit. qd. mul tiplicit ſe hõ hʒ ad verbũ pᷣdicatiõis qqͥ dã audit vt qͥex deo ã qͥdaʒ non auditqͥer deoñẽ. irca q̃d ſciẽdũ ꝙ qͥdã nõ audit oĩno verbũ. Quidã audiũt ſed nõ reuer⸗ ter. Duidã reuerent᷑ ſed nõ tenẽt memo ter. uidã reuerẽter ⁊ mẽoꝛiter. ſ nõ vti⸗ liter necoꝑabilit Quidã aũt reuerent me moꝛiter ⁊ opabilit De pmis qͥ nõaudiunt necaudire volũt ðᷣꝛ in p̃s. Nõ augutfi⸗ meꝰ legẽ meã.⁊ iſrt nõ intẽdit mibi⁊ð bis phic ðꝛ pterea vos nõ auditꝭ qꝛ er deo non eſtis. Et qd graur ploqᷓʒ nõaucirelege ⁊dim Et ið notant dicit pls meusqd Si nõ eſſet ppls nõ eſſet mirũnon aud ret legẽ meã. Nũc aũt ppls meĩ oueghi⸗ ſcue mee nõ curãt qudire vocẽ mez. Ve ſicut aſpis furda obturat oure ſuam · jinud nühng vuiü usfiwun ihnii inbitd nidicrin iniolun visinön aubri inkis iut ſbo S8 2 nſonipnin ciruhnit nhhitu anominn twwinti ebact vididtnit 1. i 1ke merdoint cbödzumi miadwiüt pli cõpũgimur. Dominica Judica etiã diceret mirũ mihi eſt ꝙpls meus cui multa bona ſpecialit feci eo ꝙ nõ feci talit õinatõ ſicut huic⁊ nõ audit me. cum tñ andit me ppls alienꝰ Jurta illud Põ. o pulus quẽ nõ cognoui ßuiuit mihiin audi tuauris obediuit mihi. Iſti qͥ nolũt audi⸗ re ſunt multiplices. Nã qͥdã nõ audiũt ex ſimplicitate vt illiqͥ oĩno nõ intelligũt pᷣdi cantẽpter eiꝰ ſubtilitatẽ.⁊ iſti foꝛte ĩ mul⸗ ta parte excuſari pñt.qͥ libẽter audirent ſi intelligerẽt. in qͥ caſu totus defectꝰeſt in p̃ dicante qͥ nõ vult condeſcẽdere capacitati auditoꝝ.cũ tñ xpᷣs turbis ſub monte pᷣdi⸗ uuit Wath. vij.ſignificãs turbis planio ra ⁊ facilioꝛa eſſe pꝛedicanda.⁊ nõ alta nec ſubtilia. Alij nolunt audire ex curioſitate. vt docti⁊ ſapiẽtes ſeculares.dicẽtes. ad qͥd audirẽ illum ribaldũ nihil ſcientẽ.cũ tamẽ ego pla ſcio. Cõtra qͥs ẽ canõ de ↄſe.diſ.ij ſacerdote.vbi diẽ glo. M qͥexierit ð pᷣdica tiõe ↄtẽnẽs ſacerdotẽ minꝰ peritũ excõice tur. De h.xxxviij. diſt. ſedulo. Rõ autẽ q̃re doctioꝛes nõ debẽt ſpernere ſimplices in pᷣdicatiõe eſt. Pꝛimo qꝛ vt diẽ Eritß. ſuper eplaz ad Me. Ea q̃ nouimꝰ ſi ſepꝰ audiãꝰ Uñ plato legit᷑ diſcipu/ los ſuos docuiſſe in moꝛte ſua ꝙ libentiuſ mg̃os ſuos audirẽt qᷓ; eoꝝ ſcripturam le/ gerẽt. Scðᷣoqꝛ qð lf̃a vnica facie ſe offert inſpicienti. ing̃ ſub plib facieb ea oſ⸗ fert audiẽti. Tertio qꝛ ꝑ hoc dat̃᷑ exemplũ alijs audiẽdi. Añ xp̃s qᷓ;uis eẽt ſapientiſſi mus. tñvoluit audire doctoꝛes in templo Au.ij. ad ſignificandũ hocip̃m. Iteʒ illud Põ · ſup̃ dictũ. Populꝰ quẽ nõ cognoui ſer uiuit mihi ⁊c̃eſt vᷣbũ xp̃iad iudeos pᷣncipa liter. qͥ dixerũt xp̃o. recede a nob ſciaʒ via/ rũ tuarũ nolumꝰ⁊ ſie noluerũt audire. ⁊tñ gentiles qͥ nõ nouerant deũ audito vᷣbop dicationis xpiꝑaplos ſtatim ſuſceperunt obediẽter. Vñ Ictu.xiij. Duia indignos vos feciſtis vᷣbo vite⁊ repuliſtis illud.ecce ↄuertimur ad gẽtes. oteſtis b hodie de mult diccre.qͥ deñ ⁊eiꝰ pᷣdicationẽ minus audiũt. imo audire ↄtẽnunt.qᷓbytñ deꝰ ma ioꝛa bñficia exhibuit ⁊ oñdit. Illi pᷣo qͥbuſ mnoꝛa oñdit magi audiunt. Vñ cõiter vi demus ꝙ in pᷣdicqtiõe plures ſunt popula res⁊ſeckares qᷓ ſpũales.et plures ſubditi qʒ plati ⁊ plures femine qᷓʒ viri.et plures haupes qᷓʒ diuites.et plures ſeruiqᷓʒ dñi. In ſignum hoturbeſcqbanttpm. ſ pnci ⸗ pes pſeq̃bant᷑eũ ⁊ doctrinã eð. Iſta ẽergo pᷣma ↄditio maloꝝ qꝛ audire nolũt. Sci ſunt qͥ licet audiũt.nõ tñ reuerẽter ſed ne ⸗ gligenr. Süt enĩ plures qͥ doꝛmitãt ⁊ ſter tunt infra ßmonẽ ſicut poꝛci in ſtabulo.ac ſi audirẽt fabulas.⁊ iſti audiãt terribile di ctũ beati Augꝰ in ͥdã ᷣmone.⁊ ponij.q.j Interrogo vos frẽs ⁊ ſoꝛoꝛes qͥd vob plꝰ videt᷑eſſe pbum dei an coꝛpꝰxpᷣi. Etſi vul tis veꝝ rñdere.dicetj. ꝙ nõ ſit minꝰ verbũ dei qᷓ;ʒ coꝛpus xp̃et iõ nõ minus reus ẽqͥ vᷣbum dei negligẽter audit qᷓʒ ille qͥ coꝛpꝰ xpi negligẽtia ſua in terrã cadere ꝑmittit. Vbi dicit Archidi.in Roſarijs decreti. ꝙ inter coꝛpus xp̃i⁊ pᷣdicationẽeſt tal cõpa⸗ ratio qͥ ad nos ꝙ nõ minꝰ ꝓdeſt nob pᷣdica tio qᷓʒ coꝛpꝰxp̃i.argumẽto de ↄſe.diſ.jqñ autẽ. qꝛ ꝑ pᷣdicationẽ dimittunt᷑ moꝛtalia. ⁊ita videt᷑ plus ꝓdeſſe ßm Aaurenciũ. Nã licet pᷣdicatio ſit coꝛꝑe xp̃i mĩoꝛ dignitate. eã tñ ſumentib ⁊ audientibꝰẽ maioꝛ effici endi ptãte. Pꝛedicatio enĩ ẽ cã coꝛrectiõis ⁊ↄuerſiõis ad deũ.⁊ ꝑↄſequẽs cã remiſſi⸗ onis peccati. Hec Zrchið.ibidẽ. Tertij ſt qͥ audiũt reuerẽter.nõ tñ tenẽt audita me⸗ moꝛiter. de qͥbo Bre. ſuꝑ Ezech. omekx. di cit.ꝙ tales ſunt vacui.qꝛ mente intellectũ ſacri verbi ꝑcipiũt.ſed obliuiſcẽdo ⁊ nõ ſer uando qᷓ audierũt.in coꝛdis ſui viſcerib.i. in mẽoꝛia nõ reponũt. Vñ idẽ Bre.ĩ ome. xv. ſuꝑ euãgelia ponit exẽplũ. M ſiẽ ſignũ languori ſtomachiẽ ſicibũ acceptũ reijcit. ſic ſignũ eſt infirmitat ſpũalis ĩ pctõꝛe qñ audita verba nõ retinet in mẽoꝛia.ſed ſta⸗ tim obliuiſcit.ſicut ille qͥ inſpicit ſpeculũ. q̃ʒcito recedit nõ recoꝛdatde pulchꝛitudi ne ſua.vt ðꝛ Jac.j. Quarti ſunt qͥ licz audi unt reuerẽter.⁊ mẽoꝛiter retinẽt.nõ tamẽ oꝑabilit ſeu obedienr qꝛlibenter audiunt dulcia vᷣba ⁊ ea dulcꝰ recoꝛdant᷑.ſʒ ᷣm ea facere nõ curãt.⁊ tales ſiles ſuut illis qͥve niũt in theatrũ vt audiãt delectabilia.non vt edificent᷑ ꝑ ea vt dicit Seneca.epla.cx. Quinti ſunt qͥ audiũt reuerẽter mẽoꝛiter ⁊effectualiter.⁊ iſti ſunt optimi coꝛdis.de q̃by ðꝛ Au.viij. ꝙ cũ audierint goꝛde opti⸗ mo ⁊pꝑfecto retinẽt. ⁊ fructů afferũt in pati entia.⁊ de his diẽ Berñ.in q̃dã epla. Aurt bonaẽ q̃ libẽter audit vtilia.pꝛudẽter diſ⸗ cernit audita.obedient᷑ opat̃intellecta Et iõ dicit Augꝰſuꝑ illud ð. In qᷓ coꝛrigit adoleſcẽtioꝛ viã ſuã.ꝙ ðᷣba dei fruſtra cu⸗ ſtodirent᷑in mẽoꝛia ſi nõ cuſtodirent᷑ in vi ta. Iſtið ſunt vtiles auditoꝛes pbi dei qui cuſtodiũt vbũ dei Marth rij. u. xi. Be gti qᷓ audiũt vᷣbũ dei ⁊ cuſtodiũt illud. Lu ſtodiũt inqt vt illũient᷑ ad cognitionẽ. vtĩ nitent᷑ ad vtutẽ. q infoꝛment᷑ ad ſapiam. qᷓ refoꝛment᷑ ad decoꝛẽ. q̃ fruantad iocundi tatem.inqt Berñ. ſuꝑ ant᷑. Sd quã iocũ ditatem patrie celeſtis nos pducat qͥſine fine viuit ⁊ regnat. Amen. Pñica Palmarũ. Sermo. LvI. Nce rex tuusue e nit tibi WMath· xxſ.⁊ Zacha.ix. Juxta teſtimoniũ ſcripture to⸗ ta vita xp̃i vſq; ad ↄſummatiõeʒ ↄtinet ſił honoꝛẽ? ignominiã ⁊ luctũ.leticiã pᷣeuntẽ ⁊triſticiã ſubſequenteʒ. atet pꝛĩo in eiꝰ annunciatione.vbi angelus leta nũcianuit marie diZlue g̃a ⁊c̃⁊ tñ poſtea Simeon nũciauit ſibitriſticiaʒ qꝛ gladiꝰ doloꝛis b trãſiret coꝛ eiꝰ Luij. Itẽ in natiuitate vbi nato xp̃o angelicantabãt. paſtoꝛes venef̃t magi adoꝛauerũtẽ munera obtulerũt.ſʒ ci to poſt herodes q̃ſiuit pueꝝ ad extinguen dũeñ Wat.ij. Qñ ſtarim leticia xp̃iet ho⸗ noꝛ a magis exhibitꝰ vᷣſusẽ in triſticiaʒ et ignominiã fuge herodianepſ ecutiõis. De niq; xp̃s ſepiꝰ a iudeis mg̃ apellatꝰ.cõtu melijsẽ affectus ⁊ↄuicijs · ita vt ſuꝑ hono rẽ magiſtralẽ ſubſeqᷓ̃ret ignominia. Dõ qᷓ⸗ dem expᷣſſius ⁊ euidẽtius hodie expᷣſſuʒ ẽ 2oſtenlum.cũ poſt honoꝛẽ ⁊ reuerentiãꝓ⸗ ceſſionis. poſt exhibitionẽ honoꝛis et lau⸗ diſ. cito poſt feria.viꝓxima moꝛte turpiſſi ma fuit ↄdẽnatus. Eñ hac de cã hodie pꝰ lerã ⁊ honeſtã ꝓceſſionẽ legit᷑paſſio dolo roſa. ad ſigniticãdũ ꝙ ꝓpſperitas honoꝛ? le ticia hꝰ můdi finalir intendit ad ꝑpetuam miſeriã ignominiã? doloꝛẽ.Et qꝛ iſte ho⸗ noꝛ xp̃o exhibirꝰ nõ fuit ex cõtingẽti ſeu ex adinuẽtione hũana.ſʒ poti⸗ oꝛdinatõe di⸗ nina.eo ꝙlicet xpᷣs exinaniuit ſ emetipſuʒ foꝛmã ßui accipiens. ad Phil · ij ſed tñ fm — foꝛmã diuinã mãſit ſemꝑ pr̃ieqᷓlis in glia dininitatꝭ·⁊ ið licet in foꝛma hũana quãꝓ nobis aſſupſit voluit inhonoꝛari?ↄfundi tñ in maieſtate diuinitatis merito debuit venerari⁊ adoꝛari. In hũana ſiquidẽ foꝛ⸗ ma venit vt uus obediens vſq; ad moꝛtẽ Dermo crucis. In diuina vero venit vt ßapto; rex deſtruens ignominiam cruq. Etiõne eũ veniret vt hõ ↄtẽptibilis ⁊ hůilis ab miniby deſpicerel. voluit deus fn nentus ſecko nunciaret᷑. U We ßa longe aduentũ eiꝰ ante pdicẽs dixit. Ecce rex tuus ⁊c. q̃tinꝰ ꝑ boc iudeos redderet inercuſabiles. cũ yiderẽt euʒvt hoieʒ pœ rẽ aſino inſidentẽ. ⁊tñ nihilomim vtreg ſuſcipent. in glia maieſtatj deip̃fulgenteʒ Bocð qð hodie ecẽia recitans dicit. Eœœ rex tuus venit. In qͥbypᷣbis qᷓttuoꝛpꝛopo nunt᷑.q̃ nos ad obuiandũꝛ occurrendum huic regi inducũt. ꝛimo ercellẽtie digni tas.qꝛ rex. Ipe eni eſt rex regũ Apocaxi. So notat᷑ naturepꝛietas. qꝛul· car enĩ⁊ frater ñẽ.vt dicit Berñ. Tertio foꝛ tune cõmoditas. qꝛ venit tibi. Robenida tusẽ Iſa.ix. Quarto ciemẽtie pietas qus ſue De bmo ſciends gicʒ iſte rex aparet debilis feſt potẽit fimus · eo ꝙ oĩa ſibi ſubdita ſunt Wath mãſuetꝰ ſup aſinã. vl. Data ẽ mihi oĩs ptãs ĩceloꝛin trg.etij Pð. Dñs foꝛtis ⁊ potens ipeẽ rexgle ꝛ bet aũt duplicẽ familiã ſui exercitꝰ vnqn ßm deitatẽ multũ potẽtiſſimã.ſixoꝛqinef angeloꝝ Job. xxv. Hũqd eſt numerꝰ mil tũerꝰqͥn vnuſ qſq; poſſet ſubuertere mun dũ. Scõm vo hũanitatẽ babnit exerctũ xij aploꝝ.⁊.lxxij. diſciploꝝ. ꝑ qͥs ad fidẽw tũ mʒm uertit. Eſt ſcðo iſte rex ditiſim licet videat᷑ pauprimꝰ. qꝛ in theſauroei ſunt diuitie ⁊ glia. vt diẽ pð. Luiꝰ diuitis nra ditata ẽ pauptas · Euꝰ gla nña bono⸗ rata ẽ ↄfuſio · Eſttertio iſte re ſupientiſi⸗ mus ·licʒ videat᷑ ſtulrꝰ qꝛ in eo ſůt vẽsche ſauriſapie ⁊ ſcie abſconditi. Ad Coloſſij AVnctus aũt iſte rexẽ ſpũſctõ in inſtch⸗ ceptiõis ſue.in q̃ collata ſunt eitriaſrato pᷣbi.imunitas pctĩ⁊ plenitudo gre ſpůſc Sed inſignia accepit in paſſiõe qñfacus eſt pᷣncipatꝰ ſuꝑ bũeꝝ duicrurinjn palir triũphauit. ſicut diẽ apłs inepis bo⸗ dierna. Pꝛopt᷑ qð ⁊ deꝰ exaitauit illũ. Ant qͥtus tria ſolebant eſſe inſignia regaliaſ purpura.coꝛona? ſi ceptrü. Lhꝛiſtus aütp purpura circũdatus ẽ camide coccine dyademate coꝛona ſpinea· ꝓ ſceptro virg arundinea. Srma buꝰ regj nõ ſunt rn⸗ lia ſed ipaiia.ij· Ton·xCiulus bhe Jeſus naʒarenus rex iudeoꝛi. Inhtet ᷓ̃tus huius regi dedarat᷑ ãduo de — * 1— — — hwn ummenm wur oi ushunst mnpunt inti ſorp Bominica Palmarum nem adedendũ.ſcʒ in euchariſtta Joß.vj — ℳ „„ bitur ꝙſit faluatoꝛ. gꝛ ieſus ſicinterpꝛetat Math ſ. pᷣe eni ſaluũ faciet plin ſuuma peccatis eoꝛũ. Scðo deſcribit᷑ꝙ ſit ama⸗ toꝛ puritat. qꝛ nazarenus · qð interpᷣtatur oꝛidus Cantij. Ego flos cãpi. Tertio ꝙ ſitſtrẽnuus gubernatoꝛ. qꝛ ret iudeoꝝ· B Scðo notat᷑ huius regi naturepꝛie autit tas. qꝛ tuns. Ep̃s enĩ eſt rex ñ qꝛ licet ſit rex generalr oĩm. angeloꝝſhoim ⁊ demo num.tñ nulli ita ſpecialit datꝰ eſt ſi homĩ. Vñ nec in natura angelica necdemonũve nire voluit. In natura angelica nõ · ꝙt na ture angelice innocẽtiã. q̃ nõ indiguit repa ratiõe. In natura demonũ nõpter natu⸗ re diabolice lapſum irremediabilẽ ⁊culpã que nõ fuit capax ⁊digna reſtauratiõe. Jõ ſoli generi hũano datus ẽ qð⁊ indiguit ra tione culpe⁊ digna fuit ratiõe fragil natu⸗ re. Eit ð generis rex hũanigpter pla. Pꝛi mo qꝛ in natura hũana incarnatꝰ. Scðo qꝛ in eadẽ temptatus · Tertio qꝛ in eadem paſſus. Quarto qꝛ in eadẽ reparatꝰ Quin to qꝛ in eadẽ vẽturus. Quocũq; ð ptas te. ſpeſttuus · Vere bñficiũ maximũ hre deũ excelſum ita ꝓpꝛium ita ꝓrim ita nob vni/ tum. Fã ſiↄuertas te ad opa ſue miſchie qͥ bus alias creaturas miſericoꝛdit regit fo net⁊ diſponit ſuauit · multo ſuauius regit ⁊gubernat genꝰ hñanũ.cui nõ ſolũ eſſe et Ego ſum panis viuus. Quarto in pᷣmiu remeratiõis. Juxta illud Beñ. Ego ſum merces tua magna nimis D Vuarto notatur huius clemẽtie pietas.qꝛ manſue tus. de quo dicit Beda in omel. Vide ſpe ciem aduẽtus eius.nõ ſedet ĩ curru aureo pᷣcioſa purpura fulgens. nec gſcẽdit ſuper feruidi equũ diſcoꝛdie amatoꝛẽ nõ vides in circuitu eius gladios ſplendẽtes aut ce terã oꝛnamẽta terribiliũ armoꝝ.ſʒ ramos floꝛẽtes. qui ſunt teſtimonia pietatis. Ve⸗ nit ergo mãſuetus vt nõ per potentiam ti⸗ meretur ſed ꝑ mãſuetudinem amaret. De hac humilitateloqtur apłus in hodierna epla. in qua deſcribit ſuà mãſuetudinẽex/ cellentem ⁊ humilitatẽ. que fuit triplex ma gnã maioꝛ⁊ maxima. Magna qꝛ illeqͥ fu⸗ it inuiſibilis factus eſt viſibilis ⁊ de ſubli⸗ mi tam humilis. Waioꝛ in hocꝙ rexre⸗ gum factusẽ ſeruus. Waxima qꝛ ſplẽdoꝛ paterne gloꝛie factus eſt in ſimilitudinem homis pctõꝛis. Eñ dicit glo. Exinaniuit ſemetipᷣm.id eſtʒpꝛia dignitate ſe exuit vt in humilitate nobis imitabilis eẽt. vbidi cit Snguſ. Ecce habemus humilitatis ex⸗ emplũ.ſuꝑbie medicamẽtum.quid ʒ intu/ meſcis ohomo · o pellis moꝛticinea qͥd tẽ⸗ deris.o ſanies fetida quid inflaris. pꝛin ⸗ n viuere vt ceteri·ſed beatũ eẽ⁊ beatũ viue/ ceps tuus bumilis.⁊tu ſuperbo. caput hu re ppetuumq; diſponit ⁊ oꝛdinat Lu.xxij. mile ⁊ membꝛũ ſuꝑbuʒ. Et chꝛiſtus exina n Ego diſpono vob regnum. Siverotec niuit ſemetipſum quadrupliciter. ꝓꝛimo a verras ad opa inſticie ſuc· qͥwalijs creatu quo ad diuirias in natiuitate. qꝛ pãnis vi⸗ mipun ris iurta ↄdignum tribuit. multo iuſtius libus inuolutus Auce.ij. Scpo in cõuer⸗ ſokimi humana opa remunerat.eo ꝙ ea ſupᷣ meri ſatione. qa ſine hoſpico uce.it. Nulp es coꝛonat. Rom̃. vij Hõ ſunt ↄdigne paf foueas babent. Et Marci.xi hodie legit᷑ 3 inil ſiones huius tꝑis ad futurã gloꝛiã·⁊citra Eircumſpectis omnibus cum iam veſpe⸗ pieſürn demerita pumteo ꝙĩ inferno penã intimni reeſſet· Sloſu.ſi eum aliquis hoſpicio rece 8 iriniſ tam facit finitã q̃ntů ad intẽſionẽ. piſſet nullo eum recipiente exiuit in Ve ⸗ en Tertio notat᷑foꝛtune cõmoditaſ. qꝛ venit thaniam. Tertio ĩmoꝛte.quia nudus pe⸗ tibi.·ad tuã vtilitatẽ datꝰ Rom̃. vij. Duõ nõ oĩa nob cũ illo donauit. qꝛ pñtia ad ſu/ ſtentationẽ. futura ad fruitioneʒ. Venit ð pendit in patibulo. vt reducat nos in ſta⸗ tum innocẽtie. in quo pꝛimi parentes nu/ di erant.et non erubeſcebant. Secundo d nobis ad q̃ttuoꝛ. Pꝛimo in exẽplũ ↄuerſa exinaniuit femctipſum quo ad potentiam tionis. Exo. xxv. Inſpice? facᷣm exẽplar— permiſit ſe capi et cruci affigi An o rij. Exẽpl eni dedivob. Sco deei dictum eſt. Ilios ſaluos fecit.ſeipſuʒ nti inpᷣcũredẽptiõis Apoẽ. v. Redemiſti noſ ſaluum facere non poteſt Watthei. xxvij niim⸗ deo in ſanguĩe tuoj. e.j. Redẽptieſt nõ Rertio exinaniuit ſemetipᷣm qͥ ad ſapiaʒ. otruptibiliw auro ylargento. Tertio in gñcoꝛam cappha pilato ⁊ herode nipire viaticum pegrinatiõis Beñ. xxviij dixitia ſpõdit. õ· Ego alt tanqᷓ; ſurdꝰ nõ audie mr vob. Sifuerit mecũ dehet cuſtodierit me eri bam.et ſicut mutus nõ aperiens os ſuum vlaꝑ quam ambulo ⁊ dederit mihi pa⸗ Quarto exinaniuit ſe qͥ ad pulchꝛitudinẽ. ——— quoniam ille in quem angeli deſiderant pſpicere cuiꝰ pulchꝛitudinẽ ſol⁊luna mi⸗ rant᷑.ceſus alapis defoꝛmat̃. Vñ Iſa.lij. Fon eit eiſpecies nec; decoꝛ. Scðo ma pũilitaſ xpᷣi in b aparuit. qꝛ accepit foꝛmã ſerui vt ſubeſt Lu.ij. Erat ſubdirꝰ/ilis nec tĩ ſerui ſʒ etiã mali bui vt vapularet.⁊ pui peccati vt penã ſolueret cũ culpaʒ nõ hfet · Vñ Iſa.liij. dicit· Diſciplina pacis nf̃e ſu per eũ.ps. Que nõᷓ rapui tũc exoluebam. Ipe fuit tanqᷓʒ fideiuſſoꝛ qͥ deficiẽte pnci⸗ „. pali ſoluit depꝛioter qͥd non eſt obliui ſcẽdus. Juxta illud Ecci.xxix. Fr̃am fide iuſſoꝛis tui ne obliuiſcaris. dedit enĩ aĩaʒ ſuam ꝓte. Sed qͥd ꝑ h meruit. oñdit apls ſtatim dicẽs. ꝛoprq̃d exaltquit ilũ deꝰ Vbitangit tria pᷣmia. Pꝛimũ acceleratio reſurrectiõis. qꝛ nõ expectauit generalẽ re ſurrectioneʒ · ſed tertia die reſurrexit · s · Pec dabis ſcm̃ tuũvidere coꝛruptionẽ. vñ dicit. Pꝛopter qͥd exaltauit illũ deꝰ. qꝛ na tura hũana in reſurrectiõe excellẽtioꝛẽ fa⸗ cta. Scðo tangit᷑ dilatatio noĩs. vñ dicit. Et dedit illi nomẽ q̃d eſtſug om̃e nomẽi. manifeſtũ eum fecit eſſe filiũ dei.in qͥ ſolo eſt ſalus Actu.iiij. Nõ eſt aliud nomẽ ſub ſole ⁊c̃. Tertiũ eſt iudiciarie digntas po/ teſtatis Wath.v. Poteſtatẽ dedit ei iudi ci facere.vñ ðᷣꝛ. vt in nomie eðꝰ om̃e genu flectatur Iſa.xlv. Viuo ego qꝛ mihiflecte tur om̃e genu. Hũc videndũ eſt de hono⸗ re huiꝰ regis. Honoꝛatꝰ eſt at dupliciter a turbis. ſꝛimo verbis. ſcðᷣo factis. Ver/ bis quidẽ. qꝛ que pᷣcedebãt ⁊qᷓ ſeq̃bantur ſanna bñdictus qͥ vẽit in no⸗ mine dñi.i.bñdictione dignꝰ ⁊ gr̃axactiõe pſeq̃ndus. Et in fatent᷑eũ a deo veniſſe tanqᷓ; fili dei in noie pr̃is. In hoc autẽ ꝙ dicũt oſanna in excelſis. fatent eũ ſaluato rem mũdi. Oſanna eni interp̃tat᷑ obſecro ſalua. Factis aũt tripłr hodie im hono ⸗ rauerũt. ſpꝛimo cũ ramis ⁊ floꝛiby obuian do.ramos ĩ via ſternẽdo.veſtimẽta ei ſub⸗ ijciendo. Hanc venerationẽ hodie ſigna⸗ uit ecckia in ꝓceſſiõe. ſed multo ꝑfectius eã fecit qᷓ; illi. Illi qͥdeʒ frondes ⁊ veſtimenta ſternebãt. fed nos coꝛꝑa? aĩas flectimꝰ. Il litpalir nos eternalr. Illi poſt gliaʒ igno⸗ miniã intulerũt nos ſp gloꝛificamꝰ cundẽ Illiclamabãt pᷣus. Bhdictꝰqͥ venit ĩ noĩe dñi poſtea vero. Erucifige crucifige eum. Pꝛius dixerũt rex iſrtpoſtea. Regẽ nõ ba P bemꝰ hus ſaluatoꝛẽ agellabũt poſtes irri ſerunt dicktes. ſeip̃m ſaluũ facere non põt Illi pus floꝛes obtulerũt. poſtea ſpineqm coꝛonã impoſuerũt. pus veſtimentg ꝓꝛia ſtrauerũt. poſtea ſua partiti ſunt. Sʒnos ſp ⁊ vbiq; bñdictũ in ſecha pᷣdicamꝰ rege regũ ↄfitemur· ſaluatoꝛẽ ꝓcqmamꝰ coꝛo naq; glie ⁊ honoꝛe dignũ iudicamus. d quã gloꝛiã nos ꝑducataẽ. In die Lene. Sermo LvII. Pemplum deoi tota vita xp̃i nfi ſaluatoꝛis non ſit aliud qᷓ; ne ſaluris exẽplar. eo gom̃is xp̃i actio eſt nr̃a inſtructio. vt dicit Zugul tĩ xpᷣs epropindnifhie moꝛtis ſuepi⸗ ctioꝛa voluit ſuis fidelib exempla oñdere ad oñdendũ ꝙ ipe erat verus mg̃ꝛdñsp ut de ſe dicit. vos vocatꝭ me ng̃ dñeꝛbe ne dicitis. Sum eteni. Et reuerapfectus m mg̃ erat ⁊ dñs. qꝛ q̃cunq; docuit pus iyſe fecit. Juxta illud Zict·j. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Et in xpᷣs cõfundit phariſeos. De qͥby ðꝛ Wath xxiij. Dicũt enĩ ⁊nõfa⸗ ciunt nec ſolũ in hocpfectionẽſuãdedu uit ꝙ ea q̃ docuit fecit q̃litercũq;. ſʒ multo amplius in b ꝙea fecit manifeſte.ſ ad gu⸗ riã dei pr̃is Joh.viij. Vonoꝛifico patrem meũ.hoc etiam pᷣcepit aplis di. Wathv. Sic luceat lux vr̃a coꝛã hoiby vt videant opa vr̃a bona ⁊ gloꝛificent pr̃emveltrũf Sed necĩ hoc termiaripotuit plectioſui magiſterij. eo ꝙipe dedit exẽplũ nõin mo bono ſʒ etiã ĩ oĩby pᷣtutib ad Titů.ij ꝛe be te exẽplũ bonoꝝ opeꝝ. nec ſolũ in om̃i⸗ bus ſed etiã oĩby ſtatiꝰ Math · v Aui Eõ ponũt lucernaz ſub modio ſʒ ſupcan⸗ delabꝛũ vt luceat oibqͥ in domo ſt. Dui igittalac tantꝰmg̃xpᷣs fuit qͥpotiusiſ⸗ ctis qᷓ; in pᷣbis laboꝛauit. nec ſolũ fac oe⸗ cuitis ſʒ eti manifeſtis. nec in paudſedin oĩbet oĩb. Jõ merito de ſe dicere potuit vᷣbñꝓpoſitũ Exemplũ dedivobis · Dedi aũt xpᷣs hũano generij cena hodiernair⸗ pler exemplũ efficaciſimũ ⁊ſufficẽsgiſt lutẽ. pꝛimo qͥdem dedit exẽplũ crinßj hocꝙ viq; in tinem dilexit ſuos. Sechd dedit exemplum humilitatis in bocꝙpe⸗ des lauit diſciput Tertio deditexẽplũbe nignitatis in hoc ꝙ coꝛpus ſuum tradioi dicipulis. yndevolens ꝙ ſilr nos facial un M. u ndie cene dietis trityvirtutibus adoꝛnemur dicit. Eremplum dedi vobis. 3 die e Di pP Amo dit ſobte erẽplũ ritatj. in b ꝙdilexit ſuos. Circa qd ſciẽ⸗ dum ꝙ xpᷣs dilerit ſuos q̃druplicit cuius dilectiõis ſilitudinẽ nð eſt inuenire. Pꝛĩo nanq; dilexit nos grati· nullus eni meritꝭ exigentib nr̃is tanta bůficia nob cõtulit. Añ Ozee xiiij dicit õe · Diligã eos ſpõta⸗ nee.⁊j. Joh iiij. In eſt caritas nõ qᷓinos dilexerimus deuz. ſed q̃ ip̃e pꝛioꝛ dilexit nos Pꝛopter qͥd Berñ. dicit. M xps dile ꝑit nos ↄtrario mõqᷓ; mũdus diligit uos MWüdus ſiquidẽ dicit. Dilige me dego di ligam te. Chꝛiſtꝰaũt dicit Diligeme qꝛ pꝛi us dilexite. Haʒ qͥs pꝛioꝛ dedit illi?⁊ retri⸗ buet᷑ ei. Rom̃. xi Sco dilerit xpᷣus ſuos ſtis.i·ſufficiẽter ⁊ habũdanter qꝛ peisde dit in moꝛtẽ aniam ſuã. Et talẽ moꝛtem qᷓ nec obpꝛobꝛioſioꝛ nec amarioꝛ potuit in neniri. ſꝛopter qð Ecci xxix. ðᷣꝛ. Bfam fi deiuſſoꝛis tuine obliuiſcaris. dedit enĩp te aiam ſuã ZSpocj. Tauit nos a pctis no⸗ tris in ſanguie ſuo. Tertio dilexit reſiſtẽ⸗ tes.i inimicos ⁊ pctõꝛes. Et hec fuit mah dilectio.nã ſimagna ẽ dilectio aĩam pone ⸗ re p amicis. vt ðᷣꝛ Joh. tv. multo maioꝛ di lectio eſtꝓ inimicis. Vñ dicit Berñ. Ve⸗ re dñe tů maioꝛẽ dilectionem habuiſti.po nens eãp inimic. Hinc dicit apłs. Lũ ad huc inimici eſſemꝰ recõciliati ſumꝰꝑmoꝛ⸗ tem eius ad Eph.ij.⁊ ad Roñ̃. v. Duarto dilexit nos nondũ exiſtẽtes. qꝛ nõ ſolumꝓ moꝛtuis qͥ iam in limbũ deſcẽderũt. necſo lump viuis qͥ tũc in mũdo erant.ſed etiaʒ p nobis qͥ nõdũ fuimꝰ ⁊p ilis qͥ adhucfu⸗ turi ſunt poſt mille ãnos vpᷣs moꝛtuus eſt Lñ Job · vxxviij ðꝛ Vbieras qñ ponebaʒ fundamẽta terre. q. d. natus nõ eras ĩ die paſſionis mee. Ex qͥby oiby infero ꝙ xõi di lectio erga genꝰ hũanuz fuit liberaiiſſima. qʒ gratis. fuit pᷣcioſiſſima qꝛ ex anĩa totali. fuit inſolita⁊ ſtupenda.qꝛ erga pctõꝛes et ſuit latiſſima.qꝛ erga nõ exiſtentes. Et er bis ſequit᷑ ꝙ fuit ꝑfectiſima vltra noſtraʒ dilectionẽqᷓ̃ nunqᷓ; eſt grati.nunqᷓ ex totã⸗ lianima. nunqᷓ; erga tot ⁊ tales inimicos. nunq; erga nõdũ exiſtẽtes. Verũtñ ⁊ ſinõ pot eſſe in nobis tanta dilectio ſicuti pi o tñ ſaltem dʒ eſſe talin nobis ſiẽ eſt poſfibi iis Jurtadlud Wath xrij· Diliges dñm Dirxi ſecũ do deñ tunm ex toto coꝛde tuo et pxjmũ tuũ ſicut teipᷣm. Ecce modus nob poſſibil ſeʒ diligeredeũ ex toto coꝛde.⁊ꝓximũ ſicut ſe Exqᷓ ptʒ ꝙ homininõ ſuffiat diligere deñ q̃litercũq; niſi diligat coꝛdialiter.nec ſoluʒ coꝛdialis ſed totaliſ. qꝛ dicit ex toto coꝛde. Exquo infero ꝙ illiq́ occupant᷑ coꝛde cir/ ca plurima nõ ꝑfecte diligũt deñ. hoc patʒ qꝛ minꝰ feruent in amoꝛe deippter diſtra⸗ ctionẽ. Eñ Au.x.ðꝛ. Vnũ eſt neceſſariuʒ. Moc deberẽt cõicantes penſare hodie. vt obmiſſis alijs recolligerẽt coꝛ ſuũ ad dili⸗ gendum dei. Ej caritas eſt ſicut ignis 3 minus calefacit in domo magna qᷓ; parua Sic mimardet in coꝛde diſtracto ad di⸗ uerſa qᷓ; in recollecto ad ynũ. Bene aũt po nitur dilectio dei in coꝛde ad ſigniſicandũ ꝙ hõ debet vitare omne moꝛtale qð extin guit caritatẽ.⁊ ꝑ ↄſequens vitã anĩe. Nam ſi vitat omne nociuũ qð extinguit coꝛdis vitam coꝛpaliter. Enð extincta caritateꝑ moꝛtale homo dicit᷑ moꝛtuus in anĩa. nð eſt rñ ſic de alijs vᷣtutib videlicʒ fide⁊ ſpe. que nõ oĩno extinguun᷑ꝑ moꝛtale.ſicutꝓ⸗ fidem.ita vt mõtes tranſfferaʒ ⁊c̃. Hõpatit᷑ tamẽ cgritas yeniale.ſicut ⁊ coꝛ leuẽ diſſi⸗ pationẽq̃ nõ infert moꝛtẽ· ꝛouerb. xrüiij. Septies in die cadit iuſtꝰſ ſepe. non tñ a caritate ſed in caritate.⁊ iõ nõ deſinit eẽin ſtus. Et tantum de pꝛimo. B ꝙxÿp̃s hodie o⸗ 2 ſtẽdit nobis ex⸗ emplũ hůilitati in ꝙlauit pedes aploꝝ. Iſta hůilitas exduob ſumit᷑ Pꝛĩo magni tudo hꝰ ſumitex ꝑte eiꝰqͥ lauit. Sco ex pꝑre eoꝝ qͥ;s lauit. De pꝛĩo qͥs lauit diẽxp̃. Siego mg̃ ⁊ dñs laui pedes vñ̃oſ. Duit ãt lauit piſcatoꝛibp.⁊p qͥd. vt nos idẽ faci amꝰ Legimꝰ hoĩes hoĩby pedes lauiſſe. vt h̃ Beñ ·xxiij. Itẽ legimꝰ angel hoĩes pe⸗ des lauiſſe Beñ. xvij. Sʒ nüq; legimꝰan/ gelos hoiby pedes lauiſſe. Et mlto minus deũ legimꝰ hoĩby pedeſlauiſſe. Vereð ma gna hiilitas.vere magnũ miraculũ ⁊ inſo . itũ nouũq; ſactũ. qꝛ dñs angloꝝ terreſtri⸗ um ⁊ ifernoꝝ ꝑ potẽtiã.ing̃ oĩm ſapiẽtiſſi mus ꝑ ſinguloꝛum occultoꝛum noticiam indinari dignatus eſt ad pedes ruſticoꝛũ piſcatoꝛum. Minc petrus attendens tan/ tam nouitatem dixit. Nõ lauabis mihipe des ineternum · Nonne augelis pꝛecipete — Hermo potuit vt lauarent pedes aplon ſʒ noluit. ß potiꝰ ꝑ ſeipᷣm fecit. vtexemplũ daret no bis ſilr faciendi. Et in h̊ dedu ſpeciale do cumẽtũ nobiliby iuſtis docti et innocẽtibꝰ yt nõ ↄtemnant ingnobiles pctõꝛes igna/ ros ⁊ ininſtos. Oñdit autẽ xp̃s in vita ſua qdruplicẽ hũilitatẽ. Pꝛimo q̃ ad diuitias. q natus. in vili panniculo inuolui voluit Ru.ij. Inuenieti infantẽ pãnig inuolutuʒ ⁊poſitũ in pᷣſepio. Schoq̃ ad honoꝛes qꝛ rex eſſe refugit Joh. vj. Et domũꝓpꝛiã cõ⸗ tempſit hr̃e Vu· ix. Vulpes foueas habẽt Rertio qᷓ ad delicias. qꝛ eſurij Math ·iiũ ⁊ſitiuit Joh.iiij. Quarto q̃ ad potentiaʒ. ſapiam ⁊ pulchꝛitudinẽ. qꝛ ſe impotenteʒ. neſcientẽ? defoꝛmẽ oſtẽdit. Condẽnauit ð diuitias. honoꝛes ⁊ delicias.potẽtiã.ſapi entiã ⁊ pulchꝛitudinẽ ſeculi.que ſũt poꝛte moꝛtis·⁊ qͥſqͥs amicus eſſe voluerit mũdi in his inimicꝰ xp̃i ↄſtituet᷑.vt ðꝛ Jaco.iiij. Ex qby infero pᷣmo ꝙ nullus grauius pec cat ilio quiↄtẽnit ſequi veſtigia xp̃i in pᷣdi⸗ ctis exẽplis hũilitatis.⁊ appetit eaq̃ ille cõ tempſit. Patet qꝛↄtẽnit ꝑfectũ exemplar.⁊ ꝑↄſequẽs neceiſe eſt eñ errare in via ſalu⸗ tis.ſicut ſcriptoꝛẽ auertentẽ oculos ab ex⸗ emplari pter qͥd moyſi dictũ eſt. Inſpice? ſac fᷣm exemplar qͥd tibi mõſtratũẽ inmõ ⸗ te Exo.xxv. Ex quibylterꝰ infero pape tens ea q̃ p̃s ↄtempſit. ⁊ptẽnens q̃ ape⸗ tijt. peccat moꝛtalit·⁊ ꝑ ↄſcquẽs dãnatur· Iſtud ptʒ ꝑ Zugꝰin lib. devera religione Ibi ꝓbat ß ſolũ eẽ pctm̃ moꝛtale in pᷣdict duobo caſib vicz appetere⁊ ↄtẽnere · Nxi tertio Arehool N exempluz ſue beni⸗ gnitatis in k ꝙ coꝛpus ſuũ tradidit ad mã ducandũ diſcipul· Vodie enim xp̃us fecit grãde cõuiuiũ q̃d in vita ſua nũq; fecerat. ãlicet legit qnq; milia de qͥnq; panib ſa tiaſſe Joß vi.nõ tñ de ꝓpꝛio coꝛꝑe. Et ideo iſts cõuiniũ ẽ ſũme bẽignitati. Iſtud ſigni ficatũ eſt pcõuiuiũ regis aſueri qãno ter⸗ tio imperqj ſui fecit grãde cõuiuiũ cuneris pꝛincipibſuis Beſterj. Sicxpᷣs poſt le⸗ gem nature ⁊ legẽ ſcriptã ſub lege gre inſti tuit hoc ſacfm. Brande aũt ðꝛ cõmluiuʒh. qꝛ grãdis cibangeloꝝ in eoponit᷑. Bran des debent eẽ qui mãducãt. Brãdia quo⸗ q; dona ↄfert ꝓpter qð neceſſe eſt bene eſſe diſpoſitũ. pᷣparatũ ⁊ aptarum qͥad tale cõ niuium intẽdit accedere. Iſtud ſignifica⸗ LvI nit ſaluatoꝛ in lotiõe pedũ diſcipuloꝝ. gt notanter lauit pedes q̃ ſunt extrema⁊vlti ma pars coꝛpis. ad ſignificãdũ etiã mimq eſſe purgãda añ ſumptionẽ hꝰ ſaci.ji put myſticũ in hoĩe ẽ intentioqj dʒ eẽi mine recta. Manꝰeſt opatio zoʒſb Et facies ẽ ↄuerſatio qᷓ debʒ eſſe honeſg Sed hec oĩa nõ ſufficiũt. miſi etiaʒ pedes lauent᷑i.affectiões ñe qby adhuc ↄtinei puluere terrenoꝝ gradimur.ſint munde. Aliqñ eni vꝛunt᷑ caloꝛe ire. inuidievroqj Pꝛouer. vi. Hunqͥd ambulare põt hõ ſup pꝛunasvt ñ cõburant pedes ei. Alqdi ſoluunt᷑ frigoꝛe negligentie Wath xxiij ꝛate ne fuga vfafiat in hieme. igñci hdunt᷑ ad lapidẽ fidei heſitatiõe. Aliqin uinant᷑luto.ſ.carnis voluptate Treno Soꝛdes e in pedib eius. Aliqñ aſpgun/ tur puluere vaneglie Wach x. Excutite puluerẽ de pedibo ṽis.iõ iſti pedes ini⸗ gent multipliciet freq̃nti lotione. Ethmo gqua amare cõpunctiõis. Nð. Lauabop ſinglas noctes · iꝑ ſingula pctã mundabo ↄſciam meã. Scðᷣo aqᷓ ↄfeſſiõis Pꝛouer. xvij. Aqua ꝓfunda vba.ſ.cõfeſſiõis exoꝛe viri. Oĩa eni in ↄeſſiõe lauant. Tertionq coꝛpꝑalis afflictionis. Pð. Lötribulaſtic pita dꝛaconũ in aqͥs. capita dicit. ipꝛinos motus peccati. Quarto aq̃ fraterne cõpgſ ſionis Ecci.id. Ignẽ ardentem extinguit aqua. Duinto aqua deuotionis. Põ. Ex audiuit dñs vocem fletus mei. Sextonj diuini ſermonis Haum.iij· Squam ter obſidionẽ hauritibi.iretineas vbiz de tibi contra temptationẽ Joh xx Jamoe mundi eſtis ꝓpter ſermonẽ meñ queʒoc tus ſum vobis. ꝛo latioꝛi tñ huiꝰmte⸗ rie declaratione tria ſunt bic conſideridi. nanq; videndũ eſt q̃liter ſit ppari qũ ad cõionẽ huiꝰ ſacfi. Scðo deinpedi mẽtis bmõi pparatiõis. Tertio deefen puiꝰ ſaci. De pmo ſciendũ gtriplt ſebo⸗ mines pᷣparãt ad ſacfm. Nuidaʒeipp⸗ rant ſe fufficienr nõ fm veriatẽ ſed fnp babilitatem.ita ꝙ eſtimant ſe cgrert po. qͥtñ ſi facerẽt mgioꝛẽ inqſitionẽ ↄſceinne mrent ſe reos. Sed tñ ſunt paratiyſiſi rent pcti in ſe vellẽt cõfiteri nõtamẽd nũt ad hoc om̃imodã diligentiã⁊ biqᷓu gratiam non recipiant ter obicem pec tũ.nõ incurrunt tamen offenſam · qnec u můt digne nec indigne qᷓuis ſintin⸗ it wiwn ſindin ſyonte iroia mſto jcnt ſmi Indie cene Sco quidaʒ ſe p̃parant indigne. vt illiq; oĩno ↄtemnunt vel negligũt ſep̃parare et vſcientiã diſcutere. Et tales ⁊ſiↄfitent᷑ ali qua nõ tñ volunt aponere diligentiaʒ ad etaminandũ ↄſciam.nec hñt ꝓpoſitum fir ⸗ mů penitẽdi inq̃ntũ occurret eis aliqð pec catũ ·⁊hi ſumũt indigne. Hos arguit apls dij. Loꝝ xj. Qui mãducat?⁊ bibit ĩdigne. reus erit coꝛꝑis et ſanguinis dñi. Blo.ita incurrit offenſaʒ diuinã ac ſixpᷣm crucifi⸗ geret. Tertio qͥdam ſe p̃parãt digne. vt illi qui vere ↄtriticõfitent᷑ pure de ſibi notis peccatiſ· examiĩantes ↄſcias cũ circũſtãtijs pctõ̃ꝛũ. habentes poſitũ penitẽdi de oĩbꝰ quecũc; obliti ſuntq̃ libenter cfiterentſi recoꝛdaripoſſent Et tales in caſu ꝑip̃aʒ cõionem ↄſequũtur gram remiſſiõis pec catoꝛũ nõ ſolũ ↄfeſſoꝝ.ſed etiã oblitoꝛum. Erqͥ ego infero ꝙ in hoccaſu ſiqͥs factadi ligenti diſcuſſione ſue ↄſcieqᷓ;uis nõ ſuffi⸗ cienti ad cõionẽ accedit aliqͥ pctõ moꝛtali in eo manente qð eiꝰ cognitionẽ ſubterfu ⸗ giat nõ peccat ĩmo magis exvi ſacramenti ſequit᷑ remiſſionẽ peccati.qꝛ iſtud ſacra/ mentũ venialia delet ⁊ moꝛtalia oblita. Secd diceres videt᷑ hoc qͥdãmodo iiuſtũ ꝙ deus imputet hominiculpã pctõꝝ obli roꝛũ. ci nemo ad impoſſibile obligat᷑ Ad qð rñdet Tho. de Argentina in.iiij. diſt.x. Mtriplex eſt ignoꝛantia.ſinuincibilis et hec excuſat a toto ⁊a tanto. Ilia eſt craſſa ſeu neglecta.⁊ hec excuſat a tanto ſed nõ a toto · Tertia ẽaffectataꝛ hec neca toto nec 2ranto · imo talis aggrauat. vt dicit ngĩ j·ſniaꝝ dixxij. Modũ autẽ pᷣparatõis ex pꝛeſſe ponit euãgeliũ. Chꝛiſtus eni volẽs tradere diſcipulis coꝛpus ſuũ pmo acena ſurrerit · ſcho veſtimẽta depoſuit.tertio lin theo ſe pᷣcinxitq̃rto pedes lauit. Dueq̃t/ rnoꝛ cõ̃icantiſunt neceſſaria. Pꝛimo eĩ de bemus gulã fugere.hoceſta cena ſurgere. Sco auariciã fugere. eſt veſtimẽta de⸗ ponere. Tertio luxuriã deteſtari beſt lin/ cheo ſe pᷣcingere. Quarto affectiones pu/ ras hre. hocẽ pedes lauare. ſꝛimũ ſignifi Qturp iſraelitas qͥbus mãna nõeſt datuʒ hꝛius niſi deficeret farina egypti. Scʒiſi gnificant᷑ꝑ iudaʒ qui loculos habutt. Vñ polt buccellã introiuit in eum ſathanas. Tertijſignificantꝑ dauid qͥ ante eſuz pa⸗ nipoſitionis cõtinuittrib dieby. Duarti Pſacerdotes leuiticos.q̃ pꝛð fanctificabã ruri mũdabant᷑ anteqᷓ offerrẽt ſocrificiũ. Dd Sco videndũ ẽ de impedimẽtis p⸗ parationis. Tria aũt impediũt pᷣparatio⸗ nẽ dignã ſ.irrenerẽtia accedendi.ꝙoſituʒ peccãdi.⁊ infectio pᷣcedentꝰpoſiti. De pꝛi⸗ mo dicit apłs. Eõuenientib vob in vnuz idẽ ſimul ⁊ ↄfuſe ⁊ inoꝛdiate irruentib ad altare. Et cã huꝰ ſubdit᷑. Vnuſqͥſq; enĩ ce nã ſuã pᷣſumit ad manducãdũ. qð intelligi tur. qꝛ ſicut tũc iſti qͥ hic arguũt᷑ non expe ⸗ ctabãt debitũ tp̃s. puta miſſam ßʒ ante ſu⸗ mebãt cenã. Ita ⁊mõ quidãpter feſtinã ⸗ tiam eundi ad comedẽdũ ſe indenote inge rũt ad cõionẽ. Alij etiã ante tpᷣs ſtatutũ.pu ta ante dies iſtos magne ſeptimane in me dio q̃drageſime vłcito poſtcõicãt.putãtes ſe iã folutos a ſtatuto eccłie.qͥ tñ ſe decipi⸗ unt.eo ꝙ canon dicit eẽ cõicandũ ſemel in anno videlicʒ circa feſtuʒ paſce.de pe.⁊re. Om̃is. Hoc vicio eriã laboꝛãt qͥdaʒ ſpũa ⸗ les.qͥ interdũ añ miſſaʒ diſtrahunt᷑? diſſol uunt᷑ iocis ⁊ riſib.⁊ interdũ ᷣbis turpib increpãtes miſtros altaris de negligẽtijs Zilij vero trãſcurrẽtes ↄſuetas or̃ones.vt qᷓ; dilecta ⁊ glia.nõ recoꝛdantes ſeip̃os qͥd faciũt aut qͥd dicũt. Sið volũt digne ⁊ re ⸗ uerent cõicare ſint pᷣmo pacifici ⁊ qetiſint atiẽtes iniuriaruʒ ·ſint alacres ⁊ leti.ſint onganimes ⁊ ꝑſeuerãtes qͥuſqʒ diuinũ of ficiũ finiat᷑.vnus alteꝝ pᷣmittendo ante ſe. reputando ſe indignũ ⁊ oẽs alios dignos Sm qð impedit pparationẽ dignaz eſt poſitů peccandi.qð notat᷑ cũ dicit᷑.⁊ alius quidẽ eſurit.i.famem peccãdi patitur. Pð. Apoſuerũt adhuc peccare. Iſti ſunt ſiles ude qͥ manducauit coꝛpus xp̃i.⁊tñ habu it intentionẽ tradendixpᷣm.vt ðꝛ Joh.xiij Tertiũ qð impedit dignã pparationeʒ eſt infectio pᷣcedentis ppoſiti. de q̃ ðᷣꝛ. Alaũt ebꝛeſt.j. Thet. iij. Qui doꝛmiunt.nocte doꝛmiũt.⁊ qͥebꝛij fũt. nocte ebꝛij ſũt. Ine ⸗ bꝛiat hõ peccando.doꝛmit nõ penitendo. pterea ðꝛ Johel·j. Expergiſcimini ebꝛij ⁊ fiete. i gĩam ad pnĩam reuocate.⁊ dolete ꝓ pœtõ. Tertio vidẽdũ ẽ de efficacia hꝰ ſacfi. E Sunt aũt vtilitates ei ſeptẽ. Pꝛima ⁊vnit ⁊ incoꝛpoꝛat xp̃o Joßh.vj. Dui mã Iucnt carnẽ meã̃ in me manet etego in eo. So qꝛ foꝛtificat. Pð. Panis coꝛ hoĩs ↄfirmat · Tertio ad deuotõnẽ excitgt. Sa pi.tvi. Omĩe delectam̃tũ ĩ ſe hñs. Duarto angmẽtat fidẽ iij·ſen· di xxxiij. Quito ſpeʒ &— „ ℳ — ℳ ſůbleuat Matß vlti. Aobiſcum ſum vſq ad ↄſummationeʒ ſeculi. Sexto renouat memoꝛiã diuine caritatis.j· Poꝝ vi Boc facite in meã cõmemoꝛationez· Scptmo mũdat a venialib ⁊ pᷣſeruat a moꝛtalibet om̃es virtutes auget. vt dicit Damaſcæ.? Innocẽ. Exquib oĩboiſtud colligamꝰꝙ Folens digne accedere ad hoc ſackmn debz xpᷣm imitaritanqᷓ; exemplar pfectũ in trib pᷣcedẽtiby virtutib. Pĩo vt ſit caritatiuꝰ erga deũ ⁊ pꝛoximũ. Scho yt ſit humilis in reputatione ad ſ eißm. Tertio vt ſit be/ nignus ⁊ miſericoꝛs erga egenuʒ q̃tria cũ pabuerit recte accedet. ⁊ ꝑ ↄſequens cõſe⸗ quet᷑p ſacramentũ euchariſtie in pñti gra tã ⁊ in futuro gloꝛiã. Quã nobis ⁊c̃. In die ſancto Paſce. Sermo LVIII. Mrrexit non eſt ſ hic. Marci vlti. Int᷑ cetera mi rabilia diuine ſapĩe oꝑa quibꝰ vniuer ſa in hocmũdo regit ⁊ gubernat. il⸗ lud q̃dãmodo nõ minus mirabile videtur ꝙ nunqᷓ; gaudiũ pᷣcedit triſticiaʒ ſ ed ſempꝑ triſticia pᷣcedit gaudiũ. Juxta illud Tho ⸗ bie.iij. Poſt triſticiã ⁊ lacrimas gaudiũ in fundis. Et eſt hec lex diuine nõ ſolũ ſapĩe ſed etiã iuſticie contra legẽ mundane iniq tatis ⁊ nequicie poſita. am iuxta legeʒ ſe culiſemꝑ verecundiam pᷣcedit gratia⁊ ho⸗ noꝛ.ſicut grandinem pᷣcedit coꝛuſcatio. vt dicit᷑ Ecci.xxrij. Vñ Pꝛouer. xiiij. Extre ⸗ ma gaudij hũani occupat luctus Econtra vero eſt de lege diuina vᷣm quã gaudiũ ſeq tur triſticiã riſus doloꝛẽ. Mocaſparet ho die in dño nr̃o ſaluatoꝛe qͥꝓ eo ꝙ nudiuſ⸗ tertius graui fuit triſticia anguſtiatꝰ. Jux ta illud. Triſtis eſt anĩa mea vſq; ad moꝛ⸗ tem Wath xxvj. Nunc reſurgẽs a moꝛtu is gaudio vniuerſe creature eſt circũdatꝰ. Dmes enĩ qui tũc ſecũ triſtabant᷑ ⁊ cõpati ebant᷑.nunc ĩmẽſo gaudio gauiſi ſunt. In paſſione ſiquidem chꝛiſti triſtabanturtri⸗ plices creature.ſcʒ pure coꝛꝑales ſicutter⸗ ra qᷓ tremuit? ſol obſcuratꝰ fuit. Secũdo pure ſpũales ſicut angeli· de qͥbus ðꝛ Iſa. xrxiij. Ingeli pacis amare febãt. Tertio cõpoſite creature vt hoĩes. videlicet apli? mulieres. Iſte ð om̃es creature reſumpſe⸗ runt gaudiũ cũxp̃o reſurgẽte. Hãterrap gaudio tremuitet qeuit vtðꝛ in · Pð· Sol dermo LVIII aparuit clarioꝛ qᷓ; vnd; antea fnerat vtdi eit Sugꝰ in mone bodiero. Seohtb ligauiſiſunt gaudio magno denfareden ptione· ⁊ magis de ſua reparatiõe.⁊ maie de dñi ſui reſurrectione. Eñ Johel.ijʒ de eis. In dieila ſtillabũt montes duc⸗ dinẽ. ⁊ colles fluent lacte ⁊ melle. Wöten angeli maioꝛes.colles minoꝛes quihodie dulciter letati ſunt. Tertio gauiſi ſitapli viſo dño Johxx. Hauiſe ſunt mlieregaß — ter xp̃iqᷓ plene fuit amaritudine. Jauiſa ẽ magdalena · qꝛ recupauit diecti a moꝛte ad vitã · Bauiſe ſunt ⁊alie piemul eres ſequẽtes xpᷣm. qꝛ ꝑeum nõ fuerũtde ſolate. Bauiſi ſunt inſuꝑ ⁊ſcti pres inlin/ bo et pter tria. qꝛ de loco infimo erepti funt ad locũ ſuꝑioꝛẽ. Scðo qʒ de caligine tenebꝛaꝝ eleuati erãt ad darã viſionẽ dei Tertio qꝛ de ↄſoꝛtio ⁊ vicinitate demoni tranſlati ſunt ad ↄſoꝛtiũ angeloꝝ. hõ ſolũ autẽ pᷣdictis creaturis. ſed etiã nobpchꝛi bus magnũ debet eſſe hodie gaudijahet triby. ſoꝛimo er parte nr̃icapit xpᷣiqhytho die poſt dep̃ſſionẽ eleuatꝰ eſt ꝛexaltat Si enĩ gaudiũ eſt nobis de eo ꝙ gmid ſurgi de ifirmitate advitã moꝛtalẽq̃ntomagc ſurgit ð moꝛte advitã ꝑpetuã Recſolůſur rexit ad vitã qualẽcunq;. ſed vitãhonon⸗ bilẽ. vitã delectabilẽ.vitã excellẽtiſimã q ytðꝛ Phil·ij. Exaltauit illuʒ⁊ donauitili nomẽ qð eſt ſuꝑ om̃e nomẽ. Sco gnudi um nob debet eſſe ex parte aduerſarijni Sieni gaudiũ eſt de triũpho ĩ bello poſ quẽ tñ timetur futura ſeditio.q̃ntomagis gaudiũ eſſe dz de triũpho inimicitglierʒ ſtrati. qfic cecidit vtñ adijciatyt reſurgt ⁊qð plus. non ſolum hoſtis ꝓſtratetſa etiã tota pᷣda eiꝰ quã tulerat.⁊ vniuerſuar⸗ ma e ablata ſũt. vtðꝛ Lu xj. Tertiogu dium nobis dʒ eſſeex partenfigri ſib cti quia hodie ſpes nobis eterne imoꝛni tatis ꝓmiſſa eſt. ex eo vicʒ · qui ſicut tõus reſurrexit.ita ⁊ nos reſurgemus. Juxi iud.ſ. Pe j. Benedictus deus etparerd noſtri iefu chꝛiſti. qui m miſericoꝛòii ſu am regenerauit nos in ſpem vuamn pro ſurrectioneʒ ieſu chꝛiſti mnibus igit creaturis. omnibus ſtatibus oꝛdinibus officijs et dignitatibus chꝛiſti reſurecn⸗ gaudium eſſe debet · quia omnibus reſur⸗ rexit ad vtilitatem. Vinceſtꝙ angeluso loquens ſanctas mulieres que tuncern imn hnoh mimnn ſipe wit nzu oeru uegebnt wenn pnr rt nü w triſes de moꝛte xp̃i ad noue alacritatis le ticã eas anĩans dicit de xpᷣo reſurgente. Surrexit nõ eſt hic.qᷓ vᷣba legunt᷑ in euan gelio bodierno. In qͥbobis tria tangunt᷑ Pꝛimo nãc deſcribit᷑ dñice reſurrectiõis pangelũ annũciatio. cũ ðᷣꝛ. Surrexit. Se cido addit᷑ vera eiuſdẽ annũciatiõis ꝓba⸗ tio. cũ ðꝛ. nõ eſt hic. Vertio ex vtroq; colli gixp̃ireſurgẽti ↄditio. qꝛ ſurrexit nõẽ h. 2 in verbis S Bix P Al 0 bmiſſis deſcribit dñice reſurrectiõis ꝑ angeluz annũciatio. cũðꝛſurrexit. Circa qͥd ſciendũ ꝙ reſurre cio dñi annũciat᷑ mulierib nõ qbuſcunq; neca qͥcunq; nec q̃litercunq;. Et ideo tria ↄſiderãda hic occurrũt. Pꝛimo itaq; conſi derandũeſt q̃les fuerũt mulieres qͥbꝰ re⸗ furrectio dñica nunciat᷑. Scðo q̃lis fuit gnnũciatoꝛ. Tertio q̃li modo annũciauit. De pmo dicit᷑ in pᷣncipio euangelij· M iſte mulieres vna ſabbatoꝝ.i.pᷣma die pꝰſab⸗ batum venerũt mane oꝛto iam ſole cũaro matiad monum̃tũ xpi vt vngerẽt ieſum Erant eni iſte mulieres deuote.q̃rũ deuo tio oñditur in turba fᷣm Ja. de Alex. Pꝛi⸗ tᷣmoxꝛinin ꝛd wiquinzi idelecdünit iqctpoieni migntüchui äcſedzden iqlün i vufiucinr moeni fuerũt amoꝛoſe ⁊ deuote exempti one pᷣcioſi vngenti. Eñ licet ſcirent ꝙ Jo⸗ ſeph ab arimathia ⁊ nicodemus qͥ ſepelie runt coꝛpus xp̃i.ꝙ vnxiſſent illud.vt dicit᷑ Joh. xix. Eo ꝙ ioſeph ⁊ nicodemus attu/ erunt mixturam mirre ⁊ aloes qᷓſi libꝛas centũ.⁊ ſepelierũt coꝛpus dñi.tñ iſte mulie res qᷓſiꝓ nihilo reputantes illã vnctioneʒ voluerũt ꝑ ſeipᷣas eã xp̃o impendere. Naʒ ſicut dicit Slexãdrinꝰ. Cõditio veri aman tis ẽ vt magis eligat ipᷣe obſequiũ reiama te impendere qᷓ;uis alius iã impẽdit. Vis 5 amoꝛis agebat in iſtis mulieribovt vel lent tangere ⁊ vngere coꝛpꝰxp̃i.qꝛ minꝰ ca rum reputabant qͥd ab alijs fuitdatũ ſine lis. Scðo iſte mulieres fuerũt diligẽtes fernide ⁊ ſollicite. Oð patet exeo qꝛ nõex⸗ pectabant plene diẽ ſed valde mane. Vere magnꝰ amoꝛ ⁊ diligens iſtaꝝ mulieꝝ fuit. Tũeni incõueniẽs ſit mulieri foꝛas egre diyalde mane. impetus tñ amoꝛis polipo nt ovẽm q videbat᷑ incõuenientiã bm Ae/ xandrinũ. Tertio iſte mulieres fuerũt vi⸗ riles ꝛanioſe. Dõ ptʒ ex eo. qꝛ nullũ impe/ dimentũ necgliqd periculũ retardareeas potuit ab obſequio xp̃i. Fuerũt autẽ qͥnq; In die ſancto paſce atpoſitus. de q̃ dicebãt. Quis reuoluet no bis lapidẽ ⁊c̃. Scðᷣo fuerũt cuſtodes apo ſiti cuſtodie.ne coꝛpus xp̃i ſubtraheretur Tertio erat ſigillũ pꝛincipis ſacerdotuʒ⁊ phariſeoꝝ appoſitũ. Quarto qꝛ nullũ diſci puloꝛumxp̃i audebãt aſſumere in auxiliũ. ne diceret᷑qꝛ diſcipuliep furati ſunt eum. Duinto qꝛ hoꝛribile eſt valde videre coꝛ/ pus moꝛtuũ in monumẽto ⁊ ꝑtractãre.⁊pᷣ apue de nocte.ita ꝙ mᷓtimeat filiũꝓpꝛiuʒ moꝛtuum. Sed in iſtis mulieribus vince bat amoꝛ fragilitatẽ nature.qꝛ nõ ſolũ nõ timebant ſed etiaʒ deſiderabãt cũ feruoꝛe videre ⁊ vngere. Vantũ enĩ dilexerũt eum vuũ ꝙ nõtimebãt poſſe timere ð moꝛtuo Nong eas retraxit fetoꝛ ſepulchꝛi.qa ſiẽ dicit Alexandrinꝰ.ſic fuerunt delectate in amoꝛe viuẽtis ꝙ nullũ faſtidiũ credebant poſſe pcipere de moꝛtuo. Magis ð ponde rabant hyt xp̃i coꝛpus inungerẽt qͥd intã⸗ tum viuũ dilexerũt vt nõ paterent᷑ipᷣm pu trefieri vel incinerari.ſed adhibitis reme/ dijs a putredine cupiebant ip̃m incoꝛru ptum ⁊ illeſum ↄſeruare. Ex qͥby infero ꝙ volens eſſe gaudij particeps pñtis ſolẽni⸗ tatis.tria debet hre ſupꝛadicta. Pꝛimo vt ſit deuotus ⁊ amoꝛoſus ꝑpꝛiã actionem. Qnãuis enĩ multi mlta faciũt ad honoꝛe dei.nõ tñ ip̃e ceſſet ꝓpter.ſed faciat q̃ põt. nec reputet aliqͥd factũ ꝓ deo ꝑalios ſiipᷣe nõ ſecit. Tal fuitvidua Au.xxſj.q̃ licʒ ſciui ſet mkta fuiſſe facta ⁊ impẽſa ad edificiũ tẽ pli.tñ ipᷣa nihilominꝰoĩaꝓ nihilo reputãs miſit in gazophilaciũ era minuta duo.qͥd eſt q̃drans doe 3 hodie ꝑ gr̃az cõionis euchariſtie reſurgere cuz xp̃o ſilr faciat vt mittat duo era minuta in coꝛpꝰ ieſu.i.duo pᷣcepta dilectõis vicz dei⁊ꝓximi.nec repu tet aliqd facta alioꝝ qͥ ip̃i merent᷑vt ĩeis ↄfidat ſʒ pꝛia faciat · Picit enĩ apłs Bal vj ꝙ yvnuſqͥſq; onus ſuũ poꝛtabit.⁊ q̃cunq; ſe minauerit hõ. eadẽ ⁊ metet. Vñ diẽ Sal. Ecẽs.ir Dõcũq; p̃t manꝰ tua inſtant ope⸗ rare. Tua dicit.non aliena. Et eſt hoccon tra illos qui dicunt videntes diuites ce⸗ ricos aut ecceſias. Iſti habẽt ab glijs. nõ opus eſt vt eis detur. Quid eni tibi degl/ terius merito.ſitu non dederis. Vnuſcſ⸗ q; enim ſibi meretur. Nec enim Lhꝛiſtus vituperauit viduam. ſed commendauit. 400 erüta que alijs multa largientibus.ipſa pauca impedimẽta pꝛimo eni fuit lapis magn dedit. Secundo infero ꝙ volens eſſe particeps hodie reſurrectiõis ſpũalis xp̃i in ania ſua ꝑ grãm cõionis euc ariſtie dʒ eſſe feruidus. diligẽs? ſ ollicitꝰ circa ſuip̃⸗ paratiõem. Sicut eni iſte ſurrexerũt val⸗ de mane. ſic ille qͥ pꝛeparãt ſead cõionem. debet valde mane ſurgere. Wane ſurgit ⁊vadit qᷓ aliquot dieb ante cõioneʒ abſti⸗ net ah illicitis. Sedvalde na ne.i.feruide ⁊ſollicite ſurgit q̃ ab initio q̃drageſime nõ ſolũ ab illicitis ſed etiaʒ a licitis abſtinet. Sicut fecit aplus q dicit deſe. Om̃ia mi Pilicent ſed nõ om̃ia expediũt. Tertio in⸗ fero ꝙ volens eſſe particeps reſurrectiõis ſpiritualis xp̃i in anĩa ſua ꝑgram cõionis debet eſſe virilis ⁊ anioſus ↄtra teinptati/ onem. Sicut eni iſte fuerũt anĩoſe contra pericula.ſic qͥ hodie cõicat debet eſſe firmꝰ in intentiõe.⁊ anĩoſus ĩ ſuo woſito adex⸗ ponẽdum ſe om̃ibydifficultatibꝰ pnĩe Si en iniũgitur eiieiuniũ.nõ reputet diffici⸗ le. quia hoc poſſunt vetule aut vᷣgines te⸗ neliule. multomagis ip̃e vir. Sielemoſi⸗ ne iniũgũtur.nõ reputet difficile· qꝛ ꝑ hoc nõ minuit᷑ burſa. Juxta illud. Sũt qui di ſtribuũt opes ꝛ ditioꝛes fiunt. Siiniũgũ⸗ tur or̃ones. nõ reputet difficile. qꝛ oꝛãtib nihil eſt impoſſibile. Juxta illud Auce.et Wath. Omiĩa quecũq; petitis. credite qꝛ accipietis. Et qͥ oꝛare reputat difficile. ſci⸗ at q etiã ſolum deſideriũ pauperũ exaudi uit dñg · vt dicit oð. Omia ergo amãti ſůt poſſibilia. Ex quibofinaliter ifero ꝙ nihil fic poĩem animat ⁊ foꝛtificat in via penitẽ⸗ tie ſiẽ ſpes de deo. Juxta illud Pð· Spe⸗ ra in deo ⁊ ipe facict. Et iterũ Augꝰ dicit. Muis ſperauit in deo ⁊ derelictus ẽabeo. qᷓſidi.nulluſ. Sed diceres. vñ pꝛocedit phec ſpes. Rñdeo fᷣm Alexãdrinũ ꝙerma⸗ gnitudie amoꝛis Hã vis gmoꝛis ᷣm ipm facit amãteʒ bone ſpeivt nihil reputet im poſſibile. ſed credit eſſe parata 5̃ ſuffragã⸗ tur amoꝛis deſiderio. Ideo dicit Theren cius. M vbieſt minꝰ ſpei.ibi debʒ eſſe plꝰ amoꝛis. qð intellige ad augẽdum ſpem. B Sco videndũ eſt q̃lis fuit annũcia toꝛ hulus gaudij. Et patetex euãgelio. qꝛ ſuitangelus dñi bonus ⁊ĩ ſpecie lucidus. Vuiq; ei hicdicũtur de iſto nũcio· Pꝛimo qꝛ in iuuenili etate apparuit· q̃eſt etas floꝛi da ad ſignificãdum ꝙ in iſta etate xpᷣs ſur rexit· ⁊ nos reſurgemꝰ Eph. uij· Donecoc curramus oẽs ĩ virũ ꝑfectum in mẽſuram atisplenitudinis xßi Scobderog ſedebat ſuꝑ lapidem. ꝑqd ſignificatxÿm fuiſſe eleuatũ ſuꝑ oẽm grauitatẽ pd otem ſubtilitatis. quã dotem babebitten reſurrectionẽ. qꝛ tũc coꝛpus nulla duitate depꝛimet᷑ quin libere poſſit eſſe ſupꝛaom nẽgrauitatẽ. Tertio dicit᷑ꝙ ſedebatider tris ꝑ quã ſignificabat᷑ reſurrexiſſe Eri⸗ d viã perpetuãa ſichabere dorẽimn ⸗ aliratis vrdicit Bregin Oncfaget eivltra moꝛs nõ dñabit᷑ Roma.vj. Und E nullã paſſionẽ caloꝛis vel frigoꝛis factdeʒ nec quãcũq; aliã alteritatẽ coꝛpiſpotuiti 5 ſtinere. ⁊ ſilr electi poſt reſurrectionẽeri Quarto ðꝛ de iſto annũciatoꝛe ꝙaſpecu eius erat ſicut fulgur. qᷓd ſubito mohetzb oꝛiente in occidentẽ.⁊ ſignificat dotẽ agli tatis ꝑ quã coꝛpus xpi nulla grauitatei dabarur qͥn poſſet libereeſſe vbi vellet ſ⸗ militer erũtelecti poſt reſurrectionẽ qſi dicit Sugꝰ· Ibi erit ꝓtinus coꝛpus ybiſo let animꝰ. Quinto ðꝛ de eo ꝙ coopertus erat ſtola candida ſignificabat tntfe dotem daritatis · De qᷓ ð. dict. Ami lumine ſicut veſtimẽto·etpter b coꝛpch nullo veſtimento indiget. necpteraeni n temperiẽ qꝛ fuit impaſſibilis necprereu beſcentiã. qꝛ innocens. necꝓter oꝛngun 1i qꝛ amictus lumie. Vñ ſupflua eſtq̃tide hoc quale veſtimentũ xp̃s habuit poſtie⸗ kis ſurrectionẽ. aut qᷓle babebũt electihotu excuditꝑ dotem daritatis. Sicuteniol nõ indiger alia tunica q̃ veſtigtyttraxi lucem.ſic nectũcelecti indigebit. Jul n lud Watß · xij. Fulgebũt juſtiſicutſolin 1 regno pr̃is eoꝝ· Vertio vidẽdũ eſt dem do annuũciationis ſeuinſinuatiõisgui 1 ficationis coꝛꝑis xp̃i De q̃ dicit angels qꝛ ſurrexit. q. d. Ille qerat in monuni e dep̃ſſus pmiſſioñe ſua poſtignomiãll idem relurrexit virtute? potentia j usga gloꝛiã. Et in hoc oñdit angelus ꝙgil catioxßip reſurrectioneʒ fuit virtioſoh u virtute ꝓꝛia ſurrexit Hõ enĩ dixiteu tatus eit ꝑ aliũ. ſed ſurrexit ꝑſe tan;pn tens dñs hoc ſignificabat ilndq;aned rerat iudeis. Soluitetemplũ bocinn duo ſuſcitabo illud Joß.ij Suſciabod cit ſcʒ egomet nõ aliũs.qꝛ vt dicit Johl Ego habeo poteſtatẽ ponere aum mezet iterum ſumere eã. Ex quo ſeqtur ꝙren rectio xpifuit multũ gloꝛioſa· er boc⸗ noreitduci belliſiabſq; ſuffragio medico ride vulneriby ſurgit qᷓ ſicum eoꝛũ adiu toꝛio ·Et qꝛ impoſſibile erat omino apud iudeos rᷣm nõ ſolũ virtute pꝛia reſurge Lun eledetiã virtute diuina.eo ꝙeñũ nihil cõ/ mune cü. deo habere dicebãt. Juxta illud ie oß x. Quia tu cũ ſis homo facis te eẽde önEt ideo tanto maioꝛ glia fuit xp̃oꝙꝓ priatnõaliena virtute refurrexit. Hincj. n pe.dicit De ſuſcitauit eum a moꝛtuis ⁊ g dediiligioꝛiã. Etad Ihil.iet dedit illi iſern nomẽquod eſt ſug om̃e nomẽ. ſcz b nomẽ wuneu ꝙ vocatur verus—— cin Pbis rn Sir(cldO pioadauu eiun veraeiuſdẽ annũciationis ꝓbatio · cũ dicit nrinpin n5 eſt hic. vnũ confirmabat angelus ſcʒ ꝙ reritcit ſurrexit alterũ in vim ꝓbationis negabat u d ſöqnö eſſet in ſepulchꝛo. Et verenõ fuit m n in ſepulchꝛo ꝑ pñtiam hũanitatis qͥ iã ſur/ vi ſe verũ dicere deſcẽdit ad ſingularem de⸗ rsdt monſtrationẽ dicẽs. Eccelocusybi poſue n rüteü.q. d. Si vᷣbis meis ñ creditis ſaltẽ x dũxpᷣs ſuam refurrectioneʒ multiplicit i pbauit Pꝛima ꝓbatio fuit lapidis remo⸗ n rio. Uñ dicit᷑ hic. Quis reuoluet nobis la en pidem ⁊c. Et ſequit. viderũt reuolutũ lapi dem. Scha ꝓbatio fuit lintheaminũ? ſu⸗ dupdomim darij ablatio. ñ Joh. xx dicit᷑. ꝙ petrꝰet dgt iohes viderũtlintheamina ⁊ ſudarium in nenericcn ynũ locum poſita. Tertio ꝑ tactũ magda/ lene. Duartoꝑ fractionẽ panis Lucevlt —— Quinto angelico teſtimonio.vñ hic ange ⸗ ons cetgö mu aũt ⁊poſtea multis argumentis ſeu ſignis N ꝙ fuerũt duo angeli. Angelus aũt bonꝰef enditgra Sap̃.j. Hõ habitabit in coꝛ ipisn itgr̃a Sap̃.j. Nõ habitabit in coꝛde . ſubdito peccati. Ideo deelectj ðꝛ Ezech. P·Dabo eis coꝛ nouum.⁊ ſpm̃ nouumtri buameis⁊ auferã ab eis coꝛ lapideũ. nec avliter ſuſcitatꝰeſt laʒarus niſi pus amotꝰ In die ſanctõpaſce uityrtuteppꝛia nõ aliena. Vñ maioꝛ ho/ q̃d nec cõpunctione mollit necminis cõte „ ritur.nec beneficijs allici᷑. paratũ ad flagi rexerat ad gloꝛiã maieſtatis. Etytꝓbaret vacuo credatis ſepulchꝛo. Eirca qͥd ſcien ui lus dixit mulierib ſurrexit. Joh. xx.dici᷑ ticax teſtis eſt. qꝛ mentiri nõpoteſt. Aicet viſibili hoc idẽ xpᷣus ꝓbauit. tñ iſta ſunt ipo die reſurrectionis facta ad ſignifican ü imiu dũiſta eẽ neceſſaria oĩ cõmunicãti. ꝛimo ihrw eniyerus cõicans debet hfe lapidis reuo ionẽ.i remotionẽ duriciei coꝛdis ⁊ ob⸗ tinationẽ eb. Hã in coꝛ inueteratũ nõ de/ eſtlapis Johj. Lapiceuʒ coꝛ Em Berũ. cia ingratũ ad beneficia. Scðᷣo neceſſariũ eſt cõmunicanti ad pbandũ ſinceritatẽ ſue 5ↄſciẽtie ⁊ veritatem ſpiritualis reſurreci? onis lintheaminum ⁊ ſudarijablatio. Si cut enĩtunc angelus abſtulit lintheamina ⁊ ſudariũ qͥbus coꝛpꝰxp̃ierat inuolutum. vt nudũ appareret ⁊vacuũ fepulchꝛũ. Sic neceſſe eſt om̃i cõmunicãti auferre velami na circũſtantiarũ et oſtendere nuditatem peccati.qꝛ ſcriptuʒ eſt Pꝛouer· xxviij. Dui abſcondit ſcelera ſua nõ diriget᷑. Tertioẽ tali homini neceſſariũ ꝓbari ꝑ tactum.id eſt repᷣhendi a pꝛelato.accuſaria pꝛoximo flagellaria deo. Sic enĩ pꝛobat deus ele ⸗ ctos eẽ filios ſuos Beñ.xxvij· Dixit Iſaac ad iacob. Sccede ad me fili mi vt tangã te ⁊pꝛobem teſi tu es filiꝰ meus Apocal. ij. Duos amo arguo. Quo ↄtra de repꝛobis ðꝛ. argue ſtultũ ⁊ oderit te. Pꝛouerb ix.et Ecci xxxij. Domo peccatoꝛ vitabit coꝛre ptionẽ Quarto neceſſe eſt ꝓbaritalem ho minẽ per fractionẽ panis · ſcʒ ꝑ largitioneʒ elemoſine. Juxta ülud Iſa.lvij. Frange eſurienti panem tuũ. Quinta ꝓbatio eſtte ſtimonium ab his qui foꝛis ſunt.⁊ pᷣcipue a viris angelicis.ſcʒ pᷣdicatoꝛibꝰ pꝛelatis. doctoꝛibus.confeſſoꝛiby diſcretis. Quem enĩ ipi apꝛobant dignũ cõmunione appꝛo batus eſt Wath · xvxi. Quodcũq; ligaueri⸗ tis ⁊c̃. Mis enĩ argumẽtis pꝛobatur quis vere ſpiritualiter reſurrexiſe. Sed qꝛ hic dicit᷑ ꝑ angelũ de xp̃o.quia nõ eſt hic. An⸗ de merito q̃ritur. vbitunc poſt reſurrectio nem erat. Nñdeo fᷣm Alexandrihũ. Mex⸗ quo coꝛpoꝛigloꝛificato nõ debet᷑ determi natus locus hic inferius.patet ꝙ xpᷣs erat tunc vbi volebat. ⁊ foꝛte cũ ſanctis qui cuʒ eo ſurrexerunt erat in ampliſſimis finibo oꝛbis ⁊ extremis maris.vel foꝛte habita ⸗ bat in paradiſo terreſtri. Hec Jaco · de ꝗ⸗ lexan.⁊ Albertus de padua. Di 1 tertio ꝙ in verbis pꝛemiſ N ſis colligit᷑ ex vtro/ q; xpi reſurgẽtis ↄditio. qꝛ ſurrexit. nõ eſt hic. ſoer hoc enĩ cõſutatur falſitas iudeo⸗ rũ dicentiũ xpᷣm eſſe ſubtractũ.⁊ cõirmat̃ veritas fideliũ. Circa qͥd ſcienduʒ ꝙindei audientes cuſtodes pᷣdicare xõm reſurre⸗ xiſſe inierunt cõſiliũ dantes pecuniamco⸗ pioſam militib cuſtodibvt dicerẽt ꝙeis doꝛmientibo diſcipuli eſſent furati co?pus eins vt dicit᷑ Mathvlti. Sed ß falſuʒ eſt ꝓpter plura·Pꝛimo qꝛ diſcipuli erãt homi nes pauges ⁊ idiote. ideo nõ gudebãt ap/ pꝛopinquare ſepulchꝛo. Exqᷓ enim tantũ timuerũt eo viuente. vt eo relicto om̃es fu giſſent.q̃nto amplius poſt moꝛtem. Scðo qꝛ lapis magnꝰ aduolutus nõ potuit amo neri ſine ſtrepitu qͥn ſuo ſonitu cuſtodes excitaſſet doꝛmientes circa ſepulchꝝ · Ter tio qꝛ ſi voluiſſent furari. hoc feciſſent pꝛi ma nocte ſepulture.qñ nullus adhucerat cuſtos. Quarto qͥa nouus modus furãdi eſſet moꝛtuũ abſq; lintheaminib aſpoꝛta re. Quinto qͥa mirũ eſſet ꝙtantam habuiſ ſent cõmoditatẽ aſpoꝛtãdi ꝙ denudaſſent coꝛpus.cui foꝛtiter inherebãt lintheamia cõglutinata vngentis mirre ⁊aloes. Sex to qꝛ nemo fur· ſic eſt ſtultꝰ vt circa rem ſu perfluam occupet᷑. cuiuſmodiẽ lintheami na cõuoluere ⁊ cõplicare.⁊ ſudariũ ſimilit· Ex qͥbyom̃ib patet mendaciũ iudeoꝛuʒ ꝑ hoc ꝙ dicũt ideo xpᷣm nõ reſurrexiſſe. quia nõ eſt inuẽtus in ſepulchꝛo.ſed potiꝰ eẽ fu ratũ. Et ex hoc ecõtra ptz fides veritatis xpᷣianoꝝ. dicentiuʒ xpᷣm vere reſurrexiſſe. ideo qꝛ nõ eſt inuẽtus in ſepulchꝛo Juxta verbů angeli dicẽtis. Surrexit. nõ eſt hic Ecce locus ⁊c̃. Circa qd ſciẽdũ ꝙ velit no ⸗ lit audire ꝑfidus iudeꝰ neceſſario reſurre xit xpᷣs. Juxta illud Johan.xx. Opoꝛtuit xpᷣm reſurgere ſᷣm ſcpturas.⁊ muitiplici rõne. ꝛimo qͥdem ꝓpter dignitatẽ ſue ſan ctificationis. Neq; enĩ dignũ eratvt ſctũs ſanctoꝝ tamdiu in puluere maneret.iurta illud Põ. Rõ dabis ſerm̃ tuuz videre coꝛ⸗ ruptionẽ.idẽ habet᷑ Zctu.. Deus ſuſcita uit ieſum ſoluti doloꝛib inferni.iuxta qͥd impoſſibile erat tenerieũ ab eo. Secũdo opoꝛtuit eũ reſurgere ꝓter obediẽtiã pal ſionis. hil ij. Vact?ꝰ eſt obediensvſq; ad moꝛtẽ. Seqͥturꝓpter qͥd deꝰ exaltauit illũ. Blo. in reſurrectiõe. Tertio opoꝛtuit eum reſurgereqpter eiꝰ vtilẽ dñationẽ Ro· xiiij. In hoc xp̃s reſurrexit vt viuoꝝ ⁊ moꝛtuo rů dñetur. Eũ ʒ iaceret moꝛtuꝰ adhuc nõ poſſet dici dñs moꝛtis ſed ſubiect?. AVnð Roma. vj. dicit. Woꝛs illi vltra nõ dñabi tur. Quarto opoꝛtuit eñ ſurgerepter euã gelij pᷣdicationẽ. Si enĩ non reſurrexiſſet nullus pᷣdicare auſus fuiſſet remiſſionem peccatoꝝ in noĩeeiꝰ. Vñ uxxiiij. Opoꝛ ⸗ tebat xpᷣm pati? reſurgere a moꝛtuis⸗ „.—„ 6— uis dicaripniam⁊ remiſſionẽ pcbrünoe — Pter nam iuſtificationẽ. Juxta iluq ma.iij. Woꝛtuus eſt ꝓpter delictq nrl ſurrexit ꝓpter iuſtificationẽ nram. Sexo opoꝛtuit eñ reſurgere ꝓpter fidei ↄfirn onem.qꝛ niſi reſurrexiſſet neguc ſu dei crederet᷑ ꝓpter qͥd dicit apłs. Deditili nomen qͥd eſt ſuꝑ om̃e nomen Buttl nomen ꝙ poſſit vere dicifiius dei nong iᷣm ante nõ babuit ſedqꝛ mũdo incogni⸗ tů fuit Sñ j. Soꝝ · vv. arguit apłs. Sixs nõ reſurrexiſſet vanaeſſet fides nfa. Se⸗ ptimo ſurrexit ter ſpeielenatõnẽqꝛſie put reſurrexit nõ remanebũt mẽbꝛaſpe. . Regenerauit nos in ſpem viuãpreſurte ctionẽ ieſu xp̃i. Octauo opoꝛtuiteũteſij⸗ gere ꝓpter nr̃az reſurrectionẽ in coꝛꝑe Si enĩ nõ reſurrexiſſet.gliam qͥdẽ beate viſo nis potuiſſent hr̃e fideles in anĩa mento paſſiõis eiꝰ.ſʒ gliam coꝛꝑis reſurgẽn nůqᷓ habuiſſent qꝛ reſurrectõ xp̃i opoꝛtebateẽ cã nr̃e reſurrectiõis. Juxta illðj. oy yy. Ip̃s reſurgẽs a moꝛtuis pᷣmitie doꝛmien⸗ tiũ. qm̃qͥdẽ ꝑ boĩem moꝛs ⁊ ꝑhoieʒ reſur⸗ rectio moꝛtuoꝝ.Et ſiẽ in adã oẽs moꝛiũt᷑ ita ⁊ in xp̃o oẽs viuificabunt᷑. ꝓpter qͥq gr⸗ guit apls.j Coꝝ.ꝑr. di. Sixps fſurreꝝ ⁊ nos reſurgemus. Ex his oĩbo infero ꝙſi participes reſurrectiõis xp̃i eo in glia regnare volumꝰ.neceſſe eſthmo yt cũ ſctĩs mulierib nõ vacuiſʒ cũarom⸗ tib bonoꝝ ⁊ odoꝛãtiũ opeꝝ ad xpᷣmacce/ damꝰ. Süt aũttria vngẽta mẽtis. ↄtrit⸗ onis q̃ ↄficiunt᷑ etiaʒ ex viliſſimis ſpecich oꝛtiↄſcĩe nr̃e.ſ. ex pctis. Vngẽta cõpaſſo nis q̃ ↄficiunt᷑ amariſſimis ſpeciebieroi by miſerijs ꝓrĩoꝝ.⁊ vngẽta deuotõisq̃qð ficiuntex pᷣcioſiſſimis ſpeciebyi. viby biſi⸗ cijs diuinis. Põ. Introibo ĩ potẽtis di dñe mẽoꝛaboꝛ iuiticie tue ſo. Angẽtalin⸗ gue ſunt ↄfeſſio ad accuſandũ ſeißm Ex⸗ hoꝛtatio ad edificqͥdumpxim. Braꝝac ad laudãdũ deũ. Vngẽta manuuz ſtoht miſcpie.vicʒ tã coꝛpꝑalia Fwiei Lüii aũt vngẽtis nõẽ tardandũiʒ feſtinãduʒit furgẽdũ valde mane Ecci. y. Netgrdesc uerti ad dñm.ſed qᷓ; pᷣmũ ſol intelligent nobis lucet. ſtatimꝓperemꝰ q̃tinxᷣmqͥlt vita nr̃a inueniremereamur Adquãy nos pducat qᷓ viuitꝛ regnat deꝰ men vpm reſurgere tinui ninnte tincumne zlhſn imwiſb ihoi Hnoden tyim imnogn ſmoni useng irer Pstp ſüne io n wie ibi im dephoin moꝛnor tin rpooes iun plsjLornnh reſurgenslt pesnumnjt unn Siuimm qꝛ reſurgemꝰ? ſibi ↄregnabim Feria ſcha paſce Sermo LIX Wrrexit domi⸗ nus vere⁊ apparuit Symoni 36 petro Au. vlti. Diñ vt ait Aug. ſupꝛa Pð· xcv. Vendere ſe homiĩes potue rütſed redimere nõ potuerũt. Ideo venit s qͥdedit ſangninẽ in pᷣciũ⁊ redemit oꝛ⸗ bem terrau Vec ille. Ex qͥbypbis pe ꝙre demptio hũana ↄſiderata q̃ntũ ad hoĩem fuit opꝰ magne miſcðie. eo ꝙ nõ cadit ſub merito alicuꝰ hoĩs viatoꝛis. cũ om̃is talis iit obnorius pcrõ. Juxta illud Ro v. Dẽs peccauerũt? egentgf̃ dei· Et ob iſta fe⸗ initas paſcalis vltra ceteras feſtiuitates xpiſctõꝝ plus dz eſſe hoĩby celebꝛis tãqᷓ; recoꝛdiũ mggne pietatis diuine. Juxta il⸗ lud Iſa.lxuij. Miſchᷓiarũ dñi recoꝛdaboꝛ. Fatiuitas ſiquidẽ xp̃fuit opꝰ magnemi⸗ ſericoꝛdie ⁊ pietatis. ſed reſurrectio pfecti oꝛis gre ⁊ ↄſůñmatioꝛis iuſtificatõis. Duia iuxta Bre. Nihil nobis naſci ꝓfuit niſire dimipfuiſſet. In natiuitate dataẽ ſpes re demptiõis.qꝛ tunc debitũ ꝓ nobis ſoluit. ſed in paſſione erpiata eſt culpa pᷣuarica tionis · qꝛ tũc ſufficiẽter regtũ culpe abſtu lit. In reſurrectiõe vero ſpem adipiſcẽde glie ſecũ ſine om̃i impedimẽto oñdit.vnð fps reſurrexit vt exemplar nñe reſurrecti⸗ onis ſicut camat ecckia in cantico vulgari dicẽs. Ehꝛiſtꝰ ſurrexit exẽpluʒ hlo dedit. Döõ canti cũ ad honoꝛẽ dñice reſurrectiõis moꝛe ſo ⸗ lito pᷣmo decantemꝰ.⁊ poſtea mñ̃em dñi ſa lutabimꝰꝙ impetrãda gr̃a diuina dicẽdo. Zue maria gr̃a ⁊c̃. In qͥbypbis tria tangũ/ tur. Pꝛimo nãq; deſcribit᷑ reſurrectio xp̃i vt potens ⁊ magnifica.qꝛ ſurrexit dominꝰ Scðo vt verar? nõ fantaſtica. qꝛ ve. Ter/ tio vt potens ⁊ publica.qꝛ apparuit petro. Sicð xpᷣs ſurrexit potent᷑ vt magnꝰ dñjsꝛ potens in p̃lio. Surrexit veracit᷑vt carẽs oifigmẽto. Tertio ſurrexit potent᷑ ⁊ publi cevt oñſus pᷣncipali diſcip— deſcribt Dwi pARmo reſurrectio xp̃i vt Potens ⁊ magnifica qꝛ ſurrexitvt dñs · Si cut enĩ dicit apls.ſ. Loꝝ.viij· Siqͥdẽ ſunt dij multi⁊ dñi multi. nullus tñ eſt tantꝰ et lalis tãq; magnificꝰ dñs ſicut xp̃s. de qͥ ðꝛ Tuſolus dñg ſꝑeſſentiã alij vero partici Patiue·vñ in femoꝛe ſuo ſcriptuz eit. Rex Feria ſecunda paſce regũ ⁊ dñs dñantiũ Apoẽ xix. Et licz xp̃s ab inſtanti ſue cõceptiõis habuit domi⸗ niũ.tñ illud nõ oñdit niſi poſt reſurrectio⸗ nẽ ſuã. In diebo ſiquidẽ ſuis ante moꝛteʒ legit᷑ de eo ꝙ ſubditus erat parẽtibꝰ Lu.ij Sed poſt reſurrectioneʒ dicit de ſe. Data eſt mihioĩs ptãs in celo⁊ in terra Wath · vlti. Wagna certe ptãs dñaria marivſq; ad mare. Et ſicut pr dicit filio. Dabo tibi gentes hereditatẽ tuãꝛ poſſeſſionẽ tuã ter minos tre. Et iteꝝ in alio ·ð. Adoꝛabunt eñ om̃es gẽtes oẽs reges ßᷣuient ei. Eirca qd eſt ſciendũ ꝙ xp̃s eſt dñs tanqᷓ; potens ⁊ dñans vniuerſe creature. Habet ſiqdeʒ triplicẽ ptãtem.ſcʒ in celo.in inferno et in terra.⁊ ita hʒ in ſũmo ⁊ infimo ⁊ in medio dñationis ptãtẽ. vt nõ ſit qͥ ſe abſcõdat ab eo.vñ Pð. Si aſcẽdero in celũ tu ülices.ſi deſcẽdero ad infernũ ades. Si ſumpſero pennas diluculo.⁊ habitauero ĩextremis maris. Ecce celũ infernꝰ⁊ mñdꝰ. Domini um xpi in celo apparetpᷣmo in bꝙ om̃s an gelice ptãtes adoꝛant eũ Juxta ilud ð. Adoꝛẽt eũ om̃s angeli eius. Et Apoẽiiij. Senioꝛes. xxuij. ꝓcidebãt ante ſedentẽ in thꝛono ⁊ adoꝛabãt eum mittẽtes coꝛonas ſuas ante eũ. Iſta aũt adoꝛatio in celo non eſt aliud niſi vera ⁊ exp̃ſſa recognitio ſctõ ⸗ rũ angeloꝝ ⁊ hoĩm in celo regnãtiũ ꝙ eoꝛũ pᷣmia a nullo habẽt niſi a xp̃o·etb notat᷑ in eo ꝙ dicit᷑.ſubmittebãt coꝛonas ſuas ante eũ.qꝛ om̃e meritũ eoꝝ qᷓ ſanctiadepti ſunt pᷣmia celeſtia. nõ ſibijp̃is ſed gr̃e diuine aſ⸗ ſcribũt. Juxta illud. Quid habes qͥd non accepiſti. Scðo dñjum ſue ptãtis aparet in celo in k.qꝛ ipe eſt qͥ habet clauẽ dauid. qᷓ claudit ⁊ nemo aperit. aperit⁊ nẽo clau⸗ dit. Uñ ipſe dicit Exo.xxxiij. Wiſereboꝛ cui voluero.⁊picius ero in quẽ mihi pla⸗ cuerit. Tantelibertatis ⁊ ptãtis eſt iſte do minus ꝙ nullius ſeruitijs.pᷣcibw. pᷣcijs aut fauoꝛibꝰ aut terroꝛibo põt ab aliqͥ obligari ſed oĩa bñplacito ſuo rebuauit.vnde Põ. Oñ̃ia q̃cũq; voluit dñs fecit in celo ⁊ĩter ra. Tertio apparet ptãs dñatiõis eius in ce lo in B ꝙ nuilũ ſibi parit᷑ reſiſtentẽ. nõ ſolũ verbo aut facto ſʒ etiã ſola cogitatiõe. Vñ lucifer necdum exp̃ſſerat oꝛe nec oñderat opeꝙ poneret ſedẽ ſuã ad aqlonẽ ſʒ qᷓ;cito cogitauit ᷣmẽte.ſubito deiectꝰ eſt ꝑ iſtuʒ dñm Iſa. xiiij. De qᷓ caſu dñs ꝙ ſua ptãte factꝰſit dicit Lux. Videbã ſathanã tanqᷓ; ſulgur de celo cadentẽ. Blo videbã. i.pñs eram.q.d.hoc factuʒẽ poteſtate mea. O ſi ſic ſubito deiecerat tam altuʒ quid fiet de inferioꝛi. Si ſic regeʒ ſuꝑbie ſtrauit qͥd fa ciet familiari ſuo. Sl ſic potentẽ q̃ntoma gis debilẽ ⁊ infirmũ hoĩem · Et ſiſicꝑ ſola mentis cogitatione qͥd erit ꝓ oꝛis exp̃ſſio⸗ ne⁊ opis patratione. De poteſtate in in ferno patet ꝙetiã ibi eam habeat ⁊ exerce at. qꝛ ipe eſtiuder qͥ tradit reos miniſtri⁊ miniſtritradunt toꝛtoꝛib. Sicut dicitur WMatth v.ca. Ipe eſt dñs ille qͥ poſtqᷓ; oc⸗ ciderit coꝛpus habet ptãtem aĩam mitte/ re in iehennã. Vere eit ð dñs inferni Tuẽ xj. Iſtam ptãtem ſui dominijxp̃s oſtẽdit marime in reſurrectione ſua. Hã ſeparata ania a coꝛpꝑe ip̃o die paraſceues· ſtatim aĩa i cũ dĩnitate deſcẽdit ad debellãdas tar tareas ptãtes. Duẽvidẽtes demones ter⸗ riti? ↄturbati ꝙ nunqᷓ; talẽ ad ſe deſcẽdiſ⸗ ſe viderant. intra ſe dixerũt.vt ait Aug. in ſermone hodierno Vnde vẽit tam foꝛt q́; ad nos tam potenter ingreſſus eſt. Mun dus qͥ nobis ſubditꝰ fuit nunqᷓ; nobis ta⸗ lem moꝛtuũ miſit. Quis ð eſt qͥ ſic intrepi⸗ dus fines nr̃os ingreditur. ⁊ nõ ſolum ſup plicia noſtra nõ veretur. xerũ etiã alios de vinculis nr̃is potenter abſolui. Ecce quõ demones ſenierũt xp̃i potentiã in inferno De habet᷑ figura in l. Macha. vbi dicit ꝙ iudas machabeus ſurrexit vt defende⸗ ret pplin ſuum et dilatauit gliam plo ſuo. Etſ. eqtur· Silis factꝰ eſt leoni in oꝑibus ſuis. Lõparat᷑leoni xpᷣus in h.qꝛ ſicut leo ad nullius beſtie occurſum pauet. vt dicit de eo.ita xpᷣs intrepidus fuit ad occurſuʒ demonũ q;s potenter deuicit et ſpoliauit vt dicit᷑ Vu.xj. Si aũt foꝛtioꝛ eo ſuꝑuene rit vniuerſa q̃ babuit auferet ⁊ ſpolia eius diſtribuet. Sed ꝓiſto latiꝰ aduertendum M cũ ðm fidem catholicã poni᷑ q̃druplex infernꝰ.ſcʒ dãnatoꝝ. purgatoꝛiũ.lumbus pueroꝝ.⁊ limby patrũ.Zd nullũ tñ hoꝛnz tps dicit᷑ deſcendiſſe p̃terqᷓ; ad limbũ ſan/ ctoꝛũ patrũ. Verũ eſt ꝑeſſentiã. licet ꝑeffe ctum ad om̃es deſcẽdit. aliter tñ? aliter.qꝛ ad infernũ damnatoꝝ deſcẽdens habuit hunc effectũ.ꝙ eos de ſua incredulitate et malicia ↄfutauit. Illis aũt in purgatoꝛio ſpem ↄſeqnde glie dedit. Patribauteʒ in limboꝓ ſolopctõ oꝛiginali detentis. lumẽ eternegloꝛie infudit. Hec Thomas parte — 5. tertia. qliar ij. Wꝛo cuiꝰ melioꝛi mẽdꝛin ponotriplex memoꝛiale documẽtun. y mũ eſt ꝙ xpᷣs eos qͥ ſunt in inferno dãn rũnõ liberauit in reſurrectiõe. Rõh o Tho.ſup. ij ſnĩaꝝ di. xxij. qꝛ ibi ſuntoſin obſtinari⁊ nõ ſunt capaces liberatiõis yj nõerinufficientia liberatiis ſedexn poſitione eoꝝ nõ ſunt liberatiꝓpter q̃dc nit ecckia. In inferno nullaẽ fedemptu⸗ Scom documentũ pueriin limbo nõſit liberatiex eo ꝙ nullus tũcmeruit liberar niſi qͥ fuit membꝛũ xp̃iꝑ fidem vel ſideiß cramentũ. vt puta ꝑbaptiſinũin nouoaꝝ circũciſionẽ in veteriteſtamẽto ⁊ꝑſacrifꝭ cia ĩ lege nature. qꝛ tñ nullũ hoꝝ pueri ha⸗ buerũt. igit ⁊c. Tertiũ documentũ.illiqui ſunt in purgatoꝛio nõ ſunt liberati qꝛit⸗ tus paſſiõis xp̃i non ſe extendit niſiaare⸗ mouendũ oꝛiginale pœtĩ de ſe.⁊ ad remo uendũ culpã actualẽ. qͥd nõ fit niſip ſuſc⸗ ptionẽ alicuius ſac;i vel baptiſmivelpnie Ideo nõ decuit eos liberare. niſi foꝛtedi/ catur ꝙ in hac vita meruerũtvt ꝑpaſionẽ xp̃iliberarent᷑.vel foꝛte fm Thoůcſpeci ali gf̃a factũ fuit xp̃o de nouo paſſo. qðtñ nũcfierinõ poteſt. Et ita patz modus qu chꝛiſtꝰ? dominiũ ſue ptãtis exercuitĩinfer no. De ptãte in mũdo patet ꝙxp̃s eſtver dñs poſt reſurrectõnẽ in mũdo.ſictdeſe dixit. Data eſt mihi oĩs ptãs in cloꝛiter ra. Pꝛo q ſciendũ ꝙ ſicut ðꝛ. xœxj diſ Duo ſunt qͥpe impꝑatoꝛ auguſte qͥby pncipalier hic müdus regit᷑.ſcʒ auctoꝛitas ſacra pon tificũ.⁊ regalis ptãs. vna ſpũalis · alcatem poꝛalis eſt. Sed tñ ſpñalis ptãs longeet excellẽtioꝛ tꝑali.vñ dicit Imb. ĩpaſtoſio ibidẽ. xcvj. di duo ſũt. Honoꝛꝛſublinini epalis nullis poterũt cõparatiõib adeh Si regũ fulgoꝛi cõpares ⁊ pncipũ dinde⸗ matilonge erũt inferius qᷓ; ſiplumbi me⸗ tallũ ad auri fulgoꝛẽ cõpareſ. uigecun videas colla regũ ⁊ pᷣncipum ſubmitige⸗ nib ſacerdotũ ⁊ oſculara eoꝝ derterofe nib eoꝝ credant ſe cõmuniri. Et ſequint ihil enĩ in hocſeculo excellẽtiꝰ ſacerdo tiby nibil ſublimꝰ ep̃is dicipõt Ethrii: ptãs ſpũalis noĩe celi.tꝑalis veronoieter re intelligi.Ip̃o igit᷑ data eſt oĩs pris cein terre pꝰreſurrectiõem.qꝛ ſacerdola ⁊⸗ galis in ip̃o excellẽter extitit. De ſacer do/ tali ðᷣꝛ Meb vf. Pꝛecurſoꝛ ꝓ nob intr iuit ieſus Em oꝛdinẽ melchiſech põtiferfac mutng wüne utuſ iihisen juſint ſihhen wiſoh uniſn wocultn iswiu iöuctn zeinst weritin uusn SLum iien ob nbaennnent mtnmi öpor bn mnüſuit ir in midn reſumimi naeſtmhoyb ſaendicſwin tinpungi aprn ci Seuiu mil dith vjdidwoſi hn ulisporc ifugnchwtt geruinmi ne n gtimtcn inbwlab iinr ſum dicit dñs exercituũ? nomẽ meñ hoꝛ⸗ nbile in gentibv. Pꝛeter aũt has ptãtes eſt in rõo tertia ptãs diſtributõis. qꝛ ſacerdo tium⁊ regnum cui vult diſtribuit.⁊ aſcen⸗ dens in celũ vtrãm; ptãtẽ reliqt ecckie. Vñ xrij di.ð om̃s · M xpᷣs ſolus fundauit ec⸗ deſiã romanã⁊ beato petro erne vite cla⸗ nigero terreni ſimul ⁊ celeſti regni cõtulit ptãtem. Sed qꝛ nẽo militãs deo implicet ſeſecularib negocijs. Ideo diſpenſatiue ſactũ eſt vt ecẽia ſolius ſpũalis ptãtis au⸗ ctoꝛitatẽ habeat ſed executionẽtgalis po⸗ teſtat regiv⁊ pᷣncipibycõmiſit · m qͥd de⸗ ducit Berñ.li.iiij. de ↄſideratiõe ad euge ⸗ mum ca.iij. B Picet aũt vtraq; ptãs ſcʒ ſacerdotalis⁊regalis ſint in ecẽia.tamẽ multo excellentiꝰ ſunt ĩxp̃o. Pꝛimo ex eo qꝛ ptãs xp̃ieſt pᷣmarie inſtitutiõis. Inſti⸗ tuit qͥs vult ſacerdotes.⁊ dignitates oꝛdi⸗ nat Zpoẽ.j. Fecit nos regnum ⁊ ſacerdo tes deo ⁊ pr̃i ſuo. Eph.iiij. Ip̃e dedit q̃ſdã qͥdem aplos.qᷓſdã aũt phas · aliospᷣo euã⸗ geliſtas alios autem paſtoꝛes ⁊ doctoꝛes. Itẽ diſtribuit regna Pꝛouer.viij. Per me reges regnãt.ꝑ me pncipes imperant.⁊ le/ gum ↄditoꝛes iuſta decernũt. Scðᷣo excel lit dñatiõe.ptãs enĩ eeſteterna.⁊ regnuʒ eiqͥd nõ auferet᷑⁊ qð nõ coꝛrũpet᷑. vt dicit᷑ Dañ.vij. Et quo ad regalẽ ptãtẽ. De ſa ⸗ cerdotali vᷣo ðꝛ Beb vij. Jeſus eo ꝙ ma/ neat ineternũ.ſempiternũ hʒ ſacerdotiuʒ Tertio excellit auctoꝛitate. Ipeenieſtbᷣn cipalis rer ⁊ ſacerdos · alij tãqᷓ; miſtri Da ⸗ pryj. Audite reges qm̃ data ẽ ptãs a dño yobis. ⁊ vtus ab altiſſimo ⁊ mtrieſtis re⸗ gnieius · De ſacerdotib vᷣoðꝛj. Loꝝ iiij. Sic nos exiſtimet hõ vt miſtros xpᷣi⁊di· ſpenſatoꝛes myſterioꝛuʒ dei. Ecce vtriq; miniſtri. Quarto excellit efficacia. Reges eni pñt occidere. xiuificare auteʒ non pñt. Sed de xp̃o ðᷣꝛ Saßᷓ riiij. Tu es dñe qͥvi te⁊ moꝛtis hẽs potentiã. deducis ad poꝛ/ tas moꝛtj ⁊ reducis. Sitr ſacerdotes licʒ acfaadhibcãt ad viuificandũ aĩam.ſolus tů xpᷣs ↄfert gr̃am ꝑquã eſt vita aĩe.⁊ libe ratn moꝛte pœti Math ix. Sciatis qʒ fili us bois hʒ ptãtẽ dimittendipctã in terra. Quinto excellit iudicio.qꝛ finale iudiciuʒ prãtis ſacerdotalis ⁊ regal ad eũ finaliter denoluer̃a q̃ nulla erit appellatio. Joh. y Poteſtatẽ dedit ili iudicium face De regali 57 Malach j. Rer magnus ego reqꝛ filius hoĩs eſt. Sexto excellit retri butione pᷣmij. Pꝛemia enim regum? ſacer dotum ſunt tꝑalia Sed ip̃e ꝓ meriti vni⸗ uſcuiuſq; habet ptãtẽ dandi pᷣmia vel pe⸗ nas eternas. vt ðꝛ Auẽ xij. Poſtqᷓ; occidit coꝛpus habet ptãtẽ aĩam mittere in iehen nã. De pꝛemio vᷣo eterno ðᷣꝛ Joh. vij. Dedi ſtiei ptãtem oĩs carnis.vt om̃e q̃d dedit ei det ei vitã eternã. Et ſic ptzʒ quõ xpᷣs re⸗ ſurrexit potenter vt dñs.vñvere ⁊ merito põt dici ꝙ exq̃ habet ptãtem celi mũdi⁊ in ferni.vere ſurrexit hodie vt dñs. E Vilecũdo guan N ſis deſcribit᷑ re⸗ ſurrectio xp̃i vt verax ⁊ nõ fantaſtica. quia ſurrexit carens om̃i figmẽto.cũ ðᷣꝛ. Sur⸗ rexit vere. Circa qd eſt ſciendũ ꝙ dñs ſur ⸗ rexitvᷣaciter.mirabilit᷑vtilit⁊ eternalr.et ꝑ ↄſeq̃ns ſurrexit exẽplariter. De pᷣmo dicit᷑ qa ſurrexit vere. Iſtã veritatẽ xp̃s pꝛoba ⸗ uit multis argumẽtis euidẽtiſſimis. Pꝛi⸗ mo qͥa.xl.dieby apparens diſcipulis ſemet⸗ ip̃m pꝛebuit viuũ in multis argumentis. Actu.j. Scðo qͥa oñdit manꝰ⁊ pedes ⁊ la tus Joh.xx. Tertio qͥa comedit. vñ dixit. Mabeti hic qͥd mãducet᷑. It illi obtulerũt ei partẽ piſcis aſſi ⁊ ita de multi alijs.q̃ nõ põt facere coꝛpus fantaſticuʒ. Sic qͥlibet nr̃m deberet vᷣacit reſurgere vt poſſit dice re illud.iiij. Re.xx. WMemẽto dñe modo ambulauerim coꝛã te inveritate ⁊ in coꝛde optimo ⁊ ꝑfecto. Sed econtrario de falſo penitẽte ðꝛ Apoẽc̃. ij. Scio opa tua qͥa no mẽ hẽs ꝙ viuas ⁊ moꝛtuꝰes Au. xxj. Vos eſtis qͥ iuſtificati vos coꝛã hoĩbo deꝰãt no uit coꝛda vr̃a. Iſti ſunt ſiles ſepulchꝛis de albatis a foꝛis. intꝰ autẽ pleni fetoꝛe.vt ðꝛ Math · xxiij. Et ſunt ſiles lupis palliatis ouili pelle Math. vij. Scðo ſurrexit xp̃s mirabilit qꝛ clauſo ſepulchꝛo.ſicut etiã fu it mirabilir natꝰ clauſo vᷣginis vtero. Fuit autẽ poſitꝰ in ſepulchꝛo nouo in ſyndone mũda ⁊ in oꝛto floꝛido. Sic verꝰ penitẽs reſurgens a pctis dz xp̃m reponere in ſe⸗ pulchꝛo ↄſcie ſue renouato ꝑpnĩam.in ta ⸗ ii videlicet qͥd ſit mundũ.aci adhuc in eo nullus iacuiſſet. Debet enĩ oĩno obliuiſci pᷣteritaꝝ delectationũ. ac ſi eas nunq; ha/ buiſſet. Debet eſſe firmippoſitis duriad re ſiſtendũ temptatiõiby.ſicut lapis ictibus. Sco dʒ reponere xÿpᷣm in ſyndone mũdi cie ⁊ caſtitati tam coꝛdis qᷓ; oꝛis qᷓ; operis. 3 3 Bermo Tertio debet reponere xpᷣm verꝰ penitẽs in dꝛto floꝛido vᷣtutum.vt ſic refloꝛeat ca⸗ ro eius ⁊ aĩa ꝑ gram q̃ emarcuerat ꝑculpã Itẽ de tertio ꝙ xp̃s ſurrexit vtiliter. qꝛca⸗ p̃ta pꝛeda. Sic hõ reſuſcitatꝰꝑ gr̃aʒ debet yiuerevtiliter nõ ociari tota die Wath xx ſß laboꝛare ĩvinea dñiex denario diurno. yt ptz ibidẽ. Iſtud enĩetiã aĩalia bꝛuta et yirgulta faciũt.nã vermiculi ſteriles ſunt ꝑ hiemẽ.ſitr aĩalia ſterileſcũt in hieme ⁊ qᷓi moꝛtificant᷑ in vᷣtute generatiua ⁊ motiua. Silr arboꝛes moꝛtificant᷑in hieme in vir tute vegetatiua. Silr grana frumẽti cadẽ tia moꝛtifican᷑ Joh.xij Que tñ oĩa reſur⸗ gũt mlto vtiliꝰ.qa q̃dã centuplũ fructũ af ferunt. Sicut ptʒ de grano milij et papa/ neris. Sic deberet verꝰ penitens fructifi care fructꝰ honoꝛis ⁊ honeſtati.vt dicat il lud Eccĩ.xxiiij. ä ivitis fructificaui ſuauitatẽ odoꝛis. Si ꝗa iniqtatẽ meditatꝰ eſt ĩ cubili coꝛdis ſui. aſtitit om̃i vie nõ bone. maliciã aũt nõ odi uit.iã poſt ↄnerſionẽ lex deiſit ĩ coꝛde ip̃iꝰ meditet cũ coꝛde ſuo nocte. Jã exerceat et ſcopet ſpm̃.i.purget eũ ab inani cogitatõe. Jã in meditatiõe ſua exardeſcat ignis ſpi rituſſancti.⁊ feruoꝛ caritatꝭ ⁊ dilectõis dei ⁊ꝓrimi. Sietiã fuit inutilis oꝛe. qꝛ os eiꝰ foꝛte habundauit malicia.⁊ lingua eiꝰ con cinnabat doluʒ.i.doloſe finxit dolos. Si datus ad detrahẽdũ ſedẽs aduerſus fra⸗ trem ſuũ loq̃bat᷑⁊ aduerſus filiũ mr̃is ſue ponebat ſcandalũ. Jam os ſuũ aperiat et meditet ſapiam. Jã os ſuum aꝑiat ⁊ attra hat ſpm̃ veritati.vt loquat᷑ pac cũ ꝓximo ſuo. Jã ponat oꝛi ſuo cuſtodiaʒ.vt nõ loqᷓ tur oꝑa hoĩm.ſed ex oꝛe ſuo pꝑficiat laudeʒ diuinã.ſepties in die laudãs dñm. Jam lo uat᷑ de teſtimonijs dei in ↄſpectu regum. Bie enĩ vtilit ſurget in vᷣbo. M ſifoꝛte fu it olim inntilis ĩ facto ⁊ oꝑe.qꝛ foꝛte cõfeſ⸗ ſus eſt ſe noſſe deũ oꝛe. factis aũt negauit. vt qꝛ videns furẽ currebat cũ eo ⁊ cũ adul teris poꝛtionẽ ſuã ponebat. Nã qui furatꝰ eſt iã nõ furet᷑ſed iuxta cõſiliũ apli magis operet᷑ manib ſuis vt habeat vnð tribuat neceſſitatẽ patienti. Hec ẽ enĩvera reſurre ctio ſpũalis mltũvtilis. Itẽ de q̃rto ꝙ xpᷣs ſurrexit eternaliter ðꝛ Roma.vj. M reſur gens ex moꝛtuis.iã nõ moꝛit̃ moꝛs illivl⸗ tra non dñabit᷑. Sic nos reſurgere debe⸗ mus vitãdo relapſum pcti. qa irriſoꝛ eſtet 8 tenĩ fuit inutil coꝛde nõ penitẽs q̃ deflenda iteꝝ cõmittit vdi Imb. Iſti nõ cũxpᷣo ſedcñ— nin tant. qͥ iterũ moꝛtuus ẽ. Et qa iſta cigin⸗ ſtruunt nos ſpũalir reſurgerea pctõ. ʒʒ ↄcludit ꝙ xp̃s reſurrexit exẽplarir ad do⸗ ſtrã inſtructionẽ. Juxta ilud Ro.yf Nu rps reſurrerit g moꝛtnis ita⁊ nosinou tate vite ambulemus. xdeſcribit xßire Dixitertio rlrhu⸗ ⁊publica.inß ꝙ oñſus ẽ pᷣncipali diſcpio ſcʒ petro. Sicut eni dicit xp̃z· Non põtc uitas abſcõdi ſup̃ montẽ poſita Wathy. Et Lu xij Nemo accẽdit lucernã ponit eam ſub modio. Quid eni ꝓfuiſſet xi re/ ſurrectio ſi nobis nõ patuiſſet. ſi diſcpn los latuiſſet ſi ip̃is ꝓbata nõ fuiſſet. Iqeo xp̃s volens facere fructũ ſue reſurrectẽis in nob multiplici eã aparitione pꝛobauit, manifeſtãdo ſe diſcipu ſuis ⁊ alijs pſonis Et pᷣmo apparuit marie magdalene. ſint dici᷑ Mar. xxj. Surgens ieſus manepi ma ſabbati aparuit pᷣmo marie magdale⸗ ne. Et modũ apparitiõis oñdit Jobãx. Maria ſtabat ad monumentij foꝛis plo/ rans.⁊ ſignificat ſtatũ düigentiũ qͥpᷣamo/ re ploꝛãtes nolũt recedere qᷣuſq; dileum inueniãt. In hac apparitõne affuerũtduo angeli.qͥ eam ↄſolabant᷑ de dilecto. necmi rũ ꝙ angelos vidit qᷓ pie incepit et piepſe⸗ nerquit. nec etiã mirů ꝙde eoꝝ ↄolatione nõ fuit ↄtenta. q;a diligẽtes deñ nõ ſuntc tenti ↄſolatione creaturaꝝ niſi videitde⸗ um quẽ q̃runt facie ad faciem. Jurta ilud Põ. Quid enĩ mihiẽ in celo.⁊atequidyo lui ſup terrã. Exq̃ infero ꝙↄtentꝰlolti one terrenoꝝ nõ reqͥrens clarã deiviſiont affectualit᷑ nõ vere diligit deñ · putetqis ſpeʒ ponit in creatura. ⁊ꝙ creatoꝛe diigt creaturã.⁊ ſic nõ vere diligit de. imo iam nõ diligit. De his ↄqueri dijs ppbet Dereliq̃rũt me fontẽ aque vine. ⁊ foderit ſibiciſternas diſſipatas.q d. Dereliqrunt me ↄſolatoꝛẽ oĩm ⁊ foderit ſibi ↄſolatöes vanas ⁊ inſufficiẽtes q̃ eos ſatiare nõpij Joß.iiij. Dui biberit ex hac aqna ſititite ruʒ. Scðo apparuit mulieriba monn⸗ to recedentib · de qbus Mattß vidicit Mexierũt de monumẽto cũtimoꝛe? dio magno currentes nůciare diſcipul· E ecce ieſus occurrit eis diAuete· Iiteſign ficant ſtat ↄtẽplantiũ q ↄtinue recedun uiit nimuſi nim mſun zſenuse uics wümnn mihdon wlopc ſldiu — igre inqi ſnsſ tuſoqh no bi 4 i c nc rum wune rrinn o1 nm win m Dnd Iiut mu vin nrit ⸗ ob 3 u nn 0 unn S0 Ih* n ris voluit apparere quẽ de negatiõe pᷣcete ris rea ↄſcia ↄfundebat. Significat ð iſta paritio ſtatũ penitentium.nã qͥa petrꝰ a cſpectu dñi exiuit foꝛas ⁊ cepit flere.me⸗ uit iſtã dñi aparitionẽ. Sed q̃re eũ ꝑmi⸗ boc mñdo ꝑ ↄtemptũ qᷓſia monumẽto ftrido ſicut fuit paulꝰ. qꝛ oĩa ferida repu tuns dicit. Om̃ia arbitrarꝰſumvt ſterco⸗ a Et his ieſus occurrit ↄſolãdo ⁊ adiu nundo eos Iſa.lxüiij Dccurriſti letãti⁊ fa dienti iuſticã. Sed audiamꝰ qͥd ðꝛ de iſtj muiierib qͥa ille accedẽtes tenuerunt pe des ieſu.g qͥd ſignificat ꝙ tales debẽtĩ oꝑi bus ſuis accedere miſciam dei? iuſticiaʒ yt dicãt cũ ſð. WMiſcõiam? iudiciũ canta bo tibi dñe. Tertio apparuit petro. vt dicit pic Luẽ. vlti. Neſcit᷑ tñ qñ aut quõ. Et iſta gparitio ẽↄſolatio pctõꝝ. Dicit enĩ Ber̃. dignatio dñi ꝙ ei ſpecialit pᷣ cete ſerat cadere— eum pᷣceteri plus dilexit. ñdeo ᷣm Breg. M in b magne pietatis viſpenſationẽ oñdit dñs ꝙ eũ quẽ cuncte oiuit pficere ecckie ꝑmiſit cadere. vt ĩ ſua bi culpa diſceret q̃liter alijs debeat miſereri Ecci xxxj Intellige q̃ ſunt ꝓrimi tuiexte io. Uñ dido enee rñdit. Hõ ignara mali miſeris ſuccurrere diſco. Eꝑq infero ꝙ li⸗ m cet meliꝰſit hre p̃latum innocentẽ q̃ntum gd ßtutẽ interceiſiõis apud deũ. cñ meliꝰ ẽ habere penitentẽ q̃ntũ ad cõpaſſionẽ mi⸗ ſerationis. Quarto apparuit duoby diſci⸗ pulis in emaus euntib. qͥd intertat po/ pulus abiectus.vel deſideriũ conſilij et ſi⸗ gnificat ſtatum religioſoꝛũ.qͥ elegerũt eſſe abiecti in domo dñi mag qᷓ; habitare ĩta⸗ bernaculis pctõꝝ.⁊ qͥ deſiderãt ↄtinue im plere cõſilia diuina ſcʒ paupꝑtatẽ.caſtitateʒ xobedientiã. Quinto aparuit.xj. diſcipu lis ſimul congregatis Joh.xx.⁊ ſignificat ſtatũ pfectoꝝ qͥ in vnũ congregant oĩa ſua opera ⁊ poꝛtas ſenſuũ ſuoꝛũ clauſura diſ⸗ cretionis cuſtodiũt. Det ergo deꝰ vt et no bis apareat in coꝛde ꝑ gram.⁊ in futuroꝑ gloꝛiã. Q ipe nobis pᷣſtare dignet᷑ ⁊c̃. Feria tertia paſce. Sermo LX. Mo ex diſcipu⸗ d lis ieſu ibant ipſo die reſurre ctionis in caſtellũ q́d eratĩ ſpa rio ſtadioꝝ. xab hierlin noĩe emaus Tu/ exxiij.⁊ Mat. xxviij ⁊ Johxx. Pꝛo ha/ Feria tertia Paſce benda ↄtinuatiõe euãgelij heſterni ſciẽdũ eſt vt dicit Augꝰ de ↄcoꝛdia euãgeliſtaruʒ M cũ maria magdalena veniſſet ad ſepul chꝛũ ⁊ nõ inueniſſet ieſum in monumento ſed ſolũ angelũ ſedentẽ ſuꝑ reuolutũ lapi/ dẽ vt dictũ eſt heri. Waria vtiq; ex inſtin ⸗ ctu ãgli ⁊ pᷣcepto iuit ſtatĩ ad aplos.xj. Et ſignãter locuta ẽ petro ð reſurrectiõe dñi. petrus aũt audita tã expectabili reuelati⸗ one cũ iohanne ibant ad monumentum.⁊ venientes nõ inuenerũt quicq; ibi niſi lin ⸗ theamina inuoluta in vnñ locũ ibi.vt dici tur Joh xx. Illa autẽ volens adhuc certi us experiri de reſurrectiõe xp̃i ſeq̃bat᷑ pe/ trũ ⁊ iohem. Cũ illi receſſiſſent. ila ſola ꝑ⸗ ſtitit ibi lamentãdo ⁊ manſit.vbi ſtatĩ ap/ paruerũt ei duo angeli.cũ qͥbus ip̃a collo/ quebat᷑ de facto ꝓquo venerat. Et ipſa ſic loquente vidit illos angelos attente aſpi/ cientes in locũ qͥerat poſt eã. Illa aũt cõſi derata attenta aſpectione angeloꝝ poſt ſe vt dicit Pꝛige. vtiq; eſſe aliqͥd ſuſpicabat᷑ poſt ſe. Et ſic ſtatĩ retroſpexit ⁊ inuenit ie ⸗ ſum ſtantẽ poſt ſe in foꝛma oꝛtulani. Jeſꝰ vero noĩauit eã noĩe ↄſueto. dicẽſ Waria Cui illa. Raboni.⁊ ↄſeqᷓnter voluit oſcula ri pedes eiꝰ.ſed eo nõ ꝑmittẽte.illa moxcu currit ad diſciplos dicẽs eis qᷓ viderat.⁊ĩ illo trãſitu eadẽ maria inuẽit alias mulie ⸗ res cũ qͥh cõiũcta ibat ꝑ viã. Lũ aũt ꝓceſ⸗ ſiſſent occurrit eis ſtati ieſus.vt ðꝛ Mat. xxviij. di.eis. Iuete.et ꝑmiſit eis tangere pedes ſuos.pᷣcepitq; eis vt dicerẽt aplis.qᷓ ⁊fecerũt dicẽtes. Vidimꝰ dñm. Sicq; iã xpᷣs eis bis apparuit. Tertio aũt apparuit petro redeunti a ſepulchꝛo. vt dicit&ugꝰ. Licet nullus euangeliſtarũ hocdicat exp̃ſ ſe. His ergo iã triby apparitionib fae eo/ dem die reſurrectionis domini duo diſci puli audita iam nouitate de reſurrectõne chꝛiſti ab apoſtolis ⁊ mulieribuslicet ad⸗ huc imperfecte crediderunt reſurrectiõeʒ domini quaſiexquadam dubitatõne ibãt ad quoddam caſtellum nomine Emaus. qbus euntibo ſicĩ via dñs aparuit eis. Et hec fuit q̃rta aparitio de qᷓ dicit in euãge lio hodierno. Duo ex diſcipul ieſu ⁊c̃ Vbi euãgeliſta tria fac. Pꝛimo oñdit quõ xp̃s ð ſe loqᷓ̃ntibapparuit. Scðo quõ eis enar rauit ſcᷣturaſipᷣiſ dubirãtib. Tertio quõ manifeitauit ſe ipis diſcũbentibv.ibi.tũc aꝑti ſunt oculi eoꝝ.& Quoadpᷣmuz dicit ſic Dno ex diſcipułieſu ibãt ⁊c̃. Qui gůt fuerũt iſti duo diſcipuli dinerſimode fentiunt doctoꝛes. Duidã dicũt ꝙ fuitvnꝰ cleophas ·et alter vt dicit Vheophilꝰ fuit lucas euãgeliſta.qͥꝓpter humilitatẽ ſe non noiauit. Bocſentit Bre.in moꝛa.ſed Sm bꝛo.videt᷑ dicere ſuꝑ lucã ꝙ nõfuit lucas ſed alꝰ noĩe almeon. qͥd verius credit. Nã lucas potꝰ fuit diſcipułꝰ aploꝝq; ex diſci pulis xp̃i.ſicut ꝓbat ꝑ Johem in pꝛologo eiuſdẽ euãgelij? Augꝰ. quicqͥd tñ ſit ð iſto modice vtilitatꝭ eſt nobis ad ſciendũ. Iſti ergo duodiſcipuli ibant ipᷣa die reſurrecti onis dñi.poſt illas tres apparitiões xpᷣiin quoddã caſtellũ qð diſtabat ab hierkm. lx. ſtadijs. que ſcʒ.Ix.ſtadia faciũt ſeptẽ milia⸗ ria cũ dimidio vt dicit Albertꝰ. Bicolaus tñ de Lyra dicit ꝙ lx.ſtadia faciũt qᷓttuoꝛ leucas integras ſine q̃ttuoꝛ ſtadijs.ied ẽ ſolũ ex diuerſa cõputatione illoꝝ. nomine emaus.q̃ ᷣm Bedã dicebatpoſt hoc Bico polis.q̃ pꝰexpuꝗ̃tionẽ iudee fuit reſtaura/ ta ſub marcho ⁊ armelio et anthonio.ſed mutauit nomẽ. Et ip̃i loqbant᷑ ad inuiceʒ non q̃ſicredẽtes. vt dicit Theophilus.ſʒ vt ſtupentes in rebextraneis. De qͥ aũt in ter cetera loqᷓrent᷑. dicit ꝙ de his omnibqᷓ gcciderãt.ſcʒ tꝑe paſſionis xp̃i in ꝓxio fa ⸗ cte. vtputa de traditione.fiagellatione.cru cifirione ⁊ ſepultura.⁊ demuʒ apparitione mulierib facta. Et credendũ eſt ꝙ iſt duo diſcipuli nõ ſine magno doloꝛe loqᷓbãtur. de his oĩbque acciderãt. exẽplo qͥruʒ nos ea que vidimꝰ⁊ audiuimꝰ de opibxpᷣian nunciare alijs debemꝰ.⁊ↄferre inter noſ⸗ metip̃os. Juxta illud Job. vij. Quapꝛo/ pter ⁊ego nõ parcã oꝛi meo.loqᷓr in tribu⸗ latione ſpũs mei.ↄfabulaboꝛ cũ amaritu dine anie mee Et factũ eſt dñ fabularent᷑ ſecũ. Fabula dicit᷑ cõpoſitio ex mirj incre⸗ dibilibv.qꝛ vero iſti mirabant᷑ de his qᷓ ac! ciderant.nec ea plene credebant mapie de reſurrectione. Ideo fabulari dicunt᷑. ⁊ ſe⸗ cũ q̃rerent ſcʒ toto conatu adinuicẽ de ſal uatoꝛe. Vñ.ij. Paralxv. In tota volũtate ſua queſierũt dñm ⁊ inuenerũt eñũ. De qͥb gũt qᷓſierunt inter ſe facile ẽ videre. qꝛ foꝛ⸗ te de illis ꝙ fuit tãta pꝑuerſitas iude vttra⸗ deret dñʒ ſuũ. Et quõ xp̃s nõ reſtitit capi entib eum. Itẽ quõ apli eius tanqᷓ; puſil⸗ lanimes nõ defenderũt eũ ſed fugierũtab ro. Inter cetera tñ querebãt quo deberẽt Permo Lx diuerti.exq̃ fuerunt ſine pre.⁊quã vſts gerent. Altimo an poſſibile furgere. ⁊an illa vera eẽntq̃ꝑ mulieren cebant᷑. Lũ aũt illa cũ amaritudine b larent᷑.tunc ip̃e ieſus. de qᷓſcʒ ioqbankan pꝛopinquãs ibat cum illis. Ecce iutarut ———— ẽ in fabula. dů ſi uꝑnenit de quo ioqbant Theoppibipi tuale coꝛpus qð habebat xp̃s nulla inpe diebat᷑ loci diſtantia q̃n ſtatim adeſſet vbi ⁊cũ qͥby volebat · Attendequõ familiarisꝭ xp̃s de ſe loquẽtib Wath xviij. Vbiduo vel tres ↄgregatifuerint in noie meolli ego in medio eoꝝ ſum. Quia aũt iniſuſg ↄfabulatione occurrebãt dubitabiesji ones · quas ipiꝑ ſe uõ ſufficere poterãtgq ſoluendũ.ideo ponit eoꝝ ignoꝛãtia vt. Oculi aũt eoꝝ tenebant᷑ ne eñ agnoſcerẽ. habebat enĩpaſſionẽ in oculis que ðꝛnu⸗ riſiavel kmn alios acriſia.latine yero dꝛin⸗ uidentia.⁊ eſt duplex.vel qñ rem pñtẽ nð videmꝰ vel qñ viſam nõ cognoſcimus qᷓ ſreq̃nter rẽ viſam querimꝰaut quã manu tenemus. B Theophilus ponittres cauſas hmõiapparitiõis xp̃i ꝑegrine. ꝛi⸗ ma vt diſcipuli nõ timẽtes eũ dicerẽtiotàã ſuã intentionẽ coꝛã ip̃o. Scðo vt intelige rent ꝙlicet ideʒ ſit coꝛꝑꝰxpᷣiqd reſurreti ſicut pᷣug.nõ tñ oĩbyeſſet viſibile·ſedquch vellet. Tertio vt intelligerẽt ꝙpoſt moꝛtẽ ↄuerſatio eiꝰ nõ erat digna hoibyſedange lis. Brego. tñ dicit qꝛtalẽ ſe illis demõſt uit exteriꝰ in oculis coꝛꝑis q̃ᷓlis apudilos erat intꝰ in oculis mẽtiſ. Ip̃ienixpᷣmama bant.⁊ tñ de ip̃o dubitabãt. Pꝛopteramo rẽ igit᷑ ſe oñdit eis.ſedgpter dubitatiõeʒo gnitiõis ſue ſpeciẽ ab eis abſcõdit. Põtdi ciqᷓre nõ cognouerũt eñ apli. Pꝛioqꝛeoꝝ oculi tenebant᷑⁊ foꝛte fuit ex triſtici ⁊ do loꝛe coꝛdis repleti. Vel vt dic Aug.iniis oculis opatiõe ſathane caligo q̃dãeruſu xu alicuiꝰ hñoꝛis cauſata.pquã diabolus volebat impedire cognitionẽ xp̃i· velyt Mar. qꝛ in alia ſpecie oñſus ẽᷣeis · Etai ad illos. Hic ponit᷑xp̃i allocutio de eoꝛlz dubitatiõe. Exqᷓ eni ip̃inõ aduertebãtit ↄñs necloqᷓ̃batur ſibi. Ip̃e puenit eos jt ꝓnocaret eos ad colloquiũ.⁊ diẽeis ui funt hi ſermones qͥs ↄfertj adinuicẽqd Exq nihil mihiloqmitũcſignnzẽgali arduuʒ inter vos tractatis · teſtiomiie et ſic nibil loqmini mibi. hoceis 5dixem — ———— S— S S. SS— — — — — —* wümwert nou isj ctid Awij s nõt Zolni oe't moiht exibat? ſanabat oẽs. Itẽ cõmendãt offici moo iji ßvyſ. Ouia ploꝛãbitis vos ⁊c̃· Sʒ ne hhoneſti tractare ſtatim npodebatſibi ynꝰ ex illis noĩe cleophas ꝛiritei. Tu ſolus ꝑegrinꝰ es.ſ.ꝓ hac yi⸗ re veniſtiad diez feſtů in hierlin cũ alijs. nðꝛ Joß.ij.⁊. vij· Et ly ſolꝰ nõ fac exciuſio n alioꝛũ pegrinoꝝ ſed excludit cognitio⸗ nẽabeo ſicapparente. de manifeſta moꝛte eſu vtſit ſenſus. Cũ multi ꝑegrini ſunt in pierlin qͥ de; facto ſciũt.tu ſolus es inter os qhecignoꝛas.⁊ hoc eſt mirũ. Et bene dicüt iſtixpᷣm pegrinũ. Pꝛimo qꝛ erat de onginqs partib celi. Scðo vt die Beda. longe natura eiꝰ ab eis ꝑ reſurrectiõis gloꝛiã diſtat. Tertio qꝛ fidei eoꝛũ erat ex⸗ 3 traneus. õ. Extraneus factꝰ ſum fratri⸗ bus meis⁊ ꝑegrinꝰ· Xõtra arguũt eñ· Et nõ cognouiſti ea q̃ facta ſũt. cſi vicãt ꝑe⸗ grini oſueuerũt inqͥrere de nouitatibo. tu t exiſtens circa tales nouitateg mirũ eſt ignoꝛas. Et ne excuſaret᷑ de obliuiõe di unt notant q̃ ſunt facta in illa his dieby.i. nouiter? recenter · Quibo ille dixit. Que. nõq̃rit ex ignoꝛãtia.vt dicit Lyra.ſʒ ſicut mgr ſciens aliqͥd pfecte.q̃rit nihilominꝰa diſcipulo.vt audiat intentõeʒ ſuã· Deinde ðꝛ rñſio diſcipuloꝝ. In q̃ cõmendantxpᷣm tripliciter· ¶ reſpectu der reſpectu ſuiet re⸗ ſpectu primi. Et dixerũt ei de ieſu naʒare no. Ecce cõmẽdatio patrie.i.floꝛido. Eañ̃. ij. Sgo flos campi. Eõmendãtptutẽ.quia vir fuit.i.virtuoſus Lu.vj. Uirtus de illo unqʒ dicũtpha. Joß.vi. Hicẽ vere ꝙpha Et dicnt glo. dicunt eũꝓpham.tacẽt aũt de filio dei. qꝛ nõ ꝑfecte crediderũt.vel qꝛ licz ſciunt⁊credũt.tñ timent reuelare ſibi.ti/ mentes ne eẽt vn ex hoſtib xp̃⁊ ſic neſci rntes cũ qͥ loquunt᷑tacent de filio dei. Itẽ cõmendant opus dicẽtes. Potens in oge ⁊mone.ᷣm Lyrã. pᷣdicatiõis in ſuſcitan ⸗ dis moꝛtuis.⁊ ſic de alijs curandis infir mis. Quãte aũt ſit potẽtie xp̃i ßᷣmo ðꝛ Au. ii. Stupebãt aũt in doctrina eiꝰ.qꝛ ĩpo⸗ teltate erat Eᷣmo illius. Itẽ cõmẽdant euʒ reſpectu dei. Coꝛã deo· acceptꝰ.ſ.deo in oĩ buspdicis Math iij. Micẽfilius meꝰdi ecus inqͥ mihicõplacui. Itẽ cõmendant e reſpectu ꝓrimi di. Et om̃ipplo. Vm̃is hls gaudebat in vniuerſis q̃ glioſe fiebãt abeo Auxiij. Et ita deſcribunt eũ in vita 1 Võſchnter deſcribũt. qd factũ eſti moꝛte Etquõ certep inuidiã tradideft eñ ſũmi ſacerdotes.ſcʒ pilato ⁊ gentiby. qͥ tñ eñ ve⸗ nerari debuerant.in dãnationẽ moꝛtis.& haber WMath xxvij. Et inſinuant genus moꝛtis dicẽtes. t crucifixerũt eñ.vnð̃ ag/ grauant᷑eis cauſe triſticie. qꝛ poſt hec om̃/ nia ſperabamꝰ ꝙipe redempturꝰeẽt iſtł. dq;uis triſtes fuimus ppter moꝛtem ſu am ·iñ ſpes reſurrectionis ſue mitigabat ĩ nobis aliq̃liter triſticiã nunc autẽ qa non reſurrexit deſperamus multo foꝛtius. Et dicit Theophilus ꝙ ißi eſtimabant xpᷣmn ſolum redempturũ iſrael.i.iudeos a ferui tute romanoꝝ.⁊ fieri ſolum regẽ terrenũ. qd⁊ iudei hodie a meſſia erpectant. cũ ta⸗ men qᷓrenduz eſt pꝛius liberaria ſeruitute peccai. Et nunc ſuꝑ hec om̃ia dies eſt ter/ tia hodie ꝙ hec facta ſunt. ð dicunt ipᷣim Lyram · reducẽtes in memoꝛiã ꝙ pꝛedite⸗ rat tertia die ſe reſurrecturũ. Sicut etiaʒ dicit Theophilus. Cõſequẽter ſubiũgũt de reſurrectiõe quaſi heſitando. adducen/ tes teſtimoniũ mulieꝝ ⁊ alioꝝ.vnde dicũt Sed ⁊ mulieres q̃dam ex ntis terruerũt nos. Moc intelligẽdũ ẽ qͥ ad ablationẽ coꝛ poꝛis xp̃i. de qͥ turbabant᷑ apłi audito iſto a mulieribo.nõ autẽ de reſurrectione annũ ciata ꝑipᷣas q̃ eis erat ↄſolabilis. Subiũ⸗ gunt tp̃s teſtimonij mulien q̃ ante lucẽ fu/ erunt ad monumentum.dum adhuctene bꝛepſſent Joh xx. Et nõ inuẽto coꝛꝑe.qͥa dicit᷑ Auxxiij. M ingreſſe nõ inuenerunt coꝛpus dñi ieſu. Et iſti dicũt ꝙ nõ inuen to coꝛꝑe xp̃i mulieres exierũt cito de mo⸗ numẽto ad dicendũ qͥd factũ eſt aplis. dicẽ tes ſe etiã viſionẽ angeloꝝ vidiſſe. vt habe tur Johxx. vnũ ad caput aliũ ad pedes ie ſu in ſepulchꝛo. Qui ſcʒ angeli.dicũt eum viuere Lu. xxiiij. Quẽ queritis viuentẽ cũ moꝛtuis ſurrexit.nõ eſt hic Et abierũt q⸗ dam ex noſtris.ſ.ſocijs et aplis xp̃i.ſpetrꝰ et iohannes.vt dici᷑ Joh xx. Et ita inue⸗ nerunt.ſcʒ coꝛpus chꝛiſti ſublatum et mo/ numentum apertum et vacuuz.et linthea mina et omnia alia ſicut eis mulieres dixe runt. Ipſum vero non inuenerunt ſcʒ ibi in loco ſepulchꝛi.licet poſtea eum in via in ueniſſẽt vt dicitur Wath. xxviij. Ecce bo ne mulieres ſunt aliquãdo audiende. Vñ „ Beñ· xf Sara dixit abꝛae. KEijce ancillã ⁊ filiũ eiꝰ. Et noluit abꝛaã. Sʒ dñs deꝰ di xit ad eũ. mia q̃ locuta ẽ tibi Sara audi —— HBermo vocẽeius. E Bis itach audit ꝑxp̃m a diſcipulis illis duob.⁊ ꝑœepta int cerera coꝛũ dubitatione de ſua reſurrectõe tanq; pius mg̃ dubitationes eoꝝ cõfutat ſchtu ras allegat⁊ ratõne ꝓbat.vt ſequit᷑. Etip̃e dipxit ad illos.ſcʒ arguens eos exeoꝝ rñſi⸗ one. O ſtulti.ſ.ꝑcecitatẽ intellectus? igno rantiã. maxime aũt ſtulti qꝛ credebãt ſolũ redmptionẽ iſrael tꝑalẽ.⁊ nõ etnam ⁊ ſpia lem.⁊ tardi coꝛde.i.durimente.ad creden dum in oĩb q̃ locuti ſunt ꝓhete.ſcʒ dexp̃i moꝛte⁊ reſurrectione. Vñ Actu.ij ðꝛ. De us qͥpᷣnunciauit ꝑ os omniũ ꝓphetaꝝ pati xp̃m ſu.ſic impleuit. Conſequent᷑ arguit rõne. Eſt enĩ modꝰ ꝓbandialicui ꝑaucto ritatẽ ⁊ rõnem. Eũ dxpᷣs allegaſſetꝓphas. ↄſeq̃nt arguit rõne. Dicit ad Heb.ij. De/ cebat enĩ eũ ꝑpaſſionẽ ↄſummari vbiglo. id eſt.niſi xpᷣs paterer homo nõ redimere⸗ tur.vñ dicit. Nõne opoꝛtuit xpᷣm pati⁊ ita intrare in gloꝛiã ſuã.qᷓſi arguat. Illud ̃d eſt diffinituz ab erno ex conſilio trinitatis nõ poteſt variari ſed xpᷣm pati fuit diffini tũ iſto modo.qᷓ opoꝛtuit eũ pati. opoꝛtuit qdem.i.neceſſe ↄditionale fuit ſcʒ ſiredẽ⸗ ptio homiĩs oꝛdinari debuiſſet.nõ aũt ne⸗ ceſſe ſimplicit · Quia qᷓ;uis aliꝰ modus re⸗ demptiõis fuiſſet poſſibilis. nullus tñ ita fuit ↄgruus ſicut paſſio xp̃i. Sed in priũ Breg.xxſli.moꝛa. Qui fecit nos de nihilo. pter ſuã paſſionem nos potuit redimere. Ven eſt de abſoluta potẽtia nõ autẽ oꝛdi⸗ nata. Et ð opoꝛtuit xpᷣm pati vt dicit Ay ra. Tum pꝛopt᷑ oꝛdinationem.tum pꝛopt᷑ xpᷣi exaltationẽ.tũ pter hũani generis re⸗ demptionẽ tũ pꝛopt᷑ ſchture implerioneʒ. Vñ Biero.ſup illud pð̃lryij. Et dñi dñi exitus moꝛtis· Blo. Ac ſi di. Quia de moꝛ te indignaris hũana conditio.patienrfer moꝛtẽ. qꝛ⁊ dñi qui pcti nõ fecit · Dñi dico exitus ab hac vita nõ alius fuitqᷓ; moꝛtis id eſt. ꝑmoꝛtẽ. Et ita intrare ĩgloꝛiã ſuaʒ id eſt.in gloꝛiã ꝑ ip̃m aciſitã.q̃ gloꝛia con ſiſtit in dotib anie ⁊ in gloꝛificatiõe ab om niplo. Hocenĩ merito ſue paſſiõis xp̃us acqͥſiuit qꝛ meruit gloꝛificari ab oi plo ſi⸗ cut verus deus Phil·ij. D Bic no⸗ tanduʒ ꝙ ſixpᷣm opoꝛtuit pati⁊tũc intra⸗ re in gioꝛiã ſuam.qͥd nos miſeri dicturi fa cturiq; ſi umuſqui nihil patimur.⁊ tñvolu mus intrare in gloꝛiã alienã. Et incipiens moyſe ⁊om̃ibphetis interp̃tabat᷑ illis in om̃ibo ſcripturis.qᷓ de ip̃o etant in fen tlopdicte veiich in effquövrinig ri foꝛmata fuit eua.ſic de laterexpi e Item quõ abel ꝑ ſacrificium deo pacui Eayn vero diſplicuit. Sichoſtin xiac pta fuit deo · iudeoꝝ victime diſplicuerũt Et cayn abelex inuidia occidit Siciudei xpᷣm. Itẽ quõ abꝛaam obtulit filiũinmon te. Itẽ quõ iacob vidit ſcalãceios tangen⸗ tem in myſterio ſcrẽcrucis. Itẽquõmoy⸗ ſes edurit ſexcenta milia hoĩim. exceptpu eris ⁊ feminis. Itẽ quõ noe crapulaꝰ ayi no denudatus eſt coꝛã fiijs. Sicxp̃o po⸗ tatus in cruce aceto denudatꝰ abeis ꝙ Lonfuſio operuit faciẽ meã. Duo fiijün dentes ei ſcʒ iudel et gentiles. d. Vache deſtruis tẽplũ dei⁊c̃. Sed ſurgẽs amoꝛ⸗ tuis maledixit vnñ ſeʒ iudeos. Itẽqõfi lij iſrł peccãtes moꝛſu ſerpentiũ punitiſa nati fuerũt ex aſpectu ſerpenti enei. Item de ſamſone quõ adamauit dalidã. eni allegauit eis poetica figmẽta. nõphiloſo⸗ phica argumẽta.q̃ licet etiã fuiſſẽt alãde xpᷣo tñ paruã potuiſſent facere ꝓbationeʒ de ipᷣo· d potiꝰallegauit moyſen qͥpmus fů itꝓphetaruʒ qde vp̃ᷣo multa pᷣdixeratvti Deut xviij. Et ↄſeq̃nter alios ꝓhas ale⸗ gauit vt Iſaiã.liij.qͥ dixit.ſicut ouis adoe⸗ ciſionẽ ductꝰeſt. Itẽ Hiere. xi. Egoqui agnꝰ mãſuetus qᷓ poꝛtat ad victim iſcð aijs. bꝛeuit allegauit alios zphas inqͥaʒ generali adducendo tñ pᷣncipalia dictade xpᷣo.⁊ q̃ntũ ſufficiebat ad oſitũ oñdidi vt dicit Ayra. Et appꝛopinqᷓbãt caſteloqͥ ibant.nõ fuit eis tediũ in via audireeum. ⁊ita delectati in ſermone cito ſe eſtimaue rũtveniſſe. Et ipe finxit ſe longius iteaci remotius intẽdebat ire ad locũ magisdi ſtantẽ. Seda. d. tñ fictio duplicitugẽkt illa eſt peccatũ. quomõ boc ↄuenit. Dicen dũ ᷣm Augꝰ M nõ om̃is fictioeſtmenq ci.ſed ſolũ illa qñ ülud qͥd fingimus nhi ſignat. ſed qñ in aliquã rem refert non e mendaciũ ſed figura veritatis. yt bicer Per iſtam enĩ fictionẽqᷓ finxit ſelongit ſigniticabat ᷣm Brego· ꝙlonge eratet qj pegrinus a fide eoꝛñ. Et coegerunt euzi. alliciebant eum verbis · et po ea foꝛtetra xerunt eum poneſte. dicentes. Waneho⸗ biſcum domine. quoniã adueſperaſciti incipit fierinorEt ꝙ bocſit rerum ol dunt per ſignum cum dichti indinait eenneeeet cdicit. Et intrauit cũ illis. Euꝰ rõ gugtlfr di. Quia pᷣdictũ deſideriũ eoꝛuʒ Fenatertia Paſce ʒvies ad occaſum. Ex hocnos tenemur — nõ ſoiũ hoſpitare. ſed eos etiaʒ domos nr̃as cogere ⁊ ipᷣm dñm ieſum deßcare vt in iſtis dieo⁊ alijs oĩbomane⸗ tnobiſcũ. Et qͥa inſta petentiby nõeſt de⸗ negidus aſſenſus. ſubdit᷑ exauditio eo % n diſponebat᷑ ad fideicõplementũ. Et factũ rſtdũrecumberet cũillis. qᷓ;qᷓ; eü reputa/ un nerũt pegrinũ tñ eũ locauerũt ad menſaʒ rülllis ⁊ nõ ſeoꝛſum.; eſtↄtra dños potẽ es. Sciebant enĩ ꝙ dicebat eis Nã ſemꝑ anpes habebitis vobiſcũ.i.hre poteritꝭ. Watß xrvi.Et qꝛ ðꝛ ↄſeq̃nter ꝙacus vel ſubula nõ abſcondit᷑ in ſacco. ideo narrat nigeliſta ꝙrp̃s qᷓ hucuſq; latuit gliaʒ ma gnificeiã oñdit. vñ dicit. Zccepit panẽ? bñ irit ac fregit ⁊ poꝛrigebat ilt · Voc miruʒ eſtcĩe dñs accepit nõexoꝛatus aut boꝛ⸗ tatus ſed ſimplt accepit ipis irreqͥſitipanẽ conſueuerat mãducare ⁊ in ip̃o vᷣtutẽ dininitatis ſue oñdere.⁊ bñdixit. i.verbis liqb dedicauit. ac fregit. ꝑſe.talir acſi qͥs nutello acuto ſe cidiſſet. ⁊ poꝛrigebat illis.ſ. ranq; diſpenſatoꝛ eoꝛũ. Et itã dicit Lpra. un duc h iſuen ptiit eui ein ntiu i Wn ni nöfut Aeiun juis alibicgreat auctoꝛitate ſra pñs ðfra gione. E Kraptiſunt oculieoꝝ. Hec vittertia ps in q̃ oñditquõ xp̃s cognitꝰ eſt ab eis. vñ dicit. Et apꝑti ſunt oculieoꝝ.ᷣm glo. Lyre. Quia voluntarie ſe eis oñdit in efigieq̃ erat cognoſcibilis ab eis. Vñ ᷣm Iugꝰ dici. Qnãuis ip̃i ſine oculis nõam ⸗ bulaueft aꝑriſ.tñ impedimẽtũ qͥd fuit huc uſq; eis opoſitũ fuit remotũ. Crib.tñ diẽ nõſenſibiles.ſed oculi mẽtis fuerunt in eis aperti.⁊ bene ↄcoꝛdat cũ la in q̃ ðꝛ. infractione panis. Honeni cognouerunt ſpectu vel auditu Hoceni fuit moꝛis eiꝰ. vm modũ ſolitũ panẽ frangeret. de qͥ ipᷣi recoꝛdati ſunt.⁊ cognouerũt euz eſſe xpᷣm. Etide euanuit ab oculis eoꝝ. oñdẽs ꝙha bebat coꝛpꝰgloꝛificatũ qd ſubito pᷣt trãſ⸗ parerep dotẽ agilitatvt dicit Ayra. Dua regũt ſubito eſt abſcõſus ab eis ·qͥ ita eum diligebãt. Rñdet᷑ ꝙ ꝓpter tria. Pꝛimo ſᷣm Theophilũ vt animꝰ ipᷣoꝛũ magis accẽde returin amoꝛẽ ipᷣius. Scðᷣo ne eſſet cauſa rroꝛis putantibꝙtale coꝛpus hret ſicut us. Tertio ᷣm Blo.ſubtrahit᷑ carnali⸗ ous oculis ſpecies infirmitat/. vt mentib indpiataparere glia reſurrectiõis. Duo facto diſcipuli dixerũt adinnicẽ ſic lamen tando qꝛ tamdiu eñ deſiderabant.et tamẽ tam cito diſparuit. autẽ deſideraſſent eũ · oñdunt ipi di. Nonne coꝛ nr̃m ardens crat in nobis.acſi dicãt. q̃nta nr̃a diligen/ tia ꝙ nõ aduertebamꝰ tam optimũ ſociuʒ. cũ tñ coꝛ nñ̃m ſenſit eum eſſe dñjm noſtrũ. oñdens ip̃m qͥ;s eſſet. Exquo aũt ardebat coꝛ eoꝝ ſubiungũt. Dum loq̃ret᷑ nobis in via.ſ.amicabiliter ⁊ fauoꝛabiliter dulciter ⁊ſuauiter. Et aperiret nob ſcripturas.qa m Theophilũ.vᷣba x̃i intrabãt ꝑ aures vſq; ad coꝛ eoꝛum. Et qꝛ neſat tarda moli mina ſpũſſanctigr̃a. Ideo—— ex ac cenſione amoꝛis. ſurgentes eadẽ hoꝛa re⸗ greſſi ſunt in hierlin. ad alios diſcipulos qerãt in hierlin ↄgregatigpter metũ iude oꝛum.vt dicit᷑ Joß. xx. Hec tardabat eos via longa nechoꝛa ſerotina neccauſa ar⸗ duapter quã venerant. vt dicit Albertuſ. ſed votius inſtigabat eos amoꝛ ad annun ciandã xp̃i reſurrectionẽ.ideo ſubdit᷑⁊ in⸗ uenerũt eos ↄgregatos.quia adhucz tho mas fuit cũ illis ⁊ ſicerant om̃es ·xi.⁊plu⸗ res alij.ſ.virgo beata.maria magdalena et alij amicixpi. Ideo ðꝛ. Et eos q cum ip̃is erant. di. qꝛ ſurrexit dñs. Et addunt vere. nõ ficte.vt dicũt iudei.nec fantaſtice vt di ⸗ cunt manichei.ſed vere.i.viuifice viuit coꝛ pus aqᷓ anig receſſerat in moꝛte⁊ ſanguie ſparſo reaſſumpto. Et ad ↄfirmationẽ di cti inducũt apparitionẽ petri.acſi dicerẽt. Pꝛo certo vera eſt aparitio quã vidit pe⸗ trus quia ip̃e eſt. aliter ipᷣe non crederet ni ſieſſet ita in re. Sed ſi diceret᷑.tamen iam petrus fuit ꝑiurus ergo nõ debuit in teſti moniũ induci. Dicenduʒ.ꝙ fuit ſecum ſuꝑ eo iam diſpenſatũ. Sicut patet War.vi⸗ ti.vbi angelus ĩſinnauit culpã eius dimiſ⸗ ſam. Et ip̃i narrabãt que geſta erãt in via. ſcʒ de confabulatione et negligentia.et dr allegatione ſcript urarũ ſalutifera.⁊ ſicde alijs. Vltimo quomõ cognouerunt eũ in fractione panis. Et cõpoꝛtauerũt eis gau dium in ſimul de yera viſione chꝛiſti gra⸗ tioſa. Sed ſuper hoc verbo quod dicitur Rogauerunt euz vt maneret cum eis. Ex⸗ emplo eoꝛum a nobis eſt rogandus qua⸗ drupliciter. Pꝛimo per caritatis amiciciã. Secundo per oꝛationis inſtantiam. Ter tio per mentis opulentiam. Quartoꝑ pa⸗ cis confidentiã. De pꝛimo ſcʒ de caritatis 5 amicicia dicit᷑ Joh.xiij. Siq́s diligit me ſermonẽ meñ ſeruabit. Et pater meus di⸗ liget eũ.⁊ ad eumveniemꝰ⁊ mãſionẽ apud eum faciemꝰ. Scðᷣo de of̃onis inſtãtia di⸗ citur Ru.vlti. Loegerũt eum dicẽtes. ma ⸗ ne nobiſcũ dñe. Tertio de mẽtis opulẽtia dicit᷑ Au.xix. In domo tua opoꝛtzʒ me ma nere. Quarto de pacis ↄfidẽtia ðꝛ Joh. x. Huerebant ieſum app̃hendere iudei.⁊ex iuit de finibo eoꝛũ.⁊ abijt trans ioꝛdanem in locũ vbi Johãnes erat baptiʒans pꝛiꝰ. ⁊manſit ibi· Ecce xp̃s fugiẽs ꝑſecutiones manet in loco pacis. ſð. In pace factꝰ eſt locus eius. Iſido. Qui pacẽ amplectitur. xp̃o in ſe mãſiõem parat. Pꝛo qua mãſio⸗ ne vt maneat nobiſcũ hic ꝑ gratiã.⁊ ĩ futu ⸗ ro nos cũ eo ꝑducat ad gloꝛiã. ip̃m gloꝛifi⸗ cantes imploꝛemꝰ. Ouod nobis pꝛeſtare dignetur pater⁊ filꝰ⁊.ſſ S&mẽ. In octaua Paſce.I. Sermo EXl. Tetitieſus in me ſdio diſcipuloꝝ ⁊ ait. Pax vobis 5oß xx. Sicut dicit btüs Aug. ſuꝑ ·ſðlx viijſermone.ij· Duo qͥdem nob in genere hũano nota erãt. vnñ autẽ inco⸗ gnitũ. naſci quipe ⁊ moꝛi oñ̃es ſciebamꝰ. fed reſurgere ⁊ ineternũ viuere neſcieba/ mus.vt ergo oñderet nobis xp̃s qð nõno ueramꝰ ſuſcepit duo que noueramꝰ · Bec Zugꝰ. Ex qbus verbis patet ꝙ xpᷣs iõ na⸗ ſci⁊ moꝛi voluit ſicut ceteri hoĩes.⁊ tandẽ reſurgere a moꝛtuis vt reſurrectõe ſua do ceret ſe eſſe ſupꝛa hoĩes. ac ꝑh ſpem daret homiby reſurrectiõis future. Vñ dic Au⸗ guſti.lib. de ſymbolo tractatu pᷣmo in fine. Eredimꝰ reſurrectionẽ carnis qj p̃ceſſit in xpᷣovt hoc ſperet coꝛpus qͥd pᷣceſſit in capi te. Hec ille. Sed qͥa hec difficilia ſunt ad credendũ. Ideo xp̃s multiplici argumẽto ſuã reſurrectiõem ꝓbauit. docẽs nõ eẽim⸗ poſſibile homĩby qͥd in ipo fuit iam inchoa tũ.pter qd ſic dicit Augꝰin ᷣmone dere⸗ ſurrectione dñi. Criſtus voluit reſurgere eo tꝑeq cũcta reuiuiſcuntvt oñderet per b homini eſſe poſſibile ꝙqñq; rediret ad vi⸗ tam.exqᷓ terrenaſcẽtia videt redire ad ve⸗ getationẽ. Hã ßᷣm ip̃m. Sicut poſt hiema lis frigoꝛis frigidã ſepulturã. qͥdãmõ pul⸗ lulare elemẽta om̃ia feſtinãt. vt reſurgente dño ⁊ip̃a reſurgere videant᷑. Nãex reſur⸗ rectione dñi ger ſalubꝛioꝛſol cãdidioꝛ.ter ra fit fecundioꝛ.extũc ſurculus vireſcie frutice. herba creſcit in ſ egete. vinee— palmite. Siigit cũ foꝛeſcit xpi caroojji foꝛiby veſtiunt᷑. neceſſe eſt vtaliqñ bsu dat fe reſurrecturũ. Becille.⁊ higitp bandũ efficacius dñs volẽs reſ urrectie ſue veritarẽ ꝓare aparuiſelegrurni ip̃o die reſurrectionis.⁊ poſt h die ocau einſdẽ vt veritate reſurrectiõi. nos ð reſurrectõe nr̃a accertioꝛaret ui qͥdem veritatẽ reſurrectiõis ſue xp̃s ꝓhi ſtetit in medio diſcipuloꝛũ ſuoꝝdicet vobis. Pꝛincipaliter tria fecit Jeſus reſurrettiõem int diſciplos. p pot bis. In qͥby verbis xpᷣs poſt reſurrectie: ſuãʒſolat ſuos fideies tripllater n⸗ qͥdem ↄſolat᷑ eos tanqᷓ; foꝛti et potens gq auxiliandũ.cũ dicit.ſtetit ieſuſ.qꝛexpect Sco ↄſolatur eos tanqᷓ; ver medin ad recõciliandũ qͥa in medio. Tertiochſo/ latur eos tanqᷓ; qͥetatoꝛ ad pacificandiq dicit pax vobis.et ita oñdit ſe eſſeauxiiu toꝛem.recõciliatoꝛẽ⁊ pacificatoꝛẽ Awi S1 ꝙœ xp̃s cõſolgt᷑ ſu/ Dmi PAmo os fidelesp rectionẽ tanqᷓ foꝛtis ⁊ potens ad auxiiun dũ in hoc ꝙ ſtetit. Stetit aũt xp̃s poſtre/ ſurrectõnẽ ſuã triplici de cauſa. Pꝛimoad vocandũ vt ad pnĩamyeniamꝰ Vñis en eius vita om̃is doctrina ad h fuit oꝛdin tg. vt factis ⁊ vᷣbis nos vocaret adpnim. Et ideo qͥ ad pnĩam venire renuit õeil⸗ lud infringit ⁊ deſtruit ꝓter qͥd xp̃s yenit M aũt xp̃s ad ſtetit ðꝛ Joh. vij. Indie inqt magne feſtiuitatis ſcʒ ſcenophegeq̃ dies ſignificabat ſtatũ beatitudis ſuehn Lyrã.ſtabat ieſus ⁊ damabat dicens Si qᷓs ſitit veniat ad me⁊ bibat. Lõſtatautʒ qa nõ vocabat tũcad bibendũ aquãmate rialẽ quã nõ hẽbat in copia cũeã ſoh pee rit a ſamaritana Joh iitj. Et iõ intelligii lud vᷣbũj de aq̃ pnĩe ad quam xp̃s vodbat pctõꝛes. O ſixpᷣm vocanteʒ pctõꝛes muln tůcſecutifũt qñ tñ adpucnec ebmirac viderãt necp̃mia exhibitaↄſiderabãtqn⸗ tũ ⁊ nos rei fum.qͥ vt dicit Bre.in omeli ſuꝑ Wath⁊ miracula audimꝰ miac⸗ gnoſcimꝰ nectñ ad tpᷣmvenimꝰ Swolt tit dñs nñ poſt reſurrectiõeʒ ſuãq̃ſipart⸗ ad auiiandũ ⁊ ↄfoꝛtãdũ neitribulatẽi deficiamꝰ. uis eni inrtotꝑicula ĩerw ſue pbata tit. ſcðᷣo qa in medio.tertio q dixit 2 4 infötn chinesn mot ipanui vänne uiütnn iheitsti uioh unintt — diynse vliim ſwisne Win = — — 5 223 0 3 1 3 — Ar ostnj miit patwdi wii mp a neun n doit Lu unẽſui ni roñit weuil eodu wimn ngtt n ittis ji ng f nß — maltot aduerſarioꝝ diſcrimina ſe po ⸗ erepoſſet aut auderet niſi ſibi deꝰadeſ⸗ ſertyncilantẽ animũoſoꝛtaret. Ouõßᷓbe nns ſtephanꝰ int aduerſarios ſtaret ſicut nrer apes niſixᷣm ſtantẽ? ↄfoꝛtantẽvide eU ipᷣe dixit Actu· vij. Ecce video ce⸗ jos aptos ⁊ ieſum ſtantẽa dertri vtutꝭ dei Stuntẽ dicit notant᷑i.cõoꝛtantẽ meĩtri⸗ nlationib. Tertio ſtetit dñs poſt reſur/ i rectionẽ ſuã ad auxilianduʒ vt aduerſari⸗ os vincamꝰ · uis eni tanto hoſti tã foꝛti tm ſagaci tã nocere cupienti reſiſtere poſ erniſidñs benignꝰ adiuuaret. Juxta illð pð. Riſiqꝛ dñs adiuuiſſet me. paulomi nus habitaſſet ĩ inſerno gĩa mea. Ad q̃d ſi 3 guficandũðᷣꝛ Joſue.v. In agro ·. certami nis campo leuabat oclos ſuos ad viruz 5 ſeſtantẽ euaginatũ tenentẽ gladiũ Luidi tit Voſter es an aduerſarioꝝ. Et git ille. Pꝛinceps ſum exercitꝰ dñi. Quis ðᷓ timoꝛ eſſe pt ab hoſtib vbi tal⁊ tantꝰẽ ad ſuccur rendũ paratꝰ dñs Vuxta illð Ro · vij. Si de nobiſcum qͥs ↄtra nos. Et iteꝝ in Põð. Siexurgat aduerſuz me p̃liũ in ego ſpe rabo. Et iteꝝ. Hõ timebo milia pli circũ dant me.ſcʒ ſitu es mecum. B E ſt ꝙ xp̃s ↄſolat᷑ ele Di ſecũdo ctos ſuos tanq; mediatoꝛ paratꝰ ad recõciiandũ cum ðꝛ. ſtetit in medio. Lirca qͥd ſciendũ ꝙxpᷣs in tota vita ſua ſo tenuit mediũ Nã in medio noctis natꝰ eſt. in medio aĩaliũ poſitꝰ.ĩme dio doctoꝝ ſedit.in medio pploꝝ ſtetit.iu rraillud. Medius gũt vr̃m ſtetit quẽvos neſcitis. In medio latronuz crucifitꝰ. In media nocte reſurrexit. In medio diſcipu loꝝ poſt reſurrectionẽ ſtetit. vt patz h· Ad ſignificandũ nos qui reſurgerea moꝛte ulpe volumꝰꝑgram.debemꝰ ſꝑ in om̃ib opibnris vtuoſis mediũ tenere. Raz nec lter bti adepti ſunt gliaʒ. niſi qꝛ mediuʒ enuerebeat. Aliter ei opa nf̃a nõ eẽntvir mnola. Eñ phs j. Ethiẽ determiat ꝙ om̃is hus ẽĩmedio.qd pʒ pᷣmo in vᷣtutiby cardi nay. Nã pꝛudẽtiã circũſtant duo extre⸗ na Vnũ ꝑmodũ exceſſus ¶nimia curioſi ns liudꝑ modũ defectꝰ ſ fatuitas. pꝛu ⸗ dentia vo tenet mediũ.nõ declinãs ad ex⸗ tremcurioſitatis necfatuitatꝭ. Itẽ iuſti⸗ qamcitchſtant duo extrema. Vnuz ꝑ mo num eœſſus.¶ nimia ſeueritaſ.&liud per modũ defectꝰſnimia lenitas. Juſticiapo In octaua paſce tʒ mediũ ñ declinãs ad ſeueritatẽ.llenita⸗ tẽ. Itẽ temperantiaʒ circũſtãt duo. Unũꝑ modũ exceſſus.ſ.guloſitas. Ziliud ꝑ modũ defectꝰ ſ.extenuitas. Temperãtia ᷣo non decliat ad aliqd. Itẽ foꝛtitudinẽ circũſtãt vuo. Vnũ p modũ exceſſus.ſ. crudelitas. ꝗliud p modũ defectꝰ.ſ. puſillanimitas · ſ foꝛtitudo tenet mediũ. Moc idẽ ptʒ in vir tutib theologic. Hã fidẽ circũſtãt duo ex trema. Vnũ ꝑ modũ exceſſus.ſ.leuitas fa ciliter oĩbycredẽs qᷓ audit. Aliud ꝑmodũ defectus.ſ.tarditas difficulter credẽs. Fi des 3 tenet mediũ qꝛ credit credẽdaet nõ credit nõ credenda. Silr ſpem circũſtant duo. Vnũꝑmoduz exceſſus.ſ. pᷣſumptio. Ziud ꝑmodũ defectꝰſ.deſperatio. ſpeſ tenet mediũ.qʒ ſperat ſperãda.⁊ nõ ſperat nõ ſperãda. Laritas autẽ nõ hʒ mediũ · qꝛ nõ tenet modũ.eo ꝙ in diligẽdo deũ nõeſt modus ᷣm Bẽ. Nõ eni qͥs tantũ dilige ⸗ repᷣt deuz qn adhuc plus poſſet aut debe ⸗ ret diligere. Uñ ᷣm ipᷣm. Modus diligẽ⸗ di deũ eſt modꝰ ſine mõ · Ad ſignificandũ igit᷑ ꝙ nos debemꝰ in oĩby nr̃is actib pᷣua⸗ re mediũ pᷣtutis.xp̃s hodie in medio ſtetit Vñ Ber̃.dic̃. Tene mediũ ſi nõ vis ꝑdere modũ. E Stetit aũt xp̃s in medioꝓ pter tria. ſꝛimo vt qᷓſi ſol in medio celiil⸗ lumiaret. Sco vt qᷓſi bitumẽ diſiũcta cõ binaret. Tertio vt qᷓſicoꝛ oĩa mẽbꝛa debi lia viuificaret. De pᷣmo ptʒ·nã ſol eſt ĩme ⸗ dio planetaꝝ ſub ſe hñs tres planetas vi⸗ delicet venerẽ.mercuriũ⁊ lunã.ſup̃ ſe mar tem.iouẽꝛ ſaturnũ. Iſti aũt planete necde ſe lucẽt nec in pñtia ſol apparẽt. ad ſignificã dũ ꝙ ſine xpᷣo qͥlibet in ſe deficit Johã.t. WSine me nihil poteſtis facere. Et oĩs bo nitas bonitati xp̃i cõparata.nulla eſſe apa ret. Juxta illudqphe Iſa.liiij. Om̃s iuſti cie nfe qᷓſi pannꝰ mẽſtruate.q̃ eſt res viliſſi ma. De ſcðo ptz ꝙ xpᷣs ſtetit ĩ mediovt qᷓſi bitumẽ diſiuncta cõbĩaret. Eõbinauit au tẽ xp̃s diuerſa. Pꝛĩo hoĩem cũ deo. Vñ. f. Thi ij. Wediatoꝛ dei⁊ hoĩm hõ xp̃s ieſꝰ. q iõ mediatoꝛ ðꝛ qꝛ recõciliauit hoĩemdeo Deut᷑.v. Ego ſeq̃ſter medius fui inter de um ⁊ vos. Vñ dicit Boꝛra ſuꝑ locũ pᷣdictũ ad Thimo. M ante aduẽtũ xp̃i non erat q vtrũq;.ſ.deũ ⁊ hoĩem poſſet arguere.⁊ po⸗ nere manũ in amboby Job· ix· Deꝰenipu⸗ rus mediatoꝛ eſſe nõ potuit. qꝛ⁊ immoꝛtal ⁊iuſtꝰ erat vnde in nullo cũ hoĩe Se bat. nee hõ purus.qꝛ peccare potens erat. nec angelus bonꝰqꝛ impaſſibilis · necan⸗ gelus malus.qꝛ iuſticie inſuſceptibi Sʒ hõ xpᷣs B potuit qꝛ ⁊ iuſtꝰ erat cũ ðᷣo.⁊ moꝛ ralis factꝰeſt cũ hoĩe. Factꝰ eſt ð mediatoꝛ ßᷣm Boꝛrã ibidẽ nõ vt deꝰ ſolum ſed vt deꝰ ⁊ hõ ſimul qͥ mediatoꝛ eſt mediatiõe ſubli⸗ mi.qꝛ cõicat naturã extremoꝝ. Hec Boꝛ ra. Scðo cõbinauit hoĩem cũ creaturi.qꝛ creature vt angeli qͥ pꝛꝰ homini aduerſa⸗ bant̃ in veteri teſtamẽto faciẽtes vindictã in pctõꝛib.nũc gaudẽt de pnĩa pctõꝛũ.vt ðꝛ Lu.xv. Et qͥ pꝛius ꝑmittebãt ſe adoꝛa⸗ ri Beñ.xviij. nũc ꝓhibẽt.vt ptʒ Apoca. vlt. Vide ne feceri.deũ adoꝛa. Tertio cõbina/ uit hoĩem hoĩ.qꝛ iudeos cũ gentibo ĩ vnaz fidẽ cõiunxit. Vñ ex duob parietibꝰ fecit vnũ edificiũ ꝓter q̃d ⁊ lapis angularisvo cat᷑ õ. Lapidẽ quẽ repbauerũt edifican tes. ᷣ eſt factꝰ in caput anguli. Tertio xpᷣs ſtetit ĩ medio ad viuificãdũ moꝛtuos.ſicut coꝛ ĩ medio coꝛꝑis.vñ ipe dicit Joh. xiij. Ego ſum via itas? vita. Et Johx. Ego veni vt vitã habeãt.⁊ habundãtiꝰ habeãt Duplicẽ vitã xp̃s influit mẽbꝛis ſuis.ſ.vi⸗ tam gre ⁊ gle. Et qꝛ h̊ nõ eſtaliqũ factũ pfe ctius qᷓ; poſt xp̃i reſurrectionẽ.iõ ad oñdẽ dum noue vite acqſitionẽ xpᷣs ſtetit in me ⸗ dio vt illumiatoꝛ ꝑ exẽplaris vite ⁊ doctri ne ſplendoꝛẽ. ⁊ vt cõbinatoꝛ ⁊ copulatoꝛ ꝑ caritati ⁊ dilectiõis ↄiunctionẽ.⁊ vt recõci⸗ liatoꝛ ⁊ mediatoꝛ ꝓ offenſa pr̃is ꝑ ſufficien tẽ expiationẽꝓpter qͥd de eo— ðꝛ.qa ſtetit in medio.— q xpᷣs ↄſolat᷑ fide⸗ toꝛ mitiſſimꝰ ad qͥetandũ⁊ pacificãduʒ.cũ pꝛ. Pax vob. Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ km Aug.ili. de ciuita. dei. Tale ẽ bonũ pacis vt in rebꝰ creatis nihil gratioſiꝰ ſoleat audiri.nihil delectabiliꝰ ↄcupiſci ⁊ nihil vtilꝰ poſſide ri. Et iõ xp̃s intantũ bonũ pacis ſepiuſcõ mendauit vicʒ naſcẽdo moꝛiẽdo ⁊ reſurgẽ do. Hã ſiẽ dicit Caſſio·li.jepłaꝝ Epla. x xxij. Ad laudẽ regnantꝭ ꝑtinet ſi ab om̃iw pax amet᷑. Quid eĩ melꝰpncipeʒ pᷣdicet qᷓ; qetus ppls.cõcoꝛs ſenatꝰtota reſpublica. moꝝ honeſtate veſtita. Hecille. Quia igit xᷣs fuit verus rex regũ ⁊ dñs dñantiũ.vt ðꝛ Apoẽ xir. õ pacẽ amare docuit verbo pariter ⁊ exẽplo ĩ vita ⁊ moꝛte⁊ poſt moꝛtẽ In vita qͥdẽ.nã eo nato angeli cantabant. Dermo Lx In terra par boitꝛc Tu.ij Hic etipi cipulio pdicanqã chmiit ytptʒ ux⸗ quãcũq; domũ ĩtraueritj pᷣmñdicite 6 huic domui. Scðo eã cõmẽdauitim ex eo ꝙ capiet flagellari. crucifigi et occidi voluit. vt nos ad pacẽ diuinaʒ reducere Jurta illut Ephe.ij. Vos qͥeratis ion factieſtis peĩ ngnietõi Etſejur e enĩ eſt pax nf̃a qͥfecit vtraq; vnuz Jõn ðꝛ deus pac.· Shef.v. Pꝛioqꝛeſfpacau ctoꝛ Eph̃.ij. Ip̃eẽ pax nfa. Scðo qꝛẽpa⸗ cis amatoꝛ. Pð · In pace factꝰeſt. Itẽ Lñ his qͥ oderunt pacẽ dẽ Tertio qꝛ p̃acall⸗ toꝛ. Põ · Dꝛiet᷑ in diebyeiꝰ iuſticia ⁊ habun dantia pad. Duarto qꝛ pacis pꝛedicatoꝛ Epß.ij. Veniẽs euãgelizauit nobis pact. Quinto qꝛ pacis emptoꝛ Iſu.liij Diſcii na pacis nr̃e ſuꝑ eũ. Sexto qꝛ pac dato Joh.xiiij Pacẽ relinqᷓ vob. Beprimoq pacis pᷣmiatoꝛ Math v. Bti pacific. Ter tio pacẽ cõmendauit poſt moꝛtẽvth. ſʒ reſurgens a moꝛtuis pluries legit᷑ pacem alie dediſſe.ſi ptʒ in euãgelio bodierno Exq̃ infero ꝙ inimicꝰ eſt pad qͥea q̃gdpa cem ſunt ĩter hoĩes deſtruit.⁊ ꝑↄñs inimi cus xp̃i. Iſtud ptʒ er eo qꝛ deſtruit om̃eit lud fundamẽtũ ꝑ qͥd xp̃s in mũdũvenitin mũdo vixit. ⁊ de můdo exiuit. ⁊ poſt moꝛtẽ in celo regnat.⁊qꝛ in oĩby⁊ꝑ om̃ia in pace factus ẽlocꝰ eius. E Sed ne q́;; dec piat᷑ in noĩe pac equoco. iõ aduertendig triplex ẽ pax.ſ.maloꝝ.inſtoꝝ ⁊ brõꝝ Pia deteſtabilis.ſcha cõmendabiltertia deſi⸗ derabil. Pꝛima igit᷑ pax ẽ maloꝝ deteſtabi lis.⁊ ꝑ ↄñs fugiẽda. de qᷓ dicitgpha elaui ſup iniqs. pacẽ pctõꝝ vidẽs. Etoſiſttiba bundãtia diuitian. deliciaꝝ ⁊ honoꝛů ſie moleſtia q̃rumcũq; tribulationuz aut im⸗ pedimẽtoꝝ Juxta illud Pðᷓ. Pꝛomptya⸗ ria coꝝ plenãeructãtia ex h in ilnd. Bo⸗ nes eoꝝ fetoſe habundãtes ingreſſibyſu⸗ is. Filie eoꝝ cõpoſite circũoꝛnate vt ſiin do tẽpli. Nõ eſt ruina macerie neg;trãſi⸗ neq; clamoꝛ in plateis eoꝝ. Becatliczy deant᷑ hoĩem pacificare tñ in reiiitatetur bant. Eſt ð hecpax maloꝝ triplrmalali appareat eis bona ⁊ delectabilis eoꝝ opun oni Et pᷣmo ẽ mala in bqʒ licʒ iocundq pareat tñẽ amaritudine plens· Apyreiſe cura.tñ eſt repẽtini interiꝰ. Aparet ipis libera ⁊tij vindicta plena. Sphrerpmnoi cunda ⁊tñ eſtamarq Nã quòeſtiaioc ens al gere ediſe 3 — unihi nin Aun dm vtu. i M rgut i cloc'e di noicpi oin bils ſ tnii lpn i sfut Biſc spo mdui in ewr J tiß nqmn ginsin dinitijs vbitimet᷑ↄtinuari bellũ. proeis bellat ↄſcig urguẽs de male acãſi s Opꝛimitpximꝰ alienare? ſpoliare cu icns·Caro rebellat habũdãtiã ex eis ha s Diabolus inſidiat diuerſis pctĩs il⸗ kueans. Et ſuꝑ oĩa quõille paceʒ hʒ cui ſoamemoꝛia moꝛt amara eſt Scci xjj. D noꝛs qᷓ; amaraẽ mẽoꝛia tua homi pacem tiin delicijs ſuisdicit glo. Qui mũdip eritatem ⁊ diuitias dilitit amara eſt ili w mors coꝛpalig qꝛ talis furure vite gludia paruipẽdit. Scðo hec pax ẽmala.qꝛ licet paret ſecura eſt tñ repentini interitusj. Theß v. Lũ dixerint pax? ſecuritagtunc epentinꝰ eis ſupueniet interitus. Vertio becparẽmala. q? ꝓmittit impnnitatẽ etli bertatẽ.⁊ tñ ẽ vindicta plena.ſiã ⁊ latrones ſofuranẽ᷑t tñ eis impunitatẽ ꝓmittũt Si miles ſunt muri qͥ currit ad caſeum vſq;qᷓ̃ mnſcipula capiat᷑. Et vulpiqᷓ gallinas in· vadit donec laqᷓ̃o ſuſpendat᷑.⁊ lupo qͥ oueſ inuadit donec pedica capiat᷑. Et taliby cõ/ minat dñs Deut xxix. Iie dicas in coꝛde tuo parẽ mihi⁊ ambulabo in p̃uitatecoꝛ/ dis mei et ſeqt̃. Veniẽt ſuꝑ eũ oĩa maledi ca ⁊ſumẽt eñ in ꝑditiõe. Scða paxẽiu ſton cõmẽdabilis.⁊ ꝑpñs diligẽda Et illa eſttriplex ·.interioꝛ q̃ eſt coꝛdis exterioꝛ qᷓ eſttpis.⁊ ſupioꝛ q̃ ðꝛ diuinitati. Pꝛima eſt pois cũ ſeipᷣo. Sca hoĩs cũꝓxĩo. Tertia bois cũ deo · De pᷣma ptz.nã qñ nulꝰeſter roꝛ in intellectu.nullꝰ amoꝛ noxꝰĩaffectu nulla mala oꝑatio ĩ effectu.tũc ſe paxeſt ĩ coꝛdehano. Vñ Phil ·iüj. diẽ apls. Pax deiq̃ eruperat oẽm ſenſũ cuſtodiat coꝛda yfa. Soꝛra exponit.i.volũtates vr̃as ĩ ca/ ritate.ſ.a mala affectiõe Pꝛouer.iiij. Di cu ſtodia ſerua coꝛ tuũ. Et intelligentias ve ⸗ ſtras Boꝛra.i.ab oĩ erroꝛe. De ſcha pace ſcʒexterioꝛiqᷓ eſt pax tꝑis ðꝛ Ro · xij· Sifi eript qͥd ex vobis ẽ paceʒ cũ oĩbo hoĩbo ha/ bentes. Iſta aũt pax nõ ẽ aliud niſi cõcoꝛ⸗ nn in bono aĩoꝝ rranqͥllitas. vt dicit Eaſſio ſuꝑ pſalteriũ. Ex q ptzʒ ꝙ hoĩes cõ i vrdes in malo nõ pñt veracit dic pacifi⸗ ilicetfingant᷑ pacẽ hre inter ſe. Vñ Tul/ ius inli de officijs vocat eã potiꝰ cõſpira/ tionẽqᷓ; pacẽ vel amiciciã.ſicut ptʒ de pila toꝛherode.qͥ in moꝛte xp̃i facti ſunt amici tiſtapax maloꝝ ẽ multũ ꝑiculoſa iuſtis. M dicit Vre in paſto. Sicut multũ no In octaua paſce cẽtſiynins deſit bonisita yalde ẽ noxiũ ſi vnitas aſſit mal· qꝛ ſi ꝑuerſoꝝ neqͥcia in pace iungit᷑. ꝓfecto eoꝝ maliſactib robur auget᷑ Et iõ dicit Iſido.de ſummo bono. Quia valde optãdũ eſt vt maliſint diſcoꝛ des ad; vt opa bonoꝝ nõ impediãt᷑. Eſt 3 pax bona exterioꝛ iuſtoꝛũ.qñ hõ ꝓximo ſuo ↄcoꝛdat ĩ bono.⁊ oĩa turbãtia animuʒ ꝓrimi ſui vitat ⁊ fugit. oĩa vᷣo ſibi ad ſalutẽ ꝓfuturaꝓuidet.ita qͥd vni placet alteri ac⸗ cœeptũ eſt. Sed valde mirabile eſt qͥd dicit Miero· ſuꝑ· Pð lrxxij· tractans illud Om̃ cogitauerũt vnanimit ſimul aduerſum te. Infelir pls dei nõp̃t in bono tantaʒ hre ↄcoꝛdiã q̃ntã mali hñt in malo. Uñ auteʒ turbat᷑ pax iſta ꝓximoꝝ adinuicem oñdit Bre in q̃dã omel. M maxie h fit ꝓ rebytẽ ⸗ poꝛalib. vt dicit Seneca in li.de moꝛib Quietiſſimãvitã agerẽt hoies in tra ſihec duo vᷣba tollerent᷑..meũ ⁊tuũ. F Et ſolent reddi.vij. cauſegpter qᷓs par nõẽ int̃ hoies. Sicut ponit Archi. xxiij.q.j.noli.⁊ Johes andree in ca.de aplice.de ſnĩa etre iudicata li.vj. Pꝛima qꝛ nõ puniunt᷑ male ⸗ factoꝛes Juxta iliud Ecẽs.viij· Dua non ꝓfertur cito cõtra malos ſnia. abſq; timo ⸗ re vllo füij hoĩm ꝑpetrãt mala. Scða ha⸗ bundantia tpaliũ Beñ.xiij. Facta eſt rixa inter paſtoꝛes Abꝛaam et loth. Tertia g nõ occupant᷑ pugna ↄtra demones Eph. v. Hon eſt nobis colluctatio aduerſus ⁊c̃. Vñ videmꝰ ꝙ carẽtes bellis extraneoꝛuʒ cõiter inter ſe bellãt. Quarta qꝛ nõoſidera mus qꝛ diuitijs coꝛpꝰ ⁊ aĩam pdimꝰ Hie⸗ re·xlvj. Voꝛtis impegit in foꝛtẽ.⁊ ambo pa riter coꝛruerũt. Ita qꝛ nõ ↄſideramꝰ dubi um euẽtũ belli.ij. Reg. xj. Uarꝰeſt enẽtus belli.⁊ nũc hũc nũc illum occidit gladius. Sexta qꝛ nõ ßuamꝰ pᷣcepta dei nec deci⸗ mas ſoluimus Iſa.xlvij. Et Baruth.iij. Vtinã attẽdiſſes ad mãdata mea. facta fu iſſet ſiẽ fumen paxtua.xvj· q.j. Reuertimi Vñ qͥd nõ accipit xpᷣus tollit fiſcus.xxvj. q. vij. maioꝛes. De tertia pace.ſ.ſuꝑioꝛi q̃eſt deitati. Dicit leo papa in qͥdaʒ ᷣmõe. Tũc eſt vᷣa pax hoĩb⁊ vera libertas qñ et caro anĩo iudice regit᷑.⁊ animꝰ deo pᷣſide guber nat᷑. Hec eſt vᷣa pax.a dei volũtate nõ diui⸗ di.⁊ in his q̃ ſolius dei ſunt delectari. Oñ enĩ ſenſualitas nulla parte reſiſtit volũta⸗ ti.⁊ volũtas nulla parte ↄtradicit rationi. tũc eſt ſerenitas mẽtis. ⁊ tũceſt regnũ dei. Tertia pax eſt beatoꝝ ã eſt multũ deſ 2 3 rabilis. ⁊ eſt itla qᷓ electi dei fruunt᷑ deo ĩce lo quietati⁊ pacificati in apetitu ſ uo. nihil vltra deſiderare volẽtes fEm Boeciũ de cõ ſolatione. Sunt enitria in aĩa nr̃a bncipa lia naturalia. Pꝛimũ eſt cognitiuũ. ⁊ẽ intel lectus ñqͥ vniuerſa cognoſcimꝰ. Secun⸗ dũ amatiuũ.⁊ eſt ñ affectꝰ q́ amãda diligi mus. Tertiũ eſt nr̃ effectꝰ qͥ; opationi inſi⸗ ſtimꝰ. Hec aũt oĩa in celo qetant᷑⁊ pacifi⸗ cant᷑. Nã intellectꝰ n qͥeſcit in cõtẽplatiõe pſpicaciſſime veritatꝭ· ͥeſcit affecrꝰin dul⸗ cip̃guſtatione ſuauiſſime bonitati. Tertio quietat᷑ effectꝰ in ↄtinuatiõe trãquillitati. Ibienĩ eſt ſũma pꝛudẽtia.ſůma ſcia totuʒ intellectũ implẽs.ita ꝙ nihil remaneat in eovacuũ.Et ſatiat᷑ intellectꝰad plenũ · Ba ruth.iij. Diſce vbi ſit pꝛudẽtia. vbi ſit vᷣtuſ. vbi ſit intellectꝰ.vt ſcias ſimul vbi ſit lumẽ oculoꝝ ⁊ pax. Qbi ſunt ð qͥ multa ſcire cu⸗ iunt.⁊ ſcire negligũt.q ſcito oĩa ſcirent. icit tñ Bre. Quid ẽqð nõ videãt qͥ vidẽ/ tem oĩa vident. Ibi etiã eſt ſůmũ gaudiũ. Ideo affectus ſůme ⁊ ad plenum quieſcit. Iſa.vlti. Ego declinabo ſuꝑeã.ſ. ſuꝑ aĩaʒ ſiumen pacis·Rõ dicit guttã ſʒ fumen p⸗ pter copiã ⁊ habundãtiã gaudioꝝ. Ibi eti am erit btitudo etna ⁊ intermiabił Et i effectus ſeu oꝑatio nf̃a ſũme qͥetabit᷑.qꝛ ſi⸗ ne fine. Juxta illud Iſaie. xxxij. Sedebit pls meꝰ in pulchꝛitudine pac. in taberna culis fiducie.⁊ in requie opulẽta. Iſtamz pacẽ frẽs deſideremꝰ fugiẽtes paceʒ ſeculi vanã ⁊trãſitoꝛiã ⁊ inqͥrentes eternã qᷓtinꝰ de pace gre ꝑueniamꝰ ad pacẽ gloꝛie erne. Ad quã nos ꝑducat p⁊ filiꝰ ⁊.ſ Amẽ. In octaua Paſce. II. Sermo. EXlI. Eatiqunon m! b derunt? crediderunt Joh xx. Sicut dicit Augꝰ.in li.de ver/ bis dñi. Nulle maioꝛes diuitie. nulli hono res·nulla hꝰ mundi maioꝛẽ ſuba qᷓ; ẽ fides catholica q̃ pctõꝛes hoĩes ſaluat.cecos il ⸗ luminat ⁊ ĩfirmos curat.fideles iuſtificat. penitẽtes reparat.iuſtos augmẽtat.⁊ ĩeter na beatitudine cũ ſanctꝰ angelis collocat. Becille. Ex qͥby ptʒ ꝙ hoĩes maxie debẽt eſſe ſoliciti ad hñdam ſidẽ ⁊ de oĩby ꝑtinẽti bus ad fidẽ.eo ꝙ ᷣm graduz fidei caritate infoꝛmate recepturi ſůt pᷣmia in celo. Jux⸗ ta ulud Aug.in li. de ouib. Ille apud deũ plus bʒ lociqͥ plus attulit nõ argẽti ſed fi⸗ Bermo LXII dei. Hinc ſaluatoꝛ ait. In pomopfian mãſiones multe ſunt Joh xiij. Dvn nõ eſt niſigpter diuerſitatẽ meritoꝛ orcð dei radice ꝓcedentiũ.inq̃ quiqã deuotiꝰ ſe pᷣme vitati ſubijcũtqᷓ alj Un ßᷣm hoc etiã fides ẽmgioꝛ in vnoᷓ na de ſicut ex radice oia nñ̃q merita ꝓcedunt ita vt qͥccd meriti qͥcqͥd beatitudis aiano ſtra ſuſcepturaẽ ex fidei fundamẽto pꝛoce dat. vt dicit Augꝰ. ſuꝑ Joh recte ſallato „ cõmendans ſuos ſideles dicit. Beatiqni nõ viderũt? crediderunt. qᷓſi di. Sibeg ſrilli qͥ vidert et credideit. qntomagj iliq nõ viderũt ⁊ crediderũt. Vñ Ingipo hannẽ dicit. Fides ẽcredere qͥd nõvides Sed foꝛte diceres · Ergo fides ſcti Tyo me fuit diminuta ⁊ impfecta q viſa crei⸗ dit. Eredidit enĩ xpᷣm reſurrexiſſetũepꝛi⸗ mo qñ eius vulnera vidit ⁊ palpauit. ſj⸗ deo certe nõ· ĩmo fuit ꝑfecta fideſqꝛ alud vidit aliud credidit. Vidit enĩ hoĩemace dictit deñ.vt dicit ſctũs Tho..ijq.arti. iij. in ſolutiõe pmi articuli. Vnaẽðſides nr̃a cũ aplis. qͥ lʒ vidert hũanitatẽ extiꝰtñ iterꝰ credidef᷑t deitatẽ ſicut ⁊ nos qͥ nihil hoꝝ vidẽtes vtrũq; credimꝰ ⁊iõ eadeʒeſt beatitudo nf̃a cũ illis. Sicut beatiqͥi⸗ derunt ⁊ crediderũt.ita beati qͥ nõviderũt ⁊ crediderũt. Circa vᷣba nr̃i thematis tru ſunt ↄſideranda qᷓ oĩboxp̃ianis ↄſiderat ne ſunt digna. Pꝛimo de fidei excellenti. Scpo de kidei ſufficiẽtia. Tertio de fidei efficacia.qᷓ tria qͥ ↄſiderabunt reuera bean erũt. qͥ nõ e. ad bocyt homi Diri pAmo beati ſint qui nõ viderunt?⁊ crediderũt requirituryco⸗ gnoſcant fidei excellentiã. Vanta ſihdem eſt excellẽtia fidei ſupꝛa aliasᷣtutes vc oñ̃es vᷣtutes xpᷣianis aut pᷣcipiant qutp⸗ ſuadeant᷑ a nilla tñ earũ denoient herq a fide. Uñ neca ſpe dicunt᷑ ſpergles neca caritate caritatiui.neca foꝛtitudie foꝛles neca tpantia tẽperati. neca pꝛudẽti pꝛu⸗ dentes. neca iuſticia iuſti⁊ ſicde ais ſeg aſola fide dicunt᷑xpifides. Etiõ Auglu Johem— eã fundamẽtũ oimalun virtutũ. Vð declarãs Tho· ijij qi an vij. ꝙ ꝑſe ⁊ ſimplr fides eſt pᷣma prus inler — gnitio nõ põtattingere ad deũ fm⸗ om̃es pᷣtutes theologicas. qungtural o. „ ujnii iningt uec Sdun ſingm iün iusn en nint hop in2 unſ iniic ſüs itip im iulit iie In octaua paſce ecrum beatitudinis ꝓut tẽdit in im ſpes tnns niſip fidẽ ð fides eſt hma virtus inter vtutes theologicales.ſeinter caritatẽ ꝛſpem ⁊ multo mag inter virtutes politi⸗ cs ſeu moꝛales ipᷣa ẽ pꝛima.qꝛ nõ pñt eſſe vere btutes niſi 5. uſpoſita fide. vt dicit᷑ꝑ Zugꝰ in liↄtra Julianũ. ñ aplus dicit Peb xj Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Et itex. Oñe qd nõ eſt er fide pecca/ eſt. Rom̃ · xiij. Ex his ↄcludit apls ꝙ fi⸗ des eſt ſuba ſperandaꝝ reꝝ argumẽtuz nõ preni eb.ri1d Dioniſs inli. de di⸗ nnis noitc. vij· exponens dicit. M fides i eſtmanẽs credentiũ fundamẽtũ collocãs it os in verirate ⁊ in ipis veritatẽ. Et hocdi aitapls ſubam ſperandarũ reri. icquſam ſubſiſtẽdi in nobis res ſperandas.ſ.bona futura. Eth vel in futuro qꝛ faciet ſubſiſte rein nob res ſperãdas in patria ꝑapertaʒ viſionẽ vel in pñti. qꝛ iã facit nob eas ſubſi ſtereꝑ ſpem ⁊ expectationẽ. Vñ glo.ſuꝑ il/ nd Wathj. Abꝛaaz genuit yſaac.ifides ſem. Itẽ ðꝛ argumentũ.i.ꝓbatio ſiue de monſtratio q̃dã reꝝ nõ aparentiũ. quia fi desoſtẽdit nobis inuiſibilia. Eth velfi⸗ des antiquoꝝ patrũ.qꝛ enĩ ita crediderũt. ßita eſt.vel fides nr̃a eſt. qꝛ enim fides ita dicit ſeqtur ð ita ẽ. ec Boꝛra. ſuꝑ eplam webticEr his ptʒ excellẽtia huiÿtutis qrin hocoſiſtit Em Tho..ij.ij.q.iiij.ar.jeſt hma inchoatio rex ſperandarũ in nobis. im peraſſenſuʒ eni fidei habemꝰ ptualit om nes res ſperãdas. In h eni ſperamꝰ beati icric videbimꝰ gota viſioneveritatẽcui ꝑſidem adheremꝰ. Hec Tho. Et iõ ſalua toꝛ beatificat illos qͥ ſibi ꝑ fidem adherẽt dicens. Beatiqͥ nõ viderut ⁊crediderunt. Eſttñ hic ſciendũ ꝙ inter fidẽ ſpem ⁊ cari tatemẽtalis oꝛdo ꝙ ꝑ fidẽ dirigit᷑ homoĩ yia · Et qꝛ via ardua eſt ſpe om̃ipotẽte in/ 3 nititnr.⁊ pcaritatẽ ſũmi boni attrabitur. ñ Iugꝰ dicit fides nos deo ſuppõit v ſubijat.ſpes erigit. charitas vnit. Fide gnoſcimus nos ſub deo eſſe.⁊ debitoꝛes nos eſſe ſeruicij. Spes nos eleuat vt au deanus aggrediqᷓd ſupꝛg vires nr̃as eſt. 1 no autẽfucitno eſſe cũ deo · ⁊tm̃ de Bſecũdo guirt᷑vt cognoſcant ſue fidei ſufficientiã. ꝙ ad hoc vt ho *. ultieni hre ſe credũt fidẽ ſufficienteʒ⁊ mies bti ſint re debitam atq; pfectã ad ſalutẽ. qͥtñ in reive ritate eam nõ hñt. Et iõ neceſſe eſt cogno ⸗ ſcere ſufficientiã fidei ad ſalutẽ requiſitaʒ. Circa qͥd eſt ↄſideranduʒ detrib. ſꝛimo de diuerſitate fidei in dinerſis hoĩ. Se cundo de integritate fidei.Et tertio de ꝑ⸗ fectione ⁊ fufficiẽtia fidei. De pᷣmo ſciẽduʒ ꝙ circa fideʒ ſunt multe viuerſitates. Eſt enĩ in qbuſdã fides vina.in qͥbuſdã moꝛ⸗ tua.in qbuſdã fides ficta. in qͥbuſda nõ ſi⸗ cta.ſed vera. in qͥbuſdã fides magna.in qᷓ⸗ buſdã fides modica. in qͥbuſdã fides im⸗ plicira.in qͥbuſdã aũt explicita. Fides vi⸗ ua eſt fides q̃ potens ẽ elicere debitas ope rariones. De q̃ Ibacuc.ðꝛ.ij. Juſtꝰaũt er fide viuit·⁊ hec vocatfides ꝑ dilectionem operãs ᷣm Boꝛrã ad Heb.łj vñ ibiip̃e exr ponit. Juſtus ex fideviuit. vita ge in pᷣſen ti⁊ viuet in futuro vita glie. De fide moꝛ⸗ tua ðꝛ Jaco.ij. Vides ſine oꝑib moꝛtua ẽ Et hec ðꝛ fides infoꝛmis.i.carẽs foꝛma.qᷓ eſt caritas ſicut coꝛpꝰcarens aĩa.q̃ eſt eius foꝛma ⁊ vita. Vñ glo.ſuꝑ dictũ Jaẽ dicit. Fides ſine opib moꝛtuaẽ. Quib ogibuſ reuiuiſcit fides.qᷓ pꝛius erat moꝛtua.et in/ foꝛmiſ fit foꝛmata ⁊ viuẽs. Mec glo. Sed di.vere dñe in B eſt mirabile ꝙ fides infoꝛ mis fit foꝛmata.⁊ ſic de moꝛtua iteꝝ viua. Quis autẽ nõ miret᷑ꝙ totiens deꝰ moꝛtu/ um ſuſcitet q̃tiens pctõꝛis fidẽ ꝑ peccatuʒ moꝛtuã iteruʒ viuificet.Et ſic totiens erit moꝛtuoꝝ ſuſcitatio qͥtiens pctõꝝ abſolu ⸗ tio. cũ tñ nunqᷓ; põt eſſeviuũ. Rñ. Eᷣm Tho. ij. ij.q.üij. artij. Q qñ de fide foꝛmata fit infoꝛmis.⁊ ecõuerſo.nõ mutat᷑ ibi fides. ſed mutatur ſubiectum fidei quod eſt ani⸗ ma ꝙ quandoq; habʒ fidem ſine caritate. qñq; aüt cũ caritate. Rõ eſt q mirãdũ ꝙ de moꝛtuo fiat viuũ.hoc enĩ facit gr̃a.q̃ eſt vi ta anie ſpũalis.q̃ totiens qͥ;tiẽs põt abeſſe⁊ adeſſe. qð nõ fieret ſieẽt foꝛma eſſentialis. Fides ficta eſt eoꝝ qͥ ad tempꝰcredũt⁊ in tꝑe temptatiõis recedũt Wath xij.⁊ Au ce.viij. Fides nõ ficta ẽ deq̃ ðꝛ.j. Thimo. ſ. Finis pᷣcepti eſt caritas ex coꝛde puro. ↄſcientia bona.⁊ fide nð ficta. Uide qͥd di cit caritatẽpcedere a ſide. Exponit Boꝛra dicẽs.· qꝛ dilectio ꝓcedit oꝛiginalir? diſpo ſitiue ex potentia cognitiua. imo minimuſ actus caritati ex fide ꝓcedit q̃ eſt in intelle ctuali habitu.ðᷣ modicitate fidei ðꝛ Mat. 5 3 Bermo vſ. q̃ntomagis vos modice fidei. Diẽ Ra/ banus. Modica fides eſt qᷓ in deo de tꝑa⸗ lib ſpem nõ habet. Et hecẽfides imperfe ctoꝛũ.vt dicit Boꝛra ſuꝑ Epłam.ij. Thet. üj· de qua ðꝛ Iſa. liij · Dñe qͥs credidit au⸗ ditui nño. Alia eſt fides magna.⁊ hecẽꝑfe ⸗ ctoꝛũ.dequa Wath · xx. dictũ eſt mulieri. O mulier magnaẽ fides tua. Ad ß aũt vt magnã fidem qͥs habeat reqͥrunt᷑iſta q̃ttu oꝛ. Pꝛimo vt de deo magna ſentiat· vt cen turio qᷓ credidit curari vno vᷣbo filiũ ſuuz. Math viij. Eui dictũ eſt a dño. Hõ inue/ ni tantã fidẽ in iſrael. Scðᷣo vt bona trãſi toꝛia intuitu eterne retributiõis ↄtemnat Heb xj. ide moyſes grãdis effectꝰ eſt re linquẽs egyptũ. Dicit Boꝛra.i.cõtempſit egypti gliam in qͥ oñdit ꝙꝑ fidẽ eſt cõtem ptus bonoꝝ tpaliũ. Vec Boꝛra. Tertiovt in aduerſis de deo cõfidat. Vñ.ij. Thetß. dicit apłs. In oĩb gf̃as agite ꝙ fides vr̃a ſupexcreſcit. Boꝛra.ſuꝑhabundãtia cari⸗ tatis.vel ſuꝑercreſcit.i.in tribulatlõibus nõdeficit Sxo.j. q̃nto magis oppꝛimebant egyptij filios iſrł. tanto magis creſcebaũt. larto vt cũ hõ petit a deo ⁊ ſtatim nõ ac cipit.a poſito non deſiſtat.ſicut chananea Wath · xv.cui dictum eſt. Wagna ẽ fides tua. De fide implicita quã tenent᷑ oẽs hr̃e 52 Beb rj. Vides eſt ſuba ſperãdaꝝ rerũ. q̃d fit cũ homo oĩa credẽda in genere cre ⸗ dit. De fide explicita quã tenent᷑ ſoluʒ hr̃e pᷣlatiðꝛj. Pe.iij·Paratiſu ad ſatiffactiõeʒ om̃ipoſcenti vos rationẽ de fide ſpe ⁊ cari tate. Et ſic ptʒ de fidei diuerſitate. B Sequit᷑ de fidei integritate. Nã qͥd ꝓ ⸗ deſſet hre fidẽ in parte ⁊ĩ parte nõ · ſiẽ cre⸗ dere in pr̃em aut in filiũ. vel in prem ⁊ liliũ nõ autẽin ſpm̃ ſctm̃ ⁊ ſic de alijs. Debet ð eſſe de oĩby articuł ſimul explicite vł impli cite. Vnð dicit ſctũs Tho.ij.ij.q.v. arti.iij. M ſiẽ pctiñ moꝛtale cõtrariat᷑ caritati.ita diſcrederevnũ articulũ ↄtrariat᷑ fidei. Vñ Jacoij. ðᷣꝛ Qui peccat invno factꝰ eſt oĩm reus. Sicut ð caritas nõ remanet in hoie poſtvnũ pctĩ moꝛtale· ſic necfides poſtq; diſcredit vnũ articulũ fidei. Ex his infert ſctũs Tho. ꝙ hereticꝰ qͥ diſcredit vnũ arti cul fidei nõ hʒ habituʒ fidei nec foꝛmate nec infoꝛmis.qͥd mgf̃aliter ibidẽ deducit. Si añt q̃rit᷑ in qͥ cõſiſtat hec integritas fi⸗ dei. Rñdeo ᷣm Tho.ꝙ nõ ſolũ conſiſtit in bis q̃ ſunt vt articulifideiſʒ etiaʒ in his q̃ ſuntvt pᷣcepta ecckiaſtica. Et ſic n iſtũ croꝛẽ tüc fides ẽ integra qñ hõ inheretdd n ctrine ecclie.qᷓ ꝓcedit ex pᷣitate bmaetſci⸗ pturio facris tanqᷓ infalibilt dinieregie Si aũt ea q̃ ſunt fidei alio mõ tenet⸗en dem.nõ ðꝛ hre fidem ſedopmiene his ptʒ ſolutio ad ilud dubiũqͥrit Ini le dicat᷑ hereticus qͥ ex his q̃ecckia docetʒ vulttenet.⁊ qᷓvult nõ tenet Sicendũẽen bꝛeuiter ꝙ talis ſiß ꝑtinaciter tenet eſthe reticꝭ. eo ꝙtalnõ inheret eciieytiniulin li regule ſʒꝓpꝛie volũtati⁊ ſichʒ potiso⸗ pinionẽqᷓ;idẽ hmpꝛiã voluntifen— Tho ·vttende qaudis velleg d t doctoꝛis dicktꝭ. ecchie poĩa in piaqᷓſdei obedire debere. Sed foꝛte diceres. vexs in his q̃ fidei ſunt tĩ nõ in alijs. AIdquod ego rñdeo ꝙ nõ ſolũ in his. veꝝ eti ĩaljs ã ſiẽ dicit Augꝰ in li. de cura ꝓmoꝛuis agenda.ꝙ ſi nulla eẽt auctoꝛitas ſacreſcri pture qj doceret oꝛare ꝓ defunctꝭ tantaeſt auctoꝛitas eckie romane⁊ eð ↄſuetudoꝙ plege firmiſſima ſine dubitatiõeẽtenõd. Etß apertiꝰ. Idẽ Zug dicit in li ↄtrafuu ſtum.ꝙ nõ crederet euãgelio niſi eũ auco ritas ecclie cõmoueret. Hocetiã aptiſime ſcribens ad Hieronymũ epła xviij dicit. Cõtra aptiſſimũ moꝛezʒ ecclie nẽo ſentiu. Et Damaſce.li.iiij.ſuaꝝ ſniandict. Sem perↄſuetudo ecckie ßᷣuãda ẽ · Silr Wiew nymꝰ ↄtra viligãtiũ in epla dic. uidne ceſſeẽ in manꝰ ſumere qͥd ecclia nõ pᷣcpit. Itẽ Aug.in li. Samſonis · xj. di.ecctigſic rũ. oñdit multa ex ſola ↄſuetudie eciiele⸗ nenda ſicut ſignatio crud in fronte. bid⸗ ctio hoſtie triplex ꝓlixitas canonis.· ore pᷣſus oꝛientẽ. bñdictio fontj. ole vnc in baptiſmo.q̃ oĩa tacita ac myſtica trdi⸗ tione patrũ ſunt mag obtuata ſientio ð publicata ſcripto. Quãta poſſent h argu 5 hereticos dogmatizantes ð vtraq;e⸗ cie. de decimis · de indulgentijs ⁊ alij qle omnia ſunt contra pᷣcepta eccleſie⁊conue tudines ipſius appꝛobatas. Detertio ſcʒ de ſufficientia? perfectis⸗ ne fidei ptʒ. Hã tůcðꝛ ſufficiẽs ⁊ pfectofi⸗ des.qñ eſt de oꝑibocreationis recrealiꝰts ⁊gloꝛificatiõis. ⁊ habet̃ in ſimbolo aplor ãqᷓrũ ↄfeſſio eſt ſicut q̃dã ſcala Jacob · ð diboↄſtrucra.cuiꝰcgcumẽ celnz tangthe quã angeli deſcendũt ⁊ aſcendunt Ardis inſuꝑ innirus ẽ ili eſt dicere gchoh⸗ — — vn ocnua Palce gelid diuinitatẽ tʒjꝛ hũanitatẽ eiadtri nintẽ pſonarũ⁊ ecclie ſacramẽta.ſufficien nibitradit. Qipicir Tpoiji. ij. ari. nij c&crederetrinitatẽ explicite eſt dene cijtare ſalur tꝑe noue legis ⁊ gfe qꝛ om̃s qrenaſcuntin xpᷣoß adipiſcunt᷑ ꝑ inuoca⸗ tionẽtrinitatis. ᷣm illud Math vl. Eun tesin mũdũ vniuerſum pᷣdicate euãgeliũ õi creature. baptiʒãtes eos in noĩie pris fiij⁊ſ imo vt ipe ibidẽ dicit · Wyſteriũ xßierplicite credi nõ põt ſine fide trinitat qꝛin myſterio xp̃i hoc cõtinetꝙ filius dei rnẽaſſumpſerit. ꝙꝑ g̃am.ſ. mũduz re⸗ nouauit.⁊ iterũ ꝙ de ſpũſctõ cõceptus ſit. Ex his ptz ꝙ ſufficiẽtia ⁊ ꝑfectio fidei nñe chiiſtitmaxime in his duobyque omẽs ex plicite necefſario credere tenent᷑ ſcʒ trini⸗ nten pſonan in diuinis⁊ myſteriũ natiui tis paſſionis. reſurrectiõis · aſcẽſiõis xp̃i miſſionis.ſſ.⁊ oĩa cõtẽta in ſimbolo apo ſtoloꝝ. Eñ ᷣm Builhel. de lata petraqpter hocparticule fidei in ſimbolo aploꝝ ↄten te dicte ſunt articuliqꝛ ꝑ ipſos hoꝛtamur odcredendum ⁊ipi crediti artant nos ad moꝛẽ vel timoꝛẽ dei vel aliã affectionẽ ad deidataürßdicr⸗docroꝛ nõoiacre denda pñt dici articuli fidei. Sũt eni q̃dã quefidẽ antecedũt. vt qᷓ funt iuriſ natural. i icuteſt ßꝙ primo nõ eit nocendũ. Due⸗ dãverooſequũtur fidẽ.vt ß ꝙ antixpᷣs ẽ fu turus que tñ ſunt credenda. Et ptʒ ex his mltos errare di. nihil credẽdũ eẽ niſi qͥdẽ vedeo qͥd falſuz eſt ſimplr loq̃ndo.cũ cre derecarnis reſurrectionẽ nõ ſit de deo ſʒ de homie.⁊ tñ eſt articubꝰ fidei. Verũtñ lo quẽdo ſtrictius nõ eſtaliq́s articulꝰ qcũq; edit᷑ab ecchia qͥ nõ reducat᷑ ad deũ medi⸗ te vel imediate. cũ om̃ia credẽda ſapiũtvł dei potentiã aut ſapientiã aut bonitatẽ.ſi⸗ 4 cut ptʒ intuentiſcripturas ⁊ creaturas ⁊c ad hocvt homi Di tertio— beati ſint ꝑfi⸗ dem ſimul neceſſeeſt vt cognoſcãt eius ef⸗ ficaciã. Eſt aũt effectus fidei pᷣcipuus tri ⸗ plex ꝛimo qꝛ deo multũ placet. Secun qꝛdiabolo multũ diſplicet. Tertioqͥa boimultũꝓdeſt. De pmo ðꝛ Eccij. Be⸗ neplciceſt deo fides⁊ manſuetudo. Et deoplacet deo· qꝛ ſine ipᷣa nihil placʒ deo. ebtj Sine fide impoſſibileeſt placere deonecmirũ. Ip̃a enieſt poꝛtaꝑ quã pn/ ceps noſter xp̃s intrauit ad coꝛ hoĩs. Pꝛi us enĩ intrauit ꝑ ſidẽ in mentẽ ᷓginis qᷓ; in ventrẽ Au.j. Beata qᷓcredidiſti Dõ tra ctans ꝗug. in lib. de vᷣginitate dicit. Bea ⸗ tioꝛ fuit maria cõcipiẽdo fidem xp̃iqᷓ; car⸗ nem xp̃i. Materna ppinqͥtas nihil marie ꝓfuiſſet niſi feliciꝰ xp̃m coꝛde qᷓ; carne ge⸗ ſtaſſet. Itẽ ad tantũ deo placet ꝙ oĩa qᷓcun q; vult impetrat apud deũ vnde centurio⸗ nidictũ eſt Wath.viij. Sicut credidiſti ſi at tibi. Item animã deo deſpõſat Vʒee.ij. Sponſabo te mihiĩ fide. Sco diabolo diſplicet multũ. qꝛ ipa eũ fugat Mar. vlt᷑. Signa eos qͥ crediderit hec ſeq̃ntur. In noĩe meo demonia eijciẽt.ſ. Jo.v. Hecẽvi ctoꝛia qᷓ vicit mundum fides vr̃a Heb·xi. Scctiꝑ fidẽ vicerũt regna.ſ.mũdi⁊ carnif ⁊ diaboli. Itẽ fides ẽ loꝛica ⁊ ſcutuʒ dia⸗ boli tela.i. Thet. v. Induti loꝛica fiði. In hacenĩ ↄſiſtit tora nr̃a reſiſtẽtia cõtra dia/ bolũ.i. Pe. vlt· Eui reſiſtite foꝛtes in fide. Tertio fides hoĩb multũꝓdeſt. Nã ip̃aẽ lucerna ad quaz in nocte hꝰ vite ambulgt᷑. ij. Coꝝ.v. Per fidẽ ambulamꝰ⁊ nõpꝑ ſpeci em. Itẽg ip̃am fiũt hoĩes habitaculũ xp̃i ſpñale Eph.üij. Habitare xpmpꝑ fidẽ ĩcoꝛ dib vr̃is. Itẽ fides regit totãvitã hoĩs in gf̃a dei Abacuc.ij. Juſtus aũtex fideviuit Exponit Builhel de lata petra.ivitã ſuaʒ regit ⁊ gubernat. Itẽꝑ fidem haber̃ beati tudo vie⁊ patrie. De pᷣma dicit᷑ hic. Beati qͥ nõ viderũt ⁊ crediderunt. De ſcõa dici᷑ i.Johv. Nitã habetis eternam q creditiſ in noie filij dei. Sal·iij. Qui ex fide ſunt be nedicent᷑ cũ filijs abꝛaam. Hecß repoꝛtat finem ſalutis animarũ noſtraruʒ · vt dicit i. Petri.i Ande Johvi. Omnis quicre⸗ dit in eum non pereat ſed habeat vitã eter nam. Sed vt hec om̃ia nobis pꝛoficiant tria ſunt nobis neceſſaria. fꝛimo ſcilicet yt habeamus ſidem rectam ſeu certam.ne ſpiritu erroꝛis decipiamur.ſicut de mul⸗ tis pꝛedixit Ipoſtolus. In nouiſſimis di ebus quidam diſcedent g fide. attenden ⸗ tes ſpiritibus erroꝛis.i. Thimo.iij. Se ⸗ cundo vt habeamus fidem foꝛtem.ne per aſperitates cadamus. ſicut petrus ambu⸗ lans ſupꝛa mare. cui dicum eſt. Modice fidei Watthei.xiiij. Tertiovt habeamus fidem operoſam per dilectionem.ne ꝑoci um euaneſcat. quia fides ſine operibus moꝛtua eſt Jacoij· Qð cũ— Go ſumpaltoꝛ Dermo te filj deierimꝰpfidẽ vt ðꝛ Bal. iij. ⁊moꝛ tem eternã euademꝰ⁊vitã eternã atc bea titudinẽ ↄſequemur · Duod nobis pꝛeſta⸗ re dignetur ⁊c̃. 3 e bonus Joh·x. QDuãuis deus õipotẽs ab initio mũdimi⸗ rabilis in maieſtate ſua apparuit in vniuer ſa rerũ vductione iuxtg ilud pð· Wira⸗ bilia oꝑa tua dñe. ac ꝑß oñderit ſufficient potentiã ſuã. ſapientiã ⁊ bonitarẽ.tñqꝛ hõ expᷣuaricatione diuinoꝝ mãdatoꝝ ſic fuit infectus. vt nec attẽderet dei potentiã per memoꝛiã. nec ſapiam ꝑ rõnẽ.nec bonitatẽ ꝑ voluntatẽppꝛiã.· vñ q̃ſi oblitꝰ tantoꝛũ bo noꝛñ.derereiiquit factoꝛem ſuum. et recef ſit a deo ſalutari ſuo. Juxta illud Deute ronom xxxij · Deum qui te genuit dereli⸗ quiſti et oblitus es domini creatoꝛis tui. Sz quia ſcriptũ eſt. qꝛ altiſſimꝰ benignus eſtiup ingratos · Dðex eo patuit. q liczvi diſſet hoieʒ ſic inõ̃tũ. bñficia ſua ſibiñ ſub traxit ſʒ auxit⁊ cumulauit. Nã qꝛ homies nõ curabãt opus creationis venit filiꝰ dei yt impenderet opꝰrecreatiõis ſeu repgra⸗ tionis hũane.vt ſic ſaltẽ hoĩes maioꝛibus bñficijs pᷣuẽti.bõitatẽdĩnã ſup̃ ſe oðᷓſcerẽt ⁊eñ velut bonũ paſtoꝛem amarent. Sppꝛo pinquãs igit᷑ paiſioni dñs vt aĩas ſuoꝛuʒ diſcipuloꝝ ad ſe amandũ erigeret cõmen⸗ dans bonitatẽ ſuaʒ dicit. Ego ſum paſtoꝛ bonis · In qͥby ᷣbis deſcribit bonitas di nina q̃ntũ ad impenſaʒ bomĩ— cle onitas hoĩ mentiã. Impendit aũt diuia triplicẽ bõitatẽ ſeu pietatẽ m triplex opꝰ ſue bonitatis. Rã triplexẽ eius opus ma⸗ xume pietatꝭ. videlicʒ opus creatiõig. opuſ recreatiõis. et opus gloꝛificatiõis. Scõm poctria ſunt ↄſiderãda in vᷣbis pᷣmiſſis qᷓ̃ diuinã pietatẽ cõmendãt. Pꝛimo itaq; cõ⸗ mendat᷑ diuina bonitas qͥ ad eiꝰeſſentialẽ entitatẽ ⁊ ꝑ opus creationis. cũðꝛ Ego ſum. Scðo cõmendat᷑ eꝰ immẽſg bõitas j ad eius ineſtimabilẽ caritatẽ.⁊ hp opus recreatiõis. cñ dicit paſtoꝛ. Tertio cõmen datur eiꝰ infinita bonitas· quo ad eiꝰ ꝑpe⸗ tuã ⁊ interminabilẽ iocunditatẽ.cũ ðᷣꝛ. bo⸗ nus. Quo ad pᷣmũ opꝰ deꝰ ðᷣꝛ bonus. quo „ ad ſcðᷣm melioꝛqᷓ ad tertiũ optimꝰ. In oĩ⸗ bus aũt ſimul ↄſideratj apparet bon. Jõ LXIII de ſe dicere põt · Ego ſum paſtoꝛ borꝛ Sii pꝛimo neh 3 õmenda tur dinina bonitas qͥ ad eð eſſentialẽenti tatem. ⁊h ex ope creationis.cũ dicit Eg ſuʒ· Nulla creatura p̃t dicere veracitiſtuq Ego ſum h̃ter ſolũ deum. cui hocpꝛiech, nenit. vt dicat. ego ſum. rõne triplici. i⸗ mo ratione immutabilitatis.qꝛ ieſſendo ſp idẽ ip̃e eſt.⁊immutabileſt Pð. Tugt idem ipees. Vñ ipe dicit. Ego deusꝛnon mutoꝛ.⁊ Jaco.ſ.&pud quẽ nõ eſt trãſnu/ tatio. Hoc ↄfitetur balaam Num̃ xxiij di cens. Hõ eſt deus qᷓſi hõ vt mentn filius hoĩs vt mutetur. Vñ Permenides phs dixit · ꝙ de mobilẽ oꝛbem rotat ßſe immobilẽ ↄſeruat. Iſtud ptʒ in Eſau de 35ꝛ Heb ·xij.ꝙ locũpnie non inuenitqjq cũ lacrimis q̃ſierit Beñ. xxvijEt deauhi ocho ·ij Mach.ij.ðꝛ Rogabat deũaqͥnon erat miſciaʒ ↄſecutur Sʒ di nõneHie⸗ re· xviij· hꝛ expſona dei. Siimpins egert pnĩam ſuꝑpctõ ſuo agam ⁊ego pnigm ſu⸗ per malo qð cogitaui ſibi. Etitey Eʒech. xviij. Quacq; hoꝛa petõꝛ ingemueritom mñ iniqͥtatũ ſuaꝝ non recoꝛdaboꝛ. Adqʒ rñdeo ꝙ iſta mutatio nõẽ in deo.ſʒihoie ſicmutato. Vñ volũtas diuie pdeſtinti nis finał ſemꝑ eadẽ manet qntũcũq; hois volũtas mutet᷑· Dicendũ ðᷓ ꝙ deus mutt ſnĩam.ſed ↄſiliũ nunq;. Per hůc modũlo⸗ quit᷑ Smb · de pe. di.j Nouit deus mutar ſnĩam ſcʒ interlocutoꝛiã pñtiſ iuticeſitu noueris mutare vitã et mutare delictun. Sccðo deo ↄuenit eſſeꝓpꝛieꝓter ei õj potentiã.q̃ de nihilo põt aliqd facete ab lectũ gloꝛificare. ſicut iðe de ſe dicit ʒjie xiv. Ego ſum deꝰ⁊ nõeſtalter · foꝛmisl⸗ cemẽ creans tenebꝛas · Tertio ↄuenitſpl pꝛie eſſe rõne ſůme benignitati qui oji in dimittendo culpã?⁊ cõferendo gratim Iſa xliij. Ego ſumqͥ deleo inidtatestuas pter me. Vuins aũt entitat ᷣmo gphret magnũ bſiciũ in creatiõe · vbi dens dedit eſſe nature. Nã licz ad potẽtiã ꝑtinet at⸗ re. bonitat tñ eit potẽtiã monereꝛeiope⸗ ri applicare. Vñ Zug · dicit. qꝛið nos ſum qꝛ deꝰ bomꝰẽ⁊ inq̃ntũ ſimꝰ boni ſumꝰ E ad idem dicit Bamaſce. ib ij cij uibo nus et ſupbonus eſt de nõeſt ↄremplus ſuiipfius contempiatione ſeg ſupbab di tia pietatis ⁊ bonitatis motꝰ atempiu imim ühisoi indlig nl Gör Fenp mio ſioin diinin ini ginyn — ie Aeße wſ inn zit piß ſn ſich uü ut jſin S u wi im * ve an n na kh — mſupt n noc F mittri autn oiſt umiin utno i rhmi fmalſm mijt itas mu 1* m.euↄi 1ijti Inbd mn mſgin ii esn wodo Mch n mm win eh S vidi rn ien N cilibet generi benefaceret vt ſua boni⸗ ureparticparet· Vecille. Ex qty ifero ꝙ oycreatõis hũane lʒ ſit opꝰpotẽtie diuie. jnadhoc ꝙtantã creaturã er nibilofe⸗ g cñeſt opus benignitati diuie.q̃ ad hꝙ lm ſine meritis pᷣcedentibv dignatꝰeſt fa tere⁊cunctappter hoĩem creare ⁊ conde⸗ reinmũdo q̃ etiã deꝰ nõ tam mirabilirqᷓ; delectabiliter pter hoĩem creauit· ſic vtꝑ ila deñ cognoſceret ⁊ amaret. Eñ Augꝰ tofeb ·c. vj dicit. Celum ⁊tra ⁊ oĩa q̃in eis ſunt. ecce vndiq; mihi dicũt vt te amẽ. nec ceſſunt dicere hoibo vt ſint inexecuſabiles Rom̃.. Ex qͥ ↄſeq̃nter inferoꝙ hũanũ ge⸗ nns maxie obligat᷑ ad amandũ deñũ etiã ſu pꝛn angelicã naruraʒ · qd ptʒ exeo qꝛ nulli ungeloꝝ tanta bificia in crearie ſunt col jata vt homĩ·Nã angeli hñt eſſe pulchꝛũ. qꝛſpirituale tĩ. ſed hoĩes ſpñale⁊ coꝛpo⸗ rale Ingeli creati ſuntzpter deñ · Ereatu⸗ reaũt nõppter angelos · ſedzpter hoĩes · et ita hoies maioꝛis ſunt dignitati. ꝙ creati ter deũ.⁊ cũ h̃ creature ꝓpter ipᷣosvt ſint hinnao dñi creaturaꝝ.⁊ ſolũ recogno ſcit dñm deñ ſunz. Pꝛopter qͥd dicit Mu/ go in li de arra anie. Wagno debito obli gata es aia mea.⁊ multũ accepiſti⁊ nihila te habuiſti.⁊ꝓ his oĩby nõ habes qͥd retri buas niſi tiñ vt diligas. FHã qͥd dilectione datũ ẽ nec meliꝰ nec decẽtiꝰqᷓ; ꝑ dilectionẽ rependipõt Saß ·xj. Diligis oĩa q̃ feciſti. Becille. Sʒ certe pugnat ↄtra młltos oꝛ do iſte. qͥ creaturã ꝓ creatoꝛe diligũt.et nõ ſolũvt nõ dñent᷑ creature vt dñi ſed etiam ſubijciunt᷑ ſibi vt ſerui.ſiẽ ſuꝑbi qͥby dñat᷑ diabolus. Auari qͥby dñat᷑ terra.luxurioſi qͥydñatppꝛiũ coꝛpus. Et de his vex ẽqd dicit Sapiens. Ereature in odiũ homiĩ fa cte ſunt. qͥd tũcfit qñ eis hõ abutit᷑. Sʒ diceres exqͥ in odiũ homifacte ſunt. ð ho⸗ mo nõ peccat exſe ſʒ ex illis creaturꝭ. Rñ⸗ deoßm Bolgot ſuꝑ li. Sap̃c.xiij. ꝙ nõẽ inputandij creaturꝭ nec bõitati vl ſpeciei creature.ſi hoĩes ĩ amoꝛe mũdanoꝝ ↄtra ponoꝛẽ dei figant᷑ſʒ tiñ̃ imputãdũ eſt ho⸗ miniqmale vtitcreaturi. Vñ Augꝰ. inli. deyera religiõe.c. xxviij. dicit. ec aq̃ ma umn necaial malũ qͥd in aere viuit. Nã iſte fubeboneſ unt in ſe.ſʒ maluz eſt volũtaria pelpitatio in aq̃ ⁊ ſuffocatio quam merſus hantulue ferreus alia parte qj ſcriba/ wusalio parteq̃ deleamꝰ fabꝛicatꝰẽĩ ſuo Bominica ſecunda poſt Paſca genere pulcher ⁊ ad vſum ñmn accõmoda⸗ tus. Et ſi qͥſqᷓ; eadẽ parte ſcriberet qj delet᷑ ⁊ea velit delere qᷓ ſcribit.nullo mõſtilũ ma lũ fecerit. ſʒ ipm factũ in re inturpat᷑. Vec Aug. Et ꝑß tollunt᷑excuſatiões q̃rũdã in pcĩs dicẽtiũ ⁊ allegãtiũ ĩterdũ carnis ꝓpꝛie fragilitatẽ eoſĩpellere ad pctm̃. aut ĩterdũ diabolũ cos cogere ad peccãdũ. Quibyre ſpõdeo ꝙ nullũ hoꝛũcogit eos peccure.ſ iðᷣimet ſunt cãpctiefficiẽs. Haz ᷣm Mol/ got vbi ſup̃. Kõcupiſcẽtia in carne nõ ne⸗ ceſſitat aliquẽ ad pcœtm̃.licet bñ incitat.⁊ Pheccato pᷣmi parentis.eſt t in voluntate ſua ſi velit vt poſſit ei reſiſtere. Sed di. dre deus meliꝰ ſine tali incitamẽto nõcrea uit hoĩeʒ. Rñdeo ßᷣm Bre.li.ix. moꝛa.cxxj M hoc iõ fecit. ne hõ in ſuꝑbiã eleuet᷑er pᷓ⸗ ſumptiõe ſecuritatis.vt dũ pulſata trepi/ dat. in ſolo auctoꝛis gdiutoꝛio robuſtius ſpem figat. Hec ille. Sir diabolꝰ non co ⸗ git ad pctm̃. Quia dicit Berñ.ſuꝑ cantica ßmone. xxvj. Jmpulſoꝛ hoĩs diaboleſt. impulſoꝛ mundus. impulſoꝛ hõ. Quigeſt iſte hõ ſiq̃ris. Quiſq; ſui.noli mirari. V⸗ q; adeo impulſoꝛ hõ ſui eſt et ſuimet pᷣcipi tatoꝛ. vt nõ ſit qͥd in altero pulſoꝛe foꝛmi⸗ des.ſi ip̃eꝓpꝛias a te contineas manus tu⸗ as ſenſus tuos. Hec ille. Et tm̃ de pᷣmo. Dixi ſecũdo ghne c bis pᷣmiſſis cõ⸗ mendat᷑ diuia bonitas q̃ ad eꝰ immenſaz caritatẽ.ꝑ quã hoĩem recreauit · cũ ðꝛ Pa⸗ ſtoꝛ. Juxta illud. Pauit eos in innocentia coꝛdis ſui. õ eni creatꝰfuit ĩ innocentia. ſʒ cito eã amiſit ⁊ ea longo tꝑe caruit. Vñ q̃ſi multi milib annoꝝ famẽ ipius paſſꝰẽ. Juxta illud. Famẽ patient᷑ vt canes. Ve⸗ nit ð filiꝰ dei ⁊ attulit panẽ angeloꝝ Joh. vj. quo reficit oꝛbẽ terraꝝ. Et h tũc. qñ vir tute paſſiõis ſue ſatiauit aĩam eſurientem bonis. Tũc eĩeſuriẽtes ⁊ ſitiẽtes ĩ qaĩa p expectatiõe ſaluti defecerat.ſedẽtes ĩte⸗ nebꝛis ⁊ ĩ vmbꝛa moꝛt inferni. vinctos in mẽdicitate ⁊ ferro impleuit bonis. Vñ me rito dici pᷣt paſtoꝛ.qͥ ſic ouẽ ꝑditam ꝓpꝛijs humeris in cruce impoſitã repoꝛtauit ad caulas ecckie militantꝭ.⁊ eã ſaturauit om̃i⸗ bus delicijs ſpũalium gaudioꝛũ. ⁊ẽ iſtud beneficiũ caritatisdiuine erga hoĩeʒ maiꝰ qᷓ; pꝛimũ. qꝛ eſt ſpeciale homi.ſic ꝙ nullial teri. Nã angeli mali nõ ſunt recregti.ſ tiñ boĩes ·ſicut dicit Damaſce li.ij c.iij· Quod „ 1 6 1* ſi ſ 1 8 poib eſt moꝛs angelis eſt caſus. Vñ ſicut põpoſt inoꝛteʒ eſt inſanabil · ſi demões p lapſum. I5 ſoð. recolens iſtud bñficiũ di⸗ cit. Benedic anĩa mea dño.⁊ noli obliuiſci oẽs retributiões eius. Et ſeqͥtur. uiſa⸗ nat oẽs infirmitates tuas. Exq̃ infero ꝙ põ maxime dʒ ⁊ſpecialr amare deũ.⁊ ſpe⸗ cialiter vitarẽ eꝰ offenſam qͥ talit ſanateũ Vñ Pð dicit. Nõ fecit talit om̃i natõi. Et vere nõfecit alicui. cui ſicꝓuideret de mul tiplicibo remedijs. ſacis · indulgentijs.qͥ bus ſanari poſſumꝰ Magnitudo aũt di⸗ nine caritati in recreatõe hũana apparuiti pocꝙ nõ q̃litercũq; recreauit ſed ſiẽ bonꝰ paſtoꝛ dedit aĩam ſuã ꝓ ouibyſuis.⁊ iſtud eſt ſignũ exceilẽtiſſime caritatiuxta ilud Joh. xv. Waioꝛẽ hac dilectionẽ nemo hʒ ſiſi vt aĩam ſuam ponat qͥs ꝓ amicis ſuit. Ex qᷓptz dignitas aĩe hũane · q̃ ſic placita fuit deo·ꝙꝙ eo poſuit anĩam ſuã Juxta il lud Sap iiij. Placita erat deo aĩa illiꝰ ꝓ/ pter ßᷣperauit illũ educere de medio iniq tatũ. E Zparet aũt pᷣcioſitas aĩe ñe ex trib. Ex ei doloꝛoſa gmiſſiõe. Exeðꝰdi ligenti inqſitione. Ex erꝰ cariſſima redẽpti one. ꝛimo ptz ex eius doloꝛoſa amiſſiõe. Sapiens enĩ nõ dolet multũ de gmiſſiõe rei parue. xp̃s aũt ſapĩa dei pris phꝰde do⸗ loꝛe monitrauit de amiſſiõe paucaꝝ aiarũ q ſitotũ aurũ arabie ꝑdidiſſetã młta ta lenta auri ſuo tpe pdita ſunt. ciuitates cõ⸗ buſte ⁊ deſtructe. ꝓ qͥby xpᷣm nullatenꝰ legi mus fleuiſſe Sed certe de ꝑditione aĩaꝝ paucaꝝ legit᷑ feuiſſe. vt ðꝛ Ru·xił· Vidẽs ciuitatẽ fleuit ſuꝑ illã. Blo. plangit repboſ q neſciebãt etiã cur plangebant᷑ ſed exulta bant in rebpeſſimis. Patet ð ꝙ vp̃ amat gias. Juxta illud Saßp̃· xj. Parcis etiã oĩ bus qʒ tui ſunt dñe q amas anĩas · Scðo idẽ ptʒ ex eiꝰ diligenti inqͥſitiõe. Sapiens enĩ nõ multuʒ curat ſi ꝑdiderit aliqd vile · Sed xp̃s ĩ remotiſſimis partib aĩam qᷓſi uit. xxxij. annis laboꝛioſe in pauptate⁊ la boꝛe. Narrãt fabule ꝙ Oꝛpheus vrxoꝛẽ ſu am qᷓſiuit vbiqʒ.neceã inuenit donecin in ferni deſcẽdiſſet. Sic xpᷣs etiã ꝓ redẽptio ne anĩaꝝ in infernũ deſcẽdit. Põ · Dñee duxiſtiab inferno giam meã · Tertio ptʒß idẽ exeius cara redẽptione ꝓ q̃ redimẽda videns xpᷣs totũ mũduʒ nõ ſufficere dedit ſcipmj. Noꝝ.vj. Emptieſtis pᷣco magno Et iõ ipe ẽ ſolus cuſtos aĩaꝝ. cetera cõmi⸗ enmo TLR ſit famulis vt tpalia.ſð. Euſtodit domi⸗ nus aias ſctõꝝ ſuoꝝ. Et Sap̃iij Juſto aie in manu dei ſũt. Licet at ſicdꝰqm aĩas hñanas.tñ valde mirũ eſt ꝙ homies eas ſic vilipendũt. Nãmaioꝛẽcuri impen dunt ſoꝛdidis ſotularitqᷓ; aiab pecctri cih. Vñ Augꝰ in quodã ßmone. Nuiqyis hr̃e malũ · nõ vxoꝛẽ.nõ filiũ. nõ filiã nõtu⸗ nicam. nõ caligã. Rogo ppone aiamnn calige tue Sũt aũt hoĩes diuerſi ergaſi as aĩas Nã quidã eas ꝓdũt.qͥdaʒ vendit qͥdam impignoꝛãt. qdã ꝓ nihiio dãt Ven⸗ dunt cupidiꝓ diuitijs. exponẽtes ſerayi/ nis furtis.ꝑiurijs. falſis mercatiõib vnð Ecci x. ðꝛ. Nihilẽ iniqus qᷓ; amarepecuni am. Hic enĩ ⁊ aĩam ſuã venaleʒ hʒ. Sco aliqͥ aĩas ſuas pdũt vt ocioſi negligentes accidioſi nõ curãtes niſi ꝙ vna diesvadgt ⁊alia ſuccedat. Ecci. xx. Eſtqͥ pdit aiʒſu⸗ am p̃ ↄfuſione. Tertio aliqͥ aiam ſuã inpi⸗ gnoꝛant. vt ſůt illiqͥ illicite diuitias delici qs honoꝛes acqrũt.vt ad tpᷣs bene hẽant. qͥ in ſenectute nõ hñtes qͥ ſolnere. q vium ↄſuetã dimittere nõ pñt. gias demonibuſ tradũt.⁊ ſicpignꝰ pdũt. Sunt ⁊alijqͥain ſuas ñꝓ ſe ſz ꝓ ſuis ĩpignoꝛãt vt p̃latiqh ðꝛ illud.iij. Reg. xx. Cuſtodi virũ iſũ qͥj lapſus fuerit. erit aĩa tuaꝓ aĩaillius ⁊i deberẽt curare vt tẽpeſtiue pign reluerẽt gmutuante. Quarto aliq aĩas ſuas ꝓnihi lo dant. vt ſũt inuidi.iracũdi qʒ ceteripeo catoꝛes aliqd ꝓ aĩaby recipiũt. vt ſupbibo noꝛes.auari diuitias. luxurioſi delicasß iſtinullũ delectabile. ſed plenũ amgriudli⸗ ne. Et iõ de taliðꝛ illud Beſter iij Tn dens me moꝛtiet piculo· Cõſiderem igi tantã dignitatẽ anĩaꝝ nr̃aꝝ ⁊ egs honoꝛe⸗ mus ⁊ curo p̃cio aendamꝰ. Ehꝛiſtus i ꝓeis dedit aĩam ſuãqᷓ; nõ dediſſetp to mũdo Miere· xij. Reliq domũ meã diniſ hereditatẽ meã. dedi dilectã aiam men mamꝰ inimicoꝝ ꝓpter b ðꝛ Ecc xxix r⸗ tiã fideiuſſoꝛis tui ne obliuiſcar Deditei ꝓte aĩam ſuã· Et tantũ de ſcho. D Brritertio vurh 1N itertiO bonitas xi⸗ a eius intermĩabilẽ iocunditatẽ ⁊ß quo 4 opus glificatõis· ꝛoqᷓ ſcendiꝙt 6 nature ſint bonaifima bonagfelint. media.nlla tñ ſimplr dicũt bona niſ de gle. Euðꝰ rõ ẽqꝛ oia bona tã nalupt 5, oꝛdinant᷑ in bona glie⁊ſicbonale cp — 5 — — — — — — — S— S — — — SS — u Sr miuſu iimp⸗ inn endůt in ſe omĩa bona Ero xxxiij. Veni oſiditibi om̃e bonũ. Deqͥ apls dic necau ns audiuit nec ocuꝰ vidit nec in coꝛ hoĩs gſcẽdit q̃ deꝰ pᷣparauit diligẽtibſe. Exã̃ĩ⸗ ſtroꝙ bona gle ſůt maxie bona.qꝛ oĩm bo . noꝝ in ſe ↄtẽtiua. Scðo ifero ꝙ bona glie 1 naria ſunt ⁊ nõ cadũt ſub merito nr̃aruʒ ſuci 1½ Antvt Rut onoꝛeg un uſ dn ih s ſent ni rit ort N mant mi ntnſ anmni nes1 emi es.un mi ulödet ih idgu Wn stunj ſwir * 1 nij paſionũ. Iſtud ptʒ qꝛ finitiad ĩfinitũ nul ẽpoꝛtio. Eñ Ro · viij. ðꝛ. Hõ ſunt cõdi⸗ gne paſſões hꝰtpis ad futurã gloꝛiaz. Et Saßeiij.ðꝛ. Om̃ donũ? paxẽ electis eiꝰ. Erqͥ vñr tertio infero ꝙpᷣmiũ regni cele⸗ ſis nõ dat ſanct niſi ex liberalitate⁊ acce⸗ ptatiõe diuia. Eñ dicit Robertus holgot ſp libn ſaß·c iij· exponens lram p̃dictã. ꝙ pareterne begtitudinis q̃ẽ futura electis eſt donũ dei liberalie⁊ ſuꝑ ↄdignitatẽ paſ ſionñũ. Sed d.exqͥ ſic eſt ꝙ ho ex ſuis na turalib nõ p̃t mereri exↄdigno vitã ernã. Nueroa te nunqͥd ſaltẽ hõ adiutus ꝑgra t diuinã poſſit eã mereri ex ↄdigno. Vi⸗ det᷑eiꝙ ſic. Quia dicit apls.ij. Thůmo.iiij De reliqᷓ repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie. Sieſt coꝛona iuſticie.qᷓ iuſte reddit. et ꝑ vñs exↄdigno. Sd qð rñdeo ꝙ iſtuddictũ intelligit duplr. Vno mõ ꝙ merita hoĩs tĩ valeant naturalit.puta ꝙ tãta ſit boni⸗ tas in natura ⁊ ſuba meriti ꝙ ei debeat᷑ vi ta eterna. Alio mõ ꝙ tãtũ valeat legalitex inſtitutione leg. Sicut pꝛaua pecunia cu pꝛiex natura ſui ſiue naturali valoꝛe ñ va let tantũ q̃ntũ vnꝰ panis.ſed ex inſtitutõe pncipis tãtũvalet. Iſto mõ oꝑa nr̃ ex ſua naturali bonitate nõ merent᷑ vitã ernã de ↄdigno ſʒ de ↄgruo tiñ.qꝛ ↄgruñ eſt ꝙ ho mini faciẽti fᷣm ſuã potentiã finitã det̃pꝛe miũvite eterne ſcõm potẽtiam infinitã.pᷣt etiã diciꝙ opa nf̃a ſunt ↄdignavite eterne exgr̃a nõ ex ſuba actus. Statuit eĩ deꝰꝙ bene operãs ĩ gr̃a hẽbit vitã eternã. Et iõ bgram ⁊legẽ pncipis nr̃i meremur de con igno vitãeternã. Et ſᷣm hocðᷣꝛ iuſtũ pꝛe⸗ mi qꝛ deꝰ conſtituit debitoꝛ ex natura ſui Pmiſi nõ ex natura nr̃i debiti cõmiſſi Si curdict mg ſniau li.iij. di.ix.c.iij. Ex qͥby oivinfero ꝙlicet deiuſte retribuet dãdo anc pmia. rñ̃ↄſiderara inſufficiẽtia meri loxipop in ſe in relatiõe ad pᷣmia erna.ex merabonitate ſua eos ſaluabit. Juxta i⸗ eñi. Wiſcie dñiqꝛ nõ fumꝰcon npri. Et apłlus dicebat. Sf̃a dei ſum id „ ulum.Etiteꝝ Bra dei vita erna. Quat⸗ Bominica ſecunda poſt Paſca tuoꝛ aũt oñdunt indignitatẽ nr̃am ad glo riã quã deꝰ dat ſup̃ cõdignũ yicz impoten tia nature.q̃ de ſeẽ nuda nõ hñs aliqͥd vñ placere poſſit iuxta illud Wich. vj. Quid dignũ offerã dño Job. xiiij. Dõ natꝰ ⁊c̃ſe quit᷑. Et dignũ ducis ſuꝑ eũ ⁊c. Scm eſt ĩmũdicia culpe. ð qᷓ̃ Lu.xv. Pÿ̃ peccaui in celũ.nõ ſuʒ dignꝰ vocari. Tertiũ ẽ inſolen/ tia negligẽtie. Wat.xxij. Au.xiiij. Nuptie qͥdẽ parate ſunt.ſʒ qᷓ innitati erãt non fue⸗ runt digni. Quartũ eſt inſufficientia pnie. qꝛ licet pnia nf̃a poſſit eſſe digna benigni⸗ tate acceptatiõis ⁊ pietate reputatõis. Iu xta ilud Wath.iij. Facite dignos fructꝰ pnĩe.nõ tñ eſt digna eqᷓlitate retributiõis velapoꝛtionabilitate ſatiſſactõis. Cuꝰrõ. qꝛ paſſiones bꝛeues ad durãdũ. leues ad poꝛtandũ.pauce nũero·parue merito.iðo nõ pñt cõparariad pᷣmia q̃ ſunt erna.vni⸗ uerſalia ⁊ delicioſa. ad Titũ.iij. Nõ ex oꝑi bus iuſticie q̃ fecimꝰ ſed ßᷣm miſcðiam ſuã ſaluos nos fecit Thob.ir. Si meipᷣm tra⸗ dam tibi in ſeruũ nõ ero ↄdignus.qꝛðᷓ nec digni ſumꝰ nec digni eſſe poſſumꝰ niſiĩdi⸗ gnos dignificet deꝰ Beſter. vj. Hoc hono re dignꝰ eſt quẽ rexyult honoꝛare. Jõnõ̃ẽ rogandũ qꝛ digni ſimꝰ ſed vt dignos effi⸗ ciat.ij. Theß.j. Dꝛamus ſꝑꝓ vob vt digne tur vos vocare vocatiõe ſua Et Paralvl. Quia indignũ ſaluabis me ᷣm magnã mi ſericoꝛdiã tuã laudabo te ſemper omnib diebus vite mee ⁊c̃. Dñica ſcõa pꝰ paſca.II. Ser. EXIIII Mnus paltoꝛ an b mã ſuã datꝓ ouib ſuis Johanx. Et ſi deꝰ op̃s diligat oẽm creatu/ rã vt ðꝛ Saß xj. Diligꝭ oĩa qᷓ ſunt.et nihil odiſti eoꝝ q̃ feciſti. Añ młto intẽſioꝛi⁊ fer nentioꝛi caritataffectu diligit genꝰhñanũ Tanto eĩ caritat feruoꝛe erga hoĩeʒvidet᷑ eẽ accẽſus · vt qᷓĩ oĩm alioꝝ qᷓpt᷑ hoĩeʒ crea uit oblitꝰ ip̃i ſoli met hoĩ tĩ intẽdat.vñ il⸗ lud. Rũqͥd de bobycura ẽ deo.j. ox.ix.qᷓ ſidi.nõ. Hinc diẽ Aug.ſuꝑ Joh. M oĩadi ligit deꝰq̃ fecit.ſʒ inter illa mag diligit cre gturas rõnales.⁊ de ill ea ãpliꝰq̃ ſunt mẽ⸗ bꝛa vnigẽiti filij eiꝰ. Hec ille. Signũ autẽ huius dilectionis diuine erga hominezʒ in hoc aparet ꝙei vult maius bonum qᷓ; ce⸗ teris creaturis. Erquo ſigno vt dic Tho. hma pᷣmeq xx. arguit᷑ magnitudo amor. — ermo Eñ eni amareſit velle bonũ alicui. ſtat ꝙ q̃nũ eit ex pte boniipſius quod quisyult mato.illũ dicit᷑ mag amare cui maiꝰ bo ⸗ num vult. Lũ 3 deus velit nob ſummũ bo nũ ↄſtat ꝙ nos maxie diligit. Signũ autẽ ꝙ vult nob ſũmũ bonũ apparuit inh qꝛ vt nos redimeret dedit vnigenitũ filiũ ſuuz. cui nõ pepcit ſedꝓ nob oiby tradidit illuʒ. Pom̃. vij. Eũ ð nõ ſit maius ſignũ carita tis intenfioriqᷓ; moꝛs ꝓamicis.⁊ xp̃s ð fe cit. merito põt de eo dici.ꝙ ip̃e tanqᷓ; bonꝰ paſtoꝛ aĩam ſuã dedit ꝓ ouiby ſuis. De tri bus fit mẽtio in B verbo.ſ.de benignitate ni ſaluatoꝛis ſeu creatoꝛis ibi.bonus pa ſtoꝛ. Scðo de pᷣcioſitate redẽptõis.ibi.de dit aĩam ſuaʒ. Tertio de dignitate hũane ditiõis.ibi ꝓ ouiboſuis. De pᷣmo in qͥ de ſcribit benignitas ñi creatoꝛis ðꝛ ꝙ bon? eſt paſtoꝛ. Iſta benignitas apparet in mul tis vt oñſum ẽ in mone pᷣcedẽti. Sʒ ma/ xime relucet in trib. ſ.in bonitate inſtructi onis.ſcðᷣo in bonitate gubernatõis.tertio in bonitate educatiõis.&¶ uantum ad pmũ ðꝛ bonus ig̃. q̃ntũ ad ſcõm dici tur bonꝰ dñs. q̃ntũ ad tertiũ ðᷣꝛ bonus pa ſtoꝛ. De pᷣmo.ſ. de bonitate inſtructõis ðꝛ War.x. WMg̃ bone qͥd boni faciã vt ha⸗ beam vitã eternã. Eirca qð ſciendũ ꝙ alit pueri bonos mg̃os eligũt. aliter adoleſcẽ tes ſeu viri. Pueri nãq; dicũt illos bonos mg̃os.qͥ eis obtẽperãtad volũtatẽ nõad vtiitatẽ qͥ ꝑmittũt eos odari? ludere? di es deducere in ſolacijs. Sed certe maliſt mg̃i tales. qꝛ finaliter ſunt ruina? pditio pueroꝝ in ſenectute. Ecõuerſo ẽde mg̃is adoleſcentũ qͥ eligũt tales qͥ eos coꝛrigant Inſtruãt.vacare vł ludere nõ ꝑmittãt.ſe ſtudere in moꝛiby ⁊ ſciẽtijs cõpellãt. vt pꝰh ſecurireqͥeſcãt. Pꝛimꝰ mg̃ ſignificat dia⸗ bolũ qᷓ peſt vanis hoĩby.qͥby oĩa ad volũra tẽ? libitũ ipᷣoꝝ ↄcedit. vt poſtea eos ĩ inker no eternalr fatiget cruciatibꝰ⁊ penis · Vu ius igr̃i diſcipubꝰille fuit qͥ dixit. Aĩa mea pẽs multg bona repoſita ĩ annos plimos Lu.xij. Sʒ qͥd ſequit᷑ſtatĩ audiut. Stul te hac nocte repetẽt demões aĩam tuqa te Ecce poſt bꝛeue ociũ longꝰ laboꝛ. Tal fuit xille qͥ ad bꝛeue tp̃s induebat᷑ purpuraet biſſo.⁊ epulabat᷑ qͥtidie ſpledide.ſed tandẽ ſepultꝰẽin iferno Zu· xvj. Scðᷣs mgr̃ſi⸗ gnificat xpᷣm qͥ docet nos vtilia. ⁊ nõ ꝑmit tit ociari ad hoꝛam.ſed ↄtinue laboꝛare vt d ip̃m pauci ſunt tales di poſtea eternalr reqͥeſcamꝰa laboꝛipo ca. xiiij. mmõ iã diẽ ſpũs treheſcitaſ⸗ i boꝛib ſuis. Docetãttriplicꝭ docrini ceptoꝝ Exo·xx. Hõmechaber/ nöfu facies.·nõ occides ⁊ſic de alijs Cꝗſlion Sivis pfectꝰeẽ vade ⁊vẽde oiaqpẽotß— at. ir. T 3 ſugerogationũ vt lanaen ṽis bñfacite ilłqͥ oderũtvos. Etilð S& qͥs ꝑcuſſerit tead vnã maxillãpᷣeeiꝛq—. rã. Etillud. Siqͥs tollit a te tunic daei 1 palliũ Mat. v. Oq;ᷓ faci doctrinahingi ⁊q; vtilis ſcĩa. nõ facere alijſqͥd ſibimethẽ n fieri nõ vult. Dõ etiã anaĩ hoĩviꝛic; M de ĩſchtũ. Ro.j. Hhilð difficultat pᷣcipit⸗ n ſu 6 paupib.⁊ veni ſeq̃reme WM vitare ſolũ malũ iniũgit. Et certe deretvtiq; difficiꝰẽhoieʒ occiereqᷓnð occidere. Difficiliꝰẽ adulterariq; eẽ caſij Difficilꝰẽ furariqᷓ; de ꝓpo vinere. ¶ſiq iu dicat.⁊ ſi pᷣcepia ſũt facilia.ↄſilia tñ dific/ lia. Quiavendere oĩa? pareha Wat.xix B ẽ maxie difficile. in ſi. de ꝑfectiõe vite ſpũalcvij Qdñonð ea rõne dedit ↄſiliũ qᷓi diuites pfecicſe nõ poſſint aut ĩtrare regnũ celoꝝſʒqꝛde/ facilinõ pñt. Vñ de abꝛaã legiꝙfuitpfe ñ ctus.⁊ tñ fuit diueſ Beñxvxij. Silrꝛdð cheus ⁊ alij. Ex q̃ ifero ᷣm Tho. ꝙcöſtt diuitẽ eſſe ꝑfectũ qͥ nõ hʒ aĩm diuitijsirre⸗ titũ ſed totalit᷑ deo ↄiũctũ. Eñ Kcci xxj ðꝛ. Beatꝰ diues qͥ inuẽtꝰ eſt ſine madaq poſt aurũ nõ abijt. Wagne eni itutisdi ues eẽ oñdit᷑⁊ ꝑfecta caritate fixus in dev. qͥ ex affectu diuitiaꝝ maliciã pcti nõ nht quipꝰaurũ ↄcupiſcẽdo nõ yadit necindi uitijs cõfidendo ſe extollit. Sedcertefn uites. Hãqntoma ioꝛ ẽ beatitudo ⁊virrꝰ diuitj talitinſtiui rãto mĩoꝛ taliũ eſt nũerꝰ. Vñ ſeq Ausi hxlaudabimꝰ eũ. Feciteni mirabiluin ta ſua. Vere mirabilia fecit qui dius affluentibo coꝛ nõa iſte nig in hoc conſilio. Si vis in tpfec eſſe vade ⁊ vende oĩa que habes Zriuſij cõſiderãda negociatoꝛi.qͥd. qñ ⁊q̃mð ven⸗ dat. Duid vt merces nõmembꝛaſuaren⸗ dat. Illa enĩ vendũt hoies pꝛudẽtes qu bus carere optime pñt. e oculũ manũpedẽ ⁊c. Sed domũag⸗ Inima autẽ melioꝛ eſt oculo manuton⸗ nibus membꝛiseriaʒ gloꝛificatis nd onit. Et ſiq́ eitzli vere ꝓbat᷑pfectus. Sed attẽdite qͥdaddi Peino venditt um inn münnſ — deo Ansg me i den. d reiq u Quune attith önedec oſn nit nöpñt ii sau. nſt vecſcp whin ſedtral iiſ tmrün* nd pnrit hit nschic o pnau udn tin. Neſcit ergo negociari quive⸗ 4 ſie gnimã exponit · Docet ergo ꝑſectus * Wn . 1 nigiter vt vendamꝰ quecic habemus. od ſinnus. Famquid pꝛodeſt homi irninerſum mundũ lucretur.ſeautem pet Secundo deber ſcire quando vẽ t ſcʒ quando plurimũ valet · vt tempo⸗ renundinaꝝ Nundine no ſtre ſunt tẽpus preſentis vite· in quo vnus ciffus aque fri cce nũctempꝰ acceptabile. ij Voxvj et Eecs ij. Tempus vendenditẽpus emen ipoſt moꝛtẽ vero om̃ig regna mũdi nut lins ſunt eſtimationis · Tertio ſcire debet gůo vendarvt det vilius et melius recipi⸗ gt Stultus mercato? qui recipit argenti nnci⁊dat marcã guri. Peioꝛ qui perdit mẽbꝛa in foꝛo. Peſſimus qui animãvẽdit pꝛo obulo. en quantipodie ꝑdolos. ſo piſticationes et fraudes in venditione? emptione perdũt animas P modico pᷣcio · dercipientes ſe mutuo · Secũdo benigni⸗ s iſtius domini aparet in bonitate gu⸗ bernationis. Om̃ia enim cũ manſuetudi neettrãquillitate guberngt Sapiẽtie. vij Piponit om̃ia ſuauiter · Unde Trenoꝛũ ij Vonus eſt dominus ſperantib in cuʒ Erfanm. Bonus dominꝰcõfoꝛtans in nerito ei ſeruiendũ potius qᷓ; alteri Ham iuſtů. acile·et vrile perſuadent ſibi eſſe ſer dietribulatiõis. Exquo ergo bonus dñs niendũ. Juſtum. quia nobilis quo nullu dignioꝛ vnde non ſufficit ad hoc angelug * eiſeruiat homo. multo minus dyabo Zpocalxit. Vide ne feceris conſeruꝰ em̃ mus ſum Item facile. quia mandatg eius grania nõ ſunt. pma Johannis. v. Ma⸗ cheixj. Jugum eĩ meñ ſuaueeſt. Non ſic dyabolůs· Hequo Miere xvf dicit. Ser⸗ nieris dis alienis qui non dabunt vobis requieʒ. Item vtile eſt ſibi ſeruire quia li⸗ beralis et potens volens plene remunera re. Mach · vxv. Euge ſerue bone et fidelis quia in pauca fuiſti fidelis. ſupꝛa multa te conſtituaʒ· Kon ſic dyabolus qui ſeruos ſuos perdit Johan.x. Fur nõ venit niſivt furct et mactet et perdat. Iſte eſt Abime kchqͥſeruos perdit⁊ perditur cum illis · Judic ix. Tertio benignitas noſtri crea toꝛis aparet in bonitate educatiõis. Vñ dieit de eo ꝙ eſt bonus paſtoꝛ. Paſcit aũt nos quadruplici alimento. Pꝛimũ eit coꝛ ⸗ Bnica ecũoa polt paſca —— poꝛalis alimonie. hũc cibũ etiam pᷣſtat ir⸗ rationabilib animalib. Unde pᷣs. Oculi omniũ in te ſperãt dñe. ettu das eſcã ilo⸗ rum in tempꝑe opoꝛtuno Item idem· Dui dat eſcam om̃i carni. Sed certe pauci ſũt hunccibũ a deo ſe habere cõfitentur di. Sinõ laboꝛarem nihil haberẽ. O ſtulti⸗ cia. Reſponde queſo qͥs dedit tibi mẽbꝛa ad laboꝛandũ.ſecũdo qͥs dedit ſapientiaʒ ⁊ induſtriã ad inueniendũ.tertio quis dat pꝛofectũ ad conſequendũ ⁊perficiendum opus inceptũ.nõne deus. Ergo qͥd habeſ quod nõ accepiſti.j. Coꝝ. uij· M ſiaccepi⸗ iqͥd gloꝛiaris quaſi non acceperis. Ham nec parẽtes tui tibi relinquere potuiſſent niſi theſaurizaſſent. nec theſ auriʒaſſent ni ſiſciuiſſent nec ſciuiſſent niſi a deo accepiſ ſent. Ergo a deo potius habetur qͥd habe tur a parentibꝰ· nec foꝛtuna tibi conferre quicq; poteſt pꝛeter deñ Nam ceca eſt pꝛo ſperitas ſine auxilio diuino · ſicut dedueit Benricꝰde vꝛmaria li. de perfectõne inte ⸗ rioꝛis hominis li.xiij. c.j.tractãs illud Jo hannis. xx. Sine me nihil poteſtis facere Rõne ſic eſt Nam quid pꝛodeſt noſtra in⸗ duſtria ſine deo cůj om̃ia etiã que toto an⸗ no ymo tota vita laboꝛamꝰ⁊ conquirimꝰ. vnius hoꝛe momento ſepius contingit re digi in fauillã deo ſolo pmittente.qͥd ſi vo lente vel pꝛecipiente et noſipſi in nihilum verteremur Brenoꝝ.iij. Wiſcðie domini † a nõ ſumus cõſumpti. Secundũ alimẽ tumeſt ſpalis inteliigẽtie. Tibũb ẽñ̃ ſpi ritualis eſt verbũ deiqᷓ anima paſcit ꝑ re⸗ ctam eius intelligentia. Vnde p̃s. Domi⸗ nus regit me ⁊ nichil michi deerit.in loco paſcue ibi me collocauit. Super aquaʒ re⸗ fectionis educauit me. animã meã cõuer⸗ ti. Watth.iiij. Non in ſolo pane viuit ho⸗ mo.ſed in omni verbo qͥd pꝛocedit deoꝛe dei. Ex quib patz ꝙ ſeculares ⁊ vani ſper nentes auditionẽ verbi dei. quantucunc; habundẽt tempalibo delicijs famelici ſunt ⁊moꝛtui patet quia in ſolo pane co?po?a⸗ li volunt viuere qͥd eſſe nõ poteſt. Cum ei compoſiti ſunt ex coꝛpoꝛe ⁊ animã· patz ꝙ ſicut coꝛpus viuit pane materialiitaania debet nutriri pane ſpũali verbi dei· Alio⸗ qn talis homo nõ viuit pfecte ⁊ plene. ſed ſemipleneet ꝑcõſequẽs eſt ſ emiuiuꝰ. quia ſolũ viuit Em coꝛpꝰ nõgũt fm animã.et ꝑ 5ñs tal hõ nõ eit h· Ecce pulcra P io 3½ e „ 1 — 5 „ . —— N „ —— 8——— ra ſimiles eſſemꝰ. Eonſtat autẽ ꝙ Sodo/ mite ꝑuertẽtes oꝛdinẽ nature.nõ merebã ⸗ tur dici homines nec habitare cũ homib in terra Ideo ſubmerſi ſunt cũ demonib in infernũ.vt ðꝛ Beñ. xix. Ternũ alimen tumeſtſ acmentalis euchgriſtie Dequo õj. Niſi manducaueritis carnez filij pᷣominis nõ habebitis vitã in vobis. Sʒ attende iſtius cibi magnitudinẽ· Dicitem̃ de iÿo ꝙ eſtpanis angeloꝝ. Sapiẽtie. xxj. Panem angeloꝝ pᷣſtitiſti eis.paratum de celo.habentẽ omne delectamentũ et om̃eʒ ſapoꝛeʒ ſuauitatis. Quod pꝛo tanto dico vtſciat ſe debere foꝛe magnũ qui mandu/ caturus eſt hunc pant̃. Vnde Auguſtino dictum eſt in li.ↄfeß. Eibus ſum grandiũ. creſce ⁊ manducabis me. Minc S alomõ ait. Ad menſam magnã ſediſti.ſcito qa ta ⸗ lia te opoꝛtet pᷣbere. D vtinam recoꝛdare/ mur quid accepimꝰ in hoc ſacramẽto vti⸗ nã caueremus a recidiuo iſto tempe ne iu diciũ manducaremꝰ⁊ biberemus.j. Coꝝ. xj. Indigne ſumit qui cõmittit ea que no ⸗ uiter accedendo dimiſerat ad tempus In digne cõmunicat qͥeicit tant dñm ita re⸗ center hoſpitatum. Nincaplus clamat. ij oꝝ.vj. Hoꝛtamurvos ne inuanũ gr̃aam dei recipiatis. Et iteꝝ. Noli negligere gra tiã q̃ in te eſt.j. Thimo.iiij. Bloſa. Bratiaʒ dei innanũ recipit qͥ poſt remiſſionẽ pctõꝝ in bonis operibſe nõ exercet · Vñ Breg dicit ꝙ gra vacua eẽ nõ poteſt in bonis.qꝛ ſemper operat᷑ magna ſieſt et vbi eſt. Si autẽ operari negligit gra non eſt. Quartũ alimentũ eſt celeſtis gloꝛie q́ non paſcuñt niſi electi ĩcelo. Vnde illud Lu xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnũ vt edatis et bibatis in regno meo. Et iteꝝ. Beatus qui manducat panẽ in regno dei. De his paſcuis Ezeh · xxxiiij dicitur. In paſcuis vberrimis paſcã eos. in montiby excelſis eruntpaſcue eoꝛũ. Et tiñ depᷣmo pncipali. B Sixiſecundo vihß pᷣcioſitas nr̃e redemptionis.cũ ðꝛ · dat ani mã ſuã. Wagmꝰaffectus charitat oſtendi tur in tribpmis effectib benignitatis. ſcʒ gcreatoꝛ nt̃ factꝰeſt nobis bonus ingr̃ i ſtruendo de vita eterng. vtſcinusa puenire. Secundoꝙ factus eſbondjs in gubernando ⁊ regendo. ne ↄtingatnos Bermo. ꝙ nõ audiens verbñ deinõ eſt hõ. Vnde Iſa.j. Riſi dñs reliquiſſet nobis ſemẽ vᷣbi ſui ſiẽ Sodoma fuiſſemꝰ.⁊ quaſi Bomoꝛ —. „ in aliquo ſub eius regimine deoꝛdinari Tertio ꝙ factus eſt bonus paſtoꝛ in cdu cando. ne contingat nos in vita deſicer defectu nutrimẽti et alimenti vtriuſq;ho⸗ minis · Sed certe marimũ benignitjet ui nemo maioꝛẽ habet Joh.xy. Vnde o hannis.iij. In hoc eñt charitas deiin 5. quoniã ip̃e poſuit animã ſuam pꝛo nobis Tria gũt dicunt᷑ h de eius miriiicg et i narrabili bonitate quã exhibuit nobis ſua paſſione. Pꝛimo ꝙ paſſio ſuafutu „ mis liberalis et grati pꝛecio Job.xxxiij. Non dabitur aurũ od⸗ niſum.i.fulgidũ pꝛo eo.nec accõmodquit ad tempꝰ ſed donauit ſe ꝓ nobis ppetuo. ſoluẽs ꝓ nobis liberaliter qͥd tenebamn. Pð · Que non rapuitunc exoluebã Iqeo dicit notanter.dat Secũdo oſtenditurq paſſio xp̃i fuit nimis chara ⁊ pꝛecioſa inß ꝙ dedit animã qua nihil pꝛecioſi eſtinn ri poteſt. etiam ſitotus mundus adynius anime eſtimationẽ conferat᷑. vt dicit ſalu⸗ toꝛ Mathvvj. Quid pꝛodeſt homini. Et Watth. vj. Nonne animaplus eiq; eſca. Et ratio quia om̃es alie creature e cies ſunt aliqualis ſimilitudinis dei cum ſint quedam veſtigia ſimilitudinis dei ßᷓ valde remotiſſime ab eius perfectionedꝰ ſtantes · anima vero humana eſt ad yma⸗ ginem dei facta et ſimilitudinẽeius ⁊per ↄſcquens valde ppinqua perfectionieius. Quod ſi non eſſet nõ diceretur hominih Eſtote pfecti ſicut pater veſter celeſtis fe e atiofj. Ende dutdt ⸗ Von em̃ cõᷣmutauit nobiſcũ de ſimii qu om̃ino indign eram in om̃ietinn entes. Rox. viij. Hon ſunt cõdigne paſio/ nes huius tpis· Recvendidit pꝛogliqo ctus eſt Wath · v. Eum autẽ chꝛiſtus ið ſolum fuiſſet homo ſed etiã deꝰ patz ꝙai eius ex ↄiunctione cũ verbo in ynapſons fuit maxime pfectõis. Hincde eaꝛꝙnb ad mẽſurã datꝰeſt ei ſpũs ſi nob Johi et.j. Vnde. Vidimꝰ eũ plenũ gra et fitat Tãte ð pfectiõis aĩaʒ plenã oib donis cijs· beatitudinibuſ fructibꝰ dotib⁊ alis oito copioſilime dotatã. dare ꝓnobi petõꝛiby nõne excedit om̃eʒ nfm elinꝰ ſignũ ꝙ animã ſuam dignatus ci ponee iu pꝛo animaby noſtris.vltra quã cbarite nus gntzi nn nt n unih zwige un menin viecil tüenen jihnn in. ſchng Erileo ſniorn a tna p. hith un tnais. Vnica ſecũoa poſtpaſca nt ſufieti Añ Biererijqe. Dedi nianimämeäin maneinimicor. d. ewꝛagre qd fecerimpte Ecẽi.xxix. rãʒ ſieinſſoꝛis tui ne ob iuiſcaris. dedit em animã ſuã. Ex bis pʒ ꝙ magne repu/ is debereſſeapud nos memoꝛia pal⸗ nis xpi. q dedit tam liberaliter animaʒ un ßdoſum· ſuam pꝛopꝛiam nõ alienam E Siautẽ queris qͥd lucri aut quid nagninobiſ acciderit aut euenerit exmoꝛ xtpaſione rõi· Rũdeo tibi. certe ꝙ maxi neceſſiras fuit vt xpᷣs poneret animaʒ pꝛo nobis ꝑ paſſioneʒ ſuã. Peccatum n püe quatuoꝛ mala confert iti nobis. Namn pmo tollit nobis locum per enitmotũ. coꝛrumpit affectũ.⁊ ↄſtringit uih pranm ad penã. Pepmo ptʒ. Hamom/ nis ceatura habet locũ ßᷣm exigentiam et ſonne ſue debitũ ita vt ̃ntocreaturano⸗ biortanro locus ei debet᷑ altioꝛ. Et pzʒ jmi inoñib creaturis. Differũt em̃ ſpẽs crea nran ab inuiceʒ ita ꝙ due eq̃les inueniri nõpoſſunt. Vnde pzʒ ꝙ in celo archange/ iiſunt ſug angelos hncipatus ſuꝑ archan gelos etptãtes ſuꝑ bnapatus.⁊ ſic ð alijs Ethoc idem pʒ in coꝛpoꝛib. qꝛ ſuꝑ terrã ſ. ſtaqua et ſup aquã eſt aer. et ſuꝑ aerẽ eſt e ignem eſt celũ ſtellatũ·⁊ ſuper in celum ſtellatũ eſt celum criſtallinũ. ſup̃ qͥd * ecelum empireũ qͥd qa eſt nobiliſſimuʒ u ẽſup om̃e celũ locatũ. Hoc idem patet in eus elementatis. Nã ſupꝛa ligna eſt me tllũn ſuꝑ metalla ſũt herbe.⁊ ſup̃ herbas ſuntanimalia. et ſuꝑ aĩalia ſunt homines. Et ſi m gradũ nature hõ eſt ſuꝑioꝛ ĩ na ⸗ num. Eticeo of̃itv creatur in bmoꝛdio creatõnis rerum hõ om̃ibo eſt pꝛepoſitus. Uñ Beñ. ij. Vt pᷣſit piſcibꝰ maris ⁊ volu/ criv celi. Sʒ hũc gradũ hõ nobilis ami⸗ ſerat ppœtm̃. Vnde ſicut in gradu nature hõfuitaltioꝛ añ pctm̃.ita inferioꝛ factꝰ eſt voſtpctm̃qꝛ pœt̃ ignobilitat et vilificat ſʒꝛ ponit in ea turpiſſimã foꝛmã pter diat Iugꝰ. ꝙ pctõꝛ nõ eſt dignꝰ paneqͥ xſci Rõ aut hꝰpt eſſe.qꝛ oĩs creata q̃n/ tůchq; ſit vilis gerit aliquã ſilitudinẽ crea toꝛisgq minꝰ in eſſe. Pctĩ aũt ẽ receſſus vbeſe. Etcũ homo peccat efficitur nichil Pur a pʒ potius diſſimilitudinẽ qᷓ; ſimi itudiẽ. Ende Augꝰ dicit in li. confeß.ꝙ inneni Sng eſſe a deo in regione diſſi⸗ Paſſione at xpᷣi pctm̃ delet Juxta ulud Apoca j. Dilexit nos et lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo qᷓ̃ peccatoꝛes lauant᷑.ſed deleto pctõ reſtituit᷑ locus. Eñ ad Heb.ðᷣꝛ. Cvna ſacrificatio quicqd erat deleuit. In ſignũ hꝰſcti pĩes de limbo educti ꝑducti ſunt vſq; ad celuz. Scſi diceret᷑ qꝛ ꝑ paſſionẽ xp̃i in qua xpᷣs dedit aĩaʒ ſuã locus humane nature debi tus Em eius pᷣmeuã oꝛiginẽ reſtitutus eſt Et ſicpʒ q̃nta vtilitas fuit dante animam xpᷣo ꝓ nobis. Et eſt tripler gradus dilecti onis ꝓximi. Pꝛimꝰimpẽdere ꝓ ſalute ip̃iꝰ tpalia. vel eatotaliter vel ꝑticularit admi⸗ niſtrãdo.j. Loxꝝ.xüij. Vradidi oẽʒ ſubaz in vſuz paupeꝝ Scus exponere coꝛpꝰlabo ribv fatigatõib.tribulatõibij. Thimo.ij Laboꝛaui vſq; ad vinculaꝓ vĩa exhoꝛta⸗ tione. Tertiꝰ ponere anĩaʒ.. Joh.tij. In B cognouimꝰcharitatẽ dei in nob vt ſiẽ ipſe poſuit aĩaʒ ſuã ꝓ nobis.ita⁊ nos. Eth in neceſſitate eſt pᷣcepti extra neceſſitatem eſt ꝑfectionis. Anima aũt h intelligit᷑ put vi⸗ uificat coꝛpus.nõ ꝓut viuificat᷑ a deo. Se cũdo pctĩ peruertit motũ Quicũq; enim aliquid opat᷑ intendit aliqueʒ finem.aliter eius operatio non ꝑueniret in finẽ et qui⸗ cũq; mouet᷑ intendit terminũ ad quẽ debʒ puenire ⁊ in ip̃o quieſcere. Terminus aũt in quo notura rõnalis quieſcit eſt ſolꝰdeꝰ. Nã appetitus naturalis ĩ nullo bono crea to poteſt hãe quietem niſi ꝑueniat ad deñ. Jurxta illud Aug. Feciſti nos ad te.⁊ in ⸗ quietũ eſt coꝛ noſtn donec r̃uertamur ad te. Etqꝛ homo locũ ſue quietis diligit.⁊ i lud q̃d diligit diligenter inſpicit. Juxta il⸗ lud pꝛouerbiũ. Vbi eſt coꝛ tuũ.ibi oculus Ideo natura fecit hominẽ rectũ ⁊ oculos poſuit ei in alto ad reſpiciendũ quietꝭ ſue terminũ Juxta illud hurd ODs homini ſublime dedit celumq; videre. Juſſit ⁊ ere ctos ad ſydera tollere vultus. Sed pctm̃ ꝑuertit iſtum motũ. Ratio. quia peccatuʒ eſt graue. Juxta illud pᷣs. Sicut onꝰ gra⸗ ue grauate ſunt ſuꝑg me. Quod patet. quia angelum peccantem celũ ferre non potuit ſed in infernũ dimerſit. Necſolum aggra⸗ uat ſed etiã momẽtanee depꝛimit. Vnde job.xxj. In puncto ad inferna deſcẽdũt. Et Luce.x. Videbam ſathanam quaſi ful gur de celo cadentez. Sed di. Vnde eſt dñe ꝙ hodie multi peccatoꝛes etiã mani⸗ feſtiiminõ deſcendũt in infemũ. Rñdeo — animã ſuã vt nobis obtineret locũ penitẽ tie. Vñ ip̃e dixit. Ego ſi exaltatus fuero a terra · oĩa trahã ad meip̃m. uantũcũq; ð nie pʒ.ꝙ ad vnũ gemitũ pctĩ dimittitur. Sicut patet de publicano Ruce.xviij. Et ß non eit niſiꝑ paſſionem xp̃i. Tertio pec/ catum coꝛrũpit affectum. Eſt eĩ peccatuʒ ſicut bumoꝛ frigidus et reumaticꝰqͥ tollit apetitũ. Sic peccatoꝛiby nichil ſpůale ſa ⸗ pit. qͥ ſi dulceainẽ ſpalem guſtarẽt om̃ia mundana derelinquerent. Juxta ilð Zu guſti. Buſtato ſpũ deſipit oĩs caro. Ep̃us autẽ ꝑ ſuam paſſionẽ ñm affectũ accẽdit. Juxta illud Berñ. Snp oĩa te amabilem Fddit mihi bone ihu calix paſſiõis tue quẽ ꝓme bibiſti. Extẽſio eĩ omniũ mẽbꝛoꝛñ xpᷣi qͥby nos qᷓi ad ſe trahere videt᷑ iſtũ de ⸗ notat affectũ. Et ſic pʒ tertia vtilitas ex eo ꝙ xp̃s poſuit aĩaʒ ſuã ꝓ nob. Quarto pec⸗ catũ ↄitringit ꝑ reatũ ad penã. Boc em̃ exi git iuſticia dei vt qͥcũq; peccat puniat. pe⸗ na ãt penſat᷑ex culpa. Eulpa ãt dʒ penſari exꝑre eius in quẽ peccat᷑. qꝛ maius pecca⸗ tů eſt qñ peccat᷑ in bonů infinitũ.ſcʒ ĩ deñ. cuius pᷣcepta ↄtẽnunt.vñ pena ꝓ pctõ de⸗ bita erat eterna.ſß xp̃us ꝑ ſuã paſſionẽ pe ⸗ nã eternaʒ nob abſtulit.et ip̃e in coꝛꝑe fuo nr̃a tulit ſuꝑ lignũ.penã pctiꝑtu⸗ it in coꝛꝑe ſuo.vt ðꝛ in epla hodierna. Nã paſſio xp̃i in qj xp̃ᷣs poſuit aĩaʒ ſuã fuit tan te vᷣtutis ꝙ ſuffecit ad expiandũ oĩa pecca ta totius mũdi.etiã ſi eſſent mille mundi. Vnde per hanc eius paſſionẽ opant᷑ om ⸗ nia ſacramenta· q̃ a paſſione xpᷣſumpſet virtutẽ. vt baptiſmus ablutionẽ.peniten ⸗ tiã. remiſſionẽ. Hec fuit neceſſitas paſſi⸗ onis xp̃i.quia ita efficaꝝ eſt et vtilis meri⸗ to ðꝛ pᷣcioſa et gratioſa. Et b de ſecundo. Vixttertio nbßmi ſis deſcribit᷑ benignitas nr̃i redẽptoꝛis ex dignitate hñane ↄditiõis. cũ ðᷣꝛ.pꝛo ouibꝰ ſuis. erte magna dignitas hũane condi tionis eẽ ouem dei. Pꝛo q̃ ſciendũ ꝙ ſicut in pñti vita.ia et in futura ſemꝑ erũt duo dñi ⁊ paſtoꝛes et duplices ſerui ſeu oues videlicʒ xp̃s et dyabolus. Ip̃s aũt habet oues ſuas ſignatas ex qͥb cognoſcunt᷑ eẽ ſue.et dyabolus ſuas. Verũtamen in hoc —. Bermo. ꝙ heſtex paſſione xi in qua xp̃us poſuit cat ypocriſim ſupficialemi eſt dierentia. M ſerui dei dicuntur oues — ter innocentiã. Serui aũt drabolidi tur hedi ſeu hirci ꝓpter fetoꝛẽ immñqt Et iſte oꝛdo ſicut eſt h in ſtatu můdicie 6*. ttatu fute vite. Wath. xxv. S peccatũ graue ſit hodie tanta facilitas ve⸗ aſcemi dͥdẽ a dextris. hedos ãta ſ iniſns Su hoc 3xpᷣus dicit h oues ſuas ſideles ilos in quibus operata eſt paſfio ſug effectũſ lutis· Sicut autẽ videmꝰ ꝙpaſtoꝛbont diſcernit oues ſuas ab extraneis aut loꝛem aut per ſignũ aut ꝑ vocem. tatj fideles ſuos cognoſat pᷣmo per coloꝛem. Eoloꝛ em̃ ouiũ xp̃i eſtſimul mittꝰqlbun niger. Sed ouiũ dabolteſtantaltle aut niger tm̃. Tigura habet Beneſis xx vbi oues Jacob erant albe et nigre ſimi Sed Laban debuerunt eſſe nigte tjyt albe tĩ. Coloꝛ niger tĩ ſine albedie ſign ficat tñ nigredinẽ ⁊ obſcuritatẽ ↄſcieni lam habentẽ virtutis půritatẽ. yteſt oino in malis. de qͥbyðꝛ Boꝝ.j. Obſcuratuz eß inſipiens coꝛ eoꝝ. Loloꝛ albus ti ſigni illoꝝ qͥ ſütvelut ſepulcra dealbata.intus aũt ferida. Wat. xriij. Et h eſt coloꝛ hedoꝝ dyaboli. Loloꝛ autem ouiũ xÿpi eſt ſimul mixtus.albus ꝑ interioꝛem puritatẽ innocentie.et niger p exterioꝛem humilitatẽ ↄuerſationis ⁊pů⸗ cientie. De quo ðꝛ Canticoꝝ.j. Nigra ſim ſed foꝛmoſa. Ecce ſimul nigra aia phumi litatẽ exterioꝛis ↄuerſationis ſed foꝛmo⸗ ſa per pnritatem innocentie interioꝛis af⸗ fectionis ⁊ ₰.— Se diſcr nit xp̃ᷣs oues ſuas ꝑ ſignum. Iſtud auteʒ ſignum eit charitatis. Deqͥ Ephe Siʒ nati eſtis ſpũ pꝛomiſſionis dei. Iſtud et ſignum quo poſtes domus in ſuperiimi nariſignari p̃cipiunt᷑. Exo.xij. t Ezech. ix. Duod ſi quis non habuerit peribi 3 yaſtante angelo· quia qui charitatem non pabet fruſtra querit in alijs placere deo· ſ. Coꝝ.xiij. Si linguis hominum loqha⸗ charitateʒ aũt non habeam nibi ſum di cunt autein doctoꝛes ꝙctiaʒ densĩ clec ſuis pabet certũ ſignumn ſue pꝛedeſtinato nis qͥ ſignauit eos Juxta illð apli ot deus qͥ ſunt eñ inrm̃ gſine bõ peccatſiue fit in gra ſo ilnd ſignů maner in eo inil finẽ ⁊ effecti vt terreqnt᷑ inimici en⁊ ach dant amici eins · De qͥ expꝛeſſe habeturde pe diſt.ij. frmñ er eſt dictũ Augi inli de coꝛreptione et gratia.nota inc im dict᷑. Firmũ fůndamẽtũ deiſtat imobil pnepon uihi ms inpde nopon nhrin mnim red inen wii E citgloſa pᷣma ꝙ illi elegit ⁊ imo⸗ ſurgelahnnuitt euerãt firmi. Qui s deꝰ elegit ⁊ ĩmo/ enn erat finaliter de fůdamẽto ⁊ de itnat Quale ãt ſit illud ſignaculũ qͥd iimpſſum raliby dicit glo. j· ꝙ mẽti taliũ iimpſſů qadã inſigniũ· amic vt accedãt nim ãt vt territi fugiãt. ⁊ hetiã fit ↄum ſuntmaii vñ ſcit deꝛq ſunt eiꝰ·ij· Vhio.j. deſtamatet defendit pᷣdeſtingtos ſuos. rij dum ſunt mali· Et nora ꝑhᷣꝙcos ↄti ne munit aparet hoſtibus? amicꝙ ip̃i iur ſignaculũ dei inter pᷣdeſtinatos· Ha bent em vdeſtiati etiã vũ ſunt mali q̃ndã uracterẽ qͥ diſtinguunt᷑ a damnãdis. Qñ ctribu Juda duodeci milia ſignati. Ter tio xßs coßſcit oues ſuas ꝑvocẽ. Vox eĩ ouũ xpieſt blanda dulc ⁊ hũit· Bõ electi deitſi oĩn mãſuete faciũt. maxie tñ inver⸗ bis dulces ſůt. Juxta illð Scẽi· xv. Inver bis ſuis mõſtra placauit· qͥd tũc fit qñ ele⸗ ci deieti tirãnos mũdi dulcedine vᷣboꝝ cpꝛehẽdũt. Vñ eis dictũ eſt a xp̃o · Dabo yob os ⁊ ſapiaʒ cui nõ poteft reſiſtere oẽs gduerſarij vã. Lu xxj. Cõtra ãt. oues dia boliloquũt᷑ pacẽ cũꝓximo ſuo. mala ãt in cꝛdieoꝝ. Et iteꝝ in pᷣs · Verba oꝛis ei iniqtas et dolꝰ Tales em̃ publice bonos inamãt oœculte detrahũt.⁊ vbi pñt perſe⸗ quunt· De qͥbin p̃s. Sedens aduerſus fẽmtuũ loquebaris.et aduerſum filium mutris tue ponebas ſcandalũ ⁊c. Quiſqͥs zhʒ coloꝛẽ albũ ꝑ interioꝛẽ puritatẽ. nigꝝ pererterioꝛis ↄuerſatõis hũilitgtẽ.ſignũ charitat ꝑ deuotõem ad dñm. affectiõem ʒvocis dulcedinẽ ꝑpietati allocutõem.ie heſtouis ꝓqua xpᷣs poſuit aĩaʒ ſuã vt ſic ean per grãm hieſibi eligeret et in futuro . a derterã in gla circa ſe ſtatueret. Quod vobis pᷣſtare dignet᷑ pater et filius ⁊ ſpũſ⸗ e men. 31 Dominica tertia 1 Sermo.LXV i Wnus gaude⸗ m bit vos autem ↄtriſtabimini. ſʒ riſticia via vertetur in gaudiũ. Johpyj. Si non eſſet alla ↄſolatio electo deiin bac vita ad tribulatões et miſeri sbnundiequanimiter pferendas ⁊ tol leran ſatis poſſet ſufficere pñtis euan ghjllafßianimatõ qua ↄfoꝛtundo ſuos Vnſca tercia poſt paſca ⁊mñdi tranſitoꝛiã momentaneãq; volup/ tatem.⁊ perpetuã acin eternũ manſuram iocunditatẽ oĩiby ſuis pꝛeparatam pdi⸗ cit. Quoꝝ vtrũq; in vᷣbis ꝓpoſitis h expꝛi mil. quia mundus gaudebit.vos aũt con triſtabimini. ſed triſticia vĩa vertet᷑ in gau dium.⁊ gaudiũ ytiq; tale qͥd nemo tollet a vobis. Unde Augꝰ.in quadã omel· ſuper eplaʒ Johãnis tractans illud Mundus tranſit ⁊ ↄcupiſcẽtia eius. dicit. Quid vis. vtrũ amare tempꝑalia et tranſirecum tem ⸗ poꝛe. an xpm amare et ĩ eternũ viuere. Ex qͥbo patere poteſt vifferẽtia inter filios ſcli et filios dei. quia filij ſeculi amant gaudia tranſitoꝛia.filij aũt dei gaudia eterna. Fi lij ſeculi amant aſperitatẽ veram iocundi tatem falſam.certum doloꝛem incertã vo ⸗ luptatem.durũ laboꝛem. timidam quietẽ rem plenam miſeria.ſpem beatiuudis ina ⸗ nem. Inquit ZSugꝰ ſupꝛa pᷣs. Econtra ÿᷣo electi dei et filij eius ſpũſancto adoptati⁊ ſi habent triſticiã coꝛpoꝛis ſed tñ leticiam retinent mentis. Baudiũ enim eoꝝ eſt nõ de creatura ſed creatoꝛe.cui cõpata.aliun ⸗ de om̃is iocunditas meroꝛ eſt. om̃iſq; ſua uitas doloꝛ eſt. om̃e dulce amaꝝ.om̃e de/ coꝛũ fedũ.oĩe quod delectare poteſt mo/ leſtum.inquit Berñ.in quodam ſermone. Exce quanta differentia inter filios ſeculi et dei. Eſt inſuper et alia. quia finaliter fi⸗ lij ſeculi in ſe meroꝛes inuenient qui dere licto creatoꝛe gaudiũ in ſe querebant. In quit Bre.xijli.moꝛal. Vnde Seneca ta⸗ le gaudium vocat potius iniciũ future tri ſticie. Epla.lxiij. Econtra o electi dei qui pꝛo creatoꝛe ſuo ſeculi miſerias ꝑturbatio nes ⁊ calamitates ſuſtinuet. finaliter üluc perducent᷑ vbi erit ſemꝑ ſumma ſecuritas. ſumma felicitas. felix libertas.felit beati⸗ tudo.vbi erunt homines angelis ſimiles. Inquit Sugꝰ in li. de vtilitate agende pe⸗ nitentie. Hanc aũt differentiã ſaluatoꝛ in ⸗ nuens inverbis thematis dicit. Mũdus gaudebit.ſcʒ ad tempus.vt poſtmodũ lu⸗ geat.vos autẽ cõtriſtabimini. ſed triſticia veſtra vertetur in gaudiũ. In qͥbo verbis tria tangunt᷑. Pꝛimo filioꝝ huiꝰ ſeculi mo mẽtanea vanitas.cũ dicit Wundus gau debit. Scðo electoꝝ dei meritoꝛia penali tas.cũ ðᷣꝛ. vos aũt cõtriſtabimini. Tertio deſcribit᷑ eoꝝ pᷣmiatoꝛia felicitas.cum ðꝛ. ſed triſticia vĩa verce᷑ in S — S— Dixi pꝛimo nynt⸗ N P ꝙin vᷣbis pᷣmiſ⸗ ſis tangit᷑ pᷣmo filioꝝ hꝰ ſcli momentanea vanitas cũ ðᷣꝛ. Mundꝰgaudebit. Eſt at ſciendũ ꝙ ſeculares ⁊ můdani gaudẽt di ⸗ nerſimode. Quidã em̃ gaudent ĩ vanitate mũdi.qͥdam ßᷣo in voluptate pcĩ. Pꝛimũ gaudiũ ẽ ꝑiculoſũ ⁊ vgnůũ. Scðᷣm pnicio ⸗ fum et veſanũ. Pꝛimũ gaudiũ oſtendunt eſſevanũ qᷓtuoꝛ.ſcʒ facilitas caſus.ignoꝛã tia ſtatus.cauſe gaudij tranſitus ·⁊ multi⸗ plicitas reatꝰ De pᷣmo iſtud gaudiũ oſten dit facilitas caſus. Werito em̃ qui timet nõ gaudet. vt qᷓ videt domũ pꝛoximicõbu ri. Sic aũt eſt de mundo quẽ deꝰ exigenti bus ſuis peccatꝭ ↄtinue paratꝰeſt deitrue re Juxta illud Miere.xlv. Duos planta/ niẽgo euello. Iſtud pʒ de Aucifero. Adã. Juda.et vniuerſa terra que perijt diluuio Dũo ergo tu queris tibi gaudia. Exquo infero ꝙ b pꝛobat pᷣcipue yanitatem gau, dij. quia gaudemꝰin ſtatu in quo poſſum? damnari. Secũdo pꝛobat iſtam vanitatẽ ignoꝛantia ſtatus. Werito dolet ⁊ nõ gau det viatoꝛ qui dubitat de rectitudine yie. Remo autem ſcit an amoꝛe yl odio dignꝰ ſit. Ecẽs.ix. Thobie.v. Quale michi gau ⸗ dium eit qui in tenebꝛis ſedeo.⁊c̃. Tertio iſtud gaudium pꝛobant eſſe vanum cauſe hmõigaudij tranſitus. Sicut eĩvidemꝰ ꝙ plus dolet qᷓ; gaudet pater videns fi⸗ lium hodie naſci et cras moꝛi. Sic? mun dus tranſit et cõcupiſcentia eius. de quo gaudemus. Job.xx. Saudiũ ypocrite ad inſtar puncti. Quarto gaudiũ iſtud ꝓbat eſſe vanum multiplicitas reatꝰ. Vane em̃ expendit ſugfiua qͥ obligat ad multa · In multis autẽ offendimꝰ om̃es qͥd emẽdare tenemur luctu non gaudio. Jõ vane gau⸗ demus. Vnde Iſa. txij. Vocauit nos do ⸗ minus ad fletũ et ad planctuʒ. De ſecũdo gaudio ſcʒ qͥd eſt in voluptate de quo gau dent inſani. dicitur Ecẽi.xix. ui in iniq/ tate gaudet denotabitur.i.de nota libꝛi vi te delebitur. Quod oſtendũt quatuoꝛ.ſcʒ efficiens materia foꝛma ⁊ finis. Aliquan⸗ do em̃ iudicat᷑ res vitupabilis rõne effici⸗ entis.vt dona iniquoꝝ. Aliqñ rõne mate ⸗ rie vt nũmꝰ plũbeꝰ. Iliqñ rõne foꝛme. vt homo monſtruoſus. Zliqñ ratione finis. vt ſirenaꝝ cantus. Sicgaudiũ peccatoꝛũ pitur ꝑ ignoꝛa— ret peccati maculã. offenſam et penã feret m illud. Auẽ.xix. Quia ſiſcresettu„ fm quãlibet ſui cauſam vituperabile ⁊ in ⸗ TXV ſanũ eſt. Et pꝛimo ratione eñficientie c laboꝛans ad moꝛtem rideret et reputaretur inſanus? freneticus peccans moꝛtaliter laboꝛat ad moꝛtem anime. jð Ec. Kiumrepunu amentiãet guu⸗ dio dixi quid fruſtra deciperis Nere dec audi. fleres. Secundo iſtud gaudiũ eſti⸗ ſanum ratione materie. Fatuns reputate tur qui ignem ad ſecõburendũvel igauei ad ſe ſuſpendendũ vel gladiũ ad ſe un ciendũ faceret ſcienter et gaudenter quod facit qui gaudet de peccato. Jvo Pꝛouer. vyꝛ. Baudium eſt ſtulto facere ſtulticgz. Mij ſunt qui cum male fecerint exultãtin rebus peſſimis. Tertio ratiõe foꝛme. F tua eſſet mulier que coꝛam viro ſuo oſten⸗ deret ſigna impudicicie ſue. Siẽ fatui ſit qui in choꝛeis comeſationib ludis ethu⸗ ſmodi gaudent. quia in hocculpam ſuĩ deo et hominibꝰ manifeſtant.ſicut illi qui dixerũt Sapientie. ij. Venite⁊ fruomur bonis Iſa. xxiiij. Ingemuerũt quiletabã tur coꝛde.ceſſauit gaudiũ timpanoꝝ Jðo ðꝛ.ſ. Coꝝ.vij. Tempns bꝛeue eſt. reliqun; eſt vt qui gaudent ſint tanqᷓ; non gauden/ tes. Dnarto iſtud gaudiũ eſt inlanum n tione finis. Piſcis ſumens cibum cũha⸗ mo. auis granum in laqueo. fatue gaudet. ex hoc ſtatim ſequitur doloꝛ moꝛtis. nde.ij. Ethicoꝝ ðᷣꝛ. Luius finis malus ipᷣm quoq; malum finis gaudentii ĩper ⸗ cato eit malus. quia Job·xʒj. ʒꝛ · Tenent timpanũ et cytharam et gaudent ad ſonũ oꝛgani.ſed in puncto ad infernũ deſcẽdũt Scabioſus dum fricat gaudet. Sedils fricatio vertit᷑ ei in perniciẽ ⁊ in anguſtiaʒ· Sic huinſmodigaudiũ Pꝛouer. xiij. ſi ſus doloꝛe miſcebitur.et extrema gaudij luctus occupat. Ideo peccatoꝛibus gau ⸗ dentibus ð? Jaco.iij Nuncmiſcrilugete et vlulate. Sicq; patet pꝛimũ membꝛum noſtrithematis quod oitẽdit huius ſecu⸗ li momentaneã et fatuam vdnitatem. pᷣmiſſis oſtẽdit᷑electoꝝ dei in hac via me⸗ ritoꝛia penalitas.cũ ðꝛ·vos aũt ↄtriſtabi⸗ „— mini. Sicut añt dicũt doctoꝛes ꝙph bumxpᷣns. voiuit ſignificnre miſenãbu⸗ tus.quia ſi aduerte —— — ihmq ſgpn titn ſ uginſub ieutnes imntn iiſpcin ian ijcẽcin ſii inigran Annref mzundi ſrſa Wyyſin uſucbohr n ugo ſit om̃ibo electis dei. vltra q̃s apli * ecinliter debuert alias pati Jðo ip̃i erãt ziquam debuerũt patidiſcipuliſui et ni cecti⁊ꝑauã debuerũt mereri para „ ꝛã. Ver qꝛ miſerie pñti ſeculi cõ⸗ ſuler ↄtriſtati ꝓ xp̃o · Erat ãt triplex ntriſiatõis eoꝝ himo abſentia xpi pitia erateis roto mũdo dilectiſima Iurts iind Joh vj · Ad quẽ ibimꝰ verba teetne habes. Scha cã fuit odiũ mũdi S Lrhe mũcoio habuit apłlos.qͥd fuit 8 ochmnitabie. ñ ſaluatoretsß erat· Erins odio oĩbo hoĩby ꝓpr nomẽ neü. Tertia c fuit ſeuicia dyaboli qͥtirã/ os cõmouit 3 aplos. vt pſcq̃rent᷑ eos ver bis ⁊fuctj⁊infamia⁊ in reby⁊ ĩcoꝛpoꝛib. inroiſqͥ occiderit eolarbitraret᷑ obſcqũ ſeßſtare deo Joh · vyf. Iſta triplex triſticia ſigunuit triſiciã oĩm electoꝝ deiã yitap⸗ ſenti qꝛer his trib habẽt cãm triſticie. Et pus ſubtrapit fuis grãz yt videãtelectiqᷓi obliti a deo. Vñ pᷣs. Obliuiſceris inopie ne⁊tribulatõiſ nr̃e. Sůt ãt ſubtractõis pauſe multiplices.inter q̃s cᷓ p̃cipua eſt guin ſupbia. Interdũ em̃ ſubtrahit᷑ gfayt eã af ecituoſius q̃rãt. Interdũ vt aliqũ inuẽtã mel diligẽtiꝰ ſeruẽt. Interdũ ãt ne ne⸗ gligẽtes fiãt. Interdũ qͥbuſdã ꝓpt eoꝝ ſu⸗ periã Siẽ em̃ gr̃a ꝓmeret᷑ ex humilitate u dicit Berñ.ſer. lw. ſuꝑ cãtica. iuxta illud Půilib dat grãʒ.ita ſubtrahitqpt ſuꝑbiã de finẽ vt poſtea tales ſciãt qͥ mõ ðo ſer ndũ ſicũ timoꝛe.⁊ exultãdũ cũ tremoꝛe Inqͥt idẽ Berñ.ſuꝑ cãtica ſer · lxxiiij. Et fit gne triſticie cauſa. qꝛ ᷣm Ber. ibidem. Siẽ aduẽtꝰgre cãẽ oĩm bonoꝝ.eo ꝙ q̃nto 5 ctoaduenit coꝛ durũ⁊ lapide faẽ molle ſunů. Incipit q;ʒ euellere. deſtruere · edifi ar ⁊plũtare.rigare arida.tenebꝛoſa illu/ minare clauſa reſerare.frigida inflãmare. nnõmutare pᷣua in directa ⁊ aſpa ĩ vias bnas. Ita ecõuerſo abſentia gfe ẽ cauſa oimmalor.eo ꝙ ſtatim toꝛpet coꝛ⁊ lãgue keincipit. ac ſicacabo bulliẽti ſubtraheret᷑ ignis Etex neceſſeẽ triſtariaĩaʒ vt dicit Ber tidin donec iteꝝ reuertat᷑.⁊ ſolito re ceutcoꝛ. Valdeã rimendũ eſt homini vmohuiter ↄtriſtandũ de eo ꝙ g̃a ſibi in tendũ ſubtrahi᷑ cũ tũc relinqͥt eũñ cuſtodia ſunerdubitet in cã eẽ ſupbiãetiã ſi non arenetiã ſi nihiltibiↄſciꝰſis qͥd em̃ tu Bnica tercia poſt paſca neſcis ſcit deꝰ. quãqᷓ; nõ ſp ꝓpter ſupbiam qᷓ iam eſt ſʒ q̃ futura eſt vt ſubtrahat᷑ſicut pz de Paulo.j. Cox.xv. Siue ð iam exi⸗ ſtens ſine nõdũ ſꝑ ſuꝑbia eſt in cã. Inquit Berñ.vbi ſup̃ ſer. lv. Et ideo dicit ibidem Berñ.ꝙ nihil ita ẽ efficax ad gaʒ ꝓmeren dam retinendã et recuperandã q; ſi oĩno coꝛam ðo inueniari nõ alte ſaꝑe ſʒ timere. qꝛ btũs hõ qͥ ſꝑ eſt pauidus. Et iteꝝ. qui timet deñ nihll negligit. Scða cã triſticie electoꝝ dei in hac vita eſt odiũ ſeculariuʒ. ſed certe nõ dz eẽ triſticia electi.ꝙ odiũt᷑ a ſeculariꝰ. Ham qͥd magni eſt odiũ ab eo qͥ ſe etiã odit. talis autẽ eit mũdus qͥ ſctõs odit. qͥ etiã ſeip̃m odit. Qui em̃ diligit im⸗ quitatẽ odit animã ſuaʒ et qͥ ſibi neqᷓ; cui bonꝰ. Imo multũ dʒ eẽ delectabile bonis ꝙodiũt᷑ potius qᷓ; diligant᷑ a ſecularibus. Bam eoꝝ amoꝛ nõ eſt niſi inimicicig dei. Jaco. iij· Qui voluerit eẽamicꝰ mũdi.ini⸗ micus conſtituit᷑ dei Quid magni ſi bo ⸗ nos odit mũdus qͥ⁊ deum odit. Joh.. Odio habuerũt me gratis. Minc Joh. di cit.j. Joh.v. Nolite mirari ſi odit vos mũ dus. Et certe nõ mirandũ qꝛ oꝑa mundi ſunt operib electoꝝ ʒria ad inuicẽ.qᷓ nul/ lo mõ ↄuenire pñt. Uñ xpᷣs arguit di. Nõ pᷣt vos inqͥt odiſſe mũdus dixit qͥbuſdaʒ impfecte adhuc eũ ſequentib. me ãt odit. qm̃ teſtimoniũ ꝑhibeo ð ip̃o qm̃ eius oꝑa mala ſunt. Hinc ðꝛ Sap.ij.in perſong re⸗ pꝛoboꝝ dicentiũ contra iuſtũ virũ. Bra⸗ uis eſt nobis ad videndũ.qm̃ Zrius ẽ oꝑi bus nr̃§is. Eſt tñ vtiq; ſatis mirã dum ꝙ mundus odit electos dei et ꝓbos homines non habens gratitudinẽ ad eo rum bñſicia. Ipſi em̃ doctrina ſua illumi⸗ nant mundũ Wach.v. Sic luceat lux ve ⸗ ſtra. Et ibidem Vos eſtis lux mũdi. Vere magna ingratitudo extinguere lucernam in medio noctis. Sic odire ſanctos ⁊ ma rxime pᷣdicatoꝛes illuminantes verbo veri tatis. Scpo ipi ſunt qͥ diſciplina caſtigãt mundũ. Vam ꝑeos iudicatur mundus.j. Coꝝ.vj. Et ſi in vobis iudicat mundus. Moc autẽ iudiciũ eſt magne pietatis quia tendit ad cõmendationẽ. Cum em̃ iudica mur a dño coꝛripimur.vt nõ cũ ß mundo damnemur. Et ideo magna ingratitudo eſt odire tales iudices caſtigantes ⁊ diſci⸗ plinãteſ maliciã noſtrã.qͥd eſtſignũ ſolius repꝛobi hoĩs· J urailud pecc vita⸗ ——5. 2— . S 2 3—. » bit coꝛreptõeʒ Imo eſt ſignũ boĩs deſpe⸗ rati qꝛ ſchtũ eſt· Pctõꝛ cũ venerit wpfun dũ maloꝝ ↄtemnet.ſ.coꝛreptõneʒ · Vertio ipi oĩone iuuãt mundũ. Eñ in p· Dirit vt diſperderet eos · ſi nõ Woyſes electus eiſtetiſſet ĩ ↄfractõe ⁊c̃. Bic pᷣs. Pꝛo eo vt me diligerẽt detrahebãt mihi. ego ãt oꝛa⸗ bam · Buarto ipi mundũ ſua cohabitatõe ſeruãt Beñ. xviij. Rõ delebo mũdũpter qdraginta iuſtos. Et certe quicqͥd ðs mũ dofacit in bñficijs ⁊ donis foꝛtune er gre om̃ia darzpter bonos. Matß. v. Pluit ſu per iuſtos ⁊ iniuſtos· Pꝛius dicit ſuper iu .„ ſtos.qꝛꝓpter merita ipᷣoꝝ eti malis pluit de ſenõ merent᷑ qꝛ vt dicit Zugꝰ Perõ? inqᷓ̃ntũ talis nẽ eſt dignꝰ pane quo veſcit Quinto pi mundũ pꝛouidẽtia ſuſtentant ſicut Joſeph totũ egyptũ pꝛouidẽtia per ſeptem annos temnge famis ſuſtentabat. vnde⁊ ſaluatoꝛ dictꝰ eſt a plo egypti. De qᷓ p̃s. Lonſtituit eũ dñm domus ſue.⁊ pn cipem om̃is poſſeſſionis ſue. Et erudiret pꝛincipes eius ſicut ſemetipᷣm.⁊ ſenes eiꝰ pꝛudentiã doceret. Pudeat xp̃ianos pꝛin ⸗ cipes deterioꝛes eſſe haraone gentilire ge quiſi malus in alijs tamen inh bon fuit ꝙ bonũ ⁊ ſanctũ virum ſibi in cõſiliuʒ aſſumpſit.cuiu conſilio et pꝛudẽtia rem/ publicam gubernaret. Vertia cã electoꝛũ deieſt in hoc mundo ꝙ non ſolũ deſpiciũ⸗ tur in animo a ſecularib ſed eriã pſequun tur verbo et facto ab eiſdem. Juxta illud pꝑſeqͥmini de diuitate in ciuitatẽ. Et apls.ij Thimo.ij. Omñ̃es qͥ pie volunt viuere in xpᷣo ꝑſecutionẽ patient᷑i.qͥ religioſe et ſctẽ volunt viuere in xp̃o. Sz certe non debet eſſe magna triſticia exh ꝙ ꝑſequunt᷑ a mũ do.cum vpᷣs mg̃ et dñs omniũ pꝛius ꝑſe cutus eſt ab eo. Joh. xv. Sime perſecuti ſunt ⁊ vos ꝑſequẽt᷑. Et etiã cũ om̃s ſancti q placuerũt deo ꝑ mltas tribulatiões trã⸗ ſierũt ex tali ꝑ ſecutõe ſeqͥ᷑ Audiamꝰ ilð Math. x Bti q̃ ꝑſecutõem patiunẽgpter iuſticiã. Si igi tur bti qͥ patiunt᷑ igit᷑ maledicti qͥ eã infert Föõ eſt ð triſtandũ de penalitatibꝰ hꝰmũdi ß in dño ↄfidendũ qͥ de oĩby tribulatõib liberabit electos Juxta illð pᷣs. WMultetri bulatões iuſtoꝝ·⁊ ð oĩby hig liberabit eoſ dñs · Hic pʒ q̃re deꝰꝑmittit malos ꝓſpe⸗ rari⁊ gaudere. bonos ãt ↄtriſtari. Videt᷑ eiñh qᷓſiiniuſtũ · Dñ Boechꝰüij deↄſolati LXV one.ca.vj. Que inqᷓt pᷣt eſſe maioꝛ confuſ io q; vt bonis aduerſa et malis ꝓſpera tingat. Videt᷑etiã ꝙ de qᷓſi appꝛobet iniq tarẽ maloꝝ ꝑ hꝙ eos pmittit ꝓſperaridq q̃d rñdeo m Mugonẽ ſuꝑiliud Ecẽs ij. Aidi ſub ſole inqᷓtatẽ loco iudicij ꝙſemʒ apud deñ malicia haberpenam ſuã⁊ vir⸗ tus pᷣmiũ. pena tamẽ culpe nceſt occult poſtea ãt erit manifeſta. Et iõ iuſtů eſtiu⸗ dicium dei?⁊ ip̃e iuſtus iudex. Job xxxiiij Deus nõ ↄdemnabit fruſtra ñec omnipo tens ſubuertet iudiciũ. De quo Sre xxiij li.moꝛal· ante finem dicit. M tpꝑalia nõ eue niunt bonis nõ eſt incõueniens. Bocejj eſt ne longa felicitate luxurientvt ait Voe cius vbi ſupꝛa. De Fetiam Augꝰ lib mo de ciuitate dei.cap̃ · ix. querit cur dinia mi⸗ ſericoꝛdia ad impios ingratoſq; ꝑueniat. „„„** 14t. Et ſoluit di.placuit diuine pꝛouidentie i⸗ poſteꝝ bona dare iuſtis qͥby non fruentur iniuſti et mala impijs qͥby non cruciabun/ tur iuſti et boni· Iſta po tempalia yoluit vtriſq; eẽ cõmunia. Nõ eſt õriů diuie iu ſticie ꝙ mali ꝓſperant h ⁊ letant᷑ vt in futu ro perpetuo triſtẽt. Et ecõuerſo boni nůc triſtant᷑ vt in futuro perpetue letent. Vnð iuſtiſſime ꝑmittit h bonos tribulari vter erceantur ⁊ purgent? purgati gloꝛificent᷑ In igne em̃ ꝓbat̃ aurum.⁊ hoies accepta bilegĩcamino tribulatõis Ecã.ij⁊ Sa. üj. Temprauit deꝰ illos et inuenit eos di⸗ gnos ſe. Et tantum de ſecundo. Bixi tertio ginni ſis deſcribit pmia tiua electoꝝ felicitas cũ ðꝛ. Sed triſticia vĩa vertetur in gaudiũ. Eſt aũt ſciendum ꝙlicet indubitanter triſticia pñtis vite c uertet᷑electis in maximũ gaudium in yit futura.tamẽ etiã ipi electi habẽt maximũ gaudiũh in ſpe.expectantes illud gaudiũ in re. Et ideo ſicut repꝛobi hichabent du⸗ pier gaudium.ſcʒ vanũ et periculoſũetin fanum et pnicioſum vt dictũ eſt inpꝛimo membꝛo. Ita ſancti habẽt dupler gaudiũ vicz vnũ verũ ⁊ groſum. aliud veꝝ et go⸗ riofũ.⁊ ſic triſticia eoꝝ vtet᷑ in duplex gau⸗ diũ. Pꝛimũ ð gaudiũ habẽt iuſtietiã dun funt in hac vira gpoſum? veꝝ · qͥdↄſiſit in volũtate boni Pꝛouer.xx. B audiũ eſt iu⸗ ſto facere iudicũ.⁊ pauoꝛ eſt opantib ini⸗ ꝗtatẽ. Baudet ſiqde boni de bůlichs de⸗ ſunnedu ſidämatſt iiplẽdoꝛ Pöhoet. witzdoo weus ppan neist umbit iculuson iungut wloſe ihſhlise gb uigirdolc wonn b g Lur icnse Fasgn indind Mnoc wcow ſaun — uni = — 8— jaco. n in debitis acqrendis Act. y. Ibãt xde aduerſitatib? mundi. Sʒ marime de iuertatib mũdiqꝛ eas ſciũt eſſe vtiles „. atoꝛ de mercimonijs lucroſis Watßᷓ. v. Zenti eritis cũ maledixerintvobis hoĩes zudete in illa die ⁊exultate · qm̃ merces ioſa eſt in celis. Jtem ggudet ſicut negaudet iuſtus de aduerſitate ſit᷑ mer gpli gaudentes à— ↄcilij. qm̃ digni pabiti ſunt ꝓnoie ihu ↄtumeliã pati. Itẽ ſẽmiles ꝓbus in toꝛneamẽtꝭ. qꝛ ibiꝓbat tuchrirgliaʒ. Sic hõ paciẽs in aduerſis Je Sm̃e gaudiũ exiſtimate cũ in vari⸗ s tribulatiões incideritis. Ecce gaudiũ tis vite. Scm gaudiũ habent iuſti in e future gle. De q Wath · vxy. Euge ſer ne bone fidel·⁊c intra in gaudiũ dñi tui ꝛimo b gaudiũ gloꝛioſuʒ oſtendit aſpe ⸗ cus gratiſſime pulcritudinis. Si enim delectabile eſt oculis videre ſolẽ ſiue crea turrũ pulcritudineʒ. q̃nto delectabilius erit videre pulcritudinem creatoꝛis. Jðo ps dicit. Letificabis eos in gaudio cum vultutuo. Scðo oñdit b gaudiũ amplex deietampler ſumme dulcedinis. Siem̃ amplex ſponſi delectat ſponſam.qᷓ̃nto plꝰ amplerꝰ dei qͥ eſt ſplẽdoꝛ lucis eterne dele cbiraiaʒ. õ Apoẽ xix.ðꝛ. Baudeamꝰ⁊ exutemꝰ⁊ demꝰglaʒ deo.qꝛ venerũt nup⸗ tieagni⁊ vxoꝛ eius pparauit ſe. Felix aĩa q̃põt dicere. Aeua eius ſub capite meo.et dextera eius amplexabit᷑ me. Tertio oſtẽ ⸗ dit gaudiũ expulſus omnis inqetudis. Ihie xj. Saudens gaudebo in dño. Si gudet qͥ de vno ſtulto ſe liberat.qᷓ̃nto ma ßs qͥ de om̃ib ſtultis et ſtulticijs liberabi tur. Ideo ðꝛ Iſa.xxxv. Baudiũ et leticiaʒ nig obnnebunt ⁊fugiet doloꝛ et gemitꝰ quia abſterget deus omnẽ lacrimaʒ ab oculis eoumãpoca.xxj. Duarto oſtendit b gau diũ maximũ obtentus eternus dicte bea/ ſen incinis. Siquis gaudet quod tamen õdurat niſi per dimidiã diem. quantum e conuiuio eterno. Vñ in euã⸗ geio. Iteruz videbo vos et gaudebit coꝛ — eiriet gaudiũ veſtrũ nemotollet a vo⸗ is Hoceſt plenum gaudiũ Johan. xxj. ellte et accipietis. vt gaudium veſtrum plennſi. elix ergo triſticia in laboꝛep qnns viteet penitentie q̃ in illud gaudiũ nnetur. Hocgaudium merito ape/ Vnica tertia pꝰpaſca veedificatõe primi de ſunctitate ſtar pꝛij tendum eſt vbi vis rationalis— mã pulchꝛitudinẽ. cõcupiſcibilis ampiexa bitur ſummã dulcedineʒ. Iraſcibilis tene⸗ bit omnimodã quietudinẽ et totus homo eternam beatitudinem. Ad quam nos ꝑ⸗ ominica tertia poſt paſca. SermofRt iſticia ueſtra t vertet̃ in gaudiũ Joh. xxf. Siẽ dicit Rabanꝰ ſuꝑ illud War. xxij. Wulti ſunt vocati⁊c. Id fidẽ plures vemũt ſ gd celeſte regnũ pauci ꝑducũtur Dm̃es eiñ canonid vocant᷑ad electionem ſed vnus eligitur. Vnde. multi ſũt vocati pauci vero electi. Hec Rabanꝰ. Euiꝰ dicti ratio p̃t eſſe. quia licet młtiſint fideles no⸗ mine. pauci tamen re. Illi enim tm̃ ſunt fů deles reet nomine. qui ita ambulantin fi⸗ de ſicut xpᷣs ambulauit Juxta illud.ſ. Jo⸗ hannis.ij. Qui dicit ſe in xp̃o manere de ⸗ bet ſicut ip̃e ambulauit ambulare. ps àt toto vite ſue tempoꝛe nõ niſi in tribulatio nibus miſerijs et defectib huius mundi patienter vitit. Vnde idem voluit perpe⸗ ti ſuos fideles Juxta illud. Si quis vult venire poſt me abneget ſemetipſum.et tol⸗ lat crucem ſuam ⁊c̃. Lrux autem ibi intel⸗ ligit᷑ moꝛtificatio carnis a deſiderijs mů⸗ danis. Vnde dicit Auguſtinꝰ in quodam ſermone. Nullus ſeruus chꝛiſti ſine tribu latione eſt. cum putas te nõ habere tribu/ lationes. nondum cepiſti eſſe chꝛiſtianus. Talibus ergo et non alijs qui hic tribu ⸗ lantur et triſtantur. triſticia vertiur ĩgau dium. planctus in iubilum et doloꝛ tem/ poꝛalis in leticiam ſempiternam. Hij em̃ ſoli ſunt electi ad pꝛemium eternum qui⸗ bus h dicit᷑ ꝑ xpᷣm. Triſticia veſtra verte ⸗ tur in gaudiũ. In qb pᷣbis deſcribit᷑ diui na conſolatio qua cunctos fideles ↄfoꝛtã⸗ do echilarat. Circa qd tria ponit. Pꝛimo pꝛeſentis vite acerbam miſeriã. qꝛ triſticia vĩa. Secundo huius miſerie bꝛeuem per ſiſtentiã. quia vertetur. Tertio celeſtis pa⸗ trie ꝑhennẽ leticiam. quia in gaudiũ quod nemo tollet a vobis. Per pꝛimum ſolidan tur in fide. Per ſecundũ in ſpe eleuantur. Per tertium in charitate firmantur. Bipꝛmo vnun — pñtis vite acerba mileria. q triſticia vĩg · pqd ſolidant᷑ infide. Eñ dicit Jaẽ. Om̃e gaudiũ exiſtimate frẽs cũ in varias repta tiões incideriti. Et ſeq́ · ſciẽtes qꝛꝓbatio fideivãe paciaʒ oꝑat᷑ Jac.j. Ubi dicit glo. oꝛdi Jõ tẽptamini aduerſis vt gh ꝓbare poſſitis qᷓ; firmã fidẽ future retributiõis in coꝛde geſteti· Etj.ſeſ. Nũcopoꝛlet cõ triſtari in varijs tribulatõib. vt ꝓbatio fi⸗ dei vie multo p̃cioſioꝛ ſit auro q̃dꝑ igneʒ ꝓbat᷑ Blo.· oꝛdi. Hõ eueniũt nobis tribu⸗ atiões ad maiũ ſʒ iõ vtꝓbatio.i.vos ꝓba ti fideles in camino tribulationũ decocti. oĩ rubigine vetuſtatꝭ careati. Notanr aũt cõpat pacig ũ auro oꝛqi.ibidẽ. Siẽ iñ metallis nihil ẽ auro p cioſius.ita hec apud deñũ eſt oĩ laude dig⸗ fideliũ auro.pmo qꝛ km glo· niſſima.cũ in paciẽtia aĩas nr̃as poſſidebi mus Luẽ xxj. Si em̃ auꝝ in foꝛnace exa minatũ ⁊ ꝓbatũ cuiꝰſit fulgoꝛis aparebit Ita fideli ↄſtãtia iter pᷣſſurasvidet ↄtẽp⸗ ibilis ſʒ finito certamie in iudicio q̃nte ſit gle apparebit. Vñ ðꝛ. ꝛecioſa in ↄſpectu dñi moꝛs ſcõx ei.ꝓpter qͥd ſeqͥt. Inuenia tur in laudẽ? honoꝛẽ ⁊ glaz ĩ reuelatione ihu xp̃i.iin die iudicij· fᷣm iterlinearẽ. q d · vt inueniat᷑ in laudẽ ⁊ gliaʒ vt laudabiles ⁊gloꝛioſi ſitis ꝑ ↄſtantiã. ſᷣm glo · oꝛdi·⁊ yt inueniat᷑ in honoꝛẽyĩm. vt dicgtur vobis Venite bñdicti. Scðo paciẽtia fidelium ↄpat᷑ auroꝗpt firmã ↄſtãtiã. Rã mn Zug. ſuppᷣs ·x. Siẽ in foꝛnace ardet palea et in cinerẽ vᷣtit᷑⁊ ſic ꝑ ↄñs annihilat᷑ · ita auruʒ purgat᷑?a ſoꝛdiv exurit᷑. Sicẽ de malis ⁊iuſj. qꝛ maliĩ tribulatiõiv murmurant ⁊cadũt ꝑ impaciaʒ. iuſti aũt foꝛtiter ſtant. Eñ ponit exemplũ Aug. vbið. M ſiẽ arti fex nouit de artificiato qͥd faciat.⁊ artificia tñ nõ murmurat. Sic et iuſti. ꝓpter qd di ccũt ſe auꝝ iuſti tribulatõ ignis · artifex ðs Vbi me ponit artifex tollero · iubeoꝛ ego tollerare. Nouitem̃ ille purgare · Pꝛopter qd de iuſtis ðᷣꝛ Sap̃ · ij· Tãqᷓ; auꝝ ĩ foꝛna ce.⁊c̃. Ex qͥby ego infero ꝙ ſi ſignũ firme fidei in xp̃iano ẽ ↄſtãs pacia tribulationũ ita ſignũ umpꝑfecte fidei ⁊ debilis ẽ ipacia earũdẽ. De pᷣmo pʒ Sãßð̃· iij· vbiðᷣꝛ. Tãqᷓ; aux in foꝛnace ꝓbauit illos? q̃ſi holocau⸗ ſti hoſtiã accepit illos. Vbi die Robertus holgoth ꝙ pena iuſtoꝝ eſt vehemẽs argu mentũ ſeu teſtimoniũ dinine acceptõis et dilectõis⁊ hẽ ĩtelligẽdũ qñ ex caritate ⁊ꝓ ſuo amoꝛe ſuſtinet᷑ ᷣm Roberti ʒ. ꝓpter heticos ⁊ ſciſmaticos pri„ igrearckuſimeyachr eelai⸗ Dicit em̃ Augꝰ.in li de fide ad · pett lib nihil pce etiã moꝛs ꝓ ncin pta. Cuiꝰrõ eſt. qꝛ nõ ex charitateß erv nitate gle hũane pacũt᷑. Et vide qel⸗ 3 mon ↄpat paciaʒ iuſtoꝝ nõ ſolũ aurd ſeq etiã holocauſti hoſtiã vocat eã. ꝛoqͥſcẽ dũ ꝙ holocquſtũ erat pᷣcipuum int ſacrif⸗ ciaq̃deo offerebant᷑ã ſiebar de armẽtict pecudib⁊ auib⁊ de iſto nihil hẽbat ſacer dos qui obtulit pꝛo parte ſua.ſed totum cremabatur deo. Et ideo dicebatur ho/ locauſtum. ab olon quod eſttotum ⁊cu/ ma incendium q̃itotum ĩcendium. Vñiz. ſacerdos in alijs ſacrificijs— ſibi rea/ piebat partem · aliqñ dabat offerẽtiʒĩho locauſto non. licz mn legẽ potuit ſibi ſr dos pellẽ võẽdicare. Siceit de martiriq patiunt᷑ tribulatiðᷣes ꝙ totaliter deo ſunt imolati ⁊ accepti.licet mundus detraxerit eis pellẽ.i graʒ ſecularẽ. De ſcʒo ſcʒ dein pacientia fideliũ ðᷣꝛ Miere. vj. Irgentůre/ pꝛobũ vocate eos.quia dñs pꝛoiecit eos. Oqᷓ felix erit qͥ poſſit dicere illud pᷣs. Ir⸗ gentum igne examingtũ. pꝛobatumterre id eſt.a terra.nihil habens terrene vanita tis.ſed purgatũ igne charitatis ſeptupluʒ idieſt. a ſeptẽ capitalib peccatis q̃ ſuntra⸗ dices vniuerſe iniquitat; B Quare aũt deus ꝑmittit ſuos h triſtariettribula ri.plures poſſunt aſſignarirõnes. Pꝛima eſtꝓpter legis diuine oꝛdinationẽ ab anti⸗ quo ſtatutam. Nam ſtatuit deus per mul⸗ tas tribulationes ſanctos intrare iregnũ celoꝝ. Vnð ſicut cõmune eſt pᷣmiũ omniũ electoꝝ in celo. qꝛ vnus denarius diurmꝰ ita voluit eſſe cõmune põdus diei⁊eſtus tribulationis. Vnde non murmurantibi laboꝛatoꝛes pꝛecedentes contra patrin ſamulias ꝙ plura vel maioꝛa ponderaſi ꝙeadeʒ. diutius tamen qᷓ; ſequentes po⸗ tauerũt· Hic dicit glo· oꝛdr ſupillud.j ße tri.iiij Nolite peregrinari in feruoꝛe.· qul antiqnũ ⁊ frequẽs eſt electos deipꝛoſ alu⸗ te eterna in pᷣſentiaduerſa pati Hecglol Iſtud pʒ incipiẽdo ab Abel iuſto. Abꝛa⸗ ßᷣam. Iſaac. Jacob. Woyſe·et ſic de alijs patribus veteris teſtamenti qui per trihu mẽta. Sʒ certe nihil eis ꝓſicit pena g ᷓ miñ.ſʒ potiꝰincipit ad ꝑpetuũ ſi ue⸗ Slih neſit iſidieri izp ichmi tiuetq ilnemi ühmnzſi ifinn idic ahrins — 2— ——— — — utiões pbati amici deifacti ſit. vt hẽt᷑ In euidẽria ich. vit·? Beb xj. Sco fit ̊ ad diſtictio · ſelecto a repꝛobis. Hã tribulatões ſũt i dilectõis diuie Heb. xij. Quis ilbquẽnõ coꝛripit pẽ. Et ecõuerſo eni iiſimũ ſignũ fpꝛobatõis ẽ ↄrinua ꝓſpe dies — us Jurta illud Job·xj· Ducũti bonis — ipũcto ad inferna deſcendũt. Tertio ſit ad terroꝛẽ maloꝝ. Eñ diẽ glo.· ſpilsj· e.iii. Tẽpeſtyt iudiciũ incipi gta domo dei. Si ãt bmũ a nob. qͥs ſinis iioꝝqͥ nõcredũt euãgelio. Interliniaris n Sipmi fit h iudiciũ a nobis ſih crucat jamat ſi flagellat filios.dd ſpare debẽt ſerineqſſimi. Et glo. oꝛdi. di. Si tãta ẽ ßgiitns moꝛtal vite. vt nec iuſti qͥdẽ qͥin ceo ſunt hãc ſine tribulatõiꝓpr innume rj vicute nate labem trãſeãt. q̃nto magis pij qa celeſti gfa ſuntextranei.i aliem.cœr tũdamnatõnis ſue exitũ expectant. Vinc Bre·ijli moꝛal· querit. Duid eſt ꝙ oinp̃s ſonn deys ſi vehem̃teꝝ in b ſeculo deſpicit qͥs ublmiter ante ſcla pelegit niſi hocꝙ fide lũpietati pateat qm̃ idcirco eos pᷣmit ĩ in tinis qytcerqño remuneret in ſummis. Etſeqt Hinc zvnuſqͥſq; colligit quid illic ſintpaſſuriqͥs repꝛobat ſi hᷣ ſiccruciat qͥs nat aut qũo feriẽt᷑ qͥ iudicio arguẽdi ſũt ſiſi vita eoꝝ pᷣmit᷑ qͥ ipᷣo iudice ⁊ teſte lau/ dant᷑. Et Hiero. ſuꝑ ilð. Et venit ſuꝑ me indignatio tua. Job.iij Hõſideret ꝗvnuſ⸗ qͥſqʒq̃pena ſequat᷑ iniqͥs ſi h ita caſtigat iu ſios. Mec Mieroꝰ. Duarto fit ad caute/· in lieribonor. Vñ Bieroꝰ ſuꝑ illud Job v Stgitte dñi in me ſũtq̃ꝝ indiq̃tioebi⸗ bit ſyñ̃ meñ. ybi dic iterliniari glo. Spi ⸗ riůelatiõis. Spm̃ ð hoĩs ebibũt ſagitte c ſupne animaduerſiões mẽtẽ ab elatõe opeſcũt. Juſtoꝛ em̃ mẽs nõ ſolũ ppẽdit hatollerat.ſʒ etiã pauet qͥd reſtat. xidet q̃/ iibac vita patit᷑. metuit ne poſt hãc vitã ſuioꝛa patiat. Jam ð ſnĩaʒ tollerat ĩpena ſed minas adhuc vẽturi iudicis foꝛmidet txclpa. Hoc eſt qͥd dicebat apłus. Rihil mioſcꝰ ſum.ſʒ nõ in inſtificatꝰ ſum. Loꝝ iij. Quaſiem̃ di Eᷣm Simonẽð cre woya Aicz mihi nihil ↄſcꝰſũ.ↄſcia 7ᷣmoꝛ qer ſʒñ in nõ iuſtificatꝰſůj.i.nõ iðo me luſ teputo. qꝛ p̃t eẽ aliqͥd delictũ qͥd ne⸗ ſci·&cs ix. Hemo ſcit an odio vłamoꝛe dignus ſi. Hec ille Wagnũ ergo donuʒ mnbulio iuſtis qd datur ad cõſeruan 5 Dnicã tertia pꝰpaſca dam ſanctitatẽ⁊ vitandam elationẽ. Nam que videntur nobis ſancta. apud deum ſunt valde ſepiꝰ iniqua. Et ideo ne homo ex ſuis operibus ſuperbiat ſed potius hu⸗ miliet᷑ datur ei tribulatio. Vnde ſuꝑ illud .Pe.iij Juſtus vix ſaluabitur. dicit glo. oꝛdi. Tanta eſt iuſticia diuina vt interduʒ P⸗ noſtro iudicio videntur inſta · dei in icio inueniunt᷑ ininſta. Juxta illud.j. Re guz · xj. Homo videt que foꝛis ſunt. deus Autem intuetur coꝛ. Noc eſt qͥd dicit Hie⸗ ronimus ſuꝑ illud Job.iij. Venit ſuꝑ me indignatio tua. Deus pater bona agentes fagellat vt purget.qꝛ noſtra perfectio cul⸗ pa non caret. Bec ille. Johannis.xv. dicit ſaluatoꝛ. Omnẽ palmitẽ ferentẽ fructum pater purgabit vt fructuz plus afferat. eo ꝙqui ſanctus eſt ſanctificetadhuc. Quin to fit hoc ad expiationem vicioꝝ et cõuer⸗ ſionem ad deü. Vnde Job. vy. Zdecſit mi⸗ hi conſolatio vt affligens me doloꝛe nõ ꝑ⸗ cat. Quaſi di. ᷣm Brego. Hic parcit vt in eternum feriat. ſed meh feriat nõ parcẽs q̃d eſt michi cõſolatio. Timet enim ſibihᷣ parci. Vbi dicit Mieronimꝰ. Electi dũ ſe perpetraſſe illicita nouerint ſi perſcrutan⸗ tes inuenerint quia pꝛo illicitis nulla ad⸗ uerſa perpeſſi ſunt.immenſa foꝛmidine ta beſcũt. pauoꝛe eſtuant ſuſpitionibꝰ malis agitant ⁊ laboꝛant. Ac ſi aperte diceretur. hic quidem parcit vt feriat imperpetuum et non parcendo imperpetuuz parcat. Ex afflictione enim conſoloꝛ qui ad ſpem ſa⸗ lutis ex vulnere reddoꝛ. Hec ille. Cui cõ⸗ coꝛdans Brego.ſuper illud Job.v. Bea ⸗ tus homo qui coꝛripitur a domino · dicit. Duobus modis vulnerat deꝰ ſuos quos ad ſalutem reducit. Zliquando enim per⸗ cutit ĩ coꝛpoꝛe vt mentem ſanet. Aliquãdo ſine exterioꝛi flagello duriciã mẽt ſuo de ⸗ ſiderio ꝑcutit ⁊ ſic ſanat eam qj ſecura quie ſcebat in mundo moꝛtug. Sed dũ mens ad deum anhelat et om̃ia ſecularia deſpi⸗ cit. om̃ia ei mox vertunt᷑ in temptationeʒ et eam affligunt. Sed dum tranſitoꝛio la⸗ boꝛe affliguntur a perpetuo liberantur. Vnde ſubdit᷑. In ſex tribulationibus li⸗ berabit te et in ſeptima non tanget te ma⸗ lum. Senario numero pꝛeſentis vite ope ratio et diſcurſus ſignificatur quia ſerro die deus hominẽ ↄdidit. ⁊ ſeptio qͥeuit In ſex ðtribulatiõiby liberat neĩ ſeptia tãgat 6 4 malũ. qꝛ erudiẽdo atterit· ſʒ ĩ die iudicij S net abſcõdit. Vec ile. Sexto fi hᷣꝓpr mẽti nre ad celeſtia elenatõʒ · Vñtribula/ riões dateſüt iuſt ſiẽ pẽne volucri qͥtyad ſupioꝛa volat· De qͥ ðꝛ Job · x õ ad labo rẽ naſcit᷑⁊ auis ad volãdũ. Vbi diẽ iterli near BMieronimi. Inde mẽs ad ſũma vo⸗ lat vñ caro ĩinfimis duriꝰ laboꝛat. 2õð 4 ad laboꝛẽ naſci᷑⁊ auis ad voladũ. q d. Jõ coꝛpflagellat vt mẽs ad deũ volet · Breg. in glo.oꝛð.ibidẽ. uo exterioꝛ pena caſti. gat eo mẽs leuat᷑ad ſupna. Vñ ðꝛ 2õ ad laboꝛẽ naſcit᷑ qꝛ impoſſibile eſt in hac ꝑe⸗ grinatõe ſine laboꝛeeſſe. ſʒ in eoꝙ caro af⸗ fiigit mẽs ad petẽda alta leuat· Mec Bre. Eiñ ps. Ad dijm cuz tribularer camaui. Septimo fit Fꝓpter meritoꝝ accumulati onẽ Picit em̃ Iſið. in epla ad ipanum. Quanto in b ſeculo ꝑſecutõiby pauꝑtate. inimicoꝝ potẽtia vel moꝛboꝝ crudelitate fuerimꝰafflicti tanto poſt reſurrectõem in futuro maioꝛa pᷣmia ꝰſequemur. Et Bre. li.iij. moꝛal· Tãta ſpes in deo ſolidioꝛ ſur⸗ git q̃nto ꝓ illo quiſq; grauioꝛa pertulit. qꝛ nequaqᷓ; retributiõis gaudiij de eternita⸗ te colligit᷑ quod uõ h pꝛius pia retributio ne ſeminat᷑. Et li. xxvj. moꝛal · diẽ. Sãcto ⸗ rũ mentes gloꝛioſioꝛt ſibi non ambigunt manere victoꝛiã qᷓ; dũ pᷣmunt᷑ aduerſirate Vnde glo.ſuꝑ illud Jacj. m̃e gaudiuz dicit. Tribulatio in pñti iuſticia in futuro auget coꝛonã. Octauo fit h ad virtutũ ap pꝛobationẽ. Ham nemo q̃ntũ ꝓfecerit niſi inter aduerſa coßſcit. quia ynuſqſcq; ſupni doni gr̃aʒ in trãqͥllitate quietis pꝑcipit. ſed qntũ ꝓfecerit in aduerſ itate ꝑturbatꝰoſtẽ dit. Ait Bre.xxxiij. li. moꝛal · Zduerſitas q̃ bonisviris obicit᷑ ꝓbatio vᷣtutꝭ eſt nõ in⸗ dicium repꝛobatiõis.vij.q.j. Aduerſitas. Vnde tribulatio eſt ſicut malleus qᷓ ꝓbat oilam an ſit firma vel ſolida vel fragilis? infirma. Sieij eſt ſolida ſonabit. ſi fragi lis crepabit. Vñ Miero· ſuꝑ illud Job. vÿ RHecfoꝛtitudo lapidũ foꝛtitudo mea ẽ nec caro mea enea eſt. Interlinearꝭ. Ere acla⸗ pidibo inſenſibilia coꝛda ſignant᷑ q̃ ſepe et ſupnos ictus accipiũt ⁊ tñ nulla ꝑcuſſione molleſcũt. Duo 3ð electꝭ ꝑꝓphaʒ Ezech. rrxyj.dꝛ. Tollã a vob coꝛ lapideũ et dabo crneũ. Oð tractãs Breg · diẽ in glo. oꝛdi. Aapides ꝑcuſſi dan ſonũ nõ reddũt. qͥd cites· Sʒ q vt lapis vita caret· ſenſum —— ExvI in ſonitu non hz. Sic aliq ſunti „—„„—— † etiã Lenſi ſonitũ nõ reddãt diu⸗ nis. Alij pᷣo reddũt ſʒ nõ ex coꝛde. ⁊it n ſentiũt bona q̃ loquũt᷑. Hecille Ecõtrar eſt de electꝭ qͥ de om̃ibo g̃as a gw bona ſuſcepimꝰ de manu dñi. mig ãt qre nõ ſuſtineãꝰ Job.ij. Ita ſuadet apl ——— U 6* Theßv · In om̃ibgras agie i 3 ſperis qᷓ; aduerſis. Qualit at tribulitu electi oñdit Ruptꝰ ſuꝑ ca.iij li. Sapiedi Sancti tribulant᷑ ⁊ tẽptant᷑ac ve rantur Pꝛimo tribulãt in penis ·vexant᷑ iwet „ tẽptant᷑ in diuinis ꝓmiſſis. Sʒʒᷓ tribulg tionẽ penaꝝ habẽr ſpem ĩmoꝛtalitantr vexationẽ ↄtumeliaꝝ habẽt ſpem etner quillitati·⁊ ʒ diuinã tẽptatõʒ habẽt Len pᷣcipue dignitatꝭ Et tĩ de pᷣmo. Sxi ſecundo ru miſerie breuẽ ꝑſiſtentiã. cũ ðꝛ. vertet᷑. pqͥd in ſpem eleuant᷑. Quis em̃ poſſet ſubſiſte/ S re in tot miſerijs ⁊ tribulatõibſi nõ qñ; in finẽ eaꝝ ſperaret. Dicit aũt miſeria půtis vite bꝛeuis.qꝛ vertet᷑.ymo nõ ſolů vertet ſed totaliter ſubuertetur · quãdo abſtergʒ deus omnẽ lacrimam ab oculis ſanctoꝝ. Pꝛopterea chꝛiſtus loquens apoſtolis de vita pꝛeſenti dicit. Wodicũ et non vide bitis me. Quaſi dicat. Temptribulatio nis ⁊ penalitatꝭ quod ex abſentia meaha⸗ betis eſt quaſi punctũ reſpectu erernitatis Iſaie.liii · Ad punctum in modico dereli⸗ quite.et in miſeratione magna congrega⸗ bo te. In momento indignationis abſcõ/ di facieʒ parumper et in miſericoꝛdia ſen piterna miſertus ſum tui. Ende Spiẽ tie. ij. dicitur. In tempoꝛe erit reſpecus i loꝛum. Quaſi di. Em Robertum. In pun/ cto modico et inſtanti paſſi ſunt ſed intẽ poꝛe pꝛolixo ⁊ longo · ſcilicet eternitate erit reſpectus illoꝛum.id eſt. pꝛemiatio. que di citur reſpectusſicut ſolet dici quando do minus liberaliter remunerat ſeruientem· dando ſibi magnum aliquid. Beneiſtere ſperit eum. Sic certe deus bene reſpiciet ſanctos quando ſupꝛa modum etpꝛopot tionem retribuet pꝛo laboꝛe mercedem. Juꝝta illud.ij. Loꝛinthioꝝ.iiij. Illud em quod in pꝛeſenti eſt momentaneun er le⸗ ue tribulationis noſtre. ſupꝛa moaũĩ ſub limitate eterne gloꝛie pondus operatur i nobis. Voc eſt quod dicitur Sapiẽtieil⸗ in— lrhſilu uciyſ miniſt uß mdchn trirunn lunu iuſnn iähl Nuurdu nnstpi ſiwnem iogy — nim hnnſen wns h uzbd nikteſ e vexati in multi bñ diſponẽtur. ſ eobe ſiilla q̃ patiunt᷑ electi ipin cõparent᷑ adea q̃ in futuro dabunt᷑ benis pmercede.licer ſint in ſe yalde mul cin compatione coꝝ valde pa ur Ro vi Hon ſunt ↄdigne paſſiões hꝰtpis afuturãglaz Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ tempꝰvi⸗ nfetriaiſeotinet Pꝛimo bꝛeuitatẽ du⸗ is. Scho penalitatẽ q̃uis afflicionis Zerio labilitatẽ ↄtinue mutatõis. Jõ di itrepꝛobi iſta tria ↄſiderãtes. Exiguũ ⁊ t citecioeſttpoyitenfe Saßp.ij· Debꝛeni⸗ re durntõis ðᷣꝛ Saß · ix. Mõ ifirn⁊ exi⸗ i guitẽpis⸗ De penalitate ðꝛ Job.x. Tedet Kn ſʒ meã vite mee. De qͥbo duoby ſil loq̃ns Seneca epla. iij. dicit. Pꝛopone tꝑis ꝓfũ ſtitatẽ ⁊ vniuerſũ ↄplectere. deinde h deratẽ vocãꝰhůgnã. oꝑa imenſa ⁊ vide⸗ i hneriguölird optamc erpẽqim de Erbqnñ lacrime. q̃ntũ ſolicitudines oc cpẽt q̃ntũ moꝛe anteqᷓ; venãt optata.q̃n n valitudo.q̃ntum timoꝛ.qᷓnti laboꝛes naus ⁊ pericnla ⁊ intelliges etiã vita mi⸗ dꝛdans Sngſup p̃s xxxvf. dicit. expo⸗ ns ilud Adhuc puſillum ⁊ nõ crit pecca wꝛ. Sitoto illo tempe viueres exqͥ Sdã ðpadiſo emiſſus eſt vñq; ad hodiernũ diẽ. terte videres vitã tuã ñ fuiſſe diut᷑nã q̃ ſic gwolaſſet. Vninſcuiuſq; vita q̃ntaẽ. adde ntoſtibet annos. duc longiſſimã ſenectu/ em quid eſt. nõne aura matutina. Et idẽ ſpplal vj. Eum dies iudicijvenerit tunc ſennentpcthꝛes. qm̃ non ſit longa omnis vinq̃ranſijtEt Miero.lib.iij ſup Imos Rhi fugaciꝰſeculo rebuſq; ſeculi.q̃ dum enemns amittimus ⁊ꝑ inſantiã iuuentu iem puericiã ac virilem ⁊ ingraueſcentem naturã etatẽ ahnoſq; vltimos ſenectutiſ mamurzcurrimus.? neſciẽtes ad moꝛ s trminos peruenimus. De penalitate glima. Tantis malis hec vita repleta eſt. ompatõne cmoꝛs remediũ putet᷑ eſſe vohena. Denic; Job dicit militiã eſſe vi⸗ bois ſupterrã. Et oſtendens q̃re deus cin bꝛeuẽ fect Dicit ideo vt moleſtie er ſperate yinci nõ poterant tpis erigui⸗ itefinrent Que gůt ſunt iſte penalitateſ dit dugꝰ ſup iliud Inẽij. Queẽ vita peiiwapor.ſic dicꝭs· Vita hec vita du/ icca vita erũnoſq. quã doloꝛes ex vile dicit Imbꝛo in ſermone de quadra Wnica tertia ppaſca terminãt. ardaꝛes ſiccãt.aera moꝛbidant᷑. eſce infiant.ieiuniũ macerat.ioci ſoluũt tri ſticieↄſumũt.ſolicitudo coartat. ſecuritas ebetat. diuitie iactãt.paupies deicit.iuuen tus extollit. ſenectus incuruat. infirmitas frangit. et poſt hec om̃ia moꝛs interimitet vniuerſis gaudijs ſinem imponit. ita vt eẽ deſierint nec fuiſſe putẽt᷑. Vec Inguſtinꝰ. De labilitate continue mutatiõis dꝛ Ecẽi. tvij · De mane vſq; ad veſpaʒ ĩmutabit᷑tẽ ⸗ pus. Et ye ſic eſt. qꝛ Zob dicit Hõ natus de muliere bꝛeui viuẽs tꝑe replet᷑ mlti mi ſerijs Et ſeqt nunqᷓ; in eodẽ ſtatu ꝑmanet Semp e eſt in curſu rapidiſſimi tẽpis. puericiã abſcondimꝰ. deinde adoleſcẽtias deinde ſenectutẽ Inqt Seneca epia. lxxj. Et Valerius maximus li ix de memoꝛia liby dictis dicit. M curſus medij tempoꝛꝭ vite hũane eſt ꝓut foꝛtina gubernat · mõ aſpero mõ trãquillo motu ꝑagit. Ex iſtis patet triplex fatuitas hominũ mũdanoꝝ. pᷣſumentiũ longitudinem nõ obſtãte bꝛe⸗ uitate.diligentiij amaritudinẽ nõ obſtan ⸗ te penalitate. differentiũ moꝛum rectitudi nem nõ obſtante tẽpis inſtabilitate. Ideo ; iuxta ↄſiliũ apli ad Jal· vj. Dñ tps ha ⸗ bemꝰoꝑemur bonñj. Sencs. debiles.⁊ im potẽtes non habẽt tꝑgs ſed habent᷑ a tem ⸗ poꝛe · Infirmi⁊ grauiter patientes nõ ha bẽttꝑs.cũ nõ ſint ſui cõpotes. moꝛtuitrã⸗ ſierunt tps ſuum. Et ideo nec ſenectꝰ nec moꝛbus nec moꝛs expectande ſunt ad be ne viuendum ſed ſtatim incipiendum eſt dum tempus noſtrũ eſt. Sed de multis verũ eſt ilud Job· xxiij· Dedit ei de tem ⸗ pus penitẽtie ⁊ ip̃e abutiteo in ſuperhiaʒ. Pꝛopter qͥd pᷣs ↄquerit᷑. Tẽpꝰ faciẽdi de diſſipaueft legẽ tuã. Vñ ille ſapientiſſimꝰ computat᷑qui dicit. Bene vixi.non qͥ dicit bñviuã. De qͥ Seneca epla.xlix. di. Btiſſi mus ⁊ ſecurus ſui poſſeiſoꝛ eſt qͥ craſtinuʒ ſine ſolicitudine expectat.et quiſquis di⸗ cit vixi.quotidie ad lucrum ſurgit. Ende Manrcialis li. epimatũ. Epiq̃mate.l. Nõ eſt crede michi ſapiẽtꝭ dicere viuã miſera nimis vita eſtcraſtina viuere hoꝛa. Et ẽ qͥd dicit Zugꝰ · de verbis dñi. oml· xx. Ige pnĩaʒ ſemꝑeſto coꝛrectꝰ. õge qͥdem eſt di⸗ es indicij. ſcd vniuſcuiuſq; dies vltimꝰlon ge eſſe nõ p̃t. qꝛ bꝛeuis ett vita. ⁊ ip̃a bꝛeui⸗ tas ſemper incerta ipa res eſtq̃ multos oc cidi. dum dicũt crascras⁊ ſubito hoſtiũ * 4 . 3 daudit⁊ remãſit cĩ voce coꝛuina quia nõ habuit gemitũ colũbinũ. Mec Suguſtinꝰ Eſtergoò fatuitas ſumma iuuentutẽ vel tẽ pus pꝛeſens expen dere in peccatis.⁊ detẽ poꝛe futuro qͥd nõ eſt ñm ſemꝝ ſpem hĩe. AVnde ðᷣꝛ Ecẽs.vij Ne impie agas multũ ⁊noli eſſe ſtultus ne moꝛiaris in temꝑe nõ tuo. Ideo ad Bal. vj.ðꝛ. Bonum faciẽtes non deficiamꝰ Vn e metrice ſic ðꝛ. Vita bꝛuis caſuſq; leuis neceſt ſpes ſperandi. Muãta ſeres tanta feres ſit cura parandi plura. Seras vt nõ plura feras ne non ſe niſſe. Peniteat. dum nil valeat iam peni⸗ tuiſſe. Sixitertio vwnlwee leticiã. qꝛ gaudiũ.ꝑ qͥd in charitate confir mamur ⁊ pficimur. Eirca qͥd ſciendum ꝙ q̃tuoꝛ viciby fit mẽcio in pñti euangelio ð gaudio.ſiẽpʒ intuenti. ideo qdruplex gau diũ eſſe diſtinguit᷑ Pꝛimũ eſt mundane ꝓ ſperitatis ad fugiẽdũ.qꝛ ↄtemp tibile. quo ad ß ðᷣꝛ. mundus gaudebit. Scm eſt in terne ſinceritatis ad poſſidendũ. quia de⸗ lectabile.qͥ ad ðᷣꝛ. gaudebit coꝛ veſtrum. Tertiũ eſt fraterne charitatis ad diffun/ dendũ qꝛ cõmunicabile.qᷓ ad h ðꝛ. Triſti⸗ cia via pret᷑ in gaudiũ· Quarrũ eſt erne fe licitati ad ꝑfruendũ.qꝛ ↄtẽplabile.qᷓ adh ðꝛ. Baudiũ vim nemotollet 4 vob· De pᷣ⸗ mo gaudio qͥd eſt fugiendũ qꝛ fermentat anxietate. maculat᷑ carnalitate · alteratur in ſtabilitate anguſtat bꝛeuitate. Ex quibus reddit᷑ ↄtẽptibile. M ãt ſit fermẽtatũ? nõ purũ pʒ. qꝛ nõ eſt dare gaudiũ in vita iſta in mũdo qͥn plus habeat doloꝛis q; refri gerij qꝛ riſus doloꝛe miſcebit᷑ et extrema gaudij luctus occupat. Non eſt riſus ſine mirtione doloꝛis.⁊ nõ eſt gaudiũ ſine oc⸗ tupatione luctꝰ ꝓpter h ðꝛ in Jobele. Eõ ſfufum eſt gaudiũ a filijs hoĩm · De ſecun⸗ do vo qũo maculat᷑ carnalitate pʒ ·? bus incendit᷑ inepta leticia ⁊ tũc accẽdit᷑ cõcu ⸗ piſcẽtia ⁊ hit᷑ immũdicia. St rũc auditur vox illa Sap̃.ij Venite fruamur bonis j ſũttãqᷓ; in iuuẽtute ⁊vtamur creaturꝭ fer tiliter. vino pᷣcioſo⁊ vngẽtj nos ipleãꝰ nec pᷣtereat nos flos tꝑis· coꝛonemꝰnos roſis anteqᷓ; marceſcãt hullũ pꝛatũ ſit quod nõ ptrãſeat luxuria ña. Detertio ꝙ alterat᷑ ĩ ſtabilitate. pʒ. qꝛ nõ pt eſſe ſtabile qͥd fũda tur in inſtabili qꝛ můdus trãſit ⁊ↄcupiſcẽ E diũ umplicat᷑ amoꝛeterrenoꝝ atq; ul inmu uit᷑. vanitas recipit. curioſitas deuc luptas inficit. cupiditas afficit luxuria in⸗ qnat.toꝛquet inuidia. cruciat triſticin tur⸗ bat iracũdiaſicq; miſeris vicijs oĩbyqji mlta diſpergit᷑ mẽs.querit nec inuenitvbi — nuenitvb redeſcere poſſit Deqrto yſcʒ anguſtau bꝛeuitate pʒ ꝑ illud Job. tx. Scio ꝙlaus impioꝝ bꝛeuis eſt. ⁊ gaudiũ ypocrite adi ſtar pñcti. In pñcto nõ eſt longi A elt longitudone la titudo hec ſpiſſitudo. Ita in gaudio culi nõ eſt longitudo duratõisnec latitu do valoꝛis. nec ſpiſſitudo repletõis. Qui ðꝛ in Job. In pũcto ad inferna deſcẽdũt. qꝛ in pũctuali gaudio ↄfidũt etĩ pũctuai medio ad inferna deſcẽdũt. Tenẽt inquit tympanũ ⁊ cœꝙtharã ⁊ gaudent gd ſonũ oꝛ⸗ gani.⁊ in pũcto ad inferna deſcẽdũt. Se/ cundũ gaudiũ eſt intne ſinceritat delecta bile ad poſſidendũ. de qͥ aplus. Bla niaß eſt teſtimoniũ ↄſcie nfe. ꝓrqð ðꝛEcãxt Põ eſt oblectamẽtũ ſuꝑ coꝛdis gandiun Et Seneca. Hõ eſt gaudiũ niſi exxirtutũ ↄſcia. Iſtud gaudiũ purificatadnerſitate pulcrificat ſertilitate. pacificht᷑ ſecuritate. dulciſicat᷑ ſuauitate. De pꝛimo tñ qʒ ſctũs hõꝓbat ⁊ vẽtilat᷑ in tribulatõe. actẽptatõe purioꝛ effici᷑. Vñ Jaẽj. Om̃e gaudiũ eri⸗ ſciẽtes quia pꝛobatio fidei veſtre patien⸗ tiam operat. Nacientia autem opus perfe ctũ hʒ. De ſcðovicz fructu bonoꝝopm ſic ð Bal.v. Frucxꝰãt ſpũs charitas gaudũ pax.pacĩa.õganimitas bonitas. benigui⸗ tas.mãſuetudo.tinẽtia caſtitas. Uñ ꝓt fecũditatẽ bonoꝝ opm ⁊ ᷣtutũ btůs Ber· pat ↄſciaʒ agro bñdictõis. Eonſci inqͥt ba ẽtitußreligiõis. ager bñdictõis tẽpli Salomonis. oꝛxꝰdeliciaꝝ. aureũ recliaw⸗ rium. gaudium angeloꝛum. Archa feder theſaurus regis. aula dei. habitaculũ ſyi rituſſancti.liber ſignatus et dauſus. idie iudicij aperiendus · De tertio. Vbiem̃ mi⸗ nus ẽ peccati maioꝛ eit ſecuritas. Stim⸗ lus autem ſeu aculeus eſt peccatũ · Unde qui eo caret nichil ſibi eſt conſcius audet loqui arguere moꝛiviuere. iudicis adie pꝛeſentiam et expectare ſententim. on eſt ergo regnum deieſca et potus ſed i⸗ ſticia et pat et gaudium in ſpirituſanciò; Roꝝ ·xiiij. Ratio ẽ qꝛ qͥ ineũtbꝰ paq 3llu inoꝛtebe vunruiti wwiodepen ingus de nsuolt ene nlsde wnöw wnſb inun) mih Inica quarta ppaſca os gaudii Peonerxij. De quarto ſen em ſeqttranquillitas. tranqͥllita ſnauitas ſuauitatem iocũditas. cẽi. ſeligioſitas cuſtodie iuſtificabit coꝛ. iocũ qintemarq; gaudiũ dabit. Wultoꝝ bñfi cop recoꝛdatio iocũdiſſima eſt. ñ Ber. ſu cuntica. Nihil gloꝛioſius teſtionio cõ/ uentie.cũ veritas in mẽte fulget ⁊ mens ĩ ritnte ſe videt. ſed qualẽ pudicã verecũ⸗ ium pauiqã circũſpectã nichil admitten/ emqᷓd enacuet gloꝛiã ↄſcientie. atteſtante wi ſii in nullo ↄſcientia qͥ erubeſcat pñtiam eritatis. Sed ecõtrario nullꝰdoloꝛ acri⸗ onmarioꝛ.⁊ acerbioꝛ.remoꝛſu cõſcientie ſi corrupte. vbi remoꝛdet ꝓpꝛia conſcientia. ret diina ſentẽtia. incerta poſſibilitas reſurgendi incerta opoꝛtunitas ↄfitendi. icerta cauſalitas moꝛiendi. Vertiũ gan/ dium eſt fraterne charitatis ad diffunden 1——+ 2 qñ cõmunicabile. hoc eſt gaudiũ charita/ nsqᷓ non gaudet ſuper iniquitate. cõgau⸗ detem̃ veritati. Coxꝝ.xiij. Saudiũ meuz i aiaplus omniũ veſtruz eſt. oc em̃ gau⸗ di bmũ eſt de peccatoꝝ reconciliatione ⁊ onnerſione Sic paterfamilias oſtendit gdiũ ad filiũ pꝛodigũ Auc.xv. Epulari iquit ⁊gaudere opoꝛtebat.quia frater tuꝰ ti, nonuns fuerat et reuixit. perierat ⁊ innẽ⸗ önin nselt. Secundo de penitẽtis connerſiõe Sie gaudet angelus de ſue cuſtodie dele go dum reductus ad ſtatum gfe purgat᷑ peratur per opera penitentie. Lu.ty. Baudium eſt angelis dei ſuꝑ vno pecca⸗ ere. Tertio de cõcoꝛdi cõnerione Sic inu Pudet pꝛelatus de ſubdito. hilippeñ· ij. nplete gaudiũ meum yt idem ſapiatis. andem charitatẽ habẽtes vnanimes id pſumſentientes. Et quarto de ꝑſeueran/ it techſ ſmatione. Sicut gaudet doctoꝛ de „ 4 diſcpulo Ppil iſ. Itaq; fratres mei cha vunb et coꝛona mea.ſic ſtate in bh domino chariſſu ni ſicut membꝛa in coꝛꝑe vodoleat ⁊ ↄgaudeatis ſic. ſiẽ rami in ſii piteĩpleuereris ſic. ſicut palmites in vite etfuficetis. Hoc em̃ gaudiũ charitatꝭ viaſiftr. ꝙacredit. oĩa ſperat. oia ſuſtier. Lon ri. Eñait Ber. ſuꝑ cantica ſe er. xix ntſuauis ẽcharitas q̃ feſſos alleuiat „ roboꝛat. meſtos letificat. eſurien e resrefict iocũdat reficiẽtes qꝛ nõ querit äluſitgäthuxßi. Buartü eſt gaudinz 2 debies rob ernefelictat ad pfruẽdij qꝛ ↄtẽpiabile Beatitudo eſt gaudiũ de veritate Augꝰf. ↄfeß. non ſemiplenũ ſed ſupplenũ. Pꝛimo quia eſt incõpꝛehenſibile cqptu. Wat. xxxx Intra in gaudiũ dñi tui. Deqͥ Anſelmꝰin ꝓſologiõ.c.vltio. Inueni plenũ gaudiũ et plꝰqᷓ; plenum. Pleno quipe coꝛde plena mente plena ania. pleno toto hoĩe gaudio ulo. Adhucſupꝛa modũ ſuperat illò gau⸗ dium.nõ em̃ illud totũ gaudiũ intrabunt gaudentes ſed totigaudentes intrabunt gaudium. Secũdo quia eſt imꝑmiſcibile luctu Iſa.ſj· Saudiũ et exultationem obti nebũt? fugiet doloꝛ ⁊ gemitus. Tertio qꝛ infaſtidibile guſtu. Iſa.xij. Mauriet aq8 in gaudio de fontibus ſaiuatoꝛis. Et.jj. Baudiũ et letica inuenict in ea ⁊ gratiarũ actio et vox laudis. Quarto qꝛ inamiſſibi le ſtatu. Joh. xxj. Baudiuʒ vim nemo tol⸗ leta vobis. Iſtud gaudiuʒ pꝛomittit xᷣs ſuis pꝛotriſticia quaʒ h patiuntur. Sdqͥd gaudium nos ꝑducat ipe gaudioꝝ eterro rum auctoꝛ qui viuit et regnat.⁊c Dominica quarta poſt aſca. 3 Sennol⸗El. Mm uenerit ille cCſpũs veritatꝭ docebit vos oẽEm yeritatẽ. Joh. xvj. Siẽ ait Augꝰ in eplagd btĩ Hiero. incõꝑabiliter pu cioꝛ eſt vᷣitas xp̃ianoꝝ qᷓ; helena grecoꝛũ. Wix certeẽ cur hoĩes xp̃iani ĩacqrenda veritate ſint multuz deſidioſi. cũ vt refert Troiana hiſtoꝛig ꝓacqͥrẽda helena.multa Paris cũ ſuis Troianis ſubijt ꝑicula. et tandẽ vite diſcrimina. Sed certe ĩꝓmpto cauſa eſt triplex. Nam ſic dicit Rabi moy ⸗ ſes li. jc. xxx. allegando Alexandruʒ phm grecũ.tria ſunt que impediũt hoĩeʒ appꝛe ⸗ hendere veritatẽ. ſcʒ amoꝛ altitudinis. Ec ce ſuperbia.pꝛofunditas rei inueſtigande Ecce rerum celeſtiũ excellentiaet ignoꝛã/ tia inquiſitoꝛis ſiue bꝛeuitas potẽtie. Ec ⸗ ce defectus nature. In noſtro autem tem ⸗ poꝛe quarta cauſa eſt quam non numerat Allexander. quia nõ erat temꝑe ſuo.et hec eſt ſocietas nutritiua. quam vt dicit Rabi moyſes. In natura hominis eſt amoꝛ ſe⸗ quendi illud cum quo habet ſocietatem et diligere ea in quibus nutritus eſt. adeo ꝙœ idebis habitatoꝛes vilarim iicet int ibi in ſoꝛdibus et in defectu delectabiius et in malicia ciboꝝ vt odiant habitationẽ ciuitatũ nec delectãtur in delicijs eaꝝ ſed eligunt potius ea in quibꝰ enutriti ſunt qᷓ; ea in quibus non ſunt·licet melioꝛa ſunt · Pec üle. Hec autẽ om̃ia quicũq; velit at/ tendere faciliter inueniet Nam in nobis ẽ amoꝛ altitudinis et vane gloꝛie.ita vt pꝛo pheta cogeret᷑damare contra nos dicens Nolite extollere in altum coꝛnu veſty · Di⸗ cit autẽ Bregoꝛꝰ ꝙ tumoꝛ mentis eſt ob/ ſtaculũ veritatis. Iſtud fatetur de ſe Au ⸗ guſtinin li. confeß pluriby vicib. Secun do pꝛofunditas rerũ inueſtigandaꝝ tan/ ta eſt ficut dicit vugꝰ· in quodã ſermõe ad peremitas ꝙ phic;uis ſubtiles ad ynius apis naturã inueſtigandaʒ ad plenũ ꝑue⸗ nire nõ potuerũt. multo minus ad inueſti ganda celeſtia. ad q̃ ſe habet intellectꝰ hũa nus ſicut oculus noctue ad lumen ſolis. vt ðꝛ ſc;o Wetha. Tertio ignoꝛantia in/ quiſitoꝛis ſiue bꝛeuitas potentie ·q̃ tanta eſt in nobis ſicut coclear ad totů circulum maris. vt Auguſtin dicit de ſeipſo · Vnð „„ Sapie irðꝛ. Homo exiguitempis et mi⸗ noꝛ ad intellectũ iudicij et legis · Quarto ſocietas nutritiua q̃tanra eſt in nobis vt animalis homo nõ ſapiat q̃ dei ſunt ſed qᷓ mũdi. Cum igit᷑ homo ex feipſo deſiceret in appꝛehenſione yeritatis neceſſarius fu⸗ tttalis doctoꝛ mũdo qͥ amoueret pᷣdictos defectus.quibꝰ amotis doceret omnẽveri tatem. pic aũt non eſt niſi ſpůſſanctus · qui oĩes pᷣdictos defectus amouet in nobis Fam m Brego. in moꝛal· ip̃e mouet me⸗ moꝛiã. ip̃e mouet voluntatẽ. ipſe docet ra⸗ tionem. Et ſicut dicit Ber. in quodã ſer mone. Ipſe dat robur vite. vt quod per na turam nobis eſt ſciren appꝛehendere ipoſ⸗ fibile.ꝑ gratiã fiat poſſibile.nec ſolũ poſſi bile ſec eti facile. Ipe eſt ẽ ſpũs bonus ſpũs foꝛtis. ſpũs rectus · ſũs dulcis in⸗ firma roboꝛans · aſpera planãs coꝛda pu⸗ rificans. quicqd in hoc ſeculo neqᷓ;videtur difficile er anguſtũ ieue facit⁊ latum Mec idem Berũſ ermone rriiij. Hec mirũ. Hã ſicut dicit Xeo papa. elor eſt ſermo ſa/ pientie et vbi deus magiſter eſt cito diſcit᷑ qjd docetur. Valẽ igitur ac tantũ doctoꝛẽ ſufficientiſſimũ ſibi patriq; equalem · atten ta noſtra ignoꝛanria ⁊ glijs multip licibus defectib in appꝛehendẽda veritate ipe dei filius dñjs et ſaluatoꝛ noſter ſuis diſcipu⸗ Lxvn lis etcõᷣmuniter nobis õbus mitendi pꝛomittit. qui cũ venerit docebit nos om nem veritatẽ. ſine om̃i impedimẽto eo nulla in diſcendo moꝛg eit vbi ſpñſſanc doctoꝛ eſt. Inquit Beda omeljſuper Au cam. Lirca iſtã materiã que eſt de pũfn cti aduentu.tria ſunt conſideranda mapie circa hoc nomẽ digniſſimũ qͥd ðꝛ et agel⸗ latur ſpũſſanctus et doctoꝛ veritatis. Et quia veritas eſt triplex fm Bregoĩ. Ideo cõſiderandũ eſt qũo ſpũſſanctus nõ ſolmʒ docet vnã veritatẽ ſed omnẽ ſcis iuſtice. doctrine. ⁊ vite. Eſt ergo ſpũſſancꝰple et vtilis doctoꝛ· ex his triby quia docetye ritatem inſticie in regib pᷣncipib et iudid bus. Eſt ſecundo pfectus et vtilis docoꝛ qa docet veritatẽ doctrine in epiſcopis latis.et pꝛedicatoꝛibꝰ. Eſt tertio perie et perſecti. Bene ð de ipᷣo ðꝛ.· ͥa docet om/ nem veritatem. Dir pAmo n en doctoꝛ. ex eo quia docet omnẽyeritatẽ i ſticie in regib pᷣncipibus ⁊ indicib ſerui dam cuſtodiendã et diligendã. Gñ Wor ſi qui fuit pᷣmus iuder populi dei dicum eſt. Pꝛouide ex om̃i plebe viros potentes et timentes deũ.·in quibſit veritas erqu oderũt auariciã. Exo.xviij. Ecce pꝛecipit pꝛouideri de viris in iudices aſumẽdos in quib eſt veritas iuſticie. Sine em̃ hac veritate nõ ſtant recta iudiciq · necdurant hnc patus aut regna · Eirca qͥd cõſideran/ da ſunt tria. Pꝛnno qualiter ſe debeat ha bere rex pᷣnceps aut quilibet iuder adiu/ inn ſticã.ſcʒ qd circa hoccauere debeat· e⸗ cũdo qͥd circa veritatẽ iuſticie ſeruarede⸗ beat. Tertio q̃ virtutes debent cõcomi riiuſticiã. De pmo ſcʒ quã cautelam debã ſeruare om̃es iudices. Eſt autẽ caurelaiꝭ lis vt caueat ne ſit maioꝛ inſticiaqᷓ debent nec minoꝛ qᷓ; debeat. Tunc autẽ maioꝛ q; debet quando excedit in puniendo ſin om̃i miſericoꝛdia. Hamh nõ eſt facereiu⸗ ſnciam ſed iniuriã.ſicut dicit Tulius inl bꝛo de officijs. Summũ ius ſummain ria eſt· Zunc aũteſt minoꝛqᷓ; debet ee om̃ino delictũ remanet impune·⁊qui facilitas venie pᷣbet incentiuũ delinquẽdi 41. 1— 5 t vtilis doctoꝛ. qa docet veritatẽ vite inom u niby generaliter ſtatibꝰgradibus officher conditiõiby.ſcʒ incipientib· pꝛoficienti 5 tdoc unubus hmüls ziuunor nbießn iuhenen wütdec inuconn i ginödt Vnica quarta poſt paſca 6 ũſſanctꝰðꝛ doctoꝛ veritati iuſti⸗ i 6 3 ie docet ſic itarẽ vt tñ non obmit genʒiam. Tam iuxta Pſalmiſtã. Mi⸗ aniſchiam. Nam iurta ſalmiſtã. nia? yerins ſoobuiant ſibt Ergo docetmiſcðiaʒ vt tñ iuſticiã nõ obmit⸗ nher eĩ nõ ſolũ ꝑmiſcõiam ſed etiã ꝑ bi uicerigit terrã Pꝛouer. xir · Secũda qutela omniũ iudicũ dz eſſe circa obſer/ noneinſtice legum. üc aũtiuſtaẽier ſcoꝛdat a diuina lege.nulla em̃ lex ſactinſta eſt miſi que eſt ↄfoꝛmis diuie le⸗ ſi fuerit iudiciũ apud te inter ſangui Vnde Deut xyij. ðꝛ. Si difficile ẽam inẽ.⁊ iudiciũ inter poꝛtas tu nem et ſunguinẽ⁊ iudiciũ inte s videris variari.ſurge ⁊ aſcẽde ad locuʒ ẽelegerit dñs deus tuꝰyenieſq; ad ſa⸗ rdotẽ leuitici generis ⁊ ad iudicem qͥ fue nit ilotẽpe quereſq; ab eis qᷓ indicabũt ti biiudich veritatẽ. ⁊ facies qͥdcũq; dixerit qßlunt oco quẽ elegit dñs deus tuus. et wi docnerintte iurta legem eius · ſequeriſq; entenriã eoꝝ. nec decinabis ad dexteram ecad ſiniſtrã. Et poſt pauca. Cum ſue⸗ rtreroſtitutus deſcribet ſibi deutrono⸗ mi legis huius in volumine acupiẽs ex⸗ emplar a ſacerdotibo leuitice tribyet habe birſecũ.legatq; illud om̃ibo diebo vite ſue. ee bi. Ecce quglibus legib iudices de⸗ bent vti. quia tm̃ illis q̃ ſunt ↄfoꝛmes legi dinine. Undeomniũ legum inanis eſt cẽ urniſ dinine legis ymaginẽ gerat. vt ait Zng li vij. de ciuitate dei.c. vj. Debent ð oßes leges. om̃ia iura. om̃ia ſtatuta ema/ u narea lege dei. nde·ſpꝛouer. viij. dicit ſa pienti diuina. Per me reges regnãt ⁊ le⸗ L gunchditoꝛes iuſta decernũt. Zttendãt tbuli qui multa contra deñ et iuſticiaʒ Au ituunt pꝛohibentes teſtari inextremis edeſis aut paupꝑibꝰ. Item alia multa in gnnen miſtron delſtatuentes.q̃ omia lum diſcrepanta diuina lege ſʒ etiaʒ ninntur ſubuertere diuinã legem. ub ⸗ koeñ ꝛ deſtructo ſacerdotio dei neceſſe ctalegẽ dei deficere. vt dicit apls Hebꝛe. yi Vrinſato ſacerdotio neceiſe eſtvttrãſ tiolegis fiat. Tertia cautela circa iuſtici meſtneab ipis indiciby violet᷑ in eoꝝꝑ⸗ s iob nisſii ſcut voiunt alijs iuſte fierita⁊ empent legib et conſtitutionibus uſlicienecattendant ꝑſonam diuitis yel porentis. conſanguinel vei affinis.ſed ſe z huodende aluos oẽs indiferẽriegũ iuſti im conſtitute ſati lum vnů. deinde filio aliũ eruit. in qͥ oſten cia percellant et conſtringant. Sicut nar⸗ rat Johannes Ballenſis libꝛo pmo ĩ ſuo cmuniloquio.et eti in bꝛeuiloquio.c.iij. Et Valerius lib.vj. de Seleuco ſenatoꝛe romano qᷓ conſtituerat vt depꝛehenſus in adulterio vtroq; oculo oꝛbaret᷑. Contigit ð pꝛimo ſuñ filium in adulterio comp̃hen di Kum aũt tota cinitas ꝓpter honoꝛẽ pa tris vellent filium a tali pena liberare.cla mantib cunctis mr vt legi per aceret pꝛius ſibi ocu ⸗ dit ſe et miſericoꝛdẽ pꝛẽm quia ynũ oculũ filio reſeruauit.⁊ iuſtum iudicem · qꝛ vtiq; duos oculos iuxta legem eruit. Ideʒ nar⸗ rat de carũdo conſule. qui ſtatuit ne quis in conſiliũ cũ gladio intraret. Contigit ð ꝙ veniens de villa.oblitus gladij qͥ accin/ ctus erat.conſilium ſubito vocatus intra uit. Aconſedente autẽ admonitus cur cũ ferro intraſſet. ſtatĩ extracto gladio ſe trãſ fixit · Ecce qualis fuit obſeruantia iſtoꝛuʒ circa leges · Econtrario vero eſt hodie ꝙ multi iudices ſtatuunt legeſquas cogunt ſeruare inferioꝛes Soli aũt digito eas ta gere nolunt. Ideo Valerius libꝛo.ix. re⸗ fert Anatharſum phm dixiſſe. leges eſſe ſi miles araneaꝝ telis. que parua animalia retinent ſed magna trãſmittũt. Ita his le giby pauꝑes ↄſtrigi.potẽtes vero abſolui. B De ſecundo que circa inſticie ve ⸗ ritatem indices ⁊ potẽtes ſeruare debent. Pꝛimo yt ſint diligentes cauſas audiẽdo et examinando.non ſicut quidam curſim vel raptim tranſcurrẽtes cauſam.cum te ⸗ dio ſedentes in iudicio. debent ʒ alijs om nibus poſtpoſitis ſe cum diligentia loca/ re ad iudicandũ. ſicut narrat Belynãdus in geſtis romanoꝝ de Trayano impera ⸗ toꝛe.qui cum equitare debuiſſet ad bellũ et iam equo inſediſſet. vidua quedam ipm pꝛo iuſticia ſibi facienda pecijt. Cui cum ule reſponderet ſe facturum poſtqᷓ; de bel/ lo rediret. Reſpondit illa. Voꝛte inqͥt non redibis. Et imperatoꝛ alius igitur impe⸗ ratoꝛ tibi faciet. Cui illa. Ergo illi merces erit.non tibi. Quibus verbis compunctꝰ imperatoꝛ de equo deſcendit. in loco ſedit cauſam diligentiſſime examinauit.et iuſtã ſententiã tulit. Secundo vt diligant iuſti ciam publicam magis qᷓ; vitam pꝛopꝛiam vt dicit Auguſtin deciuitate ði r 2— S 3 1 3 3 6 1 13 41 ſi 4 6 1 4 1 3 zſ 4 3 3 3 Et Culius libropꝛimo de offici· capi, tulo tertio. Vnde narrat Julius frantinꝰ et etiam Valerius libꝛo quinto. Z drus rex athenienſium conſulnit Spolli nem deum ſuum quomodo yictoꝛiam de poſtibus ſuis Peloponenſibus repoꝛta/ ret.accepit reſponſuʒ · vt non aliter niſiipᷣe moꝛeretur in bello · Duo audito ſe in ha⸗ bitu pauperis inter bellantes miſit. ibiq; occiſus eſt. Sicq; maluit moꝛi dum vin ⸗ cerent ſui qᷓ; viuere ſuis ſuperatis · Duo enim erant pꝛecepta Platonis volentib pꝛodeſſe reipublice. vt ait Tullius libꝛo pꝛimo de officijs. Vnum vt vtilitatem ci⸗ nium ſic tueant᷑ vt quecunq; agãt ad eam referant.obliti comodoꝛũ pꝛopꝛioꝛũ. Al⸗ terum vero · vt totum coꝛpus reipublice curent. nedum partem aliquã tueanturre liquas deſerant. Qnod quia antiqui ita fe cerunt. ideo paruam rempublicam mas ⸗ nam fecerunt. Sicut ait Catho. uins verba recitat vuguſtinꝰ qͥnto de ciuitate dei.capitulo.xiiij. Vnde et antiqui iudi⸗ ces nunqᷓ; volebant eſſe ditioꝛes in officio iudiciario qᷓ; ante. Sicut narrat Vegeciꝰ libꝛo octauo de re militari de Aulio regu⸗ lo. qui adeo pauper fuit ꝙ vxoꝛem liberoſ qʒ ĩagello paruulo collocauit. qui ab vño villic colebatur. Ideʒ narrat Auguſtinꝰ qnto de ciuitate dei.capitlo. xyiij · de Quin tino dictatoꝛe qui pꝛimus fuit poſt impe ⸗ ratoꝛem ꝙ nõ plus in dignitate voluit ha bere qᷓ; quatuoꝛ ingera agri · que pꝛiꝰ ipſe colebat ſuis manibus. Vnde Eambiſes rex Perſarum iudicem coꝛruptum mune ⸗ ribus excoꝛiari fecit. ⁊ ſuper cutem patris filium collocauit. vt diſceret melius iudi⸗ care qᷓ; pater. Ittendant hoc iudices qui ex culpis et penis pauperum volunt dita⸗ ri. KNarrat vuguſtinus vbi ſupꝛa. Mcum quidam iuder romanus compertus eſt pabuiſſe decem pondera argenti in vaſis ſuis· ex ſenatu pulſus eſt. Tertio requiri tur vt iudices cum deliberatione ſenten/ tiam ferant. non pꝛecipitanter. Juxta il⸗ lud Job xxit. Lauſam quam neſciebgm diligenter inueſtigabam. De quo per Bre goꝛium ·xix.libꝛo moꝛalinʒ · Ad ferendam inquit ſententiam nequaqᷓ; pꝛecipites eſſe debemus netemere et indiſcuſſa iudice mus. Et ibidem. Waioꝛa crimina tardi⸗ us credenda ſunt. ſed cum pꝛobata fue ⸗ rint citius ſunt puniendg. Exẽpla in ꝓn⸗ pto ſunt q̃nta mala fecit facilis credulitas cõtra aliquẽ. Ecce Joſeph ad facilem qt⸗ dulitatem Putifari incarceratus eſt. ꝗe/ neſis. xxxix. Suſanna ſine diſcuſſionede/ bita condemnata eſt. Danielis xiij Vnde Theodoſins imperatoꝛ ſtatuit.yt ſullg ſententia niſi poſt triginta dies exequere tur · Quod et nc ſeruatecceſia m Sicut patet de apellationibus in qupiu lo Ib eo.libꝛo ſexto. Karrat Pollicratus de athenienſibus iudicibus ꝙ in quadam cauſa dilationem fecerunt centum anno/ rum. auſa autem erat. ꝙ quidam vircũ ſuo filio pꝛeuignum ſuũ. id eſt vxoꝛis ſte filium pꝛioꝛem occiderat. Illa yero virã et filium eins occidit vice uerſa· Accuſaba tur ergo mulier de duplici homicidio j⸗ la pietatem maternam quam habuit ad ſi lium allegabat pꝛo quo vlcionem lecerut. Cum ergo dubirarent multi iudices ha philoſophos anthenienſes cauſa deduc eſt. Quam ipi videntes dubiam et ſatis pꝛo vtraq; parte ambiguam. centum an nis dilationem fecerunt. Non quod poſt illud tempus negocium diffinire vellent. ſedqꝙ nulius coꝛum ſuperuiueret.etſi ne gocium indiſcuſſum remaneret ne pit⸗ ti pꝛeiudicarent Ecce quanta fuit inanti quis iudicibus maturitas L De tertio quomodo iuſticia debet o nari virtutibus dicit Macrobius ſuper ſomnum Scipionis libꝛo pmo. et Bem hardus ſerinone. iij. M iuſticiaeſtyius ſeruans vnicuiq; quod ſnumett · Dequ veniunt innocenti· amicicia· concoꝛdi. pietas · religio·affectus ·et humilias. In nocentia debet eſſe pꝛimo in bis que ii cie veritatem aqminiſtrant · vt nulii inu —. — — S — — S — S S — S— — S— 8 —- — S 8 S82 riam faciant. Talis fuit Titus imperitot uies De quo dicitur ꝙ nullum factum recolu it in moꝛte quod penitendumeſſe· vo cepto. quod tamen non pꝛodidit. Vnde et in moꝛte conqueſtus eſt vitam. immerẽti. Narrat etiaʒ Solinus lib timo M in quadaʒ inſula rex eligitur 45 eſt ſener moꝛibus ·et clementia inueler qui ſine filijs eſt.ne regnum fiat bercdin rium. qui ſi in aliquo peccato depꝛebend tur. moꝛte mulctatur· Item amicici qu ta fuit in antiquis. Muilibet enim bon¹ aiterius vt pꝛopꝛium pꝛocurabat ſiu Tullius libꝛo tertio de officijs· Nar⸗ nicns Hoꝛus in hiſtoꝛia Romgnoꝛũ Pirriregis nocte ad Fabꝛi⸗ i eh i ſibi aliquid polliceretur · nen Fbricius vincrum iuſſit reduei dominij ſuum. Pirrus autem admira n ns dirit Difficlius ab honeſtare Fabꝛi ans3̃ ſola curſu ſuo auertipoteſt. Dec in que maxime iuſticie vrilis eſt vt di duguſtinus Epiſtola quinta. Qualis entin antiquis narrat Vegecius libꝛo no. Mobſidente Banibale Caſſili/ nmduitatem. tantam inopiam perpeſſi ꝛomittens ſe Pirrum occiſu ſit vt murem centum denarijs emerent. inh riuſc; venditoꝛ fame periret. Duod ideo ſecerunt cues yt fidem Romanis ſeruaſ/ ſentet concoꝛdiam cum eiſdem. Eonſimi z jenarrat Valerms libꝛo quarto. de vera amicicu et concoꝛdia duoꝛũ ſocioꝛum ſci iic Smonis et Phiſtie quoꝛum ynus fi⸗ iuſit pʒo alio apud Pyoniſium euz cer ann die et hoꝛa ſtatuendum veniente hoꝛa wpun ile non rediret. oẽs fideiuſſoꝛeʒ moꝛte ſ damnabant. Et ecce ſubito redijtille. De o admiratus Dyoniſius ſe in eoꝛum 3 aturmtenium ſumt poſtulauit. De pietate que eſt cultus veri dei vt dicit Au ⸗ bſtinns fuit ĩan ⸗ is dicit Valerius libꝛo pꝛimo. Mnðõ dubitauerunt ſacra impijs ſeruire.et inde ſebumanarũ rerum regimen habere exi⸗ imantia ſi diuine potentie fuiſſent bene conſtanter famulata. Vnde pari vindi⸗ deoꝛum et parentum violatio expian/ erat. Similiter erat in illis affectus et umilitas etiam erga inferioꝛes · ita ꝙ le ſitur de Vrayano ſicut refert Belynan ⸗ n menum habens ex cius pedibus fi mmh is cuinſdam vidue fuit interfectus · ei/ danyidue ſibiconquerenti filium pꝛo ſi⸗ ollius vidue dedit. Hee ſunt ſeptem co uneque debent ſuſtentare domum i⸗ licuit ſibi domum. execidit coumngs eplen. His enim adoꝛnatur veritas iu⸗ iu etſine ipſis iuſticia eſt ſoꝛdida etvi/ gfinaet debilis. Vnde Snguſtinus de cinittedei libꝛo ſecudo capitulo nrnt Ennium poetam dipiſſe. Woꝛi⸗ bus antiquis res ſtat Romana viriſq;. Quaſi dicat. M ſine moꝛibus nec viripꝛe fuiſſent reipublice.nec moꝛes ſine virisva ſ prn ſpirituſſan Dixi ſecundo ꝓhn fectus et vtilis doctoꝛ in epiſcopis et pꝛe latis et viris ſpiritualibus ſcilicet pꝛedica toꝛibus. per quos docet veritatem doctri ne. His enim dictum eſt illud: Warci vl/ timo. Euntes in mundum vniuerſum pꝛe dicate euangelium omni creature. Vnde Paulus inſtruens Vhimotheum dicit. Predica verbum. inſta opoꝛtune impoꝛ/ tune argue. obſecra.increpa. Eirca quod tria ſunt conſideranda. Pꝛimo quis eſt ydonens veritatis doctrine annunciatoꝛ. Secundo qualis debet eſſe doctring ve⸗ ritatis. Tertio quante reuerentie et hone ſtatis debet eſſe annunciatoꝛ doctrine ve ritaris · De pꝛimo ſcilicʒ quis eſt ydoneus Veritatis doctrine annunciatoꝛ.patet per Anguſtinum de Ancona tertio libꝛo de ecdeſiaſtica poteſtate. queſtione· xx. articu lo ſecũdo. dicentem tali eſſe neceſſaria ſe⸗ ptem · Pꝛimum eſt. ſiper eum veritas fi⸗ dei non peruertatur. Secundum · ſi per eum eccleſie mandatum non contemna ⸗ tur. Tertium eſt ſiper eum peccatum ac⸗ cuſatione viſilun toto conatu fugiatur. Muartum eſt. ſiper eum nouus viuendi ritus non inueniatur. Quintum eſt.ſi per eum verbum dei etiam delectabiliter au ⸗ diatur. Sertum eſt. ſiper eum charitas chꝛiſti non ſpernatur. Septimum · ſiper eum de operibus bonis můũdi gloꝛia non queratur. Pꝛobationes hoꝛum obmitto pꝛopter pꝛolixitatem. Eum autem talis fuerit. Extuncvltimo requiritur. vt ab ec⸗ deſia ad pꝛedicandum veritatem doctri⸗ ne mittatur. Moc eſt contra Muſſitas di⸗ centes et aſſerentes cuilibet ſacerdoti lice⸗ re pꝛedicare etiam ſine licentia ſuperioꝛis. Vontra quem erroꝛem ſunt multe ſcrip/ ture. Et pꝛimo patet de chꝛiſto. quicum eſſet filius dei. habens omnia in poteſtate ſua Johannis · xiijtamen non pꝛius cepit pꝛedicare qᷓ; de eovox decelo intonans ex parte patris diceret· Miceſt filius meus dilectus inquo michi r 2 ydoneiet alios docere. dicit. Idoneitri⸗ plici idoneitate. vita.ſcientia et facundia · Pꝛopter quoꝛum defectum camat Mie⸗ remias · Z.a.g. domine deus. Ecce neſcio loqui. Hoc idem patet Ifaie. vt dicit Au⸗ ce quarto. vbi chꝛiſtus pꝛobans ſe miſſuz gdeo. accepto libꝛo Iſaie pꝛophete legit illud quod de eo ſcriptum erat. xj. capitlo in hec verba. Spiritus domini ſuper ine eo ꝙ vnxerit me. ad Sßnann pau peribus miſit me. Hec ille. Secũdo ideʒ patet de Johanne baptiſta quilicet ſanc⸗ iſicatus invtero tamen non niſiꝑ miſſio/ nem pꝛedicauit Johannis. j. Fuit homo miſſus a deo. Wiſſionẽ autem ſuam quia interioꝛ erat pꝛobauit auctoꝛitate ſcriptu⸗ re pꝛophetice que ð eo dicta erat. Egovox damãtis in deierto.ſicut dicit Iſaias. nec tamen pꝛedicare cepit donec fieret ad euzʒ verbum domini in deſerto · vt patet Zuẽ. iij. Vbi dicit Albertus magnus ꝙꝑ boc data eſt ſibi auẽtas pꝛedicandi. Tertio idẽ patet de Paulo. qui cum eſſet docto? om/ nium gentium a deo electus. vt dici᷑ Actu um nono tamen non audebat pꝛedicare ſine licentia Petri.vt dicit&uguſtinus a beatum Hieronimum in epiſtola. Sicut etiaz ip̃e refert de ſe ad Bal· ſcribens · De inde inquit aſcendi hieroſolimam et con/ tuli euangelium cum Petro ne foꝛte inua cu currerem aut cucurriſſem· Vnde Ro manoꝛum.x.dicit. Duomodo pꝛedicabũt niſi mittantur. Et ſic patet pꝛimũ. Secũ⸗ do videamus qualis debet eſſe doctrina veritatis. Et patet ꝙ doctrina veritatis debet eſſe honeita et vtilis et etiaʒ docilis. Etpꝛimo honeſta.vt ſit honeſtis verbis. Exquo enim doctrina veritatis eſt verbũ dei certe cum maxima honeſtate dicendũ eſt etetiam audiendum. Vnde Zuguſti⸗ nus dicit.j.q.j. Interrogo · ꝙ eadem reue ⸗ „ rentia debet haberi ad verbum dei ne ali⸗ nuid de eo inuanum obmittatur que ha⸗ betur ad coꝛpus chꝛiſtine in terram mit⸗ tatur. Secundo debet eſſe vtilis. Nõ eĩ multis ſed efficacibus opus eſt. Inquit Seneca. Tertio debet eſſe docilis vt gra tanter audiatur Hocautem quia non po Et ſequitur. Ipſum audite. Auce tertio. et Watth. xxij · Boꝛra ſuper epiſtolam· ij. Timo ij. Cömenda fidelibus qui ſunt treſt pꝛedicatoꝛ habereg ſecumſit donum dei. debet multuʒ oꝛare ad deum. yt deus det verbo ſuo virtutem. Vnde Pꝛouer⸗ bioꝛum. xvf. dicitur. Mominis eſt pꝛeya rare animũ. domini autem eſt gubernate linguam. Ante omnia etiam vigilandum eſt vt doctrina veritatis careat om̃i adu tione. Nam dicit Chꝛrſoſtonſp theum. Si pꝛopter timoꝛem mottis tac re veritatem impium eſt. pꝛopter miſenʒ ventrem et honoꝛis vani ſpem.grauioꝛi culpe eſt. Nemo ergo pꝛopter fauoꝛeʒ hu manũ yeritateʒ occultetſciens quiunõet nouñ ſed antiquum ꝙ libere et ſine adua tione veritatem pꝛedicantes et geſta pꝛa/ ue vite arguentes.gratiam non habebunt apud homines. Inquit Imbzꝛoſius ſit epiſtolam pᷣmã oꝛinthioꝝiiij. Et Mu ronimus ſuper epiſtolam ad Bal quarto dicit. Hec eſt conditio veritatis yt eã ſen per inimicicie conſequantur.ſicut peradu lationem pernicioſe inimicie conquirunꝰ tur. E Detertio quante reuerentie debent eſſe annunciatoꝛes veritatis dict apoſtolus ad Thimothenm. Pꝛeſbyten qui bñ pꝛeſunt duplici bonoꝛe digni ſunt maxime qui laboꝛant in verbo dei. Dict etiam beatus Bregoꝛius qͥnto libꝛo Re/ d giſtri ſui ſcribens Wauricio imperito in hec verba. Non indignetur domin ne us ſacerdotibus. ſed eis debitam reue rentiam impendat pꝛopter eum cuius ſer ui ſunt. quia ili quandoq; dij· quando angeli in ſcripturis appellantur vtdict Exodi. xxij. et Malachie iij. Ande Lon ſtantinusyt refert tripertita hiſtoꝛig lbro quinto. Eum in concilio trecentieſſentc gregati et contra ſe mutuo querelas con/ ſcriptas in libellis ſibi obtuliſſent omnes libeilos igne facto in medio ipſoꝛum com buſſit dicens. Non eſt dignum vtego ho mo exiſtens deos indicem. Deus enim deos iudicgre debet · Ego en yobis indicari. vos auteʒ anemine&t im debeo idem umperatoꝛ legitur diriſſe. Sialiqnẽ indiericali habitu turpiter agentem vi rem. amictu ⁊ damide mea ipſum coopen u rem ne videretur. Et ideo vt dicit dugu ſtinus. Iſte imperatoꝛ diu in magn pꝛo⸗ ſperitate regnauit · libꝛo qͥnto de cun deicaplo·xxv. I dem patet deThev io mi inin £ ropter maximam obedientiam et re⸗ ſihehn quam exhibuit btõ Imbꝛoſio uit ⁊ꝓſperabat᷑ contra inimicoſ ſi. Econtra vero inobediẽtes ꝓphe ⸗ n Zit patet de Saul. Vnde Ecẽix. dici Stae ducum ſuperboꝛũ deſtruxit vomnus et ſederefecit mites pꝛo eis. — p ſpũſſanctus eſt Hx tertio perfectus ⁊ vtilis docto veritatisvite. que neceſſuria eſt om nhbominibus. Hec aurẽ conſiſtit in ſun nine ct iniuſiica coꝛam dẽo · vt ðᷣꝛ Luẽ· 16 Jythomo innocenter viuat ad deum ⁊ rimũ ſeruando mandata dei diligẽdo deum ſuper omnia ⁊ pꝛoximũ ſuum ſicut em habendo etiã deuotionẽ ad deum? miſciam ad pꝛoximũ. Heceſt veritas vi⸗ equepomini multa bona facit. Nampꝛi nofacitplacere deo · Jurta ilud pᷣs· Eõ⸗ u paciin veritate tua. Et recte. quia miſt/ ioꝛdiã et veritatẽ diligit deꝰ. Secundo iatalis veritas in quocũq; fuerit. om̃ia ßaellit vðꝛ.ij· Eſdre.iiij · Om̃es em̃ dichit damant. qꝛ magna eſt veritas et omnib pualet. Etreuera pᷣualet. Nam tales apud deñ multa mirabilia legunt᷑ feciſſe. vt apo ſoiieteo ſequaces. quia erant ſimplices t vlũbe. Terrio qꝛ veritas opergroꝛeſ ſt ſuos inofity cuſtodit Ecẽi.xxvtj. Vola, iliad ſibi ſimilia ↄueniũt · et verias ad wquioperantur bonũ reuertet᷑. Quar⸗ oqnia regnũ celoꝝ ingredi facit Iſu.xxyj herite poꝛtas ⁊ ingrediet᷑ gens iuſta in en cuſtodiens veritatẽ. Quinto qͥa opus quodlibet meritoꝛiũ efficit Iſa.lxj. Dabo opus eor in veritate. Sʒ ꝓchdoloꝛ hodie ctverum illudp̃s. Diminute ſunt verita ni es afilijs hominũ Diminute dicit. quia tyeritas inſticie et doctrine et vite in om a nbus diminuunt᷑· Unde hoĩes hodie di verimode ſehabẽt ad veritatẽ. Nã quidã deu modio habent. vt hoĩes ſuꝑbi Johxx. Mbuerũt me odio gratis. dixit xpᷣs pᷣma us de ſupꝑbis phariſeis.alij vero detra huneritati Job.vj. Duare detraxiſtis ſenoniby veritatis·et hoc faciunt inuidi. e captiuam detinẽt. vt Romanoꝝ.j. eritatem in iniuſticia detinẽt. Alij eam mugnt.vt neceſſe ſit eã cadere Iſa lix. Vnica quarta poſt paſca ꝛſacerdoti ſemper peſſime finierunt Coꝛruit in plateis veritas. Alij eam ꝓvili pꝛecio vendunt pꝛouerb. xxvuj. Pꝛo buc ⸗ cella panis deſerit veritatẽ. Sed quicid ſit ĩ fine veritas triumphabit.⁊ inimicos ſuos pꝛoſternet.et amicos ſuos liberabit. Joh.viij. Uos cognoſcetis veritatem et veritas liberabit vos ſcʒ a culpa.⁊ tandeʒ a pena et miſeria pᷣſenti. deinde dabit glo ⸗ riam Quam nobis cõcedat chꝛiſtus qui eſt via veritas et vita. Amen. Dominica quarta poſtpaſca. II Sermo. LXVIII MWm uenerit pa c rraclitus ile arguet munduz de Peccato et ð indicio? de iuſticia Joh. xxj. Inſpicientes ſane et conſiderã⸗ tes totum illud ſeculi euum quod a mun ⸗ diexoꝛdio vſq; ad chꝛiſti defiuxit aduen ⸗ tum.abſq; dubio nihil in eo inuenire po ⸗ terimus niſi tribulationes et doloꝛes tri ſticias turbationes et lachꝛimas oppꝛeſſi⸗ ſiones inſtoꝛum et anguſtias multiplices et varias.paucos autem vel nullos conſo latoꝛes aut liberatoꝛes ab eiſdem · Juxta illud Eccleſiaſtes.iiij. Vidi calũnias que ſub ſole geruntur · et lachꝛymas innocen ⸗ tum.et neminem conſolatoꝛem nec poſſe reſiſtere eoꝛum violentie cunctoꝛum auxi⸗ lio deſtitutos. Pꝛouide clamabãt iuſti ad dominum tantis oppꝛeſſi calamitatibus. tantis afflicti meſticijs ac tantis deſtituti auxilijs vt mitteret eis conſolatoꝛẽ ⁊ pꝛo/ pugnatoꝛem.pꝛotectoꝛem et liberatoꝛem. Jurta ülud Iſaie.xix.Elamabunt ad do/ minum a facie tribulantis et mittet eis ſal natoꝛem et pꝛopugnatoꝛẽ qui liberet eos non ſolum ſaluatoꝛem.ſed et pꝛotectoꝛem poſtulantes. Nec mirum ꝙ ſic camabant cum oppꝛeſſi fuiſſent non ſolum tribulati⸗ onibus multis ſed etiam malis. Pſal.lxx. Quantas oſtendiſti michi tribulationes multas et malas. Multas pꝛopter diuer ſitatem temptationis.eo ꝙ dyabolus tũc non ſolum impellebat ad peccatũ ſed etiã gttrahebat.et malas pꝛopter crudelitateʒ afflictionis.eo ꝙ dyabolus dire et crude⸗ liter deſeuiebat in ſanctos. Vnde et tem⸗ poꝛe chꝛiſti chananea de filia ſua S 5 4 ————— eſt. quia male a demonio vexabatur Wa chei.xv. Et vere multiplici malo vexaban/ tur antiqui patres tunc Juxta illud. Re⸗ pieta eſt malis anima mea.ſcilicʒ miſerijs pꝛeſentis vite ·et vita mea in inferno apꝛo pĩquauit. vbi timoꝛ erat vᷣvarijs ſuplicijs perpetuo tempoꝛe. Videns igitur deꝰ pa⸗ ter afflictionem populi ſui qui erat in egy⸗ pto huius mũdi tanqᷓ; pater miſericoꝛdia rum.et deus totius conſolationis miſer⸗ tus eſt in miſericoꝛdia et miſerationiby et ex magna miſericoꝛdia miſit filium ſuum vnigenitũ in ſaluatoꝛem. ad Thitum.iij. Qui ᷣm ſuam miſericoꝛdiam ſaluos nos fecit.et ex miſerationibus multis poſt hoc miſit ſpĩſanctũ nobis in pꝛotectoꝛẽ et cõ ſolatoꝛem. qui m multitudinem doloꝛuz noſtroꝛum in coꝛde noſtro conſolationibꝰ ſuis letificauit multipliciter animas no⸗ ſtras.vt dicitur pᷣs· Ixxxxiij.quatinus etſi oſtẽdit nobis tribulationes multas et ma las ad tempus.tamen conuerſus ad nos iterum oculo pietatis et miſericoꝛdie con ſolatus eſt nos et de abyſſis terre.id ẽ. de pꝛofunditate triſticiarũ reduxit nos. Pð̃. lxx. pꝛopter quod ideʒ ſpũſſanctꝰpacitꝰðꝛ id eit.conſolatoꝛ. cuius aduentũ ſaluatoꝛ noſter mundo vtilem et neceſſarium pᷣdi⸗ cens in verbis thematis oſtendere digna ⸗ tus eſt. dicens. Cum venerit inquit para⸗ clitus. In quibꝰ verbis deſcribitur ſpũſ⸗ ſanctꝰ. Pꝛimo vt merentium ⁊ deficientiũ conſolatoꝛ. quia paraclitus. Secundo yt negligentium et errantiũ repꝛehenſoꝛ · qa arguet mundum. Tertio oſtẽditur culpa⸗ rum et negligentiaꝝ quas arguit dignus — de peccato.de iuſticia · et de iu ⸗ quia paraclitus. Ipſeenim ᷣm Bernhar⸗ dum ſermone. lxxiiij. eſt ſpiritus bonus. ſpũs ſanctus.ſpiritus rectus. ſpiritꝰ dul⸗ cis.ſpũs foꝛtis. infirma roboꝛans · aſperg planans. coꝛda purificans. quicquid in h ſeculo nequaʒ videtur difficileet anguſtũ leue facit et latum · obpꝛobꝛium gaudium iudicat. deſpectionem exaltationem eſſe perſuadet. Vec Bernhardus. Que om̃ia Dixipꝛimo hpn⸗ yt merentium et deficientium conſolatoꝛ. certe magne ſunt hominis conſolatione Circa quod notandum ꝙ—— recedit a puero · puer triſtatur etploꝛatet licet ipᷣa puerum hoꝛtetur ⁊ moneatꝙnð ploꝛet nec doleat. puer tamen cum receſe rit ſtatim clamat et ploꝛat. quantumcunq; cito ſe redituram pꝛomittat. nec ceſſataſe tu donec nutrix lac in os ſu mittat. Iſto modo chꝛiſtus nutricius fuit apoſtoloꝛũ Oſee vndecimo. Ego quaſi nutricius eß fraym. Effraym interpꝛetatur frugiſeret figurat apoſtolos. qui fruges doctrinefe⸗ rebant. quibus totus mundus fuit ſan⸗ ratus. Iſte ergo nutricius accepit licenti/ am ab ãpoſtolig recedengi in clnm vdi/ citur Johannis. xiiij. Vado et venio ad vos.et tamen iſto non obſtante ipſiſeatri ſticia non poterant continere.v didt᷑ bic. Sed quia hec locutus ſum vobis ſcʒ de meo receſſu.triſticia implenit coꝛ veſtrum Ideoq; chꝛiſtus ſpĩſanctum eis conſola toꝛem pꝛomiſit mittere tanquam lac dul/ ciſſimum Iſaie.lx. Lac gentium ſuges et mammilla regum lactaberis Iſtud laceſt dulciſſimum ſuper mel Eccleſiaſtici.xxiij Spiritus enim meus ſuper mel dulcis. Iſto lacte hodie conſolatur nos ſpiriuſ⸗ fanctus et reficit de die in diem mitigan ⸗ do amaritudines huius vite et dulcoꝛn/ do eas. Verũtamen ſpirituſſanctus fucit interdum ſicut pꝛudens mulier que ſciẽs lac non poſſe durare in pꝛopꝛia ſubſtãti et diſpoſitiõe naturali quin coꝛrumpatur et reſoluatur a caliditate fimul et oꝛrum patur admiſcet dulcedini lactis amgrim⸗ dinem moꝛdicinioꝛũ. id eſt quoꝛundi bo letoꝛum que pꝛeſeruant lac a putrefacti⸗ neet condenſant illud in caſeum ſolidum. qui dudum durare poteſt. Iſto modo ſyi et conſolationem poſſet de facili extolliet fuperbire. non eſtimans ſe ſimilem eſſece⸗ teris. ſicut phariſeus Auce. xxij · ad inen⸗ tiendum timoꝛem pꝛoponit dinine iu⸗ cie equitatem et ad incutiendum doloꝛeʒ pꝛoponit pꝛopꝛie culpe iniquitatemet ſi amaricat ſibiconſolationes pꝛeſentisyite et conſeruat eam a putredine ſ nperbie · Sitamen videt animã multum timenleʒ ſeueritatem iuſticie aut exceſſiue turbanz de iniquitate pꝛopꝛie culpe ſtatim ne de⸗ tuſfanctusvidens ꝙ babens gratciu un — 8 S S 8 SS8 S . — S½ 88 un Vnicà quarta ppaſca get miſericoꝛdiam pꝛoponit pꝛopicia/ tonis diuine per quã erigit ad ſpem. Sic filio quem interdum acu pungit ta o n nimis lacti inſiſtat. Sed yi⸗ uscum nimium flere. finaliter onſola/ urlactando ad plenum ipſum filiũ. Sʒ urcn hoc aduertenduʒ quibus datur iſta gnſolatio· Et certe non datur illis qui h habent conſolatiões pꝛopꝛie voluntatis tempoꝛalis yoluptatis · De quibus di⸗ citur Luce. vj. Ve vobis diuitibus qui habetis hic conſolationem veſtram.ideſt „ guiabutimini diuitijs ad voluptatem. vt onit Lirg. Ende dicit beatno Bern⸗ ardus. Delicata eſt nimis diuina conſo jtio et non datur admittentibus alienaʒ Pecconſolatio eſt vana pꝛopter duratio ⸗ nis paruitatem. Tacharie decimo. Vane coniolabantur. Nec ſolum vana ſedetiam oneroſa pꝛopter faſtidij generationem. am ſcöm beatum Auguſtinũ. Bonum empoꝛale dilectum cum non habetur de ſideratur. cum adipiſcitur vileſcit. Hinc eſtꝙ Job omnibus amicis eum in dolo/ chſolantibus dixit. Conſolatoꝛes one⸗ oſivos omnes eſtis. Job ſedecimo. Con olatur ergo ſpirituſſaunctus illos qui ni⸗ bilconſolationis habent in mundo. qui unt quaſi populus eius ſpecialiter elec⸗ us. De quibus dicitur Iſaie.xlix. Con ⸗ ſolatus eſt dominus populum ſuum. Lõ ſolatur autem eos ſcõᷣm diuerſos ſtatus. Lonſolatur nãq; pꝛimo contemplatiuos infundendo eis dulcedinem ſue cognitio u ni per quam vident bonum eternum et ineo delectätur. De quo dicitur Iſaie qͥn uageſimo pmo. Conſolabitur dominus ſon Syon interpꝛetatur ſpecula. Et ſi⸗ onh hnificat illos qui ſpeculantur et vident de . ſpeculum ſcripture et in enigma/ tefi i. Secundo conſolatur ſperantes. n teſurrectionem coꝛpoꝛum expectantes. ſamiſta. Bec me conſolata ẽ in humili te mea. Vnde de alibus ſperantibus dicur pꝛima Theſſaloniceñ.iij. Tonſo/ ininuicem in verbis iſtis. Et per hoc infundi deus ſuis dulcedinem ſue dilec⸗ conis. Tertio conſolatur pꝛoficientes inynunbus Actuum nono. Ecdeſia edi Rcubaurin timoꝛe domini et conſolatio/ . ue ſirinſancti replebatur. Quarto con ⸗ ſolatur lugentes pꝛo peccatis pꝛopꝛijs et alienis. Mathei quinto. Beati qui lugẽt. quoniam ipſiconſolabuntur. Iſaie ſeta geſimo pᷣmo. Ad annunciandum manſue tis miſit me.vt conſolarer omnes lugen tes. Qninto conſolatur omnes caſte viuẽ⸗ tes. Job viceſimo nono. Eoꝛ vidue con ſolatus ſum. Sexto conſolatur in libꝛis facris legentes et ſtudentes. pꝛimi Wa ⸗ chabeoꝛum duodecimo. Habemus ſola⸗ cium libꝛos ſanctos. Et Romanoꝛũ qͥn ⸗ decimo. Quecũq; ſcripta ſunt ad noſtraʒ doctrinam ſcripta ſunt.vt per pacientiam et conſolationem ſcripturarum ſpem ha⸗ beamus. Septimo conſolatur patientes acerbitatem pꝛeſentis tribulationis ſecũ da Coꝛinthioꝝ.j. Lonſolatur nos in om ⸗ nitribulatione noſtra. Item in eodem. Sicut habũdant in nobis paſſiones xp̃i ita per im xpᷣm habundant ↄſolationes Qctauo cõſolatur hũiles in factis ſuis.ij. Coꝝ.vij· Deus hũiles cõſolatur. Et Ju⸗ dith. viij. Expectemus humiles conſola⸗ tionem eius. Nono conſolatur deũ timen tes. ſicut patz de— timoꝛato Au ce.ij· qui expectans ↄſolationẽ erat iuſtus et timoꝛatus. Decimo ↄſolatur puſillani⸗ mes.id eſt. illos qui non audent aggredi difficilia opera virtutũ.timentes ſuccum/ bere. Vel penitentiam non audent aſſu⸗ mere.timentes non poſſe perficere. Qui⸗ bus dicitur Iſaie. xxxv. Dicite. puſulani⸗ mes confoꝛtamini. et nolite timere. Hec autem conſolatio ſpirituſſancti non eſt va na.ſicut illa mundana ſed pleniſſima Iſa. vltimo. vt repleamini ab vberibus conſo ⸗ lationis veſtre · Item non eſt vilis ſed pꝛe cioſiſſima. Iſaie.lxiiij. culus non vidit. Item non eſt fragilis aut momentanea. ſ durabilis et longiſſima. IJſaie triceſimo quinto. Leticia ſempiterna erit ſuper ca⸗ pita eoꝛum. B 5„ Wix ſecundo Infe⸗ N pᷣmiſſis de⸗ ſcribitur ſpirituſſanctus vt negligentium et errantium repꝛehenſoꝛ.cum dicitur. ar guet mundum.Et merito mundus argu⸗ endus eſt tanquam plenus malicia. Nam ſicut dicit.j. Johannis vltimo. Wũdus totus in maligno poſitus eſt. n Bermo. em̃ in můdo aut eſt concupiſcentia carnis aut cõcupiſcentia oculoꝝ aut ſuꝑbia vite b. oß i. Dũo ð nõ eſtarguendus qͥ nihil oni in ſe habet. Vbi notandũ ꝙ merito mũdus arguit᷑a ſpũſancto · qꝛ ip̃e mũdus cũ ſuis ſocs ſcʒ carne ⁊ dyabolo ↄtra noſ arguit. Irguit qutẽ ſpũſſanctꝰ veraciteret demõſtratiueſʒ mũdus arguit cũ ſuis ſo cijs faliacir ⁊ ſophiſtice ſeu ſeductiue. Ar⸗ guit xp̃s ꝑ certas demõſtratiões mñdus ꝑrethoꝛicas pſuaſiões · demon ꝑ ſophiſti cas obligatões. caro ꝑ inſolubiliũ deduc⸗ tiones. Pꝛimo arguit xp̃s ꝑ ſpiñſanctũ di ſputando demõſtratiue. vt nos doceat et coꝛrigat. Pꝛocedũt em̃ ſue demõſtratões ab inuẽtis pᷣncipijs ⁊ notiſſimis nobis.qꝛ de peccatis nr̃is. vñ ðᷣꝛ h arguendũ mun⸗ dũ de peccato. Iſti argumẽto nõ eſt inter nos qͥ ſciat reſpõdere · Duia ſi dixerimꝰ ꝙ petm̃ nõ habemꝰ noſmetipſos ſeducimꝰ? vitas in nobis nõ eſt.j. Joh.j. Añ Job ix pꝛ· Quãtus ego ſum vt reſpondeã ei⁊ lo⸗ quar verbis meis cum eo qͥ etiaʒ ſi habue/ ro quippiã iuſtũ nõ reſpondebo ſed meum iudicẽ dep̃caboꝛ. Sic rñdit ei mulier dep̃ penſa in adulterio Joh.viij. qñ xpᷣs eigeo metricas demõſtratiões digito ꝓtraxit in terra. Et ideo ↄfuſionẽ ⁊ ↄcluſionẽ euaſit. dicente ſibi xpᷣo.necego te condẽnabo. va de et amplius noli peccare. Sic reſpõdit Dauid ad Nathan.ij. Re.xij· cum eum ar gueret de adulterio et homicidio. Ille di⸗ xit. peccaui dño. Cuiſtatim Rathan dirit Tranſtulit dñs pctm̃ tu. nõ eſt ergo me⸗ lioꝛ rñſio xpᷣo arguẽti niſi hũilis confeſſio pctõꝝ. Scðo arguit mũdus ꝑ rethoꝛicas bſuaſiones Apoẽ ij. Suadeo tibi emere ame aurũ ignitũ ⁊ pꝛobatũ vt locuples fi as.⁊ veſtimentis albis induaris · Eſt em̃ ꝑſuaſio mũdi vt colligas lucreris ⁊? vnde⸗ cũq; poteris ꝑquiras ·⁊ cum diues factus fueris tũc ꝑ opera pietatis ſatiffacies deo pꝛo peccatis tuis. Ande mũdus bᷣmo ſua det querereqᷓ ſuut mundi et poſtea q̃ ſunt dei.Epᷣs vero otpoſitum Wath · vj. Pꝛi⸗ mů querite regnũ dei et inſticiã eiꝰ. Vnde ſicut rethoꝛ per vera exempla ſ uadet. Sic mũdus dicẽs Nõne Zbꝛaham diues fuit Dauid rex magnificꝰ Bregoꝛius elemoſi narius et tamen amici dei fingulares feti ſunt. Et ſic de multis alijs ſanctis qui cũ LXVIII ſanctitate diuitias habuerũt. S mẽtita eſt iniquitas ſibi. Nam— lo ad toꝛmenta raptꝰeſt.et alter inen tans hoꝛrea ſua. animã demoniby rapi⸗ bus exalauit. Et beatus eſt diues qu c. inuentus ſine macula. Semper enimdt uitie maculant et inquinant pꝛopter nexas voluptates ⁊ alia vicia. Ideo iſterq tiones mundi nõ debent chꝛiſtianos mo⸗ uere.quia licet cũ diuitijs xpᷣo bene ſerui⸗ re ſit poſſibile.eo ꝙ pᷣmmbꝛo.ſuperiu cam.diuitie ſunt eiectis adiuuamentani tutũ.tamẽ beatus diues qui nõ abijt poſt aurum.nec ſperauit in theſauris pecunie Quod Salomon pꝛo miraculo cõputat Ideo ſecurius eſt viam pauptatis eligere et maioꝛis eſt perfectionis.ideo reſpõdea mus mundo illud Actuum. xxvj Inmo⸗ dico ſuades me chꝛiſtianum fieri. Et que/ ramus ab eo quam ſecuritatem nobis fu⸗ ciet ꝙ tamdiu viuemus donec diuites eß ficiamur. et ꝙ tunc bonam habebimꝰvo ⸗ luntatem adelemoſynas faciendas. Iðo Pſalmiſta bene reſpondit mundo ſic ſibi pꝛomittenti. Paucitatem dierum meoꝛuʒ nuncia michi. Et numerum dierummeo rũ quis eſt. Refert Marcialis libꝛo Kpi gramatum. Epigramate. xij de quodaum rege Romanoꝛũ qui dicebatur Pꝛiſus qui frequenter queſiuit a Marciali tali magiſtro qualis ipſe foꝛet ſi ipſe fieret di⸗ ues et potens. Eui Mardalis reſpondit M vellet pꝛius ſcire apꝛefato rege qualis eſſet ipſe rexſi eſſet vt leo. Quaſi di. conſu⸗ tando eum et ſibi tacite reſpondendo. ꝙ talis ipſe eſſet ſi fieret diues etpotẽs quã lis eſt leoeo ꝙ eſſet ſuperbus ratione di⸗ uitiarum.quia vermis diuitum eſt ſuper⸗ bia. Jurta illud apoſtoli. Dinitibus bu ſecuii pꝛecipe non ſublime ſapere· Secun do ꝙetiam eſſet crudelis ratione polen⸗ tie quia potentes ſequitur crudelitas ur ta illud Jaco.ij. Nonne diuites per polẽ tiam oppꝛimũt vos. Interliniar ſcʒ gufe⸗ rendo bonavel vberando paupes· Ende Warcialponit pᷣdictã hiſioꝛiã ĩhis iſi Sepe rogare ſoles qualis ſim pꝛiſcefun rus Sifiam locupies ſimq; repentepo⸗ tens. uemq; poſſe putas moꝛes narr⸗ re futuros. Dic michiſi fias vrleo qualis eris. Non ergo mundus audiendus ei —— — —— — — W — — —— =— 3 1 n iſtis ſophiſticis et deceptoꝛijs argu/ Pnica quarta pꝰpaſca is Vnde⁊ ſi nobis talia perſuadet · iuns tanquaʒ ſurdi non audientes ⁊ nõ „ gerientes os noſtrum. Wittamus eum nreſicnt canẽvbiq; ſcientes eius aſtu/ n· Duia que pꝛomittit non adimplet. nt ſiimplet in malum noſtrum conuer⸗ n t Id hocenim nobis blanditur vt deci u pint em Anguſtinum. Quantos enim vi⸗ inus ante nos qui mundi pꝛomiſſis il⸗ ecti aboꝛauerunt. ſudauerunt. etvires ex pauſerunt. pꝛo conſequendis honoꝛibus pignitatibus · aut pꝛelationibus· Poſtqᷓ; utem melius eas ſunt adepti.tranſierũt patres ita vt verum ſit illud pᷣma Jo/ pannis ſecũdo. Wundus tranſit et con ⸗ cupiſcentia eiug. Ideo dicunt repꝛobi ho jein inferno. Quid nobis pꝛofuit ſuper⸗ biaut diuitiarum iactantia quid cõtulit yobis ·ſcilicet lucri Sapientie quinto. Et ſequitur. Tranſierunt omnia velut vm dn ettanquam nuncius pꝛecurrens et nnquaz nauis que pertranſit fluctuantẽ uamcuius cũ pertranſierit non eit ve⸗ igium inuenire neq; ſemitam carine illi/ in fuctibus. Lerte multi ſe eſtimant fe ices ſiadipiſcerentur bonoꝛes · ille epiſco pntum. ille canonicatum et ſic de alijs. Ged ip̃is contingit ꝙ multo velocius de ſcendunt de ulis honoꝛibus ad infernuz ᷓpnns aſcendant ad talem gradum. Se amnin nrat ium mmm pius vidimus noſtris tempoꝛibus atqʒ vtinam non vidiſſemus ꝙ multipꝛo pꝛe laturis litigauerunt decem annis. quas deptivix vno anno ĩ eis manſerũt. Vnde ipſis ↄtingit ſicut illis qui in mari decipi⸗ untur per inſulam ceti. etus enim quan dog; colligit in doꝛſo arenam ſupꝛa quaʒ geſcuntgramina et herbe vireſcunt. vnde aparet nauigantibus quaſi inſula.qui na vigantes decepti deſcendunt de nauibus volentes pauſare et faciunt ignem ad co/ endum comeſtibilia. Sed cetus ſenti⸗ ignem mergitur in pꝛofundum.et ſic llipꝛecipitantur. Sic eit de talibus. Iðᷣo oherg talem deceptionem vtamur caute/ kiÿ vulpecule. que cum aſcendit glaciẽ pꝛus aponit aurem diligenter.et ſi ſentit ubgucie fuentem aquain nullo modo in gace moꝛatur. quia ſignũ eſt ꝙ aqua tpiohe ſuperficiem glacieiet ſic glacies eſt tenuis Sic nos perpendamus pꝛius. mundus non eſt durabilis ſed fragilis. ideo non cõmittamus nos periculo. Ter tio arguit demon per ſophiſticas obliga tiones. Obligat enim hominem ad falſita tem.vnde ante pꝛimum peccatum fecit fal ſam pꝛopoſitionem mulieri. Beneſis. iij. Nequaquã moꝛiemini ſed eritis ſicut dij. Sed qui tales obligationes admittunt adducet eos do minus cum operantibus iniquitatem. Et iceo dicamus nos ſibiil⸗ lud Danielis.iij. Non opoꝛtet nos de hoc reſpondere tibi. Duarto caro arguit ꝑ in ⸗ ſolubilium deductiones · quia ipfius ar⸗ gumentationes vix ſolutiones recipiunt. in quibus quotidiana eſt pugna.ſed rara victoꝛia. Jacobi pᷣmo. Vnuſquiſq; tẽpta ⸗ tur a concupiſcentia ſua abſtractus Zille ⸗ ctus. Interliniar Bede. Ibſtractus are cto intinere.⁊ illectus ad malum. Etquid ex hoc ſequitur.certe peſſima concluſio.ſi cut ibidem ſequitur. Deinde inquit Jaco bus.concupiſcentia cum conceperit.ſcilʒ delectando et conſentiendo.hm interline⸗ rem.peccatũ parit.ſcilicet perducendo ad actum manifeſte. Peccatum vero cũ con⸗ ſumatũ fuerit generat moꝛtem. Sed nos ſcientes quia caro que concupiſcit aduer ⸗ ſus ſpũm non poſſidebit regnum dei re⸗ ſpondeamus carni illud apoſtoli. Debito res ſumus non carni vt ᷣm carnem viua ⸗ mus. Si enim Fm carnemvixerimus mo riemur. Si autẽ ſpiritu facta carnis moꝛ tificauerimus viuemus. Vnde caro eſt ſiẽ exactoꝛ. cuius vox ᷣm dictum Job nõ eſt exaudienda. Et tantum de ſecundo. Sixt tertio ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ ſis oſtẽditur ſpirituſſanciꝰ culparum⁊ ne⸗ gligentiarum quas arguit digmꝰ eſſe vltoꝛ cum ſubdit᷑.de peccato. de iuſticia.⁊ de iu ⸗ dicio. Ecce tres culpe et tres negligentie. pꝛopter quas homines mundani ſunt ar guendi in quolibet ſermone faciendo per facerdotem. De peccato quidem quod ha/ bent. De iuſticia quam non habent nec fa ciunt. De iudicio quod non timent. Eirca quod ſciendũ ꝙmũdani homines ſepteʒ moꝛtalib laboꝛãtes merito ſũt arguẽdi a ſpũſctõ.et ↄſequenter a pᷣdicatoꝛibꝰ ⁊viris ſpñality ſicut ili qui permittunt optimos 6 per poꝛtant fel in aure· quia quicquid au⸗ fructus oꝛtoꝛum ſuoꝛum depaſci· ymo de naſtaria ſeptem beſtijs. Vel qui ſe volun/ tarie echibent lacerando ſeptem crudeliſ⸗ mis animalibus et beſtis hoꝛrendis. Muas beſtias enũerans Salomon Sa pientie.xj.capitulo. dicit pꝛimam eſſe vꝛſũ. per quam intelligitur gula. Tum quia vꝛ⸗ ſus eſt anial voꝛax ⁊ in melle ſpecialiter de lectatur. Secundo quia fetum pꝛoducit infoꝛmem.id eſt.turpem et non habentez expꝛeſſam foꝛmam coꝛpoꝛis et membꝛo⸗ rum· quia tradũt naturales ꝙ vꝛſa maſ⸗ ſam carnis parit ſine lineamentis et par⸗ tibus oꝛganicis oꝛdinate diſtinctis. Sic guloſi et voꝛaces et delectationibus dedi⸗ ti. quicquid faciunt totum ad carnis com modum conuertunt. Sicut patet de ar⸗ tificibus noſtris qui omnia que laboꝛant perbibũt et deuoꝛant. Et ideo partus eo⸗ rum et pꝛoles operum ipſoꝛũ non eſt niſi carnalitas quam pꝛohibet apoſtolus di⸗ cens. Farnis curam ne feceritis Roma/ noꝝ xij· Secunda beſtia eſt leo.per quazʒ ſignificatur ſuperbia. quia ceteris anima/ libus appetit dominari. Vnde Zmbꝛoſiꝰ in Exameron de opere ſerte dieꝛ dicit. M er natura ſua eſt ferociſſimus ⁊ ſuperbus aliarum beſtiarum ſeu ferarum quaſi rex conſoꝛtia dedignatur. Sed neq; elylla fe ra ſociatur et cum rugit cetera animalia foꝛmidant. Heceſt regula omnis ſuperbi. quia dedignatur alijs ſe ſociare et alij ti⸗ ment et verentur eum accedere. Pꝛopter quod contra tales dicitur Ecdeſiaſticiiiij Poli eſſe q̃ſi leo in domo tua ſubuertens domeſticos tuoſ. Tertia beſtia fuit ira ple na.et vocatur iracundia Et hec figuratur per quoddam animal quod ab Ariſtotele libꝛo.vij. capitulo ſecũdo de animalibo vo catur Sbane quod eſt animal quoddam magnitudine quaſi ceruus. quod contra conſuetudinẽ omniũ alioꝛum animalium habʒ fel in aure ſimile felli hominis in co loꝛe·et eſt amarum valde. cauſatiuũ vehe ⸗ menter ireet ferocitatis. Sic homies ira cundi videntur habere fel in aure· uia quantumcũq; quis eis loquatur dulciter micabiliter et pacifice et honeſte et mo/ deſte et etiam rationabiliter ſemper eisvi det᷑ ſonare in auribus iniuria. Vnde ſem diũt in amaritudinem conuertũt et illud fel dicitur eſſe ſimile felli homin tionibus pꝛobabilibus ſicut homo pꝛu⸗ dens defendere oſtendit ſe. Unde Iu vij diciur de Symone Inſelermanl ritudinis video te eſſe. Et Deutro. tti Rel dꝛaconum yinum eoꝛum etyejen aſpidum inſanabile. Vua eoꝛumynafc lis et botrus amariſſimus. Duaſi dig. Siue verba eoꝛum.ſiue opera.ſiue ratio⸗ nes · ſiue intentiones eoꝛum. omnu ſint inſanabilia. Duarta fuit beſtia ignotaper quam ſigmificatur accidia. Homo enin pigricie datus ·non poteſt cognoſcide f⸗ cili modo vult vnum. modo aiterum o unerbioꝛum.xiij. Vult et non vult piger et Pꝛouerbioꝛum. xxj. Deſideria occidunt pigrum. Et iſta beſtia ſignificatur per aſi⸗ num. qui in quibuſdam partibus eſt ani mal ignotum · ficut in Polonia. De quo Boecius de conſolatione. pꝛoſa terti. quens de accidioſo dicit. Segnis et ſtu/ pidus toꝛpet.aſinumviuit.Eſt autem pꝛo pꝛietas aſini ꝙ in anterioꝛi parte videtur quaſiad modum crucis in cruribus pꝛio ribus et bꝛachijs diſpoſitus et ibieſt val⸗ de debilis. ſed in poſterioꝛi parte eſt mul/ tum foꝛtis. vnde ibi onera poꝛtat. Siceſt de accidioſo et pigris. quia ea queſũtcu ris.id eſt. penitentie aut moꝛtificatõis car nis nihil ſufferunt.ſed ad ea que ſunt cr⸗ nalia et lumbos reſpiciẽtia ſunt nimis foꝛ tes. Similes dyabolo patrieoꝛum. de quo dicitur Job.xl. Foꝛtitudo eius in lů bis eius et virtus eius in vmbilico. Sed bonum eſſet ꝙ tali aſino daretur dierium ulud. De quo Eccleſiaſtici xxxiij. ibari et virga et onus aſino panis et diſciplina et opus ſeruo.id eſt. ſeruienti coꝛpoꝛi in opere diuino. Quinta beſtia fuit ſpirans vapoꝛem igneum et vocatur luxuria eri⸗ guratur per duos dꝛacones. qui in duo⸗ bus montibus Armenie vium publicm tanta peſtilentia infecerunt ꝙ nullus per eam tranſire potuit quin ſubito moꝛer⸗ tur. Sicut narrat Ariſtoteles libꝛo ſuo ppꝛieratielementoꝝ. qd factũ Soc tes erecta ſibi altiſſima turriĩ loco mu diſtantea mõtiby ꝑ ſpeculũ factũ de culbe deo dicitur. quia talis homo iracundus loquitur aut defendere intẽdit ſemperrg/ zinert jupnts mirrct ngent iunin in Vnica qharta pꝰpaſca vepꝛehẽdit in quo ſpeculo vidir illos vu⸗ os manifeſtos dracones. vnũ exxnomõte gliů ex alio vapoꝛem emittere · quo aer in⸗ ans homines inter montes per viã eun ns interfecit. Accigit autem iſtud tempo e Philipi patris Alexandri magniſicut idem narrat᷑ her quod ſignificant duo ſtus ſcilicet laycoꝛii et dericoꝛum qͥ ho die dediti luxurie.illi adulteria cõmitten/ es.iſti concubinas fouentes tanq; duo npacones venenoſi. homines ſimplices in ia mandatoꝛuʒ dei incedentes exemplo pno ſcandaliʒant et inficiunt. De quiꝰ Iohelis·ij Dabo pꝛodigia.id eſt. monſtra ñncelo.id eſt in ſpiritualibo. et in terra. id ẽ in lapcis ſanguinem ſcilicet peccati. ⁊ ignẽ ideſt.ardoꝛem concupiſcentie.et vapoꝛem mi id eſt. famam malã volantem ab eis 6 et inficientem alios. Vocat autẽ ea mon/ tra ſeu pꝛodigia. quia reuera monſtruo/ ſum eit vt in talibus dignitatibus conſti⸗ tutiſicagant. Sed hodie non eſt b mon ⸗ ſtruoſum pꝛopter vſitatam cõſuetudinem ana frequenter boc videmus. Vnde non miramur videndo pꝛelarũ laſciuũ. nec cõ⸗ iugatum adulterũ. Sicut nec Balaam ex pauit aut miratus eſt ad vocem aſine lo quentis. quãuis monſtruoſum eſſet · quia in exercendo artem magicam talib mon ⸗ ſtris fuit conſuetus. Sicut magiſter di ccit in hiſtoꝛijs ſuper. xxij · capitulũ nume⸗ roꝛũj. Sexto ponit Salomon odoꝛem fu miqui naturaliter eſt liuidus ſeu pallicꝰ? obſcurus ·per quem deſignatur inuidia. Pꝛopꝛiũ eſt enim inuidi occultas detra⸗ ctiones. damnationes · et diffamationes quaſi quendam liuidũ fumum emittere. v dgritatem fame beatoꝛum denigret · Bij ſunt ſimiles vulpi.que naturaliter fe⸗ tet hec habet pꝛopꝛietgtem ſᷣm naturales quia cum tatus quoddam animal valde honeſtum parauerit ſibi foueam · vulpis in abſentia ſui.ſtatim currens mittit ibi fe tidum fimum. ita ꝙ ſuperueniens taxus pꝛopter feditatem fouee relinquit vulpi fo ueam ſuam. abhominans et contemnens eam amplius. Et ſic vulpis ſibi acquirit alienum hoſpicium.non laboꝛioſe ſed po⸗ tius cauteloſe. Iſta eſt natura inuidoꝛum qui videntes honeſtum ſtatum aliquoꝛũ bonoꝛum hominũ. non valentes eos ali/ ter deeoꝛum ſedibus aut dignitatibusyl officijs expellere · diffamant et detrahunt eis ac accuſant eos crimine peſſimo apud alios ſuperioꝛes. Et tandem contingit ꝙ boni viri antequaz lites intrent cum eis· carius dimittunt et reſignant illa benefi⸗ cia quibus illi tanquam vulpis taxo ſuc ⸗ cedunt. ſed certe non diu pꝛoſperantur in eis. Sicut Bꝛiccius poſt ſanctum War tinum. qui multa paſſus eſt. Septima be⸗ ſtia eſt que ab oculis ſcintillas hoꝛrẽdas emittebat.et ſignificat᷑ anaricia ue qͥcqͥd videt in mundo cõcupiſcit et quaſi ad om nes diuitias ſcintiilas concupiſcẽtie emit tit. Vnde comparatur igniquicreſcit per apoſitionem combuſtibiliũ.ij· de anima. Pꝛouerbioꝛũ.xxx. Ignis nũquã dicit ſuf ficit. Et pꝛimo Politicoꝛum dicitur. Eon cupiſcentia creſcit in infinitum. Sccintil le ergo ignee in auaro ſunt concupiſcentie et deſideria plura habendi. Mec concu ⸗ piſcentia ſignificatur per cattum qui habʒ oculos igneos et ſcintillantes. Vnde ᷣm Papiam Cata grece idem eſt quod videt latine. Et ideo dicitur cattus quia videt in nocte ſicut de die. Nam ita pꝛudenter venatur pꝛedam ſuam in tenebꝛis ſicut in luce. Iſto modo pꝛudentes ſeculitam ſpi rituales qᷓ; ſeculares venãtur in tenebꝛis id eſt.in curijs et atrijs pꝛincipum · tam a dextris qᷓ; a ſiniſtris · iuſte et iniuſte per phas et nephas. De quibus dicit Job· xx vüj. Omne pꝛecioſum videt oculus eius. Et Eccleſiaſtes pᷣmo. Non ſaciatur ocu⸗ lus viſu. nec auri auditu impletur. Et Eo⸗ cleſiaſtes quarto. Laboꝛare non ceſſat et non ſaciantur oculi eius diuitijs. Et per oppoſitum boni talia fugiunt · dicentes il⸗ lud Pſalmiſte Non pꝛoponebã ante ocu⸗ los meos rem iniuſtam · Mee ſeptem be⸗ ſtie ſignificantur in dꝛacone magno· qui habuit capita ſeptem.vt dicitur Spoẽ·xij. dd Secundo mũdus eſt arguen ⸗ dus de peccato. ſicut ille rex qui potens reſiſtere inimicis ſuis permittit ſe vltro et ſvontanee ſeu volũtarie ab eis capi. Vn ⸗ einimici noſtri ſignificantur per ſeptem gentes peſtiferas quas expugnauerunt? vicerunt filij iſrael. Sicut dicitur Sapi⸗ entie. xviij. et Judicũ.iij. Fuerunt autem gentes iſte ſcᷣum eoꝛum nomina Berge⸗ ʒeus. Amoꝛreus. Eueus. Etheus. Eha⸗ naneus · Jebuſeus et etiam Pherezeus. — —— tur colonũ eiciens.et ſignificat ſuperbiaʒ que pꝛimũ colonum celi.id eſt angelum.⁊ poſtea Adam colonũ paradiſi eiecit. Iſta gens arguit᷑ per donum ſpũſſancti ſcilicet per timoꝛem dñi per quem homo vincit duerſa Einde ꝑrimoꝛẽ deipomo depꝛeſ ſus eleuatur ad ſuperioꝛa tanq; intrepidꝰ cõtra aduerſa. Juxta illud. Qui timet do⸗ minũ ñ exgietur quich; mali. Amoꝛreꝰ in terpꝛetat᷑ amaricans vel amara loquens. 2ſignificat inuidum qui totus eſt felleus femper amara diffundens. Vnde Ouidi us pᷣmo methamoꝛphoſeos · Pectoꝛa fel“ le nitent. lingua eſt ſuffuſa veneno. Riſus abeſt. nunq; niſi fauere doloꝛes Iſte ar⸗ guitur per donum intellectus. quo homo intelligẽs pꝛoximũ ſue nature cõpartitipẽ dulcem ſe pꝛoximo ſuo reddit. Tertveue⸗ us.et interpꝛetatur lapides colligens. et ſignificat iracundũ ⁊ ritoſum.qui ſemper colligit lapides offenſionis et ſcandali. qͥ bus alios offendit. Sicut Semei contra Dauid.ij. Kegum. xxj. Iſte arguit per do num cõſilij quo conſulitur nobis ꝑxpm. Zurta illud Wath. v. Noli reſiſtere malo ſed ſi quis te percuſſerit ad vnã maxillam pꝛebeei et alteram. Quartus pplus Ethe us.qui interpꝛetatur ſtupoꝛ vel foꝛmido. et ſignificat accidiam.que facit hominem ſtupidum et foꝛmidantẽ opera virtuoſa. Iſie arguit᷑ per donum foꝛtitudinis. Bre goꝛius. viij.moꝛal· Foꝛtitudo ſpiritus eſt carnem yincere pꝛopꝛijs voluptatibv pꝛe⸗ ſentis vite dilectionem extinguere. Econ tra carnis foꝛtitudo eſt tranſitoꝛia ſine ceſ ſatione diligere.contra Hlagella conditoꝛiſ inſenſibiliter perdurare. Quintus popu ⸗ lus Chananeus.qui interpꝛetatur poſſeſ ſoꝛ vel negociatoꝛ. et ſignificat auarũ ſeu cupidũ.qui per varias negociationes poſ ſeſſiones acquirit et auget. uguſtinus ð verbis domini ſermõe · x. Queẽ iſta aui⸗ ditas concupiſcentie.cum et ip̃e belue ha beant modũ.tunc rapiunt quãdo eſuriũt parcunt vero pꝛede cum ſenſerint ſacieta? tem. Inſaciabil eſt ſola auaricia diuitum. —— ſemper rapit et nunqᷓ; ſaciatur· nec deum timet.nec hominẽ reueretur: nec patri par cit.nec matrẽ cognoſcit. nec fratri obtem ⸗ perat.nec amico fidem obſeruat · viduam ppꝛimit. pupillum inuaditliberos in ſer⸗ vt dicit᷑ Deutro.vij. Bergeſeus interpꝛeta LXvIII uiciuʒ reuocat. teſtimoniũ falſum libꝛo ſtragematũ. cap̃.iij. Mcumenn cP⸗. X cumemul Paulus conſul in lucanis iuxta ituen guſto itinere exercitũ duceret et tarẽtinie daſſe inſidiati. agmen eius eſſent aggſch 3 ſi. Ille captiuis eoꝛum latus ſuum pre⸗ texuit. quos videntes Tarentini retratt runt tela et ſagittas. Ita qui vult euadere ſagittas dyaboli habeatad latus ſuũpau peres. qui ſunt quaſi quidam captui in mundo. Sextus populus eſt Jebuſens qui interpꝛetat pꝛeſepe et ſignilcat gulã. que ſuadet homini ſemper ſtare ad pꝛeſe/ pe. Iſte arguẽdus eſt per donum ſcienti. per quã homo ſcit tempate viuere. Phllp heñ. iij. Scio habundare.ſcio et penuri pati. Septimus populus eſt phereſeus. qui interpꝛetat diſſeminans terram et ſi⸗ gnificat luxurioſum. quiillicite ſeminatſe men ſuum. Ball· vj· Dui ſeminat in carne de carne metet coꝛruptionẽ. Iſte arguen dus eſt per ſapientiã.id eſt. per ſapidã ſci⸗ entiam.id eſt.ſapoꝛem celeſtiũ. quibus gu ſtatis vileſcit om̃is dulcedo carnalis fn Auguſtinũ. Secũdo mundus merito eſt arguẽdus de iuſticia quã non habet. Lñj enim iuſticia omnib ſit neceſſaria yt diat Tullius.ij.li.de officijs. cap̃ xij. intantum ꝙ etiam ſolitario homini.id eſt perſemo ranti opinio.id eſt fama eſt neceſſuria. Et ßm ipm caplo.iiij. Ad rem publicaz regen dam tiñ eſt neceſſaria.vt nec illi qui dema leficio vel ſcelere paſcuntur ſicut latrones poſſint ſine vlla particula iuſticie viuere Cuius tanta vis eſt fm eum vt etinm la⸗ tronum opes firmet atq; augeat. Imoyt — idem dicit lij. de offic· cap̃.xij nullů eſt tẽ⸗ pus quod a iuſticia vacare debeat. Pꝛop⸗ ter quod idem dicit ibidem.caß̃.iijpiſ virtutis ſplendoꝛ eſt marimusexquayi⸗ ri boni nominãt᷑. Et phus. v. Ethicoꝛu yocgt eã dariſſimã virtutũ eo ꝙᷣn Tu⸗ lium li.ij. de offiẽ cap̃· iij. fundamentũ per petue cõmendationis et fame inſticig eſ fine qua nihil poteſt eſſe laudabile Nirt tis buius ᷣm Zmbꝛo.lij de offic Mꝛu res moꝛtui occupat. Due eſt annol ſania amittere vitam et apetere norten acquirere aurũet perderecelum. Iſe gr guitur per donum pietatis. que monergi tribuendũ pauperiexmiſericoꝛdi pu prer deum Rarrat ſextus Juliuspꝛino w — iusc moqu wnoigo vhien wutenu nrjiuſti Ee ud con h du z zut o nin e n Wia iſu pin dꝛct ad mn n Bnr Du 2pt utu dei net pui ſit c e s de nin in mit wimr p Pim in ſm Mhiu eſparsin deñ.vt ſcʒ que ſunt dei deo red dant Mach xri· Secunda in patriaʒ · yt ſʒʒ defendat? in pace cõſeruetur. Tertia inparentes · deinde in om̃es. Et ᷣm poc iniicia deſcribit ꝙ eſt virtus per quã yni cuiq; quod ſuũ eſt tribuit᷑.ᷣm Auguſtinũ ir deciuitate dei capło.j. Et Wacrobiꝰ dicit. Juſticia eſt quando vnicuiq; qð ſũũ eſtſeruat Duod expꝛeſſius dedarat Ber. ſermone.iij· dicens Juſticia eſtvirtus qͥd ſuũ eſt vnicuiq; tribuens.ſuperioꝛi ſcilicʒ pꝛelato obedientiã et reuerentiam equali. d eſt pari conſiliũ et auxiliũ · contra eius ignoꝛantiã ⁊ infirmitatẽ.inferioꝛi cuſtodi am⁊ diſciplinã. Que omnia viguerũtĩ an tiguis patriby.nõ ſolũ deicolis ſʒ etiã ydo latris ⁊ paganis. et ideo tũc aureũ ſeculuʒ dicebat· Adeo em̃ viguit in paganis iuſti⸗ cia ꝙ etiã vtilitatẽ reipublice ꝓpꝛie vite pꝛe ponebant. Sicut ait Sugꝰ.li.x· de ciuita⸗ te deic. xvij Et Tulliꝰli.j de officijs jiij. c· Fm ſuut Julius frantinꝰet Valeriꝰ liy· narrant. Codrus rex athenienſiumvidẽtz ꝙaliter ciuitas ſua liberari nõ poſſer niſi iße interficeret᷑. Ip̃e amoꝛe liberatiõis ci⸗ nitatis ſe libere obtulit moꝛti. De quo ait Uirgilius et iurgia Todri· Maluit em̃ moꝛi dum vincerent ſui qᷓ; viuere ſuis ſu⸗ peratis. Aliqui amoꝛe patrie depauꝑabã/ tur ad extremũ. Sicut narrat vuguſtinꝰ libꝛo. v. de ciuitate deica. xxiij · de lucio va lerio. Et Vegecius ca.viij. de re militari. u de Julio regulo. qui de ſummis diuitijs vir in vno paruo agro collocuti ſunt cum eoꝝ vxoꝛib. Et idem narrat Auguſtinus de Quincio et de multis alijs. Non mirũ ergo ꝙtuncmundus oꝛdinate ſtetit. Nũc deſectũ iuſticie quãdo omnes in ecca xpi querũt que ſua ſunt non que ihu xpi. neceſſe eſt oĩia deoꝛdinari. Eo ꝙ ſᷣm Iugnſtinũ li.iiij. de ciuitate dei.caplo.iiij. Remota iuſticia quid ſũt regna niſi latro ⸗ einia. Ideo ſapiens clamat vt rectoꝛes et pꝛeſides pꝛelati⁊ iudices ad refoꝛmandũ ſtatũ mundiet eccle xpᷣi diligant iuſticiam dicens Sapie.. Diligite iuſticiã qui iudi catis terram. Notãter dicit. diligite iuſti⸗ iam nõ ſolũ. facite iuſticiã. Ham Em o⸗ bertũ polgoth. multi ſunt qui faciũt iuſti ciã.ſed tamen eam nõ diligũt.et ideo meri o ſuntaſpũſancto arguendi. E Et funt eoꝛñ quatuoꝛ genera. Pꝛimi ſunt ap ⸗ Bnica quarta poſt paſca petentes honoꝛes et reuerentiã Secũdi vindicantes rancoꝛes per impatientiam. Tertij lucratiui munerũ Et quarti diſſi⸗ mulatiui ſcelerũ. Pꝛimi ſunt qui licet non Diligunt inſticiã. volunt tamenvideri iuſti Irguñt delinquentes. vituperantvicia.et docent virtutes puniũt ſine miſericoꝛdia. et tamen cũ intentione coꝛrupta quia non ob aliud niſi vt honoꝛificẽtur ab homini⸗ bus.et vt vocent᷑ iuſticie ʒelatoꝛes. Tales fuerlit ſcribe et phariſei. De quibus Ma theiv. Riſi habüdauerit iuſticia veſtra plꝰ qᷓ ſcribarum.⁊c̃. Secundi ſunt vindicati ui rancoꝛis et impacientiepꝛetendunt ſe amatoꝛes iuſticie et nõ ſunt. Sicut enim iuſticia vult vindicare delicta. Sic et ira iniuriam. Vnde phus dicit. M ira eſt ap/ petitus vindicte. Jratus autẽ dolet vindi ctam quaſi patiens aliquid iniuſtũ. Sed quãdo punit ↄelectat ſicut dicit᷑iij. Ethi⸗ coꝛumca.xij. Tales fuerũt illi duo ſenes nequã. qui Suſannam condemnabant. Daniel xij. Vnde inter paſſiones malas in iudiceira eſt peioꝛ. quia impedit animũ ne poſſit cernere verum.et in penis neſcit mediũ tenere. Sicut refert Seneca libꝛo de ira ad nouatum de iudice quodam ini quo qui furoꝛe accenſus ↄdemnauit tres milites innocẽtes. Unum iuſſit occidi.qa ð yia redierat ſine ſocio cõmilitone impo⸗ nẽs ei ꝙ eũ occidiſſet. pᷣcepitq; ſtatim cui⸗ dã cõmilitoni aſtanti ꝙ eũ duceret ad ſup plicij locũ vbi moꝛte plecterer᷑ Cum autẽ eſſet eductꝰredijt ſocius eius ſanꝰ⁊ incolu mis.pꝛo qͥ alius plectẽdꝰ ducebat᷑ · Eidẽs aũt ſcs miles qͥ pꝛimũ ducebat ad ſup pliciũ redijt ad iudicẽ. ⁊ ambos milites co rã eo pñtauit. Quos vt vidit tirãnꝰ furoꝛe repletꝰet ſuccẽſus iudiciũ tale dedit. Pꝛi⸗ mo dirxit.te iubeo occidi. qꝛ iuſſus es occi⸗ dere ⁊ nõ obediuiſti Scðo dixit.te iubeo occidi.qꝛ damnatꝰes Tertio.te ſilr iubeo cauſa occiſionis cõmilitoni tuo fuiſti. Et ſubdit Seneca. Oqᷓ; ſolers eſt iracũdia ad fingẽdũ cauſas furoꝛi. Tres em̃ puniti ſunt ob vnꝰ innocentiã. Et iðo ðꝛ Jaj. Ira em̃ viri iuſticiã dei nõ oꝑat. Et certe nõ ſolũ nõ oꝑat᷑ ſed etiã deſtruit. Tercij ſunt lucratiui munex.pᷣtendũt em̃ ſe inſticiã diligere.ſed mentiumt᷑· qꝛ płꝰdili gũt pecuniã gpter quã faciunt iuſticiã. Iſti nõ ſunt amatoꝛes iuſticie ſed mMe⸗ repoꝛtat ð iuſticia. Quib maledicitur per phaz. Iſa. v. Veqͥ inſtificatj impiũ ꝓ mu nerib⁊ iuſticiã iuſti aufertis ab eo. Quar ti ſunt diſſimulatiui ſceleꝝ. ſi ili qͥ vident eſſe cõpaſſiniet ita nõ vlciſcũt᷑ necpuniũt delicta ⁊ iſti faciũt ad modũ matri· q̃ non ſuſtinet ligari vel aduri filiã freneticã. quã oſtea videbit om̃ino veſanaʒ · Sicut diẽ Eugin q̃dã epla. Et iſta eſt falſa ⁊ inſana mãſuetudo vel pieras. ymo potꝰ eſt crude litas alioꝝ. qꝛ ꝑh qͥd dimitti᷑ inultũ malũ vnꝰ.multi exẽplo eiꝰ dep̃nant᷑. Ideo dicit Bieroꝰ. Secande ſũt putride carnes.ne totũ coꝛpꝰ inficiat ⁊ putreſcat.et vna ouis moꝛbida a caulis eſt repellenda ne totus grex inficiat᷑. ⁊ vna domꝰ accẽſa extinguat᷑ ne tota ciuitas cõburat᷑. Et tiñ de iſta in ⸗ ſticia. F Tertio de iudicio arguen dus eſt mundꝰ.qͥd nõ timet. Et merito · cũ em̃ illud indiciũ ſit multũ hoꝛribile ĩquo etiaʒ hij qᷓvidebant᷑ iuſti vix ſaluabunt᷑ yt Zꝛ.j⸗Pe. iij.multo n6 mũdus qͥ plenus eſt peccatis arguẽdꝰ eſt. ꝙ nõ timet tale iu⸗ diciũ. Deqͥ ðᷣꝛ Iſaie.xxx. Ecce nomen dñi venit de longinq;· ardens furoꝛ eius.⁊ gra uis ad poꝛtandũ. Vñ tũc dicẽt repbi xp̃ illud Sap̃.ij. Brauis eſt nobis ad viden dũ. Et circa ß notandũ ꝙ iſta eit differen ⸗ tia inter bonos ⁊ malos.qꝛ boni timẽt de peccatis ſuis.⁊ timẽt deũ ante indiciũ vñ dicũt illud pᷣs. Eõfige timoꝛe tuo carnes meas. Moc eĩ ↄſulit ſapiẽs Ecẽi.v. deꝓ⸗ piciatu pctõꝝ noli eſſe ſine metu. Et iõ ta⸗ iiter timenti deñ bñ erit in extremis et in die defunctõis ſue benedicet᷑ vt ðꝛ Ecci.j. Et ꝑ opoſitũ repꝛobiqꝛ nõ timẽt peccata ſua nec verent᷑ peccare. Ideo etiã nec deũ timẽt nec eius iudiciuʒ. Sed certe veniet dies qñ timebũt qñ timoꝛ erit ad penã nõ ad emendã.qñ dicent. Timoꝛ ⁊tremoꝛ ye nerũt ſuꝑ me.⁊ ↄtexerunt me tenebꝛe tũc em̃ veniẽt in cogitatõe pctõꝝ ſuoꝝ timidi ⁊ traducẽt illos ex aduerſo iniqtates ip̃oꝝ vt ðꝛ Saßp̃.iiij. ſꝛopter qͥd dicit Bre.xiij. moꝛal. Vitari nãq; terroꝛ iudicis nõ niſi ante iudiciũ põt.non mõ cernitur ſʒ pᷣcib placat᷑. Cum ßo in illo tremendo examine ſederit.et videri pᷣt.⁊ placari non pᷣt · quia facta pꝛauoꝛũ qᷓ diu ſuſtinuit tacitꝰ. ſimul om̃ia reddet iratꝰ. Vñ neceſſe eſt nunc ti⸗ ro ꝙapud eos qj plus dat ð pecuniaplus mert iudicem cũ nondũ iudiciũ exerceat. cũ diu ſuſtinet. cum adhucmalatollerat videt. ne cũ hunc in retributõem vition iuſticia ↄcuſſerit.tanto in iudicio bou us feriat quãto diutins ante iudici no expectat. Mec Bregoꝛius. ꝛo quo latꝰ deduckdo ad incutiendũ metũ peccatoꝛi⸗ bus de rigoꝛe iuſticie dinin indichelltſc endum M malefactoꝛes ⁊ criminoſietrei ex triplici cauſa ſolentↄfidere ſeenaſuros — impune. Pꝛimo qñ ſperant ꝙ pñt dedin re et euitare rigoꝛem iudicij vtqʒ ſine ex mine fiat emenda ꝑ mediatiõem amicoꝛi et arbitriũ bonoꝝ ⁊ non ꝑ ſtrepitũ iudici lem. Secũdo ſperant ſe rei ꝓbabilitenz ſuros licet non omnino impune ſi poſint ſubire indiciũ.ſictñ ꝙ babeant iudiæes et aſeſſoꝛes fauoꝛabiles ipfis. Tertiomo/ doꝑ tranſlationẽ ꝑſonaꝝ ſnaꝝ.vt q ens in vno regno poteſt ↄuerſari in alio etſic euadere iudiciũ tranſtato domidli. S; certe nullo iſtoꝝ modoꝝ pñt euadere pec⸗ catoꝛes. Pꝛimo qꝛ illud iudiciũ eri cim examine rigioiſiino. in quo etiam mini⸗ mũ verb um ocioſum ponderabit᷑ Nach xij. Imo nõ ſolũj verba ſedetiã cognratẽes examinabunt᷑ ·et ita tam verbaqᷓ; cogita⸗ ta qᷓ; etiã facta qᷓ; etiam greſſus noſtri mi nimi iudicabunt᷑. Job. Tu quidẽ greſſus meos dinumeraſſi Flec ſolum maaom; miſſa atpendent᷑ ſed etiã bona obmiſa cõ ntabunt᷑. Sicut patet de dinite epulone Luce. xvj. Et de ilio qͥ abſcondit pemnii dñi ſui.et nichil lucratꝰ eſt. Matbei p. Ideo nõpoterũt mali declinarerigoꝛem dicij. Sco indices erunt ſeueri tĩnul⸗ lo fauoꝛabiles repꝛobis qntcunq; pin ⸗ quis vel cognatis. Dnia ſancti fm Breg. tanta rectitudine inſticie dinine ↄſtringt vt nulla ad repꝛobos cõpaſſione moneit. Vnde ðꝛ Saß ·iij. Judicabunt ſangina tiones. Bloſa Molqoth tanq aſſeſones xpᷣi Wath xix. Sedebitis et yos indiũ“ tes. Hij eĩ ſunt ſenioꝛes cũ qͥby xpᷣs yen rus eſtad indiciũ Iſa.iij. Hij ſunt erã ſe i natoꝛes cũ àbo ſedebit nobilis yirĩpot Pꝛoner.vlt· Quia ð ſancti iudicabũt qu ſunt veraciſſimi. ideo nõ poterũt ſecr än mala facta puniant᷑. Vnde nota ꝙ durij eſt reo ⁊ graue ſirer ſit ſibiettraneꝰ qͥſii in nullo penitus teneat᷑. SWoſi ſit talis a iuris regla nuliatenꝰabducat ⁊n⸗ ſieſttalis de cuius iniuria rens accuſat — S ₰— S— S peccatoꝛibꝰ extraneos. Hec mi— rpᷣs Dnica Rogationum Sicerit in iudicio. in qͥſe ſancti reddent riã dicet repꝛobis Reſcio vos Wat. xxy. Eñ ⁊ fatuis rñdent pꝛudẽtes. Ite ad vẽ⸗ nentes et emite vob. Secundò nullo mõ decinabunta regula iuris. qꝛ ſanctitas è inſticia. qꝛ tñc iam erunt induti nonũ ho⸗ minẽ q kin deñ creatus eſt in iuſticia ⁊ ſan ctitate veritatis Ephe.iiij. Tertio ipi erũt poſtes impioꝝ qͥs impij in hac vita cõcul⸗ cauerũt Abacuc.j. Reſpicis ↄtẽptoꝛes et taces cõculcante impio iuſtũ ⁊ ideo tunc viceuerſa ipi calcabũt eos Walach vltio Lalcabitj impios cũ fuerit cinis ſub plã⸗ ta pedũ vioꝝ · His igit᷑ cõpenſatis tunen/ qůeſſet diuinũ iudiciũ ſempꝑq; de ipſo fo⸗ ret cogitandũ. Nã dicit Breg. omł xxxix ñtt tpis leticia ſic eſt agẽda vt nũqᷓ; ama rtudo futuri iudicij a mẽoꝛia recedat. Et Ber.ſuꝑ pſalmũ Qui habitat. Quid tam cauendũ.qͥd tam plenũ anxietate et vehe ⸗ mẽtiſſima ſolicitudie excogitarip̃t q; iudi tandum aſtare illi terrifico ⁊ deilico tribu nal.⁊ incertã adhuc ſubitãq; diſtricto iu⸗ dice expectare ſnĩaʒ. vbi iuder teſte non in diget. vbi vitas diſcutit intentõnes. Et in uadaz epla ad Robertũ monachũ dicit. Lentte male iudicata reiudicabit·illici⸗ te iurata cõfutabit.qᷓ faciet iudiciũ iniuriã patiẽtib. vbi plus valebunt pura coꝛda qᷓ; oſtuta vᷣba.⁊ ↄſcia bona qᷓ; marſubia ple ⸗ n iudex non fallet᷑ pᷣbis nec fiectet do nis. Bec ille. Item q̃ adtertiũ non poterit reus ſe tůctrãſferre de vno regno ad alið. yt ſubterfugiat illud iudiciũ. qꝛ om̃es tũc vpoꝛtet nos aſtare añ tribunal xp̃i. vt diẽ plus. nullo excepto. Et Johel· ijvðᷣꝛ Ve nite oẽs gentes de circuitu ⁊ ↄgregamini Bos ů frẽs pctã deteſtãtes queramꝰiuſti⸗ ciam dei iudicãtes noſmetipᷣos in pñti.vt futurũ illud terribile iudiciũ euadereet pᷓ⸗ ma celeſtia ↄſeqͥ poſſimꝰ Quod nobis pᷓ ſtare dignetur. ẽ. Dominica quinta Rogationum. 1 Sermo. LKIX Etite et accipie p tis. Joh. xvf. Si dicit Augꝰ. in libꝛo de diffinitõib. Nullũ tredimꝰad ſalutem niſideo iuuãte venire nullũ juitatũ niſi deo auxiliãte oꝑari nul⸗ ummiſi oꝛantẽ auxiliũꝓmereri Exquib pbis pʒ ꝙlicʒ dep̃ſto ſit dare cuilibʒ auxi liũ ſalutꝭ.illud tñ nõ dat miſi ꝑmediũ oĩo⸗ nis. ymo eſto ꝙ deſine oꝛõnis medio non nullas pᷣtutes homiby infũdat.illas tñ nõ cõplet nec ꝑficit abſq; oꝛõis iugitate ⁊ per⸗ ſeuerãtia. ᷣm Benricũ de vꝛmaria de per fectione interioꝛis hois.lib ir c.j. Hinc eſt w ſaluatoꝛ ad iugẽ oꝛõis ꝑſeuerantiam ex hoꝛtãs ait. Opoꝛtet ſemꝑ oꝛare Au.xyiij. Itez puocãs nos ad oꝛandũ oñdit oꝛõis nfe exauditõʒ facilẽ ĩ hodierno euangelio dicens. Petiteetaccipietis.⁊ẽ ¶ Inillo Z dixit ihᷣs diſ.ſuis. Imen amẽ dicovob iqͥd petieritis pꝛẽm in nomie meo.⁊c̃. Sequit᷑ thema Petite ⁊ accipietꝭ. In qui bus vᷣbis duo tangunt᷑. Pꝛimo hodtat᷑ ad oꝛõis deuotionem. Petite. Scðo ꝓmittit oꝛõis deuote exauditõeʒ. et accipietis. Circa pᷣmũ hoꝛtat᷑ ad oꝛõis deno⸗ tionẽ dicens. Petite qͥd pᷣmo pᷣmiſerat di⸗ cens. Si qͥd petieritis pꝛẽm in noĩe meo dabit vobis. Vñ ſciendũ ꝙxt dicit Mẽri⸗ tus de yꝛmaria.li.ix.cj. de pfectõe iterioꝛ? hoĩs. Eoꝛdis pfectio cuiuſtibet iuſti hoĩs ad iugẽ? indiſruptam oꝛõis ꝑſeuerantiaʒ tendere dz et qntũ hũane fragilitati cõce⸗ ditur ad ↄtinuã tranqllitatẽ mẽtis niti dz ⁊ ad eiꝰꝑpetuã puritatẽ ꝓpt᷑ quã poſſidẽdã ⁊ omnẽ laboꝛẽ coꝛpis ⁊ ↄcuſſionẽ ſpũs in ⸗ defeſſe querimꝰ⁊ iugirexercemꝰ. Hec ille. Exqb bispz ꝙ mltũ nccaria eſt oĩo ad ſalutẽ. Eirca qͥd videnduʒ eſt deduobus. Pꝛimo de cõmẽdatõe oꝛõis. Scðo ð foꝛ ma ⁊ mõ oꝛãdi.vt ſit iuxta ↄſiliũ ſaluatoꝛꝭ exhoꝛtãt debite petãꝰ. Eſtõt circa pᷣmum ſciendũ ꝙ m Robertũ hol.ſuꝑ illð Saßp̃. pviij. Tetigit ãt ⁊ tũc iuſtos tẽptatio moꝛ⸗ tis.ꝙ oão eſt moꝛaliter ſcala nr̃e aſcẽſiõis —.. ad deñ.ſcðo ſcutũ nre defenſiõiſ.tertio nũ ciꝰnf̃e legatõiſ.q̃rto redditꝰnr̃e fubiectõiſ. qnto ẽ ſpeculũ nñ̃e cognitõis. inqͥt Vugo li ve ꝓfectu nouicioꝝ. Pꝛĩo dico ꝙ oĩo eſt ſcala nre aſcẽſiõis. ſper hãc em̃ aſcẽdiꝰ ad deñ·et a trenis ad celeſtia nos leuãꝰ Ecẽ̃i. xxxv. Oĩo hũiliãt ſe nubes penetrat. Eñ oĩo ßᷣm Damaſce li.iijc. xxviij. diffinit᷑. Eſt aſcẽſus mẽti ad deñ ⁊ decentiũ peritio. Et hugo de ꝓfectib nouicioꝝ di.ꝙoĩo mẽteʒ magl a terrenis eleuat ⁊ elõgat qᷓ; cete acti ones.qꝛ ille negociãt᷑ cum Martha circa freq̃ns miſteriũ inferiꝰ iſta cõ Waria pe⸗ diby dñi inherẽs eñ ſolũ ſ v F uatio mẽtjad deñ qᷓ;vo· vñ di. Dermo. rat. Hecille. Ex qͥpʒ ꝙĩoꝛõe płreqrit᷑ele Bre. xxviij moꝛal·ꝙ oꝛareẽ amaros gemitꝰĩ ↄpũctõe ñ vᷣba ↄpoſita ̃ſonare. Et Idẽ.xij. moꝛal. Vera poſtulatio ẽ nõ ĩ oꝛis vocibſʒ ĩ coꝛ⸗ dis cogitatõibo. Valẽtioꝛes voces apð au res ðiñ faciũt vᷣba ſʒ deſideria Jõ ð moy ſe tacẽte ðꝛ. Duid clamas ad me Exo · xiiij Et de annaj. Rej· vꝛ ꝙ nõ loquẽs oꝛabat kẽ q̃d ſaluatoꝛ ſuis electi pᷣcipit WMat.vj. d. Intra cubiculũ tuũ.⁊ cauſo hoſtio oꝛa bre tu. Sz di. Ex qͥ oĩo nõẽ niſiaſcẽ us mẽtꝭ ad deũ.ð fruſtra vox adiũgi᷑.⁊ꝑ ñs vocalit᷑ nõ ẽ oꝛandũ. Rñdeo ꝙlʒ oĩo bncipalr dz eẽ ꝑeleuatõʒ mẽtꝭtñet ↄſeq̃n ti voxẽ ncõaria. Vñ di.pᷣs.ꝙxlj. Voce mea .. ad dñm cla.vo.m.ad. dim deß̃. ſũ. Sz tñ plꝰẽ mẽte qᷓ; voce oꝛãdũ ſeu pſfallẽdũ.ↄtra diſcãtiʒãtes nimis diſſolute ĩ choꝛo. 3 q̃s ẽextrauagãs Johis viceſimiſecũdi q̃ inci pit Decreta ſcõx.qᷓ ſuſpẽdit tales ab offi⸗ cio ꝑocto dies fᷣm Jero.ſuꝑ eplaʒ Epheſ. üij.⁊ põit̃. xcij. diſ. Cãtãtes. hᷣñ ĩtelligẽtes = huſſite errãt di· Deꝰẽ cognitoꝛ coꝛdiũ.ð ñ Eoꝛãdũ vocalr.d falſũ ẽ. Nã ſᷣm Jo. an. i Elemẽ. Si dñm de reli.⁊ ve.ſctõꝝ in glo. mas̃ᷓ. Vox adiũgioꝛõitriplici rõne. Pꝛĩo ad excitãdũ ĩterioꝛẽ deuotõʒ. Verb em̃ et ſignis noſip̃os iterꝰexcitãꝰad ſcĩ deſide riũ augẽdũ. vt di. Augꝰ.ad ꝓbã. Et ea rõe fiůt incliatões capiti.vt ð ĩimunitate ec. de ret. li.vſ.⁊ genuflexiões ad Phil·ij. Scðᷣo ad redditõʒ debiti. vt ſcʒ ſeruiat ðᷣo ᷓᷣm ſe ⸗ ip̃m totũ coꝛde ⁊ coꝛpꝑe · de ↄſe. di iij Nũ · Tertio ex q̃dã redũdãtia ab aĩa ĩ coꝛpꝰ xvehem̃ti affectõe. vñ pᷣs·xx.ðᷣꝛ. Letatũẽ coꝛ meũ ⁊ exultauit ligua mea. Vñ di. Nu goli. ð xfectinonicioꝝ. ꝙlz ðplattẽdat coꝛ qᷓ vᷣba oꝛĩ.tñ iõ vᷣba aponiꝰvt cũ mẽs pigraẽ ſe ad leuãdũ ĩ deũ·ꝑ pᷣba oꝛõis ſu⸗ itẽtata iuuet. ⁊ mẽoꝛia ðo inheat. intellectꝰ ſurſũ tẽdat. affectꝰꝑ ðᷣuotõʒ iflãmatꝰguſtet qm̃ ſuauis ẽ dñs.ex ĩtentõe ſacre oꝛõis af fiatꝰDeꝰei qͥ creauit nos ſcit qͥd nob neceſ⸗ ſe ſit añqᷓ; petãꝰeũ.⁊ iõ ñ indiget vt ꝑ oꝛõeʒ inſinuẽꝰei qͥd deſiderãꝰItẽ qͥ ad h feẽ nos vt bñ faceret nob ꝗ̃tuito ꝑ ſemeripʒ · oꝛõne nr̃a ñ idiget flecti ad miſeridũj qͥd diſpoſu erat facere.ſʒ amplioꝛẽ nob ĩ hᷣꝓfectũ ꝓcu rat. vt f̃ti nob bñ faciat ſiẽ ab eterno diſpo — rãni.qͥ armis debellari nõ potuert. · vñficẽtie ſyia vt ſiðzpter ilã cãʒ ꝓilimj; viã nob miſereat᷑. Hec hugo. B di. Auid intẽdiꝰ cũ oꝛãꝰ qꝛvł petiꝰꝙ opet qᷓd diſpoſuit ſe factuꝝ ꝓtpe.⁊h̊ vide ſtra. Fã ſine nris petitòibꝰ qͥchd ſe factuꝝ ſitʒ ⁊ volũtatẽ ſuã. ⁊ velit ſiẽ nos volunꝰ ⁊B ipoſſibile ẽ cũ ðᷣs ñ poſſit mutari. Rñ deo m Ro hoigotperbið.yinhi ficiet. Vel petiꝰ ꝙ mutet diſpo — — —— — — — ——— — 2—— S —— vel dinigʒ diſpoſitõʒ mutare ßʒ magint n re vt ↄpleat. Sic eĩ deꝰdiſpoſuit ꝙeaque circa nos ↄſumabũt᷑·ꝑ nrãs oꝛões mete⸗ bůt ↄſumari. xxiij. q.ii Obtineriæẽtiõ di. Boeciꝰde ↄſo· ꝓſa. iij. ꝙ qͥ b ncita ani gñism te oĩa euenire aufert illud tuũ cũ deo cõmerdũ oꝛõis ſpandi⁊ depꝛe cãdi. Ron ð cũ oꝛãꝰdeũ mutareꝓoniel ad nos icliare.ſʒ mag nos ad deñ lenae ⁊ nf̃aʒvolũtatẽ ſuo bñplacito ↄfoꝛmareet B pulcre declarat Dioniſiꝰc.iij. vᷣdiuinis noibo ꝑ duo exẽpla. Pꝛimũẽſi imagiemur vnã cathenãvl funẽ ð celo pẽdẽtẽ ⁊ nosat trahẽdo eã nitamur ſurſũſcãdere nõeam vtiq; qͥ ſurſũ eẽt ⁊ deoꝛſj eqᷓłr deſcẽðũe fuc remꝰad terrã.ſʒ ꝑ eã noſmetiðos ad ſupꝰ erigerẽꝰ. Scm exẽplũ Si eſſemꝰin nau exñte in aq̃ ⁊ tenerẽꝰfunes foꝛtes ĩngi. alligatos ad rupẽ ĩmobilẽ.⁊ trahem foꝛ⸗ titer funes illos ñ mouer rupẽ ad nosſʒ ecõtrario nos ⁊ nauẽ mouerẽꝰ gd pem. Sic cũ oꝛãꝰ ñ trahimꝰ ad nos ĩmobiem deũ virtute. ſed nos potius trahimus gd deũ.elenãdo mẽtẽ nr̃aʒ ꝑ piũ ⁊ hũilẽ ae⸗ ctů. fide ſpe ⁊ caritate ſubnixa. yt airyngo de ſtudio oꝛãdi. Sco vĩo ẽſcutũ nñede⸗ fenſiõis. Vñ ðꝛ de Zarõ ꝙg oꝛãdocũmoꝝ ſeꝓ mitigatõe— iplum immiſſi adeo Pꝛoperãs hõſin röde cariꝓ plisꝓferẽs fuitutꝭ ſue ſcutũ gꝛð ⁊p icẽjũ depᷣcarõʒ allegãs ſtitit ire S. xviij. Narrãt hiſioꝛie bꝛitonũ grexarchi carꝰilluſtr depictã hũit imaginẽ ob dicte fitũ ſuũĩ bꝛachijs bailãtẽ Adhãr 5 ymagiez qtiẽs ĩ pᷣſſura belli iciꝑet futig rifſpexit.ex cuiꝰſcuti ituitu vires reckte⸗ cepit. Vñ li.vij einſdẽ hiſtoꝛie öꝛꝙ dip ſuðpꝛeſcen diccbat᷑· Diẽetiã Jo anind Sidñm in glo. mað̃ ꝙĩytalaiilisʒ Exurgat deꝰ debellati ſũt ſubilo mltitj X ipls ⁊ deficiẽte vincebat Eto xyijt e qᷓrela.ſcʒ ip̃e ⁊aarõdeõ öfi⸗ 3„ eb— ſuit⁊ tñ oꝛõis nre ſtudiũ gd mltiplicẽ noß guratũẽ ĩ Moyſe oꝛãte. q oꝛãte yinccbt vrilitatẽ ↄuertit atq; ita oꝛo nñ̃ nõ ẽ cã e?⸗ lutſi woch ic neetin iciu gn oötn iput —— cin mrit urſu wüch 6 ö0 1 c l Ewi o n Fimn ꝛi wn 1 nidt Suiyſ pet nu oo 0h quat᷑ ecvlt· Refert etiã trigtita hiſtoꝛia Hu ⸗ dieereinianfue ceriq; hi ſoꝛioõ̃phi ꝙ Theodoſiꝰ ipatoꝛ ſenioꝛ ſu⸗ is oꝛõib miraculoſaʒ victoꝛiã obtinuit 35 Eugeniũ ⁊ rbogaſtẽ. qͥp iaculavehemẽ tifimꝰvẽtꝰtoꝛq̃but ĩ ipᷣos.⁊ iacka ꝑti cheo doſij cũ maioꝛi foꝛtitudie vltra mẽſurã hu mani ict ĩpingebatĩ illos. Et h voluit ille Liaudiãꝰ poeta qͥtũc floꝛuit di. D nimiũ dilecte deo cui militat ether. Et ↄiurative nũt ad claſſicgvẽti. Voc ãt obtinuit theo doſioo· q̃tgl ſuiſſe fer᷑. Op̃s ðs tu noſti noerö i tiĩ vltõis inſteyt puto pꝛe e ka ſuſcepi. Sin alit. ĩ me vindica. Si ðᷣo ců iuſta cauſa ⁊ in te ↄfiſus hucyeni poꝛri ge derterã tuis. ne foꝛte dicãt gẽtes vbi eſt deeon. Tertio oĩo eſt nũciꝰnfe legatõis · Uñ augꝰſuꝑ pᷣs· lx. di. Dꝛõis pure maðᷓ ðir ⁊ velut fidel nũciꝰmãdatũ ꝑagit ⁊ i⸗ lucpenetrat qͥ caro nõ ꝑuẽit. Vñ pᷣs. In ⸗ tret ĩcõſpectu tuo oĩo mea · Inclia aurem mãad pᷣcẽ meã. Quarto oĩo ẽ redditꝰ nf̃e ſubiectõis. Cadit em̃ o⁊o ſub pᷣcepto.⁊ de termiate ⁊ indetermiate. Determiate qͥdẽ fm Bolgothvbi ð. q̃ntũ ad miſtros eccke qͥ ſub pᷣcœpto eccke ad hoꝛaſ canonicas ob ligãt Indetermiate pᷣo q̃ntũ ad oẽs. Dĩs rihõ tenet᷑ ſalutẽ ſuã ꝓcurare qͥd ſine oꝛõ̃e dulto ñ ↄcedit. Eiñ oꝛare mẽtalr ᷣm ip̃m ẽdeiure nat̃e.⁊ reducit᷑ ad ſcõᷣm pᷣceptũ p⸗ metabule ſcʒ Wemẽtoyt diẽ ſabbati ſcri⸗ fices. Eps ſo laic oꝛãdi nõ ĩſtituit᷑ ex ſta⸗ tutjcanonũ niſi dieby feſtiuis. qñ tenẽt᷑ di⸗ uinis officijs ĩreſſe vt miſtriꝓ plo oꝛãtib ſuãintẽtõeʒ ↄfoꝛmẽt. De hac redditiõe ðꝛ Vſee. xiiij. Reddẽꝰvitlos labioꝝ nroꝝ. fᷣm Bolgoch.i.deuotas oꝛões · Duito oĩo eſt ſeclin nr̃e cognitõis. Qñ di hugo ð ꝓ⸗ fecnouicioꝝ.ꝙ oĩo ẽ ſpecm q̃d faẽ coðſce re defecꝰſuos vl· pfectꝰ qꝛ ↄſcia ibi ſe ſibi iucidiꝰrepñtat. vłꝓꝓfectu ĩ fiduciã ſpei le tꝛerigit᷑ vlet defectꝰↄſideratõe cõfundit. E De ſcpo ſcʒð foꝛma ⁊ mõ oꝛãdi eſt — ad yt debite petat ⁊ oĩo ſuũ ↄſe ateffectũ. ꝓut ðꝛ.ij. dialogoꝝſeptẽ ſunt ncẽaria. Pꝛĩo ſiqͥdẽ i coꝛde oꝛãtj dz eẽ vᷣr⸗ cgritatj. vtſcʒ ex ðſiderio amoꝛ deñ petat atãgitieuãgeliovbi ðꝛ Si petierit pꝛẽʒ cðo dz eẽ irrep̃hẽſibilitaſ ↄſcie.vñ Jaj ðꝛꝙllle quẽ rep̃hẽdit ↄſcia de pctõ ðꝛ vir dupler gĩo er icõſtãs ĩ oĩby vijs ſuis. Abi ßlodi oꝛdi Duplex ẽ qͥ genua ad pꝛeceʒ Rectit.⁊ moꝛdẽte ↄſcia ð ipetratõe diffidit Duplex qͥ vult gaudere cũ deo ⁊ ſclo.q de bonis q̃ agit ñ deũ ſʒ fauoꝛẽ q̃rit. Hecille Vñ.ſ· Jo·lij. Si coꝛ nr̃m ñ rep̃hẽdit nos. fiduciã habeãꝰ⁊ qͥcqͥd petieriꝰ accipiẽꝰ Et Paulꝰ. Volo em̃ vos oꝛare ĩ oĩ loco leuã ⸗ do puras mãꝰad deñ.j. Thiĩo.ij. Ex quib pz ꝙ oꝛãs dz eẽa vicijs ĩmaclatꝰ⁊ ðo acce⸗ ptꝰ Reſpexit iqͥt dñs ad abel ⁊ mñera eius Beñ · ii·pus ad abel. poſtea ad mũera Hit ẽꝙ ex dãtꝭ coꝛde illud q̃d dat᷑ acceptat᷑. ait Bre xxv. moꝛa. Ex qͥbpʒ pᷣmã cãʒ ñ exau ditõiſ oꝛonũ nr̃aꝝ eẽ culpã ðᷣmeritoꝝ oꝛãñ tis. Em Mug liðᷣꝓfecnouicioꝝ. Eñ Iſaj. ðꝛ. Cũ multiplicaueritꝭ oꝛð̃ezʒ vꝛãʒ ñ exau diã. Et ſubdit cãʒ Wãem̃ vẽe plene ſunt ſaguie.i.petõ. Et Jo.ix. ðꝛ. Pctõꝛes deꝰñ exauditIſa.lix Pctã vĩa abſcõderũt faciẽ ei. Sd. pœõꝛes nõ dñt oꝛare ꝓ eoꝝ uerſiöe.jd ẽ5 ulð Ezʒech xviij Quacũq; hoꝛa pctõꝛ ige·⁊c̃ et Lu.xxiij. Dꝛãs pubii canꝰẽ exauditꝰ Rñdeo ᷣm Eho. ſcõaij. qg. lxxxiij. ar. viij· ꝙ o o pctõꝛ ꝓcedẽs ex deſi⸗ derio peccãdi nõ exaudit.ſʒ bñ q̃ ꝓceditex deſiderio bone fame. ñ qᷓi ex iuſticia. qꝛ tał meret᷑ß er pura mia. Idẽ põit Jo.n.in cle. Si dñm. Tertio dʒ eẽ irremeabil ad pctã q̃ plãgũt᷑ĩ oꝛõe ſiẽ diciꝰetiãðᷣ pnia Ir riſoꝛ ẽ ⁊ñ penitẽs q qͥd penitet iteꝝ cõmit tit.ð pe. di.iij jrriſoꝛ.vñ Bre.di.x.mo. Cũ mala geſta deſleuerꝭ ĩ oꝛõ̃e.neqᷓqᷓ; rurſũ fa cias qͥd ĩ pᷣciby iten plãgas Quarto dʒ eẽ recõcliatio offẽſe fris Wat. v. Eũ offers munꝰtuũ añ al. ⁊ ibi ᷓcoꝛ. fu. qꝛ frtuꝰhʒ ali qd aduer.te.va.recõ.fr̃i tuo. Et iteꝝ dñs War:. xj. Pñ ſtabitꝭ ad oꝛãdũ dimit.ſi qd litas petitõis.petẽdovnũ qd ẽncẽariũ. vñ ieſigen Si qͥd petierit. Expõit Joh. gallẽß ĩ ſuo cõiloqo ꝑte. vj di. vj. idẽ.ſi peti erit illud qdẽ veꝝ bonũ.ꝓut etiã exponit aug. oml.· iij.& ẽ qͥd ſaluatoꝛ ꝑ ſe expõit di. Wat. vj. bmñ q̃rite reg. dei. d Eirca qᷓd ſciẽdũ ꝙ ᷣm Jo.gallẽß. vbi ðtriplex eſt petitio. ſcʒ caſta. qů veniã ð pctis petiꝰ.ca⸗ ſtioꝛ. qñ ſpõſi dona petũt᷑.caſtiſima qñ ipe ſpõſus petit᷑ ꝓut latiꝰdeduẽ cõmẽtatoꝛ in li.ð diuis no. Vñ aug · ĩ epla. xlvij. ad ꝓbã vxoꝛẽ adelphi di. Dꝛa pᷣmũ btãmvitã quã oẽs appetũt. Quid alið opoꝛtet oꝛare niſi qd oẽs—— inqͥt pecij a dño. Licz rpetẽdum ẽ regnũ— ãt hncipa 2—— ———————— ieis ↄſtituãꝰ.ſʒ vt adminicta britudis ↄſe⸗ ̃nde.vt ſcʒ ĩſtrum̃talr nob deßᷣuiãt. qᷓiad juſtẽtatõʒ vite coꝛꝑalexercẽde gd actꝰÿᷣtuo ſos. m Jo an. ĩglo. maß cle. Sidñm. de reliquijs ⁊ veneratõe ſcõꝝ· vñ ⁊ Socrates put refert Naleriꝰli · vij.c.ij· dicebat. Nhil vltra petẽdũ a dijs ĩmoꝛtalib qᷓ;xt bõa tri huerẽt.telligẽdo indetermiate ⁊ ĩdiſticte. ſubdẽs Qui tribuere bona de facili ſolent etiã eligere aptiſſime pñt Uerũtñ ᷣm aug. ad ꝓbã. Etiã determiate pñt peti bõa tꝑa lia ꝓut ex oꝛõne dñica colligit. vbipetiꝰpa nẽtẽ· Sʒ ea itẽtõeyt dictũ ẽ. inqᷓ;ᷓtũvalẽt ⁊ mouẽt ad erna ·Ad idẽ archi. depe· diſt ·ſ JFõ ſufficit. Vñ di ꝙ nð dẽmꝰ ĩoꝛõe pece tpalia ad ſalutẽ nõ ꝑtinẽtia.ſʒ erna⁊ ſpũa lia vt ſt fides ſpes ⁊ caritas · De q̃hy Au. xj.et alia ſeptẽĩ oꝛe vñica icluſa · Vec Sr chidiacꝰ. Sexto dʒ eẽ pfectibilitas oꝑis Fob. xxvij. Neq; fpᷣhẽdit me coꝛ meũ i oi xita mea. Ebi di Sreg xyſ·moꝛal· ꝙſiid qᷓd pᷣcipit dñs faciãꝰid qᷓd petiꝰ apud deñ obtinẽꝰ.hec em̃ ↄgruũt vt ⁊ oꝛne opatio ⁊ opatiõe oĩo fulciat᷑. Treñ.iij Aeuðꝰcoꝛ/ da ña cũ maib ad vñm ĩceloſ. Soꝛda ci maiĩby leuat qͥ oꝛõezʒ ſuã cũ oꝑibꝰ roboꝛat. Septio dʒ eẽ idefeſſa ꝑſenerãtia Luẽxj. Et ſi ꝑſeuerauerit pul.⁊c. Et ſaluato? u ce.xvij. Opoꝛtʒ ſꝑoꝛare Et·j. Theſ. v. Si ne itermiſſiõe oꝛate.pᷣs. Sẽp laus ĩoꝛe meo. Homie oꝛõðis itelligũt᷑ bona opa· ᷓᷣm glo.ibidẽ. vt ait augꝰĩ de ꝑfectõne iuſticie. Eñ. hõ deſinit oꝛare qͥ nõ ðſinit bñ face⸗ re. Hicẽ qͥd aplus ait.ij. Theſ.ij. Vrãs ſu agẽtes ꝓ vob. Oõ exponit Haymo di. M r aſſiduitatẽ quã ꝑ ſinglos dies ⁊ noctef ferebat ß ait. qꝛ ĩ ſcpturi patꝝ legꝰꝙ apls vſq; ad qntã hoꝛã laboꝛi manuũ iſiſtebat. ⁊ab illa hoꝛa vſq; ad decimã hoꝛã pᷣdicati oni oꝑaʒ dabat.⁊ pyillã̃ dabat⁊ ꝓcurabat paupeꝝ ⁊ ꝑegrĩoꝝ hoſpitalitatẽ. ſuiq; coꝛ⸗ poꝛi ncẽitatẽ. ꝑ noctẽ vᷣo oꝛõi inſiſtebat. ꝓpt ilã ð aſſiduitatẽ pᷣdictoꝝ ait. ſp grãs agere Bec ibidẽ. Rõ ẽ ß intelligẽdũ ꝙ oĩb alijs opibyactiue vite obmiſſis ſp eẽt oꝛandum Sʒ ꝙ certꝭ hoꝛis ⁊ pᷣcipue canonic eſt ad oꝛõeʒ recurrẽdũ. alijs vᷣo hoꝛ? tpib opi⸗ bus iuſt vacandũ. Eñ diẽ uido ð bani⸗ ſioĩ roſarijs decreti ð pe. di. j. Nõ ſufficit. in vᷣbo ieiunijs. exponẽs pdictũ vᷣbñ apti. Sineitermiſſiõe oꝛate, ihõ itermiſſis ho Bermo. etiã peti tpalia ꝓmonẽtia ad ip̃z. ñ̃ tñvt finẽ ris canonic · De qͥbp̃g. Septies ĩdie ꝛ⸗ Alias. Sine intermiſſione oꝛate iqeſiſ iuſte viuite et eterna deſ iderate⸗ Nuatit ipſum Juſtus non deſinit oꝛare niſi deſi⸗ nat iuſtus eſſe. Semper oꝛat qui ſenper bene agit. Et Suguſtinꝰdicit. Jpſunde⸗ ſiderium boni oꝛatio eſt. 3— Six lecundo vnn te oꝛõis exauditio.cũðꝛ⁊acipiet. Wꝛð fiducia.maxia ſecuritas oꝛãdi exq ꝑilam certificamurð exaudiẽdo quẽ oꝛãꝰqncᷓ; qᷓ nos ad oꝛãdũ ꝓuocaret hiſidarevelet fm Eryß · Deſcribit᷑igit᷑ affecrꝰoꝛõisynico pᷣbo.cũ ðꝛ. accipietj ſ graʒ ĩ pñti⁊ glzifu turo. Circa q;d ſciẽdũ ꝙł̃m Jo.an ingo. ma.cle. Si dñm. De reliquijs ⁊ ve.ſctõt. duplexẽ effectꝰ oꝛõis hʒ ei tutẽmeriqt ĩpetrãdi. Weremur ãt duplrꝑoꝛõzꝛio qꝛ vitãꝰꝑ eã tẽpratõʒ. qͥd ẽ maumũmeriũ Bñero.ſup Mar.xiiij In tẽptatõʒ itrat qͥ oꝛare negligit. Et augꝰ· di Vot̃ oꝛanti pſidiũ· aduerſario icẽdiũ. ãgel ſolacũ. do Ftũ ſacrificiũ Ram pncipalr valetõviis ipũaiia. Vñ Jero.ſup Mat. xxij.tractis ilð. Hoc genꝰdemonioꝝ nõ eicit niſi inie unio⁊ oꝛde.qᷓd hẽt᷑etiã Warit. Nonſa/ nat ocli qͥd ſanat calcaneũ · ſanãt peſtes coꝛpis oꝛõe. ieiunio ſanãt᷑ peſteſ mẽi Exq ᷓdarguit᷑ fatuitas nõ nlłoꝝ qͥ cuilibʒ ycœõ indifferẽr ſatiſtactõis q̃dcũq;mediũatpo nũt.cũ tñ diuerſis moꝛb diuerfa remedi ſint apponẽda.xxix. di. Necẽe xlv di· Licet 1di. Vt ↄſtitueret᷑ xliiij· di. Comeſatões· Nñ faciẽtes ʒriũ ſites ſũt medic ipitis q vno coliriovolũt oĩm oclos curare Md Jero.ĩ epla ad Epheſ. Eſtðremediũ dan dũ exẽplo ſaluatoꝛꝭ.qͥ ßm Breĩ oml· ſuper i Wat. Lubꝛic ↄtinẽtiã.tenaab largiu iracũdis mãſuetudinẽ. elatj pñilitatẽ pᷣ⸗ pit. Iniũgat᷑ lnxunioſo leinni qͥdinau⸗ cit ʒtinẽtiã. auaro elemoſina q̃ ĩducit lagi ratẽ.ſuꝑbo oĩo q̃ inducit hůilitatẽ S meremur ꝑoꝛðeʒ. qꝛ ꝓcedit ex radice iin tatj.penes quã ↄſiſtit oẽ meritũ.⁊ẽfõᷣsyl uns ð̃ pe. di ij caritas. Extrað regulurb licʒ. ĩ fine. Vñ ipoſſibile ẽ exiſtẽrẽ in carnt te nõ exaudiri ps. Dilexiq̃ erandi. ᷣ Dicit ãt Vugo ð ꝓfec nouicioꝝ· ꝙd tĩ vult oꝛari qd añ dipoſuit donare: x vult vt phꝰoꝛãdo mereamurꝑ fidẽ qobit⸗ reↄfiqinꝰpetia⁊ ꝑcuritatẽ q exdudiu ſubn yoſſunt fitEt mapbabl cim iiurc ilo n Sic Sun en vi — nöe Picib — er es o i . u 9 1 7 en i* Bominica: ie plham iuxta ills Dileri qññꝛc Iteʒ vt phmetcamur ꝑ hůlliratẽqᷓ ĩ ſuplicatõe ꝑ/ ſeuerãꝰ Itẽ vt plꝰmereamurꝑ ðſideriũ qͥ bõa adipiſcicupimꝰ marie vᷣtutes vñ deo piaccãꝰ Vechugo · De ptute vo ipetrãdi ₰ be oĩopᷣtute ſua om̃ia ĩpetrat. iuxta illðᷣ arci tj. Dĩa q̃cũq; oꝛã. pe.credite qꝛ ac cipietj. Eñ Boeciꝰv. ð ↄſolĩ fine di Nõ uſtra ĩ deo ſpes ponit᷑ ⁊ pᷣces ponuntur pꝛeces em̃ q̃ recte ſũt inefficaces eſſe non pit. Et ſubdit. htles pᷣcs ĩ excœlſa poꝛri ynũ ſpare dẽmꝰindubitant. aut dabit no⸗ bis qͥd petimꝰ aut qͥd nouit eẽ vtilius. Et Aug·in l.ſniaꝝ ꝓſperi dicit. ꝙ oꝛãs miſe ricoꝛditer audit᷑.⁊ miſericoꝛdit᷑ nõ audit᷑. Quid eĩ ifirmo ſit vtile mag nouit medi 5egrorDe hio dalerbitrh ccj vic Sepe votj petimꝰq̃d nõ ĩpetraſſe melius foꝛet. Et ponit duo exẽpla. Ipetis diuiti asq̃ mult fueft exicio. honoꝛes ↄcupiſcis q plurimos ad malũ exitũ deduxerunt. Regna tecũ ip̃e yoluis. qͥꝝ exitꝰſepe miſe, rables œernunt᷑ ſplendidis ↄuiuijs manꝰ inicis at hec vt aliqñ illuſtrãt ita nõnunqᷓ; funditꝰdomos euertũt. Suadet qᷓ celeſti grbitrio nos ſubmitti.qꝛ vt dictũ eſt. qͥtri buere bona poſſunt de facili etiam elige reaptiſſime pñt. Et ex his pᷣt haberi faci⸗ lis ↄiectura et ꝓbabil agnitio q̃re ĩ oꝛ̃iy nfis nõ ſp exaudimur.qꝛ vicʒ illud nobis mutile eſt ad ſalutẽ qͥd petimꝰ vel foꝛte in ⸗ diſcrete petimꝰ.i.icet vtile.ſʒ ad finẽ malũ oꝛdinat ꝑ nos. Sic filij Zebedei bonum optabãt. quia ſedere a dextris ði⁊ ſiniſtri ſedmala intentõe. qꝛ ex ambitiõe. Iðo au/ diuerũt. Keſcitis qͥd petatis Mat. xx. Et Ja.iij·ſetitis ⁊ non accipitis. eo ꝙ male petitis. Fit etiã qñq; dilatio exauditõnis km Mugo.in li. de ꝓſectu nouicioꝝ.vt ma⸗ gis ad petendũ pꝛouocemur. Juxta illud Beri. Sancta deſideria dilatiõe creſcũt. yr tanto cautius cuſtodiatur acceptũ quo difficiiꝰ impetratur. Et Chꝛyſoſtomꝰ di cit. Deus ad hoc beneficiũ ſuũ pꝛotrahit vt non ſit nobis inutile quod donat. Fit pꝛeteria hoc ad humilitatẽ oꝛantis dñ tar dius exaudit᷑. Et ſic duo bona pꝛoueniũt. ſczvt ſolers repꝛimat᷑ elatio.et tamen peti nonis nõ caſſet᷑ effectus. Vnde di Mugo vbiſupꝛg. Sipꝛo voto non ſuccedit ſuſti neataſſique. Iða nãq; tarditas pꝛoficiẽs ʒogationum eſt vite pꝛofectus dum humiliamur ⁊ per hoc melius a ſuperbia defendimur.quia ſepe nimia pꝛoficiẽdi ſecuritas mentẽ ex ⸗ tollendo deicit · et feruoꝛ continuatus vi⸗ res coꝛpoꝛis exhaurit. Et ideo deus pie — curſum noſtrũ tempꝑat vt lõgius pꝛoceda⸗ ⸗ tur. Hec Mugo. Fit etiã dilatio hec vt ad ilud tempꝰexauditio differgt quod magt congruũ et vtile eſt petẽti. Sic Woyſes — 5 gloꝛiã deiſibi oſtendipetijt. quã tamẽ nõ tune ſed poſt videre meruit. Fit etiam di⸗ lario talis vt etiã alioꝛũ ſuffragijs querat adiuuari. quia foꝛte ardua eſt petitio. vel vt ꝑꝛeſumptio ᷓpꝛimatur.ſicut Ezechias milit ad Iſaiam vt oꝛaret pꝛo eo et popu ⸗ lo. Joſias ad Oldam. Vnde et apoitolus aromanis iuuari in oꝛatione poſtulauit. Romanoꝝ · v. Ohſecro vt iuuetis me in oꝛationibus veſtris vt liberer ab infideli⸗ bus. Hinc ſaluatoꝛ Watthei.xviij. dicit. Si duo conſenſerint ex vobis de om̃i re quãcunq; petierint fiet illis a patre meo qͥ eſt in celis · Vltimo fit dilatio ymo nega⸗ cio exauditiõis pter vtilius. contrariũ eiꝰ quod petitur. ſicut apoſtolo fuit vtilioꝛ ſti mulus carnis quẽ petebat ter amoueri.q́ tamen ab eo nõ eſt amotus. vt virtus ĩin ⸗ firmitateperficeretur. Vnde dicit Hugo vbi ſupꝛa. Vtilioꝛ eſt ſepe exercitatio tri⸗ bulatõnis qᷓ; quies pꝛoſperitatis · licz hãc us optemus. Mec Hugo. Vnde Jaco⸗ u. Triſtatur gliquis veſtrũ oꝛet equo animo ⁊ pſallat. Dicit gloſa oꝛdi. Ne mur⸗ muret ⁊ iudicia dei vituperet.ſed ad eccle ⸗ ſiam currat.⁊ flexis genib vt deus cõſola⸗ tionẽ mittat oꝛet ne ſeculi triſticia qᷓ moꝛ⸗ tem operat᷑ abſoꝛbeat.⁊ crebꝛa pſalmodie dulcedine nociuã peſtem de coꝛde pellat. Becibi. F Icd ſciendũ autem fina liter ꝑticulariter ⁊ ſingulariter fructũ pe⸗ titionis nr̃e.bꝛeuiter notandũ ꝙ oĩo ña impetrat multa nobis bona tam in pᷣſen⸗ tiqᷓ; in futuro·tam aĩe qᷓ; coꝛpoꝛi.tam nob c; alijs nr̃is· nectantũ amicis ſed etiã ini⸗ micis. Vnde dicit Hugo ꝙ pᷣma vtilitas oꝛõis eſtqꝛ ꝑ cã faciliꝰ impetramꝰ q̃ a dño deſideramꝰ.ita ꝙ qñq; bꝛeui oꝛõe aliquis obtineat quod diuturnis alijs laboꝛibus et pijs operiby vix obtineret. Vñ dicit ipe ꝙ ſanctiꝓ om̃i deſiderio in õi periclo in om̃i caſu ſꝑ inueniũt᷑ pncipaliter ad oꝛõis remediuz refugiſſe qꝛ ꝓmptius S petebãt dſeq̃rẽt. Quid eĩ oĩo ñ p̃t efficere m ipᷣm Oo iudicis irã placat Exo.xxxij. ꝛauit moyſes et placatꝰ eſt dñs. Scðo ctõꝛi veniã ĩpetrat Wat · xxiij. Om̃e de⸗ itũ dimiſi tibi qm̃ rog.me. Tertio tẽpta⸗ tõis ĩperũ ſedat Rũe.xj. Oꝛauit moyſes ⁊ abſoꝛptꝰẽ igniſ Exo. xxij.· ð amalech Quar to vicia coꝛdis expellit.pᷣs. Diſpgeil.ĩ ᷣtu retůa·⁊ depõe eos ꝓtectoꝛ meꝰ dñe uito ĩpicko libat. pᷣs. Inuoca me in dietribula⸗ tõis. Et iteꝝ. Ad dñm cũtri.ca. Sexto a picuł defẽdit Watß · xxiij. Dꝛate ne fuga va fiat ĩ hyeme aut ſabbato Wath · xxvj. Vigilate? oꝛate ne itreti ĩtẽptatõʒ Septi mo ab hoſtibyvidicat.pʒ ð oꝛe Ezechie? iſaie ʒ ſẽnacherib Iſa· xxxvij. Octauo dif ficultatẽ cõplanat Joſuevj Vociferante plo muri iericho coꝛrueft· Hono failiari tatẽ ði ↄfert. pᷣs. ꝛopeẽ dñs oĩb ĩuo eñ. Iſa. Clamab.⁊ dicet. Ecce aſſũ Decio ſcõ rũ ãgeloꝝ pñtiã adducit.pᷣs · pᷣueneft pᷣnci peſↄiũcti pſallẽtibꝰ Vndecio ·ſpũſſcj gr̃azʒ ipetrat. vñ oꝛãtiby aplis cecidit ſpũſſctũs. Et Au.xj. P̃ dabit ſpim̃ bonũ petẽtiby ſe. Duodecio. ſapiaʒ donat Jaco. Si qͥs indi get ſa.poſt. eã a ðᷣo. Ecẽilj. Queſiui ſapiaʒ palã ĩ oꝛõe mea. Tredecio. graʒ pᷣdicãdii⸗ petrat Epheſ.vj. ꝛãtes ꝓ meyt dermihi mo ĩ aꝑtõe oꝛ mei. Quartodecio reuela tõʒ ſecretoꝝ ĩpetrat Jere· xxxiij Elama ad me ⁊ãnũciabo tibi ndia ⁊ firma. Quinde cio ptãtẽ q̃rũlibʒ mirackoꝝ. Ja. v. Helyas oꝛauit vt ĩ plueret.⁊ꝙ puero ſuſcitãdo.iij goꝛij Decioſeptĩo tꝑalia ſbiidia. pᷣs. Oculi oĩm ĩte ſpant Decio ocrauo q̃rlibʒ aduer ſitatũ meret ſblatõʒiij. Re. viij. Fames ſi obota fuerit aut peſtilẽtia aut coꝛruptꝰaer aut erugo aut locuſta aut rubigo et ſic de alijſ. Seqᷓt. Si qͥs cohuerit plagã coꝛdis ſui? expãðit mãꝰſuas ĩ domo hac.tu exau Re xxij. Sedecio aeri icz iẽtꝑe btĩ gre dies ĩ celo ĩ loco hĩtatõis tue. Hec ibi. De cionono qͥrũlibzytiliũ ⁊ncœ&arioꝝ donati⸗ onẽ. Roꝝ x. Quicũq; inocauerit no · dñi ſalwerit. Et bꝛeuit᷑ oĩa ſaluti õria repᷣmit ↄfert⁊ ↄſeruat ꝓficua h in gra⁊ poſt vitaʒ eternã. Sd quã.⁊c̃. Dñica.v. Rogationũ. II Ser XA. Gtite et accipien p ris. vt gaudiũ peſtruz vlenũ ſit Jo xyſugꝰlið moꝛib eccle Tãtaẽ puleritudo iuſtice tãtasocdta etiã ſiñ liceret ĩea ãpliꝰmanere q; vn moꝛa. ꝓprß ſolũ ĩnũerabiles inthni ni ðlicijs ⁊ circũfluẽtia bonoꝝ tpaliũ rece meritoq; ↄtẽnerent. Hecille. Exqhßbig pʒ ꝙp ↄſcq̃ndavita erna hoies mitũ debe rẽt ðᷣſudare · maxie exqᷓ oẽs delicie hꝰmũd — lucerne. hẽ icᷣmutabipitat atʒ ſjpie yt „ ⁊queq; optia ip̃iꝰp nihilo reputẽt᷑iↄpatõe eiuſdẽ. Hinc ẽꝙ ſaluatoꝛ nr̃yolẽs ie eſe ſolicitos de hmõi gaudio vite erne iſtruit q̃tr illð acqrere debeãꝰ ꝑmediũ ſcʒ oꝛis cũ diẽ. Petite ⁊ accipiet. vt gau. veple ſit. Circa qͥd tria deſcribũt᷑·ꝛio excita affe ctꝰnfe ðuotõis. cũ ðꝛ Petite. Scoꝓmi— tit᷑ certitudo diuĩe aſſecuratõis. cñ dꝛ. gcci pier Tertio oñdit ibalitas ſuficitiine remũeratõis.ibi.vt gaudiũ vĩm plenũſt. Sixpamo cm fectꝰnf̃e ðuotõis.cũ ðꝛ· Petite. Weriõt excitat nr̃a affectio ad deuotõʒ oꝛõis Siẽ ige eĩ di. Augꝰili. de ſpũ ⁊ aĩa. Doẽcõuerſio mẽt ĩ deñ ꝑ piũ ⁊ hũilẽ affectũ · Adquiq́ dẽ oꝛð̃eʒ hoꝛtãt᷑ nos pla. Et pꝛio oĩs ceꝛ tura. Wiꝝ eĩ ẽ valde ꝙ hõ deũ ñ laudat qꝛ qᷓlibʒ creat̃g ad deñ laudãdũ ſp inuitat Dicit eĩ Augꝰ Siplacẽt opa deii. creale ex ip̃is deñ lauda ⁊ ĩ artificẽ eoꝝ retoꝛque amoꝛẽ. Uñ Lira ſuꝑ illð p̃s. Ṽis ſpůs lau. dñm.i.om̃is creat᷑a eſt occaſio laudis diuine ipi homini. Scðo adß hoꝛtat nos ſctura diuina. Nñ in pᷣs. Imola ðoſagi ficiũ laudis ⁊ redde altiſſimovota tua. Et Ecẽi.xiij. Non impediarꝭ oꝛare ſemp. At nii in mõte ß adoꝛauer̃t. vñ Voe pꝛimus edificauit altare dño deo· Nec dubũqn ibidẽ oꝛauit offerẽs holocauſta · v didlur⸗ Beñ viij. Silr ⁊ Zbꝛahã Beñ vyij. Du oꝛauit ne fubuerteret᷑ Sodoma. Simii Silr moyſes Exo.vitj. Silr om̃s ꝓphele vſq; ad xpᷣm · De xpᷣo gůt in mii locis ed⸗ gelij legitur ꝙaſcendẽs in montẽ ibipno ctabatin oꝛatõne Silr de apoſtolis palet Actu.j. ꝙ erant perſeuerantes in oꝛat⸗ Petrus qᷓʒ ⁊ Jobãnes aſcẽdebãt intpli ad hoꝛaʒ oꝛdĩ nonã Paulus quoʒ din ter Iſaac? Jacob vt patetin mullj lods — —— — — — — — nüſtneſc iy u ſüfilal jts.J eurer iuin en Kipdn ſünei teioline . Mach iiij. Et nũcclamemꝰom̃s in clũ Tertio ad b hoꝛtãt᷑ nos antiqͥꝝ patrũ exẽ pla· ꝛẽs em̃vtriuſq; teſtam̃ti· oia ſuopa oꝛõ̃e ↄfirmabãt. Juxta illud Jo iiij pꝛẽs pota Bominica Nogationum eto genua mea ad deuz pꝛẽm · Quarto . nos ad b dignitas ãgeloꝝ oꝛõnes ris ðo offerẽtiũ Thobie. xij· Dñ oꝛabas ců lacris ego offerebã oꝛõeʒ tuã ðᷣo Quin tohoꝛtãt᷑ nos ad ß pᷣeminẽtie hꝰptuti·lic eñ iciuniũ ⁊ elemoſina ſint magne vtutis pnd deñ. tñ vidẽt᷑ ſeruire qͥdãmõ oꝛõni. Süt em̃ qi due ale. De qͥbo di. Iſi.?Criß. Mach · viij. Qui vult oĩonẽ ſuã vola⸗ read deñ faciat illi duas alas.ſ.elemoſinã xieinniũ Thob.xij. Bõaẽ oĩo cũ ieiunio⁊ elemoſina. Sexto hoꝛtat᷑ nos ad ß facili⸗ tas hopis. Vñ glo.ſuꝑ illð Juſtꝰãt miſe⸗ ret ⁊ retribuet. dicit. Sẽꝑẽ aliqͥd iuſto qͥd det.ſaltẽ oꝛõez. Septio hoꝛtat̃ nos hono rabilitas hꝰopis. Kã ſᷣm Iſi.cũ legimꝰ ðs nobiſcũ loqͥt.ſʒ cũ oꝛãꝰnos cũ ðo loqmur. Idẽ ang. ſuꝑ ps ·xxxxOctauo hoꝛtat noſ neceſſitas hꝰopis. Sine em̃ oꝛõe nullum op pt valere ij. Paralip· tx. Eũ ignoꝛãꝰ qͥd agere debeãꝰß ſolũ bẽmꝰreſidui vt oclos nros ad te leuemꝰ. Et iõ ſaluatoꝛ bñ dixit Auce.xvüj. Qpoꝛtet ſꝑ oꝛare⁊ ñ deficere. Sʒ diplacet dñe ꝙ oꝛare me debere ſcio. 6. oꝛandũ ſit neſcio. Ad qͥd ego rñdeo. Si ſcire deſideras ꝓ qᷓ oꝛãdũ ſit. nõ mita phia tibiẽ opꝰ Aduerte ſiqͥdẽ illð bꝛeuiſſi mů. P ñ ⁊c̃.ñi ſaluatoꝛꝰ⁊ inde ↄcipies veꝝ modũ oꝛõis. In oꝛõe ſiqͥdẽ dñica pᷣdi cta duo docʒ oꝛare xp̃s.ſ.ꝓpt᷑ collatõeʒ bo ni⁊amotõeʒ mali.vñ iſte ẽ total finis ⁊ ef⸗ fectꝰoꝛõis xp̃iane. vt amoueãt᷑ mala ⁊ cõfe rãt bona. De qͥbo duob bꝛeuit trãſcurren do oꝛdeʒ dñicã videãꝰ. B Eſtãt ſcien qũꝙ dñica oĩo ꝓtinet ſeptẽ petitões ĩq̃xꝝ jtuoꝛ petimꝰcollatõʒ bonoꝝ vicẽdo. Sã ctifice᷑ nomẽ tui.adueniat regnũ tuũ. Fi t volũtas tua. Panẽ nr̃m ⁊c̃. In trib añt betim amotõeʒ maloꝝ. Et dimitte nobis Etne nos. Sʒ libera nos. Picimꝰpĩ nr̃ vbipmo captãꝰ diuinã beniuolẽtiã dicen dopĩ ñ. Pẽ inqᷓ; ĩquẽ credimꝰ fidẽ Jo.j Dedit eis ptãtẽ filios dei fieri. noſter · quẽ diligꝭꝰꝑ caritatẽ. Quies ĩcel.ĩ quẽ ſpamꝰ b ſpem. Sctificet᷑ nomẽ tuũ. Diẽ h goꝛra. ꝙ cü ome awetibile ſit triplex.ſ.collatõ bo niablatio mali. ↄfirmatõᷣvtriuſqʒ. Iſta pe ntio ↄtinet ß tria. Et qꝛ bonũ ẽtriplexicʒ celeſte gle. bonũ ſpůale ſcʒ gre. bonũ tꝑa/ le ſcʒ nge. WMaũ ãt auferẽdũẽtriplexſcʒ pPleritũ pñs ⁊ futuꝝ.vt pᷣteritũ remittatur ps yitetfutuꝝ pᷣcaueat᷑ ꝛima ð petitio eſt vtↄfirmemur ĩ bono ſine malo.vñ diẽ. Scctiſice᷑ nomẽtu. Soꝛra.i.firmet᷑ ĩ no⸗ bis ponoꝛ tui noĩs.vel ſctificet᷑ nomẽ tuũ ĩnobis.ſcʒ ĩ intellectu ꝑ verã cognitõʒ.ĩ af fectu ꝑ ſctãʒ dilectõeʒ.iĩ mẽoꝛia ꝑfirmã ad peſionẽ ĩexercitio totuꝰ hoĩs ꝑbonã opati onem vt ſctã ſit ĩ nobis ſapĩa filij dilectio ſpũſſcti. firmitas pis. opatio indiuiſa tri⸗ nitatj. Sctifice᷑ũ nomẽ tuũ qͥdẽ pã vtte tãqᷓ; filij ſpu honoꝛẽꝰ nomẽtuũ.qͥd eſt dñs. vtte tãq; ſerui ſp timeãꝰ. nomẽ tuũ qͥd eſt ihs.vt a te ſaluatoꝛe ſalutẽ habeãꝰ nomen tu qͥd ẽ xp̃s.vt ate xp̃o xp̃ianã ſꝑ vitã te⸗ neamꝰ.ne habeamꝰnomẽxp̃i⁊ oꝑx ãtixpi Ergo ſctificet᷑ ꝑ benitolẽtiã in coꝛde. ꝑre uerẽtiã ĩ oꝛe.ꝑefficacã in oꝑe.ꝑ glaz in re ⸗ muneratõe. Hec goꝛra. Mẽricꝰãt de vꝛma ria ſic expõit Sctificet᷑ nomẽtuũ.ĩ nob ꝑ bõa exẽpla ⁊ ſctã deſideria.i.ita fac nos vi nereyt ꝑ nos tevniuerſi gloꝛificẽt. Scẽm Lriß. vt nom̃ tuũ ꝑ nos honoꝛificet᷑⁊ glo rificet᷑.vt nũqᷓ; a laude ⁊ honoꝛe tuo ceſſe⸗ mus nec ĩ mẽte nec ĩoꝛe necĩ oꝑe.ↄcoꝛdat cũ Boꝛra. Ex qͥ pʒꝙ nõ petimꝰ ꝙ nomen dei qͥdẽ ſcti ſctificet᷑in ſe. qꝛ ẽ ſuꝑuacuũ pere.ſʒ petumꝰvt b nomẽ qͥd ẽ ſctiſſimũ ĩ ſe ſctificet᷑ ĩ nob ꝑ bõa exẽpla ⁊ ſctã deſideria Rõ q petimꝰꝙ aliqᷓ ſctitas de nono deo ac creſcat. qꝛ eſt impoſſibile fm Airam ſuꝑ MWath. vj. Sz ꝙ ſctitas q̃ ei eternaliter i⸗ eſt reluceat ĩ creaturꝭ. Et pᷣmo ⁊ pᷣncipalit querat᷑ in hũanis oꝑib ᷣm qͥd dicit apls ſ. Coꝝ.x. Om̃ia in glaz dei facite. Vec ni⸗ colaꝰde Lira ᷣm glo. Per iſtã ãt petitõem petimꝰ donũ ſapiẽtie. cuiꝰ ptute nobis con cedit᷑ ne a ſctificatõe hꝰnoĩs diſcrepemꝰ; pꝛis celeſt nomẽ tãqᷓ; nomẽ verieius filij in nobis vita ⁊ moꝛib oſtendamꝰ ⁊ꝑßᷣex cludit᷑ vicium ſuperbie.que om̃ia non ad laudẽ et gloꝛiã diuini nominis ſʒ vane glo rie operatur. Secunda petitio eſt. Adue/ niat regnum tuum. Mic petimus donum gloꝛię. adueniat.id eſt. ad nos veniat reg ⸗ num tuum. Dequo Mathei xxv. Venite benedicti pãis mei percipite regnum. Tu em̃ regnabis in nobis.non dyabolus.nõ mundus.nõ carnalis affectus. Boꝛra ſic exponit. Adueniat regnum dei.q̃druplex ſcʒ ſacre ſcpte ꝑ cognitõʒ ⁊ deſtrhat regnũ erroꝛ ⁊ ignoꝛãtie. Scðo regnũ eccke xp̃i ꝑ dilatatõʒ ⁊ exaltationẽ? deſtruat regnũ ſynagoge antixp̃i Tertio adueniat regnũ ——„— gie ði?deſtruat regnũ malicie pctĩ Quar to regnũ eterne gle⁊ deſtruat regnũ pñtis miſerie⁊ fute. Notãter ãt dicit h Adueni⸗ at.i.ad nos veniat. q⁊ Eᷣm Mẽricũ de vꝛma ria in tractatu dñice oꝛõis.c.iij. Nos pon dere moꝛtalitatꝭ pᷣgrauati ad illud yenire nõ poſſumꝰ niſi ꝑ manũ ge ⁊miſcie ſue nr̃ affectꝰad eius deſideriũ ⁊ ↄſecutõeʒ mi ſericoꝛditer ſubleuet᷑. Sicãt Lira expõit qꝛexqᷓ nõ poſſumꝰad dñm venire niſi ipſe pꝛius veniat ad nos. vt di· ugꝰ ſupJoh. idco petimꝰaduenire regnũ.i.beatitudinẽ eternã.q̃ bñ ðꝛ regnũ. qꝛ ibi habet᷑ plena? ꝑfecta copia oĩm bonoꝝ.⁊ ꝑ hãc petitõem ercludit᷑ auariciaq̃ nõ querit regnũ dei· ſʒ regnũ hꝰmũdi. Et ita auaricia ſpẽalrtra riat regno deipter indinatõem affectꝰ ad ip̃a terrena. Mec Benricꝰ. Per hãc ſcõam petitõʒ petimꝰdonũ intellectꝰ. qͥ coꝛ mun⸗ dat᷑ vt deꝰvideri poſſit Hoc em̃ donũ tria opat̃in nobis ꝑ q̃ diſponimur ad regnum del ↄſequendũ. Nã pino mentẽinſtruit ad ſane intelligendũ ea q̃ fidei ſunt· Scoq tellectũ inſiruit ad recte credendũ. Tertio mentẽ purgat ad pure itelligendum. Nec Meẽricꝰ. Tertia petitio. Fiat yolũtas tua ſicut in celo ⁊ ĩterra. Hic petimꝰ illõ ꝑqͥd poſſemꝰↄſeqͥ beatitudinẽ Em Liram. Vec ãt eſt impletio diuine volũtatꝭ ꝑ ſctãʒ ope⸗ rationẽ.qꝛ freq̃nter volũtas einob eſt in cognita.⁊ qñ cognoſci᷑ adhuc impotẽtes? pigri ſumꝰad implendũ Ipᷣo terrio petimꝰ Fiat volũtas tua.i.inſpires nobis vᷣtutẽ ⁊poſitũ ad implendũ tuũ bñplacutumyo jrar Siddit᷑ añt.ſicut in celo ⁊ĩterra. Bri em̃ qᷓ ſunt in celo qꝛ ſunt ↄiuncti imediate regule diuine ideo nõ pñt deficere nec de⸗ uiarea diuia volũtate.·⁊ ideo nos q̃ſumꝰĩ xia qͥ nõ ſumꝰſic ↄiũcti petimꝰvt diuia gr̃a B ſuppleat in nobis tenẽdovolũtatẽnfam ad ſuã in opibo nris ſicut ↄfoꝛmãt illi qui ſunt in celis. Hec Lira. Petimꝰ h donũ giex gram em̃ fit volũtas deiin nob. nõ oꝛamaũt vt voluntas dei ſit. qſi nõ poſſit eſſe ſine nr̃a petitõe.qꝛ illam facit etiaʒ no bis non petentib. vt dicit Eipꝛianꝰ.ſʒ oꝛa mus vt libertas noſtri arbitrij ſocietur ꝑ gr̃am ſue voluntati. vt dicit Jeronimus. Benricꝰaũtpulcre ſicexponit generalius ſicut exponit Boꝛra Fiat yolũras tua. in pctõꝝ ↄuerſione. in cõuerſoꝝ ſanctificati⸗ onenn ſanctificatoꝝ gloꝛilicurõe Vecem̃ tria vult deꝰ a nobis. Uñ Eʒech 3 de⸗2 QEñ Ezech.xy.8 RNunqͥd volũtatꝭ mee eſt moꝛs i non. Et.j. Theb.iij. ðꝛ. Bec eſt volunt dei ſanctificatio vĩa. Et Joß.vj Hec ey luntas patris meiqͥ miſit me vt omĩsqi videt filiũet credit in eñ habeat vitãetuj Sicut in celo ⁊in terra.i.ſicutin angelis ita in hominibſicut in iuſt ua in pœõn ſicut in xp̃o ita in eccla.ſicut in rön„ volũtate. Quarta petitio. Panem noſir quotidianũ da nobis hodie. Hicmn Bo ram petimꝰdonũ nature.ꝑ qͥd inſtrumẽt liter ducimur ad beatitudinẽ fm Litm Et videte quatuoꝛ q̃ petit f̃m Boꝛraʒ nem inqt nõ carnes nõ piſces.non alij ſupfiuum.ſed qͥd neceſſariũ eſt nature. ͥ ſignat᷑ ꝑ panem. Ecẽi xxit. Iniciũ viteho minis aqua et panis. Scðᷣo gddit notu nõ ðᷣꝛ meñ.et h ideo ᷣm Eryſo vtnemoſi bitꝑalia appꝛopꝛiet qꝛ fᷣm jÿm oĩn quedat nobis deus nõ ſoluz nobis dat ſedetim glijs ꝑ nos. nec dicit alienũ ßʒ dicit noſtrů id eſt. de nr̃o iuſto laboꝛe nõ de glieno ſun guine. vt vſurarius facit qͥ ð alieno viut. Tertio addit. quotidianũ.ita põit Aucas. ſed Watheꝰponit ſupſubſtantialẽi.ſup/ additũ ſubſtqntie ad ſuſtentarõeʒ nature. Bñ tñ dicit. qͥtidianũ.nõ annuũi ꝑannñ integꝝ vel decem annis ꝓuiſum vel ĩhoꝛ⸗ reis reſeruatum Quarto addit. da nobig Quaſi di. Quia necminim habere poſu mus niſi tu des. Rſalmiſta Qui dateſcʒ omni carni. Et dicit nobis quiſumusfi/ lij. qui etiam ſubuenimus fratribus indli⸗ gentibus. Et addit. podie.· id eſt inplenn vel hodie. quia neſcimus ſiin craſtinũper neniamus. Chꝛyſo. Pꝛo cibo quotidiuno — iuſſit oꝛare. vt nequaq vlterioꝛis diei c ra cõcurreret. Beneraliter tñ erponit iſa petitio fanẽ nf̃in · de pane qͥntuplici. De pane penitenrie ad releuationẽ languoꝛis Pſalmiſta. Surgite poſtquã ſederitis q manducatis panem doloꝛis · Panem in⸗ telligentie contra famem erroꝛis Ecceſia ſtici xv. Eibauit illum pane yiteet intelle ctus. Panem euchariſtie ad impinguati m amoꝛis. Jo hannis ſ exto. Ego ſymn nis viuus qui de cœelo deſcendi?c. Nul merito dicitur ſuperſubſtãtialis qui m Tram tranſcẽdit viram coꝛpalem· erit virã eternã. Petẽdo güt h ſacramenti p⸗ timꝰalia oĩaqᷓ oꝛdinãt ud ipᷣm vt patz i zitn iwip jtiadof ros ſini iine uinmet wetrt uie eüt üumo iütinſ win uin eu un —— — Sniaꝝ Dicit etiʒ quotidianꝰ qꝛ tm eum q̃di ipm ſumimꝰꝑmiſtros ecctie. qᷓ5̊ ſa gamentũ pcipiũt ꝓ ſe ⁊ tota cõmunitate. Itẽ petim panẽ gle ad delectatõem ſapo⸗ fis Lucexiiij. Btũs qͥ mãducat panem in regno dei· Item petimꝰpanẽ nature · De q̃ habituz eſt.nec mirum. Ham cum anima non exercet operationes meritoꝛias niſi in coꝛpoꝛe patet ꝙ requiritur ſufficientia victus ad yitam coꝛpalem cõſeruandam. etp m Liram petunt᷑ oĩa neceſſuria vi⸗ te.— qͥnta petitio. Dimitte nobis de ⸗ bita noſtra ſicut⁊ nos dimittimꝰ debito/ rib nr̃ic. Hic incipit pᷣma petitio ꝓ amoti one mali. Et pᷣmo petit ꝓ auferendo malũ pteritũ.i.culpe ꝑpetrate. Eñ ðꝛ. Et dimit tetu ſcʒ qͥ habes ptãtẽ dimittẽdi pctã nob pcõ̃ꝛib debita nf̃a.i.peccata qͥbyaĩa obli⸗ gatad penã. Sʒ qꝛ qͥ vult miſcðiaʒ impe trare a ðo neceſſe eſtvt echibeat eã ꝓximo Ideo ðꝛ. Siẽ ⁊ nos dimittimꝰdebi.noſtr id eſt relaxamꝰirã ⁊ maliuolentiã Juꝑta il lud Ecẽi.xxviij. Relinque ꝓxio nocẽti te.⁊ tũc dep̃cãti tibi pctã ſoluẽẽ᷑. Sʒ diceres videt ex ß ꝙ debitũ pecuniariũ ſit debito ⸗ ni nfis dimittendũ. Silr ꝙ emẽda pꝛo offenſa nõ ſit petenda q̃d eſt valde difficile Rñdeo ꝙ iſta dimiſſio intelligit᷑ duplicir. Uno mõ qntñ ad offenſaʒ.⁊ hecẽ neceſſi tati. qꝛ tenemur oẽs diligere ex charitate. Slio mõ q̃ntũ ad iniuriã.⁊; nõ eſt neceſſi tatis licet ſit ſugerogatiõis. Siẽ eĩ abla tam pecuniã nõ tenet᷑ qͥg auferẽti dimitte re ſed eam repetere pᷣt. Sic de iniuria ſibi Mata pᷣt qͥs recõpenſatõem ꝑemendã pete rem oꝛdinẽ iuſticie. Sic z ᷣm Viraʒ nec emendã nec pecuniã tenetur dimittere. ſʒ ſolũ offenſam.i.rancoꝛẽ de coꝛde. Et patʒ km Benricũ. ꝙ oẽs tenemur ad iſtã oꝛõeʒ quia nõ eſt alid ita ſanctꝰ qͥ in aliqbo non offendat vel delinquat.et b vel ꝑ mẽti eua gationẽ vel ꝑ inoꝛdinate cogitationis ob/ reptionẽ. vel labat᷑ in yerbo ꝑ ignoꝛantiaʒ vel erroꝛẽ. vel aliqd fiendũ obmittat ꝑob linionẽ vel ex fragilitate hũana labatur ꝑ ocioſum ſermonẽ. vel qñq; titillet᷑pervane gle ſubreprõem vel recedat a diſtrictõe ꝑfe onis ꝑ aliquã ſuijpſiꝰdeſcẽſiõeʒ. Etqꝛ iſta ſuntvenialia.ideo nullus ita eſt ſanctꝰ neneat᷑ dicere Dimitte nob debita nr̃a. Melius ãt ðꝛ Dimitte nobis debita nra Speccata nra. qꝛ in pꝛimo petimꝰ dimitti Vominica Rogationum reatus ad penã. Debita aũt nf̃a dicuntur q̃ tenemur deo. vt religionem ⁊ veneratõeʒ nobiſipſis debitã gubernatiõem.ꝓximis noſtris mutuã dilectem. Et ideo quãdo ſſta debita nõ ſoluimꝰvt dẽmꝰtũc debita.i. peccata ↄtrahimꝰ ꝓ quib deo penã debe mus. Hec debita ð nobis dimitti petimꝰ. tam quo ad culpãqᷓ; q̃ ad penam.cum dic. mus · vᷣbita noſtra. Vec Menricus. Et ne nos inducas in temptatõem. HMic petimꝰ pꝛo cautela futuroꝝ maloꝛum. uaſi di. Et ſi nos permittas duciꝑſenſum vt ex⸗ erctemur.non tñ induci per cõſenſum ne ſuccũ bamꝰtunc em̃ inducimur.id eſt.iniꝰ ducimur. qñ babet efficaciã temptatio. E. qñ vincimur. Hec Boꝛra. Et heit q̃d di hic Lira ꝙ nõ petimꝰvt nõ temptemur. q⁊ temptari nõ eſt malum ſed magis ad vir⸗ tutis exercitiũ qñ viriliter reſiſtitur. ꝓpter quod dicit p̃s. Pꝛoba me deus et tempta me. Sed petimus ne in temptationeʒ in ⸗ ducamur.id eſt.ne a temptatione deuinca mur. Vnde m Wenricum petimus vt in omni temptatione que fit vel a carnevel a mundo vel a dyabolo poſſimus per auxi⸗ lium gratie diuine victoꝛialiter triumpha re. Vnde ßᷣm ipſum in temptatõem indu⸗ ci eſt ſcienter temptationi ↄſentire. diceres.tamen deꝰ neminẽ temptat vt di Jacob. quomodo 3 petimꝰ non induci in temptatõem. Reſpondeo. Verũ eſt deus non inducit aliquẽ in temptationẽ cauſali ter ⁊ effectiue.ſʒ bene permiſſiue. Ideo ſic expoſui.ne inducas ·id eſt. induci permit⸗ tas. Sz libera nos a malo. Septima pe⸗ titio in qua perimꝰ vt a malis pᷣſentiby li⸗ beremur.quaſi d· Dimittas pᷣterita mala pᷣcaueas a futurꝭ.⁊ a pñtib libera. Ama⸗ lo inquã mũdi qͥ poſitus eſt in maligno j. Joh. vltimo. malo carnis vt non agam quod nolo Roꝝ.vij. A malo dyaboli qma le verat Wath · xv. Ita dicit Lira autem dicit ꝙ hic petimus liberari a ma ⸗ lo pᷣſentis pene. ſcüʒ a fomite peccati inci⸗ nante nos ad pctm̃. Sir petimꝰamoueri alia mala pñti vite qᷓ pñt nos ad pctĩ du⸗ cere. Imẽ. qͥd ẽ vᷣbũ optatĩ reſpectu pᷣce⸗ dẽtiũ ᷣm Lrã·⁊ ſic ẽ optatio adimpletõis oĩm petitoꝝ. Pꝛima petitio petit fidẽ.ſcðᷣa ſpem·tertia caritatẽ.q̃rta foꝛtitudinẽ. qnta S —„ 7% ℳ ℳ penã culpam.qͥd nõ fieret in ſco q pec catũ qůq; dimittit ad culpã. ettñ remanet —— Permod. uſticiã. ſexta pꝛũdentiã.ſi eptia tempantiã. Pꝛima eit ð luxuriã.q̃ nõ ſãctiſicat ß pol⸗ uit nomen. Scða 5 auariciã ·q̃ non cupit regnũ celi ſed terre. Tertiaꝰ accidiã.qᷓ ni⸗ hit facit. Quarta gulã. cui panis nõ ſuffi cit. Quinta ↄtra irã. q̃ rancoꝛẽ nõ dimirit Sexta ↄtra ſuꝑbiã. q̃ in tẽptarõʒ inducit. Septima 3 inuidiã.q̃ malũ alteriꝰquerit. Ex bis pz q petere a deo dẽmꝰ qꝛ collati onẽ boni⁊ ablatõnem mali. Dixi ſecundo gh⸗ iſtis tãgitur certitudo diuie aſſecuratõis cũ ðᷣꝛ. accipie tis. nõ dicit. qd accipietꝭ· ſed intelligit᷑ illð qjd dicit ꝓpha · gr̃az ⁊ glaz dabit dñs · Acci⸗ pieti ð indubitãter ⁊ certiſſime· habundãt ⁊copioſiſſime. De bmo ðꝛ h. Si qͥd perie⸗ ritis pꝛẽm in noiĩe meo dabit vob · vbi diẽ Cryt᷑. Petẽtis negligentia reß̃hendit᷑ vbi de dantis miſcðᷣia nõ dubitat᷑. Mic Ber. picit Nemo nr̃m ꝑuipendat oꝛõnez ſuam. Dico em̃ vobis ꝙ ipᷣe ad quẽ oꝛamꝰñ par/ uipendit eam · ſed poſtq; egreſſa ſit de oꝛe nf̃o ipe ſcribit eam in libꝛoſi uo. Et ſequit᷑. Ex duobyvnñ ſperare dẽmꝰ indubitãter. qꝛ aut dabitqͥd petimꝰ aut qͥd nouit vriliꝰ Pec Berñ. Muis 3ᷓ nõ petet videns illũqͥ mẽtiri nõ pt ſic indubitanter ꝓmitre. Nõ ſolum aũtꝓmiſit dare ſʒ ⁊ iurauit Luce. Siẽ iurauit adAbꝛahã pꝛẽm nr̃m datuꝝ ſe nobis. Si ſe. multo magl alia oĩa a ſe. De ſcʒo ðᷣꝛ Zaẽ j. Poſtulet aũt a deo qͥ dat oñ̃ibyaffiuẽter. ⁊ nõ impꝛoperat ·et dabit ei. Econtra dyabolꝰ qͥ pauca dat et vana · ſed mlta impꝛoperat Ecẽi. xx. Exigua da⸗ bit ⁊ młta ĩpꝛoperabit. Lerte exigua dat ſeculariby ⁊ vanis in delectatiõe momen⸗ tanea. ſed multa impꝛoperabit.in exactiõe in pena perpetug. Juxta illud Breg. Mo mentaneũ eſt qd delectat eternũ qd cruci at. Totanter autẽ dicit. dat affluenter. Et certe ſic eſt. qꝛ ſepius plus dat qᷓ; petimus Ephe.iijotẽs eſt aũt omia facere ſuper habundãter qᷓ; petimꝰ aut intelligimꝰ Pa tet in petitõe filij ꝓdigi qpetijt annume⸗ rari ſolũ mercenarijs. ʒ pẽ eñ in filiũ econ uerſo recepit.⁊ oĩayt filio ſuo reſtituit Au. xv. Patet b de Job qͥ recepit multa pla pꝰ tribulatiõem qᷓ; habuit ante in ſua oſſeſ⸗ ſione. Job. xlij. Idẽ ptz de Seron petijt t vga fioꝛeret et tñ accepit nõ ſolũ fioꝛen vem ſed etiã fructiferam. Nũexvij · Idẽ pʒ plici mixia ſcʒ remoꝛſu ↄſcie et ſoliuiui ve Salomoneij. Re ſjzpeche apmt accepit inſuꝑ pacẽ?⁊ diuitias Idẽpatet ð nõ ſurrexit. Ecœeqᷓ; aperte videmiberqi tatẽ dantis. Bene ð dicit. Petiteetaccipie i NBixi tertio xnetne diuing.q̃ eſt ſufficientiſſime emnnent mu nis cũ dyr gaudiũ rimplentʒſit Eira q̃d ſciendũ ꝙtriplexeſt gaudiũ· Vnoadi em̃ eſt vacu oinino.qͥddam ſemiplenum quoddam plenum omnino. Pꝛimum et falſum.ſcðᷣm verũ.tertium pfectũ.ꝛimũ mũdi.ſchᷣm iuſti.tertiũ ðᷣiſꝛimũ abiciqũ ſcõᷣm diligendũ.tertiũ ſemp inquirenduʒ z De pᷣmo ⁊ ſecũdo ſimultractabimꝰpcon RB. parationẽ ad ſeinuicẽ. vt melins qͥdlibʒ i loꝝ in ſuo valoꝛe apareat.et ↄſequẽterde tertio. Sciendũ igit ꝙ gaudiũ mundicᷓ ſiſtit in vanitatitã deiectatiõiꝰmomen taneis ⁊ caducis. De quo Job xx. ðꝛ. Hor ſcio a pᷣncipio ex qͥ eſt poſitꝰ homo ſupter rã ꝙ gaudiũ impioꝝ bꝛeue eſt. ⁊ gaudium vpocrite ad inſtar pũcti De ſcðᷣoſczðõgan dio iuſti et boni hoiĩs qͥd ↄſiſtit in virtuti⸗ bus ⁊ meritis ac alijs donis gratuit· de 3̃ Ecẽi. xxx. Non eſt oblectamentum ſi coꝛdis gaudiũ. Dũo em̃ nõ debet gaude re vir iuſtꝰhabens ſpem certã de remune⸗ ratiõe ſuoꝝ meritoꝝ. Roꝝ · xij. In ſpegau ⸗ dentes. Sic gaudebãt apli. qm̃ digniha biti ſunt ꝓ noiexp̃icontumeliã pati Iœ Differt qũt gaudiũ iſtud ſpũale a gaudio mundi curnali in plurib· Et pᷣmo er pur“ ſh tate. quia iſtud gaudiũ ſpũgte eſtpux Su pientie. viij.nõ habet amaritudinem on; nerſutio ip̃ꝰ. vnde eſt ſi icnt vinum foꝛtea inebꝛiandũ. Econuerſo· gaudiummund eſt impurũ. Deq̃ Pꝛouerb riij Extrema gaudij iuctus occupat. Vnde a Vin tuum mirtũ eſt aqua. Et Boecius ijðc ſolatione dicit. G& multis amaritudinb dulcedo felicitatis hñane reperſaeſt. Mi rum eit aũt ꝙ cũ poloni nõ libẽter bibunt vinũ mixtũ vt ytalici.ſed purũ. ꝙetiã non ita libenter bibũt gaudiũ ſpũale purum: nõ dimittũt impuri gaugiů nñi. qe peſſima mixtura mirtũ. Eſtãtymixtũd citnie acharia pĩe ſancti Johãnis qᷓ petiui ln i ctohanis.qͥpetiuitſi nin bi dari filiũ ⁊ obtinuit nõ ſolũ füihen iun pham maximũ. ymo plqᷓpß̃aʒ. maio 2— — e ſuog n ihnmul znne ſhnns lnon ini hin t gruciante· Remoꝛſus ↄſcientie eſt ſiẽ moꝛ pys regius rodit carnẽ? magnis expen ſ indiget ·ſicut gallinis ⁊ alijs que ponũ urſupꝛa locũ. que dnto plus ponunt᷑ tan pplnooſumũtur. erplus ↄſumit᷑ moꝛbo iuſtentetur fomento · Ita eſt in iſto gau o quia plus remoꝛdet remoꝛſus Acien nec delectet. dulcedo iocũditatis tranſi⸗ oꝛie?mundane. Hinc Balom on dicit: WPelioꝛ eſt buccella panis cum gaudio qᷓ; ena domus dinitijs cũ iurgio · Pꝛouer⸗ v. Secundo iſtud gaudiũ eſt mixtũ ſo icitudine cruciante. De qua dicit Berñ · dinitie mũdane cum laboꝛe gcquiruh tur cũ timoꝛe poſſidentet cũ doloꝛe amit tuntur. Non eſt ð gaudium in diuitijs. in delicis et vanitatib ſed potius triſticia? miſeria inſaciabilis. Juxta illud Joh · iiij Quibiberit ex hac aqua ſitiet itex · Vnde concudo cũ Richardo de duodecim pa⸗ triarchis ca xxxxv. M qui vult in veritate gaudere opoꝛtet nõ ſolũ falſam delectatio nem ſed etiã vanã ꝑturbatõem excludere. Exquo infero ꝙ quiadhuc in infimis de lectatur. interna ↄſolatione vtiq; indignꝰ eſt. Secũdo infero ꝙ nullꝰ ßᷣe poteſt gau ⸗ dere nili qͥ de internis ⁊ veris bonis gau⸗ det vt dicit Richardus. Minc Pſalmiſta it. Duã magna multitudo dulcedis quã abſcondiſti. Votanter dicit· abſcõᷣdiſti· qͥd tractans Richardus dicit. Quid miruʒ ſi em mundi amatoꝛ neſcit quã diligentib ſexpᷣs abſcondit. Hinc pᷣs. ait Dediſti leti cim in coꝛde meo · Dicit ĩ coꝛde. nõ extra. Etxp̃s dicit. Intra in gaudiũ dñi tui. Nõ diciteri in gaudiũ dñi Wat · vxv. Ex his patet m Richardũ ca.xxxvij · ꝙ mens que per varia deſideria fluctuat.quã adhuc ſe culariũ curarũ pꝛocella exagitat ad illud internũ gaudiuʒ nõ ꝑtingit. Hec Richar dus. Scha differentia ſpũalis gaudij eſt continuitas ⁊ diſcontinuitas · Pꝛouer.xx. Secura mens quaſi iuge ↄuiuiũ. Econ/ uerſo de gaudio mũdi Job.xx Saudium vpocrite ad inſtar puncti. Ipocrita ðꝛ eſſe mũdus qꝛ falſus. Tertia differentia ẽ di⸗ gnitas et indignitas. qꝛ ſpũale eſt de reb dignis. hilippeñ.iij. Saudete in domio ſemper. Econuerſo ſeculare de voluptate membꝛoꝛũ turpiũ vt dicit Seneca epla kvij Hoc em̃ gaudiũ non eſt aliud niſi lu kunariin ſpectaculis inebꝛiari impingua/ ri nihil mali pati Pꝛouerb.iij. Stultoꝛũ exultatio ignominia. Quarta differẽtia eſt ſalubꝛitas et nocinitas. Nam ſpũale gau ⸗ dium ſalubꝛe eſt in hoc quia guſtato ſpiri tu deſipit om̃is caro.vt dicit Augꝰ. Econ uerſo. Baudiũ mundi facit ↄtemnere om nia celeſtia. qꝛ animalis homo nõ ꝑcipit qᷓ dei ſunt. Stulticia eĩ ineſt illi.j. Eoꝛint ij· Ex his patet in quo differt gaudiũ mũ/ dia gaudio ſpũali. Et patet etiã h ꝙ in in ⸗ finitũ beatioꝛ et felicioꝛ eſt gaudens gau ⸗ dio ſpũali qᷓ; coꝛpoꝛali. Quia dicit Richar dusvbi ſupꝛa caß̃.xxv. Quanto płꝰ exteri⸗ us iuſtus videt᷑ infelicioꝛ eo interiusbea⸗ tioꝛ eſt. Econuerſo ille q̃nto plus videtur exterius felicioꝛ tanto plus interius miſe rabilioꝛ De tertio gaudio ſcʒ dei. quod eſt om̃ino plenũ atq; ꝑfectum bꝛeuiter viden dum. Iſtud em̃ gaudiũ ↄſiſtit in dei viſio/ neJuta illð pᷣs. Letiſicabis eũ in gaudio cũ vultu tuo. Iſtud gaudiũ erit plenum? ꝑfectum ex diuerſis · Pꝛimo ex regi illius pñtia. quem ſancti videbũt in maximo de coꝛe.quo viſo ita implebunt᷑ꝙ vlterꝰnon poterunt velle quicq; aliud. De quo Iſaie xxxiij. Regem in decoꝛe ſuo videbũt. Illa viſio erit plenitudo ꝑfecta ex tribo ſcilicʒ ex deitate ⁊ humanitate ⁊ fraternitate xp̃i ad nos. Secũdo erit illud gaudiũ 5 a ſocietate ſanctoꝝ.et h tripliciter. a multi tudine. Apocal· vij. Vidi turbam magnã quaʒ nemo.⁊c̃ Z nobilitate. quia Maria angeli et om̃es reges Apocv. Feciſt nos deo noſtro regnũ. Tertio ab amicabilita⸗ te. qꝛ vnuſqͥſq; gaudiũ alterius reputabit ſuũ. Tertio erit plenũ illud gaudii ab in ⸗ ferno.ꝓpter tria. Pꝛimo qꝛ illũ euaſerunt. ſcðo qꝛ hoſtes videbunt cruciatos tertio quia pctĩ amplius deſtrue᷑· Quarto erit plenũ illud gaudiũg mũdo ⁊h tripliciter qꝛ miſeriam mundi huius euaſerũt. Se⸗ cundo quia tantũ hoſtem tam debiles vi⸗ cerunt. Tertio quia amplius eñũ nõ time⸗ bunt. Sicergo ſanctiperfectũ gaudiuz et — non poſſunt habere niſi in celo. Rã icet in pñtiꝑ gratiam habeant verũ ⁊ pu⸗ rum gaudiũ vt dictum eſt · tamen habent quodãmodo ſemiplenũ.eo ꝙqᷓdiu ſunt ĩ coꝛpoꝛe peregrinant᷑ a domino · et coꝛpus quod coꝛrumpit᷑ aggrauat animã? depꝛi⸗ mit terrena habitatio ſenſũ mlta cogitan⸗ tẽ et qꝛ caro cõcupiſcit aduerſus ſ 73 qꝛ nõ qd volo ago bonñſed qͥd odi malũ Et pis de cauſis ðᷣꝛ eſſe qᷓſi ſemiplenũ.qꝛ et ſi ſpũs ꝓmptus eſt. caro aũt infirma. Sed in celo tůc erit pleniſſimũ.qꝛ ad nutuz aĩe ſeruiet coꝛpus ⁊ abſcœedet oĩs triſticia ⁊ im edimentũ qͥdlibet Iſa.xxxx. Baudium⁊ eticiã obtinebũt. fugietq; doloꝛ ⁊ gemitꝰ. Ad— gaudiũ ꝑducat nos dñs ibeſus xps men. In aſcenſione domini. Sermo. LARKl. Pminus cheſus d poſtqᷓ; locutus eſt eis aſſumptꝰẽ iiin celum et ſedet ad dexterã dei Warcivltimo. Quãuis de omnib chꝛiſti opibq̃ᷓ in nr̃a humanitate oꝑatꝰeſt operã⸗ do ſalutẽ in medio terre multũ gaudendũ ed ꝙ quicqͥd in aſſumpta humanitate nr̃a fecit.totum nob ↄtulit ad ſalutẽ.vñ nobiſ natus eſt vt Iſu.ix. ðꝛ. Nobis datus eſtin paſſiõe.pᷣs· Pꝛopter te ſuſtinui obpꝛobꝛi⸗ um operuit ↄfuſio faciẽ meã. Et.j. Pet·ij Thꝛiſtus paſſus eſt pꝛo nobis. nobis etiã reſurrexit. Quia vt dicit aplus. Reſurre xit ad inſtificationẽ noſtrã Roꝝ. iij· Dde om̃ia plena ſunt gaudio. multo tñ maioꝛ exultatio. ⁊ gaudium multo incõꝑabilius nobis eſſe debet de ope aſcenſionis ſue in celum.eo ꝙ gla aſcenfionis xp̃itotiꝰ diipẽ ſationis diuine quã in carne nf̃a oparꝰeſt. fuit cõplementum Inxta illud Ephe.iij. Qui deſcendit ipe eſt etqui aſcendit ſuper omnes celos vt adimpleret om̃ia. Vnde dies aſcenſionis eſt dies requietõis ⁊ qeti rpᷣi.in quo requieuit ab omni oꝑe quod re parauerat Beñ.ij. Vnde ipe dicit ad pãeʒ Joh.xxij. Opus conſummaui qͥd dediſti mihi. Wagno igitur gaudio nobis gau⸗ dendũ eſt hodie.amplioꝛiq; exultationeqᷓ;; de natiuitatis aut reſurrectionis eius mi ſterio gratulandũ. Nam et ſigaudium an gelus cum multitudine militie celeſtis an nũciauit mũdo in natiuitate Auce.ij.illud tamen gaudium impfectum erat.eo ꝙ ni⸗ hůl nobis naſci ꝓfuit niſi redimi ꝓſuiſſet. yt dicit regoꝛius in cãtico paſcalis ſab⸗ bati.licet etiam gaudiũ magnum? maius pᷣcedenti fuit ð xp̃ipaſſione · ꝑquã ſumus deo reconciliati eo ꝙ vt dicit apłus Roꝝ. v. IJuſtificati ſumus in ſanguine ip̃ius ab in ꝑipm · ʒilud tamen gandiũ epã nõdñ fuit plenum et ↄſummatuʒeo ꝙ ſanet tres de limbo educti celu. aſ. poterant donec ianua celi aperiret᷑. qq n pꝛius fieri potuit qᷓ; ꝑaſcenſionẽxᷓi D aſcendens iter pandit ante eos. Vich ij. Saudium reſurrectõis quãqᷓ; infeng induit gloꝛie immoꝛtalis Jurta iiðgon cidiſt faccum meñ et circũdediſti ca. Pð.tamen nihilominns illud gaudi nonũ fuit completũpeimo exeo quuq; din tpus ſic manſiſſet in carne gloꝛifi cũ diſcipulis conuerſando in e ſanctus non fuiſſet datus. eo modo datus eſt de celo. Inxta il. Biſiego abl⸗ ero paraditus non yeniet gd vos Joxj. Secundo quia niſi xpᷣs aſ cendiſſet. ſyes noſtra aſcendendi in celũ fruſtrata fulſet Exquo em̃ caput non pᷣceſſiſſet qũomen bꝛa ſeq porniſſent. Autexquo victoꝛ mo⸗ tis ad locũ immoꝛtalitatis non aſcenaiſʒ quomodo ſpes moꝛtaliby hominibfui; üluc ꝑueniendi. Si em̃ filius reg auum non ingredit qũo ſeruus pãnoſus ingre⸗ di ſperatur. opter quod Auguſtinis i ſermoue de aſcenſfione dicit ꝙreſurrecio dñieſtſpes noſtra. Sed aſcenſio ehꝛiſi ẽ gloꝛificatio noſtra. Et ibidem. Ros chii⸗ ſti moꝛs vinificauit. reſurrertio erexit ſed xpᷣiaſcenſio ↄſecrauit. Dum enim domin noſter naturam humanã ſideribus poꝛs nit. credentibꝰ celum patere poſſe mõſt⸗ nit. dumvincentem in celeſtibelenguiti ctoꝛẽ moꝛtis quo ſequamur oſtendit In quit Augꝰ ſup̃ illud Sctnũ.. Eleugtusẽ in celum. In hac ergo ſolẽnitate delumn eſt finaliter cyrographũ noſtre damnano nis. mutata eſt ſententia noſtre coꝛrupio nis. Illa enim natura cui dictum eſttens in es et in terram ibis. hodie in celũ iuit · ut Bregoꝛius omelia.trix. Eui concoꝛdn Ehꝛyſoſtomꝰin omelia dicit. Fatura n cauſa paradiſus a cherubin cuſtodieba. podie ſupꝛa cherubin cum ſummo holo re ſuſcepta eſt et natura cui diuũ eſtunu es et in terram ibis. hodie in celum iun fine termino ſupꝛa celos regnat. Vec ile. Fateri igitur opoꝛtet quiaet ſiper nanli tatem xpᷣipaſſionẽ et reſurrectionem deo patri ſumus reconciliati et a dyaboliſer⸗ uitute erepti.per aſcenſionẽ tamen chꝛ poſſeſſoꝛes ſumus paradiſieffectiet cõfir S 5 un ag in num fuit eo ꝙ coꝛpus moꝛtale ſtolam tie muc bö 6 nl um — ſoſn av — wo iinmn. imn n mq vul nitid „ hs. L minſ zimoſun ſui vhin ug im o — mati· Inquit Veo papa in ſermõe hodier no pluram recepimꝰ ꝑ ineffabilẽ aſcenſio/ nis xp̃i gloꝛiam qᷓ; per dyaboli perdidera mus inuidiam. qꝛ quos dyabolus de pꝛi⸗ mi hominis felicitate eiecit.hos hodie dei fiius ſibi coꝛꝑatos ad patris dexterã col locauit. Nec Leo vbi ſupꝛa. Werito igit᷑ nobis gaudendũ eſt xpᷣo aſcendente in iu bilo. cum non ſolũ i videamus gloꝛiam ſed etiam carnis noſ 0 re in ip̃o ſuꝑ omnes choꝛos angeloꝝ exaltatiõem ſicut hodier numteſtatur euangelium in verbis ꝓpoſi tis quia dominꝰihs aſſumptus eſt ĩceluʒ ꝛſedetad dexteram dei. In quibus vᷣbis tria deſcribuntur. Pꝛimo nãq; deſcribit᷑ miſteriũ dominice aſcenſionis q̃ntum ad gſcendentis ꝓpꝛietatem.cum ðꝛ. Dñs ihs. Secũdo deſcribitur qntum ad aſcenden tis veritatem.quia poſtq; locutus eſt. Ter tio q̃ntum ad loci ſublimitatẽ.qꝛ aſſũptꝰẽ incelum ⁊ ſedet a dertris dei. Sixi PAmO in h pꝛe ⸗ miſſis pᷣmo deſcribit᷑ miſteriũ dñice aſcen ſionis qntum ad aſcendentis zpꝛietatem. cum ðᷣꝛ · Dñs ihs · Circa qͥd ſciendum ꝙlʒ xps in tota vita ſua ſe voluit pauꝑeʒ oſten dere et defectuoſum Juxta illud p̃s. Ego autẽ pauꝑ ſum et dolens tamen inaſcen ⸗ ſione ſua yoluit ſe oſtendere dñm foꝛtem et virtuoſum.intantũ vt etiaʒ angelice po ⸗/ teſtates admirantes eius virtutis potẽtiã abalijs querebant. Quis eſt iſte rex glie. Et r̃derũt alie. Dñs virtutum ipe eſt rer gloꝛie m Dyoniſiũ li. pmo de celeſti hie⸗ rarchia.c vij. Nec ſolũ angeli inferioꝛes ſʒ etiã ſuperioꝛes et deo immediati intra ſe querebant di. Iſaie. lxüij. Quis eſt iſte qui venit de Edom.q̃ reſpondente · Ego ſum qui loquoꝛ iuſticiam.ſtatim dixerũt. Dua reergo rubꝛum eſt veſtimentum tuũ. Vbi Vugo dicit ꝙ per iſtam immediatã iterro galionem apparet ꝙ fuerũt ſumme virtu ⸗ tes ſec mireris ꝙ ita querebant angeli b alijs de xp̃i foꝛtiet potenti aſcenſione. Met em̃ multi ſcirent ip̃m hominẽ eẽ.nõ lamen ſciebant humanaʒ naturã ſupꝛa ſe exaltandã. inquit Mieronimꝰ ſuper illud ps · Tollite poꝛtas. Ideo beneet congrue ſps in aſcenſione ſua dicitur Dñs iheſus. Qui enim in incarnatione ſua aparnit vt paruulus et egenns eo ꝙ ſimilẽ yocẽemi⸗ In aſcenſione domni ſit om̃iy ploꝛans Saß. vij. Et in paſſiõe aparuit vt ſeruulus deſpectus.quia hůi⸗ liauit ſemetipm foꝛmã ſerui accipiens fa ⸗ ctus obediens vſq; ad moꝛtẽ habitu inuẽ tus vt homo. Philippeñ.ij. Iſte hodie ap/ paruit vt antiquus dieꝝ Daniel·vij. ole/ nus iubilo exultatõnis. Pð. Aſcendit deꝰ iniubilatione. ettãqᷓ; dñs in voce tube.ꝓ⸗ pter quod in toto coꝛpoꝛe ſancti euangelij quatuoꝛ euangeliſtaꝝ qᷓ;uis xpᷣo multa in effabilia merita per euangeliſtas ſunt at⸗ tributa.ſignanter tamen circa aſcenſioneʒ ſuã admirabilem Warcus eum pic apel lat dicens. Dominus iheſus poſtqᷓ; locu ⸗ tus eſt eis aſſumptus eſtin ceiũ. ꝛo quo ſciendum ᷣm Robertum holgoth ſuper li bꝛum Sapientie caplo.xij. In toto inun do non eſt res que poſſit ratõnabiliter ap pellari dñs pꝛeter tÿm · Et hoc ꝓpter tres cauſas. Pꝛĩo homo diſpenfatoꝛ mu tuatoꝛ et mendicatoꝛet iðo non poteſt ra tionabiliter tres i⸗ potentias ſeu inſufficientias in omni dño terreno. Pꝛima eſt. quia quilibet dominꝰ magis indiget ſeruo qᷓ; ſeruus eo vt com ⸗ muniter. Vnde videmus ꝙ centũ ſerui cõ tentantur in vno dño.vnus autẽ dominꝰ vit contentatur centũ ſeruis. Et hſignuʒ eſt ꝙ plus indigent dñi ſeruis qᷓ; ſerui do ⸗ minis. Patet etiam hoc. quia dominꝰ qn⸗ to maioꝛ et potentioꝛ eſt. tanto maioꝛi in diget ſeruoꝛuz obſequio et defenſione qᷓ; ſeruus pꝛotectione domini. Secunda im potentia eſt. quia nullus dominꝰ terrenuſ poteſt facere ſeruũ liberum.cuius pꝛoba⸗ tio eſt. quia ipſemet non eſt liber. Seruit enim malis affectionib.cupiditatibꝰ ire. impacientie et ſic de alijs. Unde Seneca Epiſtola.xlvij. Seruus es oſtende quis non ſit ·alius libidini.alius auaricie. alius ambitioni. om̃es timoꝛi ſeruiunt. Imo ſi⸗ cut docet Seneca in pꝛouerbijs ſuis Do mini vt cõmuniter magis timent qᷓ; ſerui. Reuera ſic eſt quia qui a multis timetur. multos timet. Regib peius eſt multo qᷓ; ſernientib timendũ.quia iſti ſingulosii⸗ li vñiuerſos timent. Vult dicere. ꝙ vna pᷣ uata perſona habet foꝛte vnum quem ti⸗ met.et alia huata perſona habet vnũ queʒ timet. ita ꝙ ſinguli habent ſingulos. ſ; do mini et pꝛelati habent vniuerſos. Tertia impotẽtia eſt quã dominiterreni ſuſtinẽt E2 —————— ꝙ non poſſunt cõpellere homieʒ ad eis ſer niendũ velit nolit · qꝛ eis nũqᷓ; bene ſerui⸗ rt aliquis inuitus. Per oppoſitumãt xp̃s eſt dñs veraciter ⁊ realiter · Pꝛimoqꝛ nul jo ſeruo indiget necꝑ eius ſeruicium ſibi aliquid accreſcit.ymo econtra iðe fᷣuo ſuo ſeruit potius quẽ ſemper cuſtodit pᷣs · Tõ ſerua me dñe qm̃ ſperaui in te· dixi domio deus meus es tu. qm̃ bonoꝝ meoꝛũ non eges. Et; oſtendit xp̃s ſpẽaliter in aſcen ſione. quia eo aſcendẽte licet angeli ſibi oc currerunt.non tñ in auxilium.nonjin ſub/ ſidium.non in adiutoꝛiũ. Inquit ugus ſuꝑ illud Actuũ.j Eleuatus eit in celum. Secundo veraciter atpellat᷑ dñs chꝛiſtꝰ. qꝛ ipe ſeruientes liberos facit. vmo reges. Ipoca.v. Feciſti nos deo noltro regnum. et regnabimus. Moc apparuit in aſcenſio ne ſua in qua xpᷣs tãqᷓ; nobili homo abijt in regionẽ longinquã accipere ſibi regnuz et reuerti. Auce.xir. Vbi due dicit de xpᷣo Pꝛimo. quia ablit in celij accipere ſibi re⸗ gnum. Per aſcenſionẽ em̃ ſuã ipᷣs accepit regnũ celeſte iure heredjtario fibi.nobis aũt iure adoptionis. vnde ip̃e eſt heres re gni.nos autẽ coheredes eins. Juxta illud Romanoꝝ.viij. Heredes quidẽ dei ·cohe redes aũt xp̃i. So dicit᷑ de eoꝙ debet reuerti.ſicut angeli hodie aplis teitati ſũt dicentes. Sic veniet quẽadmodũ vidiſtꝭ eum aſcendentẽ in celum. quod tunc ſiet qñ vnũñquẽq; viſitabit in moꝛte ſua parti⸗ culariter et in iudicio generali vñiuerſali ter.tunc eiñ introducet vnũquẽq; in poſ⸗ ſeſſionem huius regni. Juxta iliud Joh. xiiij. Siabiero et pꝛeparauero vobis la⸗ cum.iteꝝ veniã ⁊accipiã vos ad me · vnde nos ſumus ſerui illi quiexpectant domi⸗ num ſuũ quando reuertat a nuptijs. Au ⸗ ce. xij. Tertio non ſolum homo · ymo tota creatura velit nolit ſibi ſeruit incelo et in terra ⁊ in inferno.quia ſi obediat fuis pꝛe⸗ ceptis voluntarie et virtuoſe ſeruiet deo ad declarandum diuinã miſericoꝛdiaʒ in pꝛeſenti ad tempus et in futuro perpetue pꝛoſperabitur Juxta ulud Romanoꝛumn vij. Omnia cooperantur in bonum his qui ſᷣm pꝛopoſitum vocati ſunt ſancti Si vero nolit diuinis ſeruire pꝛeceptis volũ tarie ſeruiet deo inuoluntarie.ad declarã⸗ dum diuinã iuſticiam in pꝛeſenti ad tem⸗ pus et in futuro perpetue Et idco omis homo neceſſario ſerũiet ei velin fuo pa, n cio celeſti vel in ſuo ergaſtulo internai in eternum. Et ideo dicit ·Pſalmiſta. Wꝙ nu dpmiwtlaudabiis ninis nd tudinis eius non eit finis. Et iter. Pidi natione tua perſeuerat dies quoni . 0 nia ſeruiunt tibi. Et quia hoc nulli 37 tit homini.idco nemo poteſt rationabili ter et vere dominꝰapeilari. Iſtud ſatjad⸗ uerterat Dctauianus auguſtus. ſictt de co narrat Suetonins de vita xij eſu Domini inquit apellatõem yt maledici et obpꝛobꝛiũ ſemper ethoꝛruit. dominũ⸗ qʒ; ſe apellari neca liberis aut a nepotib vel ſerio vel ioco paſſus eſt. Ze Ron ſic eſt de chꝛiſto. quẽ omnes ceat⸗ re etiam inuite dominũ pꝛoclamant eiʒ obſequunt᷑⁊ ſeruiunt. In ſignum cutum ſuperioꝛ creatura vt angelica qᷓ; mediair/ rationalis. vt nubes aeraet luciqg.qᷓʒin⸗ fima rationalis et coꝛpoꝛea. vt bomines in ſuauſcenſione fuit in ſunm obſequium oꝛdiuata. Et tantum de iſto pꝛincpali. Vixi ſecundo ſete —— O pmiſſis de⸗ ſcribitur miſteriuʒ dominice aſcenſionis q̃ntum ad eius veritatẽ cum dicitur poſt⸗ qᷓʒ locutus eſt apoſtolis. Dm̃ia enim que chꝛiſtus geſſit poſt reſurrectionem ſum quadraginta diebus yſq; ad diem aſcen/ „ monia veritatis ſue carnis. Ram ꝑenani me ſimul etcarnis immoꝛtalitas deſiga batur et veritas nature humane deckr⸗ batur. Sicut ait Leo in qodam ſermõe VAndeelus comeſtio eius locutio ·ergli geſta humana fucruntvera teſtimon ſue nuture humane veraciter realſumptepot moꝛtem per gloꝛiam reſurrectionis pio⸗ pter quodñ ocioſe nec fruſtra hic diit ꝑ Warcum ꝙ dominus iheſus pꝛlus loc tus eſt apoſtolis ⁊ tunc aſcendit · Sirc hd ſionis ſue et hoꝛam eiuſdem. fueruntteſi ſciendum ꝙ ipſo die aſcenſ ionis ad cõtir⸗ mandã veritatem ſue nature fecit quatu⸗ oꝛ notabiles operationes. Peimna fuitq diſcipulos increpauit dureſcilicet de du ricia coꝛdis et eoꝛuz infidelitate. xt xerb⸗ queeis diceret artius in ipis impꝛeia1⸗ manerent. m Bregoꝛii in omelia hod na. quia illa que cum paſſione timoꝛis ve ſticie ingerũt᷑artius retinent· Secil .„ mit w au x nin s geſ vcnm n z — aut wani fuit quiaeis officiũ pᷣdicationis iniũxerat dicens· Euntes in mundũ vniuerſum. pꝛe gicate euangeliũ· Tertio quia tuncfoꝛinã bvaptifmiinſtituit dicẽs · In nomine pãs fili ⁊ ſpũſſancti. Quarto quiagrãm mi⸗ racuioꝝ eis contulit dicens Signa autẽ ros ⁊c. Iſta autẽ a fantaſinate vel fantaſti ca creatura fieri non potniſſent. Secun ⸗ dus actus quo voluit xpᷣs ↄfinnare mira culũ ſue aſcenſionis fuit familiaris come ſtio. qua poſt pᷣdicta fuit cũ eis familiariſ⸗ ſine pꝛanſus. vt ðᷣꝛ Iictuũ.. Lonueſcens inquit aſcendit. Duod tractãs Bregoꝛꝰĩ omelia dicit. Comedit et aſcendit vt ꝑeffe ctů comeſtionis veritas pateſceret carnis Tertius actus quo chꝛiſtus voluit cõfir/ mare iſtud miſteriũ fuit aſſocialis irinera tio qꝛ poſt illam benedictã reſurrectiõem chnitus egreſſus eſt cum eis vñ ðꝛ Luce ttuij. Eduxit eos foꝛas in Bethaniam et iuit cũ eis vſqʒ ad monteʒ oliueti. In iſta důt pꝛoceſſione fuit mater xp̃i cũ glijs ſan ctis mulierib. que etiã vt pie credit᷑ inter/ fuerũt ili reſectioni.ſicut colligitur Act᷑j vbiðꝛ M aſcendente ihu regreſſi ſunt di⸗ ſcipuli dñ vbi manebant cũ mulieribus? matre ihu. Iſta auteʒ regreſſio denotat ꝙ xpus inde exierat qñ— cibũ eduxit eos ſoꝛas. Vñ nõ eſt veriimile ꝙ in tali domo fieret cõuiuiũ matre dñi abſente. Simili⸗ ter dicendũ eſt de ꝓceſſione. Non eſt enim veriſimile ꝙ xpᷣs vellet matrẽ ſuã cariſſimã ſic derelinquere deſolatã. vt eundo in celũ eam non benediceret. Quartus actus xp̃i fuit affectualis ſtatio· on em̃ poſtquam peruenit ad montẽ ſtatim euo lauit ſed ali/ 7 „ „uãdiu ſtetit. ſ icut amici valefaciẽtes in vl tima valefactiõe ſolent figeregradũ. Wo/ ram añt iſtius ſtationis quatuoꝛ xÿp̃i ope⸗ rationes declarant. Pꝛimo · quiu apoſtoliſ uerentib de conſummatione ſeculi · xpᷣs reſpondit. Non eſt veſtrum noſſe tempo/ avel momẽta que pater poſuit in ſua po/ u arel momẽta que pater poſuit in teſtate. Ex quo elicitur ꝙ pᷣdicatoꝛ aut do/ ctoꝛ yeritatis non debet ſe occupare cum inurilib queſtioniby cuinſmodi funt que iones de futuris euentibyet ꝑꝛecipue de ſine etconſummatiõe ſeculi. Sed potius de illis que pñt fubditos edificare. Ouod eſt contra ilos qui vt ſcioli videant᷑ aut fa hoem auditoꝝ acquirant introducũt du bia ſcolaſtica in pꝛedicatiõe. Lõtra quos In aſcenſone dommi curſus eius vſq; ad ſummuʒ dicit Hieronimꝰin epła ad Damaſum pa pam De ſcripturis diſputantẽ.non decet articulis argumenta cõquirere. nec ex fiu⸗ mine tulliane eloquentie ducendus riuu ⸗ lus. nec aures quintiliani floſculis et ſco ⸗ lari decamatione mulcende ſed pedeſtr et quotidiane ſimilitudinis et nulla lucu ⸗ bꝛatiõe redolens oꝛatio neceſſaria eſt que rem explicat.ſenſum ediſſerat.obſcura ma nifeſtat. Mec ille. Secũdo iſtam moꝛã de carat. quia chꝛiſtꝰdedit pꝛeceptũ ꝙ in ciui tate illa manerent donec virtutem celeſtẽ reciperent.vt dicit᷑ Luce vltimo. Exqͥ ha ⸗ betur ꝙ volens gratiã ſpũſſancti accipere debet quietari a tumultu vicioꝛũ et ſecula riũ ſeu ciuiliũ negocio?ũ. Secũdo ex hoc haberꝙ nullus debet pꝛecipitare ad pꝛe⸗ dicatiõem faciendam niſi pꝛius ſederit ad diuinã pᷣtutẽ et voctrinã ꝑcipiendã. Con⸗ tra noſtros pꝛedicatoꝛes qui quãdoq; in ⸗ deliberati pꝛedicant. Tertio in iſta ſtatiõe dedit eis pꝛomiſſum de miſſione ſpũſſan ⸗ cti dicens Zctuũ bᷣmo. Accipietis virtutẽ ſpũſſanctiin vos. Quarto in iſta ſtatione dedit eis benedictionem.vt dicit᷑ Luẽ. x ⸗ üij. Benedicens eis ferebat᷑ in celum. Ex his omniby colligitur modus ſpiritualis aſcenſionis poſt chꝛiſtuz de ſtatu culpe ad ſtarumn gratie. Ad quod requiritur pꝛimo increpatio vuri coꝛdis vt conterat᷑ ad do ⸗ loꝛem ⁊ ad penitentiã. Pð. Increpuerunt me renes mei Sicenim deus increpat ſu perbos vt humilientur. Secũdo requi/ ri comeſtio panis doloꝛis. Pð̃. Einerem tanqᷓ; panem manducabam. Tertio requi ritur aſſociatio virtutũ Penitens em̃ de bet congregare virtutes diſperſas. Quar to debet ſtabiliri in bano. Abaeuc.iij. Re ⸗ quieſcam in die tribulationis.et aſcendaʒ ad populũ. Poſt que omnia merebit᷑ ho⸗ mo benedictionem a domino. et miſericoꝛ diam a deo ſalutari ſuo. Juxta illud Põ. Quis aſcendet in monteʒ domini.aut qͥ& ſtabit in loco ſancto 4 t0 ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ N tert ſis deſcribit᷑ my⸗ ſteriũ dominiceaſcenſionis q̃ntum ad loci ſublimitatẽ. quia aſſumptꝰeſt in celũ.et ſe⸗ det a dextris dei. De qua ſublimitate dici⸗ tur in p̃. A ſummo celo egreſſio eius.⁊ oc 3 Hermo. aſcenſionis figura habet᷑.ijParalippo xx ⸗ ix. vbi dicit· Lonſurgens diluculo Eʒechi as rex oꝛdinauit omnes pꝛincipes cinita ⸗ tis et aſcendit in domũ domini. Sic xpᷣs reſurgens diluculo vt dicitur in pſalmo. adunatis ⁊ congregatis diſcipulis qͥ ſunt pꝛincipes ciuitatis ſancte videlicet ecclie militantis et triumphantis. ð. Pꝛinci⸗ pes populoꝝ cõgregati ſunt cũ deo abꝛa ⸗ pam.coꝛam eis aſcendit in domũ domini id eſt. in celum ſupꝛemũ et excellentiſſimũ qui eſt locus ſpũalis domini dei pẽis ſuiĩ quo ſedit ip̃e ad dexterã eius Zirca quod plura ſunt videnda de modo aſcenſionis xp̃i. Pꝛimo igitur videndũ eſt qualit.ſcðᷣo quando.tertio. vnde. quarto et vltimo ad quem locũ. Quantũ ergo ad pꝛimũ quali ter xpᷣs aſcendi eſt ſcendũ ꝙxp̃s aſcẽdit in coꝛꝑelucidiſſimo et clariſſimo Pſalmi⸗ ſta· Imictus lumine ſicut veſtimẽto. Aicʒ autẽ chꝛiſtꝰ poſt reſurrectionem habuerit coꝛpus gloꝛioſum ⁊ darũ.illa tamen dari tas non fuit oculis apoſtoloꝝ ita manife ⸗ ſta ante aſcenſionem. ymo fuit eoꝝ oculis contpata vt eius coꝛpus poſſent videre. ſ; in aſcenſione tũc illa claritas fuiteis oſtẽ/ ſa. Secũdo aſcendit benedicendo apoſto los et benedicendo deuz pꝛẽm · ideſt.lau⸗ dando et gratias agendo deo pẽi. Tertio eleuatis manibus ferebatur. Et qjrto ocu ⸗ hs verſis ad oꝛientem. Pfalmiſta. Aſcen/ dit ſuꝑ celos ccloꝝ ad oꝛientẽ. Ex quo pꝛi mo inſtruimur vt qᷓnto quis ad maioꝛem honoꝛẽ ſublimat᷑ tãto magis debet leuare manus ſnas oꝛando ⁊ gratias agendo ad deum. Pſalmiſta. Leuaui oculos meos in montes vnde veniat auxilium mihi.⁊c. Secũdo elicitur ex hoc ꝙ eccleſie debent conſtrui ad oꝛientem · vt facerdos diuina celebꝛans vultum habeat ad oꝛientem.ſiẽ xpᷣus reſpiciebat ad oꝛientem. Sed nota ꝙ eccleſia non debet edificariverſus quẽ/ unq; oꝛtum ſolis.ſed ſolum verſus oꝛtũ ſolis equinoctialis.videlicet qualis fit cir ca feſtum ſancti Lamperti et ſancti Sre ⸗ goꝛij. Non autem verſus ſolſticium eſtina le ſiue hyemale. Euius ratio eſt. quia eccle ſia que militat in terris temperare ſe debʒ equanimiter in pꝛoſperis ⁊ aduerſis. Ita. notat Archidiaconus.de conſecrat· diſt.. Remo. Similiter etiam et infans bapti⸗ zandus debet teneri verſo vultu adoꝛien tem dum mergirur in fontem ytſicynitj habeat ſicutillein cuius nomine baptʒat D Sed diceres vtrum Chꝛiſtus olitarius eleuatus eſt in celum vel cum qua militia. Ad quod dicenduʒ ꝙ pabu quadruplicem militiã. Pꝛimo ſanctoꝛũ· qui ſecum aſcenderant deinfer no patrum · qui ibi miniſtrabant poꝛtiqo animas eoꝛum in ſinum Abꝛahe.yt pater Auce. xxj. de Taʒaro.ſicut nune mirunt nobis in mundo. Secundo cum milicz ſanctarum animgrũ quas de inferoer/ traxerat.cum nulla adhuc aſcendere pon it pꝛopter clauſuram ianue. Tertio um milicia ſanctarum aninarũ demundoc in iſtis quadraginta diebus poſt reſurre⸗ ctionem credendum ſit multos iuſtos ho mines eſſe moꝛtuos et de paruulis fice⸗ lium non eſt dubitandũ qui omnes chꝛ ſtum afſociabant in celumn. Exquo nõhn⸗ bebant neceſſario deſcendere ad infer damnatoꝛũ necpurgatoꝛium.necad lin⸗ bum deſtructum. Quarto cũ milicia ſan/ ctoꝛum reſuſcitatoꝛũ qui in coꝛpoꝛibeo⸗ rum quaſi noug milicia ᷣm quoſdaʒqn chꝛiſto aſcenderunt · licet quidam dicũtꝙ iſti patres reſufcitati per chꝛiſtum tempo⸗ re reſurrectionis ſue iterum doꝛmierunt. ßm Auguſtinũ ad Euodium in epiſtolg. ctiam cõmuniter tenetur per bentũ Chomã tertia parte.q.liij. articulo tertio Iſta autẽ tota milicia dicit a quibuſqam fuiſſe in paradiſo terreſtri vſq; ad boꝛam aſcenſionis xpᷣi. Sed verins eſtyt dicatur ſemper chꝛiſto adheſiſſe et eum aſociaſe quocunq; conuerteretur. Qualis autem et quanta fuit exultatio et inbilatio iius ſanctiſſime milicie. quis ſufficit dicere ſã licet angeli perpetuum gaudium haben de viſione diuinitatis chꝛiſti. Sicut diat Petrus.ſ. Per·j In quem angeli deſile⸗ rant pꝛoſpicere ·tunc ramen ex viſionego rioſe hñanitatis chꝛiſti ſiemirabilier go rificate ſpeciale et accidentale gaudi aſ⸗ ſumpſerunt. Et quia hoc videtur quibuſ⸗ dam ſciolis ridiculũ ꝙ angelis noua le cia accidat ideo audiant glolam luꝑ yer⸗ bo Petri pꝛedicto. vbiſic diat gloſa oꝛc⸗ naria Tanta eſt eius hominis quipalius eſt pꝛo nobis poſterioꝛ gloꝛia · vretiange iice in celo virtutes cumſunteternfel⸗ tate pꝛedite. non ſolũ immoꝛtalis dei * vuren Aut nrimm wendt wrundt nu dugu chobed ziunsq sncpu ſechtat mis unpnbi üſſcndi uinn ihe tit innm ino u iuiR zü tum — — S— — — £ SSab S5 . £. — —— — £ —— 2 8. — S— 8 S£ in hn ci ennn ſtn n pin mnnnm ien e n Zwi interpellandũ manitatis claritatẽ ſemꝑ aſpicere gaude ant. Vecgloſa. Et qũo rogo nõ fuit ſpe/ ciale gaudiũ angelis videntibus chꝛiſtuʒ introducere in celum tantã multitudineʒ anmarũ ſanctarũ quibus replendus erat caſus demonũ Epheß.j.pꝛopoſuit inxp̃o ſcʒ deus pater reſtaurare om̃ia que in ce⸗ lis ſunt. Duanta etiã leticia fuit ſanctoꝛuʒ patrum pꝛopter inferni ereptionem et an geloꝛũ aſſociationẽ er celeſtis regni adep/ tionem Sed hic occurrit dubiuma quo aut per quẽ chꝛiſtus fuit aſſumptus in ce lum ·co ꝙ hic in themate dicit᷑. aſſumptus eſt. Et Actuũ pᷣmo dicitur. Eleuatus eſt. Fon autem dicitur. aſcendit pꝛopꝛia vir ⸗ tute. Ad quod dicendũ ꝙ chꝛiſtus pꝛimo et pꝛincipaliter aſcendit virtute ſue deita/ tis qua etiã et reſurrexit. Vnð ſicut ex dei⸗ tate ſua potuit reſurgere ita et humanita ⸗ tem ſupꝛa celos eleuare. Pſalmiſta. Exal⸗ tare domine invirtute tua. Sed ſecunda rio etiam aſcendit virtute anime gloꝛifica teex cuius redundantia gloꝛificabat᷑ coꝛ/ pus. vt dicit Juguſtinus ad Dioſcoꝛum. Tonta em̃ eſt obedientia coꝛpoꝛis ad ani mã ingioꝛificatis ꝙ vbi volet ſpiritus ibi pꝛotinus erit coꝛpus.ᷣm btm̃ Auguſtinũ libꝛoxxij. de ciuitate dei. Et ideo ex virtu te anime volentis vt coꝛpus ſuũ immoꝛ/ tale et incoꝛruptibile eſſet ĩ loco celeſti. coꝛ pus chꝛiſti aſcendit in celum et nõ ſolum virtute diuina. verũtamen exquo virtus diuing pꝛincipaliter monebat chꝛiſtũ ad aſcendendũ.ideo dicit aſſumptus vel ele/ natus ſcilicet virtute diuinitatis ſue. que bocpꝛincipgliter operabat᷑. K Sed adhuc diceres. Quare chꝛiſtus aſcendit in celũ. Reſpondeo ꝙ ad hoc du⸗ dlexeſt ratio.ſcʒ tam ex parte pſius xp̃i qᷓ; etiã ex parte noſtri. quare voluit aſcende/ eet parte chꝛiſti quo ad ea que fecit pꝛo⸗ pter noſtrã ſalutem. Ham per hoẽ pꝛimuʒ nobis viã pꝛeparauit Johannis.xiij. Va do parare vobis locum vt ſcilicet vbi ego ſum illic etvos ſitis. Secũdo aſcendit ad ꝛo nobis. licet enim iuſtis ſint omnia facſia pꝛeſentib tamen facilio . vt dicit Sullius ad Bꝛutũ amicũ ſuũ. t vulgo dicit᷑.facies hominis.facies leo nis. Repꝛeſentatio igitur humane nature Au chiſtus aſſumpliteti ceiũ introdutit In aſcenſione domni magniſicentiã ſed etiam aſſumpte eins hu non eſt niſi quedã pñtialis interpellatioꝝ nobis. Ideo Johannes agellat eũ zduo catũ noſtrñ. Johannis.ij. Tertio yt ſpñ ſanctũ nobis mitteret ſicut ipe dixit. Niſi ego abiero · paraclitus non yeniet Siaũt abiero mittã vobis eum. Johannis. tyj. Quarto yt reciperet regnuʒ nobis etius poſſidẽdi. Vnde xp̃i aſcenſio eſtchuſa no/ ſtre aſcenſionis inchoatiue.nõ ꝑmodum meriti aut per remotionẽ ꝓhibentis vt e paſſio.ſed eſt cauſa exemplaris. quia xpᷣus cũ ſit caput noſtrũ aſcẽdit ĩcelũ ei opoꝛtet nos coniũgieo ꝙ nõ pᷣteſſe caput ſinemẽ bꝛis.ſed vbi eſtgloꝛia capitis illuc tendat mens et coꝛpꝰInquit Bregoꝛin ßmone feſtiuitatis hodierne. Ex partevero nf̃a eſt quadruplex ratio. Pꝛima ꝓpter fidei aug mentũ Johxx. Beati qͥ non viderũt ⁊ cre diderunt. Secũdagpter ſpeinoſtre ſuble uationẽ ꝗohxiij. Si abiero et pꝛeparaue ro vobis locũ.iteꝝ veniã et accipiam vos ad meip̃m. Vertia ad erigendi caritatis aectũ in celeſtia Math. vj. Vbi eſt theſ⸗ aurus tuus ibi eſt et coꝛ tuũ. Lol·ij Due ſurſum ſunt ſapite. non que ſuper terram. Quarto vt augegt᷑ reuerentia ad im dñ non eſtmamꝰeũ hominẽ tiñ.ſed ſicut deũ verũ. Vnde mag reueret᷑ rex in aula ⁊ co rona ꝓpꝛiaqᷓ; in domo cõmuni?⁊ mitra de ⸗ ſpecta.ij. Sox.v Si cognouimꝰm carnẽ xpᷣm ſcilicet pꝛius. ſed iam nunc non noui mus. Deinde reſtat videre de tꝑe qñ fuitelenatꝰ ⁊ aſſptꝰ. Et ibi dicendũ ẽ dequatuoꝛ. Pꝛio de anno. ſco de menſe. tertio ð die.qᷓrto de hoꝛa. Annus fuit Em Zug.ili.ð mirabilib ſacre ſchre. decimus etatj circulꝰ. ẽ.ĩſexto millenario annoꝛũ ab inicio mũdi. Siẽem̃.vj. die oꝑa ſua cõ pleuit.⁊vj. die bᷣmꝰhõ de paradiſo eiectꝰẽ. Sic xpᷓs vj. millenario cõpleuit opꝰredẽ⸗ ptõis ⁊ hoĩeʒ reduxit ad padiſũ exultatõiſ Vña creatõe mũdi vſq; ad dñicã aſcenſio nez fuerũt qnq; milia ducẽti ⁊. xxxiiij anni ſine medio ᷣm cõmunẽ cõputatõeʒ Bede. licet km aliqͥs aliter. de q̃ nõ eſt vis. Aſcen dit aũt võs ĩ mẽſe maij. Nã paſſus viceſi⸗ manta die menſis marcij ⁊ ſurrexit. xxxij eiuſdẽ mẽ. ᷣm Aug. de ciui. Eñ qꝛ ab illo fluxeft. xl. dies ad aſcenſionẽ. Et ſicaſcen⸗ ſio fuit qnta die mẽſis maij. Et fuit iſtud tempus congruum pmo qꝛ in iſto menſe agriadimplent: roꝛe et vapoꝛibus terram E 4 Bermo. ſnplẽtiw. Sic xpᷣs terrã viuentiũ an ima⸗ pus implenit ſanctis. Secũdo q ſiẽ nũc totus oꝛbis letatqxter aeris rẽperiẽ. Sic ſancti tũcexultaueft qñ amenitatẽ ſue pa trie viderũt. Tertio ſicut nũc aues canit cantica fnauiſſimaſic electi angeli cãtaue růt cantica gioꝛioſiſſima. Duarto ſicut ce⸗ li nũc ſerenant magi qᷓ; alio tꝑe ꝓpter ger puritatẽ Sic ſancti angeli tũc fuerunt ſe/ renati ad lrãz · qꝛ tůc cepit an elosillumia retm actꝰbierarchicos vt ellent clarioꝛes ante. c ibi ſit hierarchia q̃ntuʒ ad hũa⸗ nitatem. Vñ D yoniſius dicit de an gelica pierarchia. ꝙ om̃es angeli gaudent moto pĩe quod factũ eſt in aſcenſione eo modo quo ſupꝛa dictũ eſt. Hunc videndũ eſt de die aſcenſionis. Fuit aũt dies aſcenſiõis feria qͥnta.q̃ quadrupliciter eſt pꝛiuilegia/ ta. Pꝛimo qꝛ in ea creatiſ unt piſces·et bñ ↄgrnit miſterio· q ſicutpiſces peſt ereati⸗ dnẽ remãſerũt in aque amaritudinib. ſie diſcipuli poſtaſcenſionẽ in tribulationib ſicut eis dictũ eſt. loꝛabitis ⁊ flebitjvos Sco iſta die fuerunt aues create Beñ.j. per qͥd ſignificat ga ndiß angelolntr 38 podie ſaluatoꝛ volauit ſup̃c erubin. Ter tio iſta die fuitxpᷣs in templo oblatꝰ· Ham adñico die in quo narꝰeſt yſq; ad qͥntã fe⸗ rã quadrageſime diei oſt ſequentꝭ puri⸗ ficatio dñi Slnngt ta hodie fuit ab an gelis deo patri oblatus Juxta illud Dañ. yij. Aſpiciebam in viſione nocris ⁊ ecce in nubibo celi filius hoĩs veniebat ⁊ vſq; ad antiquũ dieꝝ ꝑuenit⁊ in ↄſpectu eius ob/ tulerũt eũ.et dedit ei poteſtatem. Quarto iſta dies cõſecrata eſt miſterio paſcalis re fectionis. Nam iſto die chꝛiſtus comedit paſca cum diſcipulis in cena⁊ ibi inſtituit euchariſtie ſacramentũ · d fuit ymago illi⸗ us eterni chuiuij ad quod hodie ſanctiꝑ pᷣmn fuerũt introducti · dicente dño apłis in cena. Ego diſpono vobis regnuz ſicut diſpoſuit mihi pater yt edatis et. bibatis ſuper menſam meã in regno meo Lu. xxij. De hoꝛa vero aſcenſionis chꝛiſti ſcienduz ꝙ chꝛiſtus aſcendit hoꝛa nona. quod patʒ ex eo quia poſt pꝛandium vt dicit᷑ Actuũ pꝛimo. que hoꝛa multum fuit congrus ad hoc. Pꝛimo· qꝛ illa hoꝛaAdam fuit de ha⸗ radiſo expulſus ſcilicet ad auram poſt ine ridiem deo deambulante in paradiſo Be⸗ neſis · ij· Vnde congruñ fuit vt eadeʒ bo⸗ 1 LXXKI ra reduceretur in paradiſum. Sic eñ us ſaluauit humanũ genus perſinin d docet Auguſtinꝰin libꝛo de doctrin/ chꝛi ſtiana· Secũdo quia eadem hoꝛa fuitpa radiſus clauſus et ab angelo cuſtoditus ita vt a nullo aperiri poſſit. Siceconuer/ ſo hodie per chꝛiſtum eſt apertus yt anul lo claudi poſſit. Tertio. quia iſta boꝛad infernum deſcendit. vt patet Wathxri Boꝛa nona emiſit ſpiritum. Vnde qui tunc multum bnmiliatus fuit deſcenden/ do gratioſe ad inferos. debuit hodie exqi⸗ tari gloꝛioſe aſcendẽdo ad ſuperos. Vuar to. quia illa hoꝛa infernus fuit ſpolutus. debnit ergo eadem hoꝛa celum eſſe dita tum. Nunc videamꝰ de loco bꝛeuiteraſcẽ/ ſionis. Fuit autem locus aſcenſionis ſue mons oliueti.vt patet Actuũ pꝛimo. Dui mons fuit locus ſue oꝛationis in nocte vt patet Auce. xxj Ideo ſicut ibi elenabatur ſpiritualiter in oꝛatione ad patrem ſicde⸗ buit elenari coꝛpoꝛaliter ad patrem deeo dem. Secundo. quia ibi fuit captus.liga tus. expauitteduit. xuce.xxij. Ideo am per meritum ſue paſſionis debuit exalt ri congruum fuit vt inde exaltaretur vbi mereri cepit Sicut de quibuſdaʒ ſanctis etiam legimus. Tertio· quia ibicreditur chꝛiſtus antichꝛiſtuʒ interfecturus fuiſe ſpiritu oꝛis ſui.Zacha.xiiij. Egrediet do⸗ minus et pꝛeliabit contra omnes genes et ſtabunt pedes eius ſuper montemoli neti. qui eſt contra hieruſalem gd oꝛienteʒ Muarto.quia ibi creditur chꝛiſtus indi um facturus.ſicut patet Johelis.iij Lon fequenter de loco ad quem aſſumptus ſi chꝛiſtus ſciendũ ꝙ aſſumptus eſt vſq; ad ſupꝛemuz celum. Pſ almiſta. Et occurſus eius vſq; ad ſummũ eius · Etad Ephe · iiij. Ipſe aſcendit ſuper omnes celos. o nunt autẽ ſancti decẽ celos. vt patet bea rum Thomaz in pꝛima parteſ üme q lrir. arti.iiij. Pꝛimñ celũ aſcendendo eſt clun lune. Scðm mercurij. Tertium xendis. Quartũ ſolis. Quintũ ma rtis. Sextun iouis. Septimũ ſaturni. Dctauũ ſſdere⸗ ſeu ſtellatum. Honñ criſtallin ſen aque Decimum empireum in quo ſunt ange ßin Bedam et Baſilium. Voc clum ct ſuper omnes celos alios coꝛpoꝛales. E dicitur celum celoꝛum · quia in eo cit r litatio ungeloꝛum ſanctoꝛũ et animarun zotonct une umetde ensd micboe enpireo vüchit angelos oeno wuna. uns i inic ntud bioeg inpnt unlaf eß. irhpon zmh ſahomt enſt legi Kürtn — —— — — — — —— — — „— —— —— —— S=— = S* — = — —.—— Snica infra octauam aſcenſionis pentaꝝ ⁊eſt locus coꝛpoꝝ gloꝛioſoꝝ.ĩ hoc lñ om̃es homines gloꝛioſi euolant Ibi virgo gloꝛioſa reſidet ſuper choꝛos ange⸗ loꝛů omniũ poſitg. vltra quã chꝛiſtus reſi det Iuxta illnd Kpheß.j. Vonſtituit eum ſuper om̃eʒ pꝛincipatum et poteſtatem.et ſuper omne nomen quod nominatur ſiue in hoc ſeculo ſiue in futuro Nec eſt putan dum ꝙ chꝛiſtus in aliquo celoꝛũ pꝛedicto rum coꝛpoꝛeoꝝ citra empireum moꝛatus ſit per diẽ aut etiam per hoꝛã vnaʒ. vt aliq erronee fingũt dicentes eñ in qͥlibet celo ꝑ ynum diem· aut etiaʒ per hoꝛam manſiſſe et in die penthecoſtes pꝛimo ad dexteraʒ patris veniſſe in celũ empireuʒ.et tůc moꝝ miſiſſe ſpm̃ſanctũ. Puerile eſt hoc credere de homine puro gloꝛificato· quia coꝛpus gloꝛificatũ mox vbi ſpiritus velit. erit vbi vult · ſed ſine dubio quiibet ſanctus vult citius eſſe in loco ſibi diuinitus deputato Sdeo exquo non eſt retardans ſtatim ibi eficitur vbieit locus eius. multo magis hoc gedendum eſt de chꝛiſto. Ouomodo agutẽ ſedet a dextris dei. Reſpondeo ſcqm Ponãuenturã ꝙ hoc intelligitur ſic.id eſt ſedet in celo empireo ᷣm huinanitatem a dextris dei.id eſt. in potioꝛibus bonis.qa excellit tam angelos qᷓ; homines loco et dignitate. Pꝛo quo ſciendum ꝙÿᷣm Tho mam parte tertia.q. lvij. articulo ſecũdo. per dexterã ᷣm Danaſcenum intelligitur gloꝛia diuinitatis Eᷣm vero Suguſtinum beatitudo piis⁊ iudiciaria poteſtas. Seſ⸗ ſio ergo regiam ⁊ iudiciariã dignitatẽ de/ ſisnat. Chꝛiſtus ergo ſᷣm naturã diuinaʒ habetcũ patre pꝛedicta om̃ia equaliter in eadem maieſtate. ſed m naturã humanã dicitur ſedere in potioꝛiby bonis vltra ali⸗ os bentos.intantũ ꝙ ip̃a natura humana in oeſt beatioꝛ om̃nibocreaturis a ſe. et ſup ilas habet regiã ⁊ indiciariã poteſtatẽ icct anteʒ qñq; ſegitur ſtare in celoſicut Stephan yidit ihm ſtantẽ. hoc intelligi qntum adeius adiutoꝛiũ eſſe paratũ Se/ dere aũt xpᷣo cõnenit vt h̊ ðꝛ pꝛimo ad de ſignandũ ꝙ nuliũ habet defectũ ſed habz elltum quietatũ et ſaciatũ ſicut ille qui ſedet quieſcita motu. Secũdo dicit ſede/ rẽ.· quiaeſt iudex viuoꝝ et moꝛtuoꝛũ. Ict. x·Ad quẽ pertinet ſedendo iudicare.vt de ſententia et re iudicata. Eum eterni.livfj. Tenioad ſignificanqũ quietẽ poſt labo/ pꝛocedi rem quẽ per vitaʒ ſuam totã hic ſuſtinuit. Põ Pauꝑ ſum ego a iunẽtute mea.exalta tus aũt.⁊c̃ Duarto ad ſignificandũ ſtabi⸗ litatẽ ⁊ reuerentiã honoꝛis quã tota curia celeſtis ſibiexhibet · pluries em̃ legitur in Apocal· ꝙ ſancti ſtant ante thꝛonuʒ agni ſubmittentes coꝛonas ſuas ⁊ laudantes eum ſine ceſſatione. Non eſtð putandum deũ patrẽ habere coꝛpalia mẽbꝛa ſcʒ ma/ nus aut pedes aut caput. vt ſic xp̃s ꝗᷓ dex⸗ tril patris ſederet.ſʒ tñ co modo qᷓ dictiũ eſt itud eſt ꝑſimilitudinẽ moꝛaliter intel ligendum. Euius ſedis participes nos ef Sn viuit et regnat in ſecula ſeculoꝛũ Knen. m Ueherit pas e racitus quẽ ego mittã vobis a hpatre ſpm̃ veritatis qui a patre dit · ille teſtimonium perhibebit de me. Johãnis · xx. Sicut dicit philoſophꝰ ij· methaphiſice in pꝛincipio. Lna funt qᷓ faciunt dictum alicuius credibile quãuis non demonſtratiue loquatur.videiʒ pꝛu⸗ dentia.virtus et beninolẽtia. Cuius cau ⸗ ſa eſt m eum quia pꝛopter opoſita illo/ rum diſcredimus alicui non demonſtra ⸗ tiue loquenti.videlicet vt pꝛopter impꝛu ⸗ dentiam. quia reputamus eum ignarum. aut pꝛopter maliciam.quia quãuis veruz ſciat.tamen non eſt verus amicus verita⸗ tis et inſticie. aut pꝛopter defectum beni⸗ nolentie. quia in caſu licet ſit pꝛudens et virtuoſus.non reputamus tamẽ eum be/ ninolum ꝙ velit conſulere illud quod no ⸗ bis expediens iudicabit. Sed quãdo iſta tria ↄcurrunt in conſiliario ꝙ reputamus eum pꝛudentem.virtuoſum et beniuolũ. tunc abſq; dubio credimus dictis eius qᷓ; nis ea nequaquã demonſtret. Aoquendo igitur de chꝛiſto ſiceſt. Chꝛiſtus venit in mundum perſuadere et pꝛedicare.non au tem dicta ſua ſcientifice demonſtrare et ideo doctrina ſua nõ ſcientia ſed fides vo catur. Sunt autẽ dicta ſua credibilia.id eſt ad credendũ poſſibiliaqͥbo merito cre⸗ di debetgpter tres rõnes pᷣdictas.tum qꝛ in eoviguit pꝛudentia.cũ eſſet ſcĩa dei pa⸗ tris tum quia fuit in eo virtus quia bene —, 1 ſctĩ ſe miſſuꝝ a pĩe.qͥ veniẽs te oia fecit War vij·tñ qꝛ in eo fuit beniuolẽ tia ad nos · qꝛ dilexit nos ⁊ lauit nos hec catis nr̃is in ſanguie ſuo Apoẽf. Etideo dicta ſua ſunt nimis credibilia. Vndep̃s Teſtimonia tua dñe credibilia facta ſunt nimis. Verũtamẽlicʒ xpᷓ̃s fuiſſʒ ita verax ⁊ pꝛudẽs vt nõ poſſet in oꝛe eiꝰdolus iue niri.vt.j. Per ij. Ita vᷣtuoſus ⁊ honeſtꝰ vt nõ poſſit in tota vita argui de mimo pctõ Jo. viij. Ita beniuolꝰ⁊ benignꝰvt etiam inimic ſuis bñfecerit ⁊ꝓ eis oꝛauerit. Tñ nichiominꝰ ꝑuerſi iudei ſic erant excecati malicia.vt iſta oĩa ꝓaliqͥ nõ reputãtes ip⸗ ſius teſtmonia q̃ ꝑhibebat de erna ſua ve ritate ꝓ nihilo habebãt. Vñ licz xpᷣs in h nateſiet ⁊ ad veniſſet in mundũ vt teſti⸗ monium ꝑhiberet vᷣitati. vt ðꝛ Joh· xviij ipſeq; ſponte ſe ſubmittehat rep̃henſioni- vt ſi male in aliqͥ locutꝰeſſet teſtimoniũ ꝑ⸗ hiberent iudei cõtra ip̃m de malo · vt dicit ibidẽ Joh.xviij.tñ iudei videntes eñ ip̃is Zriũ in eo ꝙeoꝝ pctã arguebat. eoꝝ ope⸗ riby ↄtradicebat.filiũ dei ſe noĩabat nllo mõ ei credere volebant. ſed eũ potiꝰ perſe quebant᷑ dicentes illud Saß.ij· Eircum/ neniam iuſtũ.ixpᷣm.ᷣm Bolgoth · qiñ in ⸗ utilis eſt nob ⁊ↄtrarius eſt oꝑib nr̃is ⁊ ꝓperat nob pctã legi. ⁊ diffamat in nos pec cata diſcipline. ꝓmittit ſe ſciam dei hẽe et filiũ dei ſe noĩat. Quia igit mundꝰxp̃o cre⸗ dere noluit nec eius teſtimoniũ tamð pec catis ↄtra q̃ teſtificatꝰeſt ꝙ ꝓeis mundus eſſet puniendus ⁊ damnãdus qᷓ; etiãð ſe⸗ ipo teſtificatꝰ eſt ſe vex deifiliũ⁊ ſicom̃ia aſe dicta veriſſima. Ideo neceſſe fuit adiũ gere ſibi vnũ aliũ conteſtẽ ſcʒ ſpm̃ſanctuz. qᷓ veniens in mundũ dicta xpiↄfirmaret ĩ bonis et electis. Juxta illud qͥd ſanctipe⸗ rebant. Confirma b deꝑ ſpm̃ſanctum q̃d oꝑates in nobis ꝑ filiũ tuũ. vt in oꝛe duo rim ſtaret omneverbũ · Peruerſis autem teſtimoniũ ꝑhiberetveritati.oſtendẽs oĩa axp̃o dicta eſſe vera ⁊ ip̃m fuiſſe verum ði fiiũ. Binc eſt ꝙ ſaluatoꝛ recedẽs ab apo⸗ Kolis ad pꝛẽm ne apoſtoli vacillarẽt ſi mũ dus dictis xp̃i credere nollet.nec advoceʒ pᷣdicatõis aploꝝ flecti vellẽt. ꝓmittit ſpm̃ ſtimoniuz phiberet de xp̃o· ſicut verba noſtrithema nis dicũt. Eů venerit paraclitꝰ⁊c In qui⸗ bus verbis tria ponunt᷑ circa miſſionem půſſancti occurrentia · ꝛimo nãq; deſcri Dermo. FxxI bitur magna benignitas dei patrig eet R ei patris etfiz ſui.ſpm̃ſanctũ mittentis re vobis apte Sco immẽſaiocũaitgs ſu rituſſancti in mentẽ homĩs veniẽtig cnde niet yt paraclitus ⁊ ſpũs vertuti L0n ſubdit efficaciſſima vtilitas ij pũſſctimiſſo nis. cuz dicitur. Ille teſtimoniũ ꝑhibebit deme. 8 — ꝙdmo deſcribi Siyxt pAmo benignitas n dei patris et filij ſui ſpm̃ſanctũ mittentis cum ðꝛ. Paracitũ mittam vobis apatre Po quo ſcienduz ꝙ benignitas deierg nos peccatoꝛes in multis aparuit fnꝙ multiplicẽ nobis conſolatoꝛeʒ miſi. ꝓx mo nãq; apparuit dei magna benignitasi ꝙ filium ſuũ miſit in conſolationẽ om̃j bus peccatoꝛib. Juxta illud Iſaie. luj et tranſſumptiue Tuce.iij. Spũs dñiſuper me ⁊c̃. Et ſequit᷑. Ad euangeliʒandumpau peribus miſit me yt conſolgrer lugentes. Secundo dedit ſpiritumſanctũ et miſti coꝛda fidelium tranſfundendo. vnde did tur paraliticus.id eſt. conſolatoꝛ Actuum ix. Eccleſia edificabatur ambulans in li moꝛe dei et conſolatione ſpirituſſancti w plebatur. Tertio dabit nobis conſolat/ nem tota trinitas ſe nobis in pꝛemiũ lar⸗ giendo Iſaievltimo. Quomodo ſicuim ter blandiatur.ita conſolaboꝛ vos. In i ma conſolatione magnam oſtendit no gratiaʒ quia per fiium ſuum vnigenitum in noſtra coꝛpoꝛali humantate aſparen dignatus eſt nos conſolari viſibilite· Ba ruth.iij. poſt hoc in terris viſus eſt etun pominibus cõuerſatus eſt. Simile eſtac ſifilius imperatoꝛis deſcendiſſet gd reos in carcerem et conſolaretur eos. Verem gna conſolatio facta eit a deo hominibns in hoc ꝙ filius ſuus ram familiariter n amicabiliter tam ſocialiter · et ſuper omi tam humiliter cõuerſatus eſt cum eis poꝛaliter. Sicut dicit Johannes ·pꝛiin Joß.. Duod fint ab inicio quod audibi mnus et vidimus oculis noſtris et manls noſtre contractauerũt de verbo vite· Si mile ac ſimedicus cum egris comederet et biberet. Eerte magna conſolatio eſcui bi tam familiariter conuerſari filio leßs yt ad vnam buccellam panis gd te dece deret quando tibi placeret · Sic cit de lio dei qui etiam ad peccatoꝛem homi uhral eünos miutho mhen nont lrjcrch incut. tihnſ uimtn ninor lic Wolz ſhn cther iinnmn iot inn vim AncexiijEt ad q̃ndã phariſeũ ſilr. vt ðꝛ Auce· vij Nõne etiã maioꝛ ↄſolario eẽt ti⸗ biſitu exiſtẽs iã moꝛti adiudicatꝰad regis filiũ ↄfugeres ꝓ liberatõe. Sic em̃ factũẽ ſj de xp̃o ad quẽ apꝛopinqᷓ̃bãt pctõꝛes ⁊ pu blicani vt eruerent᷑ a moꝛte Auce.xy. Sic magdalena cucurrit ad eñ. Au.vij. Sed⁊ matia ↄſolatio eẽt tibi ſi int ip̃as medias ſãmas poſit⁊vndiq; circumſeprꝰſiẽtres pueri in camino ignis nõ habẽs refrigeri⸗ um.ſʒ om̃i ↄſolatõe ⁊ ſpe deſtitutꝰinueni⸗ res ·nõ ſolũ ↄſolatoꝛẽ vᷣbalẽ qͥ te int flãma rũ incendia ↄfoꝛtaret ⁊ animaretad ↄſtan nãſʒ etiã in momẽto oculi de ip̃is ſine of⸗ fenla eriperet. Dõ fecit xp̃s. Nã cũ erigen ⸗ tibpctis nris nob dictũ eẽt a deo. Pergi tein lumie ignis yĩi⁊ in flãmis qᷓs accen/ diſtis vob Iſa.. Ac ſi diceret᷑. Ite maledi ciin ignẽ eternũ. Mat. vxv. Ipe deus pẽ miſit filiũ ſuũ qͥ nõ ſolũ nos ẽõ̃foꝛtauit in penalitatitv ⁊ doloꝛib ac miſerijs Ppctõ ſceptj. ß etiã nos de eis in momẽto eri⸗ puit.ita vt dicat homo illud Ecẽilj.libera ſime de manib querentiũ aĩaʒ meãet de poꝛtis tribulationũ que citcũdedert mea pſſura fãmeq̃ circũdedit me.⁊ ĩmedio ig/ nis nõ ſum eſtuatꝰ. Scðo nõ ſolũ deꝰſo⸗ latus eſt hoĩeʒ ßᷣm ſenſus coꝛꝑales viſibi lierꝑ filiũ ſuũ in coꝛꝑe apparentẽ 3— coꝛpoꝛali viſitauit nos.⁊ ↄſolatus eit nos in omnitrbulatione nr̃a.quod fuit mag num donũ.ſed etiaʒ miſit ſpm̃ſanctũ tam viſibiliter ſicut in linguis igneis ſupꝑ apo/ ſtolos ad ↄſolatõʒ alaꝝ nñ̃aꝝ Juxta iliud pſalmi. Scðᷣm multitudinẽ doloꝝ meoꝝ ncoꝛde meo ↄſolationes tue letificauert aninã meã. Etßᷣ certe fuit tanto ma do/ nu qnto bonũ anime maius eſt bono coꝛ poꝛis. Rec in h ↄtenta eſt dei benignitas. edanimaby noſtris maioꝛem ↄſolationez ꝑpſſancti aduentũ infudit· co ꝙ ipſum nobis dedit qᷓi quendã aduocatũ.qͥ om̃es neceſſitates nras deo patri exponit.et po/ nlat ꝓ nobis gemitiby inenarrabilibus. omanoꝝ.viij.i.poſtulare nos facit⁊ do/ cæt qͥd petere debemꝰnobis vtile ad ſulutẽ uãta eſſet ↄſolatio homini ſi rex aut pᷣn veps ipᷣdoceret e de intentõe ſua pꝛius Pb eo peteret qͥd ei vtile eſſet petere. aut dile vellet ei dare. Siceſt de deo qͥ nos docetpſpm̃ſanctů qqnobis expedit pete Vnica infra octauam aſcenſionis veſcẽdit ſabbato mãducare panẽ vt dicit᷑ ad ſalutẽ Sed ⁊ maſoꝛ eſſet ʒſolatio ſiin dex ad cauſam iam ꝑditam aduocatũ peri tum daret ad eam refoꝛmandã. Poc fecit deus pĩ homini mittẽs ſpm̃ianctũ qĩcon pectu dei allegat ꝓ nobis noſtrã fragilita tem. dyaboli iniquitatẽ ⁊ inuidiã.⁊ fůtj dei quã ſuſtinuit pᷣcioſam paſſionẽ. Sʒ ⁊ma⸗ ximã ↄſolationẽ nob in b deditꝑ ſpm̃ſan cũ qm̃ in ip̃o nos adoptauit ſibt in filios ⁊heredes Bal·iij. WMiſit deꝰſpm̃ filij ſui coꝛda nf̃a clamantẽ. abba pã. Tertio inſ n her deus ↄſolatõem finalẽ pꝛeparauit ſe⸗ ipᷣm echibendo omniby diligentib ſe. quã oculus nonvidit. nec auris qudiuit nec in coꝛ hoiĩs aſcendit. Iſaie. lxiiij. que erit tam in coꝛꝑeq; in aĩa in gla eterna. Vbi exulta bimus ⁊ ſatiabimur ab vberib ↄſolatõis noſtre Iſa.vltimo. Et ibi erit magna con⸗ ſolatio de viſione humanitatis xpi quã vi⸗ debimus coꝛpaliter Juxta illud Iſaie.lij. Oculo ad oculum videbũt.ſed maioꝛ erit de viſione deitatis. quã videbimꝰᷣm aĩaʒ et ſpũaliter. qꝛ tunc videbis ⁊ affiues? mi rabitur et dilatabit᷑ coꝛ tuũ. nõ ſolũ coꝛpꝰ ſed etiã coꝛ tuũ. Iſa. x. Maxima autẽerit de vtraq; ſeʒ de humanitate xp̃i et deitate patris et filij ⁊ ſpirituſſancti. Et tantũ de pꝛimo. B Dix ſecundo ginperbi T pᷣmiſſis de/ ſcribit᷑immẽſa iocũditas ſpũſſcti in mẽteʒ hoĩs veniẽt. in h cũ ðꝛ ꝙvenit vt padiitus Zyt ſpũs vitatis. Zirca qͥd ſciendũ ẽ ꝙ ſpi rituſſctũs hʒ multa noĩa in ſcripturi rõne multiplicis effectus quẽ oꝑat᷑ in homine. De quo dicit Berñ. in qͥdã ßᷣmõe. Spũs ſctũs multiplex ðꝛ qꝛ multipłr ↄcedit fide lib et inſpirat᷑. Loncedit᷑ em̃ ad vſum.ad miraculũ.ad ſalutẽ. ad auxiliũ. ad ſolaciũ. ad feruoꝛẽ. Ad vſuz vite bonis ⁊ malis cõ munia bona habundãtiſſime tribuẽs Ad miraculũ in ſignis ⁊ꝓdigijs. Ad ſalutẽcũ in toto coꝛde reuertimur ad dñm deum. Zd auxiliũ cũ in omnicolluctationeadiu uat infirmttatẽ noſtram. Ad ſolaciũ cũ te⸗ ſtimoniũ ꝑhibet ſpiritui nr̃o ꝙ filij dei ſu⸗ mus. Ad feruoꝛẽ cũ in coꝛdi ꝑfectoꝛum vehemẽtiꝰſpirãs. validũ ignẽ caritatꝭ accẽ dit. vt non ſolũ in ſpe filioꝝ dei ſed etiã in tribulatõibo gloꝛiemur. ↄtumeliam gloꝛiã reputãtes. ec Berñ. Ex his patet ꝙꝓpr bmõi diuerſos effectus qͥs in nobis opat ſpũſſanciꝰlicet iðe idem ſit ⁊vw in om̃ib coꝛdes. ſciaʒ diſcreti ꝑ foꝛtitudins iben Donis · diui ꝑ foꝛtitudinẽ libert uerſimode eũ cõuenit Berñ. in mone heriiij. apellat quandoq; omł. Tertio ðꝛ vnicus foꝛmaliter ⁊cauſz ritus du dẽs ſingulis pꝛout vult.tñ di/ ꝑↄſili cauti. ꝑ intellectũ ꝓuidi 3 noiari. ꝓxter qͥd Em maturifit. Inqͥt Bre.ſuꝑ Ezch zi „ „ ℳ„ cis. ſpũs foꝛtiſ· infirma roboꝛãs de etcaritate⁊etiã ꝓximo Epheiij So . liciti ſeruare vnitatẽ ſpñs in vincko pacis ſpũs bonus ·ſpũs ſ anctꝰ ſpñs rectus. ſpi/ liter ⁊etiã effectiue.qᷓſi nosvniẽs deo ſpefj aſpera planans · coꝛda purificans · quicòͥd in bocleculo nequã videt difficile et angu Quarto ðꝛ ſubtilis. qꝛ viros ſãctos facit ſtum leue facit et latũ · obpꝛobꝛiũ audiũ ſubtiles in eligendo. docendo ⁊ faciendo indicat· deſpectiõem exaltationẽe epſua/ qͥbo ſanctos ſuos exoꝛnat Eʒech pyf. In/ 3 det. Hec Berñ. Sed vt magls in pticula duite ſubtiliby.⁊ oꝛnauiteoꝛnam̃to. Fu 3. ſ. ricognoſcamꝰeffectus ſpũſſcti aq̃ denoĩa ro ðꝛ modeſtꝰ qꝛ ſuos modeſtos ficit a tur auertendũ ꝙ ſpũſſcrũs yiginti noĩb Bal v. Fructus aũt ſpũs eſt critas. nytata Salomone⸗ vrpʒ Saß·vcVbi di par modeſtialuan Serto ðꝛ di ſicðꝛ. Eſtem̃ in illa. ſſapia.ſ pũs intelligẽ/ ſertus. qᷓſi diſertos faciens de balbucien/ tie multiplex. vnicꝰ·ſ ubtilis· modeſtus. di/ ribo? infantib.ſiẽ pʒ de aplis in diepene ſertus.mobilis.incoin uingt᷑· certus. ſua coſtes. Sic ⁊ hodie qñq; vocat ad religo nis·amans bonũ accũ nichil verat bene nem vel ad ſcolam rudeg. et facit pᷣdicato facere humanns.· benignus tabilis ſecu⸗ res et doctoꝛes diſertiſſimos. Sapie x. pabens virtutẽ. om̃ia ꝓſpiciẽs· Sapia aperuit os mutoꝝ.⁊ linguas infã rus· omnẽ et qͥ capiat om̃es ſpũs intelligibies. mun tiů fecit diſertas i. eloquẽtes. Et intellig dus.ſubtilis. Pꝛimo ðꝛſpüſſcũs ſpůs eloquẽtes ſapiẽter. Moc eĩ eſt ſpẽale do inte ligentie ſeu ſapie. licet em filio dei ap⸗ num dei. ꝙaliqͥs ſapiẽter eloqt. Nã mul babenteloq̃ntiã ſine ſapia qͥ inagj officii pꝛopꝛiat᷑ ſapia. vt dici? bmo ſniaꝝ · di· vvi babente a paterna memoꝛia per qᷓ; ꝓficiũt. Sit docet Zugꝰ·li ij· de nain ca.x.eo ꝙ gignitur a patern pliciũt. V do de trinitate.c.xüij. Hi oꝛigine ait. Et Seneca epla cẽteſima.xj modũ vᷣbi.vt pʒ· V · te. c xil pilomimſpũſictũs etiaʒ dꝛ ſpũs ſapie ſeu Septimo ſpũſſctũs ðꝛ mobilis·i moue quia oĩa q̃ facta ſunt ſãctificat. Sancꝰ ãt qecio. ſoſuivos vteatj ⁊ fructũ affer in latino ðꝛ idẽ qͥd eſt agios i eco.&gios Octauo ðꝛ incoinqnatus ⁊ heſt veꝝ tan em̃ grece q̃i ſine terra latine. Spũs ů itel foꝛmaliter qjʒ effectiue. qꝛ nõ inhabiat ni ligentie ðꝛ pꝛimo ſctũs ꝓ tanto · qꝛ eos s ſiloca munda. Vñ de apoſtolis canim ſauctificat purificat ab amoꝛe terrenoꝝ⁊ inuenit eos receptaculã mundaettribui intelligentie. qꝛ a ſapia pie ⁊a ſapig filio ꝓ faciens ꝓmpte ⁊ obedienterqᷓuis in ſei ceqit vðꝛ hin enangelio. ñðꝛ ſpůſſan⸗ mobilis perſeueret · Ilto modo apoſte ctus ᷣm Molgoch ſuꝑ libn Sapie.c·yij moli ſunt ad pꝛedicandum Johannis qͥi 4. tranſſert ac ↄiũgit ad amoꝛẽ ceieſtiũ. Jðᷣo eis cariſmatũ dond Fono vꝛcertus ↄn q; in ſpecieignis cõuenienter deſcendit in inconſtantes et mendaces et deſperantes apoſtolos.nõ in ſpecie aque vel geris que ij· Thimo. Scio cui credidi. Decimo di elemẽta in diuerſis partibꝰ ſupficiei terre citur ſuguis. Saßp· xij. D qᷓʒ ſuauis eſtpi is imediate co: ritus tuus dñe. acit em̃ ſuaues et mil m coherẽt.ſed in ſpecie ignis poꝛiby celeſtiꝰ ↄtiguat᷑. ſiẽ pʒ hmo methe/ non impacientes? amgros.non turbidos roꝝ circa pᷣncipiũ. In ſignũ hꝰ ꝙ illos s vel impetuoſ os.ij. Coꝝ. vj. In omniber incẽdit amoꝛe. facit neceſſario terrenã par hibeamꝰnos ſicut dei miniſtros · in long nipẽdere ⁊ad celũ aſcendere. et deo vocat᷑ nimitate. in ſuauitate· in ſpũſancto End ſpũs ſanctificationis Roꝝj. Scðo dicit cimo ðꝛ amãs bonũ gctũ. Vacit ẽ hoies multiplex ab effectu· ꝓxt multiplicia dona congaudere de pꝛofectualieno. Ethoei 5ᷓ pᷣſtat Iſa.xj. Requieſcet ſuꝑ eñ ſpũs dñi contra inuidos Romanoꝝ. v. Laritas 5 ſpũs ſapie ⁊ intellectꝰ ſpũs Iſilij ⁊ foꝛtitu diffuſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris. Duodecm dinis.ſpũs ſcie⁊ pietat. ⁊ replebit eũ ſpi/ dicit᷑ꝙ nihil yetat facere bonũ. Imo ho ritus timoꝛ⸗ dñi.ꝑ qᷓ dona q̃iꝑ ſeptẽ qdus tat᷑ bñ facere bonũ eiqͥ poteſt. Pꝛouer hoĩeð pfecti aditũ celeſtis vite inueniunt. Roliphibere bonũ facere eiqͥ darſ 3 R nmoꝛẽ dei bumiles ꝑ pietatẽ miſeri iðe ſipotes bñ fac. Vocẽ negliben ot deru omih Mm.Mn ſi uii pul lxinij n An e.— nt m peri rhu⸗ tzoſ bin oun enn in m r3 Fei mof We 6 N 6 y 1—. v 1 6 h⸗ vN 71 7** 6 1 ) 6 S bol„ H . Sk S— — 72 68 1„0— Fr⸗ 2 5— 1 F 8 Ch*. 1 „ ee ſN 6 Denn h 42 p⸗ fi ,—6 kL. 1„ 9 717 hl N N 1 h wᷣ n„ Aicz. . ſ o— 2 2 E t— 3 ₰ ſe ſ⸗— c ſer i f ſerx 5 5— il V n etft. ½„.. 4 % A— eee jf. 7 6— n O,— dor2„ v5 „3.— 0 7 1 4, . Mnwocknn⸗ ℳ 47 1, 4 ſe 1. Cw— ni ½ Ci A. F7 D.— ℳ%,— n1 — 2,——. 2* ℳ, A F5 Vp C— F 3h.* . 3 6 ℳ 77— 5% 7 . ½ v25 6 7 z 1— 4 5 6% At. Coꝛ— fWa„ E o n 223 75 ſr„ ef hyl 1* f 19 el Gn — ℳ ſte 5— 3[2 ſ— 1 1 4 fn ⸗* nle For hoe maprn re clolꝰ. Ehne A * ſf—— Seſt. P. fE WPenh+ 5 Nos MAl 5 enhnh,— breF anf hon e MK 4— r— efr ⸗—* v.. 1 7 vh 1 e 1/ P 7— ogin E. Iln —, 5 Er 2. A— 3 1 1, e — 5 o37/1 7 Wt —. — 75 S fxz„ Kon vß Hlner, —— ⸗ 3*2 4.p,— . ſr ⸗ 1174. Ja ,. * ri 2 17 F vAMn Lf Br ſep Kſ4, 10 Feſſion⸗ H Eoꝛ C 0— 3 e Pler—, 2 3 f zp** h 75 e 5 5 9 ſ N.. e 2 y P S n 7 b 5 F5 4 9* ſ — „+„*„ 1—* 26 ſM drixꝛ M k“ 5 eAr . Neꝛ Mn F—„ÿ Ve? M SIE 2 We⁊hMh 56 Donk eun — 1t x 9eo r. 3 De⸗ VerMnſ. x er e „6.. 3 Zerb Foſ e f 3 ſar& . v 1 7 2.„0 Aor 5 5 Sℳ 30——(2e 2 7 c No 1 S 4, S c orlvn ½ rtw 73 o7 Ae, 4 2 t ſ ler pr e S Sſrrh vlMa ſ 3„ Darv A1 m rr rtnhi 2 35 Jorßr v* 7f.ro„1 7 Sler*— 6 11. Dai an Jorvr I Jere h* 2 ylh P — o„nr ₰ Le r. —0 EN 49 ba„ 1 P 77 vf Erna9 Jmeonn VWe eE — voh—. n— 8„ſſ3 0 F F.. ₰ o„5% eEi 3 r 2 N—. 5. 7 hpn5 /5 SV 4 3 10. ——5 †., n 2 A ⸗ 3% 705 C Sp„d 9 1. 4„ S v 3. r 41* 45 1— x1„9 r ½ 4* 3 „ S.Lee e 52 — A 5 16. 3 F5 Hnr E 5— r„ r— S8 Fc 5—— — ſyer 1 ßn 3 5 P—3 5 5 1— ₰ V 5 cᷣh 37 h. 2 al Tht— 5——„—— 75„ 5— 4. 6. VßWre S„ n* 7 Fen 57 JM np 17— rM. 1— 2 fr1 tre 1 ½ h— ℳ— nL Af r*— ℳ xfr⸗ 4„ℳ— P 5 ih 40 7C 8 1.— e* T f⸗ 522 1,— 6 6„ „„ pP² 01 n tp. ſ — 1 12„5* e.. 6er ₰— r fr„ Fl* —. ſ Mr fx c n Cꝛ 57 9 ve Nn 4 FTci. ſil 7 7. 6e 5. A Erzn ſ— . 5%— ſhphv 3 hNE 3 3——*r ₰ 1— I 5 k h Pur-⸗„5— 8.5 12 S3.. 0 donefn 7 r⸗ ſ rrx 1 ½ rv„3. uos. n 2 5 S n. * ra cr r ranr 3„ ſ pitenh ℳ—5„6 7G 5 ſm c o— S t. F.— 6+ 4 mt win N 4,— F.— .* pe 37 7 uiim r ſ a il 770 7 ſ 2 echnle ſut .—„ 1, al— 4 LavMr„ —* H 1 va P. h 3 rn— pnſe 0 5. 1 1h——— En⸗ 70— ber 5 4 d. f XN—„ nh Ney ₰, p 6 — F 6 cla 7 /2 c F 7 7 6vomn N oan „to Pr. 9 35 Fen F „e 4 70—25 14 44.—* pH. ₰—— e 2— 3. — 2 11 v7— 5 2——— =„„ Fe r.— . 6+ in — Fh— 7—. atri⁊ ꝙ nõ eſt aliud namẽ ſub ſole in quo neceſſe eſſet ſaluari credẽtes qᷓ; in nomine ipſius. Vltra— teſtimonia xpᷣs hũit qlia. Pꝛimo ſe ruta niſcripturas in qᷣbo putatis vos vitã eter nam hie.et ille ſunt qᷓ teſtimoniũ phibent de me. Sco ab oꝑiꝰ Johx. Opera que o fado teſtimoniũ ꝑhibent de me. Ver/ noa miraculis. Joh. ꝑv. Si nõ veniſſeʒ ⁊ opa non feciſſem in eis q̃ nemo alius fecit petm̃ nõ haberent. Quarto a turbis. Jo. i· Teſtimoniũ ꝑhibebat ð eo turba ui to ab apłis Actu.iüj. Virtute magna red debant apli teſtimoniũ. Sexto a Johan⸗ ne Joh pmo. Mic venit in teſtimoniuz ⁊c̃· Ittende ð tu pctõꝛ. Ecce ſi xp̃o fuit neceſ⸗ fariũ teſtimoniũ ita verax.ita famoſuʒ ·ita laudabile.ita multipler.ita fidele.ita pꝛo⸗ babile. qͥ tñ in nullo potuit eſſe ſuſpectus. nec argui de peccato.qũo nos peccatoꝛes ſine teſtimonio bono pure ↄſcie aut bono rũ opeꝝ ſaluarivolumꝰ. Vñ homini ſaluã do triplex teſtimoniũ eſt neceſſariũ. Pꝛio ↄſcie.yt in nullo remoꝛdeat eũ ↄſciẽtia.ij Loꝝ. Bla nr̃a hec eſt teſtimonium ↄſcie nre. Scdo bone fame vt vita nf̃a in nullo ſoꝛdeat apud alios.ſ. Thimo.iij. Opoꝛtet teſtimoniũ bonũ hꝛe ab his qͥ foꝛis ſunt. Tertio neceſſariũ eſt teſtimoniũ deuotio/ nis lacrimoſe.vt in aliqͥ patiamur?tribu/ lemur in pñti.ſicq; ploꝛemꝰdeuote ꝓciden tes coꝛã deo qͥ fecit nos. De his tribus ðꝛ . Joh.vltio. Tres ſunt qͥ teſtimoniũ dant in terra Spũs ſcʒ ↄſcie nf̃e.aqua purita⸗ tis nre fame.et ſanguis tribulatõis et paf ſionis qͥ lacrimis eliquat᷑. ſicut fuit ĩ xpᷣo. cuius ſudoꝛ fuit ſicut gutte ſanguinis de turrentis in terrã?dẽ. Dñica infra octauã aſcẽſionis. I Sermo. LKXIII le teitmonum iphibebit ð me.et vos teſtimoniũ hibebitis quia ab inicio mecuz eſtis. Joh. rv. Sicut dicit Rupertus hol goth ſup libꝛũ Sapientie. cap̃· ix. icet ex cognitõne creaturaꝝ aſſurgere poſſimus aliqualiter in dei noticiã qntuʒ ad multa. xidelicet ꝙeſt bonus potens et cemens. Juxta ilud Romanoꝝ j. Inuiſibilia dei acreatura mundiꝑ ea qᷓ facta ſunt intelle ⸗ kra ↄpiciuntur. Tamen ad cognoſcẽdum Vnica infra octauam aſcenſionis euidenter ↄſilia ſua ⁊ p̃cepta que vult nos chturis Joh. v. Scrutami ſeruare in hac vita. ꝑtingere non poſſumꝰ ſine ipſius reuelatione. Vnde Salomon Sapiẽtie.ix. dicit. Quis hominũ poterit ſcire conſtliũ dei.aur quis poterit cogita⸗ re quid velit deus. Logitationes eĩ inoꝛ taliũ timide et incerte ꝓuidentie nr̃e · Ex quibo ipe infert ꝙ cũ de his que deus pᷣce⸗ pit et conſulit non poteſt conſtare nob niſi reuelationẽ fidei de credendis ⁊ agẽdis. Ergo talis ſapientia ꝑ quã h̊ nobis reue ⸗ letur eſt neceſſaria. Et quia talis ſapientia nõ eſt niſia xp̃o in quo ſunt om̃es theſau ri ſapientie et ſcientie dei abſconditi vt di⸗ cit aplus. Ideo merito funt neceſſaria ſilij dei miſſio in mundum.qveniens annũcia uit nobis voluntatẽ cõſilioꝝ et pᷣceptoꝛuʒ diuinoꝛũ.⁊illins eterne ut incõmutabilis veritatis quã vidit apud patrẽ eſſet teſtis. ſicut ipe ſolus ad Pilatum ditit Joh xix. Ego in natus ſum et ad hoc vem vt te⸗ ſtimoniũ perhibeamveritati. Ipſeqᷓ quã⸗ diu fuit in mundo quid aliud niſi doctri⸗ na ſua et eremplis ac miraculis illumina bat mundũ ſicut verus doctoꝛ veritatis. vmo ſicut ipſa vera et ſempiterna veritas dei. Juxta quod de ſe ait Johannis · xiiij. Ego ſum via veritas et vita. Gerum quia filius dei ꝑfecta ſalute noſtra debuit redi⸗ re ad patrem. Idco ne mundus obliuiſce retur illius veritatis quã xpᷣs verbo et ex⸗ emplo docuit neceſſe fuit mittere ſpiritũ⸗ ſanctum qui ea que chꝛiſtus docuit⁊ fecit in coꝛdibus fidelium confirmaret. Vnde chꝛiſtus recedens coꝛpoꝛali pꝛeſentia de mundo ad patrẽ pꝛomittit apoſtolis ſpiri⸗ tumſanctũ vt confirmatoꝛeʒ veritatis ſue dicens. Ille teſtimonũ perhibe. de me.⁊c Lirca iſtam materiã detribusvidendum eſt fm ꝙ tria tanguntur in verbo pꝛopoſi⸗ to. Tangitur em̃ de perſona ſpũſſancti cũ dicitur. Ille. ſcʒ paraclitus ſpirituſſunctꝰ. Secundo tangitur de fidelitate teſtimo/ nij cum dicit᷑ perhibebit teſtimonium de me. Tertio de perſonis apoſtoloꝛũ qui fu erunt teſtes chꝛiſti ydonei.cum dicit᷑. Et vos teſtimoniũ perhubebitis quia ab ini⸗ cio mecum eſtis Dxt pAmo ꝙ hic Anpinr perſona ſpũſſancti cum dicit᷑. Ille de quo pmittit᷑ paraclitus quẽ ego mittã patre 4 ꝓcedit. In quo deſcribit᷑ ꝑſona ſpũſſancti qntum ad duo. Pꝛüno em̃ deſcribitur m eſfectum tempalem.in eo ꝙ ðꝛ paraclitus. quaſi ↄſolatoꝛ.qͥ conſolatur nos in omni tribulatiõe noſtra. ſimiliter ſpũs veritatis quia docet omnẽ veritatẽ. eo ꝙom̃is veri⸗ tas a quocũq; dicat᷑ a ſpũſancto eſt ·ſcm Slnbꝛo.ſuper eplaʒ · ſ.ad Toꝛinth.xij. vbi ſic ðꝛ. Hemo poteſt dicere dominus ihus nili in ſpũſancto. necvllaveritas poteſt di ci ſine ip̃o. Secũdo demonſtrat iſtud ꝓ⸗ nomen ille. ꝑſonam ſpũſſancti fm pꝛoceiſi onem eternalem in eo ꝙ dicit ꝙa pãe pꝛo ⸗ cedit. que ꝓceſſio ᷣm Thomã nõ eit aliud niſi eius emanatio per modũ amoꝛis quo pater diligit filiũet econuerſo. Sed quia nõ eſt pꝛeſentis negocij ingenioſos deal⸗ tis docere.ſed tĩ lac dare paruuł᷑ nõ eſcã. Ideo obmiſſa inquiſitione eternalis pꝛo⸗ ceſſionis videndũ eſt de effectib tempoꝛa lis miſſionis. Qui quidem effectus ſunt multiplices.ᷣm ꝙ tactũ eſt in ſermonepꝛe cedenti. Sed vt materiaʒ amplioꝛem de hac habeamus et tanta beneficia gratan ⸗ cins recolamus que nobis ex miſſiõe ſpi⸗ rituflancti ↄtinue fiunt vltra ea que dicta ſunt. Eſt ſcienqũ ꝙ eſt triplex ſtatus fide ⸗ lium in eccleſia militanti.ſcʒ incipientium pꝛoficientiũ et perfectoꝝ · quibꝰ om̃ibm diuerſitatem capacitatis mittitur diuerſi mode ſpũſſanctꝰ. Pꝛimꝰergo ſtatus eſt in ⸗ cipientiũ.cui ſpũſſanctus mittit ſᷣm ſepteʒ modos. Datur em̃ pᷣmo om̃ib eiectis inci pientiũ ⁊ nouiter ad deum ↄuerſoꝝ vt re⸗ miſſoꝛ. Scðovt viuificatoꝛ. Tertiovt mũ datoꝛ. Quarto vt nouatoꝛ. Quinto vt li⸗ beratoꝛ. Sexto vt eruditoꝛ. Septimo vt auxiliatoꝛ. Et ſumunt᷑ iſti ſeptẽ modiiux⸗ ta tres partes penitẽtie que ſunt cõtritio in coꝛde. ↄfeſſio in oꝛe.et fatiffactio in oꝑe. Et ideo opoꝛtet vt penitentia tribus mo⸗ dis reſpondeat peccato. Datur q in cõtri⸗ tione qnq; modis ᷣm qͥnq; ↄditiões pcti. Per pctm̃ eĩ aĩa deñ offendit. Itẽꝑ pec⸗ catũ aĩaʒ occidit Saßp̃.xvj. Momo ꝑ mali ã occidiranimã ſuã· tẽ maculat. Item Nullat aiaʒ Itẽ ſubicit ſeruiuri anisʒ. ſpm̃ veritatis qui a patre ꝓcedit. Et ſic ꝑ⸗ ona ſpũſſancti deſcribit in hoc ꝓnomine demonſtratiuo a duoby.ᷓᷣm q́d ülud pꝛo/ nomen demonſtrat illa pᷣcedentia de ſpũ ⸗ ſancto ꝓmiſſa.ſcʒ ꝙ eſt paraclitꝰ. ⁊ꝙg pẽe 2 ergo pmo ꝙ pctĩ opat᷑in giaʒ offenſan dei bap ſſctũs vt remiſſoꝛ. benn Scipite ſpĩſctiñ qꝝ remiſeritis gcrirt oĩs qͥ facit pcti ſeruꝰ cſpeceati Ehin mittůt᷑ eis Etpt h ðꝛ Wath.xi Quidi⸗ xerit 5 ſpm̃ſanctũ verbũ nõ remitteture Scðo ↄtra moꝛtẽ peccati dat vt vini toꝛ Rzech xxxvij Intromit in vos ſyñ et viuetis. Et ꝓpter Ephe.ij dꝛ. de ui diues eit in miſciaʒpter nimãchariuteʒ qua dilexit nos cñ eiemus moꝛtui pecca⸗ tis conuiuificauit nos. Tertio contram⸗ culã datur vt mundatoꝛ. Iſa.iijj Omnis aqui relictus fuerit in ſyon⁊ reſidi ⁊c Et ſequit. Si ſanguinẽ lauerit de meqio h ruſalem in ſpũ iudici ſopvReht ſcripſi vobis fratres fanctificans dei eu⸗ eliũ vt fiat oblatio gentiũ accepta deo et anctificata ĩ pũſancto. uarto datur yt innouatoꝛ cõtra vetuſtatem peecati deñj * Ehe iiij· Deponite vos fᷣm pꝛiſincon⸗ uerſationẽ veſtrã yeterem hominẽ qͥ coꝛ⸗ ruptus eſt km deſideria erroꝛis. Rehota mini aũt ſpũ mentis vẽe et induite nonʒ hominez.Et pᷣs. Emitte ſpi tu Kzʒech. xxxvſ· Dabo yobis coꝛ nouũ et ſpñ nonũ ponã in medio veſtri. Quinto cõtra ſerui⸗ tutẽ datur vt liberatoꝛ Roꝝ.vijj. Vexſpi⸗ ritus vite in xp̃o liberauit me a lege pecca ti moꝛtis. Sicq; patet qũo datur ſpůſſn ctus in cõtritione. In ↄfeſſione autem da ⸗ tur vt eruditoꝛ. Spũs em̃ domini rꝙle⸗ nit oꝛbem terrarũ.et quod cõtinet om̃ia S— —— — —— — = — — S=.— — —. —— =. —— ſcientiã habet vocis Sap̃j. Scientiavo cis eſt confeſſio ꝑ quam homo ſcit apen⸗ re vulnera aie ſue. Qtimo in ſatiſtacione datur vt anxiliatoꝛ. Vnde apłus. Spis dñi adiuuat infirmitatẽ noſtram. Nã qd oꝛemus ſicut opoꝛtet neſcimus. Sed ipſe ſpůs poſtulat ꝓ nobis gemitib inenarra⸗ bilibus. Pꝛouer. xxiij Spñs yiri ſuſten⸗ tat imbecillitatẽ ſuã. Et Iſa. xliij Effun⸗ dam ipĩ meñ ſuꝑ ſemen tuũ et benciici⸗ onem meã ſuꝑ ſtirpem tuã et germinabt inter herbas quaſi ſalices iuxta p̃ter iuen tes aquas. Vnde gloꝛioſe virgin dicltur ſub tipo anime ↄcipientis que debetcõc⸗ pere ihm xpᷣm Spũſſanctus ſupereniet in te. nce· Duã fine ſpůſuncto neccon tritio nec confeſſio nec ſatiffactio merio⸗ ria eſſe poteſt. Conſequenter ſequi qugli⸗ terſpũs daturanime ꝛoficininjun ijlri uiiic ithh bin mit iinhe c r in n de neni e cifn bum tſp ici obo] eni neci vnlmt — entemn sS enin vout E nu hih — mui nnm rrgratijs ⁊ꝓcedenti de virtute in virtutẽ. rcerte detur tali ſpũſſancr/qnc; modis am ꝓfectus aie aut eſt in oꝑeboni aut ĩ ſuſtinetia mali. Eſt ð ſpũſſanerꝰ in ope bo⸗ nivt inflãmatoꝛ ne toꝛpeat ⁊ infrigidetur gn ad bonũ Auce· xij· Ignẽ veni mirterei rerrã ⁊ qͥd volo niſiyt ardeat. Roꝝ.v. Ea ritas dei diffuſa eſt in coꝛdibñis. Secũ do dattaliaie vt ductoꝛ. Vñ ĩp̃s. Spũs nuns bonꝰdeducet me in terrã rectam · Et Eʒech. xxxvj. Spm̃ meñ ponaʒ in medio veſtri⁊ faciã vt in pᷣceptj meis ambuletis. Tertio datur vt roboꝛatoꝛ ne deficiant. Epheij· Flecto genua mea ad deum vt det vobis virtutẽ coꝛroboꝛari ꝑ ſpm̃ in in terioꝛi homine. Quarto dat᷑ in malis ſuſti nẽdis vt defenſoꝛ ne ſuccũbant Judicum xiiij. Irruit ſpũs dñi in Samſonẽet di⸗ iacerauit leonem. Quinto dat᷑ vt ↄſolatoꝛ ne deſperet Saß · xij. D qᷓ; ſuauis eſt dñe ſpůs tiꝰ in nobis Ecẽi.xxiiij. Spiritus me ſuꝑ mel dulcis. Roꝝ. xiij. Pax et gau ũin ůfanco. Sic patet de ſco ſtatu. Videamꝰ de tertio ſtatu ſcilʒ ꝑfectoꝝ · qui im in ſanctitate ꝑſeuerãt. Nis dat᷑ ſpirit? ſctũs alijs qnq; modis. perfectio ãt aie cõ ſiſtit in trib. ꝛimũ ẽ firmitas ⁊ ꝑſeuerã⸗ fia in bono.et q̃ntũ ad h dat᷑ vt ↄfirmatoꝛ Pð. Verbo dñi celi firmati ſunt. Et iteꝝ. Spũ pncipali ↄfirma me. Scmẽ cogni tio archanoꝝ celeſtiũ.et qͥ ad b dat vt illu minatoꝛ. qꝛ aĩa obumbꝛat᷑ ꝑ carnẽ. Itẽ yt eleuatoꝛ. qꝛ erigit aĩaʒ ad; qͥd eſt ſupꝛa ſe. Iteʒ vt reuelatoꝛ mõſtrando et offerendo celeſtia ſecreta. De illumiatõe ðꝛ Ecẽi.xxx v Oſtende nobis lucẽ miſcie tuc. De ele natõe ðꝛ.. Coxꝝ.ij. Nobis reuelauit deꝰꝑ ſpm̃fanctũ ſuũ Spũs em̃ oĩa ſcrutat᷑ etiã ꝓfunda ði. Ezech. viij· Elenauit me ſpũs dñi inter celũ⁊ terrã ⁊ adduxit me ĩ viſiõe dei. De reuelatione ðꝛ Joh · xilij. Ille vos docebit õia. Et Johxvj. Que ventura ſunt annũciabit yobis. Tertiũ in ꝑſeuerã tib eſt bonoꝝ adeptio eternoꝝ ⁊ qᷓntũ ad h datur vt gloꝛificatoꝛ. Ephe.j. Signati eſtis ſpũ ꝓmiſſionis ſctõ qͥ eſt pignꝰ here ⸗ dirntis noſtre in redẽptõem. Sic pʒ mul⸗ tiplex effectꝰmiſſionis tꝑalis ſpũſcti q me rito ðꝛ paraclitꝰille.qᷓiↄolatoꝛ. quia om̃i⸗ bus ſtativ ↄſolatõnem ſua pñtia affert. vt ſipꝛa dictũ eſt; Vnica inira octauam aſcenſionis Nixi ſecundo guetn gitur de fidejitate et veritate teſtimonij cũ 5ꝛ. teſtimoniũ phibebit de me. Nõ põt eſſe fideliꝰet verius teſtimoniũ niſi cũ eſt a te⸗ ſte vero ⁊ dere vera ⁊ intẽtione ꝑfecta ſeu recta. Iſta aũttria hᷣ tangũt᷑. Teſtis eij ve rus eſt ſpũſſctũs qꝛ illa res de qua teſtifi⸗ catur fuit veritas ſumma.qꝛ vnigenitus fi lkus deiquia de me. Intẽtio fuit recta.qa phibebit.i.ꝑfecte⁊ ſine om̃ fraudeexpibe bit teſtimoniũ.nõ mẽdaciũ. Et circa;̊ ad uertendũ ꝙ qͥ vult teſtificari in aliqᷓ cauſa debet habere directoꝛẽ ſpm̃ſctĩ. qͥ verum teſtimoniũ ꝑhibere docet de veritate rei ⁊ cauſe. Alias ſi voluerit aliqͥs loqui ex pꝛo pꝛio certe neceſſe eſt vt loquat᷑ falſitatẽex⸗ emplo dyaboli. de quo ðꝛ Joh. viij · Eñ lo quit expꝛijs. mendaciũ loquit᷑.quia men/ dax eſt. Tůc aũt dirigit ſpñſſanctꝰhoiem ĩ teſtimonio ferendo qñ nulli falſitati teſti⸗ moniũ ꝑhibet.nullã veritatẽ negat qñ dʒ. nullũ teſtimoniũ vendit.nihil teſtificat ni⸗ ſi de quo certus eſt ꝑ ſenſus ꝓpꝛios. Vnð Exo.xt. ðꝛ. Non falſum teſtimoniũ dices. Et ratio.quia falſus teſtis triby ꝑſonis eſt obnoxius.iculpabilis et ad ſatiſfaciendũ obligatus.deo quẽ cõtemnit.iudici quem decipit. innocenti quẽ ledit. Et Auguſtinꝰ in ſermone de decẽ plagis dicit.ꝙ octaua plaga qua plagat᷑ iſte mũdus ad modum egyptieſt locuſta.aĩal dente noxiũ.⁊ſignifi cat falfů teſtimoniũ. Quid em̃ vult niſi no cere moꝛdendo ⁊ ↄſumere decipiẽdo Iðo Bał. v. dicit apłlus. Si inuicẽ moꝛdetꝭ in uicẽ cõſumemini. Tales ſunt ſicut illi qui ↄtra xpᷣm inſurrexetũt teſtes iniq Wath. xxvj Vnde Ambꝛo.in ſermone de paſſio⸗ ne dñi ait. M cũ xp̃us veritas eſt qͥ ꝓ falſi tate velꝓ vili pᷣcio veritatẽ vendũt chꝛiſtũ occidunt. Tales ſunt deterioꝛes illis cu⸗ ſtodibus quiꝝ eo ne veritatẽ reſurrectio ⸗ nis dominice publicarent pecuniã accepe rũt a iudèis.nec tñ veritatẽ tacuerunt ſed eam annũciauerũt. Narrat᷑ li.vj· Eccleſia⸗ ſtice hiſtoꝛie cap̃.ix. M tres falſi teſtes in⸗ ſurrexerũt ↄtra ſcti Narciſſum epiſcopũ hieroſolimitanũ ↄfirmãtes ſub ſacramen ⸗ to iuramẽti qͥddã factum contra eũ.quoꝝ vnus dixit ita eſſe.confirmãs vt ſi ita non eſſet igne ↄſumeret᷑. Aliꝰ dixit ita eſſe · ꝙ ſi ita non eſſet regio moꝛbo Tertius dixit ita eſſe ꝙ ſi ita nõ eſſet ocu/ hs oꝛbaret Sanctusvero cniusvita⁊ pu dicicia ab om̃ibo noſcebat. in deſertum ſe ⸗ ceſſit.ibiq; pluriby annis deliteſcebat. Et ecce diuina yltione factũ eſt. ꝙ bmoa ꝑua ſcintilla ignis domo ſuccenſa cůj om̃i fami lia om̃iq; pecoꝛe ſuccẽſus eſtꝛcombuſtus Secũdus a pedibo moꝛbo regio vſq; ad verticẽ replet᷑ atq; cõſumitur. Tertius vi⸗ dens eoꝝ exici. nec ſe potuiſſe latuiſſe di ninũ oculũ. cunctis audientib ſera pnia vniuerſum ſcelerꝭ pandit oꝛdinẽ ⁊j lachꝛi mas ꝓꝛumpit ſicq; luminiboꝛbatꝰ eſt.Et Narciſſus quaſi ð celo rediuiuꝰex impꝛo/ niſo redijt.et młlto magis erga eum amoꝛ? hoĩm creuit. Scce qͥd nocuit ſcrõ viro falſe obiectũ crimenet qᷓntũ nocuit ſcelerati vi ris teſtimoniũ falſum. Eonſimile narrat Pieronimꝰ de quadam ſctãfemina Epla cxxiij.qᷓ falſis teſtib cõuicta ſuꝑ adulterio iuſſa eit cñ ſuo adultero decollari. Eunq; vir ille cũ ea infamatus timoꝛe penaꝝ fal⸗ ſe cõfiteret᷑ ſeillud crimen cõmiſiſe ilatim vno icto decollatus eſt. Cum gũt ad eam ventů eſſet. rñdit. Teſtis eſt mibi deus nõ ideo me negare vclle ne peream ſed ideo lari deberet.eccead bmũ ictũ raſure modi ce ſanguinẽ emiſit. Secundo fibulã auri ex collo excuſſit. Tertio in ꝑcuſſoꝛem gla dius eſt reflexus et ſe ferire nõ poſſe confi tetur. Subſtituit᷑ ſtatim alius percuſſoꝛ. et ſimiliter ꝑcufla concutit. Secundo ab o ꝑcuffa ceſſatur. Tertio vulnerata pꝛo⸗ nternit᷑ Quarto percuſſa viſa eſt moꝛi.con ducta domũ a dericis ad tumuluʒ reuixit dicens. Dñs mihi adiutoꝛ nõ timebo qͥd aciat mihi homo. Hec Hicronimus. d deteſtationẽ huins criminis ſcʒ falſi teſtimonij mutta faciũt ᷣm Buil⸗ helmũ de lata petra. ꝛimo · quia talis te⸗ ſis manũ illam qua periurat digbolo dat Einde quicqͥd illa manu tangitſiue ſe ſiq̃t ſñue cibum ſuum.eſt acſi manu ðyaboli ſe ſignaret vel ſuũ cibum. Scðm eſt quia ta lis magis eſt inuerecũdus dyabolo quia ugit crurem veleuangeliũ vel oꝛpns ᷣt Jür auteʒ andacter accedit ad omnia ita ſugque iurat. Vertiũ eſt quia talis eſt fal⸗ ſurius dei qui iuramentuʒ tm̃ inſtituit gd vonfirmandũ veritatem in modum ſigili Iſte autẽiſto ſigillo regis eterni ſignat et LXXIII ↄfirmat falſitatem. Quartũ eſt qui iſtud patet Zacharie.v.vbi ðꝛ ꝙ falſi teſiis tn . ktn qᷓ; lapides domus omnia ſunt nl peccatũ habet ſi pẽalem maledictionemit icta. Et ergo mirum eſt ꝙ eumterra— abſoꝛbet. Vndeyt cõmuniter videmus tales male habent in pꝛeſenti. ʒuxtailui Ecẽi. xxiij· Vir multuminrans non rect⸗ det de domo eius— Zttendatetii tj lis quia tenetur ad re pꝛoximus eius amiſit per eins teſtimoni⸗ um yt dicit Thomas ſcða ſecundeq vi⸗ Et facit bene.xiiij. queſtione.v· Non junt. Etqueſtiõe ſerta. Si res gliena. Etijgj Notum. Item ſeptem annis penitere de⸗ betxxxjq. y. Si quis. Item eſt infamis: ateſtimonio repellitur.xxijq.y. Siquis connictus conſimilipenitentia puniturq adfalſum iuramentũ aliquẽ inqucit velp mittit. xxij.q. v. Si quis. Beneergo dic eſt ꝙ quiſquis vulteſle ydoneus teſtis dʒ habere ſpm̃ſanctũ directoꝛem. Tũcaute; ſpũſlanctus illum dirigit qñ vt dictuʒ eñ puram veritatẽ dicit. et hoc nõ cauſa ali pꝛecij yel amicicie vel amoꝛis vel timoꝛis vel odijvei cuiufcũq; pꝛiuati cõmodi Hic quereret aliquis. Vtrũ in aliquo caſu liʒ teſti aliquid recipere pꝛo ferendo teſtimo/ nio. Reſpondeo ꝙ non niſi tĩ expenlus. iiij. q.iij. venturis. Et ſi accipit. turpiterae cipit. et reſtituet ei a quo recipit. nilillede derit ad coꝛrũpendum teſtem ·et tücdebʒ dare ei in cuius iniuriã accepit· Secũdo quereret quis quid faciet teſtis qͥnõeſtde facto certus. Reſpõdeo f̃m Thomã ſcia ſecũde. qvij. in teſtimonio nõ debet bono incertũ pꝛo certo aſſerere. Sed dnbiũ de bet fub dubio ꝓferre. et de quo certus eſt pꝛo certo aſſerere Verũtamen dicit Tbo mas contingit aliqnãdo ex labilitate bu⸗ mane memoꝛie ꝙ quis reputat ſe ceru eſſe de eo ꝙ falſumn eſt. Ideo fialiquis ci debita ſolicitudine recogitans eriſtimet ſe certum eſſe de eo quod eſt falſum nõpel cat moꝛtaliter ̊ aſſerens. uia non didt falſum teſtimoniũ per ſe⁊ ex intentiòe ſcd per accidens et ex contingentiextra ilu quod intendit. Vertium dubium anvale teſtimoniũ illoꝝ qui ſolum er auditu gio⸗ rum deponunt etan licet iurare.· Reſpon⸗ deo ꝙ teſtis debet iurare deeo quodyiit audiuit autmanu cõtrcrauitieiun tᷣ itutionem omniũq ert unn unble üee nuhe inite inon nichs. auſt eino wune niſto imnf wen onſt üuni uti wyſg n r uh Umt — — — — S2 8. 0 2 23 — ₰. — L — 5 3 5 —=— 852 do oe ſi n N P 0 1j 5 — — min aniit S le pmi imn si ngi wn Schi wa t talc it quar n cpon vcnij n im nin m na* n Pn oßj Tamenin cauſa matrſoniali vbt tur de cõſ anguinitate admittuntur te⸗ ſtes de auditu. Ita tñ ꝙ tales audiuerunt a fuis ſenioꝛibet non ab alijs ·et cum hoc ſiſunt perſone graues hoceſt.bone vite? bone fame. Item ſi eſſent plures teſtes et quilibet eoꝛũ audiuiſſʒ ab glio qᷓ; alter nõ valeret teſtimoniũ niſi quilibet illoꝛũ au⸗ giuiſſet a pluriba duobus ad minus. vel niſi ip̃i conũcti audiuiſſent a duoby Ira notatur in capitulo. licet ex quadam.dete ſtibus. Secus autẽ eſt quando teſtes in⸗ ducunt᷑ ad pꝛobandũ pꝛeſcriptionem. Nã tuncteſtimoniũ valet de auditu. Poſſunt ei tunc dicere ꝙ ſemꝑ viderunt et audi/ nerunt ia eſſe.nec vnq; viderunt vel audi nerunt contrariũ ·et ꝙ cõmunis eſt et fuit ſemꝑ opinio ꝙ ſic fuit.⁊ ꝙ nõ extat ↄtrarij vel inicij memoꝛia. Ita notatur in gloſavl tima depᷣſcriptione.ca.ſli. vij. Sint ergo cauti teſtimoniũ ferentes.ne contra ſpiri⸗ tůſanctũ ferant ſi contra veritatem ferant . teſtimoniũ. Nã de ſpirituſancto ⁊ de quo/ libet ſideliter teſtificante chꝛiſtus ſolũ glo riatur ſe teſtimoniũ habuiſſe in vᷣbo the⸗ matis dicens Ille teſtimoniũ perhibebit de me.ſcilicet qui certã veritatẽ teſtificat. ti 0 ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ MI ter ſis fit mentio de ꝑ ſonis apoſtoloꝝ qui fuerunt teſtes idonei ad perhibendũ teſtimoniũ veritati. cũ ðꝛ. Et vos teſtimoniũ perhibebitis quia ab inicio mecũ eſtis. Tirca quod ſcienduʒ ꝙ ad hocvt quis ſit teſtis legitimꝰ⁊ habeat pſonã pꝛo teſtimonio ferendo vdoneaʒ re quiruntur plura. que notantur in bis ver ſibus. Londitio.ſexus · etas. diſcretio. fa/ ma. Et foꝛtuna. fides.in teſtibus iſta re⸗ quires. Pꝛimo ergo requiritur conditio. videlicet vt non ſit ſeruus.quia non recipi tur in teſtimoniũ. Nam ſeruus ſepe metu dominantis teſtimoniũ ſuppꝛimit verita⸗ tis. de verboꝝ ſignificatione. foꝛus. Se/ cundo requiritur ſexus.quia femina non admittitur in teſtẽ in cauſa criminali. xxx ⸗ ijj. queſtõe. v. Mulierẽ. niſi cũ de crimine ciuiliter agitur. Tunc em̃ admittitur etiaʒ contra dericos.vt de teſti· quoniã. Nõ ad mittitur etiã in teſtamentis. Inſtituta de teſtamẽtis.. teſtis Tertio requirit᷑ etas Nam in ciullibus non admittitur mino: nica infra octauam aſcenſionis quatuoꝛdecim annis iij.q.ijcu.j. In cr minalib non minoꝛ.xx.vt ibidem dicitur Quarto requiritur diſcretio.quia non ad mittitur in teſtimoniũ furioſus ſiue mẽte captus.iij. q vij· Tria. Quinto requiritu- fama. Ham infames a teſtimomo repellũ tur · de teſtibus cogendis. Pꝛeterea. Rec pꝛodeſt penitentia. quia ⁊ ſianimas perpe nitentiã ſaluare poſſumus · infamiã tamẽ abolerenõ poſſumus.ijq.ij.. inc col⸗ ligitur. Sexto requiritur foꝛtuna.ſcilicet an locuples an egenus an lucri cauſa qͥd faciat. iuj. q.ij. Teſtiũ. Septimo requiri⸗ tur fides. quia infidelis contra fidelẽ non admittitur.ij· queſtione.vij· Si hereticus Et quia iſta om̃ia fuerunt in apoſtolis.iõ fuerunt legittimi teſtes pꝛo chꝛiſto · Apo ⸗ ſtoli em̃ non erant ſerui ſed liberi. Unde Johan v. Jam non dicam vos ſerios. et maxime poſt miſſionẽ ſpũſſancti. Tunc em̃ liberati fuerunt per gratiã adoptiõis. quia vbi ſpũs dñi ibi libertas · Item non em̃ dedit nobis deus ſpiritum timoꝛis ij. Thimo. ſ· Et Romanoꝝ. viij. Hon accepi ſtis ſpĩ ſeruitutis iteꝝ in timoꝛe Secun do erant viri. quia viriles et conſtãtes · ita vt audacter dicerent regibus et pꝛincipi⸗ bus. WMagis opoꝛtet obedire deo qᷓ; ho⸗ miniby. Non ergo erant vt femine molles ſed vt viri audaces. Tertio erant perfecte etatis.ſicut patet ex eoꝛuʒ legendis. Nam quidam erant citra triceſimũ annũ quidã citra quadrageſimũ. quidam citra qnqua geſimũ. fuerunt etiã diſcreti et pꝛudentes ficut ſerpentes et ſimplices vt columbe· Matthei.x. Fuerunt et bone fame. quia nullis criminibus reſperſi ſed de pꝛopꝛio laboꝛe viuentes. Vaue et rethibus victuʒ querentes vt dicitur Watthei. iij· Fue runt locupletes non auro ſed ſpirituſctõ. Furta illud apoſtoli. In omnib diuites facti eſtis in ilio in omni verbo et in onmni ſapiẽtia itavt nihil deſit vobis in vlla gra tia. Tales deberent eſſe pꝛedicatoꝛes mo⸗ derni ſucceſſoꝛes apoſtoloꝝ quiteſtimoni um perhibebant xp̃o coꝛam om̃i pplo ma xime vt non ſint ſerui vicioꝝ ſed liberi. vt vicz om̃ia faciant nõ ex timoꝛe ſed ex amo re vt filij dei. Perfecta enim charitas que 0* debet eſſe in talib ſoꝛis mittit timoꝛemj. Joham iiij. Item vt nõ ſint delicijs exvo⸗ ſuptatiby reſoluti Vnde eis Sut — 1 42 K. lũbi vi p̃cincti. Luce.xij. Lũbos pᷣcinge/ re eſt carnis laſciuiã ꝑ ↄtinentiã coartare. Zeen ibidẽ. Item vt ſint per⸗ fecte etatis. nõ vt quidã neſcientes qͥd aut de quiby affirmant. vt dicit aplus. Sʒ cer te multis poteſt dici illud.ij· Regũ.x. Et.j. Paralip. xix. Maneteĩ ciuitate donec cre ſcat vobis barba. Requirit etiã diſcretio⁊ ſufficiẽs ſcientia. quia dicit Bregoꝛiꝰ. In/ decoꝝ eſt vt alios debeant regere qui ſeip ſos neſciunt gubernare. Requirit᷑ etiã fa⸗ ma. Ham nobis neceſſaria eſt ↄſciẽtia no ſtra ſʒ ꝓximis fama. vt dicit apłus. Vabe tur xijq.j. Nolo. Debet etiã eſſe locuples ĩ virtutibv. vt ſic luceat coꝛã omnibo lux eiꝰ. Wactß · v. Eltimo debet eſſe fidelis deo ⁊ S ꝓximo.vt ſibi dicat ilud Wath xxv. Eu/ ge ſerue bone ⁊ fidelis. Quiſquis ergo ta⸗ lis fuerit recte ſibi dicetur a domino.quia ille teſtimoniuz perhibebit de me pꝛo quo accipiet coꝛonam vite. In die pentpecoſtes. 1 Sermo. LXXIIII quis diligtme ſermonem meuz ſeruabit.et pater meus diliget eum et ad eũ yenie ⸗ mus et manſionẽ apud eum faciemꝰ. Jo⸗ hannis.xiiij. Feſtiuitatis hodierne ſolen ⸗ nia ſancta mater eccleſia dignis veneratur obſequijs.tantoq; ſpũali iocunditate leta tur in domino quanto coꝛda fideliũ ſan ⸗ cti ſpũs dulcedine perfuſa in dei dilectiõe dilatant᷑. Hodie nãq; charitas dei diffu ⸗ ſa eſt in coꝛdibus noſtris per ſpĩſanctuʒ qui datus eſt nobis Romanoꝝ qnto · per quem quidẽ ſpĩſanctum recepimꝰpignꝰ ſalutis.robur vite.ſcientie lumen. Inquit Bernhardus in quodam ſermone.Zb h die tuba euangelice pꝛedicationis intonu tt. Ib hoc die ymbꝛes chariſmatũ fumi⸗ na benedictionum om̃e deſertũ huiꝰ mũ⸗ diet vniuerſam aridam rigauerunt. In⸗ quit Aeo papa in ſermone hodierno. Mo die deus pater digito ſuo.ſcilicet ſpiritu⸗ ſancto. noue legis pꝛecepta et legein yite et diſcipline in coꝛdibus fidelium ſcripfit Non quidem legem timoꝛis ſed amoꝛis. Pon enim accepiſtis ſpũm ſeruitutis ite/ rum in timoꝛe.ſed accepiſtis ſpũm adopti 2. onis. Judeis data eſt lex quaʒ nec ip̃i nec ſitum eſt et onus leue Watthei patres eoꝛum poꝛtare potuerunt t ry. Robis vero iugum ſuque hoce l ⸗— Vn. Recmirum. quia ſpũſſanctus qui 2 datus eſt ſpiritꝰ eſt bonus et ſuau& pientie xj niattingtaſinevj; po⸗ foꝛtiter et diſponit omnia ſuauiter. vt du tur S apientie. vij. Illos ergo antiquo invoce tonitrui dando legem duramint bulis lapideis docuit Exodixit. os i ignis claritate in ſono aure dulciſſimedi o pꝛecepta vite et legem gratiefiauezn Loꝛdibus noſtris benigniter infoꝛmutt. Wagna igitur differentia. magnn dilan tia ymo maximũ chaos inter nos et anti⸗ quos firmatum eſt. eo ꝙ lex amoꝛiset di⸗ lectionis data eſt nobis ad yitam.illisye⸗ ro lex timoꝛis et vltionis ad moꝛtem. Vñ apoſtolus vocat legem antiquam occifu/ nis.nouam autẽ viuificationis.ij. Loꝛin/ thoiꝝ. iij· Illis poſitum eſt ſimulcumlege velamen ſuper coꝛ eoꝛum. Pobis autẽgb latum eſt velamen vt reuelata facie gloꝛi domin ſpeculantes in eandem ymagineʒ tranſfoꝛmemur a claritate in daritatẽtan quaʒ a domini ſpiritu. Inquit apoſtolus ibicẽ ĩ fine. Exq igitur nobis data eit ler domini immaculata teſtimonium domini fidele. exquo data ſunt nobis eloquia do/ mini eloquia caſta.argentuz igne ſpirituſ⸗ ſancti examinatum · merito ex dilectione ſeruandum eſt. quia quod per dilectioneʒ datum eſt. melius qᷓ; per dilectionem ſer⸗ uari non poteſt. Auguſtinus in ſuis me⸗ ditationibus. Vnde ſi fideles veracesq; filij ſumus patris noſtri celeſtis qui dedit nobis ſpiritum adoptionis ilioꝛum ſer⸗ nemns pꝛecepta ſua ex dilectione. Ilud enim eſt ſignum dilectionis et adoptiõis noſtre a deo. Juxta illud Bregoꝛij· Pꝛo⸗ batio dilcctiõis eſt erhibitio operis. Sic enim ſaluatoꝛ ait. Si diligitis me manda ta mea ſeruate. Et ſequit᷑. Qui habet man data mea et ſeruat ea. ille eſt qui diligit me Johannis.xiiij Pꝛopter quod etin ſil⸗ ugtoꝛ noſter oſtendensveros adoptionis filios ſuos dicit h in euangelio hodiero⸗ Siquis diligit me ſermonem meum ſer⸗ nabit.⁊c̃. In quibus verbis tria pꝛopoh tur. Pꝛimo nanq; pꝛoponitur mandato ⸗ rum dei obſeruatio. quam deus a nobls exigit et requirit. cum dicitur. Siquis d nut m min nlh iSule inn uunoo wcti unmeſ uſle toqo mi obſa utno. miount zſunt nte vent umn Wba iten uind n wiäthe innin — 4— —— — —— nſhe en ſwu mn peul unan ment nunt dom jm n uut inn tmn nn repꝛomittit. cum dicitur. Et pater meus diliget eum. Vertio ſubinfertur perſona⸗ rum diuinaruz viſitatio. quam tota trini⸗ tas hominiexhibere intendit. cum addi⸗ tur ad eum veniemus. — ri nn gin verbis pꝛe⸗ Sri pAmo miſſis pꝛimo ꝓ ponitur mandatoꝛum dei obſeruatio. quã deus a nobis exigit et requirit.cum dicit᷑. Siquis diligit me ſermonem meum ſer⸗ uabit.⁊c̃. Sicut em̃ dicit Aira ſuper iſta littera. D bedientia in oꝑe ꝓcedit ex amo/ re exiſtente in coꝛde. Et ideo ſignum dile/ ctionis diuine et diſpoſitio ad habenduʒ uinoꝛum pꝛeceptoꝛum. Juxta illud Jo ⸗ hãnis ·xiij. Si diligitis me mãdata mea ſeruate. Pꝛo quo ſciendum ꝙ circa man/ datoꝛum dei obſeruationem tria ſunt at ⸗ tendenda. Pꝛimo.qꝙ mandata dei ſunt ne eeſſario implenda et obſeruanda. Secun do quomodo ſunt obſeruanda. Tettio.ꝙ mandata dei ſunt effectualiter tenẽda. De pꝛimo ꝙ ſunt ex quadã neceſſitate implen da. patet hoc. quia mandata noſtri ſalua⸗ toꝛis ſunt mandata magni domini ⁊ ſum ⸗ miregis qui habet poteſtatem vite et moꝛ lis qui occidit et viuere facit. percutit ⁊ ſa hat.et non eſt qui de manu ſua poſſit erue/ re Deutro. xxtij. Neceſſe eſt ergo implere que pꝛecepit Et hoctribus ex cauſis. Pꝛi mo quia mandata ſua non ſunt impoſſi⸗ bilia credenti. Deutro. xxx. Wandatum auod ego pꝛecipio tibi hodie non ſupꝛa teeſt. Ecce implendi poſſibilitas ·exqͥ non eſt ſupꝛa hominem. Supꝛa te nõ eſt quod hon niſi per te fieri poteit. Supꝛa te non eſt quod potentie tue ſubiectuʒ eſt. Vnde ſaluatoꝛ bene dixit. ꝙ omnia poſſibilia ſũt gedenti. Secundo quia non ſunt inuti⸗ lia ſperanti. Juxta illud ad Bebꝛeos.vij. Repꝛobatio fit mandati pꝛecedẽtis pꝛo/ pter infirmitatem eius et inutilitatẽ. Dua idicatapoſtolus M pꝛopter hoc refutãꝰ ur mandata.quia ſunt dehilia et inutiia. ndepoſſumus concludere a cõtrario ſen uꝙſi mandatum repꝛobatũ fuerit inuti⸗ eatcerimoniale neceſſano mandatuz Fn die penthecoſtes igit me ſermonem meñũ ſeruabit. Secun ſpiritumſanctũ eſt amoꝛ et obedientia di⸗ tme ſern rua moꝛale eſt obſeruandũ tanqᷓ vtile· Inde do pꝛoponitur obſeruationis mandato/ rum dei remuneratio· quam deus homini eſt ꝙ mandata legis veteris q̃ntum ad ce⸗ rimonialia hodie ſunt omnino inutiliaet per conſequens non ſeruanda. Juxta ülð Aex et pꝛophete vſq; ad Johannẽ ·ſcilicet quantũ ad cerimonialia.indicialiavero in Aiquibus ſunt ſeruanda et in aliquinõ Sed moꝛalia in omnibus. Dualis auteʒ ytilitas eſt ſeruantibus mandata in noug lege certe maxima. Jurta illud. Si vis ad vitã ingredi ſerua mandata dei Mat⸗ thei.xir. Tertio ſunt ſeruanda neceſſario quia non ſunt difficilia diligenti. Juxta il lud.j. Johannis. v. Wandata eius gra⸗ uia nõ ſunt. Vbi dicit gloſa interlineari. M notanter dicit. grauia nõ ſunt. eo ꝙ ñnð trahunt deoꝛſum vt talentum plumbi.ſed ſurſum vehit et excelſos facit cuſtodia mã datoꝛum. Et gloſa oꝛdinaria ibideʒ dicit. rationẽ aſſignando quomodo grauia non ſunt. quia ea que ſůt dura et aſpera.timoꝛ deiet ſpes pꝛemij facit leuia. Vnde dicit gloſa. Si quis grauia eſſe iudicat infirmi tatẽ ſuaʒ accuſet. quia foꝛti ſunt leuia. Et vere nõ ſunt grauia quia om̃e quod natũ eſt ex deo etiã vincit mũdũ.et per ↄſequẽs implet mandata. Mec glo. Vñ Zugꝰ.li.iij. cõfeſſi. Verus amoꝛ nõ ſentit amaritudi⸗ nes ſed dulcedinẽ. quia ſapoꝛ amoꝛis dut cedo eſt. Et idem ibidem. Qui amat nõ la⸗ boꝛat. Omnis em̃ laboꝛ non amantibus grauis eſt. Et Mieroninꝰ in quodam ſer⸗ mone· Nihil amantibus durũ nullus la⸗ boꝛ difficlis. Ama chꝛiſtũ et facile vide bitur difficile. Et Petrꝰraueñ.in quodam ſermone dicit. Nil durũ nil qmarũ nil gra Ue nil letale cõputat amoꝛ verus.qͥd ferrũ que vulnera.que pena.qᷓ moꝛs amoꝛẽ pꝛe ualent ꝑdere ꝑfectuz. Impenetrabilis eſt loꝛica.reſpuit iacula.gladium excutit.peri culis inſultat. moꝛtem irridet.ſi amoꝛ eſt vincit omnia. Moc eſt quod dicit apoſtolꝰ Roꝝ · viij· Duis nos ſepabit a caritate xpᷣi an ignis an gladius.⁊c̃· Ex his patet qͥbh mandata diuina grauia ſunt aut quibus leuia. HNam peccatoꝛib charitatem nõ ha bentib valde ſunt grauia iuſtis vero ha ⸗ bentib charitatem facilia ⁊ leuia. B Süt gůt quatuoꝛ grauia peccatoꝛibus que nõ ſunt grauia viris iuſtis.ſcʒ onera peccatoꝝ · opera mandatoꝛum.vicinũ bñ⸗ ficiũ et vnNeprvict Hermo. in perſe ona eoꝛum ſſalmiſta·Iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meũ · et ſicut onꝰ graue grauate ſunt ſun me· Certe maxime granirat eſt pcœtiñ qd ita ſubito penetrat totã groſſitudinẽ terre⁊ in pũcto ad infer na deſcendere facit. Job. xxj. Ducũt in bo nis dies ſuos. Refert Robertꝰholgoth ſu per libꝝ Sapie·c.ij· Q ſiponat᷑ ferrũ ad magnetẽ in libꝛg eadem ferrũ ſibimetipſi non erit graue. eſt. ſua grauitas in nullo ꝓmonebit ſuũ deſcenſum. Sed tm̃ deſcẽ dit q̃ntum grauitas magnetis ꝑmittit. vñ non plus ponderabunt ambo qᷓ; ſolꝰmag nes. Euius ratio eſt. quia magnes natu⸗ raliter attrahit ferruʒ. Ferrum ſignificat duriciam coꝛdis nr̃i. Wagnes ſignificat xpᷣm attrahentẽ nos ad ſe ꝑgrãʒ. ZJoh. vj. Pemo poteſt venire ad me niſipater ineꝰ traxeriteũ. Quãdiu bomo cõiũctus ẽ deo per gratiã et charitatem · homo nõ eſt ſibi metipſi grauis Ham deus ip̃m ſuppoꝛtat et ↄfoꝛtat. d hiligpe iiij. Vmnia poſſuʒ in eo qui me cõfoꝛtat. ſed ſidiuidit᷑ homo a deo per pctĩ moꝛtale· et ponitur in alia parte libꝛe ſtatim fit ſibimetipſi grauis. in tantũ ꝙ ſi moꝛiat᷑ ſtatim deſcendit ad ifer⸗ num. Job. vij. poſuiſti me contrariũ tibi et factus ſum michi metip ſigrauis. Cur non tollis pœtĩ meũet quare non aufers iniquitatem meã. Quaſi di. Aufer a me ini quitatẽ et ſtarim ero uxra re in alia parte ibꝛe et nullo modo ero mibigrauis. Job tvij·Pone me dñe iuxta te.et cuiꝰvis ma⸗ nus pugnet contra me · In figura huius vidit Zacharias mulierem ſedentẽ in am phoꝛa habentẽ in oꝛe ſuo maſſam plumbi et dictũ eſtphete ꝙ heceſt impietas · Va⸗ cha.v. In ſignum huius ꝙ iniquitas opi⸗ labit oð ſuũ· et ꝙ om̃is iniquitas grauis eſt. Ecẽi.txij. Supꝛa plumbũ quid graua bitur. Ideo Iſaiej. ðꝛ. Ve enti peccatri⸗ cipopulo graui iniquitate.ſemini neqᷓ; fi⸗ lijs ſceleratis. Sco malis hominibꝰ gra nia vident᷑ opera mandatoꝛũ · cum tamen ſint facilia iuſtis Hec mirum ꝙ eis viden ⸗ tur grauia cum tñ in rei veritate non ſunt quia ii ſunt debiles et infirmi? impoten tes. pᷣs. Ji infirmati ſunt et ceciderunt. Sccimus quna ignis eſt totaliter leuis· ter ra totaliter grauis.mixtuz vero ex terret igne eſt partim leue et partim graue · Erſi terra pᷣdominetur· mittum tale deſcendet Siignis aſcendit. Siceſtde min hů) mana. Pſalmiſta. Animamea ſi ſine aqua. Eharitas eſt ignis Lu 3o nemveni mittere in terram. Quando anima non eſt ſeparata a terra fit totalier rauis Ecẽ̃i.iij. Coꝛ neq; cruciabitur do/ oꝛibus et peccatoꝛ grauabitur. Tunceñ deſcendit ſemper ad dilectionẽ tertenoꝛi. Pſalmiſta. Eſquequo graui coꝛde. Sʒ ſifiat cõmixtio charitatis ad animaʒ tunc eleuatur ſurſum Colo. iij. ue ſurſũ ſunt ſapite. Quia ergo iuſti muitum habentde iſto igne charitatis. ideo om̃ia eis ſuntfu⸗ cilia. Juxta illud Tulij ad Bꝛutũ inqnq⸗ daʒ epiſtola. Juſtis om̃ia ſunt faciis. Vñ Leo papa in ſermone de apparitione do/ mini. Hil arduum in hominibo. nil aſpe ⸗ rũ mitibus.facile omnia pꝛeceptavenunt in effectum quando et gratia pꝛetendit au rilium et obedientia mollit imperium nec dura ibi neceſſitate ſeruitur vbi diligiur quod iubetur. Bec Reo papa. Vertim quod videtur malis graue eit vicnum be neficium. Diſplicet eĩ malis ꝙ bon qu viuunt e vicino iuxta eos benefaciunt et bene viuunt. Vnde dicunt de bonoet iu ſto viro. Brauis eſt nobis ad videndum. Sapientie ſecundo. Bcontra eſt de iuis quicongaudent alioꝛum felicitati. gaud⸗ tes cum gaudentibus. Quartũ quoqm⸗ lis eſt graue eſt diuinum iudicium. Iſuie xtx. Ecce nomen domini venit de longin⸗ quo.ardens furoꝛ eius et grauis ad poꝛ tandum. Rec mirum.quia quanto graue ab altioꝛi loco deſcendit tanto foꝛtipꝛe⸗ mit. Ehꝛiſtus autem deſcendet a ſummo celo et ideo grauiſſime eos obꝛuet. Jurn iliud. Super quem ceciderit lapis iſe c; teret eum. Watthei viceſimo pꝛimo· Sle ctis vero ilud iudicium erit oprabileꝛde lectabile. quia tuncappꝛopinquabit reden ptio eoꝛum. De ſecundo quomodo manꝰ data dei ſunt obſeruanda ſciendũ ꝙ man dato debetur dilectio etvoluntatis delide rium Jurta illud Pſalmiſte. Expectabã ſalutare tuuʒ domine. et mandatatu di“ lexi. Secundo directio quantumn ad ra ons conſilium vt ſcilicet fmea bomoon gat. wẽ. Zdomia n dara tua dirigebar· omnẽviaʒ iniqu pabui Rale conſilium debereteſſe cho nia ſua conſilia dirigat. Pð· I licoꝛũ dñoꝝ vt nõ eſſetõ diuinũ pcepii⸗ — — —— — — —— — + —.— — S. — — S vntr ſavdin ugnä ecnn e ingtol uiih zimn iito nn blnm aiun wugne M ban i uEh z wonct ge Si epe tſem e8 k A nrno 2c6 ¹ — — * — £ £ ſurſ ät nua chari S ni t Tertio mãdato debetelectioa libertatꝭ ar bitriũ. pᷣs. Viat manꝰtua vt ſaluet me· qm̃ mãdata tua elegi.qͥd fit qñ homo exliber ate et bonayolũtate nõ inuitꝰnec coactus mãdata obſeruat. Vñ dicit Augꝰ ſuꝑ pᷣs. xyj Rõẽ amichrecti qů ſifieripoſſet mal/ let ilud qͥd rectũ eſt nõ iuberi Huarto mã data ſunt reuerẽter audienda.qͥd ſit quan pantnn us i umqu bpun toded rcm inecl mnm denr Um n. d win crian umn un bm Fru P nneſ bim gwdd Aent rwec un rnom un jens 1 suſ do homo tam aure coꝛꝑis qᷓ; coꝛdis ea at/ tendit.⁊ h ꝑrinet ad potentiã intellectiuaʒ Baruth.iij. Audi iſrt mandata vite auri bus pcipe.vt ſcias pꝛudentiã. vbi tãgit du plicẽ audiẽtiã ſcʒ intrinſecã ⁊ extrinſecam Lontra ſomnolẽtos in pꝛedicatione.ſ.q.. Interrogo vos frẽs. quid eſt maius.coꝛ pus xp̃ianverbũ dei. Quinto funt memo rialiter cuſtodienda.⁊ ß ꝑtinet ad potẽtiã retentiuã Pꝛouer.xix. Qui cuſtodit mãda tũ cuſtodit animã ſuã. De tertio ꝙ mãda ta ſunt effectualiter implẽda.⁊ ꝑtinet ad potentiã operatiuam Ecci xxix. Peccatoꝛ tranſgrediẽs mandatũ dñi incidet in pꝛo miſſionẽ neqᷓ;. vñ dicit Augꝰ.ſuꝑ iliud ps. rria ſi nõ cuſtodiunt᷑ in vita. Nam verba ði tenendo agunt qͥdam ne obliuiſcant᷑. agůt vinendo ne coꝛrigant᷑. Piiſecuno w miſſis tangit᷑ obſeruatõis mãdatoꝝ remu neratio. cũ ðꝛ. Et pẽ meus diliget eũ. ibo titus n on o01 Jupe 8. —— multiplicẽ remuneratõem h ⁊ in futuro cõ ſequunt mãdatoꝝ diuinoꝝ obſeruatoꝛes Süt em̃ mandata dei in hac vita alimẽta In die penthecoſtes nõ egimꝰpᷣcepta tua. De qͥnto Wath riij Fulgebunt luſtiſicut ſol in regno patris eoꝝ. Juſti videlicet qui iuſticiã pꝛeceptoꝝ dilexerunt. et iuxta ca iuſte vixerunt · De ſexto Pꝛoner. vij. Serua mandata mea? viues. Sed quia inter om̃ia iſta ſaluatoꝛ ponit vnñ pꝛecipuum ſcʒ recipꝛocam dile⸗ ctionem dei patris qua diligit omnes ob⸗ ſeruatoꝛes mãdatoꝝ ideo ſciendũ ꝙ mul ta ſunt que acquirunt dilectionem dei et quodãmodo inclinant deum ad diligen ⸗ dum hominẽ. Pꝛimum eſt denotio mentꝭ quo ad affectum Ecẽi xiv. Dilectus deo ⁊ bominibus Woyſes · qui interpꝛetatur aquacitas.et deſignat hominem deuotuʒ aquis lachꝛimarũ habundantem. Vnde * In qͥ coꝛrigit adoleſcentio? viam ſuã. Eu ſtoditio verboꝝ dei intelligẽda eſt oꝑatio Fcepton. Fruſtra eim̃ cuſtodiũt in memo dulcoꝛis.ſunt medicamẽta doloꝛis· Sũt argumenta diuini amoꝛis. ſunt etiã in vi⸗ laeterna augmenta perpetui honoꝛis.ſũt Bernhardus libꝛo de amoꝛe dei cap̃.vij. tractans illud Beneſis pᷣmo. Spiritꝰdo/ mini ferebatur ſuper aquas.dicit. Spiri⸗ tuſſanctus pꝛocedens a patre et filio qui ab inicio creature ſuperfertur ſuꝑ aquas id eſt.ſuper mentes filioꝛum hominũ fin⸗ ctuantes omnibus ſe offerens. omnia ac fe trahens inſpirando.noxia arcendo.ꝓ⸗ nidendo vtilia. deum nobis et nos vnien⸗ do deo. Hec ille. Secundum eſt contem⸗ platio regni celeſtis quo ad inteliectum. Pſalmiſta. Diligit dominns poꝛtas ſron ſuper omnia tabernacula Jacob. Poꝛte ſwon interpꝛetantur contemplatiui quaſi ſpeculatiui celeſtium gaudioꝛũ. quas poꝛ⸗ tas diligit dñs plus qᷓ; tabernacka iacob. id eſt. actiuos · qꝛ— interp̃tat᷑ ſubplã tatoꝛ. ⁊ ſignificat hoĩeʒ incipientẽ ſubplan tare vicia. Tertiũ eſt doctrina vᷣitatꝭ qͥ ad locutionẽ Saß · viij · Dominus ommũ di⸗ lexit ilã ſcʒ animã. Et poſt ſeqt. Doctrix ẽ diſtiplie. Quartum ẽ iuſticia oꝑis boni qᷓ; ad actõez.pᷣs. Diligit inſtos dñs·Pꝛouer. oꝛnamẽta fulgidiſſimi decoꝛis.et ſunt ful⸗ cimenta eterni vigoꝛis. De pꝛimo ðꝛ Ect̃i kij· Ribil dulcius qᷓ; reſpicere in mãdatꝭ domi· De ſecundo Ecẽ̃i.xx. Si volueris mandata conſeruare ↄſeruabũt te.ſcilicet doloꝛe pcti. De tertio pʒ hic in euãgelio. Siquis diligit me ſermonem meñ ferua biretpater meus diliget eum. Dequarto Fps · Tunc ſcʒ in futura vita non cõfundar un perſpcxero in omnibo mandat tuis. nde růc damnati dicent qui ſpꝛenerunt mandata dei iliud Thobie.iij. ᷓ acti ſu⸗ mus in obpꝛobꝛiũ et fabulq gentibquia ꝑ. Dui ſeqt iuſticiũ diliger᷑ a vño Ouitũ ẽ honoꝛ et gła ſancte ↄuerſatiõis q̃ ad bo ni exempli oſtenſioneʒ Iſaie.xliij. Exquo honoꝛabilis factꝰ es in oculis meis ⁊ glo⸗ rioſus.ego dilexi te. Sextum eſt hylaris et iocunda elemoſinaruz largitio quo ad pximũ.ij. Loꝝ.ix. Mylarẽ datoꝛem diligit deꝰ. Seprimũ eſt virginitatis incoꝛruptõ qᷓ ad coꝛpꝰppꝛiũ Joh vltio. Lõuerſus pe⸗ trus vidit illum diſcipulum quẽ diligebat ihs· Dicit᷑ de Johanne qᷓ fuit vᷣgo· et· Pꝛo uer. xxij. Qui diligit coꝛdis mundiciã ha⸗ bebit ſibi amicum regem. Oetauum eſt Bermo„ diſcretio ſapientie in cognoſcendis Sað̃ · vüj. Neminẽ diligit denb niſi cũ qᷓ ſapien⸗ tia habitat. Nonũ eſt puritas innocẽtie in faciendis Oʒee. xj. Puer iſrael? dilexi eñ. Decimũ eſt fimplicitas intentiõis recte in werendis ſ.fearallp vlt. Scioꝙpꝛobes coꝛda et ſimplicitatem diligas. Vltimum eſt obſeruatio diuini ſermonis. vt h dicit. Pater meus diliget eum. Eerte maxima vtilitas eſt ſermonis diuini auditio et ob ⸗ ſeruatio. que tanti dñi pꝛocurat dilectõeʒ pꝛocurat inſupꝑ etiam aniaꝝ niaꝝ ab infir mitatiby diuerſis curatõem. Vñ obſerua⸗ tio fermonis diuini maxime curat ⁊ ſanat om̃s infirmitates noſtras ſpales · iuxta illud. Sermo tuꝰ dñe ſanat oĩa Sab· xvj Momo peccatoꝛ habet ſeptem graues in/ firmitates ſcilʒ ſuꝑbiam tanq; freneſim et mentis alienationeʒ. que necſe nec alios bene iudicat. Sed iſta curatur ſermone diuino. qui ſuadet humilitatem · dicens illud Eccleſiaſtici.iij. Quãto maioꝛ es hu ⸗ milia te in omnibus. Secũda infirmitas eſt ira. que eſt quaſi febꝛis gccuta. paciẽs caloꝛem et ſitim maximã. Sic ira cõtinue ſitit vltionem cum caloꝛe iracũdie. Sed et iſtam curat ſermo diuinus dicens ülud Jacobi. Ira viri iuſticiam dei nõ oꝑatur· Jacobipᷣmo. Tertia infirmitas eſt accidia que comparatur pargliſi que eſt membꝛo rum debilitatio et diſſolutio · ita ꝙ pꝛios actus perficere non poſſunt. Iſta curatur per valde calida.ſcilicet per conſiderarõeʒ ignis infernalis. Quarta eſt auaricia.et ſi gnificat᷑ per ydropiſim que tanto magis bibit de tanto plus ſitit. Iſta curatur per elemoſinam et opera pietatis. Juxta illud range eſurienti panem tuum · Iſ. lviij⸗ Quinta intfirmitas eſt ictericia. et ſignifi⸗ cat inuidiam que infirmitas facit hominẽ pallidum et glaucum · et nõ permittit ſua ſiccitate fel diffundi per venas. dus homo per inuidie ſiccitatem fit palli⸗ dus et glaucꝰ. Vnde Duidius. Inuidus „ nuidia comburitur intus et extra. Intus ſeʒ in anima et extra ſcʒ in coꝛpoꝛe · Sed talis infirmitas poteſt curan ſermone di⸗ uino. vbi dicitur Diliges deuz er tolo coꝛ de. ⁊ pꝛoximũ tuum ſicut teipſum. Sexta infirmitas eſt gula.et ſignificatur per epi⸗ lenſiã que facit hominẽ cadere coꝛpalit in ignemet in aquã. Sic gula in dinerſa ge⸗ Sic inui⸗ nera peccatoꝛũ. ſicut patet de Loth e lud apoſtoli Ephe v. Nolite inebꝛiarn no in quo eſt luxuria. Septima 4 ria.q̃ compat᷑ lepꝛe.q̃ naſut᷑ excgloꝛe g rupto ⁊ deoꝛdinato.et eſt contagioſ⸗ Si luxuria hec ſanatur per cõtinentiã urt ulud Auce. xij· Sint lumbi veſtri peinct Ecce qũo ad om̃es infirmitates ſermo di uinus adhibet ⁊ideo maximeeſt vtilitatis. Sixitertio xntlehnle tangit dininayp⸗ ſonaꝝ gratioſa viſitatio. quã tota trinitas homini facere intendit. cũ ðꝛ. Et adeũve niemꝰ·ſcʒ ego ⁊ pẽ et ſpũſſctũs.⁊ mãſiontʒ apud eñ faciemꝰ Circa qͥd ſciendũ ꝙ du h wit q̃ deꝰſuis electꝭ ̃pmittit. ꝛioſui gratioſuʒ aduentũ ⁊ deſcenſionẽ gd hoĩtʒ ibi.ad eñ veniemꝰ. Scðᷣo ſuauiſſimã ſun in coꝛde ip̃iꝰhoĩs inhabitatõʒ.ibi. Etmi ſionẽ apud eũ faciemꝰ. O qᷓ; dulc holpes aĩe dulce refrigeriũ homini pctõꝛi. Depꝛi mo ſciendũ ꝙ dñs venit in mẽtẽ hominis multipłr. Ad qͥſdam em̃ dedignat venite ſiẽ ad pctõꝛes in pctĩs manẽtes Jurta ils Sap̃j. In maliuolam animã nð intrabit ſpũs ſapie. Vbi dicit Volgoth aſſignãdo rõnem hꝰ.qꝛ ſi vnũ ↄtrarioꝝ ſit in ſumme nihil ſecũ cõpatit᷑ de ſuo ↄtrario· De autẽ eſt ſumma bonitas. ⁊ ideo nullo mõhabi⸗ tat cũ malicia. Natura em̃ reſpuit vtↄlta ria ↄiũgãt᷑ dicit Boeciꝰde ↄſolatõe. Etð ſapĩa in maliuolã animã non intrabit Et dicit notãter nõ intrabit. qꝛ nõ ſolũ nõ in habitabit ſed nec introibit ineã. Id quol⸗ qã aũt venit ⁊ deſcendit ſed eos non inhi bitat diu.ſiẽ illos ad vomitũ reuertũt ßm Airam ſup Johezʒ· De qͥbðꝛij e ij M tales ſunt fimiles cani reuertẽniad vo⸗ mitũ et ſui lote involutabꝛo luti. Vbig· oꝛdi.dicit. Lanis cũ vomit cibũ qͥpecus pᷣmebat pijcit.ſedcũ ad vomitum reet ynde leuigatꝰfuerat rurſus occupai. Sie qͥ nequiciã q̃ mentis intima pᷣmebat conli tendo ꝓijcit· poſt ↄfeſſionẽ dum repen e ſumit Sus dum in luto lauat ſoꝛdidio efficit et reuerti?. Sic qͥ petm̃ plangit he tamen deſerit pene grauioꝛiſe ſubicit. qu et ipſam quam flendo potuit venam ha bere contempſit et quaſi in luroſa aquaſe metipſum voluit quia dum fetibus ſus ins Ul uui unte mol örst i6nö ichſu unb e itüpen mitont ocog Musn ſhint — — —— ——— ₰ ——— —— ——— — —— —— S— — — ordidas ipas etiã lacrimas ſac. Mec glo. ic eun r.o utinh Pirca quod ſciendumꝙ duo ſuntimpedi menta quibus impedit᷑ viſitatio et inhabi tatio ſpůſſancti. vnum quod impedit viſi⸗ tationem eius eſt mentalis malicia.⁊ quo ad hoc dicit. Peruerſe cogitatões ſepant g deo·i.peruerſe affectões cogitatõis. Se cundũ qͥd impedit manſionẽ dei in homi⸗ ne eſt immũdicia coꝛꝑalis.vnde licet ĩ ma liuolãanimã nõ intrat ſapientia diuia.tñ ĩ toꝛpus ſubditum peccatis non negat᷑ qͥn intret. ſed diu non inhabitat. Cuius dicti poteſt eſſe ratio vt oſtendat differentiam inter pctã carnalia et ſpũalia.et maxie pec cata malicie cuiuſmodi eſt ira. inuidia.ſu⸗ perbia.quia iſta ſunt minoꝛis verecundie ſed maioꝛis culpe ᷣm Bregoꝛiũ. Sz pec cata carnalia ſunt maioꝛis verecũdie? mi noꝛis culpe.⁊ ideo vt cõiter facilius conte runtur homines de peccato carnali et cuʒ maioꝛi verecundia ſatiſfaciunt qᷓ; de pecca tis ſpũalbus. Vnde peccata ſpůalia ſicut vdium.inuidia.ira.ſuperbia.magis in ho minib ↄtinuant᷑qᷓ; peccata carnis. Et iðᷣo dicit ꝙ in maliuolã aĩaz nõ introibit ſpũa/ liter ſʒ ĩ pctõꝛes ⁊ reos carnaliũ pctõꝝ bñ intrat aliqñ ſʒ nõ inhabitat in eis ßᷣmRo/ bertũ holgoth ſuꝑ libn Sapientie.cap̃.. Vnde Bregoꝛiꝰdicit. Waliuola anima ẽ que in coꝛde tenet odiũ et tumoꝛẽ. Coꝛpꝰ autẽ ſubditũj peccatis eſt qͥd ſᷣm apoſtoluʒ foꝛnicationi non dño ſeruit. Pꝛopterea di itur Iſ.lv. Derelinquat impius yiã ſuã et vir impius cogitatiões ſuas. Ad quoſ/ am vero deus venit ꝑ iuſtificationẽa pec ꝙtis et inhabitat ac manet ibidem in coꝛ/ dibus eoꝝ ꝑſeueranter ꝑ gratiã cõfirman lem coꝛda eoꝝ in bono. Tales fuerũt apo ſolivt dicit Aira ſuꝑ Joh in qͥby manſit deꝰꝑ grãm in pñti.et poſtea per gloꝛiaʒ in futuro. E Wanet autẽ pt et filius ⁊ſpůſſanctus in quibuſdã cõiter ⁊ libẽter. in quibuſdãſÿo ſpẽaliter ⁊ libẽtiſſime.et km diuerſas vtutes qͥby hõ diuerſimode meret dei inhabitatõeʒ in ſe. vñ pᷣma ᷓᷣtus que meret᷑ dei habitatõeʒ in homie eſt cre dulitas vera Ephe.iij. Habitare xpᷣmꝑ fi dem in coꝛdib vfis.ſupple det vobis ð ðs xrhoſequami. Scha eit foꝛtitudinis cõ⸗ ſhantique habetur per ſpem Iſæxl. Qui perant in domino mutabũt foꝛtitudineʒ. Fn die penthecoſtes vite inmundiciã ſubtrahit añ dei oculos Palmiſta· Tu gutẽĩ ſuncto habiras laus iſrabel. Sanctũ vocatur firmũ. Vndeðꝛ Sanctificetur nomen tuum.id eſt. firme⸗ tur. Tertia eſt deuotio interna.ſ. Reg.viij. Dirxit dominꝰvt habitaret in nebula. Ne ⸗ bulahumida eſt et deſignat animã penitẽ tis cõpunctionis lachꝛimis humectatam. Duarta eſt cõnerſatio celeſtis. Aſalmiſta. Sd te leuaui oculos meos qui habitas in celis.id eſt in celeſtibus viris. Quintũ eſt diſcretio reſpecu inferioꝝ ꝛouerb · viij. Ego ſapientia in conſilio habito.et erudi tis interſum cogita tionib. Sextum ẽcõ templationis ſpeculatio reſpectu ſuperno rum. Põ. Factus eſt in pacelocus eius et habitatio eius ĩ ſyon. qtod interpꝛetatur ſpecula. De ꝗᷓ dicit᷑ Viere.xxj. Sratue ti⸗ bi ſpeculã. Septimũ eſt mẽr hũiliatio re⸗ ſpectu omniũ itoꝝ Ia.lvij. Mabitat dñs cum ʒtrito ⁊ hũili ſpũ vt viuificet ſpm̃ hu miliũ ⁊ viuificet coꝛ cõtritoꝝ. Octaua ẽ di lectio operoſa.de qua ðᷣꝛ hic. Si qͥs diligit me.⁊c̃. Sequit᷑. Et pẽ meus diliget eum.⁊ ad eum veniemus ⁊c̃. Spẽaliter autem ⁊ libentiſſime manet deus et inhabitat q̃ſ⸗ dam ꝓpter quatuoꝛꝓpter qᷓ amidꝰ ſolet ma⸗ nere apud amicũ. Pꝛimo em̃ libentiſſime manet homo apud illũ qui eñ ſpẽaliter et inſtanter rogat ⁊ quaſitrahit per palliũ.ſiẽ deillis duobo diſcipulis ðᷣꝛ Euc. xiiij. C¶ coegert xpᷣm dicẽtes. Mane nobiſcũ dñe qꝛ iũ adueſpaſcit. ꝑ qͥd ſignificãt᷑ illi qͥ totũ tps vite ſue ĩ bono deduxerũt.⁊ tandẽ feli citer cõſummauerunt · qͥ ſcʒ mane puericie in virilitate quaſi meridie.iĩ ſenectute qᷓi ve ſpere.ſemper domino placuerũt. Scðo li bentiſſime manet amicus vbi opulẽter re ficit. Siẽ xp̃s mãſit apud Tacheñ Au.xix Modie in domo tua opoꝛtet me manere. Zacheem̃ erat pᷣnceps et ipſe diues. Sci nit dominus quia apud diuites eſt bonũ hoſpitiuʒ. Diuites ſunt homines opulen/ ti virtutibus.ſcʒ iuſticia.miſericoꝛdia hu militate Vnde quanto ditioꝛ eſt hõ · tanto maioꝛes habebit amicos. Quia ðᷣꝛ Pꝛo ⸗ ner.xix. Diuitie addũt amicos plurimos. ꝑBetiã ſignificat᷑ ꝙ dñs libẽtiſſime manet vbi mlta paupꝑib largiunt᷑j. Joh.iij. Dui habuerit ſubaz huꝰ mundi. Et ſequitur. Qño charitas dei manet in eo. Tertio li⸗ bentiſſime hõ manet vbi eſt pax et ſecuri⸗ tas. Sicxpᷣs mãſit trãſioꝛdanẽ vbi iohes 4 Bermo. erat baptizãs.eo ꝙ iudei querebãt eñ iter ſicere Joßx. Et locꝰille vocarꝰ eſt Betha/ nia.qͥ interp̃tat᷑ obedientia · ꝑ q̃d deſignat ꝙ xpᷣs libẽter moꝛat in loco obediẽtie · vbi ſubditi obedjũt platis. Euius rõ eſt. quia ibi ſecurus eit ꝙ eũ nec mũdus nec diabo lus inimici eius eiciunt · Sicpuer xpᷣus manſit in irlm in templo Tuce.ij. Mieru⸗ ſalem interp̃tatur pacifica. In pace ð libẽ⸗ ter manet. Non miret᷑ ð peccatoꝛ ꝙ in eo xpᷣs nõ manet. qũo em̃ manebit in illo ho⸗ ſpitio vbi dona ſua ſunt in piculo. Diẽ em̃ Berñ. Periditat᷑ caſtitus in delicijs. hũili tas in diuitijs. pietas in negocijs · veritas in multiloquio.charitas in h̊ neqᷓ; ſeculo. Quarto libentiſſime homies manent vbi diligunt᷑ et habent amicos. Sic chꝛiſtus apud Wartham et magdalenam manſit qꝛ eũ diligebant. Signũ autẽ fuit qꝛ eum diligebant.qꝛ ad nutum ſibi ſeruiebant·⁊ of̃ia mãdata ſua ⁊ ſermones ſuos ſerua/ bãt. Wagdalena em̃ ſedebat ſecus pedes dñi audiẽs verbũ illius. Wartha aũt mi⸗ niſtrabat. Per q̃ ſignificat amoꝛ dei et ꝓxi⸗ mi. Vnde habens amoꝛem iſtũ duplic vi te.ſcʒ actiue. qui ꝑ Wartham et contem/ platiue.q ꝑ Wagdalenã ſignificatur habʒ rpᷣm hoſpitem. Nos igit᷑ fratres chariſſi⸗ mi ſtudeamꝰxpᷣo dignũ coꝛdis hoſpiciuʒ pꝛeparare.vt tandẽ ſuã ſocietatem merea⸗ mur obtinere. Quod nobis pꝛeſtare dig⸗ netur ⁊c. In die penthecoſtes. II. traclitus autez p ſpũſſanctus quẽ mittet vobiſpẽ in noie meo illevos docebit oĩa Jo.xiiij Siↄſideremꝰfrẽs chariſſimi ng fure nre ↄditiõem in ſeipſa. q̃ntum ad eſſe nature.q̃ntũ ad eſſegie.et q̃ntũ ad eſſe gle. abſqʒ dubio nihil inueniemꝰniſifragilita/ tem imbecillitatem et vanitatẽ · Nam quã tum ad eſſe nature tota vita nr̃a nõ eſt niſi coꝛruptio.eo ꝙ om̃is caro coꝛrumpit vlaʒ fuã Beñ. vij. Ande eſſe nr̃m eſt valde fra gile intirmũ et debile Jurta illud Seruꝰ tuus ſum ego. hõ infirmꝰ et erigui temꝑis Saß it. Exiguũ em̃ et cum tedio eſt tem⸗ pus vite noſtre Saßp.ij. Et Job · xiiij. ꝛe nes dies hominis ſunt. Quantũ etiaz ad eſſe gratie vita noſtra non eſt niſi defectio. LXXKV ctus q̃ntuz poteſt acquirere ꝑ naturã ſne. gratia nihil faciet meritoꝛiũ teeterne. Hinc dicit Salomon. Gi cõſummatus fuerit inter fiios hominum ſi abfuerit ab illo ſapientia tua.in mhilum computabi? Sapientie ix. uantumjo ad eſſe gloꝛie vita noſtra non eſt niſi ofji⸗ moda fruſtratio. co ꝙ ſidifficile eſtimam que in terra ſunt et que in pꝛoſpectu ſunt inuenimus cum laboꝛe · quanto mag que in celis ſunt quis inueſtigabit Sapientie nono. Quia igitur homo conſideratus in ſe multum defectuoſus eſt tam ſua natu ralia in vita iſta dirigere q; gratuita acqi rere. qᷓ; etiam celeſtia poſſidere ſine grai ſpũſſancti. Ninc eſtꝙ neceſſario habetpo ſtulare donum eius qui cum venerit do cebit omnia ſuꝑꝛadicta. Juxta ilud So pientie nono. Senſum tuuz quis ſcietni ſitu dederis ſaß̃ientiam tuãet miſeris i ritumſanctũ tuum de altiſſimis. Et S pientie · xiij. dicitur. Vani ſunt om̃es ho⸗ mines in quibus non ſubeſt ſcientia dei· Exquibus patet magna neceſſitas miſſo nis ſpũſſancti. Nam a coꝛruptione ineſſe nature renouari non poſſumus niſi pip ⸗ ſum.eo ꝙ natura noſtra coꝛruptaperpeo catum oꝛiginale.nõ niſi per ipſum renous tur ab infectione oꝛiginalis culpe Jux ülud Põ. Emitte ſpm̃ tuum et creabũtur et renouabis faciem terre. Johannis ij Riſi quis renatus fuerit ex aqua etſpirin ſctõ.⁊c. In ſignũ hꝰ ſpũſſanctꝰferebat ſu aꝗs Beñ.ſ. Et ĩcolũba ſuꝑ rõm baptiuũ Wat.iij. A defectõe etiã culpe actualpur l⸗ gati ĩ eſſe gre nõ poſſumꝰ ↄfirmari ĩbono ¶ niſi ꝑ ſpm̃ſctm̃. eo ꝙ lʒ grãʒ p̃tis dali gne ralit᷑ accipimꝰ oẽs.iñ nõ niſiꝑ ſpñſañcõð firmamur ĩeo ꝑ grãz ꝗ̃tũ fientẽ.· ñ tit pð. Eõfirma deꝰqͥd oꝑatꝰ es ino ignis podie ad ↄſolidandũ infirmgadr boꝛandũ debilia.ad foꝛtificãdũ diſſolutꝰ Nam ꝑ ipm coꝛrecte ſunt ſemite eopq it f in terris ⁊ ꝑ eñ didicerũt homines quen bi piacent Sapie it. Vuantũ verogact gle ſumꝰcertificatiꝑ firmã ꝛindubiã ſpen eo ꝙaccepimus ſpiritũſancr pignus he⸗ redicatis noſtre Rphe.j· In ſignü cui ſp rituſſanctꝰðꝛ deſcendiſſe de aiino Saßp̃it. Kiſi miſeris ſpiritũſanctũ iu is In ſignũ hꝰdatus eſt ſpůſtanctus iſpee ——.— % d 5 t . Lx alrj⸗ A t2., —„— 7 ſ.— „ d ie 1n 4„ 7 Z T 1„ 726 p S I1 ½ N u er r yM 0 nhn 1 2 le 9 1t EchR* E 6 Abr— 1 14— ſ a 3„ℳ 7 6 v 4 3— — 1 3 3 2 3 5 7„% I 5 S A o 6 2 un*. q D.6 ₰ —%— M x „6 N„ 1— Nl 43 D 1 E ₰ 2. —— , h c Z ½ Ftt1 Vh F.ſh Worn* 7 e bn 5 Oen 2 nqut miit.gfyche. ſh busn=. 15 pi t 5 7 6 3 h⸗ un nhn H pe ₰3 AMn— Vi 2 renou n hn⸗ ſ*r l—— 1 1 J a 4— 4 „ n 3 54 an Kint f. n F m 3 En mt O0% V 24 5 7. 2ſr uds m⸗ 3 n ſ 44 ſiilr i ſ yhſe iä H 1T 5 o* ½ F ſe(Mn⸗ 2 32 l ſ L Pn 1. gii 4 * 3 rꝛ. C&— P 26 5.— rn „. p, e ih— und 1— 6 * — 14— F fhe z 1r— .— 2— — 4 Mr oE Vr E 5. Nl„—— t Wab En 5 2 1. 7 F eℳ— p„ f 6„ 40/ C S 4 F, 1 F 1 2 I c 5/% „ 7 F14. F⸗ . hi — 11 K' 6* F F.. .* u M. —— W, M honn 3 perrzh „ 2. a L ny.—. e ſ e elere ef . cñ F. 9 ½ 34. ln£ fen 7 M„ Za hen⸗ — 14 — — d. 6 — v Fſ Er⸗ 2 5 5 — 25 y +— O— S 1170 —. Si „₰ c E 5„ 0. oE b oE P r . cf pf ——— .— ttOn ℳ — 7 — yT .— Z CNe⸗ 079 S/t . Mne eh— C Sorn5 HKei F. ₰ pxG /. 0 Vc Ef c 7* T„. ar 9 M— G42 —— ne 3 Faf- S ch„6 :— F 75 2. 4 ſr 4 la 8 m A— „n 55 E— h.— e— f Sy 5 3— 4— 3 x S—— —— Mℳ— 2 3 g„ 4ℳ—— 1% 1. e. 4 Sf J fl⸗ E 6 ſ — fn 24 3 pſ. 12 4 z4 ſoh2 5 f⸗ tcnr 4 vſor h A— — We? EEn co5 — ₰ f h Io—. 3% T4 S 6 Cn f F Im 12 „ „ E ſi So= F pe— var: an— A, S Ly , ½. ofa F. cHr ecam 99. . S 23 h Z amn — . S h Fo 5 n K .— etVnñ A rln S E——„ —*— or 5 e4— ich. 1 177 V. 6) Dn⸗ rn prinli⸗ 9 ℳ—— Pr* 7. ₰ on50 3 — MM pſ Ap — S. e⸗. —. „y„₰.—— 4 5 „ „ ſ pn Ce. 3 2 2 L ef 2.. 8 S 4 . ſrl— ſo 5 TrA⸗—— F„— ℳ— d% c—— e M 14. en——2 polrð vge r— e* 1 5 0 E9⸗ E S— E pn FatEe — „ n 42 2 a6 al⸗ 3. & F—„* S.4 l⸗ a H.ℳ„Ey Arce ſor 1 r4) „ Or 5 5— 7 v* — . 4 2 077 C [— E O †— ſ Vn n—— %n Mrx„5 B 5 5. — 1 b Saz Z der 1237 0 fr— S n 7 e7 n n 2 4 Veh i Fur loꝛe r 1„— p Sfahn leh .„ret cdnnil⸗ S Fᷓn ſe pn— 6 3 3 — 0⸗ 5 7. 5 „—„ vr 9 ½ Inhn / S † 1 1¹ —— 3 N6 r „„ 6%4 eln Ne 1 62 ite f rtn„ 7707 1. ore 5 1l n oJorn n F— ol. ernh„e a—— et m* 9 46 o nen er oh) eCeꝛ j funSt— po e†— o H Oe? cMcln — S Iuri — 2 Eo e Eꝰ FrE⸗ Eßꝛ⸗ S meo 3 5 euß „ Alt⸗ 1 Fo 8 J. S An or b re„ e5 3 n6— 2 — 17 3 tr — 32 0 SL —+ —— E — — —G — — — 7„ £ — — 2 — — 8 — 3 ₰ 2 4 — ————= S — — „— 1 ℳ — 1. 1 0 — 3 „— 5. — — — — 17— 4. „— — 1. V— 3§ 1 ℳ — ve— 72 ( — „— — 1 ℳ 5. M* 41 46„4 „ ——*„. ——M 1 3 13 m „—, ℳ e. 3 it . Circa cuins miſſionẽ videndum eſt de pluribus. Et pꝛimo de eiꝰpꝛoceſſiõe eter⸗ nali. quõꝓcedit a patre⁊ filio. Secundo de eius miſſione tgali. Tertio de figura vi ſibili in qua ſemel miſſus eſt.⁊ de inuiſibi i in qua ſemꝑ aut ſepe mittitur.⁊ circa iſta de tpe. die. hoꝛa.loco miſſionis eiuſdem. De pꝛimo ſcienduz ꝙ ſpũſſctũs ꝓceſſione eternali ꝓcedit a patre ⁊ filio. Jurta illud Joh ruij Paraclitus quẽ ego mittam vo pis a patre ſpiritũ veritatis qͥ a patreꝓce⸗ dit Item aplus. Wiſit deus ilij ſui⁊in multis locis ſcripture. Et hoc ꝓba tur q̃druplici exemplo. Pꝛimũ eſt qꝛ ficut mũdus fuit creatꝰa patre⁊ füio etſpũſctõ ita ꝑeandẽ voluntatẽ p̃⁊ filius ſpirãt ſpi⸗ ritůſctĩ. Qõð eſt tantũ dicere ᷣm Iug. lib. de trinitate. qꝛ ſicut generatio filij eſt rõꝓ⸗ ductionis in eſſe earũ naturali.ita ꝓceſſio ſpũſſancti eterna ꝓcedentis vt amoꝛ patri in filiũ.⁊ ecõuerſo eſt cauſa ⁊ ratio om̃is li beralis donatiõis ⁊ om̃is effectus cauſati increaturis. Scm exemplũ eſt de mente noſtra in qᷓ noticia generatur a ratione.⁊a noticia ⁊ rõne ꝓcedit amoꝛ.quia nullus di ligit niſi qͥ cognoſcit bm Rugꝰ.iiij. de trini tate ita ſpñſſctũs a patre ⁊ filio. Tertiũ ex ⸗ emplũ eſt de ſole qͥ generat radiũ ſicut pa/ ter verbũ.⁊ radius cũ ſole ꝓducit ardoꝛeʒ Sic filꝰ cum pre ſpm̃ſctmn. Quartũ exem plũ eſt Damaſce.qͥ dicit ꝙ ſicut eua fuitꝓ/ ducta ex ſubſtãtia ade.ita filius ex ſubſtan tia pfis. ⁊ ſicut fetꝰ de ſubſtantia vtriuſq;. ita ſpũſſctũs de patre ⁊ filio. Sed in queʒ ꝓcedebat ſpũſſctũs ab eternoa patre ⁊fi⸗ lio. ci nulla creatura fuit in quã ꝓcederet. Rñdeo ꝙ pcedebat ſicut ⁊ nůc ꝓcedita pa tre in immet patrẽ.qꝛ quicqͥd habet ſpũſ ſanctus a patre habet.⁊ 1õ habet eſſe in pa tre m Zug. Scoꝓcedebat ſicut ⁊ pꝛoce qit nunca kilio in ip̃m filium met. qꝛ in ipᷣo habet eſſe ſicut verbũ ĩ patre ᷣm Ambꝛo. Tertio ꝓcedebat ſicut nũcꝓcedit a patreĩ fiium. qꝛ ꝙſit in filio habet a pre. Duarto pꝓcedebat ⁊ ꝓcedit a filio in pr̃em.qꝛ habet eſſe in patre ⁊ econuerſo. Et iõ dicit᷑ amoꝛ mutuus. Et illa duo ̃m Richar.reqͥrunt᷑ ad hocꝙſit iocũdus amoꝛ.qͥ dicit᷑caritas. q̃ſicara vnitas duoꝛũ.hoceſt cõtra Bre/ coßẽ ruthenos.ruſticanos et rurales ri baldos qnegant ꝓcedere ſpm̃ſctĩ a filio npfem ·ſicut a patre ꝓcedit in filiũ. nõ at⸗ In die penthecoſtes tendentes ꝙ magnã iniuriã faciunt dei fi⸗ lio in hoc. Ham ꝑ hocaſſerunt implicite ꝙ dei filius non diligat patrem.qð eſt abſur diſſimũ. Qõ ptʒ ſic. Quia ſi ſpũſſctũs qͥ eſt amoꝛ ꝓcedit a patre in filiũ ⁊ nõ econuer⸗ ſo a filio in patrẽ.tunc p̃ amat filium.ſed filius nõ reamat ipm.⁊ſic valde eſſet dege nerfilius.qͥd eſt ſtultiſſimũ cogitare.cum⁊ bꝛuta amant parẽtes ſuos. De ſcʒo ſcien⸗ dũ eſtꝙ licet ſpũſſctũs eternaliter ꝓcedit a patre ⁊ filio.vt dicit᷑ in verbis nii themati. Duẽ mittet pater in noĩe meo. Hec ſtdue ꝓceſſiones ſpũſſancti ſʒ tĩ vna. ᷣm Tho. ſuꝑ.j.ſnĩarũ di.xiiij. Nec ꝑ iſtam miſſioneʒ tꝑalem facta eſt aliqua mutatio in ſpũſctõ. ſed bene in creatura ſcʒ in hoĩe in qͥ eſt mu tatio ᷣm rem. In ſpũſctõ autẽ ſolũ ſᷣm ra⸗ tioneʒ. Vñ ꝓceſſio tꝑgalis ſpũſſancti nõ eſt aliud qᷓ; exitus ꝑſone a ꝑſona ſcʒ nouo mo do inhabitãtis creaturã ⁊ cõferentis ſibi dona aliqua?⁊ virtutes. Iſtud aũt conue ⸗ nit ſpirituiſctõ qͥ eſt radit om̃is boni.eo ꝙ eſt amoꝛ. Eñ erquo dona nõ ꝓcedunt libe raliter niſi ex amoꝛe alicuꝰ ad alterũ. Id circo ſpirituiſctõ merito attribuit᷑ virtus liberalis dandi dona dei.qͥd cũ fit dicitur ſpñſſanctus ꝓcedere tꝑaliter in creaturas ſeu hoĩes. Pꝛobatur aũt iſta miſſio tꝑalis multipliciter. Pꝛimo ꝑillud Johelis. Ef fundam de ſpũ meo ſuꝑ oẽm carnẽ. Item dauid. Emitte ſpm̃ tuß. tẽ Iſaie. Reqe⸗ ſcet ſug eum ſpiritꝰ dñi Et petrꝰ.j. Pe.ſꝙ diſcipuli euãgelizauerũt ſpũſctõ miſſo de celo.in quẽ deſiderant angli ꝓſpicere. que om̃ia ſonant miſſionẽ tempoꝛalẽ. Fuit au tẽ miſſus tpaliter a patre ⁊ filio. Dð patet hmo exeo. qꝛ ideo dicit parer expectaſſe fi ij aſcenſionẽ in celũ vt ambo mitterẽt euz ad ſignificandũ ꝙ haberẽt ambo poteſta⸗ tem mittendi ipm. Vnð Joh. xxj. niſiego abiero paraclitus nõ veniet ad vos. Se⸗ cundo qꝛ ſiẽ pñ? filiꝰ cõcoꝛditer ſpirãt ſpi ritũſctm̃. ita cõcoꝛditer miſerũt. ⁊ ideo ap⸗ pellatur ſpiritꝰ ↄcoꝛdie ⁊ pacis ⁊ vinculuʒ caritatis fᷣm Apłlm. Ex his infero ꝙ ſicut a duabo ꝑſonis. videlicet pfe ⁊ filio vincu/ lo caritatis colligatis miſſus eſt. ita nõ po teſt niſi inter duos haberi ßᷣm Bre. Ende dñs. Vbi duo vel tres cõgregati fuerit in noĩe meo ĩ medio eoꝛũ ſuʒ Mat. xiij. Jõ xpᷣs aplis ↄgregatis binos et binos miſit ad pᷣdicandũ ad ſignificandũ ꝙ v in cõgregatione caritatiua cõſiſtit. Ex hoc vlterꝰ patet ꝙ tĩ duo ſunt pꝛecepta cari⸗ tatis.ſcilicet dei et ꝓximi. vt ſicut a duob miſſus eſt. ſic reſpectu duoꝛũ eſſet miſſus ſemel in terris. vt dicit Johã. xx. Iccipite ſpiritũſanctũ. ⁊ ſemel in celis. Juxta illud Actuũ.ij. de qͥ habetur in epiſtola hodier na. D Eirca tertiũ ꝙ ſpirituſſanctus miſſus eſt in quintuplici ſpecie ſeu figura. videlicet in ſpecie ignis ardẽtis.lingue lo quẽtis.⁊ colube volãtis.ſicut ſuꝑ chꝛiſtuʒ baptiʒatũ.tonitrui tonãtis.qͥa factꝰ eſt re/ pente de celo ſonus ſuꝑ apoſtolos.et nu/ bis roꝛãti ſuꝑ chꝛiſtũ trãſfiguratũ. In ſpe cie ignis ardentis ⁊ lingue ⁊ tonitrui.ideo ſup apoſtolos deſcẽdit q̃tinus eos poten ⸗ tes faceret? claros. Inter enĩ oĩa elemen ta nullů eſt ita actiuũ.⁊ hoc habet ꝑ caloꝛẽ nullũ ita clarum.⁊ hocꝑ ſplendoꝛẽ habet. qa ergo vt dicit Bolgot ſuꝑ libꝛũ Sapie cap̃.ix. Apoſtoli potuerũt dicere xpᷣo cum eos miſit ad pᷣdicandũ in aſcenſiõe. Domi ne quõ nos relinqͥs ⁊ ad iudeos trãſmitti. ſi verba tua falſa dixerunt.ſi miracula tua demoniby aſſcripſerũt.ſi tue ſanctitatꝭ ap parentiã in ſcandalũ ꝑuerterunt. qd inter eos facere poterimꝰ nos ignari qͥ habemꝰ paruã ſcientiã.nos infirmi qͥ habemꝰpar/ nam potentiã.nos realiter peccatoꝛeſ qui habemꝰ leſam ↄſcientiã. nos nõ reputati qͥ nullã habemꝰ in mũdo audientiã.⁊ nos aridi.qͥ nullam habemꝰceleſtis roꝛis ha⸗ bundantiã. Et ideo ſpirituſſctũs miſſus ẽ ꝓ om̃iby iſtisvt refoꝛmatoꝛdefectu· in lin guis datꝰeſt q̃ntũ ad omniũ ſcientiaꝝ no ticiam.ꝑ quod deſignat᷑eloquẽtia vocis qᷓ multũ eſt pᷣdicatoꝛi neceſſaria. Non ſoluzʒ enĩ doctoꝛ ⁊ pᷣdicatoꝛ debet docere elegã⸗ ter.ſed etiã ſuauiter ⁊ delectabilit.pᷣmn Au/ guſti.lüij· de doctrina xp̃iana ca.ij. Secðo in igne datus eſt q̃ntũ ad relucentiã clari⸗ tatis.qntũ ad opeꝝ ⁊ miraculoꝛũ operati⸗ onẽ. Vñ apoſtoli claruerũt miraculis⁊ ſi⸗ gnis ſicut ⁊ linguis Actuñ.ij. Her mamꝰau tẽ apoſtoloꝝ fiebant ſigna ⁊ꝓdigia multa Per pꝛumũ autẽ habuerũt magnã ſcientiã Per ſcm magnã potentiaʒ. Spiritualit ignis iſte in nobis ſignificat caritatẽ. De qͥ; TLuce.xij. Ignẽ veni mittere in terrã et qͥd volo niſi vt ardeat. Eñ ſpũſſanctus qͥ eſt caritas patris ⁊ filij ideo in igne miſſusẽ. qa inter om̃ia elemẽta ignis ẽ maiori acti/ uitatis. Scðo qa marxie tendit ſurſũ Te tio qa creſcit in infinitũ ꝑapoſ itionẽ cn buſtibiliũ.ij. de anĩa. Duarto qᷓa eſtfoꝛma omniũ alioꝝ elementoꝝ Sicłm Wolgot ſuper libꝛũ Sapie capᷣ xvf. Inter omnes virtutes caritas eſt magis actina. Imoꝛ enim dei ᷣm Brego. operatur magnaſieſt Scðo tẽdit ſurſum. nam incipit adeoet om̃ia oꝛdinat in deũ.⁊ ſicnt ignis maxime calefacit ad ſuperius minus ad latꝰ ⁊mi⸗ nime deoꝛſum. Sta habens caritatẽ mar me in deũ minus in ſeip̃m ⁊pꝛoximñ.mi⸗ nimũ habet ad coꝛpus ſuũ ⁊ mundũ. Ter tio caritas creſcit in infinitũ. Nam bonis operib augetur nec finẽ habet augmẽtiin ðſenti vita. qa hic incipit: in futuro nunð terminatur. Quarto eſt foꝛma omnũũ vir⸗ tutũ.qʒa ſine caritate nullus actus virtut eſt meritoꝛius. Sed certe mirabile eſtꝙ hodie ignis iſte fere extinctus eſt. ita vt impleatur illud dictũ chꝛiſti Wath xxiij vbi dixit. qa refrigeſcet caritas multoꝛum Vñ hodie poteſt dici illud Sap̃ xx. Ig⸗ nis ſcʒ ſpirituſſancti et caritatis. virtutis ſue id eſt potẽtie ſue⁊ actionis. oblitus et nec mirũ eſt. qa modo ignis peccatoꝝ tan/ tũ eſt incenſus.vt ignis ſpũſſancti oĩo non poſſit hab ere virtutẽ ſuam. Sicutenidi⸗ cit Salomon. ̃m ligna ſilue exardeſcetig nis. Vñ quãto ignis habet materiã ligno rũ magis ſiccã.tanto facilius exercet vir⸗ tutem ⁊actionẽ ſuã.et per oppoſitũ de ma⸗ teria cruda et humida que reſiſtit actioni ignis. interdũ tantũ ꝙetiã eum totalit ex⸗ tinguit. Siceſt hodie in mũdo. ignis ſpi⸗ rituſſancti habet materiã crudã. quia coꝛ⸗ da hominũ humoꝛe voluptatis ⁊ carnali/ tatis madidata. Pð. Intrauerũt aquevſ⸗ q; ad animã meã.⁊ idẽo ignis ſpirituſſun⸗ cti refrigeſcit ⁊extinguit᷑. Ignis auteʒ pec cati⁊ culpe inuenit coꝛda humanaſibibe/ ne aptata arefacta ⁊ exiccata ab omnibu⸗ moꝛe gratie. qͥa aruit tanqᷓ; telta itus ine Pð. Et ſemẽ natũ in coꝛde aruit q; nõ ba buit humoꝛẽ gratie Luce.viij. Ideo behe incenſus ardet ⁊ cõſumit coꝛdq peccatoꝛu Job. xxxj. Ignis eſt vſq; ad cõſummatio⸗ ñẽ deuoꝛañs. Et Ecciix. Eõcupiſcktiaqᷓi ignis exardeſcet. Id tantũ autẽ inãm⸗ tus eſi vt eriã cõſumat iam ſpecioſa deſer⸗ ti. hoceſt. non ſolum ardetisnis carnalis ↄcupiſcentie aut auaricie in ſimpiicibus unrw mrithan ſarſem whin m mihi mihh * nieni. uisuig nsdife mnoza zioiinſ int de unſient wpir tienpurg ſuripfia nſunsc ſhecewne wardec jrnſnch n teßccyn Wc Nußdc ijnwct nidita uni aumn Läcun otur ſ Sm nn ſurq— nr wiin bſneq nr ns i nmn umi 6il nn gnm n tn cipoti n nnſus nſi dabee rin omon imht iquit un s ſul n⸗ n n wdin m nrr ndi 1Su N noidl nnin⸗ nmin 1 Ged etiã in doctis ⁊ p̃latis maioꝛibus eo ꝙupcecidit ignis auaricie⁊ nõ viderunt ſolẽ. Dm̃es enĩ a maioꝛe vſq; ad minoꝛeʒ ſtudent auaricie. Inde ẽ ꝙ hodie nõ apa/ ret ignis diuinꝰ in ſpecie lingue loquẽtis veritatẽ efficaciter. qa om̃s canes muti fa cti ſunt nõ valentes latrare. lingue nan; aploꝛũ claues celi facte ſunt. Joh.xx. Sʒ noſtre facte ſunt poꝛte ĩferni.qa lingue no ſtre tranſierũt in terrã.nõ celeſtia ſed ter rena cogitãtes nec apparet hodie ignis di⸗ ninis in ſpecie ignis lucentis ꝓpter qͥd nõ lucet lumen noſtrũ coꝛaʒ hoĩbus ꝑexem pli boni oſtẽſioneʒ. Sed potiꝰ deſcendit furticioſa ⁊ fumans fumũ ſcandali pniciꝰ oſum ⁊fetidũ. Tertio deſcendit ſpũſſctũs in ſpecie columbe volantis pter kmxiie tatẽ innocentiã ⁊ patientiã Wat.x. Eſto/ te pꝛudẽtes ſicut ſerpentes⁊ ſimplices ſi⸗ cut columbe. Et iſta tria data ſunt apoſto/ lis cõtra tres defectꝰ. Rã apoſtoli pᷣdicare debuerunt pꝛincipib. qui fideʒ impugna/ bant ꝑ potentiã. Itẽ philoſophis qͥ impu ⸗ gnabant ꝑ ſapientiã. Tertio populis rudi bus ⁊ diuerſis qui aptos nõ intelligebant pter idiomatis differentiã. Dedit ãchꝛi⸗ ſtus ſpiritũſanctuz aplis ᷣm Bolgot ſuꝑ libꝛũ Saßca.ix.in ſpecie columbe vt vin cerent ꝑ patientiã. dedit in ſpecie linguevt infoꝛmarẽt ꝑ ſapientiã? idiomatis differẽ tiã. in ſpecie ignis vt lucerent ꝑ miraculoꝝ euidentiã.⁊ vt purgarẽt mentes hominũ ſicut ignis aurũ ꝑ fidei potentiã Actu.xx. Jide purificans coꝛda eoꝛũ. Quarto da⸗ tus eſt in ſpecie tonitrui tonantis eo ꝙ fa cus eſt repente de celo ſomꝰ ad ſignifican dum ꝙ ſpirituſſanctꝰ dat virtutẽ implen/ dipᷣcepta.qͥa ſonus facit audire.⁊ꝑ conſe ⸗ quẽs obedire pᷣceptiſ.qͥd bene apparuit in apoſtolis. Vñ dicit᷑ de petro ꝙ tantaʒ ha buit virtuteʒ in pdicatione vt vna die tria milia ad ip̃ius vocẽ tanqᷓ; tonitrui magni cõuerterent · Dicit auteʒ Albertusxlibꝛo de pꝛietatiby rerũ.ꝙ tonitruũ cum deſcen dit in fulmine tunc magis ledit⁊ multum obeſt.ſed ſicũ choꝛuſcatione ⁊ ſine fulmi⸗ hetunc bene ꝓdeſt. Siceſt de modernis pdicaroꝛiy ⁊p̃latis. Si enĩ tonarẽt. ipdi⸗ qrent cũ choꝛuſcatione.i.cũ luce bone vi/ ere multum pꝛodeſſent ſicut apoſtoli. Sed qa tonant cũ fulmine tĩ increpatio s dure⁊ ſine choꝛuſcatione bone vite i In die penthecoſtes magis nocent. De quibus veruz eſtillud Math. xxiij. Dicunt enĩ ⁊ nõ faciũt.q. di. fulminant ⁊ nõ choꝛuſcant. imo quod dete rius ẽaliqͥ eẽ̃ coꝛeiſant. Quito datus ẽſpi rituſſanctus in ſpecie nubis roꝛãtis ſicut ſuper chꝛiſtũ trãſfiguratũ ad oñdendũꝙ mentes ſpirituſetõ afflate irrigantur roꝛe ſuone bñdictõnis Beñ· xxvij· Det tibide ð roꝛe celi⁊ de pinguedine terre habũdan tiam. E Ex his colligo bꝛeuiter iſtud documentũ qᷓ;uis homo nõ poſſit certitu ⸗ dinaliter expeririſe habere ſpiritũſanctuʒ ſicut nee poteſt ſcire ſe habere caritatẽ. Ec ckes.ix. Neſcit homo vtruz gratia an odio dignus ſit. qñq; tamẽ ſigna poteſt habere ßᷣmque veriſimiliter poteſt cõiecturare ſpi ritũſctm̃ ſe habere ꝑ gratiã. ⁊ accipiũt᷑ iſta quinq; ſigna bm ſupꝛadictas figuras in q́; bus aparuit ſpũſſetũg. Iparuit in ſpecie nubis ſuꝑchꝛiſtũ trãtiguratũ.⁊ ſignificat habundantiã lacrimaruz de nube coꝛdis deſcendentẽ. In ſignũ huius ſpũſſanctus ferebat ſuper aquas. pðᷓ. Flauit ſpiritꝰ tu us ⁊ fluent aque. ui ergo libenter ploꝛat ꝓ peccatisſignũ eſt doni ſpirituſſanctii eo manẽtis. Schm ſignũ dimiſſio iniuriaꝝ. quod ſigniſicatur per columbãque felle ca ret. ⁊ideo ira caret. q̃ndo ergo ſe hõpꝛom ⸗ ptum inuenit ⁊ benignũ ad remittendũ in inriam ſibi factã. euidens eſt ſignuz ꝙ ha ⸗ bet ſpiritũſanctũ cũ quo nullũ odium ſta⸗ re põt cũ ſit amoꝛ. Tertium ſignũ eſt deſi⸗ derium ſuꝑnoꝛũ.ideo ſpũſſctũs apparuit ĩ ſpecie ignis. Sicut ignis naturalittendit ſurſum ⁊ſe celo cõiũgit.ita ſpirituſſanctus coꝛda illoꝛũ quos accẽdit ſurſum eleuatvt terrena faſtidiãt ⁊ celeſtia deſiderent Ezʒe⸗ chiel · vitj. Eleuauit me ſpiritꝰ inter celuʒ ⁊ terrã. Et bñ dicit inter celũ.nõ in celum.⁊ inter terram.nõ in terram.quia ĩ celo ſunt omiĩo beati.in terra auari.ideo mediũ de⸗ bent tenere electi.nũc celuʒ cõtemplando ꝑdeſideriũ.nũc in terra pꝛoximoꝝ vtilita ti ſeruiẽdo per pietatis offici. Sic̃ moy/ ſes nũcaſcẽdebat in montẽ ad loquẽdum cũ dño.nũc deſcẽdebat populũ guberna⸗ turus ſub monte vt dicitur Exo. Etchꝛi ſtus nũc aſcẽdit cũ diſcipulis in montem. nunc deſcendebat ad turbas ſub monte. Math · v. Ex quo infero ꝙ deſeruiẽs vite cõtemplatiue ⁊? actiue. magnũ habet donũ ſpirituſſancti. Quartũ ſignũ eſt 2 truiqͥ obedire facit. de hoc ſepe dictuʒ eſt hic Ouintũ. refrigerium tribulationũ · vñ quãdo homo in tribulationibꝰ gaudet: ſi⸗ gnum eſt ꝙ habet ſpiritũſctĩ qꝛ habet qᷓi roꝛis refrigerium.ne ſterilitate tribulatio num terra coꝛdis ſui cõſumat᷑ Eccĩ· ꝑviij. Põne ardoꝛẽ refrigerabit ros. Unð petit ecdeſia. Sanctiſpiritꝰ coꝛda nr̃a mundet infuſio.⁊ ſui roꝛis intima aſperſiõe fecun det. In ſignũ huius datꝰ apparuit in nube In autẽ iſte figure et ſpecies ſpiritꝰ ignis columba ⁊alia fnerũt res vel tantũ aparẽ tes. Dicit Thoin.iij. parte.q.xlix. arti.vñj. M fuerunt vere res miniſterio angeloꝛuz facte· que expleto officio ſuo redierunt in pꝛioꝛem materiã. ᷣm Zugꝰ· in lib. de ago⸗ ne xp̃ianoqꝛ nõ decet ſpiritũſcrm̃ fallæcit aparere. Sʒ an eis fuit vnitꝰ ſpirituſſan/ cus in vnitate pſoneſin ⁊ natura huma/ na cõiuncta eſt filio dei. icendũ ꝙ nõ·ſed tĩ ꝑ illas figuras viſibiles mõſtrata ẽ ſpi⸗ ritualis ⁊ interioꝛ miſſio ſeu donatio ſpiri tuſſancti. Vñ nec ille res. ſcʒ colũba et alie fuerunt beatificate ſicut hñana natura in xpᷣo.m mg̃m in pᷣmno ſnĩaꝝ. dixxſ. Sed quare hodie nõ fiunt hmẽõi viſibiles appa/ ritiones. Rñdeo qꝛ iam ducti ſumꝰad fidẽ Unde ſicut ceſſauerũt miracula.ita ⁊ miſ⸗ ſio viſibilis. Vñ dicit Tho.ſup.ſ.fnĩarus di.xvf. Q ad talem miſſionẽ viſibilẽ requ runt᷑tria. Pꝛimo tꝑis opoꝛtunitas.q̃ non fuit in veteri teſtamẽto.qꝛ nondũ venerat plenitudo tꝑis Bal·iij. Scðo req;rit gra⸗ tie plenitudo. que nõ fuit niſi inxpo. in ſi⸗ gnum cuꝰ miſit viſibiliter ſpiritũſctm̃.ſiẽ hoſpes qñ habet babundãtiaʒ viniʒ ſe et alijs tunc exponit viſibilẽ circuluʒ. als nõ. Tertio requirit᷑ ecclie neceſſitas.⁊ iõ ſolũ debuit fieri in pꝛimitiua ecclia ad fideiꝓ/ bationẽ. Vnde patet ex his q̃re nr̃is pᷣlati nõ debet fieri viſibilis miſſio. quia cum fi⸗ vdes ſit ſatis cõfirmata nõ indiget tali miſ⸗ Rone viſibili. ſed potins inuiſibili Wittit gutẽ inuiſibiliter q̃ttuoꝛ ꝑſonis. Pꝛimo ex iſtentib in puritate mũdicig. qꝛ ᷣm aplin Loꝛda mũda templũ ſunt.ſ· Scðo exiſtẽ tibus in ſtatu libertatꝭ ⁊ miſcie.qꝛvbiſpi ritus dñi ibi libertas. Tertio exiſtentib in ſtatu hũilitatis ⁊ obediẽtie Iſaie. Suꝑg humilẽ requieſcet ſpũs meus. Quartoex⸗ iſtentibo in ſtatu amaritudinis ⁊ penitẽtie nreſehehtneten ſonum toni denno LRxv Ezech.iij. Abij amarꝰ in indigiationeſ ritꝰ mei. Spiritꝰeĩ dñi mecũ erat— me. Fuit etiᷓ miſſus q̃ttuoꝛ vicipꝰchꝛi ſti paſſionẽ. Pꝛimo diſcipulis oꝛantit vt ꝛantiby hodie. Scðᷣo illis quib—— apli vt Actu.viij. Tertio pᷣdicationẽ deuo te audientib. Vnde Lecgupoh ſanctꝰ ſuꝑ om̃es qui audierũt pᷣbũ. Nuar to ſacramentũ baptiſmiſuſcipientid S cut patet cũ apollo eſſet coꝛinthi. Detem poꝛe vero miſſiõis ſciẽdũ ꝙ miſſusẽ ldie poſt reſurrectionẽ Lu.vlti. Sicut enim die poſt eductionẽ iudeoꝝde egypto deſc dit dñs in montẽ ſyngi ita chꝛiꝰeducis anĩaby de inferno miſit ſpiritũſctiñ in mẽ⸗ tem ip̃oꝝ· Dies vero miſſionis fuit dũic. qua die etiã credit natus? reſurrexit?mi dum treauit acgngelos in beatitudinech firmauit.ita aplos recreauit ⁊ꝑ gratiãc firmauit. Hoꝛavero fuit tertia vt ptʒ Iœ j. Illa hoꝛa chꝛiſtꝰ eiectus eſt de cinitate balulans ſibi crucẽ. Vñ cadẽ hoꝛa voluit reddere bonaꝓ malis. So ad ſigniſic dum ꝑ hoc legẽ gratie. que eſt tertia. Nam pꝛima fuit nature. Scðg ſcripta. Tertia gratie que tunc incepit. Tertio ad ſigniſi⸗ canduʒ ꝙ ſpirituſſanctꝰ eſt pſonatertiain trinitate. Locꝰ miſſionis fuit cinitas bie · ruſalem.que interpᷣtatur viſio pacis. quia nõ niſi paciſicis datur ſpũſſanctus. Beati pacifici quoniam filij dei vocabunt᷑ Wat thei.v. Dixitertio hunſeuelen N ſis oſtẽdit ſaluatoꝛ fructũ miſſionis ſpirituſſanctivtileme⸗ ficacem ex ſufficientia virtuali. cum dic. Docebit vos omnia. Nunqᷓ; aparuit do⸗ ctoꝛ tantus quiin om̃iſacultate poſſerdo⸗ cere expedite eo ꝙ omniũhabere memolt am? noticiã ⁊ in nullo deficere poti eſtdi uinitatis qᷓ bnmanitatis vt dicii Lodice de veteri iure enucleando · lege bmna.⁊eti quia om̃ia nemo habere põt.ihquit ibidẽ Sed ſpůſſanctus diſponit om̃ia ſuauiter vt dicit Saß ·viij. Et etiã repleuit oꝛbem terraꝝ.⁊poc qd ↄtinet omia ſciẽrij habet vocis· vt dicit Sapij. Ideo docebityos om̃la. Eſt ð ſufficientiſſimꝰ doctoꝛj. Joß⸗ j. Vnctio docet vos de om̃iby Interinea ris de omib tenẽdis · Dicit᷑ autẽ ·ſ. vncio ßm Bio. oꝛdi qꝛ ſacramentũ eius coniit in vnctiõe viſibilivel dicit vnctio curitat S. 3 ₰— S82 8 uten min'n nins br öpimtꝗ iigcort udicut Inö uod zümatau iegne uinc znehub upni bouch Smi nsſoiq Hial edom hri fuunm n em n 0ſprt t.10 n ncun Rni o 3 rt nſini Wün msnt+ e W ne diffuſaẽ in coꝛdilv nr̃is ꝑ ſpĩſc̃ qui datus ẽ nobis. q̃ ad obſeruàda mandata coꝛqͥd implet infãmat. Hecgloſa. Hiceſt voctoꝛ qͥ mentes hoĩm illumiat ⁊ veritatẽ oñdit. inqͥt Linconiẽſis ſuꝑ pᷣmo poſterio rũ. Vñ dicit gloſa oꝛdi.ſuꝑ locũ.j. Joh.ij pmo allegatũ. Nemo docẽti tribuat q; ex oꝛe docentis intelligit.qꝛ niſi intꝰſit q do ceat. lingua doctoꝛis exteriꝰ inuanũ labo ⸗ rat. De generali doctrina huius mg̃i diẽ Sapiens. Iße enĩ dedit mihi hoꝝ q̃ᷓ ſunt ſcientiã verã.vt ſciã diſpoſitionẽ oꝛbis ter rarũ⁊ virtutes elementoꝝ.initiũ ⁊ↄſũma tionẽ ⁊ medietatẽ tpm · viciſſitudinũ ꝑmu tatõs ⁊oſůatões tꝑm.moꝝ imitatões ⁊ di niſionẽtpm. ãni curſus ⁊ ſtellaꝝ diſpoſitio nes naturas beſtiaꝝ.vimventoꝝ.⁊ cogita tiones hoĩm differentiã virgultoꝝ ⁊virtu tes radicũ ⁊ q̃cunq; ſunt abſconſa ⁊ impꝛo niſa didici. Omniũ enĩ artifex docuit me ſapientiã Saßð̃.vij· Docet aũt ſpũſſanctꝰ homies ſcire tria q̃ ſunt multũ ad ſaluteʒ neceſſaria.videlicet flagicioꝝ turpitudinẽ que ppetrauimꝰ. beneficioꝝ multitudineʒ que repoꝛtauimꝰ ſupplicioꝝ magnitudinẽ que mernimus. Pꝛima igit᷑ ſcia quã docet ſpñſſctũs hoĩem ⁊q̃ nobisẽ neceſſaria ad ſalutẽ eſt fagicioꝝ turpitudo qᷓ ꝑpetraui mus. vt illa diſcutiamꝰ. noſmetipᷣos parui pendamꝰ.⁊ nõ ſuꝑpbiamus Miere.ij. Irgu ette malicia tua? auerſio tua increpabit᷑te Sccito ⁊ vide qꝛ malũ ⁊ amarũ eſt reliqſſe te dñm deñ tuũ. Sed certe multi hñt defe ctum ſcientie huiꝰqᷓ ſunt pꝛudẽtes in defe ctib alioꝝ ponderãdis ⁊ circa ſeipᷣos ne ⸗ gligentes. Eõ̃tra q̃s Berñ.in li.ſuaꝝ me/ ditationũ. Multi multa ſciũt ⁊ ſeip̃os ne/ ſaunt. Alios inſpiciũt ⁊ ſeipᷣos deſerunt. deo ſignãter dicit ſpũſſctũs per apłm.. Theſſa. iij. Scat vnuſqſq; vas ſuũ.nõ a ⸗ lienũ poſſidere in ſanctificatione ⁊ honoꝛe So ſpũs docet ↄſiderationẽ beneficio rũ q̃repoꝛtauimꝰ.inter qᷓ̃ pꝛimum eſt crea/ tio. ᷣm oĩm creaturarũ ſub ptãte nr̃a ſub/ ecnio. Tertiũ redẽptio in q̃ ſe nobis qdã⸗ modo filius dei ſubiecit.. Loꝝ. xx. Filiꝰ rit ſubiectus ei qͥſubiecit ei omĩa. Tertio půſſcũs docet ↄſiderationẽ ſupplicioꝛũ qᷓ meruimus. Et certe multa ſunt ſupplicia Penalia in inferno.q̃ ſi ↄſideraremꝰa mul/ „ tis peccatis caueremꝰ Ponunt̃ aũt bꝛeui rin bis verſit. Sitis eſuries frigꝰ ig/ In die penthecoſtes nis fetoꝛ⁊ horroꝛ. Tenebꝛe ðſperãtvinctꝭ vermeſq; rodentes De iſta ſcia ðꝛ in Põ. CLonuertant᷑pctõꝛes in infernũ ſcʒ ꝑcõſi⸗ derationẽ.om̃es gentes.i.gentiliterviuen tes q̃ ohliuiſcunt᷑ deñ · ſcz iuſtũ vltoꝛẽi in ⸗ ferno. Et ſequitur. Sciant gentes q̃ ho mines ſunt ſcʒ moꝛtales ⁊ puniẽdi ſi delin quunt. Sed certe multi ſunt q; hanc ſciaʒ tanti doctoꝛis nõ aduertũt admittentes potiꝰ ſcientiã ſpũs immũdiꝑ ſcia ſpũſſcti ⁊ conſilio ſpüs benigni accipiũt ↄſiium ſpiritus maligni.ꝓↄſilio ſpiritꝰ veritatis recipiunt ↄſiliuʒ ſpñs erroꝛis ꝓ doctrina ſpiritus ↄſolatiõis accipiunt doctrinã ſpi ritus deſperatiõis ⁊ ꝑpetue deſolationis. Sed ve taliby diſcipuls talẽ mg̃m ſpiri⸗ tum malũ hñtibo q agitat eos ↄtinue ſicut ſaul.j. Reg xvſ.trahendo de pctõ in pctĩ. ⁊tandẽ impellẽdo in infernũ. Ideo ſequa mur diligẽter doctrinã doctoꝛis boni ſpi rituſſancti qͥ nos ducet ꝑ viam rectã in vi⸗ ta pᷣſenti ⁊ tandem in vitã eternam. In die penthecoſtes. III. Sermo LEXNVI. WMn turbetur coꝛ n veſtrum neq; foꝛmidet Job xiiij. In verbis iſtis tria tangunt᷑. Pꝛi mo xp̃s animat diſcipulos ad patiendum viriliter mundi tribulatiões. dicens. Nõ turbetur. Scðᷣo ãmonet eoſdẽad creden dum veraciter dei reuelationes.qꝛ creditꝭ in deum ⁊ ĩme credite. Tertio pꝛomittit eiſdem fideliter dandas eternas retribu⸗ tiones in domo pris. Circa pᷣmuz dicit. Non turbet᷑ coꝛ veſtrů.ſcz ꝑ turbati ones ſeculi moꝛtẽ operantur.ij. Loy.vij Ron turbet. de pñtib malis. neq; foꝛmi⸗ det. de futuris. vtputa de moꝛte eis immi⸗ nente futura et xpᷣo paſſuro ꝓ pñti. Eirca qd ſcendũ ꝙ pᷣm Rober. Holgot ſuper il⸗ lud Saß̃ · Doctrix eſt diſcipline dei · Diſci plina dei eſt nobis in hac yita neceſſaria. luxta illud Saß̃ · ii · Sapientiã ⁊ diſcipli nã qͥ abijcit infelix eſt.ideo potius eſt gau/ dẽdũ de hmõi diſciplinaqᷓ; turbandũ.⁊ pter tres rationes ·⁊ hoc ᷣmip̃m. Quan/ tumcunq; enĩ diſciplina dei q̃ ↄſiſtit in tri bulationib huius mundiſit dura.nihilo ⸗ minus eſt patient᷑ ſuſtinẽda ᷣm ip̃m. Pꝛi⸗ mopter caſtigantis dilectionẽ· Scðᷣop/ pter peccantis ——— temptantis deiectionẽ. pꝛimo ppter ca⸗ ſtigantꝭ dilectionẽ. Ille enim qͥ caſtigat pr̃ noſter ẽ amicꝰ⁊ redẽptoꝛ Meb · xij. Quis eit ilius quẽ nõ coꝛripit pr̃.& ſiextra diſ⸗ ciplinã eſtis. cuiꝰ participes facti ſũt oẽs. ſcʒ amici dei.ð adulteri⁊ nõ filij eſtis. Voc patet in mfe xp̃i ⁊in diſcpuł ſuis.qͥ filij dei dicunt᷑. Hõ eſſet magnũ ſi hõ reciꝑet ictuʒ ꝓamoꝛe amici qui pꝛo eo fuiſſet acerrime vulneratꝰ? xpᷣs aũt nõ ſolũ vulneratꝰ eſtꝓ nobis.ſed? crucifixus et occiſus Iſa. linj. Vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̃as.attri⸗ tus ẽppter ſcelera nr̃a. Diſciplina pac ñe ſuꝑ eum.ðᷓ⁊ nos ꝓ amoꝛe eiusdiſciplinari debemꝰ Beb rij. Fili mi noli negligere di ſciplinã dñi tui neq; fatigeris dũ ab eo ar gueris. Dicit Warbotꝰli.ſuo de lapidibꝰ ca.xix. Si maritus ponet ſub capitevxori doꝛmientis magnetẽ.experiri porit an ſit adultera vł fidelis.qꝛ ſi adultera.cadit ſta tim er lecto. acſi manu hoĩs excuſſa. Sifi delis cõuerſa ad maritũ amplexat᷑eũ. Sic aĩa hũana ſponſa dei Ozee.ij. Sponſabo te mihi in fide.poſtqᷓ; hʒ ſub capite ſue du ⸗ re ceruicis magnetẽ tribulatiõis.ſiẽ fidet cõuertetur ad dñm ꝑ gr̃arũactioneʒ ⁊ hu/ miliationẽ of̃onẽ ⁊ deuotionẽ. dicẽs illud Roma.viij · Quis nos ſeparabit ⁊c. Sia dultera.cadit de lecto ↄſciẽtie.ꝑ impatien/ tiam ⁊ remurmurationẽ ↄtra deũ. Sup ⸗ ponitur autẽ iſte lapis in doꝛmiendo.iqñ omo ad maioꝛẽ? trãquillioꝛẽ ſtatũ⁊ ↄuer ſationẽ ſe diſponit.tunc deꝰ ſibi tribulatio nes ⁊ diſciplinã immittit iniurie Job.xx üj. Quãdo irruit ſopoꝛ ſuꝑ homies ⁊ doꝛ/ miunt in lectulo.tunc aperit aures viroꝛũ 2 erudiens eos inſtruit diſciplina. Oõ ex ponit Hrego · xxvj· moꝛaliũ. Aures coꝛdis ſepe tribulatio aperit quoſ mũdipꝛoſperi tas caudit Ex quo infero ꝙ ſignũ diuine dilectionis alicuius homis.eſt patiens ꝑ/ peſſio tribulationis. Vñ Zugꝰ.in quodã ſermone. Nullus ſeruus xp̃i ſine tribulati one eſt. Si putas te nõ habere ꝑſecurões nondum cepiſti eſſc xp̃ianus. Vnde Mie/ ronymꝰ ſuꝑ illud in glo.oꝛdi. Job. Hũqͥd homo dei cõparatione iuſtificabit᷑ aut fa⸗ ctoꝛe ſuo purioꝛ erit vir. dic̃. Purioꝛẽ ſe fa ctoꝛe ſuo vir eſtimat ſi contra flagellũ que relaʒ poꝛtat. Et debet ſcire quia impie nõ affligit qui ex nihilo fecit.⁊ conditoꝛ natu⸗ Bermo LxvI re non eſt imquus iudeꝝ culpe. Mec ile. Bieronymus ſup illud Job.ij. Veßitfn per me indignatio tua in gio interlineart Quãuis in loco quolibet poſiticogiãqo loquendo ꝛ agendo peccamus.tunctumẽ ꝑtriã hec animꝰeffrenacius rapitcũmun dipſperitate ſubleuat᷑. ſancti autẽ virico: ad ↄſiderandũ gloꝛiã ſuam repꝛimũt.lin⸗ gnam ab immoderata locutione reſtrin gunt. opus ab iniquitatis captione cuſto⸗ diunt. ⁊ tamẽ ſuper hec om̃ia flagella ſuſ⸗ nent in hac vita. Euius ratio m Brego. in gloſa oꝛdina. redditur. Sihecſcʒ bong agentes flagellat pater vt purget. quiano⸗ ſtra ꝑfectio culpa nõ curet. Ande additur Et venit ſuper me indignatio. õſideret ergo quiſq; que pena manet in iniquos ſi ita hic caſtigat iuſtos. Hecille. Et Brego. ſuper illud in glo.oꝛdina. Teſta ſaniemra debat. Ideo pꝛemitiuſtus vt gloꝛioſire⸗ muneretur. Et oſtenditur quid expectet Iniquus cum ſic pꝛemitur qui audire lau ⸗ datur. Hec ille. B Secundo tribula tiones ſunt patienter ſuſtinende pꝛopter peccantis coꝛrectionẽ. Pð. Diſciplina ma coꝛrexit me in finẽ ⁊ diſciplina tua ipſame docebit. Vnde Petrus Rauanẽſis inqᷓ/ dam epiſtola. Ideo te foꝛte punit tempo/ raliter deus.vt eterne moꝛtis ardoꝛes pe na tempoꝛalis redimat. In edificutione templi pꝛius om̃es lapides malleis tun/ debantur.ne in illoꝝ poſitione ſonus mal lei audiretur.necin hoꝛreo dei reponitur granum donec flagellis trituratũ gutpe⸗ dibus ſit excuſſum. Vnde ad Bebꝛe xij. dicitur. Omnis diſciplina in pᷣſenti nõvi⸗ detur gaudij eſſe ſed meroꝛis. poſtea autẽ fructum pacatiſſimũ exercitatis ꝑ eaʒred⸗ det iuſticie. Et Breg. dicit. Ideo domim quibuſdam hic parcit vt eos imperpetui puniat.ideo autẽ hic ferit vt ineternð par⸗ cat. Multum debet nos armare ad tole⸗ randum tribulationes ⁊ temptationes di uine pietat/ diſpenſatio que hoſtem ꝑmit⸗ tit et retinet.laxat et refrenat. alia a4 tem⸗ ptandum dat.ſed ab alijs relegat. Wala enim cũ multis eueniunt. mĩa conditoꝛis ex ſpeciali gratia diſpenſat. vt que coacer⸗ — nata perimerent. poſſent diuiſa tolerart Bloſu interlinea.ſuꝑ illud Job. Ecce vni nerſa que habet in manu tua ſunt. tmielt ne extendas manũ tuã. Itẽ Hiero · ſupil⸗ lud Job. Sagitte dominiin me ſun· im — — S— S 8 4 £ — 8 inbioſol uted. ininſcm ihi iinmi wni un — Atgun au uo jüui auim hnihred us amſ nn ont pꝛ ſi nscn orih emenn u. Vhd zju pꝛnso t mrneu olin mmni—— ndont qumm Onni cui npn S du. i m dmdi win un Iim vnn ndignatio ebibit ſpiritũ meñ.i deſtruit.ſ. ſolationẽ Sagitte dei ſpm̃ hoĩs ebibũt cſnie ſupne aniaduerſiõis mentẽ ab ela/ tione cõpeſcũt · Juſtoꝝ eni mens nõ ſoluz ppendit qð tolerat. ſed etiã pauet quod re t. videt q̃lia in hac vita patit᷑· metuit ne poſthanc vitã grauioꝛa patiat. Jam qſen tentiã tolerat in pena.ſʒ minas adhuc ven turi iudicꝭ foꝛmidat ex culpa. Hec ille. Itẽ ſuꝑ ilud Job. Due pꝛiuſtangere nolebat ia mea.ↄſiderãs q̃ ꝑdidit nũc pᷣ anguſtia ibimei ſunt. Interlineari.i.pꝛe deſiderio eternitati. Vbi Breg. Aucto deſiderio ce ⸗ leſtiñ anguſtiat᷑ et ꝓ illis amara ſeculi non metuit. q. d.imala ſeculi iã ſunt dulces ci⸗ bipᷣ amoꝛe celi. Et cũ hecſunt dulcia. quiſ det vt veniat petitio mea.vt qͥ cepit ipᷣe me cõ̃terat. Quiꝑ fiagella deo appꝛopinquare deſt— cepit ipᷣe me ↄterat · q⁊ gliqñ deus incipit ↄtritionẽ vicioꝝ.⁊ĩip̃o nto homo erioliltt ſic hoſti excuſſus ꝗᷓ⸗ nioꝛ aſſumptis ſpiritiby alijs ſurripit ⁊ vir tntes cõterit. Iceo ſubdit · Soluat manũ ſuã.iexerceat effectũ. Dũ eni inflatis lõga ꝓſperitate ſuꝑbis amoꝛẽ ſuũ ꝑflagella ex⸗ ercet q̃ſi manũ ſuã ad ferienda vicia ligatã tenct.⁊ ſuccidat me. Lũ eniĩ doloꝛ vel tem/ ptatio nos pcutit elatio mẽtis ſucciſa ca⸗ dit vt iam q̃rat manũ leuant. vnde ſubdit Et hecſit mihi ↄſolatio vtaffligẽs ine do loꝛe nõparcat.q.d. Quibuſdã parcit vt lott pter deiectionem temptantis. Moſterni⸗ ineternũ feriat. ſed me h feriat nõ̃ parcens qͥdeſt mihi ↄſolatio. Timet eni h ſibi par/ ciẽ Ad idẽ Biero.ibidẽ. Electi dũ ſe ꝑpe traſſe ilicita nouerũt ſiꝑſcrutãtes inueni unt qꝛ pillicitis nulla aduerſa ppeſſi ſunt in foꝛmidine tabeſcũt.pauoꝛe eſtuãt.ſuſpi donib malis agitati laboꝛãt. Acſi aꝑte di veret᷑. Hic qͥdem parcitvt in ꝑpetuũ feriat. ⁊nõparcendo in ꝑpetuuz ſaluet. Exafffi dioneenim conſoloꝛ qͥ ad ſpem ſalutis ex vulnere certꝰ reddoꝛ. Hec ille. Ibidẽ Hie ro. Aliq aduerſariꝰ aliqñ noſoterit deꝰ. Ex cõtritione aduerſarija virtute defici mus. Exotritione dei.in vᷣtute laboꝛamꝰ Item Breg vbi ſup̃. Sagitte · ꝑcuſſio dei que nõ me vt multos inemẽdatos dimit⸗ tit. ſedebibit ſpm̃.i.elationẽ cõpeſcit. vt di ram defecit ſpũs meꝰ.⁊ nõ ſolũ gemo qᷓpa ⸗ ioꝛ ſed timeo quod minaris·⁊ hocẽ quod dicitur. Verroꝛes domim militant cõtra ine. ne poſt hec moꝛs eterna ſequat᷑. Hec Bregoꝛins. Item Bieronymus ſuper il⸗ lud Job. Nec foꝛtitudo lapidum foꝛtitu⸗ do mea eſt.nec caro mea enea eſt Interli⸗ nearis. Ere ac lapidibus.inſenſibiliũ ho⸗ minũ coꝛda ſignificantur. que ſepe et ſup⸗ nos ictus accipiunt.et tamen nulla ꝑcuſſi⸗ one molleſcunt. Quo contra deelecti per phetam dicitur. Tollam vobis coꝛ lapi⸗ deum ⁊ dabo carneum. Brego. in gloſa oꝛ dinaria. Lapides percuſſi clarum ſonum non reddunt. quod facit es. Sed quia la pis vita caret ſenſum in ſonitu non hahet. ſic aliqui ſunt ita duri vt etiam percuſſi ſo nitum non reddunt humilis confeſſiõis. AZllij vero reddunt ſed non ex coꝛde.et ita non ſentiunt bona que loquuntur. Item Bieronymus ibidem. Repꝛoboꝛũ mens quia ſolum pꝛeſentia diligit plerumq; al⸗ ena tanto exiſtit a verbere quãto poſtex⸗ terioꝛa remanet durabilitate. Exquibꝰ omnibus infero ꝙ tribulationes tempo/ rales non ſolum ſunt patienter ſuſtinen ⸗ deſed etiam amanter perferende. patet. quna totaliter cedunt ad noſtrum cõmo⸗ dum et vtilitateʒ ſalutis.que eſt nobis de⸗ ſideratiſſima. Exquibus vlterius ſequi⸗ tur ꝙ hiper quos deus nos tribulatur ſr a nobis amandi Watthei.v. Diligite ini/ micos veſtros. quaſi di. Diligite eos per quos ſaluamini. K Tertio tribulationes ſunt ſuſtinendeꝓ tur nanq; caro mundus et demõ per eas. Vnde contra temptationem carnis ſolẽt ſanctiſibüp̃is diſciplinam infligere.ſicut Bregoꝛius dicit.ij. dialogoꝛũ.ca.ij. de bea⸗ to Benedicto ꝙ cum de quadam muliere quam pᷣus viderat temptaretur.exutꝰin ⸗ dumento.nudum ſe ſpinarũ aculeis et vꝛ⸗ ticarum incendijs pꝛoiecit Mundus eti am deuincitur ꝑ hocꝙ quãto hominima⸗ gis aduerſa ſuccedũt in eo tanto minꝰ cu⸗ ratur ab eo. Vnde Angꝰ.in libꝛo confeſſi ⸗ onũ.regratiatur deo ꝙ œẽs delectatõnes ſuas młtis amaritudinibꝰ reſperſerat. De mon deuincit᷑ qñ eꝰpſpera ſpernunt᷑.qͥby ſpꝛetis laqueos eiꝰ⁊ tẽdiculas euadimus Item nota ꝙ turbatio eſt multiplex. Pꝛia ſaudabil. q̃ eſt. ꝓ pctõʒpꝛio Iſa. xxxij. Ob⸗ ſtupeſcite opulente ⁊ cõturbemini. Scða er ꝓximoꝛum cõpaſſione Job. xxxiij. Deꝰ molliuit coꝛ meu et om̃ipotẽs cõturbauit B 4 dixerat. Ego aũt dixi in habundãtiamea nõ moueboꝛ ineternuz· Statim dicit· A⸗ nertiſti faciẽ tuã.⁊ factus ſum ↄturbatus. Sca turbatio eſt pmiſſibilis.ſicut ẽtur batio ſilitudinis ĩ vita actiua Lu.x. Mar tha turbata ẽerga plima Biere·xlix. Tur/ bati ſunt ſollicitudine.qͥeſcere nõ potue runt. Eñ ⁊ maria turbata eſt in fmonean geli audiens ꝙ pueꝝ generaret Au.j. Ter nia turbatio eſt phibitiõis.q̃ eſt impatiẽtie de— ãmonemur. Non turbet᷑ coꝛ vf̃m. Etßppter plura Pꝛimo dñi exemplo Au gꝰ. Deuotus miles ⁊c̃. Scðᷣo intꝰ gf̃aʒ cõ foꝛtantẽ ſicut olla plena ad ignẽ nõcrepat. Vertio ſacrã ſcripturã. Pð. Paraſti in cõ⸗ ſpectu meo ⁊c. Quarto dei obedientiã. qͥa ſicpᷣcepit Math · xxuij. Videte ne turbe⸗ mini. Quinto ↄtẽplationẽ ſuꝑnoꝝ.ijo rinth.j. Sicut habundãt paſſiones ſicet ſolationes. Itẽ turbatio ꝓuenit ex mul/ tis cauſis Pꝛimo ex indiſcrete pᷣlatoꝝ pᷣce ptione.ſicut de ſaule qui interp̃tat᷑ abutẽs j. Reg. riij Turbauit pater meus terram. Sed Apls dicit. i Loꝝ. vlti. Poteſtateʒ dedit mihi deus edificare non deſtruere. Colo.iij. Patres nolite ad iracundiãꝓ⸗ nocare filios. Scðo ex ſubiectoꝛũ deoꝛdi natione. Sunt enĩ quidã verboſi. de qui⸗ bus Eccĩ.xxviij. Nomo iracũdus incẽdit litem.⁊ vir peccatoꝛ conturbabit amicos · Slij inobedientes. Vnde achab ad heliã. Tu ne es q; conturbas iſrael. Rñdit heli⸗ as · Hõ ego ſed tu ⁊ domus pf̃is tui qͥ dere liquiſtis mandata dei? ſecutieſtis baalim iij· Reg · xviij. Tertij ſuntpꝛietarij· Vñ.j. Paral·ij. dicit᷑ de Zchoꝛ. Turbauit iſrael ⁊peccauit in furto anathematj. Quarti ſt diſcoꝛdes ſeditioſi. ſiã dixit iacob ad ſime onẽt leui. Turbaſtme? odioſi ũ feciſtj cha naneis Beñ.xxxiuij. Nõ q turbet᷑ coꝛ vñ̃m. qꝛ tribulatiões leues et— Et tiñ de pꝛimo. Viiſecũdo anh raciter diuias reuelatiões ãmonet.cũ dic. Eredit in deũ ſcʒ pr̃em.⁊ in me crediteſ. ex ↄſeqnti.ᷣm Ziug. Et bñ poſtexhoꝛtati⸗ onẽ ad tribulatiões patient᷑ ꝑferẽdas · ſub dit de fideqᷓ eſt qᷓ̃ſiremediũ tribulationũ. me. Sic heliʒeus turbatus erat⁊ fleuit vi dens mala q̃ facturꝰerat Szahel. uij. Reg. vij. Tertio er ge ſubtractõe vt ille qͥ pꝛꝰ Per fidẽ nãqʒ illumiat᷑⁊ purgatocuhn tis vt clare aſpiciat fructꝰ tridulation⸗ facto libenter tolerabunt᷑ Actu xx. purificãs coꝛda eoꝝ. Vñ dicit Nu des clarificat ꝑicula vt appareãtq̃in tru latione latebãt. Eirca qͥd ſcienduʒ ꝙtre ſunt vᷣtutes qͥb remeiantamanulne⸗ turbationũ. Pꝛima ẽ ſpes ſca fides ter⸗ tia catitas. De ſpe ptʒ triplr. Nãiᷣaeſt re mediũ triplic ꝑiculi. Pꝛimo iminẽtetipe ſtate tꝑalis tribulatiõis· accidẽte neceſita te coꝛꝑalis diſſolutiõis.⁊ ſubueniẽtexiri tate criminal deſperatiõis. Pꝛimoſiqdeʒ eſt remediũ ĩminẽte tẽpeſtate tꝑalis trbun lationis.tũc enĩ maxime debemꝰſparede dei miſcʒia affutura. ð. Q inmeſem nit liberabo eũ. Exemplũ deß in vin ſq MWartiniqͥ nunq; fuit ſecurioꝛ niſiqũ i dit in latrones int᷑ alpes. vnð tũcvn latro ſecurim ſup̃ caput eiꝰ vibꝛabat.ſciens mi ſericoꝛdẽ deñ in tẽptatiõiby affutuꝝ. Sů⸗ ma cautela militũ antiqꝝ fuit omĩiaqxide bantur terribilia ⁊ bone ſpei cõtraris ad ↄfidentiã interp̃tariſicut nartat ſext iuli us ſtragematũ lijci. Vñ cũ Scipioqj canus ex italia in affricã exercitũ trgduxi ⁊ipe de naui deberet deſcẽdere.cecidit ſuꝑ terrã. Lonſiderãs igit᷑ milites attonitos de caſu.ipm lapſuz materiã ſpei fert. Iudi te inqͥt milites. affricã opp̃ſſi. Cõſiimõæ ſar Julius cũ nauẽ aſcẽdere deberet. cci⸗ dit in terrã ⁊ militiby ↄſternat dixit. Te⸗ neo inqͥt te terra ⁊ mare.q.d.nec ſic recedo en ad te redibo. ⁊ſic verbo illo milites ſye rare fecit ſe in terraʒ ꝓpꝛiã redituꝝ. Item ſtrictoꝛius dux qͥdã milit cũ equitũſcun equoꝝq; pectoꝛa cruẽta ſubitoꝓdigiagʒ⸗ paruiſſent.⁊ milites inde ↄſternerent. Ui⸗ ctoꝛia inqͥt nobis ꝓmittit᷑ iſte partes nõp pꝛio ſed hoſtilicruoꝛe ſolẽt aſpergi Jen garrimũdꝰthebanꝰ cũ fax de celo noceſu iſſet delapſa.⁊ eos qͥ tunc ſecũ erant teru⸗ iſſet metum cõceptů ſicfugauit dicꝭs. Au mina numina oñdũt. q.·d · Dijnobis mi⸗ tunt lumẽ vt animẽt. Iſto mõ viriſcii ſti oĩa terribiliaqᷓ eis accidũt. vel maloppꝰ ſecutione ſeu mundana mutatiõevel co⸗ poꝛis infirmitateinterpᷣtantur in bonun⸗ Et quanto maioꝛ materia timoꝛis indti“ tur.tanto feruentioꝛ eoꝛum ſpes erigit᷑iu⸗ xta iliud Job.xiij. Etiam ſi occideritmei j eũ ſperabo. Scðo ſpare debem ↄfdut jiyiſts is denpi incim arſeo huehern uluch iwend i6 51 nobtn dinnbel n rlrd nei necec ncit nin Unüm In die penthe. accidente neceſſitate coꝛpalis diſſolutiõis Pꝛouer.xiij. Sperat iuſtꝰĩ moꝛte ſua Et ſicut docet Ariſt.in lib. de pomo⁊ moꝛte. on eſtphi timere moꝛtẽ ſed magis gau⸗ qere ⁊ bone ſpei eſſe iminente moꝛte. Et declarat duabo rõnitv. Pꝛima q̃rendo ab ris. Creditis inqͥt ꝙ eſt differẽtia ĩter ho⸗ minẽ? beſtiã. Lredimꝰ inquiunt. Etanqᷓ inquirit vitatẽ⁊ rectitudinẽ merer᷑ graduſ altiſſimos. Et rñderũt.credimꝰ inquiunt. Vuibyille. Si ſic. ð exq̃ nõ in pñti veniũt ila pᷣmia q̃ rect dant opoꝛtet ꝙ ĩaliayita. qd ſiſic igit aĩa ñ dz timere moꝛtẽ. Sca ratio. Creditꝭ inqͥt ꝙ moꝛs nõeſt niſiſepa ratio anie a coꝛꝑe.⁊ rñderũtꝙ ſic. Quibil le. Exqᷓ ſic. cũ coꝛpus ſit ſemꝑ ↄtrariũ aĩe. Igit nõ debemꝰ dolere de receſſu aie a coꝛ⸗ poredeſt ↄtrariũ ſue ꝑfectioni⁊ delecta tioni. Sic deberet facere qͥlibet xp̃ianꝰ vi nõturbet᷑ ſed gaudeat exire de carcere hꝰ coꝛꝑis. dicũ aplo. Infelix ego hõ qͥs meli berabit. In ſignuz huiꝰ legit᷑ de Zriſto· ꝙ ſacie leta moꝛtuus eſt. Tertio ſperare de⸗ bemus ſugueniente pplexitate criminaliſ deſperatiõis. Ecci.ij. Scitoteqꝛ nulꝰ ſpe rauit in dño ⁊ ↄfuſus eſt. Dicit Ipocras ĩ gmphoꝛiſmis. Deſipientie cũ riſu facte ſe curioꝛes ſunt qᷓ; cũ triſticia facte.qꝛ de pꝛi mis eſt ſpes cure.ſed nõ de ſcðiſ. Sic pec catoꝛ cũ adhuc ſperat de deo facile penite⸗ bit. iurta illud. Speret qͥ metuit. moꝛitu⸗ ros viuere vidi. Spe duce. victuros ſpe moꝛiẽte moꝛi. Vñ Bef̃. in ßmone. Tu es dñe ſpes mea. Quicqd agẽduʒ qcqͥd decli⸗ nandũ qͥcqͥd tolerandũ qͥcqd optandũ.tu es dñe ſpes mea. Mec vero vna oĩm ꝓmiſ ſionũ cauſa. E Sco fide remediant᷑ tribulatiões. Eñ ðꝛ Heb xj. Sanctiꝑ fi⸗ qẽ vicerũt regna.obturauerũt oꝛa leonuʒ. foꝛtes facti ſunt in bello.ꝓbati ſunt.tẽpta/ liſunt ⁊c̃. Regna dicit tã carnis inũdiꝛ dia boli.iõ xp̃s dicit. Creditꝭ in deñ ⁊ ĩme cre ⸗ dite. q d. Si vincere tribulatiões cupitis neceſſe ẽ vt in me fidẽ rectaʒ habeatis. Et notant dicit in me credite.non me. nec de me. Rã demones etiã credũt deũ ⁊ deo.qꝛ ꝙedunt eũeſſe punitoꝛẽ maloꝝ. Sed cre dite in me.ſ.amãdo me ⁊ bonis opꝑiteun do in me. que eſt fides infoꝛmata caritate. Talis autẽ fides vtiliſ eſt ad qnqʒ. Pꝛimo ad pctõꝝ remiſſionẽ Zctu.x. Huic om̃s ꝓ pheteteſtimoniũ ꝑhibent remiſſonẽ pec⸗ catoꝛũ acciꝑe ꝑ nomẽ eins. Scðo ſides eſt vtilis ad demonũ ↄfuſionẽ War. vl. Si⸗ gna eos qᷓ crediderint hec ſeq̃ntur. In no mine meo demõia eijciẽt. Inde ẽ ꝙ paulꝰ vocat fidẽ ſcutũ quo vincunt᷑ tela diaboli. Eph.vj. In oĩby ſumẽtes ſcutũ fidei. Re⸗ fert papias in expoſitiõe ſup Juuenalem ſatira.ij.⁊ idẽ habet̃ in glo. ꝙ numa pompi lio ſacrificante cecidit 3 ddã ſcutuʒ de ceio quod anchille dictũ fuit.datũq; eſt rñſum ꝙꝙ illic foꝛet romanuz imperium vbi illud ancbille foꝛet buatuʒ. Numa.xj alia ſcuta fecit vt eſſent.xij numero.et ꝙ illud qͥd de celo datũ fuit maneret occultũ. Sic ſcutũ fidei de celo datũ eſt ꝑxpᷣm.q̃ vbicunq; fu ⸗ erit.demonũ pᷣtus extirpabit⁊ imperium xp̃i pſenerabit. Sunt autẽ illa ſcuta.xij.ꝓ pter·xij articulos fidei. Tali ſcuto fuit mu nitus daniel. qͥ credẽsdeo ſuo liberatꝰeſt. vſeiuſdẽ. Tertio fides cõfert optatoꝝ ↄſe cutionẽ Marci xj Quodcunq; oꝛãtes pe titis credite qꝛ accipieti. Karrat magiſter in hyſtoꝛijs ꝙ cum Alexander veniſſet ad montes Caſpios. Wiſerunt ad eñ filij ca ptiuitatis.x.tribuũ egrediendi licentiã po ſtulantes. cunq; q̃ſiſſet cquſam captiuitatꝭ. accepit eos receſſiſſe a deo iſrael. vitul au⸗ reis ĩmolando.⁊ ꝑphetas ðip̃dictuʒ eſſe ſdeo a captiuitateũ redituros. Tũc rñdit Alexander ꝙ artius eos incuderet. Cũq; infinitis moliby vias pᷣcluderet.vidẽs hu/ manum laboꝛẽ deficere rogauit deum vt hoc pficeret.qᷓd ⁊ factum eſt. Eñ dicit Jo ſephus. Deus quid facturus eſt ꝓ fidelib ſitanta fecit pꝛo infidelibus.Id ideʒ Jo⸗ han.iiij· de regulo qui fidem diminutã ad⸗ huc habebat.cuius filium ſanauit chꝛiſt?. Idem de Centurione.cuius ſerunz chꝛi ſtus ſanauit Wacth.viij. Quarto fides cõ fert electoꝛũ benedictionẽ Joh xx. Beati qui nõ viderũt. Abi Em Bre. nos etiã ſu⸗ mus ſignati qui eum quem carne nõ vidi⸗ mus mente retinemus. Tertio caritate remediant᷑tribulationes.eoꝙ amanti ni⸗ hil eſt difficile. Eñ dicit Aplus ꝙ caritas omiĩa ſuffert. Videmus in ſecularibus a⸗ naris ꝙ multa patiunt᷑ pꝛopter impetum cupiditatis ⁊ feruoꝛẽ auaricie. Incõpara biliter aũt caritas eſt feruẽtioꝛ.quã ſiquis habet.oĩa libter patit. Dicit enĩ Aug.ſug illud. Ideo dilexi mandatatua ſuꝑ aurnz. ꝙ caritas magis diligit deũ qᷓ; auruʒ cupi ditas. Ex qͥ infero ꝙ ſignũ dilectionis eſt magne ad deũ ſi qͥs magna patitur. ⁊ma/ ioꝛis ſi maioꝛa. Vixi tertio ꝓnetnhre T mi di. In domo patris mei· irca qͥd ſciendũ ꝙ domꝰ dei eſttriplex. Pꝛima ecckia militãsj. Shi. ij. Scias quõ opoꝛteat te in domo dei ↄuer ſari. In qᷓ domo ſunt multi homĩes tanq; manſiones. in qͥb deus manet iãꝑ fidem. Eph.üj. Habitare xpᷣm ꝑ fideʒ in coꝛdibꝰ vfis in aliqby ꝑ fruitionẽ caritatisj. Eoꝝ. xv. Vt ſit deus oĩa in om̃iby. Sca domꝰ triũphans ecckia. Pð. Replebimur inbo/ nis domus tue.in qᷓ tot manſiões qͥt ſan⸗ cti in qᷓby deus manet ꝑ gloꝛiã. Tertia do mus eſt ip̃e deus ij. Lopꝝ.v. Vabemꝰdo⸗ mů nõ manufactã in celis. In q̃ domoma net volũtas hoĩs ꝑ fruitioneʒ caritatisj Joh. uij. Deus caritas eſt.⁊ qͥ ma. in ca. in deo ma.⁊c̃. In hac domo q̃ eſt deus multe ſunt mãſiones i.diuerſe participatiões be atitudinis ip̃iꝰqꝛ qui plus diligit ⁊ plꝰco gnoſcit.maioꝛẽ locũ habebit.⁊ ita vnus ẽ glio beatioꝛ.in qͥd eſt melius diſpoſitus. Exemplũ de fonte om̃ibcõmuni · de qᷓ;ta/ men plus accipitur maioꝛi vaſeqᷓ; minoꝛi. licet vnum ſit obiectũ veritatis · vnꝰ dena ⸗ rius diurnus. Eandẽ ſniam ꝓſeqͥtur Ay⸗ ra in glo.ſuꝑ illud Exultabũt ſancti in glo ria.letabunt᷑ in cubilibo ſuis.ſ. diuerſis ᷓ⸗ dibus ſeu manſionib vbi dicit notanter. ꝙ dicit ð. de gloꝛia ſctõꝝ pluraliter cubi libopter diuerſitatẽ graduum ſeu pᷣmioꝝ ipoꝝ ſanctoꝛũ. qꝛ licet ſit beatitudo eadem omniũ obiectiue nõ tñ foꝛmaliter · quia li⸗ cet om̃es ſancti vident deũ ⁊ eo fruant᷑.tñ vnus ip̃m videt clariꝰaltero· ⁊ dulciꝰ frui⸗ tur ip̃o. Mec lyra. Ex hocinfero duo. Pꝛi mo ꝙ qᷓ̃ntũ eſt ex parte diuine eſſentie in ſe vnus alio nõ magis videt qᷓ; om̃es. qꝛ om nes eandẽ vident licet nõ totaliter. Scðᷣo qntũ eſt ex parte vidẽtis vnus alio clariuſ videt.ᷣm q́d magis eſt diſpoſitus lumine gloꝛie ad recipiendũ diuinã eſſentiã. Exq̃ tertio infero ꝙ licet om̃es beati vident di⸗ uinã eſſentiã eqᷓliter q̃ntũ ad eius eſſentiã in ſe.tñ non eqliter vident in eo omnia. ſed qᷓnto qͥ;s clarius videt tanto plura in ea vi dere poteſt. Sicut quãto darius nouerit qͥs pꝛima pᷣncipia.tanto plures ↄcluſiões e eis p̃t elicere Hec Tho.ſup.iij. Sz q̃re iſta beatitudo vocat᷑ manſio. Rñdet Tho. ſupꝑ.iiij. di. xlix. ꝙ mãſio dicit᷑reſpectumo⸗ tus ⁊in deo beqtitudoqᷓ terminat motuʒ apetitus tendentis in deũ põt dici mãſin ⁊ita diuerſi gradus denltit⸗ manſiones dicunt. Sed quõ attenditur iſti gradus diuerſi manſionũ. Rñdeo n diuerſos gradus meritoꝝ. Meritũauteʒ attẽdit ßᷣm gradũ caritatj infoꝛmantj ope rationes qͥbus meremur. Et ideo diuerſi gradus beatitudinis attendunt᷑tm diuer ſos gradus caritatis. Ex hoc infero ꝙliʒ martyriũ.doctoꝛatus ⁊ vᷣginitas recipiit vnam⁊ eandẽ qureolam.tñz inter mardy⸗ res nõ om̃es eqᷓlem habent licet eandẽ ſe ilie qᷓ fuit foꝛtioꝛ in pugna cõtra munqum habet maioꝛẽ. Silr inter vᷣgines nõom̃g equalẽ.qͥa ille maioꝛẽ que plus cauebãtoc caſiones coꝛruptionis qᷓ; alie. Silr inter doctoꝛes nõ om̃es equalẽ.ſed ile maioꝛẽ qſua doctrina magis fugauit vicia decoꝛ dibusqᷓ; alius 7̃ Feria ſecunda Penthecoſtes. I. Sermo LXNVII. Sc deus dilexit mundũ vt filiũ ſuũ vnigeniʒ 3 daret.vt om̃is qj credit ineũ nõ pereat.ſʒ habeat vitã eternã Joh.iij. Sit dicit Augꝰ.in li.ſupputationũ.ſupputatiõe üij. Juſtů eſt vt creatura laudet creatoꝛeʒ. Ip̃e enĩ ad laudandũ ſe nos creauit qͥno⸗ ſtris ñ indiget laudieo ꝙ ip̃eẽpᷣtuſincõ pꝛehẽſibilis. nullis indigẽs.ipe ſibi ſufſia ens. Licet aũt ad laudãdũ deũ hõ obliger multiplicit᷑ maxie tñ debitoꝛẽ laudarede um ⁊ gf̃as illi agereꝓ miſcðia eiꝰ⁊ inenar⸗ rabilicaritate q̃ nos ſic indignos amguit ſaluauit ꝑ vnicũ ⁊ dilectũ filiũ ſuũ. Sicei dilexit mundũ vt filiũ ſuũ vnigenitum da⸗ ret vt viuamꝰꝑeum. Deq rã ineffabilidi⸗ uina erga nos miſcʒia idẽ Augꝰ li.ᷣdicto ſupputatiõe.ij.gr̃as agens dicit · as ag deus pietati tue qꝛ ꝑieſum xp̃m filiũ tum dñm nr̃m cũ ꝑditi fuiſſemꝰculpa nfa mir biliter recugaſti nos. f̃as ago pietatiet mltas tibi gras refero extotis pꝛecoꝛdijs meis qui ſemper tuam inenarrabiemdi⸗ lectionem qua miſeros ⁊ indignos mird⸗ bili bonitate amare dignatus es miſiſti eundemvnigenitum tuum de ſinu tuon publicũ noſtrũ ſaluare nos peccatoꝛeset um dutiunq; inoitn inniſ niporty uib vöpol ns S ſhwbltn wonnt undlec hi die uioieci iſundn ſinsvi wnnin pun wyun znno elme iitun gühoen. aunch wyätz Kniat Au wn wni sm jü esnöo uii m nu iti dn v. is 5 ufüct mt mih— lur iit Di pamo Feria ſechnda polt penthe. fiios perditionis. Et qͥbuſdaʒ interpoſi tis penſans huius diuie pietatis magni⸗ tudinẽ exclamat dicens D ĩmenſa pietas ineffabilis caritas vt liberares ſeruuz füiũ tradidiſti. deus factus eſt hõ. vt pditꝰ pomo de poteſtate demonũ erueret᷑. Hec Ingꝰ Onapꝛopter volẽs ſctã mater ecde ſia inducere nos ad laudandũ ⁊ diligẽduʒ deum ꝓ tanto beneficio redemptiõis nr̃e recolit hoc beneficiũ magnũ. Ouod quia inter dona dei que hodie per ſpiritũſcti fideliby collata ſũt.pᷣcipuũ ⁊ maximũvide tur vt tanto maioꝛi affectu hõ ad diligen ⸗ dum deũ ꝑ caritatẽ que hodie diffuſa ẽ in coꝛdib noſtris ꝑ ſpiritũſctm̃ qui datꝰ eſt nobis moueat᷑.⁊ ſi alia dona paruo ponde rant hoĩes pᷣcio⁊ pauca gr̃arũactiõe refun dant.iſtud ſaltẽ tanqᷓ; euidẽtiſſimuʒ tanqᷓ; vtiliſſimũ můũdo ⁊tanqᷓ; diuine miſcðie et liberalitatis ĩmenſiſſimũ donũ quo maꝰ excogitari nõ poteſt pijs laudiby hodie ve ⸗ neremur. õ quidẽ beneſiciũ bꝛeuiby ⁊ ef⸗ ficaciſſimis vᷣbis ꝓponit ſaluatoꝛ dicens in pᷣbis nri thematis. Sic deꝰ dilexit mũdũ . In quib verbis tria nobis de diuia di lectione pꝛoponuñ Ppꝛimo nanq; de/ ſcribit᷑ diuine dulectionis pietas gratioſa. ců dicit. Sic deꝰ dilexit mundũ. Secũdo ſubdit einſdẽ dilectiõis immẽſitas copio⸗ ſu. qꝛ vt filiũ ſuum daret. Tertio ſubinfer/ tur dicte pietatis vtilitas efficax et dulco ⸗ roſa.cũ dicit᷑. vt viuamꝰꝑcum. ₰ ꝙ in verbis pᷣmiſ ſis deſcribi᷑ diui ne dilectionis pietas gratioſa.cuʒ ðᷣꝛ. Sic deus dilexit mundũ. Wagna ſiquidẽ ẽ di lectiõis pietas eũ amare qͥ etiaʒ readamat Juxta ülud Pꝛouer.viij Ego diligentes ne diligo. Et poeta. Si vis amari ama. Sed certe maioꝛ eſt dilectionis pietas a⸗ mare eũ qui nonduʒ amat nec readamare upit. Valiter factuz eſt de dei dilectione. Ihe enĩ amauit mundũ.cũ tñ mũdus euʒ nõ readamaret.imo odiebat. Jurta illud Põ. Superbia eoꝛũ qui te oderũt aſcen dit ſemꝑ. Circa qd ſciendũ ꝙ deus dilecti onẽ ſuã magnificauit ad hoĩem pluribus modis ꝓpter qͥs merito a nobis ẽ diligẽdꝰ laudãdus ⁊ gloꝛificãdus. Et pᷣmo dilectio lus magnificat᷑imagna a nobis ðᷣꝛ⁊ ⁊pdi Anex pᷣuentione tarditat nñe heniuolẽ tie. Sco ex oñſione ſue potentiſſime ÿtu tis. Tertio ex ꝓuidẽtia ſue oꝛdinatiſſime ſapientie. Quarto ex copioſa⁊ clementiſſi ma caritate ſue mie. Quinto ex benignita te ſue patientiſſime tolerantie. Sexto ex manſuetiſſima equitate ſue iuſticie. Se ⸗ ptimo exlargiſſima liberalitate ſue remu ⸗ neratiſſime leticie. Que ſeptẽ faciũt meri⸗ to in nobis ſeptuplicẽ diuine laudis mate riã.cui om̃ia que laudẽ dei ſonant pñt in ⸗ cdudi. Iſta enĩ ſunt pᷣncipalia dei oꝑa.adq̃ om̃ia alia reducunt᷑· Ita dicit Mugo li.de ꝓfectib nouicioꝝ. Pꝛimuz igĩ quod ma/ gnificat ⁊ cõmendat dininã dilectionẽ er/ ga nos eſt pᷣuentio tarditati nr̃e beniuolẽ⸗ tie. Juxta illud.j. Joh.iiij. In hoc eſt cari/ tas nõ qm̃ nos dilexerimꝰdeũ.ſed qm̃ ip̃e pꝛioꝛ dilexit nog. Supꝑ quodicit glo.ĩter/ linearis. Hõ pꝛlus dileximꝰdeñ vt merito dilectionis ip̃e diligeret nos ſed ip̃e dile ⸗ xit nos. vt pᷣueniente gr̃a om̃es poſt ipſuʒ deñ amaremꝰ. Et in hoc de fecit ↄtra con ſuetudinẽ mundanã nã ſeculares nõ dili⸗ gunt niſi pᷣus diligant᷑. Vñ dicit Berñ.in lib. de amoꝛe deica.vj. Hecẽ inſticia filio ⸗ rũ hoĩm. Tma me.qꝛ amo te.i.ideo me de bes amare qꝛ te amo. Et ſic pus volũt ho⸗ mines diligi ab aiijs. vt ſic poſtea diligant alios. Sed certe deus pater nõ ſic dilexit nos.qꝛ nos eñ pꝛius dilexerimꝰ ß ip̃e nos pᷣuenit, ꝓpter quod Berñ dicit vbi ſupꝛa. Rarus eſt qͥ poſſit dicere. Imo te vt ames me.i.pᷣuenio te amoꝛe pᷣus vt tu poſt hoc me readames. pauci ſunt qui hoc facerẽt ſed hoc deus fecit Vñ ſubdit Berñ. Sic dñe ſicamaſti nos pꝛioꝛ vt amaremus te nõꝙ egeres amari a nobis. Sed qꝛ ꝙ fe⸗ ciſti nos eſſe. non poteramus niſi amãdo te. Mec ille. Si ergo meritũ queritur qua re aut quo merito ſit deus diligendus. Il la cauſa pꝛecipua illud meritum pꝛecipuũ eſt. quia ip̃e pꝛioꝛ dilexit nos. dignus pla⸗ ne qui readametur.pꝛeſertim ſi aduertat᷑ quis quos quantũq; amauerit. Quis enĩ m Bernar.in libꝛo de diligendo deuz ca. ij. niſi is cui omnis ſpiritus confitetur.de us meus es tu.quoniã bonoꝛum meoꝛuʒ non eges · Et reuera huius caritas. maie⸗ ſtatis quippe non querentis que ſunt ſua. Vuibus autẽtanta pietas vel caritas ex⸗ hibet̃.certe indignis.cũ adhuc inimici eſſe mus recõciliati ſumꝰ ðᷣo. Lerte duplex cã. qꝛ dilexit deꝰ gratis ⁊ inimicos q̃ntũ vero S) 5— 6% „. 3 v N pilererit patebit infra. Sco cõmẽdatur diuina dilectio ad homiĩem ex oñſione ſue potentiſſime vᷣtutis in creatione.ſcʒ ꝙĩta magna.tam varia.tã ſolida nobis virtute plena potuit facere. ſic facile.ſic ſubito.ſic decenter ex mihilo ꝓducere.⁊ ſuꝑ mihil lo⸗ care.cũ extra mundũ nihil ſit. ſuꝑ q̃d mo ⸗ les mũdiqᷓſi ſuꝑ baſim.i fundamentũ col⸗ locauit Sap̃. xij. Si virtutẽ? oꝑa earuʒ inuiſibilium rerũ⁊ factoꝝ mirati ſunt.in/ telligant ab eis qm̃ qui hec ↄſtituit foꝛti⸗ oꝛ eſt illis. In quo quidem ope creatiõis magnalia dei homini collata ſunt.et vſui pᷣſtita.⁊ ſenſui manifeſta. Rã ᷣm Berñ.in lib. de diligendo deñ ca.ij. Neq; enĩ qͥs ali usõminiſtrat cibuz om̃i veſcenti cernenti lucem ⁊ ſpiranti flatũ. Et licet alia ĩnume⸗ rabilia deus in creatione homĩ ↄtulit be⸗ neficia.iſta tñ ſunt pᷣcipua.nõ quia excellẽ⸗ tioꝛa ſed qꝛ neceſſaria coꝛꝑi ſũt. Vec Bef̃. M ſiad ſuꝑioꝛa reſpiciamꝰ inueniemꝰma ioꝛa beneficia in creatione homini collata qntuz vicz ad aĩaʒ· Hã in aĩa inuenies tria uta ſcʒ dignitatẽ ſcientiã ⁊ virtutẽ. Digni⸗ tatem in homie arbitriũ dicit Berñ. In q̃ ei numirũ datũ eſt nõ ſolũ ceteris pᷣemine⸗ re.ſed ⁊ ceteris pᷣſidere anĩantib. Scien ⸗ tiam vero qua eandẽ in ſe dignitatẽ agno ſcat.nõ a ſe tamẽ. Itẽ virtutẽ qua ſcʒ ipſuʒ a quo datur?⁊ inqͥrat nõ ſegniter.⁊ teneat foꝛtiter cũ inuenerit. Et qdlibet iſtoꝝ du/ plex beneficiũ ᷣm Berñ.vbi ſupꝛg. Rã di⸗ gnitatẽ demonſtrat humanã nõ ſoluz na⸗ ture pᷣꝛogatiua ſed ⁊ potentie dominatus. eo ꝙterroꝛ hoĩs ſuꝑ cuncta anĩantia ter⸗ re imminere decernit Beñ.ix. Scientiaq; duplex erit ſcʒ ſi hancipᷣam dignitateʒ vel aliud q̃dcũq; bonuʒ ⁊nob ineſſe ⁊ a nobis nõ eſſe nouerimꝰ. Uirtus etiã duplexerit ſcʒ ſiauctoꝛẽ ↄſequi inqͥrimus.inuentoq; inſepabiliter adheremꝰ. Et iſta beneficia ſunt ita generaliter om̃iby collata. vt nõ ſo lum catholici.ſed etiã pagani ex his deum laudare merito debeant. Nã vt dicit Beÿ̃. vbi ſupꝛa. Quis fidelis ignoꝛat ſuo coꝛpi nõ ab alio in hac moꝛtali vita ſup̃dicta illa neceſſaria miniſtrari.vñ videlicet ſubſiſtat vnde videst vñ ſpiretqᷓ; ab illo qͥ dat eſcaʒ om̃i carni.qͥ ſolem ſuũoꝛiri facit ſuꝑ iuſtoſ ⁊iniuſtos. Itẽ quis etiz mnpius putet ali⸗ um eius qͥ in aĩa ſplendet humane digni⸗ tatis auctoꝛẽ pᷣter illũ qͥ in Beneſiloqͥtur. met nilii Faciamꝰ hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſititugin noſtrã. Quis aliũ ſ—— et niſi iſtũ qui docet hoĩeʒ ſciẽtiã ui etiã donũ virtutis aut putet datũautſpe⸗ ret dandũ qᷓ; de manu dñi virtutũ. Exqui bus infero ᷣm Berñ. ꝙpter pᷣdicta deiz meret᷑ amari etiã ab infideli⁊ pagano. ſa tio huiꝰ ᷣm eũ.qꝛ ⁊ ſi neſciat rationẽ.ſcitij om̃is infidelis ſi nõ diligit dñm deũſun tota aĩa ⁊ tota virtute ſua. Ratio hupfn Berñ.qꝛ damat ei intus innata⁊ nõ igno ta rõni iuſticia. que eꝝ toto ſe illuʒ diligere debeat.cui totũ ſe debere nõ ignoꝛat. Ter tio magmificat᷑ dei miſchia erga hoiemer puidentia oꝛdinatiſſime ſue ſapie. mn enĩ gubernat ⁊ regit ſapiẽteꝛ ⁊ ſuauit S ſeip̃m Exã ſcðo infero ꝙ inercuſabiliseſ pi.viijẽittingit a fine vſq;ad finẽ foꝛtier: diſponit oĩa ſuauiter. vbi Salomon duo dicit de deo. Pꝛimo ꝙ om̃ia ſubduntſue gubernationi. Sco ꝙ oĩa diſponitmi/ ſericoꝛditr. B Sed diceres quõom⸗ nia gubernat cũ videamꝰmulta malafier in mũdo. Vndeð iſta ꝓcedũt exquo deus ſũme bonus ⁊ ſůme potens oĩa regit. qͥd rñdeo ᷣm Bolgot ſuꝑ lra pᷣdicta Sa pi.viij. M deꝰ gubernat om̃ia cũſit cuſ efficiens oĩm.⁊ finis oĩm vnde om̃iaeſt pter ſe. Et ſicut ad honoꝛẽ ſuũ ↄgruit on nia in ſe dirigit ſicut in finẽ· Vocauteʒel gubernare.ſczdirigere res in finẽ aliquem intentũ. Eſt tñ ſic gubernatoꝛ oĩumꝙgn bernat mediantib cauſis ſecũdis Vñcoꝛ poꝛa groſſioꝛa ⁊ coꝛruptibilia gubematp coꝛpoꝛa celeſtia ꝑ angelos ſiue intelligẽn as. Muiꝰ ratio ẽ. qꝛ maioꝛis bonitatis ci⸗ catio eſt ſi gubernãs ⁊efficiens cauſalitz⸗ tem efficiẽdi⁊ gubernãdi alijs ſub ſeoꝛdi nate cõicet q; ſi ſuꝑioꝛa pꝛiuarent᷑ab ine ubernatiõe ⁊ omnia ꝑ ſeip̃m guber/ j naret. Et ideo ad oñdendũ ſuã ꝑtectione rioꝝ in cauſando ⁊ cõicandopfectiõem ſuãe⸗ ature ſic cõicat qͥbuſdã gubernatiõem alb rũ. Exquo iã patet ꝙ ſi deusꝑſeinmene ſingula gubernaret ⁊ ageret nibumalefe ret. modo qꝛ idem effectus fit a deo bene? j ab hoĩe male.uſte a deo ⁊ iniuſteab hoi. ⁊ideo male accidit ex parte hoĩs nõerpi te dei. De qᷓ ponit Voigot ibidẽ exempli Si dñs dicat ſeruo trahamꝰleuit coꝛdqʒ iſtam ſicꝙ eã nõ frangamꝰ ⁊ ſer ruditer frangit eam Iſta fractioeſtu d ſeruꝰ trabẽs intc i n ſiſuß e lipoſe utheta wibehi Wino un. viſcuüt inibennt liidepen wihunen wooguhoi wurſen ſinahe ucü ſidast ſinusme onuc n ꝛdu n gudemt x inn deofn eiii w Qde utii rſe Sic wit nſednz Wi nti. it W nn nei it 1gwlot nnn orne vun p octign n cu n nõ dñs. Sic de ſtatuit ꝙ creature rõnali vut coopari in ſuis opationib. vt curſus nature maneat quã inſtituit.ſine qua nul lares poteſtaliqͥd agere. imo neceſſe ꝑmo mentů · Qm̃ igit creaturg rõnalis facit con tralegẽ dei ſibi a deo pᷣfinitaʒ.qᷓ;uis a deo guberner ⁊ßuetur. ⁊ deus eidẽ generali ſer cooperet᷑.ſicut cooꝑatur igni cõburen do.ſoli lucendo. tñ creatura male facit le⸗ gem trãſgrediendo. nõ aũt deus qͥſic facit ſicut lex ſua ſtatuit. Sed q̃ntũ ad ſcmdi reres. quõ dicis ꝙ deus diſponit oĩa ſua⸗ uiter ⁊ miſericoꝛditer cũ videamꝰ paruu ⸗ los nõ baptiʒatos puniri eternalit ꝓ pctõ oꝛiginali Eñ viðꝛ ꝙ in iſtos nullã exercet miaʒ. Itẽ Ja.ij. ðꝛ. ꝙ qͥbuſdã fiet iudiciuʒ ine imicoꝛdig · I pᷣmů dico ᷣm Nober⸗ tum— ſupᷓ · Mexquo nõ bapti⸗ ʒatis poſſet infligere nõ ſolũ carentiã diui ne viſionis.ſed poſſet oẽs anihilare ſi vel⸗ let·⁊ ideo in; agit cuʒ eis miſericoꝛdit. ꝙ eſſe humanũ habebũt et viuent ſine pena Tren.ij. Wiſericoꝛdia dñi ꝙñ ſumꝰ con ſumpti. Ad illud Ja.ij. dicendũ ꝙ lʒ ĩmiſe ricoꝛdes nõ ↄſequũtur miſcʒiam eos a pe na totaliter liberantẽ.ↄſequunt᷑ tñ miſeri⸗ roꝛdiã aliqd de pena debita relaxantẽ.qͥa citra ↄdignũ punient᷑ ſicut alij oẽs ꝓ deme ritis ſuis dãnabunt᷑· Quarto commendat᷑ dei dilectio erga hoĩem ex copioſa ⁊clemẽ tiſſima caritate ſue miſcʒie. Tanta enĩ eſt miſcla diuina ad hoĩemyt nõ ſolũ miſeri coꝛs dicgt ſed etiã ip̃a miſcʒia apellet᷑. Iu ta illud ð. Deus meꝰ miſcðᷣia mea.nun qᷓ; aũt dici᷑ deus meꝰ iuſticia mea qᷓ;uis iu ſtiſimus ſit. vñ Salomon vocat eů ſpecia liter dñm miſcðᷣie Saß · ir. Deus patrum meoꝝ⁊ dñe miſcpie.ij. Loꝝ.ſ. Benedictus deus ⁊ p̃ dñinñi ieſu xp̃i pater miſc;iarũ Et Kph.ij. dicit. Deus diues in miſcðia. In qͥ aũt aparet hec miſcðia.certe in mul tis. Nã qͥcꝗd eſt in mũdo totũ eſt miſc;ia. Miſcia dñi plena eſt terra.eo ꝙmi⸗ erationes eiꝰ ſuꝑ om̃ia oꝑa eius. Et reue ra ſiceſt Nã om̃es creature licet expoten/ napducte ſunt potenter.tñ ↄſeruãtur ex dementia miſericoꝛditer. Eñ Sapᷓxj. di qtur. Quõqliqͥd pmanere poſſet niſituvo uiſſes. aut qd a te vocatũ nõ eſſetↄſeruare tur. Parcis aũt om̃iby qm̃ tua ſunt dñe qͥ tmas anias ꝓpter qͥd Ziug. dicit· xxij. de ci Feria ſechnda penthecoſtes xaſerno.⁊tñ ſeruus peccat ⁊ male facit et — uitate dei.ca.xiij. M ſi deus ſubtrahat re bus ſuã potentiaʒ ⁊ miſcõᷣiam.nec ꝓgredi poterunt ⁊ ſuis diuerſis motiby pagere tẽ poꝛa.necpꝛoꝛſus in eo ꝙ create ſunt per/ manebunt. Dõ expᷣſſius idem Augꝰ in li. de vera religione dicit ca. xriiij. Deꝰꝑ ſum mam ſapientiã om̃ia— ummaz be nignitatẽ om̃ia ↄſeruat. Idẽ ſuꝑ.ſe⁊.ij.ca. zeñ.⁊ in li. de trinitate.⁊ in multꝭ alijs lo ⸗ cis cõſimilẽ ponit ſnĩiam. Sed aduerte qꝛ qᷓ;uis ſic generaliter cõſeruet qᷓ ꝓduxit.ſpe cialiter tñ homiĩes gubernat ꝑ clementiã. Et notãter dicit Salomon. Parcis autẽ om̃ib qm̃ tua ſunt dñe Sap̃ xj. Parc in quit dñe om̃ity ᷣm Bolgot. ⁊ peccantil q digni foꝛent ſi placeret tibi ſtatim in infer⸗ num detrudi. Sed parcis eis tu qͥ om̃es hoĩes vis ſaluos fieri.. Thimo.ij. Nõ aũt huius eſt.qa tua ſunt dñe Saß·xx. Etiaʒ ſipeccauerimus tui ſumus qanias amas Moc ideo ponit non ꝙ deus ſimplr amet anias tiñ ⁊ non coꝛꝑa.ſed pᷣuilegialiter.qͥa ſeip̃m eis in ꝑpetuñũ fruẽdũ pᷣparauit. qᷓſi& diceret.ideo pᷣmo miſericors eſ.qͥa tua ſũt. cõtra malos dños.qideo nõ parcũt ſub ⸗ ditis.qꝛ eoꝛũ ſunt. Scðo ideo es miſeri⸗ coꝛs qa amas animas ↄtra malos p̃latos amãtes decimas ⁊oblationes. Aliã etiam aſſignat rationeʒ diuine miſchie Saßp̃·xj. dicens. WMiſereris oĩm qm̃ oĩa potes Ec cli.ij. Scðʒ magnitudinẽ illiꝰſic⁊ miſcðᷣia eius cñ ip̃o eſt. Tales debent eſſe nr̃i p̃lati imitatoꝛes dei vt qnto eſſent potentioies tanto clemẽtioꝛes. Sicut Alexander ma gnus deuictos plos plus clemẽtia qᷓ po ⸗ tentia ↄſtrinxit. vñ.iij. Reg. xx. dicitur. Ne ges iſrael cemẽtes ſunt. Iſta tria conſide rans ſpecialit Salomon a deo facta circa hoieʒ. Saß · ix dic. Feciſti oĩapbo tuo Ec ce potentia. ⁊ ſapia tua cõſtituiſti hoĩemyt dñaretur creature tue qᷓa te facta eſt. vt di ſponat oꝛbẽ terrarũ in eqͥtate ⁊ in iuſticia⁊ in directione coꝛdis iudiciũ iudicet. Quin to dilectio dei attendit᷑ ad hoĩem ex beni⸗ gnitate ſue potentiſſune tolerantie q̃ non ſolũ pctõꝛes ſuſtinet. ſed etiã iuſtificatet a pctõ defendit? gr̃am merẽdi donat.⁊ occa ſiones merẽdi ꝓudet.et ſaca q̃ſi vaſa gre inſtituit. vt ꝑ ea infundat᷑gr̃a iuſtificans a peccato. Dat etiã ſpm̃ſcti fidelib ad com punctionẽ ad eruditionẽ ad cõſolationẽ? ad varias virtutesꝝ; grarũactiões. das faciens de inimicis dei amicos filios ⁊ heredes.⁊ liberum arbitriũ ad bonuzꝓ⸗ mouens nec tñ libertatẽ auferens · de in⸗ noluntarijs faciens volũtarios nõ cogen do ſed inſpirãdo ⁊ occaſiones ꝓcurando. a dicit Hugo li. de ꝓfectibꝰ nouicioꝛũ. Iſta benignitas circa pctõꝛes maxie appa ret in hoc ꝙ diſſimulat eoꝛũ peccata ꝓpter penitentiã.iexpectans ſub diſſimulatiõe nõ fictionis ſed bone affectionisꝓpter pe⸗ nitentiã.i.vt ip̃i peniteant interdiũ duz ſic eos clemẽter expectat Roma.ij. Ignoꝛas qm̃ benignitas dei ad pnĩam te adducit. Bloſa dicit Hic patientia dei bonitate ple na opus ſuũ ꝓter pctã non deſpicit ſed ꝑ penitentiã abluit ⁊ pie fouet ⁊ nutrit Eze/ chiel xviij. Si umpius egerit pnĩam ab oĩ bus peccatis q̃ fecerit vita viuet.⁊ ſicomni um imquitatũ ſuarũ nõ recoꝛdaboꝛ. Sex to dilectio dei cõmendat᷑ erga homiem ex manſuetiſſima equitate ſue tẽperatiſſime iuſticie. Nã qᷓ;uis ſit iuſtus.eſt tñ in tali iu⸗ ſticia multũ manſuetus.eo ꝙ temperat ri⸗ goꝛem iuſticie pietate clemẽtie. Vnð vehe mentiſſime miſeret᷑.ſed tardiſſime punit.⁊ ſi punit citra ↄdignũ punit. eo ꝙ in infer ⸗ no penã infinitã q̃ntum ad intenſionẽ fa⸗ cit finitã vt tolerari poſſit.⁊ etiã quia non totaliter cõſumit dãnatos.qͥd fieret ſi eẽt iinfinitũ intẽſa. Vñ dicũt damnati. Mi⸗ ſericoꝛdie dñi ꝙnõ ſumus cõſumpti Tre no.iũj. Vñ ipe dedignatur iraſci ⁊ qſi inui⸗ tus iuſticiaʒ exercet Juxta ilud Põð xxix. Quoniã ira in indignatione eiuſ.vbi dicit Innocen. quartꝰ exponens litterã.i.ipe in dignatur traſci.quia inuitꝰ punit Iſaie.x. Adhuc paululũ modicũq; ⁊ cõſummabit᷑ indignatio mea. Quaſi di.nolo punire ſta tim.ideo erpecto te paululũ ⁊ modicuʒ ad/ huc. Unde Biero. Quicqͥd mali patimur vicij noſtri eſt qͥ dulcem deuz vertimus in amarũ? cogimus ſeuire nolentẽ Treñ.iij. Non eni humiliauit ex coꝛde ſuo ⁊ abiecit filios hominũ.i.non fuit voluntati ſue vt abijceret homiĩes a ſe. Vnð de eo ſicut de clementi pꝛincipe ⁊ manſueto iudice dicit ꝑ poetaʒ. Eſt piger ad penas pꝛinceps ad pᷣmia velox. Vuiq; dolet totiens cogit᷑ eſſe ferox. Et ideo dicit ð. de eo ꝙ vita in vo luntate eius.i.ip̃e vult vitam hominũ non moꝛtẽ. Vnde in Collecta. Deus cuippꝛiũ eſt miſereri ſemꝑ et parcere. Vnde dehis ermo LXRXVII duobv Ezech· xxiij. Kunqͥd volũtat iee eſt moꝛs impij dicit dñjs.q.d.nõ. In ſign autẽ huius ꝙ cuz diſplicẽtia punit dictur Iſ.. eucöſolaboꝛ ſup boſipmt dicũ doloꝛe ⁊ diſplicentia cõſoiaboꝛ n ſicut nulla res poteſt pdere ſuã Pꝛiaʒ ope rationẽ totaliter qᷓ;din manet licet vaiegt impediri vłretardari adtp̃s ita nullomo do obliuiſcetur miſereri deꝰ nec ↄtinebit in ira miſcõias ſuas ĩmo cũ iratus ſierit miſcðᷣie recoꝛdabit Abacuc.iij. Vnð Bre⸗ go. ſup Ezech. Omel· j. dicit. Mqñ dens traſcitur nõ omiĩno iraſcitur. ſed ineffabili modo cũ culpas ꝑfequit ip̃os ꝓtegit perc toꝛes. Veruntñ licet ita iuſticiã c pietate in pᷣſentitemperat veniet tñ tpᷣs poſt diem. iudicij qñ diſtrictiſſime puniet eosqͥ mo do ↄtemnũt benignitatẽ? patientiã eins. Ideo dicit ſoð. vbi ſup̃· Ad veſperamde moꝛabit fletus.qͥd ᷣm Innocẽ.q̃rtũ inte ligitur de veſpa finis můdi qj pꝛoijcient mali in tenebꝛas exterioꝛes Watth xxij. Tcenĩ iuſticias iudicabit. Septimodi⸗ lectio dei cõmendat᷑erga boĩem eplargiſi ma liberalitate ſue leticie quã cũctis fideli bus reddet.Et vere largiſſima liberalias qha ꝓ paruo ⁊ bꝛeui merito eternam⁊inef/ fabilem ſanctis in celo dat gloꝛiã leticã? felicitatẽ.⁊ om̃ia eis oꝛdinat in bonũ·tam bona qᷓ; mala etiã aliena.et non ſolumma la pene ß etiã culpe vt de bonis pꝛijs gl⸗ rientur.⁊ de alienis cõgaudendo delecten tur.et de malis ꝓpꝛijs gaudeant quiaen ſerunt. de alienis quia ſimilia non incde runt. inquit Mugo in libꝛo depfectibno ⸗ nicioꝛũ. Patet autẽ largiſſima libertus e tributionis diuine. quia ſup̃ meritabm⸗ at⁊ coꝛongt.ad Roma.viij. Non ſunt con digne paſſiones huius tpis ad futurigo riam. Et reuera nõ ſunt. quia necocul⸗ dit.nec auris audiuit. nec in coꝛ bomins aſcendit que pᷣparauit deus diligentibſe Ex his patet quantũ deus dilexit mauʒ dando ⁊ethibendo ſibitot⁊ tantabeneli⸗ cia. Due cõſiderans Pſalmiſta mirakdi, cens. Quid eſt homo ꝙ memoꝛ es eraut filius homiĩs quoniã viſitas eum.q dm Innocen. Quid eſt homo tam fragil Se⸗ deß.vi. on pmanebit ſpiritꝰmeus inbo mine. quia caro eſt · Item tam bꝛeuis vite· Jaẽ iij· Vuidẽ vira yeſtra. yapoꝛ ad mo⸗ dicum parens. õ · Quaſi olera berbar ohaer itſuen iünfun inſe uwſi a edict ihnnüt Masn tnſanb — 4 —— wirecre i wkut vn v eni utq u ui odachni abghu dernt i pmot mn eminc umtoi nt nn nßcit e nr del unbi ude un dein nn? i ln A⸗ onsd n nonsd vonn n cpuſn W * Im Vu⸗ cito decident · Item putridus ꝑ internaʒ coꝛruptionẽ Job.xxv. Momo putredo et ſus bominie vamis. tem fetidus per peccatũ Johxj· Quadriduanus enĩ ẽ⁊fe/ tet. Itẽimbecillis ad ſurgendũ. Pð. Spi ritus vadens ⁊ nõ rediens. Item vanꝰ in ope vanioꝛ in ſermone. vaniſimus in co⸗ giutione. Ið. Vniuerſa vanitas oĩs ho⸗ mo viuens. Item ſeruus diaboli ꝑ pecca/ tũ Biere. xvj. Seruietis dijs alienis Jo/ han·xiij· Qui ſeruit peccato ſeruus ẽpec⸗ cati. Et hoc bene ⁊ notãter expꝛimit inver boyltimo ne hncipalis particule. cũ dicit᷑ Sic deus dilexit mundũ.q.d. Wunduz malignũ. qa totus in maligno poſitꝰerat. mundũ immuudũ.mundũ fetidũ.turpeʒ ⁊abiectum.⁊ qͥd plus.inimicũ dei. E i ſ ꝙ ſubdit᷑ in ver DBixt ſecũdo b thematꝭ eiuſ⸗ dem pietatis immẽſitas copioſa. Et reue ⸗ ra copioſioꝛ pietas.qa nõ ſolum deꝰ pater mundũ dilexit qualecunq; munus dando aut donũ.ſed etiã dedit filiũ ſuum vnige/ nitũ. Unde dicit᷑.j. Joh.iiij. In hoc apa/ ruit caritas dei.quoniã deus miſit filiũ ſu um vnigenitũ in mundũ vt viuamꝰꝑeum Vbi dicit glo. oꝛdina. In hoc dilectio pa⸗ tris ꝓbata ẽ.qa miſit filiuʒ dilectio filij.qa yenit ſicut deus nõ expectauit vt eum dili geremus. Ex quiby verbis patet ꝙ copio/ ſa multũ eſt dilectio diuina erga homineʒ q vt hic dicit gloſa. dilectio patris ꝓbata eſt q miſit filiũ ⁊ dilectio filij in hoc qͥa ve nit. Vnde deꝰ pater miſit filiũ.nõ qͥa indi⸗ geret·ſed ex ſola caritate.⁊ cũ haberet vni⸗ cum ⁊vnigenitũ.noluit habere vnů.id eſt. ſolitariũ.ſedvt fratres haberet adoptauit illiqͥ cũ illo poſſiderent vitã eternam. Hec glo. ordina.vbi ſup. Filius etiaʒ dei miſit ſeexmaxima caritate quam habuit ad ho miuez. Vnde dicit Angꝰ in li.ſupputatio ⸗ nů cap ·ij· Quoniã benignꝰ amatoꝛ omniũ filius tuus deus nñ̃ loqͥtur ad deũ patreʒ cuius pijs viſcerib nõ ſatis viſum ẽ vt ſe indinaret homo factꝰex virgine mariani⸗ ieriã ſubiret crucis patibuluz effuſo ſan/ gunne pter nos.in nr̃am ſalutẽ venit pius deus.⁊ venit pietate et bonitate ſua.venit querere ⁊ ſaluũ facere q̃d perierat. queſiuit ouem pditam.inuenit ⁊ eã in humeris ſu⸗ is repoꝛtauit ad caulas gregis pius deus veremutũpius paſioj. V caritasople Feria ſecunda penthecoſtes tas qs audiuit talia.qͥs ſup tanta miſcðie viſcera nõ obſtupeſcat.qͥs non mireturꝓ pter nimiã caritatemtuã qua nos dilexi⸗ ſti. Hec Augu. Licet igit᷑ illa magna cari⸗ tas fuit ⁊ dilectio quã dens pater oiñibuſ generaliter exhibuit in illis beneficijs aut ſaltem exhibere paratꝰ. Iſta tamẽ caritas quã filius aut pater ꝑ filiũ ſingulariter ſu is electis exhibuit multo maioꝛ ẽ⁊ copioſi oꝛ. Juxta illud Pð. Apud euz copioſa re ⸗ demptio. Vñ dicit Berñ.li. de diligendo deum ca.ij. Judeus ſane ſiue paganꝰ ne⸗ quaqᷓ talib aculeis incitat᷑ amoꝛis qualeſ ecdeſia experit᷑. que ait. vulnerata caritate ego ſum. Et rurſum. Fulcite me floꝛibus ſtipate me malis.qͥa amoꝛe langueo. Cer⸗ nit regem Salomonẽ in dyademate quo coꝛonauit eũ mater ſua. Lernit regeʒ vni⸗ cum patris ſuiſibicrucẽ baiulantem. Ler nit ceſum ⁊ cõſputũ dñm maieſtatis. Cer⸗ nit quctoꝛẽ vite ⁊ gloꝛie cõfixum dauis. ꝑ⸗ cuſſum lancea.ohpꝛobꝛijs faturatuʒ.tan⸗ dem illam dilectã aĩam ſuã ponereꝓ ami⸗ cis ſuiſ.Et poſt pauca. Videt deinde moꝛ tem moꝛtuã? moꝛtis auctoꝛẽ triumphan tem · videt de inferis ad terras.de terriad ſuperos captiuaʒ duci captiuitatem. Hec Berñ. Que om̃ia vere ſunt magne carita⸗ tis ⁊ dilectionis filij dei ſigna erga homi⸗ nem. D Circa qͥd bꝛeuiter ſciendũ ꝙ ſicut deꝰ pater multipliciter oñdit dilecti⸗ onem ſuã erga hominẽ.ita dei filiꝰ etiã eaʒ „ oſtendit. ⁊ 5chue q̃ttuoꝛ modis m Bol⸗ got ſuꝑ libꝛũ Sab. ca. xxf. Pꝛimo eni dile xit nos ſicut pater ſummꝰ pᷣueniendo tar⸗ ditatem nr̃e beniuolentie. Scðo abluit fe ditatẽ nre ingrate ↄſcientie. Tertio ſuꝑat quantitatẽ nre ſufficientie. Quarto pꝛepa rat ad voluptatẽ delicias affluentie. Depᷣ mo ſcʒ de pᷣuentione nr̃e tarditatis. Ber. Dulcis ieſus pᷣmus eſt in acceſſu ⁊ vltimꝰ in receſſu·⁊ ideo cõparat᷑ coꝛdiqͥdẽ pᷣmuz viuens ⁊ vltimũ moꝛiens.in ſignũ huius etit ſibi daricoꝛ Pꝛouer · xxiij· Pꝛebe mi⸗ tuuz. Vnde dicit Bolgot. Mpꝛius homo recedit a deo ꝑ peccatũ qᷓ; deus euʒ relinqͥt ſubtrahendo ſibi gratiã. Scðo ab luit feditatem noſtre ingrate ↄſcientie. de⸗ leuit enim peccatũ ꝑꝓpꝛiam ſanguinis ef⸗ fuſionem · delet etiã peccatũ actuale per ſa cramentalẽ penitentie lotionem. Apocal. . Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis r rem ⁊ cauſat amoꝛẽ. xiones ſunt naturaliter amatiue? amãtes in ſauguine ſi—— amo⸗ Vñ iuuenes ſunt magis amatiuiqᷓ; ſenes ꝓpter ſanguinis habũdantiã amplioꝛem. Bieronymꝰ ↄtra Jouinianũ li.j.allegans xenofontẽ hoc ſcripſiſſe de ifantia titi ma joꝛis. Scribit inqͥt Miero. Lenoſfon occi ſo abꝛadago ⁊ viro quẽ panteon vxoꝛ mi⸗ ro amoꝛe dilexerat collocaſſe ſe iuxta coꝛ⸗ pus lacerũ et confoſſo pectoꝛe ſanguinem ſui mariti vulneribꝰ infudiſſe. Iſto modo aniĩe noſtre fideles deberẽt coꝛpoꝛi chꝛiſti lacerato ꝓ nobis facere.vtꝙ eius vulneri⸗ bus ſanguinẽ cõpaſſionis infunderent. et eñ ita feruẽter diligãt ſicut ipᷣe diexit eas. Epheß.v. Ambulate in dilectione ſicut et xp̃s dilexit nos.⁊ tradidit ſeip̃m ꝓ nobis. Tertio dilectio xp̃i ſuperatqntitatem no ſtre ſufficiẽtie. Plura enĩ nobis tribuit qᷓ pfecte intelligere vel deſiderare ſciamꝰ vel fufficiamꝰ ſui amoꝛeʒ recõpenſare. Vnde apłs vocat caritatẽ chꝛiſti nimiã Ephe ij· Blcnreni dicit Criſo.de reparatiõe lapſi Remo amicoꝝ carnaliũ etiã ſi ſit in hoc ſu pꝛa modũ inſaniens ita exardeſcere poteſt . in amoꝛẽ dilecte ſue ſicut deus effundit in amoꝛẽ anĩarũ noſtraꝝ. Quattuoꝛ eni defe ctus in dilectione nr̃a contingũt a quibus amoꝛ xði eſt alienꝰ. Sunt eni aliqͥ qui licz amentnõ tamẽ readamant amatoꝛes ſu ⸗ os ſicut ſunt ingrati. Ecõtra deꝰ diẽ Pꝛo nerb.vij. Ego diligẽtes me diligo. Sci ſunt qͥ diligũt ſedpter pꝛopꝛiã vtilitatem. indigent enĩ beneficijs amicoꝝ. Lõtra q̃s Seneca in quadã Epiſtola. Hegociatio ẽ amicicia q̃ ad cõmodũ attendit. ᷣm Rriſt. vlij ethicoꝝ. Kũ ſit amicicia ꝓter vtile fůt nũmi amici inter om̃es. Et hocetiã plan ⸗ git Duidius.ij· de ponto. di. Turpe ͥdem dictu.ſed ſi modo vera fatemur. Vulgus amiciciasvtilitate ꝓbat. Per opoſitũ xpᷣs nõ diligit nos ꝓter ſuã vtilitatẽ.qͥa noſtri nõ indiget ad fructũ ſuum ſed nos ad fru ctũ noſtrũ Epheß.j. Sratificauit nos in di lecto filio ſuo.i.ᷓtos nos fecit Ozee. xiij. Sanabo cõtritiones eoꝛũ.⁊ diligameos ſpontanee. Sunt tertij qͥ diligũt homineʒ ſed nõ niſi in ꝓſperitate ⁊ felicitate ſua Ju xta illud Boecij.iij· de conſolatione. Feli⸗ citas amicũ infoꝛtuniũ inimicũ facit. Vn⸗ de dixit qͥdam. Exemplo didici ꝙ ꝓſperi⸗ ñ ſanguinee cõple tatis amici Res amplectuntnõ nosſin ſtra ſequunt᷑ Et iterũ alter nenehne ſunt lone ſed pꝛoſperitatis amic Nuon foꝛtuna renet dulc acerba fuggt. 3 poſitũ xp̃s qͥ tunc maxime verben 3 aña mũdo deſeri᷑ ⁊a malis bominitag tatur. Vñ ipe dicit in pð. Lůipſoſimin tribulatione. Et iterũ. m̃ pater menget mater mea dereliq̃runt me. dñs aũtqſjm pſit me. Quarto in mũdanis qmicisinne nit defectꝰ qͥa multi diligũt vinentem ſec h moꝛtuũ ꝑſequũtur ⁊ odiijt. cuiuſmodiſſt nõnunq; fratres filij ⁊ vxoꝛes ſerw ꝛexe cutoꝛ. Eũ enĩ ſuerit homo defunctus.üe iſti qͥ de bonis ſuis iunare debu ñ metrice dict erant ſpoliant ⁊pᷣdant᷑. Poſt moꝛtis moꝛſum vertit dilectio doꝛ⸗ ſum. Finita vita finit᷑ amor ſcintila per oppoſitũ xp̃s diligit viatoꝛẽ dñ vinitßio ampliꝰ poſt moꝛtẽ Joh xij· Eũ diec 3 et ſuos vſq in finẽ dilerit eos poceſtin⸗ no ifdem 4 perpetuũ. Hiere · xxxj. In caritate ben dilexi te. Quarto oñdit xp̃s ſuam dilecio nem ad nos voluptatẽ delicigrum affiuen tem pꝛeparando. Vnde.ij Theſſa ij Dile xit nos et dedit conſolationem eternum̃ teg quanta ſitſancti nitunt᷑ expꝛimereet non poſſunt. Vnde Augꝰ.de moꝛiby ecceſie et manichei. Tanta eſt pulchꝛitudo inſticie. tanta eſt iocditas lucis eterne. Becẽim mutabilis veritas atq; ſapiẽtia. vt ſietum nõ liceret in ea amplius manere qᷓ; vnius diei hoꝛaꝓpter boc ſolũ ĩnumerabiles an ni huius vite pleni diuitijs ⁊ circũfuentia bonoꝛũ tempoꝛaliũ recte meritoq; cõtem nerent᷑. Et Eriſoſto. de reparatione lapſi. Siqᷓtidie opoꝛteret toꝛmenta perſerreſi ipᷣam iehennaz paruo tñ tꝑe tolerarepto vt xpm poſſemus videre in gloꝛia vijentẽ eius ſanctoꝝ numero ſociari.non eſſet di gnũ pati omne qͥd triſte eſt modo vttanti bom tãteq; gloꝛie participes baberemur. Pecille. S B — in verbis pᷣmil⸗ B W 1 tertiò ſ noſtrithematj ſubinfertur diuine dilectionis vtilitas eh] ficax ⁊ dulcoꝛoſa. cum dicit Vrois qͥct dit in eũ nõ pereat ſed habeat vltã eterns. Eerte magna vtilitas ex dilectione diu⸗ na. qua factum eit vt om̃is credens nõpe; ſi reat. ſed eternaliter conſequgt᷑ yilã eterns Eirca quod ſciendũ ꝙ ſicut bic pater dis uwoſign mioor z Sead ynhabe Lucre nenöee lso h upnon jeerogh eſi neop unneſtt tabn titmi uut; ucnl 0s emi an. Dun dijt eparni Fih oscdeci venn⸗ nſuſne anlqn nt Brot uh cwcid m viswj vohin amnc dorpi oi uns nry n nimt n tn n hur n „. nu ⸗ nri du 53 1nnn Pjn eterna nõ datur niſi credẽtibo in xp̃m.no ⸗ tãter autẽ dicit · Om̃is qͥ credit in im. nõ dicit. q credit ei. autqᷓ credit ĩm. Nam ᷣm glo. oꝛdi. Jaco. ij. Aliud eſt credere deñ· ali ud credere deo.aliud credere in deũ. Cre/ dere deũ eſt credere ꝙſit. Eredere iliẽ cre dere vera eſſe qᷓ dicit ipᷣe. Lredere in illum eſt diligere illũ. Pꝛimũ ⁊ ſcõm eſt multoꝛũ maloꝝ ſed tertiuʒ tiñ bonoꝝ. Eſtq̊ fides xpianoꝝ credere in xpᷣm.i bene operãdo ꝑ dilectiõem in ip̃m intẽdere. Vñ hec eſt fi⸗ des foꝛmata q̃ ſola inſtificat. Alias autẽfi⸗ des ifoꝛmis ſine opitw dicit᷑ moꝛtua Minc eſt ꝙ Ja · arguẽs cõtra phos ⁊ fictos xp̃ia⸗ nos dicit Jaco.ij Duid ꝓderit frẽs mei ſi fidem qͥs dicat ſe habere.opa autẽ nõ ha/ beat. nunqͥd poterit fides ſaluare eum. Et pauca. Sic fides ſi nõ habet opa.ſci⸗ icet quib reuiuificat ᷣm Interi moꝛtua eſt in ſemetip̃a.q.d. Sicut anial moꝛtuuʒ dicit᷑ qͥd nõ vllo modo ꝑcipitur moueri.ſic anĩaq̃ dicit ſe fidem tenere ⁊ oꝑa nõ oñdit nõeſt viua.eo ꝙ ſigna vite aĩe fidelis ſunt motus opeꝝ bonoꝝ. Et ideo Jaco.ibideʒ ſubdit dicẽs. Sed dicet qͥs. Eu fidem ha bes.⁊ ego oꝑa habeo. Oſtende mihifideʒ tuam ſine oꝑib.⁊ ego oñdam tibi ex oꝑib fidem meã. Tu credis qͥniã vnus eſt deꝰ. bene facis.⁊ demões credũt⁊ cõtremiſcũt Etſeqͥtur. Vis o homo ſcire maius.qm̃ fides ſine oꝑibo moꝛtua eſt. Ibꝛaam pater noſter nõne ex oꝑibo iuſtificatꝰ eſt offerens füium ſuũ Iſaac ſuꝑ altare. Vides 3 qͥniã ſides cooperabat᷑oꝑibo ſuis. Et ex opibofi des ↄſumimnata eſt.⁊ impleta eſt ſcriptura. dicẽs. Credidit abꝛaam deo ⁊ reputatuʒ ẽ ili ad iuſticiã.⁊ amicus dei appellatus eſt. Exquib cõcudit Jaco. dicẽs. Videtꝭ ꝙ ex opib iuſtificatur homo · non ex fide t̃. Silr autẽ ⁊ Raab meretrit. nõne exope ⸗ nbyinſtificata eſt. ſuſcipiẽs nñcios. et alia via eijciens. Ex quo ↄſequẽter cõcudit ꝑ exemplũ Jacoby. Sicut enĩ coꝛpꝰſineſpi ritueſt moꝛtuum.ita et fides ſine operibꝰ moꝛtua eſt. Hec Jaco. Super quib ver⸗ bis dicit glo. oꝛdinaꝛi. Ideo debetis bene agere qͥa fallunt᷑ qui ſolam fidem ſufficere cedũt. Sed diceret qͥs. Tamẽ Warci vl n dicit. Qui ꝙediderit et baptizatꝰfuerit uus erit. Soluit hocglofa ibidẽ dicẽs. boc intelligit᷑ de fide pfecta que ꝑ dile/ ctionẽ operat᷑. Inducit autẽ duo exempla Feria ſecunda penthecoſtes ad hoc ꝓbandũ ſcʒ deabꝛaam Beneß xxi Et de Raab Joſue.ij. Vñ dicit gloſa.oꝛdi na. M abꝛaam licet ꝑ fidem quã habebat eſſet iuſtus.tñ ꝑ opera q̃ addidit amplius eſt iuſtificatꝰ.que niſi feciſſet meritũ pꝛece dentis fidei amiſiſſet. Vnde ᷣm glo. oꝛdi. Licet Apls ad Romanos dicat Abraam fuiſſe iuſtificatũ ꝑ fidẽ ſine operib. hoc in telligendũ eſt de operiby q̃ pꝛecedebãt.qͥa ꝑ operg que feciſſet ante fidem.iuſtus nõ fuit ſed ſola ſide. Hic auteʒ dicit Jaco.M abꝛaam ꝑopera iuſtificatus eſt.qͥd intelli⸗ gil de operib ſequentibyfidem.ꝑ que am/ plius iuſtificatur. cum iam ꝑfidem iuſtus fuiſſet. Vnde paulus laudat fidei ↄſtanti⸗ am. Jacoh aũt opeꝝ magnificentiã. Hec gloſa. Iſta tractans latius Iſido.in libꝛo diffinitionũ dicit. Inter fideʒ ⁊ opus hoc diſtat. ꝙ ex fide poſſibilitas nobis operis inchoatur.exoꝑe ipᷣa fides ꝑficitur. Opuf enim fide pᷣuenitur· ſides operib conſum matur Opera autẽ ſine fide nequaqᷓ; pꝛo ⸗ deſſe poſſunt. quia nõvalet a malo declina re ⁊ agere quod ꝑtinet quipe ad ſaluteʒ q́ ip̃m ſalutis vel neſcit vel negat auctoꝛem. Item fides ſine operib nequaq; pꝛodeſt. quia nõ poteſt ꝑ fidem deo placere qui de um cõtemnit in opere. Ob hoc? fides ſi⸗ ne operib moꝛtua eſt Juxta Jacobum.et opus abs fide vacuũ eſt Juxta Paulum. Paulus pᷣdicat ante fideʒ nullo modo eſſe opus bohũ. Jacobynarrat nihil valere ſi⸗ ne opere bono acꝑ hoc iuxta pꝛimuʒ ope ⸗ ra fidem pᷣcedentia nihil pꝛoſunt. Juxta al terum ſubſequẽtia multuz pꝛoſunt. Jaco/ bus dicit. Zbꝛaam pater noſter ex operi/ bus iuſtificatꝰ eſt. Paulus dicit. Eredidit abꝛaam deo ⁊ reputatũ eſt ei ad iuſticiam. Quid ergo yterq; ſe deſtruunt. Abſit. ſed vtiq; nos inſtruunt. Nam m paulũ Abꝛa am ex fide iuſtificari meruit quãdo credi⸗ dit. m Jaco. Ex operihplacuit. quoniaʒ temptatus ĩimolandũ filium ſuũ nõ recu ⸗ ſabat. Mec Iſidoꝛus. Eſtergo immutabi lis ſententia. ineffabilis veritas.⁊ indubi⸗ tata patrũ auctoꝛitas neminẽ ſaluari poſ⸗ ſe ſine fide foꝛmata · hoc eſt bonis operibꝰ adoꝛnata · quod etiã hocipᷣm vocabuluʒ et nomen oſtendit. Nam fides dicita facio⁊ dico. Vnde qui facit quod dicit hic fidel eſt. Inquit Aug in ſermone. xxij. Talis fi des vbicunq; fuerit omnia poteſt impetrat Marci. xj Omnia quecũq; oꝛã⸗ tes petitis credite⁊ accipietis. hac fide ni hil pᷣcioſius nihil honoꝛabilius Vñ Au/ guſti.deverbis domini. Nulle maioꝛes di nitie nulli honoꝛes nulla huiꝰ mũdi ma/ ſoꝛ eſt ſubſtantia qᷓ; eſt fides catholica. que peccatoꝛes homies ſaluat.cecos illumiat⁊ infirmos curat.cathecuminos baptizat.fi de es iuſtificat.penitentes reparat.iuſtos qugmentat.martyres coꝛonat.virgines ⁊ viduas ⁊ cõiugales caſto pudoꝛe ↄſeruat. clericos oꝛdinat.ſacerdotes conſecrat in eterna hereditate cum ſanctis angelis col locat.⁊ bꝛeuiter beatitudinẽ confert ſem⸗ piternã. Quia beati qui nõ viderunt ⁊ cre diderunt Joh xx. eo ꝙ qui ex fide ſunt be/ nedicentur. Bal.ij. Ad quã beatitudinem nos ꝑducat qͥ ſine fine viuit ⁊ regnat Imẽ Feria ſecunda ·Penthec· es.II Sermo FRX III. WBr uentt in mũ l dum et dilexerũt homĩes ma ⸗ gis tenebꝛas qᷓ; lucem. Erant enim̃ opa eoꝛũ mala Joh.iij. Inter alia q bus homies delectant᷑ in hac vita eſt clari tas lucis ſolaris. Juxta illud Eccles ·xj. Dulce lumẽ ⁊ delectabile oculis videre ſo lem. Vñ Thobias cecus effectꝰangelo ſi⸗ bi annunciante gaudiũ rñdit. Quale mihi gaudium eſt qͥ in tenebꝛis ſedeo ⁊ lumẽce ⸗ l non video. Et licet om̃is lur ſtellaꝝ om/ niñ ſit hominibo delectabilis.tñ maxie ho mines diligunt ſolem.pᷣſertim qa vt dicit Wacrobius ſuꝑ ſomninz ſcipionis lib.. Inter om̃ia viſibilia eſt deo ſimilius. ꝓut etiã dixit Plato. Tum ratiõe quantitatis. quia nullus planetar eo maioꝛ.⁊ ipᷣe exce dit terram centies ſexageſies ſepties.vt di cit Alfraganus differẽtia.xxij. Tum ratio ne poteſtatis. quia omnibo influit.⁊ om̃es ſteilas qᷓſi dux poteſtate pᷣcedit⁊ pꝛinceps vt dicit plotinꝰ. Tum ratione claritati.qꝛ plenus eſt luce ſine om̃i macula.⁊ ideo di⸗ citur iſolus ꝑfecte lucens. Woꝛalit'lo⸗ uendo chꝛiſtus eſt verus ſol iuſticie. De dicitur WMalach.iiij. Qui in infinituʒ eſt —— ſimilumꝰ deo patriqᷓ; iſte ſol materialis.et ratione q̃ntitatis. qa in infinitũ omniaer⸗ cedit. Attingit enĩa fine vſq; ad fineʒ Sa Dermo LxRVIII pien. vii · Et iße altioꝛ eſt celo. pꝛoſunq. abiſſo. vt dicit᷑ Job.xſ. Item reſtatem⁊ei obediunt celeſtiaterreſtruet infernalia. Philip ij Item tertiorõneck ritatis. Ipe enĩ habet eternãclaritateʒc patre.cum dicit᷑ Joh.xxij. Paterci claritatẽcreatã q̃ntãcunq;. Vñ Saß̃vij dicit᷑ Candoꝛẽlucis eterne ⁊ ſpeculũſne macula dei maieſtatis ⁊ imago bonitati lius. Et ſequit᷑ Eſt ſpecioſio ſoleerſuper omnẽ ſtellarũ diſpoſitionem luci cõͤpara ta inuenitur pꝛioꝛ. Et Ecci. xxiij dicit culi dñi lucidioꝛes ſole. Et ideo cõcluqit Boecius. M deus poteſt dici ſolqᷓſiſolus lucens·⁊ hoc idẽ dicit Homerꝰin li.de lau de ſolis. Sed qᷓ;uis diuine lucis radius ip̃e dei filius ſe nobis tam multiplicitma⸗ nifeſtauit in mũdo. Nunc ſe panẽ vocans in famelicoꝝ ſatiationẽ. nunc vitẽ in deſo⸗ latoꝛũ conſolationẽ. nunc lucẽin cecoꝛũi luminationẽ. vt dicit Hugo de ſctõ victo re ſuꝑ pꝛimum capitulũ celeſtis ierarchie. Wirũ tamen eſtꝙ mũdus tanta ipius be neficia paruipendens magis vanitati la⸗ benti adheſit. et pꝛo luce tenebꝛas dileri. Bincẽ ꝙ filius merito dicit mundiʒeſe argnendum ex b ꝙ cũ ipe venit vt luxqu per ſe et ꝑ ſpiritũſanctum mundum illumi nare diſpoſuit.tamen můdus plusdilexit tenebꝛasqᷓ; lucem que fuerũt verba in hn cipio pꝛopoſita. In quibus verbis tria de ſcribuntur. Pꝛimo nanq; deſcribitur diui ne bonitatis magnitudo et excellentia q́a lur venit in mũdũ. Secũdo humane iniq tatis ingratitudo ⁊ maliuolẽtia in eogdi lexerunt homines magis tenebꝛas qᷓ;lu cem. Tertio ſubigitur huius ingrariu/ dints oꝛigo ⁊ cguſa· cũ additur. Erauteni opera eoꝛũ mala. bitur diuine bonitatis magnitudoꝛexæ lentia in eo quia lux venit in mundũ ·& re magna bonitas dei que yidens tolum mundũ tenebꝛoſum multiplicibus lehe⸗ bꝛis dignatus ẽ mittere filium ſuum qu eſt plendoꝛ paterne gloꝛie. Ad Mebꝛe Qui ad hoc venitvt iuminaret omnẽho minem venientẽin buncmundũ · Eritir⸗ — — — 0hLh. Pater clariia me claritate quã habuiſti pꝛiuſ Fmunuſ fieret. Que quidẽ daritas exœditomnem —— — S— 2S 8— Rii cin verbis miſ Sxi pAmo o prino daſ⸗ Ve/ ſo —— —— —— — — — — — — —— n. omntet o zufnopet „ bon önpo eshod inmmo nueignie nter müing ünmen mteſam npemit insutcl nideryo ſnc tſcl rheon ulluron inun Uhrnli Kurpo un un n ſe g — Uuct ncen ninn uhdein n Erſcni ſe. un ſe nrp k dcd 3 aus Ut zunh 6bei n aflusſ ſomn bntun olni conſol] en naton h Lpnmmn aict rötmen Pin a pat dbrihn — vẽofin ur enound enphri Wn dipoſut mis gochꝛiſtus lux arguens malos Epheß. v. Pmnia q̃ arguũtur a lumine manifeſtant Erat lux dirigens bonos Joh.xj. Imbu late dum lucẽ habetis. Erat lut delectãs juſtos. Vnde Eccles.xj. Dulce lumẽ? de lectabileẽ oculis ſcilicet iuſtoꝛũ videre ſo ⸗ lem. Iſta lux lucet tripliciter. In ſignis ꝑ potentiam. Jurxta illud Pð. Illuperunt choꝛuſcationes tue oꝛbi terre. In verbis ꝑſapientiã Abacuc.iij. Splendoꝛ eiusvt jur erit. In exemplis eius bonitas. Joh. vij. ui ſequit᷑me nõ ambulat in tenebri Sequit᷑ ſcilicet ꝑ imitationem opeꝝ. Iſta lux non minus hodie lucet ꝑ gratiam ſpi⸗ rituſſanctiin mundo pꝛimo lumine ſcien ⸗ tie. Vnde in Põð. Illuminãs tu mirabili ter a montib eternis. Montes eterni ſũt apoſtoli.qͥ dicunt᷑eterni.quia ab eterno p oꝛdinati ⁊ pᷣelecti. Juxta illud Eph.j. Ele git nos in ip̃o ante mundi cõſitutionem. Ftij. Thimo.j. Vocauit nos vocatõe ſua ſancta. non Em opera noſtra ſed ᷣm poſi⸗ tum ſuum.i.ᷣm ſuam eternazʒ p̃oꝛdinatio ⸗ nez. Exponit Boꝛra ibidẽ iuxta illud Ro ma.viij. Scðm ꝓpoſitum vocati ſunt ſan ⸗ cti. Hi montes hodie ſunt illumiĩatia xpᷣo ꝑ ſpiritũſanctum qui deſcendit ſuꝑ eos in lamma ⁊ luce ignis. quos ita illuminauit lumine ſapientie ⁊ ſcentie ſue. vt haberẽt ſcientiã omniũ linguarũ ⁊ omniũ pertinẽ ⸗ tium ad ſalutem etiam ſuper omnes ſan ⸗ ctos veteris teſtamenti patres. Vnde qui libet eoꝛum potuit dicere illud Pſalmiſte Super ſenes intellexi. quod exponit Ay⸗ ra ad litterã de apoſtolis.qui ᷣm ipᷣm intel lexerunt ſuper ſanctos patres. Ab his er/ go montibus ſic illuminatis hodie et nos lluminamur ꝑ eoꝛũ doctrinam.ꝑ illumi⸗ nationem ſaluatoꝛis dñi noſtri ieſu chꝛi⸗ ſtiquiilluminat nos ꝑ euangeliũ. vt dicit᷑ j· Thimo.j. Secũdo illuminat nos lumi ne leticie ſpiritualis.ita ꝙ hoĩes poſt miſ⸗ ſionem ſpirituſſancti multo libentius ⁊ ar entius ßᷣuiũt deo qᷓʒ ante ſicut artifices libentius operant᷑ in luce diei qᷓʒ noctis te nebꝛis. Vnde. Hox p̃ceſſit dies autez ap⸗ pꝛopinquauit. Roma.xiij. Et ideo qͥlibet ianus dicere poteſt ilud. Dediſti letici/ am in coꝛde meo. Et pᷓmittitur. Signatũ eſt ſuper nos lumẽ vultꝰ tui domine. Ter/ o iluminat nos chꝛiſtus ſemꝑ per grati⸗ am ſpirituſſancti lumie gratie. Eramꝰeni Fena ſecunda penthe. gliquãdo tenebꝛe.nunc autẽlux in domi⸗ no Ephe. v. Et hoc ꝓphetabat Iſaias. O⸗ rietur in tenebꝛis luxtua Iſa.lviij. Et iðo ynicuiq; dicitur hodie. Surge illumiare lluminatione.vñ Põ. Pꝛeceptũ g luci⸗ hieruſalẽ· quia venit lux tua.lux vtiq; gra⸗ tie que nos facit filios iucis. Vnde Eph. v. t filij lucis ambulate ⁊c̃. Eſt tñ aduer⸗ tendũ ꝙ chꝛiſtus illumiĩat diuerſimode ꝓ locoet tempoꝛe. Ham illuminat in mũdo valde vtiliter. in celo valde delectabiliter. 2in futuro iudicio valde terribilit᷑. De pꝛi ma illuminatione dicitur Joh.j. Erat lux vera que illuminat omnẽ hominẽ venien ⸗ tem in hunc mundũ. Et ip̃e de ſe dic. Ego ſum lux mundi. Johis. viij. Iſta autẽ illu⸗ minatio eit valde vtilis maxie ad duo.vel contra malũ vel pꝛopter bonũ. Eõtra ma lum tria genera hominũ illuminat. Et pꝛi mo peccantes ad cognitionẽ peccati.ſic ſo le iluminante videntur athomi. Hancil⸗ luminationẽ petebat Pſalmiſta. Petamꝰ ⁊ nos cũ eo dicentes. Domine qui illumi⸗ nas lucernam meã illumina tenebꝛas me⸗ as. Et iſtud eſt pꝛimũ donum ſpirituſſan⸗ cti in cõuerſiõe peccatoꝛis.quo cognoſcit vllitatem et grauitateʒ peccati exquo ſur⸗ git ad contritionẽ. Secũdo illumiat chꝛi⸗ ſtus penitentes ad expulſionẽ cogniti pec cati. Sicut ſole oꝛiente repellunt᷑ nebule. ⁊ ſicut uluceſcente die purgant ſoꝛdes do ⸗ meſtice. Vnde Auce.j. Uiſitauit nos oꝛi⸗ ens ex alto. Et ſeqͥtur. Illuminare his qᷓ in tenebꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛtis ſedent. vm bꝛa moꝛtis ẽ peccatũ. quia ẽ quaſifigura? imago moꝛtis eterne. Tertio illumiat pu gnantes ad cautelã recidiui.ſic illumina⸗ to malo paſſu fugiunt hoſtes ⁊vitatur ca⸗ ſus. Ideo Pſalmiſta petijt. Illumia ocu⸗ los meos ne vnqᷓ;ʒ obdoꝛmiã in moꝛte.ne quãdo dicat inimicus meus pᷣualui aduer ſus eum. Quia ergo hec tria paratꝰ eſt no ⸗ bis facere chꝛiſꝰ. Ideo vnicuiq; hodie di⸗ cendũ ẽ illud. Surge qͥ doꝛmis⁊ exurgea moꝛtuis?⁊ illũiabit te xpᷣs. Pꝛeterea ad bo nñ illũiat xpᷣs ꝑ ſpm̃ſctm̃ tria genera ho ⸗ minũ ſcʒ pᷣdicãtes ad cognitiõeʒ dicẽdoꝝ. Sic eni luna illũiata a ſole illũiat nos. vñ in Põ · Declaratio ſermonũ tuoꝝ illũiatet intellectũ dat paruulis. Sicut enĩ oculꝰ nõ videt coloꝛatũ ſine lumĩe ſic necverum poteſt intelligere intellectꝰ ſine ſpũſſancti 4 clamat eccleſia. Accende lumen ſenſibo · Et vere neceſſe eſt iſtud lumẽ ſenſibnr̃is.naz niſi adſit intus qͥ doceat. doctoꝛis ingua inuanum laboꝛat extra · Inquit Brego · in omelia ſuꝑ Joh. Vñ Linconien.ſuper.. poſterioꝛũ dicit. ꝙ vnus eſt doctoꝛ qͥ men tes hoĩm illuminat ⁊ veritatem oſtendit. Scðo illuminat obediẽtes ad honeſtatẽ moꝛũ. Sic ſcriptoꝛ illuminat libꝛũ vt pul chꝛioꝛ ⁊ pꝛecioſioꝛ habeatur · Ideo Iſa.Ix dictũ eſt. Surge illumiare ſcʒ obediendo ſurge⁊ illuminare ſcʒ honeſte cõuerſando quia venit lumẽ tuum ſcʒ xp̃s. Sic muli⸗ er honeſtius ſe gerit quanto nobilioꝛi de ſponſatur. Tertio illuminat ꝑſeuerantes ad pueniẽdũ ĩ regnũ. Sicĩ die candela il⸗ luminante ꝑuenit viatoꝛ ad terminũ. Põ. Deduxit eos in nube tota die ⁊ tota nocte in illumninatiõe ignis. Ecceqᷓ; vtiliter om ⸗ nibus ſtatib hominũ iſta luilluminat in mundo. Scdo xp̃s illũiat in empireo celo delectabiliter. De qua illuminatione Spo calipᷣxxj. Claritas dei illuminabit eã ſcili/ cet ciuitatẽ ſupernã.⁊ lucerna eius ẽagnꝰ Iſta autẽ illuminatio erit etiã nobis vti⸗ ſis ad tria.videlicet ſecuritateʒ ſine metu. ſic iluminatio aſſecurat timidũ qͥ in tene⸗ bꝛis hoꝛret. Ideo ·Põð. dixit. Dñs illumi⸗ natio mea. Et ſequitur. a quo trepidabo. Si candela illuminans aſſecurat quãto/ magis deus. Secũdo illũtatio iſta cauſa⸗ bit in nobis iocunditatẽ ſine fletu. Sicil⸗ luminatio delectat oculũ. Sic lux mitigat moꝛbñ qͥ de nocte magis grauat Ecci.xxx iij. Illuminans oculos dans ſanitateʒ et vitã. Tertio cauſabit in nobis eternitateʒ ſine defectu. Lux eni facit ad ↄſeruationẽ iferioꝝ.ſic lux ſuperna ad ppetuitatẽ vero rũ. Apocal· vlti. Dñs deus illumiabit eos ⁊ regnabũt in ſecula ſeculoꝝ. De tertia il luminatione que erit terribilis in iudicio dicit᷑.j. Loꝛinth.iiij. Illuminabit abſcon ⸗ dita tenebꝛarũ ⁊ manifeſtabit abſcondita coꝛdiũ. mos v. Reuelabit quaſi aqua in/ diciuz. ⁊ iuſticia q̃ſitoꝛrens foꝛtis · Duaſi aqua dicitpter nimiã habundantiã pena rũ qs deus tunc reuelabit qᷓi impetũ aque toꝛrẽtis. Hec hodie ſunt clauſa vt dicitur Deutero.xxxij. Hõne hec abſcondita ſunt apud me⁊ſignata ⁊c̃. Interlinearꝭ. in futu ro iudicio reuelãda. Sed tñ bonis iſtau⸗ derm qum.iluce decoꝛatuʒ ꝑ ſpiritũſcti. Hinc LRXIK luminatio erit delectabilis. qain ꝓðdict qᷓᷓ magna multitudo dulcedinis tuequ abſcondiſti timẽtib te Duã abſchſ nunc. ſed tũc renelabis iinminãdovum tuum ſuꝑ nos.⁊ oñdendo clareiuxtailud Oculo ad oculũ ob.xxviij Ib⸗ ſcondita ꝓducet in lucẽ Sicq; patethmũ ſcʒ diuine bonitatis magnitudo ⁊exceltꝭ tia. in eo qa lux venit in mundũ. — CEU miſſis tangitur humane ꝑuerſitatis ingratitudo.ci dici Et dilexerũt magis hoies tenebꝛasqᷓl⸗ cem · Et qͥs dubitat marimã eſſe puerfia/ tis ingratitudinẽ qñ ille qui habitatluceʒ inacceſſibilẽ ad nos veniẽs dignareſtno biſcum cõuerſarivt nos filios lucisefc⸗ ret. Ettñ nosplus diligimꝰ tenebꝛas per⸗ catoꝛũ qᷓ; lucẽ bonoꝝ opeꝝ. plus tenebꝛas culpe qᷓ; grarie. plus tenebꝛas miſeriepꝛe ſentis q; lucẽ gloꝛie future. Et ideo multi ſumus ingrati. Sicut aũt dictũ eſtqꝛxpᷣs venit nos efficere filios gratie. ſed nos ten dimus ſemg ad ſtatũ culpe. Ideo diciẽno bis. Dilexerũt homiĩes magj tenebꝛasqᷓ lucẽ. Dicit ergo ſtatꝰculpe merito tenebꝛe Pꝛimo qa obſcurat intelligentiã. Secun do qͥa excecat ↄſcientiam. Vertio qʒ tene/ bꝛas qᷓrit ⁊ ad tenebꝛas tendit. Pꝛimoer/ go obicurat intelligentiã. Videmꝰenimg quidã quãtocũq; laboꝛe⁊ ſtudio acqſierit ſcentiã ſiad ſtatũ culpe moꝛtalis decina/ uerint.nõ niſi ea qᷓ carnis ſunt ſapiũt nec mentis oculj vnqᷓ; ad ſpiritualia⁊ adcele ſtia cõtemplanda ſubleuant. Juxta illud Epheß.uij. Moc dico ⁊teſtificoꝛ in domi no.vt nõ ambuletis ſicut ⁊ gentes ambu ⸗ lant in vanitate ſenſus ſui.tenebꝛis obſcu ratum habẽtes intellectũ alienatiavia dei ꝑ ignoꝛantiaʒ que eſtĩ illis ꝓpter cecitatem coꝛdis ipᷣoꝛũ. Bec ibi· Dicit ibi Ayr b ſcuratũ habẽtes intellectũ.q;a vicia ⁊ ma⸗ xime carnis cauſant ebetudinem mentis· Sile habet̃ ad Rom̃.j. vbi dict᷑. Obſcu/ ratũ eſi inſipiẽs coꝛ eoꝝ. Dicktes eniſe eſ ſe ſapiẽtes. ſcʒ in tpalib ſtulti facti ſunt i ſpiritualib. Erponit 2yra.⁊huierẽpl pabemꝰ exp̃ſſum ĩ Salomne · Euiꝰ coꝛde pꝛauatũ ẽgter mlieres. ia ꝙad idolam lapſus ẽ. Ecce mað̃ cecitaſ Scðo ſtarꝰcul — excecat ↄſciam.vt inq̃nto maloꝛ piculo omo poſitus ſit non agnoſcatf. oßi — — — — zunb ſunni idiatin ihoec ancat vnlig ihrnn nelt neiv n minse incyn g uinet nzi usngn Sin nosche Izu ut en dbii hn moqhod 3 shnt rni ann i . n nön P un N50 ndi B. uiodit fratrem ſuũ in tenebꝛis eſt vſq; gdhnc. Et infra Et in tenebꝛis ambulat. ⁊neſcit quo eat. quoniã tenebꝛe obcecaue runt oculos eiꝰ. Ideo dicit᷑ Luẽ.xj. Vide ergo ne lumen qͥd in te eſttenebꝛe ſint..ne intentio tua mala ſit. Exqua ↄſcientia ob ſcurat᷑ etiã ſi illð qͥd agit᷑ aliqñ bonũ videt᷑ Tertio ſtatꝰ culpe tenebꝛas materiales q̃/ rit Iſaie.xxix. Ve qͥ ꝓfundi eſtis coꝛde vt adño abſcondatis conſiliũ. quoꝝ ſuntite nebꝛis opa.⁊ dicunt. Quis videt nos ⁊q6 nouit nos. Et ſequit᷑. Peruerſa eſt hec ve ſtra cogitatio. Et in euãgelio pᷣſenti dicit. Omnis qͥ male agit odit lucẽ Epß.v. Ho ⸗ lite cõmunicare opiby infructuoſis tene ⸗ bꝛarj.magis aũt redarguite. Et talibre⸗ ducẽdũ eſt illud poete. Eum turpe fa/ q qͥd me ſpectante ruberes. Cur ſpectan te deo nõ magis ip̃e rubes. Et illud.quia veniet dominꝰ qͥ Uluminabit abſcõditate nebꝛarũ ⁊ manifeſtabit cõſilia coꝛdium.ſ. Loꝛinth.iiij. Quarto ſtatus culpe ad tene bꝛas ducit Wath xxij. Ligatis manib? pedib mittite euʒ in tenebꝛas exterioꝛes. E Wacth xxv. Seruũ inutileʒ mittite in tenebꝛas exterioꝛes. Et Math. viij. Filij gũt regni mittent᷑ in tenebꝛas exterioꝛeſ.i. a facie dñi. Dicit interlineari.in eternã no ⸗ ceʒ qͥ hic ſponte ceciderũt in tenebꝛas ex ⸗ terioꝛes.i.in cecitateʒ mentis. Quis à nõ videat aut intelligat magnã eſſe ingratitu dinem diligere tantã mentis cecitatẽ.ob/ miſſa illa daritate lucis gratie. Ideo bene dictũ eſt ꝙ merito arguit᷑ humane ꝑuerſi⸗ tatis ingratitudo. 4. gc cin verbis pꝛemi Mi tertiO ſodeſcrbre huma ne ingratitudinis oꝛigo ⁊ cauſa. Eũ dicit᷑ Erant ei opa eoꝝ mala. Eirca qͥd ſciendũ ꝙſicut opera in gratia dei facta ſunt meri⸗ toꝛia⁊ bona ita extra grariã facta ſunt de⸗ meritoꝛia ⁊ mala.q̃ntũ ad vitam eternã.li cet in genere ſuo ſint bona. Et ratio. qꝛ gra tia dat operi noſtro foꝛmã. Jurta illud.j. Coꝛinth.xiij. Si linguis hominũ loquar caritatẽ aũt nõ habeã ⁊c̃. Et ideo quodli⸗ bet opus extra gratiã ⁊ caritatẽ dei factuʒ eſt malũ. eo ꝙ nõ tendit finaliter in deum. Eſtautẽ regula ꝙ opus denoĩatur g ſine.⁊ cuius finis bonus ipm quoq; bonũ.⁊ ecõ ⸗ uerſo. Ideoq; qͥa illiqui ſpꝛeuerãt fidem tpimale oꝛdinabant opera ſua in malum Fena ſecunda pentbe finẽ cũ ſine ſide impoſſibile ſit placeredeo bit opus ſuuʒ ⁊ faber? ſutoꝛ. Sed toꝛ nõ audebit nominare opus ſuũ. Duõ — Bebꝛeo.xj. Concludit eis merito xpᷣus ꝙ erant eoꝝ opera mala. Sunt aũt oꝑa pec catoꝛñ mala ex triplici cauſa. Pꝛimo quia multũ yilia. Scðᷣo qa multũvana. Tertio qa multũ nociua. Eſt ergo pᷣmo opus pec cati malũ qa vile. Dicit enĩ de pœõꝛe Sa pixv. Luto vilioꝛ eſt vita eius. Et vereval de vile eſt. qa in die nouiſſimo— noĩa/ Sed pecca ⸗ enĩaudebit nomiare opus ſuũ. cũ om̃is qͥ taliter agit dignꝰeſt moꝛte.vt dicit᷑ Roma. ſ Rec ſolum qᷓ agunt ſedetiã qͥ talibↄſen tiunt. vt dicit᷑ ibidẽ.cuiuſmodi ſunt noueʒ alienis peccati laboꝛãtes. De quib habet᷑ verſus. Juſſio conſiliũ ↄſenſus palpo re⸗ curſus. Participans mutus non obſtans nõ manifeſtans. Scðo pctm̃ eſt opus ma lum.qͥa vanñ. vñ põ. Ut quid diligiti va⸗ nitatẽ. Vanũ eſt qͥd eſt infructuoſum. Si eſſet vile ſed tñ fructuoſuʒ.adhuc nõ eſſet mirũ ſi aliquis id operaretur. Sed certe peccatũ non ſolũ eſt vile ſed infructuoſuʒ. Vnde Roma.vj. Quẽ fructũ habuiſtis in quibo nunc erubeſcitis. Hi poſſunt dicere ülud Au.v. Per totã noctem laboꝛãtes ni hil cepimus Sapie.iij · Vacuaẽ ſpes eoꝝ ⁊ laboꝛes eoꝝ ſine fructu et inutilia opera eoꝛũ Iſaie.lix. Telas aranearũ texuerunt Ecce vanũ opus. Tertio opus peccati di cit᷑ malũ qꝛ nociuuʒ Juxta illð Eccĩ.xiij Om̃e opus coꝛruptibile in fine deficiet et ui operat᷑ ilud ꝑibit cũ ilo. Et ſiqͥs vult cire in particulari nocumẽta peccuti.attẽ dat pmo qͥa aufert gratiã Ecci xx. Sfe fa⸗ tuoꝛũ.i.peccatoꝛũ effundẽt᷑ Ecci.xxj. oꝛ fatui qᷓſi vas ↄfractũ.omnẽ ſapientiã.i.gra tiam nõ tenebit. Scðo quia debilitat na⸗ turã. vt patet.qͥa ꝓpter peccatũ eſurimus? ſitimus · vt dicit Brego.v.diſt. Ad eius ve ro. Et tãdẽ moꝛte moꝛimur. Hinc põ.diẽ̃ ↄfitẽdo penã peccati. Miſerere mei domi ne.qͥniã infirmus ſum.ſana me dñe. q̃niaʒ conturbata ſunt om̃ia oſſa mea. Tertio qꝛ peccatũ elongat gloꝛiã. ð. Longea pec⸗ catoꝛiby ſalus Iſaie.lix. Peccata noſtra di uiſerunt inter nos⁊ deum noſtrum. Vlti mo quia obligatad penam. Pꝛouer.xiij. Miſeros facit homies pctĩ· miſeria eter na vtiq; Roma.vj. Stipendia pœtĩmoꝛs. Ecce quõ oꝑa pctõꝛum mala ſunt tum q; ilia.tum quia vana.tum qꝛ nociua · In⸗ deeſt ꝙ Pſalmiſta hoꝛtat dicens · Qui düi gitis dñm odite malũ. Exponit Innocẽ. 5 ſdeſt diaboluz vei quodlibet peccatũ. Ert aplus ad Roma·xij· Odiẽtes malũ. Wul tum ergo hõ debz timere ne recedat a gra tia xp̃i fine qua veniunt ſibi omia malaſi⸗ cutcũ ea veniũt om̃ia bona vt dici᷑ Sað̃· vij. Et certe valde fatuus eſt hõquinõat⸗ tendit oꝑa ſua dñ ſunt in gratia dei facta. Ram tũc ſunt valde honeſta cõtra vilita⸗ tem. Vñ ſꝛouer. vlti. Laudent eũ in poꝛ tis opera eius.ilaudabilẽ oſtendãt. ⁊ Ro ⸗ ma. xiij. Induamur arma lucis. Scða qꝛ tunc ſunt valde bꝛeuia Ecci.vi. In oꝑe il⸗ lius exiguũ laboꝛabis· ⁊ cito edes de gene rationidyillius. Tertia qꝛ tunc ſunt valde vtilia. qꝛ ſunt oꝑa noſtre ſalutis. vt dicitur Philip.ij. Nos ergo fratres ſimus grati de gratia q̃ modo lucet nobis tpe g̃e· faci⸗ entes nobis opa lucis.vt tandẽ mercedeʒ recipiamus in luce eterna. Quam nobis concedat?e. Feria tertia Penchecoſtes. I. Sermo LENIX. Winonintrat q per oſtium in ouile ouiũ hic tur eſt⁊ latro.qͥ autẽ intrat ꝑ oſtinʒ paſtoꝛ eſt ouiũ. huic oſtiarins ape rit. Joß.x. Sicut dicit Ambꝛo.in quodaʒ ſermone. Om̃ia habemꝰ in xp̃o ⁊om̃ia in ⸗ ueniemus. Si grauaris iniqtate.iuſticia eſt. Si vulnera curare deſideras. medicꝰ eſt. Si febꝛibo eſtuas. fons ẽ. Si indiges auxilio.pᷣtus eſt. Si moꝛtẽtimes · vita eſt. Sitenebꝛas fugislux eſt. Si celũ deſide ras.vita eſt. Siq̃ris alimentũ.cibus eſt. Bec Smbꝛo. Ex qͥbus vᷣbis patet multi plex nf̃i redẽptoꝛis erga nos pietas qom nb om̃ia factꝰ eſt. Vñ qͥa hoĩbus celũ vf⸗ q; ad ſuum aduentũ cauſum erat· om̃eſq; errauerũt ſicut oues errãtes vt dicitur in Pẽ.⁊j. Pe.ij.⁊ defecerãt laſſati in via ini⸗ quitatis⁊ ꝑditionis.ita vt nõpoſſent poꝛ tam ⁊ oſtiũ ingredi paradiſi.carẽtes intro ductoꝛe tanqᷓ ceci errãtes in plateis Tre⸗ no.iij Ideoq; xpᷣs veniens in mundũ no bis factusẽ via ſalutis Johxiij. Ego ſuʒ via. nec ſolũ via q̃ ducit nos ad regnuʒ ſed etiã factus ẽ oſtiũ regniq̃ intrat᷑ad regnũ. nec ſolũ oſtium ſed etiã paſtoꝛẽ ſe fecit oui⸗ Dermoe LXRIX um introducit oues ⁊ ante ilas vaditz kot/ oꝛ. f.aſcendẽdoĩ celũ. Inſup dignatꝰ dinrepijmãoſislpirtjtr⸗ nibyꝑ oſtiũ. hocẽ.ꝑfidemxpi intrãtit ape rit benigniter. De quiby om̃iby loqtur pꝛe ſens euãgeliũ. Qui nõ intrat⁊t. Inquſ verbis trig ꝓponunt᷑ tᷣm tres ſtatus tri pſonarũ. Pꝛimo nanq; deſgibitinplun ↄditio mali paſtoꝛis cũ dicit. Quinonin⸗ trat ꝑoſtium in ouile ouiũ. Scho deſci⸗ bitur ↄditio boni paſtoꝛis.ibi. uiaũtin trat ꝑoſtium. Tertio deſcribit᷑ ↄditiooui um reſpectu quaꝝ tales bonꝰ⁊ malus ſtoꝛ dicunt᷑· cũ ſubiungit. uile duk paſtoꝛẽ ouiũ ⁊c Dipamo æbino den Sr PimMO nrmla tio malipaſtoꝛis Sed licer bus deleri⸗ tur ↄditio maliqᷓ; boni paſtoꝛis pustůdi cendũ eſt de bono paſtoꝛe.ſchode maloeo ꝙ naturaliter pꝛius ẽ bonũqᷓ; malũ etipe ⁊dignitate. Rõditio igi᷑ bonipaſtoꝛis de ſcribitur· Eñ dicit᷑ pꝛimo qꝛ intratꝑoſtiũ. Sco qͥa oſtiarius ei aperit. Et quis eſt iſte paſtoꝛ melioꝛqᷓ; xp̃s. qͥ m Breg paſcit nos quos condidit. Nos eni ſumns oues paſcue eius qͥ intrauit ꝑoſtiũ.ig teſtino/ niũ ſacre ſcripture omniũ ꝓphetaꝝ in ecce ſiã.nõ temeritate pꝛia aut vſurpataambi tione ſed dei pr̃is ↄſtitutiõe. Vñ Icu. Muic omnes ꝓphete teſtimoniũ phibent. Iße etiã nõ aſſumpſit ſibi honoꝛẽſed yo ⸗ catus ẽa deo tanqᷓ; aaron Beb.v. Vnðde ſe dicit ð.ij. Ego aũt rex ↄſtitutꝰ ſum ab eo ſcʒ deo pre. Vuicergo oſtiarius ſſyir tuſſanctꝰ aperuit poꝛtas iuſticieqʒ ingre ſus ẽ xp̃s. Lirca qͥd ſcienduʒ ꝙxpᷣs merito dicit paſtoꝛ. qꝛ paſcit ſuoſ. Juta iludps · Dñs regit me ⁊ nihil mihi deerit. Ali habet m Innocen.qꝙrtũ. Dñs paſcitme. Paſcit autẽ quadruplicicibo. quonblẽ melius ⁊ ideo nõ ſoli meretur dici palo: bonus ·ſed etiã optimus. Pꝛimꝰ cibus ſacramẽtalis ſcʒ coꝛꝑis xpᷣi Joh.vf. qro mea vereẽ cibus. Sed qͥs paſcit iſto ibo dicit in Pð. Edent paupes? ſaturabunt Panpes dico ſpiritu.i humiles? non in⸗ fiati Watthei.v. Secundus cibus ẽdo⸗ „ ctrinalis · Hieremie. iij. Dabovobis pillo res iuxta coꝛ meum et paſcent vo ſcien/ tia et doctrina. Tertius cibelt Gr nal Watv· Btiqhetunüt? ſuiũtiuſtu veſt gratie ec znnis miwoo ntb — jtuib un ſmuerat lumin buni uhuensd u Kefi ſhpeiin ilin we Per n dnoüün 22 — — —— — — wo Soholt uz dloꝛ nci siſ osn it ueeius r kor ſay mizn nö unenn geni elcidapi mi *e minn mö eenini scdon arpt Knt 6 edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meam in re⸗ gno meo · Quis ergo dubitabit niſi inſa⸗ nus de paſtu ⁊ cibo tanti paſtoꝛis.qͥ ſic af⸗ nenter ⁊ multipliciter et ita pᷣcioſe paſcit ſuos. Vnde bene dicit᷑ in Pð xxij. Domi⸗ nus paſcit me⁊ nihil mihi deerit. Slo. In nocen. ſcʒ in via pñti. Pꝛopter qͥd dominꝰ Wat. vf· dicit ilios modice fidei qͥ ſub eiꝰ chra exiſtentes ſoliciti ſunt qͥd comedant aut bibãt. Et reuera modica fides eſt ᷣm Pabanũ.q̃ nec de minimis certa eſt. cuiuſ⸗ modieſt paſtꝰ⁊ cihumanꝰ. Vñ Auguſ. Paſcit ↄtemnentẽ ſe. ⁊ nõ paſcet ſequentẽ ſeq.d.nõ. Et bñ dicit ꝙ nihil deerit homi ſub iſto paſtoꝛe.nã non ſolum paſcit cibis yberrimis. Juxta illud Ezech. xxxiij. In paſcuis vberrimis paſcã eas ſed etiaʒ po⸗ tat aqua refectionis.ꝓpter qͥd Pð.clamat pec duo confitendo dicẽs. In loco paſcue ibime collocauit. Et ſeqͥtur. Sug aquam refectiõis educauit me. Bene dicit refecti onis qꝛ xpᷣs aquã baptiſmi nobis miſtrat que nos reficit ⁊ refoꝛmat ⁊ ſatiat. Refoꝛ ⸗ mat ſimilitudinẽ dei in homĩe quã diabo/ lus defoꝛmauerat ꝑ pctĩ. Vñ dicit om̃i ⸗ bus xp̃s. Lauamini ⁊ mũdi eſtote Iſaie.j. Bloſa. Lauamini aqᷓ baptiſmi Tach.xij. Erit fons patens domui dauid in abluti/ onẽ peccatoꝝ. Reficit etiã.i.ſatiat baptiſ⸗ mus. qꝛ in baptiſmo dat᷑ ſpũſſctũs qui re⸗ plet ⁊ ſatiat. M aũt datur ſpũſſctũs in ba ptiſmo habe Wath.iij. Ipſe baptizabit vos in ſpirituſctõ. M autẽ ſpũſſanctus re pleat. haber̃ Actn.ij. Repleti ſunt om̃s ſpi rituſancto. De hac duplici refectiõe habet᷑ Actu.ij. vbi petrus dixit. Penitentiã agite ⁊baptizer᷑ vnuſqͥſqʒ vr̃m in noĩe dñi nl ie ⸗ ſuxp̃i in remiſſionẽ peccatoꝝ.⁊ accipietis donũ ſpũſſancti in remiſſionẽ pctõꝛũ. Su per hac ðᷓ aqᷓ educauit nos xp̃s ſicut pue⸗ rũ nutrimẽto fidei.qͥ recepto paulatiʒ alia acramẽta recipimꝰ que nutriũt aĩam. Sʒ mirũeſtꝙ nos male reficimur tot⁊ tantis cibis iſtius paſtoꝛis ⁊ ↄtinue exiſtẽtes ſuꝑ quã relections. vñ ſumus ſiles vaccis fe/ tis q̃ exibant de flumieqᷓ in paſtu paludis Nrecta carpebãt Beñ.xij. Sco xp̃s ẽ pa ſtoꝛqꝛ introducit oues ꝑ oſiiũ ꝑ q̃d ſolus intrauit. B Sunt aũt ſeptẽ poꝛte ſeu decẽoſtia ꝑque qͥlibet iuſtꝰ debet intrare Fera tertia penthe. Puartꝰ cibeſt gloꝛie eternalis Auẽ xxij Ego diſpono vob ſiẽ diſpoſuit mihipr̃ vt ſupnam hieruſalẽ q̃ ſignificat᷑ ꝑ ſeptẽpoꝛ tas ciuitatis hierlm. De qͥbus Recmie.iij Pꝛma poꝛta fuit gregis Mec eſt cõuerſio pctõꝛũ ꝑ quã ᷣm Innocẽ.grex dñi diſper ſus reducit ad ouiledñi ð. Introite poꝛ tas eius in ↄfeſſione.ſ. Pe.ij. Eratis ſicut oues errãtes.ſed ↄuerſi eſtis ad paſtoꝛẽ.et eadẽ poꝛta dicta fuit ꝓbatica piſcina. Se cũda poꝛta dicta fuit poꝛta piſciũ. Heceſt poꝛta moꝛtificatiõis carnis amaritudo in qua viget aĩa ſicut piſcis in aqᷓ maris. ⁊ ea⸗ dem poꝛta dicta ẽ poꝛta dauid.qͥ interp̃ta tur manu foꝛti. Tertia poꝛta fuit poꝛta ye tus.q̃ dictaẽ etiã iudiciaria ꝑquã ſignificg tur ↄtemptus můdi? egreſſus a mũdo.q́ habet duplicẽ vetuſtatẽ q̃ cognoſcit᷑ab illo qui cognoſcit mundũ Naum.iij. Quivide rit te reſiliet a te. Duarta eſt poꝛta vallisꝑ quã intelligunt᷑ defectus terrenoꝛum. Et hec poꝛta dicit᷑ Byon.ivallis pietatis vel poꝛta ioſaphat.i.domini iudiciũ. qͥa de ſo lis opibus pietatis fiet iudicium Math. vxv. Dulnta poꝛta eſt ſterquilinij. ꝑquam ſignificat᷑ humilitas ex ↄſideratione ꝓpꝛie fragilitatis. Sexta poꝛta eſt poꝛta fontis. ꝑquã ſignificatur cõpunctio deuote oꝛati onis.q̃ debet ꝓcedere ex duoby fontibus ſcʒ ↄtritionis ⁊ caritatis. Per has poꝛtas dñs nr̃ introducit ſuas oues in ſuꝑnã hie ruſalem. Vnde chꝛiſtus eſt bonus paſtoꝛ quia educit.deducit ⁊? adducit. Educit de egypto. deducit ꝑ deſertũ.adducit adter⸗ ram ꝓmiſſionis. Ppꝛimũ fir ꝑfidem.ſcᷓm ꝑ caritatẽ. Tertiũ ꝑ ſpem. Et nõ ſoluz edu cit deducit ⁊ adducit.ſed etiaʒ ducit circũ⸗ ducit et introducit. Iſti modi habent᷑ hic in euangelio in parte.reliqui alibi. Dicit᷑ enim hic ꝙ cũ emittit oues ante eas vadit. poſtea ingredient᷑ oues? egredien᷑⁊ ſic de glijs. Videamꝰ ergo bꝛeuiter de his. Pꝛi⸗ mo ergo chꝛiſtus educit a culpa Sapiex. Eduxit illuʒ a delicto ſuo. Scðo ab amo repꝛio Sapie.x. Edurxit illum de limo terre. Tertio de mala conſuetudine inoli⸗ ta ꝑ peccatuʒ Michee. vj. Eduxite de ter⸗ ra egypti.de domo ſeruitutis liberauite · Sicut enim egyptij violenter faciebant fi lios iſrael ſeruire ſibi.ſic ↄſuetudo. Quar to educit adifficultate bñ oꝑandi. pð. Edu xit me in latitudinẽ ⁊ictu. xij. Petrꝰnarra⸗ bat quõ eduxit eũ dñs de carcere. Duinto de ſui cuſtodia ad exercitiũ ſpirituał pᷣlij. Sermo . Paraliß xj. Eu eras Aͥducebas? reduce bas iſrael.ſad pᷣlium. Sexto ab actiuavi taad ↄtemplatiuã Ezech· xxxvðj. Facta ẽ ſup me manus dñi.⁊ eduxit me in ſpũ dñi. WSeptimo educit a ſtatu meriti ad pᷣmiũ. Wichee. vij. Educet me in luceʒ? videbo iuſticiã eius. Octauo educit anĩas de coꝛ ₰ poꝛe Saß iij·ſplacita erat illi anĩa illius. pterea perauit ullã educere de medio ini⸗ quitatũ. Item ducit xp̃s pᷣmo viatoꝛẽꝑ vi am mandatoꝝ Pꝛouer. iij. Ducã te ꝑſemi tas eqtatis. Itẽ deducit de bono in melꝰ pficienteʒ. Et hoc multꝭ modis.qa addu⸗ cit ꝑ viam timoꝛis ad inferioꝛa. ſcʒ oñden ⸗ do penas inferni.ꝑ viam ſpeiad ſuꝑioꝛa. ſcʒ oñdendo pᷣmia regni Saß · xvñ. Tu do mine ducis ad poꝛtas moꝛtis et reducis. Sco deducit ad hliratẽ papꝛiã ſuiii? diiudicationẽ. Joheliſ. iij. Deducã eos in vallem ioſaphat. ⁊ diſceptabo cũ eis. Val lis ſignificat humilitatẽ.ioſaphat iudiciũ ſigniticat. Tertio deducit ꝑoperũ mode⸗ rationẽ Sap̃.ix. Deducet me in oꝑibme is ſobꝛie. Duarto deducit ꝑ intentiõis re⸗ ctitudinẽ Sap̃· x. Juſtũ deduxit dñs ꝑyi as rectas. Iteʒ circũducit infirmos q̃ſiꝑ viam planã⁊ magis tutã Exo xij Võ edu xit dñs plin ꝑ viã terre philiſtinoꝝ q̃ vici na eſt.ne foꝛte peniteret ſi vidiſſet aduerſũ ſe bella cõſurgere ⁊ renerteret᷑ in egyptuz · ſed circũduxit ꝑ viam deſerti que eſt iuxta mare rubꝛuʒ. Et Deut.xxxij. Circũduxit eum ⁊ docuit ⁊cuſtodiuit q̃ſi pupillã oculi ſui Item xp̃s adducit ad viã rectã vocan/ do ꝑgr̃am inſpirationis ⁊ſignũ boni exẽ⸗ pli Iſa xlvij. Vocauieũ ⁊ adduxi eũ⁊ di⸗ recta eſt via eius. Et hic dicit᷑ in euãgelio. Eum emiſerit oues ante eas vadit. ſꝑ oſtẽ ſionẽ boni exempli. Itẽ introducit pꝛimo ad videndũ ſuggeſtiones maloꝛũ vt caue⸗ antur Ezechi.vij. Introduxit meꝑ oſtiũ domus dei qd reſpiciebat ad aquiloneʒ.⁊ ecce ibi ſedebant mulieres plangẽtes ado nidem.i.amaſiũ veneris. Scðo ad viden dũ oꝛtũ gre in penitentib Ezech·xj. Ele⸗ nauit me ſpũs ⁊introduxit me ad poꝛtam domus dñi oꝛientalõque reſpicit ſolis oꝛ⸗ tum. Tertio in feruens deſideriũ caritatꝭ. Lanti.j. Introduxit me rexin cellã vina ⸗ riã. Quarto in patriã Miere.ij· Introdu cam vos in ſpon. Tertio xp̃s eit bonus pa oꝛ qa defendit ones ab inſultiby inimico rũ. ð.xxvj. Dñs ꝓtectoꝛ vite meeaqtte pidabo.q. d. ᷣm Innocen. a nullo. Et 5. eſſe ſenſus.a quo hoĩe vel g j re. Vnsſen ſus eſt ꝙ quẽ dñs ꝓtexit nec hoiem nech/ liud timere põt · Pꝛouer.xxviij. Fugitin pius nemine ꝑſeq̃nte. iuſtus at quaſi pidabo. g· dnechtimebo intus in crete qʒ trepidabo exterius incoꝛꝑe Benep Egoꝓtectoꝛ tuus ſum Eccixxxiii rectoꝛ potentie firmamentũ ¹ habertalem ꝓtectoꝛẽ a quotrepidabite te a nllo Eccũ xxxiiij. Qui timet dñm pidabi. Hocẽcſinstordeſediar⸗ ter qͥs dediſti mihinõ ꝑdidi exeis queᷓ Joh xviij. Pꝛotexit aüt xp̃s gtribinin cis ſcʒ a mundo qᷓſia lupo WMath. Lu⸗ ego mitto vos in medio lupoꝛnʒ. Acme tanqᷓ ab vꝛſo Treñ. iij. Vrſus inſidiis ctusẽ mibi. A diabolo tanqᷓ;a conſe v. Eircuit q̃rens quẽ deuoꝛetãſileorugꝭ ens · Aupus eſt anial rapaciſſimũaſigni cat tyrãnos mũdi rapientes paupesxÿi Em̃ Johx. Aupus rapit et diſpgitoues. nales delectatiões Job.xx. Vrſus eſt aĩal diligẽs mel. ⁊ſignificatcn Zü dulcefue ritin oꝛe eius malũ abſcõdetillud ſublin gua ſua. Leo eſt anial ſuꝑbuʒ.et ſigniſict diabolũ. q eſt rex ſug om̃es filios ſupbie. Iliter pñt intelligi iſta aĩalia inſidiãtiabo mini. De qͥbus ðꝛ Amos.v. Quõ ſifugt vir a facie leonis ⁊ occurrat eivꝛſusetin grediat domũ ⁊ innitat manu ſupparietẽ et moꝛdeat eum coluber. Per leonemtu Innocen.intelligitur tyrannica pſecut. quia ſuꝑbus eſt⁊ ferox. Per vꝛſum qͥinr mus eſi capite ⁊ duriſſima pelle tei ſgi ficantur heretici qui infirmitatẽ capitisi mentis inſidelitatem patiunt᷑: durietiu⸗ coꝛrigibiles Pꝛouerb xxviij. Leo rugiis ⁊vꝛſus eſuriens pꝛinceps impins ſuppo/ pulũ pauꝑem · per colubꝛũ moꝛdenteʒin domo. domneſticus inimic intelligiturſc licet falſus frater. Ab iſtis oiñi ꝓtegiter defendit ſuos chꝛiſtus dando ſcutũpan⸗ entie. Vnde petit · Pð· Eſto mibi in deumn pꝓtectoꝛem ⁊ in locuz refugij Et bene pent non ſolũ ꝓtectionis auxiliũ ſedetiʒ refu⸗ ßů ſuffragium. Momo eniptctan inbel o· ſed refugiũ habet in caſtrum yel in u⸗ rim vbiiam non pugnat ſed laſſus depu⸗ gna reficitur ⁊ quieſcit. Silr fm Innock⸗ ju ni o inig vishl intref vsin hi2 Jyrcötr umdübo ch zubchoit eun inults. midehe janwe iion iiner unin ußöne mipn nrin Uint uynnf inm w ursc auni iJöt. ann nusctii hut es detcn wnt nœrcus iüi ſoꝛ Uo nihn doühet— n e nt afu em duden 1n uſugdus ncicn S nsm ww incin ipn unrd Ah Em Innocen. S buit conſtituirex.j. Reg.ix. Non eſt vir de iunio ⁊ oꝛatione ⁊ operib muſcpie om̃e ge/ nns demonioꝛũ a nobis effugemꝰ Wat. xrij Hoc genꝰ demonioꝛũ nõ eijcitur niſi ꝑoꝛationẽ? ieiuniũ. Et Thobie.xij. Vo/ na eſt oꝛatio cũ elemoſina⁊ ieiunio.qͥniaʒ elemoſina a moꝛte liberat. ⁊ ipſa eſtqᷓ pur/ ßgat peccata. Domꝰaũt refugij eſt domꝰ vi roiuſto in contẽplatione. vbi non pugnat ſed ↄſolatione dei reficit᷑ et ſecurꝰ quieſcit poſt laboꝛẽ. De iſto caſtro refugij habetur ꝛouer.xvij. Turris foꝛtiſſima nomẽ do niini. ad ip̃am currit iuſtꝰ ⁊ exaltabi. Dñs eſt foꝛtitudo reſiſtentibo in bello Jaco.iiij Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vobis. Sedẽ refugiũ laſſis⁊ fugientibꝰ Wach.xj. Veni tead me om̃es qͥ laboꝛatis. ð. Dñs fir mamentũ meũ ⁊ refugiũ meũ. Et iterũ idẽ Põ. Dñs foꝛtitudo plebis ſue. Lõtra er⸗ go iſtos om̃ies inimicos armat nos aplus dicens gd Thi.ij. Sobꝛie⁊ pie⁊ iuſte vi⸗ uamꝰ. Sobꝛie cõtra carnẽ.iuſte ↄtra mũ/ qũ pie contra diabolũ. Siriſecũo zur⸗ N ſitis deſcribitur mali paſtoꝛis cõditio.cũ dicit. Qui nõ in/ tratꝑ oſti in ouile ouiũ ſed aſcẽdit aliũde bic fur ẽ ⁊ latro. Eirca qd ſciẽduʒ ꝙ paſtoꝛ malus ſcʒ pꝛelarꝰ tam ſpũalis qᷓʒ ſecularis cognoſcĩa multis. Etpꝛimo ab ingreſſu inpꝛelationẽ. Debet eni ingredi iuſte ⁊ ſan de tanqʒ aaron vocatus a dño Mebꝛe.v. Talis fuit Salomon qͥ de ſe ait Sap̃.ix. Tu aũt elegiſti me regẽ plo tuo ⁊ indicem ſlioꝛũ tuoꝛũ⁊ filiarũ tuarũ.q.d.ſᷣm Rober tũ Molgot. Nõ me ingeſſi ꝑ pꝛeſumptionẽ nec me intruſiꝑ violentaʒ occupationem. Erqᷓ auctoꝛitate infoꝛmat᷑ pꝛinceps ⁊qͥli/ bet pꝛelatꝰcirca ſtatũ ſuũ q̃ttuoꝛ cõſidera re videlicet ꝙ non ſit immiſſus ꝑ intruſio/ dem ꝙ nõ ſit remiſſus ꝑ diſſimulationẽ.ꝙ nõ ſit neglectoꝛ culparũ.ꝙ nõ ſit acceptoꝛ ꝑſonarũ aimo ergo ↄſideret pꝛelatꝰ vel pꝛinceps ꝙ nõ ſit ĩmiſſus ꝑ intruſionẽ ſed vt vere poſſit dicere verbuz pꝛedictũ. Tu mne elegiſti.⁊ vt poſſit dicere illð Pð. Ego aut conſtiturꝰ ſum rex ab eo ſuꝑ ſyon mon tem ſanctũ eip̃dicans pꝛeceptũ eiꝰ. Et no tanter dicit pꝛimo. ego ſcʒ alijs pᷣſtantioꝛ. icut dicit᷑ de Saul qñ de Jeria tertia penthecoſtes ſup P rxx· Dñs nos pꝛotegit ĩpugna cũ inactiua vita laboꝛantes coꝛroboꝛat vt ie filijs ifrael melioꝛ ilo. Sco dicit ↄſtitutꝰ id eſt. cõmuni ↄſenſu ſtatutus ab eo.ſ.deo vt etiã in illo cõſenſuppter deũ⁊ inſpirati⸗ onẽ ſanctiſpiritꝰ? ↄneniant nõ ꝑ violentiã. ſicut Oʒias qui voluit ſibi vſurpate ſacer dotium ⁊ ꝑcuſſus eſt lepꝛa.ij. Paralip̃ rx ⸗ vf · Et ſicut Alchimus qͥ in cõgregato exer citu venit in hieruſalẽ. ⁊ moꝛtuus ẽinteſta tus.ſ. Wacha.ix. Item necꝑ ſanguinẽ ſi⸗ cut Abimalech. de qͥ Judicum.ix dicit᷑. ꝙ fratres matris evabierũt de eis ad omẽs xiros ſichen ⁊ inclinauerũt coꝛ eoꝛuz poſt Abümalech dicẽtes.frater ñ eſt. Itez nec ꝑ ineptum ſeruitiñ. vt legit᷑ in Joſephoꝙ poſtq; romani eſſent adepti ſacerdotium. vendiderũt illud. Et dico notãter ineptũ ſeruitiũ. Nã pꝛo honeſto ſeruitio licite da/ tur beneficiũ. Qñ notat Archidi.j.qj. Dꝛ dinationes. M ep̃s poteſt dare pᷣbendam Premuneratione ſeruicij. ita vt ly ꝓ notet non cauſam finalẽ ſed excitatiuã.i. non de bet eã dare finaliter vt eũ remuneret bene ficio tali ꝓ ſeruitio. Sed qꝛ excitatur tali ſeruicio ad dandũ tali ꝑſone tanq;valenti ⁊ idonee.ideo dat beneficiũ. Vnde obſeq́ um nõ debet eſſe cauſa finalis ſed excitati ua. Sed diceres. Sic pecunia põt dari yt ſit cauſa excitatiua. Rñdeo ᷣm Ar⸗ chidi. vbi ſup̃. M tale obſequiũ non debet eſſe cauſa excitatiua ad danduʒ ſed ad co⸗ gnoſcendũ merita pᷣſtantis obſequiũ.qui⸗ bus cognitis danda ẽpꝛebendaꝓ ip̃is nõ ꝓio ſeruitio. Unde dixit quidã. Curiep latoꝛũ ꝓbatoꝛie ſunt clericoꝝ. Si autẽ da retur pecunia ꝑ hoc non ꝓbaret᷑ fidelitas aut aliquod meritum honeſtum. Hec ille. Lontra om̃es modos illicitos ſupᷣdictos dici in Kanone.viij. q.j. Woyſes amicus dei fuit cui facie ad faciẽ locutus ẽ deꝰ· po/ tuit itaq; ſucceſſoꝛes pᷣncipatus ſui filios facere.⁊ poſteris pꝛiam relinquere digni⸗ tatem. ſed extraneus de alia tribu elegit ie ſus.i. Joſue vt ſciremꝰ pꝛincipatuʒ in po⸗ pulos non ſanguini deferendũ eſſe ſed vi te. At nunc cernimꝰplurimos hãc rem be neficio habere vt nõ querãt eos in eccleſia colũnas erigere quos plus agnoſcãt eccle ſie ꝓdeſſe. ſed q́;s vel ip̃i amant vel quoꝛuʒ ſunt obſequio deliniti velꝓ qͥbus quiſpiã maioꝛũ rogauerit. ⁊ vt deterioꝛa taceam q́ vt dlerici fierent muneribꝰ impetrãt. Hec Miero.vbi gloſa dicit.ꝙ conſueuit ſip̃ces ſunt ꝓ digno nõ inducũt ſimoniaʒ. ſq. Duibuſdã. b veꝝ eſt ſi nõſunt cõſun/ guinei ſui. vt de etate et qᷓlitate. Baireñ · iñ nõ credit ꝙ pᷣces ↄſanguineoꝝ inducãt ſi⸗ moniã ſifiant ꝓ digno · vt.ſ q.ſlatoꝛẽ. Wa xime cum qͥs poſſit ꝓſe etiam roggre ſidi/ gnus ẽ vt de ſimonia. tua. Sed hᷣveꝝ eſt de nõ curatis beneficijs. Nã curatũ bene⸗ ficium nullus q̃ntũcunq; ſit idoneꝰprꝑſe petere. qꝛ eoip̃o reddit indignꝰfᷣm ſ. Tho · .ij. q.c. D Eſttñ notãdum ꝙ qͥſecre dit dignũ ⁊ pᷣlaturã ſibi oblataʒ nõ recipit moꝛtaliter peccat. viij. q.ſ Olim·⁊ca. Dui ep̃atum.⁊ deh.ij.ij. q. chrxx ar.ij· Hocer ⸗ pꝛeſſe in glo. habes.viij·q. ſĩ ſcripturi.ſuꝑ pᷣbo mime.ʒ. Zid qͥd autẽ debʒ paitoꝛ⁊p̃⸗ latus intrare ſubdit᷑ in ð. Eöſtitutꝰ ſuʒ rex ab eo a regendo. vict xx. ttendite vo⸗ bis ⁊ vniuerſo gregi in quo.ſi· poſuit vos regere eccleſiã. Sed b multi nõ faciũt. de qby ↄq̃ritur dñs Ezech. xxxiiij. Hõ queſie runt paſtoꝛes gregẽ meuz. Hoc idẽ addit in eo ꝙ dicit ſuper ſvon.qð interpᷣtat᷑ ſpe⸗ cula vt ſpeculetur.hocẽ officiũ pᷣlati vt ſpe culetur ⁊ denũciet aduẽtũ hoſtiũ Iſa.xxi. Sup ſpeculã dñi ego ſum ſtans ⁊ ſuꝑcu⸗ ſtodiam meã totis noctibus Ezech. xxtiij Speculatoꝛẽ dedite domui iſrgel. Addit ⁊ tertium.pᷣdicans pᷣceptũ eius.h̊ reqͥritur in pᷣlato Aggei.ij. Interroga ſacerdotes le gem.nec ſola reqritur ſcia.ſed ip̃e actusp dicandi reqͥritur Vñ nõ dicit ſciens pᷣdica re.ſed pꝛedicans Eʒech.iij. Si dicẽte me ad impiũ moꝛte moꝛieris.nõ annunciaue ris ei.ip̃e impius in inqͥtate ſua moꝛietur. Sanguinẽautẽ eius de manu tua reqͥrã. Et notãter dicit pꝛedicãs.vt nõ pᷣus curã — recipiat qᷓ; pᷣdicare ſciat. ſicut multi faciũt q̃curas recipiunt? rũc ad ſtudiuʒ yenitt. ſiles ſtulto medico qͥ in periculum ſuũ cu ⸗ ram reciperet egrotanti ad moꝛteʒ.⁊ tunc pᷣmo veniret audire phiſicã. ⁊ egrotũ relin queret incuratũ ꝓpter hocðᷣꝛ Pꝛouerb · vi. Si ſpoponderis ꝓ amico tuo.ſ.curã reci⸗ piendo. defixiſti apud extraneum manum tuã.ſcʒ apud deum qͥ extraneus ẽ in exigẽ⸗ do rõnem. Fac zᷓ qð dico tibi fili miet te⸗ ip̃m libera.diſcurre.feſtina.nõ ad ſtudiuʒ. ⁊pter hoc dicit feſtina.ſuſcita amicũ tuuz id eſt ſubditum in pctõ moꝛtuũ.⁊ qͥd debʒ pᷣdicare ſubditur.pᷣceptum eius · vt ſit ſer⸗ mo nõ de truſis ſed de diuinis. Vñ aucto ⸗ Dermo LRRIX ritas dicit. Felix lingua qᷓ neſcit niſidedi⸗ uinis cõponere ſermoneʒ. Vecom̃ia I nocẽ. q̃rtus ſuper pð.ſchm. De glijg n ſequar mẽbꝛis.qa iſtud põt ſifeepdt ſenti. Vere 3ᷓ beatus erit talis paſtoꝛqſi ꝑ hoſtium cqnonice electiõis ingredietin ouile pꝛedicatiõis. Alias ſip impꝛeſſõem vel potentiã ſecularẽ vel ꝑ ↄſ anguineitaẽ vel pꝛeces vel pᷣcium vel ſeruiti intraue/ rit. vere nõ paſtoꝛ ſed fur ⁊latro ẽ apellan dus. Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ p̃latus malus ni tipliciter yituperat᷑ in ſcripturis. Pꝛĩoeni vt dicit Egidius in Berapigra dicit᷑inuti le lignum ⁊ muto demone pienꝰ.qͥ cumw cat oꝛa loquele nõ laxat. Et bene cõparat᷑ ligno putrido. qͥd de nocte lucẽ habetap ⸗ parẽtem ⁊ nõ exiſtẽtem. Scᷣo cõparatur lixiuio qͥd alios lauat?ſeipᷣm maclat.xxxij diq.v Tertio cõpargt᷑ßm Zuginlicht hereticos canali lapideo.iqi. Sifuerit qd aqua defluit ad oꝛtulos.ſeip̃m autẽnð irrigat. Quarto ᷣm Nicolaũ papã cparn tur faci accenſ e.pv. q. vlti. c.fi. Que ſibide trimẽtum pꝛeſtat ⁊ alijs lumẽ in tenebꝛis. Quinto fᷣm Aug. cõparat cani impudico. ꝗ nec regiminis in ſe rõnem habet necſua crimina deterſit· Sexto cõparat oꝛuoij q.vij· c· Hon om̃is · quia de moꝛte homini gaudet ficut de cadauere coꝛuus. dicks il ſud. D moꝛs moꝛde meos melioꝛes paro⸗ chianos. Per platcas vadaſ.melioꝛes ſer mihi tradas Septimo cõparat fontiſine aqua.ij.q.vij. c. Senti.qꝛ nullã ſitim pu ⸗ rum refrigerãt nec aquã ſapientie q̃ pota· rent ſubditos habẽt. ctquo cõparat ſuli infatuato ᷣm Biero.ad Eliodoꝛuʒ.qgad mhilum valet niſi vt ↄculcetur ab ⁊c.ijg· vij. Non om̃es. Hono cõparat᷑poꝛco xi di.in mãdatis prfetoꝛẽ in qͥverſat xi· di Scm. Decimo cõparat᷑ leoni ruglenn lupo rapaci Kʒech. xxijqpter ſupblãeiy⸗ rannidẽ guloſitatẽ ⁊ rapacitatẽRxrij dit Rihil. in decimo cõparat᷑ ruſticogtuſli citate.xvi.diſ.in pn. Suodecimo cõpart gallo gallinacio qͥ ductoꝛẽ pulloꝝ ſed non . toꝛ.⁊ bʒ modũ gailine. qꝛ nõ cantat icut gallus.i.nõ pdicat vt platꝰ fed raute⸗ ſcit⁊ rauce murmurat. Iteʒ nõpugnoryt allus ſtrẽnuusꝓ ſubditis. riij dirnuli Ftem ſicut ille ſe impinguat ſic iſte inten/ qitepuł? rubentibo buccis xpᷣm pabper⸗ pᷣdicat· xxxvi. di. Ecckie pnceps · Treder⸗ i zdicta mpit wIn ihunch itor hihz gikerg muipt tiihnes up uirchn uhabekt ſohr nir inans infnil ihtpe a ui In ——— S S=— Sunin —— keminöt 15 nodulo tin un defn dunzi dnſ tit rumpc ni mofnM d.nn xregm in unde nin det itd dunm Onots1 dtn nos. Ner nui gri it —— lum raen— no dicit᷑ mercenariꝰ Joh xxliij.di.ſit re/ coꝛ.⁊ habet᷑ in paſtoꝛqli Jreg ca xx.qaꝓ⸗ pꝛia lucra⁊ non aĩaꝝ qᷓrit. viijq.j. Sunt qͥ dam · Decimoq̃rto ðꝛ fur?⁊ latro. vt hicin euangelio. Pꝛimo qꝛ aliunde aſcendit ad auile vp̃i. Scʒo mactat⁊ ꝑdit hoĩes ma loexemplo. Tertio qꝛ furatur aĩas deo ⁊ otat ⁊ adducit diabolo. Sed qͥd accidit furi. certe capitꝭ ſuſpenſio. ⁊ latroni capitꝭ decollatio· ita malo pᷣlato ↄuertetur doloꝛ eins in caput eiꝰ.⁊ in vertick ip̃ius iniqͥtas eius deſcendet. Nð.vij. Vbifm Innocẽ. qrtũ notatur pena dãnationis maliplati. qꝛↄuertetur doloꝛ eiꝰ in caput eiꝰſſima lep̃eſt⁊ in verticẽ ipiꝰ iniqtas eiꝰ deſcẽdet Pꝛelatꝰ enĩ caput ⁊ verteꝝ eſt ecckie.et ob hoc non ſolũꝓ ſuis ſed ꝓpeccatꝭ alioꝝ pu nietur. Eñ FHum̃.xxv. Voꝛnicatꝰeſt ſpis. ꝛiratus dñs dixit ad moyſen. Tolle cun⸗ gos pᷣncipes pli⁊ ſuſpende eos ad ſolem Viñ bene dicit. In verticẽ ip̃ꝰ iniqtas eiꝰ deſcendet. qꝛ tunc malip̃lati qͥ modo ſunt ſup̃ alios in honoꝛibytunc erunt infimi in uciatib. Vñ Ozee x. Congregabunt᷑ſu per eos pli. Ecce ꝙ infimi erũt qñ coꝛripi entur ⁊ punienẽppter duas iniqͥtates ſuaſ Duas eni iniqͥtates hʒ malus pᷣlatus pꝛo pter q̃s punietꝓpꝛiã ſcʒ quã geſſit. ⁊ ſubdi- toꝝ ſcʒ quã nõ coꝛrexit. Et hic modus dã jatiõis eoꝝ habet̃ a dño. dicẽte Iſaie.xxij Vade⁊ dic ad ſobnã pᷣpoſitũ teinpli.Ec ce dñs aſpoꝛtarite faciet ſicut aſpoꝛtatur gallus gallinacius ſcʒ pedes ſurſum ⁊ca/ put deoꝛſum.ßᷣm illud Iſa.xiiij. Verunt ad infernũ detraheri in ꝓfundũ laci. BHie/ ro. Ande incipit peti inde ſuppliciũ.qͥ fu Nunt bmi in plis pꝛimi punient᷑inpenis. ñ Saß vf. dicit᷑. Potentes potent᷑ toꝛ menta patient. Zttendite ð paupes paſto/ res difficultatẽ ſtatus vfi.⁊ nolite pᷣcipita re ad bleonien tantũ ꝑiculũ Qſi vos peſſe ↄtingat nõ peſſe ſed ꝓdeſſe ſtudeatis.⁊ tantum de ſecundo. Ditertio fern W k 1 ſis deſcribit᷑ condi to ouũ reſpectu q̃rũ tales bonꝰ⁊ malus paſtoꝛ dicunt᷑. Eirca qͥd ſciendũ ꝙ fideles xiani dicunt᷑ oues. Juxta illud Pð·xliij. ediſti nos tanqᷓ; ouẽs eſcaꝝ in gentibus uht aũt pꝛietates ouis in his verſibꝰ. qs ponit Innocen q̃rtus ſuꝑ ð pᷣdicto. Fetu bidens doꝛmit veſtita jupum timet Feriatertia penthecoſtes imbꝛes. Larße iunat pelle vellere lacte fi⸗ mo. Cernit humũ balans edit herbas ho ſtia velor. Paſtoꝛẽ ſeqͥtur in grege ſola do ⸗ let. Ruminat innocuo coꝛnu pede vertice duro Tonſa tacet maculat moꝛbida peſte gregem. Pꝛimo igi᷑ ouis ẽ feta.i fructuo/ ſa. Pð. Dues eoꝝ fetoſe Iſa.ꝑl. Fetas ipe poꝛtabit. Sic fideles ſũt fructuoſi ꝑopa pietatis. So ðꝛ bidens.qꝛ duos habet dentes inciſiuos qͥbycarpit berbã ⁊ paſcit in hoꝛtis. vbi magna anſalia non pht pa⸗ ſci. Sed fidelis debethre duo.ſcz mundi ciam ↄſcie⁊ humilitatẽ coꝛdis. vireta qui bus paſcit eſt facra ſcriptura q̃ parunlos paſcit et phos dimittit inanes Wath.łj. Abſcondiſti hec a ſapiẽtibus. Tertio doꝛ mit veſtita. Hoc ſpecialr intelligit᷑ ad lraʒ de religioſis qͥ in veſtiby doꝛmiũt. Neemie iij. Ego ⁊ fratres mei nõ deponemꝰ veſti ⸗ menta nf̃a. Quarto lupũ timet infernaleʒ. Joh x. Lupus rapit ⁊c. Quinto fugit im/ bꝛes.i.ↄſcientie remoꝛſiones Pꝛouerxix. ⁊xxvtj. Tecta iugit ꝑſtillãtia litigioſa mu ⸗ lier.i.ↄſcĩa mala. Sexto carne iuuat.quia carnalia pᷣſidia paupib xp̃i miniſtrãt Job rxxj. Quis det de carnib eiꝰyt ſaturemur Septimo pelle iuuat.icarnis maceratio ne ſue ꝓſunt alijs. Pð. Extendẽs celum ſi⸗ cut pellem.i.hoĩem ſanctũ. Octauo iuuat vellere. i.exterioꝛe ↄuerſatione Job· xxxj. De vellerib ouiũ meaꝝ calefactꝰeſt pauꝑ Nono iuuat lacte.i ↄſolatione Canti.iij. Wel?⁊ lac ſub lingua tua. Junat etiam ſi⸗ mo.Iincrepatõe Ecci xxij. De ſtercoꝛe bo um lapidatus eſt piger. Decimo cernit hu mum.. Ecce hũilitas Au. xviij. Nec aude bat oculos ad celũ leuare. Bene cernebat humũ Abꝛaam qͥ dixit Beñ.xxij. Loquar ad dfim cuz ſim puluis. Vndecimo balat nõ ylulat vt lupus qreſpicit celũ ⁊ ſirit ſan guinem ⁊ carnes Watß. xxvj. Loqᷓla tua manifeſtũ te facit. Duodecimo edit herbaſ id eſtauctoꝛitates ſchture ſpũaliter intelli git. Tredecimo fuit in lege hoſtia.ita fide les mactant ſua coꝛꝑa in pᷣceptoꝝ obſerus tione. Pð. Eſtimati ſumꝰ ſicut oues occiſi onis. Decimoq̃rtoẽ velox Ecc. xxxij. Mo ra ſurgendi nõ te trices. inð tardes.⁊eiuſ dem.v. Non tardes ↄuerti ad dñm. Deci/ moqnto paſtoꝛẽ ſequi᷑ Joh x. Sequunt᷑ me ⁊ ego vitã eternã do eis. Decimoſexto kbenterẽ in grege Aetu.ij. Erãt o p s parit᷑ ineodem locoi.in vnitate caritatis. Deci ſeptimo ſola dolet. ꝓter illud Ecckes iüj. Ve ſoliqʒ ſiceciderit nõ habet ſubleuan/ tem ſe. Ideo Lux. dicit᷑ Wiſit dñs binos ⁊binos. Decimooctauo ruminat orones ⁊ pater nñ Deur·xiij. Sns qᷓ diuiditvngu ſam nõ ruminat ĩmũda erit. Decimonono 5 innocuo coꝛnu qͥa nulli nocet ꝑ tyrãnideʒ. Watßij. Heminẽ cõcutiatis. Viceſimo pede duro ad ſuſtinẽdas ꝑſecutiões Mie re.xiij. Nunqͥd offendant pedes vñi ad lo cũ caliginoſuʒ. Aiceſimopᷣmo.vertice du⸗ ro ad ſuſtinẽda obpꝛobꝛia Eʒech.iij. De ⸗ di faciem ⁊frontẽ tuã durioꝛẽ frontib eo rũ. Viceſimoſcõᷣo. Tonſa tacet.ſicut xpᷣus. Iſa.liij. Loꝛã tondente ſe obmnteſcet. qͥd fit cũ ꝓ tpalibus nõ litigat iniuſte. Viceſi⸗ motertio· moꝛbida inficit gregẽ Ecc.xij. Quitangit picẽ coinqnabit᷑ ab ea. Et hec de bonis ouib. Sunt aũt alie oues ma le ſcʒ hoĩes pctõꝛes qͥ cõparant᷑ aĩalibꝰmu ris ⁊ inſipiẽtiby. Pð. Eõparatꝰ eſt iumẽtis inſipientiby. Sicut enĩ iumẽta incinãt ſe ad terrena.ſic pctõꝛes ad terrena deſide⸗ ria. Pð. Oculos ſuos ſtatuerũt declinare in terrã. Scpo qa tiñ que carnis ſunt que runt ·Phil iij. Duoꝝ deꝰ venter eſt. Kom̃. vüij. Dui ſm carnẽ viuũt q̃ carnis ſunt ſa⸗ piunt. Tertio qꝛ vnꝰ aliũ indiſcrete impe⸗ tit Rʒech. xxxiiij. Laterib? humerisvfis impingebatis ⁊ coꝛnilv vr̃is ventilabatis om̃ia infirma pecoꝛa donec diſpgerentfo ras. Lõparat᷑ aũt peccatoꝛ diuerſis aiĩali⸗ bus ꝓter dinerſa pcrã. Aſſimilat᷑ eni poꝛq ꝑdetractionẽ. Poꝛcus enĩ ſtercoꝛa come⸗ dit. ſic detractoꝛes pctã alioꝝ ⁊ turpitudi nes oð. Sepulchꝛũ patens ẽ guttur eoꝝ Sco cõparat᷑equo ꝑ luxuriaʒ Bierc.v. In domo meretric luxuriabant᷑eq ama toꝛes in femĩas · Tertio aſino ꝑ ſtoliditatẽ ⁊pigriciã. Quarto boui ꝑ ſolicitudinẽ tꝑa liũ.qa quotidie terrã verlant ſicut bones. Job.j. Boues arabãt ⁊ aſine paſcebantur iuxta cos. Quinto vitulo ꝑcaſtrimargiam Biere.l.Effuſi eſtis ſicut vitulus ſuꝑ her⸗ bam. Item ſymee ꝑcurioſam ↄuerſationẽ Rom ·rij. Nolite ↄfoꝛmari huic ſeclo. Se ptimo leoniꝑ incõſideratã audaciã. Pꝛo⸗ uer. vlti. Leo foꝛtiſſimꝰ anialiũ. ad nulliuſ pauebit occurſum. Octauo vꝛſo ꝑ crudeii atem Treno.iij. Vrſus inſidiãs factꝰ eſt 5 mihi. Nono pardo ꝑ varietatẽ Hiere · xiij. LXRX Munqͥd poteſt ethiops mutare peils ſug aut pardus varietatẽ ſuam. Decimo it piꝑ doloſitatẽ Watth ix. Uulpes foue pabent. Iſte ſunt oues infernales ⁊giali gregis iñfernalis qs moꝛs finaliter depa⸗ ſcet. Pð · lvij. Sicut oues in infernopo ſiti ſunt. moꝛs depaſcet eos. Wab paſtoꝛ diabolus ⁊ moꝛs. mala paſcua ignis ppe⸗ tuus. Ros igit tantũ periculũ attẽdentes ſimus oues paſcue dei ꝑgratiã vt merez⸗ mur duci ad paſcua glie eterne. Duamno bis pᷣſtare dignet᷑ paſtoꝛ bonꝰ xp̃s dñjs ic. Sermo Go ſum oſtum e Joh x. Sicut dicit Aug inli. 2 de vera religione ca. xxj. Sicut homo de paradiſo expulſus eſt vt veniret ab eternis ad tgalia.a copioſis ad egena. a firmitate ad infirma. Itam ᷣm eũcaxx⸗ üij. ibidẽ facta eſt homini habundãtig labo rioſa⁊ ſi dici põt copioſa egeſtas. Iſtuaũt om̃iaꝓnenerũt hominiex cauſura par⸗ diſi⁊ celeſtis regni. Ad qͥd quidẽregnũli⸗ cet hõ deſideraſſet ꝑuenire.eoꝙᷣm Boe⸗ ciñ.iij. de ↄfolatione. Om̃es hoies natur liter ad vuũ finẽ beatitudinis nitunt ꝑue nire. Tamen qa ꝓhibente deo et exigenie pcœtõ humano nullus poterat iſtud mereri ex debito aut ↄdigno.eo ꝙ nõ ſunt coudi⸗ gne paſſiones huꝰtpis ad ſuturã gloꝛisʒ· Poma.viij. Ideoq; neceſſarius fuittala tantus ductoꝛ ⁊ poꝛtulanꝰ qui bũanuʒge „ nus potenti ᷣtute pduceret adregnũceo rũ⁊ ji nõ ex iuſticia tñ ex miſchia· Iſteat ductoꝛ? oſtiarius eit ſpůſſctũs inquo ſumma benignitas ſctã ⁊ iuſta vtdic u⸗ guſti.liſup Beñ. ad lam. Dui quidẽfin eũ nõ ex indigentia ſed ex beneficẽna veni ens vt amoꝛ in opꝑa ſua factꝰeſt eis in paradiſi.ita vtð ſe veraciter dicere po et verdũpoſitũ. Ego ſum oſtiu · vbiſuhts· Obmiſſa curiofitate diuiſionis thewns pitis bꝛcuiter ad ytilitatẽ rhiſideliũ duo pic tangunt᷑ de ſpůſctõqui dicit olti Fi oſtium habet duplex officiuz · videlicet ex⸗ diudere ſeu ꝓhibere malos? inclnderebo nos. Ideo de his duobyeſt pꝛacticnau ꝓ pñti. Verũ quia dignius offiaũ? pale oliij eit incudere bonos qᷓ exclu . m t inls pun riw m mpino iric qut. zgelt piu wll“ nibun zintie — — no iiſunc nydo miras nſtyne witren nus C udequb nnl uubrnn inmii n vichal ninc instt iuudn kinitt Wesſe ſulsn ihnot unhet in unn un n mum h de ſel e nn P öbemn dedroan ſuſi ns dec W spmn n Feria tertia penthecoſtes malos. ideo pꝛimo ſpũſſanctꝰ veſcribitur vt benignus amatoꝛ ⁊ ↄſeruatoꝛ bonoꝛũ ⁊iuſtoꝛũ. cum dicit. Ego ſum oſtiũ ſcʒ ape riendo talib regnum celoꝛũ. Sco deſcri bitur vt expulſoꝛ ⁊ ꝓhibitoꝛ repꝛoboꝝ.cũ dicit ibidem. Ego ſum oſtiũ ſcʒ excluden ⸗ do malos a pꝛemio beatoꝝ.& Videa mus igit de pᷣmo quõ ſpñſſanctꝰeſt beni⸗ gnus amatoꝛ ⁊ ↄſeruatoꝛ bonoꝛũ ⁊ iuſtoꝝ nullum ſignũ amoꝛis maius eſſe poteſt in ter amicos ⁊ dilectos niſi benignus reſpe ctus ⁊ gratioſa munera. Sic eſt de ſpiritu ſancto qbenigne reſpicit humiles amicos ſuos. Juxta illud Saß̃.iiij. Reſpectus illi ns in electos illiꝰ. Et Iſa.vlti. Zd quẽ re/ ſpiciam niſiad humilẽ non ſolũj autẽ reſpi cit benigniter ſed etiaʒ donat eos gratioſe ⁊copioſe.eo ꝙab ip̃o eſt om̃e datum opti mũꝛ omne donuz ꝑfectum. Jaco.j. Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ ſpũſſanctꝰ donat ſuos dilectos amatoꝛes ſeptẽ donis quib donis ip̃ime rentur ꝑuenire ad pꝛemiuz regni celeſtis. ita vt verũ ſit ꝙ mediantibꝰ doms pᷣdictis pũſſanctus ſit velut oſtiũ paradiſi omni⸗ bus ſuis electis. Sunt autẽ ſepteʒ dona půſſuncti.de quub Iſa.xj. dicit᷑. Spiritꝰ ſapientie ⁊ intellectꝰcõſilij. foꝛtitudis.ſci entie pietatis ⁊ timoꝛis.que dona ſunt qᷓſi ſeptẽ oſtia paradiſi Veruz quia timoꝛ eſt initiũ ſapiẽtie. vt dicit᷑ in Pð. Ideo de ip̃o tanqᷓ; de pꝛincipali oſtio eſt dicendũ. De q́; tria ſunt videnda. Pꝛimo qͥd ſit. ſco qᷓlis ir tertio q̃ntus ſit. De pᷣmo dicit Aug. M timoꝛ nõ eſt aliud niſi fuga mali. De ſecun doqualis ſit dicit beatꝰ Thomas Mſex ſunt ſpecies eius ſcʒ naturalis. mũdanus humanꝰ ſeruilis. initialis ⁊ finalis atu/ ralis eſt qñ homo timet moꝛtẽ? om̃e noci uum nature· Iſte timoꝛ non eſt meritoꝛiꝰ nec demeritoꝛiꝰ.quia nõ ſubeſt anie arbi⸗ trio. Voc timoꝛe xps timuit moꝛtẽ Mat. xrvf. Et dicit᷑ naturalis nõ a natura inſti⸗ tura ſed deſtituta.qͥa eſt penaꝓ pctõ pᷣmo/ rum parentũ inflicta Iſte eſt cũ ſpũſancto d nõa ſpirituſctõ. Sðs timoꝛ munda nus qñ ſcʒ aliqͥs nimis timet de rebo ſuis tranſitoꝛijs mũdanis et tpalib. Et naſcit exhimio amoꝛe rerũ tꝑaliuʒ. Iſto timoꝛe heccauerunt iudei in xpm.occidendo euʒ ne pderent locũ ⁊gentẽ Joßxj. Iſte nec a utu nec cũ ſpirituſancto. Tertiꝰ timoꝛ bumanus qnaſcitur ex nimio amoꝛe p̃ ſentis vite. De quo Wath x. Folite time re eos qͥ occidunt coꝛpus. Iſte qñq;ẽmoꝛ talis. quãdo ſcʒ quis potius committeret peccatũ moꝛtaleqᷓ; amitteret vitam ſuam. Talis fuit in petro qñ negauit tᷣm ne per deret coꝛpus. qñq; venialis.vt cum potiuſ quis faceret veniale qᷓ; ꝑmitteret ſe occide re. Iſte nec eſt a—— neccũ ſpirituſctõ. quia gratiã ſpñſſancti ſecum nõ cõpatitur. nec a ſpirituſctõ datar ſicut nec mũdanꝰ. Quartus timoꝛ ſeruilis quo ſcʒ qͥs timet pꝛincipaliter.tamẽ abet voluntatẽ peccandi ſipeccatuʒ poſ⸗ ſet trãſire impunitũ.⁊ quantũ in ſe eſt vel⸗ let iuſticiã deiñ eſſe vt poſſet ꝑpetrarecul pam. De quo dicit Apłus Roma.viij. Nõ enim accepiſtis ſpiritũ ſeruitutis iterũ in timoꝛe. Et licet iſte timoꝛ ſit donum ſpiri⸗ tuſſancti.non tamẽ cum ſpũſctõ.ſicut au⸗ roꝛa eſt a ſole non tamẽ eſt cum ſole. Ve⸗ runtamen pᷣparat locum ſpirituiſancto ſi⸗ cutſetã filo.⁊ ratione huiꝰeſt bonus.ſʒ rõe pᷣmi malus. Iſte eſt a ſpũſancto.ſʒ nõ cũ.ſ. Quintꝰeſt initialis. De quo in Pð. Initi⸗ uin ſapientie timoꝛ dñi. Iſte timoꝛ duo fa cit. Timet enim puniri?⁊ timet a deo ſepa ⸗ rari.ſed pꝛincipaliter a deo ſeparari. Iſte licet timeat malũ incurrere.tamen plus ti met deum pdere.⁊ ita quodãmodo incipit amare. ⁊ſic introducit caritatem· Iſte eſta ſpirituſancto ⁊ cũ ſpirituſancto. Em Tho. Sertus filialis. Nam ſicut filius añ om ⸗ nia timet offenſam patris. etiã ſipater nõ intenderet eum pcutere. Sic homo iuſt? non peccat etiam ſi nihil mali ſibi ſciret exr eo accidere. Vnðppꝛie timet offendere de umetiam ſiter peccatũ nõ ſepararet᷑ab eo⁊ ĩ hoc differt ab initiali.quia ille rimet ſeparari.iſte vero tiñ offendere. Vnde ini tialis eſt imꝑfectoꝛum.ſed filialis ꝑfecoꝝ Mti ambo ſunta ſpirituſancto ⁊ cum ſpiri tuſancto. Eſt etiam alius timoꝛ quierit in patria ſcʒ reuerentie. De qͥ dicit᷑ in Pð. Ti moꝛ domini ſanctꝰ ꝑmanet in ſeculũ ſecu ⸗ li. Reuerentia vero eſt reſilicio cõſiderata magnitudine dei in ꝓpꝛia paruitate. De ter tio quãtus eit iſte timoꝛ.1 cuius ⁊ quante vtilitatis. Scienduʒ ꝙ cõparat᷑trib. Pꝛi⸗ mo oſtiario cuſtodienti ingreſſum. Sco iuſticiario punienti maleficũ. Tertio ſpe⸗ culatoꝛi euigilanti exercituʒ · Depꝛimo pa tet quomõ timoꝛ cuſtodit oſtiũ ne 5 veniat inimicus renendo baculũ velgddi um · penitẽtie videlicet⁊ pene eterne · Bicit enĩ peccatoꝛi volentipeccare. Timete euz qᷓ poteſt occidere coꝛpus.? poteſtatẽ habet aniam mittere in iebennam. De ſcðo quõ punit vt iuſticigrius patet. Hã ſicut iuſtici grius ponit in loco eminenti furcag vel ſu ſpendiũpter metũ tranſeuntiuʒ. Sicti⸗ moꝛ nititur ſemꝑ crucifigere ⁊ ſuſpendere g delectationib ſeculi coꝛpus hoĩs tanqᷓ; latronis. Põ.Confige timoꝛe tuo carnes meas. De tertio ͥmõ euigiat ſicut ſpeeula toꝛ patet. Ham ſicut ſpeculatoꝛ temꝑe bel li nõ ſinit bomies doꝛmire denunciando pericula. Sictimoꝛ dñi temꝑe buiusyite moꝛtalis ſemp hoĩem monere non ceſſat. Juxta illud ſꝛouerb·xxvlij. Beatus ho mo qͥ ſemperẽ pauidus. Et notãter dicit ſemp.qa bonus hõ tam in malis timet ne in eg incidat.tam ĩ bonis.qͥa neſcit an ſint deo grata. Juxta illud Ecẽs.ix. Neſcit ho mo an odio vłamoꝛe ſit dignus. Eñ Job iꝝ. dicit᷑· Verebar om̃ia opera mea ſciens quia nõ parces delinq̃nti. Et ſicut ſpecula toꝛ tempe guerre marime mãdat cuſtodi⸗ re poꝛtas cinitati. Sic timoꝛ poꝛtas ſen ſuum qᷓſi ibi ſit totũ periculũ. Ende Mie re.dicit ix WMoꝛs intrauit ꝑ feneſtras no ⸗ ſtras. B Seqͤtur de ſcpo donoſcili⸗ cet pietatis.qd cõſiſtit in tribus · ſcʒ in cul/ tu dei in veneratione ſacre ſcripture⁊ĩ ho noꝛe pꝛoximi. Requirit ergo pietas vt dei maieſtatẽ veneremur ⁊ ꝓfiteamur. Reqͥrit ſcðᷣo vt credamus vᷣbis ſacre ſcripture fir⸗ miter.⁊ cuſtodiamꝰ ea ſolicite ⁊ fidelit di⸗ ſpenſemꝰ ea. Reqrit tertio vt reuereamur ſenioꝛes.cõfoꝛmemur eq̃libus ⁊ ſubuenia mus inferioꝛibo. Tria autẽ homo ↄſeqtur ꝑpietatẽ. Pꝛimo decentẽ cõuerſationem. Sco pꝛudentẽ negociationem. Tertio habundantẽ remunerationẽ. De pᷣmo pa tet. Nã vir pius benedicet᷑ a deo. placetꝓ ximoet vacat a malo. Iᷓ deo benedicetur pꝑgratie ſpiritualis infuſionẽ.placet pꝛoxi mo ꝑ iuſtã cõuerſatiõeʒ. vacat a malo ꝑ in/ ternã deuotioneʒ. De ſcðᷣo quõ pꝛudenter negociat᷑ patet.qa de ſoꝛdiby alioꝛũ lauat. de malis melioꝛatur. de pauptate ditatur: de infirmitate ſanatur.de onere alleuiat᷑. Vere bene mercatur qui deotribuit ſim⸗ plů yt recipiat centupluʒ Luce. vj· Date et dabitur vobis. Et ſeqͥtur menſurã bonaz confertam ⁊ coagitatã dab unt in ſinuzve⸗ tis ⁊c. Kamꝓcalice aque ũ Wattbx · Unde Zugꝰ. Pꝛebe tecũge⸗ niillud Oſee.xj· Eircũneni ſtrũ. Et Math xix dicit. centnplũgccpie frigide recipitce cipe celũ. Et ideo deꝰ poteit dicere homi⸗ „ tme in negoci atione ſua effraim. De tertio quõ rem rat habundãter. Pꝛo quo ſcienduʒ ꝙdue virtutes venient ad iudiciũ que recipient ſolariũ copioſum.ſcʒ caritas? miſcdia a ritas eĩ aliena bona facit ſua. Juxtailud Particeps ego ſum omni timentiumte. Wiſericoꝛdia ſeu pietas ſua facit alioꝛñ. ij· Eoꝛinch·. Sicut fuiſtis ſocijpaſſionũ ſic ⁊ↄſolationũ. ecenieſtlex iuſtoꝝ catoꝛũ vt ſint ſocij in damnoꝛ lucro Huis autẽ poteſt—— aut dubitare qjntec/ ſolationes iuſtoꝝ dabunt᷑ ynipio homini ꝓ vno obulo quẽ aliqñ dedit in vſum vni⸗ uerſitatis centũ pauperum. Siẽpatet de his qͥ contribuũtꝓ hoſpitali. Seqturde tertio dono ſeʒ ſcientie. Luius actꝰ eſtdo cere. recte cõuerſari in medio nůtõnispꝛ ue ⁊ peruerſe. Tria vero ad hoe reqͥrũtur vt aliquis bene cõuerſetur. Pꝛimuz eſtvt habeat rationes quibo ſe defendat ab in · ugnãtibus fidem ſuã. Scðmeſt ꝙqm o abſtineat. Tertiũ eſt ꝙ bens ⁊ pꝛudẽter bona tempoꝛalia adminiſtret. Itẽ ꝑiſtud donum ſcitur ne ſub ſpecie boni malnz la teat. Item ꝑ hoc donũ ſcit homo quidſit a quo ſit ⁊ ad quid ſit. Differt autẽ ſcenti a pꝛudentia.qa prudentia ꝓcedit ex pꝛinci pijs iuris naturalis.ſed ſcientia ex pꝛind⸗ pijs fidei. Vnde eius actus eit circa eleci onẽ boni⁊ dimiſſionem mali. Seqͥturde quarto dono ſcʒ foꝛtitudinis. it gůtfor⸗ titudo firmitas cõtra moleſtias. Vndecõ paratur triplici generiſcʒ foꝛnaci que au ⸗ rũ pꝛobat. radicique lignũ poꝛtat. ⁊loꝛice ne ictum poꝛtat. De pmo patet. Kãſicht oꝛnax facit aurum decoꝛuz ſic foꝛtitudo bominẽ reddit honeſtũ Pꝛoner.gxjJoꝛ titudo ⁊ decoꝛ indumentũ eins · De ſecun do patet. Nã ſicut radir poꝛtat pond ar⸗ boꝛis.frondes fructus ſoꝛes · foliaſicyir tus foꝛtitudinis ſuſtentat om̃ia meritaet opꝑa noſtra. Vñ Joſue.j. Lõfoꝛtare ⁊eſto robuſtus. De tertio patet. Haʒ foꝛtitudo ſicut loꝛica ꝓtegit ab ictitn digboli carnis ⁊mũdi. Sicut patet de Bar bars Kahe rina Doꝛochca Wargarctbaetalijs ql nimtſu intt unogn wagoſ uns Wumte Muto iumoe ſnſt unthoc untin Rnſt win nel ptem ugge iinte ſhe Fun iof W Pe biw Slun aliquid ſit agendũ. ptudẽtia vero quo fine ucmun ſeret — qbus me circũſtantijs adhibitiſ. ornti decõſliuʒ vt eſt donũ nõeſtaliud niſipꝛu poune dens vel exercitata in medio ↄtemplatiuo euben mm ⁊actiuoꝛũ bonoꝝ deliberatio de ope Isegoſunni nharduis ſiue mereamur ab ea ſiue non up Et ſicut ad ſcientiã ptiner eligere bonũet nbch repꝛobare maluz ·ſic ad cõſilium ꝑtinet ca/ Nimſochodm uunuſ ncmtiy autẽ donum ſcientie habet regere pietatẽ. ia donũ conſilij habet regere foꝛtitudinẽ. Differt autẽ ſcientia a cõſilio. qa conſiliuʒ ca bonum ⁊ malũ. Sequit᷑ de ſexto dono intellectus. Circa quod ſciendũ ꝙ donum nutphe pꝛndentie⁊ cõſilij differt a dono intellectꝰ wechuenn ptinent vitam.⁊ ſunt de actiuſ. Intellectꝰ e Lu Zſcientia ꝑtinent ad ↄtemplatitiã. Vñ in/ obeecein tellectus eſt cognitio ſpeculatiua.⁊qᷓſi per nn viſum qua cognoſcimꝰ deum in cõparatio inbofenihe nead creaturas. Sapientia veroẽ cogni ven Licn tio deiabſoluta⁊ q̃ſip guſtum. Eñ ſapien nponnn tia dicit delectationẽ quandã ſupꝛa cogni nnrnu tionẽ intellectꝰ· de vtroq; dicltin õ. Bu wen ctum.guſtare ad ſapiẽtiaʒ · qͥa qð intellectꝰ ſui accute inuenit hoc ſapiẽtia mature diſpo/ dcmdnix — umisiin nit. Valet autẽ inteliectus ad tria. qa per im cognoſcimꝰ ſuꝑioꝛa equalia ⁊ inferio/ e B ru. Supioꝛa iurta Ulud Komgj. Inuiſi⸗ — bilia deiꝑ ea que facta ſunt intellecta cõſpi do duntur ſempiterna quoq; eivirtus?di⸗ ofmwinn uinitas. Equalia iuxta illud Eoci xxxj. Ex un teßointellge que ſunt print·fminfri⸗ von n goꝛe ſi nuditate debeo intelligere alteriꝰ vnpen— miſeriam. Põ. Beatus qͥ intelligit ſuꝑ ege rm numt pauperẽ. Inferioꝛa etiaʒ cognoſci⸗ nirtort⸗ mus que ſunt infra nos.ſcʒ aĩam ⁊coꝛpus We rim noſtrů. Eñ intellectus eſt ſicut oculꝰ diri⸗ n gens affectũ in om̃i motu interioꝛi qͥa ani m infoꝛmat ⁊ trãquillat.coꝛpus aũt quie ratibeꝝ vero arbitriũſtabilitat⁊ ↄſeruat vn E deeo dicit. Inrellectus bonꝰom̃ibus m facientiby eñ.qa õ faciens qͥd intellectꝰet vden liẽtia dictatnon meret᷑ dic hõ ſed beſtia. m Jurta ilud. omo cũ in honoꝛc eſſetnõ iz Swhe dot quo tpe ⁊ qᷓliter aliquid ſitagendum. Un/ nere pericula q̃ ſunt in hoc cõſilio. Sicut et circa arduũ ⁊ difficile ſcientia vero cir/ ⁊ſapiẽtie. qa conſiliũ ⁊ pꝛudẽtia ad actiuaʒ ſtate⁊ videte. vnde videre ꝑtinet ad intelle inſengili feru deuicerunt hoſtes. Vnde. j Wacha. ij· dicit· De celo foꝛtitudoẽ. Se qur de quinto dono ſcʒ cõſilij. Differt aũt cõſilium a pꝛudẽtia.qͥa cõſiliũ oñdit vtruʒ intellerit. cõparatꝰeſt iumẽtꝭ infipiẽti? Seqtur de vltimo dono ſapĩe. Eſt aũt ſa piẽtia donuz deiqͥ dulcediem guſtamꝰ vñ ſapia dicit᷑ q̃ſi cũ ſapoꝛe virtutũ ſapida ſci⸗ entia. Circa qð ſciendũ M ſapja habettri plicem effectũ. Eſt autẽ donũ ſplendidiſſi mũ ſapidiſſimũ ⁊ꝓfundiſſimũ. ꝛimo ſplẽ didiſſimũ ſupꝛa ſolẽ ⁊ ſtellas. qͥ; ſol ſolum oñdit nobis ea q̃ ſunt ſupꝛanos ⁊ infra ce⸗ lum. Sapia autẽ oñdit om̃ia videlieʒ in ⸗ fernũ vt timeamꝰ. mũdũ vt ↄtemnamꝰ.ce lum vt apetamꝰ. deũvt laudemus. Un⸗ de Saß.vij. ðꝛ. CM ſapia eſt ſpecioſio ſole ⁊ſuꝑ omnẽ diſpoſitiõem ſtellaꝝ. Sco eſt donũ ſapidiſſimũ ad intar mellis. imo ſu pꝛa mel Ecqꝙ.xxiiij. Spirirꝰ meꝰ ſuꝑ mel dulcis. Et ſicut poſt guſtũ mellis nõ ſapit vinðj· ita poſt ↄſideratiõem diuinoꝛũ vile ⸗ ſcunt tempoꝛalia. Brego. Buſtato ſpiritu deſipit om̃is caro. Tertio eſt donũ ꝓfun⸗ diſſimũ ad inſtar maris. ĩmo ꝓfundioꝛ oĩ mari.qͥa nullũ habet ꝓfundum ꝓpterea di⸗ citur Roma.xj. O altitudo diuitiarũ ſapĩie ⁊ſciẽtie dei. Iſtud donũ ideo dicit᷑ donuʒ qa nunqᷓ; ꝑ ſtudiũ acqͥritur niſiꝑ inſpirati⸗ onem habeat᷑. Ideo dicit᷑ Jaco.j. Si qͥs indiget ſapĩa poſtulet eam a deo. Becer ⸗ go dona quiſqͥs habuerit.ſibi oſtiũ celi pa tebit ·⁊ tantũ de pꝛimmo. E Biriſecivo xxn⸗ lec deſcribit᷑ vt ex⸗ pulſoꝛ repꝛoboꝝ excludẽdo malos a pꝛe⸗ mio beatoꝝ.⁊ hocin eodẽ ꝙ dicit᷑ oſtium. Rã oſtij eſt arcere malos a ↄſoꝛtio bono⸗ rũ.ꝓter h eni factaẽ clauſura oſtij vt arce antur ſtultia ſapiẽtib. impꝛobi a ꝓbis. in ⸗ honeſtiab honeſtis. nullus aũt eſt ſtultioꝛ impꝛobioꝛ aut ihoneſtio pctõꝛe.⁊p̃ſertim peccãte in ſpĩſctĩ. eo ꝙ talis eſt blaſphe mus. vt ðꝛ Math.xij. ꝛo q̃ ſcendũ ꝙli⸗ ct om̃es pctõꝛes merentur exdudi a ↄſoꝛ tio beatoꝝ.vt ðᷣꝛ Spoca.ylti· Foꝛas caneſ ⁊venefici.tñ peccãtes in ſpm̃ſctĩ ſpecialir merentur excludi Vñ nota m Ayrãſug WMacth. xijca.⁊ Boꝛrã ibidẽ ſex ſunt pec⸗ cata in ſpĩſctĩ. ſcʒ deſperatio· pᷣſumptio. obſtinatio. finalis impenitẽtia. inuidẽtia fraterne gre.⁊ impugnatio veritati agnite Due pctã dicunt᷑ ad tantũ grauia ꝙapel ⸗ lant᷑ irremiſſibilia. ſaluatoꝛe teſte. Vmne pctm̃ ⁊ blaſphemia remittet homi. Qui aũt peccat in ſpm̃ſctm̃ nec bic necĩ futuro 34 teinittetei·ſꝛo qᷓ latiꝰ intelligendo ſcien/ dũ eſt ꝙ tripliciter hoĩes peccat. Quidam exinfirmitate·iſt peccãt cõtra prem Qui⸗ dam ex ignoꝛãtia.iſti cõtra filiũ. Quidã ex malicia.iſti cõtra ſpm̃ſanctuʒ. Pꝛima duo ſunt remiſſibilia.tertiuʒ vero nõ · Ille pec⸗ catex infirmitate qñ ꝓter impetũ paſſiõis vel illatevel innate iudiciũ ratiõis obꝛui Ille peccatex ignoꝛãtia qñ ignoꝛatur ali⸗ quid eoꝛũ quoꝝ ſciẽtia retraxiſſeta pecca⸗ to. Ille peccat ex malicia qñ excerta deli⸗ beratione ſine temptatiõe vincẽte ꝓpter ſe placet peccatũ. Sed di. quõ iſtud peccatũ eſt irremiſſibile.exq̃ qᷓdiu homo eit in hac vita poteſt ↄſequi yeniã pctõꝛum· cum ſit adhuc viatoꝛ in via ⁊ nõdũ in termĩo vie. Ex hocenĩ videt᷑pnĩa eſſe fruſtra vł inſuf⸗ ficiens remediũ pctõꝛum. Rñdeoꝙ nõ di citur ideo irremiſſibile ꝙ deus nõpoſſit il lud remittere.nec ſicꝙẽ impoſſibile ad re iittendũ.qa ſic pctm̃ ſolius diabolieſt ir ⸗ remiſſibile. Sed dicit᷑ irremiſſibile qntuʒ ad pctõꝛeʒ indiſpoſitũ qͥ nõ eſt paratus in aliquo ſuſciꝑe remiſſiõem eiꝰcũ ſit pꝛiuat? om̃i facilitate ⁊ diſpoſitiõe ad remiſſioneʒ ſuſcipiendã. Vñj peccatũ tale tollit omneʒ rationẽ excuſatiõis.⁊ ponit rebellionẽ vo⸗ luntatis ad deñ vocantẽ. vñ taliũj duerſio eſt q̃ſi miraculoſa et exgr̃a. Pꝛimo ꝑabie/ ctionẽ miſcðie.ſicut peccant deſperati qui nolũt ↄfidere de miſcia ſicut Cayn. Se ⸗ cundo ꝑ abiectiõem timor? dei ⁊eius iuſti cie. Sic peccãt pᷣſumptuoſi nõ timẽtes de um. Tertio ꝑ abiectionẽ veritatj cognite. Sicpeccant veritati impugnatoꝛes qui ſcienter viã veritatꝭ repellũt · Quarto ꝑab jectionẽ diuine gr̃e alicui collate. Sic pec cant inuidi fraterne gr̃e.Et nõ accipit hic inuidia ꝓut aliqͥs inuidet fratri vel ſingu/ lari ꝑſoneſed qů in eo eſt tanta malicia ꝙ diſplicet ſibi de gratia deicreſcẽte in mun do. Quinto ꝑabiectionẽ turpitudinis cõ⸗ miſſe. Sic peccant finaliter impenitentes qͥ nolunt habere diſplicentiã. imo ſi deus daret eis gratiã penitẽdi nollent penitere. tanta ẽ in eis malicia. Sexto ꝑ radicatio nem in pctõ qñ firmãt ꝓpoſitũ oĩno in pec⸗ eato.⁊ ſicẽ obſtinatio. Ex bis ptʒ vnde ðꝛ peocatũ in ſpiritũſanctuʒ irremiſſibile.qa videlicet obuiat directe pꝛincipio · ꝑ quod fit remiſſio peccatoꝛuʒ. Iſta enim ſex que abijcit aſe peccatoꝛ ſunt pꝛincipia cõuerſi Bermo L onis ad deũ.qbus repulſis non eſtvi og cõuerſ ionem · Vnde dicit hoc malicia. da homo ſcit⁊ poteſt reſiſterelei „ 5— 6 ex certa malicia eligit peccare⁊ẽ. De ſancta Trinitate. P LERXl. Bod ſcimuslo quimur Joh.iij. ca. Duãuio bu mane nature cõditio ad cogno⸗ ſcendũ deum naturaliter ſitindinata ið q; ſecretoꝝ multũ ſit auida.eo nimirũqqĩ ↄgnitise ⁊fruitione ip̃iꝰ tota ſua begtitu⸗ do cõſiſtit.tam fᷣm phicam inueſtigatiũeʒ qᷓ; Em ſanctoꝝ patrũ determinationeʒ. Et ob hocnõ immerito ad cognitionẽ dein turali appetitu ſtimulat᷑? cogit ↄſcẽdereyt qs qualis aut q̃ntus ſit ille qͥ ſuũ eſt pꝛin· cipium ⁊ ſinis ſua beatitudo ⁊eternafelic tas cõtempletur ⁊ cognoſcat. Verũqʒ in ⸗ firmitate cõditiõis ſue p̃pedita multplic ter retrahit᷑ idcirco ab huiuſmodi cogni⸗ tione diuerſimode abſtrahit᷑ ⁊ impeditur. Quo fit vt maꝰ ſit periculũ circa hmõlin ⸗ quiſitionẽqᷓ; lucrũ. Rec ĩmerito· qq ſcrut toꝛes maieſtati.q̃nto plus ſe circu eamoc⸗ cupant.tanto plus oppꝛimunt᷑a glia ꝛo uerb xxv. Pꝛopter qͥdpꝛietatẽ ineffbilis trinitatis ꝑiculoſumẽ deſcribere pſertin ex trity cauſis Pꝛimoppter altitudinẽ m ſterij.ſcðᷣoꝓpter magnitudinẽ ꝑiculitenio pter benuriã pᷣbi⁊ ebetudinẽ intellectus· e altitudine myſterij exclamat apls Ro ma.xj O altitudo diuitiaꝝ ſapie⁊ ſcie deꝛ. AVnde Augꝰ.ſ. de trinitate vocat eà excel lentiſſimã rem. Voluit enĩ deus ſecetun iſtud ſibijpi tm̃ ſeruare Iſa· xriij· Jece⸗ tum meũ mihi.ſecretũ meũ mibi· Vñmn poſuerit deꝰ tenebꝛas latibulũ ſuum. ẽ· Et ſũma ſapia q̃ deus eſt abſcõᷣdira eſtab oculis omniũ viuẽtiũ. vt dicit Job · xyij· non imerito nõ eſtq nouit ſenfuʒ dñ o xj. Solus eni ipe ſe tm̃ ꝑfecte nouit chlus ſcientie cõparatiõe om̃is ſcia hũanaðijo impfecta eſt. Ait mgr̃ in jlib.ſi niaruʒ dilt rxxv.ca.j. De magnitudine piculi diẽ Zu⸗ gu Rullibi laboꝛioſius q̃ritet picnloſius erratur. Inqᷓt ng in.ſliſnĩaꝝ di. i cnph De penuria vᷣbi⁊eb etudine inteller bu⸗ mani dicit Aug li. vij deciuit. n· vij cedit ſuꝑeminẽtia dinitatj vſitati eloqui in nec gere munsſi iimi mlib voſem möpo nms uunn inein diſnc inen nnoit wünn ₰ aß linctẽ imor ſacultatẽ qͥa verius cogitatq; dicit᷑.⁊ veriꝰ eſtqᷓ; cogitatur. necmirũ cũ deus habitet luck inacceſſibilẽj. Thĩ. yi. Ad quaʒ in/ tellectus humanꝰ nõ poteſt aſcẽdere.eo ꝙ haber ſe ad eam ſicut oculus noctuead lu men ſolis.ij. Wethaphiſice. Et Zug. pᷣmo detrinitate dicit ꝙ hũane mentis acies in tam excellenti luce nõ figitur. Candoꝛ eni eſtlucis eterne.⁊ ſpeculũ ſine macula Sa pi.vij ꝓter qͥd a narratiõe ip̃lingue defi ciunt. vt dicit mg̃ de cauſis ꝓpoſitione.vi. necmirũ cum ſit ſuꝑ omnẽ narrationẽ.vt dicit mg̃ ibidẽ.⁊ ipᷣm intelligere ẽ impoſſi bile vt dicit Dioniſiꝰ li. de diuinis noĩby. on ei bũano aut ſeculi ſenſu loquẽdum eſtde ip̃o Job. xxxij. Wulta nãq; dicimꝰ de eo ⁊ deficimꝰ Acci.xliij.qͥa altioꝛ eſtce⸗ lo Job.xi. Impſfectũ igi᷑ meũ vidẽtes ocu li meiclamant cñ aplo · O altitudo diuitia rũ. Defectũq; ꝓpꝛluʒ pꝛonhnciantes labia mea polluta clamant. Wirabilis facta eſt ſcia tua er me.cõfoꝛtata eſt⁊ nõ potero ad eam.ſcʒ attingere. Hempe ſi illuſtris hila rius doctoꝛ excellentiſſimus.qͥ nemo alti ns de trinitatis ſũme ſcripſit archano co/ nctus eſt finaliter dicere. Wihi in ſenſu la hes ẽ.in intelligẽtia ſtupoꝛ.in ſermone ve ro non iã infirmitatẽ ſed filentiũ cõfiteoꝛ. habent᷑ verba lib.j.ſnĩarũ di.xxxiij.cap̃.v. REt Zugꝰ.in ſermone. xviij. ad heremitas ofitetur ſe nõ poſſe quicq; ꝑfecte de ea co⸗ gnoſcere. Alanus etiã de ſe loquẽs in lib. de planctu nature ꝓꝛiuz confitendo defe ⸗ ttum dicit.Ad hanc videlicet trinitatis ex rellentiã mei intellectꝰebet ingeniũ.meeq; rationis cõfunditur lumen. Intelligentia vero nõ intellecta miratur. inſenſibilitas ſenſus obtundit᷑ et cũ in his om̃ib natu/ raliũ omniũ ratio langueat. ſola fidei fir⸗ Nitate tante reiveneremur archanũ. Dec Alanus. Ex cuꝰ verbis patet ꝙ tam excel maieſtas credi poteſt. inquiri nõ poteſt. Sicut eni dicit Augꝰ in tractatu de vili⸗ tatione infirmoꝝ ßmone.ij.circa pᷣncipiũ. Smirabile de trinitate ⁊ vnitate.de vnita tis deifica trinitate ſacm magiẽ credẽdũ ᷓ exponẽdũ Quid& mihi reſtat niſi ſilere xů videã tot pr̃es ĩmophas obmutuiſſe. Rã Hieremias puerẽ? neſcit loq quicqᷓ;. Piere.i. Iſaias vir polluti labij cenſetur. — Sſavi. Moyſes nullũ ſe reputat d. Quis xgoluz yt dicã yerbũ Exo.iij Paulus ⁊ ſi vſe; ĩtertiũ celũ raptꝰ fuiſſʒ⁊ vidiſſet glaʒ dei.narrare tñ non vult hoilw.ij. Loꝝ.xij. Quid itaq; miꝝ ſiego qͥ ſum vir pauꝑ⁊te nuis.i. Reg. xvitj. Mõ vtiq; exigui tꝑis ac minimꝰ ad intellectũ iudicij ⁊ leg Saßp̃·ir ponã cuſtodiã oꝛi meo ⁊ tacebo.coꝛde dñ⸗ taxat credẽs ad iuſticiã Ro.r.oꝛe aũt hũñi⸗ liter hũiliaↄfitens q̃ fidẽcatholicã poſſint roboꝛare⁊ ↄfirmare in coꝛdib fideliuʒ ac 2. incredulos ad eandẽ inuitare. vt aũt facere polſim cõpetentiꝰad illũ recurro qͥ habet altitudinẽ diuitiaꝝ ſapie ⁊ſcie. vt dicit in epla hodierna.in cuiꝰ manu et ſu⸗ mus nos ⁊ mones nr̃i Saßp̃. vij. Aquo ois ſapia deſcẽdit Ecci.i.⁊ Jaco.i. Qui eti amẽↄſũmatio oĩm nr̃oꝝ ſermonũ Eccli. xlij· Dicã ego ad deuz deus meꝰ vita mea foꝛtitudo mea ⁊ laudatio mea.dignare me landare te. da mihi lumen in coꝛde. verbũ in oꝛe vt coꝛ meũ meditetur gloꝛiã tuaʒ.et lingua mea cantet tota die laudes tuas. Sed qã non eſt pulchꝛa laus in dꝛe pecca toꝛiset quia vir polluti labij ego ſuʒ. mun da obſecro coꝛ meum ab om̃i inquinamẽ⸗ to. Verba ſunt Augꝰ in libꝛo ſupputatio/ num parte.iij. que omnia vt facilius aſſeq́ valeamus pꝛo impetranda ſpũſſancti gra tia matrẽ gratie ſalutemus dicentes. Zue maria ⁊c̃. Quod ſcimus loqͥmur Johã.iij. Qm̃ vt ait Zug. in liſupputationũpte.iij. Sanctiſſime trinitatis imenſam ꝓfundi⸗ tatem mens hũana cõcipere non põt.nec oꝛatoꝛia lingua narrare.nec diffuſi ſermo⸗ nes. nec bibliothecaꝝ volumia qᷓunt expli care. Rã vt dicit idẽ. Si totũ můjdũ reple ant libꝛi.tua ſcia dñe inenarrabil non põt enarrari.qm̃ ve indicibiles.nullo mõ ſcri bipoterꝭ nec ↄciudi. Jõq; ego nõ aliudqᷓ; qd ſcio loquar de tãta excellẽtia ſũme tri⸗ nitatis. Sieni filiꝰ dei nõ alind loqͥ volu⸗ it niſi qͥd ſciuit.quid ego loquar amplius niſi qͥd ſcio·⁊ vtinã ſcirẽ me ſcire. ⁊ ſcirẽ loqᷓ illud qðgeſtio.nõ pudebit me tñ ſuperer rore depᷣhẽdi ⁊ repᷣhendi ſicubi me errare ↄtingat. cũ ⁊ nicodemꝰ legiſdoctoꝛ⁊ pꝛin⸗ ceps iudeoꝝ meruit audire axp̃o. Tu es mgf in iſrł? hec iðras Sʒ niminaudiuit. in nocte eni venerat ⁊ noct pᷣſſus tenebriĩ enigmate ꝑ ſpeculũ deuz ſpeculabat᷑. Ego vero filius gratie ⁊ luminis reuelata facie deũ ſpeculando lucidiꝰ abſcõdita fideiꝓ⸗ ducã in lucẽ. vt ſicego cũ oĩb xp̃iãis ð fide ſancte trinitatꝭ dicamꝰ certitudinali oih nfidelibus.qa quod ſcimus loqͥmur. Si mile Jaß iij· os ſcimus d adoꝛamus. vos neſcitis qͥd adoꝛatis · In qbus vᷣbis ad honoꝛẽ ſancte trinitatis tria ſunt conſi deranda.que ſidẽ catholicam ⁊ apoſtloicã roboꝛant ⁊ cõfirmant. Et quia tria ſunt vᷣ⸗ ba noſtrithematis. ideo triplex eſt cõſide/ ratio. ꝛimo itaq; ↄſideranduʒ eſtde boc ꝙ deus eſt. Scðo ꝙ deus vnꝰeſt. Vertio ꝙ deus in pſonis trinus eſt. Pꝛimũꝓbat vniuerſalis ⁊ ſũma ꝑfectio. qg eſtꝙpᷣſuppo nitur om̃ib. Scðm̃ ꝓbat eſſentialis con iunctio.qa vnus eſt. vnde in themate ſin ⸗ gulariter ðꝛ qͥd. Tertiũꝓbat nůeralis ꝑſo narũ diſcretio.cũ dicit ſcumus ⁊ loquimur pluraliter.nõ eſtergo dictũ que. ſed qͥd ſin gulariter. vt oñdatur vna eſſe ſcientia vna potentia vna bonitas patris ⁊ filij ⁊ ſpiri⸗ tuſſancti.vnde qͥd ſcit pater ſcit ⁊ filius et ſpũſſanctꝰ nõ ergo plura illeq iſte ſcit aut poteſt aut vult. ideo nõ que ſed qͥd dictum eſt. ad fignificandũ vnitatẽ eſſentie. quia ſi cut vnů eſt omniũ ſcire poſſe ⁊ velle ſic? eſ ſe. nec dictũ eſt ſcio aut loquoꝛ ſingularit. ſed ſcimus ⁊ loqmur pluraliter ad ſignifi⸗ candũ pluralitatẽ ꝑſonarũ diſtinctiuam. qᷓa licet ſit vna eſſentia omniũ eſt tñ diuer⸗ ſu pꝛietas relationum ⁊ pluralitas ꝑſona rum. conſideranduʒ Si pAmo hocqꝙ deus eſt qd ꝓbat vniuerſalis et ſumma pfectio. Triplex autẽ teſtimoniũ ꝓbat deum eſſe. Pꝛimo nanq; hoc teſtant᷑ ſcripture. Se cundo damant creature. Tertio dictat ra tio nature. Pꝛimo deñ eſſe teſtantur ſcri⸗ pture. Ham Bene j. dicitur. In pꝛincipio treauit deus celũ ⁊terram· Item Põ. eterno ⁊ vſq; in ſeculũ tu es deus · Et ideʒ. Deus ñ rex ante ſecula.⁊ ip̃e vocat deus deoꝝ.ꝑ excellentiã. vñ ð xlix. Deꝰ deoꝛũ dñer exponit Innocen.iij· i.deus ſan ⸗ ctoꝝ deoꝝ vel excellentiſſimꝰ deoꝝ. Ram Fm aplm.j. Coꝝ. vij. Sunt dij multi? do mini multi.nobis tñ vn eſt iſte deus deo⸗ rũ dñs.ſ. dñanti.j. Thimo. vj. Rex regũ? ↄñs vñantiũ. Hocidem ʒfitetur plato in Thimeo dicẽs eñ deum deoꝝ · iangeloꝛi. Et q infinita ſunt teſtimonia ſcripturete ſtantia deũ eſſe.qᷓ inducere eẽt nimisꝓlixũ ideo de ipis ſuꝑledeo pſertim cũ catholiq Dermo LXxx nõ paganis loq;r· q hmõiſcripturas ſige: ter credũt tanqᷓ fideles—— creature clamãt deũ eſſe. m̃ia eninſio mõclamãt. q̃ ip̃e fecit nos et nõiÿinos Vñ Augꝰ x. ↄfeſſio. Interrogaui dedeo meo celũ nunqͥd tu es deꝰ meß. ⁊dixit. nõ ſum. Interrogauiterrã ⁊eaq̃ in iaſunt ⁊vnñdq; rñdit nõ ſumego de Sediße ſcʒ deꝰ fecit nos ⁊ nõ ip̃iſuple noſmetfeci⸗ mus nos. Lreatura nãc; eſtq̃ſiqͥdqãſpe, culum in b můdo in qͥ deus ↄſpicit Eti⸗ cut in celo in creatoꝛe creatura. ſicĩhueyi ta creatoꝛ eſt in creatura. Juxta illud. demus nũcꝑ ſpeculũa in enigmatej Eo⸗ rinth·xiij. Et Rõ.· Inuiſibilia deiacte⸗ atura mũdi.i.ab hoie ꝑ ea q̃j facta ſuntin⸗ tellecta cõſpiciunt᷑.ſempiterna qͥʒ virt eß diuinitas. Et hinc dicit Imbꝛo.&de qᷓ inuiſibilis ẽ vt a viſibilibp poſſet ſcrio⸗ pus fecit qͥd opificem viſibilitate ſuimni feſtaret.vt ꝑcertũ incertũ poſſet ſariEti le deus omniũ crederet᷑qᷓ hoc fecitqͥd ab hoie impoſſibile ẽ fieri. Et Berñ.ſup v Qui habitat. dando rationẽ ſimiẽdict ꝙ bec viſibilia iõ facta ſunt ytq̃ſiquodam vehiculo cregture ad cognitionẽ cregton aſſurgant. Vnde deꝰ iſtũ mundũ viſibilʒ ſdeo fecit vt in eo ſapĩam dei legat qͥcun; voluerit. Et notant dixit aplus. Inuiſibl⸗ lia dei pluralir· qͥa plurib modis cognoſci turveritas dei ꝑea q̃ᷓ facta ſunt. Exppetui tate nãc creaturaꝝ intelligit᷑ ↄditoꝛeter⸗ nus. Ex magnitudie omp̃s. Exoꝛdineet diſpoſitione ſapiẽs. Ex gubernatiõe bon⸗ Vnde Iſa.xl. dicit᷑. Leuate oculos vñost videte quis creauit bec quieducit innu⸗ mero militiã eoꝛum · Et Job xij dicit ju terroga iumenta? docebuntte. ⁊volgtii celi ⁊ dicent tibi. Loquere terre⁊ rñdebit „ tibi ⁊enarrabunt piſces maris. Tertio de um eſſe dictat ratio ſeu diſcurſus nature Fam Fᷣm diſcurſum ratiõis ex noric eß fectꝰ deuenimꝰ ad cognitionẽ cauſe · Vli cet vm effectꝰ habeat multas cãs ſechds⸗ rias rñ deueniẽdũ eſt adpᷣmãcãm. alseẽt pceſſus in infinitum. verbi gratiavideop ductumeſſe animal· vnde ſilogiſog pau⸗ ctum iſtud eſt ab alio ex ſemine naturali. coagente celo ⁊ influxu ſtellaruʒ. Sedi⸗ men necilud anialp infuxũ ſtellar pa xiſſet illud niſi illam virtutem habui abaiio quod dat omnibus et non recpt ab aliquo.⁊ hoc zveus · Deiſto modo phi jſopbꝰꝑ viam morꝰ pꝛobauit deum eſſe tanq; pꝛimũ motoꝛẽ.vij. Phiſicoꝝ. Item rratio naturalis dictat qͥd creatura mundi nõ eſt ab alia treatura.cũ opus totiꝰcrea⸗ ture excedat potentiã creataʒ. ꝓter quod opoꝛtet ponere deũ qui eſt tante potentie vtꝓducat talem creaturã? faciat tale celũ 2talem terrã. Vnde Augꝰ. Accedat qᷓcũq; vis creata? faciat tale celum? talem ter ram.⁊ dicã quia deꝰeſt. Sed qͥa nulla cre atura talis eſt nec talia facere valet.cõſtat ſup omnẽ creaturã eſſe illũ qui fecit hec. ac pbocillũ eſſe deum humana mens cogno ſcere potuit. Ex hoc dicit Sugꝰ de ciuita/ te dei. Mpoſtqᷓ; ſũmi philoſophi viderũt nullũ coꝛpus eſſe deũ.viderũt etiã qͥa quic qͥd eſtmutabile nõ eſſe deum omniũq; pᷣn 1babun hi enſbiu Wii ßm. Un 6 in otatn N m eni. En mn piů.⁊ ideo omnẽ anĩam mutabileſq; ſpi⸗ rritus tranſcenderũt.deinde viderũt quod t. wpc in mutabile eſt.nõ poteſt eſſe niſi ab illo qͥ in cõmutabiliter ⁊ ſimpliciter eſt. Intellere⸗ runt igit᷑ eum ⁊ om̃ia iſta feciſſe da nullo fi eripotuiſſe. Vñ heceſt tota ratio q̃re gen ⸗ tlles ab ignorãtia ſua de deo ſunt inercu⸗ ſabiles. ci vt dicit᷑ Saßð̃·xiij.&magnitudi ne ſpeciei⁊ creature.cognoſcibiliter pote/ rat creatoꝛ hoꝝ videri. Iteʒ ſicut deducit magiſter Alexãder nequã In om̃i natura coꝛpoꝛea q̃ntũcunq; ſit modici valori põt tiohumana videre infinitã deipotenti⸗ am. infinitã ſapientiã ⁊ infinitã deꝛ bonita s em.⁊ꝑ ↄſequẽs deũ eſſe.vᷣbi gratia. vt de tbomo fiat exempluz. Satis enĩ appꝛo ⸗ bathumana ratio ⁊ acceptat ꝙ mẽſura po tentie agentis ſumat᷑ßᷣm ppoꝛtionem facti 6 ad illud de qͥ fit hocẽ tm̃ dicere bꝛeuiter. tanta eſt potentia faciẽtis q̃ntũ ip̃m factũ excedit illud de quo fit. Eũ ergo ratio in/ nenerit Athomuz eſſe aliqͥd ex nihilo et ſi ſciat ꝙ Athomus excedat nihil in infinitũ ↄdudet ꝙ potentia educens athomum de nihilo ad eſſe eſt infinita. Scðᷣo inueniet ratio ꝙ cũ Athomꝰ ſit coꝛpus habet in ſe tres lineas interſecãtes ſe ad angulos re⸗ os.in qua ſectione poſito circulo arcum cribipoteſt ſpera infra athomuz ·qᷓ facto idebit ĩſpera infinitos circulos poſſe de ſcribiimo infinita coꝛpoꝛa infra ſperã eſſe naginãda.⁊ vltra infra circulos om̃es fi⸗ gurs foꝛe inſcriptibiles que ſũt inſinite. luper quas infinite poſſunt erigi demon⸗ ſtrationes tam de magnitudinibus qᷓ; de minimis. Igitur videbit ratio humana in Zthomo vel in floꝛe infinitã ſcientiã obie⸗ ctiue deſcriptã. Infinitã vero ſcientiaʒ nõ potuit deſcripſiſſe quodcũq; agens niſi ſa pientie infinite. igitur hũang ratio inueni et in vno Athomo infinitã ſapientiã cõdi⸗ toꝛis. Tertio videbit ratio humana in aſ⸗ ſecutione huiꝰ infinite ſciẽtie q̃ͥ eſt in atha mo eſt magna vtilitas ſiue delectatio anie admirabilis. Et ſi foꝛent infiniti intellectꝰ infinitas haberet delectationes. mo vnꝰ intellectus in infinituʒ poteſt delectariin acqͥrendo noticiaʒ iſtius athomi.ergo põt ratio cõͥcludere ꝙ ille qui athomũ creauit eſt infinite bonitatis.qͥa ratõe infinite vti⸗ litatis de ſua bonitate creauit. Sic igit᷑er minimo Zthomo poteſt hõ cõcludere de⸗ um eſſe infinite potentie. ſapientie⁊ boni⸗ tatis. Et per iſtum modũ veteres philoſo phigentiliũ cõcluſerunt deum eſſe. verun ⸗ ramen dicit Sugꝰ· xyiij de ciuitate dei.ca. txviij. M ip̃i philoſophi noticiã dei acce ⸗ perunt aꝓphetis qͥ om̃es philoſophostã grecos qᷓ; barbaros pᷣceſſerunt. ⁊ tam ver boqᷓ; ſcripto dei noticiã docuerunt. Et i deum eht ſtatim a pꝛincipio mũdiꝑ Zdaʒ ⁊ filios ſuos extitit pꝛobatũ. Lui dicto qᷓ⸗ dam aſſenſerunt. quidã diſſenſerunt.ſicut modo de alijs articulis videmus. Iſti er⸗ go philoſophi audientes deuz eſſe ⁊ fuiſſe a dei cultoꝛibus ꝓbatũ. poterant ex regi⸗ mine mundi ⁊rerũ vnifoꝛmi gubernatio⸗ ne totaliter aſſenſiſſe. Et quia ꝑ reuelatio⸗ nem antiquã diuulgatũ eſt apud om̃s gen tes legibus vtentes deũ eſſe.⁊ qͥd eſt om̃i⸗ bus notum videtur eſſe ab ipᷣa natura no/ tum. Ideo Robertus Molgot ſuper libꝝ Sapie cap̃ · xiij · exiſtimat Damaſcenuʒ.ij. ſententian cu.iij. dixiſſe. Q cognitio exiſtẽ⸗ di deñ naturaliter nobis inſerta eſt.q;uis non ingenij naturalis inueſtigatione.ſʒ di uina potius reuelatione dei noticia om̃iw fuerit cõmunicata. Vnde dico ᷣm Rober tum · vbi ſupꝛa ꝙ multo facilius eſt deñ.id eſt fidem de deo inuenire qᷓ; ſeculũ eſtima re.quia bene vtentibus naturali ingenio deus ſeip̃m aliquo mõ reuelat.vłꝑ extrin ſecã infoꝛmationẽ vlꝑ intrinſecã inſpirati onẽ. vñ narrat mg̃ in hyſtoꝛijs ſcolaſticis ſup Seneſim de diſpſione filioꝛũj. noe ha⸗ buiſſe quendã filiũ nomie ionicũ qͥ accepit deo donũ ſapientie⁊ inuenit aſtronomi ʒ. Sicur igit᷑ potuerũt addiſcere ad men ſurandũ q̃ntitatem ſolis? lune ⁊terre · ita potuerũt didiciſſe colere vnũ deum. Bec MPolgot. Iſta ideo ſic late ⁊ aliqᷓliter natu/ ralib rõniby deduxi ⁊ꝓbaui.vt oñderẽ no bilitatem humani ingenij. quo ſi hoĩes re cte vterentꝓ multa parte etiã circũſcripta ſide in noticiã dei deuenirent. Tu tñ pdi⸗ catoꝛ hmõi rationes ſimpliciby ne pᷣdices. vel ſi pᷣdicare cupis facilẽex his tibi⁊ bꝛe⸗ nem collige ſnĩam.lectoꝛ tiñ ſtudioſus ꝑ ſe poterit ethis nõ paruũ elicere ꝓfectum et ſpecialẽ inuenire in eis delectationẽ ⁊con ſolationẽ de noticia diuia. ⁊ rantũ de iſto. Siiſecũdo faꝛ n thematis ↄſide ratio dicit ꝙ vmeſt deꝰ.qͥd ꝓbat eſſentia/ lis cõmunicatio. vnde diciẽin themate qͥd ſcimus ad innnendũ vnitatẽ ſingularẽ nõ pluralem. Iſtud aũt ꝓbat᷑ auctoꝛitate ſcri pture phetalis·⁊ ratione diſcurſus natu⸗ ralis. Be pᷣmo patet. Haʒ ſcriptura teſta di. Deutero.vj· Audi iſrgel deus tuusvnꝰ eſt. Jtem Exo. xx. Ego ſum deꝰtuus. non erunt tibi alij dij p̃ter me. In quo noie m Smbꝛo. lib.j de trinitate. nomẽ natureet poteſtatis diuine inſinuat᷑. Jtem Exoij loquens moyſi dicit. Ego ſum qͥ ſum. non dicit qͥ ſumus. Et ſi queſierint nomẽmeñ. vade? dic eis qͥ eſtmiſit me advos · Duod tractans mg̃ fnĩarũ lib.j. di.ij.ca. iiij· dicit dicẽſ. Ego ſum. nõ nos ſ umus.⁊ eſt·non qui ſumꝰ aptiſſime declarat vnũ ſolũ deũ eſſe. In cantico etiã Exodi legit᷑ dñs om ⸗ nipotens nomẽ eius. nõ ait dñi vnitatem volens ſignificare. Item ð. Au es deus ſolus vt excludat pluralitatẽ eſſentie non pſonarũ. Item Ecci.j. Vnus eſt altiſſimꝰ creatoꝛ omnium om̃ipotens Walach ij Hunqͥd nõ vnus deus creauit nos Deut. xxxij. Gidete qm̃ ego ſum ſolus ⁊ nõeſta⸗ hus deus p̃ter me. Item Sapie·xũ Non eſt alius deus pᷣter te cui cura eſt de om̃ibw Itẽ Ji.xliij. Ego vñs foꝛmãs celog⁊ſta biliens terrã ⁊ nullꝰmecũ Et ibidẽ. Abſq; me nõ eit deꝰ. Et xlv. ca. Ego dñs et nõ eſt alter Baruth.iij. Quifecit ſtellas h eſt do minꝰ nr⁊nð eſtimabit᷑ aliꝰ aduerſus iſtuʒ. Itẽ Thobie.xuij. Hõ eſtalius deꝰ om̃ipo⸗ tens p̃ter enm. Itẽ.j. Loꝝ. viij. Rulꝰ de⸗ niſi vnus. Item ad Bal ij· Deus aũt vn? Sermo FxRR rex regũ ⁊ dñs dñantiũ. Item Wat r Vnus eſt de⸗ bonu enolihr deũ om̃es dij gentiũ demonia.⁊ hiſiſunt dijin celo aut in terra.ſ. Eoꝛin. viijcerte ip̃inõ ſunt dij vt dicit᷑ Biere. ij cũſintſo⸗ lum ſimilitudines anialium aut lapidum Saß̃ xiij· Os habent⁊ nð loquenteoq ſunt opera manuũ hoĩm. Confundantut ergo om̃es qui adoꝛant ſculptiia. Sed vnde venit homiby piuraiitas deo⸗ rum. Rñdeo kᷣm Berñ. deparentinisitn ctatu de officio miſſe. M exqᷓ̃ttuoꝛcauſis Pꝛimo ex imbecillitate humani intellec qui ad tantũ debilitatꝰ fuit expctõ ꝙnon potuit ſuum cognoſcere creatoꝛẽ Nñjho⸗ mines inquirẽtes creatoꝛem ⁊ipᷣm nõco/ gnoſcentes regere iſta ſenſualia. totů regi men attribuebant aſtris pulchꝛioꝛibyꝛdi gnioꝛib. Ideo aliq colebant ſolẽ. alihlu⸗ nam ·aliqͥ gerem · aliqui ignẽ aut ſpiritücõ citatum oꝛbis terrarũ deos putauerunt. Saßp̃ xiiij. Caldei coluerũt ignem ⁊apud gentiles vicebatur vulcanus ᷣm Remigi um. Iſte fingebatur q̃ſi faber daudus et dicebat᷑ fabꝛicare fulmina ioui qꝛionẽſu/ periorem partẽ geris dixerunt. Sed vul⸗ canurn mediã regionẽ aeris. de qua pꝛoce dunt fulmina. Boc autẽ caldei fecerũtco lentes ignẽppter nimiã ⁊ foꝛtiſſimã actio⸗ nem ignis. Vñ dicebant denm ip̃oꝛũeſe potentioꝛẽ omnibyalijs dijs. ⁊pter hocſe pius pugnabant cũ alijs nationivpban⸗ tes eoꝛũ deum eſſe potentioꝛẽ. Vndeqᷓdi vice obligauerũt ſecũ egyptijs ꝙ cui de⸗ eſſet potentioꝛ.illi adhererent. Sed egj⸗ ptijponentes quoddã vas plenũ aquſu per caput beli ſuidei.factis in eo mulijfo⸗ raminib obturauerũt cũ cera poſtqᷓ autẽ impoſuerunt ilud idolũ igni reſolurace⸗ ra effluxit aqua de vaſe et extinxit ignem· et ita fuerunt ſuperati⁊ cõfuſiab egrptijs Ziij colucrunt neptunum deü maris A plutonem · dicentes eum deum infernið itj iouem dicentes eum deum celi. lijce ⸗ rerem dicentes deam terre. — 4 vicẽtes deũ vineax· vñ caldei olueftiin ras ſolis ⁊ lune ⁊ ſtellaꝝ. Sʒ gred figuras hoim tã maſculoꝝ qᷓ; femiaꝝ · Egrptijaůt anialia bꝛuta terrena? aquatiiq· arboꝛes ⁊germinãtia coluerũt. vñ colebãrdei ſm ⁊oem bouẽ ⁊ hyrcũ ⁊ vitulum? poꝛcum Zlij bachum §3 22 8 S— 38 22 § 5 2 NMrfugt min edalfd un — mnmedi nm n funm. wiit ueswign mig U niont iten cln Vn — Zlij añt coꝛuũ. Alij accipitrẽ picũ ⁊ vultu fem.⁊ cocodrillum ⁊ aquilam cattum ⁊ca⸗ nem.lupum ſymeamt dꝛaconem. Alij cepe ⁊ alleum et ſpinas ꝓ dijs coluerunt. Sed vnde oĩa iſta niſiex inoꝛdinata dilectõe ad rreaturã. Vñ dicit Dꝛige ſuꝑli. Judicum omel·ij. Unuſqͥſq; qͥd p ceterꝭ colit qͥd ſuꝑ om̃ia venerat᷑? diligit hocſibi deꝰ eſt.ſi qͥd iludẽ qð pᷣponderat dilectiõi tue. hoctibi deus eſt. Hec Oꝛigl. Ex his ptz qͥd pᷣdicti gentiles pluralitatẽ deoꝝ habuẽt ᷣm plu ralitatẽ ⁊ diuerſitatẽ delectationũ ĩcreatu ris ad q̃s erant affecti. Scðo pluralitas puenit ex adulatiõe hoĩm. Rã aliqͥ volen tes placere dñis.ip̃is ſe ad tantũ ſubijcie/ bant ꝙ honoꝛes diuios eis attribuebant. Sicut ðᷣꝛ Vudith.vj. Sciant oẽs gentes 4 eſt deꝰ in rra niſi Nabuchodonoſoꝛ. Certio pluralitas deoꝝ ꝓuẽit ex coꝛdiali iffectione. Hã aliqͥ pr̃es tantũ afficiebant᷑ ad filios.vel ecõuerſo filij ad pr̃es nimio amoꝛe ꝙ poſt moꝛtẽ eoꝝ fecerũt eis imagi⸗ nes qͥby cultũ idoloꝝ fecerũt impendere. Vñ dici Saß · xiij. Zcerbo eni luctu do lens pr̃ ſibi cito rapti filij fecit imagineʒ et ilum qͥ tũc qᷓſi homo moꝛtuus fuerat nũc tanq; deũ colere cepit ⁊ſtituit inter ßᷣuos ſuos ſacra ⁊ ſacrificia.deinde interueniẽte tpe cõualeſcente iniqua ↄſuetudine hicer roꝛ tanqᷓ; lex cuſtoditꝰ eſt.⁊ tyrãnoꝝ impe rio colebant᷑ figmenta. Hec ibi. Iſtam hy ſtoꝛiam de oꝛigine idoloꝛũ narrat Fulgẽ⸗ tius in li..mithologiaxꝝ.i.fabulaꝝ in pᷣnci pio. Et lexãder nequã in ſcintillario po⸗ eſis ca.j. de ſirophone viro ditiſſimo ĩegy poſt moꝛtẽ quem nimiũ dilexerat ſi⸗ j ſuifecerat ſtatuã ad ſilitudinẽ ſuaʒ · ⁊ eaʒ adoꝛari fecit. Serui aũt adulatorie ĩ fauo rem dñi floꝛes offerebãt üli imagini ⁊ coꝛo nas ſeu crinalia plectebãt.ad quã imaginẽ dugientes. venlã ſunt adepti.veneratiq; ſunt illud timoꝛis potiꝰ affectu qᷓ amorꝭ. Vñ Petronius. Pꝛimus in oꝛbe deos fe cit ineſſe timoꝛ. Muius hyſtoꝛie narratoꝛ antiqſſimꝰ eſt dyaphãtes lacedemonioꝛũ ductoꝛ ſᷣm Fulgentiũ. gp̃tñ ĩ hyſtoꝛijs ſcolaſticis ſuꝑ.xj. ca. Beñ.aliam narrat hy ſioꝛiam de oꝛtu ydolatrie di ꝙ Ninus rer moꝛtuo belo pfe ſuo in ſolacium doloꝛis ſui imaginẽ pf̃is ſui fecit.⁊ ↄfugi entibad eãveniã ↄceſſit ꝓter qͥd homĩies ceperũt ili idolo diuios honoꝛes ethibe Be ſancta trintate re⁊ huexemplo alij caris ſuis facebant ſimulacra. Et Lactantius dicit ꝙ optimi quiq; viroꝛũ deoꝝ honoꝛe ↄſecrabantur. Minc romani ſuos ↄſecrauerunt ceſares. ⁊ethiopes ſuos reges. Er tangit Iſidorꝰ viij · Ethimologiaꝝ.ca.ij. Vnde apud egy ptũ yſis.apud cretam iuba.apud latinos faunus.apud romanos quirinꝰ. Et iſtos vdolatras luculenter deriſit didimus rer Bꝛagmanoꝝ.vt ptz ĩ Epla ad Alexãdrũ magnũ · vbi poſt multa dicit. O vos feliciſ⸗ ſimos dixerim qͥrũ? religio crimen ẽ⁊ vi/ ta ſuppliciũ. magna mala paceʒ appellatis. q̃d ꝓ tanto dixit.qa ridiculũ eſt tot hr̃e de ⸗ os. quoꝝ vnus trabit ad bellũ ⁊tentões. alter ad luxuriã. alter ad lucrum.alter ad ebꝛietatẽ. ⁊ ſic de alijs. Quarto pluralitas deoꝝ ꝓuenit ex demonioꝛũ ſagacitate.qui apncipio conabant᷑ ſimiles eſſe gltiſſimo I. riüj. Uñ vſq; ad diẽ iudicij ſemꝑ in tendũt vt hoĩes ad ydolatriaʒ ꝑtrahãt· ad q̃d vt eos alliciant rñſa in ſtatuis dabant. nõnunqᷓ etiã ſatiſſaciebãt deſiderio hoĩm offerentiũ eis ſanguinẽ aut ſilia.qꝛ demo⸗ nes dicunt᷑ delectari in hũano ſanguine. Patet aũt omniũ iſtoꝛũ fatuitas qͥ petunt auxilia a demoniby qͥ nihil poſſunt niſi qͥd dñs pᷣceperit vel ꝑmiſerit. Sicut ðꝛ Sa ⸗ pi.ritj ꝓ ſanitate infirmũ dep̃catur pꝛovi⸗ ta moꝛtuum rogat.⁊ in adiutoꝛiũ inutileʒ inuocat.⁊ꝓ itinere petit ab eo qͥ ambulare nõ poteſt. ⁊ de operãdo ⁊ de omniũ rerum euentu petit ab eo qui in omniby eſt inuti⸗ lis. Dd Ex qͥbus patet ſtulticia maloꝝ chꝛiſtianoꝛuʒ qui ⁊ꝓ auxilio ad ſoꝛtilegia confugiunt.⁊ futuroꝛi euentuũ ſigna ob/ ſeruant. que omnia ſunt ↄtra cultũ vnius dei. Vinde dicit Augn. de doctrina xp̃ia⸗ na ca.ij. ꝙ tales obſeruationes ſunt ſupſti⸗ tiones · ſicut cũ aliquis videtveſtes in ſom no a ſoꝛicibus rodi.timet aliquid infoꝛtui tieuenire. Vnde legitur Latho quendaʒ deriſiſſe qui ſibi ꝓ mirabili infoꝛtuito ſi⸗ gno nuncauit caligas eſſe ꝑ ſoꝛices coꝛro ſas. Ecce inquit nõ eſt mirabile ſed mira⸗ bile fuiſſet ſicalige ſoꝛices coꝛroſiſſẽt. Itẽ ſuperſticioſum eſt ſi aliquis ſurgens de le cto ad lectum redeat.quia ſternutauit an⸗ teqᷓ; ſe potuit calciare. Itẽ cũ hoĩ ſingultã⸗ tiðᷣꝛ.teneas manu dextra pollicẽ manꝰ ſi⸗ niſtre. Itẽ cũ ꝓ malo accipi ſiduobami⸗ cis ſimul ambulãtibpuer mediꝰ occurrat Dermo ⁊intercurrat int eos. ſirr aliud aialeſtima tur eni pec amicicia ſit diuidẽda. Simi le eſt. redire domũ ſihõ ſtatim ꝓcedẽs of⸗ fenderit. ⁊ plura alia recitat ibidem Zugꝰ. Tale eſt hodie ſi monac üqs vide eſſẽ pper iter. Sed̃ diceres · tñ multiita eſſe pbaeriñt ꝙ talia ſigna ſunt vera.vel etiã ꝙ cartule ligature ꝑſ onis infirmis fa⸗ ce ⁊alligateꝓſunt. quõ ergo nð eſteis er dendũ.nã ſepius cõpertũeſtnon eſſe ꝓſpe rũiter. ſiauis in ſiua in ſiniſtra manu ca⸗ mauerit.vel ſilupus ꝑ yiã trãſierit aut ſi⸗ milia. Itẽ mltiexperti ſunt laboꝛes incho are feria ſexta nõ eſſe bonũ vel iter arripe⸗ re.&dqᷓ rñdeo ᷣm Iugꝰ in li. de doctrina xp̃iana.ꝙ ille ſ ignificatiõesqᷓ ſunt cauſe fu turoꝝ euentuũ bene pñt obſ eruari.vt qꝛẽ tps nebuloſum ſignũ eſt plunie. Sz ſinul iaeſt in eis cauſalitas. ſed tĩ dicit᷑ ꝙ inter dũ ſignificat talem euentũ. ſicut cum pice garriunt ſignificat aduentꝰ hoſpituʒ · exq̃ talis ſignificatio nõ eſta deo inſtituta. Di⸗ cunt doctoꝛes oẽs tales obſeruatiões ſi⸗ gnoꝛuz introductas ab humana vanitate demonũ malicia qͥ nitunt᷑ hoĩes ptrahere in erroꝛẽ.⁊ põt fieri ꝙ aliqñ ſicac cidit opatione demonũ.nõtñ ſic ſemꝑ acci dit. ⁊ ſi ſequit᷑ hocẽ per ludificatõnẽ demo num.qͥ hoc facit ideo vt hoĩes ſibiĩ maio⸗ rity credant. Eñ cũ nulla ratio poſſit eſſe q̃re occurſus ſctõꝛũ h pᷣſbyteri. venarionẽ yel piſcaturã impedi⸗ at. manifeſtũ eſt iſtud eſſe ſupſticioſuʒ ⁊ er⸗ roneum.⁊ hoc etiã oñdit ex frequẽti falſi tate ſigni. Dico ð talib qui dicũt ſepius ꝓ baſſe tanqᷓ vex.ꝙ fit de temptatiohe de⸗ monũ.ꝓter eoꝝ falſam credulitatẽ pᷣcedẽ/ tem quã adhibẽt demonibv. Et iõ vt dicit Bolgot ſuꝑ li. Saß.·c. taliũj multa incõmoda recipiuntꝓpter eoꝝ falſam fidẽ que alij nullatenꝰ patiunt᷑ qͥ de taliw nõ curant. Et Policratꝰli ij· caj. di⸗ cit. Ruſticanũ?⁊ foꝛte aſ elli puerbiũ eſtqui ſomnijs aut augurijs credit nunqᷓ;eſſe ſe⸗ curũ. Ego ſnĩam veriſſimã ⁊fideliſſimam 5 puto. Bec ille. Vñ qñq; talib demones ꝓ ¶ curant doloꝛẽ capitꝭ aut oculoꝝ vt ad eos recurrãt ſepius.⁊ eis offerãt ſupſticioſa fa cta ſicut muſcas aut carbones aut crines moꝛtuoꝝ.q̃ cũ appenſa fuerit collo patiẽtj vident᷑ curaricũ ti inreiueritatenõ curãt᷑ eo ꝙ ille doloꝛ nõ fuit naturat cõplexiõis videar non oĩm vt monachi vel xiij. Obſeruatoꝛes ſed ſolũ vexatio diaboli.qͥad ts ilũ ho minẽ vexauit in capite turbãdo ſibi me bꝛa ⁊ cruciãdo. Sůür oclos aut nares aures aut ventrẽ cõmouẽdo ſeu eti zut bãdo.⁊ cũ ad eũ recurrit patiẽs vbis vaj qͥby factj vel ligaturis tůc ceſſata tali .*—. tione.⁊ vidercurare. Sʒ di. tñ aht⸗ ant᷑ vᷣba euãgelijvel pſalterij in collo. Rj. cꝙſi illa vᷣba cũ deuotiõe alligent᷑ intẽti bona vt deꝰad eoꝝ apenſionẽ anetpat entẽ nõ ẽ aliqͥd mali. Sed qñ credi llla vᷣba ex vtutepꝛia curẽtfebꝛes ant moꝛbũ caducũ.⁊ qñeis admiſcenẽc/ racteres ignotiſeu noĩa aliqᷓ ertranenvl qñ nõ ꝑmittit̃ꝙ ꝑſona poꝛtãs ſciat qͥdibi tinet᷑ nõ eſt dubiũ ꝙ b totũ ſit ſupſticio ſim. St tales redarguit Criß.ſu † di. Nõne euãgeliuz ſemp in eccia legitab oib audit᷑. Eñ igiteuãgeli in auntypoſ tũ nihilꝓdeſt. quõ verba eb circgcollůpo ſita ꝓdeſſe pñt. vbi vᷣtus ẽeuãgelij in figu⸗ ris ir̃aꝝ aut in intellectu ſenſuũ.ſi infigu/ ris. bene ⁊ circa collũ ſuſpẽdunt᷑. Simin tellectu· igit᷑melius in coꝛde poſita ꝓfunt q; circa collũ ſuſpenſa Pñt aut q̃ttuoꝛmo di pᷣdieri ydolatrie repꝛobariſicmoꝛaliter Pꝛimo eni illi nõ credũt deũ vnũ qͥomni aſſcribunt aſtris ⁊ ſtellis. et bm ᷓ ſperai ſe credũt. ontra q̃s Miere.x. ꝛ. Iſignis celi nolite metuere. Alijꝗplus hoityqᷓðo obediunt. Cõtra illud Sctu.v. Wagis o⸗ oꝛtet obedire deo qᷓ; hoĩby. Alij qͥplus di guntparẽtes qᷓ; deü. Cötra q̃s jaluatoꝛ. Siq́s plus diligit prem aut mfemnonẽ me dignꝰ. Zlij qͥꝓ ſanitate vel ꝓſperitate ↄſulunt ſoꝛtilegos. Quiboĩtyðꝛ õ ha/ bebitis deos alienos Exo. xx. Sco deñ eſſe vnũ ꝓbatur rõne diſcurſus naturalis ſimplex foꝛma deirat ſi nõ eſſetyna? eadẽ nũero ſʒ cõicabilis płiboↄtrabereta⸗ liq̃ addito ad eſſe fingulare.⁊ ita awonert turaiteri neceẽt ſimpliciſima qdẽiiu n Itẽ ſieẽnt plures dij aut oẽs eque poten tes eſſent regere mũdũ? cearecredturis aut nõ. Si ſictunccũ ynꝰeque potele oibus ipᷣo ſufficiente alij ſuꝑfiuerent n peccatuz ſit fieri erplura quod poteſtfi riperpaucioꝛa. Si autẽ nõ eſſent equepe tentes tũc nõ eẽnt dij veri.cũ ðo atribu õjipotẽtia. Itẽ aut eſſent eque cõcoꝛdes aut diſcoꝛdes · Si diſcoꝛdes · ſequi᷑ deoꝛ⸗ dinatio creaturaꝝ que nolũt male dilyo⸗ mign — M uin imi ufgh vii zi f zilbidi uſrip vwwa ubeni mnFi uſum̃ inuin ugin ugb ſioſüte ztſ uemni iminn ieſ dſ dicyit Nin rmonit r unounan. edun Li Mhn —— mi genich 55 dato vno ſuꝑfluũt alij. Item ſicutẽ in na/ turaliboſic eſtĩ diuinis. Sed hic oĩs plu/ ralitas tẽdit ad vnñ̃.ergo ĩ diuinis ſimilit. Nã hic in naturalib om̃es homſes redu ⸗ cunt᷑ ad vnũ ſcʒ ad Adam. Oñs celi redu tunt᷑⁊ cõtinẽtur ſub octaua ſpera.oĩa tem poꝛa cõtinentur ſub vno euo. Eñ ſex dies faciũt vnã ſeptimanam.q̃ttuoꝛ ſeptimane vnũ mẽſem.xijmẽſes faciũt vnuʒ annum. qͥnq; autẽ anni faciũt vnů luſtrũ.⁊ ſic dea⸗ lijs. ⁊ ſic om̃ia reducũtur ad vnũ. Ita etiã eritĩ diuinis ꝙ om̃ia reducũtur ad vnum rem— 1 ꝙ niithematis cõ B W. tertio ſideratio diẽ ꝙde ns eſt trinus ĩ pſonis. qͥd pꝛobat numera⸗ lis pſonarũ diſtinctio.cũ ſubditur.ſcimꝰ⁊ loqͥmur pluraliter · ad ſignificãdũ tres ꝑſo nas patris ⁊ filij⁊.ſ. Hec aũt trinitas ꝑſo⸗ narũ ꝓhat᷑tripliciter. Ip̃a eĩ patet ĩſchtu ris oñditur in figuris· relucet ĩ creaturis. Depꝛimo quõ ſctã trinitas patet in ſcptu ris. dicit᷑ Beñ.i. Faciamꝰ hoĩem ad imagi nemt ſimilitudinẽ noſtrã. Qʒ erponit ma iſter ſniarũ lib.i.di.ij. ca.iiij. Dicẽs enim. ciamꝰ ad noſtrã.pluralitatẽ ꝑſonaꝝ oſtẽ kit. Dicens vero ad imaginẽ. vnitatẽ oſten dit eſſentie. r enĩ dicit Zngꝰ in lib. de fi dead petrum. Si in illa natura patr⁊ fi lij⁊ ſſvna eſſet tñ ꝑſona nõ diceret᷑. aci⸗ amus hoĩem ad imaginẽ noſtraʒ. Eñenĩ dicit ad imaginẽ.vnam eſſe naturã oñdit: ad cuius imaginẽ homo fieret. Cumvero diat noſtrã. oñdit eundẽ deum.nõ vnam ſed plures eſſe ꝑſonas. Vnde dicit Vyla rius ij.lib. de trinitate ꝙ his vᷣbis ſignifi⸗ caturꝙ in trinitate nec diuerſitas eſt nee ingularitas nec ſolitudo ſed ſimilitudo⁊ plurolitas ſeu diſtinctio. Et idem li.iij. de trinitate dicit. er hoc ꝙ dicit ad imagi kem⁊ ſimilitudinẽ nõ ercludit᷑ pluralitas ponaꝝ. x hocꝙ dicit faciamus ad noſtrã. nõ excludit eſſentie vnitatẽ. Itẽ hectrini ⸗ tas expꝛimit᷑ ibi.cũ dicit᷑ Beñ.j. In pꝛinci hio creauit deꝰ celũ ⁊terrã.vbi ꝑ deum ſi⸗ hiticat pater. ꝑ pᷣncipiũ filwꝰ.qͥ git Jo.viij. 3. Vo phcipiũ qͥ⁊ loq̃r. Itẽ ſpũſſctũs deno tat. cũ ðꝛ ividẽ. Etſpũs dñtferebat᷑ ſ uga⸗ quas.ferebat᷑ intellige nõ localir ſed potẽ/ naliter m Zug ad Mꝛoſiũ. Itẽ P.dicit. rbo dũicell firmat ſunt.⁊ ſpij oꝛis e De ſancta trinitate ni. xij. Wethaphiſice. Sicõcoꝛdes igit᷑ oĩsßtus eoꝝ. Verbo ecce fiiꝰ dñi.ecce p̃. ⁊ ſpũ oꝛis eius.ecce.ſſ. Itẽ idẽ P. Bñdi⸗ cat nos deus deꝰnꝛ be.nos deꝰ vbi dicit ter deus. I „ narũ pluralitarẽ h autẽ ꝙ dicit dñs ⁊ nõ důſignificat vnitatẽ ſube. Itẽ War.vlt. pᷣdicateeuãgeliũ om̃creature bap.eos in noie pris ⁊ fü.⁊.ſſ. In noĩe dicit nõ in noĩ/ bus d ſignificandũ eſſentie vnitateʒ. m Imb li.j. de trini. Tria autẽ noĩa tres ꝑſo hnas ofidunt. Itẽ.j. Jo. v. Tres ſunt qͥ teſti moniũ dant in celo pf̃. vbũ.⁊.ſſ. Et hitres vnũ ſunt. Itẽ apls ad Bal.iiij. Miſit de? m̃ ſilij ſul. Ecce tres ꝑſone. Itẽ Rom̃. xj m ex ip̃o.ſ deo pr̃e⁊ ꝑ iðm ſcʒ filiũ.et in io ſcʒ ſpñſctõ ſunt oĩa ᷣm Augu.lidetri nitate. Scðo trinitas ꝑſonaꝝ oñdit᷑ in fi⸗ guris. Significat᷑ eni pᷣmoꝑtres anglos g abꝛaam vdit ⁊vnũ adoꝛquit Reñj. xviij Scðo ſignificatur ꝑtres digitos qͥbycqᷓi terapendit moles terre. Iſa xi. Tertioꝑ res ciuitates refugij eq̃liter a ſe diſtãtes. Deute.iiij. Duarto ꝑ tres digitos eq̃lir in pariete ſcribẽtes Dañ. y Quito ꝑtres ꝓpa gines ĩ vna vite fixas Beñ xl. Sexto per tres poꝛtas ciuitat. q̃s vidit Ezech vt ha ber᷑ Ezech. Tertio bectrinitas ꝑſonaꝝ relucet in creaturi in qͥẽ veſtigiũ trinita/ tis · Deqͥ dicit Weldens.ſuꝑ illud põ. In fuctis manuũ tuaꝝ meditabar. Veſtigiuʒ trinitatis relucet in creaturi. Nã potẽtiaʒ deimanifeſtat creaturaꝝ imenſitas. Ecce p̃cuiappꝛopꝛiat᷑ potẽtia. Sapiam oñdit creaturaꝝ decoꝛ. Ecce filius cuiappꝛopꝛia tur ſapia. Benignitatẽ oñdit creaturgruʒ vtilitas · Scce ſpũſſctis. Eõſideremꝰ ð in qͥb hectria ↄſitunt. Immẽſitasẽ in vuo⸗ bus ·¶ magnitudieꝛ muititudie. Wultitu doẽ in triby vicʒ viſibilib. inuiſibiliw⁊ ꝑ⸗ mirtis. Magnitudo ĩmole ⁊ ſpacio. Wo les in maſſa? pondere· Spaciũ in lõgo la to ⁊ ꝓfundo ⁊alto· Decoꝛ in qᷓttuoꝛ.in ſitu motu ſpecie ⁊ q̃litate. Situs ĩ cõpoſitiõe ⁊ oꝛdine ĩ loco et tꝑe. Tp̃s in ꝓpꝛietate.loc? naturalis aialis ⁊ rõnal. Localis añ retro dextroꝛſum ⁊ ſiniſtroꝛſum ſurſum ⁊ deoꝛ⸗ ſum. Raturalis in incremẽto ⁊ decremen ⸗ to.anĩalis in ſenſibo ⁊ affectiby. Rationalis in factis ⁊ conſiijs · per hecphiad cogniti onẽßitatj ſumme ꝑuenerũt. Sʒ obmiſſa 1 Stẽ Iſu.vf. ðꝛ ꝙ ſeraphin clama bãtter Sanctꝰſſ.dñs.ad ſignificãdũ ꝑſo dicit ſaluatoꝛ aplis. Ite in oꝛbẽ vniuerſũ iſa curioſitate veniamꝰ ad ſimplicẽverita rem. Relucet eni trinitas ꝑſonarũ in ſupe rioꝛibycreaturis vt in ſole ſczꝙ mouerlu cet ⁊calet. Sicut ergo ibiilla tria ſunt ſed ſ indiuiſibilia. ita tres ꝑſone in vnd indi⸗ niſibilinatuia inquit Sugꝰ in li de verbiſ domini. Scðᷣo in creaturis i inferioꝛib.ſi⸗ cut in aqua fons generat riuũ. Riuus ſta⸗ gnũ⁊ tñ vna eſt aqua. Itẽ in ligno · eadeʒ eſt radir q̃ſi parens · ſtipes q̃ſi filius.et ra mus qᷓfi ſpũſſanctꝰ· Tertio relucet in crea turis medijs ſcʒ in homibin qͥhꝙ ſüttres oꝛdines electoꝝ.ſcʒ oꝛdo cõiugalisqᷓſi pa⸗ ter qᷓ generat aliũ. ⁊a nullo alio oꝛdine ꝓce dit cericalis qᷓſigenitꝰ in ↄiugali ranq; fili us a patre⁊ religioſoꝝ ab vtroq; ſcʒa ↄiu gali⁊ dericali qͥtres oꝛdines ſüt diſtincti pꝛietatib. nõ tñ ſunttria coꝛꝑa myſtica ſʒ vnũ coꝛpus in xp̃o · Sed qͥa hoc expᷣſius apparet in homie.ideo de homie ſ umam? exemplũ. Dict᷑enĩ ꝙhomo cregtus eſtad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei. De qͥ dicitur in Pð ij. Signatũ eſt ſuꝑ nos lumenvult? tui dñe.vbi vultꝰ dei dicit᷑ eſſentia vnitati ⁊trinitatis ꝑſonaꝝ. Juxta ̃ ſumꝰ ſimiles deo ᷣm Innocen. q̃rtũ. Sumus eniſiles eiq̃ntũ ãd eſſentiã. qa ſicut deus eternꝰeſt ita⁊ nos ppetui.⁊ q̃ntum ad trinitatẽ ꝑſo⸗ narũ qa ſimiles ſumꝰ patri ꝑ memoꝛiã ſi⸗ lio ꝑ intelligentiã.ſpirituiſctõꝑ dilectionẽ ſeu voluntatẽ. Hec Innoc. Euiↄcoꝛdãs Berñ.in li. de amoꝛe deica xij dicit. Nſi⸗ cutex pe gignitfilius ⁊ ab vtroq;ſſ· Sic exmemoꝛia ⁊ rõne voluntas ꝓcedit. Utz deo inhereret creata in hoĩe rõnalis anĩg. memoꝛã ſibi vendicat pater. rationẽ filꝰ voluntatẽ ab vtroq; ſpůſſanctus. Sed vt iſta faciliꝰ⁊ latius intelligas ⁊ in imagine⁊ ſilitudine creatoꝛis tui ad quã creatus es delecteris nobilitatẽ tuaʒ attendẽs aduer te ꝙ duo in auctoꝛitate pᷣmiſſa innuuntur. Pꝛimo enĩ dicit ꝙ homo creatꝰ eſt ad ima ginem dei. Sco dicit᷑ ꝙ ad ſilitudinẽ dei Imago añt nõ eſt exteriꝰ.ſed interiꝰↄſide randa ᷣm Augꝰ in ii. de ſpiritu aiq caxix. in pᷣncipio. Attendit᷑ aũt imago in. Pꝛio qa ſicut deꝰ eit vbiq; totus ⁊ omnia viuifi⸗ cans mouens et gubernans. Sicut dicit apłus Zictuxvij. In eo viuimꝰ mouemur ⁊ſumus. Sic ania in ſuo coꝛꝑe tota vbiq; viget viuificãs illud mouẽs ⁊ gubernans. nec in maioꝛib membꝛis maioꝛ nec in mi⸗ Hermo Lxxx noꝛib minoꝛ.ſed in minimis tota ſicnte maximis. ⁊ ſicut deꝰ eſt in ſuo nl. in ſuo coꝛpoꝛe exterius. ſuperꝰ inferi gendo poꝛtãdo replendo. Et ſicut deſe creſcẽtib creaturis creſcit.nec degeſct bus decreſcit. Sicanianec minnitmem bꝛis minutis.necauget᷑ auctiſ ecẽin⸗ go dei optima in aĩa. Item m Iugibie caxx. Sicut deꝰ viuit ⁊ ſapit. ita giavinit ⁊ſapit fm ſuũ modũ. Item licet aĩa ſityni us nature.tñ tres vires in ſe habet.i intel⸗ lectum memoꝛiã?⁊ voluntatẽ. Naʒ ſictet patre generat᷑ filus ex patre filioq;perdit ſpirituſſanctꝰ ita ex intellectu generatvo⸗ luntas ·⁊extũcex his duobpceditmemo ria.nõ tñ tres anie ſed vna anĩa ettres vi⸗ res. In his ergo interioꝛ hõ dininã gyt imaginẽ ⁊ ex his qᷓſi excellẽtioꝛianieyi⸗ ribus iubemur diligere ↄditoꝛẽ noſtrũyt q̃ntũ intelligit᷑ diligat᷑⁊ quãtũ diligitſem/ per in mẽte habeat᷑ Nec ſufficit de eointe lectus niſi aſſit in amoꝛe eius volũtas ner hec duo ſufficiũt niſi memoꝛia addatqꝙſp in mente intelligẽtis ⁊ diligentis manen deus ·vt ſic nullũ ſitmomẽtũ quo pñtẽnð habeat eum in memoꝛia. Sed videamus de ſilitudine. Dicit enĩ Augꝰ in lib. pdicto ca.xxj. M in boc hõ creatus eſt ad ſiituc nem dei.qa ſicut deus eſtcaritas· bonꝰ iu⸗ ſtus ⁊ patiẽs atq; mitis· mũdus etmiſeri⸗ coꝛs ⁊ cetera ſanctarũ virtutuz inſisniuã de eo dicũtur. ita homo creatꝰ eſtyt arin tem haberet vt bonus eſſetet iuſtꝰ patiẽs atq; mitis mũdus ⁊ miſericoꝛs. q̃s virtu⸗ tes quãto plus quiſq; ĩſe haber·tantopꝛo pinquioꝛ eſt deo · ⁊ maioꝛẽ cõᷣditoꝛis ſuige rit ñmilitudiem. Si vero qͥd abſiraliqðʒ deuia vicioꝛũ ⁊ diuerticula maloꝛũab ha nobiliſſima ſui cõditoꝛis ſimilitudie dege nerans oberret. rũcfiet deeo quod ſꝙu eſt. omo cũ in honoꝛe eſſet nõ intelexit Quis maioꝛ homini honoꝛ potuit firiʒ vtad ſimiitudinẽ ſui cõditoꝛio cõderckit eiſdẽ virtutũ veſtimẽtis oꝛnarct᷑quitvcð⸗ ditoꝛ. De quo legit᷑. Dñs regnauit deco Indutꝰ eſt.i.oĩm virtutũ ſplendoꝛe etlol bonitatis decoꝛe oꝛnatꝰ vel qͥq maiusbo mini poteſteſſe dedecus aut infelicoꝛ mi⸗ ſeria qᷓ vtbac fimilitudinis gloꝛia ſuichei toꝛis amiſſu ad infoꝛmem et irrationate bꝛutoꝝ ⁊ iumẽtoꝛũſ ititudineʒ dilabatu Duapꝛopter?m Zu gvnuſqſq; duigẽti uAe maie judi ng zide umn Ve coꝛpoꝛe Chꝛiſu attendat bᷣme ↄditionis ſue excellentiã et venerandã ſancte trinitatis in ſe imaginẽ agnoſcat. honoꝛezq; ſimilitudinis diuine d quẽ creatꝰeſt· nobilitate moꝛũ.exercita rione ptutum. dignitate meritoꝝ. attẽdat yt cũ aparebit q̃lis ſit tunc ſilis ei apare⸗ t. Quieni mirablliter ad ſilitudinẽ ſuam in dmo hoĩe cõdidit. mirabiliterq; in ſecũ, do.iin ſeipᷣo refoꝛmauit. Cuius trinitat⸗ ſanctiſſime ↄſequi clarã gloꝛiã ⁊ facie ad fa ciem intueri nos faciat pater et filꝰ ⁊ſpi⸗ nituſſanctus. Amen. De coꝛpoꝛe Ehꝛiſti.I. Wi manducat 4 meam carnẽ ⁊ bibit meñ ſan/ guinem in me manet ⁊ ego in eo. Joh. vi Tria ſunt ex qͥbo ſolet cõmẽda⸗ rirex vel pᷣnceps terrenus. Pꝛimũ eſt po ⸗ tentia. qa hncipatus nõ eſt niſi q̃dã ciuilis pris. Ideo dicit Salomon Pꝛouer. xiij In multitudine ppli dignitas regis · et in pancitate plebis ignominia pᷣncipis. Se ⸗ cundũ eſtclemẽtia.vñ.iij. Reg. xij.⁊.ij· Pa ralip x. Si placueris plo huic et lenieris eos pᷣbis cementib ſeruiẽt tibi om̃itꝑe. ouer · xx. Roboꝛat᷑ clemẽtia thꝛonꝰ reg qꝛ ptãs ſine cemẽtia vertit vex pꝛincipem in tyrãnũ. Jõ dicebat artarxerſes rex ma/ gnus Meſter. xiij. Cũ gentib mult? impe/ raſſem ⁊ vniuerſuʒ oꝛbem ditiõi mee ſub/ ingaſſem.nequaq; volui magnitudie abu/ tipotentie ſed cemẽtia ⁊ lenitate guberna re ſubiectos. Tertiũ ẽ magniſicẽtia. Wa gmficentia enĩ eſt vᷣtus ſolis pᷣncipiby ↄue niens. Ideo dicit᷑ Meſter.j. ꝙ aſuerus rex fecit cenã magnã cũctis pᷣncipib. in qj fuit miniſtrantiũ habundãtia.vinũ ma gnificktia regia dignũ aponebat᷑. Et quia důs ñ ieſus ꝓp̃s eſt pᷣnceps regũ terre · vt ðꝛ Ipoc.j. Idcirco poteſt ab; triplici pᷣco nio cõmendari.⁊ ſingulariter in ſacfo diui ania mea cognoſcet himis. Sco chꝛiſt? oñdit ibi ſuã clementiã. qꝛ totuz ſemetim dedit tã dignis qᷓ; indignis. Et ideo ſequi tur. Miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs. De qua clemẽtia dicit pha in põ. Suauis domi nus vniuerſis.⁊ miſeratiões eiꝰ ſuꝑ om̃ia opꝑa eius. Tertio xp̃s oñdit ibi ſuã magni ficentiã. qͥa ibi ſtatuit dari vnñ ferculũ qͥd habet plus in ſe de pᷣcioſitate qᷓ; ſuũ totuʒ regnũ.ideo Pðextollens magnificentiaʒ diuinã dicit. Oculi oĩm in te ſperãt dñe.et tu das eſcã illis in tꝑe opoꝛtuno. Et qtia opoꝛtuna manꝰ in pᷣncipe deſignat magni ficentiã.ideo dic. Aperis tu manũ tuam et imples om̃e aĩal benedictiõe. Tantaz igit᷑ ſaluatous ñi potentiã. tantã clementiaʒ tantã magnificentiã ↄſiderans ſctã mater ecclia erga ſeex maxia xpi dilectione ⁊ cari tate oſtenſa.merito hoc digniſſimũ ſacf̃m tanto deuotiꝰ tanto celebꝛiꝰvenerari cen ⸗ ſuit·q̃nto maioꝛa ex eodẽ ſibi beneficiaʒ ⸗ ceſſiſſe ↄſpicit. Quoꝝ quidẽ beneficioꝝ il/ lud quidẽ pᷣcipuũ videt̃qꝙ ̊ venerabile ſa⸗ cramentũ facit in nobis manere deum et nos in deo. Minc ſaluatoꝛ loquẽs de ꝑfe⸗ ctione huius ſac;i.dicit in verbis poſitig. Qui manducat meã carnẽ ⁊ bibit meñ ſan guinẽ in e manet ⁊ego in eo Circa mate riã pñtis ſermonis triplex põt occurrere dubitatio. Pꝛima quare xpᷣus inſtituens iſtud ſacm volnit nos participes eẽ eiuſ⸗ dẽ ꝑ ſacramentalẽ manducationẽ. Scða quare cũ xp̃s iſtud ſacf̃m inſtituit ſub du/ plici ſpecieeccleſia romana nõ tradit laic ilud niſi ſub vna. Tertia q̃ ⁊ qᷓ̃nta ſit vtili tas huius ſaci vltra aliq fact᷑a. Iſta tria tangunt᷑b in verbis politis. Hã ſacramẽ⸗ talis ꝑceptio tangitur. cũ dicit᷑. Quiman ⸗ ducat. Sub duplici ſpecie inſtitutio tan⸗ gitur.cũ dieit᷑.carnẽ meã ⁊ ſanguinẽ meuʒ. ytilitatis fructus ⁊ effectus ſalutari cõſe⸗ cutio cũ ðꝛ.in me manet ⁊ ego in eo. A — tangit᷑ ſacra⸗ DSi L pAmo mentalis ꝑceptio huiꝰ digniſſimiſacfi cũ ðꝛ Qui mãducat. Ex q̃ occurrit illa pᷣncipal dubitatio· qua⸗ re xpᷣs iſtituẽs iſtud ſacfm voluit nos par ticipes eſſe eiuſdẽ ꝑ ſacftalẽ mãducatiõeʒ Zd iſtud aũt dubiũ rñdet beatꝰ Tho.in qᷓ daz bmone di. M xp̃s inſtituẽs b ſacfm vo luit nos participes eẽip̃iꝰ ꝑ ſagramẽtalem manducationẽ ad faciendũ ꝑb niſſime euchariſtie. In qͥ pꝛimo oñdit ſuã omipotentiã.qa nõ minoꝛis pᷣtutis ẽ mũ⸗ dũ eꝝ nihilo creare qᷓ; totã ſubſtantiaʒ pa⸗ nis ſubito in coꝛpꝰ ſuũ incoꝛruptibile con hertere. Ideo dicit ð. M mẽoꝛiaz fecit mirabiliũ ſuoꝝ xÿ̃s in hoc ſacfo. Opa eni mirabilia declarant diuinã potentiã. ꝓqͥ⸗ bus pheta dicit. Eõfiteboꝛ tibi q;a terri⸗ biliter magnificatꝰes. mirabilia oꝑa tua? — — — 3 4 „ . ½ . 38. 1T K —% — „ qruplicis ſui maximi beneficii· ſcʒſ ue paf ſionis.ſue piciationis:ſue dilectiõis ⁊ ſue vnionis. Depꝛimo ſcʒ de paſſione dicit ipᷣe Luẽ. xxij. Hoc facite in meã cõmemo⸗ rationẽ que verba repetit Apls in epiſto la hodierna.ſ. Eoꝛinth xj. vbi expꝛeſſe di⸗ cit. Quotienſcũq; mãducabitis panẽ hũc ⁊cglicẽ bibetis.moꝛtẽ dñi annunciabitis. Semg quidẽ in memoꝛia debet eſſe pal⸗ ſio xpᷣi Juxta illud Trenoꝝ.iij. Recoꝛda⸗ re paugtatis mee abſinthij ⁊ feilis. Vnde Brego · libꝛo.iij. dyalogoꝝdicit. Bec nãq; victuna ab eterno interitu anĩas ſoluit.qᷓ illã nobis moꝛtẽ vmgeniti reparat. quili⸗ cet ſurgẽs a moꝛtuis iã nõ moꝛitur· moꝛs illi vltra nõ dñ̃abitur.tñ in ſeip̃o ĩmoꝛtali ter atqʒ incoꝛruptibiliter viuens ꝓ nobis erũ in myſterio ſacre oblatiõis ĩmolat. Et poſt pauca. Binc ergo penſemus qua/ le ſit pꝛo nobis iſtud ſacramẽtũ qð per ob lationẽ noſtrã vnigeniti füij paſſionẽ ſem/ per imitat᷑. Hecille. Berñ aũt. Wemoꝛia paſſionis xp̃i habet᷑ in hoc ſacramẽto ſiad memoꝛiã reuocetur quõ fiat panis de gra no triturato.mola ↄtrito. in dibano cocto Branũ xp̃s eſt Johis. xij. Riſi granũ fru menti. Iſtud granũ trituratũ eſt in flagel latione Johis · xix. Tunc appꝛehẽdit eum pylatus ⁊ ſqgel auit. ↄtritꝰ in mola cruciſ. Figura de Samſone queʒ philiſtijm ex/ œecantes molere fecerũt. Sic iudei mſier ecati fuiſſent mola crucis nð attriuifſent xpm Iſa litj. Zttritus eſt pter fceiera no⸗ ſtra.miſſus quoq; eſt panis iſte in dibanũ ſepulchꝛi q̃ ad coꝛpus.inferni quo ad ani mã. Ecce memoꝛiale paſſionis qͥd totiẽs recolitur quotiẽs iſtud ſacramentũ mãdu catur. De ſecũdo ſcʒ de mẽoꝛiapiciatio nis diuine dicit᷑ Teuir ij. M ſacerdogtol let pugillũ plenũ ſimile ⁊ olei actotũ thus ⁊ ponet in mẽoꝛiale ſug altare. Moc eſt me moꝛiale piciationis.ꝑ oblationeʒ enĩ ſuꝑ altare piciatio fit. maxie ꝑſacramẽtũ alta ris. ᷣm Brego. Eſt autẽ ſciendũ M inxpᷣo ſunt tres ſubſtãtie ſcʒ coꝛpus gia ⁊ deitas. per ſimilã ergo caro xp̃iſignificat pter ca⸗ rentiã furfuriſ. In ſimila ergo coꝛꝑis chꝛi ſti mñdicia. in oleo aũt anĩe ſue gratia.in thure vero deitas.cui latria ⁊ honoꝛ debe tur q̃in thure oñdit᷑. Juxta illud Latho⸗ nis. Thure deñ placa. Per hãc ergo ſimi⸗ lã habemus piciationẽ contra culpam. Sermo LXXxI Detertio ſcʒ de mẽoꝛig ſue dilecteen dicit Oʒee. riiij. Diligã eos ſ w enumerãs dilectionis ſue beneſci iter alia h̊ ſubiũgit. Viuẽt tritico. mẽoꝛigle 6 ſicutvinũ libani pꝛo mẽoꝛialiʒ diectõis diuine habestriticũ coꝛꝑis chꝛiſti?vinn ſanguinis e¹ꝰ. Dilectio autẽ deiq̃nobis hoc ſaco oñditur euidẽter ſignificaturi Regũ. tij. vbitria de ouicula panpisn⸗ rantur ꝙeã pauper emerat. ꝙ depaneꝛ lice ſuo nutriuerat. ꝙĩ ſinu ſuo doꝛmiebat Pauper iſte eſtxpᷣs. ij· Eoꝛinth. viij o⸗ pter nos egenus factꝰeſt. Duicula huius pauperis eſt fidelis anĩa Auẽ.xv. Inueni buem quã ꝑdiderã. Wagna ergo dilecti ꝙ bec ouis pᷣcio ſanguinis xp̃iemitjLo⸗ rinth.vj. Empti eſtis pcio magno. Itẽpa bulo coꝛdis nutritur Sað̃· xx. eſca nutriuiſti plmn tuũ Itẽ ſinu miſericot die ſue fouet᷑ vt tandẽ in finũ gloꝛie recyi⸗ atur Luẽ. xxj. Moꝛtuus eſt mendicuset poꝛtatꝰeſt in ſinũ Abꝛae. De quartoſci licet de mẽoꝛia ſue ynionis dicitur in. Memoꝛiã fecit mirabiliũj ſuoꝝ miticoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs eſcã dedit timentibus ſe. Sicut enĩ magna eſt vnio eſcaꝝ ad ſumẽ tem.q;a carni? ſanguini vniunt᷑. Sicnos mirabiliter vnimur eſce coꝛꝑis xp̃i· Vnde Zugꝰ dictũ eſt in lib.ↄfeſſio. Cibſum gri diũ. Et ſeqͥtur. Nectu me mutabis inte. ſed tu mutaberis in me. Exhis oĩbin⸗ fero ꝙ ꝑceptio huius ſacramẽti eſt pfectio omniũ virtutũ in nobis igit᷑ meritoẽfte⸗ quẽtandũ. Et pꝛio ad fidẽ catholicã eꝝtol lendaʒ.qa cũ virtus ſit de bono⁊ difficii. quãto eſt difficilioꝛ tanto eit laudabiit. Etq́a iſtud ſacramẽtũ eſtardnũad ced⸗ dum ideo dignificat fideʒ credẽtis. ⁊eils meritũ exaltat. ideo dicit᷑nxſteriuʒ fideii habẽs ſecretã et occultã intelligentiʒle⸗ nendã per fideʒ. qa aliud viget· alind ub viſis eſſe firmiter credit᷑. Scðoad ſpen de futuroↄtfirmandũ. q; ſpes pꝛomiſibo ni maxime ↄſeruatper arrã. Iltud autem ſacramentũ maxie eſt pignus ⁊arra fui⸗ re beatitudinis quã expeqmꝰ vndeno ſolñeit ſignũ remẽoꝛgtinũ ſed eriãpᷣnolli⸗ ců.ßᷣm Dioniſiuz in libꝛo de eccliaſtichie rarchia Tertio aqcaritateʒ nobis incen⸗ dendã.qa naturaliter quilibet incinanur ad diigendũ ſe diligentes · Etideoꝝps maxime nos icitaret qd caritatem in bo — — — — — — — —— —==— — S S— — — 10 sdil — m z6ü e iſbdu licm nuſ iinſ unm um. icijti unte urſb zröpo Inini inn iſmk iniee inan ufon inen miS n nigen up ihne iinen unih Win wiſt ine nih E — —— Fſn S —— — — 2 „ ur Lip 6n otrctn Fih t demin rnt niermdi in Suntnin t mam m uridürm n daic Wüt 5 Eſein n unmde S2 wn b diu init oñdere · In q̃ nõ ſua ſed ſeĩm nob de dit. vñ iſtud ſacramentũ eſt qͥd marxie eccle ſiã tenet in ſanctitate ⁊ puritate. Sicut di cit Ddioniſius de ecckiaſtica ierarchia. Sic ; patet ex his ſolutio pᷣme dubitationis q̃ fut cur xpᷣs inſtituẽs iſtud ſacramentũ vo nit nos eſſe participes ip̃ꝰꝑ ſacramẽtalẽ eſt mãducatio.qm̃ vt audiſtis pocexigebat q̃drupler mẽoꝛiale magni be neficij humano generi impenſi.ſ.paſiõis. piciationis dilectionis ⁊ vnionis. Inſuꝑ reqͥrebat hocip̃m pfectio triplicis virtutꝭ — cʒ fidei ſpei ⁊ caritatis. que per oc ſacramentũ ꝑficiunt᷑.* tantũ de pꝛi⸗ . — F in verbis pꝛe Dixt ſecũdo miſſis tangitur huiꝰ ſaci ſub duplici ſpecie inſtitutio.cuʒ dici Meã carnẽ? meũ ſanguinẽ. Exquo occurrit illa ſcða dubitatio. Eã xp̃s iſtud ſacramẽtuz inſtituit ſub duplici ſpecie.cur eccleſia romana non tradit illud laicis niſi ſub ſpecie vnica. Lirca cuius dubitatiõis ſolutionẽ etiã ⁊ illud ẽ ↄſiderandũ. M cuʒ tpᷣs hic aſſerat eſſe carnẽ ſuam ⁊ ſanguinẽ ſuum. quare ſubꝓpꝛijs ſpeciebus carnis? ſanguinis nõ potius ſumit᷑qᷓ; ſub alienis. ſcʒ panis ⁊ vini. Iſtud igit᷑ pꝛimo ẽ ſoluen dũ. Aſſignat᷑ autẽtriplex efficax ratio ad h quare nõ ſumi ſubpꝛia ſpecie ſed aliena. Ppꝛima ẽ vt fides habeat meritũ.dũ aliud credit. aliud cernit exteriꝰ. Vñ Joh xr. di ctumẽ non viderũt et cre diderunt. Ham m Brego.ibidẽ. Fides nõ habet meritũ cui ratio humana pꝛebet experimentũ. Scðo ideo ne hoꝛreret ani⸗ mus qͥd cerneret ocułꝰ. De ↄſe. di.ij. qd ſit. Moꝛret nãq; animꝰ caꝛnẽ crudã comede/ re qͥd beſtiaꝝ pꝛiũ eſſe videtur. Tertio ad ridiculũ paganoꝝ euitandũ. De ↄſe.diſ.ij. trũ. Nã merito inſultare nobis poſſent ꝙdeũ carnalẽ habentes totiẽs ip̃m voꝛa⸗ remus. Vis pmiſſis veniamꝰ ad ꝓpoſitaʒ dubitationẽ ſoluendã.ſꝛo cuiꝰ ſolutione pono iſtã catholicãꝰcluſionem. Xõmunio euchariſtie ſub vtraq; ſpecie.panis ſcʒ⁊ vi ni non ẽneceſſaria toti populo credentiuʒ ſimpliciter ⁊abſolute ad ſalutẽ. licet xpᷣus de vtraq; ſpecie in pᷣbis iſtis faciat mẽtio/ hem. Iſtam ↄcluſionẽ ꝓbo pꝛimo ꝑlegem 0 nã. Scðo ꝑↄſuetudineʒ ⁊ pꝛaxim ec/ Be coꝛpoꝛe Chꝛiſti cramẽto ſuã mgrimã vſlectionẽ not vo deſie pꝛimitiue. Tertio per ſacra concii Quarto ꝑdicta ſanctoꝝ docroꝛũĩ lege dei= V cE h veraciter ſe fundantiuʒ. Et pmõꝓba hoc ꝑlegem diuinã tam nouiq; veteriteſtamẽ ti. Nã in lege noua xp̃s loquens de hoc ſa⸗ cramẽto.xv.vicib. vel foꝛte plurib fec̃ inẽ ⸗ tionem de hoc ſaco. De pane quideʒ ⁊ de manducatione.tĩ. xi.vicibꝰ. De mãduca⸗ tione vero carnis ⁊ bibitiõe ſanguĩs qua⸗ ter. De vino vero in toto ꝓceſſu non fecit menrionẽ. vt dicit᷑ p totũ. ad oſten dendũ vtiq; manikeſte ꝙyſumere ſub alte ⸗ ra ſpecie tm̃.ſcʒ ſub ſpecie panis ſufficit ad ſalutẽ ⁊ ꝙ ſub ſpecie panis ↄinet᷑ vera ca⸗ ro xp̃i⁊ verus fanguis ip̃ꝰ. VUnde inquit. Operamini cbũ qͥ nõ perit ſed qͥ ꝑmaneti vitam eternã.quẽ filius homis dabit vo⸗ bis. Munc enĩ pater ſignauit deꝰ. Ecce pꝛi mũ teſtimoniũ in q̃ nullã mentioneʒ facit de potu.⁊ dicit cibũ ꝑmanere⁊ ſufficere in vitam eternã. Itẽ ibideʒ. Non moyſes de dit vobis panẽ ſʒ pater meꝰ dat vobis pa⸗ nẽ de celo verũ.nõ dicit ⁊ ſanguineʒ. Ecce ſcõm teſtimoniũ. Itẽ ibidẽ. Panis enĩ dei eſt qͥ deſcendit de celo ⁊ dat vitam mundo Ecce tertiũj teſtimoniũ. Itẽ. Ego ſum pa⸗ nis vite. qͥ venit ad me nõ eſuriet.⁊ qui cre dit in me nõ ſitiet vnqᷓ. Itẽ hic in euãgelio Ego ſum panis vimꝰ qui deſcendi de celo. Itẽ ibidẽ. Hicẽ panis de celo deſcendẽs. vt ſiquis ex ip̃o manducauerit nõ moꝛiat Item.vij. Ego ſum panis viuus qͥ decelo deſcendi. Si qͥs mãducquerit ex hoc pa⸗ ne viuet ineternũ· Itẽ. vlij Panis quẽego dabo caro mea ẽ pꝛo můdi vita. Item.ix. Zmen amẽ dico vobis. niſi mãducaueritꝭ carnẽ filij homis ⁊ biberitis eiꝰ ſanguineʒ. nõ habebitis vitã in vobis. Vbi pᷣmo in⸗ cipit facere mentionẽ de bibitione ſangui nls.nullã tñ facit mentionẽ de ſpecie vini. Item x. Oui mãducat meã carnẽ et bibit meñ ſanguinẽ habet vitã eternã Item.ti. Caro mea vereẽ ciby.⁊ ſan. meꝰ vere ẽpo⸗ tus. Itẽ xij. in verb nrithematis Dui mã In quib ſolũ q̃ttuoꝛ locis fit mẽtio de po fatione ſanguinis ⁊ nullo mõ de potatiõe vini. Eů igit᷑ ſuh ſpecie panis ↄtineattotꝰ xp̃s ⁊ integer patet ꝙ qͥ ſumit ſub vna ſpe ⸗ cie ſumit vtrůq; ſcʒ carnẽ? ſanguinẽ.⁊ im⸗ plet dñi mandatũ illud. Kiſi mãducaueri⸗ tis. dato etiã ꝙ de ſacramẽtali —„( 0 114?mn D . 4. Plan lol . intelligeret᷑ Iſtud patet ex eo · qa xpᷣs con cludẽdo poſt om̃ia ſua dicta · de hoc ſacra⸗ mento finaliter dicit. Qui mãducat hunc panẽ viuet ineternũ. Cum ergo ſub ſpecie panis iſtud ſacramentũ ↄfert vitã. igit ſuf ficit fidelibo laicis ſub vna ſpecie ad ſalutẽ ⁊ꝑↄſequẽs taliter ſuſcipiens implet pᷣc⸗ ptum xpᷣi. qd dicit᷑ de carne ⁊ ſanguine. Et poteſt ex his ſic ↄcludi heretico· Aut enim totus vpᷣs eſt? integer ſub ſpecie pãis aut nõ. Si nõ tuncfalſum dicit. Ego ſum pa⸗ nis viuus qͥ de celo deſcendi. Exquo enim nõ eſt totus. quõ ẽ viuus.ſiaũt eſt totus ⁊ viuus.igit eſt cũ ſanguine.cũ ſanguis ſitſe des aniĩe.qᷓ eſt vita coꝛpoꝛis. Si igittotus cũ ſanguine.igitur qͥ ſumit coꝛpus ſub ſpe cie panis ſumit ⁊ ſanguinẽ. Scðᷣo idem ꝓ batur ꝑillud. M cũ xp̃s docuiſſet diſciꝑu⸗ los oꝛare ꝓ neceſſarijs ad ſalutẽ inqͥt. Sic oꝛabitis. Pater ñ⁊c̃ panẽ noſtrũ ſuꝑſub ſtantialẽ da nobis hodie. Wath. vj. Auẽ̃. xi. M vtiq; de hoc ſacramẽto exponi ᷣm Miero. Eipꝛianũ ⁊ Nicolaũ de Lyra. Vñ petendo hoc ſacramentũ petimꝰ om̃ia alia que om̃ia oꝛdinant᷑ ad ipm.qᷓ ideo dicitur quotidianus qͥa qᷓtidie ſumitur per mini⸗ ſtros eccleſie ꝓ ſe ⁊ꝓ tota cõmũitate. Hec Lyra. Nulla autẽ fit mẽtio ibi de ſpecie vi ni. Tertio ideʒ pꝛobat᷑ꝑ illud qd in veteri teſtamento figuratũ eſt de hoc ſacramẽto Etpᷣmo de Welchiſedech qͥ in figura xp̃i panem ⁊ vinũ obtulit Beñ.xiij· ad Mebꝛ. vij. Iſtud autẽ fuit in figura ſicut ⁊ cetera. . Coꝛinth x. Om̃ia in figura cõtingebant illis. Hõ legitur autẽ melchiſedech ſic de⸗ diſſe populo.ſed per ſemet tñ ſic obtuliſſe moꝛe ſacerdotis. Quarto ideʒ ꝓbatur de agno paſchali.vbi ſolũ pꝛecipit eſus agni nõ autẽ aliqua bibitio vini. Agnus aũt eſt figura huðꝰ ſacramẽti. cũ de xp̃o dictuʒ ſit. Ecce agnus dei qͥ tollis pctã Joh.ſ. Quin to idem ꝓbatur de mãna qͥd dabat᷑ popu ⸗ lo iſrael ſine aliqua bibitione vini.⁊ tñ ha ⸗ buit ꝑ ſe om̃e delectamentũ ſuauitatis. vt dicit᷑ Sapie. xvfj. Sexto ideʒ pꝛobat᷑ ꝑil⸗ lud Teuit᷑.j. vbi dicit᷑. M ſacerdos ſumẽs offerat pꝛo pctõ ſacerdotis vel etiã totius multitudinis.⁊ aſpergat ↄtra velum ſan⸗ ctuarij ⁊ de eodeʒ ponat᷑ ſuꝑ coꝛnu altaris reſiduũ fundendo ſuꝑ baſim altaris holo cauſti. Et. xvij. ibideʒ dicit. Sanguinẽ de di vobis yt ſuꝑ altare in eo expietis ꝓ ani⸗ Dermo LXXKXII mabꝰ vfis. Ecce quicqᷓ de ſacrificio ſin⸗ guinis fuit in veteriteſtamẽto toti refer⸗ tur ad ſacerdotẽ ⁊ nõ ad populuʒ. Incu ſignũ ſoli ſacerdotes vtebant᷑ libaminih. id eſt his ſacriticijs fiuidama⸗ teria ſcʒ oleo vino. Septimo idem patet de Abꝛaam qᷓ veniẽtibus ad ſeangelift cit cõmiſceritria ſata farine et paneʒfieri nulla mentione facta de vino Benepij Octauo idẽ patet de comeſtione heipequi comedit panẽ ſubcinericiũ ⁊ cibũgquebi⸗ bit. nõ autẽ vini in quo ſacramentũ lungui nis xp̃i cõficitur. Rono hocidem pateter pꝛaxixpᷣi⁊ apoſtoloꝝ Ham nõlegitur rÿs aliquẽ laicum ſub vtraq; ſpecie pᷣter ſolos apoſtolos. xij. cõmunicaſſe. qͥs tic ⁊ſzeer ⸗ dotes oꝛdinauit. xt patet Joh xij War. riiij.⁊ Auce.xxij. Et tamen ſi iſta cõmunio fuiſſet de neceſſitate ſalutis vtiq; nõ p̃ter⸗ miſiſſet matrẽ ſuã cariſſimã ⁊ alios mino/ res · kxij · diſripulos. de qͥbus nullafitmẽ tio tanqᷓ; laicis. Decimo patet hoc explu ⸗ ribus cõuiuijs ꝑ chꝛiſtũ factis. in quibus nunq; legit xpᷣm aliquẽ potaſſe. vt dicitur WMacth·xiiij.⁊ Johis.vi. de quinq; pani. ⁊iterũ Marci vij de ſeptẽ panib. Vñet poſt reſurrectiõeʒ cũ duobuſ diſcipulis in Emaus ſolũ panẽ legitur fregiſſe. Au vl. Et tamẽ ille panis figurabat coꝛpusxßi. ᷣm Augꝰ in libꝛo decoꝛdia euãgelitzrũ ßᷣm Bedam Theophilũ ⁊ omñ̃s alios. Jtẽ Johis vlti. Chꝛiſtus poſt reſurrecione; aparens diſcipulis comedit cũ illis tantũ piſcem aſſum ⁊ fauuz mellis. De quo dicit Innocen. Srego.⁊ Augꝰ. Mpiſcis aſſus rps eſt paſſus. Vndecimo hoc patetexßl ſe ex pꝛaxi apoſtoloꝝ in pꝛimitiua ecceſiq Zetu.ij. vbi dicit᷑. M om̃es ſideles erãtb⸗ ſeuerantes in doctrina apoſtoloꝝ ⁊ ſraeti⸗ one panis. Et WMgr̃ in ſcolaſtica pyltoꝛiu exponit. id eſt euchariſtie. vbi nulla mẽto fit de vino. Iteʒ nullus apoſtolus legitur hocdogmatizaſſevniuerialiter terq; pau lus ſolis coꝛinthijs · apud quos erat tals conſuetudo.nec apoſtolus ita pcepit ac⸗ endum ſed narrat ꝑchꝛiſtũ ita factũ· quos qa abutebant᷑ iſto ſacramento in ſumẽdo fanguineʒ in multa materia repᷣbendit d⸗ cens. Alius autem ebꝛius eſtet tamẽſiſu⸗ iſſet hocneceſſitatis quilibet apoſtoi hoc in verbis docuiſſet et ſcriptis reliquiier Duodecimo hocpatetex pꝛaxi multoꝛn ſnm dubo au ic jn iln vii wlſ nuit zhns mnl ſollan oni ißyoſſ nons. nit re negkth gn maus blipt al ij ugn Bedm A e obsr U Whir ſanctoꝛũ quiin infirmitate poſiti ſub vna ſpecie ſolũ cõmunicabant ꝑ moduz laico⸗ rũ licetetiã fuiſſent ſacerdotes.ſicut patet de beato Hieronymo. De quo ſcribit Eu ſebius in epiſtola ad Iuguſtinũ. Sili mo do bearꝰ Smbꝛoſius legit cõmuntcaſſe de manib beati honoꝛati vercellẽſis epiſco/ pi. Ideʒ legitur feciſſe beatꝰ Benedictus. Idem legit feciſſe beatꝰAgapitꝰ papa qui quendã claudũ ſub vna ſpecie cõmunicãs fertur ꝑfecte curaſſe. Idẽ narrat uilhel⸗ mus in ſuo ſacramẽtali Hugoneʒ de ſan/ cto victoꝛe. doctoꝛẽ maximuz in extremis feciſſe. Tredecimo hoc ideʒ ꝓbatur ꝑ Ca/ nonẽ Iſidoꝛiex libꝛo ↄcilioꝛũ.qui in ſexta nodo onſtantinopolitana dicit Litra ſanguinẽ.i.ercepto ſanguine cerimonias ineceſijs celebꝛamus.qᷓſi di.laicalẽcom munionẽ.q̃eſt ex ſtatuto ⁊ pᷣcepto ecclie in troducta.q̃ſiq̃dam cerimonie ſine ſangui ne damus. Et ſeqͥtur de cõmunione ſacer dotali. Ita quippe accedimꝰ ad benedicti⸗ ones archanas et ſanctificamur partici/ pes effectitam ſancte carnis qᷓ pᷣcioſi fan/ uinis xp̃i. Vecille. Moc idem oñdit ↄci⸗ lium.xij toletanũ.qᷓd narrat multos infir/ mos reieciſſe euchariſtiã. ꝓ eo ꝙ datur ſi⸗ ne hauſtu dominici calicis. cuʒ alias multi infirmi nõ poſſent quicq; deglutire ꝓpter ſiccitatem oꝛis. Idẽ patet ex ↄcilio Remẽ ſi. de ↄſe. diſ.ij. Peruenit. Vbi declaratur gſufficit vare euchariſtiã infirmis ſine vi⸗ no. Ideʒ dicit ↄciliũ ⁊voꝛmacieñ.qd pꝛece pit habere paratã hoſtiam ad cõmunican dum infirmũ nulla mentiõe facta de vino. yt de ↄſe. diſ.ij. Pꝛeſbyter.⁊ hec vocat᷑ ſe⸗ pius laica cõmunio.vt.l.diſ. Siep̃s.⁊.lv. di Sieuãgeliſta. vbi dicit ꝙ ep̃s vel pꝛe⸗ ſpyterpter crimẽ capitale ꝑipᷣm cõmiſſuʒ depoſitus laicalẽ cõmunionẽ tiñ accipiat ᷓᷓdiu vixerit. Idem habet᷑ex ↄcilio Sar⸗ dineñ.ꝑ duo decreta.vbi ſuniliter laicã cõ nnunionẽ vocat ſub vna ſpecie. coꝛpꝰxp̃i. m Abbatez · ᷣm Innoẽ.i.viaticũ. ᷣm o ſieñi.panis benedictus vel coꝛpus chꝛi ſti. Ideʒ Johãnes andree in nouella dee/ lecione. oſius. Ideʒ patet de ↄſe · diij. In tribns. vbi pᷣcepit clemens papa pᷣſbyter? cta de vino. De cu ⸗ reliquias coꝛpoꝛis xp̃i cuſto dire nulla menrione fa ustamen cuſtodia ſi fuiſſet in vſu maioꝛ utela fieri debuiſſet. Vnde dicit Archi De coꝛoꝛe haiſti dia· dedſe. di ij. reſbyter ꝙnoſ̃pꝛecipit ſeruari ſanguinẽ. quia opus eẽt nimiacau tela in eo ſeruando· Et ſeq̃tur. Necẽ opus qͥa vbieſt coꝛpus ibiẽ ſanguis. Item ſan/ ca ſynodus romana cuipᷣſedit Teo papa de ↄſe.di.ij.in qͥbus dic. Ideʒẽ coꝛpus de dictumẽ. Caro mea vereẽcib⁊ ſanguis meus yere eſt potus. Et ſequit᷑ ibigẽ. Eoꝛ pus vp̃i edimusvt vite eterne poſſimꝰ eſſe participeſ. Ecce quõ illa copulata ſolo cœꝛ poꝛe xp̃i attribuit ↄciliũ vt innuat ꝙ ſuffi⸗ cit ſumere ſub altera ſpecie. Quis autẽ ni⸗ ſifatuus gudeat ↄtradicere tantis conci⸗ lis quoꝛũ eſt ſaluberrima auctoꝛitas et q bus eccleſie negocia terminant᷑ vt dic̃ Au ⸗ guſti. ad Januariũ 1Brego· xx · di. Lano⸗ nes diẽ· M ſicut quattuoꝛ libꝛos euãgelij ſicq̃ttuoꝛ ↄcilia ſuſcipere ⁊ venerari debe⸗ mus. Decimoꝗᷓrto hocidem ꝓbaturer antiquiſſima cõſuetudine eccleſie. Sunt enim fere ducenti⁊ plures anniet quo do ctoꝛes catholici ſcribentes de hoc ſacra⸗ mento nihil faciunt de ꝑceptione viniĩca lice. imo a tanto tempoꝛe ſemper aſtruunt ſcripturis ⁊ exemplis non eſſe neceſſariam ſumptionẽ ſanguinis xpi in calice ip̃is lai⸗ cis perſonis. vnde indubitanter tenendũ eſtꝙ nunqᷓʒ fuit in eccleſia de vninerſali cõ ſuetudine ecẽie.ſed ᷣm variũ exemplũ xpᷣi in cena.varia fuit ↄſuetudo in diuerſis ec clefijs. Euz ergo generalis ↄſuetudo iam a tot annis ſicobtinuit. non licet eam im ⸗ mutare.eo ꝙ maximã vim habet leg vt di cit Tho.ij ij·q.iiij. arti.xij. Et ideo dic̃ Au ⸗ guſ.ad Laſſulanũ. 0 ↄtemptoꝛes ↄſue ⸗ tudinis ecceſie vniuerſalis ſiẽ cõtempto ⸗ res legis puniẽdi ſunt. xij. di De his. Tur pis enim pars eſt que toti non ↄgruit vni⸗ uerſo.viij · diſt. Quo iure. Ex his infero ꝙ ſentiens ↄtra ↄſuetudinẽ eccleſie vniuer⸗ ſalis in ſacramẽtis. hereticus eſt cẽſendꝰ. patet ꝑ beatũ Thomã.ij.ij.q.xciij.vbi diẽ. Sicut enim falſarius eſſet qui aliqua po neretex parte alicuius q̃ non eſſent ſibicõ miſſa. ita vicium falſitatis incurrit quiex parte eccleſie cultũ exhibet diuinũ contra diumnam auctoꝛitatẽ ab ecceſia conſuetaʒ. Decimoquinto h idem patet ꝑ ſanctos do ctoꝛes antiquiſſimos. Naz Zmbꝛo.in lib. de ſacramentis? in libꝛo de paradiſo dic᷑. Iſta eſca quã accipitis.iſte panis viuus q de celo deſcẽdit vite eterne ſubſtantiã ad⸗ RK3 —X — Bermo LXXKXII miniſtrat. ⁊ quicũq; hunc panẽ manduca⸗ nerit viuet ineternũ. qa coꝛpus xp̃i eſt. de cõſe. di.ij. Reuera.⁊.c.om̃ia ·et. c. in illo.⁊.c. nõ iſte.⁊ c. ante benedictionẽ. In qͥbus oĩ bus habet᷑ ꝙ ſumptio euchariſtie ſine ſan/ guine ſufficit ꝑ ſe ad ſalutem ſub ſpecie pa⸗ nisItem Augꝰ in epiſtola ad Wircanuz. &p̃s panis eſt · de quo q manducat viuet ĩ eternũ. de conſe. diij. Tp̃s. Idem in kmo/ ne de verbis dñiet habet in gloſa.j. Loxꝝ. xj.⁊ ſuꝑ Põ · xxxiij vbi ſemp facit ſolũ ien tionẽ de pane. et nihil de potu·Idem My larius in multis locis de trinitate. de cõſe. di.ij. Siñ ſunt.⁊c.in xp̃o p̃. Itẽ Miero. exponens illa verba nifi mãducaueritꝭ car nem filij homiĩs ⁊ biberitis eiꝰ ſanguinẽ di cit intelligendũ eſſe de manducatione ſpi⸗ rituali.q̃ eſt incoꝛpoꝛatio fidelis gĩe ꝑ gra⸗ tiam ꝑ quã incoꝛpoꝛatur tanqz membꝛuz coꝛpoꝛixp̃i myſtico. Item magnꝰ Innoẽ. de officio miſſe dicit ꝙ vbi vinnz nõ poſſet inueniri poteſt licite alterutrũ ſine altero cõſecrari ergo nõ eſt neceſſitatis abſolute. Idem doctoꝛ Zlexãder de hales in quar ta parte ſumme ſue diẽ. ꝙ xp̃us integre ſu⸗ mitur ſub vtraq; ſpecie. ergo licet ſumere ſub altera ſpecie tm̃.ſicutfit a laicis vbiq;. Dm̃es autẽ Canones in cõtrariũ allegati ꝑhereticos.intelligunt᷑ de cõficiente pꝛe⸗ ſbytero qͥ ſub vtraq; ſpecie dʒ ſumere. Et idẽ diẽ ſup Johem. E. Siq;s autẽ qᷓ/ rit quare ita eccleſia conſucuit diſpenſare laicis fub vna ſpecie. Rñdeo ꝙ h fitʒpter plura. Pꝛimoꝓpter periculuz infidelitatis qᷓd ſe poſſet mentibo infidelium ingerere ſi ſemꝑ in ſpeciebv panis ⁊ vini daretur.poſ⸗ ſent enĩ ſimplices credere et intelligere ꝙ ſub altera fpecie nõ eſſet totus xp̃ſ.ſed tiñ ſub vtraq;. Itẽpter periculũ effuſiõis qͥd de facili cõmitti poſſet in multitudine po/ puli. Itempter periculũ coꝛruptõnis qͥd facile in eſtate ↄtingeret in regionibus ca⸗ lidis. IJtem pter periculũ qͥd poſſet cõtin gere in poꝛtãdo ad infirmũ. Idẽ tenet Al ſe.qͥ etiã ponit ꝙ in regionibus carentibꝰ vino poſſet diſpenſari etiam cum ſacerdo tibus vt ſine vino conficerent in ſolo pa⸗ ne hoc ſacramentuʒ Idem beatus Tho. in.iijparte ſumme ſue.q. lxxx.arti.xij· dicit M duo ↄſiderantur circa vſum huðꝰſucra menti. vnũ ex parte ip̃ius ſacramentiali⸗ ud ex parte ſumentiũ. Ex parte ſacfichue nit ꝙ vtrůq; ſumat᷑. qͥa de vtroq; ↄſiſit v fectio ſacramẽti· Et ideo qa h ꝑrinet hoc ſacramentũ ↄſecrare ⁊ꝑficers nullo modo debet coꝛpus x̃iſumereſine ſanguine. Ex parte aũt ſumentiũ requiri ſumma reuerẽtia⁊ cautela ne aliquic ac dat qd vergat in iniuriã tanti ſactamenti qͥd pᷣcipue poſſet accidere in ſanguis ſum/ ptione. qquidẽ ſi incaute ſumeret᷑defci poſſet effundi. Et qͥa creſcente multiudie populi xp̃iani. in qua ſunt ſenes ⁊inuenes ? paruuli. quoꝝ qͥdam nõſunttantediſce nõ detur ſedſolũ a ſacerdotib ſumat᷑ ve ille. Idẽ dicit ſuper Johannẽ in poſtila: ibidẽ Ricolaꝰde Tyra ſimilit Siergoqᷓ⸗ rrat hereticus q̃re ſacerdotiby ſiclicetetnõ laicis. Rñdetur ꝙ hoc eſt ʒpter ꝑfectioneʒ ſacramentiquã ſoli ſacerdotes ⁊non laic debent ꝑagere. vt dicit Tho.ſuꝑ iij ſen⸗ tentiaꝝ. dixij. Scðo hoc fit ꝓpter pericu⸗ lů effuſionis. qa facilius vna gutta ſungni nis laberet᷑q; vna particula coꝛpis chꝛiſti. km ip̃m. Idẽ ponit Bonauẽtura dixſq̃r⸗ ti ſniaꝝ di ꝙ q̃nrũ ad efficaciaʒ hu ſucra menti ſufficit ſub altera ſpecie. ſed q̃ntum ad ſignificantiã nõ ſufficit. ⁊ ideo ſob ſacer dos qͥ ſignificat paſſionẽ xp̃iinb ſacramẽ/ to ſub vtraq; ſpecie ſumit. Populus aute; qui efficaciã ⁊ vtilitatẽ gratie querit ſubal tera t̃ recipit. cum ſub altera totagratis xp̃i ↄrinetur. Bec ſnialiter ibidẽ. Simili ter Richardus de media villa. Ideʒpet „ 6 de tarẽtaſia diſt. xj.q̃rti ſniaꝝ. Petrꝰ depa „ lude patriarcha Bieroſolimitanus. Si⸗ militer Scotꝰ ſubtilis doctoꝛ. Thomas de Zrgentina. ꝙ quantũ ad rem ſignifia⸗ tam ſub altera ſpecie daturvtrũq; · licet hõ quo ad ſpeciẽſignificantẽ. Dicit etiibiqẽ ꝙ ſacerdos ↄſiciens ſubvtraq; ſpecie ideo facit vt ſignificet ꝙ tẽpoꝛe paiionis chꝛi⸗ ſti fuit ſanguis ſeparatus a coꝛpoꝛebe ſionem. Zd ideʒ Vugo poſtillatoꝛ totius biblie Similiter quiqã doctoꝛ angicus qͥ dicitur ſiſcare ſuper qrto ſententaxdi⸗ xj dicit addens vltra pꝛedicta hanc i nem. O ſicut in veteriteſtamẽto de ſcil cijs ⁊ oblationib ſumebant om̃es ofere⸗ tes· de ibamimbusãpſiſtebant inmoo tionis vt cautelam debitã circa huius ſ M cramenti vſum adhiberẽt. ideo ꝓuide oꝛ⸗ dinatũ eſt vt populis ſanguis ſumendus lpo n jnohe umm wſiel ſcürr ſwii zund ui inltn ibc unen ſmoß iyin uynie uſo iunt ſiepa hui ucn istöe dentpgr eb m dinän efſonsꝗ nz s kdenqn un nn Juiye Fau nin dign wa enn ſufſutſt 2* ignficnni Nt — du nnnu etritiudi 2 n ⸗ Becoꝛpoꝛe Eprin ria liquida ſoli ſacerdotes. ita circa hoc ſa rramentũ plus debet ſumere tm̃ ſpeciem panis ſolidã. ſacerdotes autẽ ſpeciẽ vini li quidã. Ex his poteſt patere ꝙ verbũ no⸗ ſtrithematis de carne ⁊ ſanguine xp̃i intel ligendũ eſt de ſpirituali manducatiõe ⁊ bi bitione. que eſt incoꝛpoꝛatio coꝛꝑixp̃i per gratiam ⁊ caritatẽ.⁊ hot oñdit iſtud verbũ quod ſeqͥtur. In me manet et ego in eo · vt dicit Anguſ.ſuper Johem Omelia.xxiij. vbi iße diẽ ꝙſi ĩtelligeret᷑ de mãducatõe ſacramẽtali. tũc flin ẽ.qͥa multi mãducant ſucramentaliter.⁊ tamẽ nõ manent in deo. necdeus in eis. igitur ᷣm ip̃m intelligitur de ſpiritualiꝓut etiã ip̃edicit Thomas in poſtilla. Chꝛiſtus ergo hic intelligit cibuʒ ⁊potum ſocietatẽ ſanctoꝝ.coꝛꝑis ⁊ mem/ bꝛoꝛũ ſnoꝛũ quod eſt ſancta ecclia in pᷣde/ ſtinatis ⁊ vocatis ⁊ ſanctꝭ ⁊ gloꝛificatꝭ⁊ iu⸗ tificatis ⁊ fidelib eius. Et qa ꝑ alterã ſpe ciem ſufficiẽter homo incoꝛpoꝛat᷑ coꝛpoꝛi xp̃imyſtico.ideo ſufficit ſumptio eciei.⁊ tantũ de ſcðᷣo. —* in verbis pᷣmiſ⸗ Six 1tertio ſe tangit᷑ huiꝰ ſa⸗ cramẽti vtilitatis fructꝰ⁊ effectus ſaluta/ ris ↄſecutio.cñ dicit. In memanet ⁊egoĩ eo In quo denotat᷑ vtilitas huius ſacra⸗ menti vltra om̃ia alia ſacramẽta. ꝛo quo ſciendũ ꝙ ᷣm Tho. ſuper illud Johis. vj. Ego ſum panis viuus. Boc ſacramentuʒ eſt dñice paſſionis rememoꝛatiuũ·Et cõ⸗ tinet in ſe xpᷣm paſſum. Ende quicqͥdẽ ef⸗ ſectus dñice paſſionis ad nos ·totũ etiam eſteffectus huius ſacramẽti. Nihilenĩ ali udeſthoc ſacramentũ qᷓ; applicatio paſſio nis ad nos.nõ enim decebat xpm km ſuaʒ pᷣſentiam ſemp eſſe nobiſcũ.⁊ ideo bancvo luit ſuplere ꝑ hoc ſacramentũ. Ande ma nifeſtũ eſt ꝙ deſtructio moꝛtis quã chꝛiſtꝰ moꝛte ſua deſtruxit.⁊ reparatio vite quaʒ chꝛiſtus reparauit reſurgendo eſt effectꝰ huius ſacramenti. Et quia vita quam cõ⸗ fert non eſt ſolũ vita vnius homis.ſed qn tum in ſe eſt vita totius mũdi.ad quaʒ ſuf⸗ ficiens eſt moꝛs xp̃i.j. Joh.ij. Ihe eſtpici atioꝓ peccatis noſtris.⁊ nõ ſoluz noſtris. ſed etiã totius mundi. Et ſeqͥtur. Zlia fa⸗ erqmenta habẽt ſingulares effectus ſicut in baptiſmo ſolus baptizatus ſuſcipit gra tiam. Sed in ĩmolatione huius ſacramẽ tieſt vniuerſalis effectus qa non ſoluz ſa cerdos conſequitureffectũ.ſed etiaʒ illiꝓ quibus oꝛat.et eccleſia tota tam vinoꝛum q; moꝛtuoꝛum. Buius ratio eſt. quia ĩipſo continetur canſa omniũ ſacramentoꝝ.ſci⸗ licet chꝛiſtus. Hec Thomas. Ille autem eſt pꝛecipuus effectus huius facramenti. quia incoꝛpoꝛat hominẽ chꝛiſto. Vnde di citur in verbo noſtrithematis. In me ma net et ego in eo. Et ꝑ conſequens qui con⸗ iungitur mihi habet vitam eternà. Ma ⸗ net autẽ in nobis chꝛiſtus dupliciter. ſcili/ cet in intellectu per fidem.in affectu ꝑ cari tatem que infoꝛmat fideʒ.j. Joh.iij. Qui manet in caritate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Qui ergo ſiccredit chꝛiſtũ vt in eum ten⸗ dat habet ip̃m in affectu ⁊ intellectu. ergo qui ſiccredit per fideʒ infoꝛmataʒ caritate in vpᷣm vt intendat in ip̃m per caritatẽ.ſpi ritualiter manducat chꝛiſtũ.et talis habet chꝛiſtũ in ſe manentem. Et quia chꝛiſtꝰ di⸗ ligentes ſe tranſfoꝛmat in ſe.eo ꝙ ᷣm Dio niſiuz amoꝛ eſt vis vnitiua tranſfoꝛmans amantẽ in amatum. Ideo quicunq; ſic di⸗ ligit chꝛiſtũ manducando eum ſpirituali⸗ ter manet in ip̃o. Vnde Sugu. exponens iliud Johis. xv. Qui manet in me hic fert fructuz multũ. dicit. Manemus in chꝛi⸗ ſto credendo. obediendo.perſeuerando. Wanet in nobis chꝛiſtus illuminando. ſubueniendo.perſeuerantiaʒ dando. Wa xime autem hec manſio fit per participati onem ſacramentoꝛum et maxime huð ſa⸗ cramenti euchariſtie vt hic dicitur. Vtili⸗ tas autem ex hac manſione recipꝛoca chꝛi ſti in nobis et noſtra in chꝛiſto multiplex eſt. Pꝛima purgatio omnium peccatoꝛuz. Vnð Joh·xx. Omnẽ palmitẽ ferentẽfru ctũ purgabit vt fructũ plus afferat. Sca diuina aſſociatio. vñ Joh. xx. Qui manet in me ꝛ ego in illo Wagna vtilitas in aſ⸗ ſociatione diuina. Quid enim deeſſe pote⸗ rit illi qui habet ſecum deum. venerütenĩ omnia bona cum illo Sapientie. vij. Vn ⸗ de Ecẽ̃s.iiij. Ve ſoli ſcilicet ſine deo. Hinc Seneca. Nullus vir ſine deo bonꝰ eſſe po teſt. Tertia eſt fructificatio bonoꝝ operũ. vñ Joßh.xv. ui manet ĩ me hfert fructũ muſtũ ſcʒ coꝛdis ꝑ ſctãs cogitatões et me ⸗ ditatiões. oꝛis ꝑ ↄfeſſionẽ⁊ gratiaꝝactio⸗ nem. operiꝑ penitẽtie ſatifactiõeʒ. Quar⸗ ta impetratio petitoꝛũ. vnde Joh.xx. Si manſeritis in me et verba mea in Bermo 2 manſerint. qdcuhcß volueritis peteris fiet obis. WManeamus ergo in kPoE huꝰ ſa cramentigratiã vt ſecum tandem manere poſſimus in celoꝑ gloꝛiaʒ · Zd quã nos ⁊c̃. De coꝛpoꝛe Chꝛiſti II Sermo LRRXIII. Bi manducat q bunc panem viuet ineternũ. Johis. vj. Quoniã vt ait Ale ⸗ xander papa q̃ntus a beato petro. cuiꝰver ba ponunt᷑ in decreto · deↄſi e diſt.ij. Hihil inquit in ſacrificijs maius eſſe põt qᷓ;coꝛ⸗ pus ⁊ ſanguis xp̃ᷣꝛnec vlla oblatio hac po/ rioꝛ eſſe poteſt·ſed hec omnes pᷣcellitqpu⸗ raꝰſcientia domino offerenda eſt et pura mente ſumenda. atq; ab om̃ibus veneran da.⁊ ſicut eſtpotioꝛ ceteris. ita potiꝰepcoli ⁊ venerari debet. Nec immerito inb ſacra mento nõ ſigura ſed res. noncreatura ſed creatoꝛ.nõ quicq; terrenum ſed totũ cele ſte ↄtinetur·eo ꝙ hiceſtpanis qͥ de celo de ſcendit. hic eſt caro vera dataꝓ mundivi⸗ ta.nõ alia plane caro qᷓ; que nata eſt de vir gine maria ⁊ paſſa in cruce⁊ reſurrexit de fepulchꝛo. Ita dicit beatꝰ Ambꝛo. ec in quit caro eñt vt ait Sugꝰ in libꝛo deverbis domini in qua dei patris filius ſacerdos ßm humanitatẽ ſeꝓ nobis acceptabile fe⸗ cit ſacrificium ⁊ obtulit deo.vt ipe ideʒ ſit ſacerdos ⁊ ſacrificium.ꝑ quod quidem ſa crificiũ nos cum xp̃o vnñ efficimur. qͥg pa ter in illo eſt. et ille in nobis. Tit Bilari⸗ us de trinitate lib. viij. Quis igit᷑ tanti do⸗ ni digne poterit enarrare magnalia quis effari⁊eloquimyſteria aut ꝓnunciare ſuf⸗ ficiat fructuoſiſſima humano generi miſe⸗ ricoꝛditer in ipᷣo collata oblectamẽta. Mic eſt enim panis pᷣſtitus de celo homini. ha⸗ bens in ſe om̃e delecamentũ ⁊ omnem ſa⸗ poꝛem ſuauitatis Sapie. xxj. Eſt itqʒ pa nis iſte panis vite. datus nobis in memo/ riam illius q nos eſurientes impleuit bo⸗ nis Zuce.ij Et moꝛtuos moꝛte ſua advi tam reduxit eternã. quẽ qui manducat pa nem viuet ineternũ.vnde iſtud ſacramen/ tum merito dicit᷑ ſacramentũ pietatis · vel quia eſt ſacramentum ſancte religionis et diuine culture. vel qͥa deus ex pietate hoc inſtituit. vt dicit Archidi.xxiij.q.iiij. Ipſa TLxxxI pietas. Wagiia reuera pietas duluin hoc apparuit. que videns mu dum medicinã ſuicoꝛpoꝛis nsn parauit · dicente beato Aug ſup Plan xxxiij. Omelia.ij. Vere magnus deꝛm 2 gna miſericoꝛdia eius. qͥ nobis dectnan ducare coꝛpus ſuum inqᷓtanta perpeſi eſt. Hec Aug? Wagne igitur debeten moꝛie apud nos ĩmo iugis? ↄtinnetecu dationis tante pietatis beneficũ ⁊nun obliuiſcenda tante clementie miſ erat pter qͥd ſancta mater ecclia ſy intutnch afflata mellifluam dulcedineʒ tante beni⸗ gnitatis nolens obliuiſciqua deus omni/ potens ꝑ viſcera miſericoꝛdie ſue eaʒviſ⸗ tauit·⁊ quaſieſuriẽtem ⁊inaneʒ animie⸗ repleuit bonis ⁊ ſatiauit. et ſiotinueiʒius tam viſceralis pietatis memoꝛiã congno recoꝛdio ageret tam in miſſurũ celebꝛtio nibus q; in ploꝛum pcurationibus imẽ ducationibus.dignũ tamẽ duxit ſolenni⸗ oꝛi nihilominus? honoꝛe ⁊ gratigrũactio ne clarioꝛi memoꝛiale dilectiſimũinſiu tionis tanti ſacramenti.necnon moꝛtis pa riter ⁊ paſſionis chꝛiſti cuius illud memo riale exiſtit ſemel in anno deuotiſſime⁊:ho noꝛificentiſſime celebꝛare. Nã vt dicit&u guſti. ſuꝑ Nð xx. Licet xp̃s ſemel moꝛtuꝰ eſt iuſtus ꝓ iniuſtis.⁊ ſcimus ⁊certumha ⸗ bemus ⁊ ſpe imobili retinemus. quiachii⸗ ſtus reſurgens ex moꝛtuis iam nõmoꝛit. moꝛs illi vltra non dominabit᷑ ſicut dict Apłus.tamẽ ne obliuiſcamur qͥd ſemelh⸗ ctum eſt.in memoꝛiã omni anno fit · quoti⸗ ens paſcha celebꝛatur. nunqd totiẽs xßs moꝛitur ⁊ occiditur. Abſit. Sed tamẽan/ niuerſaria recoꝛdatio repꝛeſentat qd olim factum eſt. ⁊ ſic nos facit moueri tanqᷓ vi deamus pᷣſentem xpm in cruce· habentur verba de ↄſecra. di.ij. Semel xp̃us. uia igitur memoꝛia tanti ſacramẽti cõgruefe ria quinta in cena domini locũ haberenð potuit qpter alioꝛum officioꝛum ecdeſiaſti coꝛum occupationẽ. Ideo; viſum ẽecde ſie ſpirituſancto afflate vt expeditis feſti nitatum ſcilicet paſche · aſcenſionis ⁊ pen⸗ thecoſtes necnon ſancte trinitatis ſolen⸗ nijs. hodierna die rerolatur memoꝛi iſi⸗ us ſacramentiet cibi dulciſimi cu recot dium mentem delectat· quia eſca angelo⸗ rum Sapientie. xxj virtutẽ roboꝛatquls panis coꝛ hois cõfirmet. ⁊ vitaʒ gratiegd wh acanondw irin iniblomm utn ons nnn ſm wrun ter ꝛpnuns i necuit ine nn ſog lön emns:pen M s rſn vsin Aui olus mir* umctnnen Sn riee P — n v L —— vitã gloꝛie cõtinuat. Vñ qui mãducat hũc panẽ viuet ineternnʒ · que fuerũt verba in pꝛincipiopoſita· pꝛo quoꝝ deductiõe da/ rioꝛi neceſſaria eſt inuocatio ſpirituſſancti quã vtaſſequamur matrẽ gratie ſalutemꝰ dicẽtes. ZAue maria. In quibꝰ verb tria de ſcribunt᷑ de tam ineffabili ſacramẽto. Pꝛi mo nãq; deſcribitur huiꝰ ſacramẽti pꝛie⸗ tas gloꝛioſa ſeu gratioſa.per quã iſtud ſa/ cramentũ eſt nobis factũ tanq; ferculũ ali tiuum in hocꝙ apellat panis. Scoꝓpo ⸗ nitur ſumentiũ ipᷣm ſuauitas ſapoꝛoſa per quã iſtud ſacramentũ eſt a nobis accipien dũ tanqᷓ; mentis noſtre pꝛeparatiuuʒ. Eũ dicit· Qui mãducat. Tertio ſubiũgitur di gne ſumentis vtilitas fructuoſa.ꝑquam itnd ſacramentũ nobis eſt gloꝛie collati⸗ uñ in hoc ꝙ dicit viuet ineternũ. ₰ — pP 1i tur huiꝰ ſacramẽ/ tippꝛietas gratioſa.ꝑquã iſtud ſacramen/ tů nobis eſt factũ tanqᷓ; ferculũ alitiuũ in hocꝙ dicit᷑ et apellatur panis. Circa q̃d ſciendũ ꝙ ſaluatoꝛ noſter loquens de pꝛo pꝛietate ſui coꝛꝑis ſanctiſſimi apellat euʒ panem. Sicut enĩ dicit Brego.in Omel· paſchali. In hoc ſacramẽto aliud eſt quod cernitur ⁊ aliud eſt quod credit᷑. Illud eni quod cernit᷑eſt ſpecies panis in hoſtia.et ſpecies vini in calice. Illud autẽ quod cre ditur eſt veritas carnis ⁊ ſanguinis chꝛiſti Et ꝓpter hoc ſaluatoꝛ pᷣmittit in euãgelio dicens de veritate quecredit in hoc ſacra mento Laro mea vere eſt cib. Et tandem ſubiungit id quod cernitur hic eſt panis viuus qͥ de celo deſcẽdit. Lũ ergo dicitur hic. Qui mãducat hunc panẽ viuet ineter num eſtſenſus. Qui mãducat veꝝ coꝛpus xp̃i ↄtentũ ſub ſpeciebꝰ panis viuet ineter nů. Ex quo elicit᷑ illa catholice fidei vᷣitas. ꝙ facta ↄſecratione ꝑ ſacerdotẽ ampliꝰ nõ manet ibi ſubſtantia panis in ſacramẽto coꝛpoꝛis chꝛiſti. ſed ẽibi verũ coꝛpꝰ chꝛiſti bncipalr.⁊ ſanguis e etↄcomitãtia ĩme diata. qꝛ ſanguis ĩmediate diſponit coꝛpꝰ ad vitã. Tertio eſt ibi anĩa ex ↄcomitãtia inqua. qa licet anĩa nonviuificet coꝛpus niſi mediante ſanguine.tñ pertinet ad ean dem naturaʒ.⁊ ideo cõcomitat᷑ ipᷣm appꝛo/ pinque. Quarto eſt ibi diuinitas verbi ex cõcomitantia remota.qa licʒ diuinitas cũ tritypꝛecedentibo faciat vnũ ſupoſituʒ tñ De cõꝛpoꝛe Chriſti nõ pertinet ad eandem naturã.⁊ ideo con comitatur ex cõcomitantia remota. Etꝓ⸗ pter hoc dicit Ambꝛo.in libꝛo de ſacramẽ tis ꝙ illa q̃ fuerunt in vtero virginis inue niuntur in hoc ſacramẽto. Iſta autẽ quat tuoꝛ fuerũt in vtero virginis.ſcʒ caro ſan⸗ guis ania ⁊ diuinitas.ſicut patet ꝑ Anſel/ mũ in libꝛo de ↄceptu virginali. Et iſta q̃t tuoꝛ tangens ſaluatoꝛ hic dicit. Hicẽ pa⸗ nis viuus.id eſt. caro viua.⁊ ſic coꝛpus ani matũ.⁊ ſanguis meꝰvere eſt potus. Et qͥd addit.qͥ de celo deſcen. deitateʒ ſignificat. Ex his cõuincit᷑ erroꝛ huſſitarũ dicentiũ poſt ↄſecrationẽfactã remanere ſubſtanti am panis in hoc ſacramento.qͥd tamen ẽ falſiſſimũ.cũ ibi ſtatim amplius deficit eſ⸗ ſe ſubſtãtia panis ⁊ remanet verũ coꝛpus chꝛiſti. Ande dicit Smbꝛo.in lib. de ſacra mentis. Panis ẽ vſitatus in altari añ ver⸗ ba ſacramentoꝝ.vbi acceſſit cõſecratio de pane fit caro xp̃i.Et poſt pauca. Anteqᷓ;cõ ſecretur pams eſt.vt autẽ verba xp̃iacceſ⸗ ſerint coꝛpꝰ xp̃iẽ ante verba xp̃i calix ẽ vi⸗ no ⁊ aqua plenus.vt autẽ verba xp̃i opera ta fuerint ibi ſanguis efficitur qͥ plebeʒ re demit. Mec ille. Habent᷑ verba de ↄſecra. di.ij. Panis. Et pꝛo iſta veritate ſunt om⸗ nes catholici doctoꝛes. ſicut Hiero. Aug. Imbꝛo. Brego.⁊ om̃s moderni nullo pe nitus diſcrepãte. Scðo ex his elicit᷑qꝙ ra tionabil ẽ inſtitutio ecclie moderna.q̃ tm̃ ſub vna ſpecie.ſ.panis coꝛpus miniſtrat fi delib.qa cũ circa ſpecies vini ⁊calic mul⸗ ta pericula acciderũt fidelitw.ſ. periculũ ef ſuſionis ⁊ infidelitatꝭ· inſtitutũ eſt ſub ſpe⸗ cie panis tñ. ad euitãdũ ꝑiculũ effuſiõis. ⁊etiã ad ſignificandũ ꝙ ibieſt ſanguis xp̃i er ↄcomitãtiavt fide credit. Sed obmiſſa curioſitate ſubtilioꝛi circa iſtud ſacramen tũ digniſſimũ. de ip̃ius veritate ẽ inquiren dum. B Circa qͥd ſciendũ ꝙ licet h di cat᷑ panis eſt tñ veriſſimũj coꝛpꝰ xp̃i qͥd na⸗ tum ẽ de maria virgine. qͥd paſſumẽ et re⸗ ſurrexit. vt dicit Ambꝛo. Et tale actantuʒ coꝛpꝰ glioſum ⁊ ĩmoꝛtale ⁊ impaſſibile.ſiẽ mõ ſedet ad dexterã pr̃is. Duã qͥdẽ verita tem ꝓbat auctoꝛitas ſacre ſcripture.ſiitu do nat̃e.exẽplatio figure.miractoſa oñſio. ⁊ naturał diſcurſꝰ rõniſ. De pꝛĩo ptʒ quõ ſcriptura clamat perꝓphetaz in Põ. We⸗ moꝛiã fecit mirabiliũ ſuoꝛũ miſericoꝛs et miſeratoꝛ dñs eſcaʒ dedit timentibus ſe. Iteʒ Sapie xvf. Angeloꝝ eſca nutriuiſti populũ tuũ.· et panem de celo pꝛeſtitiſti il⸗ is ſine laboꝛe. Et ꝙ dicit᷑ nutriuiſti ponit pꝛeteritũ pꝛo futuro? pñti. ſicut ſepius in ſcriptura dicit⁊ licet illud intelligat demã na ad litterã.tñ q̃ntum adapꝛietatẽ ſignifi catiõis debet intelligi de coꝛpoꝛe xpᷣ Eᷣm Pobertũ Bolgot. cũ mãna nõ poteſt pꝛo⸗ pꝛie intelligi panis angeloꝝ · eoꝙ nullũ ha bent ex ea delectamentũ aut nutrimentũ. ſed bene ex coꝛꝑe chꝛiſtiex quo ſumũt no/ uum gaudiũ. vt dictũ eſt in ſermone aſcen/ ſionis. Itemoh. vj.per totuz damat ip̃a veritas· ꝙ hiceſt panis vi hiceſt caro pꝛo mundi vita. Et Wath · xxvj.⁊ Ruce. xxij. Boc eſt coꝛpus meũ quodꝓ vobis trade⸗ tur. Item j. Coꝛinthxi ſimilẽ ponit ſentẽ⸗ tiam ⁊ in multis alijs locis ſacre ſcripture Sco veritatẽ iſtins ſacramẽti ꝓbat ſimi litudo nature. Rã videmus ꝙactiõe natu re grana ↄuertunt᷑ in gramina. nucleus in arboꝛem · poligrana in piſces.ligna in lapi „ des.cinis in vitrum.terra in aurũ. Itemꝑ diuinam potentiaʒ virga verſa eſtin colu⸗ bꝛñ Exodi.vij. Iteʒ aque margth amariſ ſime ſubito ad pꝛeceptũ moyſihete dul⸗ coꝛate ſunt. vt dicit᷑ Kxodi.xx Iteʒ fumi⸗ na in ſanguinẽ ↄuerſa ſunt ⁊ ecõᷣuerſo mi niſterio moyſi Exodi.vij⁊.viij. Item ma⸗ re dedit iter ſiccis pedib hebꝛeis. Itez pe tra dedit aquas Exodi. xxij. Item ferruʒ cecidit in aquã.⁊ ad mandatuʒꝓxete ſun⸗ natauit. iij. Reg.iiij. Iteʒ ſermo helye tra⸗ xit ignẽ de celo.iiij. Keg.· Que om̃iq ↄdu⸗ dunt poſſibilẽ veritatẽ hinꝰ ſacramẽti. Si eni nãtura ti poteſt vt oĩno vnã remvniꝰ ſpeciei mutet in aliã alterius ſpeciei.⁊ ſidi uina potentia in patriby veteris teſtamẽti tante fuit efficacie vt oĩno res impoſſibileſ faceret miniſterioꝓphetax. qᷓ̃ntomagiſ per miniſtros nouiteſtamẽti vbi ſuꝑhabũdat gratia hoc poteſt facere vt ſubſtãtiã panis Zuertat in lubſtantiã coꝛꝑis xp̃i.cũ etiaʒ ꝑlongã tranſmutationẽ faciat naturaðci p bo panis facit coꝛpus.⁊ de vini potu facit ſanguinẽ in homĩe. Tertio veritatẽ huius ſacfipꝛobat exẽplatio figure. icet autem ſunt qᷓſi infinite figure huꝰ ſacramenti.iñ paucas cõmẽoꝛaſſe ſufficiat ꝛima igiẽ᷑fi⸗ gura fuit in oblatione melchiſedech· qͥ lu⸗ it rex? ſacerdos offerens panẽ? vinũ Be net. xiij.ſignificãs oblationẽ xp̃i ⁊ inſtitu⸗ Sermo LRRXII pꝛopter veſcentes · quig de tionẽ huius ſacramẽti ſub ſpecieb ᷣan „„„„ eb⸗* 3 ⁊ vini⁊ ideo dicitꝓpheta. Tues ſ in eternũ Em oꝛdinẽ melchiſedech. Sœa figura fuit in imolatione agni paſchaligg fuit ĩmolatꝰ pꝛo ſalute popnt 26 chꝛiſtus quẽ Johãnes pᷣqicabat⁊ demð ſtrabat digito agnũ veniſſe xpᷣm ꝓterin/ nocentiam ⁊ manſuetudinẽ ĩmolatus ei pꝛo ſalute totius generis humani. Vnde ſicut poſt eſum illius agni ſecuta eſtliber tio iudeoꝛuʒ de ſeruitute egyptiaca. Sie poſt inſtitutionẽ huius ſacramẽtiqᷓ facgẽ feria quĩta magna· facta eſt cras liberatio generis humania ſeruitute diaboliq jji quiſeruit peccato ſeruus ẽ peccati Johi. vij · Erqui ſeruit peccato manet in moꝛte j. Johis.ij. Et ideo hoc ſacramentũ vtrã⸗ cʒ deſtruit ſeruitutẽ. quia ſi ſilius vos libe rauerit.vere liberi eritis Johis.viij. Dua libertate liberauit nos xpᷣs. ad Babiij E moꝛtẽ moꝛtiſicauit. qꝛ quimãducat meiße viuetqpter me. Johvf. Tertia figuraque pbatveritatẽ huðꝰ ſacramẽtiẽ de mãna de qua ðꝛ Sap̃· xvf. Panẽ decelo paratũpꝛe ſtitiſti eis. cuiꝰguſtus erit q̃ſiſimiecmel le.vt dicit᷑ Exodi· xi· Et ſicut dicit Iug. in libꝛo retractationũca.ij⁊ in libꝛoq̃ti/ num ad inquiſitiões ianuarij vnicuiq;ſa⸗ piebat bm ſuã pꝛopꝛiã voluntateʒ. Vñn Pobertũ BMolgot ſuper libꝛũ Saß cpi. xvj. In diuerſis ꝑſonis ⁊ in eadẽ perſona diuerſis tpibo diuerſos ſapoꝛes habebat. Rt intellige qñ cogitabant actualiterde ſapoꝛe alicuius alteriꝰ cibi.ſed ſinontunt habebat ſapoꝛẽ ſibicõnaturalẽ quaſiſimi le oleo coniperſe. Per quod mãnaſigui catur ſacramentũ euchariſtie fᷣm Volgot yvbi ſupꝛa. Sicut eni filij irael ꝑdeſenuʒ tranſeuntes verſus terram eis a domino repꝛomiſſam tali refocillabant alimento. Ita nos per mundũ ad celũ pergẽtes co poꝛis? ſanguinis xp̃i quotidiano viatico recreamur. Vocat᷑ autẽ panis angeloꝛum pꝛimo ᷣm Bolgotꝓpter ↄficientes euchs riſiã. ſſacerdotes q puri debẽt eſſeyran⸗ geli Walach.ij. Ingelꝰ dñi erercituũẽ facerdos. Etapls dicit. Mulier dzhfeye lamẽi ecẽiaꝓpter anglos j. Poꝝ xigioiſt cerdotes. Sicitur etiam panis angeloꝛi — ebẽt eſſe pun ð municantes vt angeli.qa in maliuolãgis non intrabit ſapia· Sðo ſiõilud můh iire iſune Vin mil minbi hiſ urdu mett timſi ut n dißa üpoſt ini uje zn po nni ain no ſun tic vgn! Wn — dori Hutt mndinqu nit ito; Wii Induet Wi enipn m wanh Wu vu — colligeſites nõ habuerũt plus ãʒ illi qͥmi⸗ nus collegerant.ita capientes maioꝛẽ ho/ ſtiam nõ plus ſumunt qᷓʒ illiqui minoꝛem gut qͥ vnã micã q̃ vix videri poſſit cũ vtro big; ſit ideʒ xpᷣus eque magnꝰ· Sicut pa⸗ tet de ſpeculo integro ⁊ↄfracto in quo vi⸗ detur tota imago? in qualibet eius parte. Tertio ſiẽ ilud mãna ad modicũ radiũ ſo lis liqſcebat. ab igne dureſcebat.ſic iſtud ſacramentũ ſumẽtes a deuotione liq̃ſcunt in lacrimas cõpunctõis. Sed ab igne cõ ⸗ cupiſcentie indurant᷑? obturant᷑. Duarto ſiẽ illud mãna bonis erat dulce.malis aũt vertebat᷑ in nanſeaʒ· Sic iſtud ſacramen ⸗ tũ eſt bonis ad meritũ malis vero ad ſup pliciũ. Juxta illud qͥd canit in ſequẽtia ec⸗ deſiaſtica. Sumũt boni ſumũt maliſoꝛte tñ inequali. Patet de iuda in quẽ poſt buc cellã iutroiuit ſathanas. Quarto iſtud ſa⸗ camẽtũ figuratũ eſt in panibpoſitionis. ſ. Re xxi. Vuia ſiẽ illi paneſ nõ miſtrabant᷑ niſi a ſacerdotib.⁊ nõ dabantur laicis? ſe clarib niſi pᷣꝛequiſita puritate. Siẽ patʒ de dauid.cui abimalech nõ pꝛius dedit ni ſide ↄtinẽtia requiſiſſet. Sic iſtud ſac̃m nõ niſia ſacerdotib miniſtrat.⁊ ↄtinenti⸗ bus dat᷑. Quinto iſtius ſacramẽti verita tẽ pbat miraculoſa oñſio. L Sũt au/ tẽ plura mirabilia ꝓbantia huꝰ ſac̃i veri⸗ tatẽ. ꝛimũ eſt q̃d accidit tꝑe beati Vrego rij. vbigpter dubitationẽ cuiuſdaʒ femine hoſtia verſa eſt in cruentã carnẽ. Scõmẽ de quodã ruſtico qͥ de ↄſilio phitoniſſe ho ſtiam ↄſeruauit in vaſe. quicũ poſt veniſ ſetinuenit matrẽ puerũ tenentẽ. Tertium eſtcũ quidã ſacerdos rogaſſet in fide ↄfir mari vidit poſt ↄſecrationẽ matrẽ cũ pue 2 b no capᷣ xx. Sicut cibum foꝛtem infans in ro in hoſtia dicentẽ ſibi. Ecce habes queʒ deſideraſti Jtẽ. Qnartũ cũ quidã demo⸗ niacus adiuratꝰ eſſet quid eſſet in hoſtig. nñdit panis. poſtea foꝛtius adiuratꝰdixit. panis vite. panis angeloꝝ.vltimo dixit de us ⁊ hõ.in cuius noĩe exiuit. Nuintũ mira culũ de ſacerdote Kgidio.qͥ cum poſtulaf ſet ſibi reuelari naturã ſaci. vidit pueruʒ erx hoſtia factũ ⁊ angelũ dicenteʒ ſibi. Si m videre placet. deeſttibi quõ illi pecto ripiũgeris. deoſculatus eſt ⁊ tandeʒ peti⸗ uit ↄuerti in pꝛioꝛẽ foꝛmã. quod ⁊ factũ ẽ. Be coꝛpoꝛe Chriſti us · Item quidã iudeus vidit in eccliacõ⸗ muicãdo populũ qjſi pueꝝ diuidere xp̃ia⸗ bi dare vellent. dicebat.nõ eſtiſte deus me nis. Item duo pᷣſbyteri venerunt ad do⸗ mũ cuiuſdaʒ dubitantis de veritate ſacra menti. Lõtigit autẽ ꝙ puer illiuſcucurrit poſt vnũ ad ecceſiam ·⁊eo celebꝛãte vidit puer ſacerdotẽ quaſi vnũ puerũ comediſſe Lurrens igit᷑ in domũ.ſub lecto ſe abſcon dit. Reqͥſitus autẽa patre cur faceret. re ſpondit. vidi illũ facerdotẽ qui h nos viſi⸗ tat in ecckia pueruʒ comediſſe. vnde timeo ne me ſimiliter comedat. Et hec ad pᷣſens ſufficiant. Sexto veritatẽ huꝰ ſacramen ⸗ tiꝓbat naturalis diſcurſus rationis. Di⸗ citeni ſubtilis doctoꝛ ꝙ naturalis diſcur⸗ ſus dictabat talẽ mutationẽ que eſt ĩ ſacra mento de plectione mũdi eſſe neceſſariaʒ. Bã ſicut fuit mutatio accident ſine ſubie cto·ſicut in aqͥs marath multũ amaris ſed in dulcedinẽ ↄuerſis.remanẽte nihilomi⸗ nus aque ſubſtãtia. Iteʒ fuit mutatio ſub ſtantie in ſubſtantiã cũ mutatione accidẽ⸗ tis. vt aque in vinũ in chana galilee. Ideo neceſſe fuit eſſe mutationem ſubſtãtie ſine mutatione accidẽtis. eo ꝙ h̊ ſubſtantia pa nis mutat᷑ in ſubſtantiã coꝛꝑis xp̃i.ſed re⸗ manent accidẽtia.ſcʒ ſapoꝛ idẽ.coloꝛ et ſic de alijs. Itẽ dictat ratio naturalis pꝛius hoiĩem eſſe alendũ cibo ſubtili⁊ leuiqᷓ; foꝛ ti⁊ valido. Sicut etiã dicit Apls. Lac vo bis potuz dedi nõeſcam.ita debuit nobis xp̃s pꝛius vari in h ſacramento ſicut par⸗ uulis et infantibus.vt quaſi ſugẽdo ip̃i⸗ us carnem ſumeremus ·et tandẽ in patria foꝛtioꝛem et immẽſum caperemus. Vnde dicit Iſidoꝛus libꝛo pꝛimo de ſummo bo ualidus capere nõ poteſt niſia matre pꝛi⸗ us editus in lactis ſuccum vertatur.vt qͥd in cibo non potuit vti.ſugendo potet in la cte per carnem. Ita ⁊ nos dum eſſemꝰ in⸗ firmi ad conſpiciendam verbi eternitatẽ. factum eſt verbum ip̃m caro.vt enutritiꝑ carnem foꝛtioꝛeſq; effecti.cibum ſolidum. ideſt verbum diuinum patri cœeternum contẽplando vt angeli ſatiemur. Hec Iſi⸗ 6„1 ꝙ in vᷣbis poſi⸗ Item venerabilis ugo infirmabat᷑ ad Di ſecũdo tis tangit᷑ ſumẽ oꝛtẽ cũꝓpter vomitũ fratres ſibi coꝛpus i dare negabant ⁊ hoſtiã nõ ↄſecratã ſi/ tiũ ſac̃m ſuauitas ſapoꝛoſa.ꝑ quã iſtud ſacim eſta nobis accipiendũ tanq; mẽtis 3 Hermo LRXKIII nfe ſanatiu. cũ ðᷣꝛ. Qui mãducat. Sicut enĩ diẽ Ber in li de amoꝛe dei. Intead⸗ uentũ mediatoꝛis oẽs ſenſus nr̃i langue/ bant coꝛꝑe emoꝛtuo ꝓpter vniꝰ ſenſus de⸗ fectũ.ſꝓpter guſtꝰ abſentiã ſine cuꝰãmini culo nec viuere coꝛpus · nec ſenſus vim vi⸗ nuacitati exercere potuerut. Quicqͥd eĩad totius coꝛpis ſpectat alimentũ cũctis ſen⸗ ſib⁊ vniuerſo coꝛꝑi apone ſuwone circũ⸗ pone.ſi ſolus guſtꝰ deerit qͥdꝓderit. ifun⸗ de aurib. intrude narib per quãuis aliaʒ partẽ obeſſe poterit nõ ꝓdeſſe. Guſtũ autẽ qᷓdaʒ ſeqtur ſapori dulcedo quãin interio riſuo ſentiẽs anĩa mõ qͥdã ſingtari⁊ ceteri ſenſib incõicabiliqᷓ ſuſcipit cuncta diiudi⸗ cat diſcernit.ſicq; oẽs ſenſus vegetat⁊ ↄfir mat Mec ille. Vt 3 xpᷣs guſtũ nr̃ʒ refoꝛma re valeret.⁊ vt hoĩ ſe ſuauẽ oñderet ac ꝑh ad maioꝛẽ ſui dilectionẽ ꝓuocaret carnez aſſumptãpoſuit in eduliũ.vt ꝑcibuz car⸗ nis ad guitũ inuitaremur deitat. Sit Mu go ſuꝑ glo· anglice ierarchie Minc diẽ ver cellenß fuꝑ.ſ.c. Lanti. Bihilẽ qð tã grataʒ mentiby pᷣitet refectionẽ ſiẽ panis ſupſuba lis. Heceni refectio nõ fit ꝑſpeculũ ſedꝑ diuine dulcedis exꝑientiã. Juxta qd gu ⸗ ſtus ⁊ tactus nõ exercet᷑ ꝑ ſpeculũ ſiẽ viſus Sed qᷓ;uis ſit tante ſuauitatꝭ.tñ palato nõ ſano.Lhoĩ male diſpoſito pena eſt panis qͥ ſanoẽ ſuauis inqt Sug. vij li. ↄfeß.ſuaruʒ. Quia igit᷑ nõ oẽs eq̃liter manducãt gut gu ſtant hunc cibũ. Jõ de diuerſiſ modis mã ducandi bꝛeuit eſt ſciẽdũ. M Em aplmn do cumentũ apli.j. Coꝝ xj. Iſtud ſacm pt ſu mi⁊ mãducari q̃ttuoꝛ modis. Pꝛimo nõ ſacramentaliter nec ſpũalit · ſiẽ illi qͥ ſpecie bus iſti vtunt᷑ ſicut cõiby cibis ad ſatietatẽ ⁊ebꝛietatẽ De quib dic Apls. Alius àdẽ eſurit. alꝰebꝛius ẽ. Sco mõ nõ ſpiritua liter ſed ſacramẽtalit᷑.ſicut qͥ ſumũt cũpec cato moꝛtali. De qͥb diẽ apls ibideʒ. ui manducgt ⁊ bibit indigne reus erit coꝛꝑis ⁊ ſanguinis dñi. Vbi dicit&mb. Re erit ideſt acſixp̃m occidiſſet puniet᷑. Er de his ðꝛ in oð.xxi. WManducauert? adoꝛaue/ runt om̃es pingues terre · in ↄſpectu eius cadent oẽs quideſcẽdunt in terrã. ⁊ eſt ſen ſus ſᷣm Inno. Om̃es pingues terre.i·ter rena diligẽtes ⁊ ſupbi mãducauerũt coꝛ pꝰ xp̃i ſacramẽtaliter ⁊ adoꝛauerũt exterꝰge nua flectendo.ſed nec mãducatio eis ꝓfu⸗ reden ſed etiã venerandũ obligantur ſicut iner it necadoꝛatio deo placuit. De manduca⸗ modo fieri poterant imperaret. tione diẽ apls. Qui mãducat indign⸗ adoꝛatione Iſa.· Eũ veniretis u ctũ meuz qs q̃ſiuit hecde manib vfjeh ſeqͥtur. Wanus eni vfe plene ſunt ſungn ne. ipetõ.ideo addit. Inſpectuchcui id eſt vpeccabũt om̃es qdeſcẽduntiterr; ſcʒ terrena diligẽdo. Eñ eoip̃o ꝙtales ſumunt accedere ad ſacfm peccabit L⸗ tio mõmãducãt quidã ſpiritualit᷑ nõſacr mentalir ſiẽilli qfide ⁊ deuotionead ijud ſacramẽtũ deſiderant accedere exiſtẽtes in gratia.ſedpter aliq̃d e nõp̃t. Suguſt. Lredeet% ipᷣm recipere. Quitv diẽ Sugu mãducaſti.Et de his di in ð.xxj. Edẽt paupes ⁊ ſaturabunt᷑. õ exponit Inno q̃rtus de manducatiõe ſpirituali. Vñſen ſus eſt. Edent.i.ſpiritualiter comedẽt E qͥd edent determiat Joh vf. Panisquem ego dabo caro mea eſt. Bene autẽ dicie/ dent pauperes.qͥa nõ comedũt enʒ ſii tualiter niſipauperes i.ↄtẽptoꝛes diuitu rũ et hũiles. Qui enĩ plus diligũt ſeculiʒ jʒ deũ nõ comedunt eũ ſpiritualiteradſi lutẽ.licet comedant ſacramẽtaliter ad dů nationẽ ſuã. Vñ dicit dugꝰ uideſtini ducare nõ hoc ſolũ ſcʒ in ſaco coꝛpus xÿi accipere.multi eni indigne accipiunt ſedh eſt mãducare in ipo manere.⁊ipmiĩſem nentẽ habere. fᷣm qd ip̃emet dicit Johyf. Qui mãducat carnẽ meaz ⁊c in memanet ⁊ego in eo. Duẽ modũ manducãdicunu deducens beatus Berẽ · dicit. Mandua u ful⸗ n ihet ( t⸗ 9 re ſpiritualiter coꝛpus xp̃ieſt paſſioniset redẽptionis eius ſacramenta attentꝰ co⸗ leread ſumendũ ſuauiter in ↄſcẽtigetai recolenduʒ fideliter in memoꝛia Quano modo quidam manducant ſacramentaiꝰ ter ⁊ ſpiritualiter.ſicut illi quicũ debitaß⸗ paratione ipm de facto accipiũt. Dequi dicit Aplus. ꝛobet autẽ ſeip̃m bomoi& E Scienduz autem ꝙad iſtud ſac mentů fideles obliganturim quadpl cem gradũ. Quia aliqui pꝛimo obligãti ſolum ad credenduʒ ⁊ amandun ſicutili quiſunt inter infideles. vbi nullo modo poſſunt babere copiã.· et tales ſic aluitu Quia Em Bieronymũ. nemo ad impoli⸗ bile obligatur. Ande dic Aug · Mdens ſeruum pigrũ non dãnaretſieg tenr qui nõ ſolum ad ꝙedendũ? diligendum 9 6.—— y. Lenr 2 e C 4.. 2⁶ 5. eſt ſ 5 ſrs— 6 ſ vlr⸗ 1 ſur o mñ⸗ 66 r ——.E. vn kw M 5 ſixn 8 ₰ 6p ſr 3— a . fnrhw er ˙&= 2 45 2* E „r 6 a E e a frp D* 86„ℳ5 n⸗ H. 2 6 — Pl 1* h2 5½ Fe E*„3 3½ 6et=— I— — V Ca 1* —,—„ —— — 7,— C —„ „ ſ5 E“ 3, F 177 — 6 12 S 2. ov C1 2 6 v05 7 5„&. Znſei 7 rch ₰ En. afw 3 Fora I 6 ſ 2* 0 Fpd F. 0 2 6 dè ſ. O/7 5 5 h. c 5261 S ee 2 b Sn ch tvPl — mx 1— 2* 94 S(—— c 47 o —— les ot EFae W n „ ſ——— ℳ 3₰„ 1. vy hZ 0 77 1—. Oe6. 6— 1. 3. Orr 5 ſ c/„ ½ 6 2 2 pp Iefßum% ſer Rben. 5— r ee S. W S 7) rt- Sr G* 1 Chr— 10 rE p/t N D6 h 20„ g vrf Prcu 1 3 S, 5 7 S V cn ₰ P Fr„7 765 225 8 2ſ Mn— 6 0 M mpe—— phr⸗ n † ſ. H⸗ FE nfiMv. 3 o ſin.. E. ceb G. n 1— ½ lz nz † Y⸗ 7 75 Eÿ 5—* 6— 2 1 — f9 chA L. &JaöCn⸗ 4 u 6t F ſ=—— V2 ℳ Hevr r*3 Gheſt .—— fr= 2 — e — Crrn„ Ar⸗ otihe⸗ de S ℳ c 6½. 5 4 . t— a6 fr⸗ eEf 57 arz d⸗ 4 ℳ2 d erran — 3 hiln Cr 6— evfe rrn Diſ 7 63 3 Zf 1 ſn S — 1 F O 1 Ere 5 vße„ Qn 7 ℳ7 co h=m 2 6 4. 1—„ℳ— 29 E 3 Da Eaſnn G 8, 7A7 S — ſ e— S H 4 S 6 9) E 7 FS rv n 0 i 10— ₰ 6 121* — —— For E5 S* en. Sn F n— 3 bn h Fr c per a n nrp Emrſ. 2 S eri 6 NM Fn Ee——— d½ 3— in hde ₰ Sen20 2 6 ...„ 5 en en VUv—„ L ctan F. 10 7 0 6 D. 7 Er N C6an 77v1*— — ber— ſpee — h6 cN e 8—. S 0 ec —3 ₰ 2— B6e 4 60 C S 2 2 Lc Innog ros e5 0 S. bœ E rP 65e rfn c 2 F— 5— S„w*r 7 T nae M⸗ 1———. S eeeee 3 — 4 4 4 ſr cꝛ SDet Syo r ſſy 10. ſ 2 o6„ 5— . 07 1 Dn . ſe 52. 5 S aæ r Ms 1½ B—2 ſt“0 2 4 m n 4 Er c eele Ee S 4 23„ n 2n 7n WA — 2 Sv———— F Fe „ℳetrrh— 7 e S£ c..„ „ 7** e Iuer — S E —— 1 =—— F E—— b m6 c 3 i— — 5 Aℳ y 1 S 3 m,.* +„„0 e ſ — 5 ch⸗ F 4 e ma 2„ 6 8 S — j 4 f. 5 — —— 52 „6„—* „e —6 — 3 ⁰ 1 66 2 2 — 5 1 ℳ 6 2—. —65 —. F Dofppem I—ln 5 2 3, e 1*— 25 — n S ri⸗ v0 — rS„— Fer⸗ Z 2— N— c 4 cxe 9 te⸗, 4„4 cn5 7 e%0 Vnx 10— 7 6 c ℳ J v207— Or—* 6 20 7 — o f Dmnp 6d—72— e L— 6 7/ N SMae ₰ W. e 74 rf- rM Q afenl⸗ 6 ſI bh 1— S2 — S 4 4— 22 Fen 4 7— 4 4 F ℳ S rx—— 5 2 5 1 — 5 2 2 b — „17 H S3 2 75 ℳ. 70 C S „ Fe G. — 1 37 £ 4 f fl⸗ 4 ꝛ 27 — 4 cu 6 r* T„ e 6 Pei vol⸗ S PE We efA nnyo 2n 6o⸗n C.* AL p p e M S— 7— 5 ℳ k6 3— — n cx* R 3 N 6 3. S W— Sce. 1 — 1 Sann vee— bhl* F— 5 ½. —. „ 2 JE cl fen⸗ 1 ℳ———— . N Oir krtn S 7 ℳ ½ 6 7— 7. 2—t 2 c hn(. c. mn Gop vo N me 5— I N 3 1 R 8 6—„t- FN p 4b. 8 ſ* 0 N 7 2 z e. 73 ſr — 22.*. 2 Dew Da⸗ 17— M*— 3 o6 Ve⸗ ſl erel b J 2 5 —— itn 1 ℳ ſF— f — ⸗ . ſ 1— 5 . 22 Fit 4 6 ℳ 5A 34 Sof N 7*7 caZX . N 5 Frn 2 V2. S. b 12 C 2 3 7. VfLrn⸗ 6 px.„A E3— n—„— ſ vf„0 42ar En S — D . —. W 7 4—. 47 0 P F 35 Qe ap .. K„ 1 7 N——— 6. e 57 3 ſ Fentp 6 Fn ſrx S S8 cꝛ ſ„„4 6. (₰ 14 ſe 2 5 S H Wn — F vÿn 6, l. 1/— E Da„6f 2— 12— * A— 7 v—„haßep 4 „17„„ i er hep S —„— le*— 7 E D f. cck 2 11 72 t 31 65 M⸗— 20 e y p⸗ fe 0 Nz— F ——— 7„ 0 7 ſr M— 2. 8———— 1 5— ſ ſ V— J 65 f⸗ l 6 e 2„ . 6 ay Fl * 58 ſuß⸗— 3 F— f„ſr ₰„, 2* 1 5 I r K*.„enf„ ℳ— ſ CRn5 4 — ßnln—— f7 14 3 5 6.— 1172 4. —6*) 9 ſra⸗ o l— f. ſℳ L Oe Fezr⸗. h * — 3 F ri N 5 K** cx S 6 — 4, crtW ſ 0 LLLTS Dr in⸗ lN v * N⸗ A Sacdd- a— 4 F—„ef N 7 1 2 zrxet 4 I — 4 r. P ha„ L* k c EE B V 5* r2 i1* Hnler 7 te ² — ¶c— D K Jeß P 1— N—— 4 3 ₰ P 4 2 1**3 n 4% 1l. cnz 1 5. 115 — 6 — 4 F6 X. ₰h⸗ 5 erc v⸗ f o 4% 2 N ℳ p„5 „0 1*— n U„4 3 Fz nrtr 42 N.l. He 2 1 5 cle ſ— K* onb⸗— L t c„ ri fe0— 5⸗ Mo—ſ * 1 45 4 1 h, 65 * A tin 24 3 E— E eſur 4 2. 22 ½ S 7 Ze S5—— — S— ₰ Ri. 0 . S.— 12 2 v5 ſ 29 rf* ₰ —— ℳ 5„ 4 2 — Pbhn — EC en 9miirp — ½ Vh 4. 75 anhen⸗— ℳ— 5 26 F. je — 7— e H 2 2 f vat 220 ₰2 6 F 1 2. eꝛAt 6 33 * De E* 6 Sehe 47 ſ. . 2 z. Ae rcMn 6. ſ 1 he 1. . ℳ 3 5 7 n 5 nℳ 5 . 5,— „⸗—B ——— 5 — + 4 4 N ℳ 71— ½ 1 — 5 K—* 5 r A f. byſꝛ ½ e27 r 3— v„0 1G 1 1 y l v Fl*„ 1 urp Ak 17— 7 *— O ſ ℳ F* he-rn QK *— S 1.S— 6 e Fe, LxarM— 7 — e„tl Fe ℳ ℳ6 P A* 6* „ 6 . vx.— 7. 5 . 5Mpfe 4— S— 2—— v —. 2 20 ſrr⸗ —— . Vg l 2 AM „.—2 yp 2 e1 e — T f E „4, ſh 1 4 o 6 vf N. PariAn— ß 3 F 2 Q e, „ S oc. V L** „7 55 V e 0— 6 6 p p 5.—— 2 10— Nn UE d* ne2 6ecer S Dg 5 3 67—2 E* G6. 22 — 3 6 2½ Lerz m 5 1 o—.„nk 5 4 fei 2 5n62. 1 2 „ L— LEcir 7e 6— 15. Derz. ₰3 e— Sſz 2 S 1—— * 5 40 6 57 ſfo 2— * „— K h 2 At—— 513 A SE F. 2 22 a ſl. Fr 4b ſ ſ a D V. c — fn 11 I. ſ&) er of 1.2„ A3„ es ſ S ern 7 1 RE— p⸗— 4 2. — 4 rerh Ha⸗p⸗ vf S — N IWa 7 S6 —— 7 d 2 ℳ * Mnz„ A D7 0— —— ox 1 Errrou—f 1— ℳ ærr L—— 3 5 v.— ℳ 7—.„ℳ—— S.. c . 77£ 11 P— S— S ₰ 3 ⸗— S E E— 4 —0 e nc Eer⸗ n f Orl vÿn — Mr 2 Z⸗ — 12 76.— ₰ 3 V 1 ß 7 rat m vr onh e „ 13„1 1 Z „ E ſ⸗ 79 96 Ze„2. — r †/ lriom n 3. 110 0 NM.— 111 —* . 2 46 SNe 209—— — F e M — F D„ — 7. 4 4.——— — e Der„Gri S ⸗— 3 Te⸗ o— ß 2 — e u A * ve ih erE⸗ ) y.„₰ A 7— 7.— E⸗ 6 ſ 6 7 2 4 4 62. T—an 7 D— e dr1 S—— c— S t t 2 M S —— 5 3 et c ℳ. rA⸗⸗— Kh. 3 G a⸗— ſl F er Senof S, t⸗ 4 S Ar K oe SEr Eh⸗ Sno t 6 S„— —— 5 nla vc ℳ 2 hb 0 ei pe et * S, F 7* De 3 1 2 5 5 7 ſ 5 — 37 e aa- 6 — vr ee K O2n mu 25— 7— 5„. P 7 7& n — Gh. 4 4 47 canpto ⸗ % ha 1 3 3 4 Fꝰſh teL ert —— tn 5 O S6en n e ℳ c ſlel An 7. .— rr ra J S —. 2 et Vtol⸗ — nnleE c, n4h 6 ſeyn 17 i S cxnſean p ſ — 5 Ar r 66 S ſet „E G 3 1o 4 2 3„2KE N 5 S. J ⸗ 5 „ S 2 4 ꝙn Fo⸗ 6 ——— efi waar ℳ 3 5 vny Oær1 ZA2 . 0 ni vecter cu u * 3 Sf. He y FP Ir— e.„ 45 2.— vr ſ em cen⸗ iſ et 2 78 e e 9 Feꝛ— —— Fn†* vñ— Jr Snanr —— 02 ₰„ D fw— F„ ſ 9c7— 4 2E Pa 7 fh n Fe 6 ne „fe e 1 Net 5,( v e 2 „ rh„ Jrn 6ℳ 2 „v774 A n+ e. 1*—. „. 5* 9 Sr—* S h. lj ſi fl ſp Jee M 5) Erl ren— — 8 rxrn F 4 S6 5 Ee 4 D oꝛmanrehe fnmjret 3 3. A h nal⸗ 2½½ e Pa „be 1 N — —, / p⸗ „ — — Nfeeft 4—. „ „ 2 [„—. —. „* 5 Fſ ſ — „ 6——— Ir 4 vwr ſ eſjr⸗—— — h=n Crfln 1 ae— r ſl„ z— vc . 1— F exRE—„0 — F 4 —— 7 6o5 6 ℳ Sr ßte. Fa „68% S0 Pfn 2 1 N n„h — clr 6 4 0 5 n e 5 f FE . vmjn⸗ Nh 1Er ß̃ſ 72 ſt. yoerh ₰—— 1 O(hhe„ 725 e I ſt Crn 6 Lrx F M 2 P ma 36— ſ.o—5—— 11 1. 6— v—„.— nn⸗„ ſ* e L—„ Wm 4 po 1x Vr„ 2. *.—* 1 yt⸗ Höef S* Lſn Eboꝛe De o0 h 7 ₰— el S e L 715 F 4 2 3. E 1— —— 4 E—— 4 6 Sb„ rſ. W — 2. g*r Br S , Fr Vl n F6 ſ- , Lh S= Scher P J20 Mfe— p ———— 7 1— ß 5— P — 1* S2.. h o 7. 48. 8 S——. 1— —„ x — a 6 V * v 2 ℳ „ 2 e ſR. 6 p P cr Se 1. 3 37 5— 5,„ Vo. Snn r E„Auz5 ri 9 ₰—— F——— ſr X— — 4 5. V 6 ₰ F10 02 — err— S6ſ, o 6 be— Q Se F. 47 L 4 ½— o œrn F e— 44— p r 2 6c GEr S 6 9 E—— ke r** Fe E S. —— 2„ Da.& o2Z 2½ ℳ Evnnn —— ac in.0 2h„n6r 3„ℳ„ v FſPr 10 1* ir. 23— 6 7P. ſl Fnon——.„ 6. ze 2 5 F⸗— 5—— UeP 2 32 — h 2*„ nſf L. ſ in F er 2 papr[ ſn D. b 5 ſ3 5 9* /. 7. ih.z a S. F 8—2„y De V f L „%—2— — 0 ſ e — E ri Ne 5 4 q% 1 257 Nn V VF S M. N—— n F4. h Woracere VWem— . 6% ℳ. 6 r—, J„& fE 2 n— 1[2 — F̃* 2 4 — 1477*—— — Je 2 o— 7 ₰ SKrE — S —— 4 N ₰ b4 * — — —6.—„ — 4 „„. 4 4 ——+ —„ „k „ —„ 1½ 14 — an — v. — —— 1.— —— — ℳ —* 3— 3 —— —— L— — * „ X„n* 5— 4 N — — 2* S — — 7. „4,„— F*. . „ * 4 „f * B Sf. 6 d. .— 1 1 l 1 6 7„ — r — F 3 70. 5 5 e⸗ 3 45 4 v* 2. N N 9. v 2 ſ 5 R „ 7— * ℳ ℳ 5 oꝛa Fa. 7½— 17 2 70 6 8 r he⸗ 6 1 t 4 p— S E ſ. — F1 3, 6 Pahe 1* mbt S 1, Jun C* F5 = 276 3 3 a⸗ 7* 7 2 6. . 70— . 64 ſeg 20 T . —— ₰, 47 ßr⸗ F- N — fn 3 Fman er 441 z 1— p † raÿ 6- — 3 — 26.5 „ 2 ſx — 77 6* ₰. e— — ₰ „„. e 7 7 2— 742 c— — 0 — F7 — ₰+ 6 5 5 5 3 6.„ 1. 2 3. 8 ſ— 5 F. 7 8 6 „ 65 ſ 1Vd 8 e— 2Z* 66 7 6.) AM— J I2. E— ꝓn„ℳ 5 1„6 1* J v e Az—— U* 8 — 2 3. ℳ K r P 6 vRMMN 7 F.2 . E 77 3 222 . vo . 3* 1P „dz vi 4 — 4 E⸗ N E 5 J⸗ 4,.— Do2 I e 655 5 4 „ — 17 2ch— N 7 3. e kr 3* 6 cnl r1Fc 5 1. 9 2 6 72 S— „6 3. P z. 1 E. 6„1 E E Vehr — Fy P—— S*½ 3 7 k x 177 y p ZſEr W uh ſ ſo e ½ ⸗ ſi 22 2—. 5*9 o 48— 4 i. S o—. Fx fnt—— Leh7 4ℳ 7 1² 2. 4(rz% —— . 2 7 Lr⸗ 1X 2 — 7 S kK L 7E ZA J c 7 6 6 3 3. —. S F 6— — 1 73 ſ⸗ Vet o 7 Vh 2 2 2 6. Pap 2 Frr 5 Pe— 8. — F. 3 Prſte 5 B„ 4— ₰„ S6„ 4 7 40 r ofi ey er ℳ 2 A k b— — S—— ofr n— 1 1 7— 4„0* 3 7— 5 2* — 4 W 4 Ee 7 b*—— ℳ P 652 ſrhc—— ?..* 7 K . ℳ 2— F nV z 4 obft 75 aär„ 2 e ₰ c — 6 §.* 7e* 3 „ — 4ℳ 5„ 4 „,„— 2 vh.— e r ße 7—an 3. 22 czam 5 M E nCut— ꝙ) P 2, —— 18 X 77 TMn⸗ S —.—„ e0 xꝛ c— fnꝰr 6 x vrit 0 n F Vr *— M 4 Fr E ſ E . ep⸗A 7 M P en L7 eſlrh e 2 n p 7 1 * 15 0 1%„ ſe Eh. Ariep 6 1*2 L TEe 2 B a E 74— F r ℳ ſt⸗ —— z* hrz —— . 1. E 1 26 npi 7 «* & 7— 6— — la- — ½ ſ 1— NVn—— n Ao ² 1 he„ f. l t„ 2 1 S 6 F ℳ 7„ atn n h W r F1 16 F„ v c, Voer vF. „54 ℳ)„ ⸗, „F2 7 crſW⸗ ſr— ſr⸗ I„1 F 8 A„ſ. 2 4,( e 2 O IIe—— 6 ₰.—— „% er— „— S „0 1— — ti 0 L c K 2. ₰ 0„ ℳ 3„ no ſ⸗ 1 2 7 ₰ X21 — 7 55 je N 6 vraet hee an. N. 2 2 An „e SX S 14 26 cl— — + 4 40 2* . S. 6 7 ſ. Mer — e vt. 7„6 * F. p F C ⸗„0 F 2, ex 45 1o F. 3 1 7 6. 17 ² — 67 .— 3„ M— t4 2 AM it 1 . krP Nohe⸗ r „ 23% , e m**. „ ₰ PEr⸗ v5* 4 4 ₰ S ſoee 4 6 r 0 a e 2„ . ₰—. fn„ 6 f. Ahl⸗ ½ — 2 61272 4*¹ 7 6 Fe en n Eð fr— F ycn⸗ I. h 6 7 ℳ f-1. 1„ 442 ₰ L yoſ — ., E E. 1 — D„ ho 7 Ge. 6 v15 66 47 Nz — 6 pt 1 ℳ 6 6 c 1 ₰ℳ„6 3 „ — ———— . K.— ₰„„8 * *— „ 5. 3* 2 —, 2 — — — * ₰ — * 2 2 1 e Z 5 4 E1N 5— 14 P K'n. 7 1 5 0 H2 2 7 5. 7 nZ E c 1.72 r4 aln 2 e J% M 4. nſt e py 2 S an e 124— 1— E Ien—½.— 7 8 E ſg wa Ae3.—— 7 t, 6— * e 3— 8(9. ₰2 ſr e 6 . „ B=r S2— 74 5 Fxy 0 —5ſ⸗— S T 6 1 n5 3 62——— 1— R h E M 7—— E—— yMe t S n i F 176 14 rc 7 œ ——„(N? L** Vo2 F 2/ X 7* 22 34 p n 7 6—— 7. 7 3 cx—— 8— 2⸗ D ſ— 3 ie Rr⸗ 55 On— —vl⸗ F— qh 14 2 F v S e F/ 7 77 3 ſvv ern Alo r— ſr⸗ r . 7 3 1 71 2 2 — f 2 — — ſo C„„ℳ % 17) —, * 5 Ate hnur 2 S ee h r D S C 7 erEa 5.— 6 ſean⸗ 2— 0.. F z7 5 6„„„ yrn 4 F* P „—. 2 2 8 Sh. Z„— —„— 6 5 e 5 ſr eꝛ vE ey 6 X 5.— ſ—„ N Ln ey . Vh 7* 1— 5 8. Mp r F —— ſeri — rr 25 I. ₰ 2 c 6 Sen P1. S 44 — 2 Lð S 125 F.— 5.* meÿ en 246, An 7 b M 9 .—— 7m f. Try „ Je D7 rr De S— [— N E Q 6— S„— 6 O S t Zrt 6 3 ſc„. 2 — u„ 4„ d Mr Pn o6„de⸗ cũſr⸗ E e⸗ 1 EA S F. o—— p Zef—— 1 cc A De 1 70 77 ₰ ſ e o „ nd 1 Vin eb L 4 ſe⸗—— rMl — S A Fa tervZ⸗) 6 6 —— 5——, Se 6 Se — 3 5 7 3 b —*„ wi 1. *.* . N †in — ₰— — — — — ——„——— 2 I.„ — y — — , 6.—— . ſꝛ. 0 4—„P o„ — S F e F[* S P F— Ar: en„7 7 ſe 76 3 I, n C7.* 4.„1 F11„7 1 3 14 7 6 gi 8— fd A —f7 T hon M S r e eurn P Fℳ 3 6 2 8— Zra 2 D f— ½ 12 Ay.— —— 6. enm n F. Anr ſ6— ſed 6 Ponr Z E et e= 1ermnc— ſn⸗ rnꝛn vp— e.— 6 e S 6— 1*. 3— 3— 2 ße 7 h— l⸗ /.% Ae B.—7 . y— Xder„₰— ee 71 C 1. acxx 9 Ee Pe ℳ— hJ La ſAn 15. — — Sr 24 e 7 n. e 14 cra dm 5 D— F*U+ r 11h Pekr * 2 bI— v— er—= Ha— S 9 Peh„ 5 hnon V oZ V hn ſeh, ₰ 7 fln⸗ E h ℳℳ r p. ℳ ₰ 1* re* rPn — 5* poſ ſrr— aa hAn U 5* 770 .— Zh. Fi— „ r c. R v r A at Pe 2. v e N er ſXM„. 7— Jheze N 12—— 5. r 6 ₰ W z 4.0 er 6Pr— — u H 5 1— rnr F⸗,— ſ— F6 F1 x 6 c⸗ F4. 5 2˙ ohm mndl D Ha ſ— Mn 3F m fi 7 Tr FoM 3— 2,— F. ZS 7½— F o— 2 N Fꝛ L 6———x„tle„ lr S5— 46 V 2 V— e „+†. S7— otn Ins y v F. 1 /.—— † 1 Pr- i Fe eVx l K 2 ſala 5 7 S. J l e M h ſ or17 So — hettxVa⸗ cn, ℳ N ⸗r 7 F— Mlr— 22 , N —— ez h 6i 2 — 2 a„rren Sr 5%* 4 F On* — ba. M a F⸗ er Aoun — ⸗ of Eh⸗ p 1 F 46— ſ A—*6 Ze fn, — ßCr 2 107 2 Di vÿ„cEl⸗ ⁰ F ex v* La 1 6 S7— DAnr— cz7N— —— à—„3 eda en Fre fr⸗ [r. S. m—1 — y ſiz cſpe 4 C ₰ E 5 4 .„Fhrfl g 3 v „51 N— z Sr* (N.o) Zav Fr A e„ Rrn— —— 6 hB 3 — 3*. 2 Mn g..% „ l G r 1 4— 2t — Se Imn 0 Veÿh(2— .— 0— „l h0—— F Er t 18 Fſhrin 2. F⸗ee n——— * P n—„„ rn [L 2 „T—0 Ll 6— z dev ſi . 1 h.5+—„e— Rep Kꝛ ſe——— n 4. 4* vo*„ 2 Sur* 5 ſe 8„ 7 X— Sr S Ne. Eri— n — E f- eN D h drn e t — 35 R1 4— 1 „ ℳ Pe wz œx Ix B 1 pavr S. —„ ſ* fe rip I ) 1 15 2 N0 1 3 7— „ * vf 1% 14* 1 1 Tc e EJ Si 2 T—— cœterx*—— 6 5 *.——— 6§— f z n6 H. h — — 2. 6 J) 7 5% 4 —ntn— 46*— CEſl ci 775 Fo 5— p Do— v 2 7„ 6 Deßrt M 7*— Fſr„ Hat r— 14— 122 2/ lr er 7— n—2 rM In—. 4 b J— 5 ⸗ 7 51 la dy——5 2 e —— ſe Fn N 2. r 4— „. S Ea v) U ſp e 11 10. ——— Dz L„ D r„ Dnon 2 57* — 55—, Fr— 1„— J⸗— H6 DyſMd— Vo 64 2 2 ſ L.——— P—— 2 Aſ⸗e F x.„ I E„„*,— clann 0—— 6 5** o.5 *„17 HZ—„fEz S2 a o — oT SvPſfz ℳ Jv —. ſl6 3 — S D vh c&. 6. — e h„ — 15— 2 D rPr —. 26 S —,— r Zœtw Ar 4 nß 7 l— P X ₰——— — e J †7 4* A S. Ne— 2*— 50 epr 6 L— 6* 7 2 2. 3. — 5—— —— ſezx 4 ENE 3 2 e — 7— 625 S e— ₰ ſr — 2—* — n 7 „7— P W IE —— F̃ 2 T4— 1 4 ſł Fy⸗ xcA 471 . 6— — ac e- P—— —— k— rS. w vca ſe ß⸗ 2 Fz —— enlo 47 7) 1 an 1—— vr„Dob ſ Se hl 3 Hxrlh 7 2 — Hoſar 7 ½—E„69 G 6* „½*£ S nh V—— 1Fer⸗ 5— r ze„ pphe 2— e „*— ot—*b F e —* ⸗ 7f . 5 f— O Tae⸗ etn Jc Jn o6[.— 2 Pzvrt v„ ——„ J) Nt o 4 —. — 7 106 ae 6 —— Tv Vrv ⸗ 22 [ o⸗ o 7 6.5 1 Zu7 h elz r—„t oſah⸗ ad 177— o 1 C— x ola 31. c vcac⸗ he — S 7 u ſu Sn— 14 7 Me 1— cx. S De l — 4 ↄzZa — Ec 3 1— 6* 2„ S .. h cxſMkKrr 4₰ y N fxx Fol heb Et? EfeM* , 1, Er f 2 6h⸗ Mſx Sr— 0 — Lane d —— E ₰ Hr *—„ E 5 F — P S — „ 5 S——. 2 3e 2n— Hler— C. De„ 74 7 2 H E 2 ſpr x 6.„* pe ——— — —— —— 8 — alunt idi un m — ———— — k S„ ſinwe . ne — ſm e 5 — ſe. „——* — — —„——„ ſed quia mala patienter tollerauit · Sine em̃ pacientia mala pᷣſentia ſunt damnabi⸗ 1— — — by“ —*„„% 44 3 *„. 1 „— — 1 * Vnica pᷣma poſt trinitatis virablliũ ſuoꝝ.dando eſcam timentibus ſe.Ita homo debet habere memoꝛiã defe⸗ ctuũ pꝛoximi ſui. Vnde hodie ðꝛ a ðᷣopa tre. Recoꝛdare fili quia recepiſti bona ĩ vi tatua.⁊ Laʒarus ſimiliter mala · Quaſidi teret ſi filium te meũ nominas eſto miſeri roꝛs in pꝛoximũ tuũ ſicut ego inte. Wat thei. vviij· Honneet te opoꝛtuit miſereri cõ ſerui tui ſicut et ego tui miſertus ſum. Ad hoc em̃ recepiſti bona in vita pᷣſenti.⁊pau per mala. vt tu per bona tua releues mala ſa et conſequaris pariter bona celeſtia. Zd hoc ip̃e patitur mala netu patiar. Ad hoctua bona recepiſti in vita tua vt eua/ das mala in vita futura. Sed qꝛ iſta mini me curauit diues epulo qui nullã memo/ riaʒ habuit de malis Razari pauperis in vita pᷣſenti. Ideo in vita futura nullã eiuſ memoꝛiã Razarus habere voluit.nolens guttam aque miniſtrare in refrigeriũ lin ⸗ gue. Sed potius audire meruit ab Abꝛa ham Fili recoꝛdare quia recepiſti bona in yita tua.— Sixiſecundo ꝰnng ſima maloꝝ tolleratio Eum ðꝛ. Et Laza⸗ rus ſilr mala In q̃ apparetvexꝝeſſe ilðvᷣbũ Pacia paupeꝝ nõ pibit ĩ finẽ · Et certe nõ pibit ſed ꝑmanebit.quia in pacientia vda poſſidebitis anĩas veſtras. Vnde nõ lau/ datur iſte Lazarus.quia mala recepit tm̃ lia et infructuoſa. Ideo opus eſt multa et perfecta pacientia in malis pꝛeſentis vite Dequa dicit Bernhardus · Eum cuncte virtutes curant ad bꝛauiũ ſolg pacientia coꝛonatur. Pacientia aũt ᷣm Bregoꝛium ſolũ in aduerſis nõ in pꝛoſperis cõſidera tur. Nam pacientie virtus nunq; eſt in ꝓ/ peris. Jile vero paciens eſt qui et aduer/ ſis atteritur et tñ a ſpecie rectitudinis non curuatur. Ita dicit Hregoꝛius.xj. li. moꝛa liũ. Huius vero pacientie ſunt duodecim Pꝛimus eſt. malo non reſiſtere. Hatthei qnto. Noli reſiſtere malo. Se⸗ cundo malũ pꝛo malo nõ reddere. Roma noꝝ.xij. Nulli malũ pꝛo malo reddentes. Vnde gloſa. Math · xvf. Pacientia eſt eqᷓ/ nimiter mala aliena tolerare et contra eũ quiirrogat mala nullo animi doloꝛe mo/ ueri ſic em̃ tela hoſtiũ in coꝛ eoꝛũ retundit qui in igne delectabantur. Sicut etiã treſ pungarisvt maioꝛẽ deo offeras 2 ——— 3 8 8 ———— ———— Juxta illud. Bladius eoxꝝ intret in coꝛda ipoꝝ. Tertius gradus eſt malo nõ reſpõ ⸗ dere. Pꝛouer · xxvj. Non reſpondegs ſtul⸗ to ᷣm ſtulticiã ſuã neefficiaris ſimilis ſibi Vnde Ambꝛoſius libꝛo de offiẽ. caplo. vj Duãdo aliquis nobis cõuiciatur ⁊ ad iur giũ pꝛouocat.tunc ſilencio muti fieri non erubeſcamus. Peccatoꝛ eĩ eſt qui nos ꝓ⸗ nocat ⁊ nos ſimiles ſui fieri deſiderat. De, niq; ſi taceas ſi diſſimules ſolet dicere. qͥd taces. loquere ſi audes ſi non audes · mu/ tus eselinguẽ fecite. Siergo taceas· plꝰ rumpitur victũ ſe om̃ino putat et iluſum Si reſpõdeas ſuperioꝛẽ ſe factũ arbitra⸗ tur. quia parem inuenit. Talis erat Pſal⸗ miſta. qui dicit. Obmutui et humiliatus ſum et ſiui. Quartus eſt inimicũ diligere. Wathei qͥnto. Diligite inimicos veſtros MQuia ᷣm Brego.ſuꝑ Ezech. Omelia.vij. Vera pacientia eſt que etiã ip̃m amat quẽ tollerat. Nam tolleraſſeet odiſſe nõ eſt vir tus manſuetudinis.ſed velamentũ furo ⸗ ris eſt. Quintus eſt male facienti bene fa ⸗ cere. Watth · qͥnto. Benefacite his qͥ ode ⸗ rũt vos. Et infra Dꝛate pꝛo ꝑſequentib vog. Vinde paciens eſt ſicut aſinus qui ſe pungenti deſeruit. Sertus eſt contra fla ⸗ gella non murmurare.ſ. Loꝛinth. x. Meq; murmuraueritis ſicut quidã ex illis. Non autẽ ſemꝑ hoc fiat.ſed interdũ inſtruendi ſunt iniuriã inferentes.ſicut chꝛiſtus per⸗ cutienti dixit. Eur me cedis. Ram in anio debet eſſe pacientia ad plura ſuſtinenda. ſed in voce inſtructio iniuriantis. Septi⸗ mus eſt. quelibet aduerſa ſuſtinere liben ⸗ ter.ſicut Salamandra libenter in ignevi⸗ uit. Et dicitur g Alexander papa habuit ſubducturã ð pellibus eius. que dũ ablui in ignem et fuit pul⸗ Sic ſcti.ſicut de Laurencio et alijs pueri qui cantabant in camino ignis · Da nielis. iij. Dotauus eſt de fiagellis gaude⸗ re.ij Boꝝ · xij· Libenter gloꝛiaboꝛ in infir mitatib meis. Unde ſuꝑ ülð Zob. xxx. Frater fui dꝛaconũ et ſociꝰſtrů⸗ cionũ. libꝛo. xx moꝛal· dicit. Sicut in tri⸗ tura palee grana pᷣmuntur ·ſiũ ſpine inter Roꝛes pꝛodeunt.⁊ roſa que redolet creſcit cum ſpina que pungit. Sic neceſſe eſt vt aduerſitate pꝛemaris et ſpinaruz aculeis ². odoꝛis. Et ſequit Abel eſſerennuit quem Eaym malicia nõ exercet Nonus gradus eñ tribulationẽ ſalutẽ reputare. WMedicia em̃ et ſi amara eſt. tñ quia cauſa eſt ſalutis duſcis reputat᷑. Breg. v· moꝛal · Si mens in deũ foꝛti intentione figit᷑ quicid in hac vita amarnz eſt exiſtimat ſibi dulce. ⁊ om̃e quod affligit requiẽ putat. Decimꝰẽ de tri⸗ bulationido grãs agere.j. Thef̃.v. Inom nibgrãs agite Ram ᷣm Brego. ſine fer⸗ ro martires eſſe poſſumus ſiveraciter pa cientiã in animo cõſeruamꝰ. Auguſtinus in lib. de verbis apoſtoliſermone. xx Si in te fuerit caritas dei.cõmunicabis paſſi⸗ onib xp̃i⁊ verus martir eris. Vndecimꝰ gradus eſt ad alia ſůſtinenda ſe pꝛeparare WMacß.v. Qui vult tecũ contendere iudi⸗ cio et tunicã tollere. dimitte ei et pallium. Vnde Anguſtinin epiſtola ad Marcel/ linũ. Pꝛecepta pacientie ſemꝑ in coꝛdis pᷓ paratiõe ſunt retinenda.ipſaq; beniuolẽ⸗ ria ne reddatur malũ ꝓ malo ſemꝑ involũ tate implenda ſunt. Duodecimus graduſ eſt in flagellis doloꝛẽ nõ ſentire.ſicut dice bat Tiburcius ſuper pꝛunas ardẽtes in ⸗ cedens. Videtur mihi ꝙ fuper roſeos flo res incedaʒ.in nomine domini noſtri ihu xp̃i. Iſtos gradus optime ſeruauit Taza rus. Nec em̃ malo reſtitit non ꝓ malo ma lum reddidit.ymo bonũ ꝓ malo reſtituit. et male facienti bene fecit. Nam cũ diues ei micas negaret.ip̃e canes diuitis vlceri⸗ bus ſaturabat. vt dicit enangeliũ. Credẽ⸗ dum etiam eſt ꝙ pꝛo diuite oꝛabat.fed qa diues nõ ſe diſponere curauit ad veniam obtinendã. ideo damnatus eſt · non obſtã tiby oꝛationibo Lazari. Non etiã murmu/ rabat in flagellis infirmitatis ſed gauden ter ſuſtinnit. Ideo per pacientiã adeptus eſt patriam ⁊ pꝛo malis recepit bona in fu turata. uitis qᷓ; Laʒari equiſſima et inſtiſſima dei remuneratio.cũ dicitur. Nunc vero h con ſolatur. tu vero cruciaris Poterat Laza⸗ rus dicere illud Pſal. Scðᷣm multitudi⸗ nem doloꝛũ meoꝛũ in coꝛde meo conſola tiones tue letificauerunt animam meam. Poterar contra dicere diues. Tribulatio nes coꝛdis meimltiplicate ſunt. Poterat dicere Lazarus. Vrãſiuiperigneꝛaqã ſcʒ tribulationis et miſerie. et eduxiſti me n verbls pwir Mi tertiO ſieiungitur tãdt⸗ in refrigeriũ. Poterat dicere diues. uã tum magnificaui me in delicis. tãtumde diſti mihi toꝛmentũ et luctum. Apocalip. Ece magna ſed diuerſa retributio meri⸗ toꝛum. Zirca quod aduertenduʒ ꝙinter iuſtũ et impium quadruplex eſt differẽti Differunt em̃ viuendo. moꝛtendopatien do et puniẽdo. Viuendo. quia inſti viuũt in pace ⁊ tranquillitate.impij in diſcoꝛdia et contrarietate. De iuſtis ðꝛ. Pax multa diligentib legem tuaʒ De impijs dicitur Iſaie. xlviij. Ron eſt pax impijs dicit dñs Juſtis dicitur Johannis.xiiij. Pacemre ſinquo vobis. Et Ecẽi xlv. Statuit ilite ſtamentũ pacis. Impijs diat᷑. Seruietis dijs alienis· qui nõ dabũtvobis requiem die ac nocte. In ſignum huius hic de iſo impio diuite dicitur ꝙ erat dines. Diu tie autẽ ſemper inquietanteo ꝙ ſunt ſpine pungentes. Luce octauo. De Aazarove ro dicitur ꝙ quieſcebat in pace. quia iace⸗ bat ante poꝛtã diuitis quieſcendo. Secũ/ do differũt moꝛiendo. quig moꝛs iuſti eſt ſpes et conſolatio eius. Woꝛs iniuſi deſperatio et deſolatio. Pꝛouerb·xii· In malicia ſua expelletur impius ſperat autẽ iuſtus in moꝛte ſua. Et·Pꝛouer.xj· dictur Woꝛtuo homine impio nulla erit vtra ſpes. Si om̃s ſacerdotes iuſti in mundo celebꝛarent vſq; ad diem iudicij pꝛo ania 5— iſtius diuitis ⁊ om̃es fancti rogarent fru⸗ ſtra rogarent quia nõ plus qᷓ ꝓdyabolo oꝛarent. ᷣm Auguſti.vij. libꝛo detrinilote capło.ij. In ſignũ huius ðꝛ de diulte hic ꝙ ſepuitus eſt in inferno. Quaſi di Itax tunde eſtimmerſus penis inferni ꝙnõeſt ſpes aliqua de eo.ſicut ð moꝛtuo ſepulto Lazaro quadriduano deſperauerat ma tha dicens. Domine iam fetet in ſepulco· Muaſidi;õ eſt poſſibile vt reſurgat de Zaʒaro dicit᷑. Poꝛtatus eſt in ſinũ Abꝛa⸗ he. Qui locus ᷣm Augu xijlib· ſuꝑ Beñ· fuit requies ſanctoꝝ · Et erat locus ſpeit ↄſolationis. eo ꝙ ſancti patres ibietiſen⸗ tes habuerũt ſpem perueniendi adcelum ſicut modo anime in purgatoꝛio. Verio differunt iuſtus et impius in patiendo; ſuſtinendo aduerſa iuſtus ſe exhiarat in pius autẽ murmurat? reicita ſe aduerſ. et ſequitur ꝓſpera· Deluſto ðꝛ ꝛonentn⸗ Vnica ſecunda poſt trinitatis Jon cõtriſtabit iuſtuʒ quicqͥd eiacciderit. S deo et os impioꝝ puerſa. In ſignũ puius Laʒarus hic pacienter tulit ylcera Fec ſtultũ quid contra deñ aut diuitẽ lo⸗ cumns eſt ſed cupiebat ſolũ micis ſaturari de diuite ðꝛ ꝙ nibil aduerſitatis ferre vo jnit ſed induebat purpura et byſſo. ⁊ epu⸗ abatur quotidie · id eſt. ſingulis diebyità ꝙnec vnam diez in ſeptimana ieiunabat. Huia ergo ita differũt in meritis igit᷑ etiã differre merito debent in pᷣmijs · vnde ne diues ſit melioꝛ xpᷣo quẽ opoꝛtuit pati. et a intrare in gloꝛiam Auce vltio. Et ſan ⸗ ctinõ niſiper multas tribulatões intraue „ růt regnum iuſte de delicijs vadit ad ſup/ plicum. Duia hm Bamfredũ. nõ itur ad ſtra delicijs. He ßᷣo Lazarꝰſit deterioꝛĩ/ ter eos qui ſufferũt temptatiões.et cũ pꝛo bati fuerint accipiẽt coꝛonã vite quam re⸗ pꝛomiſit eis deus Jaco· pmo ideo de tri⸗ bulatiõibus vadit ad cõiolationem yt ſic vtrobiq; m diuinã iuſtiſſimaʒ equitatem nullũ malum maneat mpunitũet nulluʒ bonũ irremuneratũ.et impleat᷑ illud Wa rie dictum. Eſurientes impleuit bonis et w diuites dimilit inanes· Hos ð 7c. dica ſecũda poſt triniratj. I Semo.LXKNVI„ Pmo qudam ſe b cit cenam magnazʒ et vocauit mul tos. Auce. xiij. Om̃ vt ait beatiſ⸗ im Verñ. in li. de diligẽdo deñ cqpło.v. Deus oia fecit ꝓpter ſemetipᷣm ad h videlʒ t fctura ſeſe qñq; confoꝛmaret creatoꝛi lio ynde of̃ia deꝰfecit⁊ cxxauitꝓpt hoieʒ deditq; ei in dominiũ.iuxta illud pᷣs. Dia ubieciſti fub pedib eiꝰ. Ad h viczvtꝑ iſta deũamaret et eñ ↄſequeret᷑. Sed ecce hõ m in bonoꝛe eſſet nõ intellexit cõparatꝰ et iumẽtis inſipiẽtiby.q̃ honoꝛe ſuo oblita nũq; celeſtia ehn ed ſemp deterre/ nig cogitant. vt carnis curã t̃ faciãt ĩ de ⸗ ſiderijs. Vñ factũ eſt ꝙex depꝛauatiõe ꝑ⸗ nerſe volũtatis hõ neglecta dulcedie diui ne bonitatꝭ totũ ſe amaritudini hꝰſcli im/ merſit. ↄcupiaʒ carnis ⁊ ocloꝝ aut ſuꝑbiã vite pñtj inqrendo. vtqᷓ;uis multi ⁊ varijs deiinternũcijs iam vicz inſtinctu natalis õnis q̃ſemꝝ ad optima dep̃catiam crea⸗ turaꝝ ſpecioſitate·iaʒ xbetico clamoꝛe ad ſeiðm reuocare conatꝰeſt. yt obmiſſis hu⸗ lus ſeculi oblectamentis fallacib ad cenã ſibi diuinitꝰpᷣparatã oĩm delectatõne ſua ⸗ uitatũ refertã rediret. michilominus mala malis cumulãs multipliciter hõ ip̃e miſe rabilis renitebat. ↄfingẽdo excuſasʒrs in peccatis. Sed ne tanta creat᷑a finliter a 7„„ as. ed ne lanta creata fi ra tantis delicijs deficeret vbi venit plenitu do tpis miſit deꝰfiliũ ſuũ in mundũ ad vd candũ inuitatos. Veꝝ qꝛ ipe dei filius re⸗ pꝛẽm · iðo miſit ßnos ſuos oꝛa cene vt vocarẽt multos. que fuerunt pba nfi thematj·yt dicit euãgaliũ. In qͥb pᷣbis tria ponunt᷑q̃ cenam magnã magni dei cõmendant ⁊ attollũt. Pꝛiꝝo itaq; de ſcribit᷑ facientis hãc cenã excellẽtiſſima et ſingularis quidam. Secũdo ſubiũgit᷑ eiuſdem liberaliſſima curialis largitas. quia fecit cenã magnaz · Tertio ſubinfert cõuiuaꝝ mltiplicitas ge ⸗ neralis. quia vocauit multos. 2 5 Wi PAno ꝙ hãc venã com mendat excellẽtiſſima et ſingularis digni tas facientis. Quis em̃ facit eam niſi deꝰ deoꝝ dñs. Quilicet ðᷣ⁊ h homoeſt tñ dñs dominantiũ et rer regum · Etlicet ſit de⸗ tñ ſe appellat hominẽ et licet ſit hõ non eſt tñ homo cõmunis ⁊ ↄtẽptibilis vt alijſed certe ſingularis ⁊ venerabilis. qa quidum Vnus em̃ eſt ⁊ ſcðm nõ haber ſibi ſimileʒ Eit ʒᷓ deus homo qᷓdin ſumꝰ in hac vitaà gre. Om̃ia em̃ manſuetiſſime ⁊ gratioſiſſi me facit ſiẽ hõ cum hoie. ideo dicit᷑ homo. Eirca qͥd ſcienduz ꝙ in pñti vita habemꝰ deñ multũ nobis piciũ tanqᷓ; homini ho minẽ · Euius ratio eſt. quia om̃ia dulciter diſponit. vt ðꝛ Sapie · viij. Duod Pſalmi ſta ↄfitẽs ait · Nuã ihn⸗ multitudo dul cedinis tue. ð. vtx. Eerte magna multi⸗ tudo dulcedinis deieſt· Em Laſſioð · ibidẽ. quia multis modis indicat᷑ ſuauitas eius Pom duleis eſtet pius cũ coꝛrigit. dulcis dum parcit · dulcis dum credentibꝰ pᷣmia etern repꝛomittit. ita dicit Kaſſioð. Nos aũt poſſumus oſtendere multos adhucer fectus dulceqinis. Quoꝝ pꝛimꝰeſt mIn⸗ nocenciũ · iij· ſuꝑ ᷣbo p̃s. pᷣdicto. q? om̃es generaliter recipit Wachei.xj· Venite ad me oẽs qͥ laboꝛatis et onerati eſtis etego reficiaʒ vos· Vic eſt eiñ verus quẽ cõᷣuenerũt om̃es quierãt in anguſtia ti.ſʒ tñ ſi ſint amari aĩo·i.ſi ſint cõtritide pctõ fiet eoꝝ pᷣnceps. vt ðꝛ.ſ. Reg.xxij. Se cũdus effectꝰdiuine dulcedis eſt.qꝛ inimi cos ſuos cuſtodit. Vñ in ꝑſona penitẽtiũ direrürfihurtad Hanicgauè ſigutic tur xp̃s · Veri⁊ nudiuſtertuꝰdũ eẽt Saul id eſt. dyabolus rex ſuꝑ nos ·tu eras edu/ rens ⁊ reducẽs nos · ij · Re.v. Duaſi di. Cũ eſſemꝰin pctĩs ꝓtegebas nos · q młto foꝛti us cũ penitẽtes volumꝰſibi ſeruire. vt dic̃ aplus ad Po · v. Eum inimici eſſemꝰrecon qliati ſumꝰdeo ꝑ moꝛtẽ filij eius. młto ma gis recõciliati falui erimꝰin vita ipſiꝰ. Ter tius effectus diuine pietatj.qꝛ dat dulcedi nem ſuã ad pᷣguſtandũ. Eñ in pᷣs · Suſta⸗ te ⁊ videte qi ſuauisẽ dñs. Pꝛouer. xxxj. Buſtauit ⁊ vidit. qm̃ bona eit negociatio eius · Duartꝰeffectꝰdiuĩe dulcedis eſt.qa ita cito dimittit pctã. Vñ Ezech.xyiij. In quacũq; hoꝛa ingemuerit pctõꝛ.⁊c̃et Dixi ↄſitehoꝛ.et tu remiſiſti Rec ſolũ dimittit emel aut bis ß q̃rienſcũq; peccauerit hõ * ⁊penituerit. Wath · xvüj· Nõ dico ſepties ſed ſeptnagies ſepties. nec ſolũ dimittit ſʒ ꝑfecte dimittit. Eñ Ezech. xyij. Omniuʒ iniqtatũ eius nõ recoꝛdaboꝛ amplius In pis 3 multi effectiby innuit᷑ mltitudo dul⸗ cedinis dei.ſed magnitudo eius ex ſeipſa expmi nõ poteſt. Eñ nõ dicit ſimpłr maðᷓ ſed qᷓ; magna.·ᷓſi dineſtimabilis · Etvere q dicit aplus.j. Loꝝij. ſ· lriiij. Ocubꝰ nõ vidit. nec auris audiuit.nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit q̃ pᷣparauit deꝰ diligentiboſe. Sed cui pᷣparauit. certe paupib. ðᷓ. Paraſti ĩ dulcedie tua paupi deꝰ Sxq igit᷑ hẽmꝰdñʒ tã piciũ.tã dulcẽ ⁊ tã benigniſſimũ meri⸗ toperare dẽmꝰad cenã ſuã tãqᷓ; qmici pa⸗ tris ſui. tanqᷓ; benefactoꝛis dulciſimi. Viilecuno„nhn tur diuie pietatꝭ liberaliſſima ⁊ curiał lar Far⸗hc cenã magnã. Circa qͥd ſcien dũ ꝙ triplex eſt cena. Pꝛima ẽ culpe.q̃ eſt ngiaꝝ infectiua. Scða eſt gr̃e q̃ eſt aĩaꝝ re⸗ fectiua. Tertia eſt gle.qͥ eit oĩm electoꝝ ſa⸗ ciatiug. Pꝛima eſt fugiẽda vt venenoſa.ſe cũda eſt amplectẽda vt gp̃oſa.tertia deſide r̃da yt eternałr ſolacioſa. De pꝛima cena ſeucõuiuio ſciendũ ꝙ dyabolus mũdus et caro facũt cenã magnã pctõꝛibinuitã do eos ad diuerſa pctã ad diuitis de 6 as. et honoꝛes. Cena dyaboli ſi een cenã Abſolon. ij· Rexii F ↄuiuiũ qiↄuiuiũ reg. Zofoloninterßᷣnt pãis mei amaricatio.⁊ fignificat dyaboiũ qͥ q̃ntũ in ſe eſt nitit᷑ nob pꝛẽm celeſtẽ ama ricare ꝑ pcrm̃· Iſte facit ↄuiuiũ q̃irege nobilitatẽ ferculoꝝ ⁊ ſocietatẽ init xlj. Ipe ẽ rex ſupꝑ oẽs filios ſupbie. Sed iſtud ↄuuuiũ eſt ꝑiculoſum. qꝛ nõ fit cãrefectõis.ſʒ cã ꝑditõis. Vñ Abſolonfe cit illud grande ↄuiuiũ yt in eo poſſʒ occi dere Smon frẽm ſuũ. Sic dyaboladcon niuiũ nos inuitat ꝑ pctĩ.vt nos mebꝛia/ tos intoxicatos occidat. ñ Jobj Riij Job dũ cõuiuarẽt in domo fratris ſuip mogehiti.repente vẽtꝰvehemẽs irrutare gione deſerti.et ↄcuſſit angulos domis⁊ oppꝛeſſit oẽs. Dat aũt dyabolus in iſto cõ uiuio perdices iniuſticie erdix m natu rales qñ ꝓpꝛia oua ꝑdit furat᷑ oua glieng. vt ſuoꝝ ouoꝝ numerũ reſtauret. Ita mali dñi cũ bona ſua ꝑ inutiles et vanas conꝰ ſumptiones ꝑdiderint bona pauper aufe rũt ꝑ iniuſtas extoꝛſiões. Iſto fercnlopa ⸗ ſcunt᷑cõmuniter negociatoꝛes qͥdã. cmn in vna re ꝑdiderit reſtaurãt duplů in glia carius qᷓ; valuiſſet vendendo eam · Iſtud etiã nõ nulli multũ nobiles noĩe nõ refer culũ comedũt.qͥ eũdo ad bellum ↄſumt bona ecckaꝝ.qᷓ̃i nõ poſſent ſuſtentaripꝛo ⸗ pꝛijs. Et foꝛte ſic eit. qꝛ ꝓpꝛia in vanitati feculi ⁊ pompa ſuꝑbieↄfůpſerũt. Sʒ qͥd accidit in Bohemiavbi laici nobiles poſt qᷓ ↄſumptis ꝓpꝛijs inuaſerũt ecckas · tñdẽ ribaldi ip̃oꝝ inuaſerũt eoꝝ bona ⁊kenent ea. Iſti faciũt 3 Ulud ↄſiliũ Johãnis bap tiſte· Tuc.ij Neminẽ ↄcuriati ſʒ ↄrẽtieſto te ſtipẽdijs viis. Vbi dicit Lira ꝙſtipen dia militi ſunt hoĩes eoꝝ fubditi datiels a pᷣncipiby. Lötra iſtos ðꝛ in Panone&. qj Nulii licet ignoꝛare. Oiñ̃e qᷓd dño cð⸗ ſecrat᷑ ſiue fuerit põ ſiue aial·ſiueager· vel quicqd fuerit ſemel ↄſecrat.ſcti ſanco⸗ rů erit domino ⁊ a ins ptinebit ſacerdo⸗ tũ pter qͥd inexcuſabilis erit oĩs qͥ à dio eteoclia cui cõpetit aufert vaſtat innguit veleripit⁊ viq; ad emendatõem ecdeſie; ſatiffactionẽ vt facriegiudice᷑· Etſiemẽ⸗ dare noluerit excõᷣmunicet᷑· Bec Lanon⸗ Zd igemð. xrit. vij. Conuenoꝛ· Sbi dicit Ambꝛo Noli gadere imperarot n ecit Abſolon —— *„— S ₰ dhfno pine ud ionoh mn ian mom cth vuit un — ———— Vnica ſecunda poſt trinitatis putes te in ea que diuĩa ſũt imperiale ius gliquod habere. Noli te extollere petõꝛ. ſʒ ſi vis diutius imperare eſtodeo ſubiectus Scriptũ eſt. Due ſunt dei deo· que ceſar ceſari. Secũdo dat fercula de venatõne. vult em̃ qyfrater frẽmvenet᷑in moꝛtemſiẽ patuit ſupꝛa Michee vij. Frater fratrem venabit᷑ vſq; ad moꝛtẽ. Dat etiã pauones ſuperbie. Sicut em̃ refert Zugꝰ· xxj· de ci uitate dei ca.ij. Egro pauonis bene cocta iteruʒ deuenit cruda ſiẽ ip̃e expertꝰ ẽ poſt anni ſpaciũ iam tranſactũ. Sic moꝛaliter ſuperbia q̃ntũcunq; vincatur ſemꝑ recru⸗ deſcit. Vnde Auguſtinus in libꝛo de na ⸗ tura et gr̃a. Cetera vicia in male factꝭ pꝛe nalent. ſuperbia etiaʒ in recte factis eſt ca⸗ nenda. Iſta fercula qᷓuis videantur dul⸗ ci.ſunt tñ nimis amara. eo ꝙ et hic et ĩ fu turo amaritudinẽ poſt ſe relinquunt. Hã peccatũ poſt ſui perpetrationẽ nihil hʒ hi⸗ ſiremoꝛſum ↄſcientie. De quo Zuguſtinꝰ pmo ↄfeſſionũ dicit·Juſſiſti domine et ſic eſt vtpena ſit ſibi inoꝛdinatus animꝰ. Et idem Jugꝰ li de vera innocentialibꝛo.ix. caxix. Nulle— grauioꝛes ſunt qᷓ; ↄſciẽ tie in qua nõ habetur deus conſolatio nõ inueniur. Boecius etiã.iiij de conſolatõe pꝛoſa.iij. dicit ꝙ ſicut pꝛobitas pꝛobis ẽ ſo iaciũ.ita impꝛobis nequicia eit ſupplicium Ex quib infero ꝙ circũſcripta pꝛohibiti⸗ one legis diuine ſcripte que peccatũ vetat que peccauerit ipſa moꝛietur Ezec Zahuc homo peccare non deberet pꝛopt penã temꝑalem.que eſt remoꝛſus cõſcien/ tie qua pena ᷣm Auguſtinũ nihil eſt uiꝰ in pñti.eo ꝙ cuncti dies peccatoꝛis mali. Wecura vero mens quaſi iuge cõuiuium ꝛouer· xx. Si ergo cuncti dies mali ſũt. ergo nulla eſt ibi requies.nulla alleuiatio doloꝛis. quod nõeſt inuenire in alijs do⸗ loꝛibus naturalibꝰ vbi interpolatis tem⸗ poꝛibus cruciatur homo. Et ex hoc infe ⸗ ro conſequenter ꝙ remoꝛſus cõſcientie ex peccato eſtqͥdãmõ homini pena naturali⸗ ter cõſequẽs peccatũ. Mnde ſi nõ eſſet lex diuina ſcripta. adhuc remoꝛſus conſcien tie ſequeret᷑ex——— Iſtud patet per illud vbi dicit Rxtemplo quodcũq; malum cõ mittitur ip̃i diſplicet auctoꝛi.per quẽ aũt modl hoc ſiat dicit Slomon Sapiẽtie ꝓpter penam eternã. Jurta illud. Inin xvij. Semp em̃ pᷣſumit ſena ꝑturbata cõ ſcientia. Duod exponit Molgoth. Pꝛeſu⸗ mit pᷣcõcipit ſibi euentura mala penalia et crudelia. Eñ dictat ſibi ꝙ tale pœtm̃ debz puniri.⁊ illa pꝛecõceptio cauſat timoꝛẽ. Et h oc eſt verũ nõ ſolũ delege ſcripta vbi de ſedetiã ex iuſticia nãturali ᷣm quã cuiib dictat ↄſcientia om̃e malũ eſſe puniendũ. quod fit aut contra ſupioꝛẽ gut cõtra parẽ aut cõtra cõmodum pꝛium· cuiuſmodi eſt pœtĩ carnis. Ideo Seneca legit᷑ dixi ſe. Si ſcirẽ homines ignoꝛaturos ⁊ deos ignoſaturos nollẽ peccre.ſczapter turpi⸗ tudinẽactus quo defoꝛmat᷑ naturalis iu⸗ ſticia. ⁊ꝓpter remoꝛſum quo cruciat᷑ ꝑtur⸗ baca ↄſcientia. T Scjn conuiuium facit mũdus et caro.⁊ aponũt tria fercula ſuauiſſima.delicias. diuitias et honoꝛes. In q̃ cõuiuio fuerũt iſti tres de qͥboh dici tur in euangelio. Sed iſtud cõuiuium eſt periculoſum.qꝛ plenũ veneno. Vñ Berñ. Periclitat᷑ caſtitas in delicijs. veritas ĩ di uitijs. hũilitas in honoꝛib. Walũ eſtfer culũ quod nõ poteſt retineri diu inventre ad ſanitatẽ ſed cito euomi᷑ Tales ſunt di uicie. del icie.⁊ honoꝛes Job. xx. Diuitias quas deuoꝛauit euomet ⁊ de ventre eius extrahet illas deus. Scm cõuiuiũ quod eſt apetendũ tanqᷓ; refectiuũ eſt cõuuiuʒ ſeu cena g̃e.quã facit deꝰſuis dilect ami cis.⁊ ſignifica᷑ ꝑ cenam ſeu cõuiuiũ Aſue/ riregis De quo Beſter pᷣmo dicit᷑. Fecit Ziuerus rer grande cõuiuiũ cũctis pꝛin/ cipib ⁊ pueris ſuis. Vcit aũt iſtud cõui⸗ uiũ vel qui ecõuerſo faciũt ſibi cõuiuium ſicut Wathe per cõtritionẽ ⁊ Zuerſioneʒ. Wagdalena ꝑ doloꝛẽet dilectõʒ. Zache⸗ ſatifactionẽ· Vnde dici Gre· xxj moꝛal· 22 refectio eſt cõuerſio peccatoꝛi· Sʒ vi⸗ deamus qͥd ſit hoc magnũ cõuiuiũ ſeu po tius pꝛandiũ.vt ð: Wath · txij· Ecce pꝛan diũ meñ paraui. Attẽdamꝰ& magnitudi⸗ nẽ pꝛandij hꝰ.⁊ inueniemꝰ liberauſſimam largitatẽ dei. Pꝛandium hoc intelligit᷑ in ⸗ carnatio filij dei. Vñ vocant᷑ nuptie quas deꝰp fecit lilio ſuo qñ naturã humanã co pulauit diuine in vno ſupoſito.q̃celebꝛa⸗ te ſunt in vtero vᷣginali. de qpceſſit xpᷣs tã q; ſpõſus dethalamo ſuo · Et ex his nup⸗ ptijs ꝓceſſerũt alie. ſcʒ ↄiũctio xp̃i cũ eccla delii. que celebꝛant᷑otinno vſq; ad cõſu⸗ mationẽ ſechli Watß. vltĩo. Egovobiſcũ ſum vſq; ad ↄſumgtõʒ ſcli. Sůt auteʒ iſte nuptiemagne. ſeu ß pꝛãdiũ magnũ qͥd fa nobis dei filius ↄtinue in vita gfe. Pꝛimo pter ſpõſi magnitudinẽ. qꝛ filiꝰdei eſt ſpõ ⸗ us qͥ ꝑ fidẽ ⁊ amoꝛẽ nos deſpõſauit Oʒee j· Spõſabo te mihi in fide ⁊c̃. Sponſus iſte eſt nobiliſſimꝰditiſſimꝰquia heres vni nuerſoꝝſapiẽtiſſimꝰ ꝑ quẽ deꝰ ſecit ſcla.ſpe cioſiſſimꝰ.qꝛ ſplẽdoꝛ gle deipẽis. honoꝛa⸗ biliſſimꝰ. q⁊ ſedet ad dexterã dei piis ĩ ex ⸗ celſis Iſta omĩa habent Bebꝛe.j. Scðᷣo iſtud pꝛãdiũ eſt magnzpter ſpõſe pulcri⸗ tudinẽ Apoẽ xix. Venerũt nuptie agni⁊ vxoꝛ eius p̃parauit ſe ⁊ datũ eſt ei · vt ope/ coꝝ.iiij. Tota pulcra es.ſcʒ tam in veſtib ᷓᷓ in membꝛis. Caput ſponſe pꝛelatiocu⸗ lipꝛoniſoꝛes et doctoꝛes.aures ↄfeſſoꝛes ⁊ penitentiarij et iudices · nares ſponſe ma loꝛum et bonoꝛñ diſcretiones collum ce ⸗ rici et cantoꝛes et laudantes deum pectꝰ et bꝛachia potentes et nobiles. manꝰ ope/ rarij et artifices.crura famuli et ſeruito ⸗ res. pedes qui poꝛtant totũ coꝛpus ſuum agricole et ruſtici Szʒ licet xp̃s fecerit iſtã ſpõſam pulcraʒ.tñ pꝛochdoloꝛ hodie de/ foꝛmata eſt in multis membꝛis Juxta il⸗ lud. Egreſſus eſt a filia ſpon om̃is decoꝛ. Trenoꝝ pmo. Omnis dicit. quia de om/ niby membꝛis aliqui defoꝛmati ſunt. Ter tio iſtud pꝛandium xp̃i eſt magnum ꝓpter eius plenitudinẽ. Vnde Beſter pmo dici tur.ꝙ Aſſuerꝰiuſſit pꝛeꝑari cõuiuium vbi poſitũ eſt vinũ magnificentia regia dignũ Id quod bibendũ nemo cõpellebat᷑. De/ dit etiam dona multa. Sic in cõuinio xp̃i gratie eſt panis et vinũ coꝛpus et ſanguis eius.multa fercula. quia multe ſunt conſo lationes ſpũales. Vñ km diuerſitatem do noꝛũ gr̃aꝝet cariſmatũ ſpũſſancti ita dan tur et dona.qꝛ diuiſiões gf̃aꝝ ſunt. Sed notabile eſt ꝙ ad bibendũ illud vinũ ĩ cõ⸗ niuio nemo cogebat᷑ſed pꝛout quis vole ⸗ bat bibebat. Diceres tñ.quare nõ ſic eit in eccla xp̃ivbi ſacerdotes ↄpellũt ꝑ eĩcõmu nicatiõem nolẽtes cõicare. Rñdeo ꝙ non rogũt inuitos cõicare ſed excitãt eos.vt ð nolẽtiby fiant volẽtes ſiõ etiaʒ Berñ · dicit de deo tractans illud Trahe me poſt te. Sed cõtra Augꝰ dicit 5 Perilianũ.xxiij. qv Zd fidẽ ꝙ nemo cogit᷑ bñ facere.verũ „ taxlv. diſt De iudeis. Et Zugnſtinus Enchiridion. xxxvſc. xlv. diſt. Etqᷓ n dat· Vnde dicitur ꝙ multg beneficig pꝛe/ ſtantur inuitis. quod intellige de ſpñgu bonis. Itẽ glo.xxiij. q.iij. fumiũ inſupin quieri dicit. Hemo ab inicio cogendus eſt d bonũ ſed cogit᷑ aliquis ꝑſeuerareineo qᷓd incepit. Quarto iſtud piandiũ ẽmag⸗ nüpter vocatoꝝ multitudinẽ. qꝛ cõgregi uerũt om̃s. yt ð Wath.·xxij bonos etma los. Vnde m Breg iſta vita ðꝛ mediũin/ ter celum et infernum. quia in infernotñ mali in celo tĩ boni. in mundo boni⁊ma e i. Sůt autẽ mali nõ vita aut merito jec⸗ riat ſe biſſino.i.iuſtificatõe virtutũ Canti duodecim diſcipulis Johã.vj. Sed quo⸗ modo cognoſcitur qͥ ſunt veri cõuiue xÿi pgrãm. Rdeo ꝑ hñilitatẽ. Luce.xiiij Eñ deſia.ſed tiñ numero.ſicut Judas vmde inuitatꝰfueris ad nuptias nõ diſchmbas in bmo loco. ſed in nouiſſimo. Sopc⸗ ritatẽ Wath· xxx · Due parate erãtcũ am padiboet oleo charitatis intrqueft ad nu⸗ ptias. Vertio ꝑ oꝑa ſanctitatꝭ.qᷓ ſůt tpan/ rra.cgſtitas. pꝛudẽtia. ⁊ ſic de alijs. q̃intelli gunt᷑ꝑ veſtẽ nuptialẽ Watß xxij. Exqo pʒ ꝙ triplices hoĩes excludunt᷑ ab hpꝛan dio.ſcʒ ſupbi immũdi·⁊ accidioſi. Teniũñ cõuiui facit xpᷣs in gla eterna.qͥd eſtanie ſaciatiuũ.⁊ illud eſt liberaliſſimũ qͥd pʒ er pluribo.ſcʒ ex multiplici notificatõe.exma gnitudie cene⁊ tꝑis diuturnitate. ↄuiuaꝝ dignitate ferculoꝝ diuerſitate miſtroꝛum nobilitate. vocatoꝝ multitudie. ex ire maß nitudine.ex cõpulſiõis ſeneritate· De pꝛio ſcʒ de multiplici notificutõne pʒ ꝙauarꝰũ facit cenã occultat eã. de ãt vult oĩbynotã fieri⁊iᷣo pᷣmittit multos notificãtes hãc cenã. Talis fuit Jſaias xxx · Quidamẽs ait longe ante te. Fgciet dominꝰconuiuiũ vindemie defecate. Item Iſa.lxiiij. Voub nõ vidit ⁊c. Itẽfilius dei camat Au.xxj· Ego diſpoño vobis regnũ vt edatis etbi batis. De diuturnitate tempoꝛis bui ce⸗ ne ðꝛ Iſaie. tv· Baudebitis et exultabitis in ſem̃piternũ. Et.j. eiuſdem · Aeticia ſem piterna ſuꝑ capita ipſoꝝ. De cõuiuaꝝ dig nitate ðꝛ Beñ.penuitio. ꝛebebit delicas regib. Vĩes ʒ ibi erũt reges Apocaby Feciſti nos deo noſtro regnũ et regnabi⸗ mus De ferculoꝝ diuerſitateðꝛ Johãt. Ingrediekſcʒ inↄtẽplatiõe diuinitatis S—— — — —— ——— —— —— S S — — —. — — igen min mn zte wion vium 4 grediet ſczad viſionẽ bñanitan xi er⸗ re magna fercula quoꝝ vnñ ſuffiæret mil ⸗ eno Joß xiti. Dſtende nobis pꝛezt — ſufficit nobis. ñ Exo.xxxiij. ðꝛ Ego oſtẽ taſt dã tibi om̃e bonũ. De nobilitate miſtran/ Adeniſ tüð Rebꝛe.. M angeli ſunt om̃s admi⸗ Lniſtraroꝛij ſpũs. q hotoꝛifice ducũt homi nes ad illam cenam. Sed miniſtrans ip̃e chꝛiſtus erit ſicut pꝛomiſit Auce duodeci mo Tranſiens miniſtra bit iliis. Iſte non nr affectuoſe dicẽs· Comedite amici⁊ in ebꝛaminichariſſimi. Duod verbum tra⸗ * ctans Bernhardus li. de diligendo deñ. WMerito iam chariſſimi qͥ caritate inebꝛiã exhibebit gloꝛioſam eccleſiam nõ haben ⸗ — imos ſ— ann— voluptatis ſue eos potabit.quãdoquideʒ p ampiexu ſuo artiſſimo et chariſſimo ſpõſi et ſponſe fluminis impetus letificat ciuita tem dei. quod nõ aliud arbitroꝛ qᷓ; dei fi⸗ lium qui tranſiens miniſtrabit. quemad⸗ modũ ipe pꝛomiſit. vt ex hoc iam iuſti epu lentur et exultent. Hinc illa ſacietas ſine faſtidio.hinc inſaciabilis illa ſine inquie ⸗ tudine curioſitas.hinc eternuz atq; inex ⸗ plebile deſideriũ neſciens egeſtatem. hinc illa ſobꝛia ebꝛietas non meroꝛe ingurgi⸗ tans · non madens vino ſed ardens dẽo. er Bernhardus. De vocatoꝛũ multi⸗ tudine huius cene patet. quia dicit ꝙ voca uit multos. Watthei.xxj. Wulti em̃ ſũt vocati.⁊c. ymo omnes. Matthei vndecio Venite ad meomnes. Duare. quia vult omnes Pomines ſaluos fierij. Thimo.ij. Rec ſolum multi. ſed etiam multis mo ⸗ dis. vt infra patebit. De magnitudine ire qᷓiratus eſt contra nolentes venire. Pꝛo⸗ nerbioꝝ hmo· Nocauier renuiſtis. Et ſe/ quitur. Kgo quoq; in interitu veſtro ride bo. Signum magne ire in patre eſt quan/ do ridet de malo filij. Vnde licet deus cũ amaritudine punit peccatoꝛes alios Iſa. pꝛuno. Meu conſolaboꝛ de inimicis meis tamen ingratos et negligentes letant᷑ pu/ nit. Pſalmiſta, Aetabitur iuſtus cum v⸗ Wnica ſecunva pott trintans ſolum miniſtrabit.ſed vnũquẽq; hoꝛtabi cað · vj dicit. Eomedite ante moꝛtẽ. bibite poſt moꝛtẽ. inebꝛiamini poſt reſurrectõem tur. Merito inehꝛiati qͥ ad nuptias agni introduci merent᷑ edentes et bibentes ſu per menſam illius in regno ſuo· qñ iã ſibi tem maculã neq; rugam.tunc pꝛoꝛſus in derit vindictam De compulſionis magni tudine patet ibi. Compelle intrare paupe res.cecos. claudos. debiles.et vnde de di uerſis locis. quia exi cito in vicos et pla⸗ teas. Sic compulit intrare Paulum ⸗ ruum.ir · Sic filium pꝛodigum TLuce.xv. Duod fit quando deus ð nolentibus per pꝛoſpera ad eum cõuerti infert eis aduer⸗ ſa·vt fiant volẽtes. Moc eſtenim trahi ad iſtam cenã ſicut dicit Bernhardus. Tra⸗ himur in tribulationibus et aduerſitati⸗ bus exercemur. WMultos deus trahit per infirmitates.per damna per diuerſas tri⸗ bulationes et precludit eis viam damna/ tionis. Dzee ſecundo· Sepiam viam tuã — i tertio 2 hanc cenam cõ e mendat conuiua⸗ rum multiplicitas generalis cum dicitur. vocauit multos. Eirca qd ſciendum pᷣmo que ſunt diuine vocationes. Secũdo que ſunt humane excuſationes. Tertio q̃ͥ ſunt excuſantiũ punitiones. De pᷣmo ſcienduʒ ꝙ deꝰvocauit noz duplr.ſcʒ generaliter ⁊ ſpẽaliter. Beneraliter vocat nos triplicit᷑: per verbũ.per ſignum ꝑnunciũ. Per vᷣbũ in filij ſui incgrnatiõe qũ verbũ caro factũ eſt Johã.j. Wagna foꝛet ruſticitas ſirex Polonie mitteret filiũ ſuũ ad vocandum ad ſe aliquem pauperẽ ſi ↄtẽneret venire. Et multo maioꝛ. exquo deus ꝑ filiũ ſuuʒ vocauit. Vnde conquerit᷑ contra eos Job xix. Seruũ meũ vocauiet nõ reſpõdit mi hi.oꝛeꝓpꝛio dep̃cabar illũ. Os dei eſt filiꝰ dei Juxta illud Canti.j. Oſculet᷑ me oſcu lo oꝛis ſui. Sco vocauit nos xp̃us ſigno Signũ ülud fuit coꝛpus ſuum extenſum in cruce et exaltatum in monte. et rubꝛica tum pꝛopꝛio ſanguine · ſicut volens recla⸗ mare falconem ſtat in loco apparenti cũ re clamatoꝛio rubꝛicato. Ita xpᷣs volẽs ᷓ̃cla mare hominẽ qui euolauerat de paradiſo aſcendit montem caluarie cum latere cru⸗ entato. Sed nihilominꝰ homines ingra⸗ tiſſimi nolunt redire Pꝛouer.pᷣmo. oca niet renuiſtis. extendi manꝰmeas ⁊ nõ fu⸗ it qui aſpiceret. Tertio vocauit nos ꝑ nun ciũ.id eit. per pꝛedicatoꝝ officiũ. Vnde di citur hic ꝙ miſit ſeru ſuũ. Duem locum exponit Hregoꝛiꝰde pꝛedicatoꝛib. Spe⸗ cialius autem vocqt nos Bermo. exemplòꝛũ.pꝛomiſſio niby pꝛemioꝛũ et per cuſſionibo flagelloꝝ. De oſtenſionib exem ploꝛũ patet Johãnis xiij· Exemplum em dedi vobis vt et vos ita faciatis. Voc em̃ fecit per ſanctos martires.cõfeſſoꝛes. vir gines. quoꝛum multa milia pꝛopoſuit no⸗ bis in exemplum. Iſtam vocationẽ atten ⸗ debatapoſtolus · qui de ſe dicit Philipẽ. iij· Ea que retro ſunt obliuiſcens. et ad ea 3„ que pꝛioꝛa ſunt extendens meipſuʒ ad de/ ſtinatum pꝛoſequoꝛ bꝛauiũ ſuperne voca ⸗ tionis. De pꝛomiſſionibus pꝛemioꝛũ pa ⸗ tet· quia multa valde pꝛomiſit que necocu pus chꝛiſti. Et iſte fatuns eſt ſimiliteryt pꝛimus. quia non pꝛobauit pꝛius qᷓ;emit. Eum tamen dicitur de ſapiente. Vonſidge rauit agruʒ ⁊ emit illũ. Tertius excuſans ſe ſignãt luxurioſos. qui dicit Vroꝛẽ durt nun lus vidit.nec auris audiuit. j. Loꝛinth ij. Unde j. Petri.ij. In hoc vocgti eſtis vt benedictionem hereditate poſſideatis. De percuſſionibus flagelloꝛũ patet · quo/ tiens enim infirmitatibus fatigamur.to/ tiens a deo vocamur. Vnde Bregoꝛðꝰdi cit. Wala que nos hic pꝛemunt ad deum ire compellunt. Sicut autem deus voca uit homines tripliciter.ita tripliciter ſe ex cuſant. Superbi pꝛopter ſublimitatẽ do ⸗ minationis· Auari pꝛopter difficultatem eſt compeditus.nõ debet. quia eſt fetidus nõ eſt dignus.quia eſt ſoꝛdida veſte indu tus. Et quia tot ſunt quiſe excuſant. ideo licet multi ſũt vocati.ſʒ pauci electi. Wat terrene occupationis. Auxurioſi pꝛopter voluptateʒ carnalis delectationis · Iſtos tres ſignant illi qui ponunt in euangelio. quoꝛũ pꝛimus dicit. Villam emi⁊ neceſſe habeo exire et videre illam. Rogo te habe me excuſatũ. Scðs dixit Quĩq; iuga boũ emi.⁊ eo ꝓbare illa. rogo te habe me excu⸗ ſatũ. Tertiꝰdixit. Vxoꝛẽ duxi.⁊ iõ nõ poſ⸗ ſũ venire. Pꝛimꝰ deſĩt ſuperbos qui pꝛo ambitionib terreni dominij et dignitatis terreſtris gloꝛiam amittunt regni celeſtis Iſte in ſua excuſatione bene ſe fatetur fa⸗ tuum fuiſſe qui ſe pꝛius dicit villã emiſſe qᷓ; vidiſſe. facile ei quilibet fallitur quan/ do illud emit quod ab eo abſconditur. Et certe ſi homovideret et conſideraret quid eſt in dignitate dominij tempoꝛalis illud non emeret nimis care. quia videret eius bꝛeuitatem. Ecdeſiaſtici decimo. Vmnis potentatus bꝛeuis vita. ſic rex hodie eſt et cras non erit. Secundo ſi diligenter con ſideraret videret pꝛecipitij grauitatẽ. quia quanto ſtatus altioꝛ.tanto caſus grauioꝛ. Lecidit em̃ Petrus ſed ab infino.iðᷣoci⸗ to reſurrexit. Cecidit Dauid ſed de plano eo ꝙ ſe in altum non erexit. Juxta illud. Pſal. Domine non eſt exaltatun coꝛ meñ Et ideo cito reſurrexitEecidit Adam ſed FxXXXvI de alto.· quia depgradiſo.iðᷣocum diff tate eſt erctus. Cecidit et Auciferſ er ed celo altiſſimo.ideo nũq; reſurgere Secundus excuſans ſe ſignat auaros 3 dicit. Duinq; iuga boumemi. perquinq iuga boum intelligũtur quinq; ſenſus er⸗ terioꝛes coꝛpoꝛis· Et dicuntur ingaſcm Bregoꝛiũ pꝛopter coniunctionẽ dupliis inſtrumenti cuiuſlibet ſenſus. Duo enim ſunt oculi. due aures. ⁊c Sicutigitur bo hes terram yerſant.ſic auaricircu terrena continue delectantur. Delectabilioꝛ enim eſt augro burſa argenti ad videndũqᷓ coꝛ et ideo nõ poſſum venire. Non enim cõin gati excluduntur a cena ſed aliqualiterre tardant᷑. Vnde ille dicitur vxoꝛem duxiſe qui tota affectione ſe tradidit voluptati ⁊ talis ad cenam celeſtem non poteſt venire nec debet. nec eſt dignus.nõ poteſt ire. qa thei.xxij. In figura huius Rumeri xxj. legimus ꝙ de ſedecim milib hominũ nõ ceſſerũt in partẽ domini miſi triginta due anime. Vltumo videndũ eſt que ſunt puni ciones excuſatoꝝ.⁊ ſunt tres. ſegregatio a conſoꝛtio beatoꝝ. Vñ h. Bemo viroꝝ ilo rũ guſtabit cenam meã. Secundo ſubſun natio et impꝛoperiũ peccatoꝛũ. qu inuꝰ dicio deus et angeli et homines et demoꝰ nes ſubſannabũt ⁊ deridebunt pcœõtes qͥ diuinas vocatões neglexeft · pꝛouer ᷣmo Vocaui ⁊ renuiſt? ego q;ʒ ĩ interitu vori⸗ debo. Tertio cruciatio ꝑpetua toꝛmẽtop. Iſa.vltio. Eligã illuſiões eoꝝ. ⁊q̃ timebãt qdducã eis. q vocaui⁊ nõ erar qͥrñderet Rõ ſic de bonis et iuſt qͥ deñ vocãtẽ audi unt per obedientiã pꝛeceptoꝛum · hijince⸗ lo ponent̃ lucentes ſicut ſtelle in perpetu⸗ as eternitates Baruth.iij. Stelle vocate funt et direruntaſſimnꝰ⁊ luxeruntei cun iocunditate qui fecit illas. Nos ergo flẽs chariſſimi nõ habeamꝰiſtas excuſatiohes ſed ad cenam perpetuam pꝛoperemꝰ SM quã nos ꝑducat dẽ init ten Uuns ſubam iſehö ndauc meſc ſi —— nEumſ m — kpnns ꝙdeti m annin . Dñica ſca oſt trinitat. 11 erni orem duxt et ideo nõ poſſum venire. Zu xiiij. Sicut dicit Sregoꝛiꝰ Woꝛaliũ xrij. Bonñ eſt ↄiugiũ ſed mala ſunt ea que circa ea illudex hmõi cura ſuccreſcũt. Pũ tenent illud qͥd nõ nocetex reby iuxta po ſitis cõmittit᷑ plerũq; q̃d nocet· ſicut ſepe rectum mundũq; iter ꝑgimꝰ⁊tñ iuxta iter vepꝛibyꝑ veſtimẽta retinemur.invia qͥdeʒ můda nõ offendimur ß a latere neſcitur q́; pungamur. Bec ille. Ex qͥby vᷣbis patet ꝙ licet matrimoni in ſeſit bonũ.⁊ a deo ad bonũ finẽ inſtitutũ.tñ ſepe ꝑ abuſum hu ⸗ manũ vertit in ꝑniciẽ.itavt qͥd fuerat inuẽ tũ ⁊ꝓuiſum ad vtilitatẽ ſalutꝭ ſi indebite fuiſſet ſeruatũ fiat occaſio dãnatõis.dum male ⁊ inoꝛdinate ĩ eo viuit᷑.cũ omiſſa dul cedine celeſti ad quaʒ ſuſpirare ⁊ aſpirare hõ debuerat totũ ſe delicijs terrenis ⁊yo ⸗ luptatib immergit. Ex qͥ ꝓuenit vt tal ad ceieſtes delicias vix ꝑueniat. Iſtud patetĩ iſto de qͥ euangeliũ hodiernũ refert. qui ni mio vxoꝛis amoꝛe cõplexꝰad cenã ceieſtis ↄſolatõis ſe nõ poſſe venire aſſeruit dicẽs Vxoꝛem duxi et ideo non poſſum venire. In iſtis verbis diſſuader᷑ nobis nõ cõiu/ giũ carnale ſed voluptas carnalis.q̃ ſepiꝰ in ↄiugio cõtingit. Et ideo nemo putet ꝑ ſaluatoꝛẽ nf̃m · hanc ꝑabolã in derracõeʒ aut ſuggillationẽ matrimonij legittimi fu iſſe ꝓoſitã.ſed potius in ↄfutatõem et cõ ⸗ fuſionẽ illoꝝ qͥ bonis rebus malevtentes terminos cõceſſe libertatis exrcedũt. Vñ dicit Breg. ꝙ ſicut ſepe in alijs locis ſacre ſcripture.ita ⁊ h ꝑ rem iuſtã ſignificat᷑ res iniuſta. vt ꝑ carnale ↄiugiũj voluptas car⸗ nalis immoderata. Eirca cuius rep̃ſſionẽ tria ſunt ↄſiderãda. Pꝛimo devoluptatis vanitate trãſitoꝛia. Scðᷣo de ip̃ius ſagaci tautela. Vertio de ip̃ꝰ ꝑuerſitate nociua. Nimũ tangit᷑ in eo ꝙ dꝛ Vxoꝛeʒ. Scm in eo cũ addi᷑duri. Certiũ in eo qͥd adiũ ßitur.non Sri pamo ꝙ circa repꝛeſſio nem carnalisvo luptatis conſiderandum pᷣmo occurrit de pſius vanitate tranſitoꝛia. que notatur in to ꝙð Axoꝛem duxi Et ꝰgruẽ ꝑ vxoꝛez Bnica ſecunda poſt trinitans intelligit carnalis voluptas pꝛopter triæ· Pꝛimo quia ſicut yxoꝛ eſt naturaliter crea tura fragilis ⁊ debilis ymo quodãmodo moꝛtuis ſimilis. Juxta illud.. Thimo. v. Vidua in delicijs viuẽs moꝛtua eſt. Dicit gloſa. Non ſobꝛie vinẽs vita nature.moꝛ ⸗ tua eſt vita gratie in anima. Euius ſepul⸗ crum eſt coꝛpus in delicijs vacãs Ro. viij. Si m carnem vixeritis moꝛiemini. Se cundo voluptas carnalis compat᷑ vxoꝛi. uia ſicut ꝑ neceſſitate vroꝛis multeimpẽ e ſũt neceſſarie.ſic ꝓ voluptate carnalicõ ſcquenda multis opus eſt yanis ⁊ ſecula⸗ ribns qntas iſti vigilias.timoꝛes.expen⸗ ſas · ſollicitudines faciũt vt vitã taliter q̃li ter delicioſe deducant in peccatis carnali bus.Patet hoc in filio pꝛodigo quitotaʒ ſuam ſubſtantii conſumpſitviuẽdo luxu⸗ rioſe Luce. xv Tertio voluptas carnalis comparatur vxoꝛi. Sicut enim nõ eſt ali⸗ qua vxoꝛ tam bona in qua nõ inuenies ͥd conquereres. vt dicit Piogenes philoſo⸗ phus. Itaeſt de voluptate carnali.ꝙ non eſt aliqua voluptas ita delicata que nõ ha beat amaritudinẽ admixtã.⁊ maxime ifi⸗ ne · Vnde pꝛouer.v. ðꝛ de voluptate. No/ uiſſima illius amara quaſi abſinthium · et ſicut non eſt nec fuit aliquis qui nõ peni⸗ teret poſtparuũ tempus ð vxoꝛe deducta vt dicunt cõmuniter vulgares · ita non eſt nec fuit aliquis ita voluptuoſus ⁊ delicijs affluens qui finaliter non peniteret. aut h aut in futuro. Vnde de his qui ſaciati ſũt voluptatibus. quomodo in pꝛeſenti peni⸗ tent dicit Boecius in de conſolatõe in hec verba. Quid autem de coꝛpoꝛis volupta⸗ tibus loquar quoꝛum appetentia plena eſt anxietatis.ſacietas vero plena penitentie. et exitus triſtes. Hinc Oꝛacius irridetvo luptatem ciboꝛum qui conſumpti relin ⸗ quunt penam · De conſeẽ diſt · quinta. Re tales. pꝛout refert Mieronimus ibidem. De his vero qui de talibus penitent in fu turo etiam in inferno dicitur Sapientie qnto. M erunt gementes pꝛe anguſtia ſpi ritus penitentiã intra ſeagentes · Et poſt pauca. Quid igit᷑ ꝓfuit nob ſuꝑbia· aut di⸗ uitiaꝝ iactãtia qͥd ↄtulit nob· Diẽ ibi hol⸗ goth · ꝙ damnati non ſoluz recognoſcent ſe amando iſta tranſitoꝛia fuiſſe deoꝛdina tos. ſed etiam peccata ſua cum impꝛope⸗ rio quodam ſihijpſis obiecto cõfitebũtur Unde nõ ſolů confitebunt᷑ ſed etiã ſibijp⸗ ſis vehementer inſultabũt per ineffabileʒ remoꝛſum conſcientie ſue· Sed tarda eſt iſta penitẽtia et inutil· ideo quia tarde fuit doctus poſt vulnera qui ſibi cauet. Sero medicina parat᷑.dum mala per longas cõ naluere moꝛas. opter ergo iſtas tres cauſas merito voluptas carnis dicit᷑ eſſe vana.tum quia fragilis et caduca.tum qha ſumptuoſa.tum quia oneroſa. Ex quibus arguit᷑ eſſe tranſitoꝛia et vana. Minc Sa ⸗ lomon ait Eccleſiaſtes pᷣmo. Vanitas va nitatũ et omnia vanitas. Exponit HMugo devanitate mutabilitatis. que eſt in rebus iſtis.ſiue qͥa inanes ſunt. ſiue qa tranſito rie· ymo in eo vane ſunt. qa oſtendunt qͥd nõ habent. In iſto vane ſunt.qa nõ ꝑma/ nent in eo quod habent ibi. Vane ſunt qͥa ſolã foꝛmã habẽt.eſſentiã nõ habent. Vic vane ſunt.qͥa ſialiquã eſſentiã habent.ſed ſubſtantiã nullã habent. Illic vane ſunt. qa ſine veritate ſpeciẽ aponũt. Hic vane ſunt.qa ſtatim pꝛecedũt et tranſeũt. Hec MBugo. Ex quib poteſt trahi deſcriptio cõ munis. M vanũ eſtquod nõ pꝛebet fruc⸗ tum famulanti nec fulcimen innitenti.nec pulcritudinẽ cõtinenti. Et qa om̃ia in qͥby mũdaniquerũt voluptatẽ ita caduca⁊ ya na et deficientia ſunt.patet ꝙ qͥ ea diligũt nõ ſolũ vani ſed ip̃a vanitas facti ſũt Jux ta lud Mieremie.ij. Ambulauerunt poſt vanitateʒ · et vapi facti ſunt. Vnde camat pheta. Filij hominũ vſqueqͥ graui coꝛde. vt quid diligitis vanitatem et queritis mẽ daciũ. Imo nõ ſolum tales dicunt᷑ amare mendaciũ.ſed etiam dicunt᷑ inſanire. Vn ⸗ de pꝛopheta. Beatus vir qui non reſpexit in vanitates et inſanias falſas. Patet igi⸗ tur ꝙ tota voluptas ſeculi ſiue conſiſtit in opulentijs et diuitijs.ſiue in delicijs et la/ ſciuijs.non eſt niſi vantas · Vnde Salo/ mon enumeratis multis talibus ſcʒ edifi cioꝛũ et habitaculoꝝ amplificatione ſerui entiũ et famulantiũ multiplicatiõe. armẽ⸗ toꝛũ numeroſitate.theſauroꝛũ multiplica tione. in quib om̃iby dicit ſe habundaſſe. Statim ſubdit. Cũq; conuertiſſeʒ me ad vniuerſa opera et ad laboꝛes in quibo fru ⸗ ſtra ſudaueram.vidi in om̃iby vanitatem. Ecce natura voluptatis que in ſe eſt vana et tranſitoꝛia. Et tĩ de 3 imo. Nixi ſecundo nalis voluptatis attendenda eſt marima cautela. Sicut enim dickiurſonns Vbimaius periculũ imminet. ibicautiuf eſt agendum. t quia omnia fere peccqta pꝛocedunt ex yoluptate et delicijs mundi eo ꝙ ſunt quaſi quedã impedimenta ſpiri to ⁊ delicato neceiſe eſt etiã animã pꝛecipi⸗ tari ex coꝛpoꝛis moꝛbo. Inquit Bhꝛyſo. ſuper epiſtolã ad Mebꝛeos Vmelig.xi. Et ideo cautela opus eſt ad occur cautos faciũt circa voluptatẽ carnalemet rendũ eidẽ. vanitateʒ huius můdi Pꝛima cautela eſt aliqualis ſubtractio.nõ ſolũ illicitoꝛum? pꝛohibitoꝛũ.ſed etiã licitoꝛũ neceſſarioũ et cõceſſoꝛũ. Nam et ſi om̃ia poſſent licere nõ om̃ia tamẽ expediũt. vt dicit apoſtolus Vnde dicit Richardus in libꝛo de contẽ platione. Nunqᷓ affectus noſter ad deſide rium eternoꝝ ꝑfecte accendii.nec intellec tus ad celeſtiũ contemplationẽ ꝑfecteacui tur.niſi cura carnis etiã in licitis et necel/ ſarijs frequẽter et foꝛtiter repella. Hec i le. Et certe ſic videmꝰad ſenſum ꝙ hijqui temꝑate viuũt et moderate non de fadi poſſunt inclinari aut deduci ad volupta/ tes que in quadam ſuperfluitate reſoluun tur. qui et ipi de neceſſarijs ſibi et licit m ta ſubtrahunt. Secũda cautela eſt repul⸗ ſio quarũlibet deliciarũ in pꝛincipio. ſicut aut Seneca Epiſtola.xxvxiij Wij qui ſe voluptatibus iungũt et in cõſuetudinẽ deducũt nõ poſſunt eis poſtea carere. Id hoc em̃ vſqʒ perueniũt miſerrimi vt ilisqᷓ ſuperuacua fuerũt ſunt neceſſaria.ſeruiit itaq; voluptatib ſuis Tales non fruũtur et mala ſua quod maloꝛum eſt vltinum amant. Mec Seneca. Et ideo dicit Augu ſtinus libꝛo ſexto de muſica. M conſuem do eſt quaſiaffabꝛicata nature · Reſiſtẽdũ ergo eit in pꝛincipio talibus. ne homove⸗ niat in conſuetudinẽ Nam poſte vincert cõſuetudinẽ dura eſt pugna · Inqt Zug“ ſuper p̃s xxx. Et heccſt ratio · quia v didt Rolgoth ſuꝑ libꝛñ Sapientie caploxij Kõſuetudo magnam habet violẽtiã indi nãdo voluntatẽ ad ſe. Et iðo ſi icut optim eſtaſſueſa ad bonas cõſuetudines ei Vu⸗ ꝙ circa reß ſionem car/ tualis exercitij vt dicit Bernhardus ſer/ mone. xxxiij. Coꝛpoꝛe em̃ mollioꝛi redqi ami — imol ußh guient lhnol giner mingu Se ineßt etot ſan Unper dusſt vumie uu aumn niuie ſuton iuni hhn innn uim Rnn unſ ihhr Vnica ſecunda poſt trinitatis ad vicia. Vnde narrat. Sal b. cap̃ ij in fine. M cretenſes cũ acerbiſſima execratione vti voluerunt aduerſus cos quos vehementer oderunt. optãt vt ma⸗ la conſuetudine delectent᷑.moleſtoq; voto grauem efficaciſſimũ vltionis aduentum reperiant. Hec ille. Et Auguſtinus libꝛo vij· Lonfeſſionũ. capitulo qͥnto conquerit de mala conſuetudine que eum tenebat in erroꝛe plurimo tempoꝛe.ita ꝙ de conſue/ tudine facta fuit peccãdi neceſſitas. Refert wlee ene um ꝛpeſſimuz aſueſci Warimus in ſermone de ſancto Johan ne baptiſta. quendam ſapientem dixiſſe. Rene conſucicere pudebit diſſueſcere Et iterũ. Bona loquamur.tranſiet ſermo in effectum. Acce qᷓ; malum eſt malis cõſue⸗ ſcere. Ende metrice dicitur. Quinõ aſue⸗ ſat virtuti dum iuueneſcit. A vicijs neſcit diſcedere quando ſeneſcit. Tertia cautela eſt conſideratio omniũ indecentiũ ad hoc cooperantiuʒ. Omnia eĩ hic bene conſi⸗ derata diſuadent.et nõ pꝛomouẽt volup⸗ tatem. Et pꝛumo locus in quo ſumꝰ. Qui Em Zuguitinũ eſt locus miſerie et vallis lachꝛymarũ in quo magis flendũ eſt quã to minꝰ flemꝰ. Secũdo tempꝰin quo ſumꝰ Vniuerſum eiñ tempꝰpꝛeſentis vite vigi⸗ lia quedaʒ eſt ſolẽnitatis magne et eterni ſabbati qͥd pꝛeſtolamur. Vigilia enim nõ eſttempꝰdeliciarũ. ſed feſtũ. Juquit Vuil helmꝰ de lata petra. Tertio diſuadet hoc chꝛiſtus cũ ſuis ſanctis qui om̃es eleger̃t ulud quod carni eſt moleſtius. Et quiſqͥs aliud docet aliud ſuadet ab eo tanqᷓ; a ſe⸗ ductoꝛe eſt cauendũ. dicit Bernhardus. Quarto diſſuadet hoc earũ bꝛeuitas.qͥa bꝛeues dies hominis ſunt. Inquit Job xiiij Quito eaꝝ indignitas. icit ein Se neca. In voluptate nichil eſt magnificuʒ. aut quod naturam pꝛoximaʒ deo doceat · Ron eſt animi virilis ſed puerilis volup/ tates carnis amare. Juxta illud Heneſis xvij·Poſtqᷓ; conſenui.voluptati operã da bo. ditit Sara vxoꝛ Abꝛahe. Sexto diſ⸗ ſuadet hoc indigentia pꝛoximoꝛũ dicen tium. Nobis inquiunt fame.ſiti nuditate et frigoꝛe laboꝛantibus.quid conferũt tot mutatoꝛia vel extenſa in perticis. vel plica ta in manticis. oſtrumeſt quod effundi tis. nobis crudeliter ſubtrahitur quod in niliter expendiur. Ideo inueniũt curio/ rrat Valerius lib.vij. ſi quo delectentur et non inueniũt miſerẽ quo ſuſtententur. Inquit beatus Bern hardus in quodam ſermone. Septimo diſſuadet hoc voluptatum vanitas. Eccle ſiaſtes duodecimo. Adoleſcentia et volu ⸗ ptas vana ſunt. Vanũ eſt quod non con fert plenitudinem continenti. Vude Me ronimus dicit in quadam epiſtola. Semꝰ per voluptas famem ſui habzʒ.ac trãſacta non ſatiat. Hinc dicitur Eccleſiaſtes pᷣmo Hon ſatiatur oculus yiſu.nec auris audi tu. Abi dicit Hugo. Mtotus mundꝰ non ſufficit coꝛdi humano.neccoꝛ humanum ſufficit toti mundo. Omnis enim ſanitas omnis pulchꝛitudo· omnis iocũditas re⸗ rũ conditarũ afficere poteſt coꝛ humanuz ſatiare non poteſt. niſi illa dulcedo ad quã factũ eſt. Juxta illud Brego.in moꝛal xx; vſ. ante finem. quia ad deñ appetendũ ani ma facta eſt.iure ei non ſufficit quicqd deꝰ non eſt. Mec ille. Octauo diſſuadet h im⸗ puritas voluptatis. Nam vt dicit Boecꝰ tertio de conſolatione.dulcedo humane fe licitatis multis amaritudinibus reſper⸗ ſa eſt. Ex quibus omnibus patet ꝙ qcun q; bene conſiderauerit cõditiones huius miſerabilis voluptatis reſiliet ab eis Jux ta ilud Raum.iij Dmnis qui te viderit reſiliet ate. 7— Di* tertio ꝙ circa repꝛeſſio⸗ * nem carnalis vo ⸗ luptatis attendenda eſt eius peruerſitas nociua. Sunt autem multa nocumenta ſtius miſerabilis voluptatis. Eſt em̃ hoe vicium effeminatiuũ potentie virilis. Se cũdo eſt accumulatiuũ doloꝛis et diſplicẽ⸗ tie ſingulari. Tertio obfuſcatiuũ decoꝛis et ſapientie ſalutaris· De pꝛimo patet hoc in Sampſone Judicũ.xxvj. Quipꝛo eo ꝙ doꝛmiuit in ſinu Dalide vxoꝛis · per quaʒ ſignificatur voluptas carnalis excecatus eſt. Refert Duidiusxv. Methamoꝛpho⸗ ſeos · de fonte ſalinacio. quia talis virtutis erat ꝙ ſexuʒ abſtulit viro qui ſe balneauit in illo. Iſto modo eſt de voluptate. Nam ſi bomo virilis balneat ſe in delicijs volu ptatis effeminabitur et mollietur et ani⸗ moſitatem amittet. Vnde narrat Vale⸗ rius libꝛo pꝛimo.ꝙ Loꝛnelius ſcipio mi ſus ad biſpaniã eo momẽto q̃ intrauit ca⸗ ſtra edixit vt oĩa q̃ cauſa voluptati cõpata erant aufferrent᷑⁊ ſubmonerent᷑ Ande ſi mul? ſemel duo milia ſcoꝛtoꝝ legunt᷑ ab/ iſſe ab exercitu romanoꝝ. O qᷓ; pꝛudẽs pᷣn ceps qui ſic pꝛouidit ſuis exercitib amo⸗ nendo voluptatẽ. que milites foꝛtiſſimos effeminat vt agnos · Refert em̃ Valerius libꝛo qͥnto.caplo pᷣmo.de Manibale duce Earthagineñ. quem mulier quedam pꝛo/ ditioſe romanis tradidit ocicendũ· Lã/ʒ maculam in gioꝛia rua. Euipitoꝛe gu pania inquit luxuria inuicũ Manibalem dens Bieronimus ad Ruffum diẽ. Jol armis complexa vincendũ Romano mili ti tradidit. Ande fingit Quidius de arte amandi libꝛo ſecũdo. M Wars qui deus eſt bellantiũ cum venere captus fuit vxo ⸗ revulcani.inuiſibilib cathenis.et omnib dijs celeſtibus in deriſionem oſtenſus. Eui hiſtoꝛie alludens Mieronimus ad uffũ de vxoꝛe non ducẽda. dicit. Wars qui cum bellãtium deus dici meruit pꝛo⸗ pter eius maximaz ſtrennuitatẽ nihil ſibi metuens a vulcano ligatus eſt cum vene ⸗ re inuiſibilibus cathenis.ſenſibilibus tñ. Boc autem ad applauſum feminaꝝ ⁊ cele⸗ ſtium curie deriſum vult dicere ꝙ vulcanꝰ fecit cathenas occultas.quas nõ pꝛeuidit yxoꝛ eius ·et poſuit eas in lecto.in quibus cum Wars intraſſet lectum captus eſt et detentus. donec tota celeſtis curia eũ cõ ⸗ ſpexiſſet. Et ideo dicitur Job.xxxvſ· Wo rietur in tempeſtate anima eoꝛũ et vita eo rum inter effeminatos. Iſtud patz expꝛei⸗ ſe de Moloferne. de quo hiſtoꝛia Judith xüj. Secũdo iſtud viciũ eſt accumulatiuũ doloꝛis vel meroꝛis et diſplicentie. Natu/ raliter em̃ poſt voluptatem ſequitur triſti cia. Sicut deducit Boecius.iij. de conſo. pꝛoſa ſeptima. Vnde infra metro ſeptimo ſequenti cõparat eam api.que pꝛimo fun⸗ dit mel.et poſtea aculeum recedendo infi⸗ git. Hoc bene attendit Demoſtenes phi⸗ oſophus a quo cũ Zays meretrix ſolẽnis de Loꝛintho centũ talenta petijt pꝛo con cubitu.ille in celum ſuſpiciẽs ait. Nõ emo inquit tanti penitere. quod tamen neceſſa rium foꝛet ſi tua fruerervoluptate. In ſig num huius fingit uidius ꝙ virgo que⸗ dam nomine WMirthaponis deſideranit inceſtum et deſideratũ perpetrauit nutri⸗ ce adiuuante.tandem cũ eiſet perceptũ fu⸗ gatur a patre et in tantã triſticiã incidit ꝙ a fletu ſuſpirijs et gemitib alterata moꝛ⸗ tua eſt in ſignum huiusꝙ voluptatem ſe⸗ ermo. LXXvII quitur doloꝛ gemitus et ſuſpiriũ. T iſtud viciũ eſt obfuſcatiuũ tie ſalutaris. Vuius exemplũ baban Salomone.qui licet ſapientiſimtame voluptate carnis deceptus ad hocperdu⸗ ctus eſt ꝙ ꝑydolatriã quã rationeqmoꝛis concubinarũ ſuarũ exercuit totam glo ã ſuã confudit. Ande dicitur de eo. Hed — hominũ Salomon theſaurus delicurũ domini.ſapientie ſingulare domicii c ʒ ſo tenebrarũ fuſcatus atramento lucẽani me ſue. odoꝛem fame. gloꝛiam domus ſie amoꝛe mulierum amiſit Et ſic et membꝛo dei mutatus eſt in membꝛũ diaboli. Sůt et alia plura nocumenta huius vicij. intã tum em̃ nocet hoc vicium ꝙ homo qͥdm modo occaſionaliter ex eo moꝛitur velſu tem infirmatur.vt dicit Seneca. Voc qu tem fit per conſuetudineʒ. vt dictum eſtſu pꝛa. Item coꝛpus contra ſpiritum rebẽl⸗ lare facit. Qui enim delicate nutrit ſeruũ ſentiet poſtea ipſum contumacẽ. Et Bem hardus dicit. Si concupiſcentia ceperit habere irritamenta fiunt duo contravnũ et ſic perit conſcientia. Itemg— in⸗ tellectum abducit. Job.xxviij. Non inne⸗ nitur ſapientia in terra ſuauiter viuentiũ Item incompaſſibileʒ hominẽ facit. ſiut patet de diuite epulone. qui affluens del cijs noluit miſereri Vazaro Aucexyj. Et Zmos ſexto. Bibentes vinum et vngen to delibuti non compatiebantur ſuꝑ con⸗ tritione Joſeph. Vitra omnia pꝛedicab poſtremo malum facit. quia in pengʒ cter nam cõmutatur. Apocalipt. xviij. Quan⸗ tum gloꝛificauit ſe in delicijs. tantuz ei da te toꝛmentum et luctum. Ex quibus patet quare voluptas carnalis eſt fugiendaque tanta mala infert non ſolum anime. ſed& coꝛpoꝛi et exqua omnia mala ſicut ex fon te pꝛocedunt. Mecergo eſſent nobis ane oculos mentis pꝛoponenda. Dec memo⸗ riter retinenda et ſepius oꝛe recitunda·ve ſcriptis relegenda. pꝛeſertim quando an⸗ mus noſter ad voluptates coꝛpoꝛis indi natur. Ittenentes finaliter ꝙſi centun annos ymo decies centum annos volu ptatibus demus. quaſi vnius nocis ſon nñ ad eternitatis comparationem yie⸗ bunt᷑. Inquit Khꝛyb de reparatiòe laſi — 3 0 E— Lſlalc⸗ J Aka, eſe *. 25 1b Zcllra rilecen — S 1 Feb Vn 7 oℳl„. 3 3 —„— oſt ſe P r 8. 2,3 N 2 Filh⸗ x— y„7 2 wre Atzle mi1— r„ e — „ rhe.. vn—— 6 „ N Cn⸗ 1„reeen„ 8 2 Sh.4— i H 1. C 11 12.——— I l ℳ h „yn⸗„% S ↄ5 5 Pen „— 3 ſn Sw — k —— 4*„ 3 6 1W 7 12. pke F d ve[S —— e chaerr N 3.. 7—— 8 P— t⸗ . 2— — ſi 293 Z— S 3 2 E S 1/ 1 „„„— „ —— h S. b*. 77 ℳ 3— 1— 4 11 ſo De 1 v 45 7* 00 7 ,— ſr Sre— ſlæ A Me /4 17 ven .—— l A *. 77 ta — Py 12 0½ 1, fP 2 S . e f J1 6 5 bz 7 v he 3 22— ei rnM 8*1rh— —— F 42 E ℳ 4E K— F rM— ſ He o⸗[e.—— —— an v— 2.fnK 6— 8— +x ſ-— FVe⸗ ℳ c f. I.— q ſ— 7 rAbr 1-p J- I⸗ Sea⸗„ P, 7— 1.—— 2,——— 64 e e ſ 1 phn ne ℳ— v P c— 115(4 4 E— ₰ ſ3 7 12 Fzn 77. 1 ꝓr⸗E 3 †— Z22 F Zr 5 K⸗ 1Mt⸗ Fa ZxA c S ir 3„ 5—„—*— 2 n t 43 iW P ß S1 1 W L*—— 1—— 7 Sl E7 74 Frhneee ℳ F zror g yrM 1 7 22 c⸗ (6 E S HMeo+ 00. ſt „5——.—[dr B 5½3 F 3.43 . ₰ r)— AMat ſ 4,„. — N.— £— 7 ½, 4, 6 8 3— T5 . 7 ₰* He ſſ kez— — l. 7.—— —. 25*—— [3 6 6r 2 vxl e— A—— e 5 b⸗ ſicea⸗ 3—* 3 -E S Q5. v— a F6 03 Aſt . S„0 e 20+ 2—— 4hEr D „ —————— E 4. S⸗—„9 2— e M Peat— 20— 1 5 her —„n — 20„ 11* 111— et r Fe⸗— 9-——27*—9 . n 3 P 21 7 V- je Sk ——— . 25 ⸗ F V A Bſ——— — 5 J———7 „„ 4* ic 17—4 V 1 2 1- S— 6160 S*3 S 4 „C⸗ P ... n 2 ver ⸗ 5 f, AR— — F G. 27 B. P⸗—— — E vof 6 F, g *5— 2 e 8*— r— fr S 5 2 ſ pꝙ lw—— ₰ 47* ſ F ͤz—h Fn — M M Jſ.— 7 7 9ꝛ o „ Sao 2— (e ZrM * Ze*— 6 P 6— 2 S v— 4. — fi F o Ea ZJ⸗ 1. r 1 —„ S fll 4* ⸗——— „ 5 3 38 —. 2 2 14 e 7— 1An 5 i K*. 4 0 — E„01% 0 2. † 20 e ſA⸗ Ii ſan ↄfl.e—— —6 6 N= 4——— S 641— 1xa v a 74 —[a Hel Zu⸗ E⸗.%— 3 4 b— — 7 5⸗ G 7 7 Pe eg6 111 h S Vu de xſ⸗ ccert — F— N e 2 7 % D PuE V721. S= Fc E11 3 ro Dr S t 3 .—„ e * G D„ F„ Px*. 11 — N h 25„ V t re 4 6 i — N Fe T 70 V— nſt — 2 2c G Oß 2½ Onnz 2 E 111 F ſe S ſc ¹9) pol jne i⸗ ſ0„ S B— 2 S 3 S ——. 1. r w 1 3 6 17 117 6 47 L⸗ h Z. 1 cx⸗ ———— N v D S 3 4. P Fr x „ 1 Te.— 3 — ₰— ü 3 [. 8 Enla) ↄc e e 4 5— Jner 3 rt 4. 8 2— Z ce S d5 7 — 55*** fl F rG 5 V „ 76— ze. po e ſ⸗ ſe 3 3 . ſ „74*2„ 1 Sir 0 8. b 1 77. 2.„EE— 1A 6 1 3 22 * h. v E 45 * MA, N ₰—+ Sy—7 G —, S* peh de⸗ — Qei n a rle M- F..„ hnnl) 6— 7 4 ſe.. 4 S en Ank,— S ſ6— 5 F 9— 9 S 4an“ K ( Prnr6—5 nk M S 3. ——„ r—ſr 2 2 E 0 prX F heh et= ℳ 11 Mn 1½— De o t P — † 8 eeſee ——— 1et — lnxd. ſe 53. . 2, 2 S—— 7 ——— 42— Ne Ip— Fpꝛ ℳ*t 5 1 fl— — 0 ure alxy e 1 Sr ,„„ſh ℳ ß„e Sdl⸗ ri 5 ſ, 40 v?e 1 PAE F lr L. h⸗ 7„ S5. —— i— 5 36 3 il E 5 7„ D— (l 4 o fy ½— 16 Ofenlan4 ſl, 5. e h S 5c1 7— 62— 5 6 en ₰, FPnb⸗ 9 . eMP 2 dnl⸗——[ 1 5 a v⸗ ta ſi E 3. Eeo py u Nl, * Jt 8 6 ..% val N,* 1 tr* C r 2 2. 17 S *„ß F vF* 6 7 5 3 P Pr ꝛ 4ℳ — AZip FE b h f— e * 1. . I oe lye Sed P— 14—5 32 Cz„ v 3 z.. 1 * e&— Sr„ ſ5 e S—.„,— ₰ e Nnow „P— B. oxn 5 * 1 5 2— mo 2 4* 22 ₰ — P c2„ „ D. n Prn 2 7 le12—lle— 2½ EE 4—nt Plr let⸗ 2 ———— 79 anti S5r 6 C — CC—( — . 86 Ax⸗ 4 dD — 7, — 2 p 2 6 6 .* 5 ℳ„ o„ S5, 4— o4 1— 52 rEr. v. 3 7—* 5 6 f 2 S.— *. „ E. 5 — ha. 5 ⁵ r Fr— ₰ 1 .* 9 14 d ap i —„i⸗— — hß ℳ 0 6 „2 eEfp S He⸗ — Gi =f ſr 2 —— ——,——— — O⸗ S v 5—— C 2 ½ 2 6 E Be—— f ½ 71 ꝛ nm 6yr6 3. Weh⸗. Q S— S — j 3 † 4 J F 1 23„ S 44 S— r 5 F ℳ 7 7 56— ſ— ſ 2—— — 2 nn— 3 ——— Hefn 2. S . F— v2 2§4—0* de frA⸗——— — Wr 4 „ Jtaln. 7 1 e Ec . S, 1 P ℳ .— Se 57 L ſ=—4 17 on 6— 4. Se 3 ℳ*. — ℳ S. 5pe— ₰ — 3 2 4, — ſeun(2 e 0 2 2* 2 Ee 10 F e 4 3 r 5. 2 ez i 5r4 1 S. ₰. S⸗ 4 2. 5 h Sie* 2 fi⸗ 50 *, 3 3. ee. er 4 1 1 eri ₰ en.. 3 3 ſ — 5 — 3—. e FP S „ — x S Be en Pi pßo⸗ t 2 Se ₰ ₰ 7t.—— n rte„cx⸗ — ePe 4— 2 r. 1 3„ c 6 1.— 4„6ho 4 6* peh— 2 5 2 — ih Zr S 0 5 Sh n 3— H. Ca— ADefe S S 1 S N* — L — 6 57 8, A70 7 ½— — 6 5 7 ee 1 0 —— n—— pEn— Fer fn,—„— 5 ——* o—— S. wan. — 1—,— 2 Ec 7„ P I . 6 S.— N ℳ 1 2— A— *0„ e M) Zle , 5-% — N Ae 2 ₰ 1— 3. S TP 7 n *— — V 61— 8 — 4 5 e— Fac — 7. h 20. rr⸗ 2o — b p⸗ 37—[5 5 .——* . n. — 7 „T— 4* 3 4. E 2 S* — . 8 2 df 2— 2* 3 2— —5 ſtr Sð zxx ℳ F 8 „— i — 7* e —— ℳ 3 4— *p⸗n r g2. e 6 — 4— 2 tl P 3 3* F FS 6 . —%— E2t, 2„ n Z. k ſar y— .—f 724 K „ ₰, 6 F. S. 2 K. 0 ½—— 5 J 4 ℳ Pe⸗ ſw 7— 6— 71 S ℳ e— ₰* 2*£ W⸗— ₰. 7 Z„ 1.— 7* 7 ſ⸗ eße ze K— E* S 2½ ₰ l ſle1it 2 h Lo A15 % 3% Pb 2 2.* 2 5 h 4— De— 2 „ . 2— 8 l. M 20 /*— 23 F 3 —* La 4.„9 97——6 5 8. . S. ſ J— F /) r — ——„2„ —— 3 —— 17 c ℳ N 2— 1*5 8 3 ₰— t h- 1* Z 1 237——— 2 La— e 16 4.—— e B — 2 14 — 6„r — In7 5 K 2 aln 74 7 e. 7„* 5 2 a — C 8 Ehr A 5. h 6 —6— a i0 2 — ſol« 93— U f111 2/ l 2 5 ℳ 20 1 5 ₰ n 0— e 3 C — Erer; —— „—— ℳ Pa 2. P* F. 5 —— 16—— 22 T— ₰ .,. Hm. 6— 77 F S2 S— 24 S —— 5 — S*— yr—— J⸗ h*40 2 3. Erez * e.— N. 8. f%ſt 6 ——— 6—. x 20— 25 p E y— 77 6„ z&——5— — 2 2.— r 3 v 2 2 71 1 —— — 3„ — ₰ — ——— —— —. — 3 el r— f— 2. 7 S eßn. —. ℳ 7 /3 cxuMs ſyh 1 6 —(e ℳ) T„—85 Ay vÿ—. Sv f l 5„X——— W 5 1 S 2 2 B 6— S. 1( S op̃k 6— 2 AAU.— l„ un 77 A—.£ 2 3 ſ 5 Ee 15 ar . — 5 S. .— Ze— R 43 „„ Al) JoV F*—— 0— 3 „en 4——— 2%½ S* 7—— .„2.— E. 3* 1— 5% — 3 F 5 S „ 9. ſ— 5—. ₰. 2 —— 5 F—„ —— ½ 4. 2 e* E 6 1 hr rp „„ il C 0.—3 60. 7—k. N ſ P. —„——* 417 en 45 /0). e ee e 7, pf 1 — ſ 7. e „6 0——§ e Tr—, 2 ———— Zoſt fm f — ſt [4 l 4 En—— rh N„— y[.* 5. S% E M— Frer 1* a E — 0— F 5%— S* . ſ— ꝛ 20„— 1 F— — — — —— 3 5 N37* 1—t e 6 .„ — ——. 3 — 2*4 1 F „5 5— 8 .—— ₰ — Fb —„½ — ½ — — —— ar—4 —— 2, — . 10 —A — — J—, 67 4 5 7 nxg— , B i „6 6 55) E 5 „0 „8 . ſe Le 2. v. 3 2h⸗ „67 S. *6 74 —„ . ln vnn 16 1r„ 50 Nꝛ 2 p— — 2 r— 7 ——— 5 S. e2PA. ℳ yn t. rz por en b⸗z b.— 2 N3 Er — 1 L pnn — v ſex + r jx S— 2 4„5 „ 4 O ſ6 4.— —— c5 0 7 „— 7— ℳ. t— 45 7 2 v.— „ — 3 1 t1 „— ½ 10 8 * — — — „ f ℳ yrim x vzr⸗ S Pe 411 % — , orß , n, 2.—— l pe n D/l.—* — P —— ₰ℳ * F e6 7 ta6a* raT †7— S 6— . v, 1 f E. KA Thx 5 7 Ee [N 2 y & 4t p ſ3„ cZ e 6. 67 2. —— 7— 7——* T6 K o*— — 9 —— 6.—/— ſ. * h0 6*———, i d fl. yf in pP h —n ſe⸗. c N A 1„ nn— . 55— 4—— oe . — n = 0z zA .— x b— 02% ex . E Lr2 Ee U r*— 2 — . 07 77 6 S— 4˙2— p — F 5 ₰..2 73 r n 1 2— ₰4 P 7.. Z 1 3„„ Pÿ— 0 * h ern A n 4 37— „N M.. hr — S. x. 6 7 — n5 1 F.— L ſu⸗ F PrN 74— orri** ſ.—— ft.. A⸗[2 i 7 3 S 4,. — 6 „o f⸗ HNo 4 4 7 C e V r 12— t„ Po R 3N 6— 5% a 7 — 2 S ₰ Sℳ. I h⸗ſr⸗ „ 4 4*— e „ — ſ[— 4. — ———. %„ f o ⸗ 7 6 o. S%½ Er ↄcrM— c n 1dy. 4— n SA 7 F 1—, ho „ 2/* S r2 ier 4 — F 2— —„ K⸗ 1f —3 in 6 14 7*2 2 ℳ F S. F 6 7* 7 ℳ g FSe 5.2 2 „ ₰„ 53 P e.— ee 7— 1K 1— 26 5 „le,* S. 2 4 Da 1 i ⸗ 8 „ „ K5 ℳ 3,„ h— 5 Ja4— 4l 2 o V=3—————— 5„ 5 o*„74 0 / 6 J⸗t „2 1.D./ r K...— ℳ —%7 — S34 E F ß%. — v S. 1 0 l 0 [I—. 1 S S —„ 0ℳ 2 7— 8„— 5 8 l 2 ℳ— 4* 4„ Fa 4.— E Er 1 er 9— 2 4* 26 — 1— 2, 5,. S— . 32 1 3 Vninſt „ Kh* V⸗„ 4* —* 5 2.5— 3 1 ₰ S „ S 4 . ſe * 4 5* — — S S 0 3 ℳ„e 4ℳ 2— v v 2 — 11 c1 3—, Han—[Aei 4. — 0 „ „ 1. ℳ—— 5— Si 5 ½ . e.— 7 S . 0 E— te S erraz ₰5 PoR 2 On— — FpcE RM i a 7 +=. 8 Dꝛ ⸗—. ½2 O* pP 4 b ſe n(inh 1 E 5 S er⸗ z cM1— 32 12 ai I ſ S 8 er pel 4 5 S— beh* i 40—— b* 3—, 1. —— 3. 3 p . S5. 2— ₰ 4 hPt⸗ 0— 2 r 4T 2 ₰ P—*— S 7— Dh P„ 74— O f. E— a— vZ 1,.—5 ſys „nan 9 e TLun„ ern4 1. . V—„ 2 Mfe 7— † 2 1— cx 4 /7 b 3 1 rr 2r F x 1—**1 2—— Lm*— *—0 Dℳ. 4*. ſn f 2c † ſ3 f P 3 S ⸗ 6,. † ſ 7 berA ——* xꝛ2*— 1 S„ 6 ———7*— S 24 —, 14—2 2 — — „ 0 „2Z.o — — 81 —— H— — „—5 „—* —— ⸗ Z „„ 5„ 6 — ch* E⸗—„ w— * 25 p K * 7* rl⸗ 5., f 2 6 ½ 46 1 ſ y*—[5= fælze„FAR —— N n„ 12, oi⸗ rl ſhha ſ . 3—— SO.*, 3 7—— 41 Be— 2 P— ye— 2— E-—., Fr— F—.„ 5 — 2 — Cl 3 Z— S+ P* 1 5— r2. — f6. ſ ſr — 8 6*20— M 23——% .* h E- ar t 0* 10 1 p 6. 5 N 1% F Me e 44 2— M r*. ———[. 7*„ x pm 3 17 aph Et. x ⸗ r1 6 Fn T D⸗ frlnrid . P22— 9——§ 4 ℳ Zt 6 1„„ ₰ Fe f.„ rx„No T aa— 5„6 S—2 1„ 2 F F— e v ——— 11 No f 1 6 4— v% y— hr„rl — . rr⸗ 1 F²—5—— 4 æſnet . fn F+ 6 S.5—— 2.+ 38 — 2 S 1 S . F S ₰ fcꝛ— 4. r——. r, 3— f ℳ— Lan 1 5„ 6 HAt 2—— 1 SA6. K 5% b 3 5 —„ß„ . ri— 3 S0 5 2„6 e —— 7— — 2clyl exlmr 2 A 7n 1 P' D r— F— l 1o 2 5 N 5— 3 cv lel 3 PX N 1„— 6 4. 6 3 ſe ſe F 17 31 2 S 3114 ſ F ℳ S 1 F. 24 F5 Nn I— o— F— F ſl 1 ye hn pr— 8 en 1 2. 3 4 rr 7— 7 6 S amh S6.„1a 7 1%. ln 7 1. De6 Tſ 2 0 d E. a) Oe 5n— 8 ſl.„ ℳ 1. 7 — g— e 1 7770„ 4r 8 4 t hle, 2 F — —— — pA* 5 — 3 E 7 7½, S v — DWe 7½ , 1 . Her S. 3. 7 6 r4 *—. 7ſ—2„ℳ. ⸗ 5 — 4½ moM C⸗—. rhn L P F —, 6 E f. yhh h ſ.„ „ 7. S Fre— ℳ— 3 „ 3 7 1—„*— 2. 6— — 3— 5— 75„*——. L*— h ih*7 22. S. „— 3 F ne PA S Mo-. A—r7 2.. iAift J. 1 1 Z — — KE —— ℳ 3%—. FI 3f. 02. 2„— 6—— S,— 6——. al. Eh 24 5 ₰ 2/ 5 N l — Sh — ⸗ 2 2 me F F. 2 5t 3. 7 ſr— 1 — 5 Hru 3 u B* 7 f.—*2.5 0 3₰ Erh c — Pr ℳe 2 — 12— fxafa ——— S. 2˙45— 1„ — S — 1 74 2 — 2 — F e 2 — e r Acr ——„ e lꝰir S,. v 2 PS e o— . 25 G 3 — 4 S S 2— .——— F, ½ fee x.*5 5+ ℳ Si n . Z* 6 E A* H 352 heh r⸗ 53 2„ 2 f„ F̃r — e „5 L.P. 5 Le 3 35.35.———— GM— 0 S F — 6 Pf 4 L K 77* . — ² ho S 2 Ta% 1 . r e*— 3 ſ. eſ 4 Sol— S — E— E—— — — 8 ——— „ 6 — S — 6 ——— P — any„5 — 42 Q P z 6) . 2hebſ 4 F Pr FvN P Et. 1 — — 7 v7—. 4 F5 Er F 6 1y f Vr 7 *— ri. 3—— 8 Se 2 Pe *ℳ ℳ6 S ,%— „——. F D* S ₰ 37. x — .— N 7 l „ b 4 Se*— — 2 — 2.— —— i 1 Afn — Dæ p— KM 14 J nee—— 2 2—— 1., 5— ſrx 9 32 6—* *„ 7 1½ . . —— 7. Ir1 e —— v7 H 1024 cœrz. f ſi 75 5 3 ⸗, f 114 r C S* * 36 A. S.* 3 5 QEx⸗.5* 5 7 — 5 S — * P F— e— f—— 1 25 n F * 7 5 6 6„ 3 3, He n7— Z1*„ ſ2 —— — 1 8„ M— 4. S 2 — — I. 2 ſpru A 8,— 1) 6. —— z a. N 5„L„ S 4 ef 5M. — S d Zℳ.— X2 * N Sr„— . 1 ℳ S/— PR 142 Cſnl.⸗— ℳ— N 1. n ſ2 ℳ— 0 2x „ 6— ri 2 Sa— Jer Mor 4 7.0. 3—— * 3 0 S ſe. 4 c— ari⸗ 2½„ (7. 5. en . 2 B 1* 7—7 K„eiI. 1— er„4 „ r — v* 165 Ma ez 2 „ Spe E—— I Z. 5 0 —— (N 7. vrm „ℳ 8 e i 4 1ſ. Z⸗ 2— 4—— i ſ2 I⸗ S2. oHn 3*. L u7„ ct— Fe 2 l Ph Aryn ſ v Fe 2 n 38 N l⸗n ſer Irh N**„ S 2 S or ee 2) Mn— e. ₰% 1— S„ℳ — ee„ Her nr— MN E v 70 F.—— e 41 * J c 3— 79—. 2——— 3₰ N 5—— 6½ 0 5——— 4½4 6 k——. 2 æxt⸗———— 3— TC— 5 Nr*& ——— P.— FP*,—— — S krnnS Seꝛ (. £ 155 e 4— 0 F— 4 CS N De A ₰ ve 9 — S c 7 3. cc ſ e v0 N F Z ℳ I.2. 1 Z— mn — S 3 † 0— 6 — E 2v e 4f 2 „— cvð Siv ezr hea. hr. p5 6 z . 22 vp A r. 7. licv D. 7 r—. — 27 0 — 3 C. H5„50 6 7 7„. Je„ 1 — 7[2* —— lar 1101124 0 f n 1 ½*[— 4 S 15 ſ—, „ ſerw — —. S⸗ WN 52 N 4, 1 P N Ha 7 5 S. 2. le t 4. 7 oj 6.. 0 D 5 .— 3——. De—— S. 2ℳ ℳ,— v E on 5 8 77—— C—— 4 3—. 0. 45 72 h 4 44* i„ 3 * F— F fr M⸗ a. 5 ſ — n 746* 1* 7. 14 ſe 2 3. 6— J6. 1 6 —— ſ. ven S 6 — ſay⸗ h* 5 S „ 5 ee nn— F 5 777 1 7 ₰ Sce 5 7 2— ℳ 3 e k. 1— 10 pl 14[ 6 — 1 ½ Jw K ſle— A 5 S—ꝛ M 6 e S H Armne r mn0 144 Ac% p r—— f 111 4/ D3 oh „ — „ 2 —. 5. —*. ½.— 6— 2——— e E c1 F tl⸗ 4„1. 14 2„ —0 e 6 2 i 4 17 W Fſ⸗ 2 ℳ,. R⸗ 1111 5*1.—— 3 7 8 r 1.— E2 o. 5 S 8 2 St..„ 6 F 7 5. 1 ie S S* * ₰„ 72 h— ℳ 4—* 3 — 6 erſ ⁰— N n— vr 3 Pe fx 3 i 6 1 12. b r n vo⸗ yh fſ— 2—* p⸗tr 7.———— — 1 k—— 2 2 2 2—— 3*%„„ 7—— 6.—2 ℳ— 3 6 7 4, c. vy ₰.—— ₰5 5% F—* 31 1n 5 — n— 3 .— 1 No 6 114 ½ F S H —„ S 1„0.6.„ 8 in 5 „— n„ 2 lr.„ yh — 5— p⸗ Mr 1— . M N. 1* F. r 11 5 C*— 112 o——„ — ℳ„ 1. F 8“ h F 1 D 6 2 £. 2. A er ſo n 2 ₰ —. e 10 7 T W C2 2 V—] 4 2 S Arrf Fir— n A— 1. F7.. 2„ W.—— 5 —*. 5 ₰ F. r 47 —„.„—— 3— „ ℳ 52 v* 44 3 or X 1f„ 107 —% F ℳ 1 1 5 Sr l Fe 2 *. 7 5 e Z ſerf 7W fr — 6.6— eran v „ K S „ S F. 3„J⸗„ Wſl. — E— 3.„ 6 5—f c 7— 3 man e r —, 0 4— 5 2 † 3.— F6 6 3 3 S. 1 K N 9 4 17 6 — 6Ca ſt 2. 2. r t 2 5 V M — l 2 — De —— De F Je+ . vn— vaſ nn i — . 46 3*etx 1 VnCnE. 6„ S. — „ui 7 do 7rvz 0 B 2 2 N 6 —. 4 ot *. G hl 2 33 2 i—„ 424* ot D ſ— 3 1— S2 S 1 t ſ. — ll We 6 e[—. „— S** nſe „7—t 5 5 5 60 4 M Nler 3 e i rſl.h⸗ J 3„ Z — 2d1 Se Ja— FC„„ c Fe⸗ S N 24 6. S —„. „ 2130 7 N S hr Ee arryh ame e 1 S—„* 7 ſſ4 he —. S2 v 3 g S B e 3 3 7 — 3. 10 N 3 11 — 2 S( „ S—— c S P S. h 4 6 eun Aer U 3 .. 7 7 vab. 1* Et 2„4 4 o 4 „e ſ— ſ . 3 3 rinz S* — J— 6— 7 E F i⸗.— S— 5.. 24 if p eat3— 2 ℳ S ec T e . ℳℳ½ —— LnrE l Je— G Pr e c.„oſ⸗ — —— 0— K 5 Lc — ſ ⸗ N 23.(6 r„——. 3 7 M6 M 2 1 6— e 1* 1 S—— C e 2 2 2 3— 5 *— ₰ †+ — 6 L5 0. 11 „— S 4 „— 5 3 28 1—** —„ e— Je 11*.— —. 8. n bœ — 1*— F *—— ctv— †. 2 3 1 6 1 S. of——& 1 L„ſi 4 1 3 a T r ſfü 7. vt— „*. 0 — 71 1 ℳ p Pr p— 1 il Jg. 6 pe i. [e 2 8— 1 c S ſh cã⸗ Dx 2 2—B , S*— 10 05 Pꝛ 2 37 pole⸗*)—„5 K6 yem 34— 10 T J clUM. * Ne S—pa h —* 1 k— 5 moſ6 0„ 1 Wn 5 42— ſnf 1%. vEafn —— „3*„ v Frir S e 1. ſr⸗ 6 i—, 1% p„ 12 6oſt ſe⸗„ 0 y 2½ Fnh er 6 e. 6. h* K B Z ſe— F+ e 6„ Ff1— N— Qx Eh 2r 05 S 0 1 ,— ol⸗ — fex A ₰6 . S. e 6—— 4 ſrh 53% Ioℳ z P h . ſ ₰ aa 14 ⸗ ₰ „ 32 P P . S 1. cR— P S4 . — p2 ah) F ð c*„0..„n 22. E—* ₰ 4— a M 3 J„— rà— 7 44 5¹ 7 Be n0 ſn* —— ℳ ſi. — W S.* Ofa.*N*— „1 6— A— 3 S .———. 2„7 4 r— 4— 0— tꝛ— 1 22 8 8 5 — 2 Sef ſ F nlr 5— ot 37. vrn⸗—* 1Et· 6 f— T a 7 S, E.— h. , f * 2 3.* 0. — r 1 — o. 1 2. r 4 jr⸗„3 7 124 I 7—.— O/ 2.. 45 2½ e 3 1/— S 2 ℳ — 11—„ 6. „ 7 y U———. 22* S— r2½ 2 hbel-N e F— p pr 3 42 S.E 4. M—t 3 2[70 1 Npkan⸗, 3.— E Iar ℳ* 4% 2 32 25 6. 40 „7*„.. 2 vfa 36 4 124„. 6 3 eee eeee e — S n p/, — L an ſr„ M S—— n ch£ P=„n ₰* e r.— S* 7) iree— 2 he— 2— ax 4 5 —— o e.. 4 36 5 6 8* 5% Dc Fꝛ 2— 6. K S, E O or Wl F n[e4 3. „ i or 2.„5* ole Ae 7 aFr p .——**. e r n j 3 2. E[w 2 „ t 3*„ 2 u e1 ox⸗— t h e S 3% 22 S1 Pnt. 23 42 4 ℳ 3 ſ. y. J, . 2— nxvſ—„6G.2.. 2 „e. S— 2 ſr E . S.——. 5 S e„„ „ 6* S 5 g. n9 T. 6=% 1. 5 ℳ ₰+ c 0„ E& c„+* E S— ½ V lo F— 44 S 7 5 ſ 35 y ſ—* 1 S Cir 051 h p3 6 — e e 47 ſe 3 t 1 14 — 1 S„N 4. 1* 6. 2½ h ln 2 A2 ſ— eu 1 S D⸗ 7 77 2 f— — S* 3 Fb ⸗ Ten 2 — 2 6cn 1* 5 n — SA 6 4 b ₰e S. ſe. Pe o7 2. 75 7 4 — — „ f E 2— E E 3 2——— u S †2— ſ 2 v— 11 4 — S— 11) 7*. Hy *. ae. ₰ — E — — — — — — ½ yN — ——ſ . ſſtr 2 3 . —„ E„ 4 r 10 S„ ſ. 6 u 2 5 Se⸗ ſluh⸗ 3,—. 20 ſ 66 Ve— 56 h 2 2j. 2 ½ 3 ſrn P Q.— 6 en„ e* 0 ere* ſ. e1.— 7. Le v e* uK—. 7p rh V aß I 6* .—. 2* eſE 34 Sle u e ſt v M Evi N 4 . a ei c— S2 6 3 E E ₰ N*— 0— 2 6 7— 2 t ſna o„— P 06P ſl 1.z Nh 5 colu er 5 33 ℳ 2 Inn f 7 F— 2. 4* 40 6 l 5— h—, 4 —5 3 pi b , k 5Lna 3. ſ—— 7½ Le 3 Sr en— 7. V 3 Sh* 23 Fel v„ „et— 32 4ℳ bi v15 2 ir* S o tal v — 1„ 2 4 1X W t. 3 . oſ na c— a1* f. ₰ 2 4— wꝛ S. ſ. * 1.— fſ 13 — 7 Vaf 2 — 5 3 7 7f 7 ₰ ₰ ſ*— ſ' 1 — F 3 —+— ——n, Sphe Zii e fe— N— 5 S S—. 24 C.*— 63— ſ— 2 H. k. o. * ereriz— 7— 41 7 5 5 — 7 3 †* L.— tnrN—n F.— aqh 4 En 5 1 71— 4 Er — t ſhrl⸗ 2 P —„/ 1 S2 W 2 K 8 exfRy 4 20 117. rti S— cr * r . 15 1a. rf 2 P x. 7o6 v— 3 26 N O. 2 S. 2 e 4 E. 1 4,„ 5 F Er 4 ler P. 1,„0 —. L tin 222 v 3. Frx* 4— 3r t2 Fer nl. P2. Le Mr ye S„6 E Ihi— Ar p frt. 3, 3 No— lh lr ⸗— 4 1* 72 6 F— . Z 14— ſF— Wn 2— 6.— ℳ 5— „ 2 r p M R 1 F rn⸗ n SP S* —= 4 er—½ — 24 2— — V f—„ S— 0.— 7—1— S, 6„— 2 4 Fer K—ℳ.Tr „ E f—. vN — ÿ * — „ *—*———* 3* ——— 5 6.———————— „ .. —— i.„ ut r.„411 2 5 h. S — 1 1 g2— †5„* fre F— . .— 7⸗ P Hr* „ n 7— ſewh] S 14 4 n9 2 . een H*— A—nꝛ„ 68 47 L non 5 S r S E— ℳ P blez 7—* 55 1 e Z M—4 77 5% 5 Q. Se Grp Gÿ 1 — e r.— 4* S— 8 S— EMx= F. 5—97 7 — rſ A 144 8* 14 1 30 N„„„ 5 3—7 2 M—— EM. e 4 545 1 trcnn. 9 P2z.— e 3 F 36 A* f ſů„. . 2 ſ. 1 E yy rt y 3 N43 E 3— ———— ex — 16426 M—— fr. 1xM ⸗ Sr N S2. — H 2.*.ln L* W e— —— Sn% ſRn—— 21˙— i⸗ Fpg, , 4 E Ph 6 ſe F. S—. 67 2. Agre a.—.. v ler e — . . 6. —— Plu r *———— Se S 2 te*mi „l. 6 rx.„* S — S ℳ 7 26.. 5*.—4„ℳ Zrw E eð 3 Z 5 —, 3 (n w Ft hnns IA 4 Pÿh e ½„ 3 1. 2 3 1 7 4½ 6 ſt Ora S— S — b c 1.„6 4 — 2— ee 5 2 — 7 NFe e ſ. xe ℳ art Den 3 . ℳ re * 411 o. z — S.S. E 7% — „ D F— pn⸗ 2 fn ℳ7. o C r 1% E 5 vn6 . 6 v9 5 feyr 3 4 F7 Joms Voni ₰ 3 4— 2% F= . . 2 — 1 , „— fE rt — ſl ⸗ 40½ — rn t— 1 6 25 eꝛ 1 he ſrre e ſwet 4 I1t 3 2 o4.0 4 23 ſere— ſ2 bemfr Fi 3 a n ſiru⸗ — ——— S— 2— 6— — — — — —— —— — en 8 1 ℳ— 0—„0 El 2 1. 5 2h e 58 S e o 8 K * 7 l 60) 2 5 5 ſ— 2 c. 2— z 2 8 2 I ſr S 7„5 2 S. S 1 er 2 — 36 5 — — — e — he 3 — 1l⸗ h⸗ 7— 7*%— Sf 21 N„, S Fe ℳ 7 ½— ſo1. 5 er*—— Krr 44 Fa 7 5 Fe e.„ c o zr 7.14 m A— 6 1 en 6 e — v 4 . 33 1 — — — —4 E——— ſ. — —„— — — 6, S ce 741 . ½ — 6 3 4 2 2 ſ2. 4 — 4 oz. ſ 7 Ay⸗ — ₰ 17 ₰ — t2 2. 4 VepA R 444 F4 4* 6 .„ 10— F 4 a i 3 — r- N—. „„1 i 1„ o F 1— — y. E ſt— ℳ Ft. 4.. 6 4, 2 2 S* . F* S 7—— ſr 1½ 7 tM E— F Llur ſur ſ wR„ ⸗ S N—— ——— N e 5N —, — 7—„le 5 6 F.. 6 oſpia⸗.— p*. eZ. æc E[(0 va— 2 œ an 4 G .—5 — e. 10. ₰. e ** 6. t Z 2 1 0 ſti S n, 2 e 5 Sz. e. 4 , — — — S— x. . — t — Zn— L vp 2 len ℳ 1 ſ 32 e de ei y⸗ 0 Peeeßi e ℳ r5 ci K cbi yol F— — C=[— 0 Fꝛ. — S. — NX 6 e 5„ — y — 1 S . 1 14. 7.. c 6 c*70 en 2 7 ————— . rr r 3— 2x 69„. Iet. 1 1 H ne —r NP nt A2— NM yt v 1— F aArf S var 3 †. 37. 6 Ih 6 S H d Si Ir 10 U. 14 F ducnn. h„ PAnfarAr ℳ3„ℳ . C 706 73.7 Fn PE C. 2 ſ-nt n„ — 62. e . 1. tA pa — T— Cot ie ee 2 B 5„ ¶Pl⸗ ai 14 i „24 (o*2 2.—* cp S ₰— — e4 6 E 1— 7—— 5 2 d p * 2„ Ha 7 3 g N* 6 ½—. — „ 2. 1— 1. —— 5— Z 1ℳ— 7 Er ℳ 5 — Ifr⸗ 16 2 . 144. y hi h 2 ſ ℳ— ————— ————— ₰ MF Qe Pert rr+ S 6 — 5 B 0 2 Ziär B o 5 n„„ a b n———— 6 3 ₰. † v2— ſt. ℳ — 5% 5— 1* ——— 2. 5 1˙2.4— Ee — V S——— 1 S—„— „brz ſr S*—— —— e — h⸗ g—* on⸗ i ne N HLonm lu Hñ C„ 2—4—— —„ [S2 oh. 36 3— 2.* ſ S bec. ⸗ K1 . 7 1=* B L — l* vA e S. — e 5.£ S7. S S 5 S„ P⸗ 357 1* 5 n 2 p.— 4 —„** E 5 7e ſ 0 11£ . N„7 0 S ſya* E. =6 inlz. 55 AMf E Fnur m 6 nn ox. n— 1 nl. S* 5„ 2 S t S Z ſrr 4 b 4— 2 Ve— —— S=. F.. S †C. 1.„ ℳ/ . 2 S 3 ſ 6 ſ 3. Lcle 2 3. 2—5 ₰ℳ ſt—— F⸗ 3 S2. ſl, f 5 — g M— fe Cw—. 6 S vP C 2ß n. v 3 9 E 2 6 S„ e, „„ 2[2 F——. 6 3 35 1 exM n nn„ſ— Ich„ r ℳ 3 ſ ſ 70 2 Efaatn N*— F 2 4 5fe n„ SP 4 7.„ rn. 5 he 57 L 3.. er— Sen 4 Peæf N F—0 in —* 6 S E F 1 .— ½. A. ſ— 4 —— 17 3. . v 1— 3 4—— ſ5 Zr+ 4e 65— 4. 6 = S — e[ A ——5 3 Z cnh J 6 oe—. ⸗—„ 5 Sr 244 ¹ 1 p 5 S 5 7 ZL*— 1 2. ih 5 5 e. 7 — 2— f f r Hn S— S5 n . V — 2 L S2 7. rn — ₰. ₰ S . 5 5 rx 2 e on F. 6 h— 22 2 1* —— — — 5 ſrH „0 05 er* 5 7 42 1 2 —%+ 1/ 4 t„ 2*—2 — an, a⸗ 74 0 c2— G — 2„ 1 3 7 . P 1* Z 2— „ c ie —. w 0 6—— ——— Fe 0 3 — E hrlr— 1240)— S Srke S Q 2 S— r — (ſr 3 4 S 1— Sfn„ — 2 tr re— — —. B I t L ½ 4*26„ 4„ 2 pr ,. 3 4 i feu— r D.. 7* ——— 5 —2— b e 5— 4*— 4—— „ril e 5——— —— — — 4.. — e — . ₰ *022 e V F D — 45 †*— Ja— 2 3 S 22 147 ſF 26 7 7 — o 2 h . » N*— — C= — 2 — 2. 5— . 3 :% K 2—„ S 1 — I 4 Ix Lt. S v * ₰. †+— — Frn — 422 [— 350 EEh 21 C M— —5. 2„ ſfr⸗ V— 1 — F—* B — — 17 . o A* 2 1 FT 6 3 Pehn n— N . S 7 13 8 * 1— K—— —— 33— L— e — F t †7 C dy 8 6 w 3 24 1 13 13— 5 4— 2. S S2—* S— 7 F———) [„ 4* 5 S— Z 6 —* 3 Saner qj L, el o1* 2 rei 5 ſrec⸗ N ſrp 3. Fo 1.— dſt3 S 5. Ai„ hf f 15 225„. S 6i 1** 2. 3*—„45 r 6 a. 1— LUo S — 5 4%* 5 3 + 57„ 7— P[ I A—— Er L4 t Pr— ly A4„ 1117 5 F a S 3— 0 evM. 0 r* 20 6 2 4„ e .— 4 i ee. r 1 72 3 2 ZM N r b— 5 ſBr. c. AY— N 7— 1 NMN S „aſ.. o 3. 0 1 l 7 S — N* F—— ½ 3 o1 Crra-— 4*6 E farr ſt ot 1 re —,— E 4 14 S — 1— 7 Z— 6 ¹ 4 A F— g 6 1236 S Sr. —. Fz„ 2 4 „ „— 7— 5 e L* (— e 2 12 er 1%0„ 1n— 14—— S, Nr 3 9 n75—„ 3. V *— 2 l— rÿnt — S 1— 8 S Z. pe—— 0 2 — — 2 6 e — 1 Lepy ir 2 ₰— r9— eſt 5 v 1. NM vo Si e — 4+ 3 1—— O—3 5 c& S jx⸗ — F 5 2 — ſ— Z 52 2 4 vu⸗ 6*— F— E E C— ſah(=—— A dRh** NW 3 en„ ¹ 12 E 3 S i Nn TJ 5 1 rKMN 5 r leM. F— 7 cð . S 8 PS 1 ₰ .—— ſw6*—. 4 /hnrn S 1—2 Eſh n — 27 Salrf tMtx.—— , — — 1 Pi*—2 ct⸗ 2 147 4.— S—— E.— e Z n el e, t— i e (— v nn 5* x NM kc— 3 2 Ze 0„ OJ— PF-—e ½ M S S ht— NE—— 6—— S r— 3. 2 3 7 1 FF⸗ 4 1— .[ Sx—, F— S* P — 4. — r—**f ₰ C— — 1 F . S.—2— MntAtE„ 6 S F S S—.— F 6 Or— 4% ₰ F G— 7 S— 4 „——— 0*— c 6. ² — E 1˙35 P— ₰ 12 o e. W d.—2— 4„.— 3—— 7N— es F *„— en— 8 P*— F—— 6 6.. Si Sax Ian 4„ 1 F 1— Loe 2ßu⸗ C— 3 K2 ſ 4 1—— Ie— 2 F— Eun. 7 S— 2— e e S 3— ———*—.—*——— 3 2— .— ₰— 2 S p.——— —* Er„ Cotef— vM e r1 t — c. [e— „ S — 37— Sei.— ₰ r —* à— de⸗ 3 17 X „2—— F1— 5 £ e 4— Ae — P2 P5 S2—*. ℳ— „„——0 4. P— S 5— — h 2 — 4 b (7. y2 2 41 3 M F Cn— s 115 6* 5. 0—— cet 411 . e 7—— ℳ. 7 — 2 3 — ℳ — 2„ 44 3 CœrM E 1 Pr F—— .* 0 6 .— = r cge 6 4 /— * V e L— — 2 —— S S8 S— V S9 bi —— w ex— S 1 †. 6en. 3 *„— 9 ih ſ 45 S ishl efn S L en †—0 ſt 2 in Z i —„6 Z, Mee S 6 S— —7 EPer F — ſſer— ete „ ct Rman o S e iuc S* — — 4 — ie — *„ 4 1.—8 ₰— . 6 —** — N. .* „** 6 * — concupiſcẽtie eius amaritudines amamꝰ. ugientẽ ſequimur. labẽti inheremꝰ. Et qͥa jabentẽ rerinere nõ poſſumꝰcum ipᷣo labi⸗ muripᷣo cadente cadimꝰ. Hec Bregoꝛius Inter hectñ deus multum clementer no hiſcũ agit. ꝙy ita mũdi hꝰſolatões amari⸗ nt᷑ ne mmis acriter amarent᷑. Vnde diẽ Siugꝰ. O müde qũo non deciperes dulcis ſiſicamarus blandimẽta mẽtiris. Et Iſi doꝛus libꝛo.iij. cã. xxf· de ſummo bono. Seruis dei cũcta hꝰmũdi ↄtraria ſuntvt dů iſta aduerſa ſenriũtad celeſte deſideri/ um magj excitent᷑. Mec ille. Facit dominꝰ electis fuis ſiẽ nutrir puero. q volẽs abla, cture puerũ linit mamillaʒ ſinapio · ita de⸗ amaritudines delectationiby huius ſeculi nniſcct. Ende Bregoꝛiꝰ xxiij. Moꝛal red dens rõneʒ hꝰdicit. Electis ſuis d ſe per gentib dñs · huius můdi aſpeꝝ irer facit. Pe dů qͥs pñtis vite requie qᷓi vie ameni⸗ ate paſcit· mag eum diu ꝑgere qᷓ; citius h — h nenire delectet. Ne dñ delectat᷑ in via ob uiſcat᷑ qͥd deſiderabat in patria. Hecille. Licet aũt aqua maris ſit qmara.⁊ ꝑconſe quens inutilis àd potandũ. eſt tñvtilis ad nauigandũ vltra alias aquaset etiam ad potandum ſifuerit artificialiter diſpoſita De hmo dicit Ariſto · de ꝓbleumativpar ncula.ij ꝓblenmate. ij· aqua ſalſa foꝛti us ſuppoꝛtat nauẽ qᷓ; aqua dulc. Vnde ſi ouum ponat᷑ in aqua ſalſa ſupnatat. Siĩ aqua dulci ſubmergit Et ideo ſecuriꝰatin git nauigare in mariqͥ ad Bqᷓ; in alijs aqs Ita eſt de viris iuſtis qͥ ſecurius viuũt in tribulationib ⁊ amaritudine aduerſitatũ qᷓ inꝓſperitate ⁊ delicijs. Vñ Iſa · vxxviij Eu in pace amaritudo mea. Tũc em̃ eſt paxↄſcientie qñ gmaricant᷑ ei delectatões ſclia qᷓb retrahit᷑. Dicit etiã ibidẽ Ariſto. de ꝓbleumatib particula· xxij. ꝙ pyſtipti⸗ ca ⁊amara potus dulcioꝛ apparet. Cuius rõ eſt. quia cõtraria poſita circa ſe magis ſentiunt᷑ ⁊ etiã qͥa ꝑ tales ſapoꝛes poꝛilin ⸗ gue meliꝰ aperiunt᷑. Sic poſt pñtes amg ntudines melius ſentiẽt electi celeſtes cõ⸗ ſolationes. Sicut exeunti de tenebꝛis eſt luxaccepta. B Sed qͥby modis dul coꝛant᷑ iſte amaritudines certe triby · Pꝛi⸗ mo ꝑ ſolis elenationem. Sicut em̃ ſol ele⸗ nat vapoꝛes a mariqͥ poſtea congelan᷑ in nubes ð q́b dulciſſima reddit᷑ aqua. Sic viri ſneriagitati atribulationibv ſi elenã Bnica quinta poſt trinitatis tur ꝑↄſiderationẽ eternoꝝ gaudioꝝ dul⸗ ——— ² — cia reputant qͥ paciunt᷑. Vñ Bre. Lõſide⸗ ratio pᷣmij minuit vim ſlagelli. Secundo aque fiũt dulces ex ↄditõne terre ꝑ quam tranſeũt. Vñ aque trãſeũtes ꝑ terrã are⸗ noſam ſiũt dulces. Sic nos ſi cogitaueri mus nos puluerẽ?⁊ cinerẽ dulciter oĩa hec ſuſtinebimꝰ. Vnð Mieronimꝰ ait. Facile ↄtemnit oĩa qͥſe ſemꝑ cogitat moꝛiturum Et Berñ. in epla ad Rupertũ nepotẽ ſuũ Ignis ꝑpetuꝰ inferni ad memoꝛiã reduc ⸗ tus. parẽ tibi reddet mappã ⁊ culcitrã. Ter tio aque dulcoꝛant᷑ ſivgs ð cera virginea mittat᷑ in mare replebit᷑ ꝑ poꝛos cere aqua dulci. qͥa cera nõ ꝑmittit niſi dulcẽ aquaʒ penetrare. Iſtud vas eſt xp̃s ↄcept?ꝰ devir gine. ctõ cooꝑante.qͥ cũ ſit dulc. Ecc̃i xxiiij. Spũs mens ſuper mel dulcis.non pmittit ꝑ poꝛos ſuoꝝ vulneꝝ aliqͥd amaꝝ iutrare. VUnde ſi cogitemꝰeius ſctã vulne ⸗ ra. om̃ia erũt nobis dulcia. Juxta illð ad Bebꝛe. xij. Recogitate eñ qͥ taleʒ ſuſtinuit aduerſus ſemetipᷣm a peccatoꝛiby contra ⸗ dictionẽ.vt nõ fatigemini animis vẽis de ⸗ ficiẽtes. Vñ Ambꝛo.in quodam ſermone ÿs eſt oĩa omnib. Si vulneratꝰ es me ⸗ dicus eſt. Si febꝛibo eſtuas.fons eſt. Si grauaris inique. iuſticia eſt. Si indiges auxilio.virtus eſt. Si moꝛtẽ times.vitaẽ. Sitenebꝛas fugis ·lux eſt. Si celũ deſi⸗ deras via eſt. Hec ille. Hinc ðꝛ Iſa.Ij. Po⸗ ſuiſtiꝓfundũ maris viã vt tranſeãt libera ti. Voc eſt dictũ. q̃ntũcũq; hõ ſit in ꝓfun⸗ do temptatõis ⁊ tribulatiõis in hoc mari magno.viam tñ habet ꝑ quã xpᷣus pᷣceſſit. Tertio mũdus ðꝛ mare gpter inualitudi/ nẽ ſanitatis. Non eſt aliqͥs q̃ntũcũq; bone cõplexionis qͥ ita bñ poſiit eſſe ſanus ĩ ma ri ſicut in terra. Illi vero qͥ in terra nutriti ad terraʒ ſunt aſſueti.qñ ad mare veniunt peſſime paciunt᷑ ⁊ abhomiatõeʒ tantã hñt ꝙ inter nautas nõ pñt capita eleuare Dui aũt ibi nutriti ſunt nihil ſentiũt. Iſto mõ moꝛaliter nõ eſt aliq;s ita ſctũs qͥſi ĩ ſeculo moꝛet᷑ nõ inficiat᷑ pctĩs. Vñ ſepiꝰ viri incõ ſueti ſeculo.cũ veniũt ad ſeculares paciũt᷑ nauſeam.eo ꝙ diſplicẽt eis opa cox. Sed qᷓ quotidie nutriunt᷑ in ſeculo nõ ſentiũt fe⸗ toꝛẽ ſuum. „ cõſider ecUndO dum nobis Miril eſt quid ſignificet nauicula in nc fedens ðꝛ docuiſſe. Eſt igit᷑ dicendũ ꝙ iſta nauicula que fuit Petri ſignificat eccleſiã militantẽ. cuins caputet vicarius eſt ipſe Petrus et eius ſucceſſoꝛes. in qua qui nõ fuerit peribit regnante diluuio Inqͥt Hie ronimꝰ ad Damaſum. Et ponitur.xxiiij. g· Om̃ vetꝰ. uia in hac eceſia ſub obe dientia Petri conſtituta et nõ in alia inne nitur remiſſio peccatoꝛũ per ſacramentuʒ penitentie. Ideo congrue penitentia dici⸗ tur nauicula Petri.quia · Petro date ſunt claues ligandiet ſoluendi in foꝛo peniten/ tie Matthei.xvj. Comparat᷑ autẽ ſtatus penitentie nauicule triplici ratione. videli ret ꝓpter figure qualitatẽ. pꝛopter vecture cõ̃moditatẽ ⁊ iacture poſſibilitatẽ. Pꝛimo Igiturpter figure qualitatem. Hauis em̃ figura ſtricta eſt in extremis ſcilicet in pᷣn/ cipio et in fine et lata in medio. Et iſto mõ eſt de penitentia. quia in pꝛincipio diffici⸗ lis eſtapter defectum aſſuefactionis.et re ſiſtentiam carnalis delectationis. Juxta ikud Watthei.vij. Irta eſt via que ducit ad vitã et pauci qmbulant per eam In fi⸗ ne etiã eſt anguſta. quia dyabolus inſidia⸗ tun fini iuſti cuiuſcunq; Vnde dicit gloſa Thobie ſexto. Exiuit piſcis immanis ad deuoꝛandũ eum?ẽ. Domino in cruce paſ⸗ ſo dyabolus quo mouẽte crucifixus erat aduenit.querens ſi quid peccati in eo in/ neniſſet. Vnde moꝛs eſt ill anguſta poꝛ/ ta de qua dicit᷑ Luce.xiij. Contendite in ⸗ trare per anguſtam poꝛtaz. Iſta poꝛta eſt Ita ſtricta ꝙ nullus oneratus diuitijs.nul lus impiguatꝰ delicijs.nullus oꝛnatus pᷓ⸗ cioſis veſtibus poterit tranſire donec de/ ponat om̃ia et nudus vadat. Job pꝛimo. Nudꝰegreſſus ſum de vtero matris mee. nudus reuertar illuc.id eſt.in terram.que eſt mater omniũ. In medio eſt via penitẽ tie aliquantulũ lata et ſufficienter ampla. quia ſcõᷣm Boeciũ.paucis minimiſq; na⸗ tura contenta eſt. Vnde btũs Bregoꝛiꝰait Via domini nõ niſi in arto itinere incho ⸗ atur. ſed amoꝛis dulcedine dilatat᷑. Pꝛo/ uerbioꝝ q̃rto · Ducam teper ſemitas equi tatis. quas cum ingreſſus fueris non ar/ tabuntun greſſus tui.et currens non ha ⸗ bebis offendiculum. bietiaʒ gloſa dicit Semite equitatis dum inchoantur arte videnturet anguſte. Cum vero pꝛofectuʒ capiũt iam ex conſuetudine ſpacioſe vidẽ 6* ** tur et late. Vnde licet · pſalmiſt⸗ rerat. Ego cuſtodiui vias durtcde poſtea dirit. Eliam mandatoꝛũ tuoꝛũ ců curri cũ dilataſti coꝛ meũ. Econuerſo ma li ingrediunt᷑ latam viam in pꝛincipio ſec in fine artabunt᷑. Job.xiij. Ir greſſus virtutis eius. Eſt 2— tio nauls. quia eſt ſtricta in extremis ꝛan pla in medio. Alia vero conditio eiꝰeſtꝙẽ cauſa verſus mare et aperta verſ us ceiß. Sic anima penitẽs claudidebet ad mun dũ et aperiri verſus celũ. Vnde ſ icut na⸗ uisfacta eſt ad calcandum mare. Sic ani ma penitentis debet calcare mũdanãgo⸗ riã. Secũdo comparat᷑ penitentianaui p pter vecture cõmoditatẽ. Faciliter ei de⸗ poꝛtant᷑ merces de terra ad terrãꝑ naues Itez exiſtens in inſula nullo modo poteſt exire niſiper nauẽ. Iſto modo nos ſum in inſula huꝰmũdi.nullo ſenſu exire pote rimꝰad celũ niſi per nauem penitenti. Et ideo iſtã nauiculã xpᷣs et eius diſ cipuli pn⸗ mo intrauerũt yt nos audaces efficerent Illi qͥ non ſunt expertic timoꝛe intrant naues experti vero et aſſueti ſine diicui⸗ tate. In cuius figura dicit᷑ Mattheiyij Zſcendente ihu in nauiculã ſecutiſunten diſcipuli eius. Item nauis eſt vas cõmu⸗ ne pᷣcioſu et vilia om̃ia recipit et ſaluat et ad poꝛtũ perducit. Iſto modo penitenti nullũ reſpuit peccatoꝛeʒ q̃ntũcijq; ſit tur⸗ pis dũmodo ſe pꝛoiciat in nauem peniten tie ſaluabit᷑. In cuius figura Beneß vij⸗ legimꝰ ꝙ om̃ia animalia que nõ intraue/ rũt nauem.q̃fuit archa FHoe moꝛtua ſunt Tertio penitentia cõparat᷑naui ꝓpter uc⸗ ture poſſibilitatem. Eſt em̃ nauis quaſi in continuis periculis ꝓpter ſcopulos ꝓter fiuctus. ꝓptervoꝛagines. Iſta eñ ſuntpei cula que bene noſcunt nauigãtes mari. Ecẽiliij Qui nauigant mareenartãtpi⸗ cula eius. Et ideo naui periclitanti qᷓqru⸗ pliciter ſuccurrit᷑. ꝓꝛimo ꝑ exonerationẽ. Secũdo per foꝛaminũ obturationẽ Ter tio per aque eiectionẽ. Duarto ꝑanchoꝛe fixionẽ. De pꝛimo pꝛndens nauta quãdo venit ad paſſum ꝑiculoſum vbitimerſub⸗ mergi exonerat nauẽ ſuã ſicut ðꝛActuum xxvij. M illi qui cum Paulo erant in na⸗ ui armamnenta nanis eiecerunt. Iſto mo⸗ do qui ſunt onerati dinitijs velpeccans. anteq; ycniant ad paſſum periciloſuʒ ſis iu uin itnt ſun uſt un imoni in unht min ninſa ſinn na ium ictnb inſic wr uin 1c0 viun ſugn ins 7 5 £ 7 M 6 8 2 A. x jwutnn t periu M li vhuxt mi nuuntIu* n nn n — un Vnica quinta poſt trinitatis ℳ elemoſynaꝝ largitionẽ. Secũdo iuuatur nauis cõtra periculũ ꝑ foꝛaminũ obtura⸗ tionẽ Senſus ſunt quaſi quedaʒ foꝛami⸗ na vel feneſtre per q̃s aque temptationuʒ ingrediunt᷑. Et ideo iſti debent obturarip cuſiodiã bonã rationis.ad quã quia hõ ex ſenõſufficit deber inuocare diuinũ auxi⸗ ũ dicens. Saluũ me fac deus quoniã in trauerũt aque vſq; ad animã meã · Debet ergo tertio aqua eici · ita ꝙ ſi aliqua noxia delectatio intrauerit mentẽ debet eici per confeſſionẽ. Duarto debet figi anchoꝛa in re firma. Voc eſt. in deo qui nõ mutatur. Inchoꝛa eſtſpes · ad Mebꝛeos. vſ. onfu gmus ad tenendũ ꝓpoſitam ſpem. quã fiẽ wortis · exonerentſe per confeſſionem et anchoꝛã habemus tutam et firmãad Ro manos.viij. Si deus pꝛo nobis quis cõ tra nos. D Sed eſt notandumꝙ inter pericula maris inſolita tria ſunt me⸗ tenda ſcilicet ſirenũ cantica · cirtis pocu⸗ a.ceti fallax inſula. Sirenes Pᷣm fabulas fuerũt ex parte virgines et ex parte volu⸗ cres habitantes in mari. Ex dicebantur Sirenes quaſi attrahẽtes. Syren vel ſy rene grece traho dicitur latine. co ꝙꝑ du ciſſimã armoniã homiĩes auſcultantes a ſetrahũtet attractos occidũt. Una enim canebat voce humana· alia tybijs ſeu fiſtu⸗ lis et tertia lira ſonabat. Siẽ refert Alerã der nequã in ſcintillario poetarũ. Vlixes igitur trãſiturus per eas tali cautela vſus eſt aures ſocioꝛũ ſuoꝛũ obturauit ceraine aliquid de armonia audirent· ſemetipſum maioid eſt. arboꝛi que erat ĩ medio nauis alligauit.et ſiceuaſit. Moꝛaliter vlixes ſa⸗ piens interpꝛetat᷑ et deſignat mentem in ua pꝛudẽtia inhabitare debet. Tres iſte Syrenes coꝛpoꝛales deſignãt illecebꝛas que per diuerſas laſciuias attrahunt ad peccatũ nauigantes per mare huius mun di. Sed mens pꝛudens aures ſocioꝛũ.id eſt ſenſuũ coꝛpoꝛeoꝝ potẽcias obturat ce⸗ ra id eſt memoꝛia noitre fragilitatis. et al ligat ſemetipᷣm ad lignum ꝙrucis quod eſt malus nauis penitẽtie. et ſiceuadit · Se ⸗ cunduz periculũ in marieſt cirtis pocula. Parrat Boecius de cõſo. metro.iij. li.iiij. M Vlixes rediens de bello Troiano de/ cẽnio errrauit per mare. vno vero tẽmpo⸗ re yidens quandã inſulam in qua Eirres pulcerrima domina. que filia ſolis diceba . — 5————— 5 —— —— tur habitabat. ad eqm atylicuitet intrauit Iſta per incantatiões et tarmina miſcuit quedã pocula per que oĩes bibẽtes trãſ⸗ mutauit ſicut voluita natura humana in beſtias Vnde ſocijs Ulitis poꝛrexit de potione ſuaet mutauit vnum in apꝛũ. aliũ in leonẽ ·tertium in ceruum etſic de alijs. Vlixi vero dederat Wercurius vnnz fio⸗ rem quo poſſet contra tales incantatiões reſiſtere. Vnde nõ patiens tantã iniuriaʒ euaginato gladio magam inſequitur et eã in reparationẽ ſocioꝛũ coegit Moꝛaliter iſta maga fuit cupiditas ſeculi que ꝑ incã⸗ tationes ſuas homiĩes trãſfoꝛmat in beſti as ſpoliando eos ratione et manſuetudie Per que duo homo ejficitur beſtialis ⁊ in abilis ad conuictũ. Vnde ex hoc fiũt qui⸗ dam quaſi lupi rapaces.vt iniuſti milites. quidam vulpes ſubdoli.ſicut mercatoꝛes quidã canes minaces.ſicut falſi aduocati. quicõtra quẽlibet latrant niſi ab eo aliqͥd recipiant. Tertiũ periculũ eſt ceti fallax in ſula. Eſt em̃ cete belua marina que colli⸗ gens arenã in doꝛſo apparet exterius · ſup̃ quod lutũ creſcunt gramina ⁊ herbe vire⸗ ſcũt. Vnde quaſi monticulus virens na/ uigantiby apparere dicit᷑ qui decepti appli⸗ cant vela et ſoluũt⁊ ibi figũt. Cum autem eſtunãtes ſe in terra ignẽ accendũt pꝛo ne⸗ ceſſarijs coquẽdis · beſtia ignem ſentiens ſein mari ſubtrahit ⁊ ſubmergit cum qua om̃es pariter ferunt᷑. Mec beſtia ſtatũ no/ biliũ et honoꝛatoꝝ ſignificat. HNam multi ſimplices in ſeculo deſiderant dignitates eſtimantes in eis ſecuritates. Ande vnus deſiderat epiſcopatũ · alter pꝛelaturamal⸗ ter parrochialẽ curã. glter pallatinatũ al⸗ ter iudicatũ.et ſic de alijs.putantes ſe feli⸗ ces ſi ſtatus huius mũdi aſſequant᷑ Sʒ poſtqᷓ; ſe credũt ſecurioꝛes tũc ſubmergũt᷑ et multo velocius deſcendũt ad infernuz qᷓ pꝛius aſcendebant ad talem gradũ · Et tantum de ſecundo. — Fconſiderre de⸗ Dix tertio que ſit ſa ⸗ pientia et ſcientia Pichnine legit᷑ ſedẽs turbis pꝛedicaſſe. Huo autem dicuntur ð chꝛiſto. Pꝛimo ꝙ pꝛedicabat. Secũdog pꝛedicabat ſedens et vtrũq; ſue dignitati cõuenit. Eſt em̃ magiſter verus. Johãnis xiij Vocatis me W bñ vicitis. ſum etem̃. Et ideo merito ſedens pocebat. Watthei qͥnto. Et cum ſediſſet aperiens os ſuũ docebat apoſtolos. Vbi dicit Beda. Sedens docet quod ad magi ſterij pertinet dignitateʒ · Eſt etiam iuder equiſſimus et ideo ſedens ſententiaʒ fert de operib ſinguloꝛũ. Ham ſententia non eſt ferenda miſi ſedendo. De ſen·et re iudi. LEum eterni. de ſen excom. Cum medici“ nalis ·libꝛo.vj. Eſt inſuper remunerato? largiſſimus·et ideo nature vnicuiq; delibe rat reddere iuxta opus ſuuʒ De pꝛimo ſcʒ cum ſit magiſter doctiſſimus ·ideo ſcdens docet de docet. quia ſe⸗ dens.vt quietos eſſe doceat qui docentur Hullus em̃ doceri poteſt ab hoc magiſtro melins niſi ſedeat.id eſt. quieſcat a pecca⸗ to. Juxta illud. Quieſcite agere peruerſe· diſcite bene facere. Docentur autẽ ab iſto magiſtro diuerſimode Ram reges ⁊ pꝛin⸗ cipes ⁊ oĩes iudices terre docentur iuſte iudicare Sapie.. Diligite inſticiã quipꝛe eſtis populis. Et ſſalmiſta. Recte iudica te filij hominũ. Etponitur uce.vj. ratio. In quo em̃ iudicio iudicaucritis iudicabi mnini. Sed heu inſticia et veritas coꝛruit in plateis Iſaie lit · Docet mercatoꝛes vt non habeant diuerſa pondera. Deutrono mij. xxv. Nõ habebis in ſacculo tuo diuer ſa pondera ſcʒ maius quo ad te.et minus quo ad pꝛoximũ. Hecerit ĩ domo tua ma/ oꝛ et minoꝛ modius. Docet agricolas et mechanicos ne vile pꝛo bono vendant ne fraudem faciant. ne contra ꝓximũ falfe iu rent.ne ad vſurã quibꝰ Pſal miſta. Domine quis habitabit in taberna culo tuo. Et ſequit᷑. Dui loquitur veritatẽ in coꝛde ſuo qͥ non egit malũ in lingua ſua nec fecit pꝛoximo ſuo malũ ⁊c̃. Docet mu ⸗ lieres eſſe obedientes ſuis ſoceris diligen tes maritos.ſicut parẽtes docuerũt Sa ram vxoꝛeʒ Thobie minoꝛis. vt habetur Thobie. ii. vbi dicitur. Appꝛehendentes parentes filiam ſuã monuerũt eam hono rare ſoceros · diligere maritũ. regere fami⸗ liã. gubernare domũ.⁊ ſeipᷣaʒ irrep̃hẽſibi⸗ lem erhibere · Sco ſedet xp̃ᷣus vt iuder equiſſimꝰ⁊ ſecretiſſimꝰ. Vnde in p̃s. dicit᷑. Thꝛonus tuꝰdeus in ſeculij ſeculi.virga directionis virga regni tui. Virgaz vocʒt ladiũ bis accutum 4 pᷣſcindet coꝛpus b anima in iudicio. Vnde in Põð. Reges cmn eos in virga ferrea. Mec virga edꝛri los qui hodie ſe non coꝛrig Ernri⸗ M ſi noſmetipſos iudicaremus— iudicaremur. Ende. Dui ſe coꝛrigit nõ c coꝛrigendug. Tertio xp̃s ſedet vt remune ratoꝛ largiſſimꝰ Iſtud erit qů vocabit ope rarios reddere illis mercedẽ ſuã Matið xx. Tunc em̃ non qualitercũq; euadet ſed mature deliberate et ſucceſſiue reddetvni cuiq; m opera ſua.⁊c. „ Dñica qnta poſttrinitatis. II Sermo. KCIII Er totam nocteʒ p laboꝛantes nihil cepimꝰ. Auẽv. Inter cetera mala penaliaqᷓ ho ⸗ minl acciderũt expeccato pꝛimoꝝ paren⸗ tum eſt vnũ pꝛecipuũ. difficultas ad bona opera.ita ꝙ non poteſt bomo expediteim ſua naturalia in operatione boni pcedere Vnde ᷣm Robertũ holgoth ſuꝑ ii. Saß. cap̃.ix. Sipꝛimꝰ homo in ſtatu innocẽtie om̃s eius poſteri meruiſſent ſine boꝛe. Cuius rõ eſt m ipᷣm qͥ perfecta fuiſſet obediẽtia carnis ad ſpĩ Sicutem monet̃celũ ſine fatigatione ⁊ laboꝛe eoꝙ ſuo motoꝛi non reſiſtit· ita coꝛpus tuncab anima ſine laboꝛe fuiſſet motũ · Jam vgo neccogitare deum.nẽc de eo loqui poſſu⸗ mus ſine laboꝛe coꝛpoꝛis · et multo foꝛtꝰ nec operari meritoꝛie ex nobiſ ſinemagno laboꝛe. Vnde in pᷣs. Exiſtimabã yt cogno ſcerẽ. hoc laboꝛ eit ante me. Intĩ verẽ in ↄtrariũ noſtra conditio.vt qͥ natiſuiſſe⸗ mus ad quietẽ ſi pctm̃ non eſſet · generali⸗ ter et qᷓſi naturaliter naſcimur ad laboꝛeʒ · dicente Job.v. Homo ad laboꝛẽ naſciur Sicnt aũt gegrinus veniens ad concur⸗ ſum viaꝝ eligere poterit ꝑ quã viã volue⸗ rit ambulare. nuliã t ibit ſine laboꝛe. ta homo poſitꝰin hac vita multas vias viuẽ⸗ di inuenit. in diuitijs. in pauptate.ihono re. in ſeruitute · in delicijs · in miſeris ſe nullã arripiet in qua nullũ laboꝛẽ nõ inhe niret Si diues eſſet voluerit in diuitjs ↄgregandis ſeruãdis ⁊ diſpẽſqndis necc ſario laboꝛabit. Ecẽi. xxxi. Taboꝛabil di⸗ ues ĩ cõgregatiõe ſubſtantie ſue. Et ſtunin ſeqt. Laboꝛabit paugꝑ in diminutõe vict⸗ Et ſic vbiq; diſcurrẽdo ſemp iaboꝛẽ inu⸗ mit qĩ bec eſt maledictio totigenerihum S — — — £ nnieus thtin unnm⸗ witinol inoo ultus iöwſet nwktin obſar ooenal Lemo iyin Le tjerr iluct mebſun neniu instc Anavar un iwtinoe S S= S —— S S— 2 k h 4 — n d C d b 16 r d — . 5 nr — N E 10 7 1 6 X 1 3 ₰ 5 65 * 2 — Vnica quinta poſt trinitatis do inllicra Beñ ij Maledicta terra ĩope tuo. In laboꝛiby comedes ex eo oĩby diebo yite iue. ſꝛopter ͥd Salomon attẽdens tantã antietatẽ dixit Ecẽs.j. Vidi oĩa que anq; ſub ſoie erãt. ⁊ ecce laboꝛ et afflictio ſpñs · Ex q̃ neceſſario ↄcludit ꝙ hoĩes ᷣm ſua naturalia q̃ntũcũq; laboꝛauerint ſine anxilio gre diuine nõ pñt aliqͥd meritoꝛie agere ſeu mereri q̃ntũ ad virã eternã. Vñ laboꝛare pñt · fatigari pñt. ſed vltimo ſine gie diuine auxilio nihil poſſunt capere. eo ꝙ gra dei vita eterna Roꝝ · vj. Et ob h poſt omnẽ coꝛꝑis fatigatiõem.poſt totalẽ viriũ ↄſumptõem nihil inuenientes vtilitatꝭ vl timo habẽt clamare ⁊ ꝓfiteri coꝛã deo ſuũ defectũ dicentes. Pꝛeceptoꝛ ꝑtotã nocteʒ laboꝛãtes nihil cepimꝰ. Hos igit vt aliqͥd aꝑe mereamur ex pñti ſermone nõ in no ⸗ ſtris virib ↄfidẽtes recurramꝰad pᷣcepto ⸗ rem · In cuius verbo laxare debemus re⸗ tia pᷣdicatõis cuius grãm vt impetrare va leamꝰad matrẽ eius benedictã recurramꝰ vt nos doceat laxare retia · alutãtes eã cñũ angelo Aue maria.⁊c̃. In qͥby verbigtria deſcribunt᷑. Pꝛimo humane vite defoꝛmi⸗ tas.quia ꝑ totã noctẽ. Scðo mũdane ca⸗ amitatis penalitas. quia laboꝛãtes. Ter⸗ tio hmõi laboꝛioſe penalitatis vanitas. qꝛ nihil cepimꝰ. Et ita tangunt᷑ h tres defec tus homĩs obſcuritas ex pte tpis.quia ꝑ noctẽ. Sco penalitas ex parte onerſ.qͥa iaboꝛätes. Tertio vanitas et ꝑte operis. mhil cepimꝰ. Lontra qͥs tres defectus ponunt᷑ cõſequẽter tres ꝓfectꝰ gje in ſtatu ge et gle.ſcʒ luciditas et pᷣclaritarꝭ pulcri⸗ tudo contra obſcuritatẽ · quia in vᷣbo tuo. acilitas amenitatis. qa iarabo.cõtrape ⸗ nalitatẽ ſacietas ⁊ capacitatꝭ plenitudo.qꝛ rethe ⁊c̃.contra vanitatem. 5 mo ꝙß deſcribit᷑ hu . N P² mane vite defoꝛ mitas. qꝛ ꝑ totã noctẽ. Statꝰ em̃ vite hu mane compat᷑ noctippter tenebꝛas culpa ⸗ biles. Vñ peccata qͥby iſta vita plena ẽde/ ſignant᷑ꝑtenebꝛas i ſcripturis. Juxta qͥd ðꝛde Egyptijs peccatoꝛibꝰ Saß · vvij. ¶N ipis fuit ſuppoſita grauis nox ⁊ ymago te⸗ nebꝛaꝝ q ſuꝑuentura illis erat. Ip̃i igitur grauioꝛes ſibi erant tenebꝛe · Deſignãtur ci ratione. Sũt eĩ coꝛpoꝛales cauſa erro ris et deceptõis.cauſa hoꝛroꝛis ⁊ ſtupefn ctionis.cauſa languoꝛis ⁊ deſolatõis · cau ſa timoꝛs et doꝛmitõis. Sic etiam eſt de peccatis. De pꝛimo qũo tenebꝛe coꝛpales ſunt cauſa erroꝛis ⁊ deceptõis. Vñ qͥ am⸗ bulant in nocte faciliter deuiant· faciliter ceſpitant.⁊ faciliter cadunt. Joh.xij. Dui ambulat in tenebꝛis neſcit qͥ vadit. Et ge ⸗ neraliter nullus artifex nullus operarius poteſt in tenebꝛis artẽ ſuã ſine erroꝛ peri culo exercere. Vñ ſicut narrat Warcialis cocus Epigramatũ.li j. Pictoꝛ qͥdã redar gutus fuit a q̃daʒ paraſito.quare tam pul cerrimaſ ymagies pingeret ⁊ turpiſſimos filios generaret. Ille rñdit ꝙ ideo.qͥa ge⸗ nerauit in tenebꝛis ⁊ pinxit in luce. Vnde metrice dicit. Balba pictoꝛ bonus hoĩes pinxiſſe decoꝛos. Fert᷑.et indecoꝛos pꝛo ⸗ genuiſſe natos. Int̃ etiã moꝛtis tenebꝛe decipiũt hoĩeʒ vt oĩs qͥ vult male facere vt aptius faciat odit lucẽ.qꝛ ꝑtenebꝛas ma ⸗ lefactoꝛ ſe ꝓtegit ⁊ alios impꝛouiſos circũ nenit et ideo oĩa vicia vt cõmuniter fiunt de nocte. Siẽ patet de Loth peccãte cũ fi liab Beñ · xix. Et de duab mulierib. qua rũ altera ſubtraxit alteri filiũ viu.iij. Re. iij. Et xp̃s de nocte fuit captꝰ.vt pʒ ꝑ õs euangeliſtas. Vñ Luce.xxij. dixit eis xp̃ᷣs. Bec eſt hoꝛa vĩa et ptãs tenebꝛaꝝ. Inte⸗ nebꝛis noctis capta fuit Troya.ſicut nar⸗ rat Dares frigius. In tenebꝛis furant᷑ fu in tenebꝛis do⸗ mos. Siẽ igit᷑iſte tenebꝛe coꝛꝑgales multꝭ ſũt occaſio pcti.ita⁊ tenebꝛe ſpũales q̃ ſunt ſubtractio gr̃e diuie ab aĩa.ſũt occaſio ho mini ad peccandũ. Nam qᷓcito auffert᷑ lu⸗ men ſeu ſol diſcretõis a rõne in homie ſta tim cadit in tenebꝛas peccati. Juxta illud pᷣs. Neſcierũt neq; intellexerũt. Ecce defe ctus pᷣe diſcretõis in cognoſcẽdo. Et ſeq́ in tenebꝛis ambulant. Iſte tenebꝛe moꝛũ eſſent plus metuẽde qᷓ; oculoꝝ. Sicut diẽ Auguſtinꝰin ſentẽtijs Et fingunt poete. Et ſicut tãgit Llaudiãꝰ in maioꝛi.li.j. N om̃es peſtes ĩfernales qᷓ̃ dicunt᷑ eſſe vicia ⁊ ſuplicia nate fuerũt de nocte ⁊ achironte. Eſt aũt achiron fiuuiꝰ infernalis.Etðꝛ ab a qͥd eſt ſine. et chiron gaudiũ.qiſine gaudio · Vel ab a qͥdẽ ſine. ⁊cheron qͥd eſt ſalutatio. q̃ ſine ſalutatiõe Eodẽ mõ moꝛaliter oĩavicia generata ſüt ꝑnoctẽ.i dyabolũ.et Euã q̃ nõ— ſ. taa dyabolo gaudio ſed decepta a dyabo⸗ ſo.et maledicta a dyabolo. vt patʒ Beñ·iij B Sed diceres ·Ex quoyt ſupꝛa di⸗ ctum. noxet tenebꝛe culpe cauſantur ĩ ho⸗ mine per ſubtractõem luminis dinie gra⸗ tie. videt᷑ ꝙ homo ſit excuſabilis qui tales tenebꝛas incurrit · cuʒ deus ſubtraxit ſibi ras ſinevoluntate. Ad quod reſpondco.ꝙ aliter cauſatur nox iſta materialis q; ſpiri tualis. Nam materialis cauſatur ꝑ receſ⸗ ſum luminis a noſtro emiſperio ſeu aſpe ⸗ ctu. Duoniam poſtqᷓ; ſol incipit ſub terra moueri ⁊a noſtro aſpectu ſubtrahitur.ſta tüm cauſat᷑ nox.et ſic ſubtractio ſolis etre⸗ ceſſus eius a nobis cauſat noctem. Sed ſic non eſt de nocte ſpirituali que nõ fit ꝑ receſſum gratie diuinea nobis. ſed per re⸗ ceſſum noſtrum ab ea. Ipſa em̃ g tia q̃n⸗ tum ad ſe femper pꝛeſto eſt ade et illuminare cõtinue animã eius. Sic ꝙ poſtqᷓ; ſe voluntas noſtra ſubtrahit ab ea per inclinatiõem et conuerſionem a bono incõmutabili ad bonum cõmutabile tũc recedit ab eo gratia diuia. Pꝛopter quod Innocencius quartus dicit. W chꝛiſtus tit fidelis ſocius.quia non dimittit homi⸗ nem niſi pꝛius dimittatur. Et Auguſtinꝰ in libꝛo Supputationũ capitulo.iij. dicit. Deus a quo auerti cadere eſt ·ad quẽ con⸗ uerti ſurgere eſt.in quo manere conſiſtere rſt. Deus quem nemo amittit niſi decepiꝰ. nemo querit niſi ammonitus. Vemo inue nit niſi purgatus. Dicit etiam Robertus holgoth ſuper.x.cap̃libꝛi Sapientie. Layn recedendo a ſapientia incurrit ho ⸗ micidium et ex hoc dicit quia pꝛius oꝛdi⸗ ne nature homo dimittit deum et recedit ab eo. Pꝛius em̃ oꝛdine nature homo pec catqᷓ; pꝛiuatur gratia.licet ſimul tempoꝛe. Vnde Bernhardus. Dulcis ibs pumus rit in acceſſu. vltimus in receſſu. Vnð Job xxi· dicitur de peccatoꝛibus. qui dixerunt deo Recede a nobis.ſcientiã viarũ tuarũ nolumus. Et gloſa oꝛdinaria ſuper illud Thꝛenoꝝ. Miſericoꝛdie domini ꝙ nõ ſu mus conſumpti. dicit. Vons miſericoꝛdie non exiccatur niſi tu pꝛius fueris exiccatꝰ. Vnde ymaginandum eſt · ꝙ ſicut ſuſpen/ ſio nubis cõdenſat tenebꝛas hic inferius. Sic quando in anima eſt ira et rancoꝛ vl⸗ inflatio ſuperbie. vel obnubilatio carnalis roncupiſcentie Tuncex retoꝛdatõne tun⸗ Bermo. RcCU oꝛis vel delectatione ſuperbie vel am litatis cauſatur nebula tenebꝛoſg obſch, ehomini rans animã · que a ſe excludit gratiam di ninaʒ · Et iſta vocatur macula ſ eutcedi interioꝛes. ſᷣm magiſtrũ in libꝛo ſententia rum. Hon ergo ſubtractio gratie diuine ẽ in cauſa huius noctis et macule tenebꝛo ebꝛo/ ſe effectiue.ſed ipſa voluntas liberi it⸗ trij. que pꝛincipaliter remouet ſe⁊ ſubtra⸗ hit ab hac luce.et obturat feneſtrã coꝛdis ne intret lumen ſolis diuine gratie. VUnð ſicut obſcuritas cauſgta in camera pdau⸗ ſuraʒ ſolis· non eſt effectiuea ſole. ßacdau dente feneſtram ·ita et hic. Bene tamẽ con cedi poteſt fm quoſdam. ꝙ gratia diuina eſt cauſa permiſſiua hꝰ obſcuritatis hoĩs quia permittit obſcurari animã per pecca tum.ſed cum operante libero arbitrocui totũ hoc imputatur. Vnde licet opus me ritoꝛium nõ eſt ſoli arbitrio deputandum ſed magis gratie. ita econuerſo opus cul⸗ pabile et demcritoꝛium totgliter eſt attn⸗ buendum libero arbitrio. Eſt ergo dicen⸗ dum ꝙ hec nox culpe cauſatur per auerſi onem liberi arbitrij a deo.cui merito ſub ⸗ trahitur gratia.quia non eſt cõuentio lu⸗ cis ad tenebꝛas. Vnde ſicut recte poſt plu uie inundationẽ relinquũtur vapoꝛes ex quibus cauſantur nebule tenebꝛoſe et ob ⸗ ſcure.ita poſt pluuiam carnalis concupi⸗ ſcentie. vel alterius peccati.relinquiturte⸗ nebꝛoſitas ij pꝛohibet ne homo care deñ videat.et quod plus eſt ne luceʒ a tenebꝛis diſcernat. Intantũ enim obtenebꝛant᷑ car nales homines vt illecebꝛoſum amoꝛem et fetidum verũ factum eſſe dicant. Vnde Job.xxiij Perfodiunt in tenebꝛis. ſcʒ car· nalis amoꝛis.domos et ignoꝛant lucem · ſcʒ ſpiritualis amoꝛis. Secundo tenebꝛe coꝛpoꝛales ſunt cauſa erroꝛis et ſtupefac ctionis. Iſaie.xxj. Tenebꝛe ſtupefecerunt me. Et Benet᷑. xv. Moꝛroꝛ magnus et le⸗ nebꝛoſus inuaſit Abꝛahã. Eodẽ mõpec⸗ cata in pᷣſenti vita reddunt bominez ſupi⸗ dum et timidũ dictante conſcientiaꝗpꝛis foꝛe puniendum a deo Juxta illud. eſti mon reddente illis conſcientia ipſoꝛum Et Sap̃. Semper enim pꝛeſumit id eſ· pᷣcogitat ſibi penam futurã ſeua et pertur bata conſcientig. nde poreſt peccutoꝛ di cere illud Pð. Timoꝛ et tremoꝛ venerunt ſuper me ⁊ contextrũt me tenebꝛe Tern —— —— uuns mul wlrneb nsedoꝛm igute d wiguas zinnihü be mnpol iijnpii trſentq ipö pe iuſti yecaui undict: iuren i — 2 . . 3 12 5 51 —— — vitn 5 tenebꝛe coꝛpoꝛales ſunt cauſa languoꝛis? deſolationis. Om̃is em̃ infirmitas vt cõi⸗ ter plus de nocteqᷓ; de die affligit infirmũ et magis paciunt᷑ languidi in nocte qᷓ;ĩ lu ce. Vnde Thobie qͥnto. Quale gaudium mihi eſt qui in tenebꝛis ſedeo et lumen ce li non video. Pꝛopter quod dixerũt anti⸗ qui quidam ꝙanima intellectiua coniũgi tur coꝛpoꝛi mediante quadã luce. Et iteꝝ ꝙomnis ſenſus operatur quadam luce. Et Zriſtoteles ij. de anima dicit. Q intel lectus agẽs eſt habitus velud lumẽ quod dam. Et Auguſtinus dicit in diuerſis lo/ cis. M veritas non videtur niſi in quadã luce ſui generis. que emnia lucis nobilita tem oſtendunt. Et ideo ſicut in luce eſt ve ⸗ ra hominis ſalus ⁊ ſolaciũ.ita in tenebꝛis eſt deſolatio et omnis langnoꝛis augmen tatio. Sicut autẽ gratia lux eſt. ita abſen ⸗ tia gratie tenebꝛe ſunt. vt dictum eſit · qᷓ ho ⸗ minem ad languoꝛem deſperatõnis indu cunt. Unde omnes dies peccatoꝛis ſunt triſtes et deſolati. Juſti autem ſolacioſi et leti. Juxta illud. Kuncti dies peccatoꝛis mali. Secura mens quaſi iuge conuiuiꝰ um. Minc dicitur de peccatoꝛe Ecẽs ·v. Cunctis diebus vite ſue comedet in tene⸗ bꝛis et in curis multis et in erũng et triſti cia. Duarto tenebꝛe coꝛpoꝛales ſunt cau/ ſetoꝛpoꝛis et doꝛmitionis. Hec mirũ · Ab ſentia em̃ gratie diuine reddit potentias ſenſitiuas ligatas.⁊ pᷣcipue potentiã moti uã ligatã vt nihil bonũ ⁊ meritoꝛiũ ad pꝛe miũ vite eterne poſſit homo interim ope/ rari.j. Re.j. Impij in tenebꝛis ↄticeſcent. Et ve ↄticeſcent. qꝛ non eſt ſpecioſa laus ĩ oꝛe pctõꝛis. ð. eccatoꝛi dixit deꝰ. qua⸗ re tu enarras iuſticias meas. Vnde qᷓ;cito dyabolus peccauit factũ eſt ſilentiũ in ce/ lo. Apoẽ.xij. Qui mox vt peccauit a laude dei ↄticuit.vt dicit Vugo. Vñ ei ðꝛ. Vbi eras cũ laudarent me aſtra matutina. Ad ditur aũt.j. Regñ.ſ.in auctoꝛitate pꝛedicta Quia nõ in foꝛtitudine ſua roboꝛabit᷑ vir Moceſt dicere ᷣm Robertũ holgoth ſug li. Sap. Quia naturalia non ſufficiunt ad merendũ vitaʒ eternã ſine lumie gre diuie coagente. Juxta illud apłi. Von ego ope roꝛ ſolus bonũ.ſed gratia dei mecũ. Vñ gratia dei vita eterna. Romanoꝝ vj. Vnð ſicut pctm̃ dicit᷑ nox et tenebꝛe. ita gfa dici tur mane et diluculũ ꝓpter multas cauſas Vnica quinta poſt ——— 8 trinitatis qnas ponit Innocentiꝰquartꝰſuperilud pᷣs. WMane aſtabo tibi.pᷣs.v. Pꝛimo quia ſicut mane latrones fugiũt.ſic⁊ĩ infuſiõe gratie fugiũt demones. Exodi.xiiij. Jam q; aduenerat vigilia matutina.et ecce dñs reſperit ſup caſtra Egyptioꝛuʒ ⁊ interfecit exercitꝰeoꝝ Job.xriij. Si ſubito apparue rit auroꝛa arbitrat vmbꝛam moꝛtis Joh. iij· Dui male agit odit lucem. Secũda ra⸗ tio. qꝛ fere tũc abſcondunt᷑.id eſt.pꝛaue co gitationes. ſð. P oſuiſti tenebꝛas et facta eſt nox in ipſa pertranſibũt omnes beſtie ſilue. Et ſequitur. Dꝛtus eſt ſol et congre⸗ gati ſunt ſcʒ ad cubile. Tertia ratio.qa ſiẽ mane diei alleuiant᷑ infirmitates.ſic in oꝛ⸗ tu gratie temptatões mitigant᷑. Iſaie. xx vij. Sperabam vſq; ad mane. Job.vitj. Si diluculo conſurrexeris ad deũ et om⸗ nipotentẽ fueris dep̃catus ſi mũdus et re ctus inceſſeris.ſtatim euigilabit ad te⁊ pa catũ reddet habitaculũ iuſticie tue. Quar⸗ ta ratio. Sicut mane diei cantant aues. ſic in aduentu gratie cantat turtur contri⸗ tionis. Canti.ij. Vox turturis audita ẽ in terra noſtra. Item philomena leticie Joh xxxviij Vbi eras cũ me laudabãt aſtra ma tutina. Quinta ratio. quia mane excitant᷑ homines a ſomnis. Canti.vij. Mane ſur gamus ad vineas. Moc ſignificutũ eſt.iij. Regum. xix. Ubi angelus domini excita⸗ uit Melyam doꝛmientẽ. Sexta ratio.quia tũc homo pꝛeparat ſe ad bene operandũ. Pſalmiſta. Exibit homo ad opus ſuum. Romanoꝝ. xüj. Moꝛa eſt iam nos de ſom ⸗ no ſurgere. Septima · quia tũc homines ſurgũt de ſuis lectulis.id eſt. a carnalibus deſiderijs. Lanti.iij. In lectulo meo ꝑ no ctem queſiui quem diligit anima mea.q̃ſi⸗ ui et nõ inueni. Octaua.qͥa tũc homies ex⸗ pellt tenebꝛas ignoꝛantie Job.ꝑꝓvij. Rur ſus poſt tenebꝛas ſpero luceʒ · NHona.quia tũc hoĩes ad pꝛandiũ incipiũt pꝛeparare. Vnde Exodi xvj. dicit᷑. ¶ filij irael ma/ ne colligebant manna. In hoc ergo mane id eſt. in oꝛtu gre. dicit pᷣs. Aſtabo tibi.pꝛe paratus ſcʒ ad ſeruitiũ. Et in iſto mane qᷓ⸗ cũq; laxat rethia ſua multũ capit. 1 g ꝙ deſcribit᷑ NDiri ſecundo 2 lamitatis penalitas. quia laboꝛantes ⁊eſt iſta calamitas ex parte oneris 5 4 ————— S—————— bilis aparet nõ eſt aliud i rei veritate niſi penalis laboꝛintꝰ et onus ꝗuiſſimũ. Deqᷓ querũt᷑ tam iuſti dicẽtes illud: Math.·xx Poꝛtauimꝰ pondꝰdiei ⁊ eſtus.qᷓ; etiaʒ re/ pꝛobi. dicẽtes illud Saß̃ v. Taſſati ſumꝰ invia iniquitatis ⁊ ꝑditõnis · Vnde nõ eſt differẽtia in hoc inter iuſtũ et impiũ om̃is pomo indifferenter ad laboꝛẽ naſcit. Job qnto. Hon eſt quich; ſine laboꝛe ſub ſole. non eſt ſine defectu ſub luna. nõ eſt ſine va nitate ſub tempe. Inqͥt Innocentiꝰ quarꝰ tus de vilitate hũane cõditionis.capło. x. Dq; vana f̃m ip̃m ſunt ſtudia hominũ qᷓ; diuerſa ſunt exercitia. vnus eſt tñ finis om niũ. et idem affectus et afflictio ſpũs. Oe⸗ cupatio magna creata eſt omnibꝰ homini⸗ bus.⁊ iugũ graue ſuper filios ZSdam a die exitus de ventre matris eoꝛñj. in diẽ ſepul⸗ ture in matrem omniũ Ecẽi.xl. Et ibi de ducit ð diuerſis laboꝛibo diuerſoꝝ ſtatuũ Fam oẽs ſtatꝰhominũ ſunt ĩ ↄtinuo labo re ⁊afflictõe ſiẽ ꝓbat inductiue. Verũtamẽ licʒ indifferẽter tã iuſti qᷓ; ꝑuerũ ⁊ repꝛobi laboꝛare nõ ceſſant ſiẽ ꝓbat inductiue.di nerſimode tñ ꝓcedt. Eñ diuerſi ſũt eoꝛũ laboꝛes. Eſt em̃ laboꝛ qͥdã cõis tã bonoꝝ qᷓ; maloꝝ. Alter eſt laboꝛ tĩ maloꝝ et ter⸗ tius laboꝛ tñ̃ bonoꝝ. Pꝛimꝰlaboꝛ hʒyti⸗ litatis tẽpalis fructũ. Scðᷣus hʒ luctũ pe ne iehẽnalis. Tertius hʒ fructũ mercedis eternal· De pꝛĩo laboꝛe ſcʒ cõmuni omniũ pʒ. qꝛ tam ſapiẽtes q inſipiẽtes.tã diuites qᷓ; paupꝑes tã ſeruiqᷓ; dñi.iuſti ⁊ iniuſti ſub dunt᷑ graui laboꝛi iuxta ↄditõem ſtatꝰſui. Hã ſapiẽtes indifferẽter tã iuſtiqᷓ; iniuſti habẽt magnã difficultatẽ in cognoſcendo veritatẽ. requirẽdo ſapientiã ⁊ acquirẽdo. Sicut deducit Innocenciꝰq̃rtꝰ li. de vili⸗ tate humane conditõis.cã · xj. Vbi ponit exemplũ de Salomone qͥð ſe dicit · Dedi coꝛ meum vt ſcirẽ pꝛudentiaʒ atq; doctri⸗ nã erroꝛeſq; ⁊ ſtulticiã et agnoui ꝙ in his eſſet laboꝛ ⁊ afflictio ſpũs.eo ꝙ in iłta ſa⸗ pientia multa indignatio ⁊ qͥ addit ſciam addit laboꝛẽ. ꝓpter qͥd dicit idẽ cũctas res difficiles nemo eas pᷣt explicgre ſermone. Vnde Eccleſiaſtes pꝛimo Et Ecẽ̃s viij. Eſt homo qui diebus et noctibus ſomnũ nõ capiet oculis ſuis.nulla opa dei poteſt indagare ratione et q̃nto magis laboꝛa⸗ decurſus pꝛeſentis vite q̃ntũcũq; delecta RCIII bit ad inquirendũ tanto minus inneni BHec Innocẽciꝰ. Eũ ð nullus ſit ſa picie natura. vt dicit phus. vj. Ethicoꝝ caß vii Certetã iuſtꝰqᷓʒ iniuſtꝰopoꝛtet eã achere non tñ ſine laboꝛe ⁊ difficultate. Dicit eñ Augꝰ de moꝛib eccke⁊ manicheox. ib.ſ cap· txix. Sapiẽtia ſi nõ totis viritycõcu⸗ piſcat inuemri nõ p̃t. Pꝛopter qͥd narrat Mugo in li. Didaſcolon pte.ij.&x lectũ ſa piẽtie q̃tuoꝛ iuuenes poꝛtabãt duo adole⸗ ſcentes.⁊ due puelle. icʒ amoꝛ et laboꝛ cu⸗ ra ⁊ vigilia q̃ omia plena ſunt difficultate. Et Johãnes in Policraton li. iijnarrt M ſapia apud gentiles ſcribebat᷑pꝛe foꝛi⸗ bus in ymagine hncipis cum his pᷣſibus. Vſus me genuit mẽoꝛia peperit Sophiã me vocant greci latini ſapientiam. Hinc Salomon ponens modii acquirẽdi eam dicit ꝙ ſit querenda et effodienda cum la ⸗ boꝛe graui.ſicut effodiunt᷑theſauri deter ⸗ ra Pꝛouer.ij. Patet iſte laboꝛ in antiquis phis qui pꝛo acquirenda ſapientia multa ſuſtinuerũt. Ham q̃nta ſuſtinuit Plato ꝑ⸗ egrinando Egyptum et magnã Breciam vt ſapiẽtiã acqͥreret. Similiter refert Va lerius li.vij. QM Carneades laboꝛioſiſſi⸗ mus ac diuturnus phus fuit. qui vſq; ad nonaginta annos ſtuduit. Socrates vſq; ad centum quatuoꝛ annos ſtuduit. Criſip pusvſq; ad octuaginta ãnos ſtuduit. So phacles ꝓpe centũ vnum annos. Simoni des vſq; ad octuaginta annos. Siñð iſti tantũ ſtuduerũt in acquirenda veritate et ſapientia humana.et cum tanta difficulta te et laboꝛe inquiſierunt eam. q̃nto magis xp̃iani deberent ſubire laboꝛes acquirẽdo ſciaʒ ſalutarẽ audiẽdo verbũ dei in qͥ co⸗ ſiſtit tota ſapiẽtia audiẽtis. Dico non tm in iuuentute ſed etiaʒ qͥ;uſq; ad ſemũ nũqᷓʒ deſiſtẽtes · ſicut audire ⁊ ſic bñ facere. Ecã ſexto. Fili accipe in iuuẽtute tua doctrihã ⁊vſq; ad canos inuenies ſapientiam. Sic fecerunt ſancti qui longo tempoꝛe deſide⸗ rabant pꝛo acquirenda ſapientia diuina · FHam Mieronimus. uguſtinus. Ambꝛo ſius. Bregoꝛius · et Bernhardus et ſic de alijs qui etiã eã nobis in ſcripturis relin⸗ querunt. Sed ecce hodie contrarium in⸗ uenitur in chꝛiſtianis. qui negligentes ſůt in addiſcendo modo bene viuendietmo⸗ rum ſanctitatem.ſed ſunt diligentiſſimiiu innhh umlha ulguſa münſte zusplant zudt zjſunve mecog uthec on hisrtnur iuſißerii iunmãdu piuſts nereſſit tinbuit zwodei teuryi imknen Anbilat vnultipl utnt. zboet onon iweuiin mn. Manrt urOni ipet u iro ne — — — —— — 6 — — — ²* 3 6 —. .——— Vnica quinta poſt trinitatis arquirendo iura ciuilia pꝛopter tempoꝛa lium vtilitatem artem bellandi pꝛopter ra ₰ pacitatem · artem negociandipter pauper tatem et ſic de alijs. Due acquiſierũt pꝛo/ prer vite pſent ꝓmotionẽ ⁊ adminiſtratõʒ Cum tñ dicit Seneca paganꝰ Epla.xxiij AVel Em cõmũes libꝛos. xxxvj. M oia alia negligẽda ſüt. vt ſtudio bñ viuẽdi aſſidea/ mus cui nullũ txs ſatj magnum eſt.et ſia vuericia vſq; ad hũani eui termĩos vitaꝓ⸗ ducat.nõ ſolũ aũt in acqrẽdo ſapiaʒ ſʒ etiã victꝰ neceſſaria.młti ſunt laboꝛes omniuʒ moꝛtaliũ.eo ꝙ oẽs in ſudoꝛe veſcũt᷑ pane. Beñ.. Vñ oẽs currũt ⁊ diſcurrũt ꝑ ſepes ſemitas.aſcendũt mõtes.trãſcẽdunt col s.tranſuolant rupes. peruolant alpes. tranſgrediuntur foueas.ingrediuntur ca⸗ uernas. rimãt᷑ viſcera terre. pꝛofunda ma⸗ ris. incerta fiumis. opaca nemoꝝ.inuia ſo litudinis.exponũt ſe vẽtis et ymbꝛiby.toni truis ⁊ fulminibo fuctiby.ꝓcellis ruinis.⁊ pᷣcipicijs.metallũ cudũt ⁊ confiant.lapideſ ſculpant.lingna ſcindũt ⁊ dolã̃t.telas oꝛ⸗ diunt᷑? texũt.veſtes incidũt?⁊ ↄſuũt. edifi⸗ rant domos.plantãt vineas et oꝛtos.exco lůt agros.ſuccẽdũt clibanos.exſtruũt mo lendina.piſcant.venantur.et occupantur. meditantur. et cogitant. conſiliant.et oꝛ⸗ dinant. Et hec omnia ßm Innocentium faciũt hoĩes vt nutriant᷑. Nõ ſolũ aũt hoc faciũt iniuſti ſʒ etiã iuſti ⁊ ſancti.qͥ laboꝛes manuũ ſuaꝝ mãducãt. vtðꝛ in pᷣs. Wag iſtis laboꝛiby iuſtis et liciti inuigilãt vt ha ⸗ beãt vnde neceſſitatẽpꝛiã ſuſtentẽt. et vñ neceſſitatẽ tribuãt pacienti.vt dicit apłus. Iniuſti vero qͥ de mendacio viuũt.ʒ ali⸗ quãdo laboꝛare vident.tñ mag ſᷣm Inno cenciũ furant᷑.mercant contendũt.pꝛeliãt᷑. et innumerabilia talia vt opes congerant ⁊queſtus multiplicent.ſectant᷑ lucra vt di⸗ gnitate excellant. vt poteſtate excedant Et oc quoq; laboꝛ et mentis afflictio eſt. vt pꝛobat Salomon EccCleſiaſtes. Duid de pauperibus qui inedia pꝛemuntur. fame cruciãtur.erumna.fame.ſiti.frigoꝛe.⁊ nu ⸗ ditate.frigeſcunt.tabeſcunt.ſpernuntur.et conſundunt᷑ O miſerabilis conditio men dicantis.et ſipetit pudoꝛe confunditur. et ſi non petit egeſtate conſumitur.ſed vt mẽ aicet neceſſitate compellitur. De afflictio/ ne dominoꝛum et ſeruoꝛum quid attineat dicere. At ſeruus minis terretur angari⸗ i fatigatur. plagis percutitur. Dominus ſieſt crudelis opoꝛtet eum timere pꝛopter nequiciam ſubditoꝛum opoꝛtet eſſe vndi q; ſemper munitum vndiq; eſſe paratum. vt poſſit malignantium inſidias pꝛecaue⸗ re.impugnantiuz iniurias pꝛopulſare ho ſtes atterere.ciues tueri. Tec ſufficit diei malicia ſua. Sed dies diei laboꝛes eru⸗ ctat et nox nocti ſollicitudinem indicat. Dies ergo laboꝛioſi ducuntur· et noctes inſomnes impenduntur · Vec Innocẽciꝰ vbi ſupꝛa capitulo.xiiij. Et iſte eſt laboꝛ cõ munis bonoꝛuz et maloꝛum.quia quo ad hoc equa eſt vtriuſq;ʒ conditio. Secũdus laboꝛ eſt maloꝛum tm̃. qui dicunt. Laſſati ſumus in via iniquitatis. Sapientie qͥn⸗ to. Mic laboꝛeſt difficilimus et cum maio ri laboꝛe perfici poterit.Peccatoꝛ autem ſeruit mũdo dyabolo ⁊ carni. Hiere ix. vt inique agerent laboꝛauerũt. Sʒ certe qᷓʒ⸗ uis ſit laboꝛ iſte difficlis tamen a peccato ribus non ſentitur. Sicut dicit Veo pa⸗ pa in quodam ſermone de ieiunio. libẽ tius ſuſcipitur laboꝛ pꝛo deſiderio volup⸗ tis qᷓʒ pꝛo amoꝛe virtutis. Et Bregoꝛius ſuper Eʒechielẽ. Dnuibuſdam prauis mẽ ⸗ tibus nihil eſt laboꝛioſius qᷓʒ ſi eis pꝛeci⸗ piatur vt huꝰmũdi actib nõ laboꝛent. et q̃ntus eſt laboꝛ ſuſtinere haſtiludia toꝛ⸗ neamenta militibus. quantus laboꝛ trãſ⸗ ire maria. periculoſos paſſus ſpaciari mer catoꝛibus.ſeruire in curijs regum vel pꝛin cipum.adulari cum obiurgationibus do ⸗ minoꝛum.cum remoꝛſu conſcientie. cum inuidia ſocioꝛum.cum om̃i infoꝛtunio coꝛ poꝛali.pꝛo pꝛebendis et dignitatibus. pꝛo epiſcopatibet ꝑꝛelaturis. Tertius laboꝛ eit bonoꝛum tiñ̃ ſeu penitentium et contri toꝛũ.per quem dimittuntur peccata et ac ⸗ quiritur conſolatio eterna. De remiſſione peccatoꝝ dicitur in Pſal. Vide humilita⸗ tem meã et laboꝛem meũ et dimitte om̃ia peccata mea. De conſolatione eterna dici tur Wath.xj. Venite ad me om̃es qui la⸗ boꝛatis et onerati eſtis et ego reficiã vos. Narrat ſextus Julius Stragemotũ li.j. cap̃·lj. ꝙ Cirus rex perſaꝝ volens milites ſuos cõcitare contra medos duxit eos ad quandã ſiluaʒ ⁊ ibi eos tota die fecit iabo rare ſuccidendo ligna. In eis optimam cenã cum gaudio et leticia.et demũ interrogauit · quis dies eis mogls placuiſſet pꝛimus an ſecũdus. Qui reſpyõ⸗ derũt ꝙ ſecundus. Duibus ille ſubiunxit Sicut per laboꝛẽ heſternũ ad hodiernuʒ conuiuiũ perueniſtis · Sic felices beati; nõ poteſtis eſſe niſi pꝛius medos vicerit. Sic poſſet dici penitentib laboꝛantibus quia ſelices eſſe non poſſunt niſi pꝛius la/ boꝛauerint. Foꝛmã aũt laboꝛis ponit pᷣs. dicens. Laboꝛaui in gemitu meo lauabo ꝑſingtas noctes lectũ meũ lacrimis meis ſiratũ meñ rigabo. Iſte laboꝛ licet ſit du/ rus et difficilis.tamen facilis poteſt eẽtri pliciter. Pꝛimo per occupationũ variatio nem. Secũdo per collaboꝛantiũ cõſidera tionẽ. Tertio per magne mercedis erpec⸗ tationẽ. De pꝛimo qũo laboꝛ bonoꝝ ſit fa⸗ cilis per occupationũ variationẽ. Nam ſi homo nũc oꝛat.nũc legit.nunc ſcribit · nũc laboꝛat. facile videbunt᷑ om̃ia Inxta illud Hũc lege nũc oꝛa nůc cum feruoꝛe laboꝛg. Sic erit hoꝛa bꝛenis ⁊ laboꝛ ip̃e leuis. Et R etiã eſt qᷓd docet Augꝰ.in li.de ſancta vir ginitate Diuerſis inquit ſeminib pecto⸗ ris tui colles ſere. nunc ieiunijs mediocri bus. nũc parcioꝛib. lectione · opere · pꝛece. yt mutatio laboꝛis inducie ſint quietis. Secũdo facilitat laboꝛẽ collaboꝛantiũ cõ ſideratio. Si em̃ cõſideramꝰxpᷣm ducẽ q́; de ſe dicit per Pſalmiſtã. Pauꝑ ego ſum ⁊ in laboꝛib a iuuẽtute mea. Item apoſtolꝰ ſ. oꝝ.iiij. Vſq; in hanc hoꝛã eſurimꝰ⁊ ſi⸗ timus.et nudi ſumus ⁊ laboꝛamꝰ. Vnde aplus cõmendat nõ ſolũ viros ſed et mu⸗ lieres que multũ laboꝛauerũt in domino. ad Philipp.iij.ſꝛopter q̃d dicit Breg. v. lib. WMoꝛal· Subleuatio laboꝛio eſt viſio collaboꝛantis. Et Jacob. Exemplũ acci⸗ pite fratres laboꝛis et pacientie phas qui locuti ſunt in nomine dñi. Tertio laboꝛeʒ ſanctũ facilitat in pᷣſenti magne mercedis expectatio. Zthletis hinc currentib ꝓoni tur bꝛauium in fine ſtadij. Nullus ergo la boꝛ durus eſt m Mieronimũ quo gloꝛia eternitatis acquirit᷑. Saß̃.iij Bonoꝝ ope rũ gloꝛioſus eit fructus. Et Saßp̃·x. Red det deus mercedem laboꝛũ ſanctoꝝ ſuoꝝ z6 in verbis pᷣmiſ⸗ Nixi tertio gniherlab⸗ rioſe penalitatis vanitas.cum dicitur. Ni⸗ KCIII bil cepimus. Et iſte defectus eſt expane operis. De q̃ quidẽvanitate dici᷑ Sa ü Vacuaẽ ſpes illoꝝ ⁊ laboꝛes eoꝝ ſine fiu⸗ ctu.intellige ſine fructu ſalutꝭ.licet nõ ſine fructu tempoꝛali. Nam receperũt hic mer cedem ſuã Watthei. v. Sed ſunt ſineftu ctu eterne remunerationis. S Fructus eorũ inutiles et acerbi ad man⸗ ducandũ. Et reuera laboꝛantium malein hac vita fructus acerbus erit. quia perpe/ tua confuſio. Romanoꝝ vj. Duem fructũ habuiſtis in quibꝰ nũc erubeſcitis. Eſtau tem ſciendũ ꝙ tota vita mundialium quã quaſi in quadã nocte ducũt· eo ꝙ nõ lucet eis lumen intelligentie ſuperne nõ eſt alis niſi vanitas inutilitas et finalis infructu ⸗ oſitas.ita ꝙ tales in fine nihil aliud dice re poterunt niſi ilud verbum. Per totam noctem laboꝛantes nichil cepimus. Poc patet. quia auarus qntũcũq; cõgregat bic diuitias nichil capiet in futuro ex eis cum eas ſecũ capere nõ poſſit·Pð. Cũ doꝛmie rit diues nõ ſumet ſecum om̃ia. Vñ meri⸗ to dicet. Nihil cepi.quia relinquet alienis diuitias ſuas. Similiter ſuꝑbi qntũcun/ ð ſe gloꝛificauerũt in hac vita · tamẽ fina/ liter dicent. Nhil de gloꝛia noſtra cepimꝰ eo ꝙ gloꝛiã eoꝛũ in confuſionem mutabit deus. vt dicit per pꝛophetã. Et Pſalmiſta dicit. M non deſcendet cũ eo gloꝛia domꝰ eius in ſepulchꝛũ. Vnð ip̃i ſuperbi dicũt in inferno Quid nobis pꝛofuit ſupbia aut diuitiarum iactantia quid contulit nobis tranſierũt omnia quaſi vmbꝛa. Sapiẽtie qnto. Et certe facilis eſt reſpõſio qꝛ nichi pꝛofuit ſed obfuit. quia ſuperbis deus re⸗ ſiſtit. Jacobi.iij· Et bene cõungit ſuꝑbiʒ ad dinitias. Quia vermis diuitum ſuper bia. ᷣm Auguſtinũ ſermone.xxxj. Eñ eun dem fructũ habent · ſcʒ vanitatem finalem quia tam diues qᷓ ſuperb cum doꝛmient nihil ſecum afferet. Job· xxvij. Et Voec üij. de conſolatõe. Defunctumq; leues non comitantur opes. Et hoc eſt quod dictur Job.xxvij. M dines aut ſuperbus aper⸗ kt octos ſuos et nihil inueniet Pſalmiſt. Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ omnes viri diuiti⸗ arum.et nhil inuenerũt in manibus ſuis Iſtud patet in diuite purpurato · qul her Futtam aque inuenire potuit ex om̃io di⸗ uitijs ſuis Hec mirũ. Omnia em̃ tetrend nichil ſunt in hac vita Juxta ilud. Aſperi apientie iij uiheul zjdiaur jmilud. Uuiſol: wodei p vinnetl xns eo us Mar regno ngon. nene npen wetacuäe ſindeq uichin ſ ſt 0 ſud — —— Dulca ſert pott trutans terram etecce erat vacua et nichil. Hiere. iij Et ideo merito poſt hanc vitam reuer tuntur in nichium Juxta illud poete. Et redit in nihilum quod fuit ante nihil. Ea/ dem em̃ ſunt pꝛincipia reſolutõis et com/ poſitiõis.j. hiſicoꝝ.⁊ pᷣmo de generatio ne. Ham om̃is res per quas cauſas naſci⸗ tur per eaſdem diſſoluitur. De regulis iu ris. Omnis res. Econtrario vero erit de juſtis laboꝛantibus in luce et de die gra/ tie pꝛeſentis quibus deus reddet merce ⸗ dem laboꝛum ſuoꝛuz Sapientie.x. Red ⸗ det autẽ eis fructus claros et lucidos con tra obſcuritatẽ noctis. fructus lenes et de lectabiles contra fatigationem laboꝛis ·et fructus plenos contra vanitatẽ inutilita/ tis.vt dicãt ſancti illud Philitpeñ.iij. Re ⸗ foꝛmaſti coꝛpus humilitatis noſtre confi⸗ guratũ coꝛpoꝛi claritatis ſue. Tunc enim fulgebunt iuſti ſicut ſol et tanquã ſcintille diſcurrent · vt dicitur Sapientie.iij. Hec mirum.quia hic fulgebant claritate fame. vite.et doctrine. Vnde merito tunc fulge/ bũt luce ſplendidi. vt dicitur Thobie. xiij. De ip̃is em̃ dicitur in vita pᷣſenti et de qͥli/ bet ipſoꝛum illud. Quaſi ſol fulgens. Et iterum. Quaſi ſol refulgens ſic ille reful/ ſit in templo dei. Pꝛopter quod ipſi meri⸗ to in vita futura et beata fulgebunt ſiẽ ſol in regno patris eoꝛum pꝛont eis pꝛomit ⸗ tit dominus WMatthei.xiij Vulgebũt ſan ctiſicut ſol in regno patris eoꝛũñ. Miꝙ cer⸗ to dicent in gloꝛia. Poꝛtauimus pondus diei.penitentie videlicet ſancte.⁊ eſtus ſcʒ tribulationũ per totam diẽ tranſiuimus per ignem et aquã.et ideo eduxiſti nos ad refrigeriũ. Vnde qa in die laboꝛauimus. merito multũ cepimus et plenum gaudiũ repoꝛtauimꝰ. Johannis. xvj. Baudiũ ve/ n len ſit quod nemo auferet a vo ⸗ is. dominus noſter ihus xp̃s. Dñica ſexta poſt trinitatis. I Sermo. XC1III Iſi abundauerit n iuſticia veſtra plus qᷓ ſcribarũ et ariſeoꝝ nõ intrabitis ĩ regnuʒ cloꝝ. Watthei.v. Sicut dicit Henricus de vꝛmaria de perfectione interioꝛis ho ⸗ mnis libꝛo ſcpiimo apitulo duodeciuo uius gaudij participes nos faciat M lex naturalis homini in ſua creatione indita.per abuſum peccandi iam fuit ob/⸗ ruta et quaſi oblinioni tradita. Ideo ne ⸗ ceſſarium fuit eam per legem ſcriptam po ſteris innouare. Duia vero vt idem ait ca⸗ pitulo· xiij. ibidem. Antiqui patres ſub le⸗ ge veteri degentes. non fuerunt capaces legis euangelice. quam magiſter perfect? dedit. et eam in ſeipſo perfectiſſime adim ⸗ pleuit.in eo ꝙ nõdum poterant audire il⸗ iud perfectionis conſiium. Quite percuſ ſerit ad vnam maxillam pꝛebe ei alteram Qui talionis lege nõ contenti pꝛo vna ala pa teloꝛum vulnera moꝛtalia rependebãt Rec etiam illis dici poterat. Diligite ini⸗ micos veſtros. quibus pꝛopter ſui coꝛdis duriciam conceſſum fuit inimicos odire. ne amicum pariter odiſſent. Bec ille. At vbivenit plenitudo tempoꝛis.poſtqᷓ; vide⸗ licet deus pater miſit filium ſuũ in mũdũ. vt dicitur Bal. quarto. Qui veniens fecit ſibi populum acceptabilẽ ſectatoꝛem bo⸗ noꝛũ operũ.vt dicit apoſtolus. Itaq; huic populo tanquã ad legem perfecte iuſticie bene diſpoſito et abilitanquã dulcis ⁊ re⸗ ctus dominus legem dedit perfectã delin quentibus in via iuſticie. imperfecte ſcilicʒ legis antique. pꝛont pꝛomiſerat per pꝛo⸗ phetam Bieremie. xxxj. Dabo legem meã in viſceribus eoꝛum.et in coꝛde eoꝛũ ſcri⸗ bam eam. Per quã quidem legem rectiſi⸗ cauit deuia.complanauit aſpera.leuigauit difficilia.purgauit immunda. abſterſit fe⸗ da.et reliquit perfecta. Lex nanq; Woy⸗ ſierat imperfecta.eo ꝙ neminem ad perfe⸗ ctum adduxit.vt dicitur ad Mebꝛeos.vij. Et ideo chꝛiſtus venit vt daret legem per fecte libertatis. De qua Jacobi pꝛimo di citur. Qui inquit perſpexerit in lege perfe cte libertatis. Interlinearis. Audiẽdover bum euangelij. Et gloſa oꝛdinaria ibideʒ dicit. legem perfecte libertatis dicit gra tiam euangelij. que perfecte liberos fucit a ſeruitute timoꝛis. Quiem̃ legem tenebãt in timoꝛe ſeruiebant. QDuiſqͥs em̃ eã tranf Siech ſine miſeratione lapidabat᷑. ed heclex neminẽ ad pfectum perduxit quia et ſitimoꝛe cogebat ſeruire.non tamẽ dabat gratiam vt complerent amoꝛe et a penis inferni non potuit liberari. Sed ca ritas que datur in euangelio foꝛis mittit timoꝛem et ducit ad vitam Mec Bloſa⸗ Erat etiam lex illa in ſua iuſticia quodam/ modo immũda.quia perfecte mũdare nõ poterat a pena ⁊a culpa. in eo ꝙ nihilomi⸗ nus neceſſe fuit ſuos obſeruatoꝛes deſcẽ⸗ dere ad limbum. vbiet ſi nõ fuit pena ſen ⸗ ſus.tamen erat pena damni tempalis que eſt grauiſſima. Et ideo Iſaias vocat om ⸗ nes iuſticias veteris legis pannũ mẽſtru/ ate. Iſa.lxüiij. Erat etiã qͥdãmõ obliqᷓ. ñ Joßes veniẽs diſponebatad rectificãdũ viaz dñ· Dirigite inquit viam dñi. rectas ſcite ſemitas dei noſtri. Sed iuſticia xp̃i immaculata eſt lex. quia mũdat vtrũq; ſcʒ coꝛpus et ammã. Johannis. xx. Jam vos mundi eſtis ꝓpter ſermonẽ meũ quem locu tus ſum vobis. Et in Pſalmo. Lex domi ni immackata. Similiter eſt lex recta. Pð. Iuſticie domini recte. Et notanter dicit domini.id eſt. chꝛiſti. cuius pꝛopꝛie eſt lex houa.quia per ip̃m immediate data ⁊ pꝛo⸗ mulgata ⁊ executa.quod de veterilege nõ poteſt dici. Quia et ſi fuit auctoꝛe deo im ⸗ perata et dictata tamen nõ fuit per ipſum deñũ immediate pꝛomulgata.ſed ꝑ Woy⸗ ſen. et executa per populuz. Joh Lexper MWoyſen data eſt. graria vero per ihm cri⸗ ſtum fůcta eſt. Et apoſtolus dicit ꝙ Woy ſi lex oꝛdinata eſt per angelos ĩ manume⸗ diatoꝛis.ſcz Woyſi. Volens igitur deifi lius ab imperfecto ad perfectũ ab immũ ⸗ do ad mundũ. ab obliquo ad rectũ trahe/ re.venit in hunc mundũ · legemq́; nouam. legem gratie et gratioſe ac perfecte iuſticie dedit et condidit.et vt eam tanto gratioſiꝰ cõᷣmendaret et perfectã oſtenderet per ſe⸗ ipᷣm eam docuit publicauit ⁊ pꝛomulgauit Sed ne adhuc in aliquo deficere videat volens amplius eius perfectionẽ declara re eam ſolus obſeruauit ⁊ ei ſe ſubiecit. Ee pit ei facere ⁊ docere. Actuũ.j. Itaq; iam recte clamat ad nos.nos docẽs · Niſi abũ/ dauerit iuſticia veſtra plus q; ſcribaruʒ? phariſeoꝝ nõ intrabitis in regnum celo⸗ rum. Sicut nec illi pꝛopter eoꝛum imper⸗ fectum intrauerunt. In illo tempoꝛe. Dixit ihus diſcipulis ſuis. Amen dico vobis. Niſi abundauerit iuſticia veſtra.⁊c̃. In quibus verbis tangi tur ſaluatoꝛis noſtri duriſſima cõmina⸗ tio timoꝛem incutiens iuſticiã ꝑfectam nõ obſeruanti. Circa quod tria ſunt conſi⸗ dẽranda. Pꝛimo ſiquidẽ deſcribit᷑ xp̃iane Hermo. XCMn inſticie copioſa perfectio. Cum dickk᷑ xi abũdauerit iuſticia veſtra. S ifil tur iudaice iuſticie defectio·cuʒ ðꝛ. plusqᷓ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ. Tertio deſcribit pe⸗ ne foꝛmidabilis cõminatio. cum ðꝛ. nõ in trabitis in regnũ celoꝝ. 2 ꝙ ĩyerbis pᷣmi Dixt pAmO ſis pᷣmo o xp̃iane iuſticie copioſapfectio. cuʒðꝛ. fi abundauerit iuſticia vꝛa. Pꝛo qͥ ſciendum ꝙxp̃iana iuſticia ⁊ eiꝰpfectio ↄliſtitĩ duo/ bus ſcʒ in oꝑe ⁊ mõ oꝑandi. Nã ðꝛ Deur xvf. Juſte qᷣd iuſtũ eſt exequaris Abiduo pᷣcipit. ſcilz iuſticiã facere.⁊ iuſte facere ſeu exeq;. De pꝛimo igit᷑ videndũ eſt. ꝙ ſiẽ duo ſunt ſtarꝰ xp̃iane religionis.ſcʒ p̃latoꝛuʒet ſubditoꝝ. Siceſt duplex iuſticia perfecta differẽter neceſſaria vtriſq; Pꝛelatoꝛũu⸗ ſticia dz eſſe abũdans ſupꝛa vitã alioꝝ tri pliciter. Pꝛimo q̃ntũ ad ꝓximũ.qꝛ dʒ eſſe exemplũ ad alioꝝ edificatõeʒ. Scðoqᷓtũ ad deñ. qꝛ dz fulgere hoĩby ad dei glamet honoꝛẽ. Tertio qntũ ad ſeipᷣm. vt pfecteĩ/ pleat pᷣdicatõeʒ ſuã. Quantũ ad ꝓrimũdʒ p̃latꝰſe hãe exẽplariter. vt eiexẽpio alijme/ iioꝛent᷑. Et ideo cõparat᷑ ſali Watthei v. Vos eſtis ſal terre · qꝛ eoꝝ exẽplo ſubdui ſicut cbus fale condiunt᷑. QDuantũ ad deñ dʒ fulgere hoĩb. Ideo cõꝑat᷑ luci· Ibidẽ. Vos eſtis eſtis lux mũdi. Quantũ ad ſe⸗ ipᷣm dʒ p̃latus oꝑe quod docet adimplere. Vnde docẽs et nõ faciẽs minimꝰ vocabit in regno celoꝝ Math. v. Scða iuſticag fecta ſiue ſufficiẽs que ꝑtinet ad om̃es con ſiſtit in inchoatõne. non ſolum operis ſe etiã cognitionis. Vnde chꝛiſtus dicit Hi⸗ ctum eñt antiquis. Non mechaberis· Eßo autem dico vobis · Om̃is qui viderit mu⸗ lierem ad concupiſcendũ eam.id eſt. ea in⸗ tentione et animo vt concupiſcat eam · fn Boꝛram. iam mechatus eit eam in coꝛde ſuo. Dictum eſt antiquis. Reddes dom⸗ no iuramenta tua. Ego autem dico vobis non iurare omnino id eſt. iurare ſed non oĩno.i.in om̃i caſu qͥa in aliquocaſuiuran dum eſi.et in aliquo non. ᷣm Boꝛram. Et iſta erant quo ad moꝛalia. Deinde deſcen⸗ dit ad mdicialia. oſtendens quomodo de berent ſe habere chꝛiſtiani Micum eſt non dicit antiquis ſicut ſupãã. Quia mo⸗ ralia fünt iuris antique legis ſed natur 3 lis ab inicio impꝛeſſa mentibus bomini⸗ unhmin lme vihurntt mni. Eta miuſt wwelp aherbo unii inſisfli iniuno ſüfac hutſupe Snco cieſt hichꝛiſt unicha f ſyennde ne ßlo ſwisde üntiſe abes. Bian wſi —— matio euãgelij Audiſie üeſtan tiquis Teuitici.xix. Diliges pꝛoximũ tuũ 2 2 1 3 3 6 „ a . * n V . . 1 6 Vnica ſexta poit triitats Pon ſic autẽ de iudicialibus. Unde dicit. Audiſtis quia dictum eſt. Oculũ pꝛo ocu/ o dentem pꝛo dente. Ego autem dico vo⸗ bis non reiiſtere malo.ſcilʒ pene. Sed ſi quis percuſſerit te ad dexteram maxillam pꝛebe ei aliã.id eſt.paratus ſis ad amplio ra paciẽter ſuſtinenda. Et ĩ hoc eſtconſu⸗ iſtis quia dictũ eſt an et odio habebis inimicum tuũ Iſtud vl⸗ timũ non eſt ſcriptum in lege ſed eſt tradi⸗ rio ſcribarũ. Ego autem dico vobis. Dili/ gte inimicos veſtros. Tum pꝛopter deñ. quia omnia dilecti diligenda ſunt nõ tmñ tilij ſed etiã canes. non tĩ agri ſed etiã ſe⸗ getes et ſpine et ſepes. Tum pꝛopter ſe. qꝛ filij ſunt dei.licet inſani.quia fratres tui.li⸗ cet infirmi. Ideo magis indigent diligi. tum pꝛopter nos. O ſi deus faber et ipi li⸗ ma ſiue mallei. Vnde illi remouẽt rubigi⸗ nem er ſoluunt debita peccatoꝛum. Bene ſcite his qui oderunt vos. Tum pꝛopter nature confoꝛmitatem.quia homies ſunt Iſaie. lviij Larnem tuam ne deſpexeris. Tun pꝛopter vtilitatẽ pꝛopꝛiã. Chꝛyſoſt. Si bene feceris inimico tuo amplius fe⸗ ciſti ꝓpter diuinã imitationẽ. Hieronimꝰ Foli negare quod deus nulli negat.⁊ en te pꝛo perſequentib vos.ſcʒ ꝓpter manif ſtam iniuriã. Et calumniantibꝰ vos pꝛo ⸗ pter atparentẽ iuſticiaʒ ſed tamen occulte raudulentiã.vel pꝛo ꝑſequentib facto ca lumniantibꝰ verbo. Vel ꝑſequẽtib in ꝑſo na calumniantib in rebus vel fama falſe criminãtib. Actuũ. vij. Ne ſtatuas illis h peccatũ.vt ſitis filij patris veſtri qui in ce ⸗ tis eſt.ſcʒ ꝑ imitationẽ nobilitatis paterne Qui ſolem ſuũ facit oꝛiri ſuper bonos et malos.⁊ pluit ſuper iuſtos et iniuſtos. Secũdo de modo operãdi pꝛe/ „. dictam iuſiiciã eſt videndũ. Eit autẽ mo/ dus operãdi chꝛiſtianã iuſticiã multiplex. pꝛimo vt quicqͥd facit chꝛiſtiãꝰ faciat ſim pliciter in operando.id eſt. intentõe debita nõ ratione vane gloꝛie.ſed ratione ſalutis pꝛie et honoꝛis dei. Wath.vj. Attendite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛã hominibus tvideaminiab eis.id eſt.ꝓpter gloꝛiam et fauoꝛẽ mũdi.nõ ꝓpter laudem dei.nõ pꝛo⸗ pter edificatiõem ꝓximi. Vnde cum facis rlemoſynã noli tuba canere ſicut xpocrite ſaciũt qͥ merceqẽ ſuã hreceperũt. Secun ⸗ do vt quicqd facit chꝛiſtianꝰ faciatpꝛudẽ⸗ ter in diſcernendo Wath x. Eſtote ð pꝛu dentes ſicut ſerpentes. Et Matt.vij. At⸗ tendite a falſis ꝓphetis. Et qa innumera ⸗ biles ſunt circũſtantie ad hoc vt aliquid fi at iuſte. Ideo xpᷣs reducit om̃es ad ynum modũ.ſcʒ ad debitã intentiõem dicẽs. At/ tendite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛã ho⸗ minibvvt videamini ab eis · id eſt ꝓpter glo riã ⁊ fauoꝛẽ mũdi. nõpter laudem dei.nec ter edificatiõeʒ ꝓxumi. Bal.j. Si adhuc hominiplacerẽ ſeruus xp̃i nõeſſem QUñ ſequit. Alioqͥn mercedeʒ nõ habebitj apð pꝛẽm veſtrũ qͥ in celis eſt. cuius amoꝛe nõ feciſtis. Lum ergo facis elemoſynam noli tuba eanere ante te.id ẽ.innoteſcere ne glo nieris in laude tna.⁊ foꝛte tuba canebant cõuocando ꝑlum vt om̃es cõuenirent qᷓſi ad ſpectaculi qñ elemoſynã dabant. Siẽ ypocrite faciũt. Auguſtinꝰ. Ipocrita eſt q́ ſimulat illud quod nõ eſt. repñtatoꝛ alicu⸗ ius ꝑſone. Et ðꝛ ab vpos quod eſt ſub et criſis aurũ quaſi latens ſub auro. Lhꝛyß̃. Non eſt deo ingrata elemoſynac neviet ſed que ideo fit vt videat. quia tales pꝛin⸗ cipaliter intendũt honoꝛẽ va nů et tranſi⸗ toꝛiũ.ideo amittunt verum et eternũ. Ex ibo omnibv patet perfectio iuſticie legis chꝛiſtiane que exceliit antiquã. ymo quã⸗ cũq; aliã legem ſiue humanã ſine diuinaʒ Sicut enim dicit Lira in pꝛologo ſuper Mattheũ. Legis eſt pꝛopꝛiũ vicia extir⸗ pare.moꝛes aut actus hominũ oꝛdinare. inducere ad felicitatem et plane et lucide tradere veritatem. Moc auteʒ facit lex xpᷣi melius qᷓ; quecũq; alia lex. Ideo eius iu⸗ ſticia et perfectiſſima. Ham pꝛimo vicia g fectiſſime extirpauit. quia omnia mala ꝓ⸗ hibuit et nulla permiſit. Vnde in hoc le ⸗ ges humane ſunt defectuoſe. quia permit tunt minoꝛa mala ne veniant maioꝛa. Si cut permittuntur meretrices in ciuitate ne veniant adulteria. Vt diat Auguſtinus de oꝛdine. Verũtamen iſta mala que bo/ no modo punire non poteſt relinquit di⸗ uino iudicio punienda. Vt dicit beatus Auguſtinꝰ in libꝛo de libero arbitrio. Ta lis fuit ler Woſayca que permiſit dare li bellum repudij ne vxoꝛes interficerentur. Deutronomij · xxiiij ettradere adyſuras extraneis ne frẽs ꝓpos grauarẽt Deutro. xiij· Que omnia data fuerunt populo rudi ad euitandũ maioꝛa mala. Ideo di cit ſaluatoꝛ Matthei.xix· M ad duriciam coꝛdis eoꝛũ fuerunt permiſſa. Hon ſic an tem lef euangelica· que pꝛohibet omig ma la. qui etiã verbum ocioſum. Watthᷓxij. Si de ocioſo. młto magis de nociuo· Si dẽ verbo multò magis de facto. Secun⸗ do ercellit in oꝛdinatione moꝝ. Duia fᷣm philoſophũ ·ij. Ethicoꝝ · Intentio leg eſt ciũes facere bonos. In hocautem deficit ler humana. quia de ſecretis coꝛdium nõ poteſt udicgre. ſed tñ de exterioꝛib acti⸗ bus.j. Regũ. xvj. Homovidet ea q̃ patent deus aũt intuet᷑coꝛ. Similiter lex vetus in boe fnit defectiua. ꝓter quod antiquis doctrinis ðꝛ. M illa lex pꝛohibet manum nõ animũ.vt habet᷑ in gioſa ad· Philipeñ· iij Sed hoc male intelligũt iudei · videli⸗ cet ꝙ mala voluntas nõ eſt peccatum niſi exeat in actũ· vt patet ꝑ Joſephũ · xij lib. Antiquitatũ. Et quãdo arguit᷑ contra eos Exo xx. vbi dicit᷑. Non cõcupiſcas vxoꝛeʒ pꝛoximi tui. Rñdent. ꝙ ibi nõ— con ⸗ cupiſcentia interioꝛ. ſed manifeſta erterioꝛ id eſt. ſigna cõcupiſcentie nõ facias vt am plerus ⁊ oſcula. Sed hoceſt falſum. quia actus erterioꝛ uõ habet maliciã vel boni⸗ tatẽ niſi inq̃ntum pꝛocedit ab actu interio ri. quia peccatũ nõ eſt niſi ivoluntariũPo ⸗ reſt tñ intelligi ſic pᷣe.ꝙ lex vetus pꝛohibet manũ nõ animũ ſeu cõcupiſcentiã interio rẽ.videlicʒ in vicio mechie et auaricie tiñ. Et adhuc licet ꝓhibeat talẽ ↄcupiſcentiã. nõ tñ tranſgreſfoꝛibo infligebat penam ali quã. Et ideo in talib inuenit᷑ imperfectio. Ler aũt euangelica ꝓhibet generaliter cõ⸗ cupiſcentiã malã.et cõcupiſcentibꝰ indicit penã infligendã. Vnde hicðᷣꝛ. Zudiſtj qa dietũ eſt antiquis. VNon occides. Qui aũt occiderit. reus erit iudicio. Ego autem di cõ võbis· quia ohs qui raſcitur fratri ſuo reus erit iudicio.Et eodem modo in alijs pꝛeceptis Ex quo patet ꝙ iſta lex noua nõ folum oꝛdinat actus exterioꝛes · ſed etiam interioꝛes. Tertio excellit ler noua omne aliã. qa perfectius oꝛdinat homines ad fe licitatẽ. Ham lex humana in hoceſt defe⸗ ctiua.qa oꝛdinat homines ſolũ ad felicita tem et terrenã. que eſt tranquil⸗ lus itatus et pacificus ciuitatis in iſta vita Hon autẽ oꝛdinat immoꝛtale · Et ideo ne⸗ ceſaria eſt lex diuina. que hoc facit. Verũ beatitudo nõ habetur ſupnaturalis niſi p grãm. Romanoꝝ. vj· Bratia dei vita er Banc grãm lex moſaica nõ dabaticc men ad eam diſponebat. ſꝛopter hocdi⸗ M neminẽ ad ꝑfectuʒ citur Bebꝛcoꝝ.vij adduxit.ſed hanca chꝛiſto dandã expeca bat.per quam grã et veritas factg eſt Jo hannis pᷣmo. Quarto excellit in hoc om̃ leges.qͥa lucidius et planius veritatẽ oſtẽ dit. in quo deficit humana lex. que obſcure et pꝛolixe poſita eſt. cũ tñ in multiplicatõe et credẽdis. In cuius figura WMoyſesve/ populi plures ſunt rudes et groſſi qᷓſta⸗ br.— im nib et figuris tradit veritatẽ de agibili lata facie loquebatur ad populumn Exodi xxxiiij· ꝛopter quod apoſtolus Coxx. Omnia in figura contingebantillis. Sʒ lexeuangelica in hoc eſt perfecta. quia om nia que in veteri teſtamento erãt ſub fign⸗ ris velata in ipſa ſunt per euidentiam fa/ cti manifeſtata. In cuius ſignum in paſſi/ one domini quando miſteria noue leg fu erũt impleta velũ templi ſciſſum eſtin duo media. Luẽ xxiij· Pꝛopter quod ſaluatoꝛ Johãnis · xx. dicit. Venit hoꝛa cũ iqm nõ in pꝛouerbijs loquar vobis.ſed palam de patre meo annũciabo„ Dixi ſecundo ⸗ iuſticie defectio. cum dicitur. plus qᷓ ſeri⸗ bax et phariſeoꝝ. Eſt aũt quadruplex ge nus iuiticie. ꝛima eſt deficiens ſecunda ſufficiens.tertia abundans et quarta ſu⸗ pererogans. Pꝛima ſcilicet deficiens fuit ſcribarũ et phariſeoꝝ. quia fuit in oltenta tione operis ſine rectitudine intentionis. Om̃ia em̃ faciebant xt viderent᷑ ab homi nib Matthei. xxiðj. vobis qui mundatis quod foꝛis eſtcaliciſ etparabſidis. intus aurẽ plenieſtis rapi⸗ na. Tertia fuit in iudicio alieno.relice ꝓ⸗ pꝛio. WMatthei. vij. Duid vides feſtucam in oculo fratris tuitrabem auteʒ in oculo tuo nõ cõſideras. Romanoꝝ.ij In qᷓulũ iudicas teipſi um condemnas Quarta fu⸗ it in affectu et non in effectu. Duia habe⸗ bant dei cognitionem etnõ amoꝛem. Tu⸗ ce.xj. Ve vobis qui tuliſis clauem la⸗ imiliter lex moſaica.qͥa in velam ibr rxxij. Secũdafuitinmun dicia exterioꝛiſine iterioꝛi. Mat rxij· Ve mn nuiupꝛel unbant Punnſu alldene po wie iueinqu ialli ipottab unolunt uunſtſ ntuct zoinn enes. mnc wyhne winpno Lup vamt cnöb Unwoe . 2 1 N a & * 7 4 1 5 6 6 6 1 v 8 . u 5 w m 7 . -„ —— „..* * *— 3— —— Vnica ſexta poſt trintatis entie· id eſt. cognitiõis diuine.et nõ introi/ ſtis. ſcʒ per amoꝛẽ. Quinta fut in doctrĩa. que erat eis in oꝛe⁊ nõ in opere Matthei xxüj. Super cathedraʒ Woyſi ſederunt ſcribe et phariſei. omnia quecunq; vobis dire rint facite. ſed opera eoꝛum nolite fa/ cere Et ſequitur. Dicũt eĩ ⁊ non faciunt Et Math. xx. Populus hic labijs me ho noꝛat.coꝛ autẽ eoꝝ longe eſt a me. Sexta uit in ſupſtitione traditionũ.⁊ tranſgreſſi⸗ one mandatoꝝ Watthei.xv. Quare vos tranſgredimini mandata dei ꝓpter traditi onem veſtrã. Septima fuit in diſcurſu ſi⸗ nefructu. Math. xxiij. Ve vobis ſcribe q́ circuitis mare et aridam vt faciatis vnuʒ ꝓſelitũ· et cum feceritis facitis eum filiuʒ lehenne duplo maioꝛem qᷓ; vos. attrahe ⸗ bant em̃ gentiles ad ritum ꝓpꝛium. Et cũ attracti fuerant ꝓpter eoꝛũ mala exempla que viderunt.iterum ad gentilitatẽ reuer ⸗ tebantur·et ita pꝛeuaricabant legem.et ſic grauius peccabant qᷓ; pꝛius.ᷣm Mieroni⸗ 3 mũ. Iſtis autem ſunt ſimiles aliqui clau/ ſtrales · qui libenter attrahunt paruulos ad religionẽ. quipoſtea malis eoꝛuz exem plis ſcandaliſati fiunt magni neqᷓ;· Con/ tra quos dicit ieronimꝰ· Non eo ſtudio ſeruamꝰqueſita quo querimꝰ. Octaua ſuit iuſticia coꝛñ in alligando et non poꝛtãdo. Matthei. xxiij. Alligant enim alijs onera grauia et impoꝛtabilia. Soli autẽ ea di gito mouere nolunt. Contra pꝛelatos ⁊p̃⸗ dicatoꝛes ac confeſſoꝛes multa de abſtinẽ tia et continentia et de alijs virtutiby pꝛe ⸗ dicantes.ſoli autem voluptuoſe et incon/ tinenter viuentes. Nona fuit iuſticia eoꝛũ in pꝛeſumptione coꝛdis. S ſlo miſero phariſeo qui iactitando ſe de bonis pꝛeſumptuoſe dicebat. Jeiuno bis in ſabbato. Luce.xviij. Decimã fuit iuſti cia eoꝛum in exercitatione coꝛpoꝛis ⁊ non pietatis. quia multa paciebantur ſed non ex pietate.id eſt.nõ bona intentione Ma/ thei.ix. Quare nos et phariſei ieiunamus diſcipuli autem tui non ieiunant. Per hec ergo decem vana et ſuperſticioſa ipſoꝛum opera tranſgrediebãtur dei mandata. Et ideo iuſticia eoꝛum erat imperfecta ·et per defectuoſa Secũda iuſticia eſt ſu ciens.et eſt impletio mandatoꝛum decalogi in charitate non ficcta. quantuʒ ad actus exterioꝛes ſicut fiit in vereri le ⸗ icut patet de ge. Patribus ſufficiebat decalogus imple tus ex charitate per actus exterioꝛes per quod ſufficienter euadebant penã damna tiõis inferni perpetui.licet quo ad ingreſ⸗ ſum regni non erat ſufficiens ex ſe quia ia nua nõdum fuit aperta. Similiter gratia dei cũ innocẽtia vite eſt ſufficiens iuſticia. Tertia iuſticia eſt ſuperabundans. D ue habet fieri pluribus modis. ſꝛimo yt fi⸗ at ex charitate vt iam dictum eſt et ſic ad eam omnes tenentur Em Chꝛyſoſtomum Secundo yt impleatur. non ſolum actu exterioꝛi ſed etiam interioꝛiet vt cohibea⸗ tur non ſolum manus ſed etiam animus. Sic ad eam omnes tenentur ſcõmZiugu ſtinũ. Tertio vt non ſolum impleatur coꝛ⸗ poꝛaliter.ſed etiam ſpiritualiter intellecta. Vnde non ſolum debet chꝛiſtianus non adoꝛgre deum alienum faciendo ydolum. et offerendo ei. vel flectendo coꝛam eo.ſec etiam non debet amoꝛe indebito adhere re creature cuicũq; vt in ea finaliter ſiſtat. quia hoceſt ydolatria ſpiritualis. Vnde non ſolum non debet aſſumere nomẽ dei inuanumn.ſed etiã nec dicere verbum ocio⸗ ſum debet. Item non ſolum non debet la boꝛare in die ſolenni coꝛpoꝛaliter.ſed etiã abſtinere ab omni inquietudine mentis. que contemplationem eius turbarc poſ⸗ ſet. Item non ſolum debet honoꝛare pa⸗ rentes coꝛpoꝛales · ſed etiam ſpirituales. Item non ſolum nõ debet occidere.ſʒ nec) iraſci nec maledicere.nec contumeliam in ferre. Item non ſolũ non debet mechari. ſed nec concupiſcere vxoꝛẽ pꝛoximi. Item non ſolũ nõ debet furari res ꝓximi.ſʒ nec concupiſcere. Item non ſolum falſum te⸗ ſtimonium non dicere ſed nec verum ſub⸗ ticere nec celare. Quarta iuſticia eſt ſuper/ erogans. ſicut diligere inimicos oꝛare ꝓ eis · Et heceſt perfectoꝛũ. vt dicit glo. Lu⸗ ce ſexto. ſuper illud Diligite inimicos ve⸗ ttros · licet in certo caſu. etiam ſit pꝛeceptũ omnibus ſcʒ vt nullis noceamus nec op⸗ temus malum per ſe.et eis benefaciamus quo ad bona ſpiritualia et in articulo ne⸗ ceſſitatis bona tempoꝛalia miniſtremus etiam inimicis. alias pꝛeter iſtos caſus nõ eſt pꝛeceptum ſed conſiium et hoceſt de inimicis perſone.quia de inimicis eccleſie neceſt pꝛeceptũ nec conſilium ecdeſie Et tantũ de ſecundo. — Mix tertio pin. pᷣmiſ⸗ ſis tangit᷑ pene foꝛmidabilis comminatio rum dieit᷑ Non intrabitis in regnũ celoꝝ. Eirca quod ſciendũ fm Dyoniſiũ ca. iiij de celeſti hierarchia. Noua lex eſt media ð ter veterem et celeſtẽ. quod patet · qa in ce⸗ lo dabunt᷑ aperte bona eterna · In veteri gũt ſolũ pꝛomittebant᷑ occulte. ad Bebꝛe. r. mbꝛam habens lex futuroꝝ honoꝛũ. Ideo neceſſe fuit ponere vitam gre in qua ſer ꝓmittit celeſtia aperte· Sicut ergo ler vetůs pꝛomittebat iuis obſeruatoꝛibtẽ⸗ poꝛalin manifeſte. vt patet Deutro. yj· vbi dicit. Cuſtodi ergo pꝛecepta et cerumoni⸗ gs atq; iudicia que ego pᷣcipio tibi. Et ſeqͥ⸗ „ tur. Benedicet deus fructui ventris tui⁊ fructuiterre tue et frumento tuo atq; vin⸗ demie oleo et armentis gregibus ouium tuarum ſuper terram. Vbi aparet bene⸗ dictio tẽpoꝛalis in bonis terre. Sic econ nerſo tranſgreſſoꝛib pꝛeceptoꝛũ eadẽ lex maledictionem tempoꝛalẽ pꝛedicebat Si ⸗ cut patet Deutronomij xxviij vbi dicitur ꝙM ſi nolneris audire vocem domini dei tui.vt cuſtodias om̃ia mandata eius ing⸗ ledictus eris in ciuitate.et in agro·et male dictum hoꝛreũ tuum et maledicte reliquie tue.maledictus fructus ventris tui.⁊ fru⸗ ctus terre tue.et ſic de alijs. que oĩa ſonant penam tempoꝛalem · Quia vero lex noua pꝛomittit ſuis operarijs vitam eterna pꝛo mercede Watthei xix. Si vis ad vitã in gredi ſerua mandata dei. Igitur econuer fo fuis tranſgreſſoꝛibus cõminatur repul ſam ab eadeʒ · vt patet hic. Fon intrabitis in regnum celoꝛũ. Ex quibus patz ꝙ ſicut iuſticie legis chꝛiſti obſeruatiõis eſt mari mus fructus.ſicet tranſgreſſionis eſt ma⸗ ximũ damnũ. Sed quiã deo pꝛopicio in⸗ tendimus euitare damnũ et conſequi fru⸗ ctum. Ideo bꝛeuiter videndũ eſt de eius fructu. Eſt autem eius fructus tam invita pꝛeſentiqᷓ in vita futura · Nam ipſa iuſti⸗ cia eſt munimentũ pꝛeliantis inſtrumen/ tum iudicantis.et oꝛnamentũ triumphan tis. Depꝛimo ꝙ iuſticia eſt munimentum pꝛeliantis. Fomparatur eĩ loꝛice. Vuxta illud Epheß quinto. State induti loꝛicg. Eiſt em̃ loꝛica genus armoꝛũ defenſiuoꝛũ et inuaſiuoꝛũ.et diſponit hominẽ ad ſuſti⸗ nendum inuaſiones alioꝛum ſine leſione Bermo. CIIII vulnerum. Iſto modo iuſticia munit ho minem inter perſecutiones.ita niie noceant ſi iuiticiam habeat. Watthei.y Beati qui perſecutionẽ paciũtur pꝛopter inſticiam. Et pma Petri. iij. Et quiseſt q vobis noceat ſi boni emulatoꝛes jneritis Iſta loꝛica debet indui homo yt oĩe op fuum iuſticia reguletur. Juſticiam hic in⸗ tellige virtutem generalem ad om̃e opus bonum.ᷣm Thꝛyſoſtomũ. Vndeſicutlo⸗ rice armavalent ad caput. bꝛachia. manus et coꝛpus:ita iuſticia ad oinnes virtutes. Vnde de viro iuſto dicitur. Indutus in/ ſticia vt loꝛica.et galea ſalutis in capite eñ Iſaie qͥnquageſimo nono. Binc Bregoꝛi s xix. Moꝛglium. capitulo · xij.exponens illud Job. xxix. Indutus ſum iuſticia et veſtiui me ſicut indumento. Dicit ſic. Ille iuſticia ſicut indumentoveſtitur quiſe vn ⸗ diq; bono opere pꝛotegit ·et nullam partẽ actionis ſue peccato nudam relinqͥt. Se⸗ cundo iuſticia eſt inſtrumentũ iudicuntis Unde comparat᷑ regule ſeu menſure vel linee qua regulatur opus. Sine enim in/ ſticia nullus bene iudicat · nec diſponit. Zathomus qui cedit et planat lapidem. duo ſemper facit in pꝛompto ·ſcilicet regu lam et martellum. Cñ martello percutit⁊ cum regula dirigit et examinat planiciem Ita bonus iudeꝝ yel pꝛelatus duo debet Fabere in manib· Malleum ad coꝛrigen dum delicta.et regulam legis et iuſticie ne fiat exceſſus in yindicta. Iſg · viceſino oc⸗ tauo Ponã iudiciũ in pondere et iuſticã in menſura. Vnde Auguſtinus de docm na chꝛiſtiana. Peruerſe plus amas moꝛ⸗ tem qᷓ; viuere. mas tunicam tuã quiu bo na eſt. villam quia bona eſt · fiium tuũ qx bonus eſt. domũ tuam qͥa bona eſt.· bonã vis habere moꝛtem ·et tamen non vis ha bere bonam vitam. Plus amas moꝛleln tuam q vitam. Wale moꝛi times m⸗ le viuere non times. Loꝛrige male vilert time male viuere.ſed noli timere. qui no poteſt male moꝛi qͥ bene virerit Mecxin guſtinus. Ecce quantum valet iuſta vud· Tertio iuſticia eſt oꝛnamentũ triumph tis Vnde cõparatur coꝛone in ludis a8o niarum. Siut in paleſtra vel curſu bia⸗ uium pꝛoponitur in fine ſtadijet illud et pꝛemii certantis Sicut tãgita poſtolus Coꝛinh ir. Stadium in quo cerãmus uubeu zwnrh mu uinto nn nrhl atn muctpol wundu nunuc onpe hirtſe iriluſt unßuite lioqᷓpn umeun uumn ſieriun insnin unn ginnpot uſiiut l 1 iisur A — RRRR 5 R.* EL5 Vnſca ſexta poſt trinitatis et currimus eſt vita pꝛeſens · cuius termi/ nus eſt moꝛs. In iſto termino reponitur merces noſtra finalis iuſticia. Ecti qᷓrto. Vſq; ad moꝛtem certare pꝛo iuſticia. Sʒ certe contingit quibuſdam in currendo ꝙ deficiunt in via a triumpho. Sicut conti⸗ git Achilere vᷣgini. De qua narrat Puidi⸗ us r. WMethamoꝛphoſeos pꝛope finem que tante agilitatis extitit in curtendo. ꝙ nullo viuente vinci potuit.nec aliquem vi rum— accipere niſiqui eam cur ſu viciſſet. Et ſimul cum hoc fuit tante ve ⸗ nuſtatis et pulcritudinis ꝙ ab omniby no bilibus hominibus amabatur. Currunt multi om̃es nuptias affectantes ſed defi/ ciunt om̃es et capitibus plectuntur. Tan dem iuuenis quidam yppotmeneus infoꝛ/ matus a venere nuptias Achilite offert ſe certari. Cui venus tria aurea poma dede/ rat vt ea iuxta ſtadiũ pꝛoiceret.et ſic a cur ⸗ ſu ſuo faceret virginem retardare. currũt agilime hinc et inde. Incipit ypomeneus farigari pꝛoijcit pomum aureum. Illa vi⸗ dens pomum diuertit ſe a ſtadio.⁊ ille eam pꝛeterijt et pꝛecucurrit. Illa deuiationem velocitate compenſans celeriter euin atti⸗ git. Ille pꝛoiecit ſecundũ pomum de quo conſimiliter illa fecit tandem cum pꝛope eſſet metam foꝛtiter pꝛoiecit tertium.⁊lõ⸗ gius a ſtadio qᷓʒ pꝛius. Illa cupiditate il lecta cucurrit etiam ad pomum.et interim pomeneus terram contigit et metam et de virgine triumphauit. Sic in curſu vite pꝛeſentis anime noſtre tanqᷓʒ pulchꝛe virgini ad ymagineʒ dei create.curſoꝛ dya bolus. qui non poteſt eam virtute et velo ⸗ citate vincere. vincit eam arte pꝛoijciens tria poma.ſcilicet laſciuie iuuenibus· ſu ⸗ perbie viris.auaricie ſenibus. Et ſi cõtin gat ꝙ quis non capiatur duobus pomis pꝛimis. difficile tamen euadit tertiũ.et ſic utriumpho retardabit Ideo neceſſe eſt ab nono. Omnis qui in agone contendit ab om̃ibus ſe abſtinet Eccleſiaſtici.xxv. Qui continens eſt iuſticie apꝛehendet eã. Sic tertauit Paulus ij. Thimo. quarto. Bo/ num certamen certaui. curſuz conſumaui. Ideo de reliquo repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie. Due eſt quadruplex. Nam iuſticia toꝛonat coꝛona de ſpina. coꝛona de oliua. coꝛona laurea et coꝛona aurea · Eoꝛona ſpinea datur peccatoꝛibus pꝛopter remoꝛ⸗ ſum conſcientie ex peccato Iſaie. xxij. Co/ ronans coꝛonabit te dominus tribulatio ne. Harrat Plinius in hiſtoꝛijs libꝛo vlti⸗ mo. M coꝛona qua coꝛonabatur ceſar ro⸗ me olim fuit ſpinea. In ſignum ꝙ difficile eſt in honoꝛe eſſe ſinẽ punctione. Sẽcun ⸗ dam coꝛonã dat de oliua penitẽtibus. qui⸗ bus iuſticia imponit opera pietatis et ele⸗ moſyne · Danielis quarto. eccata tua ele moſinis redime. Narrat vdlerius libꝛo ij. capitulo pᷣmo. de inſtitutis Athenieñ Atheniẽſes pꝛimo coꝛonauerunt perichi lem de duobus ramis oline contertis ad/ inuicem Et poſtea ſtatuerunt ꝙ quilibet bonus ciuis ſic coꝛonaretur· Et nos ſu mus ciues eccleſie. Epheß ij. Eſtis ciues ſanctoꝛum et domeſtici dei. Hij debẽt co/ ronari operibus pietatisj· Thimo.qjrto. Pietas ad om̃ia valet. Ecdeſiaſtici.xxxij. Dꝛnamẽtũ gratie accipias coꝛonaʒ· Ter tiam coꝛonã dat lauream iuſticiã viris ꝑ⸗ fectis et coꝛonam ſapientie. qua virtuoſe ſe gerant in aduerſitatibus et vincant vn/ diq;. Harrat Suetonius de vita duode⸗ cim ceſarum ꝙ ſupꝛa modum etpquit to⸗ nitrua. Vnde ſemper geſtabat coꝛonã de lauro. quia illa arboꝛ ptohibet fulmina. Sic nos poꝛtemus coꝛonam fapientieet iuſticie.ne feriamur fulmine diuine ſentẽ tie. Luce· vvij· Sicut fulgur choꝛuſcans de ſub celo in ea que ſub celo ſunt fulget. Ze erit aduẽtus filij hominis in die ſuo. cqeſiaſtici pmo. Loꝛona ſapiẽtie timo domini. Duartam coꝛonaz dabit iuſticia auregʒ in yita futura.videlicet coꝛonã glo rie. Ecdeſiaſtic xlv. Loꝛong aurea ſuper mitram eins Iſaie. xxviij. In die illa erit dominus coꝛona gloꝛie et ſertum exulta tionis reſiduo populi ſui. Quã nobis con cederẽ— pater et filius et ſpiritu ſanctus. Amen. F. 5 is omni⸗ — S muie B nde nota. pꝛecipiatur iuſticia ideo ꝙ poꝛtam celeſtj regninullus intrare poteſt niſi iuſtus. Pſalmiſta. Vec eſt poꝛta domini · iuſtiintrabunt in eam. Scðm Tuum de officijs cap̃. duodecio pꝛincipibus et pꝛelatis maxime eſt neceſſa ria. Vnde eis dicitur ſpecialiter illud Sa pientie bmo Diligite iuſticiã qui* *— 4 terrã. Nihůl eiñ ita clarum reddit bᷣncipeʒ ſicut iuſticia.eo ꝙ eius ſplendoꝛ inter om/ nes virtutes eſt maximus.vt dicit Tull j. de officijs. caß· quarto ex qua boni viri nominantur. Et Phũüs qͥnto Ethicoꝝ di⸗ cit. M ipſa eſt pꝛeclariſſima virtutum. Ex quo pꝛouenit. ꝙ pꝛincipes ſcribuntur pꝛe clari non ſolum in hac vita ſed etiam in fu tura. Eo ꝙ ÿᷓᷣm Tulium vbi ſupꝛa. Fun damentũ perpetue cõmendatiõis et fame. juſticia eſt. ſine qua nihil poteſt eſſe lauda bile. Vnð in pſalmo. In memoꝛia eterna erit iuſtꝰ. Iſtud pʒ de imperatoꝛe Traya⸗ no.cuius laudes ſuppꝛimi nð poſſunt. pꝛo quo Pregoꝛius legitur oꝛaſſe et animam eius de penis liberaſſe. Sed ſiqueris in quo conſiſtit bec iuſtica Reſpondeo ſchm Macrobium ꝙ in hocſi vnicuiq; ſua red dantur ᷣm Auguſtinũ xix. de ciuitate dei caß bᷣmo. Luuus tanta vis eſt vt etiam la⸗ trones ſine ea ſubſtare non poſſunt.ſcöm Tulliũ libꝛo ſcho cap̃.iij. Sunt partes eius lib.j.ð officijs quatuoꝛ. Pꝛima pars in deum. vt que dei ſunt deo reddantur. Bec intantum neceſſaria eſt vt fm menſu ram timoꝛis dei pꝛincipes timeant· Vnð dicit Ambꝛoſius ad Theodoſiũ. Si vis diu regnare eſto deo ſubiectus.Ex hpꝛin ceps debet inſtrui ad humilitatem. Quia licet ſe ſciat dominũ eſſe. debet tamen re⸗ coꝛdari quia etiam habet ſupꝛa ſe dominũ yt dicit Policratus libꝛo.iiij.caß̃. vij Vn ⸗ de Deutrono. pꝛecipitur pꝛicipi vt diſcat timere deñ et cuſtodire verba eius. ⁊ vt nõ eleuetur coꝛ eius in ſuperbiam vt lõgo tẽ⸗ poꝛe regnet ipe et filius eins. Ecce expꝛeſ⸗ e habes ꝙ pꝛincipatus taliũ perpetuat᷑ qͥ iuſticiaʒ ſeruant. patet de Tarquino. qui pꝛopter ſuperbiam ſuã nouiſſimus regna uit. poſt quẽ conſules ſunt inuenti. Plena eſt hiſtoꝛia illoꝛũ qui per ſuperbiam et in ⸗ inſticiam ceaderũt. Secũda pars iuſticie eſt in patriam vt ſcilicet defendatur et in pace conſeruetur. Tertia pars eſt in parẽ⸗ tes. vt honoꝛẽt᷑ et conſeruent᷑. Duarta in omnes. Scðᷣm hoc deſcribitur iuſticia eſt tribuens vnicuiq; qͥd ſuũ eſt.ſuperioꝛi ſcʒ deo honoꝛem ·equali conſiliũ et auxilium inferioꝛi cuſtodium et diſciplinam. Inter iſta tamen eſt talis oꝛdo. vt dicit Policra⸗ tus libꝛo q̃rto. caplo.iij· M pꝛinceps tunc gerit fideliter ſuũ miniſteriũ cũ ſue condi⸗ RCI tionis memoꝛ vniuerſitatis ſe perſonʒ rere recoꝛdat᷑et ſe non ſibi ſuã ben debere agnoſcit. et eam illis oꝛdinaia cha ritate diſtribuit. Totũ ergo ſe deo debzſʒ plurimũ patrie mult parentitv et pꝛopin quis. extraneis minimũ. itaq; debitoꝛ eſt ſapientibꝰ et inſipientibv. puſillis et maio/ ribus. Moc contra ilos qui libenter etci tius audiũt cauſam potentũ q pauperi. cum tamen omnib debitoꝛ eſt. Hec ergo iuſticia requirit᷑ in pꝛincipe vt vtilitatẽ rei publice pꝛeponat vite pꝛopꝛie. multo ma⸗ gis volũtati ſue. Sicut fecerunt antiqui vt ait Zuguſtinus libꝛo pꝛimo de ciuiate dei. caplo· xij. Et Tulius libꝛo pꝛimoð of ficijs.cap̃.iiij. Et Valerilibꝛo ſeptimo de Codro rege Athenienſi. qui pꝛo liberyti⸗ one ciuitatis ſeip̃m moꝛtiexpoſuit. Ideo Policratus libꝛo q̃rto.cap̃. v. Attendant ergo qua neceſſitate aſtrictꝰeſt ad faciendã iuſticiã pꝛinceps ſubditis t niſi pter ilã bnceps eſſe non meretur. Si em̃ non eſſet opus iuſticig nec opus eſſet bncipe. Vnð fertur.ꝙ cũ Alexander Bꝛagmanos ſubi cere vellet ad quẽ ii reſcripſerũt. Audiui mus inuictiſſime rex pꝛelia tug et felicta⸗ tẽ victoꝛie vbiq; ſubſecutã. Sed qͥd erit. habetis ſatis ſitotus non ſufficit oꝛbis. Diuitias non habemus. quarũ cupidita te nos debeas expugnare.om̃ia bona om nib cõmunia ſunt. Iſta eſt nobis pꝛo di uitijs pꝛo cultibus et auro vilis veſtis fi⸗ mine noſtre non oꝛnanturytplaceant·e ſciũt enim affectare in pulchꝛitudine ꝙ nate ſunt. Antra nobis in vita tegumen tũ. In moꝛte ſepulturam pꝛeſtant. Regnũ habemus non pꝛo iuſticia ſed nobilitate. Quem enim locum haberet vindicta vbi nulla iniuria. Bec audiẽs Alexander eos in pace dimiſit. Secundo aſtringitur ad iuſticiam quia ſifuerit iniuſtus pꝛincpa⸗ tus eius deficjet. Juxta illud ſapient/· Re⸗ gnum a gente in gentem tranffertur gpler iniuſticias iniurias contumelias et dier ſos dolos patet de Saule et alijs · nde fruſtra recurrit ad munitiones ſi deũ ba⸗ bet iratum. Unde iniuſticia eſt cñ nocet nocenti non reſiſtit. Lontumelia eſt qua do manifeſte per ſuperbiaʒ quis oppꝛimit glium nec ei bonoꝛem quem debet impen dit. Doius eil quando qtiud agitur alud cogitatur · Iniuria eſt quãdo alter infert iu ſ uf hoh . c ndel . hnnen uodid mnſu gerir mins nusvel nüct an mudobet zseſr wiiſper vdofigu ingintu mn ar unſuem oetpe mn e 6 uinllitu re mone. mnesm etmi ſuoe. S icham. reioſc 4. 3 ₰ ₰ 3 1 * . 4 1 . 2 1 3 — 2* 3 3 8 — . 5 „ 5 3 3 „ 8 1. — — VDnica ſexta ꝓ guod ſibi non vult. her ſubuertunt cathe/ gras pꝛeſidentiũ pꝛincipum.et ſic de alijs. Dñica ſerta poſttriniatis. II Mns qu traſcis o tur fratri ſuo reus erit iudicio. Wathei.v. Inter cetera que ho minem elongant a deo. vnum eſt fraternũ odium. quod ex ira ſepius generatur · per qᷓd charitas dei et pꝛoximi faciliter amitti tur.et in homicidium vel coꝛpoꝛale vel ſpi rituale peruenitur. Iſtud patet de impijſſi mo Cayn. qui factus iniuſtus per iram re ceſſit a deo.et fratricidium cõmiſit occiden do Abel fratrem ſuum. Vnde Sapientie decimo de eo dicit᷑. Ab hac ſcilicet ſapiẽtia dinina vt receſſit iniuſtus in ira ſua homi cidij. id eſt. per iram ſuã. ᷣm Robertũ hol⸗ goch fraternitas deperijt· id eſt. ceſſauit eẽ fraternitas.vel per iram homicidij frater deperijt. id eſt. amoꝛ et gratitudo que in/ ter fratres debet inueniri. Pꝛopter quod Cayn factus eſt vagus et pꝛofugus a fa⸗ cie domini ſuper terram.vt dicitur Beneß quarto. Ad figurandum ꝙ homines ira⸗ rundi elongantur a deo per iracundiam. Rec mirum. Ham cum deo ſit cõnata pie/ P⸗ etmanſuetudo pꝛofecto quiſquis ab ac degeneret per iracundiam vel furoꝛeʒ gdiuine ſimilitudinis participatione elõ ⸗ gatur Pꝛopter quod Auguſtinus exhoꝛ tans in ſermone · viij. ad heremitas dicit. Diſcite fratres mei ab illo qui dixit ſe hu/ milem eſſe et mitem. diſcite opere quod ſe pe legiſtis oꝛe. Sol non occidat ſuper ira cundiã veſtram. Si eĩ frater tuus in te peccauerit · vade ad eum et inuita eum ad pacem. Da ei oſculum.et lucratus es fra/ trem tuũ. Tu vero qui offendiſti nõ diffe ⸗ ras pergere. non differas fratrem reconci liari.vade ad eum pete veniaʒ · Et ſi verbo offendiſti et tn verbo reconcilia. Si vero Facto. qͥd deus auertat. placa eum facto. Sic em̃ decet ſeruos dei facere · ſic eos de cet demones expellere.et ſanctos angelos introducere. Nam vbi ira regnauerit ibi omnino pꝛinceps dyabolus erit · nec inde aliquid boni exire poterit. Fugiamus igi⸗ tur fratres iram.que rationeʒ ſuffocat mẽ Iuram iuſticie ignoꝛat.ſolem iuſticie neſcit ſili plectendus e cte per ſaluatoꝛeʒ dicitur. Vmnis qͥ iraſci ſt trinitatis amicicias rumpit · de facili aufert pacẽ mẽ tis. ſapientiam calcat. ſapientes infatuat. monachos deuincit. ſacerdotes ſuffocat. aſtitatem euacuat. grauitatem in paſtoꝛi⸗ bus dilacerat. Hec ira repletus cõſilij po⸗ teſt eſſeefficat. Vec uguſtinus. Eũ igit rot er tanta damna ex iracundie vicio pꝛo ⸗ nenant.et pꝛeſertim quia iracundus icoꝛ de ſuo dyabolo pꝛincipi locuʒ parat. Qui quidem dyabolus tanqᷓ pꝛinceps mundi iam iudicatus eſt. vt dicitur Johãnis.xj nõ immerito quilibet iracũdus tanq; mẽ⸗ bꝛñ ſuũ ſibi confoꝛme et adherens ·cũ ip̃o conſimili ſicut dignus eſt ſupplicio.ſic⁊ cõ iudicio. Minc igitur re⸗ tur fratri ſuo reus erit indicio. In quib verbis ſaluatoꝛ deteſtatur iracũdie viciuʒ oſtendẽs imminẽs periculũ. Tirca quod conſiderare debemus tripler genꝰ ire. Eſt em̃ ira impioꝛũ culpabilis et nociua.⁊ per conſequens deteſtabilis et fugienda. Se⸗ cunda eit iuſtoꝛũ ira cõmendabilis et pꝛo ficua.⁊ per cõſequens amplexabilis ⁊ pꝛo ſequenda. Tertia eſt ira diuinoꝛũ iudicio ruz foꝛmidabilis et ardua et per ↄſequẽs vitabilis et timenda. 3 Dixt pmo inverbie pꝛe⸗ P miſſis conſidera re debemus ꝙ ira impioꝛuz eſt culpabilis et nociua · et per conſequẽs deteſtabilis ⁊ fugienda. Ita ira. vt dicit Zuguſtinus nõ eſt aliud niſi appetitusvlciſcendi. Due qui dem ᷣm Menricũ de Vrmaria libꝛo pᷣmo de perfectione interioꝛis hominis.ca.iij. Eo ip̃o deoꝛdinat homineʒ et q̃ntum ad deum et q̃ntũ ad pꝛoximũ.qa vult expete⸗ re vindictam ex ſe.quam a ſolo deo debet expetere.vel etiam a iudice ſub deo conſti⸗ tuto. Euius tria ſunt genera ᷣm Serapi⸗ onem in collationibus patrumPꝛimum quidem per cõmotionem anime ſolum in trinſecus exardeſcit. et fit ex cauſa leui et ſubita.vel ex leui vel ex facili facto vl ver⸗ bo.vel ex ſola vacua ſuſpitione. Eᷣm quam vt dicit Mugo in libꝛo de pꝛofectibus no ⸗ uicioꝛum etiam contra inſenſata cõmoue mur et iraſcimur bꝛutis et lapidibus et li⸗ gno Vnde autem hec generat᷑ dicit Au⸗ guſtinus in epiſtola ad Febꝛidium. M ex affectu turbulento auferẽdi eaqᷓ actionis impediunt. Idcirco non homini bus plerũq; ſed etiam calamis iraſcimur ſcribendo et eos confringimus et collidi mus. et alcatoꝛes taſſeres ·et pictoꝛes pin/ ſulas. et quilibet illud ex quo ſe difficulta tem facti arbitrat. Ex huius autem ire aſ⸗ ſiduitate dicunt medici fel creſcere ex cuꝰ cremento facile homo etiã ſine õi cauſa iraſcitur. Hec ille. Et hanc dicit Auguſti⸗ nus in ſermone.viij. ad heremitas irã hu manã quia humanũ eſt turbariet iraſci · Et irã incurrere bonoꝛũ et maloꝛũ condi tio eſt cõmunis. ſed in ira perſeuerare vel odio dyabolicũ eſt. Secundũ genus ire ẽ quod extrinſecus in verbũ vel opus pꝛo⸗ rũpit km Benricum vbi ſupꝛa. Vel eſt ve hemens inflãmatio coꝛdis. ex qua quãdo q; facies inflãmat᷑ ᷣm BMugonẽ. liquan/ do etiã geſtus et moꝛes mobilitate qugdã notabili agitant᷑ ex qua interioꝛis amimi cõmotio demonſtrat᷑. vt ſternutatio nariũ palloꝛ.ruboꝛ vultus. depꝛeſſio palpebꝛa⸗ rũ.tremoꝛ labioꝛũ.et inquietudo totiꝰ coꝛ poꝛis. Aliquando per verba erũpit in cla⸗ moꝛes vel in cõuicia.contumelias.maledi ctiones et minas.et periuria·⁊ blaſphemi as. Aliquando qᷓſi febꝛis concutit coꝛpus qᷓſi freneſis mentezʒ in furoꝛẽ vertit. Aliqñ manus leuat ad ledendũ aliũ. Aliquando ſemetipᷣm.ita vt ſibi quãdoq; inimicatur. et ea que parauerat abiciat et deſtruat. Ali quando non ſinit audire que dei ſunt et ſi bivtilia.vt cibum et huiuſmodi et multa alia ira operat᷑ pacẽ coꝛdis turbat. ratio ⸗ nẽ obnubilat.et memoꝛiã confundit.et ſi⸗ cut fumus homineʒ de domo etxpellit.ita ira ſpiritũſanctũ.qui tantũmodo ſuꝑ quie tum requieſcere querit.de coꝛdis habita ⸗ culo excludit. Hec Hugo. Tertiũ genus m Benricũ eſt pernicioſum. quia non vt illa duo ad hoꝛam digeritur.ſed ꝑ plures dies et tempoꝛa diutius reſeruat᷑. Et her ßᷣmn ugonẽ eſt diuturna commotio q ali quãdo rancoꝛẽ fouet. Vanc Auguſtinus vocat ſuꝑ Põ liiij. odium. quod ſequit᷑ ex inueterata ira. Unde ira eſt quaſi feſtuca. ſed odiuʒ trabes qͥd tunc fit quando iuſti doloꝛj admixta dulcedo dintius eã ĩ vaſe detinet donec totũ aceſcat. vaſq; coꝛrum ⸗ pat. vt Anguſtinus dicit ad Dyoſcoꝝ. De iſtis generib quidã habent pꝛimũ.qdam ſecundũ qͥdam tertiuʒ ·Et iſti ſunt peſſimi Bermo. Em Bugonẽ. Quãuis aũt pꝛima ſpecies non ſit interdũ ita nociua et culpabilis.qꝛ yt frequẽter eſt venialis tñ eſt cü glijs dua bus fugienda.qa eſt periculoſa. Eſtauteʒ ira ſicculpabilis periculoſa homini ex ni bus. Pꝛimo. quia facit iniuriã deo.pꝛoxi⸗ mo etꝓpꝛio ſubiecto. Subtrahit em̃ eife⸗ ctũ deo ſue potentie· pꝛoximo affectũ deni uolentie debite. etꝓpꝛio ſubiecto aſpectum rationis et intelligentie. Pꝛimo em̃ conue nit deo ratione potentie culpas iudiciali ter vindicare.bonos ſpũaliter inhabitare. et eis liberaliter bona ſna legare. Sed cð/ tra iſta iniuriat᷑ deo iracundus in õib. Pꝛimo aufert a deo vindictã.qͥa ira eſt de/ oꝛdinatus apetitus vindicte. Et deus di cit. Wchi vindictã et ego retribuã Romg noꝝ · xiij. Et Deutro.xxxij. Mea eſt vlcio etego retribuã. Deus em̃ duo ſibi ſſerua⸗ nit. gloꝛiã ⁊ vindictã. Alterũ aufert ſuper bus alteꝝ aufert iracundus. Iuie xlyiij Bloꝛiam meã alteri non dabo. Secundo fracundus deo iniuriat᷑.qͥa expellit eum g quiete ſue habitationis. Vnde in pſalmo In pace factus eſt locus eius. Ira auten turbat pacem et deſtruit Pꝛouerbioꝝ.xx. Uir iracundus pꝛonocat rixas. Domũ qᷓ tota die moueret᷑ et tremeret nullus mag ⸗ nus dominꝰlibenter inhabitaret · Terno deo iniuriat᷑ impediendo ne legatũ deiſt re poſſit. Legauit ẽ deus pacẽ hominib Johannis.Liiij. Pacem meã do vobis pa cem meã relinquo vobis.Et ideo iracun/ dus tanqᷓ excõmunicatus eſt vitandus. Pꝛouerbioꝛũ.xxij. Noli eſſe amicus homi ni iracũdo.neq; ambules cũ viro furioſo. B Secundo pꝛincipaliter iraſub trahit pꝛoximo affectũ debite beniuolen/ tie. Tenemur em̃ pꝛoximi ſerugre ſubſtan tiã. famã et perſonã.Et contra iſta ira com pellit ad nocendũ pꝛoximo · in ſubſtantia depꝛedando. in fama diffamando inpſo⸗ na trucidãdo. Eccleſiaſtici. xxxij Ira⁊ fu⸗ roꝛ vtraq; execrabilia. Et Ecẽixxj Obiur gatio et ira anichilant ſubſtantiam. Dicit riſtotiles.iij. de animalib. M apis cum eicit aculeum moꝛit᷑. Et ita eſt moꝛaliterð iracũdo et arpetitiuo vindicte. Dũ em̃ ercet maliciã ſuaʒ contra pꝛoximũ verbo vel opere ledendo in ſubſtantia. pſona vet „ fama· pꝛius interſicit ſpiritualiter ſemet⸗ m. Job, y Virum ſiuitũ nerfici incũ idaſopi hits nat umlai gw irin ſic nitpti chons nere vicato iturbat nßuide itin) wöezt tcd xtida zrede woinſe inthe Mentai iiſon 5 5 . 1 B ——————* .— * *— if li 2. RN 8 itiiii *5 5 + 1 2 8 aSin W S S W un 2 A. K2bRvR² 6 8 1 —— nſca ſexta poſt trinitatis ia. Tertio ira ꝓpꝛio ſubiecto ſubtrahit et peſtruit tria bona. Ira nanq; deſtruit ho/ neſtatẽ coꝛꝑalis diſpoſitõis.impedit pote ſtatẽ naturalis rõnis.⁊ minuit q̃ntitatem vitalis duratõnis Pꝛimo igit᷑ deſtruit ho neſtatẽ coꝛꝑalis diſpoſitõis qntũcũq; ꝑſo na ſit pulcra ſubuertit oculos.vel gene ſůt nimi rubee vel nimis pallide.geſtꝰ tremu/ lus ·lingua ceſpitat.⁊ totꝰ homo dehone ⸗ ſtat. De iſto loqui᷑ Seneca ca ij·et.iij. de ira. Rihil eque ꝓfuit iratisſicut intueride foꝛmitatẽ rei ſcʒ ire. Ram in ea facies tur bationũ oꝛa pulcerrima fedat.toꝛuos vul tus ex tranqͥlliſſimis reddit.linquit decoꝛ om̃is iratos. Et ſeqͥt᷑. Qualẽ putas eẽani⸗ mũ.cũ vmago tam feda. Ideo dixit quidã phus. ꝙ ideo iratꝭ ꝓfuit aſperiſſe ſpeculuʒ vt ymago reꝑcuſſa oñderet homini ſuã de ſoꝛmitatẽ. Hec Seneca. Idẽ in libde ira dicit. Nulla facies terre q̃ntũcũq; agit᷑ eſt ta turpis ſiẽ hoĩs ira flagranti. Narrãt fa buleꝙ minerna aliqñ eſt delectata ĩ muſi/ ca tibiax.cuʒ qᷓ ſemel inflaret tibias iuxta quendã uuiũ.vidit buccas ſuas turpiter tumeſcẽtes ſtatĩ fiſtulas ſuas ꝓiecit. Mi⸗ nerua eſt dea ſapie.⁊ ſapientes ſunt inter qũ indignãtis nature Ecẽsj. In inłta ſa⸗ pientia eſt multa indignatio. Lontingit ð ꝙ aliqs ſapiens ꝑ motũ iracũdie qñq; tan tur ſed ſtatim ſicut ſapiens cõſiderat in ⸗ decentiã ſui ſtatus et alias ſibi cauet. Se cũdo impedit ptãteʒ naturalis rõnis Jux ta illud Cathonis. Ira impedit animũ ne poſſit cernere vexꝝ. Et iðo dyabolus facit ſicut aſtutꝰpiſcatoꝛ.qͥ qñ facilitervult deci pere piſces.turbat aquã.⁊ tunceſt ſecurꝰꝙ nõ poterint pᷣuidere rethe ſuũ. Eodeʒ mõ dyabolꝰ facit in ↄgregatiõe q̃ntũcũq; p̃tĩ⸗ mittit turbatõeʒ ꝑ aliquẽ iratũ in totã cõ ⸗ „„ ℳ e tũc ducit eos ad pctã ⁊ ad ma cias excogitãdas.ſicut ſibi placet.⁊ totaʒ gregationeʒ reddit fatuã · Dicit Ariſto.j. Thopicoꝝ.ꝙ iraſcibilis nõ imperat rõna liniſicũ fnerit ꝑuerſa anima hoĩs Et ita qñ ꝑuerſa fuerit aĩa.dominã? nũqᷓ; alias. Dicit aũt Ariſtotiles.j Elencoꝝ. ꝙ iſta eſt autela ſpecialis ʒophiſte. vt videlicet pꝛo nocet ſociũ ad iram. quia impedit eum.⁊c. Iſte zophiſta eſt dyabolꝰ? Ecẽi. xxxvi · Dui ophiſtice loquitur odibilis eſt· Item di⸗ Lit Ariſtotiles hᷣmo de animalibycaplo · i WMiſta tria coniungunt᷑ ira inſipientia. et indocilitgs. Et ponit exemplum de apꝛo agreſti. Et ita eſt moꝛaliter. Jracũdus nũ q; bene docebitur. Et ideo bene dicit᷑ Ec ⸗ deſiaſtes. vij. Ne velot ſis ad iraſcenduin. quia ira in ſinn ſtulti requieſcit. Tertio ira minuit qᷓ̃ntitateʒ vitalis durationis. Ani⸗ malia em̃ exceſſiue colerica ſunt naturali⸗ ter bꝛeuis vite. Sicut matime patet de ca ne· Et hoceſt quod dicit᷑ Ecẽi.xxt. Zelus et iratundia minuent dies.⁊ ante tempus ſenectã gdducent. Vnde antiqui diterũt ⸗ tram eſſe bꝛeuẽ inſaniã ᷣm Senecam.ij de ira. Eque em̃ impotens ſui eſt decoꝛis oblita. Mec eſt igitur ira pᷣcipue cauenda. que iuſtum canem facit.et quẽlibet cum in uadit facit iniuſtum. Juxta illud Jacobij Ira em̃viri iuſticiã dei non operarur. Vñ ira merito comparat᷑ euidam gemme que vocatur onix.cui male ꝓꝛietates attribuũ tur in lapidario.capitulo.ix. Ad collum ſu ſpenſus onix in magicam verſus ligat in ſomno lemures.et triſtia cuncta figurat. multiplicat lites.et cõmouet vndiq; ritas Mecgemma venit de India et de Arabia et nullam bonã virtutem dicitur habere. Et merito deſignat iracundiam que ad ni hul vtile valet. Sed ſapere facit lemures. id eſt. dyabolicas ymaginatiões.ſeu yma/ gines que irruunt in hominẽ et turbantce rebꝛum et cõmouent lites et ritas. Pꝛo/ nerbioꝝ.xxvij. raue eſt ſaxum et oneroſa grena.ſed ira ſtulti vtroq; eſt grauioꝛ. Vn de Seneca de ira.iij. aſſimilat iram peſti⸗ lentie. Et dicit. Sicut contra peſtilentiaʒ nulla bona diſpoſitio valet.ita nec contra iram aliqua compoſitio moꝛum. Sʒ tam bonos moꝛes qᷓ; malos coꝛrumpit ⁊ laceſ ſit. Sed tamen ſicut in lapidario dici᷑cõ ⸗ tra maliciam pꝛedicte gemme inuenit᷑ vir ⸗ tus alterius que vocatur Sardius in cu ius pꝛeſentia nõ poteſt onix nocere. Mo/ raliter autem iſta ſecũda gemma deſignat pacientiã Pꝛouerb.xv. Reſponſio mollis frangit iram. Seneca.iij. de ira. Siami⸗ cus eſt qui offendit. fecit quod noluit. Si inimicus. fecit vt debuit. Pꝛopter hec dã⸗ na et pericula ira a ſapientibo eſt fugienda. Hec miruz. Eſt eĩ ira ſicut febꝛis accuta. quã om̃es fugiũt.cuius accidentia ſunt ꝙ homo habet continuũ caloꝛem ⁊ ſitim ma ximã. ᷣm Conſtantinũ libꝛo.vij. viatici ca pitulo·de cauſis · Et iſto mõ eſt deixacũdo D3 pomine qui ad quodlibet verbum̃ ſtatim „ caloꝛem ſuũ exurit geſtu verbis et vultu. pabens ſitim maximã vindicandi et talis incendit om̃es vicinos ſuos pꝛo nichilo. ec ſolum quẽlibet incendit ſed quod de terius eſt intoxicat. Ham ſimilis eſt cuidã animali. quod dicit᷑ Abbane. De quo di⸗ cit phᷣus.ij· de animalib ꝙ eſt animal mag nitudine quaſi cerui.quod contra conſue⸗ tudinẽ omniũ animaliũ habet fel in aure Sic iracũdus q̃ntumcũq; ei mãſuete di⸗ catur om̃ia accipit cum amaritudine· et ſu amare reſpondet. nde ei poteſt dici illð ctuũ. viij. In felle amaritudinis video te eſſe. Et tm̃ de pꝛimo. Nixi ſecundo Ini N 14 eſt iuſtoꝝ cõ mendabilis ⁊ꝓficua. et ꝑↄſequẽs ample⸗ rabilis et ꝓſequẽda. Iſta ira vocat᷑ irg per ʒelũ. Mec eſt ira de qua ðꝛ in pſalmo Ira⸗ ſcimini ⁊ nolite peccare. pꝛo qͥ ſcienduʒ ꝙ iuſti et electi in pñti ſiẽ imitant᷑ xpᷣm pꝛẽm eoꝝ in miſcia et pietate et manſ uetudine ita etiã in ſeueritate ⁊ ira. Ip̃s ef̃ ĩꝓpꝛs iniurijs fuit pius et mãſuerꝰ ſed in dei in⸗ iurijs fuit multũ ſeuerꝰ⁊ qᷓſi iratꝰ. Sicut patet de ip̃o qñ dyabolũ ipᷣm tẽptantem et ſibi iniuriantẽ ĩqpꝛia ꝑſona nõ increpauit Dñ aũt ventů eſt ad dei iniuriã. ſcʒ cum ſe fecit adoꝛari.ip̃um ſerioſe repulit dicens. Vade ſathana. Ibi enim erat iniuria dei. trãſferre honoꝛẽ dei ad dyabolũ. Et ideo qᷓſi iratꝰ⁊ ʒelo ↄcitatꝰdiuĩo dixit. Vade re tro ſathanas. Silr Petrũ increpauit qñ gloꝛiã eveternã impedire voluit dicks Ja ciamꝰß tria tabernacula.ſʒ audiuit. Vade retro ſathanas. Quotiẽs 3 xp̃s in ꝑſona ꝓpꝛia ↄniciabat᷑ inique pacienter ſuſtinnit Nñ ãt honoꝛ dei minuebat᷑ nullo modo tollerauit. Et hecgpꝛie ðꝛ ira ꝑʒelũ.nõ au teʒ ira ſimplr. Exemplo igit᷑ itiꝰ magiſtri optimi iniurias nr̃as paciẽter ferre dẽm⸗ Iniurias po dei nequaqᷓ; ſuſtineamꝰ. Du pliciter aũt homini iuſto ꝑmittit᷑ iraſci.li⸗ cet imꝓpꝛie tũc iraſci dicat᷑. quia nõ eſt ira ꝑ viciũ.q̃ nullo caſu ꝑmittitur. ſed per ze⸗ inm.que non ſolũ ꝑmittitur.ſed etiã pᷣcipi tur et multipliciter cõmendat᷑ Inſtꝰem̃ cõ tra duo debet iraſci que ipᷣe contra deum vel ꝓximũ cõmittit. ſcʒ cõtra vicia pꝛopꝛia et contra vicia ꝓpimique in deũ cõmittũt XCV De pᷣma ira in Pſalmo. Jraſciminie lite peccare. Jraſcimini km In nun vobiſmetpᷣis ꝓter peccata via. ⁊ amplino lite peccare. Et ita fm Innocẽci pceptio eſt de hac ira. Vnde Zdenricde Vꝛmari deꝑpfectiõe interioꝛis hoiĩs lijcap.iij diẽ Min his pᷣbis oſtendit᷑qualiter? quibns modis nobis vtile ſit jraſci. qͥa cõtra noß⸗ metip̃os et cõtra paſſiones vicioſus ino⸗ bis ſurgentes · nobis ſalubꝛiter cõceditur iraſci.cum ðꝛ Jraſciminiet nolite pecca ⸗ re. Inuenit᷑ itaq; iraſciſalubꝛiter.ſʒ nobit metip̃is ⁊ noſtris ſuggeſtioniby pꝛauis et iubemur nõ peccare.ip̃as paſſiones reſti gendo et eas ad effectũ noxiũ non pducẽ⸗ do. Etideo cũ apłus dixiſſet. Jraſcimini ⁊ nolite peccare.ſubiũxit. Sol nõ occidat ſuꝑ iracũdiãveſtrã. et nolite locũ dare dya bolo. Hec ille. De ſecunda ira ſeʒ quade⸗ bemus iraſci cõtra vicia ꝓximoꝝ.qᷓ cõmit ⸗ tunt᷑ in deũ. Et dico notanter qᷓ cõmittun tur in deũ. nõ in noſmetipᷣos qa iniurus noſtras pacienter tollerare dẽmus Juxta illud Watthei.v. Ego dico nolite reſiſe⸗ remalo. Etapoſtolus. Non voſmetipſos deſendentes fratres chariſſim. D Sed diceres. ergo non eſt iniuriapꝛo ſequenda coꝛã iudice.ſʒ paciẽter tollerãda Rideo ꝙ xp̃s ⁊ aplus ꝓhibet reſiſtentisʒ temerariã ⁊ defenſionẽ q̃ fit ꝑ illos qͥ defẽ⸗ dendiaut reſiſtẽdi nõ habẽt ptãtem · Vnð ſimplex ꝑſona non debetꝓpꝛia auctoꝛitute mouere bellũ ꝓ rebus ſus repetẽdis · ſed debet imploꝛare auxiliũ ſuꝑioꝛis. Non ꝓhibet᷑ nobis defenſio iuris queliber · ſed jolũ illa q̃ fitꝓpꝛia temeritate Hã licʒ boiß cipiat᷑ vt dimittat rancoꝛẽ ſtatiqᷓ; pꝛimũ 3 ip̃ʒ qᷓs peccat.etiã ſiñ ſit rogatꝰ ⁊eti ſignũ rãcoꝛis in exterioꝛi ↄuerſatõe ſi fnert he⸗ titus.nõ aũt ei pᷣcipit᷑ vt cedat actiõi inris ⁊ſuã iniuriã nõ ꝓſequat᷑in indicio. qa boc eſt ſolũ ꝑfectoꝝ. Jurta illud. Tollentitu⸗ nicã rellnquendũ eitei⁊palliũ Wanpn Sed diceres quare dens voluitpbibe re nobis vindictã nr̃aꝝ iniuriaꝝ· cũ itamã lus homo imuriãs nobis.peccat cõtrã& ritatẽ ꝓrimi.ſicut iniuriãs deo vnipecct ↄtra charitatẽ dei. cum vtrobiq; pecctcʒ⸗ tra deum.ꝗa ꝓximꝰ in deo eſt diligendus. Rñdeo ꝙ b eit ideo.qͥa nullus eſt bonꝰin ⸗ dex ingpꝛia cauſa durãte offenſa fralema Sicut dicit Tullins· Voc nñt fit ler⸗ 7 r 1 7 . 3 n 427 P m. à* . de. — — — — — 3½ . —— * 4— 5 3 63 8 1 3 — 3* „*— — 5„ —„„— . 5 n„—— Pen ℳ A—— ⸗. 5 6 2 8——— ——— i —. ————————— Vnica ſexta poſt trinitans peditũ indiciũ rõnis in hoie qͥd in ꝓꝛia in fanctiſʒ etiã phi gentiles legunt᷑ a pꝛiarũ iniuriaꝝ vindicta abſtinuiſſe durante ira. Sicut legit in vitis phoꝝ de Archita tha rentino.cuiꝰ Pitagoꝛas ⁊ Plato diſcipuli fuerũt. QDui iratꝰvillico ꝓpter quendã exxeſ ſum legit᷑ dixiſſe. Sumerẽ a te ſuplicium niſi iratus eſſeʒ. Maluit ẽ impunitũ re linquere ſeruũ qᷓ; in ira inſte punire. Ideʒ legitur de Platone cũ ſeruñ verberare vo luiſſet ⁊ iratus fuiſſet. Interrogãti Spõ ⸗ ſippo amico ſno qͥd faceret · dixit. Exigere volo plagas ab homie.ſed qa iracundꝰſuʒ timeo excedere modũ. Tu ergo Sponſip pe exige. Idem legit᷑ de plutarcho.qͥ cum * jſernũ verberare iuſſiſſet et ſeruus ſibi di⸗ xiſſet. Ex hoc te iam non habeo vt ſapiẽteʒ ⁊phm. quia iratus es. Reſpondit.nüquid qa te vapulo.iraſci tibi videoꝛ. Eſt ne ira in me. quia a me debitum accipis. Non ſic aũt eſt in iniurijs dei. pꝛo qͥby nos ↄtingit moneri zelo amoꝛis ⁊ diuine dilectionis. Et dico notanter zelo dilectionis diuine. Fam plures ſunt qͥ etiã iniurias diuinas vindicãt animo furibũdo ⁊ nõ caritatiuo Quales fuerũt duo apli ſcʒ Jacoboꝛ Jo ⸗ hannes. De qͥb Luce.ix. dicit᷑. M cũ ſama ritani xpᷣm nollent ſuſcipere hoſpitio. ipſi petebant ignẽ deſcendere de celo ad cõſu⸗ inendũ illos ſamaritanos. Qui licet dixe/ rũt bono ʒelo Em Bedam.tamẽ indiſcrete ja tanqᷓ; impacientes et ſicut adhuc car⸗ nales volentes vindicari. Et ideo repß̃hen dunt᷑a xp̃o de indiſcretione ᷣm Zmbꝛoſiũ et de impacientia ᷣm Bedam. Vnde eis dicitur. Heſcitis cuius ſpũs eſti.quia m Liram. In nouo teſtamento quod eſt lexr amoꝛis non timoꝛis ſicut vetus teſtamen tũ.pꝛocedendũ eſt ſuauiter et benigne. ᷣm Liram. Vnde ſubdit᷑ ibidem. Filius ho/ minis non venit homines perdere.ſtatim ccʒ inſerendo penã moꝛtis ſicut vultis.ſed ſanare. In hoc datur exemplum pꝛelatis vt non ſtatim cum impetu peccata puniãt ſedtempus et locum expectent. ᷣm Liraʒ. 4 Poceſt quod dicit Bernhardus ad pꝛela ros. Etſi coꝛrectione eſt opus. paterna ſit non tirãnica. Talis ergo ira que fit de in ⸗ iuria dei. laudabilis eſt. dũmodo ſit diſcre ta er bono ʒelo facta. Vnde in hoc caſu q iraſcitur tali modo ſclicet ex cauſa iniurie mendahilis=t tiñ de ſecundo. diuine non fratri iraſcitur ſedvicio fratris vt dicit Rabanus ſuper Mattheũ. Sine em̃ tali ira nec doctrina pꝛoficit. nec indi⸗ cia ſtant. nec crimina cõpeſcunt᷑ Itaq; qui cũ cauſa nõ iraſcitur peccat. Pacientia eiñ irrationabil vicia ſeminat.negligentiã nu trit. et non ſolum malos ſed etiam bonos inuitat ad malum. Inquit Chꝛyſoſtomꝰ? ſuperverbum noſtrithematis. Sed certe ſunt nõnulli qui ſub ſpecie virtutis et ʒeli yltionis diuine iniurie palliant peccatum ire. In quib ira ſub triplici ſpecievirtutis ſe occultat.Pꝛimo quidem jub ſpecie ʒeli iuſticie et rectitudinis. De quiby dicit Bre goꝛius.xxv. Woꝛaliũ. Plerumq; mentẽ ſub obtentu iuſticie ire immanitas vaſtat. et dum ſeuit ex ʒelo rectitudinis.rabiem explet furoꝛis. Juſteq; ſe facere exiſtimet. quicquid ira nequiter dictat. ſe occultat ſub ſpecie charitatis et vtilita⸗ tis pꝛoximi. Qnod maxime aparet in illii qui dicunt ſe non iraſci pꝛoximo ·ſed eius vlchjs. quia res geſta per eum vergit con⸗ tra ipſius ſalutem. Sed in hoc plerumq; homines decipiuntur.quia talis indigna⸗ tio nonnũqᷓ; pꝛocedit ab eodem fomite. qᷓ; nõ a charitate creditur emanare. Nec mi⸗ rum ſcum Benricum de Vrmaria.ſiin hoc homines decipiuntur. Quia ſicut in aqua turbata vera rei ymago non atparet Sic in mente turbata vere rei iudiciũ nõ aparet. Tertio occultat ſe ſub coloꝛe mã⸗ ſuetudinis et pacientie. Duod maxime cõ tingit in illis qui ſe grauius vlciſcuntur tacendo et nichil reſpondendo. Quia foꝛ⸗ te ex hoc vel intendunt animum pꝛoximi magis irritare vel intendunt gratiam affa bilitatis aut veritatem ſibi vtilem ſubtra⸗ bere. vt ex hocpꝛoximus maius poſſit no cumentum incurrere. Due omnia ſunt vi cioſa. Et ideo ſi debet eſſe ira per zelum opoꝛtet ꝙ fiat pꝛimo ʒelo iuſto. vt ſcilicet amoꝛe iuſticie hoc faciat. vt puta quia libẽ ter videret ꝙ iuſticia dei locum haberet. Secundo vt ſit animo recto ſcilicet nõ in tentõne vlciſcendi ſe.ſed vt ille coꝛrigatur Tertio vt ſit modo diſcreto. ne ſcilicet ille ſcandaliʒetur aut plus pꝛouocetur.ſed vt inducatur bono modo ad ſuſtinendũ hic pꝛo peccato ſuo. nepuniatur a deo perpe⸗ tue. Qui ergo ſic iraſcitur multum eſt cõ⸗ „ Dermo. Sixi tertio ꝙtertia ira eſt di⸗ uinoꝝ indicioꝝ foꝛmidabilis et ardua et pꝑconſequẽs vitabilis ⁊timenda. Ira aũt dei nõ eit aliud niſi vindicta. ᷣm Robertũ ſup libꝝ Saß̃.cað · xix. Et Fm Zuguſtinũ de ciuitate dei.libꝛo.xiij. cap̃. iij. Que qͥdẽ merito eſt foꝛmidabilis ⁊ timẽda pꝛopter quatuoꝛ. ꝛimo qa nõ declinat viriũ po⸗ teſtate. Sco qa nõ debilitat᷑ tempis tar ditate. Tertio qa in plures excitatur vniꝰ pꝛanitate. Quarto qͥa nullatenꝰ mitigatur ſine hũilitate. Pꝛima igit᷑ conditio ire dei eſtꝙ nõ declinat᷑ virium poteſtate. Ab ira enpoi⸗ poteſt ſe aliquis foꝛte abſconde re vł ſubterfugere.ſed ira dei nec loco me titur nec tempꝑe finit᷑ nec virtute tranſcen ditur. Pð. Quis nouit poteſtatẽ ire dei.et ptimoꝛe tuo irã tuã vinumcrare. Pꝛobat Boecius de ↄſol · metro.iiij. M ſapiẽs nõ habet timere cuiuſcũq; tirãni irã qᷓntũcun i; ſeuiat cõtra eũ Ham in ptãte ſua eſt irã eius facere inermẽ.qa ſapiens nihil timet pdere quod tirãnꝰpotuit aufferre. Nec ali qd ſperat ab eo reciꝑe qͥd tirannꝰpotuit ei ↄferre. Reddit irã eius totaliter impotẽ tẽ.et pꝛiuateũ penitꝰarmis ſuis. Vñ ipſe exẽplificat ꝙ ſi qͥs apetit immoderate ho noꝛes ⁊ diuitias hꝰ vite et timet puſillani⸗ miter aduerſitates foꝛtune. talis de ſuis poſſeſſionib⁊ affectioniby facit magnã ca thenã. qua hac et illac ꝑ amoꝛẽ et iram alte riꝰpoſſit trahi. Non ſic aũt eſt de deo· quia non poſſumꝰ eũ facere impotentẽ ſcʒ non apetẽdo qᷓd poteſt ↄferre · aut nõ ꝑtimeſcẽ do qd poteſt iferre. Nam beatitudinẽ quã poteſt ↄferre om̃s naturaliter appetimus. et miſeriã quã poteſt inferre oẽs ꝑtimeſci⸗ mus. Dm̃es em̃ homiĩes beati eiſe volunt idq; vno ardentiſſimo amoꝛe apetũt. Si cut dicit Augꝰ·xiij. de ciuitate dei.caplo.v Neceſſe eſt& deũ timere.tum ꝓpter amoꝛeʒ boni tumpter terroꝛẽ mali. Secũda cõ ditio ire deiꝙ nõ debilitat᷑tꝑis tarditate. Vnde Valerius. Lento qͥdem gradu ad vindictã ſui diuina ꝓcedit irg· tarditatẽq́; vindicte ſupplicij grauitate cõpenſat. Ecẽi xvj. In gẽte incredibili exardeſcet ira. Ver tur de quadã ciuitate ꝙ bellis fatigata mi⸗ ſit ad quendã pꝛincipẽ pꝛo ſuccurſu habẽ ⸗ do.et vt eius animũ citius inclinaret. ex/ poſuit ſibi foꝛtitudinẽ cinitatis inmuris turribus et foſſatis. quibyille remiſit Eg ne inquit ciuitas veſtra ſuperius cooper⸗ ta. ita ꝙ ira dei ſuper illam deſcendere ne⸗ queat. Quod ſi eſt. libẽter veniam⁊ deſen dam vos. Si autẽ ꝓpter peccata veiraex⸗ pugnamini.contra iram dei pugnare non audeo. In quadã etiaʒ patria in Anglia q WMerchiſolia dicit᷑ fertur contigiſſe ꝙbla da in eſtate pulcerrime creuerant. Et ecœ aꝛopinq̃nte tꝑe meſſiũ venit gen muſce in maxima multitudine que totũ illud bla dum pulcerrimũ intantum conſumpſit ꝙ vix infra quinq; miliaria vnũ quartarium inueniretur. Homines vero illius patrie quaſdam de muſcis illis ceperant.et duli⸗ genter inſpicientes inuenerunt eas habẽ/ tes litteras depictas in alis ſuis. Inyna alg ſcribebat᷑ ira. ⁊ in alia dei. vt manifeſtũ eſſetꝓpter demerita populi vindicã diu nã fuiſſe. Juxta illud Mieremie xij. Semi nauerũt triticum et meſſuerũt ſpinas he⸗ reditatẽ acceperũt. et nõ eis proderit. Lõ fundaminia fructiby veſtris ꝓpter iram fu ⸗ roꝛis domini Tertia conditio ire dei eſtꝙ in plures cõcitatur vnius pꝛauitate pter quodpter vnius ꝑſone maliciã deus ali⸗ quando flagellat totam patriã. Exempluʒ Bene.xx. M tota domus Abimelech ſte rilis fuit ꝓpter demeritum Abimelech Et totus ꝓlus ꝓpter peccatũ Zchoꝛ puni/ tus eſt. Hon poteris inqͥt ſtare ↄtra inimi cos tuos donec deleatur qͥ cõtaminatur ſcelere.ditit dominus ad Joſue.caplo. vñj Subtrsxerat em̃ iſte Achoꝛ ↄtra ꝓhibiti onẽ Joſue regulam aureã.id eſt quoddaʒ oꝛnamentũ virgineũ.foꝛte crinale. Vincẽ ꝙ Joſue dixit filijs iſrl. vt ðꝛ Joſue xxij NVos hodie reliquiſtis dominũ.et cras in vniuerſum iſrael ira eius deſeuiet. Nonne Zchoꝛ filius Zare pᷣterijt mãdatũ dñi et ſuꝑ omnẽ plin ira eð incubuit. Deus ei aliqñ punit hoĩeʒ ꝓ pctõ alterius tpaliter. ß nůcq; eternaliter.qͥa pena eternanõ pu⸗ nitur filius ꝓ pie.nec ecõuerſo ·ſʒ gia q̃pec cauerit ip̃a moꝛier̃. Eʒech · xxij. Sed bñ puni filiꝰꝓ pctõ pẽis tpaliter · vt in crim ne leſe maieſtatꝭ ⁊ in hereſi.vbi bona paler na ↄfiſcant᷑ pᷣncipi⁊ a filijs auferunt᷑. vtðꝛ de bereticis. Vergentis et.c. Cum ſchm. libꝛo.yj. Ratio aũt quare tempaliter pun tur filius ꝓ pctõ pãis in iſt criminiqꝛti metur ne imitetur patrẽ in eo dem crimie ſwpene 0 jindie hutt — 6— 8 N 4. r er 0 — n ur * B.*— S—— Dnica ſeptima poſt trinitatis Et etiam pꝛopter hoꝛroꝛem criminis· et eriam quia cum filius Eᷣm coꝛpus et ſcöm tempoꝛalia ſit quedaʒ res patris vt pater tanto ſeuerius puniatur ·punitur in filio ſcõᷣm coꝛpus et in tempoꝛalibus. nõ autẽ in anima. quia animam non habet a patre ſed a deo · Et ideo punitur in coꝛpoꝛe tĩ quod a patre habet per generationẽ. Hec eternaliter · quia ibi pena non eſt ſatiſfacto ria · ſed perẽptoꝛia.et ideo nõ punit᷑ ibi vbi ſutiſſacere non poteſt. Quarta cõditio ire deieſt ꝙ non mitigatur niſi humilitate.pa tet de Niniuitis.patet etiam de Ezʒechia. atet de Danid.qui advocem pꝛophetarũ humiliati iram dei euaſerunt. Natura leo nis eſt non iraſci niſi ledatur. Vnde pꝛo/ ſtratis etiam parcere dicitur Juxta illud. Parcere pꝛoſtratis ſcit nobilis ira leonis odem modo chꝛiſtus non iraſcitur niſi leſus. Iſaie.lxiij. Ne iraſcaris domine ſa ris et ne vltra memineris iniquitatis no⸗ ſtre. Imo qjntumcũq; offenſo humilitas occurrit eundem placatura. Vnde.ij. Pa ralippo.xij. Quia humiliati ſunt auerſa eſt ra dei. Hos igitur ſi volumus irã dei fu⸗ gere. ſtudeamus humiliter coꝛam eo pꝛo/ edere ploꝛantes coꝛam domino qui fecit nos. qui iram conuertet in miſericoꝛdiam tpꝛopicius erit peccatis noſtris pꝛopter nomen ſanctum ſuum. dabitq; tempus pe nitendi ad remittendum culpam et ſatiſfa ciendi pꝛo pena et poſt hoc perducet nos ad gloꝛiam. Zd quã nos perducat domi⸗ nus miſericoꝛdieetpietatis· qui ſinefine viuit et regnat.⁊c̃. Dñica ſeptima poſttrinitati.II Sermo.XQVI Vnocatis ieſus ednodecim diſcipulis ait illis. Mi ſereoꝛ ſuper turbam. quia iam tri⸗ dno ſuſtinent me nec habent quod mãdu/ cent. WMarci.viij. et Watthei.xv. Sicut dicit Policratus libꝛo qͥnto.caß̃.vfj. Jocũ ares eſt cum poteſtas publica ſtudet ſic pꝛeeſſe vt in vniuerſitate ſua triſteʒ aliquẽ non eſſe patiatur. Bec ille. Ex quo dicto pater ꝙ ad pꝛincipem et ad quẽlibet pꝛela tum maxime pertinet compaſſio ſuper de ectibus ſubdiozum. Hinceit auod Job de ſe dicit. Cum ſederem quaſi rer circum ſtante me exercitu. eram tamen merentiũ conſolatoꝛ. Job.xxix. Vnde ⁊ ſi omnibus dicitur a chꝛiſto. Eſtote miſericoꝛdes. n ce ſerto · tamen ſpecialiter conuenit pꝛinc pi·ſchm Johannem Ballenſem in ſuo cõ⸗ muniloquio. vt clemens ſit. eo ꝙ pꝛinceps el quicunq; pꝛelatus. aut ſenioꝛ in aliqua dignitareeſt quaſi pater ·pꝛout dicit Se⸗ neca Ibidem caplo qnto. Mnullum ma gis cementiaqᷓ; regem et pꝛincipeʒ decet. Pꝛopter quodantiq ui reges et pꝛincipes legunt᷑fuiſſe multum pij et mifericoꝛdes ⁊ vompaſſiui ſuper defectus ſubditoꝝ. Nã de Alerandro magno narrat Ualerius ⁊ Jobannes Ballent in bꝛeuiloquio.capio xxij. Et Policratus libꝛo qͥnto.caplo.vij. Ftante fuit cõpaſſionis ſuper miſeria ſno rũ militum ꝙ cũ quadã hyeme ducens ex⸗ ercitũ ad ignem reſideret. Videns militẽ confectum ſenio.et exanimatũ frigoꝛe mi⸗ ſit eum ſedere in ſolio ſuo dicens. Si in perſis natꝰ eſſes in regia ſella reſidere ca⸗ pitale eſſet ſed in WMacedonia nato conce ditur. Narrat ſimiliter Policratus libꝛo qͥnto caplo.viij. de Trayano imperatoꝛe ꝙ tante compaſſionis fuit ꝙ etiam milites ſuos egrotantes viſitabat Et quod mira bilius eſt dicit Non ſolũ ſuper deſectibus amicoꝛũ et ſuoꝛũ fideliũ.ſed etiã inimicoꝝ antiqui pꝛincipes compatiebant᷑. Sicut narrat Valerius libꝛo qnto de Warco marcello.qui captis ſiracuſanis cernẽs ca ſum lugubꝛẽ ciuitatis inimicoꝝ ſuoꝛũ a la crimis continere nõ potuit. Idem narrat de Pompeyo. qui regẽ armenie a ſe victũ ſupplicem in conſpectu ſuo iacere nõẽ paſ⸗ ſus. Lonſimiliter narrat dequodaʒ Pau lo conſule Romano qui captũ a ſe regẽ vo lentẽ pꝛocũbere ad genua dextera ſua le⸗ uauit. eumq; ad menſam ſecũ locauit. Si igitur ſic cõpaciebant᷑ pᷣncipes terreni.qᷓn to magis filius dei.cui ꝓpꝛiũ eſt miſereri. Tũ igit᷑ xp̃s ſuiſſet rex regũ ⁊ dñs domi⸗ nantiũ qͥ venerat ꝑ viſcera miſcie viſita⸗ re pctõꝛes. merito debuit eſſe miſericoꝛs ⁊ cõpaſſiuꝰſuꝑ miſerijs hominũ. nõ ſolũ iu⸗ ſtoꝛũ. ſed etiã peccatoꝛũ. Luiuſmodi tune erant turbe ſequentes eũ.in qͥbyerant mul ti peccatoꝛes.qͥby ipᷣe licʒ nõ ipᷣ meritis ſʒ ſuis. multa compaſſionis et miſcðie opera exbibuitet impendit yidelicet languoꝛes rria plena. Wermo. curando.in tribulationibo conſolando· et ſamelicos ac deficientes recreando ⁊ refi⸗ ciẽdo. Vnde in perſona ipſius dicit᷑ Job xxxj Sicomedi buccellam meaʒ ſolus er non comedit pupillus ex ea. Duaſi dinõ. Cuius rationẽ ſubdens ait. quia ab infan riã creuit mecũ miſeratio.et de vtero ma⸗ tris mee egreſſa eſt mecum. Non igit᷑ miꝝ ſi miſerebatur xpᷣs ſuper turbas qui miſe rationes ſuas diffudit ſuper omnia opera eius. Verũtamen mirũ erat ꝙ miſerebat ſuper turbas inimicoꝝ. quia peccatoꝛum. Romanoꝝ.v. Lum adhuc inimici eſſemꝰ cõmendauit deus miſericoꝛdiaʒ ſuam.⁊c. Quas non ſolum docebat etad viã redu ⸗ cebat veritatis ⁊ ſalutis. ſed etiã infirmita tes eoꝝ adiuuans ne deficerent in via refi ciebat pane vite et intellectus. Vnde com patiens defectiby turbe pꝛius qᷓ; bñficiuʒ eis impendit affectum cõpaſſiõis diſcipu⸗ loꝛum collegio voluit intimare. Duibꝰ cõ gregatis dixit. Miſereoꝛ ſuper turbaʒ · qa iam triduo ſuſtinent me.⁊c.vt patet in euã gelio quod ſequitur. Cum turba multa eſſet cum ihu nec ha berent quod manducarent. ⁊c. In quibus verbis tria tanguntur circa miraculũ per chꝛiſtum faciendũ. Pꝛimo deſcribit᷑ diſci⸗ puloꝝ xp̃i cõgregatio ad conſulendũ pꝛu⸗ denter.cum dicitur.Conuocatis. Secũ⸗ do deſcribitur ſaluatoꝛis noſtri cõpaſſio ad miſerandum vtiliter. Quia miſereoꝛ. Tertio deſcribitur humane nature defec tio ad miſericoꝛdiaʒ imploꝛandã incinãs faciliter. quia iam triduo ſuſtinent me. In diſcipulis fuit diſcretio matura. In chꝛi⸗ ſto cõpaſſio vera. In turbis fames miſe ꝙ in verbis pꝛe⸗ Diy pPAmo miſſis deſcribit᷑ pꝛimo diſcipuloꝛum chꝛiſti cõgregatio ad conſulendũ pꝛudenter.cum dicitur. Con nocatis. Ad hoc nanq; cõuocat diſ cipłos Eᷣm Boꝛram vt exemplũ miſerandi accipl ant.et ex collocutione ſigni magnitudinẽ colligant.et vt inſtruat nos ꝙ conſulere in nicem debemꝰ quãdo aliquid magnũ face reponimꝰ. Item vt doceat maioꝛes Inter dum conſiliũ habere cum minoꝛib. Muic concoꝛdat Haymo dicens · Qare conuo gat diſcipulos ſuos nunquid ſine illoꝛum nſliononpoteratporaß cõuocauit vt daret exempiũ üregiby comiti bus.epiſcopis et ceteris potentiw huius ſeculi. ne deipiciant ſubiectos ſuos incon ſilio ſuo · quia ſepe reuelat deus minoꝛih ſuis quod melius eſt. Hecille. Bloſa qutẽ oꝛdinaria ſuper hunc locum dicit ꝙ domi nus diſcipulos cõuocauit vt docegt maio res cõſilia ſua cõmunicare minoꝛiby. Her gloſa. Eirca quod notandũ eſt de tribns Bine querere conſiliũ eſt neceſſarium. Secundo quales debent eſſe conſiliarij Tertio qualia debent eſſe conſilia. Depꝛi mo gũo querere conſiliũ eſt neceſſqriũdi cit Salomon Pꝛouerb·rj et. xxiiij ꝙ vhi multa conſilia ibi multa ſalus. Vñ recto ⸗ res reipublice antiquitus dicebant᷑ cõſu⸗ les a conſulendo.pꝛout ait Auguſtinusli⸗ bꝛo.v.de ciuitate dei.cap̃· xij. Sůt aũt con ſilia neceſſaria intm̃.vt etiam arma bellica quecũq; foꝛis nichil valeant ſinon fuerint domicõſilia. vt ait Tullius libꝛo pmo de officijs. cap̃ xx. Et Auguſtinus vbl ſupn. pter quod Seneca libꝛo de tranquilia/ te animi.poſt bncipium condudit ꝙconſi liarij non minus ſunt vtiles patrie in con ſulendo qᷓ; milites in pꝛo tegendo. Hamet ſi moꝛantur in pꝛiuato publicũ tamenge⸗ runt officium. Imo vt dicit Tullius inli⸗ bꝛo de ſenectute cap̃.iij. Dantes conſiium in republica plus aguntqᷓ; alij Ham ſunt ſicut gubernatoꝛes in naui qui licet ſedet quietus tenet tamen clauum quo tota na/ uis gubernatur. Pꝛopter quod ſubditꝙ licet multi in republica diſcurrant hucat qʒ illuc et viribus ſuis multa efficiant ta⸗ men conſiliarij ſunt vtilioꝛes · quia non vi⸗ ribus aut velocitate. aut celeritate coꝛpo ⸗ ris res magne geruntur· ſed conſilio ⁊qu⸗ ctoꝛitate et ſententia. Bec ille. De ſecũo quales debent eſſe conſiliarij ſcienauʒet ꝙ debent eſſe pꝛimo ſenes? maturi. Ham in antiquis eſt ſapientia· et in multo ten⸗ poꝛe pꝛudentia. Job duodecimo · nder Roboam qui dereliquit conſilium ſenum et adheſit conſilijs iuuenum amiſit rebh iij. Regum duodecimo. Narrat Augu nus Epiſtola quinquageſima octau de Tpemiſtode philoſopho ad Dioſcoꝛum quicum in quodam con uiuio reputatus eſſet ceteris indoctioꝛ· pꝛo eo ꝙ heſcirere tare cum alijs Requilitus eſt quid eig uheile n r meſeve minec winſcli gifny Soealit . uqm i.qu urat njquic hnc uum bel merad isaute uſedob 3 £ 3 E ₰ — 8 3 1 ————— . † ₰ — —— 2 ——————— Vnica ſeptima poſt trinitans 2 ſciret cum hoc neſciret. Reſpondit. rem/ publicam magnam ex parua facere.ſieius conſilijs acquieſceret. Et Valerius libꝛo ſerto.caplo qnto. narrat de quodam qui ailteri minabatur ꝙ haberet contra eum mnltos gladios. Cui ille reſpondit. et ego multos alios. Duaſi di. Tu habes gladi⸗ os ferreos et ego conſiliarios diſcretos. Secundo debent eſſe conſiliarij vita ſan/ ctiet pꝛobati. pꝛout ait Ambꝛoſius libꝛo ſecũdo de officijs diuinis. In acquirẽdis cõſilijs plurimũ requiritur vite pꝛobitas. ² virtutum pꝛerogatiua beniuolentie vſus. fucilitatiſ gratia. Et ponit exempla. Quis in ſceno fontem requirat. Duis ex turbi⸗ da aua potum querat.vbi luxuria.vbi in temperantia.vbi vicioꝛum confuſio. quis non hoꝛrendum exiſtimet.quis non deſi⸗ piat moꝛum cauillationes. Duis vtilem cauſe atiene iudicet. quem videt inutiem ſue vite. Hec ille. Ex quo concludit Am ⸗ bꝛoſius ꝙ pꝛeſtantioꝛ debet eſſe a quo con ſiliũ petitur. qʒ ille qui petit. Tertio ↄſilia rij debent eſſe veritate pꝛediti ſiue veridi⸗ civt in veritate conſulant illis quoꝝ ſunt conſiliarij. vt ſcilicet nõ ad placitum domi noꝛum.ſed fᷣm veritateʒ conſulant pꝛout dicit Seneca libꝛo ſexto de beneficijs.ca ⸗ pitulo xxiij. Moc eſt cõtra adulatoꝛes in conſilio. qui q̃mcito cognouerint volunta tem dominoꝛum conſulunt omnia ad eo/ 6 rum placitũ.quod eſt multum damnoſum Sicut narrat Juuenalis de Rerſe rege Wedoꝛũ. qui cum bellum grecis indixiſ⸗ ſet et quidam ex conſiliarijs dicebant gre cos inicium belli non expectare. ſed ad pꝛi mã vocem et aduentus famã terga verſu ⸗ ros. Ilius autem dicebat greciam non ſo lum vinc ſed obꝛui. Alius dicebat timen ⸗ dum eſſe ne vꝛbes vacuas innenirent. li ns dicebat illis vix naturam rerũ ſuffice ⸗ te.et ſic de alijs. Surgens Damarathus ſidelis conſiliarius dixit regi Multitudo iſta exercitus tui tibi timenda eſt.veruz eſt enim immodica.id eſt. magna nunqᷓ; poſſe regi.nichil tam magnuz quod perire non poſſit. Acciderũt autem que ditit Dama rathug. Fuit enim iſte rex confuſe deuic⸗ tus. Sicut narrat Trogus pompeyns li o nto. Et Vegecius libꝛo qnto. Vuð icet habuiſſet quadraginta milia armato rum pꝛopꝛiaꝛũet tricenta milia auxiliato rumet centũ milia nauium.tamẽ omnes cum eo fuerunt in fugam conuerſi timoꝛe aduerſarioꝛũ. Vnde dicit Valerius libꝛo hmo capło.iiij. In eius exercitu equa pe ⸗ perit lepoꝛem qui eſt fugax animal.ad ſig nificandũ eius fugam cũ ſuis. Quarto de ⸗ bent eſſe conſiliarij multiplici experientia induſtrij.⁊ ꝑſpicui. ðᷣo em̃ pꝛecepit deus Woyſi ſenioꝛes ad cõſiliũ recipere. Exo. ij. Et Numeri.xj. Quia ᷣm Zmbꝛoſinum in Exameron omel j. Senectus in conſi⸗ lijs eſt ytilioꝛ. Juxta illud Ecẽi.xxv. Duã ſpecioſa veteranis ſapientia.⁊ gloꝛioſis in tellectus et conſiliũ. Narrat Papias ꝙ in pncipio romanoꝝ Romulus cõdita vꝛbe centũ ex ſenioꝛib elegit. quoꝛũ cõſilio om nia ageret. Similiter narrat Auguſtinus libꝛo.xviij · de ciuitate deicap̃ x. de the ⸗ nis. M in ſpeciali platea. que dicebatur Ariopagus ſapientes ſenes fuerunt cõſti⸗ tuti.ad conſulendũ.Et hos ſenes cõſtitue rat Salomon phos vt ait Tulius libꝛo hmo de officijs. cap̃. xxv. Et ibideʒ narrat Policratus lib.v. cap̃.viij. Quinto debent eſſe ſtabilitate ſolidi. vt nõ moueant᷑ timo ⸗ re vel amoꝛe vel cupiditate in cõſilijs dan dis. Ecẽi.xxxvij. Ante omnẽ actũ conſiliũ ſtabile. Waxime aũt requiri vt ſint ſtabi/ les in iuſticia diuina.ᷣm Johannem Ba⸗ lenſem in cõmuniloquio parte.j. diſtin. vj. Narratur de conſtantino libꝛo pᷣmo triꝑ/ tite hiſtoꝛie.cʒ · vij M cum eccleſie paterẽ tur ꝑſecutiones cõceſſit lcencialiter xp̃ia ⸗ nis in ſua religione conſiſtere. Qolens au/ tem pꝛobare quoſdã de pallacio ſuo xp̃ia⸗ nos ſi eſſent ſtabiles·pᷣcepit ꝙ ſi qui veni⸗ rent ad ſacrificandũ dijs ſuis hij eſſent cũ eo in pallacio ſuo. Si qui autem nollẽt ſa⸗ crificare de pallacio exirent. Et tandẽ ali⸗ qui penſantes fauoꝛem regis obtulerũt ſe paratos ad ſacrificandum dijs. Alij vero qui erant in fide chꝛiſti bene firmati exie⸗ runt de pallacio nolentes ſacrificare. Dð videns Conſtantinus iſtos vltimos qui deo fuerunt ſuo ita fideles in conſiliarios acceptauit pꝛioꝛibus illis refutatis.qͥ fue/ runt dei ſui pꝛoditoꝛes ij. queſtione.vij. Non poteſt erga homines eſſe fidelis qui deo eit infidelis. Eccleſiaſtici triceſimo ſe cũdo. Fili ſine cõſilio nichil facias et poſt factum non penitebis. Tales ergo conſi⸗ liarij ſunt vitandi quipꝛeponunt cõmodũ Dermo. pꝛopꝛiũvtilitati cõmuni. quia ſunt ſemper inſtabiles et variabiles hm varietatem cõ modoꝛuin. Z talibus conſulit abſtinere Salomon Eccleſiaſtici. xxxvij. Z conſili⸗ ario malo cõſerua animã tuã. Vnde conſi lium nõ eſt querendũ ab illis qui diligunt bona hominis non hominẽ. Eccleſiaſtici xxxvij· A ʒelantibus te abſconde conſiliũ. Unde Bregoꝛius libꝛo pmo Regiſtri di⸗ cit. Vullus tibi fidelioꝛ eſſe poteſt ad con ⸗ ſiliuʒ qᷓ; ille qui non tua ſed te diligit. Hec ille. De tertio qualia ſcilʒ debent eſſe con ⸗ ſilia ſciendũ. Dicit em̃ Albertanus Bꝛixi⸗ enſis in libello de conſilijs ꝙ plura ſũt vi⸗ tanda in cõſilio. Pꝛimo nanq; vitanda eſt ira. quia iratus plus putat ſe poſſe facere ; poſſit. Et iðo quaſi poſſe ſuum ſuperat. Jurta illud. Dui plus poſſe putat ſua q̃m natura miniſtrat. Poſſe ſuum ſuperãs ſe minus ipſe poteſt. Secundo quia iratus nihil niſi crimina loquitur. Tertio quia impedit ira animũ ne poſſit cernere verũ. Vnde dixit Seneca. M lex videt iratum ſed iratus non videt legeʒ. Et Tulius di ct. M cum ira nil recte fieri vel cõſidergri poteſt. Secundo in conſilio vitanda eſt fe ſtinantia. Nam Socrates dixit duo iſta eſſe vitanda.ſcilicet iram et pꝛecipitationẽ Veloxenim conſilium ſequitur pena. Em ipſum. Vnde Ambꝛoſius. xxxij· queſtiõe ſcða. Ancilam. dicit ꝙ nõ omne quod dif fertur auffertur· ſed ſepe maturioꝛi conſi⸗ lio perficitur. Unde dic ſolet. Optimum exitimo iudicem · qui cito intelligit et tarꝰ de iudicat. Tertio vitanda eſt reuelatiovłl publicatio conſilij· Eccleſiaſtici.viij Non omni homini coꝛ tuum manifeſtes.ne foꝛ⸗ te inferat tibi gratiam falſam. et conuicie tur tibi. Vnde quidam dixit. Quod ſecre⸗ tum eſſe vis nemini dicas. Eſt autẽ caute ⸗ la circa hoc fm Albertanum ſeruanda.qͥa ſi homo non credit conditionẽ ſuam face⸗ re melioꝛem per conſilium alterius· meliꝰ inferi Ze ronimus ſuper illud Iſaie. Et conſiliari⸗ us non eſt tibi dicit. greci poete lauda bilis fuit ſententia. Pꝛimum ill eſſe ben tum qui pꝛo ſe fapiebat. Secundũ qui“ pientem audiebat. Dui auteʒ vtroq;cet inutilis eit talis tã ſibiqᷓ; alijs· Minc Se“ neca in epiſtola ad Elbinam diclt. Vhi⸗ entibus viris me tradidi nondũ vglidus in duxiliuin meũ· Ettm̃ de Fmo. eſt non reuelare ſecretum coꝛdis ſui. Ham vt dicit etrus Slphinius Conſiliũ ab/ ſconditum quaſi in carcere tuo eſt. Reuela latum vero te in carcere ſuo tenet ligatum Duare idem dicit. Dui conſiliuʒ in cœꝛde ſuo retinet ſui iuris eſt. Ham tutius eſt ta⸗ cereqᷓ; vt taceret alium rogare. Vnde di⸗ cit Seneca. Si tibijpſi non impaſti vt ta ceres quomodo ab alio ſilentium queres XCVI Duarto vitandum eſt ne ſuper conſlio pe tendo volũtatem ſuam quis pꝛius cõſiiq rijs oſtendat. Kam adulatoꝛes ſtatimvt cognoſcunt yoluntatẽ dominiſiceiconſu lunt quod ei placere credunt. Duinto vi tandum eſt conſilium iloꝛum qui icu occulte conſulunt ſed tamen illud nõ de⸗ fenderent publice. Dicit enim Caſſioq* 4 Leſionis genus eſt occulte aliquid dicer l— ice et aliud velle monſtrare. Serxto viundt eſt conſilium impꝛudentum et ſtultoꝛum um. u Eſt autem ſtultus et impꝛudens quinon attendit ad finem negocij ſed tĩ ad pꝛin/ cipium vel medium. Vnde dicit pamphi lus. Pꝛincipinm finemq; ſimul pꝛndẽca ſpectat. Et Boecius de conſolatione. õ quod ante oculos eit ſufficit intueri.erũ exitus pꝛudentia metitur. Et Seneade foꝛma humane vite. Si pꝛudens eſtan mus tuus tribus diſpenſetur tempoꝛ. pꝛeſentia oꝛdina. futura pꝛouide.pietenta recoꝛdare. Finis autem omniũ conſiioꝛũ noſtroꝛum debet eſſe honoꝛ deietvtiitqs ſalutis noſtre. Vnde quecunq; ſunt cõtra honoꝛem dei et noſtram ſalutem. nõ ſunt conſilia ſed pꝛoditiones. Conſiliuʒ igitur chꝛiſti fuit ſaluberrimũ. quia habuit conſi liarios ſenes et maturos · vita ſanctos et pꝛobatos.veritate pᷣditos.expertos etſta/ biles. Et ideo bene fuit conciuſum. qͥaad honoꝛem dei patris fuit oꝛdinatum itud miraculuz et ad fidem confirmandamin coꝛdibus turbarum · Docemur auteʒ ſpe⸗ cialit a chꝛiſto in hoc ꝙ licet fuerit ipe ſupi — entiſſimus et nullius conſilio indigens ſi cut ipe de ſe dicit Pꝛouerbioꝛũ. vij · Meñ eſt conſilium et mea eſt ſapientia · tamẽer humilitate cõuocauit ad ſuum conſiiũ di riconſilium. Ham et Woyſes ſapientiſi⸗ inferioꝛ dignitate Exodixxij⸗ ſcipulos.vt doceret quemlibet q̃ntumci⸗ ſapientem ab inferioꝛi ſuo nõ dedignꝭ⸗ hchrüs mxsp. unn dicl mern nbom uns ani eis e irvolati metur menpa noduʒ sUe Fnuln in pꝛot mus audiuit conſilium Jetro quierat eo— wofilo Wnybug 7 LaSERR. F £ „½ 4 5 3. 3 37 2½ 15 1 † * ſ2 1 „ 5—„ ₰*— 2. ——. *— 2 — 4 4 — 4 3 4 4 „ 6 ℳ 1 1 „ „ *. 8 „ — 33 * 4 — Vnica ſeptima poſt trinitatis Dixi ſecundo n c2 6 miſſis tangitur ſaluatoꝛis noſtri compaſ⸗ ſio ad miſerandum vtiliter· Cum dicitur. WMiſereoꝛ ſuper turbã.⁊c Competit quip pe miſereri chꝛiſto ex aſſumpta humanita te ſcõm Boꝛram. Vnde gloja dicit. Hic cõ patitur vt homo· paſcit vt deus. Et hec eſt nature diuine pꝛopꝛietas quia ſuum pꝛo⸗ pꝛium eſt miſereri ſemper et parcere · Hon ſolum autem miſeretur huic aut illi parti⸗ culariter.ſed omnibus bonis et malis ele ccis et repꝛobis generaliter · Juxta ülud Pſal xxxv. Homines ⁊ iumenta ſaluabis domine quẽadmodũ multiplicaſti miſeri⸗ coꝛdiam tuã deus. Vbi dicit Innocenci quartus. Homines · id eſt.electos ratione „ ytentes et iumenta ·i eſt. repꝛobos irra⸗ tionabilit᷑ viuentes ſaluabis domine tem poꝛali ſalute et coꝛpoꝛali· De qua ſalute di citur q̃rti. Regum.vj. Salna me domine mi rex · Dui ait. Nõ te ſaluet dominus. Et poc quẽadmodum multiplicaſti.idẽ mul⸗ tiplicem oſtendiſti miſericoꝛdiã tud deus. Momines autem dicuntur electi Juttai lud Eʒechielis. xxxiiij. Vos auteʒ greges mei et greges paſcue mee eſtis homnines. Et iumenta dicuntur peccatoꝛes Jobełj Computruerunt iumenta in ſtercoꝛe ſuo Velad litteram. Homines et iumenta.qꝛ non ſolum hominibus dat eſcã deus. ſed eriaʒ bꝛutis animalibus. ſſalmiſta. Qui dat iumentis eſam ipſoꝛũ. WMatthei ſexto Reſpicite volatilia celi. quomodo non ſe⸗ runt neq; metunt.neq; congregant in hoꝛ rea et tamen pater veſter celeſtis paſcit ea Qnẽadmoduʒ multiplicaſti miſericoꝛdiã tuam deus. Vere ab inicio mundi magis et magis multiplicatur miſericoꝛdia dei. Noe enim pꝛomiſit deus vt ſaluaretur a diluuio.poſtmodũ Abꝛahe pꝛomiſit ſemẽ tandem nobis dedit filium ſuũet cum eo omnia. Juxta illud Romanoꝝ · vij. Qui etiã pꝛopꝛio filio ſuo non peperdit. ſedpꝛo nobis omnibus tradidit illũ. Duomodo non etiã cũ illo om̃ia nobis donauit. No/ mines ergo et iumenta ſaluat deus ꝑ mi⸗ ſericoꝛdiaʒ. quia bonos et malos paſcit in pꝛeſenti. que eſt magna miſericoꝛdia. En/ de licet ᷣm Innocenciũ. Ex iuſto dei iudi⸗ cio tñ occulto. malis hominibus non dat deus bona gratuita. tamen de ſua miſeri⸗ * coꝛdia dat eis bona tempoꝛalia. Ad quod ſignificãdũ chꝛiſtus voluit hic paſcere nõ tm̃ electos apoſtolos · ſed etiã turbã ĩ qua ſunt mali permixti bonis. Sunt aũt octo effectus in quibus aparet diuina miſeri⸗ coꝛdia om̃ibus generaliter ethibita dum modo non ponant obicem. Pꝛimus eſttã nobilis et excelſa plaſmatio. De qua Be⸗ neſis bmo. Faciamus hominẽ gd ymagi⸗ nem et ſimilitudinẽ noſtram. Seeundus creaturarũ omniuz vniuerſalis ſubiectio. Pſalmiſta. Dm̃ia ſubieciſti ſub pedibyeiꝰ ertius poſt peccatũ longanimis expecta tio. Sapientie xj. Miſereris omniuz diſ⸗ ſimulans peccata hominũ pꝛopter penitẽ tiam. Duartus lapſifrequens et pia reuo catio Iſaie.xxx. Aures tue audiant verbũ poſt tergum monentis · Lanticoꝛũ ſexto. Reuertere renertere ſuna mitis. Quintus redeuntis libens ⁊ benigna ſuſceptio Lu ce.xv. Lum autẽ adhuc longe eſſet vidit il lum pater ſuus et miſericoꝛdia motus eſt. Settus poſt redituʒ clemens et paterna coꝛrectio. Pſalmiſta. Viſitabo ĩ virga ini⸗ quitates eoꝛũ.miſericoꝛdiã autẽ meã non diſpergam ab eo. Septimus captiui ſen perdiei copioſa redemptio.j. Loꝛinthioꝝ ſexrto. Empti eſtis pꝛecio magno.j. Petri bᷣmo. HNon coꝛruptibilibus auro et argen to empti eſtis. Pſalmiſta. Viſitabo in vir ga iniquitates eoꝝx.vt ſupꝛa. Copioſa apð eum redemptio. Octauus in fine ſuꝑabun dans remuneratio. Matthei.xxv. Euge ſerue bone et fidelis. Vltra iſtos autẽ ad/ huc ſepteʒ effectus oſtendit peccatoꝛibus ſchm Bernhardũ ſuper Cantica ſermone lrxxviij. dicens. Septem in me video mi⸗ ſericoꝛdias domini quas etvos ipſi facile inuenietis in vobis Pꝛima eſt ꝙ a multis peccatis adhuc in ſeculo poſitũ cuſtodiuit Pam in multa cecidi.⁊ in alia potueraʒ ce cidiſſe peccata.niſi om̃ipotentis pietas ſer naſſet. Fateoꝛ et fateboꝛ mſi quia dominꝰ adiuuiſſʒ me paulominus cecidiſſet ĩ om ne peccatũ anima mea. Secunda miſera⸗ tio que non poteſt explicari ſermone q; be nigna qᷓ; libera qᷓ; gratuita. Ego peccabaʒ et tu diſſimulabas. non continebam mea ſceleribus et tu abſtinebas a verberibus pꝛolongabaz ego domine multo tempoꝛe iniquitatẽ meã et tu domine pietatẽ tuam non abſtuliſti. Tertia qͥaviſitauit 2 meñ Hermo. et imutauit vt amara fierent que male dul cia pꝛius erant. Quarta ꝙme penitentem miiericoꝛditer ſuſcepiſti.vt in numero eo/ rum inuenirer · De quoꝝ Põ. dicit. Beati quoꝝ remiſſe ſunt iniqͥtates ⁊ q̃x ⁊c̃. Dui ta per quã mihi continẽdi deinceps ⁊emẽ datius viuendi preſtitiſti virtutẽ · ne reci⸗ diuũ paterer · et eſſet nouiſſimus erroꝛ pe/ ioꝛ pꝛioꝛe. Poſtqᷓ; autem in iſtis quinq; mi ſerationibo a malis liberabis in duobus alijs bona largiris. Be due ſunt gratia ꝓ⸗ merendi qua videlicet donãs munus bo⸗ ne conuerſationis indulges. Et ſpes ob ⸗ tinendi quã donas homini indigno pec catoꝛi de tua totiens experto bonitate. vñ⸗ q; ad celeſtia ſperãda pᷣſumere. Hec Bern hardus. Bee ſũt igitur miſeratiões quib chꝛiſtus miſeretur vti pater filioꝝ. Et hoc non vni tiñ aut duobus ſed ſuper totam turbam peccatoꝛum famelicam eſurientẽ et ſitientem ipſius miſericoꝛdiam. Et tiñ de ſecundo. C Dixi tertio zneienn 1. ſis vᷣſcribitur hu/ mane nature defectio ad miſericoꝛdiã im⸗ ploꝛandã inclinãs faciliter. um dicitur. Quia iam triduo ſuſtinent me. nec babent quod manducent. Circa quod ſcienduʒ ꝙ nichil ſic deñ indinatad miſericoꝛdiaʒ ſiẽ perſeuerantia et ſuſtinentia in tribulatio⸗ nibus. Ham taliter perſeuerantibo celerꝰ et pꝛõptius deus miſeretur q alijs. eteos adiuuat et pꝛotegit ſpecialius. Vnde pſal mo..xxxij. dicit Pſalmiſta. Anima mea ſu ⸗ ſtinet dominũ.icʒ vel pᷣmia differẽtẽ. vł fla gellantẽ. vel ſuſtinet flagella ꝓpter deũ. ᷣm Innocenciũ. Et ſequitur. quia adiutoꝛ et ꝓtectoꝛ noſter eſt. Pſalmiſta. Cum ipo ſũ in tribulatione. Et iterũ. Adiutoꝛ intri⸗ bulationib. Sunt autẽ ſuſtinenda tria pᷣ cipua ſi volumus a domino adiuuari? ſa ciari pane celeſtis conſolationis · ſcilʒ one ra pᷣceptoꝛũ diuinoꝛuzʒ.flagella domini.et moleſtias illatas ab inimicis. De pꝛimo ſcʒ de onere pᷣceptoꝛũ dei dicit Bregoꝛius Qui ad celeſtem patriã venire deſiderant mandatoꝛũ onera libẽter poꝛtent. Zd hec poꝛtanda et ſuſtinenda hoꝛtatur nos do/ minus Watthei.xj. dicens. Tollite iugũ meum ſuper vos ⁊c̃. Et ſequitur. Jugum em̃ meñ ſuaue eſtet onus meum leue· De XCVI flagellis diuinis dicit ibidem. Tantofer⸗ ramentũ libentius tollerat quanto pun⸗ dum videt quod ſecat. Vnde Pſalmiſt dicit de ſe. Quoniam egoin flagelia para⸗ tus ſum. Quod exponit Innocencius id eſt · bene merui fagellari.pꝛouerbioꝝ xit Parata ſunt deriſoꝛibus iudicia ⁊ male percutiẽtes ſtultoꝝ coꝛpoꝛibus. Ecegra uig flagella. Zd iſta flagella debet homo eſſe paratus ꝓpter multas cauſas ſcum Innocenciũ. Pꝛimopter magnitudinem pꝛemij. Auguſtinus. Laboꝛte terret vide mercedẽ.j. Toꝛinth · ix. Illi quidẽ coꝛruy⸗ tibilẽ coꝛonꝗᷓ accipiunt. nos aũt incoꝛrup/ tã. ij. Coꝛinth · iij. Id eĩj quod in p̃ſenti ẽ momentaneũ et leue tribulationis noſtre ſupꝛa modũ in ſublimitate eternuʒ glꝛie pondus operatur in nobis. ad Romanos octauo. Von ſunt condigne paſſiones bu ius tẽpoꝛis ad futurã gloꝛiaʒ. Secundo — er illa ſcit ſeeternã penam euadere. nde Bregoꝛius. Sanctitempoꝛalẽ pe nã lucrũ putant quia ꝑ hanc euadere eter nõ penã non ignoꝛant. Abacuctertio. In grediatur putredo in oſſibus meis etub ter me ſcateat.vt requieſcã in die tribulsti onis Tertio qͥa videt ſe meruiſſe illa. Vn⸗ de Wicheeyvltio. Jram dñi poꝛtaboquia peccaui ei. Biere.x. Mec infirmitas mea poꝛtabo illaʒ. Quarto neceſſe eſt vt paciat illa.quia aut homo punit in pᷣſenti aut de us puniet in futuro vel etiã in pᷣſenti. Vn ⸗ de debet facere de neceſſitate virtutẽ. Hie remie.xlix. Ecce quibus non erat iudicũ yt biberent calicẽ bibentes biberunt ettu quaſi innocens relinqueris. Quinto quia per hec diſcipulus chꝛiſti eſſe ꝓbaris. Vñ Matthei.xvj. Qui vult venire poſt meab neget ſemetipᷣm et tollat crucẽ ſuã ⁊ ſequa tur me. Vnde Bernhardus. Totus debʒ eſſe in diſciplinis diſcipulus chꝛiſti v hu⸗ milietur ad timoꝛẽerudiatur ad ſcientiaʒ · exerceatur ad penitentiã. coꝛonet᷑ ad go riã. Sexto. quia q̃nto homo ꝓnioꝛ eitad ſuſtinenduʒ flagella. tanto dens eſt ꝓnoꝛ ad miſerandũ ei.ij. Regum vltimo · Ego ſum qui peccaui.ego inique egi. Uertatur obſecro manus tua contra me · et tunt qu dixit hoc dominus miſertus eſt ei⁊ ipius pli.ſcʒ Dauid. Septimo quia ſunt ſign ad habendã eternã beatitudinẽ Mebꝛeo⸗ rũ.xij. Flagellat omnẽ filiũ quem rechit —— — —— —— — ndſ £ SS S— dlon — 4 ineole — 8 — — s Un mürn nt unpn xin inunſo ſſinites zituz nichnteſ itm per hsq Wdeinqt ilnon inquut wdomi hier luswi inbde n Ui Wius * ſtſpn mnoc putint üete icar thum 55 5AK Dnica ſeptima poſt trinitatis UVbidicituguſtinꝰ Sies exceptus ann mero flagelloꝝ exceptus es a numero filio rum. Hec Innocencius. Tertio debʒ ho mo ſuſtinere moleſtias illatas ab inimic. De quo dicit ſaluatoꝛ Luce.xxj. In paciẽ tia veſtra poſſidebitis anĩas veſtras. Vbi dicit Bregoꝛius. Per pacientiam animas noſtras poſſidemus quia dum nobiſipis dominari diſcimus.hoc ip̃m incipimꝰpoſ ſidere quod ſumus. Wathei qͥnto. Beati mites quoniã ip̃i poſſidebunt terram. Ja cobi qͥnto. Exemplũ accipite frẽs mei exi⸗ tus mali et longanimitatis et pacientie ꝓ⸗ phetas · qui locuti ſunt in nomine domini Suſtinere autem debet tam in ꝓſperi qᷓ; in aduerſis. Vnde Iſaie.xxvj. Anima mea deſiderauit te nocte.ſed et ſpiritu meo in pꝛecoꝛdijs meis de mane vigilabo ad te· Debet ergo anima ſuſtinere dominũ ſicut domus habitatoꝛem ſuũaut ſicut ſponſa ſponſum.aut ſicut familia dominũ · Luce xij. Vos ſimiles hominib expectantibus dominũ ſuuʒ. Et Mattheixxv. Moꝛam autem faciente ſponſo. D Sunt aũtmali homines et inimici vti⸗ les bonis ꝓpter plura. Pꝛimo. quia ſũt vir ga et baculus quibcoꝛrigunt᷑ a domino. quando delinquũt. Vnde Iſaie.x. Veaſ⸗ ſur. virga furoꝛis mei et baculus meꝰip̃e ẽ Secũdo.quia ſunt malleus ⁊ inſtrumen tum quo dominꝰ eos fabꝛicat in vaſa glo⸗ rie. Vnð Bieremie.l. Quomodo fractus eſt malleus vniuerſe terre. Tertio.qa ſunt ſtimuli quib domimꝰſtimulat bonos Hie remie. xlvj. Vitula elegans atq; foꝛmoſa ſtimulatoꝛ ab aquilone veniet ri. Bregoꝛius Mala que nos hicpꝛemũt ad deum ire compellunt. Exodi.xij. Vrge bantq; Egyptij plum iſrahel de terra ſua erire. Duarto. quia ſunt pꝛobatoꝛiũ qͥ do/ minus ꝓbat iuitos. qui ſunt recipiendi ab eo in patriã. et qui non. Ecẽi.ij· In igneꝓ⸗ batur aurũ et argentũ. homines vero rece ptibiles in camino tribulationis · Domi⸗ nus em̃ facit ſicut ille qui emit vaſa figuli ercutit vt videat ſieſt ibi aliqua fractura ſpondent per impacientiam non appꝛobat Bregoꝛius. Qualis quiſq; apud ſe lateat. contumelia illara pꝛobat. Hon ſolũ autem chꝛiſtum ad miſericoꝛdiã inclinat iſtarum iatens et cum groſſum ſonũ reddit dimit ⸗ rir illud. Sic vominus eos qui groſſe re⸗ turbarũ patiens tolleratio·et ſuſtinẽtia tri⸗ duiſed etiq defectus victualiũ. Vnde ad ditur quaſi ſecũda cauſa miſeratiõis. Nec habent quod manducent. Permiſit chꝛi⸗ ſtus vt turbe conſumerent que habebant et deficerent in victualibus · vt opoꝛtunꝰ eis miſereret᷑. quod facit et hodie cum dñs exponit iuſtos tribulationibꝰ et ſubtrahit eis tempoꝛalia. ꝓpter plures rationes ᷣm Innocenciuʒ ſuꝑ Pſal· xlij. Pꝛima eſt ne tẽpoꝛaliby adhereant.et dominũ derelin⸗ quant. ſicut coꝛuus non redijt ad Noe in archam. Beneß. vij. Et dicit᷑ ꝙ a cadauere alicubi gllectꝰ fuit. Bregoꝛius. Qui inp̃⸗ ſenti felicitate queſitũ inuenit auctoꝛem qͥ eam tribuit nõ requirit. Secũda eſt vt ho mo ſe exerceat. Romanoꝛũ·y. Tribulatio pacientiam operat᷑. Sregoꝛiꝰ. Tribulatio temptatiõis cui non conſentitur. nõ eſt vo rago vicioꝝ ſed exercitiũ virtutũ. Tertia ratio eſt. vt eũ attentius queramꝰ. Pſalmi ſta. Imple facies eoꝝ ignominia et querẽt nomen tuũ domine. Vnde per contrariũ dicit᷑ Iſaie.lvij. Viam manꝰ tue inueniſti. pterea non rogaſti. Et Beneß.xl. Succe ⸗ dentib ꝓſperis oblitus eſt pincerna inter ſui. Quarta eſt. vt eũ ardentius di⸗ igamꝰ. Pſalmiſta. Dñ ſuperbit impius in cendit᷑ pauper. Daniel· iij. Non ceſſabant miniſtri regis ſuccendere foꝛnacem. Qu ta vt ſciamꝰ bona noſtra nõ habere a nob Iſaie. xlv. Accinxi teet non cognouiſti me Serta.vt exemplo eoꝝ ad pacientiã infir⸗ mi roboꝛent᷑. Bregoꝛiꝰ. Facta pᷣcedentiuʒ recolamus et grauia nõ erũt que ſuſtine ⸗ mus · Et Jacoby. Exemplum accipite fra⸗ tres mei exitus mali et longanimitatis la boꝛis et pacientieꝓphetas. Et ſequit᷑ ſuffe rentiã Job audiſtis. Septima vt maliter rerant. Pꝛouer.xj. Si iuſtus in terra reci pit. q̃nto magis impius et peccatoꝛ · Luce xxiij. Si in viridi hoc faciũt.quid ĩarido fiet. Taliter ergo ſuſtinentes et deficiẽtes in pᷣſenti dominꝰreficiet et ſatiabit in futu ro.vbi ſatiabit᷑ iuſtus cũ apparuerit gloꝛia dei. Tunc em̃ ſcðm doloꝝ multitudieʒ in coꝛde eius conſolationes dei letificabunt animaʒ eius · tũc videbit et affluet eternis delicijs. Quas nobis concedat dominus deliciarũ.et deus totius conſolationis. qͥ; viuit et regnat per ſecula— poꝛe qntumcũq; malo non e Hermo. ſica ſeptima poſt trinitat.II didbpnn Lcipiens ſepteʒ a panes gratias agens fregit ⁊ de dit diſcipulis ſuis vt aponerẽt turbe. Matthei.xv.et Marciviij. In pꝛe ſenti vita duo ſunt genera famulantium ⁊ ſeruoꝛũ. QDuidam em̃ ſunt qui receptꝭ vi⸗ ctualib recedũt a dominis ad laboꝛes ex⸗ terioꝛes ad ſiluas ⁊ nemoꝛa.quibus domi nus nõ adeſt pꝛeſentialiter. Sed hij ſunt freqnter in periculo. q́a ſi deficiũt in victu⸗ alibus famem patiũt᷑ ⁊ c difficultate ſup ⸗ poꝛtantur ꝑ inimicos. Duidam ſunt qͥcõ tinue in pᷣſentia domini laboꝛant. quoꝛum indigentiã dominꝰreleuat et ſupplet. pꝛout viderit expedire. Et iſti non ſunt in peri⸗ culo qa ſi oculus domini ĩpinguat equuʒ vt dicit Sapiens młlto magis ſeruũ Sic etiã ſpiritualiter loquendo de genere hu ⸗ mano in quo eſt duplex familia. Vna que a deo elongatur per laboꝛem perditionis et vanitatem ſeculi. Sapientie.v. Laſſati ſumus in via perditionis. Et heceſtĩ peri culo.qa conſumptis bonis nature ⁊ foꝛtu ne finaliter deficit et famem patitur vt ca⸗ nis.et tunc circuit ciuitatẽ. Duoꝝ figurã expꝛeſſit filius pꝛodigus qͥ abiens ĩ regio nem longinquã conſumptis om̃ibus bo ⸗ nis paternis cupiebat ſaturari de ſiliquis poꝛcoꝛum et iain fame peribat. Luce. ꝑv. Alia autem familia eſt chꝛiſti. que cõtinue adheret deo.et eſt mens iu— que in tem eſt ſollicita de refectõe ſua Vnde Pſalmiſta pſalmo.xxx vſ. De talib dicit. Non confundent᷑ in tẽ poꝛe malo et in diebo famis ſaturabuntur Boc em̃ ꝓmittit eis ſaluatoꝛ dicens. No/ lite ſolliciti eſſe dicentes.qͥd manducemus ⁊c. Scit ẽ pater veſter celeſtj qͥa his oĩth indigetis. Vnde Job.iiij. dicitur. Recoꝛ ⸗ dare obſecro quis vnq; innocens perijt. aut quando recti deleti ſunt. QDuaſi dicat. nunqᷓ;. Et pſalmo. xxxvj. Nunqʒ vidi iu⸗ ſtum derelictũ.nec ſemen eius querẽs pa⸗ nem. Pꝛopter quod Pſalmiſta dicit. Mi⸗ hi autem adberere deo bonum eſt. ponere in domino deo ſpem meã. Et certe bonuʒ ia dominꝰpꝛouidet de talibus. Juxta il⸗ lud Petri mnẽ ſollicitudinẽ veſtrã ꝓij⸗ CVII cientes in eñ.qa ipᷣi curaeſt de vob. Ignq bene et expꝛeſſe figuratuʒ eſt in hodierno euangelio · Ebi cũ turbe defeciſſent ĩpo⸗ pꝛijs victualib in ſolitudine.qa tamẽ xp̃o adperebant et ſub eius cura tuncerit je videns eoꝝ defectũ. accipiens ſeptempa nes gratias agens fregit et dedit diſcpu⸗ lis ſuis vt aponerent turbe. que fuerunt verba in pꝛincipioꝓpoſita. In quibusver bis tria tangũt᷑. Pꝛimo nanq; deſcribitur materia refectionis per quã chꝛiſt turbã ſatiauit.qa accipiens ſeptem panes. Se⸗ cundo deſcribit᷑ gratiarũactionis doct/ na ꝑquã xpᷣs nos infoꝛmat. quia gratias agens fregit. Tertio ſubditur excellentig apoſtolice auctoꝛitatis per quã eos chii⸗ ſtus deſignauit. qꝛ dedit diſcpulis ſuis yt aponerent turbe. Dix pamo ꝙʒ in vebis pᷣmiß⸗ ſis pꝛimo deſci⸗ bitur materia refectõnis per quã chꝛiſus turbas ſaturauit. qa accipens ſeptempa nes. Circa qͥd ſcienduʒ. aliter reficit ſuos deus et aliter reficit dyabolus ſuos. Do/ minus nanq; reficit ſuos ſeptuplici pane. Pꝛimus eſtnaturalis. qui datus eſtqdſu ſtentationẽ coꝛpoꝛis Benẽ.iij. In ſudo⸗ re vuitus tui veſceris pane tuo. Bene diẽ. In ſudoꝛe vultus tui. Non eñj debet co ⸗ medipanis ex illicitis laboꝛiby. vl potius ex illicito ocio.ſicut im comedunt vſur ⸗ rij· qui non in ſudoꝛe ſed in ocio comedũt et cõſumunt omnẽ ſubſtantiã pꝛoximoꝛ. Contra q́;s ðꝛ Mat. v. Volẽti mutuarea te non auertaris.ſcilʒ non mutuando vel mutuũ differẽdo vl diminuẽdo · Deutro. xxiij. Fratri tuo abſq; vſura id quod indi get accõmodabis. Et Luce.vj. Wutuun dantes et nihil inde ſperãtes · Ezechielis xvij. Si ad vſuram non accõmodauerit et amplius non acceperit vita viuet. Enð Pſalmiſta poſtqᷓʒ requiſiuit dominũ· Do⸗ mine qͥs habitabit in tabernaculo tuo ·4i diuit a deo. Qui pecuniã ſuã nõ dedit a yſuram. Pſalmo ·xiiij. Vbi dicit Innoce M vſuram deteſtat᷑ dominꝰppter multas cauſas. Pꝛima eſt. qͥa vſurg directe owoh tur charitati.j. Loꝝ.xiij. Charitas pacẽs eſt. benigna eſt. nõ querit que ſua ſunt Jo⸗ ſue.j. Omnẽ locũ quẽcũq; calcauerit ve giů pedis veſtri vobis tradam· Per ped zune d uiõde Smqh uiu tunde⸗ tco pl teüſun wnöel inſe m of Lv ſiurivn prüt en re Ite rh. L hisry Ainter itznöb iaten imort wosfr hti icſe 373 S5*5* 3 mn Sn va — nino Luẽ.v. Date ⁊ dabit vob. 3 2 X ———————— Vnica ſeptima poſt trinitatis Pucrchere s.̃ facit ſuñ qͥcqͥd calcat. Eiñ om̃ia facit õmnnia caritas. vſura ãt oĩa appꝛopꝛiat. Scða cauſa ẽ. q;a vſura eſt homicidiũ. Ecẽi.xxxiij. Panis egentiũ vi ta paupenꝝ eſt. q defraudat illũ hõ ſanguſs eſt. Tertio. qa furtũ.lʒ curiale Exo.xx. Rõ ſacies furtũ. Vbi Augꝰ. Furtũ ẽ attractõ rei aliene inuito dño. uarta cauſa ẽ. quia vſurariꝰcõpat᷑ inferno. Abacuc.ij. Dilata⸗ uit q̃ſi infernꝰaĩaʒ ſuã. et ip̃e q̃ſi moꝛs ⁊nð impiebit᷑. Et ſicut in inferno nulla ẽ redẽ ptio ſic in iſt. Imo peioꝛes ſunt inferno⁊ dyabolo.qa qñ dñs deſcendit ad internũ infernꝰ dyabolus reddiderũt ea qᷓ iniuſte detinebant.ſcʒ aĩas iuſtoꝝ. Sʒ vſurarius qñ viſitat eũ dñs ꝑ infirmitatẽ velpᷣdicati onẽ vel hmõinichil vult reddere. Iſaie. v. Tenebit pꝛedã ⁊ amplexabit ⁊ nõ erit qui eruat Duinta eſt. qa nũqᷓ; doꝛmit. ſiẽ dya⸗ bolus.j. Petri vltio. Vigilate in oꝛatiõib qa aduerſariꝰvã dyabolus tãq; leo rugiẽs circuit querẽs quẽ deuoꝛet Iſa.v. Nõ doꝛ mitabit neq; doꝛmiet Job.xxx. Et qui me comedũt nõ doꝛmiũt.ſcʒ vſurarij · diẽ pau per. Sexta.qa nũqᷓ; haber treugas cũ do⸗ mino. licet alia— aliqñ habent requiẽ.j. Macha.ij. de Antiocho ðᷣꝛ. ꝙ ↄſtituit ad/ nerſus eos p̃liũ in die ſabbatoꝝ · Erude/ iioꝛes etiã ſunt Merode q dñm natiuitati ſue hoꝛa nõ eſt ꝑſecutꝰ. Sed ipi ipſa hoꝛa natiuitatꝭ ſue ꝑſequũt᷑eũ. Septima eſtqꝛ eſt ↄtraria om̃i iuri. Eſt em̃ ↄtraria iuri di tẽ eſt con traria iuri vniuerſali.de q Augꝰ Judiciuʒ diuie ptãti eſt ꝙ quelibet creatura cogit᷑ ſe ip̃aʒ dare. Item pria eſt iuri natali. de quo Wacth. vij. Om̃ia qᷓcũq; vultis vt faciant vob hoĩes ⁊ vos eadẽ facite illis. Octaua. qꝛ fenus interficit miſcðiaʒ vñ ⁊ feneratoꝛ miſcðiaʒ nõ hẽbit. Nona rõ eſt. qꝛ õria na ture eſt.facit eĩ vt granũ nõ ſemiatũ cre ſcat.⁊ nõ moꝛtificatũ reuiuiſcat.dãdo du⸗ os modios frumẽtiꝓ trib. vel hmõi. Cð/ tra illð Joh.xij. NHiſi Znũ frum̃ti cadẽs.⁊c. Decimã ẽ.qꝛ feneratoꝛes ſũt incãtatoꝛes. Jaciũt ẽ trãſmutatõeſ metalloꝝ ſine aliq pcuſſiõe malleoꝝ. Faciũt em̃ ð polonicali moneta bohemicalẽ hij ſũt magi Pharao nis Exo.vij. qͥ vᷣgas ↄuertert in colnbꝛos. ðᷣga em̃ ſuſtentat᷑ hõ.ita mutuo ſuſtentant᷑ paupes ⁊ pupilli Sʒ vſurarij ↄuertũt i lud in ſerpẽtẽ vſure.q̃ eos deuoꝛat ⁊ inter/ ficit ⁊ñ Cryß ſuꝑ Matß· Silis eſtpecn nia yſuraria moꝛſuiaſpidis.percuſſus ab gſpide delectatꝰinuadit ĩ ſomnũ.⁊ ꝑſuaui tatẽ ſopoꝛis moꝛit. venenũ latẽs ꝑoĩa mẽ⸗ bꝛa diſcurrit. Sic qͥ ſub vſura accipit ſuo tꝑe q̃i bñjficiũ ſentit. Sʒ vſura ꝑ oẽs efa⸗ cultates diſcurrit ⁊totũ in debitũ ↄuertit. ⁊ſic totã maſſaʒ coꝛrũpit. Jõ Luce. vj. ðꝛ. WMutuũ dãtes nihil inde ſperãtes · Vnde cima rõ eſt. q;a illas ꝑſonas ꝑſequũ?᷑q̃ deo familiariꝰſunt aſcripte. ſcʒ pupillos et vi⸗ duas Job.xxij· Viduas dimiſiſtivacuas ⁊ lacertos pupilloꝝ cõminuiſti. Duodeci⸗ ma ẽqa femriũ eſt pnie quã dñs iniũxit bmo homini Beñ.ij. In ſudoꝛe vultꝰ tui veſceris pane tuo. Ip̃iãt feneratoꝛes non comedũt niſi de ſudoꝛe alieno. Vñ de eis ↄq̃rit dñs · Deuoꝛãt plebẽ meã ſiẽ eſcã pa⸗ nis. Michee. ii· Qui violẽter tollitis pel⸗ les eoꝝ deſuꝑ eis.⁊ carnes eoꝝ deſuꝑ oſſi bus eoꝝ qͥ comedũt carnẽ ppli mei. Iſtaẽ refectio dyaboli qͥ tales iſto pane reficitvt eos perpetue ſtrangulet ⁊ interficiat.Pð. Moꝛs depaſcet eos Job.xx. Panis eius vᷣtet᷑ in vtero illiin felaſpidum. B Scus ꝑanis eſt ſacre ſchture reficiẽs intellectũ.—renoꝝ. iij· Paruuli petierunt panẽ. ⁊ nõ erat qͥ frãgeret eis Qð eſt ʒ ne⸗ gligẽtes pᷣlatos ⁊ rectoꝛes parrochiales qᷓ ſuis plebib aut neſciũt aut nolũt pᷣdicare pᷣbũ dei. Sʒ attẽde qͥa dicit. nõ erat qͥ frã⸗ geret. Nõ aüt dicit.qͥ daret. Ham ⁊ ſiinue⸗ niunt᷑ aliqͥ qͥ pᷣdicant.tamen pauci quivti⸗ hter⁊ diſcrete pᷣdicãt. Duo em̃ ſũt genera pᷣdicantiũ · Duidã em̃ pᷣdicãt ſubtilia ⁊ nõ vtilia.et hij apponũt integrũ panẽ paruul. qᷓ potius iugulant᷑q; reficiunt. Alij ſunt qͥ pᷣdicãt vtilia faciliter et plane. Et hij fran gůt panẽ in ꝑtes. iuxta vniuſcuiuſq; opoꝛ tunitatẽ. Cõtra illos qͥ nõ lucide neq; cla⸗ re ßʒ obſcure ⁊ implicite ᷣdicant. ðꝛ. Par⸗ unli petierũt panẽ.⁊ nõ erat qᷓ frãgeret eis Iſte Panis pᷣbi dñi multũ eſt neceſſariꝰ.qa 52 Math. uij. Nõ in ſolo pane viuit hõ. ſʒ ĩoĩ vᷣbo qͥd ꝓcedit ð oꝛe dei. Eſt ãt mirabi le ̃ddã circa iſtũ panẽ qꝛ panis materiał cũ diſtribuit᷑ deficit ⁊ diminuit᷑. Iſte autẽ q̃nto plꝰdiſtribuit᷑ tanto plꝰauget᷑. Et iðo pᷣdicatoꝛ libẽter dʒ pᷣdicare vᷣbũ dei. ſciẽs daer freq̃nti pᷣdicatõe auget᷑ in eo itelleciꝰ ſacraꝝ ſchturaꝝ. Siẽ dicit Augꝰ li.ð do ctrina xpᷣianac.v. Siẽ pʒ in pñti 5 ermo. vbi de eptẽ panib ſupfuert ſeptem ſpoꝛte fragmentoꝝ· Job. vj.ðꝛ ꝙ de qncʒ paniv ſuꝑfuerũt duodecim cophini fragm 3 Etꝑ hec duo Eᷣm Robertũ holgoth ſuꝑ li. Saßp̃.c. vij·ſignificat duo genera docẽtiũ. ſcilʒ pᷣdicatoꝝ. Quidã em̃ dockt ⁊ pᷣdicunt ſimplicib ⁊ denotis · Et iſti qiqne; panibv reficiũt turbã popularẽ. De qͥb ðꝛ ꝑapłm j. Coꝝ. xiij. Volo in eccta qnq; vᷣba loqui ſenſu meo vt alios inſtruã. Iſta qnq; vᷣba ſunt qͥnq; panes · ſcʒ qͥd faciendũ.qd cauẽ/ dũ.qͥd timendũ.q ꝙedendũ.qͥd apetẽdũ Quid faciendũ.qꝛ deceʒ pᷣcepta dei. Quid cauendũ.qꝛ ſepteʒ pctã moꝛtalia. Duid ti⸗ mendũ. qꝛ inferni ſupplicia Duid credẽdi. qꝛ duodecim articulos fidei. Quid appetẽ dũ.qꝛ gaudia paradiſi. Alij aũt docẽt po ⸗ pulũ ſubtilius ⁊ ꝑfectiꝰ⁊ hij ſignificant᷑ ꝑ refectionẽ ſeptẽ panũ. qꝛ ſepteʒ eſt numerꝰ vniuerſalis.Et hij ſũt fubtiles doctoꝛes in vniuert inſtructi. Et in libꝛo inyſtico q́ eſt ſchtꝰintus ⁊ foꝛis.⁊ ſitꝰſeptem ſigillis Apoẽ.v.ſufficiẽter eruditi. Tertiꝰ panis ẽgf̃e ſpũalis reficiẽs affectũ Iſa.lv. Dua⸗ re apẽditꝭ argentũ vẽm nõ in pani.⁊ ia⸗ boꝛesvẽos ñĩ ſaturitate. Sʒ attẽde qꝛ ſiẽ xpᷣs nõ reficit turbã niſi eſurientẽ ⁊ panes deſiderantẽ. Ita ⁊ panẽ ge nõ dat homi⸗ ni niſi eſuriẽti⁊ optanti. Moc eſt. ꝑ affectũ volũtatis diſpoſito. Iſta eiñ eſt diuine li⸗ beralitatꝭ ↄſuetudo.vt nõ niſi volẽtibꝰ dat grãz. Eñ dicit Hugo li.iij. de archa noe. c.iij. Oꝛdinatiſſimũ eſt de nf̃a reꝑatõe di⸗ ſpenſatõis ↄſiliũ. vt qͥ ſpõte cecidit.non co actus ſed ſponte reſurgat. Et qͥꝑ libeꝝ ar bitriũ infirmatꝰeſt ſanitatẽ nõ accipꝑet do/ necꝑ liberi arbitriũ ſanari velit. Hec ille. Quartꝰ panis eſt penitentie reſtaurans ꝑ culpã deperditũ. Põ. Quia cinerẽ tãqᷓ; pa nẽ manducabã. Et iteꝝ. Cibabis nos pãe lacrimaꝝ. Iſte eſt panis durus ⁊ oꝛdeaceꝰ Joh.vj. Eſt puervnꝰh qui hz qnq; panes oꝛdeaceos. Quinq; dicit ꝓpter qͥnq; parteſ pnĩe. que ſunt contritio.cõfeſſio.ſatiffactio vitatio de cetero mali⁊ ꝑſeuerãtia ĩ bono. Etqa iſta ſunt dura incõſueti.ideo oꝛdea cei dicunt᷑ panes. Sicut.iij. Reg.xix.ap/ pellat᷑ ſubcinericiꝰ Quintꝰpanis ẽ eucha⸗ riſtie. ↄfoꝛtãs ꝑ ↄcupiſcentiã debilitatum Juxta illud pᷣs. Panis coꝛ hoĩs ↄfirmet. ic eſt panis qͥ de celo deſcẽdit. Si quis mãducaueritex pane vinet in eternum Joßvj · Fon ſolũ añtiſto panexo reſict homines viuentes in müdo. ſed etiamde⸗ functoꝝ animas in purgatoꝛio. Etin hor eſt mirabile ꝙ defunctipoſſunt refiei. ᷓi gura hꝰhẽt᷑ Paniel· vltio. vbicnʒ bace intricaſſet panes in alueolo. voleng eos deferre meſſoꝛib. de pᷣcepto dñi uſſus fu it vt deferret eoſdẽ anieli in lacn leoni poſito. Ita xp̃s in h ſacramento qͥ fuitgt⸗ trius panis · Iſuie. liij. Sttritus eſtꝓter ſcelera noſtra mittitur qͥtidie animqdyin lacu purgatoꝛij exiſtentiby. vbi nõeſtaqua olatõis.pᷣter ſpem aliqñ euacẽdi. Vnde canit eccka. Libera eas de oꝛe leonis ⁊de ꝓfundo lacu. Sexrꝰpanis eſt denotionis impinguãs et ſatiaus in oꝛõne. Iſaie. lvij Eibabo te hereditate piis. Et Ijaie. xx· Dabit ei dñs panem artũ et aquã bꝛeuem Quod tũc fit qñ anima deuota poſtcontẽ plationẽ omnib huius ſeculi oblectamẽ/ tis dumiſſis in vno vero eternobono dele ctat. Tuẽx. Optimãꝑtem elegit⁊c· Etßᷓ ⸗ mittit· vnũ rſt neceſſariũ. Et bñðꝛ art pa⸗ nis.qͥ q̃nto mag tnbulatiõibo feculi pᷣmit tanto plus ſpũali gaudio impin 5 In tribulatione dilataſti mihi. Septimꝰ panis eſt celeſtis ↄſolationis ſatiãs pfecte appetitũ Pſalmiſta. Satiaboꝛ cũ apparu⸗ eritgla tua. Tũjcem̃ panẽ angeloꝝ mãdu⸗ qbit homo habentẽ om̃e deiectamentuʒ. Saß̃ · vxj. Lu.viiij. Btũs q manducpa⸗ nem in regnoweloꝝ.et nõ ſolũ tũcerit de⸗ panis noſter in cibũ nobis datus ſ eriʒ nos quodãmodo eius cibus erimꝰ Quia vt dicit Hugo li. ij. de archa Hoec penul timo. Complacebit deo in nobis etipᷣec⸗ bus noſter erit. qꝛ delectabimur in ipo fa⸗ cie ad faciẽ gloꝛiã eius contẽplantes. Nec Mugo. Iſtis ergo ſeptem panib chꝛiſtus ſuos reficit in vita pꝛeſenti ne deficit ĩfu tura.vtſemper ſufficiant et affluant. Sed econuerſo dyabolus reficit ſuos · ymoin⸗ ficit alijs ſeptem panibus · Duoꝝ pꝛimus panis eſt erroꝛis. Pꝛouerbioꝝ.it. Panis abſconditus ſuanioꝛ. In iſto pane refiat hereticos.qui occulte docent et docentul Secundus panis eſt mendacij. Pꝛouer⸗ bioꝝ.xx. Suauis eſt homini panis men⸗ dacij. ſed poſt implebitur os eius calculo. id—— reficit falſos pꝛo⸗ curatoꝛes. Tertius eſt delectationis car⸗ nalis · Job viceſimo Panis eius in vnro —.—+ us deo nins nos wqo. vilum wohtimt tihmo⸗ untm is deoꝗ ribum mcogn nSec n onn do ſ ii enta i ſopiß u Merſup iseno atu: uhon (— 4 2 — 2 S Dnica ſeptima poſt trinitatis iMius vertetur in fel aſpidum. Iſto pane reficit homines lubꝛicos et luxurioſos. Quartus panis eſt adiutoꝛium ad malũ. Joſue nono. Panes calidos ſumpſimus. Quintus eſt ypocriſis. Oſee ſeptimo. Ef⸗ fraim factus eſt panis ſubcinericius. qui non reuerſatur Luce duodecimo. Atten dite a fermẽto phariſeoꝛum · quod eſt ypo criſis. Sertus eſt panis rapine et oppꝛeſ⸗ ſionis pauperum. Eccleſiaſtici triceſimo quarto. Panis egentium vita eoꝛum. qui defraudat eum bomo ſanguinis eſt. Iſto pane cibantur tyranni. Septimus eſt pa his damnationis infernalis. Pſalmiſta. Sicut oues in inferno poſiti ſunt · moꝛs depaſcet eos. Et tiñ de pꝛimo. Hx ſecundo len⸗ babemꝰa deoꝓcedũtpꝑ largitionẽ⁊ ad de um redire debent ꝑ gr̃axactionẽ. Hinc di cit Berñ.· ſuꝑ Eantica ſer. xij. Dꝛigo fon⸗ tiũ ⁊ fluminũ oĩm mare eſt. vᷣtutũ ⁊ ſciẽtia⸗ rũ dñs ihs xp̃s. ↄtinẽtia carnis.coꝛdis in ⸗ duſtria. volũtatis rectitudo.caſta conſilia. iuſta iudicia. ſancta ðᷣſideria ex illo manãt. Si qͥs callet ingenio.ſi qͥs nitet eloquio.ſi q̊s moꝛiby placet. inde ſcientie. inde ſapien tie ſermo · ad locũ vnde exeunt reuertunt᷑ flumina gratiaꝝ vt iteꝝ fluant. Quare di⸗ cit aplus. In oiiby grãs agentes. quicq ſapientie quicqd virtutis te habere conſi⸗ deres dei vtuti ⁊ dei ſapiẽtie deputa xpᷣo Sic quidẽ fluens aqua ſi ſtare ceperit cõ⸗ putreſcit. Sic plane ſi gratiaruʒ ceſſet de⸗ curſus vbi recurſus nõfuerit nullo modo augetur ĩ ingrato.ſed et b qͥd receperit ver titur ei in perniciẽ. Hec Berñ. Vnð Ber 5 5 . 5 8 E 7 bitur doctrina gratiarũactionis per quã chꝛiſtus nos infoꝛmat. Cum dicitur.gra⸗ tias agens fregit. Circa quod ſcienduʒ ꝙ Em Boꝛram ſuper Mattheũ. In chꝛi⸗ ſtus nos inſtruebat ad reddendũ gratiaꝝ uctiones deo pꝛo bonis nobis collatis. oſtendens nos differre a beſtijs vt cogno ſcentes a quo.aut quid datur nobis.gra ⸗ tias patri luminũ referamus.a quo omne datum optimũ.et om̃e donum perfectum — Boꝛra. Duo autẽ ſunt que poſſunt mouere hominẽ ad agenduʒ gratias deo.pꝛout dicit Robertꝰ holgoth ſuper libꝛum Sapientie.cap̃.vij. Pꝛimũ rſt. cum cognoſcat eum eſſe ſapientie largi⸗ toꝛem. Secundũ cum recoghoſcit eñ gra ⸗ tiarum omniũ continuũ gubernatoꝛem. ſta duo ſapiens recognoſcens dicebat Saß. vij. Wihi autem deus dedit dicere ex ſententia. id eſt.ex certa ſciẽtia.⁊ pᷣſume⸗ re diq̃ hoꝝ.i.p̃ alijs ad dicendũ ⁊ docendũ digna hoꝝ. que mihi dantur. qĩ ip̃e duxẽ ſapientie et ſapientũ emẽdatoꝛ. In manu eñ̃ illius et nos et ſermones noſtri⁊ om ⸗ nis ſapientia ⁊ opm ſcientia ⁊ ſapiens di⸗ mes trimegiſtus libꝛo ſuo de natura deo rum verſus finem poſt longã diſcuſſionẽ dininaꝝ rerũ ⁊ hũanau.cũ ad⸗ ueſperaſceret Trimegiſtꝰ⁊ Aſclepiꝰ⁊ Sta cius parauerũt ſe ad cenam pꝛius tñvole⸗ bant deũ adoꝛare ſcm modũ phoꝝ. Ex⸗ euntes igitur ſole occidente ad auſtruʒ re ſpererũt et pᷣces dixerunt. Sicut eiñ ſole oꝛiente ad locũ qͥ ðᷣꝛ ſubſolanus ſeu oꝛiẽs ſe cõuertebant ad oꝛandum. Sic ſole occi dente ſe conuertebant ad auſtꝝ ᷣm eoꝛuʒ antiquã ſuperſtitõem. Dixit ergo Aſclepi⸗ us ad Staciũ ꝙ rogarẽt Trimegiſtuʒ vt dignaretur aponere thura et pigmẽta ad pꝛeces eoꝛum. Duem intuens Trimegi⸗ ſtus cõmotuß ait. ꝙ iſtud eſſet ſimile ſacri legio.ſcilicet incendere thus aut animalia offerre cum ſibi nichil deeſſet. quia ipe eſt omnia.et in eo ſunt om̃ia. ſed gratias nos agentes adoꝛemus. Mec enim ſunt ſum ⸗ me incenſiones cum gratie aguntur deo a moꝛtalibus. Hec Mermes. Moc autem quod ait Thus deo incendere ſimile eſſe ſacrilegio intellexit ipſe ſi fiat ſuperſtitio⸗ ſe.ſcilicet cum eſtimatione · ꝙ deus in coꝛ⸗ ſciplina. In quibꝰ verbis ponit ſapiẽs ſuf ficientẽ cauſam quare debemꝰ grãs agere deo.qa in eo ꝓfitet᷑ eſſe noſtram ſubſiſten ⸗ tiã eloquentiã ⁊ opm efficaciã. Eñ ij. Coꝝ ij. Hon ſumꝰſufficientes aliqͥd cogitare a nobis.qji ex nob.ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt. Vnde ſicut om̃ia flumina intrant mare vt iteꝝ luant. Ita omnes gre quas poꝛalibus odoꝛibus delectetur. ZAd queʒ fenſum dicit pꝛopheta in Pſalmo in per⸗ ſona dei. Sieſuriero non dicam tibi. Et ſequitur. Nunquid manducabo carnes thauroꝛum.aut ſanguinem bircoꝛum po⸗ tabo.Et ſubdit. Immola deo ſacrificum laudis et redde altiſſimo vota tua. Et tĩ R 4 6 ² 1 „ . b . 3 33 K * 4 3 * 5 1 1 83 8 3 1* 3 „1 1 * ₰. S. 3 .* — 5 8 „ 1 7 4 3 „ 3 7 1 * — 41 ℳ M Bermo. ixi tertio lentia apoſtolice dignitatis et auctoꝛita/ tis per quam eos chꝛiſtus dignificauit. cũ dicitur. quia dedit eis vt afponerent tur⸗ be· Dicit autem Boꝛra ſuper Mattbeuʒ · M per hoc ſigniſicatur ꝙ dominus ꝑapo ſtolos volebat cibaria vite diſtribuere et etiam ſoluere moꝛtuos.vt dicitur Johan nis vndecimo. Soluite eum et ſinite abi/ re. Similiter adducere aſinã adſe WMat⸗ thei. xxj. Soluite et adducite mihi. Eoꝛũ em̃ miniſterio fit adductio ad fidem et re/ ſolutio ad conciliationẽ. et diſtributio ad refectionẽ. Hieremie pᷣmo. Ecce dedi ver ba mea in oꝛetuo. Mec Boꝛra. Quic con ⸗ coꝛdat Beda in omelia dicens. Spiritu⸗ alia dona ſcire dedit apoſtolis deus et per eoꝛum miniſterium voluit deus ecctie ſue neceſſaria diſtribui. Hecille. Exquo patz ꝙ ſcripturarũ— que eſt cibus anime a ſolis apoſtoloꝛum ſucceſſoꝛibus eſt requirenda. Cuiuſmodi eſt papa cum ſuis epiſcopis catholicis · qui ſunt ſucceſ⸗ ſoꝛes apoſtoloꝛum. Vnde dicitur de ſacra vnctione ca. quiu verum. Alij vero ſimpli⸗ ces ſacerdotes ſunt ſucceſſoꝛes ſeptuagin ta duoꝛum diſcipuloꝛum. vt dicit Tho⸗ mas ſecũda ſecũde.queſtiõe. cixxxiij ar.vj. Magiſter in quarto ſententiaꝝ diſtinctõe xxiiij. Inter quos om̃es papa eit plenitu⸗ do poteſtatis.vt dicitur de vſu pallij. Ad honoꝛem. Duotiens ergo fidei queſtio vẽ tilatur. quotiens dubia occurrunt et per/ plexa circa fidem credendoꝛum. ad ip̃m eſt recurrendũ. xxiij. queſtiõe pᷣma. Duotiẽs. Contra cuius auctoꝛitatẽ nec Hieronimꝰ nec Auguſtinꝰ. nec aliquis doctoꝛũ ſapiẽ⸗ tiſſimus ſuam ſententiam defendit · Non igitur pꝛedicanda ſunt nec etiaʒ a pꝛedica toꝛibus audienda quecũq; dogmata · ſed ſolñ ea que a catholicis doctoꝛibus ⁊ ſan ⸗ ctis patribus.et pꝛeſertim que ab eccleſia vniuerſali pꝛedicantur et appꝛobantur.vt dicit Auguſtinus ad Vincencium. Et ha betur in capitulo Noli frater.ix. diſtinctõe Et in epiſtola ad Foꝛtunatum ibidem in capitulo Reqʒ. Et latius de ſtione pꝛima.per totum. Vbi expꝛeſſe Je⸗ ronimus ſcribens Damaſo pape. dicit ſe nolle aliquid ſentire de fide ſumme verita tis. quod foꝛet determinationi ſedis apo ⸗ xcvn ſtolice aduerſum.a quo petit emendariti quã ab eo qui fidem et— Siigitur tantus vir quem Anguſting in epiſtola ad Tirillum Johanni baptiſe Samueli et elie pꝛophetis adequatſcr pta et dicta ſua pape ſubiecit coꝛrectioni. qua temeritate. qua fatuitate viles hereti⸗ ci Mus et ⁊vicleph bohemice perſidie an ctoꝛes. dicunt non eſſe obediendum pape nec eius ſtandum determinationi in his que ſpectant ad fidem. Vnde patet ꝙeo⸗ rum ſequaces multuz errant. Qui dimiſ⸗ ſo fonte veritatis.ſcilicet ſede Romaneec cleſie. querunt ſibiciſternas et riuulos.id eſt. pꝛauos doctoꝛes. vel potius ſeducto/ res.cum quibus pariter damnabuntur. Dicit enim Hugo in libꝛo de pꝛofectibus iij. capitulo vltimo. Non eſt recipiendun quod ab eccleſiaſticoꝛum doctrina magi ſtroꝛũ et appꝛobatoꝛum theologoꝛũ trdi tione diſcoꝛdat.nec reuocandum in dubi/ um quod ab eis vniuerſaliter cumteſtimo nijs ſanctoꝛum patrum fuerit rationabi liter diffinitum. Quia veritate compern qui coꝛam ſe per ſuperuacuam ſubtilitatẽ altius perſcrutando fodere nititur. pꝛo ⸗ funda ſcripturaruz quaſi nouiter aliquia inde eructans quod ab alijs non eſt inẽ tum vanitatem diligens mendacium que rit. Hecũle. Et Bernhardus in libꝛo de diſpenſationeet pꝛecepto dicit. M melius eſt obedire deo qᷓ; hominibus et meliusẽ magiſtris qᷓ; diſcipulis et ipſis magiſtris noſtris melius qᷓ; extraneis. Hec Bernar dus. Hotanter autem Mugo dicit vbiſu pꝛa. Illud eſſe recipiendum a doctoꝛibus quod fuerit ab eis vniuerſaliter per om ⸗ niũ conſenſum et apꝛobationem rationa biliter diffinitum. Hon autẽ quod eſt par/ ticulariter per vnam vniuerſitatemvl du as.ſed per totam eccleſiam Romanam ap pꝛobatum illud eſt tenendum. Det ergo deus vt ſic panem ſancte doctrine de mn⸗ nibus ſucceſſoꝛum apoſtolicoꝝ hic invi⸗ ta recipiamus. quatinus poſt hanc yitam in patria a domino noſtro ihu chꝛiſto pa⸗ ne eterne conſolationis reſici mereamur Ad quod nos perducat pater et filius et ſpirituſſanctus Smen. Dñica octaua poſt trinitatis. 1 Sermo·XVIII mU wuile uiboe inbr unte zutuy mmn nis nhe nin mnau vj imeu un waſin ntes winſe uumet ule Sa diſcrete utisd jauino niacie iehon unelec Slc bmbꝛ ſptv ute E imn ubs⸗ igonn ſuuhon unn 544 25 Vnica octaua poſt trinitatis Ttendite q falſis 2 pyꝛophetis qui veniũt ad vos ĩve mentis ouinʒ.intrinſecus autem unt lupi rapaces. Watthei. vij capitulo. Muoniã vt ait Cypꝛianus in quadã epla Facilioꝛ eſt congreſſus vbi manifeſtus ẽ inimicus. plus timendus et cauendus cſt m latenter ſurripit cum per pacis yma ⸗ ginem fallens occultis acceſſibus ſerpit. Becille. Duia vero in yita ſpirituali dya bolus eſt poſitus ſicut leo in abſcondito · t dicitur Thꝛenoꝛũ.iij. Qui non aperte zut manifeſte contra hominẽ pꝛocedit.ſed ircuit ſiẽ leo querẽs quẽ denoꝛer j. Petri j. Et m Bregoꝛiũ ſuper Wattheum in Omelia de theſauro abſcondito in agro · os in hac vita ſumus quaſi in via qᷓ ad patriã pergimus. Demones vero q̃ſiqͥdã mmiwi n — —— „* „ n 2——— ℳ 4. 8 3 iatrunculi iter noſtrůũ obſident in occulto yt nos bonis ſpoliarent. nð ip̃e dyabo⸗ lus non habet eificacius mach inamentũ ad nocendũ nobis qᷓ; ſi efficere poſſit vt in hac vita incaute et nõ cum ratione ambu/ lemus. Inquit Bernhardus ſuꝑ Canti ca ſermone. xix. Pꝛopter quod vt ibidẽ di⸗ cit. In cunctis nobis ſemper debet eſſe di ſcretio et q̃ſi moderãdo ſingulas diſcerne re voluntates ne opinio veriſimilis fallat. ne decipiat ſermoverſutus.ne quod bonũ eſt malum et malũ bonum eſſe credatur. Mec ille. Saluatoꝛ igitur volẽs nos edo tere diſcrete ambulare.et caute incedere ĩ vla ſalutis. docet nos pꝛecauere a falſis ꝓ phetj qui nos decipere conantur.ſub ſpe ⸗ cie amicicie et ſanctitatis faciẽtes ſicut ve⸗ nefici et hominum intoxicatoꝛes · qui ve⸗ nena melle circumlinita offerunt ne caue⸗ antur. Sic enim dyabolus facit qui ꝑ vi cia ſub vmbꝛa virtutũ palliata chꝛiſtifide les decipit.vt dicit Ambꝛoſius in libꝛo de virginitate. Et Chꝛyſoſtomꝰin opere im⸗ erfecto. O melia. xlij. Attendite vobis ab bominibus qᷓſia quibuſdam peſſimis ma lis ⁊ ſug omnia mala malis quia ſuꝑ om/ nia mala homo eſt peſſimũ malum homo em̃ malus peyoꝛ eſt dyabolo. qui nõ audet accedere iuſtũ. Malus añt homo nõ ſolũ eum nõ timet. ſed magis eum contemnit. Ton enim dyabolus pꝛeſtat homini vir⸗ tutem.ſed homo dyabolo. Arma em̃ dya/ bolieſtmalus homo Sicut enim homo ſinearmis non poteſt facere contra hoſtes ſic dyabolus ſine homine facere aliqͥd nõ poteſt contra ſanctos. Hec Chꝛyſoſtomꝰ Et ideo nobis caute ꝓuidendũ eſt ne per eos ſeducamur qui veniunt ad nos in ve⸗ ſtimentis ouium. intrinſecus autem ſunt lupi rapaces. Sicut dicunt verba noſtri thematis. quod ſequitur. Zttendite a falſis pꝛophetis qͥ veniunt ad vos.⁊c̃. In quibus verbis ammone ⸗ mur ad cauendũa falſis ꝓphetis tanqᷓ; ſa⸗ luti noſtre aduerſis. Sunt auteʒ tres fal⸗ ſigpbete a quibus nobis eſt cauendũ Pꝛi miſunt heretici veritatꝭ ſubuerſoꝛes· Se cundi ſunt ypocrite ſanctitatis ſimulato⸗ res. Tertij ſunt ſicti chꝛiſtiani charitatis deſtructoꝛes qͥ om̃es veniunt in veſtimen tis ouium.ſed intrinſedꝰſunt lupi rapaces Ideo caute vitandiſi ⁊. ꝙ ammonemur Dyr pAmo ad cauendum falſis ꝓphetis qͥ ſũt heretici vᷣitatis ſubuer ſoꝛes. Lirca quod ſciendũ ꝙ heretici ſunt falſixphete.et eo qa pᷣtendũt vite ſanctita⸗ tem.vt poſſint falſam doctrinã ingerere ꝓ ut ait Auguſtinꝰ contra Fauſtum. Alas em̃ non poſſent ſimplices decipere · et ſub bonitate vite lupinã doctrinam ſeminare- Tria autem ſunt circa hoc conſideranda — quid ſit hereticus. Secũdo quibꝰ gns cognoſcitur. Tertio quomodo pu⸗ nitur. De pmo ſciendũ ꝙ hereticus eſt qui falſam opinionẽ de fide innenit. vel inuen tam ſequit᷑ xxiiij.qj. Heceſt fides. Secũ⸗ do dicit᷑ hereticus ille qͥ eſt in fide dubius Boceſt. qͥ in dubietate fideiꝑſiſtit. vt ð he reticis.cap.j. Tertio ille dicit᷑ hereticꝰ qui male ſentit de ſacramentis eccle. yt ð here ticis. ad abolenduʒ. Duarto ðꝛ ile heticꝰ qui male ſentit de veritate ſacre ſcripture. rxiiij. queſtiõe.iij. Mereſis. Duinto ille di⸗ citur hereticus qui aduerſus Romanã ec cleſiam agit et eius dignitatem a domino traditam aufferre conatur Diſtincti xxij. Omnes. Setto dicitur ille hereticus qui ſe ſcindit ab vnitate eccleſie.vij. queſtione pma. Deniq;· Duo autem requiruntur ad hoc ꝙ pꝛopꝛie quis dicatur hereticus. Vnum eſt hereſis inicium. ſcilicet erroꝛ] in ratione. Alterũ hereſis complementuʒ icʒ pertinacia involuntate. Vñ Jeroniuꝰ ce dicitur ab electione. eo ꝙ ſibi eam ynuſ⸗ quiſq; eligat diſciplinã quã putateſſe me⸗ ſloꝛem. Euicunq; igitur aliter ſcripturam intelligit qᷓ; ſpirituſianctꝰefflagitat a quo ſcriptura eſt. licet ab eccleſia non receſſit ta men hereticus appellari poteſt. quia ð car nis operibus eſt eligens que peioꝛg ſunt. Bec ille. Vbi Hieronimus tãgit illa duo ſcilicet erroꝛẽ et intellectũ. Cum dicit. alit ſcripturã intelligitq; ſpũſſanctus efflagi⸗ tat et pertinaciã in voluntate. Cum dicit. eligit ſibi diſciplinã quã melioꝛem putat. Lontra iſtos loqͥtur Leo papa.xxiiij. que/ ſtione.iij. Quid iniquius eſt qᷓ; impia ſape re et ſapientioꝛib doctoꝛibus nõ credere. Muaſi dicat. Hihil damnatur in talibus niſi pertinacia Vnde autem hec pꝛouenit ſubdit dicens. Sed in hanc inſipientiam cadunt quicũq; ad cognoſcendam verita/ tem aliquo impediuntur obſcuro non ad pheticas voces. non ad apoſtolicas litte/ ras. nec ad euangelicas auctoꝛitates.ſʒ ad ſemetipᷣos recurrũt.et ideo magiſtri erro⸗ ris fiunt. quia diſcipuli yeritatis non fue⸗ runt. Bec Leo papa. Ex quibus patet ꝙ nichil ad erroꝛẽ ſic hominẽ perducit ſicut confidentia ꝓpꝛij ingenij. Vnde dicit Cle⸗ mens papa.xxxvij. diſt. Relatũ. Diligenter obſeruandũ eſt vt lex dei cũ legi nõ ſcðõm ꝛiam ingenij virtutẽ vel intelligentiaʒ le gatur vel doceatur. Sůt em̃ multa verba in ſcripturis diuinis que poſſunt retrabi ad eundẽ ſenſum quẽ ſibi quiſq; ſponte ð⸗ ſumpſerit. ſed nõ opoꝛtet. Non em̃ ᷣm ſen ſum extrinſecũ et alienuz debetis querere vt quoqᷓ; ip̃m ex ſcripturarum auctoꝛitate confirmetis.ſed ex ip̃is ſcripturis ſenſũ ca pere veritatis opoꝛtet. Mec ille. ui con⸗ coꝛdans Hieronimus ſuper Leuiti. dicit xxxvj. diſtinc. Si quis. M illa quiſq; debʒ docere que ipſe a deo didicit non ex ꝓpꝛio coꝛde vel etiam ex humano ſenſu. ſed que ſpñſſanctus docet. Hec Jeronimus. Sed quereres quare heretici ſic errant in expoſitione ſcripturaꝝ. Reſpon ⸗ deo ᷣm Iſidoꝝ libꝛo pᷣmo de ſummo bo/ no.cap̃.xvj. QM cauſa hereſis ob quã fit eſt exercitatio fidei. Vis vero per quaz fit eſt obſcuritas diuinaxꝝ ſcripturaꝝ.in qua cali gõtes heretici aliud qᷓ; ſe habeat intelligũt Ex quibus verbis duplex habetur cauſa Bermo. XCVIII ſuper epiſtolã ad Bal. dicit. Hereſis gre⸗ hereſis ·ſcilʒ exercitatio fidei.⁊ obſcnritas diuinaꝝ ſeripturaꝝ· De pꝛima dicit Zug xxiiij.q.iij. caß̃. vltĩo. Ideo diuing puſes tia multos diuerſi generis Pmittit. vt cu interrogant nos eg que neſci mus ſic diſcutiamus pigriciã noitrãetdi uinas ſcripturas capiamꝰ Pꝛopterea apo ſtolus aitOpoꝛtet hereſes eſſe. vt quipꝛo bati ſunt manifeſti fiant. Hij autẽpꝛodati ſunt qui bene poſſunt docere. Et Ber̃. ſuꝑ Pð · Dui habitat. dicit. M hocideoſit yt tota ſollicitudine meminerimus aduer ſus quos nobis ſit colluctatio. nequando aut ignari hoſtilis inuidie. aut ꝓtectiõe di uina inueniamur ingrati. Quod expꝛeſſꝰ tractans Auguſtinꝰ ſuper ſſal. liiij. dicit. Ideo ex hereticis affecta eſt ecceſia vt er ſentiunt. Multa em̃ in ſcripturis latebãt et cum pꝛeciſi eſſent heretici queſtionibuf agitabant eccleſiã dei.⁊ ſicaperta ſuntque latebantet intellecta voluntas dei. multi qui optime poſſunt ſcripturas dinoſcere et pertractare latebant in populo dei. nec aſſerebant ſolutionẽ queſtionum difficilẽ cum calumniatoꝛ nulius inſtaret. Nunqͥd enim perfecte tractatum eſt de trinitate an teqᷓ; oblatrarent Arriani. Nunquidperfe cte tractatũ eſt de penitentia anteqᷓ; obſti terant Nouaciani. Sic nec perfecte de ba ptiſmate tractatũ eſt donec cõtradicerent foꝛas poſiti rebaptiſatoꝛes. Becille. De ſecundo ſcʒ de obſcuratione diuinaruʒ di cit Iſidoꝛus libꝛo.iij. de ſummo bono.ca pitulo.xj. in hec verba. Pleriq; ſcientia ac⸗ cepta ſcripturaꝝ nõ ad dei gloꝛiã ſʒ ad ſuã laudem vtuntur.dum ex ſua ſcientia extol luntur·et ibi peccant vbi peccata mũdare debuerunt · nunqᷓ; conſequuntur legendo perfectam ſcientiam arrogantes. Hamqᷓ; uis ſapientes in ſuperficie videantur ·me⸗ dullitus tamen archana veritatis non tã⸗ unt. quia ſuperbie nube impediuntur· emper enim ſuperbi legunt querunt et nunquã inueniunt diuine legis penetr⸗ lia. humilibus et bene ad deum intranti⸗ bus patent pꝛauis auteʒ atq; ſuꝑbis du duntur. Nam quãuis diuina eloquia in lectione arrogantibus ſint aperta · in mi⸗ ſterio tamen clauſa ſunt ⁊ occulta· dumſer mo dei fidelibus lux ſit. repꝛobis autem et ſuperbis quodammodo tenebꝛe ſintet 5 % 7 7 3 5 his qui male ſentiunt.ꝓbati ſint qui bene iusib ju paet Acholi itzꝛ iico irdicu znnis. ſomini habehi ntoꝛbi obis ierinte u per uier oſunt. ircrc upare iime unhoe munn w Vnica octaua poſt trinitatis vnde illi illuminãtur.iſti excecantur. Bet lle. Ex qnib patet ꝙ cauſa erroꝛis in he ⸗ reticis pꝛopter quã ſcripturas ſane nõ in ⸗ telligunt eſt ſuperbia. Juxta illud Brego. Tumoꝛ mentis eſt obſtaculum veritatis · Bec autem ſuperbia oꝛitur in eis ex pꝛe⸗ ſumptione et manigloꝛia. per quã nolunt ſubicere humanũ intellectum ſuum regu/ lis fidei et ſano intellectui patrum. Minc Bregoꝛius · xxxvh.libꝛo Moꝛal · dicit ge⸗ neralem cauſam omniũ nouitatũ eſſe in ⸗ anem gloꝛiaʒ · Et Ziuguſtinus in libꝛo de vtilitate credendi dicit cauſam eſſe. cõmo⸗ dum tempoꝛale pꝛoueniens ex huiuſmo/ di gloꝛia inani ſcilicet pꝛincipatum ſuper alios. Unde Bernhardus ſuper Canti⸗ aſermone ſexageſimo qͥnto. dicit. Dmni⸗ bus intentio vna hereticis ſemper fuit ca⸗ ptare gloꝛiã de ſingularitate ſcientie. E De ſecundo ſcʒ quib ſignis here tici cognoſcuntur.ſciendũ ꝙ cognoſcũtur doctrina et vita. Pꝛimo doctrina.qa ſcri⸗ pturas ſacras vt cõmuniter ad litterã iux ta pꝛimũ ſenſum exponunt. Sicut dicit en libꝛo · iij. de ſummo bono.ca.xij zicut patet de Muſſiti- hereticis. qui omiſſa expoſitione ſpirituali beati Augu/ ſtini et alioꝛũ doctoꝛuʒ de manducatione ſpirituali coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis chꝛiſti.ſim pliciter dicunt illum textũ intelligendum ohannis.vj. Hiſi manducaueritis carnẽ filij hominis et biberitis eius ſanguinem non habebitis vitã in vobis. Lum tamen ſaluatoꝛ ibideʒ dicit. Verba que locutus ſum vobis ſpiritus et vita ſunt.id eſt.ſpiri tualiter intelligenda ſunt. Secũdo cogno ſcuntur per hoc quia ſuis ſuperioꝛib vt cõmuniter ſunt rebelles et eos confũdũt vbi poſſunt. vt dicit Auguſtinꝰ in libꝛo ð vtilitate credendi.cũ tamen dominus ho/ noꝛauit parentes tam coꝛpoꝛales eis obe diendo. Luce.ij. Erat ſubditus illis.qᷓ; eti am ſpirituales.ſcʒ ſacerdotibꝰ eos hono rando.in hoc ꝙ ad eos lepꝛoſos per ſe eu/ ratos mittebat.et eis offerri pꝛecipiebat. vt habetur Luce.xvij. Tertio cognoſcun ⸗ tur in hoc. quia non ſimpliciter iurare do/ ent. cum tamen ſoli contra veritateʒ con/ iurantes et conſpirantes.etiam ſepius et ſepius in erroꝛibus repꝛehenſi iurant ⁊ ꝑ iurant.nec tamen verum fatentur · Juxta lud quod de eis allegat Sernhardus ſu per Cantica ſermone lrw. Jura periura ſe cretũ pꝛodere noli.lios etiam nullatenꝰ iurare acquieſcunt. Iuxta illud Watthei qͥnto. Non iurare ominoneq; per celũ ne q; per terrã. Cũ tamen illud intelligendũ eſt ᷣm Boꝛrã.vt homo non iuret in omni caufa indifferenter.ſed ex cauſa neceſſaria bene. Nam et chꝛiſtꝰ iurauit dicens. Zmẽ amen dico vobis. Hon ergo pꝛohibet᷑ in⸗ ramentũ in cauſa licita.ſed ꝓhibetur per⸗ iurium et iurandi facilitas· et conſuerudo per quã et ad periuriũ deuenit᷑ vt diẽ Au⸗ guſtinus in libꝛo contrã mendaciũ. Per⸗ mittitur ergo iuramentũ licitũ Deutro vñ Per nomẽ domini iurabis. Et Mieremie qjrto. Jurabunt viuit dominꝰin veritate ⁊ in iudicio ex in iuſticia.xxij. queſtõne.j. Et iurabunt. Sic iurauit Paulus.ij. oꝝ. j. Teſtem inuoco deñ in animã meam. Sic Dauid inrauit domino. votum vouit deo Jacob. Sic et dominꝰiurauit et nõ peni⸗ tebit eũ Pſal.cix. Quarto cognoſcunt᷑ in hoc.ꝙ tĩ ſeipſos dicunt eccleſiã dei.om⸗ nes vero alios dicunt eſſe canes ⁊ poꝛcos ac etiam extra eccleſiaʒ et veniam vt dicit Bernhardus ſuper Cantica ſermõe lxx· Tales vt dicit idem ibidem ſermone. lxv. Tanquã detractoꝛes irrident nos.tanqm canes ꝙ baptiſamus.ſcilicet cum ſolenni⸗ tate infantes.ꝙ oꝛamꝰpꝛo moꝛtuis.ꝙ ſan⸗ ctoꝛũ ſuffragia poſtulamus in om̃i gene⸗ re hominũ. atq; in vtroq; ſexu feſtinant ꝓ ſcribere chꝛiſtũ in adultis. in paruulis.in vinis et moꝛtuis. Sed contra eos eſt Em ip̃m aperta ſcriptura.quia licet infans nõ reſpõdeat pꝛo ſe. tamen pꝛo eo reſpondet eccleſia.⁊ ipſe infans videtur damare ſuis vagitibus dicens vim patioꝛ ſcʒ a natura Similiter ꝙ oꝛamus pꝛo moꝛtuis exem⸗ plum habemus in Thananea · ad cuius fi dem et pꝛeces liberata eſt filia a demonio Similiter de paralitico. quem amici mi⸗ ſerũt per tegulas de domo. Quinto cog ⸗ noſcuntur in hoc.quia oꝛdinibus eccleſie detrahunt in ſuis ſermonibus. Nã ideo ſacramenta contemnũt.pꝛelatis nõ obedi unt. inſtituta nõ capiũt. quia papam ep̃os pbĩos peccatoꝛes dicũt. qͥ nec dãdis nec percipiendis idonei ſunt ſacramẽti.dicen⸗ tes. Runqͥd iſta duo ↄueniũt ep̃s ⁊ pecca⸗ toꝛ. Lõötra qs dicit Bernhardus ſuꝑ can tica ſermoſiyj Follum clt inqt&pᷣð erat 250 4 Permo. Cayphas ⁊ tamen quãuis peccatoꝛ in do minũ ſententiã moꝛtis dictabgt. Apoſto⸗ lus erat Judas.et licet auariſſimus exſce leratiſſimus. electus tamen a domiĩo. Au ⸗ dis eũ apoſtolũ fuiſſe et dyabolũ. Super cathedrã Moyſi ſederunt ſcribe et phari ſei et qui nõ obedier̃t eis tanqᷓ; epiſcopis inobediẽtie rei fuerũt. Wulta et alia huic populo ſtulto et inſipienti mala ꝑſuaſa ſũt fed non eſt reſpondere ad om̃ia. Quis em̃ om̃ia nouit. Deinde laboꝛ infinitus eſſet⁊ mime neceſſarius. Ham quantũ ad iſtos nec rationibus vincuntur. quia non intel⸗ ligunt.nec autoꝛitatibus coꝛriguntur. qͥa non recipiunt. nec flectuntur ſuaſionibus qa ſubuerſi ſunt. Hec Bernbardus. Ser to cognoſcuntur ex vita. quia vitã habent ypocriticam. Ham vt dicit Bernhardus vbi ſupꝛa. Non ſufficit eis hereticos eſſe niſiet vpocrite ſint. vt ſint ſupꝛa modum peccantes peccatũ. Hij ſunt qui veniũt in veſtimentis ouiũ ad mandendas oues et ſpoliandos arietes. an non tibi videt᷑ ytra q; res impleta.vbi et fide plebes et plebib ſacerdotes depꝛedati inueniuntur. quoni am iſti pꝛedones · hij ſunt oues habitu ac⸗ tu vulpes.⁊ crudelitate lupi. Hij ſunt qui boni videri non eſſe.mali non videri ſed eſſe volunt. Wali ſunt et boni videri vo⸗ lunt. ne ſoli ſint mali. Walivideri timent. ne parum ſint mali. Hecille. Detertio ſciendum eſt. ſcilicet quomo do punitur hereticus. Punitur autẽ qua/ drupliciter. Pꝛimo excõmunicatiõe quia ſiue occultus ſiue manifeſtus eſt ipſo iure ercõmunicatus xxilij. queſtione.jcap̃·j.et ij. de hereticis. Ad abolendaʒ · Secundo punitur depoſitione ab om̃i dignitate ſi ue papa ſiue imperatoꝛ.xl.diſtinc. Si pa⸗ paet ab omni beneficio pꝛiuatur. Tertio punitur rerũ ablatione. quia bona coꝛumn ipſo iure confiſcata ſunt. De hereticis. Lũ ſcðᷣm leges.libꝛo ſexto. Quarto punitur mlitari perſecutione.quia ſi aliter fieri nðõ poteſt. manu armata ſunt ab eis bona auf ferenda. Hon ſolum autẽ ipſi heretici · ſed etiã credentes eis. receptatoꝛes eoꝝ defen ſoꝛes et fautoꝛes ſunt excõmunicati. Et ſi non ſatiſfecerint infra annũ extuuc ip̃o iu re ſunt infames ner ad teſtimonia admit tuntur. Eit de hereticis · excõmunicamus Pꝛimo quia credentes pꝛopter bec peri⸗ cula et dãna tam ſpñaliaqᷓ; coꝛpoꝛglia x⸗ hibet apoſtolus ců eis cõ̃uerſari ad Th tum.iij · dicens. Mereticũ hominẽ poſtyn ſcilicet ſecretã.et ſecundã arn coꝛrectionẽ.id eſt. poſtquã bis coꝛreò 6 rit m Boꝛram ibidem.tuncſiſe noluerit coꝛrigere vitandus eſt. Cuius ratioẽtm ipſum.quia non eſtilli cõmunicandũ qui ſe cõmunione fidei cathoice id eſt. cõmu⸗ nicatione ſeparat. Sunt auteʒ vitandi Em Boꝛrã vbi ſupꝛa.ꝓꝙter ſeptem ratiõeg Pꝛuno quia habent credulitatẽ erronenʒ h. Thimothei.iij. Homines coꝛruptimen te. repꝛobi circa fidem. Sic ſolet vitari ca nis rabidus. Secundo quia habent con/ ſcientiã cauteriatã.ᷣm Boꝛram.ideſtco ruptã.tam erroꝛe doctrine qᷓ; culpe.qᷓ enũ igne concupiſcentie. Vnde iſti ſunt ſigna/ uin ti cauterio dyaboli. Apocalip.xiij liceter/ utin terius ſic in coꝛpoꝛe vidẽtur ſtigmata poꝛ/ vun tare domini noſtri ihu chꝛiſti. ad Balvlti k ſn mo. Tertio quia habent familiaritateʒde nin ceproꝛiaʒ. Romanoꝝxvj· ſer dulces ſu/ mones ſeducunt coꝛda innocentũ Sicſo znt lent vitari Syrene · Duarto quia habent vitã ſimulatã ij Tpimotheiij. Vadẽes ſpeciẽ pietatis. Boꝛra.id eſt. chꝛiſtinere⸗ ligionis exterioꝛi ſimulatione. quia ſacra 6 menta chꝛiſii que ſunt religionis chꝛiſis/ ne participant cũ bonis. virtutẽ autẽ eius abnegantes ·id eſt rem ipſius pietans i n dilectionẽ deiet pꝛorimi abnegames ·iʒ n coꝛde et opere.ad Thytũ ſecundo. Lonfi e rentur ſe noſſe deum factis auteʒneguut hi Quinto habent doctrinã peſtiferã.· Co⸗ uin rinthioꝝ.tv. Coꝛrumpunt moꝛes bonos colloquia pꝛaua. Sexto quia habent intẽ e i tionẽ peruerſam. Vnde hic dicit Venit uu in veſtimentis ouiũ.intrinſecus autẽ ſunt lupi rapaces. Septimo habent mentẽob ſtinatã.ij Tplno lij Duemadmoqi m“ꝰ n nes et mãbꝛes reſtiterũt Woyſi · ſic iire E ſiſtunt veritati. Iſtiᷣm Boꝛram fuerun duo magi ſhardonis. Exo.yiij. Duoꝛuʒ ⸗ aplus noĩa non inuenit in diuinis libꝛis. ieil ſed in apocrifis. Et ſiẽ iſtireſtiteft Moh/ ch ſidonec victi fuerũt. ita heretici reſiſtũt hü;— tinaciter veritatietiã vſcʒ ad ſanguinemt ignẽ. Job. xxiij. Ipſi rebelles fuerunt lu⸗ i mini Et in hoc fimiles ſunt catto quilu⸗ n men diei abpoꝛret·eo ꝙin lumie modicũ vel nichil denatur. ſed potius in noce ug Dominica ſeptima poſttrinitatis Sicheretici in occulto docent nõ in aper to. Et ſicut cattꝰ bufones ⁊ ranas lambit gñq; vſq; ad ſanguinem etvenenũ in quo ſtq̃dam dulcedo.q̃ fit nimis ſitibũdus.⁊ ſipotũ nõ inuenit. aret.ſed ſi inuenit extũc in vas ſternutat. ⁊ venenũ immittit. ⁊ qet hocbiberit moꝛit᷑ vel grauiter infirmatur Sic bereticus venenũ qͥd erroꝛe ſcriptu rarũ hauſit in vaſa ſeu in coꝛda hñana in⸗ fundit vt homies intoxicet. Cattus etiaʒ libenter conuerſt homini.⁊ qñq; inſidet oꝛi hominis in ſomno et ſuffocat puerum obſtruendo reſpirationẽ⁊ anhelitũ. Sic beretici inſident hominiby⁊ oppꝛimũt eos falſitate· x qd homiĩes ſuffocant in ſe ſpiri⸗ tũſanctũ ⁊ ſpũaliter moꝛiunt᷑.£ 5 1 ſ ecſido ꝙ ſecũdi falſiꝓ⸗ N phete ſũt hypo/ crite ſanctitatis ſimulatoꝛes.eo ꝙ pꝛeten/ dunt foꝛis ſanctitatẽ.ſed occultant in coꝛ⸗ dibus iniqͥtatem.et ꝑ hoc decipiũt homi nes ·ſicut ſerpens vel ſcoꝛpio qͥ lingit oꝛe blandiendo. ſed cauda pungit occidendo. Vnde Augꝰ.ſuꝑ Pð.ꝙxxxix. Ille difficile vitatur qͥ in labijs bona poꝛtat.et in coꝛde occultat mala. Acuerũt inquit linguas ſu/ ss ſicut ſerpentes. qͥa nec pedes habent vt eoꝛum veſtigia cum venerint audiant᷑. leniter ſerpit ſed nõ recte.habens occultũ venenum ſub lenitractu. Hec ille. Sic fa ciunt heretici ⁊ hypocrite qͥ abſcondunt et contegũt veſtigia ſuarum operationuz ne cognoſcant᷑. Ham ſepius oꝛant vtvideant᷑ deuoti erga deũ. ſed coꝛ eoꝛuz longe eſt ab ro. Oſtendũt ſe facere opa miſericoꝛdie vt elemoſinam dãtes vt videant pij erga pꝛo ximũ. ſed in coꝛde appetũt vanam gioꝛiaʒ. vt videãtur ab hominibv fingũt ſe macera re carnem ſuãꝑ ieiunia.vnde exterminant faciem ſuã vt alliciant matronas ⁊ femias ad dandum eis tanqᷓ; bonis vltra ceteros Sicut dicit Apls. Laptiuas circũducũt mulierculas oneratas peccatis. Et ſalua⸗ toꝛ Wath. Exhaurientes inquit burſas matronarũ ſub pᷣtextu longe oꝛatiõis.vn/ de Job cõparat eos ſcirpo ſeu carecto ex⸗ terius floꝛido et viridi.intus autẽ arido ⁊ ſine fructu Job viij. Nunqd poteſt virere ſcirpus abſq; humoꝛe. Supꝑq̃ dicit Bre⸗ Bo · in gloſa oꝛdina. Hypocrita non eſtſine aqud. qq gratiã accipit vtꝓhetet. demões eijciat languoꝛes ſanet.ſʒ ⁊ coloꝛe viridis dum laudes extra querit fupbs in qitis creſcit. ſed a fructu marceſcit. Et Hieroni mus ibidẽ dicit. Scirpi vel carecti nomiĩe pypocrite deſignant᷑ qui ſpeciẽvẽritatis 5 tendentes fructũ vtilitatis nõ habẽt ſʒ ari di ſterilicate operis.ſolo ſanctitatis coioꝛe virideſcunt. Duia hypocrita ad bona oꝑa infuſionem ſuperni muneris ꝑcipit. fedin cunctis q̃ agit exterioꝛẽ laudem apetens a fructu ꝑcepte infuſions marceſcit.⁊ cum adhuc ſit in floꝛe ne capiatmanu ante om nes herbaſ marceſcit.ꝑquod ſignificatur ꝙ hypocrita coꝛripi nõ patitur ab aliquo. imo aſperitate ſuavitam coꝛripiẽtis ſecat. deõhenſum ſe in pꝛauitate iraſcitur. loqui ſibi redarguentẽ ꝓhibet.⁊ quod deterius eſt etiã vt dicit Brego.ſe innocentẽ nõ ſu⸗ is actibus ſed alienis criminib oſtendere nititur. Ex quib patet eoꝛũ ſtulticia. quia gratias a deo receptas.q̃s ad ſalutis fru⸗ ctum cõuertere debueruntad inanẽ gloꝛi amn cõuertunt. Vñ Hieronymꝰ ſug ilud Job. Hon ei placebit vecoꝛdia ſug. dicit. Wagna vecoꝛdia eſt laboꝛioſa agere ⁊ va ne laudi inhiare.pᷣceptis celeſtibus inſer⸗ uire?terrenã retributionem q̃rere. Qnia qͥ hic ꝓ veritate quã agit humanũ fauoꝛeʒ deſiderat. rem magni meriti vili pꝛecio ve ⸗ nalem poꝛtat. Vnde bene opa eoꝛum tele aranee cõparant᷑. Lũ ſubdii Et ſicut tele aranearũ fiducia eius. Interlinear dicit. Bene hypocritaꝝ fiducia tele aranearũ ſi⸗ milis dicit᷑. qa tela illa ꝑoꝛdinem ⁊ ſtudio/ ſe texitur ſed flatu diſſiparur.qa quicqͥd hypocrita cũ laboꝛe peragit. aura humani fauoꝛis tollit. Hecgloſa. Pꝛopter huiuſ⸗ modi duplicitatem et infructuoſitatem ac inutilem eoꝛũ opationeʒ deus ſpernit hy⸗ pocritas et odit eog. Juxta illud ð xlix⸗ Nunqͥd manducabo carnes thaurorũ.id eſt. nunqͥd delectaboꝛ in maceratione ſuꝑ/ boꝛum.qᷓ per thauros ſignificant. aut ſan guinem hircoꝛũ.id eſt hypocritaruz pota⸗ bo.ᷣm Innocẽ quartũ · Et in eo pᷣmittitur Non accipiaʒ de gregib tuis hircos. Per hircũ ᷣm Innocen. qui habet exteriꝰaſpe ritatem in pelle ſignificatur hypocriſis. de qͥbus dicit. Non accipiã de gregibtuis.i. de congregationib tuis hircos.i.hypocri tas. F Lomparat᷑ autem hypocrita tribus peſſimis animalib · ſcʒ hirco.vulpi et lupo. Pꝛimo comparat᷑ bircopter pietates q̃ ponunt᷑ in k metro· Kana cibh viſus ſanguis caro coꝛnua fetus. Moſtia mons vitis dentes vox pes barba libido. Lauda bꝛeuis coꝛrigiũ fotularibyvtribuſ aptũ. Lacte caret fetet emiſſus rumiat hir chs. Mecoiaↄueniunt hypocrite. Iße eni extra poꝛtat lanã capꝛinã.i.ſignũ pnĩe Le uir᷑. xxvj ðᷣꝛ. ꝙ tabernaculũ tegebat᷑ ſag ex/ tra.ſed intra erãt res pᷣcioſe.ſ.auꝝ mãna. vꝛna.vᷣga thꝰaromata redolẽtia. Sʒ ſub ſagis hypocritaꝝ nõ ſũt niſiſtercoꝛa. Se/ cundo ciby hircoꝝ ẽ amare frondes.et hy⸗ pocritaꝝ detractiões Job.xxx. Dui rode bãt in ſolitudie.⁊mãdebant herbas et ar/ hoꝝ coꝛtices.⁊ radix iuniperoꝝ erat cibuſ eoꝝ. Tertio accute vidẽt Sic bypocrite mala alion ↄſiderãt Ecci.xiiij. Oculꝰma ⸗ lus ad mala. Duarto ſanguis hirci frãgit adamantẽ.⁊ lingua hypocrite virũ cõſtan tem Pꝛou xv. Lingua placabil lignũ vite autẽ ĩimoderata eſt ↄteret ſpm̃. Quinto caro eiꝰẽ dura.i.carnalitas obſtĩata Hier xxx. Dura facta ſunt pctã tua. Serto ha bet coꝛnua excelſa.i.ſuꝑbiam elataʒ· Dañ. viij. Hircus hẽbat coꝛnu inſigne. Septi⸗ mo fetus ei eſt bonuſ. Et hypocrite qñq; bona docẽt.qꝛ licet ip̃i vadãt in infernum. alios tñ docẽt ire in celum. Etẽ miraculũ ſchm qͥd ðꝛ HNum̃.xxvj. Spectaculum eſt grãde ⁊ miraculũ vt choꝛe ꝑeunte filij eiuſ nõ perirẽt. Octauo qꝛ ex hirco fit hoſtia. Sic de hypocrita Leui.x. Mircũ qͥ obla/ tus fueratꝓ pctõ cuʒ q̃reret moyſes repe ⸗ rit exuſtum. Nono ꝙ libẽter aſcẽdit mon tes.ſichypocrita ad dignitates Miẽ. xlix. Mabitas in cauernis petre ⁊ app̃hendere niteris altitudinẽ collis. Decimo vites le⸗ dit. ſic hypocrita famam iuſtoꝝ Johis.xv. Ego ſum vitis. vos palmites. Qndecimo dentes nõ hʒ hirdꝰ in ſuꝑioꝛi mandibula. Sic hypocrita nõ hʒ caritatꝭ vᷣba ad repᷓ ⸗ hendendũ.ſʒ vᷣba timoꝛis Treñ.ij. Con⸗ fregit ad numeꝝ dẽtes meoſ. Duodecimo pes eꝰ nõ eſt integer.ſic affectꝰ hypocrite ĩ plura diuiſus ẽ Ecci.xxj. Loꝛ fatui qᷓ̃ivas ↄfractum Ozee.x. Diuiſum ẽ coꝛ eoꝝ nũc interibit. Tredecimo vocẽ balantẽ hʒ ſic ouis.ſic hypocrita vᷣba ſimplicia Beñ. xx/ vij. Vox quidẽ vox iacob. manꝰ autẽ eſau. Quartodecimo barbã hʒ pꝛolixam.ſic hy pocrita ad laʒ in ſignũ ſanctitatꝭ.ij. Reg. xix Miphiboſeth venit illotis pedibus⁊ Berino XEViI intonſa barba. Etintertatos ↄfuſioni velos ignominie vł verecundũ. Vuitode cmolidiqinoſus ẽbircꝰſic bypocrit2⸗ charie. x. Suꝑ hircos viſitabo. Sedecio cauda eins ẽ bꝛeuis. ſic finis hypocriteye lox Job.xx. Vaudiuʒ hypocrite ad inſar puncti. Decimoſeptimo coꝛrigiũ eſt aptuʒ ſotularib?⁊ vtrib· Foꝛrigiũ hypocriteeſt exterioꝛ ↄuerſatio q̃ vtilis ẽalijs etmunit pedes.i.affectus eoꝝ. Etſieſſet mũdiciai terius coꝛdis poſſent recipevinum nouiʒ in vtres veteres Math.ix Nõmittuntvt num nouũ in vtres veteres. Decimoocta uo lacte caret.ſic hypocrita dulcedie ↄſoia tionis.⁊ſi increpatiões habeat qͥdꝓhetu tum eſt Ozce. ix. vbi ðꝛ. Da eis dñe vberz arentia.iſine lacte ↄſolatiõis. Decimono⸗ no fetet.ſic hypocrita Wath xxiij. Vevo bis hypocrite qui eſt ſicut ſepulchꝛa ple⸗ na oſſib. Uiceſimo hircꝰ emittebatin de⸗ ſertum deferens ſcripta pli pctã Aeuiti xvj. Sic hypocrita qͥ attenuat pctã popn⸗ liaſſumit ſuꝑ ſe⁊ mittitur in deſertů infer ni. Viceſimopmo ruminat.ſic hypocrita multos põ ruminat in oꝛe Matß. vj. Pul tant in multiloqo eraudiri ſʒ ĩ multiloqo nõ deeſt pctm̃ vt ðᷣꝛ Pꝛouerx. B Se cundo hypocrita cõparatur vulpi.deqͥin Põ.lxij partes vulpiũ erũt. Per vulpesz intelligunt᷑ hypocrite ꝓpter plures ꝓpꝛleta tes q̃ hñtur in his metris. Netoꝛ auis lar vox via cauda coloꝛ. Caro pes fraus tato pulex pellis pꝛoles pilus vnda canis lux. Pꝛimo qᷓ hypocrita cõparat᷑ vulpippterfe toꝛẽ. qꝛ fetet coꝛã deo qᷓſi moꝛtuꝰ Jlax iiij. De cadaueri eoꝝ aſcẽdet fetoꝛ. Se⸗ cundo qꝛ inſidiat᷑ auibꝑ qᷓs ſignificant vi ri ſpũales. Vñ herodes inſidiabaxpᷣop ⸗ pter qͥd apellat᷑ a xp̃o vulpis Au xii· Di⸗ cite vulpiilli. Tertio hʒ foueaʒ Mat.vil. Vulpes foueas hñt.ſic hypocrite meretri ces Pꝛou.xxiij. Fouea ꝓfunda ẽ meretrit Quarto voce gãnit ⁊ fingit ſe latrare Ih· x. Hõ fuit qͥ moneret pennaz ⁊ apiret os et ganniret. Quito qꝛ via nõ vadit reeta ßꝑ amfractꝰ Pꝛouer.ij. Duoꝝ vie ꝑuerſe ſůt⸗ ⁊infames greſſus eoxꝝ. Serto cauda ma⸗ gna? piloſa. Sic diabolũ pr̃em hypoci⸗ tarũ ſequunt᷑ magni? diuites mũdi Iſu. it. Pꝛopheta docẽs mendaciũ ip̃e eſtcau⸗ da. Septimo coloꝛẽ ruffum habet. qo qn⸗ gelus ſatbane trãſfigurat ſeĩ hipocrij in ſonnſ un . Bominica octaua poſttrinitatis angelũ lucis ij. Coꝝ. xj ctauo carneʒ hʒ mali ſapoꝛ.⁊ comediꝓ podogra ⁊ arteti⸗ ca. Infirmas iũcturgs hñt quicaritate ca rent. que ẽ vinculũ. Et hi cũ maſticãt⁊ ſen tiũtamaritudinẽ diaholi curant᷑.ſoð De⸗ diſti eum eſcã plis ethiopũ. Hono habet pedẽ toꝛtuoſum ⁊ tibiã curtam. Ecõtra iu ſtihñt rectos Ezech.j. ſpedes eoꝛũ pedes recti Leuit xxj. Fracto pede non offerat. Decimo eſt fraudulẽta Iſa xxxij. Vraudu lenti vaſa peſſima ſunt. Endecimo qa cuʒ taxus illud anial facit ſibi foueam.vulpes eo abſente ſtercoꝛiſat ibi.⁊ taxus ꝓpter im mundiciã recedit. Sic hypocrita expellit ꝑimmundiciã detractiõis virũ iuſtũ infa/ mando eũ interdũ de ciuitate vt ſolus ho noꝛetur. Duodecimo ðꝛ qꝛvulpes tenet la nã in oꝛe.⁊ paulatim ſe mergit in aquã ap/ ta cauda donec pulices fugiant ad lanã.et tunc deſerit eam in aqua. Pulex ſignificat moꝛdacitateʒ repᷣhenſionis. Sicut ðᷓ vul/ pes pulices mergit.ſic hypocrita rep̃hen/ ſoꝛẽ ſuũ ne eum coꝛrigat ꝑſequit᷑j. Reguʒ xxiij. Canẽ moꝛtuũ ꝑſeq̃ris ⁊ puliceʒ vnũ id eſt repß̃henſoꝛẽ moꝛdacem. Tredecimo pellis ſola ẽ cara venatoꝛity Sicexterioꝛ Huerſatio hypocritaꝝ q̃ eſt in moꝛtificatio ne quã debent ſibi boni aſſumere et cada/ uer pꝛoijcereqͥd ſub pelle abſcondit᷑ Mat thei.iij.Zona pellicea ad lũbos eiꝰ. Quar todecimo habet pꝛolẽ multã ⁊ patriſanteʒ Job · xxj. Egrediuntur qᷓi greges paruuli eoꝝ. Duintodecimo habet piũ longum ⁊ denſumi.tꝑalia multa Iſa.iij. Eritꝓcriſ⸗ panticrine caluiciũ. Sedecimo qꝛ qñ eaʒ inſequunt᷑ canes tunc totuzʒ pᷣter naſum ſe ſuſpendit in flumie ꝑ ramũ? ſic latet. Sic heretici ⁊ hypocrite abſcondũt ſe a canib id eſt a pᷣdicatoꝛib.ſʒ tñ naſus emittit ſpi⸗ rritũ male ſuggeſtionis. Sed eis dicit᷑ ⸗ mos ix. Et ſi celauerint ſe ab oculis meis in ꝓfundo marſ.ibi mandabo ſerpenti et moꝛdebit eos. Decimoſeptio qꝛ videt eſſe q̃ſi canis in anterioꝛi parte.ſed nõ in poſte rioꝛi.vbi cauda maioꝛ. Sic illi vident᷑ ſi⸗ miles pᷣdicatoꝛib in pᷣmisᷣbis.ſed in fine moꝛdent vt coluber.⁊ qᷓſi regulus venena diffundunt Pꝛouer. xxiij. Decimooctauo luce oculoꝝ micãt de nocte Hiere.iij. Sa Plentes ſunt yt faciãt mala. bene aũt face⸗ reneſcierũt. ⁊ ita in nocte vident.ſed in die nõ vident. 2 Tertio hypocritacõpa ratur lupo. Lupus ßᷣm Iſido.xij.ethimo logiaꝝ eſt maxie rapacitatis. Et dicitlupꝰ q̃ſi leoni pos.i.ſilis.qꝛ ſilis eſt ei in rapaci tate. Rapit enĩ nõ in aꝑto ſed furtim et in abſcondito. Sicut hypocrite in apto no/ lunt cape vt videant᷑ ſancti ſed occulte ex⸗ hauriũt burſas matronarũ. Scðᷣo ratiõe foꝛtitudinis pedũ.eo qꝛ ſicut lupꝰ magnã virtutẽ habet in pedib. vnde quicqͥd pᷣſſe⸗ rit pede nõ viuit. Sic hypocrite magnaʒ virtutẽ habent ſimulatiõis in affectibus. ⁊quẽcũq; ſua ſimulatiõe decipiũt.moꝛtifi cant in vita ge. Tertio qꝛ ſicut lupus quẽ bus viderit rauceſcere facit. Sichypocri ta oẽs ſpecies ſanctitatꝭ ſue q̃ſi in raucita⸗ tem cõuertit. qꝛ nullus audet de eo verbũ dicere malũ.ſʒ ſemꝑ opinari bonñ. Quar/ to nõ plures qᷓ; xij diebo ĩ anno coit. ſic hy⸗ pocrita ne dep̃hẽdat᷑ raro foꝛnicat᷑. Quin to qꝛ lupus famẽ diu tolerat.⁊ poſt multa ieiunia multa deuoꝛat. ſic hipocrita inter ⸗ dũ ieiunat tota die ſed grauit᷑ voꝛat ĩ ſero. Serto qꝛ lupus pᷣuiſus deponit audaciã Sic hypocrita cognitꝰtalis ab alijs non audetſe ſimulare ſanctũ ne derideatur Et tantũ de ſecundo.— ꝙtertij falſi ꝓhe ⸗ DBix 1 tertio te ſunt falſi xp̃iani caritatis deſtructoꝛes. De qͥbyðꝛ in ð. Loquunt᷑ pacẽcũ ꝓximo · mala aũt in coꝛ⸗ dibeoꝝ. Hon ſolũ autẽ patit᷑ecckia vel iu ⸗ ſtus vir ab aptis inimicis.ſed etiaʒ ab oc ⸗ cultis falſis fratrib.q̃ paſſio multo videt intolerabilioꝛ q; aperta.q̃ eſt ab hereticis vel alijs inimicis. Vnde dauid ã̃ſi compa rando hmõi pſecutionẽ ꝑſecutõnimanife ſtoꝛũ inimicoꝛũ dicit eã grauioꝛẽ Pð.liij. di. Siinimicꝰ meus maledixiſſet mihiſu ſtinuiſſem vtiq;. Ebiponit plures ratões aggrauantes hancꝑſecutionẽ. Pꝛimaeſt. quia nõ eſt ab inimicis. ideo dicit. Si ini⸗ micus meus maledixiſſet mihi ſuſtinuiſ⸗ ſem vtiq;. ſed iſtud nõ poſſum ſuſtinere. qꝛ amicus maledicit mibi Wichee. vij. Ini⸗ mici homis domeſtici eius Canti.j. ilij matris mee pugnauerũt contra me. Se⸗ cunda ratio q̃re intolerabilia ſunt iſtama⸗ la eſt. qꝛ ſunt umpꝛouiſa. Vnde ſequit᷑. Et ſiis qui oderat me ſuꝑ me magna locutus fuiſſet. abſcondiſſẽ me foꝛſitan ab eo. Sʒ ab his qui vident᷑ me amare nõpoſſuʒ me abſcondere. Vñ dicit Berñ Nůcin imnpleta eſt illa phetia. Ecce in pace amari tudo mea amariſſima. Amara pᷣus in ne⸗ ce martyrũ. amarioꝛ poſt in ↄflictu hereti⸗ coꝛũ.amariſſima nũc in moꝛiby domeſtico rñ. nõ fugare nõ fugere eos pᷣt. Tertia rõ eſt qꝛ talia ſunt illata a ſocijs ſecretoꝝ. vn⸗ de dicit. Tu vero hõ vnanimiſ· Duarta q? illata ſunt ab eis qͥ deberent eũ docere.vñ dicit. Dux meus Mat · xx. Eeci ſunt ⁊ du ces cecoꝝ. Quinta qꝛ a familiarib iuferũ tur. Vñ addit.Et notꝰ meus. Serxta qꝛa conſiliarib.vnð ſubdit. Qui ſimul dulces mecũ capiebas ciboſ.ᷣm qͥd dicit Joſeph de fratribo ſuis Beñ.xlij. Occide vitulos ⁊ inſtrue cõuiuiũ. quia mecũ ſunt cõmeſtu ri. Septima quia a ↄtubernalib. vnde di cit. In domo dñi ambulauimꝰcũ conſen ſu ſcʒ tu ⁊ego. ⁊tñ tu ꝑſecutus es me. Hec Innocẽ. Vñ aũt iſta pueniũt niſiex defe⸗ ctu caritatis quã in ſe tales falſixp̃iani nõ habent.⁊ in alijs eã deſtruunt vbi poſſunt Pꝛopter qͥd falſi dicunt᷑. qa nomẽ habent xpᷣianũ.ſed rẽ eius nõ habent. ontra q̃s dicit Augꝰ in lib. de vita xp̃iana caplo.ij. Duid tibi ꝓdeſt vocariqͥd non es.⁊nomẽ vſurpare alienũ. Si xpianum te eſſe dele/ ctat. que ſunt xp̃ianitatis gere.⁊ merito no men xp̃ianũ tibi aſſume. Sed foꝛtitan nõ eſſe. ſed vocari deſideras. hoc ſatis fedũ et miſerũ eſt.ſcʒ velle vocarite quod non ſis Hemo eni ita tranſit ad chꝛiſtũvt xpᷣianus apelletur et nõ ſit. Qui igit᷑ xpᷣianus dicit chꝛiſtũ habere dñm ꝓſfitetur.dvere habʒ ſi in oĩbus obſequat᷑ ⁊ ßᷣuiet. Hec ille. Hinc dicit Johes in canonica. Videte qualẽ di lectionẽ dedit nobis p̃ vt filij ði noĩemur ⁊ſimus. Dõ tractans Aug· Omeltertia ſnꝑ cantica pᷣdicta dicit. Nã qui vocantet nõ ſunt. qͥd ilis ꝓdeſt nomẽvbi res nõ eſt. qᷓ; multi vocant᷑ medici qͥ curare nõ noue⸗ runt. qᷓ; multi vocant᷑ vigiles qui tota no⸗ cte doꝛmiunt. Sic multi vocant᷑ xp̃iani.⁊ in rebus nõ inueniunt᷑ quia h̊ qð vocãtur nõ ſunt in vita.in moꝛiby. in fide. in ſpe.in caritate ꝓter qͥd Augꝰ ibidẽ paulo ſup̃ · ta les apellat mendaces ⁊ falſos xp̃ianos di rens. Tu noli eſſe mendax vt aliud ꝓfitea rris ⁊aliud agas. Sed q̃reres qͥd eſt verꝰ xpᷣianus. Rñdet Augꝰin lib. de vita xp̃ia⸗ na dicens. Lhꝛiſtianꝰ ille eſtqͥ nõ noiĩe ti ſed etiã oꝑe xp̃ianus eſt. Ille videlicet qui eemplo xpi necinimicos nouit odireſed wermo XCIX magis aduerſantib ſibi bñfacerex ꝓpſe⸗ cutoꝛib ſuis exoꝛare. Hã quiſqͥs eſtpara⸗ tus alicui nocere vel ledere itlexp̃ianuʒ ſe eſſe mentit. Chꝛiſtiam ille eſt qpõt iuſtiſt ma voce dicere. Nemini homiĩ nocuiiuſte cũ oĩbus vixi. Mecille. Hos ergo ſivolu⸗ mus eſſe verixp̃iani⁊ nõfalſi. ſiudeamus in nobis ⁊ in ꝓxis nñ̃is habere nõ ꝑſequi caritatẽ quatinꝰ velut arboꝛes bone bono rũ operũ facientes fructũ. fructũeternebe atitudinis in celeſti gloꝛig conſeq̃mur d quã nos ꝑducat pater ⁊ filius ⁊¶ Amen. Dñica octaua poſt trinitatis. II. Sermo KCIN. SBnis arboꝛ bo o na fructus bonos facit. Matß. vij. Sicut dicit Vugo lib.iij de archa Noe c.iiij Vita pñs fideliũ ñ̃ẽ aliud niſiyinea dñi vinea fidelisvinea iuſtaquã 1Pe bonus agricola plantauit.ĩmo trãſpiã tauit. quia de egypro trãſtulit ⁊ eiecitgen · tes ⁊plantauit eã. De qᷓ alibiꝑ ꝓphetaʒ lo⸗ quit᷑.plantabo eos ſuꝑ humũ ſuam?non euellã eos amplius. Mec ille. Uolens igi⸗ tur ſaluatoꝛ ſuos inſtruereqᷓliter in pꝛedi cta vinea viuere debemus inducit ſiitudi nẽ de arboꝛe bonaq̃ᷓ fructus bonos fuci. oñdens ꝙ exẽplo arboꝛis naturalis quili⸗ bet fidelis hõ in vita pñti tãq in eſtate de ⸗ bet fructificare ꝑ bona opera ſibi mercedẽ eternã. Vñ dicit Innocẽ. q̃rtus ſuꝑ hmnʒ Pð· M tẽpus vmuſcuiuſqʒ ad operandũ eſt pᷣſens vita. Johis.ix. We opoꝛtetope rari opa eius qͥ miſit me donec dies eſt ve nit nox in qua nẽo opari poteſt. Pꝛopter quod de q̃libet iuſto dicit Pð· M erit tan⸗ q lignũ quod plantatũ eſt fecns decurſus aquarũ.i.gratiaꝝ. quod fructũ ſunz dabit in tempoꝛe ſuo. Fructũ ſcilicet boni opis in tꝑe ſuo.ſcʒ vite pñtis.⁊ in tpe eterne⁊fi nalis retributiõis. Juſti enĩ in ſupnapã⸗ tria quã in hac vita ꝑ amoꝛẽ ſꝑ requirunt dona vite poſtmodũ in retributiõe perdi⸗ piunt. Inquit Hugovbi ſupꝛa. Vtigitur ad bene operandũ animemur oñditurin verbo pꝛopoſito magne retributionis c⸗ pia invita futura. quia fructus bonus eih mittitur Eũ dicit · Vm̃is arboꝛ bong fru⸗ ctus bonos facit. Inquib verbis cõmen datur vita iuſtoꝝẽt fideliũ exemplo bone ine inSi munt nſsrt znht wnr d zuplan ſ ol iplanto o voſoſ iß erde. ntn pird ieſtc inble ſiet „ „9 5 . 42 * — * ——— —— Dominica octaua poſttrinitatis arboꝛis etꝑ opoſitũ pãnatur vita repꝛo⸗ boꝛũ? maloꝝ exemplo male arboꝛis. Eit ca quod tria nob occurrũt conſideranda. Pꝛimo nãq; ↄſiderare debemꝰ grbori cõ — ci · Dm̃is arbo: Sco debemꝰ ↄſiderare bone? male ar⸗ paratõnẽ generalẽ Cñ dici᷑. D boꝛis differentẽ ↄditionẽ. Eñ dicit᷑.bong. Tertio ↄſiderare debemꝰfructuũ earun/ dẽ arboꝝ diuerſam generationeʒ. Arboꝛ bona deſcribii p bonitatẽ fructus qᷓ ſunt ficus? vus · Arboꝛ mala deſcribit᷑ ꝑplan⸗ te naturalẽxpagationẽ exemplo ſpine⁊tri buli. Fructus bonꝰ deſcribiẽꝑ dulcedinẽ Malus veroꝑamaritudinẽ naturaiẽEt hocin ficu reſpeetu tribuli.⁊ in vua reſpe⸗ ctu ſpine. Di ripamo hno parationẽ generalẽ Lũðꝛ. Vis arboꝛ. Cõ ri Juxta illud Warci viij Video hoĩes qᷓſiarboꝛes. hñt eni quãdã fimiitudinem viuẽdo. Sũt aũt tria in arboꝛe ſcʒ ingreſ⸗ ſus vt plantatio. ꝓgreſſus vt pullulatio.et egreſſus vt defectioplantat᷑ homo cũ cõ cipitur.⁊ qͥ ad hoccũ doloꝛe ⁊ fetoꝛe. Vñ nnocẽ tertius de vilitgte hũane ↄditõis iceret hõ piſces q́s fecit deus er aqj aſtra ⁊ planetas ex igne. hoĩem ex terra vi⸗ liſſima. Job.iij. Cõparatus ſum luto ⁊ aſſi milatus ſum fauille ⁊ cineri. Sicut auteʒ poſt plantationẽ nutrit᷑arboꝛ humoꝛe ter reo. Sic hõ poſt ↄceptionẽ ſanguine men ſtruoſo ſatis hoꝛrido. ex cu cõtactu frn⸗ ges nõ germinãt. areſcũt arbuſta. moꝛun tur herbe.canes in rabiẽ vertunt᷑ Etß ci⸗ bo vtuntur tam nobiles qᷓ; ignobiles.ᷣm magiſtrũ de naturis reꝝ. Pꝛogreſſus ho⸗ minis eſt crementũ poſt natiuitateʒ.qͥd eſt miſerabile Hã cũ terrenaſcẽtia ꝓducũt ex ſe frondes floꝛes fructus ⁊ honeſta ſemĩg. MHomopfert ex ſe lendes. pediculos.lum/ bꝛicos ⁊ ſtercoꝛa· Ex illis pꝛodit vinũ ole/ b um ⁊ balſamũ. Ex hoie ſputũ vꝛina ⁊ feto? ſtercoꝝ. Vñ homoẽ arboꝛ euerſu.qͥa capil liſunt q̃ſi radices.caput trũcus. pectus vt ſtipes. bꝛachia cũ tibijs vt frondes. digiti cũ articulis vt folia. In egreſſu etiã bõcõ parat᷑ arboꝛi.qa ſicut arboꝛ adueniẽte hie me dedinat᷑? areſcit. Sic hõ moꝛiẽdo oĩa ꝑdit ⁊ pꝛiuat᷑ om̃iby. Moc oñdit ſtatꝰ moꝛ ⸗ tis ſcʒ ſenectus. cuiꝰcoꝛ atfigit᷑ caputↄcu titur. languet ſpiritꝰ fetet anbelitꝰ facies rugat᷑ ſtatura curuat᷑ caligant oculi.vacil⸗ lant articuli.nares efflnũt. capilli defluũt. tremit tactus.deperit actus. dẽtes putre ⸗ ſcunt. aures ſurdeſcũt. Vnð tunchõeſtſi cut arboꝛ antiqua q̃ ad nihilũ valet niſi ad ignem. Et in hacgenerali cõparatiõe om/ nes hoies cõ ueniũt.vude q̃ ad hoc bene ĩ themate dicit᷑ Pm̃is arboꝛ.q.d. Vmnis õ tam nobilis qᷓ; ignobil diues et pauꝑ. paruus ⁊ magnꝰ quo gd naturaleʒ ingrei⸗ ſum ꝓgreſſum ⁊egreſſum ẽſicut arboꝛ. Mixiſecũdo ꝓtjen ⁊male arboꝛis differentẽ ↄditiõeʒ in hoc Eũ additur bona. Eſt enim arboꝛtriplex. Duedã eni eſt q̃ affert fructũ malũ. Sca que affert fructũ vanum ⁊ nullũ. Tertia qᷓ affert bonuz. De pᷣmg arboꝛe dici᷑ Smos v. Tonuertiſti fructũ inſticie in abſinthiũ Oñ̃e vero malũ eſt malũ. ſed ↄuertere bo num in malũ eſt peſſimũ. WMulti ſunt qui bona faciũt.ſed illud pꝛaua intentiõe coꝛ/ rumpunt. Et ſic tales ſunt ſiles arboꝛily qᷓfructus pulchꝛos in apparentia faciunt. ſed intus amaritudie pieniſũt. Et iſti ſůt ſimiles cigno cuius penne ſunt exteriꝰal/ be.caro gutẽ multũ nigra ⁊ macra ⁊ ad di⸗ gerendũ dura. Scða arboꝛ eſt que affert frucum vanũxel nulluʒ. De qua ðꝛ Oſee ix. Cũ radix eoꝛũ exiccuta ſit nequaq; fru ⸗ ctum facient · Vi ſunt de quiby dicit᷑ uce viij. M aliud ſemen cecidit ſuꝑ petrã.⁊na tum aruit. qͥa nõ bẽbat humoꝛeʒ.⁊ſignifi⸗ cat coꝛ pꝛauoꝝ humoꝛe gratie carentiũ.in quo quicqͥd ad rempꝰnaſcit honicito are ⸗ ſcitter frigiditatẽ ⁊ ſicciratẽ coꝛdis.i.ina le⁊ obqurate volũtatis. Tertia arboꝛ eſt que affert fructũ bonum· Dequa hic dict᷑ ꝙaffert fructũ bonũ. Vbiſciendũ ꝙ boni tas arboꝛis attendit extribſcʒ exfrõdi ex floꝛib ⁊ex fructib. Sunt enĩ quedã ar oꝛes que hñt frondes ſine floꝛih ſigni⸗ ficãt illos qu hñt vᷣba ſine operi Wat/ thei.xxj. Vbi xpᷣs vidẽs arboꝛem ficiſecꝰ viam venit ad eam.et nõ inuenit in ea niſi folia tiñ. Et ait ili. Nunqᷓ; exte fructus na ſcat̃amplius. Sic erit homib hñtibopul chꝛa verba de deo ſine operib· de quib in fine hic dicitur Hõ om̃is qͥ dicit mihi dñe ⁊cſed qui facit?ẽ. Alie ſunt arboꝛes hñtes foꝛes ſine fructiby ⁊ ſignificãt illos au, 1 ciunt opa de genere bonoꝝ aparentia.ſed nõ rectã intentiõe.j. Thimo.iij. hñtes qͥdẽ ſpeciẽ pietati· virtutẽ autẽ eius abnegãtes Job.vij. Cũ adhuc ſit in floꝛe vt capiatur mãu.ſic vie hoĩm qᷓ obliuiſcũt᷑ðũ.⁊ ſpes hi pocrite ꝑibit. Alie ſt arboꝛes qᷓ faciũt fru/ ctus inutiles penitꝰ. Sapie.iij. Vructus eoꝛũ acerbi.Et iſte ſunt arboꝛes ad igneʒ apte.vt dicit᷑ in euãgelio.quia nõ valẽt ho/ minib ad comedendũ in recentia.ſed de ⸗ monibv tĩ aſſata. Ex quib colligimꝰ boni tatẽ arboꝛis que hʒ frondes bonoꝝ vᷣboꝝ oꝛes bonoꝛũ opex.⁊ fructus intentionis ſancte ⁊ recte. Eſt aũt aĩa iuſti hoĩs arboꝛ bona ad ſimilitudinẽ bone arboꝛis natu/ ralis. Pꝛimo vuẽdo.ſcðᷣo creſcẽdo.tertio fructũ ferendo.⁊ quarto finaliter deceden do. Pꝛimo cõparat᷑in vinẽdo.qa ſicut ar/ boꝛ naturalis nõ viuit niſiꝑ caloꝛẽceleſteʒ ⁊humoꝛẽterreſtrẽ. Sic ania bona nonvi uit vita gre niſi ꝑ caritatem celeſtẽ. ⁊ ꝑhu ⸗ militatem terreſtrẽ. Et ſicut illa arboꝛ cre ſcit altius q̃ꝓfundius radices ſuas in ter ram mittit. Sic homo q̃ntũ plus humili⸗ atur ex ↄſideratiõe terreſtriũ defectuum. tanto plus elenat᷑ ad ſuꝑioꝛa. Tales arbo res q̃ᷓ ſic in locis baſſis ⁊ valloſis creſcunt. ſunt multo ſecurioꝛes a vento qᷓ; qᷓ in mon tiby.qa viri humiles refugientes dignita⸗ tes? ambitiones mũdi⁊ honoꝛes ↄtenti ſua ſimplicitate.młto firmꝰĩ ſuis ↄſcẽtijſ ſtant qᷓ; illi qͥ ſe ingerunt ad officia dignita tes ⁊ ambitiones můdi. Sed attẽde ꝙtri plicter homĩes radicant᷑in terra. vt dicit Bugo de archa Noe.li.iij. ca.iij. Quidaʒ enĩ ſic radicant᷑ in terra vt oĩno in terrã in figant?⁊ terre adherẽt. ⁊ ſunt inſideles ⁊gẽ tiles.qui nõ credentes euangelio xp̃i.pᷣter hanc vitam tempoꝛalẽ aliaʒ non credunt. Et hi in terra radices figunt ⁊ ſurſum nõ creſcunt.qͥa eo magis pꝛincipib inbiant qᷓ bona perpetua ſecutura nõ nouerũt.terre na ambiunt.felices eſſe querũt.qͥ poſt hãc vitam futuros ſe nihil exiſtimant. De quo rum numero fuit ille quiꝑ eliphaz ſubſan natur. Job.qͥnto. Vidi inquit ſtultum fir ma radice ⁊ maledixi pulchꝛitudini eiꝰ ſta tim. Stultus enim ille eſt ᷣm HMugonem qui ignoꝛat ad quid factus eſt. qui p̃ter il⸗ lud quod videt nihil eſſe credit. qui que ſi⸗ bi mala reſtant. ꝓuidere neſcit atq; hec pe ⸗ rituraet falſa quideʒ bona quaſiſemꝑ ſint Berm C pmanſura ſemp diligit. Hie aliquãdo ra⸗ dicatus eſſe videtur dum coꝛpaliter floꝛet Sed ſapiens ſtarim eius pulchꝛitud ni maledicit. quia ꝑ hec momentanea bong ad que ſit male recipiendus agnoſcit. de hoc ſtulto ·Pð·dicit· Dixit inſipiensin coꝛ de ſuo· non eſt deus. Et veinde enumerg tis complicitv ſuis dicit Hon eſttimoꝛ de ante oculos eoꝛũ. Quõ ergo deumtimere poſſunt q deum eſſe nõ credũt.Exquoin⸗ fero bm Hugonẽ. M merito gentiles ſtui ti funt. qa ad eos pꝛincipiũ ſapiẽtie ptinge re non ↄtingit. Pꝛincipiũ autẽ ſapiẽtie eſt timoꝛ dñi. Alia arboꝛ que radicat᷑ interra ſedtñ debiliter ⁊ mobiliter eſt homo infit mus in fide. qui inſtructus in fide nouit celeſtia pᷣmia et ſupplicia infernalia. Sed bic non oĩno ↄtradicit nec oĩno gcqeſcit. Conſiderant quige gentiles omnia in mũdo ſic agi.ex quib⁊ deũ eſſe ⁊cũctagu⸗ bernare cognoſcũt ⁊ ad futuꝝ iudiciũ omn/ nia ↄſeruare ⁊ſic incipiũt timere illudqd minat deus ⁊ ꝑ ↄſequẽs benefacere cõpel lunt hoc qͥd iubet deus.⁊ qͥd ꝓhibet vita⸗ reponũt.⁊ qñq; nõ ſolũ ita timoꝛe iſto ex ⸗ ercentur vt timeant tales qͥd deus mina᷑. ſed ⁊= menti affectu appetere incpi⸗ unt qͥd ꝓmittit. Sed tñ cũ malos floꝛere in hoc mũdo ↄſpiciunt ⁊ multa alia inhac vita ita ↄfuſo oꝛdine volui vt nequaqᷓ; mũ dus ꝑꝓuidentiã dei gubernari.ſed oim re rũ euẽtus foꝛtuitis ſubijcere caſiby videa᷑ Stinuo ʒelgre incipiunt pacẽ pctõꝝ in hoc mũdo.ip̃i q́;ʒ floꝛere ↄcupiſcũt Taciteico gitarionibſibi dicũt. vanñj eſſe timereiu/ diciũ. nihil eſſe qͥd ſtulti hoĩes de penis in ferni ⁊ de ſuplicijs maloꝝ ſibiↄf nxerũt⁊ ex timoꝛe non ex veritate ꝓceſſiſſe Erde his ðꝛ Lu.viij· ꝙ adtp̃s credũt.⁊ in tẽpo⸗ re temptatiõis recedunt. In quoꝝ pſona dauid dicit. Mei autẽ pene moli ſuntpe⸗ des. pene effuſi ſunt greſſus mei Exqͥdi⸗ cto infero ꝙ in fide xp̃i multuz ꝑiculoſu eſt pplexitas cogitationũ. Nã ſicut dicit Vu⸗ go. Vbiẽ aſſertio dubia.ibi⁊ fides ſuſpe⸗ cta. Ex hoc infero ↄſeqᷓnter ꝙ fidelis xp̃i ſi vult eſſe arboꝛ debet firmiter oĩa crede⸗ re in ſcripturis ſanct poſita ſiue ſintꝓmiſ ſoꝛia ſiue cõminatoꝛia. Ouo facto talis nõ poterit defacili moueri tꝑe templationis. Alia eſt arboꝛ qᷓ radicat᷑ in terra firmitert frondes mittit ſublumiter. ⁊ ſignificat bo⸗ ſno u vmnde niyl niet nin m jſWo uinCr uns fi mni uce veficit miop u H mowo lres af iiniſe incel intks ag loe mno. du v — 52 f 2 ² 25 * 8— . „ £ .— v———— * 5„—„ m * 6 F 5 B 6 * 8. S*** 6*3 .„** 8 Vominica octaua poſttrinitatis minẽ idelẽ qui radices figit ꝑ fidex dilecti onẽ in deo · de qͥby dicit᷑ Iſa. ꝑrxvij. Dʒ re⸗ lictũ fuerit de domo iuda mittet radicẽ de oꝛſum.⁊ facier fructũ ſurſum. Per relictof ſigniſicant᷑ fideles. qͥ radicẽ mittũt deoꝛſũ ꝛoẽm cogitationẽ coꝛdis ſui in erna gau ia defigũt. fructũ aũt ſurſum faciũt. qꝛ in eterna patria quã in hac vita ꝑ amoꝛẽ ſem per deſiderauerunt. vite dona poſtmoduʒ in rerributione pcipiunt. Tertio ergo infi deles negãt. de qͥ infirmi dubitãt. hoc fide les credunt⁊ expectãt. qʒ aũr infideles di ligunt ⁊ infirmi in fide ʒelãt. h fideles fugi unt. Dec Mugo. Sco aſſimilat᷑ hõ arbo riin creſcendo. qꝛ qᷓ;uis inferioꝛ pars ar⸗ boꝛis terre adhereat. potioꝛ tñ ⁊ pulchꝛi⸗ oꝛ ſupꝑeminet yᷣſus celũ tendens. Siclicʒ opoꝛter nos aliquã ſolicitudinẽ circa ter⸗ rena gerere.tñ potioꝛ pars nr̃a ſcʒ volun/ tas nr̃a.debet tendereverſus celũ. vt dica mus cũ apło.nf̃a ↄuerſatio in celis eſt. Et iterũ. Que ſurſum ſunt ſapite non qᷓ ſupꝛa terrã. Tertio aſimilat᷑ homo arboꝛiĩ fru ctu gerendo. Sicut eni arboꝛes pᷣmo ger minãt.ſcðᷣo floꝛent.tertio poꝛtãt fructum. Ita ſᷣm Crib.germina anie ſunt bone vo/ luntates. fructus bone oꝑationes. Duar/ to aſſimilat᷑ homo arboꝛiĩ cadẽdo. Irboꝛ que diu creuit ⁊ vixit cũ ad cadendũ pꝛe ſe nio deficit ad illã partẽ cadit verſus quaʒ viuendo plures ramos extendit ᷣm Po bertuʒ Molgot ſuꝑ.iij. ca.li. Sapie. Sic homo moꝛiens ad illã partẽcadit adquã plures affectiones ⁊ cogitatiões viuendo trãſmiſerit. Si in terrã.cadit in infernuzʒ. Siin celũ.illuc depoꝛtat᷑ Ecẽs.xj. Sice⸗ ciderit lignũ ad auſtrũ aut ad aquilonẽ in qcunq; loco ceciderit ibierit. Et tantũ de ſecundo. E ꝙcõſiderare debẽꝰ Dix 1tertio fructuũ dictaꝝ ar/ boꝛũ diuerſam genera tionẽ Cũ dicit fru ⸗ ctus bonos facit. Eſt autẽ regula philoſo ⸗ pbie generalis g ex vno oppoſitoꝝ datin⸗ telligi reliquũ. Ideo cũ mẽtio eſt de bonis fructib intelligit᷑ ꝙ etiã ſunt aliqͥ fructus mali. Sunt igit᷑ duplices fructus. Quidã bonoꝝ hoĩm.⁊ qͥdam maloꝝ. Bonoꝝ ſunt duplices. quidã ſunt pᷣſentis inſtiicatõis qͥdam celeſtis retributiõis. devtriſq; dicit Ezech.xlvij. Ex vtraqʒ parte toꝛrẽtis oꝛie diuidit iſtam vicãa futura. Tignũeſtchꝛi ſtus qͥ dat frnctũ a dextris in futuro.aſin ſtris in pñti.hoc eſt ex vtraq; parte fluuij De fructu pñtis viteð: Batv. vbi ntme⸗ eſt caritas. gaudiũ. pax. patientia. benigni tas. bonitas. longanimitas.mãſ uetudo.fi des modeſtia. tinẽtia.caſtitas. De fructi⸗ bus qͥs hẽbit iſta arboꝛ in patriq ðꝛ Iſaie iij· Dicite iuſto qm̃ bene. qĩ tructuz adin⸗ uentionũ ſuaꝝ comedet. Etad Hebꝛe.łij. Om̃is qͥdẽ diſciplina in pñti videt᷑nõ eſſe gaudij ſed meroꝛis. poſtea autẽ pacatiſſi⸗ mũ frugtũ erercitatis ꝑeaʒ reddet iuſticie Saß· ij. Vonoꝝ laboꝝ gioꝛiofus ẽfructꝰ Et hic fructꝰ erit multiplex ſꝛimus erit gaudiũ de euaſione carceris.deq́ clamat Põ · Educ decarcere aĩam meã Et paulꝰ. Infelu ego hõ qͥs me liberabit de carcere moꝛris huiꝰ Rom̃. vij Scðs fructꝰẽgau dium de vinculoꝝ ruptione q̃ ſunt ſepteʒ coꝛꝑis neceſſitates.ſcʒ fames ſitis. frigus. caloꝛ.laſſitudo ⁊ infirmitas.⁊ vltio moꝛs. qͥbo vinculis ligauit deꝰ hoĩem qjſi inſanuʒ ne in ſeip̃m ⁊ in alios ſeuiret. Sed multi iſta vincula rumpũt Hiere. ij. Aſcło cõfre giſti iugũ meũ · rupiſti vincula mea. Rum⸗ punt vincula famẽ ⁊ ſitim ꝑcrapulã ⁊ebꝛi etatẽ frigus ꝑ veſtiũ multiplicitatẽ caloꝛẽ ꝑ veſtiũ ſubtilitatẽ. laboꝛẽ ꝑocij quietẽ in ⸗ firmitatẽ ꝑ medicinas.ſed moꝛtẽ non pñt oio rũgꝑe. Sed ecõuerſo ſci expectãtvſq;q̃ dñs dirũpet iſta vincta. ſð. Dirupiſti do mine vincka mea. Tertꝰ fructꝰð exilij ter⸗ minatõe.i.mũdi egreſſiõe. ſð̃. Incola ego ſum in terra. Et ðꝛ mũdꝰ exiliũ.qꝛ eſt ꝑni⸗ cioſus ⁊ ſolitariꝰ Deut. xxxij. Inuenit eũ in terra deſerta ĩloco horrorꝭ. Ecõtrario patria eſt locꝰ fecũdus ⁊ amenꝰ⁊ ſecurus. Iſa.xxxij. Sedebit pls meꝰ in multitudi ne pacis ⁊ĩ tabernacut fiducie ⁊ reqe opu lenta. Quar?ꝰ fructꝰẽgaudiũ de hoſtili e⸗ uaſione ſoõ. Bñdictꝰ dñs qͥ nõ dedit nos in captionẽ dentib eoꝝ. Hõ ſolũ autẽ erit de euaſione.ſed etiã de hoſtiuʒ ꝓſtratione Põ. Letabit᷑ iuſtus cũ viderit vindictam. Quintꝰ fructꝰ de tenebꝛaꝝ extermiatione . Loꝝ· xij. Uidemꝰ nuncp ſpeculũ ⁊ ĩeni⸗ gmate.tunc autẽ facie ad faciem.j. Joh iij Cũ aparuerit videbimꝰ eñ ſicuti eſt. Sex tus fructꝰeſt gaudiũ de amicoꝝ occurſiõe barur lignů pomifeꝝ Toꝛrens eſt moꝛsqᷓ̃ ⁊ ↄgratulatiõ. Tunc eni occurrẽt ang rant᷑ duodecim fructꝰ. Fructus aũt ſpũs ſancti anĩe beate Wath xxiij. Wittet an gelos ſuos? congregabunt electos eius. Iſtud patet de lazaro uce.xxj. Ecõuer ſo autẽ maloꝝ hominũ ſunt duplices fru⸗ ctus ſcʒ mali in p̃ſenti culpa.⁊ peſſimiĩ fu/ tura pena. In pñti nanq; cuipa triplicem fructum malũ habẽt. ſcʒ plenum vermibh coꝛroſionis. Cuiuſmodiſunt fructꝰ laſci⸗ nie ⁊carnalis delectationis qui ad modi⸗ cum apparent delectabiles.ſed poſt ꝑpetra tionẽ habẽt vermẽ remoꝛſionis cõſcientie Iſaie vlti. Vermis eoꝝ nõ moꝛietur. Hic eſt vermis qͥ coꝛroſit ederam cuꝰ ſub vm bꝛa Jonas delectabat᷑ Jone. uij. vbi dicit Letatus eſt Jonas leticia magna.ſed ſta tim edera moꝛfu vermis aruit Roma.vj. Quem fructũ habuiſtis in quibꝰ nũc eru⸗ beſcitis. Scðs fructus eſt plenꝰ ſapoꝛibꝰ gmaricatiuis.⁊ ſunt fructꝰ auaricie ⁊? mun dialis poſſeſſionis. Vnde ſicut comedẽti⸗ hus fructus ĩmaturos? crudos cibi fiũt inſipidi. Sic diuitibꝰ qͥ delectant᷑ in diui/ tijs vel honoꝛbↄgregãdis diſpenſandis ⁊cõſeruandis.cibus ſpiritualis gre et de · Uotiõis or̃onis ⁊ ↄtemplatiõis apparet in ⸗ ſipidus. Joſuev. dicit᷑. ꝙ qᷓcito ñiij iſrael ceperunt veſci fructibv terre ſtatim defecit mãna. Veruntamen qa neceſſe eſt ꝑ bona tpalia tranſire ad eterna.ᷣm Brego. Etiõ vt iſti fructꝰ ſint dulces apponant᷑ad igneʒ vt aſſentur. Ad ignem dico caritatis. Naʒ adminiſtrãti ex caritate tempoꝛalia meri/ toꝛiũ eſt.j. Coꝛinth. xvj. Om̃ia veſtra in ca ritate fiant. Moc pꝛecipitde agno Exodi xij. vt nõ comedat᷑ ex eo quicq; coctũ aqua aut crudum ſed aſſum igni.id eſt. feruoꝛe caritatis. ad honoꝛẽ ſcʒ dei⁊ vtilitatẽ ꝓxi miZlioquin qᷓ amat dinitias alir. fructuʒ nõ capiet ex eis Eccles.v. Hiere.xij. Con fundeminia fructibo veſtris ꝓpter iram fu roꝛis dñi. Tertius fructꝰ ſunt inutiles ſu perbie ⁊ tẽpoꝛales ambitiones. Et iſtiſũt pleni humoꝛibo inflatiuis. De qͥby dicitur Iſa.x. Viſitabo ſuꝑg fructuz magniſici coꝛ dis. Licet enim fructꝰ honoꝛis ſuauiter ſa piat.tamẽ periculoſe inflat. In geſtis Ale xandri narrat᷑ ꝙ ſui milites in india inue/ nientes fructꝰ dulces nõ poterãt ſaturari ex eis.⁊ oꝛta peſtilentia moꝛtui ſunt. Ecce dulcedo fructus affert moꝛtẽ Et ideo ſa⸗ pientes comedũt fructus ců ſale diſcretio/ nis ⁊ modeſtie. Job.vj. Hunqͥdpoteritco medi inſulſum.qͥd non eſt cõdituʒ ſale ſeʒ ſapientie. Alius eſt fructus maloꝛũ in pe/ na futura. De quo Bieremie xxj. Viſita bo ſuꝑ vos iuxta fructum ſtudioꝝ veſtro/ rũ. Tunceni cum venerit xpᷣs ad iudicqn dum dicet illud Daniel.iij. Succidite ar boꝛem ⁊ diſpgite fructus eꝰ. Duomõ gůt diſperger᷑ dicitur hic. qͥa pꝛimo excidetur tuncin ignẽ mittetur. Fructus autẽeoꝛũ in ſpeciali deſcribit ſapiẽs Saß̃.iiij dicẽs. Erunt poſt hec decidẽtes ſcʒ tanqᷓ; fructuſ de arboꝛe maturati.ſine honoꝛe⁊ ↄtume/ lia inter moꝛtuos in ppetuum. Quonii di rumpet illos inflatos ſine voce ⁊ mouebit illos a fundamẽtis ⁊ vſq; ad ſupꝛemũ de ⸗ ſolabunt᷑.⁊ erunt gementes.⁊ memoꝛia eo rũ peribit. Vbi ᷣm Robertũ Bolgot de/ ſcribit ſeptẽ penales ↄditiones damnãdo rum.quia deijcient confuſione. affligẽtur cum deſperatione.repellent ſine reſponſi one. deſtruentur cũ autentica ratione pn nientur ſine conſolatione.cõterent᷑ ſinech tradictione.ſuppꝛiment᷑ſine recoꝛdatione. Fos igit᷑ fratres cariſſimi ſtudeamus eſſe bone arboꝛes quib bonos fructus faciẽ ⸗ tes ꝑ gratiã fructum gloꝛioſum celeſtis re tributionis ↄſequi mereamur. Quod no/ bis ↄcedere dignet᷑ pater ⁊ fi⁊ ſſ Imen. Dominica nona poſt trinitatis.I. Sermo C. 5 Eode rationem villicationis tue.iam eninõpo teris villicare Luce.xvj. Inter cetera xp̃ianos a malo retrahentia ⁊ad bo num cõmouentia ſeu inducentia maxie ne ceſſaria eſt ↄſideratio vite pᷣſentis. quenõ eſt aliud niſiq̃dã ꝑegrinatio qua tendimꝰ ad futurã gloꝛiã ⁊ patriã. Juxta illudapli ad Bebꝛe.xiij. Non enĩ babemꝰ h manen tẽ ciuitatẽ.ſed futurã inqͥramꝰ Neceſſe eſt igit᷑ homini ↄſiderare.⁊ pᷣmo p̃ oculis ſem per ponere. qꝛ hac ↄditõe intrauit hũcmů dũ vt qñq; exeat. vt dicit Seneca li dere⸗ medijs foꝛtune. Ipſe d xpᷣianꝰ vere ẽqͥłm Augꝰ.ſup Pð.xxxvij. in domo humunꝰ di ſe pegrinũ cognoſcit · Etſiigitur nobis cuncta cedãt ꝓſpera ·⁊ ſiaffluãt diuitie. ⁊ſi cõ̃fiuant delicie· pñtis tñtpis itaagẽda eſt leticia vt nunqᷓ; àmaritudo ſequẽtj indich recedat a mẽoꝛia. Ita dicit Brego · omelia xxxix.Et merito Hã de om̃ibin hac ꝑegri ner ztſc er im mhe oe üthied nhen ſihre inbüſ ino Poſub niadn nöst iequat ſrin Ir uie C. wleßt wediſ wösſ imn eye iugn iyule ihnin ſüne tn Kun 5 un Bominica nona natione dceſſis nõ habemꝰ maius domi⸗ niũ.qᷓ; que comedimꝰ aut qͥ tegimur ad neceſſitatẽ tmñ. Juxta illud apli. Habẽtes alimenta ⁊ qͥby tegamur his ↄtenti ſimus. Alioqn quicqͥd de bonis nobis collatꝭ ad ſupꝑbiã vite.⁊ oꝛnamentũ luxurie. ad vani ⸗ tatem mũdi? pompã diaboli diſſipaueri⸗ mus. diſtrictiſſimã nos ſciamus ſaluatoꝛi nfo rationẽ reddituros. Hã ſicut pegrino nõ licet tollere in via yltra victũ ⁊ amictuʒ coꝛpis. Sic nec nobis ↄcedit᷑ bonoꝛũ pꝛe ſentiũ diſpenſatio niſi ad vtilitatẽ ꝓpꝛiam. reliquũ vero diſpenſandũ eſt ad honoꝛeʒ dei? vtilitatẽ pximi. Oʒ ſi aliter factũ fue⸗ rit exigetur a nob diſtricta ratio diſpenſa⸗ tionis vel potiꝰ illicite diſſipationis. Su mus enĩ in vita pñti nõ dñi.ſed diſpenſa/ toꝛes bonoꝝ Uñ dicit᷑j. Pe.iiij. Sicut bo nidiſpenſatoꝛes multifoꝛmis gr̃e dei. Et idco queret᷑a nobis de fidelitate diſpenſa tionis.⁊ ſiquidẽ malus diſpenſatoꝛ qͥſpiaʒ nm ſuſpectus de diſpenſatione fuerit me rebitur audire durũ verbũ themati Ned „ de rationẽ villicatiois tue.iam enĩ nõ.⁊c. Bomo quidã erat diues qͥ habebat vil/ licũ.⁊ hic diffamatꝰeſt apud illũ ⁊c̃. Et ſeq tur thema Redde rationẽ villicatiõis tue In qͥby verb tria deſcribunt᷑. ſpꝛimo nãq; deſcribi ſeueritas diuĩe inſticie. ꝑ quã ab hoie rationẽ exigit. Cũ ð̃ꝛ. Redde rationẽ Scðo ſubdit᷑ diuĩe gre liberalitas. quam homĩ ad merendũ bona ↄtulit. Cũ ð̃ꝛ.vil ⸗ licatiõis tue. Tertio infert᷑ equitas diuĩe ſnie qua hoĩem a bonis huiꝰ vite deponit Lũdꝛ.iam enĩ nõ poteris ⁊ 22 Dipamo ꝗinibie hnuſie T pP deſcribitur ſeueri tas diuĩe iuſticie ꝑquã ab hoĩe rationẽex, igit Lũ ðꝛ. Redde rõnẽ. Circa qͥd ſciendũ ꝙ nihil eſt homĩ ita vtile ad ſalutẽ⁊ ↄſcien rie ꝛie diſcuſſionẽↄtinuã qᷓ; hre ante ocu lo mẽtis ſeueritatẽ diuie iuſticie. ꝑquam diſcreta ratio ab homie in ſuo nouiſſimo empoꝛe vel circa moꝛtem pꝛopꝛiam velĩ iudicio generali finaliter exiget Cuius ra tio ẽ qꝛ tal cogitatio ĩ hoĩe generat timoꝛẽ dñi. q hoĩem retrahit a multiſ voluptatib huiꝰſecki delicijs ⁊ vanitatiby. Vñ Triſo. in ſer. de Johe baptiſta dicit. ꝙtal timoꝛ mentẽ coꝛrigit. fugat crimia ⁊ innocentiaʒ eruat. Et Johes Caſſianꝰli.iiij. de inſt tutis monachoꝝ dicit. M taltimoꝛ ẽpꝛin volt trinitatis cipiũ nfe ſalutis ⁊ ſapie deiex q̃ naſcũtur omes vᷣtutes. Ponit aũt Caſſiodo.ſuper Põ ·ijhu rõnẽ dicens. ꝙ ſicut remiſſa ſe⸗ curitas culpas admittit.ita timoꝛ deſide⸗ rabil ſp delicta exciudit. Dnapꝛopr Iſido rus liliij de ſũmo bono·ca. vij. dicit· Sol licite dʒ vnuſqͥſqʒ viuere ⁊ ſemp terminuʒ hurꝰ vite ↄſiderare vt ↄtẽplatiõe illiꝰ puns ſe eculi blandicias criptũ eſt eni. In oib oꝑib tuis memoꝛare nouiſſima tua.⁊ in eternũ nõ peccabis Eccivij. Vo⸗ lens igit᷑ faluatoꝛ nobis incutere timoꝛeʒ. onit ſiitudinẽ villici de reddẽda ratiõe . quãa nobis finalirexiget. Due qͥdẽ ratio — ẽtimẽdappter tria.Ppꝛioqpr᷑tꝑis impoꝛtu nitatẽ. Schopter accuſuntiũ multiplica tionẽ. Tertiopter exactionis ſeuerituteʒ. Pꝛimo timẽda eſt rõ iſta qpter tpis impoꝛ runitatẽ.iſta enĩ rõ fiet in hoꝛa moꝛtis nfe vłin iudicio finali.q̃ hoꝛa erit totꝰ vitiõis ⁊nulliꝰppiciatiõis Iſa.xiij. Ecce dies dñt veniet crudełplenus ira⁊ indignationis. Et Miere. xiyj. Dies illa dies vitiõis vt ſu mat vindictã de inimic ſuis. Multum ti⸗ mebãt ſancti hũc diẽ ⁊ hoꝛã moꝛti ſue⁊fi⸗ nalis iudicij Sicutptʒ de Hiero.qᷓ dixit. Siue bibo ſiue comedo ſp in aurily meis ſonat illa vox. Surgite moꝛtui venite ad iudiciũ. Tria enĩ ſunt qᷓ̃ multũ impediunt rõnis poſitiõeʒ. ꝓꝛimũẽtpis obſcuritas. nãtꝑe noct nõ ↄgruit facere rõem.eo ꝙ ñ p̃t tĩ bñ libꝝ inſpicere in qͥ hʒ mẽoꝛiã de⸗ bitoxꝝ.et de facilip̃t errare. Sc;mẽilꝰqᷓ pᷣſidet rõni indignatõis aduerſitas·Ham coꝛã iratoꝛcũ hᷣ aduerſario.nẽo pᷣt bñj rõeʒ facere. Tertiũ ẽ ſatifactiõis ĩpoſſibilitas. ãqͥ in piculo eẽt faciẽs rõem.qͥ ſi inueni⸗ ret̃ defeciſſe in rõne. nõ hret facultatẽ red/ dendi dño ad ſuplendũ illiꝰ rõis defectũ. Iſta tria erũt tꝑe nre rõnis. Moꝛa enĩ erit in medio noctj qñ ꝓfundiſſime ſũt tenebꝛe Watth. xxv. Wedia nocte clamoꝛ factꝰẽ. Tüc enĩ obſcurabunt᷑oculi pctõꝝ ꝙãpliꝰ lucẽ dĩne gp̃e nõ videbũt.tũc occidet ſol di uine mie.? ſole culpaꝝ tenebꝛe cõpᷣhendẽt pctõꝛẽ. Scðo xp̃s pᷣſidẽs ĩ iudicio erit ira tus ⁊ aduerſabit᷑ oĩby pctõꝛibꝰ Juxta ilud Dzee · xiij. Ero eis q̃ileenaꝛ ſiẽ pardꝰĩ via aſſyrioꝝ. Dcurrã eis qſi vꝛſa raptj catul. ⁊dirumpã interioꝛa iecoꝛis eoꝛũ.⁊ conſu⸗ mam eos ibi quaſi leo. Ecce furoꝛ pꝛeſi⸗ dentis huic rationi. deſignatus in beſtijs Sz gniby nihilẽ crudelꝭ· vñ Ezechvij bꝛ inꝑ ſona dñl. Immittã furoꝛeʒ meum inte·et poſt paucã. Effundã irã meã ſuꝑ te ⁊ cõple bo fiꝛoꝛẽmeñũ in te. Tertio nõ erit pꝰhãc rationẽ reditꝰ ad vitaʒ pñtem in qᷓ poſſet põ ſatiffacereꝓ peccatis ⁊ſ uplere defectũ opationũ. Vñ homoẽ ſpirit?vadens? nõ reuertens.qa ðꝛ huic villico. Jã vlterinõ poteris villicare. Iſta tria pohunt᷑ in · Pð. Poſuerũt me in lacu inferioꝛi de qͥ· legre⸗ di nõ poſſum. Ecce redeundi nõ poſſibili⸗ tas. in tenebꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛtj· Eccetẽ⸗ poꝛis impoꝛtunitas ⁊ obſcuritaſ. Super me ↄfirmatꝰ eſt furoꝛ tuus. Ecce iracũdie ſeueritas. B Sco iſta ratio timẽda eſtgpter accuſantiũ multiplicationẽ. Süt autẽ ſeptẽ que hoĩem accuſabũt circa ſuaʒ rationẽ. Pꝛimo enĩ accuſabit eum ↄſcien ⸗ tia nõ in occulto vt nuncſed publice coꝛaʒ om̃ib Dañ. vij. Judiciũ ſedit⁊ libꝛiaperti ſunt.i.ↄſcientie que oĩbyaperient. Et Apo cal· tx. Judicati ſunt moꝛtui ex his qᷓ erant ſcripta in libꝛis.i.in ↄſcientijs ipᷣox. Vnð Aplus exp̃ſſius dicit Roma.ij. M teſtimo nium reddet illis cõſciẽtia ipoꝝ. Sco ac cuſabunt eũ diaboli.quia licet ſuggeſſerũt homini male facere.tñ pꝛodent eũ. Sicut ſocius furis interduʒ accuſat furẽ ſocium cum qͥ furatꝰ eſt.⁊ hoc maxime fit qů iã va⸗ dit ad ſuſpendiuʒ.deſperans de vita poſt ſententiã latam cõtra ipᷣm. Sic diabolus videns ſe iãfinaliter retrudi ad infernum pꝛodet multos vt ſecum dãnent᷑.· vñ Apo⸗ cał xij. diabolus apellat᷑ accuſatoꝛ fratrũ De quo autẽ accuiabit diabolus oſtendit Augꝰ.in quadã epiſtola ad comitẽ cariſſi⸗ mũ dicens · Dicturus eſt diabolus quire⸗ citabit verba ꝓfeſſionis nr̃e et obijciet no bis in faciẽ quicqd fecerimus ⁊ in qͥ pecca⸗ nuimus.⁊ quicqͥd facere debebamꝰ. Dictu rus eſt enĩ Equiſſime iuder iudica iſtũ eſſe meum ob culpã qui noluit eſſe tuus ꝑ gra tiã. Tuus eſt ꝑ naturã.meus eſt ꝑmiſeriã. tuus ꝑ paſſionẽ. meus ꝑ ſuaſionẽ.tibi ma⸗ ledicens · mihi ↄſentiẽs · a te accepit imoꝛ⸗ talitatis ſtolã.a me vero pannoſam tuni⸗ cam. tuã veſtem aſſumpſit in mea huc ve⸗ nit. Equiſſime iudex.iudica ilũ eſſe meuz ⁊mecum foꝛe condemnãdũ. Hec Auguſt. Tertio peccatoꝛeʒ accuſabunt angeli ſan ⸗ cti ⁊ pꝛecipue illi qui nos cuſtodiũt. vnuſ/ quiſc ſuũ accuſabit quẽ cuſtodit· Siẽme 6 dicus peritus omnẽ defectuʒ moꝛtuo im⸗ putat ꝙeius pᷣcepta aut monita aut fuaſi⸗ ones ↄtempſit. neglexit gut ſeruarenõcu⸗ rauit. Vnde angeloꝝ pᷣbũ erit ilud Pie⸗ remie.ſ· Lurauimꝰ babylonẽ⁊ nõeſtcur ta. q. d.fecimus qͥd ĩ nobis erat.ſed iða ant ma nõ curauit. Quarto accuſabunt pecca toꝛẽ creature Job · xx Reuelabũt celiiniq tatem impij⁊ terra aduerſus eum conſur get. Aduocabit enĩ dominꝰ celũ deſurſiʒ ⁊terram diſcernere plin ſuũ. Vnde Eri⸗ ſoſto.ſuꝑ Macth. In illo die nihil ẽqͥdte/ ſpondeamꝰ vbi celũ⁊ terra.ſol⁊ luna dies ⁊noctes.⁊ torus mũdus ſtabit cõtra nos in teſtimoniũ peccatoꝛũ noſtroꝝ. Duinto accuſabũt peccatoꝛeʒ miſerabiles perſone que ab eo iniuriã ſunt paſſetuncenifaciet dñs iudiciũ inopis ⁊ vindictã pauperum. Ipſeenim eſt pater oꝛphanoꝝ ⁊ iudexvi⸗ duarũ. vt dici᷑ in ð. Etergo Brego di⸗ cit. Si queris. quis te accuſabit.certeto⸗ tus mũdus. Non ſolũ auteʒ accuſabit ſed etiã cõſurget in vindictã cõtra peccatoꝛes Sap.v. Armabit crraturã ad vindictaʒ: vltionẽ inimicoꝝ.⁊ pugnabit cũ illo oꝛbis terraꝝ cõtra inſenſatos. Deus enĩ nonſo lum tunc armabit ſeip̃m.ſed etiã exercituʒ ſuũ. dandovidelicet tam angelis bonisqᷓ; homiby virtutẽ? voluntateʒ accipiendiil lud iudiciũ ⁊ penã faciendaʒ in repꝛobis. Erit enĩ om̃is creatura cõcoꝛs in ſentẽtia cũ deo illa die.ſine miſcðia ſine cõpaſſione aliqᷓ miſeri exigenda.vñ dicit Molgotibi⸗ dem. M ſicut deꝰ oĩa creauitpter electos. ita oĩa mouebit ſuo modo ad ſe vindican/ dũ de repꝛobis. Vñſicut elemẽta ſerit homini vt ip̃e deo ſeruiat.ita ſeruiẽt deo. vt de repꝛobis qui ei ſeruire noluerůt vl⸗ tionem accipiat Sapᷓ xvj. Creatura tii creatoꝛi deſeruiens excandeſcit in toꝛmẽ⸗ tum aduerſus iniuſtos. Sexto gocuſabit hominẽ peccatũ eius Miere.ij. Arguette malicia tua.⁊ auerſio tua increpabitte n decolligata erunt pctã homis ad collſi⸗ cut furtum er Vzʒee.xiij. Colligatgẽiniqͥ tas effraim. Et Trenoꝛũ pꝛimo. onuo⸗ iute ſunt et impoſite collo meo. Et Po⸗ nerbioꝛum quinto. Iniqutates ſue capi⸗ unt impium.⁊ funibus peccatoꝛum ſuoꝛũ ynuſquiſq; cõſtringitur Septimo accuſu bunt hoiem toꝛmenta⁊ inſtrumẽta ðñ paſonis de inratitjdle marm Vnie — — — — ———— S—— ——— —— — — — —— — —— — — — — —— — — —— — ——— er —— SS——— —— —— noiſ Nenoſt ſwoſe uestal ulſ ſſicuti litat nohh nſino ſicba iiqu ſicqu sſec wöre Min 355½ * 1 — 2— *. *— — * 8 Bominica nona polt trinitatis BPierouymꝰ Erur xp̃iↄtrate pugnabit. xpᷣðp̃ vulnera ſua ↄtrate allegabit. cicatr᷑ eloduent᷑aclaui dete ↄqueren᷑ in Auguſde ſimbolo dicit in tractatu ſuo. Foꝛtaſſe ideo dñs in coꝛpe ſuo cica ces Srelo ——— trices öbſeruauit vt in iudicio pctõꝛilvet pꝛobꝛaret ⁊ conuincens eos diceret. Ecce hoĩem quẽ crucifixiſtis.ecce deñ ⁊ hoĩem in quẽ credere noluiſtis. videte vulnera qᷓ infliriſtis. agnoſcite latus q̃d impugnaſt. qͥd ꝓpter vos apertũ eſt ⁊ intrare noluiſtis ñ Apoca j. Videbit eñ oĩs oculus ⁊qui eüpupugerũt. L Tertio iſta ratio eſt timẽda ꝓpter exactõis ſeneritatẽ. Strictif ſime autẽ poner᷑.nõ ſolũ de magnis.ſʒ etiã de mimis peccatꝭ. Erit aũt illa ratio ð plu riby. Et pꝛimo de aĩa a deo data.quaʒ deꝰ dedit in ſollicitã cuſtodiã.ſicut rex iliaʒ ſu am. Deute.iii. Sollicite cuſtodi teipᷣm et aĩam tuã. vtrũq; dicit coꝛpus? aĩam. Sed ecõuerſo multi hodie faciũt curam carnis tĩ· ſequẽtes eꝰ deſideria.curã aũt aĩe pau ci faciunt. et ita ꝑmittũt ancillam dñari.vt dicit Berñ.li.de ↄtemplatiõe mũdi.cũ tñ totus iſte mũdus ad vnius aĩe pꝛeciũ eſti mari nõ poſſit. vt dicit Berñ.in li.medita/ u tonũ. Et Crit.de reparatione lapſi dicit. Si aĩam negligimus. nec coꝛpus ſaluare poterimꝰ.ſed bene ecõuerſo.ið dicit. vtrů⸗ q;cuſtodi ſollicite. Scðᷣo exiget᷑ ratio de coꝛꝑe noſtro ſicut de cuſtodia boni caſtri. in quod ſepius inimici deiſcʒ carnis volu ptates ⁊ alia vicia immiſſa ſunt. ⁊ alij ami⸗ ci expulſi.id eſt. virtutes. Eſt eni coꝛpꝰno/ ſtrũ ſicut iumentũ nobis a deo conceſſum ad vtilitatẽ anĩe.cui debemꝰcibũ diſcipli nam ⁊onus Eccĩ.xxxiij. Libgria ⁊ vᷣga et onus aſino. Exigetur ð a nob quõ coꝛpus noſtrũ cibauimꝰ ſupꝑflue.vel laute ad laſci⸗ uiendũ. quõ ip̃m nõ diſciplinauimꝰcũ ſu ⸗ perbiuit. quõ nulla onera pñie in ip̃o poꝛ⸗ tauimus · ſed potiꝰ onera diaboli. Tertio erit ratio reddẽda de ꝓximis. Et pᷣmo pa⸗ ter de filio.⁊ ſiquidẽ malus fuerit filius ꝓ/ pter negligentiã pr̃is puniet᷑ pater cũ filio ſicut helicũ filijs ſuis.j. Reg iij. Vnð pa/ tri dicit᷑·pꝛoner xix.⁊. xxir. Erudi filiũ tu um. Verſus. Si tibi ſit—— coꝛ/ rige natũ. He ſuũ lugere poſſis de iure re⸗ atum. Item p̃latus de ſuo ſubdito Jurta ülud Ezech. xxxiij. Fili homis ſpeculato⸗ rem dedite domuiiſrael. udiẽs ergo ſer monẽer me annũciabis eis. Si me dicẽte ad impiũ.impie moꝛte moꝛieris.⁊ non fue ris locutus. vt ſe cuſtodiat impꝰavia ſua. ie in iniqͥtate ſua moꝛietur.ſangnineʒ aũt eius de manu tua requiram. Vñ Augꝰ in epla poꝛtat᷑ ad Comiteʒ. Dueſo mifrater vt om̃iby ſubiectis in domo tua a maioꝛe ad minoꝛẽ amoꝛẽet dulcedinem regni ce⸗ leſtis ·amaritudinẽ⁊ timoꝛẽ iehenne annũ ces.⁊ de eoꝛuʒ ſalute ſollicitus ⁊ vigil exi⸗ ſtas. quia de om̃iby ſubditꝭqͥ in domo tua ſunt rationẽ reddes. Bec Zjugꝰ Itẽpꝛin cp terrenus reddet rationẽ de ſuo infe⸗ rioꝛi. Ham dicit Iſido. de ſummo bono li bꝛo· iij. ca. xxiij. Siue augeatur par? diſci plina eccleſie ꝑfideles pꝛicipes ſiue ſolua- tur ab eis ille rationẽ eriget qui eoꝛũ pote ſtati ſuam ecdeſiã tradidit. Vndein figu⸗ ra buius pter delicta populi pꝛicipes iuſ⸗ ſiſunt ſuſpendi cõtra folem Rumeri.xxv. Mincetiã Sapie. vj. dicit᷑. Judiciũ duriſ ſimũ erithis quip̃ſunt. Duarto exigetur— ratio de malis cõmiſſia. Vnde in ſimbolo dicit. Reddituriſunt rationẽ de ꝓpꝛijs fa⸗ ctis ſiue bonis ſiue mal·ij Loꝛintß.v. Re⸗ cipiat vnuſquiſq; put geſſit. Tanta autem erit ſeneritas circa mala cõ̃miſſa vt etiam paſſus minimꝰ requirat᷑ Job.xiij. Obſer⸗ uaſti om̃es ſemitas meas.⁊ veſtigia pedũ meoꝛũ conſideraſti. Et eiuſdẽ xuj. Tuq́⸗ dem greſſus meos dinũeraſti. Et eiuſdem xxxüij. Oculi erꝰ ſuꝑ vias hoĩm.⁊ oẽs greſ ſus eoꝛuz conſiderat. Modicum apparet apud homies verbũ ocioſuʒ.⁊ tñ ratio di ſtrictiſſima de eo exiget Wath. xij. De oĩ verbo ocioſo quod locuti fuerint homies reddent rationẽ. Dcioſum aũt verbuz m Blo. oꝛding.ibideʒ eſt quod caret ratione iuſte neceſſitatis.aut intentione pie vtilita tis. Et Bieronymꝰ ſupꝑ Aeuit.ca.xxj. dicit Quicqd nõ edificgt audientes in periculũ vertit᷑ loquẽtiũ. Et ibidẽ. Qui ſcurrilitatẽ replicat ⁊ aliquid pꝛofert turpitudinis h nõ ocioſi ſermonis.ſed erimioſi reus tene bitur. Et de his Sapie pᷣmo dicit. QDui lo quitur iniqua nõ poterit latere. nec pᷣteri⸗ et illũ coꝛripiens iudiuuʒ. Modica apa/ ret cogitatio vana.⁊tñ veniet ad iudiciuʒ Sapie bmo. In cogitationiby impð inter rogatio erit Et eiuſdẽ.vj. J„ cogitatões nr̃as ſcrutabit. ñ Brego. ſuꝑ Watth x. Om̃es capilli vñi nũerati ſunt dicit. Sic 1 Dermo deus vias ↄſiderat ⁊ greſſus numerat.vt nec mime cogitationes aut verba minutiſ ſima que apud nos viluerũt in eius iudi cio remaneãt indiſcuſſa. Quinto erit red⸗ denda ratio nõ ſolũ de malis cõmiſſis.ſed etiã de bonis omiſſis. Sicut patet de his quiby dicit dñs Macth · xxx. Eſuriui et nõ dediſtis mihi manducare. Iſtud iã patuit in diuite epulone.qͥꝓpter omiſſa opa pieta tis in laʒaro dãnatꝰ eſt. Auẽ xvf. Item de tꝑe perdito inutiliter in qͥ multa vana ſũt facta.multa ſalutaria obmiſſa ⁊ pꝛeſertun de tꝑalib feſtiuis que cõſumũt homies in gula ⁊ ebꝛietate. in ſuꝑbia ⁊ vanitate.in le ticia carnali⁊ alijs victjs. Lum tamẽ dicat Berñ in ſermone ad ſcolares. Nihil pᷣcio ſius tpe. Sz heu nihil hodieviliꝰ reputat᷑ Tranſeunt dies ſalutis. ⁊ nemo recogitat Sed certe ſicut nõ ꝑibit capillus de capi te. ſic nec momentũ de tꝑe.ſcʒ dequo ratio nõ exigetur. Anſelmus in meditatiõibus. Oñ̃e tp̃s ümpenſ ate ſit expenſum ·. ꝙ in verbis pꝛe S N ſecũ DO miſſiſ Vubditur liberalitas diuine gr̃e quã hoĩ ad meren dũ bona cõtulit. Cũj dicit᷑ villicatiõis tue. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ licet hõ recepit oinnia bona a deo.⁊ ea que in celo ⁊ ea que in ter ra.iari.in aqͥs · in ſiluis ⁊ abiſſis. eo ꝙ oĩa iſta facta ſunt ꝓpter hoĩem vt dicit Vugo. Juxta illud ſð. Om̃ia ſubieciſti ſub pedi bus eꝰ.oues ⁊c̃tñ in his om̃ib hõ nõ põt dici dñs verus. ſed tiñ villicus ſeu diſpen ſatoꝛ.eo ꝙ omnia iſta recepit addiſpenſan dum.non ad diſſipandum. Recepit enim bona nature. bona foꝛtune.⁊ bona gratie Bona nature ſcilicet animam et coꝛpus.⁊ quinq; ſenſus ⁊ tres potentias anime ſcʒ intellectum voluntateʒ ⁊ memoꝛiã. Bona foꝛtune.vt diuitias.honoꝛes. aurũ. argen tum.⁊ poſſeſſiones. Bona gratie.ſcʒ virtu tes ⁊ dona ſpũſſancti.qᷓ om̃ia recepit qua⸗ ſiſub mutuo.⁊ qͥdãmodo ſub vſuris · eo ꝙ dñs vult nos negociariꝑ iſta Watth xxx Et Luce.xix. NHegociamini dũvenio. Ip̃e eniĩ eſt homo ille nobilis qui abijt in regio nem longinquã.accipere ſibi regnuz et re⸗ uerti.qui in ſuo receſſu conuocatis ſeruis ſuis. vni dedit quinq; talenta.alij duo.alij vero vnum. Dedit autẽ om̃ia iſta ſub vſu⸗ ris. qꝛ bona nature ad oꝑandũ bona gra tie ad merendũ. bona foꝛtune ad digr endum.bona ſcientie ad— porentie ad defendendũ. bong opulentie ad ſuſtentandũ Vſure iſtoꝛũ bonoꝝ ſunt lucra animarũ. qugs lucrantur homſes iſta dona eis cõceſſa. ᷣm Boꝛrã ſuꝑ W theum. xxv.capitlo. Due vſura maxie pla cet deo Pꝛouerb·xix. Feneratur deo qmi ſeretur pꝛoximo. Sed quia peccatoꝛ diſſi pat iſta bona. nec de eis lucrũ repoꝛtatqͥd tunc fit quãdo ea non ad honoꝛem deinec ad ſalutẽ pꝛopꝛiã necpꝛoximi vtilitateʒ cõ uertit. Ideo tunc dicitur diſſipatoꝛ ⁊non villicus. Vnde de pꝛodigo ſilio dicit᷑ Au⸗ cexx. M recepta poꝛtione ſua fiius ado leſcentioꝛ iuit in regionem longinquam⁊ cõſumpſit eaʒ cũ meretricib. et diſipauit viuẽdo luxurioſe. quod tũc fit quãdo ho/ mo peccat moꝛtaliter. qͥa tunc om̃ia bong diſſipat. Pꝛimo bona nature ᷣm Franc⸗ ſcũ abbatem aſtenſem.vt intellectuʒ male operãdo. voluntatẽ.pꝛoximũ odiendo. et memoꝛiã.ad memoꝛiã iniurias pꝓrimire⸗ miniſcendo. Itẽ oculos re/ ſpiciendo. aures mala audiẽdo. ⁊ſic dea⸗ ltjs. Poſtea bona foꝛtune diſſipat maleac qͥrendo · auare retinẽdo.⁊ male expenden/ do.vſuras ⁊ mercãtias exercendo. Poſtea bona g̃e ⁊ vᷣtutes q̃s deꝰ repoſuit in ania eiꝰſicut theſaurũ in archa ip̃e pctõꝛ pijcit extra dũ peccat.qa ↄtraria ↄtrarijs expel⸗ lunt᷑. vt hũilitas ꝑ ſuꝑbiã pietas ꝑ auarici⸗ am.caſtitas ꝑ ↄcupiſcẽtiã.⁊ ſic de alijsEt ſic pctõꝛ totã ſuã ſubam diſſipauit. Unde Pꝛouerxxix.ðᷣꝛ. Moĩes peſtilentes diſſi ⸗ pant ciuitatẽi.totam ꝑſonã ſuã cũ omnib bonis. cũ om̃iby potentijs anĩe⁊ coꝛpoꝛis Ita exponit Franciſcꝰ aſtenſis ſuper Lu cam ca· xv. Sed qͥa deꝰoĩipotens tradẽ do bona homini pᷣdicta ad vſum deditea in numero pondere ⁊mẽſura· vt ðꝛ Sapᷣ xjet. vij. Wethaphiſice.⁊ij de ania. Jðo villicus iſte ſivult bene diſpẽſare bona do mini ſui marime hz inter cetera. opus alpi cere ad numeꝝ.pondus ⁊ mẽſurã. ita vicz yt om̃ia noſtra facta in menſura numero? pondere diſponamus vt dicit Robertus Bolgot ſuꝑ lib. Sapie ca.xj. In cuðfigu ra legimꝰ iij. Eſdre.iiij. verſus pᷣncipium. Mangelus adeſdrã miſſus dirit ſibi ſi Tres vias miſſus ſum oñderetibi ⁊tres ſiltudines onere coꝛã te. Vade ponde zöhnin uis l hinta mhn wolae lubt inap idiui felicẽt zmnti ſitre wyelle Urigle idicer mitz ſeat un, ichno r ut iſi f un liin in t Mes ——— S—2 — —— —— — —-— * 3 1 tum venti aut reuoca diẽ que p̃terijt. q̃i di. pondera penã infernalis acerbitatis.mẽ⸗ ſura flatũ tꝑgalis vanitauis ⁊ reuoca.hocẽ. numera reatũ ꝓpꝛie pꝛanuitatis. Iſta bene deberet metiri qͥlibet homo ſi vult euade⸗ re diſtrictã rationẽ villicationis ſue. Nam ꝑhec multũ ꝓficiet in diſpenſatione bono rñ ſibi collatoꝛũ a deo.⁊ ea nõ niſiad ſalu⸗ tis ſue comodũ oꝛdinabit. Debet ſiquideʒ homo mẽſurare mũdane glie leuitatẽ pꝛe ſentis tranſiꝰ bꝛeuitatẽ ⁊ future vite iocũ ditatẽ. Et cũ menſurauerit debet numera req̃ recepit diuina munera.q̃t cõmiſit hoꝛ rẽda crimia.qͥt obmiſit cõceſſa tempa. Et poſtqᷓ; ſic nũerauerit ponderet qntuz de⸗ bet. ponderet q̃ntũ ingratꝰ fuit. ponderet ntũ meruit. Et ſic erit optimꝰvlllicꝰ villi cationis ſue. Duia oĩa in hũero pondere? mẽſura ſuo dño ſicut accepit reddet. Sʒ quantũ iſta ꝓficiãt villico cõſideranda vi⸗ deamꝰ. Certe enĩ ſimenſurabit mundane gloꝛie leuitatẽ videbit ꝙ ip̃a eſt paꝝ apꝛe⸗ cianda.vnde Aug ſuꝑ Pð.cxliij · dicit. In/ anis huius ſeculi fallax eſt ſuauitas.infru ctuoſus laboꝛ.⁊ ꝑpetuus timoꝛ.ꝑiculoſa ſublimitas.initiũ ſine ꝓuidentia.finis cuʒ pena. Hancvanitatẽ mẽſurabat ille ret de quo Ualervꝰlib. vij. ca.ij· dicit. Rex inqͥt il⸗ le ſubtil iudicij.cũ ſibi tra ditũ fuiſſet dia/ dema pꝛinſq; capitimponeret fertreten/ tũ diu ↄſideraſſeꝛ dixiſſe. O nobilẽ magis ; felicẽ pannũ.quẽ ſi qͥs penirꝰ cognoſcat ; multis ſollicitudinib ⁊ periculis ⁊ miſe rrijs ſit refertus.nec humi qͥdẽ iacentẽ tol/ lere vellet. Siſic mẽſurarẽt hodie villici noſtri gloꝛiã tꝑaleʒ certe nõ ſuꝑbirenttiᷓ. ſed dicerẽt illud.ij. Coꝝ.x. Hos aũt nõ in immẽſuz gloꝛiabimur.ſed Em mẽſuraʒ re gule qua mẽſus ẽ nobis deꝰ. Iſta regulaẽ regulata ↄſcientia.ij. Coꝝ.ſ. Blia nr̃a hec eſt teſtimoniũ ↄſcientie nr̃e. Nõ ſolũ auteʒ debemꝰ mẽſurare pñtis vite vanitateʒ ſed etiã bꝛeuitatẽ Juxta illud. Ecce menſura biles poſuiſti dies meos.⁊ ſuba mea tan ⸗ j nihilũ antete. Vñ Job.vij. Memento meiq ventus eſt vita mea. Et ibideʒ. Hi/ hil enĩ ſunt dies mei. Et Jacobi.iij. Va poꝛẽ vita noſtra ad modicũ parens. Iſtã bꝛeuitatẽ aduertebat bene parſes rex.qui 3 aſpiciens de ſublimiexercicꝰ ſui multitu/ dinẽ flere cepit. Interrogatꝰ vero q̃reſie⸗ Dominica nona polt trinitatis ramihi pond ignis aut menſura mihi fla ret reſpõdit. quia nullus iſtoꝝ ꝑcentũ an⸗ nos remanet. Debemꝰ etiaʒ tertio menſu⸗ rare future vite iocunditatẽ. recolendo qͥt „ bearitudinis gaudia recipiemꝰp momen/ taneis meritis in pñti.et certe nõ inuenie⸗ mus menſurã.quia pᷣmiabimur vltra ↄdi gnum. Sicut patet Luẽvj. De menfura ſupeffiuente. Et Roma.vij. Hon ſunt cõ̃⸗ digne paſſiones huiꝰ tpis ad futuraʒ glo· riã. Scðo numeremꝰdiuina munera.⁊ ea inueniemꝰ infinita. quia numerari nõpof ſunt. Pꝛimo munus creationis ad eius ſi militudinẽ. So munus ceaturaꝝ ſub iectionis. Pð. Om̃ia ſubieciſti ſub pedil eius. Tertio munt recreationis Rom̃.v. Cũ adhuc inimici eſſemꝰ ßm caritatẽ ſ uaz recõciliauit nos. Quarto munꝰpctõꝛũ re⸗ miſſionis Apoca.. Dilexit nos⁊ lauit nos apcris. Quinto munꝰgloꝛie celeſtis. Iteʒ numeremꝰ quot cõmiſimꝰ hoꝛrẽda crimt⸗ naziter inueniemꝰ infinita. ſð. Delicta qͥs intelligit Job. xxi. Pꝛopter maliciam tuã ⁊ infinitas inictates tuas. Itẽ nume⸗ remꝰ qͥt obmiſimꝰ ↄceſſa tpa.⁊ inueniemꝰ qꝛ infinita Ecci.xvij. Hũeꝝ dien ⁊tpᷣs de⸗ dit illi Sed ad qͥd dedit dici᷑ Job.xriij. Deus dedit ei locũ pnie ⁊ ip̃e abutit᷑ eo in ſuꝑbiã. Tertio debemꝰ ponderare q̃ntuʒ debemꝰ pᷣſertim pter bñficiũ incarnatio⸗ nis ex q̃ᷓ natura nr̃a cũ natura diuina cõi⸗ cationẽ cepit hr̃e Eccĩxiij. ſõdus ſuper ſe tollit qͥ honeſtioꝛi ſe cõicat. Scðo pon⸗ deremꝰꝙ ingrati fuumꝰ⁊ ingratitudis no ſtre pondera deponamꝰ Juxta ↄſiliũ apli ad Heb · xij. Deponẽtes om̃e pondꝰet cir cũſtans nos pctm̃· ꝑ patiam curramꝰadꝓ poſitũ nobis certamẽ. Tertio ponderemꝰ qͥd meruimꝰqꝛ totũ ſiue bonũ ſiue maluʒ in iudiciũ adducet᷑ Iſa. xxvj. Ponaʒ iudi⸗ ciũ in pondere? iuſticiã in menſura. Et ſic diſponamus nos in mẽſura nũero ⁊ pon⸗ dere. Et tantũ de ſecundo. — c in verbis pmiſ⸗ Dirt tertio ſis deſcribit᷑ diuine ſententie · qua hoĩem a bonis hur vite deponit Eũ dicit. Jam eninõ poterꝭ vlllicare. Equiſſima ſiquidẽ eſt illa ſenten⸗ tia.vtpctõꝛ qui in hac vita tempus concef ſum ad bñfaciendũ inutiliter conſumpſit. poſthanc vitã nõ habeat tpᷣs ad bñ oꝑan ⸗ dũ.ſed patiendũ. Eñ eiiuſte dicit᷑. Jã non poteris villicare · Cuiꝰ ratio eſt. quia iam můdꝰtrãſibit ⁊ dcupiſcẽtia eiꝰ. Ideo dicit Celũ ⁊ terra tranſibũt Wat. xxiiij· Et tũc pia inſtrumẽta bñ opandi ceſſabũt. ꝓpr·qð dicit Iſido.li.iiij. de ſum. bo· cg. xxxj. Tm̃ in hac vita licitũ eſt oꝑari bonũ. Illic nãq; ſcʒ in futura vita iã non opatio expectat᷑. ſed retributio meritoꝝ. Mec ille. vñ Apls dicit. Dum tp̃s habemꝰ oꝑemur bonum. Lerte fatue vᷣgines qͥa tunc voluerũt eme re oleum qñ ſponſo debuerũt occurrere.⁊ cũ eo ad nuptias intrare. audiũt a ſponſo. Feſcio vos Wath xxv. Hec mirum ſiita ſubtrahit᷑⁊ denegat tpᷣs benefaciẽdi poſt banc vitã negligentib.cũ fᷣm equitatẽ di⸗ uinã om̃ia tꝑa tp̃s ſuũ habẽt. Sicut ergo eſt tp̃s laboꝛis.itg debet eſſe ⁊ qͥetis Apo⸗ cał xiij.vt requieſẽãt a laboꝛib ſuis. Vnð Iſa. xxviij· dicit. Hunquid tota die arabit grans vt ſerat.ꝓſcindet ⁊ ſarriet humũ ſu am. Et ſequit᷑. Verũ non in ꝑpetuũ tritu rans triturabit.Et h a dño deo exiuit con ſili vt magnificaret iuſticiã. Ecce equita tem ⁊ iuſticiã in hoc ꝙ denegat᷑tpᷣs negli⸗ gentib ⁊ reddit᷑ merces opantib. Audiat ergo villicꝰ iniqͥtatis. oparius ihvineadñi negligens. diſſipatoꝛ inutilis bonoꝝ.ſer⸗ uus nequã ⁊ infidelis cõſtitutꝰ ſup multa talenta ⁊ ſuꝑ mltas mnas Math·xxx. Et Luẽ xix. Quia nũc tp̃s eſt acceptabile.ſiẽ clamat Apls. Ecce nunc tpᷣs acceptabile. Eſt aũt acceptabile ad multa villicoꝝ offi cia exercẽda. Nã villici officiũ eſt de agris colendis ⁊ ſeminãdis. Juxta illud. Diligẽ ter exerce agrum tuũ. Hoc aũt eſttpᷣs pñs qa in futuro erit tpᷣs metendi. Pð. Eũtes ibant ⁊ flebãt. qᷓd debet facere per laboꝛes meritoꝛios ⁊ ieiunia. Hecnõ ꝑegrinatões ⁊ afflictiões coꝛꝑales amputando nociua deſideria carnalia ⁊ ea fundiꝰeradicando Cantico.ij. Tempꝰputatõis aduenit.Jõ dicit ſð. Tempꝰ faciendi dñe. Scẽm of ficium villici eſt ediſicare noua edificia vel antiqua reparare. Et quo ad hoc hodie ẽ tempus edificandi Eccłes.ij. Tempꝰ edi⸗ ſicandi.ſcilicet nũceſt.ſed in futuro erit tẽ⸗ pus deſtruendi. ſcilicet mala. Tertiũ offi⸗ ciuz vilicieſt diligẽter cuſtodire bona do mini ſui.⁊ ea vtiliter diſpenſare.ſcʒ ad ho ⸗ noꝛem dominiet vtilitatem familie eius. Watch xriij. Fidelis ſeruns et pꝛudens quem conſtituit dominus ſuper familigʒ ſuam vt det illis cibũ in tꝑe. Quod fit per elemoſinarum largitionẽ qñ villic diſoſe dedit pauꝑibuſ. Moc autem tp̃s ie qa in futuro ligabunt᷑ manus vt nonpoſ⸗ ſint aliqͥd diſtribuere Wat. xxij. Duarti officiũ villici eſt reſartire ⁊ reparare om̃ damna ⁊ recõpenſare in domo dñi añ ad⸗ uentum eius. ne ſcʒ in aliquo de negligen/ tia notet᷑. Sicut legit᷑ de Jacob qui om̃ia damna in grege ouiũ a lupoꝛum incurſib vel alias a quocũq; illata recompenſabgt laboꝛe.vt dicit Beñ. Sic villicus xpiom nia neglecta tꝑe iuuẽtutis in ꝑſonapꝛia? etiã in ſubditis ſibi cõmiſſis debet ꝑ ſatiſ⸗ factionẽ cõdignam reparare.qͥa nůceſttẽ/ pus reparãdi. Duintuz officium villicieſt dñm cum gaudio ⁊ leticia expectare. et de eius aduentu ſemp ſollicitũ eſſe Auce.xij Beatus ſeruꝰ quẽ cum venerit dñs inue ⸗ nerit vigilanteʒ. Et qa illa hoꝛg aduẽtꝰeſt incerta. Ideo dicit ſaluatoꝛ. Uigilate ita⸗ q; quia neſcitis q̃ hoꝛa filius homĩs veni/ at. Lu. xij⁊ Wotth. xxiij. Wagna ↄfuſio homini eſt nõ aduertere aduentũ tantido mini.cũ tamẽ hyrundo⁊ ciconia cuſtodiũt tempꝰ ſui aduẽtus.vt dicit᷑ Hieremie. viij Fos igit᷑ fratres attendẽtes ꝙ poſt hãcyi tam nõ eſt tp̃s villicandi in pᷣdictis.ſobꝛie ⁊ uſte viuamꝰ in hocſeculo.expectãtes be atam ſpem ⁊ aduentũ magni dei? ſaluato ris noſtri.vt tandẽ tanqᷓ; veri villici ratiõe facta debita cũ eo ad gaudia eterna intro re mereamur. Audiẽtes illud Euge ſerue bone ⁊ fidelis.qa in pauca fuiſti fidelis. ſu pꝛa multa te cõſtituam.intra in gaudium dñitui. Ad qͥd nos ꝑducat villicoꝛun do/ minus ⁊?ẽ. Dñica nona poſttrinitatis. II. Sermo CI. Scite uobisa⸗ f micos de mãmona iniqͥtatis vt cum defeceritis recipiant vos in eterna tabernacula Luẽxxf· uo ⸗ niam a multi ſapienti huiꝰ ſeculi imo ve rius amatoꝛib mñdi ſepe dubitarus ſuit in quo ↄſiſteret beatitudo. Et quidã eoꝛũ in voluptatib. quidã in honoꝛib · ͥdaʒin diuitijs eam poſuerũt. Nam beatuz dire⸗ runt pplm cui hec ſunt. Sed qa iſta ſentẽ tia fuit falſa eterronea.qꝛ nullus alter ei beatus niſiqͥ habet xpᷣm ꝓpicium · Jurm lud Pð. Beatus ſpls cuius dñs de eius zium iiurẽ jeñdtt ininb nuwe nütin nhif inobis el terohn znlins Terio incum manber up ienoſinar micos E deumam wos hom oltamit vnßtd uptzden diinst elatus mietda iihnſec ſicrbe antaple i0 bo ——ͤ— ₰ A ii 2 33*5 E — Dominica nonap Ille autẽ habet ſpecialiter xp̃ᷣm ſibippiciũ ⁊ſibi gratioſum.qͥ in ſuos paupꝑes ꝓicius ⁊miſericoꝛs eſt. Vnde Augꝰ ſermone.xij. Ille vere diues eſt in deuz diues eſt. qui giam mag opulentijs qᷓ; coꝛpꝰ diuitijs re⸗ plet.⁊ facultates ſuas cũ paupib diuidit. Vui locupletẽ ſe dando magis qᷓ; habẽdo pñdit. qͥ in hoc ſe meminit hre diuitias vt feneret᷑imutuer deo.paſcat xpᷣumveſtiat dñm.qͥ pr̃imoniũ ſuũ non ingrato heredi acq̃rit relinq̃re.ſed ꝑ pauges illud xpᷣo de ſiderat accõmodare. Qui diuitias celo ma gis qᷓ; mõo cõmẽdat. QDui deſiderat poti⸗ oꝛ eẽ oꝑeq; ſue ſube facultate. Qui theſau ros ſuos ad ſuꝑna trãſmittit Bec Augꝰ Pos igit᷑ ſaluatoꝛ volẽs ad ꝑfectã beatiu dinẽ ⁊ felicitatẽ ꝑducere.viã nobis illucꝑ neniẽdi oñdit.ſ.miſciaʒ⁊ elõoſinaꝝ largi tionẽ. ꝑ quã nobis amiciciã illoꝝ poſſumꝰ acqͥrere. qui nos cũ defecerimꝰpoſt hãc vi tam recipiãt in eterna tabernacula.vt diẽ thema. In qby vᷣbis tria tangunt᷑ Pꝛimo ſuadet᷑ nobis elemoſinaꝝ largitas. Cũ ðꝛ Nacite vobis amicos. Scðo ſubditur di uitiaꝝ vilitas.cum addit᷑.de mãmona ini⸗ quitatꝭ. Tertio ſubdit᷑ amicicie vtilitas.cũ dicitur. vt cum defeceritis recipiant vos n eterna tabernaculg. A Diripamo ginbis pᷣwiſia pP ſuadetur nob pꝛi mo elemoſinaꝝ largitas.cũ ðꝛ. Facite vo⸗ bis amicos. Et certe magna dignitas ẽ ha bere deum amicũ ⁊ anglos⁊ oẽs ſcõs dei xelectos homini pctõꝛi qͥ aliqñ fuit buns diaboli⁊ amicꝰ ſeculi⁊ inimicꝰdei. Qñ de elemoſina pt dici ilud. amicos dei ↄſtituit Iſtud ptʒ de abꝛaam quiꝓ eo ꝙ mißicoꝛs fuit ⁊ diuitias pauꝑibꝰ diſtribuit. amicus deiẽ appellatus Beñ xvij. Magna digni tas homi eſt dare deo oĩa hñti ⁊ in oĩby ha bundãti. In ſecto ſiquidẽ ſicẽ.ꝙ ille dicit᷑ mlto felicioꝛ ⁊ beatioꝛ qui datq; qͥ acccipit Sicut dicit aplłs Act.xx. Beatius ẽ dare aceiꝑe. Vñ honoꝛabilioꝛ reputat᷑ ille qͥ dat illo qui accipit. Cũ 3 hõ dat paupꝑibꝰ. certe xhᷣo dat.⁊ in viðꝛ multũ honoꝛabil Mautẽ xpo dat licet ꝑ hoĩem ptz Mat. xxv. Qõð vni ex mimis meis feciſt ⁊c̃. Har rat Bre. ꝙ quidã bonꝰ hõ erat qui libẽter recipiebat et paſcebat pauꝑes. Et qdam Die venit dñs ad domũ illius in ſpecie ꝑe⸗ Srinipauꝑis. Quẽ cum ille recepiſſeti vel⸗ let dare aquã manib illiꝰ vt pꝛãderet ptit ſevt acciget aquã.⁊ dñs diſparuit. Duo ſa cro cum ille ſtupefactꝰeſſetin ſeq̃nti nocte eiin viſu dñjs dixit. odie me in pꝛia pſo na recepiſti.vñ Pð oñdens talẽ dignitatẽ dicit. Tota die miſeretur ⁊ cõmòdat ſꝛo uer· xix. Fenerat᷑ dño qui miſeret᷑pa uperi Brego. Dui in terra iacẽti poꝛrigis in celo ſedenti accõmodas. Et Sug. Quipaupe⸗ ri dat deo accõmodat. Et ſequitur in Põ̃. magna dignitas.⁊ ſemẽ illius.i.opa iſta mi ſericoꝛdie m Inno.q̃ facit vt fructũ eter num recipiat. in bñdictione erit.i.affert ei benedictionẽeternaʒ. vñ Deut xxij. Vra⸗ tri tuo abſq; vſura id qͥ indiget accõmoda bisvt bñdicat tibi dñs deus tuꝰ in oĩ oꝑe tuo interra ad quã ingredier poſſidendã Math xxv. Eſuriui? dediſtis mibiman⸗ ducare · Et ſequi. Venite bñdicti patris mei. Certe iſtã dignitatẽ deberemꝰ multũ aduertere ⁊ pponere etiã nr̃is filjs. Wa⸗ loꝛ enĩ debet eẽ tp̃i amoꝛ ⁊ paupen eius q filioꝝ. Vñ Augꝰ in li. de doctrina xp̃iana dicit. Egetxpᷣs in paupe. petit⁊ nõ accipit Due inſticia vt hẽat ſiliꝰtuus vñ luxuriet᷑ ⁊egebit deus tuꝰq.d. Nulla ẽ iuſticia ſed potꝰ iniuſticia. Sʒ pꝛochdoloꝛ multi ſũt qͥ tĩ theſaurizãt ꝓ filijs. ꝙ nõ ſolũ nõ dãt. ſed rapiũt pauꝑib bona ip̃oꝝ. Contra qͥs dicit Zugin li.xij.ſermonũ.vltimo ßmone Fõ pt inquit ille miſcʒiaʒ facere qͥ poſſeſſi onbylonge lateq; diffuſis in ↄfinio alioꝛũ poſſidere nõ patit᷑. dů termĩos iũgit fines ꝓducit.calũniat paupi.mediocrẽ pᷣmit. vi⸗ cinũ excludit.oẽs circa ſe poſitos infeſtan ⸗ do ac ꝑſeq̃ndo depellit.qui non acqrit niſfi alius fleuerit. lucra nõ condit niſi alus ge muerit.cui ſolũ honũ ẽ publicũ malũ.cu aut fructꝰ ſeruat aut annonã coaptat vtp cia multiplicet. aut fenus exaggerat dũac⸗ quirẽdi lucri ꝑ nocẽdi exqͥrit ingenia. õ̃t ne tal miſcpie implere officia.cui pupiloꝝ eſt dulc gemitꝰ⁊ viduaꝝ ſuauis ẽ fetꝰ dñũ pᷣda hmõi paſci? ſpolijs taliuʒ delectat. qͥ; dines ẽarcha nõ merito· poſſeſſione nõ ge nere.voce noĩs nõ dignitate. Põt ne miſe ricoꝛdia tangi aut hũanitate moueri.cuiꝰ auaricie necpꝛiũ ſufficit. qui etiã modicũ alienũ imponit adpꝛium multũ qͥ⁊ſipau peri tribuat hic magis deterioꝛa dat. ⁊ ſic alij tollit quod alteri eſurien ⸗ tis pane eſurientẽ reficit.⁊ nudum ſpolijs veſtit alienis · Tũ ſcriptũ ſit. Quioffert ſa⸗ criticiũ de ſubſtantia pauꝑis qᷓſi qui victi⸗ mat filium in ↄſpectu patris. Hec ille. Ta les certe multipiicanteis inimicos magis amicos · ⁊ cũ filijs ſuis qͥbuſtheſaurizãt pibunt. Sicut enĩ miſericoꝛdes etiam cũ nis filijs benedicent᷑ de quib dicit᷑ Tota die miſeretur ⁊ comodat.⁊ ſemen eoꝛum.i. tam filij qᷓ; opa.ᷣm Innocẽ. quartũ. in be/ nedictione erit.etiã in pᷣſenti.qͥa ad litterã paupes benedicũt eis ⁊ filijs ſuis qñ reci⸗ piunt elemoſinamet dominus etiam dat eis benedictionẽ gratie.⁊ poſt benedictio/ nem gratie bñdictionẽ gloꝛie Vñ.ij· Coxꝝ. ix. Qui ſeminãt in bñdictiõib de bñdicti onibus ⁊ metent vitam eternã. Vñ Criß. dicit.Conſiderate qᷓliter paupꝑes bñdicũt qui recipiũt.⁊cogitate qualiter dominus remunerat cui plꝰplacet. Hec ille. Ita ecõ uerſo immiſericoꝛdes ⁊ impij maledicunt᷑ cũ eoꝛũ filijs. Vñ dici in Pð.pᷣdicto. In iuſti punient᷑ Bloſa. Sicut iuſti remune ⸗ rant᷑.ita unpij puniunt᷑. Wath. xxx. Ibũt hi in ſupplicium eternum.iuſti autẽ ⁊c̃. Ec ⸗ deſiaſtici.vij. Vindicta carnis impij ignis ⁊ vermis.Et ſemen impioꝝ ꝑibit.iopera ſiqua fecerint nõ afferent fructũ Ozee.ix. Radix coꝛũ exiccata eſt. fructũ nequaq; fa ciet. Radix eſt caritas. Vnde nihil habʒvi riditatis ramus boni opꝑis niſi manſerit ĩ radice caritatis.· Coxꝝ.xiij. Si diſtribue/ ro in cibos pauperũ om̃es facultates me⸗ qs.caritatẽ autem nõ habeã. nihil mihiꝓ ⸗ deſt. Hoceſt cõtra illos qͥ in moꝛtali pecca to faciũt elemoſinas credentes ꝑ hoc mun daricũ tamẽ dicat᷑ in Põ · Declina a malo ⁊fac bonum. Pꝛius ergo malũ culpeẽ de ⸗ lendum ꝑcontritõem ⁊ ↄfeſſionẽ.⁊ poſtea faciendũ bonũ elemoſinarũ ad delenduʒ malũ pene ꝑ ſatiffactionẽ. Sic enĩ intelli gitur illud Luẽxj. Date elemoſinã et ecce om̃ua mũda ſunt vobis.ſcʒ mũdis.qͥa iux/ ta ſententiã ſaluatoꝛis om̃ia mũda mũdiſ. unmũdis aũt immũda om̃ia. Pꝛius itaq; recõciliemur deo ꝑ humilitatẽ coꝛdis ⁊ cõ ſeſſionẽ oꝛis ·⁊ tũc poſtea faciamus nobis gmicos de mãmona iniqͥtatis. ꝑ q̃s amici ciam dei acqrere valeamus. —1— ꝙ in ÿbis pꝛe Dt ſecundo miſſis ſubdi tur diuitiarũ vilitas.cũ dicit· de mãmona iniquitatis Lerte magna vilitas cũ qͥs yo Dermo C catur nomie demõis. Hocañt eſt de dini⸗ tijs q̃ vocant nomine demonis pᷣſidentis auaris ⁊ ſupbis viuitibp·¶ Dicunt᷑auteʒ mãmona iniqͥtatis.qͥa nõſunt vere diuitie ſed pauptate plene. vt dicit Augꝰ in ibde verbis dñi. Duãdiu eni ſunt diuitiein ter ra.nõ ſunt vere diuitie. vñ illud. Peterq eoꝛũ dertera iniqͥtatis. hoc dixerũt iliqͥ os locutũ eſt vanitatẽ. Eñ chᷣdudit Aug? in lib..qſtionũ. vanũ eſt diceretales eẽ beatos quib hec ſunt· Sed poſtq; huiuß modi diuitie tranſmigrauerint ad celosꝑ manꝰ pauperũ vere pñt dici diuites. Se/ cũdo dicũtur iniqͥtatis.qa inique.i.nõ eqj⸗ liter habent᷑ nec diſpenſantur.qa ille niil poꝛtat.tu nimiũ oneraris ille nihil ſecun poꝛtat.tu plus poꝛtas qᷓ; opus eſt. Ita di cit Augꝰ· in li.j· de ᷣmone dñi in mõte ſer⸗ mone.v. Tertio dicunt᷑ iniquitatis. Vuis ß̃m Qug. Om̃is diues aut iniquus autbe res iniq. Et difficile eſt diuites ſaluarivj MBugo de clauſtro aime lib. ij·cg. üij.ifiue Dicit diuitibꝰ qᷓttuoꝛ eſſe neceſſaria. Pꝛio ne licita iniuſte acqͥrãt. Scðo ne iuſteacq ſitis illicite ꝑfruant᷑. Tertio ne multa qᷓ uis licita poſſideãt. Quarto ne licita illici/ te defendãt. Pꝛimũ facit de licito illiciuʒ. ſimiliter ſcðᷣm.ſiliter tertiũ. qugrtum vero cupiditati eſtꝓximũ. Duo acqͥrunt᷑ üuſte ſeu illicite.ſcʒ ſuꝑbia⁊ cupiditas. Duoque male fruunt᷑ acquiſitis.ſcʒ gula ⁊ luxuria. Duo q̃ male poiſident. ſcz ꝓdigus ⁊ quarꝰ Vnus enĩ cõgregat inique.⁊ alter inique diſſipat. Duo q̃ male poſſeſſa defendũt in temperãtia ⁊ pꝛudẽtia ſeculi. Sicut ſalua toꝛ dicit in euãgelio. M tales pꝛudẽtioꝛel ſunt filijs lucis.qͥ pꝛudẽtius ſciunt defen dere ſuas poſſeſſiones ſeculiq; filij lucis poſſeſſiones celi. Illi enĩ exponũt coꝛpus etaĩam ꝓſuis diuitijs acquirẽdis ⁊ defen dendis. filij aũt lucis vix coꝛpus exponit. Dicũtur etiaʒ diuitie iniqͥtatis mãmona. qa homiem pᷣcipitãt ⁊ demergũtad iniqta tẽ.⁊ ad multa mala. ⁊ pᷣſertimad tria. Pi⸗ mo enĩ habẽt ex parte materie xilitgtẽ fi quã aniaʒ vilificant ⁊ coꝛrumpũt. ñI trus hoꝛtat᷑ fugere ab eis.ij. Pe.. Efficin⸗ mini diuine ↄſoꝛtes nature. fugiẽtes eius q̃ in mũdo eſt ↄcupiſcktie coꝛruptionem⸗ terrenoꝝ ↄcupiſcentiã er vili? coꝛruptibi li materia oꝛtam. Quid eni ſunt aurũ?ar⸗ gentum aut vaſa beioſa niſi quedamtert — — — nö — — ucie zhi — — 6 —— —— S— . ühiner vitr miloa mins uniit innir zintetr umii imert. —— ntotes remodi bruita ſncurſ un hern wnntes. nrelocit n rboꝛ vbꝛeuitat nad eterni tituinẽ oemnört ntſolãrel mnõadt ut iilins. ut vos in ſutiita ymiſc cema Khdicc ikterd ihnegn nhdeſ kam afhn d ſuin „ —— — — — Dominica nõna poſttrinitatis ſibile eſt aĩam coꝛrumpiab iſtis ĩmundis rebus. Rñdeo bꝛeuiter cum ꝓpheta.ꝙ hoc egeſtionesr ſtercoꝛa. Sʒ diceres quõ poſ fitꝑamoꝛẽ ꝑquem quis effictur ſimilis il liquẽ amat. eo ꝙ amoꝛtranſfertamantem in amatũ ᷣm Augꝰ.⁊ Dioniſiũ. Vnde pꝛo pbera dicit de talib ꝙ facti ſunt abhomi⸗ nabiles ſicut ea que dilexerũt Secũdo di uitie habẽt ex parte finis infructuoſitate qa qui volunt diuites fieri incidũt intem ptationes ⁊ in laqueũ diaboli.⁊ in deſide/ ria multa ⁊ inutilia ⁊ nociua que mergunt pominẽ in interitũ et in perditioneʒ. Ecce vilitas diuitiarũ ⁊ iniqͥtas.qa hoĩem tãqᷓ; auem vilẽ illaqueant vt cibus diaboli fiat uanta iniqͥtas mergere hominẽ in ꝓfun qumn inferni.qᷓ factus eſt vt fieret ciues ce . Sed nõ mirũ.quia aurum⁊ argentum grauia ſunt.⁊ trahũtur ab inferioꝛiby par/ tibus terre.et ideo cũ auaricie rubiginem ſibi cõiunxerũt.ſuã repetunt oꝛiginẽ ⁊ mi⸗ ſeros amatoꝛes ſuos ad infernuz demer ⸗ gunt. Tertio diuitie habẽt ex parte dura⸗ tionis bꝛeuitatẽ Job.ix. Dies mei velocio res fuerũt curſoꝛe. fugierunt et nõ viderũt bonum. Pertranſierunt quaſi naues po ⸗ ma poꝛtantes. Exiſtentes in naui nõper cipiunt velocitatẽ nauis niſi ꝑ cõparatio⸗ nem ad arboꝛẽ in littoꝛe.ſic nos non ꝑcipi mus bꝛeuitatẽ vite buius niſiꝑ cõparatio nem ad eternitatẽ. Et ſicut nauis poꝛtans multitudinẽ pomoꝛuz relinquit in littoꝛe odoꝛem nõ refectionẽ. Sic tempalia q̃ fu ⸗ giunt ſolã relinquũt affectionẽ ad confuſi onem nõ ad remunerationẽ. be ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ Dix 1 tertio ſis ſubiungit᷑ ami⸗ cicie vtilitas Lũ dicit᷑.vt cũ defeceritis re cipiant vos in eterna tabernacula. Terte magna vtilitas amicicie quã acquirũt ho/ mines ꝑ miſcðie operavt mereant᷑ per hec iutrare eterna tabernacula De qͥbydicitur in Pð.qᷓ; dilecta tabernacula tua dñe vir/ tutũ. Et vere dilecta.qa om̃i dulcedie ple na. Pðq; magna multitudo dulcedis tue dñe quã abſcondiſti timẽtib te. Ad iſta ta bernacula deſiderat naturaliter om̃is ho mo yt dicit Boecius.iij. de cõſola.qa natu raliter quilibetvellet cõſequi beatitudinẽ. ñ in figura dicit᷑.ſ. Re.iij. M om̃is iſrł fugitĩ tabnacka. Quilibʒ eĩ q̃ntũcũq; pau per. q̃ntũcũq; abiectꝰ⁊ deſpectꝰa ſeculodi eſt amicus yerus⁊ ſaluatiuus. De pꝛi amico dicit᷑ Ecci.vj. Eſt amicus qͥ ad ini⸗ cit ⁊ dicere intra ſe nõ ceſſat. Tranſibo in locũ tabernaculi admirabilis vſq; ad do⸗ mũ dei. Exquo autẽ ſic cõmunis eſt inten tio omniũ vt tranſeant in iſta tabernacula neceſſaria eſt via illuc veniẽdi.⁊ duces di⸗ rigentes nos.qͥ nos illuc ꝑducãt. Via au⸗ tem nõ eſt alia niſi miſcðia.ᷣm Augꝰ. Per hanc eni neceſſe eſt intrare quẽlibet Auce vj. Eſtote miſericoꝛdes. Duces illuc diri⸗ gentes et nos introducẽtes ſunt paupes chꝛiſti amici noſtri veri. quoꝝ amiciciã mi ſericoꝛdie opibus acquiramꝰ. Seq q di citur hic. Facite vobis amicos nõ qͥſcũq;. ſed qui poſſunt vos recipe in eterna taber nacula. Ideo videndũ eſt de triplici gene⸗ re amicoꝝ · Eſtenim amicꝰ pnicioſus? no ciuus. Eſt amicus fictus ⁊ fimulatiuus.et epꝛimo micicias cõuertitur.et qui odiũ et rixas.⁊ cõuicia denudabit. Iſte eſt ſimilis ſcoꝛpio ni.qͥ lingua blandit᷑? cauda moꝛdet. Ta⸗ les ſunt oĩno fugiendi quia ſuntpericulo ſi Talis fuit abſolon.ij· Regũ. xij· Qui fa⸗ cto cõuiuio fratrem ſecũ comedentẽ occi⸗ dit. Talis etiã fuit gener ſymeonis Ma ⸗ chabei.qui facto cõuiuio ip̃m occidit. Iſti amici doloſi deſignant moꝛaliter blãdos adulatoꝛes. qui licet aſparent amici.tñ in reiueritate ſunt inimici? occiſoꝛes anima rũ noſtrarũ. quia licet ſuauiter radunt.tñ guttur amputãt.et licet genam tergũt tñ oculũ eruũt. Vñ de eis dicit᷑ Eccĩtij. In labijs ſuis indulcat inimicus et coꝛde ſuo inſidiatur vt ſubuertat te in foueã. In ocu lis ſuis lacrimabit᷑ inimicꝰ.⁊ qᷓſi adiuuãs ſuffodiet plantas tuas. De his etiaʒ dicit Seneca epiſtola lxxx. Adulatio qᷓiſimilis eſt amicicie.nõ imitatur tñ illaʒ ſed vincit et pᷣterit. apertis ⁊pꝛijs aurib epcipitur. et in ima pᷣcoꝛdia deſcendit. eoipᷣo gratio⸗ ſa quo ledit. Et ſequitur. Venit ad me ꝓ amico blando inimicus.vicia ſub virtutũ ſpecie ſurrepunt. Hec ille. Iſtoꝛum ami⸗ cicia multũ periculoſa eſt. quia hominẽoc cidit in anima duz eius vicia laudant᷑. Et ſentẽtia platonis fuit hominẽ magis pꝛo⸗ ficere ex inimicis qui coꝛrigũt homis cri⸗ mina qᷓ; ex amicis qui tolerant vel occul⸗ tant ea. Iſaie ij·Popule meus quite bea tum dicuꝝt.ipi te decipiunt. Sed quid fa ciendũ eſt cõtra talescerte habẽda 4 ſideratio pꝛioꝝ defectuũ.ſicut docet Se neca in epla. xcyi. vbi narrat de Alexãdro. qui dů in obſidione cuiuſdã ciuitatis cir⸗ cuiens muros ſagitta fuiſſet ꝑcuſſus.duz vulnus vehemẽter doleret ait. Om̃s inq́t iurant me eſſe iouis filium.⁊ vulnus ß ho minẽ me eſſe clamat. Sic nos faciamꝰcon tra adulatoꝛes dicentes. Vos dicitis me pꝛudenteʒ · ſed videoq́; multa inutilia ↄcupiſcam. Nechoc quidẽ intelligo quod anialibus ſatietas monſtrat qͥs cibo quis potui debeat eſſe modus. De tali kinimi⸗ co ſemꝑ intelligendũ eſt illud Ecci xij. Ne credas inimico tuo jn eternum. D Sðs eſt amidꝰfictus ⁊ ſimulatiuꝰ. De q̃ dicit ð.xl. Etenĩ homo pacis mee in qͥ ſperaui. qͥ edebat panes meos magnifica ⸗ uit ſuꝑ me ſuplantationẽ. Et ibi loquitur de iuda qͥ fictus erat amicus xpiꝛfinaliter ſupplantauit eum. Iſti amicilicet ſint ficti tñ ſunt tolerandi.qa omio vitari non pñ̃t. ſicutxp̃s tolerauit iudam fictum amicum dans nobis exemplũ tolerãdi fictos ami ⸗ cos. Unde dicit Innocẽ q̃rtus ſyp Põ̃xl Voluit tradi a iuda qͥ videbat᷑ eſſe gmicꝰ Ideo. Pꝛimo ne homo ponat ſpem in ho mine.qͥa dicit᷑ Hieremie.xxij. Waledictꝰ homo qͥ cõfidit in homiĩe.et qui ponit car⸗ nem bꝛachium ſuũ. Scðo ideo ne credat ſe homo homini Joh.ij. Jp̃eañt ieſus nõ credebat ſemetipᷣm eis.eò ꝙ iðe noſſet om nes Miere.xij. Vratres tui⁊ domꝰ patris tui ip̃i etiã pugnauerũt aduerſum te.⁊cla⸗ mauerunt pꝰte plena voce. Ne credas eis cum locuti fuerint tibi bona. Tertio ideo vt hõ xp̃ianus diſcat ꝑſecutiones ſuſtine re nõ ſolum ab inimicis.ſed etiã a domeſti cis Johxv. Non eſt ſernus maioꝛ domie ſuo.ſi me ꝑſecuti ſunt et vos ꝑſequentur. Quarto ideo vt hõ ab inimicis ⁊ familia⸗ ribus ſibi caueat Eccĩ.vj. Ab inimicis tn/ is ſeparare.et ab amicis tuis attẽde Wi/ chee.vij. Ab ea q̃ doꝛmit in ſynu tuo cuſto di dauſtra oꝛis tui. Et ibideʒ. Volite cre/ dere amico.⁊ nolite ↄfidere in duce. Dnuin to ideo vt oñderet qa domeſtici efficacio res ſunt ad nocendũ. Uñ ditit Breg. Cũ diabolꝰ ſe ꝓpꝛijs virib nihil aduerſũ nos — cõſpicit ꝓficere.ꝑ linguas nobis ad erentiũ ſeuit. Ideo nulla peſtis ad nocẽ⸗ dum efficacioꝛ; familiaris inimidꝰ. Inqt Nieronymꝰ Math x. Et inimici hõmis gemo cr domeſtici eius. Sed valde mirabile eſtß in homine. quod non eſt reperite incane Nam canis et alia bꝛuta benefich ſentiũt Zrecõpenſant amicicia. Vomo aůt ficus beneficia recipit.et tñ maleſicia reddit vel ſalrem bona reddere nõ curatꝛſimala nõ reddat. Harratur de quodã cane one qcirca coꝛpus dñi ſui defunctitamdiunꝭ comedens ſtetit ꝙÿpᷣfame langueret et cũ ſibi panis pꝛoijceret᷑ iᷣm ad os dñi moꝛ⸗ tui poꝛtauit. Similiter de alio cane nar⸗ ratur. ꝙ cũ quidaʒ armatus miles domi⸗ nũ ſuum in nocte inuaſiſſet ipe q̃ntuʒ po⸗ tuit pꝛo dño pugnauit. ſedci reliſtere ar⸗ mato nõ poſſet. dñs fuit occiſus. Cras ve/ ro ſummo mane ↄuenit turba cinitat/ ad tantũ ſpectaculũ in qua etiã affuit ile mi⸗ les vt ſe neſcire fingeret.⁊ homicidiuʒper ip̃m factũ diſſimularet. Sed canis io yi ſo in tota turba in eum irruit ⁊ tãdin iÿm momoꝛdit quouſqʒ fuit homicidiuʒ iluc voꝛã oityↄfeſſus. Silr narrat Augꝰinli. de quãtitate anĩe de cane vlixis q poſtvi⸗ gintiannos dñm ſuũ cognonit.⁊alio reli⸗ cto cui ſociatꝰerat.pꝛioꝛi adheſit. Iſta nõ faciũt amici ficti qͥ nõ pmanẽt in tꝑe neceſ⸗ fitatis.ſed tiñ ꝓſperitatꝭ Eccã.vi. Eſtamt⸗ cus menſe. ſed nõ ꝑmanebit in tpe neceſſi⸗ tatiſ. Iſtoꝝ amicicia nõ eſt niſiqpter bonũ vtile aut delectabile.qͥ ceſſante ceſſat amici cia. Vñ Duidiꝰ de ponto dicit Illndami cicie comodũ venerabile nomen. Pꝛeſtat. ⁊in queſtuꝓ meretrice ſedet. Diligitur ne⸗ mo niſicui foꝛtuna ſecundat. Turpe qͥdeʒ dictu.ſed ſi modo vera faremur. Vulgus amicicias vtilitate pbat. Ideo Ariſto. vij Ethicoꝝ dat bonñ cõſilium vt nõde facii nos cõmittamꝰ ralibamicis. Dicit enĩ ꝙ nõ eſt amicꝰ facile aſſumẽdus niſicũ eoſa lis modius cõſumat᷑. Illa ergo pa ẽᷣamici cia⁊ diu manſiua q̃ eſt caritatis glutino co pulata.vt dicit Biero. in epla lrxxvii. Et Seneca epiſtola xci. Dui habet talẽ ami/ cum cõiunctum cgritate non eſt maluz qð patiatur. vt dicit Triſo.ſuper Joheʒ ome lia. lxxxviij· quia ab eo in omnib ſuſpoꝛta/ tur. E Tertius eſt amicus fideliset ſuluatiuus qui non ſolum in pᷣſent diligit ſed etiam in futuro fideliter amici cauſum agit. De quo dici Eccũ vi. Amicꝰſipman ſerit fixus erit tibi coequalis. et in dome⸗ ſticis tuis ſideliter aget. Iſte amicus eſtq⸗ nninp muliſig neſchti inſcipn muii uzregnů mſiealt mfnb ſönchn inem Ui 8.Tabul t Lhen viß angel wꝛi eiue urceleſt ies hom maculo ſnqᷓ dile udlecas nczet inbemac Mktſeq Dominica. x. poſttrinitatis libet pauper xpi.in pᷣſenti eſt fidelis. qa pꝛocurat hegociũ ſalutis nr̃e ꝑ ſuarũ oꝛa/ tionũ ſuffragia.⁊ in futuro dabit nob xpᷣs ꝓeo eterna pꝛemia Et hoceſt qͥd dicit. Re cipiant vos.irecipi dignos vos oſtendãt. in eterna tabernacula. Sciendũ eſt auteʒ ꝙ regnũ celoꝛũ diciẽ tabernaculũ.ꝑſimili⸗ tudinem ad tabernaculũ moyſi. Deqͥ dici tur Exodi.xxvj.⁊ ad Mebꝛeos.ix. Dõ qͥ/ dem tabernaculum erat diuiſum in duas partes. Pꝛima ↄtinebat viginti cubitos. Sa decẽ. In pᷣma parte erant candela/ bꝛa ⁊ menſa ⁊poſitio panum.i.duodecim panes qͥ ſingulis ſabbatis ponebant᷑ re ⸗ centes ſug menſaʒ Leuitici.xxiiij. In ſcʒa vero parte erat aureum thuribulũ. altare incenſi.archa teſtamenti aurea circũquaq; In qua erat vꝛna aurea habẽs mãna.⁊vir ga aaron qᷓ fronduerat.⁊ tabule teſtamen ti.ſuꝑ quaʒ archam erant cherubin gloꝛie obumbꝛãtia ꝓpiciatoꝛiũ. Pꝛima pars iſtiꝰ tabernaculi ſignificat eccleſiã militantem in qua eſt chꝛiſtus velut candelabꝛũ. Mẽ ſa ſacra ſcriptura Panesxij. duodeci apo ſtoloꝛũ officũ. Thus oꝛatio. Scða pars tabernaculi ſigniſicat eccleſiã triumphan ⸗ tem ſcʒ regnũ celoꝛũ.in qua eſt thuribuluʒ aureũ.ſiue altare incenſi.q̃d ſignificat ca⸗ ritatem ᷣm Boꝛrã ſuꝑ epiſtolaʒ ad hebꝛe⸗ os.ix. Archa cũ mãna diuine fruitõis dul cedinem. Virga aaron poteſtatẽ ſacerdo/ taleʒ. Tabule teſtamẽti legiſlatoꝛis digni tateʒ. Cherubin gloꝛie obumbꝛantiapici atoꝛiũ angeloꝛũ reuerentiã et honoꝛẽꝓpi ⸗ ciatoꝛiũ eius pietatẽ iciationẽ Ad iſtud igitur celeſte tabernaculũ ꝑducunt᷑ miſeri coꝛdes homies ſuffragio paupeꝝ. De quo tabernaculo dicit Pð excamãdo et admi rando.qᷓ; dilecta tabernacula tua dñe. Et vere dilecta ᷣm Boꝛraʒ ꝓpter tria. Pꝛimo qa iocunda et gaudioſa. ð. Tranſibo in locũ tabernaculi admirabilis vſq; ad do/ mũ dei.Et ſeqͥtur. In voce exultationis. Dilecta ergo ⁊pter ſocietatẽ. quia ad do⸗ mũ dei.⁊pter rei exultationeʒ.qa in voce exultationis.⁊ꝓpter verã reſectioneʒ · quia ſonus epulãtis. Scðo qͥa pacifica ⁊ ſecu/ ra Iſaie.xxxij. Sedebit pplus meꝰ in pul chꝛitudine paciſ.⁊ in tabernaculis fiducie 7 n opulenta. Ergo dilecta ⁊ pꝛopter pulchꝛitudinẽ pacis.⁊pter fiduciã ſecuri⸗ tatis. ⁊qpter opulentiũ quietis. Tertio qa eterna manſibilia Jſaie xxrij. Reſpice ſy⸗ on ciuitatẽ ſolennitatis tue. Oculi tui vi⸗ debũt hieruſalẽ opulentã.tabernaculum q̃d nequaqᷓ; tranſferri poterit. Ergo dile ⸗ cta? ꝓter leticiã ſolẽnitatis.⁊ꝓpter opulen tiam ciuitatis.⁊pter immutabilitatẽ eter nitatis. Ad iſta tabernacula aſcendit hõ ꝑ tria ſicut ꝑ gradus. Pꝛimũ eſt můdicia ca⸗ ſtitatis. ſoð. Domine q;s habitabit in ta⸗ bernaculo tuo Et ſeqͥtur. Dui ingreditut ſine macula. Ideo in Canonica Jude di⸗ citur. Odienteg? eã que carnalis eſtma ⸗ culatã tunicã. Scm eſt lux bone operati onis cũ rectitudine iutentõnis. ſoð. Emit te lucem tuã ⁊veritatẽ tuam.ip̃a me dedu⸗ xerunt ⁊ adduxerũt in taber.⁊c̃. Non dicit lucem ſine veritate ſicut in hypocritis qui ſicut bel ſunt interius lutei? exterius luci di. Tertiuz eſt opus pietatis vt dicit᷑ hic. Facite vobis amicos demãmona iniqͥta⸗ tis. vt cũ defeceritis recipiant vos in eter na taber.⁊c Diſtinguitur auteʒ hoc taber naculũ in plura. vt in pꝛitno ſit tabernacu⸗ lum trinitatis. In ſecũdo marie virginis. In tertio totius curie celeſti. De q̃ Nume ri.xxiiij. qᷓ; pulchꝛa tabernacula tua iacob. vt valles vt oꝛti qᷓſi cedri que fixit deꝰ. Lõ ⸗ mendantur aũt hic a pluribo. Pꝛimo quia ſpecioſa.qa pulchꝛa. quia amena.vt valleſ. quia fertilia vt hoꝛti qͥa ſublimia q̃ſi cedri quia ingmiſſibilia. qͥa que fecit deus ⁊ non homo. Ad que nos perducat?ẽ. Dominica. X. poſt trinitatis. I. Sermo cC1l. Ioens elus c⸗ v uitatem fleuit ſuper illã dicens Si cognonuiſſes ⁊ tu. Lůẽ.xix. Inter cetera que hominẽa peccato reſur gere nõ ꝑmittunt. vnum eſt ignoꝛantia pe⸗ ne future ꝓ peccato imminẽtis. quia enim peccatoꝛ ſola pᷣſentis vite gaudia momen tanea conſpicit et futurarũ penarũ acerbi tatem peccato debitam non attendit. ideo intrepidẽ peccat. Juxta illud Eccles.viij. Quia non pꝛofertur cito cõtra malos ſen tentia.abſq; vllo timoꝛe filij hominũ ꝑpe⸗ trant mala · Vita ſiquidem pᷣſens ẽ dubia ad vtramq; partem · quia nec bonoꝛũ pꝛe⸗ mia patent. et maloꝛuz ſupplicia latent.ſed om̃ia in futurũ reſeruant incerta S — 2 —— — ℳ Pꝛopter quod homines pꝛoni ad mala⁊ ad bona pigri reddunt᷑. Nihil igit homini tantũ ꝓdeſt ſicut futura pᷣmiaꝓ benefactꝭ ſiderare.⁊ eterna ſupplicia ꝓ malis oꝑibo vnicuiq; reddenda ponderare. hocenĩ ho minẽ reuocat a peccato.hoc ad pnĩam pꝛo uocat. ad ſatiffactionẽ inducit. ad bene agendũ efficaciter ⁊ ſalubꝛiter ꝓmouet⁊e⸗ rigit · Sed qͥa nihil ſicexcecat oculuʒ coꝛ dis ne futura mala pctis ſuis debita conſi deret ſicut obliuioꝓpꝛioꝝ defectuũ. Hã ta/ lis ĩcõſideratio ſuiipᷣius hominẽ in malo ↄfirmat. Eo ꝙ dicit Brego. xxxv.lib. mo/ ral · Quãto q́;s ſe minns videt.tanto minꝰ ſibi diſplicet. Ideo neceſſe eſt homĩ ↄſide/ rare pꝛios defectus ex quoꝝ ↄſideratiõe videbit quãta mala in futuro meruit.⁊ qn tis ſupplicis dignus exiſtat. Quia igi᷑᷑mũ dus iſte ꝛia mala cõſiderare noluit. quia pctã deflere nõ curauit.qͥa futura ſupplicia ſibi pᷣparata cognoſcere mime voluit.ſed tm̃ pñtiby oblectamẽtis illaqueatus mala penalia ⁊ doloꝛe ſerpentino plena nõ pen/ ſauit. Ideo vnigenitꝰ dei filiusveniens in mundũ vt deflenda nr̃a crimina a nob me rito oñderet.ſub tipo ⁊ figura aniĩe noſtre videns ciuitatẽ hieruſalẽ fleuit ſupꝑ illã. di cens. Si cognouiſſes ⁊ tu.vt diciteuãgeli um. In illo tpe. Cum appꝛopinquaret ie ſus hieroſolymã videns ciuitatẽ fleuit ſu per illã ⁊c̃. In quibꝰ verbis deſcribichꝛi⸗ ſti cõpaſſio ſuꝑ iſta ciuitate que oñditurex trib. Pꝛimo nanq; oſtẽditur xp̃i cõpaſſio ex calamitatis pᷣcognitione. Lů dicitur.vi dens ciuitatẽ. Scðo deſcribitur eius cõ/ paſſio ex lacrimarũ effuſione. Lñ dicit᷑ſe/ uit ſuper illã. Tertio deſcribit᷑ dicta cõpaſ fio ex pia allocutione cũ ſubiungit. Sico gnouiſſes⁊ tu. Iſtaq; tria ſigna cõpaſſiõis oſtendit xpᷣus circa hoc. quia vidit miſeri⸗ coꝛditer. qa fleuit acriter. qa dixit affabilir. 3 ꝙ in verbis 2 Dm PAmO pniſſis deſcrott chꝛiſti cõpaſſio ex calamitatis pᷣcognitiõe Lũ dicit᷑.videns ciuitatẽ. Qiſus nãq; vp̃i nihil aliud fuit niſi pᷣcognitio mali cuipe? pene.vt dicit Lyra.quibus malis iſta ciui ras fuit inuoluta. Sed qa ſufficiẽter textꝰ expedit calamitatẽ huꝰ ciuitatis materia lis. ideo ad myſteriũ tranſeamus. Liuitas itac iſta moꝛaliter et allegoꝛice ũgnificat hunc mundũ. cuius incolegpter maliciam roꝛũmerito ſunt deflendiquia nõ cogno ſcunt finẽ dãnationis ſue. Lirca qd ſcien⸗ dumtria ſunt ↄſiderãda. Pꝛimo q̃modo mũdus iſte in ſe gerit ſimilitudins ciuita/ tis. Sco quõ videtura domino. Tertio quõ apꝛopinquat huicciuitati dñs Deß mo ſciendũ ꝙ dei filius viſq multa malica in mũdo. videns etiã ꝙ nec patriarchenec hete ꝓficerent in coꝛripiẽdo eins malici am. miſericoꝛdia motꝰ optauit din anteve nire in mundũ. vt eius pctã oñderet etea argueret et ad agendã pnĩam peiſdeʒ po⸗ mines incitaret. Vñ ꝑphetaʒ diu dams uit. Quis deducet me in ciuitatẽ munitaz. Põð lit Ouod exponit Innocẽ qᷓrtus iin mundũ qui eſt cuitas munita. ↄtra deum ⁊viros inſtos. Sunt autẽ multa ptinen⸗ tia ad munitionẽ huꝰciuitatis. Vabʒ eni murũ diuitiarũ. ñ Haum.iij. Aquemu ri eius.i.diuitie que fluunt? refuuntſicut aque pᷣs. Suꝑ muros eius iniquitas qu vt frequẽter diuitie aut inique acquirunt᷑ aut inique poſſidẽtur. Vnde vocant mã⸗ mona iniqtatis Luce. xxj. Et bene pet̃ murus dicit᷑ qa ſicut murus ſeparat nog ne videamuꝰ vel intremꝰ ad illud quod eſt intra murũ. Sic pctĩ ſeparat nos ne vi⸗ deamus vel intremꝰad deũ Iſa lix. Iniq́ tates noſtre diuiſerũt inter nos ⁊ deũ no/ ſtrũ. De hoc muro dicitur Ezechielis iij. Sume tibi ſartaginẽ ferream ⁊ poneeam in murũ ferreũ inter teet ciuitateʒ.·⁊ obſer uabis faciẽ tuã ad eam. Iſte autẽ murꝰfit ex luto luxurie ⁊ latere auaricie⁊ palea in⸗ anis gloꝛie.⁊ cemento amoꝛis můũdiet la/ pidibo duricie coꝛdis. Foſſatũ huiꝰ ciuita tis eſt auaricia.qd impleri nõ poteſt Ecẽs v. Auarꝰnõ umplebit᷑ pecũia. Turres ſunt dignitates ⁊ honoꝛes mundi Iſa. xxx. In die interfectõnis multoꝝ cũ ceciderit tur res erit lux lune ſicut lux ſolis.i.in die iu ⸗ dicij. ᷣm Innocen. quãdo cadẽt honoꝛes ⁊ dignitates. Quia ſicut dicit Iſa.ij· In curuabitur altitudo viroꝛũ.et exaltabitur dñs ſolus in die illa.tunc lux lune.leccle⸗ ſie militãtis erit ſicut lux ſolis.iecctie tri⸗ umphãtis. quia tunc adueniet regnů der· id eit. regnũ militãtis eccleſie veniet ad re⸗ gnũ triũpbantis ᷣm Innocẽ. Pꝛopugna cula huius ciuitatis funt ſcientie ſeclares Judicũ.ix. Erat turrꝭ excelſa in mediodi ſitatis·ic eſt. dignitas in medio mũdi&t ictn m iboltiſ yliſunt mSty uheybio irLoꝛic küctij mnq uinis eter Nemin ſbiesera wetantla nſperbe nigliqᷓst volunter Kyanyel quſem tratint inpſun inſedhr o hab wdkj uetoan Aulor un liihn ion ha un wer ilech waot Wde — — — e „ 3 PL 1M * Bominica.x.poſttrinitatis paulo pꝰ dicit. Et ſuꝑ turris tectuʒ ſtãtes pꝛopugnacula.i.ſcientie ſeculares. Per multi ſtant in turrib dignitatis. Scuta ſunt excuſatiões Job.xli. Coꝛpꝰ eius q̃ſi ſcuta fuſilia ⁊ cõpactum ſquamis ſeſe pꝛementiby. na vni ↄiungit᷑ ⁊ ne ſpi⸗ raculũ quidẽ incedit ꝑ eas. Balea eſt vana ₰ de ſatiſtactiõe ⁊ venia Ecci.v. Ne tar des conuerti ad dñm et ne differas de die in diem ·⁊ ne adijcias pctĩ ſuꝑ petiñ.et di⸗ cas. Miſeratio dei magna eſt. pctõꝝ meo rũmiſerebitur. Sagitte ſunt detractiões Mieremie.ix. Sagitta vulnerans lingna eoꝝ. Zrcus eſt pꝛauum iudiciũ.quo ſe ho/ mines inuicẽ iudicant Oʒee. vij. Vacti ſũt q̃ſi arcus doloſus.cadent in gladio. Arcꝰ doloſus eſt qͥ pꝛimo dñm ſuum vulnerat. boceſt iudicem pꝛopꝛinz. Quia ſicut Ro ⸗ ma.ij dicit᷑. In quo alium iudicas teipſuʒ ↄdemnas. Jacula ſunt verba adulatiõis. Põð. Wolliti ſunt ſermones eius ſuꝑ ole/ um et ipſiſunt iacula. Vepilla ſunt pꝛaua erempla Sapie.ij. Nemo expers ſit luxu rie noſtre. vbiq; relinquamus ſigna leticie noſtre. Loꝛice ſunt delectatiões ſibi cõne ⸗ xe. Ecẽi.xliij. Induet ſe qᷓi loꝛica aqs.i.de⸗ lectationibque terminũ habẽt mare ama ritudinis eterne. Habitatoꝛes huꝰciuita tis determinant᷑. Ezechxxxij. Perſe et li⸗ di? libies erant in exercitu tuo. Perſe in ⸗ terpꝛetant᷑latera ſua diſſuentes · ⁊ ſignifi⸗ cant ſuperbos qui non poſſunt habere la tera.i.aliq̃s pares.qͥ;s ip̃i diſſuũt ⁊ dilaniãt qa volunt eos ſibi ſubijcere. Lidi interß̃/ tant᷑ nati vel generati ⁊ ſignificant luxurio ſos. qui ſemꝑ ſtudent generationi. Libies interp̃tat᷑ introiens.⁊ ſignificat cupidos. qui ſempꝑ ſunt in introitu rei. Uerſus. Dũ q; ſitim ſedare cupit ſitis altera creuit. Hi ſunt ergo habitatoꝛes iſtius ciuitatis. De qͥbus dicit᷑. j. Johis.ij. Om̃e q̃d eſt in mũ⸗ do.aut eſt ↄcupiſcentia carnis aut ↄcupi⸗ ſcentia oculoꝝ aut ſuꝑbia vite. Iſte auteʒ ſunt ciuitates tres paruule quas edifica⸗ nerunt filij iſrael pharaoniſcʒ phiton.ra ⸗ meſſe ⁊ oy.vt haber̃ Exodi.ſ. Phiton iter pꝛetat os abyſſi vel os pꝛofundũ.⁊ hoceſt cupiditas que nõ poteſt impleri Eccĩ.xiiij Inſatiabile eſt os cupidi. Rameſſe interpᷣ ratur cõmotio tinee. Per tineam q̃ de ve⸗ ſte naſcitur⁊ eam cõſumit ſignificat᷑carnis illecebꝛa que de carne naſcitet eam conſu mit. non ſolũ in futuro in iehenna.ſed eti⸗ am in pñti. quia qͥ foꝛnicatur in coꝛpꝰſunʒ peccat. j. oxꝝ.vi. Per oy que dicit᷑ ciuitas ſolis ſignificat᷑ ſuperbia q̃ ſemꝑ lucere ap⸗ petit. Vas tres ciuitates viſitauit xpᷣus et eas defleuit. vr eas deflendas monſtraret Sco dicit᷑ dNxp̃s vidit ciuitatem hiern ſalẽ.⁊ꝑ hoe ſignificatur ꝙchꝛiſtꝰ vidit ⁊co gnouit mala in hoc mũdo. Juxta illudpᷣs. liij · Vidi iniquitatẽ et contradictioneʒ in ciuitate. vbi enumerat plura mala qj chꝛi⸗ ſtus veniens in hunc mundũ vidit. Et in ⸗ uenit in ea plura mala quibus laboꝛat iſte mũdus.⁊ hec ſunt ſeptẽvicia. Vñ ip̃e dñs ꝑwhetam dicit. Vidi iniquitatem ⁊ cõtra dictõnẽ in ciuitate.ſcʒ diaboliqui eſt mun dus. ſᷣm Innocẽ. quartũ. B Becau ⸗ tem ciuitas habet in ſe ſeptem vicia q̃ſi ſe⸗ ptem vicos vel plateas quas dominus vĩ dit. Pꝛima eſt qᷓſipꝛincipalis iniqͥtas.⁊ẽ ſuꝑbia.que eſt nõ equitas.qͥa ſuꝑbus nemi nem coequat.ſed om̃ibo vult pꝛeeſſe etiam maioꝛiby cũ vere humilis velit ſubeſſe etiã minoꝛibo. Vñ de ſupbia dicit᷑ Ezech.xxi. Hõne heceſt q̃ humiem ſubleuauit.⁊ ſub limem humiliauit.iniquitatẽ.iniquitateʒ. iniquitatẽ ponam eaʒ. Supꝑbia enĩ humi lem hoiem.i.vilem ⁊ abiectũ ſubleuat per pᷣſumptionẽ⁊ in coꝛde eius ſublimẽ humi liat.qͥg etiãvenerabiles ꝑſonas eum ↄtem nerelacit. Heceſt iniquitas magna. Et di cit ter iniquitatẽ cõtra triplicem gradũ hu militatis. ꝛimus eſt ſubijcere ſe maioꝛi. Scus ſubdere ſe pari. Tertius ſubde ⸗ re ſe minoꝛi. Scð platea eſt cõtradictio. Vnde poſt iniquitatẽ addit.⁊ cõtradictio nem.que bene ſequit ſuperbiam. Duia vt habetur Pꝛouer. xij. Inter ſuꝑbos ſemg iurgia ſunt. Omnes ↄtentioſiiurgioſi ho⸗ micide ⁊c. ſunt in hoc vicio ſeu platea. Et iſti exctudunt᷑ a ciuitate dei.j. Coꝝ.xi. Si quis videtur eſſe ↄtentioſus.nos talẽ con ſuetudinẽ nõ habemꝰ neq; eccleſia deipᷣs. Diſſipa gentes que bellavolũt. Tertia pla tea eſt inuidia. De qua dicit ibideʒ. Die ac nocte circundabit eam ſuꝑ muros eꝰiniq tas.i.nequaz inuidia Wat. xx. Zn oculus tuus nequã eſt.qa ego bonus ſum. Iniq́⸗ tas enim his duobꝰ modis accipitur.ſ.vt iniquitas dicatur nequicia.vel malicia.et ſic eſt inuidia. que bene ðꝛ circũdareſug muros eiꝰ.qa altitudini inuidetur — 5 nocte. quia inuidus de bonis alioꝛuʒ q̃ vi⸗ det doiet. et ð malis gaudet. Pꝛouer. xiiij. Putredo oſſiũ inuidia. Quarta platea eſt curioſitas.de q̃ addit᷑ et laboꝛ ĩ medio eiꝰ id eſt in coꝛde Ecẽi.ij In plurib operibꝰ eiꝰ ne fueri curioſus Iſaiedix. Telas ara/ nee texuerũt. Quintꝰ vicus vel platea eſt ira. vnde addit. et iniuſticia.i.Joh.ij. Qui odit fratrem ſuũ homicida eſt. Et huic cõ petit meliꝰqͥd habet alia littera. Inſidie in vitalib eiꝰ. Vnde Augꝰ. Qui aliũ vult le⸗ dere.ſimilis eſt tranſuerberanti coꝛpꝰ ſuũ vt veſtem alteriꝰperfoꝛet. Sexta platea ẽ rapina vel cupiditas· Septima eit hypo/ criſis. Et de his duab addit᷑. Et nõ defe⸗ cit de plateis eiꝰvſura ⁊ dolus. De auari⸗ cia dicit Hieremias.vi.ca. A minoꝛe vſq; ad maioꝛem om̃es auaricie ſtudent· De by pocriſi Luce.xij. Attendite a fermẽto pha riſeoꝛũ.qͥd eſt hypocriſis. Vypocriſis fer⸗ mentuz dicit᷑. qͥa fere omnes coꝛrũpit. De vſura dicit᷑ Deute. xxiij. Rõ fenerabis fra⸗ trituo ad vſuram Luce.vi. Mutuũ dan/ tes nihil inde ſperantes. Ecce peſſima ci⸗ nitas · quã vidit dominꝰ cũ his plateis.in qͥbſi qs moꝛabit᷑ certe occidet᷑? ducer ad cinitatem inferni.i Wacha.ij. Trucidati ſunt ſenes in plateis iuuenes ceciderũt in gladio inimicoꝛũ. Ende Judicũ. xix. dixit ſener leuite cũ ſponſa ſua. Ego pᷣbebo om nia q̃ neceſſaria ſunt.tiñ in platea ne mane gtis. Ita chꝛiſtus dixit.coꝛpoꝛi? anie ho ⸗ minis om̃ia pꝛebeo.ſcʒ ad ſalutem tempo ralẽ et eternaʒ.tĩ in platea huius mundi nõ maneatis ſed in domũ meazʒ.ſcʒ dilecti onem caritatis mee intretis. Qui vult er⸗ go iſtam ciuitatẽ debellare.debet eã circũ⸗ tre ſepties. ſicut fecit Joſue expugnando iericho.ſcʒ cogitando ⁊ penitendo de illis ſeptem vicijs ⁊ deteſtando ea Iſaie. xxiij. Sume citharam.circui ciuitatẽ. dicit᷑ ani me peccatrici.qͥ circuitus fit ꝑↄtritionem Iſaie. xxxviij. Recogitabo tibi omnes gn ⸗ nos meos.in amaritudine aniĩe mee. Ter tio dici᷑ꝙ xpᷣs appꝛopinquauit huicciuita tinõ enim videns ciuitatẽ fugit ab ea.ſed apꝛopinquauit miſericoꝛditer et cõpaſſi ue ad erudiendũ eam ⁊ ad docendũ de pe⸗ nitẽtia. O ſi apꝛopinquit illis ieſus qui tñ ſe ab eo elongabãt. dicẽtes. Recede a no/ bis.ſcientiã viarũ tuarũ nolumus q̃nto/ magis apꝛopinquabit nobis peccatoꝛibo Dermo CMI ad eũ appꝛopinquãtibꝰ Jacobi.iij&pꝛ/ pinquate deo.et appꝛopinqᷓbit vobis. Hſc eſt ſamaritanꝰ qͥ videns vulneratuʒ apꝛo pinquauit ſibi? alligauit vulnera er Au⸗ ce x · Dð fit qñ xp̃ð miſcõiam exhibet pec⸗ catoꝛibus dimittendo eoꝛũ. Dii ſecũdo xhrepe miſſis deſcribit chꝛiſti cõpaſſio ſuꝑ iſta ciuitate quaʒ oñdit in effuſione lacrimarũ.⁊ hoc c dicit᷑ ꝙle⸗ uit ſuper illã. Pꝛo qᷓ ſciendũ ꝙxp̃s legitur quinq; vicibo fleuiſſe. Pꝛimo in infantig. hoczpter duo. ſꝛimo vt verũ ſe eſſe homi nẽ oñderet.q;a coꝛpus fantaſticũ flere non potuiſſet. Scðᷣo vt vitam pᷣſentẽ flebileʒ⁊ miſerabilẽ oſtẽderet. Vnde in ꝑſona ipſi dicit ſapiens Saß̃. vij. Similẽ vocẽ emii omnib ploꝛans. vbi ſapiens oñdit vitam iſtã eſſe miſerabiẽtam exparte natiuitan qᷓ; ex parte educationis · dicit eni ibideʒ ſic de ſe. Et ego natꝰaccepi cõmunẽ geremet in ſimiliter factam decidi terrã.⁊pꝛimam vocem ſimilẽ om̃iby emiſi ploꝛãs. Iniuo⸗ lumẽtis nutritus ſum ⁊ curis magniſ. Ne mo eniĩ ex regib aliud habuit natiuitatis initiũ. Vnus ergo introitꝰeſt om̃ibus ad vitam ⁊ ſimilis exitꝰ. Ubiſapiens fatetſe habuiſſe inchoationẽ doloꝛoſam educati⸗ onẽ curioſam. Fatet᷑ auteʒ ſe in natinitate miſerabilẽpter tria. Laruit eni diuitiaruʒ pꝛietate Juxta illud Job.j. Hudꝰ egreß ſus ſum de vtero matris.Et.ſ. Thimov. Rihil ĩtulimus in hũc mundũ. Caruitvi rinmn poteſtate.qa repens ſicut cancer vel ſicut vermiculus voluebat᷑. ⁊ omniũ delin arũ iocũditate.qa tĩ lacte nutriebat. Be⸗ ne ergo dicit. Accepi cõmunẽ aerem · qad pꝛimũ.q.d.nec tiñ mecũ apoꝛtaui depꝛo⸗ pꝛio vnde poſſem reſpirare ſed vſum com munis alimenti tam beſtijs qᷓ; hominibus mihipꝛiaui. Heq; enim ego gerez creahi⸗ ſed creatum accepi nec pꝛo me creatusſin gulariter ſed pꝛo omily generaliter. S muliter decidiin terram factam quo ad ſe⸗ cundũ.non ambulãs. neq; volans aut in biliter nauigans aut equitãs. ſed ſine qus⸗ cũq; foꝛtitudine decidi de yteroinfis mee receptus per manus alioꝛij redinaꝰ ſum ad terram et decidi in terrã. non pler me de nouo factam.ſed din factam.et pꝛlmn yocem emiſiſimilẽ omnibploꝛans · quaſi zuer. nnnbi zsu mm nnnnc „ ma nsh ſitkrie Soinun iuns am inrait uVuin wochrist Uaawis. lauistan is ſcut ſcolon di prl qu snatura tarboꝛ npiſcem ius ih ndudt ganſn ient ſt k( trern uürſbi nimte mdil n Dominica.x.polt trinitatis di.Ita carui omniñ deliciarum iocundi tatẽ quo ad tertiuʒ. quia pꝛima vox quam emiſiin mundũ fuit voxploꝛatus et fletus et non ſolum ego hoc feci.ſed ſicom̃es cla⸗ mant in mundũ venientes.qa. Omnes cla mant E vel Z quotquot naſcunt᷑ ab Eua. Siſunt maſculi conquerunt᷑ de Adam. Siemine conquerunt᷑de Eua.quia pꝛo „ pter eoꝛum peccata ſunt in mũdo victuri Ideo narrat beatus Augꝰ in libꝛo de viſi atione infirmoꝛũ&M quidam populi fue runt qͥ in natiuitate homiĩs ploꝛabant.⁊ in moꝛte gaudebant. Et bene dicit. pꝛimã vo cem emiſi ploꝛans. nõ ſoluz pꝛima vox ho minis · ſed etiã vltima hominis eſt ploꝛarꝰ et gemitꝰ. quia extrema gaudij occupat lu ctus. Pꝛouer. xiiijHarrat Solinus inli bꝛo de mirabilibus mundi libꝛo.ij. ca. vlij. Faſcentiũ pꝛima voxeſt vagitus triſticie. Solus autẽ Zoꝛoaſtres eadẽ hoꝛaqᷓ na⸗ tus eſt riſiſſe legitur.nec hocin natura bo⸗ num poꝛtendebat futurũ. Fuit enim inuẽ toꝛ artium magicarũ.cuius auus Aulius Craſſus queʒ bella perſica rapuerũt nun⸗ j riſit. Et ideo agelatus cognominabat᷑. ßm Solinum ibideʒ. Et nõ ſolum etiam natiuitas.⁊ moꝛs noſtra eſt miſerabilis.ſʒ etiam tota vita media inter natiuitatem? moꝛtẽ. Quiat dicit Salomon educatur pomo curis multis.⁊ inuoluitur pannis. niſſe in reſuſcitatõne laʒari vt exhiberetei officiũ humanitatis. Secũdo vt daret ſi⸗ gnũ intime caritatis.et vt compateret᷑ ami co. qui reuocabat᷑ ad ſtatũ mindane cala⸗ mitatis docẽs nos ſlere ſuper illis qͥ moꝛ⸗ tui ſunt in animabo eoꝛũ ꝑ peccata. Tertio legitur fleuiſſe ſuper ciuitatẽ. vt hic. vt do⸗ ctrinã quã docebat ꝓ ꝑgſecutoꝛibꝰ exoꝛare confirmaret.et vt ſe fontem pietatis oñde ret. vt tyrannidem ꝑſecutoꝛũ ſuoꝛũ oſten ⸗ deret. Moceſt contra multos. qͥ de malis inimicoꝛũ ſuoꝛũ gaudentet letant᷑.cum tñ eis compati deberent. Duarto legitur fle⸗ niſſe ſuꝑ IJndaz. Hã ſicut dicit Auguſtinꝰ Poſtqᷓ; Judas exiut ad iudeos a xp̃o ad tradendũ eis chꝛiſtũ poſt cenam.chꝛiſtus fleuit eins malũpoſitũ.per quod docebat nos ſere caſum pꝛelatoꝛũ noſtroꝛum. Et merito Nã ſepius ꝓ meritis pꝛelatoꝛũ de pꝛauatur vita ſubditoꝛũ j.q.lij. Eccleſia. Et caſus pꝛelatoꝛũ eſt ruina ſubditoꝛum. Hã pꝛo meriti plebis ſepe paſtoꝛes depꝛa uantur ecceſie vt pꝛocliuiꝰ coꝛruant qͥ ſe⸗ wänr dicit Iſidoꝛus.vi.q.j. Exme rito. Zeßat᷑ hyſtoꝛia de dauid vbiꝓ pecca⸗ ro dauid ira dei contra populũ deſeuit. vt haber᷑ ij. Reguʒ · xxiiij. Unde dicit poeta Prꝛacius. Duicqͥd delirant reges plectun tur achini. Qua ergo temeritate qͥs nõcõ patitur lapſuipꝛelati ſui cuius lapfus eſt ruina ſubditi. Iſti ſunt ſimiles Cham fi⸗ Nulla auis. nulla pꝛoles in mundo beſtie vel auis tanta ſollicitudine indiget educa tionis ſicut homo. Ande Mug. libꝛoj.di⸗ daſcolon dicit. Singula queq; naſcentiũ pꝛopꝛia quedaʒ habent munimenta. qui⸗ lio Noe maledicto. Hoc eſt contra illos qᷓ pꝛopꝛios pꝛelatos interdum lapſos deri⸗ dent.non ſolũ autem non cõpatiũtur eis. ſedeoꝛũ peccata publicant. et eos vbi poſ⸗ v. i de kn U m . bus naturaz ſuã ab incõmodis defendũt. coꝛtex arboꝛem ambit. penna tegit volu⸗ crem.piſcem operit ſquama.lana ouem in duit pilus iumenta veſtit. concha teſtudi nem includit. Hon tamen ſine cauſa factũ eſt. ꝙ cum ſingula animãtia nature ſue ar⸗ ma pabent ſecũ nata.ſolus homo inermis naſcitur et nudus. Opoꝛtuit enĩ vt illis qͥ pꝛouidere ſibi neſciunt natura cõſuleret· pomini autẽ ex hoc experiendi occaſio pꝛe ſtaretur·cũ ilta que ceteris naturaliter da ⸗ ta ſunt pꝛopꝛia ratõne ſibi querat. Et Cri ſoſtomꝰ ſuꝑ WMattheũ.vi.ca. dat aliã ratio nem huius dicens. M ideo ſit natus nu⸗ dus homo vt neceſſitate coactus infirmi⸗ tatis ſue ſemꝑ neceſſario habeat dominũ ſuum inqͥrere. Secũdo chꝛiſ?ꝰ legitur fle⸗ ſunt confundũt. Attendant iſtiillud quod dicitur in Canone.iq.i Multi? ca. Thꝛi ſtus quid fecit. quia pꝛelatus malus qᷓ;diu roleratur ab eccleſia. non eſt contemnen⸗ dus. xv.q.vlij. ca. vltimo. Exemplũ in Cay pha et pylato quibus chꝛiſtus reuerentiã detulit.xciij. diſt. dominꝰ. Vnde ſtatutum eſt vt quãtũcunq; ſanctus ſit ſubditus nõ debet coꝛrigere pꝛelatũ ſuũ malum qᷓdiu — toleratur.ij.q.vij. Plerũq;. Figura in da⸗ uid.qui dolendo regis clamidem pꝛeſci⸗ dit vt dicitur.i. Regum · xxiij. Bene ramẽ poteſt ſubditus monere caritatiue et hu⸗ militer pꝛelatum vt caueat a tali ſcanda⸗ lo quod oꝛitur de eo. Exemplum in Ha than. quj licet eſſet minoꝛ ·tamen monu⸗ it dauid ðe peccutoij· egum xůjhegnñ. Bermo Nos ſi. alias nõ debet publice ſubditꝰpꝛe latũ infoꝛmare.quia dicit᷑.xœvj. diſ. In ſcri pturis. M peccatuʒ pꝛelatoꝝ ꝓpter maius ſcandalũ eſt occultandũ. Duinto xp̃s ſie ⸗ nit in cruce.vt dic̃ Hebꝛeo.v. Cũ clamo re valido et lacrimis offerens deo ſe.exau ditus eſt pꝛo ſua reuerẽtia i.merito reue⸗ rentie qua deũ pꝛe ceteris reuerebat᷑. Ec/ cli xxxij. Pꝛo reuerẽtia accedet tibi bona gratia. Vel ꝓ reuerẽtig paſſionis ſue. eo ꝙ ſcʒ ex ſola caritate paſſus eſt.⁊ per huncfle tũ chꝛiſtꝰ expꝛimebat acerbitateʒ paſſiõis 2⁊moꝛtis. vt nos ad ſibi cõpatiendũ excita rret. ⁊ vt patrẽ ad miſerandũ hũano generi puocaret. In om̃ibʒaũt iſtis chꝛiſtꝰ fletity ſuis lacrimas magis autenticas et magne vtilitatis ſeu pꝛecij apud deñũ eſſe oñdebat Hã lacrima hominis penitẽtis multuz ac cepta eſt apud deum. Juxta illud p̃s. pſfal molv. Poſuiſti lacrimas meas in conſpe/ ctu tuo · Exponit Innocẽi.acceptas ha buiſti Duod patet in magdalena.quia ali ter nõ legit ſatifeciſſe ꝓ peccatis niſi lacri⸗ mis Luce.vij. Et notãter dicit in conſpe/ ctu tuo. QDuia ᷣm Innocẽ. libehter videt deus lacrimas. Iſa.xxxvij· Audini oꝛati onẽ tuã ⁊ vidi lacrimas tuas. Vñ ponunt᷑ lacrime in cõſpectu domini ſicut vinũ.ps. Potum meũ cũ fletu miſcebam. Lerte ma gne virtutis ſunt lacrime.qᷓ nõ ſolum inci tant deũ ſed etiã cogũt ad miſeranduʒ.qͥa dicit Ambꝛo. Dꝛatio deñ lenit. lacrima co git ſeu pungit Judith.viij. Indulgentiaʒ eius fuſis lacrimis poſtulemꝰvbi gloſa di cit. Lacrime pondera vocis hñt que impe rant nõ ſupplicant. Sed intelligenduʒ eſt de lacrimis q̃ᷓ fiũt pꝛo pctis.nõ de illis q̃fi unt pꝛo tꝑalibus.q̃ inutiles ſunt⁊ nociue. Vñ Benet xxvj. Dicunt paſtoꝛes gerare d eſt demones. Hoſtra eſt aqua.i.lacrime tales. Lacrime etiã que ſiũt ↄtra oppꝛeſſo/ res magnũ effectũ habẽt apud deũ Ecci. xxxv. Nõne lacrime vidue ad maxillaʒ de/ ſcendũt.⁊ excamatio eius ſuꝑ deducentẽ eas. Amaxilla enĩ aſcendũt vſq; ad celuʒ. ⁊ dñs exauditoꝛ nõ delectabit᷑ in illis. 5 Sunt aũt multa q̃ᷓ ſanant pctõꝛẽ. inter que pꝛecipuũ eſt lacrima. Pꝛumuz eſt baptiſmꝰ Joh.iij. Niſi qͥs renatꝰ fuerit er qua ⁊c̃. Scðm elemoſina Ecci.iij. Ignẽ ardentẽ extinguit aqua. ⁊ elemoſina pecca tum. Tertiũ eſt martyriuʒ. Auʒꝰ. Omnia CU „ falce martyrij reſecant᷑aco.j Beatusyi quiſuffert temptationẽ. uartũeſtcõuer ſio fratris errantis Jaco.vlti. Siquis er vobis errauerit a veritate et duerterit 36 eumſaluabitaniam eiꝰa moꝛte? opitmul titudinẽpctõ?um Miere.xx. Sicõuerte⸗ ris conuertãte. Quintũ eſt remittereinſe peccanti Auce · vj· Dimittite⁊ dimittet᷑vo bis Ecci xxviij. Relinque ꝓximo nocenti te.⁊ tunc tibi dep̃cantipctã ſoluent᷑. Ser⸗ tum eſt pceptio coꝛpis xp̃i Johvj Siqg manducauerit exb pane vietin eternum Septimũ eit fletus ſatiffactõis Wath y. Beatiqͥ lugent. Qualiter autẽ eſt fendũ peccato.docet Põð.in ſe dicens in Pð.yj. aboꝛauiin gemitu meo. lauaboꝑ ſingu las noctes lectum meñlacrimis meis ſtra tum meũ rigabo. Pꝛimo eni dicit. Labo⸗ raui.ſcʒ vigilando. oꝛando.ieiunãdo. No⸗ ma.vj. Sicut exhibuiſtis mẽbꝛa veſtraſer uire iniquitati ad iniquitatẽ.ita nuncerhi bete membꝛa veſtra iuſticie in ſanctificgti⸗ oneʒ · Scðo dicit in gemitu Hieremievj. Luctum vnigeniti fac tibt planctumama rum Mich.iij. Dole ⁊ ſatage quaſipartu riens Pð. Rugiebaz a gemitu coꝛdismei. Tertio dicit lauabo.ſcʒ aquis lacrimaruʒ Zugꝰ. Lacrime lauant pctã. que pudoꝛ eſt oꝛe cõfiteri Hieremie.iiij. Laqua a malicia coꝛ tuum Iſaie.j. Lauamini⁊ mũdieſtote Duarto dicit ꝑ ſingulas noctes Treno. Ploꝛans ploꝛauit in nocte. cõtra hypocri tas. qui flent in die vt videant᷑ ab homini⸗ bus. Duinto dicit lacrimis meis ſtratum meũ rigabo.q.d.nõ ſolũ lauabo in ſupficie ſed rigabo vſq; ad intima. Et dicit lectũ la uabo.i.voluptatẽ peccati lauabo.ſʒ ſtratũ id eſt.cubiculũ pctõꝝ rigabo. Et dicit per ſingulas noctes lauabo lectum.id eſt. per ſingula pctã voluptatẽ deſlebo.ſicut laua/ tur ſoꝛdida cutis ne macula maneat. Tre no.ij · Deducqᷓſitoꝛrentẽ lacrimas ꝑdieʒ? noctẽ. Vel lectũ dicit ↄſcientiã. ſtratũ autẽ ſenſualitatem. Vnde dicit lauabo ↄſcien ⸗ tiam.flendo ſingula pctã. ſtratũ.iſenſuali tateʒ rigabo.i.fertilem faciam Eccixxiij Dixi. rigabo hoꝛtũ plantatõis. Szdi⸗ ceres ꝑ qͥd hõ p̃t.ꝓuocari meliꝰ ad lacrias. Certe dico ꝙ p nihil aliud niſicum conſi⸗ derat peccati vilitatẽ. dinine maieſtatis of fenſionẽ et pene quaʒ demeruit pᷣparato⸗ nem. De peccati vilitate patet ꝑilud qͥd di tdorctr chbuep ususd ſjsCu ucht. motempt uctemp taugnen boloviril myin iquec nſuperuſ Itila is chꝛiſt hoſtsti iicum weptere duckta ietſichſ perpe hlderec uj Annouet nemo weniſt nt mſoer unſ n itur Pð.ix. Pꝛopter qͥd irritauit impius deum q̃ſi d. ꝓ nihilo. quia ꝓpeccato. quod nihil eſt. Vñ Ezech. xviij. Quare moꝛie/ mini domus iſrael. q.d. ꝓpeccato quod vi liſſimũ eſt. Unde Seneca. Siſcirem de/ os ignoſcituros.⁊ homiĩes ignoꝛaturos. adhuc dedignarer peccare. Hõ ſolum au⸗ tem eſt vile ſed etiã ſoꝛdidũ non ſolum ſoꝛ didum..ſed etiã momentaneũ. regoꝛius. Womentaneũ eſt ⁊c. Hon ſolũ momenta neum · ſed laboꝛioſum Saß̃ v. TLaſſati ſu mus in via iniqͥtatꝭ Hieremie. ix. t ini⸗ que agerent laboꝛauerũt. Et Prego · dicit AVigilijs ⁊ cruciatib repꝛobicruciatũ me ⸗ rentur eternũ. Debet ergo multũ pꝛouoca ri homo peccatoꝛ ad lacrimas.ꝙtam vile ſoꝛdidum momentaneũ et laboꝛioſuʒ opꝰ qrznt 3 fecit. Multũ etiam inouet ad lacrimas ꝙ homo ꝓpꝛia ſponte ſe ſubijcit diabolo de⸗ bilioꝛi ſe. Hieronymꝰ. Debilis eſt hoſtis qui nõ poteſt vincere niſi volenteʒ · etcum hoc qͥa habet pꝛeſidiũ dei? angeloꝛuʒ ps. Zngelis ſuis deus mandauit de te. Et de chꝛiſto pᷣs. Cum ipo ſuz in tribulationej. Coꝛinthx. Fidelis eſt deus qui nõ patie tur vos temptari ſupꝛa id qͥd poteſtis.ſed faciet cũ temptatione ꝓuentũ. Bloſa.i.vir/ utis augmentũ. vt ſic poſſitis ſuſtinere.i. diabolo viriliter reſiſtere ⁊ ip̃m ſuperare. Exemplũ in vitis patꝝ de beata Sincle⸗ tiſtica.que cũ fuiſſet temptata a diabolo.⁊ ip̃m ſuperaſſet. Ait diabolꝰ Miciſti memu licr. St illa. Hon ego viciſed dominꝰ meꝰ ieſus chꝛiſtus. Tũ igitur peccatũ ſit tã vi⸗ le.⁊ hoſtis tam debilis ·⁊ deus paratus in auxiliũ cum angelis vere poteſt q̃ri a pec⸗ catoꝛepter quid irritauit deuz tam pium tam dulcẽ tam benignum.qui in ſe neſcit raſci.et ſi cõſideraret penã iehenne et con fuſionẽ perpetuã.vere neſcio ꝓpter qͥd irri tauit deum vltoꝛẽ peccando. vbi erit om⸗ nis boni defectus? carentia.⁊ totius mali afftuentia. Iſta certe ſireuoluant᷑ anĩo ſuf ſicienter mouebũt peccatoꝛẽ ad flendũ ſu⸗ per ciuitatem conſcientie ſue in W mul⸗ ta mala cõmiſſa ſunt. — in verbis pᷣmiſ⸗ Di tertiò 4 ſubiungit chꝛi ſti compaſſio ex pia allocutione. Tũ dicit. Si cognouiſſes ⁊ tu. Circa qd ſciendũ ꝙ homo debet cognoſcere tria ad que tenet᷑ recte oꝛdinare.ſcʒ ſemetipᷣm ꝓximũ ⁊ deñ In ſeip̃o debet cognoſcere? inueſtigarevt cognoſcat tria. Pꝛimo ꝓpꝛiam iniquitatẽ. vt doleat ⁊ deleat.ſicut mlier reſpicit ĩ ſpe ⸗ culo ſieſt macula in facie vt abſtergat. ð Apeccato meo mũda me. Cmꝰ rationẽp̃⸗ mittit. Duoniã iniquitatẽ meã ego cogno ſco. Sic eger cognoſcẽs infirmitateʒ in⸗ ploꝛat medicũ.iij. Reg.viij. Si qͥs cogno uerit plagam coꝛdis ſui.⁊ expanderit ma⸗ nus ſuas in domo hactu exaudies. Eo/ gnoſcitur autẽ peccatũ multis modis ᷣm Innocẽ qrtum ſuꝑ Pðl. Ut meretrix.vt monſtrũ.vt gladius.vt ſerpens. Coguoſci tur vt meretrix multjpliciter.ſcʒ facie ꝓca/ ci. Pꝛouerb.vij. Pꝛocaci vultu blanditur. Itẽ elatꝭ oculis Ecci xxvj. Voꝛnicatio mu lieri in extollentia oculoꝝ. Item mãu ra⸗ paci Pꝛouer.vj. Mulier virip̃cioſam ani⸗ mã rapit. Itemvoce Pꝛouer.v. Vauus di ſtillans labia meretricis. Itẽ qꝛ habet plũ bum in oꝛe.qa verba eius ſemp tendũt ad infernum acharie.v. Ecce mulier vna ſe dens in medio amphoꝛe.⁊ dixit. Hecẽ im pietas.⁊ piecit eã in medio amphoꝛe.⁊ mi⸗ ſit maſſaz plumbeã in os eius. Itẽ cogno⸗ ſcitur peccatũ vt monſtrũ Nume. xij. Ibi vidimus monſtra qᷓdaʒ. Pctã enim faciũt homies monſtra. Item cognoſcit᷑ vt gla⸗ dius Ecci.xxj. Quaſi rumphea bis accu⸗ ta om̃is iniqͥtas. Itẽ vt ſerpens Ecci. xxj Quaſia facie colubꝛi fuge pctã. Scðo de bet cognoſcere hõ ſpũalẽ infirmitatẽ vt ca neat. Sic cognoſcẽs malũ paſſum cauet ⁊ timet. Sic adam ⁊eua cũ cognouiſſent fe nudos glo.i.ſentiẽtes pꝛuritũ carnis.con ſuerunt eis folia. Tertio debet cognoſce⸗ re hõ incertã hoꝛã moꝛtis ⁊ penã debitaʒ. vt hic. Sicognouiſſes eni ᷣm Boꝛrã ſu per eplam ad Mebꝛe · ti.ſignificauit xpᷣs in his vᷣbis · dicens. Si cognouiſſes allo quẽs etiã aĩam cuiuſlibet vt ſibi añ. ꝓuide at. Moc petijt ð dicẽs. Hotum fac mhi dñie finẽ meü. Vñ de iuſto ðꝛ in ·Pð. Sol cognouit occaſuʒ ſuũ.i.hõ bonꝰ⁊ iuſtus ſi nẽ ſuũ cogitat. Sed certe pauci ſunt qͥco⸗ gnoſcũt hos defectꝰ ſuos attendẽtes ⁊ ↄſi derãtes potiꝰ alienos. De qb dicit Criſo. ſug Wach. ca xxiij. in hec verba. Alter gl⸗ terius culpã cito intelligit. ſuã autẽ diffici le. Luꝰ rõnẽ ſubdit.qa homo in cauſa alte rius tranguillum habet coꝛ. in ſua aũt tur batũ. Turbatio aũt coꝛdis non permittit alienoꝛũ magnũ eſt impedimentum in co/ gnitione pꝛioꝛũ. Dicit enĩ Pꝛoſper lib.ij. de vita contemplatiua. Tamdiu qͥſq; pec⸗ cata ſua que noſſe ⁊ flere debet ignoꝛatq; ⸗ diu curioſe aliena ↄſiderat. Et ex hoc ipſe infert ibidem. M ſi moꝛes ſuos ad ſeipm cõuerſus quis aſpiciat.certe nõ reqͥrit qͥd in alijs repᷣhendat.ſed potius qd in ſeipſo lugeat. Mec ꝛoſper. Ex his inlero ꝙĩter om̃es ſcientias vtilioꝛ eſt ſcientia ꝓpꝛioꝛuʒ defectuum. Nã quid ꝓdeſt ſcire alta mon tiũ cacumina.⁊ ingentes fluctus maris· et lapſus fluminũ et occeani ambitũ ⁊ gyros ſyderũet relinquere ſeip̃m. dicit Auguſx. lib. Confeß. Cuius ratio eſt.qa ᷣm Criſo. ſupꝑ illud p̃s. Wiſerere mei deus q̃ infir mus ſum.talis ſcientia facit hoĩempꝛiam infirmitatẽ recognoſcere.⁊ in ſuis viribug aut meritis nullã fiduciam habere. ⁊ ex h incipit homini adeſſevirtus diuina.qñ de ficere incipit pᷣſumptio humana. Bec ille. Exquo ↄcludit Mugo lib.j. degnĩa ca.it. M ſũma philoſophiaeſt cognitio ſui. Et Richardus in li de.xj· patriarchis ca. xx⸗ iij. dicit. M magna altitudo ſcientie eſt ſci re ⁊ cognoſcere ꝑfecte ſeim. Veruntñ ⁊ſi vtiliſſimũ eſt cognoſcere ſeip̃m.eſt iñ mul/ tũ difficile. Sicut dicit Baſilius in ſuoex ameron lib.it. F In quo autẽ cõſiſtit hec cognitio ſui.certe in multis. Hã homo debet in ſe ↄſiderare ſex. Pꝛimo cõſidera⸗ re debet qͥd ſibi deſit. quid aſſit · qͥd habet ne ꝑdat.ſcʒ pꝛemia. quid cauere debet ſcili cet fupplicia.in quo pᷣceſſit alterũ. inquop̃ ceſſit eum alter. Inq;t Augu. ſuꝑ Wacth. ſermone. liiij. Debet etiaʒ ſcdᷣo cognoſcere qͥd ſupꝛa eũ.quia deus.qͥd infra qͥa peco/ ra. Ait ibidẽ Aug.ſuꝑ epiſtolã Johis ome lia.viij.Lonſideret etiaʒ tertio.vbi eſt. vbi erit. vbi nõ eſt. Vbi eſt. qa in loco meroꝛis. ⁊valle lacrimarũ.vbi erit. quia in ſuperna patria.quã qͥa necdũ adipiſcitur lugẽs cõ ſpicit. vbi nõ eſt. Inquit Brego.in moꝛal. lib. xxiiij. Debet q̃rto ↄſiderare.qͥd modo eſt⁊ qͥd ante fuit.qa modo eſt in gr̃a qͥ olim fuit in culpa. Etex attendens humilirꝙ ꝑmeritũ inuẽtus eſt nequaqᷓ; arroget ꝙ ꝑ gratiã inuẽtus eſt. Inquit Brego.li. xxvitj moꝛal· Debet quinto cõſiderape quid ipſe ſit. qͥd intra ſe habet.quid infra ſe. quid ſu em cn hominẽ conſiderare quod bonuz eſt. Hec le. Ex quo patet ꝙ ↄſideratio defectuuʒ pꝛa.qͥd cõtra.quid ante. quid poſt ßm T ſoſto.in libꝛo q̃rto de ſ— in ſumma debet conſiderare homo vnde venit. quo tendit. qmodo viuit. qd amittit quantũ qtidie pꝛoficit. q̃ntum deficit. qui⸗ bus cogitationib magis afficitur. autma chinationibtemptatur.⁊ non ſolumqis ſit conſiderare debet.ſed qualis eſſe debe at attendat. q;a ſic de cognitione ſui pote⸗ riteleuariad cognitionem dei. Inqͥt Hu go libꝛo.iij. de anima cap̃ij. Sicemm po⸗ mo pꝛimo cognoſcet ſeip̃m debite. Secũ⸗ do debet cognoſcere in pꝛoximo tria. ꝛi mo pꝛelatoꝛũ vtilitatem. vt eis obediat et ſeruiat. ſicut eger obedit et honoꝛat medi⸗ cum.ſeruus dominuz pꝛopter vtilitatem. Vnde ad Hebꝛeos vltimo dicit pauius. Lognoſcite fratrem veſtrũ Thimotherʒ Quod exponit Boꝛra. Lognoſcite hono ⸗ rando.ſeruiendo. Secũdo debet conſide rare ſubditoꝛuʒ vtilitatem.vt eos regatet cognoſcat. ⁊ eis pꝛouideat ſicut paſtoꝛ gre gi medicus egris. De pꝛimo Johx. Ego ſum paſtoꝛ bonus ⁊ cognoſco oues meas. De ſecũdo Pꝛouerbioꝝ.xxvij Diligenter agnoſce vultum pecoꝛis tui. Tertio debʒ agnoſcere in ꝓximis omniũ naturã cõmu nem.vt om̃es diligat? ſubueniat.ſicut Jo ſeph cognoſcens fratres exhibuit opera pietatis eis Beneß xliij. Vnde ⁊ Pð con/ queritur de talib. Lonſiderabam ad der teram inquit et videbam.⁊ nõ erat quiro gnoſceret me. Tertio debʒ cognoſcere ho mo ⁊attendere ea qᷓ ſunt ad deum. Ethec tria. Pꝛimo admirabilẽ potentiaʒ. q̃ apa ⸗ ret in duoby.videlicet in opando ſicut res cognoſcitur ꝑ veſtigiũ Sapie.xiij. Zma/ gnitudine creature poterat creatoꝛ hoꝛuʒ faciliter videri. alde mirabile eſt de nii lo aliquid facere Johis.j. Omniaꝑipſum facta ſunt. Secũdo debet attendi eiꝰpo⸗ tentia in iudicando. Nam ſuſpendium k⸗ tronum oſtendit iudicis poteſtatem. Pẽð. Cognoſcet᷑ dominꝰ iudicia faciens. Ter⸗ ribile iudiciũ eternalit dãnari. Ideo Pẽ · dicit.Confiteboꝛ tibi dñe qꝛ terribilit ma gnificatus es. mirabilia oꝑa tua. Sz heu dicit᷑ Wichee.iij. Ip̃i aũt nõ cognouerũt qa ↄgregauit eos ſicut fenum. Tertio de⸗ bet homo attendere mirabilem bonitateʒ in deo que ſpecialiter apparet in duobus. videlicet in deſtructione peccatoꝛũ · quĩ murpb vunu mnans⸗ donini S B tes trolumu yimocht erſeadin poſſuntſ ioperd ſitenebꝛ Echtr nteneb: grnebꝛa mioac verſus weiſun dlgti ps ii 5 5— 6 8 S— 8* Dominica. X.polt trinitatis vb hoe datus eſt filius dei.i. Joßis. ij. Iñ hoc cognoſcmus caritatẽ dei quoniã ip̃e pꝛo nobis animaʒ ſuam poſuit. Sed heu dici de peccatoꝛe. Vir inſipiens non co⸗ gnoſcet hec. So in pꝛomiſſione pᷣmio⸗ rum. Mirabilis bonitas pꝛo nihilo dare regnũ Job· xxij. Quis mi i det vt cogno ſcam ⁊ inueniã illum. Tertio debet atten/ dere homo in deo eins fidelẽ ſapientiaʒ qᷓ ſpecialiter eſt in duobus.videlicet volun/ tatem eins cognoſcere in doctrina verita/ tis Joh. vij. Si quis voluerit voluntateʒ eiꝰ facere.cognoſcet de doctrina mea vtrũ — ex deo ſit. Scðo in diſciplina equitatis.qᷓ pꝛobando verberat. ð. Lognoui domie quia equitas iudicia tua. Det igitur nobiſ deus vt cognoſcentes noſtros defectus. pius multiplices potẽtie. bonitatis etſa ⸗ pientie cognoſcamus hic effectus per ßra tiam ⁊ tandẽ ad eius claram cognitionem mereamur ꝑuenire ⁊ ad eius gloꝛiã Duã nobis concedere dignet᷑pater ⁊ filius⁊ ſpi rituſſanctus. Amen. Dominica. X poſt trinitatis. II. Sermo C1III. Ngrelſus in tem 1plũ cepit eijcere vendẽtes ⁊emẽ⸗ tes in illo. Luce.xix. Si cõſide rare volumus fratres cariſſimi diuerſita/ tem imo cõtrarietatẽ operũ dei⁊ diaboli inter ſe adinuicẽ.videbimus clare ꝙ nun/ 1 en ſe compati in eodem ſubiecto. ã opera dei ſunt oꝑa lucis.eo ꝙ deus eſt kmu lur.⁊ tenebꝛe nõ ſunt in eovlle. vt ðꝛ.j. Jo⸗ ban. Ecõtrario vero opera diaboli ſunt opera tenebꝛarũ. Vñ ip̃e apellatur pꝛin/ eps tenebꝛarũ Juxta illud. Hõ eſt nobis colluctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ ti. ſed aduerſus pꝛincipes tenebꝛarũ. Item opera dei ſunt opꝑa iuſticie et equitatis.eo ꝙ ipe diligit iuſticiã ⁊ iudiciũ.ſcʒ equitatꝭ. yt dici᷑ in Põ. Operavero diaboli ſůt ope ra iniuſticie ⁊ iniquitatꝭ Juxta illud. Ini⸗ quitateʒ meditatus eſt in cubili ſuo.quod tůc fecit quãdo cõtra deñ ſeerexit. Et que maioꝛ iniqͥtas aut iniuſticia qᷓ; inſurgere creaturã contra creatoꝛẽ ⁊ ei velle aſſimila riin maieſtate ⁊ om̃ipotẽtia deitatis. Qñ ipe eſt qtunc cõcepit doloꝛẽ.id eſt penam doloꝛoſam ſibi.⁊ peperit iniqͥtateʒ veniẽs nmundũ. Item opera dei ſunt opa mun cie queſtuarios eiecit dicie ⁊ ſanctitati. eo ꝙ ie vuit ſibi ſerui/ ri in ſanctitate ⁊ iuſticia uce.ſ. Econtra⸗ rio vero oꝑa diaboli ſunt opa ſpurcicie et totius feditatis. vnde petijt ſe mitti in poꝛ cos.vt dicit Math.viij. Cum igitxpᷣs ha beat opera cõtraria operiby diaboli.nimi⸗ rũ pfecto ꝙ nulla poteſt eſſe cõuenientia ⁊ cohabitatio eoꝛũ ſimul.eo ꝙ nõ eſt cõpara tio lucis ad tenebꝛas. xp̃i ad belial ſcti ad canẽ.ij. Lox.vf· Ideoq; neceſſe eſt vtxps inueniẽs oꝑa diaboli in domo ſua.ea potẽ ter merito eijciat Hã in ß aparuit caritas dei vt diſſoluat opa diaboli. vt dicit᷑.j. Jo⸗ han.i. Et iterũ ibidem. In apparuit fili us dei in mũdo vt tolleret pctã.ſcʒ eijcien⸗ * do ea tanqᷓ; membꝛa cũ capite ſuo diabolo Joßxijß Nunchnceps huius mũdi eijcie⸗ tur foꝛas. WMũdus ſiquidẽ iſte fuit ↄtamt natus operiby diaboli⁊ om̃i ſpurcicia poł lutus eo ꝙ quicqͥd erat in eo auterat ↄcu⸗ piſcentia carnis. aut ↄcupiſcẽtia ocuioꝛũ. aut ſupbia vite. Vñ totus dicebat᷑ poſitꝰ in maligno · vt dicit. j. Joh.ij. ⁊. v.ꝓpter qͥd venit füliꝰ dei in mundũ.vt nos redimeret ab om̃i iniqtate ⁊ mũdaret ſibi plm acce⸗ ptabilẽ ſectatoꝛẽ bonoꝝ opeꝝ.ad Titũ ij. In cuꝰ figura veniẽs in templũ materia le eiecit oꝑarios diaboli.ſcʒ emẽtes ⁊ ven⸗ dentes in illo. In qͥlw vᷣbis ſaluatoꝛ ʒelũ? amoꝛẽ quẽ habuit ad dei patris honoꝛẽ? reuerentiã oñdit efficaciter in eo ꝙ auari⸗ ðᷣtemplo. Tirca qͥd tria deſcribunt᷑ Pꝛimo xp̃i ad tẽplũ viſita tio gloꝛioſa Lũ ðᷣꝛ. Ingreſſus in templũ. Scðo expuiſio maloꝛũ ſerioſa. Cũ addi. eiecit. Tertio ſubiungit᷑ opatio impioꝛuʒ ſceleroſa Lũ ðꝛ. Vendẽtes ⁊ emẽtes illo. 1„o deſcribi᷑ 3 Dmi pAmoO xp̃i ad templũ vi⸗ ſitatio glioſa Lũðᷣꝛ. Ingreſſus intemplũ Pꝛopꝛiũ enĩerat.vt dicit Criß. boni filijvi ſitare domũ pr̃is ſui. In qͥ nos infoꝛmare voluit. vt qͥcüq; iremꝰ pᷣmo domũ of̃onis adeamꝰ.⁊ ꝑ õones deo cõmẽdati. ad alia negocia agenda ſecedamꝰ. ita dicit Boꝛra ſuꝑ Mach xxi. Circa q̃d ſciendum ꝙœxp̃s plura tempia habuit. ⁊ ᷣm h pluries et di⸗ uerſimode ingreſſus ẽ ea. Pꝛimũ templus eſt vteri virginalis. quod fuit ſanctificatũ in cõceptione. pð. Sctificauit tabernacn lũ ſuum alsiſſimus ·tunc potuit dici de eo. Sanctũ ẽtemplũ tuũ.mirabile in eqͥtate⸗ — Bermo vbi dicit Innocẽ. Q virgo maria eſttem/ re diuinã potentiã. Pð. Adoꝛaboadtem/ plũ.quia per eã pꝛeces poꝛrigimꝰ ad chꝛi⸗ ſiũ Ezechiel· xlv. Et adoꝛabit populꝰ ad oſtiũ poꝛte in ſabbatis. Fuit autẽᷣmeuz i tempiũ ſanctificatũ. quia ſ anctificata fuit templo ſctõ tuo qð eſt in hieruſalẽ.tibiof⸗ n vtero.mirabile in equitate. id eſt ĩ incar⸗ natione filij.· que dicit᷑ eqͥtas · qa iuſtum fu it vt qui faceret reficeret. Item ꝑ hominẽ moꝛs ita ꝑ hominẽ vita gratie. Item vt il⸗ leqͥ erat medius in ꝑſonis.ſcʒ filꝰeſſet me dius in naturis. Item vt qui occaſionem ruine dederat damnũ ꝑſolueret Jone pꝛi mo. Wittite me in mare. qͥaꝓpter metem peſtas hec exoꝛta eſt. Vuit autẽ oꝛnatũ ſan ctis operationib.qa om̃es oꝛdines hoſti⸗ oꝛñj erant ex auro ſcʒ caritatis. qua omes ſenſus refulgebant.iij. Regũ.vj. In btem plũ ingreſſus eſt chꝛiſtus in ſua incarnati/ one. Ezechiel · xlij. Maieſtas dei ingreſſa eſt in templũ. In hoc templo vteri virgina lis fecit ſibi chꝛiſtus aliud templũ · ſeu ca⸗ b pulcherrumã.ſcʒ aſſumendo coꝛpus ñanitatis ſue. Vñ in Pð · competit ſibi il lud. dñs in templo ſancto ſuo.iqͥ eſt diuini tas in hũanitate. Sicut autẽ templuʒ eſt locus exauditiõis.ita chꝛiſtꝰ in humanita te exaudiuit pctõꝛes. Pð · Exaudiuit dñs de templo ſancto ſuo. Sicut patet de cha nanea latrone ⁊ alijs · De hoc templo exi⸗ uit a latere dertro aqua.que oĩes ad qͥs puenit ſaluos fecit Ezechiel · xvij. Vnde er eoꝓfluxerunt om̃ig ſacramẽta. Scᷣm tempiũ eſt eccleſie militãtis qd deus fun⸗ dauit in ſanctis patribꝰ patriarcbiset ꝓ⸗ phetis ⁊ apoſtolis. Figura.iij· Re. vi · ce⸗ pit Solomon vt tollerẽt lapides grãdes ⁊pꝛecioſos in fundamentũ teipli et qua⸗ drarent eos. Brandes ⁊ pᷣcioſos caritate. quadratos ꝑfectione virtutũ qᷓ̃ttuoꝛ car⸗ dinaliũ. Iſtud templũ cõtinue edificatur in iuſtis Epheß.ij. Suꝑedificati ſup̃ fun ⸗ damẽtum apoſtoloꝝ ⁊ph, cõſuma/ tur in beatis Mieremie. xx. Edificabitur ciuitas in excelſo.⁊ templũ iuxta eã. Iſtud templũ debẽt edificare pꝛelati verbo pᷣdi⸗ cationis.j. Eſdre.v. Nos ſerui ſumꝰ dei.⁊ templi edificatoꝛes.oꝛnare exemplis con uerſatiõis.j. Machab.iiij. Oꝛnauerũt fa⸗ ciem templi coꝛonis aureis. cuſtodire vigi lias ſollicitudinis paſtoꝛalis · Sicut leui/ te fecerũt.ſ. Paralip̃.ix. Tertiũeſt templũ materialis eccleſie in qͥ debẽt ſubditi oꝛa plũ ſanctũ tuũ. audare diuinã ſapientiꝭ Põ. In templo eiꝰ om̃es dicent goram Offerreↄfitendo diuinã bonitatẽ. ðʒ ferent reges munera. Debent ergo gdoꝛg re coꝛde. laudare oꝛe. offerre oꝑe. In hoc templũ frequẽter ingreſſus eſtipᷣs cꝙrpo⸗ raliter· ſed nunqᷓ; gratis. Hã ingreſſuseſt in iuuẽtute. vt audiret doctoꝛes docẽtes. Luce. ij. Scðᷣo ingreſſus eſt in etateaqul ta.vt coꝛrigeret delinquẽtes Johisij. ya cto funiculo eiecit om̃es vendẽtes colum⸗ bas. Tertio ingreſſus eſt ad inſtructionẽ. vt erudiret ignoꝛãtes Mathxj. Diſcitea me qͥa mitis ſuʒ. Et de bocpatet care Jo han.viij. QDuarto ingreſſus eſtad abſoſuẽ dum pctã. vbi mulieri dixit Johvij. Hec ego te cõdemnabo. Quinto ingreſſus eſt hic poſt honoꝛẽ ſibi in dñica palmaruʒ a turbis exhibitũ. Et hocad agendũ grati⸗ as deo patrip tanto honoꝛe ſibi exhibito qui honoꝛ cedebat ad gloꝛiã deitatis ſueꝛ patris ſui. Sexto ad mũdandũ templum ab operib malis. In hoc ergo templo ſex iſta nobis hodie fiũt. Ham audiunturibi deip̃cepta.ibi coꝛriguntur delicta nña ibi erudiunt᷑ noſtra errata.ibi abſoluũtur no ſtra pctã · ibi agunt᷑ actiones gratiaꝝ pꝛoꝑ ceptis bñficijs. et mũdaturↄſcientiaayi⸗ cijs. Quartũ templũ eſt noſtre anie.j. Lo⸗ rinth.iij. dicit᷑. Templũ dei ſanctuʒ eſt qͥd eſtis vos. Hoc templum nõ debet violari peccatis. Nã.j. Coꝝ.iij. dicit᷑. Siqͥs tem/ plũ dei violauerit. diſpdet cum dñs dens qa ergo eſt lodꝰ ſolius dei. Jðo debʒ diſce⸗ dere diabolus.q;a nõ eſt conuentio xp̃iad belial.ij. Loꝝ.vi. Sʒ pꝛochdoloꝛ iſtudtẽ/ plum ſepiꝰ violat᷑ Pð. Deus venerũtgen/ tes ⁊c. polluerũt templũ ſanctũ tuũ pot tñ mũdariꝑ ſacramẽtum penitẽtie. Int templũ ſepius dñs ingredit᷑ Spocalip.ij Ego ſto ad oſtium ⁊ pulſo. Cũtaliboſpi⸗ te veniunt om̃ia bona pariter Sapie. vij Quintũ templũ eſt gloꝛie celeſtis Apoc⸗ xi.Spertũ eſt templuz dei in clo. pð In templo eius om̃es dicẽt gloꝛiã. Iſtudtem plum eſt deſiderabile recoꝛdantibus · mi⸗ rabile contemplãtibus delectabile intrã⸗ tibus. quia offerentur in leticiaet exultai one. adducentur in templuz regis · Iſtuc templuz ingreſſus eſt chꝛiſtus ſemel· quia numo ſunnen vimtep nktqh ic nimreſe mſ61 giurder ihnte- jyificuti hawont ſeiinert ve mũ. Lir iniſerndi nignent ſtent etio s doloſi venide weſtm mes in nente uſumen iisI oynde ehtgu bep. uablis ieſh m unhlis ſinnde za nni huß zi nſ inſn S „— £ 2 Fz — — 7 8 2 8 . 2 . 1 „ 8 E 2 2 Sominica.x.poſttrinitatis aſcendit in celũ captiuam duxit captiuita tem Ad Ephet.iij⁊ ad Mebꝛeos.ix. In/ troiuit ſemel in ſancta.eterna redemptio/ ne inuenta. Et tantũ de pꝛimo. B — ſi—c ꝙ in verbis pꝛe 10 M ſecũ DO miſſis deſcribi⸗ tur expulſio maloꝛũ ſerioſa. Lũ dicit᷑. Le/ pit eijcere. Lirca qͥd ſciendũ ꝙ chꝛiſtꝰmul ta obpꝛobꝛia tolerauit a iudeis qᷓ verge ⸗ bant in pꝛopꝛiam ꝑſonam tanqᷓ; hominis vt dicit in Pſalmo. Obpꝛobꝛigexpꝛobꝛã/ tium tibi ceciderũt ſuper me. Sed poſtqᷓ; vidit obpꝛobꝛiũ ⁊ iniuriã dei patris nullo modo tolerare potuit. Vnde poſtqᷓ; vidit ementes ⁊ vendẽtes in templo ſtatim eos eiecit cũ indignatione et ſerioſitate. Iſta autem eiectio maloꝛũ de templo. ſignifica bat eiectionem omniũ peccatoꝛũ de eccle ſia militante ꝑ ſententiaʒ.⁊a triũphantep penam. Et qͥ fᷣm Boꝛram ſuꝑ Mattheũ de pꝛima eiectione ꝑ ſententiam ab eccle⸗ ſia militante ſolus loqtur Johes ijc. Alij vero tres ſcʒ Lucas. Wardꝰ? Mattheꝰ loquũtur de eiectione ꝑ penam ab eccleſia triũphante. Ideo nunc de iſta videamus. Significat igit᷑ iſta eijectio maloꝛũ de tem plo eiectionẽ finalẽ omniũ peccatoꝛũ a fa⸗ cie dei in extremo iudicio. De qua eiectio ⸗ ne dicit Math. xxv. Ite maledicti ĩ igneʒ eternũ. Circa qd ſciendũ ꝙeiectio eſt mul rũ miſerabilis et flebilis.qͥa vt dicit᷑ in pᷣs. In ignem deijcies eos.in miſerijs nõ ſub fiſtent.et ideo multũ eſt foꝛmidabilis aua ris. doloſis. cupidis et vſurarijs · qui ſunt eijciendi de templo curie celeſtis. Duoꝛũ pena eſt multiplex. Pꝛima quã ſuſtinebũt eſt fames inſatiabilis Iſa.lxv. Serui mei comedent et vos eſurietis Deutero.xxxij. Lonſument᷑fame. Scða erit ſitis inextin — Iſa.lxv. Serui mei bibent ⁊ vos tietis. vnde ⁊ diues epulo ardens in lin ⸗ gua petijt guttam aque.quã tñ non habu/ it Luce.xvj. Tertia eſt eſtus ſeu caloꝛ ir⸗ remediabiis Apocal.xxj. Eſtuauerũt ho mines eſtu magno. Quarta erit frigiditas intolerabilis Job.xxiiij. Ad nimiũ cgloꝛẽ tranſient ab aquis niuiuʒ. Ecce frigiditas ſunul⁊ caloꝛ Math. xxij. Ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ. Quinta ignis inextinguibi lis Zpocalipᷓ. xiij. Cruciabitur igne ⁊ ſul⸗ fure in conſpectu angeloꝛum ſanctoꝛum. Serta fetoꝛ Iſa. xxx · Toꝛrens fetoꝛ pul ueris ⁊ ſulfuris ſuccendẽs eaʒ. Pð. Ignis et ſulfur pars calicis eoꝛum. Septima fu mus Iſaie. xxxiiij. Aſcendet fumus eoꝛuz in generatione ⁊ generationẽ. Octaua la tratio beſtiarũ Ecci xxxir. Omnia hecad vindictam creata ſunt beſtiarũ dentes et ſcoꝛpij et ſerpentes Deutero· xxxij. Deuo ⸗ rabunt eos aues moꝛſu amariſſimo. Ho⸗ na doloꝛ vehementiſſimꝰ Apocal· xxj. Cõ manducquerũt linguas ſuas pꝛe doloꝛe. Iſaie.xüj. Toꝛſiones ⁊ doloꝛes tenebunt eos.quaſi parturiẽtes dolebnut. Decima hoꝛroꝛex cõſpectu demonũ Job.x. Sem piternus hoꝛroꝛ inhabitat Johelis ij.& facie eius.id eſt. diaboli cruciabuntur po puli. Vndecima clauſio carceris Matth. xxij. Ligatis maniby⁊ pedibo pꝛoijcite enʒ in tenebꝛas exterioꝛes Iſaie.xxiiij. Clau⸗ dentur ibi in carcere. Duodecima deſpe ⸗ ratio Sapi.v. Spes impij quaſi lanugo que a vento tollit. Tredecima timoꝛ ſemꝑ impetentis maliet ira contra ip̃os Eccłi. rl. Timoꝛ moꝛtis ⁊ iracundia ꝑſeuerans. Quartagecima inuidia. Pð. Peccatoꝛ vi⸗ debit ⁊ iaſcetur. dentib ſuis fremetet ta⸗ beſcet ⁊c. Quitadecima vermis comedẽs eos Iſaievltimo. Vermis eoꝛũ nõ moꝛie tur in eternum Ecci.x. Cum moꝛietur ho mo hereditabit ſerpẽtes beſtias ⁊ vermes Vltimo quod eſt omniũ penarũ grauiſſi⸗ mũ eſt eiectio a facie deiẽ ſeparatio ila per petua a conſoꝛtio ſanctoꝛũ. que plus cruci abit q; mille inferni pene. Vnde Berñ. in meditationib ſuis. Et quiſputas meroꝛ erit quis luctus que triſticia cũ ſeparabũ⸗ tur malia conſoꝛtio iuſtoꝛũ et a viſiõe dei et tradent᷑in poteſtatẽ demonũ. Ibunt cũ illis in ignem eternũ. Ibiq; erunt ineter⸗ num ſine fine in luctu in gemitu pꝛocul re ligati a beata patria paradiſi.⁊ in iebenna nunqᷓ; lucem habituri. De hac ſeparatõis ⁊eiectionis pena dicit Criſo.in libꝛo de re paratione lapſi.in hec verba. Nõnulliim⸗ peritoꝛũ putant ſibi ſatis eſſe et optabile videre ſitantũmodo careant iehẽna. Ego autẽ multo grauioꝛes qᷓ; iehenne dico eſſe cruciatus remoueri? abijci ab illa gloꝛia. Nec puto ita eſſe iehenne ſugplicia vt ſunt illa de qͥbus dicit Petrus. Toꝛquetur is qui arcetur a conſpectu chꝛiſt. hoc cedere mihi ompiby penis grauius eſt. hoc ſolum quod ſuperatet iehennam Et ibidẽ. Bermõ ſup illud Wath. vij. Excidetur⁊ in igneʒ mittetur. dicit. Intolerabilis resẽ iehen⸗ na. quis neſciat ſupliciũ hoꝛribile.tamẽſi mille qͥs iehennas ponat. mhil tale ẽ dictu rus quale eſt ab honoꝛe illius glie pelli.⁊ exoſum eſſe chꝛiſto. Hã ßm Augꝰ.repꝛobi mallent om̃e toꝛmentũ ſuſtinere qᷓ; videre faciem irati iudicis. Vñ Johelis.ij. Afa/ cie eius terra cõtremuit.moti ſunt celi.ſol ⁊luna obtenebꝛati ſunt. Terte tunc pecca toꝛes infirmabunt᷑. ⁊ peribũt a facie domi ni.⁊ hoc pᷣ doloꝛe nimio. cum viderint eaʒ a ſe auerſam.⁊ ip̃os finaliter ab eg eiectos. Et tantũ de ſecundo. K „ ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ Dix 1 tertio ſis deſcribit᷑ ope/ ratio impioꝛũ ſceleroſa cum ſubiungitur. Vendentes ⁊ emẽtes in illo. Et certe non mirũ ꝙ eiecit ita ſceleratos auaros. Nãꝓ⸗ ut dicit Aplus Ephe.v. Auaricia eſt ido loꝛuz ſeruitus. Exquo igit᷑ domus dei fa⸗ cta eſtad cultũ dei.Lerte filius dei inueni ens in ea cultũ diaboli.merito eiecit hmõi vdolatras. ſcʒ auaros.cuiuſmodi erãt tũc ſacerdotes iudeoꝛuzʒ.de quib dii Oʒee viij · Argentũ ſuum ⁊ aurũ ſuum fecerũt ſi bi ydola vt interirent. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ vt ſupꝛa dictum eſt multiplex eſt templuz. ⁊ita multiplices ſunt emẽtes et vendetes ſeu mercatoꝛes. Nam quidã ſunt coꝛpoꝛa les. quidã ſpirituales. Loꝛpoꝛales ſuntq per fraudes ⁊ dolos merces ſuas faciunt. ⁊ vendũt. De quiby dicit᷑ Ecci.xxvj. Diffici le exuitur negocians a peccato. Etvere dif ficile.qa multa ad hoc requiruntꝙ qs ſi⸗ ne pctõ emptiõem ⁊ venditioneʒ exerceat. De multis tñ pauca cõmemoꝛaſſe ſuffici at. Pꝛimo igit᷑ requirit᷑ ꝙ ille qui emit aut mercatur aut negociat᷑ nõ faciat hocgpter auariciã ⁊ impꝛobam cupiditatẽ diuitiaxꝝ. ſed ad neceſſitatẽ tĩ ⁊ alioꝛũ vtilitatẽ. 26 tra quod faciũt auari mercatoꝛes.et vſu rarij·qͥ ſolum ad hoc mercant᷑? vendũt vt ꝓ minoꝛi pecunia maius lucrũ pecunie ha beant.⁊ hanc mercaturã vocat phus ij. po liticoꝛũ campſoꝛiã vituperabilem.qͥaape cunia incipit.⁊ pecunia terminat᷑ quod eſt cõtra naturã pecũie. quia pecunia fᷣm im oꝛdinata eſt ad vſum naturaliter nõ ad lu crum. Sco reddit᷑illicita emptio vl ven ditio er tempoꝛe. vt ſifiat dieby feſtiuis in quihꝰ ab buiuſmodi oꝑationitc=ſſanduʒ CII eſt. de conſe.di.iij. Rogationes.⁊ca. oñ̃s „„ Et. x qiiij. ca ij⁊. iij. Tertio redditurili cita ex ꝑſona.vt ſiclericus vł religioſus ta lia exerceret.ij· Thimo.ij Femo militans deo implicet ſe ſecularib negocijs. Vnde Mieronymꝰ· Hegociatoꝛeʒ dlericũ expan pere diuitẽ.ex ignobiligloꝛioſum qiq̃ndi peſtem fuge. Duarto exloco. vrputaſi fi at in loco ſacro·ſicut hic patet. Hamꝗᷓuis eſent licite emptiões ſi fuiſſent alibi.tamẽ eoipſo quo fiebant in ecceſia erant illicite ßᷣm Franciſcum Aſtenſem. Quinto redqi tur illicita venditio exſupflua ⁊curioſare⸗ rum adinuentione. Ham ᷣm Tho.ijijg. xvj. Ticet artifices facientes oꝛnamẽtaꝓ⸗ dentia ſtatus mulierũ.vel vt placeãt viris Fpꝛijs. vendendo talia nõ peccant.tñ ſiad inueniũt aliqua ſuꝑflua ⁊curioſa peccant. Vnde Criſo.ſuꝑ Matth dicit. ꝙabarte calceatoꝛũ ⁊ textoꝛũ multa abſcidereopoꝛ tet. etenĩ ad luxuriã deduxerũt neceſſitatẽ eius coꝛrũpentes artezʒ.male arti bonac miſcentes. Sexto redditur illicita vendi⸗ tio ſi res carius vendit᷑ qᷓ; valet. qð intelli⸗ gendũ eſt ſic ꝙ carius vendere remqᷓ; va⸗ let eſt illicitũ.niſi res quevenditur cederet in detrimentũ venditoꝛis. qui multũ reil⸗ la indiget. Ham in tali caſu iuſtum pᷣcium erit.⁊ nõ ſolum reſpiciat᷑ ad rem que ven ⸗ ditur ſed etiã ad damnũ qðvenditoꝛ incur rit ex venditione. Vnde licite pᷣt vendere plus qᷓ; valeat ſᷣm eſtimationem.qᷓ;uis nõ vendat plꝰqᷓ; valeat võẽditoꝛi. M ſi emptoꝛ multũ iuuetur ex re quã emit.ſedvenditoꝛ nõ damnificatur carendo iſta re. nõ debet eam ſupuẽdere.quiavtilitas que alteriac⸗ creſcit nõ eſtex vendente.ſed ex conditiõe ementis Nullus autem debet vendere al⸗ teri quod nõeſt ſuum. Sed diceres tñ hoc non pꝛohibet lex humana. Rñdeo Em Thomã.ij.ij.q. kxvij. Licet lex humgnaſo lum punit et cogit ad reſtitutionẽ qñ quis ẽ deceptus vltra dimidiũ iuſti pꝛecij·tamẽ lex diuina que nihil impunitum relinquit hoc non ꝑmittit. Septimo redditurillici ta venditio.ſi quis vendit carius qᷓ; ſolus emit.et hoc eſt veꝝ ſi exceſſiue carius ven⸗ dit. quia moderatum lucrum ꝑmittitur il⸗ lis qui pꝛopter publicum bonum negoc⸗ antur ne res neceſſarie perirent. vel quis rem melioꝛant. vel quia pericula patitur vel quia pꝛecium mutatũ eſtex diuerſitaie ußhur jmietin päpertr tinEx weurd vbeeaſie ni Vöſ tlitoꝛea Nenſuti mvwut einõcom viitoꝛ epꝛecoa inaniet vhmõl woreiſ woleſt uctyend hitetſta mo ſolu Metbot ihode — — 5. S £ gx 2 . 2 † % ———— 332 VDominica.x.poſttrinitatis loci vel tpis.vt qͥa emit in polonia pꝛo cõ⸗ muni moneta.⁊ ⁊vꝛatiſſauie vendit pꝛo la tis groſſis. vel emit circa feſtuʒ michaelis bladum qñ erit copia.⁊ vendit circa carniſ pꝛiuinz qñ erat penuria ipſiꝰ. Hec Raimũ dus. Octauo reddit᷑ illicita ꝓpter defectuʒ rei vendite. Haz m Thomã.ij.ij.q. lrxvij. Circa rem que vendit᷑triplex defectꝰ de⸗ bet cõſiderari. Vnus qͥdem ſᷣm ſpeciẽ rei. vtputa ſi vendat᷑ auricalcuʒ pꝛo auro.aut vinum mixtũ aqua quaſi purũ. Ilius de/ fectus eſt ſᷣm qᷓ̃ntitatẽ ponderis vel men/ ſure. vt ſi qͥs ſciẽter vtatur deficiente pon/ dere vel mẽſura. Tertius defectus eſt er parte q̃litatis. puta ſianimal infirmũ ven datur q̃ſi ſanũ In bis trib caſibvenditoꝛ ſciẽter vendens fraudem cõmittit.⁊ tenet᷑ ad reſtitutiõem.ſᷣm Imbꝛo.in libꝛo de of ficijs. Sed ſi ignoꝛãter ita vẽdit non pec cat. Sed poſtqᷓ; ad noticiam eiꝰ deuenerit tenet᷑ ad reſtitutiõem damni. Et ecõuerſo ſi vẽditoꝛ credens aurũ impurũ vendit le uius qᷓ; purũ.vel credens anial moꝛbiduʒ cũ tamẽ eſt ſanũ vendit faciliꝰ.emptoꝛ po⸗ ſtea cõperta reiueritate tenet᷑ ad recõpen ſatiõem. Ex his infert Thomas ꝙ vendi⸗ toꝛ tenetur dicere viciuʒ rei vendite.alias dat occaſiõem damni vel periculi ip̃iem/ ptoꝛi. Vñ ſi talia ſunt vicia occulta.⁊ipſe venditoꝛ ea nõ dicit.tenetur ad damni re compenſationẽ. Si vero eſt viciũ manife ⸗ ſtum.vtputa equus monoculus.vł ſi vſus rei nõ competitvni.competit tamen alteri ⁊ vẽditoꝛꝓpter huiuſmõi viciuʒ ſubtrahit de pꝛecio aliqd quãtũ opoꝛtet. nõ tenetur ad manifeſtandũ viciũ rei. quia foꝛte pꝛo⸗ pter hmõi viciũ emptoꝛ vellet ſibi plus de pꝛecio rei ſubtrahi. Qñ in tali caſu vendi toꝛ poteſt licite viciũ rei reticere. Nono illi cita eſt venditio ſimercatoꝛes inter ſe con neniũt et ſtatuũt vt certo pᷣcio vendãt.vel ꝙ vnus ſolus tales merces vendat.et ta⸗ lis debet bonis ſuis ſpoliari.⁊ exilio tradi fm leges. Decimo illicita eſt emptio vłl vẽ ⸗ ditio ſi fit cum mẽdacijs vel ꝑiurijs.⁊ hoc ſi ſciẽter dicũt falſum.⁊ tales tenẽtur ad re ſtitutiõem. Si qͥ;s autẽ credens dicere ve rũ dicit falſum.vel ꝑ hoc nõ intẽdit pꝛoꝝi⸗ mo nocere ſciẽter.ſed ſe indemnẽ ſeruare · necpter hoc rem carius ſuꝑuẽdit.tale mẽ dacium poteſt dici veniale.ſitñ iurat velꝑ urãt peccat moꝛtaliter. Et tantuz de iſtis emptoꝛiby et vẽditoribus coꝛpali Qni ſiita negociãtur eijcientur de templo cele⸗ ſti. D Secũdi ſunt emptoꝛes ⁊vendi toꝛes ſpirituales Et ſunt triplices.ſcʒ aua riſymoniaci⁊ hypocrite. Pꝛimi ſcʒ auari vendũt celum ꝓ terra.et ſunt hi qui ꝓpe ⸗ cunia falſa teſtimonia ferunt ⁊ aliayicia cõ mittũt. de quib dicit Beda— um. Et habent᷑ verba.xj.q iij. Zbijt iudas. Multi hodie ſcelus iude deteſtant᷑. quia deũ ac magiſtrũ dominũq; ſuuʒ ꝓ pecunia vẽdidit velut ĩmane⁊ nephariũ exhoꝛrẽt. nec tamẽ cauẽt. Ham cũꝓ munerib falſuʒ cõtra quẽlibet teſtimoniũ dicũt ꝓfecto.qa veritatem ꝓ pecunia negãt. deũ pecũiaven dũt ⁊c. Symoniaci ſunt mali mercatoꝛes qui vendũt ſacramẽta.⁊ dona ſpirituſſan ⸗ ctiꝓ pecunia. Et hoc dñs hic eijciendo ſi⸗ gurauit ᷣm Dꝛigeñ. xvj. q.vj. Et hec dixi⸗ mus · vbi dicit. Hoc verbũ euãgelij conue nit illis qui tradũt eccleſias auaris ⁊ tyrã nis indiſciplinatis ⁊ irreligioſis epᷣis ⁊ pꝛe ſbyteris. quod cõmuniter fit ꝑ ſymoniaʒ. Iſtis dicit᷑ illud Actuũ.viij. a beato petro. Pecunia tua tecũ ſit in ꝑditiõem. Iſtudẽ grauiſſimũ peccatũ ⁊ crimen.ita ꝙ omnia crimina in cõparatiõe ſui pꝛo nihilo repu tantur.vt dicit.j. q.j. Eos. ⁊ ca.vlti. Scien dum ꝙ ſymoniacus electꝰ ad dignitatem eccleſiaſticam eſt nociuus triby. ſcʒ electoꝛi bus.eccleſie ⁊ deo. Electoꝛib. qa eſt mate ⸗ ria peccati.quo cõtra deum delinquunt.et deũ⁊ legem erꝰ trãſgrediũtur in qua hocꝓ hibetur. Scðo nocet ecdeſie.qͥa iᷣam de⸗ cipit. eo ꝙ talis fingẽs ſe habereexecutio⸗ nem oꝛdinis. qua caret in ſuo officio admi niſtrat.cũ tamẽ nihil faciat. vt de ſymonia Accuſatuʒ. Vnde dicit Thomas.ij.ijq.c. arti.vj. M epiſcopus ſymoniacuſpꝛopter pꝛomotiõem ſuam ſiconfert oꝛdinem.ta⸗ men caret oꝛdinatus executione ⁊ iudiget diſpenſatione. quia ſicille epiſcopus ſuſpẽ ſus ẽet qͥ ad ſe ⁊ quo ad alios. Tertio no⸗ cet deo quia in modum iude recedens ab eo tradidit eü in manus peccatoꝝ.de qui⸗ bus cõqueritur dominꝰ zer.vij. Ee eis quoniã receſſerũt a me. depe. diſt iij cap. Vernm. Et Iſaie. xxxiij. Ve qui pꝛedaris nõne et ipſe pꝛedaberis. ſcilicet finaliter. Tertij vendentes et ementes ſ Eneie ſunt hypocrite. De quib dicit Apocalið. tviij. Wercatoꝛes ſtabunt a longe germ ſuñt falſi mercatoꝛes · quia fingunt ſe eſſe in ecceſia columbas ſimpliceset ſunt lu⸗ pirapaces. Math · vij. Vendũt autem iſti pꝛimo falſum aurũ. quia oſtendũt inſe di⸗ uinam ſapientiã. et habent diaboli aſtuci am. Vendunt etiam eloquẽtie argentum. quia ad hoc blandiuntur? loquũtur blan de vt hic ſancti videant᷑. Vendũt lapides pꝛecioſos. id eſt eminentiã ſancte cõuerſa/ tionis.vt boniet virtuoſi in publico vide ⸗ antur. Vendũt margaritas.i.candoꝛẽ ſan ctitatis. byſſum inſtificationeʒ.purpuram martyrij amoꝛẽ. Apparẽt enĩ multũ apete/ re martyriũ ꝓ xp̃o. vendũt ſericũ virginita tis caſtitatẽ oñdentesCoccum caritatem ad deñ ⁊ pꝛoximũ.lignum cipꝛi.i.ↄſtantid indeficientẽ.quia tale lignũ eſt imputribi le. Ebur caſtimonie.qa aparent caſti.ſʒ in occulto luxurioſi.Es lõganimitatis. Fer rum patiẽtie. Marmoꝛ inuicte bumilita/ tis. Cinamomũ palloꝛẽ penitentie Amo ⸗ mñ opiniõis⁊ fame redolentiã Dꝛnamẽta dona ſpũſſcĩ. Merces thuris.i deuotio nis · Vinũ cõpunctiõis.oleum pietatꝭ cõ ⸗ paſſionis.merces ſiliginis puritatis cõſci/ entie ⁊ tritici.i.infirmitatẽ.frumẽtoꝝ.i.la/ boꝛũ ſpiritualiũ.⁊ omũ ſcʒ ſimplicitatẽ ĩno rentie.⁊ equoꝝ.i.foꝛtitudinis ſtrẽnuitatẽ. ? redarum.i. auxilij ⁊ ↄſilij ſuppoꝛtãdo one ra infirmoꝛũ.mancipioꝝ.imutui fernicij⁊ anĩarũ hoĩm.i.rationabilitatis.qa omnia dicũt facere cũ plena ratõne.⁊ poma.i.odo rem bone fame.⁊ oĩa pinguia.i.om̃s deuo tiones. Iſti mercatoꝛes ⁊ ſi hic nõ eijciun tur.qͥa nõ diſcernunt̃ in ecckia militanti.i finaliter eijciẽtur de templo celeſti. Juxta lud Zacha.vltimo. Hõ erit vltra negoci atoꝛ. Dicet enĩ dñs demonidyillud Johis ʒj. Auferte iſta hinc.ia cõſoꝛtio meo ⁊ bea/ toꝛum.⁊ mittite ĩ tenebꝛas exterioꝛes.vbi erit fletus ꝛ ſtridoꝛ dentium. Dominica. XI poſt trinitatis.I. PMBo homnes al ſcenderũt in templuz vt oꝛarent Luce. xvij Duoniã vt ait beatꝰ Berñſuꝑg Cantica. Nihil ita efficax eſt ho mini ad gratiã ꝓmerẽdaʒ recipiẽdamq; et ↄſeruãdam qᷓ; ſi homo om̃itpe ineniatur nõalta ſope ſed timere Necimerito · uis eniita ſecurus eit de gra acqͥſita qnon tre pidet⁊ timeat deip̃ius amiſſione. Cñdi⸗ cat Splg· Dui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Sicut autẽ nullus debeteſſe ita ſe⸗ curus de adepti virtutib qn eas poſſita⸗ mirtere.· ita nullus dz de cõſequẽda veni petõꝛum deſperare qͥn eam poſſit ꝓmereri Jurta illud. Qnacunc; hoꝛg ingemnerit pctõꝛ. omniũ iniquitatuʒ eius nõ recoꝛdg boꝛ Ezech. xviij. QDuiſqͥs ergo in cumine virtutũ ſe ſtare credit. timeat ne cadatpſu perbiaz ⁊ econuerſo · Duiſquis in ꝓfundo peccatoꝝ ſe iacere cõſpicit.ſperet qaꝑhu⸗ militatẽ reſurget. Iſta enĩ funt occulta in⸗ dicia dei abyſſus multa.que ↄſiderare bo mini multũ eſt vtile. eo ꝙ talis cõſideratio hominẽ ⁊ a tumoꝛe ſuꝑbie repꝛimit⁊adc fidentiã erigit · Eñ Brego. omelia.xviijſu per Ezech. Sepe ſctõꝛũ cogitatiõibipſa que bñt bona blandiũtnr vt eoꝝ mẽtes in aliqua fiducia fui eleuẽt.ſed ꝓtinus ad dei occulta iudicia recurrũt quõ alij ex virtuti bus ad infernũ ꝑ elationẽ coꝛruunt alijex vicijs coꝛrepti ad celũ ꝑ bumilitatẽ lenan tur. Vñ nos ad bumilitatẽ reuocans pꝛo pheta terret ⁊ ãmonet dicẽs. Venite et vi⸗ dete oꝑa dei.qᷓ; terribilis eſt in cõſilij ſug filios hominũ. Quis enim cõſiderare va⸗ leat quãtus ſuꝑ nos terroꝛ ſit cõſilioꝝ dei quãdo et alter ex virtutibo in finem tendit ad vicia.⁊ alter ex vicijs in virtutibv cõclu dit finem. Uñ Salomon ait. Eſt via que videtur homib recta. ⁊ nouiſfimuʒ eidu cit ad infernum. Pꝛouerbio xiij Mecita⸗ q; occulti iudicij ꝓfunda cogitare quideſt aliud qᷓ alas deponere.i.de nulla virtute ↄlidere.ſed ſnb magno timoꝛe trepidare. Mecille. Iſta duo bñj patuerũt ĩhis duo⸗ bus homityquoꝝ mentio eſt in pñti euan gelio. Ouoꝛũ vnus ex virtutitvꝑ elatõem dep̃natꝰ finaliter coꝛruit ad yicia? demii aq ſupplicia. Alter vero ex vicijs ꝑ bumili⸗ tatem ſublimatus ad virtutes Luenit ad pꝛemia. Quoꝛũ vitg in verbis poſiris bꝛe uiter deſcribitur Cum dicit· Duo homi⸗ nes aſcenderũt in templum.vt diciturin pñti enãgelio. In ilo tempoꝛe· Dixit ie ſus ad quoſdaʒ quiin ſe cõñdebant ionq; inſti⁊ aipernabãtur ceteros ⁊c In quibꝰ verbis circa ſtatum humane cõditiõis de ſcribitur pꝛimo humanoꝛũ actuũ diuerſi tas. Lum dicit Duo bomies. Scðo ſub⸗ ditur bonoꝛũ ⁊ maloꝛũ operandi exterioi ju ſitrelt minẽhu uſtylt mnltit Udeume mies m wieriſt vtinpio ninloce Neöſii icens h pud dei ens ben nrerd iuia nidia ßidi ſndqu lneat nuimn got biade ſſunn insſt ine mn bhenin ictc — — Bominica xl. poſt trinitatis equalitas Cum dicit᷑ aſcenderũt in tẽplũ. Tertio ſubdit᷑ intentiõis finalis vtilitas. quia vt oꝛarent. A 3 — cin verbis pᷣmiſ Dripamo fenehn humanoꝝ actuuz diuerſitas Lũ ðᷣꝛ. Duo bomines. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ in vita pᷣſen ti duo ſunt genera hoĩm ᷣm Augꝰ in li de ciuitate dei.ſcʒ ciues babylonis.i.vicioꝝ⁊ inferni ⁊ ciues hierlm.i.virtutũ ⁊ paradiſi Pꝛimi ſemp ſuperba loquunt᷑.ſuꝑba agũt ſupba cogitant.etecõuerſo. Sci oĩa iſta humiliter exercẽt. Pꝛimipꝑ ſuperbiã om̃ia bona pᷣus acta deſtruũt. Scðiꝑ humilita⸗ tem oia mala pᷣus ppetratã rediiũt. pꝛi⸗ miapud homies apparẽt eſſe qͥd fuerunt.⁊ tñ in dei oculis ceciderũt. Scði hũano iu dicio adhuc aparent eſſe qͥd fuerũt.⁊tñ in oculis dei ſurrexerunt· De quib loquens Iſidoꝛus lib.ij.de ſũmo bono ca.vij. dicit qꝙ qͥdam ſunt qͥ iam ſecrete Zuerſi ſunt.qͥn Zuerſio qͥa nõ ꝓcedit ad publicũ apud eſti mationẽ humanã. quales fuerũt tales ad huceſſe putant᷑. iam tñ in oculis dei cecide runt.multi repꝛohi apud hoiĩes ſunt et a pud deum electi. Atq; itemi.iteruʒ apu homiĩes multi electi putant? apud deũ re pꝛobiexiſtunt Salomone dickte. Eidi in quit impios ſepultos qͥ etiã cũ adhucviue rent in loco ſctõ erant.⁊ laudabant᷑ in ciui tate qᷓſi inſtoꝝ opeꝝ pter qͥd ãmonet ideʒ dicens. Nullus igit᷑ putet ſe electũ.ne foꝛte apud deñ ſit repꝛob. Mec ille. Iſta aduer tens beatꝰ Augꝰ in li. Soliloquioꝝ cap̃. xxix. excamãdo ⁊ admirãdo diuina ↄſilia atq; iudicia dicit in becpba. Wagna ſunt hec iudicia tus dñe deus iudet iuſte ⁊ foꝛ⸗ tis qͥ iudicas equitatẽ.⁊ inſcrutabilia atq; ꝓfunda.que cũ ↄſidero cõtremiſcũt oj̃ia oſſa mea.⁊ poſtpauca. Vidimꝰ dñe inltos ⁊audiuimus a patribynoſtris.qͥd vtiq; ſi⸗ ne magno timore non recolo.ſine magnò tremoꝛe nõ ↄfiteoꝛ. Aſcendiſſe quidẽ pᷣmi tus vſq; ad celos.⁊ inter ſidera nidũ ſuus collocaſſe.poſtmodũ autẽ cecidiſſe vſq; ad abyſſos.⁊ anĩas eoꝝ in malis obſtupuiſſe. Vidimus ſtellas cecidiſſe de celo ab impe tu ferientis caude dꝛaconis? eos quiiace bant inter puluerẽ a facie ſubleuãtis ina/ nus tue mirabiliter aſcẽdiſſe. Vidimꝰ vi⸗ uos moꝛiẽtes ⁊ moꝛtuos a moꝛtuis reſur gentes et eos qui inter filios dei ambula⸗ bant in medio lapidũ ignitoꝝ qᷓſinihůus defluriſſe. vidimus luceʒ ↄtenebꝛaſſe⁊ de tenebꝛis lucem ꝓceſſiſſe. quia publicani et pctõꝛes ⁊ meretrices pᷣcedent incolas ĩre⸗ gnum celoꝝ.filij autẽ regni huiꝰeijcientur in tenebꝛas exterioꝛes. Quare aũt omnia iſta.illi in moꝛtẽ deſcendũt.iſti autẽ aſcen⸗ dunt ad vitã in quã aſcẽditangelns ⁊ deqᷓ deſcendit diabolus.niſi qã quos pdeſtin 4 ſti iᷣos ⁊ vocaſti⁊ mũdaſti. Hecille. Exqᷓ/ bus om̃iby patet diuerſain eſſe viam actio num humanarũ in merendo. Ham qͥdam incipiũt mereri ſed ante finẽ deficiũt. Alij vero incipiũt ⁊ ꝑficiunt. Exquo cõcludit Iſidoꝛus li ij. de ſummo bono cap̃. vj. dů⸗ plicem eſſe pᷣdeſtinatõem ſcʒ electòꝝ ad re quiem.⁊ repꝛoboꝝ ad moꝛtẽ. Vtrac; autẽ diuino agit iudicio vt ſemp electos ſuꝑna ⁊interioꝛa ↄſequi faciat.repꝛobos vᷣo ſem per vt infima? exterioꝛg delectẽt deſeren⸗ do ꝑmittat. Et poſt pauca deſcribens iſtã diuerſitatẽ dicit. Wira diſpoſitio eſt ſup⸗ ne diſtributiõis ꝑ quã hic iuſtus amplius luſtificaf impius amplius ſoꝛdidat᷑. malꝰ ad bonüm aliqñ ↄuertitur. bonus ad ma lum aliquãdo reflectitur. Vult quis eẽ bo nus.? nõ valet. vult alter eſſe malus et nõ pmittitur· Introire datur ei qͥ vult eſſe bo nus ·alius nec vult eſſe nec ei dat᷑ vt ſit bo⸗ nus. Iſte naſcit in erroꝛe et moꝛitur. Ille in bono qͥ cepit vſq; ad finẽ pdurat. Tam⸗ din iſte ſtat quouſq; cadat.ille diu male vi⸗ uendo in fine ſaluat᷑ repenteq; ↄuertitur. Vult pꝛodeſſe in bono iuſtus nec pᷣualet. vult nocere malus⁊ nõ vglet. Iſte vult ðo vacare? ſeculo impedit᷑.ille ci impli cari cupit nec ꝓficit · Dominat᷑ malꝰ bono. bonus damnat᷑pꝛo impio. impius hono/ raturʒ iuſto. Hec Iſidorꝰ. Iſta bene pa⸗ tuerunt in iſtis duob hominibo ſcʒ phari⸗ ſeo ⁊ publicano. Duoꝝ pꝛimus ſcʒ phariſe us tamdiu ſtabat ĩbono quouſq; cecidit. publicanus vero licet ĩ malo pꝛius ſtahat. tamẽ tamdiu ſtetit quouſq; ſurrexit ⁊ in fi nem pdurauit. Sic iudas ceperat quideʒ hominib aparere iuſtus.et tamdiu ſtetit P uſq; ꝑ diaboluz deceptꝰcecidit. WMag alenavero hominib apparebat peccatri et tamdiu ſtetit in erroꝛe quouſq; ꝑ gratiã viſitata ad bonũ reſurrexit et perdurauit Ex quitꝝ colligunt᷑ duo eſſe genera homi nñ in eccleſia militanti. Quoꝛum , qui erſi agũt aliqua de genere bonoꝛũ fi⸗ naliter tamẽ damnantur· De quibus dicit Berñ ſuper Cantica.ſermõe · xxiij. Eſtlo cus apud deũ de qͥ ſuper rationalẽ repꝛo⸗ bam qͥdem creaturqm imobilis vigilat ſe cretiſſima ⁊ ſeueriſſima animaduerſio iu/ ſti iudicis dei.terribilis in ↄſilijs ſuper ſi⸗ lios hominũ. videtur inqͥt a timoꝛgto con templatoꝛe hoc loco deus iuſto ſed occul⸗ to iudicio ſuo repꝛoboꝛij.nec diluens ma/ la necacceptans bona. Inſuper ⁊ coꝛda in durans. ne foꝛte doleant ⁊ reſipiſcant ⁊ cõ uertant᷑? ſanet eos. Et hoc nõ abſq; certa 2eterna ratione. Oð tanto foꝛmidoloſius ↄſtat eſſe q̃nto immobilius fixum extat in eternitate. Pauendũ eſt valde qͥd in ꝓpbe ⸗ ta de huiuſmodi legimꝰ.vbi loquẽs deus ad anglos ſic ait. Wiſereamur impio.qͥbh pauẽtib atz q̃rẽtiby ñdiffert facere iuſticiã nõ inquit. ſubdens cauſam.in terra inquit ſanctoꝛũ iniqua geſſit. non videbit gloꝛiaʒ domini. Hecille. B Scm gemꝰ ho/ minũ eſt qͥ ⁊ ſiagunt tales aliqua mala.ta/ men finaliter ſaluabunt᷑. De quibus idem Berñ. vbi ſupꝛa dicit. Iſtatʒpoſitum ⁊ di⸗ ſtat ſententia pacis ſuꝑ timentes.ip̃oꝛuʒ ⁊ diſſimulans mala ⁊ remunerans bona.vt miro modo eis nõ bona ſed⁊ mala coope/ rant᷑ in bonum. Et ꝑ hoc idem inducit il⸗ lud.j. Johis.ij Omnis qui natꝰ eſt ex deo nõ peccat.qa generatio celeſtis.i.eterna p̃/ deſtingtio cuſtodit eum. nõ ꝙ tales nunq; peccaſſent Juxta illud. Beatus vir cuinõ imputauit dominꝰ peccatũ. Mos ergo di⸗ cit qᷓſinunqᷓ; peccaſſe. q̃niam ⁊ ſiqua deliqſ ſe vident᷑ in tempoꝛe. non tamẽ apparẽt in eternitateqa patris eoꝛum caritas operit multitudinẽ peccqtoꝝ. Mos dicit ſð. bea tos.quoꝛũ remiſſe ſunt iniquitates.⁊? quo rũ tecta ſunt peccata. Ex quo accipipoteſt electi⁊ ſiqᷓq; exoꝛbitãt. coꝛrectitũ emẽ dantur. Et qͥdam eoꝛũ etiam ſi ab homini bus coꝛripiunt᷑in viam quaz reliq̃ran tre⸗ deunt. vt dicit Augꝰ.in l. de coꝛrep.⁊ gr̃a. de pe. diſt.ij. Quicunq;. Exquo dicit Au/ gꝰbidem.ꝙ in talibo ſtat immobile et fir⸗ mũ fundamentũ dei hñs ſignaculuʒ hoc. Scit deus qͥ ſunt eius. Et hoꝛñ fides qᷓ ꝑ dilectiõem operat᷑ pꝛofecto aut omĩno nõ deficit. aut ſiqͥ ſi unt quoꝛũ fides deficit. re⸗ parant᷑ anteqᷓ; vita finiat᷑iſta.⁊ deleta iniq́ tate qᷓintercurrerat vſq; in finem gleuerã⸗ Semo cum tie depurant᷑. ater itac fm ngꝰꝙpnnl⸗ — lus pᷣdeſtinatoꝛũ ex bono in malũ cõmuta tus finit hanc vitam. Sicut patet depau lo petro? magdalena ⁊publicano. ĩmo ßᷣm Augꝰ etiam hocipᷣm ꝙ deuiãtetexoꝛbitãt ſcʒ peccãdo moꝛtaliter. vt dicit ad omg. vij · ca. deus faciet eis ꝓficere in bonuzʒ qͥd intellige occaſionaliter.qͥa foꝛtioꝛes reſur gunt. vt dicit· xiij diſt. Herui in fine⁊ diſſ Lonſiderãdũ eſt. ⁊ca. idelioꝛ. Iſtudpa⸗ tet de petro · de qͥ dicit Ambꝛo in melia. Fidelioꝛ factꝰ eſt petrus poſtqᷓ ſidem ſe p didiſſe defleuit atqʒ jdeo maioꝛem grati reperit qᷓ; amiſit. Oð exponit Archidigꝭ. di. Fidelioꝛ.i in fide firmioꝛ.⁊ maioꝛẽ gra tiam reperit· · dignioꝛẽ virtutem. Coope/ rant᷑ergo etiã eis mala in bonũ. vnde dic tur Roma.vij. qͥa occaſionaliter faciũt eof ꝓkicere vt babeant verũ bonuʒ. vel illa de⸗ uiatio ⁊ exoꝛbitatio.i.pena qᷓ; ſubeunt pꝛo deuiatione facit eos ꝓſicere.qͥa cũ affigũ⸗ tur pena ſe recognoſcẽtes bumiſantipu milioꝛes fiunt. Exquo ↄcludit gloſa indi cto ca. Quicũq;.⁊ cañ. Firmuʒ.tamẽ alibi hñtur pꝛo vno.ꝙ pꝛedeſtinatos etiã dum ſũt mali ſcit eos.i.amat ⁊ defendit deꝰ. Et per hoc ꝙ eos defendit apparet hoſtibus⁊ inimicis ꝙ ip̃i ſunt ſignaculũ dei. Habent enim pᷣdeſtinatietiam dũ mali ſunt quen ⸗ dam caracterẽ qͥ diſtignũtur a damnãdis Vnde ex tribu iuda.xij milia ſignati. Iſte gũt caracter eſt ſignum amicis ⁊ inimicis. Zmicis vt accedãt.inimicis vt territi fugi ant. Quia igit iſta nobis incerta ſunt⁊ du bia.q;s ſcilicet ſit ᷣdeſtinatꝰad vitaʒ · quis pꝛeſcitus ad damnationem. Ideo non re ſtat nobis niſitremendum⁊ trepidanduʒ in conſpectu dei. Naʒ tota ſalus noſtra in deo eſt. Unde ſitut nullus poteſt deo dele rente penitere.ita nullus poteſt ſua pecea ⸗ ta cogitgre et videre ⁊ plangere vnde ceci⸗ derit niſipo reſpiciẽte. ⁊ vtꝝq; fit juſto dei iudicio. Haz vt dicit Iſidoꝛus li.ij de ſum mo bono cap̃.xx. QDuidam repꝛoboꝛuz in poteſtate demonum reliquuntur occulto dei iudicio ⁊ iuſtiſſimo. Et qͥdam electoꝛũ dimittunt diuina iuſticia incidere in erro⸗ rem peccati ſed tamen miſergtione ei re⸗ ducti denuo conuertuntur. Sicut patuit de iſtis duobus.ſcilicet phariſeo⁊ publica no. per quos duos ſignificantur duo gene ra bominum. uinon ſnalcu npioſu utoeſſeil ßcuido ſmisad iritus eſ eritate ad at· Den fuco.] eris i uneſyft ſdaq ſytib mius cc uphce ſcheirr tiht Wheni woerſh wil tnih inuu t ——— 3 Dominica.XJ.polt trinitatis gitur bonoꝛum ⁊ maloꝛũ exterioꝛ operan/ diequalitas Cum dicitur. Aſcenderũt in templum. Scm enim Auguſtitam ma⸗ liqᷓ; boni equaliter eccleſiaʒ viſitant. equa liter ſacramenta exterius ſacramentaliter ſumunt. equaliter exterius occurrũt.equa liter verbuz audiunt.ſed non equaliter ex his interius pꝛoficiunt. Duantũ ergo ad hoc iſti duo.ſcilicet phariſeus ⁊ publicanꝰ fuerunt equales.quia equaliter in templũ aſcenderunt. Circa quod ſciendũ eſt de duplici aſcenſu cuilibet homini neceſſario ⁊ vtili ad ſalutem. Ham aſcẽdere debet ho mo coꝛpoꝛaliter in templum materiale ad oꝛandũ.ᷣm hyſtoꝛiam euãgelij. Et ſic aſcẽ dere debet homo mentaliter ad templum mentale ad contemplandũ ᷣm allegoꝛiam myſterij· De pꝛimo aſcenſu dicit euangeli ⸗ um ꝙ duo homines aſcenderunt in tem ⸗ plum. Sic ·Petrus ⁊ Johannes aſcende runt in templum. Et quia heretici.huſſite ⁊vicklephiſte nituntur templum dei repꝛo bare aſſerentes non eſſe oꝛandum intem/ plo ·ſed in omniloco. Ideo contra iſtuʒ er⸗ roꝛem aliqua videamus. Pꝛimo igitur di cunt pꝛo ſua opinione et erroꝛis ſui funda mento eſſe illud Johãnis.iij. Venit tem pus quãdo nec in hoc monte neq; hiero⸗ ſolymis adoꝛabitur dominus deus ⁊c̃qa piritus eſt.et eos qu adoꝛant.in ſpiritu⁊ veritate adoꝛare opoꝛtet. Item Zctu.vij. dicit. Deus non inhabitat in templo ma⸗ nu facto. IJtem Math. vj. Tu autem cum oꝛaueris intra cubiculum tuuz ⁊c· ergo vt dicunt ſufficit camera nõ eſt neceſſaria ec⸗ deſia. Ad qͥd reſpõdeo ꝙ nõ edificamꝰec ⸗ cleſias. vt ibi deꝰ localiter contineat᷑.ſed vt decentius colatur ⁊ adoꝛetur. M autem ſi bihoc placeat.patet per iliud quod dixit. Domus mea domus oꝛationis vocabitur Matthei xxf. Luce rix· et Johãnis.ij· M ergo chꝛiſtꝰ dixit.veri adoꝛatoꝛes adoꝛa⸗ bunt patrem in ſpiritu quo ad hoc loquit᷑. xt repꝛobet ſuperſtitõeʒ gentilitatis.ecre debant deñ localiter ibi ſicut quoddã ido lum contineri et nõ alibi.qͥd tamẽ nullus chꝛiſtianoꝛũ hodie cõcipit. Per hoc tamẽ nõ repꝛobat fieri eccleſias ⁊ templa mate⸗ rialia. qa nõ dicit. venit tempus quãdo de ruent eccleſie. ſed dicit. quãdo nec bic ſci et Luẽxix. Erat qͥ;tidi licetapud Samgritanos necin hieroſo⸗ lymis ſcilicet tm̃. ſed etiam apud gẽtes cõ nuertẽdas per nomẽ meũ.adoꝛabũt patrẽ in ſpiritu.iſpũaliter de deo fide credẽtes. Maũt dicit de cubiculo.intellige de cubi⸗ culo ſeeen eiꝰqetem. Dʒ patz ex eo. qa alias q nõ haberet cubiculũ nõ dice ret᷑ oꝛare ad litteram.cũ nõ hret qͥd caude ret. ñ ⁊ apli legũtur habuiſſe eccleſias ⁊ in eis oꝛaſſe. Etxp̃s freqᷓnter et oꝛaſſe ⁊ p̃⸗ dicaſſe legit᷑ in templo.vt dicit᷑ Watß. xxj „ rat qͥtidie docens in templo. Et Luce vltimo dicit᷑ ꝙ apoſtoli erant in templo laudãtes. Et Aplsj. Coꝛinth.. dicit cõtra dehoneſtãtes eccleſiam.aut ec⸗ ceſiam cõtemnitis. Item Petrꝰ⁊ Jopã⸗ nes aſcenderũt in templũ Zetuũ.ij. Iteʒ Actnũ. ix. Ingreſſus paulus in templum pꝛedicabat. Quãtũ aũt ſit vtile ⁊ meritoꝛi⸗ um oꝛare i ecceſia materiali.patet erplu⸗ rib. dicit em̃. In ecceſijs bñdicite do mino. Et alibi Laudate dñm in qula ſan ⸗ cta eius. Pꝛima igit᷑ ratio eſt q̃reĩ eccleſia eſt oꝛãdum. qͥa ibi oꝛatio ex ꝑegrinatione eſt laboꝛioſioꝛ. Et cũ om̃e meritoꝛiũ debʒ eſſe penaleſeqͥtur ꝙtaliter laboꝛans ma⸗ xime meret᷑. Scpᷣo qa ibi opus exr obedi⸗ entia eſt acceptiꝰ deo.⁊ ꝑↄſequẽs in merẽ⸗ do eſt ampliꝰ. Tertio quia in domo plus elongata ab opere et ſollicitudine ſeruili. eſtanimꝰ purgatus deuotioꝛ. Quarto ad placandum et hoꝛtãdum. Moꝛtans reci⸗ pere ex cõcurſu fidelium ſeſe iuuantiũ qui libet eſt aptioꝛ. Quinto qa ex ſanctificatio ne templi aliqͥd ſanctitatis remanet in do mib materialib. Vnð exercit? diaboliad temptãdũ oꝛãtes eſt debilioꝛ. Diaboli em̃ vbi ſuperant᷑locũ fugiũt. Sexto qa talis modus viſitãdi domũ dei⁊ oꝛatiõis ẽ ſen ⸗ ſus anagogia figuratioꝛ. Cũ ecdeſia mate rialis ſignificat tropologice mẽtem mun⸗ dam. Inagogice ceieſtẽ hierlm. Et deam⸗ latio ad ecctiaʒ.ſignificat pñtis vite ꝑegri⸗ natiõem.fideles aũt limiĩa ſctõꝝ viſitando cõſiderãt cum apoſtolo Hebꝛeo.xiij. ꝙ nõ habent bic manentem ciuitatem.⁊ꝙ dies peregrinatiõis poſt lapſum limitari ſunr. vt in ſudoꝛe veſcantur pane ſuo in penam peccati Beneſis · iij. Et ſic ſignificatur ꝙ bomo ad laboꝛem naſcitur. Job quinto. Et ꝙ militia eſt vita hominis ſuper ter⸗ ram · Job. vij. Poteſt tamen eſſe efficaci⸗ U4 ——— Dermo oꝛ ratio ad k.qꝛ poſtlapſum peccati opoꝛ⸗ et ad ratiõem opis meritoꝛij ꝙ ſit laboꝛi⸗ oſum vel penale vltra ſtatum innocẽtie. qꝛ dicit Linconient᷑. O poꝛtet offendentẽ vl tra antiquum debitũ ad hocvt ſatiſfaciat erogare i.addere aliqͥd. Ideo nõ ſupereſt qd vltra ſtatũ innocẽtie ſugerogemus niſi penalitas. Opoꝛtet ergo ꝙoꝛatio placida deo ſit. cũ pena ieiunij vel laboꝛis aut ele⸗ moſine.qð xpᷣs WMath. v. videt᷑ dicere. Si diligitis eos qui diligt vos quã mercedẽ habebitis. Hõne publicani hoc faciũt.qᷓſi di. Opoꝛtet lapſos ad rationẽ opis meri⸗ toꝛij ſuꝑaddere aliquid ſuꝑerogabilis in ratione difficultatis ⁊ penalitatis publica noꝛũ⁊ gentiliũ ad rationẽ cõmoditpꝑalis. Vñ Actuũ xiiij· dicit. Per multas tribu lationes opoꝛtet vos intrare in regnũ te loꝛũ. Et hac puto ratiõe deus in veterite⸗ ſtamento vnicũ ſolum templuz hieroſoly⸗ mis fieri pᷣcepit. Ad illud omnes iudei de longinqſſimis partib ꝑegrinari debebãt ter in anno ſub ratione pᷣcepti. Nñ nõ licu it alibi paſcha celebꝛare· nec offerre ꝓpcõ niſi ibidem. Serta ratio eſt. quia deuota oꝛatioꝓximi aſſiſtentis exemplificat ⁊ex⸗ citat aliunde deſides ad oꝛanduʒ Math. v. Sic luceat lux veſtra. vnde ex iſta cauſa alternant clerici nunc cũ nota · nũc cũ muſi cis inſtrumẽtis nunc ſine taliby· vt ex oꝛa/ tionis alternatione fiat laicis ⁊ dericis o⸗ ratio ſapidioꝛ. Et vt hec vtiliter fierent. ex pediret talia facere cũ magna diligẽtia⁊ at tentione ⁊ deuotione qua põt fieri maioꝛi. ne fructus õonis tam in ipis qᷓ laicis fru ſtraretur ex diſſolutione cantus. Vnde.ij. Eſdre vł Reemie. viij. dicit᷑ CN Eſdras le git in libꝛo legis dei diſtincte ⁊ aꝑte ſcʒ ad mntelligendũ. D Poſtqᷓ; autẽ vt dictũ eſt ꝑſuaſum eſt fidelib templuʒ materiale congruum foꝛe locũ laudisdiuine. Reſtat bꝛeuiter videre de aſcenſu ad templũ pᷣdi ctum. Aſcendendũ eſt igitur ad illud qᷓttu oꝛ gradib.qᷓ;uis octo gradibo aſcendebat᷑ ad templũ hieroſolymitanũ Nos tñ q̃ttu oꝛ ponamꝰ geminãdo quẽlibet ad duos. Pꝛimus gradꝰeſt lectio·ſchus meditatio. tertius oꝛatio.q̃rtus ↄtemplatio. Heceſt autẽ ſcala fideliũ qua de terra ad cel ele/ vantur ᷣm Berñ.in lib. de quattuoꝛ gra⸗ dib ſpiritualibꝰ. TLectio fit in ſdicatione. cum ſcriptura aperit nobis vel nos vlꝑ Cm alios. Meditatio cũ ſtudioſa mente occui te veritatis noticiã ꝑ rationẽ inueſtigamꝰ Dꝛatio vero eſt deuota coꝛdis intentio⁊ ꝓ bonis adipiſcendis ⁊ malis amouendis ſupplicatio. Eontemplatio eſt mẽtis inde um ſuſpenſe ſupꝛa ſe quedã eleuatio eter⸗ ne beatitudinis gaudia deguſtando. Le⸗ ctio ergo querit.meditatio inuenit. oꝛatio poſtulat. ↄtemplatio deguſtat. Vñ queri⸗ te legendo.⁊ inuenietis meditãdo. pulſate oꝛando.⁊ aperietur vobis contemplãdg. Spiritualiter autẽ loquẽdo debem aſc dere tripliciter. Pꝛimo a ſtatuculpeadpe nitentiã. ſcho a penitẽtia ad iuſticiã. tertio a iuſticia ad ↄtemplationis eminentiã de pꝛimo aſcenſu dicit᷑.ij. Regum. vy. Sauid aſcendebat cliuum oiiuaruz flens ⁊ opet/ to capite ⁊ nudis pedibincedens perqͥd ſignificat aſcenſus pctõꝛis ad ſinũ diuine iuſticie miſchie ⁊ pietatis ꝑ eius ↄſiderati onem qͥ fleuit ꝑ contritionẽ.⁊ operto capi⸗ teꝑ exterioꝛem ↄfuſioneʒ · nudat pedes i. reuelat affectus ſuos ⁊ deſideria ꝑ ↄfeſſi ⸗ nem. Ita aſcendit ſanctꝰiſte publicanus q conſiderata pietate diuine miſchie dixi. Deuspicius eſto mihi petõꝛi. Bene mun dauit pedes affectuũ qui ſe dixit pctõꝛem. operto autẽ capite qꝛ poſt chetiner nõ audebat oculos ĩ celũ leuare Et ſignificat ſtatum incipientiuʒ quoꝝ eſt erubeſcerep peccatis. De ſcðo aſcenſu dicit᷑ Iſaie lvij. Supꝑ montẽ excelſũ ⁊ ſublimẽ poſuiſticu bile tuũ.iꝓpoſitũ tuũ in oꝑibo iuſticie. ⁊il ⸗ luc aſcendiſti vt ĩmolares victimas vincẽ/ do auariciã ꝑ largitatẽ.ſuꝑbiam humili tatem.ↄcupiſcentiã ꝑ caſtitatẽ ⁊ ſobꝛieta⸗ tem. Iſte eſt aſcẽſus pficiẽtiũ quoꝝ eſt in ⸗ tendere opiby iuſticie ſatiſfaciẽtis. De ter/ tio aſcẽſu dicit᷑ Lant᷑.viij. Que eſt iſta que aſcendit de deſerto.qꝛ verꝰↄtemplatiuus deſerit mũduʒ ⁊ ſeip̃m. delicijs affiuens· ꝑ pꝛelibationẽ gaudioꝝ internoꝝ ⁊ eternoꝝ innita ſuꝑ dilectũ ſuũ.qa nihil inter iÿm? xõᷣm. nibil apetit pᷣter xpᷣm. Aſcende igita delicijs ad caſtitatem.a diuitijs ad carita⸗ tem.ab honoꝛibus et excellentijs ad hu⸗ militatẽ. Et ſic aſcenditur a ſtatuculpead penitentiam. De aſcenſua delicijs adcʒ⸗ ſtitatem babet᷑figura Zctuũ.vii· Aſcende bat eunuchus.ꝑ quem figuratur vir iuſꝰ ⁊cõtinens ⁊ fuxa cõcupiſcentiarũ in ſeex⸗ tinguẽs. Vñ Mieremieiij dicit· Eoceqji ſund isüe nipoll wufi naſan pideiriu insh iznde sfrute Sicin uU cwiaſe ninẽtn ebetaſcẽ ſutem. ſyolabi quit ndeb ſntur. ſpſct ſi nuchte ii aſc kni ntuse or ſinn tiun why ſnf ſi uni * nubes aſcehdet. quia caſtitas eſt refrigeri um ⁊vmbꝛaculũ temptationũ. De aſcenſu a diuitijs ad caritatem habet̃ figura Ju⸗ dicũ. xij. Aſcendit flãma altaris in celum. xangelns domini pariter in flãma aſcen ⸗ dit. Ouod fit quãdo coꝛ inflãmatur ꝑ amo rem.tunc enim aſcẽdit per caritatem. De oſcenſu ab honoꝛib ad humilitateʒ habet᷑ figura Iſa.lüj. Aſcendet ſicut radix deter ra ſitienti. Radix que terra tegit᷑ ſignificat humilitatẽ. quãdo ſe ſemꝑ occultat ⁊ abie ctam ⁊ vilem reputat. ⁊ tamẽ arboꝛem ſu⸗ ſtentat ⁊ ramos viuificat. Ille etiã qͥ aſcẽ dita penitẽtia ad iuſticiã debet aſcendere dd tria. Pꝛimo in coꝛ ſuũ. vt recogitet pec⸗ cata Benet.ij. Fons aſcẽdebat e terra. ir⸗ rigansvniuerſam ſupꝑficiẽ terre. quia ex re cogitatione peccatoꝛũ ſequit᷑ effuſio lacri⸗ marũ. Scðᷣo debet aſcẽdere in deuz vt re⸗ cogitet eius mãdata Iſaie.ij. Aſcendamꝰ in montel dñi Et ſequit᷑. Docebit nos vi as ſuas.id eſt. mãdata. Tertio debet aſcẽ dere in pꝛoximũ vt omĩa inter im⁊ilum ſint pacifica Apocali.vij. Vidi alterũ an gelum aſcendẽtẽ ab oꝛtu ſolis. habentem ſignũ dei viui Alter angelus eit paciicus xpᷣianus.qa angelus nunqᷓ; iraſcit.qui ha⸗ bet ſignũ deiid eſt ſignũ crucis ⁊ recõcilia tionis fraterne.qͥa ꝑcrucem nos recõcilia uit. Sic ⁊ nos debemꝰ fratriby recõciliari Luce.vfj. Vade pꝛius reconciliari ⁊c̃. Ille etiã qui aſcẽdit a iuſticia ad ↄtemplatiõis eminẽtiam debet aſcẽdere ad tria. Pꝛimo debet aſcẽdere ad p̃is po ⸗ teſtatem. Mieremie.xlix. Aſcẽdet q̃ſi aqui la ⁊ volabit. Aquila ſignificat cõtemplan tem. quippter viſum limpidioꝛẽ? volatum altioꝛẽ debet cõſiderare diuinã poteſtateʒ in creaturt.oĩa ſua oꝑa referẽdo in deuzvt cognoſcat ſuũ defectũ. Scðo debet aſcen ⸗ dere ad cõtemplandũ filij veritatẽ Exodi xix. Aſcẽdit in montẽ. vbiꝓhibet ꝓmiſcuũ vulgus aſcẽdere. Woyſes ſignificat virũ a fluxu mũdi ſeparatũ. Interpᷣtatur enim aſſumptus exaqͥs.ad ſignificandũ ꝙ nul/ lus habet veritatẽ melius cognoſcere niſi qui fluxũ mundi deſerit. Tertio debʒ aſcẽ dere ad tõtemplandũ ſpũſſancti bonitatẽ Canticoꝝ vltimo. Aſcendã in palmã ⁊ ap⸗ pꝛebendam fructꝰeius. Palma ſignificat wiritũſctm̃ gter dulcedinẽ frucus dono rũ ⁊gratiarũ ipius Ecci.· xxiiij. Spũs me us ſuper mel dulcis. Iſtiaſcẽſus ſunt mul tũ vtiles.qa patris poteſtas cõſiderata in ducit timoꝛẽ. Filij veritas inducit doloꝛẽ. Spũſſancti bonitas inducit amoꝛeʒ. Et E tantũ de ſecũdo. r oret ꝙin verbis pᷣmiſ⸗ Di 1 tertio ſis ſi S in tentionis finalis vtilitas.cuʒ dicit᷑. vt oꝛa⸗ rent. Ad hoc nanq; debet eſſe totũ noſtrũ Foſitũ ⁊ ſtudium vt oꝛemꝰpꝛo defectibus noſtris deũ amonẽdis ⁊ donis ſuis largi⸗ endis. Hec ĩmerito. Dicit enĩ Henricꝰ de vꝛmaria libꝛo.ix · de ꝑfectione interiorꝭ ho minis cap̃j. ꝙ ad oꝛatiõis ꝑfectiõem omni um tendit ſtructurvirtutuʒ ⁊ ip̃e vᷣtutes abſq; or̃onis iugitate nõ poſſunt comple⸗ ri. Circa q̃d ↄſideranda ſunt tria. Pꝛimo qualis debet eſſe oꝛans. Scðo qualis de⸗ bet eſſe oꝛatio ad foꝛmam verboꝝ. Tertio de modo oꝛãdi. Pꝛimo igit᷑ debʒ eſſe oꝛãg bene diſpoſitꝰſcʒ cõtritus ⁊ humilis et h nõ ſolum in or̃one.ſed etiã ante or̃oneʒ de bet ſe homo diſponere. Quia dicit Euſe⸗ bius Ceſurient᷑ in quadã epiſtola. Vnuſ⸗ quiſq;. op̃one pꝛocũbat om̃es co⸗ gitationes ſuꝑfiuas ab animi ſui intentio ⸗ ne repellat Et Iſido li.ij de ſummo bono ca.vij · dicit. Purgãdus eſt pꝛanimꝰ tem poꝛaliñ rerũ cogitatiõibo.vt pura acies coꝛ dis ad deũ vere ⁊ ſimpliciter dirigatur Et Benricꝰli.ix. vbi ſup̃ ca.ij dicit. Duales ĩ or̃one volumꝰ inueniri.tales nos opoꝛtet ante tpᷣs or̃onis pᷣparare. Exp̃cedentieni ſtatu mens in ſupplicatõe foꝛmat᷑. Et idcir co qͥcqͥd volumꝰ vt nob oꝛantib nõ ſurre/ pat. añ or̃onẽ de ño pectoꝛe debemꝰ illud euellere. Que ſunt aũt remouẽda añ of̃o⸗ nẽ oñdit idẽ ibideʒ di. Pꝛimo ſollicitudo rerũ tꝑaliuz eſt penitꝰ abſcindẽda. Scðᷣo vt nullꝰ negocij curã necmemoꝛiã admit⸗ tamꝰ. Tertiovt detractiones ⁊waniloquia ⁊ oẽs ſcurrilitates ſilr amputemꝰ. Quar⸗ to ire ⁊ triſticie ꝑturbatio funditꝰeſt eruen da. Quinto vt fomitẽ carnal ↄcupie a coꝛ de nr̃o radicitꝰeuellamꝰ.⁊ ita qͥbuſlibet vi cijs penitꝰ abſciſſis iacienda ſunt pꝛimum ꝓfunde humilitatis incõcuſſa fundamen ⸗ ta. Hec ille. De ſcðo ſcʒ ð foꝛma vᷣboꝝ oꝛa tionis ſciendũ ꝙ õo nf̃a debʒ eẽ ad ſilitu dinẽ or̃onis iſtipublicãi ⁊iuxta ↄſiliũ ſal⸗ uatoꝛis Mat. vj. Dꝛãtes nolite multũ loq ⁊iuxta ſuaſuʒ apli dicẽtj. Volo vos ĩecẽia —————————. —— —— —— — —— ——————— ———— ———————— —*——— ——— DBermo quinq; verba loqui. Iſta qͥnq; verba ſunt verba publicani.ſcʒ. deus ꝓpicius eſto mi/ hi peccatoꝛi. Vñ Salomon dicit ¶M talis bꝛeuis oꝛatio penetrat celũ. Sed diceres ſiſic. igitur nõ eſt diutine oꝛandũ.ſicut ho⸗ die dicũt heretici.qͥ omnibo officijs diuiniſ xecceſiſticis dimiſſis pauc vtunt᷑ verbis in miſſa⁊ alijs hoꝛis.allegãtes illud Wat thei.vj. Dꝛantes nolite multuz loqui.Ad q̃d reſpõdet᷑ ꝙ xp̃s nõ intendit pꝛohibere diuturnitatẽ oꝛatiõis. Ham ip̃e ſolus erat pnoctans in oꝛatiõe.vt dicit᷑ Luce.vj.ſed ꝑ illa verba elidit quendãerroꝛeʒ gentiliũ quo credebant oꝛatiões vocgles q̃ntoꝓli xioꝛes tanto eſſe melioꝛes. Sicetiã puta/ bant ⁊ phariſei.qͥa ſicut oblatio quãto eſt maioꝛ.tanto eſt melioꝛ. Deſtruens igitur hũc erroꝛẽ xpᷣs.ponit exemplum de vidua pauꝑcula.qᷓ nõ ex magnitudine oblatiõis ſed intentionis cõmendata eſt Warci.xij Et Tuce xij· Videte ⁊ cauete ab om̃iaua⸗ ricia.q.d.qͥa nõ in habũdantia diuitiaruʒ ſed virtutũ conſiſtit honoꝛ iuſtoꝛũ. HNõ er go xp̃s ꝓhibet ſimpliciter ꝓlixitatẽ or̃oniſ ed eo modo qᷓ ethnici faciunt etgenties. Populus enĩ gentuis erat in erroꝛeq̃dru plici in hac parte. Pꝛimo enĩ arguebant ſi oꝛatio aliqᷓliter diuturna eſt bona.tũc oꝛa tio in duplo diuturnioꝛ eſt melioꝛ. Etſici infinitũ. Sed neſciũt qͥa virtus cõſiſtit in medio. ideo nõ poteſt excedere mediũ ſibi a ratione determinatũ. Oꝛatio ergo voca ⸗ lis de q̃nto excitat deuotõnẽ interiorꝭ ho minis oꝛantis. tantũ eſtvtilis. S aũt di ſtrahit tunceſt nociua. Ita dicit Tho ijij q.ij. Scðo putabant iſti ꝙ oꝛatio vocalis poteſt ꝑ ſe eſſe meritoꝛia.ſicut hodie putãt fatui xpᷣiani. Sed cõſtat ꝙ oꝛatio facta in ⸗ debite.ſcʒ in moꝛtali peccato yel ſine deno tione mentali.eſt nociua. Vñ Augꝰin epi ſtola.iiij. ad pꝛobã viduaʒ.qᷓ fuit vxoꝛ adel phi cõſulis. ꝙ xpᷣs nõ pꝛohibet diuturnuz affectũ.cũ ip̃emet in hmõi oꝛatione ꝑnocta nit. Sed ꝓhibet multa loqͥ ſuꝑflua. Vnð dicit Augꝰ. Abſit ab oꝛatione multa locu⸗ tio.ſed nõ deſit multa pꝛecatio ſi feruẽs ꝑ⸗ ſeuerat intentio. Vñ patet ꝙ multa loqͥ in oꝛando eſt rem neceſſariam ſuꝑfluis agere verbis. Multum enim oꝛare eſt multum eum quem pꝛecamur diuturna coꝛdis in ⸗ rentionẽpulſare. Ham plerũq; hoc nego⸗ ũ plus gemitibqᷓ; ſermonibvagit. plus EI fletu qᷓ; affatu. Et ex hoc vult ugꝰ ꝙ ſolũ illa oꝛatio eſt meritoꝛia q̃ ꝓcedit ex diutur nitate affectus deuotiõis. licet verba ſint „ bꝛeuia vel interdũ nulla.ſicut patetðm ſe Erodi.vvij. ⁊. xiiij. Et de Znna Kegh ambo quaſi tacendo oꝛabant ⁊ tñ incon ſpectu deidicebant᷑ damare. Tertio puta uerunt iſti gentiles ſuꝑſtitioſe adoꝛantes. ꝙ dñs verbis cõpoſitis aut ꝑſuaſiuis ⁊co loꝛatis potius moueret᷑qᷓ; alijs ad exandi endũ vel ꝙabſens vociby altioꝛiby ꝓuoca retur.vel q̃ſi ignoꝛans verboꝝ ambagi doceatur. Luiopinioniilludit helias.ij. Regů.xviij. dicens gentilibppbetis Bagl Cilamate voce maioꝛi. Deus eni veſtereſt. et foꝛſitan cũ alio loqͥtur.· aut in diuerſoꝛio aut in itinere aut certe doꝛmit vt excitetur Que verba loquit᷑pheta ᷣm eoꝛů falſam opinionẽ in eoꝛũ ꝑſona.vt experiẽtia ope/ ris erroꝛ eoꝛũ deſtruat᷑. Vnde ſeqtur. Ela mabant ergo voce magna et incidebãtſe iurta ritum ſuũ cultris et lanceolis donec ꝑfunderent᷑ ſanguine. Et iſtũ erroꝛemre ⸗ citat Criſo.ſuꝑ Mattheũ omelij. Quar ⸗ to errabant in hoc qͥa non credebant ſuffi cere vnã oꝛationẽ ad om̃ia impetrãda. Et ideo multiplicabant õones ᷣm multipli cationẽ tempoꝛaliũ oꝛantes pꝛolixe. Sed xpᷣs ꝑ opoſitũ dixit. Pꝛimũ q̃rite regnum dei ⁊c̃.⁊ om̃ia hec adijcient᷑ vobis. Etioꝛa tione ſua ſolũ docet petere panẽ noſtrum qͥtidianũ pꝛo om̃ib tꝑalib. Quo ergo ad hanc ꝑfectionẽ foꝛma verboꝝ oꝛatiõis iſti us publicani ſuit multũ cõmendabilis. qꝛ bꝛeuis in verbis et in ſenſu vtilis.qͥa petit remiſſionẽ peccatoꝝ. F Quantumer go ad foꝛmã diuerſoꝝ negocioꝝ pꝛo qu foꝛmatur et regulat᷑ noſtra intentio eit ſci endũ ꝙ aplus ponit quattuoꝛ ſpecies ſup plicationũ. ꝛima eſt obſecratio q̃fitpꝛo peccatis vel pᷣteritis vel pᷣſentib ꝑquã ve nia poſtulatur.et pertinet ad incipientes. Et hanc chꝛiſtus in ſe exemplificauit uz oꝛauit dicens. Pater ſi fieripõt tranſegt a me calix iſte. Sca eſt oꝛatio in qua ali⸗ quid deo offerimꝰvel vouemꝰ. quod fit c quaſi ſpꝛeto mundo ſpondemus nos t0⸗ ta intentione domino ſeruituros. Et iſta reſpicit illos qui iam ſunt in pꝛofectu ſpũa li⁊ awetitu vᷣtutũ ⁊ qdã mẽtis ſublimilate Et hancxp̃s in ſe oſtẽdit Cum dicit. Pa⸗ ter ego te clarificaui ſuper terram · opus arpr gneos. tconſi niſim. us. Sc ſs. hu Nnuoci irur. T uedia unde vpirin 1 ** NR ——* Dominica. XI.poit trinitatis conſummauiqͥd dediſti mihi Johis. xxij Tertia eſtpoſtulatio quaʒ p caris noſtris velꝓ pace totius mundi ſolemꝰemittere. Et iſta reſpicit illos qui ꝑrecti exiſtentes in ſe palijs intercedunt. Et hanc xp̃s etiã in ſe oſtendit.cum dixit. Pater qͥs dediſti mihi volo vt vbi ego ſum ⁊ illi ſint mecũ. Vuarta eſt gratiarũactio quãꝓ beneficijs diuinis vel etiã eternaliter pᷣparatis ania deo ꝑ ineffabiles exceſſus refert. Et perti⸗ nent iſta ad cõtemplatiuos.quã etiaʒ xpᷣs habuit cum dixit Wath. xj. Confiteoꝛ ti bi pater domine celi⁊ terre.i gr̃as ago ti/ biᷣm Mieronymũ. Licet autẽ xpᷣus iſtas ſpecies ſingulariter ⁊ ſeoꝛſum oſtendit.tñ poſſunt om̃s ſimul ĩ vnã miſceri ᷣm Hen ricũ de vꝛmaria li.ix. de ꝑfectione interio ⸗ ris homiĩs cap̃.viij. De tertio ſcʒ de modo oꝛandi eſt ſciendũ ꝙœ modus oꝛandi debʒ eſſe oꝛdinatus ⁊ regulatus tam in mẽte qᷓ; in coꝛpoꝛe. In mente quidẽ debet habere octo conditiones Em Iſido.li.iij. de ſũmo bono ca.vij. Pꝛimo nanq; debet eſſe oꝛa/ tio cũ gemitu ⁊ recoꝛdatione ꝓpꝛioꝛũ defe ⸗ ctuum.ſicut iſte publicanꝰ fecit pcutiendo pectus ſuũ ⁊ recognoſcẽdo ſe peccatoꝛem. Põð. Rugiebã a gemitu coꝛdis mei. Et ite/ rũ. Bemitꝰ meus ate nõ eſt abſconditus. Et Iſa.xxxviij. Recogitabo tibi om̃es an nos meos. Bemitus iſte ex duoby oꝛitur. ſcʒ vt conſideremꝰqᷓ; grauia ſunt pctã que cõmiſimꝰ.⁊qᷓ; dira inferni ſupplicia q̃ time mus. Scopoſitũ abſtinendi a pctĩs cõ ⸗ miſſis. Ham Pᷣm Iſido. nihil ꝓficit oꝛatio ſi denuo cõmittitur vnde iteruʒ venia po/ ſtulatur. Tertio cogitationuz ſegregatio. Unde dicit Iſido. Tunc veraciter oꝛamꝰ qñ aliunde nõ cogitamus.vnde Ipls. O rabo ſpiritu.oꝛabo ⁊ mente. Quarto debʒ offendenti ꝓrimo mala dimittere. NHaz ille qͥ habet rancoꝛẽ cõtra pꝛoximũ ſimilis ẽil liqͥ vult mederũ⁊ ferruʒ nõ vult deponere de vulnere. Vnde dicit᷑ Ecci. Remitte pꝛi us nocentite.⁊ tunc tibi depᷣcanti peccata ſoluent᷑. Vnde iuxta ſententiã xp̃i peccat q pꝛo inimicis nõ oꝛat. Sed quid de illis qͥ etiã contra inimicos ꝑſone oꝛant.et ama/ ros fundũt gemitꝰ.qᷓrum oꝛatio in pecca⸗ rü conuertit Em Bedã in quadaʒ omelia. Quinto dʒ hfe ↄfidentiã.vt non deſperet de eo obtinẽdo ꝓq̃ oꝛat. Naz dicit Iſido. Inaniter oꝛat qͥ peifiduciã nõ habʒ · Vñ Jacoſ. ꝛ. Poſtulet autẽ in fide nihil heſi⸗ tans. Uñ aũt ꝓcedit iſta diffidentia et du ⸗ bitatio. dicit Iſido.ꝙex eo qñ hõ ſe ſentit circa affectionẽ peccandiverfari. Nõ enim põt hre pꝛeces certas ⁊ fiduciã q̃ adhuc in pᷣceptis dei pigritat.⁊ peccati recoꝛdatiõe delectat. Quia pceptis dei auertit qͥd po⸗ ſtulat in oꝛatione nõ meretur. Sexto reqͥ ritur vt hẽat bona opera qualiacũq;. Vñ Treno. Leuemus coꝛda noſtra cũ mani⸗ bus ad deñ. Oõ exponit Iſido. di. Loꝛ cũ manito lenat qͥ oñ̃onem cũ opere ſubleuat Nam quiſqͥs oꝛat⁊ nõ operat᷑ coꝛ leuat et manus nõ leuat Sed certe ᷣm ipm culpa biliter manus ad deñ expandit qͥ facta ſua oꝛando iactanter pꝛodit.ſicut phariſeus ĩ templo iactanter oꝛabat.ſeq; magis qᷓ de⸗ um de operib iuſtis laudare volebat.⁊ ta lis oꝛatio conuertitur in peccatũ. qua ᷣm Iſido. Qui iactãter oꝛat iaudẽ appetendo humanã.non ſolum eius oꝛatio non delet peccatũ.ſed ipᷣa cõuertit in pctĩ. Septi⸗ mo requirit᷑ vt habeatur ꝑſeuerãtia in ad/ nerſis. Differt auteʒ deus exaudire pꝛeces iuſtoꝛũ in tribulationibter tria m Iſi do. ſꝛimo vt ↄſiderantes ꝙ nõ cito exau⸗ dimur.nobis facta nf̃a in oculis noſtriꝓ ponamus vt hocipᷣm qð differt᷑.diuine de putet᷑inſticie. et culpenr̃e. Scðᷣo ideo qa dñs ſic nõ exaudiendo eos ad voluntateʒ. diſponit exaudire ad vtilitatẽ et ſalutem. Sicut ↄtigit aplo.qͥ licet ter petijt amotio nẽ ſtimuli.nõ tñ impetrauit. qͥa impediuit talis exauditio ad ꝓfectuʒ. Tertio differt deꝰ exauditionẽ.vt impioꝝ ꝑuerſitas au⸗ geatur. Veruntñ qñ iuſti tpaliter audiun turꝓ eoꝝ ſalute qͥ eos affligunt.vt dũ illis tꝑali remedio ſubuenitur.pꝛauoꝛuz oculi ad cõuerſionẽ aperiant᷑. De hoc habet᷑ex ⸗ emplũ ᷣm Iſido.in triby pueris.qͥrũ ignis frigidus fuit ideo.vt nabuchodonoſoꝛ de um vexꝝ agnoſceret. Sicut ⁊pheta in pᷣs. ait. Pꝛopter inimicos meos eripe me dñe Quarto ideo cito nõ exaudiunt᷑.vt dů dif feruntur or̃ones excitate maioꝛib pᷣmijs cumulent᷑.de qͥ ponit eremplũ Iſidorꝰ de meſſe q̃ q̃nto pius differt repᷣſſione frigo⸗ ris.tãto płꝰ fruges cumulatioꝛes creſcunt Octauo requirit᷑ vt habeat̃ recta intentio ſcʒ vt nõ oꝛet qͥs ꝓpter hoc vt videat᷑ ab ho minibo.ſedtĩ a deo. Nã pꝛiũ eſt hypocri⸗ tarũ offerre ſe in orone cunctis videntib. — Dermo quoꝛũ fructus eſt nõ deo placere ſed gliaʒ ab hominiby ↄpare. Hec Iſidoꝛus. B De modo vero regulato ⁊ oꝛdinato in coꝛpoꝛe qͥ habendus eſt in oñ̃one. Scien⸗ dũ eſt ꝙ ſextuplexeſt modus oꝛandi. Pꝛi mus extendendo manꝰ ⁊ bꝛachia trãs ca⸗ put verſus celuz non ſedendo nec apodi⸗ ando.ſed erectus ſtando Jurta illud Pð. Eraudi dñc vocem meam dum oꝛo adte. dũ extollo manus meas ad templũ ſanctũ tuum. Iteʒ Pſalmiſta. In noctibextolli⸗ te manus veſtras. Item in alio. Eleuatio manuũ meaꝝ ſacrificiũ veſpertinuʒ. Sic oꝛabat ſanctꝰ martinus.de quo dicit. Hic oculis ac manibv in celũ intentus ⁊c Sic oꝛabat Moyſes cõtra Amalechitas Ex odi.xvij. Scus modus oꝛandi eſt mani⸗ bus vlnis expanſis in modũ crucis eleua tis. Pð. CLlamaui adte domiĩe tota die ex pandi manus meas ad te. Sic oꝛauit ſal⸗ uatoꝛ in cruce. Sic helias oꝛauit ſuſcitan do filiũ vidue.iiij. Regũ.iij. vbi dicit. Ex⸗ pandit ſe ⁊ menſus eſt ſuꝑ puerũ trib vici bus dicens. Domine deus obſecꝝo reuer tatur anĩa pueri huius in coꝛpꝰ ſuũ. Ter ⸗ tius modus oꝛãdi eſt ſtando cõploſis ma ⸗ nibus ante faciem ſuã. Sic oꝛauit finees ſicut dicit᷑ in Pð. Stetit finees ⁊ placauit ⁊ ceſſauit quaſſatio. Quartꝰ modus oꝛan⸗ di eſt poſitis genibus in terrã. Sic oꝛauit lepꝛoſus Marci de quo dicit. M genu fle xo dirit. Domineſi vis potes me můũdare Sic oꝛabat Stephanꝰ poſiti genib Act. vij. Sic oꝛabat Paulus qͥ de ſe dicit. Vle/ cto genna mea ad patrẽ dñi ñi ieſu chꝛiſti Sic oꝛauit Jacoby frater dñi.qͥ centuz vi ciby ꝑ diem ⁊ centũ ꝑ noctem curuauit ge⸗ nua. Duintꝰ modus oꝛandi eſt qñ oꝛans pꝛoijcit ſe in terra. Sic adoꝛauerũt magi pꝛoijcientes ſe in terrã. De qͥby dicit᷑. Veni te adoꝛemꝰ⁊ꝓpcidamꝰ ante deñ Et Mat ⸗ thei·ij. Et ꝓcidentes adoꝛauerũt eũ. Sex tus modus oꝛandi eſt cũ quis ſtando in ⸗ curuat ſe ⁊ oculos ſuos defigit in terram erubeſcendo. Sic fecit hic publicanus di cens illud. Hon ſum dignꝰvidere altitudi nem celip multitudine iniquitatũ mearuʒ Et iſte eſt optimꝰ modus oꝛandiꝓ ſimpli⸗ cibus ⁊ pᷣuatis pſonis. Sic magdalena re tro ſecus pedes dñi ſtans rigabat eos la⸗ crimis. Sic petrus nõ veniens in faciem dñi ſed exiens foꝛas fleuit amare. Vt igit᷑ cnn oꝛatio noſtra exaudiri mereat vt petã no⸗ bis cũ publicano remittant᷑. aſcendamus hodie deuotiõis affectu in templũ nñecõ⸗ ſcientie. contemplantes ibi diuine iuſticie ſeueritatẽ ⁊ eius miſcðie pietateʒ. qᷓtimſic exoꝛando deſcendamꝰ iuſtificati in domũ noſtrã.⁊ tandẽ ſuſcipi mereamur ĩdomũ ſempiterne gloꝛie. Ad quam nos pducere dignet̃pater ⁊ fi⁊.ſſ 2 Seq diceret aliqͥs. Exquo dei pᷣdeſtinatio eſtĩmutabi⸗ lis. nõ opoꝛtet homineʒ laboꝛare ꝓſalute. Si enĩ eſt ad vita pᷣdeſtinatus. ſalnabit᷑. Siautẽ ad moꝛtẽ. damnabit᷑ Iteʒ exquo pᷣſciuit ad damnationẽ. nõ debuit cregre. Itẽ nõ eſt imputãdũ homini. quia ſieſſet pᷣdeſtinatus ad ſalutẽ ſaluaret᷑ Iteʒ ſido p̃ᷣuidit. cũ ſua pꝛouidentia non poſiit falli de neceſſario erit. Ad pꝛimũ rñdenduʒeſt ßᷣm Augꝰli.iiij. cõtra Julianũ vbi querit. Lur iſtum elegit deus ⁊ aliuʒ damnat. Et rñdet. Vigulus habet poteſtatẽ foꝛmãdi vas. aliud in honoꝛẽ. aliud in cõtumeliam Roma.ix. Sed ſi queris quare nõ vtrũq; in honoꝛẽ Rñdet. He exiſtimet homo me ruiſſe tanqᷓ; ex natura. Sed diceres.q̃re nõ vtrũq; in cõtumeliã. Rñdʒ.Exeoꝙœmi ſericoꝛdia exaltat iudiciũ vt ꝑ hoc necdã ⸗ natus ex debito inſticie cõquereretur.nec liberatus gratis. de meritis ſuperbiendo gloꝛiaret᷑. Mec ille. Ex miſericoꝛdia ergo ſunt predeſtinati ad gliam.⁊ ex inſticiaad moꝛtẽ.vt dicit Augꝰ li.iij.cõtra Julianuʒ. Per hoe iã patet. ꝙlicet pᷣdeſtinatio deieſt imutabilis.tñ opoꝛtet hoĩem ꝓ ſalute la ⸗ boꝛare.quia dicit Brego ·in li. dyglogoꝛũ. Metiã obtineri nõ poſſunt q̃ pᷣdeſtinata nõ fuerunt.ſed ea qᷓ ſancti viri efficiuntita pᷣdeſtinata ſunt vt pᷣcib obtineant᷑. Eter hoc patet ꝙ in homie eſt magna pars ſaln tis ſue. Patet.qͥa ꝑ liberũ arbitriũ põteli⸗ gere bonũ. Et ideo ſibi imputaret᷑ſipiſto nõ laboꝛaret. Etpatet ꝙ licet hõnõpoſſi ſcire an ſit in gratia.tñ cõiecturaripoteſtj Joh.iij. In hoc cognoſcimꝰꝙ ex veritate fumus ſicoꝛ noſtrů nõ rep̃hendit nos Er hoc patet ꝙ oñ̃o adiuuat pᷣdeſtinationem Itẽ de templo in euãgelio dicit. Vñ tem⸗ piũ conſecrat᷑pter quinq; ratiões Pꝛimd yt inde diabolus expellatur. Sicut refer Brego in dyalogo de quadã ecdeſia Sn anoꝝ in qua poſite erant reliquie ſcti Se baſtiani. vbi poꝛcũ intra pedes ſenſerunt· ntpit min iurina hegoer moybl imwbin jo. Se iretõnis. noſcr dictamir bficoꝝ ſcrptun gnis R natur inopmn ſeErde ur edet uErgo annic — n 3 un ſt b öet Aiſnn int — . — „ — 1 + 4 4 . 2¹ 1 „ k 4 „ 5 ₰ + * . n — 1 m E — — 2 vomnica xl poſttrnitutis Sovt ad eam fagientes faluent᷑. Ter/ no vtibi oꝛantes exqudiant᷑ iij. Regũ. viij. vbl Salomon ait· Quicũq; rogauerit in loco iſto eraudies in celo dñe. Vñ adoꝛa mus ibiad oꝛientẽppter tria ᷣm Damaſce n li iijca. v. Mꝛimo v patriã nos quere⸗ re ibi oſtendamꝰ. Scðᷣo vt ad xpᷣm crucifi xum reſpiciamꝰ· qͥad occidẽteʒ reſpiciebat Tertio vt venientẽ iudicem nos epecta⸗ re oſtendamus. Quarto cõſecratur vt ibi laudes deo ꝑſoluamꝰqͥd fit in ſeptein ho/ ris canonicis. Quinto vt ibi ſacramẽta ec⸗ cleſiaſtica miniſtrent᷑. Vñ pꝛeter neceſſita tem non licet alibi baptiʒare. de baptiſmo caj.in Clementinis · Duõ ↄſecrat᷑. Ad qͥd plura ↄcurrũt. de qͥ in ſerto. que ibi patent Sed de ſpũali ſcʒ de aĩa. pꝛimo xpᷣs ani ⸗ mã circuitter. dũ pctã coꝛdis oꝛis ⁊ operi ad memoꝛiã reducit. de qͥ Iſa xxiij.Lircui cinitatẽ· ſcʒ toꝛdis.meretrix obliuionitra dita. Sðᷣo oſtium clauſuin pcutit vt ſibi aperiat· ictu beneficij cõſilij ⁊ flagelli ·ꝛo nerb j. Extendi manũ ⁊ deſpexiſti of̃e ↄſi liũ.⁊ increpatiões meas neglexiſti.Tertio ter aqua intꝰ⁊extra irrigat.qͥd fit ꝑ irriga/ tionẽ lacrimarũ interioꝝ ⁊ exterioꝝ.qð fit Em Brego ex recoꝛdatiõe pctõꝛum.conſi⸗ derando vbi fuit.qͥa in pctõ. vbieſt.quia i miſeria.vbi nõ eſtqꝛ in glia. vbi erit.qa in iudicio. Sed nõ ſimpleꝝ aqua ſed cũ ſale diſcretõnis.cinere pꝛofunde humilitatis. Quarto ſcribunt᷑ in templo coꝛdis tria. ſcʒ dictamina faciẽdoꝝ.teſtimonia diuino rũ bñficioꝝ.accuſatio ꝓpꝛioꝝ delictoꝝ. Et iſta ſcriptura valde cõmunis eſt oĩby etiaʒ aganis Rom̃.ij. Cũ em̃ gentes q̃ legẽ nõ t.naturaliter ea que legis ſunt Hciunt⸗ Quinto pingunt̃cruces.i. aſperitates pe ⸗ mtẽtie. Et debẽt eſſe vncte. qꝛ nõ ſoluʒ pa tienter.ſed etiã libẽter ⁊ ardenter poꝛtari debent. Ergo qͥ hec habebit vere templũ deierit. in q̃ deus hic ꝑ gratiã habitat. Dominica. XI. poſttrinitatis. II. Mnis quiſe ex⸗ d attat humiliabit᷑. ⁊ om̃is qui ſe humiliat etaltabit᷑. Luce. xviij Quoniã vt ait beatꝰ Zug epla.xxxviijad Dioſcoꝝ. Hõ eſt alia via ad capeſcendũ et obtinendũ ſummã veritatẽ q̃ eſt vita eter/ na.qᷓ; hũilitas. Et q̃tiẽs interrogares dice rem ꝙ hecẽ via ſcʒ hůilitas. Nõita ꝙnofi ſint alia p̃cepta dei. ſed niſi hũilitas oĩa qᷓ⸗ cunq; bñ fecerimꝰ⁊ pᷣceſſerit ⁊ comitata fu erit ⁊ ↄſecuta ⁊ poſtpoſita.totuʒ ſupbia de manu extoꝛquet. Mec Anug. Minc ẽꝙ ſal⸗ uatoꝛ veniẽs in nũdũ nũciauit nohis no⸗ kam viã. vt dicit Apls Mebt. Viã inquã hũilitatis ꝑquã exinaniuit ſemetipᷣm foꝛ⸗ mã ſerui accipiẽs. adPhil· ij· Manc quoq; oſiby dieb ſuis in ſe imitandã docuit d. Wath xj· Diſcite inqt a me·qa mitis ſum ⁊humiilis coꝛde. Oʒ tractans Augꝰ in li. de verbis dñi dicit Diſcite inqͥt à me.non mũdũ fabꝛicare.nõ cũcta viſibilia ⁊ inuiſi bilia creare.nõ in ipᷣomũdo miracula face re⁊ moꝛtuos ſuſcitare.ſed qm̃ mitis ſuʒ et humilis coꝛde. Et recte ipᷣs incipit ab hu militate.qa ᷣm Aug. ibidẽ dicit᷑ hecẽfun ⸗ damentũ totius fabꝛice ⁊ celſitudinis cele ſtis. Exꝙælſa ngnc; eſt patria. ſed hũilis eſt via. vt dicit idẽ Augꝰſup Johem. Et licet humilitas ſic appareat.tñ ea nihil eſtexcel ſius · vt dicit Ambꝛo.ſug Lucã. Hanc viã vp̃s ſe apellans dicit. Ego ſum via pitas ⁊vita. Dõ tractans Berñ. in li. de xij.gra dibo hilitatis dicit. Viã dicit hũilitatem que ducit ad veritatẽ. Se ergo ponit ex⸗ emplũ hůilitatis ⁊ mãſuetudinis foꝛmã. eſt legiſlato: qͥ; een dedit delinquentibo in via. Viam inqͥt Berðj hũllitatꝭ pquam ad cognitionẽ redeãt veritatis. Hecẽ ſca⸗ la illa quã Jacob vidit. de cuius ſũmitate dñs ꝓſpiciebat ſupꝑ filios hoĩm. Bona via hůilitatis in veritas inqͥrit caritas acqͥri tur.generatiões ſapie participantur Mec Berñ. Eũ igit᷑ nõ ſialia vid ꝑuẽiẽdi ad pa triã celeſtẽ pᷣter hũilitatẽ · nõ imerito nullꝰ eraltat᷑ ſine illa. Statuit igitur dinĩa iuſti cia vt niſi efficiamini ſicut paruijli non in trabitis in regnum celoꝝ Wath · viij. Et qd mirũ ſinullus ſctõꝝ exaltat ſi etiã necipe filiꝰ dei exaltari voluit ſine illa Mumiliauit eiñ ſeip̃m.foꝛmã ſeruiqceipi ens pter qͥd.ſ.meritũ hũilitatis ⁊ obedien tie ᷣm Boꝛrã. deus pr̃ exaltauit illũ.⁊ do⸗ nauit illi nomen qð eſt ſup om̃e nomẽ. Ad Phil ·ij. Sed nunqͥd alia via nõ fuit ad ce lum ꝑuemẽdi. Lerte nõ. ᷣm diuinã iuſtici ⸗ am ⁊ↄgruentiam · licet potuit fierigliaᷣm om̃ipotentiã. Nã iuſtũ eſt ꝙ qꝛ diabolꝰrex ſupbie.ꝑ viam ſuꝑbie venerat in paradiſũ ⁊deparadiſo pꝛimũ hoĩem eadeʒ via nus humanũ ſuũ eadem via ad infernuʒ. Sicq; altus ⁊ ſuperboqͥ ſe exaltauit iuſte humiliatꝰ eſt. venit tandem filiꝰ dei rex re ⸗ gum ⁊ dñs dominantiũ coeternꝰ⁊ coequa lis deo patri in potẽtia.ſapiẽtia et bonita/ te atq; ita ſublimis in maieſtate ⁊ excelſus terribilis ret magnꝰ ſuper oẽm terram.q exiſtens altus. ĩmo altiſſimus ſolus ĩom ⸗ ni terra.non ſolũ moꝛtalium ſed etiam vi ⸗ uentiũ in ſecula.⁊ humilis facꝰ ſe humili auit volũtate nõ neceſſitate coactus.eo ꝙ oblarus eſt. a ip̃e voluit. vt per humilita⸗ tis viam celſam ↄſcenderet patriaʒ ac per hoc nos doceret exemplo ſuo.qͥa omnis qᷓ ſe exaltat humiliabit.ſicut diabolus ⁊om nis qͥ ſe humiliat exaltabit᷑.ſicut chꝛiſtus noſter dñs dei filiꝰ Itaq; recte dicit. quia om̃is qᷓ ſe exaltat humiliabi᷑ ⁊ qͥ ſe bumili⸗ at ⁊c· In quib verbis tria nob cõſideran⸗ da occurrũt. Pꝛimo nanq; deſcribit᷑ viciũ dereſtabile elationis Cũ dicit᷑ Ois qͥſe exaltat. Scðᷣo pꝛeconiũ laudabile humili tatis. cũ dicit. Et omnis qͥ ſe humiliat. Et tertio ytriuſqʒ meritũ pꝛemiabile ratione diuerſe mercediſ. quia illud humiliabitur iſtud exaltabit. 23 Biipamo nenet — um deteſtabile e⸗ lationis. Lñ dicit᷑. Omis qͥ ſe exaltat hu/ miliabi᷑. Circa qͥd tria ſunt cõſideranda. Pꝛimo nanq; ↄſiderandũ eſt q̃ntũ maluʒ eſt elationis ſeu ſuꝑbie. Scðo quõ agno ſcitur eiꝰ malicia. Tertio q̃liter figuratur eius neqcia. De pꝛimo dicit Amb.ꝙ ſuper bia eſt ꝑuerſe celſitudinis appetitꝰ.quamꝑ uerſitatem deſcribit Zugꝰ. di.qͥa ſuperbꝰ inferioꝛem cõtemnit. deſpicit parem et ſu perioꝛi apetit dominari. Ecce ꝑuerſitas. Vnde qᷓſi om̃iby cõtemptis qui ſubeſſe debuit ſe exaltat ſupꝛa alios. Cuꝰ maliciã deſcribens Iſidorꝰli.ij. de ſümo bono ca. xxxviij· dicit. Omni vicio deterioꝛ eſt ſuꝑ⸗ bia. Hec mirũ ſi dicit eam Iſidorꝰom̃i vi ⸗ cio deterioꝛẽ.cũ ᷣm Augꝰ. alia q̃cũq; iniq/ tas malis operib exercetur vt fiant. Su⸗ perbia vero in bonis inſidiat᷑ vt pereant. Minc ð. dicit ſuperbiã delictũ maximũ in Pſalmo. Etemundaboꝛ a delicto ma⸗ ximo. vbi Zuguſtinꝰ. dicit. I qͥ alio niſia peccato ſuꝑbie.qͥ non eſt maius peccatum. co ꝙ facit hominẽ apoſtatare a dro. Vere Berm cit in mundũ. et tandẽ de mũdo traxit ge/ ergo ille immaculatꝰ eſt qͥ hoc vicio cqret. Mecille. Etpter hoc fm Innocẽ. qrtuʒ in gloſa ſaimipᷣdicti dict᷑ maximũ deli⸗ ctũ. qa pꝛimo diabolꝰqͥ eo peccauit crint ne deliqt. Et ideo dicit delictũ qᷓſi adelin/ q̃nte factũ. Et dict᷑ maximũ.qͥa directeop ponit᷑ deo Iſaie.xlij. Bloꝛiam meaʒ alter non dabo. Etꝓpter hoc deꝰ directeſibire ſiſtit Jaco.iij. Et.ſ. Petri iij. Eſtigithoc peccatũ maximũ. qͥa ceteris generoluʒng ſcendo. ſicut rex maximꝰeſt inter nobiles ter generoſitatẽ. Scᷣo maximũ.qacee ris animoſius in inuadẽdo. Sicut eoma ximꝰ beſtiarũ ꝓpter animoſitatem. Tertio maximũ.qa ceteris cauteloſꝰ in alliciẽdo. ſicut mel diciẽ᷑ maximũ inter dulci. qma xime allicit guſtuʒ · De pꝛimo qͥmodo hoc viciũ eſt geueroſum naſcẽdo patet. qͥqgẽng tura ſpirituale.⁊ inter angelicos ſpiriꝰp⸗ mũ adinuentuz. Et ideo nobiles mentes pꝛimũ impetit. Vnde Mieronymꝰ in eph Superbia hatione celeſtis ſublimiũ qpe tit mentes. et q̃ſi ad fpꝛios reuolans oꝛtꝰ appetit gloꝛiam· et puritatem hominũvult rumpere.q̃ de gloꝛia⁊ puritate angeloꝛuʒ erupit ſiue oꝛta eſt.et qs inuenit partiu⸗ pes nature facit cõſoꝛtes ruine. Sictumẽ fatua eſt ꝙ ad domũ neſcit redire ſeʒ in ce ⸗ lũ. Et buiccoꝛdans Mugo li.ſuo deani⸗ ma dicit. Supbia in celo nata eſt. ſed ve⸗ lut immemoꝛ q̃ᷓ via inde cecideritillucpo⸗ ſtea redire nõ potuit. Scðo ſuꝑbia eſtvi⸗ ciũ animoſiꝰ in inuadendo.qͥa non parcit nec ꝑſone nec tempoꝛi nec ſtatui.nõ parcit loco.qͥa q̃nto locꝰ ſolennioꝛ.tanto ſupbia pꝛomptioꝛ.in ↄgregatiõib. in pᷣdicutiõiby. in qͥbuſcũq; publicis negocijs ſtatim ſuꝑ bia ſe immiſcet. qa ĩ ecckia.in loco ſacrova lide lucrat᷑.ſicut ptʒ bic de phariſeo quem ſibi lucrata eſt. Ibi em̃ vtriuſq; ſexꝰꝑſone in oꝛnatu in geſtu maxime in ecctia vbich tritioni⁊ humilitati ſe dare deberẽt. oſten tationiac ſuꝑbie magis ſtudẽt qᷓ; denotio nib. Supbia non pepercit ꝑſone.qͥaxpᷣo. Ipm em̃ ſpiritꝰ ſuꝑbie inuaſit Math · i· zngelũ pꝛimũ et hoĩem pꝛimũ. neceſt qͥ ſe abſcondat ah ea· qa dicit Mieronymꝰ Pit ficiiꝰ arrogãtiaqᷓ; auro aut argẽto carenꝰ Vñ Augꝰ· in epla ad dioſcoꝝ. Vicia eete⸗ ra in peccatꝭ· ſupbia vero in recte fuctis& nenda eſt.ne illaqᷓ laudabiliter facta ſunt. ipſiꝰ laudis cupiditate amittant᷑. Rõpar⸗ tneinte un zitnui. isdec mhye ideſ ſun venirtt unPc ßurdotů ie virti uſticie. ſub ſpec ahucta ſeconfi ñmoꝛ erſeip eſubf iiiaſpe Siut ſynen jm Muea mni eral iunr i idi ul kin Rin duun — *. * 3 5₰7 585 8— ſ i 2 8 3 — * ₰ 1 ₰ 2½ 3 . 5 * 68 ₰ 4 ₰ * 4 4 3 3 3 3 — 13 . ½ 5 * 5 4 8 „ 2 ſimul om̃es turpem nouerũt. De ſcõo ſcilicet ͥmodo cognoſcit᷑ eius ferioꝛ videri. Sco contendit cũ camoꝛe Vominica xl. voſttnnittis tit tempoꝛi ĩmo quãto dies ſanctioꝛ.vt in nataliet in paſcha ⁊c.tanto magis infeſtat minꝰ de nocte qᷓ; de die. amat ſempet lucẽ. qͥa de patria lucis oꝛta eſt. ſcilicet de celo. Fõ parcit ſtatuiqͥa tam ſenes qᷓ; iuuenes tam religioſos qᷓ; ſeculares inuadit. diui⸗ tes pauperes inferioꝛes ſupioꝛes. Et iðo metrice dicit. Cum bene pugnatis cuncta ſubiecta putatis. Que poſt infeſtat vincen da ſuperbia reſtai. Tertio ſupbia eſt viciũ ceteris cauteloſiꝰ in alliciendo. Facile em̃ eſt declinare gulam et vitare luxuriaʒ. fur ta homicidig. non ſic aũt ſupbiam. Eñ di cit Bregoꝛiꝰ xxxiij li moꝛal· Superbia eo ꝙ mimꝰ turpis credit᷑ minꝰ vitatur· luxuri⸗ am vero eo magis homĩes erubeſcũt quo B malicia dicit Henricꝰ de vꝛmaria lij.deꝑ fectione interioꝛis homis cap̃.viij. ꝙ duo ſunt eiꝰ genera. Vnũ coꝛpoꝛale.qͥd carna/ les inſequit᷑ liud ſpñale. qᷓd pernicioſiẽ qa illos ſpecialius impugnut q́;s nouit in virtutiby pꝛofeciſſe. ſiẽ patet hic de phari ſeo. quẽ de ſpũalib donis ſpoliauit. Sed qa iſtud viciũ vt cõmuniter de bonis acti bus etvirtutib naſcit.ideo difficile cogno ſcitur. Occultat em̃ ſe ſicut ſerpens ſub fo lijs arboꝛũ virentium.ita illud ſub triplici ſpecie virtutũ. Et pꝛimo ſub ſpecie ſimula te iuſticie. Et hoc maxime apparet᷑ in illis qͥ ſub ſpecie ʒeli et rectitudinis alioꝛũ di ⸗ cognoſcitur. Nam tales ſuperbi m Hent ricũ in libꝛo.j.de ꝑfectione interioꝛis ho⸗ minis capitłto.vij· ſunt in loqᷓla clamoꝛoſi itaciturnitate amarũĩleticia effuſi ſeu diſ⸗ ſoluti.expertes patientie· audaces ad con tumelias irrogandas. ad tolerandas pu/ ſilanimes. ad obediendũ difficiles. in ſu⸗ is conceptiby pertinaces.alioꝛuʒ conſilijs non acqeſcentes. ſuo potius q; ſenioꝛñ cõ ⸗ ſiio credentes. ecille. Sed qͥa de ſuper hia naſcit arrogantia.eo ꝙ ᷣm Iſidoꝝ li. · de ſummo bono ca. xxxvij. Occulta mẽ⸗ tis elatio apertam gignit ſuperbiaʒ. Ideo ſuperbia melius cogjioſcit᷑per vanam glo riam ſeu arrogantiain. Vnde vana ßlo ria cognoſcit᷑ per ſeptem. Pꝛimo em̃ vane gloꝛioſus eſt inobediens.reſugit nanq; in Tertio qa iactat ſe vt laudabilis apareat. enũerãdo bona ſicut iſte phariſeus. Duar to quia per hypocriſim qᷓrit hominib ex ⸗ teriꝰ apparere. Quinto qͥa pertinaciter fa⸗ cta maia defendit.ne erraſſe videat᷑. Sex⸗ to quia djſcoꝛdat a cõmunitate.ita videli⸗ cet quia contra cõmune dictũ aſſumit con trariũ.pꝛopter vanam gloꝛiaʒ. Septimo quia nouitates inuenit vt laudetur. Vn ⸗ de aũt pꝛocedit pꝛeſumptio vane gloꝛie in nobis dicit Robertus Molgot ſuꝑ libꝛuz Sapientie capit · xiij. M expꝛeſumptione pꝛopꝛie pfectõnis. Exquo pꝛocedit ꝙ gra tias nobis a deo collatas magnificamus cta ⁊ facta temere repꝛehendũt. Tales em̃ v nimis. et culpas noſtras attenuamus. Et in ſe confidentes tanq; iuſti ceteros aſper/ nant̃ moꝛe phariſei qͥ publicanũ repꝛehen dit et ſeip̃m falſe iuſtificauit. Scðo occul⸗ tat ſe ſub fallacia ſpũalis pꝛofectꝰpꝛorimi Et iſta ſpecies eſt longe pernicioſioꝛ qᷓ; pꝛi ma. Sicut dicit Augꝰi.x. Confeſſionuʒ. MBic pene nulla dat᷑ facultas honi ſeißm exploꝛandi.videlicet in illis actib qͥs quis pꝛo ſalute alioꝛuʒ exercet qͥn in eis ſealiqᷓ elatio vanitatis immiſceat. qͥd fit in pꝛedi⸗ catione et alijs bonis actib. Tertio ſe oc ⸗ cultat ſub ſpecie hũilitatis ⁊ ficte ſanctita/ tis.ſicut patet de illis qͥ de mũdi ↄtemptu et de ſoꝛdidis veſtiby in ſeip̃is gloꝛiantur. Et de hac dicit Hieronymꝰſuꝑ Warcũ. Muito illa deterioꝛ eſt ſupbiaqᷓ ſub qbuſ dam hůilitatis ſignis latet Neſcio enim ᷓ; turpia ſunt vicia cũ virtutũ ſpecie celãtur⸗ Sunt tamen aliq̃ ſigna qͥbus ipſa ſuꝑbia ideo vix eſt aliquis qui bene iudicat de ſe⸗ ipᷣo. Vnde Terentius in quadam come⸗ dia Ita vere coꝛrupta eſtomniũ hominũ naturayt aliena melius iudicant qᷓ; ſua Et idem Tullius in oꝛatoꝛe ponit dicens.&; arroganteg et vanegloꝛioſiita ſua facta re putant ac ſiper ea omnes alij ſuppoꝛtaren tur.ſicut exẽplificat de imagine picta ſcul⸗ pta ſub aliquo edificio que putatur totum ediſiciũ poꝛtare.cum tamen ſine ea edifici um ita bene ſtat ſicnt cũ ea. Iſti ſunt ſimi⸗ les cuidam amenti ſeu frenetico qui nolu it intrare domum. Et cum quereret᷑ qua/ re. reſpondit ꝙiðe ſuppoꝛtabat celum. Et ſiad hoꝛam dimiſiſſet celũ.eſſet caſurum. Contra iſtos dicit᷑ Jſaisxlvij Sapientia tua et ſcientia tua hec decepit te Vnde au tem hec ignoꝛantia ſui in talibv ꝓcedit di⸗ cit Holgõt ſuper libꝛuʒ Sapiẽtie* * Ex hoc quia tota ↄſideratio eoꝛñũ qua de⸗ buerũt celeſtia ↄſiderare tranſiuit in pen/ nas ambitionis.ſicut veſpertilionib. qui ideo habẽt oculos debiles qa humoꝛ ocu loꝛũ tranſiuit in pennas alarũ. Et ideo ſal natoꝛ dicit Mar.xiij. Videte voſinetipᷣoſ E Detertio quomõ ſcilicet eſt iſtudvi cium fuganduʒ dicit Henricꝰ de vꝛmaria tria eſſe remedia ad fuganduʒ ſuperbiam. Pꝛumũ eſt exemplũ humilitatis xp̃iqͥ di cit. Diſcite a me qͥa mitis ſum Watt.x. De quo Augꝰ· dicit ſuꝑ epiſtolã ad ·ſhil· ij. Ecce habes hũilitatis exemplũ. ſupbie medicamentũ.qͥd ergo intumeſc o homo. pellis moꝛticinia quid tenderis.ſanies ſe⸗ tida quid inflãmaris. pꝛincepſtuus humi lis. et tu ſuꝑbus.caput humie⁊ membꝛuʒ ſupbum. Scðm remediũ eſt recognitioꝓ pꝛie fragilitatis. Pꝛimo attendẽdo vilita tem ſue complexionis qᷓ; viliter ſit con ce⸗ ptus. Scðo bꝛeuitateʒ ſue durationis.qᷓ; bꝛeuiter ſit hic moꝛaturus. Iſta bene con ſiderãs Salomon Saß. vij dicit. Sum quidẽ ⁊ ego moꝛtalis homo ſilis omnih.⁊ ex genere terreno illiꝰqui pꝛioꝛ faͤctus eſt. Vbi m Robertũ Molgot tria de ſeꝓfite tur ſcʒ infirmitatẽpꝛie nature. ↄfoꝛmita tem aliene. ⁊ diffitetur generoſitatẽ. infir⸗ mitatemfitetur.qa dicit ſe moꝛtalẽ. Hec enĩ conſideratio eſt ſũma philoſophia om niũ ſapientũ.vt dicit Hieronymꝰad Elio doꝛũ. Pauo qᷓ;diu videt pennarũ pulchꝛi tudinẽ tamdu gloꝛiat᷑.ſed viſa peduʒ de⸗ foꝛmitate ↄfunditur ⁊erubeſcit. Sicnos conſiderãtes finem noſtrũ debemꝰerube ſcere. Ex hoc infero iſtud coꝛrolariuʒ ſin⸗ gulare.ꝙ pᷣma radix ſugbie eſt ignoꝛantia ſui. vt dicit Berñ.ſuꝑ Cantica. bmone xxx vij vbiſic git. De ignoꝛantia tui yenit inte ſupꝑbia. Sicut em̃ ſuꝑbia parit ignoꝛãtiaʒ tui cũ melioꝛem qᷓ ſis decepta ⁊ deceptrit tua cogitatio te eſſe mentit᷑. Tertiuz reme ⸗ dium eſt ↄſideratio damni ex ſuꝑbia ꝓce/ dentis. Haz ſupbia eſt ſicut beſtia peſſima ⁊ferociſſima. oĩm virtutũ diſſipatrix. Nul lum em̃ eſt viciũ quod om̃es virtutes ex⸗ hauriatvt ſuꝑbie malũ. Et ideo eſt genera lis et peſtifer moꝛb. omnẽ ſtructurã virtu tum ſimul deijciens.q̃ nullo modo depelli põt meliꝰqᷓ; ꝑtimoꝛẽ dei⁊ꝑ veraʒ hũilita tem q̃ de mãſuetudine coꝛdis ⁊ eÿ ſimpli/ citate deſcendit. Hec Menricus. 5 Cx Bixiſecũdo hd ſcribitur pꝛeconiũ laudabile humiitatis. Lũ dicit᷑. Om̃is qͥ ſe exattat. Vere magnũ piij. Et dauid oblitus regi pꝛeconũ de qͥ om̃es ꝓhete ⁊ ſcriptureſan ctoꝛũteſtimoniũ ꝑhibent. vnde dicit In⸗ gꝰ in li ad matrẽ ſuã. ꝙ hũilitas eſteximia virtus q̃ de terrenis facit celeſtes. Eſtqu/ tẽ humilitas ᷣm Berñ. in li de duodeam gradib půlitatj virtus qua hõ veriſſima ſui cognitione ſibiiði vileſcit. Circa qͥdtria ſunt conſ—— q̃nta ſit virtu/ tis huꝰefficacia. S tem ſermones meos. Oqᷓ; felix ad quẽtan tus dñs reſpicit. cuiꝰ reſpectus fecundat omni genere virtutũ. Sic reſpexit matre ſuã benedictã que de ſe ait. Reſpexit hum litatẽ andille ſue. Et quid inde ꝓuenitſibt ſubdit. Ecce eĩ ex hoc beatã me dicẽtom nes generatiões. Ecce efficacia et vtilitas. nde qͥa humiliuz oꝛatio femp placet deo. Iudith.ix. Vumiliũ tibi ſempꝑ placuitoꝛs tio. Ipſis dat᷑ faciliter ꝓpiciatio.ij. Paral xij · Duia bũiliati funt nõ diſperdãcos. da boq; eis pauxillũ auxilij⁊ non ſtülabitfu⸗ roꝛ meus ſup hiertm. Ipis dat᷑ intelligen ⸗ tia ⁊ fapientia. Pð. Intellectũ dat paruu lis. Ipis reuelant᷑ ſecreta celeſtia Watt. xj· Reuelaſti ea parnulis. Ip̃a etiam cyſto dit temptatos in periculiſ. Sicut didun gꝰ ſuꝑ epiſtolã ad Loꝝ. Ip̃a om̃ia bona? merita cuſtodit ⁊ ↄgregat fᷣm Breg·Ipᷣa meret᷑ gratiã.j. Pe.iij.⁊ Jaco.iiij· Deꝰ ſug bis reſiſtit. hũilibv aũt dat gratiã. Jpᷣagcqᷓ; rit gloꝛiaʒ Job.xxij. Dui humiliatus fue⸗ rit erit in gloꝛia. De ſcõo ſcʒ quomõ acqͥri⸗ tur eius gratia ſciendũ ꝙ beatꝰ Berð po⸗ nit qͥnq; quibꝰ acq̃ritur yirtus hůilitatis. Pꝛimũ eſt amoꝛ pꝛie vilitatis. Iſtud patʒ in ſaluatoꝛe qͥ non attenta gloꝛia dine ma⸗ ieſtatis in ſe lauit pedes diſcipuloꝝ Joh. e celſitudinis lu ſit coꝛã archg diſcoopertꝰ ij. Regũ. vj Vñ Augꝰ. multũ damnat illas viduas q̃ deli⸗ catis maniby hoꝛrent tangere pedes infir⸗ moꝛũ. Iſte autẽ amoꝛ ꝓpꝛie vilitatis ſurgit ex cognitione ſui. Hã homo ↄſiderãs ſe vi lem nõ multũ ponderat ſuã conditionẽ.et „ itã humilia de ſe ſentit. Pꝛopter qͥd dicit Scðo quomõ acquirit᷑ eius gratia Tertio quomõ habet᷑eius no ticia. De pꝛimo dici᷑ Iſaie vlti. Ad quẽte ſpiciam niſi ad humilẽ⁊ quietum⁊tremen — itunſide en ſer. gscſ mpape erat uscade itas de jug O vcultii syder ſenoln Unteoe ans. vhůnli inphi npec ohre nſepꝛ ſhadi n iont duns ſne Dominica.xl.poſt trinitatis E 6 —————— — . 6. — . 4 5 Betñ. ſug Cantica ſermone. xxxvj. ¶ co nitio ⁊ ſcjentia ſui nõ inflat ſed humiliat. Vñet Iſnaede diffinitiölt diert cxſun ma philoſophia eſt cognitio ſuiipſius. Et᷑ apud gentiles ex reſpõſo apollinis ydoli ſcriptũ erat ꝙ nulla eſſet ꝑueniẽdi via ad beatitudinẽ qᷓ; cognoſcere ſeip̃m pꝛout ait Macrobius lij. Et Policratus libꝛo.iij cap̃.ij. Et Johes Balieñ.in ſuo cõmunilo quioparte.vj. diſt.v. Vnde ⁊ Juuenal cõ coꝛdans dicit. De celo deſcendit gnotoſo litos.i. cognoſce teiðᷣm. Minc Auguſ.dicit iiij. de ciuitate dei ca.j. M vltrã om̃es ſcien tias melioꝛ eſt cognitio ſui. Iſta ſciẽtia qn tũ pꝛofuit abꝛge ad humilitatẽ patet Beñ. xviij. vbi legitur dixiſſe. Loquar ad domi nũ cum ſim puluis ⁊ cinis. Sco acquiri kꝑ exercitiuʒ ꝓpꝛie ſubiectionis.vt homo ſit ſemꝑ cũ aliquo maioꝛis conditiõis.quẽ reuereatur? timeat.vt dicit Seneca. Ter tio acquirit᷑ ꝑ cõparationẽ alicuius melio ris.hoc eſt vt hõ ſemper in coꝛde ſuo col⸗ locet hominẽ fuo iudicio melioꝛeʒ.ad cuiꝰ vite conſiderationẽ totiens in oculis ſuis humilietur quotiens eð fuerit recoꝛdatꝰ. ßᷣm Berñ. Vnde Brego.git. WMagna que agimus qᷓſi minima reputamꝰ.cũ foꝛtioꝝ exempla penſamus. Quarto acqͥritur per conſiderationẽ ſue oꝑationis.que eſt faci⸗ litas cadendi.difficilitas reſurgendi.aſſi⸗ duitas deficiendi impoſſibilitas ſtãdi. ᷣm Augꝰ. Quinto acquiri᷑ per conſideratõeʒ occulti iudicij inſpectoꝛis dei. Vñ Boeci us.v. de conſol· WMagna nobis ſi diſſimu lare nolumꝰ indicta eſt neceſſitas ꝓbitati. cũ ante oculos agimus iudicis cũcta cer ⸗ nentis. E unt aũt duodecim gra⸗ dus hůilitatis. Pꝛimus in coꝛde ⁊ coꝛpo ⸗ re ſemꝑ hũilitatẽ oſtendere defixis in ter ⸗ ram aſpectib. Scus pauca ⁊ rationabi lia loqui verba nõ damoꝛoſa voce. Tertiꝰ non eſſe pꝛomptũ ad riſum. Quartꝰ tace re vſq; ad interrogationeʒ. Quintꝰ tenere — cõmunis regula ſeruar. Sextꝰcre⸗ dere ⁊ pꝛonũcigre ſe om̃ibvilioꝛẽ.ſicut hic publicanus. Septimus ad om̃ig ſe indi⸗ gnũ⁊ inutilem ꝓfiteri⁊ credere. Octauus confiteri pctã. Honus ꝓ obedientia in du ris ⁊ aſperis ad patientiã amplecti. Deci⸗ mus cũ om̃i obedientia ſe ſubdere maioꝛi Vndecimꝰ voluntatẽ pꝛopꝛiã nõ delecta⸗ ri implere. Duodecimꝰ vt memoꝛ ſit omni um. ⁊timeat de om̃ibus que pceperit. It la ergo anĩa que habet hos gradus poteſt dici vere bumilis. Quantũ autẽ ſancti ſtu duerunt adamare hancvirtutẽ refert Bre go·li. ſ dyalogoꝛnz cap̃ · xx. de Conſtantio manſionario.ad quẽ cũ quidam audiens eius famaz veniſſet vt videret eum.aſpici⸗ ens eius perſonã contemptibileʒ ait· Ego grandem hominẽ credidi.Iſte nihil habʒ de homine. Duod ille audiens · gras egit ei dicens. Tu ſolus es qui in me aptos o⸗ eulos habuiſtiet ita deſpicientẽ ſeampli amauit. Sic chiiſtus cũ honoꝛaret᷑ a tur⸗ bis in ramiſpalmaryz fleuit Luce.xix. Et Wach. xxj. Cum vero contemneretur di⸗ kit. Holite flere ſuper me. Vera ergo hũili tas eſt eſtimare ſe nihil eſſe. ᷣm Augꝰ.ſuꝑ Johem. Et libꝛo.iij. de vera innocẽtia le⸗ gitur etiã de quodã abbate in vitis patrũ libꝛo.ij. cap̃ xx. CN cum eſſet queſitũ qͥmo ⸗ do acquiſierit hanc virtutẽ. vt cũ emerge ⸗ ret tribulatio in clauſtro nõ loqueret᷑ Re ⸗ ſpondit. Oñ intraui clauſtrũ ꝓpoſui in ani mo meopicens. Tu ⁊ aſinus vnuz eſtote. Sicut ergo ille ꝑcutitur ⁊ nõ loqͥtur.iniu⸗ riam patit᷑et nõ reſpondet. Sic ⁊tu faci as. ꝓut ait Pſalmiſta. Vt iumentũ factus ſum apud te. Exemplũ ibidem de alio re⸗ fertur. Qui expulſus de domo exibat re⸗ noctus redibat. Dui interrogatꝰcur ita ſecerit.reſpõdit ſe ſimileʒ cani qui ita facit. Idem narrat de pafunciò abbate. Johes aſſianꝰ li.iijcollationũ.quicũ eſſet honò rabilis in quodaʒ clauſtro magno videns humilitatẽ nõ poſſe exercere fugit inde ad gliud monaſteriuʒ diſtans.ibiq; humeris ſuis fimũ poꝛtabat. Sulr narrat de Ma ⸗ chario qͥ fugit ad pachomiũ. Et cũei dice retur ꝙ nõ poſſet ſuſtinere laboꝛes ſicut a⸗ lij reſpondit. Si me inferioꝛẽ videris. ex pelle · Et cuʒ ibi eſſent mille quadringenti viri ieiunãtes.abſtinentes · oꝛantes. ipᷣe in vno angulo ſtabat vſq; ad finẽ quadrageſi me non panẽ guſtans · non aquaʒ bibens. nõ genua flectens. nõ in terra iacens.ſʒ tĩ folia cruda die dñico ſumens nõ os aperi ens nõ labijs loquẽs.ſed tiñ̃ iugiter oꝛãs. ⁊mambo ſuis opus faciens. Iſtis et alijs modis ⁊ ſanctoꝛũ exemplis acquiri poteſt humilitatis virtus. et pᷣcipue exemplo xp̃i qui tantũ humiliatꝰ eſt ꝙ deſcendit dece lis.pꝛout ait Iugſup — Vt omniũ moꝛboꝝ culpas curaret deſcẽ dit filius dei et humilis factꝰeſt. Si ergo pudet imitari humilẽ hominẽ ſalteʒ imita re humilẽ deunxt dicit idem Omelia.ij. Pꝛopter hanc ei edocendã magnus deꝰ factus eſt paruꝰ homo.vt dicit Breg.xxix. li. moꝛa.in fine. Et li.v. Regiſtri ſui. De ter tio quõ ſcilicet habet᷑ hũilitatis vera noti⸗ cia·ſciendũ ꝙquinq; ſunt ſigna pfecte hu militatis. Pꝛimũ eſt amoꝛet familiaritas humiliũ ꝑſonaꝛũ Ecci.xiij. Om̃e anial ſi⸗ bi ſimile diligit. Scm eſt. Si qͥs humi⸗ lia exercitia ⁊ vilia ſeruitia exercet volũta/ rie ⁊ libenter.ſicut chꝛiſtus qui dicit de ſe. Ego in medio veſtꝝ ſum ſicut q; miniſtrat DSic Abigail aſſumpta in reginã a dauid. ? dixit. Ecce famula tua ſit tibi in ancillaʒ. yt lauet pedes ſeruoꝝ tuoꝛuʒ. Et gloꝛiofa pᷣgo regina celi de ſe dixit. Ecce ancula do mini. Tertiũ eſt qñ homo modicũ de ſep ſumens alioꝛũ querit conſilia ⁊ eiſdem fa⸗ ciliter acquieſcit. Quartuʒ eſt fi coꝛrectio ⸗ nes manſuete accipit. vt chꝛiſtus Joh. viij Qui poſtmultas cõtumelias verpoꝝ pa⸗ tienter ⁊ hũiliter reſpõdit. Ego demoniũ nõ habeo. Quintũ ſignũ eſt ſihõ pꝛompte ⁊humiliter ad quecũq; mandata obedit. ſicut chꝛiſtꝰ dicit de ſeip̃o. Honveni facere voluntatẽmeã.ſed eius qui miſit me. ꝙ in verb Dixi tertio Inehr meritũ vtriuſq; pꝛemiabile ex diuerſitate mercedis Cũ dicit᷑ hic humiliabit᷑.ille ex altabitur. Circa quod ſciendũ ꝙ humilia tio maloꝛum non eſt aliud niſi deiectio ad ſtatũ ignominie.⁊ econuerſo exaltatio bo⸗ noꝛũ non eſt aliud niſi erectio a ſtatu con ⸗ temptibili ad ſtatũ gloꝛie. De pꝛimo ſcien dũ ꝙ humiliatio maloꝛũ ſeu deiectio eoꝛũ multũ erit ignominioſa defectuoſa ⁊ dolo roſa. quia erit cũ maxima confuſione ⁊ ab/ hominatiõe omniũ videntiũ Job.xx. Si aſcenderit vſq; ad celũ ſuperbia eius.⁊ ca put eius nubes tetigerit qᷓſi ſterquilinium in fine ꝑdetur. Ecce ignominia abomina/ bilis. Quid eni ſterquilinio abominabiliꝰ Iſtud figuratũ eſt.ij. Machab.v. In an/ tiocho ſuperbo qui tante ſupbie fuitꝙ re⸗ putauit ſibi terram ad nauigandũ ⁊ mare ad ambulandũ.qͥ ramẽ fuit ita abomina⸗ biliter fetoꝛe ꝑcuſſus ꝙ ſcaturieng vermi bus ſoꝛdebat vt canis ⁊ tandẽ ꝓpter into⸗ — lerabilem fetoꝛẽ fnit de exercitu ſuo eiec⸗ miſerabiliter. Siceijcienta conſpectu ſun ctoꝛũ omnes ſuꝑbi in die iudicij. Dqᷓmg gna ↄfuſio cadere in cõſpectu dei⁊ ſancto⸗ rũ angeloꝛũ qͥ eos deridebunt. oð. Etiu dñe deridebis eos. Et Pꝛouer.. Ego 3ʒ in interitu veſtro ridebo. Et de inſtis dic tur. Letabit᷑ iuſtus cũviderit vidictã. Iſta ignominia etiã bene paret in rege Joab q pter ſuꝑgbiam ſuam qua ſeadoꝛarifecitut deus a pꝛincipi Juda. pꝛo quo pctõije ignominioſe fuit plagatus ⁊ in captiuitatẽ regis Syrie ductus · Scðo deiectio ſup⸗ boꝛum erit defectuoſa. qͥa ab omnibodel cijs ⁊ voluptatib⁊ omni gloꝛig et decoꝛe ſpoliabunt᷑et nudiet miſeri deijcient᷑· Pð. Diues cũ doꝛmierit nibil ſecum affertEt iterũ. Eum interierit nõ fumet om̃ia neq; deſcendet cũ eo gloꝛia domꝰeius Vñme rito cõparant fumo deficienti.ð. Inimi ci domini mox vt honoꝛati fuerint.ſcʒ ho/ noꝛiby et potentijs.⁊ exaltati gloꝛia. defici entes quẽadqmodũ fumꝰ deficient. vbi di⸗ cit Innocẽ. quartꝰ. M geminatio defectio nis duplicẽ defectũ denotat qa deficiẽt in tempoꝛalib affligentq; in coꝛꝑe.⁊ deficiãt in ſpiritualibet deficient in mente. Vnde Brego. Erit miſeris moꝛs ſine moꝛte. de⸗ fectus ſine defectu. Dicit ð̊ notant quẽad modũ fumus. Congrna eſt ſimiitudo.fu mus em̃ q̃nto magis aſcendit.tanto ma⸗ gis enaneſcit. Sic ⁊ ii in ſeculo qnto ma⸗ gis extollunt᷑.tanto magi euaneſcũt⁊mer gunt᷑ in inferno. ſð. Eieciſti eos dum alle uarent᷑ Job.xxiiij. Eleuati ſũt ad modicũ ⁊ non ſubſiſtẽt Ozee xij. Erunt qᷓſinubes matutina.⁊ quaſi ros matutinꝰꝑtranſiẽs. ſicut puluis turbine raptꝰex area.⁊ſiẽfu⸗ mꝰde fumario. Tertio iſta eiectio erit do ⸗ loꝛoſa.qa ad locũ plenũ doloꝛiby⁊ crucu⸗ tiby.ſicut ptʒ de ſupbo diuite Luxxſqͥ de ſe dicit. Crucioꝛ in hac flamma.ibi em̃ver ⸗ mis eoꝝ nõ moꝛiet᷑.⁊ ignis eoꝝ non extin ⸗ guetur Iſa.vlti. Job.xxiiij. Ibũtab aqs niuiũ ad caloꝛẽ nimiũ. Et Iſaxxxiii· Vu mꝰ ei conuertet᷑ in ſulfur · Sed quibyiſta parata ſunt in loco hoꝛroꝛis infernal. cer⸗ te ſupbis ⁊ vanegloꝛioſis. iuxta ilud Ila⸗ v. Dilatauit infernꝰ aĩam ſuã ⁊ aperuit os ſuũ abſq;yllo termĩo. Et deſcendẽt foꝛtes eiꝰ⁊ pls erꝰ⁊ ſublimes gloꝛioſiq; eꝰadeũ Rec ſol aſcendent ad inferni ſuꝑficiẽ vel mn iinit peico neni wioph ure meici jwnite ſwobi rtini nloꝛũ wbunk nſcem we ho herte: iuriz neos n jfnn nunt. tſte kkiet tunſg iuwe iuhe iino uhr lucj i —3 Bominica.XI.polt trinitatis mediũ yt ceteripctõꝛes · ſed in ꝓfundũ in/ tias delitias Juxta illud Iſa. Tũcaffln ⸗ ferni. Juxta illud Iſa. xiij Verũ tñ ad in es delitijs ⁊ mirabit᷑⁊ dilatabicoꝛ tuum. fernũ detraberis in ꝓfundũ laci. Hecmi/ ¶ Vñ dicit Eriſo · Humilitatẽ aſſume et re⸗ rũ. ß emñ̃ exigit iuſticia diuia vt qͥ ſe extule/ gnabis ſuꝑ om̃ia que deſiderat ania tua. rũt altiꝰ cadant graniꝰ ⁊ mergant᷑ ꝓfundi Tũc anĩa exaltati peterit dicere. In loco us Lu.vj· Qua mẽſura menſi fuerit.inpᷣ paſcue ibime collocauit. Et vnde. de lacu ſenti ſeculo.eadẽ remetiet vobiſ.in futuro miſerie et de luto fecis tranſferendo ad lo Põ. Aſcendũt vſq; ad celos.⁊ deſcendunt Aum delitiarũ ⁊ totius ↄſolatiõis. Tertio vſq; ad abyſſos. Neſcho ſcʒ deexaltatõne“ illa exaltatio erit delectabilis et ſolacioſa. pũliũ ſciendũ ꝙ ẽ̃̃ erãltatiõ ſeũ ẽeẽtiõ q́a om̃i iubilo plena. Et ab om̃i doloꝛe ex⸗ erit triplicit ſublimis. Pꝛimo em̃ erit mul tranea Zpocal· vlti. Jam nõ erit luctꝰ neqʒ tũ honoꝛabilis ⁊ gloꝛioſa. Scðᷣo ſufficiẽs clamoꝛ nec vllus doloꝛ. uid ergo.certe ⁊copioſa. Tertio delectabilis ⁊ ſolacioſa. vt dicit Iſaias. Vaudiũ⁊ leticia inneniet᷑ De pꝛimo ꝙ erit honoꝛabilis ⁊glioſa.ptz. in ea. eo ꝙleticia ſempiterna ſuꝑ capita eo ꝗa erit in ↄſpectu totius curie celeſtis. õ rum.qa em̃ hũiles erant hic in doloꝛb et Eũ glia ſuſcepiſti me · Etq̃ ſit illa glia oſtẽ/ in penalitatib in lacrimis ⁊ gemitib. ideo dit in Pð.xxx vbiſic dicit᷑· qᷓ; magna mul/ cõſolabunt᷑ vt dicit Math · v. Tuncpote⸗ titudo duicedinis tue dñe.quã abſcõdiſti ritxpᷣs dicere ſupbo ⁊ humili ſimul. Ture timentib te. Perfeciſtieis qͥ ſperãt in te in cepiſti bona in vita tua. ⁊ iſte ſimilit᷑ mala. n— 2 ₰— * ↄſpectu filioꝝ hoĩm. Dõ exponit Innoẽ. qrtꝰ dicẽs·q.d. Tu reddes eis. Ecce oſtẽ⸗ dit vbi erit hec glia.q;a in ↄſpectu pᷣncipali ter deitatis. Juxta ilud. Om̃is qͥ ↄfitebi⸗ tur me coꝛaʒ homiĩbv.nõ dicit ſe.ſicut fece/ rũt ſupbi ⁊ gloꝛificãtes. ſequii. Cõfiteboꝛ ⁊ego eũ coꝛã patre meo. nec ſolũ coꝛaʒ pa⸗ tre.ſedetiã coꝛã om̃ib electis · qa in cõſpe/ ctu filioꝝ hoĩm. Dõ exponit Inno.q̃rtus q.d. Tu reddes eis et ꝑficies illã dulcedi⸗ nem cũctis videntib. qñ dices in die iudi/ cij.venite bñdicti patris mei poſſidete pa ⸗ ratũ vobis regnũ Matth·xxv. Moc enim erit in ↄſpectu filioꝝ hoĩm tam bonoꝝqᷓ; maloꝛũ. De bonis in Põ. Videbũt inſtiet Hüũc vero iſte conſolat᷑.tu vero cruciaris. Fos igit᷑ fratres hñiliemur ſub potẽti ma nu dei vt nos exaltet in tꝑe viſitatõis vt di cit.ſ. Pe v. Cuexaltatõis nos participeſ faciat caput hũilitatj dñs ieſus xpᷣs. Amẽ. ² Dominica I poſttrinitatis. I. Sermo QVI. Doucunt eiſur dum⁊mutũ Marci.vij. Sicut ddicit Mugo li.iiij. de archa Noe ca.v. Pꝛimi hoĩs natura ita a ðᷣo oꝛdiata? inſtituta fuerat vt anĩa qᷓ coꝛꝑi pᷣerat ꝑ ſen/ ſus qͥdẽ miſteria coꝛꝑis forj impleret.intꝰ letabunt᷑· De malis in · ð. Vctõꝛ videbit aũtꝑ rõeʒ ad creatoꝛẽ ſuũ ſu ĩtẽderet · Voc xiraſcetur. Sap̃.v. Vidẽtes turbabũtur eſt vt mẽbꝛa coꝛpis ſenſificãdo forj adagẽ tunoꝛe hoꝛribili ⁊ mirabunt᷑in ſubitatiõe dũ moueret.ſʒ intẽtionẽ ⁊ deſideriũ intus inſperate ſalutis. Tũcem̃ videbunt ſctõs exaltari.⁊ hoc ad maioꝛẽ ſuã ↄfuſionẽ.ſed yltra eos nõ videbũt. Vñ Jſa.xxvj. Dñe xalte᷑ manus tua vt nõ videãt.videant? ↄfundant᷑. Iſtud patet in exaltatiõe mar⸗ docheiq̃ facta fuit in ↄſpectu oĩm ciuiũ in ſuſis. Et etiã vidente inimico ſuo Aman. Sed viſa glia ⁊ honoꝛe mardochei aman de cetero eñ nõ vidit.qa ſuſpenſus ẽ in pa tibulo Beſter.vij. Scðo hec exaltatio erit ſufficiẽs ⁊ copioſa.qa omniby delicijs ⁊ vo luptatibo referta qᷓ tanto erit amenioꝛ q̃n ⸗ to a loco a quo eleuabunt electi erit altioꝛ. Locus eĩ humiliũ eſt hic om̃i miſeria ple nus.a quo tũc eleuabunt᷑ ad ſũmas diui⸗ ad ſolũ creatoꝛẽ dirigeret.⁊ nihil forĩ age⸗ ret q ex eiꝰ dilectiõe nõ ꝓcederet.⁊ ad eiꝰ dilectionẽ nõ ꝑtineret.ita vt oẽm actũ ⁊ ca ritas impꝑaret ⁊ ratio diſponeret et ſenſus impleret ⁊ ꝑficeret.qᷓ;diu 3 oꝛdinẽ nature ſue tenuit qᷓ;uis foꝛis ꝑactioneʒ variaret. intus tñ ꝑ intentionẽ ⁊ amoꝛẽ ſtabil ꝑman ſit. qͥa vnl intẽdebat.⁊ꝓpter vnũ om̃ia faci ebat.vnũ diligebat.⁊ oĩm voluntatũ atq; actõnũ ſuaꝝ finẽ ad vnũ referebat.⁊ ĩdefei ſa mentis acie ad vnuz iugiter reſpiciebat creatoꝛẽ. Hec Mugo · Ex quib verb patet dignitas hũane cõditiõis q̃ ſic creata erat vtper ſenſus exterioꝛes officia ipſoꝛuʒ fo ris impleret ad coꝛpoꝛis t Scrmo ſenſus interioꝛes ſoli deo vacaret. Ve⸗ runtamẽ nõ licuit homini in ſtatu hmõip ſenſus exterioꝛes quic; facere ꝑ quod ab intentione deſideratio dilectiõis dĩne poſ ſet impediri. Vnde licet ſibi cõceſſum fuit audire vtilia.non tñ inutilia.nõ tamen va/ na autꝓphana ⁊ multo minꝰ nociua ⁊ ꝑni⸗ cioſa. Habuit itaq; tantã ꝑfectionẽ in au⸗ ditu vt nõ opus habuit vt ei extrinſedꝰ de ⸗ us loqueret᷑.qͥa aurẽ coꝛdis intriſecus ſic ꝑfectam habuit qua vocẽ dei ſpiritualiter gudire poſſit. Sed poſtqᷓ; vt dicit Hugo li.iiij. de archa Noe ca.iiij. foꝛis ad ſuaſio nem ſerpentis aurẽ coꝛdis aperuit.aurem ad vocẽ dei dauſit. Similiter qͥa ad loqn⸗ dum cũ antiquo ſerpente os aperuit ⁊ at ⸗ traxit ſpiritũ iniqͥtatis.colloquẽdo de pe ⸗ riculo ſue ſalutis.merito os eiclauſuz fuit vt cũ deo nec ad deuz loqui potuiſſet. Va⸗ ctus eſt itaq; ex eo tempoꝛe homo ſurdus ⁊ mutus.ita vt nec deũ ſibi pᷣcipientẽ audi ret.neceum pꝛo beneficijs ꝓut merito de ⸗ buit laudaret. Quapꝛopter filiꝰ dei venit in mundũvt hominẽ tantis defecgib labo rantẽ miſericoꝛditer curaret.veniẽs nan ⸗ q; cepit facere⁊ docere vt ſurdi audirent ⁊ muti loquerent᷑. Ad hoc ſignificanduʒ do/ cuit vt ꝑ verbũ ſuum exterius aurẽ coꝛdis aperiret. Vñ aperuit audientib ſenſuʒ vt intelligerent ſcripturas Au vltimo. Quia em̃ homo auditũ intus ꝑdidit quo deñ lo quentẽ audiret.reuocans nos ad ſe deus foꝛis clamat.inquit Mugo vbi ſupꝛa c.iij. Ad hoc etiã venit vt miraculis ⁊ factis ſu⸗ is tacentia oꝛa ad laudem ſuam aperiret. Iſtud patet Luce.xviij. de ceco illumiĩato. Quo facto om̃is plebs vt vidit. dedit lau/ dem deo. Ad hoc igitur ſigniſicandũ ſpiri tualiter.qͥa venerat in mundũ advtrumq; defectũ pꝛedictũ amouendũ ab homie.ſcʒ vt eũ pꝛeceptis dominic obedire doceret pꝛedicare voluit.vt ſurdi coꝛde audirent Iſaie.xlij. Surdi audite.⁊ vt eum ad lan ⸗ dandũ deñũ incitaret miracula fecit. vt mu/ ti coꝛde loq̃rent᷑oꝛe. In cuius figura factũ eſt vt eo veniente ad mare galilee coꝛpoꝛa/ liter. adducũt ei quendã ſurdũ ⁊ mutuz vt dicit euangeliuʒ. In illo tempoꝛe. Exiens leſus de finibus Tiri venit ꝑſydonem ad mare galilee inter medios fines decapole os. Et adducũt ei ſurdum ⁊ mutꝝz ⁊c̃· In quibo verbis iuxta triplices ꝑſonas deſcri buntur tria. ſꝛimo nanq; deſcribunturp ſone adducentiũ hominẽ Tum diciẽ Sd⸗ ducunt. Secũdo pſona ſalngtoꝛis adm adducebatur. Cum dicit᷑. ei. Tertio perſo na adducti. Lñ dicit. Surdum ⁊mutum. Scm hec ergo tria capit᷑in verbis the⸗ matis notãter. Pꝛimo jn ꝑſona adducen⸗ tiũ tangit᷑ veracompaſſio. quia adducunt. Scðo in chꝛiſto benigna miſeratio. quia ei ſcilicet cui pꝛopꝛiuz eſt miſereri. Tertio in adducto hominis defectuoſa ⁊ miſera/ bilis paſſio. quia ſurdum et mutũ. is deſcribuntur ꝑſone hominẽ adducentium.in quity erat vera cõpaſſio. Lum dicit᷑ adducunt. vera nanq; cõpaſſio eſt malis pꝛoximoꝛũ cõdo⸗ lere Juxta illud Apoſtoli. Quis infirma tur ⁊ego non infirmoꝛ. In hocergo cõdo leri⁊ cõpati ſe demonſtrabant iſti adducẽ tes. quia eũ ad chꝛiſtũ verũ medicũ ſqnan⸗ dũ adducebant. Circa quod ſciendũ qxli cet homo peccatoꝛ ꝑ ſe poteſt cadere ĩpec⸗ catũ.ꝑ ſe tamen reſurgere nõ poteſt. vt di⸗ cit Iſidoꝛus de ſũmo bono. Et hoc ꝓter tres cauſas. Pꝛimo q́a eſt grauis ex parte coꝛpoꝛis. quod ſemꝑ aggrauat aĩmã Sa ⸗ pientie. ir.Coꝛpus qͥd coꝛrumpitur aggra uat animã. Et Job. vij. Factus ſum mihi metip̃i grauis. Et Iſaie·xxiiij. Brauabit euz iniqtas ſua et coꝛruet. Etin Pſalmo. Sicut onus graue grauate ſunt ſupme. Scðo ex parte vie.qa via qua debetadde um redire eſt difficilis Math. vij · Arta eſt via qj ducit ad vitam. Tertio qa virtus ho minis ꝑ ſe eſt debilis Johis.xx. Sineme nihil poteſtis facere. Et Joh.ibideʒ. Si⸗ cut palmes nõ poteſt ferre fructũ ſine vite Sic vos ſine me. Et iõ neceſſe eſt vtpctõꝛ adducat ꝑaliũ ad chꝛiſtũ. Adducit᷑ autem pctõꝛ ad xpᷣm multiplicit Pꝛio ꝑ gratiã pᷣ uenientẽ. Scðᷣo ꝑ ecẽiam ſubueniẽtẽ Ter tio ꝑaduerſitatẽ impellentẽ De pᷣmoquõ adducipctõꝛ ꝑ gratiã pᷣuenientẽ dic Pre go. xvij.li.moꝛal· Dei gfa ſiin nr̃o coꝛdene quaqᷓ; gratuite ſurgeret.ꝓfecto mens nr in peccatoꝝ ſuoꝝ tenebꝛis obſcura rema⸗ neret. Et licʒ vt diẽ̃ Mugo li.iiij. de archa Roe ca.iij. oꝛdinatiſſimũẽ de nf̃a reparsti one diſpenſationis conſiliũ. vt qui ſponte cecidit non coactꝰ ſed ſponte ſurgat. ⁊ qui * m. wt 3 ulnd mnonu jutiſ unnn iunen uchins zizin e gwenm thecil lij dicit ſicodt irdem mits. kgů xi ruſetp Wens 3 peram. upme Fyird vadeñ uiphe ſgry. ndbꝛ ſhhare win Naln nali w uße ln önt en eſ =—— — —— — — — — — — 3 2 3 1 ⁰ 2 N a b. .—— 2 — * ꝑliberum arbitri infirmatꝰeſt non ſani/ tatem recuperet donecꝑliberum arbitriũ ſanari velit.tamẽ nõ eſt ex nobisvt veli⸗ mus.ſed deꝰ in nobis hoc operat᷑. Bratia em̃ dei pᷣuenit⁊ excitat liberũ arbitriũ no ⸗ ſtrũ vt poſſit velle ſanari quiꝑ ſe potuit in ⸗ firmari. Hoc igit nuncagitur in electis vt videlicet in pñti vita ad futurã beatitudi nẽpꝛeparent᷑ vt homo in hac felicitate po ſitus mereat᷑ ad illam felicitatẽ aſcendere. ſicut pꝛimꝰ homo in illa felicitate pofitus meruit ad hanc infelicitateʒ deuenire.ſed illud meritũ quo homo infelix eſſe meruit tantũmodo ex homie fuit. hoc vero meri⸗ tum q̊ homo eternã felicitatem meret᷑ non ex homie ſed gratia dei hoc in homie ope⸗ ratur. Bec ille. De ſcðᷣo quomõ homo ad/ duciturad xp̃m ꝑ ecceſiam ſubuenienteʒ. dicit Ambꝛo. libꝛo. iij· de penitẽtia. Cuius verba ponunt in decreto de penitẽtia.di.. Fleat.vbi ſic habet̃. Fleat ꝓ te mater ecce ſia et culpam tuam lacrimis lauet. Videat xps merentẽ. ⁊ dicat. Beati eſtis triſtes.qͥa audebitis. Amat vt ꝓ vno multi rogent. eniq; in enãgelio motꝰ lacrimis vidue. qa pꝛo ea multi flebant filiũ eius reſuſcita uit. Vec ille. Vñ magiſter ſententiaꝝ li.iiij diſ.iij. dicit. NHiſi vnitas eccleſie ſuccurrat. niſi quod deeſt peccatoꝛi ſua oꝛatiõe com/ pleat de mãib inimici nõ eripiet᷑ mera in ⸗ firmitas. Hecille. In cuꝰ figura legit.iij. Regů. xiij. M cum hieroboam regi manꝰ aruiſſet ꝓeo ꝙ phetaʒ dñi capi mãdaſſet. videns qa aliter ſanari nõ poſſet. dixit ad phetam. Depꝛecare faciem dñji dei tui et oꝛaꝓ ment reſtituamanꝰ mea mihi. Dꝛa uitq; vir dei faciem dñi.⁊ reuerſa eſt manꝰ eius ad eũ ſicut pꝛius. Iteʒ Saul dixit ſa muelizphete oꝛta q̃ſo iniqtatem meam. ſRegů.xv. Simile habet᷑ Beneß. xx.vbi oꝛante Abꝛaam deꝰ ſanauit abimelech re ⸗ gem gerare Idem habet᷑ in nouo teſtamẽ to de plurib Ham cultoꝛ vinee impetra g uit de ficulnea ne ſuccideret᷑ Luẽ xij. Itẽ d fidem alioꝛũ ſanatꝰ eſt paraliticꝰ Mat thei.ix. Item p̃cib reguli ſanat᷑ filiꝰ. Joß. iitj. Itẽ ad pᷣces archiſinagogi ſanata eſt fi kia? reſuſcitata Wat.ix. Mar. v. Lu.vij. Zd petitõnẽ centurionis curat᷑ ßuꝰ WMat. vij. Mar.ſ. Lu.v. Ad petitionẽ mulieris chananee ſanat᷑ filia a demonio Wat·xx. Ex qͥbus om̃iby patet g interceſſio eccleſie n.polt trinitatis neceſſaria eſt petõꝛiad imptrationẽ ſaln⸗ tis ſpũalis ad xpᷣm. Quib aũt modis ad⸗ ducit ecẽ̃ia pctõꝛeʒ adxpᷣm.certe multi.ſcʒ pᷣdicatiõe. Vñ Sctu.ij. His auditꝭ cõpun cte ſunt turbe⁊ Petrꝰ audita voce galli fe nit amare Wat. xxvj. Iteʒ abſolutionea peccatis Math xxj. Soluiteet adducite mihi. Item exemploꝝ oſtẽſfione.fiẽ exem ⸗ plo magdalene adducunt᷑ad xpᷣm luxurio ſi. Exemplo petri giuri. Exemplo pauliꝑg ſecutoꝛes. Exẽplo Mattheivſurarij. Exẽ plo ʒachei defraudatoꝛes ⁊c̃. Ad hoc em̃ ĩ eccleſia recitant᷑ vt exemplo eoꝛũ pctõ̃ꝛes ad pnĩam inducant᷑. De tertio quõ addu ⸗ citur peccatoꝛ ꝑ aderſitatẽ impellentem. patetĩ filio ꝓdigo.qͥ cõpulſus nimia fame redijt ad patrẽ Luce.xv. Sic paulus per amiſſionẽ viſus adducit ad xp̃m. Actu.ix. Minc Berñ. dicit tractans illud Cantico rũ. Trahe me poſtte Trahimur cũ aduer ſitatibo exercemur. Muitis eĩ ꝓdeſt ad⸗ uerſitas. qͥby obeſtpſperitas · Vñ ſicut per pſperitateʒ elongant᷑a deo.ita ꝑ aduerſitas tem apꝛopinquãt ad deuz. Etideo ſancti viri legůnt᷑ multũ gmaſſe tribulationes et aduerſitates ⁊ infirmitates.⁊ qñ ſine illis erant putabãt ſe a deo derelictos. Sicut narrat᷑ de qͥdam ſene qͥ frequentet egrota⸗ bat. CLontigit aũt vno anno eum hõegro⸗ tare qͥaffiigebatur et ploꝛabat dicẽs. De reliqͥt me deus · et nõ viſitauit me ſcʒ quia ̃ ſuit infirmus. Siliter narrat᷑ dequodã alio qͥ noluit comedere ĩ infirmitate dicẽs ꝙ volebat eſſe in illa infirmitate ꝑtres an nosvt amplius mereret᷑.ꝑ iſta ergo bomo adducit ad xpᷣm ſiea patiẽter tolerauerit. DBi ſecũdo d⸗ miſſe tan gitur ꝑſona ſaluatoꝛis ad quẽ adducit᷑ iſte ſurdus. Lñ dicit eiſcʒ xp̃o de quo pᷣuspᷓ⸗ mittitur.cuʒ dicit᷑. Exiens ieſus de finibv tyri.et in hoc deſcribitur magna et beni⸗ na ipſiꝰ miſeratio. Circa curam autẽ iſtꝰ infirmi xp̃s triplicem oſtendit gratiã. Pꝛi mo quia digitũ immiſit. Scðo ſaliua lini⸗ nit. Tertio celum ſuſpexit⁊ ingemuit. Di gitꝰ hic intelligit᷑ ſpũſſctũs Em Pꝛig.? Be dam.qͥ mittit in auriculã hoĩs cũ gra h ſancti coꝛ viſitat⁊ aperit vt vᷣbũ dei effica⸗ citer audire poſſit. Et qa ðꝛ pluralir. Mi⸗ ſit digitog · per quod ſignificatur ꝙ varijs vonis et virtutibus deus viſitat homineʒ 33 11 3 1 talitatẽ viſitare digngꝰ eſt. cuꝰ humanita quem curat a pacato. De quibus digitis in Pſalmo dicit. Ojñ videbo celos tuos. opera digitoꝝ tiom. Pꝛimus digitꝰ eſt pollex qͥ hʒ duosatticulos ſiue duas iun cturas. ꝑqͥqͥ ſigniſicat᷑ foꝛtitudo.q̃ conſiſtit in duoby.ſcʒ in patiẽtia aduerſoꝝ.⁊ in con ſtanti aggreſſione arduoꝝ.qa iſta ſunt ne/ ceſſaria penitentiqᷓ ſine gr̃a ſpũſſancti hi non poſſunt. Scðs eſt index.qͥ bʒ tres ar riculos.ꝑquem pꝛudẽtia deſignat᷑. que cõ ſiſtit in trib.ſcʒ in memoꝛia pᷣteritoꝛum et circũſpectione pᷣſentiũ.⁊ in pꝛouidentia fu turoꝝ Apocalüij · Inimalia in circuitu et intus erãt plena oculis ante⁊ retro · Terti us eſt medius hñs ties articulos.ꝑ quem deſignat᷑ iuſticia.qᷓ conſiſtit in triby.in obe ⸗ dientia pᷣlatoꝛum in ſubſidio pariũ.in ca⸗ ſtigatione inferioꝛũ. Quartus eſt fidiꝰ.ha bens tres articulos.ꝑ quẽ ſignat᷑temperã tia.q̃ conſiſtit in triby.ſcʒ in fobꝛietate vi · E ctus ⁊ habitꝰ et in continentig affectuset in modeſtia inceſus⁊ geſtus. Duintus eſt auricularis.hñs tres artickos.⁊ ſignificat hũilitatem.q̃ cõſiſtit in trib· ſcʒ ĩjntellectu in affectu ⁊ in exterioꝛi ↄuerſatiõ. Hic di gitus hũilitatis dicit auricularis.qꝛ ape⸗ rit intellectũ Pꝛouer.xj. Vbi hůilitas ibi ſapientia. Et qꝛ aperit aures dei vt nos ex audiat Ecci.xxxv. Oꝛatio hũiliantis ſenu bes penetratꝭSoxp̃s oſtẽdit henignã miſerationẽ circa cũram̃ iſt mil circa cũram̃ iſtiꝰ ſurdi. ſaliua) liniendo. Saliua aũt hic km Hꝛige. ſigni ficat ſapientiã dei patris ſcʒ eiꝰ filiũ vnicũ niſia veo. Ham ab eo eſt omnis ſalusa⸗ eſt om̃e bonum · Sed om̃e bonumer deo eſt. Salus ergo om̃ibex deo. inãt ug in li. de vera religione ca.xx. Voceſtcõtta ſ eeinere ticos.qͥ aliunde querũt ſanitatẽ coꝛpalem q; a deo. nõ deſurſuʒ poſtulãtes a deo ſed minus dicit de ſe. Salus pli egh ſum aũt ingemuit ſignifict ꝓpctõ eſe ingemi ſcendũ Juxta illud Ezech ij. ugciq hoꝛa pcœrõꝛ ingemuerit. oĩm initatũeius nõ recoꝛdaboꝛ qmplius. trũq; iſoꝛũ ha buit publicunꝰ Luce. xvij De qͥ dicit᷑ ſo luit oculos ſuos in celũ lenare ſcʒ oculos coꝛpales.ſed tñ mentales multũ erexerat ad deũ quibpenetrauit celũ.et ꝑcutiebat pectus ſuũ.ecce gemirꝰ. dicens. Deuspi⸗ cius eſto mihipeccatoꝛi. AAxttertiO Abnehn adducti. Cũ dicit᷑ Surdũ ⁊ muti. Lirca quod ſciendũ ꝙ per iſtum ſurdum ⁊mutũ deſignatur homo peccutoꝛ.qͥvt cureturdʒ adduci ad chꝛiſtum. Sed vt magis oꝛdi⸗ nate pꝛocedamus.pꝛimo videamꝰde ſur⸗ ditate iſtius hominis. Secũdo deepau ⸗ ditione. Tertio de eins curatione Dixip mo ꝙ videndum eſt de iſtius hominis ſur ditate et mutitate. Pꝛo quo ſcendũ ꝙho/ mo peccatoꝛ fit ſurdus multipliciter. Pꝛi⸗ mo ergo fit ſurdus homo ex opilatiõe ma deoꝛſum inqͥrentes a diabolo cũ tamẽdo — quia deo patre tanq a capite ꝓceſſit.ſicutj leꝛum humoꝛum in auribet tuncfit pꝛo ⸗ ip̃e de ſe dicit Johis.xvj. Exiuia patre et veni in můũdũ Eccĩ xxiiij Ego ex oꝛe altiſ⸗ imipꝛodii. Saliua ergo liniuit linguam eſcendens patre nram mo? — te deitaticõiuncta.ſicit ſaliua luto cõiun⸗ cta nf̃ainfirmitas eſt ſanata. Juxta ilud Iſa.liij. Luꝰ liuoꝛe ſanati ſumus. Tertio xps oñdit benignã miſerationẽ circa cura tionẽ iſtius ſurdi.in celũ ſuſpiciens ⁊ inge miſcens. Suſpectio ᷣm Pꝛige. ſignificat om̃ia bona petenda eſſe a deo. Inde ſur⸗ dis auditꝰ. inde mutis reddit᷑ loquela.qa Jaco.j dicit᷑. Dm̃e datũ oprimum.⁊ om̃e donũ pfectũ deſurſum eſt. Suſpexit in relũ.ac ſidicat. quiſqͥs curationẽ anime a reqrit. poſtulet eam a deo.ꝗ dat om̃i bus affluenter Jaco.j. Eo ꝙ non eſt ſalus pꝛie ſurditas fm Lonſtantinum.etmagi⸗ ſtrum libꝛo.vij. de pꝛopꝛietatibus rerum. Mali humoꝛes ſunt carnales luxurieqͥ⸗ bus homo infectus non audit deum vo⸗ cantem ſe.et hiccomparatur doꝛmientiqͥ omnino nibil audit Eccki.xxij. Cum doꝛ ⸗ miente loquitur qui narrat ſtulto ſapien ⸗ tiam. Uere ſtultus eſt luxurioſus quipꝛo pter bꝛeuiſſimam moꝛulam ynius delecta tionis carnalis dimittit infinitos annos celeſtis conſolationis et non percipit infi nitas penas perpetue damnationis. R⸗ fert Ambꝛoſius in Exameron de quodaʒ fluuio qui dicitur Nilusꝙ homies terre ilius vbi idẽ fluuꝰ oꝛitur circa montẽ ilũ habitãtes nõ audiũt ſonũ illiꝰ deſcenſus? defluxus.cum tamẽ fit cum maximo ſtre⸗ pitu⁊ hoeroꝛe· quod facit eis conſuetudo uweſc upt ißivere wulla mdato anturſt Luäſt Sictp melen v ſe ierſolii lay ude wiq alloc Wn obe pe ſen uniit — — 5 A555 „ 3 Dominica. XM.polt t Sic eſt deluxurioſis quippter ↄſuetudi⸗ nem peccati obſurdeſcũt ne audiãt voceʒ dñi vocãtis. Sic obſurduit illevocatꝰ ad nuptias qͥ dixit. vxoꝛem duxi.⁊ ideo ñ poſ ſum vẽire. Lu. xiiij. Scðo obſurdeſcit ho mopter pulueris ſubintratiõem vl lapit loꝛũ iniectiõem ĩ aurẽ. ᷣm mgf̃in de ꝓpꝛie/ tatiby reruʒ li.vij· Qñ em̃ terra vel puluis ſubintratĩ aurem.tũc nõ poteſt hõ debite audire. Terra ſignificat terrenas poſſeſſi ones ⁊ diuitias.q̃ faciũt ĩ auaro ſurditatẽ. quoꝝ aures ſũt ſicut aſpidis ſurde ⁊ obtu rantis aures ſuas. Serpens em̃ dů incã⸗ tatur obturat vnã̃ aurẽ cauda et aliam ad terrã inclinat. Sic auarꝰ obturat vnã au rem coꝛdis cum longitudine pꝛolixe vite. Sicut ille Lu.xij. Anima mea habes mul ta bona ĩ annos plurimos ⁊c̃ aliã aurẽ ſue intentiõis defigit in terrã ſolicitus exiſtẽs circa terrena. Tales ð difficiliter audiunt xpᷣm.ſicut patʒ de adoleſcente Wath ·xix. Lui cũ xpᷣs cõſuluiſſet vendere om̃ia ⁊ da re pauperib. audiẽs abijt triſtis. Referũt naturales ꝙ gallina in auguſto eſt ſurda. Sic certe multi iu ꝓſperitate ſicut ĩ augu ſto menſe quãdo eſt copia oĩm victualium obſurdeſcũt.nec audiũt xp̃m. Sicutqᷓ⸗ ritur ꝑꝓphetam. Filios enutriui?⁊ exalta⸗ ui.ip̃i vero ſpꝛeuerũt me. Et tales faciũt ſi cut pulli anetarũ.cum gallina vt cõmunit᷑ excubat oua anetarũ.ſed poſtqᷓ; pulli excu bantur ſtatim inueniẽtes aquaʒ natant et gallinã in littoꝛe clamantẽ nolunt audire. Sicxp̃us excubat qñq; homiĩem paupe/ rem eleuãdo eum de ſtercoꝛe ⁊ miſeria.ſed poſtqᷓ; ſederit talis cum pꝛincipibꝰ populi ſuiet ſoliũ gloꝛie teneat. quaſi in aqua lata ⁊ampla vagatur ⁊ obliuiſcitur dei creato/ ris ſui. Deutero.xxxij. Deuz quite genuit dereliquiſti.⁊ oblitus es dñi creatoꝛis tui Mos alloquitur dominꝰ dicẽs Iſaie.xlij. 4„ inſtatis dit cum arguit᷑. Et ideo expediret talivt deus eos viſitaret aliquibꝰ aduerſitari. Dicit magiſter de ꝓpꝛietatibo rerũ li.iij. cM ſonus campane bene audit᷑flante boꝛea.qᷓ eſt võẽtus frigidus ⁊ ſiccus. Sed fante au ſtro qͥ eſt humidus ⁊ lentus male. Dicitur etiam depiſce ͥdam qͥ dicit᷑ delphinus.ꝙ flante aquilone bñ audit.ſed flante auſtro male. Sic multi in aduerſitate qñ vexant᷑ tribulatiõibv frigidis bene audiũtpcepta dei?⁊ ea ohſeruit. que tamẽ in pꝛoſperita⸗ te ↄtempſerũt. Uñ Brego. Oculos quos culpa dauſit pena aperit. Tertio obſurde⸗ ſcit homo ex nimia ventoſitate incluſa in aure ita ꝙ qñq; eſtmat ſe eſſe iuxta molen dinũ ſine iuxta oꝛgana.⁊ tamẽ nihil audit hoꝛũ que circa ip̃m dicunt᷑. Eriſta eſt ſur⸗ ditas ommũ ſuperboꝛũ.qui repleti vento ſuperbie ⁊ vanitatis nõ audiũt pᷣcepta hu ⸗ militatis.⁊ hocpter ventum adulationis. Superbi em̃vt communiter hñt multos adulatoꝛes. quoꝛũ verb delectati ꝓpter eo rũ tumultuʒ quo ſepiꝰeis ꝑſtrepunt quaſi qͥddam molendinũ nõ attendũt ad humi⸗ litatem Sſu.xxh. Tumultꝰturbarũ quaſi ſonitus aquarũ multaꝝ. Iſti ſunt ſiẽ ydo⸗ la qᷓ ab homibmultũ honoꝛant᷑.⁊ tamẽ au res hñt⁊ nõ audiunt.vt dicit᷑ in Pſal. Ad iſtos dñs plus clamat qᷓ; ad alios. Juxta ilud. Laboꝛaui clamansrauce facte ſunt fauces mee. Hec miruʒ quia ſuperbiplus elongant᷑ a deo qᷓ; alij. Pð. Ecce qͥ elongãt ſea te peribũt. Et eſt mirabile ꝙ licet ſuꝑ⸗ bi ſemꝑ in mũdo alta dicunt. alta cogitãt. alta operant᷑.ita ꝙ videntes tangere celos alis ſuis.eoꝙ dici in pð. Superbia eoꝝ qͥte oderũt aſcẽdit ſemper.tamẽ nihilomi nus nõ pñt volare ita alte ꝙ poſſent audi⸗ re deũ. Cuꝰ ratio eſt. Dicit᷑ enĩ ꝙ aĩmalia lati pectoꝛis nõ bñ volant.q;a latitudo pe⸗ ctoꝛis eoꝛũ appꝛehendit multuʒ ventumq́ impedit a volatu. Sic ſugbi qͥa multũven tum vanitatis hñt in coꝛde.nõ poſſuntele nariꝑ cõtemplatiõem vt audiãt deuz eos vocanteʒ. D Iſte tres ſurditates tria mala⁊ maxima damna faciũt. Ham pꝛimo luxurioſi obſurdeſcũtne audiãt legeʒ dei. Quãuis enim omnis peccatoꝛ legem dei nõ audit aure coꝛdis vt efficaciter imple⸗ at. audit tamẽ aure coꝛpoꝛali ſepꝰ et inter dũ delectat᷑ ſicut chꝛiſt? Luẽ viij· de ſuper bis ⁊ auaris dicit. Quicuʒ gaudio audiũt Surdiaudite. etcedi intuemi.ſ.ilicz be⸗ neficia que vẽdi võbis. Falco enim qᷓ;din habet pleññ dð ⁊gurtur ſaturatũ nõ vult redire ad manũ venatoꝛis clamantis. Et licet audiat.tamẽ ſe fingit nõ audire ⁊ diſſi mulat. Sic multi diuites in ꝓſperitate po ſiti licet audiant pᷣdicatiões ⁊ ſermões xp̃i in eccleſia.tamẽ diſſimulant⁊ qᷓſi nõ atten/ dunt ea que ſunt ↄtra eos. De quib dicit i. Reguʒ x. Ille diſſimulabat ſe non audi⸗ ne. Et Pꝛouerb xiij· Qui illuſoꝛ eſt nõ au⸗ 3 . . 3 1 1 6 2* * 2 * ² 8 2 „ — 4 3 . 1 R 5 3 7„ 1 5 1 FB *NRE 1 —— verbũ dei. Et illud cũgaudio ſuſcipiũt in/ terim ꝙ audiũt.tñ luxurioſi nõ ſic.qetiam nec auribo coꝛpoꝛeis audire volũt. Juxta Alud. Audiet luxurioſus et diſplicebit ei. Iſti ſpecialiter ſunt legis deiↄtẽptoꝛes. a licet auari cũ eis pᷣdicat de liberalitate. nõ ſtatim om̃ia dãt paupib.tñ libenter au diunt pᷣdicare de liberalitate ⁊ de oꝑiby pi etatis. Similit ſuꝑbi licet nõ ſtatim fiunt hůles tñ cõpungunt᷑ ⁊ ponũt qñq; hũilia ri.ſed luxurioſinõ·ſed diſpliceteis pᷣdica tio de ↄtinẽtia ⁊ caſtitate. vñ cõparant coꝛ⸗ da eoꝝ vie lutoſe in qᷓ quicqͥd ſemĩs cadit. totũ ↄculcat᷑ a tranſeuntiby.vt dici᷑ Luce vij· Sed qͥd de talib ðꝛ Pꝛouerb·xxvij. Mui declinat aurẽ ſuã ne audiat legẽ.oꝛa tio eius erit execrabilis. Dicit de philome na cuius cantꝰeſt gracilis et dulcis.ꝙ ſta⸗ tim qᷓcito vacat actui generatiõis cum fe⸗ mella.⁊ vſqʒquo oua ꝓducat ad pulloꝝer cubationeʒ ⁊ eos enutriat.illo anno nihul cantat. Sic dulcedo cantꝰ vel õonis ꝑdi tur tam in ſecularibq in ſpũalib qntũ ad acceptationẽ diuinã dũ ſunt incõtinẽtes. Vñ dicit Augꝰ.in li. de bonis ↄfeientie in fine. Plus placet deo latratꝰ canũ vel mu ⸗ itus boum qᷓ; cant?ꝰ aut or̃œo luxurioſoꝝ. cða ſurditas in auaris claudit eis re⸗ gnum celoxꝝ. Fã qꝛ ip̃iclamantes pauꝑes nõ audierũt.clamabũt ad xpᷣm ⁊ nõ audi entur Pꝛouer.xxj. Quiobturat aures ſu as ad clamoꝛẽ paupis.clamabit ⁊ ip̃e ⁊nõ exaudietur. Iſtud patet ð diuite epulone quiꝓ eo ꝙ lazarũ clamantẽ in hac vita nõ audinit.clamauit ip̃e ad abꝛaam et nõ fuit exauditus Luẽ. xxj. Vñ dicit Augꝰ.in li. de vita xp̃iana. Merito indigni erunt ta⸗ les in futuro tꝑe ſanctoꝛuʒ eſſe ↄſoꝛtes vt partẽ poſſent hre cũ eis quos in pñti ſpꝛe ⸗ nerunt.⁊ q;s ſuſcipe noluerũt. ꝓpter q̃d ſal natoꝛ ↄſulit talibꝰ dicens. Vaate vob ami cos de mãmona iniqtatis.vt cũ defecerit recipiant vos in eterna tabernacula Luẽ. xvf. Scſi dicat. Audite eos cdamãtes.vt et ip̃ vos exaudiãt. Sed vñ taliby auaris ꝓ nenit iſta inaduertẽtia qñ nõ audiunt vo ⸗ ces paupeꝝ. Certe ex duricia coꝛdis et in ⸗ cõpaſſione mẽtis.qa em̃ auerterũt mentẽ q celeſtiby⁊ totam ↄuerterunt ad terrena. ideo non poſſunt audire voces celeſtes in pauperibꝰ. vox celeſtis eſt vox xp̃i quicla⸗ mat in paupere dicẽs. Date eleroſinaz et 1 Hermo CVI oß̃ia munda ſunt vobis Tu. xjEt iteruʒ. Qui recipit vos me recipit Mat.x. Et rur ſum · Duod vni ex minimis meis feciſt ⁊c̃. Wat · xxx. Dicit de ceruo ꝙ qñ aures de mittit deoꝛſum ad terram.male audit.ſed cum eas erigit.tũc bene audit. Siceſtde auaro qᷓ;diu habet coꝛ inclinatum adter⸗ rena non poteſt de celeſtibꝰ cogitare. quia ybieſttheſaurus tuus. ibieſt?coꝛ tunm. Math v. Sed quid finalitertales repoꝛ tabunt de ſuis diuitijs niſi vanitateʒ· P. Doꝛmierũt ſomnum ſuum et nihilinue⸗ nerunt om̃es viri diuitiarum in manibus ſuis Hec mirum. quia nihil inueneruntin manibo ſuis· quig nihil hic poſuerũtĩ ma⸗ nibus pauperũ. uarienim qᷓ;diu h ſunt. habent manũ aridam. que nihil boni ope ⸗ ratur.nec alicui poꝛrigit—. vnde ſi⸗ gnificãtur per illum hominẽ habentẽma/ num aridam in ſinagoga.quem chꝛiſꝰcu⸗ rauit. Per quod ſignificatur eoꝛum incõ ⸗ paſſio. quia carẽt humoꝛe pietatis ſedom nino aridi ſunt ſicut arboꝛ arida carẽs hu moꝛe in radice quam dommꝰ iuſſitexcidi et pꝛoijci in ignem. Dicitur ꝙ linxeſt anĩal talis nature. ꝙ ſcit inuenire herbam medi cinalem quam nolẽs alijs cõmunicare ab ⸗ ſcondit eam ſub terra.et ibi cõuertiturin lapidem pꝛecioſum. Quem poſtea fodien ⸗ tes terram inueniũt⁊ recipiũt. Sic fit fre quẽter de theſauro auariſub terra abſcon dito· quem quia noluit pauperiby cõmuni care alij extranei lucrum repoꝛtãt Juxtai lud Pð. Relinquẽt alienis diuitias ſuas. nihil niſipenam repoꝛtabunt. Unde auari nõ ſunt aliud niſi quedã mar ſubia ſiue burſe pecũiarum que reſeruant pecũiam.et tamẽ nullum fructũ exea ha ⸗ bent niſiad denigratiõem ſcilicet ↄſciẽtie et anime. Trenoꝝ.iij. Denigrataẽ ſuper carbones facies eoꝛum.ſcilicet auaroꝛum Legitur de leone et idem refert Auicẽna. M leo parum habet de medulla in oſſib. vnde habet oſſa ita dura ꝙexeoꝛum colli⸗ ſione ignis exit Sic eſt de auaris quica⸗ rent in ſeipſis medulla compaſſionis. Et ſunt duri ad exaudiẽdum pauperes.et qñ collidẽtur in moꝛte nibil exibit de eis niſi ignis inferni vſq; ad ↄſũmatõeʒ deuoꝛãs qui incẽditur in furoꝛe dñi.et ardebit vſqʒ ad inferni nouiſſima Deuteronomij xxxi Tertia ſurditas eſt que perducit eos ad W pmniobueus nngominii i ziterus deſue nwnbemi.2 nborrs hůtcs dmioqahn mn Sic upert vnudinem run iuoqui volund lne Jſie tin t Uidcham ſucb uim; E L nns iboctrplict nndeiniagn itinuns nõ am goderans neg umtoediictio 7 —— 1 ——— ——— *——. 3 . „—. — 1„* „ 2—— *—.— K ignominiam? verecundiã. iuxta ilud pꝛo phete. Bloꝛiam eoꝛumn in ignominiaʒ inn/ tabo. Dicit de equo Alexandri.qui voca/ batur bucefalus.ſicut narrat Solinus ꝙ cũ erat coopertus aparamentis impiali⸗ bus nullũ permiſit ſuꝑ ſe aſcendere nec ad ſe accedere niſi ſolum Alexandruz. quiby depoſitis aſcendebant eũ viles garciones Siceſt de ſuperbis quiqᷓ;diu ſunt veſtiti vana— nullus pauper au det ad eos accedere vt audiatur.nullus p dicatoꝛ audet loqui eis de ſalute.ſʒ poſtqᷓ; ſuperbia eoꝛũ et vanitas mũdi ceſſabit et eis abſtrahetur.tunc non ſolum viles ho/ mines ·ſed etiam canes accedunt ad eum. Iſtud figuratũ eſt in anthiocho. qu qᷓ;ᷓdiu ſuperbiam exercuit qᷓi inhumanus fuit in templo. in pauperes crudeliſſimuſ. Itaꝙ capta ciuitate hieruſalẽ iuſſit militeð iter/ ficere. ⁊ in triduo octoginta milia interfe/ cit q̃draginta milia vinculauit. Sʒ qd ei contigit certe ſuꝑbia eius ⁊ vana gloꝛi fu it mutata in ignominiã. ita ꝙ vermibyſca turiens fuit eiectus de ſuo exercitu ꝓpter fetoꝛem intolerabilem.ij. Wachab v. Di⸗ cit phs ꝙ arboꝛes hñtes lata folia cito ca ⸗ dunt. Et eſt ratio.qa lata folia plus colli⸗ gunt de vento. Sic ſuperbi cito cõſternun tur ꝓpter latitudinem vanitgtis eoꝛũ. Pa/ tet de lucifero qui voluit dilatare ſedeʒ ſu/ am in aquilone Iſaie.xiiij. Sed de eo di cit Luce.x. Videbam ſathanaʒ qᷓſi fulgur de celo cadentezʒ. E Secd peccato? di citur mutus.⁊ hoctripliciter. Pꝛimo quia deñ laudare deſinit·⁊ gratias eius pꝛo be/ neſficijs ſibi datis nõ curat. Scðo quia cõ fiteriꝓpꝛios defectus negligit. Tertio qa pꝛoximũ verbo edificationis non erudit. Vominica.x.poſt trinitatis cleſiaſtici vltuno. Danti mihi ſapientiani dabo gloꝛiam. Pſalmiſta. Qui timeti do⸗ minũ laudate eum. Vere ergo non laudãt eum qui non timent eum.et ita fit mutus ſicut diabolus qui pꝛimuz ſilentium fecit in celo quando a laude creatoꝛis ceſſauit. Vnde dicit Hugo de clauſtro aĩme. Se/ cundo fit mutus peccatoꝛ. quandopꝛios defectus confiteri negligit et oſtẽdere cul⸗ pam oꝛe. um tamen dicat veritas. Ite oſtendite vos ſacerdotibo. Et tales qᷓ;diu nolunt culpas ſuas oſtendere.curarinon poſſunt. Juxta illud Boecij.ſ. de conſola⸗ tione. Si operam. medicantis expectas opoꝛtet vt vulnus tuum detegas. Tales ſic negligentes dicent illud Job in die no uiſſimo. Nonne diſſimulaui nõne ſiluinõ ne quieuiet venit ſuꝑ me indignatio. Job iij · Vertio mutus eſt peccatoꝛ quãdo pꝛo ⸗ rimũ verbo edificare nõ eutat. et hoc ma⸗ xime tangit pꝛelatos. HNãlicet culibet mã⸗ dauit deus de pꝛoximo ſuo.vt dicit᷑ Eccli. Lvij.tamen ſpecialiter dictum eſt pꝛelatis. Znnungia populo ſcelera eoꝛuz.⁊ Ezech. ſij. Si unpio locutus nõ fueris ⁊c̃.ſangui nem eius de manu tua requirã. Vnð Iſi doꝛus libꝛo.itj· de ſũmo bono ca.vij. Sa⸗ cerdotes pꝛo populoꝛũ iniquitate damna buntur ſieos aut errantes non erudiant. qut peccantes non arguant Exempluz de Beli ſacerdote qui pꝛo filioꝛum iniqͥtate damnatus eſt.j. Regũ. iij. Quãdo igit᷑ pꝛe latus vitam ſubditoꝛũ coꝛrigere eteoꝛuʒ ignoꝛantiam erudire negligit.tunc ſpiritu aliter obmuteſcit. Sed vnde ꝓuenit hec mutitas et taciturnitas in pᷣlato dicit Bre goꝛꝰ ſup Ezechielem Omelia. xij parte.j. tractans illud Ezʒechiel·iij· Ainguam tu⸗ Depimo paterqa deus eſt Hudandꝰ oꝛe) am adherere faciam palato tuo. eteris q̃ſi Vnde ad hoc datũ eſt homini oſ·ſð. Os mutus necquaſi vir obiurgans. quia do⸗ meum annũciabit laudem tuã. Etiterum. mus exaſperans eſt. Diſcernendum quip Os meũ annũciabit iuſticiam tuam.tota pe eſt vtrum pꝛo ſolis malis auditoꝛibus 1 die magnitudinem tuã.i.magna bona tua j an aliquando etiam pꝛo yicio pꝛedican ⸗ quibme viſitaſti. j. Paraliß·xxit. Tua ſũt j tis· pꝛedicatiõis ſermo diſtrahitur. Quat/ om̃ia que de manu tna accepimus Iſaie/ tuoꝛ enim qualitatib res hecconſ iderata xxvj. Om̃ia opera noſtra operatꝰes in no diſtinguitur. Ham aliqũ ꝓpter malogau⸗ bis domie.ij. Loꝛint.iij. Non ꝙ ſufficiẽtes ditoꝛes bonis ſermo tollitur doctoꝛibus. ſimus cogitare aliqͥd a nobif qᷓiex nob ſed Sicut exemplificatur de Ezechiele. cui ꝓ ſufficientia noſtra ex deo eſt. Merito igi⸗ pter maliciam hieruſalem ſubtractus fu⸗ tur deus laudandus eſt pꝛo tantis beneſi it ſermo.et Paulo dicit. Exi cito hieruſa⸗ cijs Thobie.xij. Venedicite deum celiꝛco lemquohiã nõ recipiet teſtimoniũ tuũ de ram omniby viuentib confitemini illi. Ec me. Et apoſtoli volentes pꝛedicare in aſia RSeRAA pꝛopibiti ſũt. Aliquãdo vero zpter bonos auditoꝛes datur ſermo doctoꝛiby etiã ma lis. Sicut ponit᷑ de phariſeis. quoꝛuz do⸗ ctrinam chꝛiſtꝰ fecit audiri. Aliquãdo ve ropꝛopter docẽtium ⁊ audientiũ inſtifica tionem bonis doctoꝛibꝰ datur ſermo. vt? ipi per meritum creſcant.et auditoꝛes eo/ rum intellectu et vita pꝛoficiãt. Iſtud pa tet de apoſtolis.quiby in mũdũ vninerſuʒ ⁊.Aliquãdo vero quia neq; hi digni ſunt accipere quib ſermo doctrine pꝛofert᷑ ne⸗ q; ili doctrine verbũ pꝛoferre qui locũ do cendi tenent.pꝛedicatiõis ſermo tollitur. vt vtraq; pars diſtrictę iudicet᷑ Iſtud pa⸗ tet in Heliqͥ ad coꝛripiendos filiosverbũ eruditionis nõ habuit. qa eius negligẽtia etfilioꝛũ exigebat vita vt cum eis et popu lus caderet.et archa dñi capta ad allophi⸗ los tranſiret. Dicit autẽ Bregoꝛiꝰ. M ma ⸗ gna dei omipotẽtis gratia eſt.cum inique agentiby durꝰa doctoꝛib ſermo increpati onis pꝛofertur. Quo cõtra de repꝛobis di citur. Eris quaſi mutꝰ neq; quaſi vir ob/ iurgans. Delinquẽtes em̃ iurgaſſʒt.ſi di gniip̃a gratia obiurgatiõis fuiſſent. Et qꝛ iſta ſunt dubia.ideo cuʒ ignoꝛemus zpter quid datur ſermo nobis interdũ vt pꝛedi cemus.nõ ſuperbiamꝰ ſed humiliemur.ne foꝛte ipſa gratia ſermonis nõ nobis ſʒ au⸗ ditoꝛibo collata ſit. Et quãdo nõ poſſumꝰ loqui.auditoꝛes mime nos diiudicent.ne foꝛte nõ ex noſtro ſed peccato audientium minime loqͥ poſſimus. Bec Bregoꝛius. Vos igitur fratres ſicuraria peccatis cu pimus.oculos mẽtis noſtre ad deum cum gemitu erigamꝰ.q̃tinus ſurditatẽ⁊ muti⸗ tatem culparũ noſtrarũ euadentes tandẽ poſſemꝰ aurib coꝛdis et lingua mẽtis do⸗ mini vocem audire ⁊ laudare hicꝑ gratiaʒ et in futuro per gloꝛiã.qͥd nobis pꝛeſtare dignetur pater e filiꝰ⁊ ſpũſſanctus. Sermo 3 QVI. EEne omnia fecit bd Warci.vij. Sicut dieit Iſido rrus libꝛo·j.de ſummo bono in pꝛincipio. Deus eſt ſummũ bonum cetere vero creature bone ſunt. nõ tamẽ ponum ſunt. eo ꝙ mutabilia ſunt. Quid igimirũ Dermòõ ꝙ de ðo dicit᷑. bene om̃ia fecit cum er ſum mo bono mala pꝛocedere nõ poſſunt. De⸗ us em̃ eſt lux bonitatis.⁊ tenebꝛe ineonð ſunt vlle.j. Johis.j. Et ideo tale bonũ nul lo viciari poteſt. ceterg vero om̃ia bonaer ip̃o ſunt. Vecit igit᷑ om̃ia ſumma ſapiẽtig. et ſumma bonitate eadem conſeruat. ſecit inquã ea yt eſſent. et hocip̃m eſſe earuz bo num eſt. Nam vt dicit Augꝰ in libꝛo deve ra religione capit·xx. Ip̃m quãtũcũq; eſſe bonñ eſt.qa pꝛocedit ab illo ſummo bono qͥd ſumme bonũ eſt. Vñ ſᷣm ipᷣm ⁊ſi ſit ali⸗ q̃d minimũ bonð̃.tamẽ bonũ eſt. q;a ex deo eſt. Ham om̃e bonũ ant eſt deus aut ex ðo eſt. ergo ex deo eſt etiã minimũ bonũ. Bec Zugꝰ. Et qa vt dicit Augꝰ in libꝛo ſupn/ tationũ parte.ij. Deus eſt vera ⁊ ſũms vi⸗ ta.a quo ⁊ per quem om̃iaviuũtq̃cunq; be ne viuũt. dens eſt pulchꝛũ bonum aquo⁊ per quem et in qͥ pulchꝛa et bona ſuntom nia.ideo nõ immerito cõcluditurꝙ om̃ib dedit eſſe. et bonum eſſe.et pulchꝛumeſſe. ac per bocfateri opoꝛtet. ꝙ cuʒ pfecta ſunt eins opera vt dicit᷑ Deuter.xxxij. necabo no poteſt eſſe quicq; mali.eo ꝙ iuxta ſalua toꝛis teſtimoniũ nõ poteſt arboꝛ malafru ctus bonos facere.nec arboꝛ bong fructꝰ malos. Watthei.vij. Recte igitur turbe admirantes bonitatem dei in eins operi bus dicunt. Bene omia fecit. Merito au tem hoc turbe confitentur de chꝛiſtocirca operatiõem miraculoꝛuʒ eius. Nam licet omnia bene fecit.ea in eſſe pꝛoducendoet creando.nõ tamen ita admirabilis aparu it ſicut in operibus reparationis eoꝙfm Auguſti.ſuper Jobem illa opera creatio⸗ nis quo totum inũdum cõdidit et admini⸗ ſtrat aſſiduitate vilnerũt.pꝛopter quod di cit Hugo libꝛo.iij.de archa Foe capitv. ꝙ quia mens humana viſibilibus aſſuetà neſcit tam cito ad inuiſibilia ↄſurgere ibo volnit ip̃e etiam quedaʒ viſibiliter exhibe re miracula.in quibꝰ noſtrũ affectum eruꝰ diret. et ſuam nobis caritatem cõmenda/ ret· Hec autem ſunt illa ſpecialiter quead reparationem hominis pertinẽt. Haʒ que ad conditiõem ſeu creationem facta ſunt. magnam nobis opificis potentiam indi⸗ cant.ea vero que ad redemptioneʒ bomiꝰ nis facta ſunt. pꝛecipue ad caritatem ſpe⸗ ctant. Becenim operatus eſt chꝛiſtus. qualem baberet erga nos dilectiouẽ oſten —— —= — iin —— — — — —. P — —— —— —— — itdoni zinqu miic inenſu hech wnei ſampe ſihiloi lonta nellect weyrd ipitat leſtin mDi wiai wüm nU une um wdeſn ng ſoeni iefc — — — 5 8„ 8 — 2 2———„. NF5 — 43. 8 deierga pece bar. non valentes turbe contineri a laude vdei in quendã pꝛius ſtupoꝛem et ammira/ Vominica.xll.poſttrinitatis geret et nos ab amoꝛe mñdi huins ada/ moꝛem ſuũ reuocaret. Hecille. Quia igi⸗ tur curatio infirmitatũ et amotio defectu um in languidis.ſurdis.mutis.daudis.ce ccis·et aridis. quibꝰ chꝛiſtus ſanitatem ex ⸗ — magne caritatis et pietatis ominẽ peccatoꝛẽ aperte oſtende tionẽ conuerſe dicũt. Bene om̃ia fecit. In quib verbis tria tangũtur ad cõmendãti⸗ onem diuine bonitatis. Pꝛimo nanq; de ⸗ ſcribitur eius om̃ipotentia qua cũcta crea uit Cum dicit Om̃ia. Secũdo ei ſapien tia. per quã om̃ia gubernat et regit Eum dicit fecit Terrio ipſiꝰ benignitas et miſe ricoꝛdia per quã om̃ia reparauit. cum ad⸗ dit᷑ bene. In pꝛimo oſtendit᷑ patris virtꝰ⁊ magnificentia. In ſecũdo ſagax filij deip uidẽtia. In tertio ſpirituſſanctiexuberãs clementia ⁊c. —41 ꝙ in verbis pᷣmiſ Dipimo ſehn nuine bonitatis om̃ipotentia qua cũcta cre auit in quo oſtenditur dei patris virtus? magnificentia. WMagnitudo enim poten/ rie menſurat᷑ m magnitudinem operis. Vnde quantũ eſt opus factuz ab aliquo. tanta eiꝰ eſt potentia.quia ergo deus infi⸗ nitam potentiã oſtendit creando om̃ia ex nihilo. ideo dicit᷑ eſſe magnus in potentia. Tanta em̃ eſt potentia dei in puluere ꝙ eã intellectus humanꝰ non poteſt cõpꝛehen/ dere.vt dicit Alexander nequã · Et ſiſic eſt infinita potentia in puluerevel in athomo aqui eſt in ſole. quanta eſt in toto celo ⁊ tota terra. Quis ſufficit cogitare. Hec igit᷑ dei potentia ſic creauit om̃ia bona in ſuo eſſe. vt nihil maliculpe creauerit · quia de eo di citur. Vidit deus cuncta que fecerat.et e⸗ rant valde bona. Sed cur fecit ea ita bo⸗ na et ita magna.niſi vt dicit Iſidorꝰlibꝛo hmo de ſummo bono cqp̃iij· vt conſidere mus magnitudinem eius et ex paruis ma gnaet ex viſibiliby inuiſibilia. et ex pulchꝛi tudine factoꝛũ factoꝛ et creatoꝛ cognoſce ⸗ retur. Vnde ſicut ars in artificem reto? quet laudem.ita rerũ creatoꝛ per creaturã ſuam laudat᷑. et quanto ſit excellentio? ex ipſa operis conditiõe monſtratur. Ex pul chꝛitudine enim circũſcripte creature· pul chꝛitudinem ſuam que circũſcribinon„ teſt facit de intelligi.vt ipſis veſtigijs ho mo ad deuz reuertatur quibꝰ auerſus eſt. vt quia per amoꝛem pulchꝛitudinis crea⸗ turea creatoꝛis foꝛma ſe abſtulit. rurſum ꝑcreaturaʒ et eiꝰ decoꝛẽ ad creatoꝛis pul chꝛitudinẽ reuertat᷑. Vec ille Notãter aũt dicit pꝛopheta. Vidit cuncta que fecerat. ⁊erant cũcta bona. Kreaturaenim ſingu ⸗ laris quelibet tñj bona eſt in ſe. ſed vniuer ſe creature ſimul ſumpte et conſiderate in ſe valde bone ſunt. quia ᷣm Iſidoꝛũ libꝛo bmo de ſummo bono cg.vij. Et membꝛa ſingula coꝛpoꝛis licet ſunt bõa.tñ maiꝰ bo num faciũt dů ſingula in vno coꝛpoꝛe pul chꝛo et apto conſiſtũt. Hecille. Sed di ceret qͥs. Exquo deus fecit creaturas bo ⸗ nas.vnde ergo venit malũ in creatura et pꝛecipue in homine. quo viciata eſt huma/ na natura.aut quare ſic male viciata eſt ⁊ il la bonitate in qua creata eſt non perſiſtit. Id q̃d bene reſpondet beatꝰ Auguſtinus in libꝛo de vera religione caß xx. Mom̃ia que viciant᷑ bona ſunt.qᷓ;ᷓqᷓ; ip̃m viciumet moꝛs malũ ſit. ip̃m ergo vicium maluz eſt. quod generatũ eſt in natura hominis bo⸗ na. Nam dicit Angꝰ in libꝛo Enchiridi⸗ on cap̃ᷓxiij. Nihil aliud eſt coꝛruptio qᷓ; bo niexterminatio. ex bonis igitur mala oꝛta ſunt. Duomõ aũt oꝛta ſunt mala ex bonis oſtendit᷑ triplici exemplo. ꝛimo exemplo aque. Nam vt dicit Zuguſtinꝰ in libꝛo de vera religione caß̃ · vxij· Aqua malũ non eſt nec animal quod in aere viuit. Naz ſubſtã tie ſunt. ſed malũ eſt volũtaria pꝛecipitatio in aquam et ſuffocatio quam merſus ho/ mo patit᷑. Secũdo idem exemplificat ĩſti⸗ lo ferreo. Stilus ferreus alia parte qua ſcribamꝰ alia parte qua deleamus a fabꝛo factꝰ eſt. etĩ ſuo genere pulcher ad ⁊ vſum noſtrũ accõmodatꝰ. Et ſiqͥspiam ea par⸗ te ſcribere qua delet᷑et ea velit delere qua ſcribitur. nullo modo ſtilum malum dici⸗ mus.ſed ip̃m factũ ſcribentis iure vitupe ⸗ ratur. Tertio oſtendit idem ſolis exemplo qa ſi quis meridianũ ſolem intueatur reꝑ⸗ cuſſi oculi turbabunt᷑. Ideo aut ſol maluʒ erit aut oculi.nullo modoſunt enim ſub⸗ ſtantie.ſed malũ eit inoꝛdinatꝰaſpectus.⁊ ipſa que ſeqtur turbatio. quod malũ non eſſer fioculi congruenter lucem aſpicerẽt. Exbis igitur infert Auguſtinꝰ ꝙ pꝛimũ rationalis anime non eſt aliud niſi volũtas faciendi ea q̃ vetat ſũma et intima veritas.qͥd tũofit m eum ibidem. quãdo anima rationalis diligit illud bonñ quod infra ipᷣam oꝛdinatũ eſt.et per hoc conclu/ dit ꝙ actus diligendi creaturã huiuſmo/ di eſt im peccatũ. et hoc malũ eſt.nõ auteʒ ila res eſt malũ · ſed malũ fuit circa egʒ di⸗ uini pꝛecepti tranſgreſſio. Pꝛopter qͥd di⸗ cit idem ibideʒ cap.xxiij. M om̃is coꝛpo/ rea natura.ſi tantũmodo poſſideat᷑ab ani ma q diligit deũ bonñ eſt in infinitum.⁊ſi anima recognito creatoꝛe ip̃i vni ſe ſubie⸗ cerit. et cetera pꝛoptereũ ſubiecta ſibi eſſe pꝛeſenſerit nullũ maluz anime erit. Quare aũt dominꝰ ſic permiſit hoĩeʒviciare natu ram ſuaʒ et non cõſeruauit eũ in illa boni⸗ tate qua eũ creauit.dicit Bernardꝰ in lib. de libero urbitrio M deꝰnon creauit ideo hominẽ vt peccaret.ſed vt gloꝛioſioꝛ appa reret ſi non peccaret cũ peccare poſſet. Si cut miles bellare permittituret arma ſu/ mere.nõ vt ſe occidat vel moꝛiatur ſed vt victoꝛiã obtinens coꝛonã haberet, Hecil le. Ex his iam colligũtur duo dicta memo rie digna. Pꝛimũ eſt ꝙ malũ non eſt a deo foꝛmatũ.tam in angelo maloqᷓ; in homĩe pꝛimo. Nam licet deus creauit ⁊ foꝛmauit angelũ bonum.non tamẽ foꝛmauit ange ⸗ lum malũ.ſʒ tĩ creauit. Similiter de ho ⸗ mine dicendũ eſt. Iſtud patet per Iſido/ rũ libꝛo.j.de ſummo bono cap̃. viij. vbi ex/ pꝛeſſe dicit. bonos angelos non tĩ crea/ uit.ſed etiũ foꝛmanit. malos vero creauit tĩſed non foꝛmauit.hocet de hominibh accipiendũ eſt. Secũdo ex hoc elicitur ꝙ licet malũ a deo nõ ſit creatũ nec foꝛmatũ. tamẽ a diabolo nõ eſt creatũ ſed inuentuʒ Sicut dicit ibidem Iſidoꝛus cap.ix. Ex hoc iã patet ꝙ malũ eſt nihil. quia ſine deo eſt factum.cũ deus malũ non fecit.permi/ ſit auteʒ deus malũvt excontrarijs malis bone nature decoꝛ emineret Ex hoc con/ cludit Iſidorꝰ ꝙ creatura om̃is ex noſtro bonovſu bona. ex malo mala dicit᷑. Reuer tamur tñ ad pꝛopoſitũ a quo modicũ diſ⸗ greſſi ſumus et videamꝰ diuinã bonitatẽ quã oſtendit in ſua potentia creando om ⸗ nia pꝛopter hominẽ. Nam pꝛo conſeruati one hominis om̃ia facta ſunt. Fecitenim deus celuz empireũ.vt ibi habitaues fecit celũ aqueuʒ · vt ibi feruoꝛẽ celi ſiderei tem/ Bermò Cvn peraret. fecit cel ſtellarũ.vt per generatio nẽ quã cauſat multiplicari poſſes. fecit ſo⸗ mini vt dicit ideʒ cap̃. xxiij. 0 tura coꝛpoꝛea ſit illud quod ꝑ Salomo lem.vt diẽ tibi faceret. fecit lunamꝛſtellas ne nocturne tenebꝛe te grauarent.fecit ig⸗ nem nea frigoꝛe deficereg. fecit aerem.ne coꝛ ſuffocatione periret: fecit aquã nete ſi⸗ tis perimeret.et vt a te ſoꝛdes exduderet. fecit terrã om̃ibus bonitzplenaʒ. vt quod vite deperiret repararet. Multũ ergo de⸗ us eſt amãdus pꝛo taliby quipꝛopter ho⸗ minẽ om̃ia bene fecit. Sed heu dolenduʒ nimis eſt ꝙ multi relicta bonitate cregto ris creature adherent.⁊ a bono eterno ad tempoꝛalia. a ſpirituali ad carnale. ab in⸗ telligibili ad ſenſibile. a ſũmo bonoad infi mũ dilapſi ſunt. vt dicit Iugu.in libꝛo de vera religione cap̃· xxij· Exquo pꝓuenitho omis crea⸗ nem dicit. Uanitas vanitatũ et om̃ia vant tas. Tempoꝛaliũ vero ſpecierũ multifoꝛ⸗ mitas ab ynitate dei hominẽ lapſum. per carnales ſenſus diuerberat et mutabiiyg rietate mltiplicat eius affect. ita ꝙexhoc facta eſt habũdantia laboꝛioſa.⁊ ſi dicipo⸗ teſt. copioſa egeſtas. dů aliud ſequitur⁊ni hil cũ eo permanet. Hecille. Bixi ſecũdo æhrhe diuina ſapiẽtia per quã oñ̃ia gubernatet regit. In quo dedaratur filij dei fagaxp⸗ uidentia Lũ dicit᷑. Fecit. Sicut enimad perſonam dei patris pertinet potentia.ſic ad filiũ eius ſapientia. Vnde ficut de pa ⸗ ter potentia omnia facere poteſt. ita ea que facturus eſt nõ niſiper fapientiã ſuaʒ· que eſt filius ſuus vnigenitus et indiuiſus cũ eo in maieſtate. om̃ia fecit omnia enimper ipſum facta ſunt Johis.j. Etꝑ ipſuz ſunt omnia Romanoꝛũ · xj. Sicut igitur deus pater omnia fecit per filium.ita eadem gu⸗ bernat et regit per ipſum. Pꝛonuerbioviij. Perme reges regnant. Attingitenim afi⸗ ne vſq; ad finem foꝛtiter et diſponit om̃ia ſuauiter Sapie · vij Vnde omĩa benefe⸗ cit in regendo. Exquo patet ꝙ omnia ſub duntur oꝛdinationi diuine.et ꝙ deus ea diſpoſuit miſericoꝛditer. Iſtud patetper verba Salomonis. Pꝛimum cum dict · Attingit a fine vſq; ad finem foꝛtiter. Se cundum cum dicitet diſponit omma ſus⸗ —„„— — =— — = — — — — —— — — ——— —— — — — S — ₰ — —— — — —— n t nül „ iyg ugt un nn ſunn int mnt ühn olnd noet ſunre. mali niate nae ofitb bbom odin winus qm iſt ustr — 2 — — — —— ſctio uspec asſt⸗ Nwri enan yotel umni un ipein wne — — — — SSSEE * N. Dominica.xl.poſttrinitatis niter. Sed diceres. erquo deus diſpo ⸗ nit omnia et gubernat foꝛtiter. quomodo ergo in mundo ſunt multa mala. et etiam ſi omnia gubernat tunc nihll fieret a caſu contra philoſophũ.ij phiſicoꝛũ. Ad quod dicendum eſt Em Robertum BMolgot ſuꝑ libꝛum Sapie capitlo.vij. in pꝛincipio.ꝙ deus eſt cauſa efficiens omniũ et etiam fi/ nis.et ſic omnia efficit ꝓpter ſe. Vnde ſicut ad honoꝛem ſuum congruit.omia in ſe di rigit ſicut in finem. Moc autem eſt guber/ nare.ſcilicet dirigere res in finem aliquem intentum. Eſt tamen ſic gubernatoꝛ om niũ ꝙ gubernat mediantibꝰ cauſis ſecun/ dis. Qnde coꝛpoꝛa groſſioꝛa et coꝛrupti⸗ bilia gubernat ꝑ celeſtia coꝛpoꝛa.et coꝛpo/ ra celeſtia ꝑ angelos ſiue intelligẽtias. Eu ius ratio eſt.quia maioꝛis bonitatis com/ municatio eſt ſi efficiens et gubernãs cau ſalitatem efficiendi et gubernãdialijs ſub ſe oꝛdinate cõmunicetqᷓ; ſi ſuperioꝛa pᷣua⸗ rentur ab inferioꝛum gubernatione.⁊ om nia ꝑ ipm immediate gubernaret. Et ideo ad oſtendendam ſuam ꝑfectionem in cau ⸗ ſando et cõmunicando ꝑfectionem ſuam creature.cõmunicat gubernationem crea turꝭ aliarũ.et ꝑ hoc patet ꝙ ſi ip̃e ſolus im mediate ſingula gubernaret et ageret. ni⸗ hil male fieret. Sed quia idem effectus a deo fit bene.ab homine male. a deo iuſte. ab homine iniuſte. Ergo non omnia fiunt oꝛdinate in mũdo. Sicut in exẽplo.ſi do ⸗ minus dicat ſeruo.trahamus leniter coꝛ/ dam iſtam.ſic ꝙ eam non frangamus.⁊ ſer nus trahens eam rumpit et frangit. Iſta fractio eſt a domino et a ſeruo.⁊ tamen ſer nus peccat ⁊ male facit et nõ dominꝰ. Sic deus ſtatuitꝙ creature rationali vult co/ operari in ſuis operationib.vt curſus na ture maneat quem inſtituit.ſine quo nulla res poteſt aliquid agere.imo nec eſſe ꝑmo mentů niſi ip̃e conſeruaret. Duãdo igitur creatura rationalis facit contra legẽ a deo ſibi pꝛefinitam.qᷓ;uis a deo gubernetur et conſeruetur.et deus eidem generaliter co operetur ſicut cooperatur igni comburen do.ſoli lucendo. tamen creatura male facit legem tranſgrediendo.nõ auteʒ deus. qui ſic facit ſicut lex ſua ſtatuit. Vnde patet ꝙ quo ad deum nihil eſta caſu.ſed bene quo ad cauſas ſecũdas ſicut ponit exemplũ de domino qui mittit duos famulos in nego cijs. oꝛdinans ꝙ vterq; obuiet altericerto loco et tempoꝛe. quoꝛuz neuter ſcit de alio Iſte concurſus famuloꝛum dicitur a caſu reſpectu vtriuſq; famuli. et tamen eſt per ſe intentus reſpectu domini Sedquomõ deus omnia oꝛdinat in ſe vt in finem.cum mala nõ poſſunt in eum oꝛdinari. quia nõ eſt cõuentio lucis ad tenebꝛas. nec chꝛiſti ad Belial.ij. Coꝛinth vj. Dico ꝙ ßᷣm Au⸗ guſtinũ libꝛo Enchiridion caß̃. x. Malnzʒ oꝛdinat in deum non ꝑ ſeſed per hoc ꝙcõ mendat bonum. Ham malũ bene oꝛdina⸗ tum et ſuo loco poſitũ cõmendat bonuzvt magis placeant.et lgudabilioꝛa fiunt bo ⸗ na dum cõparantur malis. Mec ille. De ſe cundo quomõ deus diſponit omnia ſua⸗ uiter patet.quia omnia que fiunt a deo cũ magna tranquillitate fiunt et cũ maxima mãſuetudine. Pſalmiſta. Suauis domi⸗ nus vniuerſis· et miſerationes eius ſuper om̃ia opera eius. Sed diceres. Quo ⸗ modo deus gubernat miſericoꝛditer om ⸗ nia cũ paruulos nõ baptiʒatos punit eter naliter pꝛo peccato oꝛiginali.videtur ergo 2in illos nullam exerceat miſericoꝛdiam Ad quod dicendũ eſt. ꝙ deus in hocapa⸗ ret om̃ia bene et miſericoꝛditer facere.qha tribuit bonis vltra merita et malis citra. Vnde ſicut apud nos miſericoꝛdia appa/ ret per hoc ꝙ indigenti bene faciamus ſic in deo apparet miſericoꝛdia magna in gu ⸗ bernando W⸗ creaturam.que eo indi⸗ get.et ſine eo ſubſiſtere non poteſt. et ideo cum om̃ia de ſua gratuita voluntate cõſer uat om̃ibus miſericoꝛdiaʒ impendis.et qa deus ex bonitate ſua nobis impendit bo⸗ na et punit nos ꝓ noſtra culpa.iðᷣo dicitur ſibi pꝛopꝛie cõpetere miſereri.et quaſi im ⸗ pꝛopꝛie punire.&M auteʒ paruulos punit eternaliter ꝓ peccato oꝛiginali.dicendum eſt ꝙ in hoc aparet eiꝰ miſericoꝛdia. quia non ſolum poſſet infligere carentiam viſio nis ſue. ſed poſſet om̃es anihilare ſi veller. et in hocagit cum eis miſericoꝛditer ꝙeſ⸗ ſe humanum habent. et viuunt ſine pena ſenſus. Trenoꝛũ.iij. Miſericoꝛdie domi⸗ niꝙ non ſumus conſumpti.Et tantum de ſecũdo. terti O Tin verbis pꝛemiſ N 1 ſis tangitur dinina benignitas per quam cuncta bene repara uit cum dicitur. Bene. Circa quod ſ 5 S S Bermò dum ꝙlicet deus omĩa bene feciſſet in hn cipio creationis.tamẽ homo culpa ſua bo num conuertit ſibijp̃i in maluz et per ab/ uſum reruz male ſecepit habere in ſeipſo. Ethoc ſeptupliciter. Nam pꝛimo quia cõ tra creatoꝛẽ ſe extulit in altum.ideo ſe ma/ le cepit habere ſicut puluis eleuatus in al tum. Iſtud figuratur ĩ filia chananee mu kieris. De qua dicit mater ſua. Vilia mea male a demonio vexatur. Filia nñ̃a eſt ani ma noſtra. que male vexata eſt a diabolo. quãdo in ſuperbiã fuit per eum eleuata in paradiſo. Secũdo male ſe habet homoꝑ inuidiam.ſicut male eſt actoꝛiquem opus ſuum rodit.ſicut Layñ cepit ſe male habe re pter inuidiam contra fratrẽ Beneß·jiij Tertio male ſe habet homo ꝑ iracundiaʒ · ſicut ille qui inquietat alios et fe. Indicuʒ rj. Tu contra me male agis indicens mi⸗ hi bella ininſta. Quarto male ſe habet ho/ mo per auariciaʒ.ſicut male eſt ydropico. qui quanto plus bibit.tanto plus ſitit Ec cleſiaſtici.iij. Coꝛ durum male habebit in nouiſſimo. Quinto ſe male babet gccidio ⸗ ſus.ſicut paraliticus qͥ habet membꝛũ pa/ raliticum quo nõ vtitur Math.viij. Puer meus iacet in domo paraliticꝰ⁊ male toꝛ⸗ quetur. Sexto ſe male habet luxurioſus. ſicut ſe male habet lunaticus Matth xvij Domine miſerere filio meo quia lunaticꝰ eſt.et male patitur. Septimo male ſe ha ⸗ bet gulofus ſicut ille qͥ grauat᷑ nimio pon dere. Pſalmiſta. Temptauerunt deuz.vt peterent eſcas animaby ſuis.et ſequit᷑. Et male locuti ſunt de deo. Quia igitur ſe ho mo ſic male habuit et de bono malũ fecit. venit filius dei et om̃ia per hominem ma lr facta bene reparauit. vt de eo bene dice rent turbe. Bene omnia expꝛi⸗ munt in quo bene fecit.cum addunt.⁊ ſur dos.ſcilicet pꝛius fecit audire. reparando auditũ.et mutos ſcilicet pꝛius loqui.repa rando oꝛis oꝛganũ. et reddendo loquẽdi officium. Et quia chꝛiſti aduentus in mñ/ dum per quem reparauit om̃ia infecta.fu it ex magna caritate vt dicit Apoſtoꝰad Titum. Caritas autem attribuitur ſpiri⸗ tuiſancto. ideo congrue dicimus ꝙopera tione ſpirituſſancti per filiuʒ dei.quoꝛum vna eſt volũtas et inſeparabile opus.om/ nia bene facta ſunt. Vec autẽ bopitas re⸗ parationis aparet in tribus. Pꝛuno in quia humanuz genus de ſeruitute diabo li redemit Ham homo pꝛopter peccatum erat ſeruus diaboli.et ſe deo ſubtraxergt. quia ergo nullus potuit hominẽ redime⸗ re de iſta ſeruitute.venit filius dei. et nul⸗ lis meritis exigentibus humanis ſe ꝓ ho⸗ mine obtulit in pꝛecium. Vnde Luce xix. dicit. Uenit filius hominis querere ⁊ ſal⸗ uum facerequod perierat. Secũdo mun dus erat cecus et tenebꝛoſus. vt et ſe ⁊cre atoꝛem ſuũ non cognoſceret. Iſaie.j. Co/ gnouit bos poſſeſſoꝛem ſuũ.et aſinus pꝛe/ ſepe domini ſui. Iſrael autem me non co gnouit.venit ergo filius dei et illumiauit tenebꝛas noſtras. Epheſioꝝ.v. Eratis ali uãdo tenebꝛe. nunc autẽ lux in domino. nde ipe de ſe dicit Johis.viijEgo ſum lur mundi Iſaie.x. Venit lumen tuũ hie ruſalem. Tertio homo erat frigidus.⁊ de um amare non poterat.ideo venit chꝛiſtꝰ⁊ attnlit ignem ſpirituſſancti quo incendit coꝛda noſtra.vt eũ ardentius diligamus. Luce.xij. Ignem veni mittere in terram. et qͥdvolo niſi vt ardeat. Vnde Richardꝰ in libꝛo de trinitate. Spirituſſanct?ſpiri⸗ tum rationalẽ intrat.ipᷣius affectũ amoꝛ diuino inflãmat et in ſimilitudinem ſuam tranifoꝛmat. vt auctoꝛi ſuo amoꝛẽquẽ de⸗ bet exhibeat. Quid em̃ ſpirituſfanciꝰ eſtni ſi ignis diuinus.qͥa ſicut ignis contra fer⸗ rum.ficip̃e contra coꝛ durũ fedum acfrigi dũ agit. Ham feditatẽ abſtergit. duriciem emollit et frigiditatẽ in caliditgteʒ conuer tit. Hec ille. Bene igit ſpirituſſanctus om nia reparauit ꝑ incarnationẽ chꝛiſti.qͥa ſer uum redemit.cecũ illuminauit. frigidũ ca⸗ lefecit.inſuꝑ in euaugelio ſurdo aperuit au ditũ.et muto loquelã reſtaurauit. itaq; mi rificauit miſericoꝛdiã ſuã ſuꝑ hominẽ quẽ tantis bonis dotauit et bonoꝛauit. vt pꝛo ter eum om̃ia bene repararet Sed certe bonitatẽ pauci recognoſcũt. Nam li⸗ cet deus oſtendit ſuam caritatẽ. veritateʒ et bonitatem.tamen auari negant deum? ſuam caritatẽ in hoc ꝙ ipe aparuit in foꝛ⸗ ma pauperis.oſtendens indigentiaʒ et pe tens caritatẽ. Ipſi vero euz in pauperecõ temnunt. Sed certe iſtos negabit in iudi cio ſedens Wath. xxv. Emen dico vobis Beſcio vos. Et Matth·x. Qui negauerit me coꝛaʒ hominib. negabo eum coꝛaz pa tre meo. Secũdo non noſcunt deum nec mcgrdc nu vſůſbpis a vlitdiulnum! luswiuſmoòl zs ful pcrt iuntnecciꝰ kego nonconfi viut ſclicet veri zclfulſiatem a mgnoſumu xuntutem q̃nos vhonos featctin nuen qua folſu ientes coꝛde. o ſefecit. vttund ntfopuenim ws dignetur nschꝛiſ Imen aKlll po Smo 0 Stoc — r at Iſido 0mioqt itkeunautẽn Ausct. Hecil eh u Joß ſnoſatte muns i wutt 3 — — S Bominica.xll.polt trinitatis tius bonitatẽ pꝛeſumptuoſi⁊ nimis anda tes.qͥ in nullo diuine ſe cõmendant boni⸗ xati nec ab eo petũt auxiliuʒ. Sicut petrꝰ qᷓcõfidens de pꝛopꝛia foꝛtitudine ter chꝛi ſium eadeʒ nocte negauit. Taliter contin⸗ git iſtis. qͥ de ſuis meritis confidũt.qͥ tan⸗ dem miſerabiliter cadunt. Vnde Job· x⸗ ſ. Sioſculatꝰ ſum manũ meaʒ que eſt ini quitas et negatio contra deũ altiſſimum. vbi dicit Brego. Oſculari manũ eſt bonũ vel nature vel gratie a deo conceſſum.me/ ritis hũanis attribuere. Hi ergo qͥ bonuʒ qd habent non deo ſed ſibi attribuunt vi⸗ ujentur deñ negare. ᷣm Robertũ Bolgot ſuper libꝛũ Sapiĩe cað xj. Et hi nõ poſſũt dicere. bene deus om̃ia nobis fecit.qa nõ deoſed ſibi taudem attribuunt. Et hiſůt peioꝛes phariſeo. De quo Tucexviij dici tur. M gratias egit deo de boniſq̃ habuit licet ad vanaz gloꝛiaʒ. Iſti aũt necgratias agunt deo ſed ſibijp̃is attribuũt. Tertio non cognoſcũt diuinam veritatem malici⸗ oſiet fallaces. cuiuſmodi ſunt falſi teſtes· falſi iudices.falſi ꝓcuratoꝛes · quiſcienter veritatẽ negant.nec eã ↄgnoſcũt vbi opus eſt. Tales ergo non confitentur ꝙ deꝰ om nia bene fecit.ſcilicet vera. quia veritatem ſuppꝛimũtet falſitatem extollũt. Nos igi⸗ tur fratres cognoſcamus tantam diuine pietatis caritatem qᷓ nos dilexit bonitatẽ qua nos bonos fecit et iłta alia dona cõ⸗ tulit.veritatem qua falſitatẽ a nobis effu ⸗ gauit.cõfitentes coꝛde.oꝛe et opere. quia omnia bene fecit.vt tandẽ per opera gra/ tie lumine facto ꝑueniamus ad bona glo⸗ rie. Dõ nobis dignetur pꝛeſtare dominꝰ noſter ieſus chꝛiſtꝰ. Amen. Sermo QVIII. Eati oculi quihi b dent que vos videtis Lux. Si cut dicit Iſido · libꝛo· ij.cað·j · de ſummo bono. Omnis q m deuz ſapiens eſt. beatꝰ eſt. Beata autẽvita fᷣm ipᷣm cogni tio diuinitatis eſt. Hecille. Vnð ſaluatoꝛ ad patrẽ loquens ait Johis xvij. Mecẽvi ta eterna vt cognoſcant te ſolũ deũ verum. Quodpulchꝛetractans ibidem Augꝰ· di⸗ cit · Inſelix qͥ om̃ia nouit ⁊ te neſcit beatus autẽ quite nouit et illa nouit. nõ ʒpter illa beatꝰ ſedpter te ſolũ. Hec ille. Ex qͥ̃y pa⸗ tet ꝙ beatitudo beatoꝝ viatoꝝ q̃ habet̃ in pᷣſenti ꝑ fidem conſiſtit in vera noticia di uinoꝛũ. Vñ Bieremie.ix. dicit. In h̊ glo⸗ rietur qͥ gloꝛiat᷑ ſcire ⁊ noſſe me. Vbigioſa dicit ſic. Scire⁊ noſſe ſeʒ cognitione ꝑfe⸗ cta. q̃ conſiſtit in fide ꝑficiente intellectũ et coniũgente deo gffectũ. De qua cognitiõe Sap̃· vy dicit. Noſſe tey ſummata iuſticia eſt.⁊ ſcire iuſticiã et virtutẽtuã radix eſt im moꝛtalitatis. vbi dicit gloſa Rober. Hol⸗ got. M ſcire.i.credere dilectionẽ iuſticiam et virtutẽ tuam radix eſt.ipꝛincipium im⸗ moꝛtalitatis et bentitudinis ſempiterne. qᷓſi di.qͥ habet foꝛmatam ſidem caritate.ꝙ tu es vere iuſtus et vere pius ille habet ra dicem beatitudinis. De hac radice loquit᷑ Augꝰ ſupꝑ Johem dicẽs. Sicut in radice arboꝛis nulla pꝛoꝛſus aparet ſpecies.⁊ ta men quicq́d eſt in arboꝛe pulchꝛitudinis⁊ decoꝛis ex illa ꝓcedit.ſic ex fidei humilita⸗ te qͥcqd meriti beatitudinis anĩa ſuſceptu ra eſt.ex fide ſicut ex fundamento ꝓcedit. vnde ſißnãter diciꝙ fides eſt radit ĩmoꝛ⸗ talitatis.⁊ ꝑ ↄſequens beatitudinis. Mec ille. Ille ergo vere bearꝰ dicit᷑ in pᷣſenti qui veram noticiã de deo habet.qͥ denz ſuper om̃ia diligit et eũ ſequi intẽdit. Cuiuſmo/ dierant Apliquos chꝛiſtꝰ cõmendans in verbis thematis dicit. Begti oculi.vt ptʒ in textu pᷣſentis euãgelij· Beati oculi qͥ vi⸗ dent qᷓ vos videtis. In qͥb verbis cõmen/ dant᷑ apłi de pfecta noticia deitatis. Ipſi em̃ videbant illud ocuł coꝛpoꝛeis ſcʒ hůa⸗ nitatem xp̃ᷣi.ſed credebãt aliud.⁊ videbant oculis coꝛdis ſcʒ diuinitatẽ xp̃i. Jõ eis ðᷣꝛ Beati oculi qͥ vident ſcʒ exteriꝰ hůanitatẽ. ⁊ credũt interiꝰ diuinitatem. Tria igitur pic deſcribunt᷑. Pꝛimo nãq; deſcribit᷑ re⸗ cte credentium meritum pꝛemiale. Cũ di⸗ citur. Beati. Scðo cõmendat᷑ inſtrumẽtũ ꝑqͥd meret᷑ viſibile. quia oculi qui vident. Tertio ſubinfert᷑ obiectũ deſiderabile. cũ dicit᷑. Due vos videtis. 2 P— S ſis deſcribitur re cte credentium meritũ pꝛemiale. Cum di⸗ citur. Beati. Eſt autem ſciendũ ꝙtriplici⸗ ter boĩes dicunt᷑ beati. Quidã em̃ ſůt bea tifallaciger ⁊ nuncupatiue tĩ. vtſeculares et mundani. Alij dicuntur beati veraciter 74 ⁊gratuite.vt chꝛiſtifideles⁊ electi dei. Ter tůj ſunt beati eternaliter ⁊ glioſe.vt anime ſanctoꝛum ⁊ ciues celeſtes pᷣclari. De pꝛi/ mis dicitur in ð Beatuz dixerunt ꝓplm cui hec ſunt. Et pꝛemittitur pꝛomptugria eoꝛũ plena.eructantia ex in illud. Dues coꝛum fetoſe habundantes in greſſibſu⸗ is.boues eoꝛum craſſe. Hon eſt ruina ma cerie ⁊c̃. Vbi pꝛopheta beatitudinẽ ſecula rium.eo ꝙ abundãt tempoꝛalib⁊ pꝛoſpe rantur in omnib. nullã aduerſitatem ha bentes. Eſt ergo beatitudo iſta ſeculariuʒ in voluptatib. diuitijs. honoꝛiby. ſed cer⸗ te hec beatitudo eſt fallax et ſeductoꝛia et nunqᷓ; vera. Qnde Satomon Ecctiaſtes poſtqᷓ; dixit. Dixi in coꝛde meo vadam ⁊af uam delicijs ſcilicet exquiſitis delectatio nibyet fruar bonis.ſtatim ſubdit. Et vidi ꝙ hoc quoq́; eẽt vanitas. Ecce fallacia hu ius beatitudinis. Et vere vanitas.quoni⸗ am tales delicie nõ ſatiant ĩmo faſtidium generant.pꝛout ait Bregoꝛꝰſuꝑ euãgelia libꝛo.j. Omelia.xvj. Ideo ideʒ Salomon ibidem oſtendens hanc fallaciaʒ dicit. Ri⸗ ſum reputaui erroꝛẽ.⁊ gaudio dixi. Quid ßruſtra deciperis.ecce fallacitas. Nam ᷣm Augꝰ. Erroꝛ eſt alterius ꝓaltero appꝛoba tio. Anima ergo effundens ſe per gaudiuʒ terrenũ et voluptuoſum appꝛobat tale gau dium vmbꝛaticum et momentaneũ pꝛove ro.igitur decipitur. Vnde Hugo ſuper li/ bꝛo pꝛedicto dicit. CM anuna decipit᷑ cum delectatur in reb nociuis.et bene ſibi pu ⸗ tat cũ male eſt. Item decipitur cũ pꝛeſenti um delectationũ occupatione inuoluitur. et ne futura mala conſiderare valeat impe ditur. Item fruſtra decipitur.quia falla⸗ cis boni gaudia in quiby exultat tantis a⸗ maritudinibꝰãmixta ſunt.vt iure diſplice re debeant.et ſi debeant ſemper ꝑmanere. Vel fruſtra decipitur cũ non videt maluz quod patit᷑ et cũ non pꝛouidet malum qͥd patietur Job xx. Baudium hypocrite ad inſtar puncti. Et vere tales decipiuntur. quia Job.xxj. dicit᷑. M tenent tympanuz et gaudent ad ſonitũ oꝛgani. Ducũt in bo/ nis dies ſuos et in puncto ad inferna de ⸗ ſcendunt. Et philoſophus.iij. Ethicoꝝ di cit ꝙ multis ꝓuenit deceptioꝝpter delecta tionem. Mec autẽ deceptio eſt moꝛtifera ⁊ venenoſa. Ham ſicut venena nõ inſiciunt niſicircumlinita dulcedine. Ita yolupta⸗ Dermo CvIn tes marime mixte delectatiohe vt ait Ve ronymꝰ epiſtola. xxxix.ſoꝛopter quod de eis Pꝛouer.xxiij dicit᷑ ꝑ ſimilitudineʒ. ſe intuearisvinũ qñ flaueſcit. Ingredit᷑blan de.et ĩ nouiſſimo moꝛdebit vtcoluber. Ex quib patet pꝛimo ꝙ beatitudo terrenoꝛũ eſt deceptoꝛia fallax et doloſa patet quiaẽ inſtabilet momentanea. Juxta illud pꝛo uerb.j. Pꝛoſperitas ſtultoꝛum perdeteos ideo condudit Hregoꝛiꝰ in paſtoꝛa.ca xx⸗ vij· et Boecius ſecũdo de conſolatucap̃j M non eſt gaudium de rebus que ſubici⸗ untur foꝛtune ꝓpter eoꝛum inſtabilitatem Vnde Seneca epiſtola.iij. dicit. Suſpe cta ſunt munera foꝛtune.eo ꝙ nõ ſuntaii⸗ ud niſi vſitata beneficia et inſidie. Etideʒ Seneca Epiſtola lxxx. Duis voluptatis fructus que cũ ceſſauerit videtur non fu⸗ iſſe. Et epiſtola. rxvij. dicit. res inquie/ ta eſt můdana felicitas. Similiter loquit Valerius marimꝰ in lib. vj in fine. Ladu/ ca inquit et fragilia pluribus trepidisid eſt caducis ⁊ dubijs conſentanea ſunt iſta que vires atq; humane opes vocant᷑. Zf⸗ fuunt ſubito. repente dilabũtur.in nullo loco.nulla in ꝑſona ſtabilibus radicib in ⸗ nixa et fixa conſiſtunt. ſed incertiſimofiu cu foꝛtune huc atq; illuc acta.etiam quos ſublime extulerunt impꝛouiſo receſſu de ⸗ ſtitutos ꝓfundo cladium.id eſt calamita⸗ tum miſerabiliter immergunt. Itaq; neq; eſtimari neq; dici bona debẽt que inflicto⸗ rum maloꝛũ amaritudine deſiderium ſui diſplicent. Mec ille. Et ibi ponit exempla de potentibus qui fuerunt pꝛoſperati. et poſtea calamitatibus aſlicti. Unð narrat de vno cui nihil aduerſiaccidit.nomie po licratus.dut Samioꝛum.qui etiam pꝛo⸗ iecit exinduſtria anulum in pꝛofundũ la⸗ ci ad experiendum ſialiquid accideretqd diſpliceret et ſtatim fuit captus piſcis ⁊p̃⸗ ſentatus ei⁊ anulus inuentus. Iſte tamẽ poſtea fuit cruciaffixus ·etin ea putrefactꝰ quem hoꝛrentes darij. pꝛefectus crucifi⸗ xit. Ex bis conſequenter infero ꝙ pꝛoſpe⸗ ritas continna tempoꝛalium manifeſtum eſt damnationis indiciũ. Iſtud patet km Bregoꝛinz ſuper ilud Job.xxxv. Clama⸗ bunt er non exaudientir · vbixxvj·moꝛal dicit. Manifeſtum indiciũ damnatiõisẽ qñ affectantes iniqtates ſubſequẽs fouet eifectꝰ. Hec ille Exqͥbo finalr ĩfero ꝙ bti⸗ nrürit mlein wbni niheel jchnit ſicevteni tenoneſt ictmuarus zßmare irurat ſeßo Ou wtus deſt zemiſerüf mterrena vs iſis di jes ſum. noetmi iidiat m dic tpinione iuntiudi 56 —— — 3 Dominica.x.poit trinitatis tudo terrena magis pꝛopꝛie dici debet mi ſeria q felicitas.et impꝛopꝛijſſime ⁊ abuſi ne dicit᷑ beatitudo. vt dicit Seneca epiſto la. xc. Voluptates crudeles ſunt in ſuos amatoꝛes et inexplebiles.qͥa vt dicit. xx vf.epiſtola. Apetitꝰ earũ eſt fimilis cani.qͥ poꝛtans in oꝛe panem.qᷓ; pꝛimũ aliũ videt amittit pꝛimũ. Iſtud patet expꝛeſſe Eccle ſiaſtes. vj. vbienumeratis pꝛoſperis qͥbuſ daz mũdanoꝛũ.ſubdit. Hoc vanitas ⁊ ma gna miſeria eſt. Duod exponit Mugo rati one afflictionis in laboꝛando. ↄſeruando ⁊amittendo. Et vere magna miſeria eſt ta libᷣm Mugonẽ ratione auerſionis a bo⸗ no incõmutabili. Quia dicit Augꝰ. de ciui tatedei li. xiij. Magna miſeria eſt homĩs nõ eſſe cum deo.ſine quo nõ poteſt eſſe et quia talis homo affectu inoꝛdinato nõ eſt cum deo.ideo eſt in magna miſeria. Item eſt miſeria ratione cõuerſionis ad bonum cõmutabile inoꝛdinate dilectuʒ. vt giten· Augꝰ.libꝛo.j. de libero arbitrio. Wiſer ẽ qui inheret que amittere poteſt inuitus. Item eſt miſeria talis ratione pꝛiuatiõis iuſticie. vt enĩ dicit Auguſti.vbiſupᷣ· Om⸗ nis qͥ non eſt in iuſticia miſer eſt.cuiumo⸗ dieſt auarus. De quo dicit. Hihil eſt iniq us qᷓ; amare pecuniaʒ Eccłi.x. Item eſt in miſeria ratione ſue cõfuſe deoꝛdinationis in ſeipᷣo. Quia ait Auguſti. vbi ſupꝛa. p⸗ petitus beſtialis cũ non eſt nomen ſubſtã⸗ tie. miſerũ facit. Tolis autem eſt diligenti um terrena inoꝛdinate. Vnde pꝛo omni⸗ bus iſtis dicit᷑ Apocalip̃.iij. Tu dic quia diues ſum·et nullius ego.et neſcis qa mi⸗ ſer es et miſerabilis cecus et nudus. Be ⸗ ne igit᷑ dicit᷑ Iſaie.iij Popule meus quite beatum dicunt.ipſi te decipiunt.Et ponit hic opinionem illã eſſe repꝛobatam qᷓ po⸗ nit beatitudinem in pꝛoſperis.ſicut epicu/ rus pꝛout recitat Anſelmꝰ libꝛo. xj. dicẽs. Epicurus dicit voluptatem ſummũʒ bo⸗ nũ. Ariſtenes autem ſocraticus dicit vo ⸗ luptatem ſummũ maiũ. Zenon auteʒ cen ⸗ ſuit voluptateʒ indifferentem. Tertolaus paripateticus dicit malũ · et mala parare. ſcilicet iniuriã. diffidentiã. obliuionẽ⁊ ig ⸗ nominiam et iſte bene dicit. Vñ Tullius de ſenectute ca.v. dicit. Nulla peſtis capita lioꝛ voluptate.ipᷣa enim capiunt᷑ homies. ſicut piſces hamo. Secunda beatitudoq beati ſunt quidam veraciter et gratioſevt chꝛiſtifideles et electi dei. De q̃ dicit Pſal miſta. Beatꝰ homo cuius eſt auxiliuʒ abs te.aſcenſiones in coꝛde ſuo diſponit. Et hec eſt beatitudo q̃ exiſtit in cognitiõe dei per veram et ſincerã fidem et amoꝛem pn rũ. De quiby dici᷑ in Pſalmo. Beatus po⸗ pulus cuꝰdominꝰ deus eius. Et depae dicit hic. Beati qui vident ſcilicet deũ.per fidem ⁊ ſpem.ſicut dicit Apoſtolus.j. Co⸗ rinth·xiij. Videmus nũcper ſpeculuz ⁊?in enigmate. Tria enim diſponũt hominem ad banc beatitudinẽ.ſcilicet altitudo ſapi entie diuine.ſanitas ſen ſinceritas conſci⸗ entie. et ſublimitas virtutis. Vnde Am⸗ bꝛoſius libꝛo de officio dicit. Dico beataʒ vitam conſiſtere in altitudine ſapientie di nuine ſanitate conſcientie et virtutis ſubli⸗ mitate. Hecergo beatitudo eſt chꝛiſtifide lium.per quã hic deum ſuũ per fidem co⸗ gnoſcunt. Juxta illud quod dicit ſaluato!: Johãnis · cxj. Beati qͥ non viderunt ⁊cre⸗ diderüt. Sunt enim beati pꝛopter meri⸗ tũqa illa fides habet meritũ cui humana ratio nõ̃pꝛebet experimentũ. vt dicit Bre goibideʒ. He ſunt dinitie chꝛiſtianoꝛũ iſti honoꝛes. Mec tota chꝛiſtifideliuʒ ſub⸗ ſtãtia. qua maioꝛ excogitari nõ poteſt. ¶n de Augꝰ in libꝛo de verbis domini dicit. Rulle maioꝛes diuitie.nulli honoꝛeg. nul la huius mũdi eſt maioꝛ ſubſtantia qᷓ; eſt fi des catholica. que peccatoꝛes homies ſal⸗ uat.cecos illuminat. infirmos curat.fide⸗ les iuſtificat.penitentes reparat.et om̃es ĩeterna bereditate collocat. Hecille. Pꝛo pter quod hanc fideʒ vocat Ambꝛo.in li⸗ bꝛo de virginitate theſaurum om̃ib opu ⸗ lentioꝛem.quia omnes eternaliter ditat. De tertia beatitudine qua beati ſunt ſan⸗ ctieter naliter in gloꝛia dicitur in Pſalmo Beati qͥ babitant in domo tua domine in ſecula ſeculoꝛum laudabuntte.vbi ſancti deũ vident.non iam per fidem aut ſpem. ſed ꝑ et facie ad facẽſ. Jo⸗ hãnis.ij. Videbimꝰ eñ ſicuti eſt. Et Zpo/ ſtolus. Tũc cognoſcã ſicut et cognitus eſt. Vnde Bernar. in quodaʒ ſermone. Tri⸗ pliciter in illa eterna beatitudine perfecta fruemur deo.videntes eñ in om̃ibocreatu ris· habentes eũ in nobiſipſis et quod his omnib ineffabiliter iocundius atq; bea⸗ tius eſt ipſam quoq; cognoſcentes in ſeipᷣa —.——* bis pmiſſis cõ⸗ mendatur inſtrumentũ viſibile per quod fides meretur beatitudinem Tũ dicitur. Beati oculi qͥ vident. Et non eſt hic ti in telligendum de oculis carnis ſed coꝛdis. De quiby dicitur Eccłiaſtes.ij. Oculi ſapi entis in capite eius.id eſt intentus coꝛdis totalis fidelium eſt in xp̃o tanqᷓ; in capite a quo recipiunt fidem ⁊ caritatẽ.ſicut ſen ſum et motuz a capite. Talis fuit dauid q de ſe ait. Oculi mei ſemper ad dominum. Solet enim dici.vbi amoꝛ ibi oculus.iðᷣo ſancti debẽt hf̃e oculos ſuos eleuatos ad deuz.nõ ſicut illi de quiby dicitur. Oculos ſuos ſtatuerunt decinare in terram. De⸗ bent autẽ oculi noſtri dirigi in deuz ⁊im ſemper videre et contemplari tripliciter. Pꝛimo ſicut in libꝛũ in quo diſcamꝰ. Se ⸗ cundo tanqᷓ; in ſubſidium in quo confida mus. Tertio tãqᷓ; in ſpeculũ in qͥ cognoſca mus. Pꝛimo itaq; oculi noſtri debent diri giin deum tanqᷓ; in libꝛũ in quo diſcamꝰ. De quo dicitur Exodi.xiij. Qual moni⸗ mentũ erit ante oculos tuos.et vt lex do ⸗ mini ſemp ſit in oꝛe tuo. Mic liber haben ⸗ dus eſt ſemg ante oculos coꝛdis ꝑ medita tionem.in oꝛe ꝑ locutionem.in manuper operationẽ. In hoc libꝛo tria ſcribuntur. lamenta penitẽtie.carmen miſerie.et ve iu fticie. Secũdo debent dirigi oculi noſtri. in deum tanq; in ſubſidiũ in quo confida/ mus. De quo dicit Iſaias.xvij. In illa die inclinabitur homo ad factoꝛem ſuũ.⁊ ocu lieius ad ſanctũ iſrael reſpicient. Inclina mus ad factoꝛem noſtrũ quãdo in oꝛatio ⸗ ne confugimus ad diuinũ pꝛeſidium. Vn de.ij. Paralip xx. dici᷑. Lum ignoꝛamus quid agere debeamus.hoc ſolum habemꝰ reſidui vt oculos noſtros ad te dirigamꝰ. Taliter fecit dauid.qui ait. Leuaui oclos meos in montes.ſcilicet celoꝛum.vnde ve niet auxilium mihi. Et iterum Sicut ocu li ſeruoꝛum in maniby dominoꝛum ſuoꝛũ. ſicut oculi ancille in manibus domine ſue ita oculi noſtri ad dominũ deum noſtrum donec miſereatur noſtri.quaſi di. Sicut ſeruus reſpicit in dominũ cum eum flagel lat. Similiter ancilla in dominã cum eaʒ verberat.ſicnos in deum nos verberan⸗ tem reſpiciamus donec miſericoꝛdiam cõ ſequamur. Tertio dirigere debemus ocu DBermo CVIII los in chꝛiſtum vt cegnoſcamus. Duo au tem ſunt cognoſcenda in chꝛiſto· ſcilicetvi ra noſtra per comparationem ad ipſum.⁊ beneficia ſua ad regratiandum pꝛo eis.et ſictam in electioneqᷓ in affectione debent dirigiad deum. De pꝛimo dicitur Job v timo. Hunc oculus meus videt teĩdcirco me repꝛehendo et ago penitentiam in fa/ uilla ⁊ cinere. Lontemplata nanq; purita te diuina cognoſcitur ab homine fragii⸗ tas ſuaet ſicut ad ſpeculum coꝛriguntur. vicia macularum faciei.ita ex conſiderati⸗ one vite chꝛiſti pꝛoficit homo ĩ gratia. Ex quo patet ꝙ homo oblitus ſuoꝛum defe⸗ ctuum minime poteſt confiderare ſuuzꝓ/ fectum. Patet hocper beatum Bregoꝛi⸗ um dicentem. Quanto quis minus videt ſe.tanto minus ſibi diſplicet.⁊ quantoma ioꝛis gratie lumen percipit.tanto plus ſe repꝛehenſibilem eſſe cognoſcit. Exquovl terius infero ꝙ ᷣm Bregoꝛium. Duanto ſe homo magis in hoc ſpeculo pꝛopꝛiecõ ſiderationis videt.tanto plus ſi emag bu⸗ miliat. Ham dicit Bregoꝛiꝰlibꝛo.iij mo⸗ ralium. N per inconſiderationem ſuüpſi⸗ us ſepe fit reatus criminis quod putatur eſſe cauſa virtutꝭ. Et vnde expectatur pia merces operis inde ſuplicium inſte ſequi tur vltionis. Et ſepe poſt iudicium culpa eſſe depꝛehenditur quod virtus ante iu/ dicium putabatur. Ideo Ezʒechielis dici⸗ tur M animalia erant plena oculis anteꝛ retro · quia ſanctoꝛum mẽtes vndiq; ſecir⸗ cumſpicientes ſibi contradicunt in omni opere ſuo oculo ſolicitudinis et timoꝛis. ne vel pꝛaua agant.vel recta que pꝛecepta ſunt non agant. vel expletis bonis operi bus in ſuis cogitationibus ſuperbiant. Debet etiam affectus noſter dirigi inchꝛi ſtum ad conſiderandum eius beneficia. pꝛo quibus debemus regratiari ſue beni ⸗ gnitati. Sicut enim mendicantes ſumus qui etiam licet ceci ſint.tamen oculos ele nant ad danteʒ. Sed hodie verſum eſtin contrarium. Wulti enim ſentiũt benefi⸗ cia diuina.qui tamen non eleuant oculos ad deum.immo quod deterius eſt auer ⸗ tunt oculos ab eo. De qbus Ecceſia. xx⸗ vj. dicitur. Qui querit locupletari auertit oculum ſuum. quaſi di.poſtqᷓ; locupletati ſunttales obliuiſcuntur deũ. Jurta ilud Deuterono· xxxij. Incraſſatꝰimpinguatꝰ mmw vem nun deni vocstuo nlasqᷓ iyllequt niem vid nicetemei izmög znibulotio net dama emdiac s videren ſidenuri uraſa ier ſiaqu loinenq nu ulitert nz Mat leniſtin njpuan ſnh.ye indeoq imiens. uerito ümhnwne ignnt ſch ecu wshh 0 5 4 — 2— —— 4 LRarERS 1 * 1 1 5 5.* 5 runtterram illam future F 68 3.*. 3* 6 i, h A* * ₰ 2 Dominica. X. polt trinitatis dilatatus derelinquit deum factoꝛem ſu/ um. Iſti ſunt ſimiles poꝛcis qui comedũt glandes ſub quercu. ſed tamen nõ leuant oculos ſuos ad arboꝛem. Põ. Oculos ſu⸗ os ſtatuerũt declinare in de ſecũdo.* — op in verbis pᷣmil⸗ Di 1 terti ſis ſubinfertur ex“ emplar et obiectum deſiderabile. Pũ dicit Pue vos videtis. Apli nanq; erãt ſicut bo niexploꝛatoꝛes qͥ viderunt et cõſideraue/ miſſõis beatiſ ſimam.ſicut de ip̃is habet᷑ figura Numert xiiij. vbi dicit. Terra quaʒ circuiuimꝰ val⸗ debona eſt De quibyetiam Deuter· di⸗ citur. Oculi veſtri viderũt om̃ia opera do mini magna qᷓſecit. Iſtoꝛuz ergo exemplo om̃es debemꝰ et nos videreqᷓ illi viderũt. ſi volumus eſſe beati. Et quia aplicõtem/ plati ſunt inter cetera ſuꝑnoꝛũ pꝛemioꝛũ uffluentiampter quã beatificati ſũt. Jðo ⁊nos videamus ſimiliter huiuſmodi nob pꝓmiſſam beatitudinẽ Juxta illud Pð· Vi debo celos tuos opera digitoꝝ tuoꝛũ.lu⸗ nam ⁊ ſtellas qᷓ tu fundaſti. Sed notabi⸗ leeſt ꝙ ille quieſt in pꝛofundo puteo circa meridiem videt ſtellas vbiileq ſtat in ſu⸗ perſicie terre in lumine nullã videt ſtellam Eodeʒ mõ qui ponit᷑ niꝓfundo humilita ris tribulationis ⁊ anguſtie ſuſpirat ad ce⸗ lum et camat ad deũ. Dui vero ſtat ĩ lumi ne mũdi⁊ daritatis mũdane laſciuie.ſtel/ las videre nõ poteſt. Eſt em̃ experimentũ ꝙ ſi denarius ponat᷑ in ſcutella vacua.rece aturq; a ſcutella donec denarius deſinat videruſiaqua ſupfundatur ſcutelle·ſtante oculo in eadem diſtantia. denarius iteruʒ apparebit. ꝙpter aquã ſuꝑinfuſam denario Woꝛaliter denarius iſte vitam deſignat rternaʒz Math. xx Hõne ex denario diur⸗ no cõueniſti mecũ. Iſte denarius nõ vide tura qͥbuſdam homib in hac vita. dum in dignitatiby. voluptatibet honoꝛiby elon ⸗ gantur a deo. quales fuerũt ili duo peſſi/ mi ſacerdotes. De quibꝰ Daniel ·xiij dicit Declinauerũt oculos ſuos vt nõ viderent cetũ neq; recoꝛdarent᷑ iudicioꝝ iuſto?um. Sed ſiponant᷑tales in infirmitate tribu latione vel pſecutione. bene recoꝛdant᷑ de deo et de ceio ad qd facti ſunt · Naturales etiam dicũt ꝙ veſpertiliones habent debi les oculos. Luꝰ cauſa eſt· quia humoꝛcri ſtallinus q eſt neceſſarius oculo ad viden/ dũ tranſit in ſubſtantiã alaruz. Vnde ha⸗ bent alas coꝛiales. et ſit ꝓpter volatũ ami⸗ ſerunt viſum.qa ſubtractũ eſt oculis quod poſitũ eſt in alis. Hiſignant ſuꝑbos. qui quanto magis volare nitunt᷑.tanto gratia diuini luminis magis pꝛiuant᷑. Duia tota eoꝛũintentioq̃ debet eiſe in ↄſiderãdo ce⸗ leſtiatranſiuit in pennas ambitionis. qa tota eoꝝ cogitatio eſt quomõ poſſunt aſcẽ dere gradatim de dignitate in dignitateʒ. CLauſa autẽ quare pꝛo pꝛemijs celeſtibus nõ laboꝛamus.qͥa ea nõvidemus.ſicut ho mo qui tꝛanſiuit pꝛo mercimonijs ſi videt ea cooperta.nõ poteſt ea videre.⁊ꝑ conſe⸗ quens nõ temptat ea emere.ſed in nundi⸗ nis quãdo ea plenavidet. ſtatim indinatur ad emendũ.ſic eſt et de nobis. Vñ Actuũ vij. dicit᷑. Stephanꝰ vidit celos apertos. vidit ⁊ introiuit. Dñe inquit ſuſcipe ſpiri⸗ tũ meũ. Ecce ſtatim volauit emere · offerẽs ſuum denariũ. Pꝛouerb. vltimo. onſide rauit agrũ et emit illũ. Et infra. Buſtauit? vidit q̃niaʒ bona eſt negociatio eiꝰ. Sed de muitis euenit ſicut de WMoyſe qͥ aſcen⸗ dens in montẽ bene vidit terram ꝓmiſſio nis.ſed nunqᷓ; eam intrauit. Sic quidam litterati vidẽt celeſtia ꝑ ſacram ſcripturaʒ. ſed nunqᷓ; intrant. Sed quid debemꝰ vi⸗ dere in vita beata. cum dicit Apoſtolus j Loꝛinth.h. Oculus non vidit nec auris audiuit. nec in coꝛ hominis aſcẽdit quãta deus pꝛeparauit diligentiby ſe. Dꝛiginali⸗ ter babetur Iſaie. lxilij. Zd quod reſpon/ detur.licet gaudia celeſtis patrie non poſ⸗ ſunt videriad plenumet perfecte enarra⸗ ri poſſunt tamẽ nobis annũciari? aliqua liter per abnegationem om̃is defectus et imperfectionis inſinuari. Nam ſicut dicit Auguſti in libꝛo · ij. de ſ mbolo. Facilius poſſumus dicere de illa vita quid ibinon fitqᷓ; qͥd ibiſit. Nõeſt ibi moꝛs· non eſt ibi laſſitudo.non eſt ibiluctus.nõ infirmitas. non fames nulla ſitis. nullus eſtus. nuila coꝛruptio.nulla indigentia.nulla meſticia nulla triſticia.nullus doloꝛ. nullus laboꝛ. nullus timoꝛ.nulla malicia. nulla mileria. nec vlla temptatio inimici non peccandi ptãs. neq; demerẽdi facultas. Sʒ ibi erit reqes a laboꝛibv · pax ab hoſtiby· ſecuritas q moleſtijs ⁊ violẽtijs ·ibierũt hoĩes ſiẽan geli dei ibefulgebũt iuſti ſii ſol ĩregno pã Dermo tris eoꝛũ.ibierit vita ſine moꝛte. dies ſine ſi nocte. certe ſine foꝛte. iocũditas ſine dolo re.ſecuritas ſine timoꝛe.tranquillitas ſine 3 laboꝛe.ſcientia ſine erroꝛe· certitudo ſine ſoꝛte. pax ſine fine. que oĩia ſi cõſideremꝰ vileſcẽt omĩno om̃ia q̃ in terris habentur ⸗ vt dicit Augꝰ.in U. Anchircion Tnt nãq; eſt illa beatitudo vt etiã ſiliceret in ea nõ amplius manere qᷓ vniꝰ diei moꝛa pꝛo prer hoc ſolũ innũerabiles anni huiꝰ vite pleni delicijs merito ↄtemnerent᷑. vt dicit idem Augꝰ in li. de moꝛibv. ecckie. Ad quã beatitudinẽ nos ꝑducat qͥ ſine fine viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ SAmen „ Dominicg. III.poſttrinitatis. II. Sermo QIX. 5 Sliges dommũ d deum tuũ ex toto coꝛde tuo ⁊ ex tota ania tua ⁊ extota mẽte tua. ⁊ex om̃iby virib tuis. Luce.x. Qnoniã vt ait Iugꝰ in li. de ſubſtãtia dilectiõis. Om nipotens deꝰqͥ nullo indiget qͥg eſt fũmũ bonũ⁊ verar.qͥa nec de alieno atcipere po reſt quo creſcat.qa exip̃o ſunt om̃ia.necð ſuo amittere quo decidat.qꝗ in ip̃o immu tabiliter cõſiſtunt vniuerſa.ip̃m rationalẽ ſpiritũ creauit ſola caritatenulla neceſſita te.vt eum fũme beatitudinis participeʒ fa ceret. Poꝛro vt idem aptꝰeſſet tanta beati tudine ꝑfrui fecit ĩn eo dilectionis ſue do ⸗ nũ quodãmodo ꝑ hoc inuitãs eum ad gu ſtum dulcedinis eterne.qᷓtinus ꝑ ip̃am vi delicet dilectionẽ felicitatis ſue iocundita tem ꝑciperet? ſaperet.eiq; infatigabili de ſiderio inhereret. ſer dilectionẽ ergo co ⸗ ſꝑ inherẽdo ip̃m beatitudinis bonũ ex ip̃o dãmodo ꝑ affectũ ſugeret ⁊ de ip̃o ꝑ deſi derium biberet.et ip̃m gaudiũ poſſideret. Et poſt pauca ſubdi. Igit᷑ ꝑ amoꝛẽſocia/ ta eſt factoꝛi ſuo creatura rationalis. Dile ctio em̃ eſt vinculũ quod ligat vtroſq; ĩid/ ipmet tanto felicius qnto foꝛtiꝰ. Hec ille. Exquib patetqꝙ homo naturaliter tenet᷑ deñ düigere.cũ ad hoc ſit a deo naturalit ⁊pꝛincipaliter creatꝰ. Sicut enĩ naturali ter debet eũ cognoſcere. eo ꝙ ineſt ei natu ⸗ ralis appetitꝰad eum cognoſcenduʒ.vt di cit Boecius de conſola.ita naturaliter de⸗ bet euz diligere co ꝙ ineſtei naturale deſi⸗ — pulauit ſibi deꝰ creaturã rationalem.vt ei cix deriũ ad vinendũ deo. qd nð poteſt fieriſi ne dilectione. Vñ Augꝰ in li de ſpũ ⁊ ania c·xiiij. in pᷣncipio dicit. ꝙaĩma rationat ⁊intellecualis facta eſt ad imaginẽ⁊ ſimi⸗ litudinẽ deiyt ſactoꝛẽ ſuũ ꝑ imaginem co⸗ gnoſcat⁊ ꝑſimilitudinẽ diigat. Eximagi ne nãq; dei habet rationẽ.ſed ex ſimilituci ne caritatem. Caritas vero in ſeißa reßſen tat trinitatẽ. hanc ratio ſentit⁊ peccata re quirit. hanc caritas innenit⁊ vidẽdo beg⸗ ta quieſcit. Hec ille Verũ qͥa ab hocamo re anĩa hũana multũ errauit. Ideo vt di⸗ cit Berñ. in li. de amoꝛe dei. amniſſu ſua do ctrina naturali. opus habet iam de docto rehomie qui dehoc amoꝛe ip̃am doceret. Volens igit᷑ ſaluatoꝛ noſter nos ad talem caritatem inducere vt eũ extoto coꝛde dili gamus adducit legiſperiti doctoꝛis reſpõ ſiuam ꝑ quaʒ docemur. dicẽs. Diliges do minũ. In quibꝰ verbis diligendi deũ pꝛe/ ceptumponĩꝑ quod nos ad actum amo ris inuitat Lũ dicit. Diliges dñm deũtu/ um. Ad hoc aũt vt deꝰvere diligar᷑⁊ mens humana in eiꝰ amoꝛe accendat᷑. tria requi runt᷑ quib cognitis homo doceri poterit q̃liter deñ diligat. Circa qͥd ſciendi detri bus. ꝛimo qͥd ſit verg dilectio. De ſecun do quib ſignis ↄgnoſcit᷑. Tertiopter qd deꝰ diligi pᷣcipi? manda᷑ ₰ De pꝛimo itaq; ſciendũ ꝙ ß̃ᷣm mg̃m in li. de itinerib eternitati.itinere.iiij. Quin ⸗ q; ſunt affectus amoꝛis. quoꝛũ quinꝰ tiñ generat veram dilectiõem dininaʒ.Pꝛimꝰ eſt naturalis. De quo dicit Hugo in li. qui incipit. Accipe frater cariſſime.⁊ hiceſtat⸗ fectus cuiuſlibet ad carnem ſuam quaʒ ne mo vnq; odi habuit. Similiter matr ad filiũ.qͥa nõ poteſt obliuiſci mater infantis ſui· Item homis ad domeſticũ ſuuz. Qui em̃ ſuoꝛũ et maxime domeſticoꝛũ curã nõ habet hic infideli eſt deterioꝛ. Iſte autẽ af fectus ſepe vicioſus eſt niſi reguletur rati one. Sepe enim affectus iſte mollia ſug⸗ gerit et ſuauia. quod iocundum quod ter/ renum.quod voluptnoſum. quod delica⸗ tum libẽter amplectitur· Quod vero aſpe rum et voluntati ſue contrarium eſt ſem ⸗ per hoꝛretet refugit. Iſte affectus differt a caritate.quia fertur ſimpliciter in creatu ram.nec pꝛeſupponit cognitiõem.quod ta⸗ men caritas nõ facit. que fertur in deum. Muius igitur affectꝰ executio amoꝛ per⸗ nic3 m awut ul snondirtt unnhuet. · d ngn idol nnn Tals ſripl nm diſolu Nniter Saol zui. Sibn ſdepro unes editicati nUndeplone c nude ſintus banfabulatonit nnc inut zjemctilacũd valoquio non ſu vutenpoꝛa. ſ —— nccdũ ſign iugluumet Mrues ſemut inimoꝛi oc enimurfemor compꝛimt ahumcros: ungẽdobl Vafmiuaoſc bdlecnotn Kan in Sf wien lunta 8„ VominicavIM. poſttrinitatis nerſus eſt et hic amoꝛa ſaluatoꝛe interdi citur ibi Eum dicit. Dui amat animã ſu⸗ am perdet eam · Ex quo patet ꝙ f̃m Augꝰ licet homini naturale ſit habere ad ſe etad glios talem affectuʒ. non tamen homo de ⸗ bet ibi habere verũ affectum ⁊ verũ amo ⸗ rem. alias peccat. Vnde ipe dicit. Sima⸗ le amaueris tũc odiſti. Secũdus eſt affe ctus carnalis et eſt duplex. Plerumq; eni neq; virtus neq; viciũ eſt. ſed eſt quedã ho minis exterioꝛ habitudo et fit ratione ali⸗ cuius foꝛme pulchꝛitudinis vel ſpeciei in homine. Sicut moyſes ꝓpter pulchꝛitudi nem fuit amatꝰa filia qui pꝛiꝰ pter elegantiã et pulchꝛitudinem ſuit ab/ ſconſus a matre ꝓpꝛia tribus menſiby.⁊ h nullũ peccatũ eſi. Siauteʒ talis affectus in noxiam voluptatẽ inclinat nõ meretur dici verus amoꝛ. vt dixit Dyoniſius.ij. de angelicg ierarchia· et.ij. de diuinis nomi⸗ nib ſed longinquũ idolum veri amoꝛis. plenum anxietate. Talis amoꝛ fuit in Da nid erga Berſabee.qͥ ipſum pᷣuemit ad ſpe⸗ ciem e.pꝛeuentũ diſſoluit. diſſolutum ob nit. Hic ſimiliter Salomonẽ in ſua ſapi entia abſoꝛbuit. Signa autẽ huius qmo⸗ ris ᷣm Mugonẽ.ij. de pꝛofecti nouicioꝝ ſunt hec. Pꝛimũ eſt qa talis dilectio faſti⸗ dit eruditiones. edificationes ⁊ collatiões falutares. Unde ꝑſone carnaliter ſe dili⸗ gentes pauca de ſpiritualib. plurima de inutilibꝰ confabulationib. et maxime de mutua dilectione inſatiabiliter ruminãt. q̃ntum ipe eam et illa eñ diligat.ita vt hu/ iuſmodi colloquio non ſufficiũt neq; hoꝛe neq; dies neq; tempoꝛa.ſed vbicũq; tales cõueniunt habent materiã loquendi inde ficienter. Secũdũ ſignũ carnalis amoꝛis eſt inſolentia geſtuum et moꝛũ. q̃ q̃ndo ſunt pariter tales ſe mutuo inſpiciũt. IJux ta illud.vbi amoꝛ ibi oculus. Unde tales latus lateri. femur femoꝛi cõpꝛimũt.manꝰ manũ tenet et compꝛimit. deinde bꝛachia et lacertos et humeros ⁊ pectoꝛa ⁊ vlterio ra ſub veſtib tangẽdo blandiuntur. aliqũ amplexus et furtiua oſcula iungunt᷑. Ecõ tra ſpiritualis dilectio tantam diſ ciplinaʒ ſeruat in occulto ſicut in publico. quia nec angulos querit ſed fugit. et ſicuʒ bomine colloqtur manus oculos ⁊om̃ia membꝛa ſub cuſtodia tenct. Tertiũ eſt inquietudo cœꝛdis quãdo em̃ ſunt abſentes cogitant adiiuicem vbi nam ſit dilectus · quid qgat quãdo veniat. qᷓ;diu deſeruit. et qͥd ei de⸗ mãdabit. et qͥd ei in cauſa eẽ poterit. qͥmo⸗ do valeat in coꝛpoꝛe. parũ curans animã. et ita ſuſpenſo coꝛde nec oꝛare libere poſ⸗ ſunt. nec de deo quiete poſſunt meditari. vel aliqd agere diſtracto vel occupato ani mo circa dilectũ. niſi cum audiunt aliquid de eo pꝛoſperũ. hoc eſt refrigeriũ qualecũ qʒ. Sed amoꝛ ſpiritualis hec neſcit ſed qͥ⸗ eſcit in deo·et amicũ ſuum deo fideliter re⸗ cõmittit. ſine mentali diſtractione ſicut ra tio dictauerit congaudet ⁊ cõpatit᷑· Quar/ tum eſt impatientia vel inuidia cõdilecte. ſialiquã ſecũ diligat.ii benignius taleʒ ſa⸗ lutat ſi aliqua beneficia ei exhibeat. Exqᷓ⸗ bus timet ne foꝛte amoꝛ alterius pꝛeuale ⸗ at. et circa ſe tepeſcat. inde dolet ⁊triſtatur Sed ſpiritualis amoꝛ gaudet tanto plus qnto pius multiplicat᷑. Duintũ ſignuz eſt ira et turbatio.qa tantũ vt vulgo dicitur ſe diligũt ꝙ pꝛe nimia dilectione nõ poſſũt ſibi mutuo parcere a moleſtia leſiõis. Si cutem̃ aliquãdo excedit inoꝛdinata dile⸗ ctio memes eoꝛũ illudendo. Sicecontra excedit in cõturbando. mgxime cũ vmal⸗ teruz in aliquo foꝛte iocoſe offenderit.mi⸗ nus faciendo qᷓ; deſiderauerit.qa quo te⸗ nerioꝛ dilectioeo moleſtioꝛ offenſio. In⸗ de ſurgunt querele. inde impꝛoperia impẽ ſoꝛũ beneficioꝛuz et magne fideiq̃ perdita vidẽtur apud ingratũ. ſequunt᷑ etiã dete⸗ ſtationes et iuratoꝛie pꝛomiſſiones · ꝙ nũ⸗ qᷓ velit eñ diligere qͥſic ſibi retribuit malũ pꝛo bono et odium pꝛo dilectione. aliquã⸗ do adiungunt᷑ damoꝛes. contumelie. vitu peria. maledictiones infamationes ⁊ ſecre toꝛum pꝛoditiones · et multa incõuenien⸗ tia. Secd ſpiritualis amoꝛ omnia iſta ne⸗ ſcit. quia omnibus ſe offendentibus par⸗ cit et affabilem ſe oſtendit. Sextuʒ ſignũ eſt munuſcula et dulces littere· amatoꝛia dictamina. conuiuiola et moꝛſella ab oꝛe dilecti rapta.etqᷓlibet alia que dilectus cõ tractauitvel quib vſus eſt · quaſi pꝛo reli⸗ quijs veneraturet pꝛo memoꝛiali conſer⸗ uat. Sed econtra dicit Miero nymꝰ. Cre⸗ bꝛa munuſcula et dulces litteras ſanctus amoꝛ non habet. Septimũeſt inoꝛdina⸗ ta diſſimulatio adinuicem yicioꝛũ · ſcilicet ꝙquiſe ita diligũt. etiam vicia ſu diligit fouent erexcuſant et aſtant ſibi mutuo⸗ traarguentes et coꝛrigẽtes.cõfederantes et cõſpirantes ad malum ſicut fur furem. adulter adulterã diligit in malo. Sed ecõ tra ſpiritualis amoꝛ ſtatim coꝛrigit vicius in ſuo dilecto ſi quod videt. Sicut pateti Dauid quem pꝛo peccato ſuo puniuit de/ us clade et peſte. Sequit᷑tertius amoꝛis affectus qui dici officialis.⁊ eſt inter ami⸗ cos. qui fit ratione officioꝛum. munerum. obſequioꝛũ exhibitoꝛum.qui animũ ine⸗ bꝛiant.qui licet ſit periculoſus.eſt tamẽ ad mittendus. neſcit ingratus beneficia.ta men cauendꝰ eſt ne delinitus beneficio vł obſequio aut faueat vicio aut vicioſo. ꝛo inde ibi magna diſcrerio eſt habẽda ĩmu/ neribus capiendis.⁊ attendendum eſt ad ꝑſone dignitatem.vt quia eſt magni meri- ti.⁊ ita diligitur quia gratus hominil. vel quia virtutib adoꝛngtꝰ.⁊ ita iſte amoꝛ mu tatur in rarionalem ſepius.quia non que/ rit diligens in alio niſi quod bonum eſt in cõmuni ſinguloꝛũ.vt dicit Bregoꝛꝰmorꝭ. xxviij. Quartus amoꝛ eſt rationalis qͥ pꝛo nenit ex conſideratione alicuius virtutis. vel fame bone. Sicut audiendo ðe virtu⸗ tibus martyrũ.confeſſoꝛũ. virginũ diligi⸗ mus eos.? hic eſt amoꝛ ꝑfectioꝛ ex amoꝛe virtutis. Sed quia iſte amoꝛ excitaturab exterioꝛiboſignis. ideo differt a caritate.qᷓ fit ſolum a ſpiritu. Quintus amoꝛ eſt ſpiri tualis.qͥ a ſpiritu immittitur. oꝛiginatur ⁊ inſpiratur. Et fit tripliciter.qa vel a ſpiri⸗ tu malo.⁊ tũc fit affectꝰ ad dulcia. ᷣm Mn/ gonem. Sicut Amon filius dauid exarſit in ſoꝛoꝛẽ.et ſicut Judas exarſit in chꝛiſtũ. Z ſpiritu hũñano fit qñ ex innata ingenui⸗ tate. vel ſtudioſa exercitatione homo mo/ uetur ad diligendũ bonuʒ et aliquãdo ap paret eſſe ſpirituſancto inſtinctus.ſicut in ilis qͥ pꝛo republicg coꝛpoꝛa pꝛopꝛia expo nunt vt gentiles. Sicut dicit Augꝰ de ci⸗ uitate dei libꝛo.j. caß̃. xviij. Et Tullius li⸗ bꝛo j. de officijs. Z ſpiritu auteʒ diuino ve rus gmoꝛ tũc pꝛocedit.id eſta ſpirituſan cto fEm Mugonẽ libꝛo de pꝛofectiby qñ ho mo ſentit in ſe habere volütatem magnam ſeruiendi deo et placendi deo et fruẽdi eo. her quem amoꝛẽ ſic diligit ſibi a deo cõceſ ſaet vtitur eis vt tamẽilicita deteſtetur. ⁊ Amoꝰl dei nullius rei amoꝛem pꝛeponat. Item cũ homo nõ ſolum cõmunia pꝛece⸗ pta dei ſeruare eſtparatus.ſed etiðʒ om̃ia — ſine quibynõ eſt ſalus ·et hoc pꝛomouetſer uare non ſolum in ſe ſed etiaʒ in alijs. Itẽ cum nõ ſolum pꝛecepta.ſed etiam conũlig facere eſt paratus.⁊ hoceſt operari magna ßᷣm Bregoꝛiũvltra cõmunia pᷣcepta. Quia ᷣm Bernar. non eſt ꝑfectoꝛuʒ circg cõmu/ nia languere pꝛecepta. De ſcpo ſci⸗ licet quib ſignis vera dilectio deicogno⸗ ſit Pꝛo quo ſciendũ ꝙlicet homo nõpoſ ſit ſcire certitudinaliter. vtrũ habeat cari⸗ tatem.quod nõ ſine magno dei occulto in dicio oꝛdmaruʒ eſt ramẽeraliquityſignis pomo iſta poteſt aliq̃liter cognoſcere. Et quia caritas eſt in triplici gradu.ſcʒ modo genita.roboꝛata et perfecta.ideo triplica ſunt eius ſigna. Pꝛimo igitur ſigna carita tis iam genite Em Berñ. in ſermone de oĩ⸗ bus ſanctis.⁊ fᷣm autoꝛẽ in libꝛo de diſere tione ſpirituũ ca.x.ſunt quattuoꝛ. Pꝛimũ eſt doloꝛ de culpa pꝛeterita.que cñ carita⸗ te ſtare non poteſt. Vnde quando caritas ſeu dilectio eſt genita expellit culpaʒ ꝑ do/ loꝛem contritionis.eo ꝙ radixomniũ bo⸗ noꝛuz eſt caritas ᷣm Augꝰſuper Joßem Omelia.viij Patet ergo ꝙ iam radicataẽ ibi caritas. Secũdũ ſignum eſt ꝓoſitum cauendi futura delicta moꝛtalia cum eſe⸗ ctu. quia hoc nec ꝑ amoꝛeʒ naturalem nec acquiſitaʒ dilectionem quis diu poteſtha bere niſigratia adiuuante.ᷣm Augꝰlib.ij retractationũ cap̃· viij. Tertiũ ſignum eſt in auditu verbi dei. Ratio huius eſt. quia amans delectatur in ſermone amati ſiue fuerit ſermo inſpiratus ſcriptus vel dictꝰ ßm Bilbertum poꝛrectanum ſuper Can/ tica ſermone. xx. Quartum ſignum eſtim Bernar. pꝛomptitudo boni operꝭ. quia ca ritas eſt maxime operatiua.;mn Brego in Omelia ſuper Johem. Alias ſi nõ operat᷑ caritas nõ eſt. Quintũ ſignũ eſt fm Amb. in libꝛo de ſenſibytriſticia de deſectu ſpiri tuali alioꝛũ et leticia de pꝛofectu eoꝛũ. Eu ius ratio Em Augꝰ in epiſtola ad Iponẽ⸗ ſes. quia qui nõ condolet de malopꝛoximi nõ eſt in eo caritas chꝛiſti. Vnde Aplus. Coꝛinth. xiij. dicit ꝙ caritas cõgaudet ve⸗ ritati. nõ congaudet iniqͥtati. Et ratio m Dioniſium.quia nititur in vnũ om̃es con flare. vt dicit Bregoꝛiꝰ ſuꝑ Ezechieleʒ. Et ideo vbi impeditur multũ triſtatur. Se ⸗ cũda ſigna caritatj iam roboꝛate in homi⸗ ne ſunt hec. Pꝛimũ eſt conſcientie frequẽs vi qnot rfn Ric hni Johi vamic jiupatren yfecteca — prinim o Mnie tiſitar is Lubr ſero ardit inplereme teprimiZ o volůtue fn Brege ttdilecti iHugo nantẽin pdeusan orſn mſign rſuſa ſs men oales wüferr unny etRu r £ 2— — — ————— ——— — — — — — diſcuſſio et examinatio nõ ſoluz de pecca/ tis moꝛtalib ſed etiam venialibus. Ratio bm Bregoꝛiũ.ij. moꝛal.qͥa caritas nititur expellere iſta ad pꝛeparandũ habitaculuʒ ſpirituiſancto. Scðm eſt cõcupiſcentie di minutio. Ratio huius.qa q̃nto magis ca⸗ ritas augetur. tanto magis cõcupiſcentia diminuit᷑. ᷣm Augu.in Enchiridion. Ter tium ſignũ eſt ſenſuũ interioꝛũ vitalis ex⸗ ercitatio. Ratio huius.qᷓa ſicut ſenſunz ex ⸗ terioꝛũ exercitatio eſt ſignũ exterioꝛis vite coꝛpoꝛis.ita ſenſuũ ſpiritualiũ exercitatio ſignũ eſt ſpiritualis vite. Quod fit cum illi ſenſus oꝛdinant operationes ſuas in ſineʒ vltimũ fm Hugonẽ in libꝛo de archa noe Quartũ ſignum eſt ſtudioſa mandatoꝛuʒ obſeruatio Johis.xiiij. Qui diligit me⁊c. Ratio qͥa vera dilectio non poteſt eſſe ſine mandatoꝛũ obſeruatione. Quintũ ſignuʒ eſt diuine veritatis manifeſtatio. Luiꝰ ra⸗ tio.qa amoꝛ eſt cauſa cõmunicatiõis ſecre toꝛũñ ᷣm Richardũ.iij.de contemplatiõe. Unde Johis xv. Jam nõ dicam vos ſer nos ſed amicos meos qͥa om̃ia q̃cunq; au diui a patre meo nota feci vobis. Tertia ſi gna pfecte caritatis ſunt. Pꝛimũ eſt pꝛo ſa lute ꝓximi moꝛi velle vel paratũ eſſe.iuxta illud. WMaioꝛem hac dilectionẽ nemo ha bet niſi vt animã ſuam ponat q́s ꝓ amicis ſuis. Luꝰ ratio eſt ᷣm Augꝰ in libꝛo de li⸗ bero arbitrio.qa parua caritas nõ ſufficit implere magna.cuiuſmodiẽ moꝛs ꝓ ſalu/ te ꝓximi. Tanto ergo caritas eſt maioꝛ qn to volũtas eſt patiendi pꝛo eccleſia maioꝛ. Eᷣm Bregoꝛiũ ſuꝑ Cantica. Scm ſignuz eſt dilectio inimicoꝛũ. Euꝰ ratio.qa vt di cit Mugo de arra anĩe. Amoꝛ tranſtoꝛmat amantẽ in amatũ.id eſt. aſſimilat. Cum er go deus amat inimicos vt dicit Math. v. Ideo ⁊ ſui amatoꝛes idip̃m facere debent Tertiũ ſignum eſt om̃ia aduerſantia gau/ denter ſuſciꝑe et ſuſtinere. Ratio. qa ꝑfecta caritas mentẽ inſenſibileʒ reddit.⁊penas tempoꝛales cõtemnere facit. eo ꝙ caritas om̃ia ſuffert.j. Loꝛinth. xiij· Quartũ ſignũ eſt ſi omnibo renũciare qᷓ habet homo pa⸗ ratus eſt. Ratio huiꝰqa pfecta caritas om nia rẽnuit que eius officiũ impediũt.vt di cit Aplus. Dmnia arbitroꝛ vt ſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifaciã.ſed ſubſtãtia tempoꝛalium impedit dilectiõem dei. ᷣm Augꝰ.ideo di/ ligens deñ ſubterfugit eaz. Quintũ ſignũ Dominica.xII.poſt trinitatis eſt nihil aliud qᷓ; deñ timere. Ratio huius eſt. qa vt dicit᷑. j. Johis.v. Perfecta caritaſ ſoꝛas mittit timoꝛem.ſ.ſeruilem.ſed nõ fi⸗ lialem.qͥ eſt in caritate.bm Bilbertũ poꝛ⸗ rectanũ. Non timet ergo tempoꝛales mo ⸗ leſtias.qa non amat delicias. Sunt ⁊ alia eius ſigna.ſcilicet ꝓfunda ſuſptratio. alta deſideria cogitattonũ languoꝛ exploꝛatio nes ſtudioſe.expectatiões tedioſe.affecti ones exceſſiue que ſũt ſigna intrinſeca ᷣm Dioniſium.qa amoꝛ nõ permittit amato⸗ rem ſuiipꝰ per mẽtis ſobꝛietatem. ſed eiꝰ cuius eſt per mẽtis exceſſum. Et tantũ de iſtis ſignis dixiſſe ſufficiat.— [ ſorn a ꝙ hic deſcribit Dix ſecũdo Shi p̃cipue ſit colẽdus ab homĩe Cum dicit᷑. Deuz Hũc ſequit᷑ de tertio ſcilicet ꝓpter quid deus di ligi mãdatur.et quomõ ſit diligẽdus. Vn⸗ de deus diligẽdus ẽ duabo de cauſis. Pꝛi⸗ mo ⁊ pꝛincipaliter ꝓpter eius ſummã boni tatem. Scðopter noſtraʒ vtilitatem. De quo dicit Berñin pꝛologo ſui libꝛi ad A⸗ mericũrardinalem. de diligẽdo deum.in hec verba. Uultis a me audire.q̃re et quõ diligẽdus ſit deus. Eſt ðᷓ cauſa diligẽdi de um.deus. modus diligẽdi deñ eſt ſine mo do.Et ſequit᷑. Ob duplicem ð cauſam de? debet diligi. Pꝛopter ſeip̃m diligendum. ſiue qʒa nihil iuſtius.ſiue quia nibil fructu oſius diligi poteſt. Si ð queritur cur dili⸗ gendus ſit deus. hoceſt. quo ſuo merito. aut qͥ nr̃o cõmodo ſeu vtilitate. ad vtrũq; reſpõdebit᷑ ideʒ ꝙ diligẽdus eſtwpter ipᷣm. Bec ille. Ex quibo patet ꝙ deus a nobis ẽ diligẽdus ꝓpter duo·ſcilicet ꝓter ſuuz me⸗ ritum.et pꝛopter noſtrũ cõmodũ ſiue vtili tatem. De pꝛimo quomõ meruit a nob di⸗ ligi.patet. quia ip̃e ſummũ bonuzet ſum⸗ mů delectabile eit. Vnde Augꝰ· ad Wace donium Epiſtola.xlvj. Diligamus illudqᷓ nihil melius eſt. hoc deus eſt · cui ſialiquid diligendo vel amando pᷣponimꝰ vel equa⸗ mus. nos diligere neſcimus · Tanto enim nobis melius quãto magis in illum imus quo nihil melius eſt. Hecille. Eũ ergo in rebus nihil eſt pꝛeſtantius deo merito de us ſuper om̃ia eſtamãdus. Et ſicut ſtultiſ ſimus eſſet qͥ argentũ pꝛeponeret auro.ita ille qui creaturã pꝛeponeret in amoꝛe creã toꝛi inquit Augꝰ in nnniolmonibs⸗ ſermoije. xrxix. Heceſt ergo pꝛĩa cauſa ſue dilectionis. Et Augꝰ. ſuꝑ Johem ſermõe cv. Incõpꝛehenſibilis eſt dilectio qua de ⸗ us diligit neq; mutabilis.nõ enim ex quo ei reconciliati ſumus ꝑ ſanguinẽ filij eius. cepit diligere.ſed ante mũdi conſtitutiõeʒ dilexit nos. vt cum eꝰvnigenito etiã nos filij eius eſſemus pꝛiuſqᷓ; omĩno aliqͥd eſſe mus. Hec ille. Secũda cauſa qua meruit a nobis diligi.qa pꝛius dilexit nos. Vnde Bernar. in libꝛo de diligẽdo deñ caplo.ij. Siquerit᷑ cauſa diligendi deñ. illud eſtp cipuum.q;a ipe pꝛioꝛ dilexit nos. Et ſequit᷑ Dignus plane reamari ſi aduertatur quiſ quos qᷓ̃ntumq; amauepit.qͥa deus pecca⸗ toꝛes excellẽtiſſime amauit. Hinc diẽ Au/ guſtinꝰin libꝛo de catheʒizandis rudibus Diligamus deũ quoniaʒ ipſe pꝛioꝛ dilexit nos. Et poſt pauca. Et ſi qmare pigebat. ſaltem reamare non pigeat. Ham nulla eſt maioꝛ ad amoꝛẽ inuitatio qᷓ; pᷣuenire amã do et nimis eſt durus animꝰ qui dilectio⸗ nem ſi nolebat impendere nolit rependere Becille. Et hoceſt cõtra ſecularẽ conſue/ tudinem. Nam mũdani nõ diligunt pꝛius aliũ niſi diligant᷑ ab alio. Sed deus econ/ tra pꝛioꝛ dilexit nos anteqᷓ; diligeret᷑a no ⸗ his. Pꝛopter quod dicit Berñ.in libꝛo de amoꝛe dei cap̃.vj. Hec eſt iuſticia filioꝛum hominũ ama me.qa amo te. Rarus auteʒ eſt qui poſſit dicere. Amo te vt ames me. Moctu domine feciſti qͥ pꝛioꝛ amaſti nos. vt amaremꝰ te.nõ ꝙegeres amaria nobiſ. ſed qͥa feciſti nos.eſſe non poteramus niſi amando te. Hecille. Sed diceres.in qͥ aparet iſte amoꝛ dei quo p̃uenit homineʒ in diligendo. Dicit᷑ꝙ iſte amoꝛ maxie apa ret in beneficio creationis. Quis enim ali us dedit homini eſſe ⁊ tam pulchꝛum eſſe et tam excellens eſſe qᷓ; creatoꝛ omnium.et gratis · eo ꝙ nihil ei dederat vt ab eo crea/ retur.vt dicit Augꝰ.in meditatõib. Deni⸗ qʒ qs alius ãminiſtrat cibũ omni veſcenti. cernenti lucem.et ſpiranti flatũ. Quis ᷣm Bernar. vbi ſupꝛa de diligẽdo deñ dedit homini tantã dignitatem vt nõ ſolũ pᷣemi neat ſed etiam pꝛeſideat ceteris animãtib Quis dedit tantã ſcientiã. vt ſciat ⁊ cogno ſcat eandem dignitatẽ ſe habere.nectamẽ a ſe. Quis dedit tantam virtutem ⁊ poten tiam liberi arbitrij vt poſſit deum nõſegni ter inquirere et inuentuz foꝛtiter tsnere et Bermò Cix poſſidere. Terte iſta omnia magna ſuñt a deo·ita vt Apls dicat. Duid habes quod non accepiſti. Et quia iſta beneficia ſunt omniby cõmunia.⁊ cum hoc valde patẽtia et manifeſta.ita vt nullus poſſit ignoꝛare cquſam cur deum diligere debeat.ideocõ cudit Berñ. ibidem.M etiam pagani qui legem nõ habent et chꝛiſtũ neſcũtex perce ptis bonis coꝛpoꝛis ⁊ anie ꝑ legẽ naturalẽ poſſunt moueri ad diligenduʒ deum pꝛo/ pter deum.cumm ip̃m nullus etiam infi delis ignoꝛat ſuo coꝛpoꝛi nõ ab alio ĩhac vita moꝛtali vnde fubſiſtatvndevideat vn de ſpiret miniſtrariqᷓ; ab illo qui dateſcaʒ omni carniet qui facit ſolem ſuũ oꝛiri ſup iuſtos et iniuſtos. Ex quo inferoꝙ deus meretur diligi etiam ab infidetib pꝛopter ſeip̃m. qui ſi neſciat rationeʒ.ſcit tamen ſe⸗ iõm. Et ex hoc conſequẽter infero ꝙ inex⸗ cuſabilis eſt om̃is fidelis ſi nõ diligit deñ ex toto coꝛde ſuo.ex tota anima ſua.⁊exto ta virtute ſua. Cum ſᷣm Berñ.clamat vni/ cuiq; intus innata et nõ ignota ratio et in/ ſticia ꝙextoto ſe illum diligere debeat cui totum ſe debere nõ ignoꝛat. Hecille. Ter tia cauſa pꝛopter quã meruit diligi deꝰeßt. quia nos pex vnigenitum filium ſuum re/ demit. De quo dicit Auguſti.libꝛo.viij. de ciuitate dei.cap̃.j. Videndũ eſt quantũ di⸗ lererit nos deus qͥ pꝛopꝛio filio ſuo nõ pe/ percit. Et idem ãmirando ait ſuꝑ Pðxlij Quanta maieſtas. quãta equalitas patris deſcendit ad carnem pꝛopter infirmitatẽ noſtraʒ. Ecce quantũ dilecti ſumus ante ⸗ qᷓ; diligeremus tĩ ab illo dilecti ſumusvt equalem ſibi filium homineʒ faceret pꝛo/ pter nos. Mec ille. Magna plane ⁊ ſtupen da fuit iſta dilectio · per quam deus ſic dile xit mundũ vt vnigenitum ſuum daret.in qua qͥdem dilectione deus pater dando fi lium multum nos dilexit. Filius autẽtra dendo in moꝛtem animã ſuam multũ nos dilexit. Deniq; vterq; mittendo ſpiritũſan ctum paraditum in conſolationẽ noſtram multũ nos dilexit. Et ex his ptz Eẽm Bef̃. in libꝛo de diligendo deum. M deꝰ amat nos exſe toto.quia tota trinitas amat. Ex quo concludit ibidem ꝙ intuens hũc mo ⸗ dum dilectionis quilibet fidelis.facile po ⸗ teſt attendere quare deus ſit diligendus. et vnde diligi mereatur· Et dico notanter quilibʒ fidelis. quia infidelis aut iudeus — =— — —— 8 —— —— — — —— v in ichitun hercuq znsk wnusv araadi torumſel nmẽmult ligendũ tümerfi ſininon tumſuun ſedetium deditſib a. Oi dehm me u largi mcon mnſcin Siut ſc inpto iisque gihabeo. uzqu Münſip amcol enen nhat uwe n Wfc Vominica. xini.poſttrinitatis non cognoſcit patrem nech fiiũ cum eum nõ honoꝛificat.⁊ per cõſequens nechabet ſpiritũſanctum.etexquo nõ cognoſcit tan tam erga ſe dilectionem dei.non miruz ꝙ eum non tantũ diligit ſicut debet. Ex his ergo infero ꝙ fidelis chꝛiſtianꝰ magis te⸗ nerur diligere deum qᷓ; iudeus vel paganꝰ Iſtud patet per beatũ Bernar.vbi ſupꝛa. N Ham facile plus diligit qui ſe amplius di lectum intelligit. Eui autẽ minus donatũ eſt. minus diligit Luce.vij. Vnde melius amat fide lis chꝛiſtianus qᷓ; iudeus ſeu pa ganus.quia talibꝰ aculeis incitatur amo/ ris quales eccleſia experitur. CLernit enim regem Salomonẽ in diademate quo co/ ronauit eum mater ſua. Cernit regeʒ vni⸗ cum patris ſui crucem ſibi baiulantẽ. Cer nit ceſum et conſputũ dominũ maieſtatis. Lernit autoꝛem gratie ⁊ gloꝛie confixum clauis. ꝑcuſſum lancea.obpꝛobꝛijs ſatura tum.tandem illã dilectam animã ſuaʒ po/ nere pꝛo amicis ſuis. Ecce qualia cogno⸗ ſcit chꝛiſtianꝰ ſibi a deo dilectõnis oſtenſa beneficia. qualia non cognoſcit iudeꝰ aut paganus. Ex quo vlterius ſequit᷑.ꝙ licet paganus vel iudeus ex naturali iuſticia vꝛ getur ad diligenduʒ deum eꝝ ſe toto.eo ꝙ ſe totum ſentit a deo habere quod habet. tamẽ multo plus chꝛiſtianuſ obligatur ad diligendũ eum.tum ex naturali iuſticia.tũ etiam ex fide que km Bernar. indicat ho ⸗ mini non ſolũ hoc ꝙ totaliter eſt a deo ·⁊to tum ſuum eſſe habere ſe cognoſcit ab ipſo. ſed etiam indicat ſibiꝙ deus etiã ſe totum dedit ſibi.ꝓpter quod dicit Bernar · vbi ſu pꝛa. Quid ergo ego ſcilicʒ chꝛiſtianus qui deum meñ teneo vite mee non ſolũ gratui tum largitoꝛem.largiſſimũ miniſtratoꝛem pium conſolatoꝛẽ.ſollicitum gubernato⸗ rem.ſed inſuper copioſiſſimũ redemptoꝛẽ Sicut ſcriptum eſt. Copioſa apud eũ re⸗ demptio. Quid retribuaz domio pꝛo om⸗ nibus que retribuit mihi.q̃ſi di.nihil di⸗ gni habeo.eo ꝙ ßᷣm ipᷣm non eſt aliquid tã magnuz quod tanto poſſit repenſari amo ri.etiam ſipuluis exiguus ſe totum ad re⸗ amandũ collegerit quãdo illa maieſtas in amoꝛe pᷣueniens tota in opus ſalutis incẽ ſa ↄſpicat᷑. Nec mirũ ꝙ chꝛiſtianꝰ dzplꝰ di ligere ꝓ reparatiõe ſua qᷓ;ᷓꝓ creatiõe ſua ſiẽ̃ aganus.eo ꝙ dicit Bernar. Facilius eſt bomo factus qᷓ refectus. Nam de omnib Drxitertio pter quid deus ſit colẽdus ab homie Lũ ⁊etiã de homine ſcriptum eſt. Dirit deꝰet facta ſunt. Sed certe in reficiendo multa dirxit. et geſſit mira ⁊ pertulit dura.ſed nec tĩ dura ſed etiaʒ indigna. In pꝛimo ope re.ſcilicet creatõnis me mihi dedit. datus ergo ⁊ redditus.me pꝛo me debeo.et bis debeo.quid ergo deo tribuaʒ pꝛo ip̃o deo. am et ſime millies rependere poſſeʒ.qͥd ſum ego ad deuz. Ex quib patet ꝙ deus a nobis ſine modo eſt diligẽdus. Vnde Au guſti.in libꝛo ſupputationũ parte.iiij.ca.j. Immenſus es domine ⁊ ſine menſura de bes amari? laudari ab his quos pꝛecioſo ſanguine redemiſti. Hecille. Et tantũ de ſecundo.. ꝙ in verbis pꝛemiſ ſis deſcribitur pꝛo dicitur.tuum pꝛo quo ſciendũ ꝙ deus eſt diligendus ſuper omnia et ſpontanee. de quo dicit Bernar.in libꝛo de diligẽdo de ⸗ um caßp. üij. Non ſine pᷣmio diligitur deus. ⁊ſi abſq; pꝛemij intuitn ſit diligẽdus. Va/ cua nanq; caritas vera non eſt. ſed tamen mercẽnaria nõ eſt. quipe non queritqᷓ ſua ſunt. Affectus eſt nõ contractus. necacq; ritur pacto ſed ſponte afficit ⁊ ſpontaneuʒ facit. Et pꝰpauca ſubdit. Verꝰ amoꝛ pᷣmi⸗ um nõ querit ſʒ meretur. Et exemplificat ibi Bernar. de plurib ſponte aliquid faci entiby. quoꝛũ nullus pꝛecio aut pꝛemio re muneratur. Sicut nemo conducit aut re munerateſurientem vt comedat.aut ſiti⸗ entem vt bibat. aut matrem vt paruulum vteri ſui lactet. vel aliquẽ vt vineam ſuam ſepiat vel arboꝛem circũfodiat. vel ſtructu ram pꝛopꝛie domus erigat. quanto magiſ vt ipe dicit deum amans om̃ia alia pꝛeter deum ſui amoꝛis pꝛemiũ nõ requirit.aut ſirequirit gliud. id pꝛo certo non diligit. Bec ille. Ex quo patet ꝙ ſicut deus ẽcau⸗ ſa efficiens ſue dilectionis in nobis. ſic de⸗ beteſſe finalis. Ham km Bernar. ipſe dat occaſionem ipe creat affectionem · deſide rium ipe conſeruat.ipe fecit vel potius fa⸗ ctus eit vt amaretur. ipe ſperatur amandꝰ facilius ne inuacuum ſit amatus. Eius a⸗ moꝛ noſtrũ pꝛeparat eiet remunerat.pꝛe cedit benignioꝛ.cõpꝛehenditur iuſtioꝛ. ex pectatur ſuauioꝛ. diues omnibꝰ qui inuo⸗ cant illum. Hectamen habet quicq; meli us ſeio. Se dedit in merituz · ſe 3 pꝛemiũ. ſeaponit in refectionem anĩar· ſe in redemptoꝛẽ diſtrahit captiuoꝛũ. Mecil le. Ex quibv infero ꝙ ad hocxt dilectio dei ſit vera et pfecta. homo debet diligere fi⸗ naliter ⁊ pꝛincipaliter deũpter deum. nõ ꝓpter aliquod cõmodũ tempale. ſed tĩ pꝛo pter ipᷣm · alias amoꝛ homis nõ eſt pfectꝰ. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ quadruplex eſt gradꝰ amoꝛis ᷣm Bernar. Pꝛimus eſt cũ diligit homo ſeiß̃mpter ſeiß̃m.quod fit cũ nõdũ ſapit niſi ſeip̃m Et hic amoꝛ eſt naturalis. non em̃ pᷣcepto indicitur ſed nature inſeri tur. quia nemo vnq; carneʒ ſuam odio ha buit. Scðus gradus amoꝛis eſt cum ho ⸗ mo diligit deũ ꝓpter ſeim.quod fit cũ tri bulatõnibus pꝛeſſus deficit ⁊ deus ſubue nit ob quod ab homine honoꝛat᷑. Juxta il lud. Inuoca me in die tribulationis ete⸗ rnamte.⁊ honoꝛificabis me. Tertius gra dus amoꝛis eſt cũ homo diligit deũ ꝓpter eius ſuauem bonitatẽ. quod fit cũ experit eius ſepiſſima beneficia que experiẽdo ꝓ⸗ bat.et pꝛobando deguſtat.⁊ deguſtãdo ru minat. Et iſte ẽ amoꝛ gratuitus. qꝛ caſtus. qui libenter implet mandatũ.et iſtediligit deum nõ ꝓter ſeip̃m ſedpter deum.dicen do illud Pſal. Confitemini dño quoniaʒ bonus. nõ dicit. Quoniã mihi bonus. Nõ ſic ille amat de quo dicit᷑. Confitebiturti⸗ bi cũ benefeceris ei. Quartꝰgradus eſt cũ homo etiã nec ſeip̃m diligit niſi ꝓpter deñ. quod fit cũ homo om̃ia ſua oꝛdinat ꝓpter diuinam voluntatẽ non ꝓptervoluntatem ꝛiam. vt quomõ deus om̃ia voluit ꝓpter ſeip̃m.ſic nos nec noſipᷣos nec aliud aliqͥd fuiſſe vel eſſe volumus niſigpter deũ. Sic autẽ affici deificari eſt. Ouomõ enim ſtilla aque modica multo infuſa vino. deficere a ſe tota videtur.dum et ſapoꝛẽ vini induit ⁊ coloꝛem.⁊quomõ ferrũ ignitũ ⁊ candẽs igni ſimilimũ fit ꝓpꝛia foꝛma exutum.et qͥ; modo aer ſolis ꝑfuſus luce.in eandẽ tranſ foꝛmatur luminis diaritatẽ. adeo vt nõtã illuminatꝰ qᷓ; ipm lumen eſſe videat᷑. Sic omnẽ tunc in ſanctꝭ affectionẽ neceſſe erit liqueſcere a ſemetipſa atq; in dei penitus tranſfundivoluntatẽ. Et hocßᷣm Bernar. eſt diligere deũ extoto coꝛde et ex tota ani ma et ex tota mente tua. Mec üle. Ex his omnibo infero tria. Pꝛimo ꝙ amare ſeip̃m Pter ſe non eſt meritoꝛium nec laudabile ſed damnabile Patet hoc per Zuſtuli⸗ Hermò Cix bꝛo ſ. de doctrina chꝛiſtiana cap̃ iiij. Duia talis dilectio eſt naturalis que etiaʒ eſtin bꝛutis et beſtijs. cum ⁊ beſtie ſua coꝛꝑa di⸗ ligantpter ſe. Vnde quãtũcunq; hõ exci ⸗ dit a caritate.manet illi dilectio ſuiet dile ⸗ ctio coꝛpoꝛis ſui. Et talis dilectio ᷣm Au/ guſti.ibidem.magis vocatur odium.exeo quia iniquũ eſt valde ꝙ vult illi ſeruire qͥd infra ſe eſt. Ex his patet ᷣm Augꝰ.in epi⸗ ſtola.xlvj ad Macedoniuz · ꝙ tuncquiſqʒ ſeip̃m bene diligit cũ deum diligit. quian/ tem aliter ſe diligit potius ſe odiſſe dicen ⸗ dus eſt. eo ꝙauerſus a potioꝛi bono adſe⸗ ip̃m cõuerſus · ad inferioꝛa et egena vtiq; conuertitur. et fit de ip̃o quod ſcriptuʒ eſt. Qui diligit iniquitatẽ odit animaʒ ſuam. Quiergo ſe diligere nouitꝓpter deum. de um diligit. Qui vero deñ non diligit. etiaʒ ſiſe diligit. quod ei naturaliter eſt indituʒ. tamẽ non incõuenienter odiſſe ſe dicitur. cum illud agit quod ſibi aduerſatur. Exqᷓ ego infero finaliter ⁊ concluſiue placeat a⸗ licui vel diſpliceat.ꝙ quiſquis ſeip̃m nõ de um amat.talis nec ſe amat.et quifqͥs deuʒ non ſeip̃m amat.ip̃e ſe amat. Iſta queſtio eſt Auguſti. in libꝛo de vera innocẽtia caß̃. xxxvij· Cuius ratio eſt. quia qui nõ poteſt viuere de ſe. moꝛitur amando ſe. cũ non il⸗ le diligitur de quoviuitur. Pꝛopter quod dicit Auguſ. in libꝛo.iij. de verbis domini ſermone. vij. Amãdus eſt deus ſic vtpꝛo amoꝛe ip̃ꝰſi fieri poteſt obliuiſcamur nol ipos. Per hoc reſpondet̃ ad queſtionem qᷓ querit᷑.vtrum homo teneatur ex caritate diligere deum plus qᷓ ſeip̃m. Ad quamre ſpondet᷑ᷣm Robertũ Molgot ſuper libꝛũ Saptentie cap̃.ij. ꝙ ſic quia deus eſt bea⸗ titudo.nõ ſolum pꝛia vnius hominis ſed eſt quoddam bonũ totius cõmunitatis.⁊ ideo diligi debet ꝓpter ſe tiñ. et ꝑcõſequẽs maxime. E Sed diceres bomo di⸗ ligit quãtũcunq; poteſt. quia diligit natu ⸗ raliter. et natura agit ᷣm vltimuʒ poſſe. qͥa nõ agit libere. ergo diligit ſe q̃ntum poteſt. quomõ ergo deũ poteſt diligere plus qᷓſe. Sd quod dicendũ ꝙ dilectio qua homo di ligit aliquid ex duob penſatur. ſcilicet ex feruoꝛe ſiue intenſione actus. et ex qualita te boni volitiilli quem diligit. Quãdo er⸗ go dicitur ꝙ homo tenetur diligere deuj piusqᷓ; ſeipᷣm. nõ debet intelligi de intenſi one vel feruoꝛe actus.ſed de q̃litate boni =— S— — ——— — =.—— — — — — — eujſpret jipuret ii0mel usneoät nbet.q werepdi ſülludeſt nyſecte di ulcherel Lueleer inerens deſertoil vꝛe dilg nlibꝛod ſerus nõ Sonene vſedpſe ſẽnyt itheco⸗ lydens: Wüp vigti ßeſit 3 SAAE * S3*A3* 1 d. —n + pomo diligit ſiplus qᷓ 2—— 2 2 —* 2 Vominica. xlni.poſttrinitatis voliti. Ham debeo velle deo ſummũ hono rem ⁊ ſummã beatitudinẽ non ſicut mihi. Exqͥ infert Augꝰ.lib.de moꝛiwecckie caß. rrvij. dicens. Nõ põt fieri vt ſeip̃m nõ di⸗ ligat qui diligit deñ. ĩmo ille ſolus nouit ſe diligere qͥ diligit deñũ. Ille nanq; ſatis dili git ſe. qui ſedule agit vt ſummo bono ⁊ ve/ ro ꝑfruatur. Dʒ ſi nibil aliud eſt qᷓ; deꝰ.qͥs pubitat qñ ſe amet qͥ amatoꝛ eſt dei. Etex hoc vlterius ip̃e hrre ſalubꝛiter ſeißm e diligit deum. Et ecõuerſo ᷣm ip̃m ſuꝑ Johem Omel lxxx ⸗ vñj· Si deñũ nõ diligit. nõ diligit ſeipᷣm. Pa tetetiã ex his ꝙ nõ om̃is qui amat deũ eſt in caritate.qͥa qui diligit deũꝓpter ſe.amat deũ.⁊ tamẽ peccat moꝛtaliter. Et ſic patet ꝙ peccans moꝛtalit᷑ diligit deũ.ſed nõ vir tuoſe.qa vult eũ eſſe denm.ſed nõ ſic amat eum ꝙ ſeruet eiꝰpᷣcepta. Ita dicit Molgot ſuꝑ libꝛũ Saß ·ca.ij.tractans illud. Ueni⸗ te fruamur bonis q̃ᷓ ſunt.⁊ vtamur creatu ra tanqᷓ; in iuuẽtute. Scðo infero ꝙama/ re deuzʒ pter tempꝑalia eſt amare impfecte. Iſtud patet ꝑ beatũ Augꝰ in lib.iij.ome ⸗ liarũ Omel xxxix.vbi dicit.Cauere debe ⸗ mus ne ad pꝛemiũ diligamus deñ. Cuius ratio eſt. qͥa quicqd homo aliud a ðo vult habere ꝓ dilectiõe ſeu ꝓpter q̃d deum dili/ git. illuc eſt minus deo.⁊ ꝑ ↄſequẽs homo impfecte diligit deñ.vt ſupꝛa ip̃e dicit. Si pulcher eſt mũdus.q̃lis eſt artifer mundi Euelle ergo coꝛ tuũ ab amoꝛe creature et inhereas creatoꝛi.qͥa ſi amas illa que fecit deſerto illo qui fecit. adulter es.qͥa ꝓcrea⸗ toꝛe diligis creaturã. Hec ille. Vñ Berñ. in libꝛo de diligẽdo deñũ ca.iij. dicit.&moꝛ verus nõ querit pꝛemiũ.ſed merer pᷣmiuz. Sane necdũ amantipponit᷑. amanti debe tur.ſed ꝑſeueranti reddet᷑. Ideo Pᷣm ipſuz diligẽtib deũ dicit᷑. Pꝛimũ querite regnũ dei.⁊ hec om̃ia adijcient᷑ vobis. Exqͥ infe⸗ ro ꝙ deus diligẽdus eſt gratis. Vnð dicit Augꝰ.ſug Johem ſermone.iij. Quia gratꝭ dedit.gratis ama. Holi ad pꝛemiũ dilige re deũiðe ſit pꝛemiuz tuum. Etrõ huꝰᷣm Bern.in lib.de diligendo deũ ca.üj. Quia quicqͥd ꝓpter aliud amat᷑ illud plane amat᷑ plus qð finaliter amat᷑.nõ ꝑquod amatur Tũ ergo deum quis amatꝓpter tꝑalia. pla num eſt ꝙ plus diligit tꝑalia tãq; finẽ. iux⸗ n illud. Pꝛopter qͥd vnumquodq; tale ⁊c̃ · Vñ Zugꝰj. Confeſſionũ dicit. Quicunq; aliquid amat qð nonpter te amat minus te amat. Et libꝛo Soliloquioꝛũ ad deum cap̃· xxiij. dicit. Minus te amatqͥ tecũ ali⸗ quid amat. Hec ille. Ex his igit᷑ tertio in ⸗ fero ꝙ deus debet diligipter ſeĩm· quiẽ ſummũ bonum ⁊ ꝑfectiſſimũ.vt iᷣm com⸗ pꝛehendamꝰ⁊ei ꝑpetuo cõiungamur invi ta eterna.⁊ eum amoꝛe diligamus in regno celoꝛũ.&d quod nos pducat pa⸗ ter ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus. Qmen. Dominica. XIIII poſt trinitatis. I. Te oſtendite uos i ſacerdotibus uce·xxij. Ononiã vt dicit Henricꝰ de vꝛmaria li.vij. de pꝑfectione interioꝛis hoĩsca.xij. Lex na turalis homini in ſua creatiõe indita ꝑab⸗ uſum peccãdi iam fuerat obꝛuta.⁊q̃ſi ob⸗ liuioni tradita.ideo neceſſariũ fuit eã ꝑ le⸗ gem ſcriptam poſteris renouari. Becille. Lex autẽ ſcripta decẽ in ſe ↄtinebat pꝛece ⸗ pta.qͥotanqᷓ; vngentꝭ ſanatiuis curari de ⸗ buerũtpeccatoꝝ noſtroꝝ vulnera.⁊ conſe qui celeſtiũ pꝛemioꝛuʒ ꝓmiſſa. Juxta illud Math xix. Si vis ad vitaʒ ingredi ſerua mandata. Veꝝ qa lex hmõi ſcripta. ab ho⸗ mine ſepiꝰ tranſgrediebat᷑ ideo neceſſe fg⸗ it vt deus aliqd remediuz inſtitueret ꝑ qͥd hõ lapſus in petĩ et tranſgreſſoꝛ pᷣcepto ⸗ rũ diuinoꝝ poſſet reſurgere ⁊ ad vitamre⸗ parari. Hoc aũt eſt ſacramentuz penitẽtie in quo ꝑ cõfeſſionẽ manifeſtant᷑ defectus? pctã qͥb tranſgrediunt decem pᷣcepta. Oð; bene ſiguratũ eſt in iſtis decẽ lepꝛoſis. qͥs xpᷣs tanqᷓ; decem pꝛeceptoꝝ trãſgreſſoꝛes ad ſacerdotes remittit ꝓ cõfeſſione pctõꝛũ Sicut innuit᷑ inpbis poſitis qͥ xp̃s pᷣce pit. dicẽs lepꝛoſis. Ite oñdite. vt pᷣꝛ in euã gelio. Dũ ieſus iret in hierlim trãſibat per mediã ſamariã ⁊ galileam. Et cũ ingrede⸗ ret᷑ quoddã caſtellũ Lu.xvij. In qbpᷣbis hoꝛtatur xp̃s pctõꝛes. Pꝛimo ad deſeren ⸗ dũ ſtatũ culpabilem Cũ dicit. Ite. Scðᷣo ad manileſtandũ cõſcientie reatũ damna⸗ bilem Tũ addit᷑.oſtendite vos. Tertio de Carat i eeb dicit. Sacerdotib. v xs hoꝛtat pec DBiri pAmo Are a4deterẽ dum ſtatũ culpabilẽ cũ dicit. 2 ½ — hucuſq; ſtetiſtis in peccatis tota die ocio/ ſi.iam deſerite ocium peccati et ite de via moꝛtis tenebꝛoſa ad lucẽ g̃e.ſiẽ noctue ð nocte ad auroꝛaʒ.qᷓ;diu nãq; peccatoꝛ ſtat in culpa.tamdiu eſt in tenebꝛis.eo ꝙ ꝛo nerbioꝝ iiij. dicit. Via impioꝛuʒ tenebꝛo ſa. Non ſolũ autẽ peccatoꝛ eſt in tenebꝛis. ſed etiã in ſtatu ꝑiculoſiſſimo.ſicut ille qui eſt in glacie vel in via lubꝛica. Juxta illud Pð. Fiat via ilioꝝ tenebꝛe ⁊ lubꝛicuʒ. imo cõtinue eſt in via lutoſa ⁊ peſſima. Juxtai lud Pð. Inquinate ſunt vie illius in om̃i tꝑe. Votãter dicit in om̃i tpe.qa tres ſunt ſtatus culpe cogitatio. delectatio.⁊ cõſen⸗ ſus.⁊ om̃es iſti ſunt inquinati. In quolibʒ em̃ ſtatuum iſtoꝛũ aniiha inquinatur per pcœtm̃. Pꝛopterea Pð.petit a ſe talem viaʒ gmoueri dicens. Viam iniqͥtatis amouea me.⁊ petit ſibi viam ſalubꝛẽ oſtendi dicẽs. Vias tuas dñe demonſtra mihi. ſcʒ pꝛece ptoꝛũ tuoꝝ.⁊ ſemitas tuas.ſcʒ conſilioꝛuʒ tuoꝛũ.edoce me. Circa qð ſciendũ ꝙ meri to xp̃s hoꝛtatur pctõꝛem ad deſerendum ſtatũ culpabilem cito ⁊ feſtinãter.vt ab eo recedat ⁊ ad deũ cõuertatur.qͥa ſtatus ta/ lis in culpa eſt valde periculoſus. Ham ſi/ cut dicit Brego. Peccatuz qð ꝑpnĩam nõ diluitur.mox ſuo pondere in aliud trahit. ideo ꝑiculoſum eſt in eo ꝑdurare ꝓpter qͥd Sapiens ↄſulendo dicit Eccĩ.v. Nõtar/ des cõuerti ad dominũ. ⁊ non differas de die in diem. Et aſſignans cauſam ſubdit. Subito eĩ veniet ira eius.⁊ in tꝑe vindi cte diſperdet te. Unð Augꝰ. Nullus expe/ peccare nõ poteſt. de pe. diſt. vij. Nullus. Quare feſtinandũ eſtad peni tentiã ꝓpter multa. Pꝛimo pter boꝛe moꝛ tis incertitudinẽ Luce.xij. Veniet dñs ſer ullius in die qua nõ ſperat.⁊ hoꝛa q̃ ne⸗ ſcit. Vñ ⁊ alteri vitam longã pᷣtendentidi ctum eſt. Stulte hac nocte aĩam tuã repe tent a te.ſcʒ demones.vt patet ibidẽ Luẽ. xij. Scðopter pctõꝛũ accumulationem. Apocal.· xxij. Dui ſoꝛdet ſoꝛdeſcat adhuc. Feces q̃nto vlterius ſtant.tanto mag fe ⸗ tent. Sic pctm̃ peccato additũ q̃nto plus bomo ſtat in eo. tanto mag auget᷑culpap quã ſoꝛdeſcit. Oſee iij. Waledictũ ⁊ inen daciũ ⁊ homicidiũ ⁊ furtũ inundauerũt.et ſanguis ſanguineʒ tetigit. Siẽ eiñ pãnus ſemel ſanguine tinctꝰ citius mundat᷑qᷓ; ſi bis vel ter ita pctm̃ ſemel ꝑpetratuʒ ſicito confitetur.citius veniaʒ habet qᷓ ſi fuerůt pluries iteratũ.quia. Ad facinꝰ duplexnõ ſufficit vltio ſimplex. Tertiopter pctõꝛis erga gratiã dei inducenteʒ⁊ expectantem ip̃m ad penitentiã ingratitudinẽ Rojj. An ignoꝛas qꝛ benignitas dei ad peniten tiam te adducit. Tu aũt ᷣm duriciã tuam Zipenitẽs coꝛ tuũ theſauriʒas tibi irã ĩ die ire? reuelationis iuſti iudicij dei qͥ reddet vnicuiq; iuxta oꝑa ſua. Duartopter elon gationem. iuxta illud ſoð. Dñe quiſe elon gant a te peribũt Quinto ꝓter minoꝛẽad conuertendũ abilitatẽ. Vñ Ecci xxx. dicit Turua ceruicẽ fülij tui in inuẽtute.ettun⸗ de latera eius dũ infans eſt. ne foꝛte indu ret⁊ nõ credat tibi. Et loquit᷑ ibi de ſenſi⸗ bus noſtris.qͥ ſunt q̃ſifilij infantes dñ re center peccant. qͥs ſtatim debemꝰ coꝛrige/ re ne indureſcant in malicia. Juxta illud. Qui nõeſt hodie. cras mimaptus erit.Et alter poeta dicit. Pꝛicipijs obſta.ſero me/ dicina parat᷑. Dum mala poſt longas ius ⸗ luere moꝛas. Sextoꝓpter finalem ꝑiculo ſam cõuerſionẽ. Vix eĩ aut nunqᷓ; ptho/ mo in egritudine conteri. qͥq nec de pecca tis ſufficit cogitare.eo ꝙ ſufficitdiei illima licia ſua ſcʒ eꝝ infirmitate ꝓueniens. quia m Miero. Ibi rapit᷑ intentio mentis vbi eſt vis doloꝛis. Vnde Zugu. Moꝛbyyꝛ get. pena terret ⁊ toꝛquet. füij quos ilicite dilexit. vxoꝛ et mundus eum ad ſe vocunt. Ideo dicit Augu.confulendo vt homoin ſanitae aget penitentiã. Dicit enim. Tene certum ⁊ dimitte incertũ. Ham ſm ip̃min ſermone.j. de penitẽtia. ui agit peniten ⸗ tiam cũ egrotat. aut cum iam nimis ſenex eſt nec laudo nec vitupero.quia pctã illuʒ dimiſerunt.et non ille peccata. Sed lan do ſitunc dedinata malo et facit bona qñ omnia mala ꝑpetrare poteſt. Exquo ipſe ſtatim infert ibidem.ꝙ nullus etiam vna die ſine penitẽtia debet eſſe quia neſcimuſ hoꝛam neq; diem quãdo pius dñs deus nos de hocſeculo migrare iubeat. Septi mo pꝛopter dei obliuioneʒ et clamoꝛis nõ exauditionem. Hã ᷣm Criſoß. Hacaniad uerſiõe ſeu pena ꝑcutitur peccatoꝛ. vtmo⸗ riens obliuiſcatur ſui qui dum viueret ob litus eſt dei Jſaie. xxxiij. Uequi ſpernis. nonne et ipe ſperneris Pꝛouerbi. Voca ni.ſcʒ ad penitentiam.et rẽnuiſtis. Etſeqͥ tur. Ego quoq; in interitu veſtro ridebo. ntsbe irmiha wureln hufecn us voſe wbusn mentr jnſuci wnoet ſerequi wnpare ſlereino ninſufe talicre ſiecumol valiD ſtſunctu nert inte.eo uubabe niutino mitend nle — 755 E5 5 3HS55 * —— 3 Vominica. xM.p Iſtud patet de diuite in inferno ctamante Tuce. vj. Et de fatuis virginib dicenti⸗ bus. Aperi nobis WMat. xxv. Duitriſ⸗ g; denegatum eſt beneficium poſtulatum. Pꝛopter pꝛcmiſſa ergo pericula dicit᷑ iſtis lepꝛoſis—— jolite tardare. nolite ſtare diutius.ſed ſtatim vt vos peccare ſen titis.ite⁊ cõuertimini ad dominũ Ezech. xxriij. Lõuertimini a vñjs veſtris peſſimis B Et vere peſſime ſunt vie pecca⸗ toꝛum. Ham vie peſſime vulgariter dicun tur. quando ſunt montoſe.ſpinoſe. lutoſe. Sic vie peccatoꝛũ montoſe ſunt in ſuper bis.· qui ſemꝑ alta querunt.ſed non atten ⸗ dunt. quia quãto gradus altioꝛ.tanto ca⸗ ſus grauioꝛ · De iſtis eſt ſicut de lepoꝛe qui ſacilius ⁊ citius currit contra montẽqᷓ; de monte. Cuiꝰ ratio eſt. quia habʒ pedes an terioꝛes bꝛeuioꝛes poſterioꝛib. Sic fuꝑ⸗ bi et vani habentes affectiones ad deum bꝛeues vel nullas · difficile ad deũ vadunt Sed affectiones habentes ad mundum longas.facile alta mundiaſcendunt. Pa⸗ tet hoc ad ſenſum ꝙ ſemper ita eſt. qula di lectoꝛibus mundi omnia difficilia facilio⸗ ra videntur pꝛo mũdo qᷓ; ſanctis pꝛo deo. RNam facilius videt᷑ militi haſiludere fer⸗ ro nudo et grauiſſimos ictus ĩmo moꝛteʒ ſufferre quãdoq; pꝛo mundo qᷓ; complere vnum pater noſter pꝛo deo · Et hoc facileẽ videre in om̃i genere ſecularium. Quanta enim ſufferunt ſeruientes pꝛo honoꝛibus ſeculi circa curias cum remoꝛſu conſcien/ tie cum obiurgationibus dominoꝛũ.cum inuidia ſocioꝛum.cũ omni infoꝛtunio coꝛ⸗ poꝛali. Quoꝛum omniũ decimam partem vix ſanctus aliquis monachus pꝛo deo ſu ſineret. Vie ſpinoſe ſunt in auaroꝛum cu ⸗ piditate. eo ꝙ ſpine ſunt diuitie Tuce.viij. Quia habent punctionem laboꝛis in acqͥ ⸗ rendo.timoꝛem in cuſtodiendo et doloꝛez in amittendo. Et iſte etiam vie ſunt mul ⸗ tum difficiles.ſicut experiunt᷑ mercatoꝛes eundo et ſulcando in terra et in mari faci⸗ endo naufragia · latronum pericula pati⸗ endo et pꝛedonum inſidias ⁊c̃. que tamen omnia videntur eis facilia. Vie lutoſe ſũt iuxur ioſoꝛum.de quib dicitur. Compu ⸗ truerunt inmenta in ſtercoꝛe ſuo· que licet etiam ſunt difficiles tñ eis aparẽt faciles. Naz q̃nta difficultas ſit qͥs dubitet· ſtrin ßiiopuliscaligisſotularivpᷣcinctis in cõ * — lt trinitatis placentiã amaſiaꝝ ſtare pluri hoꝛis coꝛãñ ila.rotare capillos. deſudare in coꝛeis ex/ haurire patrimonia ⁊c̃tñ amantibus om nia iſta facilia apparent. quia amanti nihil eſt difficile. vt dicit hyſtoꝛia de ſcõ Nonio epiſcopo.qui Anthiochie viſa quadaʒ do/ mina multũ oꝛnata dixit ad ſocios. In ve ritate dico vobis q̃ deꝰhanc nobis ↄſti⸗ tuturꝰeſt ante Apectuʒ tremẽde ſedis ſue vt nos et noſtrũ ſacerdotiũ iudicet. Nam quautas putatis hoꝛarũ moꝛas intra cu ⸗ biculum ſuũ exegit abluens faciẽ.⁊ depin ⸗ gens ſe· vngentis diuerſis liniens ⁊ ad ſpe culũ diligẽter exoꝛnãs. vt in pñti ſeclo pla ⸗ ceat.⁊ oĩlw deſiderabil videatur. nec cuic; amatoꝝ ſuoꝝ turpis videat᷑. quitũ hodie vident᷑eſſe. ⁊ cras pleriq; nõ parent. Hos vᷣo bñtes pr̃em in celis eternũ.in ſecula ꝑ⸗ manentẽ.⁊ ſpõſum ĩmoꝛtalẽ deũ.donantẽ ſibibene ſeruientibꝰ ꝑmanẽtes diuitias.qᷓ eſtimari nullatenꝰ pñt.qᷓ nec oculus vidit ⁊c. Quid plura. bñtes ꝓmiſſionẽ certaʒ.vt ⁊ſeraphin nõ ſatiant᷑ ꝓſpicere. nõ nosoꝛ⸗ namꝰ nec deifahimꝰ immũdicijs nr̃is.qꝓ creatoꝛis exemplo invirtutis culmine ſem per ſtare debuimus. Et ſicveniens domũ nctus ille epiſcopus de eccleſia · pꝛoꝛu⸗ ens in pauimentum. faciem ſuaz feriebat. et terram lacrimis rigabat. dicens. O al⸗ tiſſime deus ignoſce mihi peccatoꝛi.qavni celeſtis ſponſi faciẽvideamꝰ quẽ cherubin us diei meretric oꝛnatus totius vite mee induſtrie ſuperauit oꝛnamenta. Duo vul⸗ tu te domine reſpiciam. vel ꝗuibus verb me coꝛam tuis aſpectibus pꝛeſentabo.Il la pꝛo terrenis et caducis ſummo ſtudio ſe oꝛnauit. Ego tibi placere pꝛopoſui⁊ per meam negligentiam non impleui. Ecce qͥ· modo iſte vie peccatoꝛum ſunt omnes pel ſime.ita vt peccatoꝛes aliquando conuer ⸗ ſidicant et ſoli recognoſcant.illud confitẽ tes Sapie.v. Laſſati ſumus in via iniqui tatis et perditionis. Viam autem domini ignoꝛauimꝰ. He igitur peccato? ambulet vlteriꝰ vias iſtas peſſimas iubetur a ſalua toꝛe ire per viam bonam et rectam et im⸗ maculatam. Ham de eterna ſapientia que eſt filius dei dicit᷑ Pꝛouer.ij. Vie eius vie ulchꝛe.et om̃es ſemite eius pacifice. Ta⸗ ergo viam bic ſuadet ſaluatoꝛ peccato rib dicendo. Ite.ſcilicet viã mandatoꝛuʒ. relinquẽges viam peccatoꝛũ e 5 De 5———= E —— ſf 3 3 1 4 ſ3 f 3 ji 3½ 1 8 3 3 ½ 3 4 i 6 i ½ 16 1 3 3 3 † relinquat impius viain ſuã et vir iniquus cogitationes ſuas. Et Mieremie. vj. cap. State ſuper vias et videte et interrogate de ſemitis antiqnis. que ſit via bona. am bulate in ea et inuenietis ani⸗ mabus veſtris. Vixi ſecũdo ʒjtlr . T miſſis hoꝛtatur ſaluatoꝛ pctõꝛes ad manifeſtandũ conſci⸗ entie reatũ damnabilem. Lũ dicit. Oſten/ dite vos. Ac ſi dicat. Si operã medicãtis expectatis.opoꝛtet vt vulnera veſtra dete gatis ᷣm Boeciuz. Vnde poeta dicit. Nõ intellecti nulla curatio moꝛbi. Oſtẽdite er go vos ·ſcilicet peccatqꝛes in confeſſione.q hucuſq; latuiſtis in culparũ occultatione. Vnde confeſſio nõ eſt alind qᷓ; oſtenſio de fectuum pꝛioꝛũ. Ham ſ̃m Iſido libꝛo.iij. ethimologiarũ. Confeſſio eſt per quã ani⸗ me moꝛbus latens ſpe conſequende venie in laudem dei aperit. Exquo patet ꝙad pfecte turandum conſcientie vulnera. ne/ ceſſaria eſt cõfeſſio peccatoꝛũ ⁊oſtenſio eo rum aperta. Unde Seneca epiſtola. lvij. dicit. Om̃ia vulnera in aperto leuioꝛa ſůt. Moꝛbi quoq; ad ſanitatem tunc inclinãt cum ex abdito erumpũt?⁊ viam ſuam ꝓfe runt. Et ſequit᷑. Et auariciã etambitioneʒ ⁊ cetera mẽtis humane vicia tunc pericu⸗ loſa ſcias eſſe cum ſimulata ſanitate ſubſi⸗ ſtunt. Et Brego.in paſtoꝛali cap̃.xxxviij. Vulnera clauſa plus cruciant. Ram cum putredo que interiꝰ feruet eijcitur ad ſalu tem doloꝛ aperit᷑. Sed diceres. Duare debeo cõfiteri peccata oꝛe vt exteriꝰappa reant in cõfeſſione. Nõne deus nouit ab/ ſcondita coꝛdis mei melꝰquã ego poſſuʒ dicere. Ad qͥd reſpõdet Zugꝰ libꝛo.iij· O meliarũ.omelia.xij.in pᷣncipio. Hõ vult de us vt ↄfiteamur peccata nr̃a ideo ꝙea ip̃e ſcire non poſſit.Sed qa diabolus hoc de ſiderat vt ĩueniat qͥd nobis ante tribunal iudicis eterni obijciat.ideo vult vt magis defendere qᷓ; accufare noſtra peccata veii⸗ mus. Ecõtrario autẽ deus noſter. quia pi nus ⁊ miſericoꝛs eſt vult vt ea confiteamur in hoc ſeculo.neꝓ illis cõfundamur poſt ⸗ modum in futuro. Siem̃ confitemur ille parcit. Siagnoſcimꝰ.ille ignoſcit. Et po⸗ ni ibi pulchꝛũ exemplũ de ſerpente illo qᷓ pmos parentes ꝑ fuperbiã deiccit⸗⁊ noſ omes ſimiliter inſeeit. Quãdo ergo videt X N.„—— — 5*—*,— S———— 3 6 ₰ — nos ad deum redire in cõfeſſione phun litatem valde impedit. ne chꝛiſtũ bumieʒ ducem ip̃o cõtempto ſequamur. Hecille. Hon eſt ergo putandũ ꝙ deus velit aperi riocculta coꝛdiũ noſtroꝛum vt ea ſciat ed ideo vt cum ſic aperiendo ⁊ noſtros defe⸗ ctus exponẽdo coꝛaʒ eohumiliamurapec catis noſtris curemur. Vnde Angꝰ lib. x. Confeſſionũ ait. Manifeſtus ſuʒ tibi do ⸗ mine quicũq; ſum. Heq; em̃ ago vᷣbis car⸗ nis et vociby ſed verbis anime et camoꝛe cogitationis quoniaʒ nonit auris tua. Et ſequit᷑. Lum em̃ malus ſum nibil aliudeſi confiteri tibiqᷓ; diſplicere mihi. quoniãtu domine benedicis iuſtũ.ſed pꝛius eum in ſtificas impiuz. Hec ille. Exquibpatetqꝙ cõfeſſio peccati a deo inſtituta eſt maxime ppter humilitatem noſtrã. Unde Augꝰfu per Pð · lxvf. dicit. Ad hoc deus exigitcon feſſionẽ vt liberet humilẽ. ad hoc damngt nõ confitentẽ vt puniat ſuperbũ. Exhpa⸗ tet ꝙad confeſſionẽ maxime requirit᷑ hu ⸗ militas.ꝑ quã homo ſe oſtendit peccutoꝛẽ fragilem ⁊ defectuoſum coꝛã deo. Vñ In guſti. ſuꝑ Eanonicã Johis.omelia.. Si te cõfeſſus fueris peccatoꝛẽ.erit in te veri tas. Et ſequit᷑ poſt pauca. Mumilitas ꝑti⸗ net ad confeſſionẽ.qͥa dum cõfitemurnos peccatoꝛes eſſe.ip̃a eſt humilitas. Hecille Ex bis ergo infero ꝙ qnto plus homop pꝛios defectus cognoſcere nõ curat.tãto minꝰꝑ humilitatẽ deo ſe eſſe reũ oſtendit. Vñ Augꝰ.li.iij. de pᷣbis dñi ſermõe·xiji⸗ cit. Nõ dicit᷑tibi Eſto minꝰqᷓ es.ſʒcogno⸗ ſce qͥd es. Lognoſce te infirmuʒ. cognoſce te hoĩem cognoſce te pctõꝛẽ. Lognoſceil/ l qui te iuſtificat. Cognoſce quia maculo ſuses. appareãt in confeſſione tua macule coꝛdis tui⁊ ꝑ pnĩaʒ ꝑtinebis ad gregẽtp̃i Becille. Et poſt; dicit idẽ Augu.inli. de dñica oñ̃one.⁊ lib. v. de pᷣdeſtinatione ſctõ⸗ rum. M in ↄfeſſione deus vult vt recoꝛde murpctõꝝ ñoꝝ. ne 3 q̃i innocẽs ſibipla ceat ⁊ſe extollẽdo płꝰpereat. Hã ait Bre. xxij. moꝛal. Vere hůilitatis infignia ſunt iniqtatẽ ſuã quãq; acit᷑ cohſcere ⁊ cognitã voce confeſſionis aperire Et ex his patet reſpõſio ad illam queſtioneʒ qua queritur Quare homines ſeculares raro cõfitent᷑ hoc enim nõ ꝓuenit niſier ignoꝛantia gra nitatis peccati. Exquo enim non cogno⸗ ſcunt ſe peccatoꝛes. etꝓpter ſuperbiã eoꝛũ — — —— — — S S— —— S— —— —— — — — — ———— — S S S 8 S S 2 S ——. — — S — — purgo zpec woco henbau unt wls Di reparati ſnetpelc umet ſcenaſeut ieres im celerato oc dicu ſtiſta die ndecon inurũte ocerñ isſuper nnſua utElec vcfeſſi rinis i zideſec dy inun luguit unn Dominica. XI. polt trinitatis peſſimã dedignantur humiliari ſepius in ceptum legis · etwter humllitatis virtutẽ. vonfeſſione ne pꝛo talib habeant᷑ quales etpter myſticam ſignifica tionẽ. Signifi⸗ — 1A Ni i ſunt. ſed volũt potius vt habeant̃ꝙ bonis ac iuſtis et virtuoſis quales nõ ſunt. De qᷓ bus dicit Seneca epiſtola. liij· Quare vi⸗ cia ſua nemo confitetur niſi quia ea igno ⸗ rat. Vnde ᷣm ipm epiſtola.xxix. Quipec⸗ care ſe neſcit. coꝛrigi non vult. Et Bregoꝛi us ſuper illud Job. xlij. Idcirco meipſuʒ repꝛehendo · dicit. Quanto minus quiſqʒ ſe videt.tanto minus ſibi diſplicet. ⁊ quan to maioꝛis gratie lumen ꝑcipit.tanto am ⸗ plius repꝛehenſibilẽ ſe eſſe cognoſcit. Ta/ um hominũ conſcientiam Bernar · in li⸗ bꝛo de cognitione ſui cap̃ · xxiij. vocat vul⸗ pinam et ꝑconſequẽs hypocriticam er ſi⸗ mulatam.eo ꝙ fᷣm ip̃m exterioꝛem ſupſici⸗ em intuẽtes ſalua eis om̃ia arbitrãtur.nõ ſentientes vermem interioꝛem quiinteri- oꝛa coꝛrodit. Pꝛopter hoc idem Bernar. ibidem cap· xxvj dicit. M ſicut membꝛum quod doloꝛẽ non ſentit.moꝛtuũ eſſe dicii. MWoꝛbus aũt inſi enſibilis incurabilis eſt. Patet ergo ꝙ ante omiĩa neceſſaria eſt co⸗ gnitio peccatoꝛũ in homine· ſi debet ſequi apertio et oſtenſio cõſcientie in confeſſiõe Rpertio autẽ iſta ↄſciẽtie debęt eẽ nõ qua ſiſcune; aut qualitercunq; ſed lacrimoſa? febilis. Dicit enim Criſo.in fine libꝛi ſui. de reparatione lapſi. Condemnare ſemet ⸗ ipm et peccatoꝛẽ dicere cõmune bocẽ om⸗ mium etiã pene infideliuʒ. Multi enim de ſcena ſeu de pꝛoſtibulo viri et pꝛecipue mu lieres impudice peccatoꝛes ſemetipſoset ſceleratos oſtendũt.ſed non eo pꝛoſpectu hoc dicunt ꝙ cupiant emendari.ideo non eſt iſta dicenda confeſſio.non eĩ eſt hecer coꝛde compunctio. nec in amaritudine la⸗ crimarũ talia pꝛoferunt. neceo affectu qᷓſi qui oderũt ea que accuſant. Ande Brego rius ſuper Job. vij · dicit. Sepe⁊ repꝛobi peccata ſua cõfitentur.ſed deflere contem nunt. Electi vero ſuas culpas quas voci bus cõfeſſionis aperiunt. diſtricte aniad⸗ nerſionis fietibꝰ inſequũtur. Hecille. Et tantũ de ſecũdo. D in verbis pᷣmiſ⸗ Dir tertiò ſ chꝛiſtus qᷓmẽ⸗ dat pꝛelatoꝛũ ſen miniſtroꝛũ eccleſie digni tatem honoꝛabilem. Remiſit nanq; adi⸗ ios lepꝛoſos pꝛopter manifeſtandi mira⸗ ulum mundationis ipᷣoꝛũ. et pꝛopter pꝛe cauit eij chꝛiſtus ꝑ hoc ꝙ poſt mundatio⸗ nem interioꝛis peccati ꝑ cõtritionẽ.necei⸗ ſaria eſt adhucoꝛis cõfeſſio coꝛaʒ ſacerdo⸗ te. Merito igitur iſti ad ſacerdotes mit⸗ tuntur.quoꝛũ eſt diſcernere inter lepꝛam ⁊lepꝛam.inter moꝛbum et moꝛbũ. et hos admittere.illos abicere. Ip̃i enim habẽt claues ligandi et ſoluẽdi in terra.ſine his nõ poteſt peccatoꝛ ad deum accedere.nec gratiã obtinere nec veniam mereri pecca⸗ toꝛũ ſaltem extra caſum neceſſitatis. Vn⸗ de Augꝰ de vera et falſa penitentia cap̃· x. Qui confiteri vult peccata vt inueniat gra tiam.querat ſacerddteʒ ſcientem ſoluereꝝ ligare.ne cũ negligens circa ſe fuerit negli gatur ab illo qui eũ miſericoꝛditer monet ne ambo in foueam cadant quam ſtultus euitare noluit Ecce hic duo innuit Augꝰ. Pꝛimo vt peccatoꝛ inueniat gratiã debet accedere ſacerdotẽ. Scðo vt ralis querat ſacerdotem nõ qualẽcunq; ſed ſcientificũ. Per pꝛimũ arguit᷑ erroꝛ huſſitarũ dicen um ſufficere ſolam contritionẽ ꝓ peccatis deo factã. Tõtra quos eſt ugu· libꝛo de viſitatione infirmoꝛũ. dicens. Sunt dã qui ſuficere ſibi ad ſalutẽ annũciant ſi ſo⸗ li deo cui nihil occultũ eſtet quem nullius conſcientia latet ſua confiteãtur crimina. Poiunt eĩ ſine erubeſcũt ſiue dedignant᷑ ſuis oſtendere ſacerdotib. quos tamẽin⸗ ter lepꝛam ⁊ lepꝛam diſcernereꝑ legillato rem conſtituit dominꝰ. Et ſequit᷑.· Holoyt tali decipiaris opinione quatinꝰ cõfunda⸗ ris confiteri coꝛam dei vicario. thabeſcẽs pꝛe ruboꝛe vel ceruicoſus pᷣ dedignatiõe· Tam ipius humiliter ſubeundũ eſtiudi⸗ cium quem deus ſibi non dedignatur eſſe vicariũ. Ergo ad te roges venire ſacerdo⸗ tem ſi infirmus es et fac ip̃m ↄſcientie tue pieniſſime participẽ. nõ ſeducat teilla ſom niantiũ ſupſtitio. que muſitando ſeu titu⸗ bando confirmat ꝙ inconſulto ſacerdote ſaluet ad deũ ſola confeſſio. Hecille. Nos gutem nõ abnegamꝰ quin ſit ad deum fre quẽter deferenda pctõꝝ ↄfeſſio. Beat⸗ em̃ qui tenebit ⁊ allidet paruulos ſuos. vl ma imos. ad petrã. Petra aũt xp̃s eſt. Szde teſtamur ⁊ deteſtatur illud ſacra doctrina Vade inquit oſtendete ſacerdotibus. Re ſpõſumeſt diuinü·et cõfitemini alterutrũ Bermo peccata veſtra. inquit Aplus Jacobo. Ei⸗ catricum ergo tuarũ arbiter vice dei adhi beatur pꝛeſbyter. et reuela ei vias tuas.⁊ ip̃e exhibebit tibi antidotum reconciliati⸗ onis. BHec ille. Per ſecundũ arguuntmun daniet ſeculares vani. qui querunt ſacer⸗ dotem ignarũ indoctum et minus pꝛoau dienda confeſſione idoneum.qui cum eis mite et leniter pꝛocedit.eteis paruam vel nullam penitentiã imponit Lontra quos dicit Auguſtinꝰ in libꝛo de vera ⁊ falſa pe⸗ nitentia capło.x. Qui confitetur omĩno ſa cerdoti melioꝛi quem habere poteſt confi atur. Talem vt dicit ip̃e libꝛo de ſalutari bus documentis.ſequamur et ꝑquiramꝰ qui ſciat curare peccata pꝛopꝛia.et poſtea vulnera aliena vt ꝑfectus medicus.cum ta libus conſiliũ ſalutꝭ noſtre ineamus vt nõ perdamus hereditatem celeſtem quaz no/ bis ab initio mundi deus pꝛomiſit. Hecil le. KE Exhis infero duo. Pꝛimum ꝙ magne vtilitatis eſt ſacerdoti doctioꝛi? magis ſcientifico qᷓ; ſimplici et indocto li⸗ cet ſanctioꝛi conſiteri. Iſtud patetex eo qꝛ m Bonãuenturam in quodam.ſermone de penitentia. Sacramentũ confeſſionis vocalis inter cetera a deo eſt inſtitutuʒ ad peccatoꝛũ patrociniũ acquirendum.quia ficut videmus in cauſis ciuilibus ꝙcõmu niter homines indigent patronis qui ſint periti in iure vt penas iuris poſſint vitare et tales opoꝛtet in ſua cauſa oꝛdinatepꝛo⸗ cedere. Ita multo magis ſᷣm ip̃m in ſpiri⸗ tualibus eſt.et ideo ᷣm ip̃m expediens eſt ſacerdoti ſua reuelare peccata. qui devitã dis ſanum conſilium poſſit dare.pꝛopter quod eſt eligendus ſacerdos doctus qui poſſit et ſciat diſcernere inter lepꝛam et le pꝛam.ſicut ad eius officium ſpectat. vt pa ⸗ tet in Lenitico. Secundo ex hoc infero ꝙ magna eſt dignitas ſacerdotum quos ſic deus honoꝛauit vt eis vices ſuas in terri cõmitteret.et per eos nos a peccatis pur⸗ garet. Unde Bregoꝛiꝰlibꝛo.v. regiſtri ſui hoꝛtans Mauricium imperatoꝛeʒ ad de bitam reuerentiam ſacerdotibꝰ exhiben ⸗ dam. Hon indignetur inquit dominꝰ me/ us ſacerdotibus pꝛopter eum cuius ſerui ſunt. vt eis debitam reuerentiã impendat quia illi aliquãdo in diuinis eloquijs dij. aliquãdo angeli nominãtur. Exodienim xxij · dicitur· Dijs non detrahes · Et WMa⸗ lachie.ij dicit᷑. M angelus domini exerci domini exerci⸗ tuum eſt. Hoc eſt contra illos qui detur/ pant ſacerdotes. Legitur de Lonſtãtino imperatoꝛe ꝙ cum fuiſſent ſibi quedaʒac cuſationes contra epiſcopos in ſacra ſin do Nicena poꝛrecte. Ip̃e om̃es combuſ⸗ ſit dicens. Vos dij eſtis. a ſolo deo iudic ri debetis et dignũ non eſt vt nos iudice mus deos. Et ſimiliter hoc habetur libꝛo qͥnto tripartite hyſtoꝛie vbi ſimiles accuſa tiões refutauit dicens. Iſta habebũttem pus ſuum in die iudicij coꝛam illo quiiu⸗ dicaturus eſt om̃es. Mihi hominiiudica re nõ licet de vobis. Ibietiã legitur quo⸗ modo locatis epiſcopis in loco ſuperioꝛi ipe reſedit in loco inferioꝛi. Pꝛopter quaʒ reuerentiã ſacerdotibus recte ꝑipſumim penſaʒ · deus ſibi in omniby aſtitit et ſibiſi gnum ſancte crucis in ſomno oſtendit. di cens. Lonſtantine in hoc vinces. Becibi. Refert etiam Bregoꝛius.ꝙpaganipꝛinc pes verum deuz neſcientes. deos ligneos vel lapideos colebant. et tamen eoꝛum ſa/ cerdotibus maximũ honoꝛem impende/ bant. Quid ergo mirũ bm ip̃m. Slimpe/ ratoꝛ chꝛiſtianus vel pꝛinceps vel quilibʒ dominus yeri dei ſacerdotes honoꝛet. důũ pagani pꝛincipes vt pꝛediximus honoꝛeʒ impendere ſacerdotibo ſuis nouerunt qui ligneis et lapideis dijs ſeruiebãt. Ex hoc patet ꝙ inhonoꝛãtes ſacerdotes aut dete/ ſtantes eos ꝑturbantes aut grauantes ſi ue in eoꝛum perſonis ſiue in rebus. deteri oꝛes ſunt paganis et ſaracenis aut tartari qui pꝛopꝛios ſacerdotes honoꝛãt. Zcper hoc cõuincunt᷑ fideles etiam deum veruʒ minime honoꝛare aut curare. Juxta illud ſaluatoꝛis. Qui vos ſpernit me ſpernit. Et tangit.tangit pupillã oculimei De lexandro magno legit᷑ ꝙ cum pꝛoceſ ſiſſet contra hieruſalem et epiſcopꝰ indeo/ rum ſibi obuiam pꝓceſſionaliter ꝓceſſiſſet. mox de equo deſcendit et ei reuerentiã ex⸗ hibuit. Pharao qᷓ;uis ĩmaniſſimi⁊ duriſi mi coꝛdis fuerit.ipſe tamen ſic honoꝛauit ſacerdotes ꝙetiam tempe maxime famis ip̃is de regalib hoꝛreis ſufficientẽ alimo/ niam pꝛocurauit. X Sed diceres Vere dñe dignũ ⁊ iuſtũ eſt bonos ſacerdoo tes honoꝛare. quos nos.vt ait Hieroſci mus xp̃ianiꝙ nobis de poſuit iudices in terr qͥ etiã añ ilũ diẽ iudicij iudicãt ethãt wihade — mUei Mutus di ugutoꝛia lulcic onauina pabomi hficerpi nnon Ri ſãtiyq iʒ id vmalib itercere nbltut. tnery ipen pom̃ hofia Aatt Wüſic auiioñ toſiſtce Unui Bominica.xI. poit trinitatis dauem vite et moꝛtis. Sed quis eſtimat honoꝛe dignos illos ſacerdotes quiſe ex hibent in vita et moꝛibyꝑ om̃ia indignos. vacantes potib.comeſatiõibus et ceteris ſecularibus vanitatiby. quis tales niſi ſtul tus iudicare poſſit nõ pꝛemio honoꝛis ſed potius ſupplicio pudoꝛis eſſe dignos · Ad quod ego ĩmo nõ ego ſed ille magnꝰ Bre⸗ goꝛius libꝛo.v. Regiſtri ſui reſpõdens ait. gea que dicta ſunt de honoꝛe ſacerdotuʒ aut alia que legũtur in ſcripturis.non tiñ ſpecialiter pꝛo bonis · ſed etiaʒ generaliter ꝛo malis ſunt interpꝛetanda. quoniã ad/ puc neſcimus qualis ſit futurꝰ. Etem̃ pau lus dicit. Holite ante tempus iudicare.ſci licet de occultis.quoaduſq; veniet domi⸗ nus. Haz ſunt multa que de illius iudicio homines ignoꝛãt.quia foꝛtaſſe quod vos laudatis ille repꝛehendet. Et que vos re⸗ pꝛehenditis ille laudabit. Hec Bregoꝛiꝰ. Bocceſt cõtra illos qͥ pꝛopter leuem ſuſpi/ tionem.vt foꝛte qa ſacerdos deſcendit ad inuitataʒ.vel locutꝰeſt cum femina.ſtatim iudicant eũ ꝑuerſum et indignum.⁊ dedi gnantur eiꝰ miſſam. Lötra qͥs dicit ⁰Luci/ us papa de cohabitatione clericoꝝ et mu/ lierũ. Veſtra. Hon poteſt quis q̃ntũcunq; pollutus diuina polluere ſacramenta.que purgatoꝛia cunctarũ cõtagionuz exiſtunt. Qualiſcũq; em̃ ſacerdos ſit.qᷓ ſancta ſunt coinquinari ab eo nõ poſſunt. Sumite er go ab om̃i ſacerdote xp̃i myſteria.qa om̃ia in fide xp̃i purgant᷑. Hec ille. Et idem vult canon Nicolaipape. xx.q.viij.ca. fina. Sci ſcitãtibꝰ.ꝙ a tali ſacerdote ↄmũio recipiat᷑ quſq; iudicio epiſcopoꝝ repꝛobet᷑. Quoni am mali bona miniſtrando t̃modo ſe le⸗ dũt.et cerea fax accenſa ſibi qͥdeʒ detrimẽ ⸗ tum p̃ſtat.alijs vero lumẽ in tenebꝛis ãmi niſtrat.et vnde alijs cõmodũ exhibet.inde ſibi diſpendiũ pꝛebet. Et ſequit. Sumite ergo ab om̃i ſacerdote intrepidi xpᷣi myſte ria.qa om̃ia in fide xp̃i purgant᷑. Fides eĩ ẽ quevincit hũc mũduʒ et q;a nõ dãtis ſed accipiẽtis. ſic dicẽte beato Hieronymo.. ad credendũ om̃i anie baptiſmus eſt ꝑfectus et in om̃i ſacerdote coꝛpuſxp̃i ꝑfectũ. Hec Canon. Quãdiu ergo quis tolerat᷑ ab ec cleſia in officio ſuo.nõ debet a quoqᷓ; vita ri· Vnde licet dep̃henſus ĩ adulterio ſit in famatus decrimine.tamẽ nõ ſufficit adh vtabſtineat᷑ ab eius officio⁊ ſacramẽtis ſu is niſi infamer᷑ꝑ ſententiã.vt dicit gloſa di cti capituli Sciſcitantib.⁊.xxxij.di.q. Ve rum. Reqritur ergo ꝙſit dephenſus ⁊ cõ⸗ uictus. vt de iudicijs. Eũ non ab homine. Benetñ ↄceditur ꝙ om̃is ſacerdos in pec cato moꝛtali exiſtẽs eſt ſuſpẽſus qͥ ad ſe.ſcʒ yt nõ celebꝛet.qͥa alias peccat moꝛtaliter. .q.j. Sacerdotes. Sed talis nõ eſt ſuſpẽ ſus quo adalios niſiſit ꝑ ſententiã pᷣciſus. vel notoꝛius foꝛnicatoꝛ aut ſimoniaꝰaut ſciſmaticus.vt. xxxij. di.ʒ. Verum. Dñ er go dicit ꝙ nullus audiat miſſam pꝛeſbyte ri quẽ ſcit indubitãter habere cõcubinam xxxij· di. ca. Nullus. Dicendũ ꝙ loqui de ilo cuius crimeneß notoꝛiũ ꝑ ſententiam vel pꝛopꝛiã confeſſionẽ yel ꝑfacti euidenti am. Talis eĩ pꝛimoa ſubditis vitari de⸗ bet ad confuſiðem ip̃ius vt a tali pœtõ de⸗ ſiſtat. yt in cg. Veſtra. de cohabitatiõe cle⸗ ricoꝛũ ⁊ mulieꝝ. Ex quo infero ꝙ non ob⸗ ſtante malicia ſacerdotũ qᷓdiu tolerantur ab eccleſia. pᷣſertim ſi nõ ſunt notoꝛij foꝛni catoꝛes debẽt a ſubditis honoꝛari.et xp̃s honoꝛauit ſacerdotem quẽ ſciebat ſacrile⸗ gum. xciij. diſ. Dominꝰ. Per qͥd ßm Cipꝛi anum docuit malos ſacerdotes etiaʒ ho⸗ noꝛare nos. Pꝛo quo honoꝛe nobis tribu at honoꝛem celeſtis curie dominus noſter ieſus chꝛiſtus qui viuit et regnat ꝑg ſecula ſeculoꝛum Amen. Dominica. XIIII poſt trinitatis. II. Sermo QXl. Pnne deceʒ mũ n dati ſunt.⁊ nouem vbi ſunt. Lu ce. xvij. Sicut ait Petrus Ra⸗ nanen in q̃dam epiſtola. Hihil eſt ͥd adeo ad indignationem pꝛouocet altiſſimum ſi⸗ cut ingratitudo. Ipſa enim eſt maloꝛũꝓ⸗ nocatio. beneficioꝛum exinanitio.merito⸗ rum exterminatio. Hec ille. Et Bernardꝰ ſermone.lij· dicit. M ingratitudo hoſtis ẽ gratie et inimica ſalutis. Vnde km ipſum nihil ſic diſplicet deo pꝛeſertim ĩfilijs gra tie quẽadmodũ ingratitudo. Pꝛopter qᷓd ßm Bernar.ſermane. xxxv.ſuper Lantica Rihil auget᷑ ingrato· ſed quod accipit.ver titur eꝛ in perniciem. Iſtud patet hicĩ euã gelio de noueʒ lepꝛoſis. qui pꝛo eo ꝙ de cu ra lepꝛe aua fuerũt ꝑchꝛiſtum mundati regratiari noluert· nec ad eũ fuerũt reuer/ ſi tanq; indigni.obliuioſi. et ingrati voce ſaluatoꝛis arguunt᷑.qᷓſi ab eo ignoꝛentur vbiſint. Wagna quige ſuperbia eſt ᷣm Berñ· in lib · de diligendo deũ.ca.ij et deli ctum maximũ. vti datis tanqᷓ; innatis.⁊ in accepti beneficijs gloꝛiã vſurpare.nõ red/ dere. Tales Plinius in ꝓlogo natural hy ſtoꝛie vocat merito fures?⁊ infelices qͥ bñfi cia recepta nõ recognoſcũt.aut mutuo nõ reddunt. Et Seneca epla.lxxxiij. apellat tales peioꝛes ſerpentib. Hã ſerpentes ve nenũ in alienã perniciẽ ꝓferũt.ſine ſua ſer ⸗ nant. Ingrati vero ſine ppꝛia ꝑnicie nõ poſ ſunt in ſe viciũ ingratuudinis conſeruare. Exquib patet ꝙ valde iniquũ ⁊ iniuſtum eſt. ſi creatura nõ reddit grates ſuo creato riꝓ beneſicijs acceptis. Lum dicat Sene ca epiſtola.xviij. Hoc certe ĩiuſticie cõue⸗ nit ſuam cuiq; ꝓ beneficio nõ reddere gra tiam. Werito igit᷑ iſti nouem lepꝛoſi mun dati ꝑ chꝛiſtũ rephendunt᷑ tanqᷓ; iniuſti.q⁊ pꝛo beneficio mũdationis.ſuũ neſciuerũt vel noluerunt laudare curatoꝛẽ.de quibꝰ increpatoꝛie dicit᷑. Rõne decem mundati ſunt. et nouem vbi ſunt. In qbus verbis arguit᷑ humana ingratitudo ꝑ deum. Per quod nobis ſuadet ⁊ conſulit᷑ virtus gra/ titudinis diuinoꝝ beneficioꝛuʒ Ad quam merito poterimꝰ induciſi triplicem ↄſide rationẽ circa hoc attendamus. Haz ſipon deremus gratitudinis neceſſitatẽ. Si cõ ſideremus gratitudinis vtilitateʒ.⁊ ſi de niq; cognouerimus ingratitudinis defoꝛ mitatein abs dubio ſuſſiciẽter moueri po terimus. vt deo gratias melius qᷓ; iſti no ⸗ uem lepꝛoſiꝓ beneficijs ſuis cõtinue red damus.— Dtri paumo ꝙ ſiponderemus gratitudinis ne⸗ ceſſitatem.ſufficienter moueri poterimꝰvt deo gratias ꝓ beneficijs ſuis cõtinue red damus. Wagna quidẽ neceſſitas inducit hominẽ ad reddendaʒ gratiarũactionẽilli ſcʒ deo ſuo.ſine qͥ nihil boni poteſt facere. Johis.xv. Sine me nihil poteſtis facere. Quicqͥd em̃ homo habet. a deo habet. Si cut Splus dicit. Quid habes qd nõ acce ⸗ piſti. Ham ᷣm Berñ.ſuꝑ Cantica ſermo/ nexij. Sicut oꝛigo fluminũ? fontiuz eſt mare. Si Hermo cx ic omniũ virtutũ ⁊ gratiaꝝ pꝛinci pium eſtrpᷣs. Ideo Zpls de ſedit Coꝝ. Bratias ago deo meo ſempꝑ ꝓ vobis ĩgra tia q̃ data eſt mihi.qͥa in om̃ibo diuites ja⸗ cti eſtis in illo. Tũ ergo tota ſufficiẽtia no⸗ ſtra ex deo eſt vt dicit᷑.ij Loꝛinth.iij. We⸗ rito ad deũ dz ſp recurrere nr̃a laudatiovt mereamur iterũ accige. Juxta illud Ecẽs . Ad locũ vnde exeunt flumina. reuertunt᷑ vt iterũ fluant. Aſtringitur autẽ homo ad agendũ gratias deo quadruplici neceſſita te. Pꝛimo quia ip̃a gratixꝝactio eſt qͥdãmo doꝓpꝛia fidelium operatio. Scðo qa ipſa eſt receptoꝛũ augmentatio. Tertio quiaẽ diuinitatis ꝓteſtatio. Et q̃rto quia nie ne⸗ ceſſitatis et defectuoſitatis demonſtratio. De pꝛimo patet quõ ip̃ᷣa eſt pꝛopꝛia bono⸗ rum et ſeruoꝛũ xp̃ifidelium operatio. Fi⸗ deles nanq; ſeruiad nihil aliud vacant ni ſi ad dilatandũ gloꝛi et honoꝛem domini ſui. Et ideo ſancti viri ſcientes hanc ꝓpꝛiaʒ eſſe operationem ip̃oꝛuz.eo ꝙad hoc qͥſq; natus eſt vt deum laudet omnibꝰ poſtpo ⸗ ſitis.inſiſtunt laudibus diuinis agentes gratias pꝛo beneſicijs acceptis. Eſt auteʒ ita pꝛopꝛium hoc ſeruis dei ſcilicet deum laudare pꝛo beneficijs. vt etiam in celo ne ⸗ quaqᷓ; ab eis poſſit auferri.qa. Beati qui habitant indomo tua domine. Nihil ali⸗ ud faciunt. niſi in ſecula ſeculoꝛum lauda⸗ buntte. De quibus dicit᷑ Iſaie.lj. Baudiũ et leticia inuenietur in ea.gratiarumactio et vox laudis. Vnde iſtud artificium bo ⸗ num eſt nobis in pꝛeſenti addiſcere quod credimus indubie nos ſine fine in celo o ⸗ perari.Ex quo infero ꝙ nihil ſic chꝛiſtia⸗ num debet delectari ſicut gratiaxactio di uine maieſtati.patet. quia in omnibus ſa ⸗ crificis.oblatiõibus.elemoſinis.ieiunijs et alijs quibuſcunq; ſiue actionib ſiue paſ ſionibus ad que chꝛiſtiani tenentur.deus nihil requirit niſi laudem pꝛopꝛiam ⁊ glo⸗ riam. Juxta illud. Sacrificius laudis ho noꝛificabit me. Et ex hoc ſecũdo inferoꝙ gratiarumactio excedit omnia holocauſta victimas.ſacrificia. oblationes.thurificati ones. incenſa et quecunq; alia. Iſtud pa⸗ tet.qͥa iſta omĩa oꝛdinant᷑ ad gr̃axactiões tanqᷓ; ad finẽ.ptz igiꝙ gf̃arũactiões ſunt pcipue. Lum finis ſit melioꝛ oꝛdinatis in finẽ. ꝛopter quod deus offerẽtibus ſibi ſacriticia ſine intentione huiuſmodi red⸗ dẽdi gratias. dixiſſe legit in Pſalmo. Si eſuriero nõ dicam tibi.meus eſtem̃ oꝛbis munde mdunet a wusoucß? deſcidoone vüt o receplo junin ricol miſbihuau mtencicjs vi⸗ uiunt Unde urdict Ju nurcpit modi xtquiträſacta rdeelephan ncurritq̃nda iuſalute collg nacipiatad ſu erdam veruse bagatetabcoſ iygo hon fccre ſinõmouenthe mquea deoer e peꝛtertac t Senecuin meretpꝛiuar ſ Sicut d s Romajd iſent nõſic egerunt inſuls erol Aulngrns Süern anin Bominica.XIpolt trinitatis terre. Et ſequit᷑. Nunqd manducabo car/ nes thauroꝛũ.aut ſanguinem hircoꝛũ po ⸗ tabo.q̃ſi dicat. Iſta nõ ſunt accepta niſi in quantũ ſunt laudis materia. Ideo ſtatim ſubdit. Immola deo ſacrificium laudis. Pꝛopter qͥd hermes Termegiſtus in lib. ſuo de natura deoꝛũ qui logos Cileos ap pellatur·verſus finẽ dixit.ꝙ nõ eſt cõueni ens deo thus vel mirram offerre et incen ⸗ dere.eſtimando ꝙ deus in hoc delectetur pꝛincipaliter.⁊ ſic eñ ſicut ydolũ adoꝛare. Sed nos inqͥt gratias agendo deuz ado/ remus. He ſunt em̃ ſumme incenſiões cũ gratie aguntur deo a moꝛtaliby. Et Zugꝰ. in epiſtola ad Marcellinũ ait. ꝙ nihil gra tius animo vel melius oꝛe pꝛomimus aut calamo ſcribimꝰ qᷓ; deo gratias. NHihil enĩ bꝛeuius dici nec audiri potius poteſt nec fructuoſius quicq; agi poteſt. Hecille. B De ſecũdo q̃modo gratiarũactio eſt bonoꝛũ a ðo receptoꝛũ augmẽtatio.patet. Sicut enim agricola illam terrã libentiꝰ ſeminat q̃ ſibi fructum reddit.ſic deꝰ ip̃os ſepius beneficijs viſitat qui euz pꝛoacce⸗ ptis laudant. Vnde Caſſiodoꝛus lib.iij. epiſtolarũ dicit. Juuitat ad magna qͥ gra ⸗ tanter accipit modica.et ſpemde futuris recipit quitrãſacta beneficia recognoſcit. Legitur de elephante ꝙ quãdo infirmita tem incurrit. qndam herbam pꝛo recupe⸗ randa ſalute colligit.ſed anteqᷓ; eam in ci⸗ bum accipiatad flumen accedens ſe lauat et herbam verſus celum eleuat qᷓi gratias deo agat. et ab eo ſaluteʒ depoſcat. Turpe eſt ergo non facere homini qͥd facit beſtia. Et ſinõ mouent hominẽ ad hoc beneficia futura que a deo expectat.debent maxime mouere peꝛterita que iam ei pꝛoluerunt. yt dicit Seneca in quadam epiſtola.alio/ quin meret᷑ pꝛiuari datis qͥ non agit grati as ꝓ eis. Sicut Apoſtolus oſtẽdit de phi loſophis Roma.j. dicens. Dui cum deum cognouiſſent.nõſicut deñ gloꝛificauerũt. nec gratias egerunt · ſed euanuerũt in co⸗ gitationib ſuis.et obſcuratũ eſt inſipiens coꝛ eoꝝ. Vbi Augꝰ.ait. Ouod deus dedit gratis.tollit ingratis. Sicut patet etiam de Ezechia Iſaie. xxxviij⁊.xxxix. Qui pꝛi uatus ꝓ ingratitudine fuit⁊ punitus.eo ꝙ nõ laudauit deum ꝓ victoꝛia facta de ſen⸗ nacherib. Sicut late habet. iij. Regũ · xx. Detertio quõgratiaꝝactio ẽ diuie ma⸗ ieſtatis pꝛoteſtatio patz. In hoceĩ ꝙ deo de ſuis beneſicijs regratiamur eũ deuz no ſtrum pꝛoteſtamur. Et hoc fecit filius dei Marci. viij· Dui volens de ſeptem pani ⸗ bus ſatiare quinq; milig hominuz pꝛimo gratias egit. Idem legit᷑ feciſſe cum facra⸗ tiſſimũ ſuum coꝛpus ⁊ ſanguineʒ fertur in cena vltima cõſecraſſe et diſcipulis tradi⸗ diſſe. In om̃iby docens ad deuz noſtra be neficia eſſe referenda tanqᷓ; ad illuʒ a quo om̃e datũ optimũ et omne donũ ꝑfectum deſurſuz eſt. Jaco.. Dequarto quõ gra tiarũactio eſt noſtre neceſſitatis demõſtra tio. Qui eĩ regratiat ſuaʒ indigentiã pꝛo ⸗ teſtatur. Vnde heceſt ratio moꝛalis qua⸗ re decime dant᷑et q̃re deo ſunt ſpecialiter dedicate. Sic em̃ dicit Robertuſ Holgot ſuꝑ libꝛũ Sapie ca.xxiij. Decem eſt nume rus ꝑfectus.nouẽ vero impfectus.et ideo dñ nobis noueʒ retinemꝰ decimũ deo da mus. nobiſmetip̃is impfectõnẽ aſcribimꝰ. et omnezʒ perfectionẽ ſoli deo attribuimꝰ. Eodeʒ modo dũ gratias agimꝰ pꝛoteſta⸗ mur ꝙ nihil niſi deeꝰ munere poſſidemꝰ. Patet ekgo ꝙ neceſſario deo grarias age⸗ re debemus. Dixi ſecũdo gllcn⸗ —4, gratiaꝝactionis vtilitatẽ abs dubio moueri poterimus vt gratias deo agamꝰ. Sunt autẽ multa be neficia ad noſtrãvtilitatẽ data a deopꝛo qᷓ bus ſigratias agemꝰ deo magnã vtilitatẽ repoꝛtabimꝰ quiayitam eternã. Sunt au tem iſta beneficia inter cetera pᷣcipua.ſcili⸗ cet noſtre beneficiũ creationis. redemptio nis expectatiõis.iuſtificationis. cõſeruati onis · et pꝛemiationis. De opere creatiõis dicit Berñ in ſermõe qͥdaʒ. Cõſidera deũ in bñficio creatiõis ꝙ creauit te ſine meri⸗ to tuo. Juxta illud ·Pð. Bonoꝝ meoꝝ nõ indiges.qͥa nibil ante ꝓmeruitqͥ nihůpe⸗ nitus fuit. Cogita q̃lem te fecit creaturaʒ. ßm coꝛpus egregiã.m anĩam magis egre giam. vtpote imaginẽ creatoꝛis inſignẽ.ra tionis participem.btitudinis ſempitne ca pacẽ. Lonſidera ⁊ tui noĩs poteſtatẽ. Ter roꝛ em̃ homis ſuꝑ om̃ia animãtia ĩmine⸗ re decernit. Lõſidera ergo largiatis ad⸗ miniſtrationẽ.q̃nta tibi largitus eſt ad ſu⸗ ſtentationẽ q̃nta ad eruditionem. q̃nta ad conſolationem quanta ad coꝛreptionem. quãta ad delectationem Pꝛo bis ergo ni⸗ DBermo pil facias niſi gratias agas· Mec Bernar. De opere redemptionis dicit idẽ Bernar qus in ſermone alio. O bone ieſu q̃d tibi⁊ moꝛti. Nos moꝛi debuimus et tu ſoluis. nos peccauimꝰet tu tollis. Opus ſine exẽ/ plo.gratia ſine merito. caritas ſine modo. De beneficio expectationis quo nos pec⸗ cantes expectat ad penitentiã. patet. Naʒ q̃tiens peccat homo moꝛtaliter.totiẽs in/ dignus eſt vita. Et ideo totiens eſt in ſta⸗ tu moꝛtis ⁊ meret᷑ ſtatim detrudi de mun ⸗ do ad infernũ. Vnde ſi illitenemur ad re⸗ gratiandũ qui nos de periculo moꝛtis coꝛ poꝛalis vel a mutilatione membꝛoꝛũ libe rat. Wulto magis deb.qͥ a moꝛtevtriuſq; coꝛpoꝛis videlicet et anime ſepiſſime libe/ rat. Ideo.ij. Wachab j. djci. De magnis periculis a deo liberati magnifice gratias agimus ipi deo. Narrat Caſſiodoꝛus de elephante. qui cum ſe arboꝛi apodiauerit ſemiſecte.id eſt. ad mediũ inciſe. et arboꝛe fracta ceciderit. ꝑ ſe reſurgere nequit. Si ergo fuerit per homineʒ eleuatus magnã uli refert gratiam.quia os ſuuz in manus hominis poꝛrigit.nec cibũ niſi ab eoecon tra capit.necpꝛogreditur niſi quo ille iuſ⸗ ſerit. Refert Petrus de lapiaria in tracta tu de oculo moꝛali. Inter alias pꝛopꝛie⸗ tates oculi coꝛpoꝛalis ſextam eſſe iſtam.ꝙ in capite eſt collocatus · ad ſigniſicandum ꝙ oculi noſtriſemper debent ad deum in⸗ rendere. Juxta illud Pſal. Sicut ockiſer noꝛum in manib dominoꝛũ ſuoꝛum. Un qde de ſapiente dicit᷑ Eccliaſtes.ij. Oculi ſa pientis in capite eiꝰ Caput noſtrum chꝛi⸗ ſtus eſt. in qͥ ſemper debent eſſe oculi men ⸗ tis noſtre per conſideratiõem ſuoꝛũ bene ficioꝛũ. Refert cõmentatoꝛ ſuper libꝛuz de gnimalib. ¶M qͥdam paterfamilias aſpidẽ quandam nutriuit in domo.ſic ꝙ om̃i die hoꝛa pꝛandij ad eius menſaz viſitauit pꝛo cibo. Que cum generaſſet duos filios. vnꝰ eoꝛum tanqᷓ; ſerox filiũ hoſpitis venena ⸗ nit. Quod illa perpendens.ſtatim illuz ſu ⸗ um filiũ in conſpectu omniũ lacerauit.⁊cũ alio filio verecunda de domo exceſſit.Ec⸗ ce quomõ ſerpens ſentit beneliciuʒ ·et bo ⸗ mo non ſentit. Tegitur etiam in hyſtoꝛijs Romanoꝛũ.Et idem refert Policrat? M quidaʒ andronicus nomine qui alias fuit pꝛopter ſua crimina per imperqtoꝛem ſen tentiatus ad moꝛtemet datus àd denoꝛã CXI dum leoni.cui ante ſpinam de pedein ne⸗ moꝛe depoſuerat. Teo eum nullatenꝰmo uit ſʒ potius ab alijs leoniby ne denoꝛare/ tur pꝛotexit. et illi blanditus eſt demulcẽs crura illius et manus. Duod videns im⸗ peratoꝛ ãmiratus eſt. et illum leonem illi andronico in ſeruituteʒ donauit. Et factũ eſt vt eo Rome ambulante cum leone om nes dicerent. hic eſt leo hoſpes hominis. et hic eſt homo medicus leonis. Ecce qu ferociſſima beſtia ſentit beneficia huma⸗ na. Sic multo plus debet ſentire homo beneficia diuina. Sed diceres. quomõ ſũt gratiaxactio nes referende deo. Ad qͥd reſpondeo m Robertũ Molgot ſuper libꝛũ Sapie cap. xviij. M ad hoc reqͥrunt᷑ quattuoꝛ condi⸗ tiones. Reqrunt enim gratiarumactiões manimitatem. aſſiduitatẽ. vniuerſalitatẽ et hilaritatem. De magnanimitate dicitur in Pſalmo. Wagnificate dominũ mecuʒ. id eſt magnuz pꝛedicate. Et ideo quia ho⸗ mo inter omnia creata plus recepit a deo boni. Pſal. Hon fecit taliter om̃i nationi. merito ergo vult ab eo magis laudari Nã vbi eſt maioꝛ concauitas ibi magis de con fiurione raelioꝛũet ideo maioꝛ caloꝛ.ſcʒ ca ritatis diuine⁊ laudis dz eſſe in tali coꝛde. De aſſiduitate dicit᷑.j.ad Teſſal. ij. Brati⸗ as agimus deo ſine intermiſſione. Heceſt ratio quare om̃s hoꝛe terminant᷑ per deo gratias.in ſignũ iſtius ꝙ om̃ia noſtra ope ra debẽt oꝛdinari ad laudem ſuã diuinaʒ. De vniuerſalitate dicit᷑ ad Epheł.v. Bra⸗ tias agentes deo ſemper pꝛo oĩib. Bene dicit pꝛo om̃jib. quia nõ ſolum pꝛopꝛoſpe ris ſed etiaʒ pꝛo aduerſis gratiarũactiões ſunt referẽde. Pſalmiſta. Ad annũciandũ mane miſericoꝛdiã tuaʒ et veritatẽ tuam per nocteʒ. Mane eſt pꝛoſperitas.nox ad uerſitas. Vnð Criſoß.in tractatu de ſym ⸗ bolo dicit. Semp benedicite deũ. Sive⸗ nerint mala· ⁊ diſſoluent᷑ mala. Si pꝛoſpe ra venerint bñdicite.⁊ ꝑſeuerabũt pꝛoſpe ⸗ ra. Refert Ariſtotiles liij· politicoꝛũ pꝛo⸗ pe finem. Mplato inter alias leges ſtatuit vt ciues exercitaren ad hoc yt fierent am bidextri.id eſt vt eq̃liter poſſint manu ſini ſtra ficut dertra pugnare. Dextra ſignifi⸗ cat pꝛoſperitateʒ · Siniſtra gduerſitatem · Pð. Cadẽt a latere tuo.i.a ſiniſtris in ad⸗ uerſitate·mille ſcilicet deficiẽtes ꝑ deſpe⸗ ſpum eli * nn unn umnonerp „Wliecd ans ofn? mfunbo zurxlqͥſ — ſesin mig nnyõ wbud ſjsnpncipio. ndiuis ꝙnot atind quid vim nec nid vim intentiſt im Seneciad gen bonamen vopfecr ſacai vmo ſemeltan nes eamrepa wſcpius re wꝛeſt. Et hac u dies dñici ſinon ſep⸗ vnbebdom cucʒr ns mian Mcrindunt. u S ihs lec S nobie Sunn Dnica decimaquarta poſt trinitatis rationẽet decẽ milia g dextrꝭ tuis ſeʒ in ꝓ⸗ ſperitate extollent᷑ ꝑpᷣſumptionẽ. In vtro q; ergo ſtatu hõ debet laudare deñ ſivult bñ pugnare cõtra dyabolũ. De hilaritate ſeu iocunditate refert Solinus in libꝛo ð mirabilibꝰ mũdi. ꝙ in alleſa regione fons eſt ſemꝑ quierꝰet infra riuos ſuos manẽs qᷓtñ ad cantũ cithare vel ad ſonũ fiſtularũ intumeſecit ⁊ alueuz ſuũ excedit. Iſte fons om̃is bonitatis deus eſt.qͥ ob lerã gratiaꝝ actionem ſtatim exuberat et beneficioꝛuʒ ſuoꝛum aquis inundat.„ ii tertio xurenn ingratitudinis de foꝛmitatẽ moueri poterimꝰvt deo gratias agamꝰ. Valde em̃ defoꝛme eſt yicium in⸗ p̃titudinis.qͥd ᷣm Ber. ſiccat fontẽ diuĩe pietatis ne fiuat homini. Et ideo hõ ꝑpen dens tale ꝑiculũ qᷓ ſe pꝛiuat dei bñficio dz ub eo cauere etdeñ ↄtinue laudare. Sũt añt pœtõꝛes ingrati deo multipłr Em Ro⸗ berrũ holgoth fuꝑ li. Saß·c· xxf. Nã qͥdã dei dona nõ cogitãt. ita ꝙ nũqᷓ; ponderãt ̃ receperũt: ſed attẽdũt ad habenda 3̃ hãe intendũt. Et iſta eſt poriſſima cauſa ingra titudinis ſicut dicit Seneca in libꝛo ð be neficijs in pᷣncipio. ſoꝛima inqͥt canſa ẽin⸗ gratitudiuis ꝙ nouis ſemꝑ cupiditatibuſ vccupati nõ quid habemꝰ ſʒ quid petamꝰ attẽdimꝰ nec in id qᷓd iam eñt ·ſed in id qͥd apetimꝰ intenti ſumꝰ. Exquo ego infero cy ᷣm Senecã ad ꝙ gratiſimus deo in⸗ digemꝰ bona memoꝛla. Iſtud patet ſic.qa ſiẽ ad pfecte ſciẽdũ aliquã ſciaʒ nõ ſuffici ſi homo ſemel eam diſcat.ſed requiritur ꝙ pluries eam repetat. Ita et h neceſſe eſt vt homo ſepius recoꝛdet᷑. quid. cui. quantum debitoꝛ eſt. Et hac ratione fᷣm moꝛaleʒ in⸗ — tellectũ dies dñica yidet᷑ inſtituta fuiſſe a deo. vt ſi non ſepꝰſaltẽ illo die ſeptimo et yltimo in heboomada homo recogitet di uina bñficia. ſcʒ creationis reparatõis · cõ ſeruationis.pᷣmiationis. Hac rõne etiam rõnabiliter induxit eccla et ſtatuit legi ſpe cialia officia miſſaꝝ coꝛã laicis · et pꝛedica⸗ rialia ſingulis dieby dñicis. vtplus audi ens tam diuerſa bñficia diuina in eplis et euangelijs et alijs lectioniby ſanctis olim patribo et tandẽ nobis factap eis ad g̃aꝝ actiones deo referẽdas aſſurgat deuoriꝰ. Sed ſuntmultip certo qͥ detalib nihil curant Nam qͥdam ſe bůficia a deo accepiſſe negant. quidã pᷣo diſſimulãt. qui dam pᷣo nõ reddũt.qͥdã omino obliuiſcũ⸗ tur.et iſti ſunt ingratiſſimi ᷣm Senecam. De quolibet tali poteſt dici illud Ecẽi. xxix Ingrarꝰſenſu derelinqt liberantem ſe. Et bñ ðꝛ Inõt ſenſu. qa ſenſũ mẽoꝛie amiſit. So ſunt quidã ingrati qͥ deũð ſuis be neficijs nõ honoꝛãt. ſimiles poꝛcis qͥ glan des quotidie comedentes nunqᷓ; ad arbo res reſpiciũt. Contra qͥs vicit Ariſto.viij. Ethicoꝝ. M tales deſtruũt mutuã amici⸗ ciã qͥa opoꝛtet retribuere⁊ refamulari iux ta poſſe ei qui gf̃aʒ fecit ⁊ ſeruire in recom penſam collati biftcij. In ſignũ huius re fert Seneca in p̃fato libꝛo de benefichs. Poete finxerunt tres ſoꝛoꝛes filias vene ⸗ ris et liberi patris virgines. que cõplexis manib quaſi coꝛeam faciẽtes ſe tenebant ridentes ⁊ lucida veſte indute. Duaꝝ due ↄuerſe ad nos fuerũt. Tertia vultũ auer/ ti. Inqᷓ qualis dʒ eſſe gratiarũ actio · In h eĩ ꝙ fuerũt vᷣgines · ſignificat᷑ ꝙ incoꝛrupta et ſincera debent fieri bene⸗ ficia. Item ꝙ cõnexis manibo faciebãt cir culũ. ſignificat ꝙ bñficia debẽt reab yvno ad aliũ ꝑ gr̃am mutuã. Item ꝙerãt riden tes · ſignificat᷑ ꝙ hilarẽ debent hẽe datoꝛẽ. Item ꝙ fuerũt nude.ſ ignificat᷑ ꝙ bñficia nolũt nec debent latere. Et in hᷣq̃ſdamar guit Seneca.qͥ furtiue gr̃as agũtĩ ãgulo. et verent᷑ palam fateri vt ꝓpꝛio ⁊ nõ alieno adiutoꝛio hie dicant᷑. Sed de ß̊ bñ phus viij· Ethicoꝝ tangit dicens ꝙ amicicie be⸗ niuolentia dz eſſe nõ latens. Item fuerũt filie veneris ad ſignificandũ ꝙ bñficia de bent fieri ob amoꝛẽ. Item fuerũt liberi pa tris· ad ſignificandũ ꝙ debent tieri libera⸗ liter. Sed ꝓchdoloꝛ hodie impletur illð qᷓd dirit apłus In nouiſſimis diebherunt homies ſeip̃os amantes ⁊ ingrati. Tertio ſunt quidã qͥ deum de ſuis bñficijs expꝛo⸗ bꝛant ad modũ vxoꝛ ingrate. Fertur em̃ ꝙ quidamvir pꝛo crimine vxoꝛis ſue circa mediaſtinũ ſeu columnã in medio ciuitatꝭ ſe verberare ꝑmiſit. ui vxoꝛ poſtea enoꝛ⸗ mitatem ſuã impꝛoperauit. Sic multiin ⸗ grati ſunt de bñficio paſſionis xp̃i· in qua enoꝛmia ſuſtinuit. Vnð Ecẽi.xxix. Paſcet ⁊potabit ingratos.⁊ adhuc amara audiet Vltimo ſunt quidã ſceleratiſſimi q 5 deñ gſua bñticia pugnãt. Et ſunt illi dei ad peccandũ vtunt᷑· Ham multi abun⸗ dant dinitijs.ſʒ eas nõ in vſus pauperũ ſʒ piſtrionũ erponũt. Alij habent foꝛtitudi⸗ nẽ⁊ pij fiũt paupeꝝ oppꝛeſſoꝛes ⁊ foꝛtitu⸗ dinẽ ſuã ĩ ſeruicio dyabolico ↄſumũt. Alij optima habẽt ingenia et facũda eloqͥa. Et hij ſunt in iudicijs calũniatoꝛeſ. õtra qͥs loquit᷑ multa Bre · xxxij. Moꝛal·tracrans illud Job.xl. Huic mõtes herbas ferunt. dicens. ꝙ tales qͥ diuitijs pꝛaua conant᷑ 5 deũ ſuis bñficijs pugnãt. Et idẽ exp̃ſſius ponit in omelia. Eũ audierit ſeditiones. Vñ hij ſunt ſiles cuculo.qͥ qᷓ;diu eſt ꝑuulꝰ fouet̃ in nido ꝑ quãdã auẽ. ſʒ cũ fuerit ad/ ulta ip̃e ſuã nutricẽ oscidit et denoꝛat. Et Seneca li.iiij. de bñficijs narrat de ͥdam milite naufrago.qͥ ꝑ viginti dies fuit apð quendaʒ nobilẽ optime tractatꝰ.ſʒ ipᷣe po⸗ ſtea accedẽs regẽ Philippũ macedonẽ. eũ crimine peſſimo accuſauit.⁊ eiꝰbona a re⸗ geſibi impetrauit Hihilominꝰ tñ rex com periẽs eius ingratitudinẽ.eũ cauterio in/ ſigniri in facie fecit et ſuis bonis ſpoliauit Sic faciet deus ingratis · Nos ergo cha/ . Dominica decimaqnta poſttrinitatis.I Sermo · QII Emo poteſt duo n bus dñis ſeruire. Wath.vj. Si cccut ait Bre. ſuꝑ Ezech Omel ·ix. Hemo poteſt in vna eadẽq; re om̃ipotenti dño atq; eiꝰhoſtib gratꝰexiſtere. Nam ðo ſe amicũ denegat qͥ eiꝰplacet inimico · Hec lle. Et reuera ſic eſt Ham iuxta Jacobuz in ſua canonica. Qui voluerit amicus fie⸗ rihꝰmũdi. ↄſtituit᷑ inimicꝰdei. Nec imme⸗ rito. Sůt em̃ iſti duo dñi multũ inuicẽ cõ trarij·⁊ nũqᷓ; pñt hãe vnanimẽ voluntateʒ Juxta illud.ij. Tox.vj. Due cõuentio xp̃i ad belial.lucis ad tenebꝛas.ſancti ad canẽ Quaſi di.nulla.Et ob hoc nemo p̃t vtriq; iſtoꝝ ſimul ſeruire ⁊ placere.eo ꝙ volũtas hoiĩs ꝑ amoꝛẽ ſuũ cũ ſit ſimplex quocunq; ſe vertit.totaliter ſe vertit. Vñ dicit Wa/ ximianꝰpoeta. Non facile eſt animũ tantis inflectere rebus. Vt res oppoſitas mẽs fe⸗ nt vna duas. Eum igit᷑ midus iſte ſit cõ⸗ trarius deo cum ſua auaricia.eo ꝙ diſtra⸗ hit ſeruos xp̃i a ſeruicio ſuo · patet ꝙ meri⸗ to xpᷣs econtrario diſſuadet homini auari Perm ciã.ſcʒ inqjntũvult ſibi digne ſeruiri. Fam alias nemo poteſt ei placere neclibere ſer/ uire qui auaricie ſeruit. Dict eĩ Iſidoꝛꝰ li.ij. de ſummo bono.ca.xlj. Non poteſtad contemplandũ deũ mens eſſe libera.qᷓ de⸗ ſiderijs hꝰmũdiet cupiditatib inhiat. Cu ins ratio eſt m ip̃m.qͥa alta nõ poteſt con ſpicere oculus quẽpuluis claudit. Ticʒ ãt om̃ia pctã ſeruis xpi ſatis dure ſint pꝛopi bita. eo ꝙ om̃ig impediũtĩ ſeruicio dei ſer/ uos eius. nihil tñ ita ſeruis xp̃i ꝓhibetur ſicut auaricia Duia ᷣmſidoꝝ ybi ſupꝛa Dm̃i pctõ peioꝛ eſt auaricia. Vñ per S ſom̃onẽ ðꝛ. Eibil ſceleſtius qᷓ; amarepecu niã. Hicem̃ ⁊animã ſuã venalẽ hʒ· qĩ in viã ſua ꝓẽcit intim̃a ſua. Pꝛopter quo Em ip̃m ipſa eſt omnum criminũ mater. Eñ et aplus ait. Radix oĩm maioꝝ eſtcu⸗ piditas. quã qͥdam aſpetẽtes errauerũt a fide. Etqꝛ ᷣm Iſidoꝝ. Siſucciditur ra⸗ dir nõ pullulãt cetere ſoboles pctõꝝ. Jðo rpᷣs volẽs ſeruos ſuos ab auaricia retra⸗ here in euangelio p̃ſenti dicit. Nõ poteſtis deo ſeruire ⁊ mãmone. Hoc eſt eiñ feruire duobus dominis adinuicẽ cõtrarijs. qui⸗ bus nemo poteſt ſeruire. vt dicunt verba noſtri thematis in pꝛincipio enangelij. Hemo poteſt duobus dñis ſeruire. In qͥb verbis xp̃s pꝛemunit ſuos fideles ex⸗ hoꝛtando ad vnicũ ſuũ ſeruitiũ.retrahen/ do eos ab amoꝛe hꝰmũdi.Et qͥa quicquid eſt in mũdo. aut eſt cõcupiſcentia carnis. Et ſic eſt petiñ luxurie.aut cõcupiſcentia oculoꝝ. Et ſic eſt pctm̃ auaricie. aut ſuper bia vite. Et ſic eſt pctĩ vane glic. Ad que tria reducunt᷑ om̃ia genera vicioꝝ ᷣmtri⸗ plicẽ ↄcupiſcentiã · vt dicit Thomas ſca ſcðe.q.lxxvij. ar. v. Sůt aũt iſta tria q̃ſicau ſa omniũ pctõꝝ.ad quas ↄflut alie paſſi⸗ ones ſeu afflictiones. Scm igi in hie verbis notat᷑ difficultas ſeu impoſſibilitaſ ſeruiẽdi deo.⁊ huic triplici vicio. Boc eſt em̃ duoby dñis ſeruire. ſcz deo et mundo. qui illo triplici vicio dominatur in coꝛdi⸗ bus pctõꝝ. Et quia ps ex eodẽ fundamẽ to pꝛohibet ſollicitudinẽ ſupfluã illoꝝ que diſtrahũt mentẽ ſeruoꝝ xp̃i.⁊ inuoluũteã curis ſupfiuis ſicut in euangelio deduci de ſollicitudine ciboꝝ potuũ veſtimẽtoꝛũ et ſic de alijs. Ideo etiã circa materiã pꝛe⸗ ſentẽ erit conſideratio noſtra de ſollicitu⸗ dine burꝰmũdi, Scõm higit᷑ in vᷣbis i 11 8 — Si — — — — meren wbltnc iondeuonq unicpꝛpn pan nmunortt lndoeſtinch ydis dict h vcrretmerie mntidiuuue ndite Br vtůauaricie nreaditvtad inðpoſſt Vi urſca Hon berinſemiut ſodoſuo pol npmittitſenu võꝛips. Da eihterri Rer unũdune poſ uſenpten kürHeqt infinſre on vdetqt venns— tſe Sunuu Sctene bilurt ſin bſ wuit ammonet᷑ quilibet vt vni deo ⁊ nõ plurib ſeruiat. Sůt aũt ſeruientiũ damnabiliter tria genera hominũ ð qͥboh ↄſiderabimꝰ Pam ſunt ſeruiẽtes mundo vt cupidi et nari.quoꝝ ſollicitudo eſt in cõgregando temꝑalia. Secuudi ſunt ſeruiẽtes dyabo lo.vt ſuꝑbi et tumidi.quoꝝ ſollicitudo eſt in appetendo ſublimia. Tertij ſuntleruien tes coꝛpoꝛippꝛio.vt guloſiet luxurioſi.q̃x ſolicitudo eſt in experiendo ſuauia et dele ctabilia. Et hij om̃es male ſeruiũt Et qm ⸗ din ſic ſeruiũt iſtis dñis. licet fingãt ſe etiã dco ſeruire.dam nabiliter et ꝑnicioſe ſerui unt. VUnde merentur a ſaluatoꝛe audire. Bemo poteſt duob dñis ſeruire. Ac per h neceſſario cõcudit᷑ ꝙ ſunt alij qᷓ ſeruiũt deo laudabilit vt electi ⁊ ſcti. iuſti ⁊ vᷣtuoſi fideles et deuoti.quoꝛum ſollicitudo ẽ in amoꝛe dei et pꝛoximi S Bipꝛmo Flrn 2 N P nabiliter ſunt q ſeruiũt mundo vt eupidi ⁊ auari · quo?um ſollicitudo eſt in rõgregando tempoꝛalia. de qͥby dñs dicit. Nõ poteſtis deo ſeruire. efficaciter et meritoꝛie.et mãmone.i.auari cie amanti diuitias. Braue eſtiſtud ſerui⸗ tium. Dicit eĩ Brego xiiijlib?o Moꝛal. Peccatũ augricie mentẽ quã infecerit ita grauẽ reddit vt ad appetenda ſublimia at tolli nõ poſſit· Vides qũo graue ſeruiciuʒ eſt auaricia Hon eſt aliq;s ita obnoxius et üliber in ſeruitute ita dura qn vtiq; ſerui⸗ endo dño ſuo poſſit aſpicere celũ. Moctñ non pmittit ſeruitoꝛib ſuis auaricia. De qby ðꝛ in pᷣs · Oculos ſuos ſtatuerũt decli nare in terrã. Nec mirũ. Oculi em̃ talium ſunt můdane poſſeſſionis puluere reſper“ ſiquia ſempꝑ terrenis inhiant ⁊ ad terram reſpiciũt. De qͥby ðꝛ Pꝛouerb · pvij. Oculi tu eſ finib terre. Non dicit in finibv ceii. Vnde gloſa ſup illud. Mane aſtabo. vicit. Non videt qui teinpoꝛalib adheret Ideo petrus de lapiaria in tractatu de oculo moꝛali dicitꝙ ii ſunt ſicut talpe. q̃ in terra bñ vident ſed in luce nihil. Habẽt em̃ non otulos veros ſed ſigna tĩ oculo⸗ rum. Similiter auari arparent in mundo ſapientes eirca terrena · ſʒ circa celeſtia ſũt ſtulti. Vnde Auce. xvj.ðꝛ. ꝙ filij huius ſe ⸗ culi pꝛudentioꝛet ſunt filijs lucis in gene ratione ſun Sed ilta ſapientia non eſt dei Dnicadecimaquinta poſt trinitans ſed mundi animalis et dyabolica. Ex quo patet ꝙq̃mdiu auarꝰſollicitus eſt circa tẽ poꝛalia. non poteſt ↄſiderare celeſtia gau⸗ dia. Cuius ratio eſt. qꝛ ſicut ĩterpoſitio ter re inter ſolem ⁊ lunã cauſat ecclipſim lune ita interpoſitio terrenoꝛũ inter mentẽ ho⸗ minis et deũ cauſat cecitatẽ mentis. Vnð Pð. Supꝑcecidit ignis et non viderũt ſo⸗ lem. Ex quo patet ꝙ auaricia non eſtaliud niſi cecitas hoꝛrẽda. Vnde Augꝰ in libꝛo de doctrina chꝛiſtiana. uarus eſt cedꝰ cre dendo.diues eſt nõ videndo. Et ſequitur. Amas pecuniã quã nũqᷓ; videbis cecꝰ poſ ſides.cecus moꝛiturus es.qͥd poſſides ß relicturus es. Sed vnde hec cecitas ĩ aua ro Rñdeo ᷣm Zngu.ſuper pᷣs. xcviij ſer⸗ mone. vij Hon aliũde niſi ex defectu amo ris dei. Ham ᷣm ipm. Qui deũ non amat non videt eum. Ama ergo ⁊ videbis. O qᷓ; graue eſt iſtud ſeruitiũ in quo hoĩes amit⸗ tunt oculos. Sicut Sampſon in laboꝛe Phlliſteon Judicum.tvf. Ideo li. de ele⸗ moſyna dicit Augꝰ. Erras et falleris qui te diuitem putas in hoc ſeculo Audi dñm in Apo. dicentẽ. Dicis quia diues ſum et nullius egeo·et neſcis quia miſer es et nu dus et cecus. Et vere magna cecitas nõ vi dereturpitudinem ſi uam et damnũ ſuũ et periculũ grauiſſimũ Auarus em̃ ſimilis eſt ydropico. qui qnto plus abundat hu/ moꝛe inoꝛdinato.tanto plus ſitit et tanto mag bibit donec moꝛitur. Sic vt ait Au⸗ guſtinus libꝛo.iij. queſtionuʒ euangelij.q. xxix. Quanto auarus eſt copioſioꝛ in diui tijs qᷓbo non vti᷑ tanto ardentius alia con cupiſcit. Hec ille. Unde ſemp eſt in ↄtinua ſiti.qͥd eſt maximũ periculũ et grauis pena Secũdo magnũ damnũ auarieſt eſſe ſi⸗ milem inferno et ardere ad inſtar inerni. Bam ᷣm Auguſtinũ in ſermone detimoꝛe Infernus qntoſcũq; deuoꝛauerit nũqᷓ; di cit. fufficit. vel ſatis eſt. Sic auarꝰ. Siem̃ ßᷣm Auguſtinũ in libꝛo de ſalutaribus do cumentis Om̃es theſauri ↄfuxerintĩ aua yum nunqᷓʒ ſatiabit᷑. Et in hoc auarus eſt deterioꝛ qualibet crudeli beſtia· que vtiq; ſatiatur. Vnde Auguſtinꝰlibꝛo qͥnto ðver bis domini.ſermone.ij. Richil nobiſcum tollimus et rapimus. M ſi aliquid tollerẽ mus nonne homines viuos voꝛaremus. Que eſt iſta auiditas concupiſcentie · cum ipſe belue habent modũ tunc qũ Bermo. eſuriunt parcũt vero pꝛede cum ſenſerint ſatietatem. Inexplebilis eſt ſola auaricia diuitũ.ſemper rapit et nunqᷓ; ſatiatur. nec deñ timet nec hominẽ reueretur. non pa⸗ tri parcit nec matrẽ agnoſcit.nec fratriob⸗ temperat. nec amico fidem ſeruat. viduam oppꝛimit puſillis inuidens · et liberos in ſeruitiũ reuocat.et falſum teſtimoniũ pꝛo ſert. res moꝛtui occupat. quaſi etiam et nõ ip̃i qͥ hoc faciunt moꝛiantur. Mec ille. B Sed diceres.tamen inueniun ⸗ tur quib ſuppetunt ad voluntatez eoꝛum facuitates.Ad hoc ego reſpondeo qͥd fal⸗ ſum eſt. Nam qmdiu ſunt auari ſunt infer no ſimiles. quia— tam quod habẽt quod non habent. Vnc Hie nimus in epiſtola ad Paulinuz. Lerte nõ eſt aliquis ita ſtultus ſeruus qui vult ali⸗ cui ſeruire de continua egeſtate. quod ta/ men facit auarus. Tertiũ magnũ damnũ eſt auaro eſſe in continuo laqueo et in te/ naci fiſco. Dicit eiñ Auguſtinus libꝛo.ij.ð verbis domini.ſermone.iiij· Amoꝛ rerum terrenarũ fiſcus eſt ſpiritualiũ pennarum Ecce concupiſti heſiſti. Et in libꝛo de ele ⸗ moſyna dicit ideʒ Auguſtinus · uare pe cunie tue captiuus et ſeruꝰ es · cathenis ⁊ vinculis cupiditatis alligatus es et queʒ iam ſoluerat chꝛiſtus · denuo vinctus eſt. Et Chꝛyſoſtomꝰomelia ix.ſuꝑ Wattheũ Qui pecunie ſeruit et pᷣſentibus compedi bus conſtringitur et futuris paratur. Ve re magna vincula.magni compedes ſem ⸗ per eſſe in timoꝛe perdẽdi.in doloꝛe amit/ tendi.vt dicit Iſydoꝛꝰ libꝛo tertio de ſum mo bono.capitulo.xxiiij. Vnde Auguſti⸗ nus ſuper pꝛimaz canonicam Johannis. Omelia.ix. Auaricia cum laboꝛe amatur impleſti domũ.timent᷑ latrones. acquiſiſti aurum perdidiſti ſomnũ.deus ſine labo ⸗ reamatur acquiritur ettenetur. Hec ille. Quarto magnũ periculum incurrit aua⸗ rus. quia animã ſuam venalẽ exhibet pꝛo vno obulo. Iſtud enim eſt pactũ auaricie cñ homine. vt ſi vult accipere denariũ det animam. Juxta illud quod dicitur Bene ⸗ ſis.xiiij. Da mihi animas.cetera tolle tibi. Sic fecit Judas qui pꝛo triginta dena⸗ rijs dyabolo dedit animã. Vnde Auguſti nus in quodam ſermone dicit. Auarꝰ an⸗ teqm lucret᷑ ſeipſum perdit et anreq̃m ali⸗ Quodacius in uid rapit rapitur ſylus. O E nde dicit Miero ⸗ libꝛo de ſalutaribus documentis pꝛoſeq⸗ tur dicens. Omniũ maloꝛũ cupiditas ra⸗ dix eſt. upidus enim animã ſuã venaleʒ facit. Si enim inueniet tempus vt concu⸗ piſcat alicuius aurum aut argentũ aut ve⸗ ſtes pulcras. aut mulierem pulchꝛam pꝛo nichilo perpetrat homicidiũ. Et ſicut qͥs effundit aquaʒ in terram ita iſti ſanguinẽ pꝛoximi ſui. Mec ille. Iſtud patet ðᷣẽichab rege · de quo dicit Iſidoꝛus libꝛo de ſum⸗ mo bono.capitulo· xlj. M appetitu cupidi/ tatis ſue homicidiũ perpetrauit in ilio bo no viro Haboth · De quo habetur iij.Re⸗ gum. xxj. Quintũ periculum graue eſtaua ro· quia ſeruiens pecunie ſeruit cuidã ydo lo ·et ita eſt ĩ rei veritate ydolatra. De quo Dzee. viij · dicitur. Argentum ſuum et au⸗ rum ſuũ fecerunt ſibi ydola vt interirent. Vnde apoſtolus veraciter appellat auari⸗ ciam vdoloꝛũ ſeruitutẽ. Ad Epheß. qͥnto. Vbi gloſa dicit. illũ auarũ dicit ydola tram cuius deꝰnũmus eſt. Talis em̃ nů⸗ mũ adoꝛatet colit vt deũ. Diligit ẽ eum plus qᷓ; ſe. Einde auarus dicitur ydolatra ſcõᷣm Boꝛrram ſuper epiſtola. ad Epheß. qnto. Ideo quia cultũ deo debitũ ydolo impendit. Ipſe enim carius aurũ inſpicit qᷓʒ ſolem. Nuod patet in quatuoꝛ. Pꝛimo 35 impendit ei diuinam amiciciaʒ. Vnde magis diligit tenebꝛas qᷓʒ luceʒ. Jdeo Ec cleſiaſtici x. dicitur. Hichil iniquiꝰ q;ʒ ama re pecuniam. Secũdo impendit ei diuinqᷓ obedientiã. Eitius enim currit pꝛo num⸗ moqᷓ; pꝛo deo Eccleſiaſtes decimo. Pecu nie obediũt omnia. Tertio impendit ei di ⸗ uinam confidentiã. Confidũt em̃ in virtu te ſua et in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ glo riant᷑. Lõtra quos Job. xxtj dicit᷑. Sipu taui aurũ robur meũ.⁊ obꝛiſo dixi fiducia mea. Quarto impendit ei diuinam reuerẽ tiam.vt hic. Nõ poteſtis deo ſeruire ⁊mã⸗ mone. Hec ille. Pꝛopter qͥd dicit Anguſti nus libꝛo.iij. contra epiſtolã permeniani. M non potuit in diuinis eloquijs quicqᷓʒ auãricia accuſariqᷓʒvt ydolatrie demõſtra retur equalis et eius nomine appellet. Hec ille. Non eſt aliqͥs ita ſtultꝰqui ſciens ter⸗ ram vel lapidem.vel aliquid hmõi coleret illud pꝛo deo et ſibi diuinos exbiberet ho noꝛes.et tamen pudet dicere ꝙ chꝛiſtiani ſcientes et credentes coꝛde ⁊ pꝛofitentes oꝛe nõ aliũ deũ eſſe verũ qᷓʒ pꝛẽmn et filium aulsmuſu unngreoiu mrmant inern fun ußltudins e nonitruls e uls metulac zſulpunt lign wuiunk etter ntedificant d intagos paſt bnos exruu lunktaucupan ſſianturetoꝛd npiuntet furu pꝛellanturvto gurant. quc dentur Becill vſunt.ſicutd mſum omn kneã qua ſub ihabiturꝰher relſtultus nane Achqucht Sn iunt hunti dr. egbiea. E tintgtnon iunol eh L et ſpũmſanctũ. nihilominus adoꝛant ter⸗ ram vilem · ſcʒ aurũ ⁊ argentũ. Hamſcm Bernhardũ aurũ nihil aliud eſt niſi terra rubea et argentũ terra alba.que ſolus er/ roꝛ hominũ et non valoꝛ eoꝝ fecit eſſe pꝛe cioſa. Item de hoc ꝙ amoꝛ omniũ aliaꝝ re rũ p̃ter deum eſt ydolatria Dioniſius lb. ij· circa me tudine auaroꝛũ. de qua dicit Ecẽs ij cap · Cuncti dies eius laboꝛiby et erũnis pleni ſunt. nec ꝑ noctẽ mẽte requieſcit. Pꝛopter quod dicit idem modicũ poſt · ꝙpeccatoꝛi auaro dedit deꝰafflictionẽ ⁊ curã ſupfluaʒ vt addat et congreget. Hanc ſollicitudinẽ deſcribens Innocenciꝰ q̃rtus libꝛo hmo. de vilitate hůmane conditionis· cap·ij dĩ at· Eurrunt et diſcurrũt moꝛtales per ſe/ pes et ſemitas aſcendunt montes ·tranſcẽ dunt colles.tranſuolant rupes · peruolant glpes.tranſgrediunt᷑ foueas · ingrediũtur cauernas. rimant᷑ viſcera terre · pꝛofunda maris. incerta fluminis · opaca nemoꝛum. inuia ſolitudinis.exponũt ſe ventis ⁊ym⸗ bꝛibus ·tonitruis et fulminibꝰ et fiuctibꝰ⁊ pꝛocellis. metalla cudunt et conflant· lapi⸗ des ſculpunt.ligna ſuccidunt⁊ dolantte⸗ las oꝛdiunt᷑ et texunt · veſtes incidunt? cõ ſuuntedificant domos · plantant oꝛtos · colunt agros paſtinant vineas · ſuccendũt clibanos. exſtruunt molendina · venantur piſcant᷑? aucupant᷑. meditantur recogltãt· cõſiliantur et oꝛdinant. querelant? litigãt viripiunt et furant᷑· mercantur ⁊ cõtendũt er pꝛeliantur vt opes congerant · honoꝛes acquirant. queſtus multiplicent · et lucra ſectentur. Hec ille. Sed certe hec omnia vana ſunt.ſicut dieit Eccleſiaſtes ij· Dete ſtatus ſum omnẽ induſtriã · id eſt.ſollicitu dinẽ meã. qua ſub ſole ſtudioſiſſime labo/ raui.habiturꝰheredẽ quẽ ignoꝛo vtrũ ſa⸗ piens vel ſtultus ſit futurꝰ.⁊ dominabit i laboꝛib meis. in qͥbʒ deſudaui⁊ ſollicitus fui.Et eſt quicq; tam vanñ · Vec ille. Ler/ te magna vanitas qa bona auaroꝝ ſepiſſi me alieni diripiunt ⁊ inde lauteviuũt. Vñ bñ ꝑ·Pſalmiſtã ðꝛ. Theſauriʒat? ignoꝛat cui cõgregabit ea. Et eſto ꝙ veniant ĩ ma/ nus fiioꝝ legitimoꝛũ. adhuc perpetuari nõpoſſunt diuitijs. Quia dicit Auguſtim libꝛo qᷓ̃rto omeliaꝝ. Omelia.ij· in p̃ncipio Quãcuram geris filioꝝ vt eos obꝛuas.la Secd videamus de ſollici Vnicadetinaauintn poſt tinitatis crimis miniſtroꝝ. Non eſt hoc filios ama re ſed potius necare. Et ſequitur. D q̃nti quibus hereditas dimittitur. et poſtea ad penuriam redigunt᷑. Mec ille. Dixi ſecundo zlr bolo vt ſuperbi ettumidi. quoꝝ ſollicitu⸗ do eſt in apetendo ſublimia. De q̃ ſeruitu te ðꝛ.ij. Petri.ij. A quo qͥs victus eſt eiet ſeruus eſt. Ergo qui ſe a dyabolo ſupera⸗ ri pmittunt dyaboli ſerui fiunt. Vnð Ro ⸗ manoꝝ.vf.ðꝛ. Serui eſtis eius cui obedi⸗ ſtis. Iſta ſeruitus eſt peſſima. Hã ſeruire illi malũ eſt qͥ me continue querit occidere aſũmo bono ſubtrahere.et ad penas eter nas adducere. Iſte eſt dñs qui nõ dat re⸗ quiem. die pᷣſentis miſerie et nocte future tenebꝛoſitatis Hieremie.vj. Seruietis dijs alienis qui nõ dabunt vobis requieʒ die ac nocte. Et certe ſic eſt. quia ſuꝑbi nũc ſunt apud bonos homines ludibꝛio et ob pꝛobꝛioet tandem in futuro confundent᷑ in iudicio.Et ideo ᷣm Auguſtinũ lib ·xiiij de ciuisate dei cap̃· xiij. Valde periculoſuʒ eſt iſtud viciũ eo ꝙ nullũ eſt vicij cui ma⸗ gis diuina lex reſiſtat ſicut fuperbie et in quo magis dominandi us ille ſuperbiſſi⸗ mus ſpůs habeat ſicut in iſto. quia de ip̃o dicit. Ipſe eſt rex ſuꝑ omnes filios ſuꝑbie Job.xlj. ſꝛopter quod vt dicit idem Au⸗ guſtinus in libꝛo de natura et gra. ca· xxix. Iſtud vicium ðꝛ iniciũ om̃is peccati. quo mã hm ipᷣm dyabolum a quo extitit oꝛigo peccatiip̃a deicit.et ſubſcquente inuiden⸗ tia hominẽ ſtantẽvnde ip̃e cecidit inde ſub uertit. Hecille. Et eſt muitum notabile ꝙ ðꝛ ſuꝑbia eſſe iniciũ om̃is peccati. quia m ipᷣm in libꝛo de ſalutarib documentis et idem Auguſtinin epła ad quendã comi⸗ tem. Nullů peccatũ eſſe potuit aut poteſt. aut poterit eſſe ſine ea. Hec ſolum eſt pꝛin cipium peccatoꝝ alioꝝ ſed etiã et finis. vt dicit Anguſtinꝰ Quia poſtqʒ om̃es virtu tes acquirunt᷑ ſuꝑbia ſola ſuꝑueniens in⸗ ſidiatur eis. vt pereant. vt dicit Auguſtinꝰ in regula Ex qͥbyego infero tria mirabilia documenta. ſꝛimũ eſt ꝙ nullum peccatũ poteſt eſſe ſine ſupbia.nec ſine ea cõſũma⸗ ri. Iſtud patet ꝑ Auguſtinũ in li de ſaluta ribus documentis. vbi dicit. Nihil aliud eſtom̃e beccatũ niſi dei contemms qu aiia ꝑſuadet homini niſi ſuꝑbia. Vnde de fuperbia naſcunt᷑ hereſes ſciſmata · detra/ ctiones. ĩuidie. ire. rire. diſſenſiones. contẽ tiones · ambitiones · elationes · verboſita⸗ tes. vanitates · inquietudo.mẽdaciũ. Ecce qũo ſupbia eſt pꝛincipiuʒ peccatoꝝ · Sed qůo eſt finis dicit Zugꝰ in li. devera inno⸗ centia. caploxxxij. Hoc pꝛimũ vicio ſupe ratus eſthomo. hoc vltimo vincit. Cũ em̃ om̃ia peccata ſuperauerit manet periculũ ne bene ſibi mens cõſcia in ſe potius q; in deo gloꝛiet᷑.Ex quo ſecũdo infero ꝙ nihil magis impedit fectiõem hominũ in ſan⸗ ctitate et bonis operilʒ ſicut ſuperbia. Pa tet ꝑ Zuguſtinũ juper p̃s. lvij ſermõe. vbi dicit. Superbia non permittebat hominẽ ptfici. nihil ei perfectõʒ ſic ĩpedit niſi ſuꝑ⸗ bia. Et poſt pauca. Eum em̃ quiſq; bene pꝛofecerit. ſuperbia temptat᷑ vt perdat to⸗ tum quod pꝛofecit. Pꝛopter quod ſubdit. M cũ omnia vicia in malefactis cauenda ſint ſuperbia in bene factis plus metuẽda eſt. Bec ille. Exquo tertio ſubſequitur ꝙ curata ſuperbia curata ſunt omnia vicia. Iſtud patet per Auguſtinũ ſup Johãnezʒ fermone. xxvj. vbi dicit. Tura ſuperbiam ⁊nulla erit ĩiquitas. Ex quo ipᷣe Auguſti nus infert ꝙ xpᷣus pꝛincipaliter deſcendit pumiliatus in mundũ. ad curandũ ſuper bie moꝛbũ. vteo curato om̃ia curarentur. Vnde ipſe ibidem dicit · Vt ergo cauſam omniũ moꝛboꝝ curaret in ſuperbia deſcẽ⸗ dit et humilis factus eſt filius dei. Et li. iij de verbis domini ĩ ſermone quarto dicit. MWMedicina tumoꝛis hominis humilitas chꝛiſti. Et infra. Vt ſanaretur tumoꝛ ſu⸗ perbie dignatus eſt dens humilis ſieri. Muantum autem deteſtabilis ſit iſta ſeruitus dyaboli. patet ex plurib. Pꝛimo nanq; ex eo qͥa excecat hominem. WMagna certe cecitas nõ cognoſcere quid ſit ſupꝛa hominẽ. qͥd ſit infra hominẽ qͥd circa ho ⸗ minẽ. ymo qᷓd ſit met homo. Nõ em̃ inſpi⸗ ccit ſuꝑbia ſupꝛemã pᷣmioꝝ affiuentiaʒ · re⸗ colendo illam iocunditatẽ que nobis pꝛo mittitur in celis De qua dicit Pſalmiſta. Videbo celos tuos opera digitoꝛũ tuoꝛũ ⁊c. Expertum eſt ꝙ ille qui eit in pꝛofũdo putei vel fontis in meridie videt ſtellas.ſi⸗ cut pꝛobat Alchindus in ſua penſpectiua. eius pceptacontemnimꝰ et hoc nulla res Et tamen ille quiſtat in mõte alto eas nð videt. Sic quiſtat in pꝛofundo humilita tis bene conſiderat celeſtia. qui aũt in mon te ſuꝑbie non videt neq; conſiderat. Vnð de ip̃is ſuperbis dicit Paniel· xiij. Dedia uerüt oculos ſuos ne viderent celũ. Non videt etiam ſuperb qͥd ſit infra hominem ſcʒ infernũ et penas. Conſuetũ eſt ꝙ q̊ nõ bene pꝛeuidet de puteo faciliter cadit i in⸗ ſum. Sic ſuperbus qui non pꝛeuidet pe⸗ nas putei infernalis faciliter cadit in eas. Et ideo ſibi dicit᷑ in Pſalmo. Verũtamẽ oculis tuis conſigerabis.et retributioneʒ peccatoꝛũ.que eſt in inferno · videbis. Et nõ eſt dubiũ qn ſi hoc ſepe viderẽt homi⸗ nes ·a ſuperbia reſilirent. Juxta illð Raũ tertio. Qui videt te reſiliet a te. Superb etiaʒ non videt quid ſit circa ip̃m.q;a alter hõ.ſcilicet pꝛoximꝰ.quẽ ip̃e inuidendo ſꝑ nititur cõculcare. Namvt dicit Auguſtinꝰ ſuper Beñ.libꝛo.xj. caplo.ij. Superbia ẽ amoꝛ pꝛie excellentie. Inuiidentiavero eſt odium felicitatis gliene Amando ergo qͥs excellentiam ſuã.neceſſe eſt vt parib inui⸗ dcatꝙ ei coequant᷑. Inferioꝛibus vero ne coequentur. Superioꝛibo vero quia eis non coequg᷑ Ex quo ego infero ꝙ omnie ſuperbus eit inuidus.ſed nõ om̃is inuidꝰ eſt ſuperbus.vt dicit Auguſtinꝰlibꝛo.iij. vᷣ verbis dñiſermone.xxj · Non videt inſuꝑ ſeip̃m. Non eſt aliquod ita gloꝛioſum ſer⸗ nuitiũ.ita vtile ita nobile. in quo homo vel⸗ let ſeruire ꝙ obliuiſceret᷑ ſuiet ſeipßm non noſceret. Et tamen ſic eſt de ſeruitio ſup⸗ boꝛũ quo ſeruiũt dyabolo. Om̃es enim ſu perbi negligunt conſiderare perfecte qua les ſunt.q;a ſi conſiderarent quales fũt ne quaqᷓ; fuꝑbirent. Vñ dicit Bernhardus ſuꝑ cantica.ſermone.iij.cap̃.vij. De igno ⸗ rantia tui venit in te ſuperbig· Sicenim ſuperbia parit ſibi ignoꝛantiã cui cum me lioꝛ qᷓ; ſis deceptrix tua cogitatio te eẽmẽ⸗ titur. Hec quippe eſt ſuꝑbia cum maioꝛ es in oculis tuis qᷓ; apud deñũ. Hecille. Exqᷓ pʒ ꝙ pma radix ſuꝑbie eſt iðᷣrãtia ſui · Vñ iuguſtinꝰliij. contra Manicheñ diffinit eam. Superbia eſt qñ deſerto ſecreto con ſciẽtie. foꝛis vult homo videriquod nõ eſt Sco iſta ſeruitꝰ eſt deteſtabilis. quia ſpꝛeto deo nobiliſſimo dño in ſevult eſſe li ber homo qͥ tñ quicqͥd habet ab ip̃o habzʒ PBRec vult recognoſcere ꝑ ſubiectõem illud vjnnl n vl Sii diceres vyruicuis de wll ſipꝛ de zusruns 3 ſilt Lr neſe deñ mul jpr ſupꝛa de n on mirerie humſca ſun uret hodie jmnt liquiq Sianrinps ðꝛ. tononcitde' Siautdict ꝓh ritincwꝛdeſu ifer voluitcſeſi Eha voluen nchꝛiſto dict vomne quod nEccehabes deum qugre Sipent eſt ſi ftniſiqñh untẽ yinere. tifn Hieron uuwlmtnt uan Mentyt eooſ dittd .* E N—. Vnica decimaduinta poſt trintatis pabere a deo ſed aſe Se Augꝰ. in li.de ſpũ et l̃a · dicit. S libꝛo.xiiij. de ciuitate dei caß̃· xiij. Super bia dicit᷑eſſe apetitus ꝓpꝛie excellentie ſen puerſe celſitudinis appetitꝰ Vnde ſuperbi Fm ſcripturas apellant᷑ ſibi placẽtes. Bo nũ eĩ eſt ſurſum hẽe coꝛ non tamẽ ad ſe ⸗ iÿpm quod eſt ſuꝑbie.ſed ad deũ qᷓd ẽ obe dientie. que nõ niſi humiliũ poteſteſſe Ex quo ille ibidem cõcludit. M exquo elatio eoipſo quo ſurripit ſubiectiõem deo et ca ⸗ dit ab illo quo nõ eſt quicq; ſuperius.ex fit inferius et per conſequẽs meret᷑ eoip̃o deiectiõeʒ. Sicut ait Pſalmiſta. Deieciſti ros dum eleuarent᷑. Hon dicit. Tñ eleua/ tifuerint.ſed cũ eleuarent᷑ tunc deiecti ſũt ipſum q; extolli. non extolli ſed deici eſt. Sed diceres. Domine ego miroꝛ ꝙ vos pꝛedicatis de ſugbo homine ꝙ ape ⸗ tit extolli ſupꝛa deũ.cum tamen nõ eſt ita aliquis fatuus qui hoc atpeteret quod ſcit unpoſſibile. Exq em̃ impoſſibile eſt homi nem eſſe deũ.multo magis impoſſibile eſt iÿm foꝛe ſupꝛa deñ. Ad quod ego reſpon ⸗ deo. Non mireris frater chariſſime. Ham iſta iam facta ſuntet adhuc pꝛedicta fieri. Igitur et hodie poſſibilia ſunt. Jam em̃ fuerunt aliqui qui om̃ino negabant deuz. Sicut in p̃s. ðꝛ. Dixit inſipiens in coꝛde ſuo. non eit deꝰ. Aliqui dicebant ſe deos. Sicut dicit ꝓpha de repꝛobo quodam q́ dixit in coꝛde ſuo. Deus ego ſum. Itẽ Lu cifer voluit eſſe ſimilis altiſſimo. Itẽ Adã et Eua voluerunt eſſe ſicut dij. Item de antichꝛiſto dicit apoſtolus ꝙ extolletur ſu pꝛa omne quod dicit᷑ deus.aut quod coli⸗ tur. Ecce habes hic ꝙ homo appetit eẽ ſu⸗ pꝛa deum · quare miraris qͥa dixi ꝙ ſuper⸗ us apetit eſſe ſupꝛa deum. Moc em̃ non aliter fit niſi qñ homo vult aduerſus dei voluntatẽ viuere. Duid em̃ aliud eſteẽ ſu perbũ m Bieronimũ in epla niſi aduer⸗ ſus eius voluntatẽ viuere a quo ip̃m viue re accepiſtiet ip̃iꝰpᷣcepta deſerere qͥ iðᷣo ali quid imperat vt cauſam habeat remune/ randi. Hecille. Tertio deteſtabilis eſt iſta ſeruitus eo ꝙ ſubdit hoiĩeʒ infeliciſſi⸗ mo dño.qa dyabolo.qͥ ꝓpter eius pctĩ de⸗ oꝛmiratẽ et fraudis venenoſitatein dict t. Supbia eſt cum ſibi quiſc; p̃ſidet · ſeq; ſibi admirandum caput W niendũ. cũ ſemꝑ eſſet in vcit. Recte ergo vt ait idem Zuguſtinus na mercede vellet ſe ſubicere ſerpẽti ad ſer piculo ⁊ in ↄtinno metu ne ab eo veneraret᷑. Pð. Venenum aſpidũ ſub labijs eoꝝ. Videamꝰ iã de ſol⸗ licitudine peſſima hꝰvicij qm̃ difficilibus laboꝛibyacqrit᷑· Hũc em̃ꝑ ſudoꝛes nũc ꝑ farigas.nücp vnlnera ꝑ patrimonij effuli onẽ ꝑamicoꝝ ↄfuſionẽ aliqͥ in altũ aſcen ⸗ dũt. Multi ſtudẽt et ſollicitant plurib an nis vt adipiſcant᷑ honoꝛes·⁊ ñ poſtqᷓ; fue rint eos adepti alijs ocioſis qͥ de eis nihil cogitauerũt dimittũt. vtðꝛ Ecẽs.ij. Exq̃ ↄcludit idem Ecẽ̃s h eſſe vanitatem ⁊ma gnum malũ. Et pᷣgmalũ Ham mõtes quo altioꝛes aut arboꝛes eo magi vẽtis pulſã tur. Foꝛmica q̃mdin eſt in fouea bene hʒ. ſed ſi aſſumit alas et volat ab hirundine denoꝛat. Eolũba q̃mdiu eſt in cauerna et foꝛamine ſuo tuta eſt. ſed poſtqᷓ; in altũvo⸗ lat ab accipitre rapit᷑. Voc ſenſit ille rex Antiochus j. Machab. vj. cum dixit. Re ceſſit ſomnus ab oculis meis.⁊ coꝛrui pꝛe ſollicitudine. et dixi in coꝛde meo. In qͥs fuctus turbationũ deneni. Hiri tertio Fint quidã ſer⸗ — N W uientes coꝛpoꝛip pꝛio. vt guloſi et laſciui quoꝝ ſollicitudo ẽ in exgiendo dulcia et ſuauia. De quib di⸗ cit Roꝝ.xvj. M huiuſcemodi non ſeruiũt deo ſʒ ſuoventri.Et ad Philip.iij dicitur Quoꝝ deꝰvẽter eſt. Bec eſt viliſſima ſerui tus hẽe coꝛpus pꝛo deo. Eum dicit Sene ca. Maioꝛ ſum et ad maioꝛa natꝰſum qm vt fiam mancipiũ coꝛpoꝛis mei. Si ergo paganus noluit hẽe coꝛpus ſuũ pꝛo domi no.valde deteſtabile eſt ꝙ xp̃ianus ipſum colat pꝛo deo. Duod fit cum ei diligentiſ⸗ ſimã curã adhibet.nũc cibãdo. nũc potan do.nůc diſſoluẽdo ad ludos.ad iocos ad laſciuiã.ad oĩa qͥ apetit ſibi obediendo.et eivolũtatẽ implẽdo ꝑ oĩa.ſiẽ ſernꝰ dñi ſui Dũo ãt deteſtabile ſit iſtð viciũ. pʒ ex trib Pꝛimo quia multa alia vicia ſecum tra ⸗ hit. Sicut patet de illo patre heremita. cui optio fuit data ad eligendum int᷑ tria. ſcʒ inter adulteriũ. homicidium.⁊ ebꝛieta⸗ tem · qͥ credens ebꝛietutẽ minoꝛẽ elegit in⸗ ebꝛiari. QDuo facto occidit hoſpitẽ et adul⸗ teratus eſt cumvxoꝛe eius. Pꝛopter quod dicit dugu kbꝛoꝛiij· de baptiſmo contra Za 4 b½ 5* vonatiſtas ula in quo fuerit ſola eſſenõ poterit. Et libꝛo qjrto ad ſacras virgines dicit. Ebꝛietas omniũ flagitioꝝ mater eſt. turbatio capitis q́ʒ · ſubuerſio ſenſus tem peſtas lingue· pꝛocella coꝛpoꝛis naufragi um ſanctitatis. Secundo deteſtabilis eſt ſeruitus · quia nunqᷓ poteſt ei ſatis fieri · Dicit em̃ Zimbꝛoſius ſermone de ieiunio Wale domine ſeruitur gule. que ſemꝑ ex⸗ petit et nunqᷓ; expletur. Tertio deteſtabi lis ẽĩ hoc. quia q̃nto plus ei ſeruit᷑ et dili⸗ gentius reficitur· tanto plus ſuũ ſeruito⸗ rẽ penis remunerat. Ham ex magna eda⸗ citate ciboꝛũ coꝛpus moꝛbis. podogra. ci rogra.paraliſi·⁊ alijs woꝛboꝝ generibus inficitur.et vltimo ad moꝛtem deducitur. Sicut pꝛobat Ipocras in amphoꝛiſinis Et ponit᷑ de conſe. diſtinc. qͥnta. Netales. Et idem pꝛobat Hieroniius in quadam epiſtola ad Juuenalem · De ſollicitudine vero iſtoꝝ nõ eſt neceſſe dicere.cum ſalua toꝛ eoꝝ ſollicitudinẽ expꝛimat in euange⸗ lio dicens. Holite ergo ſolliciti eſſe dicen⸗ tes. QDuid comedemus aut quid bibemꝰ. Quaſi di. Ex quo vitã a me habetis · ſpe ⸗ rare debetis ꝙ qui dedi vitã daho ⁊ eſcam Sed poſt hec om̃ia reſtat videre de ſerul tute dei.cui ſeruire eſt laudabile. Nihil em̃ deus vult ſibi ex noſtra ſeruitute pꝛoficere ſed t̃ nobis. Quia iuxta Pſalmiſtã Ip̃e bonoꝝ noſtroꝝ nõ indiget · Vegitur enim de Alexandro ꝙ omnia que ſibi ex pꝛeda veniebant ſuis militib dabat. QDuo facto ſic allexerat ad ſe ſeruos vt om̃es ꝓ eo mo ri beatũ crederent· Wulto autem maioꝛa dona dat xp̃s. quia bona nature · foꝛtune. gratie. et gloꝛie. Duibo finaliter dicet illud Watthel.xxv. Euge ſerue bone et fidelis. Et ſequitur. Intra in gaudiũ domini tui Debet autem eſſe ſeruitꝰ multum ſollicita vt homo ſollicite pꝛouideat qualiter ĩ om nibus ſe deo pꝛomptũ exhibeat et ne eius offenſam incurrat.ij. Thimo ij. Sollicite cura teip̃m pꝛobabilẽ exhibere deo· opera riũ inconfuſibilem. Et Wichee. vj. Indi⸗ cabo tibi o homo quid ſit bonñ⁊ qͥd de⸗ requirat a te. Vtiq; facere iudiciũ et dilige re miſericoꝛdiã.et ſollicitũ ambulare cum deo tuo. Debʒ etiã eſſe ſollicitus ne quoqᷓ; adeo recedat. Unde Deutronomij.iiij. dꝛ Cuſtodite ſollicite animas veſtras. Debʒ inſuper eſſe ſollicitus reſpectu pidximivt Berme C eum adhonoꝛem dei viuere inſtrnat et ii terduz de malo coꝛrigat. Juxta illud Ro ⸗ manoꝝ. xij. Qui peſt in ſollicitudine ſ.pꝛe ⸗ ſideat. Vt autẽ melius ſciamus q̃nta ſolli citudine ſeruiendũ eſt deo. Sciendũ bꝛe⸗ niter ꝙ tũc ſollicite deo ſeruiemus ſi iſtas ſeptem conditiones habuerimꝰ. Pꝛimo em̃ debemus ſeruire reuerenter cũ timoꝛt reuerentie. Juxta ilud pſalmi. Seruite domino in timoꝛe · Tũcem̃ gratũ eſt ſer ⸗ uitium quando cũ timoꝛe exhibet᷑. Scðᷣo fideliter. Watthei.xxv. Euge ſerue bone et fidelis. Tertio ſingulariterj. Reguʒ.vij Pꝛeparate coꝛda veſtra domino·et ſeruite illi ſoli. Quarto integraliter. Joſue. xxiij. Seruite ei perfecto coꝛde atq; veriſſimo. Quinto vnanimiter. Sophonie. ij. Ser uient ei vno animo· Sexto alacriter. Pð. Seruite domino in leticia. Septimo ſin ceriter et pure Tuce.j. Seruiamus illi in ſanctitate et iuſticia coꝛam ip̃o · In pꝛmo deficiunt ſuperbi.quia nõ ſeruiunt reuerẽ ter. vt patet in lucifero · et ideo eiectus eſtð celo. ꝙ ſi illis nõ pepercit. quomodo pecca toꝛibo parcet. In ſecũdo deficiunt auariqͥ non ſeruiũt fideliter.vt patet in diuite.⁊ in venditoꝛib in emptoꝛiby quos eiecit de templo· In tertio guloſi qͥ non ſeruiũt ſin gulariter. qa ſeruiũt etiã ſuo ventri. Inqᷓr to iracundi qui nõ ſeruiũt veraciter ⁊ vna nimiter.qa ira impedit animũ. In quinto accidioſi qͥ non integraliter· qͥa voluntate non facto. In ſexto inuidi.qa nõ alacriter. eo ꝙ dolent de bono alioꝝ. In ſeptimo lu⸗ xurioſi. qͥa non ſinceriter · vt patet in filio pꝛodigo. Hos igitur fratres ſeruiamꝰ do⸗ mino deo noſtro ita ſollicite et reuerenter quatinus pꝛo tali ſeruitio mereamur per ⸗ ciperecoꝛonã eternã. Ad quã nos perdu⸗ cat qͥ ſine fine viuit. ⁊c. 5 Dñica decimaqnta poſttrinitatis. II Sermo. QXII Pererz q gnum deiet iuſticiã eius.⁊ hec om nia adijcient᷑ vobis. Watthei · vj. Om̃ vt ait Augꝰ Inquietũ eſt coꝛ homis donec requieſcat in deo. Hec mix. qͥa vt di cit Bre. Anima nõ ad aliudqᷓ; ad deñ ap⸗ petendũ et habenduz facta eſt Quicquic — —2 — S vel vdlul 0e Luhnd Pucidmibi] muftrut toli magoqe iibaber. wlups In uncicen Cun win me inquoom̃ia cor metdamando unpendi ſing igm adiÿme Ppolt quemc wedtenedin atoꝛ noſtern nerereregnũ d onatempalane vbuerimndi quh verbis ſulvatoꝛ hoꝛn zerlaboꝛis. Ci cdopꝛopo poſtatem ſub jaentur yc pn uandiat Vnica vecmaquinta pott iutats ergo minus eſt deo· ei non ſufficit. Ideoq; hucet illuc agitat᷑.et ab vnaquaq; re faſti⸗ dio repellente remouet᷑. Hec ille. Ex quib patet ꝙ totũ deſideriũ humanũ circa tem poꝛalia occupatũ.perfecte ſatiari non po/ teſt ſi deũ nõ inquirit. quo habito habent᷑ om̃ia. Dicit enim Auguſtinꝰ ſuper Johã⸗ nem ſermone. xix. Deus tibi totũeſt. Si eſuris panis eſt.ſi ſitis aqua tibi eſt.ſi ĩte⸗ nebꝛis es lumen tibi eſt.ſi nudus es ĩmoꝛ talis tibi veſtis eſt. Et ibi de multis alijs humanis indigentijs que enumerat Au ⸗ guſtinꝰ concludens finaliter ꝙ omnia illa amara ſunt · eo ꝙ ſine eo omnis copia in ⸗ opi eſt. vt dicit idem Auguſtinꝰſuper pᷣs. xvj. Quicqͥd mihi pꝛeter deñ eſt dulce nõ eſt. Quicqͥd mihi vhlt dare dominꝰ deus meus aufferat totũet ſe mihi det. Hec il le. Patet ergo ꝙ qͥ deũ inquirendo diligit om̃ia ſecũ habet. Ham ſicut dicit Thꝛyb · ſuper illud p̃s. Inquirentes aũt dominũ non deficient. Cum diligamꝰ deũ om̃ia in ipᷣo reperimꝰ.vnus eſt qui querit᷑.ſed ipſe eſt in quo om̃ia continent᷑. Hinceſt quod idem exdamando dicit. O lugrũ mirabile o compendiũ ſingulare.cur nos ꝑ diuerſa fatigamꝰ ad ip̃m ergo vnanimiter feſtine/ mus.poſt quem cũcta bona vltra nõque/ rimꝰ ſed tenebimꝰ.· Mec ille. Merito ergo ſaluatoꝛ noſter nobis perſuadet pꝛimum querere regnũ dei et iuſticiq eius.qa om̃ia bona tempꝑalia nobis adijcient᷑ ſi ipᷣm ſolũ habuerimꝰ vt dicũt verba noſtri themati. In quibꝰ verbis tria ponunt᷑. Pꝛimo nã⸗ q; ſaluatoꝛ hoꝛtgt̃ nos ad ſtrennuitatẽ ope ris et laboꝛis. Cũ dicit. Querite pꝛimum. Secũdo pꝛoponit immenſitatem merce⸗ dis · cũ dicit. regnũ dei. Tertio ſubiungit copioſitatem ſubſidij. cũ dicit. Et hec om ⸗ nia adijcientur vobis. Di 1 Amo ꝙ inverbis pᷣmiſ P ſis ſaluatoꝛ hoꝛ⸗ tatur nos ad ſtrẽnuitatem boni operis et laboꝛis. cum dicit. Dueritepꝛimum.Ac ſi dicat. pꝛius querite eterna qᷓʒ tranſitoꝛia. Et quia iſta non poſſunt haberi ſine labo re ſtrennuo· ergo querite. Si enim panis coꝛpoꝛalis non poteſt manducari ſine ſu⸗ doꝛe yultus v dici Benełij· Auũtoma ine deo nulla ſunt.et ꝙille qui deñ habʒ. om̃ia iſta habʒ. Sine em̃ deo om̃ia dulcia gis conſolatio celeſtis non poteſt haberi ſine ſtrennuitate laboꝛis.iðᷣo querite. Nõᷓ enim datur denarius diurnꝰ.qui vtiq; eſt vita eterna. niſipꝛo laboꝛe diei et eſtus.vt dicit Matthei. xx. Ideo querite.non quo cũq; oꝛdine.ſed ante om̃ia. Ideo additur. Querite pꝛimũ.id eſt. pꝛꝰqlias eſt pꝛepo⸗ ſterꝰ oꝛdo ſi pꝛius carnalia q; ſpiritualia. pꝛius tempoꝛalia qm eterna queſieritis. Bam q̃mdiu ſicqueretis non inuenietis. Johanuis. vij. Dueretis me et non inne⸗ nietis. Si aũt querit toto coꝛde inueniet᷑. VBieremie. txix. QDueretis me et inuenietꝭ. Tria aũt ſunt que ſunt attendenda circa b vt quis querens deũ et regnũ celeſte inue niat.ſcilʒ tempis opoꝛtunitas. querende reipꝛecioſitas ·et rnodi querendi qualitas Iſta tria incitant hominem ad querendũ De pꝛimo ↄicit Iſaius.w. caplo · Dueꝛite dominũ dů inueniri poteſt. Ecce oſtendit tempꝰcongruũ. vnde dicit. Dum inueniri poteſt. Inuocate eũ dũ pꝛope eſt. Ouãdiu ſumꝰmn hac vita. habemꝰtempꝰcongruum querendi dominũ. Nũc em̃ eſt tempꝰacce⸗ ptabils nũc dies ſalutis. vt dicit᷑.ij. Coꝝ. vj· Pꝛopter qᷓd ait dominꝰper pꝛophetam Iſaie.xlix. Tempoꝛe accepto exaudiui te. et in die ſalutis auxiliatꝰ ſum tui. Votãter dicit apoſtolꝰ et pꝛopheta de die. non aũt nocte.vt innuat tempꝰpꝛeſens.q̃d eſt tem pus gratie.eſſe congruũ ad querendum ſa lutẽ tam reſpectu pꝛeteritiqᷓʒ reſpectu fu⸗ turi tempoꝛis. Nam in veteri teſtamento erat nox. Sicut apoſtoꝰappꝛobat Roma. xiij. dicens. Nox pꝛeceſſit. id eſt. vetus lex. dies aũt apꝛopinquauit.ſcʒ gratie in qua oꝛtꝰeſt ſol iuſticie chꝛiſt?deꝰnoſter qͥ illumi nat omnẽ hominẽ venientẽ in hũc mũdũ. et calefacit. qa io veniẽte charitas dei dif fuſa eſt in coꝛdiby nr̃is ꝑ ſpm̃ſanctũ qͥ da⸗ tus eſt nobis.tãqᷓ;ʒ ignis ardens ⁊ nõ ↄſu mẽs. Si de eo ſaluatoꝛ ait. Ignem veni mittere in terraʒ · et qͥd volo niſivt ardeat. ſupple tñ.⁊ nõ ↄſumat. Nõ e ↄſumit coꝛ da.ſed ꝑficit in dilectõe in patria. Siẽ ali⸗ bipheta dicit. Ignis eſt in ſyon ⁊ camin? in irłm. Dies etiam ðᷣꝛ pᷣſens tempꝰgre re⸗ ſpectu futuri tꝑis.q̃d erit tempꝰ iudicij fi⸗ nalis qñ obtenebꝛabit ſol miſchie.⁊ luna dticeſcent. vt ðꝛ.·j· Reguʒ.. qñ impij mittẽt intenebzas exterio;eð· Datc.ixij· Deq C8 —— y tempe ſaluatoꝛ dicit. Veniet norĩq̃ nemo oparip̃t Joh ix · Pꝛopter qd ſuadẽs dicit Pum lucẽ habetis credite in luceʒ vt vos tenebꝛe nõ comp̃hendãt. Joh.xij. Ac ſi di ceret fᷣm apłm · Dum tps habetis opera/ mini bonü. Nũc eſttempꝰ ↄgruũ · qa ad inſtar diei lucidũ qᷓ̃ntum ad intelligentiaʒ eleſtiũ. eo ꝙ multa nobis lucent. et pꝛeſer⸗ timn ſol xpᷣs qͥ continue lucet nobis per do ctrindm pᷣdicationis. Sicut ipe de ſe git. Duãdiu ſum in mũdo lux ſum můdi. Jo ⸗ pãnis ix. Moc eſt dicere vſq; ad ↄſumatio nẽ ſcli Wacth. vltio Ecce ego vobiſcũ ſuʒ vſq; ad ↄſumatõezʒ ſcli· Eſt etiã ↄgruũ qa ad inſtar eſtatis calidũ Ham ignis noſter deus eſt.⁊ ideo tꝑs querendi dñm anteqᷓ; abundet iniquitas ⁊ refrigeſcat charitas multoꝝ. Wath xxilij· Ait igit᷑ querite dñz · ſicut floꝛẽ in eſtate. qͥ in hyeme inueniri nõ poteſt Cantiẽ.ij· Ego fios campi· Floꝛes em̃ donoꝝ ⁊ gratiaꝝ ⁊ virtutũ nũc apparu erũt in terra nr̃a. Ham hyems tranſijt fri⸗ giditatis coꝛdis. Querite ſicut ſolẽ in die non in nocte qů inuenirinõ põt· In nocte em̃ qᷓſiuit dilecta que de ſe ait Lamico.iij In iectulo meo qᷓſiuiꝑ noctem quẽ diligit gia mea. Sed quid ei accidit. ſubdit. Que ſiui ⁊ nõ inuenl illũ. vocaui ⁊ non reſpon ⸗ dit mihi. In nocte querũt euz oĩes qad/ huc manent in deſiderijs pcti.vt dicit glo. oꝛdina.ibidẽ. Sed a taliter querẽtibꝰ nõ inuenit᷑. qa ꝑ nocteʒ nõ ꝑ diẽ querit. Quod verbũ tractãs Berñ. ſuꝑ cantica ſer. lxxv. dicit. Hũc tempꝰacceptabile nunc dies ſa lutis ſunt tempꝰplane querendi? inueniẽ di qñ plerũq; et anteqᷓ; inuoce adeſſe ſen/ titur. Sicut ip̃e ait. Anteqᷓ; me inuocaue⸗ ritis ego dicam.ecce aſſum. Moc confitet Pſalmiſta.cũ dicit. Deſideriũ paupeꝝ ex ⸗ audiuit dñs.pꝛeparatõeʒ coꝛdis eoꝝ au ⸗ diuit auris tua. Hec ille. Ecce vides ꝙ ſo⸗ lů deſideriũ ⁊ ſolã pꝛeparatõeʒ etiã anteqᷓ; oꝛe inuocet᷑ exaudit deꝰ. Vere igitur dies ſunt modo ſalutis. qñ quilibet qpetit acci pit.qͥ querit inuenit. qͥ pulſat aperitur ei · Non erit tale tempꝰpoſt hanc vitã. vbi di⸗ ues petit aque guttã iam fere nulle q̃drin⸗/ gentis triginta octo ãnis ab Abꝛahã qjmn/ ᷓ pijſſimo. nectñ exauditur. fed audit ſibi dici. Recepiſti bona iu vita tua. uce. yf. quaſi ſibi diceret. vita iſta ĩ qua modo es. Bermo. CXM ſcʒ toꝛmentoꝝ non eit vita.reciplendiſeu merendi bona ſed patiendi mala. Tu añt in vita tuatibi videlicet ad merendũ con ceſſa recepiſti bona nature⁊ foꝛtune etha buiſti in tua volũtate reciꝑe bona gfe. ⁊ ſic mereri bona glie. Sic et ille virgines fu⸗ tue mendicantes a ſapientiby oleum. audi unt eis dici Ne foꝛte non ſufficiat nobis ⁊ vobis.ite potius ad vendẽtes et emite vo bis. Ipſe eedem pulſantes ad hoſtiũ ſpon ſiiam cum pꝛudentib conuiuantis clamã teſq; vt aperiatur eis. vici ſibiaudiunt.iu⸗ ſtum quidem ſed terribile verbum a ſpon ſo. Heſcio inquit vos. Wathei xtv. Sed cur nõ exaudiunt᷑ a conſodalibus ⁊ a ſpõ ſo non cognoſcuntur. niſi quia vtait euan geliuʒ media nocte venerant. Pꝛopter qͥd dicit Bernhardus vbi ſupꝛa. Duam tibi ſomnias ꝓuenturã facultatẽ veniam pꝛo ⸗ merendi.cum iam tempꝰtranſijt miſerẽdi. Et poſt pauca. Ergo nunc tempus acce ⸗ ptabile et aptum ad querendũ.in qͥ plane qui querit inuenit. Sitñ vbiet vti opoꝛ⸗ tet queri᷑ Vec em̃ vna eſt cauſa que impe ⸗ dire poteſt ne inueniatur ſponſus a querẽ tibus cum nõ querunt in tempoꝛe opoꝛ⸗ tuno. Hecille. B De ſecũdo ſcʒ querende rei pꝛecioſitate quã debet attendere querens. dicit ſalua/ toꝛ Watthei.xiij. M ſimile eſt regnum ce loꝛũ negociatoꝛi querenti bonas margari taset theſauro abſcondito in agro. quem qui inuenit homo abſcõdit et pꝛe gaudio ülius vadit et vendit vniuerſa que habz? emit agrum illũ. Et que eſt ſpecioſioꝛ mar garitha qᷓ; regnum celoꝛũ cuius hõ neſcit pᷣciũ. qꝛ nõ ſũt ↄdigne paſſiões hꝰtpis ad futurã glaz Roꝝ. yij· uis pᷣcioſioꝛ theſ⸗ aurꝰregno celoꝝ·i qͥ ſfũt oẽs theſauri ſapie ⁊ſcie ðᷣiabſcõditi Col.ij. Om̃ibo3 poſtpo ſit q̃rẽda ẽ margaritha iſta ⁊ iſte theſaurꝰ vt vbi ẽ theſaurꝰtuꝰ ibi ſit ⁊ coꝛ tuũ. Mat. vf· Taliter q̃ſiuit eñ aplus cũ alijs dicit· Nfa ↄuerſario ĩ celis ẽq. d. vbitheſaurus ñibi⁊ coꝛ.qͥq. Vbi amoꝛ.ibi oculꝰ. Sed qͥdẽ dandũ ꝓ thelauro tã pᷣcioſo ⁊ꝓ mar/ garitha rã eiecta. Lerte oĩ qbʒ hõ nego⸗ ciatoꝛ fidelis dñi ſuicui dictũ ẽ. Negocia⸗ mini dũvenio. Om̃ia qᷓ dabit. qꝛ oĩa ꝓ xp̃o deſpiciet vt chꝛiſtum lucrifaciat. vt dicit apoſtolus. Si em̃ dederit homo omnem ſubam domus ſue ꝓ dilectione.ſcilz derq̃i nihil deſpiciet eam. Canticoꝝ viij· Om̃i iuol uenõintolo minmiſſ met c dant mnins autfi dnilts cen ſsinaquo? micbꝛanka ji)oh w uneꝛnõ ine motocoꝛder diuiſo ſed in deerto ſcz de jimplicitute c Wit ſaluatoꝛa it.Eſtote ſin utſinefclle do mnylicitus coꝛd ve ficõis bel fſol intẽum jautaliqdlc diocnnfe uũ cri. Vot in möted nplerqñ itora ↄgent nplendet. nſc nmmenſir deZeſidi i tdeber q incyin ſnpüta ii opu Aluiton — 35 „ 7 57* Dnica decimaquinta poſt trinitatis etiam dabit q̃ hz quier toto coꝛde.ex tota aĩa.⁊ ex omniby viribus ipᷣm ſoluʒ diligit. Vnde ðꝛ Luce·x. Et Math xxij. Voceſt em̃ in toto coꝛde querere deũ Juxta illud pᷣs. In toto coꝛde meo exquiſiuite. Quid ergo ſi plures regnũ celoꝝ nõ inueniũt. q́ nõ dico omnẽ ſubazʒ ſed nec aliquid ð ſub ſtantia ſua ꝓ eo largiũt᷑.ſicut auari qui to/ to coꝛde terrenis inhiant. omneʒ ſollicitu ⸗ dinẽ ad ea cõuertũt.de cibo.potu.veſte et glijs ſolliciti.de ſalute vᷣo nunqᷓ; intẽti. Q ſifoꝛte qñq; de ſalute curã gerũt · illã tamẽ taliter qualiter faciũt.ita vt de eis verũ ſit illud ſaluatoꝛis. Populus h me labijs ho noꝛat.coꝛ aũt eoꝝ longe eſt a me. Hij ſunt qui licet ſpũ incipiant · carne tñ cõſumãtur pꝛoinde nõ in toto coꝛde querunt. Tales ſunt qui in miſſa ſunt deuoti ſed in yeſpe re ebꝛijet cũ dant denariũ pauperi lucrã tur invſuris aut falſis mẽſuris ponderibꝰ et alijs iniuſtis centũ modis.qui ieiunant vigilias in aqua ⁊ pane.ſ cras in feſto vo rant?⁊ inebꝛiant᷑ ad vomitũ. Mos dñs de ridens ait Joh. vij. et Hieremie.xxix. QDue retis me⁊ nõ inuenieti. Sed cũ queſieritꝭ me in toto coꝛde vĩo inueniar a vob Non eſt ð diuiſo ſed integro coꝛdequerendus · DPe tertio ſcʒ de mõ querẽdi ðꝛ Sap̃. In ſimplicitate coꝛdis querite illuʒz. Sic docuit ſaluatoꝛ aplos querere dicẽs Wa thei.x. Eſtote ſimplices ſicut colũbe.q̃ ſcʒ ſunt ſine felle doloſitatꝭ ⁊ inuidie. Eſt añt ſimplicitas coꝛdis bona qᷓ eſt ſine duplici⸗ tate fictõis. eſt qñ nr̃a intentio et oculus ñ ſolũ intẽdit in deũ ⁊ nõ in fauoꝛẽ hũa ⸗ nñ aut aliqͥd lucꝝ tpale. De q Math. vj. vᷣꝛ Si ocułꝰ tiꝰ fuerit ſimplex totũ coꝛpꝰtuũ lucidũ erit. Qð tractãs Angꝰ liij. de ᷣmo ⸗ ne dii in mõte dicit. Oculus eſt intentio. ſimplex qñ ſolũ in deũ dirigit. Quod fit cũ tota ↄgeries oꝑm luce iuſticie coꝛam deo reſplendet.— Dixi ſecundo ꝙ ſfaluatoꝛ immenſitatẽ mercedis.cum dicit Regnů dei. Acſi diceret. Merito tã ſtren/ nue agere debetj.qꝛ nõ paruũ dominium. nõ villã.nõ opidũ.nõ caſtx.nõ terrã moꝛ⸗ taliũ.non regnũ tꝑale.ſed regnũ deiaffluẽ tiſſimũ delichs opulentiſſimum diuitijs· xcellentiſimũ bonoꝛiyacqretis ideout⸗ tẽdite immẽſitatem pᷣmij ⁊ nõ pigebit yos ſubire opus meriti.qa iurta Brego. on⸗ ſideratio pᷣmij minuet vobis vim fiagelli. Si em̃ ſeculares ⁊ vani tĩ deſudãt ꝓre tꝑali.qͥd vtiq; eſt regnũ meroꝛis.cũ ſit ĩval le lacrimaꝝ ⁊ totiꝰ miſerie.regnũ timoꝛer inſecuritatꝭ ⁊ ſp turbabile.regnũ vtiq; ĩ oĩ bus defectibiie ꝓ q tñ aĩas impendũt et coꝛꝑa.q̃nto magi laboꝛandũ eſſet ꝓ acqrẽ⸗ do res tam affluẽtiſimo.qd eſt regnũ oĩm ſcloꝝ in qͥ ſunt gla⁊ diuitie in domo eins in qͥ ſi nõ liceret manere ampliꝰq;vndiei moꝛa. ꝓpter h ſolũ innumerabiles anni hꝰ vite pleni diuitijs ⁊ delicijſ recte meritoq; ↄtemni deberent. vt dict Iugꝰ in libꝛo ð moꝛib ecce.⁊ ꝓq̃ nõ eſſz indignũ pati qͥd modo triſte eſt.⁊ qͥtidie oĩa toꝛmẽta ꝑferte etiã et ipᷣam iehẽnam ꝑuo tꝑe tollerare. vt ait Chꝛyb in li. de reparatõe lapſi. Ideoq; de regno celoꝝ qd iuſti poſidebũt ðᷣꝛ q̃le illud erit. Saß.v. Accipient regnũ decoꝛ ? dyadema ſpeciei de manu dñi.qm̃ dexte ra ſua teget eos ⁊ bꝛachio ſancto ſuo de⸗ fẽdet illos. Ecce qᷓle regnũ.ĩ qᷓ vt h ðꝛ iuſti dñabunt᷑ in honoꝛe.coꝛonabũt̃cũ decoꝛe. ↄßuabũt᷑ ſub bono tutoꝛe ⁊ ðfenſabũt᷑ ab om̃i timoꝛe. ideo merito xpᷣus docuit tale regnũ petere et querere Matth.vj. Pater n⁊t. Adueniat regnũ tuũ. Vbi ſcienduʒ Em Robertũ holgoth ſuꝑ li. Saß̃ cap· v. Triplex eſt regnũ.ſcʒ regnũ timoꝛis. reg⸗ nũ hoꝛroꝛis.⁊regnũ decoꝛis. Pꝛima duo docuit xpᷣs fugere qꝛ ⁊ip̃e ſolꝰregnũ terre nũ fugit Joh ·vj. Et diſcipulos fugere do⸗ cuit. Luẽ. xxij. et Mathei. xx. Reges gen ⸗ tiũ dñant᷑ eoꝝ. Et ſubdit. Non ita erit ĩter vos. Vec tamen per hoc credat quis terre num regnum damnabile aut vituperabi⸗ le in ſe. cum ſit neceſſarium ad oꝛdinatiõeʒ ecceſie. eo ꝙ dicit Iſidoꝛus in li. de ſum⸗ mo bono.ca.xiiij. Sepe per regnum terre num celeſte ꝓſficit. Non ð deteſtandum eſt yt damnabile.ſed fugiendum ꝑfectis vt va cent inquiſitioni regni celeſtis· tanqᷓ; ꝑer⸗ fectiſſimo et incõparabiliter melioꝛi. Tan tũ ergo regnum decoꝛis eſt appetibile pꝛo pter ſe tanquam bonum vltimum. Depi mo regno ſcilicet timoꝛis dicitur Luce vi ceſimo pꝛimo. Surget gens contra gen ⸗ tem et regnũ aduerſus regnum.⁊erunt fa mes ⁊ peſtilentie et terremotus ꝑ loca⁊c Ecce tinwʒ Iltud oñdit Dioniliꝰ tyrãrꝰ De q̃ dicit Boecius. iij deↄſol· ꝓſa.v. Et Wacrobius de ſomno Scipionis lib ·. ꝙcũ eñ quidã btm̃ ⁊ felick ac ꝑ oĩa ſecurũ in regno ſuo eſtimaret⁊ diceret. lle facto ↄuiuio dmenſa 9 gladiũ ſuꝑ caput eiꝰ tenuiſſimo crine · qui ſibi moꝛtẽ ſubitaneã minabat᷑ · Et cum ab ipo quereret· cur non comederet. Rñdit ꝙ nõ poſſet nec auderet guſtare timoꝛe moꝛ⸗ tis ſibi imminentis. Lui Dioniſiꝰ rñdit. Talis eſt inqͥt beatitudo mea quã tu eſti⸗ mas felicẽ. Dño em̃ felix eſt qͥ timere non deſinit. Etꝓpter hãc ſollicitudinẽ et timo/ rem ↄtinuũ quidã gentiles fugiebant re giã dignitatẽ. Sicut narrat Duidius qͥn/ to li. Methamoꝛphoſeos poſt mediuz.de quodã Thippo romanotriũphatoꝛe qͥ ca rius exulauit ꝑpetuo q; factꝰ fuiſſet rex di⸗ cens. Exul agam qᷓ; me videãt capitolia re gem. Recitat eriã Valerꝰmaximꝰ de qͥdaʒ rege electo.qͥ aſpiciẽs coꝛonãcoꝛã eo dixit. O pannũ nobilẽ magqᷓ; felick. Duẽſiqͥs penitꝰ cognoſcat q̃ntis ſollicitudibꝰperi⸗ culis ⁊ miſerijs ſit refertꝰ nec hmõð̃iiacen ⸗ tẽ in luto tollere vellet. De ſcðᷣo regno hoꝛ roꝛis pʒ ꝙeſt regnũ doloꝛis ⁊ amaritudi nis ſenipiterne· De qͥ Job · xlj. de dyabolo ßꝛ. Ipeeſt rex ſtꝑ om̃es filios ſuꝑbie. Et vt dicit idem Job.cx. In terra tenebꝛoſa et operta moꝛtis caligie. vbi nullus oꝛdo. ſed iempiternꝰhoꝛroꝛ inhabitat. Cui hoꝛ roꝛi nihil poteſt cõparari. De tertio regno decoꝛis ðꝛ Iſa. xxxiij. Regez in decoꝛe ſuo videbũt ſcʒ ſancti Et Sap̃. v. ðꝛ. M acci/ pient regnumn decoꝛis ⁊ dyadema ſpeciei. Maximꝰho noꝛ ſedere ppetuo in coꝛona regali de auro ⁊ lapidib pᷣcioſis. Et bene dicit. dyadema recipient. Dyadema dicit a dya quod eſt duo · ⁊ demo.iremoueo ſeu auffero.qͥa tũc duo a nobis remouebunt̃. ſcʒ culpa et pena Vñ vbi noſtra trãſiatio dicit Supꝑ ipᷣm refloꝛebit ſctificatio mea. glia lra hʒ · dyadema meũ. Juxta illð Iſa. lxij. Eris coꝛona gle in manu dñi.⁊ dyade ma regni in mann deitui. Iſtð regnũ ma⸗ gne ſecuritatꝭ eſt. qꝛ deꝰdextera ſua ꝓteget eos. Pð. Illuc manꝰ tua deducet me.⁊te/ nebit me dextera tua. Hocẽ dicere.ꝙĩ ſua om̃ipotẽtia ↄſeruabit eos. Wanus enim dei potentia dei eſt. Tũc ſancti erũt ſub oĩ potentia dei vt etiã ſint om̃ipotentes volũ tãtis ſue ſicut deꝰeſt om̃ipotens. Nam ſiẽ̃ Bermo. cxn locauit eũ ad menſam ⁊ ſuſpendit deus poterit quicqͥd vult ꝓter ſeiß̃m ite poterint illi qd voluerint ꝑ illũ ₰t— Znſelmꝰĩ ſuo libꝛo qui dicitur ꝓfologion. cap̃· xx. Iſtud regnũ eſt inquirendũ ſedꝑ quid ꝑuenit᷑ ad iſtud regnũ. Certe nõ per aliud niſiꝑ iuſticiã. Ideo addit Et iuſti⸗ cã eius. Juſticia h nõ eſt aliud niſi vitn qᷓ Sſiſtit in oꝑiby virtuoſis. De Wattß. v. Beati qeſuriunt ⁊ ſitiũt iuſticã. Et heciu ſticia dʒ eſſe pfecta ſcʒ ꝑſeuerãs ⁊ↄtinuata vſq; ad moꝛtẽ. ſi dʒ dici iuſticia regni ceio ⸗ rũ. ideo addit᷑.iuſticiã ei. Bec em̃ iuſti cia ſola coꝛonat in o cœloꝝ q̃ fuerit pſe uerãs in finẽ Matth x. Qui gůt ꝑſeuera uerit in finẽh ſalwerit. Apoẽ.ij. Eſto ſide lis vſq; ad moꝛtẽ ⁊ dabo tibi coꝛonaz vite. Rõ dicit. Qui inceperit. ſʒ qͥ ꝑſeuerauerit. Quia ᷣm Berñ. pꝛemiũ incipiẽtiꝓmittit. amãti reddit. ſed pſeueranti dat. Duizta lem iuſticiã ſequit᷑ inueniet vitã et glaʒ vt ðꝛ Pꝛouer.xiij· Juſticia cuſtodit innocen/ tis yiã. Wagis autẽpꝛie hũilitas ðᷣꝛ vera ⁊ꝑfecta inſticia regni celoꝝſicut ait ſalua⸗ toꝛ Johanni Mathiij. Sic nos opoꝛtet implere omnẽ iuſticiã. Bloſu.i. hůilitatem. Vnde ſuꝑ illud Sað̃·j. Diligite iuſticiam qͥ iudicatis kerrã. Dicit Holgothꝙ hᷣ do ⸗ cet iuſticiã hominẽ qͥ eſt terratum quia ð terra creatꝰeſt. Ecẽi. xxxiij Om̃es homies de ſolo ⁊ ex terra ſunt. etqꝛ habitãt terraʒ ⁊qꝛ exeunt de terra ⁊ in terrã reuertuntur he q̃d repꝛimit᷑eoꝝ ſugbia. Kerte beati faciunt talẽ iuſticiã ⁊ iudiciũ in om̃i tꝑe. vt dicit Pð. Lognoſcẽtes ſe ſcʒ humiles. infirmos debiles.⁊ defectuoſos coꝛã deo Ram ꝑtalem viam iði querũt regnũ celo rum. Dixi tertio ꝓineießnl⸗ X ſis ſubiũgit falua⸗ toꝛ copioſitateʒ ſubſidij tꝑalis.cum dicit⸗ Mec oĩa adijcient᷑ vobis. Ac ſi diceret. Ex qᷓ oĩa creata juntꝓpteꝝregnũ celoꝝ ↄſequẽ dũ tanqᷓ;zpter finẽ. S querite bmũ finẽ ⁊oĩa inſtrumẽta ⁊ neceſſaria gd eũ adijciẽ⸗ tur vob tanqᷓ; minoꝛa. Siẽ em̃ pᷣcipiẽs ti⸗ bi facere domum. neceſſe eſt tibi ꝓuidere de inſtrumẽtis et impẽſis ⁊ ſumptibſine bo nõ poſſes ꝑficere domũ. Vel qͥ dirige ret te romã.neceſſario dz cogitare de ſum ptib qͥby illucperuenias. Sicd eꝰerq̃ nos creauit ꝓpter regnũ celoꝝ. neceſſario nobis debet cogitare de neceſſarijsvite·fine qb mdono ho nqerärs. wi qrb. n0 ůbabebůtmi ijctoiiom̃ nid in dño necbtrarioil ſi vident ců iuntett̃ int jpnſed vanã hminuentof jqdeſtdenõq tuledehm jetſichteci ne Wachy i faciatis co dis alioqn me ſtatim pſt ſonoq vult ſumqd. ntbene hit iiſcq non intper. E ſibn quer Vynicadecimaquint poſt trinitatis ſubſiſtere nõ poſſumꝰ. Ideo dicit omnia adijcient᷑ vobis. Ac ſi em̃ diceret. Taboꝛa te pꝛo regno celoꝝ.et ego de neceſſarijs ꝓ nidebo ſicut pius paterfamilias.ſicut bo⸗ nus dñs qͥ poꝛtat panẽ ad meſſem meſſo riboſuis. De qͥ Pſalmiſta pſalmo. xxxſ In quirẽtes aũt dñm nõ minuent᷑ om̃i bono Et pᷣmittit᷑. diuites eguerũt ⁊eſurierũt·i auari bm Innoceñ. Semp em̃ auarꝰeget ideo qa ſecũ nihil affert cũ doꝛmierit Job xxvij. Diues aũt cũ doꝛmierit nihil ſecum affert.aperiet ockos ſuos ⁊ nihil inueniet Appꝛehendet eũ qᷓi aqua inopia. Item ᷣm ipᷣm.eguerũt bonis ſpũalib· Tuce.j. Diui tes dimiſit inanes. Zlia lĩa hʒ · leones egu erũt.i. hᷣncipes etp̃lati raptoꝛes · Pꝛouerb. xxviij Teo rugiẽs ⁊ vꝛſus eſuriẽs bᷣnceps impius ſuꝑ plin pauperẽ. Wichee·vj. Di nites eius repleti ſunt iniqͥtate. Et ſic ᷣm Innoceñ. Eguerũt ſpũalib ⁊ eſurierũt tẽ poꝛalia. Inquirẽtes aũt dñm nõ minuen tur om̃i bono. Hotãter dicit. Inquirẽtes id eſt inrꝰquerẽtes. ſcʒ in ſecreto ↄſcie. ᷣm Innoceñ. q̃rtũ.nõ minuent᷑ om̃i bono id eſt.nõ habebũt minus qᷓ; om̃e bonũ.ſcʒqᷓ; deñ qͥ eſt oĩa ĩ om̃ib.ſ. Loꝝ.xv. Ecẽi. xxxij Qui ↄfidit in dño nõ minoꝛaverit. Ergo ßm eñ ecõtrario illi qͥ querũt eñ tiñ extra. id eſt.qͥ vident᷑ eũ querere ꝑ exterioꝛa oꝑa 5ᷓ faciunt.et tñ interius querũt qͥd cupiũt. nõ ipᷣm ſed vanã glaz ⁊ emolimentũ tpale. Iſti minuent᷑ om̃i bono·q́a illud om̃e bo⸗ mñ qd eſt deꝰnõ querũt ſed minꝰ bonũ. qd eſt tpale. qͥd eſtminimũ. vel qͥd eſt nullũ bo nũ et ſic recipiũt.illud aũt nõ habebunt Vnde Wath. v. ðꝛ. Attẽdite ne iuſticiam veſtrã faciatis coꝛã hominib vt videami ab eis. alioqn mercedẽ nõ habebitj. Pꝛop ter qd ſtatim · pſalmiſta querit ibidẽ Quis eſt homo qͥ vult vitã.ſcʒ nõ p̃ſentem q̃ poti us moꝛs eſt. Vñ canimus Media vita in moꝛte ſumꝰ.q. d · pauci ſunt q̃ recte velint. Volunt bene hie ſed nõ laboꝛare. yolunt ronſequi ſed non ſequi· ꝛouer·xiij Qult et nõ vult piger. Ex qͥby patʒ ꝙ quicqd pꝛe ter deñ homo querit. querit bncipaliter u⸗ lud qͥd eſt minimũ aut nulluʒ. Patet. quia tempalia ſunt minima reſpectu eternoꝛuz ců finiti ad infinitũ nulla ſit poꝛcio · bmo celiet mũdi. Hinc eſt ꝙpheta vnam ſolã vitã beatã requirẽs ait · Vnam pech à do⸗ mino ⁊cpᷣs xxvj. Duod exponit Innoce q̃rtꝰ.ſcʒ vitã eternã et nõ ponit ſubſtantiñ nec determinat quã vnaz rem pecijt. Et h facit ad innuendũ ꝙ illud eſt om̃e bonum Et oſtendens qͥd ſit illud bonum·ſubdit. Ut inhabitem in domo dñi. om̃ib diebh vite mee. Ecce regnũ celoꝝ in eterna bea⸗ titudine. Et ſequitur. Vt videai volũta⸗ tem dñi.i.videns faciẽ eius in ea legam vo luntateʒ vñi· Hieronimꝰſic exponit. vt yi⸗ deam pulcritudinẽ eius et viſitẽ rempluʒ eius.id eſt. eccleſiã triumphantẽ · Vbi ᷣm Pſalmiſtã Omnes in templo eius dicent gloꝛiam. Et poſt multa ſubdit. Tibi dixit coꝛ meñ. exquiſiuit te facies mea.id eſt. vo⸗ luntas interioꝛ etexterioꝛ operatio · Et no tanter dicit Exquiſiuit: id eſt. extra omnia alia queſiuit.faciem tuã dñe requirã. ſcilʒ perſeueranter ardenter et ſapienter requi ram te. donecte videam facie ad faciem j Eoꝝ.xiijð. O ſtende faciẽ tuã ⁊ ſaluieri⸗ mus. Ex quib omnibo infero ꝙ querens alia pꝛincipaliter a deo p̃ter regnum celo⸗ rum decipitur in iudicio rationis · Patet iſtð. qui vt ſic talis male iudicat et diſcer⸗ nit ſicue puer vel ebꝛius qui minimuz ho⸗ num pꝛeponit matimo · E Po quo ſciendũ ꝙ ᷣm Robertum pol goth ſuꝑ libꝛuʒ Sapientie. iij cap̃. Circa bonoꝛũ apꝛehenſionẽ iudiciũ mũdanoꝝ decipitur hoc modo. Eum enim ſint tria bona · ſcilʒ nature gratie et foꝛtune. Bona foꝛtune ſüt minima. Bona nature ſũt me⸗ dia. Bona gratie ſunt maxima.m Augů⸗ ſtinum intelligendo pꝛout oꝛdinant in bo na gle.et tñ mundani nõ ſic iudicant ſßʒ po tius ecõuerſo. Sicut patet de diuite Lu⸗ ce.xij. Qui dixit anime ſue. Anima mea ha bes multa bona · repoſita in annos pluri⸗ mos. Comede. bibe ⁊c̃ Sed ſtatim audi⸗ nit. Stulte hac nocte demones repetent animã tuãa te. Ecce deceptio. Cauſa yero iſtius deceptionis quare tempoꝛalia iudi cantur magna.⁊ pꝛo eis plus laboꝛamus qᷓ pꝛo eternis eſt iſta. quia ſicut baculus i aqua ſtans apparet fractus cum tamen ſit rectus Et hocꝓpter duplex mediũ ꝑ quod videtur.ſcʒ per aeremet aquã · quodẽ me⸗ dium groſſius et denſius · Similiter de⸗ narius ĩ aqua apparet maioꝛqᷓ ſit. pꝛopter mediũ denſius. Iſto modo bona coꝛpoꝛa lia. quia ſunt in medio denſioꝛi et groſſioꝛi et quaſi palpabilia a nobis et querunt᷑. quia maxime mouent delecta tionẽ ſenſuaiẽ ideo videntur nobis groſſi oꝛa. Celeſtia vero bona multũ diſtant et ſic non mouent knluzprer quod nõ que ⸗ runtur ab homine. Sed contra ſicdece⸗ ptos arguit Seneca Epiſtola.xiij. Dua⸗ bus rationibus. Pꝛimo ſic. Si iſta eſſent bona ſimpliciter puta coꝛpoꝛalia.ſicut ho ⸗ mini aparent.tunc homo eſſet felicioꝛ deo quia homo iſtis vtitur.et deus non.qͥ non epulatur. opes non querit · et ſic de alijs · ed impoſſibile eſt deo abeſſe aliqͥd bo/ niergo iſta bona non ſunt. Secunda ra⸗ tio quia animalia bꝛuta magis iſtis vtun ⸗ tur qᷓ; homines ·ergo felicioꝛa ſunt qᷓ; ho⸗ mines. qꝛ bꝛuta auidiusvtuntur cibo. Ex quibus concludit Seneca Epiſtola. xiij. WM felicitas hominis viatoꝛis eſt perfecta ratio conſũmata virtutibus. quia hoc eſt ſolũ pꝛopꝛiũ bonũ hominis.cetera illi cũ animalibus cõmunia ſunt. quia ſi homo ẽ foꝛtis et leo eſt foꝛtis. Si pulcer et pauo/ nes foꝛmoſi ſunt. Si velox.equi velocio ⸗ res ſunt. Patet ergo ꝙ nullus ſapiens et pꝛeſertim chꝛiſtianus pꝛo iſtis cœucis et coꝛpoꝛalibus bonis pꝛincipaliter debʒ la boꝛare.que ſunt cõmunia etiã beſtijs· at⸗ tendens pꝛeſertim quia iſta dãtur beſtijs. vt dicit ſaluatoꝛ in euangelio de volatilib Que tamẽ de hocmhil cogitant · Multo foꝛtius dabuntur homini. quis ad maio⸗ ra natus eſt. Querat ergo ila bona ſcilicʒ ſempiterna pꝛopter que creatus eſt. et om nia adijcientur ſibi.ſcʒ tempoꝛalia. Juxta illud. Nunqᷓ; vidi iuſtum derelictũ.neq; ſe men eius querens panem. Pſalmo.xxxvxvfj. Vbi dicit Innocencius quartus. Nunqᷓ; vidi iuſtũ derelictũ.a domio finaliter. nec lemen eins id eſt.imitatoꝛes cius. querẽs paneʒ. id eſt nimis indigens pane. Quia dicit Auguſtinus. Paſcet contemnentẽ ſe ſcʒ peccatoꝛẽ.et deſeret timenteʒ ſe. Quaſi di. Hon. Sed diceres. Tamen multos iuſtos videmus egentes. Sicut dicit apo ſtolus etiã de multis ſanctis. Dui per fidẽ vicerunt regna. Qui tñ erant egentes in vite neceſſarijs. quo ad victumet ſic erant anguſtiati cura animi.pꝛout exponit Boꝛ/ ra Mebꝛeoꝝ.xj. Sd quod dicenduz ſcqᷣm Auguſtinũ.ꝙ hoc eſt ex occulto iudicio ði. qui rales aliquando permittit ad tempus egere· Vnde dicit&iguſtinus. Seit crle⸗ ſtis medicus quid vobis daturꝰſit ad co ſolationẽ.et quid ſubtracturus ſit ad exer citationẽ. Non em̃ homo ſine cauſa iumẽ to ſuo cibaria ſubtrahit. Aliter expõit In/ nocencius hoc verbũ. quia nůq; vidiiu/ ſtum derelictũ.nec ſemen eius querẽs pa nem.id eſt pꝛincipaliter intendens coꝛpo⸗ ralibus.quia ſi hoc facit aliquis.neceit iu ſtus. nec ſemen iuſti. Luce.xij. Nolite inq⸗ rere quid manducetis · aut quid bibatis. Fos igitur fratres queramus puro coꝛ⸗ de dominũ et certi ſimus quia om̃ia ſecuʒ nob donabũt̃tẽgalia. In ip̃o em̃ ſunt oia ⁊ipe eſt oĩby oĩa. Dueramus ergo regnuzʒ dei pꝛincipaliter.pꝛopter quod facti ſumꝰ et om̃ia adijcientur nobis. Qui enim dat omnibo bonũ vinum.non negabit aquam Etqui dat tibi regnũ.non negabit equo tuo pabulũ. Et qui dat om̃ib affluenter ⁊ non impꝛoperat. qũo non dabit ſpeciali⸗ ter diligentiby ſe.qui em̃ large dat inimic quomodo non dabit amicis certe multo plus. Eum dicat ſalustoꝛ. Beatiqui eſu ⸗ rinnt et ſitiunt iuſticiã. quoniã ip̃i ſatura⸗ buntur. Ad quam ſaturitatem nos perdu cat dominus noſter ihs xp̃s · Amen. Dñici decimaſerta poſt trinitat. I Sermo. QXIIII TLee defunctus ef e ferebatur. Luce.vij Duoniaz vt aait beatus Bregoꝛius. xxj libꝛa Moꝛal· Nihil ſic ad edomandũ deſideii⸗ oꝛum carnaliũ appetitũ valet q̃ntũvt vnul quiſq; hoc quod nimium diligit quale ſit moꝛtuũ penſet. Hec ille. Sciens igitur ec cleſia quia inſtarent tempoꝛa periculoſa ĩ quiby homines erunt ſeißᷣos amãtes ſeils carnaliter. vt dicit apoſtolus. Igitur ad re frenandũ iſtum illicitũ amoꝛez inducit no bis moꝛtis memoꝛiã. recolens moꝛteʒ cu⸗ inſdam adoleſcẽtis qui moꝛte pꝛeoccupa⸗ tus fuit in etate iuuenili. Volens per boc nos inſtruere vt non reſoluamur in deli⸗ cijs.et maxime hoc tempoꝛe autũnali.ne moꝛte inſperata et fubita in etate qua non ſperamꝰ pꝛeoccupemur. Sicut dicit Se⸗ neca Epiſtola.xxvij · Duoꝛũdã vitã moꝛs in medio floꝛepꝛecidit. alioꝛũ interrũpi ißapzincipia · Pꝛopter quod moꝛs eſt noꝰ d vtiq; con vniad mot ur Erontra rc naſctur. wiurtaconſi tii· emoꝛ it Forunter ullo modo dec tin libꝛotii untũ uutẽb is oſtendit ibꝛo.ij de ne vEffice mo yis eteiob e nos p tkyſvla ci 8— tuſibie nii hecile. bnerctſen iewn l pꝛeue milud enmge . 2— 3„ eſt animus · foꝛte * 8 6 S 5 bis ſepius pꝛecogitanda· et maxime tem⸗ ptamurvolupratibus. ſicut tempoꝛalibus amenis. VUnde Eccleſiaſtici. vij. dicitur · Memoꝛare nouiſſima tua et in eternum non peccabis Et Seneca Epiſtola · xxvx Fihil eq; tibi pꝛoficiet ad temperantiam omniũ rerumqᷓ; frequẽs cogitatio bꝛeuis euiet hoc incerti. Vnde quicquid facias reſpicias ad moꝛtem.Et certe multum eſt *„ neceſſaria pꝛecogitatio moꝛtis noſtre. quã certe ſcimus futurã. Sienim homo pꝛe⸗ uidet ſibi contra frigus hyemis tempoꝛ?e eſtatis de bona tunica aut pellicea · quam vtiq; ignoꝛat an expectabit. multo magis deberet ꝓuidere de bonavita cõtra moꝛtiſ amaritudinẽ. quã vtiq; certiſſime ſcit võẽtu rã. Unde Epla. cxlvij· Hullius rei tã cer/ ta eſt meditatio ſicut moꝛtis. Ad certa em̃ exercemur ſfeu pꝛeparamur. Foꝛtaſſis in fuperuacuũ ad paupertatem pꝛeparatus . permanebunt ſufficiẽtes iuitie. Ad contemptũ doloꝛis nos armna mus foꝛte nunqᷓ; exigetur a nobis huius virtutis experimentũ Non autem de moꝛ te que neceſſario erit futura ad quãſe ho ⸗ mo neceſfario debet diſponere. Quia ᷣm Senetam Nihil ſtultins q; faſtidioſe mo rquod vtiq; contingit illis qui non ſunt pꝛeparati ad moꝛtem. qui faſtidioſe moꝛi⸗ untur. Econtra vero ſapiens ſecurius mo ritur qᷓ; naſcitur. ᷣm eum Epiſtola · lvij · et ideo iuxta conſilium ſapientis Eccleſiaſti ci.xiij. Memoꝛ eſto quoniã moꝛs nõ tar/⸗ dabit. Hotanter dicit · non tardabit · quia nullo modo declinari poteſt. vt dicit Au guſtinlibꝛo.xiij. de cinitate dei. capitło. xj uantũ autẽ bonñ ſit talis pꝛemeditatio * moꝛtis oſtendit etiã ille paganus Sene⸗ ca libꝛo.iij. de naturaliby queſtionibus di⸗ cens. Effice moꝛtem tibi cogitationeʒ fa⸗ miliarẽ id eſt. vſitatam· vt ſi ſoꝛs ita tule⸗ rit poſſis etei obuiã exire. Vnde idẽ oſten dens quid nos pigros ad bene agendum facit Epiſtola · cxlv. diẽ · Duid nos pigros et ineptos facit.et reſpondet · Hemo noſtr cogitat quia ſibi ex hoc domicilio eſt emi⸗ grandũ. Hec ille. Waxime autem homo . debet timere et ſemper pꝛoficere cogitan⸗ do ne motte npe ihue tutis. Jupta illud Eccleſiaſtes· vij· He im nia ſuaui ſtultus ne moꝛiaris pꝛo nichilo reputabit trice dic quando adbuc tur· Diehomo vas cinerum pꝛeueniatur intemꝑe iuuen⸗ pie agas er noli eſſe ſtultus ne m in tempoꝛe non tuo ideſt quando 1. Bnica decimaſeyta poſt trinitats ſperabas vlterius viuere nec credebas tẽ pus moꝛt tue eſſe ita ſubito. Pꝛopter qͥd ad incutiendã nobis memoꝛiã moꝛtis no ſtre pꝛoponitur hodie moꝛs inuenis ado leſcentis· qui moꝛte pꝛeoccupatus eit intẽ poꝛe non ſuo · ſicut dicitur in verbis pꝛo ⸗ poſitis. Ecce defunctus efferebatur · que ſunt verba dominice pᷣſentis euangelij. Ibat hieſus in ciuitatem que vocatur Faym. Ecce defunctus ⁊c̃. In quib ver⸗ bis ponitur nobis defunctus iſte ad con ſiderationẽ multũ ſalutarẽ per aduerbiuʒ demonſtratiuũ. Cum dicitur. Ecce defun ctus. Ecce eſtaduerbiũ demonſtratinum alicuius notabilisrei.que debet attẽte cõ⸗ ſiderari.vt ibi.Ecce dominus veniet. De ⸗ bet igitur eſe noſtra cõſideratio circa iſtũ deſunctũ tripliciter. Nam pᷣmo ammonet nos ad noſtre moꝛtis diligentem medita⸗ tionẽ. Cum dicit. Ecce. Secundo ammo net nos ad moꝛtis eiuſdem multiꝑlicem diſtinctionẽ.cuʒ addit. defunctus. Tertio hoꝛtatur nos ad piam et viſceralem mo rientis compaſſionẽ. quia dicit. Ecce defũ ctus efferebatur⁊ct. ꝙ in verbis pꝛe⸗ B N p umo miſſis debet eſſe noſtra cõſideratio circa moꝛtis noſtre me ⸗ ditationẽ diligentem. Cum dicitur. Ecœ. Aeſi eiñ dicat. Vide ꝙ iſte qui nouiter vi⸗ xit nunc eſt moꝛtuus. qui floꝛuit emarcuit Acper h memenro iudicij ſui nam ſic erit et tuũ. Vtilis eſt igitur memoꝛia moꝛtis tam bonis qᷓ; malis.tam diuitibus qᷓ; pau peribus. tam iunenibus q ſenibus· tam paganis qᷓ; chꝛiſtianis ita vt ſicut non eſt qui ſe ab eius caloꝛe abſ condat.ſic etiã nõ fit qui ſead eam nõ pꝛediſponat. Trig aũt bona pꝛoueniunt hominib ex huiuſmo⸗ di meditatione. Pꝛimo. quia facit mundũ tontemnere. Secundo · quia facit carni re fiſtere. Tertio dyabolicis temptationibꝰ nõ conſentire. De pꝛimo patet. Dicit enim Bieronimus ad Paulinum. Facile con⸗ temnit omnia qui ſe ſemper cogitat moꝛi⸗ turũ. Et certe ſic eſt·Ham qui cogitat ꝙ in moꝛte ſua om̃ia pulcra. om̃ia foꝛmoſa ſoꝛ⸗ didabuntur. om̃ia floꝛida marceſcent · om nia ſuauia et odoꝛifera ſoꝛdeſcẽt. facile iſta repntabit. Unde metrice dici⸗ 0 os facierũ. Lopia quid rerum moꝛs vl/ tima meta dierũ. Floꝛes marceſces.cadẽs in moꝛtem nigreſces. Baudens ſoꝛdeſces foꝛmidans nulla paueſces. Mac lege lecta renc.lacrumis laxantur habene. Ne pateat pene tibi ianua tẽpoꝛe cene. Et alter me⸗ riſta dicit.⁊c̃. Voꝛma genus moꝛs ſapiẽ ⸗ tia vis et honoꝛes. Hon retinent hominẽ ijn redit in cinerẽ. Oꝛtus cuncta ſuos re petunt iureq; requirũt. Et redit in nichi⸗ fuit ante nihil. Ecce quomodo nulla pulchꝛitudo nulle vires nulle diui tie.poſſunt ſubſiſtere ante moꝛtem. Pꝛop/ ter quod dicit Hieronimus ad Eipꝛianũ Qui ſe cogitat quotidie moꝛiturũ cõtem/ nit pꝛeſentia. feſtinat ad affutura. Et ſcm Bregoꝛiũ Non poteſt moꝛs meliusvinci cum venerit niſi pꝛius qᷓ; veniat ſemper ti meatur. Iſtam memoꝛiã multum habue/ runt tam catholici qᷓ; pagani.et ideo facili ter omnia contempſerũt. Vnde Hieroni mus de ſe dicit. Siue bibo ſiue comedo ſemper vox illa ſonat in auribus meis. Surgite moꝛtui venite ad iudicium. Re/ fert quoq; idem BMieronimus in epiſtola ad Eliodoꝛum.qꝙ Platonis fuit ſententia omniũ ſapientum vitam meditationẽ eſſe moꝛtis. Vnde Tulius vitam iſtã compa rat hoſpicio nõ domicilio eo ꝙ homo de ⸗ bet cogitare ſe continno hinc exiturum.et om̃ia que habet t̃ habet in vſum non in dominiũ de quibus moꝛiens nihil ſecum affert · Job.xxvij. Vnde mundus ſimilis eſt cuidam hoſpiti qui dicebatur bufrides qui hoſpites bene tractabat in die ſed de nocte eos occidebat et ſpoliabat. Sic et mundus fucit ſuis amatoꝛibus quos vl tino necat quia mundus tranſit et concu piſcentia eius. Secũdo cogitatio moꝛtis facit carni reſiſtere. Ham cũ homo titilla⸗ tur et tẽptatur a carne debʒ cogitare quo/ modo cgro reuerſura eſt in vilem cinerem 2hr illud quod ei a pꝛincipio dictum eſt emento hõ quia puluis es et in pulue rem reuerteris Beneſis.iij. Vnde ⁊ repꝛo bifatebantur hoc dicentes. Sapientie.iij Ertinctus cinis erit coꝛpus noſtrũ. Job rxxiiij. Om̃is caro deficiet ⁊ in cinerem re uertetur. Fertur ꝙcarbones iuniperi illi us arboꝛis conſeruant ignem per annum ſi fuerint cineribus icmemo⸗ ri moꝛtis noſtre conſeruat bene ignem cxn charitatis diuine in coꝛde noſtro· et repꝛi⸗ mit ignẽ concupiſcentie. Iſte eſt cinisvgc ce quem dominus iubet colligere et in lo/ co puriſſimo ponere vt dicitur Numeri decimo nono. De quo dicit apoſtolus ad Mebꝛeos.ix. Cinis vitule aſperſus inqui⸗ natos ſanctificat ad emundationẽ carnis. Ecce notanter dicit ad emundationẽ car/ nis. id eſt. ad mundiciam eius. Tertio me moꝛia moꝛtis valet ad hoc quia non per⸗ mittit dyabolicis temptationibus conſen tire.et maxime vane gloꝛie que pꝛopꝛie eſt temptatio dyaboli.eo ꝙ ipſeſit caput om/ niũ vicioꝛum et dominus. tamen a nullo peccato intitulatur ſicut a ſuperbia Job qᷓ drageſimo pᷣmo. Ipſe eſt rex ſuper om̃es filios ſuperbie. Eum ergo temptat per ſu⸗ perbiam aliquem hominẽ ſtatim recurre⸗ re debet homo ad cognitionẽ fragilitatis ſue que cito valde ruet ⁊ diſſipabitur in ni hilum. Vnde Mugo libꝛo pꝛimo de ania reducẽs alioꝝ damnũ qͥd pꝛouenit ex hu/ iuſmodi vana gla dicit. Duid pꝛofuit ilis inanis gla. bꝛeuis mũdi potentia. carnis voluptas falſe dinitie. magna familia Et ſequitur. De tanta leticia ceciderũt in ma gnam triſtieiam de voluptate in grandeʒ miſeriam.de exaltatione in ruinã et mag ⸗ na toꝛmenta. Quicquid illis acciderit tibi poteſt accidere. qͥa homo es. homo de hu ⸗ mo.limus de limo.terra de terra · de terra viuis et in terram reuerteris quando ve⸗ niet dies vltima.et foꝛſitan hodie veniet. Certum eſt quod moꝛieris ·ſed incertum quando quomodo aut vbi.quoniã moꝛs vbiq; te expectat. Tu quoq; ſi ſapiens ſue ⸗ ris vbiq; eam expectabis. Hec Bugo Iſta verba debet homo reuoluere ad re⸗ pellendum vanã gloꝛiam. recolendo quia quantũcunq; gloꝛiabitur in vanitate. vl⸗ tio tranſiet iſta vanitas velut vmbꝛa. Sa pientie quinto. Ipſe quoq; cuz ea tranſiet ſicut vmbꝛa Juxta illud pfalmiſte. Sicut vmbꝛa*. declinat ablatus ſum. Sicut narrat Mieronimus Epiſtola qnqᷓgeſima qͥnta. ꝙ erſes rex Perſarum cum ſemel de ſublimi loco quaſi infinitaʒ hominum multitudinẽ conſideraſſet ſui exercit? pꝛo ⸗ rupit in lachꝛimas. Et cũ ab eo cauſa que reretur. Reſpondit ideo. quia poſt centuʒ annos nullus iſtoꝛũ quos nunc cerno ſu⸗ S 8 — — wedpꝛome giliacteſſit. tqua oꝛigina tsomines tr bopmodeſu vo Saypienti fecit. Etpol tEua accerſi poſtolus cone vminempa vꝛs in mund — nob e pleapp lier filios ir vslicet ſim uterbilu. Ethicoꝛũq lsetiocu scthinnoa durduguſti 1 2 2„£* —* S. 8 — ——— 7 — 5 17424% 1. aliũ ant ſeiplum quotiens eum inſpererit merito poterit pꝛouocariad flerũ· quia qui nñc floꝛet poſt paucos dies deficiet. Vnð quaſi de monreinana ine gitare poteritverbũ noſtri thematis Ecce defunctꝰ efferebat. Et tĩ bmo. ſprunn in verbis Dir ſecundo v⸗ ber eſſe nfa cõſideratio circg moꝛtis mul/ tiplicem diſtinctionẽ. Cum dicitur· Defun ctus.Ac ſi enim diceretur. Ecce defunc coꝛpoꝛe. qui vtinam nõ eſſet defunctꝰmen te· Eſt ergo ſciendum ꝙtriplicem moꝛtem legimus in ſcripturis. Eſt enim quedam moꝛs coꝛpoꝛalis reſolutionis⁊ illa eſt na turalis et cõmunis omniũ. Alia eſt moꝛs culpabilis infectionis· et illa eſt ſpeciglis tm̃ maloꝛũ hominũ. Tertia eſt moꝛs ſan⸗ cte conuerſationis.⁊ illa eſt ſingularis tĩ electoꝛũ. De pꝛima moꝛte patet ulud.ſci Regum.xiiij. Vbi dicitur. Omnes moꝛi⸗ mur et ſicut aqua dilabimur ſuper terraʒ · que vltra nõ reuertetur. Dicitur auteʒ iſta moꝛs naturalis nõ ꝙ ſit homini cõcreata a deo.ſed pꝛo meritis pꝛime ꝛeuaricatio nis illi acceſſit. Unde iam naturalis facta rſt. quia oꝛiginaliter a pꝛimo homiĩeĩ om ⸗ nes homines tranſijt. Ita dicit Iſidoꝛus ibꝛo pᷣmo de ſummo bono.caplo vndeci⸗ mo. Sapientie pmo dicit᷑. Deus moꝛtem nõ fecit. Et poſt pauca. Impij· id eſt. Adã et Eua accerſierunt illam. Ex quo dicto apoſtolus concludit. M exquo per vnum hominem pctĩ intrauit · et per peccatum moꝛs in mundũ venit. Romanoꝛum qͥnto iam moꝛs nobis dicitur quaſi naturalis. Unde ipſe appellat om̃es homines natu/ rgliter füios ire dei.Ephek.ij. Iſta tamen moꝛs licet ſit multũ penalis et amara iter oñ̃ia terribilia. Sicut dicit philoſophus iij. Ethicoꝛũ.tamen iuſtis eit multũ deſi⸗ derabilis et iocunda. Sicut enim ideʒd⸗ bus eſt infirmo amarꝰet ſano ſuauis. Si⸗ cut dicit Auguſtinus libꝛo· j· Confeſſio. Sicmoꝛs unpijs eſt valde terribilis.ſan⸗ ctis vero delectabilis · Vnde Eccleſiaſtici lj. dicitur. D moꝛs q; amara eſt memoꝛia tua homini iniuſto et pacẽ habenriin ſub⸗ ſtãtijs ſuis. Eo enm ꝙ iniuſtus eſttimet ſuppiicũ. et quia pacem babet in ſuis bo⸗ nis.ideo cum doioꝛe ea relinquit. Sed de Pnica decimaſexta poſt trinitatis iuſtis econuerſo eſt. quia ibidem dicitur. O moꝛs qᷓ; bonũ eſt iudicium tuũ homini indigentiet qui minoꝛatur viribus.ſcilicʒ merendo pꝛemũ. Ex quo patet ꝙ peccato res et iuſti licet eadem moꝛte moꝛiuntur. non tamen equaliter. Nam de iuſtis dicit᷑ Pꝛouerbioꝝ · xiij. Sperat inſtus in moꝛ te ſua. Et quii ſperat oſtendit᷑ Ecceſiaſti⸗ ci.j. Timenti deũ bene erit in extremis et in die defunctionis ſue benedicetur· Ecõ⸗ uerſo de peccatoꝛe dicit᷑ Pꝛouerbioꝛũ. xj· Moꝛtuo homine impio nulla erit vltra ſpes · Et Sapientie.xiij. Infelices ſunt et inter moꝛtuos ſpen illoꝛũ eſt. Ex hoc infe ro ſcõᷣm beatũ Dyoniſium in libꝛo de ec⸗ cleſiaſtica ierarchia. caplo.ij. M licet moꝛs omniũ hominũ nõ ſit in nobis anime con ſumptio.ſed tm̃ ſeparatio a coꝛpe tamen il la ſeparatio eſt diuerſa· quia vt ait ibideʒ et etiã cap̃ vij eiuſdẽ libꝛi. Sancti ꝑgunt ad inuiſibilia dei facta. etad deſideratã in coꝛruptionẽ.et laudant diuina munera.et ſpñali delectatione adimplent᷑.nõ iam foꝛ midantes decetero lapſum peccati.ſed bñ ſcientes ꝙ bona que poſt moꝛtẽ recipient firmiter et eternaliter poſſidebunt. Econ ⸗ uerſo aũt mali et ſoꝛdidi attendẽtes quia fidẽ quã accepant cõcupiſcentijs quib in ⸗ peſerũt ſoꝛdidauerũt.et virã ſanctã dereli querũt miſerabilirer et nolẽtes abſcindũ tur ab hoc ſeculo. quia nõ habent ſpem fu ture cõſolatõis. quia cõſcie ſunt ſibi pꝛaue ite pᷣterite.nec purgate ꝑ verã penitentiã erba ſũt obſcura· ego poſui ea facilius. Ex hoc patet quare ſancti deſiderant moꝛ tem dicentes cum Paulo. Cupio diſſolui. Impij aũt cupiũt diu viuere. Eter hetiã patet quare ſanctoꝝ moꝛs dicit᷑ doꝛmitio. Sicut deducit ibideʒ idem Pyoniſi Ex phis iam infero ꝙ boni homines vt cõmu/ niter leuius et facilius d ulcius et hilariꝰ moꝛiunt᷑qᷓ; mali.qui vt cõmuniter moꝛiũt dificulter et grauiter· Nam ait Jſidoꝛus libꝛo tertio de ſummo bono·cap̃· xxvij. Ele ctoꝛũ anime in ſi o fine hilareſcũt cõtem ⸗ platione eternoꝝ bonoꝝ Vnde finẽ illoꝝ tranquilla vocatio cõmendat· vt ex eo in⸗ telligant᷑ ſanctoꝝ hẽe cõſoꝛtiũ angeloꝛũ er ßet ab ß coꝛꝑe ſine vexatõe dura tollũtur. Pꝛauos autem homines apoſtate angeli excipiũtmoꝛientes· vt eis ipi ſint toꝛtoꝛes . in penis qͥ fuerũt ſuaſoꝛes— ermo. dem patet ꝑ beatũ Bregoꝛiũ in omelia jup illud. Eũ venerit et pulſauerit confe⸗ ſtim aperiant ei. Vbi dicit. Cõfeſtim ape⸗ rit qui letus iudiceʒ ſuſcipit. et cũ tempus apꝛopinquat moꝛtis de gloꝛia retributio nis hilareſcit. Vnde autem iſta iocũditas fanctis ꝓnenit dictũ eſt ꝙ ex apꝛopinqua ⸗ tione pꝛemij quod ſe ſperant recepturos. Jit etiam ex apparitiõe aliquoꝛũ ſanctoꝛũ quos tunc vident et interdum de viſione ip̃ ſaluatoꝛis · vt dicit regoꝛius lib · iij Dyalogoꝝ. Ecõuerſo vero malis fit mag nus timoꝛ ex deſperatiõe pᷣmij. et ex viſiõe demonũ. qui eis tunc hoꝛribiles apparent et eos terrent. pꝛout ait idem Bregoꝛiꝰ li vſ. Moꝛal. Sed diceres. Tamen in⸗ terdum videmus ſanctos homines graui ter moꝛi et grauiter turbari in hoꝛa moꝛ⸗ tis ipſoꝝ. Ad qͥd reſpõdeo ſcm Iſidoꝛũ vbi ſupꝛa. Et Bregoꝛiũ.xxiiij.lib. Moꝛal. M contingit ex duab cauſis. Pꝛimo ex ro ⁊ ſi ſunt ſancti tamen terrent᷑ ex ſeipſis. ne ſicut ad pꝛemiũ ita ad ſuppliciũ pꝛotra⸗ hant᷑̃. maxime cũ nemo ſit tertus àn odio vel amoꝛe dignus ſit. Scðo ex eo qͥa quã⸗ doq; ſancti habent aliqua leuia peccata de quib non plene ſatiſfecerũt. He ergo va ⸗ dant ad purgatoꝛium purgantur hic dolo re⁊ pauoꝛe coꝛpoꝛaliũ tribulationũ in ex ⸗ tremis. Et ſic patet ſolutio iſtius dubij. De ſecũda moꝛte. ſcʒ culpabilis inbectio nis que eſt ſpecialis maloꝝ et iſta nõ eſt aiud niſi ſeparatio anime hominis a deo ꝑpeccatũ.Em Auguſtinũ. Juxta illð Iſaie.lix. Iniquitates veſtre diuiſerũt in ter vos ⁊ deũ. Et Sapiẽtie pᷣmo. Peruer ſe cogitationes ſeparant a deo. Et ab iſta moꝛte ducitur peccatoꝛ ad aliã moꝛtẽ per petue cœruciationis. De qua in Pſalmo di citur. Moꝛs peccatoꝛuʒ peſſima · Ex quo patet ꝙ dãnati moꝛiunt quadruplici moꝛ te. Pꝛimo moꝛte naturali in coꝛpoꝛe. Se ⸗ cundo moꝛte culpe in anima dum viuunt in peccato. Tertio moꝛte iehenne dum in anima deſcendunt poſt moꝛtẽ ad infernũ. Quarto moꝛte vtriuſq; poſt diem iudicij dum invtroq; perpetuo tam in coꝛpoꝛeqᷓ; in anima moꝛient᷑. Etiðᷣo dicitur. Moꝛg peſſima. Et ſciendũ ꝙ multum conuenien er moꝛs culpe aſſimilat᷑ moꝛti naturaliet hocpter tres rationes. videlicet᷑ ꝓpter fi⸗ nalem defecrũ. Secũdo pter conſimilem CRMIII effectũ. Tertio ꝓpter conſimilẽ aſpectum De hmo patet nam moꝛiente coꝛpoꝛe ra lis eſtꝓceſſus in deficiendo. Pꝛimo enim coꝛpus diſtemperat᷑ et diſcreſiatur. Se/ cũco homo infirmatur. Tertio moꝛitur. Quarto poꝛtatur. Quito ſepelitur. Sex ⸗ to a vermibo conſumit᷑. Iſto modo anima pꝛimo diſtemperatur et diſcreſiat᷑ ꝑ tẽãpta⸗ tionẽet cogitatõem de peccato. Secũdo inſirmat᷑ per ſequentẽ delectationẽ. Ter⸗ tio moꝛitur ꝑ cõſenſum. Quarto aſpoꝛtat et elongat᷑ ab hominibꝑ culpe ſue abho ⸗ minationẽ et diffamationẽ apud homies. Quinto fepelitur ꝑ malam conſuetudineʒ Sicutem̃ terra oppꝛimit coꝛpus ne reſur gat.ſicmala conſuetudo eſt q̃ſi moles gra uiſſima oppꝛimẽs et neceſſitãs homiĩeʒ ad peccandũ · Vnde Auguſtinꝰ vij · Cðfeſſi. cap̃.v. Lex peccati violentia conſuetudis qua trahitur et tenetur inuitus animꝰ eo merito quo in eam volens illabitur. Et in eodem caſu cito poſt bncipiũ loquens ð ſe ip̃o ꝓ ſtatu ſuo ante baptiſmũ. Suſpira⸗ bam inquit ligatꝰ nõ ferro · ſed mea ferrea voluntate.veille meũ meq; tenebat inimi⸗ cus.et indeanihi cathenã fecerat ⁊ ↄſtrin ⸗ xerat me. Ham ex volũtate ꝑuerſa facta ẽ libido.⁊ dum ſeruit᷑ iibidini.facta eſt con ⸗ ſuetudo.et dũ ↄſuetudini nõ reſiſtit᷑ facta eſt neceſſitas. Hec ille. Et hec conſuetudo ßᷣm ip̃m cõpꝑat᷑ ſepulture Lazari. ꝓut ipſe ait in li. de ſermone dñi in mõte lij. ca.xij Sicut nũc videtis ꝙ magnis dñis et no⸗ biliby fiunt ſepulcra foꝛtia et ſolida ð mar moꝛe vel alabaſtro vel petra dealbata vet ere depicta ⁊ oꝛnata.ita vt cõmuniter adu latoꝛes eoꝝ faciũt eis ↄſuetudinẽ peccãdi ſuis adulatõib adulãtes et oꝛnãtes com ⸗ mẽdantes eoꝝ petã Pð. Laudat᷑ peccato in deſiderijs anime ſue. Sʒ tñ eos nihilo ⸗ minꝰdepꝛimũt ſiẽ ſepulcra ne refurgant a peccatj. Pꝛopter qͥd Bre.liiij. Moꝛal· ca. xix. notat multũ ꝙ xp̃s tres moꝛtuos ſuſci tauit. puellã in domo.iuuenẽ in poꝛta. La ʒarum in ſepulchꝛo · Duartij po diſcipulo nñciante cognoſcit moꝛtuũ. ſed eũ non ſu⸗ ſcitat. quia valde difficile eſt. vt is queʒpꝰ vſum male ʒſuetudinis adulantiũ lingue excipiũt a mẽtis ſue moꝛte reuocet᷑. Deq̃ bene dicit᷑ Sinite moꝛtuos ſepelire moꝛ/ tuos ſuos.moꝛtui em̃ moꝛtuos ſepeliunt cũ peccatoꝛes pctõꝛes fanoꝛibus pꝛemũt. milui ſfr me miudecad mſutyumi ipcuninbẽ iSoumr mei boꝛndi vnmgt iFciteamte yunſiterena ins diedy vite nidi. qunib ultetnõvult ingnabit. E miẽ efeci. ⁊ Mleʒaſpec. mnabilis pulc vꝛribilis um nnione hoin ueſt pulcer Ecœtupul . Sedpp rnhaturalib ideo Ezech uim. Etti Kehen langelo iunifaci e gi Wiſe htguon uſyrrcus mo: nin Aüom Bnica decimaſexta poſt trinitatis — Erat aũt Taʒarꝰmoꝛtwſepultꝰ.ſʒ a fideli ij. Coꝝ.yj. Duaſi moꝛientes ⁊ ecce viuimꝰ 7 3 — 4 bus mulieribꝰ nõ a moꝛtuis cũ pietate ſe pultꝰ. Mec ille. Serto coꝛpꝰ moꝛtuũ ᷓᷣmi⸗ bus ↄſumit᷑.ſic mens pᷣuata vite gfe a ver me ↄſcie deſperatõis ⁊ final pnie coꝛrodit᷑ et moꝛdet. Sic ðᷓ pctĩ moꝛs anie ðꝛ. quia intrat in animã ſicut moꝛs in coꝛpꝰ. Vnde moꝛs erðꝛpter ↄſileʒ defectũ vel deſiciẽ/ dipceſſuʒ.ſic ſup̃ dictũ eſt ꝑoꝛdinẽ. Scðᷣo ðꝛ moꝛs peccati ꝓpt ↄſilem effectũ. Moꝛs nãq; facit coꝛpꝰ rigidũ et frigidũ fetidũ et putridũ hoꝛridũ terrenuz ⁊ ponderoſum. Iſto mõ pcti facit aĩaʒ rigidã ꝑ ſupbia; ẽt inobedientiã ad deũ. Pꝛouer· xviij· Euz obſecratiõib loqᷓt paup⁊ dines effabit᷑ ri gide. Slo. i.ſuperb efficit aĩaʒ frigidã per nuidiã. Miere.vj. Siẽ frigidã facit ciſter⸗ xij. Sepultura ꝗſini ſepeliet᷑putrefactus Facit eã hoꝛridã ꝑ iracundiã Beneß. xx. Poꝛroꝛ magmꝰx tenebꝛoſus inuaſit&bꝛa na aquã ſuã.ſic frigidã facit malicia aniaʒ ſuã. Item facit eã fetidã ꝑ luxuriã. Iſa.iij. et. xxxiiij. De cadauerib eoꝝ aſcẽdet fetoꝛ · Item facit putridã ꝑ gulã.p quã ſenſus et rõ ſepeliunt᷑. vt hõ in añinũ mutet᷑. Miere. pã. Facit eam terrenã ꝑ auauiciã qꝛ mhil ſapit niſiterrena. Beñ.itj. Terrã conedes cñctis diebo vite tue. Facit egm etiã pigrã pꝑaccidiã.qa nihil boni opat᷑ Pꝛouer.xiij Vult et nõ vult piger amma aũt oꝑantius impinguabit᷑. Et ſic pctĩ ðꝛ moꝛs jpt con imiẽ effectũ. Tertio pctĩ ðꝛ moꝛs ꝓpter ↄſileʒ aſpectũ. Quãtumcũq; ẽ hõ fuerit umabilis pulcer ⁊ delicatꝰſtatim moꝛtuꝰẽ hoꝛribilis.turpis ⁊ abhominabil ⁊a com munione hoĩm ſeparãdus. Sic aĩa ante prtm̃ eſt pulcerrima ⁊ foꝛmoſa. Canticoꝝ lij. Ecce tu pulcra es aĩca mea ecce tu pul⸗ cra ⁊c̃. Sed ꝑ pctĩ ſpoliat᷑ ̃tuiti.vulnera tur in naturalib.⁊ fit fetida ⁊ abominabil coꝛã̃ deo Ezech.xvſ· Abominabilezʒ feciſti decoꝛẽ tuũ. Et tũc aĩg ſeꝑat᷑ a cõmunione fideliũ.qa eſt extra gr̃aʒ ⁊ caritateʒ.⁊ extra miciciã angeloꝝ.qͥa om̃s amici eiꝰſpꝛeue Viriem̃ ſancti⁊ religioſiet alij apparẽt ſe⸗ cularibꝰ qᷓi moꝛtui. ſed tñ ĩ rei pᷣitate ſůt vi ui. Romanoꝝ.vj. Eſtimate vos qdẽ moꝛ⸗ tuos peccato. viuentes aũt deo. Et multũ cõpetenter religioſi dicũt᷑ moꝛtui. Pꝛimo emn moꝛtuus condit teſtamentũ.in quo le ⸗ gat animã deo.coꝛpus tumulo.facultates amicis. Sup hoc aũt ponit executoꝛes et deputat. Iſto modo religioſus pꝛofitẽdo dat animã deo.coꝛpꝰ monaſterio.faculta⸗ tes deſignat mundoexecutoꝛes ſuos po ⸗ hit p̃latos. quoꝝ cuſtodie tam aiaʒ q coꝛ/ pus cõmittit Secũdo qa ſicut moꝛiturꝰ hmo incipit perdere caloꝛem naturalẽ. po ſtea yiſum et vſum alioꝝ ſenſuũ exterioꝝ.⁊ tandẽ motũ ꝓpꝛiũ.ita ꝙ ſi debet moueride loco nõ poteſt niſiper aliũ. pannus ei tri⸗ buit᷑ bꝛeuis et menſura certa.⁊ finalir ab/ ſcondit in ſepulcro. Iſto modo religioſus pꝛimo gmittit caloꝛem naturalẽ.iamoꝛeʒ arnalẽet muudialẽ amicoꝝ et parentum. Secũdo amittit quaſi vſum ſenſuũ. quia non om̃ia ꝑmittit᷑ videre vel audire q̃ pla⸗ cent. nõ omia loqui poteſt qñwult ſʒ hoꝛis ſtatutj.vltimo ꝑdit motũ · qͥa nõ mouetur niſi ad voluntatẽ et pᷣcepti pᷣlati.⁊ modico panno ↄtentat.nõ ad ſuꝑfiuitatẽ ſ ad ne ⸗ ceſſitatẽ et tandẽ abſcondit᷑ in clauſtro ſiẽ in ſepulcro. Sic ergo ſi videris aliquẽ ex his trib taliter moꝛtuũ.ſcʒ moꝛte natura li· moꝛte culpabili moꝛte ſancta. poter cõ⸗ cere. Ecce defunctꝰefferebat᷑ quo ad pᷣmiſſaʒ e ror gin verbis pᷣmif Dixi tertno ſis hoꝛtat᷑— ad viſceralẽ et piam mentis cõpaſſionẽ. cum ðꝛ · fferebat᷑. Iſti ſiquidẽ qui efferebant moꝛtuũ.cõuenerant ad cõpatiendũ vidue ſuꝑ doloꝛe ſuo. Tum qͥa deſolata erat viro quia vidua.tum quia oꝛbata filio vnico et ideo iſti venerant ad exeauias funerales. Vnde quidã poꝛtabant. quidã lacrimabã tur ſequentes.⁊c̃. Per quod datur nobis rũt eam ⁊ facti ſuntei inimici. Ideo Pꝛo⸗ ner.xiiij.ðꝛ. Miſeros facit pplos peccatũ. Et ſic patet quomodo peccatum dicitur moꝛs pꝛopter eius aſpectum. D Detertia moꝛte. que eſt moꝛs ſctẽ con uerſationis.⁊ eſt tiñ fanctoꝛuʒ in hac vita ꝛ Col· ii Moꝛtui e eſtis. ſcʒ mundoet vita vĩa abſcondita eſt cum tp̃o in deo Et exemplũ vt libenter interſimꝰ exequijs fi⸗ delium qd ᷣm Dyoniſiũ vtile videtur.et maxime penitentibꝰ Ham ſᷣm eum in libꝛo de eccleſiaſtica hierarchia· caplo.viij. Con uenienter aſſunt penitentes exequijs moꝛ tuoꝝ vt viſcant et attendant moꝛtis con ⸗ temptũ et honoꝛes ſanctoꝝ— a ſacta ſeriptura in ecdeſia andiant · etvt etiam audiant errantes et ip̃i enarrant in/ terminabiles triſticias imminere.⁊ vt pꝛo nocent᷑exemplis bonis defuncti audiẽtes eum landari⁊ cõmendari per ſacerdotem de bona vita. Bec ibi ſententialiter · Exq̃ poꝛtatoꝛiũ in exequijs alicuius defuncti rum. Ex quo infero ꝙ peſſime oblatrant ſicut canes venefici huſſite heretici· dog/ matiſantes.non licere fieri ſolennitatẽ exe quioꝛũ defunctoꝛuz · cum ᷣm Dyoniſium vbi ſupꝛa hic mos a ſauct apoſtolis ſit in ⸗ ſtitutus. Sed diceret aliquis. Virnz in moꝛte amicoꝛũ debeat fiere compatien⸗ do moꝛti ſue. Reſpondeo ſᷣm Iſidoꝛũ de ſũmo bono.libꝛo·lij. caplo. xxxvtj.circa me ⸗ diũ. vbi dicit. Et ſi pietas pꝛo defunctis fi delium flere iubeat.fides tamen ꝙ eis luge re vetat. Illi em̃ deploꝛandi ſunt in moꝛte quos miſeros ex hac vita ſuſcepit.non qͥs celeſtis aula letificãdos incudit. Hec ille. Et ſic patet bꝛeuis reſponſio.ꝙ boni non ſunt deploꝛandi. In fignum cuius chꝛiſtꝰ hic dixit vidue Holiflere. Vnde Robertus holgoth ſuꝑ libꝛum Sapientie. cap̃. xiiij ponit decem cauſas ꝓpter quas non eſt flendũ ſuꝑ bonis.quas rgo bꝛeuiter percurrã. et ↄtinentur in his verſibus. Uult deus. vt ſuus lex.liberat. deus omnia noſcens. Hec valet. ymo nocz obſtabat.ſurget.amabat. Pꝛima igit᷑ cau ſa eſt que accipitur ex cõſideratione diuine voluntatis · cui nullo modo debemus eſſe contrarij· Vnde et paganus Seneca diẽ̃ Placeat homini quicqͥd deo placet. Diui/ na em̃ volũtas eſt ſumma omniũ cauſa qᷓ fiunt. Cuius alia cã querẽda nõ eſt vt di cat magiſter ſententiaꝝ.libꝛo.j. diſtin.xlv. Pꝛopt᷑ qͥd Zugꝰ in li.ð pᷣa religione.c.xlij. dicit. Qui ꝑfecte deñ diligit non affligitur moꝛte cuiuſquã. Tam qͥ deum toto coꝛde diligit nouit nec ſibi perire qͥd ðᷣo nõ perit Deus aũt dñs viuoꝝ et moꝛtuoꝝ. Secũ⸗ do conſidera quia hoc iuſtũ eſt et licitum vnicuiq; repetere qᷓd ſuũ eſt. Vnde Mie⸗ ronimus in Epiſtola ad WMarcel. Hichil abſtulit qui dignatus eſt recipere ſuũ. Ta lis fuit Job qui audita moꝛte filioꝝ. dixit Dominus dedit dominꝰ abſtulit Tertio vonſidera neceſſitatẽ moꝛiendi.que eũt lex cõᷣmunis. Si eñ̃ tantũ tuo amico ctigi ſet · aliquid eſſet.ſed ſtatutũ eſt omniby ho/ minib ſemel moꝛi. Hebꝛeoꝝ.ix. Vñ Am⸗ bꝛoſius.ij. de moꝛte Sathiri fratris ſui. Quid abſurdius qᷓ; vt idem q̃d ſcis omni bus cẽ pꝛeſcriptũ quaſi ſpeciale deploꝛes. Vnde metriſta. Pauperis et regis cõmu⸗ nis lex moꝛiendi. Dat cãm flendi ſi bñ ſcr pta legis. Buſtato pomo nullus tranſit ſi⸗ ne moꝛte. Heu miſera ſoꝛte claudit õis homo. Duarto cõſidera ꝙ moꝛtifit liber de ſeruo.certus de dubio. beatꝰ de miſero. Vnde Auguſtinꝰ lij.de viſitatione infir ⸗ moꝝ. Quis numerare poteſt pᷣfentis vite moleſtias.eſurire.ſitire · algere. calere. laſſa ri. Ideo refert idem.ꝙ fuerũt quidã phi⸗ loſophi qͥ in natiuitate pueroꝝ fiebant. qa homo narus de muliere replet multꝭ mi⸗ ſerijs. Job.xiiij. Sed in moꝛte gaudebãt. quia euadũt miſerias Sic ſaluatoꝛ ĩ moꝛ te Laʒari gauiſus eſt Joh xj. Lazarꝰmoꝛ tuus eſt. et gaudeo ꝓpter vos ⁊ in reſuſcita tione eius ploꝛauit. Igit᷑ patet ꝙ moꝛs li⸗ berata miſerijs pᷣſentis vite. Duinto con ſidera ꝙ deus eſt noſcẽs om̃ia.ip̃e em̃ no⸗ nit quidvnisuiq; expediat. cui viuere meliꝰ vel cui moꝛi. Sexto ↄſidera qꝛ luctꝰtuꝰnõ juuat moꝛtuũ.qa nec a moꝛte nec a purga toꝛio poteſt eũ liberare · Vnde Dauid.ᷓ Regum.xij. Qui dum vixit puer ſuꝰflebat. Eum autẽ moꝛtuus eſſet letatus eſtet co ⸗ medit dicẽs. Hunqᷓ; potero eum reuocare ampliꝰ. Ego vadã ad eũ.ip̃e vero nõ reuer tetur ad me. Septimo cõſidera ꝙ luctus twilli nocet eo ꝙ occupatus circa fietũ nõ potes debite oꝛare ꝓ eo. Octauo cõſidera ꝙaliquotiens amici noſtri impediũt nos qvirtute?⁊ a via ſalutis ⁊ coꝛ noſt ad mũ dum alliciunt. Vnde Zuguſtinꝰſuꝑ Beñ. dicit. Sepe offendit᷑ deus ne pffendatur amicus.⁊ ideo nobis ſepius amici ſubtra hunt᷑ vt affectiões nr̃e in deũ liberius ex ⸗ tendant᷑. Hono ↄſidera ſpem reſurrectõis future.ſ. Theß vltio. Hõ ↄtriſtemini ſiũẽ ce teri qͥ ſpem nõ habẽt. Decimo ↄſidera Eü ic viuens fuit gratꝰ gratioꝛ fiet faluatꝰ. em̃ amici ñ a toꝛrente voluptatis diuiue inebꝛiant᷑ ⁊ tñ nñ nullatenꝰobliuiſcuntur. ſicut docet beatus Auguſtinus libꝛo no⸗ no Confeſſio. caplo.iij.loquens de Nepo ciano ſuo amico defuncto. Et addit Ci⸗ pꝛianus libꝛo ſuo de immoꝛalitate anime. mußauiati ziune iißannn prrlcrun ſnos opoꝛtcl mientinan iio moꝛuoe nhðꝛ Ecẽs lucus qᷓad ein ammot jntẽ defuncti nos ſir mo nebrefoꝛmãt nustpo. ytta Duod nobisp tſpůſuncus dominicde Do coſurge upiculoſo ſnaaerp nat Imbꝛo edꝛ Be inicordis ſaE etwolupt igun euin Medicr i uuh lie Bnica decimalexta polt trintats etiã ideo nõ eſſe flendũ.ne detur occaſio pa ganis repᷣhendendi nos merito· quia qs apud deũ viuere dicimꝰtanqᷓ; ꝑditos luge re nõ debemꝰ Nihil em̃ ꝓdeſt verbis pꝛo ⸗ ferre et factis deſtruere vᷣitatẽ. Hecille. . Sed diceres. Non poſſum con tinere a lacrimis ſuꝑ moꝛte amici. Rñdeo M ſinõ potes ↄtinere extũc fac km ↄſiliuʒ ſapientis dicẽtꝭ Ecẽ̃i xxij· Modicũ ploꝛa ſuꝑ moꝛtuũ.qm̃ requieuit. Ex his pʒ ꝙ li⸗ ct exceſſiuus fletus ꝓhibetꝓpter viciũ de⸗ ſperatõis.tñ moderatus ꝑmittit ꝓpter vi⸗ ciũ ingratitudinis ne eo notemur · Etma ⸗ xime flendũ eſt ſuꝑ bonis moꝛtuis ex tri⸗ bus cauſis. Pꝛimo quia pauci boni viri ⁊ vtiles ſunt in eccla militante. Sicut fecit Zugꝰ.qͥ ſuꝑ bono ſacerdote cũ eius moꝛ ⸗ timeret.ſʒ quia tales paucos habuit. Se/ ſ cũdo qꝛ foꝛſitan aliqua ſecũ purgãda defe rũt q̃ ĩ pᷣſenti totalit᷑ nõ cõplanauer̃t. Ter putrefieri⁊ incinerari. Sic Thobias ſe⸗ peliõẽdo moꝛtuos lugebat Thobie.ij. Pꝛo pter q̃d ðꝛ Ecẽs.vij· Meliusæſt ire ad do mů luctus qᷓ; ad domũ ↄuiuij. In ea em̃ fi nis oĩm ammonet᷑. Hos igit᷑ ↄſideremus p̃ſentẽ defunctũ.qͥa moꝛtẽ ſubijt· attenden tes nos ſilr moꝛiẽtes · vnde vitã noſtrã in melirefoꝛmãtes moꝛiamur mũdo ⁊ viua mus xpᷣo. vt tandẽ ei conregnare valeamꝰ Onod nobis pꝛeſtare dignet᷑ pater et fili? et ſpũſſanctus. Amen. Dominica decimaſerta poſt trinitat II Sermo. U Boſeicens tibi di oo ſurge· Lu. vij· Inter etates hois nulla piculoſioꝛ credit᷑ qᷓ; adoleſcentia · eo ꝙeſt vicina et ꝓxima lapſib omniũ vicioꝝ yt dicit Smbꝛoſius libꝛo pᷣmo de viduita te. Unde ðᷣꝛ Beñ.viij. Senſus et cogita⸗ tio hũani coꝛdis pꝛona ſunt in malum ab tijs ſe extollentis. viam colubꝛi in petrai. pauperis in auſteritate thabeſcentis.viaʒ nauis in medio maris · id eſt illꝰ queʒ va na ſollicitudo conturbat. ⁊ viam viriĩ ado leſcentia ſua.cum ſcʒ vadit poſt cõcupiſcen tias ſuas. Mec eſt via peruerſa et remota ſalute. que etiã eſt multuz periculoſa. qa adoleſcẽs qͥ iuxta viã ſuã gradit cũ ſenue⸗ rrit non diſcedit ab ea.vt ðꝛ Pꝛouerb. xxij. Vñ Anſelmꝰ liüij. de ſimilitudinibcõpa rat eam cere molli.q̃ dum recipit ymaginẽ ſigilli. poſtqᷓ; indurat᷑ eam dimittere nõpo teſt de facili. Sic homo ĩ ſenectute nõ po ⸗ terit de facili urari a peccatis in adoſcen⸗ tia cõſuetis. Etvt ait Valerius li.vij.ca.v. Tales ſunt ab adoleſcentia bonis moꝛi up bono iacerdole cu. infoꝛmandi. Ham vt dicit Chꝛyſoſtomus tem audiuit. fleuit.nõ ꝙ ſibi aliquid de eo ſ up Wattheũ Omelia.xlix. Iſta etas eſt icut terra nondũ fructuoſa. que ſi negligi tur ꝓducit mltas ſpinas vicioꝝ. In ſignũ titotalit nõ ert. Ter huius ſ̃m quoſdaʒ doctoꝛes famoſos iſte tioꝓpter ↄſiderationem naturalis miſerie qua nos opoꝛtetꝓpter pœĩ pꝛimi parẽtis adoleſcens defunctus fuit in tali etate. ad ſignificandũ in hacetate marie hõ inci pit peceare eta malis moꝛib infici. E iõ ſi adoleſcentes volũt bene et iuſte in ſeniũ viuere debent bene et regulariter in ado/ leſcentia diſcere. Ham iutta ſapiẽteʒ Ecẽi xx. Que in iuuentute tua non congrega⸗ ſtiquomodo in ſenectute inuenies. Hecef ſe eſt igitur ſuper om̃ia adoleſcentibus yt tunc incipiant pꝛoficere de virtute in vir ⸗ tutẽ. M ſi foꝛte fragilitate nature vl igno⸗ rantia peccauerint.ſtatim hmõi pctã debi ta penitẽtia ſtudeant expiare. nec expectẽt nec differant in vlterioꝛẽ etateʒ quia dicit Brego · tractans illud Job. Dfd eius im adoleſcẽtia ſua Et iõ cte ðꝛ Ecẽg· xij· Ado leſcẽtia et voluptas vana ſunt. Et certe va na. quia multũ inſtabilis eſt illa etas? le/ xibilis indifferenter ad bonñũ et ad maluz. Vnde dicitur Pꝛouerbioꝝ · xxr. Tria ſůt mihi difficilia.et quartuʒ penitus ignoꝛo. „ E Viam aquile in celo·ideſt.ſuperbi in diui plebunt᷑ vicijs adoleſcentie eius. ⁊ cnz eo ĩ puluere doꝛmiẽt. Vbilib.xv. Moꝛal·iſta verba exponẽs dicit. Tenent pꝛaue cõſue tudines eum quem ſemel ceperũt. et quaſi quotidie durioꝛes exiſtunt. et cũ eo in pul⸗ uere doꝛmient. quia non niſi cumeo fini⸗ untur. Mec ille In fignum huius legitur dominus iſtum adoleſcentem in tali etate ſuſcitaſſe a moꝛte coꝛpoꝛis vt innueret ta⸗ jes exemplo ſuo per ſuos vicarios eſſe ſu⸗ ſcitandos. ita vt vnicuiq; talium qᷓ;mcito peccauerint in tali etate dicatur. Adole⸗ ſcens tibi dico ſurge.ſ.pꝛopter pᷣmiſſa peri cula. In qͥb pᷣbis ſaluatoꝛ excitat iuueniẽ pigriciã hoꝛtat. ymo pᷣcipit ei feſtinã ⁊ ye locẽ ↄuerſionẽſignilicãs cito — 1 4 2½ ₰ ₰t 6 4 1 1 1 5 3 1 gratie diuine ac per b pᷣdicatoꝛib ſuis dat eremplũ boꝛtãdi ⁊ excitãdi om̃es pœtõꝛes ad ſurgendũ velociter de pctõ · ſed tñ maxi me in pñti euangelio dat foꝛmã excitandi adoleſcentes ⁊ iuuenes lapſos. ne in talibꝰ vicijs adoleſcentie ip̃oꝝ vſq; ad ſeniũ ꝑdu rent. ideo fidelis pꝛedicatoꝛ debet ſollicite monere tales ad ſtatum bone vite ⁊ recti⸗ tudineʒ iuſticie mdiu ſunt in illa etate. di cendo exemplo chꝛiſti Adoleſcens tibi di co ſurge.ſcʒ a ſtatu ꝑuerſitatis in quo erra neras et quaſi moꝛtuꝰiacebas. nibil boni operando. Et quia hic poniturverbũ pꝛe ⸗ ceptiuũ ſcilʒ dico per quod notatur ꝙeis aliqua ſunt pᷣcipienda. Vnde ſi debẽt ado leſcentes bene infoꝛmari · aliqua ſunt eis pꝛecauenda.aliqua pꝛecipienda.aliqua pꝛe dicenda. Et ideo adoleſcentibus ſunt tria neceſſaria. Pꝛimo em̃ ſt eis quedaz ſcire neceſſaria. que ſunt ab eis pꝛecauẽda que fugere debent ne cadant et moꝛiant᷑ moꝛ te culpe.ne dicatur eis neceſſario poſt ca ⸗ ſum. Surge. Secundo ſunt eis quedam imponẽda que ſeruare et cuſtodire debẽt. Quibo ſeruatis nõ opus erit eis audirevt dicatur eis. Surge. Tertio ſunt eis que/ dam pꝛedicenda que timere debent vt a cq ſu abſtineant.et ſic nõ audiant. Zdoleſcẽs tibi dico.ſurge. ꝙ adoſeſcẽtibns Dixi pAmO ſunt aliqua p̃ca/ riantur moꝛte culpe.Et ſic mereantur au dire Adoleſcẽs tibi dico ſurge. Sũt autẽ tria ip̃is pꝛecauẽda ᷣm Robertũ holgoth ſuper librũ Sapientie.capło · viij. Pꝛimo enim pꝛecauere debent ſomnũ toꝛpentis ocioſitatis. Secũdo viſcum ſeu picem in ⸗ ficientis ſocietatis. Tertio eſtuʒ pꝛeſumẽ tis tumiditatis · De pꝛimo qũo debent pꝛe cauere ſomnũ toꝛpentis ocioſitatis. Hã li⸗ cet omniby ſtatibꝰ periculoſum ſit ocium. maxime tamẽ adoleſcentib.eo ꝙ illa etas eſt fundamentũ totius etati. Vndeq;a tũc dicit Bieronimꝰ Epla. xxxvij In illa eta te debet vſus ſancte cõuerſatiõis inoleſce/ re ſeu acquiri. eo ꝙ illi anni ſunt opoꝛtuni ad inſtructionem in qbo facile poteſt trahi animꝰadoleſcẽtis ad voluntatẽ docentis. ideo qᷓ tũc ſectat᷑ ocium ſtultiſſim?ſt. Illa em̃ etas eſt ſicut eſtas in quã debẽt germi⸗ ermo. Cv nare oiᷓia bona ſemina et plantari ſancta P ſapiens ↄſulens patrib diẽ cẽi. xxx. Curua ceruicem eius in iuuẽtu te. Et.vij· ca. dicit. Filij tibi ſunt. curua eos a puericia. Sũt ergo erudiendi debit ar⸗ tificijs et cõuenientib ſuis ſtati. Vñ tm Johannem gallentꝰ in cõmuniloqo diſt f. tertie ꝑti. Si ſunt nobiles erudiãt in ope ⸗ ribus que ſunt nobiliũ et ſiindigeant vi⸗ uere in artificio erudiant in artiticijs me/ chanicis ſibi ↄuenientibv yt poſſint iyſteyi uere Unde de Conſtantino impatoꝛe le⸗ gitur ꝙ filias ſuas in arte texendi ⁊ nendi inſtruxit. vt ſi neceſſe eſſet ex illis poſſentvi uere. Ante om̃ia aũt ſunt infoꝛmãdi ĩ fide ⁊ bonis moꝛiby. ꝓut ait Hugo de ſacramẽ tis · li. ij·ꝑte.ij. c.xij. Narrat Tulius li.ij· de tuſculanis qᷓſtionib. ꝙ quidam ligurgus nomine ſtatuit leges qͥbo p̃cipit vt adòle/ ſcentes erudiant᷑ venando.currẽdo eſuriẽ do. algendo. eſtuando. De qͥ Seneca ꝓſe⸗ quẽdo dicit Epla.xxſ. ꝙ natꝰin Spartia arcũ diſcit tẽdere. In Bermania ßo haſti⸗ le ſtudet vibꝛare. In italia q̃t eqͥtare⁊ can⸗ te hoſtẽ ꝑcutere. Idem narrat Saluſtius li.j. de quadã gente.cuius mos eſt eqͥtare. ſaculari.curſim cũ equalib certare. Pꝛeci⸗ pue etiã ili qͥ habẽt regna ꝓuinciaꝝ.terra⸗ rũ.ducatuũ.ab infancia debẽt infoꝛmari ſtudio l̃aꝝ.ſicut pʒ de antiqs pncipibus. Legit᷑ em̃ de·ptholomeo ꝙ cõtinuus fuit in libꝛis. Unde ðꝛ de eo ꝙ feptuaginta in⸗ terp̃tes vocauit ad interpᷣtãdũ ſibi bibliẽ. ꝓut habet̃ li.v. de ciuitate dei.et de doctri na xp̃iana.ca.iiij. De Alexandro etiã nar⸗ rat Agellius li.acticaꝝ noctiũ. Do· Phi⸗ lippus pater eius cuz gaudio magno eum Zriſtoteli inſtruendũ cõmiſit. Siẽ etiã re citat Alexãder neqᷓ; in li. de naturꝭ et Se neca epla. xc. Sil Nero habuit Senecũ in mgr̃m. Traianꝰ Plutharcuʒ · De ſtudio etiã Julij. li. de vita ceſaꝝ · multa narrãtur et ꝙ eius diſciplina fundamentũ fuit oĩm impatoꝝ. vt diẽ Solinꝰli.j.c.v.et li.j.ante finem. M eo nullus legit velocius.nullus ſchſit celerius.ita vt ſimul dictaret quatu⸗ oꝛ eplas. Idem pʒ de Theodoſio. vt reci⸗ tatur in ꝓlogo hiſtoꝛie triꝑtite. De magno Earolo etiã legitq̃ntũ fuit amatoꝛ libĩoꝝ et ſpẽaliter bri Auguſtini de ciuitate dei.q mgr̃m habuit Alquini.q́; eũ docuit dyale ticqm. rethoꝛicam ⁊ aſtronomiã. Hec miꝝ nuilent. ywuttuleipo imincontr iaupnap insd ſaen un aplicnte xgndie lu moctpendi unles ludiſ unquieſto ſttlſuefacie Idemacionee madvmnig ryini ado mmeli diuni unt᷑equo iuue i.Etſi ſicn fecipoteſ c. dicit Q is coactiuis. u delrcnbil iutiẽphi uidẽphus vlntfacilit Aopitis d ign iqhp kun usch macu Sſourepi iguewoli tnicra Dnica decimaſexta poſt trinitatis ꝙ bene regebant ſubditos. quia ita ilumi nati fuerunt ſcientijs. Ham opus regimis non poteſt exerceri ſine ſcientia in indican do. in pᷣcipiendo in belligerãdo.in lege cõ ⸗ dẽda. nde Seneca dicit Epiſtola.xciiij ¶M cũ ſapientes dominabant᷑ tunc fuit au reũ ſeculũ. Et patet hoc. quia deus ab ini⸗ cio nunqᷓ; cõmiſit regimen populi niſi do ⸗ ctis et ſapiẽtib. quos aut per ſe docuit in ſpũ. aut per alios. Vnde pꝛimus Abꝛahã rectoꝛ ſui populi fuit peritus in omni ſapi entia Egyptioꝝ. vt dicit᷑ Actuũ. vij Et ſi⸗ militer Moyſes et Dauid. qui habuit ſci entiã ſicut angelus dei.vt habet.ij· Reguz xitij. Et Salomon nihil petijt niſi ſapien/ tiã.iij· Regum.iij. Ende antiquitꝰdictũ eſt ꝙ rex illitteratꝰeſt ſicut aſinꝰcoꝛonatꝰ. Pa tet ergo ꝙ multũ ꝓdeſt adoleſcentib non ociari in illa etate.ſed ſtudere que ſunt vti lia ꝓ tota etate ip̃oꝝ. Sed ecce hodie ver⸗ ſa eſt res in contrariũ. Pauci em̃ vel nulli nobiles aut pncipes vel reges tradunt fi⸗ lios ſuos ad ſcientias liberales ab adole⸗ ſcentia. applicantes potiꝰ eos curijs in qui bus quotidie ludũt et inſaniũt.et ſicĩ ocio tempus expendũt. Sed attendant tales quia tales ludi ſunt multũ ꝑnicioſi et no⸗ ciui in quibeſt conſumptio pᷣcioſi tempo ⸗ ris et aſſuefactio ad mala opera · videlicet ad detractiones. ad turpiloquia. ad pomꝰ pam. ad vanã gloꝛiã. ad gulam· ad luxuriã ud rapinã. ad om̃eʒ iniuriã ꝓximoꝛũ⁊ cõ; tumeiiã diuinã. Et ideo Ecẽi.xxx.compa/ rant᷑equo iuueni et indomito qͥ dure va ⸗ dit. Et ſi ſic ꝑmittit᷑ poſtea in ſeniuz nullo mõ flecti poteſt. Vnde Ariſto.ij. Ethicoꝝ. ij. cap. dicit. M iuuenes ſũt enutriẽdi legi bus coactiuis.eo ꝙ eis oꝑa vᷣtuoſaĩ ſe nõ ſunt delectabilia niſiad ea cogant᷑. Sicut deducit idẽ phus.ſ. Ethicoꝝ · caf ſicut idẽ phus ponit.ij. Rethoꝛice. June⸗ nes ſunt faciliter ↄcupita ꝓſequẽtes· ⁊ faci liter a ↄcupitis deſiſtẽtes.⁊ iðᷣo caſtigatõe indigent. Hã qᷓ parcit ᷣge odit filiũ ſuum Pꝛouer xiij. Refert Pliniꝰꝙ accipiter pul iog ſuos ci maturant᷑ extra nidũ ꝓicit ·et alis pᷣberat ne pigreſcãt. Sic adoleſcẽs ex tra nidũ pꝛie voiũtatis ſue eſt eijciendus et alis diſcipline coꝛrigẽdus. Alioq̃n ſciat pater ꝓiniqͥtate filij diſſoluti veraciter ſe damnari. Sicut habes exemplũ de BMeli Vcerdote quip eo ꝙ audiens filios ſuos Cap̃.xvlij. Et incõtinenter viuere eos leuiter tñ verbis increpatoꝛijs coꝛrexit ſed verbera nõ adhi buit. de ſede coꝛruẽs miſerabiliter fracto capite expirauit. Filij autem eins in bello fuerũt occiſi.j. Regum.iij. Qualiter anteʒ Romani docebant filios ſuos adoleſcen ⸗ tes pulchꝛe narrat quidã expoſitoꝛ ſuper Juuenalẽ liſ. Satire ſue dicẽs.ꝙ Roma ⸗ ni diſponebãt actiões ſuas ꝑ ſingtos dies ꝙ ſummo mane om̃es ſimul ↄuenerãt ad arcus triũphales. in qby anteceſſoꝛes eoꝝ depingebant᷑cũ armis ⁊ cautelis qͥbo deui ſic iuuenes viſis ill accenderent᷑ad tuẽ ꝑ vmaginatõezʒ geſto rũ. Deinde acceſſerunt templũ Apollinis qͥ erat dñs ſapiẽtie. Poſtea iudices ad foꝝ ſenatoꝛes ad capitoliũ deſcẽdebãt. Judi⸗ ces vt cauſas tractarẽt.ſenatoꝛes vt cõmu ni vtilitati ↄſulerẽt. et ſic tꝑs ſuum vſq; ad hoꝛã nonã expendebãt. Itẽ narrat Wa ⸗ crobius pᷣmo ſaturnaliũ ꝙ apud Roma/ nos pueri nobiliũ quadã vtebant᷑ veſte dicebat᷑p̃texta. In qᷓ ante pectꝰdeferebant Indan ureã fibulã ſicut monile. ad mo um bulle q̃ natat ſuꝑ aqua ſemirotunda Pꝛetexta erat de purpura rubei coloꝛis. vt pudoꝛe ſue nobilitatis a vicijs ſe ſubtra herent.⁊ coꝛdis ymaginẽ ante pectus po tabant. vt ſe inuicẽ intuentes ita ſe foꝛtes homines cogitarent ſi coꝛde pᷣſtarẽt. Mec Macrobius. B Sco iuuenes debẽt pᷣcauere viſcum ſeu picẽ inficiẽtis ſocietatꝭ· Ham ⁊ ſi valde ꝑiculoſa eſt familiaritas maloꝝ om̃ibtñi mag adoleſcẽtib. Quia · qͥd noua teſta ca pit Inueterata ſapit. Vnde Alexander nõ potuit carere moꝛibꝰ Veonidis magiſtri ſui. Similiter et vicijs · vt dicit Seneca? Bieronimꝰ Hec mirũ. Amoꝛ em̃ eſt tante virtutis ꝙ tranſfoꝛmat amantẽ in amatũ- eteiaſſimilat᷑. ᷣm Dyoniſium.iiij de diui/ nis nominiby · Et ideo phus.ix. Ethicoꝛũ diſſuadet amiciciã ꝑuerſoꝝ. Maxime aũt debẽt vitare familiaritatẽ maloꝝ. Et econ nerſo adoleſcẽtes virgines familiaritatẽ viroꝝ. quia vtrobiq; eſt periculuʒ ·vt dicit BieronimꝰHon ſolũ autem familiarita⸗ tem fugere debent inuicem· ſed nec de eis facere mentionẽ· quia talis memoꝛiavalde eſt ꝑiculoſa⁊ hma via ad pctĩ qͥd genera tur in cagitatiõe. Et ideo legitur de beato rſenio ꝙ oꝛabat deũ vt aboleret nomen tum depꝛimo. F U adoleſcet Nixi ſecundo oeen dam imponenda que ſeruare et cuſtodire debent. Quibus ſeruatis non erit opus eigudire. Adoleſcẽs tibi dico ſurge. Tria autez ſunt eis imponenda. ſcilicz pꝛompti kuiuſdam ſemine de memoꝛia ſualicetilla optimo ito ad eũ acceſſiſſet vt oꝛa⸗ gine que pꝛo eo ꝙ quidam in ea ſcandali⸗ ʒatus fuit. decem annis ſe aſpectibus ho minum ſubtrahens in quodam ſepulcro latuit dicens· Nolo ſcandalizare creaturã ad ſimilitudinem dei factam ibiq; obijt. Ecce quanta pudicicia iſtius virginis fuit in adoleſcentia. Tertio pꝛecauere debent adoleſcẽtes eſtum pꝛeſumentis tumiditatis. Duo ge/ nera hominũ ſunt valde magne ſpei natu raliter ſcilicet iuuenes et eb?ij. Debent er go vitare pꝛeſumptioneʒ · quiã ipſa eſt ma ter iurgioꝛum. Et raro videbis iurgia ni⸗ ſi aſſint vel uuenes vel ebꝛioſi. Sedvnde pꝛouenit adoleſcentibus hec pꝛeſumptuo ſitas ꝙ non timent quecunq; difficilia ſed omnia facilia deputant. Reſpondeo ſcõm philoſophũ ij· Rethoꝛice. ꝙ huius triplex eſt cauſa. Pꝛimo. quia habent magnam et multam ſpem de futuro eo ꝙ credunt ad/ huc per longum tempus durare et iðo in animo ſemper ſperant ſe poſſe multa con/ ſequi.etquo tempꝰ habent multuʒ. Vnde aliqui ſperaut ſe futuros epiſcopos. Aliq magnos dominos. Et ita nolunt aliquid laboꝛare. ſed poſt modicum tempus cum iam maturantur et laboꝛare verentur.vel ſtudere vel ſedere in loco aut plagas ſuſti nerelibenter eſſent campanatoꝛes vel alij parui miniſtri. Secundo.qͥa habent mui tum de caloꝛe naturali. Et ideo coꝛ in eis ampliatur ex qua ampliatione tendunt in difficilia. Tertio ideo.quia nondum ſunt experti difficultates et reſiſtentias in fac/ tis ſuis. ideo ſunt audaces ad temptandũ omnia. Et ideo philoſophus tertio Tho ⸗ picoꝛum dicit. M nemo eligit duces iuue/ nes in bello. pꝛopter eoꝛũ nimiam pꝛeſum ptuoſitatem. Iſta tria ſi pꝛecauerit adole⸗ ſcens non cadet.nec ei opus erit dicere ab aliquo. Adoleſcens tibi dico ſurge. Et tan Bermoe C egitur etiam de quadam vir ⸗ tudo obedientie ſanctitudo cohſcientie et ſollicitudo continentie. De pꝛimo ſcilicet quomodo debent habere pꝛõptitudinem obedientie. patet per uguſtinum de duo decim abuſionibus ſeculi. Vbi dicitꝙꝙter cius abuſionis gradus eſt adoleſcens ſi⸗ he obedientia. Quomodo e ſchmipſum in ſenectute ſibi miniſtrari werabit qui in adoleſcentia ſenioꝛibus obedientiaʒ exhi⸗ bere contẽnit. Vnde et pꝛo illo in pꝛouer/ bio apud antiquos dictum eſt. ꝙſeruos habere nequeat qui in iuuentute alijs ſer ⸗ uire neſcit. nde dicit Ariſtotiles octauo Ethicoꝛum. ꝙ amigicia inter ſenes ⁊iuue nes eſt neceſſaria. Senibus quideʒ vt eis a iuuenibus ſeruiatur.et iuuenibusvt nõ peccent · Moceſt. vt a ſenioꝛibus a pecca ⸗ tis pꝛeſeruent᷑ Nã timoꝛe ſenũ ⁊ reueren/ tia ſolẽt iuuenes ſea ſuis inſolẽtijs refre/ nare. Sicut dicit Job de ſe xxit.capitulo Videbant me iuuenes et abſcondebãtur. De iſta obedientia iuuenum ad ſenioꝛes dicit Valerius libꝛo ſecũdo caplo pꝛimo. M apud antiquos ſenectuti iuuentus ge⸗ neraliter ita circumſpectum honoꝛeʒ red⸗ debat.tanquaz omnes ſenioꝛes commu/ nes eſſent patres omniũ iunioꝛum. Vnde Judicuz.xiiij. dicitur. Sic enim iuuenes conſueuerunt facere. Bene dicit conſueue runt.quia iſta eſt optima conſuetudo que fuit ſeruata ab inicio ſeculi.ſcʒ qua minoꝛ ſeruiebat maioꝛi. Refert Hieronimus de obedientia cuiuſdam adoleſcentis marci. quem cum abbas Siluanus ad ſe vocaſ⸗ ſet ea hoꝛa qua in quaterno ſcribebat. ille ad pꝛeceptum vocantis · litteram o quam inchoauerat gpter obedientiaʒ dimiſit in ⸗ completam. Similiter reſfert de qͥdaʒ Jo⸗ hanne heremita. quem cũ Paulus abhas mittere vellet ad ciuitatem ꝓ neceſſurijs. Ille ſe excuſauit dicens Pater leena dici⸗ tur eſſe in via.⁊ vos me illuc dirigitis. ZAb bas vero eſtimãs eum iocoſe dixiſſe reſpõ dit. Si occurrerit tibi leena · alliga illam. Qui cũ iter arripuiſſet occurrit ſibi leena ⁊irruit ſuꝑ eũ. Ille pᷣo accedẽs voluit ca⸗ pere eã. ſed illa auffugit. Duipꝰeã clamãs dixit. Abbas mihi pꝛecepit vt te adducam ad euz ·⁊ ſtarim ſtetit. Ille autem alligans eam reuerſus eſt ducens eam alligatam. Duod videns ſenex volens egm humi⸗ aretanto plus dixit eanẽ fatuũ adduxiſti iu xn D ſiquom un uaſ d niſuntqu cu uiute poſte mtkmẽtit neteſtu ſÿ inbus nõ achu AMtiuuscgo in docentih me iuiaurenme espoſteainſe ceteiniuuenut 1 je remnſe Uit poterireb Deie um ſcʒ ſollict i ſentes ſint er ber in uuen trinpſulmo Nonnpi me tuneccſſeen a Jurtili is añt * Vnica decimaſeꝝta poſt trinitatis ad me. Sicut tu inſenſatus es ita et be⸗ ſtia tua er ſoluens eam abire pꝛecepit· Sed hodie verſa eſt res in cõtrariũ quan do non honoꝛ non reuerentia non obediẽ tia defertur ſenioꝛibus ab adoleſcentibuſ ſed cõtumelia et omnis irreuerentia et de⸗ riſio.ſicut cõqueritur Iſaias.iij. Tumul/ tuabitur puer contra ſenẽ et ignobilis cõ⸗ tra nobilem. Et pꝛopter quod confuſus xſt totus oꝛdo. De ſecundo quod eis imponendũ eſt. ſcilicet ſanctitudo conſcientie.patet · quia udoleſcentes debent diſcere qũo peccata ſua ſcirent circũſtantijs diligenter diſcuſſa integraliter et euidenter expꝛimere · quia ſifuerit conſcientia larga in iuuentute am pliabitur in ſenectute ſine menſura. Pꝛo⸗ pter quod Eccleſiaſtici. vj. dicitur. Fili mi a iuuentute tua excipe doctrinã et vſq; ad canos inuenies ſapientiã. Et dicitur Ec⸗ cleſiaſtici. xxv. Que in iunentute tua non vongregaſti quomodo inuenies ea ĩſene⸗ ctute tua. Duaſi di Hullo modo. Et ideo multi ſunt qui cum negligũt conſcientiam in iuuẽtute poſtea in ſenectute dolendo cõ querũt᷑ ⁊ lamẽtãt᷑. dicẽtes Pꝛouerbioꝝ· v. Lur deteſtatꝰ ſũ oẽzʒ diſciplinã et increpa tionibus nõ acquieuit coꝛ meũ · Duaſi di. WMaledictus ego ſum qui non audiui vo⸗ cem docentiũ me.et magiſtris meis nõ in ⸗ clinaui aurem meam.Et merito plangunt tales poſtea in ſenectute qui noluerũt di⸗ ſcere in iuuentute. qa metrice dicit᷑. Dam⸗ na fleo rerum.ſed plus fleo damna dierũ· Vix poterit rebus ſuccurrere nemo die 1 De tertio quod eis eſt imponen dum.ſcʒ ſollicitudo continentie patet. Hã magnã ſollicitudinẽ debent habere vt cõ⸗ tinentes ſint.et maximam cuſtodiã debẽt pabere in iuuentute a ſenioꝛihus eo ꝙ di⸗ citur in pſalmo in perſona cuiuſſibet iuue⸗ nis de concupiſcentijs carnalib. Sepe ex pugnauerũt mea iuuentute mega · Et quo ud hoc neceſſe eſt vt ſobꝛie nutriant᷑ et mo derate. Juxta illud Boe. de diſciplina ſco lariũ. Potus aũt ſit tenuis eiuſdẽq; parci⸗ tas.qa ſicut vinũ moderate ſumptũ acuit ingeniũ.ita immoderate ſumptum pertur bat rationem intellectũ ebetat· memoꝛiaz eneruat.et per conſequẽs obliuionẽ indu ⸗ cit Vnde dicit Macrobius libꝛo yltimo g obliuio eſt comes ebzietatis Et Sene eainepiſtola dicit ꝙ eſt hilar inſania. Et vt idem dicit epiſtola.lx. Eſt voluntaria in⸗ ſania. Hinc eſt qͥd Hieronimus impoſſibi le reputat adoleſcentem delicatum poſſe fieri caſtum. Dicit enim Epiſtola. qxvjal ⸗ legando apoſtolum.j. Coꝛinthioꝝ nono. vbi de ſe ait. Caſtigo inquit coꝛpus meuz et in ſeruitutem redigo. Siergo apoſtolꝰ caſtigat coꝛpus vt ſubijciatur anime impe rio. quomodo adoleſcens feruens cibis de caſtitate ſecurus eſt. Bene ergo dicit il⸗ le philoſophus Toꝛnutus. ꝙ ſine cerere. id eſt. cibo.et libero.id eſt. vino frigetvenꝰ. Et apoſtolus Epheß quinto. Holite ine⸗ bꝛiari vino inquoeſt luxuria. Fertur de ſeſopbe Zenocrate pꝛout ait Valeriꝰ ibꝛo q̃rto.capło.iij. ꝙ apud Athenas que dam mulier ſpopondit iuuenibus ſe poſſe coꝛrumpere eius temperantiam. Et nocte veniens iuxta eum ſe depoſuit. Que cum non poſſet eum in aliquo flectere. adoleſcẽ tes qui ſecum pactum ſuper hoc poſuerũt ſieum ſeduxiſſet. pꝛecium repoſcebant. Il la vero reſpondit. pignus poſuiſſe cũ eis non deſtatua ſed de homine. vocans phi⸗ loſophũ ſtatuam pꝛopter immobileʒ eius continentiam. Eſt etiam magnũ periculũ ſi nimis delicate et copioſe nutriatur ado⸗ leſcens · Duia vt ait Auguſtinus · xxj. li⸗ bꝛo de ciuitate dei. Si pꝛo viribus ſuis alatur iuuenis fit vt in creſcendo plus ca⸗ piat et ſi modum ſue capacitatis excedit deficiet anteqᷓ; creſcat. De hoc pulcre Se neca libꝛo ſecũdo de ira dicit. M vinũ ne ⸗ gandum eſt talibus. vt ait· ſlato.nec cibis implendi ſunt.ne diſtendantur eoꝛuz coꝛ⸗ poꝛa. Hec ille. Di 1 tertio ꝙadoleſcentibus . X ſunt aliqua pꝛedi cenda q̃ timere debent vt a caſu abſtineant et ſic non audiant verbum terribile. Ado⸗ leſcens tibi dico ſurge. Sunt autem eis tria pꝛedicenda ſcilicet labilitas tempoꝛa⸗ lis iuuẽtuti.diffoꝛmitas hyemalis ſenectu tis et debilitas coꝛpoꝛalis virtutis · De pꝛimo patet. Nam ſolent adoleſcentes glo riari de foꝛtitudine nimia. non aduerten tes q̃mcito tranſibit. Duibus tamen dic tur Iſaie quadrageſimo Junenes in inkir mitate cadent. ideo pꝛedicenda eſt eis labi litas tempoꝛalis iuuenturis · quia foꝛma coꝛpoꝛið q̃ntũcunq; eſt magna cito tranſit ma bonũ fragile eſt q̃ntũq; accedit ad an nos. Fit minoꝛ et ſpacio carpituriðᷣa ſuo Pec viole ſemper nec floꝛent lilia ſemper. Et riget annula ſpina relicta roſa · Ettibi iam venient ruge foꝛmoſi capilli. Jam ve/ nient ruge que tibi coꝛpus arent. Secun ⸗ do pꝛedicenda eſt iuuenibus defoꝛmitas hyemalis ſenectutis.de qua idem uidiꝰ libꝛo tertio de arte amandi ſcribit dicens. Venture memoꝛes iam nunc eſtote ſene/ cte. Sic nullům tempus vobis abibit in/ ers. Vtendum eſtetate. cito pede labitur etas. Hec bona tam ſequitur q̃m bona pꝛi ma fuit. Quo nam cito me miſerũ laxan ⸗ tur coꝛpoꝛa rugis. Et perit in medio qui fuit oꝛe coloꝛ. Et ideo ſignanter dicit᷑ Ec ⸗ cleſiaſtes duodecimo. Memento creato ⸗ ris tui in diebus iuuentutis tue antequaʒ veniat tempus afflictionis tue et appꝛop/ inquent anni de quibus dices non michi placent. Et Virgilius in Bucolic. Eglo ⸗ ga ſecunda. O foꝛmoſepuer nimiũ nõ cre ⸗ de coloꝛi. Alba liguſtra cadũt vaccinia ni gra leguntur. Vaccinia apud Virgilium ſunt aliquando nigri. Et ſic loquitur hic. Aliquando vocantur fio res qui dicuntur pꝛimule veris. Etſic lò quitur in eadem Egloga dicens. WMollia luteola pingit vaccinia campos. Tertio ⸗ dicenda eſt debilitas coꝛpoꝛalis virtutis Ham iuxta poetam. Multa circumueni unt incõmoda ſenem. Vnde Innocẽcius libꝛo pꝛimo de vilitate humane conditio/ nis capitulo nono dicit. deſcribens incõ/ moda huiuſmodi. Si quis inquit ad ſe nectutẽ pꝛoceſſerit.coꝛ eius affligitur·⁊ cã ut cõcutitur.languet ſpiritus et fetet an ⸗ elitus. facies rugatur · et ſtatura curuat᷑ caligant oculi.et vacillant articuli. Nares efflunnt et capilli defluunt.tremit tactus. deperit actus.dentes putreſcunt.et aures ſoꝛdeſcũt. Senex facile pꝛouocatur et dif ficile reuocatur. et clto credit et difficile diſcredit.tenax et cupidus.triſtis et que ⸗ rulus · velox ad loquendũ. tardus ad au/ dienduʒ. Laudat antiquos. et ſpernit mo dernos. vituperat pꝛeſentia et cõmendat pꝛeterita. ſuſpirat et anxiatur. toꝛpet et infirmatur. Mec ille. Ecce quanta miſeria quam deberent bene aduertere adoleſcen et areſcit ſicut flos vernalis. VUnde Oui⸗ dius libꝛo ſecundo de arte amandi · Foꝛ⸗ lius in libꝛo ſuo de ſenectute. Tantaĩ om nibus ſtulticia incõſtantia ac peruerſitas eſt ꝙ om̃es eam vt adipiſcantur exoptant ſed tamen eandẽ adepti accuſant. Ex quo concludit finaliter ꝙ licet om̃es ſumus vł eſſe intendimus ſenes ſi deus voluerit.ta⸗ men hoc non eſt perfectoꝛũ apetere abſo ⸗ lute. ᷣm Robertũ holgoth ſuper libꝛum Sapientie capitulo quarto. Et ratio eſt. quia talis appetitꝰ ſcqm ip̃m magis mouc⸗ turex inſtinctu nature qᷓʒ fidei· Duapꝛop ter nullus adoleſcens ſe remittat ad hu ⸗ iuſmodi etatem que plena eſt incõmodis et miſerijs ·et interdum depꝛauationevo ⸗ luntatis. Sicut illi ſenes fuerunt. dequi⸗ bus dicitur Danielis.xiij. QDui Zuzãnam de turpitudine ſolicitabant. De Salomo nequoq; legitur.iij. Regum vndecimo. M cũeſſet fene depꝛauatum eſtcoꝛ eius per mulieres. Ideo Pſalmiſta petit dicens. NHe pꝛoijcias me in tẽpoꝛe ſenectutis. Vt autem de om̃ibus pꝛemiſſis adoleſcens inſtruatur neceſſe eſt eum adherere ſenio⸗ ri alicui.qukeum in moꝛib bonis inſtru ⸗ at et a caſu cuſtodiat.cadentemq; ammo⸗ neat vt reſurgat. Hinc dicit Tuliꝰꝙado⸗ leſcentes debent adiũgi bonis ⁊ pꝛobatiſ⸗ ſimis quoꝛum conſilio innitantur et vtan tur. Et Ambꝛoſius libꝛo pꝛimo de inter⸗ pellatione Job dicit. cauſam huiꝰ reddẽs: ꝙ quia adoleſcentia magis ad viciũ lubꝛi⸗ ca eſſe conſueuit et eſt ex ſe infirma in con/ ſilijs. ideo maturis pꝛepoſitis adiungi de⸗ bet.vt eoꝛum exemplo tueatur et ducatur ad bonũ. Et de hoc idem latius pꝛoſequi tur libꝛo ſecũdo de officijs. capło· xvxij. Q cum fuerint adoleſcentes. facile caſum po terint euitare et tandem conſequi vitam eternam · Ad quã nos perducat dominus noſter hieſus chꝛiſtꝰ quieſt benedictus in ſecula ſeculoꝛũ. Amen. Dñica 1 Sermo. QXVI inautt eü ac di miſit. Au.xiij. Siẽ di Augꝰ ili. deoꝑe mõachoꝝ. Quiverã oñdit * tes yt eã non eroptent nec expectent. que cũ venerit om̃ia mala ſecũ adducit.itg vt nemo ſit qui eam non accuſet. vt dicit Tu oo ſupe von ſnsut nonpall rüt N mnnü iſonis i nertur ſur weſetom̃ee nlnguoꝛ zuecdet uri ndauũ de undoct cur pbus eoꝛ nier ſed eti nab bis quo znui Sine mctbieus i ispowrilen. Luminnn umpꝛinchis z ur. Prime nibenignu Secdool itetas. un un Tertio ſberlius c ip uchitiben unt Siu mnihẽ ſan Sintin a tüncen Nenün, 19 ititt B 2* ¹ Vnica decimaſeptima poſt trinitats coꝛpoꝛis infirmitateʒ humanetractãdus eſt ſen curãdꝰ Hec immerito · Hã paciẽtib ⁊paſſionẽ oſtendẽtib cõpaciendũ iudicat eriã ip̃a noſtra natura. Eñ dicit Vugo de tribus voluntatiby in chꝛiſto. Humanena xure inſitum eſtvt pietatis affectu animus ſuus erũnis alienis condoleat. Hinceſtꝙ Innocẽtius q̃rtus de vilitate humane cõ ditionis vocat tale pectus ferreum et coꝛ lapideũ.quod ſuper aliena miſeria aut do ioꝛe lacrimas noneffundit. cum pꝛoximi moꝛbñ vel interitũ intuetur· Et quiavt di cit regoꝛius.xix.libꝛo Moꝛaliũ. Tanto quiſq; perſectioꝛ eſtq̃nto perfectius ſentit doloꝛes alienos. Cum igitur chꝛiſtus do ⸗ minus fuerit perfectiſſimꝰ omniũ non po tuit a compaſſione abſtinere miſeroꝛũ.ſed eos quos vidit varijs languoꝛib oppꝛeſ⸗ ſos ſtatim vt vidit miſericoꝛdia motus eſt et compaſſionis interno amoꝛe concitatꝰ omnes perſecte ſanauit. Juxta illud. Cuz aũt ſero eſſet om̃es qui habebãt infirmos varijs languoꝛibj oppꝛeſſos · ponebant il⸗ los ante eũ et curabant᷑ Minc dicit de eo Ppetrus Zctuũ decimo. M pertrãſiuit be ne faciendo et curando om̃es oppꝛeſſos a languoꝛibus eoꝛũ. Nec ſolũ curauit miſe⸗ ricoꝛditer. ſed etiam liberaliter. Non emñ pꝛeciũ ab his quos curauit recepit. ſʒ gra⸗ tis ſanauit. Sanatũq; liberũ abire duni⸗ ſit vt dicunt verba noſtrithematis. Eum intraret hieſus in domũ cuiuſdaʒ pꝛinci⸗ pis phariſeoꝛũ.⁊ cetera que ſequuntur. um intraret hieſus in domũ cuiuſ⸗ dam pꝛincipis phariſeoꝛũ ſabbato man/ ducare panem. In quibus verbis triatã⸗ guntur. Pꝛimo enim deſcribitur magna chꝛiſti benignitas in eo ꝙ dicitur. Sana⸗ uit. Secũdo oſtenditur infirmitatis cura te anxietas.cum dicitur. eum. ſcilicet ydro picum. Tertio ſubiungitur diuine pieta⸗ tis liberalitas. cũ dimiſit?̃ ꝙ in verbis pꝛe⸗ Sipimo ndenbi magna chꝛiſti benignitas· Cum dicirur. Sanauit. Sicut dutem dicit Auguſtin ÿpns neminẽ ſanauit imperfecte· ſed quẽ cunq; ſanauit in coꝛpoꝛe illum etiã ſana⸗ nit in anima mundando eam a peccafis· Et ideo hic de ſanitate mentis videndum chꝛiſtus fuit perfectiſſimus medicus ex duobus· ſcilicet ex eius magna benignita te pietate et compaſſione.quaʒ habuit ad peccatoꝛes.et ex eius perfecta arte. qua cu rauit eoꝛum languoꝛes. Ita vt de eo poſ⸗ ſit dici veraciter ꝙ ſanauit illum. quod de nullo medicoꝛuʒ dici poteſt. De pꝛimo pa tet. quomodo chꝛiſtus fuit maxime benig nitatis erga noſtras infirmitates. viſitan⸗ do nos coꝛpoꝛalipꝛeſentia. Multi nanq; medicoꝛũ dedignantur ad infirmos pau ⸗ peres vel lepꝛoſos viſitare · abhominan ⸗ tes eoꝛum fetoꝛes.aut timentes infectio⸗ nem. Sed chꝛiltus videns doloꝛeʒ huma ni generis intollerabilem.qui etiam fetoꝛe ſuo celos penetrabdt. Juxta illud pꝛophe te. De cadaueribus eoꝛum aſcendit fetoꝛ⸗ miſericoꝛdia motus deſcendit.non de do mo ſed de altiſſimo celo. Juxta ilud. Per viſcera miſericoꝛdie dei noſtri in quibus viſitauit nos oꝛiens ex alto. Hec victus eſt pꝛecio diuitum non auro nec argento re⸗ gum.ſed humili pꝛece pauperum. Omni⸗ um enim peccatoꝛũ erat illa vox cõfoꝛmis et vnanimis clamantium et dicentium ad deum. Sana me dñe et ſanaboꝛ. Vt ha⸗ betur Hieremie decimo ſeptimo. Mic eſt ergo pius medicus. quem non traxit ad nos auri copia.ſed tantũ noſtra miſeria- Wagna ergo datur peccatoꝛibus confi⸗ dentia de venia. cum tanta ſit in hꝛiſto eoꝛum medico miſerationis et benignita⸗ tis copia. qui quaſi pꝛo nichilo ſaluatet ſa nat. Juxta illud pſalmiſte. Pꝛo nihilo ſal⸗ nos facies eos. Vnde apoſtolus. Hon ex operibus iuſticie que fecimus nos.ſed ſe cundum miſericoꝛdiam ſuam ſaluos nos fecit. Dicunt naturales ꝙ confidentia pa cientis de medico gratioſo et affabili mul⸗ to citius curatqᷓ; de medico ſerioſo et cru deli. Vnde dicit Petrus Rauanenſis in uadam epiſtola ꝙ frequenter ex aptitu dine medici gratioſa. et ex quadam conñiꝰ dentia quam egrotus inde concipit · natu ra iam deficiens conualeſcit. Vnde dicit Fobertus holgoth de quodam medico q de quadaʒ graui infirmitate curguerat pa⸗ trem. Et cum iterum recidiuaſſet. iterum eũ curauit. Lontigit autẽ ꝙ nouerca dicti medici eãdẽ infirmitatẽ inciderat petebat pater vt lilius curaret nouercam · allegãs — ER eñ que eſt vtiloꝛ · Eſt igitur ſcendum ꝙ ſciret poſſet eam curare· exquo eã iam bis curauerat in ipᷣo patre. Reſpondit ſe fi lius hoc non poſſe facere. quia ⁊ ſi ſciret cu rare illam infirmitatẽ in patre. non tamen in nouerca.eo ꝙ certus eſſet de dilectione patris erga ſe.q̃ dilectio ⁊ affectio multuʒ opata õad curã eiꝰ nõ aũt certꝰerat de di⸗ lectõe nouerce erga ſe. Et iõ ñ erat ceriꝰ ſe poſſe illam curare ꝓpter diffidentiain quã nouerca habuit erga im. Ecce qũo confi dentia de medico cito ſanat egrotum. Et quia vt dicit apoſtolus.ij. CLoꝛinthioꝝ ter tio. Tota fiducia nr̃a ex deo eſt.Iðo adea mus thꝛonuz gre cum fiducia vt gratiam conſequamur. 2B De ſecũdo quomodo chꝛiſtus fuit per ⸗ fectiſſimus medicus animaꝝ noſtrarũ ex eius ꝑſecta arte. Eſt autẽ perfectus medi cus et ſubtilis ex quatuoꝛ conditionibus Pꝛimo ſi curat totaliter. Secundo ſi cele riter. Tertio ſi faciliter. Quarto ſi multi⸗ pliciter. Iſta quatuoꝛ fuerunt in chꝛiſto ꝓ pter qͥd ip̃e perfecte ſanabat. De pꝛimo ꝙ ſanat totaliter dicitur Johannis ſeptimo Totũ hominẽ ſanũ feci in ſabbato. Tota litas iſta attenditur in ſeptenario⸗q ſigni⸗ ficatur per ſabbatuʒ.qͥd eſt ſeptima dies. Tnnc ergo perfecte et totaliter quis ſana tur a chꝛiſto quãdo ei dimittuntur omnia ſeptem peccata. In cuius figura dictũ eſt Haaman lepꝛoſo. Vade lauare ſepties in joꝛdane et recipiet ſanitatẽ caro tua. Se pties lauamur cum a peccatis que ſeptem diebus cõmittimus mundamur. Joꝛda/ nis autẽ interpꝛetat riuus iudicij. ꝑ quod Cgnificatur confeſſio in qua homo ſe iudi qt nea domino iudicetur.j. Coꝝ.vndecio Si noſmetip̃os iudicaremus nõ vtiq; iu dicaremur. In quo ioꝛdane peccatoꝛ mũ ⸗ datur ſepties. quia recipit ſepteʒ dona ſpi⸗ rituſſancti.Et bene dictũ eſt ꝙ chꝛiſtus ſa nat totaliter. Neſcit enim ſanare partiali⸗ ter vt imperitus medicus.quia non dimi diat peccatoꝝ veniam.ſed aut totũ aut ni⸗ hil condonat Juxta illud. Larga dei pie ⸗ tas veniam non dimidiabit. Aut totum aut nihil pꝛopiciando dabit. Hec em̃ perfe cte quis ſanatus eſt in mente.ſi adhuc ha bet oculos lepꝛoſos per concupiſcentiam vel linguã per mendaciũ. vel manũ gridaʒ per tenacitateʒ. Simul em̃ dominꝰ ſanat omes infirmitates omniũ mẽbꝛoꝝ Jux⸗ ta iludpſalmi. Qui ſanat om̃esinfirmi⸗ wermo. mus ꝙ magni peccatoꝛes liberant᷑ d 3 b. ² † 4 ½ S tates tuas. Sedq diceres.tamen vi e al quibus peccatis.quitamen perdurant in alijs. Sicut videmus ꝙaliq́s ſitparcus et luxurioſus et poſtea incipit eſſe largus per elemoſyngrũ largitionẽ ſed tñaluxu⸗ ria non ceſſat. Ad quod reſpondeo ſchum is iu Auguſtinũ de pe.diſt.iij.— hoc verũ eſt q̃ntũ ad peccati deſitioneʒ ve nſi defectionẽ.non tamen ad criminis ven ndein qi Stat em̃ vt dicit Vregoꝛiꝰcefſarealiqus ctdi abinniia qͥtamen aijs vichs perqurt. fül ꝓut ipe tangit latius· tractans lð Im it q̃rto. Pluit dominns ſuper vnã ciuitte uib ze et ſuꝑ aliam non pluit. Pꝛopter quod di⸗. cit Auguſtinꝰ. Scio dominũ inimicũeſſe no om̃i criminoſo. quomodo ergo peccatoꝛnĩ dabit de vno peccato veniã et de alio non Quaſi di. Nullo modo. Et ideo ipe eſt der lnntoes nfuchn fectus medicꝰqͥ non patitur remanere alt quam maculam in peccatoꝛe. De ſecundo qũo ſanat cito et celeriter dicitur Iſu. lviij Frange eſurienti panẽ tuũ. Et ſeqt. Sa⸗ nitas tua citius oꝛietur. Ecce qũo ꝑ opera miſericoꝛdie citius qᷓʒ per alia conſeqmur remiſſionẽ peccatoꝝ et fanitatẽ anime. Et qͥd mirũ ꝙchꝛiſtus ſanat ita celeriter qui met hoꝛtatur nos ad petendum dicens. Petite et accipietis· Pꝛopter qͥd dicit u ßuſtinus ꝙxps ſic feſtinat reum abſolue⸗ re a toꝛmento conſcientie quaſi plus cru⸗ ciet eum cõpaſſio miſeri q̃m ipᷣm miſerum paſſio ſui. De tertio qũo ſanat faciliterpa tet WMatthei.viij. vbi Lenturio petẽs pꝛo ninonßtpe nabitur puer meꝰ. Vere mirabilis medi nprun cus.quia vnico verbo ſanat. Sap̃ v· Ne q; herba neq; malagma ſanauit eog.ſʒtu⸗ ſeruo ſuo dixit. Domine dicti verbo⁊ ſa us domine ſermo qͥ ſanat om̃ia. Walag⸗ ma idem eſt ᷣm Robertũ holgoth.qͥd em⸗ plaſtrũ. Et dicit᷑ a malaxo malaxas. quod eſt manu laxare et compꝛimere herbas co⸗ ctas cũ oleo vel butiro.vel aliquo gůũmi.⁊ nihil talr ſanat peccatoꝛes ſicut ſermo dei Et quia ſermo per linguã foꝛmatur patet ühſnac inimins lſcoꝛop ni erat añ c fnB paratioꝛ eſt veniã dareqᷓ; peccatoꝛ accipe. vt ait Auguſtinꝰ Quod exco patet. qꝛ ipe ums cippꝛi ngſend uricqſſti 3— Dednopt Alia in etÿbũ de utienõd inig ꝙ deus homo ſermone lingue pᷣdicatoꝛus; iuntae fuoꝝ ſanat ammas noſtras. Vnde pſal miſta apellat linguã pᷣdicatoꝛum lingua; canũ ſine qua ſanari non poſſumus Pꝛo uerbioꝝxxix. Viro qui coꝛripienteʒ dur h 6 8 4 8. tus. Cötra hãc linguã medicinalẽ. dyabo/ lus hzʒvenenoſã.ꝑ quã moꝛdet ſiẽ ſerpẽs ꝑ detractoꝛes · iuxta illud p̃s. Acuer̃t liguas ſuas ſic ſerpẽtes. Jere.it. Sagitta vulne/ rãs lingua eoꝝ. Sʒ tñ iſta lingua ſerpẽtia nõp̃t nocere illis qͥ medent᷑ lingua canum ſctẽ pᷣdicatõis.iuxta illð Sap̃. xvj. Filios ãõt tuos nec dꝛaconũ nec venenatoꝝ vicẽt denteg miſcðia em̃ tua adueniẽs ſanabat illos. De q̃rto qũo xp̃s ſanat multiplr. pz. Wult em̃ et diuerſis medicinis vti dñs ad ſaluãdũ. Hã interdũ ſanat ꝑↄtritiõem iuxta illð pᷣs. Qui ſanat ↄtritos coꝛde. Itẽ ꝑꝓfeſſionẽ p̃s. Sana aniaʒ meã. q pecca ui tibi. Item ꝑ oꝛõeʒ. Dñe clamaui ad te⁊ ſanaſti me. Ecce pfectꝰmedicꝰqͥ nõ vno re⸗ medio ſanat oẽs infirmitates.ſiẽ nĩi impe riti medici faciunt.qͥ qͥd deberẽt adhibere calcaneo· adhibent oculo.cum tñ nõ ſanat oculũ qͥd ſanat calcaneũ. Si ſecundo xner dit infirmitatis ꝑ xpm curate anxietas. cũ ðꝛ.illũ ſcʒ ydꝛopicũ.ð qͥ añ pᷣmittit᷑.qꝛ ecce vdropicꝰ erat añ illũ. Idropidꝰ iſte ſignifi tat pctõꝛẽ. ᷣm Bedã ⁊ ᷣm oẽs expoſitoꝛes Prer tres eꝰpꝛietates.ſcʒ qꝛ inflatꝰ qꝛ ſiti⸗ bundꝰ qꝛ fetidꝰ. Que tria ſignificant tria maxĩa pctã in hoĩe.ſcilʒ ſuꝑbiã q̃ ſꝑ inflat. auariciã qᷓ ſꝑ ſitit ⁊ nõ ſatiat᷑.⁊ luxuriã qᷓ ſp fetet ⁊ abhomiĩat᷑.de qͥb tribo h ẽ videndũ Depmo inflaturã. Si auſat᷑ ex ſupfluitate humiditatꝭ.q̃ cum di geri non p̃t ꝑ caloꝛẽ naturalẽ inflat mẽbꝛa exterioꝛa.vñ ponũt medici duas digeſtio ⸗ iẽ em̃ dicũt medici ydropiſis — nes. Pꝛiaẽ in ſtomacho vbi ſeꝑat puꝝ ab ipuro. Alia in epate. vbi illð qͥd ẽ puriꝰ di⸗ rrigit᷑ ad alia mẽbꝛa. Sicẽ in boĩe qñ cib ie qͥ eit vᷣbũ dei nõ bñ digerit᷑ ĩ ſtomacho inteilectꝰnt̃i.nec ĩ epate volũtati nr̃e. tunc remanet crudꝰqꝛ illð qͥd fuit digerẽdũ ad vtilitatẽ aĩe nõ digerit᷑ ſed ibi infrigidatꝑ ſuꝑbiã ⁊ vanã glaz · ⁊ ſic putreſcit ⁊ inflatur mẽs hoĩs.qꝛ tal aĩa ea q̃ debuit ↄuerte ad deiglaʒ ↄuertit ad ſuã vanitatẽ· Siẽ pʒ de uus q młta de deo ſciũt ſʒ ex h nõ ðißʒ tiñ nã laudeʒ querũt. Et talis ſcia ðꝛ ſpũalis aropiſis. a m aplm.j· Coxꝝ. viij· tal ſcia inſat. Peſſima eſt iſta gq̃ que ſic hoĩem in ⸗ at ꝙ eũ nõ xmittit ſeip̃m inſpicere · Idro reruice ↄtẽnit·repẽtin ei ſupneniet interi⸗ piciqñq; ſie inflãt᷑ in facie ⁊ ocul ꝙ nõvidẽt pedes ſuos aut vẽtrẽ. Sic ſuꝑbiqñq; ita intumeſcũt ꝙ nõ ↄſiderãt fragilitatẽ ⁊ vi⸗ litatẽ ſue ↄditõis. Sʒ certe tal ſapia ſuꝑ⸗ boꝝ pᷣtet᷑eis in maxiaʒ ꝑniciẽ eo ꝙj. Loꝝ iij· ðꝛ. Sapia hꝰ mũdi ſtulticia ẽ apð deũ. Et iſtð bñ figuratũẽ ĩ Habuchodonoſoꝛ rege. de qͥ Daniel. iiij. ðꝛ. ꝙpter eiꝰ inflatã mẽtẽ vᷣſus fuit ĩ ſtultiſſimã beſtiã. qꝛ in an terioꝛiby apparuit vt bos · in poſterioꝛibyvt leo. ꝓpter qͥd ſeptẽ mẽſiby cñ beſtijs ĩnemo riby habitauit. LCõpat᷑ igit᷑ ſuꝑbia aq̃ vdro pice. ꝓpter tres cauſas. Facit em̃ aq̃ apa ⸗ rentiã q̃ntitati maioꝛis q eſt in rei pᷣitate. Sco appetit exoellentiã ſublimitati. Ter cio facit inſfolentiã mutabilitati. De pꝛimo qũo ſuꝑbia facit apparẽciã maioꝛi q̃ntitatꝭ Illud em̃ qͥd apparet ꝑ aquã videt᷑ grãdiꝰ ẽ in ſua qjntitate. Vñ dicit ptolomeꝰet Seneca de natalib qᷓ̃ſtiõibo li. j. ꝙ ſidera ꝑ nubẽ aqſaʒ apparẽt maioꝛa.ſiẽ pʒ de ſole in occidẽte ⁊ oꝛiẽte. qͥ apparet maioꝛ ꝓpt hũo ⸗ res circa eũ. Silr denarꝰ apparet maioꝛ in aq̃ qʒ ertra aquã. Et in ꝑſpectiua ꝓhat mg̃qꝙ; denariꝰin vaſe poſitꝰ qͥ nõ videt᷑ in certa diſtãtia ſuꝑfuſiõe aque videbit.· Sic eſtcerte de ſupbis qͥ lʒ in reipitate nullius ſunt valoꝛis ĩ ſe·tñ ꝑ ſuꝑbiã ſuã eleuatiap qᷓʒ ſũt. Vui eĩ reputatõne bonoꝝ hoim nulli ſũt querũt aſtutias mũ di diſcũt leges ciuiles · ſtudẽt negocia ter⸗ rena pcticare.⁊ poſtea adherẽt pᷣncipib et magnatiby ꝑ qͥs pᷣferent᷑ alijs ſctĩs viris et doctoꝛiby.⁊ apparẽt eis doctioꝛes ⁊ ſapien tioꝛes.ſʒ tñ ĩ rei vitate nulli ſunt. Quia diẽ Bre.v.li. moꝛal· ſarunꝰẽqͥ terrena dili⸗ git magnꝰqᷓ celeſtia ↄcupiſcit. De ſcho qũo aqᷓ apetit excellentiã ſublimitatꝭ pʒ Zqua em̃ naturalr qᷓrit terre ſuꝑeminere ⁊ dñari ⁊aliter nõ qͥeſcit aq̃ naturaliter. qꝛ ille ape titꝰaque ſupꝛaponit᷑ immediate terre yt ei dñet᷑. Iſto mõ intẽtio tota ſupboꝝ ad nul lñ aliũ finẽ tẽdit niſiad volãdũ ĩ honoꝛib ⁊ad acqrendũ dominiũ terrenoꝝ · In ſig⸗ nñ cuiꝰaqᷓ ꝓduxit aues ⁊ reptilia aĩeviuẽrꝭ ⁊volãtj ſuꝑ terrã. Reptilia ſunt agriculto res.mercatoꝛes. artifices.⁊ alij hoĩes. quo rũ tota ↄuerſatio ẽ in terra Volatilia ſunt nobiles. placitatoꝛes.vſurarij.cleric⁊ pla ti ſupbi.qͥ acqͥrũt ̃dꝰ ſublimes et dignita⸗ tes. ita ꝙ hodie pᷣt de eis dici illð Señ.vij. Muitißlicate ſunt aq̃. ⁊ elen auert archã Betmo. in ſůblime a rerra.iterrã ip̃oꝝ in excelſa ꝑ vanitatẽ. Sʒ qͥd ð talib ðᷣꝛ Beñ.j. õgre⸗ gent aque in iocũ vnũ ⁊ apareat arida o cus vmeſt oĩm ſupboꝝ infernꝰ ad quẽ cõ⸗ gregabũt᷑oẽs ſuꝑbi. iuxta illõ p̃s. Aſcẽdũt yſq; ad celos ⁊ deſcẽdũt vſq; ad abyſſos. MWala volatilia q̃ ita ꝓfunde cadũt. v nõ adijciãt vt reſurgãt. De tertio qũo aq̃ facit inſolentiã mutabilitatꝭ· Iſtud ptʒ ex eo.qꝛ aq̃ mag regulat᷑ ꝑlunã. qᷓ ei domiat. Anð qꝛ luna ẽinſtabit in curſu ſuo.eo ꝙ ſpeſt ĩ tinua mutatõne ⁊ nũqᷓ; ẽ in eadẽ q̃ntitate hodie in q̃ fuit heri. Sic ſupbi ſp mntant᷑ de vnavanitate ĩ aliã. Siẽ pzʒð ilqͥ finguł ãnis aliũ ⁊ aliũ modũ inveſtib· ĩ manicis · in calceis.ĩ cingul·in peris. in ocreisĩ cali⸗ gis.in ſellis.⁊ in oĩ apparatu adiueniũt · vr gloꝛioſioꝛes appareãt. Sʒ tñ tales audiãt qͥd de eis ðꝛ Job. xx. Juxtamltitudinẽ ad inuẽtionũ ſic ⁊ ſuſtinebũt. Suꝑ qᷓ Bre.xx limoꝛal dicit. Qui multa inueniũt ad cui pã. nouis inuẽtiõiby cruciant᷑ ĩ pena· Vñ qᷓ;uis dãnatoꝝ oĩm doloꝛ ſit infinirꝰ uio⸗ ra tñ toꝛmẽta recipiũt qͥ młtas nouitates ex ſuis ðſiderijs inueniunt. Hec ille. Ecce qũo decurrit ita aq. D Scðo vdro⸗ picus ſignificat auariciã ꝓpter eiſitim con tinuã. Semꝑ ẽ auarꝰeget. qꝛ ſi ibi deeſttã qͥd habetqᷓ; qͥd nõ hz. vt di. Miero · ad pau unũ. Vñ ↄpat᷑ inferno qͥ nũq; repleri põt. Pꝛouer. xxvij. Infernꝰ⁊ ꝑditio nũqᷓʒ reple bunt᷑.ſilr⁊ oculi hoĩm inſatiabiles Ecẽi x iiij. Inſatiabil eſt ocułꝰcupidi in ꝑte iniq; tatfi. in diuitijs.q̃ ſunt mãmona iniqͥtatis Luxvj. nõ ſatiabit᷑ donec ↄſumat arefaci⸗ ens animã ſuã. Refert Ouidiꝰ ꝙ Jupiter habuit filiũ qͥ dicebat᷑ Tantalus. qui ꝓeo ꝙꝙ turbauit pꝛẽʒ ꝑ inobedientiã. fuit ab eo maledictꝰta inieqne ꝙ ſtãdo in aqua ſu ſitiuit.⁊ cũ aqᷓ aſcẽdiſſet ad os ſuũ etip̃e vellet oꝛe appꝛehẽdere ſtarĩ aqᷓ deſcendit et ſic fuit ĩ ↄtinua ⁊ ꝑpetua ſiti. Ita facit dñ oiby auaris qturbãt eñ ꝑ inobediẽtiã ſuo⸗ rũ pᷣceptoꝝ.qͥbo ille ſe pᷣcepit pᷣ ceteris oĩbo diligendũ. Et iõ qꝛ ipi ſpꝛeuef̃t deũ. quiẽ plena ⁊ pfecta ſatiatio.eo ꝙ replet in boniſ deſideriũ nr̃m.pᷣmunt᷑ ↄtinua ſiti reꝝ tpa kũ. Vñ di. re. in omelia. Auarꝰex potuſi tim multiplicat.qꝛ cũ ea q̃ apetit e fuerit. ad apetẽda alia plus anhelat. qᷓʒ ſtultꝰ eſt. qꝛ circa plurima occupat᷑·qͥ tñ ſideũ vnũ q̃reret oĩa hẽet · Vñ ugꝰli.ij cxv de vᷣbis dñi ſer. valloq̃ndo auaꝝ di. Diſce ⁊ doce· viue et poſce. deus qͥtibi dat nichi melꝰq̃m ſe tibi dat auare. Duidalindq̃re bas autſi gliud petas.quid tibi ſufficit. cu deꝰ nõ ſufficit. Et li.iij.eiuſdẽ ſerxvij. ua⸗ re vis oĩa poſſidere.audi xpᷣm dicẽtẽ. Oia tradita ſunt mihia pẽe meo. Et pꝰpauca. Auare.ecce habes oĩa. Sed vt om̃ia que amas habeas ⁊ nõ impediarꝭ a xpᷣo omia ↄtemne. ⁊ ip̃m tene in qͥ poſſis oĩa poſſide re. Bec ille. Talis fuit Augꝰ.qui de ſe ait ſuꝑg p̃s. xxvj. Quicqe mihi pᷣter deũ ẽ dul⸗ ce nõ eſt. quicquid mihi vult darede me aufferat totũ ⁊ſe mihi det. Hecille. Sunt aũt qᷓtuoꝛ ſpẽs auaricie fᷣm qᷓtuoꝛ ſpecies vdropiſis. Pꝛima ðꝛ leucoflegmatica.que etiã totius coꝛpꝑis ẽ mollis infiatio ceden digitoꝝ imp̃ſſioni. Etðꝛ fic ab albo coloꝛe ⁊ humoꝛeleucon eĩ grece albũ ſignificat latĩe.⁊ flegmõ grece humoꝛ ðꝛ latie. Sca ðꝛ ypoſartha. Et ðꝛ ab ypos qͥdẽ ſub. et farthos caro qᷓi ſub carne. Eſtem̃ ↄſũptio carniũ cũ reſpiratiõe mali odoꝛis. Tertis votat᷑ aſthites. ab aſtos qͥd ẽ vter· eo ꝙ vẽ⸗ ter pcuſſus ſonat ad modũ vtri ſemipleni Quarta ð? Timpanites. qꝛ vẽter percuſ ſus ſonat ac modũ timpani. qͥd facit ven roſitas incluſa. Haꝝ due bme ſunt ex fri giditate. et ſunt curabiles· due ßo ex calidi tate.⁊ ſunt incurabiles.Eo mõqᷓ̃tuoꝛ ſunt ſpẽs auaricie. duo ſunt circa retinẽda ſua. d eſt ex timoꝛe male infrigidante· qñ hõ ti met neei deficiãt neceſſariaviteyſqʒi ſeniũ Et ſic retinẽt.nec pauperib largii᷑· tamẽ ſia potẽtioꝛib cõpꝛimant᷑ per violentiam iargiunt᷑. Silt qñ hõ timet ne ei minuat᷑ ſubſtãtia nil dat ꝓ deo ſed eam ſeruat.po⸗ ſtea tñ luxurioſe viuẽs oĩa inepte ↄſumit· Et iſte ſunt due ex frigiditate hũoꝛ male humiliãtꝭ hominẽ. qͥ nõ permittit eas dila tari ad bonũ. Alie due ſpẽs ſunt circa rdꝰ „ pienda aliena. qui rapiẽtes aliena in vani⸗ tatib ↄſumũt ad modũ ytri qui pꝛius im pletur ⁊ poſtea euacuat᷑ Abacuc.·ij· Ve quẽ ↄgregat auaricã domui ſue. Alij quirapi unt aliena per fraudem vſurã. et dolũ. nec n ad vtilitatẽ ſuã expendũt. iuxta illð po ticũ. Duerit ⁊ inuentis miſer abſtinet⁊ ti⸗ met vti. Et tales timpano comparant᷑.qͥc eſt pelkis ſicca ⁊ extenſa. ad nihil valẽs niſi ad pᷣbera. qꝛ tales deſiccati ſunt ab om̃i hu moꝛe greet pietatis et diſtendunt᷑ ad curã iudei Sia vur cmal iJudipyj. inoducanb twcigena Dt vnitanis lie mt. Magn ſur ſunitat hrcfatd ninẽteꝝ r nrcũ pᷣ — uſuoↄſil ukcäry d nniiteñ iutpapt uinne 3 dnun **. Vnica decimaſeptima poſt trinitatis ſuperfluã. Juxta illud Ecẽsj. Hanc occu pationẽ pẽſſimã dedit deꝰfilijs hominum vt diſtendant᷑ in ea.ſcilz ad lucra tꝑalia ad modũ veſice.q̃ diſtẽta ⁊ inflata citiꝰcrepat. E Tertio iſte ydropicꝰſignilicat pec catoꝛẽluxurioſum pter eiꝰ fetoꝛẽ. Idropi eiem̃ ſunt peſſimi anhelitꝰ. ⁊ iðo flatu ſuo alios inficiũt. Sic luxurioſi ſemper fetent coꝛã deo ꝑfetoꝛẽ ↄſce.⁊ apud hoies ꝑ in⸗ famiã ſue fame. De qͥby Joel·j. Cõputrue rũt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo. Hecẽ aquað qᷓ dñs dicit ad Samaritanaʒ Joh · iij. Qui biberit ex aqua ſitiet iteꝝ · qꝛ vt diẽ Miero · Iſtud petĩ nõ pᷣt odire ſtomachꝰſatura⸗ fus vñ eſt in ↄtinua ſiti⁊ in ↄtinuo fetoꝛe. quẽ tñ ip̃e nõ ſentit. Et hẽ generale ð oĩb⸗ üij· omeliaꝝ. Oml·xxiij. Et li. lxxxtriũ q̃ſtio nũ q̃ſtiõe.·Ix. ꝙ voluptas ſeculi eſt ſiẽ aq̃ in puteo tenebꝛoſo quã hauriũt hoĩes ydria piditatj. Ham qͥ nõ pmiſerit cupiditatẽ nð xueniet ad voluptateʒ.ad quã cum qͥs Pueniet nqͥd nõ iteꝝ ſitiet. q· d vtiq; ſitiet Et veꝝ eſt qd fingit Duidius.xv. Metha moꝛphoſeos de fonte ſaluatõis.qͥ tal erat pᷣtutis ꝙ ſexũ abſtulit viro qͥ ſe ĩ aqua ſua balneauit. ad ſignificandũ ꝙ lnte ſe culi auffert oẽs vires illis qͥ ſe dãt et expo nũt ad eã. Sicut pʒ de ſampſone qͥ in vo⸗ luprate carnali animi ſtrenuitate fuit ſpo⸗ liatꝰ Judiẽ. xxj. Et de Manibale inuictiſ fimo duce carthaginẽſi De qͥ dic̃ Valeriꝰ li.v.c.jꝙ eum quedam mulier ꝓditioſe tra didit inimicis. Bixt tertio zhnh — N i ſubiungit diuine bonitatis liberalitas. in eo ꝙ addit᷑.ac di⸗ miſit. Magna liberalitas eſt nihil poſcere ꝓ cura ſanitat ꝑfecte ſed libere dinittere. Dõ tũc facit deꝰqñ poſt remiſſionẽ peccati pominẽ iteꝝ reſtituitꝓpꝛio aꝛbitrio vt poſ⸗ ſit dicere cũ p̃s. Anima mea in manibme is ſp. Neminẽ em̃ cogit bñ facere · ſed eũ re linqt in ſuo ↄſilio ſui liberi arbitrijjuxta iliud Ecẽi.xx. Deus ab inicio ↄſtituit ho⸗ minẽ? reliqͥt eñ in manu ↄſilij ſui. Adiecit mandata ⁊ pᷣcepta ſua. Si volueris man/ data cõſeruare ↄſeruabũt te. ⁊ in ꝑpetuuz ſidẽ placitã ſeruare. Appoſuit tibi aquaʒ? ignem. ad qͥd volueris poꝛrige manũ tuã. nte hominẽ vita et moꝛs. bonum etma⸗ lũ. Quod placueritei dabit il· Vec liber⸗ tas arbitrij ſignifica᷑ ichuiuio reg&ſſue⸗ ri cuius cõuiuas nemo cogebat ad biben bibebat q̃ntũ xolebat⸗ rj. Pꝛopter qͥd Iſa.j.ðꝛ. Si volue ritis et qudieritis me bona terre comedetꝭ Quaſi di· Nullus cogit᷑. Et Joſuevltio ðꝛ Simalũ vobis vide᷑ vt ſerũiatis domĩo optis vobis dat᷑ Hinc pᷣs ait. Volũtarie ſacrificabo tibi.Ex qpʒ ꝙ nullũ bonũ eſt homini meritoꝛiũ ad vitã erernã niſivolũ. tariũ. Pꝛeſens meritũ em̃ penes volũtatẽ ↄſiſtit. vt hꝛ. x.q.. Non eſt. Et xxiij q. xj ca penultio vᷣſus finẽ. Sʒ diceres. Tñ xpᷣus dicit ꝙ nemo p̃t venire ad me niſi p? nEenn ſponſa petittrahi dicẽs. Trahe me ßoſt te. Dð ytiq; nõ eſſet ſiꝓpꝛia voluntate currere poſſet qñ vellet. Item aplus Roꝝ. vij dicit de ſe ꝙ inuit? malũ facit. Rõ qͥd bonũ voloß ago.ſed qͥd odi malũ · Item Roꝝ ir. Non eſt volentis neq; currẽtis. ſed deimiſerãtis Itẽ Pꝛo⸗ uer· xxj. Coꝛ regis in manu dñi qͥcunq;vo⸗ luerit vertet illud. F iłr ad Philipp.ij. ðᷣꝛ. Deus operatin nob velle et pficere. Silr Bierex.ðꝛ. Hõ eſt in hoievia illius.nec vi ri eſt vt dirigat greſſus ſuos Ad iſta om̃ia bꝛeuiter eſt dicendũ ꝙ oĩa iſta vᷣa ſunt ſub tracto hncipalr diuĩo auxilio. Ham ſcõm Tho · ſ me. q.ltxx. arti·x. Deꝰeſt bucipa⸗ le mouẽs nñ̃e volũtatj.nõ tñ ꝑh auffert no bis qͥn actões nñe ſint voluntarie. Uñ ᷣm ipᷣm q̃dam agũt abſq; iudicio.ſiẽ lapis mo uer deoꝛſum. Silr oia alia cognitione ca rentia qͥdam agũt iudicio ſʒ non lidero.ſie bꝛuta. judicat etiã ouis yidens upü eſſe fugiendũ naturali iudicio.ſed non libero. qnõ ex collatione rõnis ſʒ ex naturali in ſtinctu iudicat. Et ſile eſt de qͥlibʒ bꝛuto Sed hõ agit libero arbitrio· quia pervim cognitiuã iudicat aliqͥd de ſe eſſe fugiendũ aut ꝓſeq̃ndũ. Sed qꝛ iudiciũ iſtud nõ eſt ex naturali inſtinctu in ꝑticulari operabili ſed ex collatiõe q̃dam rõnis. ideo agit libe ro iudicio potens in diuerſa ferri. Eñ ex eoipſo ꝙ hõ eſt rõnalis etiã eſt liberi arbi⸗ trij· Vec ille. uod ã ðꝛ· deꝰnos trahit vł impellit.nõ eſt intelligendũ ꝑ eoactiohem violentã. ſʒ ꝑ allectionẽ benignã ⁊ piã · Añ Bimeneꝰſup illud Trahe me poſt te. dicit Trabit nos deꝰ ꝓmiſſionibv dulcedinis ſuperne patrie·trahit diuerſis donis im⸗ pellit flagellismims iicheme Sic . C *. * 2 ₰ „ Y6 tias. harao impulit vᷣberib. Dãðᷓtrahe⸗ re nolentẽ qñ eũ inſpirat ſua gr̃a pᷣuenien do.vt bonñ velit.⁊ poſtea volentẽ ſubſeq;t adiuuãdo vt bonũ poſſit. Eſtð ſᷣm ipſum gra cũ pᷣuenimur vt velimꝰ· donuz eſt cum mnamur vt poſſimꝰ. arbitriũ eſt vt eñ ſeq poſ̃mꝰ libertas ẽ ſi ſponte ſeqͥmur. cdpti⸗ uitas fi ſeqh abnuimꝰ.i.denegamus. fragili tas ſi ſeqntes relabimur.meritũ ſi ſeqͥndo nõ deficimꝰ ⁊ß̊ nõ nobis ſʒ gfe dei aſcribi mus ꝑ quã ꝑueniemꝰad pᷣmiũ eternũ. Dð nobis pᷣſtare dignerpater⁊ filins et ſpũſ⸗ net Sinen. Dñica decimaſepti h — Bermnohi nsqui ſe exal o tat bũiliabit. ⁊ qſehũiliat exalta/ bit Luce xliij Vm̃ᷓyt ait Augli. de ſctã ginitate.e xxxir Nihil ſic dʒ chſto dire xp̃ianꝰ r a xpᷣo veraciter dicatchꝛi ſtianus. Ad ß em̃ totis dʒ viriby anhelare ne. vt ait idẽ in libꝛo devita xp̃iana.fruſtra nomẽ xp̃iani gerat ſi nõ veraciter chꝛiſtuʒ imitet. Eo ꝙ dicit Johin Cano. Duidi⸗ cit ſe in xpᷣo manere.i.in fide xp̃i.dz ſiẽ ille umbulauit ⁊ ip̃e ambulare. Et quia vt ait Augꝰ in libꝛo pᷣdicto de ſctã vᷣginitate Ne mo eſt qͥ euãgeliñ legit qͥ nõ itueat xpm eẽ Ddoctoꝛẽ hũilitatꝭ.cuꝰ ſectatoꝛes pᷣtuoſos eẽ ↄuenit.qͥ ſe xpᷣianos apellãt. Eñ lʒ alia opa mãdatoꝝ diuioꝝ xp̃ianis pᷣcipiant᷑ in ſcpꝛur?.vt ipe ſaluatoꝛ eadẽ pᷣcipiendo dic̃. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata. MWach xit. Rliaq; mlta ↄſilia ſuꝑaddẽdo dicit. Qui p̃t cape capiat Math. Hihil tñ ita in ſe exemplariter imitandũ oñdit ſicut hůilicatẽ. Tũ em̃ de pᷣcepti ageret᷑.nõ ẽ di⸗ ctũ. Diligite dñm deum viĩm ſiẽ ego dilexi eñ.nec dictũ ẽ. Diligatꝭ ꝓximũ vĩm ſiẽ ego dilexi eñ· ꝓ q̃ aĩaʒ meꝗ̃ poſui. Silr cum de ogib ↄſilioꝝ ageret᷑ nõ eſt dictum. Eſtote paupes aut ↄtinẽtes ſicut ego fui.ſed cuz ad hilitatis pᷣceptũ veniret.mox in ſe foꝛ mã pᷣtutis pfecte oſtẽdens dixit. Diſcite a me.qꝛ mit ſũ ⁊ hůilis coꝛde. Math. Sic cũ ad pietat? benignitatẽ hoꝛtarer᷑. de pie celeſti exemplũ ponens dixit. Eſtote miſe/ ricoꝛdes ſiẽ et pẽ veſter miſericoꝛs eſt · Si cut ðᷓ pꝛẽʒ in exemplů miſcðie poſuit. ita ſe iõ̃m in exemplũ humilitatj poners voluit · erm cn Woyſes traxit plm pmittẽdo rerũ diui⸗ miliat exaltabiur. tem Hec mirũ ꝙ hũiluate redemit quod ſupbia ꝑierat. Nam vt dicit Sugꝰ ſuꝑo⸗ hannẽ ſermõe.lv. Filius hoĩs venit que⸗ rere et ſaluũ facere qd ꝑierat. Perierat añt ſuꝑbia deceptoꝛis.queſitꝰꝗᷓ et ſaluatuseſt humilitate redemptoꝛis. Etſermõe.ivij. ibidem dicit.p̃i humilitate mũdamur.q́; niſi humiliaſſet ſemetip̃m factꝰobediẽsvf⸗ q; ad moꝛtẽ crucis. non vtiq; ſanguis ĩ re miſſionẽ peccatoꝝ hoc eit in noſtrã mun ⸗ dgrionẽ fuiſſet effuſus. um igit᷑ dominꝰ n is vpᷣus humilitatẽ humilis ſeruauit vſq; ad moꝛtẽ. Certe erubeſcere dʒ homo eſſe ſuꝑbo. Lum dicit up p̃s liij. Deus humilis factꝰeſt. Hec eĩ ac aliud ſta humilis deſcendit niſi vt ſuꝑbũ humt᷑ liaret. Sicut dicit Auguꝰ ſuꝑ pᷣs xxxxj. ſermone pmo. Tu inqͥt humiliaſti fẽ vnl⸗ neratũ ſuꝑbum. Mumiliaſti te et humia tus eſt ſupb. Sed quid de xp̃o humilia⸗ to dicit apłus. Certe magnam exaltatiõeʒ et gloꝛiã. Cum ait. Pꝛopter quoc et dens exaitauit illumet dedit illi nomen qͥd ẽſu per om̃e nomen. Ecce qũo xp̃s ꝑhumilita tis viã deſcendit de celo ad terrãet tñ non ꝑaliam ſed ꝑ eandeʒ viã de terra aſcendit ad celũ. Id p̊ deſcendit humiliatꝰad terrã vt m Zugli.ij. humilitatis viam doceret yt ſie homines diſcerent expurgare vetus fermentũ qͥd eis de veteri hoĩe remãſiſſet Bec ille. Ad autẽ per humilitatẽ aſcen/ dit in gloꝛiã vt doceret nõ eſſe aliam viam ꝑueniendi hominib ad deñ niſi ꝑhumili tatẽ. vt dicit Augꝰ lib ·iij. de vᷣbis dñi. m/ bula ꝑ humilitatẽ et ꝑuenies ad eternita⸗ tem. Merito igit᷑ ſuadet nobis xp̃s inver bis poſitis humilitatẽ tãqᷓ; viam ſalutis. oſtendens ꝙqͥ ſe humiliat exaltabi?vt di⸗ cunt verba noſtri thematis. In quibꝰver bis tria deſcribunt᷑. Pꝛimoem̃ tansit᷑ ſu⸗ perbie pꝛeſumptuoſa elatio. Eum dicitur Om̃is qui ſe exaltat. Scᷣo humilitatis affectuoſa ſubiectio. Eum ðꝛ. Et qͥſe hůi⸗ liat. Tertio annectit᷑ vtriuſq; diſpar et diſ ſimilis iuſtiſſima retributio. Cum vicitur Qui ſe exaltat humiliabitur et qui ſe bu⸗ * Quã ſiquidẽ hůmilitatẽ ita ſe diligere aß pꝛobauit vt non niſi ꝑeã genꝰ humanũ re dimere voluiſſet. Juxta illud philip. Mñi⸗ liauit ſemetipᷣm factꝰ obediẽs vſq; ad moꝛ joſſua onn i Licet t muſcödi cbnhlommn mntſupbe menie im —rſennon idehuudiẽd eppſupbiäp jni melbinn volitviarev ſe Scoden Tertioqcn hmo itag; ſc ynouicoꝝ. neglõe ſicfu biecra niſit woſſint eis lietiʒ dat nñ bonðj Dnica decim — m vinſbis pmißs Sir. pRmo tangit ſuꝑbiepᷓ⸗ fumptuoſa elatio. Tũ ðꝛ. Dis qͥſe exaltat. Wagna ſiqͥdẽ temeritas ⁊p̃ſũptio hoĩm . — eſt ſe magnificare ⁊ exaltare in loco mundi hꝰqͥ eſt locꝰnõ glenõ honoꝛis ſʒ hoꝛroꝛis ⁊ vaſte ſolitudis. Deutr.xxxij. Inuenit eũ in terra deſerta in loco hoꝛroꝛis⁊ yaſte ſo litudis. Due ð eſt ſtulticia iſta vt hõ velit h gloꝛiari? gloꝛioſus apparere vbi potiꝰ lu⸗ gere deberet tãq; in valle lacrimaꝝ ⁊ miſe „. rie in qͥ neſcit vtꝝ amoꝛe vel odio dignꝰſit vt ðꝛ Ecẽs ix. Pꝛopter qͥd pᷣs in ꝑſona dñi nñcians dixit · Dixi iniqͥs·nolite exaltare coꝛnu vãm. nolite loqͥ aduerſus deũ iniq tatẽ. Et q̃ maioꝛ ineqᷓitas hoĩs ad deũ qᷓ; ſuꝑbia et gla.ꝑ quã hõ iniuriã magnã deo facit ⁊ ͥdàmodo rapinã. dñ vnicã ſpõſam ſibi tm̃ ſoli reſeruatã vſurpare ↄtẽdit. Cũ — dicat deꝰ Blazʒ meã alteri nõ dabo. Vt igi ʒj ꝑiculofa ſit agnoſcat. Malũ eĩ nõ eui⸗ tat᷑ niſi cognitũ. vt dicit Alanꝰin de plãctu nate. Licet aũt ſufficiẽter de hmõi peſte iã me dixiſſe ð dñica.xj. de phariſei pompa re olo. nihilominꝰ ti ad inculcandũ melius memoꝛie ſuꝑboꝝ huiꝰ peſtis maliciã et ex ponendã ei impietatẽ. nõ pigebit ad pñs iterare ſermonẽ · cũ tãto dulciꝰſit mẽti fide liũ de ß audiẽdi pᷣbere officiũ · q̃nto et rep⸗ bor ꝑ ſupbiã ꝑiculũ et electoꝝ ꝑ hũllitatẽ pᷣmii melinnoteſcit. Si igit᷑ juꝑbiiſtud volũt vitare viciũ. Pꝛĩo cognoſcãt q̃le ſit ĩ ſe. Scðᷣo q̃lem turbã vicioꝝ ſecum affert. Tertio qͥbh cautelis iſtud poſſit vitari· De bmo itaq; ſciendũ ꝙßᷣm Mugo · i· de ꝓfecti d nouicioꝝ. Ticʒ volũtas hoĩs ĩ ſua pᷣma treatõe ſic fuiſſet foꝛmata liberavt nulli eẽt ſubiecta niſi deo · nec tñ h coacte ſʒ ſponte. yt poſſint ei ad merituz facta ſua reputari Tuietiaʒ darꝰ fuit agetitus q̃ deſiceraret ſummũ bonñ.ſummã glaʒ ſũmã ðlectati⸗ onẽq̃ eſt deꝰ Darꝰð ſibi fuit tũc apetitus gle ſupne. ⁊ cũ b apperitꝰ delectatõis. v nõ laciaret eũ aliqᷓ creatura niſi ſumma· Duo rũ vtrũq; eſt in deo in q̃ eſt et ſumma glax ſummaq delectatio. Sed iſte apetirꝰſugſu dyaboii ita ꝑuerſus eſt. vt homo dimiſſo ſummo bono ⁊ ſumma delectatiõe diuine bonitatis. rebus tranſitoꝛijs ⁊ cadud ad/ herens in eis glaʒ quereret? delectatõem Et bec vocat ſuꝑbia·ꝑquã bõ ſe magnum aſeptima poſt trinitatis reputat ſeducẽs eoꝛ ſuũ. Tum ſit miſer et vgcugioꝛiat᷑ in diuitijs. q̃ ſunt terra⁊ lurũ Ex iſto patet ꝙ ſupbia nõ eſt aliud niſi qñ aliquis extollit ſe ſupꝛa illud quod eſt fibi pꝛefixũ a diuna regula. vt dicit Thomas ſcða ſcde.q.xvj· Et cõtra q́s aplus.ij. Eoꝝ Fj. dicit. Fos aũt nõ in immẽſum gloꝛiabi munſed ßᷣm menſurã quã menſus eſt nob deus. Menſura autẽ dei eſt ne aliqͥs glo⸗ net in gliqua creatura.ſed tĩ in ipᷣo. Jur⸗ ta illud. Dui gloꝛiat᷑ in dño gloꝛiet᷑. Et ex 5 apparet verum dixiſſe ſapienteʒ Ecẽi. x. Iniciũ ſuꝑbie homis eſt apoſtatare a deo In hoc ein radix ſuꝑbie conſiderat᷑qꝙ ho ⸗ mo aliqualiter nõ ſubditur deo et regulis p. Hoc autẽ ꝙnonvult ſubici hʒ rõnem peccati moꝛtal · Qñ ſuꝑbia ᷣm genus ſuuʒ eſt pctm̃ moꝛtale ·tamen interdũ poteſt eſſe pctm̃ veniale. Sicut em̃ in alijs q̃ ĩ ſuo ge nõ igi nere ſunt peccata moꝛtalia· puta in foꝛmi⸗ tur hõ ſuꝑbiã fugiat q̃ q̃lis q̃nta qᷓ; magna catio: ſunt peccata venialiapter eoꝝ impꝑfectõeʒ ſcʒ quia pᷣueniũt iudiciũ rationis et ſunt pᷓ ter eius conſenſum · ita etiã circa ſuꝑbiam gceidit ꝙ aliqͥ motus ſuꝑbie ſunt peccata catione ⁊ adulterio ſunt aliqui motus qui veniala dum eis homo nõ conſentit. Ex quo ego infero iſtud infallibile documẽtũ ꝙcum ſupbia eſt peccatũ moꝛtale tunc eſt regina omniũ vicioꝝ·Et bene dico regina ꝓpter eius animoſitatẽ. Ham caſtꝝ ſuũ qͥd femel poſſederit potenter defendit.et ei pꝛe eſt et dominat̃· Sed timeat ſibi iſta domi na ⁊ regina.que licz ita foꝛtis ſit · tñ coꝛam deo vaide debilis eſt · quia eſt ad modum palee leuis. que ex eo ꝙ ſemnꝑ ſuperioꝛẽ ap petit locuʒ ſup̃ alios eſt. Et ſic palea ſupꝛa granum eſt. nõppter eius valoꝛẽ ſed eiꝰ le⸗ uitatem. Sic ſuperbi ſup bonos ſunt. qui bus nõ immerito timendũ eſt.ex eo quod dicit᷑ Mach · ij· Paleas autem comburet igneinextinguibili. Nec mirũ ꝙ ſiceam de us punit inextinguibiliter. qꝛ tiñ eam odit ꝙ nulli creature in quocũq; loco inuenta fuit pepercit. In celo nanq; nata eſtet ſta⸗ tim expulſa. In paradiſo affuit. ⁊ mox eie⸗ cta eſt. Sic Pharaone. Nabuchodono⸗ ſoꝛ. Znthiocho. Herode.et alijs grauiſſi⸗ me punita. Et qᷓ;viliter punita patʒ. Ham de Lucifero tam clariſſimo angelo fecitni gerrimũ et defoꝛmẽ dyabolum. quo nihil turpius aut hoꝛribilius. De Adam fecit bominẽ iumentis ſimilẽ Pð. S Bermo. en iumentis inſipientibo ⁊c.· De Nabucho donoſoꝛ fecit bouẽ.de Antiocho ſecit pu⸗ tridũ canem · de Herode fetidiſſimũ ver mem. Et hoceſt valde mirabileꝙ alia om nia peccata punit deus qñq; pena honeſta ſicut homicidia et adulteria gladio. heſes igue. fures patibulo et qñq; per angelos. qiq; per homines ſuperbiã punit etiaz ꝑ viliſſima ⁊ imundiſſima Sicut enim dicit Auguſtinus. Poterat deus vꝛſis et leoni bus pharaonis ſuperbiam domuiſſe · ſed muſcas immiſit. vt rebus viliſſimis vince retur qui maximũ.ſcʒ deum vincere pꝛeſu mebat. Similiter Dathan et Abiron vi⸗ uos terra abſoꝛbuit. Sunt autem qua tuoꝛ loca quaſi quatuorcaſtra huius regi ne. Dilatat em̃ regnũ ſuum ad quatuoꝛlo ca in homine.ſcʒ ad coꝛ.os. manum et ha bitum. De coꝛde patet Ezech. xxviij. Ele ⸗ natum eſt coꝛ tuũ et dixiſti. Deus ego ſuʒ. De ſuꝑgbia oꝛis dicit Pð. Diſperdat dñs vniuerſa labia doloſa. et linguã magnilo ⸗ quã. Et ſequitur. Qui dixerunt linguam noſtrã magnificabimꝰlabia nr̃a a nob ſũt quis noſter dñs eſt. De ſuꝑbia dicit Põ. Hon habitabit in medio domꝰ meequi fa cit ſuꝑbiam. De ſupbia habitus dicit Pẽ. Filie eoꝝ cõpoſite.circũoꝛnate vt ſimilitu do templi. Periculoſa eſt auteʒ iſta peſtis pter duo. Pꝛimũ eſt qꝛ ſpeſt cauſa ſubtra ctionis gr̃e diuie in hoĩe. Vñ dicit Ber̃. Ecce lapis offenſionis in via impij ⁊ coꝛ/ nua.ſuꝑbia inuẽta eſt in me.⁊ dñs declina nit a ſeruo ſuo in ira. Scðm qꝛ cauſaẽ nõ dandi gr̃aʒ.qꝛ deus ſuꝑbis reſiſtit. hũiliby aũt dat gr̃aʒ ſuã. Jat. iiij. Vñ qͥdã legitur dixiſſe Slexandro magno · qui ſuꝑby erat. Dens daturꝰerat tibi fapĩam· ſed non ha ⸗ bes vbieam recipias. De ſecundo.ſcilicet qualem turbamvi cioꝛum ſecum adducit patet. Nam eam ſe quunt᷑ iſta vicia. Pꝛimo inanis glia. queẽ inoꝛdinatꝰanimi motus.qͥ quis ꝓpꝛiam ex cellentiã deſideratvt alios honoꝛe pᷣcellat Et cauſant᷑ in hoc motu tria vicia. Pꝛimo ñ homo vult ſibijpſi placere ⁊ maioꝛeʒ ſe reputareqᷓ; in rei vᷣitateẽ. Et k eſtꝓpꝛie ſu⸗ perbia. Scðo qñ hõ vult apparere vt ab alijs maioꝛ credat᷑et in B ſtudet eis place/ re veſtib. diuitijs ⁊ ſic de alijs. Et dicit᷑ in/ gnis gla. Tertio qñ hõ vult p̃ire alios ad bocytali ſint ſub eo. Ethᷓ ðꝛ ambitio quã cxvn putabatſibi ſimilẽ. Beatus autem Beru⸗ h dñs repᷣhendendo dicit. Non diſcũbas in pᷣmo loco.i.non aſcendas ambitioſe ad honoꝛes vt pᷣmꝰ videaris inter om̃s ʒalij videant᷑ vltimi.Et iſte gradus ſupꝑbie val⸗ de eſt contrariꝰdeo. ꝓpter qd de eo h̊ tangi tur in euangelio. qꝛ cuʒ om̃ia ſint ſubiecta deo. ſuꝑbus vult eſſe ſuijpſiꝰ.et ita ſpoliat deũ ðbito honoꝛe.i.po ſuo dominio q̃ntũ ẽin ſe.⁊ inqᷓtꝰẽ de bñſicijs q̃ recepit. de qͥby ꝓpꝛiã glaz q̃rit.nõ dei· Hẽc Mugo ilidep fectib. Et ᷣm Tho ſcða ſcʒe. q.xiij. poteit eſſe moꝛtale pctm̃ tũc cum qͥs gloꝛiatur de aliquo facto qd cõtrariatur diuine reuerẽ⸗ tie. Vel cũ quis bonũ tempꝑale de q́ gloꝛia tur pᷣfert deo. Vel cũ quis intentõneʒſuã refert ad gloꝛiã tanqᷓ; ad vltimũ finem ad quẽ oꝛdinat etiã vᷣtutes et oꝑa bona.⁊ pꝛo quo pᷣtermittit que ſunt circa deũ et tune eſt ſemper moꝛtale. Ex iſto aũt vicio vane gle oꝛiunt᷑alia vicia.ſicut vpocriſis. inep⸗ ta leticia.iactantia.cõtentiones.pꝛeſump ⸗ tiones.diſcoꝛdie.nouitatũ inuẽtoꝛes. ⁊ in⸗ obedientia. Sicut patet de pᷣmis paren ⸗ tiby quigpter ſuꝑbiam contempſerũt obe⸗ dire deo. Similiter filij iſrael rebellaueft deo et Samueli.j. Regum. viqj. Ad quod reducit᷑ ino bedientia chꝛiſtianoꝝ qui no⸗ lunt ſuis ſpiaiib vel ſecularibp̃latꝭ obe ⸗ dire. Sicut dogmatiſant huſſite dicẽtes. Om̃es ſumus equales creatia deo nõ dʒ vnus alteri pᷣeſſe. Voc eĩ faciunt gẽtiles vt dicit xp̃us Luce.xxij. Sed non attẽdũt miſeri quod dicit xpᷣs. Reddite que ſunt ceſaris ceſari.et que ſunt dei deo. Et petrꝰ P bedite pᷣpoſitis veſtris ſiue bonis ſiue diſcolis. Ex quo concudit᷑ m Thomam ſcðᷣa ſcðe.q.ciij. ꝙ ꝑ ñidem xp̃i non tollitur oꝛdo inſticie ſed mag firmatur. Dꝛdo au⸗ tem iuſticie requirit.vt inferioꝛes ſuperi⸗ oꝛiby obediant. Aliter em̃ nõ poſſet huma narũ rerum ſtatus conſeruari. Hec ille. De tertio. ſcilicet de cautelis quibus iſtud viciũ poſſit vitari.ſciendum eſt ꝙ in⸗ ter alia multa iſta ſunt tria pꝛecipua reme dia contra iſtud vicum. Pimũeſt conſi⸗ deratio melioꝛis. Vnde Breg. Sicut in centinũ elationis eſt reſpectus deterioꝛis ita cautela humilitatis eſt cõſideratio me ⸗ lioꝛis. Refertur de quodam fratre qͥ mul⸗ tum gloꝛiabatur ð hocꝙ multum potuit vigilare ⁊ maturius alijs ſurgere.ita ꝙ nõ nnc ubau⸗ muruln. tünlin wunkt unt nſech vurbumiii ndicl. Et om vnr Pumili uns ſiut v Etquia ch wdiemeràd nibicionis wiunkeoꝛũ.c woos benef wsle quim uer uurp ienpo debentt monẽ voluntan wyitaſiwolunte nerdocdicturb Tyis fuüchtit nmediovmn idicit dugu vne. lLum ſugs ißeta ui Etcuʒ ſeſ ere. nõ dein inpleuit of Nur ꝓhili nſnmiſcruis idet humili nſbiecionis gconſi jmonſa 6. 8 8 3 4 — Vnica hardus videns euz ita ſuperbire dedit ſe ad hoc ꝙ ſemper maturius ſurrexit et vi gilauitqᷓ; ipſe. Ille vero conſiderans hoc kuit ab illa ſuperbia retractus. quia vidit ſe melioꝛẽ. Secundũ eſt cohabitatio hu ⸗ miliũ. Nam dicitur Ecẽi.xiij. Dui cõmu⸗ nicat ſuperbo induet ſuperbiã. Sic qͥ cõ⸗ municat humili induet humilitateʒ. Ter⸗ tium eſt conſideratio ꝓpꝛie vilitatis et fra ⸗ gilitatis. quia homo non eſt niſi vas ſter ⸗ coꝛum. Vnde Wichee ſexto. Humiliatio tua in medio tui.id eſt.in ventre.qͥ eſt me ⸗ diũ coꝛpoꝛis. queʒ ſiquis conſiderat ꝙ in eo non aurum.non margarithas.non la pides · ſed viliſſima queq; poꝛtat vere hu miliabitur. Et tiñ de pꝛimo. E Dixi ſecundo Fin⸗ — pꝛemiſſis de ſcribitur humilitatis affectuoſa ſubiectio Eum dicit᷑. Et omnis qui ſe humiliat ex⸗ altabitur. Humilitas ſiquidẽ eſt ſtatꝰ ſub⸗ iectionis · ſicut ſuperbia eſt ſtatus domina tionis. Et quia chꝛiſtus docuit diſcipłos ſuos diſcernerea diſcipulis dyaboli ꝑ ta tum ſubiectionis cũ dixit. Reges gentiuzʒ dominant᷑ eoꝛũ et qui poteſtatem exercẽt inter eos benefici vocant᷑. NHon ita erit in ⸗ ter vos · ſed qui maioꝛ eſt veſtiuz erit ſicut miniſter. Igitur patet ꝙ veri diſcipłi chꝛi Ki ſemper debent tendere potius ad ſub⸗ iectionẽ voluntariã qᷓ; ad pꝛincipatum in hac vita ſi volunt exaltari in futuro. Pꝛo⸗ pter hoc dicitur hic. Om̃is qui ſe exaltat. Talis fuit chꝛiſtus. qui de ſe ait. Ego autẽ in medio veſtrum ſum ſicut qui miniſtrat. Plus oſtendit in lotione pedũ apoſtoloꝝ Vbi dicit Auguſtinꝰ ſug Johannem ſer⸗ mone. lv. Cum pater om̃ia dediſſet in ma nus ſuas ip̃e tamen nõ manus ſed pedes lauit. Et cuz ſe ſciret a deo exiſſe et ad deũ pergere.nõ dei. non domini · ſed hominis ſerui impleuit officium. Becille. Vnde ð eo dicitur Philipp.ij· Exinaniuit ſemetip ⸗ ſum foꝛmã ſeruiaccipiens. Ex quo patz ꝙ nõ poteſt humilitas melius acquiri qᷓʒ in ſtatu ſubiectionis et obedientie. Ad quaʒ quidẽ ſeruandãtria ammonẽt homineʒ ⁊ inducũt.ſcʒ conſideratio pꝛopꝛie vilitatis Secundo conſideratio ꝓpꝛie iniquitatis. Tertio conſideratio future calamitatis. De pᷣmo quomodo cõſideratio ꝓpꝛie vili⸗ tatis inducit ad bumilitateʒ pater Nõ eiñ decumaſeptima poſt trintats ex auro aut argento·non ex gere vt volati⸗ lia. non ex aqua vt piſces. nõ ex igne vt ſi⸗ dera foꝛmatus eſt homo. ſed ex terra vili ſima. que eit infimũ elementũ. Qualiter au tem conceptus viliter. natus turpiter et viuens miſerablliter. quis audet ſalua re⸗ uerentia auditoꝛũ edicere. Hinc eſt ꝙ do minus volens Adam ſtatim poſt lapſum ad humilitatẽ reducere ·iſtam ei vilitatem ante oculos poſuit dicens. Memẽto ho ⸗ mo quia cinis es et in cinerem reuerteris Boceſt qͥd hodieclamat Job ad memo ⸗ riã oĩm reducẽs. Deficiet oĩs caro· ſimul? homo in cinerẽ reuertet᷑. Job.xxxiij. Abi dicit Bre. ꝙ homo cũ humilitatis ſpũ tan git quid aliud ſe eſſe qᷓʒ cinerẽ recoꝛdatur. Jam in cinerẽ Abꝛaham reuerſus fuerat dicẽs. Toquar ad dñm cũ ſim puluis ⁊ ci nis ·et tamen viuentẽ carnem necdũ in ter ram moꝛs ſoluerat. hoc tamẽ apud ſe erãt ſancti quod ſe futuros abſq; dubitatione pꝛeuidebãt. Hinc alias dicitur. Aufferes ſpm̃ eoꝛũ et deficient et in puluerem ſuuʒ reuertẽtur. Duid aũt ſpũs eoꝛũ niſi ſpũs ſuperbje nominat. Tollat᷑ergo ſpũs eoꝛũ et deficient.i.ſubducto ſpũ ſuꝑbie nihil ſe eſſe cognoſcent.⁊ reuertent᷑ in cinerẽ.i.hu⸗ milient᷑ ex infirma ↄditione. Hec ille. Tal fuit ſapiens qui conſiderans fragilitatem. ſue nature dixit Sapiẽtie.vij. Sum qͥdeʒ et ego moꝛtalis homo ſimilis om̃ib et ex genere terreno illius qͥ pꝛioꝛ factꝰ eſt. Vñ Ecẽix. dicit᷑. Duid ſuꝑbis terra et cinis. Rarrat WMacrobiꝰli.iij. Epigramate.xxij dicebat᷑ Ancthoclea.q als ðꝛ Entheola.ꝙ nũqᷓ;ʒ voluit comedere vel bibere de vaſis aureis aut pᷣcio ſʒ luteis Sʒ cũ quereret quare id faceret. Rñdit. ꝓ eo ꝙ kʒ eſſet rex Sicilie tñ fuit lutifigulus natõe. ⁊ iõ in mẽoꝛiã ſni generi de talibꝰva ſis cõedebat. Sic nos deberemꝰdicere co rã ðo ilið Iſa.lxiiij. Dñe deus pẽ nes tu. nos po lutũ. Et Jere.xxiij. Siẽ lutũ ĩ ma nu figuliſic vos domiſrt ĩmanu dii. Ex qby ĩfero b ꝙ ſiẽ radix ſuꝑbie ẽ idrãtia ſui. ſic radix hũilitatꝭ ẽ cognitio ſui. Vñ dicit Bernhardus ſuꝑ cantica.ſermone.xxxxij De ignoꝛantia tui venit iſta ſuperbia. Ex quo Berñ.trabit diffinitõem hũilitatꝭ di⸗ cens. Humilitas eſt virtꝰ qᷓ hõ veriſſima cognitõe ſui ſibimetipſi vileſcit. Et Hugo dicit ꝙ humilitas S tionis ⁊ fragilitatꝭ volũtaria mẽt inclina⸗ tio. Vñ dedtõ Job ðᷣꝛ. Job. ij· ꝙteſta ſani em radebat. Oð exponit Bre. Vñ em̃ te⸗ ſta niſi ex luto ↄficit. Quid po ẽ ſanies coꝛ poꝛis niſi lutũ· Saniẽ ð teſta ꝑhibetrade re acſi aꝑte diceret᷑· lutum tergebat luto. denſabat qͥppe vir ſctũs vñ ſumptuʒ erat d geſtabat. et fragmẽto vaſis fictilis vas fictie radebat. Hec ille. Patet ð ꝙ cogni⸗ tio ꝓpꝛie vilitatis inducit hilitatẽ De ſcðᷣo qũo ↄſideratio ꝓꝛie iniqͥtatj inducit ad hũilitatẽ Siẽ eĩ dicit apls. In multꝭ offendimꝰoẽs.⁊ iõ ↄſiderãs hõ iniqͥtatẽm ſuã ⁊ petm̃ ſuũ qd eſt eũ ſp.merito hũili abit᷑ tãqᷓ; debitoꝛ culpahil dñi ſui. Tal fu it ille qͥ de ſe ait. Pꝛiuſqᷓ; hñtliarer ego de ⸗ liq. Dð exponit ep̃s Atteniẽſis.i.ß̊ ꝙ hũi⸗ liatꝰſum.potiꝰdelictꝭ meis attribuiq; me/ ritis meig arrogaui. Excerte faciũt bꝛu ta. q̃ cũ offendũt dños ſuos fugiũt ⁊ vere cundant᷑. Siẽ pʒ de cane ⁊ alijs młto ma/ gis 3 dzʒ h facere hõ. Falco eo die qͥ nõ ca pit pꝛedã ad manũ dñi nõ redit qi ↄfuſus L.eo beati Jero.cut aſinꝰfuit ad paſcendũ cõmiſſus.amiſſo aſino ⁊ a latrõibyubtra/ cto multũ erubuit ꝙ dñm offendit. De tertio qũo ↄſideratio future calamitatꝭ in ducit ad hůilitatẽ pʒ · Hullũ em̃ eſt aĩal qͥd metu vᷣberatõis nõ mãſueſcat ⁊ non depo nat ſupbiã. Siẽ pʒ de leone qͥex vᷣberatõe canis timẽs etiã vᷣberari multũ hũiliatur. Jõpha dicit de ſe. Aſflictꝰ ſum. ſcʒ pus.et Fůiatꝰſum nimis. Si igit᷑ pctõ: ↄſiderat futurãmiſeriã qibĩeſt pᷣgata e hůiliabit ⁊ petet veniã ⁊ deponet ſuꝑbiã. 4 e cin pᷣ.ð· deſcribũ Dix 1 terũo. ſcʒ tã půnlitati qᷓ ſupbie diſpar? diſſilis iuſtiſi⸗ ma retributio.cũ ðᷣꝛ. quia ille hũiliabit᷑ iſte exaltabi᷑ Siẽ em̃ dicit Augꝰ. ſuꝑ p̃s· œxx viij· Deꝰitq ſalubꝛiter deicit elatũ ſicut eri git hũilẽ. Iſta eſt 3 inſtiſſima retributio di uina.ſiẽ dicit pᷣs. vt ſuꝑbi depᷣniã ⁊ humi⸗ les exaltent᷑iuxta illud. Tu pplm humileʒ ſaluũ facies.⁊ oculos ſuꝑboꝝ hũiliab. pᷣs xvij. Et iſtud iã oſtẽſů eſt in plurib ſicut in ALucifero. De 3 Iſa. xiiij. ðꝛ. Dũo cecidiſti *. de celo lucifer qͥ mane oꝛiebaris. Et Job xr. Si aſcẽqerit vſq; ad celũ ſuꝑbia eiꝰ et cãput eiꝰnubes tetigerit. q̃i ſterqͥliniũ in fi ne pdet. cce qlis exaltatioyſq; ad nubes ⁊jis deiectioã dep̃ſſio vſq; in ſkrqͥliniũ. Bermo. CXvII vbi oẽs feces ↄgregant᷑· Vñ in pᷣs. Verũ⸗ tamẽ fex erꝰnõ eſt exinanita · Recta ẽq retri butio diuini iudicij. de q̃ ðꝛ inpᷣs Vmnia coꝛnua pctõꝝ ↄfringã.ſcʒ ſuꝑboꝝ.⁊exalta bunt᷑ coꝛnng iuſti Hec min qͥd coꝛnna ſu ⸗ abominabiliayt ea nõ poſſit tollerare. Vñ uc. xx.ðꝛ. Dð hoiby altũ ẽ abominatio eſt apud deuz. Et Abdie. Cõtemptibiltu es valde. Suꝑbia coꝛdis tui extulitte. Et ſeqt. Si exaltarꝰfueris vt aqͥla· ⁊ ſi inter ſi dera poſueris nidũ tuũ · inde detraham te dicit dñs. Ecõuerſo ãt hũilitas ſꝑexaltat᷑ a dño ⁊ het in futuro. In pñti ſiqͥdẽ exal⸗ tat᷑ triplr. Pꝛĩo qꝛ tałilluſtrat᷑ ſapia diuĩa ⁊ inteliectu. ⁊ clariꝰcoðſcit q̃ ſũt ſalutiyltra ceteros.iuxta illð ſꝛouerb. Vbi hñilitas ibi ſapia. Siẽ ðꝛ. vbi maioꝛ vallis ibi ma ⸗ ioꝛes radij ſol. Vñ ſaluatoꝛ agit gr̃as deo piiꝓ eo ꝙ abſcõdit ſapĩaz ſuã a ſupꝑbis et reuelauit eã ꝑuul·i.hũilib. Scðo qꝛ talis accẽdit᷑ diuio amoꝛe in affẽctu.iuxta illud. Mũilib dat g̃aʒ ſuã.ſcʒ diligẽdiſe.j. Pet· vltio. Siẽ vidẽꝰꝙ ĩ maioꝛi ↄcauitate pel⸗ uis maioꝛ fitcaloꝛ ignis. Vñ ĩſpeculo cõ⸗ cauo ex reflexiõe radioꝝ ſolariũ incẽditur iopula. Sig ex nimia hũilitate gñatcaloꝛ dilectiõis diuie. Tertio qꝛ tal vltra ceros ꝓſperat in bonoꝝ oꝑm effectu. Siẽ pʒ de Pauid. quẽ de poſt fetãtes ouiũ tulit⁊re gẽ fecit. Silr Saulẽcui dictũẽ · Nõne cũ ꝑuulꝰeſſes ĩ oculis tuis caput itribubyfa⸗ ctus es. Vñ Ecẽi x ðꝛ. Radices ducũ ſupꝑ⸗ boꝝ arefecit deꝰ⁊ plãtauit mites ꝓeis Au ce.j. Depoſuit potẽtes ð ſede · Ecce tres pᷣ rogatiue q̃by in hac vita gre exaltãt᷑ hũileſ In fut̃o etiã exaltabũt᷑triplr. Pꝛio q̃ntuʒ ãd viſionẽ dlarioꝛẽ diuitati. Et heſt ſũme delectabile. De qᷓſ. ij ðꝛ· cce intelliget ſerumeꝰſcʒ hũñil ⁊ exaltabit᷑ et eleuabit᷑et ſublimis erit valde.ſcilʒ ſup̃ ceros. Scðo eraltabit᷑ hñil vſq; ad ↄleſſũ dignitatj an⸗ gelice. Dñ ðꝛ Ecẽi.xj· Sapiĩa hiliati exai tabit caput illiꝰ⁊ ĩ medio maõ̃toꝝ ↄſedere iliũ faciet. et Ecẽi.xxiiij. In medio pli ſui etaltabit᷑.⁊ in mltitudie electoꝝ hẽbit lau⸗ dẽ⁊int᷑ bñdictos bñdicet᷑ Tertio exalta⸗ bit᷑ vſq; ad ꝑticipatõʒ heditatj erne. Añ ðᷣt in pᷣs · Cuſtodivlã eit exaltabit te. vt hedi tate capias terrã. Notãter dicit vid eiꝰ.q̃ E hũilitas.q̃ eſt via xp̃i.vt dictũẽ ð. Idquã * heditatẽ noſ pducat dñs ni ihs xp̃s Amẽ̃ vineꝛd v videuntudin vetambular wnuilr unntis ⁊m nDnvB ſndebũt.d khdem apicc sregulantẽ v ide piectõeinte puritatẽ cꝛdi ionẽ upelun? wihnmen nphritemẽts lijs itut ox nplu dignin ſtpfecachn vyt diatidẽ dict oſpe nseſt vuſij noherare unx cdicn wy ſinech tiisnecſpes uiiuni ⁊ tuupliot püialhs e Vnica decimaoctaua poſt trintatis Pilc decimaoctaua p trinitatis. I Semo Sliges dommnũ d deñ tunz ex toto coꝛde tuo etex tota dia tua ⁊ ex tota mentetua. Mat. xxij. Quãuis iuxtavenerabilẽ Boe. k.iij de ↄſola.pꝛoſa.ij. Om̃is moꝛtaliũ cu raquã multiplicioꝝ ſtudioꝝ laboꝛ exercet diuerſo qͥdez calle ꝓcedit.nihilominꝰtũ ad vnũ finẽ beatitudis nitit ꝑuenire. Exad/ nerſo tñ ip̃a hñana ↄditio multiplici im pedita caſibꝰ a ↄſeq̃nda hmõi beatitudine retrahit᷑ ⁊ umpedit᷑ Pꝛopter qͥd ait Boectꝰ vbi ſup̃. Licet mẽtiby hoĩm veri boni na ⸗ ruraliter ſit inſerta cupiditas. tñ ad falſa eos deuius erroꝛ abducit. Hecille. Exq⸗ bus pʒ ꝙ licet homo habeat appetitũ natu ralẽ ↄſeqndi beatitudinẽ.tñj ſepius errat ĩ via tendendo ad beatitudinẽ. Pꝛopter qͥd opus eſt vt eadẽ via hmõi qua ad ſummã ꝑuenit beatitudinẽ oſtendat᷑.et qualiter in ra debeat ambulare perfecte infoꝛmetur. uiuſmodi igit᷑ via nõ eſt aliud niſipuri⸗ tas mentis ⁊ mũdicia coꝛdis. Siẽ ait ſal⸗ uatoꝛ Math.v. Beati mũdo coꝛdo qͥniaʒ ipi deũ videbũt. Id quã qͥdẽ pnritatẽ coꝛ/ dis ſp dẽmꝰaſpicere tãqᷓ; ad lineã oẽs actꝰ nr̃os regulantẽ.vt dĩ Mẽricꝰ de vꝛmaria li.ij. de ꝑfectõe interioꝛis hoĩs c.j. Qnam qdẽ puritatẽ coꝛdis apłus ↄgrue ſanctifi⸗ cationẽ aſpellat. Habetj inqͥt fructum ve⸗ ſtrũ.i.pᷣmiũ meritoꝝ vĩoꝝ in ſctificatõe.i. in puritate mẽtisvẽe.finẽ ſᷣo eternã vitam Roꝝ. vj. Ticet ãt iſta puritas coꝛdis inłt glijs vᷣtutũ oꝑib.vicʒ pᷣnatõe facultatum. ↄtẽptu dignitatũ hꝰſcki.acqrat᷑. efficacius tñ ⁊ ꝑfectiꝰacqri nõ pᷣt aliter qᷓ; ꝑfecta cari ate.vt dicit idẽ Hẽricꝰibidẽ.c.ij. Hinc eſt 5u dicit Pꝛoſper li. de vita ↄtẽplatiua. CN caritas eſt via ſine qᷓ nõ ambulare pñt ho⸗ mines.ſʒ errare.de pe.diſ.ij.c.hec caritas. Fec mitx.cũ dicat apłus.ꝙ oĩa oꝑa ð gene⸗ re bonoꝝ ſine charitate nihil ſunt. Sicut nec fides nec ſpes nec elemoſina nec oꝛa⸗ tio nec ieiuniũ·⁊ q̃cũq; alia meritoꝛia ſine caritate eſſe nõ pñt. ꝓut habet᷑ j. Loxꝝ.xiij. ſrer quod apłus dicit eã.j.Coꝝ.xij excei/ lentioꝛẽ viã alijs eo ꝙ ĩa eſt cauſa ⁊pnci⸗ piũ oĩm meritoꝝ.vt dicit Pꝛoſper. Hec ſo lũ bncipiũ ſed etiã finis. qꝛ finis pᷣcepti ca ritas.ſ. Thimo.j. Sz q̃lis caritas ſtatim 3 ſubdit ibidẽ. de coꝛde puro⁊ ↄſcia bona. Sʒ qꝛyt dicit Berñ. in libꝛo pe amoꝛe dei Poſtqᷓ; aĩa hois legẽ dei amiſitneceſſario eſt ab homie docenda. qũo vicz hõ purget᷑ qũo ꝓficiat. qũo ſolicttur in dilectõne dei Moc gůt fiet cũ hõ diliget deũ ex toto coꝛ ⸗ de ꝑ qd purgabit᷑a vicijs ex tota aig. ꝑ q̃d ꝓficiet in tutibo.⁊ ex tota mente.ꝑ qd foii⸗ dabi᷑⁊ ↄfirmabit᷑ in ꝑfectõne ſanctitatis. Quia igit᷑ hõ oblitꝰ eſt pᷣceptoꝛũ a deo per Moyſen traditoꝝ. venit filius dei et facꝰ? eſt homo. vt homo homles doccret benig⸗ nus. Vnde factum eſt vt interrogatus a uodã legiſperito. que ſit via ſalutis reſpõ t. Diliges dñm deum tuũ ex toto coꝛde tuo. Que ſunt vᷣg pñtj euãgelij q̃ ſequũt᷑. Acceſſerunt ad ihm phariſei et interro gauit eum vnus ex eis ⁊c. In quibo verbis tria tangunt᷑. Pꝛimo nãq; iniungit᷑ pꝛece⸗ ptũ ꝑfectiſſimũ. quia diliges. Scðo obie⸗ ctum delectabiliſſimũ.qꝛ dñm deũ tuum. Tertio addit modũ regulatiſſimũ et oꝛdi natiſſimũ.cum ðꝛ. Ex toto coꝛde tuo et ex tota aĩa tua etex tota mente tua ⁊ẽ F ꝙ in pᷣbis pᷣmiſſis — N PAOiãgit pᷣceptũ ꝑ⸗ fectiſſimũ.cum dici᷑ Diliges. Eſt aũt ↄꝛe⸗ ceptum de dilectõe dei perfectiſſimũ in ſe. quia ip̃a dilectione habita· habentur om⸗ nia.et ipſa deticiente. omnia deficiũt. Pꝛo pter quod apoſtolus vocat eam radicem? fundamentum. Epheß.iij. caplo. In cha⸗ ritate radicati et fundati. Soꝛra. Radica⸗ ti.ſcilicet ad modũ arboꝛis ad fructifican⸗ dum.quo ad vitam actiuã et fundati ſcilʒ ad modũ domus ad pꝛotegendũ ⁊ quieſcẽ dum. quantũ ad vitam contempiatiuam. In hocergo pꝛecepto iſtud eſt perſectiſſi⸗ inũ ꝛ excellentiſſimũ. quia eſt quodãmodo vita.et dat vitã om̃ibo pᷣcepti.vt dicit Boꝛ⸗ ra ſuper eplam.j. Thimothei.ſ.iuxta illð Bregj. Nec habet aliqͥd viriditatꝭ ramus boni oꝑis ſi nõ mãſerit in radice caritatis Pꝛopter qͥd apłkus merito vocat eã maio rẽ ſpe fide ⁊alijs virtutiby. Et xpᷣs vocat h maxmũ et magnũ mandatũ.⁊ ꝓpter eh ꝑfectõem. quia in ea alia om̃ia perficiunt᷑ Patet aũt eius pfectionis exceilentia ex ſe ptem cauſis. Pꝛiopter eiꝰdignitatẽ. Ham alie virtutes ſunt quaſi terreſtres · quia in terra gouerant᷑ et in terra finiunturſicut vů ſpes fidesꝛc. Sʒ iſtaẽ in celo generata et in celo ꝑpetuo reꝗᷓbit ſine fine · Vñ di⸗ Berñ.iið amoꝛe del·c.xij. ꝙ dilectiõis loc Ijntũ ad eius natiuitateʒ ẽ ĩe deꝰ· Ibi em̃ eſt nataibi alita. ibi ꝓuecta· ibi ciuis.nõ ad nena ß indigena.Z deo em̃ ſolo amoꝛ dat caritatis ⁊ in ipᷣo manet. Exq̃ pʒ ꝙ gꝛigie dignioꝛ eſt charitas ceteris· qꝛ deũ hʒ locũ natiuitatis ſue et mãſionis ꝑpetue. Nulla em̃ alia deus viuit niſi lege caritatꝭ.vt dic Berñj. in l.de diligẽdo deũ c.vj. Tex inqͥt dñi caritgs eſt· qᷓ trinitatẽ in vnitate qͥdam modo colligat in vinculo pacis. Scðo pʒ eius pfectõis excellẽtia. ꝓter merẽdi cauſa litatẽ Ip̃a em̃ eſt cauſaĩm meritoꝝet qᷓ mater dim pᷣtutum.vt dicit Boꝛra.ſuꝑ epi rabaʒ qm̃ bonoꝝ oĩm mf̃eſt. Pꝛopter qͥd dicit gloſa ſuꝑ iliud.j. Joh. iij. Qul nõ dili git deñũ nõ eſt ex deo. Et etiã Iugꝰ omel· v. ſuꝑ Cano.pdictam. Quicqͥd vis habe.ſi hãc folã non habeas nihil tibi ꝓdeſt. Slia — ſtola.. Thimo.j.iuxta illð FPr nð habeas hãc ſolã habe oĩa impleſti pꝛe ⸗ cepta.eo ꝙ plenitudo leg ẽ dilectio. Exq̃ infero ꝙ nullus pᷣt aliqͥd facere meritoꝛie ſine caritate. Hã ſiũ dicit Hieronimꝰſuper illud Amos · Odi ⁊ ꝓieci feſtiuitates vꝛas Quiſine caritate vident᷑ ieiunare dareele moſynas · pudiciciã polliceri.qj holocauſta ſunt vera.ſed nõ ea ſuſcipit dñs. xxiiij.q.j. Odi. vbi dicit glo. Non ea ſuſcipit vt ea re muneret eterno pᷣmio.xiiij · q.v. Scriptũ. depe. diſt.v. Lonſideret.Exß pʒ ꝙ oꝑa de genere bonoꝝ apud ſciſmarticos aut here⸗ ticos nõ ſunt meritoꝛia.qꝛ ſunt extra cari⸗ tatẽ vniuerſalis eccle.in qua ſolũ eſt chari tas. Vñ licet extra ecclaʒ vniuerſalẽ pᷣt ha beri fides ⁊ baptiſmus vt dicit Augꝰ. ad Thꝛyß̃.nõ tñ charitas qꝛ ecctia nõ eſt niſi collectio in charitate. Vñ dicit Augꝰ.in li. de fide ad Petrũ M talib nõ ꝓſunt aliqᷓ opa ad ſalutẽ.nec etiã moꝛs ꝓ xp̃i noſe ſu ⸗ ſcepta Ecõuerſoßo etiã mĩma oꝑa magni funt meriti ſi fuerint in caritate · vt diẽ ſal natoꝛ Matth ·x. Qui dederit calicẽ aqͥ fri/ gide in noĩe meo nõ ꝑdet mercedẽ. Hic di cit Augꝰ ſuꝑ illð j. Joh.iij· Deꝰcaritas eſt ꝙ habẽs caritatẽ pᷣt facere ͥcꝗͥd vult. ⁊ erit ſibi meritoꝛiũ. Vñ ipe dicit. Dilige⁊ q̃cqͥd vis fac. Tertio ptz excellẽtia ꝑfectòis eius pter eiꝰdiuturnitatẽ. Siẽ ein dicit aptus Coꝝ xij· Siue phetie euacuabunt᷑ ſiue Bermoe c bit.qꝛ ↄuertet᷑ in rem certã. lingue ceſſabũt. ſiue ſcia deſtruet᷑ charitas tñ nũqᷓ; excidit. Ex qͥ apłus ↄcludit eiꝰ per fectionẽ. qꝛ nũqᷓ; ceſſabit. Nam in vita eter na nõ erit ꝓphetia ad pᷣdicenduz futura.ex quo oĩa erũt pñtia. Videndo em̃ deũ vide bunt᷑ oĩa. vt dic Bre. Sikr non erit donũ linguaꝝ ſiẽ mõqꝛ non erit opus vt qͥs lin gua aliũ doceat de dubio cũ oĩa erũt certa ⁊erũt omẽs docibiles deo. Silr ſcia ceſſa bit qntũ ad diſcurſum et qntũ ad ſcientiã acquiſitã. Silr lides ceſſabit. qꝛ nõꝑſpe⸗ culũ ſed clare deꝰvidebit. Sur ſpes ceſſa⸗ Sed caritas nõ ceſſabit ſed mag augebit. Juxta illud. Ignis eſt in ſpon et caminus in hieruſalẽ Et in hoc perficiet᷑ potius q; coꝛrũpetur. qa imperfectio vie q̃ eſtamoꝛ habiti et nõ habiti.viſi et nõ viſi.tůc ab ea remouebit᷑⁊ erit amoꝛ ſolũ habiti ⁊ viſi.vt di. Tho.ſuꝑ iij·ſnĩar. diſt. xxxj. Hinc aplus dicit. Ue⸗ niente qͥd ꝑfectũ ẽ euacuabit qͥd ex pteeſt. Verũtamẽ ßm Thomã nõ alia ſʒ eadẽ nu mero caritas erit in patria q̃ nũceſt in via. Quarto pʒ excellẽtia ꝑfectõis eins ꝓpr ali⸗ oꝛũ bonoꝝ ꝑfectionẽ Ipᷣa em̃ ẽ cõſumatio oĩm vᷣtutũ j. Thimoj. Vinis pᷣceptieſt ca ritas. Dõ exponit Boꝛra. Karitas ẽfinis pceptoꝝ ↄſummatõeſiẽ domꝰfini qñ con ſũmat᷑. De qͥ in p̃s. Om̃is ↄſũmatõisvidi finẽ latũ mãdatũ tuũ nimis Eſt etiã finis vſũmatõis vicioꝝ.qꝛ vniuerſa delicta ope rit caritas ſꝛouer.x. Sür ẽ finis miſeria rũ in gla. vbi nõ erit timoꝛ de miſerijs qꝛ ꝑ fecta caritas foꝛas mittit timoꝛẽ. Timoꝛ aũt penã hʒ.j. Joh iij.et cũ hᷣ eſt finis intẽ tione. qꝛ oĩa debẽt fieripter eã. Vñ apłs. Omnia vãa fiãt in charitate. Hec Boꝛra. Quito pʒ excellẽtia ꝓpt eiꝰſuauitatẽ Mat. xj. Jugũ eĩ meñ ſuaue ẽ. Et loqᷓt̃ ibið iugo dilectõis qᷓ diligit deꝰ⁊ ꝓximus.q̃ dilectio ſuauis ẽ⁊leuis · q amãti nihil eſt difficile. Põ. Suauis ẽ dñs ⁊c. Sexto pʒ eiꝰercel⸗ lẽtia ꝓpr erextẽſionẽ. De q̃ in p̃s. Latũ imã datũ tuũ nimis Ephetß.ij. Vt poſſitj cõpᷣ⸗ hẽdere cũ oĩby ſctĩs qᷓ ſit latitudo.lõgitudo fublimitas. ⁊ ꝓfñdũ. Tatitudo caritatꝭ Em Boꝛrã eſt vſq; ad inimicos Math v. Dili gite inimicos vãos. Qõð fit cũ eis regnũ ce ſoꝝ volumꝰ⁊ bñficia in neceſſitate exhibẽ ßᷣm ipm. Lõgitudo eiꝰ ↄſiſtit ĩ ꝑſeuerantia meritoꝝ Mach v. Dui ꝑſeuerauerit vſq; ĩ finẽ h̊ ſalnꝰ erit. Sublimitas eius cõſiſtit ßrnure foꝛuu niduũrhr mÿcyit ſẽpʒ iziytatet ꝓde zeusyt ſcuti jüannõ. Dr nds bõᷣap jnatpbata dutiouſtũ vt — e t. coſRepn inerauau inde paut Puosot ilec ticcñ delc ndeñ tuũ. E werilið nit iheih lerren wtad olũ de irwir. He ndiAug. ſicuh 4 iofpo wig Tiv i nbi me min Bnica decimaoctaua poſt trinitatis in intentiõe pmioꝝ Lol.iij Due ſurſũfůt q̃rite · Et ꝓfundũ. qͥd ↄliſtit in hůlitate ex ↄſideratõe diuinoꝝ iudicioꝝ.pᷣs. Judicia tua abyſſus mlta. Septio pʒ ei excellẽtia biliſfimũ diligerecui ſile non p̃t inuenire. pr evtilitatẽ,. de q̃ di Augꝰ.in li de vᷣbis dñi. Mabe caritatẽ pl unt tibi oĩa Saßp̃. vij · Veneft mihi oĩa bona ꝑit᷑ cũ illa. Ex his rñdet᷑ ad q̃ſtiõeʒ qj querit᷑ Cur deꝰſolã dilectõʒ vltra alia pᷣcepta pᷣcipit ita diſtric te ſicꝙ eã ſuũ ſpẽale ⁊ ſinglare mãdatũ ap pellat. cũ tñ ⁊ alia pᷣcepta ſua ſint. Quieĩ p cipit. diliges deũ.idẽ pᷣcipit.nõ occides⁊c. vtðꝛ Jaẽij. Ad qͥd bꝛeuir pt dici.ꝙ hᷣ ẽ ꝓpt cWmaximã ꝑfectõʒ. de qᷓ bmo dictũ eſt ñ Deut᷑x.ðꝛ. Et nunc iſrael quid dñs deus tuꝰreqͥrit a te niſi vt diligas eñũ. Volnit ãt vltra alia pᷣcepta ſuũ vocarept᷑ epfacili⸗ ratẽ. Hã ſiẽ dicit Augꝰ.pᷣt mihialiq;s dice/ re· Nõ poſſum ieiunare. nõ poſſ elemoſp/ nã dare.⁊ ĩ monaſterio deo ſeruire.ſʒ nũc; pᷣt dicere.nõ poſſũ diligere. Nihil em̃ tã fa cile qᷓ; amare.⁊ illũ matiĩea qᷓ habeſ tot bo na.ſcʒ nature. foꝛtune gre. ⁊ gkie. Dã q ſin ⸗ gulare mãdatũ iſtð ſolꝰxp̃s ĩ mũdũ veniẽs pᷣcepit. ſiẽ pʒ hᷣ Scðo qꝛ de ip̃o ſolo hoĩeʒ tẽptat et ꝓbat. Deutro.xiij. Tẽptat vos deusvt ſciat.i.ſcire vos factat.vtꝝ dili gali deũ an nõ. Qõð fit ꝑ flagella ⁊ aduerſi⸗ tates.ꝑ q̃s hõ apparet an diligit deũ. Siẽ ẽ foꝛnax ꝓbatvaſa— ignis auꝝ.ita tribulatio iuſtũ. vt diẽ Aug. Tertio ðᷣꝛ ſin gulare mãdatũ h.qꝛ de ip̃o ſolo hõ remũe rat᷑. Jaco.j. Repmiſit dñs coꝛonã his qͥ di ligũt illũ. Et apls ad Coꝛith. Hecoculꝰ vi dit nec aur audiuit.nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit qnta deꝰpᷣpauit diligẽtiby ſe. Qualr ãt dili gẽdꝰſit ðᷣs · ptz ð.in dñica.xiij. Et hᷣ in bmo ermõe tactũ ẽ aliqualiter. B Sri ſecundd ghh bit᷑ obiectũ delectabiliſſimũ qͥd ẽ ð̃s.cũ ðꝛ Dñm deũ tuũ. Eſt ãt diligere deũ. vt dicit Pꝛoſper ĩ lið vita ↄtẽplatiua.yolõtatẽ re⸗ ctã ab oĩboterrenis cupiditatibꝰ ac pñtiby auerte⁊ ad ſolũ deũ ↄuertere.ipᷣmq; ſibii⸗ ſepabilr vnire. Moc ãt delectabiliſſimũ eſt ſuꝑ oĩa.vt di. ug. ĩ epla ad Macedoniũ xlvf. Diligãꝰ id qͥ nihil meliꝰẽ. hᷣẽðᷣs.cuiſi aliqͥd diligẽdo. pᷣponimꝰvel cqmꝰnos ne⸗ toĩ ilũ imus qᷓ nihil meliꝰẽ IJmus ãt nõãbu⸗ lãdo ßʒ amãdo quẽ tãto hẽbimꝰ pſtãtioꝛeʒ — ſcimꝰdiligere Tãto em̃ nob meliꝰẽ ̃nto eñdẽ amoꝛẽqͥ ĩeñ tẽdimꝰpoterimus hie purioꝛc. Hecile. Ex qbpʒ ꝙ aia hũa va dz merito deñ ſuũ t̃qᷓ; obiectũ delecta Vñ Znſelmꝰalloq̃ndo ad aĩaʒ diẽ. Eur mlta vagari homũcio. qma illõ qͥdẽpmu; ⁊ſummũ delectabile. Et ʒe ſic ẽ. Nam oĩa alia apetũt᷑ ⁊ duigũt᷑pter alig.ßʒ ſobꝰdeus pter ſe· iuxta illð ps. Quid em̃ mihiẽĩce⸗ lo⁊ ateqͥd volui iuꝑterrã.q. d. nihil niſite Uia em̃ p̃ter deñ delectãt ꝑticulariter ſuꝑ ficialr ⁊tꝑalr.ſʒ deꝰ generatr ĩtime⁊ dura biliter· De pꝛĩo pʒ. qꝛ alia delectãt ſolũ gu⸗ ſtũ. vt ſapida.nõ tñ auditũ. Aliqᷓ auditũ nõ tñ viſũ. vt ſonoꝛa ⁊õᷣdãt generalt.qꝛ ge nerale bonũ ẽ ⁊ oĩs boni ꝑticularis caufa. vt dicit Anſelmꝰ. De ſcᷣo pʒ. qꝛ alia delec tãt ſupficialr⁊ qᷓi exterius. ðs ãt intimius. ꝛ⁊õpfůde. Soius em̃ deꝰſubſtãtialr aĩſa penetrat.⁊ iõ medullitus eã delectat.vt ait Aug De tertio pʒ. qꝛ alia oĩa ðlectãttrãſi⸗ toꝛie.ſʒ deeternalr. Et rõ. qꝛ oĩs creata ð ſe mutabikeſt. ⁊ iõ delectatio ẽ finita etter⸗ minata.yñ eius delectatio hz faſtidiũ cũ ſa ciata fueit aia. Nõ ſicãt delectatio diuina q̃ finẽ nõ hz. vt ait Aug. Ex infero ꝙ deꝰ? dz diligi vltra oẽs creat᷑as q̃ hoĩeʒ pũt de lectare.⁊ ꝑↄſequẽs dz accipi in amicũ per voluntariã dilctõʒ vltra oẽs creat̃as tãq ſummũ delectabile. N Sůt ãt ilta qᷓ̃ ſiↄſiderent᷑ ĩ cõꝑatõe creatoꝛis mouẽt ho minẽ ad diligendũ deñ ſuꝑ oĩa. Tria nã; ſuntꝓpter qᷓ hõ p̃eligit aliquẽ diligere. Pꝛi mo nate ↄfoꝛmitas Sco pñtialitas Ter tio vtilitas. Et iſta ſunt q̃icõmunia ꝓter qᷓ qͥs diligit᷑. Alia ãt ſunt ſpẽalia. ſi ↄfangui nitas. Em quã pã pᷓponit᷑ in dilectõe. extra⸗ neo. Item vxoꝛ parentibo · Item fidelitas. Item amicabilitas. que oĩa ſi conſideren⸗ tur in deo · deus pᷣeligitur merito yt ab ho mine diligatur. De pꝛimo patet Exqͥ enim homo diligit hominẽ pꝛopter nature con⸗ foꝛmitatẽ. deus voluit fieri homo · et ideo magis diligẽdus om̃i hoĩe. Et hoc pꝛop⸗ ter tria m Thomam in tractatu de dile⸗ ctione dei. que ſunt cauſa.ſtatus. et dura tio. Pꝛopter cauſam pᷣmo. Si em̃ es ami⸗ cus homini multo magis eius qͥ factꝰẽ hõ pꝛopter te. ſcʒ erudiẽdũ vᷣbis ⁊ exẽplis.⁊ re ficiẽdũ cibo coꝛꝑis ⁊ ſãgnĩs kᷣm auguſtinũ De ſco ſcʒ ſtatu pʒ. Hã ſi aĩcꝰes iliqͥ ſim pliciter eit hõmlto magi deo cũ etiã iter Bermo. cxVn poies magi diligas eẽ aicꝰmagnatũqᷓ ife/ rioꝝ. De tertio ſcʒ de duratõe· Nãſiamic? es hoĩs qᷓ q̃tidie deficiẽs tendit ad vt de ſinat eẽ hõ· potiꝰeius qͥ nůqᷓ; deſinit eẽhõ · Sco amas hoieʒ qꝛ pñs ẽ. Inð pᷣpõde⸗ rat᷑ deꝰtripłr. Pꝛio. qꝛ pñs intime ſp⁊ vbi De hmo ptz. Nã hõðꝛ pñs · qꝛ iuxta te. ñ deꝰp̃ſentioꝛ. qꝛ intra te fm Aug. De ſcðo ptʒ · qꝛ hõ qñq; pñs qũq; abſens tibieſt.ſ nñqᷓ; deꝰabſens tibi.lʒ tu abſentes te pñti Siẽ ait Augꝰ.in licõfeß. Dñe mecũ eras go aũt tecũ nõ erã ſ.ꝓpter pctiñ. Detertio pz. Nã hõ cui es amicꝰalicubi ẽ pñs ⁊ ali⸗ cubi abſens. deꝰãt vbiq; pñs. ð. Siam ⸗ bulauero in medio tribulatiõis viuiſicab me. O ſi in medio tribulatõis tecũ eſt mul to mag in medio ꝓſgitatis. Tertio amas hoieʒ ꝓpter vtilitatẽ. In b ãt triplr pᷣpõde/ rat᷑ deꝰ· Hã circa hoieʒ põderat᷑ vtilitaſ.qꝛ maß̃ᷓ. qꝛ młta. qꝛ diut̃na. Sed iſta oĩa exce dit deꝰvtilitate ſua. De pᷣmo qũo ſua boni tas ẽ maioꝛ pʒ. Nã triplex ẽ vtilitas ĩ aĩco. ſcʒ adeptio boni ſui.impenſio boni tui.di ⸗ minutio mali tui. amicꝰes eius qͥ ridi cõicat bona ſua.ſʒ in h̊ euidẽtèr pᷣpon ⸗ derat᷑ deꝰ.qꝛ tibi cõicãs dat ſe⁊ ſua donat ̃ ſunt dignioꝛa in ſuba.maioꝛa in q̃ntita ⸗ te.⁊ plura ⁊ ꝑmanentioꝛa et opoꝛtunioꝛa. Quis em̃ aicꝰ det tibi filiũ ſuũ in ſeruitu/ tẽ ſiã deꝰ. Joh.iij. Sic deꝰ dilexit mundũ xt. Et filiꝰfatet᷑. Seruire me feciſtis ĩ iniqͥ; tatiby vẽis. Aut qͥs ita diligit vt ſpm̃ ſuum det hõi et tñ deꝰh fecit. Joßh. Wittet pã in noie meo ſpm̃ Certe mã et multa dona⸗ uit dep̃terito⁊ donat de pñti.⁊ donabit in futuro maioꝛa · Itẽ ꝙ hõ amicꝰ dat tibi po tius eſt mutuũ qᷓ; donñ. qꝛ redditiõemex⸗ pectat. Siẽ pʒ Luce. xij. Amice accõmoda mihi tres panes. Sʒ deꝰnihil dat mutuo qꝛ bonoꝝ nr̃oꝝ nõ ĩdiget. bm p̃s. De ſco pʒ· Nã ſi amas illũ aĩcũ cui libẽter cõicas bona tua vt delecteri cũ eo. Eo ꝙ ᷣm Se ⸗ necã nulliꝰrei iocũda ẽ poſſeſſio ſine ſocio. In qͥ tñ nõ potes codſcere veꝝ amicũ a fi⸗ cto Juxta illõ Ecẽ̃i xij·Hõ cognoſcet᷑i bo⸗ nis aĩdꝰ.nec abſcõdet᷑ in malis inimicus. Dõ exponit Tho. qꝛ nõ codſcit᷑ vtꝝ ſit aĩ ⸗ cus ꝑſonevl rex. Nã m ip̃m citiꝰinuenies qui diliget te ꝓpter tua qᷓʒ tua pꝛopter te. Quoniam eſt ſocius menſe ⁊ nõpermane bit in tꝑe neceſſitatis. Ecẽi.vj. Eñ poeta. Cum fuer fe ix mltos numerab amicos. Tpa ſi fuerit nubila polus eris. n5 ſ ze eñ xpᷣs qcõicanrib ſibi bonaſun ſẽſidet aicꝰ nec derelinqᷓt ĩ aduerſitate q̃cũq; ſo tertio pʒ. Nã ſi amich es ei qᷓtecũ pticipat mala tua. vt ea anichiet vel ſaltẽ diminuat Bocãt xp̃s feẽqͥ anichauit oĩa mala nra Que ſᷣm phm ſüt qͥnq;.ſcʒ ifamia quã iᷓe ptulit. qꝛ ei dictũ ẽ· Seductoꝛ ile.vñ qͥdã dicebãt qꝛ bonꝰẽ. Alij nð.ſʒ ſeducit turbaf Et vocacꝰẽ potatoꝛ vini ⁊ voꝛatoꝛ carniũ. Scðᷣm malũ inopia quaʒ ipe ſuſtinuit. qa vulpes foueas habẽt. filꝰ ãt hoĩs ñihʒ vbi caput ſuũ reclinet Luẽ.ix. Et.ij. Loꝝ viij. Lñ diues eẽtꝓpt᷑ nos egenꝰfactꝰẽ vt ei in opia diuites eiſemꝰ. Tertiũj malũ egritu⸗ do quã ip̃e ſuſtinuit Iſa. liij. Vere languo/ res nf̃os ip̃e poꝛtauit. Quartũ maluz ini⸗ micicie q̃s xpᷣs ſuſtinuit.iurta illðᷣ Joh.xx. Hũc ãt ⁊vider̃t ⁊ odef̃t me Quitũ ẽ moꝛs quã ip̃e ſuſtinuit. qꝛ vt ðꝛ Jo.xv. Maioꝛẽ dilectõʒ nẽo hz niſi vt ponat qͥ;s aĩaʒ ſuã ꝓ aic ſuis. D Sũt ⁊alia ſpẽalia pter q̃ diligũt᷑mag aliqͥ.ſiũ ꝓpt ↄſãguinitatẽ fide litatẽ⁊ amicabilitatẽ. De pꝛiĩo pʒ Hã zpter ↄſanguitatẽ phꝰdiligi᷑ pi ⁊ m qᷓ; auus vel ilia ꝓrimi⸗vel ſoꝛoꝛ vei frater.mito magiðᷓ diligẽdꝰẽ pẽ celeſt.a qͥ hẽt᷑ ymago ſctẽtrj⸗ nitati. Si amo pꝛẽm aqͥ habeo materiam coꝛꝑiſ.cãʒ libidinis.oꝛiginẽ reatꝰ młto po tius qͥ creauit aĩaʒ · feẽ coꝛpꝰ.poſſeditvtrũ⸗ q; Deutro. xxxij. Nũqͥd nõ ip̃eẽ pĩ tuus q́; poſſedit te ⁊ feẽ ⁊ creauit te. Si amas frẽʒ gemellũ qͥ vtiq; diuidẽdo tecũ hesitatẽ di minuet tibi heditatẽ ⁊ patrimonij cenſum Amas eñ qͥ q̃ntitate tecũ natꝰ ẽ. diminuit tibi q̃iiniuriãs maternũ lac.⁊ adherẽs vbe rioccupat locũ tuũ młto mag ama illũꝑg quem creuit tibi amoꝛ paternus et ꝑqueʒ heres efficieri. Si diligi illũ qͥ quãdoqʒ te tradit ĩ moꝛtẽ. iuxta illðᷣ Frater frẽʒ tradet ĩmoꝛtẽ.qnto magl illũ qͥ ſeip̃m tradidit ꝓ fratriby ĩ moꝛtẽ. Leteꝝ ſi diligit hõ vxoꝛeʒ ſuãꝓpter quã relinqͥt pꝛẽʒ ⁊ meʒ. Et hꝓpt̃ tria.ſczꝓpter fidẽ pꝛolẽ et ſacramentũqᷓn to mag diligẽdus ẽ iſte qͥ ẽfide firmioꝛ.ꝓ ⸗ le fecũdioꝛ.⁊ ſacramẽto ſanctioꝛ. Vñ apis Sacramẽtũ ß magnũ eſt. dico ãt in xpoꝛ eccta. Leteꝝ ſi amas amicũ ꝓpter fidelita/ tẽ.qͥ tñᷓ ſuꝑueniẽte nono dumittit antiquũ. ⁊in ꝓlperitate diligit. in aduerſitate reliqͥt. qnto magis xpᷣm qͥ nullũ excludit ꝓ alio.q kwrodcꝛe unnõ̃cog nßenope iu ſmoneczl nihodebꝛil ⁊lguaſuamen fn Thoima nri q̃ygmt ſ̃coꝛ incpl hea nalaad gere ymo arc liacoꝛdis a we ſit coꝛq nneñ iran inmobile ene xba di een ſn Pattti i Snica decimaoctaua poſt trinitatis piligit añ om̃e tps ⁊ pꝰõe tꝑs ꝓpriſta bñ pꝛ. Diliges dñm deũ tuũ. Nihil em̃ ſic hõi reddit deuz amabilem ſicut iſti ſenſibiles effectus ⁊ vtilitates ͥdãmodo palpabiles q;s homini qͥtidie impẽdit. ita vt ve codſcat ex his hõ qꝛ ẽ dñs ðs ſuꝰſpẽalr Et iðo nõ eſt victũ Diliges deũ.ſʒ additũ ẽ tuũ ꝓter bñficia pᷣmiſſa.q̃ eñ faciũt ſpẽalr deñũ hoĩs qᷓ;uis ſit deus totius creature. E Dixi tertio Nhßano⸗ ⸗ qñ dilectiõis diui ne regulatiſſimũ ⁊ oꝛdinatiſſimũ · cũ dicit. Ex toto coꝛde ⁊ ex tota aĩa ⁊ ex tora mente tua. Ac ſi em̃ diceret ᷣm Aug in li de viſi⸗ tatiõe infirmon · ſer.j. Diligat deũ oculus tuꝰmanꝰtua pes tuꝰ⁊ oĩis ſẽſus tuꝰ ⁊tuto tus diligas deñ. Tria aũt h pᷣcipit. ſcʒ dili⸗ ere ex toto coꝛde.ex aĩa.ex mẽte.vt totum oĩeʒ ↄp̃hẽdat. Loꝛ eſt mẽbꝝ hncipale in hoie. Aia ẽ ſpũs qͥ hõviuit. Mẽs ẽꝓut eſt ſepata a coꝛꝑe. vt ãgelꝰ. Et m h diẽ Tho. ꝙ hõ triplr obligat᷑ ad diligẽdũ deñ. vt ſi⸗ ne ĩcoꝛpe ſiue extra coꝛpꝰſit ſꝑ diligat deũ Pꝛio ꝗᷓ di Diliges ex toto coꝛde.qꝛ ex coꝛ e ꝓcedũt vᷣba ⁊oꝑa mala. Wath· v. Ex coꝛde em̃ ꝓcedũt cogitatões male. homici dia.furta.⁊ ceta. Sůür ⁊ bonaiuxta illud Bonꝰ hõ de theſauro coꝛdis ꝓfert bona. Ex toto ð coꝛde iubemur diligere · vt dili⸗ gamꝰnõ tĩ cogitatiõiby ſʒ etiã oꝛe. nec ti oꝛe ſʒ etiã oꝑe.iuxta ill.j. Joh. ij Hõ dili⸗ gamꝰÿbo nec ligua ſʒ ope ⁊ pitate. Sʒ de mttj hodie ðꝛ illð. Dilexeft eum ĩoꝛeſuo. ⁊ ligua ſua mentiti ſũt ei. Nat̃a ãt coꝛdis ẽ m—ho. i tractatu ð dilectõe deiĩ ſerhh tatiby q̃ ↄgruũt valde actui dilectõnis. Eſ em̃ coꝛ in cõplexiõe ſiccũ ⁊ calidũ · ⁊ hec eſt ignea nat̃a ad ſignificãdũ ꝙ coꝛdi nataleẽ calere ymo ardere ꝑ amoꝛẽ. Vñ di Hugo Vita coꝛdis amoꝛ ẽ.⁊ iõ ĩpoſſibile vt ſine amoꝛe ſit coꝛ qd qͥrit viuere. Pð. Tõcaluit coꝛ meñ itra me8 qꝛ calidũ ↄſeqt leue ⁊ ſurſũ mobile. ad ſignificãdũ ꝙ coꝛ hoĩs dʒ eleuari⁊ moueri ſurfũ ad celeſtia. Sed Boq̃ritꝓpha dicens. Filij hoĩm vſq;qͥ qui coꝛde. Tjec miꝝ· qꝛ hodie refriguit caritas mftoꝝ Wat. xxiitj. Coꝛ eſt ĩ ſubaſolidum ne facile voluptatib diſſoluat᷑ Sʒ b con/ — vidua Judith. Coꝛ Plofernis cõcuſ⸗ eſt Tertio coꝛ eſt inferacutũ· ſuꝑꝰlatũ „. yt tꝑalia tanqᷓ; inferioꝛa modicũ attingat. vad celeſtia dilatet. Iſa. Wirabit᷑⁊ dilata bit᷑ coꝛ tuñ. Itẽ qjrto interieſt Scauum.in ſignũ ꝙꝑ creat̃as ſufficiẽter ĩpleri non pᷣt. Quito duplici ĩplet᷑ motu.ſcʒ ↄſtrictõis? dilaratõis. Conſtrictiõis iõ. vt expellãtur ſuꝑflua. Dilatatiðis iõ. vt attrahat᷑ ger ad mitigationẽ nimij caloꝛi. Ex coꝛde ð amat qͥ pꝛudẽter diſcernẽs expellit ſuꝑfua ⁊ ĩpe diẽtiã.⁊ attrahit neceſſaria ad amandũ ad iuuãtia. Vñ dic Augꝰ. ꝙ pꝛudẽtia ẽ amoꝛ. ea qͥby adiuuamur ab his qͥh impedimur pꝛudẽter ſecernẽs. Sexto coꝛ eſt pᷣmũ oꝛ; ganũ ſentiẽdi. ⁊ ideo ↄgrue pᷣmi mandati actio ab ip̃o ⁊ ꝑ ipᷣm dz ſenſibit fieri. Bene ů pᷣcipit᷑ dilectio ex coꝛde. ad innuendũ vt in q̃ eſt bncipiũ vie aialis. in eo etiaʒ ſit et vite gratuite. Ram ſiẽ qͥ nonviuit ex coꝛde moꝛtuꝰeſt.ita qᷓ nõ diligit manet in moꝛte. Joh. Sed addit᷑.ex toto coꝛde. qꝛ diuiſio coꝛdis cauſat moꝛteʒ. Juxta illud Oſee.x. Diuiſum eſt coꝛ eoꝝ nũc interibũt. I Sco pcipit᷑ dilectio ex tota aĩa. Anĩa gñt h r q̃ dat eſſe homini. vt ðꝛ.ij. de aĩa. Sicut gůt aĩa coꝛpꝰviuificat. ſic ðᷣs aĩaʒ· Et ita deꝰeſt vita aĩe. Merito 3 h ðᷣꝛ. vt ſicut coꝛpꝰdiligit aĩaz ex qᷓ hʒ vitã. Sic aia dʒ diligere deũ ex qᷓ etiã hʒ vitã. Et ſiẽ coꝛpꝰamiſſa aia mlto defoꝛmius eſt qᷓ; nõ⸗ dũ animatũ. Sic aĩa ꝑ pctiñ̃ actuale plus defoꝛmat᷑? mag puniet᷑ qᷓ; ſi nõ fuiſſet in coꝛpe animaro. Juxta ills. Melꝰ erat ili ſi nãtꝰnõ fuiſſet. Tria ãt hʒ coꝛpꝰab anĩa. ſcʒ vinere.ſentire et moꝛi. Sic aĩa a ðo hʒ vitã gre. Juxta ilud apli. Viuo ego.iã nõ ego.yiuit aũt in me xpᷣs Et ꝑh obligat᷑ aĩa ad diligendũ deñ · vt ex iſta vita gr̃e ꝑueni⸗ at ad vitã eternã. Ad em̃venit ps · iuxta illud. Ego veni vt vitã habeãt ⁊ habũdan tius habeãt.ſcʒ in futuro. Scðo hñt ſen/ ſum. Sic aĩa nihil deberet ſentire niſique lunt ſaluti bilitp ij Moc ſentite imwobig qd ⁊ in xp̃o ihu.ſcʒ cõpaciẽdo xp̃o ſiẽ coꝛpꝰ aie. Tertio hʒ motũ.ſic anĩa nõ dz moueri niſi ad voluntatẽ dei ⁊ ad bñplacitũ ſuum Dõ aplus vocat agi ꝑ ſpĩſanctũ. Juxta illud. Qui filij dei ſunt hij ſpũ dei agũtur. Sed de multj vexꝝ eſt hodie ꝙ non viuũt niñ ſibijpſis nõ deo vt illi qͥ nõ comedunt yt viuãt deo.ſed vuũt vt comedãtet ſeru ant gule. quoꝝ deꝰventer eſt.⁊ gla in confu ſione ipᷣoꝝ.vt ðꝛ hiligp · iij. Alij etiã ſunt q nõ ſentiũt qᷓ dei ſunt. ſicut aĩales hoies. Animalis hõ nõ pcipit ea q̃ dei ſunt. Alij ſunt qͥ nõ mouent᷑ ad aliqᷓd bonũ.ſʒ ad om ne malũ. Pꝛouerb. ſedes eoꝝ ad malum rurrũt. Et Põ. Veloces pedes eoꝝ ad ef⸗ fundendũ ſanguineʒ. Et ſeqt. Hõtritio et infelicitas in vijs eoꝝ⁊ viã pad nõ cogno uerũt. Et ſůt illiqabſq; timoꝛe deiadom⸗ ne malũ mouent᷑. Vñ ſeqt. Non eſt imoꝛ dei ante oculos eoꝝ. Ecẽs.viij · Abſq; vllo timoꝛe filij hoĩm ꝑpetrant mala. B Tertio pꝛecipit᷑ dilectio ex tota mente. Anima hois ðꝛ iens.inqntũ eſt ſeparata a coꝛpꝑe.ſicut angelus ðᷣꝛ ſpũs. Sʒ a theo logis ðᷣꝛ mens a phis pᷣo ðꝛ intellectꝰ. Ex hac ð ſuba aie iubemurʒiligere deñ.vt ſiẽ ip̃a eſt ymago diuine ſubſtantie ſimplex et inuiſibilis et incoꝛruptibil. om̃e ſenſibile vm̃e coꝛruptibile nobilitate ſua trãſcẽdẽs Sic deñ cui ſilis eſt ⁊ nihil aliud diligat.⁊ eiꝑ amoꝛẽ vniat᷑· vt ſimile ſimili congan/ deat. Sed multi ſunt obliti iſtius dignita tis. ac ſi nõ haberent in ſe intellectum ſeu mentẽ. vt hoĩes bꝛutales. De qͥbo dicit pᷣs. Folite fieri ſicut equus? mulus in qͥby nõ rſt intellectꝰ. Hon ſic aũt nos.ſed attẽden/ res nobilitatẽ noſtraʒ diligamꝰ deũ cuius Imago ſumus. Duatinꝰ ꝑ dilectionẽ nf̃aʒ ip̃e nos diligere dignet᷑ h ꝑgrãm et in fu⸗ turo ꝑ glaz. Ad quã nos ꝑducat qui ſub ⁊ ſupꝛa regnat.— Dñica decimaoctaua pꝰtrinitat.II Sermo. QXI& 2 iges pꝛoxumũ d tuñ ſicut teip̃m. WMath ·xxij. Siẽ att Augꝰ in libꝛo de fide et oꝑib. Ita connexa ſunt iſta duo dilectio dei et rimi.qꝛ neq; dilectio dei põt eſſe in hoĩe qͥ nð diligit ꝓximũ. nec dilectio ꝓximi ĩ eo qui non diligit deũ. Hec ille. Exq̃ pʒꝙ ſiẽ̃ neceſſe fuit bomini dare pᷣceptů de dilecti⸗ one dei ita de dilectione ꝓximi.cũalterum ſine altero ſtare nõ poteſt. Nam ille ſolum ſeruat in ſe dei dilectõnem qui a charitate non dijudicat ꝓximũ Vñ dicit Iſidoꝛus liij. de ſummo bono.c.iij. ꝙ qui a fraterna ſocietate ſecernit᷑ a diuie caritatꝭ ꝑticipati one puat᷑.nec poterit deum diligere qui in Primi noſcit᷑ dilectõe errare. Hec ille. WMe rito igit᷑ ſaluatoꝛ poſt pᷣceptũ dilectionis ſue adiunxit pᷣceptũ dilectõis fraterne.di⸗ æns· Pugexinũturʒ fcutteᷣm · In qᷓbo vᷣbis tria tangunt᷑. Pimoeurine fraterna pᷣcipit᷑. cum ðᷣꝛ. Piliges. Secũdo obiectũ ↄgruũ eiuſdẽ caritatis ꝓonił᷑ cuʒ ðꝛ.pꝛoximũ tu. Tertio modus debitꝰ im plendi pꝛeceptũ deſcribitur. cũðꝛ ſicut te/ Dir pamo gibie ni is charitas fra⸗ terna pᷣcipitur· cñ vꝛ. Diliges. Ac ſi em̃ di⸗ ceret homini. Exqͥ diligis deũ quiẽ caput tuũ. diliges ⁊ ꝓximũ tuũ qui eſt mẽbꝝ tuũ et eius. Sumus enim inuicem mẽbꝛa et chꝛiſti. Quare merito inuicem diligendi. Fec immerito. Sine em̃ tali fraterna di⸗ lectione coꝛpus eccle miſticũ.ſcʒ coꝛpꝰcõ ⸗ poſitũ ex multis fidelib ſub vno xp̃o capi te et vnitate fidei collectũ durare non põt etiã vno momento ſine caritate ꝓximoꝝ.q̃ ſola eſt vinculũ ꝑfectionis · vt dicit aplus Eol·iij. Eo ꝙ ꝑip̃am om̃ia mẽbꝛa q̃ntum cũq; diuiſa ꝑ oꝛbem terraꝝ copulant ⁊cõ iungunt᷑. Ad quẽ ſenſum dicit aplus Ro⸗ manoꝝ.xij. Wulta mẽbꝛa eſtis. vnũ autẽ coꝛpus. Ende Zuguſtinꝰin libꝛo de ſalu⸗ tarib docusmnentis dicit. M caritas ẽ que colligat ⁊ vinificat om̃ia membꝛa.per quã vt dicit iden: in libꝛo de ſubſtantia dilecti onis. om̃es ꝓrimi ad inuicẽ vnũ ſunt · ita ꝑcaritatẽ bonũ omnium ſit ſinguloꝛuʒ. Tria autem ſunt que mouent hominẽ ad diligendũ ꝓximũ. Diligere ſiquidẽ dz qui libet ꝓximipter pᷣcepti neceſſitatẽ. Sctᷣo pter pᷣcepti vtilitateʒ. Tertio ꝓpter pᷣcepti iocunditatẽ. De pᷣmo qũo iſta dilectio fra terna eſt neceſſaria dicit aplus Romanoꝝ xij. Hemini quicq; debeati niſivt inuiceʒ diligat. Oð vᷣbñ tractãs Augꝰ. in epla.v ad Seuerũ ep̃m dic. Egritas q̃nto płꝰim pẽdit᷑ tãto plus debet᷑. Et nos tanto mag eã dẽmꝰqnto ampliꝰimpendimꝰ. Etidem epla.ij. ad Celeſtinũ dic. Si debeo curita ẽ q̃ ſola reddita ſemꝑ retinet debitoꝛem. Reddit᷑ em̃ cũ impendit᷑.debet̃᷑etiã fi red⸗ dita fuerit. Hec ille. Cum igit᷑ dilectio fra⸗ terna ſit debitum.merito eſt ex neceſſitate reddendũ. Cũ ſcptum ſit. redde qͥd vebes. MWMath. Ex triplici neceſſitate tenet᷑ homo diligere ꝓximũ tanqᷓ; debitoꝛ ſoluere credi toꝛi debitũ. vicz ex debito nate ex debito leg diuine·⁊ ex debito leg hũane. De pꝛi⸗ mo patet. Ham videmꝰ ꝙ om̃ia creata ten dunt ad inuicẽeo ꝙ volatilia ad ſibi ſimi⸗ widerocoꝛp nöbabuero n idict En ſine nucxata xitacntatis mnirũnihueẽ priſerijcõpe nietmatac Teniowouete bůane hülety eptciuites ſae. ſine q̃re zug.liijðc. ulo ſine di Nẽ Zug in dilectio wꝛalios iu Sco dzd giniltatẽ ſwer eco jwctimpl uthoiſiẽß uhnhabẽ ſuẽ ticni Si Siiſigen diTinic S Vnica decimaoctaua poſt trinitatis lia cõueniũt.⁊ om̃e animal diligit ſibi ſile. Ect̃i.xij. Vnde ⁊ foꝛmice ſic ſe diligũtꝙ plures ĩ yna domo moꝛãt᷑. mlte aues ſimtł᷑ volãt. mlta gialia ſimul paſcũt᷑. ⁊ ita oĩa ad vnionẽ ⁊ dilectõʒ naturaliter tẽdũt. Apes qᷓʒ ſub vno rege habitãt. om̃s ſit mella ↄfi ciũt. oĩa mẽbꝛa inuicẽ ſe ſugoꝛtãt.ſil labo/ rãt. ſil quieſcũt. Sið faciũt hec bꝛuta ⁊in ſenſata· q̃nto magj hoies rõneꝝ intellectu vigẽtes. inter qͥs maioꝛ dz eẽ dilectio.ſicut ꝓbat apłus Roꝝxij. Et.j. Loꝝ xij. Secũ do mouet ad debitũ legis diuĩe. qꝛ tota lex diuia pᷣcipit vt diligãꝰ inuicẽ · Joh xiij. In h apparet ꝙ diſcipuli mei eritꝭ ſi dilexe Erit inuicẽ. Et apls diẽ ꝙ qͥ diligit ꝓximũ legẽ ĩpleuit. Ergo—— leg ẽ dilectõ Poꝝ xiij. Etpʒ ex ꝙ nẽo melðcognoſcit legẽ diuinã ĩplere miſiꝑ fraternã dilectõe Vñ alia q̃ in lege pᷣcipiũt᷑ pñt bñ ab aliq̃ ĩ⸗ leri.ſʒ ſi ſine caritate fiãt nõ ðᷣꝛ ille legem. Holeui e. Siẽ em̃ diẽ Iſi.lib.ij · de ſumbo. ca.iij. Wulti fide et opibo ſctĩs vident᷑ eſſe pꝑticipes.ſʒ tñ qꝛ a fraterna caritate puant᷑ Et eſt mirabile ꝙ iſta ᷣtꝰnõ pt eẽ vnquã ſine dilectõe deüſʒ qᷓ̃mcito venit ad hoiem ſtatim aduenit ⁊ dilectio dei. qd nõð alij pᷣtutibo. Eñ dic̃ Augꝰ ſuꝑ Joh.ſer. lexxij bieſt dilectio ꝓximi ibi neceſſaria eſtdi lectio dei. Nõ p̃t etiã eſſe ſine fide ⁊ ſpe.eo ꝙ diẽ Augꝰ.ſuꝑ pᷣs.xœj. M caritas q̃adiũ git ad tidẽ⁊ ſpem maioꝛ illis eſt Et qd eſt mirabiliꝰcũ alie vᷣtures vt fides ⁊ſpes mi⸗ nuent᷑ iſta ſola magj magiſc; creſcu. Wa igit᷑ eſt hec ytilitas caritatꝭ ꝓpter donoꝛuʒ plenitudinẽqᷓ ita replet hoieʒ ꝙ eũ qͥdam ⸗ mõ facit deo plenũ. Siẽ em̃ dic Aug. ſuꝑ p̃s·xcvitj· Quiplenꝰeſt caritate plemꝰẽ deo Quia aperte ſchtũ eſt. Deꝰcaritas ẽj. Joh iij. Hoc nõ facit alia vᷣtꝰ· ¶ Scðaytilitas iſtiꝰcaritati ẽ maxĩa exeiꝰmaria ſecuritate. Nulla em̃ vtꝰita aſſecurat hoĩeʒ de ipſius ſalute.ſiẽ dilectio ꝓximi. Vñ habẽtes fidẽ multixp̃iani nõ ſut ſecuri de eoꝝ ſalute. q⁊ iſta etiaʒ ab heticis pᷣt hůi. vt git Augꝰ ſuꝑ pᷣs.ciij. Due ĩeis quidẽ pᷣt eſſe ſjnõ Haeie vt ait idẽ libꝛo de ciuitate dei. Et tñ patet hñt incremẽtũ pᷣtutꝭ · ſiẽ git apls Si adidero coꝛpꝰmeñ ita vt ardeã. caritqtẽ it nõ habuero nibil mihipdeſt· Pꝛoprqͥd idẽ dicit. En ſine amoꝛ caritàte qᷓ;uis qͥſ⸗ q; recte credat. ad btitudinẽ ꝑuenire nõðt qꝛ tãta caritatis vᷣtꝰeſt vt ſine ea ꝓphetia ⁊ martiriũ nihil eẽ credant᷑. Et hicAug ſuꝑ pᷣs.vxj. ſer. ij cõpat eã tecto qͥd tegit totã do mũ et ↄfũmat ac ꝑficit. quã qͥhzʒ ſ ecurꝰ eſt. Tertio mouet etiã ad h debitũ leg nature pũane. Hã lex politica ẽ lex hũana ꝑ quaʒ reß ⁊ ciuitates regũt᷑ q̃ ↄſiſtit ĩpfectiõe iu⸗ ſticie.ſine q̃ reᷓ nõ eẽnt ſʒ latrocinia.vt diẽ Zug liiiij ð ciði. Lõſtat ãt ꝙß lex iuſticie nullo ſine dilectõe mutue caritatꝭ eſſe p̃t. Diẽ eĩ Augꝰ·li. viij· de trinitate. yj· Mec eſt va dilectio vt inherentes vᷣitati inſte vi namꝰ ⁊ alios iuſte viuere velimꝰ .— Sco dz diligere hõ primũ ꝓpter pꝛe cepti vtilitatẽ. Iſta aũt vtilitas ẽ maximg. Pꝛimo ex eÿꝰcopioſa habũdantia. Nulla em̃ vᷣtꝰcũ tãta plenitudie donoꝝ ⁊ virtutũ aduehit hoĩ ſiẽ fraterna caritas · eo ꝙ ipſa ſola habita habẽt᷑ ꝑfecte oẽs vᷣtutes meri⸗ toꝛie ad falutẽ. Vñ dic Aug lib· de moꝛih eccle.c. xxxiiij. Si hec vna deſit inania ſũt oĩa. Si aſſit plena ſũt oĩaEt idẽ ſupJoh. ſer. ix· diẽ. Tãta ẽ caritas · q̃ ſi abeſt fruſtra babent᷑ cetera. Si aſſit recte babẽt᷑ om̃ia. ꝙ tales ſunt in peſſima meta ſue ſalutis et in ↄtinuo timoꝛe. qꝛ nõ hñt pignus ſalutꝭ. qͥdẽ caritas.q̃ vbiẽ ibi ꝑfecta eſt ſecuritas de ſalute. Vnde diẽ Augꝰſup.j. Canonica Joh. Omł·v. Hemo interroget aliũ hoĩez de ſalute ſua. Redeat vnuſqſq; ad ſeipſum ⁊ſiibi iuuenit charitatẽ fraternã ſecurꝰ ſit qꝛ trãſit de moꝛte ad vitã qm̃ diligimꝰfra tres Joß ij. Tertia vtilitas ẽ matia ex ei ſufficiẽtia. Nã cere vᷣtutes ſine opib moꝛtue ſunt. Siẽ de fide dicit aplus Ja⸗ cobus. M ſides ſine oꝑib moꝛtua ẽ. Hon ſic de caritate fraterna.·q̃ vbicunq; eſt · ſola ſufficit etiã ſine oꝑiby. vbi ſcʒ facultas non ſuſpetit. Vñ dicit Augꝰ.li. omelian. Ome „ lia ix. Potes mihi dicere ·nõ habeo qͥd tri⸗ buã egenti.nõ poſſum ieiunare · a yino eta carnid abſtinere.nũqͥd potes mibi dicere te caritatẽ hãe nõ poſſe.q̃ ſola ſufficit. Ecce magna vtilitas caritatis.q̃ habita habent᷑ oĩa Pꝛopter ð diẽ Augꝰ.in lib · de laudib caritati. M ſine ea diues paupꝑ eſt. ⁊ cuʒ ea pauꝑ diues eſt. V Tertio dz homo diligere ꝓximũzpter pᷣcepti iſtꝰiocũditatẽ Zlia em̃ pᷣcepta hñt quendã laboꝛẽ? diffi cultatẽ. iuxta illud pᷣs. Dui ſingj laboꝛẽ in pᷣcepto · Sʒ iſtud pᷣceptũ eſt yalde leue. et cũ iocundũ. Vñ dicit Zugꝰ. in ſermone qdã adpᷣeremitastractãs lupmits ½ —————— w— ———— ————— ——— Ecceqᷓ; bonñ etqᷓ; iocundũ ha bitare frẽs in vnñ. M quedã ſunt bona.ſʒ nõ iocũda. vt ieiunare.oꝛare. pegrinari. Quedaz ſunt iocunda.ſed non bona. vt bibere. comede/ re.et epulari qͥtidie ſplendide. Hullũ autẽ eſt ſimul bonũ ⁊ iocundũ ſiẽ caritas frater na. Et in tractatu de laudib caritatis diẽ. ꝙ dulce ⁊ ſuaue vinculũ ẽ caritas. Et idẽ ſuꝑ pᷣs· lxxvj. dicit. ꝙ caritas ſine gaudio eẽ non p̃t. Duid igit miꝝ ꝙ dyabolꝰ tãto im ⸗ petu impedit inter hoĩes mutuã dilectõeʒ exqj videt tot bona ꝓuenire. Hã vt ait u gu.li.iij.contra eplaʒ Permeniani Nichil gliud apetit dyabolꝰ venenoſiſſima verſu ria ſua niſi vt coꝛrũpat tq; dirũpat vincu lñ pacis et charitatis.qͥ ſeruato inter chꝛi⸗ ſtianos vires eius om̃es inualide fiũt ad nocendũ. et muſcipule inſidiaꝝ eiꝰ cõminu ⁊dſilia verſionis eius eua Vix ſecundo glrpa⸗ — N 5** nit obiectuʒ qjd diligi p̃cipit.cũ ðᷣꝛ ꝓximũ tuũ. Wixꝝ ẽ ꝙ nõ dixit. Diliges deũ tuũ. et ſtatun poſt deñ diliges teipᷣmettůc pᷣmo. diliges ꝓxi⸗ mũ tuũ. Dõ ideo factũ eſt. qꝛ vt di Augꝰ. lij. de doctrina xp̃iana ca.üij. Quãtumcũ/ q; homo excidat a caritate remanet illi di⸗ lectio ſui.et dilectio coꝛꝑis ſui. Quia ð ho ⸗ mo naturaliter inclinatꝰ eſt ad diligenduʒ ſe. non sſtei pᷣceptũ datum de ſe diligendo Quia dicit apłus ꝙ nemo carnẽ ſuã odio habuit. vt dicit Augꝰ.ibidẽ.c.xij. Nam m eñ.et beſtie ſe ⁊ coꝛpꝑa ſua diligũt. Vnde re ſtabat vt nõ de illo qͥd infra nos eſt in coꝛ poꝛe nf̃o ſed qͥd ſup̃ nos eſt ⁊ iuxta nos · ſcʒ deus ⁊ ꝓximus daret᷑ pᷣceptũ.ymo inß qͥd pꝛ. Diliges ꝓximũ tuũ ſiẽ teip̃m etiaʒ Em Augu. datur pᷣceptũ ſimul de dilectõe ſui. Quia ðꝛ.ſiẽ teipᷣm. Nec mirũ ꝙ non eſt da/ tum pᷣceptum de dilectione anime ſue.cuʒ difficile eſſet dari tale pᷣceptum. Eo ꝙ diẽ Zuguꝰ libꝛo ix. de ciuitate dei. Si minus ſe amat hoĩs mens qᷓ; eſt. quia amat ſe tan/ tum qntum amandum eſt coꝛpus peccat. Ratio huius. quia ip̃a plus eſt qᷓ; coꝛpus. et ideo non eſt pfectus talis amoꝛ. Item ſi plus ſe amat qᷓ; eſt. hoc eit. ſi tantũ ſe amat quantũ amandus ſit deus.cũ incompara biliter ipe ſit minus qᷓ; deus.etiã ſic nimi⸗ nm peccat.et non habet perfectũ amoꝛem ui Maioꝛi autẽ ꝑuerſitate peccat cũ coꝛ/ pus tantũ amat quantũ amandus ſit d⸗ Hermo. Bec ille. Hon eſt ergo datum p̃ceptũ de di lectione ſui. quia nec dici valuit. Diliges teip̃m ſicut deñ. Vel. diliges animã tuam ſicut coꝛpus tuũ. Vel. dilges coꝛpus tuuʒ ſicut deũ.vel vt animaʒ. Om̃ia autem iſta ſunt abſurda. Datũ eſt ergo pᷣceptũ ð ꝓxi⸗ mo et depoſitũ exemplum in teip̃o.vt dili gas ꝓximũ ſicut teip̃m qui teipſum natu ⸗ raliter diligis. Sed quia multi diligũt ſe pernicioſo amoꝛe.ideo reſtat videre quis eſt iſte amoꝛ ſanctus et meritoꝛius quo ho mo debet diligere pꝛoximum. Eiſt igitur ſciendũ Eᷣm magiſtrũ ĩlibꝛo de itineribus eternitatꝭ.itinere.iiij Quin⸗ q; ſunt affectus amoꝛis. quoꝝ quintus tĩ generat verã dilectionẽ dei et ꝓximi. Pꝛi⸗ mus affectus eſt naturalis. De quo dicit Mugo in libꝛo qui incipit. Accipe frater chariſſime. Ztß eſt affectus cuiuſlibet ad carneʒ ſuã.quã nemo vnqᷓm odio habuit. Similiter matris ad filiũ. qꝛ nõ poteſt ob liuiſci mater infantis ſui. Item hominis ad domeſtig ſuum. Qui em̃ ſuoꝝ⁊ maxi⸗ me domeſticoꝝ curã non habet h infideli eſt deterioꝛ. Iſte autezʒ affectus ſepe vicio⸗ ſus eſt niſi regulet᷑ ratiõe Semp em̃ affe ⸗ ctus iſte mollia ſuggerit ⁊ ſuauia.quod io cundũ.quod terrenũ.quod voluptuoſum quod delicatũ libẽter amplectitur. Duod vero aſperũ et voluntati ſue contrariũ eſt ſemꝑ hoꝛret ⁊ refugit. Huius igitur amo/ ris executio amoꝛ ꝑuerſus eſt. Et h amoꝛ a ſaluatoꝛe ꝓhibetur. ñ dicit. Qui amat animã ſuã perdet eam. Eſt ergo iſte amoꝛ malus. quia fertur ſimpkr in creaturam. etiã ſine om̃i pꝛecognitione. Exquo patet Eᷣm Augu.ꝙ licet iſte amoꝛ ſit natural ho⸗ mininõ tamen debet haberi in eo verus affectus ad rem.quia alias peccat · Vnde ip̃e dicit. Si male amaueris odiſti. Et iſte eſt bpᷣmus affectus amoꝛis quinon pꝛecipi tur h ſed magis ꝓhibetur ne ſic ꝓximũ di ligamꝰ. Secũdus affectus eſt carnalis vel ſᷣm alios animalis et fit interduʒ ſine peccato.qũq; autem cum peccato. Nam fit qñq; ratione alicuius foꝛme pulchꝛitudi⸗ nis vel ſpeciei in homĩe. Sicut Moyſes pꝛopter pulchꝛitudinẽ fuit amatus filia Pharaonis. qui pꝛius pꝛopter elegantias et pulchꝛitudineʒ fuit abſconſus q matre pꝛia tribus menſib. Eth nullũ eſt pciĩ. nto in itnettcomb methumer reſtytang nplerustt luntra ſpali mnui occlto veueritßfur omans eta me Temũ eſl loeñ ſunt abſe nmſitile dit din deſena cuſaeſepot drãs aiʒ.ai repñt necd tijdagere di diectũ niſi weſtrefrig nurß üüerrecõᷣn ndicaue n eſt im eam ſa utrihnn ketan ſe n Graß — Vrica decunaoctaua poſt trintans inõ queriẽß ali turpis cogitatio vel de⸗ lectatio. Si aũt tal affectꝰ declinat ad tur pẽ delectationẽ.nõ meret᷑ dici amoꝛ verus yt dicit Dioniſi.ij. de angelica hierarchia Erj.i.de dinis noiy. ñ talis amoꝛ ðꝛ potius vdolũ veri amoꝛis.⁊ ẽ plenꝰ anxie tate. Sicut fuit Dauid erga Berfabee et Salomonis erga mulieres. Signa ãt hamoꝛis ſunt Em Mugo.li.ij· de ꝓlectib nouicioꝝ cupᷓ.v. Pꝛimũ eſt qꝛ talis amoꝛ faſtidit eruditiones edificatões ⁊ collatio/ nes ſalutares. Vñ ꝑſone carnalit ſe aman tes pauca de ſpũalib.plurima ð inutilib ↄfabulant᷑.⁊ maxie de mutua dilectõe inſa tiabiliter ruminãt. q̃ntũ ipſe eam ⁊ ipᷣa eũ diligit. ita ꝙ hmõi colloquijs nõ ſi ufficiunt dies neq; hoꝛe neq; tꝑa · ſed vbicũq; tales ↄueniũt habent materiã colloquẽdi inde/ ſinẽter. Scm ſignũ talis amoꝛis eſt inſo lentia geſtuũ et moꝝ. qꝛ qñ ſunt pariter ta les ſe mutuo reſpiciunt. Jupta illud. Vbi amoꝛ ibi oculus. Eñ tales latus lateri · fe mur femoꝛi ↄiũgunt et cõbmũt.manꝰ ma nũ tenet ⁊ compmit · deinde bꝛachia et la⸗ certos et humeros et pectoꝛꝗ et vlterioꝛa ſub veſtib tangendo blandiunt Aliquan do amplexus ⁊ furtiua oſculq iunguntur. Econtra ſpũalis dilectio tantã diſciplinã ſeruat ĩ occulto ſiẽ in publico.qꝛ nec angu los querit ſʒ fugit. ⁊ ſicũ hoĩe colloqł oeu ⸗ los manus et alia oĩa mẽbꝛa ſub cuſtodia tenet. Tertiũ eſt inquietudo coꝛdis.quan do eĩ ſunt abſentes cogitãt ad inuicẽ.vbi nam ſit ille dilectꝰ. quid agat. qñ veniat.q; din deſeruit.⁊ qͥd ei demãdabit. et quid in cauſa eſſe poterit.qũo valeat in coꝛꝑe.paꝝ curãs aĩaʒ.⁊ ita ſuſpẽſo coꝛde nec oꝛare li bere pñt.nec de deo qete pñt meditari vel aliqͥd agere diſtracto vel occupato aĩocir⸗ ca dilectũ niſi qñ audiũt de ſe aliqͥd p per poc eſt refrigeriũ q̃lecũq;. Sʒ ſpůalgmoꝛ hee neſat. ſʒ qeſcit in deo ⁊ amicũ ſuũ deo fideliter recõmittit. ſine mẽtali diſtractiõe ſicut rõ dictauerit ↄgaudet ⁊ compatit ei. Quartũ eſt impedimentũ impaciẽtia vł in uidia ↄdilecte. ſi aliquã ſecum diligit. ſi be⸗ nignins eam ſalutat.ſialiqᷓ bñficia ei exhi⸗ beat. Ex qͥb timet ne foꝛte amoꝛ alterius pᷣualeat ⁊ circa ſe tepeſcat. inde dolet et tri ſtatur. Ecõtra pᷣo ſpñalis amoꝛ gaudet tã to pius q̃nto plus multiplicatur ad alios · piẽdis.? atrendẽdũẽddplone dicnirat yt qꝛ eſt magni meriti⁊ ita diligit᷑ub hoĩ qꝛ hteſt. vel qꝛ adoꝛnatꝰvrutibo. Et ita iſte gmoꝛ mutat᷑ in rõnalẽ ſepiꝰ·qi tũc nõ q̃rit Quintů ſignũ eit ira et conturbatio· quia diligẽs in alio niſi quod ẽ bonũ cõmune tm̃ vt vulgo ðꝛ ſe diligũt ꝙ pᷣ nimia dilecti one nõ pñt ſibi mutio ꝑcere a moleſtia le? ſionis. Sicut em̃ aliqũ excedit inoꝛdinata eoꝝ dilectio mẽtes eoꝝ illudẽdo. Sic ecõ ⸗ tra excedit in ↄturbãdo. matie cũ vmalte rũ in aliq̃ foꝛte iocoſe offenderit minus ſa ciẽdo qᷓ; deſiderguerit. qꝛ qͥ tenerioꝛ dilectõ ko moleſtioꝛ offenſio· Inde ſurgũt quere/ le.inde impꝛoperia impẽſoꝝ beneficioꝝ et magne fidei q̃ ꝑdita videt᷑ apud ingratum Sequunt᷑ etiaʒ deteſtationes ⁊ iuratoꝛie pmiſſiones ꝙ nũq; velit eum diligere qui ſibi ſic retribuit malũꝓ bono · ⁊ ddiũjꝓ di lectione. aliqñ adiũgunt᷑camoꝛes. quere? le. ↄtumelie. vituꝑia maledictões ⁊ ꝓdit ones ſecretoꝝet multa incõueniẽtia Sʒ pũalis amo erga pximũ oia ia neſcit. q⁊ om̃iboſe offendẽtibo parcit ⁊ affabilẽ ſe oñ dit. Sextũ ſignũ ſunt munuſcula·⁊ dulcef lr̃e. amatoꝛia dictamina moꝛſelli ab oꝛe di lecti rapti.⁊ quelibet alia q̃ dilectꝰↄtracta uit vel qͥb vſus eſt. q̃ ip̃a ꝓ reliquijs vene rat̃?ꝓmemoꝛiali ↄſeruat· Sicut faciunt illi qͥ pilos dilecte collo appendũt. Contra q̃s Mjeronimus in epla àd Fepocianum Crebꝛa munnuſcula et ſudariola et veſtes om̃ino aplicatas et oblatas ⁊ deguſtatos cibos. blandaſq; ⁊ dulces lrãs ſctũs amoꝛ nõ hʒ · Et ideʒ in epła ad Demetriadẽ diẽ M illeẽ ſctũs amoꝛ qͥ ad recoꝛdatõʒ hoĩs nõ ſuſpirat.nec videre deſiderat.quẽ cũ vi derit nolit dimitte. Septimũ ſignũ eſt in oꝛdinata diſſilatio vicioꝝ ad inuicẽ. ꝙœq ſe ita diligũt etiã vicia ſua diligũt fouẽt excu ſant ⁊ aſtant ſibi mutuo 3 atguẽtes ⁊ coꝛri gẽtes ea.ſederãtes ⁊ ↄſpirãtes ad malũ. jiẽ fur furẽ. adulter adulterã diligit ĩ malo Et iſte eſt peſſimꝰamoꝛ⁊ ꝑuerſus vt dicit Zugꝰſuꝑ Joh. ſer. xviij. quem vt ipᷣe dicit om̃es leges humane ꝑſequunt. F Seqt̃tertiꝰaffectꝰamoꝛis qͥ ðꝛ official. xẽ int᷑ amicos qͥ fit rõne officioꝝ munerũ obſequioꝝ echibitoꝝ.q̃ animũ indinãt. 3 k ſit ꝑiculoſus ẽtñ admittẽdꝰ ne ſit inp̃t? pñticlo.tñ cauẽdꝰẽ ne delinitꝰbñficiovł ob ſeqͥho aut faueat aliqͥ vicio aut vicioſo. Jðð ſibiẽ mað̃ diſcretio habẽda ĩ muneribꝰ ta ⸗ 6 s.7 attendẽdũ ẽ ad ꝑſone dignitateʒ. vtriuſq; vt dicit Breg xxvij. Moꝛalium. MQuartus affectꝰ eſt rõnalis ſimplr. qui puenit exↄſideratõe alicꝰptutjvel famebo ne Siẽ audiẽdo de virtutibꝰ martiꝝ con/ feſſoꝝ ſilr alioꝝ hoĩm diligimꝰ eos. Eth eſtꝑlectioꝛ: q ꝓcedit er ſolo gmoꝛevirtutis Sʒ m̃ adhuc nõ p̃r dicicaritas. qꝛ ercita tur ab exterioꝛib ſignis. Caritas ãt hꝛoce dit exſoloſpi. ¶ Quintus affecrꝰ amoꝛis eſtſpũal. qa ſpũſãcto immittit oꝛiginat⁊ inſpirat᷑. Et fit triplr.yela ſpñ malo. tunc affectus fit ad dulcia. ᷣm Mugo. ſiẽ Amõ filius Dauid exarſit in ſoꝛoꝛẽ.⁊ Judas in xpᷣm. Fit etiã a ſpũ humano qñ ex innata ingenuitatevel ſtudioſatercitatõe homo ſpũſſancti inſtinctꝰ qͥ tñ nõ eſt. Siẽ patuit de paganis · qꝙ repnblica coꝛꝑa ſua expo ⸗ ſuerũt. vt dicit Augꝰ. de ciuirate dei.lihꝛo hmo. cap̃. xviij. Et Tulius lib.ſ. de officijs. Tertio ꝓcedit a ſpũ diuino. Vð tũc fitqñ hõ diligit ꝓximũ in deoyt amicũ.⁊ꝓpt deñ vtinimicũ. Sʒ qũo ß intelligi?· Repõdet Zugꝰ in li de ig innocẽtia.clxix. Et li.xi de ci dei.c.xiiij. Qui deñ diligit ↄſequẽs eſt tpximo ad diligendũ deũ ↄſulat. Cuius oꝛdoeſt. hmo vt nulli noceat. deinde etia; vt ꝓſit cui poterit. eſt ergo diligere proxi⸗ mũ in deo Fm Zugu · diligere ꝓpter hoc vt pabeat ſecũ deñ. Vñ ſuꝑ Joh. ſer.iij. dicit Zugꝰ. ꝙ xp̃s tradẽdo foꝛmã dilectõis fra⸗ rerne in ſe expᷣſſit eã dicks. Diligatj inuicẽ ſiẽ dilexi vos. Quid em̃ aliud in nob xpᷓs dilexit niſi deũ. Nð qu habebamꝰ ſed vt haberemꝰ ⁊ vt nos ꝑduceret ad deum. Ex q̃ infero ꝙ ꝑfecte diligit ꝓximũ qͥ ad hoc ei pſulit. adß fuppoꝛtat mala ſua. adß ꝓmo/ nuet bona ſua.vt eius ꝓximꝰↄſequat deum Exqͥ ecõtra ſeqt ꝙ qꝓximo nocet in fama reby amic. aut ↄſentit ſibi in malũ.nõ dili⸗ git ſʒ odit ꝓximũ. eſt qͥd ait Augꝰ li.j. de doctria aei M om̃iby dẽmꝰ velle o vt oẽs nobiſcũ diligãt deũ.⁊ totũ ꝙ eosvł adiuuamꝰvel adiuugmur ab eis ad vnum iſtũfinẽ ↄferẽdũ ẽ. Et ponit exẽplũ ðᷣ ama toꝛibo ſecki vbi ille qͥ diligit aliquẽ vult ⁊ ꝓ curat vt om̃es eñ diligãt nõpter illos ſed pter eũ quẽ diligit.⁊ oẽs diligentes eñ di⸗ igit.⁊ q̃nto eſt feruentioꝛ ad eũ tãto plus laboꝛat vta plurib diligat᷑. et tanto plus ri cupit plurib oñdere.⁊ quẽ frigicioꝛem videtexcitateũ q̃ntũ pᷣt laudibꝰ ei Bermo. tra oĩes non diligktes odit.et laboꝛat vt odiũ eius poſſʒ aufferre. Sic nos dẽmꝰ ſa cere in dilectõe dei.vtꝓximos ños pꝛout poſſumꝰ ad diligẽdũ deñ ꝓmouegmꝰ et ß eſt diligere ꝓximũ in deo. Sʒ in hẽ diffe ⸗ rẽtia. qꝛ inimicos ꝓpter deũ et amicos ĩðo diligere dẽmꝰ. hẽ dicere · diligimꝰamicos in deo.i.ꝓpter ß qꝛ de facto deñ nobiſcum diligũt. ⁊ in deo ſiẽ nos delectãt᷑. Sed qx inimici nobiſcũ nõ diligũt deñ necĩ eo de⸗ lectant. exqͥ hñt odium ad eiꝰmẽbꝛa.ſcʒ ad. hoĩes · z ad h̊ diligẽdi ſunt a nob.⁊ adboc modis om̃ib inducẽdi vt diligãt nobiſcũ deũ⁊ ſic qᷓpter h vt diligãt deñ quem ad uc nõ diligũt debẽt a nob diligi. Etheſt diligere inimicũ meritoꝛieqpter deñũ. VUnð Augꝰ.ſuꝑ.j. Lanonica Joßh omel x. Dẽs hoies etiã oẽs inimicos vios diligati Nõ frẽs ſunt. ſʒ vt frẽs ſcʒ in dilectione dei int. Ex his patet ꝙ dilectio pꝛoximi habʒ finalem reſpectũ ⁊ intentionem ad deum. Unat patet ſolutio dubij. quo que ritur.vtrum homopter ſe ab homine diligendus eſt. Hoc eſt· Vtrũ homo ad ß debet diligere ꝓximũ vt talis dilectio fina liter referat᷑ in ſeißᷣum. Rñdet᷑ ꝙ non. quis nullus debes ponere ſpem in ſe.nec fruiſe. Vñ nec ſeip̃m diligere dzʒꝓpter ſeiß̃m.ſed pter illũ qͥ fruẽdus ẽ.als ꝑuerſe diligeret ſe.vt diẽ Augꝰli.j.de doctrina xp̃ianac.ix. Oꝛdinẽ ãt dilectõis ꝓximi ponit Aug.ſu Joh·ſer. xxiij. dicẽs.ꝙ amoꝛ incipit a cõiu o.ſʒ iſte eſt carnał⁊ cõmũis peccatoꝛiby: Scðs eſt amoꝛ filioꝝ.⁊ iſte etiã eſt carnal qꝛ nõ eſt laudandus qͥ amat filios ſed de⸗ teſtandꝰ. Ham ⁊ tigr ⁊ ſerpẽs amãt ſilios Tertiꝰeſt amoꝛꝓpinqͥ;x.⁊ iſte eſtꝓpꝛiꝰ hoĩ ſi nõ ſit ↄſuetudis. WMaioꝛ ãt qñ extẽdit᷑ vl⸗ trapinq̃s. adhuc amat ſãguĩeʒ ſui. Zmat ð illos qͥ nõ ſũtzpinqͥ ⁊ i multũ dilatatꝰeſt iſte amoꝛ. Tm̃ ãt creſcitvt a ↄinge ad filiof a filijs ad ꝓpinq́;s a ꝓpinqͥs ad extraneos. ab extraneis ad inimicos ꝓcedat Et Mu⸗ go li.ij.ð ꝓfectiy ponit qũo amoꝛ iſte inci⸗ pit ꝓficit ⁊ ꝑficit Incipit em̃ cñ nulli malũ volumꝰ nuiliꝰ bonñ ĩpedimꝰ ĩ neceſſitate auxiliũ ꝓxio nõ ſubtrabimꝰ Sʒ ꝓficit iſte amoꝛ cũ ð bonoꝓximi gaudẽꝰ gdnerſitati ↄpatimur aliene ilpꝛie· iuxta illð Roꝝ.xij Baudete cũ gaudẽtibꝰ Sz pficit᷑ iſte amoꝛ qñ etiã inimicos viligiꝰ ſiẽ gicos. Ercũh nõ ſolũ res tꝑales ꝑere,ſʒ etiã coꝛpꝰ nr̃m jjuehies par gd ſi diig ictes prio ius prinðat iges prinũ n beivocnozh qoẽsd ddi oẽs tᷣun. Et mf̃ ſpñal ecd Dũoãt hõdi ʒqꝛ oœẽ boni om̃e malũe nißm Jug g dilectõi eriã velit uttprio no Mopandñi inohat. Ett nfuchs dinno. C zotaril. uihmiilue ſnin n vnica decmaoctaua pott nntno parati ſumꝰponere · iuxta illð Waioꝛẽ hac dilectõʒ nẽo hz niſi vt aĩaʒ ſuã ponat qͥs ꝓ ſ aic ſuis Jo. xx. ¶ Sʒ hic ocrurft pla du/ bia · qꝛ augu.i bᷣmo ꝗ̃du põit amoꝛẽ vpoꝛis ſco filioꝝ.⁊ tertio ꝑentũ.cũ tñ ð ſol ꝑenti bus ſit pᷣceptuz ·q vider ꝙ debuit pᷣponere ꝑntes qͥ ſũt mag diligẽdi. Ad qͥd rdeo ꝙ pĩdiligẽdꝰẽ tãq; mag bonũ ꝓpter pᷣceptuʒ dñi.ſʒ filiꝰ⁊ vxoꝛ tãqᷓ; magi ↄiũctũ.vñ qᷓ;tũ ad meritũ mag ẽ diligere pꝛẽʒ qᷓ; filios et vxoꝛẽ ¶ Scðo q̃rit᷑. vtꝝ hõ tenet᷑ diligere inimicũ ð ncẽitate ſalutꝭ exhibẽdoei ſigna dilectõis. Rñdeo ꝙ ſic. q̃ntũ ad bñficia cõ munia.ſʒ qᷓ;tũ ad bñficia ſpẽalia nõ niſi in — deꝰ diligit᷑. In amico aũtp̃t dilectionis. Dixi tertio dip̃ceptũ.cñ ðꝛ Siẽ teipᷣm Pulcra foꝛma tradita ẽ diligẽdiꝓximũ ⁊ faci· ſic teim. De q̃ dic̃ Augꝰĩ i.ð doc xp̃iana. Ecce pᷣci⸗ pit᷑ dilige deũ tãqᷓ; deñũ. ꝓximũ tãqᷓ; te. Nõ em̃ iuenies parẽ ðo vt poſſit tibi dici. dili⸗ ge deũ ſiẽ diligi illũ. De ĩo ĩuẽta ẽ regla qꝛ iuẽtꝰes ꝓxĩo tuo par liges ꝓrimũ nõẽ vbi erres. Pꝛoximũ aũt poĩ vocat oẽʒ hoĩeʒ.⁊ rõne gjatõis carnal qꝛ oẽs ab Zdã ⁊ Eua.⁊ rõne ↄditõis.quia oes xp̃iani. Et ſic vnꝰpĩ carnat Adã.⁊vna m̃ ſpñal ecclia. Dẽs ð hoies ſũt pꝛoximi. Po ãt hõ diligit ſe vt ſic diligat ꝓximuʒ. pʒ · qꝛ oẽ bonũ vult ſibijpſi ꝓuenire ⁊ↄſeq. ⁊om̃e malũ odit ⁊ fugit ⁊a ſe ᷣmouet Sic etiã ᷣm ug li.ð pᷣa m̃ligiõe.c. lxxxxv. Eaeſt regla dilectòis vt q̃cũq; bõa vult ſibi ꝓue⸗ nire. etiã velit ꝓxio · ⁊ q̃ accidere ſibi mala ñ vult ⁊ ꝓxio nolit. Hãc ð volũtatẽ ßᷣuãs er/ ga oẽs · diligit quẽlʒ ſiẽ ſeip̃m. Hã erga ne⸗ minẽ oꝑandũ ẽmalũ. qꝛ dilectõ ꝓximi ma lũ nõ opat̃. Et fũdat᷑ iſte modꝰĩ iege natali 5ᷓ ðꝛ Hõ facias alijs qͥd tibi mĩme fierivis tecõuerſo · Duecũq; vulti vt faciãt vob hoies facite il· Erqꝛ nullꝰ hõ glir ſeamat niſiad vt ſaluet· Ham vt dit Aug. li iiij. omeliaꝝ. oml· xxxix. Diĩs qͥ amat ſaluũvult bie qͥd amat Cü ät Em ip̃m hõĩ tali amo⸗ pᷣpatõe animi.ẽ.vt ſit ꝑatꝰexhibere ſine ceſſe fuerit. Sz qͥd ẽ mag meritoꝛiũ an viligere aĩcũvł inimicũ. Rñdeo bꝛeuir q̃n tũ ad cãz dilctõis ⁊ difficultatẽ oꝑis.mag meritoꝛiũ ẽ diligere inimicũ.qꝛ ĩeo ſolus e alia cauſa ꝙin ptãgikmo/ dus debitꝰ implẽ rTurpe q̃r qũodi iigas pximũ attẽde teipm qũo te diligi di⸗ reintelligẽs verã ſalutẽ. icipit eã amgre in e.merito etiã dz amare eã ⁊ in ꝓxio. Debʒ 6 diligere eũvt ſalmꝰit.⁊ ꝑↄñs ſiẽ optat ſi biilla q̃ diſponũt ad ſalutẽ ita etiã dʒ pᷣſta⸗ reea pꝛoxio. Ecce pʒ qũo ex ↄilectõe oꝛdi⸗ nata ſui pẽdet foꝛma dilectõis ꝓximi. Vñ pʒꝙ hõ debet pus diſcere diligere ſeip̃m. Sicht dic Augꝰ.li. omeliaꝝ omel· vxxvij. Sꝓ deo qũo diligit ſeip̃m qͥ diligi ini qͥtatẽ. Lerte talis ᷣm Augn. nec deum nec Primũ pt diligere.· qꝛ talis potiꝰ odit ſe.⁊qᷓ ſibi nequã cu bonꝰ Non eit ita fatuꝰqͥ req́; ſitus non reſpondeat.diligo meipᷣm. dicet hoc bibulus · dicʒ hoc ſuperby. luxurioſus auarus qui tamen in rei vᷣitate odit ſe. vt „ dicit Auguſtinꝰ in libꝛo de doctrina xia⸗ na. Et ſi dicitur talibꝰ. uomodo te dili⸗ gis. Reſpondet tibi. diligo coꝛpus meum. bibendo. comedendo. induendo ⁊c̃. Certe — dixerit tal odit ſe. Earo enim Em Augu eſt vilioꝛ pars hoĩs. Eñ ſianimam odit. carnẽ qũo diligit. Et ẽ h natale ſcðm Aug. ꝙ tales exqͥ odiũt anĩaʒ.nõ miꝝ eſt ꝙ exercent in curne ſua iniqͥtatẽ. Pꝛopter qͥd dicit ibidẽ ug. Dño vis diligere ꝓximũ 3 odis te. Sʒ foꝛte dic. Diligo ꝓxumũ ſiẽ me. volo em̃ inebꝛiari cũ illo. Tal dilectio beluina ẽ amãdo talia q̃lia belue. Hõ eſt 3 hec dilectio ꝓrimi.vt dicit Augꝰ.ĩ li. de pᷣa religiõe.c.lxxxvij. Oñ hõ diligit ꝓximum vt iumentũ aut beluas. que ſic amanturyt ex eis voluptas pꝛoueniat. aut vt ſe vicijs mutuis maculẽt. Eſt ergo pᷣmo hoc bñ cõ ⸗ fiderandum.vt homo pus ſciat ſe diligere. quod fit qñ fugit peccata. Sco debʒ con ſiderare vt non diligat eñ carnaliter. ſicut filium.ſicut carnalem fratrem vel cogna⸗ tum affinem aut ciuem.ſed t̃ vt hominẽ vt dicit Auguſtinus retractationũcapi⸗ tulo. vij. Sed diceres · Moc eſt inhu manum · ſi aliter homo debeat diligi qᷓ; vt frater vel filius. Que dilectiones ſunt ma xime affectuoſe. Ad quod reſpondet Au⸗ guſtinus. ꝙ magis eſt inhumanũ nõ amg re hoieʒ. quia homo eſt.ſed amare. qꝛ filiꝰ⸗ qʒ frater. qꝛ fᷣm ipm amare hoieʒ qꝛ hõ eſt cõmune bonũ oim.ſʒ amare qꝛ frater vł fi lius eſt bonũ pᷣuatũ · Wodo cõſtat ꝙ bo⸗ nů cõmune eſt maiꝰet melius— eſt ad hoc pulcra ratio.qꝛ km Auguſtinuʒ ibidem. Hemo ſibijpſi eſt pater aut filius. aut frater aut affinis ſed tm̃ 53 ergo diligit aliqͥd tãq; ſeipᷣm.; in eo dʒ diligere qd ſibijpſiẽ. Et qꝛ nõ ſm coꝛpꝰtm̃ ẽ ſibijpᷣi hõ.ſʒ magꝰ Em aĩaz rõnalẽ.iõ nõ dʒ ſe dili⸗ gere carnaliter Em coꝛpꝰ. qꝛ iam ſe nõ di⸗ ligeret vt hõ · Deberq ſe diligere ſᷣm aniaz· ßᷣm quã ðꝛ hõ. Et iſto mõ dz diligere ꝓxi⸗ mů m aniaz ·⁊ ↄſeq̃nt tm coꝛpꝰ.exqᷓ coꝛpꝰ oꝛdinat᷑ ad aĩaʒ.vt diẽ Augꝰ.de moeib ec clefie.c.xxx. Sic igit᷑ diligẽdo ꝓximũ cõſe quemur pᷣmiũ eternũ. QDð nob pᷣſtare dig netpater ⁊ filius et ſpũſſanctus. Amen Dñica decimanona pꝰ trinitatis. — Sermo. QXX. Tquid cogitatis v malaĩ coꝛdibviis. Watßix. Si cut ait Augꝰ ſuꝑ illud apli.. CLoꝝ tiij. Spectaculũ facti ſumꝰmðo · Qui nos amãt querunt in nobis qͥd laudent.qͥ nos odiũt querũt qͥd detrahant. Ex qͥ dicto pʒ ꝙ hõ in hac vſta poſitꝰ eſt ĩter duo genera hoĩm.qͥx vnũ— bonis ſuis ꝑcari⸗ tatẽ. Juxta illð Cõgaudetãt vᷣitati Et iſts genꝰhoĩm nõ ſolũ aperta bona alioꝝ bõa tudicat.ſʒ etiã dubia ⁊ incerta in melioꝛeʒ ptẽ indicat ⁊ interp̃tat᷑. Siẽ ait Beda ſuꝑ Aucã · Ecõtra pᷣo genꝰinuidoꝝ ſpꝑ odio hzʒ alioꝝ bona.⁊ nõ ſolũ incerta bona alioꝛuz mala eẽ iudicat.ſʒ etiã qñq; ſctã iuſta ⁊ op⸗ tima aꝑtiſſime bona mala iudicat ⁊ ĩ peſſi ⸗ ma ↄuertit ⁊ interp̃tatur. Juxta illudEcẽi xiiij. Ncquã eſt oculus inuidi. Bona enim in mala ↄuertẽs inſidiat᷑ et in electꝰ ponet maculã. Ibidẽ xj. et Joh.xx. Odio habne rũt meSᷓtj. Quia igit᷑ iudei fuerũt inuidiʒ xpᷣm.ideo nõ ſolũ illa bona q̃ ip̃is ĩ xp̃o du bia erãt ꝓpter eoꝝ cecitatꝭ ignoꝛantiã ⁊ alti tudiniſ diuine excellentiã.ſʒ etiã aꝑtiſſima bona.ſcʒ qᷓ in miraculoꝝ ipꝰ opatiõe aꝑta erãt eriã qbuſq; q̃ntũcũq; ignaris.ip̃i per ⸗ uerſa machinatõe oĩa in xp̃o crimiabãtur. Vñ poſtqᷓ; dñs ꝑaliticũ ſanaturꝰpei pec cata ſe dimitte diceret · mox phariſei in coꝛ ⸗ dihꝰ eoꝝ ſtimulis inuidie agitati.ip̃ᷣam re⸗ miſſionẽ pctõꝝ calũniãtes dicebãt ĩcoꝛdi bus ſuis.h blaſphemat. Quoꝝ occultam neqͥciã xpᷣs apꝑta coꝛrectõe cõpeſcens dixit Vr qͥd cogitatis mala in coꝛdib veſtris. In illo tꝑe.aſcendens ihs in nauiculgʒ trãſfretauit in cinitatem ſuam. Ecce offe rebant ei paraliticum.⁊c̃. In quibo verbis tria tangunt. Pꝛimo nãq; fomes ſæleꝝ de ſcribit᷑ cum ðᷣꝛ. Vt qͥd cogitatis. Scðᷣoꝑ⸗ uerſitas affectõis coꝛrigit᷑. cñ addit᷑maig. Tertio locus puerſitatis oſtendit᷑ cum ðꝛ In coꝛdibꝰ veſtris. S— gin verdis pꝛe/ Dixi PpAmo miſſis— ſce lerũ deſcribit᷑ cum ðꝛ. Vt quid cogitatis. Cogitatio em eſt fomes ſeu oꝛigo cuiuſii⸗ bet nre actiõis ſiue bone ſiue mgle. Exqͥb generatopus bonñ vel malũ. Eſt e ſicut materia in cõceptione.exqᷓ generat ſucce ſiue opꝰ Vñ dicit Iſi.li.ij. ð ſum. bo.c. xxx M duplexẽ cauſa peccãdi i.oꝑis ⁊cogita onis· Quoxvnũ iniqtas ðᷣꝛ qͥd ope gerĩ Aliud iniuſticia q̃d cogitatõe cõmitti. Et poſtpauca. Duamuis ⁊ ſi ob opere malo quiſq; vacet. ꝓ ſolius tñ pᷣue cogitationis malicia nõ erit innocẽs. Vñ et dñs ꝑ Jſa. ait. Auferte malũ cogitationũ veſtraꝝab oculis meis. Non em̃ ſolũ factis · ſed etias cogitationib delinqͥmꝰ.ſieis illicite occur rentibꝰ delectemur. Sicut em̃ vipera afi⸗ lijs in vtero poſitis lacerata ꝑimit᷑.ita nos cogitatões nf̃e intra nos enutrite occidũt et concepte jnterius vipereo veneno cõſu? mũt animãq; noſtrã crudeli vulnere periꝰ mt. Mec ille. Ex quibv patet ꝙ non folus p opib ſed eti pꝛo cogitatõib qͥs damna tur. Sicut pʒ de dyabolo qᷓ pꝛo eo ꝙ ĩco de ſuo dixit Ponam ſedem meã ad aquilo nem.⁊c̃.perpetuo damnatꝰeſt.cũ tñ nichil opꝑe feciſſet· Nec immerito. Lum em̃ omne opus noſtꝝ ex coꝛdis ꝓpoſito iudicat tale vel tale.et ipſe cogitationes coꝛdis noſtri fint tanqᷓ; radices ex quib rami oꝑm pꝛo⸗ cedunt. patet ꝙ arboꝛ bonitatẽ nõ recipit niſia radice.ſic necopꝰ niſi ex cogitatione. Et ideo pꝛo ipſa cogitatione nos pꝛemia⸗ mur vel damnamur. maxime exquo hmõ cogitationes ſint in ña ptãte. vt eas repel lamus vel admittamus. Que ſi nõ eſſent in noſtra poteſtate nequaq; dominus pha riſeos argueret de eiſdeʒ dicens. Utquid cogitatis. Circa quod ſciendum ꝙexqᷓ vt dictum eſt. cogitatio eſt fomes et oꝛigo ſcelerum neceſſe eſt ſcire vnde pꝛouenit talis cogitatio mala. Ad quod reſpondeo ſcm Iſidoꝛũ libꝛo ſecũdo de ſummo bo ⸗ no cãpitulo. xxx. M cogirationes male pꝛocedunt a nobis et dyabolo. Z dyabo ⸗ lo enim fiunt per ſuggeſtionẽ.ſed a nobis per delecrationẽet conſenſum. Drabolus vls.— pint coga iurgnöco tiws ꝙz usßbenie ſi sinanimo. vucup ſuui al ticonfe můpnpu jmi nobis xes coꝛpal vinẽns auer itobſceniſq; n mẽhz demõee obinuitis. nõ os ad enſi. li.j depfeci inimi n licr i nos ad mi õßt mleio ubdit ꝙ ſici obeſt facult ktqͥie infe nbolo ꝑco mJutt ſrrincere: jodfabolꝰ ipis nũqͥdi wnradma bicvjc guicsnobis uleb lSi Dnica decimanona poſt trinitatis ergo incitando ad malum immittit hobis cogitatiões malas. vt diẽ glo. interlinearj ſup illud Jaco.· Vnuſqͥſq; tẽptat᷑ a ↄcupi ſcentia ſua.ꝙ dů caro ſuauia ſibiq̃rit. dya⸗ bolus incentiua ĩmittit. Iſtð ptʒ in pᷣmis parẽtiby. vbi dyabobꝰaggreſſus eſt Euam. ſuadẽs vt comederet pomũ. Eua ÿᷣo vlte ⸗ rꝰ dedit Ade. Sic in hoĩe.pᷣmo ̃m Bre. dyabolus ſuggerit ⁊ ſenſualitas vt mulier delectat. ⁊ poſtea dat viro.i.rõni vt cõſenti at.⁊ tũcẽ pctiñ ↄſũmatũ. Ueꝝ qꝛ nõ ſemꝑ pctm̃ ꝓuenit ex ſuggeſtõe dyaboli.ſed etiã interdũ ex ꝓpꝛia malicia. Jõ km Aug pᷣt di ciꝙ pᷣmꝰ motꝰcogitatõis ẽ in nob ex fomi⸗ te pcrĩ oꝛiginal · Scðs ex delectatõe infe ⸗ rioꝛis ꝑti rõnis. Tertiꝰex ↄſenſu ſuꝑioꝛis ꝑtis rõnis. Secd diceres. Exq̃ a dya/ olo ſunt cogitatões male.tũc nõ ẽ in nr̃a volũtate ꝙ nõ cogitẽꝰ mala. Ad qͥd rũdeo ᷣm Iſi. vbi ð̃.ꝙ lʒ nõ eſt arbitrij ñi cogita tionis pᷣuenire ſuggeſtiõem.iñ iacere cogi tatões in animo.in nr̃a poſitũ ẽ voluntate Illud 3 ad culpã non ñdigit᷑.ſcʒ ſuggeſtio Dyaboli.iſtò culpe ꝓpꝛie imputat. Hec ille. Ex qb ego infero ꝙ in cogitaibe mala nõ attendit᷑ pᷣncipiũ ſʒ finis. Iſtud ptz qͥa ᷣm Iſið.etiã nobis inuitj dyaboꝰ apponit co⸗ gitatões coꝛpaliũ reꝝ. et q̃nto mag ab eis aciẽ mẽtis auertimꝰ tãto ſe magi ille inge ⸗ rũt. obſceniſq; nob motiby obꝛepũt. Verũ tamẽ lʒ demões ꝓcurẽt hmõi cogitatiões nob inuitis · nõ ti pñt impellere nos inui⸗ tos ad ↄſenſũ. Vñ diẽ Mẽricꝰ de vꝛmaria li.vj. de ꝑfectiõe interioꝛ hoĩs.c.vj. M licz inimꝰ ñ ſic nr̃is ꝓſectib aduerſet᷑ vt ſo ⸗ lñ nos ad malũ incitet.tñ ad malũ ipellere nõ pᷣt miſiei ↄſenſũ pᷣbeamꝰ Quapꝛopter ſubdit ꝙ ſiẽĩ ill eſt copia inſtigatõis.ita in nob eſt facultas ꝑ libeꝝ arbitriũ reſiſtẽdi. Ex q ipe infert ꝙ nẽo p̃t vinci vel deapi à dyabolo ꝑ cogitatões niſi qͥ pᷣbet eiconſẽ⸗ ſum. Juxta illud Breg. Debil eſt hoſtis q nõ pᷣt vincere niſivolentẽ. Sʒ quereres qũo dyabolꝰĩmittit iſtas cogitatões ĩmẽ⸗ tẽ hoĩs.nũqͥd intrat in mentẽ hoisvt eam moueat ad male cogitandũ. Ad q̃d ipe rñ det ibidẽ.c.vj. M licet demones pꝛauds co gitatões nobis poſſint ingerere. nõ tñ mẽ tipñt illabi.qꝛ eſt pꝛiũ ſoliꝰ dei. Ad ideʒ diẽ Berñ.li.v. de onſideratõe ad Enge⸗ niũ papã. ꝙ nec angelꝰ bonus nec malus illabit᷑ ür Bre, in Moꝛal Et Ziu⸗ guſtinꝰ li. de ecceſiaſticis dogmatib· ante finẽ. ↄcoꝛditer dicũt. ꝙ dyaboꝰnon poteſt illabi anĩc.et ꝑↄſequẽs nec ſcire ſecreta co gitationũ. BV Sed diceres. Duid eſt hillabi anime. Rñdeo ᷣm doctoꝛes. nihil aliud eſtqᷓ; circũſedere anime. Recte ſicut inigillabit᷑ ferro. qꝛ circũſedit ferrũ qm̃ ferrũ eſt muxime diſpoſitũ ad ignẽ. qꝛ tũc intime eſtignitũ Ita dep̃t circũſedere ani mã. ſed nullus alter. Et ᷣm h ptz ꝙ in ob ⸗ ſeſſis ⁊ energuminis demones nõ illabũt᷑ aĩe hũane.ſed ſolũ oꝛgana ⁊ mẽbꝛa illa mo uentq̃ foꝛmationi voc deſeruiũt. Sed tũc eſt dubiũ qũo cogitatões nr̃ as cogno ſcunt.aut vñ ip̃i vnicuiq; aplicare ſciũt ta les vel tales ſuggeſtiões. Zid qͥd bꝛeuie di⸗ cendũ eſt ᷣm Menricũ de vꝛmaria li.vj. de ꝑfectõe interioꝛis hoĩs.c.vij. ꝙ ip̃i cogitati ones nf̃as nõ pñit cognoſcere.ſed eas exq buſdã indicijs ſenſibilib cõijciunt. Vt ſi foꝛte foꝛnicationẽ ingerentes ſenſerint eñ telum libidinis ſuſcepiſſe et non reſiſtere vt opoꝛtet. ex hoc intelligunt iaculũ libidi nis in coꝛde eius defirũ. Similiter ſi inci⸗ tant ad iram et triſticiam vel furoꝛẽ.vtrũ hoc vicium coꝛdi eius inſiderit. ex geſtu coꝛpoꝛis et ſenſibili eius cõmotione dino ⸗ ſcunt. Et Iſidoꝛus libꝛo.iij.ð ſummo bo no.capło qͥnto dicit. M dyabolus quãdo decipere quẽq; querit.pꝛius naturam cu iuſq; intendit et inde ſe applicat vnde aptũ hominẽ ad peccatum inſpexerit. Bec ille. Ex hoc infert quidam doctoꝛ in gloſa ſu ⸗ per illud Eccleſiaſtes decimo. In cogita/ tione tua ne maledixeris diuiti. quia aues celi annũciabunt ſententiam.ꝙ niſi aliqua ſigna apareant ab extra. non eſt credendũ modo ꝙ cogitationes iterio?es de pꝛehendantur ab angelis ſiue bonis ſiue malis · Et vix contingit quin cogitatio hu mana apareat per ſigna oculoꝛuz aut per nutus. Et igitur dicuntur infoꝛmari per illa ſigna de cogitatione coꝛdis. Hec ille. Et ex hoc patet ſolutio quare demones diuerſos diuerſimode temptant.quia ali⸗ us tendit ad iram.alius ad libidinem.⁊c̃. pꝛout vident opoꝛtunitateʒ vel ex loco vel ex tempoꝛe vel ex ſuſcipientis diſpoſitione Ex bis iam colligitur ꝙ cogitatio non eſt peccatũ tunc quando a dyabolo ſuggeri᷑. fed tunc cum ab bomine ꝑcomplacentiaʒ aut coſtſenſũ acceptat Dicit em̃jeronim? Bermo. ſup ils Watß· Dui viderit mulierẽ ad cõ cupiſcendũ eã. ꝙ illa vogitatio tĩ pctm̃ẽ 3 ſuggeſtioni ↄſenſũ mẽtj dedit.q̃ malũ ſuũ blãde fouet. q in factũ nitit irrũꝑe. Vmõi cogitatio etiã ſi aliqͥ ſpedita caſu nõ ipleat volũtatẽ nihilominꝰactiõe crimiĩs ↄdẽnat᷑ a dño. Hec ille. Eſt tñ circa ð diſtinguẽdũ qꝛ cogitatõ diuerſimode mouet᷑ ad ðlecta tionẽ? ↄſenſũ ſuggeſtõis. Nã qñq; moue tur motu naturali ſolũ ᷣm naturaliũ qᷓli⸗ tatũ actõʒ ſine om̃i vmaginatõe ⁊ ðlibera⸗ tione. Si melãcolidꝰ mouetr᷑ ad irã ſubito Lolericꝰad gulã vel luxuriã. Sãguineus ad ineptã leticiã. Vlegmaticꝰad ſomnolẽ⸗ tiq̃. Tales motꝰexq nõ funt ĩ ptãte nr̃a nõ ſũtpctã. qꝛ nõ obediũt volũtati. Et vocan tur iſti motꝰ pᷣmo pᷣmi· Aliqñ ãt moue hõ in ſenſualitate m ipulſum fomiti ĩipetuoſe tẽdentꝭ ad fruitõeʒ creature delectabilin ⸗ oꝛdinate. Et tůc ſi fit ſubito non ex delibe ratõe pᷣcedẽti ſʒ ex coꝛruptõe rõnis quam pᷣcedit appetitꝰſenſualitati ðꝛ ↄſenſus. Et talis ſurreptio ẽ pctĩ veniale·Et ðꝛ venia le qꝛ dignũ ẽ venia.ex eo qꝙvolũtas kʒ dñef̃ ſenſualitati nõ tñ ꝑfecte. ᷓ ſenſualitatẽ nõ potuit oĩno ꝓhibere. In ſtatu em̃ innocẽ tie ſenſualitas nõ potuit moueri niſi ſcõm motũ rõnis vt die Tho in compẽdio lib. iijc.x. Et iõ ſtante hoĩe nõ potuit in eo eſſe pctm̃ etiã veniale Hũc ãt exq ſenſualitas rebellat rõni.iðo ꝑ pᷣmos motꝰ neceſſe ha ⸗ bemꝰpctm̃ veniale cõmitte vñ ſũt qᷓipene pcti. Et iðᷣo dicũtur merito venialia.qa eo ip̃o ſunt digna venia. Et ß ꝓpter tres cau⸗ ſas. Pꝛimo qꝛ mouẽt ad illicitũ. Scðo qꝛ q̃dãmodo ſũt volũtaria nõ ᷣm ſe. ß qꝛ nõ impediũtur a volñtate.q̃ ⁊ ſi nõ hʒ ꝑiectũ dominiũ in eis pᷣt tñ aliq̃liter eos impedi re Tertiopter delectatõem annexaʒ· Eũ em̃ aĩa ↄiũgitur creature obtenebꝛatur et peioꝛat᷑. Sicut qñ cõiungitur deo illumi/ natur? melioꝛat᷑. Et iſti motus vocantur ſcðo pᷣmi. Dñq; aũt mouetur cogitatio ex deliberatõe volũtatꝭ ad delectatõʒ moꝛo/ ſam in creatura.vt puta ex ↄſenſu.⁊ ſi ſiſtit citra ↄſenſũ eſt veniale. Si pᷣoꝓcedit con/ ſenſus vlteriꝰ ita ꝙ vult interius ĩ delecta tione volutari.nec tñ vult in opus ꝓcede ⸗ re.tũc eſt moꝛtale.⁊ maxie in pctis carnali bus. Et patʒ exb qnto ſtudio dz ſe hõ exa minare ſuꝑ iſtis ante ↄfeſſionẽ.⁊ qꝝto ſtu⸗ dio pꝛeſbyter debzʒ iſta conlitẽti declarare ab homine. requirẽdo de iſtis motiby tãqᷓ; de radici pctõꝝ. Sua enim cogitatio radix eſtvniut cuiuſq; oꝑationis. vt dicit Bregoꝛiꝰ xij.li. Moꝛalcxviij. Ad hancß ſuccidenda toto ſtudio cõfeſſoꝛ debet ſe ↄuertere. dãdo mo dos ⁊ remedia vitandi tales cogitationes vel ſaltẽ diſcernẽdi cõfitenti pctã ⁊ aggra ⸗ nãdi culpas ſuas. Vnde ille agricoig cele⸗ ſtis dñs noſter ꝑ pᷣconẽſuũ baptiſtam ca⸗ mãs dixit. ꝙ iam ſecuris ad radicẽ arboꝛj poſita eſt. ſignificãs ꝑh xp̃ianos pꝑfectioꝛ; eſſe iuſticie qᷓ; iudeos. quivt ait Joſeppus cogitatões malas ꝓ nihilo reputabãt m diu interiꝰlaterẽt. tm̃ iudicãtes pctã cũ ad opus extraeſſent factg. Quos xps rep̃hẽ ⸗ dens diẽ Matth.v. Niſi habũdauerit iu⸗ ſticia vẽa plꝰq; ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ non in trabitꝭ in regnũ celoꝝ. Vbi ponit᷑ in eodẽ capło. Dictũ ẽ antiqs. Non mechaberis. Ego añt dico vob. Hon cõcupiſces. Unð. Siq;s viderit mulierẽ ad ↄcupiſcendam eã. mechatꝰeſt eam in coꝛde ſuo. Ecce ſolã cogitatõeʒ xp̃ᷣs iudicat adulteriũ. N Dixi ſecundo zeb nerſitas S coꝛrigit᷑. cũ ðꝛ. mala. Ac ſiem̃ diceret᷑ · Vt qͥd cogitati ea ꝑq̃a ðo ſe paramini. Nam ſiẽ ðꝛ Saßp̃j. Peruerſe co gitatiões ſeꝑanta deo. Hõ em̃ pᷣt deus ha bitare cñ tal hoĩe. Vnde ibidẽ ſubditur. Spũſſctũs diſcipline effugiet fictũ.⁊ au⸗ feret ſe a cogitatõib q̃ ſunt ſine intellectu. Ecce mala cogitatio młta mala facit · que a deo ſeparat homieʒ et ſpm̃ſanctũ fugat Sůt aũt tria genera ma lax cogitationũ·ex qͥbꝓcedunt om̃es alie male cogitatões.ſcʒ malicioſe ambicioſe. voluptuoſe. Et oẽs iſte ſunt male qꝛ infru ctuoſe. Pꝛimũ genꝰmalaꝝ cogitationũ ſũt vogitatões malicioſe.que ꝓcedunt ab ani mo nocendi. De q̃ ðᷣꝛ in pᷣs. Quid gloꝛiar in malicia qui potens es iniquitate Et ſe⸗ quitur. Tota die iniuſticiã cogitauit ligua tua. Talis fuit cogitatio Saul cõtra Da ⸗ nid.j. Regũ.xviij. qui cogitauit Dauidtraꝰ dere in manus Philiſtinoꝝ. Talis fuit co gitatio fratrum contra Joſeph. Beneſis xxxvij. qui cogitauerunt eum occidere. Si militer iudei ab illo die.ſcilicet cõſilj Cay⸗ phe· cogitauerunt intficere chꝛiſtum Joh. vndecio. Sed omnes iſti penas quas in⸗ ferre alijs cogitauerũt ip̃umet receperunt etipla. p nouẽ annis Inſius qacc imqͥfui holp rin duit eiꝙ ndomoſual Jouideo ſur Dʒie audien oſpes tufies wrn dabis b viditet Jou dum phila mꝰqͥ non uðoquẽ ac muluitſibin neret hot nneret phluns iu unhilumbe wniipoe iunnt deri Vnica decimanona poſt trintatus am Saul turpiter occiſus eſt. frẽs Jo ſeph turpiter tractati ſũt ⁊ detẽti invincuł et iudei hecati ꝑ Titũ. vbi ꝑdideft locũ et ẽtẽ. Uñ iſta ẽ— vnicuiq; reddit᷑ fiẽ fratri ſuo cogitauit. Vñ ðꝛ Deutro xix Sic Bolias gladio ꝓpꝛio qᷓ cogitauit occi ſuſpẽſus ẽ in ꝓpꝛio patibło qᷓd pᷣparauerat dere Dauid.occiſus ẽ. tieoſere Mardocheo. Meſter. vij. Epulo diues in igua cruciarꝰinã bus fuit delecratꝰ Luce vvj. Vñ Ezech· xxx. ðꝛ. Cũ ſanguinẽ ode ris ſanguis gehttr Wach rvvf. Dm̃is 4 acceꝑit gladiũ giadio ꝑibit Apoẽxij. Dui in captiuitatẽ duxerit. ſcʒ iniuſte ĩ captiui tateʒ ibit.⁊ qͥ gladio occiderit opoꝛtet eum gladio occidi. Iſa. xxxiij. Veqͥ pᷣdaris.nõ ⸗ ne ⁊ ip̃e pᷣdaberis Pꝛouer.xj. QDui ĩebꝛiat ip̃e qᷓ; inebꝛiabit᷑. Et Abacuc.ij. ðᷣꝛ Quia tu ſpoliaſti gẽtes młtas ſpoliabũt te. Sa ⸗ muel qͥ;ʒ ↄcidens regẽ Agag ifruſta dixit. Sicut fecit gladiꝰ tuus abiq; liberis mu⸗ lieres.ſic abſq; liberis inter mulieres erit nmater tua. SDic duo ſacerdotes qͥ iniuſte volueft lapidare Zuzannã. inſte lapidati ſunt Daniel xiij. Sic Merodes qͥ pueros alioꝝ occiderat.pueris ſuis miſerabilie fu it oꝛbatꝰ. Siẽ narrat mg̃ in ſsolaſtica hi⸗ ſtoꝛia. Recitat Ouidiꝰdmo li.de arte amã di duo exẽpla. Pꝛimũ ẽ ꝙ in egypto fuit fa mes nouẽ annis. Fuit ãtibi qͥdã nomine Traiſius qͥ accedẽs ibi q̃ndã noĩe Buſiri⸗ cem.qͥ fuit hoſpitatoꝛ hoĩm ſed maximus xirãnꝰ. durit ei ꝙ ſi occideret aliquẽ hoĩem in domo ſua ⁊ ſacrificaret eius ſanguineʒ Joui deo ſtatim redderetur pluuia terre Dʒ ipe audiens ſtatim dixit. Tu inqͥt es poſpes.tufies hoſtia Jouis pᷣmꝰ. Etegr/ pto tu dabis hoſpes aquã et cõtinuo ip̃m occidit et Joui ſacrificauit. Scðᷣo narrat ꝙꝙ qͥdam philaris ſuit rex Sicilie tirãnus maximꝰ qͥ noua toꝛmenta hoib excogita⸗ uit. Ad quẽ accedens quidã noĩe Parius vonſuluit ſibi vt faceret bouem ereũ et in cũ poneret homiĩes cruciandos igne ſup/ poſito.ita ꝙ cum illi camarent interiꝰpꝛe Doloꝛe videret᷑ quaſi bos mugire. Fecit itaq; philaris iuxta eius conſiliũ et eũ pꝛi mum in illum bouẽ punienduʒ impoſuit. Pꝛopter qd poeta ibi dicit. Juſtusvterq; juit necenim lex equioꝛ illa. Dusz etiã ar/ tificem arte perire ſua. Vnde Sapientie xvdicit Per que qͥs peccat per ea et punie tur. Ex quibypatet ꝙ homo pꝛo malis co⸗ gitationibo iuſte punit᷑ in eo quod alijs co gitauit. Et ſicut volũtas mala per ſenſus peccat ita ꝑ eoſdẽ punit᷑.vt dicit Anſelmꝰ li. de cõceptu virginalicap̃.iiij. 5 Scm genus cogitationũ ſunt cogita⸗ tiones ambicioſe. De qͥby ðꝛ Luce.ix. In⸗ trauit᷑cogitatio in eos. QDuis eoꝝ viderer᷑ maioꝛ.Et iſte cogitationes ſunt in ſupbis et vanis hominib.qͥ ꝑlaboꝛes et ſudoꝛes aſcendũt ad honoꝛes · De qby dicit · Petrꝰ Bleſenſis in quadam epła ad clericos de capella regis Menrici. M in talib ambi⸗ cio eſt qᷓſi q̃ᷓdã ſimeg ſeu ſimilitudo chari⸗ paciẽs eſt ꝓetnis.am ⸗ bicio ꝓ caduc. Charitas benigna ẽ pau⸗ peribw. ambitio diuitib. Charitas oĩa ſuf⸗ fert ꝓ vitate. ambicio ꝓvanitate. ytraq; oĩa credit. oia ſperat. ſed longe diſſimilit hec ad gloꝛiã vite huiꝰilla ad gloꝛiã ſine fine. Mecille. Tertiũ genꝰcogitationũ ma ⸗ laꝝ ſunt cogitationes voluptuoſe. De qͥbh ðꝛ Beñ. viij. Sẽſus et cogitatio hominis pꝛona ſunt ad malũ ab adoleſcentia ſua. PDuochexponit Bolgoth ſuꝑ li. Sap̃c.j. Exquo coꝛrupta fuit in pᷣmis parẽtitv. cer te modicuz melioꝛata eſt in ſuis poſteris. Refert Albertꝰ tractatu ſcʒo.ij. lbꝛið cau ſis ꝓpꝛietatũ elemẽtoꝝ.ca.ij. M ſi ſuꝑ car⸗ bonẽ candele extincte nõ tñ om̃ino moꝛti ficateqͥn aliq̃lis ignis ꝑmaneat ſuppꝛoicia tur tenuis puluis ſulfur? cãdela reaccẽdit᷑ Sic q̃ntũcũq; qͥs in ſe flãmas voluptatis extinrerit.ſꝑ tñ manet igniculꝰnõ moꝛtifi⸗ catꝰ. B eſt. fomes carnalis ↄcupiſcẽtie qͥ in vita iſta extigui nõ p̃t. Et iõ ſi ſuꝑuẽit pul uis ſulfuris.i.cogitatio moꝛoſa de circũ/ ſtantijs ⁊ delectatõib illius actꝰſtatim re gccendit. Et bñ ꝑ ſulfur ſignificat᷑ concu⸗ piſcenris carnalis. ꝓpter ebfetoꝛẽ ne nit Bye.lixiij · moꝛal tractãs illð Job. Ac cendã in tabernaculis eiꝰſuifur. In ſignũ huius dñjs Sodomã accẽdit ſulfure. Jõ cautꝰ debet eſſe qͥlibʒ penitẽs ne recoꝛda⸗ tione cõmiſſoꝝ iteꝝ ꝑ cogitatõʒ capiat᷑ qa ſᷣm Bre. xxx. Sepe mens ita in culpe re ⸗ coꝛdatõe concutitur vt ad perpetrationeʒ iluus longe grauius qᷓ; pꝛius capta fuerat vꝛgeatur. Et iðᷣo ſignanter ðꝛ Deutro. xx Caue ne ſurrepat tibi ĩpia cogitatio. Siẽ em̃ paruulus latrũculus ꝑ feneſtrã ĩmittii᷑ vtmaicsihy ſeras aꝑiat Ita dyabol ꝑuas Bermo. cxx rogitatões immittit. et ſi ille ꝑ negligẽtiaʒ admittũt᷑ trahũt mẽtẽ ad ↄſenſuʒ Harrat ſextꝰ Juliꝰ ſtragematũ li.iij· c.ix. ꝙ Bayus ompeyus cũ ittheniẽſes nnr ne pᷣſidiũ recigẽt petijt ab eis vt egros apudſe interim refici paterẽt᷑. Duo obtẽto foꝛtiſſimos in hitu lãguẽtiũj miſit. ciuitatẽq; occupauit ⁊ deſtruxit. Sic dya bolꝰꝑpẽdẽs aliqͥs viros ſctõs nolle ſugge ſtiões rapꝑeĩ groſſa materia.ſiẽ ĩ oꝑe exteri oꝛi.ſuadet eis ſaltẽ cogitare ð illecebꝛꝭ fin ⸗ gẽs nõ eſſe ꝑiculũ ĩ debilib cogitatõibus Sʒ certe mẽdax ẽ?⁊ pẽ eiꝰ qꝛ ſub debilib cogitatiõib foꝛtiſſimas delectatões ĩmit/ tit.⁊ ſic mẽtẽ ad ↄſenſũ.inducit. Vee om̃s cogitatões male ſũt.⁊ cuilibet taliũ pᷣt dici pᷣbüũ themati.vt qͥd cogitatꝰ mala ĩcoꝛdibꝰ vis. Et certe mala qꝛ infructuoſa.⁊ malis fructibo plena.⁊ iõ ſuccidẽda. De qͥby ĩp̃s. Dñs ſcit cogitatões hoim qm̃ vane ſunt. Et qͥd fiet finalr de eis pʒ ꝑ illð pᷣs.dicẽtꝭ. In illa die ꝑibũt oẽs cogitatõeſ eoꝝ. Hoc pʒ ð diuite qͥ cogitauit dilatare hoꝛrea ſua ß perijt eadẽ nocte cũ ſua cogitatiõe.vt ðꝛ Luce.xij. Sic ꝑibũt oẽs cogitatiòes ter rene. Peribũt etiã cogitatõnes illoꝝ qͥ ſpe venie in iuuentute peccant. Siẽ patuit in Amon filio Manaſſe qͥ cogitauit de miſe ricoꝛdia facta cũ pĩe ſuo.⁊ i libere pecca/ cauit.ſperãs ſe finalr miſcð̃iaʒ ↄſeqͥ.ſʒ pe ⸗ rijt cum ſua cogitatõe.qꝛ in medio milicie ſue fuit a ſuis interfectꝰ. Et de talib ðꝛ il ⸗ lud pᷣs.—ogitauerũt conſilia que non po tuerunt ſtabilire. 6— B c cin vᷣpᷓlocguer ⸗ Dixi tertio jich In coꝛdibvẽis. Loꝛda ſiqͥdẽ hñang nt vaſa ex qͥbo effluũt riuivicioꝝ. Jur Wath. vv. De coꝛde em̃ exeũt cog male furta.homicidig. adulteriat ̃ coinqnant hoieʒ. Vñ ſicut radix infeett nõ pᷣt ↄtinere qͥn infectõʒ ſuã oñdat in ra⸗ mis. Sic nec coꝛ hoĩs qn oñdat talia opa qᷓlia ſunt cogitata. qꝛ ex habũdantia coꝛdiſ os loqt̃. Et q̃lis vnuſqſq; eſt talia dicit et oꝑat᷑. Et ſicut radix pᷣus areſcit.poſtea fru ctus in arboꝛe. Sic pus hõ in cogitatiõi bus ſuis areſcit. ⁊ poſtea in oꝑiby Dicit eiñ Bre. xxiiij. li moꝛal·c.v. ꝙ omnis iniquus bus in cogitatõib areſcit. ⁊ poſtea in boniſ actiby deficit. Et ideo qͥ vuitarboꝛem hẽe bonoꝝ opeꝝ fructiferã dʒ valde eie ſollici ſuſpectos het Atthenieſes tus ne radirareſcat ꝑ ſiccitatẽ cogitationi qͥa nihil ita ſeruat hoĩeʒ in bonis opibus nec ieiuniũ.nec ciliciũ. nec vigilie.ſicut ſccã ↄtẽplatio ⁊ cogitatio. Duo ãt humectãt ra dicẽ arboꝛis ⁊ faciũt fructiferã.ſcʒ fimꝰ vt pʒ Vuẽ· xiij. vbi cultoꝛ vinee ad radicẽ pe riſt apponifimũ Scðᷣo ſanguis hñanus. caliditatẽ km nat̃ales. vñ ita ad ha pr elꝰcaliditatẽ fmn bẽdã coꝛdis puritatẽ valet fimꝰi recoꝛda tio nre vilitat ⁊ mẽoꝛia moꝛtis ⁊ ſanguis xi paſſiõis De pᷣmo Ecẽi.vij. Memoꝛare nouiſſima tua ⁊ in eternũ nõ peccabis. De ſco Hebꝛe.ix. Sãguis xp̃i emůdabitcõ/ ſciẽtias nf̃as ab oꝑib moꝛtuis. F Et vt bꝛeuiter et oꝛdinate ſciamꝰ vitare cogitatões malas aduertendũ ẽꝙtria ſũt pᷣcipua q̃ a nobis cogitatões malas repel lũt. ſcʒ pᷣncipij reſiſtentia.occaſionuz fuga. ⁊ occupationũ licitaꝝ ꝑſeuerãtia. De pᷣmo ſcʒ de reſiſtẽtia pᷣncipij dicit Jeronimad Demetriadẽ in q̃dã epla. Sollicita ⁊ vigi lanti cuſtodia animꝰ hũanꝰdʒ diſcernere cogitatões ſuas.⁊ ad pmñ animi motum vel ꝓbare vł repꝛobare qͥd cogitat vt bo/ nas cogitasões alat ⁊ malas extiguat. Et B ideo ᷣm ipᷣm. qꝛ vbiẽ fons ⁊ oꝛigo peccã di.ibi maxie dz pᷣcaucri pctĩ pter qͥd ðꝛ Jere.iij. Uſq;q́ moꝛabũt̃ in te cogitatões noxie. Duã autoꝛitatẽ tractãs Breg.xxxij. moꝛal· c.xxvj. dicit. Nõ rep̃hendit dis cu- veniñt cogitatões illicite.ſʒ cur moꝛantur Etem̃ in bono coꝛde etiã cogitatões illic te veniũt ſed moꝛari ꝓhibent᷑. Ideo Jero nimꝰſulẽdo cuidãꝝgini q̃ dicebat᷑ Euſto chiũ.in epla ſicad eã ſcribitDum paruus eſt hoſtis interſice illũ vt neqͥcia allidat᷑ in * ſemine. Iſte em̃ laudat᷑ile pᷣdicat᷑ beat?q ſtatim cũ ceperit cogitare ĩterficit cogitat? ſuos ⁊ allidit eos ad petrã. Et Caſſiodoꝝ?ꝰ exponẽs illud p̃s. Filia babilonis miſera ⁊t. Filia inqͥt babilonis eſt caro q̃ ↄfuſio neʒ pctõꝝ ingerit. cui digna compenſatio datur· vt ſicut concitat ad vicia· ita etiã re⸗ pꝛeſſa ſubdatur virtutibus. Et ſequitur. Beatus qui retrivuet tibi retributionem tuam.quã carni retribuere bonoꝝ eſt. qui et paruulos ſuos qui ex carne naſcuntur id eſt · malos motus antequaʒ retinent ne ſint liberi allidunt eos ad petram id eſt. chꝛiſtum.vt confracti deſerant. Cogitatio nes facilius vincuntur dum parue ſ unt. Bec ille. Et ſic patet pꝛimum. niſtinpꝛm winnfug unt cogitati ndeoccupat hier. Ser vinueniat oc nliqbor ʒllictus& vʒlod höſta wis c amic xſoltar eſte deo velde ſcti criaſicenad cit Ceſur in cogitatdes di kſunt dign ſiquedäte mlꝑbem ligat. vt dic Hugol ioꝛdinat vnes bfe v unecoꝛ ñ eiesq . iwp B De ſcho ſcʒ occaſionũ fuga. Sunt nüt occaſiones multe malaꝝ temptationũ Nam alie ſunt occaſiões ſeu cauſe ſpũaliũ vicioꝝ vt ſunt ira. accidia.ſuꝑbia.innidia. Et has opoꝛtet nos reſiſtendo ſupare. vxt dicit Hugo inli. de ꝓfectiby tracta· jca.ij. lie ſunt occaſiones carnalium vicioꝝ.vt unt luxuria. auaricia. gula. Et iſtas mag fugiendo qᷓʒ pugnãdo vincimꝰ qꝛ facilius reſiſtimꝰcogitatiõi luxurie in abſentia fe⸗ minarũ qᷓʒ in pñtia ⁊ facilius a ſuꝑfluitate cibi? potus abſtinemꝰ qñ eis caremus qᷓʒ ñ eis habũdamus Om̃es tñ occaſiones iſtoꝝ vicioꝝ tam ſpũalium qᷓʒ carnaliũ me lius ſunt fugiende qᷓʒ ſubeunde. Ex pa⸗ tet fatuitas illoꝝ qͥ voluntarie pꝛocurant ſibi aliqͥd vnde tentent᷑ in cogitatiõe.ſicut illi qui admittũt cogitatiões vanas. ex qͥ· bus poſtea veniñt ad noxias ⁊ ad delecta ⸗ tiones ꝑuerſas. Alij vero admittũt cõuer ⸗ ſatiões feminau.q̃rũ affectus poſtea mẽti eoꝛũ ſic impꝛimit᷑ vt vix poſtea euellat᷑. Et ideo ſtatim fugiende ſunt occaſiões et ceſ⸗ ſabunt cogitatiões male. De tertio.ſci licet de occupatione licitaꝝ ꝑfeuerãtia di cit Hiero. Semp aliqͥd facito vt te diabo lus inueniat occupatũ. Debet ð homo oc ⸗ cupari aliqͥ bono opꝑe vt euadat cogitatio⸗ nes illicitas. QM ſi foꝛte nõ eſt tp̃s laboꝛis neq; lodꝰ. hõ ſtatim debet ſe occupare licitꝭ verbis cũ amico vel etiã cũ ſeruo. Et ſi foꝛ te ſolitariꝰ eſt occupet ſe cogitatiõibus de deo vel de ſctĩs.de qh aliqũ audiuit pᷣdi⸗ cari.⁊ ſic euadet mala cogitãdo bona.vt di cit CLeſariꝰ ãmonitõe ſcðᷣa. Incipiãꝰ bõas cogitatões diligere ⁊ ſtatim ab illis qᷓ ma/ la ſunt dignabit᷑ nos dñs liberare. Eſt enĩ qᷓjſi quedã regula in mẽte homis poſita.qꝛ dũ nil ꝑhenne ⁊ celeſte cogitat ſeſeq; culpif illigat. vt dicit Breg. in hymno dñicali.Et ideo Mngo li.iiij. de archa Noe ca.ij · dicit M ſi oꝛdinatas ⁊ ſtabiles ac qͥetas cogita tiones hr̃e volumus ab inoꝛdiĩata diſtra⸗ ctione coꝛ nr̃m ꝓhibere ſtudeamꝰ. Qõð fie ri poterit ſi nobis certas ac determinatas res deſcribamꝰ in qͥbo ⁊ intentio ña verſa ri ⁊ meditatio exerceri poſſit. Iſte aũt res ſunt celeſtes q̃s ſemp debemꝰ meditarivt tandẽ ad eas valeamꝰ realiter peruenire. Quod nobis pꝛeſtare ⁊ Prꝛopter plura hõ infirmat ꝛimo pꝛo pter petã ad purgandũea · Cur hõtoꝛque tur vt pena ei minuetur. vt Ezechias ret⸗ Scoppter cuſtodiã virtutũ· Lur hõ toꝛ quet᷑ ne faſtus ei dñet᷑ vt paulꝰ. Tertioꝝ ⸗ pter ꝓbationẽ. Lur hõ toꝛquet᷑ vt deꝰ glo rificetur. xt Job⁊ Thobias. Duartopt meritũ. Cur homo toꝛquet᷑ vt merituz ei cumuletur. vt Bregoꝛio. Quintoꝝpterpe⸗ nam zugendã. Lur hõ toꝛquet᷑yt penã pe na ſeq̃tur· vt Herodes? alij. Intirmitates generant᷑ qñq; ex diſtemperãtia cõplexio⸗ nis. Et iſta eſt curabilis arte medicoꝝ.qñ⸗ q; ex ſupfluitate. deſe. di.v. Ne tales⁊ca. legimus qñq; ex infectione aeris vel alioꝝ Et iſta etiaʒ curabilis eſt. qñq; ex ꝑmiſſiõe diuina in vindictã xctõtum · Et iſta incura bilis eſt.niſia deo curetur ⁊d Dominica. XIN. poſt trinitatis. II. Fne itel rge tolle lectũ tuum ⁊ vade in domũtuã Wat. ir. Quoniã vt ait Iſido lib.ij· de ſummo bono ca·x. Om̃is ars ſeculi huius ſtrẽnnos amatoꝛes habet ⁊ ad exequẽduʒ mptiſſimos. Et hoc pinde.qa pᷣſentẽ ha ⸗ et ſui opꝑis remuneratiõem.ars vero di⸗ uini timoꝛis pleroſq; habet ſectatoꝛes lan guidos ·tepidos.inertia ↄgelatos. Et hoc pinde.qa laboꝛ eoꝛũ nõꝓ pᷣſenti ſed futu⸗ raremuneratiõe differtur. Ideoq; dũ eo⸗ rũ laboꝛẽ mercedis retributio nõ ſtatim ſe quit᷑. ab opꝑe diſſoluti langueſcũt. Becille. Exquibo patet differẽtia ſeruoꝝ xp̃i⁊ mů⸗ di. Hã ſerui huius ſeculiꝓ tꝑali vita mul⸗ ta ardua ⁊ difficilia foꝛtiter ⁊ ſtrẽnue tole⸗ rant. Serui autẽ xp̃i debiliter ⁊ deſidioſe etiã pauca ⁊ leuia ſufferre nõ audent. Pꝛo pter qd ſepius ꝑ xp̃m ad ſtrẽnue agenduʒ monent᷑? incitant᷑.vt ſpe vite eterne ad qᷓ⸗ q; bona opa aſſurgant. et ſublato lecto vi⸗ cioꝛũ in qͥ ꝑ deſidiam tanto tꝑe moꝛe para litici iacebant.iam tꝑe gratie ꝑ xpm ꝑfecte ſanatiin domũ eterne patrie vadãt. Quo⸗ rũ vnicuiq; qͥtidie dicita chꝛiſto ſingulari⸗ ter verbũ thematis poſituʒ Surge· tolle lectum tuũ.⁊ vade in domnʒ tuam · Inqͥb verbis tria tangunt᷑. Pꝛimo nanq; hoꝛta tur chꝛiſtꝰ hoĩem pctõꝛem ad ſurgendum a ſtatu culpe Cũ dicit. Surge. Secũdo p̃ cipit fubire onus pnĩe Cũ dicit. Tolle le⸗ ctum tuũ. Tertio ſuadet ire ad ſtatuʒ gra⸗ tie Cũ dicit. vade in domũ tuam? ge Dermo hoꝛtatur hoiem peccgtoꝛẽad ſurgendũ a ſtatu culpe Cũ dicit ſibi. Surge. Et eſt re ctus oꝛdo. Peccatoꝛ nanq; ᷓ;diuẽ in pctõ eſt qᷓſiin quodã ſomno ⁊ in q̃dam infirmi tate. Et qᷓ;diu ſicẽin iſto ſtatu non põt ire in domũ gratie·⁊ ideo opoꝛtet vt pᷣno ex⸗ cutiat a ſe ſomnũ toꝛpoꝛis culpe. Juxta il⸗ lud. Hoꝛaẽ iã nos de ſomno ſurgere Ro ⸗ ma.viij. Sed qꝛ hoc nõ põt facerea ſe. eo ꝙ aſebene põtqdere. ſed nõ poteſt ꝑfe ſur⸗ ⸗ gere vt dicit Auguſ· Sicut ſanuspõtꝑſe infirmari vel doꝛmire.⁊ tamẽꝑ ſe non po ⸗ teſt ſanari vel a ſomno ſurgere qñ placet. ideoq; peccatoꝛ neceſſe habet ad xpᷣm acce dere vt eleuet᷑. dicens cũꝓpheta. Sana me dñe et ſanaboꝛ. Sed qꝛ necꝑ ſe poteſt ad deuz accedere qᷓ;diu eſt in pctõ. eo ꝙ deus pctõꝛes nõ exaudit. vt dicit᷑ Joh.ix. Ideo opus eſt vt ꝑecclie ſancte interceſſionẽ ad xp̃m afferat᷑.qui ad fidem ecclie ſponſe ſue ꝓ peccatoꝛe dep̃cantis.remittet pctõꝛi cul pam · atq;vt ampliꝰ in ea nõ iaceat dulciter ⁊ miſericoꝛditer dicet. Surge. acſidicat. Declina a malo ⁊ fac bonũ.inqͥre pacẽꝛꝑ⸗ equere eã Hoceſt eĩ pfecte furgere. Ho ta ᷣm Boꝛrã ad Ephet. vj. QDuidã in pec catis iacent.vt qͥ in eis manere ponũt. De uibo Trenoꝝ.i. Jacuerũt in terra foꝛis. Sicut Smon infirmꝰp amoꝛe ſoꝛorꝭ ſue. ij. Reg. xiij. Johelis.. Lomputrueruntvt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo. Quidã ſedent qͥ in arte remanent.in parte ſurgũt Lu.j. Il/ uminare his qͥ in tenebꝛis ⁊ ĩ vmbꝛa moꝛ tis ſedent. Sic ſedebant filij iſrłſuꝑ ollas carniũ Rxodi.xvj. Duidã ſtant qͥ a futuri abſtinent.ſed de pᷣteritis non ſatiſfaciunt. Wath xx. QDuid hic— Etqͥ iux/ ta me erãt delonge ſteterũt. Sic ſtabãt da than ⁊ abiron. Numer̃.xvj. Duidã ambu lant. qͥ paulatim in peccatꝭꝓficiũt. ð. Ue runtamẽ deꝰ cõfringet capita inimicoꝝ ſu oꝛñj. verticẽ capilli pambulantiũ ĩ delictis ſuis. Sic ambulãt multi. ſohilip̃ iij. Deq bus dicebã vobis. Quidã currũt qͥ paſſim ꝑ quecũq; ſcelera ruunt. Job.xv. Lurrũt oduerſus deum erecto collo. Sic cucurre runt duo ſenes aduerſus ſuſannã Daniel xiij · Vñ Pꝛouer.j· Pedes eoꝝ ad malum chrrüt. S Moꝛtataũt nos xp̃s hoc pboad relinquendũ ſtatuz oĩm victoꝝ.ſpe te laboꝛantib ðꝛ cialiter tñ trium quib hoĩes vident᷑ maxi⸗ me ꝓſtrati in terra iacere. Jacent nanq; ne gligẽtes ⁊ pigri in terra nibil opando. Ja⸗ cent auari? cupidi de terra totalit cogitan do. Jacent luxurioſi⁊ volnptuoſi ſnpter⸗ „— raz fetendo. Vñ vnicuiq; i citant᷑ ad ſurgendũ pᷣncipaliter qᷓ; alij qꝛ fa ciunt iniuriã nature. Nam vt dicit᷑ Job.v. Bomo ad laboꝛẽ naſcit᷑ ⁊ auis ad volãdũ Ergo patet ꝙa natura ad laboꝛẽ deputa⸗ tus eſt. WMagna ð iniuria ẽ nature ab ho/ mine pigro vbipmnes cregture fua officia exercere nõ ceſſant. Vñ dñs ſtatim pꝰcrea tionẽ pᷣmo homini pᷣcepit laboꝛem dicẽs. In ſudoꝛe vultꝰtui veſceris pane tuo Be neſis.iij Hõ ergo hic reqes ſed potiꝰ laboꝛ ⁊ ſudoꝛ ↄtinuus.ͥuſq; ad illã quietẽ ppe⸗ tuam ꝑueniamꝰ vbi nõ erit luctus neq; ca moꝛ ſed necvllus doloꝛ Zpocal xxj. Tũe ẽ pꝛimo pfecte reqͥeſcent ſpũs a laboꝛib eoꝛũ Apoc xiij. Hinc ðᷣꝛ Michee.ij. Sur gite ⁊ ite. qꝛ nõ habetis hic requiẽ. Debet autẽ homo ſurgere ad laboꝛeʒ a toꝛpoꝛe accidieꝓpter tria. Pꝛimopter pᷣci oſitatẽ ↄceſſetpis. Valde eĩ pᷣcioſumts eſt modo ↄceſſum homini ad merendũ in quo ita faciliter põt emi regnũ celoꝝ quod etiã ꝓcipho aque frigide cõparari poteſt. Sicut ſaluatoꝛ dicit Math x qᷓ; ergo fa⸗ tuus eẽt qͥ ſciens nũdinas ita bonas in qͥ⸗ bus pꝛo duoby denarijs poſſet lucrari du os floꝛenos nõ curreret illuc. Et tamẽ nõ duo ſloꝛeni.ſed regnũ celoꝛũ hodie datur pꝛo duoby denarijs. Sicut ſaluatoꝛ dicit Luce. vxj. Vnde Zugꝰin ſermone.ij.deti moꝛe dicit. Noli eſſe Piger. grauiter labo/ ra· eternã vitã daturꝰ eſttibi deꝰ. Et ſequi tur. Cogita q̃nto laboꝛe emenda ſit. Intẽ dite fratres.venale eſt qͥd habeo dicit tibi deus. Eme illud de laboꝛe tuo. Duid ha⸗ bes venale. regnũ celoꝝ. Et ſi dicis q̃ntuʒ valet. pꝛeciũ ip̃ius laboꝛ eſt. ideo q̃re.q̃ntũ laboꝛandũ eſt. Sed nõ dicit᷑ tibi q̃ntuz la boꝛis exigat a te deus. ſed q̃nta ſit ipᷣa req es ſempiterna.ſine fine leticia. Hecille. Secũdo debemꝰ ſurgere ad laboꝛan ⸗ dũ ꝑpenitentiã cõmiſſi ſeeleris. In multt enim offendinom̃es deñ. vt ait Apls Ja cobus cg.iij. Et ideo debemus redimere peccata bonis operib. Vnde Pð.qͥ dixit ü vnlcuic iã dicit Surge. Etÿmo negligentib⁊ pigris nibi ꝓſain Surge Et merito iſiexꝝ utvermest hecem̃eſtdi ftdiuitũ. qͥ vermes autẽ cutytzde bus ſunt Teniod — ſnapmiſſi Finlib.de datdeꝰnõ nnſed tpa Npin nic habn rmentuʒ deregnũ. etentn mwtn l i de ſe· Duoniã iniquitatẽ meã ego cogno ſco ⁊ peccatũ meũ contra meeſt ſemp. Lõ/ ſiderans magnitudinẽ peccatoꝛũ iterũ di xit. Media nocte ſurgebã ad confitendũ tibi.qᷓſi ei non ſufficiat dies ad laudanduʒ deũ. Iſte modus laudabilis adhuc ßᷣua ⸗ tur in clauſtri. vbi eſt ſtatꝰ pnĩe.in qͥby ſur ⸗ gunt fratres media nocte ad oꝛandũ pꝛo peccatis ſuis deũ. Dʒ etiã faciunt pꝛelati epiſcopi⁊ ceteri.vel ſaltẽ facere deberent. Quia pꝛochdoloꝛ plures ſurgũt ad matu tinũ qjrta hoꝛa diei. Refert Helinandꝰ in Cronicis ſuis lib.vf. Et ideʒ Petrꝰde la/ piaria in tractatu de oculo moꝛali. M cuʒ quidã ep̃us philippus beluacent in eoꝛuʒ hoſpitaret᷑ monaſterio.cras tãdiu doꝛmi⸗ nit ꝙ etiã pꝛimã in ecclia iã poſt ſolis oꝛtũ decantatã neglexit. Ad quẽ cũveniſſet He linãdus monachꝰ videns ꝙ nemo eũ au · deret excitare de ſuis ꝓpius accedẽs dixit. Jam diu eſt ꝙ paſſeres ſurrexerũt ad be ⸗ nedicendũ dño.et adhuc ep̃i ſtertũt ĩ cubi li ſuo.Attende pater qd dicat Pð. Pꝛeue⸗ nerũt oculi mei ad te diluculo.vbi diẽ glo. Ambꝛoſij. Indecens ẽchꝛiſtano ſiipſum ocioſum radiꝰ ſolis inueniat. Ad quã vo ⸗ cem expgefactꝰ ep̃s ait iratꝰ? Vade miſer interfice pediculos tuos. Eui monachus rñdit iocoſe dicẽs. Vide pr̃ ne te interfici ant vermes tui. Ego eĩiã meos interfeci. Bec em̃ eſt differẽtia inter vermes paupe rũ ⁊ diuitũ.qͥa vermes paupeꝝ occidũtur. vermes autẽ diuitũ occidũt diuites. Si⸗ cut ptʒ de Anthiocho ⁊ herode qͥa vermi⸗ bus ſunt ↄſumpti. Hec? plura ibidem. Tertio debemꝰ ſurgere ad laboꝛanduzʒ ꝓpter mercedẽ ꝓmiſſi muneris Certe ma/ gnaꝓmiſſio mercedis. Sicut em̃ dic du/ gꝰ.in lib. de timoꝛe.ſermone.ij. Duod tibi dat deꝰ nõ habet finẽ.⁊ tñ nõ eternũ labo rem ſed tꝑgalẽ a nobis exigit. Refert Petr? de lapiaria q̃ndã hyſtoꝛiã de quodaz rege. qui cũ habuiſſet tres filios. volens facere teſtamentuʒ dixit ad eos.ꝙ pigrioꝛi vellet dare regnũ. Tunc ait pꝛimꝰ mihi debet᷑ re gnũ.qꝛ adeo piger ſum.cũ ſedeo ad igneʒ pꝛius cõburi crus ꝑmitterẽ qᷓ; illud ab ig⸗ nis incendio retraherẽ. ad quem ſcðs ait. Mihi certe debet᷑ regnũ.qꝛ te multo ſum pigrioꝛ. Ham cũ funẽ habeã in colloĩ mor ſuſpendi debeam.⁊gladiũ in manu habeã ꝓpter pigriciã ad abſcindendaʒ coꝛdã non poꝛrigo manũ meam. Deinde tertiꝰ dixit. Ego regnare debeo.qꝛ in pigricia ceteros antecello. Reſupinꝰ em̃ iaceo ⁊ ſtillat aqua ſuper vtrũq; oculũ meum.ego auteʒ ꝓter pigriciam mea ſtrato non moueo. nec ad dextram necad ſiniſtrã. Et huic dicit rex regnuz legaſſe. Woꝛaliter iſti tres fra⸗ tres ſunt tria genera accidioſoꝛũ. Haʒpꝛi mus qui ignẽ non curauit.ſignificat illũ qͥ exiſtens in ꝑuerſa ſocietate luxurioſoꝝ nõ vult ſe mouere ab eis. Scus qͥ ſcit ſe ſu⸗ ſpenſuʒ laqueo diabolivt auarus ſicut fu⸗ it Judas.⁊ tamẽ nõ curanit verbo locuti⸗ onis qᷓſi quodaʒ gladio funẽ colli pꝛecide re. Tertius qui nõ vult moueri ad dextrã et ad ſiniſtraʒ oculũ. ſignificat illũ qui nec cõſiderat penas inferni nec pꝛemia regni celeſtis. Vnde nec metu penarũ nec amo ⸗ re pꝛemioꝛũ vult furgere a peccato. Ethu ſc rex diabolus qͥ eſt rex ſuper om̃es filios ſuperbie Job.xlj. dat regnũ infernale. vbi nullus oꝛdo ſed ſempiternus hoꝛroꝛ inha bitat. D De ſecũdo quomõ iacent cupidi et auaride terra totaliter cogitan ⸗ do. Quibetiã dicit᷑ hic Surge. Singu/ lariter dicit Pſal. in eoꝛuz ꝑſona. Adheſit in terra venter noſter.i.omis affectus. vt erponit quidã doctoꝛ. Iſti ergo debẽt ſur gere a terrenis ad celeſtia. vt pꝛimuz que ⸗ rant regnũ dei.et hec omnia adijcient eis. Mat ·vſ. D qᷓ; miſeri et increduli ſůt iſti qui tm̃ diffidunt de deo ꝙ niſi cogitarent de ſeip̃is nullo modo deꝰ ipis pᷣuideret ne ceſſaria.qᷓ; multi ſunt hodie dicentes. Do mine nõ poſſum moꝛari domi· opoꝛtet me ire ad nundinas etiã die dominico. als ne gligerem bonũ lucrũ et victum meũ. Sed audi chꝛiſtũ dicentẽ. Scit em̃ paterveſter quia his omniby indigetis. Vnde Pſal. dicit. Nunqᷓ; vidi inſtũ derelictum. necſe⸗ men eius querens panem. Duo cõtra de auaro dicit ꝑeundeʒ · Vamem patiẽtur vt canes et circũibunt ciuitatẽ. Ac ſi diceret. quia erũt in cõtinua egeſtate. Duia vt di⸗ cit Hieronymꝰ. Auaro deeſt tam qͥd habʒ qᷓ; quod non habet. Pulchꝛe ſemel frater Joꝛdanus magiſter oꝛdinis pꝛedicatoꝛũ ĩn quadã abbatia Ciſtercien oꝛdinis ho⸗ ſpitatus confutauit monachos monaſte/ rij pꝛedicti.Haʒ cum ei dicerent. Duomõ ater oꝛdo veſter durare poteſt. cum nihul abectis. Licet enim modo ſit 7 3 Bermo CXXRI deuotus tamẽ ſcriptum eſt in euangelio ꝙ poſtmodũ refrigeſcet caritas et habũda bit iniqtas. Et ſic cuʒ non habueritis ele⸗ moſiuas deficieti· Reſpõdit magiſter mã ſuete. Exq ſic eſt vt vos dicitis.ꝙ refrige/ ſcet caritas.⁊ habũdabit inquitas in mun do. Igit᷑ vos qͥ modo multa habetis ctiꝰ deficietis qᷓ; nos. Ham poſtqᷓ; pꝛedones ⁊ raptoꝛes auferent vobis bona vf̃a.⁊ vos mendicare neſcitis. deficietis et ip̃i nobis de veſtris bonis cõferent abundanter · Et ita cõfutauit eoꝛũ auariciã in qua confide bant. De tertio quomõ iacẽt luxurioſi⁊ voluptuoſi ſuper terram fetendo. Patet. Sunt em̃ qᷓi ſcabꝛones illi vermes qui de ſtercoꝛib nati in eis verſant᷑. De quib di⸗ ci᷑ Johel·ij. omputruerũt vt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo. Mirũ eſt tamẽ ꝙ nõ ſentiunt fetoꝛem ſuũ cũ tamẽ ciconia ſentit fetoꝛeʒ adultere cõiugis ſue niſi ſe lauerit. Simi liter leo ſentit fetoꝛẽ adultere. ⁊ eam ſubi to dilaniat. Duãta ergo confuſio homini rationali quẽ beſtie et volucres in caſtita⸗ te exœdũt. Sed his conſulit᷑ vt moꝛę filij ꝛodigi qͥ conſumpſit poꝛtionẽ cũ mefetri cibus viuẽdo luxurioſe redeant ad patrẽ. dicentes. Surgamet vadã ad patrem ſcʒ ad petendũ veniam de cõmiſſis peccatis. Ettantũ de pꝛimo. E F ſi ꝙin verbis pꝛe Dix ſecũ dO miſſis ſaluatoꝛ pꝛecipit ſubire onus penitẽtie Lum dicit Tolle lecumruũ. Sicut em̃ dicit Miero nymꝰ in Omelia bodierna. De lecto furge re eſt animã a carnalib deſiderijs in qͥbus egra iacebat abſtrahere. Brabatũ vero tol lere eſt ip̃am carnẽ ꝑ cõtinentie frena coꝛ⸗ reptam ſpe celeſtiũ pꝛemioꝛũ a delicijs ſe ⸗ parare terrenis. Ex quib? patet ꝙ tollere lectũ non eſt aliud niſi peccatoꝛẽ deſiſtere a carnaliby cõcupiſcentijs. Qõð tunc ꝑfecte fit quãdo iã penitet eñ feciſſe de pꝛeterito. ⁊abſtinet omiĩno facere.ꝓponẽs vitare am plius de futuro. Et hec eit vera penitẽtia. vt dicit Auguſtinꝰ in libꝛo de eccliaſticis dogmatib. Moc eſt ergo peccatoꝛẽ lectuʒ tollere in qͥ hucuſq; male iacebat. Duẽle⸗ cum debet poꝛtare ſupꝛa ſe et nõ infra ſe ſicut pꝛius. Debet em̃ domĩari paſſionibꝰ ſuis. Eñ debet poꝛtare tria.ſcʒ doloꝛeʒ in contritiõe Juxta illud Job xitj. Quare la⸗ ccro carnes meas dentity ⁊animã meãin manib meis poꝛto. Secũdo pudoꝛem in ↄfeſſione Ezechiel xvf. Lonfundere ⁊ poꝛ ta confuſionẽ tuã. Tertio laboꝛẽ in ſatiſſa ctione Wichee.vij. Jram dñi poꝛtabo qꝛ peccaui.i.ſatiſfactionẽ poꝛto.ettolero ſen patioꝛ pꝛo ira dñi queʒ cõmoui. Iſtud eſt optimũ pondus ⁊ leue de qͥ dicit ſaluatoꝛ Math xj. Tollite iugum meũ ſuper vos. Et ſequit᷑. Jugum enĩ meũ ſuaue eſt⁊ onꝰ? meuz leue. Vnde Bernar. epiſtola lxxvij. Quid leuius penitẽtie onere qͥd non ſoluʒ nõ onerat ſed etiã poꝛtat.qᷓſi di ꝙ peniten⸗ tia quã poꝛtamꝰ potius nos poꝛtatqᷓ; nos eam. Et certe ſic eſt Penitẽtia em̃ nos poꝛ tat ad celũ.nõ autẽ nos penitẽtiã illucpoꝛ tamus. Vnde Wath ·iiij. Penitentiã agi te apꝛopinqᷓbit vobis regnũ celoꝛũ. Hinc dicit Auguſtinꝰ ſuꝑ Pſalmũ. M peniten ⸗ tia nõ eſt pondus onerati ſed ale ſunt vola toꝛi. Poꝛtant aues alas ſuas. ſed poꝛtant᷑ aues ab alis in aere. Sic anĩe noſtre ꝑpe nitentiã poꝛtant᷑ ad celũ. Hec Auguſtinꝰ. Sed diceres. Quomõ dicis dñeꝙ onꝰ penitentie ſit leue ⁊ duice.cũ tamẽ ego exi⸗ ftens vir ita foꝛtis ⁊ robuſtꝰ vix illud pof⸗ ſum ferre. Hã ieiunare.vigilare. oꝛare mul tũ amara ſunt᷑ ita vt qñq; etiã ad maximã laſſitudinẽ fatigent homineʒ. Ad qͥd ego reſpõdeo. Verũ eſt qͥd dicis.qa iſta omia amara ſunt carni noſtre q̃ ſemꝑ dulcib aſ⸗ ſueta eſt. et qᷓ;diu homo nõ eſt in gratia dei omĩa iſta ſibigrauia vident᷑. Pꝛopter cen⸗ ſuetudinẽ pꝛecedentẽ vicioꝛũ. Poſtqᷓ;xero homo habet gratiã diuinã. omia ſibi vidẽ tur leuia. F Exqᷓ ego infero ꝙ ho ⸗ mo impedit᷑a penitẽtie ſuauitate ⁊ leuita⸗ teꝓpter tria.ſcʒ ꝓpter defectũ gratle diuine ꝓpter defectũ cognitiõis ſui.⁊pter conſue⸗ tudinẽ voluptatis pꝛiſtine. De pᷣmo patet Fam ⁊ſi homo qñq; penitet.nõ tamẽvere nec ꝑfecte.vt qa habetꝓpoſitũ adhuc pec⸗ candi.vel diffidit de venia dſequenda. Ta lis tamẽ gratiã dei nõ mere nec eſt ve pe⸗ nitens · ꝙter qͥd om̃ia videntſ ibioneroſa. Vnde dicit Bernar. in quodaz ſermone. v Hibil ꝙedenti impoſſibile.nihil aman⸗ tihdifficile. nihil aſperns mitib· nibil hu⸗ milibarduũ reperit᷑ qͥbus et gratia fit in auxiliũ. et obediendi deuotio leuit imperi um. Bec ille. Inte omiĩa igi᷑ homo ſe debz recolligere vt ꝑfecte peniteat.videlicet cuʒ veroappſito de cetero abſtinendi ab oib toinẽvtdi tra Mnic voluptuec doloꝛẽ dor do fleaat. c. Mip̃a ſu ꝑturbt lup a MC tlcreeta nus eos nmala Pominica.xlx. poſttrinitatis pꝛo quib penitet. vt habeat verã fidem et ſpeʒ de ↄſequẽda miſcᷣia.ſine q̃ nullo mo do põt penitere digne nec ↄſequi remiſſio nẽ peccatoꝛũ. Vñ ⁊ bic dictũ eſt paralitico Confide fili remittunt᷑ tibi pctã tua.q;a ſi⸗ ne fide impoſſibileẽ placere deo. Hebꝛe.xj Scðo multũ etiã valet ad dulcoꝛandum onus pniĩe.peccatippꝛij recognitio. Nã ho mo cognoſcens magnitudinẽ? multitudi nẽ peccatoꝛũ quibꝰ deũ offendit. libentius ſubit onus penitẽtie. Vñ ·õ. Duoniã ini quitatẽ meã ego cognoſco. ⁊ peccatũ meuʒ cõtra me eit ſemꝑ. Vñ Berñ. in qͥdam ſer mone dicit Qui ꝑfecte ſenſerit onus pecca ti⁊anĩe leſionẽ.aut parũ ſentiet. aut exto/ to nõ ſentiet coꝛꝑis penam.nec reputabit coꝛpoꝛis laboꝛẽ.qͥ peccata nouerit delere pᷣterita ⁊ cauere futura. Et Bieronymꝰſu per WMarcũ dicit ꝙ amaritudinẽ radicis dulcedo pomi cõpenſat.pericula mari ſpeſ lucri delectat. doloꝛẽ medicine ſpes ſalutꝭ mitigat.qͥ deſiderat nucleũ frangat nuceʒ Sic qͥvuit eterno adherere bono peniten tiã agat Hec ille. Detertio quõ hõ impe ditur a ſuauitate ⁊ leuitate pnie ꝓter con ⸗ ſuetudinẽ voluptatis pꝛiſtine.patet. Naʒ cõtra ↄſuetudinẽ aliqͥd facere eſt agere qᷓſi cõtra naturã. Eo ꝙ conſuetudo eſt altera natura. vt dicit phᷣus.vij. ethicoꝛũ. Et ᷣm Zugꝰ.vf.libꝛo de muſica. dicii q̃ſi affabꝛi/ cata natura Conſtat autẽ ꝙ facere ↄtra na turã eſt multũ penale.⁊ cũ doloꝛe.cum ſit ꝑ motũ violentũ. Sic etiã facere ↄtra cõſue tudinẽ.vt dicit Auguſti lib.ij.ſuꝑ Bene.cõ tra Wanicheos. ꝙ nulla abſtinentia fit a voluptate carnaliqᷓ nõ habeat in exoꝛdio doloꝛẽ. donec in melioꝛẽ parteʒ conſuetu ⸗ do flectat᷑. Et idẽ libꝛo.ſ.ad Romanuz di⸗ cit. QM ip̃a mutatio cõſuetudinis nouitate ſua ꝑturbat. Vincere ergo cõſuetudinem penitentib dura eſt pugna vłpena.vt idẽ dicit ſuꝑ ð. xxx. Harrat Valeriꝰ lib.vij · ca.ij. M C retenſes cũ voluerũt alios ma⸗ ledicere et acerbiſſima vti execratione ad⸗ nerſus eos qᷓs vehemẽter oderãt. optabãt eis vt mala ↄſuetudine delectent᷑. Et Au⸗ guſti.ↄquerit᷑ de ſe. viij ·lib.confeſſionũ cg v. E nullo alio impediebat᷑ a cõuerſiõe qᷓ; conſuetudine · q̃ ſe dicebat teneriſicut fer⸗ rea cathena. Et ibiꝓbat. ꝙ dũ ↄſuetudini nõ reſiſtiẽ facta eſt neceſſitas. Heceſſariuʒ autẽ vno modo dicit᷑ violentũ vt ðꝛ·Vme thaphiſice. Vñ ptʒ ꝙmale aſſueti in iunẽ⸗ tute q̃ſi qͥdaʒ mõ violẽter peccãt. Juxtail⸗ lud poete Qui nõ aſſueſcit virtuti dũ iuue neſcit. A vicijs neſcit diſcedere qñ ſeneſcit. Et ratio huiꝰ naturalis eſt. Ouia vt dicit phs.iiij. ethicoꝝ ca.xij. Mali habitꝰ poſt⸗ qᷓ generati fuerint nõ ſubiacent volũtati. licera pᷣncipio ſint volũtarij quẽadmoduʒ pꝛoüciens lapidẽ.nõ habet in ſua ptãte iã pꝛoiectũ reſumere. Ecce quõ conſuetudo mala impedit leuitatẽ penitẽtie. Sʒ tamẽ his nõ obſtantib penitẽs aſſumat libẽter onus penitẽtie. cõfidens de auxilio diniĩo. in qͥ om̃ia poterit. Juxta illud apli. Omiĩa poſſum in eo qᷓ me cõfoꝛtat. Et Laboꝛintꝰ dicit. Incipe pfiies auxiliante deo. Minc Petrus dixit domĩo. In nomie tuo laxa⸗ bo rethe. Hecputet impoſſibile ant diffici le vincere pꝛauã cõſuetudinẽ.qa dicit Au⸗ guſti.libꝛo de doctrina xp̃iana · Sicut pꝛa ua operatio rectã depꝛauat naturã.ita ſo⸗ let recta opatio pꝛauã coꝛrigere ↄſuetudi⸗ nem. B Rcd hocautẽ vt q́s retraha tur a pꝛaua ↄſuetudine nihil ita valet ſicut timoe dei ⁊ ſui iudicij. Iſto em̃ timoꝛe ma⸗ xime cõpꝛimunt᷑ carnis voluptates.⁊ de⸗ ſtruipeccandi ↄſuetudo. Vnde ·Põ pe⸗ tijt eũ dicens. Lonfige timoꝛe tuo carnes meas. Et ſequit᷑. A indicijs em̃ tuis timui Et Bernar. in quodã ſemone. dicit val⸗ b de miraculoſum ꝙ tot iuuenes tot adole⸗ ſcentes.tot nobiles ceteriq; omes q in tan alio qᷓ; timoꝛe dei erant cõfixi. Tenebãtu eĩ q̃ſi in carcere· ſed ſine vinculis. Etvere magnũ miraculũ viuere vltra hũanqᷓ imo ſupꝛa naturã.⁊otra cõſuetudinẽ.vt ibideʒ dicit. Nihil ergo debet retrahere pctõꝛeʒ ta afflictione penitẽtie pꝛꝰpꝑſeuerabãt nõ qn poꝛtet lectũ penitẽtie ſue. Hõ magnitu do ſcelerũ. qa vbi abundat delicũ ſuꝑabũ dat ⁊ gratia · Hecpenitentie auſterias de⸗ terreat. qa. Non ſunt cõdigne paſſiões bu ius tempoꝛis ad pᷣteritaʒ culpã que remit tituret ad pᷣſentis conſolgtionis gratiam que imittituret ad futurã gloꝛiam qᷓ pmit titur. Inquit Bernardꝰ in quodaz ſermo ne. Et certe libenter debzʒ poꝛtare penitẽs penitentie lectum hic in pᷣſenti. quia ſino⸗ luerit poꝛtare illa tria.ſcilicet doloꝛeʒ con/ tritionis. pudoꝛem confeſſionis· et laboꝛẽ ſatiffactionis. poꝛtabit alia tria in futuro. ſcilicet damnationẽ in iudicio.⁊id Hal·vl. Ee 3 8 —— Qui ahtẽ cõturbat vos poꝛtabit iudiciuʒ quicũq; eſt ille. Secũdo afflictionẽ in ſup plicio ꝛouerb· ix. Siilluſoꝛ fueris.ſolꝰ poꝛtabis malũ. Tertio hoꝛroꝛẽin conſoꝛ⸗ tio Eʒechiel· xxxij. Poꝛtauerũt ignomini am ſuã cũ his qui deſcenderũt in lacũ. Et rantũ de ſecũdo. B c in verbis pꝛemiſ Dir tertio ſis ſuadet ire ad ſta tum gratie Lũ addit. Vade in domũ tuã. Quod exponit Hieronymus in Omelia. Sanus qͥ langnuerat in domuz repoꝛtat grabatũ.cñ anĩa remiſſione ꝑcepta pecca⸗ toꝛũ.ad maternã ſui cuſtodiaʒ cũ ip̃o ſecoꝛ poꝛe refert.ne qͥd poſt veniã vnde iterũ iu ſte puniat᷑ admittat. Hec Mieronymꝰ. Ex quo patet ꝙ hic ſuadet᷑ penitẽti vt in ſtatu gratie habitet.⁊ ↄſcientie ſue habitaculuʒ ſollicite cuſtodiat. Eſt em̃ ſenſus. Vade in domũ tuam ac ſi diceret᷑ qui alias ꝑ obliui onem tuilonge a te receſſeras.⁊ ꝑg negligẽ⸗ tiam a bono oꝑe⁊ ↄſcientie puritate toꝛpe bas.iã vade ⁊ redi in domũↄſcientie ꝑcon ſiderationẽ tuã.⁊ habita in ea ꝑ ſecuritatẽ. Lirca iſtam domũ eſt attendendũ quõ de beamꝰ eam pᷣmo fundare. Scto quõ oꝛ⸗ nare. Tertio quõ tegere.⁊qᷓ̃rto quõ purga re. De pmo ſciendũ ꝙ domꝰ conſciẽtie de ⸗ bet habere ſolidũ fundamentũ.hoceſt ſo/ lidam doctrinam. Juxta illud WMath.vij. ODmis qui audit verba hec? facit ea aſſimi labit᷑ viro ſapienti qͥ ediſicauit domũ ſuaʒ ſupꝛa petrã. Lauendũ eſt autẽ ne ſuꝑ fun ⸗ damento verhi dei iſta domꝰerronee edifi cetur.ſcʒ ne ſit nimis larga vel nimis ſtri/ cta.qa vtrobiq; om̃e qͥd fit cõtra ↄſcientiã edificat ad iechennam.xxvij.q.j.. Exhis. Vnde ſicut dicũt doctoꝛes dictamẽ con/ ſcientie plus obligatqᷓ; pᷣceptũ pᷣlati.⁊ om nis ↄſcientia ſiue recta ſiue erronea ſiue in ꝑſe malis ſiue ĩ indifferẽtibo obligatoꝛiaẽ. vt dicit Robertꝰ Molgot ſuꝑ libꝛũ Saß̃. cap̃.viij· Et ratio ßᷣm ipᷣm.qͥa in om̃ibo tali⸗ bus veniẽs ↄtra ↄſcientiã facit cõtra illud qd credit ꝑ legem eſſe phibitũ. Iſtã domũ male fundant qͥdaʒ ſuꝑ arenã cupiditatis. quidaʒ ſug aquas voluptatis.⁊ ideo ſtare din nõ poſſunt.qʒa flante vento moꝛtis ca/ dũt faciliter. vt dicit Mathvij. De ſe⸗ cũdo quõ iſta domꝰ debet oꝛnari patet.qꝛ debet habere decẽs oꝛnamẽtũ.vr ſit picta curioſe ⁊ artificialiter imaginitv virtutũ.et Dermo Cxxn ſanctoꝛũ viroꝝ exemplis qͥ nos pᷣceſſerũt Barrat Augꝰ libꝛo. viij. ↄtra Julianũ. Et ij.retractationũ cap̃ x. M rexquidã Cipꝛi defoꝛmis ſpecie thalamũ ſuũ ſiue cubicu⸗ lů fecit dep ingi pulchꝛis imaginiby vt eaꝝ aſpectu vxoꝛ ſua pareret pulchꝛã pꝛolem. Rex iſte eſt ratio. Tubiculũ memoꝛia. Er oꝛ ſenſualitas. Vñ ſi volumꝰpꝛolẽ bonaꝝ operationũ ꝓducere. debemꝰin memoꝛia ſanctoꝛũ patrũ exempla ponere. Duod fit cũ ſepius recoꝛdamur de eoꝛũ factiset ſic opamur. Detertio quomõ iſta domꝰſit tegenda. patet.qͥa debet habere aptũ tegu mentũ.ſcʒ honeſtam ↄuerſationẽ. vt vide⸗ ant bona oga noſtra alij. et gloꝛificent pa⸗ trem celeſtẽ Mathv. Qñ Math x.dicit᷑. Quod in aure auditꝭ ᷣdicabit᷑ ſuper tecta. id eſt ſug honeſtam cõuerſationeʒ. Hobis em̃ eſt neceſſaria ↄſcientia noſtra. ſed ꝓxi⸗ mis fama noſtra.dicit Auguſtinus.xij.q.j. Folo. De quarto quõ iſta domꝰ debʒ pur gari patet. qa frequẽter ꝑ ſcopaʒ ↄfeſſiõis eijciendo foꝛas ꝑ verbñ oꝛis qͥd latebat in interioꝛi coꝛdis. Sed pꝛochdoloꝛ mul/ ti iſtas ſoꝛdes magis diligunt occultareqᷓ; burgane ertr Lontra qͥs Sugꝰ ſuper Jo annẽ Omelig xjj · dicit. Vis audire conſi liũ. Si vis a deo fugere.ad ip̃m fuge con⸗ fitendo.nõ latendo. Nã confiteripotes la tere nõ potca Faciat ergo bonꝰ confitens oſtendẽdo omiĩa quecũq; ſunt intra ſuãcõ ſcientiã.moꝛe illius qͥ dixit.iiij Reguʒ xx. Omia quecũq; ſunt in domo mea viderũt Rihil eſt qͥd nõ monſtrauerim eis ĩtheſan ris meis. Iſtam domũ ita bene oꝛnatã de bet intrare anima.⁊ in ea quieſcere ꝑcon⸗ templationẽyt dicit᷑ Sapie.viij. Quatinꝰ ꝑhocmereat᷑ intrare in domũ celeſtẽ ꝑ glo rificationẽ. Id quã nos ꝑducere dignetur pater⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus Amen. Dominica. XX poſt trinitatis. I. ermo QCXXII. Enite ad nupti „ as. Math. xxij. Sicut dicit Bugo libꝛo.iij· de archa noe cap·iiij.in pꝛincipio. Omia opera deipꝛo⸗ pter homineʒ facta ſunt. ſiue ea que ꝑtinẽt ad pꝛimã creationẽ hominiſ.ſiue eg que fa cta ſunt ad hominis reparationẽ. Ad crea tionem homis ꝑrinet creatio mũdi. idẽ.ce li⁊terre etomniũ que in bmoꝛdio facta eẽ ucon nndica ibamote vn Ou nuntteop imnel unbumam ntacpboc ies fecit. nuns ſue ſu imrbmiſt inpatres 7 nobis ha lunvero be gmatiõem.? htiſto veroſ eſuvnica?t nẽs homic wupturũque 10ios ſuos f ſtolos confe nes ſecitqu idem de e ne quiſʒ nbogener ter ſimul ſad huiuſ deens. Ue urũ ſolẽn uncõtemn undelicar nipa Ingomnh hinisc Nen Uen andi n hingi VDominica. xx. poſttrinitatis legunt᷑a deo. Ad reparationẽ homĩs ꝑti/ net incarnatio verbi.⁊ omnia que vel ante ipᷣam incarnationẽ ab initio ad ip̃am pꝛefi gurandã et pᷣnunciandaz pᷣceſſerunt. vel qᷓ poſt eam vſq; ad finẽ mundiqpter ipᷣamᷓ ⸗ dicandam ⁊ credendã fiunt. Hec ille. Exqᷓ bus patet ꝙ deus om̃ia que fecitꝓpter ho minẽ. in duo genera diſtinxit.ſcilicet ĩ ope ra creationis ⁊ reparationis. Que duo ſic oꝛdinauit ꝓpter hominẽ. vt in operibcrea tionis potentiã dei cõſideraret.⁊ in operi⸗ bus reparatiõis caritatem attenderet. vt dicit ibidẽ Hugo libꝛo.iiij. cap̃v. vbi ſup. Et quia vt idem ibidẽ dicit. Opera repa⸗ tionis ideo maxime operatꝰeſt.vt qualem erga nos dilectionẽ haberet oſtenderet.et nos ab amoꝛe mundi ad ſuũ amoꝛem re/ nocaret. Quia igit᷑ diuina ſapiẽtia er ma/ gna caritate opus noſtre reparatiõis oſtẽ ⸗ dit tunc. videlicet quãdo dininitatẽ ſuum noſtre humanitati q̃ſi ſponſum ſponſe cõ/ iunxit. ac ꝑ hocqᷓſi quaſdaʒ nuptias dele ⸗ etabiles fecit.volens ne tante bonitatis et caritatis ſue ſuauitas ab hominibyvilipen deretur pᷣmiſit nuncios ſuos/ ſanctos vide licet patres ⁊ ꝓphetas veteris teſtamenti. qui nobis has nuptias futuras pᷣdicerẽt: Cum vero he nuptie facte ſůt ꝑ filij dei in⸗ carnatiõem.⁊ conſummate ꝑ paſſionẽ. vbi chꝛiſto vero ſponſo iuncta eſtꝑg fidem ec⸗ quiby verbis tria tangunt᷑· pꝛimo nãq; de ſcribitur diuine bonitatis liberalitas tam dulciter ĩuitantis Cum dicit. venite. Se ⸗ cũdoponitur intime dulcedinis ſuauitas tã amabiliter delectãtis Lũ addit. ad nu ⸗ ptias. Et tertio ex his arguit᷑ humane ob ⸗ durationis iniqͥtas·tam infeliciter omnia iſta mõ curantis Cum ſequit᷑. Illiautem neglexerunt. Tria eo hic ponunt᷑ valde notabilia et om̃i ponderatõe dignaſcilic deus inuitãs.nuptie parate.⁊ homo nõ cu rang. Eſt ergo ĩ deo ſũma bõitas qꝛ inui⸗ tat. In nuptijs grata ſuauitas. quia para⸗ ta. In homie vana cõtemptibilitas. quia n Bmipꝛinozunn P ſis deſcribitur di⸗ uine bonitatis liberalitas tam dulciter in nitantis Lñ dicit. Venite. Ad quid auteʒ inuitauit dicit᷑ Eccle.xxiiij. Uenite ad me omẽs quicõcupiſcitis me ⁊a generatiõibo meis adimplebimini.Et Mach. xj. Veni te ad me om̃es qui laboꝛatis ⁊ onerati eſti et ego reficiam vos. Necmiruzʒ. Huptias em̃ fesit.ergo reficere vſq; ad plenitudine ꝓmittit. Sed certe pauci obediũt huicvo cationi. quia dici᷑ Romanoꝝ. x Hõ om̃es obediunt euãgelio. Plures auteʒ obediũt vanitati. ꝛo quo ſciendũ ꝙ in omniactu ſiue belli ſiue pacis ducis animatio multũ cleſia vnica ⁊ amabilis ſponſa. volens deꝰ iuuat. quia bm verba ſua ⁊ conſilia totꝰex⸗ omẽs homiĩes eſſe participes huiuſmodi ercitus regulat᷑. Et ideo omĩs ductoꝛ ſem nuptiarũ que in fide xp̃i celebꝛant᷑.ꝑ alios ⁊alios ſuos fideles ſeruos nũcios ⁊ apo/ ſtolos confeſſoꝛes ⁊ martyres vocari om/ nes fecit quatinꝰ om̃es venirẽt credendd ꝑfidem.⁊delectarent᷑in eis ꝑ caritatẽ. Ein de ne quiſq; excuſaretur ꝑ ignoꝛantiã om niby generaliter ꝓclamari fecit.omẽſq; pa riter ſimul i vnũ diuitẽ ⁊ pauperẽ inuita riad huiuſmõi ſanctas nuptias mãdauit. dicens. Venite ad nuptias. Sed ⁊ ne nů⸗ ptiarũ ſolẽnitas ꝙter inſufficientiã delitia rum cõtemni poſſit ab inuitatis.etiaʒ tan/ tam deliciarũ abundantiã pᷣmittendo di⸗ cit. Omĩa parata ſunt · venite ad nuptias. Itaq; omniby generaliter dicit vt opus re parationis cõſiderent.ac ꝑ hoc ad fidẽ xp̃i ꝓerent. Venite ad nuptias. Loquebatur ieſus cum diſcipulis ſuis in parabol. Se quit᷑ euangeliũ. Simile eſt regnũ celoꝛnʒ bomini regiqͥ fecit nuptias filio ſuoꝛẽ In per cogitat de aliquo inuitatoꝛio ſuis com plicibo faciendo. Quadruplex autẽ inuita ⸗ toꝛiũ in ſcriptura a quattuoꝛ inuitatoꝛiꝰ velut a q̃ttuoꝛ cautoꝛibꝰ quadruplicit de⸗ cantat᷑ vt dicit Holgot ſuꝑ ſcõm cap̃libꝛi Sapie. Pꝛimũ cantant voluptuoſi. Se⸗ cundũ malicioſi. Tertiũ ambitioſi. Quar⸗ tũ ſancti et deuoti. Tres pꝛimi ſeruiunt in choꝛo diaboli. quarti ſolũmodo in choꝛo xp̃i. Innitatoꝛiũ voluptuoſoꝛuʒ poni ibi Sapie. ij. Venite et fruamur bonis. Dñ ſiceſt ꝙ homo intrat in eccleſiaʒ catholicã vt audiat matutinas de aliquo ſancto· ſta⸗ tim per innitatoꝛiũ poteſt diſcernere in q̃n ta veneratione ſanctꝰ ille habeatur ibideʒ. quia in ferialib diebus ſufficit tñ vnus. Et quanto feſtũ celebꝛatur ſolẽnius.tan to plures ad inuitatoꝛium deputant᷑ In⸗ ter nos moꝛaliter in vita pᷣſenti multi dij colũtut. Juxta illud pᷣma Coꝛinthio.viij. Ee 4 —„* —— — Siquidẽ ⁊dij můlti⁊ domini multi mun dus caro ⁊ demon ⁊ deꝰ. Uideamus ergo qs iſtoꝛuʒ plures habeat in ſuo choꝛo ad cantandũ inuitatoꝛiũ.et inueniemꝰꝙ deꝰ habet pauciſſimos · omẽsg alij inuitatoꝛes ſunt in maxima copia. Si loquamur de mũdo. nõne ſenes ⁊ iuuenes et pueria cu⸗ nabulis ſuis extracti.ſtatim inuitant᷑?ani mant᷑ ad colendũ mũduʒ. Iſte vt fiat mer catoꝛ.ille autẽt fiat miles. Aliusvt fiat di ues.⁊ ſic de alijs. qui omẽs vna voce dicũt illud Sapie.ij. Venite et fruamur bonis ̃ ſunt. Et ſiẽ illi qͥ ſunt vicini cantoꝛibꝰma gis excitant᷑ ad cantandũ. Ita homies fi⸗ naliter cõcertantes cũ ſegularibyvel carna libus cõuerſantes. nullo mõ poſſunt eua/ dere qͥn eis in moꝛit cõfoꝛment᷑. Vñ Iſi⸗ doꝛus de ſũmo bono. Rarũ eſt vt quiſqͥs inter ſeculi voluptates poſitꝰ.a vicijs ma/ neatilibatus. In qͥbus? ſi nõ cito implice tur animus.tamẽ aliquãdo attrahit᷑. Nec diu põt eſſe ſecurꝰ qui periculo fuerit ꝓxi⸗ mus. QDuot ſunt qͥ his dieb inuitãthomi nes ad mũdi cõtemptũ.ad pꝛopꝛia relin⸗ quẽda.ad ſe ꝓ ſuis peccatis totaliter ↄtem nendũ. Lerte vel nulli vel pauci.ĩmo tan/ tus ſtrepitꝰeſt cantoꝛũ mundi qᷓ dicũt in/ uitatoꝛiũ voluptatis ⁊ mũdi.ꝙ üli qͥ dicũt iuuitatoꝛiũ chꝛiſtivix in aliquo poſſint au diri. Scm inuitatoꝛiũ quod ponit᷑in ſcriptura cantãt malicioſi. Et ſcribit᷑ Hie ⸗ remie.xvij. Venite et cogitemꝰ contra in/ ſtum cogitatiões. Hon enim ꝑibit lex a ſa⸗ cerdote.neq; cõſilium a ſapiente. neq; ſer⸗ mo a ꝓpheta. Et notate qjles homĩes mali cioſe ponũt ꝓ parte ſua.videlicet ſacerdo/ tes ſapientes ⁊ꝓphetas. oꝛaliter ſa⸗ cerdotes ſunt magni p̃lati Sapiẽtes ſunt iuſticiarij.⁊ꝓphete ſunt religioſi.⁊ nunqᷓ; vi debitis in republica maliciã magnam fa ⸗ ctam niſi vel ab iſtis omiby.vel ab aliqͥ iſto/ rum ꝓcedat. vt dicit Holgot ſuꝑ libx Sa pientie. cã ij· Vnde iſtitres cantant inui tatoꝛiũ malicioſoꝝ.⁊ iſti ſciunt facere cõſpi rationem cõtra optimũ virũ. dicẽdo illud Bieremie.xviij. Venite ⁊ ꝑcutiamꝰ eũ lin⸗ gua.et nõ attendamꝰad vniuerſos ſermo nes eð Percutere hominẽ lingua eſt pᷣclu/ dere ſibiviaʒ reſpõdendivt nihil poſſit di cere ꝑ ſeipᷣo. Ael ꝑcutere homineʒ lingua poteſt /ſ cõſpirare falſum.⁊ falſum teſtifi tari cõrrů hominẽ. Et nota ꝙ iſti mæicioſi triplex habent inuitatoꝛiũ ſibi ꝛiuʒ. quo ad maliciã animãt et inſtigant. Pꝛimo em̃ ſe colligunt ad conſpirandũ ſubtiliter. di⸗ cẽtes illud Mieremie.xvij. Venite cogite mus cõtra iuſtũ cogitatises. Sco ſere ⸗ colligunt ad accuſandũ ciuiliter ⁊ ſub iurt coloꝛe.dicentes Bieremie.xviij. Venite⁊ pcutiamus eñ lingua.⁊ nõ attendamuſad vniuerſos ſermones eiꝰ. Tertio ſe recolli⸗ unt ad occidendũ hoſtiliter. dicentes il⸗ ud Math xxj. Uenite occidamꝰ euʒ ⁊ no ſtra erit hereditas · Et hec eſt ↄcluſio ma/ licie vltimata. Tertij inuitatoꝛiũ quod onlt᷑ in ſcriptura cantant ambitioſi. Et cribit᷑ Beneß xj. Venite faciamꝰ nobis ci⸗ uitatem ⁊ turrim cuiꝰcacumen ꝑtingat ad celũ et celebꝛemus nomeu noſtrũ. Hotan dũ ꝙ omẽs ambitioſi exponũt ſe maximis laboꝛib pꝛo honoꝛib ↄſequẽdis.intantũ ꝙ ſi decimã partem laboꝛis facerent ꝓpter deum maximi meriti foꝛent. Vnde iſti ad edificandũ fodiendum ⁊ cõſtruendũ ſeap plicant et exponunt. Quantã eſtimatis ve xationem ſuſtinent qͥ curijs regũ ⁊ epiſco ⸗ poꝛum ſe mapcipant. dant munera. diſſi⸗ mulant? adulãtur mentiunt? ſe nequiter humiliant quibuſcũq;. Vnde Innocẽ. de vilitate humane ↄditionis dicit ſic. Ambi cioſus ſempꝑ eſt pauidus.ſemꝑ attonit? ne dicat quod diſpliceat.humilitatẽ fimulat. et honeſtatẽ mentitur.affabilitatem exhi⸗ bet. benignitatẽ oſtendit.ſubſequit᷑⁊ obſe⸗ quitur.cũctos honoꝛat. vniuerſis ſe incli nat. frequẽtat curias.viſitat optimates.af ſurgit et amplexai.applaudit ⁊adulatur. ⁊ bene nouit illud poeticũ Onuidij libꝛo.ſ. ð arte amandi.Et ſi nulius erit puluis tu ex cute nullũ. Hec ille. Et ideo de talib qͥ ca⸗ ſtra regum ſequũtur dixit quidam poeta. Sunt qui dicunt᷑miſeri qͥ caſtra ſequunt᷑. Quartum inuitatoꝛium quod ponit᷑in ſi riptura cantant chꝛiſtiani boni? religio⸗ ſi. Et eſt in Pſalmo. Venite exultemꝰ do⸗ mino. iubilemus deo ſalutari noſtro. Et iſtud inuitatoꝛiũ cantatur yalde ferialiter his diebus.ſed tamẽa ſecularib nõ cura⸗ tur pꝛopter ſtrepitũ ſeculariũ negocioꝛuz imo licet om̃s inuitant᷑.pauci tamẽ yłnul li veniũt. Sicut patet in euangelio pᷣſenti. Ham omẽs neglexerunt⁊ abierunt.alius in villam ſuam alius ad negociationeʒ ſu am. Sed caueant iſti. Contingit eĩ ꝙ fa⸗ ſglponſima ſus iſe eſt fi vypris Re etdomim de in P u us hut reg iſus chꝛ m. ego hod chꝛitus de „ taſermõe. *„ ciens magnum feſtuʒ· inuitat multos diu ante.et vt illis oꝛdinate ſeruiat᷑ et ſine pꝛeſ ſura. ponit cuſtodes in ingreſſu poꝛtarũ. qͥ deuote recipiũt inuitatos qui pꝛomiſerũt venire et ſunt amici facientis feſtum et ali os nõ inuitatos excludũt. Iſto modo fa/ citchꝛiſtus qͥ iittit ſeruos ſuos pꝛedica/ re et inuitare ad nuptias agni.ſed in fine mundi ſolum illi recipient᷑ qui nũc ſue in uitationi obediũt. Et alij excludẽtur om/ nino. dicẽte domĩo bonis illud dulce inui tatoꝛiũ. Venite benedicti patris mei.ꝑci/ pite regnũ quod vobis pargtũ ẽ ab oꝛigie mundi. Malis autẽ dicet. Ite maledicti. Et ideo dum vocat nos deus ⁊ inuitat ad nuptias ſuas pᷣparemur bonis operib vt digni eſſe mereamur ad conuiuandum ſe ⸗ Dixi ſecũdo Aherb miſſis ponit᷑ in⸗ terne dulcedinis ſuauitas tam affectuali ter delectãtis Lñ dicit᷑. Ad nuptias. Hu⸗ ptie iſte multũ ſuaues ſunt. quia in maxia dilectione ⁊ caritate agũtur. Naʒ ſponſus iſtarũ nuptiarũ eit xpᷣs. qͥ ecceſiaʒ ſibi fide deſponſatã in caritate marim̃a copulauit. Jurxta ilud Bieremie. xxxj/ In caritateꝑ petua dilexi te. ideo attraxi te miſerãs. Vi deamus ergo hic de triby.ſcʒ de ſponſi ma gnitudine. Sco de ſponſi pulchꝛitudine vomiics. xx pott trſtats loet in terra Math · vltimo. Nõ ſolum eſt heres vniuerſoꝛũ poteſtate dominariõis. quia dominat᷑a mari vſq; ad mare.ſid eti am poteſtate creationis. qͥa ꝑ ipm omia fa⸗ cta ſunt. Ideo Aplus dicit. Per quẽ deus pater fecit ⁊ſecula.non ſolumviſibilia.ſed etiã eterna ſeu ꝑpetua. Eſt ergo iſte ſpon/ ſuopotens ⁊ vigoꝛoſus.qa ↄſtitutꝰa deo. ꝑpetuus quia heres.ſolus quia vniuerſo⸗ rum. Dignitatẽ vero eius ſubdit Qui cuʒ ſit ſplendoꝛ gloꝛie.ſcilicet patris.coeternꝰ ſcʒ patri vt ſplendoꝛ igniet figura ſubſtan tie eius. id eſt pfecta repꝛeſentatio patris. Lolet.. Jmago dei inuiſibilis. De boni⸗ tate autẽ eius ſtatim ſequit᷑. Poꝛtãſq; om/ nia verboyirtutis ſue. id eſt. cõtinẽs et gu⸗ bernãs om̃ia celeſtia ⁊ terreſtria Iſa xivj. Ego feci et ego feram et poꝛtabo et ſalua- bo. Et dicit verbo.id eſt ſolo imperio po⸗ teſtatis ⁊ bonitatis ſue Pſalmiſta. Verbo dñi celi firmati ſunt. Etaddit aliam boni tatem· purgationem peccatoꝛũ faciens.ſci licet pꝑ moꝛtem juã purgans nos a peccatꝭ noſtris. jellicet tam a culpa qᷓ a pena. Hec Boꝛra. Vides ergo anima tui ſponſi ma⸗ gnitudinem. poteſtatem. dignitatem et bo nitatem. Potens eſt. et ideo metuendus. quia cum occiderit coꝛpus· habet poteſta ⸗ tem animã mittere in iehennaʒ vt dicitur WMacth x. Dignuseſt. et ideo ate ſuꝑom⸗ Tertio de nuptiarũ dulcedine. De pꝛimo nes pᷣeligendus Apoca kv. Dignus eſt ag⸗ ſcʒ ſponſi magnitudine dicit bic. quia ſpõ ⸗ ſus iſte eſt fiius regis · cui rex pater fecit nuptias. Rerxeſt deus pater.q eſt rex regũ et dominꝰ dominãtiũ Apocal rix · De quo in Pð. Duoniã rex omis terre deus. Vili⸗ us huiꝰregis eſtfiliꝰdei patris. dñs noſter ieſus chꝛiſtus· De qͥ in Pð. Filius meꝰ es tu.ego hodie genuite. Spõſus ergo heſt chꝛiſtus deꝰ noſter. vt dicit Bern· ſuꝑ Can tica ſermõe.lxviij. in hᷣncipio. Et ſpõſus h magnus dñs et iaudabilis nimis.cuꝰma gnitudinis nõ eſt finis.ſicut dicit Pſalmi ſta. Vere magnꝰ dominꝰ et excelſus ſuper omẽs populos Excellit ei omẽs poteſta te.diuinitate⁊ bonitate. De quibꝰ omniby dicit Apłlus ad Mebꝛeos.j. Duẽ cõſtituit ſcilicet deꝰ pater heredẽ vniuerſoꝝ i.dñm ppetuum ⁊ poſſeſſoꝛẽ iure filiatiõis pater⸗ ne. patre tamẽ nõ moꝛtuo.vt dicit Hoꝛra. Et dicit notãter vniuerſoꝛũ.nõ vnius tri⸗⸗ hus. quia data eſt ſibi omĩs poteſtas in c nus qui occiſus eſt. Bonus eſt. et ideo ſu⸗ per omnia diligendus. Pfalmiſta. Bonꝰ es tu.et in bonitate tua doce me ⁊c̃. Ticet autem iſte ſponſus fuerit itg potentiſſimꝰ. ita digniſſimus · atq; loco ⁊ habitatione ce leſti altiſſimus.tamen humilem thalamũ eligere ſibi dignatus eſt. De cuius thala⸗ mo in Pſalmo dicitur. Tanq; ſponſus do minns pꝛocedens de thalamo ſuo. Duod exponit Innock quartꝰ.id eſt devtero bea te virginis. In hoc thalamo xp̃s humane nature vt ſponſus ſponſe copulatus.hoc eſt matrimonium Zſſueri⁊ heſter. Aſſue⸗ rus interpꝛetatur beatus ᷣm Innocẽtiũ. et ſigniticat chꝛiſtuʒ. Veſter interpꝛetatur exaltata.et ſignificat humanã naturã. In cuius perſona poteſt dici uludpð. Et cũ gloꝛia ſuſcepiſti me. Vnde quidam dixit- Waritari nõ potuit caro glioſius. Hocſi gnificatum fuit Beñ xxviij · vbi d icit Iſa⸗ ac Jagob ſilio ſuo· Holiaccipere P * 5 — 7 ——— ———— 1 1 1 1 1 1 i 1 3. 1 3 i 31 1 5 3 1 1 . de genere chanaan. ſʒꝓficiſcere ĩ meſopo ⸗ thamiã ſirie ad domũ bathuel patrj m̃is tue et accipe tibi inde vxoꝛẽ de filiabus la ban auunculi tui. Hecſunt verba deipa⸗ tris ad filiũ. vt exponit Innocen. Ehana an interp̃tatur poſſidens domũ.⁊ ſignifi⸗ cat angelos.qͥ in celeſti domo ſemper aſſi⸗ ſtunt domio. De quoꝝ genere noluit venſ pater vtfilius acciger vxoꝛem.id eſt eoꝛuʒ naturã. Juxta ilud Mebꝛeo.ij. Nuſqᷓ; enĩ angelos app̃hendit.ſed ſemẽ Abꝛae. Boꝛ ra. Nuſqᷓ;.i.in nulla ſcriptura legit᷑ angeli cam naturã app̃hendiſſe. vnde nec naturã angelicam liberauit. Et hoc ideo ᷣm Boꝛ raʒqͥa angelus ſine aliq inſtigante cecidit. ergo per aliũ releuari nõdebuit. Sco qꝛ tota natura humana cecidit.nõ auteʒ tota angelica. Tertio qꝛ reparatio nature ange lice nõ pꝛoficeret vniuerſitati ſicut nature humane in q̃ totalis reparatio facta eſt ſcʒ nature humane ⁊ angelice.qᷓ ꝓpter hominẽ facta eſt. qꝛ⁊ homo eſt omĩs creatura in ge nere.nõ ſic angelus. Weſopothamia iter/ pꝛetatur eleuata.⁊ Siria ſublimis. Et ſi gnificat humanã naturaʒ que eleuata fuit in incarnatione. vt dictũ eſt. Sed non au quãcunq; fecit ire.ſed ad domũ bathuel.i. ad beatã virginem. Bathuel eĩ virgo dei interp̃tatur. Et ibi accepit vxoꝛem de filia bus laban.qͥ interpꝛetat᷑ candidatio.id eſt. carnẽ de puriſſimis ⁊ mũdiſſimis beate ð/ ginis ſanguinibo.⁊ de virgine naſci voluit. vt denotaret ꝙ virginẽ ſibi virgini eccleſi⸗ am deſponſaret.ij. Coꝛinth xj. Deſpondi em̃ vos vni viro virginem caſtaʒ exhibere chꝛiſto. L De ſcðᷣo ſcʒ de ſponſe pul⸗ chꝛitudine dicit᷑ Canticoꝝ.iiij. Tota pul/ chꝛa es amica mea. Sedqeſt iſta ſponſa chꝛiſti. Certe nulla alia qntũ ad pᷣſens ſuſ⸗ ficit niſieccleſia ſen ↄgregatio iuſtoꝛũ.que eſt generatio q̃rentiũ dñm.querentiũ faci⸗ em dei iacob ſponſi. vt dicit Bernar.ſuper Cantica ſermõe.xviij. Sponſa chꝛiſti er⸗ go nos ſumꝰ cũ reliqua multitudine pecca toꝛũ captiuoꝝ qͥs ipᷣe nouit. Pulchꝛitudo iſtiꝰ ſponſe eſt multũ ammirabilis.eo ꝙ di cit de ea ſponſus qͥ mentiri nõ poteſt. To/ a pulchꝛa es amica mea. Tota eĩ pulchꝛa. qa ⁊ꝑ intentionẽ ⁊ operationẽ.vel tota ꝓ Preriugatos ↄtinentes ⁊ virgines. velto ta dicit᷑q̃ntũ ad pꝛelatos ⁊ ſubditoset ita pulchꝛa eſt ⁊ in veſtibet in mẽbꝛis. Oculi 1 Hermoe CR em̃ eius ſunt p̃lati tanq; ꝓuifoꝛes Os do ⸗ ctoꝛes. Aures penitẽtiarij ac confeſſoꝛes. Naſus ſapientes.bonoꝝ malorq; diſcre⸗ toꝛes. Collũ dlerici⁊ cantoꝛes. Pectꝰ ſunt potentes ⁊ nobiles. Bꝛachia ſunt milites anꝰ operarij ⁊ artifices. Crura famu/ li. Pedes ruſtici. In his ergo mẽbꝛis tora debet eſſe pulchꝛa ſponſa.ſicut tũc erat cũ ꝑ chꝛiſtũ ei redempta. qñ nõ habuit macu lam moꝛtalis peccati neq; rugã duplicita⸗ tis. Sed heu hodie ↄqueritpheta Tye/ noꝝ.ſ.dicens. Egreſſus eit a filia ſponom nis decoꝛ eiꝰ. Et gloſa dicit decoꝛ virtutũ. Sed vnde hec defoꝛmitas in mẽbꝛis ec⸗ cleſie. ſubdit pꝛopheta ibidem. Quia facti ſunt pꝛincipes eius velut arietes. nõ inue nientes paſcua. Abierũt abſq; foꝛtitudine Et gloſa exponit ibideʒ ꝙ pꝛelati debent eſſe velut arietes defendẽtes ecceſiaʒ au⸗ toꝛitatibvtriuſq; teſtamẽti velut coꝛnib. Sed quãdo ſunt illiteratitũc ſubditinõ inueniũt ſub eis paſcua doctrine etſicab/ eunt de loco ad locum vagantes abſq; foꝛ titudine virtutũ et bonoꝛũ operũ. Wo raliter autẽ loquendo quelibet anĩaẽ ſpon ſa chꝛiſti qud deſponſat ſibichꝛiſtus infi⸗ te mibi in fide. Sʒ 1 hec frangit fidem ſponſo cum adheret dia bolo ꝑ conſenſum peccati. Sicut ↄquerit᷑ de ea dominus ꝑ pꝛophetam Iſaie. lvij Juxta me ſuſcepiſti adulterum Sedmui tum deberet timere iſta ſponſa quandoꝓ⸗ uocat ſponſum ſuum. Ham ſi ancilla pau⸗ percula et ſeruilis conditionis filio regis eſſet deſponſata.et ip̃a in ignominiã ſpon ⸗ ſiſuieſſet ſcoꝛtatg. certe multum eſſet do ⸗ lendum eipꝛo tali offenſa. Siccerte ani⸗ ma———— ignominiam fa cit chꝛiſto ſponſo ſuo a quo fuit deſponſa ta. Sed ⁊quod deterius eſt. ſi diceret.⁊ſi ſponſum offendi habeo tamẽ ex patrimo⸗ nio vnde viuam.cum habeam hereditatẽ bonam.ſed ⁊ hec ꝑdidit hereditatem. Ec⸗ cleſie enim hereditatẽ bonaz ꝑdidiſti Tre noꝛũ vltimo. Mereditas noſtra verſaẽ ad alienos. Sed foꝛte diceret.etſi heredita⸗ tem perdidi adhuc tamen habeo notabi⸗ lia bong. Sed certe hoc non. quia per pec catum omina bona moꝛtificantur. Sed foꝛte adhuc diceret. et ſi iſtũ ſpanſum per⸗ didi.tamẽ adhuc pulchꝛitudinẽ habeoꝓ ⸗ pter quã ab alienis cõcupiſcar. Sed cer ⸗ ihop. ſtu jytdicit p inplcterſcan uinen doloꝛ plationes uel Tertioinhisn niinhngi minitruomſ tatemqpiun hõſolummin ſtluti neceſur imus ſẽc lin Pſun nonpſallen winitrur nſideeſſent enirm gunur. uäjemoſ ſ r § A Wominica. x polt trinitatis te hoc nõ. quia etiã pulchꝛitudinem perdi dit Quia Trenoꝝ · dicit᷑. Egreſſus eſt afi lia ſyon om̃is decoꝛ eius. Eteiuſdem.iij Denigrataẽ ſuꝑ carbones facies eiꝰ. Sʒ foꝛte adhuc diceret. Et ſi ſpõſũ ꝑdidi.ami cos habeo a quib ſuſcipiar. Sedcerte non quia omẽs amiſiſti.quia om̃es amici eius ſpꝛeuerũt eaʒ.et facti ſunt ei inimici. Trenoꝝ.j. Sed foꝛte adhuc diceret.Etſi ſponſum perdidi et amicos.tamen exquo mei iuris ſuʒ ⁊ libera adhuc alios amcos acquiram. Sed certe non. quia de cete ⸗ roeſt ßua ⁊ ancilla illibera Mieremie. xvj. Seruietis dijs alienis qui nõ dabũt vo ⸗ bis requiẽ. Ex his patet quãtum debet ti⸗ mere ſponſa chꝛiſtifidelis anĩa ne ſpõſum ſuum chꝛiſtũ pꝛouocet ad peccatũ. D Sed nũc videamus de tertio·ſcilicʒ de dulcedine iſtarũ nuptiarũ. Tantũ em̃ iſta dulcedo exuberat ꝙ nõ eſt modus dicen di de ea. Hã in eis eſt dulcis eſca. quia ĩec⸗ cleſia pᷣſenti pꝛopoſita eſt menſa altaris.in qua poſitus eſt panis vite qui de celo de/ ſcendit Johis. vj. In quo eſt om̃e deleeta mentũ ⁊ om̃is ſapoꝛis ſuauitgſ. Sapiẽtie vj. Secũdo in his nuptijs eſt vinũ.id eſt Zſolatio ſpirituſſancti qui ↄſolatur nos in omnitribulatione noſtra. vt dicit.ij. Co rinthioꝝ.j. Iſtud vinũ letificat coꝛ homi⸗ nis.vt dicit Pſalmiſta. Hec ſoluʒ letificat ſimpliciter ſed multipliciter. qͥa ᷣm multi⸗ tudinem doloꝛũ meoꝛũ in coꝛde meo.con ſolationes tue letificauerũt animã meam. Tertio in his nuptijs ſũt delectabiles mi niſtriqa angelici ſpiritus.qͥ omẽs ſunt ad miniſtratoꝛij ſpiritꝰ pꝛopter eos qͥ heredi⸗ tatem capiunt ſalutis. Bebꝛeoꝝ.j. Et iſti nõ ſolum miniſtrant oꝛdinãdo ea que ſunt ſaluti neceſſaria.ſed etiã ↄſolantur ne defi ciamus ·ſiẽ cantoꝛes ⁊ timpaniſte. de quibꝰ dicit᷑ in Pſalmo. Pꝛeuenerũt pᷣncipes con iuncti pfallentib. in medio iuuencularum timpaniſtriarũ. Sed omia iſta nihil vale⸗ rent ſi deeſſent dona in nuptijſ. Ideo chꝛi ſtus ꝓuidit multa dona.id eſt diuerſa ge ⸗ nera gratiarũ. Ham alij dat᷑ ſermo ſapien tie. Zilij ſermo ſcientie. Alijphetia. Alij ge nera linguarũ. Alij gratia ſanitatũ. Alij in⸗ terpꝛetatio ſermonũ. que om̃ia operat vnꝰ ⁊idem ſpiritꝰ diuidens ſingulis ꝓut vult. Pſalmita. Dedit dona homib. Dantur dutẽ iſta dona k᷑m Boꝛrã ſuper epiſtolam Ephet. iiij. nõ vni omĩa.ſed ſingulis ſingn la ter q̃ttuoꝛ cauſas. Pꝛimopter myſti⸗ ci coꝛpoꝛis xhi integritatẽ. bᷣm iliud.j. Lo⸗ rinth · xij. Si totũ coꝛpꝰ oculus.vbi audi⸗ tus. Scᷣoꝓpter ecckie pulchꝛitudineʒ ex varietate reſultantẽ ð. Iſtitit regina.i.fi des vniuerſal catholica a dextris tuis cir cũdata varietate. Tertioꝓpter ſinguloꝛuʒ membꝛoꝛũ vtilitatẽ.i.Loꝛinth.xij. Nõ po teſtcaput dicere pedib non eſtis mihi ne⸗ ceſſarij· Quartopter officioꝛũ expeditio⸗ nẽ in quibꝰ ecceſia nõ vult pturbari Deu/ tero.i. NRõ poſſum ſolus onera poꝛtare. . Sf. ꝙ in pᷣbis E Dix. tertio pᷣmiſſis arguithu mane obduratiõis iniqͥtas.tam inkeliciter omia iſta nõ curãtis Lũ ſequit᷑. Illi auteʒ neglexerũt.ſcʒ tam piã vocationẽ.tam de ⸗ licatam refectionẽ.⁊ nõ quidem caſu aliqᷓ. ſedꝓpꝛia malicia neglexerũt. ⁊ abierunt ali us in villã ſuam. alius in negociationẽ ſu⸗ am. Eirca qͥd ſcienduz ꝙ vt dicit Holgot ſůg ihꝝ Sapie.iijca.⁊c. Pꝛimoꝛdialcau ſa pene tam in homie q; in angelo fuit ne⸗ gligeytia. Si eĩ homo vel angelus a deo crearꝰ beneuiſſetvſus naturgſib⁊ gratui tis ſibi datis. nunqᷓ; apparuiſſet angelo cõ⸗ ueniens excellentiã dei apetere. vł nunqᷓ; homo iudicaſſet ſerpentis ꝑſuaſionibac⸗ quieſcere. Sed qa neglexerunt vti gratis ſibi datis.ꝑmiſſi unt cadere in erroꝛẽ per peccatũ negligentie.⁊ de erroꝛe negligẽtie in peccatũ ſuꝑbie ⁊ inobedientie. Et ideo cõquerit᷑de eis Salomon Sapie.iij. di⸗ cens. QDuoniã neglexerũt iuſtũ.a deo recet ſerunt. Juſtũ. id eſt iuſticiã. Juſtũ em̃ fuit ꝙ omĩs rational creatura ꝑ gratias a deo acceptas ſollicite ⁊ diligẽter deñ honoꝛet. qẽ̃earundẽ gratiarũ largitoꝛ. Sunt autẽ boĩes hodie ĩ mðo negligẽtes q̃druplicit. Regligũt quidã addiſcere moꝛũ ſanctita⸗ tem· Zlij negligũt diſcutere ꝓꝛiain ꝑuerſi⸗ tatem. Tertij negligũt reuereri dei maie⸗ ſtatẽ. Quarti negligũt celeſtẽ hereditatem. De pᷣmo quõ aliqͥ negligũt addiſcere moꝝ honeſtatem. Videmꝰ ꝙ multi ſciunt addi ſcere artes ſubtiles. iura ciuiiapter vtili⸗ tatem.artẽ bellandiꝓpter ſtrẽnuitatẽ.artẽ negociandigpter pauꝑtatem.⁊ ſic de aljs. que ad vite pᷣſentis ꝓmotionem? admini ſtrationẽ ſpectant. Sed addiſcere artẽ bñ vuenqiurtem deo ſeruiẽdi urtez beccata —— Mns ke ——— tauendi omẽs quaſi ſe exhibẽt negligẽtes Vñ mundus inuitat ad erroꝛes? vanita/ tes ⁊ om̃es obediunt. deus vocat ad hono res ⁊ nuptias.⁊ omẽs negligũt. Sicut hic cõquerit᷑. Illi autẽ neglexerũt. Cõtra hos loquit᷑ Seneca epiſtola.xviij. Om̃ia negli genda ſunt vt ſtudio beneviuendi aſſidea/ mus.cũ nullũ tempꝰ ſatis magnuz eſe⁊ ſia puericia vſq; ad humani eui termios vita ꝓtendatur. Eſt autẽ cauſa negligẽtie in ta libꝰ tumoꝛ Wulti em̃ videntes ꝙ nõ poſſunt eſſe ſubĩto ꝑfecti.nõ curãt ꝑar tem addiſcere bene vinendi modũ. Et iſti ſunt fatni. Sicut ille lipꝰqͥ ideo non cura nit inungere oculos collirio.qꝛ nõ potuit ita accute videre ſicut linx. Quẽ deridens Pꝛacius libꝛo eplarũ epiſtola pꝛima dicit Fõ poteris oculos q̃ntũ ↄtendere linces. Non tamẽ collirio ↄtemnas lippus inungi „—„₰* Vñ.j. Thĩ. iij. dicit᷑. Noli negligere gra tiã que in te eſt. Et hec eſt bᷣma mala negli⸗ gentia q̃ hic repᷣhendit. Ham hõ nõ poteſt intereſſe dignꝰ nuptijs chꝛiſtiqᷓ celebꝛant᷑ pꝑtfideʒ in ecclia militãti niſi ſtudeat ſe bo ⸗ nis moꝛib oꝛnare.alias em̃ fides ſise ope rib moꝛtua eſt.vt dicit᷑ Jaco.ij. Sco ſunt homĩes negligẽtes in diſcutiẽdo ꝓpꝛi am ꝑuerſitatẽ. Refert Molgot ſuꝑ lbꝛum Sapie ca.iij. M quidã Senaſcalcꝰ opti/ me ſciuit diſponere familiã alienã magno ⸗ rũ dominoꝝ.ſed peſſime ſciuit oꝛdinarep pꝛiam. Tales ſunt multi qͥ alioꝝ ↄſciẽtias ſciunt bñ iudicare ſʒ pꝛias negligũt. Qui⸗ bus dicit ꝑ chꝛiſtũ. Vt qͥd vides feſtucam in oculo fratris tui.trabem auteʒ in oculo tuo nõ cõſideras Mach.vj. vbi dicit Cri ſoſto. Qualiter in alijs vides tam parua.⁊ in tuis tam magna trãſcurris. Site mag diligis qᷓ; pꝛoximũ.qᷓre ꝓcuras ip̃m et non teipᷣm. Sianteʒ teim cõtemnis. manife ſtum eſtꝙ iã nõ eſtꝓcuratio ſed detractio. Mec ille. Et certe ſi daremus pacẽalijs et nõ ita eoꝛũ vicia inſpiceremus.ſine dubio noſtra cõſideraremꝰ. Quia dicit Pꝛoſper in libꝛo.ij. de ↄtẽplatiua vita. Tamdin q́;s peccata ſua qᷓ noſſe⁊ flere debet ignoꝛat.qᷓ; diu curioſe aliena conſiderat. M ſi moꝛes ſuos ad ſeip̃m cõuerſus aſpiciat.nõ requi⸗ rit quod in alijs rep̃hendat ſed ĩ ſeiß̃o qͥd lugeat. Hecille. Tertio ſunt homies ne gligentes in reuerendo dei maieſtatẽ Hã omẽs hodiecõmuniter dedinaueꝛũt. ſcili⸗ Bermo cRx ceta iuſticia et veritate ſimul.ſcʒ tam ſpiri tuales qᷓ ſeculares. inutiles facti ſunt. vt dicit Pſalmiſta. Et vnde niſicerte vt ideʒ dicit. Nõ eſt timoꝛ dei ante oculos eoꝛum. Et ita abſq; vllo timoꝛefilij hominũ ppe⸗ trant mala. vt dicit᷑ Ecẽ̃s.viij Ideo Deute ro.viij·pcipitur. Obſerua ⁊ caue neq ob⸗ liuiſcaris dñi dei tui.⁊ negligas mandata eius atq; iudicia. Et patet hic ꝙtimoꝛ dei facit hominẽ ſollicite oꝑari⁊ exequi mãda ta dei. Juxta illud. Qui timet dominũ fa⸗ ciet bona.ĩmo nõ ſolũ magna ſed etiaʒmi⸗ nima qᷓ ſalutis ſunt ponderat. Juxta illud Eccles.vij. Qui timet deũ nihll negligit. Sed diceres. Lerte hoc eſt difficile ꝙ homo nihil negligat.⁊ ſi negligit videt᷑ in⸗ iuſtũ ꝙ debeat dãnari. Ad qͥd reſpõdeo ꝙ nõ om̃is negligẽtia eſt damnabilis ſed ſo⸗ lum illa qj fit circa actũ vel circa circũſtanti am actus qͥ actus eſt de neceſſitate ſalutis Sicut ſi negligã dare elemoſynã tempo/ re extreme neceſſitatis ꝓximo indigẽti.ne gligo actuz de neceſſitate ſalutis. Simili⸗ ter ſi dem elemoſynã.ſed nõ ex caritate vel nõ in caritate.pecco moꝛtaliter. obmitten do circũſtantiã qᷓ debeteſſe in om̃i actuvir tuoſo de neceſſitate ſalutis. ñ.j. Loꝛint᷑? vltimo. Om̃ia veſtra fiant in cgritate. Vñ negligentia nõ eſt aliud niſi defectꝰ debite ſollicitudinis circa actũ virtuoſum facien dũ ꝓueniens ex remiſſiõe feruoꝛis in vo ⸗ luntate. Si autẽ cõtingit negligẽtia circa actũ vł circũſtantiã actus q nõ eſt de necei ſitate ſalutis. Sicut ſi negligam dicere ſa lutationẽ beate virginis tranſeundo circa eius imaginẽ. vel audiendo ſermonẽ cogi to de alijs ſecularibo negocijs ex remiſſio⸗ ne volũtatis. Et tunc eſt peccatũ veniale.⁊ faciliter purgatur. Juxta illud Eccĩ.vñj. De negligentia purga te cum paucis. Ali⸗ as illoꝛũ negligentia que ſunt de neceſſita te ſalutis eſt moꝛtalis Juxta illud HMiere⸗ mie. xlvij. Waledictus homo qͥ facit opꝰ domini negligenter. Quarto ſunt alij qᷓ negligunt inquirere celeſtem hereditateʒ. Et iſti ſignificãtur ꝑ illos de quibo dicitur Judicuʒ.xviij. M licet quinq; viri foꝛtiſſi⸗ mi de tribu Dan exploꝛaſſent terram fer⸗ tiliſſimam et locum in quo nullius rei fuit penuria. ⁊ ita nñciaſſent friby ſuis.tñ ip̃i ne gligẽr agebãt nec ſollicite curabãt inqͥrere trãillã. Vñ eis ðꝛ ibidẽ. Nolite negligere hutat Aus weſ In om mſupem inet. Lqua ionond de elpiriutan onies confo hodemor kpaduaomi hůvlent c ſuobnala na em̃ pᷣeep pſti in libꝛo nod qͥ habe ea? eten mn Jobis wꝛ diuit pli qfnalin mitpai oncuitat ünpinſn cnnten ſobCon tedoriſie Medoni imhin nolite ceſſare. Surgite aſcendamus. Vi dimus eĩ terrã valde opulentã ⁊ vberem. Terra iſta eſt terra celeſtis patrie.de qua dicit Pſal Poꝛtio mea domine ſit in terra viuentiuʒ. Terra iſta fertilis et vberrima. qa nullius rei penuria poteſteſſe vbi habe tur deꝰ. Iſtam terrã exploꝛauerãt quinq; viri.ſcilicʒ quinq; ſtatꝰ electoꝝ.patriarcha rũin lege natureꝓphetaruʒ in lege ſcripta. apoſtoloꝝ.martyrũ et confeſſoꝛum in lege infert Auguſti vbiſupꝛa q̃ntum bonuz ſit caritas ſine qua ad eternã vitaʒ cetera bo ⸗ na nõ ꝑducunt. Qnde licz fides ſit funda mentũ omniũ virtutũ ſineqᷓ impoſſibiteẽ placere deo. vt dicit Hebꝛeo.xj. Tamẽ nõ poteſt eſſe vtilis ſine caritate. Haz vt dicit Auguſ. vbi ſupꝛa. Fides ſine caritate põt quicẽ eſſe. ſed nõ poteſt ꝓdeſſe. Iſtud patʒ hic in iſto homiĩe qͥ licet ceteri virtutiꝰ vi delicet fide et ſpe ⁊c̃ fuiſſet oꝛnatꝰ qa tamẽ gratie. q omẽs annunciauerũt nobis gau/ dia illiꝰ patrieet tamẽ adbuc negligimus aſcendere cũ eis ꝑgcontemplationẽ. QUnde caritatẽ nõ habuit · dicit q̃ſi nudus et veſte nuptiali carens. Hecẽ tunica chꝛiſti incõ⸗ nobis dicit᷑. Holite negligere. nolite cella re.ac ſi diceret᷑. Nolite ita negligẽter agere bona.ſed ſollicite ambulate in operiby bo/ nis ꝑ gratiã vt tandẽ ꝑueniamꝰ ad gioꝛiã. Zd 6 nos perducat pater? ſilius ⁊ ſpi⸗ rituſſanctus. Imen. S Dominica. XX poſt trinitgtis II. Sermo QXXIII. a do huc intraſti nõ habẽs ve⸗ ſtem nuptialem Math · xxij. Sicut ait Auguſtinꝰ ſuꝑ Pſalmũ.ciij ſer mone j. In omiby ſcripturis duꝑeminẽtiſ⸗ ſima via ſuꝑeminentiſſimũ locum caritas obtinet.ꝑ quã qͥdem viã et deꝰad hominẽ ⁊homo ad deũ accedit. vt dicit idem libꝛo de ſpiritu ⁊ anĩa ca.xiij. Hec ſolg eſt ꝑquã homiĩes confoꝛmant᷑ deo.ᷣm Auguſti.li⸗ bꝛo de moꝛib eccleſie cap· xiiij. Et qua ſo⸗ la habita omĩa ꝓſunt homini.⁊ ſine qua ni hil valent cetera ad ſalutẽ vt dicit Augu. ſuꝑ pma Canonica Johis omelia.v. Om nia em̃ pᷣcepta referuntad caritatẽ. fm Au guſti. in libꝛo Enchiridion cap̃.xix. Pꝛopt quod qͥ habet caritatẽ ſecurꝰ eſt de vita ꝑ⸗ petua ⁊ eterna. vt dicit Augu. ſuꝑ canoni⸗ cam Johis Vmelia. v. eo ꝙ in ea bzʒ man⸗ Baice quomo⸗ ſutilis. a patre ⁊ ſpũſancto contexta deſup. id eſt. de celo. vt ait Augu.ſuꝑ ſoſalmũ xx ſermone.ij Duã quia iſte nõ habuit.iõ me rito audire merult verbũ terribile.qͥd po nitur in nro themate cñ dicit. Amice quo ⸗ modo huc intraſti nõ habens veſtẽ nuptia lem. In quib vᷣbis tria deſcribunt᷑ Pꝛi⸗ mo nang; deſcribit᷑ allocutio diuina mul⸗ tũ afabilis Cum dici᷑ Amice. Sc;opo nitur q̃ſtio dura multũ difficilis CLñ dicit᷑. Duomõ huc intraſti. Tertio ſubiũgit᷑ in⸗ crepatio ſerioſa multũ confuſibilis qa nõ habens veſtem nuptialem. 2 . wi Amo ꝙ in verbis pᷣmiſ 1P P ſis deſcribit᷑ allo⸗ cutio dinina multũ affabilis Cũ dicit᷑. A⸗ mice. Wagna affabilitas diuina alloqͥ ho minẽ peccatoꝛẽ tam dulciter vt euz amicũ apellet quẽ tamẽ damnet. vnde immicum amicũ apellat. Erat enim iſte et amicus. qa fidem de deo habuit.et inimicꝰ.quia ca ritatem nõ habuit. et ꝑ conſequẽs non ve rus ſed fictus amicꝰ dei fuit. Et tamen qͥa in deo nihil deficit quantũ in ip̃o eſt. eum amicuz vocat? repꝛobat. Ex quo patetqꝙ pfecta amicicia homiĩs nõ eſt niſi in carita te. Vnde Tullius in libꝛo de amicicia di⸗ cit& amicicia eſt diuinarũ humanarũq; rerũ cum beniuolẽtia ⁊ caritate conſma⸗ tio. Patet. qa fundamentũ amicicie eſtca⸗ datoꝛũ diuinoꝝ pfectã impletionẽ. Juxta illud Apli. Finis pᷣceptiẽ caritas. Mec ſo la eſt q̃ finaliter diſcernit inter filios regni eterni ⁊ ꝑditiõis eterne. Nã ᷣm Zugꝰ in li ritas. Et ideo qͥ volunt cũ deo contrahe⸗ re amiciciam. ante omnia habeant carita⸗ tem. Et quia caritas et cupiditas ſunt eis „ bꝛo de ciuitate dei. Repꝛobis etiã dantur alia ꝑſpũmſanctuʒ munera.ſed tñ qa ſunt ſine caritare nihil eis ꝓſunt. Sicut ait ꝗ⸗ poſtolꝰj. Loꝛinth xi. enumerãs donũ ſci entie. donũ fidei. donũ pietatis. donũ hꝛo pherie. donũ martyrij.q̃ omiĩa ſine qarita⸗ temhilplunt finaliter ad pꝛemiũ· Exquo contraria. Ideo neio habens huꝰmun di cupiditatem poteſt eſſe verus amiꝰ dei Pꝛopter quod dicit Jacobus in Kanoni ca ꝙ amicicia huius mundiinim ⁊ẽdeo Qui ergo vult eſſe amicus huius mundi. inimicus conſtituetur dei. Jacobi quar/⸗ to. Abi.hyloſa dicit. Ron ſolum qun blaſ⸗ phemant ⁊pſequunt᷑ deñ · inimici deĩ ſunt. ſedetiam oẽs amatoꝛes mũdi inimici dei ſunt. Et Inguſti.ſuꝑ.ſ. Lanonica S Omelia. v. dic. QM duo iſti amoꝛes ſuntcõ trarij.ſcilicet amoꝛ dei et amoꝛ mũdi.et ſi amoꝛ mũdi inhabitat nõ eſt qͥ amoꝛ dei in tret. Hecille. Sed diceres. Dñe egg libẽ⸗ ter acquirerẽ amiciciã dei.ſi ſcirem guõ ſit acqͥrenda. Ad qͥd reſpõdeo ꝙ amicicia dei ſex virtutiby acqͥrit. Pꝛimo em̃ acquiritur ꝑmundiciã vite. ſiue per puritatẽ innocen tie. Scðo per veritatẽ penitẽtie. Tertio ꝑ amoꝛẽ obedientie. Duarto per donũ pati entie. QDuinto ꝑ virtutẽ miſcðᷣie. Sexto ꝑ donũ caritatis. De pꝛiwo quõ diuina ami cicia acquirit᷑ ꝑ mundiciã vite. dicit᷑ Pꝛo/ nerb. xxij. Qui diligit coꝛdis mundiciã. ha bebit amicuz regem. Notant᷑ dicit coꝛdis mundiciã. qꝛ coꝛ eſt q̃ſi fons omniũ opera tionũ. Vñ ſi aqua immũda eſt in fonte.nõ mirũ ꝙ et in riuo et ſi arboꝛ eſt putrida in radice.non mirũ ꝙ⁊ in ramis. Sic homo ſiinfectꝰeſt in coꝛde.nõ mirũ ꝙ ⁊ in ſenſiby Patet ergo illos inimicos dei eſſe q male loquunt᷑ oꝛe.vel male vidẽt oculis?aut de lectant᷑ in turpiuz auditu.Et hoc ideo.qͥa nõ habent coꝛ mundũ.qͥd deꝰ reqrit pᷣnci⸗ paliter ĩ amico ſuo. Scðo amicicia dei re quiri per verã coꝛdis penitentiã. Nam q inimicꝰ dei erat ꝑ culpam. ſit amicus deiꝑ penitentiã veram.ſcʒ ꝑ amaritudineʒ coꝛ/ dis.ꝑ confeſſionẽ oꝛis et per ſatiſfactione operis. De qͥ poteſt exponi illud Ecci.xxij Ad amicũ ſiꝓduxeris gladiũ.nõð deſperes Quod exponit quidã doctoꝛ. Amicus no ſter deꝰ eſt.qͥ nobis in bonis nature gratie ⁊ foꝛtune amiciciã oſtẽdit. Sed ad eũ gla dium ꝓducimꝰcũ peccamꝰ. Hon eſt tamen deſperandũ.qa důũ vere penitemꝰad ami⸗ ciciã reparamur.imo qñq; maioꝛẽ. Sicut patet de Petro. Dauid. Wagdalena. Uñ dñs dicit in ſð.de tali. WMihialienige ⸗ ne amici facti ſunt.i.qui ꝑ peccatũ fuerunt facti extranei.ꝑ penitẽtiã mihi in amiciciã ſunt reparati. Tertio acquirit᷑ dinĩa amici cia pꝑ bonuz obedientie. Vñ dominꝰ dicit Aplis Johis.xv. Jam nõ dicã vos ßᷣuos ſed amicos.qa omnia q̃cunq; audiuia pre meo nota feci vobis. Ac ſi diceret. qᷓ;diu nõ reuelaui ſecreta pr̃is vobis.nõ fuiſtis ami ci ſed ſerui.ſed iã amplius eſtis amici boc autẽ non fuit niſi merito obedientie. Si⸗ cut videmꝰ in curijs. M qui mag ſunt o ⸗ edientes pꝛincipiad maioꝛa ſecreta ad mittuntur. Obedientia autẽ pꝛobat᷑ꝑ im/ pletionem mandatoꝛũ. Vnde Joßis.xv. dicit· Vos amici eſtis ſi feceritis queego pᷣcipio vobis. Ex q́ ptz ꝙ obediẽtia mitñ eſt accepta deo q́ facit amicos dei.Econ⸗ tra vero inobediẽtia facit de filijs deiini⸗ micos. Sicut patʒ de rege Saul.qᷓꝓter inobedientiã factꝰeſt de rege iuſto repꝛo⸗ bus et demoniaꝰ.vt patet pᷣmi Regů.xx. Et de Adam patet.qͥa qui dicebat᷑pᷣpoſit? paradiſi factꝰ eſt agricola miſerabilis ter⸗ re vt patet Bene.iij. De lucifero quoq; pa tet.ꝙ pter inobedientã de angelo factus eſt diabolus.vt patet Iſaie.xiij. Legit᷑ de quodaʒ nobili Romanoqͥ dicebat᷑ poſtu/ mius. ꝙ pꝛo eo ꝙ filius ſuus ſine ſcitu ſuo hoſtes ꝑſecutus eſt.ipm victoꝛẽ reuerſum occidi mandauit. O ſi ſic inobediẽtia mun dana punita eſt.q̃ntomagis diuina. Quar to acquiri᷑ diuina amicicia ꝑ donũ patien tie. Ham ꝑ aduerſa maxime pꝛobat᷑ amicꝰ Sicut eni dicit Salomon. Simulatoꝛ decipit oꝛe amicũ ſuum. Vnde ideʒ dicit. Si poſſides amicũ in temptatione poſſi⸗ de illum. Erquidã metriſta dicit. Sifue ⸗ ris felix młtos numerabie amicos. Tem/ poꝛa ſifuerint nubila ſolus eris. Hinc di⸗ citur de Abꝛaam Judith.viij. M Abꝛaaʒ pater noſter temptatꝰꝑ multas tribulatio nes amicus dei factus eſt. Philipus rex Macedonũ redarguit Alexandrũ filium ſuuz · ꝙ illos ſibi amicos veros eſtimabat quos pꝛecio comparabat. Sed nõ ſic de ⸗ us pꝛobat amicos. Ip̃e enĩ dicit ſuis. Di⸗ co autem vobis amicis meis. Nolite time re eos qui occidũt coꝛpus.et poſtea nõ ha bent amplius quid faciant. Sed potius hunc timete. quipoſtqᷓ; occiderit coꝛpus. poteſtatẽ habet mittere in iehennaʒ. Ecce quomõ ꝑ aduerſa pꝛobat eos ſolũ amicos qui timentes ꝑdere animã ꝑdunt coꝛpus pꝛo chꝛiſto amico ſuo. Quinto acquiritur diuĩa amicicia ꝑ donũ miſericoꝛdie. Mi⸗ ſericoꝛs enim multos habet amicos. Si⸗ cut dicit dominꝰ Luce.vvf. Facite vobis amicos de mãmona iniquitatis vt cũ de⸗ feceritis recipiant vos in eterna taberna⸗ cula. Sexto acaͥrit᷑ diuĩa amicicia ꝑ donũ caritatis. Dicit em Miero.ꝙ non eſt vera amicicia niſi caritati glutino coplata. Per pbaui vte en ilvtichn untuteſi irCoꝛnt Auſe nultũ dur neitrnſt. humibilis? honoline car nit deo rñde tCñ Cnſo. Oncl vix di teſuauemoe ſernonẽ aut dicere verit abſcondiſ huloꝛũloqu ona inten uncerit ec ſnaↄunc lom̃es ac uique iuſt mtita durg ßbene oꝛ iinũnor Uoducren khunnöe mſiun uchtugt wnnif Vominica. xx has ergo virtutes q̃renda eſt amicicia xp̃i ⁊ maxime ꝑ virtutẽ caritatis. ſine qua non ẽ vera amicicig inter deũt hoĩem. Vñ Au guſti.li.j. ſuꝑ Beneß.cõtra manicheos di⸗ cit. M nõ efficit᷑ quis amidꝰ dei niſi purga riſſimis meriti. Dð nõ poteſt fieri melius qᷓ; ꝑ caritatẽ in qᷓ om̃ia merita cõcurrũt.vt dicit Pꝛoſper in lib.de vita ↄtemplatiua. Et ideo iſtlin euangelio pñti ſine caritate dicit ironice amice.qᷓſi di ĩmo inimice re ſß amice noĩe. Eo eĩ ꝙ defecit iſte invirtnte caritatis. licet etiã multas alias habuerit pᷣtutes.amicꝰ fictus ðꝛ. Patet ðᷓ ꝙ mhil ſic amicũ dei facit ſicut caritas. Ham alia do ⸗ na dei etiã dant᷑ inimicis. Vñ multi erunt qͥ dicent ĩ nouiſſimo die. Dñe in noĩe tuo demonia eiecimꝰ⁊ multas vᷣtutes fecimꝰ. quiby dicet᷑ a dño · Diſcedite a me operarij iniq̃tatis. qꝛ neſcio vos.i.facta vñ̃a nunqᷓ; apꝛobaui.vt expõit Menricꝰ de vꝛmaria lib.xiij. de ꝑfectiõe interioꝛis homĩs ca.xx viij. Qõ vtiq; nõ eſtꝓpter aliud niſi qꝛ erãt citur.j. Coꝛinth·xiij. — in vᷣbis p̃miſ⸗ 7. t ſecũdo ſis põitur que/ ſtio multũ dura? difficilis Num ðꝛ. Duõ huc intraſti.Certe multũ difficilis queſtio ſine caritate.ſine q̃ nihil valẽt om̃ia vt di⸗ qꝛ terribilis ⁊ hoꝛribil ⁊ inſolubilis. Haz homo ſine caritate in iudicio finali nõ po/ terit deo rñdere vnũ ꝓ mille. vt dicit Job ix. Vñ Criſo.ſug Math.in oꝑe impfecto Omel· xix. dicit. Dñ venerit deꝰ in maieſta te ſua nemo erit auſus garrula cõtentione ſermonẽ aut mẽdaciũ defendere aut ↄtra⸗ dicere veritati. Hã modo os loquit et opꝰ abſcondit᷑.ſed tuncecõtra erit. qͥa oꝑa ſin⸗ guloꝛũ loquẽtur ⁊ oꝛa tacebũt. Wodo em̃ pſona intẽrrogat᷑? ↄſcientia nõ videt᷑. ſed tunc erit ecõuerſo.qꝛ ↄſcientia diſcutieet ꝑſona ↄfundet. qñ nemo excuſabit pctõꝛẽ. ſed om̃es accuſabũt. Mec ille. Inter om̃ia autẽ que iuſtꝰiudex obijciet tũc pttõꝛibus erit iſta dura q̃ſtio.ſcʒ. Duõ huc intraſti. ſcʒ nõ bene oꝛnatꝰ virtutiby. Dixiſti enĩ te chꝛiſtianũ nomie. re tñ paganus ſuiſti.⁊qᷓ modo huc veniſti. Quiem̃ xp̃ᷣianuz dixiſti teq̃re xpᷣm nões imitatus. Quõ ergo huc intraſti ad xpᷣm.qͥ operib negaſti xpm · Di citem̃ Augu.in li. de vita xp̃iana. Thꝛiſti⸗ nninomẽ ille fruſtra ſoꝛtit᷑ quixᷣm mime imitatur Quid em tibipꝛodeſt vocariqͥq nones ·et nomẽyſurpare alienũ. Hec An gu. Erit ergo iſta qᷓ;ſtio multum dura atq; difficilis om̃iby fictis xpianis.q̃rũvnicui⸗ ꝙ; dicet Quõ hucintraſti. Dueretur eniq libet chꝛiſtianꝰ de trib. Pꝛimo quõ alijs miſcðᷣiam fecit. Hã ille verus chꝛiſtianꝰeſt qui omibymiſerico?diã facit.qͥ miſeris ſub uenit. qui ad fierũ fletiv ꝓuocatur alienis vt dicit Ang in libꝛo de vita xpᷣiana. Due⸗ retur ð ab eo merito. quõ mißicoꝛdiã vult in iudicio cõſequi diuino.q miſericoꝛdiaʒ denegauit poſtulanti in mũdo. Cũ ſcriptũ ſit. Judiciũ ſine miſericoꝛdia fiet ei qͥ miſe ricoꝛdiaʒ denegauit poſtulanti Jacobi.ij. Scðoqueret᷑quõ intrare auſus eſt aulaʒ tanti dñi.cuius ſignũ in ſe habere ⁊ poꝛta⸗ re neglexit. Hemo eĩ xp̃ianꝰ dici põt niſi quixpᷣo moꝛib adequat᷑.yt dicit Cipꝛianꝰ de duodecim abuſiõi. Tertio queretur quõ intrare auſus eſt ad recipiendũ ſalari um qͥ nunqᷓ; pugnare viriliter viſus ẽ. Di⸗ cit em̃ Criſo. in Omel· Delicatꝰes miles xpiane ſiputas poſſe te ſine pugnavincere ſine certamie triphare. Hec ille. Et meri to bulc dicit. Quõ huc intraſti Nõ em̃ qᷓri tur tunc in iudicio diuino ate. quõ intraſti fidem catholicã.aut quõ intraſti eccleſiaʒ. ſed quõ huc intraſtiſcʒ ante diuinũ cõſpe ⸗ ctum? tanti iudicis maieſtatẽ. Vnde dicit Brego · lib.xxij. moꝛal· M in xp̃ianis nõq̃⸗ ritur pᷣncipiuz ſed finis.quia qͥ ꝑſeueraue⸗ rit vſq; in finẽ hic ſaluus erit Mathx. ai cet autẽ om̃ib dura tunoponetur queſtio eo ꝙ omeẽs nos tũc opoꝛtet aſtare antetri⸗ bunal iudicis.vt referat vnuſquiſq; iuxta opera ſua ſiue bona ſiue mala. tamẽ ſpecia liter tunc dura ĩmo durioꝛ erit queſtio pᷣla tis ⁊ pꝛeſidentib. Hãvt dici Sap̃.vj. Ju dicium duriſſimũ erit his q̃ pꝛeſunt. Exi⸗ guo em̃ cõcedet᷑ miſericoꝛdia.potẽtes aũt potenter toꝛmenta patiẽtur. vbidicit Ro bertus Molgot. N licet deꝰ ad h veniet ĩ iudicio vt coꝛã toto mũdo faciat vindictã inſtam de om̃ib.tñ pꝛimo de malis pᷣlatis Quia tunc iudiciũ duriſſimum erit his q pꝛeſunt. Et notãter dicit duriſſimũ. Erit enim duruz. quia male intrauerunt. duri⸗ us · quia male rexerunt. et duriſſimuʒ.quia male vixerunt. Tunc enim erit eis triplex queſtio. Pꝛima quõ intraſti.ſcðᷣa quõ re⸗ xiſti.tertia quomõ vixiſti. Durum iudiciũ erit ſecilaritp. Durius malis religioſis. . — ⸗— —— ——— —— ———————— — ⸗ ——— — S S S Sed duriſſimũ puerſis pᷣlatis. Dura que ſiio qa a paupibertoꝛſionẽ fecerunt. Du⸗ rioꝛ qᷓliter bona paupeꝝ cõſumpſerũt· Du riſſima qꝛ xp̃o ⁊ ecdeſie de pceptis elemoſi nis nõ ſeruierũt. Dura q̃ſtio.qa xp̃i oues nõ pauerũt in tꝑali ſubſtãtia. Durio? quia nõ pauerũt verbo doctrineDuriſſima qa nõ pauerũt exemplo bonevite Dura quia bonos nõ infoꝛmauerũt. Durioꝛ quia ma los nõ increpauerũt. Duriſſima qꝛ ip̃imet nõ bene vixerũt. Ergo iudiciũ duriſſimuʒ his qui p̃ſunt tam ſpũalibyqᷓ; ſecularib. E Secd diceres. Quõ iuſtũ eſt vt pᷣla tis durius iudiciũ fiatqᷓ; ſubditis. Adqð rñdeo ᷣm Molgot vbi ſupꝛa.ꝙ hoc fiatex rationabilioꝛtiõe valde iuſtũ. Nã iuſtuʒ eſt ꝙ ſic ſe habeat pena pilati ad penaʒ iu⸗ de.ficut culpa pilati ſe habuit ad culpã iu⸗ de.in illa ꝓpoꝛtione in qj culpa pᷣlati excedit culpam ſubditi. Et qͥa iſte exceſſus eſttali qᷓ maioꝛ eſſe nõ poteſt. Ideo vocat̃ iudiciũ duriſſimũ qd infligetur p̃latis. Et ideo cõ ſequẽter dicit᷑. Exiguo ↄcedet᷑ miſericoꝛ/ dia.potentes aũt potẽter toꝛmẽta patient Bloſa. Exiguo.iei qͥ peccat ꝑ ignoꝛantiaʒ aut fragilitatẽ. ↄcedit miſchia· hocẽ minoꝛ pena · ſed potentes. ip̃lati ſcientesi.ad fci⸗ entiã obligati.potẽter.i.abundãtertoꝛmẽ ta patient᷑· Juxta illud Apoca.xviij · Dnã⸗ tum gloꝛificauit ſe⁊ in delicijs fuit.tantuʒ date ei toꝛmentũ ⁊luctũ. Attendãt ergo qᷓ currũt ad pᷣlationes et eas intrant taliter qᷓliter ꝑ phas ⁊ nephas.q̃s potiꝰ introdu⸗ cit cupiditas qᷓ; caritas.ſymonia q; ſancti monia. A qͥb queret᷑ quõ huc intraſti. Cer te inter om̃ia nihil nocet ita p̃latj ad dam/ natiõem ſicut malus ingreſſus ad bñficiũ Exqͥ ꝓuenit ꝙ cũvicioſe intrant. vicioſius viuũt.⁊ vicioſiſſime moꝛiunt᷑. Vñ dicit ca⸗ non. Raro vel nunqᷓ; bono ꝑagunt᷑ exitu qᷓ malo pꝛincipio ſunt inchoata lxj. di. WMi/ ramur. Vñ talis cũ ſit fur latro vt dicitur Joß x. Et.ſ.q.. Oꝛdinatiões. quõ p̃t aliud cogitare niſi vt mactet et furetur et ꝑdat. Aliunde em̃ aſcẽdit qᷓ; ꝑ oſtiũ vt ðꝛ Joh x ⁊ideo nõ miruz ꝙ nõ paſcit.n nutrit. non edificat·nõ educit ad paſcua ſed intra oui⸗ le moꝛtificat ⁊ denoꝛat. Sicut ↄq̃ritur do minꝰ paphetã. Deuoꝛant inqͥt plebẽ meaʒ ſicut eſcũ paniſ. Exponit Inno.iiij. Deuo rant ſpoliãdo· detrahẽdo· occidẽdo · Ver⸗ bum eĩ deuoꝛãdi auiditatẽ notat. in quo nołat eoꝝ maius petññ. Wichee.iij: Dui violenter tollitis pelles eoꝛũ deſuꝑ eis et carnes eoꝝ deſuꝑ oſſib eoꝝ qui comede⸗ rũt carnes ppli mei. Hoc aũt peccato. vtdi cit Innoẽ. ibideʒ. peccant pᷣncipes terre⁊ ſub ip̃is pedelli aduocatiet officiales. In hoc aũt quod dicit. plebem meã.tãgit ma⸗ gnam crudelitatẽ.qa nec canis canẽcome dit. qͥd tñ iſti faciunt. ideo dicit plebem.nõ ſubſtantiã. qa ſubſtãtia pauꝑis vita ei eſt. vt dicit᷑ Ecci.xxxiij. Vnde iſti homĩes de uoꝛantqͥdãmodo Iſa.iij. Quare atteritis plin meũ.⁊ facies paupeꝝ cõmolitis. Si cut eſcã panis hoc dicit. qꝛ delectant᷑ in ta⸗ lib ſicut in eſch. Et tantũ de ſcdo. D ꝙ in verbis pᷣmil⸗ Dixi tertio znneſl, patio ſerioſa multũ cõfuſibilis.cum dicit᷑. Hõ habens veſtẽ nuptialeʒ c ſi diceret. Licet habes veſtẽ ferialẽ ⁊ cõmunẽ tñ iſta nõ decet nuptias.ergo iudicaberiac ſi nu ⸗ dus eſſes exquo nõ habes nuptialeʒ. Pꝛo qᷓ ſciendũ ꝙloquẽdo naturalit᷑ triplex ve⸗ ſtis eſt homini neceſſaria ſcʒ ad calefaciẽ⸗ dũ ⁊ ad;ᷣ ſirficit qᷓliſcunq; ſunplex. Sca ad ꝓtegendum.⁊ ad reqͥrit᷑ veſtis dura⁊ foꝛtis. Tertia ad decoꝛandũ.⁊ ad ß reqͥri⸗ tur folẽnis ⁊ deaurata qᷓꝑpꝛie dicit᷑ nuptia lis. Sic moꝛaliter loqndo homini neceſſa ria ad ſalutẽ eſttriplex veſtis.ᷣma ad cale⸗ faciendũ.ſchᷣa ad deco randũ. De pᷣma ðꝛ Pꝛonerb.vlti.in ꝑſona aie ſctẽ. Nõ timebit a frigoꝛibo niuis. Om nes em̃ domeſtici eiꝰ veſtiti ſunt duplicib Frigus anie eſt refrigeratio feruorꝭ cari⸗ tatis· De qj dicit᷑ Math. xxiiij. Refrigeſcet caritas multoꝝ. Lötra qͥd frigus neceſſa⸗ ria eſt veſtis ſubducta ⁊ calida.ſcʒvirtutes interioꝛes ⁊ exterioꝛes.vel intẽtio ſctã in⸗ terius.⁊ oꝑa iuſta exteriꝰ. Et iſta calefaci⸗ unt? incendũt in homiĩe caloꝛẽ diuĩe dile ⸗ ctionis. Sed de multis hodie verũ eſt qð ðꝛ in ſð. Induant᷑ qui detrahũt mihipu doꝛe ⁊ operiant᷑ ſicut dyployde ↄfuſiõe ſua Mala veſtis pudoꝛ in culpa.⁊ ↄfuſio ĩ pe na.vel pudoꝛ coꝛã homiĩby.⁊ ↄfuſio interiꝰ in ↄſcientia. De ſcʒa veſte que eſt ad ꝓtegẽ dũ anie dicit ad Ephel. yj. In om̃ibus ſu mentes ſcutũ fidei. loꝛicã iuſticie ⁊ galeam ſalutis aſſumite.i.ſpem ̃m Boꝛ.⁊ gladiuʒ nipacem mittere ſed gladiũ.i ſeꝑat patrẽ ſpiritꝰ qͥd eſt verbũ dei Watß x. Von ve mnſaue npaõn ſüt i0bihre. akoblt uy. Etilu ntigi Se drad ſanitan am Dici ſumbs iat zůsqibien excſantapc necuephch nio eſt. Eti ſus ĩglobi es videt᷑. er veſtei ute vos ve wouat̃iag teiEt ſec twos ſiẽ elec nndie be nti ſup thn Gtiꝛer ſet adeſhun ſüdießder Imchnn dinippit ivohtnl Vnica Wiceſina poſt trinitatis a ſilio ꝑ fidẽ.vt exponit Boꝛ. Et notanter h pᷣmittit fidẽ ante oẽs vᷣtutes appellãs eã ſcutũ. Siẽ em̃ ſcutũ ceta arma ptegit⁊ pꝛi mũ occurrit.ita ⁊ fides. Ip̃a em̃ẽ pᷣma icõ ſtructõe.⁊ vltima in deſtructõe. Et ſic dya bolus lʒ plus odiat caritatẽ.tñ pus impu gnat fidẽ. vt illa deſtructa noſcat etiaʒ de ⸗ ſtruere caritatẽ. Et ſic fides ẽ pmaiĩ impu tione ⁊ vltia in deſtructõe. Vñ glo· Pꝛima petit cãpũ dubia ſub ſoꝛte duelli. Pugna⸗ tura fides. Etqꝛ fides ẽ tm̃ in vita iſta Jõ q̃iſcutũ poꝛtat᷑in ſiniſtra ꝑte. Hec Boꝛra Iſta arma petit ꝓpha a xp̃o ſibi dari ĩauxi liñ.pᷣs.xxxitij. dicẽs. Appꝛehẽde arma ⁊ ſcu tů ⁊c̃. Innocẽtiꝰ exponit.i.arma vᷣtutũ ad expugnandũ inimicos qj xpᷣs habuit ſ.hu militatẽ 3 dyabolũ.· pauꝑtatẽ mũdũ ⁊vi te auſteritatẽ carneʒ. Sʒ certe multi ho ⸗ die a mati ſunt armis dyaboli qͥbo ſe ꝓte ⸗ gůt ne vᷣbo dei ſiẽ ſagitta ſagittent᷑. Iſti ha bent arma Saul põderoſa q̃ Dauid abie cit tãqᷓ; ad pugnandũ inepta vt hẽt᷑.j. Reg. xvij. Vñ talia arma finalr cõburent᷑. Pð. Arma ⁊ ſcuta cõburet igni. Vñ excuſatio/ nes pctõꝝ ſũt qᷓi ſcuta fuſilia. De qͥb Job xlj. VbiBre.li. xxxj. moꝛal·dicit M ĩ ſcuto ſignificat᷑ obſtinata duricia defenſ.õis pec catoꝝ. Et illud pctĩ abundat in multis. put tãgit Seneca epla.lij. Ideo inqͥt diffi ciłr ad ſanitatem ꝑuenimꝰqꝛ nos egrotare neſcimꝰ Dicimꝰem̃ Hon ſumn ambicioſus ſed vꝛbs ip̃a expẽſas macs exigit ·⁊ ſic de alijs q̃ ibi enumerat Seneca.qͥbyſe hoĩes excuſant a pctis ſuis. Pꝛoprer qͥd dic Se neca epla.cxviij. Nullũ viciũ ſine patroci⸗ nio eſt. Et iſti ſunt ſiles erinacio.qͥ depßᷣhen ſus ĩ globũ ſe colligit vt nec caput nec pe⸗ des videãt᷑.vt diẽ Bre · xxxiij.li. oꝛg. De tertia veſteq̃ ẽ ad decoꝛẽ ðꝛ Col·iij. Expo liate vos veterẽ hoĩeʒ⁊ induite nouũ qui renouat᷑ĩ agnitõʒ ði ᷣm xmaginẽ eiqͥ crea uit eũ. Et ſeqᷓt᷑ vñ iſta veſt cõponit. Indui te vos ſiẽ electi dei ſctĩ ⁊ dilecti viſcerami⸗ ſericoꝛdie benignitatẽ hũilitatẽ modeſtiaʒ pacientiãſuꝑ omia ãt caritatẽ babentes · Ecce er qnq; vtutib iſta veſtis nuptialis cõtexit᷑⁊ er ſexta ſcʒ er caritate ꝑficit. Niſi em̃ adeſſʒ caritas oẽs alie pᷣtutes nõ oꝛna rẽt hoieʒ ſʒ deturparẽt. Eñ ðꝛ j. Petriiij. Ante oĩa mutuã in vobiſmetipᷣis cariatẽ ptinuã habẽtes. Et rõ. qꝛ vtðꝛ ibidẽ Ca⸗ ritas oꝑit młtitudinẽ pcrõᷣꝝ Vbiglo· oꝛdi naria diẽ Cũ ꝑalias vtutes culpe diluant᷑ maxieꝑ caritatẽ. Eñ Pꝛouerb·x. ðꝛ. Vni⸗ uerſa delicta operit caritas. Licet em̃ alie pᷣtutes hoĩeʒ ꝑficiunt. vt dicit Simon de Cremona ſuꝑ epla ad Col.tñ caritas eas colligit inuice ne ſeꝑent᷑ſiẽ tectũ domũ ne coꝛripat. Et iðo ðꝛ opertoꝛiũ valde deco rũ. Meceſt veſtis aurea in qᷓ ſola ſpõſa xpᷣi dz aſtare a dextris eius.pð.xliiij. Aſtitit re gina a dextris tuis in veſtuu deaurato cir cũdata varierate. Exponit Inno. ꝙ ſpon ⸗ u xpi eccta aſtitit xpo ꝑ fidem ſpem ⁊ cari tatẽ.nõ nuda ſed in veſtitu.i.in cõnexione et oꝛnatu vᷣtutũ.deaurato.i.ſapĩa q̃ eſt eter noꝝ ↄtemplatio pᷣguſtatio decoꝛata. ſer aurũ em̃ intelligit᷑ illa pᷣapue ſapĩa.qua ſa piũt nobis eterna. Sed qꝛ nõ integre poſ⸗ ſumus hẽeh illã ſapientiã. ideo dicit. deau rato.nõ aureo. Aliter em̃ ᷣmn eundem In nocen ꝑ veſtitũ intelligunt᷑ oꝑa ſine quibꝰ hõ nudus eſt. Juxta ilð Apoca.xvj. Bea/ tus q vigilat ⁊ cuſtoditveſtimẽta ſua ne nu dus ambulet. Per auꝝ itelligit᷑ charitas qᷓ eſt optima inter vᷣtutes.ſicut aurum iter metalla. Veſtitus ãt deauratꝰ ſunt oꝑa in caritate facta q̃ oꝛnant ecctaʒ vt aſſiſtat ſpõ ſo. Mecille. E Sed multi hãc veſtem male tractant. Ham qͥdam eam deturpant pctõ ſicut ſan guine. vt ſunt vſurari ⁊ raptoꝛes ⁊ paupe rũ oppꝛeſſoꝛes. Sed qd eis ðꝛ Vieſtimen/ tum mixtũ ſaꝝguine erit in cõbuſtionem. Iſa.it. Dnidãin em̃ ſoꝛdidãt ꝙ alijs fetet malam famã. Et iſti ſunt ſimiles Jude. e quo ðꝛ Induit maledictõem ſicut ve ⸗ ſtimentũ. Magnus fetoꝛ veſtimentoꝛum Jude.qͥ hucuſq; ſoꝛdet ⁊ ſoꝛdebit vſq; in ſeculũ ſeculi. Econtra vᷣo boni odoꝛãt per exemplũ bone fame Canti.iiij. Odoꝛ veſti mentoꝝ tuoꝝ ſicut odoꝛ thuri· Oð glo·ex⸗ ponit oꝛdi.de oꝑib virtutũ. qñ ſunt infoꝛ mata caritate.q̃ tunc redolent. als ſine ca⸗ ritate ſoꝛdent. Quidã etiã hãc veſtẽ ſuper ducũt alter i veſti cũ tñ deberent ſe expo ia re de veteri veſte vt nouã induerẽt.vt dicit᷑ Col iij.Expoliãtes vos veterẽ hoĩeʒz. Blo ſa Borepabii pctõx. Taliter fecit ſpõ ſa tp̃iq̃ de ſe ait. Canii.v. Expoliaui metu nica mea qũo induar illa.q· d. nullo modo Sapiens videt᷑ eſſe ille qͥ licet habeat ad huc bonã tunicã tñ ex quo dat ſibi melio: deponit veterẽ bonã yt melioꝛẽ nouã reci Ft. — 3 S „ S B plat. Sic ſapiẽs eẽt xp̃ianꝰ ſiꝓ tunica cari tatj pᷣmij erni ðᷣponeret bõa tpalia ⁊ ea ad opa iiſcðle dare t. Siẽ fecit Jonathas. eg xviij. Expoliauit ſe Jonathas tuni⸗ caqᷓ indutꝰ erat ⁊ dedit eqm Dauid. Sic Wartinꝰ exuit ſe damide et dedit eãxpᷣo. Zlij ãt iſtã tunicã tãq; alienã induert vt i liqͥ in alienis bonis ⁊ meritꝭ ↄfidũt.ſʒ ſoli nihil faciũt.⁊ hij induũt᷑ veſte pegrĩa.Con tra qͥs dñs dit Sophonie.j. Viſitabo ſu⸗ per oẽs qͥ indutiſũt veſte gegria. Alij autẽ ijd peWeſt ſcindũt iſtãveſtẽ vt hetici ſciſma tici. De qͥb ↄq̃rit᷑ dñs in pᷣs · Diuiſerũt fibi veſtimẽta mea. Et hij ſunt peioꝛes iudeis rrucifixoꝛib xp̃i.qͥ nõ ſcielerũt veſtẽ xp̃ᷣi.ſʒ ſoꝛtẽ miſerũt ſuꝑ eã.vt ðꝛ Joh.xix. Alij qͥd peſſimũ eſt oĩno eã amittũt ꝓpter vanã glo riã ⁊ ð ea ſe ſponte ſpoliare pmittũt. vt illi faciũt opa bona vt yideant᷑ ab hoĩib De ꝗbo dicit Breg · Dep̃dari deſiderat qͥ aurũ publice in via poꝛtat. Võ em̃ eſt ↄgruũ in bona ⁊ deaurata veſte in via publica inter latrones ꝓcedere.ſed intꝰ in domo. Quia. Pis gla tilie reg ab intꝰ fimbꝛijs qureis Ab intꝰ in ↄſcig. Em Inno · Juxta illud.ij Cox.j. Bla nr̃a hᷣẽ teſtioniũ ↄſcie nre. Et ð taliby ↄq̃rit᷑ xp̃s ĩ pᷣs. xxj. dicẽs. Diuiſer̃t ſibi veſtimẽta mea ⁊ ſuꝑ veſtẽ.⁊c̃. Hotãter dicit ſibi.i.nõ ad vtilitatẽ meã ſʒ glam ſuã ⁊ vanã leticiã.veſtimẽta mea.i.pᷣtutes me⸗ as. De qͥby ad Col· iij. Induite vos ſiẽ ele ⸗ cti dei viſcera miſcðie ⁊c̃. Et ꝙ ſic ꝑ vanaʒ glaz amittant᷑ bona hoĩs figuratũ fuit. iiij Reg. xx. vbi Eʒechias nũcijs reg Babilo nie oñdit oĩa qᷓ erãt in domo ſun. Et vemnit Iſaias ad eñ dicẽs. Quid videf̃t iſti in do mo tua. Et rñdit Oĩa q̃ ſůt in domo mea vidẽt.⁊ mhil ẽ q̃d nõ mõſtrauerim eis in theſauris meis. Et ſtatim ei Iſaias dixit. Audi ſermonẽ dñi. Ecce dies veniẽt ⁊ au⸗ ferent oĩa q̃ ſunt in domo tua ĩ babilonẽ. nõ remgnebit qͥcqᷓ; ait dñjs. Per nuncios Habuchodonoſoꝛ ſignificant᷑ ſuggeſtões dyaboli vel ip̃i demões ſuggerẽtes vanaz glaz.qbo tñ cũ oñdũt᷑ bona oꝑa.oĩa diripi unt᷑ p eos.Et ſiẽ mittẽtes ſoꝛtẽ.ſuꝑ eandeʒ eſas ſoꝛtes po/ rem ſinguli ſinglas ⁊ dige nũt.ita finguli demões dilerſas tẽptatio nes mittit ſuꝑ veſtẽ nr̃aʒ vt auferãt eam. Mec oia Innoc̃ Szʒ nos nõ ſic frẽs km̃ ſ potius veſtẽ iſtã caute ſernemꝰ.ſoli ðᷣoꝑ eãplacere curãtes. Duatenꝰſic ꝓxeſte bů⸗ CXXIIII iuſmodigfe mereamur indui ſtola et vent gle. Duod nobis p̃ſtare dignetp ⁊ſiius ⁊ſpũſſanct? Amen. Dñica viceſima pᷣma poſt trinitatis. SermoQKKIII at quidam re e gulus cuðfiius infirmabatur ca Ppharnaũ. Joßiij. Duãuis oĩpo tẽs deꝰ magnã ſue bonitati grãʒ oñdit ho minib in dando ⁊ multiplicãdo eis bona tpalia qᷓ oĩbetiã mal ⁊ bonis indifferẽten cõicat. vt ðᷣꝛ WMath ·v. vbi ðꝛ. Pluit ſup iu⸗ ſtos ⁊ iniuſtos.⁊ facit ſolẽ ſuũ oꝛiri ſuꝑ bo nos et malos. In htñ excellentẽ ⁊ abůdã⸗ tẽ copiã ſue bonitati manifeſtat ꝙ etiã ma la coꝛꝑalia hoĩ in ꝓfectũ ſalutꝭ oꝛdinat⁊ di ſponit. Vñ dicit Vre.ſuꝑ illud Job. Bea⸗ tus hõ qͥ coꝛripit᷑a deo.ꝙ deꝰ aliqñ ꝑcutit in coꝛꝑe vt mentẽ ſanet. Et gio. oꝛdi· ſuper illð. Pe.iiij. Tempꝰeſtvt iudiriũ a domo ði incipiat. dicit. Hůc vnuſqͥſq; hõ aut exer cer᷑ ad purgatõem aut mouet᷑ ad ↄuerſio⸗ nẽ. Iſtud patuit h in regło iſto. cuꝰfiliꝰin⸗ firmabat᷑ ded oꝛdinãte ad ß vt ꝑ hãc infir⸗ mitatẽ ipe regulus ↄu erteret᷑ ad xp̃ifidem Eñ qꝛ iſtud?ſt muitũ mirabileecclia ſctã recolit iſtius filij infirmitatẽ tam notabi⸗ liter. cum dicit. Erat qͥdã regulus cuius fi lius infirmabat᷑. vt dicit euangelium. Erat qͥdaʒ regulus cuifitintirmabat 3 Capharnaũ. Mic cũ audiſſet ⁊c. In quitꝰ pᷣbis tria tangunt᷑. Pꝛimo nanq; deſcribit᷑ pſona pĩis.ſcʒ reguli petẽtis curatõem.cũ ðꝛ. Erat qͥdaʒ regulꝰ Scðo ſubdit᷑ ꝑſona filij patienti moleſtiã. cũ ðꝛ. Eupfiliꝰinfir⸗ mabat᷑. Tertio ſubiũgit᷑ deſcptio loci cõti⸗ nẽtis infirmi afflictionẽ.cum dicitur. La⸗ pharnaum. Suipmo. ſcʒ— petẽtꝭ curatõʒ.cũ ðꝛ. Erat qͥdam regułꝰ. E ymo qdin ẽ in ſtatu vite pñti nõ pᷣt dici ye⸗ rus rex ſʒ regulꝰ. Pꝛo qͥ ſciendũ ꝙ licet hõ habeat totiꝰ mũdi diuitias ſiẽ habuit ma ⸗ gnus Alexander. adbuc nõ pt diciverꝰter ß potiꝰparuus regulꝰ Et ß extriby cauſis Pꝛimoꝓpter bonoꝝ? diuitiaꝝ diminutõʒ ⁊ inſuficientiã. Scðopr tꝑis bꝛeuitatẽ? Etqʒ in reglo iſto ſignificat᷑ oĩs hõ moꝛaliter qͥ poſtqᷓ; amittit dominiũ rõis ſup̃ ſenſualitatẽ nõ meret᷑ dici rex ſʒ ᷣgulꝰ⸗ ic m dic watnibl inis ⁊vacua ſbꝛa Reſer rdidict ge mcuiipat iacra ſul diteſpecuo vitle infelict Gdoſemag dicißtiyug dantipʒq lvq̃nõpt ſicũq; ma s nihllon udũt tier.Et4 Leiuſdẽn cʒq b ſpolſt bie Fdicdue Hininſet ulege us doc ndiiſin Muint kpupEit — m Vnica Vicenma pꝛma poſt trinitatis bꝛen ſubſiſtentiã Tertio vter ſolicitui⸗ nis anxietatẽ? laboꝝ ſuſtinentiã. De pꝛio pzʒ · ꝙ nullꝰpt diei verꝰrer aut dñs ĩhac vi apter bonoꝝ diminutionẽ ⁊ inſufficiẽtiã Mm̃ia em̃ qcũq; ſůt ĩ mũdo nõ pũt hoĩem ſufficiẽter ⁊ ꝑfecte ſatiare. Nã ſiẽ dic Ber. In li.de diligẽdo deũ.c.iij. Om̃i vtẽti rõne natalr ineſt ꝓ ſua eſtimatõe atz intẽtiõe ap petere potioꝛa.⁊ nulla eẽ re ↄtentũ· Et exẽ⸗ plificat ibidẽ dicẽs. Hã qᷓ hz vxoꝛẽ ſpecio⸗ jam petulãrioculo reſpicit pulcrioꝛẽ Et qͥ veſte pᷣcioſa indurꝰ eſt ſpecioſioꝛeʒ affectat Etpoſſidẽs młtas diuitias inuidet ditio ri. Et ſubdit· vides iã multos pᷣdijs ⁊ poſ⸗ ſeſſionib ampliatos adhuc tñ indigentes agrx agro copulare atq; ĩ infinitũ dilàta⸗ re termios ſuos. Et ex ipe ↄcludit ꝙex⸗ treme demẽcie eſt ea ſp appere qᷓ nũqᷓ; nõ di co ſatiãt.ſʒ nec tẽꝑant appetitũ· dñ qͥcqͥd ta liũ habuerj nihulominꝰ nõ hita ↄci ice Bec ille. ʒ ð ꝙ cũ hõ nõ pᷣthẽe ſufficiẽtiã nec ꝑfectã ſatietatẽ ĩ iſt bonis inerito ñ pᷣt dia rex ſʒ regul Iſtaem̃ oĩaqᷓ ſůt ĩmũdo dẽt᷑qᷓi nihil. vel qᷓi paruꝰ . reſpectu celeſtiũvi pũctꝰ.vñ diẽppha. Aſpexi terrã? ecce erat vacua ⁊ nihil Jere.iij.⁊ Beñ.j. Terra erat janis ⁊ vacua. Sap̃.v. Trãſief̃t oĩavelud vmnbꝛa. Refert Seneca eplꝭ · xciij ꝙ Alerã der didicit geometriã vt ſcirer qᷓ;maq foꝛet terra cui ĩpabat. Cũq; artificioi efulß ele/ natꝰi gera· ſubleuarꝰ vidit terrã qi vnpun cti reſpectu celi.⁊ ſtati ↄfuſus itra ſefputa uit ſe infelicẽ.⁊ ꝙ falſũ nomẽ gereret.ſ.vo⸗ cãdo ſe magnũ alexãdrũ. Quls iqt magnꝰ dicip̃t ĩ pugillo Tũ z regi ẽ hãe oĩa ad abũ dantiã. pʒ ꝙ hõ nõ p̃t dici rex verꝰĩ iſt ipa libqᷓ nõ pᷣt hẽe etiã ad ſufficientiã.eo ꝙqn tũcũq; magne ſint dinitie magne yolupta tes nihilominꝰ nõ ſatiãt aĩaʒ ſʒ ſitĩ ↄtinuã gccẽdũt Jo.iiij. Qui biberit ex hac aq̃ ſiti⸗ et itex· Et Ecẽsv. Auarꝰ ñ ĩplebit᷑ pecũia Eteiuſdẽ yj. ia eß nõ ipiebitbonis· Et p ſic pʒ qꝛ hõ nõ pᷣt dici verꝰrexĩ hac vita. cũ nõ poſſit hie ſufficiẽtiãꝑ ſua ncœẽitare etꝑ ñs dicẽdus ẽ mẽdicꝰ? paup Eñ apocii⸗ Eſtimãti ſe talẽ veꝝ regẽ ðꝛ· Dic qꝛ diues ſũ⁊ nulliꝰegeo.⁊ neſcis qꝛ miſer es ⁊ cecꝰ⁊ nudus. Boc bñ põderauit Dauid qͥqᷓ;uis eẽt rex ditiſſimus iñ videns om̃ia iſta eſfe quaſi nulla.de ſe dixit. Ego aũt mẽdicꝰ ſũ et paup. Et ſic patet de pmo. B He ſcho qũo nẽo dz dici verꝰrer aut dñs in hac vitagprtꝑis bꝛeuitatẽ ⁊ bꝛenẽ ſubſi ſtentiã. Nã eſto ꝙ hõ habeat oĩa mũdi de lectabilia q̃ deſiderat aia ſua nihilomimꝰin his ſubſiſtere ñ pᷣt vñ potiꝰẽ ꝑegrinꝰ⁊adue na qᷓ; rex in ð můdo.iuxta ilð Ecẽi x. Dĩs potẽtatꝰ bꝛeuis vita. Refert Valeriꝰ in li. vltimo et Jero. in epla. cxx. ꝙ Kerſes rex Perſan aſpiciens multitudinẽ milicie ſue ſieuiſſe ðꝛ. eo ꝙ poſt bꝛeue tꝑs eã amittere deberet.⁊ nullus ð ſuis ᷣmaneret. Dũo ðᷓ rex dicip̃t qͥs cui qᷓi advnhote ſpaaũ oĩa iſta ↄceſſa ſũt. Coꝛpꝑa em̃ nf̃aĩqͥbhitamꝰ nõ ſũt niſi qͥdã tabernacla militãtium aut ſtabula viatoꝝ.vt dicit Ber.ſuꝑ canti.ſer. xxvij. Qualis ð ẽrex in tabernaculo aut in ſtabulo.certe nullus. Vñ Augꝰ.ſuper põ. xrxvj. exponẽs illud. Adhucpuſillũ et nõ erit petõt. vocat iſtã aurã matutinã. EtJa tobhi Kanonica ſua vocat eam vapoꝛẽad modicũ aparentẽ. Et e ſicẽ Nã vidõꝰ qñ q; ꝙ aura matutia ſit młtũ ferena.et apa/ ret hoĩ ꝙ ſic duraret tota die.ſed oꝛto fole ſtatim mutat᷑? diſparet ĩnichilũ. Sic vita boĩs ↄparet ꝙ deberet durare lõgo tpe.et tñ cũ hõ ſperat moꝛi Job.xj. In puncto ad inferna deſcendũt Et iõppha nihil alið vocat eã niſi yanitatẽ ⁊ mẽdaciũ dicẽs.pᷣs iij. Vt qͥd diligiti va·⁊ q̃ri menda. Expõit Inno · q̃rtꝰitꝑalia q̃ dicũt mendaciũ mltꝭ rõniby. Pꝛimo qꝛ ꝓmittũt ſecuritatẽ ⁊ ſol⸗ nũt timoꝛẽ Job. Lv. Sonitꝰ terroꝛ ſemp in auribo illꝰ⁊ cũ pax ſit ille ſꝑ inſidias ſu⸗ Peh niſti firmamentũ eßfoꝛmi i nẽ. Eñi Seneca dicit· Videt pauperẽ? ſuſpicat᷑ furẽ. videt diuitẽ ⁊ eſtimat pᷣdonẽ. Scðᷣo qꝛ ꝓmittũt ſacietatẽ? ſoluũteſuriẽ Jurta illð poete. Duo plus potant᷑ plus fitiũtur aque. Tertio qꝛꝓmittũt delectgti onẽ ⁊ dãt punctõeʒ. Vñ dñsvocat eas ſpi 5% nas. Lu.vij et Wath xiij. Quarto ꝓmit tũthonoꝛem ⁊ ſoluijt obpꝛobꝛiũ Pð Ob ꝛobꝛiũ abundantib ⁊ deſpectio ſuꝑbis Et ſic patet ſecundum. „— ₰— Petertio qũo nẽo pt dici aciter dñs ⁊ rex in hac vitaꝓpter ſolicitudis anxietatẽ⁊ laboꝝ ſuſtinentiã. Sp eĩ diuites ſunt in ↄtinua ſollicitudine Watß · vj. Ne ſolliciti ſit. Solliciti em̃ ſůt in ↄtinuo laboꝛeqũo puideãt familie mlte de neceſſarijs · Duig Ecẽs.y. ðꝛ. Vbi multe ſũt opes multi?qͥ comedũt eas. Vñ freq̃nter ſeruꝰdoꝛmit? dñs coßitat qd cras comedat— S66 Hermo. inß dicit Seneca ꝙ dñs tal mĩoꝛ ẽqᷓ fwꝰ Eo ꝙ dicit Augꝰ li. xix.ð ci. delc·xxj. Dui impant ſeruiũt eis qͥby vident imꝑare. Et terte ſic eſt. Dñi eiñ poꝛtãt onera ſubdito rũ potiꝰqᷓ; ſubditi dñoꝝ. Uñ Bre exponẽf illud Job. xxxj. Ecce gigantes gemũt ſub nq́s.i.xvij. Moꝛgl · dicit. Dui elatum ho noꝛẽ in hac vita aſſequi cupiũt ſub ponde riby ploꝝ gemũt. Ham q̃nto q́;s altius eri gitur·tanto plus curis grauioꝛibꝰ onerat᷑. ſpſiſq; plus mente et cogitatõe ſupponitur by ſupꝛaponit᷑ dignitate. Pꝛopt᷑ has mo leſtias ſollicitudines ⁊ laboꝛes multi etiã gentiles refutabãt honoꝛes regales. Vñ refert Valeriꝰli.vij·c.v.de quodã qͥ cũ de ⸗ buiſſet coꝛonari in regẽ aſpicẽs coꝛonam dixit O pannũ nobilẽ magꝭqᷓ; felicẽ. quẽ ſi q́s conſidergret q̃ntis ſollicitudinibſit re ſperſus nec humi qͥdẽ eũ iacentẽ tolle vel ⸗ let. Legitur etiã de q̃dã rege conoto qͥ fuit rer dacie ãglie et norꝛvagie.qͥ; poſtqᷓ; poſu it ſedẽ ſuã in littoꝛe mari ⁊ ait. 42 trãſeas necaſcendas terrã nec mẽbꝛa nec veſtes dominatoꝛis tui madefacias, Sʒ cras nihilominꝰmare aſcendit. Duo facto iſte reſiliẽs ait. Sciãt oẽs habitatoꝛes ter re vanã ⁊ friuolã̃ reg eſſe potentiã nec re gquẽpiã nomẽ dignũ he pᷣter eñ cuꝰ nu tui celũ mare et terra obediũt.et nunqᷓ; po ſtea coꝛonã aureã impoſuit capiti.ſedeam ſuꝑ imagineʒ imponi fecit crucifixi in lau/ dem regis eterni. Ex his patet pᷣma pars noſtri ſermonis que indicat defectum hu mane dominatõis. P Bi lecundo e na filij patiẽtis moleſtiam coꝛꝑalem.cũ ðꝛ Cuius filius infirmabat᷑. Bona fuit iſtaĩ firmitas ex qᷓ ꝓuenit pĩis ⁊ filij conuerſio. Zd hõ filius infirmabat᷑ in coꝛꝑe. vt cum pẽe ſanaret᷑ in ania ſiẽ dicit finis euãgelij. Ex qͥ pʒ ꝙ infirmitas coꝛꝑatl vtilis eſt in ⸗ terdũ hoĩ ad ↄuerſioneʒ ·⁊ fit ſepiꝰ occaſio itius ↄꝰuertendi ad deñ.iuxta illud p̃s. xv Wultiplicate ſunt infirmitates eoꝝ ⁊ po ⸗ ſtea accelerauer̃t. Vñ Bre. Mala q̃ nos h pmũt ad deñ ire cõpellũt. Et iteꝝ pð. Im/ ple facies eoꝝ ignominia.⁊ querẽt nomen tuũ dñe. Iſtð pʒ u.xiiij vbi ceci claudi et debiles cõpulſiſunt venire ad cenam dñi. Saniãt ſe excuſauert. Ende Inno·expo nẽs h bů·poſtea acceleraueft· dirit. quia „ are hon CXXIIII biñ rribulatões ⁊ pauplates ſunt q̃i c pendiũ citius veniendi ad deũ. Eirca qͥd ſciendũ ꝙ ĩfirmitates coꝛꝑalesvtiles ſunt ad q̃tuoꝛ. Pꝛimo ad purgandũ culpabilẽ vitam. Multa em̃ mala cõmitti ſimul⁊ aia.ſed qꝛ aĩa ſtatim vt exit ð coꝛpe penã patit᷑ ꝓ petõ. aut ĩ inferno. aut ĩpur⸗ gatoꝛio. Loꝛpꝰaũt iacẽs in ſepulcro nihil patit᷑ niſi coꝛruptõeʒ.penã aũt ſenſus nuł lã vſq; ad generalẽ reſurrectõeʒ. Vñ ſtaret qñq; ꝙ ania ſoluto debito in purgatoꝛio enolaret in celũ.coꝛpus añũt in refurrectõe generali ſurgeret ad gaudiũ. nullo penali debito ſoluto.iðᷣo deus ex inſticia punit coꝛpꝰ moleſtijs · infirmitatibv. laboꝛitad/ uerſitatibv. aĩaz ãt in purgatoꝛio.vt vtrũq; luat penas ſicut vtrumq; habuit delicias. Eñ Petrꝰrauaneñ.in q̃dã epla. Jõte foꝛ⸗ ſitan tꝑaliter punit deꝰ vt etne moꝛtis ar⸗ doꝛes pena tꝑalis redimat. In edificatõe em̃ tẽpli Salomõis lapides pᷣus malleis tundebant᷑ ne in illoꝝ poſitiõe ſonꝰ mallei audiret᷑ necin hoꝛreo dñi reponit᷑ granuʒ donec flagell?⁊ triturantiũ pedib fuerit ex cuſſũ. Hec Petrꝰrauaneñ. Scðo tales ĩ⸗ ſirmitates coꝛꝑales ſunt vtiles ad ↄfiten ⸗ qũꝓpꝛiã culpã. Vñ facit nobiſcuʒ deꝰ ſicut dñs cũ ſeruo quẽ ſcit eſſe ſceleratũ. Depꝛe⸗ hẽdit eñ in carcerẽ.⁊ tamdiu tenet euʒ do ⸗ necↄfiteat᷑ furtum 5 ſe et ð alios cõplices. Caro nf̃a ẽſiẽ fur. qꝛ furat᷑ ꝓhibita.ſiẽ eua pomũ. Socij eius ſunt ſenſus nr̃iqͥ adiu⸗ nãt coꝛpꝰad ſpoliandũ aĩaʒ.ſʒ iſtũ furẽ do minꝰcapit ⁊ incarcerat.⁊ ponit qᷓi fureʒ ad q̃ſtiões ⁊ toꝛſiones. qñ immittit ſibi foꝛtes febꝛes vel guttaʒ vel ꝑaliſim.⁊ tãdiu tenet eũ in infirmitate donec ↄfitea pctã fua cõ tra ſe et ʒ ſenſus ſuos qͥby peccauit. Vñ vi demꝰꝙ illi qͥ ſunt ſani vix ↄfitent᷑ in anno. qᷓtñ poſtqᷓ; infirmant᷑ ſtatim mittũt ꝓꝓfel⸗ ſoꝛe. Vnde pð. Lñ occideret eos q̃rebant eñ⁊ reuertebant᷑. ⁊ diluculoveniebãt ad eñ Tertio vtiles ſunt infirmitates coꝛꝑales ad ↄſeruandũ g̃aʒ diuinaʒ · Vñapoſtolꝰ vt melius ↄſeruaret reuelatões ſibi in ter⸗ tio celo factas.et bõa alia gratuita.paſſus eſt ſtimulum. Dʒ exponẽs quedam glofa ſatis notabil dicit. ꝙ paſſus eſt doloꝛẽ ca⸗ pitis. licet alij dicũt temptatõem carnis vt ðꝛ.ij. Coꝝ.xij. Lũ infirmoꝛ tunc foꝛtioꝛſũ ⁊potẽs. Ende dicit.ij. Coꝝ.xij. Libenter gioꝛiaboꝛ in infirmitatib meis yt inbitet thõ coꝛpe mochrõe clydoloꝛib ſnoſitvtal idict Br onentis ſu wüged nincoꝛpal Lbenter gl rinbabitet zſehkcptal ure. hand nt. Uñ dicit xtin ernũ mihioſolat cans eand eit vt ĩeter kuet. Etſt oſoloꝛ.c reddoꝛ. thumap idoloꝛee Jeroni ſo men f mnesqꝛſc nunveriſt Midhec ſoehöin⸗ ſnwpr haiſide urhfumic in me ᷣtus xp̃i. Ac ſi dicat apte.libẽter ðo/ loꝛe coꝛꝑali affligar vt firmů vas ad cõſer⸗ nandũ gr̃aʒ deieffici merear. Eſtem̃ infir mitas coꝛꝑis qſiciſte pᷣcioſe cõcathenatio. Muanto em̃ ciſta eſt foꝛtioꝛibo cathenis al ligata.⁊ q̃nto plurib ſeris ferreis ẽ clauſa tanto eſt aptioꝛ ad ↄſeruandũ pᷣcioſũ theſ⸗ auꝝ qͥ intrinſeceſt recõditꝰ. Sic qñ coꝛpꝰ vinculat᷑ infirmitate exterioꝛi tũc ẽ aptius ad cõſeruandũ pᷣtutes aĩe.q̃ ſunt theſaurꝰ abſcõditꝰin agro Math · xiij. Sunt zilla vincula gratãter ſuſtinẽda qũ deꝰ eg imit/ ttt. ſiẽ ↄſulit Salomon Ecẽi.vj. Subice humeꝝ tuũ ⁊ poꝛta illã.⁊ ne accidierꝭ ĩ vin culis eius. Et ſeqͥ. Qincula eiꝰ alligatura ſalutari. Ex his infero duo. Pꝛimo ꝙni hil ſic repᷣmit in nob elatõis ſuꝑbiã ſicutĩ firmitas coꝛꝑis. Iſtð pʒ ꝑ ilið Job Sagit te dñi in me ſunt.q̃x indignatio ebibit ſpi ritũ meũ. Dicit interlinear Spm̃ elatõis EtJeronimꝰbidẽ dicit. Sagitte domini rbibũt ſpiñ cũ ſuꝑne animaduerſiõcs mẽ tem ab elatõe cõpeſcũt · Vñ Job optabat talibꝰ doloꝛiby affigi dicẽs. Mec mihi con ſolatio ſit vt affligens me doloꝛe non ꝑcat. Ubi dicit Bre. Lum doloꝛ nos pcutit ela cio mentis ſucciſa cadit. Scðb infero exß ꝙ ſignũ gre diuie ad hoĩeʒ eſt afflictio ifir mitatꝭ coꝛꝑal vt cõmuniter Vñ di apls Zibenter gloꝛiaboꝛ in infirmitatib meis vt inhabitet ĩ me vᷣtꝰxp̃i. Et ex ß ↄſequen/ ter ſeqtꝙ talis afflictio eſt ſignuz ſaluti fu ture. Nam deꝰqͥs ſaluat eternalr tpalit pu nit. Vñ dicit Bre.vbið̃. Duibuſdã h ꝑcit vt in eternũ feriat. Feriat ð nõ ꝑœns.qͥdẽ mihi ↄſolatio. Et Jeronimꝰſuꝑ Job tra/ ctans eandẽ ſnĩaʒ dicit ibidẽ. Hic qbuſdã pcit vt ĩeternũ feriat. ⁊ nõ ꝑcendo ĩeternũ ſaluet. Et ſubdit adꝓpoſitũ. Exafflictione em̃ ↄſoloꝛ.qꝛ ad ſpem ſalutꝭ ex vulnere cer tus reddoꝛ. Ecce notabilis ſpes ſalut Et ex iam apparet ecõtrario ꝙ qͥ ſũt h excep⸗ ti a doloꝛe excipiẽt in futuro a ſalute. Hã dicit Jeronimꝰ ſuꝑ illud Job. vj. Nec foꝛ⸗ titudo mea foꝛtitudo ẽ lapidũ. Repꝛobo⸗ r mens qʒꝛ ſola pñtia diligit. plerũq; alie na tanto exiſtit a vbere q̃nto poſt extranea manet ab heditate. Ex pʒ ꝙ multũ debʒ rimere hõ in ↄtinua ſanitate. q̃ qñq; ẽ occa ſio multoꝝ vicioꝝ. Uñ dicit Mieronimus ꝙ electi ↄſiderãtes qꝛ nulla aduerſa patiũ tur in foꝛmidinis pauoꝛe tabeſcunt e Vnica Wiceſima pama poſt trinitatis Jeronimꝰ. Duarto infirmitates coꝛpales vtiles ſunt ad hoſtis nr̃i debilitationem. Boſtis noſter domeſtid cũ quo eſt ↄtinua pugna? rara victoꝛia eſt caro nf̃a.que con tinue ↄcupiſcit aduerſus ſp. Bal·v. Vñ ſi fuerit infirmata doloꝛib multũ debilita tur yt nõ ↄcupiſcat aĩaz ſed potiꝰ vt obe diat aie.ſicut ſeruꝰ vapulatꝰa dño. Vnde Ecẽi. xxxj. ꝛ. Infirmitas grauis ſobꝛiam facit animã. Et Berñtractans illud apli. Eum infirmoꝛ tũc foꝛtioꝛ ſuʒ. dicit Duid miruz ſi foꝛtioꝛ efficeris hoſte debilitato. niſi foꝛte inſaniſſimũ amicũ dicã qͥ nõ ce ſat concupiſcere aduerſus ſpm̃. Bec ille. Quinto tales inkirmitates vtiles ſunt ad querendũ velocius regni celeſtis ↄſolatio nes. Vnde deus facit homini ſiẽ m pue ⸗ ro quẽ ablactando acu compũgit in os vt reſipiſcat ⁊ ceſſet a lacte. Vnde Auguſtinꝰ in li.ↄfet. de ſe dicit Exceſſi om̃ia pꝛecepta tua.neceuaſi flagella tua. Et ſeqͥt. Ham tu ſemꝑ aderas ſeuiens miſericoꝛditer? ama riſſimis aſpergens offenſionib om̃s illi⸗ citas iocũditates meas vt in te querã ſine offenſione iocundari. Et ſic dicit Bregoꝛiꝰ Mala q̃ᷓ nos hᷣp̃munt ad deñ ire compel ⸗ lũt. Hec ille. Iſtud patet in iſto regulo qᷓ deñ quẽ nõ curauit in ſi queſiuit ĩfi⸗ lij intirmitate. S 1tertio ꝙ in verbis pᷣmiſ⸗ * N 1 ſis ponitur deſcri ptio loci ↄtinentis infirmiafflictõem.cum ðꝛ. Lapharnaũ. Dicit aũt Jeronimus in ſuis interp̃tationib ꝙ capharnaũ interp̃⸗ tatur villa vel ciuitas pinguedinis vel cõ⸗ ſolationis. Et ſignificat delicias conſolati ones et voluptates ſeculi.qͥby hoiĩes infir⸗ mant᷑ ſpũaliter in aĩa.vt dicit apoſtolus.. Thimo.v. Vidua.i.quelibet aia ĩ delicijs huius mundi.q̃ ſunt aque ſubmergentes animã.bᷣm Boꝛrã. moꝛtua eſt vita gre ĩ aĩa qᷓuis viuat vita nature in coꝛge. cuius le⸗ pulchꝝ eſt coꝛpus delicijs vacans · Roma noꝝ.viij. Si ᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemi. Sed circa hec aduertendũ ꝙ můdus iſte congrue ſignifica᷑ ꝑ Capharnaũ ciuitateʒ Eſt em̃ mundus ad inſtar ciuitatis valde ſolacioſe. Vnde tres ſunt ciuitates. ſcilicʒ ſuperioꝛ. media.et infima. Duarũ media ẽ mũdus. Supioꝛ in qua ſunt omĩno boni de qua ðꝛ in ps. Fundamẽta eius in mo⸗ tiblancꝛj· Iſa· vxxij· Oculi tui —— Pieruſalẽ habitationẽ opulentã.taberna culũ qᷓd nequaqᷓ; tranſferri poterit Notan ter dicit ꝙ hʒ fundamenta hec ciuitas in montibyet ideo eſt immobil · ad ſignifican qũ ꝙ nr̃a ciuitas hꝰmũdi nõ bʒ fundamẽ⸗ ra.⁊ iõ nõ eſt ſtabilis Mebꝛe.· xiij. Nõ hẽmꝰ ßmanentẽ ciuitatẽ. Illa ðᷓ ciuitas ẽ oñi cõ ſolatõe plena. Põ · Bloꝛioſa dicta ſũt dete riuitas dei. Eſt em̃ mãſio in ea amena.qͥa fiumiĩs impetꝰletificat ciuitatẽ dei. Eſt de ⸗ ſiderãda.qꝛ Zpoca.xxj. ðᷣꝛ. Ip̃a ciuitas an rũ mundũ. Eſt leta qa Si letantiũ oĩm noſtrũ habitatio eſt in te. Eſt fertiliter ꝑfe cta.qꝛ edificat᷑ vt ciuitas. Eſt iocũda ꝑpe ⸗ tue. Pð. Si audiuimꝰſc vidimꝰin ciuita te dei nri.Pð. Magnꝰdñs ⁊ laudabil ni⸗ mis in ciuitate dei noſtri in monte ſancto eius. Alia eſt ciuitas infima in qᷓ habitant om̃ino mali⁊ eſt infernꝰ. Haũ.iij ðꝛ. Ve ci nitas ſanguinũ · vninerſa mendacij dilace ratõne plena. Et hec fugienda.qꝛ ibiẽ mã ſio defoꝛmis Iſa. xxxv. Poſuiſti ciuitatem in tumultũ. Ibi concio hoꝛribil ſeu ſocie tas Zpoẽxxiij. Facta eſt habitatio, demo nioꝝ ⁊ cuſtodia ſpirituũ imũdoꝝ. Ibi ðfe⸗ fectꝰom̃is gaudij Iſaie.xiiij. Vlula poꝛta rlama ciuitas Iſa.j. Terra vãa deſerta.ci nitates vẽe ſuccẽſe. Tertia ciuitas ẽ media in q̃ habitant boni ⁊ maliſcʒz mundꝰ· Deqᷓ Bebꝛe. xiij. Nõ habemꝰ h manentẽ ciuita tẽ ſʒ futurã inqrimꝰ Eſt tñ mihilominꝰciui tas dicta.qꝛ in ea negociandũ eſt ſiẽ in ciui tate pꝛudenter inſtãter ⁊ innocenter. Et ß qꝛ hᷣ habet̃ facultas merendi ex diuina lar gitate. Juxta illud pᷣs. Benedictꝰdñs qm̃ mirificauit miſcʒiaʒ ſuã̃ nobiſcũ in ciuita ⸗ re munita. Iſta em̃ eſt ciuitas in qᷓ potes ſaluare aĩaʒ. Beñ.xix. Sed qꝛ ẽ lubꝛicitas vie ideo pꝛudẽter eſt ambulandũ ĩ ea Ecc̃i ix. Noli circumſpicere in vicis ciuitat? ner oberraueris in plateis illiꝰ. Eſt ãt differẽ⸗ tia int᷑ iſtas ciuitates In pᷣma em̃ nulli fũt infirmi.qꝛ ibi eſt tota ↄſolatio ꝑfecta.⁊ iðo ibi nõ eſt vllus doloꝛ. Apoẽ xxj. Vñ ð eis p̃t dici illud. Pð. Et nõ erat in tribuby eo/ rũ infirmꝰ. In ſcða œẽs ſũt moꝛtui.qͥa ðꝛ in p̃s. Siẽ oues ĩ inferno poſiti ſũt moꝛs depaſcet eos. In tertia ciuitate ſcʒz mundi. multi ſunt infirmi. ð. Wultiplicate ſunt infirmitates eoꝝ. Sz vnde multiplicate unt infirmitates iſte ⁊ ↄtinue mijltiplicãt verte ex nimia pinguedie diuitiaꝝ ⁊ delicia CXXIII rů. Vnde ↄquerit᷑ dñs Deutro.xxxij. In/ craſſatꝰeſt dilectꝰ⁊ recalcitrauit. incraſutꝰ impinguatꝰ dilatgtꝰ. Incraſſatus dinitijs impinguatꝰdelicijs. dilatatꝰ honoꝛib. De reliqͥt deñ factoꝛẽ ſuũ. Dicũt naturales ꝙ et nimia pinguedine multe infirmitates ꝓ neniunt coꝛpales. Sic ẽde mũdo iſto qᷓ E ciuitas Fapharnaũ abũdans pingnecie deliciaꝝ ⁊ voluptatũ.ex qᷓbymłte ꝓuenũt infirmitates. Ex nimia nãq; pinguedie ce citas genera᷑ maxĩe qñ ẽ in capite vł circa oculos vt dicit Innocentius quartꝰ ſuꝑ Ps · xxj. Sic diuitie. que funt quedam pin guedo qᷓ generat᷑ in pᷣlatis et dñis magnis qui ſunt capita vel oculi ſubditoꝝ. cecant. Job. xv. Operuit faciem eius craſſitudo. Facit etiã pinguedo hoĩeʒ ponderoſũ. ſie diuitie vel delicie. Luce. xviij. Quaʒ diffici le qͥ pecunias habẽt intrabũt in regnũ ce⸗ loꝝ. Et ita delicie faciũt hominẽ cecij in ra tione vt nõ intelligat vt bene agat. Sicut ↄquerit᷑ pð. Holuit inqͥt intelligerevt bene ageret. Et accidioſum in volũtate vt non poſſit moueriad bonum.ymo dicũt bono malũ. Iſa.? Ve qͥ dicitis bono malum et malo bonũ Sic pinguis dicit dulci ama rũ. ꝛoner.ixvij. Aĩa ſaturata calcabit fa⸗ uum Iſta etiã pinguedo ↄſolatiõis terre⸗ ne qͥdãmodo inducit freneſim gnime. ita w aia fit vaga ⁊ inſtabilis huc illucq; diua gando. Vnde Hieremie. xxxj. querit᷑ do⸗ mimꝰ dicẽs. Vſq;q́; delicijs diſſolueri filia vaga. Hec ſolũ iſta pinguedo deliciaꝝ facit vagñ ſʒ etiã rebellẽ deo.ſiẽ caſtꝝ abũdano rebellat dño ⁊ equꝰimpinguatꝰrecalcitrat Sic ſeruꝰ delicate nutritus Pꝛouer.xxix. Qnui delicate nutrit ſeruũ ſentiet eñ poſtea ↄtumacẽ. Hec ſolũ delicie ſũt occaſio infir mitatũ pᷣdictaꝝ.ſʒ etiã ſunt occaſio moꝛti. Siẽðꝛ h de iſte infirmo qͥ febꝛiby coꝛrep⸗ tus appꝛopinqᷓnerat ad poꝛtas moꝛtꝭ· q? ĩ⸗ cipiebat moꝛi. Ecce qnta mala ꝓnueniũt in iſto mũdo.qᷓi in qdã ciuitate Capharnaũ. 5̃ ðꝛ villa pinguedis ſen ↄſolatiõis ex vo⸗ luptate delicia. Sed diceret qͥs. Dñe exqͥ tãta eſt in mundo ſpecioſitas ⁊ multi⸗ plicitas a deo creata ad yſum hoĩs.qugre in ea dicitis eſſe pctm̃. Id quod reſpõdeo ßᷣm Robertum holgoth ſuper lib. Sap̃j. M non eſt imputandũ bonitati creatura⸗ rum ſi hoies in amoꝛe deliciaꝝ contra ho⸗ noꝛẽ dei figunt᷑ ʒ tantũmodo ꝑuerſitati murbn nſtundẽ vi ſminẽ euae dii ſc L o uin Jo ſieoda ilu ſeaei nautnegig amꝛſimi gemit ꝙni Pec ear ſubitocter qᷓcreata ſur ſed multot ſunt exipe ſoa ſunt hecem̃ tra vorvt iuſſ ſñ Barut ſitaſſumꝰ. nus dition ſtcuipoſit nrqudith dunintur nerftae oſe bunm oehs omn Vnica Wiceſimapꝛima poit triitans hominũ qͥ male vtunt᷑creati. Vñ Augꝰ in ſanabit puer me ludap i in in momento ⁊ l. de va religiõe.c· xxvij. dicit. Nec aq̃ ma⸗ lũ eſt ꝙ hõ ſubmergit᷑.ſʒ malũ eſt volunta ria pᷣcipitatio ⁊ ſuffocatio in aqᷓ. Patetʒ ꝙ vis creata dei bona ẽ homini.dũmõ vtat᷑ ea debite. Sicut idẽ cib in eadẽ mẽſa vni ꝓdeſt qͥ ip̃m debite ⁊ cõpetenter ſumit⁊ al/ teri nocet qͥ ip̃m ĩmoderate ſumit. Inde eſt ꝙ paupꝑes qͥ modicã habẽt ſubaʒ minꝰcon tra deñ peccãt pctis ſup̃dictis.qꝛ cõpeten ⸗ ter vtunt̃creaturi.⁊ iðo mimꝰ infirmant᷑in firmitate aĩe.q̃ eſt pctm̃ Diuites pᷣo ĩmode rate ytunt᷑ creaturis. vt qꝛ ſiẽ bꝛuta bibũt qntũvolũt qͥtiẽs volũt.qñvolũt. ⁊ qᷓlrvolũt Sür comedunt.ſilr doꝛmiũt.ided ſepius infirmant᷑ multis infirmitatib anĩe. Siẽ iſte filius reguli qͥꝓpter abundantiã bono rũ fuit infirmatꝰ. Sʒ nos nõ ſic ſed potiꝰ vtamur ß mũdo qᷓi nõ vtentes.vt dic apłs vt ſic tandẽ vitam eternã ↄſequamur etin firmitatẽ euadamꝰaie ſempiternã. Amen. Dñica viceſima bma poſttrinitatis. II Sermo. URXV LCLcurrerut ei ſer o ui nũciãtes qꝛ filius tuus viuit. Joh.iij. Inter cetera diuie po⸗ rẽtie opa illud maxie videt᷑ eſſe pᷣcipuũ? in ſigne ꝙ ad eius nutũ om̃ia ſine quaq; mo ra aut negligentia obediũt ⁊ obſequũtur. Ham? ſimirabilis potẽtia eſt ꝙ tã magna rreauit ex nihilo. mirabilioꝛ tñ ꝙ tã ſubito Neq; em̃ artificem cõmẽdamꝰ ſcit ſed ꝙ ſubito et expedite ſcit. Mirabilia ſunt oĩa qᷓcreata ſunt yt durent ſine tꝑe ⁊ſine fine. ſed multo mirabilioꝛa ſunt ꝙ ꝓducta non ſunt ex tꝑe. Hamn ſtatim vt dixit deꝰ.om̃ia facta ſunt. mãdauit et creata ſunt vniuerſa Necem̃ tractu tꝑis creata ſunt vt eſſent. ſʒ mor vt iuſſa ſunt fieri illico in eſſe ꝓdierũt rũt. aſſumꝰ. Et q opus eſt ſolius dei.in cuius ditione om̃ia ſunt poſita. ita vt non ſit qui poſſit reſiſtere ſue voluntati. vt dici tur Juditb · xiij. Ideo ſaluatoꝛ volens ĩſe diuinã naturã et equalitareʒ potentie ptis perfecte oſtendere in ſignis et miraculis ſubito languoꝛes curabat.moꝛbos ſana ⸗ bat. moꝛtuos ſuſcitabat · ita ꝙ ſolo impe ⸗ rio eius omnes curabant᷑. Sicut Tentu⸗ rio conſeſſus ʒſt dicens: Tm̃ dic verbo et io fiülio reguli quẽ domin ſubito ⁊ quod mirabilioꝛis potẽtie eſt ab⸗ ſens abſentem coꝛpꝑaliter ⁊ ꝑfecte fanauit. Vñ mox vt patri eius ditit. Vade filiꝰtu⸗ us viuit· ſtatim pater reuerſus eſi ad vidẽ⸗ dũ filij ſanitatẽ. q cum eſſet in via ſerui ei occurrerũt nũciantes quia filius eius vi⸗ neret. Et pater queſita hoꝛa qua cõualuii ſer. cognouit quia illa hoꝛa erat qua dirit eiihus. Vade filius tuus viuit· Nuila em̃ hoꝛa inter xpi facere ⁊ dicere. Ne igiturla tuiſſet pꝛẽm curatio filij. etne diuine potẽ⸗ tie operatio ſubito celaretur. occurrerunt eiſerui direntes. uia filius tuus viuit. vt dicũt yerba thematis. In quiby verb tria conſiderare debemꝰ ßᷣm triplices ꝑſonas ĩ eis deſcriptas. Ham tangunt᷑ ꝑſone ſeruo rũ · cum ðꝛ· ccurrerunt ſerui In qͥ nota tur eoꝝ ſtudioſa fidelitas. Scðò tangitur ꝑſona dñi. cum dicit᷑ ei ſcʒ regulo. qui fuit eoꝝ dñg. In quo notatur venerabil dig⸗ nitas. Tertio tangitur ꝑſona filij cum ðꝛ. fiiuscuus viuit. In quo notatur amoꝛo⸗ ſa charitas Sic ergo ſerui inſtruũt ſeruo rum conditionẽ ſubiectionis. dominus in ſruit dominoꝛũ poteſtatem pꝛelationis.⁊ filius inſtruit filialem charitateʒ paterne tur per ſingula. dilectionis. Et iſti tres ſtatus hic infoꝛmã 3 Dix pꝛimo inrbieper⸗ pſone ſeruoꝝ.cũ ðꝛ. Occurrert ſerui. Inq̃ notat ſtudioſa fidelitas eoꝝ.ꝑ quã ĩſtruũt oĩm ſeruoꝝ ↄditõʒ ſubiectiõis. Certe maᷓ ⁊ſollicita fidelitas iſtoꝝ ßᷣuoꝝ.qͥ ſi ↄtriſta ti fuer̃t cũ dño ð intirmitate filij ſui.ira cõ gaudere ſtudebãt de vita ſua. Vñ ne dñs in triſticia vlteriꝰmaneat ne de vita deſpe⸗ ret ſʒ potiꝰalacritatẽ reſumat nñciauer̃t oc currẽtes ei de lõginqͥ· qꝛ filiꝰtuꝰviuit. O fi⸗ deles ſerui q⁊ aduerſitati cõpatimi ⁊ꝓſpe ritati ↄgaudetꝭ. O ſolliciti ſerui qͥ tã de lõ⸗ ginq̃ occurriſti.nec expectare aduentũ ſeu reditũ dii vʒi potuiſtj.nec potẽtiã dei cela re voluiſt.ſciẽtes qꝛ oꝑa dei reuelare ⁊?cõ fiteri honoꝛificũ ẽ.vt ðꝛ Thob.xij. Circa qd ſciendũ ð triby. Pꝛio vñ ꝓceſſit ſeruitꝰ. ſcho qũo ßuꝰdz eẽ fidel dño ſuo. tcio qũo ſu⸗ infidelis. De pmo dicit Zuguſtinꝰ i ixd iuitate deisayi M —— — — — . — —— ferhitutꝭ petm̃ ẽ Vñ nũqᷓ; ĩ ſcᷓturi legimꝰ ſeruũ hepeneit Foe irriſiſſet pꝛẽm qꝓ eo ꝙ pꝛẽʒ irriſit maledictõʒ cũ ſua po⸗ ſteritate accepit. Etxpr ß dic Ambꝛo · ꝙ nõ eſß hodie ſeruitꝰſi ebꝛietas Noe nõ fuiſſet Erq̃ pʒ ꝙ ſeruitꝰ nõ ꝓuenit ex nata ſed ex chlpa.vt di. Bre.ĩ paſtoꝛali. Exjvlteriꝰpʒ „—„ ꝙ ĩſtatu innocẽtie nõ fuiſſʒ buitꝰqꝛ nõ fuiſ ſet pctm̃. In ſignũ cuꝰantiq pꝛẽs ĩ lege na ture potiꝰdicti ſůt paſtoꝛes pecoꝝ qᷓ regeſ hoĩm.vt hẽt᷑ Beñ· xlvij· Etpz iam ꝙ oꝛdo pctõꝝ vmo deoꝛdinatio exigit vt alij alijs ſubiciãt᷑. Etex infero ꝙ pᷣm legẽ diuinã⁊ hñanã debẽt hoĩies obedire hoiby.iuxta il lud Epheb. vj. Serui obedite dñis ſicut rpᷣo. Et qᷓ ad h dicit Bre.ĩ regiſtro.c.xxj.ꝙ exqᷓ pter culpaʒ hoĩs eq̃litas oĩm ſtare nõ p̃t. vt ſczvnꝰ ſit eq̃lis alteri. diuino iudicio factũ eſt vt vnꝰ regat᷑ ab altero. Sũt ãt di⸗ nerſe ↄditões ſeruox. Nam qͥdã ſtatim vt naſcunt᷑ ſeruiefficiũt᷑. vt qͥ de ancilla naſcũ tur. Duidã fiũt ſerui iure gentiũ.vt qͥ capi⸗ untur in bello iuſto. Quidã iure ciuii. vt qͥ exiſtens maioꝛ viginti annis ꝑmiſitſe ve⸗ nũdari ad pᷣciũ ꝑticipandũ. Vuidaʒ ãt iu/ re canonico fiũt ſerui. vt illi qͥ violẽter de/ floꝛãt vᷣginẽ. Nã ßᷣm Kanones tales dant᷑ tali ᷣgini in ſeruitutẽ. Sʒ de his om̃ib h nõ ðꝛꝛ ſolũ h ðᷣꝛ de ſeruis volũtarie do/ minis eoꝝ ſubiectj.vt ab eis regãtur vt di ctũ eſt. De ſcðᷣo qũo ſeruus dʒ eſſe fideiis dño dicit apłs ad Ephet.vj.cap̃. Serui obedite dñis vẽis carnaliby cuʒ timoꝛe et tremoꝛe in ſimplicitate coꝛdis vãi ſiẽ xp̃o. nõ ad oculũ ſeruiẽtes q̃ſi hoĩby placentes. ſed vt ſerui xp̃i.faciẽtes volũtatẽ deiex ani mo cũ bonavolũtate ſeruiẽtes ſicut dño ⁊ nõ ſiẽ hoĩb.ſcientes qm̃ vnuſqͥſq; qͥdcũq; fecerit bonũ recipiet a dño ſiue ſeruꝰſiue liber. Vbi dicit Boꝛra ꝙ ſerui debent hãe q̃druplicẽ ↄditõem. Pꝛimo vt ſeruiãt om̃i bus generair non ſolũ ſpũalib bonis ſed etiã carnalibꝰ malis.j. Petri.ij. Eſtote ſub iecti dñis.nõ t̃ bonis ſed etiam diſcolis Scðo vt ſeruiãt reuerẽter.ſcilʒ cũ timoꝛe mẽtꝭ ⁊ cũ tremoꝛe coꝛꝑis.qͥd ẽxpꝛiũ ſeruo/ rũ. Tertio ſimpłr. Viñ dicit. In ſimplicita te ſcʒ intentõis.vt ſiẽ exterꝰoſtendũt ſiein volütgte habeãt. Quarto fidelr. Vñ dicit Toꝛdis vĩi ſiẽ xp̃o. ſcʒ cũ timoꝛe⁊ cumtre moꝛe 3. Seruite dño in timoꝛe ⁊c· Eth latius declarãs dicit nõ ad oculũ Anõ ad cõplacentiã hoĩm tãqᷓ; ad fineʒ nõ merito ⸗ Hermo. riũ ſ potiꝰad cõplacẽtiã diuinã.j Reg. xxj Mõ yidet qᷓ foꝛis ſũt deꝰãt intuet᷑ coꝛ. Et qᷓ adß ſubdit. vt ſerui xp̃i. Ecce finis meri toꝛð expõit Boꝛra.iq̃i iubẽte xp̃o.nõ ip̃is ß xp̃o ſeruiẽtes. cui ſſeruit᷑ ac ÿitatẽ. nõ adſimulatõʒ ad Bal· Si adhuchoj⸗ bus placerẽ ſeru xp̃i nõ eſſem. Moĩej dẽmꝰplacere ad rõeʒ nõ ad volũtatẽ. Ean dẽ ſnĩaʒ ꝓſeqͥt᷑idẽ apts ad Col· ij. di. Ser ui obedite ꝑ oĩa dñis vẽis carnalibynõ ad oculũ ſeruiẽtes.ſʒ ĩ ſimplicitate coꝛdis ti⸗ mẽtes dñm.qͥdcũq; facit ex anio oꝑamini ſiẽ dño ⁊ nõ hoĩby. Et ſeqͥf᷑ retributio.ſciẽ⸗ tes ꝙ a dño recipietꝭ retributõʒ heditatis. Ex his pʒ ꝙ ↄditio ſeruil placz ðᷣo ĩ eccla ſua.exqͥ eã tĩ cõmẽdat⁊ remunerare pꝛo⸗ mittit. Ex qͥ iã ſeqͥtꝙ illi male murmurant dicẽtes. Vtinã me mpotiꝰ aboꝛtiuiſſz in vtero qᷓ; genuiſſ ſeruũ in mũdo. Hocem̃ eſt murmurare 3 diuinã ꝓuidẽtiã ⁊ iuſti⸗ ciã. Vñ apls dicj. Eoꝝ.vtj. Sernꝰ vocatꝰ es nõ ſit tibi cure. Et ſeqͥł. Qũi eĩ ĩ dñovo catꝰeſt ſeruus libertus eſt domini. B idelitas ãt ſeruoꝝ erga dños dz eſſeĩ pluriboſiẽ hẽt xxij. q.v. De foꝛma. Et pla notauit Moſtieñ in ſumma ſua de feodis pᷣſus · In columie facile tutũq; poſſibile ho neſtũ. Vtile ↄſiliũ fidus dabis auxiliũq;. Qui ſic exponũt᷑Pꝛimo incolume.i.ſeruꝰ dz cẽ fidel dño ne ſit in damnũ dñi ſui.ſed om̃e venenũ oẽʒ infirmitatẽ ⁊ moꝛtẽ⁊ oẽʒ coꝛpis leſionẽꝓ poſſe ſuovitabit Scðo fa cile.ne ſcʒ id qͥd dñs facile intendit ⁊ facilit᷑ facere pᷣt reddat ei difficile. Siẽ mlti faci⸗ unt latẽter ĩpedimẽta ꝓcurãdo. Tertio ne ſit dño ſuo in damnũ de ſecreto ſuo reue/ lãdo alicui.qͥ poſſß obeſſe munitõib ſuis. ꝑqᷓs pᷣt ip̃e eẽtutꝰipas ꝓdẽdo alteri ß pꝛo poſſe ſuo ſubuẽiat ⁊ defẽdat. Quarto ne il⸗ jud qͥd dño ẽ poſſibile facere reddat ipoſſi bile Quiĩto ne ſit ei ĩ dãnũ ĩ ſua iuſticavel ĩalijs cauß q̃ ad honoꝛẽ ꝑtinẽt. Siẽ ĩ vxo/ re⁊ filiabo ſuis vł ne aliqͥd faciat per qͥd fa⸗ ma dñi diminui poſſit. cõponat dicat vl ſa ciat nec audiẽdo vel diſſimulãdo ↄſentiat Sexto ne ſit in damnũ de ſuis rebus vel poſſeſſionib. qͥnymo ne in aliquo ipᷣtili tatem impediat ſed ip̃am fieri bona fide ꝓ curet. Septimo ne det ↄſiliuʒ contra im ß ſed quicqd pꝛo ipſius bono ſciat conſulat Maxime aũt in tribus fices ſerui ↄſiſtit. iupü 2 uunkts iunit vic ie urrbẽilt ſidieſuete unit vttoꝛ ocomhlo. eu fide ſhaſnöe ſ donettic upodilioꝛes udamna in ieileuan upech t imaleo nle diſyẽſal jaeẽ dicti jdc. Vñdr tis dici. In bonadñiſu ſuoſzqſit qdñis nis tio nõ ſolů ide bonis nã de titu nlaudẽ ſe cu loidere. Kch. 4 ſiooin kulanc mi Seru — Bnica Wiceſmapama poſt tritatis Pꝛimo inſeruatõe vite dñi. Narrat Va lerius li.iij. c. viij. de fidelitate ompeiõis dſaẽs ꝙ dñs ſuq̃reret᷑ ad moꝛteʒ · pmuta ta veſte et anulo loco dñi occulte ſe poſuit ⁊ occidiꝑmiſit. Idẽ narrat Seneca ð bñ kicijs liiij.c. xüij. de qͥdã qͥ vidẽs dñm debe re capi ab hoſtiby turpir᷑ eñũ bᷣmoꝛ⁊ ſe poſtea occidit dicens. Jã dñm liberaui.tps eſt vt mihi ꝓuideã. Refert etiã Valeriꝰlib · iijca. vij· ꝙ cũ qͥdã miles ceſaris Zluguſti captꝰ duceret᷑ ad Anthoniũ. Rñdit. Fac qͥd vis nec ſaluti bñficio nee moꝛt ſupplicio abdu tiꝑoſſũ vt ceſaris miles eſſe deſiſtã ⁊tuus eſſe incipiq. Eui Anthomꝰꝓ tãta fide vitã b donauit.Et Seneca li iij. de bñſicijs. ca. xiiij narrat. qũo duo ßᷣui captayꝛbe ab ho ſtibo fugier̃t ad hoſtẽ. ⁊ hoſte cũ exercitu in trante vꝛbẽ illi ſerui pᷣſcij cucurref̃t ad do ⸗ mũ dñe ſue⁊ eã abduxef̃t. Querẽtib aũtqᷓ nam eſſet. dixerũt ꝙ crndeliſſimã feminaʒ duxerãt vt toꝛqueret᷑⁊ ita eã liberauerunt Duo compto.ille hoſtis ãbos liberos mi⸗ nit. Scðo fideles debẽt eſſe ſerui in rerum diſpenſatõe. Ham peioꝛes ſunt alijs furi⸗ bus domeſtici fures.qꝛ non cauent᷑.⁊ ſunt culpabilioꝛes. qꝛ inqᷓti dñis a qͥby ſuſtentã tur damna inferre bᷣſumũt Jð iude ſcelus valde in euangelio expmit᷑ eo ꝙ ſubtrahe bat pecũiã xpᷣiq̃ pauꝑiby debebat᷑· Hec cul pat᷑ qꝛ male acqͥſitã pecuniã ſeruaſſet. ſʒ qꝛ male diſpẽſaſſ. Jõ xp̃us cõmendãs ſeruũ fidelẽ dicit Wath xxv. Euge ſerue bone⁊ fidel · Vñ Ambꝛo.in oml· de villico iniqta tis dicit. nxxj. ꝙ villicꝰ non laudat᷑eo ꝙ bona dñi ſui diſſipaſſet vł ſubtraxiſ dño ſuo.ſʒ qꝛ ſibiꝓuidit.nõ tñ vult deꝰꝙ in ali⸗ q̊ dñis nr̃is damnũ inferãꝰ. Mec ille. Ter⸗ tio nõ ſolũ debẽt eſſe ſerui fideles ⁊ ſollici ti de bonis foꝛtune ⁊ nate dñoꝝ ſuoꝝ · ſed etiã de titulis fame ip̃oxꝝ.vt potiꝰ dñoꝝqᷓ; pꝛiã laudẽ ⁊glaz acquirãt. Tal fuit Joab ꝗ noluit caꝑe vꝛbẽ ne victoꝛia nomini ſno zſcriberet᷑. ſʒ potiꝰ dño ſuo Dauid.vt hẽt᷑ ſRerij. Sedq̃eſtpena fuoꝝ infideliũ Rñdeo ꝙ in bls q̃ ſunt minoꝛa eſt pena tẽ poꝛalis. vt caſtigatio coꝛꝑalis. qͥa ðꝛ Ecẽi xxxiij. Seruo maliuolo toꝛtura et compe⸗ des In his autem que ſunt grauioꝛa.vt qᷓ tangunt honoꝛem dñi vel vitam in quib incurrit crimen leſe maieſtatis· eſt moꝛs coꝛpoꝛalis. Vnde narrat Valerius libꝛo tertio. caß · ij M quidam ſeruus barbarꝰ quendã ſeruũ aſtribalem ꝓeo ꝙ dominũ ſuũ occidiſſet ſubito aggreſſus interemit. Marime aũt ſerui debẽt fugere detractio nes dominoꝝ ſuoꝛũ.et vbi qudierint eas debẽt dicere. qꝛ grauitervlciſcii᷑ðs tales detractões maixe in ſeruis. Vñ Ecẽs xð? In cogitatione tua ne detrahas regiet in ſecreto cubilis tui ne maledixer diuiti Et ſequitur. Duia aues celi.id eſt angeli bo⸗ nipoꝛtabunt vocem tuã id eſt.talem male dictionẽ. Eteſt contra illos qͥ factg domĩo rum ſuoꝝ dijudicant aut coꝛam alijs con fundũt. Ettales ſunt peſſimi ſerui et dya olici canes moꝛdentes in ſecreto domi⸗ nos ſuos.Et tide pꝛimo. Dixi ſecundo Ijehe gitur ꝑſona dñi.cum ðꝛ. Ei.ſcʒ regulo. In quo notat᷑ yenerabilis dignitas. ꝑquãin⸗ ſtruit omniũ dominoꝝ poteſtatẽ platõnis Iſte em̃ regulus fuit in dignitate cõſtitu⸗ tus eta ſeruis ſuis multũ honoꝛatus.ĩ eo 3 exicrũt ei obuiama xp̃o reuertenti.erga q́s ip̃ habuit ſe multũ fauoꝛabiliter. iter⸗ rogando eos de vita filij. colloquẽdo cum eis de circumſtantijs ſanitatis eiuſdem et quod oĩm eſtpotiſſimum. ita eos dilexit ſecũ oẽs ad fidẽ ⁊ ſalutẽ ↄuertit. vt dicit fi⸗ nis euãgelij· Credidit inqͥt ipᷣeet domus eius tota.i.ſubditi. Et eſt cõtra auſteros dominos ⁊ dedignantes loqcũ ßᷣuis ſuis. Cötra quos ðꝛ Ecẽ̃ixxxiij. Sieſt tibi ſer⸗ uns fidelis ſit tibi quaſi anima tua et qua ſifrẽm ſic eum tracta. Et iſti ſunt mali dñi et obliti ſue fragilitatis.putãtes ꝙ eoꝝ ſer ni ſint quaſi canes reſpectu ipſoꝛũ. Circa qͥd ſciendũ ꝙ ad hoc vt dominꝰ ſeruũ ſuũ bene tractet debet moueri ex trib. Pꝛimo ex ſimilitudine nature.qꝛ equaliter cus eo genitus eſt. Juxta illud Job.xxxj. ũqd nõ in vtero fecit me qͥet illum.ſcʒ ſeruum. Vbi dicit Bregoꝛius.xxj· ib. Moꝛalium Potentib yiris magna virtus eſt humili ratis conſiderata equalitas conditionis. Vnde ſeruus poteſt dicere dño ſuo illud Job. xxxiij. Ecce me ſicut te fecit deꝰ et de codem quoq́; luto foꝛmatus ſum. Iſtð bñ ↄſiderauit Salomon qͥ de ſe ait Soÿᷣ · viñj Etego inqͥt natus accepi cõmunem gere et ſimiliter cecidi in terrã factã.et pꝛimam vocemimilem ↄmnibus emiſi ploꝛans· Ert et ẽo em̃ ex regib alis hʒ bncipiũ Anz itroiꝰ ad vitã oiby·⁊ ſilis exitꝰ Añ Seneca epła. xlviij Cũ ſeruisviuere f mi ſariter decet pꝛudentiã tuaʒ. Serui ſ unt ymo poies.hul ſunt ymo hũiles aici.Et pꝰ mnłta. Siccũ iferioꝛi viuas quẽadmoduʒ ſuꝑioꝛẽ tecũ velisvinere. Et Cathodſcit. Vui kʒ ſit ſeruꝰhoieʒ tñ eẽ memẽto Et hoc maxie dʒ mduere dños ad hũilitateʒ erga ſuos ſeruos. Scðᷣo ad h dz moueri dñs vt affabilit tractet ſeruũ ſuũ.cogitãdo qꝛ gliqñ dñs fuit etiã alteriꝰſeruꝰ vel nunceſt Siẽmiles ẽ pᷣncipis ·⁊ hnceps regrex añt ſeriimpatoꝛi. Et tñ ð iſto ſtatu dñgtõnis mlti cecidert ad ſeruitutẽviliſſimãqͥd eidẽ ↄtigere pᷣt. Uñ Seneca epla.xlviij. diẽ Ne ſcis q̃ etate eccuba illa regia Troꝝe ßui re cepit. q̃ Creſus rex.qᷓ darij m̃.q̃plato. q̃ dyogenes.qᷓſi dicat. Dẽs iſtipꝰdñatiões eoꝝ veneft ad ſenectutẽ ĩ ſeruiciũ. Pꝛopter qᷓd ſubdit ibidẽ. Viue cũ bᷣuo clemẽt᷑ viue cõiter.⁊ eũ ĩ ↄſiliũ ⁊ ĩ ↄuictũ admitte Hec ille. Tertio dʒ ad moueri dñs. recogitã⸗ do qꝛ ⁊ ſi ſeruꝰẽ ↄditõe.liber tñ ᷣtuali lib⸗ tate· ſ. mẽti cũẽ abſqʒ pctõ. Vñ Seneca di cit. Serwẽ.ſʒ foꝛtaſſe liber aĩo · ſerweſt.h em̃ illi nõ nocebit. Oſtẽde qͥs nõ ſit. aliꝰ li⸗ bidini ſeruit.aliꝰauaritie. alꝰambitõi.oẽs ſermũt timoꝛi. Nulla ſeruitꝰ turpioꝛ qᷓ; vo lñtaria. Hec ille. Warie aũt dʒ recogitare dñs qꝛ ßuis ſuis ĩperat foꝛte ĩ dãnñ ſuũ ꝑ⸗ petuũ. Nã ſiẽ ðᷣꝛ Ecẽs.viij. qð expõit Jero. M hõ qͥ dñat᷑ hoĩ affligẽdo ⁊ ↄtãnendo eñ viateiin malũ fuũ. Sʒ iᷣmgli exẽplum Saul dñatꝰẽ alijs q fuit rex.⁊ in malum ſuũ.qꝛ nõ bñ rexit. Et Pilatꝰaccepit ptãtẽ ſuꝑ xpᷣm.vt ðꝛ Jo. xxiij · tñ ĩ malũ ſuũ. Nõ eſt dñandũ hoiby ex ſuꝑbia ⁊ ãbitõe ·ſed hüllitate ⁊ ncc̃itate. Nã dicit Bre.ſuꝑ Job xxrxit li.moẽ in fine Supb ad culpã apo/ ſtataſſe ðꝛ qͥtiẽs hoi pᷣeſſe ðlectat. Blo.etiã qᷓdã expõit. Mõ dñat᷑ hoĩ in malũ ſuum. ſcʒ ad maioꝛẽ occaſionẽ pᷣcipicij. vñ ↄtigit ꝙ ſubditi ſub eo ſaluãt᷑? ip̃e dãnat᷑. Juxta ülð Job. xxxvj. Deꝰnõ ſaluat ĩpios.⁊ iudi⸗ ciũ pauꝑib tribuit. Suꝑ qᷓ Bre· i.moꝛal xxv· circa mediuz dicit. Maꝗ̃eſt potentia ꝑalis qᷓ hʒ apud deñũ meritũ ſuũ de admi⸗ niſtratione bona regiminis.exiſtentibꝰ tñ iuttaopoſita aiig nocet ſeʒiᷣa domina tio. Vel poteſt ſic exponi. In mahum ſuũ. id eſt. ꝓpter grauioꝛem temptatõeʒ ab ho/ CxRV ſibh. Ham dicit Bre. moꝛal· Sepe dtin/ Dermo. git vt hij qͥ regendo alijs pᷣſunt temptatio nũ maioꝛa certamina patiant᷑. Vel ſic. In malum ſuũ.i.ad maioꝛem accuſatiõem in iudicio Saß.vj. Judiciũ duriſſimum erit his qpᷣſũt. Ande Job· xxxiij. Dui regna re facit homineʒ ypocritãzpter peccata po puli. Dicit Bre·lxxiiij li. moꝛat. ꝙad ma lum ſuũi.ad penã maioꝛem in futuro. At tendat ð dñs qꝛ nõ ex natura ſed ex vicio dominat ſeruo Nam ſicut dicit Breg xxj. li. Woꝛal· Homo animalib irrõnalbus natura p̃latus eſt.nõ homini.ſed ꝓpter vi ⸗ cia homo homini p̃fertur. Et dicit᷑ natura quo ad ſtatum ſue pᷣme conditionis ·ſicut creatus fuit. Et ideo antiqui homines et patres. vt Abꝛaham Iſaac et Jacob non dixerunt ſe eſſe dominos hominũ ſed pa⸗ ſtoꝛes ouiũ.vt Beñ.xlvij. Et vere multuʒ deberent fugere homines inſufficientes ⁊ minus vdonei tam honoꝛes ſpũales qᷓ ſe ⸗ culares.ne penam eis accumularent vltra alios in futuro. Quia dicit Lhꝛyß. ſuper Watheum. Omelia.iiij. in fine. Honoꝛis magnitudò his qui nõ viuunt ᷣm honoꝛẽ additameng eſt penaꝝ. Ideo bꝛeuem re ⸗ gulam apoſtolus pᷣſcribendo dominis er ga ſeruos dicit ad Epheß.vſ.ca. Vos do ⸗ mini eadem facite ſeruis veſtris remitten/ tes illis minas.ſcientes qꝛ et illoꝝ ⁊ veſter dominꝰ eſt in celis. Ubi dicit Boꝛra. Ita habete vos ſicut vultus ſummi domini ſe habet ad vos. Job. xxxj. Si contẽpſi ſub ⸗ ire iudiciũ cum ſeruo meo.quid faciã cum ſurrexerit ad iudicandum deus. Quaſi di. Conſideraui ꝙ ideʒ dñs iuſtus me⁊ ipm iudicabit. Notanter dicit Job. Si ʒtem ⸗ pſi ſubire iudiciũ.ad ſignificandũ ꝙ domi nus non debet coꝛrigere ſeruuz ex ira ſed ex deliberatione et cum iudicio rationis. Eccleſiaſtici. xxxiij. Si nõ audierit te cur⸗ ua illum tompedibus. Et ſequitur. Verũ tamen ſine iudicio nichil facias tĩ de ſecũdo. 86 eo p deſcribi NI tertio ꝑſona filij.cum ðꝛ. ilius eius. In qᷓ notat amoꝛoſa caritas ꝑ quã iſte filius inſtruit oẽs filios ad filia ſem caritatẽ paterne dilectõis. Inter alia ̃ debent filij ꝑentiby eſt pᷣcipuñ dilectio af fectuoſa.qj debẽt diligere ꝑentes ſuos. Vñ certũ eſt ꝙ iſte filꝰ reguli infirmus inultũ tichbecin uns nñt hat nreos. Etp noabam ſctinoꝛe b Nnonn pꝛẽn is Deutro. nnac ꝛpler mylert obe Kilj odedie ditrõneʒ H niin ofenſ ſenſu venin qparentes: ndent.et ei naledictiſi ů vino eb nledicõʒ n in adt ni piis ti Meſtʒil sꝛpmitt inndonis nnEc mjohmen iinẽn ieadin vip 4 4 Dnica Wiceſimaſecũda poſt trinitatis fuit affectꝰpii multũq; eñ dilexit. qꝛð eius vita tiñ ſollicitꝰfuit vt xp̃ᷣm ad eñ deſcẽdere et ipm curare poſtularet. qͥd degeneri filio s feciſer· Inſtruãtur zilij vrerẽpio e⸗ abeãt affectum dilectõis filial erga ſuos parẽtes a qͥbymulta bona ſuſceper̃t. Vnð nõ eſt dubiũ qn iſte filiꝰ poſt curatõem ſue infirmitatꝭ multũ dilexit pꝛẽm ꝓ bñficio ĩ⸗ 1 3 ſanitat. Sũt aũt octo qͥ debent fi Canticoꝝ.ij. ðꝛ. Dꝛdinauit ĩ me caritatem dicit Ambꝛo. Oꝛdo caritatꝭ ẽ vt pus dili⸗ am ꝰparentes. deinceps filios. Scðᷣo de⸗ bẽt honoꝛẽi fact Walachj. Filius hono rat pꝛẽz? ſeruꝰdñim. Tertio debẽt ſeruitu ẽĩobſequijs Ecẽi.iij. Qui timet dñm ho noꝛabit parẽtes.⁊ q̃i dñis ſeruiet his qu rñ genueft. Quarto ſuſtentatõeʒ ĩ neceſſa Monoꝛa pꝛẽm. Sexto obedientiã ĩ hone ⸗ tis Deutro.xxj. Si genuerit hõ filiũ con ijs Ecẽi.ij. Elemoſyna pẽis nõ erit in ob iuione. Et ſuꝑ illud Exodi.xx. Monoꝛa pꝛẽm tuũ ⁊ mrẽm tuã vt ſis lõgeuꝰſuꝑ ter⸗ rã. Dicit glo. Honoꝛare parẽtes ẽ reuerẽ ⸗ tiã echibere ⁊ neceſſaria miſtrare. Quinto reuerentiã in pᷣbis Mebꝛe. xiij. ꝛẽs qͥdeʒ arnis nñ̃e habuimꝰeruditoꝛes ⁊ reuereba mur eos. Exponit Boꝛra.i.timebamus? honoꝛabamꝰ eos. Quia ſᷣm gi. Reuereri eſt cũ timoꝛe honoꝛẽ impẽdere Exodi.xx. tumacẽ ⁊ pteruũ qͥ nõ audierit pꝛẽʒ etcon ⸗ tempſerit obedire ⁊c̃. Vñ ad Ephet. ſexto ilij obedite parẽtib vĩis in vño Et ſub dit rõneʒ. Hoc em̃ iuſtũ eſt. Septimo ve ⸗ niã in offenſis Ecẽi.iij. Si defecerit pater ſenſu. veniam da illi. Moceſt contra ilos q parentes ſenio cõfectos ſubſannãt ⁊ de⸗ rident.et eis illudũt nõ vt filij ſʒ pꝛeuigni maledicti ſites Cham filio Hoe.q patrem uũ vino ebꝛiũ et denudatũ irriſit ꝓr qd naledictõʒ ꝑpetuã incurrit. Octauo tolle nectã piis tui.⁊ neↄtriſtes illũ ĩ vita illius rantiã in aduerſis Ecẽi.iij. Fili ſuſcipe ſe Bocceſt 3 illos qͥ ĩ ſenectute relinquũt pa⸗ rẽtes ⁊ ꝑmittũt eos mẽdicare.⁊ ſoli lauti . ſant in bonis paternis cũ vxoꝛiby ſuis Eõ tra qs ðᷣꝛ Ecẽi.iij· Quaʒ male fame eſt qui relinqͥt pꝛẽm et eſt maledicꝰ a deo · Econ/ tra ÿo parentes debent filijs tria. Pꝛimo puiſionẽ neceſſarioꝝ. Lol·ij. Patres no ⸗ iite ad iracundiam ꝓuocarefilios veſtros tnõpulilt animo füãt eid Epbe Patres nolite ad iracũdiã veſtros ſededucate ilos. Hoꝛra. pꝛouidẽ do eis neceſſaria Scðᷣo debent füijs parẽ MQui xiligit fi ij ſuis ꝑentiby. Pꝛimo amoꝛẽ mẽtis. Vñ nocare filios tes moꝝ eruditionẽ in vᷣbis. Pꝛouerb.iiij. Diſciplinã pẽis audite filij. Tertio coꝛrec tionẽ ſeu in vᷣberibo Eccixxx. iũ aſſiduat illi flagella. Vñ aplus ad Epheß. vj. caß. dicit. Educatei los in diſciplina. Soꝛra.verboꝝ.et coꝛre ctione vᷣbeꝝ. Eth in coꝛrectiõe nõ ſimplici ſed domini.ihoc facite ꝓpter deũ.Ita expo nit Soꝛra.vt tandem poſſimꝰcũ co regna re in gloꝛia eterna. Amen. Dñica viceſimaſc;a poſt trinitatis. I Sermo. QXXVI Eodde quod de r bes Wathei.xviij. Sicut dicit Zuguſtimin libꝛo Enchiridion cap̃· lxij Hon ſolũ ille miſericoꝛs ðꝛ qui dat eſurienti cihũ.ſitienti potũ. nudo veſt mẽtũ·ꝑegrinãti hoſpiciũ. fugiẽti latibulũ. egro vęl incluſo viſitatõʒ.captiuo redẽpti onẽ debili ſubuẽtionẽ. ceco deductõʒ.triſti 5ſolatõz infirmo medelã.errãti viã· delirã ti ↄſiliũ. vexetiã qͥ dat veniã peccanti. ele ⸗ moſynas dat. Mec ille. Ex qb vᷣbis ptz ꝙ opus pietat ẽ dimittere offenſam ꝓxio· q nec leue opus pietati putandũ eſt iſtud.qꝛ dicit Augꝰ vbi ſup̃.cap̃· lxix.M licet mui ta ſint elemoſynaꝝ genera.tñ nihilẽ maꝰ ea q̃ ex coꝛde dimittimꝰ q̃in nos qͥſq; pec⸗ cauit. Cuðꝰ rõ eſt. qꝛ ßᷣm eũ ibidem.non eſt magnũ facere miſcðᷣiazʒ vel oſtẽdere li be neficium qui tibi nihil mali fecit. ſed certe maximũ et magnificentiſſime bonitatis ẽ ſignum ·ſi tuum quoq; inimicum diligas. Mec ille. Ecce pʒ ꝙ inter oꝑa miſchie maxi mũ iudicat et reputat Augꝰ dimiſſionẽ in iuriaꝝ pꝛoximis nos offendentib. Hanc tamen miſericoꝛdiã male ponderauit iſte ſeruus qᷓ ꝓximũ ſuum debitoꝛeʒ inueniẽs ſuffocabat eum dicens. Reade quod de ⸗ bes. vt dicit pꝛeſens euangelium. Simile eſt regnum celoꝛũ homini regi qͥ voluit ponere rõeʒ cũ ßuis ſuis. In qͥb pᷣbis bõ pctõꝛ cõpelli ad deb⸗ toꝝ. cum ðꝛ ei. Redde qͥd debes. Sed qͥa hois ſtatus triplicẽ hʒ ↄſideratiõem.eo ꝙ habet erga ſe ſuperioꝛem inferioꝛẽ ⁊ equa lemidevinverbis nitbematis triplicter zmonet᷑ ad reſtitntõʒ eiqͥd vnicuiq; iſtoꝝ tenet᷑ iuxta illð Roꝝ· xiij. Reddite oĩbo de⸗ bita. Pꝛio ð ãmonet᷑ ad ̃̃ſtitutõʒ debitoꝝ ſui ſupioꝛꝭ.cũ ðᷣꝛ. Redde. Scðo ad reſtitu tionẽ debitoꝝ ſui ĩferioꝛj.cũ ðᷣꝛ.qͥd. Tertio ad reſtitutõʒ debitoꝝ ſui eq̃l.cũ ðꝛ. debes. Dir 1 pAmo ꝙ pctõꝛ hõ pᷣmo ãmonet̃ad reſtitutõʒ debitoꝝ ſui ſuꝑioꝛis Sugioꝛ hoĩs ẽ deꝰcui hõ debitoꝛ eſt · ſiẽ qdã doctoꝛ diẽ. rõne delicti.rõne bñficj·⁊ rõne depoſiti. Pꝛio rõne delicti. Dẽs em̃ 5 eñ deliqmꝰ ⁊ iõ oẽs eiꝓ offenſa emendã dẽmꝰ. In figura hꝰ j. Keg vj. dictũ ẽ phili ſteis qꝛ archã dñi detinherãt iniuſte.⁊ iðo diuerſimode fuerãt afflicti · Due debetis reddite ꝓ pctõ.⁊ tũc curabimi Nĩ ãt pctm̃ vðᷣbitũapt᷑ ſex cauſas. Pꝛĩo qꝛ affligit ⁊ one rat hoĩeʒ. Siẽ em̃ hõ debitoꝛ pecũie alicꝰ qᷓ;diu nõ ſoluit młtũ onerat᷑.ita ꝙ interdũ nõ p̃ᷣt doꝛmire ꝓpter cogitatões affligẽtes. Ita hõ pctõꝛ affligit᷑ ꝑ remoꝛſũ ↄſcie uxta ilð Aug.in li.ↄfeß. Juſſiſti dñe ⁊ ſicẽ.vt ſit ſibi pena inoꝛdinatꝰanimꝰ. Sco qꝛ obli⸗ gat ſiẽ ſeruũ dñs Joh. viij. Qui facit pctm̃ ſeruꝰẽ pctĩ. Et certe ſeruꝰmiſerabil· qa tot dñoꝝ qᷓt vicioꝝ. Tertio ↄfuſioneʒ inducit Roꝝ.vj. Quẽ fructũ tũc habuiſti ĩ qͥb nũc erubeſciti. Quarto ↄtẽptibilẽ reddit Siẽ hõ mimꝰcurat᷑qͥ młta tenet. Walachij Ir ritũ feciſt? pactũ ꝓt dedi vos ĩ ↄtẽptum Quito aĩam affligit fuga. Pð. Perijt fuga a me. Sexto icarcerat.ſiẽ h̊ ptz de iſto uo. q́ꝓ deb ito fuit miſſus ĩ carcerẽ. Sic hõ in carcerẽ inferniꝓ pctõ mittet. Vuꝰ debiti ſatiſfactio ẽ pnĩa quã tñ młti male ſoluunt Nã qdã eã vſq; in ſenectutẽ diffef̃t.qͥdãß;o nũqᷓ; ſoluũt.ſiẽ qͥ ſine caritate decedũt ʒ iſti decipiũt᷑. qꝛ ea ꝓ qͥb h negligũt ſatiſfa/ cere tpatr reddẽt eternalr. Fec exibũt do nec reddẽt ad nouiſſimũ qjdrantẽ. vt dicit textꝰ Wath.v. Sco ſumꝰ deo debitoꝛes rõne bñficij. Recepimꝰem̃ a deo bõa nat̃e. foꝛtune ⁊ g̃e. pꝛo qͥby oĩby merito ſeruire dẽmꝰ Luẽ xxij. Lũ oĩg feceritꝭ dicite.ſerui inutiles ſumꝰ. fecimꝰ qͥd debuimꝰ. Tertio ſumꝰdebitoꝛes deo rõne depoſiti. Dĩa em̃ bona q̃ nob ſůt collgta magi ſũt depoſita qᷓ; data.vñ ð oiby reddituri ſumꝰrõeʒ villi catõis.vt ðꝛ Lu.xxj. ¶ Lirca qͥd ſciẽduʒ ꝙ h 6. reſtitutõʒ triplicꝭ debiti mgxie tenet᷑ 4 ititudinẽ hoĩs debitoꝛi alteriꝰ Hã de germo. cxRvI bitũ ʒhit trib modis aut qꝛ alterialiquid rapuit.aut qꝛ ꝓmiſit.aut qꝛ mutuo accepit Iſt trib modis hõ debitoꝛ eſt ðᷣi.vñ ei ðᷣꝛ⸗ Jeade qͥd debes ſ.d rapuiſti qd ꝓmiſiti qd mutuo accepiſti. Rapuit hõ deo pᷣmo glaz.cũ eã de bonis opiboſibi appꝛopꝛiat. Iſa.xlij. Blaʒ meã alteri nõ dabo. Etque maioꝛ eſt rapina qᷓ; reciꝑe ſponſaʒ dñi ſui. quã nulli p̃ter ſe deſpõſare voluit. Scðᷣo rapuit hõ iudiciũ qñ ð occulti iudicat ma⸗ nifeſte. vel de incertꝭ certa affirmat. vel te/ merarie de veris ſumit vindictã Johis v. Pater oẽ iudiciũ dedit filio. Hinc apls ar guit tales. Tu qͥs es qͥ iudicas ſeruũ alie⸗ nũ. Tertio rapuit hõ deo vindictã. Deut? xxxij. Mea eſt vltio. Ratione iſtꝰtriplicis rapine homo debitoꝛ eſt dei. Sed qͥd ac⸗ cidit raptoꝛi. Certe ᷣm leges punit inqua druplũ. cõputata iᷣa re.⁊h ſi agat᷑ciuilter Siautẽ agat᷑ criminaliter punit᷑ in tertia ꝑte bonoꝝ ſuoꝛũ.et fit infamis.vt. ff de vi bonoꝝ raptoꝝ.lege.j. Et veꝝ eſt ſifeẽ ra pinã ſine armis. Si aũt fecit cũ armis pu nitur exilio.⁊ depoꝛtatur ad inſulaʒ et de⸗ perdet om̃la bona ſua. vt dicit Inſtitutis de publicis iudicijs.. Item lex. Scðᷣum vero canones excõmunicatur pᷣmo.ſecun/ do denegat᷑ ei penitentia donec reſtituat tertio ſi impenitens decedit negat᷑ei ſepul tura canonica ⁊ eccleſiaſtica. B Sic deus faciet ſuis raptoꝛibꝰ Hampᷣ⸗ mo oẽs tales erũt infames ꝑpetuo.qꝛ no⸗ men eòꝝ delebitur in ſecula.Pð. Recme/ moꝛ ero nominũ eoꝝ ꝑ labia mea. Ecce pᷣ⸗ mũ Secũdo eiciet eos ad inſulam inferni dicens. Diſcedite a me operarij iniquitatꝰ Tertio aufferet ab eis oĩa bona q̃ hfecert in pecchto moꝛtali.quia eis non pꝛoſicient ad ſalutẽ. Uñ habenti dabitur.⁊ qͥ modi⸗ cũ habet etiã quod videbitur hãe auffere᷑ ab co. Quarto ꝙ excõmunicabitur.iperpe tuo maledicetur Wath. xxv. Ite maldicti in ignem eternum. Quinto negabiteis ve nia donec ſatiſfecerint.vt dicitur hic. Do ⸗ nec reddent yniuerſum debitũ. Septo de negabitur ei ſepultura electo?um. per quã coꝛpoꝛa ſanctoꝛum in pace ſepulta ſunt.⁊ viuunt nomina eoꝛum in eternum. Iſto rum enim ſepultura erit aſinina. Juxfa iꝰ lud Mieremie.xxij. Sepultura aſini ſepe lietur impius. Sic ſepultus eſt ille peſſi⸗ mus diues epuloAuce ſedecimo. Dequs pctꝛin inde dic us häulit entxpianã fiinon ba Joj imo hinidelise stpagan egat ope.e 5ſermonc. maledicer marinm os eo ꝙdi veritatis: wirc. Uñ napit᷑ho ugentilis 6 ilius enfis nõ friniatũ ksJudeug iſeguine nfutn nſet Sünit ſoßu no. Mala ſepultura vbi nunqᷓ; ſuꝑ defun/ eto requiẽ eternã cantat᷑. ſed tribulatio er na. vbip ſonitu cãpanarũ reſonãt mallei⁊ incudes. vt ðꝛ Pꝛouerb. xix. vbi lumiaria nõ lucent ſed ardoꝛibꝰ ↄſumunt. vbi nulla aſperſio aque bñdicte ſed ſitis ꝑpetua Lu ce. xvj. Witti laʒarum vt intingat digituʒ in aquã.qꝛ crucioꝛ in hac flãma. Iteʒ debi coꝛ eſt hõ deo rõne ꝓmiſſi. Vñ eiðᷣꝛ. Red⸗ de ſcʒ qͥd ꝓmiſiſti. Eſt autẽ duplex ꝓmiſſio fideliũ. Hã quidã ſimplicit?pmittunt ſine iuramẽto. qͥdã vero etiã cũ iuramẽto.vel fi de data.⁊b dicit᷑ votuʒ. Sic qͥdã deo ſim/ pliciter ꝓmittũt obediẽtiã pᷣceptoꝝ.vt oẽs tideles Ero.xriiij. Om̃is qcũc mãdauit aMerktnit nirm — wrcunx 1 nEn e zennitm werhm m * u un nut mt ue turSi rinmm P) n Sn re Seit eni 4 FWwn 1 1 nue bm Nnd «— u mr 2 nobis dñs faciemꝰ. Dñ ergo nõ facit nec viuit iuxta pᷣcepta debitoꝛ ẽ pene grauiſſi ⸗ me. O q̃nti ſunt hodie debitoꝛes trãſgreſ ſoꝛes pᷣceptoꝝ diuinoꝝ.adulteri fures.ho micide⁊ẽ.qͥb dicit᷑. Redde q̃dꝓmiſiſti. Ta les aũt qͥ aliqͥd ꝓmittũt ⁊ nõ faciũt dicũtur infidelr agere. b hoc qd animũ mutãt. Em Tho..ij.ij·q.cx. Et ex hoc iã patet q̃re xp̃ia nus licet fidẽ dicat ſe tenere.a tñ opa ſidei nõ facit ðꝛ infidelis. Hõ ſolũ ergo gentilis vel iudeꝰ dicit᷑ infidelis.ſed eeiã malꝰ xp̃ia⸗ nus: Hã illi dicunt᷑ infideles qͥ ſidẽ nõ ha ⸗ bent xpᷣianã. Iſte autẽ ðᷣꝛ infidelis.qꝛ opa fidei non habet.ſine qͥbo moꝛtua eſt fides. Jaco.ij ĩmo dico ꝙ xp̃ianꝰ malus.magis ðꝛ infidelis qᷓ; paganꝰ vel iudeus. Hã iude us ⁊ paganꝰ⁊ ſi negãt fidem oꝛe.xp̃ianꝰ tñ negat oꝑe. Sed pheſt deñ offendere oꝑe qᷓ; ſermone.ſicut plus ẽ occidere hoĩem qᷓ; maledicere. Et ptz ꝙ offenſa xp̃ianoꝛũ eſt maxima in cõparatiõe ad gentiles vl iude os eo ꝙ dicit Petrus. Melꝰ fuit illis viã veritatis nõagnoſcere.qᷓ; poſt agnitaʒ re⸗ troire. Vñ poeta dicit. Turpꝰ eijcitqᷓ;nõ recipit᷑ hoſpes. Uñ pctiñ̃ xp̃ᷣiani ad pecca⸗ tũ gentilis vel iudei hʒ ſe ꝑ ſilitudinẽ.ſicut pctm̃ illius qͥ occidit fetũ inanĩatũ in ven ⸗ tre m̃is nõdũ viuificatũ.⁊ illiꝰqui occidit fetũ anĩatũ iam natũ. quoꝝ pctã maxie dif ferũt q̃ ad Zuitatẽ. vt ptʒ · xxxij·q.ij. Moy⸗ ſes. Judeus em̃ kgentilis occidit fideʒ xp̃i in ſe quã nõdum fuit ꝓfeſſus.⁊ ꝑↄſequẽs nunqᷓ; fuit viuificata. Sed xp̃ianꝰ occidit fidem in ſe iã viuificatã ꝑ oꝑa pꝛioꝛa bona Et ideo qͥdãmõ talis xpᷣianꝰ magi ðꝛ infi⸗ agelis qᷓ iudeꝰ. Süt alij qvouent deo cũiu Si nolueris polliceri abſq; pctõ eris Dð Dominicaxxl. poſttrinitatis dicit᷑ ꝙ moꝛtuꝰ eſt diues ⁊ſepultꝰ eſtĩ inter ramẽto vel fide data.vt ſunt religioſi. qͥ vo nent pauꝑtatẽ reꝝ Mat.xix. Ecce nosre⸗ liqmus oĩa. Itẽ refrenatõem ↄcupiſcẽtia · rũ.vt oẽs clerici⁊ ſpũales in ſacri qꝛdinibꝰ ↄſtitutiꝓmiſerunt caſtitatẽ in oꝛdinib. vt dicit Wath.xix. Sũt eunuchi qͥ ſe cgſtra neth regno dei. Et his ðᷣꝛ. Redde qͥdvo uiſti Ecẽs.v. Si qͥd deo vouiſti redde pð Redde altiſſimo vota tua. Et iteꝝ. Voue⸗ te⁊ reddite.q.d. Anteqᷓ; vouiſti. liberi fui⸗ ſtis.ſed cũ vouiſtis.iã debitoꝛes eſtis. Vñ Aug.in epla. Quia vouiſti.iã te deo obliga ſti. bñ ðᷣꝛ Redde Deuxxüj. Cũvotũ fecerꝭ dño deo tuo nõ tardaueri reddere. Vñ di cit glo. quedã ſugillud Ecẽs.v. Si qͥd deo vouiſti redde. Vouere ẽ voluntariũ.ſʒ red dere neceſſariũ. Et idẽ hr in glo. Pð̃ſuꝑ il lud. Vouete ⁊ reddite dño deo vñ̃o. Et ra tio oĩm iſtoꝝ ẽ. Quia dicit᷑ Ecẽs.v. Diſpli cet deo ifidelis ꝓmiſſio.i.nõ impleta.⁊ ſtul ta.iindiſcreta. Et glo. dicit. Infidelisẽ in q nõ eſt veritas nec fidelitas. Stulta aũt in q̃ nõ eſt recta ↄſiderabilitas Deut᷑. xxiij autẽ ſemel egreſſuʒ fuerit ab oꝛe tuo obſer nabis. Et ex his ↄcludit᷑ ꝙ multo melꝰ eſt nõ vouere qᷓ; poſt votũ ꝓmiſſa nõ reddere Textꝰeſt Ecẽs.v. Euiꝰ rõ.qꝛ vouere? nõ reddere ẽꝓuocare. Pꝛouer.tx. Ruina ẽ ho mini deuotare ſctõs.⁊ poſt vota retractare Uñ Iſa.xix.dicit᷑. Vota vouebunt dño ⁊ ſoluẽt. K Sed h occurrũt duo dubia Pꝛimũ.exquo dicit ꝙ nõ dz homo tarda⸗ re reddere q̃ vouit. vtrũ vouens ſtatim te ⸗ net᷑ reddere.Ad qͥd rñdeo· ꝙ yota redden ⸗ da ſunt cito.qꝛ dicit Aug epla.xx viij. Fe⸗ lix neceſſitas q̃ ad melioꝛa cõpeilit Et deß Bugo lij. de ſact̃is parte.ij.ca.xxiij. Anve ro ſine moꝛa ſunt reddẽda nõ determinãt ſctĩ Tñ dicit ͥdã doctoꝛ ſug Ecẽiaſten. v. ca. M debet reddere eo tpe q̃ iudicat vtiliꝰ eſſe aĩe ſue.⁊ niſifuerit aliqͥd impedimẽtuʒ vel ſpes de maioꝛi ꝓfectu tuncpᷣt differri. alias ſecuriꝰ ẽ ſoluere qͥd ꝓmiſſũ ẽ ſine mo ra. Hec ille. Scðo dubitat᷑ vtꝝ oĩa que vonet hõ tenet᷑ implere. qꝛ ðꝛ hic Duecũq; voueris redde. Ad qͥd rñdet᷑ ꝙ ſtulta vota q̃ nocẽt vouẽti. vłq̃ ſt de ſe mala velſi ſunt bona nõtñ oꝛdinata vł ex eis malũ ſequit. ita dicit᷑ij.ij.qij. Et deᷣ Mugo li.j. de ſa⸗ cramẽtis ꝑte. ij ca. xxiij dicit. vota ſtulta fu giendaſunt. Zmbꝛo.li.j. de officijs añ 5. Et Tullius de offi. ca. viij. dicũt· Q non ſemꝑ ꝓmiſſa ſunt ſoluẽda.niſi ſint vtiiaꝓ „ mittenti vłcuiꝓmittunt᷑ als nõ. qꝛ dic Iſi do. In malis ꝓmiſſis reſcide fidẽ. in turpi — tũ. Sʒ di. Tñ iepte cõ mẽdat᷑ q ex voto occidit filiã ſuã Judi xj.⁊ votò muta decretũ. Beb xj ca. Ad qͥd dicendũ ðᷣm Boꝛrã. M laudat᷑ nõ in.ſeqqꝛ cõfidẽdo in dño ho⸗ ſtes ſuꝑauit. Ex qͥy ptz ꝙ vota ſtulta poti us ſunt irridẽda qᷓ; ᷣuanda. vt eſt votũ de nõ pectinãdo capite in ſabbo⁊ alijs ſiliby. vt vicit Tbo.ijj. g.rcrvij Immo hm Al bertũ.eti talia ſi fiãt ꝓhonoꝛe ſctõꝝ ßuan da nõ ſũt. qꝛ ſilitudinẽ q̃ndaʒ hñt cũ idola tria. Tria ð debẽt ↄcurrere ad h ꝙ votũ ſit licitũ. Pꝛimo deliberatio. Scopoſi⸗ mi Tertioꝓmiſſo oljðpoſitũ nðob⸗ ligat vt dicit Tho. vbi ſupᷣ. Duantiaũt ſit meriti vouere ⁊ reddere dicit Rabi Woy ſes li v. M vota ſunt ſtipes ſctitati. ẽ ſũt opera ſuꝑerogatiõis.⁊ ſugaddũt ꝑfectiõeʒ operi pᷣceptoꝝ. vr ptʒ Math xit. Vade ⁊vende oĩa. Et ita talia oꝑa ſunt mag me ritoꝛia. Qñj Miero Maioꝛis ẽ merqdis qd nõ cogit᷑ ſed offert᷑. Et ſic patʒ quõ deo ſunt reddẽda vota nr̃a.⁊ꝓpter qͥd vltĩo de bet hõ mutuũ reddere.vñ et debitoꝛes ſu⸗ mus rõe mutui accepti. O ĩa em̃ qᷓcũq; ha/ beinꝰ ſũt nobis mutuata.j. Loꝝ.iij. Quid hẽs qd nõ accepiſti. Dona nature Jaco.j. Om̃e datũ opti.⁊ om̃e donũ perfe·⁊c. Do na foꝛtune j. Paral· xxix. Tua ſunt oĩa ⁊qᷓ de mãu tug accepimꝰdadimus tihi. Dona gr̃e iuxta iliud. Dedit dona hoĩty. Et iſta bĩa vult deꝰa nobis hr̃e cũ vſura bonoꝛuʒ opeꝝ ſiẽ ptʒ Mat xxv.⁊ Luxix. Ipe eĩeſt dñs q abijt in regionẽ longinquã.⁊ tradi⸗ dit bona ſua ßuis ſuis. di. Negociamĩ duʒ venio. vt ðꝛ Lu xix. Hihil ãt vulta nob re/ cige vicenerſa niſi ſit młtiplicatũ aut ĩſim plo aut in duplo aut qͥntuplo. Siẽ ptʒ ex⸗ bſſe Wat. xxv.⁊ Lu xix. Et iõ ꝓuideat qͥli bet vt de oĩby bonis lucꝝ [„rii in bis Dixi ſecũdo zeor tur hõ ad reſtitutõem ſeu redditionẽ debi ti ſui inferiori. Iſte aũt inferioꝛẽcoꝛpꝰno⸗ ſtruz · qͥd eſt infra nos Beñ.·iij. Subterte erit apperitꝰ tuꝰ. Rõ em̃ ẽ ſupioꝛ ĩ hoĩe. coꝛ⸗ pue aüt inferiꝰꝓ tanto qꝛ coꝛpꝰeſt ̃ue.ið nferiꝰ ponit᷑ iuxta illud Coꝛpꝰqͥd coꝛrũpi turgggranat aiaʒ. Aia atẽ celeñ ſature 6 S 3 ꝛicvſpad cleſtalenatvle ijefiacs⸗ dico.nõ vaco ſomno ſed ſuccũbo.⁊ ocu ris.iõ ſollicite dz de eo gerere curam.eo ꝙ obligat᷑ de coꝛꝑe ꝓuidere. vñ aĩaẽ debitri coꝛpoꝛi vt nõ viuat ᷣm appetitũ coꝛꝑisſed ecõuerſo tenet inducere coꝛpꝰvt viuat ᷣm legẽ ſuã. de qͥ Apłs Roma.vij. Debitoꝛes ſumꝰ nõ carni vt m carnẽ viuamꝰ. Et rõ. Sieñᷓ̃ tm carnẽ vixerit moꝛiemini. Si at ſpñ facta carnis moꝛtificaueriti. viuetꝭ Tria igit ania dzʒ reddere carni.vicz ſuſtẽ⸗ tatlonẽ caſtigationẽ⁊ exercitationẽ ſeu la/ boꝛẽ. Suſtentari em̃ dz ne deficiat. delic ari nõ dʒ. ne inſoleſcat.vñ Brego. omcl. vij ſche part ſug Ezech · dicit. In mũdocũ nfis temptatõib naſcimur. ⁊ caro nobsli qñ adiutrixẽ in bono opꝑe. aliqñ aũt ſedn⸗ ctrix in malo. Sið plus eiqᷓ; debemustri buimꝰ hoſtẽ nutrimꝰ. Et ſineceſſitatieius ᷓ debemꝰ nõ reddimꝰ ciuẽ necamꝰ Sati⸗ anda ẽ itaq; caro.ſʒ ad vt nos in bono o⸗ pere ſuſtẽtet Nã qͥſqs ei tantũ tribuitvt ſu erbiat.ſatiari penitꝰignoꝛat. Hecille. De Seneca epla xlir. Vateoꝛ inſitã nob no ſtre carnis cꝙritatẽ. fateoꝛ nos hip̃rtutelã hõ nego indulgendũ ili. buiendũ aũt ne⸗ go vñ gerere hos debemꝰ nõtanqᷓ;pl coꝛ pus viuere debeamꝰ. ſʒ tanqᷓʒ nõ poſſimꝰ fine coꝛꝑe Et ſequit᷑. Inboneſtů eſt inqͥtet vile cui coꝛpꝰeſt nimis carũ. Caroigit᷑ ſu⸗ ſtentari dʒ nõ impinguari.ne ↄtra ſpi fiat hoſtis.iuxta metricũ. Si bñ ſum paſta di cit caro nõ ero caſta. Et alter poeta. D mi⸗ hicara caro.rõni ↄſona raro. Dñ tibi młta paro fercula littꝰ aro Scðo carni debemꝰ caſtigationẽ ꝑ abſtinẽtias vigilias ⁊ afflcti ones rõnabiles Loꝝ.ix. Laſtigo coꝛpꝰ meũ ⁊ in kuitutẽ redigo. Eſt em̃ caro ſicut equus laſcinꝰgter nimiã pᷣbendã. qͥ dñm pijcit in lutũ Uñ Breg ſuꝑ illud Job · xxx Verſaẽ in luctuʒ cithara mea. Siẽſi coꝛ⸗ da in cithara minus tenditur non ſonat. Siamplins raucum ſongt. Sicergo ho mo dʒ moderate carnẽ caſtigare vt nõ ſuꝑ biat.⁊tñ ad offici rectitudinis in opatiõe ſubſiſtat. Tertio debemꝰ carninteeerci⸗ tationẽ ſeu laboꝛẽ.nõ ociũ ſeu vacgtioneʒ- De iſto loquit᷑ Seneca epla. viij Ruiem̃ ꝑocii diues erit. partẽ noctiũ ſtudijs os vigilia fatigatos cadẽteſq; in oꝑe detineo. Ecce laboꝛ pagani hoĩsꝓ laude trãſitoꝛia iimhiin wus npoſſe rit ꝙ dñs arſivelet. Inno iih ſu weſtpecca ãdignẽ Iuba dichtemt Seů ide li dñidic meãſczad Terrioere dicteme ſoꝛes reſu nicoꝛdia: jona vj ð tundet. A ſsnfainſti hnidin indi fndeic dsrödne Vominica.xxll. poſttrinitatis Et vbiẽ xp̃iãi ꝓlaude erna. Et Vierodie Semp aliqͥd oꝑis facito vt te diabohin/ ueniat occupatũ. Nõ eñj facile capit᷑a dia/ bolo qͥ bono occupat᷑exercitio.viñ. Ociũ ⁊ voluptas ſunt arma hoſtis antiq ad miſe⸗ ras aias capiẽdas. de renũciatiõe. Niſicũ pPdẽ Mltg em̃ mala docuit ocioſitaſ.vñ ðꝛ Ecci.xxxij. E Bõ ſolũ aũt dʒ gĩa red ere ea q̃tenet᷑ coꝛpoꝛi. ſed etiã dʒ reddere aliqᷓ ſibüp̃i. Tria aũt aĩa dz ſibip̃i reddere Pꝛio pcõx attributõʒ zee. xij. erditõ tua exte iſrł᷑.tm̃mõ ex me anriliũ tuũ. To tãter dicit pditio tua ex te. qꝛ hõ non hz qͥd imputet deo cũ peccat.vñ ptʒ ꝙ ꝗᷓuiter pee cãt qͥſe de pctis excuſant.iã ꝑ dei opatòeʒ. lam per dei permiſſionem.iam per deidi⸗ ſpenſationẽ iam per gratiã deficientẽ.iã ꝑ deipuidentiã In qͥby oĩbymultũ cõmouẽt deum.cũ h dicat᷑. qꝛ ꝑditio tua ex te.i.tota lis cã peccati tui ẽex teipᷣo hoĩe. ⁊ ex libero arbitrio. Ex his verificat᷑illud · Pð̃.xx.vbi dicit de tali ad deũ. Om̃ declinauerũt in te mala.in te ſcʒ O dñe volẽtes ſe iuſtiſica re.ſicut expõit Inno.Et h ipi ſaciũt młtis modis. Pꝛĩo eĩ excuſant ſe per dei oꝑati onẽ. Siẽ fec adã Beñ.iij. Mulier quã de diſti mihi in ſociã. Dicũt eĩqre fecit nos deus vt poſſemꝰ peccare. Sʒ ↄſiderare de berẽt.ꝙ dñs fecit tales vt poſſent non pec care ſi vellẽt.ſaltẽ moꝛtalit. Haz ſicut dicit Inno.iiij.ſuꝑ dicto vᷣbo p̃g. In arbitrio il loꝝ eſt peccare vel nõ Ecci.xx. Appoſui tibi aquã ⁊ ignẽ. vt ad qͥdvolueri poꝛrigas ma ⸗ nũ tuã Scðo excuſant ſe ꝑ deiꝑmiſſionẽ. dicũt em̃ ꝙ dñs ꝑmiſit eos cadere in pœm̃ Sed ↄſiderare deberẽt ꝙ ip̃i rẽnuũt auxi liũ dñi dicẽtis Pꝛouer.j. Extendi manuz meã ſcʒ ad iuuãdũ.⁊ nõ fuit qui aſpiceret. Tertio excuſant ſe per dei diſpenſationẽ. Dicũt em̃ ꝙ dñs permiſit eoſcaderevt foꝛ tioꝛes reſurgerẽt vt ſic appareret dina mi⸗ ſericoꝛdia ⁊ gr̃a in redimẽdo Cõtra q́s ad Roma. vj. 5?. Permanebimꝰ in pctõt gfa abundet. Abſit. Itẽad Rom̃. iij. Si iniqᷓ/ tas nf̃a iuſticiã dei cõmẽdat.qͥd dicemus. Nunqͥd iniquꝰeſt deꝰqͥ infert irã. Scm hoĩem dico Abſit Quarto ſe excuſant per kr̃am deficientẽ. Dicũt eñ ſe peccare. eo ꝙ dñs nõ dat eis gr̃am ſuã. bᷣm illud Ro.ix · Nõ eſt volenti neq; currẽtis.ſʒ dei miſerã tis. Sed iſtiↄſiderare deberẽt ꝙ ip̃i deſũt ßie dei.⁊ nõgf̃a eis q̃ ſemꝑ pᷣſto ẽ Heb· xij · Uñ 5ꝛj. ſej. Eſtote paratiacciꝑe eqro bis offertgfam. Quito excuſant ſe per dei puidentiã. Dicunt eĩ ꝙ dñs ita puidit vt peccarẽt. Sed ↄſidergre deberẽt ꝙpnidẽ tia dei nõ infert neceſſitatẽ reby.ſi necme/ moꝛia pᷣterite rei infert neceſſitatẽ vt pter illã mẽoꝛiã ↄtigiſſe ſit neceſſariuʒ. Itq licet dñð ꝓuiderit qͥd facturi ſunt.tñ in volta ⸗ te eoꝝ ẽ peccare ⁊ nõ peccare Ezech ij. Si foꝛte vel ip̃i audiãt.⁊ ſi foꝛte qeſcãt. Se cundo dʒ gig ſibiip̃i miſcðiaʒ ⁊ cõpaſſiõeʒ Juxta ilð Ecci. xxx. Miſerere aĩe tue pla cens deo. Hotant dicit Miſerere aĩe tue. Pꝛius eñ miſerendũ ẽ aĩe qᷓ; coꝛꝑi. Et iðo nõ dicit Miſerepe coꝛpoꝛi. qi naturalitqͥli bet miſeret᷑ coꝛꝑi vñ nõ indiget pᷣcepto de miſchia coꝛꝑis Juxta illud Carnẽ ſuaʒ ne mo vnqᷓ; odio habuit. Et ꝙ dicit aĩmetue. vult dicere ꝙ pus hõ dʒ aie ſue miſereriet poſtea ꝓximi.qꝛ Ecci.xiij. ðᷣꝛ. Qui ſibi ne ⸗ uãcui bonꝰ. ¶ Tertio dʒ hõ aie ſue cuſto diã ſollicitã Pꝛouer.iij. Om̃i cuſtodia ſer ua coꝛ tuũ. qꝛ ex ip̃o vita ꝓcedit. Laudabi lis q debitoꝛ qͥ reddit deo iſta duo. coꝛpus ſcʒ ⁊ Mam. Iſte pᷣt cantare illud qͥd cantat᷑ in obſequijs.mõ reddo tibi creatoꝛi aĩam tuã. Iſta ſůt duo minuta q̃ vidua pauꝑcu la miſit in gaſophilaciũ Au.xxj. ⁊ duo de ⸗ narij qͥs ſamaritanus reliqͥt ſtabulario ad curãdũ vulneratũ Au.x. ᷓʒ de multi ecõ tra veꝝ ẽ illud pᷣs· xxxvj. Wutuabit᷑ pctõt ⁊ nõ ſoluet. Expõit Innocẽ. Mutuabit᷑a deo duo minuta.ſcoꝛpꝰ⁊ aĩam ⁊ nð ſoluet deo· qꝛ tradet diabolo tã coꝛpꝰqᷓ; aĩaʒ pec ⸗ catoꝛ Be. xiij · Da mihi 6 6 in vᷣp̃miſ. Dixr 1 tertio ãmonet᷑ hõdebito rũ ſui eqᷓlis Lũðꝛ. debes.— aũt hoĩs eſt pximꝰ ſuꝰ. Eui dʒ hõtria.ſ. dilectioneʒ. inſtructõem ⁊ ſuppoꝛtatõeʒ · Dilctõeʒ dẽmꝰ oib. iuxta illud Ro.xiij. Hemi qͥc; debea tis niſi vt inuick diligatꝭ. vbi dic̃ glo. Que dã debita ſie reddũt᷑ꝙ ãpliꝰ nõ debent.ſiũ pecũia. nũ.vinũ ⁊ ceta tꝑalia. ſʒ caritas qᷓ oĩbyẽ debita ita ſoluit᷑ ꝙ ſoluta oĩb debet᷑ Nullũ eĩtp̃s ẽ qͥ affectu nõ ſit maioꝛ ĩpẽdẽ da Ipᷣa ei ſola ẽ q̃ fddita ſꝑ retiet debitoꝛẽ nec cũ reddit᷑ amittit. ſʒ potiꝰ reddẽdo mł tiplicat᷑.⁊ tãtomagi acqͥrit. q̃ntomag red/ dit. Exqͥ ptʒ ꝙ Zplus iſtud debitũ valde põderat. Acſi em̃ ſic diceret.ceta debita ſic ſoluitest ãpliꝰ nemiĩ qͥcqᷓ; debeati· caritatẽ B8² — ar ſic ſoluite vt eã ſemꝑ debeatꝭſie expõit Simon decremona. Eñ diẽ Aug ĩ epla kexvij. ad Seuerũ epᷣm. Caritas q̃nto plꝰ ipendit᷑ tãto plꝰ deber᷑ ⁊ nos tãto magi eã debemꝰ q̃nto magis impẽdimus. Cuius nos perpetuos debitoꝛes oñdit apls di. Hemiqͥcqᷓ; dẽatis niſi vt ĩuicẽ diligati. Et ideʒ in epla.ij· ad Celeſtinũ di. Semꝑ de ⸗ beo caritatẽ.q̃ ſola reddita ſp detinet debi tox. Reddit᷑ eĩ cũ ĩpẽdiẽ debet᷑ẽt ſi reddi ta fuerit. qꝛ nulluz tpᷣs ẽ qñ ĩpendẽda ñ ſit. Bec ille. QDualit᷑ ãt hõ tenet᷑ oꝑa dilectõis 2 falutꝭ ex caritate impẽdere oñdit Breg. ĩ q̃dã omel de talẽto · di. Hñs intellectũ.cu ret oĩno ne taceat. hñs renaffluẽtiã oĩnoñ toꝛpeſcat. hñs artẽ q̃ regit᷑ vſus illꝰ cũ ꝓxi mo partiat hñs loq̃ndi locũ apud diuitẽ paupitw intercedat. Talẽti noĩe cuilibʒ re purabit᷑ etiã mimũ qͥd accepit. ec Breg. D felix debitũ qͥd impẽſuʒ ⁊ redditũ ñ mi⸗ nuit᷑ſʒ milleſies dilatat᷑. Sco ꝓxs dz hõ inſtructõem.ſicut diẽ aplus de ſe Roj. Brecis ⁊ barbarꝭ ſapiẽtib ⁊ inſipiẽtibꝰ de bitoꝛ ſum. Bñ diẽ? inſipiẽtibʒ illos g no lũt pᷣdicare niſi coꝛã maßᷓtib ⁊ ſapiẽtibo hꝰ ſeculi. Sz ecõtra xpᷣs pᷣdicauit oĩb indiffe rent᷑? qꝛ ſedẽs de nauicula docebat turbaſ id eſt.populares ⁊ ſimplices. Sepiꝰetiãpᷣ dicauit tm̃ aplis.⁊ ſeł pᷣdicauit ſoli mulieri ſqmaritane. vt ðꝛ Joß iij. Tertio dʒ hõ Prĩo ſuppoꝛtatõeʒ. NHec ĩmerito. Si eĩ b faciũt bꝛuta multo mag hoĩes. Nã de cer uis diẽ Iſi. li· xijc.j ethimo.ꝙ cũ dumina trãſuadãt.capita ſua cuniby ſeu poſterioꝛi bꝰpcedẽtiũ eos ĩponũt.ſibiq; ĩuicẽ iſtomõ famulant᷑. ita ꝙ qᷓi nullũ põderꝭ laboꝛẽ ſen tiũt Cõſili mõ deberet eẽ in oĩ ſtatu ⁊ ↄgre gatiõe.qͥ ꝓuectioꝛes ⁊ foꝛtioꝛes fuerint.in firmoꝝ defectꝰ ⁊ ĩbecillitates ſuſtinere de⸗ bert᷑t. Ro xv. Debemꝰãt nos firmioꝛes im becillitates infirmoꝛũ ſuſtinere. Sed vbi pñt hec diſcerni.cũ oẽſ hodie necꝓpꝛia one ra ferre volũt. ſʒ vnuſcſq; put pᷣt ſubterfu/ git ⁊euadit laboꝛẽ officij ſui ſi malꝰmerce narius. Hõ mixꝝ ð ꝙ aliena onera non tan/ gůt · qͥ etiã pꝛia reijciũt vbi pñt. Sʒ nos ñ ſic qͥn potiꝰ alter alteriꝰonera poꝛtãtes ad impleamꝰ legẽ xp̃i.vt tãdẽ ꝓ hmõionerib mereamur requiẽ ſempitnã. Quã no.⁊c̃. Dominica. XII.poſt trinitatis. Il. 5 — Semo CxxVI Erue nequã om ſ ne debitũ dimiſitibi qᷓ roga⸗ ſtime. Wath. xvij. Sicut die Crißſup Woth. Hihil ita aſſilat hominẽ deo ſiẽ ininſta faciẽtiby iðſcere. Et iõſctivi riqͥ meruerunt remiſſionẽ pctõꝝ ꝓpꝛioꝝa deo.maxie ꝑ dimiſſiõem fr̃ne jiurie legunt obtinuiſſe. Sicem̃ dð dimiſſuʒ ẽ bomici⸗ diũ ⁊ adulteriũ.ij. Re xij. Quia vt de eo ðꝛ. ie illi viro peſſimo⁊ iracũdo qͥ dicebat᷑ ſe⸗ meiſibi maledicẽti ĩiuriaʒ dimiſit. vt h̃.ij. Reg xix. Sir legit᷑ ꝙ ið̃e nabal ↄuiciantẽ ⁊ maledicentẽ ſibi.ad petitiõeʒ abigailvxo ris eiꝰ impunitũ dimiſitj. Reg xxx. Vñꝓ firma regla dicit dñs Math. vj. Si nõ di miſerit hoĩby pctã eoꝝ. nec pr̃ vñ̃ dimittet vob pctã. Ad qͥd ſignificãdũ ip̃e nos ſico⸗ rare docuit.cuʒ dixit. Sic eñ oꝛabiti. p nr̃⁊c. Et ſeqͥtur.dimitte no.de. n.⁊c. vbidi cit Crit. ꝙ deꝰ ex ſua pietate ⁊mia iudiciũ ſue retributõis voluit ponere ĩ nf̃a ptãte. vt ſinos voluerimꝰ remittere.remittet no bis. Et ecõuerſo. Et ob ß dicit ipꝛianꝰ. Nulla tibiẽ excuſatio ĩ die iudicijcũ ᷣmꝓ⸗ paiã tuã ſnĩaʒ iudiceri.⁊ qͥd alijs feceris tu⸗ ip̃e baner ſtð bñ patuit ĩ iſto ßᷣuo neqm. qͥꝓ eo ꝙ noluit dimittere ↄßuo ſuo ĩiuriaʒ modic.cũ tñ ei dimiſſa fuiſſʒ maqᷓ ⁊ cũ ille magnã mĩaz fuiſſʒ ↄfecutꝰꝓxio noluit etiã mimã exhibere. Jõq; ei iudiciũ ſine mia fa ctũ ẽ. vt h Jac.j. Qua eĩ mẽſura mẽſus eſt eadẽ remẽſuʒ ẽei Au.vj. Merito igit᷑ audi re meruit vᷣbũ increpatoꝛiũ a dño.dicẽte ſi bi. Serue nequã om. de. di.⁊c. In qͥbypbiſ tria tãgůt᷑ Pꝛio nãq; obiurgatbũgne cru delitatꝭ iniqtas cũ ðᷣꝛ.ßue neqm. Scocõ mẽdat dĩne mißᷣatõis liberalitas.cũ ſubdi tur. om̃e deb. ditibi. Tertio oñdit᷑ deuote of̃onis vtilitas.cũ addit. qm̃ roga.me. A ir m intßobiurga Bir p²mO tur hũane crude⸗ litatj iniqtas cũ ðꝛ. Serue neqm · Werito em̃ ilte obiurgat᷑ꝓ ſua neqͥcia Nequãeĩð? q̃i nõ equꝰi.ñ rectꝰ vlñ iuſtꝰerga deũ 7ꝓ⸗ ximũ. Vere ãt iſte ñerat rectꝰnec 1o deñ.qꝛ eiꝰ pietatẽ ↄtẽpſitꝑg qmtñ remi nẽ debitoꝝ obtinuerat. Qñ mað iiuſticia fuit ꝙ pauca dimittere noluit cui mlta fue rũt dimiſſa. Erga ꝓxim ẽt fuit iuſtꝰ.qꝛ in⸗ iuſtũ ẽꝓxio ñ dare locũ venie ſpe ſatiffucti onis ad quã ſeh offerebat cõkuꝰdi· Pati⸗ winrepe mlud innbele derurd wn dinnupe ün ri ihñatolo uberuſut itwiE neinöes do nuri pböpoſß niſtits ⁊ al zuspoſſtc ns duplick vursẽrtſi lſineſci wtale vlneſ noꝛtae pa torzs ererc pu qoẽst mmnuerſalui Weorſtuv jrſire liñ ranrüſiẽin naritueiſier uitpiosde usẽqᷓ jitas ierqfectqͥ tope liato/ is udiui ueũatore ſofuit. c Kueropen nus tuc knntl dcitope Woꝛit kiu n Vominicaxxll. poſttrinitatis entiã habe ĩme ⁊ oĩa reddã tibi. ꝛo qᷓ fciẽ dũꝙ qnq; genera ßuoꝝ legimꝰ ĩ euã. qᷓꝝ ſo lũ vnũẽ deo fidele. Pꝛimꝰßuꝰẽ de qᷓ ðꝛlu. rij. Seruꝰ qͥ nõ coduit volũtatẽ dñi ſui va pulabit plag paucis. Et ᷣm Ly.ꝑ hũc ſer uñ ſignificat᷑ ſtatꝰ ſubditoꝝ.qͥ vtĩ piiby ſũt üliterati.qͥ minꝰ puniẽt᷑ qꝛ tles peccãt ꝑ iʒ/ rantiã qᷓ diminuit penã niſi fuerit affecta⸗ ta.ſic aliq̃s vult idrare id qͥd tenet᷑facere ł vitare. vt licẽtiꝰ peccet. Ex mah̃ eĩ libidine ſeu volñtate peccandipuenit ꝙ aliqᷓs vult irare illud d ſcĩa poſſet eũ a pctõ ĩpedire vel retrahere.ṽin ꝑſona talii ðᷣꝛ Job xxj Qui dixerũt deo. Recede a nob.ſciaʒ viaꝝ tu.nolumꝰ. HecAy. Et notãt dixiꝙ idrã tia diminuit penã.nõ ãt oĩno liberat a pe⸗ na. Hã tal iðrãtia q̃ñ eſt affectata liberat a tãto ſʒ ñ a toto. Siãt fuerit affectata.tũci nullo excuſat.ſʒẽ ſpeciale pctiñ. ᷣm Tho. ijijq lrxvij. Exj ptʒqᷓ; picuioſuʒ ẽ hoi vi⸗ tare ᷣmões doctoꝝ ⁊ alioꝝ ꝑitoꝝ. Silr vi tare eoꝝ ↄſilia vel ↄfeſſiões aut collatiões in q̃bhõ poſſʒ inſtrui de Z̃uitate pctõꝝde circũſtãtijs ⁊ alijs ſaluti neceſſarijs.qͥb co gnitis poſſit euitare pctĩ. onũt aũt do ctoꝛes duplicẽ irãtiã ſ.iuris? facti. Jůrã tia iurisẽ vt ſi q;s neſcit furtũeẽ pctĩ moꝛ tule. vel ſi neſcit foꝛnicationẽ ſimpliceʒ eſſe moꝛtale vł neſcit ꝙ laboꝛare diebfeſtiuis eſt moꝛtale pctĩ.vl in eis ĩebꝛiaril vanas choꝛegs exercere.oĩa iſta neminẽ excuſant apctõ qꝛ vẽs tenent᷑ſcire ᷓiter q̃fũt fidei ⁊ vniuerſalia iurꝭ pᷣcepta. Singuliãt ea qᷓ ad eoꝝ ſtatũ vl officiũ ſpectãt. Etß dico.ſi p̃t ſcire. qꝛ ſi ñ poſſet ſcire nec vincere illaʒ iq̃rantiã ſiẽ infantes? amẽtes ſeu furioſi a natitate.iſti excuſant᷑a toto. Sůr ſi qͥs ↄſu luit ꝑitos de aliqͥ dubio.a qͥyalit infoꝛma tus ẽqᷓ; vᷣitas ſe hr̃et.excuſat᷑ ꝑ talẽ idᷣran ⸗ tiã.exq fecit qͥd potuit. Si qͥs ãt culpa ſua ex oge licito.ſ.ꝓpter młtas vigilias.abſtinẽ tias ·ſtudia.incidat ĩ amẽtiã.tũc ihrãtia ex cuſat eũ a toto. eo ꝙ feruor exceſſus venia le pctĩ fuit. Siãt icidit in talẽ amẽtiã cul pa ſua ex oꝑe illicito. vt ex ebꝛietate.luxu⸗ ria ⁊ alijs tũcñ excuſar᷑ a toto ſʒ a tanto. ar gumẽtũ di.l. Sepe. xxq.ſ.h. Sedb. Dui dã tñ dicũt ꝙpctm̃ ſeq̃ns excuſat᷑ a toto ſi hullũ habuerit vſuʒ rõis. Eth verixx. q Zliq̃s. Ignoꝛãtia ãt facti vt ſi quis neſcit hanc rẽ quã accepit eẽ alienã ſʒ eſtimat eſſe ſuã. Et talis ſepe excuſat. vt ðꝛ de reguł iu ris. Izrantia li.vj. Et tĩ de iſta izrantia. Scðm genꝰbuoꝝẽ ſciens. ſʒ inobediẽs De q̃etiã Lu.xij ðꝛ. Seruꝰſciẽs volũtatẽ dñi vapulabit plagi młtis. Tales ßᷣui ſunt mali xpᷣiani qᷓ ſciẽtes volũtatẽ dei ⁊ ↄtinue audiẽtes pᷣdicari de opiby mie.iuſticieꝛcni hilominꝰ ñ curãt facere. Et hi ꝗ̃uꝰ peccãt q; pagani.vt oñſumẽ in pᷣcedẽtißmõe. Dꝛ dicit apts. Scienti bonũ⁊ nõ faciẽti.ꝓctĩ eſt illi. Refert Miero.in vitiſpatrũ. ꝙ Wa chariꝰheremita ĩueniẽs caput moꝛtui cu ⸗ iuſdãi heremoq̃ſiuit cuꝰeẽt. Q rñdit. qꝛ caput Athile paganiqᷓſiuitq; deinde an eſ⸗ ſent aliqᷓ aĩe ꝓfundioꝛes ĩ inferno qᷓ; aĩe pa g qd rñdit ꝙ aĩe xp̃ianoꝝ. Et cuʒ q̃reret q̃ntũ ꝓfundiꝰ eẽnt.rñdit. Siẽ celũ diſtat a terra.ſic ip̃e a nob ꝓfundiꝰ in infer no. Specialr tñ iſte ßuus ſciẽs ſʒ negligẽſ ſignificat pᷣlatos ᷣm Qy.qͥ ſciũt.ł ad minꝰ debẽt ſcire ſcturas ſacras.in qͥvolũtas dñi expᷣmit᷑. Et iſte ßuꝰnõ faciẽs.multũ pu niet qꝛ tal nõ peccat ꝑ iʒrãtiam ſʒ ex certa malicia. ec Ay. Vñ dic Breg. Ubi ma⸗ ius ẽ donũ ſcĩe.trãſgreſſoꝛ maioꝛi ſubiacet culpe⸗ Exqͥ infero ꝙ hõ doctꝰ in ſacra ſeri⸗ ptura ̃uꝰ peccat qᷓ; vetula exiſtẽs ĩcarita te aq cadit ꝑ pctm̃. Iſtud ẽ dictũ Builhel ⸗ mialtiſiodoꝛẽꝰ ſuꝑj.ſen.li.ij.c.xxix. Vñ li⸗ cet vetula etiã hẽat ſciaʒ.qꝛ donũ.ſſ.⁊ mlto clarioꝛẽqᷓ; iſte doctꝰ.tñ iſte doctꝰhʒ abun ⸗ dãtioꝛẽ.⁊ pla ſcit diſcernere ⁊ ↄferre nocuꝰ mẽtũ pcti ⁊ iõ mag peccat. Hec ille. Ter tius ẽ ßᷣnꝰ piger. deq ð? Mat. xxv. Serue male ⁊ piger · Et ſequit᷑ Seruũ iutilẽ pijci teĩ tenebꝛas exteri. Et ðᷣꝛ hᷣde ſᷣuo q̃ nihil lucratꝰẽ de talẽto ſibitradito. Per talentũ itelligũt᷑ bona foꝛtune.nature ⁊ g̃e. vt di⸗ nitie. foꝛtitudo⁊ ſcĩa ⁊c de qͥbyvult deus a nob lueꝝ hr̃e. O ſi iſtũ ßᷣuũ dãnauit. qꝛ ñẽ lucratꝰde pecũia dñi.qͥ tñ pecuniã integre reſtituit. Ouãto mag ille dãnabit᷑ qͥ nõſo lũ ñ lucrat᷑ ſʒ etiã bõa dñi ſui ĩutiliter diſſi⸗ pat. vt villicꝰ infamatꝰ Lu vvj· Duartꝰ ſer uus ẽ voluptuoſus · de qͥ Lu. xij. Siãt ſer uus dixerit ĩcoꝛde ſuo. Moꝛaz faciet dñs meꝰ⁊cepꝑit ꝑcutere buos ⁊ ancillas.⁊ ede⸗ re ⁊ bibere ⁊ inebꝛiari.veniet dñs ßui illiꝰĩ die q̃ nõ ſperat. ⁊ hoꝛa q̃ neſcit.⁊ diuidet eũ partẽq; eiꝰ ponet cũ hypocritis. Et eandẽ ſnĩam ponit dñs Mat. rxiij. Qõ exponit Boꝛra de p̃lato voluptuoſo ⁊ ſcãdaliſante ſubditas vᷣbo ⁊ exẽpio.q̃s dicit Et talẽ dñs mutiplicit᷑ puniet. ꝛĩo qꝛ di nidet e.ſ.a ↄſoꝛtio bonoꝝ. Wala diuiſio vbi diabolo dabit᷑ aĩa. coꝛpꝰ vermib.pecu nia mũdo Scðo qꝛ aggregabit eñ ↄſoꝛtio maloꝝ.qꝛ partẽ eiꝰ ponet cum hypocriti.i. aĩam ⁊coꝛpꝰcũ dãnatis. Beneralrãt pᷣt in telligi de qͥlibet xp̃iano. quẽ nõ decẽt deli⸗ cie. qꝛ nõẽ ßᷣuꝰmaioꝛ dño ſuo. Lũ xpᷣxœab eis abſtinuit.igi᷑? xpᷣianꝰ. Quintꝰßᷣuꝰeſt ßuꝰ nequã.qͥ fuit crudel in ↄßuũ ſuuz.deq̃ñ hic ðᷣꝛ. Serue nequã. Pꝛo qͥ ſciẽdũ ꝙ dñs nõ loqui de dimiſſiõe debitoꝝ pecuialiũ. ſʒ de dimiſſiõe iniuriaꝝ ꝓxioꝝ. Vñ Ben ⸗ ricꝰ de vꝛmaria ĩ tractatu de or̃one dñica dicit. ꝙ ꝑ illapᷣba Sicut? pos dimit. debi. nr̃is.xpᷣs docet nos furor᷑⁊ ire radices ex pellere.⁊ ꝑ ↄñs ſᷣm ip̃m nõ loquit᷑ h de de ⸗ bito iuſticievłl pecũie quã qͥs pᷣt iuſte ab ali qᷓ petere.ᷣm Zug. dũ hõ hẽatvñ ſoluat. Lo quitꝗᷓ h de inimicicia ⁊ rancoꝛe quẽ ↄcepi⸗ mus 5 illũ qͥ nos offendit. Et iſtud debitũ vult deꝰvt dimittamus ꝓxis nr̃is.vt dicit Benri.vbiðõ. B Etp iſto latiꝰ intelli/ gẽdo ẽ aduertẽdũ ꝙ ß̃m Pe.de Tharãtha ſio ⁊? Menri.de vꝛmaria.tria ſequũt᷑iwleſi⸗ one q qͥs ledit᷑ ab aliq́ ideo tria ſũt ↄſiderã da. Pꝛio rancoꝛ ĩaffectu ſeu in aĩo offenſi. vt qꝛ eñ odio hʒ.et ei male cogitat. Scðo ſignñ rancori in affectu.ſ.in exterioꝛi ↄuer ſatiõe.vt qꝛ ſecũ non ↄuerſat. Tertio actio iuri.irepetitio rei ĩ iudicio. Inter qᷓ tria ta lis ẽ oꝛdo.qꝛ pᷣmũ.ſ.rancoꝛẽ ⁊ odiũ ex coꝛ/ de tenemur dimittere · etiã nõ rogati Etß vult canõ de pe.di.v. Frẽs. vbiðᷣn Falſaẽ pnĩa illiꝰqͥ offenſus offendẽti ñ indulget. Etꝓ iſto ſůt mlta iura. vt pʒ· xxiij.q.iiij. Lũ in lege.⁊.xſj.q.iij. Int᷑ vᷣba. Quia nõ lʒ queʒ odio hr̃e etiã ꝑ momẽtũ ocki.iõ ſtati nõ ro gatꝰ hõ dʒ dimittere ex coꝛde. eſt.vt non hẽat eñ odio.nec cogitet ſibi mala.nec intẽ dat ſe de eo vindicare ĩiuſte.publice vel oc ⸗ culte. directe vl indirecte. Et ß̊ ẽ pᷣceptum dinũ h.qͥd dñs pᷣcepit ſub pena carcerꝭ.vt ptz ĩeuãg. Qñ durãte tali odio ĩ coꝛde nul lus pᷣt vᷣe penitere.qꝛei nihil dimittit᷑ qͥ al ⸗ teriñ dimittit. vt diẽ finis euãge. Hã vt di cit Henri. de vꝛmaria liix. de ꝑfctõe interi or hoĩs.c.ix. Tantũ nob dimittit q̃ntum nos alijs remiſerimꝰ. Scðm pᷣo· ſſignum rancorꝭ ĩ ↄuerſatõe exterioꝛiñ tener᷑ hõ di mittere.niſi rogatꝰ eẽt ꝑfectꝰ. Sz tertiuʒ ſcʒ actionẽ üiuriarũ nõ tenet᷑ hõ dimittere erm Cxn etiãrogatꝰ niſi ſatiffactiõe hĩta ab eo qpr ſatiſfacere. Sitñ eã dimitteret nõ rogarꝰ eẽt ꝑfectus.qꝛ tollẽti tunicã relinqnduʒ eſt palliũ.⁊ pcutiẽti vnã maxillã dz pberialte ⸗ ra.q̃ oĩa loquunt᷑ de ꝑfecti Math.v.võ di ſtinguit Menri.de vꝛmaria ĩtracta. de oñ̃o ne dñica int ꝑfectũ ⁊ iꝑfectũ. qꝛ pfectus dz oẽm offenſaʒ indulgereetiãñ petẽti.impꝑ⸗ fectꝰãt nõ tenet ſatiffactionẽ debitã cõdo nare. Ex his oĩbhꝓ melioꝛi mẽoꝛia infero plura documẽta mẽoꝛabilia. Pꝛimũ ꝙ hõ tenet᷑ ſtatim dimittere rancoꝛẽ etiã non ſa tiffaciẽte reo nec petente.ſub pena dãnatio nis erne. Iſtud ptʒ de pe di v.ca.vltiet in glo. xc di. Si qͥg. Euiꝰ rõ qꝛ nnllo tge lici tũ eſt aliquẽ odio h̃e Scðo ifero ꝙ hõ nõ tenet᷑ dimittere ſatiſfactionẽ.ſi tñ ſibi offer tur. ⁊ ille eã nõ vuit accipe.pᷣt ad ꝑeccliaʒ cõpelli. Eñ dicit Eanð.xc. di. Si qͥs ↄtri⸗ ſtatus noluerit recõciliari fratri ſuo.ſatiſfa ciente eo qͥↄtriſtauit. acerrimiſmaceretur inedijs. Etglo.exponit.i.excõicet᷑ vſq;duʒ gratãti anio ſatiffactionẽ accipiat. Tertio ifero ꝙactionẽ ĩiuriaꝝ nõtenet᷑ hõ dimit⸗ tere. v darz rrü iij. Si illic. Immo bñ facit qͥ dimiſſo rãcoꝛe agit ĩ iudicio ꝓ iniu ⸗ ria eo aĩo ne ꝙximĩa maneãt impunita.xlv. di. QDui emẽdat.xxiij.q.v. De occidẽdiſ. Nã publice rei intereſt.i.multum ꝓficit cõitati ne crimia remaneant impunita.vxiij.q.iij. Eſt iiuſta. vlv. di. Sʒ illud. Nec punit᷑ hic ßuus neqm.qꝛ ſatiffactionẽ a buo exigebat ſed qꝛ rancoꝛẽ dimittere nolebat.⁊ ꝓ iniu⸗ ria ſiuſte vindicabat.⁊ dilatõem ſolutiõis nõ ↄcedebat. LT Sed h q̃ri finaliter. Vtrũ iiurie ſꝑ ſint patient᷑ tolerãde etã a ꝑfectis. Ad qͥd rñdeo ᷣm Tho..ij.ij.q. xviij qꝙ ſiurias nr̃as ꝑſonales patient tolerare dẽmꝰ. Quia diẽ glo.ſuꝑ illud Cãti.ij. Siẽ liliũ inr ſpinas. Hõ fuit bonꝰ qmalos tole rare ñ potuit. Sʒ iiurias dei nequaqᷓ; de benꝰ tolerare.vt dic Criß.ſuꝑ Wat. Vñ helias fecit ignẽ deſcẽdere ſuꝑ illos qͥvene rãt ad capiendũ eñ.iij. Reg.j. Silt heliʒe? maledixit pueri eũ irridẽtibiij Re.ij. Et ſilueſter papa excõicauit eos qͥ eñ miſerũt in eʒili. vtʒ. xxiij.q.iiij. Builiſariꝰ.&; ðꝛ ꝙ ꝑcutiẽti maxillã dʒ pᷣberialtera. di Au⸗ gin li de ßmone dñiiĩ mõte · ꝙ hmõipꝛece pta intelligẽda ſũt q̃ntũ ad pᷣꝑationeʒ ani⸗ mi⁊ mag ad pᷣpationẽ coꝛdis iᷓ; ad opus qd ſitĩ apto. vt dicit Aug.· in epla de puero — n— inndedit: nluſü mion'h kiinſlarn un Süt nigrſiͤes pa krjaic nbauun nlsſuſn nunbo toſinti uu Sinn wti Lenturionis.ita vtĩ ſecreto teneat ani pa tiẽtia ĩ mãifeſto ãt illud fiat qͥd eisvidet᷑/ deſſe qͥby bñ velle dẽmꝰ yñ et dñs ſe ꝑcuti entẽ rep̃hẽdit Joh.xxij. Et paulꝰpcuſſus in facie dixit· Percutiet te deꝰparies deal/ bate Act · xxiij· Si autẽ ꝓdeſt.tũc ꝑcutiẽti vnã maxillã dʒ vᷣberi altera.nec reſiſtẽduʒ malo.qꝛ ꝑ patĩam ꝑſecutoꝛes lucrati ſumꝰ deo. Ex his ĩfero ꝙ vbiñẽ aliqᷓ vtilitas ex tali patiẽtia. bñ faciũt etiam pꝑfecti ſi iniuri as ſuas pſequũt᷑ in iudicio. ñ dĩ Tyra ſupꝑ Math. xvüij.c.ꝙlʒ offenſa ſit remitten da.nõ tñ iiuria ⁊ pena debita · vñ diẽ ip̃e. ꝙœ ſiex remiſſiõe iiurie ⁊ pene debite ſeq̃ret᷑ꝓ⸗ nitas ĩ eo cui remittit᷑ ad facilꝰ peccãdũñ eẽt ei bonũ remittere. Silr ſi ex tali remiſ ſione eẽt ſcãdalũ alioꝝ ⁊ obmiſſio iuſticie? in ↄſiliby caſib. Hec Ly. Patet zꝙĩtalica ſu vbi nlla ẽ vtilitas patiẽtie etiã ꝑłetõ ſuf ficit pᷣꝑatio anĩ.ẽ. vt in aĩo ſit p̃paratus ꝓchꝛiſto adhuc maioꝛem iniuriam ſuſtine re ſi opus eſſet. vt dicit Henricus devꝛma vl in potu pꝰacceꝑitẽ pctã ptiere nouerit qͥtiẽs piꝰloquitqᷓ; opoꝛ tet plꝰtacet qᷓ; expedit. qͥtiẽs pauꝑeʒ ĩpoꝛ⸗ ria in tractatu dominice St Nixi ſecũdo Jiß nen tiõis liberalitas Cũ ðꝛ. Omje debituz di⸗ miſi tibi. Et ve mah̃ᷓ liberalitas dimittere x. milia talẽtoꝝ. Eſtãt talẽtũ genus ponde ris centũ viginti libꝛaꝝ.ꝑ qͥd ſignificat in ⸗ numerabil multitudo delictoꝝ ↄtra decez pᷣcepta cõmiſſoꝝ. In duobã h appet ma⸗ xĩa liberalitas ði erga hoĩem. vicʒ ĩ mltitu dine ⁊ magnitudie dimiſſoꝝ. Multitudo qꝛ om̃e. Wagnitudo qꝛ debitũ. Per qͥd ſi⸗ gnificat᷑ꝙ deꝰ dimittit hoĩ pctã moꝛtalia. q̃ ſunt mã debita.⁊ pctã venialia q̃ ſemul ta.ſoctã moꝛtalia ſũt maðᷓ velut ᷣuia põde ra. ſoð. Sicut onꝰ ꝗᷓue ꝗ̃uate ſunt ſuꝑ me. Que ãt ſunt illa vtile eẽt ſcire· vt hõ ponde raret ipᷣoꝝ remiſſiõem.⁊ cautioꝛ eẽtvitãdo eoꝝ occaſionẽ Sũt ãt pctã moꝛtalia hmo geẽs trãſgreſſiões pᷣceptoꝝdinoꝝ· q̃h intel ligunt᷑ꝑ decẽ milia talẽtoꝝ. Scðo illa oĩa ſunt moꝛtalia q̃ enũerat Apls ad Roma; ſcʒ foꝛnicatio. auaricia. inuidia. homicidiũ tentio. dolus. ſuſurratio · detractio·cõtu⸗ melia.ſuꝑbia.maloꝝ inuẽtio. inobediẽtia parentů. Et ꝙſint iſta moꝛtalia. ptʒ ꝑh q̃d dicit ibidẽ. Qui talia agũt nõeffugũt iudi ciũ.⁊ digni ſunt moꝛte · Dmñia ãt iſta redu/ cmt᷑ad decalogů. ⁊ iõ intelligunt ꝑ decem milig talentg. Multg qᷓʒ alia enñerat apla ad Bal v. cũ dicit. Manifeſta ſũt opacar nis.q̃ ſũt foꝛnicatio.ſ.in exrioꝛi actu ĩmun dicia ĩ cõſenſu.impudicicia ĩgeſtu.ſicut in tactiby⁊ alijs. luxuriai habitu. auaricia q̃ẽ idoloꝛũ ßᷣuitꝰ. veneficia.i.ↄfectio ⁊pinatio veneni. inimicicie.i inueterata odia.ex qͥbh oꝛiunt᷑ veneficia. ↄtentiões in vᷣbis. ex qͥb naſcunt᷑inimicicie. emulatiões in facti.ire idẽ ſubita incẽſio in affectu nocẽdirixe in affectu nocẽdi qñ ſe ad inuicẽ ꝑcutiũt.diſ⸗ ſenſiones ſciſmatũ.ſecte.hᷣ eſt. hereſes.ĩui⸗ die de alienis bonis. homicidia de facto. vel in anio.j. Joh.iiij. Qui odit frẽm ſunʒ homicidaẽ. Ebꝛietates.i.potationes aſſi due.qͥ ad ſupflutatẽ in potu. Lomeſatões in cibo.de qͥby etiaʒ hr̃ Roma.j. Et de his oĩby dicit apls. Qui tglia agũt regnum dei nõ poſſidebũt. Et ꝑ ptʒ ꝙ ip̃a ſũt moꝛta lia. Alia ãt ſũt venialia q̃ enũerat Ang.xx. di.S. Crimis. dicẽs. QDuotiẽs aliqͥs ĩ cibo vl in potu phꝰaccepꝑit qᷓ; ncce eſt ad minuta tune petentẽ exaſpat.vl ſi ſanꝰ alijs ieiunã tibo pꝛãdere voluerit. aut ſõno deditꝰ tar⸗ diꝰad ecciam ſurgit. aut vxoꝛẽ excepto de ⸗ ſiderio filioꝝ coꝗᷓſcit. qͥtiẽs ĩcarceratos tar diꝰ reqͥſierit. ł̃ ĩfirmos tardiꝰviſitauerit.ſi diſcoꝛdes ↄcoꝛdare ñ curauit.ſiplꝰvxoꝛeʒ filiũ vłl uũ exaſpauit ſeu ĩcrepauit. aut coꝛ rexit ſi fuit blãditꝰ.i.adulatꝰ alicui plus qᷓ; expedit.ſi pauꝑibeſuriẽtib nĩsdelicatũci bů pᷣꝑauerit.ſiĩecẽia aut extra eccĩaʒ ioco ſis fabuł?⁊ iocoß pᷣb iſtiterit.ſi aliqͥd ĩcaute ſurat. qͥd pꝰea iplere ñ p̃t.łcũ facilitate łcũ temeritate malediẽ. Hec Aug. Ecce q̃nta debita hõ tenet᷑ dño.q̃ cũ ei dimittũt᷑ꝑ iſta oĩa maq̃ liberalitas dñi oſtẽdit᷑. Pꝛopt᷑ q̃d dñs ad oñdẽdũ magnã mĩe ſue libalitatẽ. dic. Om̃e debitũ dimiſiti. Etpʒ ĩß abun/ dãtiſſimg dñi libtaſq̃ maioꝛ ĩ hacyitañ p̃t itelligi.ĩ ꝙ diẽ omẽ debi. di.tinllo penit? reßuato Nã aliqñ ðᷣs remittit moꝛtalia tiñ remanẽtibo tñ vẽialib mlti. vt diẽ Tho.in iiij·ſen. di.xvf. Aliqñ dimittit vnũ vẽiale ſi⸗ ne alijs.lʒ nũqᷓ; dimittat᷑ vẽiale ſine moꝛta li.nec vnũ moꝛtale ſine alio. Etiõ ma fit⁊ ſupabundãtiſſima mißᷣatõis dine libalitaſ qñ oĩa iſta hoĩ in hac vita dimittit. Vnde vere ⁊ ꝑfecte beatꝰ eſt qui in hac yita audi⸗ re meruit m̃e debiti dimiſitibi ⁊c. E ti O in ð.pᷣ oſtẽdit de/ 3 Ni ter 1 note oñ̃oniſvtilitas Lũðꝛ m̃ rogaſti me. Triplr hõ liberat g debito. Pꝛĩo ꝑ ſatiffactõeʒ debitã. ſicut ꝑ ſolutiõeʒ pecũie vł bᷣuicij kalteriꝰ reieqͥua⸗ lẽtis. Scðoꝑ recõpenſatiõem.vt cũ ꝓxĩs dimittimꝰ vt nob dimittat deus. Tertioꝑ q̃tationẽ vt cũ ſine oĩ ſatiſtactõe ſolutõnis dimittit᷑ hoĩ debitũ ad ſolã nudã eiꝰ petiti onẽ. Et iſta ẽ maß̃ g̃a·talir fuit factũ iſti ta liter fit⁊ hodie pctõꝛi.cũ ad ſolã deuotam or̃onẽ deꝰ remittit ei oĩa pctã. Juxta illud Ezech ·xxiij. Quacũc; hoꝛa ĩgemuerit pec catoꝛ.om.iniq eiñ recoꝛ. Si ð ad ſolũ ge mitũ dimittit pctã deꝰ· mlo magi ad or̃o⸗ nẽ. Sʒ dih eſt mirabile ꝙ de dimittit pctã pctõꝛi adhuci ſtatupctĩ exiſtẽti ad ſo lã petitionẽ.cũ tñ ðᷣꝛ Joh.ix. deꝰ pctõꝛes ñ eraudit. Et Ecxij. ðꝛ. Altiſſimꝰ odio hʒ pctõꝛes. Rñ.ᷣm Tho.ij.ij.q.lxxxiij.ar. xxj. ꝙ deꝰ nõ exaudit pctõꝛẽ ſᷣm deſideriũ pcti qꝛ ſic oꝛãs plus peccat iuxta illud pᷣs. Õo eh ſiat in pctĩ Qð tũc fit qñ pctõꝛ oꝛat ali qd malũ a deo.vt moꝛxẽ inimici vel ſimilia Sic etiã fur oꝛãs ꝓeo vt nð ſuſpẽdet᷑ aut ꝙ caute furet᷑ ᷓ audiet᷑. Sir adulter oꝛãs yt nõ dep̃hẽdat᷑.ñ exaudiet. Duia dic Eri ſo. Neſcit dĩna pietas patrociniũ dare ſce/ lerati. Sʒ qñ pctõꝛ oꝛat ex deſiderio natu re qͥdẽ bonũ.tũcexaudit. Et k nõ exaudi/ atur ex inſticia.tñ ex mĩia. Sʒ di.tñ ĩpoſ ſibile ẽ aliquẽ ſine gr̃a placere deo.⁊ opera eiꝰacceptari.⁊ꝑ ↄñjs nec ſatilfacere· quõ 3 pctõꝛ pᷣt oꝛare efficacit ⁊ meritoꝛie exiſtẽs ĩ pctõ ⁊ ſine gra. Ad qͥd rñdeo fm Bonãuẽ⸗ turã in. iij.fen. di. xxij. ꝙ vex ẽß ꝙ hõ nõpᷣt placere ſine gr̃a necp̃t exaudiria ðo qᷓ;diu nõ hʒ g̃aʒ.ſʒ p̃t ſe tñ pᷣpꝑare. etiã ſine carita te ad hñdũ caritatẽ? faciẽdũ ſatiffactiõeʒ. Sʒtũchẽ dubiũ.vtx gr̃a dĩna det᷑neceſ⸗ ſario hoĩ ſe qᷓntũ pᷣt ad gr̃aʒ pᷣpanti. Oðam mõ eĩ viðꝛ ꝙ nõ. qꝛ gr̃a dat̃ p̃tis et libere ex ſola mĩa. Igit᷑ q̃ntũcũq; ſe hõ diſponat ad gp̃aʒ.ĩ libera dei volũtate ẽ dare ſibi gr̃am. vñ ðᷓ Hiere.xviij. Siẽ lurũ ĩ mãu figuliſic nos ĩ mãu dei. Sʒ lutũ ñ accipit foꝛmã ex ncẽ̃itate quã vult ſʒ quã lutifigulꝰ dat. Sʒ inõriũ ẽ Aug.ſuꝑ ilud Ro.v. Juſtificati ꝑ fidẽ pacẽ hẽamꝰ.vbi dic. Deꝰ recipit ↄfugt ẽtes ad ſe. alit eẽt ĩiqͥtaſ ſen ĩiuſticia ĩeo.qͥd tñ nõẽ dicẽdũ. Itẽ diẽ dñs Apoc.ij. Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo.ſi qͥs mihl apernerit. in trabo ad eñ· ⁊ cenabo cũ eo. Sʒ iſte q̃diſ⸗ ponit ſe. faciẽdo qd jſe ẽ aꝑuit ſibi.ð intrat neceſſario. Et patz ſic. Duia iſto apiente ſibi.aut ĩtrat ant nõ. Si nõ itrat. ð fruſtra pulſat. qͥd nõ ẽ dicẽdũ. Si itrat ð gr̃aʒ dat Itẽ Antel.in li de caſu diaboli c.inj. di. ꝙil la ẽ cã qᷓre deꝰ nõ dedit diabolo g̃aʒ.iꝑſe⸗ nerãtiã. qꝛ ip̃e noluit acciꝑe. vñ nõ iõ nõgc cepit diabolꝰ qꝛ deꝰñ dedit ſʒ iõ deꝰ nõ de dit. qꝛ ip̃e nõ accepit. Ergo qᷓcuneʒ ſe pᷣpat vt accipiat.recipit neceſſario. Ad iſtã dubi tationẽ dõm ᷣm Mol.ſuꝑ li. Sap̃.xij.circa hnci.ꝙ duplexẽ ncẽitas.q̃dã eĩẽ ncẽitas co actõis qj nllo mõ cadit ĩ deũ. Sʒ bñ neceſ ſitas ifallibilitatꝭ exꝓmiſſo ſuo et pacto ſi⸗ ue lege ſtatuta. Et hec nõ eſt neceſſitas ab ⸗ ſoluta.ſed neceſſitas conſeq̃ntie. vnde nõ ſtat cũ lege ſtatuta ꝙvxiatoꝛ faciat qͥd in ſeẽ diſponẽdo ſe ad gr̃aʒ.qͥn hẽat gr̃am poſſet tñ deꝰ legẽ mutare circa aliquã gſonã ſivel let.⁊ tał q̃ntũcũq; ſediſponeret nec hr̃et. qꝛ diſpoſitio hoĩs nullã cauſalitatẽ hʒ reſpe ⸗ ctu gr̃e de neceſſitate.ſʒ tiñ ð ↄgruo. qꝛ gr̃a excedit oẽm oꝑationẽ naturalẽ.necẽ poſſi bile ꝙ hõ mereat᷑ ꝑ ͥdcũq; bonũ naturale moꝛale pᷣmã hr̃am de cõdigno. Dñ ð ðꝛꝙ deus dat grqn ̃tis ⁊ libere ex mĩa ſua.ve rũẽꝓ tanto.qꝛ talẽ legẽ miſericoꝛdit ſtatu it ⁊ obßᷣuat.ſʒ ſtãte lege. neceſſario dat gr̃aʒ nccitate ↄe. Silr qᷓ;uis ſumꝰlutũ reſpetũ dei.nõ tñ ſilitudo curritĩ oĩby. qꝛ nõ ẽpa⸗ ctũ int᷑ artiſicẽ ⁊ lutũ ⁊ dato ꝙ foꝛet. artifer tñ poſſet frãgere pactũ pacti lege manẽte. ̃d nõ p̃t deꝰ pacto ſio manẽte.nec lutũ pᷣt aliqd apud artificẽ ꝓmereri.nec ex cõgruo necexdigno. Hec Mol. Exqᷓ igit᷑ tã piẽ erga nos dñs ꝙ oĩby ĩuocãtib ſe ĩ veritate oĩa debita dimittit.nos deuoto mẽtis affe ctu eñ hodie ĩploꝛẽꝰ.vt nob dimittat debi ta no.ſiẽ ⁊ nos dimit. deb.no. dimiſſiſq; cul pis det graz ⁊ tandẽ gliaʒ. Ad quã nos ⁊c̃. Dñicaxxiij poſt tri I Ser cxxvij. VBius eſt imago c ⁊ſuꝑſcriptio bec. Mat · xxij. In⸗ ter oĩa qͥ de hoiem dignifica⸗ uit ⁊ nobilitauit.pᷣcipuũ ẽ excellens digni⸗ tas creatõiſ qᷓʒ ſi hõ attẽderʒ · mᷓnã occaſi onẽ hñe poſſet ad bñ agẽdũ. Siẽ em̃ dicit Iſili. ſ.ð ſů. bo.c xj. Dũ deꝰcreaſſz alia oĩa pᷣrhoĩeʒ ſtativt dixit fœã ſt vt Be.i. Treare do hoieʒ q̃dã ernioſilij delibatõevoluitdi W gcüde min zgk znʒ n in goinn n zcoc wivinot winem awiiihno ni Jdw mmq de jjthenet iubinrogꝛ nididꝛnodu m.Elſc imxtunrii whilqponi Sntoqu Ainpbectſo kmo oheEtiet Vominica. xNxM. polt trinitatis Faciamꝰ hoiem ad imaginẽꝛ ſikitudinem nr̃am · vñ bn ipᷣm. Tanto hõ gradu digni tatꝭẽ ceteri excellẽtioꝛ. q̃nto imagini dei vi cinioꝛ Her ile.Exqᷓ ptʒ magnã eẽ dignita tẽ hoĩis. Tum qꝛ cũ deliberatõe cõſilij ſctẽ trinitatꝭ factꝰ. Tũ qꝛad imaginẽ eiꝰcreatꝰ Tũ qꝛ oib creaturꝭ pᷣlatꝰ. Et iõ hõ multũ deberet põderare ↄditõem honor ſui Sz ecce ſctũ eſt.qꝛ hõ cũ ĩ honoꝛeeẽt nõ intel lerit.cõparatꝰ ẽ iumẽtj inſipiẽtibo ⁊ ſilis fa ctus ẽ il· Itaq; imaginẽ dinã ĩ ſe ñj attẽdẽſ multꝭ eã maculis infecit.ta vt qͥ pᷣus a deo tãqᷓ; imago p ceteri coðſcebat᷑. iã poſt lapſũ in pctĩ cũ q̃dã ãmiratiõe reqͥrebat᷑. Adaʒ vbies · acſi agte diceret. vbiẽ imago meai te inſignita. Sʒ ⁊ hãc hodie deꝰ in diſcuſſi ane cuiuſlibʒ ↄſcie pctõꝛis indubitãt᷑ face ⸗ rę videt introgatõeʒ cũ ĩ ſtatu culpe ẽ.in q́; audire meret vt ab eo q̃rat. Luiꝰẽ imago hec. Hãc inſuꝑ indubitãter facturꝰẽ dñs oĩb hoĩboĩ iudicio finali q̃ſtionẽ. cũ feã ſin guloꝝ diiudicare ⁊ pᷣmiarevoluerit pi. En ius ẽ imago⁊ ſuꝑſeprio hec.vt vicũtverba nñi themati. In qͥbopbls triplexnob cõ ſideratio occurrit. qꝛ de imagie introgatio fit. Hã in vᷣbis themati rñdere cõpellimur ad introgatõem ꝑ xpᷣm poſit de imagine cuꝰẽ Etqꝛ triplexẽ imago ĩ mũdo.iõ tri⸗ plex eẽ dʒ a nob inrrogatio a xp̃ᷣo. Et ᷣm etiã triplex ẽ dãda nobis rñſio. Eſt nãcʒ q⸗ dã imago materiał ſiue artificiał.qᷓ ponit᷑i tẽplo materiali. Eſt ſcða imago natural. q̃ ponit᷑ in coꝛꝑe naturali hũano Eſt ĩſuꝑ ter tia imago ſpũal q̃ ponit᷑in ſpũ mẽtali ⁊ÿtu oſo. Et de q̃liber Ipᷣs querit yt ei rñdeamꝰ Cuꝰeſtimago hecz fupſcriptio. A Bipamodtr B P ab hoie de imagie artificiali. que ponit᷑ in tẽplo materiali Hu ius ẽ imago hec. Et ðe iſta qſtioẽ difficilis ojbogẽtib⁊ paganis ⁊ inſolubil oĩb idola tris. qͥ cultũ ſoli deo debitũ imagibo luteis ligneis aureis argẽteis ⁊ ſic de glijs impẽ⸗ dũt. Lũ tñ apls ciamat di. Soliðᷣo honot ⁊gla in ſecla ſe. Amẽ. Qñ Exo xx ðꝛ·Hõ fa ries tibi oẽm ſilitudinẽ eoꝝ q̃ in celo vel in rra vł in aq;s vl ſub tra ſũt. Itẽ Teuixxvf. hõ facierꝭ idolũ neq; imagies. Itẽ Deut. iij He foꝛte decepti facietꝭ vobis ſculptaʒ maginẽ. Et dõ di. Simulacra gẽtiũ argẽ rñꝛauxꝝ. Et itex. Lõfundãt᷑ oẽs qͥ adoꝛãt ſelptilia⁊ qͥ gliant᷑ in ſimulacri ſuiſ. cce qᷓ; rep̃hẽſibiles ſůt a deo icolatre q̃s erna ↄfuſio repẽte fequit᷑. Quid ꝗ iſti rñdebunt ad introgatõeʒ eis factã a xp̃o.cũ eis dice᷑ Tẽ ima becſ.ſaturni.ionis.marti. vene⸗ ris. mercurij. minerue · neptuni. plutõiſ. ap pollinis ⁊ ſic de alijs. Vñ aũt oꝛtũ habuit bec maledicta idoloꝝ ĩuẽtio refert Iſi.viij li.c· · ꝙ ex nimia dilectõe ad moꝛtuos. Hã filij pꝰ moꝛtẽ parẽtũ ĩ mẽoꝛiã ip̃oꝝ ↄſtitue/ bãt imagies ⁊ ecõuerſo. Sic̃ Rinꝰ rex ni⸗ niue fecerat pᷣncipalr insßie⸗ beli pr̃is ſui vt ꝑeã pfeʒ reptaret.pꝰ h demões ingre diẽtes illas imagies dabãt rñſa et ſe coli a mał hoĩtw ꝑſuaſerũt. ZApud iudeos Iſma elbᷣmꝰ ſunulacrade luto iuenit.⁊ ſctiñ Iſa acpu hat adoꝛare. Sẽtiles pᷣo dicũt ꝙ apud eos pᷣmꝰ ꝓmotbeꝰ vſum imaginũ inuẽit. apud grecos ãt cicrops qͥdã nomic idolatriã inuẽit. vt refert Theodolꝰin his pᷣſiro. Egregio cicropi debet̃ cã litãdi. Ille bouis pᷣmo rimat᷑ viſcera ferro. Sacꝝa io uis ſtatnit qᷓ̃poſteritas celebꝛauit Et tã⸗ git Aug ꝓlire.xviij li. de ciui. deica. x. Ta⸗ les ãt triplr deridẽt᷑⁊ ↄfundũt᷑. Pꝛĩo deri⸗ dent᷑agpha helia.qͥ vidẽs idolatras iuocã tes baal idolũ.⁊ eis idolũ nõ ꝓdeſſe. dixit. Exaltate damoꝛẽ.foꝛte deꝰvf doꝛmit aut cũ alio loquit᷑. aut ĩ diuerſoꝛio eſt. De b br üj· Reg. vvij. Scðo deridet᷑ a Salomõe Saßp xiij. vbi di. Vani ſt oẽs hoies in qͥbo nõ ẽ ſcia dei.ifides de deo ꝑꝓphas reuela⸗ ta. ᷣm Boꝛ.⁊ Rob. hol. Mec ſcia ẽ tioꝛ ⁊ re⸗ nerẽtia dei.Et pꝰpauca. Infelices ſũt ⁊ ine moꝛtuos ſpeſ illoꝝ qͥ apellauart deoſoꝑa mãuũ ſuaꝝ.ſauꝝ? argẽtũ ⁊ ſilitudies aia liñ. aut lapidẽ ĩutilẽ. Et ibi ſtatĩ deridẽdo eos di.quõ maqᷓẽ ↄfuſio hoĩ ꝙ ſecãs vnñꝛ idẽ lignũ in ſilua. de vna pte fac aratrũ. de alia ignẽ detertia imagieʒ · Et ſeqt deriſio mað· Nõ erubeſeit cũ ilo loqᷓ q̃ ſine aaẽ⁊ ꝓ ſanitate ifirmũ depᷣcat᷑· ꝓvita moꝛtuũ ro gat.⁊ ĩadiutoꝛiũ ĩutilẽ iuocat. ꝓitinere pe tit ab eo qãbulare ñ p̃t. Vertio tales deri⸗ dent᷑ẽt a ſeip̃is · puta ab alijs gẽtiliw. Re⸗ fert eĩ valeriꝰ li.j.c.ij· de dioniſiotyrãno. ꝙigreſſus tẽpla deoꝝ deo ioui veſtẽ aureã Zuis põder depoſuit. ⁊ eidẽ laneũ pannũ circũdedit Eũq; a eircũſtãtibꝰmirarer̃ꝙß facere pᷣſũpſiſſet. Rñdit ꝙmꝗ̃nũ cõmodũ ĩßðo ſuo fecit Hã qureaveſti huis erat ðᷣo in eſtate.⁊ frigida ĩ hieme.ſʒ lanea bene ya letꝓ vtroc tle Itẽ alri deo qͥ diæbat᷑eſci lapiꝰ hůti aureã barbã. ipᷣaʒ depoſuit ⁊ab ſtulit dicẽſꝙ indecẽs eẽt hie eſculapiũ bar bã. exqᷓ pr ſu apollo iberbis eẽt · Irẽ alijs dijs abſtulit aureas coꝛonas ⁊ ciphos qͥs in mãibtenebãt di ꝙexqᷓ dij poꝛrigüt no bis merito ſt ab eis recipiẽda ne iñtivide amur. Ecce triplex deriſio. Sʒ maioꝛ erit deriſio ĩ futuro a xp̃o cũ q̃ret᷑ Cuius ẽᷣhec imago qm tot ãnis coluer̃t in mðo. Sʒ di.qͥs. Tñ xp̃iani etiã colũt imagines xpᷣi.mÿ̃is ſue ⁊ ſcõꝝ.⁊ eas fabꝛicãt ſati pᷣci⸗ oſe. viðꝛ 3 ꝙ ſint deridẽdi eadẽ rõe q̃ genti les qꝛ creaturã adoꝛãt. puta lignũ łauꝝ vł aliud metallũ de qͥ fiũt imagies Denllo ei alio h increpãt᷑ idolatre. niſiqꝛ adoꝛabãt opa mãuũ ſuaꝝ.Ad iſta oĩa bꝛeuir ẽ dicen dũ ſᷣm Rob. Mol. ſuꝑ li. Sap̃c xiij·⁊ btĩ Tho.ſupiij.ſen. diix qij. ꝙ imago p̃t du⸗ plicit ↄſiderari. Vno mõ vtẽ res q̃dã.⁊ ſic nlls ſibi deber᷑honoꝛ.ſiẽ nec alti ligno łla ⸗ pidi. Alio mõↄſiderat᷑ꝓutẽ imago alteriꝰ. Et qꝛ idẽẽ morꝰĩ imaginẽ⁊ĩ rẽꝰẽ imago iõ vnꝰ⁊ idẽ honoꝛ debet̃ imagin? imagi⸗ nato Ex qᷓ ifero ꝙ crux xpi inqᷓntũẽ imago xp̃iĩ ea crucifixi eadẽ adoꝛatiõe adoat ſiẽ xpᷣs ĩea cruciſixꝰ. Et loqͥr de ip̃o ligno bñ⸗ dicte cruc. Inqntum pᷣo ẽ res q̃dã ꝑtinẽs ad ip̃m xpᷣm ꝑ iÿᷣm nobilitata ñ tñ ↄſidera ta vtẽ imago xp̃i.ſic adoꝛãda ẽ adoꝛatione iperdulie.ſiẽ ⁊ mxp̃i.cui lʒñ debeat᷑ latria j ſoli ðᷣo debet᷑. debet᷑ tñ ei excellẽtioꝛ vene ratio dulieqᷓ; glijs creaturꝭ⁊ hec vocat᷑ iꝑ⸗ dulia. Dec Tho. Dicit ãt Rob. hol. vbið. ꝙ flectẽs ⁊ adoꝛãs coꝛã imagie xpi nõ ado rat qꝛ lignũ cruc necqꝛ imago.ſed adoꝛat xpᷣm coꝛã imagie xp̃i.qꝛ imago xp̃i excitat eũ ad adoꝛãdũ xpᷣm. Et ſicexpõit adoꝛati onẽ iſtã Damaſ.ii.iiij.ſen.ſuaꝝ c.viij. vbial legãdo baſiliũ di. ꝙ honoꝛ imagini ad pꝛo thotipũ.i.ad exẽplarẽ faciẽdꝰ. Ex his ptʒ quõ ecẽ̃ia vtit᷑ imagib⁊ quõ eas ðꝛ adoꝛa re.qꝛ ſolũ ꝑ repñtatõeʒ adoꝛat ſcti coꝛaʒ imagie ſua · vñ metriſta. Effigiẽ xpᷣi dũtrã ſis ꝓnꝰ adoꝛa. Nõ tñ effigiem ſʒ quẽ deſiqt adoꝛa. Hecðᷣs ẽ nec hõ pñs quẽcerniſima go Sz deꝰẽ? hõ ſacra qm ſignat imago. Iſtũãt vſum imaginũ dicũt᷑ introduxiſſe ſci pr̃es. ꝓut refert Damaſ. vbið.ĩmo dicit Mol. vbið̃. Etiã apłi eñ introduxerũt.licʒ in Cano. biblie nõ legat᷑. vñ Lucas ðꝛ de⸗ pinxiſſe imaginẽ xpi⁊ ᷣginis glioſe.qᷓad⸗ buc bñtur romeEt mgt̃ in ſcolahyſt. nar ermo cR rat ꝙxp̃s Abagaro regiimaginẽ ſue ſcẽfa ciei deſtinauit. K ¶ Triplex autẽ cã fuit inſtitutõis imaginũ in ecẽia fm Damaſce. Pꝛia ad inſtructiõeʒ laicoꝝ.qͥby imagine adhibent᷑ loco libꝛoꝝ. Scðo npalſone xp̃i myſteriũ ⁊ ſcõꝝ exẽpla nob freqᷓntius⁊ recentꝰ infigerent Tertio ad excitãdũ de notiõis affectuʒ.qͥ magt ex viſis qᷓ; auditis cauſat᷑ Vñ Breg. in Regiſ.liix. epla.lxiij. 2⁊li.iij. epla.lxxxv. dicit ad q̃ndã epᷣm argu ⸗ endo eundẽ. Dudũ ad nos ꝑuẽit ṽa qͥſdaʒ imaginũ adoꝛatoꝛes aſpiciens. eaſdẽ de ecckijs imagies ↄfregit ⁊ pꝛoiecit. Quẽ qͥdẽ ʒelũ nos ne qͥd mãufactij gdoꝛa⸗ ri poſſit laudãꝰ.ſʒ frãgere ñ debuiſſe eaſdẽ imagies iudicamꝰ. Idcirco enĩ picture in ecceſijs adhibẽt᷑vt qᷓ l̃as neſciũt ſaltẽ ĩpa rietib vidẽdo.legãt q̃ in codicib legere nõ valẽt. Etli ſ. ad S enerũ ep̃m di. Siquis imagies facere voluerit. mime pꝛohibeas. adoĩare vᷣo imagies oĩno veta. Szðfra⸗ ternitas tug diligent ãmoneat. vt ex viſiõe rei geſte ardoꝛẽ cõpũctõis pcipiãt.⁊ĩ ado ratiõe ſoliꝰtrinitatꝓſternant᷑. Deßᷣ hde Sſe. di.iij. Perlatũ.vbi Breg pᷣcipit cuidaʒ ep̃o ↄfractas ꝑ ip̃m imagies ad pᷣſtinũ re⸗ parare decoꝛ. Hõ ðjtales adoꝛatoꝛes ima ginũ mõ pmiſſo derident᷑ aut dãnant᷑ ſed potiꝰ cõmẽdant᷑.cũꝑ egs non resviſibiles ſʒ ĩuiſibiles adoꝛant᷑. Nẽpe ſi cõmẽdat᷑ A⸗ bꝛaam.qꝛ tres angłos adoꝛauit Beñ.xxiij Et loth duos angltos.qjnto magis qͥ dñm angloꝝ ꝑg inſpectõeʒ ſui ſigni imagis ado rat Nathã laudabilr adoꝛauit dð regẽ.iij. Reg ſ. q̃nto magi laudabiiꝰqͥ adoꝛauerit regẽ regů ⁊ dñm dñantiũ. Iſti ſic adoꝛan tes ad int᷑rogatõeʒ eis factã ꝑ xpᷣm cẽima go quã adoꝛaſtj rñdere poterunt. Jmago tua dñe ieſu xp̃e. Ad aſpectũ ñ imagineʒ ſedte adoꝛamꝰ viuentẽ in ſeca ⁊ẽ. D Viſechdo ga äxðs q̃rit eſt na tural.q̃ poſita ẽ ĩ coꝛpe hũano⁊ nalali· de q̃ ðꝛ Beñj.j. Faciãꝰ hoieʒ ad ima·⁊ſili nr̃am Et notãt diẽ ad img. Rẽ ãt diẽ Faciãꝰ ho minẽ ima.no. Solꝰeĩfiliꝰ deiẽ ꝑfetã ima⸗ go deipr̃is.vt ðꝛ Beb.jybiapts vocat eñ pfectã figurã ſube dine. Sʒ hõẽ ad imagi nẽ dei qꝛ ñ ẽꝑ oĩa ſilis ⁊ eq̃lis deo ſiẽ eiꝰ fi⸗ lꝰ. Siẽ diẽ Ang. li. vij.ð tri.c. xlij. vñ ð xõo dicit᷑ Saß̃.vñj. Candoꝛẽluc etne⁊ ſpecu lñ ſine macula dei maieſtati ⁊ imago boni⸗ Vominica. xxlMl. poit trinitatis rntis il. Eñ exqᷓ em Aug. in lilxxtijcᷓ ſtionũ.q lj.eqᷓ̃litas ẽ de rõne ꝑfecte imagis tũc ſolus ſiliꝰ deiẽ ꝑfecta imago deipatri. põ gñt ad imaginẽ dei creatꝰ. qꝛ gerit aliqᷓ/ lẽ ſititudinẽ dinã. Vñ in Pð. ðꝛ. Signatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultꝰtui dñe. Expõit In nocẽiij.iin ſuꝑioꝛi ꝑte niin aia. lumen vnltꝰ tui.i.lũioſus vultꝰ tuꝰirõ. Eccixxij Poſuit oculũ ip̃oꝝ ſuꝑ coꝛda illoꝝ. Vultꝰ deiðꝛ rõ qꝛ ſicut ꝑvultũ hõ homi aſſilar᷑⁊ hõ cognoſcit hoieʒ.ita ꝑ rõem ſiles ſumus deo ·⁊ deũ cognoſcimuſ. Põt etiã km eũ ſic dici. ultꝰ dei eſt rõ Lumẽ hꝰ vultꝰẽgr̃a. Muia ſicut monetaẽ infoꝛmis donecima go regl ei ꝑmalleũ impᷣmat᷑ita rõ nr̃ de⸗ em̃eſt imago creatõis.ſʒ graẽ imago recre ntiõis. Rõ deuz cognoſcit ex natura.ſed ꝙ imitat eũ hz ex gra. Iſtuclumẽſignatũeſt ſuꝑ nos Ephet.j. Signatieſtis ſpũ ymiſ⸗ onis ſctõ. Itẽ eiuſdẽ.iiij. ca. Nolite cõtri⸗ are ſeiinqᷓſignatleſt. Sʒ qͥdaʒtf̃ſi⸗ gnati ſunt exteriꝰvt hypocrite. Sʒ boni interius ĩ coꝛde Canti. viij. Pone meytſi⸗ ghaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ. Dicit᷑ etiãvultus dei ſentin vnitatj trinitatꝭ pſonarũ.iurtaꝗ 25ſiles ſumꝰ deo. Nã ſites ei ſumꝰ q̃ntũ ad eſſentiã. qꝛ ſiẽ deus eternꝰ.ita⁊ nos ꝑpetui 2jntũ ad trinitateʒ ꝑſonaꝝ.qꝛ ſimiles ſu⸗ mus pr̃i ꝑ mẽoꝛiã.filio ꝑ intelligẽtiã.ſſ.per dilectionẽ. Hec aũt imago ita foꝛtit hoĩẽ imp̃ſſa vt eã nõ poſſit delere etiam in petõ exiſtẽs. Vñ p̃s. Verũtñ in imagie ptrãſit hõſcʒ ad pctm̃ ᷣm Inno. IJmago em̃ in qᷓ creatꝰ eſt hõ eſt rõ.in q̃ ꝑtrãſit hõ· qꝛ nõ di⸗ mittit eã hõ etiã q̃ntũcũq; malꝰ ſit. qꝛ etiaʒ hʒ eã diabolus· licʒ bñ hõ ꝑdat imagiuẽ re Creationis ſcʒ gr̃am ꝑpctin. De q̃ ðꝛ ĩalio pð. Imaginẽ ip̃oꝝ ad nihilũ rediges · E Tangit aũt pulchꝛe btüs Aug. cõpa rationẽ aie ad deü cuꝰẽ mago.li de ſpũ et gia.ca.xix.di ·ſꝛimo qͥdẽ imago deiĩ hoĩe interioꝛi nobilitate eſt ↄſiderada.in eo qa ſicut deꝰ vnus ſu vbiq; totus ⁊ oĩa viuifi⸗ cans.oĩa mouens ⁊ gubernãs ſiẽ ait apls. In eo viuimꝰ mouemur? ſumꝰ. Sic aia n ſuo coꝛꝑe vbiq; tota viget viuificans il⸗ lud ⁊ mouẽs ⁊ gubernãs.nec em̃ in maio⸗ riby ſui coꝛꝑis mẽbꝛis maioꝛ. ⁊ in minoꝛib minoꝛ.ſed in mĩmis tota ẽ⁊ in maxis tota Sic infuſa eſt coꝛpoꝛi vt necꝑ mẽbꝛoꝛum Partes ſit diuiſa. Nã in qͥlibʒ loco qñ pars coꝛpis percutit᷑ tota dolet. Wiro añtmð vna eadẽq; viuificatiõe mẽbꝛis pᷣſidẽs.cũ ip̃a per naturã nõ ſit diniſa. Ip̃a nãq; eſt per oculos videt. auditꝑ aures. odoꝛat ꝑ nares guſtat per os. mẽbꝛa oĩa tãgit.⁊ tan gendo lene ab aſpero diſcernit.⁊cũ nõẽdi uerſa per ſenſus operat᷑ dinerſa. Exqͥ 2u gu. ihfert ibidẽ ꝙ ita eſt aĩa per ſuũ moduʒ in ſuo coꝛpoꝛe ſiẽ deꝰin ſuo mũdo. interũꝰ ſiqͥdẽ exterius.inferiꝰ ſuperiꝰ. Eſt regẽdo ſupioꝛ poꝛtãdo inferioꝛ. replẽdo interioꝛ. circundãdo exterioꝛ.ſiceſt inꝰ vt extra ſit. ſiccircũdat vt penetret.ſic pᷣſidetvt poꝛtet ſic poꝛtat vt pᷣſideat Et ſicut neccreſcẽtib cxraturi creſcit.nec decreſcẽtibꝰ decreſcit. Sic aia nec minhtj mẽbꝛis minui᷑ necau ctis auget Mec eſt imago ⁊ ſimilitudo oĩ⸗ potenti dei quã aĩa hʒ in ſe. Habet ſecũdo imaginẽ ſctẽ trinitati in eo ꝙ ſicut deus eſt viuit ⁊ ſapit. ita aĩa vᷣm ſuũ modũ eſt viuit ⁊ ſapit. Tertio qꝛ ſicut deꝰeſt vnius nature. tres tñ ſunt ꝑſone.ſic aĩa licet vnᷣſit natu re·tres tñ in ſe vireg hʒ.iintellectũ volun tatẽ?⁊ mẽoꝛiaʒ · Ex infert Aug. ꝙ merito et bis triby virib deñ diligere pᷣcipit᷑ vt pa tet WMach xch.⁊ War· xij.⁊ Lu.x. vbiðꝛ. Diliges dñm deum tuũ extoto coꝛde tuo. ex tota aĩa tua et ex tota mẽte tua.i.ex toto intellectu ⁊ ex tota volũtate et ex tota me⸗ moꝛia tua. Nã ſicut ex pr̃e generat᷑ filius.⁊ expr̃e filioq; ·ſſ.pcedit. ita ex intellectu ge⸗ nerat᷑ volũtaſ.⁊ tũc ex his ãbo y ꝓcedit me moꝛia.ſiẽ facile a q̃libʒ ſapiẽte pᷣt intelligi. In his trib km Zug. dĩnã imagineʒ gerit interioꝛ nr̃ hõ. Et ex his qᷓſi excellẽtioꝛiꝰ virib iubemur diligere deũ ↄditoꝛẽ ñm. vt q̃ntũ intelligit᷑ duigat᷑.⁊ q̃ntuz intelligit᷑ ſo in mẽoꝛia hẽat᷑. Nec ſufficit de eo intelle ctus niſi fiat ĩamoꝛe eꝰ volũtas. ĩmo nec hec duo ſufficiũt niſimẽoꝛia addat᷑ ꝙ ſꝑin mẽte intelligẽtis ⁊ diligentꝭ mantat deꝰ.vt ſic nullũ pᷣt eſſe momẽtũ qͥ pñteʒ eü nõ ha ⸗ beat in mẽoꝛia. Et iõ iuſte videt᷑ hõ imagi⸗ nẽ interioꝛẽ dei br̃e. Hec Augu. Jõ Ecẽs vl. Immonet᷑ hõ ꝓtãto bñficio ad laudan dũ deũ vbiðᷣꝛ Wemẽto creatori tuiĩ die⸗ hiuuẽtutꝭ tue. Slo.q̃dã exponit. Memẽ⸗ to intime ſeu pᷣcoꝛdialir. ↄtinue ſen indeli⸗ bilit· feruent ſeu pᷣtualit iocunde ſiue gau dẽter. qꝛ memoꝛia eſt firma rey perceptio. Sicut qͥdã exponit pꝛio de ↄo. vñ exqͥ me moꝛla eiq̃i ddã thelaurus inqᷓ recondia bſcondũt᷑vt dicit Aug. ſuꝑ Joh· omel· xx ij·⁊ frequẽs imaginatio ſaluat mẽoꝛiã. vt dicit Ariſto. mexito dz aĩa fidelis recoꝛda/ ri dine bonitatꝭ cognoſcẽdo deũ·⁊ iugiter mẽoꝛiã eiꝰ recogitãdo.⁊ nũqᷓ; mẽte ſe auer⸗ tẽdo ab eo.ꝓuer.iij. Cũctꝭ dieby tuiſcogita illũ. Iuxta illudſoð. Memoꝛ fui dei⁊ de lectatꝰ ſum·ſꝓpter ĩmẽſa dei bñficia. Et in/ nuit hic in vᷣbo creatoꝛis totã trinitateʒ. Bãqꝛ deus op̃s.iõ creatoꝛ. qꝛ ſibi ſoli cõ⸗ petit creare rõne omĩpotẽtie. Sicut dicit Aug. li.iij. de trini.ca.xij. Tertio ĩnuit eius bonitatẽ. Exeo em̃ ꝙ bonꝰ eſt creat hoĩeʒ · Sicut dicit Aug. li xj. de ciui.deicap̃· xx. vbi dicit. Quia deꝰ bonus igit᷑ creauit noſ ad extra. Tertio innuit eiꝰ ſapĩam.qꝛ oĩaĩ ſapĩa feciſti.vt ðꝛ in Pð. Et iõ exquo hõ re cepit a deo tanta bona in creatiõe ſue ima ⸗ ginis.qꝛ ibi oſtenſa ẽ ſapĩa.potẽtia ⁊ boni⸗ tas.merito dʒ recoꝛdaritantoꝝ bñſicioꝛũ Iſa.lxij. Miſerationuz dñi recoꝛdaboꝛ. Et eiuſdẽ.xxvj. Memoꝛiale tuñ in deſide rio anie tue. Hec ſolum recoꝛdet᷑ꝓ bñficio creatiõis ſed etiã recreatiõis.qꝛ nõ ſolũ de dit deus homiĩeſſe naturale.ſed etiã beati ficũ pᷣparauit ſi ꝑſeuerauerit.vt dicit Vu go li.j. de ſachis ꝑte x.ca.vij. Qui creauit te dedit tibieſſe.qͥ te redemit dedit tibi bea⸗ tů eſſe. Voluit igit᷑ deꝰ eſſe creatoꝛ⁊ redẽ⸗ ptoꝛ. Uere igit᷑ iſte qͥ hic deũ cognouerit ꝑ rationẽ. dilexerit ꝑvolũtatẽ.⁊ recoꝛdabit᷑ ꝑ memoꝛiã optime?⁊ intrepidꝰpoterit deo ĩ futuro rñdere ad interrogationeʒ pñtem. Luð eſt hec imago.qꝛ tua dñe Jeſu xp̃e.qͥ ſicut me creaſti in eſſe naturali.ita imaginẽ tuã ſeruaui ĩ eſſe gratuito. Modo ergoti bi creatoꝛi anĩam meã reddo. 1 terti 0 ꝙxp̃s q̃rit de ima⸗ N+ gine vᷣtuoſa que in piritu mẽtalieſt Eñ dicit. Cuꝰẽ hec ima go ⁊ ſuꝑſcriptio. Nõ ſolũ autẽ creguit ho⸗ minẽ ad imaginẽ ſed etiã ad ſilitudinẽ ſuã. j quidẽ ſilitudo cõſiſtit in donis ⁊ vᷣtutibꝰ gratuiti.vt dicit Aug. in li. de ſpũ⁊ aĩa ca. ꝓxj. declarãdo ꝙ ſicut deꝰ eſt caritas bonꝰ Ziuſtus. patiẽs atq; mitis. mũdus ⁊ miſe⸗ ricoꝛs.⁊ cetera ſctãꝝ virtutũ inſignia qᷓ de ro legunt᷑. Ita hõ creatus ẽ vtcreatoꝛẽ di⸗ ligeret. vt bonus eẽt ⁊ iuſtus. patiens atq; mitis.mũdus ⁊ miſericoꝛs. Duas vᷣtutes qjnto plus qͥſq; in ſe hz·tantoꝓpioꝛ eſt deo. ⁊ maioꝛẽ ↄditoꝛis ſui gerit ſititudinẽ. Si Sermo c vero qͥd abſit aliqͥð ꝑ denia vicioꝝ ⁊ diner ticula maloꝝ ab hac nobiliſſima ſui creato ris ſilitudine oberret.tũc fiet de eo q̃d ſcri ptů eſt. Vomo cũ in honoꝛe eẽt nõ intelle ⸗ xitꝛcẽ. QDuis maioꝛ honoꝛ potuit eſſe homĩ q; vt ad ſilitudinẽ ſui ↄditoꝛis cõderet᷑ vt eiſdẽ virtutũ veſtimẽtis oꝛnaret᷑ qͥby⁊con ditoꝛ. De q̃ legit᷑. Dñs regnauit decoꝛẽ in⸗ dutus ẽ.i.oĩm virtutũ ſplendoꝛe ⁊ totiꝰ bo nitatis decoꝛe indutꝰ eſt. Et ecõuerſo. Oð maius homĩ dedecꝰeſſe potuit aut infeli⸗ cioꝛ miſeria qᷓ; vt hac ſilitudinis gla ſuicõ ditoꝛis amifja ad infoꝛmẽ⁊ irrationalem bꝛutoꝝ ⁊ iumentoxꝝ ſilitudineʒ dilabatur. Quapꝛopt᷑ quiſq; diligẽtiꝰattẽdat pᷣme cõ ditionis ſue excellẽtiã. ⁊ venerandã ſctẽtrj nitatis in ſeipᷣo imaginẽ cognoſcat.hono⸗ rẽq; ſititudinis dĩne ad quã creatꝰẽ nobi⸗ litate moꝝexercitationevirtutũ. dignitate meritoꝝ hr̃e ↄtendat.vt qñ apparebit q̃lis ſit·tunc ei ſilis appareat qͥeñ mirabilit ad ſuã ſikitudinẽ in pᷣmo hoĩe ↄdidit. mirabi⸗ liuſq; in ſcõᷣo i.in ſeipſo refoꝛmauit. Hec ille. Sed certe pauci iſtã ſilitudinẽ diuine imitatiõis attendũt qͥ potiꝰ beſtijs ſiles eẽ volunt ꝑ vicia qᷓ; deo ꝑ vᷣtutes. Nã ſicut di cit Berñ.ſuꝝ Lantica omel vlti. Wala ad neniẽtia q̃ accidũt homĩ turbãt ⁊ↄturbãt hoĩs naturã Inde aĩa hoĩs diſſilis fit ðᷣo. Inde diſſilis ẽ ⁊ ſibi. Inde cõparata eſt iu mẽtis inſipiẽtibo.⁊ ſilis facta ẽ illis. Inde legit᷑ cõmutaſſe gliam ſuã in ſilitudinẽ vi⸗ tulicomedẽtis fenũ. Inde hoĩes tãqᷓ;ʒ vut pes duplicitati⁊ fraudis foueam hñt. ⁊ qꝛ pares ſe vulpiby fecerũt.partes vulpium erũt. Inde iuxta Salomonez vneſt exitꝰ homi ⁊ umẽto. Hec mirũ ſi ſilr exeat qͥ ſi⸗ militer vixit. Hec ille. Qualit at hõ cõpa rat᷑ iumẽtis oñdit Boeciꝰ li.iiij. de ↄſoꝓſa iij. dicẽs. M exqͥ ſolg ꝓbitas vltra homies quẽqᷓʒ ꝓuehere poſſit.ncceeſt vt qͥs ab hu⸗ mana ↄditõe deiecerit ifra hoĩs meritũ de trudat ĩpꝛobitas. Euenit ð vr ſiqueʒtrãſ⸗ foꝛmatũ videas varijs vicijs hoĩeʒ eſtima reñ poſſis. Et ibi exẽplificat diffuſe dicẽs. ꝙ auarꝰpter ↄtinuã eiꝰ ſitim diuitiaꝝ lu⸗ po ſilis ẽ. detractoꝛ ſiłis cani.inſidiatoꝛ oc cultꝰ vulpecule.iracũdꝰ ſilis leoni.timidꝰ ſilis ceruo. accidioſus ſilis aſino.incõſtãs ſilis auib ĩmũqꝰ⁊ fetidus ſilis poꝛco. Et nfert qͥd neceſſario ſeqͥtur. vt qͥ ꝓbitate re licta hõ eſſe deſierit· cũ in dinã ciementiaʒ 5(r p⸗ d—n* 2 4— lh E Eu 4 Vn Ja — 7 5† 1 1x S— — 2 *— —. 1 F ½ ℳ „ ₰ —— ꝛ — —— l ½ —— —— —— 4 S—2 2— — 7 M⸗ — 9 nu—— e—— nM z. S A p 2.—*.— L F2 ſr X f41 S 5 0„ 3— 27 2 P †.—— „ 5 S c11 1 — ec——— PHfeiv 5 r c1— 7 6% N— — 2 F.- — — ſ.4 , 2 22— F⸗K 2— c Pr — V1* S E N 1 ½ e ſe — Aſfen * Faber . 5 % ß2rt 29 1—„ L1 r ZE„ 2 —ſ F 4% —— — 2 MKr S 1 P⸗ N „ 4 221 — E —— — 1 5 ſ Z S. — S v e A— 5 S —— C. S,— d. 4* u.— o—— . S vo— — Vn— f * A£ 6. 2 4. n 73 cſ — oM n— S. 5 S .(e 5 G — . e i—foR E Det—„†+ — F. 65 4— S 2 — E r—, 1.——1 h„o1 . A.— 64 ee 41 a ſ 1 —— A—.— les— 1* F ——„—)—— S— 2 32 69——— 4 Gb—. X t 4 0 9EEee 2 Po 5*4— H- M nla 2 e7 P 3* 3 S. ——— r 7 4— 65— * „0 er or.2 1nrN—e e 3* F C⸗ 24—— N — ₰ Tr— — „ 3 3 P=— 7 C1— 1—— S— e SrK—* 7 f 0* 6 ₰—7 ————* „ —— 1 5 A. e.— v0 ₰ h. 6 4— Lb⸗ N „Nn b⸗ AM SzeteE.—„r F 24 S ſ* „ EMM ft—* 12 en— Fro Mex 4—5 Q— ferhn rio V hz OrP S— P f—1— P⸗* 01 4 nin k — rt.— FM ₰„ * ſ l Lhr —, 17 6 3 r 6 A. F 44— —.* f l S „e p 26 a 6 —— n 5 h — ⸗ 2. 3 22— Hor— Je⸗ — co †). i F b 51 S ₰— F— A he— ꝑE— N— . NMt„ — — A⸗ Wr— 1 M— ———1— —— L 6.— — en— F—, — 1—— y L—— C. ℳ 67. *—„4 —— 4*— Cr 2— K. J. K- n 5 ₰ .—.———%& 7— „——„ 3.1 3 E— 57 11 Ar———— ₰e F—— ſwht Ab⸗ — aſen„ — 3 N. — ℳ ſe(eP n mnh pern n0 ſ⸗ f.0 . n 7 5. — 662% N 6 ſee—. r 2 4 F „ 1 6 1* 22 D — 3 S L S6— 1 1V d 2 P S CP Pei⸗ 1.* EE f— 1. e 2 Een S VA hh 4 p S rrg 3. e en— —*——— — 4 TTF 1— % 2* ſe etn— 7— Se. S—— „ o 2— . 4 S S —„ M krun F—2 e* e* 7—e. 2 4 P „——— 5 — S „ J6— Ar — ₰. 6* 2 rr— S tthe vſR vpMKE — 1K 2„ Se vr — 5 vter 6 E v E VeEN— 7 S 1F* 1 p—— — 2 S⸗ . 2 8 —.— ree S kei E= ₰ 8 3— 6—— frtnhn⸗—.— 12. S 2 r..5 r 5 — — F— + 15 on 4— 0—0 4 7 — A— he NM E. ₰—0— ——2 ſ A vnk g .—— ⸗ — vt F „ſa 4 — S, 0 Se r V ME t. ℳ— * 3* 5— X 3 3. 9 122 0 2 Z. — En T 4—. 4.—— ——. S 6. v * Vo —— E— N— 5 4 † 2 0 4 — 9 44 1 R 8 4 2ℳ 3—2 1 — 6o,%l ½ 3 5.— — 7 2 2 S —— S 1— ½ — 20 v² 133 — h S 2, 4 P 6 2 1„ ctuf pn—2 p rt— 6 = — *n K. S *— H5 L4 E „KZcn Ny hſe — — 5 K 3 — —2 ₰ . M 2 5 —— F bꝛ. 5— Sn 1 T.* 8 S. 6—„ J ⸗ E H— 77 3—— —— l pe E,.—— . „ T e honh L— hr c. 1. 4 4. ₰ S 2 —„— chM vn4 2 —— r 1 r.—— à k—— hrr⸗ Se 2 Ta F fnr v 2. b e 25—— 2 4 r f e. S* 1F* en »L * ſolech —r- 7.—. E1 ha— KE.— A„ S„ ⸗ 0 S0 4 . nh⸗ Te„ir in , P 7 S 6 0 1„ — „ 1 327 7** Z n—. 7 S— — 3 ½ 2 —. 3 ⸗„*— p2 ₰ 2—— 2—. „ Fnph S—— 2&.— E— 7.„R⸗x 5 . 4*— imperant? dñant. Tertio hocidẽ ptʒ eẽ neceſſariũ de iure legi euãgelice Nã dñs ⁊ ſaluatoꝛ voluit ſubeſſe regiby⁊ pᷣncipibus ſub qͥby natꝰeſt. Eñ in ſignũ huðꝰ voluitvt ⁊parẽtes eiꝰ hoꝛa natiuitat ſue ſoluerent cenſum capitalẽ ĩpatoꝛi Octauiano.vt pa tet Tu.ij. Et poſtea pᷣcepit petro vt ſolue⸗ ret dydragma ꝓ eo. vt ptʒ WMat.xxij. Erat aũt ↄſuetudo cuilibet homiĩ capitaneo do mus ſoluere dydragma.i.dupie dꝛagma qð valuit ſex obolos ᷣm Lyrã. Etß iuſſit petro ꝓſe⁊ip̃o ſoluere. Moc etiã voluit h ſignificare. faciẽdo reddi cõſuʒ ceſari Hoc etiã ſuadet Apls dicens. Omiĩs aĩa pote. ſtatib ſublimioꝛib ſubdita ſit Roma.xiij. Itẽ hetrus. bedite p̃poſitj vñis.Et ite rũ. O bedite ſiue regi tanqᷓ; pᷣcellẽti.ſiue pᷣn cipib tanq; ab eo miſſis. ad vindictã male factoꝝ.laudẽ vero bonoꝝ. Ex qͥbyptz ꝙex volũtate diuini bñplacitiẽ regnare hoies ſuꝑ homies. Vñ Zpłs Roma xiij. arguit multũ foꝛmalit dicẽs. Non eſt ptãs niſia deo. Que aũt a deo ſunt oꝛdiata ſunt. Ita q;; qͥ ptãti reſiſtit. dei oꝛdinatõi reſiſtit. Oui aũt reſiſtũt ip̃i ſibi dãnationem acqrũt. Et poſt pauca ſubdit. Hõ ſine cã yex giadium poꝛtat. Deiem̃ miſter ẽ. vindex in iraʒ eiq́ maleagit. Et poſt pauca. Reddite z omiby debita. Cuitributũ tributum.cuivectigal vectigal.cui timoꝛẽ timoꝛẽ.cui honoꝛẽ ho/ noꝛem. Mec ille. Ecce quõ apls ꝓbat pᷣnci pem eẽ vicariũ xp̃i. Vñ Policratꝰli.iiij.c. ſ.vocat eũ in terrꝭ diuinitatꝭ imaginẽ. I De ſcpᷣo— hec ptãs eſt ↄgrue inſtitu/ enda · dicit Bol.ſuꝑ li. Sap̃ca.xviij. ñ ⸗ q; eĩ inſtituit᷑ dĩna ꝓuiſione. vt Samuel ⁊ dauid.ſicut ptz.ſ. Reg. viij.⁊ xvj. Scðᷣo p lati electione. ſicut Moyſes elegit Joſue Deut xxxj. Et Samuel vnxit ſaul regẽ. Per qͥd ſignificat᷑ ꝙ ius ↄfirmãdi regẽ vel pᷣncipem de nouo electũ eſt apud pᷣlatũ ec/ cleſie.vt de electiõe. Venerabiliũ. Tertio inſtituit᷑ generi ſucceſſiõe.ſicut Salomon poſt dauid. vt ptz iij. Reg. j. Vnanimi pli electiõe. Sicut refert Solinꝰ in li.de mi rabilib mũdi de Tracia qdã ꝓuincia.in qᷓ nõ ꝓpter nobilitatẽ generꝭ ſed ꝓpter merita bonoꝝ operũeligebantur a plo pᷣncipes. ed dicit mirabile ꝙ ita cuſtodiũt nefi at hereditariũ regnũ. vt ſi talis exiſtens in pncipatu filiũ gennerit. ſtatim eijcit᷑ de pn cipatu. Hec Solinꝰ. B Detertio qli bus moꝛibyſit ptãs talinſtruenda. Sunt aũt plura ↄcernẽtia ſtatũ pᷣncipũ ⁊ p̃ſiden/ tiũ. Pꝛio vt ſint erga eccliam hũiles et de⸗ uoti Exq̃ eĩ oĩs ptãs a dñodeo ẽ⁊ců illo ſemp fuit. ⁊õ ante euñ pʒ ꝙ merito pᷣnceps debet deñ timere· ne ſialias fuerit rebellis deo⁊ eccie ptãtẽ mereatamittere. Penes em̃ oꝛdinationẽ deiẽ auctoꝛitas ↄfirman divbminuẽdi eã.vt dicit Policratꝰliiijc. · Heq; em̃ m ip̃m potẽti eſt ſeuire cũ vult in ſubditos.ſed diſpenſatiõis dĩne ꝓ bene placito ſuo punire vel coarcere ſubiectos. Mec ille. Et dixi notant ꝙ dʒ erga eccleſiã eſſe deuotꝰ. Nã vt dicit Policratꝰ li.iiijca. ij. Pꝛinceps ẽ ſacerdotij qͥdã mĩſter.⁊ qſa croꝛũ officioꝝ illã partẽ exercet q̃ ſacerdo ⸗ tij manib videt hhdigna. Vñ vt hic iã ſub ſequitinferius.timere debẽt ne ꝓpter ino ⸗ bedientiã ab ecckia deponant᷑a q̃ gladium ſuſceperũt.ßᷣm ipᷣm. Sic ſamuel in ſaulem ex cã inobediẽtie depoſitiõis tulit ſnĩam.⁊ in eiꝰ locũ humilẽ dauid ſurrogauit. Se ⸗ cũdo debẽt eẽ caſti ⁊ↄtinẽtes in ſtatu eoꝛũ diugali. Vñ Deut᷑.xvij. ðᷣꝛ. Iõ hẽbit vxo/ res plimas. O ſiꝓhibet᷑pluritas legitima rũ vpoꝛð qnto magis ↄcubinax. Et certe iſte eſt ſepiꝰ in cã ꝙ cũ regesvel pᷣncipes im mergunt foꝛnicatiõibv deꝰ aufert eis legi⸗ timã pꝛolẽ et ſucceſſionẽ. vel ſi dat. ex tunc dat ſimilẽ paternis moꝛiby. Vñ ptz piculũ iſtoꝝ in Salomone.cuiꝰcoꝛ mulierũ plu/ ralitas infatuauit.vt ðᷣꝛ.iij. Reg. xj. Tertio debent iudicare ᷣm dictamẽ legi dĩne non ßᷣm caputꝓpꝛiũ ſicut hodie młti faciũt ↄfin gentes q̃dã ſtatuta diabolica ↄtra legẽ dei ↄtwa canones ſctõꝝ patrũ. cõtra libertateʒ ecclie ꝑmittẽtès vſuras.obligatiões vſura rias.⁊ alia multa illicita. õtra qͥs ðꝛ Deu tero. xxij. Poſtqᷓ; ſederit rex in ſolio regni ſui.deſcribet ſibi deuteronomiũ legiſ huiꝰ in volumĩe. Et ſequit. Zccipiat exẽplar a ſacerdotiby leuitice trib. Dð tractãs Po⸗ licratꝰ li. iij.c. v. dicit. Recte qͥdẽ oĩm legũ inanis ẽ cẽſura ſi nõ dĩne legi imagineʒ ge ⸗ rat.⁊ inutil eſt ↄſtitutio pᷣncipũ ſi nõ ſit ec⸗ cleſiaſtice diſciplie ↄfoꝛmis. Iſtud bñ attẽ debãt antiqͥ pᷣncipes.ꝗᷓ oĩno ſtatuerunt vt nulla eoꝝ ↄſtitutio ſiqᷓ̃ foꝛet cõtra canões ecckiaſticas in aliqͥ hret vigoꝛẽ. Vñ diẽ lex impialis in autẽtico. vt clerici apud ꝓpos epᷣos.colla.vi.ꝙ ſacre leges nõ dedignant᷑ ſacros canones imitari. Quarto debʒ eſſe . B5 ſenerus ↄtra malos. ne crinia maneãt im punita. Juxta illud-Pꝛe der· xx Rex quiſe det in ſolio iudicij in:uitu ſuo diſſipat om/ ne malũ. Quinto dʒ eſſe clemẽs in bonos. Nullũ em̃ vt pᷣncipẽ magis clemẽtig decet. vt dicit Seneca. Vñ dicit poeta. Sit pi⸗ ger ad penas pᷣnceps ad pᷣmia velex. Dui qʒ dolet quotiens cogit eſſe ferox. in vᷣbis pꝛemiſſiſ Dir 1 tertio deſcribit᷑ regũ ⁊ pᷣn/ cipum auctoꝛitas terribil⁊ pᷣceptoꝛia ũ dicit᷑ Ceſari. Leſar em̃ a cedẽdo dictus ẽ. vnde officiũ eiꝰeſt vt cedat maleficos. iux⸗ ta illud. Maleficos nõ patiari viuere ſuꝑ terram. Ceſari em̃ incũbit vltio maloꝛuʒ. Hã vt dicit Policratꝰ li iiijca.ij. In eo pᷣn ceps pſonã publicã gerit ꝙoĩm iniurias? dãna ſed⁊ crimĩa oĩa equitate mediaperi mit. Videat tñ pᷣncepſ ne fundẽdo ſangui nẽ vir ſanguinũ ſit.ne incurrat nomen ho/ micide vel reatũ. Hã vt dicit Iugu. dauid vir ſanguinũ dictꝰ eſt.nõꝓpter bella ſed ꝓ⸗ pter vꝛiam. Et Samuel nuſq; vir ſangui⸗ nũ aut homicida ſcribi᷑.q tñ Agag regem iniqͥſſimũ in fruſta concidit. Exqͥ infero ꝙ pᷣnceps dz vlciſci mala ſine odio pſonsrũ. Hã ſicut lex culpas ꝑſequit ſine odio ꝑſo narũ.ita ⁊ ip̃e punit delinq̃ntes ſine motn iracũdie. Nñ etiã ip̃e ðᷣꝛ licoꝛ qᷓſi legis vl⸗ toꝛeo ꝙ ipiꝰ ſpectat ad officiũ ferire queʒ lex iudicat feriendũ. Et exh̃ ptʒ ꝙ exqͥ ipſe eſt leg vltoꝛ ante oĩa dʒ ꝓuidere de legis eqtate. vt habeat legẽ iuſtã ⁊ equã. Ad hoc aũt vt lex ſit iuſta ⁊ vtilis reipublice q̃ttu⸗ oꝛſunt neceſſaria ᷣm Rober. Vol. fuꝑ lib. Saß.ca.xviij. Pꝛimo eĩ reqͥrũt leges ſub tilitatẽ mature deliberatiõis. Uñ moyſes accepturꝰlegẽ cũ deo.xl.dieby in mõteĩ ie/ iunio moꝛabat᷑. Exo.xxxij. ad ſignificãduʒ deliberationẽ ⁊ ſobꝛietatẽ eẽ neceſſariã cir ca oꝛdinationẽ leguʒ. Teges em̃ ſunt ſicut medicine.vt dicit phs.iij. politicoꝝ. Et iõ ſine magna pᷣmeditatiõe dande non ſunt. Binc Juſtinianꝰ in plogo inſtitutoꝝ diẽ. ꝙ cũ ſumma diligẽtia ⁊ vigilijs ⁊ viroꝛum pꝛudentũ ſolertia leges fecit. Sed dice res Dueẽ legis neceſſitas vt ſtatuat᷑ a pᷣn ⸗ cipe. Ad qͥd rñdeo.ꝙ iõ.qꝛ ad faciẽdũ be⸗ mines vᷣtuoſos nõ ſufficit ſolꝰſermo ꝑſua ſiuus.⁊ iõ lex fuit neceſſaria q̃ ad cõpelle ret.vt dicit Ariſto.iij. politi. Hec ſolũ lexeſt neceſſaria ſed etiã bona ↄſuetudo·ꝑquam — ipe apetitꝰ hũanꝰ inclinat᷑ad bonũ. Vn ↄſnetudo hʒ violentiã qndã indinantẽad bonũ. Sed qꝛ nec ↄſuetudo bona pᷣt eſſe ſine lege.iõ ſicut lex ſine ↄſuetudine nõ eſt pfecta.ita nec ↄſuetudo ſine lege. Naz licet bona ↄſuetudo inducit q̃ndã neceſſitateʒ ad bonũ.tñ hec neceſſitas ſine legibv bñ oꝛ dinatis nõ hr̃. Sicut aũt bona ↄſuetudo multa bona facit in ciuitate ita mala ↄſue⸗ tudo multa mala facit. Vñ narrat Vale ⸗ riꝰli.vij. ca.iij in fine. ꝙ cretenſes cũ acer⸗ biſſima execratiõe vti volebant aduerſus eos q;s vehement᷑ oderãt.optabant eis vt mala ↄſuetudie delectarent᷑. Et in dicit Valeriꝰ ꝙ licet modeſte imp̃cabãt.ſʒ ma ⸗ rimũ malũ inimic imp̃cabãt. Scðᷣo leges reqͥrũt vtilitatẽ ſecure cohabitatõis. Hec eſt em̃ cã finalis legũ. vt homies poſſint co habitare ↄcoꝛdit᷑ Ex qᷓ ptz ꝙ ciuiles leges nõ pñt meliꝰ ßuari niſi ꝑↄcoꝛdiã ciuiũ.vñ Ariſto.iij.politicoꝝ dicit. ꝙ ciuitas ẽ cõica tio bonaꝝ actionũpter bñ viuere. Et vij ethicoꝝ ca.j. dicit. ꝙ amicicia marie videt᷑ Stinere ciuitates Vñ Iſi.ij ethimoogia. ca.iij. diffinit ꝙ ppls nihil aliudẽ niſihũa⸗ ne multitudig in vno iur cõſenſu⁊ ↄcoꝛ⸗ di cõione ſocietas. Et ZAug.in li dever. dñi ßmone. xyj Da vnũ młi ⁊plsẽ. tolle vnñ ⁊turba eſt. Idẽetiã li.ij. deciui.dei ca.xxj. dicit. ꝙ ſcipio vocat pplm nõ oẽm cetũ mul titudinis.ſed cetũ iuris cõſenſu ⁊ vtilitatꝭ cõione ſociatũ. Lõſimilẽ ponit ſniam.xix. de ciuitate dei.ca.xxj. Exqͥb om̃ib infero ꝙ nulla multitudo cõmunitatꝭ põt dici po pulus ſine ↄcoꝛdia. Et ex h ↄſeq̃nter ſequi tur ꝙ ſine taliↄcoꝛdia nulla res publica p̃t dici cũ nõ habeat plim. Uñ ptz ꝙ pnceps maxime dz vigilare ad; vt ↄcoꝛdet inpo⸗ pulo diſcoꝛdãtes. vt dicit Ariſt.viij. Ethi coꝝ. Zilioquin res publica eiꝰ nõ durabit. Bã ſiẽ̃ erẽplificat Aug.ij. de ciui.dei exxi. Sicut in cithara armonia nõ eſt niſ ercõ coꝛdia ſonoꝛum.ita in ciuitateeꝝ cõcoꝛdia actionũ ſiue moꝝ infimoꝝ ⁊ medioꝛuʒ. Et hec vnanimitas? dilectio finis ẽquẽ lex in tendit Rom̃ xij. Plenitudo leg ẽ dilectio Et.j. Thimo.j. Finis pᷣceptiẽ caritas. Ex qby oĩb infero ꝙ hoĩes magl debẽt inten⸗ dere ↄcoꝛdie in cõitate qᷓ; iuſticie. intelligẽ⸗ do de iuſticia ꝑticulari. Iſtuc ptʒ· qꝛ dicit Tulliꝰ in li de aĩcicia. Si oẽs eſſemꝰ ami⸗ ci nõ indigeremꝰ iuſticia. ßʒ q̃ntũcũq; eſſe⸗ inpUueoi mhlm nicquauat — tiidtionis jnnterdicri visktiqm dyns nccxſſ inamẽrci ininiwenẽ aundeic ſulns cꝛdi wizrezſur uEtpoñ iodo vemiereſir 5 mug inſti indigeremꝰ amicicia. Etiõ ↄcku/ ſummo bono ca.xriij·ctm̃ homis eſtᷓſ 3, dt Snſovechtcor crijcaiccueget ꝗannneeebenee ⁊ſeruat ciuitates? leges. Et ꝑoſequèns net᷑oſtrictus.ita vt ab ea nequaqᷓ euellivg eſt magis neceſſaria qᷓ; iuſticia. Hecille. jleat.niſi dina gp̃a manũ iacentis apꝛehen Tertio reqͥrunt leges ſtabilitatẽ duratio⸗ dat. Hec ille. Ex q Ex qͥb pᷣbis ptz ꝙ hõ ꝑſep̃t nis hocẽvt nõfrequẽtermutent᷑ꝑ nouas cadere in petm̃ fed ptzꝙhð pſep leges.niſi ex marimis ⁊ vtiliſſimis caufis. Vñ ꝓmodica vtilitate q̃ poſſet ꝓuenire ex ſedꝑſe non põt reſurgere. Juxta illudqphe Vſee xüij. Perditio tua nodicd vtilite ete eſt iſrt.t̃modo auxiiũ tuum erme. lege vel ſtatuto.nõ debet mutari lex anti Vgꝛ pctõꝛ ex ſe nõ meret᷑accedere ad de ſiue antiquũ ſtatutũ. Diſputat Ariſtol.i um p impetrãda ſibi graqj remitterent᷑ ei politicoꝝ. Eitrũ liceat mutare leges anti pctã. neceſſe ẽ vt ab alio iuuet᷑ qẽin gra. De quas · Et rñdet ꝙ nõ.qꝛ Beſt debilitare le quo ſub figura ðꝛ.ij. Regũ.xitj. vbi Jero⸗ kis virtutẽ·⁊ aſſueſcere hoĩes ad paruipẽ/ boam cuimamꝰ aruerat petiuit ꝑꝓphetã di dendã? non curandum leges pꝛincipum. cens. Dep̃care faciẽ dñi deitui⁊ oꝛa ꝓme. Mincdicit ipeꝙquifrequenter leges mu/ vtreſtituat᷑ manꝰ mea mihi. Sic ad petiti tant plus nocẽt qᷓ; pficiũt. Si vᷣo alique le onẽ reguli ſanat᷑filiꝰ eius a febꝛe Joh.iiij. ges cõtinerẽt manifeſtã ꝑniciẽ ciuitatꝭ. de Etadfidem alioꝝ ſanat᷑ paraliticus.vt ð? maturo cõſilio poſſent mutari. Sicuteſt Wath.ix. Sicad petitioneʒ Lenturiõis lexapud quoſdã gentiles ꝙ vxoꝛes pñt vẽ curatᷣuus WMach. viij· Et ad fletꝰ⁊ ad la diꝝ ferro. Et dicit Valeriꝰ li.ij. de inſtitu⸗ crimas vidue ſuſcitat᷑filius An.vij. In qᷓ⸗ tis WMarſilieñ ꝙ in eoꝝ ciuitate ſeruabat᷑ bus oĩby oñdit᷑qꝙ ad curationeʒ pcrõꝝ ne⸗ gladius qᷓ noxij iugulabant᷑ ita rubigĩoſuſ ceſſariaẽinterceſſio ecẽie militãtis vt dicit ꝙ vix ad h miſteriũ ſufficiebat. Et lex moy Zmbꝛ. Niſi vnitagecẽie ſuccurrat. niſi qͥd ſi data ẽ in tabulis lapideis. Lex vᷣo roma deeſt petõꝛi ſua or̃one cõpleat. de manib noꝛũ in duodecim tabulis eburneis ſcri/ inimic non eripiet᷑ anĩa moꝛtui In ſignũ pta erat.vt refert trogus pompeius liij. ð huꝰ iſte pnceps acceſſit ad ieſ umn preſu⸗ de ligurgo · Que oĩa ſignifiesbãt legis du/ ſcitatione filie fue ſiẽ dicunt verba nñithe rationẽ? ſtabilitatẽ ꝑpetuã. Quarto leges matis· Ecce p̃nceps ⁊c̃· ¶ Initlo tpe or 8 requirũt equalitatẽ diſtribitiõis ⁊ menſu quente ieſuad turbas. Pcce pᷣnceps accef re vt vicz oĩbyeqliter ſint chmunes qͥ ſunt ſit ad ieſum ⁊ rogabat eũ di Hñe filia mea einſdẽ ↄditionis. vt qͥd vnn licet oĩbyliceat. ⁊c̃. In qͥby verbis tria tangunt᷑ ſpꝛio nãcʒ qd vniẽ interdictũ. oĩbo ſit illicitũ eiuſdem Ddeſcribit bncipis huiꝰ deuota ſuſcitatiõis ↄditiõis. Et iõ qu ↄſtituũt ciuitatẽex ineq poſtulatio Hũ ðꝛ. Acceſſit ⁊ adoꝛabat. Se lib pſonis neceſſario deſtrut oꝛdinem? cido oñdi᷑ filie coꝛꝑalis recens moꝛtifica pulchꝛitudinẽ reipublice. q̃ ſtat in diuerſo tio· qꝛ filia mea mõ defuncta ẽ. Tertio de⸗ rũ graduũ ↄueniẽtitpoꝛtione. vt di Zug. ſcribit᷑ faluatoꝛis queʒ pnceps poſtulabat rix de ciuita. dei ca. xii. M pax oĩm reꝝeſt niſeratio Cum ðꝛ · ad Jeſum. trãquillitas oꝛdinis. Dꝛdo o eſt parium Six Mmo 7u ver. pꝛe. de⸗ diſpariũq; reꝝ ſua cuiq; loca tribuens di 6 ſcribit᷑ pꝛincipis fpoſitio· Et ꝑ ↄñs vbi ẽoĩmoda diſpitas hurꝰ deuota ſuſcitatiõis poſtulatio Tũðꝛ. ibinullus ẽ oꝛdo. Iſta ð pꝛinceps ⁊ recto? Zcceſſit ⁊ adoꝛabat. Iſte bᷣnceps multũ ſe debet attẽdere ſi vult digne pᷣſidere.⁊ debi reuerẽter ad xpm habuit.· iõ vitã filie impe te regere pplm ſibi ſubiectuʒ. cũ quo ſimul trauit. Hã nõꝑ nũcios. non ꝑlf̃as · ſed ꝑſe coꝛonã poſſit ↄſequi ſempiternã. Ad quaʒ acceſſit⁊ accedẽs adoꝛabat. Due duo mul nos pducat pater ⁊ filiꝰ⁊.ſſ Zmen. rũ valent ad impetratiõem curatiõis ſpũa Dominicg. XXIIII poſt trinitatis.I. lis anie Pꝛo qͥ ſciẽdũ ꝙ hõꝑ pctm̃ recedit Sdeme Q. longe a deo ⁊ accepta poꝛtiõe bonoꝝ natu ro 1 9 rraliũ ⁊h̃tuitoꝝ ↄſumit eã cũ demonibv. vt Ace pAncepſUn? sꝛdefopdigo Luẽ xy Jöſiimpetrare e acceſſit ad ieſum.⁊ adoꝛabat eum dz ſalutẽ dʒ ide apꝛopinq̃re? accedere ad dicẽs. Dñe filia mea mõ defũcta deũ ꝑhũilitatẽ⁊ coꝛdis Circa eſt Warh ·ix.ca. Dm̃ vt ait Iſido lib.ij. de qͥd tria ſunt ↄſideranda. Pꝛio qᷓli 8 2 rarũ imitant añt illũ qͥ expre illiꝰ ſunt. Eſt . 1 deo recedit. Sco qᷓlit accedit. Tertio qᷓ̃li aũt pᷣeſſima ↄſuetudo bꝰ receſſus. qꝛ ĩnic ter adoꝛat ipe vel alijꝓ eo. De pᷣmo quõ re nunq; hʒ recedendi ab alio ꝑ innidiaʒ ali/ — 100 nã iuſtã rõnẽ. ſed ĩuenit ſibi occaſionem. recedit hõ pctõꝛ a deo. Pꝛimo ꝑ gulã.ſiᷓpß; ¶ Vñ Pꝛouer. xxiij· vᷣꝛ. Dcaſiões qᷓrit qui cedit pctõꝛ a deo eſt ſciẽdũ ꝙ ſeptẽ modis mꝰñparẽs receſſit a deo.⁊filij eñꝰ poſteg vult diſcedere ab amico. Sic fecit ſaul di⸗ Oo fit cũ ꝑ gulã bonis tpaliby qburi᷑deqͥ cens. Mibi dederũt mille⁊ dauid decem Peur xxxij ðꝛ. Incraſſatꝰ eſt diecꝰ⁊ recal milia. Sexto recedit a deo ꝑaccidiã qꝛte S citrauit et receſſit a deo ſalutariſuo. Dqᷓ; diũẽ⁊ antietas coꝛdis cũ animꝰ remittia deo. Siẽ patz de illis q in tabernis qͥtidie dolet ſe deſtitutũ gra. incertus eſtde multi hodie iſto vicio laboꝛãtes recedũt a fernoꝛe ſpũali.credẽs nibil ꝓficere ĩ pnia 5 voꝛant ⁊ bibũt.qͥrũ vẽter de eſt.⁊gla eoꝝ ſuo.incertꝰeſt de ꝑſeuerãtia et pᷣmio. Sic in ↄfuſionẽ ipᷣoꝝ. Sco recedit a deo pec/ receſſerũtfilij iſrłin deſerto. Et ðꝛ de illis catoꝛ ꝑ luxuriã ſit Lu.xv. Dui Lu viij· ꝙad tpᷣs credũt.ſed tpe temptati am ſuã viuẽdo onis recedunt. Septimo recedit hõ a deo iuxurioſe. ⁊ adbeſit vni ciniũ.⁊ pauit poꝛ/ ꝑſuꝑbiã.ſiẽ dathan ⁊ abiron receſſerunta moyſe. Hume. xvj. Ecci x. Initiũ ſuperbie aĩam.opes ⁊ famã ꝑdũt.⁊ patriã ſuã cele/ hois ẽ apoſtatare a deo · qm̃ ab eo qfecit ii ſtem. Sed talit᷑ recedentiðꝛ Miereꝓvij. lum receſſit coꝛ eiꝰ. Ecce qᷓ; dãnabilis ẽiſte Waledictꝰ hõ qͥ ↄfidit in hoĩe·⁊ ponit car ſeptuplex receſſus pctõꝝ a deo. Sʒ qꝛ de? recedẽs a pre ↄſumpſit ſu cos. Sic luxurioſi exponũt bona.coꝛpꝰ⁊ nẽ bꝛachiũ ſuũ ⁊ a dño recedit coꝛ ei. Ter nõ vult moꝛtẽ pctõꝛis · ſed vt mag ↄnertat tio recedit ꝑauariciã.ſiẽ Eſau a iacob Be 2 vinat. Uñ ipe vult vt accedamꝰad e ſiẽ neb · xxxvj. Abijt eſau in alteraʒ regionẽ re/ hoꝛtat᷑· Põ. Aceedite ad eñũ⁊ iluminamini ceſſitq; a fratre ſuo iacob. Diuites ẽ erãt ⁊ facies vñ̃e nõ ↄfundent᷑. Pð. xxxiij. Iſte valde ⁊ ſil habitare nõ poterãt. nec ſuſtine aũt acceſſus nõ eſt coꝛpalis.ſed mentalis. bat eos terra ꝑegrinatiõis eoꝝ p̃ multitu/ ¶ Pon em̃ fit ꝑ greſſum pedũ. ſed affectuum dine gregum. Sicut eiñ aues pꝛedataꝛie bono yt dicit Iſi li.ij. de ſũmo bono cap. nunq; ſil ↄgregant᷑ ſed mag ſoliuage ſunt xiiij. Et qꝛ ᷣm Innocen. q̃rtũ ſup pð xxx Ita necdiuites ſeſe cõpatiunt᷑ necintra ſe ij. Acceſſus nq̃fit vno paſſu ſed plib di⸗ Stractus facit. ſʒ eoꝝ cogitatiões ↄtractꝰ bus ſiue paſſib. Ideo accedentẽ ad deum ⁊fraudes ↄuertunt᷑ in pauperes Sap̃· iij. piritualiter. opoꝛtet plures hf̃e gradus. Impij añt hm q̃ cogitauerũt coꝛreptioneʒ hẽbunt.qͥ neglexerũt iuſtũ ⁊ a dño receſſe/ cũdus ñdes.ad Mebꝛe.x. Zccedamꝰcũ ve rũt. Fraudes em̃ machinant᷑ in coꝛde iu⸗ ro cœꝛde ĩ plenitudie fidei. Tbidicit Soꝛ⸗ ſticiã negligũt in oꝑe.⁊ a dño recedũt non ra.ſcʒ oĩm credendoꝝ. Itẽ Heb·xj. Dpoꝛ cõpatiẽtes ei in pauge. Quarto reccdit hõ tet accedentẽ ad deũ credere· oꝛra. Acce adeop irã ſi Layn receſſita dño Sap̃. dere volentẽ ad deñ · paſſibꝰmẽtis nõcoꝛ⸗ A ſapia receſſit impiꝰ in ira ſua. Iſtiſũt ſi/ poꝛis.credere opoꝛtet inquã qa omniũ eſt cut alalia ſilueſtria.q̃ cũ receſſerĩt ab hoĩt creatoꝛ.⁊ quia ſit remuneratoꝛ inqrentibꝰ mutant᷑ in bꝛutalẽ ferocitateʒ. Ita iracũdi ſe. Tertiꝰ gradus eſt dilectio crediti.qꝛca cũ recedũt a fraterna earitate ꝑ odij.mu ⸗ Qua 4 tant᷑ in beſtias ꝑcrudelitarẽ. vñ Seneca. eſt ↄfoꝛmitas operis Duia dicit Zug. õ Ferina rabies ẽ ſanguĩe⁊ vulnere letari.⁊ locis ſed meritis accedamꝰad deũ. Duin⸗ a vero hoie in aial trãſire ſilueſtre. Quito tus gradus eſt ꝑſenerantia Math· x· Dui recedit᷑a deo ꝑ inuidiã ſiẽ ſaul a dño.ſ. Re pſeuerauerit vſc in finem bic ſaluns erit. gů. xvj. Spũs dñi receſſit a ſaul ⁊ exagita/ ¶ Sextus diſſòlutio coꝛpis⁊ anĩe Vi ſunt bar eñ ſpũs nequã. Nunqᷓ; eĩ deꝰ recedit ſex gradus ꝑ quos accedit ad thꝛonũ Sa ab hoĩe niſi ip̃e pus recedat a deo. Spũs lomonis ij. Reg x Accedite ergo ad eum. nequã diaboſꝰ eſt qͥ temptarꝑ innidiaʒ. vñ ¶ Sedne fruſtra credat ſe qͥs accedere ſta⸗ maxie habet diabolꝰptãtẽ ſuꝑ inuidos.q? tim ſubdit. Et illuminamini Ecẽ̃s.iij· Ap inuidiaqpꝛiũ eſt viciũ diaboi Sap̃j· Per propinaua vt audias. Et hoc eſt ilumina innidiã diaboli moꝛs intrauit in oꝛbẽter/ ri ab eo. quia ipſe eſt lux vera que illumiat Momnem hominem venlentem in bũcmun⸗ 8₰ imus ẽ doctrina fidei et hũilitas. Se⸗ ritas dei dat eſſe vt foꝛma. Qnartꝰgraduſ onlbdep „ — —— 3 B S— — S rk ufnsJle upc vytuederac itßcirs deus mipecan Ahecor. jnh mis ad t felicr. niunonẽ iiuoions ß uuietcus pſo inyainn Dominica·XRIPt dum Joß. Dui ergo ad eum accedit illu minat᷑.⁊ qͥ magis depꝛope accedit magl il/ luminat᷑. Eñ ⁊ Johes qͥ ſupꝛa pectꝰ dim ni recuduit⁊ familiariꝰei adheſit pꝛe alijs illuminatꝰ de eius diuinitate altiꝰ diſſeru it. Vñ ꝑ aquilã deſignat᷑. q̃ alijs ſupꝛapo⸗ nitur Ezech j. Facies aquile deſup ip̃oꝛñ quattuoꝛ Deut: xxxiij. Dui apꝛopinquãt pedib eius accipiẽt de doctrina eiꝰIn ſi/ gnum huiꝰↄgrue iſte pᷣnceps qͥad eim̃ ac ceſſit dicit᷑ Jairus. qui interp̃tat᷑ ilumina tus · ad ſignificãdũ ꝙ qͥ adxpᷣm accedit ne⸗ ceſſario illumiabit᷑ luce gp̃e. Sed qꝛ quis poſſet terreri accedendo ad tantũ dñm.et hᷣſertim grauatꝰ onere pctõꝝ. Et ideo pðõ dat ↄfidentiã dicẽs. Et facies vre nõ ↄfun dent᷑q dicat ᷣm Inno · Accedite ſecuri et dñs vos nõ repellet Nõ. Quia ip̃e dñs nõ repellet plebem ſuaʒ. Cõfuſio eſt em̃ alicui ꝙqñ accedit ad aliquẽ magnũ.⁊ ille turpit repellitur ab eo.ſed ß nõ facit dñs qͥ recipit hic libenter ſuos in gr̃a.⁊ in fnturo in głia. qui ad eũ fideliter acceſſerit. Vñ dicit u gu. Pꝛoijce te in deum. Hon enĩ crudełeſt vt ſe ſubtrahat ⁊te cadere ꝑmittat. Et hoc eſt quod dicit᷑. Vacies veſtre nõ ↄfundent qñ accipiet deus vos h in gratia? in futu⸗ ro in glia Joh.v. Et eum qͥ venit ad me nõ eijciam foꝛas Iſa.l. Scio qi nõ confun/ dar. Et quia pctõꝛ qᷓ;din eſt in culpa nõ eſt dignꝰ ꝑſe accedere ad deũ. eo iy dici?᷑ Jo⸗ pan.ix Pctõꝛes deus nõ exaudit.ſcʒ q̃ntũ ad deſideriũ peccati. Ideo p̃lati eoꝛuz de⸗ bent ꝓ eis accedere et interpellare ꝓ remiſ ſione culpe eoꝝ. In figura huiiſte bnceps hic acceſſit ad xpᷣm pꝛo impetranda vita fi lie. qui accedens ad xpᷣm humiliter. adoꝛa nit deuote ⁊ fideliter. Qñ ꝑoꝛationẽ impe trauit ſnſcitationẽ. In quo oſtẽdit᷑ magna eſſe efficacia oĩonis pᷣlatoꝛũ.qui dů in foꝛ⸗ ma eccleſie ⁊ eius pſona oꝛant deñ. impoſſi bile eſt vt ꝓ pctõ̃ꝛib nõ exaudiant᷑. Vñ di⸗ cit Ambꝛo in lib. de pnĩa. Multoꝝ ſcʒp̃la toꝛum impoſſibile eſt pᷣces cõtemni. Sed terribile eſt qͥd dicit Brego · de pᷣlato in li⸗ bꝛo paſtoꝛali.⁊ habent᷑ verba in decreto. ⁊ etiã ca.Iᷓd aplice de ſenten · et remiſſione. Eum is qui diſplicet ad intercedẽdũ mit⸗ titur.irati animꝰ ad deterioꝛa ꝓuocat. Ta lis ergo ᷣm ipᷣm reqͥrẽdus eſtad oꝛanduʒ · quiſit idoneus ad placandũ. Iſtud debe⸗ rent ponderare qͥ indignos hlatos ſciẽter eligunt. pᷣſentant inſtituũt ad curã aniarũ ⁊ cetera beneficia. quos eoip̃o ꝙ eos ſicp̃⸗ ſentant eligũt vel inſtituũt. ad deũꝓ inter⸗ ceſſione ſuoꝝ delictoꝝ q̃iquoſdã inimicos mittunt. quo fit vt deñ magis ꝑeos pꝛono cent ad iracundiãqᷓ; fiectant ad veniã. Jõ Ppuideant tales cũ diligenti examinatione ⁊matura deliberatiõe peritoꝛũ cũ ſetem pus offert. de ꝑſonis idoneis quas pꝛeſen tent eligant vel inſtituãt. Vñ Pꝛouer. xxvi Sicut qᷓ mittit lapidẽ in aceruũ mercurij. ſicqͥ tribuit ſtulto honoꝛẽ.· q. di. Sĩ catoꝛ quiðꝛ mercurius. ab illo deo qͥ peſt merciby qñ cõputat faciẽdo rõnem ⁊ ponẽ do vnum cumulũ de numeris.ſiimmittat in lum cumulum lapidem.omnẽ rationẽ diſſipat. ita ille quipᷣfert indignum p̃latũ. omnẽcumulũ ſanctitatis ⁊ bonitatis ĩ ple bediſipat. V Diſecũo Jinepnin⸗ ditur filie huius pncipis coꝛꝑalis recẽs moꝛtificatio Cum ðꝛ. Filia mea mõ defuncta eſt. Iſta filia ſi⸗ gnificat gĩam cuiuſlibʒ xp̃ianiqᷓ hʒ prezce⸗ leſtẽ deũ. ad quẽ damamuſ Abba pr̃. vt ðꝛ Bal· Et cui dicimꝰ q̃tidie p̃ñqes in ce⸗ lis Watb. vf. Habet ⁊ prem ſpũalẽ terre⸗ ſtrẽ cui cura de ip̃a cõmiſſaẽ.ſ.pᷣlatũ Lux. Lurã illꝰ habe. Sʒ iſta filia moꝛił qñ per dit vitã gre.ſ.deũ.in q viuimꝰ mouemur et ſumꝰ Acr·xxijpꝛo q̃ſciendũ ᷣm Johemi ſuo policraticon li. vj.c.j. Ad idẽ Iſido li j ca. xij. Homo ↄſtat ex coꝛꝑe ⁊ aia· Cgrogu tem viuit ab ania. Vita vero aĩe deꝰẽ. Si cut ð fugiente ania acoꝛꝑe ſoluit᷑ coꝛpꝰ ita deſerenre deo aĩam perit vita aĩe. Siẽ em̃ coxpi viuere ẽ vegetari⁊ moueri ab anĩa. ⁊ diſpoſitiõe ei motiby aie acqͥeſcere. ⁊ q̃daʒ obediẽdi neceſſitate ↄcoꝛdare. Sic⁊anĩa ereo vinit ꝙ ſuo mõ vegetar᷑? mouet᷑ vere adeo.⁊ ßſiei ſubiecta deuotõe obtẽpat⁊ oĩ acqeſcit. M ſi nõ acqeſcit etiã nõ yiuit. Et ponit ibidem Policratus exemplũ di⸗ cens. Ram ſicut coꝛpus qua parte ſuinon mouetur ab ania in ea toꝛpoꝛt᷑ moꝛtis in⸗ currit. dum ergo totũ viuit ad eam totum diſponitur. que ſe ꝑpartes diffundit par⸗ tibſed tota eſt ⁊ opat̃in vniuerſis ⁊ ſingu lis. Sic ⁊ deꝰ aĩam pfecte viuentẽtotã oc⸗ cupat.totam poſſidet regit er figit᷑ in tota. nullus ei angulus exceptus eſt. Ouõ autẽ deus inbabitat partes anie.ſcʒ wielſhn ⁊ voluntatẽ oñdit idẽ. dicens. Lñ intelle ctus deñũ qͥ ſumme bomꝰeſt ſui acumine vi⸗ ſus q̃ntũ valet app̃hendit.⁊ bonuz qd ille videt incoꝛrupta voluntas apetit.⁊ rõ ne declinet ad derterã vel ad ſiniſtrã. viã ape rit.tũc dicit᷑ ꝑfecte deꝰ inhabitare in ania. Exqͥ dicto ego infero duo. Pꝛio ꝙ licʒ deꝰ implet oẽm creaturã.qꝛ ꝑg ip̃m oĩa facta ſt. ⁊ in ip̃o oĩa viuũt ⁊ ſubſiſtũt. qꝛ ſine eo nul la eſt ſubſiſtẽtia creature.tñ ipe eſt ſperialir in ania ⁊ ſpecialis vita aĩe rõnalis. Nazʒ di⸗ cit ille Policratꝰ ibidẽ. In ceteris creatu ⸗ ris ẽꝑ naturã.ſed ſolã rõnaleʒ inhabitat ꝑ gpam. Vec Policratꝰ. Duõ aũt aĩa pꝛiuat᷑ iſta vita g̃e. reſtat bꝛeuit videre. Pꝛogreſ ſus ſiqͥdẽ moꝛtis aie eſt ad ſilitudinẽ moꝛ/ tis coꝛꝑalis. Pꝛimo em̃ ipcipit infirmari. Scðo febꝛicitare. Tertiò agõ̃iſare. Dnar to moꝛi. Quinto inuolui ſeu velari⸗Ser ⸗ to expoꝛtari. Septimo tumulari. Poſtqᷓ; igit᷑ pꝛimꝰ hõ peccauit.grauẽ languoꝛẽin⸗ cidit qͥ pꝛꝰ ſanus fuit.ita vt omĩb mẽbꝛis debite vteret᷑. In anĩa em̃ nf̃a ſunt mẽbꝛa ſpũalia. Vt caputẽ mens reſpectu coꝛꝑis peccati. Crines cogitatiões.qͥ iam albi.iã nigri ſunt.⁊ fluũt ſepe de capite nñ̃o. Oculi ſunt intellectꝰ⁊ affectus. Nares diſcyetio. Qures intelligẽtia. Que oĩa ex pᷣmo pecca to ceperũt infirmari. nec aliqͥd itat in ſani⸗ rate cũ om̃ia iſta nõ ſunt in deo totalir de ⸗ fixa. Jõ Iſaias ↄq̃rið capite. dicẽſ. Om̃e caput languidũ.⁊ om̃e coꝛ merens· Aplã/ ta pedis vſq; ad verticẽ nõ eſt ĩ eo ſanitas. Iſa.j. Et alter clamgt. Caput meñũ doleo. caput meũ doleo.iiij. Reg iiij. Hinc iteꝝ a lius ſcʒ Mieremias clamat Treno.iij. O⸗ culus meꝰ depᷣdatꝰẽ aĩam meã. Iteʒ alrer clamat ↄtra doloꝛẽ auriũ Miere.vj. Cuilo quar.⁊ quẽ ↄteſtaboꝛvt audiat. Ecce incir cũciſe ſunt aures eoꝝ.⁊ audire nõ pñt. Itẽ alter clamat 3 doloꝛẽ ventri. Ventrẽ meũ. ventrẽ meũ doleo Miere iij. Sic ⁊ alioꝛũ manꝰ plene ſunt ſanguie.⁊ coꝛ eoꝝ vanũ.⁊ veloces pedes ad effundẽdũ ſanguinẽ. Jõ dauid ꝓ oĩty dicit. Miſerere mei dñe qm̃ infirmꝰſum. Et licet pœtm̃ oꝛiginale ꝓpter qͥd iſta patimur ſublatũ ẽ ꝑ baptiſmũ.tñ re liquie ip̃ꝰ manẽt. vt vidẽtes tot mala pꝛo/ duſſe ex pᷣmo pctõ.ip̃m diligẽtiꝰcaneamꝰ. Scðo opoꝛtet moꝛientẽ febꝛicitare. Nul/ lus ex pᷣdicta infirmitate moꝛit᷑mſieadem infirmitas ampꝰĩualeſcat. Qʒ fit cum ex 8 ——— — pꝛana cogitatiõe totũ coꝛpꝰincendi ad de lectationẽ licʒ nõdũ ↄſentit. Tertio opoꝛ tet eũ agoniſare.i.rõnẽ cũ ſenſualitate pu/ gnã ⁊ luctũ hr̃e.impoꝛtunitate tẽptationũ bellante.⁊iã rõnẽ vincere.iã vinci.exq lu⸗ cta fit ꝓceſſus ad moꝛtẽ criminalẽſi ↄtige ⸗ rit rõnẽ ſuccũbere. Duarto ĩualeſcẽte egri tudine impoꝛtunitate impugnatiõis victꝰ dat manꝰ hoſtiby vt ↄſentiatĩ petm̃.et et ſtatim exalat ſpm̃ ⁊ moꝛit᷑· ʒ fit qñ cõſen⸗ ſum pᷣuerit pcœtõ. Sic eĩ ſtatimvita xps euolat.⁊ relinqͥt aĩam moꝛtuã. Hinc dicit᷑ Leuit xx. Si qͥs dederit de ſemie ſuo ido lo moloch.moꝛte moꝛiat᷑.i ſi dederit ania ↄſenſum pctõ. Figurat᷑ Judith.xij. Ho⸗ lofernes dixit eunucho. Vade ⁊ ſuadehe⸗ bꝛeã illã. vt ſponte ↄſentiat habitare mecũ MBolofernes interp̃tatur diſſenſio.⁊ ſignifi lectationẽ ſen voluptatẽ nõdũ opꝑe ppetra tã ad hebꝛeã.i.aĩam. vt ſponte ↄjentiat ha bitare cũ ea. Cõtentꝰ em̃ eſt diabolꝰ vt aĩa ſolũ ↄſentiat in pctm̃.ipeccet ſolo cõſenſu Tobte.itij. Caue ne vnq; ↄſentias peccato cat diabolũ.qͥ mittit eunuchũ.icarnalẽ de Quito moꝛtuꝰ pãnis inuoluit᷑.qᷓ;cito eiñ̃ qs in pœtm̃ cõſentit.ſtatim occultat ea que diſponũt ad.ß vr nulli pandant᷑ Mſiꝑpe trauerit.eo amplꝰ velat⁊ inuoluit. Sicut adam. Audiai dñe vocẽ tuã ⁊timui. Et ſta tim occultando ſeu excuſando pctij dixit. Mulier quã dediſti mihi ſociã deditmihi ⁊comedi. Eua vero dixit.ſerpens decepit me. Sic dauid miſit occulte pꝛo berſabee. vñ ei dictũ eſt. Tu feciſti occulte.ego aũt fa ciã verbũ iſtud ĩↄſpectu oĩs iſrle⁊ in ↄſpe⸗ ctu ſolis huius. Sexto effertqñ pctis cre bꝛius repetitis audacter peccat in aperto. nihil erubeſcens ſed magi gloꝛians in ma licia Pꝛouer.ſ. Letant᷑cum male fecerint. Miere.iij. Frons mulieris meretricis fa⸗ cta ẽtibi noluiſti erubeſcere. Septimo tu⸗ mulatur.cũ longa ↄſuetudo ⁊ malicia pec canditranſit in habitum.ita vt etiaʒ pecca re deſideret cum nullũ habeat incentiuũ. etiã cũ omja jmpugnãtia quieſcũt. Ziffectꝰ? em̃ volendi in talibus nunqᷓ; quieſcit. Pð. Pꝛodijt q̃i ex adipe iniqͥtas eoꝝ.trãſierũt in affectũ coꝛdis. D impꝛoperat dñs aie. Ezech · xxi Hec facta es q̃i meretrix faſtidi oſa augẽs pᷣciũ.ſʒ q̃i mulier adultera q̃ ſug virũ ſuũ inducit alienos. Optet ð tranſire aĩaz ꝑ has alteratões pctõꝝ · donec vltimo innpci inbcin. omuẽ lruſanon ſunimpecdm itucſinnd jupejar. inbiinfnni ill deigutr mniuop⁊ al u Ui Ee miidier vir cTer puilo. Co utt dmut iuhd ii iutſntuẽla inepan mlnc iciceſit —————* — —— ninicg . b tur⁊ reducunt in tria genera moꝛtuoꝛũʒ. ꝛimo em̃ aliqͥs moꝛit᷑ ꝑ occultã ↄſenſus inclinationẽ. Scðᷣo ꝑaꝑtã opationẽ. Ter tio ꝑ cõtinuã⁊ intrepidã aſſuefactio Hi tres figurãt᷑ꝑ tres moꝛtuos q́s xpᷣs ſuſci⸗ tauit.puellã. adoleſcentẽ.⁊ laʒarũ. Puella in domo moꝛtua ſignificat pctõꝛẽ ꝑg cõſen/ 5—— KX venerit in ſeptimũ. aq̃ difficulter duertek. ſcʒ a ↄſuetudie peccati. Et hec oĩa colligũ ⸗ ſum tm̃licet nõdũ ꝑ opus. Adoleſcẽs dela tus ertra poꝛtã ſigniſicat pctõꝛẽꝑ opꝰaꝑ⸗ tum. Lazarꝰ q̃driduanꝰpctõꝛ aſſuetꝰ qͥfe⸗ tet etiã apud longinq;s. Et tĩ de ſco. Dx tertio Lelnt jaua, ris quẽ pᷣnceps poſtulabat miſeratio Pñ diei· Ad ieſum. ocat añt hxpm duplicit ſeʒ eſum Cũ dicit. Acceſſit ad ieſeun.⁊ do minũ cõfitet᷑cũ dic̃. Dñe filia mea ⁊c. Que duo mouebãt xpᷣm ad miſerandũ huicp̃⸗ cipi ſuꝑ moꝛtẽfilie vt eã ſuſcitaret. Quia eĩ ieſus iõ ſaluato: Wath.j. Vocabis nomẽ eiꝰ icſus. qd interp̃tat ſaluatoꝛ. Ihe em̃ ſal uñ faciet fplin ſuũ g pctis eoꝝ. Et qꝛ dñs. — X ideo oĩpotẽs.⁊ ex b dz miſereri Sapie. xj. tiãaffectantꝭ.i.ſapi rete peni Wiſereris oĩm. qꝛ omĩa potes. Tirea igit tentiãvolenti. vvicʒ ↄſideret qͥd ipe ſit. qͥ huꝰ puelle reſuſcitationẽ ẽ videnduʒ quõ vps ſuſcitat aĩam peccatricem. Tangũtur aũt hic ſex neceſſaria ad reſuſcitationẽ ſpi⸗ ritualeʒ. ſoꝛimo deuota or̃œo. q̃d notat̃in ꝙ pñ̃ oꝛauitꝓ ea Jacov. Ofo fideiifideli ter facta ſaluabit infirmũ Scðo tybicenũ excluſio.ꝑ q̃d deſignat᷑ voluptatũ et male ſocietatꝭ ⁊ adulatoꝝ ⁊ alioꝝ q̃ hoĩem fouẽt in pctõ expulſio. Eñ Ecẽs.v.ðꝛ. Hõ em̃ ſa — tis recoꝛdabit᷑ dieꝝ vite ſue.eo ꝙ deꝰ occu pet delicijs coꝛ eiꝰ. Tertio turbe.i.cogitati onũ malaꝝ expulſio. Logitatiões em̃ cir⸗ cũdãtes mentẽ nõ pmittũt ĩtrare adxpᷣm. Vñ.j. Eſdre.iij.ðꝛ. Populꝰ terre impedie bat ꝓplm iuda ab edificatiõe tẽpli. Qñ tur ba retardauit ſanitatẽ languido ante piſci nã Joh. v. Itẽ increpauit cecũ vt taceret. Luxviij. Itẽ paraliticũ excluſit de domo Mathir. Itẽ cõpꝛeſſit ieſum Lu.viij.⁊ de rifit eñ.vt Pᷣptz. Itẽ impediuit zacheũne videret ieſuʒ Lu · xix Et h impediuit xm ne ſuſcitaret filã pᷣncipis her q̃ oia ſigni⸗ ficat᷑ ꝙ impoꝛtunitas malaꝝ cogitationuʒ impedit faluti nre ꝓfectuz· Duarto Petri Johis⁊ Jacobiaduocatio · Per Johez ſi gnifica᷑gra q̃ dathomi in cõtritione· er Petrũ cognitio pct in ↄfeſſiõe. Per Jaco bũ luctatio in ſatiſfactõne. Hitres tm̃ di⸗ ſcipuli familiariꝰxpᷣo legunt᷑affuiſſe ĩ trãſ⸗ figuratiõe. vbi dñs oñdit gloꝛiã future re/ ſurrectionis in ſuo coꝛꝑe. Per qͥd ſignifica tur ꝙ qͥ habuerit cõtritionẽ.ↄfeſſionem et ſatiſfactionẽ pctõꝛũ.ꝑuenire merebitur ad gloꝛiã reſurrectõis ſctõꝝ. Jurta illud apłi Sicõpatimur ⁊ cõregnabimꝰ ⁊ ſi fuerimꝰ ſocij paſſionũ erimꝰ⁊ cõſolationũ. Quinto requiri?᷑ patris ⁊ m̃is tanqᷓ; notoꝛũ coaſ⸗ ſi umptio.i.infirmitatis retroacte cognitio. Poſtqᷓ; eni redit ad ſe poſt ꝑpetrationẽ cul pe. ſtatüm intelligit fragilitatẽ infirmitatis hũane in ſe. Vñ petrꝰqui de ſe pᷣus pᷣſume bat anteq; eigpꝛia fragilitas innoteſceret. moxyt cecidit rauerſusẽ ad ſe. ⁊ fleuit amg re. vñ Math xxvi. Hinc Miere. xxxi.ſpoſt qᷓ; oñdiſti mihi pcuſſi femur meũ⁊ egipe⸗ nitentiã. Ex qͥ patet ꝙ cognitio ſui multuʒ diri pater meꝰes m mea.⁊ ſoꝛoꝛ mea ver⸗ miby Iſtam cognitionẽ Policratꝰlib.iijc. ij dicit pꝛnã ↄtẽplationẽ cuiuſtibet hoĩs ſa pientiã affectantꝭ.i.ſapiẽter ⁊ diſcrete peni intra ſe. qͥd extra ſe. qd infra. qͥd ſup̃ ͥd cõ⸗ tra. qͥd añ qͥd poſt. Hec ille. Cõſideret ð hõ qᷓd ipſe ſit. qꝛ creatura fragil in coꝛꝑe.eo ꝙ hõ natꝰ de muliere bꝛeui viuẽs tpe.⁊ hõ de pumo.limꝰ de limo.qꝛ terra ẽ⁊ in terrã re⸗ nertet᷑ Beñ.iij. In aia veroẽ nobilis crea⸗ tura ad imaginẽ? ſilitudinẽ dei facta Be⸗ neß.ij Quid intra ſe habeat.qꝛ nõ aux.nõᷓ gẽmas ſd fimũ. cum coꝛpꝰ eius nõ ſit niſi yas ſtercoꝛũ · ᷣm Innocẽqᷓ̃rtũ in lib. de vi⸗ litate hñane cõditiõis. Quid extra ipſum. qꝛ mũdus cũ ſuis delectatiõib. ꝓximꝰ cuʒ ſuis neceſſitatib⁊ indigentijs. Tõſideret quid ſup̃. qꝛ deꝰ cum celeſtibpꝛemijs. an⸗ geli cum ſuis gaudijs. celũ ⁊ ſidera cumſu is ſplendoꝛib. Lonſideret qd infra. qꝛin⸗ fernus cũ ſuis ſupplicijs. Lõſideret qͥd cõ⸗ tra.qꝛ demon cum ſuis aſtucijs. Duid an te qꝛ moꝛs cũ ſuis ſtimulis. uid poſt. coꝛ ruptio et putredo cum ſuis flagicijs. Moc eſt z cognoſcere ſeip̃m etvocare ad ſuſcita⸗ tionẽ anĩe humane parentes ſuos. Pater poĩs deꝰẽ. Mater ẽ tra. õſanguiei alia oia vt ãgli ⁊ꝓximi ceteriq; iuxta hoĩeʒ· nobilis ẽ. ⁊ iõtimeamꝰ eũ offẽdere. M̃ vi üs ⁊ ignobili.⁊ ideo timeamꝰ coꝛ noſtruʒ * — 5 1 8. 6 — extollere ꝑ ſuꝑbiam Cõſanguinei nobiles 21õ honoꝛãdi. diligẽdi ⁊ amicabilit᷑ ac gra tioſe tractãdi.Et certe qͥ nõ nouerit non nouit ſeip̃m.⁊ qͥ ſeip̃m ih̃noꝛat.qͥdvtili?᷑no uit. vt dicit Policratꝰ. vbið. Vñ ⁊ apollo idolũ ferẽꝓ ſumma ſapĩa dediſſe rñſuʒ ho mini.cognoſce teißm. Hinc Ethicꝰ dicit. Diſcite ⁊ miſeri cãs cognoſcere reꝝ. Dꝛdo q́s datꝰ aut menteqᷓ; mobil fluxus. Quid ſumꝰ aut naz victuri gignimur ⁊ vnde. Bec ille. Et talis cognitio ß̃m Policratũ qᷓdruplicẽ homĩ fructũ affert.ſcʒ ſui vilita/ tem.cgritatẽ ꝓximi.ↄtẽptũ mũdi ⁊ amoꝛeʒ dei. Hõ em̃ ſuꝑbit qͥ paruulus ẽ in ocuł ſu is· ſed potiꝰ dicit. Humiliatꝰſum vſq;qᷓqʒ. viuifica me ſᷣm eloquiũ tuũ. Sexto reqͥri᷑ mamꝰ puelle tentio ⁊ xp̃i wciferatio dicen tis ſurge. Manũ tenetxpᷣs qñ hoĩeʒ ĩ bo ⸗ no oꝑe ↄſeruat. Qð fit duplicit. vel ꝑ amo rẽ vel ꝑ timoꝛẽ. Per amoꝛẽ quidẽ qñ inſpi rat dulcedinẽ celeſtiũ.quarũ ſpe delectata aĩa oꝑat᷑ bona. Et iſta eſt manꝰ dñi dextra Per timoꝛẽ aũt tenet manũ qñ hoꝛroꝛe pe narũ infernaliũ abſtrahit᷑ ne faciat de cete ro illicita. Et iſta ẽ ſiniſtra. de qᷓ ðꝛ in Pð. Eteñ illuc mamꝰtua.ſ.ſiniſtra deducʒ me. ſcʒ ne faciã mala.⁊ tenebit me dextera tua. vt faciã bona. Tũcaĩa poterit dicere. Zĩa mea in maniby meis ſempꝑ.ĩmo in manibo poriꝰ dei. Vociferatio vᷣo xp̃iqj dixit puel/ le.ſurge.ſignificat neceſſariã eſſe verbi dei auditionẽ.ꝑ quã pctõꝛ inſtruit᷑ de ceterovi tare mala. Juxta illud. Dñe audiui audi tũ tuũ ⁊ timui. Verbũ em̃ dei ſanat omẽs languoꝛes ños Saßp̃. xvj. Om̃ipotẽs ſer mo tuus dñe qͥ ſanat omiĩa. Jõ frẽs libent verbũ dei audiamꝰ.vt a moꝛte culpe reiur gamꝰ⁊ ad patriã celeſtẽ ꝑueniamꝰ. Ad quã nos pducat pater ⁊ filꝰ⁊.ſ. Imen. Dominicg. XXIII ꝑoſt trinitatis. II 6 Sxl Sermo Mnſide filia fideſ ctug te ſaluã fecit Math ·ix.qᷓ;uis om̃e meritũ ſaluti nf̃e penes gra/ . riã diuinã cõſiſtat velut circa cãm efficien ⸗ tẽ.vt ðꝛ in li. de regulis fidei. Sicut etiam hocipᷣm apls cõfitet᷑ ad Rom̃.vj. B̃a dei vita eterna. Et iteꝝ. Bf̃a ſaluatieſtis et nõ exopib. Et iteꝝ. Hõ ex oꝑibo iuſticie qᷓ feci mus nos.ſed ß̃m miſcðiaʒ ſu ſaluos nos fecit ad Titũuij. Nhilominꝰtñ ad remiſſi 8 orẽ pctõꝝ ⁊ meritũ ſalutꝭ hũane reqͥrit᷑li⸗ bexũ arbitriũ.eo ꝙ dicit Ang. Qui creauit te ſine te. nõ vult te ſaluare ſine te. Vñ et ſi meritũ ſalutꝭ hũaneꝰſiſtat penes gr̃am ef⸗ ficacit:tñ penes libeꝝ arbitriũ dſiſtit occa⸗ ſionalit· Vñ qᷓ;ᷓuis apls dixerit ad Rom̃ ix Föõ eſt volẽtis.ſ.velie. neq; currẽtis ſ.cur⸗ rere ꝑ ſe⁊ exſe meritoꝛie eo ꝙ vt ðꝛ Phil. j · Deꝰopatin nobvelle ⁊ꝑficere.tñ ita opa tur in hoĩe ꝑ gr̃am.vt nullã vim ſeu violen tiã inferat libero arbitrio. Licetnãq; libe⸗ rũ arbitriũ hoĩs poſſit inflectere ad bonũ. ſicut ptʒ in paulo quẽ ꝓſtrauit in via Act. ix.nõ tñ põt cõpellere abſolute. Jõ dicitur Ecci xy. Deꝰ ab initio ↄſtituit hoĩem.⁊ye ⸗ liqͥt illũ in manu ↄſilij ſui. Slo.i.in liberta te ꝛij arbitrij. Ex q̃byego infero ꝙ licʒ ad remiſſionẽ pctõꝝ req̃ri᷑ gr̃a aĩam excitans ⁊adiunãs ⁊dfoꝛtãs eo ꝙ dicit Ang. Bra p̃ uenit hoĩs voluntatẽ vt velit bonũ. ſubſe⸗ quit᷑ ne fruſtra velit · q. d.nõ põt eſſe aĩa gra ta ſine gp̃a. nihilominꝰt ſtatim reqͥrit᷑ ube rũ arbitriũ ad ß ↄſentiẽs ⁊ qͥd in ſeẽ faciẽs Hã dñs ᷣm cõmunẽ legẽ nulli dat graʒ ni ſi volenti⁊ cõſentienti ⁊ qͥd in ſeẽ facienti. Sicut em̃ videmꝰ.qꝛ nunqᷓ medicus dat medicinã pukgatiuã ſeu expulſiuã niſipꝛiꝰ diſponat ⁊ pᷣgaret materiã.⁊ deꝰ nunq; in⸗ fundit coꝛꝑi aĩaʒ niſi bñ oꝛganiſato Iſtud ð volens ſaluatoꝛ oñdere ꝙ nullũ ſaſuat ni ſi volentẽ ⁊ ↄſentientẽ ꝑ liben arbitriũ.ſa⸗ naturꝰ muliereʒ emoꝛroiſſam.q̃ ſignificat gĩam pctõꝛis ſanguĩe fluentẽ. vt eaʒ gre ſa ⸗ lutaris reddat capacẽ ⁊ aptaʒ. pᷣmo hoꝛtat᷑ eã ad p̃parandũ libeꝝ arbitriũ vt cõfidatĩ eum tanqᷓ; in ſalutꝭ auctoꝛẽ a q̃ eſt omis ſa lus.⁊ qͥ adiuuat liberũ arbitriũ hoĩs ad ac cipiendũ ⁊ↄſeruãdũ gr̃am.vt dicit Inſel. in li. de libero arbitrio ca.iij. Vñ excitãdo eã ad ſuſcipiendũ gf̃am pᷣpat eꝰanimũ di. Eõfide filia ⁊c. In qͥbo pᷣbis tria tangũtur Pꝛiĩo nãq; ſaluatoꝛ excitãdo aĩam ad dinã clementiã erigit eã ꝑ ſpem Cũ dicit.Lonfi de filia. Scðo recõmẽdãdo eiꝰ beniuolen tiã laudat eãꝑ fidẽ Lum dicit. Fides tua. Tertio annũciãdo magnã ſibi factã gr̃am ↄſolat ꝑ vitã ſpñalẽ Cũ 6 cin vp̃.ſal⸗ DBixr P² mo uatoꝛ excitando animã ad dinã cõfidentiã erigit eã ꝑ ſpem Cũ dicit.Confide filia. acſi em̃ dicerer᷑ aĩe fideli ꝑ xpᷣm curãde pᷣus opoꝛtz te ſperare Pa iſuchitarad iuſibet aialu s Etbꝛeuit nul eniuut virꝰp iinpotentiar iuhana imniiab ida ac niloceſ gri. timc. Quic — fute nenoab g ſodonoſo nutdiſſec ubins ichuiui imhabvnaf uid Cire inwla. Et lquidech mapi. ftrnhnapth isktier B rninchi etun Ruiſpdaa Dominica.x x.polt trinitatis veniam poſſe conſequi.et tune me dece · bit gratiam etveniam conferre. In me em̃ deber eſſe omnis ſpes vite eterne ⁊ vᷣtutis gre Eccĩ xxiiij. Non ð ↄfidendũ eſt tibi in aliq bono creato aut tꝑali aut caduco.non in naturali.non in foꝛtuito.ſed tĩ ĩ me.qꝛ oĩa pᷣter mete ſaluare nõ pñt. Vñ cũ omĩia exhauſerit aĩa q̃ habet in curationẽ ſui ni⸗ hil ꝓficiet niſi ad xpᷣm recurrat Sicut pa tet in mliere q̃ multũ ↄſũpſerat in cura ſui nec tñ ꝓfecit niſi cũ ad xpᷣm acceſſit. inq̃ eſt ſalus vita ⁊ reſurrectio nr̃a.ꝑ quẽ ſaluati? liberati ſumꝰ.⁊ iõ in ip̃o ſuꝑ oia eſt ↄfidẽdi Rirca qð ſciendũ ꝙ hoĩes ponũt vſidenti⸗ um diuerſimode in diuerſis. Quidã ei po nunt eã in bonis naturaliboqͥdã in foꝛtui tis.⁊ quidaʒ in gratuiti. De pᷣmis qͥ ponũt eam in bonis naturalib. ſunt illi qͥ ponũt⸗ totã ſuã delectationẽ in potẽtia.ſapia⁊ pul chꝛitudine.q̃ ſũt bona iſta ↄfidẽtia eſt oĩno friuola.inutil ·infructuo⸗ ſa⁊ vana. De potẽtia ptz. Nã qͥdã ſunt per ſe potẽtes ⁊ hi ↄfidũt in ꝓpꝛia potẽtia. Dui dã potentib adherẽtes.⁊ hicõfidũt in po tentia aliena. Sʒ talis potẽtia ẽ friuola et qᷓ̃ſi nulla. Hã oĩs potẽtia q̃ nõ eſta ſeip̃a.ſʒ fiuit ab alia ẽ oĩno nulla.niſiqntuʒ dat illi potẽtia pᷣma NHulla ẽ em̃ vᷣtus arboꝛis niſi qjntũ ſuſcipita radice. Et nulla ẽ virtꝰ mẽ⸗ bꝛi cuiuſlibet aĩalis ſi ĩeãñ influat vᷣtꝰ coꝛ⸗ dis. Et bꝛeuit nulla ẽ virtꝰ poſterioꝛ niſiĩ eam influat virtꝰ pꝛioꝛ. Eũ qᷓ dĩna potẽtia ſit oĩm potentiaꝝ pᷣma ⁊ſima.ptʒ ꝙ nulla eſt potẽtia hũana ſine ea.⁊ ſemꝑ fruſtra ni⸗ titur.niſi ab ip̃a adiuuet᷑. Vñ qͥd ꝓfuit po/ tentia iulio ceſari.qͥ a romanis ꝓditoꝛie fu tt interfectꝰ. QDuid Heronj. Ir nominio/ ſe a romanis fuit expulſus. Duid Aleran dro qͥveneno ab amicẽ interemptꝰ. Duid Habuchodonoſoꝛ.qͥa filio ſuo in tricẽtas partes fuit diſſecrꝰ Quid Balthaſar. qͥ cũ ↄcubinis ĩ cõuiuio fuit occiſus. Quid ho ⸗ loferni.qͥ ab vna femĩa Judith fuit deca⸗ pitatꝰ. Quid Ciro quia regina Thamari fuit decollatꝰ. Et quid me neceſſeẽ referre oẽs cũ liquide cõſtat potentiã nõ eſſe niſi a deo Roma.xiij. Et iõ ðꝛ in Pð. Nolite cõ fidere in pᷣncipiby· i filijs hoĩm ĩ quibnõẽ ſalus. Et iteꝝ. Bonñ eſt ſperare in dño qᷓ; ſperare in pᷣncipiw. Vñ qui ↄfidũt in tali potẽtia q̃ ſe iuuare nõ põt· ſiles ſunt illis q̃ nnitunt ſuꝑ baculũ arũdineũ quicũ inni⸗ tente cadit.⁊ manñ ſibipfoꝛat.⁊ili quipfi lum ſtuppe vult ſe de maria rupe deoꝛſum mittere Pꝛopter qð ðꝛ Miere· xvij. Male dictus hõ qui ↄfidit in hoĩe. ⁊ quipõit car nẽ bꝛachiũ ſuũ. Rñ dicit carnẽ.qꝛ caro eſt res fragil·niſi teneat᷑ beneficio oſſium. Et certe ad exgientiã vidimꝰꝙqͥ in ſua poten tia multũ cõfidẽtes alijs üiuriabant᷑.nr̃is pibceciderũt cñ caſtris munitiõib foꝛta licijs ⁊ plis. Alij ſunt qͥ ↄfidunt in ſua ſa⸗ hiẽtia. Et hi ſilr friuole cõfidit. Hã omis ſapia a dño deo eſt. vtðꝛ Eccũj. Ergo nul laẽ ab hoĩe licet bñ aliq̃ ſit ꝑ hoĩem vt per inſtrumẽtũ. Ania em̃ hůana naturalireſt ſi cut tabula raſa in q̃ nhilẽ depictuʒ. Vñ ſi nõ hr̃et doctoꝛẽ eẽt ſicut bꝛutũ. Nulꝰautẽ doctoꝛ pᷣt aliqͥd docere niſi hẽat a deo qui mẽtes hoĩm ilumiat ⁊ vᷣitatẽ oñdit. Nã li⸗ cet homi ↄcreatũ eſt lumẽ natural ingenij ⁊intellectus. vt dici in ðõ. Signatuʒ eſt ſup nos lumẽ vultꝰ tui dñe.illud tñ lumen lucere nõ põt niſi illuminet᷑a lumie increa to diuine ſapiẽtie vt dicit Brego.ſuꝑ Eʒe chiel· Omelia.ix. partis pꝛime. Fã fruſtra doctoꝛ exteriꝰ illuminat ſi deus interꝰ nõ illuminat. vt dicit Brego. in Omelia ſuper illud. Si quis diligit me. Unde Beda ſu per illud. NHemo venit ad me niſipater me us traxerit eũ. Et ſi homies ab homibau diunt.tñ qð intelligunt intus dat᷑ intꝰ re⸗ neneeete ſolus ſapientiam docet qui in celo cathedram tenet.vt dicit Brego · in li. de magiſterio. Hinc dicit ſal ⸗ natoꝛ. Ve voceminiplures mg̃i. Qmnꝰ eſt magiſter vñ̃. Patet ergo ꝙ ania dʒ potius ad deñ recurrereꝓ ſapiẽtia a quoeſt omĩs ſapiẽtia. Et ſi em̃ ab homiĩe doceł᷑illum ta men petat vt aperiat coꝛ ad intellectũ qui⁊ doctoꝛi dedit vt doceat. Hõ ergo quis con kfidat in ꝓpꝛã aut alienã ſapientiã ſine deo. quia omis talis eſt ceca Roma.ij. Confi⸗ dis te ducẽ cecoꝛũ eſſe et lumen eoꝛũ quiĩ tenebꝛis ſunt. Talis fuit ſapiẽtia philoſo⸗ phoꝛũ.qui eam a ſe hñe arbitrantes repꝛo bati ſunt a deo.et obſcuratuz eſt inſipiens coꝛ eoꝛũ. vt dicit Bernar·ſuꝑ Cantica ſer⸗ mone. xxiij. Et Policratꝰ libꝛo.ij.c.iij. De his veriſicatur illud. Perdam ſapientiam ſapientiũ.et pꝛudentiã pꝛudentium repꝛo babo. Et quod dominꝰ dixit ſie⁊ fecit. Nã plures eoꝛuʒ pꝛopter ſapientiã pierũt nec pdeſſe ſibiðis t ſapiam potuerunt Quid ẽpfuit Bocrati ſapĩa pterauãveneno pireẽ coactꝰ Duid Penece ꝓfuit ſapĩa ꝓ ⸗ prer quã moꝛt ſuppliciũ eligereẽ cõpulſus VDnid Cathoni ꝓfuit ſapĩa.qͥ dũ ceſar po teſtati inuidit.ſeꝓpꝛia manu occidit. Duid homero.qͥ dũ paruã nautaꝝ q̃ſtionẽ ſolue re nõ valeret de pedicul· verecũdia tactꝰ ſe p̃cipitauit ĩ mare. Duid Ariſtotili.qͥ dãꝙ ⸗ fundũ mar penetrare rõne nõpoſſet. fun⸗ do mart ſe iniecit Ecce ſapĩa aĩalis ⁊ diabo lica.qᷓ niſi ad moꝛtẽ pducere pᷣt. Ilij qᷓʒ ↄfi dũt in coꝛꝑis pulchꝛitudie. de qͥbo ðꝛ Rʒe/ chiel·xvj. in ꝑſona hierłlm. Wñs fiduciã in pulchꝛitudie tua foꝛnicata es. Gʒ fallax? vana ẽpulchꝛitudo.vt Fene ei re fallax. qꝛ ꝓptereã multi pierũt. Fallaxẽ. qꝛ nõ diu durat ſicut fenũ ⁊ Hos agriqͥ mõ floꝛet ſed oꝛto ſole areſcit. Vñ Jaco.j. Dꝛ⸗ tus ẽ ſol⁊ exiccatũeſt fenũ.et flos eꝰ deci⸗ dit.⁊ decoꝛ vultꝰeꝰ deperijt. Et videmꝰ ſepiꝰꝙ pulchꝛitudo taliũ modica febꝛicu ⸗ la aut puſtulis ſubito deturpat. autegritu dine diuturna denigrat᷑. ⁊ ſicpulchꝛitudo defoꝛma B De ſcõo quõ qͥdã ↄfidũt de bonis foꝛtune. vt diuites ⁊ auari.qcõfi dũt in multitudie pecumaꝝ.de qͥboin Pð. Mui ↄfidũt in vᷣtute ſya.i.in foꝛtitudine ⁊ in multitudie diuitiaꝝ ſuaꝝ gliant᷑. Gʒ ta lis ↄfidẽtia ẽ etiã fallax. qꝛ tales peũtpter diuitias in qͥbofidũt. Mñ Baruch.· iijq̃rit dñs eos dicẽs. Vbi ſũt pᷣncipes gentiuʒ qᷓ dñant᷑ ſuꝑ beſtias ⁊ ĩ auib celi ludũt. Mui argentũ theſauriʒãt ⁊ aurũ in q̃ ↄfidũt ho mines.⁊ nõẽ finis acqſitiõis eoꝝq · d. vbi ſunt exqͥ apud me nõ ſunt. Vñ ſequit᷑. Sx⸗ termiati ſunt ⁊ad iferos deſcẽderũt.⁊ alij in locũ eoꝝ ſurrexerũt Etiõ ↄq̃runt᷑ dãna ti hodie dicẽteſillud Sap̃v. Puid nob ꝓ fuit ſupbia aut diuitiarũ iactãtia.certe ni⸗ hil. Aegit᷑ꝙ in India ſũt tante foꝛmice ſi⸗ cut canes.q̃ auꝝ tãta auiditate cuſtodiũt. ꝙ pꝛꝰ ſeꝑmitterẽt oxcidereqᷓ; aux ꝑderẽt. ⁊t aurũ nõ comedũt. Gicauarꝰ cuſtodit gurũ.⁊tñ nullã interdũ vtilitatẽex eo cõſe ut᷑.ſiẽ ſcriptũ eſt Ecẽs.v. Qui amat diui tias fructum nõ capiet ab eis. De tertio quõ qͥdã ↄfidũt in dei bõitate. t iſti cõfi⸗ dũt in donis dei ᷓtuiti. De 2 5 ↄfidẽtia dicit Viere xvij. Beatꝰ vir qͥↄfidit in domiĩoet erit dñs fiducia eiꝰ. Eſtiñ maõ̃ df̃a in hqꝛ —— 8 4— qdã cõfidũt ĩ dei bonitate. Quidã ĩ donis deĩtuitis. eadẽ dona ſibiappꝛopꝛigntes. Etiſti ſunt de nũero iſtoꝝ qᷓ cõfidebãtĩ ſe tanqᷓ; iuſti Lu.xviij. Alij vᷣo ſunt qui dona iðᷣis diuinitꝰ collata nõ ſibi ſʒ deo appꝛopꝛi ant. Sed iſtitm̃ in dño ↄfidũt. De qꝝ nu ⸗ mero erat ille qͥ dicebat. In dñjo confido. quõ dicitꝭ aĩe mee. Et iten. Quicõfidũt in dñoſicut mons ſyon. nõ cõmouebitĩeter nũ. Zc ſi diceret. Qui ↄfidũt in potẽtia cõ ⸗ mouebunt᷑.qꝛ nõ ẽ tanta potẽtia qᷓ non de/ ſtruat᷑. Vñ petra duriſſima a gutta mima deſtruit᷑ Juxta illud. Butta cauat lapideʒ nõ viſed ſepe cadẽdo. Ferrũ licet ſit dur. molli tñ rubigine deſtruit᷑. Tetꝰmagn ꝰpi ſcis ẽ⁊ tñ ſepea cocodrillo vincit᷑ Elephu ab vnicoꝛne in ventre pfodit᷑. Eocodrillꝰ aquadã parua auiculaq̃ꝑ os eiintrat võ trem. dirũpit᷑. Sʒ qͥd diſcurro ꝑ bꝛuta cũ in rõnalib meliꝰ iſta patẽt. Nã famſon licʒ inuictiſſimꝰ a femĩa tñ victus eſt. Jõ bñ di xit poeta. Hihil adeovalidũ qͥd nõ qñq;te⸗ rat· Hoc⁊ĩ valido ſepe videre potes. Si⸗ militer qↄfidũt in ſapia gꝛia cõmouebũt᷑ Faz vt Salomon ſapiẽtiſſimꝰ deceptꝰeſt amoꝛe mulieꝝ. Et dauid ſpm̃ ꝓhetie hñs captꝰẽ amoꝛeberſabee. Sirqͥↄfidunt in diuitijs cõmouebunt᷑.ſiẽ ptʒ de diuiteepu lone Vu.xxi. Silr de puſchꝛitudie·ſiẽ Zb ſolon. de qij. Reg xiiij. Solus qͥ ↄfiditi dño bñdicit. Vnð Iſa.lvij vᷣꝛ. Vui habue rit fiduciã in dño hereditabit montẽ ſctĩ eius. Et tantũ de pꝛimo. Biriſechdo xnegrhe toꝛ recõmẽdan ⸗ do mulier beniuolentiã laudateãꝑ fideʒ. Lũ dicit. Fides tua.ac ſiem̃ diceret Siẽ credidiſti fiat tibiũ Duia enĩ me credidiſti deũ qͥ poſſuz ĩfirmũ curare.iõ ſis a paſſiõe tua ſaluapꝛo q̃ ſciẽdũ ꝙ fides młta bona facit hoĩ. ſpꝛĩo enĩ eſt aĩe viuificatiua.mũ⸗ dane abũdantie ↄtẽptiua.⁊ miraculoꝝ im petratiua · De pꝛio quõ fides ẽ aĩe viuifica tina pʒ Abacuc.ij.⁊ Hebx.vbi ðᷣꝛ. Juſtꝰau tẽmeꝰex fide viuit. Expõit Boꝛ. Viuit in pñti vita gp̃e.⁊ĩ futuro vita glie. Et ſequii M ſi ſubtraxerit ſe a fide. nõ placebit anie ſue.qꝛ ſine fide ĩpoſſibile ẽ placere deo e bꝛe.xi⁊ Abacuc.ij· Qui icreduꝰ eſt nõ erit recta aĩa eiꝰ in illo. Etexß ptʒ q̃ntũ hõ dʒ cuſtodire ⁊ ſeruare in ſe fidem illibatam et illeſam exquo tota vita eius pendet in ea. Vnde ſianimalia laboꝛant pꝛo iſta vita tẽ poꝛali multo magi homo ꝓ vita ſpũali aĩe id 11 ** 6 . 5 hN — en+* ſn Fr. *„ 6 1 4 ⁴ u. Pde 6 e iun-. F a. 41 yh nſo n 1 = 8 10— — — * 6 — 8*% „ [* 53 F[ — A.— — vt Vim 4 25 Sb„Sc— Le 3„ ol— 4. h——. n PſPe — Fr*. 6 + — S. T——— 9* 7*„3 — — —— „— ₰„— — —— 7 ℳ d 7 41 r — n L— ſtnco⸗— T⸗ * 27. 1*x4 ſw. 4 *— “ —,. 2 Z* 125 3 l— U J— „** 1 LA 8 SE S 2 — Fa — hnlln— (— K14 8 S — — 440„ K2741* gt * c cx 1 3 B 3— 41 2 E. T „4— ſS e 6 —2 0N Ne — „c—— — — 8 J—k.— 3 E. „ 1. — 1. ce zen— b S P 55 7 6 S 2 „1 4.— 3— 77 P. 2 ob nfr * . — ⸗* 2 K „l 7½ l r—.— —— 5H cR5—. r— 2 1 E. S 7= (3.— Nl C N 6 7 7 1. 2 N 1(Ea pinl ₰ 1*„ Er H—. 1 f 41rLLI.. h 7 1 2[A„ 1 E— 5.= v u. 7 1 5 4 1 VX ⸗ r4 5 51 4 2 4*— Heny*—8 ₰ 2 ₰ 5(⸗ N7 F e B3. Da— G⸗ A* 1 S 4 ſx 74 p F 24 —— n M 7 L, S, 3 E C— i Vr 2 67 j 4 nr N— E 5 5 2 ℳ— 7——— ——— S 6—.— 7——— 11— 7 K f. rl⸗ 2 J e h 3 r— 2% n 4 *„y 3% 3 h— ½— 7— 17* 2* z X 2 Pxt 5 2 S . 2* 0 r A fr—„—— T—2 1 C N 1„ 07½ Fe. L* cyC x2 — 27 5 —— 1 — 24 ℳ — rn L2 / [n C ſ 6 vnv„ * 1— Po— k N4. 3₰. S —. 3 S 125„ Zee —. — 4 2 r 5 L..L. 1 Zſe ——— 2* 7 6„ Ho E hyr 1 3 hI⸗— h 1— nan*„—— K⸗ 25— 9. 4W, 55 F LI P. 6e——, ² N v„. 64₰ ½ F Z.n 3 ſ— ℳ— 4 4 3 — 2 3— 5 Pr24 ℳ 2 3. 2— p„ 2„ —————** E*.— ₰.—— F 7— er„ 627 1.1, 144 67„ 2 4 1 F — 1—„77 3 6.„— P.. ⸗ Te V 2n Iz —— S F —— TN— —[ , P e 2)* r ——ſ7 n 1 3 ₰„ 0— ₰ — Fl fz 2„ 1—— r. F— ——— 22 m Fr5 FP San S ———— Farbkarte 613 5 1 nches . Centimetres